Prakrit Bharati Academy, Jaipur
Shri Agamiya Suktavayadi
Front matter
• बे घोल - आ ग्रंथतुं नाम श्रीआगमीयसूक्तावल्यादि छे. तेनी अंदर परमतारक आगमोद्धारक आचार्यदेव श्रीआनन्दसागरसूरीश्वरजी महाराजभीए आगमोमांथी तारवेला तेप्पन (५३) विषयोमांथी (१) आगमीयसूक्तावलि (पत्र. ४९ सुधी.), (२) आगमीयसुभाषित (पत्र. ४१ थी ५० सुधी), (३) आगमीयसंग्रहश्लोको (पत्र ५० थी ५१ सुधी) भने (8) आगमीयलोकोक्ति (पत्र. ५२ थी अंत्य पत्र सुधी)-एम चार विषयो आपवामां आव्या छे. आ सर्व वस्तुने समजवाने माटे जे पत्र अंक अने पंक्ति अंक आपवामां आवेल छे ते आगमोदय समिति अने देवचंद लालभाइना छपायेला आगमोना छे. छेद ग्रंथोना ज विभाग अंक, पत्र अंक अने पंक्ति अंक जे आपेला छे ते तेओश्रीना भंडार श्रीजैनानंद पुस्तकालयनी हाथपोथी उपरथी आपवामां आवेला छे. आ ग्रंथ पत्र ५१ सुधी जैन विजयानंद प्रिन्टिंग प्रेसमां अने वाकीना पत्रो सरस्वती प्रिन्टिंग प्रेसमां छपायेलां छे. आ ग्रथनुं आटलं मूल्य वर्तमानकालने आभारी छे. आ ग्रंथना प्रूफोनुं कार्य मुनि भीकंचनविजयजी तथा मुनि श्रीक्षेमंकरसागरजीए कर्यु छे. उपरांत, ते कार्यमां ज्यारे ज्यारे शंका पडी त्यारे त्यारे आगमोद्धारक आचार्यदेवश्रीना पट्टधर, दीर्घदीक्षित, विद्याव्यासंगी अने निरभिमानी आचार्य महाराजश्री माणेक्यसागरसूरीश्वरजी महाराजने पूछीने तेनुं निवारण करवामां आव्युं छे. वळी तेओश्रीए पृफ उपर पण दृष्टिपात को छे तेथी तेओश्रीओना अमे ऋणी छीए. आ ग्रंथर्नु प्रकाशन श्रीजैन पुस्तक प्रचारक संस्था तरफथी श्रीआगमोद्धारसंग्रह भाग ८ तरीके बहार पाडवामां आव्युं छे सजान पुरुपो आ सूक्तावलि आदिनो उपयोग करशे अने आ प्रयत्नने सफळ करशे. वि सं. २००५ अक्षयतृतीया. लि. प्रकाशक.
HAR
श्री.
श्रीनन्दः
श्रीगमोद्धारसंग्रहे भागः ८
णमोऽत्यु णं समणस्स भगवओ महावीरस्स
आगीपाश्री
श्री सूक्तानि
লা।
मा
श्रीआगमीयसक्तावलिः
नन्तिमूकनानि
१ नथति भवनकमान नगानिस्तकेवलालोकः ।
६ जयइ सुआणं पभयो तित्थयराणं अपच्छिमो जयह ।
निनादिनः पिरतापनितो वर्षगनजिनः ॥ (पत्र) जया गुन्न लोगाणं जयर महप्पा महावीरो ॥ (१५) |सं
• जाति जगोकमलमपतनि पदुनिधनतिमिरम् । ७ सुनिश्चितं नः परतंत्रयुक्तिपुस्फुरति याः काश्चन सूक्तिसम्पदः।
पिग्निनिय ययान्गिनवम्नुविकारा जिनेगवचः ॥ (१) तवैव ताः पूर्वमहार्णवोत्थिता, जगत्प्रमाणं जिन ! वाश्य-
३ भूतम्प भारिनो वा मारस्य हि कारणं तु यल्लोके।
विनरः॥
(१६)
गव्यं नमः गचेतनानेननं कथितम् ॥ (२) ८ भहं समजगुज्जोयगरस भई जिणस्स वीरस्स।
५ गगा जगविजोगीबियाणओ जगगुरु जगाणढो ।
भई सुरासुरनमंसियस्स भदं धुयरयस्स ।। (२३)
गणारी गिध जयर जगप्पियामहो भयर ॥ (२) ९ जैनेश्वरे हि यचसि, प्रमासंवाद इप्यते।
गनिमगतान जन्तन. गस्मानारयते ततः ।
प्रमाणवाधा त्वन्येपामतो द्रष्टा जिनेश्वरः॥ (३०)
धणे चनान गुमे गाने. तम्मागर्म इति स्मृतः ॥ (१५) १० नाणी तवमि निरओ चारित्ती भावणाएँ जोगोत्ति॥ (३४)
REP __the#
ग
८
॥१॥
श्रीनन्दे श्री सूक्ततानि ग ११ ज कुच्छियाणुयोगो पयइविसुद्धस्स होइ जीवस्स। १९ पञ्चाश्रवाद्विरमणं पञ्चेन्द्रियनिग्रहः कपायजयः। आगमीय एपसिमो नियाणं वुहाण न य सुंदरं एयं ॥ दण्डत्रयविरतिश्चेति संयमः सप्तदशमेदः ॥ (४३) १२ रूवंपि संकिलेसोऽभिस्संगो पीइमाइलिंगो उ । २० अनशनमूनोदरता वृत्तेः सङ्क्षेपणं रसत्यागः । सूक्तावली आ परमसुहपञ्चणीओ एयपि असोहणं चेव ॥ कायक्लेशः संलीनतेति बाह्यं तपः प्रोक्तम् ॥ (४३) ॥ २॥ १३ विसओ य भंगुरो खलु गुणरहिओ तह य तहतहारूवो। २१ प्रायश्चित्तध्याने वेयावृत्त्यविनयावथोत्सर्गः। मो संपत्तिनिप्फलो केवलं तु मूलं अणत्थाणं ॥ स्वाध्याय इति तपः पदप्रकारमाभ्यन्तरं भवति ॥ (४३) द्धा १४ जम्मजरामरणाई विचित्तरूवो फलं तु संसारो। २२ भहं सीलपडागूसियस तवनियमतुरयजुत्तस्स । बुहजणनिब्यकरो एसोऽवि तहाविहो चेव ॥ (३४) संघरहस्स भगवओ सज्झायसुनंदिघोसस्स ॥ (४३) सं| १५ अशोकवृक्षः सुरपुष्पवृष्टिर्दिव्यो ध्वनिश्चामरमासनं च । २३ कम्मरयजलोह विणिग्गयस्स सुयरयणदीहनालस्स । भामण्डलं दुन्दुभिरातपत्रं सत्प्रातिहार्याणि जिनेश्वरा पंचमहव्वयथिरकनियस्स गुणकेसरालस्स ॥ हे णाम् ॥ (४१) २३ सावगजणमहुअरिपरिवुडस्स जिणसूरतेयबुद्धस्स। १६ पिंडस्स जा विसोही समिईभी भावणा तवो दुविहो । संघपउमस्स भई समणगणसहस्सपत्तस्स ॥ (४४) पडिमा अभिग्गहावि य उत्तरगुणमो वियाणाहि ॥ (४२) २५ संपत्तदंसणाई पयदियहं जइजणा सुणेई य । १७ गुणभवणगहणसुयरयणभरिय दंसणविसुद्धरत्थागा । सामायारिं परमं जो खलु त सावगं बिति ॥ (४४) संघनगर! भद्द ते अखडचारित्तपागारा ॥ (४२) । २६ य. समः सर्वभूतेपु, बसेषु स्थावरेषु च । १८ संजमतवतुंबारयस्स नमो 'सम्मत्तपारियल्लस्स। तपश्चरति शुद्धात्मा, श्रमणोऽसौ प्रकीर्तितः ॥ (४४) अप्पडिचक्कस्स जओ होउ सया सघचकस्स ॥ (४३) २७ तवसंजममयलंछण अकिरियराहमुहदुद्धरिस निचं । अशFE_is_ _ hd, v र ग्र ग: ८ ॥२॥, श्रीनन्देः सूक्तानि आ श्री आगमीय- मुस्तावला . ना जय लंचद ! निम्मलसम्मत्तविसुद्धजोण्हागा!॥ (४५) ३६ निश्वहसासणयं जयइ सया सबभावदेसणयं । २८ परतिन्धियगहपहनामगरस तवतेयदित्तलेसस्स । कुसमयमयनासणयं जिणिंदवरवीरसासणयं ॥ (४८) नाणुनोयम्म जए भह दमसघरस्म ॥ (४५) ३७ न य कत्थइ निम्माओ न य पुच्छइ परिभवस्स दोसेणं । २९ मई घिउ वेलापरिगयत्म समायजोगमगरस्न । वत्थिन्च वायपुण्णो फुइ गामिल्लयविअहो ॥ (६४) जफ्योहस्स भगवयो संघसमुदस्म दस्स ॥ ३८ पिंडविसोही समिई५ भावण१२ पडिमा१२ य इंदिय- ३० सम्ममणवरवडर[दढ] रूढगाढावगाढपेढस्स । निरोहो । पडिलेहण२५ गुत्तीओ३ अभिग्गहा चेष धम्मवररयणमडिअचानीयरमेहलागस्स ॥ करणं तु ॥ (५०, २१०) ३१. नियमूसियफणयमिलायलुजलजलतचित्तकूडस्स । ३९ नत्तेगसहावत्ते आभिणियोहाइ किंकओ भेदो? । गंदणवणमणारसुरभिसीलगंधुद्धमायस्स ॥ नेयविसेसाओ चे न सबविसयं जओ चरिमं ॥ ३२ जीपदयामुंदरफददरियमुगिवरमदइन्नस्म । ४० अह पडिवत्तिविसेसा नेगंमि अणेगमेयभावाओ । हेउसयधाउपगलंतरयणदित्तोसहिगुहस्स ॥ (४५) आवरणविभेओवि हु सभावभेयं विणा न भवे ॥ ३३ नवम्बरसलपगलियउज्यरपचिरायमाणहारस्स । ४१ तम्मि य सइ सव्वेसिं खीणावरणस्स पायई भावो । मावगजणपउररवंनमोरनच्चतकुहरस्स ॥ तद्धम्मत्ताउ च्चिय जुत्तिविरोहा स चाणिट्ठो ॥ ३४ विणयनयपवरमुणिवरफुतविज्जुजलंतसिहरस्त । ४२ अरहावि असम्वन्नू आभिणियोहाइभावओ नियमा। नियिाहगुणरुप्परुपसगफलभरकुसुमाउलवणस्म ॥ केवलभावाओ चे सवण्णू नणु विरुद्धमिणं ॥ (६७) ३, नाणारग्यणदिगतकतवेलियविमलचूलस्स । ४३ तम्हा अवग्गहाओ आरभ इहेगमेव नाणंति । पदामि विषयगणो मंघमहामंदरगिरिस्स ॥ (४६) । जुत्तं छउमत्थस्सासगलं इयरं च केवलिणो ॥ (६८) म हे है भा. भा ८ . 1
श्रीनन्द्य-
श्री नुयोगद्वारा-
आ वश्यकानां
सूक्तानि
4FFERH FEEV
श्री-
४४ न य पडिवत्तिविसेसा एगंमि य णेगमेयभावेवि ।
आगमीय- श्री
जं ते तहा विसिटे न जाइमेए विलंघे ॥ (६९)
४५ नत्तेगसहावत्तं ओहेण विसेसओ पुण' असिद्धं ।
सूक्तावली आ
एगंततस्सहावत्तणओ कह हाणिवुड्डीओ ? ॥
४६ जं अविचलियसहावे तत्ते एगंततस्सहावत्त ।
॥४॥
न य तं तहोवलद्धा उकरिसावगरिसविसेसा ॥
४७ तम्हा परिथूराओ निमित्तभेयामो समयसिद्वाओ।
उववत्तिसंगओ च्चिय आभिणियोहाइओ मेओ ॥
सं ४८ घाइक्खओ निमित्तं केवलनाणस्स पन्निो समए ।
मणपज्जवनाणस्स उ तहाविहो अप्पमाउत्ति ॥
है| ४९ ओहीनाणस्स तहा अणिदिएसुपि जो खओवसमो।
महसुयनाणाणं पुण लक्खणभेयादिओ भेओ ॥ (६८)
५० ज सामिकालकारणविनयपरोक्खत्तणेहिं तुलाई ।
तब्भावे सेवाणि य तेणाईए महसुयाई ॥ (७०)
५१ दो वारे विजयाइसु गयस्स तिन्नऽच्चुए अहव ताई।
अइरेगं नरभवियं जाणाजीवाण सम्बद्धा ॥ (७०)
५२ कालविवजयसामित्तलाससाहम्मओऽवही तत्तो ।
माणसमित्तो छउमत्थविसयभावाइसाहम्मा ॥
(७१)
अथानुयोगद्वारसूक्तानि
१ यस्याः प्रसादमतुलं संप्राप्य भवन्ति भव्यजननिवहाः।
अनुयोगवेदिनस्तां प्रयतः श्रुतदेवतां वन्दे ॥ (१)
२ सम्यक्सुरेन्द्रकृतसंस्तुतिपादपशमुद्दामकामकरिराजकठोर-
सिंहम् । सद्धर्मदेशकवरं वरद नतोऽस्मि, वीरं विशुद्धतर-
बोधनिधिं सुधीरम् ॥
३ अनुयोगभृतां पादान बन्दे श्रीगौतमादिसूरीणाम् ।
निष्कारणवन्धूनां विशेषतो धर्मदातॄणाम् ॥ (१)
४ अब्भुअतरमिह एत्तो अन्नं कि अस्थि जीवलोगप्ति ।
जंजिणवयणे अत्था तिकालजुत्ता मुणिजंति ? ॥ (१३६)
अथावश्यकसूक्तानि।
१ तित्थयरे भगवंते, अणुत्तरपरकमे अमियनाणी ।
तिण्णे सिद्धगइगए, सिद्धिपहपदेसए वंदे ॥ (५९)
२ पद्धदाहपिपासानासपहारं करोति यत् ।
तद्धर्मसाधनं तथ्यं, तीर्थमित्युच्यते बुधैः ॥ (५९)
३ चंदामि महाभागं महामुणिं महायलं महावीरं ।
Le HS THC E v 72272
८
:
॥४॥
-
आवश्यकस्य
सूक्तानि
आगीग.
मुलाला
पमग्ननगयमहिम नित्यानिमल नित्यम्म । (१)/१२ अह वा सो भयवं दियलोयचुओ अणोवमसिरीओ।
सायनापि त्रिोध पनि मेहतम् ।
देवगणसंपरिखुडो नंदाइ सुमंगला सहिओ ।।
मानोमंगचयः पन्य, नाम नालोकतव: ? ॥
१३ असिमसिरभो मुनयणो विबुट्ठो धवलदंतपंतीओ ।
'न चाहनमुन्दास्य, प्रशन्या सिए वैतम ।
बरपउ मगभगोगे फुल्लुम्पलगंधनीसासो ।।
गाभा आप नमन, भासन्न भास्वत. कराः ॥ (२८)|१४ जाइस्मरो अ भयवं अपरिवडिगहि तिहि उ नाणेहि ।
गारगानगी बुरी मा पुणो निरिजा ।
कंतीहि य युनिहि य अन्महिओ तेहि मणुपाहिं ॥ (१२६)
चरणारीणां बुदद मुरलुपि जाणतो ॥ (७०) २५ अमूढलक्खा तिन्थयरा
(२५३)
६ माम मा गुणमाया जिणचरित्तलरिसंपि । २९ भासिपण इकेण मरीई दुखसायर पत्तो ।
पदिसायनि कमाया कि पुण सेले लरागत्ये? ॥
भमिओ कोडाफोडि सागरसरिनामजाणं ॥
८ . उयमतकलाको लहड अणनं पुणोऽधि पडियायं । १७ तम्मूलं संसारो नीआगोत्तं च कात्ति तिवमि ।
पद मे पगसियर थेने य(बि) कलायसेमि ॥
अपडितो मे फविलो अतद्धिो कहप ॥ (२७२)
.. भागयोग वणधार भरणीया फसायथो च।
१८ जस्स य इच्छाकारो मिच्छाकारो य परिचिया दोऽवि ।
जट में मिसियर क्षेत्रपिकतं यह हो । (८३) तइओ य तहकारो न दुल्लमा सोग्गई तस्स ॥
१. गम्मन होती मी अनन्भुवगनो मनिग्बगारी । १९ गग्गरस पसंतस्त न हाँति इरियाश्या गुणा होति ।
आपकमशो पदिनमो गनुफामो अ॥
गंतवमवस्म कारणमि आवस्सिया होइ ।।
शिणगाण फयपंजीनि मनणुमत्तमागेहिं । २० णिहाविगहापरिवजिएहि गुत्तेहिं पंजलिउदेहिं ।
गरातो गुराणो सुयं यदुरिह दर देर ॥ (२००) नत्तियमाणं पुज्यं उवउत्तेहिं तुणेयचं ॥
4. AALE
-
म
RWEEV
॥५॥
श्री- आगमीय- सूक्तावला आवश्यकस्य सूक्तानि ॥६॥ ARRB_5_FE FH_E_HEN २१ अभिकखंतेहिं सुहासियाई वयणाइ अत्थसाराइ । चरणकरणेण पहओ निव्वाणपहो जिणिदेहिं॥ (३८६) विम्हियमुहेहिं हरिसागरहिं हरिसं जणतेहिं ॥ ३० सिद्धिवसहिमुवगया निव्वाणसुहं च ते अणुप्पत्ता। २२ गुरुपरिओसगएणं गुरुभत्तीए तहेव विणएणं । सासयमवावाहं पत्ता अयगमरं ठाणं ॥ ' (३८६) इच्छियसुत्तत्थाणं खिप्पं पारं समुवयंति ॥ (२६९) | ३१ पावंति जहा पारं सम्म निजामया समुहस्स । २३ माणुस्स खेत्त जाई कुलरूवाऽऽरोग्गमाउयं बुद्धी । भवजलहिस्स जिणिंदा तहेव जम्हा अओ अरिहा ॥ (३८६) सवणोग्गहसद्धा संजमो य लोगंमि दुलहाई ॥ ३२ मिच्छन्तकालियावायविरहिए सम्मत्तगजभपवाए। २४ इदियलद्धी निव्वत्तणा य पजत्ति निरुवहय खेमं । एगसमरण पत्ता मिद्धिवसहिपट्टणं पोया ॥ धायारोग्गं सद्धा गाहगउवयोग अट्ठोय ॥ (अन्यदीया.) ३३ निजामगरयणाणं अमृढनाणमइकण्णधाराणं । २५ चोल्लग पासग धण्णे जूए रयणे य सुमिण चक्के य । वंदामि विणयपणओ तिविहेण तिदंडविरयाणं ॥ चम्मजुगे परमाणू दस दिटुंता मणुयलंमे ।। (३४१) | ३४ पालंति जहा गावो गोवा अहिसाययाइदुग्गेहिं । २६ वह तमिह सत्यवाहं नमइ जणो तं पुरं तु गंतुमणो ॥ पउरतणपाणिआणि अ वणाणि पावंति तह चेव ॥ परमुवगारित्तणओ निविग्घत्थं च भत्तीप. ॥ ३५ जीवनिकाया गावो जं ते पालंति ते महागोवा । २७ अरिहो उ नमुक्कारस्स भावओ खीणरागमयमोहो। मरणाइभया उ जिणा निव्वाणवणं च पावंति॥ मुक्खत्यीणंपि जिणो तहेव जम्हा अमओ अरिहा ॥ ३८५ ३६ तो उवगारित्तणो नमोऽरिहा भविअजीवलोगस्स । २८ संसाराअडवीए मिच्छत्तऽन्नाणमोहिअपहाए । सव्वस्सेह जिणिंदा लोगुप्तमभावओ तह य ॥ जेहिं कय देसिअत्तं ते अरिहंते पणिवयामि ॥ ३७ रागहोसकसाए य, इंदिआणि अ पंचवि । २९ सम्मईसणदिट्ठो नाणेण य सुगु तेहिं उबलछो । परीसद्दे उवसग्गे, नामयंता नमोऽरिहा ॥ (३८७) *FFERH REEv ८ OR आवश्यकस्य सूक्तानि गरमायली जा ग मो ना ३८ ने लोंके मुग्यं किनिनादिनम्यांहसा भृशम् । मगलाणं च सव्येसिं, परमं हवा मंगल ॥ (१०७) मिनं च जीयितं नृणां, तेन धर्म मतिं कुरु ॥ (३९९) ४७ उवओगदिट्ठसारा कम्मपसंगपरिघोलणविसाला । ३९ दियविमयकमाए, परीसहे वेयणा उयस्सग्गे। साहुकारफलयई कम्मसमुत्था हवा युद्धी ॥ (४१६) एए. परिणो हंता अरिहंता तेण युच्चति ॥ ४८ अणुमाणहेउदिटुंतसाहिया वयवियागपरिणामा । ४० भविपि य कम्मं मरिभूम होइ सन्यजीवाणं ॥ हिअनिस्सेअसफलवई, बुद्धी परिणामिआ नाम ॥ (४२७) कम्ममरि हता अरिहंता तेण धुच्छति ॥ ४९ निव्वाणसाहए जोए, जम्हा साहति साहुणो । ४१. अरिहंति यंदणनमंसणाई अरिहंति पूसकारं । समा य सन्यभूएसु, तम्हा ते भावसाहुणो॥ : (४४९) लिदिगमण व अरिहा अरहंता तेण धुच्चंति ॥ ५० विसयसुहनियत्ताणं विसुद्धचारित्तनिअमजुत्ताणं । ४२ देयासुरमणुएसं अरिहा पूआ सुरुत्तमा जम्हा । तथगुणसाहयाणं सदायकिच्चुज्जयाण नमो ॥ परिणो ता रयं हंता अरिहंता तेण युच्चति ॥ ५१ असहाइ सहायत्तं करंतिमे संजमं करितस्स । ४३ अरहंतनमुमारो, जीवं मोएइ भवसहस्साओ । पएण कारणेणं नमामिऽहं सबसाहणं ॥ (४५०) भावेण कीरमाणो, होइ पुणो योहिलाभाए ॥ (४०६) | ५२ जीवो अणाइनिहणो तब्भावणभाविओ य संसारे । ४४ अरिहंतनमुमारो, धन्नाण भवस्खयं कुणताणं । खिप्पं सो भाविजइ, मेलणदोसाणुभावेणं॥ (५२१) दिअयं अणुम्मुभतो विसुत्तियावारओ होर ।। ५३ सव्वाओवि गईओ अविरहिया नाणदंसणधरेहिं । ४५ अरहतनमुरझारो एवं खलु पण्णिओ महत्थुत्ति । ता मा कासि पमायं नाणेण चरित्तरहिएणं ॥ (५३२) जो मरणमि उबग्गे, अभिक्खणं कीरए यहुसो ॥ ५४ जम्हा दंसणनाणा संपुण्णफलं न दिति पत्तेयं । ४५ मरिहननमुशारो, सव्यपावप्पणासणो । चारित्तजुया दिति उ विसिस्सए तेण चारित्तं ॥ (५३३) FFEEV Rkd मं प्र भा. .
1
अविरम
-
श्री-
आगमीय-
सूक्तावली ग
सूक्तानि
आ.
॥८॥
राससFFERV_KhdF EV
५५ उज्जममाणसे गुणा'जह हुँति 'ससत्तिओ तवसुपसुं। तम्हा उ वयंति विऊ विणउत्ति विलीनसंसारा ॥ (५४५)
"एमेवं जहासत्ती संजममाणे कहं न गुणा ? ॥
६४ तरियव्वा'य पइणिया 'मरियव्वं वा समरे समत्थएणं।
५६ 'अणिगृहंतो विरियं न-विराहेई चरणं तवसुएसुं । ' असरिसजणउल्लाया न हु सहियव्वा कुलपसूयएणं ॥ (५५७)
जइ संजमेऽवि विरियं न निगहिज्जा न हाविज्जा ॥ (५३४) | ६५ जीव ! तुमे संसारं हिंडतेणं निरयतिरियगईसुं कहम वि
५७ सुत्तत्थवालवुढे य असहुदवाइआवईओ या।
माणुसत्ते सम्मत्तणाणचरित्साणि लद्धाणि, जेसिं पसापण
निस्साणपयं का संथरमाणावि सीयंति ॥ (५३८) सव्वलोयमाणणिजो पूयणिजो य, ता मा गव्वं काहिसि
५८ जे जत्थ जया जइया बहुस्सुया चरणकरणपभट्ठा । जहाअहं वहुस्सुओ उत्तिमचरित्तो वत्ति ॥ (५६१)
जं ते समायरंती आलंबण मंदसड्डाणं ॥
६६ थोपाहारो थोवभणिओ य जो होइ थोवनिहो य ।
५९ किरकम्मं च पसंसा सुहसीलजणम्मि कम्मबंधाय । थोवोवहिउवगरणो तस्स हु देवावि पणमंति ॥
जे जे पमायठाणा ते ते उववूहिया हुति ॥ (५३९) | ६७ सिद्धे नमंसिऊणं संसारत्था य जे महाविज्जा ।
६० पसंते आसणत्ये य, उवसंते उवट्ठिए ।
वोच्छामि दंडकिरियं सव्वसिनिवारणि विजं ॥
अणुनवित्तु मेहावी, किइकम्मं पउजए ॥ (५४१) | ६८ सव्वं पाणइवायं पञ्चक्खाई मि अलियवयणं च ।
६१ विणओवयार माणस्स भजणा पूयणा गुरुजणस्त।
सव्वमदत्तादाणं अब्वंभ परिग्गह स्वाहा ॥
तित्ययराण य आणा सुअधम्माराहणाऽकिरिया ॥ ६९ पुवावरसंजुत्तं वेरग्गकरं सतंतमविरुद्धं ।
६२ विणओ सासणे मूलं, विणीओ संजओ भवे ।
पोराणमद्धमागहभासानिययं हवा सुत्तं ॥
विणयाउ विप्पमुक्कस्स, कओ धम्मो ? कओ तवो ? ॥ ७० असम्यकत्वपरीपह-सर्वपापस्थानेभ्यो विरतः
प्रह-
६३ अम्हा विणयह कम्मं अट्टविहं चाउरंतमुक्खाप ।
प्रतपोऽनुष्ठायी निःसंङ्गश्चाहं तथापि धर्माधर्मात्मदेव-
F E F w ko ho ho he vrat
(५६८) गः
(६२८)
॥८॥
आवश्यक
विशेषाव-
श्री श्यकयोः
सूक्तानि
आगर्माय
नारकादिभावानी अनी मृग समस्तमेतदिति अस-
७२ मायाण. उसनग्ग सेल च न अकुचओ सहुणों ।
मागील. नवमालोनयन्-धर्माधमा पुण्यपाप
को अन्नो अणुहोही सकम्मसेसं अणिजरियं? ॥
लक्षणी यदि कमपी पुलामको नतम्नयो कार्यदर्श-
७६ निस्कृत मविसेसं वयाणुमचं बलाणुरुवं च ।
नानुमान ममपिगम्यन्त्रम. अथ अमाझोधादिको धर्मा. ग्वाणुब्ध उद्देहो काउस्लग्गं तु ठाइजा ॥ (७१७-७९९)
धर्मा गान' म्यानुभवन्यादान्मपरिणानरूपत्वात् प्रत्यश्न-
७७ अन्न मं सरीर अन्नो जीवृत्ति एवमयबुद्धी ।
गिरोध गाम्चत्यन्नमुनामकन्वान्मनुष्यलोके कार्या-
दुस्वपरिफिलेसकर निंद ममत्त सरीरानी ॥
भागनपमानुभाग न दर्शन गोचरमायान्ति. नार ७८ जावया फिर दुक्खा संसारे जे मए ममणुभूया ।
कान्नु नीमचंदनानाः पकनकमवियनिग इवन्धनव इत्तो दुब्बिस हतग नरपतु अणावमा दुरखा ॥ (८०१)
सीरत यादम्यनन्त्राथमायान्तीति, पयमालोचय. ७९. पञ्चक्खाणगि कप आसबदाराद टुंति पिहियाई ।
गांउमम्यमयपीपाजयो भवति ।
(३५८) आसवनुच्छेगणं पहावुअण होद ॥
". हा नागन) द्वाःयहा न चिर जले।
८० नहावोदेण य अउलोयसमो भवे मगुस्साणं ।
पटियार प्रत्ति, नम्हा महार पट्टण ॥
अउलोवसमेण पुणो पच्चस्ताण हवा सुद्धं ॥
3. गनिर्गप कुमाई हिंति प्रणुपम जमाणा।
८. तत्तो चरित्तधम्मो कम्मविवेगो तओ अपुच तु ।
भरमदिवाया गयंरुमागारबेटाः ॥ (२१)
तनो केवलनाणं तओ अ मुक्खो सयामुक्सो॥ (८५.)
33 परमात्री दीछियायानि ।
(७३०)
अथ विशेपावश्यकसूक्तानि
३१ गमगो न रुणा माया मम्ममुस्मन्ग ।
१ नामाइतिय दबढ़ियस्स भावो य पजवनयस्स ।
मायापिणं कमो पा उम्मग्ग फेनं च ॥ (७२७) | २ देहप्फुरणं सहसोइयं च सिमिणो य काइयाईणि ।
स
हे'
भा
ग
८
॥९॥
विशेषाव-
आ
आगमीय
सूक्तावली
श्यकस्य
सूक्तानि
॥१०॥
द्धा
सगया निमित्ताई सुभासुभफलं निवेएंति ॥ (१३८) | १५ अह देवेणं भणियं जिणि घेप्पंति रयणाई ॥ (६२०)
३ एगपएसं खेत सत्तपएसा य से फुसणा॥ (२४५) | १६ केपाञ्चित् तीथिकानामयं प्रवादः 'पुण्यमेवैकमस्ति
४ दो वारे विजयाईसु गयस्स तिन्नऽच्चुए अहव ताई। न पापम्' । अन्ये त्वाहु-पापमेवैकमस्ति न तु पुण्यम्' ।
अहरेगं नरभवियं नाणाजीवाण सव्वद्धं ॥
(२४६) अपरे तु वदन्ति-'उभयमप्यन्योऽन्यानुविद्धस्वरूपं
५ जं पत्थुमत्थि लोए तं सव्वं सव्वपजायं ॥ (२६६) मेचकमणिकल्पं संमिश्रसुख-दुःखाख्यफलहेतुः
६ आसज उ सामित्तं लोइय-लोउत्तरे भयणा ॥ (२८३) साधारणं पुण्यपापाख्यमेकं वस्तु' इति । अन्ये तु
७ जइ उवसंतकसाओ लहइ अणंतं पुणोवि पडिवायं
प्रतिपादयन्ति स्वतन्त्रमुभयं विविक्तसुख-दुःखकारणं
न हु मे वीससियध्वं थेवेवि कसायसेसम्मि ॥
'होजत्ति' भवेदिति । अन्ये पुनराहुः-'मूलतः कर्मेव
८ अण थोवं वण थोवं अग्गी थोवं कसाय थोवं च
नास्ति स्वभावसिद्धः सर्वोऽप्ययं जगत्प्रपञ्च ।
न हु मे वीससियव्वं थेवंपि हु तं बहुं होइ ॥ (५६९) | १७ जे जत्तिया पगारा लोए भयहेअवो अविरयाणं ।
९ दासत्तं देश अणं अइरा मरणं वणो विसापतो।
ते चेव य विरयाणं पसत्थभावाण मोक्खाय ॥ (१०२६)
सव्वस्सदाहमग्गी दिति कमाया भवमणंत ॥ (५७०) | १८ अणुरतो भत्तिगओ अमुई अणुअत्तओविसेसन्नू (१२९३) भा
१० सीसोवि पहाणयरो गंतेणायियारियग्गाही (६१८)
पियधम्मो दढधम्मो संविग्गोऽवज्जऽभीरु असढो य ।
११ अविगलगोविक्केया व जो विमद्दक्खमों सुगंभीरो॥ (६१९) खतो दतो गुत्तो थिरव्वय जिंइदिओ उज्जू ॥
१२ अविणासियसुत्तत्था सीसा-यरिया विणिहिट्ठा । (६१९) असढो तुलासमाणो समिओ तह साहुसंगइरओ य ।
१३ संभवइ, जं अगहिउ परदोसं चिट्ठए कोई (६२०)
गुणसंपओववोओ जुग्गो सेसो अजुग्गो य ॥ (१२९४)
१४ गरुया पिच्छंति परस्स न हु दोसं।
(६२०) ९ नाणस्स होर भागी थिरतरओ दंसणे चरित्ते य ।
सरासFEE P_Rahd_EEV
प्र
MAHA.A
॥१०॥
-
भागीय-
गालावन्दी
विशेषावश्य-
कदशका-
लिकपिण्ड-
नियुक्तीनां
सूक्तानि
(१३१) मो
धन्ना मायकहाए. गुरुकुलयाम न मुंचंति ॥ (१३०८)
अथ पिंडनियुक्तिसुरूानि
२० गीयावासो र घम्मे अणाययणयजणं ।
१ जयति जिनवर्धमानः परहितनिरतो विधूतकर्मरजाः ।
निग्गहो य कमायाणं, एयं धीराण सामणं ॥ (:३०९)
मुक्तिपथचरणपोषकनिरवधाहारविधिदेशी ॥
२१ शिशाकिच्चं गुग्यो विदनिरिणयपडिबत्तिहेरं च । २ अवि नाम होज्ज सुलभो गोणाईण तणा आहारो ।
उस्मानाइ पमोतुं तदणापुच्छाई पडिसिद्धं ॥
हिच्छिकारहयाणं न हु सुलहो होइ सुणगाणं ।
२० पिणो मासणे मूलं. विणीओ संजओ भवे।
३ केलासभयणा एए, आगया गुज्झगा महि ।
पिणयाउ विपमुमरस, को धम्मो ? फओ तबो ॥ चरंति जक्खरूवेणं, पूयाऽपूया हियाऽहिया ॥
२३ विणओपयार माणस्न भंजणा पूयणा गुरुजणस्स ।
४ मुंजति चित्तकम्मठिया व कारुणिय दाणरुइणो वा ।
तिव्ययगण य माणा सुयधम्माराहणाऽकिरिया ॥ (१३१०)
अवि कामगद्दहेसुवि न नस्सई किं पुण जईसु ॥ (१३१)
अथ दशवकालिकसूक्तानि
५ 'लोयाणुग्गहकारिसु भूमीदेवेसु वहुफलं दाणं ।
अवि नाम बंभबंधुसु किं पुण छकम्मनिरएसु ॥
१ जयनि विजितान्यतेजाः सुरासुराधीशसेवितः श्रीमान् ।
व्याख्या-पिण्डपदानादिना लोकोपकारिषु भूमिदेवेषु
विमालयासपिरनिसिलोकचिन्तामणिवीरः ॥ (१)
ब्राह्मणेप्वपि नाम ब्रह्मवन्धुप्पपि-जातिमाप्रब्राह्मणेष्वपि
२ प्रत मि से नाम फामा रोगत्ति पंडिया विति।
दानं दीयमानं बहुफलं भवति, किं पुनर्यजनयाजनादि-
कामे पलमाण रोग पत्थर पलु जंतू ॥
रूपपट्कर्मनिरतेपु?. तेषु विशेषतो बहुफलं भविष्य-
३ इंदियनिमयकसाया परीमहा यणा य उपसग्गा ।
तीति भावः।
पर अपराहगया अन्य विमीयति दुम्मेहा ॥ (८८) | ६ किवणेसु दुम्मणेसु य अबंधघायंकजुगियंगेसुं च ।
FFERH REEV
प्र
गा
८
॥११॥
श्री.
आगमीय-
सूक्तावली
पिण्डयुक्त्यु-
त्तराध्यय
नयोः
मो सूक्तानि
॥१२॥
EARN Eis hdEEV
पूयाहिज्जे लोए 'दाणपडाग हराइदितो ।' १३१२ भयपिथूलभहो तिक् चंकम्मिओ न उण छिझो।
पारण देई लोगो उवगारिसु परिचिएसु झुसिए"वा"।" अग्गिसिहाए वुत्थो चाउम्मासे न उण दड्डो ॥ (१०४)
जो पुण"अद्धाखिनं अतिहि पूएइ तं दाणं ॥ (१३१) | ३ माणुस्सं धम्मसुई, सद्धा तव संजमंमि विरिया
टीहरसीले परिवालिऊण विसएसु वच्छा! मा रमसुः। एए भावंगा खलु दुल्लभगा हुंति संसारे ॥
को गोपयमिबुहर उयहि तरिऊण वाहाहि? ॥ १३७ : ४ माणुस्स खिंत जाई कुल रुवाऽऽरोग्ग आउयं बुद्धी।
छउमत्थो सुयनाणी' उवउत्तो उज्जुओ पयत्तणं ।
सवणुग्गह सद्धा संजमो अलोगंमि दुलहाई॥ (१४५)
आवन्नो पणवीसं- सुयनाणपमाणओ सुद्धो॥ (१४७)/ ५ चुल्लग पासग'धन्ने-जूए रयणे. अ सुमिण चोय ।
१० ओहो. सुओवउत्तो सुयनाणी जइवि- गिहण्इ असुद्धं ।
चम्मजुगे- परमाणू दस- दिटुंता मणुअलंमे ।। (१४५)
तं केवलीवि भुंजइ अपमाण सुयं भवे. इहरा ॥ (१४७) | ६ आलस्स-मोहऽवन्ना भा कोहा पमाय किविणत्ता।
१२ सुत्सस्स अप्पमाणे चरणाभावो तो य मोक्खस्स ।।
भय सोगा अन्नाणा वक्खेव कुऊहला रमणा ॥.,
एपहिं कारणेहिं 'लभूण सुदुल्लहपि माणुस्सं ।
मोक्स्सऽविय अभावे दिक्खपवित्ती. निरत्था उ ॥ (१४८)
न लहइ सुई हिअरिं 'संसारुत्तारिणि जीवो ॥
(१५१)
अय उत्तराध्ययनसूक्तानि -
७ मिच्छादिट्ठी जीवो. उवइटुं 'पघयणं न सद्दहर।
१ क्वचित् सौच्या' शैल्या कचिदधिकृतप्राकृतभुवा; कचि सद्दहइ असम्भाव. उचाइ8 वा अणुवइट्ठः॥ (१५१)
च्चार्थापत्त्या कचिदपि समारोपविधिना । क्वचिच्चाध्या ८ सम्मट्ठिी जीवो उवइट्ट पवय तु सद्दहा।
हारात् क्वचिदविकलपक्रमयलादियं व्याख्या या कचि सद्दहइ असम्भावं अणभोगा 'गुरुनिओगा वा ॥ (१५१)
दपि तथाऽऽन्नायवशतः॥
(७१) | ९ खित्तं वत्थु हिरपणं च, पसवोदास पोरुसं।
अस5 FEVER hd v
८
॥१२॥
उत्तराध्या- नस्य आगमीग- सूक्तानि नरनावदा मा मो मनार कामरामाणि, नन्य से उववाद ॥ २६ महे वया कोण. माणेणं अहमा गई। १. मिना नारय होइ. इच्चागोत्ते य वण्णवं । माया गइपडिग्याओ, लोहाओ दुहओ भयं (३१८) अगाय माहापन्ने, अभिजायजसोरते ॥ (१८७)| एवं खलु जाया ! जिग्गथे पावयणे सच्चे अणुत्तरे केव- १. गुलमर्ग पवनमु. माहस भयारिम् । लिए. एवं जहा पडिकमणे जाच सव्वदुक्खाण अत करेति, मोनियारिलो. न टोमं यत्तुमरिहसि ॥ (३००) किंतु अहीय एगंतदिट्ठीप युरो इव पगंतधाराप लोहमया वा १२ पफोन न में रुभिमादमन्यस्य कस्यचित् । जवा चायन्या वालुयाकरले व निस्साए। (३२८),मो, १३ मा समाति पशिना विचित्रा, ऊत्याऽऽश्रयं पयामि यन्याह, नाली रश्योऽस्ति यो मम ॥ (३०७) | १८ धणे सि नुमं देवाणुप्पिया! एवं सपुण्णोऽसि णं, फयत्ये, कयलस्वणे, सुलडे णं तव देवाणुप्पिया! माणुस्सए निति शान्ति पुन प्रभाने । नाजगत्यसकदेव कुटुम्ब- जम्मे जीवियफले। (३२९) सं जाना, मं ममन्य पुनर दिगो भजन्ते ॥ १४ भामा मीरमान बजनपरिजनो रीति हाहारवार्तो. १०. तण णं से अधारणिजमितिकट्ठ करयलपरिग्गहियं जाय हे अजलि कट्ट णमोऽत्थु णं अरहंताणं भगवताणं जाव संप. भायां चामपनोग गृहविभवमुप स्वं च यस्याश्च कार्यम् । समायोऽगमन्यमिता हि यजनो लोकयाघा निमित्तं, ताणं, नमोऽत्यु णं थेराणं भगवंताणं मम धम्मायरियाणं गो गायनत्र शिभिन्मृगयति ति गुणं गेदितीयः म धम्मोवएसयाण पुब्धिपि य णं मए थेराणं अतिते सचे नामे (३०९) पाणाइवाप पच्चरखाप जावजीपाए जाच सव्वे अफर- १. Thish नन में 'फश्रित. म्यागे वाऽपि नियते। णिज्जे जोगे पच्चक्खाप, याणिपि तेसिं चेवणं भगवंताणं गोको पायत अन्तर्मियतेऽयेफ एव हि ॥ अनिते जाव सवं पाणातिवायं जाव सब्बं अकरणिन्जं (३५०)
उत्तराध्यय-
श्री
आगमीय
सूक्तावली
सूक्तानि
॥१४॥
स्माल्य FEM_b hd
जोगं पञ्चक्खामि. जपिय मे इमं सरीरगं जाव एयंपि । विरसकामाण तवोधणाणं, अंभिक्खुणं सीलगुणे रयाणं(३८६)
चरिमेहिं ऊसासनीसासेहि वोसिरामित्ति । (३३१) | २८ जाणमाणोऽवि जं धम्म. कामभोगेसु मुच्छिओ ॥ (३९०)
२० दुलहे खलु माणुसे भवे, चिरकालेणवि सबपाणिणं । २९ सधं जगं जइ तुहं, सव्वं वावि धणं भवे ।
गाढा य विवागकम्मुणो, समयं गोयम मा पमायए॥ (३३५) सव्वंपि ते अपजत्तं, नेव ताणाय तं तव ॥ (४०८)
२१ भवसिद्धिया उ जीवा सम्महिट्ठी उ ज अहिजंति । ३० देवदाणवगंधवा, जक्खरक्खमकिनारा।
तं सम्मसुएण सुय कम्पट्टविहस्स सोहिकरं ॥
बभयारिं नमसंति. दुक्का जे करंति तं ॥ (४३०)
२२ मिच्छहिट्ठी जीवा अभवसिद्धी य अ अहिजति । ३१ नागी संजमसहिओ नायनो भावओ समणो। (४३१)
तं मिच्छसुएण सुयं कम्मादाणं च तं भणिय ॥ (३४३) | ३२ अभयं तुज्झ नरवई । जलवुवुअसंनिभे अ माणुस्से।
२३ अह चोद्दसहि ठाणेहिं, वदमाणो उ संजए ।
कि हिंसाइ पसजसि जाणतो अपणो दुक्ख (४४१)
अविणीए वुद्यती मो उ, णिव्वाणं च ण गच्छइ ॥ (३४५) | ३३ सबमिणं चइऊणं अवसस्स जया य होइ गंतव्यं ।
२४ अह पारसहि ठाणेहि, मुविगीएत्ति वुच्चइ ।
किं भोगेसु पसजसि ? किंपागफलोवमनिमेसुं॥ (४५२)
नीयावित्ती अचवले. अमाई अकुऊहले ॥ ०
३४ अम्मताय ! मए भोगा, भुत्ता विसफलोवमा ।
गः २५ भदएणेव होअवं, पावइ भहाणि भहो ।
पच्छा कडुयविवागा. अणुबंधदुहावहा ॥
सविसो हम्मए सप्पो, भेरुडो तत्थ मुच्चइ ॥ ३५४ | ३५ इमं सरीरं अणिच्चं, असुई असुइसंभवं ।
२६ सव्वं विलविय गीयं, सब्बं नट्ट विडवणा ।
असासयावासमिणं, दुक्खकेसाण भायणं ॥
सचे आभरणा भारा, सक्ने कामा दुहावहा ॥
३६ असासए सरीरंमि, रई नोवलभामहं ।
२७ वालाभिरामेसु दुहावहेसु, न तं सुह कामगुणेसु राय!। पच्छा पुरा व चायचे, फेणवुब्युयसंनिमे ॥ (४५३)
सससFFERHI REFEN
?
भा
.
॥१४॥
उत्तराध्यय
श्री
श्री.
आगमीय.
सामारी
सूक्तानि
आ
ग
द्धा
३७ माणुसने असारमि, वाहीगेगाण आलए ।
एर धम्मं चरिस्सामि, संजमेण तवेण य॥
जगमरणघन्यमि, खणंपि न रमामहं ॥
४६ जया मिगस्स आयंको महारपणंमि जायई।
३८ जम्म दुनं जरा दुरसं, रोगा य मरणाणि य ।
अच्छंतं रुक्खमूलंमि, को णं ताहे चिगिछई ? ॥
अहो दुस्पो हु संसारो, जत्थ कीसति जंतुणो ॥ १७ को वा से ओसहं देइ, को वा से पुच्छई सुहं ।
३२. वि पत्यं हिरणं च, पुत्तदारं च बंधवा ।
को से भत्तं व पाणं वा. आहरित्तु पणामई ? ॥
नात्ताण इम देश, गंतव्यमवसस्स मे ॥
४८ जया य से सुही होइ, नया गच्छइ गोअरं ।
३. जर किपागफलाणं, परिणामो न सुंदरो।
भत्तपाणस्स अट्ठाए, वल्लराणि सराणि य ॥
प.। भुजाण भोगाण, परिणामो न संदरो ॥ (४५४) ४९ खाइत्ता पाणियं पाउं, वल्लरेहि सरेहि य ।
४१ तं firनापियगे, पवमेयं जहाफुर्ड ।
मिगचारिय चरित्ताणं, गच्छडे मिगचारियं ॥
लोग निपिनासम्म, नन्थि फिनिवि दुसरं ॥ ५० एवं समुट्ठिए भिक्त, एवमेव अणेगए ।
४२ गाग्माणया वेष, दयणा उ अणंतसो ।
मिगचरियं चरिताणं, उहूं परमई दिसं ॥
गए गोani [s] भामागो [६], असा दुक्सभयाणि य ॥ ५१ जहा मिए एग अणेगचारी, अणेगवासे धुवगोअरे भ। एवं
१२ जागाना, नाउरतं भयागरे ।
मुणी गोयरियं पविटे, नो हीलए नोवि य खिंसइजा ॥ (४६२)
गरा मोमा, जम्माई मरणाणि य ॥ (५८) | ५२ मीहत्ता निक्वमिदं सीहत्ता चेव विहरसु पुत्ता!।
४४ गोलिमारियगे! परमेयं जमाफुङ ।
जह नवरि धम्मकामा चिरत्तकामा उ विहरति ॥
परिको को हुई. रो मिगपत्रिखण? ||
५३ नाणेण दंसणेण य चरित्ततवनियमसंजमगुणेहिं ।
• पगमा मान्ने ा, जाऊ नई मिगो।
खंतीप मुत्ती होहि तुम वहमाणो उ
(४६)
T
हे
गः
८
॥१४॥
श्री-
आगमीय-
सूक्तावली
उत्तराध्यय-
नस्य
सूक्तानि
आ
॥१६॥
EFFEEN BEAFE
५४ पंचमहव्वयजुत्तो पंचसमिओ तिगुत्तिगुत्तो म । एसेव धम्मो विसोववन्नो, हणार वेयाल इवाविवन्नो (४७७)
सभिंतरवाहिरिए, तवोकम्ममि उज्जुओ ॥
५८ दंसमसगसामाणा जल्यकविच्छुयसमा य जे हुति ।
निम्ममो निरहंकारो, निस्संगो चत्तगारवो ।
ते किर होंति खलुंका तिक्खमिउचंडमहविया ॥
समो अ सव्वभूएसु, तसेसु थावरेसु अ॥
५९ जे किर गुरुपडिणीआ सवला असमाहिकारगा पावा।
लाभालामे सुहे दुक्खे, जीविए मरणे तहा।
अहिगरणकारगप्पा जिणवयणे ते किर खलुका ॥
समो निंदापसंसासु, तहा माणावमाणओ ॥
६० पिसुणा परोयतावी मिनरहस्सा परं परिभवति ।
गारवेसु कसाएसु, दंडसल्लभएसु अ ।
निविअणिज्जा य सढा जिणवयणे ते किर खलुका ॥ (५४९)
नियत्तो हाससोगाओ, अनियाणो अवंधणो
६१ नाणेण जाणाई भावे, संमत्तेण य सहहे।
अणिस्सिओ इहं लोए, परलोए अणिस्सिओ।
चरित्तेण निगिण्हाइ, तवेण परिसुज्झई ॥ (५६९)
वासीचंदणकप्पो अ, असणे अणसणे तहा ॥
६२ आहारमिच्छे मियमेसणिजं, सहायमिच्छे निउणस्थबुद्धिं ।
अप्पसत्थेहिं दारेहि, सव्वओ पिहियासवो।
निकेयमिच्छिन्न विवेगजोगं, समाहिकामे समणे तवस्सी॥
अज्झप्पझाणजोगेहिं, पसत्थदमसासणो ॥ (४६४)| ६३ तस्लेस मग्गो गुरुविद्धसेवा, विवजणा बालजणस्स दूरा।
५५ अप्पा नई वेयरणी, अप्पा मे कूडसामली।
सज्झायएगंतनिसेवणाय, सुत्तत्थसंचिंतणया धिई य॥ (६२२) गः
अप्पा कामदुहा घेणू, अप्पा मे नंदणं वणं ॥
६४ जहा य अडप्पभवा बलागा, अडं बलागप्पभवं जहा य ।
५६ अप्पा कत्ता विकत्ता य, दुहाण य सुहाण य ।
एमेव मोहाययणं खु तण्हं, मोहं च तण्हाययणं वयंति ॥
अप्पा मित्तममित्तं च, दुप्पट्ठियसुपट्टिओ ॥ (४७६) | ६५ रागो य दोसोविय कम्मबीयं, कम्मं च मोहप्पभवं वयति ।
५७ विसं तु पीयं जह कालकूडं, हणाइ सत्थं जह कुग्गहीयं । कम्मं च जाईमरणस्स मूलं, दुक्खं च आईमरणं वयति ॥
ग
॥१६॥
उत्तराध्यय-
आगीग.
सुस्तावली
सूक्तानि
॥१॥
३१ हयं जम्म न र नाही, मोहो हो जस्स न इपीजणस्सारियमाणजुग्गं, हियं मया वंभवए रयाणं ॥
TE IT नणारा जल न होड लोमो, लोमो ७३ काम तु देवीहिं विभूसियाहिं, न नाइया खोभा तिगुत्ता।
| जम्म न पचणार॥
(६२३) तहावि एगंतहियंति नया, विवित्तवा सो मुणिणं पमत्थो ॥
२३ रमा गगागं नए मेवियच्या, पाय रमा दित्तिकरा ७३ मुफ्वाभिमंसिस्सवि माणवस्त, संसारभीमस्स ठियस्स
नगणं । विन लामा समभिवति, दुमं जहा धम्मे । नेयारिस्सं दुत्तरमत्थि लोए., जहत्यिो बाल-
माफलं पपगी ॥
मणोहराओ॥
१८ हा दयनी परिंधगे वणे, ममारुओ नोवममं ७५ प य संगा समश्कमित्ता, सुलुत्तरा चेव हवंति सेसा ।
। यिनियरगीपि पगामभोइणो, न यंभयारिस्म जहा महामागरमुत्तरित्ता, नई भवे अचि गगासमाणा ॥
हियार गमगड ॥
७६ कामाणुगिद्धिप्पभवं खु दुक्रवं, सबस्स लोगस्स सदेव-
११. नमिताऽगणतियाणं, ओमायणाण दमिइंदियाणं । गस्म । जे काइयं माणसियं च फिच्चि, तस्मतयं
न गगमा धरिनेद चित्तं, पगरी नाहिरिवोसहहिं ॥ गच्छर वीयरागो ॥
3. जहा घिरालाागाम्म मूले. न मूमगाण वसहीपम-
७७ जहा य किंपागफला मणोरमा, रसेण बन्नण य भुजमाणा।
गा। एमर इल्मीनिलयम्स मज्यो. न वभयारिस्म ते गुदग जीनिय पशमाणा, एओवमा कामगुणा विधागे (६२५)
नमो नियामो॥
७८ न कामभोगा समयं उचिंति, न यावि भोगा विगई उविति ।
न मानावणतिलामहासं, न पिइगिय पहियं चा। जे तप्पभोसी य परिग्गही य, सो तेसु मोहा विगई उबेद ॥(६३५)
यी निनंगि निवेगात्ता, द. वयस्ले समणे तवस्मी ॥ ७९ अञ्चणं रयणं चेव, चंदणं पूअणं तहा ।
गणं गैर पधणं च, अचिंतणं चेय अफित्तणं च । इडीसमारसम्माणं. मणसावि न पत्थए । (३६९)
।
।
भा
८
॥१७॥
आगमीय
सूक्तावली आ
उत्तराध्यिय-
नाचारां-
गयोः
सूक्तानि
आ
॥१८॥
HAPA_FEEHER_E_Ev
1.
८० जिणवयणे अणुरत्ता जिणवयणं जे करेंति भावेणं ।
अमला असंकिलिट्ठा ते हुंति परिससंसारी ॥
८१ बालमरणाणि बहुसो अकाममरणाणि चेव बहुयाणि ।
मरिहंति ते वराया जिणवयणं जे न याणंति ॥ (७०८)
अथाचारांगसूक्तानि
१ एकं हि चक्षुरमलं सहजो विवेकस्तद्वद्भिरेव सह
संवसतिर्द्वितीयम् । एतद् द्वयं भुवि न यस्य स तत्त्वतो-
ऽन्धस्तस्यापमार्गचलने खलु कोऽपराधः ॥ (४१-११९)
२ विजिओ कसायलोगो सेयं खु तओ नियत्ति हो ।
कामनियत्तमई खलु संसारा मुश्चई खिप्पं ॥ (८४)
३ पंचसु कामगुणेसु य सहप्फरिसरसरूवगंधेसुं ।
जस्स कसाया वटुंति मूलट्ठाणं तु संसारे ॥ (८९)
४ दृश्यं वस्तु परं न पश्यति जगत्यन्धः पुरोऽवस्थितं.
रागान्धस्तु यदस्ति तत्परिहरन् यन्नास्ति तत् पश्यति ।
कुन्देन्दीपरपूर्णचन्द्रकलशश्रीमल्लतापल्लवानारोप्याशुचि-
राशिषु प्रियतमागात्रेषु यन्मोदते ॥
५ जह सबपायवाणं भूमीऍ पइट्ठियाई मूलाई।
इय कम्मपायवाणं संसारपइट्ठिया मूला ॥
६ अट्ठविहकम्मरुक्खा सत्रे ते मोहणिजमूलागा।
कामगुणमूलगं वा तम्मूलगं च संसारो ॥ (९०)
७ संसारस्स उ मूलं कम्मं तस्सवि हुँति य कसाया । (९१)
८ पुत्रा मे भ्राता मे स्वजना मे गृहकलत्रवर्गो मे ।
इति कृतमेमेशब्दं पशुमिव मृत्युर्जनं हरति ॥
९ पुत्रकलत्रपरिग्रहममत्वदोपैनरो ब्रजति नाशम् ।
कृमिक इव कोशकारः परिग्रहादुःखमानोति ॥
१० संसारं छेत्तमणो कम्मं उम्मूलए तदट्ठाए ।
उम्मूलिज कसाया तम्हा उ चइज सयणाई ॥
११ माया मेति पिया मे भगिणी भाया य पुत्तदारा मे।
अत्थंमि चेव गिद्धा जम्मणमरणाणि पावंति ॥
१२ स्वतोऽन्यत इतस्ततोऽभिमुखधावमानापदामहो निपुणता
नृणां क्षणमपीह यज्जीव्यते । मुखे फलमतिक्षुधा सर-
समल्यमायोजितं,कियच्चिरमचर्वित दशनसङ्कटे स्थास्यति॥
१३ उच्छ्वासावधयः प्राणाः, स चोच्छ्यासः समीरणः।
A_o.j_4. A 24____
मा
भा
८
८
॥१८॥
श्री. आगमीय- मुस्तावन्दा | आवारांगस्य सूक्तानि श्रा स ग ममीरणाचयलं नान्यत् , क्षणमन्यायुग्द्भुतम् ॥ (१०३) च तत्र गुणोऽस्ति ते ॥ (१०९) २४ गायं नाचिन गतिविंगलिता दन्ताश्च नाशं गताः, दृष्टिभ्रं २१ तमानमेव न भवति यस्मिन्नुदिते विभाति रागगणः। गति रुपमेव हसते वकत्र च लालायते । वास्यं नैव करोति तमसः कुतोऽस्ति शक्तिर्दिनकरकिरणाग्रतः स्थातुम् ॥ बान्धवजन. पत्नी न शुश्रूषने, धिमटं जरयाऽभिभूतपुरुष | २२ अज्ञानान्धाश्चटुलबनितापाइविक्षेपितास्ते, कामे सक्ति पुरोऽयवनायते॥ (२०६) दधति विभवाभोगतुङ्गार्जने वा। विद्वच्चित्तं भवति 'नशिभूषणमस्य युज्यो, न च हास्य कुत एव विभ्रम.? । हि महन् मोक्षमार्गकतानं, नाल्पस्कन्धे विटपिनि कप- अथ तेषु च वर्नत जनो, ध्रुवमायाति परां विडम्बनाम् ।। त्यंशभित्ति गजेन्द्रः ॥ (११२) २६ करे तं त न सोहए जोधणे अतिकंते । २३ अशानं खलु कष्टं क्रोधादिभ्योऽपि सर्वपापेभ्यः । पुगिसम्म महि लिया व प धम्म पमुत्तणं ।। अर्थ हितमहितं वा न वेत्ति येनावृतो लोकः ॥ २. गन्माप्य मानुपत्वं सागमारतां च विशाय । २४ स्वेच्छाविरचितशास्त्रैः प्रव्रज्यावेषधारिभिः क्षुद्वैः । जीन! रु प्रमावान चेटसे शान्तये सततम् ॥ नानाविधैरुपायैरनाथवन्मुग्यते लोकः ॥ १८ नग पुनरिमनिभमगाधर्ममारजलधिविभ्रष्टम् । २५ इन्द्रियाणि न गुप्तानि, लालितानि न चेच्छया । माग गधोनकनदिल्लनाविलसिनप्रतिमम् ॥ मानुष्यं दुर्लभं प्राप्य, न युक्तं नापि शोपितम् ॥ (११३) १२. नर वेगमर्म नगलं च जीविय जोवणं च कुसुमसम । २६ धावेद रोहणं तरइ सायरं भमइ गिरिणिगुंजेसुं। मां अगिचं तिपिणनि तुग्माणभोजाई । (१०७) मारे बंधपि हु पुरिसो जो होइ धणलुहो । २० मा पर ! रामचिन्लयन् , म्यवशना हि पुनस्त २७ अडइ बहुं वहइ भर सहइ छुहं पायमायरइ चिट्ठो। मा । पहनरं च महियसि जीन हे '. परवशो न फुलसीलजाइपच्चयघिई च लोभहो चयइ ॥ (११४) FEEEEEEEEE ॥१९॥ ,
आचारांगस्य
श्री सूक्तानि
श्री-
आगमीय-
सूक्तावली
॥२०॥
-
।
For*_A_E_A_ANA "..":
२८ तिथिपर्वोत्सवाः सर्वे, त्यक्ता येन महात्मना ।
३६ जीवन्नेव मृतोऽन्धो यस्मात्सर्वक्रियासु परतन्त्रः ।
अतिथिं तं विजानीयाच्छेपमभ्यागतं विदुः ।।
नित्यास्तमितदिवाकरस्तमोऽन्धकारार्णवनिमग्नः ॥
२९ आराध्य भूपतिमवाप्य ततो धनानि, भोक्ष्यामहे किल ३७ लोकद्वयव्यसनवह्निविदीपिताङ्गमन्धं समीक्ष्य कृपणं
वयं सततं सुखानि । इत्याशया धनविमोहितमानसानां, परयष्ठिनेयम् । को नोद्विजेत भयकृजननादिवोग्रात्,
कालः प्रयाति मरणावधिरेव पुंसाम् ॥
कृष्णाहिनैकनिचितादिव चान्धगर्त्तात् ॥ (१२०)
३० एहि गच्छ पतोत्तिष्ठ, वद मौनं समाचार ।
३८ धर्मश्रुतिश्रवणमङ्गलवर्जितो हि, लोकश्रुतिश्रवणसंव्यव-
इत्याद्याशाग्रहग्रस्तैः, क्रीडन्ति धनिनोऽथिभिः ॥ (११५) वहारवाह्यः। किं जीवतीह वधिरो भुवि यस्य शब्दाः,
३१ सर्वसुखान्यपि बहुशः प्राप्तान्यटता प्रयाऽत्र संसारे । स्वप्नोपलब्धधननिष्फलतां प्रयान्ति ॥
उच्चैः स्थानानि तथा तेन न मे विस्मयस्तेषु ॥ ३९ स्वकलत्रवालपुत्रकमधुरवचःश्रवणवााकरणस्य ।
३२ जइ सोऽवि निजरमओ पडिसिद्धो अट्ठमाणमहणेहिं । यधिरस्य जीवितं किं जीवन्मृतकाकृतिधरस्य ॥
अवसेस मयट्ठाणा परिहरिअव्वा पयत्तेणं ॥
४० दुःखकरमकीर्तिकरं मूकत्वं सर्वलोकपरिभूतम् ।
३३ अवमानात्परिभ्रशाद्वधवन्धधनक्षयात् ।
प्रत्यादेशं मूढाः कर्मकृतं किं न पश्यन्ति ॥
प्राप्ता रोगाश्च शोकाश्च, जात्यन्तरशतेष्वपि ॥
४१ काणो निमग्नविपमोन्नतप्टिरेकः, शक्तो विरागजनने
३४ सते य अविम्हइउं असोइउ पंडिपण य असते ।
जननातुराणाम् । यो नैव कस्यचिदुपैति मनःप्रियत्व-
सक्का हु दुमोवमिअ हिअरण हिम धरतेण ॥
मालेख्यकर्मलिखितोऽपि किमु स्वरूपः॥ (१२०)
३५ होऊण चकवट्टी पुहइवई विमलपंडरच्छत्तो।
४२ दाराः परिभवकारा बन्धुजनो बन्धनं विषं विषयाः ।
सो चेव नाम भुजो अणाहसालालओ होइ ॥ (११८) कोऽयं जनस्य मोहो? ये रिपवस्तेषु सुहृदाशा ॥
अखFEEH RE_#V
८
॥२०॥
आचारांगस्य
सूक्तानि
आगीग-
শাই। '
मो
खा
१३ तर नागपात, जे जणा धुवचारिणो । जाई.
मार्ग परित्राय, चमकमणे दर ॥ नन्धि कालम
नागमो, म पाणा पियाउया, मुहमाया दुक्खापरि-
कला अपियरहा पियजीयिणो जीविउकामा, सोसि
शादिय पियं, परिगिज्म उपर चउपयं अभिमुंजिया
ग मिचिया गं लिहिण जाऽवि से नत्थ मत्ता
भया मापा ग यदुगा या से तत्थ गहिप चिट्ठा
मोरगाप, नया स एगया विविहं परिमिटुं सभूयं
महायगाणं भया, नगि से पगया दायाया वा विभ-
गति, प्रातहारा गा से भयहाति, रायाणो वा से
विनि, नगा या
चिणस्मर वा से, अगार-
दाणा में रक्षा इय स परस्सऽहाए कराइ
कम्मार बारे परमाणे तेण दुकोण मंमूढे विप-
रियामो. मुणिणा हु एवं पवेश्य, अणोहंतरा एए.
नोगमोहनरिनप, अतीगमा पए नोय तीर गमित्तए.
मागमा पानो य पारं गमित्तए, आयाणिशं य
मायाय नमि टागे न चिट्ठा, पितर पापयन्ने तमि
ठाणमि चिट्ठः।
(२२१)
४४ सन्दिग्धेऽपि परे लोके, त्याज्यमेवाशुभ बुधैः ।
यदि नास्ति ततः कि स्यादस्ति चेन्नास्तिको हतः ॥
४५ शिशुमशिशु कठोरमकटोरमपण्डितमपि च पणितं,
धीरमधीर मानिनममानिनमपगुणमपि च यहुगुणम् ।
यतिमयति प्रकाशमवलीनमत्तेतनमथ मचेतन, निशिदियः
सेऽपि सान्ध्यसमयेऽपि विनश्य(नाशय)ति कोऽपि कथमपि ।।
४६ रमा विहवी विसेसे ठितिमित्तं थेववित्थरो महई ।
मग्गा सरीरमहणो रोगी जीप च्चिय कयत्यो ॥ (१२२)
४७ कृमिफुलचित्तं लालाक्तिनं विगन्धि जुगुप्सितं, निरु-
पमरसप्रीत्या खादन्नरास्थिनिरामिपम् । सुरपति-
मपि श्या पाश्वस्थं सशक्षितमीमते, न हि गणयति
शुद्रो लोकः परिग्रहफल्गुताम् ॥
४८ रागपाभिभूतन्वात्कार्याकार्यपरामुखः ।
एए मूद इति शेयो, विपरीतविधायकः ॥ (१२३)
४९ उप्तो यः स्वत एक मोहसलिलो जन्माऽऽलबालोऽनुभो,
रागळेपकपायसन्ततिमहाग्निविनयीजस्त्वया । रोगैर-
ग
है
॥२२॥
आगमीय
सुक्तावली
आचारांगस्य
सूक्तानि
आ
ग
॥२२॥
रितो विपत्कुसुमितः कर्मद्रुमः साम्प्रतं, सोढा नो यदि ५६ मसद्विरुहिरहारुवणद्धकलमलयमेयमजासु ।
सम्यगे फलितो दुःखैरधोगामिभिः ॥
पुण्णंमि चम्मकोसे दुग्गंधे असुश्वीभच्छे ॥
५० पुनरपि सहनीयो दुःखपाकस्त्वयाऽयं, न खलु भवति
५७ संचारिमजंतगलंतवश्यमुत्तंतसेअपुण्णमि ।
नाशः कर्मणां संचितानाम् । इति सह गणयित्वा देहे हुजा किं रागकारणं असुइहेउम्मि ? ॥ (१३७)
यधदायाति सम्यग, सदसदिति विवेकोऽन्या भूयः
५८ दुःखातः सेवते कामान् , सेवितास्ते च दुःखदाः ।
फुतस्त्यः?॥
(१२६) यदि ते न प्रियं दुःखं, प्रसजास्तेपु न क्षमः ॥ (१३९)
५१ यल्लोके व्रीहियवं, हिरण्यं पशवः स्त्रियः
५९ दुःखद्विद् सुखलिपसुमोहान्धत्वादद्दष्टगुणदोपः ।
नालमेकस्य तत्समिति मत्वा शमं कुरु ॥
यां यां करोति चेष्टां तया तया दुःखमादत्ते ॥ (१४१)
५२ उपभोगोपायपरो वाञ्छति यः शमयितु विपयतृष्णाम् ।
६० विभव इति किं मदस्ते ? च्युतविभवः किं विपादमुपयासि । सं
धावत्याक्रमितुमसी पुरोऽपराण्हे निजच्छायाम् ॥ (१२८) करनिहितकन्दुकसमाः पातोत्पाता मनुष्याणाम् ॥ (१४३) प्र
५३ जरामरणदौर्गत्यव्याधयस्तावदासताम् ।
६१ शिवमस्तु कुशास्त्राणां वैशेषिकपटितन्त्रवोद्धानाम् ।
मन्ये जन्मैव धीरस्य भूयो भूयस्त्रपाकरम् ॥ (१३२) येषां दुर्विहितत्वाद् भगवत्यनुरज्यते चेतः ॥
५४ लभ्यते लभ्यते साधुः, साधुरेव न लभ्यते । ६२ सीउणहफाससुदुहपरीसहकसायवेयसोयसहो ।
अलब्धे तपप्लो वृद्धिलब्धे तु प्राणधारम् ॥१॥ (१३४) तुज समणो मया उज्जुओ य नवसंजमोवसमे ॥ (१५१)
५५ लज्जां गुणोघजननी जननीमिचार्यामत्यन्तशुद्रदया ६३ नातः परमह मन्ये, जगतो दुःश्यकारणम् ।
मनुवर्तमानाः । तेजस्विनः सुखमसूनपि सन्त्यजन्ति, यथाऽशानमहागेगो, दुरन्तः सर्यदेहिनाम् । (१५२)
सत्यस्थितिव्यसनिनो न पुनः प्रतिज्ञाम् ॥ (१३५) । ६४ रक्तः शदे हरिणः स्पर्श नागो रसे च धारिचरः।
NEHA ASEARCH
भा
(१४५) भा
८
॥२२॥
श्री.
आगीय.
मक्तावली
आचारांगस्य
सूक्तानि
आ
प
करणपो भये भुजगो गन्ये ननु विनष्ट ॥
न खलु नरः सुरौघसिहासुरकिन्नरनायकोऽपि य । सोऽपिः
पचमु रकाः पञपिनमा यनागृहीतपरमार्थाः।
कृतान्तदन्तकुलिशाकमेण कृशितो न नश्यति ॥ (१८३)
पक पधम रक्त प्रयाति भस्मान्ततामवुधः॥ (१५३) नश्यति नौति याति वितनोति करोति रसायनक्रियाम् ,
श्री/१५ गगंज एवनावित. मिथ्यादर्शनदुस्तरम ।
चरति गुरुवतानि विवराण्यपि विशति विशेपकातरः ।
जन्मावते जगत् क्षित, प्रमादाद् भ्राम्यते भृशम् ॥ (१५४)
तपति तपांसि खादति मितानि करोति च मन्त्रसाधनं,
गायवेणीयाः मानमनिष्टा इतरत्तव।
तदपि कृतान्तदन्तयन्त्रककचक्रमणैर्विदार्यते ॥ (२८४)
मो अत्यत्रापि रिदिन्यं न कुर्यादप्रिय जने ॥ (१५९) | ७१ संसार एवायमनर्थसारः कः कस्य कोऽत्र स्वजनः परो
२७ कुण माणोऽवि निरित्ति परिशयतोऽवि मयणधणभोग । वा?। सर्वे भ्रमन्तः स्वजनाः परे च, भवन्ति भूत्वा न
वितोऽनि हम्म उर मिच्छनिट्टी न सिन्झइ उ ।।
भवन्ति भूयः ॥
६८ गम्मत्तगती साया य निरण अणंतसम्से ।
विचिन्त्यमेतद् भवताऽहमेको, न मेऽस्ति कश्चित् पुरतो
रमणमाए. उवसामन्ते य उपसंते ॥
न पश्चात् । स्वकर्मभिर्धान्तिरियं ममैव, अह पुर-
गरपय गीण माहे जिणे अ संढी भरे अमंसिज्जा। स्तादहमेव पश्चात् ॥
नजिरीमो काली मंमिन्नगुणाइ सेढीण ॥ (१७७) सदैकोऽहं न मे कश्चित् , नाहमन्यस्य कस्यचित् ।
६९, राहगूआइडीमु य गारवेसु करतनियं ।
न तं पश्यामि यस्याहं, नासी भावीति यो मम ॥
पर वारमनि नवमि न करतये समणो ॥ (१७८) एकः प्रकुरुते कर्म, भुनक्त्येकश्च तत्फलम् ।
3. गानि यदी फशिदनुमंतनसुसपरिभोगलालितः ।
जायते घियते चैक, एको याति भवान्तरम् ॥
प्रगनगनपरोऽपि विगनव्यथमायुरवाप्तवानरः ।
७२ क्षितितलशयनं वा प्रान्तभैक्षाशनं वा, सहजपरिभवो
FEEEEM R_E_EEV
भा
॥२३॥
,
आचारांगस्य
सूक्तानि
आ
गा
NEHA AAHARMA
श्री-
वा मीचदुर्भाषितं वा । महति फलविशेषे नित्यमभ्यु. भ्रूचापाकृष्टमुक्काः श्रवणपथजुषो नीलपक्ष्माण एते, याव-
आगमीय- श्री धतानां, न मनसि न शरीरे दुःखमुत्पादयन्ति ॥
ल्लीलावतीनां न हदि धृतिमुपो दृष्टियाणाः पतन्ति ॥ (२१९)
सूक्तावला
आ ७३ तणसंथारनिसण्णोऽवि मुणिवरो भट्टरागमयमोहो ।
८० किमिदमचिन्तितमसहशमनिष्टमतिकष्ठमनुपमं दुःखम् ।
अ पावइ मुत्तिसुहं तं कत्तो चकवट्टीवि॥
सहसैवोपनतं मे नैरयिकस्येव सत्त्वस्य? ॥ (२३४)
॥२४॥
७४ लोगंमि कुसमएसु य कामपरिग्गहकुमग्गलग्गेसुं।
८१ श्रवणलवनं नेत्रोद्धारं करक्रमपाटनं, हृदयदहनं नासा-
सारो हु नाणदंसणतवचरणगुणा हियट्ठाए । (१९७)
च्छेदं प्रतिक्षणदारुणम् । कटविदहनं तीक्ष्णापातत्रिशूलयि- मो
७५ लोगस्स सार धम्मो धम्मपि य नाणसारियं विति । मेदनं, दहनवदनैः ककै?रैः समन्तविभक्षणम् ॥
नाणं संजमसारं संजमसारं च निव्वाणं ॥ (१९८)
तीक्ष्णैरसिभिर्दीप्तैः कुन्तैर्विषः परश्वधैश्चकैः।
७६ पावोवरए अपरिग्गहे अ गुरुकुलनिसेवए जुत्ते ।
परशुत्रिशूलमुद्गरतोमरवासीमुषण्ढीभिः॥
उम्मग्गवजए रागदोसविरए य से विहरे ॥ (२०३) सम्भिन्नतालुशिरसश्छिन्नभुजाश्छिन्नकर्णनासौष्ठाः।
७७ सुकृतपरिणतानां दुर्नयानां विपाकः, पुनरपि सह भिन्नहृदयोदरान्त्रा भिन्नाक्षिपुटाः सुदुःखार्ताः ॥
नीयोऽन्यत्र ते निर्गुणस्य । स्वयमनुभवतोऽसौ दुःखमो निपतन्त उत्पतन्तो विचेटमाना महीतले दीनाः।
क्षाय सधो, भवशतगतिहेतुर्जायतेऽनिच्छतस्ते ॥ (२०६) नेक्षन्ते त्रातारं नैरयिकाः कर्मपटलान्धाः॥
७८ जो चंदणेण वाहुं आलिंपइ वासिणा व तच्छेति ।
छिद्यन्ते कृपणाः कृतान्तपरशोस्तीक्ष्णेन धारासिना,
संथुणइ जो अजिंदति महेसिणो तत्थ समभावा ॥ (२०९) क्रन्दन्तो विषवीचिभिः परिवृताः संभक्षणव्यापृतैः ।
७९ सन्मार्गे तावदास्ते प्रभवति पुरुषस्तावदेवेन्द्रियाणां, पाट्यन्ते क्रकचेन दारुवदसिना प्रच्छिन्नबाहुद्वयाः,
लजां तावद्विधत्ते विनयमपि समालम्बते तावदेव । कुम्भीषु त्रपुपानदग्धतनको मूषासु चान्तर्गताः ॥
गः!
८
॥२४॥
आचारांगस्य
भी-
सूक्तानि
श्री
नो
भन्यो ज्यटनस्यारीपदनभुगज्यालाभिगगविणो. टीमा निनापितेपु। आर्या नस्तनिह विचार्य संगिरन्तु.
जानि मे गमभवनेयमारकेपस्थिताः । दयन्ते विकतो यन् मौरयं किमपि निवेदनीयमस्ति ।
(२३७)
वारदनाः कन्दल भावना. पश्यन्त कपणा ८३ दुर्बलान्यविनयवन्ति चेन्द्रियाणि, अचिन्या मोहशक्तिः,
दिगो शरणारप्राणाय को नो भवेत् ? ॥ (२३०) विचित्रा कर्मपरिणतिः किं न कुर्यादिति, उक्तञ्च-
८२ अन मागुणमयादिलाना, पगभियोगव्यसनातुराणाम् । कम्माणि गृणं घणचिकणाई गम्याई चइरसाराई।
ri नियामनिदग्वितानां, सुसान पहा. फिल वात णाणट्टिअपि पुरिसं पंथाओ उपहं णिति ॥ (२४७)
मंतन ॥
(२३७) / ८४ कह नाम सो ताकम्मपंडिओ जो न निशुजुत्तापा।
ri गोकुक्षिमध्ये प्रथम मिद भवे गर्भवासे नगणां, लहु वित्तीपरिक्षेत्र वच्चा जेमंतओ चिव ? ॥
यालय वापि गं मललुलिततनु स्त्रीपय.पानमिश्रम् । ८५ आहारेण विरहिओ पाहारो य संवरनिमित्त ।
नाराये चापि भवति निरहलं वृद्धभावोऽप्यसार,
हासनो हामंतो एवाहारं निमंभिजा ॥
मंगारे रे मनुया ! कुन यदि सुन स्वल्पमन्यस्ति ८६ पगे अहमंसि, न मे अस्थि कोई, न याहमवि कस्सवि।
शिनि ।।
८७ से भिक्यू वा भिक्रबुणी या असणं वा आहारमागे
पागाप्रभृनि च रोगोऽभिमवश्च यावदिह मृत्यु.। नो चामाओ हणुयाओ दाहिणं हणुयं संचारिजा
गोरियोगायोगगतीश नकविधः ॥
आसापमाणे, दाहिणाओ हणुयाओ वामं हणुयं नो
अनुमोणानिलमीतदादारियलोकप्रियविप्रयोगः। संचारिजा भासाएमाणे, से अणासायमाणे लावियं
दामांगमानभिजात्यदास्यरूप्यरोगादिभिरस्वतन्त्रः ॥ आगमेमाणे तये से अभिसमनागार भव। (२८३)
जा यानपियोग गिनंपु. झोघेामदमदना ८८ तिन्थयरो चउनाणी सुरमहिओ सिग्झियचय धुवम्मि
मं
FREEWASEEV
८
॥२२॥
श्री-
आगमीय-
सूक्तावली
आचारांगस्य
सूक्तानि
२९७
|॥२६॥
२
अणिगृहियवलविरिओ तवोविहाणंमि उजमइ ॥
किं पुण अवसेसेहिं दुक्खक्खयकारणा सुविहिएहिं ।
होइन उजमियन्वं सपञ्चवायमि माणुस्से ।।
८९ जह खलु मइलं वत्थं सुज्झइ उदगाइएहिं दबेहिं ।
एवं भावुवहाणेण सुज्झए कम्ममट्टविहं ॥
९० नाणं भविस्सई एवमाइया वायणाइयाओ य ।
सज्झाए आउत्तो गुरुकुलवासो य इय नाणे ॥ ३४०
९१ आलवणे य फाले मग्गे जयणाइ चेव परिसुद्धं ।
भंगेहि सोलसविहं ज परिसुद्धं पसत्थं तु ॥ ३७५
९२ जम्माभिसेयनिक्खमणचरणनाणुप्पया य निवाणे ।
दियलोअभवणमंदरनदीसरभोमनगरेसु ॥
अट्ठावयमुजिते गयग्गपयए य धम्मचक्के य ।
पासरहावत्तनगं चमरुप्पाय च चंदामि ॥ ४१८
९३ गणियं निमित्त जुत्ती संदिट्ठी अवितहं इमं नाणं ।
इय एगंतमुवगया गुणपञ्चइया इसे अत्था ॥
गुणमाहप्पं इसिनामकित्तणं सुरनरिंदपूया य ।
पोराणचेइयाणि य इय एसा दसणे होय ॥ ४१९
९४ साहुमहिंसाधम्मो सच्चमदत्तविरई य बंभं च ।
साहु परिग्गहविरई साहु तवो बारसंगो य ॥
९५ वेरग्गमप्पमाओ एगत्ता(ग्गे) भावणा य परिसंगं ।
इय चरणमणुगयाओ भणिया इत्तो तवो वुच्छं ॥
९६ किह मे हविजऽवंझो दिवसो ? किंवा पहू तवं काउ।
को इह दवे जोगो खित्ते काले समयभावे ? ॥
९७ भावयितव्यमनित्यत्व १ मशरणत्व तथेकता
३ ऽन्यत्वे ४। अशुचित्व ५ संसारः ६ कर्माश्रव
७ संवर ८ विधिश्च ॥
निर्जरण ९ लोकविस्तर १० धर्मस्वाख्याततत्त्वचिन्ता च
११ । वोधेः सुदुर्लभत्वं च १२भावना द्वादश विशुद्धाः ॥ ४२०
९८ अणिच्चे पचए रुप्पे भुयगस्स तहा (या) महासमुद्दे य ।
एए खलु अहिगारा अज्झयणंमी चिमुत्तीए ॥
९९ विऊ नए धम्मपयं अणुत्तरं, विणीयतण्हस्स मुणिस्स
झायओ। समाहियस्सऽग्गिसिहा व तेयसा, तवो
य पन्ना य जसो य वढइ ॥
_5_F THE_Fr_FEv
८
४३०
॥२६॥
सूत्रकृतांग-
स्थानांग-
श्री भगवतीनां
आगीय-
(
८)
नापती
सूक्तानि
मो
तापजायविणासो दुश्वुपाओ य संकिले सो य ।
एस वहो जिणभपिओ बजेयमो पयत्तेणं॥
४ छत्रणाइ मध्यजीवाणं णो सुलभाइ भवति, तं०-माणुस्सप
भः १ आयएि रित्ते जम्म२ सुकुले पच्चायाती३ वे वलि-
पन्नत्तस्स धम्मस्स सवणता सुयस्स वा सहहणता५
सहहितस्स वा पत्तितस्स वा रोइतस्स वा सम्मं कारणं
फानणया ।
(३५५)
५ आहारन्यागिनो हि ब्रह्मचर्य सुरक्षितं स्यादिति । (३१०)
अथ भगवतीसूक्तानि
१ ममं धम्मायरिय धम्मोवदेसए गोसाले मखलिपुत्ते
उत्पशनाणदंसणधरे जाव सम्वन्नू सबदरिसी।
२ आजीयिया थेरा गोसालस्स मखलिपुत्तस्स अंकृण-
गपडावणट्टयाए एगंतमंते संगार कुब्वति । (८१)
३ गोसाले मंखलिपुत भप्पणो मरणं आभोग २ आजी-
विए थेरे सदाइ आ०२ एवं बयासी-तुझे नां
देवाणुपिया ! मम कालगयं सुरभिणा
अय सयकृतांगमुक्तानि
१. उपमांगनीमतो थीयमस्म गरगसु हान्न उपवाओ।
परामरगा पीरो जयमाह नहा जगजाह ॥
प्रा २ अपर मारियकम्मा नियमा उस्सनिरयटितिगामी।
नेऽपि जिणोपण नेणेव भवेण सिजाति ॥ (३०२)
अय स्थानांगमुक्तानि
१. श्रीधीर तिननाथं नत्वा स्थानाकतिपयपदानाम् ।
प्रायोगशारपरष्ट करोम्यहं विवरण किश्चित ॥
ग
(१)
२ स्थानाशाय नमम्नस्म, य चिना सकलाः क्रिया ।
टोकियभारिन्यो, नैग सात्यमियति ।। (१३)
है
नयाम्लय म्यारपदमरवलासिता, रसोपविदा व लोह-
धानमः। भगन्यभिमतफला यतस्तनो, भवन्तमार्याः
गणता दिनषिणः ॥
(१३)
८३ पम्गेन्द्रियानि त्रिविध यलं न, उन्नयामनि ध्यासमधा-
पदायुः । प्राणा परीने भगवनिरुतास्तेषां वियोजीकरणं
मुहिमा॥
प
मी
जाणेत्ता
॥२७॥
भगवत्या
सूक्तानि
आगमीय
सूक्तावलौ ओ
ग
॥२८॥
#FH Kril_EEV
गंधोदएणं पहाणेह' सु० २ पम्हलसुकुमालाए गंध-
एगंतवालेत्ति वत्तव्वं सिया।
कासाइए गाया लूहेह गा० २ सरसेणं गोसीस-' ५ अन्नउत्थिया णं भंते! एवमाइक्खंति जान
चंदणेणं गायाई अणुर्लिपह स० २ महरिहं हंस वेति एवं खलु पाणातिवाए मुसावाए जाव पिच्छादसण-
लक्खणं पडसाडगं नियंसेह मह० २ सव्वालंकार सल्ले वट्टमाणस्स अन्ने जीवे अन्ने जीवाया पाणाइवाय-
विभूसियं करेह स० २ पुरिससहस्सवाहिणिं सीयं वेरमणे जाव परिग्गहवेरमणे कोहविवेगे जाव मिच्छा-
दुरूहेह पुरि० सावत्थीए नयरीए सिंघाडगजाव दसणसल्लविवेगे वट्टमाणस्स अन्ने जीवे अने जीवाया। (७२३)
पहेसु महया महया सद्देणं उग्घोसेमाणा एवं वदह ६ शरीरस्य प्राणातिपातादिषु वर्तमानस्य दृश्यत्वाच्छ-
एवं खलु देवाणुपिया ! गोसाले मंखलिपुत्ते जिणे रीरमेव तत्कर्तृ, न पुनरात्मेत्येके ।
जिणप्पलावी जाव जिणसई पगासेमाणे विहरित्ता ७ अन्ये त्वाहुः-जीवतीति जीवो-नारकादिपर्यायःजीवात्मा
इमीसे ओसप्पिणीए चउवीसाए तित्थयराणं चरिमे तु सर्वभेदानुगामि जीवद्रव्यं, द्रव्यपर्याययोश्चान्यत्वं
तित्थयरे सिद्धे जाव सम्वदुक्खपहीणे, इढिसकारसमु तथाविधप्रतिभासमेदनिबंधनत्वात् घटपटादिवत,
दएणं मम सरीरगस्स णीहरणं करेह, तए णं ते तथाहि-द्रव्यमनुगताकारां बुद्धिं जनयति, पर्यायास्त्व-
आजीविया थेरा गोसालस्स मंखलिपुत्तस्स एयमहें ननुगताकाराम्।
विणएणं पडिसुणेति ।
(६८२) ८ अन्ये त्वाहुः-अन्यो जीवोऽन्यश्च जीवात्मा जीव-
४ अन्नउत्थिया णं भंते ! एवमाइक्खंति जाव
स्येव स्वरूपः।
(७२४)
वेति-एवं खलु समणा पंडिया समणोवासया बाल ९ अन्नउत्थिया णं भंते ! एवमाइक्खंति जाव परवेति-
पंडिया जस्स णं एगपाणाएवि दंडे अणिक्खिने से एवं खलु केवली जक्खाएसेणं आतिढे समाणे आहश्च
Mory H. ACHAR
॥२८॥
भगवत्याः
सूक्तानि
श्री.
भागाप
श्री
माणा जाव अणोडमाणा तिविहंतिविहेण जाव एगंत-
पहिया यावि भवामो, तुझे णं अन्जो ! अप्पणा चेय
तिविहंतिपिहेणं जान पगंतवाला यावि भवह, नए
णं ते अन उत्थिया भगवं गोयम एवं व. केणं
कारणण
अजो! अम्रे निविहंतिविहेणं जाय
भवामो', नए णं भगव गोयमे ते अन्नउत्थिर एवं व
तुझ ण अस्जो ! रीयं रीयमाणा पागे पन्चेह जाय
उबद्दवेह. नगणं तुजसे पाणे पेच्चेमाणा जाब उपहये
माणा तिविहं जाव पगतवाला यानि भवह, तप ण
भगव गोयमे ते अन्नउन्थिए एवं पडिहणइ पहिर
णित्ता जेणेव समणे भगवं महावीरे तेणेय उवाग०२
समणं भगवं महावीर वंदति नमंसति बदित्ता णचा-
सन्ने जाव पज्जुवामति. गोयमादि ! समणे भगवं महा-
वीरे भगव गोयम गचं वयासी-मुटु ण तुम गोने
अन्नउत्थिर एवं य, साहु णं नुमं गोयमा ने ! अन्न-
उत्थिर एवं व०. अस्थि णं गो० ममं वह अतवामी
समणा निग्गंधा उउमन्था जे णं नो पभू एय बागरण
ग भामामी भामति, नं.-मांसं या ममामान वा । (३९)
१० अन्न गिया जेणेच भगवं गोयमें नव उवाग
नि गगाजा भगवं गोयनं पय चयामी-तुजले
भागे! तिहिनिपिठण अनंजया जाय गंतयाला
यापि भयह. नपणं भगवं.गोयम अन्नउस्थिप एवं
नयानी-मे के कारणणं अजीअम तिविहतिविण
माया जाएगनगालायारिभवामो,तप गते अन्न-
उशिया भगवं गोयम गव वयामी-तुन्नण अम्जो!रीयं
गंगमापा पाग पवह अभिहणाह जाव उनदह, तए णं
तुझं पागे नेमाणा जाय उपद माणा तिविहं-
विपि पार गंगवाला यावि भवह, नप णं भगवं
गोगा में मनाउन्विा पय ययामी नो खद् अन्जो!
भग, मयं यमाणा पाणे पन्चेमो जाव उवह वेमो,
गगां प्रीयमाणा कायं च जायंचय च
पानम्मा परिमार वयामो तगण अम्हे दिस्सा
frला गयमाणा पनिम्मा पदिम्मा चयमाणा णो पाणे
परमो जार णो उपः मो. नए न अम्ह पाग अदेच्चे.
र
.
॥२०॥
श्री-
आगमीय-
सूक्तावली
भगवती-
ज्ञाताधर्म-
आ.
ग
श्री कथयोः
॥३०॥
सूक्तानि
वागरेत्तए. जहा णं तुमं, तं सुटु णं तुमं गो० ते अन्न-
उत्थिप पत्र वयामी साह णं तुमं गो० ते अन्नउत्थिर
पयं बयासी।
(७५)
अथ ज्ञानाधर्मकथासृक्तानि
१ उग्गतवसंजमवओ पगिट्ठफलसाहगस्मवि जियस्म ।
धम्मविमपवि सुहुमाधि होड माया अणत्थाय ॥
जह मल्लिस्स महायलभवमि तित्थयरनामवंधेऽवि।
तयविमय थेवमाया जाया जुवरत्तहेउत्ति ॥ (१५५)
जह ग्यणदीवदेवी नह एत्थ अविरई महापावा
जह लाहत्यी वणिया तह सुहकामा उहं जीवा ॥
जह तेहिं भीपहिं दिट्टो आघायमंडले पुरिसो ।
गमारदुक्रवभीया पासंति तहेव धम्मकहं ॥
जह तेण तेसि कहिया देवी दुक्खाण कारणं घोरं ।
तत्तोचिय नित्थारो सेलगजक्खाभो नन्नत्तो ॥
तह धम्मकही भब्बाण साहए दिट्टअविग्डमहावो ।
सयलदुहहेउभूओ विमया विरयंति जीवाणं ॥
मनाण दुहसाणं मरणां चरण जिणिंदपन्नत्तं ।
आणंदरूवनिवाणसाहणं तहय देसेइ ॥
जह तेसिं तरियन्बो रुद्दसमुद्दो तहेव संसारो।
मह तेसि सगिहामशं निवाणगमो तहा पत्थं ॥
जह सेलगपिट्ठाओ भट्ठो देवी मोहियमईओ।
सावयसहस्सपउगंमि सायरे पाविओ निहणं ॥
तह अविरई नडिभो चरणचुओ दुक्खसावयाइण्णे ।
निवडइ अपारमसारसायरे दारुणसलवे ॥
जह देवीए अखोही पत्तो सट्ठाण जीवियसुहाइ ।
तह चरण टिओ साह अक्वोही जाइ निव्वाणं ॥
३ चंदोव्व कालपक्खे परिहाई पए पए पमायपरो ।
तह उग्घरविग्घरनिरंगणोवि न य इच्छियं लहइ ॥ १७१
जह चदो तह साहू राहुवरोहो जहा तह पमाओ ।
वण्णाई गुणगणो जह तहा खमाई समणधम्मो ॥
पुण्णोवि पइदिणं जह हायतो मचहा ससी नस्से ।
तह पुण्णचरित्तोऽवि हु कुमीलसंसग्गिमाईहिं ॥
जणियपमाओ साह हायंतो परदिणं खमाईहिं ।
जायड नचरितो नत्तो दुक्खाई पावे ॥
HTRA
भा
गः
॥३०॥
जाताधर्म-
कथायाः
सूक्तानि
धी
भागमीप
म्ल
कापली
11381
नया-गीणगुणायट होउं मुहगुम्जोग्गाजणियसंगो । सञ्णवि कीरतं महिज सपि पडि कुलं ॥ (३७२)
पुषणमगी जागद विहमाणो समहरोब्ध ॥ (१७१) | ५ मिच्छत्तमोहियमणा पावपमत्तावि पाणिणो विगुणा ।
४ जहदायदवनकरणमेव माह जय दीविच्चा ।
फरिहोदगं व गुणिणो हवंति वरगुरुपसायाभो॥ (१७७)
गाया ता समणाश्य मपयवयणार दुनाई॥ ६ तिरियाणं मारितं निधारियं अह य तो पुणो तेमि।
3. मामुदगवाया तहऽपणतित्थाइकट्यवयणा । सुब्बा वयाणंपि हु महव्ययारोहणं सम॥
मुमामिपया जामियमग्गागहणा तह 3॥
न महब्बयसम्भावेवि चरणपरिणामसम्भवो तेसि ।
वह मुमारयिणामो सिवमग्गविगहणा तहा नेया। न बहुगुणाणंपि जओ केवलसभूइपरिणामो ॥ (१८३)
कह दीयवाउजोगे या इवी मि य अणिड़ी ॥ ७ संपन्नगणोवि जओ सुसाहुसंसग्गिवजिओ पाय ।
ना गाहमियतयणाण सामाणाऽऽराहणा भवे यया। पावर गुणपरिहाणी दुदुरजीवो ब्ब मणियारो॥
गणममाणे पुण सिवमग्गविराहणा थोवा ।।
तित्थयरवदणत्थं चलिओ भावेण पावए सग्गं ।
का जलाहि गाउजोगे येविती गायरा यऽणिही य ॥ जह दहुरदेवेणं पत्तं माणियसुरत्त ॥
गा परमारमणे थाराहणमीसि यदु इयरं ॥
जाव न दुक्खं पत्ता माणभंसं च पाणिणो पायं ।
जाह उभगगाउपिरहे मघा तमसंपया विणत्ति ॥
ताव न धम्मं गेण्हंति भावओ तेयलीसुउब ॥ (१९२)
भनिमित्ताभयम सरस्वे विराहणा तह य ॥
चपा इव मणुयगती घणो व भयवं जिणो दपकरसो।
मा उभयाजोगे मदनममिट्टी वणस्स मंजाया ।
अहिछत्तानयरिसमं इह निब्याणं मुणेयव्यं ॥
नह उमययगणमहणे मिगमगाराहणा युत्ता ॥
घोसणया इच तित्थंकरस्स सिवमग्गदेसणमहग्धं ।
ला पुनममणधम्मागाहणवितो मया मरामतो॥
चरगाइणोव्य इत्थं सिपमुहकामा जिया बहो ।
FFEREN_se Ev
८
९
८
॥३१॥
ज्ञाताधर्म-
श्री-
आगमीय- ।
सूक्तावली
आ
कथायाः
सूक्तानि
मो
॥३२॥
नंदिफलाइ व्य इह सिवपहपडिवण्णगाण विसया उ। तह धम्मपरिभट्टा अधम्मपत्ता इहं जीवा ॥
तभक्खणाओं मरणं जह तह विसएहिं संसारो ॥ पार्वति कम्मनरवइवसया संसारवाहयालीए।
तबजणेण जह इट्ठपुरगमो विसयवजणेण तहा ।
आसप्पमदएहि व नेरइयाइहिं दुक्खाई॥
(२३४
परमानंदनिवधणसिवपुरगमणं मुणेयव्वं ॥ (१९५) | १३ जह सो चिलाइपुसो सुंसुमगिद्धो अकजपडियद्धो ।
१० सुबहुंपि तवकिले सो नियाणदोसैण दूसिओ संतो। धणपारद्धो पत्तो महाडधि वसणसयकलियं ॥
न सिवाय दोवतीप जह क्लि सुकुमालियाजम्मे ॥ (२२७) तह जीवो विसयसुहे लुद्धो काऊण पावकिरियाभो।
११ अमणुग्नमभत्तीए पत्ते दाणं भवे अणत्थाय ।
कम्मवसेणं पावइ भवाडवीए महादुक्खं ॥
जह कडुयतुंबदाणं नागसिरिभवमि दोवइए ॥ (२२७) धणसेट्ठीविव गुरुणो पुत्ता इव साहवो भवो अडवी ।
१२ जह सो कालियदीवो अणुवमसोक्खो तहेव जाधम्मो । सुयमंसमिवाहारो रायगिहं इह सिवं नेयं ॥
जह आसा तह साह वणियव्वऽणुकृलकारिजणा ॥
जह अडविनयरनित्थरणपावणत्थं तपहि सुयमंसं ।
जह सदाइअगिद्धा पत्ता नो पासबंधणं आसा ।
भुत्तं तहेह साहू गुरूण आणाएँ आहारं ॥
तह विसपसु अगिद्धा वज्झंति न कम्मणा साह ॥
भवलंघणसिवपावणहेउं भुजति ण उण गेहीए।
जह सच्छद विहारो आसाणं तहय इह वरमुणीणं । वण्णबलरूवहेलं च भावियप्पा महासत्ता ॥ (२४२
जरमरणाई विवजिय संपत्ताऽऽणंदनिव्वाणं ॥
१४ वाससहस्संपि जई काऊणं संजमं सुविउलंपि ।
जह सहाइसु गिद्धा बद्धा आसा तहेव विसयरया । अते किलिट्ठभावो न विसुज्झइ कंडरीउ व्व ॥
पावेंति कम्मयंधं परमासुहकारणं घोरं ॥
अप्पेणवि कालेणं केइ जहागहियसीलसामण्णा।
जह से कालियदीया णीया अन्नत्थ दुहगण पत्ता ।
साहिति निययकजं पुंडरीयमहारिसिव्व जहा ॥ (२४६
सससस +5 FEEN 'P' chal_E_E
W ks nad gË V tao
८
॥३२॥
मभञ्याक- आगमाग सुक्तानि मो अथ प्रश्नव्याकरणसक्तानि पावेइ वेमणस्स दुक्खागि अ अत्तदोलण ॥ गति पणत्तो जिरि उह अपरमो अणाटीओ। कश. काण. खनः श्रवणरहित. पुच्छविकला. धाक्षामो हिंगामोममदतं ममपरिग्गहं चेव ॥ (१) जीर्णः पिठरककपालार्पितगल.। वर्ण' पूतिनैः २ मानिनी जनामा ज य कमो जारिस फल देति । कृमि कुलचितरावृततनुः, शुनीमन्वेति श्या हतमपि घ जग कति पाया पाणवहं नं निसामेह ॥ हन्त्वेव मदनः ॥ ३ नपि किंनि अणुमाय पडिमिन बानि जिणवरिंदेहि । ९ तिव्यकसामो बहुमोहपरिणओ रागदोससंजुत्तो । मोतं महणमंगं न जं विणा रागदोसहि ॥ वधर चरित्तमोहं दुव्हिपि चरित्तगुणबाई ॥ १० अरिहंतसिद्धचे अतवसुअगुरुसाहुसंघपडणीभो। हिरण्यगर्मप्रमुग भुवने न कोऽप्यसी सूरः । बंधति दसणमोहं अणतससारिओ जेणं ॥ एनपिशिग्यम्य विशिगान् अस्खलयत् यो जिनादन्यः ॥ ११ संजइचउन्यभंगे चेदयदब्बे य पक्यणुछाहे। ५ मागं तावदान्ने प्रभवति पुरुषस्तावदेवेन्द्रियाणां, रिसिघाए य चउत्ये मूलग्गी बोहिलाभस्स ॥ लना नाशिधर नियमपि समालम्यते तावदेव । १२ नामाऽपि स्वीति संहादि, विकरोत्येव मानसम् । भ्रूवापारयमुनाः श्रवणपथरी नीलपक्ष्माण पते, कि पुनदर्शनं तस्या, विलामोल्लासितवः ? ।। यासीलायतीना नदि धृतिमुपो टिवाणा पतन्ति ॥ १३ सवेऽनर्थी विधीयन्ते, नरैरबैंकलालसैः। कि किन पद रिकि न भामर चिंताऽविय न कि कि? अर्थस्तु प्रार्थ्यते प्रायः, प्रेयमीप्रेमकामिभिः ॥ पुरिमा मियामत्तो विलंगलिउव्य मज्जेण ॥ १४ काम ! जानामि ते रूपं, सहपातिकल जायसे । जो मेगा कि लहई (भाग द्वारे दुयो होड़। न त्वां सइल्पयिष्यामि, ततो मे न भविष्यसि ॥ FFEE FREEEV ८
मा
प्रश्नव्याक-
श्री-
आगमीय-
सूक्तावली आ
रणस्य
सूक्तानि
॥३४॥
ME PAAAAAR
१५ यच्चेह लोकेऽघपरे नराणामुत्पद्यते दुःखमसह्यवेगम् ।
विकाशनीलोत्पलचारूनेत्रा, मुक्त्वा स्त्रियस्तत्र न हेतुरन्यः ॥
१६ रसा पगामं न निसेवियव्या, पायं रसा दित्तिकरा हवंति ।
दित्तं च कामा समभिदवंति, दुमं जहा साउफलं तु पक्खी ।।
१७ प्रशान्तवाहिचित्तस्य, संभवन्त्यस्लिा. क्रियाः ।
मैथुनव्यतिरेकिण्यो, यद्विरागं न मैथुनम् ॥
१८ दृश्यं वस्तु परं न पश्यति जगत्यन्धः पुरोऽवस्थितं.
रागान्धस्तु यदस्ति तत्परिहरन् यन्नास्ति तत्पश्यति ।
कुन्देन्दीयर पूर्णचन्द्रकलशश्रीमल्लनापल्लवा नाशेन्या-
शुचिराशिपु प्रियतमागात्रेषु यन्मोदते ॥
१९ निकडकडक्खकडप्पहारनिन्भिन्नजोगसन्नाहा ।
महरिसिजोहा जुबईण जति सेवं विगयमोहा ॥
० ये रामरावणादीनां, सड्यामा प्रस्तमानवाः ।
श्रूयन्ते स्त्रीनिमित्तेन, तेषु कामो निवन्धनम् ॥
२१ दुःखात्मकेषु विषयेषु सुखाभिमानः, सौख्यात्मकेषु निय-
मादिषु दुःखवुद्विः । उत्कीर्णवर्णपदपङ्क्तिरिवान्यरूपा,
सारूप्यमेति विपरीतगतिप्रयोगात् ॥
२२ जइ' गणी [जइ मोणी जइ मुंडी वक्कली तवस्सी वा।
पत्थतो अ अचंभं वंभावि न रोयए मज्झं ॥
२३ तो पढियं तो गुणियं तो मुणियं तो य चेइओ अप्पा
आवडियपेल्लियामंतिओऽवि जइ न कुणइ अकजं ॥] (
२४ परदारानिवृत्तानामिहाकीर्तिर्विडम्बना ।
परत्र दुर्गतिप्राप्तिीर्भाग्यं षण्डता तथा ॥
२५ रसे-तीमनाऽऽरनालादौ जाता रसजाः ।
२६ भीयाणविव सरणं पक्खीणंपिव गमणं तिसियाणंपिव
सलिल खुहियाणंपिव असणं समुद्दमज्झेव पोतवहणं से
चउप्पयाणंव आसमपयं दुहट्ठियाणं च ओसहिवलं न
अडवीमज्झे विसत्थगमणं ।
(९ हे
२७ सत्येनानिर्भवेच्छीतो, गाध दत्तेऽम्बु सत्यतः ।
नासिश्छिनत्ति सत्येन, सत्याद्रज्जूयते फणी ॥
२८ प्रियं सत्यं वाक्यं हरति हृदयं कस्य न जने ?, गिरं
सत्यां लोकः प्रतिपदमिमामर्थयति च । सुराः सत्या-
द्वाक्याइदति मुदिताः कामिकफलमतः सत्याद्वाक्या-
बतमभिमतं नास्ति भुवने ॥
(११)
.
।
AN E_hd_#_v
.
२०
गः
--
८
॥३४॥
भागीय- मातारदा भी 'प्रश्नव्याकर- श्री णमज्ञापना जंबूद्वीप- प्रज्ञप्तीनां सक्तानि मो मं १ जनानां ग्रामवयं हि, निर्दियं गुरुकं प्रनम् अथ प्रजापनासूक्तानि गजन्यगुण्यसंभारगोगाद् गुनमयने ॥ १ जिनवचनामृतजलधि वन्दे यद्विन्दुमात्रमादाय । ३० पसनशनुगे दाः, यमचयं च एकन. । अभवन्नूनं सत्त्वा जन्मजराव्याधिपरिहीणा. ॥ पर गपापानि, म मास न एकतः ॥ २ प्रणमत गुरुपदपकजमधरीकनकामधेनुकल्पलतम् । अनी मिनि -गुनाय पदिनि वापि जिणवरिटेहि । यदुपास्तिवशान्नेिरुपममवते ब्रह्म तनुभाजः ॥ मोतु मेण ना। ण त विणा रागदोलेहि ॥ ३ जयति नमदमरमुकुटप्रतिविम्वच्छद्मविहितबहुरूपः । (१३३) उद्धर्तुमिव समस्त विश्वं भवपढ़तो वीरः ॥ (१) ३२. दाणगंधा. जागरगम्मनिरा। अथ जंबूद्वीपप्रज्ञप्तिसक्तानि भिवारि नमनि, दुहर अं करिति तं ॥ (१३४) १. सर्वज्ञोक्तोपदेशेन, य. सत्त्वानामनुग्रहम् । २३ गनानां मभयदानमिव परमिदं तत्र दानानि करोति दुःखतप्ताना, स प्रामोत्यचिराच्छिवम् ॥ मान सामयदानदात् नाणि ॥ (२३५) २ सम्यग्भावपरिशानाद्विरक्ता भवतो जनाः । २४ रन पटाकलापलिनाऽपि कविरपि पण्डितोऽपि क्रियासक्ता विघ्नेन, गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ (३) iiv, प्राटिनगायतत्वोऽपि हि वेदविशारदोऽपि ३ वैरं कृत्वा हि तदुत्थफलविपाके पुमाननुशेते । (२२३) दि। मुनिरपि पियनि पिनननानावृत्तविभ्रमदशकोऽपि ४ सध्यपाणिगतमप्यपसव्यप्रापणावधि न देवविलम्बः। हि. टागद उगति तदपि न स फोऽपि हि यदि न ध्रुवत्वनियमः किल लक्ष्म्यास्तडिलम्बनविधी न विवेकः॥ नासारभनि॥ (३३७) | ५ अविलम्बितदानगुणात् समुज्जनलं मानवो यशो लभते । द 7 The W B & sto v . F गः ८ ॥३५॥ - .. . -- श्री भागमीय मुक्तावली जंबूद्वीपप्र- ज्ञप्तिबृहत्क- ल्पयोः सूक्तानि आ आ ग ॥३६॥ FH KEE प्रथम प्रकाशदानाद्विशदः पक्षोऽपरः कृष्णः ॥ (१८७) मग्गप्पभावणाए जइधम्मकहा अतो पढमं ॥ १८९-२-११ यत्तु लोकश्रीटीकाकृता उभययोगीतिपदं व्याख्यानयता ५ जहणा(पहा)उत्तिण्णगओ बहुअतरं रेणुयं छुभर अंगे । श्री एतानि नक्षत्राण्युभययोगीनि चन्द्रस्योत्तरेण दक्षिणेन च सुझुवि उज्जममाणो तह अण्णाणी मलं चिणइ ॥ १८९-२-१५ युज्यन्ते, कदाचिद्भेदम प्युपयान्तीति, तश्च वक्ष्यमाणज्ये ६ सज्झायं जाणंतो पंचेंदियसंवुडो तिगुत्तो य । छासूत्रेण सह विरोधीति न प्रमाणम् । होइ य इकग्गमणो विणएण समाहिओ साहू ॥ १९२-१-१४ ७ आपादाद्वयमपि प्रमर्दयोगिनक्षत्रगणमध्ये कथं नोक्तमिति ७ आयहियमजाणतो मुझर मूढो समादिअति कम्मं । मो वदतो निरासः, अनयोर्दक्षिणदिग्योगविशिष्टप्रमर्दयोगस्य कम्मेण तेण जतू परिंति भवसागरमणंतं ॥ १९२-१-८ द्धा सम्भवादिति । ८ नाणेण सव्वभावा नजंते जे जाहिं जिणक्खाया। अथ बृहत्कल्पसूक्तानि नाणी चरितगुत्तो भावेण उ संवरो होइ ॥ १९२-२-३ प्रथमे खंडे- ९ जह२ सुयमोगाहइ अइसयरसपसरसंजुयमपुवं । १ प्रमाणानि प्रमाणस्थै, रक्षणीयानि यत्नतः । तह२ पल्हार मुणी नवरसंवेगसद्धाओ ॥ १९२-२-५ हे विपीदन्ति प्रमाणानि, प्रमाणस्थैर्विसंस्थुलैः ॥ १६६-२-१० | १० णाणाणत्तीऍ पुणो दसणतवनियमसंजमे लिया । २ नच्चा नरवणो सत्तसारवुद्धी परिक्कमविसेसे । विहरइ विसुज्झमाणो जावजीवपि निकंपो॥ १९२-२-१० भावेण परिक्खेत्तं तेण तमन्ने परिहरंति ॥ १८६-१-१२ / ११ वारसविहम्मिवि तवे सभितरवाहिरे कुसलदिट्टे । संसारदुक्खमहणो विवोहमओ भवियपुंडरीयाणं । न वि अत्थि नवि अहोही सज्झायसमं तवोकम्मं ॥ १९२-२-१३ धम्नो जिणपन्नत्तो पगप्पजइणा कहेयव्वो ॥ १८८-१-३ | १२ जं अन्नाणीकम्म खवेइ बहुयाहिं वासकोडीहिं । ४ तित्थाणुसजणाए आयहियाए परं समुद्धरति । तं नाणी तिहिं गुत्तो खवेद ऊसासमित्तेण ॥ WERF वृहत्कल्पस्प सूक्तानि भागीय मुकारी - १३ भमोदण्ण रुयं करेंनि सम्मिणोवि जा धम्म । २२ रयणगिरिसिहरमरिसे जंवूणयपवरवेइयाफलिप । faranो य सुम्यो पमंमिमो स्वमेधं तु ॥ (१९८-१-१) मुत्ताजालगपयरगखिखिणियरसोमितविउंगे ॥ १४ पामोरगम्म य जहा बन्नाटी हॉति भायणविसेसा । बलियपयरविदुमसभसहस्सोबमोमियमुदारे । श्री मामिपि ममास जिणभामा परिणमे एव ॥ (१९८-२-१५) साहण वसहिदाणा लभती एयारिसे भवणे ॥ (२४५-२-१) आ ". जम्मणनिभामणेर य नित्ययगण महाणुमायाणं । २३ एयहोसविमुक कडजोगिं नायनीलमायार । का किर जिणवगणं आगादं देसणं होय ॥ (२०२-२-७) गुरुभत्तिम विगीय वेयावच्चं तु कारिजा ॥ (२४९-२-८) मो ६. को नाम मारही स हो जो भद्दयारणो दमए । २४ जीयो पमायबहुलो पडियखं दुकर ठवे जे। ग? जो पासे दह ने पासियं विनि ॥ (२०९-२५) केत्तियमित्त वोज्झिति पच्छित्तं दुग्गयरिणीय || (२५८-३-८) र १७ नि मायम लिया पुन्बभामा य दुपया भंते । २०२-२-८ / २५ एगाणियस्स दोमा साणे इत्या तहेव परिणीए । मिक्ख- १८ जण र मायागेहि न विणा कलुमाण होइ उपपत्ती। तो ऽविसोहि महब्बय तम्हा सविरज्जयं गमणं ॥ (२६५-२-९) जयम्मि यामिमो कलुमजयं चैत्र इयतो॥ (२११-२-९) / २६ दातुरुन्नतचित्तस्य, गुणयुक्तस्य चार्थिनः । १. पगमारणाए न कामभोगे गणे सरीरे वा । दुर्लभः खलु संयोगः, सुवीजक्षेत्रयोरिव ॥ (२७३-२-१२) मजा घरम्गगतो फार मणुत्तर करणं ॥ (२१९-१-२०) | २७ जाईकुलरुबधणयलसंपन्ना इहिमंतनिक्खंता । २. मिसम्म गणा गलु निस्मल्लय विणयटीयणा मग्गे। जयणाजुसा य जई समेच्च तित्थं पभावंति ॥ २१९-२-१ लागि पगम अपसिंधी अजिणकरे ॥ (२२१-१-५)| २८ सोऊण जो गिलाणं उम्मग्गं गच्छ पडिवाह पावि । १ भनिगनाउ पमहीभो भमरकुलाणं च गोकुलाणं न। मग्गाओ या मग्गं संकमई आणमाईणि || २८८-१-३ गमणा माणा मारामाणं च मेहाण ॥ (२२५-२-४) २९ सोऊण जो गिलाणं पंथे गामे य मिरुखवेलाए। Wit ko no । 1131 श्री- आगमीय- मुक्तावला बृहत्कल्पस्य सूक्तानि श्री ॥३८॥ जइ' तुरिय नागच्छड लग्गइ गुरुए चउमासे ।। २८८-१-१०, ३८ न वओ एत्थ पमाणं न तवस्सित्तं सुयं न परिआओ। ३० जह भमरमहुयरिगणो निवतंती कुसुमियंमि चूयवणे । अविय खीणमि वेदे थीलिंगं सव्वहा रक्खं ॥ (३१५-१-१) इय होइ निवइयव्वं गेलणे कइयवजढेणं ॥ २८८-१-१३ | ३९ सीहं पालेइ गुहा अविहाडतेण सा महिड्डीया । तस्स ३१ मोऊण ऊ गिलाणं जो उवयारेण आगओ सुद्धो । पुण जोव्वर्णमि पओयणं किं गिरिगुहाए ?॥ (३१६-१-१५) जो उ उवेह कुजा लग्गइ गुरुए म वित्थारे ॥ (२८८२-१३) द्वितीये खंडे- ३२ पडिचरा(रया)मि गिलाणं गेलण्णे वावडाण वा काहं । ४० न य सो भावो विजइ अदोसव जो अनिययस्म ॥ (२-२-०.) तित्थाणुमजणा खलु भत्तीय कया हवः एव । (२८८-२-१३) | ४१ जदवा सहीणरयणे भवणे कासह पमायदेासेणं । ३३ वधुजणविपओगे अमागपुत्तेवि वड्माणमि। तहवि डांति ममादित्त अणिच्छमाणस्सवि वसूगि ॥ गिलाणं सुनिहिया बच्चति वउत्तणं माह ॥ (३०३-२-१४) इय संदलणसंभासणेहिं संदीविओ मयणवण्ही । ३४ मब्बजगजीवहियं माहुं न जहामु एस धम्मो णे । वभादी गुणरयणे डज्झइऽणिच्छरसवि पमाया ॥ (४-१-५) जति य जहामो साहु जीविगमेत्तेण किं अम्ह ॥ (३०४-१-८) ४२ पावस्स लोगे पडिहाइ पायो, कल्लाणकारिस्स य ३५ नइ संजमो जइ तवो दढमित्तितं जहुत्तकारित्तं । साहुकारी॥ (११-१-१२) जइ बभ जड मोय एएसु परं न अन्नेसु ॥ (३०४-२-१) | ४३ वारियवामो वलियतरं वाहए मोहो॥ (१३-१-७) ३६. नच्च तवो अमील अणहिक्खाओ अपगमेगस्स । ४४ मोहग्गिआहुइनिभाहिईयवायाहऽहियवायाहि । जद वभ जड सोय एयानु परं न अन्नासु ॥ धंतपि घिइसमत्था चलति किमु दुब्बलधिईआ॥ (१३-१-११) ३७ बाहिरगलपरि ढा सीलसुगन्धा तबोगुणविसुद्धा । ४५ संदसणेण पीई पीईओ रइ रईउ वीसभो । धन्नाण कुलु'पन्ना एया अवि होज अम्हपि ॥ (३१३-१-२) वीसंभाओ पणओ पंचविहं बड्डप पेम्मं ॥ (१६-१-५) ॥३८॥ -
श्री.
সশনী-
मकायदा
वृहत्कल्पस्य
सूक्तानि
N
1
.
।
मानसग मंदार कंगने जा लयामो व।
मानुपओसो संसारबन्दुणो साहिकरणस्म ॥ (७३-१-८)
मालाओपगाभयालंगाउ रक्सा अाइती ॥ (२३-२.५५ जह कोहाइविबुढी तह हाणी होइ चरगेवि ॥ (७३-२-४)
५. पदमागगया सत्ता गगाहीणं तहा भो कम्मै । ५६ साह्रण पदोसैण य संसार सोवि वइ । (७३-२-२०) श्री
गगारियावित पाय बत्यूण विगत्तं ॥ (४६ २-२) ५७ जं अजियं समीखल्लाहि तवनियमवंभमपहि।
३४. गोवरण जाता जीवविवि इतमीने हामि ।
तं दाणि पच्छनाहिसि छदंतो सागपत्तेहिं ॥ (७२-१-८)ग
लिहा दोनपचिती कि पुण मजिग भये पेहे ॥ १५२-२-७)/ ५८ जं अजियं चरित्तं देसूणापवि पुयकोडीए ।
मा निपानि मयमा तस्तुदयंमि उ परव्यसा होति । रुक्तं तंपि कसाइयमित्तो हारे नरो मुटुत्तेणं ।। (७२-२-१)
पद मवनो दिगलइ म एवमी तत्तो ॥ (६९-२-१०) ५९ आग्भनियत्ताण अकिणताणं अकारविताणं ।
'', कम्मरमा रालु जीया जीववगाम कहिंचि कम्माई। धम्मट्ठा दायव्वं गिहीहि धम्मे कयमणाण ॥ (८८-२-४)
या धणि मी वलग धागणियो कत्थई बलव ॥ (१९-२-१४) ६० पगईपलवसत्ता लोभिज्जइ जेण तेण वा इत्थी ।
जम्म 3 उपनामद विशवण नस्म तेण कायव्यं ।
अविय मोहो दिप्पइ सहर तासि सरीरेसुं। (९०-१-३)
जो यो कुत्रा भावजा मासियं लहुयं ॥ (७१ २-२)/ ६१ जइऽविय फासुगदव्वं कुंथुपणगाइ तहवि दुप्पस्सा ।
... पम्पनिया न सिरिया मोपत्तरठ जयनु आया।
पच्चक्खनाणिणोऽबिहु राईभत्तं परिहर्गति ॥ (९८-१-६) भा
प्रियाता गुणोषि दोमो छवट एवं ॥ (७२-२-१४) ६२ दोसे चेव विमग्गइ गुणदेसित्तेण निच्चमुजुत्ता॥११३९-१-१५) गः
"३ लाय, सत्ता मा य पगि बावडा होस !
६३ सपुण्णमेवं तु भवे गणित्तं, ज कंखियाण पविणेति कंखें।
दिपरदादना गयरिणामगा हो । (७२-2-२)
(१४३-२-२)
नाओ यमी पाणी सणचरित्तनाणाणं । ६४ भीम य किन्चेवऽवला चला य, आसंफितेगा समणी
EEEV Ftd_E_E
प्र
ग
॥३०॥
श्री-
आगमीय-
सूक्तावली
वृहत्कल्पस्य
सूक्तानि
आ
आ
॥४०॥
4. A
तु गो । मा पुप्फभूयस्स भत्रे विणासो, सीलस्स थोवाण वीएहि विष्पमुक्को उवस्सओ एरिसो होइ ॥ (१५७-१-५)
ण देति गंतुं ॥
(१४६-१-२)/ ७१ ज जह सुत्ते भणियं तहेव जइ तं वियालणा नत्थि
६५ गुत्ते गुत्तदुबारे कुलपुत्ते इत्थिमज्झनिदेसे ।
किं कालियाणुओगो दिट्ठो दिटिप्पहाणेहिं ॥ (१५९-२-१०)
भीतपरिसमहविग अजासिज्जायरे भणिए ॥ (१४६-१-६) | ७२ उस्सग्गसुयं किंची किंची अवयाइयं भवे सुत्तं ।
६६ अपुचपुंसे अवि देहगणी वारेसि धूतादि जहेव भज्जं । तदुभयसुत्तं किची सुत्तस्स गमा मुणेयवा ॥ (१५९-२-१४)
नहाऽवराहेसु ममंपि पेक्खे जीवो पमाढी किमु जोऽवलाणं ॥ ७३ कत्थइ देसग्गहणं कत्थवि भण्णंति निरवसेसाई ।
६७ पाय सकजोगहणाऽलरो य, बुद्धी परत्थेसु उ जागरू उक्कमकमजुत्ताई कारणवसओ निउत्ताई ॥ (१६०-२-११)
का । तमाउरो पस्सति णेहकत्ता, दोसं उदासीणजणो ७४ उस्सग्गेण निसिद्धाइं जाई दवाई संथरे मुणिणो ।
जगं तु॥
(१४७-१-१) कारणजाते जाते सव्वाणिवि ताणि कप्पंति ॥ (१६१-१-१)
६८ कुलं विणालेड सयं पयाता, नदीच कूलं कुलटा उ नारी ॥ ७५ णवि किचि अणुण्णायं पडिसिद्धं वावि जिणवरिंदेहिं ।
(१४९-२-३) एसा तेसिं आणा कज्जे सच्चेण होयव्वं (१३२-१-३)
६९ न चित्तकम्मरस विसेसमंधो संजाणते णावि मियंककति । ७६ दोसा जेण निरुज्झति, जेण खिज्जति पुब्बकम्माई ।
कि पीढसप्पी कह इतकम्म, अधो कहिं कत्थइ देसियत्तं ॥ सो सो मोक्खोवाओ, रोगावस्थासु समणं व ॥ (१६२-१-८)
बुद्धी वलं हीणवला वयति कि रात्तजुत्तस्स करेइ बुद्धी। ७७ अगीयस्स न कप्पति तिविहं जयणं तु सो न जाणाइ ।
कि ते कही णेव सुता कयाई, वसुधरेय जह वीरऽभोज्जा ॥ अणुण्णवणाएँ जयणं सपक्खपरपक्खजयणं च ॥ (१६२-१-१५)
(१५०-१-४) | ७८ ण हु सको सुत्तत्थो णिउणो खलु अपडिवोहिओ णाउं ।
७० बलया कोट्ठागाग हेट्टाभूमी य होद रमणिज्जा ।
(१६२-२-३)
भा
भा
८
८
॥४०॥
वृहत्कल्पस्य
सूक्तानि
भागीग.
नकायका
मो
या
३२. मा महीए, रनि महिला न कप्पण पती । (१६७-२-२) सुद्धपरिणामजुत्तो तस्म उ अणइक्रमो पाली । (२०६-२-५)
दमाग, नग शिकन जागग्माणम्म वडपवुद्री। जो ८४ तेलो प्रदेवमहिया तित्ययरा नीरया गया सिनि । थेरावि
नातिन नो वगणो जो जग्गति मो सया धण्णो (१६७-२-१) गया केई चरणगुणपभावया धीरा ॥ यंभी य मुंदरी या
गायनि मुांताणं अन्या पुरिमाण लोगसारत्था । अन्नाविय जाउ लोगजिटाओ । ताओ चिय कालगया
नाता जागरमाणा शिशुणय पोगणयं कम्मं ॥ मुवति कि पुण सेसाउ अज्ञाओ ॥ नहु होइ सोइयञ्चो जो
सुगतस्म मुनं मफिनसलिय भरे पमत्तस्स । जागर कालगतो दढो चरित्तमि । सो होइ सोइयन्बो जो संजम-
मापा सत्तं चिरपरिचितमपमत्तस्म ॥ जागग्यिा दुबलो विहरे । लभ्रूण माणुमत्तं संजमसारं च उल्ल.
भःभाण, रम्मीण च मुत्तया लेया। (१६७-२) भं जीवा । आणाइ पमाएण दोग्गइभयवरणा होति ।
मगर य पयगरभूत्री मुय च से नासई अमयभूयं ।
(२१०-१-२)
बाहिर गोणभृओं नट्ठमि मुए अमयभूए ॥ (१६८-१-३) / ८५ संतविभया जा तवं करेंति अवउझिऊण इडीओ।सीयंत-
a देउलाली र नियेमणम्मा, मनमि गुत्त सुपुरोहड च । थिरीकरणं तित्यविवडी य वगणो य । (२२१२-२-११)
पदुद्दगम्मं णय उमा, अदूरगेड तहिय वसति ॥ ८६ सोऊण : गिलाणिं पथे गाम य भिक्खवेलाए ।
जुगणगा जे मविगारगा य, पुत्तादो तुम इहे वसति । जइ नुरियं नागच्छर लग्गइ गुरुए चउम्मासे । (२१४-१-२)/भा
मा isी भासंघयंतु, इच्छति सत्तं य वसंति तत्थ ॥ ८७ गयो निम्मयता निरवेक्सो निदयो निरतरया ।
(२८३-२-८) भूताणं तुवधाओ कसिणे चम्ममि छदोसा ॥ (२२३-२-२)/८
६. ग पर हरति रयं नेण हरयहरणं । (२०३-१-३)/ ८८ विरतो पुण जो जाणं कुणति गीयत्थो व अप्पमओ वा।
८३ मंजममाहानगरस जाणवेरग्गमुपडिपुण्णस्स ।
तत्थवि अन्त्यसमा संजायति णिजरा नचओ (२३३-१-५
I HEEFT KAS E EV
है
॥४१॥
श्री-
आगमीय-
सूक्तावली
बृहत्कल्पस्य
सूक्तानि
॥४२॥
REE FREEV
८९ संजमहेतुं जोगो पउजमाणो उ अदोसर्व होइ । ९८ जहा तवस्सी धुणते तवेणं, कम्मं तहा जाण तवो-
जह आरोग्गनिमित्तं गंडच्छेदो व विजस्स ॥ (२३५-१-१)
णुमन्ता ॥
(२९२-१-८)
९० लक्षणहीणो उचही उवहणतीणाणदंसणचरित्ते। (२३५-२-१२)/ ९९ यस्तं क्षुल्लक सारयति शिक्षा ग्राहयति उभयं च संशा-
९१ जोवि दुवत्थ तिवत्थो एगेण अचेलगो व संथरइ । कायिकीलक्षणं तदीयं यो नयति तस्येव पार्श्वे तं कुर्वन्ति ॥
ण हु ते खिसंति परं सब्णवि तिन्नि घेत्तन्वा । (२३९-२-१३)
(२९२-२-३) ग
९२ गिण्हति गुरुविदिपणे पगास पडिलेहणे सत्त ॥ (२४०-१-२) १०० यस्य खेलः स्यन्दते तस्य मध्येऽवकाशः समायातः
९३ जो उ गुणो दोसकरो न सो गुणो दोसमेव तं जाण । ततस्तेन विमुक्तेऽवकाशे यस्य संस्तारकः सोऽनुज्ञापनी-
अगुणोऽवि होति उ गुणो विणिच्छओ सुंदरो जस्स ॥ यः, यः पित्तलः स प्रवाते स्थातुमभिलषति, यस्तु वातलः
(२४७-१-५) स निवाते, एतयोः परस्परं संस्तारकपरावतः (२९२-२-२१)
९४ न भूसणं भूसयते सरीरं, विभूसणं सीलहिरीव इत्थी । तृतीये खडे-
गिरा हि संखारजुयावि सन्ती अपेसला होइ असा २०१ जह ते अणुट्टिहंता हियसव्वस्सा उ दुक्खमाभार
हुवाइणी॥
(२५५-२-१२) तह नाणे आयरियं अणुटिहंताण वोच्छेदो ॥ (४-१-१०)
९५ उदओवि खलु पसत्थो तित्थकराहारउदयादी ॥ (२७०-२-६) १०२ उट्ठाणसेज्जासणमासणेहिं, गुरुस्स जे होति सयाणुकूला।
९६ मूर्खजने प्रकृतिरेपा यद् तथाविधिज्ञानविकलोऽपि एप णाउं विणीए अहते गुरू ऊ संगिण्हई देइ य तेसि सुतं ॥
औद्धत्यमुद्वहति।
(२८७-१-६) पजायजाई सुतओ य बुड्ढा, जञ्चवणिया सीससमिद्धिमंता
९७ दुवियडबुद्धिमलणं सड्ढा सेजायरेयराणं च ।
कुवंतऽवणं अह ते गणाओ, निज्जूहई णो य ददाइ
तित्थविवडिपभावण असारियं चेव कहयंते ॥ (२९१-२-५)
(४-२-१)
FFFERH RAd FEVEREN
F-
-
--
सुत्तं ॥
॥४२॥
वृहत्कल्पस्य
सूक्तानि
आगमीप
সূন্দা।
आ
॥४३॥
१.३ रगतोय सरकार हो अगम्मत्तणं च उठाणे। सुय-
सो उ अगच्छो गच्छो मजमकामीण मोत्तया ।। {७-१-६)
पूपणा मिगत्तं पभावणा निजग चेव ॥ (५-२-६)| १११ नाणादितिगं मोत्तं कारणभिहलोगसाहगं होइ ।
01 अकारणा नन्यिाह कज्ञसिद्धी, न याणुवापण वयंति
पूयागारबहे गाणग्गहणेऽवि प्रमेव ॥ (२२-7-2)
तपणा। उगयर कारणमंपउत्तो कजाणि साहेइ ११२ सढीअणट्टिआण कितिकम्म याहिराण भइयचं।
पयांच॥
(५-१-११) सुत्तत्थजाणएण कायव्यं आणुपुबीए । (१४-२-२)
१०.५ धनगमा मूलं विणयं चयनि. धन्मो य मूलं खलु २१३ निच्छयो दुण्णेय को भावे काम वहई समणो ।
मांग। मा मांगई जत्य अपराहयाऊ णिसवितव्यो ववहारओ य कीरइ जो पुबठिओ चरित्तंमि ॥ (१५-२-२)
(१-२-१)| ११४ ववहारोविन्द बलवं न छउमत्यपि यदए अरिहा ।
१०६ मंगल महाजणण निरियायागे न हाविओ चेव । एहिं
जा होइ अणाभिन्नो जाणतो धम्मयं एय॥ (१५-१-५)
कारणो भनांतगिलाण उठाणं
(५-२-१)/ ११५ ते फित्तिया परसा सव्वागासस्स मग्गणा होइ।
१. आचार्य चरमणं कुर्वाण ट्वा नाभ्युत्तिष्ठति पंचक, ते जत्तिया पएसा अविभागतओ अणंतगुणा ॥ (१५-१-५);
प्रश्रयणभूम्या आगन नाभ्युत्तिष्ठति भिन्नमासः ॥ (६-१-६) | ११६ अच्छित्तिसजमट्ठा पालंति जती जतिजण तु ॥ (१९-२-३)
१०८ मागो र पाया काओ य, तिविहो जोगमंगहो । ते ११७ तुच्छमवलंबमाणो पडति निरालंबणो य दुग्गंमि ॥ (१९-२-१०) भा
गुनम्म दोमाय, जुत्तस्य उ गुणावता ॥ (६-१-६) ११८ दसणनाणचरित्तं तवविणयं जन्थ जत्तियं पासे।
१. ह गनम्म रियाई न होति दोसा तदेव समियस्स । जिणपसत्तं भत्तीइ पूयए तं तहिं भावं ॥ (२३-१-३)
नाट्रियापमाय संभा ममिई सचेस्म ॥ (६-२-१)| १:९ ठाण च कालं च तहेव वत्थु आसज जे दोसकरे
1. निधि मारणा गरणा य पडिचोयणा य गच्छंमि । व ठाणे। तेणेव अग्णस्स अदोसवंते, भवंति रोगिस्स व
णि मोनाहा ॥
FE FEEN FREE
द
८
॥४३॥
२४-२-७
श्री.
आगमीय-
सूक्तावली
बृहत्कल्पस्य
सूक्तानि
आ॥
आ
॥४४॥
द्धा
राससFFEFVERad_F_2_v_s
ओसहाइ॥
१२६ अणवजं निरुवहयं भुंजंति य साहुणो भिक्खं ॥ ५२-१-९
किं जाणंति वराया हलं जहित्ताण जे उपव्वइया। १२७ अतिसेसदेवतणिमित्तमादिअवितहपवित्ति सोऊणं।
एवंविहो अवण्णो मा होहिइ तेण कथयति । २६-१-५ णिग्गमण होइ पुव्वं अणागते रुद्धवोच्छिण्णे ॥ (५४-१-१२)
१२० जं इच्छसि अप्पणतो जं च न इच्छसि अप्पणतो। १२८ आराहणा उ कप्पे विराहणा होइ दप्पेणं । (७२-१-१)
तं इच्छ परस्स वियारह, इत्तियगं जिणसासणयं ॥ २७-१-२ १२९ कामं सवपदेसुवि उस्सग्गववायता जुत्ता ।
मो
१२१ सव्वारभपरिग्गहनिक्खेवो सबभूयसमया य ।
मोत्तुं मेहुणभावं ण विणा सो रागदोसेहिं ॥ (७२-१-२)
एकग्गमणसमाहाणया य अह एत्तिओ मोक्खा ॥ १३० गीयत्थो जयणाए कडजोगी कारणमि निहोसो। ७२-१-११
(२७-१-४) | १३१ तिव्वकसायपरिणतो तिब्बयरागाणि पावइ भयाणि ।
१२२ सवभूयऽप्पभूयस्स, सम्मं भूयाई पासओ।
मयगस्स दंतभंजण सममरणं ढोकणुकिरणे ॥ ७८-१-७
पिहियासवस्स दंतस्स पावं कम्म न वधइ ॥ (२७-१-७) | १३२ अतिशयशानी वा उपशान्तोऽयमिति मत्वा तस्यापि
१२३ समणेण कहेयव्वा तवणियमकहा विरागसंजुत्ता । (कपायदुष्टस्यापि) लिगं दद्यात् । (७८-२-१)
हे
जं सोऊण मणूसो वच्चइ संवेगणिवेयं ॥ (२७-२-५) | १३३ सव्वेहिवि घेत्तव्यं गहणे य निमंतणे य जो उ विही ।
१२४ अण्णंपि ताव तेण्णं इह परलोकेऽपहारिणामहियं ।
भुंजती जयणाए अजयणदोसा इमे हुँति ॥ (७८-२-१) गः
परओ जायितलद्धं किं पुण मण्णुप्पहरणेसु ॥ (३२-२-१) | १३४ गुरुभत्तिमं जो हिययाणुकूलो, सो गिण्हती णिस्सम-
१२५ तूरह धम्म काउं मा हु पमायं खणंपि कुश्वित्था ।
णिस्सितो वा । तस्सेव सो गिण्हति यरेसि, अलब्भ-
यहुविग्धो हु मुहुत्तो मा अवरोह पडिच्छाहि ॥
माणंमि व थोवं थोवं ॥
७९-१-१
(३८-२-८) | १३५ मुंचेइ य सावसेसं जाणइ उवयारभणियं च ॥ (७९-१-४)
८
८
॥४४॥
वृहत्कल्पस्य
सूक्तानि
श्री
मा
मो
११ गुमना गनुारा यालादमती य मंडलि जति।
पन्ना पडिकलेणवि पग्लोगहिय? कायव्या ।। (वृहद्भाप्यं)
भागीय
पुण मेमगहिनं गिलाणमाती तं देति ॥ (७९.२.७)
(९२-२-५)
मफापली श्री
१२ परामापितलार मुगमा रा न मल्या प्रक्षिप्यते, २४ मविग्गो महविमो अमुई अणुक्त्तो विसेसण्ण ।
रितु ग्यानादीनामे दीयते ।
(७२.१.११) उजुत्तमपन्तितो इच्छियमत्थ लाइ साह ॥ (२२-२-८)
१२८ मिलिगिगीर पनि जो नियच्छा पायो ।
१४ पुन्धावरमंजुत्त वेग्गाकर मतंतमविरुद्ध ।
जिणायनाती गंती नामाइओ नेणं॥ (७०-२७) पोगणमतमागहमासानिययं हवह उत्तं (103-2-३)
१३१. पापा पागे निदिन्भाने न ई काउं। १४७ इहग व तात यभर अविपीओ लंभिभो किनु सुगणं ।
Sirjan: नामऊण नाय धरि ।। (७२-२-71) मा नो नानिहिती खग व खारोबसेओ उ ॥ (१०५.१.५)
१३ मंमारमाया जाति जगमरण यणापर ।
१८८ विणयाहीया विजा देइ फलं उह परे लोगमि ।
लमलणा भमंति मुदाधरिसर्णण ॥ (७२-२-१२) न य फला विणयहीणा सस्साणिव तोयहीणाई ।। (१०५-१७)
१५१ नमारियन रोनीय दुभत्तं च ।
१४२ अतमो न होइ जोगो न य फलए इच्छियं फलं विजा।
मामयतमी पमतमलणाऽहिंगरणं च ॥ (42-२-१३) अवि फलति विउलमगुण साहणहीणा जहा पिजा ॥
मा १४ सिम 3 गाया कण्णागोदगमाचरेताहि ।
(१०५-२-२)
माया लाल दलानि सम्माणि फैडिनो । (१२-१-३) |:५० जति अभिग्गरियं आमरणंताए. तं न मंचति ।
12 परनिनावांजिणेश पण्णत्तो। आय-
सम्मत्तपि न लग्गति तेसि कत्तो उ चरणगुणा ॥ (१०९-२-२)
पहिलो गनु इन्जिा दुस्मल म पुण ।। (९२-१-२०) | १५१ भोक्रापसाहणहेऊ णाणाई नापसाहणो हो ।
१४४ दश भागसम्मगि अणुरुदेण तु सारणा पुधि । हट्टा आहारो तेण तु कालो अणुपणाओ ॥ (२११-२-२)
र
सं'
॥४५॥
आगमीय- श्री
बृहत्कल्पस्य
सूक्तानि
सूक्तावली आ
॥४६॥
मो
१५२ काले उ अणुण्णाए जइवि हु लग्गिज तेहि दोसेहिं । १५९ दोसा हु अणुवसंते न सुज्झई तस्स सामाइयं ॥ (१५९-१-१५)
सुद्धोऽवुवादिणंतो लग्गति उ विवजयपरेणं ॥ (११७-१-१४) १६० नाणस्स होइ भागी थिरयरओ दंसणे चरित्ते य ।
१५३ कालसरीरावेक्खं जगरसभावं जिणा वियाणित्ता ।
धन्ना आवकहाए गुरुकुलवासं न मुंचंति ॥ (१७२-१-१५)
तह तह दिसंति धम्म खिजति कम्मं जहा अखिलं ॥ १६१ भी(गी)यावासो रई धम्मे, अणाययणवजणा।
(१२८-१-८) निग्गहो य कसायाणं, एयं धीराण सासणं ॥ (१७२-२-३)
१५४ आचार्य उपाध्यायो वा तस्य स्वगणे सूत्रार्थविपये १६२ जइमं साहुसंसन्गि न वि मोक्खसि विमोक्खसि ।
विस्मृते गच्छान्तरे संक्रमणं ।
(१२८-२-१)
उजतो व तवे निच्च तओऽवाहो न होहिसि ॥
१५५ पडिलेहि दिअतुभट्टण निक्खियादाण विणय सज्झाए । १६३ सच्छंदवत्तिया जेहिं, सग्गुणेहि जढा जढा । अप्पणो ते
आलोग ठवण भत्तट्ठभासपडलसेजराईसु ॥ गच्छसी परेसिं च, निच्च सुविहिया हिया ॥ जेसिं चायं गणे वासो,
दनस्थानानि ॥
(१४०-२-१०) सजणाणुमओ मओ। दुहा वाऽऽराहियं तेहि, निम्विकप्प-
१५६ जो जेण जमि ठाणंमि ठाविओ दसणे व चरणे वा।
सुहं सुहं ॥ नवधम्मस्स हि पाएण, धम्मे न रमती मती ।
सो तं चुअ तओ तंमि चेव काउं भवे निरिणो॥ (१४४-१-८) वहए सोऽवि संजुत्तो, गोरिवाऽविधुरं धुरं ॥ एगागि-
१५७ सब्वेवि मरणधम्मा संसारी तेण कासि मा सोगं।
स्स हि चित्ताइ, विचित्ताइ खणे खणे। उप्पज्जति वयंते
जं चऽप्पणोऽवि होहिति किं तत्थ भयं परगयंमि?॥
य. वसेवं सज्जणे जणे ॥
(१७३-१)
(१४७-१-२३) | १६४ वसिजा बंभचेरंसि भुजमाणी उ कादि उ । तहावि तं
१५८ अविओसियंमि लहुगा भिक्ख वियारे य वसहि गामे य । न पूइंति, थेरा अयसभीरुणो॥ तिव्वाभिग्गहसंजुत्ता,
गणसंकमणे भण्णति इहंपि तत्थेव वञ्चाहि ॥ (१५४-१-८) थाणमोणासणे रया । जहा सुज्झति जयओ. एगाणेग-
ग्र
REEN EdEv
भा
८
॥४६॥
वृहत्कल्पस्य
सूक्तानि
विहारिणां ॥ लग्ज यंभ च तित्थं च, मयंतीउ १७० आलोएतो वशति थूभादीणि व कहेति वा धम्म ।
नवोग्ता गरिमुन्नती, नहा अणमणादिहि ।। परिवहणाणुहण न यावि पंथमि उपउत्तो॥ (चक्षुलोलः)
जोषि दहिंधणो दुजा, इथिचिंधो हु केवली । वसते
(२४८-१-१४)
मोति गमी, किमु स्वीवेदसिंधणा? ॥ अलायं घट्टियं १७. इहपरलोयनिमित्तं अवि तित्यकरत्तचरमदेहत्तं ।
मार, फुगा सहमाया । कोवितो बहती वाही, सम्वत्येसु भगवया अणिदाणत्तं पसत्यं तु ॥ (२४८-२-१२)
त्यीयेगरि सो ममो ॥
(२००-२-१२) २७२ जा सालंवणसेवा तं वीयपयं वयति गीयत्या।
१६५ सामियोमवियाई अहिगरणाई तु जे उईती।
आलंबणरहियं पुण निसेवणं दम्पिय वेति ॥ (२५०-१-४)
ते पाया णायचा तेसि व पत्रणा इणमो ॥ (२२२-२-८) / २७३ संगं अणिन्छमाणो इहपरलोए य मुच्चति अवस्सं ॥
१६६ गगहोमाणुगया जीवा कम्मस्म गंधगा होति ।
(२५०-२-८)
गगादिगिसेसेण य बंधविसेमोवि अविगीओ ॥ (२३५-१-३) । २७४ छण्हं जीवनिकायाण, अप्पज्झो उ विराहो।
१.६७ जो पिलिमो परेणं हेऊ वसणस्स होइ कायाणं ।
आलोइयपडिकतो मूलच्छेज्जं तु कारए ॥ (२५८-१-२१)
नन्य न दोसं इच्छसि लोगेण समं तहा तं च ॥ (२३५-२-३) १७५ अप्पच्छित्ते य पच्छित्तं, पच्छित्ते अइमत्तया।
१६८ विमन्स विसमेवेद्र भोसहं अग्गिमग्गिणो ।
धम्मस्साऽऽसायणा तिब्बा, मग्गस्स य विराहणा ॥
मंगस्म पडिमंतो उ, तुजणस्स विवजण ॥ (२४०-२-२४) उस्सुत्तं च ववहरंतो, कम्मं बंधा चिकणं । संसार
११. य उपशमनालग्धिमान नेनोपशमितव्यः कलहः, नोपेक्षा च पवती मोहणिज्जं च फुवती ॥ उम्मग्गदेसणाए
विभया (अन्यथा) स्वशक्त. नैफल्यमुपेक्षानिमित्ता य, मग्गं विप्पडियायए। परं मोहेण रन्जिते, महामोहं
प्रायशितापात्तिमा
(२४०-२-१५) पकुब्धति ॥
(२५०-२)
FFEENPKeFE
सं
A
T.
८
॥४७॥
आगमीय-
बृहत्कल्प-
श्री व्यवहारयोः
सूक्तान
सुस्तावली
आ।
॥४८॥
+F_FEEH Fed__Ev
१७६ जति दोसो त छिंदति असति दोसंमि णिज्जरं कुणति । वन्तः आयुक्ता उपयुक्ता हिण्डंति-वाचनां च मुक्त्वा
कुसलतिमिच्छरसायणमुवणीयमिदं पडिक्कमणं ॥ (२५९-१-४) नास्त्यन्या परस्परं संकथा, चत्वारोऽनुपारिहारिकाः
१७७ एवं ठियंमि मेरं अट्ठियकप्पे य जो पमादेति ।
एकश्च कल्पस्थितस्तेषां पञ्चानामप्येक एव संभोगः,
सो वट्टति पासत्थे ठाणंमि तगं विवज्जेजा ॥ (२६०-१-९) यस्तु कल्पस्थितः स स्वयं न हिण्डते तस्य योग्यं भक्त-
सरिकप्पे सरिछंदे तुल्लचरित्ते विसिट्ठतरण वा ।
पानमनुपारिहारिका आनयन्ति (२६३-२-१५)
माहहि संथवं कुज्जा नाणीहि चरित्तगुत्तेहिं ॥ मध्यम-
अथ व्यवहारसूक्तानि
तीर्थकृतां महाविदेहेषु च तीर्थेषु नास्ति परिहार-
कल्पस्थिति
(२६१-१-११)
तृतीयोद्देशके
१७८ यावद्भिः पारिहारिकगण ऊनस्तावत्साधुन् उपसंप-
१ जाया पितिवसा नारी, दत्ता नारी पतीवसा ।
दर्थमागतानां मध्याद्गृहीत्वा गणः पूर्यते, ये शेपाः विहवा पुत्तवसानारी, नत्थि नारी सयंवसा॥ (३०४-१-४)
ते पारिहारिकतपस्तुलनां कुर्वन्तस्तिष्ठन्ति, ते च २ जायं पिय रक्खंती मात पिय सासु देवरा दिण्णं ।
पारिहारिकैः साधं तिष्ठन्तोऽपि अविरुद्धाः ॥ (२६३-१-९) पिति भाय पुत्त विहवं गुरु गणिणी य एव अजंपि ॥ या एगाणि
१८० यदि नव जनाः पूर्णाः ततः पृथग् गणो भवति, अथापूर्णा या य पुरिसा सकवाडं घर परं तु नो पविसे ॥ (३०४-१-१)
स्ततः प्रतीक्षाप्यन्ते यावदन्ये उपसंपदर्थमागच्छंति । ३ आयारे वट्टतो आयारपरूवणे असंकेओ।
(२६३-१-१३) आयारपरिभट्ठो सुद्धचरणदेसणे भइओ (३१४-१-१४)
१८१ अनुपरिहारिकाः पारिहारिकाणां भिक्षादी पर्यटतां ४ संघो गुणाण पाओ संघो य विमोयगो य कम्माणं ।
गोपाला इव गवां पृष्ठतः स्थिता नित्यमुक्ताः प्रयत्न । रागहोसविमुक्को होइ समो सधजीवाणं । (३१४-२-५)
BEHrdF#v
गः
८
॥४८॥
व्यवहारस्य सूक्तानि आगमीयसु- भाषितानि मागर्माग- मुक्ताबन्दी मो ': गगलामिया रोप्रो हो। समणमगाओ। अणणाएँ जिणिंदाणं जे ववहार ववहरति ।। (३१७-१-१०) कन्ने नियमकारी मारिटिय कारगो संघो॥ (३१३.२-९) | १४ पते उ कज़कारी तगगए. आसि तम्मि उ जुगम्मि । ६ आगामी बीमामा सीयघरसमो य होद मा भाहि। जेहिं कया वयहारा अक्खोभा अन्तरजेसु ॥ ३१७-१-१५ गपितिमामाणोमो मरण तुमचेसिं॥ (३१५-१-६)/२५ परिवार इहि धम्मकह वादि स्वमगे तहेवऽहमिहिं। - मीमो पदिमानो या कुल गण मघो न सोग्गति नेति । विजा रायणियाए. गारवा इत्ति अट्टहा होइ॥ (३१.८-२-३) २ मगरणजोगा ने मंमा रिमोएंति ॥ (३१५-१-२४) | २६ न दु गारवेण सका वयह रिउ संघमझयारम्मि । ८ मीमो पवित्रानो वा आयरिनो या न सोग्गई नेय। नासेर अगीयत्यो अप्पाणं चेव कजं तु ॥ (३१९-१-३) गरणजोगा ते मंमाग विमोपति ॥ (३१५-१-२) इत्यागमीयसुक्तानि १. गिहिसंग जहि मंयमसघायगं उवगओ "। अथागमीयसुभाषितवाक्यानि पाणणयमार्ग मंधाय तो इयर मंघो। (३१५-२-७) | १ सुधोतं शुद्धं निर्मलं जलानुगतं । (विशे० ५७३) १. नाणचरणमवार गगहोसेहि जो विसंघाप । २ कि? 'विघ्नः' अन्तरायो निर्घातादिभिजायते?, आदि- पदी निमिंगाम अगाणं गेलियोन से संघो (३१५-२-३) शब्दादिग्दाहादिपरिग्रह', 'तस्य' इन्द्रस्य परमैश्वर्ययुक्त- २. पाचगणनंगगर्य रागहीनहिं जो पिथिए। त्वेन विनानुपपत्तेरिति भावना, अथ वर्षति ऋतुसमये गांभमिरी ममा नउग्गगतं रणवदग्ग ॥ (३१५.२-७) गर्भसघात इति वाक्यशेषः। (द०-६३) १. Tण लहान मोवि य न लभते चरितं तु ३ अशक्यप्रत्युपकाराश्च भगवन्तो धर्माचार्याः (ठा०-१२७) मागणार. तिलगमायणाए. य ।। (३१५.२) ४ जल्लेसाद दवाई परियाइत्ता कालं करे तल्लेसेसु उय- १३ लोगय अफिी परलोप युग्गई भुया तेसि । (भ०-१८८) सं है ॥४०॥ . वजह।
&
पुरुषाः।
आगमीय-
सुस्तावला
आगमीय-
सुभाषिता-
नि संग्नह-
श्लोकाश्च
आ।
op HA AREAK
॥५०॥
ग
५ प्रणिपतितवत्सलाः प्रणम्रजनहितकारिणः खलु उत्सम-
अन्वीयतेऽन्विते नीतिस्तेनैतेषामयं क्रमः॥ (उत्त० ११-५)
(जं० २४७) | ५ शुद्ध द्रव्यं समाश्रित्य, सड्ग्रहस्तदशुद्धितः।
अथागमीयसंग्रहश्लोकाः
नैगमव्यवहारौ स्तः, शेषाः पर्यायमाश्रिताः॥
१ पिंडे उग्गमउप्पायणेसणा [सं] जोयणा पमाणं च ।
अन्यदेव हि सामान्यमभिन्नशानकारणम् ।
इंगाल धूम कारण अट्ठविहा पिंडनिज्जुत्ती ॥ (पि०१-१०)
विशेषोऽप्यन्यमेवेति, मन्यते नैगमो नयः ॥
२ उभयमुहं रासिदुगं हिट्ठिलाणंतरेण भय पढमं ।
सद्रुपतानतिक्रान्तस्वस्वभावमिदं जगत् ।
सत्तारूपतया सर्व, सड्गृहन् सङ्ग्रहो मतः॥
लद्धहरासिविभत्ते तस्सुवरि गुणित्तु संजोगा ॥ (पि०२१-२२)
व्यवहारस्तु तामेव, प्रतिवस्तुव्यवस्थिताम् ।
३ पयसमदुगअब्भासे माणं भंगाण तेसिमा रयणा ।
तथैव
दृश्यमाणत्वाद्, व्यवहारयति देहिनः ॥
एगंतरियं लहुगुरु दुगुणा दुगुणा य वामेसु ॥ (पि० १५३-२०)
तत्रर्जुसूत्रनीतिः स्यात्, शुद्धपर्यायसंस्थिता ।
४ उपक्रमोऽथ निक्षेपोऽनुगमश्च नयाः क्रमात्
नश्वरस्यैव भावस्य, भावात्स्थितिवियोगतः ॥
द्वाराण्येतानि भिद्यन्ते, द्वेधा धा द्विधा द्विधा ॥
अतीतानागताकारकालसंस्पर्शवजितम् ।
उपक्रम उपक्रान्तिर्दूरस्थनिकटक्रिया ।
वर्तमानतया समजुसूत्रेण सूयते ॥
निक्षेपणं तु निश्पो, नामादिन्यसनात्मकः ॥
विरोधिलिङ्गसङ्ख्यादिमेदाद्भिन्नस्वभावताम् ।
सूत्रस्यानुगतिश्चित्राऽनुगमो नयनं नयः ।
तस्यैव मन्यमानोऽयं, शब्दः प्रत्यवतिष्ठते ॥
अनन्तधर्मणोऽर्थस्यैकांशेनेति निरुक्तयः॥
तथाविधस्य तस्यापि, वस्तुनः क्षणवृत्तिनः ।
न्यासदेशागतं शालं, न्यस्यते न्यस्तमेव तत् ।
बूते समभिरूढस्तु, संशामेदेन भिन्नताम् ॥
म
भा
भा
ग:
॥५०॥
आगमीय-
संग्रह-
श्लोकाः
श्री.
आ
मनारी
मा
पकस्यापि यनयांध्यं, सदा तत्रोपद्यते ।
अणण्हए तवे चेय, योदाणे अकिरिया सिद्धी । (१४१-१)
क्रियामेन भिन्नत्यादेवंभूतोऽभिमन्यते ॥ (ठा० ३९३-४) | १४ किमियं रायगिहंति य उज्जोग अंधयार समए य ।
६ दुवाउप. उदिन आहार कम्मवनलेम्मा य ।
पासतिवासिपुच्छा रातिंदिय देवलोगा य ॥ (२४८-१४)
माराममकिरिया ममाउण चेव योद्धया ॥ (भ० ४१-४) | १५ महवेदणे य वत्थे कहमखंजणमए य अहिंगरणी।
, पाहागांमु ममा कम्मे बने तहेव लेसाए ।
तणहत्ये य कयल्ले करण महावेदणा जीवा ॥ (२५२-१५)
गिगणाप हिग्गिाए आउगउववत्तिचउभंगी। (३३-२)/१६ तमुकाए कप्पपणए अगणी पुढवी य अगणिपुढवीसु ।
८ कानिया उपचिया उटीरिया बेदिया य निजिन्ना ।
आऊतेऊवणस्सा कप्पुवरिमकाहराईसु ॥ (भ० २७९-२)
आतितिए नउमेदा नियमेटा पच्छिमा तिन्नि ॥ (५३-१०) | १७ संविनिष्ठैव सर्वाऽपि, विषयाणां व्यवस्थितिः । संवेदनं
१. तारण उदीनि उवमामेति य पुणोवि वीएणं ।
च नामादिविकलं नानुभूयते ॥तथाहि-घटोऽयमिति नामै-
यानि निजति य पदमचउत्येहि सत्रेऽपि ॥ (५९-११) तत्, पृथुवुनादि चाकृतिः। मृद्रव्यं भवनं भावो, घटे
" का पानी का संघा कइति व ठाणेहि बंधई पयडी।
दृष्टं चतुष्टयम् ॥ तत्रापि नाम नाकारमाकारो नाम नो
काय पडी अणुभागो कायिहो कस्स? (६३-१) विना तो विना नाम नान्योऽन्यमुत्तरावपि संस्थिती॥
पुगि द्विनि गोगाहण सगर संघयणमेव संठाणे ।
मयुराण्डरसे यद्वद्वर्णा नीलादयः स्थिताः ।
कम्पा न्ट्रिी पागे जोगुवोगे य दस ठाणा ॥ (०८-४) सवेऽप्यन्योऽन्यमुन्मिश्रास्तद्वन्नामादयो थटे ॥ (जं० १३-१)
१२ गण! कमायर मरण येउब्धियः तेयए य आहारेट।
इत्यागमीयसंग्रहश्लोकाः
हालिग ने भरे जीवमगुस्साण सत्तेव ॥ (१२९-२३)
मपणे पाणे ग गिरणाणे, पच्चरसाणे य संजमे । इत्यागमीयसूक्तावलिरसुभाषितसंग्रहश्लोकाः३
FFEE Hr k ched Ev &
॥५१॥
. आगमीय- श्री अथ नन्दीलोकोक्तयः लोकोक्ती आ अहिंसाव्यवस्थितः तपस्वी । (४७-१) ग पात्रमायान्ति सम्पदः । (८१-१४) ॥५२॥ मो इस्ती हस्तिना प्रेर्यते । (१५०-२) द्धा शानं प्रत्ययसारम् । (१६०-९) हन्यतामेप दण्डेनाश्वः । (१६३-१८) फस्यापि दूरे शब्दः । (१७२-४) दूरे शब्दः श्रूयते । ( ९) न वयं प्रत्यासन्ना अपि त्वदीयं वचः श्रृणु- मः पवनस्य प्रतिकूलमवस्थानात् । (१७२-१४) अथानुयोगद्वारलोकोक्तयः भभाषक पवाय द्रव्योऽसाग्वचनत्वात् (१४३-१) प्रस्थकादिग्य पुखीकनस्तिष्ठति । (१५२-१, अथागमीयलोकोक्तयः तत्किमपीदं भवद्भिः कृतं यद्भवन्त एव कुर्वन्ति नान्यः कश्चिदिति । (२१८-१०) लोके च पूर्वोक्तावस्थास्नु सर्वत्र प्रस्थक- व्यवहारो दृश्यतेऽतो व्यवहारनयोऽप्येव- मेव प्रतिपद्यत इति भावः । (२२३-२४) लोकेऽप्येवं व्यवहतिदृश्यते, यथा कश्चि- दाह-मदीयदासेन खरः क्रीतः, तत्र दासोऽपि मदीयः खरोऽपि मदीयः, दासस्य मदीयत्वात् तत्क्रीतः खरोऽपि मदीय इत्यर्थः । (२३६-२) आफण्ठपूरिता अपि हि लोककल्या भृता उच्यन्ते । (२३१-१९) अथावश्यकलोकोक्तयः तथा च लोके वक्तारो भवन्ति-अमुत्र मे गतं मनः इति । (१३-९) नन्यनुयो- मणसा देवाणं वायाए पत्थिवाणं । श्री गद्वाराव (६३-१४) आश्यकानां ओसीसए सप्पो जोयणसए विज्जो कि ग||लोकोक्तयः करेहिति?। (६४-११) पिउं ते जीएणं पगंपि तिलं न खामि । (९०-६) जो करेइ सो पसंसिजइ सब्बो(यो) लोगववहारोत्ति । (११८-७) राया करेइ दंडे । (१२७-१७) जितो भवान् (कपायैः) वर्धते भयम् हे (तेभ्यः) । (१५७ -१६) अग्निकुमारा वदनैः खलु अग्निं प्रक्षिप्त- वन्तः, तत एव निवन्धनाल्लोके 'अग्निमुखा वै देवाः' इति प्रसिद्धम् । (१६९-६) श्रावका देवान् अतिशयभक्त्या याचि- तवन्तः. देवा अपि तेषां प्रचुरत्वात् महता ॥५२॥ EH KhdEEV I no FÅ भा ८ - पन्नेन याचनाभिना प्रा:-आहोयानका उसोयं करिस्सामि भघकारतर कयं । हो पानका हनि, तत एव हि यानका (३०२-१५) रदाः । (१६२.-१३) पुरिसो या पुष्यं कामभोगे विप्पजहति, जाति गृहित्या म्यगृहेषु स्थापितवन्तः, कामभोगा या पुर्व पुरिसं विप्पजहयति । श्री नेन कारणेन 'माहिनामय इति । (३५७-१५) आगीग- (१९९-१७) मल वा परवुद्धिमान्धप्रदर्शनेन । मोगा भयमाणमलति । (१७३-२०) (३७७-३) जारमणमो याहि नारा तिगिरणामित्ति। । अणुकपाए नामरिमा रायाणो । (२२५-८) (३७८-१८) R समेन निमिसन-अनेन कारणेन मगदं पामत्थाई अकल्लाणमिसा । (३८५-१२) प्रारम्भम, भनेन कार्यजेत्यर्थः ततभ भव सारियं रक्जासि । (३९४-२) त्यनावालकायम् । (२८०-१४) न शम्यं त्वरमाणे प्राप्तुमर्थान् सुदुर्ल- लोपि गयागतिलक्षणं-म्यी य घडो भान् । भायां च सपसम्पन्नां, शत्रणां च चूनों दुमोति नीलोप्पलं लोगमि । पराजयम् ॥ (३९९-११) गः जारी गरेपणोति य विगप्पनियमादओ उंमपति लोगो खजइति । (४१३-१) ८मलिया ॥ १ ॥ (२८१-२२) सघ सुब्बा एयं-मेहनासमा हवंति लोगो कामिगणामियो। रायाणो । भरियाई भरति ददं रित २* FREFH ENEVA-COM जत्तेण यजेर॥ १॥ (४१३-१५) जले नटुं जले धेय लम्भर । (४१४-११) नियहियव्या य पापणत्ति (११४-३) वीरभोजा पुहवी । (४३४-५) आवश्य- यस्तुतस्तुत्ययलयोविचारः धेयान् । (४५१-२०) मो लोकोक्तयः फलं अस्थि मणषिसुखीए । (५२५-२१) पुण्यफलो जिनगुणसझल्पः । (५२६-११) कलिणा कली यस्सउ । (५७७-२२) णाणायट्ठा विस्खा । (६२८-१९) जइस्स न कप्पई दिक्सा । (६२८-२०) माउटे युज्य गुज्मया? । (६३३-४) जा मए गए देश तो देर । (६९४-६) जोसूरोयीरो विकलो सो पुण रजं दिजा। (७०३-८) को मुहो ते वाओ वार । (७१२-२) वंदामि निमित्तिगममणेति । (७१२-५) H५३॥
श्री- आगीय- लोकोक्ती ।। ५४ ॥ FEEN # NECE पुणेण रजं लभा । (७१३-२) कत्तिो धम्ममासो। (८०३-२५) श्री जावजीवाए कत्तिो । (८०४-२) सवारंभपवित्ता कह लोगं पत्तियाविति । (८१८-३) जाणतो सुहं परिहरति । (८४७-७) अर्द्ध कुकुट्याः पच्यते, अर्द्ध प्रसवाय दा कल्प्यते । (८५१-१) अथ विशेषावश्यकलोकोक्तयः यहुविग्घाई सेयाई । (१७-६) न हि शुक्लं शुक्लीक्रियते, नापि स्निग्धं स्नेह्यते (२८-३) भा वण-पिण्डी-पादलेपादिके लोकव्यवहारे उपयुज्येत? । २९-१०) लोके सर्वत्र तुल्यनामधेयाः याह्यः पृथु- बुनोदराऽऽकारोऽर्थोऽपि घट उच्यते । (३६-३) मुण्डितशिरसो दिनशुद्धिपर्यालोचनम् । (४६-१) शान्तिकरणप्रवृत्तस्य वेतालोत्थानम् । (७८-८) चिन्तया वत्स ! ते जातं शरीरकमिदं कृशम् । (१३३-११) न य रूढी सञ्चिया सव्वा । (२४१-२) लोकेऽपि हि यो विशेषः सोऽप्यपेक्षया सामान्यम् यत्सामान्य तदप्यपेक्षया विशेष इति व्यवहियते । (१६९-१८) संशयादयोऽशानम् निर्णयस्त्वयाधितो शानम् । (१८८-१५) वक्खाणओ विसेसो न हि संदेहादलक्ख- णया । (२०५-२) वक्तारो भवन्ति-'कटुकस्य, तीक्ष्णादेर्वा वस्तुनः संयन्धी अयं गन्धः' इति । 1050 to 4. A भी (२०६-१) लोकेऽपि सतामाकाशादीनां पर्यायविशे. पाऽऽधानापेक्षया करणस्य रूढत्वात् । श्री आवश्यक- (२३७-५) आ विशेपाव- आकाशं कुरू, पृष्ट कुरु, पादौ कुरु । श्यकयो- (२३७-६) मो लोकोक्तयः जो जहा वट्टए कालोतं तहा सेव वानरा। (४१०-२०) तथा च वक्तारो भवन्ति 'अमुकेन नक्षत्रण अमुकेन ग्रहेण चेत्थमित्थं च गच्छता विनाशितः कालः' । (४३६-४) अरण्ये रोझानां लवणदानार्थम् । (४३९-१३) पारण पुव्वसेवा परिमउई साहणम्मि भा ॥५४॥ गुरुतरिया। (५३४-१) दासत्तं देइ अणं। (५७०-२) दिति कसाया भवमणतं । (५७०-२) ८ 4 -- आ द्धा र आ7 Eruी तमकारणामा प्रिय (८५३-१६) श्री परेना (५८.८) जावन्तो वयणपहा तावन्तो वा नया । मीग- मंगोरो नाणचरणसंधाओ । (५९१-२) (९२२-१४) तर जीवितं पियामि (२०७-२८) यथा वीरो महावीर इति । (९३३-८) गोकोको प्राममोपेन यदुन्यते तत् क्रियमाण : यथा भीमो भीमसेन इति । (९३३-१०) मोन मल परिणती मुपयति । (०१२-१०) नाकारणंति कजं । (९४१-६) अनुतनीय गुरूणां वचनम् । (६१२-१०) सर्वनयात्मकं हि भगवद्वचनम् । (९४२-३) निणिरोपति रयणाद। (६२०-११) प्रामो दग्धः, पटो दग्धः । (९४९-१६) प्रमोरं देवाणं दमणं । (६२१-२५) बहुजणनाओऽवसिओ होही अगेज्ज्ञप- गंपुढारिन डाया यहा । (६२८-२०) पखोत्ति । (९९३-२) पयालिय गुण-दोमो जोग्गो जोग्गस भावाओ कि वो गुरुयं । (१०१८-४) भामेजा ! (३३८-२) शक्यमेव धनुष्ठानं विधीयते नाशक्यम् । जान नर दधि । (१४-१२) (२०६७-९) जापित शिपम' मृत मुम्भकम् । लोकव्यवहारे सांप्रतमल्पस्तन्दुलः, प्रचुरो (७४४-१३) गोधूमः, संपन्नो यवः' इत्यादावनेकमप्येक- दारिमागगि म । (७५७-१) मुच्यते । (११७२-४) जोर रांग: बार कालगन इत्युच्यते । न हि दिजर आहरणं पलियत्तियकन्न- हत्यम्स । (१२१३-१) 'जीवति पारद: 'जीवति विषम् 'जीवत्य- श्री विशेषावश्य भ्रकम्' जीवति लोहम् । (२३२१-२४) कौघ- असंजमजीवियमविरयाणं । (१३२२-१६) नियुक्त्यो- अथ ओपनियुक्तिलोकोक्तयः मोर्लोिकोक्तयः महिट्वियं चरणं चारित्तरक्खणट्ठा जेणियरे तिन्नि अणुओगा । (८-२६) अल्पं गोब्राह्मणं नन्दति । (१८-८) मज्झवला साह । (७१-१३) सं ते स पिता भवति? येन रोदिपीति । (७२-१९) || हे जोगंमि चढमाणे अमुगं वेलं गमिस्सा- मो । (७३-१२) घेश्यासमीपे वसतां लोको भणति-अहो तपोवनमिति । (८१-८) ॥५५॥ कम्मं निव्वाहि होउ । (९८-३) भा गः ८ श्री- आगमीय- लोकोक्तो ॥५६॥ प्रथमालिकार्थ वा यो गतस्तस्य वा हस्ते संदिशन्ति (१०१-२५) श्री तस्य हस्ते संदिशति । (१०२-१६) रात्री दक्षिणाया दिश उत्तरायां दिशि देवाः प्रयान्ति (इति) लोके श्रुतिः। (१२५-९) मो मोहनरसो भयेन ह्रियते । (१५३-१७) द्धा वक्तारो लोके दृष्टाः, यदुत जीवोऽनेन हिं- सितो-विनाशित', तथा घटोऽनेन हिंसि- तो-विनाशितः । (२२१-१०) अथ दशवैकालिकलोकोक्तयः हे शास्त्राणि चादिमध्यावसानमङ्गलभाजि भवन्ति । (२-२०) पए उवसंता तवस्सिणो असञ्ण वयति। (१०-२२) क्षेत्रे दानादि सफलम् । (५८-१८) कथं नु स राजा यो न रक्षति ? (८५-२०) कथं नु स वैयाकरणो योऽपशब्दान् प्रयुंक्ते । (८५-१०) न सा महं नोवि अहंपि तीसे । (९३-१६) पृथक्कर्मफलभुजो हि प्राणिनः । (९४-९) घुणक्खरमिव । (१११-१०) घरट्टभ्रमणकल्पम् । (११४-२५) शिष्टाचरितो मार्गः शिष्टैरनुगन्तव्यः । (१२७-४) पूर्व निरामयोऽहमासंसप्रतिसामयोजातः, सामयो वा निरामय इति । (१३१-१२) दह्यते गिरिगलति भाजनमनुदरा कन्या अलोमा एडकेति । (२०९-१) घुणाक्षरन्यायः । (२१०-२७) अचक्खुओ व नेतारं, बुद्धिमन्ने उ ते गिरा। (२१२-२८) 'देहे दुःखं महाफलं, संचिन्त्य । (२३२-१०) ठिो अठावई परं । (२५६-२५) गिहिजोगं परिवजए जे स भिक्खू । (२६५-२६)| आ ओघ- पुढविसमे मुणी हविजा । (२६७-३) ग | नियुक्ति- पुराणः पतित इति कुत्सित-नामधेयम् । (२७६-२६) मो दशवैका- अनुस्रोतःसुखो लोकः । (२७९-१७) लिकयो- विपं मृत्युः दधि त्रपुषी प्रत्यक्षो ज्वरः। रोकोक्तयः (२७९-२०) | सं आयुर्घतं तन्दुलान्वति पर्जन्यः । (२७२-२२) विहारचरिआइसिणं पसत्था । (२८०-२) असंकिलिटेहिं समं वसिज्जा । (२८०-७) | भा अप्पाखलु सययं रक्खिभब्वो। (२८२-१३)||गः जहा लोगे अमेहिं अणुगत तन्भं अभं- तरओ भणइ एवं सोवि कामभोगपिवा ॥५६॥ REFER OF VERY --5444. A प्रयोचराध्ययनलोफोक्तपः २ दायका लिकपिट- नियुक्य- तराभ्य- पनानां मा - लोकोक्ती ग . मो लोकोक्तपः सा सं साप परियाणगतो परिजमतो भण्णह । निवेधते । (१२२-२४) श्री- (द० चू० १४) दुःखसहायध स उच्यते यो दु.खप्रती- कारसमर्थः । (१२२-२४) कथं तु राजा यो न रक्षति कंध तु आगमीय-आयाकरणः शन्दन घुयात् । (द० चू० ३४) लोके चटुकारिण पते जन्मान्तरेऽप्यदत्त अथ पिण्डनियुक्तिलोकोक्तयः दाना आहारार्थ भ्यान यात्मानं मो दर्शयन्तीत्यवर्णधादः । (२३१-२) ॥ ५७॥ नसल्वकामी मण्डनप्रियो भवति । मच तेषां सर्वेषामपि प्रायो भगिनीपति.। (११-२६) । (१३५-२) भवति च तत्कार्यत्वात्तच्छब्देन व्यपदेशो पापाजीविनः पापेन-विद्यादिना परद्रोह. यथा दम्मो भक्षितोऽनेनेत्यादौ । (३७-४) करणरूपेण नीवनशीला मायिनः-शठा प्र! मनोमाहारभोजनमिनदंप्तया । इति लोके जुगुप्सा । (१४२-५) (४४-१९) लोके एवं श्रुतिः-यदि कुमारी ऋतुमती जो उ असम साहर किलिस्सा न तं भवेत् तर्हि यायन्तस्तस्या रुधिरबिन्दयो च साहेई । (८६-१९) निपतन्ति तावतो वागन् तन्माता नरकं न य मरव्या उ गुणा । (८६-२६) याति । (१४५-७) दुल्लभयं खु सुयमुह । (१२२-१०) जं संक्रियमावन्नो । (१४५-७) यो दुःखसहायो भवति तस्मै दु.खं पत्थ पुण रोगह । (१७९-२०) लोऽपि हस्तिन्यम्य च योरपि राहो रटिः । (३२-१९) घृप्यतां कलिना कलि' । (५०-20) न चिट्ठ गुगणंतिप । (५८-२१) कियधिरमयमजनमोऽम्मामिग्नुपाल. नीयः । (६३-१) कर्मकृतं लोकयचित्र्यम् । (३०-४) यत्कर्म कारयिष्यति नत्कारिष्यामः ! (14. नह यसति मोपितः (७-६) भसमाणो चर मिक्यु । (१७-१८) न य वित्तासए परं । (२५८-१७) भकासज परो भिक्षु । (१११-६६) दमो ण संजले भिारत । (१९४४) नधि जायसन नामुनि 11-12) । है RAEENA AAS मा el ||५७॥
श्री- आगमीय- लोकोक्ती आ। आ ग ॥ ५८॥ र नत्थि किंचि अजाइयं । (११६-१०) गृहवासो वहुसावधः । (११७-३) श्री में अणिजिउ कहं मम सहा खाहिसि। (११८-१०) परस्स लाभो न गिहियव्यो । (११९-७) अदीणो ठावए पणं । (११९-१४) मो वेएज निजरापेही । (१२३-६) द्धा जल्लं कारण धारण । (१२३-६) न तेसिं पीहए मुणी । (१२४-९) सं जं मए गहियं तं सुगहियं । (१७९-१) काका नीयते । (१८४-२१) स पुत्वमेव ण लमेज पच्छा । (२२४-५) विसीदति सिढिले आउयंमि । (२२४-६) भा खिप्पं न सकेइ विवेगमेउ । (२२४-२४) आयाणरक्खी चरमप्पमत्तो। (२२४-२५) रक्खेज कोहं विणएज माणं । (२२६-११) मायं ण सेवेज पहिज लोहं । (२२६-११) कंखे गुणे जाच सरीरमेए । (२२७-१९) मृतं कुसुम्भकमरञ्जक, मृतमन्नमव्यञ्ज- नम् । (२२९-१७) स्वकृतकर्मफलभुजो हि जन्तवः । (२४४-१३) ण संतसंति मरणंते, सीलवता बहु- स्सुआ । (२५३-८) जावंतऽविजा पुरिसा सव्वे ते दुक्खसंभवा। (२६२-१३) अप्पणा सच्चमेसेज्जा । (२६४-६) मित्तिं भूएहिं कप्पए । (२६४-६) अत्तट्टा सच्चमेसेजा । (२६४-१२) ण कंखे पुवसंथवं । (२६४-१७) अप्पमत्तो परिव्वए । (२६८-३) पुव्वकम्मक्खयट्टाए इमं देहमुदाहरे । (२६८-१३) कालकंखी परिवण । (२६८-२३) कडं लध्धूण भक्खए । (२६८-२३) उत्तराध्य- निरवेक्खो परिव्वए । (२६९-६) यनस्य गामे अनियओ चरे । (२६९-२१) श्री एगोऽत्थ लभते लाभं । (२७८-१४) लोकोक्तयः दुल्लहा तस्स उम्मजा अद्धाए सुचिरा- दवि । (२८०-१६) मो कम्मसच्चा हु पाणिणो । (२८१-९) अद्दीणा जंति देवयं । (२८२-१) जिच्चमाणो न संविदे । (२८२-१२) कुसग्गमित्ता इमे कामा । (२८३-१३) सं इह कामानियट्टस्स अत्तट्टे अवरज्झति । (२८४-४) सुच्चा नेयाउअंमग्गंजं भुजो परिभस्सति। हे (२८४-४) भा ॥५८ ॥ अहम्मिटे नरएसूववज्जइ । (२८५-३) धम्मिटे देवेसु उववजइ । (२८५-४) अबालं सेवए मुणी । (२८५-५) ग्र गः ८ ग - ८ , उत्तगय. सामोरयः ग . रयरहा तुझा आणाभोजा। (२८८-१) जीवित्तए बटुपशवायए । (३३५-३) श्री धी पासमाणो न लिप्पई । (२९१-४) दुल्लभया कारण फासया । (३३७-२) आगमीय-या दुप्परिशया इमे कामा । (२९२-३) से सव्वसिणेहवजि । (३३८-२४) लोकोक्ता टुप्पूरए, इमे आया । (२९६-१९) मा वंत पुणोवि भाविए । (३३९-५) खेलंति जदा व दासेहिं । (२९७-११) बुद्धे परिणिध्वुए चरे। (३४१-१२) मो, इत्या विप्पजहे अणगारे । (२१७-२४) संति मग्गं च वूदा । (३४-१२) ॥ ५९॥ धा. वसकर्मफलभुजो हि जन्तवः। (३१०-१२) मित्तिजमाणो वमति । (३४५-१७) पियं न विजई किंचि । (३१०-१५) सुय लक्ष्ण मजद ।। जिणित्ता मुहमेहति । (३१३-२२) सुप्पियस्सावि मित्तस्स रहे भासर अप्पाणमेव जुजाहि । (३१३-२२) पावगं । (३४५-१८) सव्यमप्पे जिए जितं । (३६३-२३) अप्पियस्मावि मित्तस्स रहे फलाण ६. कलं अग्घर सोलमि । (३१५-२५) भासद । (३४५-२२) इच्छा ८ भागाससमा धणंतया । सहसा यहुमंडिए जणे । (३५४-१८) (३३६-२०) : महप्पसाया रसिणो हवंति । (३६७-२१) पडिपुग्नं नालमेगस्स । (३१६-२१) नहु मुणी कोवपरा हवंति । (३६७-२३) संकापेण विहम्मसि । (३१७-१४) न टीसई जाइविसेस कोई। (३४९-२२) समयं गोयम ! मा एमायण । (३३३-१३) कहं सुजट्ट कुसला वयंति । (३७१-२) सवं सुचिणं सफलं नराण । (३८४-१६ फराण फम्माण न मुफ्णु भत्धि । ધt (३८४-17) मुचीण प्रोपितवतम् । (३८४-२२) पव्यजा हु दुपसं । (३८५.२८) इयो सय पशणुदोर दुक्यं । (३८८-१८)मो फत्तारमेव अणुजार फम्म । (३८८-६८) भोगा इमे संगकरा भवति । (३५०-७) न भिक्षुणो मग्गमणुय्चयामा । (३९.१-२॥ न यावि भोगा पुरिसाण निथा । (३९.१.) गं वाणी अणत्याण र पाममांगा। (३९५-१५) साहादि रक्सो लहर समादि। (20७६) दुफ्वं तु मिक्लारिया विधागे। (४७६.२)/८ रको टु धम्मो नरदेव ! ताण (४५८-८) - भा. . ८ श्री. आगमीय- लोकोक्तो । था ग ॥६०॥ जातस्य हि ध्रुवो मृत्युः । (४०८-२४) वियाणिया दुक्खविवणं धणं । रयाई खेविज पुराफसा । (४८५-६) उज्झमार्ण न धुज्झामो, रागहोसग्गिणा (४६६-२) परीसहे आयगुत्ते सहिजा । (४८५-७) उत्तराध्य- भी जगं । (४०९-९) ममत्तवध च महाभयावहं । (४६६-२) निव्वाणमग्गं विरए उये । (४८५-८) श्री यनस्य संकमाणो तणुं चरे । (४०९-१३) माणुस्सं खु सुदुल्लहं । (४७३-१५) विवित्तलयणा भइज ताई । (४८५-१०) छोकोक्तयः जो विजाहिं न जीवई स भिक्खू । यत्राकृतिस्तत्र गुणा वसन्ति । (४७३-१७) मांसेनैव मांसमुपचीयते । (४९०-२६) (४१६-१६) गुणवति धनं ततः श्रीः श्रीमत्याशा ततो णेउरपंडियाक्खाणययं । (१९६-३) मो ठिओ उ ठावए परं । (४३०-३) राज्यम् । (४७३-१८) सव्वसत्तृ जिणामहं । (५०४-११) खा कि नाम फाहामि सुपण । (४३२-१७) अप्पणा अणाहो संतो कहं नाहो भवि नमो ते संसयाईय ! सवसुत्तमहोयही ! दा र भुश्या पिया सुह सुअई । (४३३-७) स्ससि । (४७३-२२) (५११-९) र अणिधे जीवलोगंमि कि हिंसाए पस सीयंति एगे वहुकायरा नरा । (४७७-८) न वि मुडिपण समणो, नकारेण जसि? । (४४०-८) न वीरजायं अणुजाइ मग्गं । (४७७-१०) भणो । न मुणी रणवासेणं, कुसची. म जीवियं चेव रूवं च विज्जुसंपायचंचलं । चरिज भिक्ग्यू सुसमाहिइदिए । रेण न तावसो ॥ २९ ॥ (५२५-४) हे (४४०-९) (४८४-२४) समयाप समणो होद, वंभचरेण भणो। भा असासा सरीरमि रदं नोवलभामह । कालेण काल विहरिज रट्टे । (४८४-२४) नाणेण य मुणी होइ, तवेणं होर तावसो भा (४५३-२०) सीहो व सहेण न संतसिजा । (४८५-१) ॥ ३० ॥ (५२५-५) ॥६० ॥ इहलोगे निप्पिवासस्स नत्थि किंचि वि । न सव्व सव्वत्थऽभिरोभइजा । (४८५-२) कम्मुणा वंभणी होर, कम्मुणा टोर दुकरं । (४५८-१) अणेग छंदामिह माणवेहिं । (४८५-३) । खत्तियो । लाम.HE. -- - गम गः ८ त । पामो फरगुणाहोर, मुदो हवा कम्मुणा !! ३१ ॥ (१२५-६) श्री नामदग्ना याग्गिणो। (५२६-१५) 'आगमीय-मा मोगी भमा संगारे । (५३०-७) लोकोको गमोगी शिपमुबई । (५३०-७) मो गलेरो होर भोगेमु। (५३०-७) प्रमोगी नोपलिपई । (५३०-३) निमोभते!.येयान व मजमाप । (५३६-२) मंम्मिनभातुभांगे आदित्ये समुत्थिते न ममुत्थिने । (५३६-१३) गगा धनमचिन्तितम् । (१२२-१३) प्रामणा पायाना वशिष्ठोऽप्यायातः । (१२४-१५) गः गिविमनायो मुणिणं पसत्यो । (३२५-२) ८ कामागिदिमांगुर । (३२५-१३) न पर विधयः सुमंगृहीता भवन्ति येगा लक्षणं प्रपञ्चश्वोच्यते । ६३५-११) प्रामः समागतः। (७०१-१३) अथाचारांगलोकोक्तयः अस्माकंयावज्जीवमनाकुट्टिः। (२१-१५) वीरभोग्या वसुन्धरा । (२६-१९) दण्डभयाच सर्वा प्रजा बिभ्यति । (२६-१९) पणया वीरा महावीहिं । ४३-२४) वीरेहिं पयं अभिभूय दिटुं । (५३-१४) जे पमत्ते गुणट्ठीए । (५३-२७) साधारणास्त्वनन्ताः । (५८-१६) सम्यग्ज्ञानपूर्विका हि क्रिया फलवती । (६२-६) जे गुणे से आवहे जे आवहे से गुणे। (६२-२२) संति पाणा पुढो सिया । (७१-२६) आरंभमाणा विणयं वयंति । (७८-१९) उत्तराध्य- जे गुणे से मूलट्ठाणे । (९८-२३) यनाचारां- जे मूलढाणे से गुणे । (९८-२३) श्री गयो- किं किलास्य हसितेन हास्यास्पदस्येति । आलोकोक्तयः (१०६-२४) ग न लजते भवान् न पश्यति आत्मानं मो नावलोकयति शिरः पलितभरमावगुण्डितं मां दुहितृभूतामेवं गुहितुमिच्छसीति । (१०६-२६) र खणं जाणाहि पंडिए । (१०९-१९) अरई आउट्टे से मेहावी । (१२१-१८) मंदा मोहेंण पाउडा । (११२-२७) मांसेन पुष्यते मांसम् । (११५-६) इणमेव नावखंति जे जणा धुवचारिणो। (१२२-२७)| गः नत्थि कालस्स णागमो । (१२१-१८) ८||॥६१॥ सन्चे पाणा पियाउया । (१२१-१८) भा श्री- आगमीय- आचारां- गस्य रोकोक्तयः लोकोक्तौ आ ॥ ६२॥ EFH EAFEVEM सब्वेसि जीवियं पियं । (१२१-१९) आयाणिजं च आयाय तंमि ठाणे न. चिट्ठइ । (१२२-१) वितह पप्पऽखेयन्ने तंमि ठाणंमि चिट्ठइ । (१२२-१) ग आसंच छंदं च विगिंच धीरे !। (१२७-३) मो जेण सिया तेण नो सिया। (१२७-३) थीमि लोए पवहिए। (१२७-४) नाइवाइज कंचणं । (१२८-१७) थोवं लटुं न खिसए । (१२८-१८) अदिस्समाणे कयविकयेसु । (१३१-१५) दुहओ छेत्ता नियाइ । (१३३-१४) लाभुत्ति न मजिजा । (१३४-११) अलाभुत्ति न सोइजा । (१३४-१२) वटुंपि लधु न निहे । (१३४-१२) कामा दुरतिकमा । (१३५-२३) ८ जीवियं दुप्पडिवूहगं । (१३५-२३) कामकामी खलु अयं पुरिसे (१३५-२३) धुणे कम्मसरीरगं । (१४३-११) वीरा संमत्तदसिणो । (१४३-१२) क्रियमाणं कृतम् । (१४४-७) जे अणंतदंसी से अणंतारामे । (१४५-७) केयं पुरिसे कं च नए ? । (१४६-९) एस वीरे पसंसिए, जं बद्ध पडिमोयए। (१४६-१०) कामा न सेवियव्वा । (१५१-२२) सया मुणिणो जागरंति । (१५१-२७) मूढे धम्म नाभिजाणइ । (१५४-२७) आरंभजं दुक्खमिणंति णच्चा । (१५५-१६) माई पमाई पुण एइ गभं । (१५५-१७) पजवजायसत्थस्ल खेयपणे से अस- स्थस्स खेयन्ने । (१५५-१८) अकम्मस्स ववहारो न विजइ । (१५५-२०) कम्मुणा उवाही जायइ । (१५५-२०) संमत्तदंसी न करेइ पावं । (१५८-२७) संसिञ्चमाणा पुरिति गम्भं । (१५९-१४) कामेसु गिद्धा निचय करंति । (१५९-१४) अलं बालस्स संगेण । (१५९-२३) आयंकदसी न करेइ पावं । (१६०-६) सच्चमि घिई कुव्वहा । (१६२-२२) अणण्णं चर माहणे । (१६३-१४) छिदिज सोय लहुभूयगामी । (१६४-७) आयगुत्ते सया वीरे । (१६६-२) से न छिजाइन भिजइ न उज्झइ न हमइ कंचणं सव्वलोए । (१६६-३) अवरेण पुचि न सरंति एगे । (१६७-३) हे का अरई के आणंदे ? । (१६८-६) इत्थंपि अग्गहे चरे । (१६८-६) तुममेव तुम मित्तं । (१६८-७) आत्मैवात्मनोऽप्रमत्तो मित्रम् । (१६८-२४) ८ रबर FEFH OF REFEvECE ॥६२॥ त जाणिवा उद्यालय ने जाणिजा दूरा- लायं । १६-४) धी महागी मारं तरह । (१६२-६) आगमीय-सममो पमत्तस्स भयं । (१७२-३) लोफोक्तीग जे पगं नामे से वहुं नामे । (१७२-३) मो जे वह नामे से पगं नामे ! (१७२-४) ॥ ६३ ॥ नायरंपति जीविय । (१७२-५) निहिं निव्येयं गच्छिजा । (१८०-२१) गाणागमो मच्चुमुदस्स अस्थि । (१८३-८) परणुचरो मग्गो पीगणं अनियटगामीणं । (१९२-२५) सम्म नत्ति पुरा पच्छा मझे तस्स ओ पिया । (१९४४) गः माहे गर्भ मरणार गर । (१९९-१७) ८गिया मंदम्म पालया। (२००-२१) दुरंग परगणोशीर्जनम् । (२०२-१४) उट्टिए नो पमायए । (२०४-१०) पमत्ते यहिया पास । (२०८-५) अप्पमत्तो परिव्यए । (२०८-५) जुद्धारिहं खलु दुल्लहं । (२११-६) निविण्णचारी अरए पयासु । (२११-१० एस से परमारामो जाओ लोगंमि इत्धीओ । (२२८-१) पुव्वं फासा पच्छा दंडा । (२१८-४) न हंता नवि घायए । (२२५-११) तं पडुश्च पडिसंखाए । (२२६-३) नियाण ते न लभंति मुक्खं । (२३२-२५) बहुदुक्खा हु जन्तवो । (२३८-६) सत्ता कामेसु माणवा । (२३८-६) (ण य) मोहं तरए जणगा जेण विप्पजढा। (२३९-१७) चिच्चा सन्यं विसुत्तियं । (२४२-२१) नममाणा घेगे नीवियं विप्परिणामंति। आचारां- (२५१-१७) पुट्ठावेगे नियति जीवियस्सेव कारणा। (२५१-१७) | आ लोकोक्तपः निक्खतंपि तेसिं दुन्निक्खंत भवर । यालवयणिज्जा हु ते नरा । (२५१-१८)मो ओए समियदंसणे । (२५४-२६) अवहिल्लेसे परिव्वए । (२५७-४) संक्खाय पेसलं धम्म दिट्ठिमं परिनिव्वुडे। (२५७-५) सं सुत्तत्थजाणएणं समाहिमरणं तु कायव्यं । (२६२-७) हे जामा तिन्नि उदाहिया । (२६८-१६) जे णिब्बुया पावहिं कम्भेहिं अणियाणा ते वियाहिया । २३८-१७) जीवियं नाभिकंखिजा । (२८९-१८) ८॥६३॥ मरणं नोवि पत्थए । (२८९-१८) म FFERREFFEVERES है.
श्री- श्री आचारांग- सूत्रकृतांग- स्थनांगानां लोकोक्तयः लोकोक्तौ आ आ दीयते ? । (१७-२५) सव्वे अकंतदुक्खा य, अओ सव्वे अहिं- सिता । एयं खु नाणिणो सारं, जन्न हिंसइ किंचण । (५१-८) अत्तहि खु दुहेण लब्भइ । (६९-६) गुरुणो छंदानुवत्तगा विरया । (७०-४) एगस्स गती य आगती । (७५-१४) सव्वे सयकम्मकप्पिया, अवियत्तेण दुहेण पाणिणो हिंडंति भयाउला सढा। (७५-१५) तिविहेण वि पाण मा हणे । (७६-१९) दैवायत्ताः कार्यसिद्धयः । (८९-७) किं परं मरणं सिया? । (९०-४) जेणऽन्ने णो विरुज्झेजा, तेण तं तं समायरे। (९४-३) सात सातेण विजती । (९६-२) जेहिं काले परिकंत न पच्छा परितप्पए । दुहओविन सजिजा । (२८९-१९) मज्झत्थो निजरापेही, समाहिमणुपालए । आगमीय- श्री (२९०-१८) ठावए तत्थ अप्पगं । (२९४-१८) न मे देहे परीसहा । (२९४-१८) ॥६४॥ मेउरेसु न रजिज्जा । (२९४-२०) मो इच्छा लोभं न सेविजा । (२९४-२०) द्धा दिवमाय न सहहे । (२९४-२१) सोवहिए हु लुप्पई बाले । (३०४-७) महाकडं न से सेवे । (३०५-१४) सव्वजगजीवहियं अरिहं ! तित्थं पवत्ते- न हि । (४२२-२६) अलूसए सव्वसहे महामुणी । (४३०-८) अथ सूत्रकृतांगलोकोक्तयः अझो गुडमेव विषमिति मन्यते किं तस्य मारयितुकामेनापि बुद्धिमता गुड एव n.top . A (९९-१८) बहुमायाओ इत्विओ। (११२-८) आहेसु विजाचरणं पमोक्खं । (२१९-२०) खजनाश्च न बान्धवा इति व्यवहारदर्श- नात् । (२९४-११) सरागा अपि वीतरागा इव चेएन्ते । (३८४-१८) अथ स्थानांगलोकोक्तयः कण्टकशाखामर्दनम् । (१-१६) न हि पुरुषार्थानुपयोगि भगवन्तोभाषन्ते। (८-१४) काकदन्तपरीक्षा । (८-१९) न कदाचिदनीदृशं जगत् । (७८-१३) गुडमिश्रं दधि न गुडतया नापि दतिया व्यपदिश्यते । (१०७-८) तन्दुलान् वर्षति पर्जन्यः । (१२९-५) opy 4. A भा॥६४॥ गः ८ R - आगमीय-आ गतिमा अगहना। गोकोक्ता (२२६-१०) स्था०सम० जीवदयादि पूर्वे कृतमनेन तेनायं दीर्घायुः श्री भगवतीनां संवृत्तः । (२२७-२०) आलोकोक्तयः आगमबलिया समणा निग्गंथा । (३८३-१६) के पुब्बिं गमणयाए के पच्छा गमण-मो याप ? । (४६५-१५) पुचि वा पच्छावा अवस्सविपजहियवं। (४६५-२६) महासमुहे वा भुयाहिं दुत्तरो। (४६६-२६) सं तिरखं कमियब्वं । (४६६-२६) गरुयं लंबेयव्यं । (४६६-२७) असिधारगं वतं चरियव्वं । (४६६-२७) धीरस्स निच्छियस्स ववसियस्स नोभा सलु एत्थं किंचियि दुकरं । (४६५-२०) गः स्वामिना धोतमस्तकस्य हि दासत्वम- पगच्छतीति लोकव्यवहारः । (५४३-२०) ॥६५॥ मधुघटादिन्यायः । (६२३-१८) ग्मानी गुणनिमार (१९९-५) अथ भगवतीलोफोक्तयः श्री. प्रत्युपंणाकरणान् कालोऽपि प्रत्युपेक्षः । वस्तुमुत्तिष्ठते इति ततस्तद्वयवच्छेदा- नि । (१११-७) योक्तमुत्थयेति । (१४-१०) जे कडे पावे कम्मे नत्थि तस्स अवे. तरमग अणगाग । यत्ता मोक्यो । (६५-१) दाणमरे येममणे। (२३७-१६) अहाकम्मं अहानिकरणं जहा जहा तं ॥६५॥ जुलमरे गामुये। मागासो भटम्नं भट सहते सम्मान भगवया दिटुं तहा तहा तं विपरिण- भग्यन इनि भारः । (२४७-२१) मिस्सतीति । (६५-७) या शठं प्रति शदन्यं कुर्यात् । (२५२-२) निन्दा हि किल द्वेषसम्भवा । (१००-१३) पगारग्जे लोग । (३५२-२४) अयग्रे गर्हिते संयमो भवति । (१००-१५) बेलामभरणा ए, गुन्मगा आगया जल्लमाइ दव्याई परियाइत्ता कालं करे। है महि । (३४०-२०) तल्लेसेसु उववजाइ । (१८८-२१) भा| नगधोन परिक्षा योन्दी । (४५१-११) मृतशब्दापेक्षया परलोकीभूतशब्दवत् । अथ ममायांगलोकोतयः (२२१-१२) पार्यमामभिराधना मकम एयामाय. नूनमनेन भवान्तरे किञ्चिदशुभं प्राणि- भिधातव्य इति गायः । (५-१६) गातादि वा सेवितमकल्यं वा मुनिभ्यो किपामारमेय मानम । (१०२-१२) दत्तं, येनाय गोग्यप्यल्पायुः समृत्त इति । र - ८ श्री- आगमीय- श्री लोकोक्ती आ भग० ज्ञाता० प्रश्न० औप० जीवाजीवा- मिगमानां ग नि ६॥ घृतकुम्नादिन्यायः । (६२३-२१) खंतिखमा पुण अणगारा भगवंतो । (६७१-२०) सूक्ष्मो वायुः सूक्ष्म मनः । (७६६-८) न ह्योदनमात्रायामतिमात्र व्यञ्जन युक्तम् । (९५४-१९) मो अथ ज्ञाताधर्मकथालोकोक्तयः । तव य मम य भिक्खाभायणे भविस्लति। (१८५-२५) सं| भीयस्स खलु भो! पन्चजा सरणं उकंट्ठियस्स सहेसगमणं, छुहियस्स अनं, तिसियस्स पाणं, आउरस्स मेसज्ज, माइयस्स रहस्सं, अभिजुत्तस्स पञ्चय- करणं, अद्धाणपरिस्संतस्स वाहणगमणं, गः तरिउकामस्स पवहणं, किवं परं अभि- भोजितुकामस्स सहायकिञ्च । (१९१-२) मारामुके विव काए । (२०२-७) पतिवइयवच्छला णं देवाणुपिया! उत्त- मपुरिता । (२१२-२१) अपूईवयणा णं पिउत्था ! उत्तमपुरिसा वासुदेवा बलदेवा चयट्टी । (२२५-१०) जो पंणवियाए माउयाए दुद्धं पाउकामे ते णं निग्गच्छउत्ति । (२३७-२०) अथ प्रश्नव्याकरणलोकोक्तयः यथाजातपशुभूता.-शिक्षारक्षणादिवजि- तवलीवादिसदृशाः । (६४-५) अथोपपातिकलोकोक्तयः कपोतस्य हि पापाणलवानपि जठराग्नि- जरयतीति किल श्रुतिः । (१६-६) सिंहस्य हि मैथुनानिवृत्तस्यात्याकर्षणात् कदाचिन्मेहनं जुट्यति एवं ये क्वचिदप राधे राजपुरुषेस्रोटितमेहनाः क्रियन्ते ते सिंहपुच्छितका व्यपदिश्यन्त इति । (८७-२१) अथ जीवाजीवाभिगमलोकोक्तयः पञ्चालटेशनिवासिनः पुरुगः पञ्चाला इति । (१४४-२४) विकसितानि यानि शतपत्राणि पुण्डरी- आ काणि च द्वारादिपु प्रतिकृतित्वेन स्थि- तानि । (१७५-१९) नेलेन हि पक्कोऽपूपः प्रायः परिपूर्णवृत्तो भवति न घृतपक इति तैलविशेषणम् । (१७७-२७) सद्घाटशब्दो युग्मवाची यथा साधुसङ्घाट सं इत्यत्र । (१८१-२२) तोरणेपु हि शोभाथै तारका निवध्यन्ते इति लोकेऽपि प्रतीतमिति । (१९९-४) यत्रागत्य मनुष्या आत्मानमन्दोलयन्ति ते अन्दोलका इति लोके प्रसिद्धाः । (२००-६) जालकानि यानि भवनभित्तिषु लोके - F F F To wt to sko F Å vent ॥६६॥ ८ ८ ।
आज्ञापनयो- । मतीतानि । (२.२.-23) इति । (७१-३) श्री तुन्येपपि मर्यशदोरयो यथाऽनेन सर्ग जालकानि नानि च भवनभित्तिपु लोके थी. प्रतीतानि । (९९-१२) पीतं ग्रामिति । (२४५-२३) आगमीय-भा यथा सुगप्ट्रेभ्यो संक्रान्तो मगधदेशं यत्र सुपिरं तत्र व्यन्तराः । (१९८-१९) तोकोनी ग मागध इनि । (११-२३) लोके व्यवहार-सकपायोऽयं कपायोदय- मो यथा नजन्या संम्पृष्टा ज्येष्ठाऽहलिज्यले- बानित्यर्थः । (१३५-१८) वैति । (022-२३) हे साधो ! प्रतिक्रमणं कुरु स्थण्डिलानि कपोतम्य हि जाटगशि. पापाणलवानपि प्रत्युपेक्षस्वेति । (२४८-१०) यथा अमुका ब्राह्मणी साध्वी शुभं नक्षत्र- जग्यतीति ति । (२७७-२०) म पथा पालदेशनिवासिन पाला । मधेत्यमुझमह श्रुतस्कन्धं च पठेत्यादि । (२५१-१८) (३८६-१३) पुरुषः स्वभावाद् गम्भीराशयो भवति सनु पश्यति सूक्ष्मान रूपविशेषान् मा मन्नलोचनः । (४२६-३८) महत्यामपि चापदि न क्लीयतां भजत मालदर्शनमणि हिताय मध्यस्थानाम् । इत्यादि । (२५१-२३) (४६६-२८) नपुंसकः स्वभावात् क्लीवो भवति, प्रबल- अथ प्रतापनालोकोक्तयः मोहानलज्वालाकलापज्वलितश्च । (२५१-२४) यथा 'चालीशनिशामिनः पक्षाला समाऽपि काचिद् गम्भीराशया भवति धृत्या चानीय यलवती, पुरुषोऽपि च जीवाजीवा- कश्चित्तुच्छप्रतिरूपो लभ्यते स्तोकाया- श्री भिगमप्र- मपि चापदि क्लीबतां भजते, नपुंसकोऽपि कश्चिन्मन्दमोहानलो दृढसत्त्वश्च । (२५१-२६) गलोकोक्तयः कश्चित् कञ्चन त्वरयन् दिवसे वर्तमान मो एव वदति उत्तिष्ठ रात्रिर्यातेति, रात्री या वर्तमानायामुत्तिष्ठोद्गतः सूर्य इति । प्रथमपौरुष्यामेव वर्तमानायां कश्चित् सं कञ्चन त्वरयन् एव वदति चल मध्याह्नी भूतमिति । (२५९-१०) गिरिदह्यते गलति भाजनं अनुदरा कन्या अलोमिका एडका । (२५८-६) अहो मे निष्कारणः कोपो नैव (कोऽपि) | गः विरुपं भापते न च किञ्चिद्विनाशयति । (२९०-२१) ॥६७॥ तथाविधमुहर्त्तवशाद्गुणदोषविचारणा- न ॐ ENHA.AS शृगाल- द्धा शून्य परवशीभूय कोपं कुरुते (२९१-२३) किश्चिद् दृष्ट न परिभावितं सम्यगिति आगमीय- श्री व्यवहारदर्शनात् । (३११-७) लोकोक्तौ कगतो देवदत्तः पत्तनं गत ,तथा वचन- मात्रेणाप्यसौ गत कोपमिति । (३२८-९) ॥ ६८॥ भिन्नस्य हि वर्णप्रकर्षो भवति (३६३-८) मो महीयांसो हि परमकरुणापरीतत्वात् अ- विशेषेण सर्वेषामनुग्रहाय प्रवर्त्तन्ते । (४२५-२४) पुनस्तमनुधावतीति न्याय । (४२९-१३) सं श्रूयते च जातिस्मरणादिना विज्ञाय पूर्व- ग्र देहमतिमोहात् (केचित् ) सुरनदी प्रत्य- स्थिशकलानि नयन्तीति । (४४२-१) मनुष्येषु सर्वभावसम्भवात् । (४५१-२६) क्षत्रिया एवं मन्यते परविपयापहारो- ऽस्माकं न्यायो ‘वीरभोग्या वसुन्धरा इति न्यायात् । (४५६-१२) तथा च लोके वक्तार 'आवजितोऽयं मया, सम्मुखीकृत' इत्यर्थः । (६०५-२४) अथ जंबूद्वीपप्रज्ञप्तिलोकोक्तयः चन्द्राकर्षकमृगेन्द्रानुयायिनः स्येव । (२-२३) लोहशालाविकीर्णानां लोहसारकणानां चुम्बकाश्मप्रयोगेणैव । (२-२४) कण्टकशाखामर्दनः । (३-४) लौकिकी वागपि अमुकेन ग्रहेण नक्षत्रेण वा इत्थमित्थं गच्छता विनाशितः काल इति । (६-१०) मुण्डितशिरसो दिनशुद्धिपर्यालोचनम् । (१२-११) न ह्यन्यकरणेऽन्यस्य निवृत्तियुक्तिमती । (१२-१६) गजगात्रभिन्नभिन्नदेशसंस्पर्शने बहुविध- विवादमुखरजात्यन्धवृन्दवत् । (१२-२१) नाद्याप्येतस्य समयो वर्तते । (१३-२१) लोकेऽपि वक्तारो भवन्ति 'यदियं जन्य- BEHors the FEv यात्रा महर्दिकजनैराकीर्णेति (१०२-१४) चरणमालिकासंस्थानविशेषकृतं पादा- प्रज्ञापना- भरणं लोके पागडां इति प्रसिद्धम् । श्री जंबूद्वीपयो; कपोतस्य हि जाठराग्निः पाषाणलवानपि आ लोकोक्तयः जरयतीति लौकिकश्रुतिः । (११७-१४) सर्व भाजनस्थं जलं पीतम् । (२२५-२६) लौकिकैरुक्त ब्रह्मणासृष्टमिदमण्डकं तत इयं जगतः प्रसूतिरित्येवं सर्वत्र प्रवादो-द्धा ऽभूत्ततोऽपि च ब्रह्माण्डपुराणं नाम- शास्त्रमभूदिति प्रसङ्गाद्वोध्यमिति । (२४७-३) तोरणेषु हि शोभाथै तारिका निवध्यन्त इति प्रतीतं लोकेऽपि । (२९२-१८) सिंहावलोकनन्यायः । (३८३-१) तर्जन्या संसृष्टा ज्येष्ठागुलिज्येष्ठेवेति । ॥६८॥ (४२५-१०) गः प्रकाशतमसोः सहावस्थायित्वविरोध । (४५७-११) cho भा ८ -- न हिमती जनमतीनि यमपलपामः। ! जो जिग्गदसमत्थो न भवति तस्स किं (१५६-१७) कहिएण( २६६-१-९) अथ निशीवर्णिलोकोक्तयः जो वहति सो तणं चरति (२६७-१-२) प्रागमीप-मा साधु राम्रा ध्रुवा सिद्धिः (२७३-१-९) लोकोको जर तुम्मे सब लोग पच्चावेह किं करेमो तवस्म मूलं पिती । (२५-१-९) (२७५-२-३) तुम कि आणासि कपमंडको। (३४-२-१) ॥ ६॥ शपप्रादणाप संहिएतरं चित्तं । नउपढिपण वा कि तस्स गाणेण । (२८९-२-२) (१०४-२-१२) कुवमंडके दक्षिणावदो पहाणो । मं माधुता पा रणवायो । (१०८-२-७) (२९५-१-१) रायशिमगाय नवोहणा यणवासिणो । म अणुवसंताणकउसंजमोकोवा सज्झाओ (१७४-२-२०) (२९६-१-१०) मोपमहरणा झपयः (१७६-१-१२) रोपणो य गुरुसीसपाडिच्छयाणं दुरहि- मादीहो गायो (१७३-१-९) गमो (२९९-१-५) पमहिरपणमोवपिणया ममणा(१७८-१-१३) किं मन्य घरं सुसाणकुडी (३२४-१-१२) लयविदनमाविता । (२०२-१-८) एगो दंडो दो जमदूमा चउरोणीहारी। प्रानुग्दर्शनमार्यात् । (२०२-२-१) (३२४-२-६) सहा रागा नहा पया (२४४-१-५) वेन्नमत्थो य जदवि भावा ते इच्छा +SS FEEER REE EVM भणिता । (३२५-२-१३) जंबू० समलस्स य को धम्मो । (३५३-२-१) श्री निशीथयो। जिणसासणं पवपणेहिं मरणस्स न मा लोकोक्तयः मेयध्वं । (३४७-१-४) पस भट्ठपडिपणो हतो मया । (३४२-२-४) मो सरणागया णो पहरिजति । (३५०-२-५) हितीयखंडे णिस्सणिधिसंचया समणत्ति । (५१.१.१३) अगीयत्यो चउरंग णासे।। (५५-१-८) अहो दुदिधम्मा परतत्तिवाहिणो । (५९-२-५) परं पभायकाले दधिरं सुणगावि स्वामा णेच्छिहिति । (८४-१-१२) कामी एस अजिइंदिगोत्ति (८८-२-१२) उविक्खितो वाही दुच्छेजो । (९०-१-१) ॥ ६९॥ दुल्लभो पुत्तजम्मो । (९३-२-१३) दे .
श्री हत्कल्पयो- आ लोकोक्तयः ग- - अप्पणो जहिच्छा पुण्णेहिं वलति । श्री- (९४-१-१३) आगमीय-श्री रुट्ठो कालं ण पडिक्खति त्ति (९७-१-१०) लोकोक्ती आत्मनः फ्रियाचरितेन गुरो क्रियाचरितं शापयति । (९७-२-७) ॥ ७०॥ ग| जो मणोगत भावं जाणाति तस्स लोगो मो| आउद्दति । (९९-१-११) विणपण य बहुफलं दाणं । (१०३-१-५) बारवश्वणिया थावच्चासुताहरणं कहियं । (१०४-२-९) स सत्तुगेसु य घतं दातव्वं । (१०५-१-९) समत्थस्स किं दिजति । (११६-२-१०) हे गाणे भावे मूढो भवति । (१३५-२-६) मूढस्स य दंसणचरणा ण भवति । (१३५-२-६) गः आदीए पडिसेहियाए सव्वं पडिसेहिय । (१३५-२-१३) रज विलुत्तसारं । (१३६-२-१२) 5FEEN EFFEv लोउत्तरे जे धम्मा ते अणुधम्मा । (१४४-२-९) दुट्ठसंसग्गीतो वहृदोसा अदुट्ठसंसग्गीतो य गुणा । (१६०-२-१२) वह महिलियाणं कृतकभावा भवंति पुत्त- पतिपित्ति । (१७०-२-२) सभावेण च इत्थी अल्पसत्वा भवंति । (१७१-२-१) तृतीयखंडे रिसओ कोवपहरणा । (६-१-६) एते धम्मकंचुगपविट्ठा छगलेस्सा लोगं मुसंति । (१४-१-३) रायकरभरेहिं भग्गाणं समणकारो वोढ. व्यो त्ति । (१४-१-४) अहो णिरणुकंपा मग्गंतस्स वि ण देति। (१९-२-६) साधुपदोसे णियमा संसारो। (२४-१-६) इत्थीओ सत्येण णेयव्याओ । (३२-१-४) पातो सवाफरिसित्ति । (४७-२-६) निशीथ- सीहावलोयणेण भणति । (५४-२-२) ससल्लो न सिज्झति । (९१-१-९) उद्धरियसल्लो य सिज्झइ । (९१-१-९) णिभो घाहं बंधति । (१३३-१-१०) णिरासो अंगे मुयति मरति य । (१३३-१-१०) मो अथ बृहत्कल्पलोकोक्तयः द्वा प्रथमखंडे:- दारुभरो य विलुत्तो नगरदारे अचारितो। सं (१६५-१-२) लोउत्तरया धम्मा। (१६६-१-२) अणुगुरुणो धम्मा । (१६६-१-८) नत्थि अनिदाणओ होइ उन्भवो तेण भां ॥ ७० ॥ परिहर निदाणं । (१७४-१-२) यतश्च दोषाः समुत्पद्यन्ते तत् प्रेक्षावतां नोपादातुमुचितम् । (१७५-२-१४) र sho गः ८ ८ श्री- उपभोगफला. शालय. । (२०१-२-९) श्री मत्र पुनरर्थकरणफलम् । (२०१-२-९) न मलु मढ़ियेकसुधाधाराधीतचेतस पागमीय-भा मन्त कदाचनापिम्प गुणविकत्यने प्रवृत्ति लोहोकान मातन्वते मि व्याभिमानास्यप्रयलतमस्ति- मो| रम्तसंगानळोचनप्रसराणामितरजन्तू- || ७१ 110 नामेव नर पात्तिसम्भवात् । (२०४-२-११) मुपसु महाभागा विजापुरिस्सा न ग मायति ॥ १२५५ ॥ (२०५-१-२) तनिणे ग निउणे विनापुरिसा वि- भायनि । (२०५-२-१३) पर रिणनि गुणहा मुफ्षेसु हसिजमा- मा गायि ॥ १८ ॥ (२०५-२-२) ग: प्रणिपातपसिनप्रकोपा दि भवन्ति मदारमान' । (२०२.-२-3) परिणामसुन्दर वदा पानरमायुपारे- गम (२.२.२-१२) न च यहुगुणपरित्यागेन स्वल्पगुणोपादानं विदुषां कर्तुमुचितम् । (२११-१-६) कुसला सुपाट्ठियारंभा । (२११-१-१२) तं तु न विजा सज्मं अं धिमंतो न साहेह । (२१९-२-११) यालाय लोकाः पराभवनीयतया दर्शनात् (२३२-२-१२) नातिवलवन्तो न चातिदुर्यलाः साधवः । (२४०-१-५) एकरानमपि हि यस्य गेहे स्थीयते तमना- पृच्छय गच्छतां भवत्यौचित्यपरिहाणिः । (२४०-२-१४) जोगमि पट्टमाणे अमुगं वेलं गमिस्सामो (२४२-१-५) लोके हि यो यस्याश्रयदानादिना उप- कारी स ततः स्निग्धदृश्यवलोकनमधु- रसम्भाषणादिकां महतीं प्रतिपत्तिमर्हति । (२४५-१-१३) सव्वेवि हु ते जिणाणाप । (२५०-२-६) बृहत्क- सावेक्खो जेण गच्छो उ । (२५०-२-६) यतीनां न कल्पते गृहिणः सपनादि कर्तु आलोकोक्तयः भवतश्च मुधा कुर्यतो यहुफलं । (२९७-२-५) अहिरण्यकाः श्रमणा (३००-२-६) न वर्त्तते शिष्टानां यतिभ्यो हिरण्यादि दातुं (३००-२-७) जो चरई सो तणं वहा । (३०९-२-८) निप्फायगनिप्फना दोनिवि होति महि-सं हीया । (३१६-२-४) सीसोच्चिय सिक्खंतो आयरिओ होइन- नत्तो। (३१६-२-९) गच्छो उ भवे महद्दीओ । (३१६-२-५) रयणायरो उ गच्छो (३१७-१-१०) द्वितीयखंडे:- रीठा संपत्तीविहु न खमा संदेहियंमि ।। ७१॥ अत्थंमि (५-१-७) है EEG w l a no hi v rocos ८ नायकए पुण अत्थे जा वि विवत्ती स श्री- निहोसा। (५-१-७) आगमीय- भी चूयफलदोसदरिसी चूयच्छायपि यजेइ । लोकोक्ती (५-२-१०) पासगपवि विवकखे चरइ सपक्खं ॥७२॥ ग भवेक्खंतो। (६-१-७) भोजिकामिवादिषु शरीरमात्रभिन्नेषु न या किमपि गोपनीयम् । (७-१-७) निग्गंधं नवि वायइ । (११-२-१४) छाएर व पभायं न वि सका (११-२-१४) वालाश्च वृद्धाश्च अजंगमाश्चेति लोकेऽपि तावदेतेऽनुकम्पनीयाः । (२२-२-५) दुग्घासे खीरवती गावी पुस्सइ कुडंबभर- गट्ठा मोत्तुं फलदं व रुक्खं को मंद- फलऽफले पोसे। (२३-१-३) बहुसंगहिया अजा होइ थिरा इंदलट्ठीव । (३७-२-५) RH PROFEv सेणा वहू य सोभइ बलवइ गुत्ता तह जावि । (३७-२-९) ऋषयो मन्युप्रहरणाः (४६-१-२) खट्टामल्लो ( वृद्धार्थे ) पूवलिआखाओ (वृद्धार्थे) । ५९-१-८ साधुमप्रावृतं दृष्ट्वा गृहस्था आदर्शो दृष्ट इत्यमंगलं मन्यते (६०-१-१३) वंदामि उप्पलजं अकालपरिसडिय- पेहुणकलावं । धम्मं किहणुन काहिर कण्णा जस्सेत्तिया विद्धा ॥ (६१-१-३) गोसे च्चिय अदाए पेच्छंताणं सुहं कत्तो (६१-१-१०) अश्रद्दधतः कलह उपजायते (६६-२-१२) अवच्छलत्ते य दसणे हाणी (७३-२-६) अकसाय खु चरित्त कसायसहिओन संजओ होइ} (७३-२-८) सीयघरसमो उ आयरिओ । (७६-२-६) र अफसायं निवाणं । (७६-२-१०) वृहत्क- दत्त्वा दानमनीश्वर । (८६-२-१५) कडगा य बहु महिलियाणं । (८८-१-९) श्री ल्पस्य ण हु असरीरो भवइ धम्मो (१०३-१-१३) लोकोक्तयः पाणियसदेण उवाहणाउ णाविन्भलो मुयइ । (१३९-१-८) पंच य सक्खीउ धमस्स । (१४४-१-१२) मो अलं विरोहेण अपंडिपहिं । (१४९-१-१५) द्धा किं सत्तजुसस्स करेइ वुद्धी-वसुंधरेय जह वीरभोजा । (१५०-१-१७) सं कजे सच्चेण होयव्वं । (१६२-१-३) एते धर्मकंचुकाः प्रविष्टा लोकं मुष्णन्ति एवमप्रीतिके चतुर्गुरवः । (१६५-१-७) सउणीवि रक्खए णे४ । (१६५-१-५) अम्हे ठितेल्लकञ्चिय अहपवत्तं वहह तुम्भे । (१६६-१-३) जो जग्गति सो सया धणो । हे भा ॥७२॥ ८ र (१६७-२-७) नालामण ममं मुहब न वित्रा मह निगा न देरग्गं ममतेणं नारंमेण दया- प्रागमीय-मा न्या । (१६७-२-१७) नोकोनी नाणूत्रोया माह । (१७६-१-४) मो. को दाजि हमण किणेज कागं । ॥ ७३ ॥ (१७२-२-८) न गुत्तम अतिरिश जानि (१९७-१-१) भगो जदा गम्नति पजयेसु मुतंऽपि में भयानरं पमाणं । (१९७-१-५) सनग्यि व किं सिममदोमं । (१०४-१-१५) गया दिट्टिा दिट्टी । (२१४-२-१५) कायप्यो पुषिमागे समाहिसंधाण- महाए । (२१६-१-६) पारमारिमा यो परिणामो । (२३५-१-१५) लक्खणमिच्छंति गिही। (२३५-२-२) विविक्तविम्भरमो हि काम । वृहत्क- ममणस्मवि पंचगं भंडं । (२६७-१-२) णिस्संचया उ समणा। (२१५-२-३) भी ल्पम्य अकारणा नथिह कजे मिन्द्री। भरिओ लोगो अवायाणं । (१९६-२-१३) आलोगोमयः तृतीयखंडे- कज्जं सज्ज तु साहए मनिमं । (११७-१-४) ग पूइंति पूयं इन्थियाओ पापण नाभो । लहुसत्ता । (३-१-७) विमकुंभा ते महुपिहाणा । (१२३-१-१३) मी अपेण वहुं इच्छर । (१९-१) नेव य संका विसे किरिया । (१०३-२-३) विमुद्धमालवणो समणो । (१९-२) दुख ग्यु विमुचिउं गुरुणो (१३३-३-१३) दम्मति दारणाविद् दंडेण जहावराहेण । चरित्तठवणा प्रतिसेवमानेन चारित्रं नटे म (२२-१-१) म्यापितम् । (१३९-२-२) टीहो हु रायहत्यो । (३३-२-१) लजामयश्च पुरुयसियोरलपकारः । दत्त्या दानमनीश्वरः । (३५-१-२ (१६७-२-१५) सुणमाणावि न सुणीमो मनमायाण मुंजामु ताप मोए दीहो कालो नवगुणाणं । नियमाउत्ता । (५९-२-७) (१७२-२-१) नायजं सोऊण यि नहु लम्भा इकिम स्त्रीणां च लग्जा विभूषणा । (१९९-२-३१) अदणो । (५१.-२-७) घृनेन वर्वते मेघा । (२०९-२) ॥ ७३ ॥ मनमोल दोरजोगो । (१०५-२-२) जिता वस्त्रवता मना । (२०९-२) म है T . Ca श्री- RECEF आ घृष्यतां कलिना कलिः । (२१८-२-२) आकितिमती हि नियमा सेसा हि हवंति नो पविसे । (३०४-१-१०) मरणपर्यवसानो जीवलोकः । (२३१-१-८) लद्धीओ। (२८१-१-५) वृह० लोके बहुभिरकृत्ये सेवितेऽयं न्यायः शत- आगमीय-भी तपोधना अहिरण्यसुवर्णाः (२४४-२-१५) जायं पितिघसा नारी दत्ता नारी पति मवध्य सहमदण्डयं । (३११-१-१०) व्यवहारयो- श्री लोकोक्ती अनियाणयं निव्वाणं व्वमा । विहवा पुत्तवसा नारी, नस्थि भवसयसहस्सलद्धं जिणवयणं भावओ लोकोक्तयः अनियाणया सेया । (२४८-२-१०) नारी सयंवसा ॥ (३०४-१-४) जहूंतस्ल । जस्स न जायं दुक्ख न जायंपिय रक्खंती मातपिया सासु तस्स दुक्ख परे दुहिते ॥ (३१४-१-११) ॥ ७४॥ अथ व्यवहारलोकोक्तयः मो देवरा दिण्णं । पितिभायपुत्त विहवं गुरु वृषसागारिक नीरसमपरो वृषभश्चर्व मो तृतीयोद्देशके- गणिणी य एव अजंपि ॥ (३०४-१-७) यति । (३१६-२-१२) मोक्षायैव तत्ववेदिनां प्रवृत्तेः (२७९-२-८) एगाणिया अपुरिसा सकवाड घर परं तु इत्यागमीयलोकोक्तयः (आगामीयमुक्तावलि १ सुभाषित २ संग्रहश्लोक ३ लोकोक्तयः ४) - द्धा प्र हे ज he ॥७४॥ 4 ८
No text on this page.