Prakrit Bharati Academy, Jaipur
Chaturvinshati Jin Stuti Deshna Sangrah
Front matter
૨ શ્રી જૈન કન્યાશાળાની બાળાઓને ઈનામ, ખાઈ ચંદન વીસનગરવાલા શેઠ રોકળભાઈ મુલચંદની દીકરી તરફથી રણું નંબર મ- નામ સંવત ૧૯ સન k
No text on this page.
No text on this page.
श्री चतुर्विंशतिजिन तुति देशना संग्रह.
उपावी प्रसिद्ध करनार.
श्री आय जैनधर्म प्रवर्तक सना.
पांजरापोळ अमदावाद (तरफथी).
शा. बालाजाई ककलनाई.
मांडवीनी पोळ-अमदावाद.
अमदावादमां-"राजनगर प्रिन्टिंग प्रेस" मां बाप्यो.
वीर संवत १४३७. विक्रम संवत ए६७.
किम्मत रु. ०-१२-०.
RAMAN
Awarent "All. -- प्रस्तावना. सांप्रतकाळमां संप्रतिराजा समान जे. कुमारंपाळ राजा तेमना गुरु महाराज श्री हेमचंदाचार्य थया जे पोतानी असाधारण बुझिवळथी कळिकाळमां सर्वज्ञ कवाया तेमना नामथी कोइपण जैन-नाम्येज-अजाएयों हशे तेमणे कुमारपाळ जुपाळना अति श्राग्रहथी त्रिषष्ठि शलाका पुरुष चरित्र संस्कृतमा श्लोकबक वनाव्यु. तेमां चोवीस ती. थंकर, बार चक्रवर्ती, नव वासुदेव, नव बळदेवं अने नव प्रतिवासुदेवोनुं चरित्र आवे बुं बे. तेनुं गुजराती जाषांतर नावनगरनी श्री जैनधर्म प्रसारक सनाए कयु बे. तेमा चोवीस तीर्थंकर नगवानना जन्म समये तथा केवळज्ञान समये इंज महाराजे करेली स्तुतिन तथा तेमनी पहेली देशना चतुर्विध संघने घणो नाव उत्पन्न करना तथा वोधदायक जाणी अमदावादमां चालती साधवी शाळामां नणनार साधवीउँने माटे वांचनमाळा तरीके वापरवा सारु अमारी सन्नाए तेनो संग्रह करी पावी प्रसिक करी तेनी अंदर जे जे अघरा शब्दो.मालम-पड्या तेना अर्थ पण बेवटना नागा दा, खल कर्या बे.जेथी जणनारने तथा वांचनारने तेनी सारी समज पडे. ।
*KE
वांचनार वर्गने नम्रतापूर्वक अरज करूं बुं के लक्षपूर्वक आ ग्रंथ वांची मनन करी
अपूर्व लान मेळववा चुकशो नहीं, तथा आ पुस्तकनी अंदर मंदबुद्धिथी,. दृष्टी दो-
प्रथी, प्रमादथी तथा बापनारनी बीनकाळजीथी जे कां कानो, मात्रा, अनुस्वार तथा
ह्रख दीर्घनी जूलचुक रही गइ होय तथा जिनाज्ञा विरुक लखाण थयुं होय तेने
साढ़े मिथ्यापुष्कृत देउं बुं, ने सुज्ञपुरुषोने ते सुधारी वांचवा तथा मने लखी जणाबवा
सविनय प्रार्थना करूं इं के वीजी आवृत्तिमां ते सुधारी शकाय.
ली. प्रसिद्धकर्ता श्री आद्य जैनधर्म प्रवर्तक सजा.
ता.१-११-१०.
पांजरपोळ अमदाबाद (तरफथी)
शा. बालाजाई ककलनाई.
m
AAN
पृष्टांक. ४ अनुक्रमणिका. विषयानुक्रम. पृष्टांक. विषयानुक्रम. श्री रिपत्रदेव नगवानना जन्म वखते श्री रिषजदेव प्रजुनी अष्टापदं उपर नि. शन्स महाराजे करेली स्तुति. वाण समये जरते करेली स्तुति. श्री.रिपनदेवजीनी दीक्षा वखते श्री आदिजिन स्तुति. करेली स्तुति. प्रजुना लेवळज्ञान वखते इन्छे करेली श्री अजितजिन स्तुति स्तुति. श श्री अजितनापनी स्तुति. चरत चक्रवर्तिए रिषनदेव स्वामीनी , सगर चक्रवर्तिए करेली स्तुति. करेली स्तुति. श्री संजवनायजीनी स्तुति. जरते अष्टापद उपर करेली प्रजुनी स्तुति. ३ श्री अभिनंदन स्वामीनी स्तुति. २० २० 1 wrwar ******* *KKAKH ३ 1. - ४ . 1 पृष्टांक. विषयानुक्रम. श्री सुमतिनाथजीनी स्तुति. पृष्टांक. ११ विषयानुक्रम. श्री श्रेयांसनाथजीनी स्तुति. २१ १७ श्री पद्मप्रजुजीनी स्तुति. १२ श्री वासुपूज्यजिन स्तुति. १७ १२ " श्री सुपार्श्वनाथजीनी स्तुति. श्री विमळनाजिन स्तुति. रण १३ १३ १४ २० KX श्री चंजप्रजुजीनी स्तुति. श्री अनंतनाथ जिन स्तुति. २० २१ श्री सुविधिनायजीनी स्तुति. १५ श्री धर्मनाथ जिन स्तुति. २२ श्री शीतळनाथजीनी स्तुति. १६ १६ श्री शांतिनाथजीनी स्तुति. ३२ ****** २६ १४ २३ Hamal . ४ २४ . वियानुक्रम. - पृष्टांक. विघुयानुक्रम. पृष्टांक. श्री कुंथुनाथजीनी स्तुति. ३ श्री नमिनाथ जिन स्तुति. श्त २४ श्री नेमिनाथ जिन स्तुति. श्त श्रीधरनाथजीनी स्तुति. एए श्री पार्श्वनाजिन स्तुति. ३० श्री महिनायजिन स्तुति.. श्य ३० २६ श्री महावीर जिन स्तुति. श्री मुनिसुव्रतनाथजीनी स्तुति. २६ ३१ २७ श्री रिखवदेव स्तुति. श्रीन मिनाथ जिन स्तुति. २१ श्री जिनेश्वर स्तुति. ३३ देशनासंग्रहनो अनुक्रमणिका. कया नगवाननी देशना,. शा विषय उपर. कये पाने. श्री रिपनदेव नगवाननी देशना. संतार स्वरूप तथा त्रण रजनी उपासना.. ३५ ******KKKAKKKKRXXX. ३१ ३२ mM KK - कये पाने. *KK " ४०. ११ HKKKKKXXXKKKK**K .. कया जगवाननी देशना. श्रीवजोतनाथजीनी देशना. श्री संजवनाथजीनी देशना. श्री थजिनंदनजिन देशना. श्री सुमतिनाथजीनी देशना. श्री पद्मप्रभुजीनी देशना. श्री सुपार्श्वनाथजीनी देशना. श्री चंचप्रनुजीनी देशना. श्री सुविधीनाथजीनी देशना. श्री शीतळनाथजीनी देशना. श्री श्रेयांसनाथजीनी देशना. श्री वासुपूज्य जिननी देशना. श्री विमलनाथजीनी देशना. शा विषय उपर. क्षेत्रसमास सविस्तर वर्णन. अनित्य जावना. मशरण जांदना. एकत्व जावनी संसार जावना. धन्यव जावना. अशुची नावना. याभवनावना. संवर नावना. निर्जरा जावनी. धर्मपुर्खन जावना. बोधिपुर्खन जावनी ६४ 30 - '११ KHXX***********KAKKA '७६ १७ .
. कये पाने. ४ पर REXXX****KXXX*** ए३ ए५ 'कया लगवाननी देशना.: शा विषय उपर श्री अनंतनायजीनी देशना. तत्व स्वरूप. श्री धर्मनाथजीनी देशना. कपायनो जय. श्री शांतिनाथजीनी देशना. इजियोनो जय. श्री कुंथुनाथजीनी देशना. मनशुद्धि श्रो अरनाथजीनी देशना. राग द्वेष जप. श्री मल्लिनाथजीनी देशना. समता. श्री मुनिसुव्रतस्वामिनी देशना. एहस्य धर्म. श्री नमीनाथजीनी देशना. श्रावक दिनचर्या तथा मनोरथ, श्रीअरीष्ट नेमिनाथजीनी देशना. अनदय त्याग. श्री पार्श्वनाथजीनी देशना. श्रावकनां वारव्रत. श्री महावीर स्वामीजीनी देशना. पांच अव्रत त्याग. पापनां फळ तथा हितोपदेश उपर देशना. साधुने उपदेश. ए RXX********************** . १०० १०१ १०४ १०६ १०७ ४ - 2 चतुर्विशति जिन स्तुति देशना संग्रह. स्तुति संग्रह. श्री रिखनदेव जगवानना जन्म वखते महाराजे करेली स्तुति. हे तीर्थनाथ ! हे जगत्ने सनाथ करनार, हे कृपारसना समुह, हे नानिनंदन, त- मने नमस्कार करुं बुं. हे नाथ! नंदनादिक त्रण उद्यानोथी जेम मेरु पर्वत शोने, तेम मति विगेरे त्रण ज्ञानसहित उपजवाथी तमे शोजो बो. हे देव! आजे आ जरतत्र स्वर्गथी पण विशेष शोने , केमके त्रैलोक्यनां मुगटरनलमान एवा तमे तेने अलंकृत कर्युठे. हे जगन्नाथ ! जन्म कल्याणकनामहोत्सवथी पवित्र पएलोपाजनो दिवस, संसा- रमां रहुं त्यां सुधी तमारी पेठे वंदन करवाने योग्य . आ तमारा जन्मनां पर्वथी जे नारकीने पण सुख थयुं . केमके अहतोनो उदय कोना संतापने हरनारो न थाय ?
*- च० श्रा जछिपने विषे चरतक्षेत्रमा निधाननी पेठे धर्म नष्ट थ गयो , तेने तमारी आज्ञा रूपीबीजथी पाठो प्रकाश करो. हे नगवन्! तमारा चरणने प्राप्त करीने हवे कोण संसा रने तरशे नहि ? केमके नावना योगवस लोढुं पण समुडना पारने पामे छे. हे जगवान् ! वृक्षविनाना देशमा जेम कल्पवृक्ष उत्पन्न थाय, अने मरुदेशमा जेम नदीनो प्रवाह थाय तेम तमे आ नरतक्षेत्रमा लोकोना पुन्यथी अवतरेला गे. श्री रिखजदेवजीनी दिक्षा वखते इन्धे करेली स्तुति. हे प्रज्जु ! तमारा यथार्थ गुण कद्देवाने अमे असमर्थ बीए, तथापि अमे स्तुति क- रीए डीए; केमके तमारा प्रजावथी अमारी बुद्धिनो विस्तार श्राय डे. हे खामि! प्रस अने स्थावर जंतुनी हिंसानो परिहार करवाश्री अजयदान थापनारी दानशाळारूप यएला आपने अमे नमस्कार करीए बीए. सर्वथा मृषावादनो परित्याग करवाश्री हित- कारी, सत्य अने प्रियवचनरुपी सुधारसना समुज एवा आपने अमे नमस्कार करीए डीए. हे जगवन् ! अदत्तादाननो त्याग करवारुपी खीझाइ गएला मार्गमा प्रथम पंथी ARTH SI पएला आपने अमे नमस्कार करीए बीए. हे प्रजु! कामदेवरूपी अंधकारनो नाश कर- नार अने अखंमित ब्रह्मचर्यरूपी महा तेजवाळा सूर्यसमान आपने अमे नमस्कार करीए बीए. तृणनी पेठे पृश्चि विगेरे सर्व जातना परिग्रहने एकसाथे त्याग करनार निर्लोजता रूप आत्मवाळा आपने अमे नमस्कार करीए बीए, पंचमहानतनो जार उपामवामां वृषन समान अने संसार सिंधुने तरवामां काचवा समान श्राप महात्माने अमे नम- स्कार करीए वीए. हे आदिनाथ! जाणे पांच महाप्रतोनी पांच सहोदरा होय तेवी पांच समीतिने धारण करनारा आपने अमे नमस्कार करीए बीए. आत्मारामने विषेज जोमेला मनवाळा, वचननी संवृत्तिभी शोजता अने शरीरनी सर्व चेष्ठानथी निवृत्त थएखा एवा त्रण गुप्तिधारक तमने थमे नमस्कार करीए बीए. प्रजुना केवळझान वखते इथे करेली स्तुति. जगत्पते ! रत्नोवो रत्नाकर शोने तेम आप एकज अनंत ज्ञान दर्शन वीर्यना आनंदशी शोजो बो. हे देव! था जरतक्षेत्रमा घणा काळथी नष्ट थएल धर्मरुप वृक्षने पुनः उत्पन्न करवामां तमे बीज समान बो; वळी हे प्रजु ! तमारा महात्म्यनो कांइ अ- KX NISMS च स्तु ५ वधि नथी कारण के पोताने स्थानके रहेला अनुत्तर विमानना देवोना संदेहने तमें अहीं रखा उता जाणो बो, अने ते संदेदतुं निवारण पण करो बो. मोटी ऋहिवाळा अने कां- तिथी प्रकाशी रदेखा आ सर्व देवताउनो जे स्वर्गमां निवास बे ते तमारी जक्तिना लेश मात्र फळ . मूर्खजनने ग्रंथनो अन्यास जेम क्लेशने अर्थेज थाय बे तेम तमारी नक्ति विनाना मनुष्योनो मोटा तप पण श्रमने माटेज थाय ले. हे प्रजु ! तमारी स्तुति करनार अने तमारो वेष करनार बन्ने उपर तमे तो समान अष्टिवाळा बो, परंतु तेनने शुज अने अशुन एम जिन्न निन्न फळ थाय ने तेथी अमने आश्चर्य श्राय डे. हे नाथ! मने स्वर्गनी लक्ष्मीथी पण संतोष नथी तेथी हुँ एवं मागुंडं के मारी तमारे विषे अक्षय अने अपार जति था. नरत चक्रवर्तिए रिखवदेव स्वामिनी करेली स्तुति. हे अखिल जगन्नाथ ! हे विश्वने अजय आपनार! दे प्रथम तीर्थेश! हे संसार तारण! तमे जय पामो. आजे आ अवसप्पिणीमा जन्मेला लोकोरूपी पद्माकरने समान तमारा दर्शनची मारे अंधकारनो नाश श्रश्ने प्रजात थयुं . हे नाथ ! नव्यजी.
बोना मनरूपी जळने निर्मळ करवानी क्रियामां कतकना चूर्ण जेवी तमारी वाणी जय. वंती बर्ते . हे करुणाना क्षीर सागर ! जे तमारा शासनरूपी महारथमां आरूढ थाय ने तेने लोकाय (मोद) दूर नश्री. हे देव! निष्कारण जगत्वंधु आप सादात् जोवामां आवोगे तेथी आ संसारने अमे लोकामयी पण अधिक मानीए बीए. हे स्वाभिन्! आ संसारमा पण निश्चळ नेत्रोव तमारा दर्शनना महानंदरुपी करामां अमने मोदप्सुखना स्वादनो अनुजव थाय . हे नाथ! रागद्वेष अने कषायादि शत्रुए रुंधेला था जगत्ने डानयदान देनारा तमे नछेषित करोगे (रुधनमांश्री गेमाबो डो.) हे जगत्पते ! तत्त्व जणावो नगे, तमे मार्ग बतावोगे, अने तमे विश्वनी रक्षा करो जो तो तेथी विशेष हुं तमा री पाले शुं याचना करूं? जेन अनेक जातनाजपवअने संग्रामथी परस्परनां गामोअने पृथ्वीने लश लेनाराएवा आ सर्व राजा आपनीसनामां परस्पर मित्र प्रश्ने रहेला , तमारी पर्षदामां आवेलोआ हस्ती पोतानी सूंढथी केसरीसिंहना करने (सुंढने) आकर्षण करी तेनावने पोतानां कुंजस्थळने वारंवार कंमुयन करे ले (खजवाळे डे). आ महिष, अन्य महिषनी पेठे वारंवार स्नेहयी पोतानी जीव्हावमे आ हणहणता अश्वने मार्जन XXX RA we----- चा ARENESH रत करे . लीलाथी पोताना पुंठमाने हलावतो आ मृग नंचा कान करी अने मुखने नमावी पोतानी नासिकायी आ वाघना मुखर्नु ठाघ्राण करे ने (सुंघे ). या तरुण मार्जार' आगळ पापळ अने परखे पोताना बच्चानी पेठे फरता एवा मूषकर ने आलिंगन करे वे. आ नुजंग पोताना शरीरनुं कुंमाळु करी आ नकुलश्नी पासे मित्रनी पेठे निर्णय थश्ने वेगे . हे देव! आ बीजा पण निरंतरनां वैरवाळा प्राणी अहीं निर्वैर थश्ने रह्या . आ सर्वनुं कारण तमारो अतुल्य प्रनाव . जरतचक्रीए अष्टापद नपर करेली प्रजुनी स्तुति. हे प्रनु! अबता गुणोने कहेनारा मनुष्यो अन्यजनोनी स्तुति करी शके बे, पण हुँतो तमारा पता गुणो कहेवाने पण असमर्थ बु तेथी आपनी स्तुति केम करी शकुं? तथापि दरिज पुरुष पण जेम लक्ष्मीवंतने नेट करे तेम हे जगन्नाथ ! हुं आपनी स्तुति करीश. हे प्रजु ! चंडनां किरणोथी शेफाळी जातनां वृदोनां पुष्पो गळी जाय जे तेम तमारा चरण जोवा मात्रथी मनुष्योनां अन्य जन्ममां करेखां पापो गळी जाय . हे १ वीलामो. २ उंदर. ३ नोलीन.
R स्वामी! जेनी चिकित्सा न थ शके एवा महा मोहरूपी संनिपातवाळा प्राणीउँने विषे पण अमृत औषधिना रस जेवी तमारी वाणी जयवंती वर्ते डे. हे नाथ! वरसादनी वृष्टिनी जेम चक्रवर्ती अने रंकजन उपर सदृश जाववाळी तमारी दृष्टि प्रीति संपत्तिना एक कारणरूप . हे स्वामी ! कर कर्मरूपी बरफनी गांउने गाळी देवामां सूर्यनी जेवा आप अमारा जेवाना पुण्यथीज पृथ्वीमा विचरो बो. हे प्रक्षु ! शब्दानुशासनमा व्यापी रहेला संज्ञासूत्रना जेवी उत्पाद, व्यय, अने धौव्यमय तमे कहेली त्रिपदी जयवंती वर्ते . हे जगवन् ! जे तमारी स्तुति करे तेने आ डेबो नव थाय ने तो जे तमारी सेवा अने ध्यान करे तेनी तो वातज शी करवी? जरतचक्रीए अष्टापद नपर करेली प्रजुनी स्तुति. हे प्रनु! मारा जेवाए तमारी स्तुति करवी ते कुंथी समुपचं पान करवा जेवू , तथापि हुँ तमारी स्तुति करीश केमके हुँ जतिथी निरंकुश बुं. हे प्रत्नो! दीपकना संप- थी जेम वाटो पण दीपकपणाने पामे , तेम तमारा आश्रित नविजनो तमारी तुल्य थाय बे. हे स्वामिन् ! मद पामेला इंजियरुपी हस्तीसोने निर्मद करवामां औषधरूपअने चल स्तु d मार्गने वतावनार तमारु शासन विजय पामे ठे. हे त्रिजुवनेश्वर ! तमे चार घातीकर्मने हणीने बाकीनां चार कर्मनी जे उपेक्षा करोगे ते लोककल्याणने माटेज करो ठगे एम हूं मानुं . हे प्रक्षु ! गरुमनी पांखमां रहेला पुरुषो जेम समुज्नुं जलंधन करे , तेम तमारा चरणमां लग्न थएला नव्यजनो आ संसारसमुजनुं उल्लंघन करे . हे नाथ! अनंत कल्याणरूप वृदने नलसित करवामां दोहदरूप अने विश्वनी मोहरूपी महा नि- जामा प्रातःकाळ समान तमारुं दर्शन जयवंत वर्ते ठे. तमारा चरण कमळना स्पर्शथी प्राणीननां कर्म विदारण थजाय , केमके चंजना मृड किरणोथी पण हाथीना दांत फुटे . मेघनी वृष्टिनी जेम अने चंडनी चंडिकानी जेम हे जगन्नाथ! तमारो प्रसाद सर्वने सरखोज . श्री रिखवदेव प्रजुनी अष्टापद नपर निर्वाण समये जरते करेलीस्तुति. हे जगत्सुखाकर ! हे त्रिजगत्पति ! पांच कल्याणकथी नारकीनने पण सुख आप नार एवा आपने हुं नमस्कार करुं हुं. हे स्वामिन् ! सूर्यनी पेठे विश्वनुं हित करनारा तमे हमेशां विहार करीने आ चराचर जगत् उपर अनुग्रह कों जे. आर्य अने अनार्य EKKXX ४ ए वन्ने उपरनीप्रीतिथी तमे चिरकाळ विहार करता, तेथी पवननी अने तमारी गति परो- पकारने माटेज डे. हे प्रजु! आ लोकमां मनुष्योनो उपकार करवाने माटे तमे चिरकाळ विहार को इतो, पण मुक्तिमां तमे कोनो उपकार करवाने माटे गया? तमे अधिष्ठित करेलुं लोकाग्र (मोक्ष) आज खरेखर लोकाग्र थयुं . अने तमे गेगी दीधेल आ मर्त्य खोक खरेखर मर्त्य लोक (मृत्यु पामवा योग्य) थयो ले. हे नाथ! जे विश्वने अनुग्रह करनारी तमारी देशनाने संजारे ते नव्य प्राणीनने हजीपण तमे साक्षातज गे. जे तमारु रुपस्य एवं ध्यान करे ने तेवा महात्माउने पण तमे प्रत्यकज बो. हे परमेश्वर ! जेवी रीते ममता रहित एवा तमे आ सर्व संसारनो त्याग कर्यो तेवी रीते हवे कदापि मारा मननो त्याग करशो नहि. श्री आदिजिन स्तुति. हे जगन्नाथ ! हे त्रैलोक्य कमब मार्त्तम! हे संसाररूपी मरुस्थळमां कल्पवृक्ष ! हे विश्वोझरण बांधव! हुं तमने नमस्कार करुं हुं. हे प्रनु ! ए मुहूर्त पण वंदन करवा योग्य छे के जे मुहूर्तमां धर्मने जन्म आपनारा-अपुनर्जन्मा-विश्व जंतुर्छना जन्म पुःखनुं KK11 च स्तुण य वेदन करनारा, आपनो जन्म थयो ने हे नाथ! आ वखते तमारा जन्मानिषेकना जळना प्रथी प्लावित थएली अने यत्न कर्या सिवाय जेनो मस दूर थयो । एवी था रत्नप्रना पृथ्वी सत्य नामवाळी थर ले. हे प्रजु ! जे मनुष्यो तमारं अहर्निश दर्शन करशे तेनने धन्य ते. अमे तो अवसरेज आपनुं दर्शन करनारा बीए. हे स्वामिन् ! जरतक्षेत्रना जंतु जनो मोक्षमार्ग खीला गयो ने तेने आप नवीम पथ पर पुमः प्रगट करशो. हे प्रजु ! तमारी अमृतना तरंग जेवी धर्मदेशना तो दूर रहो, परंतु तमारुं दर्शन पण प्राणीननु श्रेय करनार . हे जवतारक! तमारी उपमाने पात्र कोइ नयी तेथी इंतो तमारी तुष्यज तमेज गे एम कहुं बुं एटले हवे वधारे स्तुति केवी रीते करवी हे नाथ! तमारा सद्- भूतार्थ गुणोने पण कद्देवाने हुं असमर्थ हुं केमके स्वयंजूरमण समुजना जलने कोण मापी शके ? श्री आदिजिन स्तुति. हे जगवन ! जो के उत्तम योगीनथी पण आपना गुणो सर्व प्रकारे जाणवा अशक्य डे तो स्तुति करवाने योग्य एवा ते आपना गुणो क्या अने नित्य प्रमादी एवो हुँ स्तोता य PUNNIN सर क्या ? तथापि हे नाथ! हुं यथाशक्ति तमारा गुणोने स्तवीश, \ लंगमो मनुष्य दीर्घ मार्गे चाले तो तेने कोई निवारे? हे प्रजु! श्रा संसाररूपी आतपना क्लेशथी परवश श्रयेला प्राणीनने जेना चरणनो गया जननी गयानुं आचरण करे डे एवा आप अमारी रदा करो! हे नाथ! सूर्य जेम परोपकारने साटे उगे डे तेल फक्त लोकने माटेज विहार करता एवा श्राप कृतार्थ ठो. सध्यान्दना सूर्यनी जेम थाप प्रनु प्रगट थये देहनी बा. यानी जेम प्राणीउनां कर्म चोलरफश्री संकोच पानी जाय ; जे हमेशां तमने जुए ले ते तिर्यंचोने पण धन्य ले अने जे तमारा दर्शनथो शून्य ले ते स्वर्गमा रहेला होय तो पण यधन्य . हे त्रिजगत्पति ! जेर्जना हृदयरुपी चैलमा तमे एक अधिदेवता रहेला लो ते जविकजनो उत्कृष्टमां पण उत्कृष्ट बे. हुं यापनी पासे एकजमायु के गामोगाम अने नगरे नगर विहार करता आप कदापि पण मारा हृदयने बोलशो नहि. श्रीअजितजिन स्तुति. हे मनु! जातिवंत सुवर्णना ठेदना नेवी विथी अाकाशना नागने आच्छादन करनार अने प्रदालन विना पवित्र एवी तमारी काया कोने आक्षेप न करे ? सुगंधी: PAKI च स्तु ६ विलेपन कर्या शिवाय पण नित्य सुगंधी एवा तमारा अंगमां मंदारनी मालानी जेम देवताननी स्त्रीननां नेत्रो चमरपणाने पामे बे. हे नाथ! दिव्य अमृतरस स्वादना पोष- पथी जाणे दणा गया होय तेवा रोगरूपी सर्पना समुदो तमारा अंगमा प्रवेश करी शकता नथी, दर्पणना तलमां लीन थयेला प्रतिविवना जेवा तमारा शरीरमा करता पसीनाना विलीनपणानी का पण केम संनवे? हे वीतराग! तमारुमन मात्र रागरहित ले एम नथी पण तमारा शरीरमा रुधिर पण जुधनी धारा जेवू श्वेत . तमारामां बीजुं पण जगत्थी विलक्षण वे एम अमे कही शकीए बीए, कारण के तमारुं मांस पण नहि बग- मेढुं अविनत्स अने शुत्र जे. जल तथा स्थलमा उत्पन्न थयेली पुष्पोनी मालाने गेमीने नमरा तमारा निःश्वासनी सुगंधने अनुसरे जे. तमारी संसारस्थिति पण लोकोत्तर चम कार करनारी , कारण के तमारा आहार अने निहार पण चर्मचतु गोचर थता नथी. श्री अजितजिन स्तुति. हे प्रच! तीर्थंकर नाम कर्मथी थयेला सर्वना अनिमुख्यपणे हमेशां सन्मूख थश्ने तमे सर्व प्रजाने आनंद पमामो बो. वळी एक बोजनमा प्रसाणवाळा धर्मदेशनाना मंदि EK*** XXX*****************XXXXX रमा करोमो तिर्यच, मनुष्य अने देवता परिवार सहित समाय डे अने एक जाषामां वोलातुं उतां पण सर्वने पोतपोतानी नाषामां समजातुं अने मनोहर लागे एवं तमारु वचन जे धर्मना बोधने करनारूं थाय ने ते पण तीर्थकर नाम कर्मनोज प्रनावले. तमारी विहारचूमिनी चोतरफ सवासो सवासो योजन सुधी पूर्वे उत्पन्न थयेला रोगरूपी वर. सादो तमारा विहाररूपी पवनना नमिनथी प्रयासविना लय पामी जाय डे अने राजा. नए नाश करेली अनीतिनी जेम आप ज्यां विहार करोगे ते पृथ्वीमां मुषक, तीम, अने सुमा विगैरेनी उत्पत्तिरूप उर्निद तिन पण प्रगट थती नथी. तमारी कृपारूपी पु. करावर्तनी वृष्टिथी पृथ्वीपर स्त्री, क्षेत्र अने अव्यादि कारणाथी उत्पन्न थयेलो वैररूप अग्नि पण शांत थ जाय . हे नाथ! अशिवनोनुच्छेद करवामां पमहरूप तमारोप्रनाव पृथ्वीमां परित्रमण करतो होवाथी मनुष्य लोकना शत्रुरूप मारी विगेरे रोगो उत्पन्न थता नथी. विश्वना एक वत्सल अने लोकोना मनोरथने वर्षनारा तमे विचरता होवाथी उप- तापने करनारी अतिवृष्टि अने अवृष्टि पण थती नथी.तमारा प्रजावथी सिंहना नादथी हाथीननी जेम स्वराज्य अने परराज्य संबंधी कुन नपश्वो सत्वर नाश पामे . सर्व स्तु च० 9 *** प्रकारना अद्भुत प्रनाववाळा अने जंगम कल्पवृक्षरूप तमे पृथ्वीमा विहार करता उतां उदिनो क्षय थश् जाय के तमारा मस्तक उपर पाबला जागमा सूर्य मंमळना तेजने जय करनारुं एवं नामंगळ, आप, शरीर लोकोने कुरालोक न थाउँ एम धारीने पिंमा- कारे ययेवू होय तेम जणाय . हे जगवन् ! घातीकर्मनो क्षय थवाथी श्रयेलो था योग साम्राज्यनो महिमा विश्वमा प्रख्यात थयेलो ते कोने आश्चर्यनुं कारण नथी? अनंत काळथीसंचय थयेला अनंत कर्मरूपी तृणने सर्वथा प्रकारे तमारा शिवाय बीजो कोश पण मूलथी उन्मूलन करी शकतो नथी. क्रियाना समनिहारथी तेवी रीतना उपायमां तमे प्रवर्तेला बो के जेनी नहि श्चता उतां पण लक्ष्मीनो आश्रय करीने रह्या बो, मैत्रीना पवित्र पात्ररूप हर्षना आमोदथी शोलता अने कृपा तथा उपेक्षा करनारामा मुख्य एवा तमने योगात्माने हुं नमस्कार करुं हुं. श्री अजितनाथनी सगर चक्रवर्तिए करेली स्तुति. हे प्रजु! मिथ्यादृष्टिने कल्पांतकाळना सूर्यसमान अने समकितदृष्टिने अमृतना अंजन समान तेमज तीर्थकरपणानी लक्ष्मीने तितकरूप आ चक्र तमारी आगळ वृद्धि उ पामेबुं . आ जगत्मां तमे एकज स्वामी गे एम कदेवाने जाणे इंजे अध्वजना मिषथी पोतानी तर्जनी आंगळी उंची करी होय एम जणाय ने. ज्यारे तमारा चरणो पगला जरे ने त्यारे सुर असुरो कमळ रचवाना मिषश्री कमळमां वसनारी लक्ष्मीने विस्तारे दे. दान, शीळ, तप अने नाव ए चार प्रकारना धर्मने एक साथे कदेवाने माटे तमे चार मुखवाळा थया गे, एम हुँ मानुर्बु श्रा त्रण जुवननुं त्रण दोषथी रक्षण करवा ने तमे प्रवर्तेला गे, तेथीज देवतानए आ त्रण गढ करेला जणाय . तमे पृथ्वीमा विहार करो बो त्यारे कांटा अधोमुखी थइ जाय जे पण तेमां कां आश्चर्य नथी, केम के सूर्यनो उदय थाय त्यारे अंधकार सन्मुख थ शकेज नहि. केश, रोम, नख अने डाढी मुड वृद्धि पाम्या शिवाय अवस्थित रहेला , एवी रीतनो बहारनो योग महिमा तीर्थंकरो शिवाय बीजार्जए प्राप्त करेल नथी, शब्द, रुप, रस, स्पर्श अने गंध नामना पांच इंजियोनां विषयो तमारी आगळ तार्किक लोकोनी जेम प्रतिकूळपणाने नजता नथी. सर्व रूतु अकाळे करेल। कामदेवनी सहायना जयथी जाणे होय तेम एक साथे तमारा चरणनी उपासना करे . आगळ उपर तमारा चरणनो.स्पर्श थवानो ने KX स्तत चा एम विचारीने देवता, सुगंधी जळना वर्षादयी अने दिव्य पुष्पोनी वृष्टिथी ते पृथ्वीनी पूजा करे . हे जगत्पूज्य ! पक्षी पण चोतरफथी तमारी प्रदक्षिणा करे . तो तमा- राथी विमुखवृत्तिवाळी याय ने, अने जगत्मां मोटा थश्ने फरे २ ते पुरुषोनी तो शी गती थवानी ? तमारी पांसे एकेजिय एवों पवनं पंणं प्रतिकूळताने गेमी दे , तो पंचें- जियनुं तो दौःशील्य क्याथीज थाय ? तमारा महात्म्यथी चमत्कार पामेलां वृदो पण मस्तक नमावीने तमने नमे , तेथी तेउना मस्तक कृतार्थ डे पण जेमनां मस्तक तमने नमतां नथी एवा मिथ्याष्टिननां मस्तक कृतार्थ नथी-व्यर्थ . जघन्यपणे पण कोटी गमे सुरा सुरो तमारी सेवा करे , कारण के मूर्ख-आळसुपुरुषो पण जाग्यना योगथी खन्य थएला अर्थमा उदासपणे रहेता नश्री. श्री संजवनाथजीनी स्तुति. हे जगवान ! विश्वना प्रतिपालन करनार ! मोटी समृद्धिओए सहीत अने त्रीजा तीर्थनाथ एवा आप जगवंतने नमस्कार करु . हे विनो! जन्मथीज प्राप्त श्रयेला त्रण ज्ञान अने चार अतिशयोथी तमे जगतमा विलक्षण बो. अने तमारामा स्कुटरीते एक KXXXXXXXXXXXXXX ** ज हजार लक्षणो रहेलांडे हमेशां प्रमादी पुरुषोना प्रमादना दनुं कारण एवं आ तमारं जन्म कल्याणक आजे मारा जेवाना कल्याणने माटेज थयु के. हे जगत्पति ! आ रात्रि आखी प्रशंसा करवाने योग्य थने, कारण के जेमा निष्कलंक चंदरूप एवा तमे प्रगट थया गे. हे प्रजु! तमने वेदना करवाने जा आव्य करता अनेक देवताओथीया मनुष्य लोक हमणां स्वर्गलोकना जेवो जणाय ठे, हे देव ! तमारा दशर्नरूप अमृतना स्वादथी जेयोनां चित्त संतुष्ट थेयला डे एवा अमृतनोजी देवताओने हवेधी जीर्ण थयेला ख- गना अमृतनी कां जरुर नथी. आजरतक्षेत्ररूपी सरोवरमां कमळरूप एवा हे जगवान्! तमारामां जमरानी पेठे मारो परम लय थइ जाओ. हे अधीश! जेओ हमेश तमारुं द. र्शन करे बे ते मनुष्योने पण धन्य ने, कारणके तमारा दर्शननो उत्सव स्वर्गना राज्यथी पण अधिक . श्री संजवनाथजीनी स्तुति. हे प्रजु ! सर्वना तमे न बोलाव्या बतां पण सहायकारी हो, कारण सिवाय वात्स- स्यवान हो, प्रार्थना कर्या वगरना उपकारी गे, अने संबंध वगरना बांधव बो, तेथी हे स्तु ए नाथ! अभ्यंग कर्या वगर स्निग्ध हृदयवाळा, मळापकर्षण विना उज्वळ वचनने वोल- नारा, प्रक्षालन कर्या वगर निर्मल शीळवाळा अने शरण करवाने लायक एवा तमारा शरणनो हुँ आश्रय करुं हुं. हे स्वामी! शांत बतां वीरव्रतवाळा समतावान अने सर्वमां सरखी रीते वर्तनारा एवा तमोए कर्मरूपी कुटिल कांटाने अत्यंत कूटी नांख्या जे. अनव बतां महेश, अगद बतां नरकने छेदनार (कृष्ण) अने अराजस बतां ब्रह्मरूप एवा तमने अमे नमस्कार करीए जीए. हे प्रक्षु ! सिंचन कर्या सिवाय फलघुप अने पमवा वगर मोटा वधेला एवा तमे संकल्प रहित कल्पवृक्ष बो माटे तमाराथी मने मोटुं फळ प्राप्त थान. हे स्वामि! अव्यादि संग रहित, ममताए वर्जित, कृपालु, मध्यस्थ अने जगतने पालन करनार एवा आप जिनेश्वरनो हुँ कोइ पण प्रकारना त्रिशूळादि चिन्ह विनानो किंकर बुं. हे नाथ! नहि गोपवेला रत्नना निधिरूप, वाम विनाना कल्पवृक्षरूप अने नहि चिंतवेला चिंतामणीरूप एवा तमारे विषे आ मारा आत्माने में अर्पण करेलो . प्रजु! हुं फलनी चिंताथी रहित बुं अने तमारी मूर्ति फलरूपज ले तेथी 'शुं करवं, एवा विचारमा जम थयेला मने मारे रॉ करवू जोए ते वताववानो प्रसाद करो. " U d 2 श्री अभिनंदन स्वामीनी स्तुति. चोथा तीर्थकर, चोप्रा आरारूप आकाशमां सूर्यसमान अने चोथा पुरुषार्थ (मो- द) नी लक्ष्मीने प्रकाश करनार हे प्रच! आप जय पामो. हे नाथ! लांबे काले आप- नाश्री सनाथ श्रयेव॒ आ जगत् हवे विवेकनी चोरी करनारा मोहादिकथी क्यारे पण उपजवने पामशे नहीं. हे प्रनु! आपना पादपीठमां जेनुं मस्तक लोटे एवा मारे विषे पुण्यरूप परमाणुना कण जेवी आपनी चरणरज दीर्घकाल स्थापन थान. हे ईश! मारां नेत्र आपना मुखने विष आसक्त होवाथी नहीं जोवा लायक वस्तुने जोवाथी उत्पन्न थयेला ए नेत्रना मळने हर्षाश्रुनी उर्मीवमे क्षणवारमा धोइ नांखो. हे प्रजु! लांबा कालनी ममताना दर्शनयी उत्पन्न भएलां मारां रोमांचो चिरकालनी असदर्शन (मि- थ्यादर्शन) नी वासनाने पूर करो. हे नाथ! मारां नेत्रो सर्वदा तमारा मुखने जो वि. लास पामो, मारा हाथ तमारी उपासना करो, अने मारा कान तमारा गुणना श्रोता था. हे देवाधि देव! कुंठ एवी मारी बुझि जो तमारा गुणने ग्रहण करवा तरफ उत्कंग वाळी होय तो तेनुं कल्याण थार्ज; केमके तेने बीजाथी शुं थवानुं छे. हे नाथ! हुं तमारो Ammaa स्तुत ९० शिष्य, दास, सेवक अने किंकर बुंए प्रमाणे तमे स्वीकार करो एथी वधारे बीजुं कांश पण दूं कहेवा श्वतो नथी. श्री अजिनंदन स्वामीनी स्तुति. हे जगवन्! आपे सर्वदा कष्टकारी एवी मन, वचन अने कायानी चेष्टानो संहार करी शिथिलपणाथी मनरूपी शल्यने जुडं करेधुंबे. हे नाथ! तमारी इंजियो संमत पण नथी तेमज जवृंखल पण नथी एम सम्यक्प्रकारे प्रतिपादन करीने तमे इंडियोनो जय करेलो , योगनां जे आठ अंग कहेलांजे तेतो फक्त प्रपंचमात्र डे, नहीं तो ए योग वा- ळपणाश्री आरंजीने तमारी सात्म्यताने केम प्राप्त थाय ? हे स्वामिन् ! लांबा काळथी साथे रहेनारा विषयोमा तमने विराग डे अने अदृष्ट एवा योगमां सात्म्यपणुं ने ए अ. मने तो अलौकिक लागे जे. जेवो तमे अपकार करनार उपर राग धरो बो तेवो बीजान उपकार करनार उपर पण राग धरता नथी. अहो! तमारुं सर्व अलौकिक ले. हे प्रनु ! तमे हिंसक पुरुषोना उपर उपकार कर्यो अने जे थाश्रित हता तेमनी उपेक्षा करी एवा तमारा विचित्र चरित्रने कोण अनुसरी शके ? हे नगवन् ! परम समाधिमां तमे तमारा १० आत्माने एवी रीते जोडी दीधो डे के जेथी 'हुँ सुखी बु के पुःखी बु अथवा सुखी के फुःखी नथी' एम तमारा मनमां पण थावतुं नथी. जेमांध्याता, ध्यान अने ध्येय ए त्रि- पुटी एकात्माने पामेली बे एवा तमारा योगना माहात्म्य उपर बीजाउँने केम श्रझा आवे? श्री सुमतिनाथजीनी स्तुति. हे देव! आपना जन्म कल्याणकथी आ पृथ्वी कल्याणवाळी श्रई गई तो ज्यारे तमे चरणकमळथी आ पृथ्वीपर विहार करशो त्यारनीतो वातज शी करवी ? हे जग- वान् ! तमारा दर्शनथी अमारी दृष्टि कृतार्थ थई डे अने तमारं पूजन करवाश्री आ हाथ कृतार्थ थयेला . हे जिननाथ ! तमारा स्नात्र अर्चन विगेरेनो जे महोत्सव करवामां आवेलो डे ते चिरकाळना मारा मनोरथरूपी प्रासाद उपर कलशरूप थयेलो वे. हे जगन्नाथ ! सांप्रतकाले पण हुं था संसारनी प्रशंसा करुं बुं कारणके जेमा मु. क्तिना एक निबंधनरूप तमारुं दर्शन प्राप्त थयुं जे. हे देव ! स्वयंजूरमण समुजना उ. मिन कदी गणी शकाय, पण मारा जेवा पुरुषो, अतिशयोना पात्र एवा तमारा गुणोने गणी शके नहि. धर्मरूपी मंगपना स्तंनरूप, जगत्ने नयोतं करवामां सूर्यरूप अने दया KKKKK***XXXKKKKK LNA च स्तुण ११ रूपी वेलाना आश्रयने माटे मोटा वृक्षरूप एवा हे जगत्पति! आ विश्वनी रक्षा करो. हे देव ! मुक्तिना बंध थयेला छारने उघामवामां कुंचीरूप तमारी देशना पुण्यवंत प्रा. पीउनाज सांचळवामां आवे . हे जुवनेश्वर ! उज्वल दर्पण जेवा मारा मनमां हमेशा प्रतिबिंवरूपे पमेली तमारी मूर्ति मने मुक्तिना सुखना कारणरूप था. श्री सुमतिनाथजीनी स्तुति. हे जगवन् ! आ अशोक वृक्ष जमराना गुजारवथी जाणे गातो होय, चलायमान पत्रोथी जाणे नाचतो होय अने तमारा गुणोमां रक्त थवायी रक्त थयो होय एवो खुशी थतो देखाय . आ देवता जेनां बंधन (डीटी) नीचां एवां पुष्पोने योजन प्र. माण तमारी देशना नूमि नपर जानु प्रमाण वर्षावे . तमारो मालव कौशीको प्रमुख ग्राम तथा रागथी पवित्र एवो जे दिव्यध्वनि थाय जे तेने मृगला पण हर्षवमे उंची ग्रीवा करीने पीए ने (सांजले डे). तमारी थागळ रहेली चं जेवी उज्वळ था चामर श्रेणी जाणे तमारा मुख कमळनी सेवा करवाने श्रावेली इंसनी पंक्ति होय तेवी शोले . सिंहासन उपर बिराजी तमे ज्यारे देशना आपोडो त्यारे मृगलांन सिंहनी सेवा ११ KKKAKKKk करवा जाणे आवतां होय तेम ते देशना सांजळवाने श्रावे . ज्योत्स्नाथी व्याप्त एवो चंजमा जेम चकोर पक्षीने हर्ष आपे तेम कांतिथी व्याप्त एवा तमे सर्वनी दृष्टि ने परम इर्ष आपो बो. हे विश्वपति! तमारी आगळ आकाशमां ध्वनी करतो इंजनि सर्व जगत्मां प्राप्त पुरुषोने विषे तमारा मोटा साम्राज्यने जाणे बतावतो होय तेम जणाय . पुण्य समृन्निा क्रम जेवा अने त्रयजुधन उपरना तमारा प्रौढ प्रनुपणाने बतावतां आ त्रण उत्रो तनारी उपर शोजी रह्यां . हे नाथ! श्रावी तामारी. चमत्कारी प्रातिहार्य लक्ष्मीने जोश्ने कया मिथ्याष्टिन पण आश्चर्य न पामे? श्री पद्मप्रनुजीनी स्तुति. हे देव! आ अपार संसाररूप मरुदेशमा संचार करता प्राणीने चिरकाळे अमृ. तनी परब तूट्य तमारुं दर्शन थयेवू जे. रुपथी अनुपम एवा तमने अश्रांतपणे जोनारा देवतानना नेत्रोनी अनिमेषता कृतार्थ श्रयेली . तमारा जन्म वखते नित्य अंधकारमा नद्योत थयो तेग्री नारकीनने पण सुख थयु माटे तमारुतीर्थंकरपणुं कोने सुखरूप नयी ? हे नाथ! संसारीनना पुएयोश्रीज तमे धर्मरूपी वृदने दयारूप नीकना जलथी सिंचन च० स्तु १२ करीने वृद्धि पमामो बो. हे प्रजु! जलना शीतलपणानी जेमत्रपजगतनुं स्वामीपणुं श्रने त्रण झाननुं धारण करवापणुं तमारे जन्मथीज सिफथयेटुंबे. पद्मना जेवा वर्णवाला, पद्मना चिन्हवाला, पद्मना सुगंध जेवा मुख पवनने धरनारा, पद्मना जेवा मुखवाला, पद्मा (लदमी) ए युक्त अने पद्मना गृहरूप एवा दे प्रजु! तमे जय पामो. हे नाथ! अ- पार अने उस्तर एवो था संसाररूपी सागर तमारा प्रसादथी हवे जानुप्रमाण थई जशे. हे स्वामी! हवे ढुं कल्यांतरतुं साम्राज्य के अनुसर विमाननो निवास पण श्वतो नश्री, फक्त तमारा चरण कमलनी सेवानेज डं बुं. श्री पद्मप्रचुजीनी स्तुति. प्रनु! परिसहोनी सेनाने हणता अने उपसोंने विदारता पण तमे शमताने पामेला गे. यहा! महान पुरुषोनी केवी विद्वत्ता. हे नाथ! तमे विरागी व्रतां मुक्तिने जोगवनारा बगे, अने अद्वेषो बतां शत्रुउँने हणनारा गे, अहो! महात्मानो केवो लोक. पुर्खन महिमा ! हे देव! तमे हमेशां जिगिषा रहित गे अने अपराधथी जय पामो बो तथापि तमे त्रण जगत्ने जितेद्यं . अहा! मोटा पुरुषोनी केवी चातुरी ! हे नाथ! K********** १७ कोईने तमे काई याप्यु नयी थने कोईनी पासेथी काई लोधु नयी तयापि तमारे प्रनु- पणुंठे. अहा! विधानोनी केवी विचित्र कळा होय . हे प्रजु ! जे सुकृत धीजार्जए देह त्याग करीले पण मेळव्यु नथी ते सुकृत, सुकृत संपादनमां जदाली एवा तमारा चरण पीठ उपर आलोटे ठे, रागादिकमां क्रूर आने सर्व प्राणी पर कृपाळु तेथी नयंकर अने मनोदर बने गुणवाला एवा तमे सर्व साम्राज्य साधेबु , मोटामां मोटा अने महात्मा- उने पूजवा योग्य एवा तमे अहो! मारी स्तुति गोचर थयेला गे. हे स्वामि! वीजानमा जे सर्व रीते दोयो रे ते समारामां गुणरूप दे. शा तमारी स्तुति जो मिथ्या होय तो ते विये आ सन्नासदो प्रमाणरूप ते. हे जगत्पति! तमारा चरणर्नु भने वारंवार दर्शन पान एबीज हुं श्वा राखं . ते सिवाय मोदनी पण मारे श्वा नथी. श्री सुपार्श्वनाथजीनी स्तुति. हे प्रक्षु ! जेनुं स्वरूप अविझेय बे एवा तमारे विषे अर्थवाद करवानो आग्रह जे धारुं हुं ते आदित्य मंगळने ग्रहण करवाने कपिए फाळ मार्या जेवू दे; तथापि हे पर- मेश्वर! तमारा प्रत्नावश्रीज हुँ तमारी स्तुति करीश कारण के चंकांत मणि चंजनी कां- KXXXXXXXXXX ६ रतु० KXX तिना प्रजावीज करे ठे. हे प्रजु! तमारा सर्व कल्याणकोने अवसरे तमे नारकीने पण सुख आपो गे तो तियेच, नर अने, देवतानने सुख आपनारा तमे केम न था ? तमारा जन्मोत्सवने समये त्रण जगतमा जे जयोत थयो ते नविष्यमा उदय पाम- नारा केवळज्ञानरूप सूर्यना अरुणोदय ने एम जणाय जे. हे परमेश्वर! जाणे तमारा प्र. सादना संपर्कभी थयेली दोय तेम आ सर्व दिशान हमणां प्रसन्न थयेली. हे पवित्र आकृतिवाळा प्रजु! हमणां आ पवनो पण सुखकारी वाय बे कारण के तमारा जेवा सुखदायक प्रजु प्रगट थतां जगत्मा प्रतिकुल वर्त्तनार कोण थाय ? हे प्रतु! अमारा प्रमादने धिकार के जेने आपना जन्म समयनी खबर न पमी अने था अमारा आस नोने धन्यबे के जेए चलायमान थश्ने तमारा जन्म कल्याणकनी अमने खबर जणावी. प्रच! निया' बांधवू ए निषिद्ध है. तोपण तमारा दर्शन- फळ मने तमारी नक्ति- रुपेज निरंतर थान, एवं नियाणुं हुं बांधुं बु. श्री सुपार्श्वनाथजीनी स्तुति. सर्वजुवनकोशरूप कमलमा सूर्यसमान अने प्रथम अहत एवा श्री जगवंत तमने । १३ ।
नमस्कार करुं . हे प्रजु! हवे विश्वनुं सुःख गयु अने हर्ष उत्पन्न भयो ले कारण के तीर्थपरावर्तनथी आ विश्व जाणे परावृत थयुं होय तेमज जणाय . हे धर्मचक्री! प्रकाशवाल एवा तमारा वचनरूप रत्नदंगथी आज निर्वाणरूप वैताढ्य गिरिनुं हार नघ- मशे. हे नाथ! उन्नत एवा मेघनी जेम तमारुं दर्शन सर्व जीव लोकना संतापने डेदवाथी हर्षने माटे थाय बे. अनंत ज्ञानवाळा हे नगवन् ! तमारी देशनानां वचनो, दरिजी घणा काळे अव्य पामे तेम अमे चिरकाळे प्राप्त करीशु. प्रथम तमारा दर्शनथी कृतार्थ थयेला अमे हवे अत्युक्तिवाळा अने मुक्तिना छारने प्रकाश करनारा तमारा देशनाव- चनथी आजे विशेष कृतार्थ अश्शुं. अनंतदर्शन, अनंतझान, अनंतवीर्य अने अनंत आनंदमय स्वरूपवाळा तेमज सर्व अतिशयोना पात्ररूप एवा तमने योगी स्वरूपने हुँ नमस्कार करुं . हे जगत्पति! आ इंसादिक पदवीनी प्राप्ति तो शुं मात्र जे केमके तमारी सेवाश्री तो तमारा जेवाज थवाय बे. श्री चंप्रनुजीनी स्तुति. हे प्रजु आकाशने आधार आपवानी बुद्धीमी उंचा पग करीने रहेनारा टीटोमा damam Per.mammar च स्तु १४ पक्षीनी जेम अनंत गुणवाळा एवा तमारी स्तुति करवाने हुँ जे प्रवृत थयो डं ते पंमि- तोने हास्यना स्थानरुप डं, तथापि तमारा प्रनावथी व्यापक बुद्धिने प्राप्त येतो तमारी स्तुति करवाने समर्थ थश्श; कारण के एक लेश मात्र वादलानो नाग पण पूर्व दिशाना पवनना संगमथी सर्व दिशामां व्यापी जाय छे. हे प्रजु! जवि प्राणीनए जोवा मात्रथी अथवा ध्यान करवा मात्रयी तमे तेनना कर्मरूप पाशने ठेदवाने को अपूर्व शस्त्ररूप था बो. सूर्यथी कमळोनो अच्युदय थाय तेम विश्वना अंधकारने वेदनारा एवा अपूर्व सूर्यरूप तमारा जन्मथी आजे जगतमां शुज कर्मनो उदय थयेलो . चंजना किरण मात्र पडवाथी जेम शेफाळिकाना पुष्प खरी पडे ने तेम तमारा दर्शन मात्रथी मारु अशुज पोतानुं फल थाप्या सिवाय गळी जशे. विश्वने अनय आपनारूं तमारु दीदाधारी स्वरूप तो एक तरफ रडुं. पण हे जगवन ! तमे आ बाल्यावस्थानी मूर्तिथी पण प्राणीउँना पुःखने हरी दयो बो. वनना वृक्षोनुं जन्मूलन करवाने जेम उन्मत्त गजें आवे तेम तमे संसार डे मूळ जेनुं एवा सर्व कर्मोने छेदवाने माटे अही अवतर्या बो. जेम मुक्ताहारादि मारा हृदयनुं वाह्य आभूषण के तेम श्रण जगतनापति एवा तमे KXX १४ मारा हृदयनु थांतर आपण गे. श्री चंप्रभुजीनी स्तुति. हे प्रजु ! सुर, असुर अने नरोए मस्तक उपर धारण करेलुं त्रण लोकना चक्रवर्ती एवा तमारं शासन आ जगतमां विजय पामे . हे जगवन् ! प्रथम त्रण ज्ञानने धारण करनारा, पठी मनःपर्यव ज्ञानने धरनारा अने अधुना केवळज्ञानवाळा एवा तमे अमने दिनपरदिन अधिका अधिक जोवामां आव्या गे. हे नाथ! मार्गना वृक्षनी गयानी जेम विश्वने उपकार करना तमाएं उज्वळ केवळज्ञान जय पामो. हे जगवान् ! ज्यां सुधी सूर्योदय थयो नथी त्यां सुधीज अंधकार रहे थे, ज्यां सुधी केशरीसिंह आवतो नथी त्यां सुधीज गजेंसो मदांध रहे बे, ज्यां सुधी कल्पवृक्ष प्राप्त अतुं नथी त्यां सुधीज दारिज रहे , ज्यांसुधी वृष्टिकारक मेध थतो नथी त्यां सुधीज जलनी तंगाश रहे , अने ज्यां सुधी पूर्णचंछ उगतो नथी त्यां सुधीज दिवसनो ताप रहे डे, तेम ज्यां सुधी तमे जोवामां आवेक्षा नथी त्यां सुधीज आ जगतमां कुबोध रहेलो बे. जे प्राणी नित्य तमने जुए ठे अने सेवे तेउनी हुं दर्षश्री सर्व काल अनुमोदना करुं बु.
marnews- स्तु च २५ amme हे प्रजु ! दालमा तमारा प्रसादथी तमारा दर्शननुं फल-उत्तम सम्यक्त्व मने यावजी. वित निश्चलपणे रहेवारूप थान. श्री सुविधिनाथजीनी स्तुति. धर्मरूपी हवेलीना दृढ स्तंचरूप, सम्यक ज्ञानरूपी अमृतना अहरूप अने जग- तने आनंद आपवामां मेघरूप एवा हे त्रिजुवनपति! तमे जय पामो. हे जगदीश! त- मारा एक जुदाज प्रकारना अतिशयने अमे शुं कहीए के जे तमारा महात्म्य गुणथी खरीद थयेला आत्रण लोक तमारा दासपणाने पामेल ने, जेवी रीते तमारा दासप- णाथी हुँ प्रकाशुं बुं-शोनुं बुं तेवी रीते मारा स्वर्गराजथी पण हुँ शोजतो नथी, कारण के चरणना कमामां जमेधुं रत्न जेवं शोने जे तेवू पर्वत उपर पमेj शोचतुं नथी. मोके जवानी श्चावाळा तमे वैजयंत विमान मोक्षस्थाननी नजीक बतां मोदने माटे त्रांतिमा लटकता एवा लोकोने मार्ग बतावबाने माटेज अहीं आवेला गे. आ जरतक्षेत्ररूप गृहना तमे घणा लांबा काळना एक देवता गे तेथी तमारा आववाथी ए गृहमा रहीने धर्म गृहस्थनी जेम आजे निःशंकपणे आनंद पामो. हे विश्वनाथ ! सर्व आ देवताननो M M समूह तमारा अतिशायी रूपनी अंदर अवतारपणाने पामी जाय बे, अर्थात् ते सर्वनुं रूप आपना रूपमा समाश् जाय . चंनी ज्योत्स्ना जेवी तमारी कांतिना पूरमा स्पृहा सहित लीन थयेला अमारां लोचनो आजे लांवे काले सारा नसीबने लीधे चकोर प- की आचरण करे , वासगृहमां के सज्जामा वेसता अने चालता एवा मारे सर्व अर्थनी सिझिने आपनाएं तमारा नामरूप मंत्रनुं स्मरण थयां करो. श्री सुविधिनाथजीनी स्तुति. हे प्रच! तमे जो वीतराग गे तो तमारा हाथ पगमां राग केम डे ? तमे जो कुटि- लताने गेमी दीधी ले तो तमारा केश कुटिल केम ? तमे प्रजाना गोप बगे, तो तमारा हाश्रमां दंग केम नथी ? जो तमे निःसंग बो तो त्रैलोक्यना नाम केम कहेवार्ड गे? जो तमे ममता रहित बो तो सर्व उपर शा माटे दयालु बो? तमे जो अलंकार मात्रनो त्याग कयों ने तो तमने त्रण रत्न (ज्ञान, दर्शन, चारित्र) केम प्रीय ? जो तमे सर्वने अनुकूळ बो तो मिथ्यादृष्टि उपर शा माटे देष करोगे? जो तमे स्वजावे सरल बो तो पूर्व उद्मस्थपणे केम रह्या हता? जो दयाळु गे तो कामदेवनो केम निग्रह कर्यो ?
10 स्तण तमे निर्जय गे तो संसारथी केम नय पामो गे? जो तमे उपेक्षा करवामां तत्पर बो तो विश्वना उपकारक केम गे? जो श्रदीप्त गे तो नाममलथी दीप्त केम गे? जो तमे शांत स्वजावी हो तो चिरकाळ केम तपो हो? जो रोष रहित बो तो कर्म उपर कम रोप राखो गे? आ प्रमाणे जेनुं स्वरूप जाणी शकातुं नथी जे मोटाथी पण मोटा ठे अने जेने अनंत चतुष्टय सिक धयेल बे एवा तमो जगवंतने हुं नमस्कार करुं . श्री शीतळनाथजीनी स्तुति. हे प्रशु ! इक्ष्वाकु कुलरूपी क्षीर समुषमां चंद्ररूप अने आ जगत्नी महानिकानो नाश करवामां सूर्य समान एवा तमे जयवंत वतॊ. हे नाथ! तमने जोवाने, तमारी स्तुति करवाने अने तमा पूजन करवाने माटे मारा शरीरमां अनंत नेत्रो, अनंत जिव्हा अने अनंत जुजान थाय एवी हुं श्छा राखुं . दसमा तीर्थकर प्रनु ! तमारा चरणकमलमां में आ पुष्पो स्थापन कर्या तेथी हवे मने तेनुं फळ संपादन थइ चूक्युं जे. कुःखना तापथी पीडायेला लोकोने अमंद आनंद आपनारा एवा तमे था मनुष्य लोकमां नवीन मेघनी जेम अवतरेला बो. वसंत ऋतुवडे वृक्षोनी जेम तमारा दर्शनथी १६ आजे सर्व प्राणी नवीन शोनावाला थयेला . जे दिवसो तमारा दर्शनथी पवित्र तेज मारे दिवसोवे वाकीना जे दिवसोबे ते तो मारी कृष्ण पक्षनी रात्रि जेवा छे. आत्मानी साथे नित्यपणे परोवायेला एवां प्राणीननां कुकर्मो अयस्कांत मणिथी लो- ढानी जेम तमारा दर्शनादिकथी आजे जुदा पमी जा. आ लोकमां, स्वर्गमां के वीजे गमे त्यां रहुं तोपल तमनज हृदयमां वहन करनारो हुं तमारं वाइन पाजं एवी श्ग राखुं लु. श्री शीतळनाथजीनी स्तुति. हे त्रण जुवनोना पति! जे पुरुषो तमारा चरणकमलना नखनी कांतिना जालरूपी जजना प्रवाइमां स्नान करी करीने पोताना यात्माने पवित्र करे तेउने धन्य बे. सूर्यश्री जेम थाकाश, इंसयी जेम सरोवर अने राजाथी जेम नगर तेम तमाराथी था लारत क्षेत्र शोजे जे. सूर्यनो अस्त अने चंडना उदयना आंतरमा अंधकारथी जेम प्रकाश पराजय पामे वे तेम नवमा दशमा बे प्रजुना अंतरमां मिथ्यात्वथी धर्म परानव पायो रे. विवेकरूपी लोचन वगरनुं आ जगत अंध यश् जाणे दिग्मूढ श्रयुं होय तेम K च स्तन १७ सर्व प्रकारे कुमागोमां प्रवः . सर्व लोको ब्रांति पामीने अधर्मने धर्म बुद्धिथी, अदे. बने देव बुद्धिथी, अने अगुरुने गुरु बुद्धिश्री ग्रहण करे . एवी रीते आ जगत् नरक- रूप खानामां परवाने जेवामां तैयार थयेनुं इतुं तेवामाज तेना पुण्योदयश्री स्वानाविक दयाना समुख एवा तमे अवतरेला गे, हे प्रजु ! ज्यां सुधी तमारं वचनरूपी अमृत आ लोकमां प्रसयु नथी त्यां सुधीज आ लोकमां मिथ्यात्वरूपी सर्प चिरकाल समर्थ थप्रवत्त ठे, पण धातिकर्मना यथी जेम तमोने केवळझान उत्पन्न थयुं तेम तमारा नपदेशथी या जगतने मिथ्यात्वनो नाश थश्ने समकितनी प्राप्ति थशे. श्री श्रेयांसनाथ जिन स्तुति. हे प्रजु! सर्व कल्याणकोमा श्रेष्ट तमाहं जन्म कल्याणक पवित्र नक्तिवाळा एवा मने कल्याणकारी था. हे ईश! तमोने हुँ केटबुं स्नान करावं ? तमाएं केटवू पूजन करूं? थो तमारुं हुं केटबुं स्तवन करुं ? मने तमारु आराधन करवामां तृप्तिज थती नथी. हे प्रनु तमारा सेवा रक्षक थतां कुतीर्थकरूपी व्याघ्रथी त्रास पामेलो आधर्मरूपी वृषन हवे आ नरत क्षेत्रमा स्वेबाथी विचरो. हे देवाधिदेव ! आजे सारे जाग्ये मारा हृदयरूपी १७ XX ५ मंदिरमा तमे निवास करी तेने सनाथ करेलु जे. जेवी रीते तमारा चरण नखनां किरणो मारा शिर आगल प्रलरवासी भने आजुषण रूप प्राय जे तेबी रीते आ मुगट विगेरे आजूषणो थतां नथी. हे निजगन्नाथ ! तमारा गुणोनी स्तुति करतां मने जे प्रसनता थाय ने तेवी प्रसन्नता चारण नाटो मारी स्तुति करे त्यारे पक्षी नथी. तमारी पासे नूमि उपर वेसतां जेवी मारी उन्नति थाय रे तेत्री उन्नति सौधर्मा अंदर सिंहासनपर वेसतां थती नथी. हे प्रक्षु ! तमारा जेवा स्वामीनी परतंत्रतामा लांबो कान रहेवाने जेम हुँ श्ढुं हुं तेवीरीते मारा राज्यनी स्वतंत्रतामा रहेजाने हुँ श्वतो नत्री. श्री श्रेयांसनाथ जिन स्तुति. परमेश्वर ! अमंद आनंदना कराने आपनारा अने मोक्षना कारणनूत एवा तमने मोदने अर्थे अमारो नमस्कार . तमारा दर्शन मात्रयीज प्राणी बीजां कर्मोंने जुली जश् आत्मारामी थाय जे तो तपारी देशना सांजळवाथी तो शुं न श्राय ? श्रा संसाररूपी मरु देशमां तमारो अवतार थवाथी जाणे दीर समुझ प्रगटयो होय, कल्प- वृक्ष उग्युं होय के मेघ वरस्यो होय तेम असाव . ऋरकर्मरूप नगरा ग्रहो वझे पीमा च स्तत १७ पागता एवा या विश्वनुं रक्षण करवा माटे तमे अग्यारमा जिने ज्योतिपियोना पति (चंड) रूपे उदय पाम्या टगे, स्वनावधीज निर्मल श्क्ष्वाकु राजानुं कुल जलवडे स्फाटिकनी जेम तमे विशेष निर्मल करेलुं . दे प्रजु ! त्रष जगतना सर्व प्रकारना संशापने करवाथी तमारुं चरणमूल समग्र प्रकारनी बायाथी पण अधिक थाय ठे. हे जिनेश्वर! तमारा बरणकमलमां चमररूपे रहेतां मने एटलो बधो हर्प प्राप्त पाय ठे के जेथी जोगने माटे के मोक्षने माटे मने स्पृहा रहे ती नयी. हे जगन्नाथ! नवोनव तमारा चरणर्नु लने शरण थजो एवी हुँ प्रार्थना करुंडं. तमारी सेवाश्री साधी शकातुं नथी. श्री बासुपूज्यजिन स्तुति. हे नाथ! चक्रवर्तीचना चक्रोथी, वासुदेवोना चक्रथी, इशानेजना त्रिशूलथी, मारा वजयी, भने वीजा इंडोना अस्त्रोथी, पण जे कर्मो क्यारे पण दातां नथी ते कर्मों तमारा दर्शन मात्रयी जेदार जाय . क्षीर समुअनी वेखाथी, चंडादिकनी कांतिथी, मेघनी धारानथी, मोशीर्ष चंदनना बेपनथी, अने कदलीचा घाटा उद्यानोथी, जे उःखोनो परिताप समी जतो नथी ते तमारा दर्शन मात्रयी तत्काल शांतिने पामी जाय १७ --- ठे, अनेक प्रकारना क्वाथो (उकाळा) थी, जात जातना चूर्णोश्री, घणा प्रकारना ले. पोथी, अनेक प्रकारनी शस्त्रक्रियाश्री तथा बहु रीतना मंत्र प्रयोगोथी, जे रोगो दाता नयी ते रोगो तमारा दर्शन मात्रथी, तरत प्रलयने पामी जाय . हे प्रज्जु ! वधारे गुं कहेवू? टुंकामां एटलु कदेवानुं डे के जे काई आ जगतमा असाध्य जे ते तमारा द- र्शन मात्रथी साध्य थ जाय ; माटे हे जगत्पति! आ तमारा दर्शननुं हुं ए फळ बुं के वारंवार मने तमारुं दर्शन था. श्री वासुपूज्य जिन स्तुति. हे प्रतु! आ संसाररूपी अति जयंकर समुजमां एक तरफ मोहरूपी मुर्दिन प्रसरे , एक तरफ आशारूपी नवी नवी वेळा क्षणे क्षणे थया करे , एक तरफ मोटा मघरना जेवो ऽरि कामदेव रहेलो , एक तरफ प्रचंम अने प्रतिकूळ पवनना जेवा पापरूप विषयो प्रवर्ते , एक तरफ मोटा मोटा आवर्त (जमरी) नी पेठे क्रोधादिक उग्र कषायो रहेला , एक तरफ मोटा खम्कनी जेवा उत्कट रागद्वेष रहेला , एक तरफ मोटा उर्मिननी पेठे विविध फुःखोनी परंपरा, एक तरफ वम्वानळनी जेम RAUNUNE च स्तु १५ **kk आर्त तथा रोषध्यान थयां करे , एक तरफ वेत्रवल्लीना जेवी स्खलना करनारी ममता रहेली , अने एक तरफ उद्धत नकोना समूहनी जेम घणा व्याधि आव्या करे । तेथी दे प्रजु ! एवा दारुण संसाररूपी सागरनी अंदर पमेला प्राणीउनो हवे आप उ- कार करो. हे जगत्पति ! तमाकेवळज्ञान छाने केवळदर्शन वृदना पुष्प अने फळनी जेम परना उपकारने माटेज . आज मारो जन्म वैनव कृतार्थ थयो, कारण के जेथी तमारी पूजानो महोत्सव करवानो मने लान प्राप्त थयो ने. श्री विमलनाथ जिन स्तुति. हे जगत्पति! चो तरफ प्रसरता मोहरूपी अंधकारथी अति कोप करनारा जटा- धारी, तापसरूपी निशाचरोधी बुद्धिरूप सर्वखने हरनारा, चार्वाकरूपी तस्करोथी माया- कपटमां घणा निपुण एवा ब्राह्मणरूपी शियाळोथी मंगळी थईने फरता, कोलाचार्यरूपी नाहरोयी अनेक प्रकारनी चेष्टा करता पाखंमीरूप घुवम पदी थी, अने विवेकरूप नेत्रने लुप्त करनारा मिथ्यात्वरूपथी तथा सलूत पदार्थना सर्व प्रकारना अज्ञानथी या समय घणा काळ थी रात्रिनी जेगो आ जरतक्षेत्रमा प्रवर्ततो हतो, तेमां आप जेवा KKKK रए Apr- ANOHAMMUNMUN MINPANISH XXXXXXX स्वामीरूप सूर्यनो उदय यतां अत्यारे प्रजातकाळ थयेलो . नीचा स्थानमा जनारी आ संसाररूपी नदी के जे अत्यारसुधी नीचजनोए उलंघन करी शकाणी नश्री ते हवे तमारा चरणरूप सेतुने प्राप्त करी सुखे उलंघन करवा योग्य थई . हुं धारुं बुं के जे नव्यजनो तमारा शासनरूपी निश्रेणी उपर चड्या ते थोमा काळमां जंचा लोकाग्र उपर पण पमी चुक्याज , ग्रीष्मऋतुना तापथी तपेला वटेमायुनने जेम वर्षाद प्राप्त थाय तेम स्वामी वगरना एवा अमोने चीरकाळे तमे एक उत्तम स्वामी प्राप्त थयेला बो. श्री विमलनाथ जिन स्तुति. हे देव! वर्षाकाळना जळथी पृथ्वीना कादवनी जेम तमारा दर्शनथी आ जग- तना प्राणीनुं सांसारिक पुःख नाश पाम्युं . हे स्वामी! तमारा दर्शनना कारणरूप थाजनो दिवस घणो पवित्र के जेमां दुष्कर्मथी मलिन एवा अमे निर्मळ अश्शुं. अमारी दृष्टिनए शरीरना सर्व अंगोमां राजापणुं प्राप्त करेलु हतुं, तेनए आज तमारुं दर्शन प्राप्त करी पोतानी बराबर शुद्धि करेली , तमारा चरणना संपर्कभी आ जरतक्षेत्रनी नूमि पवित्र यश् गश्बे तो तमारा दर्शन तेवना पापने नाश करे तेमां शुं कहे ? XXXKKKKXXXKKKXXX च स्तु॥ TITUN 44 प्रनु! पूनम पकीननी जेम मिध्यादृष्टि पुरुषोने तमारुं दर्शन केवळज्ञानरूप सूर्यना प्रकाशना अनावमुंज कारण थशे. तमारा दर्शनरूप अमृतपानव जेमनां शरीर उदास पामेलांगे एवा प्राणीनां कर्मबंध आजे अवश्य तुटी जशे. विवेकरूपी दर्पणने साफ करवामां तत्पर अने कल्याण वृदना बीज जेवा तमारा चरणना रजकणो अमोने पवित्र करो. हे स्वामी! अमृतना गंमृष जेवां तमारां देशनावचनो संसाररूप मरुदेशमा मन ययेला अमोने स्वस्थ करवाने माटे था. श्री अनंतनाथ जिन स्तुति. हे नाथ! जे तमारी आगळ नूमिपर आलोटी पृथ्वीनी रजथी व्याप्त थाय ने तेनने गोशीर्ष चंदननो अंगराग पुर्लज नथी. जे नक्तिवमे एक पुष्प पण तमारा म. स्तकपर चमावे ते मस्तकपर बत्र धारण करीने निरंतर विचरे , तमारा अंग उपर जेनए एकवार पण अंगराग को होय तो ते देवष्य वस्त्रने धारण करनारा थाय तेमां काइ पण शंका नथी. जे तमारा कंठ उपर एकवार पण पुष्पमाळा धरे ले तेनुना कंठ उपर देवतानी स्त्रीननी जुजलताई वींटा वळे जे. जे तमारा अति निर्मळ गुणोनुं XXXX श्ण एकवार पण वर्णन करे ते लोकमा अतिशयवान थइ देवताउनी स्त्रीतथी गवाय , जे चारु चतुराश्श्री तमारी आगळ नृत्यादिक चेष्टा करे ने तेजने ऐरावत हाथीना स्कंध पर आसन मळवू उर्लन नथी. हे देव! जेन रात्रि दिवस तमारा परमात्म स्वरूपनुं ध्यान करे ने तेन हमेशां आ लोकमां सर्वने ध्यान करवा योग्य थाय , प्रच! तमने स्नात्र, अंगराग, नेपथ्य, ने आनूषण विगैरे धारण कराववामां तमारा प्रसादची हमेशां मारो अधिकार रहो. श्री अनंतनाथ जिन स्तुति. हे प्रजु! ज्यां सुधी तमे अधीश्वर थया नथी त्यां सुधीज प्राणीनना मनरूपी धनने विषयरूप तस्करो चोरी शके चे, लोकोनी दृष्टिने अंध करनारुं अने विस्तार पामतुं कोपरूपी अंधारूं तमारा दर्शनरूप अमृतांजनश्री पूर नाशी जाय ठे, ज्यां सुधी अज्ञ प्राणी तमारा वचनरूप मंत्रने सांचळता नथी त्यां सुधीज तेमने मानरूपी नूत वळ. ग्या करे रे, तमारा प्रसादश्री मायारूप वेमीने तोमी सरलतारूप वाहनमां बेसनारा प्राणीउने मुक्ति कार पण दूर नश्री, जेम जेम प्राणी निःस्पृहताश्री तमारी उपासना -onmarul स्तु wren २१ करे ने तेम तेम तमे तेमने उत्कृष्ट फळ आपो गे, ए मो? आश्चर्य . आ संसार- रूपी सरिताना राग ठाने केप ए वे प्रवाह बे, तेनी मध्यमां हीपनी जेवा मध्यस्थप- णामां तमारा शासनश्री रहेवाय . मोदहारमा प्रवेश करवाने उत्सुक मनवाळा प्राणी- जने मोहरूपी अंधकारमा तमे जे दीपकपणुं धारण करो बो तेवू बीजो को धारण करतो नधी, माटे हे परमेश्वर! अमारा जपर प्रसन्न था के जेथी अमे विषय, कषाय, राग केप अने मोहादिकथी अजित थश्ए. श्री धर्मनाथजिन स्तुति. परम ध्यान करवा योग्य स्वरूपवाळा अने परम ध्यान करनारा एवा पन्नरमा ती- थंकरने मारो नमस्कार . हे प्रजु! देव अने दानवथी हुं मनुष्योनी मोटी महत्ता मानु बु, कारण के त्रण लोकने वंदन करवा योग्य एवा तमे मनुष्यपणामांप्रगट थयेला गे. नाथ! मोक्षरूप साधनने साधी लेवा माटे तमारु शिष्यपणुं ग्रहण करवानी श्लावाळा एवा मने हमणांज आ दक्षिण चारतवर्षमा मनुष्यपणुं प्राप्त था. जे प्रमादीने तमारा चरणनुं दर्शन यतुं नथी तेवा स्वर्गी मुखी बतां पण तेमनामां यने नारकी जीवोमां I ५१ काइ पण जेद नथी. हे प्रजु ! ज्यां सुधी सूर्यना जेम तमारो उदय श्रयो नहतो त्यां सुधीज घुवर पदीनी जेम कुतीर्थी बोली शकता हता, हवे वरसादथी सरोवरनी जेम तमारी धर्मदेशनारूप जलबमे आ जरतार्ड थोमाकाळमां पूर्ण चरा जशे. हे परमेश्वर! राजा जेम शत्रुना देशने मुक्त करी तेनुं राज्य तेने आये तेम तमे अनंत प्राणीनने मुक्त करीने अचळ सुख आपशो. हे जगवन्! देवलोकमां पण जमरानी पेठे तमारा चरण कमळमां लीन थयेला चित्तवमे मारा दिवसो निर्गमन थान. श्री धर्मनाथ जिन स्तुति. जगतना नेत्ररूप, चकोर पक्षीने आनंद आपत्रामां चंडरूप अने मिथ्यात्वरूप अंधकारने दूर करवामां सूर्यरूप एवा हे जगत्पति धर्मनाथ! तमे विजय पामो. हे नाथ! तमे उद्मस्थपणे चिरकाळ रह्या ते उतां उद्म (कपट) रहित बो अने अनंतदर्शन उतां अन्य दर्शनने वाध करनारा बो. तमारी देशनारूप जळना पूरश्री जेमनो आत्मा प्लावित थयेलो रे ते प्राणीनी कर्मनी मलीनता तत्काळ धोवाइ जाय . जेवी रीते तमारा चरण मूळनी गयाथी प्राणीउँना संताप शमी जाय तेवी रीते मेघ अने वृ. * 4 स्तु क्षनो गयामा पण संताप शमतो नथी. हे प्रजु! तमारा दर्शन करवाश्री श्रयेवा निः स्पंद शरीरवाळां प्राणी जाणे कोतरेली पुतळी, होय तेवां जणाय . हे जगत्वंधु ! था त्रण जगत खनावादिनी केटलीक विरुकताथी जुएं जुडं पण आजे तमाराप्रना- वथी एकत्र मळी जश्ने बंधुरूपे थ गयेवू . आ त्रिखंम जरतक्षेत्रना मूळस्थानना देवतारूप हे प्रजु! जेमने बीजुं को शरण नथो एवा अमारी तमे रक्षा करो. हे जग- त्पति! अमे तमने वारंवार प्रार्थीए बीए के हमेशां तमारा चरणकमळमां अमारुं मन चमरनी चेष्टा करो. श्री शांतिनाथजीनी स्तुति. हे जगवन् ! विश्वजनना हितकारी, अद्भुत समृहिवाळा अने आ संसाररूप मरुदेशना मार्गमां गयावाळा वृक्ष जेवा तमोने नमस्कार . हे परमेश्वर ! आजे सारे लाग्ये तमारुं दर्शन थवाथी मारे पूर्वसंचित पापरूप रात्रिनो प्रजात समय थयो बे. हे जगत्पति! जेनावके तमारां दर्शन थयां ते नेत्रने धन्य ने अने जेनावके तमारो स्पर्श श्रयो ते हाथने ते करतां विशेष धन्य . हे प्रच! कोश्वार तमे विद्याधरोना मोटी **************** २७ ऋडिवाळा चक्रवर्ती थया गे, कोचार उत्कृष्ट बळाळा बळ देव थया बो, कोश्वार अच्युतें श्रया ठो, कोश्वार महाज्ञानी चक्रवर्ती यया बो, कोवार ग्रैवेयकना आजुषण नूत अहमिंज थया गे, कोश्वार महासत्ववान् अने अवधिज्ञानी थया बो, अने को वार सर्वार्थसिक विमानना अलंकाररूप अहमिंज थया बो, हे परमेश्वर ! कया कया ज- न्ममा तमे उत्कृष्ट नथी थया. बेवटे आजे तिर्थ करना जन्मथी तमारा वर्णननी वाणी परिपूर्ण यश् गइ ठे. तमारा गुणनुं वर्णन करवाने हुं समर्थ नश्री तेथी मात्र हुँ मारोज स्वार्थ कही वतावू के हे नाथ! प्रत्येक नबने विषे तमारा चरण कमळमां मारी पूर्ण लक्ति हजो. श्री शांतिनाथजीनी स्तुति. हे जगत्पति ! दिनना उत्सवने करनार ज्ञान सूर्यरूप तमारा उदयो आजे जगतनो कल्याणदशामा प्रवेश थयो . हे अगद्गुरु अमारा जेबाने पूर्व पुण्यना योग- थीज कल्याण प्राप्तिना चिंतामणीरूप तमारा कल्याणकना नत्सवो प्राप्त थाय ने. हे जगन्नाथ ! तमारा दर्शनरूप जलना तरंगो सर्व प्राणोना कवायादि मळथी नरेला KXXXXXK*** TR:मार MONNEntest KK*** चत स्तुण ५३ RAND STAMINindi मनने धोइ नांखे ठे. कर्मने ठेदवाने मोटो यत्न करी तमे जे पूर्वे तिथंकर नामकर्म उपा- र्जन कयुं तेज तमारं निःस्वार्थ परोपकारीपणुं . या जगतमां घोर संसारथी जय पा- मेला प्राणीने तमारुं आ समोसरण मोटा किलानी पेठे शरणरूप जे. हे प्रनु! तमो सर्व जीवोना सर्वत्नाव जाणो को अने सदा हितकारी ठगे तेथी तमारी पासे कां पण प्रार्थना करवानी जरुर नथी. तथापि एटली प्रार्थना करुं हुं के जेम तमे पृथ्वीमा वि. हार करी गाम, आकर, अने नगर विगेरेने दणे क्षणे गेमी द्योगे तेम को वखत पण मारा हृदयने बोगशो नहि. अने दे जगवन् ! तमारा प्रसादथी निरंतर तमारा चरण कमळमां मारु चित्त चमररूप थयेधुं रहे एवी रीते मारो सर्व काळ निर्गमन थजो. श्री कुंथुनाथजीनी स्तुति. हे जगत्पति! आजे दीरसागर प्रमुख जळाशयोनां जळ, पद्म विगेरे अहोना जळ अने कमळो, कुछ हिमालय विगेरे पर्वतोनी औषधी, जमशाळ प्रमुख वनना पुष्पो अने मलयाचलनी आसपासनी नूमिनां चंदन ए सर्वे तमारा स्नात्रमा उपयोगी थ- वाथी कृतार्थ थयां ले. अने हे देव! तमारा जन्म कल्याणकनो महोत्सव करवाथी या २३ KXX वधा देवतान्नु औश्वर्य पण कृतार्थ थयुं , तमारा त्रियथी अलंकृत श्रयेलो आ मेरु- गिरि आजे तमारा प्रासादनी जेम सर्व पर्वतोमा उत्कृष्ट अने तीर्थरूप थयेलो बे. हे नुव- नेश्वर! तमारा दर्शनयी अने स्पर्शनी आजे नेत्र अने हाम खरेखरा नेत्र अने हाथ थया ठे. हे नाथ! बाजे माझं स्वानाविक अवविज्ञान पण सफळ थयेवू बे के जेनावमे प्रजु! तमारो जन्म जाणीने अमे जन्मोत्सव कर्यों . हे प्रतु! जेम हमणां स्नात्रकाळे तमे मारा हृदयपर रह्या हता रोम हृदयनी.अंदर पण चिरकाळ रहो. श्री कुंथुनाथजीनी स्तुति. चतुर्विध धर्ममो उपदेश करनार, चार शरीरवाळा, चार मुखवाळा अने चोथा पुरुषार्थ (मोक्ष) ना खामि एवा तमारी अले स्तुति करीए जीए. हे जगदीश्वर! तमे निःसंगपणाधी चौद महारत्नोनो त्याग करीत्रण निर्दोष रनोने धारण करोगे. हे नाथ! तमे वाला विश्वना मनने हरो बो ते उतां तमे मनरहित बो, अने उत्तम सुवर्णना जेवा वर्णवाळा उतां चंजना जेवू शीतळ तमारा स्वरुप, ध्यान थाय . हे प्रजु! तमे निःसंग उतां मोटी ऋछिवाळा गे, ध्यान करवा योग्य उतां ध्याता बो, कोटि देवोथी वीटायला स्तत च Aur २४ उतां कैरट्यनेज जजो गे, पोते वितराग वतां विश्वनो तमारापर राग वधारो बो अने अकिंचन उतां जगत्ने परम समृझिने माटे था गे. हे अईन! जेनो प्रचाव जाणी श- कातो नश्री अने जेनुं रुप कळवामां आवतुं नथी एवा आप दयाळु सत्तरमा जगवंतने अमारो नमस्कार . हे विच! तमने प्रणाम करवो ते पण मनुष्योने अचिंत्य चिंतामणी रूप थाय ने सो समारं मनथी, ध्यानधी अने, वचनश्री स्तवन करतां शुंन थाय? हे प्रच! तमारा स्तवनमां, प्रणाममां, ध्यानमां, अने तमाराज विषयमां मारी प्रवृत्ति सदा रहो. बीजा मनोहर पदार्थोनी अमारे कांई जरुर नथी. श्रीअरनाथजीनी स्तुति. अढार दोषरहित अने अढार प्रकारना ब्रह्मचर्यने धारण करनारा पुरुषोने ध्यान करवा योग्य एवा अढारमा तीर्थकरने मारो नमस्कार थान. हे तीर्थनाथ! जेवी रीते तमे गर्नमाथीज त्रण ज्ञान धारण करोगे, तेवी रीतेज था त्रण जगत्ने पण धारण करो बो. हे स्वामि! राग द्वेषादि तस्करो-मोहरूप अवस्वापिनी निता मुकीने आ त्रण जगतने लांबा वखतथी बुंटी ले ले माटे हवे सत्वर तेनी रहा करो. हे नाथ ! जेम श्रांत KKKKK*XXXXKXX २४ यश् गयेशा रथने, तृष्णातुरी नदीने, तापयो तपेला वृक्षानी बायाने, मुबी जतान वाहाणने, रोगी औषधने, अंधकारथी अंध थयेलार्ड दीपकने, हिमथी पीमित थये- लार्ड सूर्यने, मार्ग जूली गयेलार्ड नोमीआने, भने व्याघ्र यी जय पामेला अनिने प्राप्त करे तेम अनाथपणाने लोधे घणा काळयी विधुर यश् गयेला अमोए अत्यारे तमारा जेवा तीर्थपति नापने प्राप्त करेला . तमारा जेवा स्वामीने प्राप्त करी आ सुर, असुर अने मनुष्यो हर्षश्री न समाता होय सेम पोत पोताना स्थानथी अहीं आवे . हे नाथ! हुं तमारी पासे वीजुं कां पण मागतो नथी मात्र एटलुंज मागं तुं के तमे नवो नव मारा नाथ जो. श्री अरनाथजीनी स्तुति. त्रण नुवनना अधीश, सर्व विश्वपर वात्सल्य जावना धरनार, करुणाना सागर अने अतिशयोथी शोजित एवा हे प्रच! जय पामो. हे नाथ! जेन निष्कारण जगतना उप कारने माटे सूर्य पोताना सकळ कीरणोथी विश्वने प्रकाश करे , जेम थंड पोतानी ज्योत्स्नाशी विश्वनो संताप हरे , जेम वर्षाऋतु मेघना जलथी जगतने जीवन आपे ५ रतुन चत श्य वे, जेम वायु पोतानी निरंतरनी गतियो जगतने आश्वासन करे ठे, तेवी रीते निकारण त्रण लोकना उपकारने माटेज तमारी प्रवृत्ति जय पामे . हे स्वामि ! जे आ जगत अत्यार सुधी अंधकारमय अने अंध थर रघु हतुं, ते तमाराथी हवे प्रकाशमय आने नेत्रवाळु श्रयेवू दे. हे नाथ! हवेयो नरकनो मार्ग खीला जशे, तिर्यंच योनिमां पण थोमी गति प्रवर्तशे, स्वर्गलोक एक सीमामाना बीजा गाममा जेवू थशे, अने मुक्ति जे घणी पूर ठे ते पण नजीक थशे. हे प्रजो! विश्वना उपकारने माटे तमे बिहार क. रता प्राणीनने असंतवित कल्याण पण शुं शुं प्राप्त नहीं थाय? अर्थात् सर्व कल्याण प्राप्त थशे. श्री मल्लिनाथ जिन स्तुति. त्रण ज्ञानना निधि अने त्रण जगतमा प्रधान एवा उंगणीसमा तीर्थकरने ढुं नम- स्कार करुं तुं. हे नाम! सारे जाग्ये तमारा दर्शनथी हुँ चिरकाळे पण अनुग्रहीत थयो डं, केमके साधारण पुण्य थी अहंतप्रजुनुं साक्षात् दर्शन अतुं नश्री. हे देव! आजे त- मारा जन्मोत्सवना दर्शनश्री देवतानतुं देवत्व सकळ थयुं जे. एक तरफ अच्युत इंजनी XX श्य TIVAN ! उपर अने बीजी तरफ अन्य प्राणीउनी उपर समान अनुग्रह करवानी बुद्धिवाळा हे प्रजु ! संसारमा पमता एवा अमारु रक्षण करो. पृथ्वीना सुवर्ण मुगट जेबा आ तमे इंछ नीलमणिनी जेम अतिशय शोजो बो. श्वा कर्या वगर मात्र स्मरण करवायी पण तमे मोदने माटे श्रार्ड बो तो दर्शन अने स्तुति करीने तमारी पासे तेयी अधिक फळ गुंमागीए? एक तरफ वधा धर्मकार्यों अने एक तरफ तनारुं दर्शन ते वन्नेनी फळ प्राप्ति तरफ जोता, तमारुं दर्शन अधिक फळ प्राप्तिना साधनरूप जणाय ठे. तमारा चरणकमळमां बालोटतां जेतुं सुख मने थाय ने तेवं सुख इंजपणामां, अहमिंडपणामां के मोक्षमां पण मने यतुं नथी, एम हुँ मानुं डं. श्री मलिनायजीनी स्तुति. हे अईन! जे सारे लाग्ये तमारा चरणमां नमे डे तेउना ललाट उपर जे तमारा चरण नखनां कीरणो पके, ते आ जयंकर नवमी जय पामेला प्राणीनने रदाना ति. लक जेवां पाय . हे प्रजु ! तमे जन्मयो ब्रह्मचारी होवाग्री तमारे दीक्षा पण जन्मथीज ठे अने तेत्री तमारो वधो जन्म व्रतपर्यायमांन ठे, एम ढुं मानुं बुं. हे नाथ! ज्यां तche स्तुण XXXX २६ मारु दर्शन नथी ते घर क्या कामर्नु , अने तमारा दर्शनयी पवित्र एवं आ वधुं चूमि तळ कल्याणरूप . हे प्रजु! आ संसाररूप शत्रुथी जय पामेला मनुष्य, देव अने तिर्यंच प्राणीने तमारं समोसरण एक शरण आपनार किल्लाजूत के तमारा चरणमां प्रणाम कर्या सिवायना बीजा जे कांकों ने ते सर्व कुकमों , जे आ संसारनी स्थितिना कारण एवां कर्मोने प्रसव्यांज करे . तमारा ध्यान विना जे वीजां ध्यान देते सर्व फुर्सान ठे, जेनानी पोताना तंतुथी करोळीयानी जेम पोतानो आत्माज बंधाय , तमारा गुणनी कथा विना जे कथा ले ते सर्व फुट कथा , जेनाथी वाणीवमे तित्तर पदीनी जेम प्राणी विपत्तिने पामे छे. हे जगद्गुरु! तमारा चरणकमळनी सेवाना प्रजावथी आ संसारनो उछेद पान अथवा नवे नवे तमारी नक्ति थया करो. श्री मुनिसुव्रतनाथजीनी स्तुति. प्रजु! चमररूपी अमोए आजे आ अवसर्पिणी काळरूप सरोवरमां कमळ जेवा तमोने सारा लाग्ये घणे काळे प्राप्त कर्या . हे देव! अत्यारे तमारा स्तोत्रथी, ध्यानथी, अने पूजादिकथी अमारां वाणी, मन, अने शरीरे कल्याणकारी फळ मेळव्यु ले. हे ।
EKXXkkxxx नाथ! जेम जेम तमार दिये मारी नक्ति विशेष विशेष थाय ने तेम तेम मारा पूर्वको लघु लघु थतां जाय . हे स्वामि! महा पुण्यनुं कारण ए तमारं दर्शन जो अमने न श्रयुं होत तो अमो के जे अविरत बीए तेमनो जन्म बधो निरर्थक यश् जात. हे प्रजु ! तमारा अंगना स्पर्शथी, तमारी स्तुति करवाश्री, निर्माल्य सुंघवाथी, तमारा दर्शनश्री, अने तमारा गुणगान सांजळयाथी, अमारी पांचे इंजियो कृतार्थ अश्ग. वर्षाऋतुना मेघनी जेम नेत्रने आनंद आपनार अने नीलरक्ष जेवी कांतिवाळा तमारावले आ मेरु- गिरिनुं शिखर शोने . जो के तमे मात्र नारतवर्षमा रह्या गे ते उतां सर्व ठेकाणे व्याप्त श्रयेला जणा गे, केमके सर्व स्थानके रहेला प्राणीनना नवनी पीमानो तमे नाश करो गे. अहींथी च्यवनकाळे पण मने तमारा चरण, स्मरण थजो कारण के, पूर्व जन्मना संस्कारथी जवांतरमां पण ते (स्मरण) ज मने अयां करे. श्री मुनिसुव्रतनाथजीनी स्तुति. हे जगत्पति! जे तमारा गुणोनुं वर्णन करवाने अमारा जेवा पण तैयार थाय ने ते तमारा चरण दर्शननोज प्रजाव ठे. हे परमेश्वर! देशना समयमा शास्त्ररूप वत्सने प्र- X* -- ..MAA. NANINNI च स्त - naamann- सब आपनारी तमारी वाणीरूप गायने अमे वंदन करीए बीए. जेम चीकणा पदार्थना योगथी पात्र पण चीकएं थाय ने तेम तमारा गुणने ग्रहण करवाशी माणत पण तत्काळ गुणी थजाय . जे अन्य कर्मनो त्याग करी तमारी देशना सांजळे वे ते क्षण- वारमा पूर्वकोने पण त्याग करे . हे देव! तमारा नामरूप रक्षा मंत्रथी संवर्मित थरला आ जगतने हवे पठी पापरूप पिशाच बळगी शकशे नहीं. हे नाथ! विश्वने अ. जय आपनार एवा तमे विद्यमान उतां हवे कोईने का पण जय नथी, पण ज्यारे अमे अमारा स्थानमां जश्शुं त्यारे तमारो वियोग थशे ते अमने जय . हे स्वामि! तभारी पासे साश्वत वैरथी अंध श्रयेला बहिरंग शत्रुज मात्र शमी जाय ठे एम नहीं पण अंतरंग शत्रुन जे काम क्रोधादि बे ते पण शमी जाय जे, हे प्र! तमारा नामनी स्मृति के जे आ लोक अने परलोकना वांबित मनोरथने आपवामां कामधेनु तुक्ष्य ते हुं गमे त्यां रहुं तोपण मने प्राप्त श्रया करजो. श्री नमिनायजिन स्तुति. परमेश्वर! मोद मार्गना कहेनार, सर्व कर्मनो संहार करनार, अनेक कपायो * froy KKXX ने प्रहार करनार, एवा तमे जय पामो. हे जगदगुरु! कुमतने टाळनार, जगतने दोरनार (नायक) अने सद्बोधने प्रवर्तावनार एवा तमने नमस्कार करुं हुं. सा विश्वने ऐश्वर्य ने आपनार, विश्वना पापनो तिरस्कार करनार, अविकारी अने उनकारी एवा तमाराथी आ वधुं जगत सनान , धर्मना बीजने वाबनार, अतिशय संपनिने धरनार अने श्रुन स्कंधना रचनार एवा तमने नमस्कार . कुमार्गी निवृत्त करनार, मुक्ति मार्गने बता- वनार, अने सर्वने उपदेश करनार, एवा तमाराधी हवे धर्मनी उत्पत्ति थशे. नवीन तीर्थनी प्रतिष्टा करनार, तप संपत्तिने आचरनार, अने जगतना अधिटाता एवा त. मारा अमे किंकर जीए. हे शोक्यशरण प्र! नोज्ञ सुखने आपनार अने वि- श्वने अनय देनार एवा तमारे शरणे हुं प्राप्त भयो ढुं. हे जगलति! जेया तमे आ ज- वमां मारा स्वाभि थया गे, तेवी रीते जवांतरमा पण प्रारा स्वाति था. एसिवाय वीजो कांश मनोरथ नयी. श्री नमिनाथजिन स्तुति. हे प्रच! तो केवळज्ञानरूप नेत्रश्री आ वधा जगतने जुन बो जेथो त्रण नेत्रवाळा -- च० स्तु श तमने नमस्कार वे. पांत्रीश अतिशय सहित वचनवाळा अने चोत्रीश अतिशय गळा परमेष्टि स्वरूप तमने नमस्कार . हे नाथ! मालव कौषिकी ने मुख्य जेमां एवा ग्राम अने रागश्री मनोहर अने सर्व जापाने अनुसरनारी तमारी वाणीनी अमे उपासना करीए जीए. गरुकना दर्शनथी जेम दृढ एवा पण नागपाश तुटी जाय तेम तमारा दर्श- नथी प्राणीउना दृढ कर्मपाश पण तुटी जाय . तमारा दर्शनश्री प्राणी जाणे मो. दानी निःश्रेणी होय तेवी गुणगणानी श्रेणीपर शनैः शनैः च . हे स्वामि! सांज- ळेला, संचारेला, स्तुति करेला, ध्यान करेजा, जोयेला, स्पर्श झा, अने नमस्कार करेला, तमे जे ते प्रकारे सुखने माटेज थान बो. हे स्वामि! अनारा पुना पुण्यानुबंधी पुण्यज बे के जेथी असाधारण सुख आफ्नारा तमे आजे दृष्टिगोचर थया बो. हे नाय! अनारा स्वर्ग राज्य विगेरे सुखनुं गमे तेम जले थान पण तलारी देशनानी वाणी कदी पण अ. मारा हृदयमांथी जशो नहि. श्री नेमिनाथ जिन स्तुति. हे मोकगामी अने शिवादेवीनी कुदिरूप शुक्तिमा मुक्तामणि समान प्रनु! तमे EX ५७ st *XXX* कक्ष्याणना एक स्थानरूप अने कल्याणना करनारा गे. जे मनो समिपेज मोका रहे एवा, समस्त वस्तुजे जेमने प्रगट श्रयेल डे एवा अने विविध प्रकारना ऋछिना निधानरूप बावीसमा तीर्थकर! तमने नमस्कार थान. तमे चरम देहधारी जगद्गुरु ठगे, तमारा ज- न्मग्री हरिवंश अने आ चरतदेवनी भूमि पण पवित्र थर हे त्रिजगद्गुरु ! तमेज कृपाना एक आधार बो, ब्रह्म स्वरूपना एक स्थान बो, अने ऐश्वर्यना अद्वितीय आश्रय गे. हे जगत्पति! तमारा दर्शने करीनेज अति महिमावळे प्राणीनना मोहनो विध्वंस श्रवानी आपर्नु देशना कर्म सिह थाय बे. हरिवंशमां अपूर्व मुक्ताफळ समान हे प्रनु ! तमे कारण विना त्राता, हेतु विना वत्सल अने निमित्त विना नर्ता बो. अत्यारे अपराजित विमान करतां पण जरतदंत्र उत्तम डे, कारण के तेमां लोकोना सुखने माटे बोधिना आप- नार एवा आप अवतर्या डो. हे जगवंत! तमारा चरण निरंतर मारा मानलने विषे हंस- पणाने नजो अने मारी वाणी तनारा गुणनी स्तवना करवा वमे चरितार्थ (सफळ) था. श्री नेमिनाथ जिन स्तुति. जगन्नाथ! सर्व विश्वना उपकारी, जन्मथी ब्रह्मचारी, दयावीर अने रक्षक एवा Kakkkkkk दे KX च० स्त ए तमने अमारो नमस्कार . हे स्वामि! चोपन दिवसे शुक्लध्यानश्री तने घातीकर्मनो घात कर्यो ते लाग्य योगे घणुंज सारं थयुं . हे नाथ! तमे केवळ या कुळनेज शोना- व्युं वे एम नथी पण केवळझानना आलोकश्री सूर्यरूप एवा तमे त्रैलोक्यने पण शोना. व्युं ते. हे प्रजु! आ संसारसागर के जे अपार अने अथाग ते तमारा प्रसादथी गो- पण मात्र उमो अने गायनां पगलां मात्रज विस्तारवाळो थ जाय . हे नाथ! सर्वनुं हृदय ललनाउँनां ललित चरित्रथी जेदाय डे पण आ जगत्मा तमे एकज तेनाथी अनेद्य अने वज्रना जेवा हृदयवाळा गे, बीजु कोश् तेवू नथी. हे प्रनु! तमने व्रत ले- वामां निषेध करनारी जे बंधुऊनी वाणी थर हती ते अत्यारे तमारी आ समृद्धि जो- वाश्री पश्चातापने माटे थाय , ते वखते मुराग्रही बंधु वर्गयी अमारा जाग्यबळेज तमे स्खलित थया नहि ते बहु सारं थयु, इवे जगत्ना पुण्ययी जेने अस्खलित केवळ ज्ञान उत्पन्न ययेवू ठे एवा तमे अमारी रक्षा करो. हे देव! ज्यां त्यां रहे ना अने जेम तेम क- रता एवा पण मारा हृदयमां तमे रजो. बीजानी मारे कां जरुर नथी. ए श्री पार्श्वनाथजिन स्तुति. प्रीयंगु वृतनी जेबा नील वर्णवाळा, जगत्ना प्रियना हेतुनूत अने उस्तर संसा- ररूप सागरमां सेतुरूप एवा तपने हुं नमस्कार करुं हुं. ज्ञानरूपी रत्नना कोश (जंमार- रूप) विकसित कमळ जेवी कांतिवाळा अने नव्य प्राणीरूप कमळमां सूर्य जेवा लगवंत ! हुँ आपने नमस्कार करुं हुं. फळदायक एवा एक हजारने आउ नर लक्षणने धारण करनारा बने कर्मरूप अंधकारनो नाश करवामां चं जेवा तमने मारो नमस्कार ठे. त्रण जगत्मा पवित्र, ज्ञानादि रत्नत्रय धारण करनार, कर्मरूप स्थळने खोदवामां खनिन समान ठाने श्रेष्ट चरीत्रना धारक एवा तमने मारो नमस्कार . सर्व अतिशयना पात्र अति दयावान अने सर्व संपत्तिना कारणचूत एवा हे परमात्मा तमने मारो नम- स्कार के. कषायने पूर करनार, करुणाना दीरसागर अने राग द्वेषथी विमुक्त एवा मोदगामी प्रजु ! तमने मारो नमस्कार . हे प्रजु! जो तमारा चरणनी सेवा, फळ होय तो ते फळबके तमारी जपर नवेनवमां मने जक्तिनाव प्राप्त थजो. GAIN च स्त ३० KIKARI श्री पार्श्वनाथ जिन स्तुति. हे प्रजु! सर्वत्र जूत, नविष्य अने वर्तमानकाळना जावने प्रकाश करनारूं तमारु था केवळझान अप पामे . आ अपार संसाररूप समुअमां प्राणीनने वहाणरूप तमे गे अने निर्यामक पण तसेज गे. हे जगत्पति! आजनो दिवस अमारे सर्व दिवसोमां राजा जेयो , कारण के जेमां अमारे तमारा चरण दर्शननो महोत्सव प्राप्त थयेल , आ अज्ञानरूप अंधकार के जे भनुन्योनी विवेक अष्टिने लुटनारुंठे ते तमारा दर्शनरूप औ. षधीना रस विना निवृत्त अतुं नबी, आ महोत्सव नदीना नवा आरानी जेम प्राणीउँने श्रा संसारमाथी पार उतरवाने एक नवा तीर्थ (शारा) रूप बे, अनंत चतुष्टयने-सिक करनारा, सर्व अतिशयोत्री शोजनारा, उदासीपलामा रहेनारा, अने सदा प्रसन्न एवा तमने नमस्कार . प्रत्येक जन्ममां अत्यंत उपजव करनार एवा पुरात्मा मेघमाळी ज- पर तमे करुणा करी हसी माटे तमारी करुणा क्या न थी ? (अर्थात् सर्वत्र ) हे प्रनु ! ज्यां त्यां रहेता अने गमे त्वां जता एवा मने हमेशा आपत्तिने निवारनार एवं तमारा चरणकमळगुं स्मरण रजो. NUNNYNVI ३० श्री महावीर जिन स्तुति. अईत चगवंत, स्वयंचुड़, विधाता, अने पुरुषोमां उत्तम एवा आदिकार तीर्थकर रुप तमने हुं नमस्कार करुं हुं. लोकमां प्रदीपरूप, लोकने प्रद्योतना करनारा, लोकमां ज तम लोकना अधीश अने लोकना हितकारी एवा तपने हुँ नमुं बु. पुरुषोमां श्रेष्ट पुंमरीक कमळरूप सुखना आपवावाळा, पुरुषोमां सिंह समान अने पुरुषोमां सदगंधी गजेंअरूप एवा तमने नमस्कार थान. चकुने अने अन्नयने आपनारा बोधिदायक, मार्गदे- शक, धर्मदायक, धर्मदेशक अने शरणदायक एवा तलने हुँ नमुं बु. धर्मना सारथि, धर्मना नेता, धर्मना चक्रवर्ती, उमस्थपणाने निवृत करनार अने सम्यक् ज्ञानदर्शन धारी एवा तमने नमस्कार था. जिन अने जापक, तरेला अने तारनार, कर्मथी मुक्त अने मुकाबनार तथा वुछ अने बोध करनार एवा तमने हुँ नमुंडं. सर्वज्ञ, सर्वदर्शी, सर्व अतिशयना पात्र अने आठ कर्मनो नाश करनार एवा हे स्वामी! तमने नमस्कार थान. क्षेत्र, पात्र, तीर्थ, परमात्मा, स्याहादवादी, वीतराग अने मुनि एवा तमने नमस्कार थार्ज पूज्योना पण पूज्य, मोहाटाथी पण मोटा, आचार्योना पण आचार्य अने ज्येष्टना पण दू KK -- Romame- च० स्तव ३१ TRA ज्येष्ट एवा तमने नमस्कार था. विश्वने नत्पन्न करनार, योगीननानाम अने योगी, पवित्र करनार भने पवित्र, अनुत्तर अने उत्तर एवा तमने नमस्कार था, पाप,प्रदालन करनार, योगाचार्य जेनाथी को वीजुं विशेष उत्तम नश्री एवा अय, वाचस्पति अने मंगळरूप तमने नमस्कार थान. सर्व तरफथी उदित थयेला एक वीर सूर्यरूप अने जे नूवःस्वः ए वाणीथी स्तुति करवा योग्य एवा तमने नमस्कार थान. सर्व जनना हितकारी, सर्व श्र- र्थना साधनार, अमृतरूप ब्रह्मचर्यने नदित करनार, आप्त अने पारंगत एवा तमने नमः स्कार थान. दक्षिणीय, निर्विकार, दयालु अने वज्रऋषज नाराच शरीरना धारण करनार एवा तमने नमस्कार थान. त्रिकाळना जाणनार, जिनें, स्वयंजू, ज्ञान, बळ, वीर्य, तेज, शक्ति, अने ऐश्वर्यमय एवा तमने नमस्कार थान. आदि पुरुष, परमेष्टी, महेश अने ज्यो- तिस्तत्वरूप एवा तमने नमस्कार था. सिद्धार्थ राजाना कुळरूपी वीरसागरमां चंड जेवा महावीर, धीर, अने त्रण जगत्ना स्वामी एवा तमने नमस्कार थान. श्री महावीरजिन स्तुति. हे प्रनु! लावण्ययी पवित्र शरीरवाळा अने नेत्रने अमूर्ताजनरूप एवा तमारे KKKKKAKKKKK --- विषे मध्यस्थपणुं राख ते पण दोषने माटे जे तो केप राखवानी तो वार्ताज शी कर- वी? कोपादिकथी उपत्र पामेलान ते पण तमारा प्रतिपक्षी ने एवी लोकवार्ता शें विवेकी लोको करे वे? अर्थात् नश्री करता. तमे विरक्त बोतेथी जो रागवान तमारा वि- पदी होय तो ते विपदाज नथी, केमके सूर्यनो विपदी शुं खजुन हो शके ? लवसत्तम (अनुत्तरवासी) देवता पण तमारा योगने वता उता तेने पामता नथी तो योगमुना विनाना वीजाननी वार्ताज शी करवी? हे स्वामि! अमे तमारा जेबा नाथना शरणनेज अंगीकार करीए बीए, तमने स्तवीए बीए अने तमारीज उपासना करीए गए, तमारा सिवाय वीजो को त्राता नथी तेथी क्यां जश्ने कहीए अने शुं करीए? पोताना आचार वमेज मलीन अने परने तरवामांज तत्पर एवा बीजा देवोथी आ जगत उगाय ने. अहो! तेनो पोकार कोनी आगळ करीए? नित्य मुक्त रहेनारा बतां आ जगत्नी उ- त्पत्ति, स्थिति, अने लय करवामां नद्यत थनारा अने तेथीज वंध्यास्त्रीना बाळक जेवा देवोनो कयो सचेत पुरुष आश्रय करे ? दे देव! बीजा केटलाक मूढ पुरुषो उदरपूर्चिना करनारा अने विषये जियोना कुराचार करनारा देवताउँथी तमारा जेवा देवाधिदेवना --- । च . स्तव ३३ निन्दव थाय ते केवा खेदनी वात? अहो! केटलाक घरमा रहीने गर्जना करनारा मी- श्यावी आ वधु आकाश पुष्पवत् रे एवी नत्प्रेक्षा करीने अने तेनुं काश्क प्रमाण कल्पीने देह अने गेहमां आनंद मानता रहे जे. कामराग अने स्नेहरागनुं निवारण करवू तेतो सहेजे बनी शके तेवु बे, पण दृष्टिराग तो एवो अति पापी डे के जे सत् पुरुषोने पण उच्छेदन करयो मुश्केल पमे बे. हे नाथ! प्रसन्न मुख, मध्यस्थ दृष्टि आने लोकने प्रीति नपजाबनारुं वचन-ए बधुं तमारामां अत्यंत प्रीतिना स्थानरूप उतां मूढ लोको वृया तमारापी उदास रहे , कदी वायु स्थीर रहे, पर्वत अत्रे ठाने जळ ज्याजव्यमान थाय, तथापि रागादिकामे ग्रस्त श्रयेला पुरुषो कदी पण आप्त थवाने योग्य नशी. KKKKR श्री रिखवदेव स्तुति. त्रण जगतमा एकज अदितियनाथ हे प्रनु ! तमो सर्वोत्कर्ष प्रवर्तों. त्रण जग- त्ना लोकोने उपकार करवाने समर्थ उतां पण अनंतातिशयनी शोजाथी सनाथ बो, नाजिराजाना विपुल कुळरूप कमळने प्रसीत करवा तथा त्रणे जुवनना लोकने स्तववा ३५ योग्य मनोहर श्री सरुदेवा माताना कुक्षीरूप सरोवरने शौचावनार राजहंस गे. त्रण जगत्ना घणा घणा लोकोना मनने शोक रहित करवा सूर्यसमान बो. वळी सर्व देव- ताना गर्वने सकळ प्रकारे पूर करवाने समर्थ एवी निर्मळ, घणी, अने अधितिय म- हिमारूप लक्ष्मीने विलास करवाने कमळाकर (सरोवर) सरीखा हे प्रजु ! तमे जयवंता चतो. यास्तिक्य खत्लावधी जत्पन्न भएला, नक्तिरसमां लीन वनी गएला अने देदी- प्यमान, सेवाना काममा एक एकत्री अग्रेसर अश्ने नमकार करवामां तत्पर एवा अमर अने नरसमुदना मस्तके रहेला मुकुटना माणिक्यनी कांतिरूप पाणीनी लेहेरोथी पखान्यो वे चरणाविद जेनां एवा हे प्रजु! जयवंता वर्तो. नाश कर्या बे सर्व राग, द्वेष, मत्सर, काम, क्रोधादिक दोपरूप मल जेणे एवा, अपार संसाररूप समुडमा कुवता प्राणीनने पंचमगतिरूप तीरपर पहोंचामवाने जहाऊ समान एवा हे प्रभु ! तमे जयवंता वों. सुंदर सिद्धिरूप वधुना हे प्रजु! तमे जरतार मे. अजर, अमर, अचळ, अमर, अपर, अपरंपर, परमेश्वर, योगीश्वर हे श्री युगादि जिनेश्वर! तमने नमस्कार था, स । NिIAtu तार रतु ३३ श्री जिनेश्वर स्तुति. जय जगवन् त्रैलोक्य तारण, अशरण शरण परमात्मा, परमेश्वर, जगत्रयाधार, कृपावतार, महिमानिधान, ज्ञापित सकळ विधान, समग्र जंतुना करुणावंधु, नव्यजी- वोने धर्म पमानता, जवसिंधुमां अनाथ नाथ, शिवपुर साय, परमदयाळ, वचनरसाळ, जगमुपकारी, वंदे नरनारी, तथा जे सुधासंयमी, निग्रंथ पंथ पाळता, चारित्र पण टाळता, सर्व जीवने हितकर्ता, आव्याने नफरता, एवा अनेक साधुए परवर्या, अलं- कर्या, क्रोमो गमे देवताए सेवीत, अनंत ज्ञानमय, अनंत दर्शनमय, अनंत चारित्रमय, अनंत तपोमय, अनंत दानमय, अनंत वीर्यमय, अनंत लाजमय, अनंत जोगमय, अनंत उपनोगमय, क्रोध रहित, मान रहित, माया रहित, लोल रहित, हास्य रहित, रति रहित, अरति रहित, लय रहित, शोक रहित, उगंबा रहित, राग रहित, द्वेष रहित, मोह रहित, मिथ्यात्व रहित, निझा रहित, काम रहित, अज्ञान रहित, कंदर्प रहित, रोग रहित, निरालंबो, निराली, निरुपाधि, निर्विकारी, अनंत चतुष्टयो, अक्षय, अचळ, अकळ, अमळ, अगम, अनामी, अकर्मा, अबंधक, अनुदय, अनेदी, अवेदी, ३३ अठेदी, अखेदी, असखायी, अलेशी, अनवगाही, अव्यापी, अनाश्रयी, अकंप, अ. स्खलीत, अविरोध, अनाशिव, अलख, अशोक, अलोक, लोकालोक शायक, शुद्ध बुक, स्वजावरमणी, सहजानंदी, एक, असंख्य, अनंतगुणे करी विराजमान एवा अनंत सुखना लोगी, त्रैलोक्यना राजा, त्रैलोक्यना पति, त्रैलोक्यना स्वामी, त्रैलोक्यनाथ, त्रैलोक्य तिलक, त्रैलोक्यने विये मुकुटमुना समान, त्रैलोक्यने विषे स्त्र सामान, त्रैलो- क्यने विषे सूर्य समान उद्योतना करनार, मिथ्याव स्वरूप अंधकारना टाळनार, चंद्र- मानी पेरे शीतळताना करनार, विषय कषायरूप बळतराना टाळनार, नक्तवत्सल, जगत्रयना हितकारी, जगत्रयना प्रीतिकारी, जगनयना नयकारी, करुणासागर, जवत- मुथी पार उतारनार, तथा आठ प्रातिहार्यनी संपदाये करी विराजमान तथा पूजाति- शय, वचनातिशय, ज्ञानातिशय अने अपायापगमातिशय ए चार अतिशय साथे मे- ळवतां बार थाय ते वार गुणे करी शोनित, तेमज चार अतिशय सहजना जन्म थकी होय अने कर्म क्ष्य श्रया थकी अगीआर तया देवताना करेला नगणीत मळीने चो- त्रीस अतिशये करी विराजमान श्रका एवा श्री वितराग देव, ते नव्य प्राणीनने हितो- *** k manna तु ३d पदेश करता मिथ्यात्वरूप अंधकारने चूरता श्रका विचरता हता त्यारे हर्प नक्तिए नाविक थका जवनपति, व्यंतर, ज्योतिषि, अने वैमानिक, ए चार निकायना देवताए मळीने रूप, सुवर्ण तथा रत्नमय त्रण गढनी रचना करी ते मध्यमां रत्नजमीत सिंहास- नने विपे पोते बेठा. मस्तके त्रण नत्र शोजे , चार चामर विजाय बे, सुर, असुर, मनुष्य, विद्याधर, किन्नर, गंधर्व इत्यादिकनी पर्षदाने देशना देनार वीतराग जगवानने अ- मारो परम श्रमापूर्वक नमस्कार थार्ज. शति चतुर्विंशति जिन स्तुति समाप्त. ३४ and *** श्री देशना संग्रह. MULI Karki श्री रिखवदेव नगवाननी देशना. आधि, व्याधि, जरा अने मृत्युरूपी सेंकगो बाळायी आकुळ एवो आ संसार सर्व प्राणीनने देदीप्यमान अग्नि जेवो के तेमी तेमा विहानोए लेशमात्र पण प्रमाद करवो युक्त नथी; केमके राजिए उलंघन करवाने योग्य एवा सरदेशमां अज्ञानी एवो पण कोण प्रमाद करे ? अनेक जीवायोनीरूप थावर्तनो याकुळ एका संसार समुजमा अटन करता जंतुने उत्तम रलनी पेठे आ मनुष्यजन्म प्राप्त थबो कुर्वन के. दोहद पुरवाश्री जेम वृक्ष फळयुक्त थाय तेम परलोकनुं साधन करवाथी प्राणीउँनो मनुष्य जन्म सफळ थाय . आ संसारमा शव लोकोनी वाणीनी पेठे प्रयम मधुर अने परिणामे अति दारूण एवा विषयो, विश्वने उगनारा ठे. घणी उंचाश्नो अंत जेल पमवामांबे, तेम संसारनी अंदर बर्तता सर्व पदार्थोना संयोगनो अंत वियोगमांबे. जाणे परस्पर स्प.
दे० सं ३५ र्धाश्री होय तेम आ संसारमा प्राणीने आयुष, धन अने यौवन-ए सर्वे नाशवंत अने जवानी वरावाळांठे. मरुदेशमा जेम स्वादिष्ट जळ न होय तेम संसारनी चारे गतिमा कदापि सुखनो लेश पण नथी; देत्र दोपथी मुःख पामता अने परमाधार्मिकोए क्लेश पमामेला नारकीउने तो क्याथीज सुख होय ? शीत, वात, यातप अने जळथी सेमज वध, वंधन अने कुधा विगेरेथी विविध प्रकारे पिमा पामता तिर्यंचोने पण शुं सुख ? गर्नवास, व्याधि, जरा, दारिज अने मृत्युथी थता कुःखवमे आलिंगित थएला मनु- ष्योने पण क्यां सुख ले ? परस्पर मत्सर, अमर्ष, कलह, तथा च्यवन विगेरे पुःखोथी देवताउँने पण सुखनो लेश नथी; तथापि जळ जेम नीची जमीन तरफ जाय तेम प्राणी अज्ञानयी वारंवार था संसारनी तरफज चाले . माटे हे चेतन (ज्ञान) वाळा नविजनो! फुधव सर्पनुं पोषण करवानी जेम तमे पोताना मनुष्य जन्मवमे संसारनुं पोषण करशो नहि. हे विवेकी ! श्रा संसार निवासथी उत्पन्न थता अनेक पुःखो वि. चारीने सर्व प्रकारे मोदने माटे यत्न करो. नर्कना फुःख जेई गर्नवासनुं कुःख संसा- रनी पेठे क्यारे पण मोक्षमा प्राप्त यतुं न श्री. कुंजीना मध्यमांगी आकर्षण कराता ना KKKKKKKKKKAKKAK ३५ *KXX रकीना जीवोनी पीमा जेवी प्रसववेदना मोक्षमा क्यारे पण प्राप्त थती नथी; वहार अने अंदर नांखेला शल्य जेवा अने पीमाना कारणरूप एवा आधि व्याची त्यां नमी यमराजनी अग्रती सर्व प्रकारना तेजने चोरनारी तया पराधीनपणाने उत्पन्न करनारी जरा पण सर्वथा त्यां नश्री; अने नारकी, तिर्यंच, मनुष्य तया देवताउँनी पेठे फरीथी जब व्रमणनुं कारणरूम एवं मरण पण मोकमां नथी; त्यां तो महा आनंद, अद्वैत अने अव्ययसुख, शाश्वतरूप अने केवळ ज्ञानरूप सूर्यवमे अखंक ज्योति ने हमेशां ज्ञान, दर्शन, अने चारित्ररूपी त्रण उज्वळ रत्नोनुं पालन करनारा पुरुषोज ए मोकने मेळवी शके . तेमा जीवादि तत्वोनो संक्षेपथी अयवा विस्तारथी यथार्थ अवबोध ते सम्यक् ज्ञान जाणवू. मति, श्रुत, अवधि, ने मनपर्यव अने केवळ एवा अन्वय सहित ने- दोश्री ते ज्ञान पांच प्रकारचें ठे. तेमां अवग्रहादिक ने दोबाळु तथा वीजा वहुग्राही अपग्राही ने दोवाळु अने जे इंजिय अनिजियथी उत्पन्न याय ते मतिज्ञान जाणवू. पूर्ण, अंग, उपांग, अने प्रकीर्णक सूत्रो-ग्रंथोथी बहु प्रकारे विस्तार पामेबुं अने स्यात् शब्दवमे लांछित एवं श्रुतज्ञान अनेक प्रकारे जाणवू. देवता अने, नारकी जीवोने जे KAKKk दे० सं 15 - नव संबंधी उत्पन्न बाय ने ते अवधीज्ञान कदेवाय ते. ए कय जपशम लक्षणवालू अने मनुष्य तिर्यंच आश्रितेना मुख्य उद ठे. मनःपर्याय ज्ञान जुमती अने विपुल मती एवा वे प्रकारनुं , तेमां विपुजमतीनुं विशुद्धि अने अप्रतिपातपणावमे विशेषपणुं जाणी बेवु. समस्त अव्यपर्यायना विषयवाळु विश्वलोचन समान, अनंत, एक अने इंजियोना विषय विनानुं ज्ञान ते केवळ ज्ञान कहेवाय जे. शास्त्रोक्त तत्वमा रुचि ले सम्यक्झका कहेवाय . ते श्रद्धा (समकित) स्वना- वनी अने गुरुनां उपदेशथी प्राप्त थाय बे. आ अनादि अनंत संसारना आवर्तमां वर्तता प्राणीउँने ज्ञानावरणी, दर्शनावरणी, वेदनी अने अंतराय नामनां कर्मोनी उत्कृष्ठ स्थिति त्रीत कोटानु कोटी सागरोपमनी ये; गोत्र अने नामकर्मनी स्थिति वीश साग- रोपम कोटानुकोटी अने मोहनीय कर्मनी स्थिति सितेर कोटानुकोटी सागरोपमनी है. अनुक्रमे फळना अनुनवथी. से सर्व कमों पर्वतमाथी नदीमा अयमातो अथमातो पबर गोळ थर जाय ते न्यायवत् पोसानी मेळे काय पामे . ए प्रमाणे तय थता क. मनी अनुक्रमे उंगणत्रीस, नगणीस, अने अगणोतेर कोटानुकोटी सागरोपम सुधीनी स्थिति काय पामे अने देशे जणी (कांश्क ठी) एक कोटार्नुकोटी सागरोपमनी स्थिति बाकी रहे त्यारे प्राणी यथाप्रवृत्तिकरणवस ग्रंथीदेशने प्राप्त थाय ते. राग द्वेपना पुःखे नेदी शकाय एवा परिणाम ते ग्रंथो कहेवाय ठे, ते काटनी गांउ जेवी कुरुठेच अने घ- पीज अढ होय . कीनारा समीपे आवेढुं वायुप्रेरित वहाण जेम समुखमां पाई जतुं रहे तेम रागादिके प्रेरेला केटलाएक जीवो ग्रंथीने नेद्या विनाज ग्रंथी सखीपथीज पाना फरे . केटलाएक प्राणी मार्गमा स्खलना पामेला सरिताना जळनी पेठे कोई प्रकारनां परिणाम विशेषथी त्यांज विराम पामे . कोइ प्राणी जेमर्नु नविष्यमांना यवानुं होय तेन अपूर्वकरणवझे पोतानुं वीर्य प्रगट करीने म्होटा मार्गले उल्लंघन करनारा पांच लोको जेम घाटनी नूमिर्नु उलंघन करे तेम ते मुलध्य ग्रंथीने तत्काळ नेदी नाखे , केटलाएक चार गतिवाळा प्राणी अनिवृत्तिकरणवके अंतरकरण करीने मिथ्यात्वने विरल करी अंतर्मुहर्त मात्र सम्यक्दर्शनने पामे . ते नैसर्गीक (खाना- विक) सम्यनमान कदेवाय . गुरुता उपदेशना आलंबनथी नव्य प्राणीनेजे सम कित उत्पन्न पाय ठे ते गुरुना अधिगमश्री अपलुं समकित कहेवाय बे, am. HAARAN दे० सं० ३७ समकितना.औपशामिक, सास्वादन, झायोपशमिक, वेदक अने दायिक एवा पांच प्रकार . जेनी कर्मग्रंथीनेद पामेली ते एवा प्राणीने जे समकितनो लान प्रथम अंतर्मुहूर्त मात्र थाय डे ते औपशमिकसमकित कहवाय , तेमज उपशम श्रेणीना योगी जेनो मोह शांत थयो होय एवा देहीने मोहना उपशमथी उत्पन्न थाय ते पण औपशमिकसम कित कहेवाय डे. सम्यक् नावनो त्याग करीने मिथ्यात्वनी सन्मुख थएला प्राणीने अनंतानुबंधी कषायनो उदय थतां उत्कर्षथी बावळी पर्यंत अने ज- घन्यथी एक समय समकितनो परिणाम रहे ते सास्वादनसमकित कद्देवाय . मिथ्या- त्व मोहनीयनो कय अने उपशम थवाथी उत्पन्न थएबुं त्रीजु क्षयोपशमिक समकित कहेवाय जे; ते समकित मोहनीना उदय परिणामवाळा प्राणीने थाय ले. वेदक नाम, चोथु समकित दपक नावने प्राप्त थएला, अनंता-बंधी कषायनी चोकमी दय थएला, दायक समकितनी सन्मुख थयेला, मिथ्यात्व मोहनी अने मिश्र मोहनी सम्यक् प्रकारे जेमनी क्ष्य पामी डे एवा अने समकित मोहनीना ठेल्ला अंशने नोगवनारा प्राणीने प्राप्त थाय . साते प्रकृतिने दोण करनारा अने शुज नाववाळा प्राणीने दायिक ना- मनुं पांचमुं समकित प्राप्त पाय . ३७ ** -- XX** समकित दर्शन गुणथी रोचक, दीपक, अने कारक एवा नामथी त्रण प्रकारनुं वे. तेमां शास्त्रोक्त तत्वमां हेतु अने उदाहरण विना जे अढ प्रतीति उत्पन्न थाय ते रोचक समकित, जे वीजानना समकितने प्रदीप्त करे ते दीपक समकित अने जे संयम तया तप विगेरेने उत्पन्न करे ते कारक समकित कदेवाय जे. ते समकित शम, संवेग, निर्वेद, अनुकंपा अने आस्तिक्य ए पांच लक्षणोथी सारी रीते जळखाय . अनंतानुं. बंधी कपायनो उदय न थाय ते शम कहेवाय डे अथवा सम्यक् प्रकृतिथी कषायना परिणामने जोवू ते पण शम कहेवाय जे. कर्मना परिणाम अने संसारनी असारताने चिंतवता पुरुषने विषयोमा जे वैराग्य थाय ते संवेग कहेवाय बे. संवेगवाळा पुरुषने संसारवास कारागृह ने, अने स्वजन ते बंधन बे, एवो जे विचार थया करे ते निर्वेद कहेवाय एके लिय विगेरे सर्व प्राणीनने संसार सागरमा सुववाश्री यता क्लेशने जोश हृदयमां आईता, तेमनां पुःखथी पुःखीपणुं अने ते पुःख निवारणना उपायमां यथा- शक्ति प्रवृत्ति करवी ते अनुकंपा कहेवाय . बीजां तत्वो सांजळतां उतां पण आईत् तत्वमा आकांदारहित प्रतिपत्ति रहेवी ते आस्तिक्य कडेवाय , एवी रीते सम्यक् दे० सं० ३७ **XKS ** दर्शन वर्णवेबुं . तेनी क्षणार पण प्राप्ति थतां पूर्वनुं जे मति अझान होय ते ते परा- नव पामीने मतिझानपणाने पामे , श्रुतअज्ञान परानव पामीने श्रुतझानपणुं पामे , अने विचंगशान परानव पामीने अवधिज्ञानना नावने पामे . सर्व सावद्य योगनो त्याग ते चारित्र कहेवाय बे. ते अहिंसादिक व्रतना नेदथी पांच प्रकारे कहेढुं . अहिंसा, सत्य, अचौर्य, ब्रह्मचर्य अने अपरिग्रह ए पांच व्रतो पांच पांच नावनाए युक्त थवाथी मोहने अर्थे थाय . प्रमादना योगथी त्रस अने स्थावर जीयोना जीवितनो नाशं न करवो ते अहिंसावत कहेवाय . प्रीय, हितकारी अने सत्य वचन बोलवू ते सुनृत (सत्य) व्रत कहेवाय जे. अप्रीय अने अहितकारी स. त्य वचन पण असत्य समान जाणवू. अदत्त वस्तुनुं ग्रहण न क ते अस्तेयव्रत कहे- वाय बे केमके अव्य ए माणसना बहिर प्राण , तेथी ते हरण करनार पुरुष तेना प्रा- पने हरण करे बे एम जाणवू. दिव्य (वैक्रिय) श्रने औदारिक शरिरवमे अब्रह्मचर्य सेवननो-मन, वचन, अने कायाथी करवू, करावq श्रने अनुमोदq ए त्रण प्रकारे त्याग करवो तेने ब्रह्मचर्यत्रत कडं बे; तेना अदार जेद थाय वे. सर्व पदार्थों जपर मोह (मूळ) KXKXX ३७ mom -aman ----- नो त्याग करवो ते अपरिग्रहवत कहेवाय ; केमके मोहथी अपती वस्तुमां पण चित्तनो विप्लव पाय ठे. यतिधर्ममां अनुरक्त एवा यतींसोने आ प्रमाणे सर्वथी चारित्र कह्यु अने गृहस्थोने देशथी चारित्र कयुं . समकित मूळ पांच अणुव्रत, त्रण गुणवत, अने चार शिदाबत ए प्रमाणे गृह- स्थोनां वार व्रत ठे. बुद्धिवंत पुरुषे पंगु, कुष्टि, अने कुणित्व विगेरे हिंसानां फळ जोर निरपराधी उस जीवोनी हिंसा संकल्पथी बोमी देवी. मन्मनपणुं, काहलपj, मुंगापणुं अने मुखरोग-ए असत्यनां फळ जोश, कन्या अलिक विगेरे पांच मोटा असत्य बोमी देवां; कन्या, गाय अने नूमि संबंधी असत्य, थापण उळववी अने खोटी सादी पूरवी ए पांच स्थूल (मोटा) असत्य कहेवाय जे. कु ग्य, कासीई, दासत्व, अंगनो व्द अने दरिखता ए अदत्तादान (चोरी) नां फळ जाणी स्थूलचौर्यनो त्याग करवो; नपुंसकपणु, अने इंडियनो वेद ए अब्रह्मचर्यनां फळ जाणी सद्बुद्धिवंत पुरुषे वस्त्रीमा संतुष्ट थ परस्त्रीनो त्याग करतो, असंतोष, अविश्वास, आरंज अने कुःख-ए सर्व परियड्नी मूर्वानां फळ जाणी परिग्रहनुं प्रमाण करवू. (ए पांच अणुव्रत कहेवाय बे.) KAXXXKKKKKKKX " सं० दे० ३ए दशे दिशामा निर्णय करेली सीमार्नु उघन न करवं ते दिविरति नामे प्रथम गुण- बत कहेवाय वे. जेमां शक्तिपूर्वक लोग उपनोगनी संख्या कराय ते लोगोपनोग प्रमाण नामे बीजं गुणव्रत कहेवाय ने. आर्त, रौफ़-ए वे अपध्यान, पाप कर्मनो उपदेश, हिंसक अधिकरणोनुं श्रापq तथा प्रमादाचरण-ए चार प्रकारे अनर्थदंग कहेवाय बे; शरी. रादि अर्थदंगना प्रतिपक्षिपणे रहेल अनर्थदंझनो त्याग करवो ते त्रीजुं गुणव्रत कहे- वाय जे. आर्त अने रौअध्याननो त्याग करीने तथा सावध कर्मने बोमी देश मुहूर्त (वे घमी) सुधी समता धारण करवी ते सामायिकत्रत कहेवाय . दिवस अने रात्रि संबंधी दिग्वतमा परिमाण करेलुं होय, तेनुं संक्षेपण करवू ते देशावका शिक व्रत कहेवाय . चार पर्वणीने दिवसे उपवास विगेरे तप करवो, कुव्यापारनो त्याग करवो, ब्रह्मचर्य पाळवू अने बीजी स्नानादिक क्रियानो त्याग करवो ते पौषधव्रत कहेवाय ठे. अतिथि (मुनि) ने चतुर्विध आहार, पात्र, वस्त्र अने स्थान (उपाश्रय) नुं दान करवं ते अतिथि संविनाग नामे व्रत कहेवाय रे. मोक्षनी प्राप्तिने माटे यति अने श्रावकोए सम्यक् एवा आत्रण रत्नोनी हमेशां उपासना करवी. . XXXX ३ए , * श्री अजितनाथजीनी देशना. अहो! मुग्ध बुद्धिवाळा प्राणी वैर्य मणिनी बुद्धिथी काचने ग्रहण करे तेम आ असार संसारने सारवाळो जाणे डे, दरेक क्षणे बंधातां विविध प्रकारनां कर्मोथी प्राणीउने आ संसार दोहदोथी वृदनी जेम वृद्धि पामे डे, कर्मना अनावथी संसारनो अन्जाव थाय ठे तेथी विद्यानोए कर्मनो नाश करवाने माटे सदा प्रयत्न करवो. कर्मनो नाश शुजध्यानथी थाय . ते ध्यान आज्ञा, अपाय, विपाक अने संस्थानना चितवनथी चार प्रकारनुं ते तेमां जे आप्त पुरुषोनु वचन ते आज्ञा कहेवाय बे ते वे प्रकारनी बे. तेमां पहेली आगम आज्ञा अने बीजी हेतुवाद आज्ञा. जे शब्दथीज पदार्थोने प्रति- पादन करे ठे ते आगम कहेवाय डे अने वीजा प्रमाणोना संवादथी पदार्थोने प्रति. पादन करे वे ते हेतुवाद कहेवाय . आ वन्नेनुं तुव्य प्रमाण मेळवीने जे दोषरहित कारणोथी आरव्ध थाय ते लदणथी प्रमाण कहेवाय . राग द्वेष अने मोह ए दोप कहेवाय ते अहंतने उत्पन्न थता नथी माटे दोषरहित कारण थी उत्पन्न अयेलु एवं ए अर्हतोनुं वचन प्रमाण ठे ते (वचन) नय अने प्रमाणथी सिझ, पूर्वापर ***XXXXXXXXXXX********* remeopati mmmmmmmment दे सं० XXKXAKKKKXX do विरोध विनानुं वीजा वळिष्ट शासनोथी पण अप्रतिक्षिप्त अंग उपांग प्रकीर्ण वि. गेरे वहु शास्त्ररूपी नदीनना समुअरूप अनेक अतिशयोनी साम्राज्य लक्ष्मीथी शोचित सूरजव्यपुरुषोनुं कुर्लन नव्यपुरुषोने सुलन गणिपिटक पणे रहेढुं तेमज मनुष्य अने देवताए नित्य स्तुति करवाने योग्य ते एवा आगम वचनोनी आझार्नु थालंबन करीने स्याहाद न्यायना योगथी अव्यपर्यायरूपे नित्यानित्य वस्तुमा तेमज स्वरूप अने पररूपथी सत् असतूपणे रहेला पदार्थोमां जे स्थिर प्रतीति करवी ते आज्ञा विचयध्यान" कहेवाय जे. जेनुए जिनमानो स्पर्श कर्यो नश्री, जेनए परमात्माने जाएया नथी अने जेजेए पोताना आगामी काळनो विचार कर्यो नथी तेवा पुरुपोने हजारो अपाय (विघ्नो) थाय . माया मोहरूपी अंधकारथी जेनुं चित्त परवश थयेनुं बे एवो प्राणी शुं शुं पाप करतो नथी अने तेथी ते कया अपाय ( कष्ट) ने पामतो नथी? एवो प्राणी विचार करे के--नारकी, तिर्यच अने मनुष्योमा जे जे दुःख में नोग- व्यां डे ते चित्तरहित एवा मार प्रमाद वडेज , परम बोधि बोजने मेळव्या उतां पण मन, वचन अने कायावड़े करेली उष्ट चेष्टानथी मेंज मारा पोताना मस्तक KXXX 80 . " उपर अग्नि प्रज्वलित कयों . मुक्तिमार्ग मारे स्वाधीन उतां कुमार्गने शोधी ते मागे चालीने मेंज मारा आत्माने अपायो (कष्टो) मां नांख्यो . जेम साहं राज्य प्राप्त थया उतां पण मूर्ख माणस निदाने माटे परिचमणं करे, तेम मोक्ष साम्राज्य मारे स्वाधीन ग्तां पण मारा आत्माने ढुं संसारमा भ्रमण करावं . आ प्रमाणे राग द्वेष अने मोदथी उत्पन्न थता अपायोने चिंतववामां आवे तेनुं नाम अपाय विचय नामे ध्यान कदेवाय . कर्मनुं जे फळ ते विपाक कदेवाय वे. ते विपाक शुज अने अशुज एम वे प्रकारनो , अने जव्य क्षेत्रादिकनी सामग्रीवडे ते विचित्ररूपे आयुजववामां आवे तेमां स्त्री, पुष्पानी माळा, अने खाद्य अव्य विगेरेना नपजोगथी शुज विपाक कहेवाय डे अने सर्प, शस्त्र, अमि अने फेर विगेरेथी जे अनुभव कराय ते अशुल विपाक कहेवाय , (अव्य विपाक ). महेल, विमान तथा उपवनादिकमां निवास करवायी शुन्न विपाक कहेवाय ने अने श्मशान, जंगल तथा अरण्य विगेरेमा रहेवाथी अशुल विपाक कहे- वाय , (क्षेत्र विपाक ). टाढ अने तडका रहित एवी वसंतादिक ऋतुमा भ्रमण कर- WANA * सं० दे० ४१ वाथी शुल विपाक कहेवाय अने तमका तथा टाढवाळी ग्रीष्म अने हेमंतऋतु विगेरेमा भ्रमण करवायी अशुल विपाक कदेवाय , ( काळ विपाक ). मननी प्रसन्नता अने संतोष विगेरेमा शुन विपाक थाय ने अने क्रोध, अहंकार तथा रौपणा विगेरेमां अशुज विपाक थाय , (नाव विपाक). देवपणामां अने लोग नूमि संबंधी मनुष्यादि नवमांशुन विपाक थाय ने अने कुमनुष्यपणामां नियंचपणामां अने नरक विगेरेना नवमां अशुल विपाक थाय डे, (जव विपाक). कडु डे के अव्य, क्षेत्र, काळ, नाव अने नवने पामीने कर्मोनो उदय, क्षय, क्षयोपशम, अने उपशम थाय बे. एवी रीते ऽव्या दि सामग्रीना योगथी प्राणीनने तेमनां कर्मों पोत पोतानुं फळ आपे , ते कर्मना मुख्य आउनेद . ते आ प्रमाणे:--वस्त्रना पाटाथी नेत्रनी जेम जे कर्मना उदयथी सर्वज्ञ स्वरूपवाळा जंतुनुं ज्ञान हमशां रुंधाश्जाय ते ज्ञानावरणीय कर्म कहेवाय बेमति श्रुत, अवधि, मनःपर्याय अने केवळ ए पांच ज्ञानना नेद , ए पांचने थावरण करवा श्री ए ज्ञानावरणीयना ए प्रमाणेज पांच नेद . पांच निशा अने चार दर्शनोनी जे आ- वृत्ति (आवरण) ते दर्शनावरणीय कर्म कहवाय छे. जेमं पोताना स्वामीने जोवाने ************ १ XXXXXXXXXXX इच्छतो पुरुष प्रतिहारना निराधयी जोर शके नहि तेम जेना उदयथा श्रारला पण जो शकाय नहि ते दर्शनावरणीय कहेवाय . मधयी लिप्त करेली खमनो धाराना थग्रनागनो आस्वाद लेवा जेवू वेदनीकर्म कहेवाय ठे, ते सुखना अने पुःखना थ- नुनवरूप स्वनाक्वाळु होवाथ) वे प्रकारनुं . प्राज्ञ पुरुषोए मोहनीयकर्मने मदिरा- पान तुल्य कहेडं , कारण के ते कर्मना उदयथी मोह पामेलो आत्मा कृत्याकृत्यने समजी शकतो नयी; तेमा मिथ्याष्टिपणाना विपाकने करनारं दर्शनमोहनीय नामे कर्म कहेवाय ठे, अने विरतिने प्रतिबंध करनारं ते चारित्र मोहनीयकर्म कहेवाय छे. मनुष्य, तियंच, नारकी अने देवताना दथी आयुष्यकर्म चार प्रकारच् ने, ते प्राणी. नने पोतपोताना जवने विषे बंदीखानानी पेठे रोकी राखना5 . गति, जाति, विगेरे विचित्रताने करनारं नामकर्म चित्रकारना जेवू डे, एनो विपाक प्राणीनने शरीरमां प्राप्त थाय ने. उन अने नीच एम वे प्रकारनुं गोत्रकर्म उचा निचा गोत्रने प्राप्त करा वनारुंठे ते क्षीरपात्र अने मदिरापानना नेदने करनारा कुंजारना जेवू . जेनाथी वाधित थयेली दानादिक लब्धिन फळीचूत थती नश्री, ते अंतरायकर्म नंमारीना KOK स दे० सं० ४२ जेवू ले. एवी रीते मूल प्रकृतिना ते ते प्रकारना विपाकने चिंतव, ते “विपाक विचय" धर्मध्यान. स्थिति अने उत्पत्ति अने लयरूप आ आदि अंतरहित लोकनी आकृति जेमां चितववामां आवे ते संस्थान विचयध्यान. आ लोक कटी पर हाथ मुकेला अने पग पहोळा करीने रहेला पुरुषनी आकृतिनी जेवो डे अने ते स्थिति उत्पत्ति अने नाशरूप पर्यायोवाळा अव्योथों पूरा रहेलो दे. ऐ नीचेथी वेत्रासननी जेवों के, मध्यमां काल रनी जेवो में अने उपरं मृदंगनी जेवी आकृतिवाळो . ए लोक त्रंण जगत्थी व्याप्त ने एमां महा बळवान घनांनोधि, धनवात अने तनुवानथी निचेनी सातं पृथ्वी वीटा रहेली . अधोलोक, तिर्यग्लोक अने उप्रलोकना जेदश्री ऋण जगत् कहेवाय , ते त्रणे लोकना विजाग रुचक प्रदेशनी अपेक्षाथी पके बे. मेरुपर्वतनी अंदर मध्यमांगा. यना स्तनने आकारे चार आकाशप्रदेशने रोकनारा चार नीचे अने चारं आकाश प्रदेशने रोकनारा चार उपर ए प्रमाणे आठ रुचक प्रदेश, ते रुचक प्रदेशनी उपर अने नीचे नवसो नवसो योजन सुधा तिर्यग्लोक कहेवाय बें. ते तिर्यग्लोकनी नीचे ४५ MUNIA है -rotrimme अधोलोक रदलो , ते नवसो योजने न्यून सात राज प्रमाण बे, अधोलोकमां एक ए. कनी नीचे यशानुक्रमे सात चूमि रहेली ने, जे. नूमिमां नपुंसकवेदी नारकीना भयंकर नियालो . ते सात पृथ्वीना रत्नप्रना, शर्करापना, वालुकाप्रजा, पंकप्रना, धूमप्रजा, तमःप्रना अने महातमप्रना एवा सात नाम में, ते पृथ्वी जामाश्मां अनुक्रमे रत्न प्रजानी मामीने नीचे नीचे एक लाख अंशीहजार, एक लाख बत्रीशहजार, एक लाख अव्या विशहजार, एक लाख विशहजार, एक लाख अंढारहजार, एक लाख शोलहजार अने एक लाख आठहजार योजनना विस्तारवाळी , तेमा रत्नप्रना नामनी पहेली पृ. वीमां त्रीसलाख नरकावासा बे, बीजी नरकन्नूमिमां पचवीशलाख' नरकावासा , त्रीजी नरकमिमां पन्नरलाख नरंकावासा के, चोथी नरकमिमां दशलाख नरकावासा , पांचमी नरकनूमिमां त्रणलाख नरकावासा , ठही नरकनूमिमां पांचे उंग एकलाख नरकावासा वे अने सातमी नरकंनूमिमां पांच नरकावासा बे, ए. रत्नप्रजादि साते - मिनी दरेकनी नीचे मध्यमा विशहजार योजन जामाश्मां घनाधि आवेलो. घनाधिनी नीचे मध्यमां असंख्य योजन सुधी धनवात आवेलो , घनवातनी XKXY - . 2 UNTAIN - दे० सं KX ४३ नीचे असंख्य योजन सुधी तनुवात रहेलो ने अने तनुवातथी असंख्य योजन सुधी आ- काश रहेढुंबे, ए मध्यनी जाडाश्री अनुक्रमे उंग यता थता घनाब्धि विगेरे प्रांते कंक- पना आकारने धारण करी रहेला . रत्नप्रजा नूमिना प्रांतनागमा परिघिनी पेठे फरता वलयाकारे रहेला घनाधिनो विस्तार ब योजननो , तेनी फरतुं महावातर्नु मं- डळ साडाचार योजन डे अने तेनी फरतुं तनुवातनुं मंडळ दोढ योजन , ए प्रमाणेना रत्नप्रनानी फरता मंडळना माननी उपरांत शर्करापना नूमिनी फरतो घनाब्धिमा योजननोत्रीजो जाग वधारे बे. घनवातमां एक गाउ वधारे अने एक गाउनो त्रीजो नाग तनुवातमां वधारे , शर्कराप्रजाना वलयना माननी नपरांत त्रीजी नू मिनी फरः ता मंडळ मां पण एज प्रमाणे वधारो प्राय बे, एवी रीते पूर्वना वलयना मानथी पड़ीना वलयोना प्रमाणमां सातमीनूमिना वलयसुधी वधारो थाय जे.ए घनाब्धि, महावात अने तनुवातना मंडळो उंचाश्मी पोत पोतानी पृथ्वीनी ऊंचाश्ना जेटलाज . एवीरीते ए सात पृथ्वी घनाब्धि विगेरेए धारण करेली , अने तेमांज पाप कर्मने जोगववाना स्था- नकरूप नरकावासार्ड आवेला . ए नरकनूमिमां जेम जेम नीचे जरए तेम तेमः या- ४३ " तना, रोग, शरीर, आयुष्य, लेश्या, उःख अने जयादिक अनुक्रमे वधता वधता ठे एम निश्चय समजवु. रत्नप्रना नूमि एक लाखने एंशीहजार योजन जाडाश्मां रहेली ने, तेमाथी एक एक हजार योजन ऊंचे अने नीचे गोडी देतां वाकी रहेला नागनी अंदर जवनपतिउँनां जुवनो रहेला . ते जवनपतिन दक्षिण अने उत्तरदिशामा जेम राजमार्गमां मकानोनी पंक्ति होय तेम पंक्तिबंध रहेला जुवनोमां रहे . तेउँमा मुगटमणिना चिन्हवाळा असुरकुमार जवनपति डे, फणाना चिन्हवाळा नागकुमार , वज्रना चिन्हवाळा वि- द्युतकुमार ठे, गरुडना चिन्हवाळा सुवर्णकुमार ने, घटना चिन्हवाळा अग्निकुमार , अश्वना चिन्हवाळा वायुकुमार , वर्षमानना चिन्दवाळा स्तनितकुमार , मकरना चिन्हवाळा उदधिकुमार में, केशरीसिंहना लांबनवाळा छीपकुमार ने, अने हाथीना चिन्हवाळा दिशीकुमार वे. तेमां असुरकुमारना चमर अने बळिनामे वे सो ठे, नाग- कुमारना धरण अने जूतानंद नामे वे इंनो , हरि अने हरिसह नामे विद्युत्कुमारना वे इंसो ठे, सुवर्णकुमारना वेणुंदेव अने वेणुदाली नामना वे इंस्रो बे, अग्निकुमारना अ- P****ki HAPITAL --- KXXKA दे० संग व निशिख अने अग्निभाणव नामना बे ईखो , वायुकुमारना वेलंब अंने प्रजजन नामना वे इंसो, स्तनित कुमारना सुघोष अने महाघोष नामना वे इंडोने, अग्निकुमारना जलकांत अने जलप्रन नामना बे इंस्रो ठे, कीपकुमारना पूर्ण अने अवशिष्ट नामना वे इंसोगे, अने दिक्कुमारना अमित अने अमितवाहन नामना बे इंसो बे. रत्नप्रना चूमिना नपर मुकी दीधेला हजार योजनमाथी उपर अने नीचे सो सो योजन बोडी देतां मध्यना आठसो योजनमा दक्षिणोत्तर श्रेणीनी अंदर आठ प्रकारना व्यंतरोना निकाय वसे , तेमां पिशाच व्यंतरो कदंबवृदना चिन्हवाळा , चूत व्यं- तरो सुलसवृदना चिन्हवाळा , यद व्यंतरो वटवृक्षता चिन्हवाळा , राक्षप्त व्यंतरो खट्वांगना चिन्हवाळा ने, किन्नर व्यंतरो अशोकवृदना चिन्हवाळा , किंपुरुष व्यंतरो चंपकवृक्षना चिन्हवाळा , महोरग व्यंतरो नागवृदना चिन्हवाळा ठे, अने गंधर्व व्यंतरो तुंवरुवृतना चिन्हवाळा , तेमां पिशाच व्यंतरोना काळने महाकाळ नामना इंलो डे, नून व्यंतरोना सुरूप अने प्रतिरूप नामना इंझो डे, यद व्यंतरोना पूर्णन अने माणीना नामे इंशो डे, रास व्यंतरोना नीम अने महानीम नामे इंसो बे, XXKKKKKXXXKKKKAXXX ४ LUMAMARH Hoc. " किन्नर व्यतरोना किन्नर अने किंपुरुष नामे मोठे, किंपुरुप व्यंतरोना सत्पुरुष अने मदापुरुप नामे इंस्रो ठे, महोरग व्यंतरोना अतिकाय अने महाकाय नामे इंडो ने, अने गंधर्व व्यंतरोना गीतरनि अने गीतयशा नामे इंसोठे, आवी रीते व्यंतरोना सोळ इंसो. रत्नप्रना नूमिना मूकी दीधेला सो योजनमांश्री उपर अने नीचे दश दश यो- जन ठोडी देतां वाकी रहेला मध्यना अशी योजनमां व्यंतरोनी वीजी आठ निकायो रहेली खे, तेमना अप्रति, पंचप्रज्ञप्ति, ऋषिवादित, नूतवादित, कंदित, महाक्र- दित, कुष्मांड अने पचक ए आठ नानो ठे, ते दरेकना वे वे इंस्रो, तेमना संनिहित ने समान, धातृ ने विधातृक, ऋषि ने ऋषिपाळ, ईश्वर ने महेश्वर, सुवत्सक ने विशाळ, हास ने हासरति, श्वेत ने महाश्वेत, पचन अने पचकाधिप एवां नाम . रत्नप्रनाना तळनी नपर दशे न्यून आठसो योजन जश्ए त्यारे ज्योतिष्क मंडळ आवे ठे, प्रथम ताराजे ठे, तेनी उपर दश योजने सूर्य ठे. सूर्यनी उपर अंशी योजने चंठे, तेनी उपर विश योजनमां ग्रहो रहेला ठे, ए प्रमाणे जाडाश्मां एकसो दश AAmandar ANIM ६ दे० Dammammememmmunosar सं० घय KKK योजनमा ज्योतिर्लोक रहेलो . जंबुछीपना मध्यमां मेरुपर्वतथी अग्यारसोने एक विश योजन टुं मेरुने नहीं स्पर्श करतुं मंडळाकारे रही सर्व दिशामा व्याप्त अइ रहेढुं ज्यो- तिप्चक नम्या करे , फक्त एक ध्रुवनो तारो निश्चळ. जे. ते ज्योतिष्चक्र लोकना अंत जागथी अग्यारसोने अग्यार योजन अंदर रहीने लोकांतने नहीं स्पर्श करतुं मंडळा- कारे रहेढुं . नत्रोमां सर्वनी उपर स्वाति नक्षत्र , अने सर्वनी नीचे चरणी नत्र बे. सर्वश्री दक्षिणमां मूल नदात्र अने सर्वथी उत्तरमा अनिजित् नत्र . आ जंबु- छीपमां वे चंड अने बे सूर्य , लवणोदधिमां चार चंड अने चार सूर्य , धातकीखंडमां वार चंड अने बार सूर्य , काळोद धिमां बेंताळिरा चंड अने बेंताळिश सूर्य , पुष्करा- ईमां वोंतेर चंड अने बोतेर सूर्य , एवी रीते अढीछीपमा एकसोने वत्रीस चंद्र अने एकसो बत्रीत सूर्य रहेला . तेमांना एक एक चंछने अव्यासी ग्रहो, अव्याविश न- क्षत्रो अने बासठ हजार नवसोने पंचोतेर कोटाकोटी ताराऊनो परिवार डे. चंडनुं विमान विस्तारमा अने लंबाश्मां एक योजनना एकसठ नाग करीए तेवा उपन्न ना- गर्नु डे, सूर्यनुं विमान तेवा अमताळीश अंशोनुं लांबुं पहोळु , ग्रहोनां विमान अर्ड य योजननां ठे, अने नदात्रोनां विमान एक एक गाउनां वे. सर्वश्री नत्कृष्ट आयुष्यवाळा तारानुं विमान अर्का कोशनुं वे अने सर्वश्री जघन्य आयुष्यवाळा तारानुं विमान पांचसो धनुपर्नु ते. ते विमानो जंचाश्मां मर्त्य क्षेत्रनी उपरना नागमां पिशताळीस लाख योजनमां सर्वत्र लंबाश् करतां अरधा प्रमाणमां . ते सर्व विमानोनी नीचे पूर्व तरफ सिंहो , दक्षिण तरफ हाथीन , पश्चिम तरफ वृफ्नो ठे, अने उत्तर तरफ अश्वो . ते चंमादिकना विमानोना वाहनो ठे. तेमां चंझना वाहनचूत सोळहजार आनियोगिक देवता ने, ग्रहना श्राव हजार , नत्रना चार हजार बे, अने ताराऊना बे हजार आजियोगिक देवता . पोताना रसथीजगति करनारा चंडादिकना विमाननी नीचे ते आनियोग्य कर्मवमे करीने निरंतर वाहनरूप श्रश्ने रहे बे. मानुपोत्तर पर्वतनी बहार पचास पचास हजार योजने परस्पर अंतरित श्रयेला सूर्य अने चंड स्थिरपणे रहेला , तेमनां विमान मनुष्य क्षेत्र संबंधी चंद्रसूर्यना मानश्री अरधा प्रमाणवाळां वे. अनुक्रमे छीपोनो परिधिनी वृद्धिथी तेमनी संख्या वधती जाय . सारी लेश्यावाळा अने ग्रह नत्र तया तारानयो परिवारित थयेला संख्यारहित (अ.
देव संग ४६ संख्य ) एवा सूर्यने चंयो.घंटाने आकारे मनोहर लागे तेवी रीते रहेला बे, अने तेन स्वयंजूरमण समुजनी अवधि करीने लदलद योजनवडे अंतरित थयेला पोत पोतानी पंक्तिनबडे हमशां स्थिर रहेला ने. मध्यलोकमां जंबुद्धीप अने लवण समुख विगेरे सारा सारा नामोवाळा असंख्य छीपो अने समुझो एक बीजाथी वमणा बमणा विस्तारमा रहेला . पूर्वका पूर्वला कीपोने समुसो वींटीने रहेला होवाथी ते वनयना आकारवाळा , तेमां स्वयंनु नामे महोदधि लेलो . जंबूहीपनी मध्यमां सुवर्णना स्थाळनी जेवो गोळाकारे मेरुपर्वत रहेलो , ते पृथ्वीतलनी नीचे एक हजार योजन जुमिमां नमो रहेलो डे अने नवाएं हजार योजन ऊंचो ने, दश हजार योजन पृथ्वीने तळे विस्तारवाळो ने अने उपर एक हजार योजन विस्तारवाळो , त्रण लोकथी अने त्रण कांडथी ते पर्वत विनक्त श्रयेलो . सुमेरु पर्वतनो पहेलो काम शुरू पृथ्वी, पाषाण, हीरा अने शर्कराथी नरपूर बे, तेनुं एक हजार योजन प्रमाण बे. ते पड़ी तेनो बीजो काम त्रेसठ हजार योजन सुधी जात- वंत रु', स्फाटिक, अंकरत्न, अने सुवर्णवझे नरपूर . मेरुनो त्रीनो कोम बत्रीश हजार ६ ४६ योजननो , ते सुवर्ण शिक्षामय , अने वैर्यरत्ननी तेनी उपर सुंदर चूलिका उंचा- श्मां चालीस योजन ठे. मूलमां तेनो विस्तार वार योजन , मध्यमां योजन ठे अने उपर चार योजन . मेरुपर्वतना तळमां नशाळ नामे वन वनयाकारे रहेढुंबे. नशाळ वनश्री पांचसो योजन नंचा जइए त्यारे मेरुपर्वतनी पहेली मेखळा नपर पां- चसो योजनना फरता विस्तारवाळु वीजुं नंदन नामे वन बे, ते पठी सामीवासठ हजार योजन जर त्यारे बीजी मेखळा उपर तेटलाज प्रमाणनुं त्रीजुं सौमनस नामे वन रहेढं , ए सौमनस वनश्री स्त्रीश हजार योजन जए त्यारे त्रीजी मेखळा उपर मेरुने माथे पांमक नामे चोथु सुंदर वन श्रावेलु डे, चूलिकानी फरतुं ते चारसोने चोराणुं योजनना फरता विस्तारवाळ वलयाकारे . श्रा जंबूझीपमा सात खंमो . तेमनां जरत, हैमवंत, हरिवर्ष, महाविदेह, रम्यक, देण्यवृत अने ऐरवत, एवां नाम ले. दक्षिणमां अने उत्तरमा ए क्षेत्रोना जुद्रा कर- नारा वर्षधर पर्वतो ते. तेमनां हिमवान, महाहिमवान्, निषध, नीलवंत, रुक्मी अने शिखरी एवां नाम ठे. ते पर्वतो मूलमां अने टोचे तुप विस्तार यी शो ने . तेमां प्रग्रम *XKKXKKK: - दे० संट ४१ पृथ्वीनी अंदर पचवीस योजन उमो सुवर्णमय हिमवंत नामे पर्वत ठे, ते सो योजन उचो . बीजो महाहिमवान् पर्वत उमाश्मां अने उंचाश्मां तेथी वमणो ने अने ते अ- र्जुन जातिना सुवर्णनो . तेनाथी बमणा प्रमाणवाळो त्रीजो निषध पर्वत बे, ते सुवर्ण जेवा वर्णनो . चोथो नीलवंत पर्वत प्रमाणमा निषध तुल्य हे अने ते वैपूर्यमणिनो 2. पांचमो रुक्मी पर्वत रुप्यमय जे अने प्रमाणमा महाहिमवंत तुल्य हे. बहो शिखरी पर्वत सुवर्णमय वे अने प्रमाणमां हिमवंत तुल्य .ते सर्वे पर्वतो पार्य जागोमां विचित्र प्रकारना मणिउँथी शोने . कुछ हिमवंत पर्वतनी उपर एक हजार योजन लांबो अने पांचसो योजन विस्तारवाळो पद्म नामे एक मोटो उह बे. महा हिमवंत पर्वत उपर महापद्म नामे अह डे ते पद्मज्हथी लंबाश्मां अने विस्तारमा बमणो ने. तेनाथी बमणो तिगिंलि नामे उह निषध पर्वत पर रहेलो . तेना जेबोज केसरी नामनो एक जह नीलवंत गिरि उपर आवेलो. महापद्म प्रहनी तुल्य महापुंगरीक अह रुक्मि पर्वत उपर , अने पनप्रहनी तुक्ष्य पुमरी कह शिखरी पर्वत उपर रहे जो बे. ए पद्मादिक अहोमां जलनी अंदर दश योजन जमां गयेला एवां विकस्वर कमळो ४ HESHAN रखां ने, ए उप प्रोमा श्री. ही, धृनि, कीर्ति, बुद्धि अने लक्ष्मी ए ब देवी अनुक्रमे पदयोपम आयुष्यवाळी रहे . ते देवी सामानिक देवो, त्रण पर्षदाना देवो, आत्म रकको अने सैन्य सहित . जस्तक्षेत्रनी अंदर गंगा अने सिंधु नामे मोटी वे नदी , हैमवंत देत्रमा रो- हिता अने रोहिताशा नामनी वे नदीन बे, हरिवर्ष क्षेत्रमा दरिसबीला अने हरिकांता नामे वे नदी , महाविदेह क्षेत्रमा सीता अने सीतोदा नामे वे मोटी नदीन, रम्यक क्षेत्रमा नरकांता अने नारीकांता नामनी वे नदीन , हैरएयवंत देत्रमा स्वर्ष रुप्यकूता नामनी वे नदीन, अने ऐरवतं क्षेत्रमा रक्ता अने रक्तावती ना- मनी वे नदीन . तेनमा पहेली नदीउँ पूर्व समुषमा जश्ने मळे ने, अने बीजी नदी पश्चिम समुरुमां जश्ने मळे . तेमां गंगा अने. सिंधु नदी चौद हजार नदीए परवरेली ठे, सीता अने सीतोदा नदी विना दरेक बके नदी ते यी वमणी वमणी नदीनना परिवारवाळी ठे, उत्तरनी नदी दक्षिणनी नदी जेटलाज परिवारवाळी ठे, सीना अने सीतोदा नदी पांच लाख अने वत्रीस हजार नदीनना परिवारवाळी . कूजा अने . द० सं० 86 K*KX जरतक्षेत्रनी पहोळा पांचसो विस योजन अने योजनना जंगणीश नाग करीए तेवा व नाग ( कळा) नी बे. अनुक्रमे बमणा बमणा, विस्तारवाळा पर्वतो अने क्षेत्रो महा- विदेह क्षेत्र सुधी ने. उत्तर बाजुना वर्षधर पर्वतो अने क्षेत्रो दक्षिणना वर्षधर पर्वतो अने क्षेत्रोनी जेटलाज.प्रमाणवाळा . ए प्रमाणे बधा वर्षधर पर्वतोनुं अने खंडोनुं प्र. माण समजबु. निषधासोथी उत्तर तरफ अने मेरुथी दक्षिण तरफ, विद्युत्प्रन अने सौ- मनस नामे पूर्व पश्चिममां बे पर्वतो , तेमनी हाथीना दांतनी जेवी आकृति ने अने बेवटें मेरु पर्वतश्री जरा स्पर्श कर्या विना बेटे रहेला बे. ए बन्नेनी मध्यमां देवकुरु ना- मनुं युगलिआनुं क्षेत्र बे, तेनो विष्कंन (उत्तर दक्षिण पहोळा) अग्यारहजार थापशो ने बेताळीश योजन , ते देवकुरु क्षेत्रमा सीतोदा नदीथी दायला पांच अहो ले. ते पांचे अहनी वन्ने वाजु दश दश सुवर्णना पर्वतो . तेनी. एकत्र गणत्री करवाथी सो स्वर्णगिरि थाय . ते देवकुरुमां सीतोदा नदीना पूर्व अने पश्चिम तट उपर चित्रकूट अने विचित्रकूट नामे वे पर्वतो . ते उंचा एक हजार योजन , जूमि उपर पहोळा पण तेटलाज बे अने उपर विस्तार तेथी अर्धा (५०) योजना मेरुथी उत्तरमा अने. ४ नीलबन गिरिथी दक्षिणमा गंधमादन अने माध्यवान् नामे के पर्वतो हाथीदांतने याकारे रहेला ठे, ते वे पर्वतोनी अंदर सीता नदीथी जिन ययेशा पांच अहो , तेनी पण बन्ने बाजु दश दश दोबाथी एकंदर सो सुवर्णना पर्वतो आवेला बे तेवी उत्तर कुरु क्षेत्र घणुं रमणिक लागे . ते सीता नदीना बन्ने तट उपर यमक नामना सुवर्णनावे पर्वतो रहला ठे, ते विचित्रकूट अने चित्रकूटनी जेटलाज प्रमाणवाळा बे. देवकुरु ने उत्तरकुरुनी पूर्वमा पूर्व विदेह आवेल ने अने पश्चिममां अपर विदेह आवेज बे, ते पर स्पर क्षेत्रांतरनी जेम रहेलावे. ते वने विनागमां परस्पर, संचार रहित अने नदीन तथा पर्वतोश्री विजाग पामेला, चकार्तीने विजय करवा योग्य सोळ सोळ विजयो बे. तेमां कच, महाकठ, सुकब, कचवान, आवर्त्त, मंगळावर्त, पुष्कळ अने पुष्कळावती ए आठ विजय पूर्व महाविदेहमा उत्तर तरफ . वत्स, सुवत्स, महावत्त, रम्यवान्, रम्य, रम्यक, रमणीय अने मंगळावती ए बाउ विजय दक्षिण तरफ जे. पद्म, सुप,महापन पद्मावती, शंख, कुमुद, नलिन अने नलिनावती ए आठ विजय पश्चिम महाविदेहमा दक्षिण तरफ से; अने वप्र, सुवप्र, महावप्र, वप्रावती, वव्यु, सुवा, गधिना अने गं. Mir देश संग ४ए पिलावती ए आव विजयो उत्तरतिर . जरतखमनी मध्यमां दक्षिणार्ड अने उत्तराईने जुदी पामनारो वैतीय पर्वत आवेलो ठे, ते पर्वत पूर्व अने पश्चिमे समुजपर्यंत विस्तारमा , ब योजन अने एक कोश पृथ्विमा उमो बे, पचास योजन विस्तारमा अने पचवीश योजन ऊंचो . पृ- वीश्री दश योजन नपर जश्ए त्यारे तेनी उपर दक्षिण अने उत्तरमा दश दश योजन विस्तारवाळी विद्याधरोनी बे श्रेणी, बे. तेमा दक्षिण श्रेणीमा विद्याधरोना राष्ट्र सहित पचास नगरो बे अने उत्तर श्रेणीमा साउ नगरो बे. ते विद्याधरोनी श्रेणीनी ज- पर दश योजन जइए.त्यारे तेटलाज विस्तारवाळी व्यंतरोना निवासथी शोनित एवी बने बाजु मळीने बे श्रेणीन. ते व्यंतरोनी श्रेणीनी पर पांच योजन जाए त्यारे तेनी. उपरना नब कूट आवेला बे. एवीज रीते ऐरवत क्षेत्रमा पण वैतादय रहेलो . जंबूद्धीपनी फरती किल्लारुप वनमय जगती आठ योजन नंची डे, ते जगती मूळमां बार योजन पहोळी , मध्य नागमां आठ योजन डे अने उपर चार योजन . तेनी उपर जाळकटक बे ते वेगात उंचो . ते विद्याधरोनुं अछितीय मनोहर क्रीमा पए KKKKA स्थान ते. ते जाळकटकनी पण उपर देवताउनी जोग नूमिरुप 'पद्मवरा' नामे एक सुंदर वेदिका ठे, ते जगतिने पूर्वादि दिशानमा अनुक्रमे विजय, वैजयंत, जयंत अने अपराजित नामे चार हार . कुछ हिमवान् अने महा हिमवान् पर्वतनी मध्यमां (हिमवंत क्षेत्रमा) शब्दा. पाती नामे वृतवेताढय पर्वत , शिखरी अने रुक्मी पर्वतनी वचमा विकटाती नामे वृत्तवैताढय पर्वत , महा हिमवान् अने निषध पर्वतनी मध्यमां गंधापाती नामे वृत वेताढय पर्वत ठे, अने नीलवंत तथा रुकमी पर्वतनी वचमां माल्यवान् नामे वृतवैता- ढय पर्वत वे. ते सर्व वैतांढय पर्वतो पालाना जेवी आकृतिवाळा अने एक हजार यो- जन उंचा . जंबुद्वीपनी फरतो लवण समु, ते विस्तारमा जंबछोपथी वमणो ने. मध्यमा एक हजार योजन उमो . बने तरफनी जगतीथी अनुक्रमे उतरता उतरता पंचाणु इजार योजन जइए त्यां सुधी उमाश्मां अने उंचाश्मां तेनुं जल वधतुं . मध्य मां दशहजार योजनमा सोळ हजार योजन 5वी ए लवण समुजनी पाणिनी शिखा . तेनी उपर चे गाने सुधी ऊंची जलनी वेल एक दिवसमां वे वखत क्ये वे. ते लवण स. **XXX - EKK दे० सं। 20 मुनी मध्यमांपूर्वादि दिशाना क्रमथी वडवामुख, केयूप, यूप अने इश्वर ए नामना मोटा माटलानी जेवी आकृतीवाळा चार पाताल कशाले. ते मध्यमा पेटाले एक लाख योजन पोहोला जे अने लाख योजन उमा डे. एक हजार योजन जाडी वज्ररत्ननी ते- मनी ठीकरी ठे. नीचे अनें उपर दश हजार योजन पहोळो , तेमां वायु त्रीजे अंशे रहले बे, बांकीना बे नागमों जळ रहेलु डे ओ ते कांग विनाना मोटा माटलाना जेवा थाकारना .ते कलशामां काळ, महाकाळ, वेसंब अने प्रजजन नामना देवता अनुक्रमे पोतपोताना क्रीडा आवासमां रदे . ते चार पाताल कलशाना आंतरामा सातहजार आठसोने चौराशीन्दाना कशा , ते एक हजार योजन नूमिमां उमा तथा पेटाले पहोळा . तेमनी दश योजननी करी जामी डे अने उपर तथा नीचे एकसो योजन पोहोळा अने वायुरमे तेना मध्य नागनुं वायु मिश्रजळ उबळे . ए समुनी वेलने अंदरथी धारण करनारा बेंताळीश हजार नागकुमार देवता हमेशां रक्षकनी पेठे रहे. सा . वहारथी वेलने धारण करनारा बोंतेरहजार देवता बे अने मध्यमां जमती शिखा नपरनी बे गाउपर्यंत वेलने रोकनारा सावहजार देवो बे. ते लवण समुअमां गोस्तूप, *** य KKKKH ऊदकानास, शंख अने जदकसीम ए नामना अनुक्रमे सुवर्ण, अंकरत्न, रौप्य अने स्फा- टिकना चार वेलंधर पर्वतो . गोस्तूप, शिवक, शंख अने मनोहृद नामना चार देवता ननो तेमां आश्रय . ते वेताळीश हजार योजन समुजमां जश्ए त्यारे चारे दिशाए चार यावेला वे तथा चार विदिशानमा कर्कोटक, कार्दमक, कैलाश अने अरुणप्रज नामे चार सर्व रत्नमय एवा सुंदर अनुवेलंधर पर्वतो . ते पर्वतो उपर ककॉर्टेक, विद्यु- जिन्द, कैलाश अने अरुणप्रन नामेतेना स्वामि देवो निरंतर वसे .ते सर्व पर्वतो एक हजार सातसोने एकवीश योजन ऊंचा , एक हजारने बावीश योजन मूळमां पहोळा अने चारसोने चोवीश योजन शिखर उपर पहोळा . ते सर्व पर्वतोनी उपर तेना स्वामी देवताउँना शोजनिक प्रासादो बे. वळी बार हजार योजन समुज तरफ जश्ए त्यारे पूर्व दिशा संबंधी वे विदिशामां वे चंडीप डे, ते विस्तारमा अने पहोळाश्मां पूर्व प्रमाणे . अने तेटलाज प्रमाणवाळा वे सूर्य छीपो पश्चिम दिशा संबंधी वे विदि- शामां यने सुस्थित देवताना आश्रयचूत गौतमहीप ते बेनी वचमां बे. उपरांत ल- वण समुज संबंधी शिखानी आ वाजु अने बहारनी बाजु चालनारा चंजो अने 1 देव सं० य? EXXXXXX KKA यांना आश्रयरूप दीपो , तमा तेनी उपर तेमना प्रासादो रहेला. ते लवण समुन लवण रसवाळो. लवण समुअनी फरतो तेनाशी बमणो पहोळो धातकी खंड नामे बीजो छीप बे. जंबुद्धीपमा मेरुपर्वत क्षेत्रों अने वर्षधर पर्वतो जेटला कहेला तेथी बमणा तेज नामना धातकीखंडमां. वधारामा उत्र अने दक्षिणमा धातकीखंडनी पहोलाइ प्रमाणे वे इषुकार पर्वतो आवेला , तेनावडे विनाग पामेला पूर्वार्ध अने पश्चिमाईमां जंबुद्धी. पनी जेटली संख्यावाला क्षेत्रो अने पर्वतो . ते धातकीखंडमां चक्रना आरा जेवा आ- कारवाळा अने निषध पर्वत जेटला उंचा तथा काळोदधि अने लवण समुन्ने फरशीने रहेला वर्षधर पर्वतो तथा पुकार पर्वत के अने आराना आंतरानी जेवां क्षेत्रो . धात- कीखंड छीपनी फरतो कालोदधि नामे समुद्र आवेलो डे, ते आठ लाख योजनना वि- स्तारवाळो बे. तेनी फरतो पुष्करवर छिपाई तेटलोज प्रमाणवाळो . धातकी- खंडमां षुकार पर्वत सहित मेरु विगेरेनी संख्या संबंधी जे नियम कहेलो , तेज नियम पुष्कराईमां पण डे, अने पुष्करा:मां क्षेत्रादिकना प्रमाणनो नियम *XXX यस धातकीखंगना क्षेत्रादिकना विनागश्री वमणो . धातकीखंग अने पुष्करा:मां मळीने चार नाना मेरु पर्वतो ठे. ते जंबुद्धीपना मेरुश्री पंदरहजार योजन जैडा उंचा अने उसो योजन नगा विस्तारवाळा . तेनो प्रश्रम काम महामेरु जेटलोज . वीजो काम सात हजार योजन नगे अने त्रीजो काम आठ हजार योजन नो बे. तेमां नमशाल अने नंदनवन मुख्य मेरुनी प्रमाणेज . नंदनवनश्री सामीपंचावन हजार योजन जर त्यारे पांचसो योजन विशाळ एवं सौमनस नामे वन ठे, एना ज- पर अव्या विस हजार योजन जतां पांमुक वन , ते मध्येनी चुलिका फरतुं चारसोने चोराणुं योजन विस्तारमा ठे. तेनो उपर अने नीचे महामेरुना जेट- लोज विष्कंन ठे अने तेटलीज अवगाहना छे तथा मुख्य मेरुनी जेटलाज प्र. माणवाली तेनी चूलिका . एवी रीने मानुपक्षेत्रमा अढीछीप, वे समुद्र पां- त्रीस क्षेत्रो, पांच मेरु, त्रीस वर्षधर पर्वतो, पांच देवकुरु, पांच उत्तरकुरु अने एकसो ने साठ विजयो रे. पुष्कराई छीपनी फरतो मानुषोत्तर नामे पर्वत , ते मनुष्य लोकनी बहार शहेरना किल्लानी जेम व लाकारे रहेलो रे. ते सुवर्णनो वे अने वाकीना पुष्कi , ३ दे० संग यश राईमां सत्तरसोने एकविस योजन ऊंचो बे, चारसोने त्रीस योजन पृथ्वीमा रहेलो , एक हजारने वाविस योजन नीचे विस्तारमांडे, सातसोने त्रेवीस योजन मध्यजागे विस्ता रमां बे अने चारसोने चोविस योजन उपर विस्तारमा ले. ते मानुष्योत्तर पर्वतनी बहार मनुष्योनुं जन्म मरण थतुं नथी. तेनी बहार गयेला चारणमुनि आदिक पण बहार मरण पामता नथी तेश्री एनुं नाम मानुषोत्तर के. एनी बहारनी नूमिपर बादराग्नि, मेघ, विद्युत, नदी अने काळ विगेरे नथी. ते मानुष्योत्तर पर्वतनी अंदरनी बाजुए (५६) अंतरछीपो अने पांत्रीस क्षेत्रो , तेमांज मनुष्यो उत्पन्न थाय बे; परंतु कोइए सं. हरण करवाथी, विद्याना बळथी, तथा लब्धिना योगथी मेरुपर्वत विगेरेना शिखरो उपर अढी छीपमां अने बने समुनमा सर्वत्र मनुष्यो लाने .तेमना नरत संबंधी, जंबु. छीप संबंधी अने लवणसमुत्र संबंधी एम सर्व क्षेत्र, जीप, अने समुज संबंधी संज्ञानेदे करीने जुदा जुदा विनाग कहेवाय डे. मनुष्योना आर्य अने म्लेड एवा बे द जे. आर्यो क्षेत्र, जाति, कुल, कर्म, शि. आप अने जापाना जेदथी ब प्रकारना . क्षेत्रार्यों पंदर कर्मनूमिमां उत्पन्न थाय बे, तेमां यश am - था नरतक्षेत्रमा सामीपचवीश देशमा उत्पन्न थयेला आर्य कहेवाय . ए आर्यदेश पोताना नगरोधी आवी रीते नळखाय ठे. राजगृही नगरीथी मगधदेश, चंपा नगरीथी अंगदेश, ताम्रलिप्तीथी वंगदेश, वाराणसीथी काशीदेश, कांचनपुरीथी कलिंगदेश, सा- केत (अयोध्या) पुरीथी कोशळदेश, हस्तिनापुरथी कुरुदेश, शौर्यपुरथी कुशातदेश, कांपिढ्यपुरधी पंचालदेश, अहिछत्रापुरीथी जंगलदेश, मिथिलापुरीथी विदेहदेश, कारावती (द्वारका) पुरीथी सौराष्ट्र (सोरठ) देश, कौशांबीपुरीथी वत्सदेश, नदिलपुरथी मलयदेश, नांदिपुरथी संदर्जदेश, पुनरुतापुरीथी वरुणदेश, वैराट- नगरीयी मत्स्यदेश, शुक्तिमतीपुरीथी चेदीदेश, मृतिकावतीथी दशार्णदेश, वीतनय. पुरयो सिंधुदेश, मथुरापुरीथी सौवीरदेश, अपापापुरीथी सूरसेनदेश, जंगीपुरीथी मासपुरी वन्देश, श्रावस्तीपुरीथी कुणाळदेश, कोटीवर्षपुरथी लाटदेश अने श्वेतंबी- पुरीथी केतकादेश, एम सामीपचवीश आर्यदेशो आ नगरोथी उळवाय जे. तीर्थकर, चक्रवृत्ति, वासुदेव अने वळनमोना ते देशोमांज जन्म थाय . इक्ष्वाकुवंश, ज्ञातवंश, विदेहवंश, कुरुवंश, जपवंश, जोजवंश अने राजन्यवंश, ए विगेरे वंशोमां उत्पन्न श्रयेला IMAN दे० सं० થર मनुप्यो जाति आर्य कहेवाय बे. सधा कुलगर, चक्रवर्ती, वासुदेव अने बलना तथा तेमनी त्रीजी पांचमी के सातमी पेढीथी चालेला शुवंशमां उत्पन्न थयेला होय ते कुल आर्य कहेवाय जे. पूजन करवू ने कराववं, शास्त्र जणवां ने जणावां, तेथी अने बीजा शुज प्रयोगधी जेन बाजीविका चलावे ते कार्य कहेवाय . थोमा पाप व्यापार वाळा, वस्त्र वणनारा, वस्त्र तूणनारा, कुंजार,नापित अने देवळ (पूजारा) विगेरे शिल्पार्य क- हेवाय रे.जे उंची नाषाना नियमवाळा वर्णोथी पूर्वोक्त पांचे प्रकारना आर्योना व्यवहारने बे, ते नापार्य कदेवाय . म्लेजोमां शाक, यवन, शबर, बार्बर, काया, मुंग, उड़, गोमू, पत्कणक, अरपाक, हूण, रोमक, पारसी, खस, खासिक, कांविलिक, लकुल, निस, अंध्र, वुकस, पुलिंद, कौंचक, चमरत, कुंच, चीन, वंक, मालव, अविक, कुलज्ञ, किरात, कैकय, देयमुखा, हाथीमुखा, अश्वमुखा, अजमुखा, अश्वकर्णा, गजकर्णा, अने वीजा पण अनार्यों के जेन धर्म एवा अक्षरोने पण जाणता नथी, तेमज धर्म तथा अधर्मने पृथक् समजता नधी ते म्लेष्ठ कहेवाय . वीजा अंतरछीपोमां मनुष्यो के ते पण युगंलिआ होवाश्री धर्म अधर्मने जाणता नथी. ए अंतरछीप बपन्न बे, तेमां य३ A अट्यावीस हीपो कुछ हिमालय पर्वतने पूर्व अने पश्चिम बाजुने नेके इशानकूण विगेरे चार विदिशामां लवण समुअमां नीकळेलो दाढाननी उपर रहेला बे. तेमा इशानकूणमा जंबुद्धिपनी जगतिथी त्रणसो योजन लवण समुअमां जश्ए त्यां तेटलोज लांबो अने प- होळो एवो प्रथम "एकोरुक" नामे अंतरदीप . ए दीपमां ते दीपना नामथी नळखाता सर्व अंग उपांगमां सुंदर एवा मनुष्यो रहे फक्त एकोरुक होपमाज नहि, पण वीजावधा यंतरहीपोमां ते दीपना नामथी नळखाता मनुष्योज रहे ते एम जाणवू. अग्निकूण विगेरे वाकीनी त्रण विदिशा-मां तेटलीज ऊंचाइए तेटलाज लांबा अने पहोळा आ. नापिक, लांगुलिक, अने वैषाणिक ए नामना अनुक्रमे छीपो रहेला . त्यार पनी जगतिथी चारसो योजन लवण समुपमा जइए त्यां तेटलीज लंबाई अने तेटलाज विष्फन- वाळा इशान विगेरे विदिशानमा हयकर्ण, गजकर्ण, गोकर्ण अने शुर्कालकर्ण ए नामना अनुक्रमे अंतरदीपो ठे. ते पठी जगतिथी पांचसो योजन पूर तेटखीज खंबा अने विष्कनवाळा चार अंतरछीपो शान विगेरे विदिशामां आदर्शमुख, मेषमुख, यमुख अने गजमुख नामना अनुक्रमे आवेला वे. पठी उशें योजन पूर तेटलीज
।
सं०
दे०
ય
लंवा अने विस्तारवाळा अश्वमुख, हस्तिमुख, सिंहमुख, अने व्याघ्रमुख नामना
अंतरधीपो आवेला . पली सातसो योजन पूर तेटलीज लंवा अने विस्तारवाळा
अश्वकर्ण, सिंहकर्ण, दस्तिकर्ण अने कर्णप्रावरण नामे अंतरद्दीपो आवेला . ते पनी
आवसो योजन पूर तेटलीज लंवाइए अने तेटलाज विष्कनवाळा उदकामुख, विद्यु-
जिन्ह, मेषमुख अने विद्युत ए नामना चार दीपो इशान विगेरे दिशा-मां अनुक्रमे
रदेला. ते पड़ी जगतिथी लवणोदधिमां नवसो योजन जतां तेटलाज विष्कन अने
लंबाइथी शोजता गूढदंत, घनदंत, श्रेष्टदंत अने शुभदंत नामे चार अंतरदीपो
इशान विगेरे दिशाना क्रमथी रहेला . एज प्रमाणे शिखरी पर्वत उपर पण अव्या विस
दीप . एवी रीते सर्वे मळीने उपन्न अंतरद्वीपो.
मानुषोत्तर पर्वतनी पनी बीजं पुष्करा, ते पुष्कराईनी फरतो ते आखा छीपथी
बमणो पुष्करोदक समुह
आवेलो . ते पनी वारुणीवर नामे द्वीप अने
समुह
आवेला
जे. ते पड़ी दीरवर नामे द्वीप ने समुजबे, ते पनी घृतवर नामे द्वीप ने समुन . ते
पड़ी कुवर नामे द्वीप ने समुह बे. ते पनी आठमो नंदीश्वर नामे वर्गना जेवों दीप
ए
K*
श्रावेलो . ए वळयविष्कनमा एकसोने सर करोग तथा चोराशी लाख योजन . ए होप विविध जातिना उद्यानवाळो अने देवताउँने उपजोगनी नूमिरूप बे; तेमज प्रनुनी पूजामां आसक्त श्रयेला देवताउंना आवागमनश्री सुंदर जे. एना मध्य प्रदे- शमां पूर्वादि दिशामां अनुक्रने अंजन सरखा वर्णवाळा चार अंजन पर्वतो रहेला डे. ते पर्वतो तळीए दशहजार योजनथी कांक अधिक विस्तारमा ठे, अने उपर एकह- जार योजन विस्तारवाळा . तेमज कुमेरुना जेटला (७५००० योजन) उंचा . तेमां पूर्वमां देवरमण नामे, दक्षिणमां नित्योद्योत नामे, पश्चिममा स्वयंप्रन नामे अने उत्त- रमां रमणीय नामे अंजनाचल . ते चार पर्वतोनी उपर सो योजन लांबा, तेथी अर्ड विस्तारवाळा अने बोंतेर योजन ऊंचां अर्हत् नगवाननां चैत्यो बे. ते दरेक चैत्यने चार चार धार . ते सोल योजन ऊंचांबे, प्रवेशमा आठ योजन अने विस्तारमा पण आठ योजन वे. ते धारो वैमानिक, असुरकुमार, नागकुमार अने सुवर्णकुमारना आश्रयरूप . अने तेना नामथीज ते प्रख्यात ने. ते चार द्वारनी मध्यमां सोल योजन लंबावाळी, तेट- लाज विस्तारवाळी अने आठ योजन ऊंची एक मणिपीठिका ठे, ते पीविका उपर JIONS KKAXXK दे० सं० થય AM सर्व रलमय देवबंदक . ते पीठिकाश्री विस्तारमा अने नंचाइमां अधिक बे. दरेक देव- इंटकनी उपर ऋषन, वर्धमान, चंबानन अने वारिषेण ए चार नामवाळी पर्यंकआसने वेली, पोताना परिवार सहित, रत्नमय शाश्वत अर्हतनी एकसोने आठ आठ सुंदर प्रतिमान ने. दरेक प्रतिमानी साथे परिवारजूत, बेबे नाग, यक, जूत अने कुंमधारी देवोनी प्रतिमा जे. वे बाजु वे चामरधार प्रतिमा बे, अने दरेक प्रतिमाना पृष्ट नागे एक एक ग्त्रधार प्रतिमा बे. दरेक प्रतिमानी समीपे धुपघटी माळा, घंटा, अष्टमंग- ळिक, ध्वज, उत्र, तोरण, चंगेरी, नाना पुष्प पात्रो (पटलो) आसनो अने सोलपूर्ण कळश तथा वीजा अलंकारो डे. त्यांनी तळीपानी नूमिनमां सुवर्णनी सुंदर रजवाळी वालुका . ते देवायतन प्रमाणेज तेनी आगळ सुंदर मुखमंम्पो, पेदार्थमंझपो, अद. वाटिका अने मणिपीठिका ले. त्यां रमणिक स्तूर प्रतिमा बे, सुंदर चैत्यवृदो ,, इंज ध्वजो , अने अनुक्रमे दिव्य वापिकान , प्रत्येक अंजनादिकनी चारे दिशाउँए लाख लाख योजनना प्रमाणवाळी वापिका के. एटले कुल सोळ वापिका बे. तेमना नंदिषणा, अमोधा, गोस्तूपा, सुदर्शना, नंदोनरा, नंदा, सुनंदा, नंदिवर्धना, जत्रा, .
KKKKKK विशाळा, कुसुदा, पुरिकिणीका, विजया, वैजयंती, जयंती अने अपराजिता एवां नामोठे. ते प्रत्येक वापिकाउँथी पांचसो योजन पछी अशोक, सतबद, चंपक अने थाम्र ए नामवाळां मोटा उद्यानो रहेला . ते पांचसो योजन विस्तारमा ठे अने लाख योजन लांबां. ते दरेक वापिकानी मध्यमां स्फाटिकमणिना, पालाना आकारना अने सुंदर वेदिका तथा उद्यानोवाळा सुशोजित दधिमुख पर्वतो . ते चोसठ हजार योजन ऊंचा, एक हजार योजन ऊंझा अने उपर तथा नीचे दशहजार योजनना विस्ता. रवाळा ने. वापिकानना आंतरामां वे वे रतिकर पर्वतो, एटले एकंदर बत्रीश रतिकर पर्वतो . दधिमुख पर्वतो तथा रतिकर पर्वतो उपर अंजनगीरीनी जेम शाश्वत अह- तोनां चेत्यो . ते छीपनी विदिशामां वीजा चार रतिकर पर्वतो , ते दशहजार यो- जन लांबा तथा पहोळा अने एकहजार योजन ऊंचा, शोजायमान, सर्व रत्नमय, दिव्य अने ऊल्लरीना आकारवाळा दे. तेमां दक्षिणमा रहेला सौधर्मेजना वे रतिकर पर्वतो अने उत्तरमा रहेला इशानेंना वे रतिकर पर्वतोनी आठ दिशानमा तेमनी आठ आठ महादेवीनी आउ आउ राजधानी , एटले कुल वत्रीश राजधानीन ते रतिकरथी KKK देव सं० ५६ XX एक लाख योजन र अने एक लाख योजनना प्रमाणवाळी (लांबी पहोळी) तथा जिनालयोथी विजूषित . तेना सुजाता, सौमनसा, अर्चिमाली, प्रनाकरा, पद्मा, शिवा, शुची, व्यंजना, नूता, नूतवंतसिका, गोस्तुपा, सुदर्शना, अमला, अप्सरा, रोहिणी, नवमी, रत्ना, रत्नोच्चया, सर्वरत्ना, रत्नसंचया, वसु, वसुमित्रिका, वसुजागा, वसुंधरा, नंदोत्तरा, नंदा, उत्तरकुरु, देवकुरु, कृष्णा, कृष्णराजी, रामा अने रामक्षिता एवां नाम बे. ते नामो पूर्व दिशाना क्रमथी जाणवा. आ नंदीश्वरछीपमा रहेलां जिनचैत्योमा सर्व ऋडिवाळा देवता परिवारसहित श्रीमत् अहंतोनी कल्याणक तिथिनए अष्टा- न्दिक उत्सव करे . ते नंदीश्वरहीपनी फरतो नंदीश्वर समुज, ते पड़ी अरुणजीप डे, अने तेनी फरतो अरुणोदधि नामे समुन, ते पत्री अरुण वरछीप अने अरुणवर समुज पली अरुणाजासछीप अने अरुणानास समुड डे, ते पनी कुंमळछीप अने कुंमळोदधि नामे समुष बे, अने ते पनी रुचक नामे छीप अने रुचक नामे समुअले. एवी रीते प्रश. स्त नामवाळा अने एक एकथी बमणा बमणा प्रमाणवाळा छीपो अने समुनो अनुक्रमे to ८६ mins- रदेला . ते सर्वनी यंते स्वयंजूरमण नामे नेल्लो समुड बे. पूर्वोक्त अढीवीपमा देवकुरु अने उत्तरकुरु जेटला नागविना पांच महाविदेह, पांच लरत, अने पांच ऐरव्रत ए पंदर कर्मनूमिर्ज ले. काळोदधि, पुष्करोदधि अने स्वयंचूरमण ए त्रण समुद्र मीठग पाणीवाळा . लवण समुत्र खारा पाणीनो डे, तथा वारुणोदधिनां पाणी विचित्र प्रकारनी मनोहर मदिरा जेवां बे. क्षीरोदधि खांम मि- श्रित घीनो चोयो नाग जेमांठे एका गायना उधना जेवा पाणीवाळोठे. धृतवर समुज उकाळेला गायना घीना जेवो , अने वीजा समुसो तज, एलाइची, केसर ने मरीना चूर्ण मिश्रित चोथा नागवाळा श्कुरसना जेवा ठे. लवणोदधि, काळोदधि अने स्वयं- नूरमण ए त्रण समुख मावला, काचवा विगेरेथी संकीर्ण . ए सिवायना वीजा स- मुसो मत्स्य अने कूर्मादिश्री संकीर्ण नथी (तेमां थोमा अने नाना महादिवे). जंबुद्वीपमा जघन्ये तीर्थकरो, चक्रीन, वासुदेवो अने वळदेवो चार चार होय ठे; श्रने उत्कर्पयी चोत्रीस जिन अने त्रीस पार्थिवो (चक्रवर्ती के वासुदेव) थाय . धात- कीखंम अने पुष्कराई खंगमां एपी बमणा पाय वे.
सं० देव H -naman य ए निर्यग् लोकनी उपर नवसो योजन न्यून सातराज प्रमाणवाळो मोटी ऋद्धि- वाळो उईलोक जे. तेमां सौधम, शान, सनत्कुमार, माहेन्छ, ब्रह्म, लांतक, शुक्र, सहस्रार, आनत, प्राणत, आरण अने अच्यूत ए नामना वार कल्पो (देवलोक) , अने नवग्रैवेयक ठे. ते प्रैवेयकना सुदर्शन, सुप्रवक, मनोरम, सर्वजड, सुविशाळ, सुमन, सौमनस, प्रीतिकर अने आदित्य एवां नाम . ते पठी पांच अनुत्तर वि- मानो . तेनां विजय, वैजयंत, जयंत, अपराजित अने सर्वार्थसिक एवां नाम . तेमांप्रथमना चार पूर्व दिशाना क्रमयी चार दिशाए रह्या बे, घने सर्वार्थसिक विमान सर्वनी मध्यमां. त्यारबाद बार योजन ऊंचे सिफशिला . ते पिस्तालिश लाख योजन लंबाश्मां अने विस्तारमांबे, तेनी उपर त्रण गाज पठी अनंतर चोथा गा- उना ठठे अंशे लोकाग्र सुधी सिझना जीवो , आ संजूतला पृथ्वीश्री सौधर्म अने श्शान कल्प सुधी दोढ राजलोक . सनत्कुमार अने माहेअलोक सुधी अढी राजलोक , सहस्रार देवलोक सुधी पांचमुं राजलोक , अच्युत देवलोक सुधी बहुं राजलोक , अने लोकांत सुधी सातमुं राजलोक . सौधर्मकल्प अने इशानकल्प चंजमंमळना TXXX*********XXXX K ***k जेवां वर्तुल दे, तेमां दक्षिणा मां सौधर्मकल्प अने उत्तराईमां इशानकरूप है. सन- कुमार अने माहें ए वन्ने देवलोक पण तेमनी तुल्य आकृतिवाळांडे, तेमां दक्षिणा ईमां सनत्कुमार देवलोक ठे अने उत्तराईमां माहेंज देवलोक . लोकपुरुषनी कोणी- वाळा नागमां अने लोकना मध्यत्नागमां ब्रह्म देवलोक , तेनो स्वामि ब्रीड . ते देवलोकना प्रांतनागमां सारस्वत, आदित्य, अग्नि, अरुण, गर्दतोय, तुषित, अव्या- बाध, मरुत अने रिष्ट, ए नव जातिना लोकांतिक देवता . तेनी उपर लांतक कल्प त्यां तेज नामनो इंश छे. तेनी उपर महाशुक्र देवलोक ले त्यां पण तेज नामनोरंज. तेनी उपर सहस्रार देवलोक ते त्यां पण ते नामनोज इं . तेनी उपर सौ- धर्म अने इशान देवलोक जेवी आकृतिवाळा आनत अने प्राणत देवलोक वे. तेमां प्राणतकल्पमा रहेनार प्राणत नामे इंते बन्ने देवलोकनो स्वामी . तेनी उपर तेवीज आकृतिवाळा आरण अने अच्युत नामे वे देवलोक . अच्युत देव- लोकमां रहेनार अच्युत नामे इंऊ ते वन्ने देवलोकनो स्वामि . अयेयकमां अने अनु- रोमां अहमिड देवताठ ठे. पहेला वे कल्पो घनोदधिने आधारे रहेलावे, अने ते पठीना K**KAKKKKX: 1 दे० संग Ramam एज त्रण कल्पो वायुने थाधारे स्थिति करीने रहेला . ते पीना त्रण देवलोक घनोदधि अने धनवातने आधारे रहेलांडे, अने तेनी उपर सर्व देवलोक आकाशने आधारे . तेमां इंस, सामानिक, त्रायस्त्रिंश, पार्षय, अंगरक्षक, लोकपाल, अनीक, प्रकीर्ण, आ- नियोगिक, अने किदिवषिक ए दश प्रकारना देवता रहेला बे. सामानिक वगेरे सर्व देवताउंना जे अधिपति ते इंछ कहेवाय . इंसनी जेवी ऋझिवाळा पण इंजपणे वर्जित ए सामानिक देवता कहेवाय जे. जे इंजना मंत्री अने पुरोहित जेवा दे ते त्रायत्रिंश देवता कहेवाय . जे इंजना मित्र सरखा ते पार्षद्य देवता कहेवाय . इंजना श्रा- स्मानी रक्षा करवावाळा ते आत्मरक्षक देवता कदेवाय जे. देवलोकनी रक्षा करवाने अर्थे रक्षाको थश्ने फरनारा ते लोकपाल कहेवाय . सेना समान ते अनीक देवता कहेवाय बे. प्रजावर्गनी जेवा ते प्रकीर्ण देवता कहेवाय . सेवक सरखाने ते अ- जियोग्य देवता कहेवाय . अने चंमाळजातिनी जेवा ले ते किस्विष देवता कदेवाय वे. ज्योतिष्क अने व्यंतर देवोमा त्रायत्रिंश देवो अने लोकपाल नथी. सौधर्मकरूपमां वत्रीस लाख विमान , शान देवलोकमां अव्या विस लाख के, . यज ।
XXKkk सनत्कुमारमा वार लाख ने, महेंजमा आठ लाख , ब्रह्मदेवलोकमां चार लाख , लांतकदेवलोकमां पचास हजार , शुक्रदेवलोकमां चाळीस हजार , सहस्रार देवलोकमां व हजार ठे, नवमा, दशमा देवलोकमां मळीने चारसो अने आरण तथा अच्युत देवलोकमांत्रणसो विमान , आद्य त्रण अवेयकमां एकसो अग्यार विमान ठे, मध्यना त्रण ग्रैवेयकमां एकसो सात विमानोठे अने ठेल्ला त्रण ग्रैवेयकमां एकतो विमानो ठे, अनुत्तर विमानो पांचज , एवी रीते एकंदर चोराशो लाख सत्ताणुं हजार ने वीस विमानो. अनुत्तर विमानो माहेना चार विजयादिक विमानोमां हिचरिम देवता ने अने पांचमा सर्वार्थसिक विमानमां एकचरिम देवता . सौधर्मकल्पथी मामीने सर्वार्थ सिद्धि विमान सुधीना देवताउँस्थिति, कांति, प्रनाव, लेश्यानी विशुद्धि, सुख, इंजियोना विषय अने अवधिज्ञानमा पूर्व पूर्वश्री उत्तर उत्तर अधिक अधिक ठे अने परिग्रह (परिवारादि) अनिमान, शरीर अने गमनक्रियामां अनुक्रने उंग नंग ठे. सर्वथी जघन्य स्थितिवाळा देवताउँने सात स्तोकने अंतरे उज्बास अने चोय नक्त (एक अहोरात्र) ने अंतरे आदार ठे, पस्योपम स्थितिवाळा देवताउँने दिवसने आंतरे KKAKKKKKAXXX N दे० स यए *XXX.KXXXXX नवास अने पृथक दिवसे (वेथी नव दिवसे) आहार ने, त्यार पनी जे देवतानी जे. टला सागरोपमनी स्थिति ते देवताने तेटला पक्षे उल्हास अने तेटला हजार वर्षे आहार बे. एटले तेत्रीस सागरोपन आयुष्यवाळा सर्वार्थसिघना देवतानने तेत्रीस पखवामीए श्वासोवास अने तेत्रीस हजार वर्षे आहार बे, घणुं करीने देवताः सवेदना वाळाज होय ठे, कदी असवेदनावाळा थाय ने तो तेनी स्थिति अंतर्मुहूर्त जेटली ज . मुहूर्त उपरांत असवेदना यती नथी. देवीननी उत्पत्ति इशान देवलोक सुधी है, अच्युत देवलोक सुधीना देवताउं गमनागमन करे बे, ज्योतिष्क देवता सुधी तापसो नस्पन थाय , ब्रह्मदेवलोक सुधी चरक अने परिव्राजकोनी उत्पत्ति बे, सहस्रार देव- लोक सुधी तिर्यंचोनी उत्पत्ति , श्रावकोनी उत्पत्ति अच्युत देवलोक सुधी, जैन लिंग धारण करेझुं बतां मिथ्यादृष्टि-अनव्यादि, समाचारी यथार्थ पालनाराननी बेल्ला ग्रैवे. यक सुधी उत्पत्ति बे, पूर्ण चौद पूर्वी मुनिनी ब्रह्मलोकथी मामीने सर्वार्थसिक विमान सुधी उत्पत्ति के तथा सद्बतबाळा साधु थने श्रावकोनी जघन्यपणे पण सौधर्म देव- लोकमा उत्पत्ति . RXXX एए नुवमपति, व्यंतर, ज्योतिषी अने इशान देवलोक सुधीना देवोने पोताना जुव- नमा वसनारी देवीननी साथे विषय संबंधी अंग सेवा वे, ते संक्लिष्ट कर्मवाळा अने तीव अनुरागवाळा होवाथी मनुष्योनी जेम कामनोगमा लीन थाय बे अने देवां- गनाना सर्व अंग संबंधी प्रीतिने मेळवे बे, त्यार पठी बे देवलोकना देवो स्पर्श मात्रथी, वे देवलोकना देवो रुप जोवाथी, वे देवलोकना देवो शब्द श्रवणथी, अने थानत विगेरे चार देवलोकना देवो मात्र मनवमे चिंतववाथी विषयने धारण करनारा . ए प्रमाणे विषयरसमा प्रविचारवाळा देवतानथी अनंतसुखवाळा देवता अवेयकादिमां.ने के जे विषय संबंधी बीलकुल प्रविचार रहित . एवी रीते अधोलोक, तिर्यक्लोक, अने उर्धलोकथी नेद पामेला समग्र लोकना मध्यत्नागमां चौद राजलोक प्रमाण उर्ध अधो लांबी आसनामी वे. अने पहोळाश्मां ने विस्तारमा एक राजलोक प्रमाण २. ए त्रसनामीनी अंदर थावर अने त्रस बने ठे अने एनी बहार मात्र स्थावरज . कुल विस्तार नीचे सात राजलोक प्रमाण मध्यमां तिर्यक् लोके एक राजलोक प्रमाण, ब्रह्म देवलोके पांच राजलोक प्रमाण अने प.
सं० दे० ६० यंते सिकसिक्षा ए एक राजलोक प्रमाण ३. सारी रीते प्रतिष्टित थयेली आकृति- वाळो था लोक कोइए कयों नथी अने कोरए धारण कर्यो नथी, ते खयंसिक निराधार पणे आकाशमां रहेलो . अशुजध्यानना प्रतिषेधनुं कारणनूत एवं आ समग्रलोकनुं अषवा तेना जुदा जुदा विजागर्नु जे बुद्धिमान चितवन करे , तेने धर्मध्यान संबंधी कायोपशमादिक नावनी प्राप्ति थाय डे अने पीतलेश्या, पद्मलेश्या, तथा शुक्ललेश्या अनुक्रमे शुद्ध शुरु थाय ठे. घणा वैराग्यना संगथी तरंगित भयेला धर्मध्यानवमे प्राणीउने पोतेज जाणी शके तेवु (स्वसंवेद्य) अतींघिय सुख उत्पन्न प्राय जे. जे योगी निसंग थर धर्मध्यान व था शरीरने गेमे , ते अवेयकादि स्वर्गोमां उत्तम देवता पाय , त्यां तेन महिमावाळा सौजाग्ययुक्त, शरदऋतुना चं जेवी प्रनाववाळा अने पुष्पमाळा तथा वस्त्रालंकारथी विनूषित एवा शरीरने प्राप्त करे , विशिष्ट वोर्यने रोकनार, कामा. तिरूप ज्वर विनाना अने अंतरायरहित अतुल्य सुखने चिरकाळ सेवे ने अने मनडित मळेला सर्व अर्थोए मनोहर एवा सुखरूप अमृतने निर्विघ्ने जोगवता पोताना चाल्या KKKkkkx ६० जता जन्मने जापता पण नश्री; एवा दिव्यजोगने अवसाने त्यांश्री चवीने तेन उत्तम शरीर बांधी मनुष्यलोकमां अवतरे , मनुष्यपणामां पण दिव्य वंशमां उत्पन्न पश् अखंमित मनोरथवाळा ते नित्य उत्सवश्री मनने आनंद आपनारा विविध प्रकारना लोग लोगवे . पठी विवेकनो आश्रय करी सर्वजोगथी विराम पामी ध्यानवमे सर्व कर्मनो नाश करीने अव्ययपद प्रत्ये पामे . श्री संजवनाथजीनी देशना. आ संसारमा वस्तुताए सर्व वस्तु अनित्य ठे, तथापि प्रथम लागती सहजमात्र मीगशना सुखने माटे प्राणीने तेमा मुर्दा रह्यां करे ठे. पोताथी, वीजानथी अने वधी तरफश्री जेनने आपत्ति हम्मेशां आव्यां करे ठे एवा प्राणी यमराजना दांतरूप यं- त्रमा रहीने पण अहा! केवा कप्टथी जीवे ! अनित्यता, वज्र जेवा देहोने पण सप- माये है, तो आ कदलीना गर्न जेवा प्राणीउनी तोशी वात करवी? जो कदि आ अ- सार शरीरने स्थिर करवाने कोश्श्छे तो ते जुना अने समेला घासना वनावेला चामी.
-
संग
दे०
XKKXXXXK*
६१
आना पुरुषनेज स्थिर करवाने श्छे एम समजवु, मरणरूपी बाधनी मुख गुफामां
वसनारा प्राणीनतुं रक्षण करवाने माटे मंत्र, तंत्र अने चिकित्सा सर्वे नकामा . जेम
जेम पुरुष वयमां वधतो जाय बे तेस तेम प्रथम तेने जरावस्था ग्रस्त करती जाय वे
अने पठी तेने माटे यमराज स्वरा करे . अहा! प्राणीजना जन्मने धिकार ! 'आ
शरीर यमराजाने वश रहेलु डे' एम जो खरेखलं जाणवामां आवे तो पड़ी को पण
प्राणी अनना
ग्रासने
ग्रहण
करी शके नहि तो पापकर्मनी तो वातज शी करवी? जेम
पाणीमां परपोटा उत्पन्न पश्थश्ने विलय पामी जाय जे तेम प्राणीननां शरीर क्षण -
णमा उत्पन्न थश्ने विलय पामे . समष्टिवाळो काळ, धनाढ्य के निर्धन, राजा के रांक,
समजु के मूर्ख, अने सज्जन के उर्जन, सर्वनो सरखी रीते संहार करवाने प्रवर्ते . ए का-
ळने गुणमा दाहिएयता नथी अने दोषोमा शेष नथी, पण ते तो मोटा अरण्यने दावा-
नळनी जेम सर्व प्राणीननो संहारज कर्या करे बे. कुशास्त्रथी मोह पामेला पुरुषोए को
पण उपायथी आ काया निरपाय थाय एवी शंका पण करवी नहीं. जेन मेरुपर्वतनो दंग
अने पृथ्वीन बन्न करवाने समर्थ होय जे तेई. पण पोताने वा वीजाने मृत्युथी बचाववाने
KXXXXXXXXXXXXXX
KKA
web
समयं अना नत्री. कोमात्री मांगीने इंश सुधी ते यमराजनुं शासन समर्थ रीते प्रवर्ते , तेमांधी कोइरीते काळने वंचना करवानी वात माह्यो माणस तो बोलेज नहीं. कदि कोण पाताना पूर्वजोमांधी कोश्ने पण जो जीवतो रहेलो जोयो होय तो ते काळने . चना करवानी वात न्यायमार्गथी उलटी रीते पण संनये खरी! पण तेवू तो जणातुं नथी. 'बळ श्रने रुपने हरण करनारी वृद्धावस्थाथी शीश्रील थवाय ठे' ए वातना अनु- नवत्री विद्वान पुरुपोने तो योवनवय अनित्य ले एवी खात्री श्रवीज जोश्ए कामीनी कामदेवनी लीलाश्री यौवनवयमा जेमनी वा करती हती तेज पुरुषोने वृद्धाव- स्थामां तेन थुकी झुकीने सनी देते धनवान पुरुषोए जे धन घणा केशथी मेळवी उप- नोग कर्यावगर रक्षण करीने एकई करी राख्यु होयळे ते पण वणवारमा विनाश पामी जाय ठे, जोता जोतामां अवश्य नाश पामी जता एवा धनवानना धनने फीण, परपोटा अने विजळीनी उपमा केम न आपी शकाय? पोतानो वा वीजानो गमे त्यां न्यास करो, तेमन विचार के अपकार करो पण आ संसारमा मित्र के बंधुजनोना जे समागम ठे ते वेवटे विनाश पामनारा के. जेन हमेशां अनित्यतानुं ध्यान करे ते XXXK********* PRIMAR । सं० दे० है पोतानो पुत्र मृत्यु पामी जाय तोपण तेनो शोक करता नधी, अने जे मूढ नित्यतानो था- ग्रह राखे ने ते पोतानी एक दिवाल पमी जाय त्यारे पण रुदन करे . शरीर, यौवन, धन अने बंधु विगेरेज फक्त अनित्य बे एम नथी पण आ सघळु सचराचर जगतज अनित्य- पणे रहे . आवी रीते आ सर्वने अनित्य जाणीने प्राणीउए परिग्रहनो त्याग करी नित्य सुखवाळु शाश्वतपद (मोद) मेळववाने माटे प्रयत्न करवो.” श्री अभिनंदनजीनी देशना. आ संसार एक विपत्तिनी खाणरूप , एमां पमता मनुष्यने पिता, माता, मित्र, बंधु के बीजा कोश्पण शरणरूप श्रता नथी, इंज अने उपेंजादि जेवा पण जे मृत्युना सपाटामां आवे ते मृत्युने पण पीमा करनार एवो कयो पुरुष शरणेदु जनोने शरण करवा लायक ? अहा! आ संसारमा पिता, माता, बहेन, जाइ अने पुत्रो जोर रहे ने अने रक्षण वगरना आ जीवने तेनां कर्मों यमराजना गृहमा दोरीने लइ जाय . मूढ बुद्धिवाळा पुरुषो पोताना कर्मोथी मृत्युने पामता एवा स्वजनने जोर शोक करे , पण ते 'पोताना छात्माने पण कर्मो तेवीज रीते लइ जशे' एम शोक करता नथी. **XXX KAme ६५ EM मोटा जयंकर जंगलमा मृगना बच्चांनी जेम पुःखरूपी दावानळनी प्रज्वलित ज्वाळा- नश्री विक्राळ एवा आ संसारमा प्राणीने कोइ पण शरणजूत नथी. अष्टांग आयुर्वेदश्री संजीवनी औषधिग्री अने मृत्युंजयादिक मंत्रोवमे पण मृत्युथी रदण थतुं नथी. खजना पांजराना मध्य नागमा रहेला अने चतुरंग सेनाथी विटायेला मोटा राजाने पण यमराजना किंकरो रांकनी पेठे हग्थी खेंची जाय ठे. जेम पशु मृत्युथी वचवानो उपाय जाणतां नश्री तेम विछानो पण जाणता नश्री ए केवी मूढता कहेवाय ? जेन खन मात्रना साधनथी पृथ्वीने निष्कंटक करे वे ते यमराजनी नृकुटीथी जय पामीने मु- खमा आंगळीन घाले ठे, ए केवी विचित्र वार्ता ? पाप रहित मुनीननां खजनी धारा जेशं बतो पण कृत्सुनो उपाय करी शकतां नश्री. अहा! शरण विनानु, राजा विनानु, नायक विनानुं अने उपाय वगरनुं आ जगत् यमराजरूपी राक्षसथी गळी जबाय ठे!! जे धर्मरूप उपाय तेपण मृत्युनी सामे चालतो नथी, पण ते उपाय शुज गतिने आप- नारो गणाय ने तेथी प्रवज्यारूप उपायने ग्रहण करीने जेमां अदय सुख बे एवा मोकने माटे प्रयत्न करतो. KKKKKKK *E Amar दे० KXXX सं० ६३ श्री सुमतिनाथजीनी देशना. आ जगत्मा कार्याकार्यना ज्ञाननी योग्यताने पामेला प्राणीए पोताना कर्त्तव्यमा मूढ रहेवु न जो. पुत्र, मित्र तथा स्त्री विगैरेनी अने पोताना शरीरनी पण जे सस्क्रि. या करवामां आवे ते ते सर्व परकार्य , तेमां कां पण स्वकार्य नथी. प्राणी एकलोज उत्पन्न श्राय , एकलोज मृत्यु पामे , अने जवांतरे संचित करेल कोने एकलोज अनुलवे . एके चोरीथी उपार्जन करेलुं धन वधा मळीने खा जाय डे अने ते चोरी करनारने एकलानेज नरकमां पोताना कर्मथी फुःख जोगववां पके . फुःखरूप दावा- नलथी जयंकर अने विस्तारवाळा आजवरूप अरण्यमां कर्मने वश थयेलो प्राणी एक- लोज नटक्या करे . आ जीवने बांधव विगेरे कोश्पण सहायकारी थता नथी. जो शरीर सहायकारी बे एम कहीए तो ते शरीर तो उलटुं सुख दुःखना अनुन्नवने आप- नारं जे. सुख दुःखना अनुजवने आपनारुं शरीर सहायकारी बे एम जो कहीए तो ते पूर्वतरमाथी साथे आवतुं नथी अने आगला नवमां साथे आववानुं पण नथी तेथी संफेटमां (हमफेटमा) आवी मळेली कायाने सहायकारी केम कहेवाय ? धर्मने अधर्म AM ६३ -CA MYAK सहायकारी ठे एम जो मानीए तो ते पण सत्य नथी कारण के धर्म अधर्मनी सहायता मोदमां वीलकुल नश्री. तेथी आ संसारमा शुज अशुन कर्म करतो प्राणी एकलो न. टके ये अने पोताना शुजाशुज कर्मने योग्य शुन्ज अशुजफळने अनुनवे . तेज प्रमाणे अनुत्तर एवी मोद लदमीने पण एकलोज ग्रहण करे ; कारण के त्यां पूर्वोक्त सर्व सं- बंधीजनो विरह होवाथी वीजा कोस्ने साथे रहेवानो संजव नथी. माटे संसार संबंधी फुःख अने मोद संबंधी सुख तेने प्राणी एकलोज जोगवे , तेमां को सहायकारी नधी. जेवी रीते हाथ पग बूटा होय तेवो माणस एकलो तत्काळ समुन्ना पारने पामी शके . पण हृदय, हाथ, पग विगेरेथी बांधी लीधेलो माणस तेनो पार पामी शकतो नथी, ते प्रमाणे जे धन अने देह विगेरेनी उपर आसक्तिवाळो होय ते ते आ जवसमु- अनो पार पामी शकतो नथी. परंतु तेनी उपरनी आसक्ति विनानो एकलो स्वस्थ प्राणी हाय ते श्रा नवसमुजना पारने तत्काल पामे , माटे सांसारिक सर्व संबंधने गेमी दइने प्राणीप एकलापणे शाश्वत आनंद सुखवाळा मोदने माटे यत्न करवो.
ANJAL देण सं० ६४ श्री पद्मप्रनुजीनी देशना. था घोर संसार समुजना जेवो अपार , तेमां चोराशी लाख जीवायोनीने विपे प्राणी रखड्यां करे . आ संसाररूपी नाटकमां संसारी प्राणी श्रोत्रीय, चंमाळ, स्वा- मी, सेवक, ब्रह्मा, अने कृमीना वेषो धरी धरीने अनेक चेष्टा करे जे. संसारी प्राणी क- मना संबंधथी नामे राखेली फुपमीनी जेम कर योनिमा नथी गयो अने कर योनि तेणे बोमी नथी? आ समग्र लोकाकाशमां पोत पोताना कर्मथी दरेक प्राणीए नाना रूपो धरीने स्पर्श कर्यो न होय, तेवी वालाग्र मात्र पृथ्वी पण नथी. अर्थात् सर्व प्रदे- शनो तेणे स्पर्श करेलो . आ जगत्मां नारकी, तिर्यंच, मनुष्य अने देव ए चार प्रका- रना प्राणी, तेन प्रायः कर्मना संबंधथी बाधित थश्ने घणुं दुःख जोगव्यां करे . पहेली त्रण नरकोमा मात्र उष्ण वेदना, बेल्लीत्रण नरकोमा शीतळ वेदना , अने सध्यनी चोथी नरकमां जष्ण अने शीतळ बन्ने प्रकारनी क्षेत्रवेदना , ते अनुसारे ते ते क्षेत्रमा दुःख श्रयां करे . ए उष्ण अने शीतळ नरकोमा लोढानो पर्वत पण कदी लश् जवामां आवे तो ते त्यांनी नूमिनो स्पर्श करू अगाउज उँगळी जाय डे अथवा वेरण XXXXX** ६४ ६ STMilin शीर्ण व जाय . ए प्रमाणेनी क्षेत्रवेदना उपरांत परस्पर नारकी जीवोए उपजावेली वेदना तथा परमाधामीकृत वेदना एमत्रण प्रकारनी वेदनानए जेमने महा दु:ख ज- त्पादन करेवू , एबा नारकीन विविध कुःखोथी पीमित थने ते नर्कनूमिमां बसे बे. घटी यंत्रोमा उत्पन्न श्रयेला नारकी जीवोने परमाधार्मिक देवो सीसानी सळीयो जेम जतरमामांधी खेंचे तेम लघुझारथी आकर्षण करे ठे. केटलाएक नारकी जीवोने वस्त्रो- ने जेम रजको पगमे तेम हाथ पग विगेरेथी पकलीने वज्रकंटक जेवी संकटकारी शिलाना पृष्ट उपर परमाधामी पलामे डे, को ठेकाणे तेनने काष्टनी जेम दारुण कर- वतश्री विदारे ते अने को ठेकाणे तलनी जेम विचित्र यंत्रोथी पीलवामां आवे . बळी नित्य तृपातुर एवा ते रांकमानने त्यांची लइ जश्ने तृषा शांत कराववा माटे तरवा अने सीसाना रसने वदन करनारी वैतरिणी नामनी नदीमा उतारवामां आवे ने. कदी ते प्राणीनने वायामां वेसवानी श्वा थाय तो तेमने असिपत्र वनमां लक्ष जाय ठे, त्यां ए वनमा रहेला वृक्षोना शस्त्र जेवा पत्रो पमवाथी तेन्ना तिल तिल जेवमा कटका प्रश् जाय . को ठेकाणे वज्रकंटक जेया शाल्मलीना वृदनी सारे अने को ठेकाणे अत्यंत MENama 7. देण सं० ६य तपावेली लोढानी पुतळीननी साथे आलिंगन करावे बे अने ते वखते तेनए करेला परस्त्री. नना आलिंगननुं स्मरण करावे जे. कोश् वेकाणे पूर्वे करेलुं मांस लक्षणलोलुपपणुं याद आपीने तेमने तेन्ना अंगनुंज मांस तोमी तोमीने खवराववामां आवे बे अने पूर्वे क- रेली मदिरापाननी लोलुपताने स्मरण करावीने तपेढुं तर पावामां आवे , त्यां चाष्टु खरज, महाशूल, अने कुंजीपाक विगेरेनी वेदनानो निरंतर अनुभव करावे तथा मां- सनी पेठे तेनने शेकवामां आवे . ते प्राणीननां शरीर बिन्न जिन्न थश्ने पाडगे मळी जाय तेषां . तेन्ना नेत्रादिक अंगो बगला अने कंक विगेरे पक्षी पासे खेचावे . आ प्रमाणे महानुःखोथी हणायला अने सुखना एक अंशथी पण रहित प्राणी त्यां रहीने यावत् तेत्रीश सागरोपम जेवा मोटा काळने निर्गमन करे . केटलाएक प्राणीन तिर्यंच गतिने प्राप्त थ तेमां पण एकेन्द्रियपणुं पामे ये अने तेमां पण पृथ्वीकायरूपने प्राप्त थर हलादिक शस्त्रोथी फमाय बे, हाथी, घोमा विगे. रेथी चोळाय डे, जळ प्रवाहोश्री प्लावीत थाय बे, दावानळथी बळी जाय , खारा, खाटा अने मूत्रादिकना जलथी व्यथा पामे . लवण दारने पाम्या होय जे तो उष्ण XXKAK ६य KARNIMAR जळमां नेने उफाळवामां आवे ठे, कुंचार प्रमुख तेना देहनी घमा ईट विगेरे करीने तेने पकावे ते नीतमा गारारूप श्रश्ने चणाय . कोइ कार मृतिकाना पुट पाकवमे पकवीने तेनने शराणश्री घसे ठे, कोश्वार टांकणाग्री तेम विदारण पाय ठे, अने पर्वतनी स- रिताना प्रवाहोथी फामी नंखाय . अपकायपणाने पामेला जंतुन सूर्यना किरणोथी तपाय ठे, हिमरूपे घनीतून कराय ठे, रजयी शोषण कराय ठे. घणा दार रसना संर- कधी परस्पर मृत्यु पामे ठे. स्थाळोनी अंदर राखीने पचवाय ते अने तृपावाळा माण- सोथी पीवाय ठे. तेनकायपणाने पामेला जंतु जलादिकथी वुझावाय ठे घण विगेरेथी कुटाय ठे अने इंधणादिकथी दग्ध कराय , वायुकायपणाने पामेला जंतुन पंखा विगे रेग्री हाणाय ठे, क्षणे दणे शीतोष्ण प्रमुख अव्यना योगथी मृत्यु पामे ठे, प्राचीननी अर्वाचिनश्री विराधना थाय ठे, मुखादिकना पवनोथी वाधा पामे ठे अने सर्प प्रमु- ग्यश्री पान कराय ठे, कंद प्रमुख दश प्रकारनी बनस्पतिकायने पामेला जंतुन हमेशा वेदाय ने, नेदाय , अग्निना योगश्री पचावाय ते. परस्पर घर्पणोश्री पीलाय , अन्य प्रयोगवमे शोषण पाय ठे. खावाना लोलपी दार प्रमुखना योगश्री तेने वाळे जे अने KKKKKKKAK:
सं० दे० एकत्र पण करे . सर्व अवस्थामां नक्षण कराय , पवनोथी नंगाय डे, दावानळोथी जस्म कराय ठे, अने नदीना प्रवाहथी उखेमाय ले एवी रीते सर्व वनस्पतिन सर्वने जो. ज्य थपसे अने सर्व प्रकारना शस्त्रोथी तेन सर्वदा क्वेशनी परंपरानो अनुजव करे के. वे इंजीयपणामा पूरा विगेरे थश्ने तपाय बे अने पीवाय जे. कमियो थाय डे तो चर- पोथी चूर्ण थाय ने अने चकला. विगेरे पक्षी तेमनुं नक्षण करे , शंखादिक जंतुन खोमाय डे, जलौकादिकनो निष्कर्ष पाय डे अने गंमुपद विगेरे जंतुननो औषधादिवमे जठरमांथी पात थाय , त्रीदियपणामां. जु अने माकम विगेरे शरीर साथे चोळाय डे अने जण जळथी तपाय , कीमी पगथी अने संमार्जनथी पीमाय बे अने अदृश्य एवा कंपवा विगेरेनुं आसनादिकथी मथन थाय , चतुरिंजियपणामां मधमाखी अने जमरादिक जंतुन मधुनदक पुरुषोए करेलालाकमी तथा ढेखाळादिकना.तामनोथी विरा- धाय बे, मांस अने मसला प्रमुख प्राणी पंखा विगेरेथी तत्काळ तामन कराय डे, ग- रोळी विगेरे मक्षिका तथा करोकिआ विगेरेने गळे , पंचेन्जियपणामां जळचर प्राणी उत्सुक थश्ने परस्पर एक बीजानुंज जक्षण करे अने ढीमर लोको तेजने पक.. तथा riantar चरवीना अर्थी चरबीने माटे तेमने गाळे, स्थलचरोमा उत्पन्न थयेला प्राणीउँमा मांसने खानारा बलवान् सिंह प्रमुख प्राणी निर्वळ एवा मृगादिकने मारी नांखे ये. अने मृगया करनारा पुरुषो शिकार करवामां पोताना, चित्तने आशक्त करीने क्रीडाथी वा मांसनी शाथी अनेक उपायो रचीने ते निरपराधी प्राणीजने हणे . केटलाएक प्राणी दुधा, पिपासा, शीत, उष्ण अने अति चार वहन करवा विगेरेयी तेमज चाबुक, अंकुश, कोरडाना मारथी असह्य वेदनाने सहन करे. खेचर प्राणीमा तेतर, शुक, कपोत अने चकला विगेरे केटलांएक प्राणीनने मांसमा लुब्ध अयेला श्येन, सींचाणा अने गीध पक्षी पकडीने ग्रास करे ठे, केटलाएक मांसना लोनी पक्षीना शिकारी पुरुपो अनेक जातना उपाय विस्तारी तेज्ने पकडे ठे, अने अनेक जातनी विडंबनाथी तेमनो विनाश करे . तिर्यंच पदीने जल अग्नि अने शस्त्र विगेरेथी सर्व रीते जय रह्या करे . अदा ! पोत पोताना कर्मबंधतुं निबंधन केटलुक वर्णन करीए. मनुष्यपणुं प्राप्त थया उतां पण अनार्यदेशमा उत्पन्न थयेला प्राणी एवं पाप करे के, के जे कही शकाय तेवू पण नथी. आर्यदेशमा पण चंडास अने खपचादि जातिमां १२ संग दे० "" उत्पन्न थाय ने तेन पण तेवां पाप करे डे, अने तेने अनुसारे महापुःखनो अनुभव करे बे. केटलाएक प्राणी आर्यदेशमा उत्पन्न थया उतां अनार्य चेष्टावाळा होय , अने तेने लीधे ते फुःख दारिख अने पु ग्यथी दग्ध थश्ने निरंतर पुःख जोगवे . केट- लाक मनुष्यो परनी संपत्तिना उत्कर्षथी अने पोतानी संपतिना अपकर्षथी तेमज़ बी. जानी सेवा करवावडे दग्ध चित्तवाळा थवाथी पुःखे करी जीवे . केटलाएक दीन पुरुपो रोग, जरा अने मृत्युथी ग्रस्त थश्ने तथा नीच कर्मवडे कदर्थना पामीने दया उत्पन्न करे तेवी कुःखदशाने अनुजवे . वळी मनुष्यपणामां पण घोर नरकमां निवास क- रवा जेवा गर्जवासना फुःखने अनुजवे . गर्जवास जेवा पुःखD कारण ले तेवा खर्नु कारण जरा, रोग, मृत्यु अने दासपणुं पण नथी. तपावीने करेली अमिजेवा वर्णवाळी सो. योगी रोम रोमे दायेला पुरुषने जेटबुं फुःख थाय , तेनाथी आउगणुं दुःख प्राणीने गर्नवासमा उत्पन्न थाय . वळी योनियंत्रमांधी नीकलती वखत प्राणीने जे दुःख थाय ठे, ते गर्नवासना फुःखश्री पण अनंतगुणुं ले. जन्म्या पड़ी पण बाल्यवयमा मूत्र विष्टाश्री, योवनवयमां रति विलासोथी अने वृद्धावस्थामां श्वास तथा खांसीना रोगथी . m-numaane * KXXXXXXXXXXXXXXXK* ६७ ए प्राणी पीडाय ठे, तथापि तेने कदीपण लज्जा आवती नथी. प्राणी प्रथम बाल्याव- म्यामां विष्ठानो मुकर, पठी योवनावस्थामा कामदेवनो गधेको अने डेवटे वृद्धावस्थामां घरडो वेस बने ठे, पण कदापि ते पुरुष उतां पुरुष यतो नश्री. शिशुवयमा मातृमुखी,यौ- वनवयमा स्त्रीमुखी अने वृद्धपणे पुत्रमुखी थाय ठे, पण ए मूर्ख प्राणी कोश्वार अंतर्मुख यनो नयो. धननी श्राशामां विदुल थयेलो प्राणी सेवा, कृषि, व्यापार अने पशुपाल विगेरे उद्योगयी पोताना जन्मने निष्फल गुमावे . कोश्वार चोरी, कोश्वार द्युत अने कोश्यार जारपणुं करवाश्री मनुष्योने वारंवार संसारमा परिन्रमण करवानुं कारण थया करे . मोदी अंध श्रयेला प्राणी सुखी होय रे सारे काम विलासथी अने उःखी याय ठे त्यारे दीनता अने रुदन करवाथी पोतानो जन्म गुमावे . पण धर्मकार्य क- रता नथी. अनंत कर्मना समूदनो क्षणमात्रमा दय करवाने समर्थ एवं मनुष्यपणुं प्राप्त बया वतां पण पापी पुरुपो पापकर्मने कर्या करे ठे. ज्ञान, दर्शन अने चारित्र ए त्रण रत्नोना पात्ररूप मनुष्यपणामां जे पापकर्म करवू ते सुवर्णपानमा मदिरा जरवा जेवू दे. आ संसाररूपी समुअमां शमिलायुगना योगनी जेम मांड मांड प्राप्त थयेनुं आ मनु- दे० संग व्यपणुं अहा! मूर्ख जेम चिंतामणिरत्न हारी जाय. तेम प्राणी हारी जाय जे. स्वर्ग अने मोदनी प्राप्तिना कारणरूप मनुष्यपणुं प्राप्त थया बतां पण माणस नरकप्राप्तिना उपाय रूप कर्मनी अंदर उद्यम कर्या करे . ए केवी दिलगीरीनी वात! अनुत्तर विमानना देवता पण मोटा प्रयत्नथी जेनी आशा राखे एवं मानुष्यत्व प्राप्त श्रया बतां पण तेने पापी पुरुषो पापकर्ममां जोडी दे . नरकमां परोक्ष पुःख ने अने नर जन्ममां तो प्रत्यक्ष फुःख तेथी तेनो विस्तार अतिशयपणे शा माटे अहीं वर्णववो जोइए ? शोक, अमर्ष, खेद, र्ध्या अने दीनता विगेरेथी जेमनी बुद्धि हणायेली जे एवा देवताउंमां पण फुःख, साम्राज्य प्रवर्ति रहेढुं . बीजानी मोटी लक्ष्मीने जोश्ने देव. ताई पोताना अल्प सुकृतने संपादन करनारा पूर्व जन्मना जीवितनो चिरकाल शोक करे ३. वीजा को वळवान देवतानी तरफथी पोताने अडचण उत्पन्न थतां तेनो प्रतिकार करवाने असमर्थ एवा देवताच तिक्षण एवा अमर्षरूप शल्यथी निरंतर कचवाया करे . में पूर्वजन्ममां कोर पण सुकृत कर्यु जणातुं नथी जेथी आ नवमां सेवक देवतापणाने पाम्यो टुं. आवी रीते विचारता अने पोतानी अधिक नुत्तरोत्तर वीजा देवोनी लक्ष्मीने **************XXX wamin M देखतां निरंतर केटलाएक देवता खेद कर्या करे . केटलाएक देवतानवीजानी वि. मान, स्त्रीरत्न अने उपवन संबंधी संपत्ति जोश जोश्ने यावज्जीवित प्रारूप ज्व- लित अग्निना ऊर्मिनश्री वळ्या करे . केटलाएक देवत्ता वीजा वळिष्ट देवता तरफथी पोतानुं सर्वस्व बुंटा जतां दीनवृत्तिए 'हे प्राणेश ! हे प्रनु! हे देव! तमे प्रसन्न यान' एम गद् गद् स्वरे पोकारे ठे, पुण्यथी स्वर्गलोक प्राप्त थया बतां पण कामी देव- तान काम, क्रोध अने जयभी आतुर थया सता क्यारे पण स्वस्थपणाने पामता नथी. वळी देवताजे देवजुवनमाथी पोताने च्यववाना चिन्होने अगाउथी जोश जोश्ने अमे क्यां संताजशए एम बोल्या करे , अने संता पण जाय . कल्पवृदोना पुष्पोथी उत्पन्न श्रयेली मालान ग्लानि पामे नदि पण च्यवन नजीक आवे ते ते वखत देवताना मुग्य कमलोनी साथे ते पण ग्लानि पामी जाय . मोटा वलवान् पुरुपोथी पण अकंप्प एवा कल्पवृक्षो तेनना हृदयनी साथे संधिबंध शीथिल थ जवाथी कंपायमान थाय . उत्पन्न यया त्यारथी प्राप्त थयेली अने घणी प्यारी एवी लक्ष्मी अने लज्जापण जाणे अ- पराध कयों छोय तेम तेउँने तत्काल ठोडी दे . निरंतर निर्मल एवी वस्त्रनी शोना पण m देव सं० ६ए अकस्मात् प्रसरेला मलिन अने घाटा पापना समुदयी होय तेम तत्काल मलिन अंश जाय . मृत्युकाले जेम कीडीजने पांखो आवे रे तेम तेडने ते बखते अदीनपणुं उतां दैन्यता आवे ठे, अने निखारहित उतां निझा आवे . मरवाने श्छता एवा पुरुषो जेम यन करीने पण कुपथ्य सेवननी श्वा करे तेम अज्ञानी देवता एवे वखते न्याय तथा धर्मने बाध करीने विषयो उपर राग धरे . नीरोगीता पण नविष्यमा आवनारा च्य- वनथी उठेली वेदनाने जाणे वश श्रयेला होय, तेम तेऊना सर्व अंगोपांगना सांधान नां गवा मांडे जे. अर्थात थाळसपर आळस मरमवा लागे जे. जाणे बीजाननी संपतिना उत्कर्षने जोवाने असमर्थ होय तेम तेनी पदार्थने ग्रहण करवामां दृष्टि अपटु थर जाय . नविष्यमा आववाना गर्जवासना छुःखनो जाणे तेने जय लाग्यो होय, तेम पोताने थयेला प्रकंपथी चपळ एवा अंगोथी बीजाने पण बीवराने . पूवोक्त चिन्हो- वडे तेजने च्यववानो निश्चय थवाथी जाणे अग्निना अंगाराउए तेमनुं आलिंगन करेढुं होय तेम विमानमां, नंदनवनमां, वापीकामां के कोपंण स्थानके तेजने शांति वळती नथी, ते वखते ते विलाप करे . हा विमानो! हा वापीकान! अने प्रिया!.हा हा क- ।
X पत्रको! इत्नाग्य एवा माराधी वियोग पामेला तमे हवे फरीने मने क्यां जोवामां आवशो? अहो! अमृतने वर्षावनारी वाणी, अमृतमय कांता, रत्नना घडेला स्तंनो, शोना सहित मणिमय तुमि अने रत्नमयो वेदिकान! तमे कोने आश्रये जशो? रत्ननी पदपंक्तिए युक्त अने श्रेणीबंध कमलोवाळी हे पूर्णवापिकान! तमे कोना उपलोगने अर्थ अशो? दे पारिजात! हे संतान ! दे हरिचंदन ! अने हे कल्पवृक्ष! द्रुतमे आ मा- क्षेकने गेडी देशो? अरे! स्त्रीना गन्नरूप नरकमां शुं मारे परवश थश्ने निवास करवो प. डशे ? अने अशुचि रसनुं शुं मारे वारंवार आस्वादन करवू पडशे? अहा! मारे पोताना कर्मश्री बंधाने जठररूप अंगार शकटीना पाकश्री अतुं फुःख सदन करवू पडशे? अरे! निनी जाणे जंडार होय तेबी आ देवांगना क्या ? अने असुचिनुज स्थानक होवाश्री वीनस एवी मानव स्त्रीऊना नोग क्या? आ प्रमाणे स्वर्गीय वस्तुने संजारी संचारी विलाप करता ए देवतान दीपक जेम कणवारमा बुझा जाय तेम त्यांनी च्यवी जाय वे. तेत्री था संसारने असार जाणी शुज बुद्धिवाळा प्राणीए दीक्षारूप जपायथी मु. किने अर्थ प्रयत्न करतो योग्य ते. - KKAKKKK**K. - P . दे० सं० २० श्री सुपार्श्वनाथनी देशना. आलोकमा स्त्री पुत्र परिवार अव्य अने देहादिक सर्व पोताना आत्मार्थी जुई है, तथापि तेजने अर्थे अनेक प्रकारना पापकर्म करीने मुर्ख माणस पोताना आत्माने जवसमुनमा कुवावे . ज्यां प्राणीने पोताना आत्माथी विसदृश होवाने लीधे पो. ताना शरीरनी साथे पण जुदापणुं दे तो पड़ी धन बंधु विगेरे सहायकोर्नु जुदापणुं क- हेतुं ते कांश विशेष नथी. जे पोताना आत्माने देह, धन, अने बंधुथी जुदो जुए बे, ते पुरुषने शोकरूप शंकुवडे पीडा केम थाय? अहींयां जे जुदापणानो नेद ले ते परस्परना लक्षणना विलक्षणपणाथीज जाणवायोग्य , अने ते पोताना आत्माना वनावने दे. हादिक नावनी साथे सरखावतां सादातपणे जणाय . जे देहादिक पदार्थों के ते इंजियोथी ग्राह्य अने आत्मा तो फक्त अनुलवधीज गोचर थाय जे. तो तेने अनन्य- पणुं (एकत्र) केम संचवे ? कदि शंका श्राय के आत्मा अने देहादिक पदार्थोने जो जु- दापणुं होय तो देहने प्रहारादि थाय त्यारे आत्माने पीडा केम थाय? तेना समाधा- नमा कहेवानुं के तारूं कहे, साचुं बे, पण जेमने आत्मा अने शरीरमां नेदबुद्धि प्राप्त EXKKKXXXXX - ५० यश् नत्री तेनेज देह उपर प्रहारादि यतां पीडा उत्पन्न पाय ठे पण जेए देह अने आत्मानो नेद सारी रीते अनुन्नबीने प्रतिपादन करेलो , तेवा पुरुपोनो आत्मा देने प्रदारादि यतां पीडा पामतो नमी. नेदने जाणनारो ज्ञानी पुरुष पिता संबंधी फुःख आवी पडे तो पाण पीडा पामतो नयी अने परमां पोतापणुं मानी बेसनार, नेद ज्ञानने नहि जाणनार, अज्ञ पुरुष एक चाकर संबंधी फुःख आत्री पडे तो पण मुंफाय . अना- स्मियपणाथी ग्रहण करेलो पुत्र पणे जुदो अने आत्मीयपणाथी ग्रहण करेनो चाकर पण पुत्र श्री अधिक यश् पडे ठे. प्राणी जेटला जेटला संबंधो पोताना आत्मियपणाथी प्रिय माने ठे तेटला तेटला शोकना खीलाई तेना हृदयमांगेकाय ठे, तेथी आ जग- त्मां सर्व पदार्थ आत्माथी जुदाज . ते प्रमाणे जाणीने अन्यत्व बुद्धि प्राप्त थ ठे जेने एवो माणस कोई पण वस्तुनो नाश थवाश्री तत्वमार्गप्नां मोह पामतो नश्री. तुं. बीका उपर करेलो मृत्तिकानो लेप धोवातो जाय ते ते प्रमाणे ममतारूप मृतिकाना लेपने निवारी दिक्षाने ग्रहण करतो पुरुष तुंबिकानी जेम थोडा काळमां शुमात्मा श्रश्ने या संसारने तरी जाय . ********KAKKAKKH दे० सं० KXKX**KKKKM ११ श्री चंप्रजुजीनी देशना. अनंत केशरूपी तरंगोये युक्त एवो आ जवसागर क्षणे क्षणे सर्व प्राणीनने जंचे नीचे अनें तिरंगपणे फेंक्या करे जे. जेम अशुचिस्थानमा क्रीडा प्रीति करे ने तेम प्राणी था क्षणिक शरीर उपर प्रीति करे बे. अने ते शरीर तेमनेज एक बंधनरूप थर पड़े . रस, रुधिर, मांस, चरबी, अस्थिमज्जा, विर्य, आंतरडां अने विष्टा विगेरे अशुचिना स्थानरूप आ देहमा शुचिपणुं केम संनवे ? नव छारोमांथी करता उगंधी रसना नीकरणाथी रगदोळायेला आ देहमा जे पवित्रतानो संकल्प करवो तेज मात्र मोटो मोहनो पिलास जे. वीर्य अने रुधिरथी उत्पन्न थयेलो, मलिन रसथी वधेलो अने गर्नमां अरायु (उर) थी ढंकायेलो था देह पवित्र केम थाय? माताए खाधेला अन्नपा- नथी उत्पन्न अयेला अने रस नाडीमां था आवेला रसतुं पान करी वृद्धि पामेलो कयो पुरुष शरीरमा पवित्रताने माने ? दोष धातु अने मळथी नरेला कृमि अने गंमुपदना स्थानरूप तथा रोगरूप सर्पना गणोवडे खवायेला आ शरीरने कोण शुचि कहे ? स्वा. दिष्ट अन्न, पान्न, कीर, श्च अने बीजा घृतादि विगय पदार्थो पण नोजन कर्या परी XXXX* KXXXK******** ७१ ----- जेमां विष्टाम्प थाय ठे ते शरीर केम शुचि कहेवाय ? जे मां विलेपन करेलो सुगंधी यद कर्दम पातु तत्काळ मलरूप थइ जाय छे, ते शरीरमां केवी रीते शौचपणुं मनाय सुगंधी तांघुलनुं आस्वादन करीने सुरु गयेसो माषत सवारे उठी पोताना मुखना पुगं- धनी जुगुप्सा करे, ए शरीरनी केम शुचिना गणाय ? सुगंधी धुप, पुष्प, अने पुष्पमा- लादिक जेजे स्वतः सुगंधी , ते पण जेना संगथी उगंधताने पामी जाय ए काया केम पवित्र गणाय? मांजेलो, विलेपन करेलो अने सैकडो घडायी धोयेलो पण अशुचि देड कलालना घडानी जेम पवित्रपणाने पामतो नत्री. मृतिका, जल, अग्नि, पवन याने सूर्यनां किरणोना मानवडे जे आ देड्ने शौच कहे , तेवा गतानुगतिक लो. कार खरेवर फोतरांज खांडेलां ठे, तेथी या अशुचि शरोरवडे मात्र मोक फलोत्पा- दक नपज करवू. कारण के बुद्धिमान लोकोए खारा समुडमांयी रत्ननी जेम असार- मांथी सारनो उद्धार करवो एज उत्तम बे. श्रो सुविधीनायजोनी देशना. या संसार अनंन उखना समुहनो भंडार , फेरनु उत्पत्तिस्थान जेम सर्प , EKKKKKKXKKK KA 7 -- -- Hamara- दे० सं० KKKKKKKX तेम संसारर्नु उत्पतिस्थान आश्रव जे. जंतुनने मन, वचन अने कायानी जे क्रिया ते योग कहेवाय ले. ते योग प्राणीने शुभाशुल कर्मने आश्वे में तेथी ते शाश्रव कहेवाय . मैत्री विगेरे नावनायी वासित चित्त शुजकर्म बंधावे जे. अने कवाय तथा विपयोथी आक्रांत थयेनुं चित्त प्राणीने अझुजकर्म बंधावे . श्रुतझानने. आश्रित एवं सत्यवचन शुज कर्मर्नु उपार्जन करावे , अने तेथी विपरीत होय तो अशुन क- मना उपार्जन- हेतुचूत पाय ठे. जकी रीते गोपवेयुं एटले असत्कार्यमांथी पार्नु वाळी सत्कार्यमा प्रव वेलुं शरीर शुभकर्म बंधावे ढे, अने हमेशां आरंजी तथा जीवघा- तक शरीरवडे अशुजकर्म बंधाय . कषाय, विषय, प्रमाद, योग, अविरति, मिथ्यात. अने आर्त तथा रौजध्यान ए अशुल श्रावना हेतु . जे कर्म पुद्गलने ग्रहण कर- वामां हेतुनूत ते आश्रव कहेवाय . ते. कर्मो. ज्ञानावरणादिक जेदथी, आठ प्रकारनां है. ज्ञान दर्शनना संबंधमां शानदर्शनवाळा.प्रत्ये अने ज्ञानदर्शन उत्पन्न करवाना हेतु जमां जे विघ्न, निन्दव, पिशूनता, आशातना, घात अने मत्सर करवो ते ज्ञानावरणी अने दर्शनावरणीकर्म बांधवाना हेतुजूतरूप. श्राव . देवपूजा, गुरुसेवा, पात्रदान, women INM • दया, कमा, सराग, संयन, देशविरति, कामनिर्जरा, शोच अने वालतप ए सबैद्य (सातावदनी)धर्म बंधावनारा आश्रमो वे. पोता, परने कावा बनेने सुत्र, शोक, बघ, ताप, शाकंदन अने विज्ञाप के पश्चाताप IT कानो कारबो असातावेदनी काम बांधवानां कारणो के. वीतरागना, शान्त्रता, संवना, धर्मना अने सर्व देवताना श्रयावाद बोलवा, तीन निथ्यात्सना परिणाम करत्रा, सर्वज्ञ अने सिद्ध देवनो नि. न्य करयो, धार्मिक माणलोने पण आप, उन्मार्गासवानो उपदेश करवो, अनर्थ करमानो याग्रह राखवो, असंयमीनी पूजा करवी, अविचारीत कार्य करवू अने गुरु गिरेनी अयशा करवी-श्यादि दर्शनसोहनीकन बांधवाना आवो ठे. कपायना जद पथ! मारमाना तीव्र परिणाम अवा ते चारित्रमोहनीय बांधवाना आश्व . मश्करी करनानी टेव, सकाम, उपहास, विशेष सबानो स्वत्ताव, बहु बोलवापणुं अने देन्यपणुं बतावनारी उक्ति प दास्यमोहनीना आश्रवो . अनेक देशो विगेरे जोवानी उत्कंग, अनेक प्रकारे रमवू तथा खेलq अने वीजाना चित्तने आकर्ष-वश करवं ए रतिमोह- नीना याश्रवो . असूया, पाप करवानी प्रकृति, वीजाना आनंदनो नाश करवो अने KAKKKH ..'
में देव संग ७३ KKXX REKKKI कोर्नु अकुशल यतुं जो उपहास करवो ए अरतिमोहनीना आश्रवो . पोतामां न- यना परिणाम, बीजाने जय पमामवो, त्रास उपजाववो अने निर्दयपणुं धरावq ए नय मोहनीना आश्रवो ठे. पोते शोक उत्पन्न करी शोच करवो, बीजाने कराववो अने रुदन करवामांथति आसक्ति राखवी, ए शोकमोहनीना आश्रवो बे. चतुर्विध संघना अव- पंवाद बोलवा, तेमना तरफ तिरस्कार बताववो अने.सदाचारनी निंदा करवी ए जुगु- प्सामोहनीना आश्रवो जे. इर्ष्या, विषयोमां लोलुपता, मृषावाद, अतिवकता, अने परस्त्रीना विलासमां आसक्ति ए स्त्रीवेद बांधवानां कारणो. पोतानी स्त्री मात्रमा सं- तोप, अनीयालुस्वन्नाव, मंदकषाय, अने अवक्राचार, शील, ए पुरुष वेदनाआश्रवो बे. स्त्री तथा पुरुष वनेनी स्पर्श चुंबनादि अनंगसेवा, उग्रकषाय, तीव्र कामेछा, पाखंम अने स्त्रीना बतनो नंग करवो ए नपुंसकवेद बांधवाना आश्रवो के. साधुननी निंदा करवी, धर्मिष्ट लोकोने विघ्न करवां मधु मांसादिथी.अविरत पुरुषोनी पासे ते अविरतिनी प्रशं- सा करवी, देशविरती पुरुषोने वारंवार अंतरय करवो, अवारितपणे स्त्रीयादिना गुणो नुं आख्यान करवु, चारित्रने सुषण आपq अने वीजानना कषाय अने नोकषायने उदी- KKKKAKKKK ७३ रणा करवी ए चारित्रमोहनीय कर्म बांधवाना सामान्य थाश्रवो ठे. पंचेंडी प्राणीननो वध, घणो आरंन तथा परीग्रह, अनुग्रह करवानो त्याग, मांसजो- जन, सदास्थिर वेबुकि, रोऽध्यान अनंतानुबंधी कपाय, कृष्ण नील अने कापोतले. श्या, असत्य नापण, परऽव्य हरण, वारंवार मिथुन सेवन, अने इंजियोनुं अवशपणुं- ए नर्कगतिनुं आयुष्य वांधवाना आश्रयो ठे. जन्मार्गे चालवानी देशना, मार्गनो नाश, गुप्त रीते वित्तनुं रक्षण, आर्तध्यान, शक्ष्यसहितपणुं, माया, (कपट) आरंन, परिग्रह, शियळमां तथा व्रतमां सातिचारपणुं, नोल तथा कापोतलेश्या अने अप्रत्याख्यानी कपाय एतियंचगतिनुं श्रायुष्य बांधवाना आश्वोठे. अल्प परिग्रह तथा आरंज, स्वाना- विक कोमळता अने सरळता कापोत अने तेजोलेश्या, धर्मध्यानमां अनुराग, प्रत्याखानी कपाय, मध्यम परिणाम, दान देवापणुं, देव अने गुरुर्नु पूजन, पूर्वालाप, प्रि- बालाप, सुग्वे समजाववापj, लोकसमुहमा मध्यस्थपणुं, ए मनुपगतिनुं श्रायुष्य बांध- वाना थाश्रवो . सरागसंयम, देशसंयम, यकामनिर्जरा, कल्याण मित्रनो परिचय, धर्म श्रवण करवातुं शीळ, पात्रदान, तप, असा, त्रण रत्ननी चाराधना, मृत्युकाले पद्म - सं० दे० ७४ अथवा पीतलेश्याने परिणाम, वाल तप, अग्नि, जल विगेरे साधनोवमे मृत्यु पाम, गले फांसो खावो, अने अव्यक्त सामायिकपणुं ए देवगतिनुं आयुष्य बांधवाना आश्रवो ने. मन, वचन, कायानी वक्रता, वीजाउँने उतरवू, माया प्रयोग करवो, मिथ्यात्व, पिशूनता, चित्तनी चपलता, सुवर्णादिकनो प्रतिबंद करवो एटले बनावटी सुवर्णादिवनावq, खोटी साक्षी पुरवी, वर्ण, गंध, रस, अने स्पर्शनुं जुदी रीते संपादन करवू, कोश्नां अंग नपांग कापवां कपणवां, यंत्र तथा पंजरनी क्रिया, खोटां माप, खोटां तोल तथा खोटा त्राजवां बनावां, वापरबां, अन्य निंदा, आत्मप्रशंसा, हिंसा, असत्यवचन, चोरी, अब्रह्मचर्य, मोटा आरंज, मोटा परिग्रह, कठोर वचनो बोलवां तथा कनिष्ट नाषण करवू, उज्वल वेषा- दिकथी मद करवो, वाचाळपएं,आक्रोश करवो, सौनाग्यनो उपघात, कामण करवू, त्या- गीपणानी विमंत्रनाथी-दांनिकपणाथी उन्मार्गी यति वगेरे थश्ने बीजानने कौतक उत्पन्न करवू, वेश्या प्रमुखने अलंकार आपवा, दावानळ सळगाववो, देवादिकना मिष- थी गंधादिक वस्तुनी चोरी करवी, तीव्र कषाय, चैत्य, उपाश्रय, उद्यान अने प्रतिमा- उनो विनाश करवो अने अंगारादिक पंदर कर्मादाननी क्रिया करवी, ए सर्व अशुन XXXXXXXXX*******XKAKKKXXX ७४ ।
-- * नामकर्मना श्राश्रयो . उपर कलाश्री विपरीत क्रिया, संसारथी नीस्ता, प्रमादनो नाश, सद्लायर्नु छर्पण, दांति विगेरे गुणो, धार्मिक पुरुषोनुं दर्शन, संज्रम अने तेमनो सत्कार- ए शुन्ननाम यावत् तीर्थकर नामकर्म वांधवाना आश्रयो ठे. १ अर्हत, २ सिक, ३ गुरु, ५ स्थविर, ५ बहुश्रुत, ६ गठ, " श्रुतज्ञान अने छ तपस्वीड (मुनी) नी चक्ति, ए आवश्यकादि क्रियामां, १० चारित्रमां, तथा ११ ब्रह्मचर्य सेवनमा अप्रमाद, १२ विनय, १३ ज्ञानाच्यास, १४ तप, १५ त्याग (दान), १६ वारंवार ध्यान, १७ तीर्थनी प्रत्नावना, १७ चतुर्विध संघने समाधि उपजाववी तथा साधुऊनी वैयावच्च करवी, १ए अपूर्व ज्ञाननुं ग्रहण करवं, अने २० समकित दर्शननी शुझि. आ विस आश्रवो (स्थानको) पहेला अने वेला तीर्थकरोए स्पर्शला ठे, अने वीजा तीर्थकरोए एक, वे, त्रण अथवा सर्वे स्थानको स्पर्शला ठे. परनिंदा, अवज्ञा ने उपहास, सद्गुणोनो लोप, उता अठता दोपर्नु कथन, पो- तानी प्रशंसा, उता अवता गुणनां वखाणं, पोताना दोपर्नु आचादन अने जाति विगेरेनो मद करयो ए नीचगोत्रना आश्रयो ठे. नीचगोत्रमा कहेला करतां विपरीत आश्रवो गरहितपणुं अने मन, वचन, कायाश्री विनय करवो ए जंचगोत्रना थाश्रवो ठे. दान, + में सं० उय लान, वीर्य, जोग तथा उपभोगमा मिषथो वा मिप वगर एटले कारण के वगर कारणे जे विघ्न कर, ए अंतरायकर्मना आश्रवो . डावी रीतना आश्रवोधी जन्म पामेलो आ अपार संसाररूप सागर दीदारूप वहाणवडे विद्वान पुरुषोए तरी जवाने योग्य.. श्री शीतळनाथजीनी देशना. आ संसारमा सर्व पदार्थादि, विविध जातनां पुःखना कारण अने क्षणिक वे ते. श्री सर्व प्राणीउए मोदने माटे प्रयत्न करवो जोइए. ते मोद संवर करवायी थश् शके . सर्व आश्रवोनो जे निरोध करवो ते संवर कहेवाय ठे. ते संवर, अव्य अने जावथी वे प्रकारे जे. जे कर्म पुगळना ग्रहणनो बेदन करे ते अव्यसंवर कहेवाय , अने जे. मां संसार हेतु क्रियानो त्याग थाय ते नावसंवर कहेवाय . जे जे उपायथी जे जे आ- श्रवनो निरोध थाय ते ते आश्रवना निरोधने माटे विछानोए ते ते उपाय योजवो ज- चित . ते उपाय आ प्रमाणे. क्षमाथी क्रोधनो, कोमलताथी माननो, सरलताथी माया नो, अने निःस्पृहताथी लोचनो निरोध करवो. असंयमवमे उन्मत्त थयेला विष जेवा विषयोनो महामति पुरुषे अखंम संयमवमे निरोध करवो, त्रण गुप्तिन्थी त्रण योगने -- ************* ७५ ।
kaki वश करवा, अप्रमादश्री प्रमादने साध्य करवो. अने सर्व सावध योगना त्यागयी अविर. निने साधवी (कबजे करवी). संवरने अथे उद्यम करनारा पुरुषे सदर्शनथी मिथ्यात्वनो श्रने चित्तनी उत्तम स्थिरताश्री रोऽध्याननो विजय करवो. जेम मध्य चोकमां आवेला घाणा द्वारवाळा घरनां छारो जो उघामा रहे तो तेमां जरुर रजनो प्रवेश थाय , अने प्रवेश ययेल रज स्नेद (चीकाश) ना योगथी तन्मयपणे बंधाइ जाय ; पण जो ते घरनां हार बंध करी दीधा होय तो तेमां रज पेसती नथी, तेम दृढपणे वर पण थती नथी. वळी जेम को सरोवरमां चारे वाजु गर्नाळां खुल्ला होय ठे तो ते सर्व धारोश्री जल पेशी जाय ठे पण जो ते घार रुंधेला होय तो तेमां जरा पण जळ पेशी शकतुं नथी. तेमज को उहाणना मध्य नागमा विलो होय रे तो तेमांथो जळ पेशी जाय ठे पण जो ते जिलो बंध करी दीयां होय तो तेमांजरा पण जळ पेशी शकतुं नथी; तेवी रीते योगा- दिक पाश्रवोद्वारोनुं सर्व प्रकारे रंधन करवायी संवरथी शोचता एवा जीवमां कर्म अ. व्यनो प्रवेश व शकतो नथी. आश्रवछारनो निरोध संवरबके थाय ते अने ए संवर क. मा विगेरे नेदश्री बहु प्रकारे कहेलो . चमता चमता गुणस्थानोमां जेनो जेनो संवर KXxKKKKKX सं० दे० EKAKKKA Ans. e-ms- HIFAL थाय ते ते नामनो संवर कहेवाय ठे, पारंगतोमा मिथ्यात्वनो उदय बंध थयाथी जे संवर थाय ते ते मिथ्यात्वसंवर कहेवाय हे. देशविरति विगेरे गुणगणामां जे संवर थाय ठे ते अविरति संवर . अप्रमत्त संयत्त विगेरे गुणगणामां जे संवर थाय ने ते प्रमादसंवर कहेवाय बे. उपशांत मोह ने दीणमोह गुणगणामां कषायनो संबर थवा थी ते कषायसंवर कहेवाय . अने अयोगी केवळी नामना चौदमा गुणगणामां योग संवर सपूर्णपणे थाय जे. जेम वहाणवटी बिरहित वहाणवमे समुजना अंतने पामे ठे तेम सद्बुझिवाळो पुरुष उपर प्रमाणे संवरयुक्त थइने आ संसारना अंतने पामे बे. श्री श्रेयांसनाथजीनी देशना. आ अपार संसार स्वयंजूरमण समुखना जेवो डे, तेमां प्राणी कर्मरूपी उमिनथी श्रामो अवलो ने जंचे नीचे अर्थात उर्व, अधो ने तिर्गलोकमा जम्या करे . पवनथी जेम स्वेदविंदु अने औषधथी जेम रस करी जाय तेम निर्जराव आठ कर्मों करी जाय ठे. संसारना बीजोश्री नरेला एवा कर्मोनी निर्जरणा करवाथी तेनुं नाम निर्जरा कहेवाय डे, ते निर्जरा सकामाने अकामा एवाचे प्रकारनी . जेन यमनियमना धर- ************************* K*K ७६ म नारा तेमने सकाम निर्जरा थाय ठे अने वीजा प्राणीनने अकाम निर्जरा थाय . कर्मोनी परिपकता फलनी पेठे प्रयत्नश्री अथवा खयमेव एम वे प्रकारे थाय जे. जेम सुवर्ण दोपवाळु होय तोपण प्रदीत अग्निवने शुक थाय , तेम तपरूप अनिवडे सदोष जीव पण शुखिने पामे ठे. ते तप बाह्य अने अध्यंतर एम वे प्रकारनोठे. अनशन, उनोदरी, वृत्तिसंकेप, रसत्याग, कायक्लेश, अने संलीनता ए ड प्रकारे वाह्यतप कदेवाय ठे. प्रायश्चित, वैयावृत्य, स्वाध्याय, विनय, व्युत्सर्ग अने शुलध्यान ए च प्रकारे अत्यंतर तप कदेवाय ठे. आ वाह्य अने अत्यंतर तपरुपी अनिने प्रज्वलित करीने नियमधारी पुमय पोताना पुर्जर एवा कर्मोने पण जरावी देठे.जेम कोइसरोवरतुंछार उपायोथी सर्व तरफ बंध कयु होय तो पठी नवा जळ प्रवाहयो ते कदी पण पुरातुं नयी तेवी रोते सं. वरथी श्रावृत श्रयेलो जीव आश्रवरूप छारोनो रोध करवाथी नवा नवा कर्मव्यो बसे पूरातो नबी. पठी जेम पूर्वे सचित श्रयेवू सरोवरनुं जळ सूर्यना प्रचंम किरणोना अधि- छिन्न तापी सुकाइ जाय ठे तेम पूर्व बांधेला प्राणीनां कर्म पण तपस्याना तापश्री तत्का ख कय पामी जाय रे. निर्जरा करवामां वाहातप करतां शतातप श्रेष्ट वे अने तेमां . SIL PATI सं० दे० Mamtml 7 99 . पण ध्यान- एक उत्र राज्य रहेढुं वे एम मुनिन कहे वे. कारण के ध्यान धरनारा यो- गीना चिरकालथी उपार्जन करेलां अने घणां प्रवल कर्म पण तत्काल निर्जरीनून थ जाय वे. जेम वृद्धि पामेलो शारीरिक दोष लंघन करवाथी सोपाइजाय बे तेवी रीते तप करवाथी पूर्व संचित कर्म कय पामी जाय . अथवा मेघनो समुह प्रचंड पवनना आघातथी आम तेम विखराइ जाय तेम तपस्याथी कर्मनो समुह बिनाश पामे . ज्यारे संवर अने निर्जरा प्रति क्षण समर्थपणे उत्कर्ष पामे छे त्यारे ते जरुर मोदने उत्पन्न करे वे. वंने प्रकारनी तपस्याथी थती निर्जरावके कर्मोने जराबनारो शुद्ध बुझिवाळो पुरुप सर्व कर्मोथी जेमा मुकावापणुं थाय डे एवा मोदने पामे . श्री वासुपूज्य जिननी देशना. या संसाररूपी समुरुमां शमिला युगना संयोगनी पेठे मांग मांग मनुष्यपणुं प्राप्त करी पुरुषोए धर्म परायण थर्बु जोशए, ते धर्म सर्व उत्तम जिनेश्वरोए कहेलो बे. जे धर्मने अवलंबन करनार प्राणी आ संसार सागरमां मुबतो नथी, ते धर्म संयम, सत्यवा- णी, शौच (पवित्रता), ब्रह्मचर्य, निष्परिग्रहता, तप, दमा, मृता, सरलता अने निर्लो --. *********KAX の जनाए दश प्रकारे कवाय ठे. कल्पवृक्ष वगेरे पदार्थों पण धर्मना प्रनावथी एवी इंछित वस्नुने थापे ठे के जे वस्तु अधीननी दृष्टिए पण श्रावती नग्री. हमेशां पासे रहेनार अने अति वात्सल्यने धारण करनार एक धर्मरूपी बंधु अपार सुःखसागरमां पडता प्राणीनने बचावे ठे, समुह पृथ्वीने बोळी नाखतो नग्री अने वरसाद पृथ्वीने आश्वा- सन थापे ने त केवळ धर्मनो प्रत्नाव . अनि आडी रीने बाळतो नत्री थने पवन जल नागमा वातो नथी ते पण धर्मनोज अचिंत्य महिला ले आशंबन अने आधार बगरनी पृश्नी जे सर्वने अाधार थापी रहेली ठे नेमां धर्म सिवार बीकाश्पण कारण नयी. धर्मनाज शासनयी विश्वना उपकारने माटे सूर्य. चंड, आ जगतमा उदयने पामे ठे. ए विश्ववत्सल धर्म बंधुवगरनानो बंधु , मित्ररहित पुरुषोनो मित्र , अने अनाथ पुरु- पोनो नाथ वे धर्म पानाळमां रद्देल नर्कमां पडता प्राणीउनी रक्षा करे ये अने ठेवटे अनुपम सर्वज्ञपाणाना वनवने पण धर्मज आपे . श्रा दश प्रकारनो धर्म मिथ्याटिनए तात्पीकपणे बीलकुल जोयो-जाण्यो नथी, पाने कदी कोश्ठकाणे कोइए कह्यो दशे तो फक्त ते मात्र वाणीनुंज नृत्य . प्रायः सर्वनी VI ". 4 । द संग 90 *XXXX वाणीमां तत्वार्थ होय वे अने कोश्कना मनमा तत्त्वार्थ होय ने पण जिनमतने स्पर्श कर- नार पुरुषोनी तो वाणीमां, मनमा अने क्रियामां सर्वमा तत्स्वार्थ होय . वेदशास्त्रने पराधीन बुझिवाळा अने कंठमां सूत्र (जनो३) पहेरनारा ब्राह्मणो तत्वथी धर्मरत्ननो लेश पण जाणता नश्री, गोमेध, नरमेध अने अश्वमेधादिक यज्ञोने करनारा प्राणीघातकया- शिक ब्राह्मणोने शी रीते धर्म प्राप्त थाय ? जेमां श्रझा थाय नहि तेवी अबती परस्पर विरोधी एवी कल्पित वस्तुने कहेनारा पुराणकतीर्जमां पण क्याथी धर्म होय ? खोटी खोटी व्यवस्थावके. परजव्यने ग्रहण करवाने श्छता एवा स्मार्तादिक पुरुषोमा मात्र माटीने पाणीवमे केवी रीते शौच (शुद्धि) पणुं होय? ऋतुकालने व्यतिक्रम थतां स्त्री सेवन न करे तो गर्नहत्यानुं पाप लागे एवं कहेनारा अने ब्रह्मचर्यनो नाश करनारा पुरुषोमां शी रीते धर्म संनवे ? यजमान पासेथी सर्वख लेवाने श्वता अने अव्यने माटे प्राणनो पण त्याग करता एवा ब्रह्माणोमां अकिंचन (निष्परिग्रह) पणुं क्याथी होय ? अल्पमात्र अपराध थतां क्षणवारमा शाप आपनारा एवा लौकीक ऋषिनमा क्षमानो लेश पण जोवामां आवतो नथी. जाति विगेरेना मदथी आने कुराचरणथी जेमनां चित्त ज KARE नाच्या करेने एवा चोथाथाश्रममा रहेनारा (संन्यासी)वाहाणोमांकोमलता (निरनिमान पणु) क्यां जोवामां आवे ठे? अंदर दंन राखनारा अने वादेर वगलाजक्त बनी रहेनारा एवा पाखंडनतवाळा हिजोमां सरलतानो एक लेश पण नश्री. स्ली, गृह, अने पुत्रा. दिकना परिप्रवाळा अने लोनना तो एक कुशग्रहरूप ब्राह्मणोनी केवी रीते नुष्टि थाय? यत्रा तेमा निलोनला धर्म केम संचवे ? माटे राग द्वेष अने मोदशी वर्जित तया केवळज्ञानग्री शोननारा अहत चगवंतोनी तेमना उज्वल धर्म उपरथीज निर्दो- पता तिक थाय ठे. राग इज अने मोथीज माणसमां असत्यवादीपणुं आवे ठे तो ते दोप अस्त लगवंतमा लेश पण होता नथी तो शी रीते तेमनामां असलवादीपणुं यात्री बाके ? जेननां चिर रागादिक दोषोथी कलुक्ति थयेला होय रे तेर्जना मुख- मांधी कदीपण सत्यवाणी नीकळती नथी, जेजे याग, होम विगेरे श्ष्ट कर्म करे , वा. पी कूप अने तळाव विगेरेमां नहावाथी पुण्य मागे ठे, पशुनो घात करीने स्वर्गलोकनुं सुम्व शोधे , ब्राह्मणोने जोजन आपवाथी पितृनने तृप्त करवाने श्छे ठे, घृतयोनि वि. गरे करीने प्रायश्चित करे , पांच प्रकारनी आपत्ति यावतां स्त्रीनने पुनर्लग्न करावे . " Pa- दे० Aname संप पए . जो स्त्रीमा पुत्र थवानो संजब होय तो तेनामा क्षेत्रज पुत्रनी उत्पत्ति करवी ए प्रमाणे कई ठे, दोषित स्त्री रज (आंतराय)आवे त्यारे शुद्ध थाय ठे एप्रमाणे माने , कल्याणनी बु. खिए यज्ञमांवकरांने मारी तेना शिक्ष(लिंग) थी आजीविका करे , सौत्रामणि अने सप्त तंतु यज्ञमां मदिरानुं पान करे , विष्टा खानारी गायोनो स्पर्श करीने पवित्र थवानुं माने ,जलादिकमां मान स्नान करवायी पापनी शुद्धिथाय एम बोले, वड, पीपला अने आंबली विगेरे वृक्षोनी पूजा करे , अग्निमां होमेला हव्यथी देवने तृप्त करेला माने , पृथ्वी उपर गाय दोवाथी रिएनी शांति थाय एम वदे , स्त्रीउने मात्र विडंबना करे तेवा धर्मवतनो उपदेश करे , मोटी जटा, जरूमबडे अंगराग अने कोपीनने धारण करे , आकडा, धतूरा, अने मालूरना पुष्पोथी देवने पूजे ठे, गीत, नृत्य करतां वारं- वार अपशब्दो बोले डे, मुख वगाडीने गीतनाद आचरे में, असत्य नाषापूर्वक देव, मुनि अने लोकोने हणे , वतनो भंग करीने दाली दासपणुं करवाने श्वे , अनंत- काय एवा कंदांदि तथा फल मूल थोडाउने अक्षण करे छ, त्री अने पुत्रसहित जश्ने वनमा वसे डे, नदय-अन्नदय, पेय-अपेय अने गम्य-अगम्यतां समानपणे व Prammam , योगी एवा नामे प्रसिद्ध धाय ने अने केटलाक कौलाचार्यना शिष्य थाय . एनने यने एसिवाय वीजा पण जेन्ना चित्तमां जैन शासननो स्पर्श थयो नथी एवाउने धर्म गुं? तेनुं फल पण शुं? अने तेमना धर्ममां प्रमाण पण शुं? श्री जिने जापीत धर्मना आराधनधी आ लोकमां अने परलोकमां जे सुखकारी फल थाय तेतो तेनुं आनुषंगिक (अवांतर) फल बे, पण तेनुं मुख्य फल तो मोक्षज ठे. जेम कृषि करवानो मुख्य हेतु धान्य मेळवानो ठे, तेमां पराल विगेरे जे थाय ते श्रा- नुषंगिक फल . तेम धर्म करवानुं मुख्य फल मोदज . तेमांजे सांसारिक फळ श्राय वे तेतो आनुषंगिक फळ बे." श्री विमलनाथजीनी देशना. अकाम निर्जरारूप पुण्यथी प्राणीने स्थावरपणाथी त्रसपणुं के तिर्यंच पंचेंजी- पणुं मांड मांड प्राप्त थाय ते. तेमां पण ज्यारे कर्मनी लाघवता थाय त्यार पठी मनुष्य जन्म, आर्यदेश, उत्तमकुळ, सर्व इंजियोनुं पाटवं अने दीर्घ आयुष्य कथंचित् मेळवाय वे. ते करतां पण विशेष पुएय होय तो धर्मकथक गुरुनी जोगवार अने शास्त्र, श्रवण Mastu सं० दे० MUNIL तथा तेषां श्रका एटलां वानां प्राप्त थाय . पण तेमां तत्व निश्चयरूप बोधिरत्न प्राप्त थर्बु घणुं उर्लन . जिनप्रवचनमां जे बोधिरत्न अत्यंत दुर्लन ठे तेवु राजापर्यु, चक्र- वीपणुं के इंजपणुं मेळवबुं पुर्लन नथी. सर्वे जीवाए पूर्वे अनंतवार सर्वे नावो प्राप्त करेला हशे पण ज्यां सुधी आ संसारमा ते जीवोर्नु परिन्रमण जोवामां थावे ठे त्यां सुधी तेजए कदी पण वोधिरत्ननी प्राप्ति करेली जणाती नथी.सर्व प्राणीनने आ संसा- रमां परिज्रमण करतां यानंत पुद्गल परावर्तन यश् गयां ले परंतुज्यारे बेहो अई पुद्गल परावर्तन संसार अवशेष रहे त्यारे सर्व कमानी स्थिति एक कोटाकोटी सागरोपमथी उठी यथाप्रवृत्ति करणवडे करीने कोई प्राणी ग्रंथिन्नेद थवाथी उत्तम बोधिने पामे के. केटला- एक जीवो यथाप्रवृत्तिकरण करवाथी ते ग्रंथिना सीमाडा उपर प्राप्त थया होय तोपण त्यांथी सीदाश्ने पाठा वळे अने पाना संसारमां जमे ले. कुशास्त्रनुश्रवण, मिथ्यादृष्टिनो समागम, नगरी वासना, अने प्रमाद करवानी टेव-ए समकित प्राप्तिनी सामे अनारा शत्रु जे. जो के चारित्रनी प्राप्ति पण उर्लन कहेली ते पण जो बोधिनी प्राप्ति थर होय तो ते सफळ ठे अन्यथा निष्फळ . अजव्य प्राणी पण चारित्र ग्रहण करीने 11 ចុច । नवमा ग्रेवेयक सुधी उत्पन्न थाय , पण बोधि विना तेन मोक्षपदने पामी शकता नयी. चक्रवर्ती पण घोधिरजनी प्राप्ति विना रांक जेवो बे, अने बोधिरत्नने प्राप्त करनारो रांक दोय तो पण तेनाश्री अधिक . जेने बोधिरत्ननी प्राप्ति थ होय ले तेन कदी पण आ संसारमा राग करता नथी, पण ममतारहित थइने मुक्तपणे मुक्ति मार्गनेज नजे ते. श्री अनंतनाथजीनी देशना. अहो नव्यजीबो ! तत्वने नहि जाणनारा प्राणी, मार्गधी अजाएया वटेमानी जेश. या उत्तर संताररूप अरण्यमां चटक्या करे के. जीव, अजीव, आश्रव, संवर, निर्जरा, बंध यने मोक्ष ए सात तत्वो विधानो कहे . तेलां प्रयाप्त तत्व जे जीव, ते मुक्त भने संसारी एम वे प्रकारे . ते सर्व अनादि- निधन अने ज्ञानदर्शन लक्षणबाळाले. तेमां जे मुक्त जीव डे ते एक स्वजावी, जन्मादि शथी बर्जित घले अनंतदर्शन, अनंतज्ञान, अने अनंतवीर्य तथा अनंत आनंदथी व्याप्त ते. संसारी जीव स्यावर अने त्रस एवा ये प्रकारनाठे. ते बनेना पर्याप्त अने अप- U . -- दे० संग -- ३ प्ति एकावे जेद . तेमा पर्याप्तपणाना कारणरूप पर्याप्ति उठे. तेना आहार, श- रीर,दिम, श्वासोश्वास, नापा टाने मन एवां नाम . ते पर्याप्ति एजियने चार, विकले दिने पांच अने पंचेंजिने उप प्रमाणे अनुक्रमे . पृथ्वीकाय, अपकाय, तेजो- काय, वायुलाय अने वनस्पतिका पांच एकेजिय स्थावर जीव कहेवाय , तेमा प्रथनना चार सूदम अने वादर एका वे प्रकारे रे. पांचमा जे वनस्पतिकाय, ते प्रत्येक अने साधारण एवा ने प्रकारे ठे, लेनां प्रत्येक चादरज ने अने साधारण सूक्ष्मने बादर वे प्रकारे . उस जीवो वेजिय, तेजिय, चतुरिंजिय, अने पंचेंद्रिय एम चार प्रकारे ठे, तेमां पंचेंजिय संज्ञी अने असंझी एवा ने प्रकारना . जे शिक्षा, उपदेश अने आला- पने जाणे अने मनप्राणने अववि ते संज्ञी कवाय ठे अने तेश्री विपरीत-मन वि. नाना ते असंझी कहेबाय टे. स्पर्शना, रसना, नासिका, नेत्र अने श्रवण ए पांच ई- जियो कहेवाय टे. स्पर्श, रस, गंध, रूप अने शब्द ए पांच तेना अनुक्रमे विषय ठे. कृमि, शंख, गंम्पद, जलो, कोडी अने गीप विगेरे विविध जोवो बीजिय ते. जु, मा- XXXRKEKXY - . KX ७१ KKI कड, मंकोडा यने लीख विगेरे त्रीजिय जीव , अने पतंग, मक्षिका, ब्रमर अने डांस विगेरे चतुरिंजिय जीयो . पंचेंजिय जीवोनां जल, स्थल यने आकाशचारी एम त्रण प्रकारना निवजीवो, नारकी, मनुष्य अने देवताने गणेला ठे. मनोवल, जापावल अने कायवल एत्रण बल, पांच इंजियो अने श्वासोश्वास तथा आयु ए दश प्राण कहे- वाय ठे. कायबळ, आयुष्य, उछाल अन्ने स्पर्शजिय ए चार प्राण सर्व जीवोमां बे. विक- लेंडिमां नाया अने एफेक इंडिय बधधात्री, सात, ने आठ प्राण . असंझीने एक इंजिय वधवाथी नव प्राण होय के आने पूर्ण संज्ञीने मनसहित दश प्राण होय . दे. वता अने नारकी उपगातपणे उत्पन्न थाम ले. मनुष्यो गर्नमाथी उत्पन्न थाय ने अने नियंचो जरायु अने इंडानांथो उत्पन्न थाय . वाकीना समूमि पंचेंडी, विकलेंडी तथा एकेंजी संमूर्छिम रीते उत्पन्न प्राय बे. सर्वे संमूर्छिम जीवो अने नारकीना पापी जीवो मात्र नपुंसक वेदीज होवो. देवता-स्त्री अने पुरुष वे वेदवाळा होय डे अने बाकीना गर्नज तिथंच अने मनुष्य-जी, पुरुष अने नपुंसक वेदी होय . सर्वे जीव व्यवहारी अने अव्यवहारी एम बे प्रकारना बे. जे अनादि सूक्ष्म नि- *KXKK******XXXXXXXX *KX* mamrat देव -- सं० ज - N गोदना जीवो ने ते अव्यवहारी अने बाकीना सर्वे व्यवहारी जे. १ सचित्त, २ अचित्त, ३ सचित्ताचित्त, ४ संवृत, ५ घसंवृत, ६ संवृतासंवृत, शीत, पण अने ए शीतोष्ण एम जोबने उपजवानी योनिना नव प्रकार के. पृथ्वी, अप्, अनि अने वायुकायनी-प्रत्येकनी सात सात लाख योनि, प्रत्येक वनस्पतिनी अने अनंतकायनी अनुक्रमे दश ने चौद मळी चोवीश लाख योनि, विक- लेंजिनी व लाख योनि, मनुष्यनी चौद लाख योनि अने नारकी, देव तथा तिर्यंच पंचें- जियनी चार चार लाख योनि एम सर्व मळीने चोराशी लाख योनि सर्व जीवनी एक- दर डे, ते केवळज्ञानीए ज्ञानवडे जोयेली . एकेंजिय सूक्ष्मने वादर पंचेंजिय सन्नी अने असन्नी तथा बेइंडिय तेइडिय अने चौरेंजिय ए सात पर्याप्त अने सात अपर्याप्त मळीने जीवोना मूळ चौद दो जिनेश्वरे कहेला ने अने तेनी मार्गणा पण १ गति, २ इंजिय, ३ काय, योग, ५ वेद, ६ ज्ञान, ७ कषाय, ७ संयम, ए आहार, १० दृष्टि, ११ लेश्या, १२ जव्य, १३ सम्यक्त्व अने १५ संझी एम चौद कहेली . तेमज सर्व जीवोना गुणस्थान पण १ मिथ्यादृष्टि, सास्वादन XXXXXXXXXXXXXX henA + . - ७५ + KXXX सम्यग्दृष्टि ३ सम्यग्दृष्टि मिथ्यादृष्टि मिश्र, ४ अविरत सम्यग्दृष्टि ५ विरताविरत (देशविरति) ६ प्रमत्त ७ अप्रमस निवृत्तिवादर एथनिवृत्तियादर १० सूक्ष्मसंपराय ११ उपशांत मोह १२ क्षीणमोह १३ सयोगी अने १५ अयोगी एम चौद कहेलां ठे. १ मिथ्यादर्शननो उदय ठते प्राणी मिथ्यादृष्टि होय ठे, परंतु नमकपणादिकनी अपेक्षाए से मिथ्याष्टिं गुणस्थान कहेवाय ठे. मिथ्यात्वना अनुदयजावमां वर्तता ने अनंतानुबंधीनो उदय यये सते 'सास्वादन सम्यग्दृष्टि गुणस्थानक होय , तेनो उत्कृष्ट उ आवळीनो काळ डे. ३ समकितने मिथ्यात्वना संयोगथी अंतरमुहूर्तनी स्थितियाळु मिश्रदर्शन मामे मुणस्थामक याष . ४ अप्रत्याख्यानी कषायोना उदयथी परंतु धनंतानुबंधी कपायोला क्षय, उपक्षा के क्षयोपशमथी 'अविरत सम्यग्दृष्टि मामे गुणस्थानक याय छे. ५ प्रत्याख्यानी कषायोना उदयथी विरताविरत (देशवि- रति) नामे गुणस्थानक थाय छे. ६-७ संचम (सर्व विरति) ने प्राप्त कर्या , उतां तेमां जे प्रमाद करे ? ते प्रमत्तसंयम नामे गुणस्थानके छे अने जे प्रमाद करता नथी ते थ. प्रमससंवत नामना सातमा गुणस्थानके ठे. या धंने गुणस्थानक परस्पर पराकृतिए क- - , XXXYKKKXXXXKKXKKXXX 4.
सं० दे० ३ ने XX रीने अंतरमुहूर्चनी स्थितिवाळा .जे गुणस्थाननी प्राप्ति धयाथी कर्मोनो स्थिति घात विगेरे अपूर्व रीते याय ते 'अपूर्वकरण' नामे आग्मुं गुणस्थानक ठे, तेगां प्राप्त ययेल मुनि उपशमश्रेणी अथवा दपकश्रेणीपर आरुढ थाय ठे. तेमज ए गुणगणामां प्रवेश ययेला मुनिर्जना परस्पर बादर कषायोना परिणाम निवृत्ति पामे ने तेथी तेनुं 'निवृत्तिवादर' एवू पण नाम . ए जे गुणस्थान एक समयमा साथे चडेला मुनिना परस्पर बादरकषायोना निवतेला परिणामनो फेरफार थतो नश्री. सर्वना एक सर- खाज प्रणाम ज्यां वर्ते जे ते 'अनिवृत्तिवादर' नामे नवमुं गुणस्थानक ठे. तेनी प्राप्ति- वाळा मुनि उपशमणि के रूपकश्रेणिपर आरुढ होय . १० पूर्वे नवमे गुणगणे लोन नामनो कपाय सूक्ष्म कीट्टीरूप करेल ले तेने वेदतां 'सूदमसंपराय' नामे दशमुं गुणस्थानक थाय . तेमां प्राप्त थयेल मुनि पण नपशमश्रेणि के पकश्रेणीपर आरुढ होय ते. ११ मोहनो उपशम थवाथी 'उपशांतमोह' गुणस्थानक प्राप्त थाय ले. अने २२ मोहनो क्ष्य करवाथी 'कीणमोह' गुणस्थानक प्राप्त थाय छे. १३ घातिकर्मनो क्षय थवाथी केवळज्ञाननी उत्पत्ति थाय ते 'सयोगीकेवळी' नामे तेरमुं गुणस्थानक . KX**XK ३ -weno- जव्य थने १४ मन, वचन, कायाना योगनो क्षय थवाथी 'अयोगीकाळी नामे चोदमुं गुण- स्थानक प्राप्त थाय ठे. या प्रमाणे जीव तत्व स्वरूर जाणवू. हवे यजीव तत्तनुं स्वरूप कहे के.-धर्मास्तिकाय, अधर्मास्तिकाय, आकाशास्ति- काय, काळ अने पुढगळास्तिकाय ए पाच अजीवमव्यने जीवजव्यसहित करवायी पदभव्य थाय . ते पट्झव्योमां काळ विना पांच जम्यो प्रदेश समूहरूप , जीव विना वाकीना अव्य अचेतन अने अकर्ता रे, काळ विना वाकीना अव्य अस्तिकाय डे अने पुढगळ विना वाकीना अरूपी . उए अव्य नत्पाद, व्यय अने ध्रौव्य स- रूपी . पुद्गळो स्पर्श, रस, गंध अने वर्णरूपे , तेना अणु अने स्कंध एवा बे प्रकार . अणु अवक वे अने स्कंध व जे. जे बद्ध स्कंध डे ते गंध, शब्द, सूक्ष्म, स्थूळ, सं- स्थान, स्पर्श, अंधकार, आतप, उद्योत, नेद अने बायारूपे परिणमे अने ते ज्ञाना- वरणादिकर्म पांच प्रकारना शरीर, मन, जावा, गमनादिचेष्टा, अने श्वासोश्वासना दायक ठे; तेमज सुख, फुःख, जीवित अने मृत्युरूप उपग्रहना करनारा . आ लोकमां धर्मास्तिकाय, अधर्मास्तिकाय अने आकाशास्तिकाय एत्रण तो प्रत्येके एकेकज अव्य K* -- सं० दे० 08 - ने अने ते सर्वदा अमूर्न निस्क्रिय अने स्थिर . धर्मास्तिकाय अने अधर्मास्तिकाय एक जीवना प्रदेश जेरखा असंख्यात प्रदेशवाळा अने सकळ लोकव्यापीठे. तेमां पो- तानी मेळे हालवा चालवाने प्रवला जीवोने तथा पुगळोने सर्वगमन क्रियामां म- रस्यादिकनी गतिने जळनी बेन धर्मास्तिकाय सहायकारी होय ते अने जीव तथा पुद्गळो पोतानी मेळे स्थिर रन्हे ने सारे वटेमाने बायानी जेम अधर्नास्तिकाय स- हायकारी होय हे. वळी सर्व व्यापी, निज स्वरूपाधारे रहेल, परसर्व वस्तुने आधार आप- नार लोकालोक व्यापी यनंतप्रदेशी, आकाशास्तिकाय ते. लोकाकाशना प्रदेशमा अनिन्नपणे रहेला जे काळवा अणुळ (समय) ले ते, जाबोनुं परावर्तन करे ने तेथी मु. ख्यकाळ ते कहेवाय जे अने ज्योतिःशाखमां समयादिकथी जेनुं मान करवामां याव्यु ने तेने काळवेना व्यवहारिक काळ कहे . आ जगतमा सर्वे पदार्थो नवीन अने जी- र्णरूपथी जे परावर्तन पाभ्या करे ये ते काळचेंज चेष्टित . काळक्रिडानी विटंबनाथी सर्वे वर्तमानना पदार्थो जूतकाळनी स्थितिने पामे अने चविष्यना वर्तमान स्थितिने पामे . आप्रमाणे अजीवतत्वतुं स्वरूप जाणवू. NaH KKK*** ७४ ।
KXXX मन, वचन, यने कायानी जे वर्तना ते आश्रव ठे. तेमां शुज वर्त्तना ते पुण्यवंधनो हेतु ले यने अशुल वर्तना ते पापबंधनो हेतु . ए त्रीजुं आश्रवतत्त्व समजवू. सर्व याश्रयोनो रोध करवानुं जे कारण ते संवर कडेवाय डे अने तंतारना हेतुनूत जे कर्म तेनी जे जरणा (विनाश ) तेने निर्जरा कहे जे. आप्रमाणे चोथु अने जांच संवर अने निर्जरातत्व . सकपायीपणाथी जीव, कर्म योग्य पुद्गलोने जे ग्रहण करे जे ते बंध कानाय बे, ते बंध जीवने परतंत्रता कारण पाय ठे. प्रकृति, स्थिति, अनुभाग अने प्रदेश-ए चार तेना नेद ने. तेमां जे प्रकृति ते स्वजाव कहेवाय . ते ज्ञानावरणादि दोथी आठ प्रकारनी है. ज्ञानावरणी, दर्शनावरणी, वेदनीय, मोहनीय, आयुष्य, नाम, गोत्र अने अंतराय. ए आठ मुळ प्रकृति कहेवाय . जघन्यने उत्कृष्ट दे कर्मना काळनो जे नियम ते स्थिति कहेवाय ले. कर्मनो जे विपाक (परिणाम) ते अनुनाग ले अने तेना अंशनी जे कल्पना ते प्रदेश रे. मिथ्याष्टि, अविरती, प्रमाद, कषाय, अने योग ए पांच बंधना हेतु . ए प्रमाणे बंधतत्वनुं स्वरूप जाणवू. KKKA K******** दे० संग ज्य areena- उपर कहेला बंधना हेतुनो अनाव थतां घातीकर्मनो क्ष्य थाय , तेथी जीवने केवळझान उपजे ते भने पठी चार श्रघातीकर्मनो क्षय थवाथी मोद. थाय . चार निकायना देवताननां तथा राजानना जे सुख त्रण: जुवनमां ने ते सुख मोदसुखनी संपत्तिना अनंतमा जागे पण नथी.इति मोक्षतत्व. श्रा प्रकारे नवतत्वोनो जाणनारो मनुष्य समुजमां तरीआनी जेम कदी पण या संसारसमुजमा मुत्री जतो नथी. श्री धर्मनाथजीनी देशना. धर्म, अर्थ, काम अने मोक्ष ए चतुर्वर्गमां मोकवर्ग अग्रणी बे, तेनो योग कराव- नार कारण, ज्ञान, दर्शन, अने चारित्र ए त्रण रत्न डे. तत्वने अनुसरनारी मति-ते ज्ञान, सम्यक्प्रकारनी श्रद्धा-ते दर्शन अने सावद्ययोगनो त्याग ते चारित्र कहे वाय जे. प्राणीनो थात्माज ज्ञान, दर्शन अने चारित्ररूप , अथवा तदात्मकपणेज ते शरीरमा रहेलो . मोहना त्यागथकी जे पोताना आत्मावडे आत्माने विष आत्माने जाणे ने तेज तेनां झान, दर्शन अने चारित्र बे. श्रात्माने अज्ञानपणाथी उत्पन्न थयेल mentauda---- KXXXXX जय.
पुःख यात्मशानवडेज हणाय ठे. जे आत्मज्ञानथी रहित ते तप करवावडे पण श्र- झान जनित फुःखने पण दी शकतो नथी. आ आत्मा चैतन्य (ज्ञान) रूप , पण कर्मना योगयी शरीरधारी थाय ; अने ज्यारे ध्यानरूपी अनिथी कर्म मात्र दग्ध थ जाय त्यारे ते निरंजन सिद्धात्मा बने . कपाय अनेइजियोथी (जतायेलो था था- स्माज संसार ठे अने कपाय अने जियोने जितनारो आत्माज मोद ने ए प्रमाणे वि. छानो कहे ते. ते कषायो क्रोध, मान, माया अने लोन एम चार प्रकारे ठे अने ते प्रत्ये- कना संज्वलन विगेरे चार चार नेद ठे, तेनां संज्वलन एक पद सुधी, प्रत्याख्यान चार मास सुधी, अप्रत्याख्यान वर्ष सुधी अने अनंता-बंधी आखा जन्म सुधी स्थिति करे . ते अनुक्रमे वितरागपणुं, मुनिपणु, श्रावकपणुं, अने सम्यग्दृष्टिपणुं हणे डे अने देवपणुं, मनुष्यपणुं, तीर्यचपणुं अने नारकीपणुं श्रापे बे. तेमां क्रोध नामे कषाय उपताप करनार, वैरनुं कारण, उर्गतिने आपनार अने समतासुखने अटकावनार लोगळरूप , ते उत्पन्न थतांज अमिनी पेठे प्रथम पोताना थाश्रयने तो बाळेज ले पनी बीजाने वाळे ठे किंवा नथी पण वाळतो. आठ वर्षे उनपूर्व न KXXXXXXXXXXXXXXXXX दे० सं० ៖ कोटी वर्षों पर्यंत चारित्र अने तप करेलु होय तो तेने पण क्रोधरूपी अग्नि क्षणवारमा दहन करी नांखे वे. पूर्वना पुण्य संन्नारश्री संचय करेलुं समतारूप पय क्रोधरूप वि. पना संपर्कथी तत्काळ असेव्य थ जाय जे. विचित्र गुणने धारण करनारी, चारित्ररूप चित्रनी रचना (चित्रशाळी) ने क्रोधरूप धूमाडो प्रसरीने अत्यंत मलीन करी नांखे , वैराग्यरूपी शमीपत्रना पड़ीआमां जे समतानो रस मेळव्यो होय ते शाकपत्रना पडी. आमांधी आवा क्रोधवडे ते रस केम न ढळी जाय ? वृद्धि पामेलो क्रोध शुं शुं अकार्य नथी करतो? आगामीकाळे लैपायनना क्रोधरूप अग्निमां मोटी द्वारका नगरी समिध रूप थ जशे. क्रोध करनारने क्रोध करवाथी कार्यसिद्धिथती जोवामां आवे ते क्रोध साथे संबंध धरावती नथी. अर्थात् ते क्रोधना फळरूप नथी पण जन्मांतरे मेळवेला तेना सारा कर्मर्नु फळ . जे प्राणी आ लोकना अने परलोकना तथा स्वार्थना अने परार्थना नाशने करनारा क्रोधने पोताना शरीरमा धारण करे नेम वारंवार धिकार वे. क्रोधांध पुरुषो पिताने, माताने, गुरुने, सुहृद (मित्र) ने, सहोदरन अने स्त्रीने तेमज पोताना आत्माने पण निर्दय यश्ने हणी नांखे . आवाक्रोधरूप अनिने सत्वर बुझाववाने KXXKX m ८:८HANNNNUSMSUNe. womemamaANIMromans MAHARA C meran mra-- KK *** --- गर -- माटे उत्तम पुरुपोए संयमरूप आरामने विष नीकरूप एक मानोज श्राश्रय करवो. थपकार करनार पुरुपनी उपर घयेलो क्रोध बीजी रीते रोकी शकातो नथी, पण सत्वना महात्म्यवडे रोकी शकाय ठे. अथवा आवी नावना राखे, तो तेनावडे रोकी शकाय ने के जे पोते पापने अंगीकार करी आपणने वाधा करवानी चा करेठे ते पोताना क. मथी हणा गयो ठे तो तेनी उपर कयो मूर्सजन पण कोप करे. जो तारो एवो आशय होय के 'जे मारा अपकारी ते तेनी उपर तो हुँ कोप करीश' तो तने निरंतर पुःख आपवामां खरेखरा कारणनूत तारा कर्मनी उपर शा माटे कोप करतो नथी? श्वान ढेफु नांखनारने नहि करडवा जतां ढेफांने वचकां नरे , पण केशरीसिंह बाणने कांश करतो नयी पण वाण नांखनारनेज मारे . माटे क्रोध करनारे विचार करवो के जे कर्मोए प्रेरेखो शत्रु मारी उपर कोप करे ने ते कर्मोनी उपेक्षा करीने हुं बीजापर क्रोध करुं हुं, तेथी खरेखर ढुं श्वाननी रीतिनोज आश्रय करुं . नविष्यकाळमां उत्पन्न थ- नारा श्री महानोर नगवान पोताने उपसर्गादि करनारा पापीनी उपर क्षमा करशे, के- सके वगर प्रयाले स्वयमेव प्राप्त थयेली कमाने वहन करवाने कोण न श्छे ? जे त्रण XXXXXXKXXX. www- 4 . ** देव सं० सकिने प्रवामांथो पण रक्षण करवाने समर्थठे तेवा पुरुषो पण क्षमा करे , तो कद कीना जेबो अक्षा सत्ववाळो तुं क्षमा केम नश्री करतो? वळी ते पूर्व जन्मे एवं पुण्य केम न कयु के, जेयी को तने पीडेज नहि माटे हवे पोताना प्रमादनोज शोक करीने दामाने अंगीकार कर. क्रोधांधमुनि अने प्रचंड चांडाळ ते बेनी बच्चे कांपण अंतर नथी, माटे क्रोधनो त्याग करीने उज्वळ बुद्धिने ग्रहण करो. महर्पि क्रोधी हता अने कुरग यकोधी हता तो देवताए महर्षि मुनिने बोडीने कुरगडुनी स्तुति करी. कदी जो को आपणने मर्मपीडक वचन कहे तो आपणे विचारवं के जो ए सत्य होय तो तेमां कोप करवा जेवू शुंडे ? अने जो असत्य होय तो ते उन्मत्त श्रश्ने बोले जे तो तेनो वि- चार शो? जो कोइ आपणने मारवाने थावे तो मनमा विस्मय पामीने हसवु के मारो वध यवो एतो मारा कर्मने साध्य , आ मूर्ख पुरुष तो फोगटनो नाचे जे. जो कोश खरे खर मारी नांखवाने आवे तो विचार के मारा आयुष्यनो क्षयज प्राप्त थयो जणाय ने, तो आ ऽष्ट निर्नय श्रश्ने पाप वांधे जे अने मरेलानेज मारे बे. जो सर्व पुरुषार्थने चोर- नारा क्रोधनी जपर तने क्रोध उत्पन्न थतो नथी तो पलो अस्प अपराध करनार बीजानी B rarunmarma उपर कोप करनारा एवा तने धिकार ठे, तेथी सारी बुझिवाळा पुरुषे सर्व इंजियोने ग्लानि करनार अने चारे तरफ प्रसरता एवा कोपरूपी सर्पने क्षमारूपी जांगुली विद्या- वडे जीती लेवो. विनय, श्रुत, शील, तथा त्रिवर्ग (धर्म, अर्थ अने मोक्ष) नो घात करनार मान, प्राणीना विवेकरूपी लोचननो लोप करीने तेने अंध करी नांखे . जाति, लान, कुळ, ऐश्वर्य, वळ, रूप, तप, अने श्रुतनो मद करनार पुरुष ते ते वस्तुनुं हीनपणुं प्राप्त करे ठे. उत्तम, मध्यम अने अधम एवा जातिना अनेक वेदने जोक्ने कयो विधान जातिमद करवा तत्पर थशे? दीन के उत्तम जाति कर्मथी प्राप्त थाय ठे, तो एवी अशाश्वत जा- तिने मेळवीने कोने मद थाय ? अंतराय कर्मनो क्षय थवाग्री लाल थाय ते सिवाय थतो नथी, तेथी वस्तुतत्वने जाणनारो पुरुष कदिपण लाजमद करतो नथी. बीजानी प्रसन्नता अने शक्ति वगेरे मोटो लाल प्राप्त थाय तोपण महात्मा कदिपण लाल मद करता नथी. कुळवान नहीं बता पण बुझि, लक्ष्मी अने शीलवडे शोजता एवा अनेक पुरुषोने जोश्ने महा कुलिन पुरुषोए पण कुळमद करवो नहीं. सारा कुळमां उत्पन्न KKKXKK******************KKK* ३ ER More संग aler KKAX थया उतां कुशीळ होय तो तेने कुळथी शृं? अने पोते सुशीळ तो तेने कुळनी गुं अपेदा ? प, विचारीने विचक्षण पुरुषो कुळमद करता नथी. वज्रधारी इंजने घेर चितुवनना ऐश्वर्यनी संपत्ति सांनळीने नगर, गाम अने धन विगेरेना ऐश्वर्यमां शो पद करवो? संपत्ति कुलटा स्त्रीनो पेठे गुणो पुरुपनी पासेथी पण वखते चाली जाय ठे अने दोपवाननो पण आश्रय करे तेथी विवेकी पुरुषोने ऐश्वर्यनी प्राप्तिश्री तेनो मद थतोज नथी. मोटो वळवान होष तेने पण रोगादिक क्षणवारमा निर्वळ करी नांखे ने तेथी तेवा अनित्य बळनी प्राप्तिथी पुरुषोए मद करवो युक्त नयी. जे वळवान होय ते पण जरानी पासे, मृतुनी पासे अने कर्मफळले लोगववामां निर्वळज डे, एमां कांश रोनुं वळ चालतुं नयी; नारे रोए बळमद करवो ते व्यर्य . आ सात धातुमय देहमां हानीवृद्धि धर्म रहेलो ठे अने जरा तथा रोगनो पराजब पण रहेलो डे तेथी अशाश्वत एवा रुपना मदने कोण वहन करे ? नविष्यकाळमां थनारा सनत्कुमारचक्रोनुं रुप अने तेनो क्षय सांजळीने कयो विधान पुरुष स्वप्नामां पण रुपनो मद करे? श्री ऋष- जदेवे करेली अने श्री वीरप्रजुए करेली तपस्या सांजळीने पोताना खटप तपमां कोने ******************** GO मद थाय तेम ठे? जे तप करवायी तत्काळ कर्मनो संचय तुटी जाय ठे, ते तपनो मद करवाश्री उलटो कर्मनो संचय वधे जे. पूर्वे महा पुरुषोए जे शास्त्रो पोतानो बुद्धिथी रचेलाठे तेनने मात्र लीलावडे सुंघीने 'हुँ सर्वज्ञकुं' एवो जे मद धरे ठे ते पोताना अंगनेज खाय . श्री गणधरेखोनी निर्माण अने धारण करवानी शक्ति सांनळीने कयो कर्ष अने हृदयवाळो पुरुष शास्त्रमदनो आश्रय करे? दोषरूप शाखाने विस्तारता अने गुणरूपी मूलने नीचे लश् जता मानरूपी वृदने मृतारूप नदीना पूरथी उखेडी नां- ख. उझतपणानो निषेध ए मृतार्नु अथवा मार्दवनुं स्वरूप ने अने उहतपणुं ए मा. ननुं निरुपाधिक स्वरूप ठे. जे जे वखते जाति विगेरेनु उहतपणुं अंतरमा स्पर्श करवा लागे ते ते वखते तेना प्रतिकारने माटे मृतानो आश्रय करवो. सर्व ठेकाणे मृता राखवी तेमो पण पूज्य वर्गमां विशेषे राखवी, कारण के पूज्यनी पूजावडे पापथी मुक्त थवाय जे. बाहुबळी मान- वडे लतानी जेम पापथी बंधाणा हता अने मृतावडे तत्काळ तेनाथी मुक्त यश्ने केव. ळझान पाम्या हता. चक्रवर्ती पण चारित्र लश्ने संगरहित श्रश् शत्रुनना घरमां पण AN -- दे० सं जए KKKKH निक्षा मागवा जाय ठे. अहा! ते मानना उछेदने माटे केवी कठण मृउता ! चक्रवर्ती जेवा महाराजा पण तत्काळ दीक्षा लीधेला एक रंक साधुने पण मान ठोडी नभे ठे अने चिरकाळ तेनी सेवा करे बे. आप्रमाणे सर्व माननो विषय जाणी, बुद्धिमान पुरुपे तेनो निरास करवाने हमेशां मृताने धारण करवी. हवे मायानुं स्वरूप कहे बे-असत्यनी माता, शिळरूप वृक्षने कापवानी फरशी अने अविद्यानी जन्मभूमि जे माया ते उर्गतिनुं कारण . कुटिलपणामां चतुर अने मायावडे बगलानी जेवी वृत्तिवाळा पापी पुरुषो जगतने वंचता पोताना आत्मानेज वंचे , राजा खोटा पश्गुणना योगथी बळ अने विश्वासघातवडे अर्थ लोजने माटे सर्व ज- गतने बेतरे , ब्राह्मणो तिलक, मुजा, मंत्र अने दीनत्व बतात्री अंतरमां शून्य अने वहार सारवाळा अश्लोकोने उगे , मायाना नाजन वणिक लोको खोटां तोलां अने मान मापथी तथा दाणचोरी विगेरेथी नोळा लोकोने वंचे डे, पाखंडी अने नास्तीको, जटा, मौंची, शिखा, जस्म, वत्कल, अने अनि विगेरे धारण करीने श्रझावाळा मुग्ध- जनने उगे , वेश्यान अरागी उतां हावनाव, लीला, गति अने कटाक्षवडे कामीजनोनुं -- wi- ***XXX* . मनरंजन करती सर्व जगतने उगे ठे, द्यूतकारो तथा फुःखे पेट जरवामां तत्पर लोको खोटा सोगनथी श्रने खोटां नाणांथी धनवानने वंचे बे. स्त्रीपुरुष, पितापुत्र, सहोदर, सुहृदजन, स्वामीसेवक अने वीजा सर्वे एक वीजाने मायावडे उगनारा बे. बंदि लोको श्रने चोर लोको यर्थमा बुब्ध अने निर्दय बनी अहर्निश जागृत रही प्रमादी जनने वळे ठे. कारीगर, अंत्यज अने कोइपण जातवें काम करीने आजीवीका चलावनारा पुरुपो मायाथी खोटा सोगनो खाइने साधुजनने वंचे जे. व्यंतरादिकनो नगरी योनिमां रदेला क्रूर पुरुषो घणा प्रकारना बळ करोने प्राये प्रमादी मनुष्योने तथा पशुने पोडे ठे. मत्स्यादिक जळचरो बळ करीने पोतानां बच्चाउनुंज नक्षण करे डे अने ते- उने पण धीवरलोको मायावडे जाळमां बांधे जे अने हणे बे. विविध प्रकारना उपायो करीने वंचनमा प्रविण एवा शिकारी पण कपटथीज स्थळचारी प्राणीने बांधे जे अने मारे ठे. मांसना ग्रासने बनारा पापी प्राणी लावक विगेरे अनेक जातना विचारा थाकाशचारी प्राणीनने अनेक प्रकारनी मायावडे वांधी ले. था प्रमाणे सर्व लोकमां परवंचना करवामां तत्पर एवा प्राणी पोताना यात्मा- X* सं० देव ए ७ नेज वंची स्वधर्म अने सद्गतिनो नाश करे ने तेथी तिथंच जातिमा उत्पन्न वार्नु उ- कृष्ट वीज, मोदपुरीना कारनी मुंगळ अने विश्वासरूप वृदने दावानळ सरखी माया विधानोए त्याग करवा योग्य ठे. मलिनाथ तिर्थकर पूर्वनवमां सूक्ष्म माया करशे अने मायाशस्यने काढशे नहीं तेथी से स्त्रीनावने प्राप्त करशे माटे जगतनो जोह करनारी ए मायारूपी सर्पिणीने जगतने आनंदतुं कारण एवी सरलतारूप औषधिवमे जीती लेवी. सरलता-ए अवार्य विस्तारवाळो मुक्ति पुरीनो मार्ग कहेलोठे अने तप, दान वि. गेरे लक्षणवाळो जे मार्ग तेतो अवशेष मार्ग . जेर्ड सरलताने सेवनारा ते तेन लो. कमां पण प्रीतिना पात्र थाय ले अने सर्पनी जेम कुटिल पुरुषथी सर्वे उछेग पामे डे. जेन्नी मनोवृत्ति सरल ते ते नववासमा रहेला , तथापि ते महात्मानने पोताथीज अनुलवाय तेवू अकृत्रिम मुक्तिसुख मळे जे. जेना मनमां कौटिल्यतारूपी शंकु (खीलो) क्लेश कर्या करे ले अने जेन वीजाने हानि करवामां तत्पर डे तेवा बंचक पुरुषोने क्याथी सुख होय ? सर्व विद्यामां विछता मेळव्या उतां अने सर्व प्रकारनी कळा प्राप्त कर्या उतां धन्य पुरुषोनेज बाळकनी जेवी सरलता प्रगटे बे. वाळको अज्ञ उतां पण तेमनी एत -- सरखता सर्वने प्रीति उपजावे ठे, तो जेननां चित्त सर्व शात्रांना अर्थानां यासक्त थयेला के नेवनी मरजना प्रीति उपजावे तेनां झुं कहेवू? तरलता स्वानाविक वे अने कुटि- लना मिन तो स्वाचाविक धर्मने मेडी कृत्रिन धर्मनो कोण शाश्रय करे? प्रायः मोकळ, पिशुनता, वक्रोक्ति अने पवनानां तत्पर छे तो तेमा रह्या उजां पण जानी पेठे निर्विकाती रहेगारो पन्य पुरुषज होय . सर्व गणधरो जो जना पारने पान्या तयाधि शिक्षा रोमानेाटे योग्य होय तेम तीर्थक- ६.सोजजतात्री लांबळे . जे सरसावे यासोबना कोठे ते सर्व पुष्कर्मने ख- अने जे कुटितपणे आशोचना करे 2 ते घोग उष्कर्म होय तो तेने उलटां वधारे स, वचन, अने कायाथी समस्त प्रकारे कुटिल तेमनो मोद यतो नथो, पण नन, बचन अने कायाधी सर्वत्र सरल रोनो मोक्ष थाय . या प्रमाणे कुटिल पुरुषोनी अति उन एयो कर्ननी पण कुटिलताने विचारीने सारी बुद्धिवाळा पुरुष मोदनी श्याथी सरलतानोज थाअप करवो. सर्व दोपोनी खाण, गुणनो ग्रास करवामां राक्षस, व्यसनरूपी खताचें मूळ अने . ****K******* A - NARANA . nea देण सं० d नेज वंची स्वधर्म अने सद्गतिनो नाश करे तेथी तिथंच जातिमा उत्पन्न थवानुं ज- स्कृष्ट वीज, मोक्षपुरीना कारनी जूंगळ अने विश्वासरूप वृदने दावानळ सरखी माया विछानोए त्याग करवा योग्य ठे. मल्लिनाथ तिर्थकर पूर्वनवमां सूदम माया करशे अने मायाशल्यने काढशे नहीं तेथी से स्त्रीजावने प्राप्त करशे माटे जगतनो मोह करनारी ए मायारूपी सर्पिणीने जगतने आनंदतुं कारण एवी सरलतारूप औषधिवमे जीती लेवी. सरलता-ए अवार्य विस्तारवाळो मुक्तिपुरीनो मार्ग कहेलो वे अने तप, दान वि. गेरे लक्षणवाळो जे मार्ग के तेतो अवशेष मार्ग बे. जे सरलताने सेवनारा लेतेन लो- कमां पण प्रीतिना पात्र थाय ने अने सर्पनी जेम कुटिल पुरुषथी सर्वे उग पामे बे. जेननी मनोवृत्ति सरल ठे ते नववासमा रहेला डे, तथापि ते महात्मानने पोताथीज अनुनवाय तेद् अकृत्रिम मुक्तिसुख मळे जे. जेन्ना मनमां कौटिल्यतारूपी शंकु (खीलो) केश कर्या करे अने जेन वीजाने दानि करवामां तत्पर डे तेवा बंचक पुरुषोने क्याथी सुख होय? सर्व विद्यानमा विछता ओळव्या उतां अने सर्व प्रकारनी कळा प्राप्त कर्या बतां धन्य पुरुषोनेज बाळकनी जेवी सरलता प्रगटे बे. बाळको अज्ञतां पण तेमनी ए AuN mp- PR A , - क wor- सरसता मने प्रीति उपजाये, तो जेनां चित्त सर्व शास्रांना अर्थमां आसक्त थयेला वे तनी तरलता प्रीति नपजावे तेनां शुं कहेवू? लरलता स्वाजाविक ठे अने कुटि- बालदिन तो स्थानाविक धर्मने गोडी त्रिन धर्मनो कोण शाश्रय करे? प्रायः मनोकक, पिशुनता, वक्रोकि अने पसंकानां तत्पर ने तो तेमां रह्या उतां पण शिवानी पे निर्विकारी र तरको धन्य पुरुषग झोय ते. सर्व गणधरो जो जना पारने पान्याचे तयापि शिक्षकाने जाडे योग्य होय तेम तीर्थक- जरजतात्री सांज. जे साताबोचना करे ते सर्व दुष्कर्मने ख- 'यने जे कुटितपणे आनोचना करे ते घोडगं उकत होय तो तेने उजटां वधारे 5. न, वचन, अने कायाधी समस्त प्रकारे कुरिख तेमनो मोक्ष यतो नथो, पण मन, बचन अने कायाथी सर्वत्र सरल रोनो मोक्ष याच . या प्रमाणे कुटिल पुरुषोनी अति उभ एवी कर्मनी पण कुटिलताने विचारीने सारी दुझिवाळा पुरुष मोदनी श्याथी सरलतानोज आश्रय करवो. सर्व दोषोनी खाणं, गुणनो ग्रास करवामां राक्षस, व्यसनरूपी बतानुं मूळ अने क - *****K* - + KX*** सं० - दे . ए? 2 सर्व श्रर्थने वाध करनार लोन . निर्धन सोने, सोवाळो सहस्त्रने, सहस्त्राधिपति-ल. दाने, लक्षपति कोटीने, कोटीपति राजापणाने, राजा चक्रवर्तीपणाने, चक्रवर्ती देवप- पाने अने देव इंजवने श्छे ठे. इंअपणुं प्राप्त थतां पण श्छा निवृत्ति पामती नथी, तेथी मूलमा लघुपणे रहेलो ए खोज कुंजारना चक्रपर रहेला शरावला (रामपात्र) नी जेम वध्या करे . सर्व पापमां जेम हिंसा, सर्व कर्ममा जेम मिथ्यात्व अने सर्व रोगमा जेम राज्यमा (क्षयरोग) तेम सर्व पापमां लोन मोटो ले अहा! आ पृथ्वीउपर लोज, एक बत्र साम्राज्य ठे के जेथो वृक्षो पण पोतानी नीचे अव्य होय तो तेने पोताना चरणथी एटसे शाखा तथा मूळी विगेरेथी ढांकी दे . अव्यना लोनथी बेइंडि, त्रीइंडि, चतुरिंजिय प्राणी पण मूळवडे पोताना पूर्वे दाटेला अथवा मूकेशा निधानपर आ- वीने बेसे . सर्प अने ग्रहगोधा (घरोली) जेवा पंचेंजिय प्राणी पण धनना लोनथी पोते अथवा परे दादेला के मुकेला निधानस्थाननी नूमिपर आत्रीने लीन थर जाय . पिशाच, मुनळ, प्रेत, नून अने यद विगेरे प्राणी लोजयी पोताना अथवा पारका निधिपर अधिष्टायकपणे स्थान करे. आजूषण, उद्यान अने वापिका विगेरेमां मूर्या- KKKKA ए? EXKX **** Mara वाळा देवता पण त्यांथी च्यवीने सेज ठेकाणे पृथ्वीकाप विगेरेमा उत्पन्न पाय ठे. मु. निजनो पण कोषादिकनो विजय करीने उपशांतमोह नामना गीधारमा गुणगणाने प्राप्त थया उतां एक योजना अंश मात्रयी पतित थजाय . लेशमात्र धन लोजश्री सहोदर नाश्न पण एक मांसना लवनी छाए वे कुतरान खडे तेम परस्पर युद्ध करे . माम्यजन, अधिकारी थने राजान गान विगेरेना एक सीमाडानी बावतमां लोज करी सोहदलावने गेडी दश्ने परस्पर वैर बांधे ठे, लोजीजनो पोताने हास्य, शोक, द्वेष थने हर्पनुं कारण न होय तोपण स्वामीनी पासे नटनी जेम कृत्रिमपणे बताची थापे ठे. सोनरूपी खाडो जेम जेम पूरवा मांडीए तेम तेम ते वधतोज जाय डे ए मोटुं श्रा- श्चर्य वे. कदि जळवडे समुफ पूरी शकाय, पण त्रैलोक्यनुं राज्य मळे तोपण लोन पूरी शकातो नथी. जोजन, वस्त्र, विषय अने अव्यनो संचय अनंतीवार एकगे करी करीने जोगव्या उतं पण लोचनो एक अंश पण पुरातो नथी. जो लोजनो त्याग को तो पड़ी निष्फळ तप करवानी जरुर नथी. अने जो लोजनो त्याग कर्यों नहीं तोपण नि- फळ तप करवानी जरुर नथी. सर्व शास्त्रना सर्वस्वने विचारी विचारीने एटझुंज HI . K. दे० स ध्यानमा राखयागुंठे के मोटी बुझिवाळा पुरुपे एक लोजना त्यागने माटेज प्रयत क- रखो. सद्बुजियाळा पुरुषे लोचना प्रसरता एवा नखेल सागरने संतोपना सेतुबंधवडे रो- ललो. जेम मध्यसां चक्रवर्ती ठे अने देवतामां इंश , तेम सर्व गुणोमां संतोष ए भेट गुण ठे. संतोषी मुनि ने असंतोषी चक्रवर्ती तेमनी ज्यारे तुलना करीए त्यारे सुख पुःखनो उत्कर्ष समान थाय , एटले जेटले दरजे संतोषी मुनि सुखी ले तेट- लोज असंतोपी चक्रवर्ती दुःखीने तेथी चक्रवर्ती राजान पोताने खाधीन एवं राज्य गेडीने पण संतोषरूप अमृतनी तृष्णाथी तत्काळ निःसंगपणाने स्वीकारे . ज्यारे ध- गनी चा निवृत्त करीए बीए त्यारे संपति पडखेज आवीने रहे वे कारण के का. नने आगळथी ढांकीए बीए त्यारे अंदर शब्दातज वधे ठे. जेम ने डोकवाटी गधं चराचर विश्व ढंका जाय , तेम एक संतोष धारण करवायो प्रले . थाय ने. इंजियोनुं दमन अने कायाने पीडा करवानुं शुं प्रयोजन ? नाम सोपस वाथी मोक्षलक्ष्मी सामु जुवे जे. जेन मुक्ति जेवं सुख जोगवे ने तेन जीयता उता पण मुक्त ठे. मुक्तिने माथे कांश शीगडं होतुं नथी. राग शेषथी संयुक्त अने विषयमी उत्पन्न MENUSUAL ए ।
४ गयेवू मुख शा कामर्नु ? केमके संतोपथी उत्पन्न थयेवू सुखज मोक्षप्राप्ति योग्य क. या न्युनताबाळु नत्री. बीजाने तृत करनारा एवा शालोनां सुनापित शा कागनां ठे? जेजेनी इंजियो मलीन ठे तेलए संतोगना स्वाद सुलज शोधु जोश्र, करे वारा!! जो तुं कारणने अनुसरनारांज कार्यो होय एवं मानतो होय तो संयना आनंदनी को- जना अपार आनंदनी प्रतीतिकर. जे तीव्रतप कर्मने निर्मूब करना कहेवाय ते पण जो संतोपरहित होय तो निष्फळ ठे. सुखार्थी पुरुषोने कृषि, सेवा, पशुपाळकृत्ति छने व्या- पार करवानी शी जरुर ठे? कारण के संतोपर्नु पान करवाथी शुं तेनो आत्मा निवृत्तिगु. खने नथी पामतो? तृणनी शय्या उपर सुनारा पण संतोषीने जे सुख थाय ने ते सुख म्नी शय्यापर सुनारा पण संतोष वगरना पुरुपोने थतुं नथी. संतोषी धनवान पुरुषो समर्थ पुरुषोनी पासे तृणसमान लागे ठे अने संतोषी पुरुपोनी पासे समर्थ पुरुषो पण तृण लमान लागे . चक्रवर्तीनी अने इंडादिकनी संपत्ति प्रयासजन्य अने नश्वर जे, परंतु सं- तोपथी थयेधुं सुख आयासरहित थाने नित्य ; माटे सारी बुद्धिवाळा पुरुचे सर्व दोषणा स्वानरूप योजने पूर करवाने शाटे अजसुखना गृहरूप संतोषनो आभय करतो. H । na संग વે आ प्रमाणे कषायने जितनार प्राणी या नवमो पण शिवसुखने नजनारो थाय ने अने परलोकमा अवश्य शाश्वत शिवमुखने प्राप्त करे ठे. श्री शांतिनाथजीनी देशना. अहो! था चार गतिवानो संसार दावानळनी जेम अनेक पुःखोनी परंपरानुं मूळ कारण के. मोटां मंदिरने आधारभूत जेम स्तंन होय, तेम ते संसारने क्रोध, मान, माया, अने लोन ए चार कषाय चार स्तंचरूप दे. ते कषाय क्षीण थतां संसार पोतानी मेळे क्षीण थइ जाय . जेम 'मूळी सूका जतां वृक्ष एनी मेळेज सुका जाय डे.' पण इंजियोनो जय कर्यावगर ते कषायने जीतवा कोई समर्थ थतुं नथी. केमके प्रज्वलित अनि विना सुवर्णतुं जाड्य हणातुं नथी. चपळ अने उ. मार्गे चालनारा ए इंजियरूप अदांतअश्वो प्राणीने खेंचीने तत्काळ नरकरूप अरण्यमां लइ जाय जे. इंडियोश्री जीताएलो प्राणी कषायोथी पण परानव पामे ३. 'वीर पुरुषोए जेनी वचमांनी इंटो खेंची लीधी होय, तेवो किल्लो पनी कोनाथी खंडित न थाय ?' नहि जीताएली प्राणीउनी इंजियो तेने कुळघात, पात, बंध. अने व. * ए३ धने माटेज थाय ठे. स्वार्थ परवश एवी जियोथी कयो पुरुष नथी हेरान पतो? कदी ते शास्त्रार्थने जाणनारो होय तथापि इंजियोने वश धवाथी माणस वाळकनी पेठे चेष्टा करे दे. या करतां धारे ते इंजियोनुं सजावालु स्थानक कयुं वतावीए के जेनावडे जरत राजाए पण बाहुवळ जेवा बंधु नपर चक्र मूक्यु! बाहुबळिनो जय अने जरतनो परा- जय ए जय पराजयने विषे पण सर्व इंजियोनुं चेष्टितज . चरम लवमा रहेला पुरुषो पण जेनावडे शस्त्राशखि युद्ध करे ठे, तेवा इंजियोना पुरंत महिमाथी लाजवा जेवू ठे. कदी प्रचंड चरित्रवाळी इंजियोथी पशु भने सामान्य मनुष्यो दंडाय, पण जे मोहने शांत करनारा अने पूर्ववेत्ता होय ठे, ते पण दंडाय ते अति अद्यूत वार्ता जे. इंजि- योए जीती लीधेला देव, दानव, मनुष्य अने तपस्वी पण निंदितकर्म करे, ते केवी खे. दनी वात ! इंजियोने वश थवेला प्राणी अखाद्यवस्तु खाय डे, अपेय वस्तुपीए वे अने अगम्य साथे गमन करे . निर्दय इंजियोथी हणाश् गयेला प्राणीजे कुल शिलथी रहित थश् वेश्यानां पण नीचकाम अने दासत्व करे . मोहांध मनवाळा पुरुषोनी परऽव्य थने परस्त्रीमांजे प्रवृत्ति थाय ने ते जाग्रत इंडियोनोज विलास के. जे इंजियोना वश XXX****KKXXKK********** X** संग (४ पणाने सीधे दाय, पग अने इंद्रियोनो वेद तेमज मरण पण थाय , ते इंजियोनी वा- नज शी करवी? जेजे पोते इंजियोथी जिताइ गयेला अने बीजाने विनयतुं ग्रहण क- गये ठे, तेवा पुरुषोने जो विवेकीपुरुषो हाथवडे मुख ढांकीने इसे 2. श्री बिसराग मनु विना अथी मांडीने एक कीडा सुधी सर्व जंतु इंजियोथी जीताश् गयेलाज . चाथिणीना स्पर्शथी उपजता सुखने शास्वादन करवानी श्वाथी सुंढने शसारतो हस्ति रात्काळ आलान (खीलो) बंधना केशमा आवी पडे दे. अगाध जळमां विचरनार मीन गळगतमांसने गळतां ढीमरना हायमां दीनपणे आवी जाय . मत्त मातंगना गंडस्थल उपर गंधने लोने जमतो जमरो कर्णतालना आघातवडे तत्काळ मृत्यु पामी जाय . सुवर्णना ठेत् जेवी दीप शिखाना दर्शनश्री मोहित थयेलो पतंग सहसा दीपमां पडीने मग्ण पामे ठे. मनोहर गीतिने सांगळवामां उत्सुक एवा हरिण कान सुधी धनुष्यने खेंचीने रहेला शीकारीना वेध्य थ पडे बे. एवी रीते एक एक विषय सेववाथी पंचत्व प- माय तो एक साये पांचे विषयो सेववाथी केम पंचत्त न पमाय? ते माटे महामति पुरुषे मनःशुद्धिवडे इंडियोनो जय करवो, केमके तेना विना यम नियमथी कायाने ए४ केश पमाडवा ते वृथा . जे इंजियोना ग्रामने जीततो नयी ने मुम्बे प्रतिवोध पामी शके , माटे सर्व पुःखमांधी मुक्त श्रवाने इजियोनो जय करवो. जियोनी सर्वथा त्र- वृत्ति करवी नहि तेथी कांइतेनो विजय अतो नश्री, पण तेनावडे उपजता राग वेषयी मुक्त बबु, जेथी तेनी प्रवृति पण तेना जयरूप थाय . पठी ते इंजियोना विषय तेनी पाने रत्या होय तोपण इंजियोथी स्पर्श करवाने अशक्य थाय ; माटे बुद्धिमान पुरुपे नेमा जे गग छेप उपजे तेने तजी देवा. सदा संयमी योगीनी इंजियो हणायेलीज होय , शाने तेत्री तेनुना निहित अर्थ हणायेला होता नश्री; अने अहितकारी वस्तुन गायेव होय . जीतेली इंजियो मोक्षने माटे पाय ठे, अने नहि जीतेली संसारने माटे पाय : माटे तेमां जे तफावत तेने समजीने जे योग्य लागे ते कर. रु विगेरेना कोरलासमां अने पापाण विगेरेना कगेर स्पर्शमा जे प्रीति ने अनीति भाय ते ते निगा ठे, पधारी तेनो त्याग करवावडे सर्श इंडियनो जय कावो.अश्य पदार्थाना मानिए समां याने कटुरसमां प्रीति अने अनीति बन्नेने तजीने जीवनाईजिसने जीती बी. नुगंध यने उगंध प्राणे जिमां प्राप्त यतां तेने वस्तु परिणामरूप बिचारीने प्राण दे० सं० । एय इंडियनो जय करवो. मोदर के नगारु रूप जोक्ने तेनावडे उपजता हर्ष भने जुगुप्सानो त्याग करी चाइजियने जीती लेवी. वीणादिकना श्राव्य-मधुरस्वरमां अने गधेडा विगैरेना मुश्राव्य स्वरमा रति अने जुगुप्साने जीतवाथी श्रोत्रंपियनो जय थाय . कोण सारो के नगरो एवो विषय नथी के जे इंडियोग अनेक वखत नोगव्यो न होय, तो शा माटे हवे स्वस्थपणाने न सेवq ? कोश्वार शुज विषयो अशुन यश् जाय डे अने अशुन विषयो शुज थइ जायचे, तो इंडियोथी कोनामां राग धरवो के को. नामां विराग धरवो ? कदी कोई कारणथी ते विषय रुचिकर के अरुचिकर थाय पण तत्वश्री जोतां कदी पण पदार्थोमां शुज के अशुलपणुं होतुं नथी, तेथी जे प्राणी म- ननी शुद्धिश्री इंजियोने जीती कषायने क्षोण करे , ते थोडा काळमां अक्षीण सुख- वाळा मोक्षमा जाय . श्री कंथुनाथजीनी देशना. मोटा पुःखनु कारण एवो आ संसाररूप सागर चोराशी लाख योनिरूप जलन- मरीठमां पडवावडे अति जयंकुर ने, ते जवसागरने तरवामां समर्थ एवी नाविका वि- *XXXXXXXX एय.
वेकी जनोने इंघियरूप उर्मिना जय साथे मनःशुद्धि करवी, ते ठे. विज्ञानोए मनः गुधि निर्वाणमार्गने वतापनारी अने कदीपण नदि बुफे तेवी एक दिपिका कदेली ठे. मनःशुफि होय तो जे अठता गुणोठे ते सत् थाय ठे, अने उता गुण कदिपण अवता यता नथी; माटे प्राज्ञ पुरुपोए सदा मनःशुद्धिकरवी. जे मनःशुधि कर्याविना मुक्तिने माटे तपस्या करे , ते नाव ठोडी महासागरने वे नुजाए तरवाने श्छे . तपस्वीननी मनःशुगिरनी सर्व क्रिया अंधने दर्पणनी जेर निफळ पाय ठे. मुक्तिमा जवानी क्यायो तप करता प्राणीनने चक्रवात (वंटोलीया) नी जेम चपळ चिन को बीजी त- रफज नांखी देवे, अर्थात मुक्तिमां नहि जवा देतां अन्य गतिमां लइ जाय . निरं. कुश व निःशंकपणे फरतो मनरूपी निशाचर आ त्रण लोकने संसारना जंडा खाडामां पाडी नाखे . मननो रोध की वगर जे माणस योगपर अझा राखे ते पगवडे गाममा जवाने श्छनार पंगु माग्यसनी जेन उपहात्यने पामे के. मननो निरोध करवाथी सर्व क- मनो पण निरोध याय ठे, थने मनने नहि रंधनारानां सर्व कर्मो प्रसरी जाय रे.आ मन- रूपी कपि विश्वमा परिव्रमण करवामां लंपट डे, तेथी तेने मुक्तिनो चावाळा प्राणी.
--- दे० सं० Man ए३ 44 . * Dow- जए यत्नश्री कबजे राखतो. सिझिने श्वनारा प्राणीए अवश्य मननी शुकि करवी, ते सिबाय लग, शुत अने यम, नियमवडे कायाने दंड आपत्रो, ते कशा कामनो नथी. म- गनी गुडेि राग द्वेपनो जय करवो, जेनी छात्मा जाच मलिनता ठोडीने स्वस्वरूपमा स्थिर यार." श्री अरगामजीदीमेशना. धर्म, अर्थ, कान ने मोश-ए चार पुरुषावना एशंतमुख सागर एवो मोद पुरुषार्थ मुख्य ठे, रो.ो साधना ध्यान , ते सदा मनने आधीन . ते मनने योगी आत्ताधीन करे ठे, पण रागादि शत्रु पाग दवायीने ते जनने पराधीन करी दे . ए मनने सारी रीते रक्षण करीने राख्युं होय तोपण सहजनात्र मिज पामीने पिशाचनी जेम रागादि तेने वारंवार बळे . रागादिरूप तिमिरथी ज्ञाननो नाश करनारं अज्ञान अंधने अंधनी जेम खेंचीने प्राणीने नरकना खाडामां पाडी दे ठे. अव्यादिकमां जे रति अने प्रीति-ते राग अने तेमां जे अरति अने अप्रीति ते शेष एम विधानो कहे ते. ए राग अने क्षेव सर्व प्राणीना दृढ वंधनरूप बे, अने सर्व फुःखरूप वृदोना मूल अंकुर RKEXXXXXX*** ए६ Kakka है. जो ए राग हेप जगत्मा न हात तो सुखमां कोण विस्मय पामत ? फुःखमां कोण कृपण यात ? अने मोक्षाने कोण न पामत ? राग बिना रूप अने व विना राग रहेनोज नयी, न पन्नेमांधी एकनो त्याग करतां बनेनो साग पाय ठे. कामादि सर्व दोनो रा- गनो परिवार ठे, अने मिथ्यानिमान प्रमुख लेपनो परिवार . ते राग द्वेपनो पिता, चीज, नायक के परमेश्वर नोह , थने ते तेमनाथी अजिन्न के तेत्रो सर्व दोषोना पि- नामद पवा ते मोश्री घणी संचाळ राखीने रहे योग्य है. संसारमा आत्रण (राग, केप, ने मोद) दोपज ठे, ते सिवाय बीजो को दोप नत्री. ते त्रण दोपथीज आ संसार वारिधिमा सर्व प्राणी तम्या करे . जीव स्वनावे स्फाटिकमणि जेयो निर्मक ठे पण ने त्राग दोयनी उपाधियी तापपणे जणाय ठे. अहा! आ आझुं विश्व राजा वग- के जेवी तेमा रदेला प्राणीनुं ज्ञान साख अने स्वरूप ते बुंटारा जोतां जोतामा बुंटी से . जे प्राणी निगोदमां अने जेन नजदीकमा मुक्ति जबावाला ने ते सर्वनी उपर तेमनी निर्दय सेना श्राचीने पडे ठे. शुं तेमने मुक्ति साये वैर वे के मुमुकु साये बरने के जेवो ते बनेनो घतो योग ते अटकावे ? A *. 4 संग दे० ए उत्तम मुनि बने लोकमां अपकार करनारा एत्रण दोषयी जेवा जय पामे वे तेवा व्याघ्र, सर्प, जल अने अग्नियी नय पामता नश्री, श्रावो आ महा संकटवाळो मार्ग महा योगीनए. आश्रित करेलो ते के जेनी वन्ने वाजु राग द्वेषरूप व्याघ्र अने सिंह उना वे. निर्वाणपदनी श्चा करनारा प्रमादरहित पुरुषोए समनावने अंगीकार करीने ए राग द्वेप शत्रुनो जय करतो. श्री मल्लिनाथजीनी देशना. आ संसार स्वतः अपार उतां पूर्णिशाना दिवसवडे समुनी जेम रागादिकथी विशेष वृद्धि पामे . जे प्राणी अमंद आनंदने उत्पन्न करनार समतारूप जळमां स्नान करे ये तेजेना राग वरूप मल तत्काळ धोत्रा जाय . कोटी जन्म सुधी तीव्र तपने आचरवावडे प्राणी जे कर्मने इणी शकतो नत्री ते कर्मने समताना आलंबनयी अर्ध क्षणगंगी नांव ले. कर्म अमे जीत्र जे साये सको गयेला छेतेने ज्ञानबड़े आत्म नि- श्चय करनार साधुपुरुष सामायिकरूप शलाकात्री जुदा करी देने. योगोचुरुषो सामा- यिकना किरणबड़े रागादिक अंधकारनो नाश करो योतामां परमात्म स्वरूपने जोवे , W ए म्वा माटे नित्य और धरनारा प्राणी पण समतावाळा साधुजनना मनावश्री परमार मेद परे , इष्ट अनिष्टपणे रहेला चेतन अने अचेतन पदायाँबडे जेनुं जा जोड़ पाएं नवीन पुकामांज समता कडेवाय ने, बाहु उपर गोशीप चंदननो लेप करे अयथा ल- नवी नतो द करे नो पण जेनी मनोवृनि नेदाय नहि-समान व नानां अनुपम समना एम समजवू. स्तुति करनार तथा प्रीति राखनार अने कोघांध तया गाळो यापनार उपर जनुं चिन समान वर्त ठे ते पुरुपज समतानुं अवगाहन करे . जेमां कांड होम, जप के दान करवू पडे नहि तेन उता मात्र समताश्रीज परम निवृत्ति (मोक्ष) प्राप्त वाय. नादा! ते केवी अमूल्य खरीदी! प्रयत्नयी खेंचेला अने क्लेशदायक रागादिकनी उपा. सना शा मार्ट करवी ? प्रयत्न वगर मेळवी शकाय तेवू अने मनोहर सुखकार समता- पागंज धारण करवं. परोक होवाने ली स्वर्ग अने मोद तो गुप्त ठे पाण समता, सुन्न नो समंध होवात्री प्रत्यक्ष के नेो कोइ ढांकी शकतुं नथी. कविना कडेवाग्री रुड गया श्यमृतपर शा माटे मोदित गर्छ ? जेनो रस पोताना अनुनवमां आवे ठे एवा सम. नारूप अमृत निरंतर पान करवू. खाद्य, लेख, त्रुष्य, अने पेय-ए चारे प्रकारना रसात्री देव सं० विमुख एवा मुनिल पण हमेशां स्वेचाए समतारूप अमृतरसने वारंवार पीधा करे . जेना कंठमां सर्प नांखे के मंदार पुष्पनी माळा पहेरावे, तथापि जेने प्रीति के अप्रीति थती नथी ते खरेखरो समतानो पति . जे गुढ नथी, अवार्य नयी अने वीजी को रीते जेनी प्राप्ति मुश्केल नथी एवी एक समताज अझने के बुद्धिवानने आ संसाररूप पीडार्नु औषध ठे. अति शांत एवा योगी-मां पण एक क्रूरकर्म रहेढुंबे के जे समता- रूप शस्त्रयी रागादिकना कुळने हणी नाखे . समतानो परम प्रनाव प्रथम तो एज डे के जेथी एक आई क्षणमां पापी जनो पण शाश्वतपदने पामी जाय जे. जेना होवाथी झान, दर्शन अने चारित्र एत्रणं रत्न सफळ थाय , अने जे न होबाथी ते त्रण रत्न नि- फळ थाय ठे एवा महा पराक्रमी समतागुण थी सदा कल्याण . ज्यारे उपसर्गो आवी पड्या होय अथवा मृत्यु प्राप्त थयेल होय त्यारे तत्काळ करवा योग्य अने श्रेष्ट उपाय समताना जेवो बीजो को नथी. राग द्वेषनो जय करवाने श्वता एवा पुरुषे मोदरूप वृक्षतुं एक वीज अने अति अद्यूत सुखने थापनाउं समतापणुं सदा धारण करवू.
N MO44. श्री सुनिनुबनस्वामीनी देशना. कार मनुजमानी बननी जेमा ठासार संसारमाथी उत्तम साररूप धर्मने प्र- हण करवो. ते धर्म संगा, सत्यवचन, पवित्रता, ब्रह्मचर्य, निम्कंचनपणुं, तप, क्षमा, मृउना, सरलता, थने मुक्ति ए दस प्रकारे . पोताना देङ्मां पण चारहित. पोता. नानमां पण ममताए जित, ननस्कार करनार अने अपकार करनार प्राणी उपर निरं- तर समदृष्टि राखनार, निले उपसर्ग तथा परीसहोने सहन करवाने समर्थ, नित्य मे- व्यादिक नावनायुक्त दिवाळो, क्षमावान, विनयी, इंडियोने दमनार, गुरु शास- नमा अखाळू अन जाति विगरे गुणोत्री संपन वो प्राणी यतिधर्मने माटे योग्यता- वाळो ये. मगकित मूळ पांच अणुव्रत, त्रण गुणवत अने चार शिक्षाबत एम बार प्रकारे . गृहस्यना धर्म ते. KER १ न्वायत्री अव्योपार्जन करनार, २ शिष्टाचारनी प्रशंसा करनार, ३ सरखा कुळ- शीलवान अने वीजा गोनवाजानी साये विवादसंबंध जोडनार, ४ पापत्री व्हीनार, ५ प्रमिक देशाचार भानरनार, ६ सद्रीपण यावर्णवाद नदि बोलनार, तेलां पण राजा.
, बी दे HUNU सं० एए -- KKKHKKKKKKKKK दिना तो विशेपे करी अवर्णवाद नहि बोलनार, अति प्रकाश के अंति गुप्त नदि तेवा, सारा पाडोशवाळा, अने अनेक निकळवाना मार्ग वगरना घरमां निवास करी रहेनार, ७ सदाचारी पुरुषोनी साथे संग राखनार, ए माता पितानी पूजा करनार, १० नपञववाळा स्थाननो त्याग करनार, ११ निंदितकार्यमां नहि प्रवर्त्तनार, १५ आवकना प्रमाणमा खर्च करनार, १३ अव्यनी स्थिति प्रमाणे वेषराखनार, १४ आठ प्रकारनाबुझिना गुणे युक्त, १५ हमेशां धर्म सांजळनार; १६ अजीर्णमां जोजननो त्याग करनार, १७ पा- चनशक्ति प्रमाणे वखतसर नोजन करनार, १७ एक बीजाने बाध न करे तेवी रीतेत्रण वर्ग (धर्म, अर्थ, काम) ने साधनार, १ए अतिथिनो, साधुनो अने दीन पुरुषनो यथायो- ग्य सत्कार करनार, २० कदीपण दुराग्रह नहि करनार, २१ गुण उपर पक्षपात रास्त्र- नार, २२ देशकाळने अनुचित आचरण तजी देनार, २३ स्वपरना वळावळने जाणनार, २४ सदाचारी अने ज्ञानधनी पूजा करनार, २५ पोष्यवर्गनुं पोषण करनार, २६ दीर्घ दर्शी, २७ विशेष जागनार, २७ कृतज्ञ, श्ए लोकप्रिय, ३० लज्जावान, ३१ दयालु, ३२ सौम्य ३३ परोपकार करवामां तत्वर, ३४ अंतरंग ब शत्रुना वर्गनो परिहार करनार, एए ३५ इंजियोन वश गखनार एवो पुरुप गृहस्थधर्मने योग्य ठे. (अर्थात आ मार्गानुसा- रीना ३५ गुणने धारण करनार प्रागी गृहीधर्म-समकित मूळ बारे व्रत ग्रहण करवायो- ग्य ले. या संसारमा मनुष्यजन्मनी साफल्यताने श्वनारो पुरुष जो यतिधर्म लेवाने अ- शक्त होय तो तागे सदा श्रावकधर्म आचरवो. श्री नमिनाथजीनो देशना. या संसार असार , धन नदीना तरंग जेवू चंचळ ठे, अने शरीर विजळीना विक्षास जे नाशवंत ठे, तेत्री चतुरजने ने त्रणेमां सर्वथा अनास्था रात्री मुमुन् पक्ष मोक्षमार्गरुप यतिधर्मने विष प्रयत्र करवो. जो तेन करवाने अशक्त होय तो तेनी था. कांक्षा गखी समनियुक्त बार प्रकारना श्रावक धर्पने माटे तत्पर g. श्रावके प्रमाद गोडी मन, वचन, कायाग करी धर्म संबंशी चेष्टावडेज अहोरात्री निर्गमन करवां. श्रा- वके वाहा मुर्नमा उनी परमेष्टिमंत्रनुं स्मरण करीने विचार के मारो शो धर्म ? कंवा कुळनो ? ने मारे गुंबत ठे? पठी पवित्र पर पुष्प नैवेद्य अने स्तोत्रवडे गृह- चैत्यमा देवाजा करी. यत्राशक्ति पचकारण करीने पनी मोटा देरासरे ज. त्यां निधि १ सं० . -un-. -monam HP- बड़े प्रवेश करी प्रजुने त्रण प्रदक्षिणा करवी, अने पुष्पादिकवडे प्रजुने पूजीने उत्तम स्तो- बडे स्तुति करवी. पठी गुमनी पासे जर वंदनापूर्वक विशुझानाबाळा प्राणोए पच्च- रकाणने प्रकाशित करवू (पञ्चरकाण लेवें). गुरुनां दर्शन थतांज उना थर्बु, तेमना था- गमनने वखते सामुंज, मस्तकपर अंजली जोडवी, पोते आसन नांखी देवु अने गुरु आसनपर वेसे एटोक्तिपूर्वक पर्युपासना करवी; तेमज ज्यारे गुरु जाय त्यारे पाबळ जवू. आ प्रमाणे करवाथी गुरु महाराजनी प्रतिपत्ति थाय बे. पठी गुरु पासेथी पाग फरीने पोताने घेर जवं, अने पनी सद्बुद्धिपूर्वक धर्मना अविरोधपणे अर्थ चिंतन (व्या. पार उद्योग) कर. पठी मध्यान्हकाळे फरी जिनपूजा करीने नोजन करवू. त्यारवाद शास्त्रवेत्ताननी साये शास्त्रोनु रहस्य विचारवं. पली संध्या बखते फरी- वार देवार्चन करी, आवश्यक कर्म (प्रतिक्रमण) आचरQ अने पड़ी उत्सम प्र- कारे खाध्यायध्यान करतुं. रात्रे योग्यसमये देवगुरुना स्मरणश्री पवित्र अक्ष अ- हप निझा करवी, अने प्रायः अब्रह्मपणाने वर्ज. बचमां जो निखानो बेद थाय (निला उडी जाय) तो स्त्रीना अंग विषे चिंतन करवू, अने महात्मा मुनिए जे तेनाश्री नि- KXXX १० वृत्ति करी ले तेनो विचार करतो. स्त्रीनुं शरीर, ग्रंयी, विष्टा, मूत्र, मन, क्षेप्न, मज्जा अने अस्यियी नरपुर , तेमज स्नायुथी सीवेली चर्मनी कोपळीरूप ते. जो नीना शरीरतुं अंदरना अने बहारना नागनुं विपर्ययपणुं करवामा आवे, अर्थात् अंदरना नागने बहार लाववामां आवे तो दरेक कामी पुरुपे गीध अने शियाळयकी तेना शरीरनुं रक्षण करवू पडे. जो कामदेव स्त्रीरूप शस्त्रयो आ जगतने जीतवाने श्वतो होय तो ते मूढ बुद्धिवाळो ह. लका पीठातुं शस्त्र शा माटे लेतो नथी ? अहो संकल्पमांथी उत्पन्न थनारा कामदेवे या विश्वने विडंबित कयु ठे, पण से उःखमूळ संकल्पज ठे' एवं चिंतवन करवू. जे जे वाधककारी दोप होय, तेनो प्रतिकार चिंतववो, अने तेवा दोपथी मुक्त एवा मुनि- ने विप र्प पामवो. सर्व जीवोने विपे रहेली महापुःखकारक नवस्थितिने विपे वि- चार करो खनावधीज सुखदायक एवा मोक्षमार्गनो शोध करवो. जेमा जिनेश्वर देव, दयाधर्म अने मुनि गुरु ठे एवा श्रावकपणानी कयो अमूढ (पंडीत) जन श्लाघा न करे? वळी उत्तम प्राणीए ते समये यावा मनोरथ करवा के "हुँ जिनधर्मरहित चक्र- वर्ती श्रवाने पण श्चतो नथी, परंतु जैनधर्मवासित किंकर के दरिद्धी थवाने धुं हुं. **RKKHY सं० दे० ११ KKKAR वळी सर्व संग बोडी दक्ष, जीर्ण वस्त्र पहेरी, मलीन शरीर राखी अने माधुकरीवृत्ति यंगीकार करी हुँ मुनिचर्याने क्यारे आचरीश? उःशील जनोनो संसर्ग ठोडी, गुरुना चरण रजनो स्पर्श करी, योगनो अभ्यास करतो सतो हुंआ संसार ठेदवाने क्यारे स- मर्थ अश्श ? अर्ध रात्रे नगरनी वहार कायोत्सर्ग करीने स्तंनवत् ययेला मारा शरीर साथे वृपनो क्यारे पोताना स्कंधने घस्या करशे ? वनमा पनासन करी अने मृगना व- चांने उरसंगमां राखीने रहेला एवा मारा मुखने वृद्ध मृगो क्यारे आवीने सुंघशे? शत्रु अने मित्रना, तृण अने स्त्रीमां, सुवर्ण अने पाषाणमां, मणि अने मृतिकामां, तेमज मोक्ष अने संसारमा मारी समानबुछि क्यारे थशे? आ प्रमाणे मुक्तिगृहनी निसरणी रूप गुणश्रेणी उपर चडवाने माटे परम आनंदरूप लताना मूलभूत मनोरथो हमेशा कर्या करवा." आवी रीते अहोरात्रिनी चर्या प्रमादरहितपणे आचरतो अने यथार्थरीते कहेला वृतोने विषे स्थिति रहेतो श्रावक गृहस्थपणामां विशुझ पाय ठे. श्री अरिष्टनेमिनाथजीनो देशना, सर्व प्राणीनने लक्ष्मी विद्युतना विलास जेवी चपळ ने, संयोग बेवटे वियोग- ***************XXXXXXX १०१ नेज प्रात कगवनारा अन बनामां प्राप्त अयेला अर्थ जेवा ठे, यौवन मेवनी वाया जेर्नु नागवंत , अने प्राणीनुं शरीर जळना परपोटा जेवू के तेयो या कासार संसारमा बोजु कांउ पाग सार नगी. मात्र ज्ञान, दर्शन अने चारित्र पाळg पज सार वे. तेमां त- व नगर जे अजा, ते सम्यग्दर्शन कदेवाय ठे, यथार्थतत्त्वनो बोध ते ज्ञान कहेवाय अने गावय योगनी विरति ते मुक्तिनुं कारण चारित्र कठेवाय ठे. ते चारित्र मुनि- जन सामयाणे अने गृदयाने देशयी होय रे. आवक वावजीवित देशबारित्रमा नया, नई साधुतना नुपालक अने संसारना स्वरूपनो जाणनार होय ते. श्रावके ? नदिग, २ मांस, ३ माखण, ४ मधु, ५-ए पांच प्रकारना उदंबरादि वृतानां फळ, १० अनंनकाय (कंदमूळ) ११ यज्ञात (अजाण्यां) फळ, १२ रात्रिनोजन, १३ काचां गोरस (बुध. दही, वामनी) साये मळेनुं द्विदल, १४ पुष्पित नान, वे दिवस व्यतीत श्रयेवू दही अने कोही गयधुं अन्न-ए सर्व अनदयनो त्याग करवो. जेम पुरुप चतुर होय ते उतां दुर्भाग्यना उदयग्री स्त्री तेनायी कुर रहे ठे-श्चती नश्री. तम मदिरापान करवाश्री बुद्धि नष्ट श्राय . मदिराना पानश्री जेमनां चित्त पर- ४ torrename.mami--- दे० संग २०३ KAKAKIRKERAYARKHRAMXXXXX**KXKak वश श्रयेलां.ठे एवा पापी पुरुषो माताने प्रिया माने ठे अने प्रियाने माता माने . तेई चित्त चलित थवाथी पोताने के परने अथवा पोताना के पारका पदार्गने जाणता नश्री. पोते रांक तां स्वामी थवेसेठे अने पोताना स्वामीने किंकर समान गारे ले. शवनी जेम चौटामा आलोटता मद्यपानीना सुखमां श्वान बिरनी शंकाची सूत्रे बे, मद्यपा- नना रसमा मग्न थयेलो माणस नग्न थश्ने चौटामा सुवे बे ने लीलावडे पोतानो गुप्त अनिप्राय पण प्रकाश करी दे जे. जेम विचित्र चित्रनी रचना काजळ जूंसवाथी नष्ट श्र जाय , तेम मदिरानां पानथी कांति, कीर्ति, मति, अने लक्ष्मी चाल्या जाय . म. दिरापानी नूत वळग्युं होय तेम नाचे छे, शोकस दित होय तेम पोकारे ले, अने दाह- ज्वर आव्यो होय तेम पृथ्वीपर शाळोटे बे. मदिरा हलाहल विषनी जेम अंगने शि- थिल करे , इंजियोने ग्लानि आपे डे, अने महान् मूळ पमाडे . अग्निना एक तण- णाथी तृणनी मोटी गंजी बळी जाय ते तेम मद्यपानथी विवेक, संयम, ज्ञान, सत्य, शोच, दया अने क्षमा ए सर्व विलीन थइ जाय . मदिराना रसमा घणा जंतु उद्- नवे डे, तेथी हिंसाना पापथी नीरु एवा पुरुष कदापि मदिरापान करवू नहीं. मदिरा. P १०३ पानी आप्यु होय तेने न थाप्यु कहे ठे, ली, होय ते न लीधुं कहे ठे, कयु होय तेने नहीं करेगुं कई ठे अने राज्य विगेरेने मिथ्या अपवाद श्रापी स्वेठाए घके . मूढ बु- किवाळो मधुपानी वध बंधनादिकनो जय बोडी दश्ने घेर वादेर के मार्गे-ज्यां मळे त्यां परजन्यने झुंचवी से . मद्यपान करवाची थयेला उन्मादवाळो पुरुष चालिका, यु- पति, वृक्षा, ब्राह्मणी के चांडालो-सर्व जातिनी परस्त्रीने पण उन्मत्त यश्ने लोगवे . मधुपानी पुरुप रटतो, गातो, लोटतो, दोडतो, कोप करतो, तुष्ट घतो, रोतो, इसतो, स्तब्ध रहेतो, नमतो, नमतो, अने उत्तो रहेतो, एम अनेक क्रिया करतो नटनी नेम नटक्या करे रे. हमेशां जंतुनना समुइनो ग्रास करतां उतां यमराज जेम तुष्ट पतो नथी तेम मधुपानी वारंवार मधुपान करतां उतां पण धरातो नथी. सर्व दोषोनुं कारण मथ के, अने सर्व प्रकारनी आपत्तिनुं कारण पण मद्य ठे, तेथी अपथ्यने रोगीनी जेम मनु- प्ये तेनो त्याग करवो. जे प्राणीना प्राणनो अपहार करी मांसने श्छे , ते धर्मरूप वृक्षना दया नामना मूलने उन्मूलन करे ठे. जे मनुष्य हमेशां मांसजें जोजन करतो उतो दया पाळयाने ".." WLA .
दे० स० More १०३ श्ये बे, ते प्रज्वलित अग्निमां वेलडीनुं थारोपण करवाने श्छे . मांस भक्षण करवामां लुब्ध माणसनी बुद्धि पुर्बुझिवाळी डाकणनी जेम प्रत्येक प्राणीने हणवामा प्रवते . जेन दिव्य जोजन उतां पण मांसनुं जोजन करे ठे, तेन अमृतरसने गेडीने इलाहल विपने खाय . जे नरकरूप अग्निमां इंधणा जेवा पोताना मांसने वीजाना मांसथी पोषवाने श्ये, तेना जेवो बीजो को निर्दय नथी. शुक्र धनेशोधितशी उत्पन्न थ. येद्यु, अने विष्टारसथी वधेयूँ एवं लोहीवडे उरी गयेलु मांस के जे नरकना फळरूप ठे तेने कोण बुद्धिमान नकण करे! अंतर्मुहूर्त पनी जेमा अनेक अति सूक्ष्म जंतुन उत्पन्न थाय , एबुं मांखण विवेकी पुरुषोए कदिपण खावू नहीं. एक जीवनी हिंसामा केटलु वधुं पाप , तो पनी अनेक जंतुमय मांखणने कोण सेवे? जे अनेक जंतु समुहनी हिंसाथीज उत्पन्न थयेवू डे अने जे लाळनी जेम जुगुप्सा करवायोग्य , एवा मधने कोण चाखे? एक एक पुष्पमांथी रस लश्ने मक्षिकानए वमन करेला मधने धार्मिक पुरुषो कदिपण खाता नथी. जंबरडो, बड, पीपर, काक, उधुंबर, अने पीपळानां फळ घणा जंतुनथी आकुळ १०३ 7.4- व्याकुळ होय , तेथी ते पांचे वृदनां फळ कदोपण खावां नहीं. घीजें लक्ष्य मळ्यु न होय श्रने धात्री शरीर काम (पुर्वळ) घर गयुं होय तोपण पुण्यारमा प्राणी जंबरडा- दिक पांच वृक्षनां फळ खाता ननी. सन जानिनां आई कंद, सर्व जातनी कुंपळो, सर्व जातिना घोर, लवण वृक्षानी खचा, कुमारी (कुंवार), गिरिकर्णिका, शतावरी, विरुढ, गडुची, कोमल वली, प- दयंक, शमृतवेल, सूकरजातिना वाळ, थने ते शिवाय वीजा सूत्रमा कडेला अनंतकाय पदार्थों के जे मिथ्याटिनची थज्ञात , ते प्रयत्नथी वर्जवा. गनीर निरंकुश याने संचरता प्रेत पिशाच विगेरे अन्नने उछिष्ट करे ठे, तेयी गनिने वम्यते कोई पण प्रकारचें अन्न जमवू नहीं. घोर अंधकारधी जेनां नेत्रो रंधा जाग , एवा अनेक जंतु अन्नमां पडतां उतां जोवामां आवता नथी, तेवा रात्रिना स. मयमां कोगा नोजन करे? या प्रमाणे नोजनमा विवेकबुझिवाळ होवाथी त अन- दोन तजनारो आवक अनुक्रमे संसारणी मुक्त थ जाय रे.'
संग दे० १०४ श्री पार्श्वनाथजीनी देशना. अहो जव्य प्राणी! जरा, रोग अने मृत्युथी नरेखा था संसाररूप मोटा अर- एयमां धर्म विना बीजो को त्राता नथी, माटे हमेशां तेज सेवा योग्य ते. ते धर्म सर्व विरति अने देशविरति, एम वे प्रकारनो के. तेमां अनगारी साधुऊनो पहेलो सर्ववि- रति धर्म , ते संयमादि दश प्रकारनो ले. अने अगारी-ग्रहस्थनो बीजो देशविरति धर्म बे, ते पांच अणुव्रत, त्रण गुणव्रत अने चार शिक्षाबत एम वार प्रकारनो के. जो ते बत अतिचारवाळां होय तो सुकृतने आपतां नथी तेथी ते. एक एक व्रतना पांच पांच अतिचार , ते त्यजवा योग्य . पेहेढुं व्रत जे अहिंसा, तेमां क्रोधवडे बंध बवि- छेद, अधिकनारनुं आरोपण, प्रहार, अने अन्नादिकनो रोध-ए पांच अतिचार . वीजुं व्रत सत्यवचन, तेना मिथ्याउपदेश, सहसा अन्याख्यान, गुह्य नाषण, विश्वा- सीए कहेला रहस्यनो नेद अने कूटलेख-ए पांच अतिचार ले. त्रीजुं व्रत अस्तेय, (चोरी न करवी) तेना चोरने अनुज्ञा श्रापवी, चोरेल वस्तुनुं ग्रहण करवू, शन्नु राज्यनुं संघन करवू, प्रतिरूप वस्तुनो जेळसंखेळ करवो, अने मान माप तोल खोदां राखवां, *KK****KKKHKK १०४ र पांच अनिचार ते. चोधुं व्रत ब्रह्मचर्य-तेना अपरिग्रहिता गमन, इस्वर परिनहिता गमन, पर विवाद करण, तीन कामनोगानुराग, अने अनंगक्रीडा-ए पांच थतिचार. 2. पांचमुं व्रत अपरिग्रद (परिग्रनुं प्रमाण). तेमां धन धान्य प्रमाणातिकम, तांबा पी- तळ विगेरे धातुनुं प्रमाणानिक्रम, दीपद चतुष्पद प्रमाणातिक्रम, क्षेत्र वस्तु प्रमाणा- निक्रम अने रुप्य सुवर्ण प्रमाणातिक्रम-ए पांच अतिचार . ते अतिचार अनाजना नाना मोटा माप करवाश्री, ताम्रादिकनां नाजनो नानां मोटा करवाश्री, छीपद चतु- पदना गर्न धारणथी अयेल वृद्धिथी, घर के क्षेत्र वबेनी जीत के वाड काढी नांखीने एकत्र करी देवाश्री, श्रने रुप्य सुवर्ण कोइने आपी देवाश्री लागे ते. पण ते व्रत ग्रहण करना- रने लगाया योग्य नथी, स्मृति न रदेवी, उपर नीचे अने तिरा जागे जवाना करेला प्रमाणनुं उलंघन करवू अने क्षेत्रनी वृद्धि हानी करवी-ए पांच हा दिम्बिरति व्रतना अनिचार . सचित्त नक्षण, सचित्तना संबंधवाळा पदार्थनुं नकण, तुठ औषधीनुं नक्षण तथा अपक्व अने कुप्पक्व वस्तुनो आहार-ए पांच अतिचार लोगोपनोग प्र- माण नामना सातमा व्रतना के. ए अतिचार नोजन आश्री त्याग करवाना ते अने ३ दे० सं० NM Swana १० बोजा पंदर कर्मची त्यजवाना, तेमा खर कर्मनो त्याग करवो. ए खर कर्म पंदर प्रका- रना कर्मादानरूप ने, ते आ प्रमाणे. अंगारजीविका, वनजीविका, शकटजीविका, ना- टकजीविका, स्फोटजीविका, दंतवाणिज्य, लाखवाणिज्य, रसवाणिज्य, केशवाणिज्य, विपवाणिज्य, यंत्र पीडा, निलांबन, असतीपोषण, दवदान अने सरः शोष-ए पनर प्रकारना कर्मादान कहेवाय ठे. अंगारानी नही करवी, कुंनार, लुहार तथा सुवर्णकार- पणुं करवू अने चुनो तथा इंटो पकववी. ए कामो करीने जे आजीविका करवी ते अंगार जीविका कहेवाय . बेदेला ने वगर ठेदेला बनना पत्र, पुष्प अने फळने लावीने वे- चवा, अने अनाज दळवू, खांडवु-ए काम करीने जे आजीविका करवी ते वनजीविका कहेवाय जे. शकट ते गाडां अने तेना पै, धरी विगेरे अंगने घडवा, खेडवा अने वे- चवा, एथी जे आजीविका करवी ते शकटजीविका कहेवाय . गाडां बळद, पाडा, जंट, खर खच्चर अने घोडाऊने नाडे आपीनार वहन करावीने तेनावडे जे आजीविका करवी, ते नाटकजीविका कहेवाय . सरोवर तथा कुवा विगेरे खोदवा अने शिला पा- पाणने घडवा, एम पृथ्वी संबंधी जे कां आरंन करवा अने ते वडे आजीविका करवी १०५ ते स्फोटजीविका कहेवाय . पशुऊना दांत, केश, नख, अस्थि, त्वचा, अने रेवाडां विगरे तेना नुत्पनि स्थानेश्री ग्रहण करीने ते उस अंगोनो जे व्यापार करतो, ते दंतवा- णिज्य कडेवाय ते. लाख, मनशीळ, गळी धावडी अने टंकणखार बीगेरे दस्तुनो जे व्यापार करतो ते पापना ग्रहरूप दाखवाणिज्य कहेवाय ते. मांखण, वस्त्री, मध अने मदिगनो व्यापार करवो ते रसवाणिज्य कवाय . अने बे पगवाळा मनुष्यादि अने चार पगवाळा पशु आदिनो जे व्यापार करवो ते केशवाणिज्य कवाय ते. कोर पण जानतुं फेर, कोइ पण जातवें शस्त्र, इल, यंत्र, लोह अने हरिताळ विगेरे जीवितनो नाश करनारी वस्तुन्नो जे व्यापार करयो ते 'विषवाणिज्य' कहेवाय ठे. तिस, शेरडी, लव लाने एरंड विगैरे जळ यंत्रादिक यंत्रोधीजे पावना तथा पत्रमांधी तैन-यत्तर काढीने तेनो जे व्यापार करवो ते यंत्रपीडा कहेवाय छे. पशुना नाक बींधना, डाम दे- ने आंकवा, मुष्कोद (खासी करवा) पृष्ट नागने गाळया अने कान विगेरे अंग वीं- धवा, ते निलावनकर्म कदेवाय . अव्यने माटे मेना, पोपट, मार्जार, कुकडा झाले मोर निगेरे पाहीने पाळवा पोपवा अने दासीउनु पोपण करवू, ते 'अततीपोषण' कहेवाय ठे. *KKKKK acter दे० सं० १०६ व्यसनथी अथवा पुण्यतिथी एम वे प्रकारे दावानळर्नु आपते दवदान कद्देवाय ते. अने सरोवर, नदी तथा अहो विगेरेना जळने शोपी लेवाना उपाय करवा, ते सरःशोप कदेवाय ठे. आ प्रमाणे पंदर कर्मादान समजवां अने तेनो त्याग करवो. संयुक्त अधि- करणता, उपजोग अतिरिक्तता, अति वाचालता, कौकुची अने कंदर्पचेष्टा-ए पांच अ- नर्थदंड विरमण नामना आठमा व्रतना अतिचार . मन, वचन अने कायाची पुष्ट प्रणिधान, अनादर, अने स्मृतिनुं अनुपस्यापन ए पांच सामायिकव्रतना अतिचार . प्रेष्य प्रयोग, आनयन प्रयोग, पुद्गलनो प्रक्षेप, शब्दानुपात अने रुपानुपात-ए पांच देशावकाशिक व्रतना अतिचार ने. संथारादिक बरावर जोया विना के प्रमाा विना मुकवू ने लेवु-प्रमाद, अनादर अने स्मृतिनुं अनुपस्थापन-ए पांच पौषधव्रतना अति- चार . सचित्तनी उपर मुकी देवू, तेनावडे ढांक, काळनुं उलंघन करी आमंत्रण क- रखा ज, मत्सर राखवो अने व्यपदेश करवो-ए पांच चोथा अतिथि संविनाग नामना शिदाव्रतना अतिचार . आ प्रमाणेना अतिचारोए रहित एवा व्रतने पालनारो श्रावक पण शुखात्मा थर अनुक्रमे जवबंधनथी मुक्त थ जाय . १०६ 4 श्री महावीर जिन देशना. 'अहो! या संसार समुजना जेवो दारुण गे, अने तेनुं कारण वृक्षना बीजनी जेम कर्मज . पोतानाज करेला कर्मथी विवेकरहित थेयेलो प्राणी कुवो खोदनारनी जेम अधोगतिने पाने ठे अने शुरू हृदयवाळो पुरुष पोताना कर्मथी मेहेल बांधनारनी जेम नकंगतिने पामे ठे. कर्मना बंधनुं कारण एवी प्राणीनी हिंसा कदीपण करवी नहीं. हमेशां पोताना प्राणनी जेम वीजाना प्राणनी रक्षामां तत्पर रहे. आत्म पीडानी जेम परजीवनी पीडाने परदरवाने स्वता प्राणीए असत्य नहीं बोलतां सत्यज बोलवू. माण- सना बहिःप्राण सेवा जेवू अदत्त अव्य कदिपण खेवू नहीं, कारण के तेनुं भव्य दरवाथी तेनो वध करेलोज कहेबाय ले. वया जीवोनुं उपमर्दन करनारं मेथुन कदिपण सेवकुं नहीं, प्राज्ञ पुरुपे परब्रह्म (मोक्ष) ने आपनारुं ब्रह्मचर्यज धारण करवू, परिग्रह धारण करवो नहीं. घाणा परिग्रहने लीधे अधिकनारथी वळदनी जेम प्राणी विधुर श्रश्ने अ. घोगनिमां पड़े ठे. या प्राणातिपात-विगेरेना वे लेद वे तेमांयी सूमने जो ठोडीशकाय नहीं तो पत्री सूक्मना त्यागमा अनुरागी थश्ने वादरनो स्याग तो जरुर करयो." ※※※※※※※※※※ . mamme
दे०
संग
KKKKAKKXX
१०४
पापनां फल तथा हितोपदेश उपर देशना.
हे मुनि! तुं जन्मना अने जराना पुःख जो. तने जेम सुख मिय ले तेम सर्व जी.
वोने सुख प्रिय . एन विचार करी जाणतो था. माटे तत्वदर्शी उत्तम विधाने मोक्षाने
जाणतां थकां पापकर्म नहीं करवं.
मुनिए गृहस्थो साधे लेह के खटपट करवानी टेव नहीं करवी. कारण के गृहस्थ
आरंजघी आजीविका करे ले. तथा हजु आ अने परलोक बन्नेनां सुखने चाह्या करे ठे.
अने जे कामनोगमा यासक्त थ कर्मने वधारे ने तेन ते कर्मोथी जराता थकां वारं-
वार संसारमा जटक्या करशे.
वळी कामासक्त पुरुष हास्यविनोदमां जीवोने मारीने पण रमत गमत माने .
माटे एवा याळ जीवो साधे सोबत नहीं करवी कारण के तेम कर्याथी अंते आपणी
खराबी वधवानी.
माटे खरा विहान पुरुषो मोक्षने जाणी करीने तथा नरकादिक पुःखोने देखतां
थकां पाप नथी करता.
KXX*****
१०७
माटे हे धीरमुनि तुं मूळकर्म तथा आयकर्मने जीवयो जुदा पाड, कारण के क- मनि ताइवानीज सर्व पोताना पवित्र आत्मरूपना जोनार थाय . अने एवा मुनिनुज मरणना जयश्री मुक्त पाय ठे. एका मुनि संसारनां पुःखोथी बीड़ीता अका लोकमां रहेला मोक्षस्थळने जोड्ने राग परहितपणे वर्त्तता श्रका शांत, सनिनिवंत, ज्ञानवंत अने यत्नवंन श्रश्ने काळकने कर्मक्ष्य करता थका वर्ते ठे. जो "पापकर्म बहु करेला ठे' एम जणाय तो, तस्यमां हिन्मतवान था एमां तत्पर रदेला बुद्धिमान पुरुपो सर्वे पुष्ट कर्मोनो नाश करे . श्रा संतारी जीव अनेक कामोमां चित्तने दोडावे . ते चाळणी के दरी जेवा लोनने जरपूर करवा मथे ठे. तेत्री ते बीजार्डने मारना, हेरान करवा, करने राखवा, देशने डुबाबवा, देशने देरान करवा, अने देशने कमजे करवा तैयार धाय ठे. तम करीने पण केटलाएक अंते संयममां नजमाळ थया. माटे दे मुनि तमारे दीका लश् पठी जोगनी वांग राखी वीजुं मृपावादरूप पाप नही सेव. अने विपयोने निःसार गणवा. +
DARA
सं०
दे०
१०७
*XXKKXKXXXHKX**
हे मुनि जन्म अने मरण सर्वने ते. एम जाणी संयममा या कर.
माटे मुनिए जाते हिंसा न करवी, बीजावती न कराववी तथा तेना करनारने
रुडं नहि मान.
स्त्रीनमां आसक्त नहीं थतां कामथी थता सुखने धिक्कारवं, अने ज्ञानादि उत्तम
वस्तुने धरीने पापकर्मथी दूर रहे.
पराक्रमी मुनिए, क्रोध अने तेनुं कारण, जे गर्व तेने नांजी नांखवू अने लोजथी
महोटा फुःखथी नरेली नरकगतिए जवाय बे एम जोवू. माटे तेवा मोद जवा तत्पर
थएला मुनिए हिंसाथी दूर रही शोकसंताप न करवा.
परिग्रहने अहित करता जाणी आजेज तेने गंडवू. तथा (विषय वांगरूप) प्रवा-
इने पण अहित करता जाणीजियो वश करी वर्तवू. आ मनुष्यनवमां जंचे आवेला
प्रश्ने प्राणीउनी हिंसा कदापि करवी नहीं.
XXXXXX**
(ចៗ
॥ चतुर्विंशति जिन स्तुति देशना संग्रहना अघरा शब्दोना अर्थ ॥ पा .. पा. २ जु. नट्याल-नाश पा पा. ३ जु करने- मुंढने त्रैलोक्यना-प्रण लो- वृषभ-वड मेला कनक-निर्मळीनां वी आकर्षण-खंचवू कनां. सिंधुने समुद्रने पुन:- फरीयी आरुढथायडे--चढे कंडयन- खजवाळवू अलंकन कयुछे-गो- सहोदरा-हनो । महात्म्यनो-मोटाइनो छे, मां वेसे छे | माहिप-पाडो भाच्यु छ ' समीतिने-सम्पपचे- अबाधि-सीमा, हद लोकान-मोक्ष मार्जन-चाट्यु निशाननी-भंडारनी टाने । निवारण-दूर करवू निष्कारण-गर का- आघ्राण--मुंघेछे प्रभावी महात्म्यथी मंनि कयने राख, निवास- रहेठाण रणे नरुण- जुबान परिकार-पाग गोपवयुलेश-जरा, अंश उद्वेपित-कंधणमांधी मार्जार.-बिलाडो परित्याग-समस्तपणे चेष्टात्रोधी व्यापार- अमने-महेनतने छूटा। मूषक-उंदर को थी अक्षय-नाश न पामे · उपद्रव दरकन, अड- आलिंगन भेट्यु गीलाइ-पंच यगला, निट नयरला--पराठा तेवी चण भुजंग-नाग, साप पंशी-गुमाकर, पढे हढेला विचने-दुनिभाने संग्राम-लडाइ नकुल--नोळीओ रत्नाकर समुद्र पभाकरने-सरोवरने इस्ती हाथी निरि-रविनाना मार्ग करनारी कर्मने दारद-गरीर धौव्यमय-अखंड र. पा. ५ मुं. नहि अवतार लेनारा शेफाली-झार्नुनाम| हेर्बु ते उपेक्षा-बेतमा, वेद- चिरकाळ-लांचा व- प्लावित-भिजाएली पा. ४ धुं. त्रिपदी-त्रण पद रकारी खत सुधी अहर्निश--रात दहाडो चिकित्सा-परीक्षा, निरंकुश-अंकुशवि- उल्लघन-मोळंग, अधिाष्टित-मुख्यकरी तरंग- ल्हेर पारख नानो पार पामीजवू स्थापि बेसाडेलु, न-! श्रेय कल्याण सहश सरखा दीपक-दीवो लग्न-लीन की करेलु सद्भूतार्य-खरा,सत्य संपत्ति-प्राप्ति, मेळ- संपर्कयी-स्पर्शयी, | उल्लसित--प्रफुल्लित उल्लसित--प्रफुल्लित | मर्त्य-मनुष्य स्तोता-स्तुति करनार व ते अडकवायी दोहद-दोहलो रुपस्थ-केवळी अव- दीर्घ -लांबा शब्दानुशासन-शब्द / वाटो-दीवेटो सशथी-अढकवाधी स्थातुं ध्यान पा. ६ढु. शास्त्र आश्रित-आशरे र- विदारण-नाश मातेड-सूर्य निवारे-रोके व्यापीरहेला-मसरी हेला | मृदु-नरम, शीतळ मरुस्थळमां-मारवा- आतप-ताप रहेला | इस्तींद्रोने-मोटा हा- चंद्रिका-चांदणी डमा शून्य--रहित संज्ञासूत्र-नामरुप मूत्र पीओने | विहार-विचरतुं विश्वोद्धरण- विश्वनो | चैत्य-मंदीर उत्पाद-उत्पन्न थबुंते | निर्मद-मदरहित अनुग्रह-महेरवानी, उद्धार करवामा उत्कृष्ट-श्रेष्ट व्यय-नाश यवो ते | घातीकर्मने-अडचण कृपा अपुनर्जन्मा--फरीथी | छेदना-कापवू शकाय तेवू ख रहेवापणे प्रान्छादन-यांफण धेन-धोठं अभिमुख्यपणे-सन्मु- वत्सल-मददगार, उ. प्रक्षालन-धोने विलक्षण-नवाइ जेई पकारक; पिंडाकारे-गोळाकारे पाक्षेप-ठपको अविभत्म-विगाट वि पा. ७ मुं. मनोरथने-मननी साम्राज्यनो-वैभवनो विलेपन-नोपडा नानु: नदि तेवू । उर्मिओ--मोजा, ल्हेरो काओने संचय-एकळं यर्बु मंदारनी-कपटानी शुभ्र-सार विहारभूमि-विहारक- उपताप- उपद्रव, सं- उन्मुलन-मळ काढ भ्रमरपणाने-भपराप- निःश्वासनी-नीचाचा रवानी जगा ताप समभिहार-वधारो, णाने सनी लय-नारा अष्टि-चरसाद नहीं वारंवार । दिल्य-मुंदर अनुमरे पासळपा- मूगक-उंदरो यवो ते साहो-टोनं छळ जाय छे दुर्भिक्ष-दुकाळ शुद्र-नीचा आमोद-प्रसन्नता मोश करी-पेगी स्थिति दालन इतिश्रो-उपद्रवो जेवा | उपद्रवो--दुःखो उपेक्षा--भूली जर्बु नलमां-सपाटीगां निहार-चंडील ज, के अतिष्टि आदि | सत्वर-जल्दीयी योगात्माने-योगवा- पसीना--परमेवो झाडे फरवू अशिवनो-अकल्याण- जंगम-चालता (एक का आत्माने,योगीने रितीनपणानी-भी-नर्मचक्षुगोचर-चाम नो, दुःखनो | ठेकाणेयी बीजे ठेका- कल्पांत काल-बधी नाग पणानी दानी अखि जोइन- उच्छेद-नोग णे जना), वस्तुनो नाश थाय । पीर लोटी, काय तेवा ! पडद-इंटेरो दुरालोक नहीं जोइ तेनो काल पा. ८ मुं. तेवा लभ्य थएला--पामेला अमृतभोजी-अमृत-निर्मळ-मेलविनाना इन्द्रध्वज--एकसोआठ तार्किक तर्कवितर्क उदासपणे--वैराग्य- उदासपणे वैराग्य-ना भोजन करनारा वीरव्रतवाना- लहादुर घजायाळो ध्वज करनारा पणे जीर्ण-जुनां कुटील-चांका मिपयी--बहानाथी दिव्य पुप्पो- देवताइ विश्वना--दुनिआना | लय-लीनपणुं, मन्न अत्यंत घणा तर्जनी--अंगुठाना जो फूलो प्रतिपालन-रक्षण पणुं अभव--भवरहित डेनी आंगळी विमुखवृत्तिवाळा-उ- समृद्धिओ --उत्तम अधीश-परमेश्वर महेश-शीव,महादेव मुरअसुरो- देव अने लटा चालनार ऋद्धिओवडे | सहायकारी-मदद- | अगद--रोगरहित दानवो प्रतिकूळताने अवळा विलक्षण--विचित्र गार अराजस-रजोगुण अधोमुखी--नीचा मों पणाने | स्फुटरीते-प्रगटपणे, प्रार्थना-विनंति विना पोली दौ शील्य-खरावचाल पा. ९ मुं. अभ्यंग-तेल चोळवू | ब्रह्मरुप--ब्रह्मनाजेवा अंधकार--अंधारूं महात्स्यथा--प्रभावथी प्रशंसा-बखाण स्निग्ध--चीक' संकल्प-विचार सन्मुख-सामु चमत्कार-ताजुबी,अ- निष्कलंक-कलंक मळापकर्षण--मेल द्रव्यादि-पसाविगेरे केश-वाळ जायवी बिनाना काढी दुर करवो संग-सोबत रोम-रंवाटी कृतार्थ--सफळ स्वादथी--चाखवाथी प्रक्षालन- स्नान, ममताए- मारापणा- अवस्थिते--स्थिर छे | कोटो-क्रोड संतुष्ट-तृप्त धोg बडे, रागवडे , बनिन गरिन आमक्त--रागी मंजुर । प्राप्त याय-मेलवे । पा. ११ मुं. निन्द-लक्षग हाश्रुनी-दरखना चेष्टाढलायवू विराग-पैराग्य व्याता ध्यान करनार : किंकर-चाकर आंगनी चलावयु : अदृष्ट-नदि देखाय ध्यान-चित्तनी ए- गोपोला- संनादेला रोमांचो-बाना संहार-नाश तेश काग्रता निधि-भंदार नायो । शिथिलपणायी-ही- अलौकिक -असाधा- ध्येय-ध्यान करवा ममाद-मरवानी मिथ्यादर्शन-न रा- लापणाथा योग्य पदार्थ पा. १० मुं निखोटं मारनार । शल्यने-सालने अपकार--अनिष्ट, थ त्रिपुटी-ए त्रण वस्तु सनाय- धगीवालु वासनाने इच्छाने उन्मुखल-उछांछळो एकात्माने-एक प- वगुण फग--कणीयो विलास-मुख सम्यक्-परावर णाने हिंसक--हिंसा कर- परमाण-रजकण उपासना-सेवा प्रतिपादन--नकी क- श्रद्धा-विश्वास नारा, मारनारा दीपकाळ गुधी-घ- देवाधिदेव-देवरा रीने दृष्टिओ-आंखो,नेत्रो, णाकाळ मुवी पण देव | प्रपंच युक्ति आश्रित--शरणे रहेला नजर चरणरज-पनीरेती: कुंठ- अटकीपडेते आरंभीने- शरु करीने अनुसरी-पाडळ चा- जिननाय-तीर्थकर पादपीठमां--पग मू उत्कंठा-इन्छा सात्म्यताने आत्म- ली वर्तवू स्नात्र-हवरापg कवाना बानोट उपर स्वीकारल्या सत्ताने । समाधिमां-मुखमा अर्चन-पूजा ।
- चिरकाळना-घणा विश्वनी-जगतनी दिन्य ध्वनी-देवता- जिंत्र | अनिमेषता--आंखनु वरखतना द्वारने-चारणाने इ अवाज आप्त-हितकारी नहि मिंचा मासाद-महेल देशना-उपदेश मृगलाओ-हरणांमओ क्रम-पगलां सिंचन-छांट जगन्नाथ जगतना भुवनेश्वर-त्रणभुत्र-ग्रीवा-डोक मौढ-घणां उंचा दृद्धिपमाडोछो-मोटु धणी नना धणी पंक्ति-लाइन, हार, चमत्कारी-आश्चर्य करो छो सांपतकाळे-इमणां | दर्पण-आरिसो, चा- श्रेणी कारी सिद्ध थएल-नकी पान-लायक सिंहासन-वेसवार्नु | मरुदेशमा-मारवाडमा थएलं मुक्तिना-मोक्षना पतिविच-पडछायो आसन | संचार-चालवू, मु. पझ कमळ निबंधन-कारण मूर्ति-बिंब विराजो-वेशीने साफरी| युक्त-सहित स्वयंभू रमण समुद्र- गुंजारवयी-गणग- पा. १२ मुं परव-पाणी पावानी| गृह-घर ना:-मोटामां मोटा णता अवाजयी | कांतिओयी-तेजयी जग्या दुस्तर-दुःखे तरवा समूद्रना | रक्त-रागी, लाल व्याप्त-व्यापी रहेल | तुल्य-बराबर,सरखो योग्य मंडप-मांडवो मालव कौशीकी:-मा- ज्योत्स्ना-चंद्रप्रकाश अनुपम-उपमा रहित जानुममाण-दींचण स्तंभ-यांभलो लवकोशी रागवाळो ध्वनी-अवाज अश्रांत पणे-थाक्या प्रमाण उयोत-प्रकाश ग्राम-रागनो भेद दुंदुभि-देवताइ वा वगर | कल्पांतर-नवग्रैवेय भने पांच अनुनर | निगिपा:-जीतवानी | आदित्य-सूर्य निपिदछे-वारेलुछे ! अत्युक्तिवाळा-अनि विमान इच्छा | कपिए-चांदराए भक्ति-पूजा शयोक्तिवाळा निवास-नस, रहे पा. १३ मुं. चंद्रकान्तमणी-एक निरंतर-हम्मेशां महत्त-तैयार परिसहो-मंस्टो प्रमुपणुं छे-स्वामी जातनुं मणी सर्वभुवन कोपरुप- हास्यना-मश्करीना मनाने-करने पणुंछे. झरेछे-द्रवेछे त्रणे भूवनमा कोठार स्थानरुप-जग्या रूप इणना-नाग करता मुक्रत-पुन्य अरुणोदय-सूर्योदय व्यापक-पसरी जाय उपसर्गाने-कोइए क- संपादनमां-मेळव यता पडेलानीलाला पा. १४ मुं तेवी रेला दुःखोने वामां संपर्कयी-स्पर्शयी तीर्थपरावर्तनयी-ती- व्यापी-पसरी पिदारता-चूरता गोचर:-गम्य | आकृतिवाळा-रुप र्थना बदलावायी पाशने-फांसाने अपना-यांनि मिथ्या-फोगट वाला | विश्व-दुनियां अभ्युदय-चढती विना-द्विानपणुं । मभासदो-मभ्यजनो प्रतिकुळ-विरुद्ध परात-बदलायेलं | अपूर्व-नवाइ जेवा अपो-देश रहिन प्रमाणरुप-मातीरुप | वर्तनार-चालनार निर्वाणरुप-मोक्षरुप | शेफालीका-एक दलभन्दमे मेळवाय भविशेय-नाहि माणवा प्रमाद-माळस वैताहयागिरिनु-वैता जातनु झाड पतु लारक समय-परखत दय पर्वतर्नु | हरी ल्योछो-लइल्यो मरिया-मोगा भाग्रह-संच नियाणु-निदान द्वार-चारणु छो -- ! . -
समर्थ- बळवान
नाहार विगेरे
उन्मत्त मदांध दारिद्र-गरीबाइ पा. १६ सु छद्मस्थपणे केवळज्ञा- स्वाभाविक प्रकृतिए
गजेंद्र-हाथी दृष्टिकारक-बरसावनार समूह जथ्यो न रहित अवस्थाए| प्रसयु-फेलायु
मुक्काहारादि-मोती- तंगाश-ओछाश अतिशायी अतिशय निर्भय -भय विना
पूर्णचंद्र-पुनमनो
वाळा | यदीप्त--अप्रकाशीत
घातीकर्म- केवळज्ञान
पावस्यहारना
द्रमा स्पृहा-इच्छा सुजाओ--हाथ
रोकनारा कर्म
आभूपण-घरेणां कुवोध-मिथ्यात्व लीन-मग्न स्थापन कयाम्क्यां | उपदेशथी-बोधथी,
पा. १५ मुं अनुमोदना=मशंसा वासगृहमा रहेवाना संपादन--मेळ, प्राप्ति व्याख्यानथी
विजय-फतेह यावज्जीवीत-ज्यांमु स्थानकमां अमंद-अखंड आराधन-पूजा, सेवा
शासन आज्ञा,शास्त्र | धी जी त्यां सुधी कुटिलताने वांकाशने पा. १७ मुं. तृति-संतप
अधुना-हमणों जगदीश-जगतनाइश्वर कुटिल-वांका वहन-धारण करवू, | कुतीर्थकरुपी--अन्यती-
दिनपरदिन-दररोज द्रहरुप-झरणारुप
गोप-गोवाळ, रक्षक
लेनारो
थीरुपी
अधिकाअधिक-वध- चरणना-पगना निःसंग-सोबत वि- पराभव--हार व्याघ्रथी--वाघयी
ता वधता | भ्रांतिमां-वहेममां नाना, निःस्नेहि लोचन--आंखो
त्रासमय
कल्पवृक्ष-वांछितफळ निःशंकपणे=निःसंदे- ममता--हेत, राग, प्रेम | दिग्द-दिशा शून्य | वृपभ- वळद
आपनारुड
पणे, खचीत , द्वेष- अरुचीभाव प्रवर्त्त-चालेछे स्वेच्छाथी-पोतानी
5
सर्वस्त्रने-वधी वस्तु- मरजी मुजब ज्योतिषियोना पनि= कदळी केक दुवार दुख करी नि महोत्सव-ओच्च मंदीग्पा-यरमा चंद्र घाटाचाडा वारण करी काय तळ कोप-गुस्सो पा. १८मुं. स्फाटिएकजाननु, उद्यानोयी-बगीचा- प्रचंड आकरो जटाधारी--जटाबाळा गिर-मस्तक रत्न ओथी आवर्त भमरी निशाचरोयी-चोरायी मानना भी आ. मनापने दुग्वने । परिताप-अकळामण उग्र=आकरा नंद पीडा वडवानळ-अनि ओने उन्ननिम्नती चक्रदांताबाळगोळ पा. १९ मुं आत्त-माहुं ध्यान चार्वाकरूपी- नास्तीक मोधर्मा-पटेलु देवलोक पड़ई कवायो-उकाळा रौद्रध्यान-माटुंम्यान मत पारेदारी । विगत अणफळया प्रयोगोयी-उपायोथी वेत्रवल्ली-नेतरनी चेल तस्करोधी- चोरोथी भान्मागमीप्रात्मा हमीभार | मलयने नागने स्खलनामूल निपुणा-या माँ मगरनार | वनइंद्रनुं दयीपार असाध्यन बनी नक्रानामगरमच्छोना मंडळी-टोळी -माधि भवो-नवाइ जेवा के एy | दारुण-भयंकर कालाचार्य-मोटो हयोआरो साध्यपनी के ने उद्धार चचार गियाळ EETH कपमाटांपेलाथीभरनीधी दुर्दिन यादळायी ये पुष्प- फुल नाररोथी-पापाथी भानरगप । लेपनयीचोपदयाथी रापला दिवम वैभव साबी । ননা पाखंडो-धूनारा लुप्स-छोप उच्छवास वासका पा. २१ मुं. आश्रय--नवाइ अचळ-नाश न पामे सद्भूत-खरा ढनो ते चारु-मुंदर सरिताना नदीना तेवू समय-वखत अवस्य- जरुर नृत्यादिक चेप्टा-नाच प्रवाह -फाटा, वहेळा| निर्गमन=विती जर्बु पा. २० मुं. गंडूप- घुटडो विगेरे कृत्य | द्वीप- बेट बाध करनारा-हर- उल्लंघन करी--ओळयी, मझ--आनंदी ऐरावत:इंद्रनो हाथी मध्यस्थपणामां सम कत करनारा सेतुने-पूलने स्वस्थ--शांत स्कंधा-खभो द्रष्टिपणामां | प्लावित-भिनोथएलो निश्रेणी-नीसरणी गोशीपचंदन-गोरुचंदन नेपथ्य-वेश उत्सुक तत्पर तत्काळ-तरतज लोकान-मोक्ष अंगराग--शरीर उपर अधिकार सत्ता, अजीत नजीतायतेवा निःस्पद-फरक ग्रीष्मऋतु-उनाळो विलेपन अधीश्वर राजा परम उत्कृष्ट विरुद्धतायी-उलटा- वटेमागु-मुसाफर देवदूष्य--देवताए आ. अमृतांजीवनथी अमृ: दानव-राक्षस पणायी सांसारिक-संप्तार पेला तना आंजवा वडे महत्ता-मोटाइ समृद्धिवाळा-आत्मि- संबंधी शंका--वहेम अज्ञ अजाण पा. २२ मुं क सुखवाळा दुष्कर्मयी- खराव का पुष्पमाळाफूलनीमाळा निःस्पृहायी-इच्छार- भरतार्द्ध- अर्द्धभरत । पूर्वसंचित-पूर्वजन्म- मथी भुजलताओ हाथरूपी हितपणुं पूर्ण -पूरेपूरो मां एकठां करेला अभावगेरहाजरी वलीओ उपासना सेवा अनंत-असंख्य ऋद्धिवाळा-दोलत.
२ळघान अधर्य-ठकुराइ । नाका सुद-नाना हित पा. २५ मुं सीमाना-सरहदना महामलवान-पहा मलयाचलनो-पलय | समृद्धिने-दोलत दीपकने दीवाने | असंभवित-न बने गिरि अर्हन-अरिहंत हिमयी-परफयी पा. २३ मुं विभु-प्रभु पीडिन-पीडा पामेलो निधि-भंडार परिपूर्ण-मंपूर्ण पा. २४ मुं अचिंत्य-चीतवी न | विधुर-वियोगी अनुग्रहीत-महेरबानी उपार्जन-मेळवा पिवयी-प्रतिमाथी पामेलो शकाय तेवु., वात्सल्यभाव-परोप- निःस्वार्थ-स्वार्यवीना अलंकन-शोभायमान साक्षात-नजरोनजर परोपकारीपर्ण-पार- | प्रासादनी-जिनमंदिर प्रवृत्ति-भवेश कार बुद्धि पा. २६ मे. ग भल करवापर्ण निःसंगपणाधी-असं- मनोहर-मनने हरण ज्योत्स्ना-चंद्रनुं तेज कुकर्मो-माठां काम । भार-खाण गपणाची करे एवं आश्वासन-दिलासो प्रसन्यांज-उत्पन्न का निर्गमन-नीकम्यु निर्दाप-स्व निर्मळ, तस्करो-चोरो निष्कारण-वगरका- योज जलाशयाना-पाणीने सुवर्णना-सोनाना सत्तर-जलदीवी रणे दुर्थ्यान-माटुं ध्यान देशनां ठेकाणां ; ध्याना-ध्यानकरनारा प्रांत थइ गएला-था- अंधकारमय-अंधाराः तंतुयी-तांतणाथी (क- पन्न कमळ विनराग-रोगरहित कला वाछ म बंधनरुप) दही-गार । भत्तिन-परिग्रह र- तृष्णातुरी-तरप्या प्रकाशमय-तेजवार्छ । दुष्ट-खराब है वळनार कुतिरुपी-कुखरुपी मनोरथने-इच्छितयस्त प्रतिष्टा-स्थापना परमेष्टि-उत्कृष्ट विपत्तिने दुःखने भवांतरयां-बीजा भ- स्मृति-यादी निटत्त करनार-पाछा गळ उच्छेद-नाश वोमां वांछित-इच्छित वत्सने बचाने शुक्तिमा-सीपर्नु जोड स्तोत्रयी-स्तुतिथी, स्तवनयी प्रसव-जन्म कामवेनु-कामद्धा मुक्तामणी-मोती अ. अन्य-योजा गाय पा. २९ मुं. पा. २७ मुं. त्याग-छोडवू श्वर्यवान पा. २८ मुं. निधानरुप-भंडाररुप लघु लघु-नाना ना. रक्षामंत्रथी-रक्षण क अनुसरनारी-मळी प्रहार-घा, मार समस्त-वधा ना, हळवा हळवा रनार मंत्रथी कुमतने-कुबुद्धि, माठी नारी | चरम-छेल्ला अविरत-व्रत विनाना संवर्मित-सहीसलामत बुद्धि उपासना-सेवा, भक्ति अद्वितीय-जोडा वि- निरर्थक-फोगट पिशाच-व्यंतर प्रवर्त्तावनार-फेलाव. नागपास-नागनावंध निर्माल्य-उतरेला(फू- विद्यमान-हयात नार आश्रय-रक्षण लादि) | साचत-जायु, हम्मेश तिरस्कार-धिक्कार दृढ-सखत, कठण विध्वंस-नाश व्याप्तथयेला-प्रसरेला रहेनार अविकारी-विकार र कर्मपास-कर्मना फांसा मुक्ताफळ-मोती च्यवनकाळे-चववा- बहिरंग-बहारना हित शनैः शनैः-धीमे धीमे वाता-तारनार वखते | विरामी-शांत पामी | अतिशय-घणी द्रष्टिगोचर-नजर आ| निमित्त कारण नाना भना-नाग, नगी सान्दिन-भूम्या विमुक्त-विषेश मुका• | विधाता-ज्ञानादि उ-1 नित-दूर योनि-समलि असलिन-अणरो- एला त्पन्न करनार जिन-रागद्वेष जित- निरंतर-दम्ममा कापलं मोक्षगामी-मोक्षेजनारा आदिकार-शरुआत नार मानसने-मनने पा. ३० मुं. निर्यामक-वहाण च- करनार जापक-रागादि शत्रु- परितार्थ-गफल प्रियंगु-रायण लावनार, नाखुदा | प्रदीप-दीवो ओथी जीतावनार केवट-फक्त [ळने | मियना-भलाना निवृत्त-पाछु हठवू प्रद्योत-प्रकाश पात्र-स्थानक गगुरुटने-जादा- दुस्नर-दुःखे करी त-/ विवेकद्रष्टि-समनशक्ति अधीश-प्रभु ज्येष्ट-वडील मोटा गोठण-टण री काय एवा | चतुष्टय-चार चीजो | मदगंधो-मदझरता विश्वने-दुनियांने बलनायोना-ग्रीभोना सेतु-पूल दुरात्मा-दुष्टात्मा गंजेन्द्ररुप-हाथीजेवा| अनुत्तर-श्रेष्ठ दिन-मनोहर फोग-भंडार आपत्ति-दुःख दायक-आपनार उत्तर-वधता भौग-न भदाय ते विकसित-सीलेलु निवारनार-रोकनार | देशक-देखाइनार मक्षालन करनार-यो । सांनिशाळा-पवाळा पा. ३१ मुं. सारथी-रथ हांफनार नार पभानाप पगातो पर-नन्या खयंबुन-पोते पोता. नेता-दोरनार योगाचार्य-योगना दुगडी-गोटा भा. निव-पारो नी मेळे बोध पामेला छास्थपणाने-आ. भावार्य प्रहरनारा अप-राम वरणपणाने अग्र-गुरुप निश-नकार १२५ . रमेष्टि पद वाचस्पति-ब्रहस्पति | अश्वर्य-ठकुराइ वाता-रक्षक अद्वितिय-जेना जेवो | समुह-टोळ उदित-उदय पामेला परमेष्टि-मोटा इश्वर | उत्सत्ति-उपजवू ते बीजो कोइ नहि तेवो | चरणाविंद-चरण क भूर्मुवावा-स्वर्ग, महेश-मोटा प्रभु स्थिति--हयाती सर्वोतक--सर्वथा उं- मृत्युने पाताळने पूज- ज्योतिस्तत्वरुप-प्र- | लय--विनाश ची स्थितिए; चढतीए मत्सर -अदेखाइ वा योग्य एवं पंच प काशना तत्त्वरूप वंध्या-वांझणी प्रफुल्लित-खीलेला जहाझवहाण अमृतांजनरुप-अमृत- | उदरपूर्ति-पेट भरवू पा. ३३ मुं. आप्त-हितकारी ना अंजन समान | निन्हव-निंदक कुक्षीरुप-कुखरुप अजर--जरा रहित पारंगत-पारपामेला पा. ३२ मुं. पुष्पवत् फूल जेवा | गर्व--अहंकार अचळ-स्थिर दक्षिणीय दाक्षिण्य गु विरक्त-विरागी निवारण-दूर करवू | विलास--रमत अडर-वीक रहित णवाळा [हित विपक्षी-सामा पस- | उच्छेदन--निर्मुलन कमळाकर--सरोवर अपर-परभाव रहित निर्विकार-विकार र वाळा मध्यस्थ-तटस्थ आस्तिक्य--श्रद्धाळ युगादि-युगनी आ- वजऋषभनाराच-ये | अंगीकार करीए-क- वृथा-फोकट देदीप्यमान-शोभावंत दिना करनार पासां मर्कट बंध उपर स्थीर--हाले चाले अग्रेसर-आगळ ज- त्रैलोक्य--त्रण लोकना पाटो ते उपर खोली उपासना-ध्यान; स्म- नहीं तेवू. नार जगत्रयाधार-त्रण ज- वाळा रण अमर-देवता बुल करीए गतने आधार mona महिमानिधान-महि- निम्पाधी-उपाधीर- अनागिन-अकल्याण | जरा-घडपण वरावाळ-उतावना माना भंडार हित रहित लेग-जरा स्वादि-मीठा शापिन-जागनार निर्विकारी-विकार खभावरमणी-खभा-ममाद-पाब्स परमाधार्मिको-नार. रिधान--क्रिया:विधि रहिन वां रमण करनारा | उलंघन-ओळंगई कीना, जीवोने दुःख गमायां [समुद्र पा. ३४ मुं मुकुटमुद्रा--मुकुटनी आ| मनदेश-मारवाड देनारा भानिधु-गंगार अमरसायी--जोडीया कृति आवर्त-फरी फरीने शीत-गाह शिव पुग्माय-मोक्ष पातिहार्यनी-शोभानी आधु वान-वायु नगग्ना मायी अन्देमी-लेझ्या रहित | संपदा-वैभव अटन-भ्रमण, भमयु मातप-ताप मुगागमी-अमन अननगाही-अवगा- अपायापगमातिशय-शठ-लुना वघ-मार, कापयु जगा मंजपधागे कष्टने दूर करनार दारुण-भयंकर बंधन-यधि निय--परिग्रह रहिन । अयापी-परपान व्या अतिशय संयोग-मेळाप सुधा-भूख । निगरंगी-भालंगन गंधर्व-देवताइ गवैया | वियोग-जुदा पडg | विविध-जुदा जुदा चिनाना अमवलीन.-म्बलना पा. ३५ मुं. परस्पर-अन्योभन्य आलिगित- परस्पर निगमी कोरपण म. रहित,भूल रहिन भाषि-मननी पीडा स्पर्धा-डर्मा, सरसाइ मळेला कारनी ग्रामा रहिन । अविरोध- अंटम रहिन व्याधि-शरीरनी पीडा | यौवन-जुवानी अपर्ण-क्रोध, रीस हना दिन पो गया .
निवास-रहेठाण अव्यय-अविनाशी उपशम-शांती कोडी | ग्रंथीदेशने-रागद्वेषनी कुंभि-नरकायास ज्योनि-तेज आश्रि-ना, ने लगता सागरोपम-दशकोडा | गांठनी समीपे आकर्षण-खेंचाण यथार्य-जेवू जोइए | विशुद्धि-विशेषे शु कोडी पल्योपम | काटनी-लाकडानी मसव-जन्म तेवू पणुं | न्यायवत्-द्रष्टांत मा. दुरुच्छेद्य-दुःखे क. पा. ३६ मुं. अचवोध-ज्ञान अप्रतिपात-आवेलो फक रीने छेदी शकाय तेवी प्रसववेदना-जन्मती | अन्वय-संबंध पाछो न जाय तेवो पा. ३७ मुं. द्रह-सखत वखतर्नु दुःख | अवग्रहादिक-अवग्रह गुण | यथामत्तिकरण-आ-| वायुमेरित-पवनी शल्य-साल विगेरे | विश्वलोचन-दुनीआ· | युकर्म वजाने वाकीना हंकाराएल अग्रदूती-आगळ आ- अनिद्रिय-इंद्रियो सि- साते कमनी एकप- सरिता-नदी वी खवर आपनार वाय | शास्त्रोक्त-शास्त्रमा क- ल्योपमना असंख्या- | विरामपामे अटके पराधीनपणाने-पर-प्रकीर्णकमूत्रो-प्रकरणो हेला तमां भागे न्युन एक | भद्र-कल्याण तंत्रताने स्यात्-स्याद्वाद, अ- | रुची-जाणवानी इच्छा कोडाकोडी सागरोप- अपूर्वकरण-एक को- भ्रमण-भटकवु पेक्षा पूर्वक | श्रद्धा-विश्वास मनी स्थिति राखे ए- डाकोडी सागरोप- अद्वैत-जेना जेवू वी- लांछित-लक्षणवाळु | आवर्तमां-चक्रमां वो जे वैराग्यरुप उ. मनी स्थितिमाथी जु कोइ नहि । क्षय-नाश कोटामुंकोटी-कोडा दासि परिणामते | एक मूहुर्त अने अ- ने जोवाने चक्षु ११६ अमानने छांडयुंभ- -- पोगरले जनारा नादि मिल्यात जे एनो ने परिणाम ते एनो ने परिणाम ते । जघन्यथी-पोछामां । सावध-पापसहित मन्मनपणु-गुगणाश अनंतानुं संघीयानी | नरहर ग= अपूर्व ओछी । अहिंसा-दया काइलपणु-पाजारी चोकडी खपाचवाने करण भने अनिवृति क्षपफ-क्षयकरवाना : अचौर्य-चोरी न क- पणु करण कोनो काळ अंशनभागने रवी ते दुर्भाग्य-कमनशीर ने वानने भादग्यं विरर =जुज, कोइफ कीण नाश, ओछी अपरिग्रह-परिग्रह कासीदु-खेप ए नांगम्प आर्व | अंता हुर्त अयडीन्युन पा. ३८ मुं. रहितपणुं दरिद्रता- गरीवाइ परिगाम ने आर बनधी आधा-असारता-साररहित प्रीय-महालं निर्णयकरेली-नकी रथी पणुं । मुनृत-सत्य करेली अनियनिकरण=म्- | अधि गमयी उपदे कारागृदबंधीखानुं पा. ३९ मुं भोग. एकवार भोग- इनरुप स्थिति स गयी | आईता-कोमळता अछत्ती-हयातीमनिहि पाने निर्मल शुरु | भेदपा .मेली=छुटेली, निवारण-दूरकरयुं । विप्लव-दोडादोड उपभोग--पारंगार ममफिन पामे मि. भेदाएली आईन्-अरिहंतना लोगवाय ते भयानको नयम- देहीने गरीरीने कला : पंगु-पांगळा कुन्यापार-खराव टेनेबारे जीत उर-रसर्प पीरुष्टथी, मनिपनि विश्वास काम-कोडीया व्यापार शप ममारिन पामे प पारेमा धारे | पराभवान्नाश : कुणिव-बुधापY चतुर्विध चार मता. वाय ते अनुरक्त-रागी . .
११७ र ते . पा. ४० मुं रना | वस्थामा अनेक दु- | शस्करलं, जे कर्मनुं अने अनित्य आकारमा पाप- पातरां पण छे एम विचा तत्काळ फळ मळे ते स्थिर कायम खाय-खाबायोग्य अतिथि संविभाग- प्रमाण कयुल प्रतिती-विश्वास रौद्रपणुं-कठोरपरि- मुनिने दान | विपाक-अनंतगुणम- पूर्वापर-आगळ पा- | आगामी-आवता, णामर्नु चितवन उपासना-सेवा यी जीव छे तो पण भविप्यना | कुमनुष्यपणामां-ख- कर्मवशे दुःखी छे | विरोध--उलटुं आ- | विनो-अडचणी राव माणसपणाम मुग्ध-भोळा एवो कर्मनो विपाक बबुं ते बोधी-समकित पा. ४२ मुं वैडूर्य--एक जातनुं चिंतववो ते. बलिट-वळवान चेष्टाओथी-क्रिया-प्रतिहार-पोळीभो, मणी | संस्थान--चौदराज शासनोथी-आज्ञा- ओथी दरवान आज्ञा-हुकम एटले | लोकचं स्वरूप विचा- ओथी पा. ४१ मुं निरोध-रोकामण अप्रतिक्षिप्त नहीं ह-प्रज्वलित-सळगावेलो लिप्त-खरडेली साची माने आप्त--ज्ञानी, पंडित गवाएलुं स्वाधिन-पोतानेकवजे आस्वाद-चाखवू अपाय--दुपण एटले । प्रतिपादन--जाहेर गणिपिटक-द्वादशा- परिभ्रमण-भमवू माज्ञ-विशेष जाणनार जीवमां अशुदपणे संवाद- वादविवाद गी रुप पेटी | सामग्री-तैयारी मदिरापान-दारुपीवो कर्मयोगे संसारीअ- आरब्ध-आरंभेलं, नित्यानित्य-नित्य | विचित्ररुपे-नवनवा कृत्याकृत्य-करवा वितरागनी आज्ञा र ते ११५ न्यून-ओडा योग्य नहि कररा | त्रासन-नेनरर्नु आ-| हेला आउञ्चकमदेश चिन्हवाना-नीमानी | निश्चळ-हाले चाले योग्य नहीं एवो सन अपेक्षायी-धारणाधी घट-बडो मालरनी पीतलना | स्तनने-आंचळने पनिबंध-भडचण, परिवार समुदाय,स- चंट नेवी पा. ४३ मुं लांछनवाळामचिन्ह- मुह चित्रनानपाइ मृदंग-पखान वाळा पा. ४६ मुं. चित्रकार-निनारो व्याप्त-मरागलु निवासो-रहेठाग वटरक्षनां-बडझाइना पभो-बदो राधिन यएली-रो-घनांभोधि-घनोदधि | यनाब्धि-धनोदधि खट्वांग-मोघरी अश्वो-घोडा कापली, दोपीन य- अधोलोक-पाताल मांत भाग छेडानो | नागडट एकजातनुं आभियोगिक-सेवक एली वासी भाग झाड अंतरित-अंतरवाळा रियनि-हेवापणुं नियंगलोक- नि- | वलयाकारे-गोळाकारे तुंबल्टक्ष-एकजातनुं परिवारित-वेराएला उपनिदा यां लोकमा रनार | परिधिबेरावो झाड | अवधि-इद, मर्यादा সনার বাম उर्वलोम स्वर्ग मान-माण पा. ४५ मुं कांडयी-भागयी मानी सम्प, प्रा. विभाग-भाग पा. ४४ मुं तन-सपाटी विभक्त-भाग पढेला 'कार | गनरु प्रदेश-गायना यातना अत्यंत दुःख ध्रुव-स्थीर रहेनारो पा. ४७ मु. पांचनी माफक रे- पंक्ति-हार, ओक तारो | मुवर्ण-सोनुं स्तूप-थूभ, चोतरो शिलामय-पत्थरनो |संचार-जवा आवया पा. ५२ मुं. मेपमुख-घेटाना जेवा हेर जुलिका-शिखर श्रेणीओ-हारो वादरानि-देखाय ते- मुखवाळा मेखला-तलेटी राष्ट्र-देश यो अनि | हयमुख-घोडाना जेवा| दिव्य-देवताइ दह-वहेलोयु कूट-शिखर संहरण-हरण कर मुखवाळा वापिकाओ-चावो विकस्वर-खीलेला वज़मय-यजना संज्ञामेदे-नामना भे पा. ५५ मुं. पा. ५६ मुं. पा. ४८ मुं. जगति-धेरावा आ- दथी वळय विप्कंभ-गोळ | उद्यानो-बगीचाओ पपदा-सभा गळ रहेलो ओटलो शील्प हुन्नर, कला आकारनो व्यास | झल्लरी-झालर आत्मरसको-देह र- पा. ५० मुं. पा. ५३ मुं. अंजन-मेंश विभूपित-शणगारेला क्षण करनारा क्रोढास्थान-रमवानां नापित-हजाम देवच्छंदक-आराम अष्टान्हिकउत्सव-अ. परवरेली-घेराएली ठेकाणां पा. ५४ मुं. लेवानो मंडप छाइ ओच्छव पर्श कर्या-अडक्या | वेदोका-चोतरो विदिशाओ-खुणा पर्यकआसने-पलांठी पा. ५७ मुं. विष्कंभ-पहोनाइ पा. ५१ मुं. शुर्कालकर्ण-द्विपनुं नाम वाळीने | कर्मभूमि-असि, मसि तट-किनारो, कांठो रौप्य-रुपार्नु आदर्शमुख-आरिसा. धूपघटी-धूपधाणुं ने कसीना व्यवहार- पा. ४९ मुं. मासादो-महेलो, दे- ना जेवा मुखवाना | वालुका-रेती वळो अंतरद्विपर्नु नाम देवायतन-देवळ, दे- | मिश्रित-मळेलु - १२८ वाळां क्षेत्र रमणिक-शोभीत रपा देव - . भाम-गेल दीनो ग्म पकी-देवनाइमनावर्ग पृथक-येथी नव समग्र-समस्त समजाय नहीं नेवू मंकीर्ग-भरेन्टा अभियोग्य-मेवक स- सवेदना-सानावेदनी | प्रसनाडी-चौदराज- सौभाग्ययुक्त-भाग्य- पादि-काया वि- असदेवना-अशाता लोकमा जेटला भा- शाही गरे पा. ५१. मुं. वेदनी गमां सजीयो.रहेला शरदक्रतु-पासो अ. नान्य-भीमामांभोई भाग-पहेलां गमनागमन--जवू आ| ले तेटलो जगा ने कारतक मास उकशी-नवारेमां | दिन रिम-बेल्टा ये वधु पर्यते-छेडे विशिष्ट-वधारे: अति- नधारे स्थिनि-पायुप्य चरक--साखी वावायो प्रतिष्ठित-प्रतिष्ठा पा. जय नगन. भोई. कम प्रभाव-महिमा; परा- परिव्राजको-संन्या मेलो; प्रख्यात | कामानिरुप-कामनी । गंगे-मागे क्रम सीमो खसिद्ध-पोतानी पीठान पी. ५० मे. रिद्धि-निर्मळना सद्वतवाला-सारां मेळे नको यालो ज्वर-ताव प्रतिभागमा भा- पायो-पहेलाथी, बन पाळनार | निराधार-आधार वि- पा. ६१ मुं गमा आगलायो पा. ६० मुं. नानो अवसाने-बेडे, अंते परमिंदसोजगना उनर उचर--पलोनाः | संमिट-माठा स्वसंवेद्य-पातेन जा. अखंदिन-परिपूर्ण पुगिनगौर: गुरु पासना अनुराग-स्नेः राग णो शके गर्नु विरामपामो-पाग इ. पा-माना नोक-मानभासोश्वास पविचार-उंदो विचार अतींद्रिय-दिभोथी ठी, विरक्त थद -- - . ११९ भाग जेटली मापति-दुःख गीथील-नरम,नवळा |ळा (यम, नियम, नायक- सरदार घोर-विहामणो; भ. सपडावे-फसावे कामीनीओ-सीओ आसन, प्राणायाम, मत्रज्या-दिक्षा यंकर तंत्र-देवमयोग न्यासकरो-मुको प्रत्याहार, धारणा, | कर्तव्य करवायोग्य | श्रोत्रीय वेदोक्त क- चिकित्सा-रोगनीप- अपकार-काइने नु ध्यान, अने समाधी) | सक्रिया--गुभक्रिया में पाळनारो,ब्राह्मण रोक्षा कशान करवू संजीवनी-जीवाडनारी परकार्य--पुद्गळभा- | कृमी-कीडो वयमा उम्मरमा समागम-मेळाप मृत्युंज्यादिक-मोतने वाळा काम वाळान-बाळनाअग्र त्वरा-झडप सचराचर-जड अने जीतनारा विगेरे स्वकार्य--आत्मार्थ ग्रास-कोळीयो चेतन चतुरंग चारप्रकार- संचित--एकटुं मायः घणुं करीने विलय-नाश उपेंद्रादि-इंद्रना हाथ नी (रहाथी उपर २, अरण्यमां--जगलमा बाधित=दुःखी संहार-नाश नीचेना देवो विगेरे | घोडा उपर ३ रथमां पा. ६४ मुं उष्ण-तापनी गरमीनी दाक्षिण्यता-पक्षपात | शरणेच्छु-शरणने इ. | वेसी लडनार ४ | अनुत्तर- जेना जेई अनुसारे-प्रमाणे दावानळ-अमि च्छनारा पायदळ) वीजुं न होय ते; श्रेष्ट | वेरणशीर्ण छुटाछुटा निरपाय-रोग रहित विक्राळ-भयंकर निष्कंटक--दुष्मन र- विरह-वियोग, छुटा पा. ६५९ पा. ६२ मुं. पा. ६३ मुं. हित पडवू घटीयंत्रो-काचनीअ. वंचना करवी-उगवू | अष्टांग-आठ अंगवा. भृकुटीथी-भमरवडे | स्वस्थ-शांत डधी घडी जेवू यंत्र ११९ PARAN ---- पष्ट मपाटी लदारपी- नानामो. नी कडाइयां तळ| अवाचिन-नवा मेछे ग्रास-भक्षण देथी भिषाफ-नीभाडा यपणा- साबु उत्सुक आतुर विडंवना-नडतर पासांगरे-वले मांचामण पकवानी अवस्या- हालत ढीमर--पारधी निबंधन-कारण रजको-धोती पेटे नारकीमोने प. | भोज्य-खावायोग्य पा. ६७ मुं. दग्ध-हेरान वन कंटक बनूनोकांटो फववानुं स्थान | परंपरानो-सनतिनो निर्वळ-नवळा संपत्ति-दोलन जावीत- भीना चूर्णयाय - भूगोया-आसक्त-लोन उत्कर्ष-चढती दाग्ग-विक्राळ, भ- | व्यथा दुःख यछे । निरपराधी-बीनगुने- अपकर्ष-ओछाश, प- यंकर पा. ६६ मुं जलौका-जलो गार डती पिदारे गहरे मृतिका-माटी निष्कर्ष-नीचोरवी क्षुधा-भूख दीन-गरीब नामिपर-पारना | पुट-लेप गंडपद--ांडोळा पिपासा-तरस कदर्थना-दुःख जेश पांददांपाठोपनीभून-नकर जठर -होजरी असा-न समाय एवो निवास-रहेठाण आलिंगन-भेट स्थानी-वासणयाळी मपार्जनधी-वाळवाथी खेचर-आकाशमा चा- जरा-घडपण जोन्दाप-नालगु दग्ध- यळे ला अद्रप्य--न देखायतेवा लनारा रोमेरोमे-संवेगवे पणं नीनोग- ठंडा उंना | नाइनोथी-मारथी शुक-पोपट बाल्यवय-चचपण भा-नानानेल. माचीन--गुना विराधायले नाशपा- कपोत-कबुतर योवनवय-गुवानी 1
tc
१२०
रनिविलास-काम भोग मोह-अमान मुक्त-पुन्य
सर्वस्व-बधी चीजो | कंपायमान-हालती
वृद्धावस्था-घडपण अंध-आंधळा संपादन करनारा-मे- दीनत्तिए-गरीवाइथी | अकस्मात-एकाएक
पा. ६८ मुं. पात्र-वासण
ळवनारा गदगद स्वरे-गळ्ग- घाटा-भारे
शीशुवय-बचपण शमिलायुग-शमिल प्रतिकार-उपाय
ला कंठे | कुपथ्य-नहि खावा
मात्रुमुखी-माना में अने धुसरं |शल्य-साल स्वस्थपणुं-शांतपणुं
योग्य चीज
सामु जोइने रहेनारो मांडमांड-पराणे कचवाया-खीजवाया; देवभुवन-विमान वाध-अडचण
अंतर्मुख-अंतर द्रष्टिए प्राप्त थएल-मेळवेलं दुःखी थया | च्यवर्बु-छोडी नीक- अपटु-मूर्ख
जोनारो | मानुपत्व-मनुष्यपणुं | उतरोत्तर-मोटा मोटा
ळg | कंप-धूजारो
विव्हल-वावरो, आ- परोक्ष-नजरे न पडे पार्नु. ६९ मुं. चिन्ह-नीशानी पूर्वोक्त-उपर कहेलां
कळो
तेवू | उपवन-बगीचो, वांग ग्लानि पामे-करमाइ | आलिंगन-भेटवू
कृष्टि-खेती अमर्प-क्रोध, रीस यावज्जीवित-जीवे
जाय | विलाप-शोच
पशुपाल-जानवर पा./साम्राज्य-शोभा
त्यां सुधी । अकंप्य-न हाले एवां पार्नु ७० मुं
ळनार | प्रवतिरहेलु-फेलाइग- | ज्वलित-वळती संधिबंध-सांधानो हतभाग्य-कमनसीव
शुत-जुगार
एलुं | उर्मिओ-ज्वाळा
बांधो | वियोग पामेला-जुदा
जारपणुं-लंपटपणुं अल्प-थोड़ें वळिष्ट-वळचान शीथिल-दीलो, नरम
पडेला
१२०
।
m इक्षु-शेलडी 1 पता-मी अण मनु पा. ७१ मुं. अजग्या | गंडपद-नांदोळा पदानिए अंकु-पदा जेवा आ-प्रनिपादन करेलो-स- क्षणिक-क्षणमां नाश | स्वादिष्ट-मीठं युन महिन कारनो नार पदार्थ मजावलो याय तेवू क्षीर-ध श्रेणीधारवंध विलक्षगपणु- अन-अजाण अस्थि-हाडका पूर्ग-परेली साभानपणे प्रत्यक्षपणे अनात्मियपणुं-आ मन्ना-हाडमा रहेलो वृतादि-बी विगेरे नापिका-पाव्य माथी रहितपणुं । चीकणो पदार्थ ग्राडा-ग्रहण करवा पा. ७२ मुं. पारिजान-एक जा. योग्य अधिक यथारे शुचिपणुं-पवित्रपणुं वलेपन करेलो-चोप- गर्नु कपक्ष प्रिय-वहालु निझर[-शरी झरी ढेलो गोचर-जणाय तेवो अनि-अपवित्र अन्यत्व-जुदापणुं एकथर्बु । यसकर्दम-कपुर, अ. अनन्यपणु-एकल माधान-नापा तंयोका-तुंबडी संकल्प-विचार गर, कस्तुरी केसर गरटी-शपठी का-शक, बहेम निवारी-दूर करी विलास-मोज अने मुखडर्नु निलेपन नि-कामकोटा प्रहार-या तरंग-मोना रुधिर-लोही तांबुल-तंबोळ मन्म-मुंगी. दर्गम- रमायान-निर्णय निरंछापणे-निछोलो- जरायु-ओर आस्वादन-चाव को भेदमुद्धि-जुदापणानी का पान करी-पी जुगुप्सा-दुगंग निशान-भागस बुदिभशुचिस्थान अपवि- कृमि-कीडा खता-पोतानी मेळे मांजेलो-चोळीने धो- आश्रवे-उत्पन्न करे पा. ७३ मुं. शातना एलो / वासित-भावीत अकाम-मोक्षनी इच्छा | उदयधी-उठवाथी तिरस्कार-धिकार कलाल-दारुवाळो आक्रांत-जीताएलु, विनानी | तीव्र-गरम; आकरा इU-अदेखाइ मृत्तिका-माटी पकडाएलुं | सद्वैद्य-शाता वेदनी उक्ति-वाणी लोलुपता-लालचुपणुं गतानुगतिक-गएला- आश्रित-आधीनः वश आक्रंदन-रडवू उत्कंठा-इच्छा होश | अतिवक्रता-घणीवां- नो पुंठे जनार | उपार्जन-उत्पन्न विलाप-शोच आकर्षवू-खंचवू काश फलोत्पादक-फळ उ-हेतुभूत-कारणभूत पश्चाताप-पस्तावो असूया-अदेखाइ अनीpल्ल-अदेखाइ त्पन्न करनार | गोपवेलु-रक्षण करेलं अवर्णवाद-निंदा प्रकृति-स्वभाव न करवानो उद्धार-मोक्ष मुक्ति असत्-वराय; माग | उन्मार्गे-खोटे मार्गे । अकुशल-माटुं, खराव | मंद-ओछो उत्पत्तिस्थान-उत्पन्न | आरंभी-हिंसक अनर्थ-उधोअर्थः जु- त्रास-कंटाळो,जुलम | अवक्राचार-सरळ री- थवानुं ठेकाणुं | विघ्न-अडचण लम शोच-अफसोस तभात आश्रव-जे थकी कर्म | निन्हव-असत् वात आग्रह हठ रुदन-रोवू स्पर्श-अडकवू आवे ते स्थापनार / असंयमी-चारित्र आसक्ति-अति स्नेह, चुंबनादि-वची कर- । जंतुओने-जीवोने पिशुनता-चाडी भ्रष्ट लीनता वी विगेरे योग-जोग घात-नाश अवझा-अपमान; आ-चतुर्विध-चार मका' | अनंगसेवा-कॉमक्रीडा । 1 नाश उप-धागे पा. ७४ म. उपचान-नुकमान, समाधि-गांनि नीर-भाग अनुराह- कपा, सहाय प्रयोग-अजमाएश आश्रनो स्थानको कागेमा-नियमांडा सदास्थिर--इमेगां का प्रनिच्छंद-नकल, कामण करवू-वशकरथु (वीस्थानक) नि-नगर. . यम बनावट दांभिकपणुं-कपटीपणुं स्वर्गला-भानरेला दनण अनशपण- टापर्यु संपादन कर-मेळ- उन्मागी-सोटे रस्ने | अवज्ञा-अपमान गामद देगना- उपदेग वत्रु जनार गर्न अहंकार मागा- माग वित्त-व्यर्नु पंजरनी-पांज कौतक-नवाइ, अ. | अगिक-घोडा वख. माग्निपणे- नीड़- अन्ग--योई आत्मप्रशंमा-पोनानी जायची तमा नाग पामे तेवा गपणे | पूर्वालाप-प्रथम वान स्तुनि | मिप यहार्नु संबर-मारनां कर्मने भारपान रुपन चीन | अवमचर्य-कुशील विनाग-नाग रोक नोपायने-कपागने | मियालाप-गी संयं. कनिष्ट-खराब, अ. पानु ७५ मुं निरोप-अटकार माना दाम्मपरकने भी माननीन मभ्य | भीमनाचीफणपणुं | योजनो-जोडवो पग्निम-समागम भाकोग-गुस्सो अर्पणम्दान, आप उचित पटिन लायक ग्गा-गा, गधना-पूजना सौभाग्य-भाग्ग क्षांनि-क्षपा पार्नु ७२ में उसंगीने उभा रारा | अध्यक्त-भनागपगे, माळीपणुं |संभ्रम-नान,आकार| साध्य-पश, ना पग 1) ननो त्याग ७७ मुं साधनी-कवने करवी छा सहित | कायक्लेश-कोयान क्षय याय एव ग्रहरहितपणु स्थिरतापीठरेली अकामा मोक्षनी इ कष्ट आप आरन चार तरफी, मृदुता कोमळता,मा. दालत च्छा रहित | संलीनता-अंग सं. बंध करेलो स्नेह-चीकाश पानु कोचवू प्रचंड -याकरा पा. ७८ मुं. ब-बंधाएली, चो- परिपक्वता-पुरेपुरु | वाह्यतप-उपलो, आवच्छिन्न अटक्या वात्सल्यने-वताळता टेली पाकी जq द्रव्यथी वगरना आश्वासन सुख गर्नाळा पाणीनावारी स्वयमेव-पोतानीमळे प्रायश्चित करेला अ- उपार्जन-उत्पन्न अचिंत्य- अणधार्यो छिद्रो-काणां प्रदीप्त-सळगेला पराधनी शुद्धि शारिरीक-शरीरसं| विश्ववत्सल दुनिया रुंधन-रोक अनशन-आहारनो | वैयाकृत्य-वैयावच बधी नु भलुं करनार प्रवेश-पेस त्याग स्वाध्याय-सझायध्यान प्रतिक्षण-दरेक क्षणे तात्वीकपणे--तत्वयी पारंगतोमां-पारपामेला उनोदरी-थोई ओछु व्युत्सर्ग-काउसग्ग | समर्थपणे जोरबंध तत्वार्थ--तत्वसंबंधी स्वेदविंदु-परसेवार्नु खावू | शुभध्यान-सारुध्यान उत्कर्ष पामे छे -ब- मतलब टीपुं| वृत्तिसंदेप-आजीवि अभ्यंतर-अंदरनो, धता जाय छे , पराधीन-परवश निर्जरणा-खेरव कानी ओछाश भावथी परायण- तत्पर गोमघ--गायहोमवानो सकामा=मोक्षनी इ- रसत्याग=विगयत्याग| दुर्जर-दुखे करीने निष्परिग्रहता-परि- यझ . १२२ 1 नरपेध- मनुष्य दोम- सर्वस-वधी वस्तु ठापणु नो वर रोगी होवा-1 विडंबना-दोग, दुःख নানা যন্ত্র अन्यमात्र-जरापण कलुपित-क्लेश पामेलां थी अथवा परी ग- भस्मवडे-राखवडे अश्वमेष-गोटो दो- अपगध -गुनो याग-बळी देवने अ- एथी पोताना दिय- | अंगराग-शरीरे लेप मवाना यश नाप-श्राप पण करते. | रनो संग करी अ. कोपीन-लंगोटी पाणीवान-पाणीपो. पा. ७२ मुं होम--अनिने बळीदान यवा सासरीयांनी भक्ष्य-खावायोग्य नो नाश करनार | आश्रम--जींदगीनी आपq ते | रजाथी घणीना गो- अभक्ष्य-नहीं खाना गाबिक-13 करनारा मजल | वापी-वाव त्री कोइ पुरुपनो योग्य रिगेपी--पुलटी घोयो आश्रम -संन्यास कृपा-कुत्रो संग करी दीकरो | पेय-पीवायोग्य म्यानांटिक-निधी दंभ-कपट पितृओ-चापदादाओ जणे ते अपेय-नहींपीवायोग्य मकाज विना पाखंद- खोटां बना. तुप्त-संतोष मौत्रामणि-एकना- गम्य-जवाय, जणाय वटी | घृनयोनि-धीनीयोनी समजाय गवा न्यानिकन उन निर्दोपता-दोपरहिन आपतिमो आफनो सप्ततंतु-होम अगम्य-न जणाय गमापा-गर्भने पा. पणुं पुनर्लन-करीयी पर इन्य होमवा योग्य सपनाग पवा रखो सिद- साचीन पदार्थ पा. ८० मुं पमान मेरफ असलादी पणु-जू- क्षेत्रनम्जे मी पोता. रिट्र-चाप, उपद्रव भ.पीत-कहेला । । , तनो यन - पुद्गल परावर्तन-अ- जरायु-ओर भारापनी-आच- परिभ्रमण-रखडवू, पा.८२ मुं. पा.८५ मुं पा. ८४ मुं रवायी सेयवायी भटक / चतारांद्रिय-चारइंदि- मिथ्यादर्शननो-मि-/ पदव्य-छद्रव्य कपि-खेती थ्यात्वनो | प्रदेश खंधनी साये वाळा 'लाघवता-हलकाश नंताकाळ चक्र | आकाशचारी-आका- भद्रकपणु-भोळपण संबंधवानो मूक्ष्म नि विभाज्य भाग पाटव-सुख, परिपू. सीमाडा-सरदद शमा उडनार | अपेक्षाए-धारणाए गंता सीदाइने दुःखे उपपातपणे-अकस्मात अनुदयभावमा उदय समुह जथ्यो दीर्घ-लांबु अचेतन-जड पा. ८२९ नहीं आवलो तेवी कयंचित् कोइकवार अकर्ता क्रियानक धर्मकयक-धर्म कहेनार अरण्य-जंगल सचित्त-सजीव स्थीतिमा रनारा जोगवाइ-मेळाप, अ- व्याप्त-भरेला अचित्त-जीवविनानुं पराचि-पाछाफरवू उत्पाद उत्पन्न वधु पर्याप्ता यथायोग्य सचित्ताचित्त सजीव चोकस वखत | पर्याप्तिपूरी करे ते ने अजीव | स्थितिघात:काळमा- ध्रौव्य-स्थिरभाव श्रवण-सांभळवू आलाप बातचीत संतासंत-विटाएल ननो नाश | अणु--परमाणु, रजकण चोधिरत्नम्समाकित | संजी-मनवाळा ने वगर विटाएलं | कीट्टीरुप-पीखीने की स्कंध-खंध भाव-वनाव दीकिय इंद्रियवाळा शीतोष्ण-टाढीउनी टी करे ते । अबद-छुटो नकुळ आवे तेवो बदलावू| व्यय- नाश १२३ Mum- । . मुत्म-नारीक, मीj | बेट्रित-क्रियाचाळ तदात्मकपणे-ते रुपे योग्य उपेक्षा-वेदरकारी स्थळ-पोटो पा. ८५ मुं. पा. ८६ मुं. आगामीकाळे-भवि- प्रयासे-मेहेनते उधोन-तेज, प्रकाश रोध-अटकाव जनित-उसन यता प्यकाळमां, आवता मलय-नाश. [णकर उपग्रह-संबंध, मेळाप | सकपायीपणुं-कपाय | दग्ध-वळीगएलां वखतमा अंगोकारकर-चार- अमूर्त-अरुपी सहितपणुं निरंजन-तेजोमय समिध-होमवाना ला- क्रोधांध-क्रोधे करी निष्क्रिय-क्रियारहित परतंत्रता-पराधिनता पक्ष-पखवाडीयुं कडा आंधळा मत्स्य-पाउनु स्थिति-काळमान हणेछे-नाश करेछे. जन्मांतरे-वीजा ज महर्पि-मोटारुपि गति-ज अनुभाग-रस भोगळरुप-चारणानी- न्मोमां मर्मपीडक-मर्मभेदक सहायकारी-मददगार | कल्पना-धारणा आडी, भुंगळ सहोदर-भाइ उन्मत्त-ताता मिजा- अभिन्नपणे साये र-1 अभाव-अछतापणुं उन-ओर्छ सत्वर-जलदी जना; मगरूर हेलो तरीओ-तरनारो पर्यंत-सुधी पा. ८७ मुं. विस्मय आश्चर्य कामवेत्ताओ-काळने | चतुर्वर्ग-चार वर्गमा | दहन-वाळवू अपकार- ई, खोड़ें पा. ८८ मुं जाणनारा | अग्रणी-मुख्य संभार-समूह सत्व-आत्मवळ ग्लानि-दुःख सावधयोग-पापन्या | पय-द्ध आशय-धारणा जांगुली-झेर उतार- पयी पार असेन्य-न सेववा- | श्वान-कुतरो नार जीर्णरुपयी-जुनारु- १२४ सुशील-सारा आचार वल्कल-शाइनी छाल अवशेप-बाकी रहेलो। लक्ष-लाख लव- भाग, योहक वाळो पा. ९० मुं उद्वेग-भय, शोक कोटी-क्रोड युद- लडाइ हानीदि-वधवट कटाक्ष-आंखोना म- अकृत्रिम-स्वाभाविक निवृत्ति-पाठा हठवूः | ग्राम्यजन-गामदाना पा. ८९ मुं. चकारा कौटिल्यता-कपट तृप्ति माणसो निर्माण-नकी धूतकारो-जुगारीओ | अज्ञ-अणसमजु चक्र-पैडु सौदभाव-मित्रा- निरुपाधिक-उपाधी सुहद-मित्र पा. ९१ मुं राज्यक्ष्मा-क्षयरोग चारी रहित वंदि-भांड आसक्त-अनुरक्त निधानस्थान-द्रव्यना | हास्य- हांसी,मश्करी प्रतिकार-उपाय धीवर-माछी मायः-घणुं करीने भंडार सर्वस्त्र-वधी वात निरास-काही नांखबुं| प्रवीण-हुंशीआर वक्रोक्ति-वांकुंवोलवू लीन-आसक्त उद्देल-कांगोळंगी अविद्यानी-अज्ञाननी | स्थळचारी-जमीनपर | सुवर्ण-सोनू निधि-निधान, द्रव्यनो जता कुटिलपणामां-कपट चालनारा पार-छेडो भंडार निवृत्त फरवूछा छळ भेदमा ग्रास-आहार कोळो- आलोचना-विचार | अघिटायक-रक्षक हठ पड्गुण-छ गुण ओ उग्र-आकरी पा. ९२ मुं शब्दाद्वितज--एकधारो नास्तिको-मिथ्यात्वी- द्रोह-नुकशान वाध-अडचण विजय-जीत अवाज ओ अवार्थ-वेहद सहस-हजार पतित-पडेला विरक्ति-त्याग १२४ ऋषि-वेनी पा. ९.३ में वंदिन-नोडेलो अपेय-नहि पीवायोग्य| मत्त--मदवाळो, चेलो पदावाली म नीति--भोळखाण | कुळयान--कुळनो नाश अगम्य-नहि जवा | मातंगना-हाथीना कटु-कडवा पान-पड़ती योग्य, नहि आचरवा कर्णताल-काननो श्राव्य-सांभलना योग्य पशुपात्ति-दोर पा. ९४ मुं योग्य फफडाट दुःश्राव्य-दुःखे :- पाळीने पानीविका चेटिनन- चाला भ• चेटिनज- चाला अप्रवृत्ति-पेसारो आयात--वागg री सांभळया योग्य चलावती थवा कार्य | जाग्रत-जागनी दीप-दीवो रनि-मुखमां आनंद मयाम- महेनन चरम छेल्ला विलास-चेष्टा, चाळा सहसा- एकाएक स्वस्थपणाने-गांनप- नवर-नांगपामेनेवी | यागनि-लडवाना| आस्वादन-अनुभव | वेध्य-वींधवा योग्य णाने भागागराहिन--महेनन हथियारे इथियारवडे प्रसारतो-फेलावतो पंचत्व--मरण रुचिकर-गपतो विनानुं दुरंत-अपार, दुर छे | क्लेशमा-दुःखमा पा. ९५ मुं. जलभमरीओ-पाणी अदनमुग्न-एकन डो जेनो अगाध-अपार ग्रामने-समूहने नी चरी सुख पूर्ववेत्ता-पूर्वना जा- मीन-पाललं सर्वथा--वधे प्रकारे नाविका- होठी, वहाण जाय-यनपण णनारा | गळगन-गळामां ग- निहित-मुकेला अय पा. १६ मुं. भदाग-नाहिदपेन्ना, प्रखाय-नहि साना येला वा बोलेला मित्रो-मोनां नादि करने गेला योग्य | ढीमर-माछी अहिनकारी-विन फा- निरंकुश-टो .
क वाळा नहीं एवं निःशंकपणे- शंकार कृपण-दयामणो मुमुक्षु-माक्षनी इच्छा- अवगाहन-भोग,अ- | पति-स्वामि हितपणे| परिवार--संबंधी भ्यास गुढ- गुप्त, संतापलं निशाचर--राक्षस अ- मिथ्याभिमान-खोटो| योग--मेळाप परम निवृत्ति- मोक्ष; | अवार्य-बारी शकाय थवा चोर गर्व व्याघ्र वाघ समस्तपणे कर्मयी मु- रोध करजो अभिन्न- एकमेक निर्वाणपद--मोक्षपद कावू | शाश्वतपद- मोक्षाहमे- उपहास्य-मरकरी पितामह- दादो स्वत:--पोतानी मेळे उपासना-सेवा शां टके एबुं स्थानक परिभ्रमण-समस्तपणे वारिधिमां-समुद्रमा | पूर्णिमाना--पूनमना | गुप्त--छांनी,संताएला | उपसर्गो-आफतो; भमवू | स्फाटिकमणि-फटक- अमंद-अखंड स्वसंवेद्य-पोतानी मे- पद्रवो मलिनता--मेलाश मणी तीव-आकरा ळे जाणो यकाय एवं अद्भूत-आश्चर्यकारी आत्माधीन-आत्माने| उपाधियी-दुःख, का- शलाका-शळी खाय-खावा योग्य पा. ९९ मुं. रण पा. ९८ मुं. लेा-चाटवा योग्य क्षार-खारा पराधीन--परतंत्र तद्रुपपणे-तेना जेवोज, मनोवृत्ति-मनना भा- चुष्य--चुसवा योग्य निष्कंचनपणुं-परिग्रह तिमिरथी--अंधाराथी विश्व--दुनिया व; परिणाम | पेय--पीवा योग्य रहितपणुं पा. ९७ मुं. निर्दय- दया रहित समान-सरखा मंदार कल्पक्ष परीसह-समस्त मकारे विस्मय-आश्चर्य मुक्ति-मोक्ष क्रोधांध-गुस्साथी माळा- हार (दुःख) सहन कर ते वश १२५ इश तेवो भागन-आगा:आता यथायोग्य-जेवो जो कनव-करेला गुणनो करीने न आवे तेम योग्यतावाळो-लाय- जाण स्तोत्र-स्तवना अर्वितन-द्रव्य क- कारवालो सन्कार-यादरमान सौम्य-मुंदर आकृति | यथागक्ति-शक्ति प्र माववानो विचार संपन्न-पामेलो: सहीत दुराग्रह-खोटी हठ वान माणे | मध्यान्दकाळे-पोरे द्रव्योपार्जन-मो पे- | अनुनित्त-अयोग्य परिहार-त्याग प्रवेश करी-पेगो शामवेत्तामोनी-शा- दा कम्बो न्यपर-पोताना अने पा. १०० मुं. विशुद्धात्मावाला-नि- मनाणकारनी निष्टानार-महा पुन- पारका | बिलास-चमकारा मळ आत्मायाका रहस्य-तत्व पोनो मद् भगवहार पळापळ-जोर अने अनास्था अविश्वास प्रकाशित करवू-बोलणु देवार्चन-देवपूजा देखानार-देशनी री- नवळाई आकांक्षा-इच्छा आगमनने-आववाने आवश्यक- अवश्य नभान मानद-शाने करी | चेष्टावडे-आचरणवडे | पयुपासना-समस्त प्र- अनर्णनाद-निंदा दः अधिक जानी | अहोरात्री-रात दहाडो कारे सेवा स्वाध्याय ध्यान-स. निगम-पामारदेठाण पोय-पोषण करवा | निर्गमन करवां-गाळवा प्रतिपत्ति-बहुमान ज्झाय ध्यान निदिन-निंदानायक योग्य वाम-रातनुं छेला सद्बुदिपूर्वक-सारी | मायः -पणुं करीने रियनि-पालन दीदी-लांची नजर पहोर्नु हरकोइ मुहुर्त आल वापरोने | अत्रमपणाने-कुशी- भीपिनो-परोगानो पांचादे एवो । स्मरण करीने-पाद | अविरोधपणे-उलटुं लपणाने करवा योग्य
छेद-भंग नाश
खडवानो काळ | पद्मासन-चंने पग पग | सर्वात्मपणे-सर्वाश | स्वामी-धणी
पा. १०१ मुं अमूढ=पंडित उपर पग चहात्री
सर्वया |शवम्मडदूं
निवृत्ति-दूर रहे श्लाघा वखाण
तळीयां साथळपर
यावज्जीवित-जीचे श्वान-कृतरूं
ग्रंथीभा-गांठगे वासित-वासनावालो राखी वेसवामुंआसन त्यां सुधी विवर-पोलाण दर
मज्जा--हाडकामांना श्रद्धावाळो | उत्संगमां-खोळामां
उपासक-पुजनार;
विचित्र-नवाइ जेवा
मांसनुं सत्व किंकर-चाकर तृण- घास
भक्त दाहज्वर-शरीरे वळ.
अस्थि- हाडका. माधुकरीकृत्ति-भमरा| मुक्तिगृहनी-मोक्षरुपी अज्ञात अजाण्यां त्रा थाय तेवो ताव
स्नायु-मांसना तंतु
जेवी आजीविका
घरनी द्विदल-कठोळ, वे दा-इलाहल सखत; घj
चर्मनी. चामडानी मुनिचर्या-मुनिनुभि चर्या आचरण;क्रिया
ळवाल
कडवु
विपर्ययपणुं-बदलवू क्षाए फरवू विद्युतना-विजळीना पुष्पित-फुलथीवासीत शिथिल-नरम
बदलो दुःशील-खराव आ- संयोग मेळाप
व्यतीत-यइ गएला | ग्लानि दुःखः रोग
बाधकारी- हरकतक चारवाळा वियोग-जुदापडवू नष्ट थायछे नाश
फिकाश
रनारा; दुःखदायी | स्तंभवत्-थांभलाजेवो पा. १०२ मुं
पामेछे | गंजी-हगलो
मतिकार-उपाय पभोवळदो सावध-पापव्यापार | प्रिया-स्त्री मद्यपान-दारुपीवो
भवस्थितिने-भवोर- | स्कंध-खांध; खभो | विराति त्याग रांक-गरीब शौच-पवित्रता
१२६
rur पिटीन ना पापा डी नांखले नवा अंकुर । अनगारी- घरवार गुहा- छार्नु उदभोले-उम्पन्न या- प्रचलिन-पळता त्वचा डाल पिनाना रहस्य-ठानीवान गड़े का लालच गिरिकर्णिका-विला- अगारी घरवारी कूटरेख-जुखत के पा. १०३ म इंधां-लाकडां डोना टोप मुकतने-पुण्यने दस्तावेज मिथ्या-मोटी शुक्र--निये विरुद-कीयो छविच्छेद-नाककान अस्तेय -चोरी न करवी भपाद-निंदा गोगिन- लोही गड़वी-माळो आदि अंग छेदवां अनुना--रजा मेनाग-माजीमुजा पशिकायोग-मधपां- | पल्यंक--पालन्यु.पालो आरोपण--मुफg लंघन-भोलंग जानि-रान भी सोग मुकर--लील प्रहार- मार मन-नीरी मतिना-सरखी, म- गमनतरेला उलटी प्रशान- अजाण्या रोध-पटकाव मा-पिर कती करेलां निरंकूशयइने -स्वतं- मिथ्याउपदेश--खोटो भागनि-ग पा. १०४ मुं त्रपणे योध पा. १०५ मुं पान-भारत- शाम -दुर्वक टि-योटेलं, व- सहमा-गर विचारे अपरिग्राहिता गमन-- पागने | पुण्यामा-पवित्र गडेलं एकदम अणरणेला के - पराना नाद्र-तुं हुंमळू कंधाइ-मींनाइ अभ्याल्यान -जुठं पारी साये कामभोग माटर काले जरो हुंपळ-नापल्ला घाता-रक्षगकरनार आळ दे । इत्यर--पोडा काळ है - १२७ ओळगी जर्बु माटे राखेली । तिर्छ-मध्य वचला | भाटक-भाई मार्जार-बिलाडो न थाय एवी निशा. तीव- आकरी उलंघन करवू-ओलं- स्फोट-खाद काम, व्यसन-टेव नीयो. अनुराग-इच्छा गर्बु नि छन-खासी का दावानळ-अग्नि दुष्टमणिधान-माटुं अनंग क्रीडा कामभोग हानी-ओछाश रवी द्रह-तळाव ध्यान प्रमाणाविक्रम--प्रमाण तुच्छ-हलकी सरशोप-तळाव सुः । संयुक्त अधिकरणता- अनादर-आदरमान औपधी-वनस्पति कवा अधिकरणोने जोडी न आपवू अपक्च- काची सुवर्णकार-सोनी तैयार करी आपां ते द्वीपद-वे पगवाळां अनुपस्थापन-विस्म- चतुप्पद-चोपगां दुप्पक्व-काची पाकी; शिला-पथ्थर अधिकरण-पापल्या कांइक शेकेलं काइ पानु १०६ पारना साधनो रण, भूलीज रुप्य रुपु क अण शेकेलं त्वचा-चामडी अतिरिक्तता-अति आ पेप्य-मोकलवा योग्य ताम्रादि-तांचा वि- खर-नुकशानकारक | हरिताळ-हडताळ सक्तपणुं प्रयोग-प्रेर पापवाळां मुष्कछेद-खासीकरवा वाचाळता-वाचाळ- | अनायन--अणाववाने भाजनवासण कर्मादानरुप-कर्मग्रह-पृष्ट-पाछला पणुं | प्रक्षेप-नांख, मुक एकत्र एकठा ण करवारुप | निलांछन-अंगविंध. | कौकुची-स्तनमर्दन शब्दानुपात-खेखा- स्मृति यादी शकट-गाई वां ते कंदर्पचेष्टा-काम उत्प 'रो करवो गेरे धातुनों १२७ गनुशन-नवेगा गति-च गति दर पपरवा वनवा पमा-गा-या गदिमाग-पाहारना यादग- यदान प्राण रा.. मन-मयंकर, रि- उगमदन-नाग मास-मानी; पंडिन काज मानि-नीनीगी | विधुर-दुःखी अनुरागी-रागवाला हास्यविनोदमां-इस- काळामे-नन्दन गा- हिनापदंग-कायदा- तां रमनां वामां कारी बोध मय-मेहेनत करने पा. १०० नचदी तत्वना जा. चोर-धैर्यवान हेरान-दुःखो णनार के देखाइनार उजमाल-तत्पर प्रामक-लीन भग्र आगळ पडता निःसार-प्रसार कामासत-भोगमांः | समितिवन-सम्यर चे- अदिन-अकल्याग लीन धावन -- चतुर्विंशति जिन स्तुति देशना संग्रह समाप्त.
No text on this page.
No text on this page.
f