·સમય-સુદર દ્વારા સરળ પણ બનાવેલી છે, અને તેના ઉપ- ૫.૫યદ એ ભાવ (જુની ગુજરાતીમાં) કરેલ છે, તેના આપા ૧૪ દેવયાપ વિગેરેમાં ગુજરાતી ભાષાન્તર પણ કરેલ છે. મિર રન જોબ એ vસન માથે તેનું અંગ્રેજી ભાન્ડર પણ કરવું છે. તે છતા દીકાનું ભાનર નિકિન સીન માં પબ કયવું કહી દેવાથી મેં પ્રયાસ કર્યો છે. મારા મામા બીજ જિનની માં મનાવી સમજ ન થવાથી, વારંવાર તપામી જેમ ના , livખ જનાબ વિરહ લખાયું છેતે %િાબ - કરીને અને મનનું, બીજા ભાગમાં સુધારા કરી શકાય મૂળ વિષય. છાના બિ અહી બવ બા ૧ Baષ વાવ વન- * લવ અને વસ.૧ લી છે, તેવા ઉદેશ અનામે ન તો ૧૨ મહિના ન આજે મારે છે તેને શા જ છે. આ ગામમાં જે તે વિશે જે જે માને છે, તે પણ જે અનાજ છે. શવિ પબુ પાપ છે. “મુનિ માં” રસિકકનની વિનતિ. બા ના બધા લેતે મ ૫છે; મારે ખર્ષ જેની કીમત કરી છે, અને તે કાર્ય થયું છે તે માટે છે. નઝીન થવા ઝવેરી એ દેરચંદ જ ભાઇના મનમાર પંડ | ગી છે અને ૫૧) ઇષમળી અને માટે આપેલા છે, વા વરી બાદભાઇ રાયચંદ માનીચંદભાએ ૨૨)

·પણ છે. તે સિવાય બીજા છે જે જે મુદ્દા આપી છે.
અથ પૂરે માદક થયેલ છે, તે લીરટ આ સાથે છે, તેમને ધન્યવાદ
આજની ખાસ જરૂર છે, તથા દરેક પુસ્તક લખવામાં, તથા
વાંચવામાં અને રહેવા બાલ ગુલામ દશા રિએ
ની સહાય આપી છે. તથા રોક કીરચંદ નગીનભાઈ કપુરચંદ,
કરી તથા તેમના મુનીમ કપુરચંદમક છે નાનાનાને હિસાબ
વિમેરે રાખી જે સહાય કરી છે, તે બદલ તે બે પાને પાત્ર છે.
વગો આ ભડાર તરફથી પાકિ પગ ચલાવવા સૌરાષ્ટ્ર
નમીમદ ર તથા કેરચંદ કલ્યાણદ કરે તરફથી આ વર્ષ
માટે રૂ. પ૦) ૨ ૫૦) ની મદદ મળી છે. તેમણે જે સહાય
તા. ૧૪-૭-૧૯૨૧ ૧ ઝવેરભાઈ રાયચંદ બંગડીવાળા
સુરત, પપુરા, (સેક્રેટરી મોહનલાલ છે નાનભંડાર

·૧
1ર
આચારગ સત્ર પહેલું અધ્યયનવિષય અનુક્રમણિકા-
કારનું મંગળાયા તથા જાને ન વિગેરે
આચાર્યના છત્રીસ ગણે
નિશક્તિરનું મંગળાચરણ
બાચાર તથા ખગના નિપા
આચાર શબના એક અર્થમાં વપરાતા શો
અાચાયબ માં અન પનું વર્ણન
બાયબમો છે તેને માર પ્રજા છે,
બh ( કામ ) ના ભયનું વર્ણન
યર વન તથા તેના પેટા વિભાગે
અષાનનું વર્ણન
પMિા તથા પાખ્યાન પરિઝનું વર્ગને
"હેલ મુ તથા તેનું વર્ણન 14 મંતા
ક બીજી લિઓન વન
પ્રતાપની અમર દિશા
4 નું ૧ થી આ જં વિર વિમા
મો મન વન
05
૧૮
- અનિયતિ તથા સભા જ
ઇશ્વના મુના
બ્રિાયનું છાત નથી કરીના એ છે

·વિદા કરે એ
સર એ વિશિષ્ટ સંજીવ જ છે ?
છપ થ૮ ઉપરની સંજ્ઞા ઉપર ત્રણ કક્ષાએ
જન આગમ મા આત્માની નિધિ
નર છે અને ત્રણે કાળમાં સિદ્ધિ
જ ૭ મુ કર્મચારી સંસારથી મુક્ત થશે.
કુર ૮ મું અને ન જાના સંસારમાં ભમે છે.
એવામાં લપ વિર નિ એનું વર્ણન.
અતિ આવે પણ દુખે ભોગવે છે.
સન ૧નું તે ન ગવું પડે માટે ભગવાને પાતળા
સુત્ર એ જ ઉદન, માન, પૂજા વિમેર પર હિંસા
૧૧ના રેસના કે
( ૧૨ ૧૩મું પૂર્વે તાર ૮ પાકવા દે.
પર આ સમતું.
૧૯૬થી ૧૩ ગાયનું વર્ણન તેના ૧૬ મ ા ૧૦૫
સુધી નિયુક્તિની ભાષાઓ છે.
૧૪૪ફ આજકાનું વન સર ૩૨ સુરો તથા નિતિ લાખ
૧૭થી ૨૦૦ અગ્નિકનું વર્ણન સર ૩૮ સુધી નિ; ૧૨ સુધી
૨૦૧ ૨૩૪ વનસ્પતિ કાયનું વર્ણન સુર ૭ સુધી નિં. ૨૫ સુધી
૨૩૫થી ૨૫ ટકાનું વર્ણન સૂર પ૪ કિ. ૧૬૩
રપ રાજ પુરાવનું વર્ણન જિતુ તુ ની ક.
હ( વડો સાવ સંક્ષિપ્ત વિધિ એક સાથે

·શુદ્ધિપત્ર, લાઈન ૨ છે છે અશુદ્ધ કરતા એને કરના મંગળ पथय પરિઝુ અને કરે ૫ મંગળ, : ૧૩ परचय ૩ તૌક તીર્થ, બા કરતા 1 ૨તા ૩૫ 31 ૪૮ ૪૮ ૨ ૩ ૩ થાપા ધિથી થાપના, છે? બાશ્રમ Iકાર મામલે 13 સ્વર છે નિયામાં નિઓ, માટે સાવલ જે સાત ૧ જે ·પૃષ્ઠ લાઈન અશુદ્ધ ૧૨૨ ૧૨૫ 1 18 માં જીવ અને માં ૧૮ ( ) * ૪૫ ૧૪૫ તે गधाप કપાદિ (ઉંમર) તથી) તેને ન બંધાય કયાદિ છે તેને દીક્ષા વાય) અર્થે ૧૫૧ દિશા ૧૭૭ ૧૭ ૧૭ 9 થાય. અપે મુનિને જ્ઞાન ૨૨૦ મુનિને સતા ૧૨ ૨૨૧ હ પર હાસ પી આરંભથી ૨૪૧ થી સમર ૨૪૮ ૨૪૯ નિજ નિષદ, s ૨૭૩ ૨૭૩ ૨૭Y સુખ fisi ૧૨ જોને, ૪ અને શીલ

·સુત્રોમાં આવક અને ખર્ચની ટુંક નેધ.
ઉં
૭૧૬) દ વકાલીક ખાતે છાપેલી ૪૨ ૬ છપાઇ કામળ માં
ટીપના 91) તેમ થી ચોદન.
૩૦) મીક્ષરનાદને લખાઈન
૨૫ માણસને માર તથા
૨૮૮ શ્રી પુરાંત બાકી
s16)
હેન્ડબલ સિવાયના માલકે-
૨૫ કી કીરચંદભાઈ નકોના
પાનાચંદ ભગુભાઈ
૨૫ ધમીક ઉદેચંદના સુપુ.
૨ ઝવેરભાઈ બંગડીવાળા
૨ ઝવેરી બાલુભાઇ
૫ શેઠ તારાચદ જેતછ બબાચ

·(૧૧) આચારાંગ વિગેરેમાં મદદ મળી તેની ગંધ. ૨૮૮લા દસ વડાલીના વેલા. ૫. ઝવેરી નગીનચંદ ઘેલાભાઈ ૨૮૦) ઝવેરી રાયચંદ મેતીચંદ ૨૫) રતન રાયચંદદાસી ૨૫) ઉત્તમચંદ મુળચંદ ૧૫) કસ્તુરચંદવના કોસાડ- ૬૫૦) ૧૯ કર્માના કાગળ છપાઈ પા પુઠાં. સાતસો કાપીવા ૫૫) પંડીત અમૃતલાલને લખા વાળા ૧૫) કારમલ હસલ ધ્યા- वरणा ૧૬ કંસાના થવા ૧, ડાસભા નગીનદાસ પાલપુરવાળા ૨૦) નાનચંદ સઇજી મરોલી સ્ટેશન ૫) મગનલાલ ફકીરચંદ રાંદેર ૨૦) માણસોને પગારના ૩૦) દકાલીક બીજે ત્રીજો ભાગ લખાના ધમદાસ ૫૦) પડિત વાડીલાલ ડાલામાઇ અમદાવાદ સૂરગડીંગ છે - વી. ૩૭) એ પુરત બાકી તેમાં ૨૯૨) કપુરચંદભાઈ દરખચંદ ૩૫) સભાસગંદ લધુભાઇ પામે ૧૦) ગુલાબચંદ હંસા પા ચમનલાલ મોહનલાલ થા મોહનલાલ તરસી ૧) સમાચારોમ ખાતે ૪st ·(૧૨) સુત્રોના ગ્રાહક થનારના નામે, ૩ ૧ દકાલી. આચારામ. સુમ નગીનભાઈ મંછુભાઇ ઝવેરી શરીચંદ રૂપચંદ ૧ નગીનચદ ઘેલાભાઇની પાસે નાથુભાઈ મગનલાલ • મગનલાલ યુ લાલ હરીપુરા, વા. લીમનલાલ ખુશાલચંદ 1. નગીનદાસ કપુરચદ ૧ લાભ સવાલ મહોદો • ભાઈ માણે હીરાચંદ છવજીની બીબી નાનપુરા. કેટપાલ નદ નગરો રદેર છે મઠ હીરાચંદ મેતયદ રાવ સાહે- ૦ બની પતિ મગનભાઈ નગીનભાઇ ભુતીયાવાસ ગોપીપુરા, મનુભાઈ મગનલાલ નવાપુરી બાનની પદ જવણચદ તલ્લકચંદ ૯, મણીલાલ ૦ માકેરભાઈ ખુશાલચંદ ૫ છે છે ૧૦ ૧૦ ૧૦ ·નામે. e છે ન d (18) દકાલીક. આચારામ. સુગડાંગ- સાપ્રેમચંદ ખુબઇનોદ રિટ મસાલો કેસરભાઇ પેમજ | લાલુબા હરજી કનસાડ ૦ પાનાચંદ ૯૮૨૪ પેસ્ટ પરિબાદ દરજી સવોન, ૦ બીજો ભાગ. ફરારસડસમલજી વોરા બીર મમન મદ ઉમર ખાને મન હરાબર રિફના ઉપ- દેથી સાદ સંધ. મનલાલ મણીલાલ ડાઇ હીરાચંદ મોટા રસ્તા • મન' નવલકંદ 6 ૫ ર મ ૧ t ને રાક ૧ 3 નર્મદ કનકાલ થાય કે ૮ રર. ૧ પુજા કરદ

·સુરતમાં મદદ કરવા યોગ્ય કેળવણીની
સાર્વજનિક સંસ્થાઓ.
(૧) જે ન સમજી ન શક સવાર પાળા અને જો
બોdબ રન ગેપીપુરા,
(૨) સોન હાથ નાશ્રમ નો
( જન નિના વિવા-ન .
પશ.
(૪) નખaછ ન કરનાર નાના બાર અને ધામિક
nત ને નીપુરા,

·કે નગન પેલાના રી-સુરત,

·No text on this page.

·જ તાપી
શ્રીઆચારાંગસૂત્ર ભાષાંતર
(શ્રી સુધર્મ સ્વામીએ રચેલું શ્રી શ્રત કેવલી
ભદ્રબાહુ રચિત નિર્યુક્તિ સહિત)
આચારાંગ સૂત્ર મળ તથા શ્રી શીલાંકાચાયે રચેલી
ટીકાનું ગુજરાતી ભાષાંતર.
છે : રજ્ઞા !
હ મેહને મોહને લેક જાણે, ખરા તત્વને જે સદા પછી,
મેં તેને દે સદા જ્ઞાન સારૂં, મને તારનારા કદી ના
जयति समस्त वस्तु पर्याय विचारा पाल ताधिक
દિ ક સર્ષ ના વાર ન Tara
મણિતિકાર વિરેજ માત્ર
पोधमनादि निधनगतमनुपमनादिननं जिनधरः।
વિટા
જેણે બધી વસ્તુ તથા તેના પર વિચાર કરવા
વડે દી ()ને દૂર કરી છે અને ૨

·એક તીર્થના નથવાદના સમૂહને લીધે પ્રતિક પામેલું અને
બહુ પ્રકારે ભળી બનાવવા વડે દ્ધિ કરવા સિદ્ધાંતથી,
જેણે, કુમાર્ગ રૂપ મળની કાળાશ દેઈ નાંખી છે, નવા
જે અનાદિનિધન (સર્વ પા) ને પામે છે, અને અનુપમ |
તથા જીનેકરેએ ઉપદેશ આપતા પહેલાં જ જેને નમસ્કાર
કર્યો છે તે તીર્થ જયવંતુ વર્તે છે.
બચારાત્રે નિશ્ચનું પn,
जगाद चारो जगते हिनापरः।
तथैव फिश्चिद्गदतः समयमे,
પુનાતુ ઉપર વિશાળ છે
જેવી રીતે શ્રી વીર ભગવાને જરાતના હિતને માટે
સારી રીતે નિશ્ચય કરેલા આચાર શાસ્ત્રને વાયુ
તેવીજ રીતે તે શ્રી બુદ્વિપૂર્ણ વીર ભગવાન પોતે કંઇક
બોલનાર એવાની આ મારી વિનયથી અર્પણ કરેલી વાત.
તેને પવિત્ર કરે.
शस्त्र परिक्षा विधरण, मतिपतृगहनं च गन्धहस्ति
જ !
तस्मान्मुस योधार्य गृहाम्पह मजसा सारम् ॥.
ગન્ધડતિ આચાર્યું કરેલું “સ પદિજ્ઞાનું વિતરણ

·અ૮ મહેનતુ લીંપા છતાં પણ ન સમજી શકાય તેવું હોવાથી
તેને જલરી એને થોડી મહેનતે બંધ થય (સમજી શકાય)
તેટલા માટે તેને સાર માત્ર ગ્રહ કરૂં છું.
અદિણ નિયે રાગ દ્વેષ મેડ વિગેરથી હારેલા
સર્વ સંસારી છે જે વીર ને ન સંબંધી અનેક
ગતિ કડવાં દુઃખોના સમૂડથી પીડાયેલા છે, તે દૂર કરવાને
માટે હેય ઉપાદેય પદાર્થનું જ્ઞાન મેળવવા તેમણે વન
કર જે, તે યત્ન વિશિષ્ટ વિવેક વિના ન થાય, અને
તે પણ વિવેક જે આમ પુરૂષ અપ (તમામ અતિવ
(તીવિજ્ઞાન વિગેરે ન સડ પ્રાપ્ત કરેલા હોય,
તેમના ઉપદેશ વિના ન મળે અને તે પણ પુરૂષ ,
તેષ, મોહ, વિગેરે દેવેને સર્વથા લય કર્યોથી થાય; તે
જ સહિત જિનેશ્વરજ છે તેથી અમે અને નેિધરના
વચનને અયોગ (કાન) કરીએ છીએ તે વાર
પ્રકારે છે તે આ પ્રમાણે છે.
(૧) ધર્મ કાજુ (૨) ગણિતાન (૩) કાનુ-
શિક અને (૪) વાત કરવાનું છે. તેમાં ધર્મ સ્થાન
હતા ધ્યયન વિજે, ગતિશય સુ મામિ વિગેર,
દાન દાદ પૂર્વ તા: સંમતિ વિર રાવના ને,
અને સર કરવા તે જ સરકાર સન્ન છે

·ચશે. અનુગ બધામાં મુખ્ય છે કારણ કે બાકીના ત્રણમાં તેને અર્થ બતાવે છે. કહ્યું છે કે- "चरण पडियत्ति है जेणियरे तिणि अणु: ओग"त्ति तया घरण परिवत्ति है ऊं, धम्म कहा काल दिक्खमादीया । दयिए दंसण सोहि, सण सुडस्स धरणंतु ॥१॥ ચારિત્રના સ્વીમરને માટે બાકીના ત્રણ અનુગે છે વળી રણના સ્વીકારનાં કારણે ઘમ કથા કાળ અને દિક્ષારિક છે. કાનુગથી દર્શન શુદ્ધિ (સાચા તત્વ ઉપર આસ્થા) અને તેનાથી ચારિત્ર ગ્રહણ થાય છે. ગણુધરેએ પણ તેથી જ તેનું પહેલું વિવેચન કર્યું છે. તેથી તે પ્રમાણે આચારાંગને પહેલે અનુર કરીએ છીએ. હવે તે અનુયાગ ના હોવાથી તેમાં વિન હવાને સંભવ છે. કહ્યું છે કે, 'श्रेयांसि पर विधानि, भयन्ति महनामपि अझै पसि प्रवृत्तानां, कापि यान्ति धिनायकाः॥१॥ જેટલાં સારા કાર્યો છે તેમાં મોટાઓને વિને પણ આવે છે પણ અકદયાણમાં પ્રવર્તનારાઓને કાઈપણ એ વિન આવતું નથી એટલે તેને ગમે તેમ વર્તે છે તેને કઈ અટકાવતું નથી, તે સર્વ વિનિને નાશ થવા માટે ')

·મંગળ કહેવું જોઈએ, તે મંગળ આદિ મધ્ય અને અંત
aોવા ત્રણ ભેદે છે. તેમનું “વાર તેને અવિવા
ના પરિવારે આ ભગવાનનું વચન હોવાથી પ્રથમ મંગળ
છે, અથવા ત એટલે થત જ્ઞાન તે નદી સૂત્રમાં ગણાતું
દેવાધી મંગળ છે, એ મંગળ વિના વિને ઇરિન
સના અને પાર પહેચવાનું કારણ છે મય મંગળ
લેસર અયનના પાંચમાં ઉદેશાનું સૂત્ર છે. “
विदए पारे पुगे चिट्टइ समंमि भोम्मे उबमनाए मारवग्य
જળ અહિ હદ (કુંડ)ના ગુણે વડે આચાર્યોના ગુણોનું કીર્તન
છે અને આ પાંચ પરમેષ્ટીમાં હોવાથી મંગળ છે.
= વાલા ઈચ્છિત શાર્થને સ્થિર કરવાને માટે છે.
હું ગાનમાં અધ્યયનમાં લેવું સૂત્ર છે “મિનિટ
પારું આ દાણ મા મા અહિઆ અભિનિ.
નાનું બડા “ઝાડ મારૂ કદને છેદીને ત્રીજી
કાન કરવાનું હોવાથી મંગળ છે (દી પાળનારે એમ
પણ માનવું કે હવે મને સંસાર લમણ નહિ થાય)
આ દેવીનું મંગળ ફિણ અને પશ્ચિચ તેને પરિવાર
કાયમ રહેવા માટે છે કે જે તે લડીને સ્વપરને પ્રતિ
છે છે) અધ્યયનમાં રાત્રે બાળપ બતાવવાની
પનું પદ; માપ 2 હેવું તેથી વિદ્યપ કહેતા નથી
અથવા = =ણું જ કાનપ દેવી મંગળ છે

·[૬] અને જ્ઞાનથી સકામ નિર્જરા થાય છે. નિજામાં તેની ચિકમ ખાત્રી છે. લખ્યું છે કે 'जे अनाणी कम्मं, वह पहयाहिं पास कोडीहि । तंनाणी तिहिं गुत्तो, वेष्ट उस्सा समित्तणं ॥१॥ કરર વર્ષે અજ્ઞાની જે કમ ખપાવે તે જ્ઞાની અને ત્રણ ગુપ્તિને ઘરનાર ધામોચાસ માત્રમાં અપાવે છે. મંગળ શબદનું નિરૂન (પદોને તેડીને અર્થ કરે તે) આ છે, મને ભવથી દૂર કરે તે મંગળ અથવા મને, ગળ એટલે વિખે ન થાઓ, અથવા ગાલ એટલે નાશ, શાને. ન થાઓ (મારૂ ભવુિં રિયર અને ઉપયોગી થાઓ) અહિ બાકી રહેલ આપ (વાદીની શંકા) અને પરિવાર (રામાધાન) વિગેરે અન્ય માથી નખવા હવે આચાર અનુબ કરે છે અને કહેવું તે અને, અથવા જૂત્રની પછવાડે અથ બનાવે છે એટલે પહેલું દૂધ ભરાવવું અને પછી તેને અથ બતાવો અથવા આન તે નાનું હવે તેને વિશાળ અથ કહે તે, તે આ પછીના કહેવા હારુ ધકે જાનું તે આ પ્રમાણે છે. નિજ નિજીિ, વિધિ મrven, જ િર પ ક

·4
(ા દડા મલિક સૂત્રની નિર્યુનિની પાંચમી ગાથા
છે, તેમાં નિક્ષેપ નામ વિગેરે સાત પ્રકારે છે. નામ અને
સ્થાપના કરે છે નિપા સુગમ છે. કથથી નુગ
બે પ્રકારે છે કાગમથી અને ને આગામી તેમાં
આરામથી તાતા હોય પણ તેમાં ઉપ ન રાખે,
અને નકામી શરીર,
શરીર, અને
તેનાથી જુદો અનેક પ્રકારે છે. દર વડે કટલે સાટિકા
(પી) વિરથી, અથવા દિને એટલે આત્મા પરમાણુ
વિના નું ગાવા માં એટલે વિદ્યા વિગેરેમાં
. યાય, તે દરવાન, વિનુગમાં, વડે
ક, 5: ત્રિમાં પણ તે પ્રમાણે છે કાર વડે
કાકી =હા કાનમાં નાગ : વરાગ તે
વન વિશે લડવા. હવે જવાનનું ન
છે કે તે જે પ્રકારે કામકી, અને તેમપી, અ:-
, સાત અને પા કપ , રેઝરી :-
મિક િ તેના અને કહેવું : શિવાય
જ. : ૩ ૩: કારણ કે અહિં. તે
- ડો. વિક છે
= = . અને જન છે.s:થી, ડોક
- ૨૨ - છે. તેને આ કિ = : છે
4. : હેડ કવે છે. તે કહું ને

·[૮] કેવા જોઈએ તે બતાવે છે. અહિં આચના છત્ર ગુણે બતાવે છે. देश कुल जाइ रूपी संघयणी घिहजुओ अणाम अधिकत्यणो अमाई धिर परि वाडी गायि वको। जिय परिसो जियनिहो मज्जत्योदेमकाल भावन्न आसन्न लड पहभो णाणाविह देस भासपणू ॥२॥ पंच विह आयारे जुत्ती सुत्तत्य तदुभय विहिन आहरण हेउ कारण जय णिउणीगाहमा कुमली। मसमय परममय विऊगम्भीरोदित्तिमंमियोसोम गुणसय कालिभोजुत्तो पदयण मारे परिकहे ॥४ આય દેશમાં ઉત્પન્ન થયેલ તે બધાને સહેલાઈ બધ આપી શકે છે પિતાનું કુળ તે ઈવાકુ વિગેરે તો જ્ઞાનકુળ, તે શ્રેષ્ઠ હોવાથી માથે આવેલા બેઝને ઉપાડવા થાકતા નથી “માતાની જાતિ, તે ઉત્તમ ય તે વિનયા.' દિક ગુવાળે થાય છે અને ત્યાં સુંદર આકૃતિ ત્યાં ગુ રહે છે તેથી રૂપ લીધું હનન અને ધીરજ આ બેથી યુન યતે ઉપદેશ વિગેરેમાં ખેદ ન પામે, અ નાશની હવાથી સાંભળનારા પાસે વધાદિક ન માગે અવિકા ધન દિવાથી હિતમિન બેકાર છે અમાથી તે કપટી ન હોવાથી સર્વત્ર વિશ્વાસ કરવા એથ્ય છે, રિયર પરિપાટી તે બોલા ·[૯] સૂત્ર તથા અને ન ભૂલે, ગ્રાહ્ય વાક્ય તેની કારા બધા માને, છત પર્વ૬ રાજા વિગેરેની મોટી સભામાં હારે નહિં; જીત નિદ્રા હેવાથી નિરાલુ શિને અપ્રમાદીપ સહેલાઈથી જગાડે, મધ્યસ્થ હેવાથી બધા શિષ્યોને પેશ્ય રીતે રાખે છે, દેશળ ભાવને જણનાર હોવાથી મુખથી ગુણ પ્રાપ્તિના દેશમાં વિચરે છે, આસન્ન લબ્ધ પ્રતિભા (હાજર જવાબી હોવાથી) શીઘ પરવાદીના ઉત્તર આપ- વામાં સમર્થ છે, પિને જુદી જુદી ભાષાની વિધિ જાતે હેય ને જુદા જુદા દેશમાં જન્મેલા શિને સહેલાઈથી સમાવી શકે છે, જ્ઞાનાદિ પાંચ આચારે યુકન લેવાથી તેમનું વચન માનનીય છે. સૂત્ર અધે બંનેની વિધિ જાતે હવાથી ઈએ તેવી રીતે ઉત્સર્ગ અપવાદને પ્રપરાને બતાવે છે. હેતુ, ઉદાહરણ, નિમિત્ત, નય તેને વિસ્તારને જણનારે, વ્યાકુળ થયા વિના, હેતુ વિગેરે બરાબર બતાવે છે. ગ્રહણ કુશળ હેવાથી ઘી યુનિએથી શિવેને સમજાવે છે, જૈન અને બીજા મને નહી હોવાથી દરેકની સ્થાપના અને ખંડન કરે છે. ગંભીર તે છે ને હરિ, અને દીપ્તિમાન તે પરના તેજમાં ન જાય; શિષના હેતુથી શિવ એટલે તે ત્યાં વિચરે ત્યાં મરકી વિગેરે રોગની શાંતિ થાય, મ હોવાથી તેને દેખીને તેની આખે આનંદ પામે, સેક ગુણ

·[૧૦]
યુક્ત તે પ્રથથ (ભક્તિ) વિગેરેથી યુન આ પ્રમાણે સરિ
(આચાર્ય) પ્રવચનને કથનમાં ... જા. (આવા ગુણે
વાળા આચાર્ય સુત્ર અર્થ ભાવે) એ અનુગાના મેe
નગરમાં પેસવાની માફક (કન સિદ્ધાંતમાં પિસવાને માટે
ચાર અનુગ હારે તે વ્યાખ્યાન અંગ છે) તે કહે છે
(૧) ઉપમ, (૨) નિપ, (૩) અનુગમ, (૪) નય,
તેમાં
ઉપકમ તે ઉપકમબુ અથવા જેના વડે ઉપક્રમ કરીએ
અથવા જેને કરીએ અથવા જેમા કરી તેને અર્થે આ
થાય છે કે કહેવાના શાસ્ત્રને પૂરું સમજાવવા માટે શિષ્યનું
તે તરફ લક્ષ ખેંચવું તે ઉપમ આ ઉપકમ બે પ્રકારે
છે (૧) શાક સંબંધી તથા (૨) લેક સંબધી શાસ્ત્ર
બધી અનુપૂર્વ નામ, પ્રમાણ, વનવ્યા, અથાધિકાર
અને સમવનાર, એમ છ પ્રકારે છે.
નિપલ તે નિપા જેના વડે જેનાથી જેમાં થાય
તે નિપ છે. ઉપક્રમમાં વેલા સાળનાર શિષ્યને પાર
લાવીને કહેવાના સ્ત્રનું નામ વિગેરે બનાવવું. તે ત્રણ
કરે છે. એ નિબન્ન, નામનિપજ, સુત્રાપકનિપા
'; તેમાં આગ અધ્યયન વિગેરેનું સામાન્ય નામ થાપવું કે
એવિ નિજ છે, અને અચાર, શાસ્ત્ર, પરિક્ષા, વિગેરે
‘વિત્ર અભિધાન નામ સ્થાપવું અને સૂત્રના આવવાની
મ વિર થવું,
તે
સૂત્ર આલાપ નિપજ જવું.

·હવે અનુગમ કહે છે. જેના વડે અથવા જેનાથી
અથવા જેનામાં સુગમન થાય તે નુગમ જણ એટલે
તે અર્થનું કથન છે.
રા અનુગમ નિકિત અનુગમ અને સૂવાનુગમ,
એમ બે પ્રકારે છે. પહેલે નિતિ અનુગમ, ત્રણ પ્રકારે
છે. નિક્ષેપ નિર્યુક્તિ, તથા ઉપિઘાત નિકિત, તથા
સૂવ પર્શિક નિયુકિત અનુગમ છે. તેમાં પહેલે નિક્ષેપ
પિતે છે તેમાં સામાન્ય વિશેષ કહેવાડે દ્ય નિષ્પત
અને નામ નિપા, એ નિક્ષેપ વડે કહેજે સવની
અપેક્ષા છે. તેનું લક્ષણ હવે પછી કહેશે. ઉદઘાત
નિ. અ. અને ગાથા વડે જાણ.
॥ उदेसे णिदेसेय, पिगमे ग्वत्तकाल पुरिसेय ।।
રજ પર જ અને રાજsogo
किं कनि विहं कास कहिं केसु कहं कच्चिरं हवइ कालं
फाइसंतरमविरहियं भवागरिसफासणगिरती
ઉદ, નિશ, નિર્ગમ, ક્ષેત્ર, કાલ, પુર, કાર,
પ્રય, લસણ, ન, સમાવતાર, અનુમત; aim , કેટલા
પ્રકારનું, ટેનું, કયાં, કેનામાં, કેવીરીતે, કેટલે મન છે,
કેટતર વા, અંતર રહિત, વાક પન નિકિત
કરઃ જાણવું હવે સુર રપકિ નિતિ, અનુગા હેવા માટે
ના અવયવના આક્ષેપને ન વડે સમાધાન કહેવાનું છે તે

·[૧૨]
અનુગમ સત્ર સાથે થાય છે. તે સૂવ સત્રના અનુગામાં છે
તે ઉરચારણ રૂપે તથા પદ રૂપે છે, અનત ધર્મ છે
અધ્યાસિત (યુક્ત) વધુ છે. તે એક જ ધર્મ વડે દર રે
એટલે વિભાગ પાડે છે. તે સાન વિશેષ “બ” છે.
નિગમ વિગેરે સાત છે, હવે આચારાંગના ઉપકમ વિશે
અનુગ દ્વારેનું યોગ્ય રીતે થાડુ કહેવાની ઈચ્છાવા
બધાં વિને શાન્ત કરવાને તથા મંગળ છે, તથા વિદ્ધ
નાની પ્રવૃત્તિ માટે, સ બ ધ, અધિય, પ્રજન, બતાવન
નિયુકિનની ગાથાને નિકિતકાર કહે છે.
પર રિલિઝ કાજુ રાજી
आपारम्म भगवओ निति कित्त इस्सामि ॥
તમા “સવ સિને તથા જિનેશ્વરને વાદિને ?
બલવાથી મગળ વચન છે. “અનુગ' દાયકોને કહેવા -
સંબધ વચન થયું “આચાર સૂત્રનું તે અભિધેય પર
છે. “નિર્યુક્તિ કરીશ તે પ્રોજન બતાવ્યું. આ ટુંક
અય છે પન્ન અથવને અર્થ કહે છે, 'હ' ધાતુનમ
અને સ્તુતિ અર્થમાં છે. તેમાં નમસ્કાર કયા વડે થ
અને નુનિ વાવડે થાય, આ બન્નેને ભાર
થાય, તેથી મન, વચન, અને કાયા, એ 2 વડે
નમસ્કાર કર્યો છે. હવે સિદ્ધ શબ્દનો અર્થ કહે
મન

·(૧૩)
જેમ કમે બાળી નાંખ્યાં તે સિદ્ધ; એટલે સર્વ કર્મથી
રહિત જવ તે સિદ્ધ વાણ, અને બધા શબ્દ સાથે લેતાં
બધા સિહ જાણવા, એટલે પંદર લેકે સિદ્ધ થાય છે તે
તીર્ય અતી, અનંતર, પરંપર, વિગેરે પણ સિધ્ધના ભેદ
જpવા તે બધા સિને નમસ્કાર કરીને આ સંબંધ છે.
તે બધે જે, રાગ દેશને જે જીતે તે જિન જાણવા તેજ
તીર્થંકર છે, તે અતીત, અનાગત. અને વર્તમાન, એ ત્રણ
કાળના સર્ષ ક્ષેત્રમાં રહેનારા એટલે પંદર કર્મ ભૂમિ
વિગેર રસ્થાનમાં રહેલા તેમને પણ, નમસ્કાર કર્યો અને
અનુસ કહેનારા સુધર્મ સ્વામી વિગેરથી લઈને, બાહ
જે નિદિનકાર છે, તે પિતે પોતાનાથી પૂર્વના આચાર્યોને
નમસ્કાર કરે છે. આ નમસકારમાં એમ પણ આમ્નાય બતા-
વવાથી, પિતાની વેઇ દર કરે જાણવી. અને તે પણ
ગુરૂ પાસે જે છે તે કહ્યું “ આ
વડ
પૂર્વ અને ઉત્તર કિયાનો સંબંધ છે તે બતાવે છે એટલે
નમસ્કાર કરીને હવાઈ નામો અવાર ભારતની નિયું-
હિન્દ કરશે. ગવત કદી સારાંગ દિનકર અધ
અમ મન, પ્રપ્તિ કરે તે તે ભગવત્ વિશે
વાયું છે.
નિતિન પટેલે નિફર = ૨.૪ = ન
છે કે અંદર રહેલી મિનિને કનક કદી,
૫૫૨

·[૧૪] + ૧ છે હવે જેવી પતિજ્ઞા કરી છે તેજ કહેવાને નિપાને વ્ય પદોને સુદ બનીને આચાર્ય મહારાજ કરીને કહે છે. riાર કોઇ gnબંધ, મા તાર ઇ . परिणाए सणाए, निक्वेवो तह दिमाणं च ॥ २॥ આચાર, અંગ, ભૂત, કપ, બ્રહ્મ, ચરણ, શસ્ત્ર પરિક્ષા, સા, દિશા એ શબ્દોના નિક્ષેપ કરવા જોઈએ. તેમાં આચાર, થવા, ચરબ, શસ્ત્ર પરિક્ષા, એ શબ્દો નામ નિપામાં જાણવા તw અંગ, મૃતકંધ, શબ્દ એપ નિ નિમાં અને સંજ્ઞા, દિશા, એ શબ્દ, કાલાપકનિપજ નિપામાં જાવા એટલે દરેકના કટલા નિ થાય તે બનાવે છે. બાળ દિન . નિ ઝા એruary જર્જનિટિa, amધિ દોરરિબા ચર અને દિશા, ને બાકીના બધા શબ્દના ચાર પ્રકારના નિષ છે ચરબને છે પ્રકાર અને દિશાને મન પ્રકારનો નિર બર, અહિં ક્ષેત્ર કાળ, વિગેરે ત્યાં ઘટે ત્યાં જવાં 19 નામ સ્થાપના વિગેરે ચાર પ્રકારે બધામાં વાપે છે, તે કહે છે. જ નિકારિક નિષિ તિi જ્ઞાન સાકા, રિજિજે તારા જ ·જ્યાં છે ઘર અને દિશા, સાદની આદિમાં જે સંપ ત્ર શાળ, વિગેરે સંબંધી છે ત્યાં સંપૂર્ણ કરે ત્યાં સંપૂર્ણ ન જાણે ત્યાં આચારાંગ વિગેરેમાં નામ સ્થાપના થભાવ, એ ચાર નિરોપ કરે આ ઉપદેડા છે ગાવા દેરા તરના પ્રસિદ્ધ અથના લાઘવને ઇચ્છનારા નિ. તિર રાધા કહે છે. आगार अंगमिए पदिष्टो पउपानिकग्वेयो नपरं पुण नाणत्तं भाशयारंमित यांच् ॥ ५ ॥ દશ પંકલિઇ ત્રીજા યયનની ક્લિક આ કથામાં અદારને કરેલા નિરિ, અને અમને તુરં ષય- નમાં . કરવિનનું વિજ મધ્યયન છે. અહિં જે વિષ છે, તે હિત છીએ, જવાકારને અહિં વિષય છે છે .. ક: બનાવે છે, જા, આ જ રક્ત નિr ममापारे मागम, मसीह दारेहि नापत्तं ॥६॥ 5 x નિ ૬.૫, તે જ પ્રસન્ન કર્યું તે કહેવું ·IST [૧૬] બતાવવું કે આટલું છે તથા કયું કયાં સમાય છે તે માતા- વવું, તથા સાર કહે, આ દ્વારા વડેપહેલા ભાવ આચા- રથી એને ભેદ જાણો આ સમુદાય અર્થ છે. એને અવ- ચવાઈ નિયુંકિત કારજ કહે છે. आयारी आचालो आगालो आगारोय आसासो મrge imaggorsg આવા જે વતનમાં મૂકાય તે આચાર જાણ એ નામ વિગેરે ચાર નિપાયે જાગુ, નામ સ્થાપના સુગમ છેડીને કન્ય શિપમાંz શરીર, ભવ્ય શરીર તથા બેનાથી જી. (વ્યતિરિત) દિવ્યાચાર આ ગાથાવડે જણ. णामण घोमण यारण सिकग्वा पण सुकरणा चिरोहीणि याणि जाणि लोए दव्यापारं पियाणाहि ॥ ८॥ નામન, ધાવન, વાસન, શિક્ષણ, સુકરણ, જે અવિધી કળે છે તે લે મા વ્યાચાર જાણો દશ વેકાલીક પત્ર ત્રીજા અધ્યયનમાં જુએ (પેટ ભરવાને માટે આ લેકમાં જે કળા શિખવે છે તે દ્રવ્યાચાર ) ઇવ આચાર બે પ્રકારે છે (૧) લાકિક (૨) લે કાતર તેમાં હકિક તે કાન શિવાયના ધર્મ છે જે અન્યદર્શનીએ પંચરાત્રિ વિગેરે કરે છે તે છે, અને કોત્તર તે ·સનદર્શન વિગેરે પાંચ પ્રકારે છે, તેમાં રાચાર આ પ્રકાર છે. 'काले विणए पाहमाणे, उपहाणे तहा अपिण्हवणे; पंजण अस्य तदुमपे, अविहो णाण मायारो |२|| કાળમાં, વિનયથી, બહુમાન પૂ. તપની સા. બનાર ગુરૂને છે ન ભૂલતાં સૂર ગઈ અને તે ને શુદ્ધ છે તે રને જ્ઞાનમાર છે, હવે દર્શન ૧. જઠ પ્રકાર છે તે પર છે. નિતિ નિરિ, મિતરાદિત उपएर पिरी भरणे पच्छल्ल पभावणे ॥२॥ ન રહિત, ન્યુમનની વાહ રહિત, ડ .. વિના, કબૂ દપિ - - સી, ડીને કિરીને, કપુર , તન, મન, ધન, સદુપયે કરી, હેન ડો. પ્રસ્તા પર, તે તે હજાર 5 પ્રકાર છે જે આરિડાર Aડ કરી. છે તે તરે છે. लिन्ने गुनासो पंचममिानो अहमिलि पानी પર =, Rit is in as - તે મ, ડન, કે.કા. ૧.૫ દર છે કાર હિલમાં ન શકવું જ નિ છે.

·- ક ') રસભાને લિવું, લિવું; બધું વસ્તુ લેવી અને શરીર વિગેરે મેલ અન્ય સ્થાને ન નાખવે પાંચ સમિતિ છે. તે આ પ્રવચન કહૈવાય છે. તેમાં રહેલા ઘરનું યુક્ત રાધુ કવાય છે. તપ અચાર વાર પ્રકાર છે તે નીચે ઉભા अजमण मगो यरिया वित्ती सम्पयणं रसचाओ फायफिलमो संलिंगयांप पझो तयो होई ॥४॥ ઘર વિના વાઘૉ તા ૪ ના જુદા જઇ મi a gફ પર આધાર ત્યાગ, ઓછું લેજને, ખાસ કરીને શ્રમ, સ્વાદિષ્ટ વસ્તુને સ્થાને, કોને કઇ, તે મને કેશી રાખવું, એ છ કંકાહ્ય તપ છે અને પાપનું પ્રાયશ્ચિત લેતું, એને કરે, તેમને એક વસ્તુ સુ પવી, માન અશુભ ધન ને નિર્મળ પાન કરવું, તથા કાઉસગ કરો એ જ પ્રકારે અત્યંકર તપ છે. વિચાર અનેક પ્રકાર છે. अनि गादि पर पिरिमापरणामाशो जीत माउ કુતરા ના બાપ થr vital ધમ ધમ. પરમાના કામમાં, પિનાનું વિન ترس

·No text on this page.

·[૨૦]
આકારમાં જ્ઞાનાદિ આચાર છે. તેનું પ્રતિપાદન કરના
આજ ગ્રન્થ છે. નિર્જરાદિ જે આત્માના ગુણ છે
તમાંથી મળે છે, હવે આશ્વાસ શબ્દ લખે છે, જેમાં આ
ધામ હોવાય છે, તેના ચાર નિપામાં દ્રવ્ય વ્યતિરિત
ધાનપાવ પારિ (વહાણ અને તાપ બતાને આધાર ભ
ભવા ધાસ તે જ્ઞાનાદિ છે, હવે આદર્શ શબ બતાવે
જેમ કે તે આકશ, તેના નામાદિ ચાર નિષા
“ધ નિરિકતમા, દઉં, અને બાવા જ્ઞાનાદિ *
કહેલ ને છે. કારણ તેની અંદર કર્તવ્યતા દેખાય
હ૧ એ બનાવે છે, જેનામાં પ્રગટ કરાયા
નવ નિપામાં નિરિકત શરીરનાં અંગ, માથું,
લિંગ હવે ભાવ ગ તે આ, આચાર સુત્રજ છે.
આ લખે છે તે ઉપગમાં લેવાના અર્થમાં
છે આ નાદિ છ પ્રકાર છે, શ્વાચી નિરિકત
બિહાનિ વાસ ખાવાનું ઠીને બાવન ભર છે,
. નાધિ દેશ મેનુ (જાથ ખાપ છે, જે
કેકના પવા બવ છે. કવિ કથા થીમ ર્મા નાના
ધ ને રોપ લગાવે છે તથા કાલિકા :
ની છે તથા પાટલ, નિરીશ, અને આદિ
છે ક ખ ઢબે છે તેની બાથ..
मामी चन्दन पसी, सागरमा गन्ध काम
તે અગ

·:171: (011117 key? 13. (97:1* 9.1", lemyni. : 15
for
wait
--
->

·ધર્મ :
અાચ
૨િ
બંધ, અનુમતા, શાઘવ, અહ, સારા દી
એ શાસમા નિમય કરીને એકાઈના ગુણ છે (જુદા છે
દાના રહેવાસી શિને સમજવામાં આ પાણી અને
જતા સારી થાય છે અને બરાબર સમજવાથી તેમ
પ્રતિ કશી જાય છે, પણ
હવે તેના દ્વાર કરે છે, ભગવાને કાર
મય કaો તે બતાવે છે.
non storing 19 વરજા
मंगाई गई तारम आणु पुरधीए ८॥
બધા તાળક ની થાપ તે વખતે પ્રથમ પાચ
અને અર્ધ કહે ન માં અને વર્તમાન અને ભવિષ્ય
“ન વાપછી બીજા અન્ય અને વિગત
છે અને લાભનાને શિરે તારે કાર ભાવ
જ અનુવંદ ની રચના કરે છે એ ૮૦ જપ
છે, માટે કયા ને બવ છે
wori mr me iri re 1.
જાન virir primrit your mein
- ર બ ભાર અને માં પહેલું કરીને તે
જે ૬ બદલે છે, માં માને છે. જે અરજ કર
છે તે જ છે. જા ને. સાર છે કે તે
}

·(૨૩. મોક્ષને હેતુ છે. એમ વીકાર્યું છે. અને એ આચારમાં રહે, બીજ અગેનું ચયન કરવાને યંગ્ય છે. તેથી તેને પહેલું બતાવ્યું છે ૯ it હવે ગgિઢાર કહે છે. સાધુ વર્ગ અથવા ગુને ગ જેને હોય તે ગણી અને ચારને આધીન ગણિપણું છે તે બતાવે છે. आयाराभिर अहीए जनाओहोइ समण धम्मोड तन्हा आयार धरो भण्णइ पदम गणिटाणं ॥१०॥ જે આચાર, અધ્યયનથી દશ પ્રકારને કાત્યાદિ અથવા ચરણ કરણ આત્મક શમણુ ધર્મ જાણ થાય છે, તેથી બધા ગણિપણના કારણમાં આચાર ધરપકું પહેલું અથવા મુખ્ય ગણિસ્થાન છે. ૧૦ # (ગણિપણું કેવું ધરાવે તેને ઉત્તર એ સુચછે કે બધ. ગુણમાં મુખ્ય ગુના ચાર છે માટે તેને સમાચાર સારે છે જે ગે) હવે પરિમલ બતાવે છે. ત્રણ રદ્ધ- વનધી, પદથી, જે બે પ્રકારે બતાવે છે. णवयंभ चेर मइओ, अट्टारस पय सहरितो वे हवह य सपंच चुलो पर यह तरओपयोग११!! તેમાં અધ્યયનથી નર ક્લાર્ક : ૨૦૧૩ આ બમ્પ છે.

·[૨૪]
શબ્દથી એમ બતાવે છે કે, જેના વડે, હેય, અને ઉપાય,
પદાર્થોનું સ્વરૂપ છે તે વેદ, આ શપથમિક ભાવમાં ,
વર્તનારે આ આચાર ગ્રન્ય છે (આચારને બદલે મૂળમાં
વેદ શબ્દ વાપર્યો છે, તેની સાથે પાંચ ચુડાઓ છે. તેથી
પાચ ચુડાવાળા થાય છે. કહેવામાં જે બાકી ખુલશે
કરવાને હોય તે બતાવનાર ચુડ કહેવાય છે. તેમાં પહેલી
માન અધ્યયનવાળી છે. તે આ પ્રમાણે-
पिष्टमेण मेग्जिरिया, भासीयाय पत्थयोंय मी
જારિ, નારિ,
પિરણા, શ, ઇયા, વિગેરે સાત અધ્યયનવાળી
છે, બીજી સર સતિયા, ત્રીજી ભાવના, થિી મુકિત,
અને પાચમી નિશ્ચિયન દુ દુર જ ન
તેમ ચાર ચુવિકરૂપ જે તક, ઉમેરવાથી બહુ અને
નિશીથ નામની પાચમી યુલિકા ઉમેરવાથી બકુતર, અને
અનંત, ગમ, પર્યાય બહુતમ છે તે પદ પરિમાણવી
થાય છે ( આનું વિવરણ આગળ કરશે) 11 1
હવે ઉપકમની અંદર સમવતારનું દ્વાર છે, તેમાં, આ
યુવઓ નવ બ્રહ્મચર્ય અધ્યયનમાં સમાય છે તે બતાવે છે.
आयार ग्गाणत्यो, पम्म रेसु मोममोयरह
मोऽवियामन्य परिणा,पिहित्यो समोपाद |

·सत्य परिषणा अत्यो, छरवि कायेसु सो समो यरई जीपणिया अत्यो, पंचसुपि वएसु ओयरइ ॥१॥ पंचय महव्ययाई, समोपरंते य सव्य दव्येसुं सव्वेसिं पजवाणं, अणन्त भागन्मि ओपरइ ॥१४॥ આચાર અને, અર્ધ બ્રહ્મચર્યમાં અવતરે છે, અને તેપણ શક પરિક્ષામાં સમુદાય અર્થ સમાય છે ૧૨ છે અને શસ્ત્ર પરિસાને છે તે છે કારમાં સમાય છે, અને છ છવાિને અર્થે પંચ મહા વ્રતમાં સમાય છે, ૫ ૧૩ ૫ અને પાંચ મહાવ્રત છે તે સર્વ માં સમાય છે, અને સર્વે પર્યાના અનંત ભાગમાં એ વ્ય સમાય છે. ૧૪ it ટીકારે રાધા સહેલી સમજીને ટીકા કરી નથી, માટે સાદો અર્થ ઉપર લખ્યો છે. પણ આચાર અા તે ચુલિકાઓ જાણવી, એટલે એમ સૂચવ્યું કે, ગુલિકાઓ મચર્યમાં સમાય છે, બાકી ઉપર મુજબ છે. તેમાં તે ધમસ્તિકાય વિગેરે છ લેવાં, અને પર્યાયમાં અગુરૂ લઇ વિગેરે છે. તેમના અનંતને લાગે તેને અવતાર પાય. # ૧૨-૧૩-૧૪ ૫ શિષ્યને પ્રશ, મહાવતે બધા દ્રશ્યમાં અવતાર કેવી રીતે થાય અને સર્વ પર્યામાં કેમ ન થાય? તેનું સમાધાન કરે છે.

·પ- ૧
છ વણિકા પહેલા અને બીજામાં છે, જેમાં
માં સર્વ દૂબે છે, અને બાકીના મતે જીવ્યાક
દેશમાં છે. હવે માનવને ઉપર પૂછે .
જે અલિપાયવરે પ્રરણા કરે તે બતાવે છે. 1
जणु मव्य णम परसा, पंत गुपां पदम संजमहाणे...
કશ્ચિદ રિ, gjgar |
अग्ने पजापा, जेणुव उत्ता चरित्त विसम्मि
- સર ઊંa Tr, હિં તfa માન'રા
3 tae wાતિ, તે જ દિwn?
gp દોડવુ, on your goal
ના નામા, જmrut masti
मणपरित्त मेतो, योगियो तण धोयादा
આ માયાએ કામ અર્થ બતાવે છે. તે
અસૂયાના અર્થમા છે) સંયમ રુથાન અસંખ્યાન છે. તેમાં
જે જાન્ય છે, કે જેને વિભાગ ન થાય એવું માનું
અપકથિએ તે પણ વટ ખાતે, અને વિભાગ,
વિવિધ છે, અને તે પર્યાયે સંવ8 કિરીએ.
*

·[૨૭)
તે બધા પ્રદેશની સંખ્યામાં બનનું ર છે.
એટલે આકાશના જેટલા પ્રદેશો છે તેને દરીએ તેટલું
છે. તેથી બીજું વિગેરે થાવડે સંધ્યાન માં
જ્યારે અનન્સ ને અદિતિવડે દાનમાં રહેનારી
અય ચાન ગત થાય છે. આ પ્રમાણે મેકપ
રઘાન રાવું પય યુક્ત હોય તે ઘરમાં રાખી શકાય
નહિ ત્યારે કેવી રીતે ? કાકા એટર માટે, રે
જે બીજા પાસે છે જેના અનન્ત લાગે છે. તે
છે. જે પ બુદ્ધિમાં પહેરે તે લેવા ના દેવળી
રામ્ય છે તેને ભાવાર્થ એ છે કે કેવળી જાપ ન કહે.
વાય તેવા પતિને પણ તેમાં ઉમેરવાથી બહુ જ
કાર મા, જ્ઞાન અને કાગ બન્નેના તુષ પણ ધી
અને રણજ છે. તેથી અનન્ત ગુડ ન
શિવની આ શંકાને દૂર કરવા આચાર્ય કહે છે જે
સંયમ ઘાન શું કરી તે બધા શારિ પ તથા
શાનદન પર્યાય સહિત લઈ તે પરિપૂર્ણ થાય, સર્વ
= પ્રદેશથી તે પય અનત ગુણ શાથ. અહિં
ન શરિઝ મા ઉપયોગીપી પાને અનન્ત ભાગ
નિપ સૂચવ્યું તેથી તમારે બતાવેલે દોષ લાગુ પત
નથી. હવે સરકાર કહે છે. કેને કયે સર તે બતાવે છે.
simum f, arerna ga er?
વાય માટે
મ

·[૨૮]
ઝ
ng art, rings mp3
અંગે શું સાર છે? : આચર તેને મારી
૬િ. અનુગ બાથ, અને તેને સાર રૂપ છે. ગાથા
અર્થે રાર લેવાથી ટીક નથી ન અનુયોગ અથ એટલે
કહેવાને વિષય અને તેની પ્રરૂપ એટલે પિતાની પાને
છે તે બીજાને સમજાવવું વળી
मारो पर यणाए, चरण सस्म पिय होट निव्याणे
બાળક ના અré પિકિ
પ્રરૂપણને સાર ચારિત્ર (સહન છે. અને તેના વડે
છે. અને મોક્ષને સાર અગ્યાબાધ સુખ છે એવું
નેશ્વર દેવ કહે છે. હવે સૂનકપ અને પદના નામ
નિપા વિગેરે પૂર્વ માફક કહેવા અહિં આ ભાવ નિ
કામ છે. તે ભાવ થતપ બહાથ રૂપ છે. એથી બર,
ચરણ એ બે શબ્દના નિક્ષેપો કરવા તે કરે છે.
પંજર જs, કાળા દોર રમજુદા
am surror, નવઘણ voi તાજ ર૮મા
તેમાં બ્રહ્મ તેના ચાર નિક્ષેપ છે. નામ બ્રા, તે કંઈ
નામ હય, અસદ્દભાવ સ્થાપનામાં અક્ષ વિગેરેમાં કપ
કરવી, અને સદ્દભાવના સ્થાપનામાં બ્રાહાણે જઈ પહેર

·રિલ) હોય તેવી આકૃતિ વાળી માટી વિગેરે જગ્યની મૂર્તિ હેય અથવા સ્થાપનામાં કહેવાતા સંબંધમાં બ્રાહ્મણની ઉત્પતિ કેવી ઘઈ તે બતાવવી તે પ્રસંગને લઈને સાત વર્ણ અને નવ વતરની ઉત્પત્તિ બતાવવી જોઈએ તે બતાવે છે. एका मणुस्स जाई, रज्जुप्पतीइ दो कया उसमे तिपणेव सिप्प चणिए, सावग धम्मम्मिचत्तारि ॥१९॥ જ્યાં સુધી રૂખસદેવ ભગવાન ગાદીએ બે નહેતા ત્યાં સુધી મનુય જતી એકજ હતી. અને તેજ દીએ એ પછી ભગવંતને આશ્રયીને જે હા તે ક્ષત્રિયે કહે. વાયા અને બાકીના શાચ કરવાથી અને રૂદન કરવાથી શુદ્ધ કહેવાયા અને મિની ઉત્પત્તિ થતાં તેમાંથી લહાર વિશે છે ઃ શિપ તથા વેપારની વૃત્તિ ગુજરાન કરવાથી વધે કહેવાયા અને ભગવાનને કેવળરાન થયા પછી તેમના પુત્ર ભરત મહારાજ કહી રત્ન વડે લાંછન કરવાથી તે આવશે અને તેજ દ્વ કહેવાયા તે સબંધમાં યુરિ જિવે મુજબ કહે છે. જે રાજને આપી રહ્યા તે ક્ષત્રિય કહેવાયા અને બીજા ગૃહપતિ કહેવાય. ત્યારે અતિ ઉ૫- ન ઘા ત્યારે પાક (રાંધવું) ને આથી શિપી અને વેપારી થયા, તેમનાં શિલ્પ અને વેપાર વડે ઘર ઉત્પન્ન થયા અને નેિશ્વરે દોઢ લીધી, અને રાજગાદી ભારતને છે. ત્યારે જે આવને ધર્મ સ્વીકારે તેને શું

·રૂએ તેથી
૩૦)
કહેવાયા. તેઓનું કશ્ય એ હતું કે તેને કહેવામાં
રાજા, અક્ષત કે અજ્ઞાન દશાથી છનું દુઃખ વિસર
તેને મારે તે તેને ધમ પ્રિય થઈને રહેતા કે જાને
મારે, દુઃખ ન દે, એવી માગુમાં ઘમ વૃત્તિ
તેઓ કા, am, કહેવાયા. અને જેઓ શિવ..
તથા ઘમ રહિ હતા તે અમે ખાવ છો એવું
કામ પડતાં હિંસા, ચેરી વિગેરે કરતાં દુખતા ?
કહેવાયા. એ પ્રમાણે ત્રણ
જે જાતિ
કડી. તે અને બીજી જાતિઓ એકવીરભાગાથા વડે બતાવ
હવે વ અને વનરથી થયેલ સંખ્યા બતાવે છે.
લોન પર, સંઘr૪ જ નરને
grોઈ nિs, tarvમરસ જાદ
સંગ વડે સિળ પણ થઇ તેમાં સાન વ
નલ વણતર જાણવી. આવ અને વણતર એવા છે
‘થાપના બાવા. હવે પૂર્વે કહેલી ત્રણ વર્ણને
પૂર્વ કહેલી ન વહુને બતાવે છે.
पगई चउपगाण, तरेयते इति सत्तं धपणाउ
आणतरसुचरमो, येण्णा पलाह पायव्योहार
૧. ચરળ જાતિ સર્વિસ પર અને
તેમાંથી એક બીજાના સોથી વણ જ પર..

·- ક
13
કે પિ વિય જા સાથે જ પુત્ર થાય તે પ્રધાન
ડી ય અથવા સકર કહેવાય છે પ્રમાણે વિય પુરૂષધી
વય આ સાથે જવું તથા વિઠ્ય પુરૂષ અને શુદ્ર જી
દંપતે તે જે દરેકમાં કંડન અને સંકર કહેવા
જે પ્રમાણે સાત વ શાય છે અને તે અનન્સર
તે જેમાં કારમાં પ થાય છે જેમકે તct
પુરૂષધી હરિયાણી થી ક્ષત્રિય થાય વિગેરે અને તે
સ્વસ્થનમાં અપન ય છે,
હવે પર વાતો ન જતાવે છે ?
अंघटना निसायाप अज्ञोगव मागहाप स्पाय
IT)
પિરા ST દુતિ રજા
છે, એ, નિદ, મગર, મધ, જા, તા.
હિ, અને siડર છે કે, તે લાવે છે. ૨૨
एगं अंतरिए इगमो, अंगहो चेष होइ उगोप
વિડિનિ જર ત વ ારા,
पहिलो में सुहाई, अजोगवं मागहों य ओभ
; તારા નજરે
पितिपतनियमीचटालो तोचि होई जायचो
। अशु सोमे पडिलोमे एवं एएभरे भैयारि॥
ર
|

·No text on this page.

·(૩૩] T ડિગ્ર આરૂપ બત તા વિદેડ પુરૂષ નિષાદ પુરૂષ શુ પુરૂષ સત્તાસ્ત્રી સત્તા જી અંબછી અથવા નિવેદ ની શ્વપાક વૈષ્ણવ શરી જી બુકસ સ્થાપના બ્રહ્મ પુરે થયે. હવે દગ્ય બ્રહ્મ બતાવે છે. द सरीर भविओ, अन्नाणी वत्थि संजमो चेव भावेड वत्थि मजम, गायबो संजमो चेव ॥२८॥ જ શરીર, ભવ્ય શરીર, શિવાય શાક્ય, પરિવ્રાજક, વિગેરે અન્ય દર્શનીય સાધુઓના શરીર માત્ર એટલે શ્રી સંગ કથાગ પણ તત્વ ધ વિનાનું બ્રહ્મચર્ય વિધવા અથવા પરદેશ ગયેલા પતિવાળી, અથવા પતિએ દૂર કરેલી જે સી ઇચ્છા વિના પણ ફળની મર્યાદાએ બઘાર્ય પાળે છતાં કુશીલ સેવનારને સહાયતા કરે તથા કુલ બીજા પાસે કરાવે તે દગ્ય ન જાણવું ભાવ બ્રાન તે સાધુ સર્વધા અ ર બ જે સંયમ પાળે અને ન્દ્રિય નિધિ કરે છે. આ સ્તર ભેદે જે સંયમ છે તેનાથી ઘણે અંશે મળતું છે. ઉપર જે અવાર ભેદ કઃ તે આ પ્રમાણે મન, વચન, કાયાવડે કરવું અને કાવવું અને અનુભવું છે દેવતા સંબંધી પંકિય શારી- રથી અને મનુષ્ય તિર્થીનું દારિક શરીર તે સંબંધી એટલે ત્રણ કરણ વધુ વેગ અને બે શરીર છે ને

·આ ગાથાને અર્થે સ્પષ્ટ છે પણ એમ સમજવું
આ નવ અવયન રૂ૫ આચાર છે અને બાકી જે બીજા “
કપનાં અધ્યયન છે તે અપ્રાણિ એટલે આચારને સાથે
કરનારી છે. હવે ઉપક્રમમાં રહેલા અર્થ અધિકાર છે
છે (૧) અમનને અધિકાર, તથા ઉશને અર્થી
છે તેમાં પહેલાનું વર્ણન કરે છે
निमंजमोर अलीगी जह पम्म जयत पर
पर
# ল সিসি ক্যাবল, গম সালমা
निर्गमायण्ड.मोहममुस्था परी महय सा
જિ૮ ggn = 1 કિા કિ !
તે જ પ7િ માં આ અધિકાર છે કે આ
બંધન ૧ બ ન લે તો વિશે -
ક, અનિન્ય મા ને થાન છે ના જવાનું
જિ નથી વિનિ.ના રે, અડી અથ અકિ
4. કે. વિશ્વના 1 જ ન ધાય છે વધુ એક વિ
બ, . એટલે મને એકને મધુએ અજ્ઞાન
- ' , ' ', “ એક અનાજ

·(૩૦)
પ્રતિકા.ઉપસર્ગ આવી પડનાં સુખ દુઃખમાં મધ્યસ્થ
ભાવ રાખ, ચિરામાં પૂર્વે કહેલા અધ્યયનના વિષયને જાણ
નારા સાધુ તાપસ વિગેરેના કષ્ટ અને તપશ્ચર્યાના પ્રતાપે
તેને આઠ ગુણવાનું પર્વ (અષ્ટસિટિ) પ્રાપ્ત થાય તેને
ખીને પણ પિતાના નિર્મળ ભાવમાં ખલના ન પામતાં દર
સમ્યકત્રપણે રહેવું. અને પાંચામાં ચાર અધ્યયન વડે
રિધરતા કરીને અસાર પરિત્યાગવા પડે એટલે સંસારની સુંદર
વસ્તુનો મોડ દેને ત્રણ રત્નરૂપ જ્ઞાન, દર્શન, ચારિત્ર
જે કસાર છે તેમાં ઉદ્યમવાળા ઘવું. માં પૂર્વે કહેલ
ગુણવાળા સાધુ નિવાઈ બનીને અપ્રતિબદ્ધ કવરૂપે થવું.
સામામાં સંપમાદિ ઈયુન સાધુને પૂર્વના પાપના ઉદયથી
મેડ ઉત્પન્ન કરનારા પરિષહ ઘવા ઉપસર્ગ થાય તે સમ્યક
પ્રકરે સહન કરવા. રામામાં નિર્યા છે. તે અંતકિયા પર્વ
ગુણયુકન સાધુ સારી રીતે કરવી. નવમામાં પૂર્વે કહે :
રા અધ્યયનમાં જે જે અર્થ છે તે શાસન નાયક વર્ધમાન
સવામી ભર પાળે છે. અને તે બીજા સાધુઓ બરે-
પર ઉત્સાહથી પશે તેથી બતાવે છે. તે કહ્યું છે કે-
नित्यपरोचउणांणी,सुरमहिओ सिझियव्यधुवंमि
જ િ પરિમ, વાસુ રૂ II
किं पुण अवसेसेहि, दुक्खक्खय कारणा सुविहि पहिं
होति न उन्नमियचं, सपच वापंमि माणुस्से ॥२॥

·[૩૮]
તીર્થકર જે ચાર જ્ઞાન ધરનાર, દેવતાઓથી પૂજિત
અને નિશ્ચય કરીને મેરામાં જનાર છે છતાં પ શક્તિ પ્રમ
બળ અને વચને ઉપયોગમાં લઈને બધા બળથી ઉદ્યમ કી
છે તે દુઃખના લય કરવાને બાકીના સુવિદિત પુરૂ
ખત્રીવાળા મેક્ષ માર્ગ માટે વિષ્નવાળા મનુષ્ય જન્મ
ઉદ્યમ કેમ ન કરે, (આ બે ગાથાને પરમાર્થ એ છે
તીર્થકર જ્ઞાનથી જાલનારા અને દેવેથી પૂજિત છતાં મક્ષ
માટે ઉદ્યમ કરે તે બીજા કાપ મનુષ્ય જન્મમાં સુખ
બદલે અનેક દુઃખ આવનારાં લાશને શા માટે મેલ આપન
ચારિત્ર ધર્મ માં પિતાની સંપૂર્ણ શનિથી દમ ન કર
કય ઉથાને અધિકાર શાસ્ત્ર પરિસાને આ પ્રમાણે છે.
जीयो छकाय पर, यणाप तेसि पहेय पंघात्ति।
সির সখিনী, নবাবলা বাবা ।
તેમાં પહેલા ઉથામાં સામાન્યપ છવનું અસ્તિ
સિદ્ધ કરવું અને બાકીના કામ વિશેષ પ્રકારે પૃથિી
વિગેરેનું અસ્તિત્વ બતાવવું. અને બધાને છે. જે કર્મ
બપિન છે તેની વિરતિ બનાવવી. આ છે? મુકેલ છે
પ્રવેક ઉથાના વિષયમાં એડવું. પહેલા ઉશામાં છવ
ન, તેના વધથી નયન. અને તેનાથી પાછા પડવું
વિરનિ છે. અહિં શક પરિતા એ નામમાં બે પદ છે.
પદે શમ પદના વિશે બતાવે છે
')
તે

·[૩૯] ર સ્પા શિ, ટિજાર રન જ છે भावोयदुप्प उतो, पायाफाभो अविरई या ॥ ६ ॥ કાજના નિપા નામ વિગેરે ચાર પ્રકારે છે. નિરિ. ન દ્રવ્ય શાસ્ત્ર તે તલવાર વિગેરે. અનિ, વિષ, નેહ (વી તેલ વિગેરે) અ૩ કાર, લવણ, (મીડું વિગેરે ) is. | બાવરા તે દુખ થાન છે એટલે અંતઃકરણ તથા વચન અને કાયામાં જે અવિરતિ છે. તે છાને વાત કરનારી હેવાલિ દુર વૃત્તિ છે તે ભાવશા જાણવું હવે પરિક્ષાના પનું ચાર નિ કહે છે, ટ્ર ના ઘરેણા, gિ art મr furt , garvi મારે છે | રથ પરિક્ષા બે પ્રકારે છે. તેમાં જ્ઞ પરિક્ષા અને પ્રત્યાખ્યાન પરિક્ષા છે. પરિક્ષાના બે ભેદ છે. આગામી અને જે આગામથી. આગમથી સાતા પણ તેનો ઉપયોગ ન હેય, નો આગમથી વ પ્રકારે છે. તેમાં જ્ઞ શરીર અને જ શરીર સિવાય તિરિત ૫ પરિક્ષા જે કંઈ દયને જાણે તેમાં શરિર આદિનું જ્ઞાન થાય તેથી તે પરિવ ના પ્રધાનપણથી 5 પરિજ્ઞા છે. તે જ પ્રમાણે પ્રત્યા પાન પરિક્ષા પણ જવી. તેમાં વ્યતિતિ દ્રવ્ય પ્રત્ય- ખાન પરિક્ષામાં દેહ ઉપકરણ વિગેરેનું જ્ઞાન થવું અને ઉપકરણ તે રજોહરણ વિગેરે લેવાં. કારણ કે તે સાધકતમ આમ

·(૪૦)
પણે છે. અને ભાવ પરિક્ષામાં પણ બે પ્રકાર છે. પરિણા
અને પ્રત્યાખ્યાન પરિણા છે. તેમાં આગમળી જ્ઞાન અને
ઉપગ રાખવાવાળા જાશુ અને નો આગમમાં અને
ક્રિયારૂપ અધ્યયન છે. નો શબ્દનો અર્થ ક્રિયા અને જ્ઞાન
એ મિથપણું બોલનાર અર્થ છે. તે જ પ્રમાણે પ્રત્યા.
ભાવ પરિણાને પણ જાણવી. અગમથી પૂર્વ પ્રમાણે છે. "
ને આગામથી પ્રાણાતિપાતની નિવૃત્તિ કરાવી. તે મને
વચન અને કાયાએ યોગ અને કૃત કાતિ અને અનુમતિ
(કરવું કરાવવું, અનુમોદવું ) એમ નવ પ્રકારે વિશાળ
અટક રૂપ જાણવું નામ નિજ નિપિ પુરા થશે. હવે
આચાર વિંગેર આપનારના અને તે સહેલથી સમય કે
દિન બનાવી વિધિ કહે છે,
જેમ કે રાજાએ પોતાનું નવું નગર યાપની
છાથી જમીનના ભાગે કરીને સરખે ભાગે પ્રધાને આ
ખા. તેજ પ્રમા કચરે દર કા શા (કારા વિશે
૨ ક૨વા તથા જમીન મરથી ખ્ય પાકી ઇરાના હૈ.તા-
વા. મહલ બનાવવા તથા ઉન્મ વિગેરે કાજ કરવા ઉપદેશ
આવે, તેથી તે પ્રધાનએ રાજાના ઉપદેશ પ્રમાણે પાનું
કાર્ય કરીને રાજાની રન્નાનીથી ઈઝિન બે બે જગ્યા,
આ દાન છે. તે ઉપરથી એમ સમજવું કે રાજા સમાન
. પ્રધાન સમાન શિષ્ય અને સુખરૂપ સંયમ નેને

·૪િ૧ =મોબર -સમાવીને મિયાદિ કચરો દૂર કરી સર્વ ઉપ- ધી યુદ્ધને દીક્ષા આરોપીને સામાજિક સંયમમાં ૯ કરીને પાક ને નવા સમાન તેને માપવા તેના ઉપર મહેલ સમાન અચારને સમજવો. તેમાં રહેલ મુ. બધાં રાબરૂપ રને કરે છે અને એનું સુખ મેળવે છે, હવે સૂત્ર અનુગમમાં અખલિતાદિ ગુણ લવા ત્ર કરવું તેનું લાલુ યા છે. अप्पागंप महत्य, पत्तीसा दोस विरहियं जं च । एकवण जुत्तं सुत्तं, अहहिय गुणेहिं उबवेयं ॥१॥ શે. છેવમાં મહાન અને અને બલીશ દેષ રહિત વાયુના આ ગુણે કરીને યુન બોલવું. તે આ પ્રમાણે છે. सुर्यमे आउस तेणं भगवया पर मकवायं- રહિ એવ' (૨) આજના ગુબતાવ્યા પછી પહેલું સૂત્ર ઉપર બતાવ્યું છે : ઈત્યાદિ આ સૂત્રની ડિતાદિ કમવડે વ્યાખ્યા કરે છે. તેમાં (૧) સંહિતા તે આખું શુદ્ધ સૂત્ર ઉચ્ચારવું જોઈએ તે બતાવ્યું. હવે (૨) પદરછેદ કરે છે. , , અને ! તે મા, ૧, ૨, ૪, ના, મા, આમાં છેવટનું પ૬ કિયા પદ છે. બાકીનાં નામ, સર્વનામ, વિશેષ, વિગેરે છે. છેક સૂત્ર અનુગમ કર પછી હવે સત્રના પદાઈ કહે છે. એટલે મૂળ વત

·No text on this page.

·૪૫)
ડું કહેવાનું હોવાથી જ્ઞાન સંતા બતાવે છે. મનન એટલે
-મતિ તે અવશેષ છે. તે મતિજ્ઞાન વિગેરે પાંચ ભેદે છે.
એટલે જ્ઞાનના પાંચ ભેદમાં કેવળજ્ઞાન ક્ષયિક ભાવમાં છે.
અને મતિ, ત, વષિ અને મનપય ચાર જ્ઞાન લાય
ઉપશમ ભાવમાં છે. તે વિકી અને ક્ષયઉપમિકી સંજ્ઞા
જાણવી અને અનુભવ સંસામાં પિતાના કરેલા કર્તાથી
તેનાં ફળ ભેગાવતાં જેને જે ધ થાય છે તે અનુભવ
સંતા જાવી. તેના સોળ ભેદ છે તે બતાવે છે.
गदार भय परिन्गह, मेहुण सुग्व कम्ब मोह विनि-
બિજા
कोह माण माय लोहे. सोगे लोगे य धम्मोहे । ३५॥
રડારની ઈચ્છા તે આહાર સંસા, આ સંજ્ઞા તેજસ
- શરીર નામના કર્મના ઉદયથી અને અસતા વેદની થતાં
- સર્વે સંસરી ને પાછા વધતા પ્રમાણુમાં ભુખ લાગે
છે તે જાણવી, ભય સંજ્ઞા તે સરૂપ જણવી. પરિગ્રહ સંજ્ઞા
તે મરૂપ જવી. મૈથુન સંજ્ઞા તે સ્ત્રી પુરૂષને પરપ
પ્રેમ થાય તે પુરૂષ વેદ વિગેરે જાવ. આ એડનીય કર્મના
૬ો થાય છે. સુખ દુઃખ = બે સંસદ સતા અને
- અમારૂપે અનુભવનાં વેદનીય કર્મના ઉદયથી છે, મિડ
મા તે મિક્ષ દર્શનરૂપ મહા ઉદયથી છે વિવિકિ
સંજ્ઞા તે હિતની વિલુતિ (લમ)થી મેડના ઉદય -
---

·.
नाम ठपणा दविए, खित्ते सावंय पण्णवग मात्र
पस दिसा नियग्वेयो, सत्त विहो होइ जापवो ।
નામ, સ્થાપના દ્રવ્ય ક્ષેત્ર, તાપ, પ્રજ્ઞાપક, ભાવ,
સાત રૂપે નિશાને નિપિ જા. સચિત આદિ
વસ્તુનું દિશા એવું નામ, તે નામ દિશા. ચિત્રમાં કરે
જંબુઢીપ વિગેરેના નકશામાં દિશાના વિભાગ સ્થાપવા
સ્થાપના દિશા છે. હવે ગ્ય દિશા નિ કહે છે.
रस पक्षियं बल्लु, नावह पहुं भवे पए सेमुं
जद आगा, जहण्णय तं दस दिसागं ॥ ४१
દિશ્વદિશા આગમથી અને તેનો અગમથી એમ
પ્રકારે છે. અગમથી દિશાને જાણનાર પણ ઉપયોગ
છે, અને તે આગમથી નગરીર ભગ્ય શરીર છેડીને
નિરિકા તેર પ્રદેશ વાળુ ય તેને અયી નિચે આમ
છે તે, તેર પ્રદેશમાં રહેવું જ. તે ગ્ય દિશા છે પણ
દિપાવાનું કેટકે કહેવું છેને ન લેવું
પ્રદેશ એટલે પરમાનું તેમના વડે ઉપન્ન થયેલ છે
દવ્ય તેટલા પ્રદેશો એટલે સત્રના તેટલા ઘરમાં રહેલું છે.
નું પ્રખ્ય આશ્રયીને દશ દિશાને વિભાગની પરિકલ્પના
દગ્ય દિશા જાવી. તેની રથપના આ પ્રમાણે છે. ત્ર
મહુવા ના પ્રદેશ ચિત્રીને ચારે દિશમા એક
ની વૃદ્ધિ કરવી. હવે શેત્ર કિા કહે છે.

·[૪૯]
पासो ग्यगो, तिरिय लोयस्त मऊत यारमि
= vમ રિરાજ, મ swજુ દિલ B ૪૨
તિર્થ લેના મધ્ય ભાગમાં રત્ન પ્રભા પૃશિવના
પર જ દેશમાં મેરૂ પર્વતના અંતરમાં છે વિધી
નાના પ્રાર છે, જેના ઉપર વાર પ્રદેશ ગાયના રતનના
કાર અને નિષે પણ તેવી જ રીતે પાર એમ આઠ પ્રદેશને
વાખ રૂવક નામને ભાગ છે. ત્યાંથી દિશા અને અનુ
દિશામાં પ્રતિત થઇ છે તેની સાપના ૨ પ્રમાણે છે.
તેનાં નામો છે.
दाद माय, नरमी पाणी य पाया
sr sr. વિજ્ઞાન 3
કે આ વિકપ ઢાકને અને પ દિકર
. - કીિ શત , ઉa - . .
મન વન :: ... માં પર બના૨ છે.
; ::, 15175 Sys:
રંતુ જd 11 : ;

·છીએ કારણ કે સૂર્ય ગળાકારે ફરતાં આપણે જે પતિ [૫૨] जे मंदरस्म पूोण मणुस्सा दाहिणेण अवरेण जे आवि उत्सरेणं, सव्येसिं उत्तरो मम ॥ ९॥ सध्यसि उत्तरेणं, मेरु लवणो य हो दाहिणी qજે કરું, અરે મરુ ફૂલે છા મેરૂ પર્વતના પૂર્વથી જે મનુ ક્ષેત્ર દિશાને અંગીકાર છે. તે રૂચાની અપેક્ષાએ જણવી તેઓના ઉત્તરમાં દક્ષિણમાં લવણુ સમુદ્ર જાણ, આ પ્રમાણે તાપ દિશા સ્વી છે (અહિ સમજવાનું છે કે આપણે જંબુદ્વીપના મિ મારત ત્રમાં છઈએ એટલે આપણી અપેક્ષાએ એરવૃત ઉત્તરમાં છે. પણ એજ મેરૂની અપેક્ષાએ આપણે તેની ઉં તેજ તેમની પૂર્વ દિશા થાય છે વિગેરે ગુરૂગમથી બાજી હવે પ્રજ્ઞાપક વિશે કહે છે. त्यजी पण्णवओ, कस्म विसाह दिमासु બિરાં तो मुहोयठा, मापुठ्या पच्छओ अपरा ॥५१॥ પ્રજ્ઞાપક (બેલનારો) કોઈપ જગાએ ઉસે દય ઃ દિશાઓના બળથી કંઇપણ નિમિત્ત કહે તે જે દિશામ મુખ બેસે તે પૂર્વ અને પાછળની અપર (પશ્ચિમ) આઇ નિધિને કરો આ ઉપાથી અન્ય પણ કઈ ખી

·No text on this page.

·ઉપરની ઉ4 ઉંચી દિશા જાણવી તેનું બીજું નામ
(ખણાએ) જાણવા IP પર છે એ આની વચમાં બીજી
દિશાઓ છે. તે મળીને એ જાણવી. શરીરની ઉંચાઇ
માણમાં સરે તિર્ય દિશાએ જાજ્ઞવી ૫૩. લેકનું
મનુગાકારે છે. પણ પહેળા કરીને ઉભા રહેતાં છે પ*
વચ્ચેનો ભાગ તે અ (નીચી દિશા જાણવી. અને મને
છે. આ અઢાર દિશાઓ પ્રજ્ઞાપના દિશાઓ ના
૫૪. આ પ્રમાણે કપિત દશ અને આડ મળી અઢાર
શાઓ છે. તેના નામ અનુકમ કહું છું. ૫૫. પૂર્વ,
દક્ષિણ, દક્ષિણ પશ્ચિમ, પશ્ચિમ પશ્ચિમેતા, ઉત્તર, ઉત્તર
સમુચા, કપિલા, એલિજા, અહિષમ, પર્યાધમ, સા
પ્રસ્તાવિત્રી, નરકની છેકે અદિશા છે અને દેવકની
ઉદર્વ ક્રિયા છેઆ નામ પ્રજ્ઞાપન દિશાનાં છે પ૬.
૫૮. હવે એમનાં સંસ્થાન (આકાર બતાવે છે)
सोलस तिरिय दिसामो सगहुडी संठिया मुणे
दोमलगमलाओ, उदेशभपि य दिसामो॥
સેળે તિર્ય, શિાઓ શટ ઉદ્ધિ (ગાયના ઉટ
ન આકારે જાવી, એટલે પ્રજ્ઞાપકના પ્રદેશમાં સાંકળ અને
બહાર પાડી છે. નારકી અને દેવકી નીચલી અને હું
પલી દિશાએ રાવલા (ચપીના આકાર જાણવી. ૩
રણ કે માથાના મૂળમાં અને પગના મૂળમાં નાની રાવ

·કિડક અને બુખ, વીઝા) ના કાકા જતી વિશાળ ઘાય . બધાનું તાતપર્વ મંત્રથી જાવું (યં મળ્યું નથી) કે લાલ દિશા બતાવે છે. गुण तिरिया काया,तहडग्गधीया चउधागा चउरो रानेर पापा, अहरमहाँति भावदिसा ॥१०॥ મનુષ્યના રચાર ભેદ થાય છે (૧) સંમનિજ (પુરૂવા- ના મળ મૂત્રથી જન્મેલા) (૨) કર્મ ભૂમિના ગર્ભજ (૩) અકબમિના ગજ () તપના ગજ, તે પ્રમાણે તિમાં બે દિયવાળ, ત્રણ દિયવાળા, ચાર ઇંદ્રિયવાળા અને પાંચ દિયવાળા એ ચાર ભેદે છે. અને પૃથિવી, પાણી અગ્નિ, વાયુ, એ સાર કાયા છે. તથા વનસ્પતિકાયમાં, અઝ, મૂળ, રકપ અને પ, એ ચારમાં જ્યાં બીજ હોય તે બીજ પ્રમાદે ચાર ભેદ થયા. તેમાં નારકીય અને દેવને ઉમેરતાં અઢાર ભેદે જીવને ચપદેશ કરાય છે ( આ અજર ભેદે જીવ બતા) લાવ દિશા તે પ્રકારે અફાર જવી અહિં સામાન્ય દિશાનું પ્રદg છતાં જે દિશામાં અવિન (ન અટકા) પણે ગતિ બાગતિ સ્પષ્ટ કરી તે સર્વત્ર સંભવે છે. તે દિડાવડે આપણે અધિકાર છે તેથી તેને જ નિકિતકાર સાક્ષાત્ બતાવે છે. કારણ કે ભાવ દિરથી વિનાભાવી (સાઇ રહેનારી ) પ્રસંગના સા- મહેંથી અધિકૃતજ છે તેથી તેને માટે વીજ દિશા તિવીએ છીએ.

·-al તે जीवाण पुग्गलाण य, एयासु गया गई अस्थिर પ્રજ્ઞાપકની અપિફાએ અઢાર ભેદ દિશા છે. અને અs તેજ પ્રમાણે પ્રત્યેક સ ભવે છે. એથી એ દિશા મગને સમૂહ તે પૂર્વે “ મન મે શિક્ષા તથા નીચલી પર્વે કહેલી ચાર દિશા તયાા ખુણ મળીને. જ પારિવાર, સા ગોગા इपिक विधजा, हदंति अहारम द्वारा ॥१॥ पण्ण वग दिसाए पुण, अहिगारी पत्य होड પ્રજ્ઞાપક દિશાને ભાવદિશાના અઢાર અ૩ વડે ગુણવા. સખ્યા ૧૮૧૮=૩૨ એમાં ઉપલક્ષણથી તપદિ વિગે રેમાં પણ યથા સંભવ પેજના કરવી. ક્ષેત્ર દિશાબા પ ચાર મહાદિશાએ સંભવ છે પણું વિદિશા વિગેરેને સંભ નથી કારણ કે તેઓમાં ફક્ત એક પ્રદેશ પણ હોવાથી તે યાર પ્રદેશપા હેવાથી સંભવ નથી. ૬-૧ર છે : બાળકો મા, 'કહેલ વચનથી લીધું છે. સુત્રને વાર્થ આ પ્રમાણે છે. અહિ દિશા શબ્દથી પ્રજ્ઞાપક દિશા પૂર્વાદિ ચાર અને ઉર્ધ્વ અધે મળીને છ ગ્રહ અને ભાવ દિશા તે અઢારે પણ છે, અનુદિફ ચડનું કર* વાથી પ્રાપની ભાર વિદિશા જાવી. (ઉપરના ચાર ખૂણ અવય કરી છે બાર જાણુવા) તેમાં અસંઓને આવો બાધ નથી તથા અંબે લીઓને પs કેટલાકને હોય અને કેટલાકને ન હોય ,

·પs
વસ દિલમાંકી : ; (જન્મ લીધો છે) ૪ મજા
જે મારિ જે પ્રમાણે પ્રતિવિ િદિ =ને વિદિ-
માડી મારૂ નવું થયું એવું કેટલાક ન તા.
કહેવાનું ન ર છે (વર, સુત્રની ટોકરને -
કરે : શીશ ને. કાતર ભાગ છે. અને નુકાના
કરિય કા: 'મા વાદ વદે પયંત ઉપસાર
3.! રિ, ભાવિ . નજડ. ૨૩ ધિક વાવ છે.
1 ના જ લવ કીજ
s* કરાઇ, જ ફિrar med
જ. ને ગાન. કને. ( )
, , . . . . ન જે સંપ ના ને
છે છે કે પરમ સર્વ જ મદિ
કડિ ને. .. . વિ હ. પર, કઈ

·અને હું કે હું પૂર્વ જન્મમાં નારકીય, પ, મનુષ્ય
બીજી ગતિમાંથી આવેલા વિશિષ્ટ જ્ઞાનરહિત મનુય
[૫૮]
સંજ્ઞાઓ પણ
પણ
તેને
પણ જાણ નથી હવે ઉપલીજ સંજ્ઞા નથી
નથી તે
સૂત્રકાર બતાવે છે.
अत्यि मे आया उववाइए, नत्यि में
उपवाइए, केहं आसी के वाइओ चूएइह
અવરજ્ઞાનિ? (g. ૨)
અતિ તે મારે આત્મા વિદ્યમાન છે છઠ્ઠી વિજ
અને હેવાથી “ન' સાથે શરીરને સંબધ બતાવ્યે
રરીરને માલીક અંદર રહેલે આમ તે નિરંતર ગત
પ્રવૃત થયેલે તે પિતે જીવ છે. હવે તે કહે છે કે
પાતિક છે. ફરી ફરીને એક જન્મમાંથી બીજા જન્મમાં જ
તે ઉપપતિ છે. તેમાં થવું તે આપપાતિક છે. આ સત્ર
સંસારીનું સ્વરૂપ બતાવે છે. તે મારો આત્મા આ 5
છે કે નહિ તેવું જ્ઞાન કેટલાક અજ્ઞાની કવો નથી કે
કે દેવ હતું, અને ત્યાંથી આ મનુષ્ય જન્મમાં આવેલ
અને મરણ પછી ફરી વખત હું ક્યાં પેદા થઈશ એ પ્રમ
ઠેઈ જાતનું જ્ઞાન નથી હતું. જો કે અહિં બધી જ
ભાવ દિશા અધિકાર અને પ્રજ્ઞાપક વિકે છે. તે
પૂર્વ સૂત્રમાં સાક્ષાત્ પ્રાપકદિશ લીધી અને અહિ તે જા
દિશ છે એમ જાણવું. વાડીની શંકા, અહિઆ સંસારીએ

·૫૯ દિશા વિદિશામાંથી જાણવા વિગેરેની વિશિષ્ટ સંશા નિધિ થાય પણ સામાન્ય જ્ઞાન નહિં. આ વાત સંસા. જે ધમી આત્મા છે તેને સિદ્ધ કર્યા પછી થાય છે. કહ્યું છે કે ધમાં સિદ્ધ થાય તો ધર્મનું ચિંતવન થાય છે. હવે તમારે મને મા પ્રત્યક્ષ આદિ પ્રમાણુ ગોચરવી, દર હોવાથી તેની 1 મિદ્ધિ નહિં થાય અને તે પ્રમાણે વિચારીએ તે આત્મા પ્રત્ય- સથી અર્થ (માત્મા) સાક્ષાતકારીથી વિષયી થતા નથી નજર ; નજર દેખાતો નથી, કારણ કે તે દરિયેના જ્ઞાનથી દર છે. અને અતીન્દ્રિય સ્વભાવથી પ્રકૃઇ પણે . અને અતીન્દ્રિય પણથી જ તેનું જગ્યવિચારી કાર્ય વિગેરેનું ચિન્ડ તેને સંબપિ ગ્રહણ કરી અસંભવ છે. (અતીન્દ્રિય તે સર્વસ છે. અને તે જ પણ કરી સમાન્ય માસન છે તે કેવી રીતે માને રીતે પ્રત્યક્ષ સિદ્ધ થતું નથી તેવી રીતે કાનુન પ પ સિદ્ધ થશે નથી, કારણ કે આત્માના જપ્રથા પણાથી તેની સામાન્ય હ૬ શનિની ઉત્પત્તિ ન વાય તથા ત્યાં બુદ્ધિ પૂર્વક અનુમાન પણ કેવી રીતે થાય, જેમ છે એ પ્રમાણ લાગુ ન પડે તેમ ઝગમ પ્રમની વિ- વિનાપ્રતિમાનમ અનુમાનના તને આવ છે અને બીજી એ જ માં અંબા અભાવ હોવાથી સમાપ્ત છે. કયા પ્રમ: પશુ માની તે પરસ્પર વિરોધી છે. આ પ્રમાણ નકામું છે (દાં જુદાં ના એટલે તેને ને નેતરમાં જ જનમ ની તેરે - *

·કોનગમને નમા) અને તેના વિના સંકલ ની !
માન, આગમ, ઉપમાન, અથપત્તિથી દૂર છે, અને
સંબંધ છે? પ્રમાળના વિષયને અભાવ છે. તે એક
થઈ શકતજ નથી તે પ્રયોગથી બતાવે છે (૧) આત્માન
પ્રમાણે પંચકન વિથથથી દુર છે. જેના
તેના અભાવમાં વિશિષ્ટ સંસાના પ્રતિધનાં અA
સંભવ વડે સૂત્રની ઉત્પત્તિજ નથી { વાદી કહે છે કે, .
માણુ પંચધી આમાં સિદ્ધ થસે નથી તે પછી સૂર
તમે જે કર્યું તે સઘળું ગુરૂની સેવા કર્યા વિના
(૧) આમાં પ્રત્યક્ષ જ છે, તેને ગુનું રતન છે તે
પણ અર્થે પતિથી સિદ્ધ થતી નથી. તેથી જે પ્રમા
હતુ.
કારણ
તે
માફક.
રચના કરવાનું કારણ શું?
દાચારનું વચન છે સળે.
પ્રતિસા,
પિતાના જ્ઞાનથી સિદ્ધપણ છે. અને સંવિત્ નિક
દ્રષ્ટાંત
વિષયની ગરિથતિઓ છે. ઘટ પટ વિગેરેને પ "
ગુણ પ્રત્યક્ષ પણે આંખની સામેજ છે તેથી, મરણના એક
વના પ્રસંગથી ભૂત ગુણ તન્ય છે એવી શકાન ફર
જેનાચાર્યનું સમાધાન,

·૬૧ રણ કે તેને તેની સાથે હમેશાં સક્રિયાને સંભવ છે. માગવા વ્ય, ડણ કરવા ય. ત્યાગવું લેવું, એ બ- ની પ્રવૃતિના અનુમાન વડે આપણી માફક પારકા - માની પણ સિદ્ધિ થાય છે. આ પ્રમાણે એજ દિશાએ ઉપ માન આદિ પ્રમાણને પ૭ પિતાની બુદ્ધિ વડે પિતાના વિષ- માં ડાવા મા ય સંભવ જ કેવળ મની જિ ર) ના આ આગમ વડે વિશિક સંજ્ઞા નિધિના તાર વડે હું તેમ આત્માના દુખ વડે આત્માને સદભાવ સિત કર્યો છે. અને જેનાગમ શિવાયના બીજ આગ અનાસ પુરૂષના બનાવેલાં લેવાથી આ પ્રમાણસ . અહિ આત્મા છે. જેના વડે કિકાવાદિના બધા ભેદ સમાયા અને માન્યા નથી, જે વનવડે એ શિયાવારીના મને એની આ દર સમ કરે છે. અને અજ્ઞાની તથા વનસિકના બધા ભેદ તેમાં સમાન હવાદી માથા છે નરના ભેદ આ પ્રમાણે છે. -, રિપુરા Tina , $ sac sigr : ? 1 (૮) ના લિ. ના છે અને ૨ કિ.૨ : જે છે અને તેની દડ) જોડ છે. . વિનોદ ર t

·૨
નિશ, અને મેં એ ન પામે છે ને , પ,
એ
બે ભેદથી તથા નિભ અને અગ્નિ એ છે વિકફ પડે
તથા કાળ નિવનિ રમત પર, અને આ મા, એ મ
બધા માથે ગુના ૬૨ ૨૪૦ ભજિયા વીનઃ એ
ખાનું અરિન માનનાર આ પ્રમાણે છે કે
(૧) છ વથી અને કોળી નિત્ય , ૨જીવી
અને કાળથી અનિ છે 3) 91 પરણી અને કાળી નિ
છે () ઇવરથી અને કાળથી અનિય છે એ પ્રમાણે
મળના ચાર ભેદ થયા, એ પ્રમાણે નિયતિ, સ્વભાવ, ઇશ્વર
આ વિગેરેના ચાર ચાર વિકપ થાય, તે પાચ રેકર્ડ
ગણતાં ૨૦) થાય. આ છવ સાથે થયા. આ પ્રમાણે અs
વાદી આઠના ભેદો લેવા એટલે ૧૮૦ બેર થયા તેમાં સ્વી
એટલે પોતાના જ રૂપવડે જ છે પણ પરની ઉપાધિ
હુ પણ કે દીધું પણની માફક નથી તે નિત્ય બને છે
શ્વત છે. પણ ક્ષણિક નથી કારણ કે તે વમાનની માફ
ભૂત અને ભવિષ્યમાં પણ છે કાળથી એટલે કાળજ આ
દુનિયાની સ્થિતિ અને ઉત્પત્તિ તથા પ્રલયનું કારણ છે
તારા પતિ મૂનિ,
રાતે જ !
कालाप्पु जागर्ति, फालोहि दुरति प्रमः। १॥
કાળજ તેને પરિપકવ કરે છે. અને તે જ સાં પ્રી-

·છે નાશ કરે છે. બધા નેતા તે પણ છે છે. કા દુઃખ પણ ઉઘન : કાકા નથી. અને રે રતિક્રિય છે. તા. એ કાળે નથી લે છે. હિમ, ગ, ઘ, વિરની વધાને હેતુ છે. તથા હા, કત, ૩. પ્રજ, aહર, માસ, રા મન, વર, અ કપ, પ- પણ, પગ, સપિ, જપ, પુદગલ પર.વન, અતીત, અનામત. વર્તમાન, સર્વ, તાતિને વહારરૂપ છે. તથા બીજા વિકપમાં કળથી જ આત્માનું અસ્તિત્વ સ્વીકાર્યું છે. પણ પહેલા અને બાળ વિકપમાં ભેદ એટલે છે કે = અનિત્ય છે અને પૂર્વને નિત્ય હતે. વિશ્વ વિક ૬૫માં પર સમાજ ૨૦ આત્માની સિદ્ધિ વીકારી છે. પણ કેવી રીતે પરથી આત્માનું અતિ રકારી શકાય? ઉત્તર અને પ્રસિદ્ધ જ છે કે તે પદ પર ૫ દાન દરરૂપની રાજપા, પિતાના રૂપ પરિક છે. 1 જેમકે ટીની અપેક્ષા વ પ નું જ્ઞાન છે અને દુકાની =ા પડાનું છે. તેમજ જન્મઃ શિવાયના શ, કું, વિગેરે દેખીને તેની શું જે પદ તેમાં = 1 ની બુદ્ધિ કરે છે. તે કાનું તરૂપ તે ની પિકનિદ્દ થએ વિકલા પહેરની માફક

·No text on this page.

·[૬૭]
પિતાથી અને કાળથી નિત્ય છે ઇત્યાદિ ઉપર પ્રમાણે બધું
જવું. તેવીજ રીતે અકિયાવાદીઓના પણ ભેદ છે. તે ના-
સ્તિત્વ વાદી છે. તેમાં પણ, જીવ, અજીવ, આવ, બંધ,
સંવર, નિર્જર, તથા મે એ સાત પદાર્થ છે. તે સિવ અને
પર એ બે ભેદવડે તથા કાળ, યદા, નિયતિ, સ્વભાવ,
ઈશ્વર, અને આત્મા, ભેદવડે ચિંતવતાં-૮૪) વિકરપ
થાય છે. તે આ પ્રમાણે છે. જીવ અવતઃ એટલે પિતાનાથી
અને કાળથી નથી તેમજ જીવ, પરઘી અને કાળથી (સિદ્ધ)
નથી. આ પ્રમાણે કાળ સાથે લેતાં બે ભેદ થયા, તેજ પ્રમાણે
ચછા તથા નિયતિ વિગેરેમાં પણ સર્વે જીવ પદાર્થમાં બાર
થાય એ પ્રમાણે અજીવમાં પણ બાર લેવા. તે બાર સપ્તક
એટલે ૮૪) થયાં તેને અર્થ છે. જીવ પિતાના કાળથી
નથી. અહિં પદાર્થોના લક્ષવડે સત્તા નિશ્ચય કરાય છે. અથવા
કાશી નિશ્ચય કરાય છે અને આત્માનું તેવું કંઈ પણ
લક્ષણ નથી કે જેના વડે અમે તેની સત્તા સ્વીકારી છે. તેમ
જરૂરથી પર્વત વિગેરેનો સંભવ થાય તેમ પણ નથી. વળી
કરણ અને કાર્ય વડે વસ્તુ ન મેળવી તે તે વિદ્યમાન નથી
જેમ આકાશનું કમળ વિદ્યમાન નથી તેમ તેટલા માટે આ
માં નથી. જે વિકલ્પ પા જે માત્માને પિતાથી નથી
સ્વીકારતે તે આકાશના કમળની માફક પરથી પણ નથી.
=ાવા સર્વ પદાર્થોના પર ભાગમાંના દર્શનથી જ સર્વ
વહ (?) ભાગ સમપથી અને ઉસય (તે બન્ને ન

·૬િ૮] અનુ ઉપલબ્ધિથી સર્વ અનુપલબ્ધિથી, નાસ્તિત્વને વારી છીએ કહ્યું છે કે – યાર કરવાના ઇરા જેટલું દેખાય છે તેટલો જ ભાગ પછવાડે છે. અને તે દેખાતું નથી વિગેરે તથા પછાથી આત્માનું અસ્તિત નથી (નાસ્તિત્વ છે). પ્રમ, અયદા તે શું છે? ઉત્તર- અનભિસંધી (અનાયાસે) અર્થની પ્રાપ્તિ થાય તે ય છે. अतकितो पस्थि तमेव सर्व, चिनं जनानां मुल दुःख जातम् काकस्प तालेन यथाभि घातो, न युद्धि पूर्णप्रया सत्यं पिशापास्म वने यसामो, भेरि फरारपि માનઃ રn gવાન . . . રોજ ઘાત્રા માં વિના परिताडयन्ति ॥२॥ વિના વિચારનું આ માણસનું આશ્ચર્યકારક સુખ હું ખનું થવું તે ઉપસ્થિત થયેલું જ છે. જેમ કાગડાના બેસ વાથી તાડનું પડવું થાય તે જેમ કાગડાએ પાડયું નથી તેમ જગતમાં જે કંઈ થાય છે, તે બુદ્ધિ પૂર્વક નથી પણ તેમાં તેમનું મોટું અભિમાન છે કે આ કર્યું?

·૬િ૯)
મે વનના પિશા છીએ તે ખરૂં છે. અમે હાથથી
જોરીને અડકતા પણ નથી તે પણ યદજીએ લોકો એકઠા
થાય છે અને કહે છે કે પિશા ભેરીને વગાડે છે.
(પચ તંત્રમાં અને મળતું એક દ્રષ્ટાંત છે. કેઈ લકરમાંથી
gટે પડે ભેરીવાલે સિંહના મારશી મરી ગયો અને
તેની ભેરી વાંદરાના હાથમાં આવી તે કોઈ વખત વડે
અને તે પહાડમાં જાય તે લેકને સંભળાય તેથી આજુબા-
જુના કે ભરાયા કે પહાડની અંદર પિશાએ બેરી
વગાડી ડરાવે છે. તેથી લેકે ડરીને નાસવા લાગ્યા તેમાં
કે હિંમતવાને ફલ લઈ વાંદરાઓને એકઠા કરી તેમની
પાસેથી લેરી લઈ લીધી અને કોને વહેમ મટાડયે જેમ
કાગવા બેસવાથી તાડનું ઝાડ પડે તે પણ તેમાં કાગડાની
બુદ્ધિ નથી કે મારા ઉપર તાડ પડશે, તેમ તાડને અતિ-
પ્રય નથી કે કાગડા ઉપર પડું. છતાં તે બેડ થાય છે.
જે પ્રમાણે. બાકીનું પણ વિના વિચારનું, ના કુપા,
આતુર શેષજ, અપ કટ વિરે દાંતે પણ જાણી લેવાં
છે પ્રમાણે બધા પ્રાણીનાં જન્મ, જરા, મરણ વિગેરે
હેકમાં જે કંઈ થાય તે બધું કાન્તાવીય ન્યાય માફક જાણવું,
એવી જ રીતે, નિયતિ સ્વભાવ, ઈ, આમા વિરહી પણ
==ા મામાને, રસિદ્ધ કર, (ટલે વાત્માની દરેક રીતે
સિદ્ધિ બતાવવી) યિાવાદી જ ભેદ થયા. હવે આ
નીએફના ૬૭ જે બતાવે છે તે છે પ્રમાણે.

·રાં પ્રયોજન છે? તેની ભાવના નિચે મુજબ, જીવવિધમાન
છે એમ કે જાણે છે અથવા જાસૂવાથી શું લાભ ? અશ
જીવાદિ પદાર્થને જાણી શકે અને તેમના જાણવાથી કો
[2]
પૂર્વ છાદિ ન પથ કી ગયા, તેને એ
ઉત્પત્તિ દશમી લેવી તે શેને સત્, અક્ષત, સદસન,
નસ વન, અસર વક્તવ્ય, અને સાફ
આ સત ભ વડે જાવાને શક્તિમાન નથી તેમજ નજી
જીવ અવિદ્યમાન
છે અથવા જવાથી શું લાભ
પ્રમાણે અછુવાદિકમાં પણ સાત વિ૫, તે પ્રમાણે અને
સાત ગઝલાં ૬૩) ભાગ થયા તેમાં ચાર ન ઉમેરવા તે
છે. વિશ્વમાન (7) બાવની ઉત્પત્તિ કોણ જાણે છે? અથ
જાણવાથી શું પ્રજન? બાકીના
વિક,
ઉત્તર કાળ પદાથના અવયવની અપિલાગે છે. તેને સમજ
તે નથી તેથી તે ત્રણ નથી કહ્યા એટલે ચાર માં
સંભવે. તે ઉમેરતાં ફૂલ (૭) થયા. આમા છવ સંત
કોણ જાણે છે. તેને અર્થ એ છે કે.
કોઇને વિશિષ્ટ જ્ઞાન નથી કે જે ઈદ્ધિઓથી અતી
પણું ફળ નથી જેમકે જીવ
નિત્ય, સર્વગત મૂર્ત જ્ઞાન
ગુણ ઉપત અથવા ઉપરના ગુણેથી અતિરિક્ત છે. એ
તેથી કયા પુરૂષાર્થની સિદ્ધિ થાય તેવી અજ્ઞાનજ
છે. વળી તુલ્ય અપરાધમાં, અજ્ઞાનતાથી કરવામાં તેમાં
વપ દોષ છે અને, તેજ પ્રમાણે કેનમાં પણ આ
ઉપર,
t

·ક (મનથી પાપ કરનાર અનાગ (ગજાયું) સહકાર જલદી,) વિગેરે કાર્ય થાય તેમાં સુહલક (નાને) ભિક્ષુ તથા :વિર, ઉપાધ્યાય, =ચાર્ય ને અનુક્રમે વધારે વધારે પ્રાય- ત્તિ છે, તેવું બીજી વિકપમાં પણ જવું. વિનય વાડીના ૩૨ ભેદ આ પ્રમાણે છે. દેવતા, રાઝ, પતિ, તિ, સ્થવિર, અધમ, માતા, પિતા, એ આઠમાં મન, વચન, કાયા, અને પ્રદાન, એ ચાર પ્રકારે વિનય કરે તે આ પ્રમાણે, આ દેવતાઓને મન, વચન, કાયા, અને દેશ ફળની ઉત્પત્તિ પ્રમાણે દાન દેવા વડે વિનય કરે. આ વિનયશીજ સ્વર્ગ, અપવર્ગ, ના માર્ગને તે સ્વીકારે છે. અને નીચેત્તિ (નીચે નમવું) અને નમ્રતા બતાવવી તે વિનય છે. બધી જગો આ પ્રમાણે વિનય ઉડે દેવ વિગેરેમાં લીન થયેલું. સ્વર્ગ મેલને મેળવનાર વાય છે. કહે છે કે. विणयाणाणं णाणाओ, देसणं दंसणाहि चरण च॥ चरणाहिं तो मोवो, मोक्खे सोक्वंअणापाहं ॥१॥ વિનયશી જ્ઞાન, શાનથી દર્શન, દર્શનથી ચારિત્ર, ચા- રિત્રથી મેલ અને મોક્ષથી અવ્યાબાપ સુખ છે. અહિં શિવારીમાં શસ્તિત્વ છે, છતાં તેમાં પણ કેટલા- કમાં આત્માને નિત્ય, અહિય, કર્તા, એકત, , અમૂd, wામા ડુલ માત્ર, ગુઠાના પર્વ એટલે '

·દીવાની ખા સમાન, હૃદયમાં રહે, વિર
નથી તે કયાંથી આપપલિંક ( ઉત્પન્ન થનાર )
થાય? અને અજ્ઞાનીઓ માને વિષે અતિર્વિ
કરા પણ તેઓ જ્ઞાનને નકામું માને છે. વિજય**
પણ આત્માના અસ્તિત્વમાં અસ્વીકાર નથી પણ વિન્ટ
વિના બીજું માસ સાધનજ નથી એવું માને છે –
સામાન્ય આત્માના પરિવ સ્વીકારથી અકાદ
૪૨ કર્યા ( તેમના માનવાને ખાટું કેવું ) અને અને
महिनशुन्य छुवतः तदभाधाघाप्रमाणंस्पात
(૨)
તે આપપાતિક છે. તથા આથાવારીમાં
માનવું તેમાં આ પણ તેમને વિચારવું જોઈએ,
જાણતા જ હા, બરાજે તુરણામ
પ્રતિજાતિi, જે જીર્ષ નક્ષત્ર
જ જાનg , કિિા ઝગાર્યા છે
-ઉપદેશ, છ, શિલ્પ, પ્રજન, વચન, હેતુ
દ્રષ્ટાંત છે તે બધા બેલનારથી શન્ય નથી. તેના કોઈ
અપ્રમાણ છે. (આત્માનું અસ્તિત્વ સ્વીકારે તેજ
કામાં છે. નહિ તે તેઓનું એવુંજ આત્માના
“અપ્રમાણ છે. ) | ૧
પ્રતિધ કરનાર અને પ્રતિધ એ શુન્ય હોય તે
કેવી રીતે થાય અને પ્રતિષ કરનારના અભાવમાં

·૮ કેવા જગતના પદાર્થો સિદ્ધ થાય એ પ્રમાણે નાચાર્ય કહે છે. કે આદરનું કિંજ પામે રોકે તરાપર સમજવું. વર્ષમાં રામજવા માટે વારી શંકા રવી કે આત્મા નથી તે સત્ર શામાટે કરવું તેનું સમ ન કર્યું. હવે ચાલ વાત કહે છે. તેમ અહિ કેટલાકને તેની ખબર નથી કે હું કયાંથી મળે છે એના કેટલાકને જ સંસાને નિષેધ કરવાથી કેટલાકને છે તે કહેલું સમજવું. તેમાં સામાન્ય સત્તાનું રિક પ્રાણીમાં સિદ્ધપણાથી અને તેનું કારણ જાણવાથી રહિમ રાષિચિન પણ છે (સામાન્ય સંજ્ઞાનું વિ- aષ પ્રજન નથી) પણ અહિં વિશિષ્ટ સંસાની જરૂર છે અને તે કેટલાકને જ લેવાથી તથા તે સંજ્ઞાનું જ ભવમાં જનાર આત્માને સ્પષ્ટ સ્વીકાર. તે સંજ્ઞા ઉપગી પણ સામાન્ય સંજ્ઞાના કારણના પ્રતિપાદનને છે ને સંજ્ઞાના કારણેને સૂત્રકાર બતાવે છે – ગુજ जाणेजा सह संमा पा ए परवाग- रणेण अपणेसि अंति पवा सोचा तंजहा-पुरथि माओ, पादिसाओ, आगओ अहमंसि, जाव अ. पणपरिओ, दिसाओ अणु दिसाओ या आगओ अस्मंसि, पर मंगेसिंणायं भवति अस्थि में જાપા, જોશે રિલા) અણુદ્ધિ-

·મ
તે વિચારે છે કે પૂર્વે કહેલી દિશા અને વિદિશામાંથી
માપ' લિ શબ્દથી એમ સૂચવ્યું કે મતિનું આત્મ સ્વસાવ
પણું હંમેશાં છે પશુ વૈશેષિક મતવાળા મતિને આત્માથી
साओ पा, अणुसंघरह, सव्या ओ दिसामी म
રિણા છું (કૂ. )
તે જાણે તે , આમાં જ માગી રહી *
પ્રથમાના એક વચનમાં છે. 'T' શબવટે જાણવું કે
પૂર્વે કહેતે જાણનારે એટલે જેને વધારે ક્ષય થશમાં
આગમન થયું છે. તથા હું પૂર્વ જન્મમાં કોણ હતા ?
નારકીય, કે તિર્યંચ, અથવા મનુષ્ય હો અથવા સીક
રૂષ કે નjષક હતા? અથવા ભવિષ્યમાં હું આ
જન્મથી મરીને દાદિ શરીરમાં જઈશ એવું વિચારે અને
સમજે આથી એમ સમજવું કે કોઇ પાછું
જમણ કરતે પ્રાણ દિશામાંથી આગમનને ન જાણે (૩
ન જાણે) પણ જે વિશિષ્ટ સંજ્ઞાવાળો હોય તે
મતિ જ્ઞાનવાળો એટલે જેની બુદ્ધિ ખીલેલી હોય તેને માત્ર
વાય એ છે કે આત્માની સાથે જેની સુબુદ્ધિ છે તે
બુદ્ધિવડે કાઈક ભથ્થામાં છે સૂત્રમાં
જુરી માને છે અને આત્માથી સમવાય વૃત્તિએ નથી
છે. તેવું નહિં જે મૂડ ઘર એટલે પિતાની બુદ્ધિ
તેમાં ભિન્ન પણ અધાકિ પિતાનાં માને છે તેથી મતિ પણ
અનાદિ સંસામાં
જાણે તે

·No text on this page.

·No text on this page.

·નન : 1
કેવળી
અહિં “સાહw આ પદ સૂરમાં છે. તેમાં',
૮િ
પદવડે જ્ઞાનને ઉત્પન્ન કરેલું છે “
અર્થમાં છે. કારણ કે મને તેજ મતિ બુદ્ધિ છે
અને તે જ્ઞાન કેવું છે. તે બતાવે છે. અવધિ, મને
કેવળ અને જતિ સ્મરણ, રૂપવાળું છે. તેમાં
હોય તે સંખાતા અને અસંખ્યાત ભવને જાણે છે એ
મન પયજ્ઞાની પણ જાણે છે. પણ
અનંતા (તમામ) નો છે. તથા જાતિ સ્મરણવાળે
સંખ્યાતા ભવને જાણે છે બાકીની વાત સ્પષ્ટ છે. એ • •
ટીકા નહિં તો છાસની ગાથાનો અર્થ છે
તાવીએ છીએ ‘પર વઈ વાગરનું
તે જિનવ્યાકરણ
જિનેરશી પર બીજે નથી, તથા બીજાઓની
સંભાળીને, તથા જેનેજથી સર્વ પર અન્ય છે. વિશ્વ
થાઓથી જણાશે કે કે ભવ્યાત્માને ધર્મ ચિની મ.
વયં જતિ સ્મરણ પ્રગટ થાય છે. કોઈને માર પત્ર
નળીને થાય છે, જેમ માછીર સ્વામી પાસે તમe
પીને થયું તથા અન્ય પાસે એટલે મહિનાથ ભગવાન
િિાને મણિ કુમારીએ
યુવાવસ્થામાં બંધ કરતાં તું
રોને જાતિ મરણ જ્ઞાન થયું. એ નિધની કથાથી સમજ
અહિ હસમ્મતિ વિગેરે પરિણામમાં મુખયો એમ
માટે વિશ્વ દાંત બતાવે છે.

·[૯]
- વસંતપુર નગરમાં જીતશત્રુ નામે રાજા છે તેની પાર
નામી મહાદેવી (પટરાણી) છે. તેને ધર્મરૂચી નામને
પુત્ર થયે, તે રાધા એક દિવસ તાપસપ વ્રત લેવાની
રાવળ ધર્મચિને_રત્ય પવાની તૈયારી કરવા
'લો. તે જોઈને ધર્મરૂચિને પેતાની માતાને પુછયું કે
મારે પિતા રાજય શામાટે તજે છે? મારે કહ્યું બેટા !
આ નારકી વિગેરેના સકળ દુઃખના હેતુપૂત તથા સ્વગ અને
મેષ માર્ગમાં વિન કરનાર અર્ગલા ( આગળ ) સમાન
'તા અવશ્ય દુઃખ દેનારી લક્ષમી વડે શું પ્રયોજન છે?
પરમાઈથી આ લેકમાં પણ અભિમાન માત્ર ફળ દેવાવાળી
છે. તેથી તેને છેડીને
સકળ સુખનું સાધન જે ધર્મ
(તેજ કરવાને તારા પિતા ઉદ્યમ કરે છે. ધર્મરૂચિ તે સાં-
- વાળી છે કે જે લમી આવી છે તે મારા પિતાને
હું અનિષ્ટ છે કે જે આવી સકળ દેપને ધારનારી લફરી
મને આપે છે. અને
કથાના હેતુ ધર્મથી મને
દૂર કરાવે છે? એમ કહો પિતાની આજ્ઞા લઈને બાપ
તાપસના આામમાં
ગયે. ત્યાં બધી
તાપસ સંબપિ કિયા થા ૩ કરી અને ર. કદા
અમાવાસ્યાના પહેલાં એક દિવસે કોઈ તાપસે ઉર્દૂ ધ પણ
કરી કે હે તાપ ! આવતી કાલે અનાકહે છે. અગતે
પાપી, અને ) છે. તેથી આજેજ અમિત ( હેમને
લાકડાં ) કુલ કુરા (દસ) કંદ, ફળ, મૂળ વિગેરે
સાથે પિતે પણ
ન
--

·વડે પૂર્વ વિગેરે દિશાઓમાંથી પોતાના આત્માને આવે
તે એટલે જે પૂર્વ નારક, તિર્યંચ, મનુષ્ય, દેવતા
ભાવ દિશામાં અને પૂર્વ દિશા વિગેરે પ્રજ્ઞાપક દિશામાં ૨
વાળે જાણે છે. તે આત્મવાદી, એટલે આત્માને છે.
સ્વભાવવાળે છે. અને જે પૂર્વ કatત્રમાણે આમ
આત્માને સર્વ વ્યાપી, નિત્ય, અને ક્ષણીક માને છે,
પણ અનામ વાદી છે. કાર કે સર્વ શ્યાપી અને
સર્વથા નિત્યપણે પણ, અપ્રમ્હત, અનુત્પ, સ્થિર,
સ્વજવ, એ નિત્યનું લક્ષ દેવાથી, મરને અભાવ થક
અને ભવ સંપન્ડ પશુ ના થાય, રથા ક્ષણિક માન—
પનિબળવિનાશથી, તેજ હું, અવું પૂર્વ તથા ઉત્તરનું
૮િ૨)
હવે આપણી ચાલુ વાતને કહીએ છીએ કે
છે તે હું આ પદ વડે અહંકાર જ્ઞાન વડે આમ.
જરાપણુ કાણુ વિના ભવ બ્રમણમાં પડે પિતાને -
નિત્ય અને પર્યાય અર્થપણે અનિત્ય છું એમ જે વન
તેજ ખરી રીતે આત્મવાદી છે. એવું સૂત્રકાર
से आयादी लोयावादी कम्मावादी
વાઘરી (ફૂ૦ ૧)
બનાવે
પતે પિતાના આત્માને. અક્ષણીક, અમૃત, વિગેરે કક
સ્વીકારે તે
અનામ વાદી (નાસ્તિક) જાણવા
વળી
નિકિચ પણ હેવાથી બીજા ભવમાં સંક્રાન્તિ ન થાય

·iધાન (જેડાણ ન થાય. જે આત્મવાદી છે. તે પરમાર્થથી
લોક વાદી છે. કારણ કે અવકે (એ) છે તે લોક
એટલે પ્રાણી ગણ, તેને બેસવાને જેને સ્વભાવ છે તે આ
વચનવડે જે આત્માને અદ્વૈત માને છે, તેનું ખંડન કરવા
મામાનું બહુત કર્યું. અથવા તારી ને બદલે “રો
' એ શબ્દ લઈએ તે લેક ચાદરજનું પ્રમાણ છે. તે
અથવા પ્રાણીગણ તેમાં કાવવાના સ્વભાવવાળો આ વચન
વડે વિશિષ્ટ
આકાશ ખંડની “ લોકસંસાબતાવી અને
તેમાં જીવાસ્તિકાય ( જીવસમૂહ ) ના સંવિધી એનું
મન આગમન સૂચવ્યું છે. તેજ જીવ દિશા વિગેરેમાં
જવાના જ્ઞાનવડે આતમવાદી અને સેવાદી સંવૃત (
છે અને તે અમુમાન (પ્રાણ ધારણ કરનાર) છે. કદ
એટલે જ્ઞાનાવરીય આક કર્મ છે તેને લ: ક
વાળે કારણ કે નિલય, મિથ્યાત્વ, અવિરત, ...
ગોથી પહેલા
પ્રાણુ ગતિ આદિ- કર કરે
કરે છે. ત્યાર પછી તે તે વિરૂપ રૂડ –નનો
પર થાય છે. અને કમ છે તે પ્રકાર :
પ્રદેશરૂપ ચાર પ્રકારે નવ રદ .
નિયતિ, ઈશ્વર, અમદદ ? –
મનું ખંડન કર્યું x : ૨ ૨ -
કારણ કે એમઃ રિંકુ = -
Eયાપાર છે. અને અમર - ૨ -

·આ ભાવાર્થ છે. તેજ હુ કે જેના વડે આ હાદિની યુવાવસ્થામાં ઇન્દ્રિયને વશ પડેલા વિષયરૂપ વિષ એ થએલા અન્ય ચિત્તવડે તે તે કાર્યને અનુષ્કાનમાં થઈને મારે અનુકૂળ કયું (મને ગમ્યું તે કર્યું ) કહ્યું છે નના મઢ વડે જે જે કૃ કરાયાં છે. તે બધાં બુદ્ધ યાદ આવીને હૃદયમાં શલ્યની માફક ખટકે છે. તથા મેં પ્રવૃત્તિ કરાવી. તથા કરનારને આજ્ઞા આપી. આમ કર્યું જવું અને અનુભવું એ ભૂતકાળ સૂચક છે. કરું છું, કરાવું છું, વિગેરે વચનવડે વર્તમાન કાળ વહ વાળા વચનવ દેહ, ઇન્દ્રિય, થી જુદો આત્મા બત. વિવાદીને કે એકન નિત્યવાઢીને ન સંવે તેથી આ વ* વરે તેમનું ખંડન કર્યું. વડે વિશિષ્ટ કિયાના પરિણામ રૂપ આત્મા બતા છે . હૈ विहया पले नडिपाहि , जाकीरति जोवण मए घयपरिणामेसरियाई , नाइंहियए खुड्डु ति ॥ . છે . તથા કરીશ , કરાવીશ , અને કરનારને અનુ da એ વચનથી ભવિષ્યકાળ સુચવ્યે આ ત્રણ કાળના કરી ભાન ભવિષ્ય સંબંધિ કાળ પરિરૂમ રૂપે તેમનું અહિં તનું નાનું સુચગ્યું છે . અને પા ! તે એકાંત હું વૈભવના અહ કાર વડે નાચેલા ( નાટક કરેલા ) એ છે . કરાયું એના વડે બીજા માણુને આ કાર્યમાં પ્રવર્તત છે .

·[૮]
આત્માનું કિયાના પરિવ્રામવડે પરિણામપણું ફવીકાર્યું
છે તેથી ( ક્ષણિવાદી વિગેરેનું ખંડન થયું છે. ) અને
નાજ અનુસારે સંસવ અનુમાનથી અતીત અનાગત ભાવોમાં
પર આત્માનું અરિનવ જવું અથવા આ ક્રિયા પ્રપના
પતિપદની કર્મના ઉપાદાન રૂપ છે. જે કિયા છે તેનું
કવરૂપ બતાવેલું જાણવું. ૬ ૪ હવે શિષ્ય પ્રશ્ન
પુછે છે કે આટલી ક્રિયા છે કે બીજી કઈ છે તેને આ
ચાર્ય મહારાજ બતાવે છે.
एपावंति सव्वाति लोगसि कम्मसमारंमा
પરિવાળાદવમત (૭)
આટલીજ વિશિષ્ટ કિયાએ જે પૂર્વે કહેલી છે, તે સર્વ
લેક એટલે પ્રાણી સમૂડમાં કર્મને સમારેલ છે તે અતીત,
અનાત, વર્તમાન, ભેદ વડે કર્યું, કરાવ્યું, અને અનુમોદયું
એ વડે તમામક્રિયાને અનુસરનાર કરે છે એ શબ્દવડે બધી
ક્રિયાને સંબડ થાય છે. આટલી ક્રિયાઓ જાણવી. બીજી
નહિ અને પરિતા બે પ્રકારની છે. પરિણા અને પ્રત્યા-
ખ્યાન પરિતા તેમાં રૂપરિણા (મળેલા બેધ) વડે આત્મા
અને બંધનું અસ્તિત્વ છે. પૂર્વે કહેલી કર્મ સમારંગની બધી
' કિયા વડે જાણપણું થાય છે. અને જાણ્યા પછી પ્રત્યા-
" ખાન પરિસાવડે બધા પાપને આવવાના હેતુરૂપ કર્મના
સરના પચ્ચખાણ કરવાં જોઈએ (બને ત્યાં સુધી છોડવા
જોઈએ) આટલા સામાન્ય વચનવડે જીવનું અસ્તિત્વ સાધ્યું
છે. અને તે આત્માનું દિશાનું જે બ્રમણ તેના હેતુઓના

·નિયાનું અનેક રૂપ પલું છે. તે ગાથાએથી બતાવે છે.
અશુભ એવા બે ભેદ છે. તેમાં શુભ ચેનિયે નીચે પ્રમાણે
પિયર કામોત્તે, સવ સુરં હિર નઘil :
તાધિકારપતi, Ber=તિ ઉમા',
देसु फिपिसादि, सेसाओ हुंतिउ सुभाओ
पंचिंदिय तिरिगसुं, हयगय रयणे हवंतिउ सुभाओ।
समाभी असुभाओ, सुभवणे गिंदिया दीया
देविंद चाही, तणाई मात्तुं च तित्थगर भाये।
भषमार भाषि ताविय, सेसा अर्णत सोपत्ता
અસંખ્ય આયુવાળા (જુગલીઆ મનુ.) અને સં.
યુવા રાજેશ્વર વિગેરે તથા તીર્થંકર નામ શત્ર
જે જીવ લય છે. તેમને બઉં શુભ હોય છે. અને તેમા
પનું તતિ સ્મરણ પાનવાળા વિગેરે કામ હોય છે અને
બાકીના અશુભ અવા, અને રેવનમાં પણ ઉરિવરિષ્ઠ
(૯૦)
લાખ અને મનુષ્યની ચદ લાખ છે. તથા શુભ અને
मीयादी जोपीओ, चरासी तीय सय सहस्साई
असुभाओय सुभाओ,त्यसुभाओ इमा जाण
શીતાદિ ભેદથો રાશી લાખ નિલે છે. તેના શુ
असंखाउ मणुस्सा, राईसर संखमादि आऊणे ।
ગ
—
1
1.
સિવાય બીજી દેવનિએ રામ વી. ઘર-૩

·[૧]
પંચેન્દ્રિય તિર્યંચ પેનમાં ઘડા, હાથી, વિગેરે જે ચક
તનાં રત્ન છે, તે શુભ નિ તથા શુભ વર્ણવાળા
કેન્દ્રિય વિગેરે શુભ હોય છે (૪) દેવેન્દ્ર તથા ચકવૃતિ
માં તથા તીર્થંકર ભાવને મૂકીને તથા ભાવિત અનગારે
સાધુ ) મુકીને બાકીના છ અનન્તવાર નિને
યા.
આ અનેક રૂપવાળી નિને દિશા વિદિશામાં પર્યટન
રનારે કમને ન જાણુના આત્મા પિતાની સાથે જોડે છે
એનિમાં ભમે છે) એટલે એની સાથે સંધિ કરે છે.
કોઈ જગાએ સંઘાવઈ ? પાઠ છે. તેનો અર્થ એ છે કે
વારંવાર તે ચેનિયામાં જાય છે. અને તેના સંધાનને અનુ-
માવે છે તે બતાવે છે. વિરૂપ એટલે શિલ્સ અમનેણરૂપ
વાળા સ્પશે જે દુઃખ દેનાર છે તે દુખ સમુહને સ્પર્શ
કરવાથી પીડાય છે. તાવ વાવ' શબ્દથી તેને શ્યપદેશ
કર્યો છે માટે ત્રણવું કે દુખ ભોગવે છે. આ તે ઉપલક્ષણ
મા વેદના છે. કે એવા સ્પને અનુભવીને દુખ ભગવે
તેવી રીતે શરીર સંબંધી અને મન સંબંધી પણ દુખે.
અનુભવે છે. (નારકીની અંદર જીવેને તે સ્થાનની વેદના
શરીરને પડે છે. તેમ મનમાં વિકપનાં પણ ઘણું દુખે
છે. તે બતાવ્યાં છે. )
અહિં પર્શ પ્રહણ કરવાથી એમ સમજવું કે પશે

·છ પ્રવર્તે છે. આ સમુદાય અય છે. ફકત પરિવંદન વિ
છે તે બતાવે છે. જન્મ, મરણ, અને મુકાવું એટલે કે
છે તે તે બીલ જન્મમાં ભેરવશે એ પ્રમાણે મનુએ છે
यारि दस्तृप्तिमामोति, सुखमक्षय्यमन
तिलपदः प्रजामिष्टा-मायुप्फमभयमदः॥
પાછું આપનારે તૃપ્તિ પામે છે. અન્ન આપત’
અક્ષય સુખ ભોગવે છે. તલ નારા ઇરિત માને છે,
છે. અને અભયાન દેનારા દીર્ધાયુથી થાય છે. ૧૫-
નાં છેડાં કુદી ) માં ક િકણકીની માફક છે.
તથા મરને માટે પિંડદાન વિગેરેની ક્રિયામાં પ્રવર્તે છે
૧૦૦]
કરીને તાતમાં ચોથી વિભક્તિ છે, એટલે કવિતના "
વંદન, માન, પૂજનને માટે કમ આશ્રવમાં અજ્ઞાન
માટેજ કમ આપે છે. એમ નહિં પણ
બીજા માટે પણ
મરણ, તથા મોચન સમાહાર દ્ધ કરીને તાદ ચ.
વાપરી એટલે પ્રાણીઓ જન્મ, મરણ, અને મને
તેવી ક્રિયામાં પ્રવર્તમાન બની કમીને મહણ કરે છે
જન્મ માટે કેચઅરિ (કાર્તિકેય) વન આદિવા
છે. તથા જે જે ઉત્તમ વરતુઓ અહિં
ધાણ
પ્રદાન તે
પ્રમાણે કાગ ઉપદેશથી લિમિપ્રવતિ શક્તિ
વિગેરેને
l
અહિં એકજ મુજારિત છે. અજય

·(૧૦૧)
ઘવા માટે સંબંધી એણે માર્યો છે. એમ ધારી તેનું વેર
કળવા માટે તેના વધ બંધમાં પ્રવર્તે છે તથા પિતાના
રણની નિવૃત્તિ માટે દુર્ગા વિગેરે દેવીએ માગેલે બકરા
ગેરેને ભેગ આપે છે. અથવા યશે ધર્મની માફક
બાટાને કુકડે બનાવીને ધરે છે. તથા મોક્ષને માટે જેનું
ચિત્ત અજ્ઞાનથી ઘેરાયેલું છે, એવા મનુ પંચાગ્નિતપ
વગેરે જે પ્રાણીઓને દુઃખ દેનારાં અનુષ્ઠાન છે, તેમાં
પ્રવર્તમાન થઈને કર્મ ગ્રહણ કરે છે. અથવા જાતિ મરણ
બન્નેથી મુકાવા માટે હિંસાદિ ક્રિયા કરે છે. આ શિવાય.
* મારુ મન મોષનrg” રિ, બીજે પાઠ છે. તેને અર્થ
એ છે કે જનને માટે કૃષિી (ખેતી) વિગેરેમાં પ્રવર્તેલા
પૃથિવી, પહ, પવન, અગ્નિ, વનસ્પતિ, તથા બે, ત્રા,
ચાર, પાંચ ઇન્દ્રિયવાળા જે જીવે છે, તેમને મારવા માટે
ઉદ્યમાન થાય છે. ( આમાંના મનુષ્યના શક્તિમય
જીવન માટે શહરને જે ખાસ જરૂરનાં કૃત્યો
છે, તે છોડીને આરંભ પરિચડ વિશેષ પણે ન કરવા
તથા સાધુઓને માટે સર્વથા શાતિમય જીવન ગુજારવા
કારેલ પરિડને નિષેધ છે) તથા દુઃખના પ્રતિઘાત (દર
કરવા) માટે ધ્યાન રાખી પિતાના રક્ષણ માટે આરંભ કરે છે.
જેમકે ખ્યાધિના પાયલા તેતરનું માંસ તથા મદિર વિગે-
રેનું પાન કરે છે. તથા વનસપતિના મૂળ, છાલ, પાંદડાં, રસ
વિગેરેથી સિદ્ધ થયેલ શત પાક વિગેરેને માટે અનિ

·કે જેઓએ પધિવી જીવની વેદનાનું સ્વરૂપ ધાર્યું છે.
ગારો તે પરિત જાવા આ વચનથી એ સૂચવ્યું.
[૧૪]
મન, વચન, કાયાને ખરાબ ઉપગ બતાવ્યે માં
પ્રકારનું શસ્ત્ર ચલાવી છેદવું, ખેતી કરવી વિગેરે
રંભનાં કામે બય હેતપણે જેમણે જયાં નથી તે
અને જેમને જાય છે તે
પરિવાત છે. તે બતાવે
અહિ પૃથિવીકાયમાં બન્ને પ્રકારનું શસ્ત્ર ન ચલાવનાર
કહેલા સમાર મને પાપરૂપ જાણીને તેને ત્યાગેલા જે
A
અહિં આ વિરતિ એટલે એને દુઃખ ન દેવું તે
હવે તે વિરતિને ખુણે ખુલ્લી બતાવે છે. એટલે'
કયના સમારંભમાં બંધ જાણીને માની (બુદ્ધિાનો-
કરે? તે બતાવે છે. આ પૃથિવી એમ જે ભાવે
છે, તે પિતે ન કરાવે ન અનુમકે એ પ્રમાણે મન
કાય, તથા અનીત, અનાગત, કાળના પણ પચ્ચખાણ
મારે પથિવીકાયના છાને ઠઈ પણ રીતે દુખ *
વિગેરે. આ પ્રમાણે કરેલી નિવૃત્તિવાળે મુનિ છે, એમ
નું પશુ બીજ નહિ, હવે આ વિષયને સંકેલતાં
પૃથિવી ખદવો ખેતી કરવી તેમાં કર્મબાપને
છે. તે કહ્યું છે. તેથી સપરિસાવકે બલીને પ્રતા
પરિફાવટે તેને ત્યારે તે મુનિ છે. આ પ્રમાણે બને
રની પરિક્ષા જાને તથા જે ત્યારે તે આઠ પ્રજા

·તે સાવદ્ય અનુષ્ઠાન ત્યાગવાથી તે પરિસાત કમાં મુનિ પણ ન ત્યાગનારે શાકયાદિ મુનિ ન વાવે. મિ " શબ્દને અર્થે પૂર્વ માફકજ છે. શસ્ત્રપરિણાને. ઉદેશે પુરે થશે. પૃથિરીને ઉદ્દેશો પુરે છે. હવે અને ઉદ્દેશે કહે છે. તેને સંબંધ ના પ્રમાણે છે. ઉદેશમાં અને તેમાં પૃથિવીકાયના જીવ સિદ્ધ કર્યા વધમાં કમ બંધ બતાવે અને છેવટે એ માટે . ધમ બતા, તેજ પ્રમાણે હવે અનુક્રમે આવેલું યનું જીવવું અને તેના વધમાં બંધ અને કર વિરતિ બતાવે છે. આ પ્રમાણે બીજા અને ત્રીજા ને સંબંધ છે. તેના ચાર અનુયોગ દ્વારા કહેવા તેમાં નિપજ નિપામાં અપકાયને ઉદ્દેશ છે. અને જેવું પૂર્વે વીકાય જીવનું રવરૂપ સમજાવવાને માટે નિક્ષેપ વિગેરે નવ દ્વાર કહ્યાં હતાં તે અહિં સમાનપણે હોવાથી તેજ ૨ રાખી કઈક વધારે બતાવવાની ઈચ્છાથી ઉધાર નિતિકાર કહે છે. उस्त विदाराई, ताई जाइं हवंति पुढगए। ती उविहाणे, परिमाणु वभोग सत्यं ग ॥१६॥ અપકાયના પૃથિવીકાયમાં બતાવા પ્રમાણે નિવારે છે. ભેદ એટલેજ છે કે વિધાન ( પ્રરૂપણુ) પરિમાણ, નેગ, શસ્ત, સંબંધમાં તે પૃથિવીથી જુદી રીતે છે. - જવું. ચ શબદરી લક્ષણ વિષય છે. તે શબ્દ નિશ્ચય છે

·અપકાયના સક્ષેપથી 2
હા ભાવ
લાખ લાં
ज यायर पनत्ता पयरस्स असंख भाग मित्तात।
मसातिति विरासी, पीसुं लोका असंखिन्ना ॥
જે બાદર અપકાય પર્યાપ્ત છે તે સંવર્તિત લેક પ્રતી.
અસંખ્યાતમાં ભાગમાં જે પ્રદેશ રાશી છે તેના બાજર
છે, અને બાકીના જે ત્રણ રહ્યા તે પ્રયકુ અસંખ્યાત લે.
કરા પ્રદેશ રાશી પ્રમાણે તવા પણ તેમાં આટલું વિદા.
છે કે ભાદર પૃથિવીકાય પયાથી ખાદર અપકાય પર્યા,
અસંખ્યાત ગુણ છે, અને બાઇર પૃથિવીકાય અપયાથી
બાદર અપકાય અપર્યાપ્તા અસંખ્યાત ગુણ છે, તેમજ સુમિ
પૃથિવીકાય અપર્યાપ્તાથી સુમિ અપકાય અપર્યાપ્ત વિશે
(૪૮)
ઉપર કહેલા ભાદર
છે. પર્યાપ્તા અને અપર્યાપ્તા તેમાં અપક્ષ તે છે
વિગેરેને ન પામેલા અને પર્યાપ્તા તે વર્ષ
૨, અને ૫શના આદેશ વડે
છે. અને તેથી સંખેય એનિ પ્રમુખ
થાય છે તે જાણવું. આ બધાની સંત નિ જ
અને તે નિ સચિત્ત,
અચિત્ત, મિશ્ર એમ ત્રણ
તથા રિશીત ઉપજી, અને મિ એમ ત્રણ લે છે. એ પ્રમો
ગણતાં અપકાયના સાત લાખ નિ થાય છે. જે
પ્રરૂપણ પછી પરિમાણ દ્વાર કહે છે.
અધિક છે અને
સુકમ પૃથિવીકાય પયસાધી
સુરમ
અWકાર

·(૧૪૯]
પ્તા વિશેષ અધિક છે. હવે પરિમાણુ દ્વાર કહ્યું. પછી
શબદથી સુચવેલું લક્ષણકાર કહે છે.
ह हत्यिस्स सरीरं, कलला वधस्त भहुणो ववन्नस्स
इ उदगंडगस्त य, एसुवमा सन्द जीवाणं॥११०
શંકા-અપકાય જીવનથી તેનું લક્ષણ સમજાતું નથી
મ પિશાબ વિગેરે દ્રશ્ય છે તેમ પાણી પણ અજીવ છે,
ચાર્યનું તે સંબધી દાંત સાથે સમાધાન–જેમ
ઘણના પેટમાં ગ ઉત્પન્ન થવા સાથે દ્રવ છતાં તે
તન છેતેવીજ રીતે અપકાયનું પણ સોતન પશું જાણવું
અથવા પક્ષીના તુત ઉત્પન્ન થયેલા ધામાં ત્યાં સુધી કડ
ચાંચ વિગેરે બંધાયા નથી ત્યાં સુધી ઘણું પાણી હોય
તો તે ચેતન છે તેમ અપકાય પર્વ ચેતન છે એમ
કવું. ઘીને ગર્સ તથા ઈનું પાણી લેવાની
Fરૂર એટલીજ કે તેમાં વધારે પાણી હોવાથી સારી રીતે
ટાંત સમાય છે. તુર્ત ઉત્પન્ન થયેલા એમ કહેવાથી
n દિવસ સુધીનું લેવું ત્યાં સુધી, કલા રહે છે પછી
તે મને ભાગ કઠણ થઈ જાય છે.
હવે અપકાયની સચેતનતા ઉપર અનુમાન કરે છે
નીચે પ્રમાણે.
સધી ન હયું હોય ત્યાં સુધી દવ છે તેટલા
Rાટે પાણ ડાઘના ગર્ભ કલવની માફક ચેતન છે. અટિ

·જે ધર્મ ને રૂપ આકાર વિગેરે પણ તેવા. સર્વ જનાને
દત છે. બારાવિu ( ) ના સમૂડની માફક અને
નિર-નખ નથી કાર કે અદ્ધિ છે; હૈબ ?િ
1 પનું મધ લલા છે અને તે બધું કવિ. *
'જન મનની (ા હન) . તે પ્રમછે પણ
-d, ... મા નથી અનેન્દ્રિય પરમાને વવાર
બ: પિજ નથી કરવું કે મ ક .
- રાજ રાજ કર્યું છે. અને છ દિન 5
(૧૫૦
વિશેષ લેવાથી પ્રશ્રવણ વિગેરેને તપ છે. જે
પ્રમાણે બીજું અનુમાન પ્રગથી બતાવે છે.
અંડામાં રહેલા કલલની માફક પ્રાણીનું વર્ષ
નથી થયું તેથી તે પાણી એચતન છે તથા પાણી
શરીર છે. કારણ કે, છેકી શકાય છે, ભેદી શકાય છે,
શકાય છે, પી શકાય છે, ભગવાય છે, મુંધાય છે, આ
વાય છે, સ્પર્શ કરાય છે, દેખાય છે અને "
ખે છે. આ બધા શરીરના પાણીમાં છે મને
વતન છે. (શા બાપ બતાવીને પણ એ જ
કરી છે એમ બતાવ્યુ.) અને આકાશ
-1, વિકાસ વિગેરે ધ પરમ-4
ખે છે. તેથી તમારે કેતુ અનેકત બવા છે.
વર્જિને નુ
- કવિ માટ૬ વિ છે કઈ છે –

·[૧૫૧ - તિવિશાર, કુત્તારૂત ગોડાના बासस्प हाओ, निजीसीव स्वामी ॥१॥ સડ અન્ન વિડો વિરવળમૂત જાતિપથી પૃથ ૧૩ સુધી એટલે પૃથિી પર, અનિ અને વાયુ - રાજા હોય તે નિઈ છે અને પછી =ાતે છે ને મિ. ડાં પર રિડ ના } કમ ડે. ૫ર ૫.૩ ૫, ૨૨. ઇન્ડ ( ક () અને કાન છે કે ૪ ક. - ના ઇંડા2 . ડ.. - .܀ ܪ܀: ܀ ܐܝܪ ܕܪܟ ܥܪܺ،ܪܝܪܪ..ܕ ܐܪܕ: (;) - કે તે હરિ, રે ! . . કે 3 . . . . ! 1 મિiscs, દ ૩ ૪ - st, 1st :s 1.* 1,

·सोचा भगवो अणगाराणं अंतिए इह मेगा
णायं भवति-एस खलु गंधे एस खलु मोहे ए
खलु मारे एस खलु णरए इचत्य गड्ढिए लोए
मिणं विरूवरूवे हि सत्ये हिं उदय कम्म समारंभ
उदय सत्यं समारंभ माणे अपणे अणेग रूवे पा
विहिं सइ । से बेमि संति पाणा उदरा निरिस
વિ અને (કૂ૦ ૨૨ )
અન્ય સાધુઓ પોતાની પ્રવજ્યાને લજાવનારા અથવા સા
અનુષાનથી લજા પામેલા જુદા પડેલા શાય, ઉs
ભુફ, કપિલ, વિગેરેના જે મુનિઓ છે તેમને તું જે, એ
કોનાચાર્ય શિષ્યને કહે છે. અવિવણિત કમવાળા છતાં મા
મક થાય છે. જેમકે તું જે, મૃગ દે છે. એ પ્રમ
બીજી વિભકિતના અર્થમાં પહેલીને પ્રત્યય છે. તેને આ
આ છે કે શાકય વિગેરે સાધુઓ દિક્ષા લીધેલી છે છે
સાવધ અનુષ્ઠાન કરે છે. એવા જુદા જુદા પડવાને તું *
તેઓએ જેનાવ? સાધુને અન્ય આચરનું કર્યું તે
પ્રમાણે બતાવ્યું, તે કહે છે કે અમે સાધુ છીએ એવું કેટલું
ગાજ્યાદિ બતાવે છે તે વ્યર્થ બતાવે છે. કારણ કે તે
ઉચન, અખિ વિદયાપન, વિગેરે શસ્ત્રોથી સકાય આ
પકાય એ બે થી ભિન્ન aવકે ઉદક કમ (પાઈ
દુઃખ દેવું) કરે છે. ઉદકના કમ સમારંભ વડે

·No text on this page.

·પદને તથા પાના આશ્રયના ધણ અને મારનાર
.
રાંત મેં પૂર્વે સાંભળ્યું તે ઉદકમાં રહેલા પ્રા. શા
મસ્યા વિગેરે જે જીવે છે તેને પણ પાણીના સમરસ
ઉત્તર-જીવે છે. તે અમે પૂર્વે કડી ગયા છીએ.
જીવે છે તે જણાવવા માટે કર્યું છે તેથી એમ એમ 31
એક એક જીવ લેહમાં ઉદકને આથી અસંખ્યાત મજા.
છે એ પ્રમાણે તેઓ અપકાયન સમારંભ કરતાં તે ;
નારે હળે છે. અથવા બીબ એ છે કે કે
ઉઠક શાસ્ત્ર આભને બીજા અનેક અને અનેક રીતે
શંકાએ કેવી રીતે જાણવું શક્ય છે?
શંકાને કેટલા છે ?
ઉત્તર-છ અનેક છે.
અહિઆ જીવનું ફરી ઉપાદાન હકમાં રહે છે
છે. તે જાવું
હવે શક્યા િક આધિત બેન્દ્રિય ને “
છે પshકન નહિ, તે બતાવે છે,
કે ન ગમો ! કાળri 11
nિnકા ૮૦ ૨૪)
નજિ 41 મીર તેના પ્રવન તે જ
છે ... શિક ન ખાય છે. તેની માને છે
નું છે કે ઉ છે અને ય નથી
૪રા શ

·No text on this page.

·सुदमाग सव्यलोए, पंचेच पयायर विहाणा!
[૧૭૮]
છે, તેજ પ્રમાણે છે, પણ જે અપવાદ છે, તે કહે છે જે
પરિમાણ, ઉપગ, અને એસ એ વિક્ષેપમાં તે
પણ બીજે જુપણું નથી. મૂળમાં “ચ' શબઈ “
લક્ષદ્વારને પરિગ્રહ છે. હવે જેવા પતિ કરી છે કે
નિકુંતિકાર દ્વારા બતાવે છે
दुधिहा प लेउ जीवा, सुष्टुमा तह पापरायली
અનિકાયના છ ભૂમિ, અને ભાદર એમ છે ?
છે, તેમ
૫ના પાં
उंगाल
વાઘ7 વિજ્ઞr, mજ વિજ વિજart -
તેમાં ધુમાડે, તથા વા વિનાનું બળેવું છે
અરે, તથા ઈ-ધનમાં રહે બળવાની ક્રિયાના વિ.
વા, તથા વીજળી. અને ઉ.ન, નયા અને
ધરાના પ થa, તથા સૂન મરિના જ
વિમરી ન બનેવ ને અન છે.
બધા ના ભિ ન અ,િ અને
થી ની પી તે બંધવિના જે બા, તે “..
3. કે અનિ ક (તબુ) અને જન્મ 13

·- કે તે તસ્ય તે તિર્યું; લેક તત્ર તેમાં રહેલે ઉત્પા
નવા પ્રમાણે કહે છે, કે તે બેની વચમાં રહેલો એટલે નિર્ચ,
૧૭૯)
જે દર અનુિં પિતાનું રધાન ચિતવતા મનુષ્ય-ત્રમાં
ની તપ, અને બે સમુદ્રમા વ્યાધાત ન હોય ત્યારે પંદર
કમિમાં છે, અને વ્યાપારમાં ફક્ત પાંચ મહાવિદેહમાં
રદ છે. (ારે ભરત રમતમાં જુગલી હેયા ત્યારે
ધાર અનિકાય ન હોય) એ શિવાય બીજે બાદર નકાય
છે, હવે ઉપપત ચિતવતા લોકન. અસ ખેચ ભાગ વન
છે. સિદ્ધાન્તમાં આ પ્રમાણે ક છે. -
स्यायेणं दोसु, उड्दकवासु तिरिय लोय तय
તેને અર્થ આ પ્રમાણે છે. અહીં પ બે સમુદ્રને બહ
દવે (લંબાઈ) પૂર્વ પમિ દક્ષિણ, સ્વયનરમ પર્ય
૨ત (લિસ્તારવાળા) ઉર્વ અધા લાક નવું કન,
તે બેની વચમાં રહેલા કાદર અનિમ ઉત્પન્ન થતા તેને
પદા અસ્તિકાય (નામ) પામે છે. નવા નિયંફ લે..
પ્રાણ પળોના આકારમાં રહે દર અનિમા ઉપલ
પેલે પાર કિચન એપાર પામે છે. બીજા
પ્તાની છાવા બાદર અને વ્યપદેશ પામે છે. આ
પાનમાં કમાડની અંદર રહેલેજ લે અને તે બની
Sા માં ની વચમાં આ કહેવાવડે તેજ આવ્યું છે. તેથી
તેની ખ્યાખ્યાને અભિપ્રાયને અને સમજી શકતા નથી
આવું શિકાર લે છે) કબાટ કપાપના આ પ્રમાણે છે.

·सप मरीराण, तह इंति मरीर मा um
૨૦૧]
ત્રણ જ nિt, શિમિરાળા
જેમ બધા મને ન પહોંચે છે, તેનાથી બિ
હળવી મા પ્રત્યે પ્રમા કરીને કિધામ (બ'
ક્યા , પનુ નકબીજાને અટીને રન નથી. (૨ી ૧૧"
6.
ર અન" ના થાપ છે, માટે ખાનામ
| મના- બને, વનપનિના થક
- છે અને જે ન ના વનનિ જ
ધા છે અને મનમાં થાન થવા પા , "
૪૦૦ ના ૧૨ + 5 ના બપ બિતિ છે
infઝ મ ઈન ૧ નંદ મા !
નનન નન નન નર્ક બut - ૨૬ !
* પર
*
નું

·ની વિડીનું પણ દાંત ચાલે) હવે પ્રત્યેક જીવાનું નક નંબવતું નથી, બાકીના ભાવોમાં અનેક જીવનું અધિક [૨૦] શિપ બતાવવા કહે છે. या विह संठाणा, दीसंती एग जाविया पत्ता: बावि एग जीवा, ताल मरल नालि पणि ।१३३॥ ગુદા જુદા સંધાન (આકાર) જેમાં છે તે જુદા નરધાન વાં પાદર દેખાય છે તે એક એક છવધી અધિખિત જાણવા - તાલ સરલ નાળીયેરી વિગેરેના પણ ષિત જાણવાં, અહી અનેક જીવનું અવિહિન પણ ડા’!! કરીનું પરિમાણુ सत्तेपा पन्नता, શું સામર્થ્યથી બનાવેલું જાણવું, હવે પ્રત્યેક તરૂના જીવ- બતાવવા કહે છે. सेढी' असंग्व भाग मित्ताने સત્ત જત્ત, જાણ સાદાતા ૨૪ પ્રત્યેક તરૂ જ પર્યાપ્ત હેય, તે સંવનિત ખુ કરેલી લોકની શ્રેણીના અસંખ્યય ભાગવન આકાશ પ્રદેશના રાશી બરાબર જાણવા, અને તે બાદ તેજ સ્કાય પતાના રાશિથી અસંખ્યાત ગુણ જાણવા, પણ જે અપર્યાપ્ત પ્રત્યેક વનસ્પતિ છવ છે, તે અસંખ્યાત લેકના જેટલા પ્રદેશ ઘાય, તેટલા જાણવા, અને તે પણ બાદર અપયા તે કાયના જીવ રાશીથી અસંખ્યાત ગુણ છે. પણ સમ કે

·[૨૧]
तणो करिस्सामि समुहाए, मत्ता महम, अ
विदित्ता, तं जे णो करए, एसो परए, एत्यो य
एस अणगारे त्ति पवुचई (मू. ३९)
આ સૂવને ૩૮મા સૂત્ર સાથે તથા પહેલા વિ
સૂ સાથે પ્રથમ કહ્યા મુજબ સંબધ કહે, પૂર્વ
કે શાતા (સુખના વાંકે વનસ્પતિ જંતુને નિશ્ચયે !
ઉપન્ન કરે છે. તેથી તેનું મૂળજ (કમબંધ પણ થઈ
દુખથી ગહન એવા સ સાર સાગરમાં અને ભાડે
એવુ કડવું ફળ જાણનારે બધા વનસ્પતિ કાયના છે
દુખ દેવાની તીથી સર્વથા નિવ7 (૬૨) થવાનું અને
માં ઈચ્છે છે. તે બતાવે છે વનસ્પતિ કાયને થતી પી
જાણીને હું હવેથી દુ ખ નહી દઉં, અથવા તે વનર
દુ:ખ દેવાના કારણ રૂપ જે છેદન ભેદન છે, તેને મન,
ચન, કાયાથી નહી કરું, ન કરાવું, કરનારને ભલે ન થઈ
હવે કેવી રીતે કરીશ, તે બતાવે છે
મૂવર બતાવેલા માગને અનુસરીને સમગ્ર
માને સ્વીકારીને બધા પાપન આરંને ત્યાર કી
થકે, વનસ્પતિને દુખ થાવ, તે આર જ નહીં કરે
આથી વન દિયા બનાવી, એથી એમ સૂચવ્યું કે એ
વધીજ એ થાય, એમ નહી પનું જ્ઞાને વિવું,
કિય તે પ્રેમ કરવી, એ બે પ્રકાર મ મ છે

·No text on this page.

·*
૨૦૩]
માને છે, વિનયત સ મ છે શાયાદિ સાધુ-અમે પતિ-
થમાં રહેવા છીએ, એમ બોલે છે, પણ તેઓ પથિવી વિગેરે
જનું સ્વરૂપ જાણુતા નથી. અને કદાચ, માને, તે પણ તેજ
આશ્ચન આજ ભ કરવાથી જ્ઞાન આચારના વિકલ્પપગથી
ખાચાર રહિત છે.
પક્ષ એવું શું કારણ છે કે પોતાને ચાર વિનાના
૬. શીલવાળા હાવા ના મ મ માને છે.?
નર –પિતાના . એવે બધાય પ્રમાણે પd
પર વિચાર કર્યા વિના અથવા કિ ને અમિલા તેના
છન્દવને ઉપનીન આર મન મા -ને અવિનીત છતાં,
પિતાને વિનય છે, અને તે 4 2
(પ, તે આર બમ alન થયા, (વના પરિઘમાં
એક ચિત્તવાળા બની બને છે જ. અને
જ. ને દુખ રે
કર્મ કરે છે,
આ મન પta બ - માં ખેંચાય
ચિવા શું કરે છે- : “ ખ • અમા' એટલે
ચવા અનુષ્ઠાન અનિગ યા ક , ,
અષાનકે આઠ
ક' છે, બયા,
આર બ કરે છે ?
-છે, અને તે
વિય જ નથી ન સાર છે
તેથી કમ બધા, અને છે અને કારનાં
છે, એટલે છ છ કિવન, પ 1 કરનારે ચાર વાર જ
છે કે તે આરંભથી બિન . કે ઉત્તમ દે. તે
બા સ્તરમાં

·No text on this page.