Acharya Shri Vinaychandra Gyan Bhandar, Jaipur

Samaiyk Partekaraman Sutra

Chaganlal · 2012/02/01

PDF Proofread

Front matter

प्रस्तावना.
आ सामायिक प्रतिक्रमण सूत्रनी अर्थ सामना
पुस्तकनी आपणा स्थानकवासी धर्ममा घणीज खोट
हती ले ले पुस्तक बापवा बाबत घणा जैनधी ना
इननी असारा नुपर नपरा नपरी मागणी श्रवाशी
अमोए अमाराथी बनती महेनते वे त्रण प्रतो सामा
यिक प्रतिक्रमणनी एकठी करीने तेमां बनतो सुधारो
वधारो करीने दरेक स्थानकवासी मारवाम, मेवाम,
दक्षिण,पंजावादि स्थलोना नाइने जेवी रीते न

सामायिक प्रतिक्रमण
सूत्रार्थ
सकायो यादिनो संग्रह विगरे सहित.
स्थानकवासी भाइओने भणवा वांचवा सारु
यथामति संशोधन करीने
छपावी प्रसिद्ध करनार.
वालालाई उगनलाल शाह.
जैन बुकसेलर . कीकान्नटनी पोळ.
मु० अमदावाद
it.
नवीन आवृत्ति..
नकल १०००.
L.
संवत १९६२
सने १९०६
किम्मत आठ आना.

,
प्रस्तावना.
या सामायिक प्रतिक्रमण सूत्रनी अर्थ साना
पुस्तकनी यापणा स्थानकवासी धर्ममा घणीज खोट
इती ने ले पुस्तक वापवा बाबत घसा जैनधी ना
इननी अमारा नपर नपरा नपरी मागणी वायी
अमाए अमाराथी बनती महेनते वे त्ररा प्रतो सामा
यिक प्रतिक्रमगनी एकठी करीने तेमां बनतो सुधारो
बधारो करीने दरेक स्थानकवासी मारवाम, मेवाम,
दक्षिण, पंजावयादि स्थलोना नाइनने जेवी रीते न
पयोगी थाय तेवीरीते करवा अमोए असारथी बनती
रीते शुरू करीने उपावेल ते.
या पुस्तकनी अंदर सामायिक प्रतिक्रमण सूत्र
अर्थ साये मूळपाठ मोटा अक्षरमा तथा अर्थ चालु
अकरमा पाव्या वे तो ते सरवे जैनवी नाइनने
अवश्य पसंद पमो ने जो तेमां को पण स्वधर्मी
बंधु मुधारो वधारो करवो जगावशे तो हवेनी वीजी
यावृत्तिमां ते मुजब करवामां यावदो. या पुस्तकनी
अंदर सामायिक प्रतिक्रममा अर्थ साये तथा ते शिवाय
दश पञ्चाकाणो घसा खुलाला सायचत्तारी मंगळं, चार
झारणां,श्रावकन चिंतववानात्रय मनोर्थ, प्रतिक्रमणनी

३ ३ अनुक्रमणिका. विषय. पृष्ट नवकार संत्र. तिरकुत्तारी पाटी. इरिया वहीकी पाटी. तस्सत्तरीनी पाटी. लोगस्तकी पाटी. ए सामायिक लेवगकी पाटी. १३ नमोतुएंकी पाटी. १५ सामायिक पारवानी पाटी. १॥ सामायीकनी विधी. ? प्रतिक्रमण अर्थ विधि सहित. ३३ इछामिणं नंतेनी पाटी. २३ इछामी गमि कानस्सगनी पाटी. श्व झानका १५ अतिचार तथा वृतना अतिचार, २७ इच्छामि खमासणानी पाटी. ३५ तस्स सबस्स देव सियस्सनी पाटी. ३ चत्तारी मंगलं. आगमे तिविदेनी पाटी. ४३ दसण समकितनी पाटी पए 10 D m अनुक्रमणिका. विषय. पृष्ट. नवकार मंत्र. तिरकुत्तारी पाटी. इरिया वहीकी पाटी. तस्मकतरीनी पाटी. लोगस्तकी पाटी. [ប सामायिक लेवगकी पाटी. १३ नमोबुपंकी पाटी. १५ सामायिक पारवानी पाटी, ए सामायीकनी विवी. ए? प्रतिक्रमण अर्थ विधि सहित. श्३ इलामिणं तंतेनी पाटी.. २३ हामी गमि कानस्लगनी पाटी. ४ झानका ? अतिचार तथा वृतना अतिचार, २७ इन्चामि खमासणानी पाटी. ३५ तस्स सबस्त देवलियस्सनी पाटी. चत्तारी मंगलं. आगमे तिविदेनी पाटी. ४३ दसण समकितनी पाटी ए ४०

वांचदा तस्सी लेझो, अने जेवी रीते विज्ञान मागनी
आ ग्रंथ पाववा वावतमा मन मुंवाइवाला पावर
नीमतीइ माणेक तेमज रतलामवाला पुनाजी
मल कामीया विगेरे ग्रहम्बोए आश्रय श्रापवान
जैन बुकलेवर, वे. कीकातहनी पोज-अमदाबाद,
(४)
सज्काय विगेरे नपयोगी विपयो दाखल करेला वे,
आ पुस्तक उपाया बाद मुधारवा सार 2.
नेक नपमाए वीराजमान आठ कोटि नमुद्रा
यना महापुरुष महाराजश्री रघुनाथजी महाराजा
विनित शिष्य, हरखचंदजी महाराज सुधारी प्राध्य
ठे तेत्री तेमनो नपकार मानू ने तेनुं शुद्धिपत्र
उपायुं वे तो ते मुजब सुधारीने चांचझा तम उनां
तेमनी तेमज अमारी दृष्टिदोपत्री, नुलचुकत्री, कंप
झीटरना कंपोझ करेलां ग्रुफ तपासतां, अगर अली
नझी जवानी काइ नुल रही गइ होय तो सुशान
सार सार ग्रहण करे तवीज तिं श्राप ग्रहत्या
खुलचुक बाबत माफी ग्रापशा न या बाबत मृचना
करेथी हुँ बीजी आवृनिमा तुलचुक मुधारी लाटा,
कहेलु तेथी तेमनो या स्थल नपकार मांनुवू.
ली. बालाना वगनलाल शाह

पृष्ट. ४७-उप १७. G६ GU ए३ (६) विषय. पहेला व्रतथी बार व्रत सूधी. अपलिम मरणांतिय संलेहणा. तस्त धम्मस्सनी पाटी. पदेली वांदणा. वीजी वांदगा. त्रीजी वांदणा. चोथी वांदणा. पांचमी वांदणा. आयरिय कबझाएनी पाटी. अढाइ हीप तथा पंदर क्षेत्रनी पाटी. सात लाख पृथ्वी कायनो पाटी.. खामेमी सब जीवेनी पाटी. प्रतिक्रमणनी वीधि. गंही महीनी पाटी. अर्थ सहित दश पञ्चरकाण, प्रथम नमुक्कार सहिअंर्नु पञ्चरकाण. बीजुं पोरिसि साह पोरिसितुं पञ्चरकाण. त्रीजु पूरिमहर्नु पञ्चरकाण. चोधुं विगइ निविगार्नु पञ्चरकाण. លច १०१ १०१ १०३ १०४ १०५ १०७ १०७ १०७ १० ११० .

(७) पांच, एकासणांनुं विधासणांनु पञ्चखाण. ११२ एकलगणं- पञ्चस्काण. ११४ सातमु आयंबिलनु पञ्चरकाण. ११५ अाठमुं चनविहार नपवासर्नु पञ्चरकाण. ११६ नवमुं तिविहार उपवासर्नु पञ्चरकाण. ११७ दशमु रात्रेचन विहार तथा नवचरिमर्नुपञ्चरकाण.११ए गंठसहियं मुठसहियां दि अनिग्रहर्नु पञ्च रकाण ११५ चनद नियम धारनारने देसांवगासिकनुं पञ्चरकारा.१२० चत्तारी मंगलं. १२१ चार शरणां. १२२ श्रावकने चितववाना त्रण मनोर्थः १२३ प्रतिक्रमणन सझाय. १२७ जीवराशिनी सज्झाय. १२ नपदेशक पद. १३३ नपदेशक पद बीजु. १३४ महावीर स्वामीनुं चोढालंयु. १३५ गौतम स्वामीनी सज्झाय. १४३ महावीर स्वामीनो वंद. १४d महावीर स्वामीनो वेद बीजो. शुद्धी पत्र. १४५ सामायीक प्रतिक्रमण सूत्रार्थ. ॥ अथ श्री नवकार मंत्र प्रारंन्नः॥ ॥नमो अरिहंताणं॥ नमो सिधाणं ॥नमो आयरियाणं ॥ नमो लवज्ञायाणं ॥ नमो लोए सवसाहूणं* ॥ ||नवकारनो अर्थ लखिये ॥ नमो केहतां नमस्कार होजो,अरिहंता के० कर्म * आ नीचेनो पाट मारवाड विगेरे घणा नाममां नीचे मुजब नव नवकारथी गणाय छे तो जे जेनी आमन्याय सुजब गणवा. एमो पंच नमुक्कारो ॥ सव्य पादप्पणासणो ।। मंगलाणंच गव्यसि । पढमं हवइ मंगलं ॥ १ ॥ एसो के० ए. जे अरिहंतादिक सबंधी, पंच नमुकारो के पांच नमस्कार छ, ते केवो छे? सब्चपाव के० नातावरणादिक सर्व पाप तहना, पगालणी के० विनाशकरणहार छ, मंगलाणंत्र के. सर्व मंगलिकमाहे, सव्वनि के सर्वमे पदमं के सुन्य, हवर के छे, मंगलं के कल्याण कारक. १.

(३)
अर्थ-तिखुत्तो के० तीनवार, आयाहिणं के० आदान,
वे हाथ जोमीने जीमणा कानसूं मावा कानताई, प
यादिणं के० प्रदक्षिणा करीने, वंदामि के० वंजु, पगे
लागुंतु, नमसामि के० मस्तक नमायने नमस्कार
करूंबु, लकारेमि के० सत्कार देवू,, सम्मामि के०
सन्मान देवुबु, कल्याणं के० कल्याणकारी, मंगलं
के० मंगलकारी, देवयं के० धर्मदेव समान, चेश्य
के० कायका जीवने सुखदायक, पजवासामि के०
मन वचन कायास्यूँ करने सेवा करूंढुं, मवेण वंदामि
के० मस्तके करी नमस्कार करूं.
॥ अथ इरियावद्दीकी पाटी लिख्यते ॥
॥ इचाकारण संदिसह लगवन, इरियाव
हियं परिकमामि,श्चश्वामि, पडिक्क मिट,
इरिया वहियाए, विराहणाए. गमलागमणे, पा
एक्कमणे, बीरक्कमणे, हरियक्कमणे, नसा
नत्तिंग,पणा, दग,महो मक्कडा, संताणा संक
,
,

, (४) रणे,जेमेजीवा,विरा हिया.पागं दिया.वेइंदिया,ते इंदिया,चनरिदिया.पंचिंदिया,अनिहया.वत्तिया. लेसिया, संघाझ्या,संघट्टिया,परियाविया किला मिया. उदविया, ठाणान गणं. संकामिया, जीवियान, ववरोविया,तस्स मिछामि उक्कडं. ॥१॥इति ॥३॥ अर्थ-इच्चाकारेण केण्तुमारी इछापूर्वक.संदिसह के आज्ञा करो तो, नगवन् के० हे महानाग्य ! ज्ञान वंत रियावहियं के० चालवाना मार्ग माहे जीववा धादिक सपापक्रिया तेश्रको पमिकमामि के० निवर्तु बूं. पठे गुरु कहे, पमिकमह के० निवों, पाप टालो. पडे शिष्य कहे, छ के० प्रमाण ने चामि के०३ चू, पमिकमिन के० पापकर्मसू निवर्तण बास्ते, ३ रिया के. रस्तामांदे, वहियाए के० जावतां, विरा हसाए के० दुःखदीनो होय, गमणागमणे के० जा वताले आवतां, पाण के० प्राणी, कमणे के० पगेकर चाप्या होय, बीय के० बोजने, कमरों के० चांप्य

.
.
ज
(५)
होय, हरिय के० हिरवी वनस्पति वगैरेने कमणे के
चांपी होय, नसा के० सूहम अपकाय आकाशप्रकी
पमे ते, उनिंग के० कीमीयाना नागरां, पराग के०
पांचवर्णी नील फूलण, दग के० पाणी, मट्टी के०
काची माटी, मक्कका के० कोलिभावमा मर्कट, सं
ताणा के० मर्कटना संतान, संकमणे के० ए सर्वने
पगे करी पीमया तथा मसख्या, जे के० जे को,
मे के० में पोते, जीवा के जीवने, विरादिया के
दुःखदीनो दोय, एगिदिया के जेहने शरीररूप ए
कज इंशी होय ते, पृथ्वी, पाणी, अग्नि, वायु, वन
स्पतीना जीव, वेइंदिया के शरीर तथा मुख दोय
इंदीवाला जे, शंख, शीप, गंमोला, अलसीया, एक
वा जेदने पग न होय ते वेंडी, तेइंदिया के तीन
इंशीवाला शरीर, मुख, नाक होय ते, कुंथुवा, जु,
लोख, मांकण, कीमी जेहना मुखनपरे शिंग होय,
चनरिंदिया के चारइंडी, शरीर. मुख नाक ने यांख
होय ते, माखी, मन्चर, मांस, वींठी, नमरी, टीम जे
नमणारा, वे अगर आठ पग. तथा मस्तकें शिंग

खे
(६)
होय ते, पंचिंदिया के पांच इंडीवाला शरीर, मुख,
नाक, आंख ने कान होय ते जलचर, थलचर,
चर (एतिर्यंच,) तथा मनुष्य, देव, नारको सर्व सं
सारी जीव ते, अनिहया के सामा श्रावतां दण्या
होय, वत्तिया के एकढिगले करिया तथा धुलमे ढां
क्या होय, लेसिया के नूमीमे घश्या तथा लगारक
मसल्या होय, संघाश्या के मांदोमांदे शरीरने मे
लवीने एकटा मेलव्या होय, संघहिया के श्रोमो
स्पर्श करवे करी हव्या दोय, परियाविया के सर्व
प्रकारे ताप्या पीमा नपजावी होय, किलामिया के०
गाढो दुःख नपजाव्यो, मृतप्राय कीघा, नदविया के
त्रास देने हाली चाली शके नही एहवा कीधा, ठा
पान के एक स्थानकथी नपामीने, ठग के विजे
ठेकाणे संकामिया के मूक्या होय, जीवियान के
जीवत थकी, ववरोविया के मारीया होय, नाश
कीधो, तस्ल के ते संबंधी प्रतीचार लाग्या ते मि
छामिछुक्कम के पाप मुजने निष्फल थायो.

.. (७) ॥ अथ तस्सनत्तरीनी पाटी लिख्यते ।। तस्स नुत्तरी करणेणं, पायचित करणे, विसोही करणे, विसद्धी करणेणं, पावाणं कम्माणं, निग्घायणबाए, नामि करेमि काठ स्सग्गं, अन्नच नससिएणं, निससिएणं, खा सिएणं, डीएणं, जनाइएणं, नमुएणं, वायनि सग्गेणं, लमलिए, पित्तमुबाए. सुहुमेहिं अंग संचालेहिं,सुहुमेहिं खेलसंचालेहिं, सुहुमेहिं दि सिंचालेहिं, एवमाइएहिं,आगारेहि,अजग्गो, अविशहिन, हुऊ मे काउस्सग्गो, जाव का रिहंताणं, जगवंताणं, नमुक्कारेणं, नपारेमि, ता बकायं, ठाणेणं, मोणेणं. काणेणं, अप्पाणं वोसिरामि ॥१॥इति ॥४॥ अर्थ-तत्स के०तेनेज, नत्तरी के० विशेषेकरी शुद्ध, करणे के० करवा सारूं पायचित के० प्रायश्चिन

(6)
पापनी पालोवणा, करणेणं के० करवा सारं, विसोही
के० विशुरू, निर्मल, करणं के० करवा सारूं. वि
सल्ली के० (१) माया, (२) नियाण, (३) मिथ्यात ए
तीन सयरहित, करणेणं के करवा सारूं, पावाणं
के संसार हेतूना पाप, कम्माणं के कर्मने, निग्घा
यणं के टालवाने, गए के अर्थे, ठामिकरेमि के
एक गमे रहीने करूंj, कानुस्सग्गं के कायाने द
लाववी नदी ते, अन्नन के आगे कह्या मुजव काया
इले तेहनो आगार (माफी), नप्तसिएणं के. नंचो
श्वास लेवाथी, निससिएणं के नीचो श्वास मूकवाश्री
खासिएणं के खासी खोकला की,एणं के गिंक
आया थको जनाइएणं के जांजळी अगर वगासू
लेवा थकी, नमुएणं नमकार आया थकां, वायनिस
ग्गेणं के वायु निकलतां प्रकां नमलिए के अक
स्मात चक्री आववाग्रो, पित्तमुचाए के पित्तराकोपसूं
मूर्ग आया श्रकां, सुहुमेहि सूक्ष्म प्रोमोक, अंगसंचा
लेहिं के शरीर हलाववाश्री, सुहुमेहिं के प्रोमो, खे
लसंचालेहिं के श्लेष्म तथा मुखना यूंकनु चालववा

,
(ए)
थकी,कफ गिलवा की,सुहुमेहिं के. सूक्ष्म थोमी दिति
संचालेहिं के चकु दृष्टी हलाववा यकी, एवमाइएहिं
के ए आदि करीने वीजा,आगारेहिं आगार लेता थका
अन्नग्गो के नागे नही, खंमित हुवे नही,अविराहिल
केण्डानी पोहचे नहीं, हुऊ के होजो,मे के म्हारो,
कानस्सग्गो के काया स्थीर राखवी, जाव के ज्यां
सुधी, अरिहंताणं नगवंता के अरिहंतनगवानने,
नमुकारणं के नमस्कार करूं त्यांसुधी, नपारेमि के
पारूं नही ध्यान संपूर्ण न करूं, ताव के त्यांसुधी,
कायं के म्हारी कायाने, शरीरने, गणेणं के एक
ठिकाणे स्थीरपणे राखीने, मोणेणं के अवोले रहीने
माणे के एकाग्र ध्यान तेणें करने, अप्पाणं के
महारी काया ते प्रत्यें. वोसिरामि के हुं तजुवु. आ
पाटी कहीने कानस्सग्ग करणों. इरियावहिको पाटी
मनमा केहणी नवकार कहीने पठीकानस्लग्ग पारिये
॥ अथ लोगस्सकी पाटी लिख्यते ।।
॥ लोगस्स नकोयगरे, धम्म तिबयरे जि

(१०) मो, अरिहंते कित्तइसं, चनवीसं पि केवली उसन मजियच वंदे, संजव मनिणंदाणंच, स सञ्च पनमप्यहं सुपासं, जिांच चंदप्पहं वंदे सुविहिंच घुप्तदंतं, सोपाल सिस. वासपुङ च. विमल सणतंच जिणं,धम्म संतिंच बंदा मि. कुंथु अरंच मल्लिं, वंदे मुनिसुवयं,नमिजिणंच. वंदामि,रिनेमि, पासं तह वधमाणंच, एवं म ए अनिथुया, विदुय रयमला, पहीण जर मराया, चतबीपि जिणवरा, तिचयरा मे प सीयंतु, कित्तिय वंदिय महिया, जे ए लोग स्स उत्तमा सिहा, आरुग्ग बोहिलानं, समा हिवर मुत्तमं दितु, चंदेसु निम्मलयरा, आश्च्चे सु अहियं पयासयरा, सागरवर. गंजीरा, सि का सिद्धिं मम दिसंतु ॥१॥ इति ॥५॥ अर्थः-लोगस्त के पंचास्तिकायात्मक लोकनेविषे जोयगरे के उद्योतना करदार, धम्म के धर्म ,

.
(११)
तिचयरे के तीर्थना करणार, जिणे के रागनना
जितणार एवा, अरिहंते के० अरिहंतने, कित्तइस्सं
के कीर्तिकरुंवु चनवीसपि के ऋषन्नादिक चोबीस
परमेश्वर तथा अन्यनी, केवली के. केवलकानी ती
थकरना नाम कदे , नसन्न के श्रीऋषनदेव स्वा
मी, मजियंच के० श्री अजितनाथ प्रत्ये, वंदे के०
वां, संनव के० श्री संत्नवनाथ प्रत्ये, मनिणंदणं
के. श्री अजिनंदननाथ प्रत्ये च के० वली, सुम
के. श्रीसुमतिनाथने, च के. वली पनमप्पहं के०
श्री पद्मग्रनु स्वामी प्रत्ये, सुपासं के० श्री सुपार्श्व
नाथजीने, जिरा के० रागवना जितणार, च के०
वली चंदप्पह के. श्री चंप्रन्नजीने बंदे, के. वांड
बु, सुविहिं के० श्री सुविधिनायजीने, च के० वली
पुप्फदत के० श्री पुप्पदंत जो प्रत्ये, सीयल के० श्री
शीतलनायजीने, सिकंस के० श्री श्रेयांसनाथजीने,
वासुपुङी के० श्री वासुपूज्य स्वामी प्रत्ये, च के० व
ली, विमल के० श्रीविमलनाथजीने, मणंत ३० श्री
अनंतनाथजीने, च के० वली, जिगं के० रागहपना

(१२)
जीतणार, एदवा धम्म के० श्री धर्मनाथजीने संति
के० श्री शांतिनाथजीने च के० वली, वंदामि के०
वां, कुंथु के० श्री कुंथुनाथजीने, अरं के० श्रीश्र
रनायजीने, च के० वली, मल्लिं के० श्री मल्लिनाथ
जीने, वंदे के० वांदुर्छ, मुणिसुवयं के० श्री मुनीसु
व्रतस्वामी प्रत्ये, नमिजिणं के० श्री नमिजिनने,
च के० वली, वंदामि के० नमस्कार करूंबुं. रिम्नेमिं
के श्री अरिष्टने मिजी प्रत्ये, पासं के श्री पार्श्वना
थस्वामी प्रत्ये, तह के तश्रा, वहमाणं के श्री व
ईमान स्वामी प्रत्ये, हुं वांऽg, च के वली, एवं के०
ए प्रकारे, मए के मदारे जीवे ने, अनिथुआ के
नामपूर्वकस्तव्या वे, ते चोवीस परमेश्वर केहवा ?
तो के विहुय के. टाल्या ने, रयमला के. कर्मरूपी
रज तथा मल, पहीरा के० अतिशय करीने दय क
यो, जरमरणा के जरा तथा मरणने जेणे क्षय
कर्या , चनवीसंपि के. चोवीस तीर्थकर तथा अन्य
जिवरा के. जिनवर. तिथयरा के. तीर्थंकर ते, मे
के. महारा नपर पसीयंतु के. प्रसन्न होवो, कित्तिय
...

.
(१३)
के. कीर्तित ने, वंदिय के. वंदवा योग्य , महिया
के० पुज्य , इंसादिक पूजे ने एहवा, जे के जे ती
थंकर, ए के.ए प्रत्यक्ष लोगस्स के लोकने विष नुत्तमा
के. नत्तम एहवा. सिहा के. सिह नगवंत ! तुमे मु
जने, आरुग्ग के. झय तथा नाव रोग रहित, वो
हिलानं के. श्री जिनधर्मनी प्राप्तिनो लान्न अवाने
अर्थे, समाहिवर के. प्रधान समाधि, नुत्तम के. न
त्कृष्ट ऊंची एहवी, दिंतु के. देवो, चंदेसु के. चंमा
थी अधीक निम्मलयरा के. अत्यंत निर्मल वे, या
चेसु के. सुर्यसमुदाय की पण, अहियं के० अधिक,
पयासयरा के. प्रकाशना करणहार सागरवर के० प्र
धान, ठेलो स्वयंन्नु रमण नामा समुह तेनी पेरे गं
जीरा के० गुणे करी गन्नोर , तिक्षा के एहवा जे
सिह ते, सिद्धिं के मुक्ति ते, मम के. मुजने, दिसं
तु के. देवो.
।। अथ सामायिक लेवणकी पाटीलिख्यते. ॥
करेमि नतं सामाइयं, सावऊं जोगं पच्च

(१४) खामि, जाव नियम, पझुवासामि, विहं, तिथि हेणं, नकरेमि, नकारवे मि. माणसा,वयसा, का यसा, तस्सनंते, पडिकमा मि, निंदामि. गरिता मि. अप्पाणं वो सिरामि ॥१॥ इति ॥६॥ अर्थ:-करेमि के हुं करूं नंते के हे पूज्य, सामाश्यं के समता परिणामरूप सामायिकने, सा वऊं के पाप, तेणे करी सहित एदवा, जोगं के मन वचन कायाना योग, ते प्रत्ये पञ्चखामि केनि पेध करूं, जाव के ज्यां सुधी, नियमं के० सामा यिक व्रतना नियमने पजुवासामि के हुं सेबुंटुं. रहुं त्यांसुधी, ऽविहं के दोय करणसु करणो, करावणो, तिविहेणं के तीन जोगसूं नकरेमि के हुं करूं नही, नकारवेमि के० हुं पुजापासें न करावु, मणसा के मने करी, वयसा के वचनें करी, कायसा के का याए करीने तस्स के० ते सावध व्यापाररूप पापने, नंते के हे नगवंत ! पमिकमामि के निवर्तु,, निं दामि के हुं प्रात्मानी साखें निंबु, गरिहामि के (१५) गुरूनी साखें हुं विशे निउँछु, अप्पाणं के माहरो आत्माने, ते उष्ट किया की वोसिरामि के. वोलि रावू, विशेषे करीने तजुई. ॥ अथ श्री नमुक्षुणंनी पाटी लिख्यते ।। नमुखुणं, अरिहंताणं, जगवंताणं, आइ गराणं, तियराणं, सयंसंबुदाणं, पुरिसुत्तमा णं, पुरिससीहाणं, पुरिसवर पुंकरीयाणं, पुरि सवर गंधहबीणं, लोगुत्तमाणं, लोगनाहाण, लोगहियाणं, लोगपईवाणं, लोगपऊोयगराणं अजयदयाणं, चस्कुदयाणं, मग्गदयाणं, सरण दयाएं, जीवदयाणं, बाहिदयाणं, धम्मदयाणं, धम्मदेसियाणं, धम्मनायगाण, धमसारही, धम्मवरचाजरंत चक्कवट्टीएं, दिवो, ताणं.सरण- गइ. पाश्ठा, अप्पमिहय वरनाण दंसाधराणं. वियट्ट ठनमाणं. जिणाणं जावयाणं, तिन्नाणं , (१६) तारयाणं. बुधाणं वोहिया.मुत्ताणं.मोयगाणं, सवन्नृणं. सबदरिलियां, सिब, मयल, मरुन, म पंत. मखय. मवावाह, सपुरा वित्ति. सिगिइ, नामधेयं, ठाणां, संपत्तागां, नमो जिणाणं, जि यजयाणं ॥१॥ इति ॥७॥ अर्थः-नमुचणं के नमस्कार दोवो, अरिहंतागं के० श्री अरिदंत देवने, भगवंतागं के. नगवंतने. प्राइ गराण के. धर्मना ग्रादिना करणारने, तन्वय राणं के तीर्थना स्थापणार एटले साधु. साधवी. श्रावक, अने श्राविका, ए चार जातना तीर्थना स्था पनार, सयंसंवुहाग के. पोते सम्यक प्रकारे तत्वना जाण शया, पुरिसुत्तमा के. पुरुप माहे उत्तम, पुरिस सीदाणं के पुरुष माहे सिंद लमान, पुरिसवरपुंग रीयागं के० पुरुप माहे पुंकरीक कमल समान, पु रिस के. पुरुप माहे, वर के० प्रधान, गंधहवीणं के० गंध हस्ती समान ठे, लोवृत्तमा के. लोक माहे न तम ठे, लोगनाहारा के. लोकना नाथ, लोगहि

,
(१७)
या के लोकना हितकारी ठे, लोगपईवाणं के
लोकने विपे दीपक समान ले, लोगपतोयगराणं के
लोकमांहे नद्योतना करणार अन्नयदयाणं के अन्नय
दानना देणार, चखुदयाणं के ज्ञानरूप चक्षुना दे
णार, मग्गदयाणं के मोक्ष मार्गना देणार, सरगढ़
याणं के सरगना देणार, जीवदयाणं के संजय
जिवतरना देणार, वोदिदयाणं के समकित रूप वो
धना देणार, धम्मदया के धर्मना देणार, धम्सदे
सियाणं के धर्मना नुपदेशना देणार, धम्मनायगाणं
के धर्मना नायक, धम्मसारहीणं के धर्मरूप रथना
सारश्री, धम्म के धर्मने विपे, वर के प्रधान चाउ
रंत के चारगतिनो अंत करवा माटे, चकवट्टी के
चक्रवर्ति समान गे, दिवो के वेट समान, ताणं
के दुःखना निवारण करणार, सरण के श्राधार
गइ के चार गति मांहे, पछा के पमतां जीवने,
अप्पमिहय के नही दणाणु एवु, वर के प्रधान,
नाण के ज्ञान, दंसा के दर्शन एटले देखवू, धरा
रां के धरणार विग्रह के गयुं , ग्नमाणं के उ
२

,
(१७)
अस्तपणुं एटले कर्मरूपी आवरण, जिला के राग
बने जीत्या ठे, जावियाणं के विनाने राग हेप
श्रकी जिताव्या ठे, तिन्नाणं के संसाररूपी समुदत
र्या , तारयाणं के विजाने संसार समुश्त्री तारेने,
वुज्ञा के पोते तत्वज्ञानने समज्या, वोहियाणं के०
विजाने तत्वज्ञान समजावणार, मुनाणं के पोते
चातुर्गतिक विपाक विचित्र कर्मथकी मुकाणा, तथा
मोयगाणं के बीजा नव्य प्राणीने कर्मयकी मुका
वणार , सवन्नूणं के सर्व ज्ञानी ठे, सबदरिसिणं
के सर्व पदार्थना देखणार ठे, सिव के सर्व नपश्व
रहित मयल के अचल मरुए के रोग रहित मरांत
के मरण रहित सखय के सर्व काल निश्चल, मवा
वाहं के बाधा पीलारहित मपुणराविति के जे गति
श्रकी फरी संसारने विषे अवतार लेवो नथी, एदवी
सिगि के सिदि गति , नामधेयं के एवं नाम
चाणं के एवं स्थानक संपत्ताणं के मोक नगर प्रत्ये
पाम्या ने, एहवा अरिहंत नणी नमो के नमस्कार
होजो, जिणाणं के कर्मरूपी शत्रुने जीतणार, तथा

(१५)
जियत्नया के इहलोकादिक सात लय प्रत्ये जी
तगार वे.
,
,
॥ अथ सामायक पारवानी पाटी लिख्यते ॥
नवमा सामायक व्रतना पंच अश्यारा,
जाणेवा, नसमायेरवा, तंजहा ते आलोनं,मण
उप्पणिहाणे, वय उप्पणिहाणे, काय उप्पणि
हाणे, सामाइयससइ प्रकरणयाए, सामाश्य
स्स प्रणवठियस करणयाए, तस्स मिहामि
बुक्कर. सामायकने विष दस मनना, दस वच
नना, बार कायाना, ए बत्तीस दोष माहेलो
कोई दोप लाग्यो होय तो मिहामि पुक्क, आ
हारसंझा, जयसंझा,मिहूणसंडा,परिग्गहसंझा,
ए चार संज्ञामांहेली कोई संझा करी होय
तो मिठामि कम, स्त्रीकथा, राजकथा, जा
तकथा, देशकथा, एमाहेली कोई कथा करी
होय तो महामि मुकामं, सामायक समकाए

(२०) णं, फासियं,पालियं, सोहियं, तिरियं, कित्तयं, आराहियं, आणाए अणुपालीयं, नन्नवइ, त स्स मिठामि बुकमं॥ १ ॥ इति ॥७॥ अर्थः-नवमा सामायक व्रतना, पंच अश्यारा के पांच प्रतीचार, जाणेवा के जाणवा, नसमाय रेवा के आचरवा नदी, तंजहा के जेम तेम ते आलोन के ते कहुं, मणप्पणिहाणे के मनमा गे वत्यु होय, वयाप्पणिहाणे के वचन मा बत्यु होय, कायापणिहाग के काया माठा प्रवावी दो य, सामाश्यसलर के सामायकने प्रकरणयाए के वरावर कीधी के नही तेनी वरावर खवर न रही होय, सामांश्यक्त के सामायकने अवव्यिसईकर गयाए के पुरी थया विना पारी होय, तो तस्स के तेनुं मिण के खोटो किधो ते निष्फळ श्रावो. आहा रसंशा के खावानी श्चा, नयसंज्ञा केलय लागो .

(१)
खोटो कीघेलुं निष्फळ थावो; सामायक समकाएक
के० सामायक कायाए बरावर रीते. फासियं के०
स्पर्श करियो, अंगीकार करियो, पालियं के० तेवोज
पाल्यो, सोहियं के० शुभ कर्यो, तिरियं के० पार न
तारियो, कित्तय के. कीर्ति कीधी, पाराहियं के.
पाराधना किधी आणाए के० वितराग देवनी आज्ञा
ने अणुपालीयं के० पाळी, नन्नव के० न होय त
स्स मिचामि उक्कम के० खोटा कीधार्नु फळ निष्फळ
श्रावो. इति सामायक संपूर्ण. ॥
॥ अथ सामायकनी विधी लिख्यते ॥
॥ प्रथम श्री सीमंधर स्वामीजीनी या
झा लेईने एक नवकार गुणीने “इरियाव हि
नी" पाटीलणवी; पठी तस्सनत्तरीनी पाटी
जणीने कानसग्ग करवो, कानसग्गमांहि
इरियावहीया" थकी ते “जीवियान ववरो
विया तस्स मिनामिकमं” सुधीनो पाठ म
नमां बोलीने एक नवकार मनमां कहीने का

(१२)
उसग्ग पारवो. पठी प्रगट “लोगस्सकी
पाटी कहीने सामायकनी आगन्या लेईने
"करेमि नंतेनी" पाटी “जावनियम" सुधी
कहीने आगल मुहूर्त (घालणो हुवे तिके)
घालणो; पठी “ पञ्जवासामि" यकी “अ
प्पाणं वो सिरा मि" सुधी पाठ कहीने सामा
यक पञ्चखवी. पवे डाबो गोमो उल्लो करीने
दोयवार “ नमुतुणं " नी पाटी कहेवी: 5
जा नमुक्षुणंना व्हडे “हाणं संपावित का
मस्स नमो जिणाणं" एम कहेवो; अने सा
मायक पारती वेळा “रियावही, तस्स नत्त
री" नी पाटी जणीने काउस्सग्ग करवो;
कानस्सग्ग मांही इरियावहीनी पाटी
कहीने एक नवकार गुणीने कानस्सग्ग पा
रवो; पठी “लागरूस " जणी “ नमुनुणं
दोयवार उपर लिख्यामुजब कहीने नवमा सा

(२३)
मायकनी पाटी अणुपाखियं न जव त
स्स मिलामि उक्कम ” सुधी कहीने तीन न
वकार गुणीने सामायक पारवी.
इति श्री सामायक अर्थ विधि संपूर्ण.
श्री जिनाय नमः
अथ श्री प्रतिक्रमण, अर्थ, विधिसहित प्रारंतः
विधी:-प्रथम " चोविस स्तव" कीजे. नतो
रदीने " तिखुत्तो” गुणीजे. देव, गुरू तथा वमा
साधर्मीनाईनी पमिकमणो गयवानी अागन्या लेई
ने "श्छामिणं ते " नी पाटी कहीजे.
इनामिणं नंते, तुन्नेहिं अलणं नाय
समाणे, देवसि पमिकमणुं जाएमि, देवसि ग्या
न, दसण, चारित्त, तप, अतिचार चिंतवणार्थ,
करेमि काउस्सग्ग ॥ १॥ इति ।

(श्व) अर्थः-इचामिणं के हुं श्छुढुं, नंते के० हे न गवन् ! तुझ्नेहिं के तुमारी अन्न[नायसमाणे के आज्ञा मांगीने, देवसि के दिवस संबंधी, पमिकम गुं के पापर्नु निवारण करणवास्ते, हाएमि के एक ठिकाणे बेलुयु, देवसि के० दिवस संबंधि, ग्यान के० ज्ञान, दसरा के० दर्शन, समगत, चारित्त के० चा रित्र, कर्मरूपि शत्रुको नाश करणो,तप के० तपस्या संबंधि, अतिचार के व्रत नांगवाने तैयार थवं, ते चिंतवणार्थ के० चिंतवणा करणवास्ते, करेमि के० हुं करुंधु, कानस्सग्ग के० कायाकी स्थीरता ॥१॥ नवकार" कहीजे. “ तिखुत्तारा उसुं पहिला आवसकनी आगन्या मांगोने " करेमि नंते" नी पाटी कहीजे. पठी " इचामि हामी" नी पाटी नणीजे. इहामि हामि कानस्सग्ग, जो मे देव सिन, अश्यारो कन, काईन, वाईन माण सिन नस्सुत्तो, नम्मग्गो, अकप्पो, अकर पिऊो, उजान विचिंतिन, अणायारो, म पठी ॥ पा . ,

,
,
,
,
(२५)
णिवियचो, असावग पानग्गो, नाणे तह दस
णे, चरित्ता चरित्ते, सुए, सामाइए, तिन्हं गु
त्तीणं, चनन्हें कसायाणं, पंचन्हं मणुवयाणं,
तिन्हं गुणवयाणं, चनन्हं सिखावयाणं, वार
सविहस्स, सावग धम्मस्स, जं खं मियं, जं वि
राहियं, तस्स मिहामि उक्कम ॥ ॥ इति ॥
अर्थः-श्चामि के हुं इचुं, हामि के एक
ठिकाणे रदीने, काठस्सग्ग के कायाकी स्थीरता,
जो के. जे, मे के महारा जीवें, देवसिन के दिव
स संबंधि, अश्यारो के अतिचार, कन के कीधा
होय, काश्त के काया संबंधी, वाइन के वचन
संबंधि, माणसिन के मन संबंधि, नस्सुत्तो के सुत्र
विरुपरूपणा किधी होय, नम्मग्गो के जिनमार्ग
नखंघीने जो मार्ग पकायो होय, अकप्पो के न
नोगववानी वस्तु नोगवी होय, अकरगिजो के० क
रवा जोग नही एवो कार्य करियो दोय, 5जान के
आर्त, रोइ ध्यान ध्यायो होय, इविचिंतिन के इष्ट
.
,

अशुन्न कार्यनी मनमां चिंतवणा कीधी दोय, अशा
यारो के ए नव अनाचार आचरवा जोग नही, थ
पिच्चियबो के० श्चवा जोग नही, असावग पानग्गो
के० श्रावकने नचित नही, नाणे के. छानने विपे,
तह के० तिमदिज, दसरो के० समकितने विषे, च
रित्ता चरित के० कांइएक चारित्र ने कांइएक
नही चारित्र एहवो जे श्रावकनो चारित्र तेने विपे,
सुए
के०
सुत्र सिहांतने विपे, सामाइए के० समता
रूप सामायकने विपे, तिन्हं गुत्तीयं के० मनगुप्ति,
वचनगुप्ति, कायगुप्ति, ए तीन गुप्ति न पाल्यां प्रका,
चन्हं कसायाणं के० क्रोध, मान, माया, ने लोन्न
ए चार कपाय करिया धकां, पंचन्दं मगुबयाणं के०
(१) प्राणातिपात, (३) मृपावाद, (३) अदत्ता
दान, (४) मैथून, (५) परिग्रह, ए पांच प्रकार
का विरमण अणुव्रतने विषे, तिन्हं गुणधयाणं के
उठो, सातमो, ने पाठमो, ए तीन प्रकारका गुणव्रत
माहेश्री, चनन्हं सिखावयाणं के० चार प्रकारका
सिदा व्रत, नवमो, दसमो, ग्यारमो, ने वारमो, ए

(१७) माहेथी, वारस विहस्त के० ए वारे प्रकारका व्रत, सावगधम्मस्त के० श्रावक संवधि जे धर्म तिण मा हेसुं महारा जीवे, जखमियं के० जे देश की नंग कीधो, जंविराहियं के. जे सर्वश्रकी नंग कीधो, तस्ल के० तेहनु, मिठामि के० मुजने निष्फळ थावो, उकी के० पाप, ॥२॥ पी " तस्स नत्तरी" नी पाटी कहीने नन्नो रहीने कानस्सग्ग गईजे. काउस्सग्गमाहि, १५ ग्या नका, ५ समकितका, ६० व्रताका, १५ कर्मादानका, ५ संलेदणाका, एवं " एए अतिचार" नी चिंतवणा कोजे. ते अतिचार या प्रमाणः-(तपस्या, अशक्त पणा वगेरे कारणसूं नन्नो रहोने कानस्सग्ग करण की शक्ति न होय तो नीचे बेसीने कानस्सग्ग गईजे.) (१४ ग्यानका) आगमे तिविहे पनंते तंजहा, सुत्तागमे, अवागमे, तउन्नयागमे, एह वा श्री ज्ञानने विपे जे कोई अतिचार लाग्यो होय ते आलोनं, जंवाई, वच्चामेलियं, हीण

,
,
(२७)
खरं, अच्चखरं, पयहीणं, विनयहीणं, जोगही
, घोसहीणं, सुदिन्नं, तुपडिठियं, अकाले
कन सझान, काले न कन सझान, असझा
ये सझायं, सझाश्ये न सझायं, नणतां,
गुणतां, चिंतवतां, अने चितारतां, ग्यान अने
ग्यानवंतनी, आसातना कीनी होय ॥॥
(ए समकितना अतिचार) दंसण समकित,पर
मन संथवोवा, सुदिक परमन, सेवणा वावि,
वावन, कुदंसण वगा, समत्त सहहणा एह
वा समकितना समणो वासएणं, समत्तस्स,पंच
अश्यारा, पेयाला जाणियबा, न समायरियवा,
तंजहा ते आलोठं, संका, कंखा, वितिगिबा,
परपासंम परसंसा, परपासंग संथवो ॥॥
(६० व्रताका अतिचार) पहिला थूल प्राणाति
पात वेरमणंव्रतना, पंच अश्यारा, पेयाला, जा
पियवा,नसमायरियवा,तंजहा ते आलोलं, बंधे
,

, (२) वहे, विचए, अश्नारे, नत्तपाणवोए। बीजा थूल मृषावाद वेरमणंव्रतना पंच अश्या रा जाणियवा न समायरियवा तंजहा ते आ लोनं, सहस्सा नखाणे, रहस्सा लखाणे, स दारमंतनेय,मोसोवएशे, कूमलेह करणे॥१॥ तीजा थूल, अदत्तादान, वेरमणं व्रतना पंच अश्यारा,जाणियवा, न समायरियवा, तंजहा ते आलो,तेन्नाहमे,तकरपनगे,विरुद्ध रजाइकम्मे, कूमतोले,कूममाणे, तपडिरुवग ववहारे ॥३॥ चोथोथूल मेहुणं वेरमणं व्रतनापंच अश्यारा,जा णियवा, न समायरियवा, तंजहा ते आलोनं, इतरिय परिग्गहियगमणे,अपरिग्गहिय गमणे, अनंग क्रीडा, परविवाह करणे,काम नोगेसु तिवानिलासा ॥॥ पांचमा थूल परिगह प्रमाण वेरमणं व्रतना, पंच अश्यारा, जाणिय वा, न समायरियवा, तंजहा ते आलोनं, खि , (३०) त्तवबु पमाणाश्कम्मे, हिरण सोवन पमाणा कम्मे, धण धन्न पमाणाश्कम्मे, उपद चोपद पमाणाइकम्मे, कुविय पमाणाश्कम्मे ॥४॥ चादिशिवरमणं व्रतना,पंच अइयारा, जाणि यवा,न समायरियवा, तंजहा ते आलो,नदि शि पमाणाश्कम्मे, अहोदिशि पमाणाश्कम्मे, तिर्यदिशि पमाणाश्कम्मे, खेतवूटी,सयंतरधाए ॥ सातमा नवनोग परिजोग,दुविहे पनंते तंजहा, नोयणान्य, कमलय, जोयणाया, समणोवासत्रणे,पंच अश्यारा,जाणियवा, न समायरियवा, तंजहा ते आलोनं,सचित्ताहारे, सचित्त पमिबछाहारे, अप्पोलसहि जखणया, दुप्पोलसहि नखणया, तुबोसहि नखणया, कमनणं समणोवासएणं, पनरस कमदाणाई, जाणियवा, न समायरियबा,तंजहाते आलोनं, ( १५ कर्मादानका) इंगालकम्मे, वण

(३१)
कम्मे, सामिकम्मे, नामीकम्मे, फोमीकम्मे,
दंतवाणिज, केसवाणिज, रसवाणि, लख
वाणिऊ, विसवाणिज, जंतपिल्लणकम्मे, नि
लंबणकम्मे, दवागदावणया, सरदहतलाय प
रिसोसणया, असईजणपोसणया ॥१॥ मा
हमा प्रणयादर्स वेरमणं व्रतना, पंच अश्यारा,
जाणियवा,न समायरियवा, तंजहा ते बालो,
कंदप्पे, कुक्कुश्ये, मोहरिये, संजुताहिगरणं, न
वनोगपरिजोगाईरत्तािनवमासामायक
वेरम व्रतना, पंच अश्यारा,जाणियवान स
मायरियवा, तंजहा ते आलोलं, माण दुप्पणि
हाणे, वय पुप्पणिहाणे, काय उप्पणिहाणे,
सामाझ्यस्स अकरणियाए, सामाझ्यस्स अण
वयिस्म करणयाए॥दसमादेसावगासिक
व्रतना, पंच अश्यारा, जाणियवा, न समायरि
यवा, तंजहा ते बालोन, आणवणप्पउगे, पे
.
.
,

,
(३२)
सवणप्पनगे, सदाणुवाइ, रूवाणुवाइ, बहिया
पुग्गल परखेवग्यारमा परिपूर्ण पोपधन
तना, पंच अश्यारा, जाणयवा,न समायरियवा
तंजहा ते आलोउं, अप्पमिलेहियं दुप्पमिले
हियं सजा संथारए, अप्पमजियं दुप्पमजियं
सजा संथारए, अप्पमिलेहियं उप्पमिलेहियं
उच्चारपासवणनूमि, अप्पमजियं उप्पमजियं
उच्चार पासवण नूमि, पोसहस्स सम्मं, अणा
णुपालणया बारमा अतिथि संविनाग
व्रतना,पंच अश्यारा,जाणियवा,नसमायरियवा,
तंजहा ते आलोळ, सचित्त निखिवणिया, स
चित्त पेहणिया, कालाइकम्मे, परोवएसे, मन्च
रियाए,॥॥ (५ संलेहणारा) अपठिम मर
णांतिय संलेहणा, कुसणा, आराहणाना,
पंच
अश्यारा, जाणियवा, न समायरियवा,तंजहा
ते आलोणं, इहलोगे संसप्पन्गे, परलोगे सं

,
n
(३३)
सप्पनगे, जिविया संसप्पनगे, मरणा संसप्प
उगे, कामनोगा संसप्पन्गे ॥ (१७
पापस्थानक) १ प्राणातिपात, ५ मृषावाद, ३
अदत्तादान, ४ मैथुन, ५ परिग्रह, ६ क्रोध, प्र
मान, ७ माया, ए लोन, १० राग, ११ क्षेप,
१५ कलह, १३ अन्याख्यान, १४ पैशुन्य, १५
परपरिवाद, १६ रति अरति, १७ माया मोसो.
१७ मिथ्यादसणशल्य, एवं १७ पापस्थानक
माहिसं माहारे जीवे जे कोई मने, वचने, का
याये करी, सेव्युं होय, सेवराव्युं होय, सेवतां
प्रत्ये चलो जाएयो होय. एम " एए अति
चार, १७ पापस्थानक” कहीने पढी “श्चा
मिनमि" नी पाटी ‘जं विराहियं' सुधी
कहीने — नवकार' जणीने कानरसग्ग पा
रीजे,इति प्रथम सामायक ग्रावसक संपूर्ण
,
३

(३४)
विधिः-पठी तिखुत्तारा' पाठसुं दूजा प्राव
सकनी आगन्या मांगीने, प्रगट एक लोगस्त'नी
पाटी कहीजे, इति दूजो ‘चनविसहो' प्रावसक
संपुर्ण. प तिखुत्तारा पाठसूं तीजा श्रावसकनी
आगन्या मांगीजे. दोयवार “चामिखमासमणा"
री पाटी कहीजे. पाटी मांहे प्रथम जिहां निसीह
याए' शब्द आवे तिहां नन्ना गोमा करी, हाथ जो
मीने बेसीजे, तथा ६ आवर्त कीजे. ते या प्रमाणेः-
प्रथम "अहो काय काय
ए शब्द नच्चारतां तीन
यावर्त हुवे ठे ते कहे वेः-दोनु हात लांबा करी हा
धनी दश आंगुली नूमि नपर लगावतां मुखसुं "अ"
अदर कहे, पवे तेमज दश आंगुली आपरा मस्तक
ने लगावतां हो” अकर कहे, ए दोनु अदर केद
तां (१) एक आवर्त हुवो इणहिज रीतिसुं " का"
ने “यं"'अदर नच्चारतां (२)जो आवर्त हुवो.
अने
अदर नच्चारतां ३ तीजो आ
वर्त हुवो, पठी " जत्ता, ने, जवणिज) च,
ब्द नच्चारतां ३ आवर्त हुवे ते कहे -प्रथम "ज"
का
"ने “य
"
ले" श

(३५)
अकर मंदस्वरसूं “त्ता" अकर मध्यमस्वरसूं, ने
"न्ने" अकर नंचास्वरसुं नपरकी रीतिसुं, मस्तके
हाथ लगावतां कहे. एवं ३ अक्षर कहेतां १ आवर्त,
तया (ज) (व) (णि) ए तीन अक्षर त्रिविध
सादसुं नपर मुजव नच्चारतां जो श्रावर्त. तथा
(ॐ) (च) (ने) ए पण ३ तीन अक्षर पूर्वनी
रीते कहेतां तीजो प्रावर्त, एवं ६ आवर्त प्रत्येक पा
टी मांडे करीजे; तथा “तित्तीसन्नयराए” शब्द
अावे तिहां पागे नन्नो रहीजे, इणविध दोयवार
खमासमणा "री पाटी संपूर्ण कहीजे, ते पाटी
या प्रमाणे
श्वामि, खमासमणो, वंदिलं, जावणिका
ए, निसीहियाए, अणुजाणाह, मे, मि नग्ग
हं, निसिही, अहो, कायं, काय संफासं, ख
मणिको, ने, किलामो, अप्पकिलंताणं, बहु
सुनेण, ने, दिवसो, वश्कतो. जत्ता, ने, जव
णिऊं च, ने, खामे मि, खलासमणो, देव सियं,
,
,
,

वकम्म, आवसियाए, पमिकमामि, खमासम
गाणं, देवसियाए, आसायणाए, तित्तीस न्न
यराए, जं किंचि मित्राए, मण सुकमाए, वय
सुकमाए, काय उकमाए, कोहाए, माणाए, मा
पाए, लोहाए, सबकालियाए समिचो वय
राए, सबधम्माइकमाए आसायणाए, जो,
मे, देवसिन अश्यारो कन, तस्स, खयासमणो
परिकमामि, निंदामि, गरिहामि, अप्पा, वो
सिरामि ॥ ३॥ इति ॥
अर्थः-श्यामि के हुं इचुंबु, खमासमणो के
हे मावंत साधु ! तुमने, वंदिन के वांदवाने जाव
लिजाए के जावत् शक्ति सहित निसीहियाए के
अशुन्न जोगना शरीरे करी, अणुजागाह के आज्ञा
देवो, मे के मुजने, मिनग्गरं के मर्यादा मांहे प्र
वेदा करणकी, निसिही के अशुन जोगने निषेध
करीने, अहोकायं के तुमारा चरण प्रत्ये, काय के
माहरा हात तथा मस्तके करी, संफास के स्पर्श

(३७)
करूंधु, खमणिको के खमवाजोग ठों, ने के हे
पुज्य ! तुमने किलामो के. तुमारां चरण स्पर्शता
जे कांश प्रापर्नु खेद नपजाव्यो होय ते खमजो, अ
प्पकिलंताणं के तुमारी किलामना गई , वहु सु
नेण के घणा केमकुशले करीनेने के हे पुज्य !
तुमारो, दिवसो के दिवस, वइकंतो के निरवाधपणे
गयो, जत्तो के तप, संजमरूप यात्रा, न्ने के हे क
रुणासमु ! तुमारी अव्यावाधपणे वर्ते , जवणि
ऊं चने के वली इंडियोये कर। पीमित नहीं एवं
तुमारो शरीर के, खामेमि के० हुं खमाधुंएँ, खमास
मणो, के० कमावंत साधु ! देवसिय के० दिवस संवं
धि, वइकम्मं के० विराधनारूप महारा अपराध, ते
प्रत्ये श्रावसियाए के अवश्य करणी करतां जे अति
चार लाग्यो होय, ते श्रकी पमिकमामि के० हुँ निव
तुंई, खमासमणाणं के० कमावंत साधुनी, देवसि
याए के० दिवसने विपे थइ एवीजे, यासायणाए
के०
० पासातना, खंमना, तिनोसन्नयराए के० तेतीस
यासातना मांदेली अनेरी कोइ एक पण श्रासातना

(३७)
ये करीने जं किंचि मिछाए के. जे कांड खोटो की
घो होय, मग उकमाए के०सन संवधि जे दुष्कृत
(पाप) तेणे करी, वयकमाए के. वचन संबंधी
जे दुष्कृत (पाप) तेणे करी, काय उक्कमाए के.
काया संबंधी जे दुष्कृत (पाप) तेणे करी, कोहाए
के. क्रोध रूप यासातनाये करी, मागाए के० मान
रूप प्रासातनाये करी, मायाए के० कपटरूप यासा
तनाये करी, लोहाए के. लोक्षरूप यासातनाये करी,
सवकालियाए के० अतीत, अनागत, ने वर्तमान, एवं
सर्व कालने विष, सद्यमिछोवयराए के सर्व कूल,
पट क्रियारूप त्रासातनाये करीने, सबधम्माश्कमणा
ए के० सर्व धर्मनी जे करणी, तेणे कलंघवारूप या
सातनाये करीने, आलायगाए के० ए सर्व प्रकारनी
श्रासातनाये करी, जो के जे, में के. महारे जीवे
देवसिन के दिवस संबंधी अश्यारो के. अतिचार
दोष, कन के० करिया होय, सेव्या होय, तस्स के०
ते अतिचार प्रत्ये, खमासमणो के हे कमा श्रवण ?
तुमारा समीपे, पमिकमामि के हुं प्रतिक्रमुं, मि
क

(३) चामि उक्कम देव॒यं, निंदामि के दुष्ट कर्मचारी श्रा त्माने हूं निंदु, गरिहामि के० गुरुनी साखे हूं वि शेषे निंबुं, अप्पाणं के दुष्ट पापिष्ट मात्मा प्रत्ये वोलिरामि के हुँ तजुर्बु, वोसिरावूईं ॥३॥ इति ।। विधी:-इति तिजो ' वंदना' आवसक संपूर्ण. पठी तिखुत्तारा' पाठसुं चौथा श्रावसकनी आगन्या मांगीजे; प्रथम कानस्लग्ग मांहि एए अतिचार कहा ते " अागमे तिविदे" नी पाटी थकी “चामिहामि नी पाटी सुधी प्रगटपणे केहवा. जिरामांहि प्रत्येक पाटी तथा शूलका ठेदमे “ तस्स मिचामि ऽक्कम" केदवो. पी तस्स सवस्स " नी पाटी कहीजे. ते कद वेः- तस्स सबस्स, देव सियस्स अश्यारस्स, 5 नासियं, उचिंतियं,मालवंते पमिकमामि॥४॥ अर्थः-तस्स के० ते पूर्वे चिंतिया जे, सव्वस्त के सर्व, देवसियरस के दिवस संबंधी, अश्यारस्स के अतिचार, दुम्नासिय के नपयोग रहित अनिष्ट ना ० - •hoo तथा (४०) पा वोलवा थकी थयो जे, उचिंतियं के० इष्टकार्य म नमां चिंतववा यकी श्रयो जे, आलवंते केण्आळवीने, प्रगटपणे कदीने, ते थकी पडिकमामि के हुं निवर्तुं यूँ ॥४॥ विधी:-पठी नीचे वेसिने जीमणो गोमो उन्नो करीने "नवकार, करे मिन्नते"नी पाटी कहीजे. चित्तारी मंगलं " नी पाटी कहीजे ते पाटी कहे :- चत्तारि मंगलं, अरिहंता मंगलं, सिधा मंगलं, साढू मंगलं, केवलि पणत्तो धम्मो मं गलं, चत्तारि लोगुत्तमा, अरिहंता लोगुत्तमा, सिधा खोगुत्तमा, साहु लोगुत्तमा, केवति पणत्तो धम्मो लोगुत्तमा, चत्तारि सरणं पव जामि, अरिहंता सरण पवामि, सिधा सरणं पवजा मि, साहु सरणं पवजा मि, के बलि पणत्तं धम्म सरणं पवजामि, अरिहं ताजीको सरणो, सिहाजीको सरणो, साधु , (४१) जीको सरणो, केवलि परुप्या दया धर्मको सरणो, चार सरणा, दुःखहरणा, ॥ओर न वीजो कोय ॥ जे नवि प्राणी आदरे॥ तो अखय अचल गति होय ॥५॥ अर्थः-चत्तारि के. चार, मंगलं के मंगलिक , ते मांहि एक तो, अरिहंता के जेणे रागादिक अंतरंग वेरीने हण्या ते श्री अरिहंत मंगल के. मं गलिक ठे, दूजा सिद्धा के० अष्टकर्मने कय करीने जे सिह पदने पाम्या ते श्री सिह, मंगलं के मंग लिक ठे, तीजा साहु के जे सम्यकज्ञानकरी शिव सुखना साधक जे, साधु ते मंगलं के मंगलिक . चोया केवलि के श्री केवलि नगवंतनो, परातो के परुप्यो एवो जे श्रुत चारित्ररुप, धम्मो के धर्म, ते मंगलं के मंगलिक ठे, चत्नारि के चार, लोगुत्तमा के लोक मांद नत्तम ठे, (१) अरिदंता के श्री अरिहंत वे, ते, लोगुत्तमा के लोक मांहे नुत्तम ठे, (२) सिहा के सिह ने ते, लोगुनमा , (४५) के लोकमांहे नत्तम ठे, (३) साहु के साधु ने ते, लोगुत्तमा के लोकमांहे उत्तम ठे, (५) केवलि पणनो के. केवलिनो परुप्यो ते, धम्मो के० धर्म, लोगुत्तमा के लोकमांहि नतम , चत्तारि के चार, सरणं के शरण प्रत्ये, पवळामि के अंगिकार करूं छु. (१) अरिहंतासरणं के श्री अरिहंत शर गने, पवहामि के अंगिकार करूं , (२) सिन्हा सरणं के श्री लिम शरणने, पवजामि के अंगि कार करूं लूं, (३) साहु सरणं के लाधुशरण प्रत्ये, पवळामि के अंगिकार करूं, (५) केवलि के श्री केवलिये, पण के नांख्यो एवो जे, धम्म के धर्म तेना, सरणं के शरण प्रत्ये, पव झामि के अंगिकार करूं . आगला शब्दको अर्थ मुलन ने जिणसुं लिख्यो नही ॥६॥ - विधिः-पठी “स्वामिगमि" तथा " रिया वही" नी पाटी कहीने 'तिखुत्तारा' पाठसुं “व्रत, अतिचार " मेळा केहवानी आगन्या मांगीजे. ते

.
,
(५३)
नीचे लीखे ते प्रथम " आगमेतिविहे " नी पाटी
कही, ते या प्रमाणेः-
आगमे तिविहे पनंते तंजहा, सुत्तागमे,
अबागमे, तज्नयागमे, एहवा श्री ज्ञानने
विषे जे कोई अतिचार लाग्यो होय ते या
लोन, जंवाई, वच्चामेलियं, हीणकर, अच्च
करं, पयहीणं, विनयहीणं, जोगहिणं, घोस
हीणं, सुदिन्नं, दुछुपमिठियं, अकाले कल
सद्याओ, काले न का सझाओ, असझाये
सझायं, सझाश्ये न सझायं, नणता, गुणतां,
चिंतवतां, ने चितारतां, ग्यान ने ग्यानवंतनी
प्रासातना किनी होय तो तस्स मिवामि
उक्कम ॥ ६॥ इति॥
अर्थः-यागमे के सूत्र सिहांत, तिविहे के
तीन प्रकारका, पनंते के कहा, तंजदा के ते कई
ने सुचागमे के सूत्र आगम अछागमे के अर्थ
,
..

(४)
आगम, सूत्रना अर्थ करवा ते, तन्नयागमे के
ते सूत्र तथा तेहनो अर्थ, एदोय यागम जेहने होय ते
तीजो आगम, एहवा श्री ज्ञानने विपे जे कोई अति
चार लाग्यो होय ते आलोन के ते कहुं , जंवा
इदं के सूत्र वाघां पागं नण्या होय, वचा
मेलियं के नपयोग रहित सूत्र वारंवार नण्या होय,
हीणख्खरं के० नगे अक्षर नएयो होय, अञ्चरकर
के अधिक अक्षर नएयो होय, पयहीणं के पद नg
नएयो होय, विनयहीणं के विनय रहित नएयो
होय, जोगहीणं के० मन वचन अने कायाना जोग
गम राख्या विना भएयो होय, ते घोसहीग के०
शु नच्चार रहित भएयो होय, सुषुदिन्नं के० रखें
झान अविनीतने दीधुं होय, छुपमिठियं के० प्रवि
नीतपणे ज्ञान ली, होय, अकाले कन सचान के
च्यार संध्याकाळ, च्यार महोचव, च्यार महापमिव
एवं १२ अकाळ ते काळमां सद्याय कीधी होय, काले
न कन सद्यान के० खरो वखत ते टाणे सद्याय
न कीधी होय, असञ्चाये सद्यायं के० दश उदारिक
,
,

(४५)
शरीरना, दश अंतरिख ए २० असद्याश्मे सूत्र नण्या
होइ, ते सद्याइये न सायं के० सद्याय करवा योग्य
जगावे त्यां लयाय न कीधी होय, तस्समिछामिछक्कम
के. ते ऽस्कृत पाप निष्फल थावो ॥६॥ पठी "ई
सण समकितनी पाटी कहीजे ते करे :-
दसण समकित, परमन संथवोवा, सुदित
परमञ्च, सेवणा वावि, वावन कुदसण वळणा,
समत्त सहहणा, एहवा समकित ना समणो
वासएणं, समत्तस्स पंच अश्यारा, पयाला,जा
णियहा, न समायरियन्वा, तंजहा ते आलोलं.
संका, कंखा, विति गिबा, परपासंम्परसंसा,
परपासंमसंबवो, एवं पांच अतिचार मध्ये जेह
अतिचार लागो होय तो तस्स मिहामि
दुक्कम. ॥ ७ ॥ इति ॥
अर्थः-दसण के० सद्दहणा, श्रास्ता समकित के०
समकीत खरा धर्मनुं आचरण पदमन के० एज मो
होटो अर्थ संवोवा के० परिचय करवो, तेनो समा
.

(६)
गम करवा सुदिठ के. मलीदृष्टीथी परमन के० ए
मुख्य अर्थनी सेवाणा के सेवना करवी वाघि के
अथवा वावन के० समकित पामोने पीतेथी खसी
जाय, ते कुदसण के० कुठं ज्ञान जेर्नु एटले मुलथी
समकित जेने न होय, वजा के० तेने वर्जवो, त्याग
त्याग करवो लमत्त के० ए समकित वंतनि, सदहणा
के०
० सहया, श्राहा, एदवा समकितना समणो वास
एणं के० एडवा समकितवंत श्रावकने, समत्तस्स के०
समकितना, पंच के० पांच अश्यारा के० अतिचार, ए
श्याला के मोग, जाणियबा के जाणवा, न समाय
रिबा के आदरवा नहीं, तंजहा के जेम तेम ते
पालोनं के० ते कहुंचु, आलोग्नु, संका के जिन
वचनतणो संदेह कीघो होय, कंखा के मिथ्यात्व म
तनी श्छा कीधी होय, सहू मार्ग जला जाण्या होय,
वितिगिहा के धर्म करणीना फल मांहि संदेह
आण्यो होय धर्म करीयानुं फल होशे के नहीं ?
एडवो संदेद धरियो होय, साधु, साधवीना मलीन
वस्त्र देखी गुंग किनी होय, पारपासंग परसंसा

(७)
के. मिथ्यात्वीनी प्रस्तावना देखी प्रशंसा किनी
होय, परपासंग संश्रवो केंमिथ्यात्वना परूप
पकनो परिचय कीधो होय, एवं पांच अतिचा
र माहेश्री जे अतिचार लाग्यो होय तो, तस्ल के ते
संबंधी. मिठामि के० मुजने निष्फळ श्रावो, दुक्क
के दुष्कृत पाप ॥ ७॥ इति
पठी १२ वारे "व्रत अतिचार"
व्रत अतिचार" कही जे ते
कहे :-
(१) पहिलु अणुव्रत थुलान, पाणाश्वा
यान वेरमणं, तस्सजीव, बेइंडिय, तेइंडिय, चन
रिंख्यि, पश्यि, जाणि प्रीच्छी, विण अप
राधी, प्राकुटी, संकलपी, सल्हेशी. हणवानि
मित्ते हणवा पञ्चखाण, जावजिवाए, ऽविहं, ति
विहेणं, नकरेमि, नकारवोमि, मणसा वयसा
कायसा, एहवा पहिला थूल प्राणातिपात वि
रमण व्रतना, पंच अइयारा, पञ्याला, जाणि

(G) यवा, नसमायरियन्वा, तंजहा ते आलोनं, बंधे, बहे, विचए, अनारे लत्त पाण वुचेए, त स्स मिछामि दुक्कम ॥ ७ ॥ अर्घः--पहिलु के० पहिलो, अणुव्रत के साधुना पंच महाव्रतनी अपेक्षाए गेटो व्रत, ग्रूलान के० मो टा, पाणा के प्राणी, जीवमात्रनी; इवायान के० हिंसा थकी. वेरमणं के निवर्तुं , तस्स जीव के त्रस जीव, हालता चालता जीव, वेइंडिय के दोय इंडिय वाला, तेइंडिय के तिन इंडियवाला, चनरिदि य के चार इंड्यि वाला, पचेंक्ष्यि के० पांच इंडिय वाला जीव, जाति के ज्ञानीने, प्रोची के० डल ख्याथकां, विण अपराधी के निरापराधी जीवने आकुटी के नदेरी संकल्पी के संकल्प करीने; सटहेशी के दहेश्यासहित; हणवा निमित्ते के हणवानी बुहिये करीने, हगवा पञ्चरकाण के हिंसा करवानी. बंधी, जावजीवाए के ज्यां सुधी जीवं त्यां सुधी; डेविदं के दोय करणः निविहेणं के

,
(10)
तीन जोगसुं नकरेमि के करूं नहीं; नकारवेमि के
पुजापाले करावें नहीं, मसा के सने करी,वयसा
के बचने करी, कायसा के कायाये करी, एहवा
पहिला शूल के एड्वा पहिला मोग, प्राणातिपात
के जीवनी हिंसा अकी; विरमणं के निवर्तवाना,
व्रतना के व्रतना पंच अश्यारा के पांच अतिचार,
पश्याला के मोटा ठे ते, जाणियदा के जावा,
न समायरियबा के पण आदरवा नहीं, तंजहा ते
पालो के ते जिम के तिम कहुं ईं, बंधे के जीव
ने गाढे वंधणे वांध्यो दोय, वदे के गाढां घाव घा
ल्या होय, रबिन्चेए के शरीरना अवयव व्यां होय,
अइनारे के प्रति नार नरियो होय, जत्त पाण वु
छए के अन्न पाणी नोगवां अंतराय दीनी होय,
तस्स मिच्छामि उक्कम के० ते अतिचार रुप दुप्कृत
पाप सुजने निष्फळ प्रावो ॥ ७॥इति ॥
(३) बीजो अणुव्रत थूलाड, मुसावाया
न विहरमाां, कन्नालियं, गोवाालयं, नोमालि
यं, थापाण मोसो, मोटकी कुमी साख, इत्या
दिक मोटर्फे जूठ बोलवा पञ्चखाण, जावजी

, , (५०) वाए, विहं, तिविहेणं, नकरेमि, नकारवेमि, मणसा, वयसा, कायसा, एहवा वीजा थूल मृषावाद विहरमणं व्रतना, पंच अइयारा, जाणियबा, नसमायरियवा, तंजहा ते आलो 5, सहस्सा नखाणे, रहस्सा लखाणे, सदार मंतजए, मोसोवएसे, कुरुलेह करणे, तस्स मिबामि उक्कम ॥ ७॥ अर्थः-बीजो अणुव्रत, थूलान के मोगे मुसा वाया के मृषावाद यकी; कून बोलवायी, वेरमाणं के हुं निवर्तु. कन्नालियं के० कन्या तथा वर संबंधी जुठ, गोवालियं के गाय, नेश आदि ढोर संबंधि फूठ, नोमालियं के जमीनना काममांहे कूट, या पणमोसो के कोईनी स्थापण नलववी, मोटकी कुमी साख के मोटी खोटी सादी जरवी,इत्यादिक केण्ए आदि करीने, मोटकू फूठ के० मोटो फूट, बोल वा के बोलवाना पञ्चरकाण के० बंधी, त्याग, जा वजीवाए के जावाजीव लगें, ऽविहं, तिविदेणं, न करेमि न कारवेमि, मसा, वयसा, कायसा, एहवा बीजा थूल मृषावाद वेरमणं व्रतना पंच अश्यारा,

जालियबा, नसमायरियचा, तंजहा ते बालोलं, सह
स्ता नखाणे के सहसात्कार कोई प्रत्ये कूमो आळ
दीनोहोय, रहस्सा नखाणे के० कोईनो रहस्य जानी
वात प्रगट कीनी होय, सदार मंतन्नए के० पोतानी
स्त्रीना मर्म प्रकाश्या होय, मोसोवएसे के० ग
सूखा नपदेश दीधा होय, कूमलेह करणे के खोटा
लेख लिख्या होय, करिया होय, तस्लमिचामि डुक्क
मं के० ते पाप मुजने निष्फळ थावो । ए॥ इति ।
(३) त्रीजुं अणुव्रत थूलान, अदिन्ना
दाणान, बेरमणं, खात्तरखाणी, गांठमी गेमी,
तालुपरकुंचिये करी, पमी वस्तु धणीयाती
जाणी, इत्यादिक मोटकू अदत्तादान लेवाना
पञ्चखाण, जावजीवाए, ऽविहं, तिविणं, न
करेमि, नकारवेमि, माणसा, वयसा, कायसा,
एहवा त्रीजा थूल अदत्तादान वेरमणं व्रतना,
पंच अध्यारा, जाणियबा, न समायरियवा. तं
जहा ते आलोलं, तेन्नाहमे, तक्कर पनगे, विरु
5 रङा कम्मे, कुरुतोले कूममाणे. तपसि रु
,
.

(५५) वग ववहारे, तस्स मिचामि पुकमं ॥ १० ॥ अर्थः-त्रीजु अणुव्रत के तीजो नणुव्रत शूलान के मोहोटुं, अदिनादाणा के अगदीधेनुं लेवा छ की चोरी करवा थक्री, वेरमण के निवर्तुषु खातर खणी के खातर [ खामो] खोदीने, गांठमी गेमी के० कोईनी गांठडो वोमीने, तालुं पर कुंचिये करी के कोईनी कुलुप वीजी किल्लोसुं नघामोने, पक्षी वस्तु धणीयातो जाणी के० कोईनो पमेली वस्तुनो कोई धणी एम जाएया उतां ते लेवी, इत्यादिक मोटकू के ए श्रादि वीजा मोटका, अदत्तादान के० अणदीधेलु, लेवाना पञ्चखाण के त्याग, जावजीवाए के जावाजीव सुधी, उविहं, तिविदेणे, नकरेमि, न कारवेमि, माता, वयला, कायसा, एहवा त्रीजा थूल अदत्तादान वेरमणं व्रतना पंच अश्यारा, जाणियबा, नसमायरिया, तंजहा ते आलो के ते जिम तिम कहुंथु, तेन्नाहरे के चोरीनी वस्तु लीनी होय, तक्कर पनगे के चोरने क्य, उपगरण वगेरे को स हाय दीनो होय, विरु६ रजा कम्मे के० राज्य वि रूम कीघो होय, [राजानो दाणं मागे, तथा राजा

(५३)
मनाद करेला गुन्हा करइ ते ] कूमतोले के खोटा
तोळां कीना होय, कूममाणे के खोटा मापा कीना
होय, तपनि रुवग ववहारे के० वस्तु मांहि नेळ स
नेळ कीनी होय, सरसी दिखायने निरसी पापी हो
य, तो तस्ल मिचामि इक्कम के ते पाप मुजने नि
प्फळ थावो ॥ १० ॥ इति ।
(४) चोथु अणुव्रत यूलान, मेहुणान
वेरमाणं, सदार संतोसिए, अवसेसं, मेहुण विहं
पञ्चखाण, (पपुरुपने ) अने स्त्रीने सन्नार,
संतोसिए, अवसेलं महानो पञ्चखाण,
अने
जे स्त्री पुरुपने मूलयकी कायाए करी मेहुणं
सेवबानो पञ्चखाण होय, तेहने देवता मनुष्य
तिर्यंच संबंधि महानो पञ्चखाण, जावजीवाए
देवता संबंधी विहं. तिविहेणं, नकरेमि, न
कारवमि, मासा, वयसा, कायसा, मनुष्य
तिर्यंच संबंधि एगविहं एगविहेगां नकरेमि,
कायसा. पहवा चोथा थूल मेहुणं विरमणं
अतना पंच अश्यारा, जाणिया, नसमायरिय
,

(५५) वा, तंजहा ते आलोनं, इत्तरिय परिगहिय गमणे, अपरिगहियगमणे, अनंग क्रीमा, प रविवाह करणे, कांमनोगेसु तिवा लिलासा, तस्स मिवामि पुकमं ॥११॥ अर्थः-चोथु अणुव्रत के० चोप्रो जणुव्रत शूलान के मोटा मेहुणा के० मैथूनथको वेरमणं के नि वाएं, सदार के पोतानी स्त्री श्रीज संतोसिए के० संतोष राखवो, अवसेसं के० ते सिवाय वीजा को इनी साथे मेहुण के० मैथुन विहं के सेववाना पच्चरकाण के त्याग, बंधी (एपुरुषने) अने स्त्रीने सन्नार के पोताना नारथीज संतोसिए के० संतोष राखवो, अवसेसं के ते सिवाय वीजा को नी साथे मेहुणनो के. मैथून करवानां पञ्चखाण के बंधी, अने जे स्त्री पुरुषने मूलथकी कायाए करी मे हुणं सेववानो पञ्चखाण होय के मैथुन करवानी वं धी होय, तेहने देवता मनुष्य तिर्यंचसंबंधि मेहुरानो के मैथुन करवानो पञ्चखाण के० त्याग जावजीवाए के ज्यां सुधी जीवे त्यां सुधी देवता संबंधि के० ते ६. इमां देवताना. साथे दुविहं तिविहेणं नकरेमि नकारये -

प
(एए)
मि मणसा वयसा कायसा,मनुष्य तिर्यंच संबंधि के
माणस तथा पशु वगेरेनी साने, एगविहं के एकक
रण एगविदेणं के० एकजोगे नकरेमि के ए काम
करूं नही, कायसा के० कायाए करी, एहवा चोप्रा
शूल मेहुणं विरमणं व्रतना के मोहोटा मैथुन त्याग
करवाना व्रतना, पंचअश्यारा के पांच अतिचार, जा
पियवा नसमायरियवा तंजहा ते आलोन के तेक
हुई, इत्तरिय के० नादानी नमरनी, परिगहिय के०
पोतानी परणेली स्त्री साये, गमणे के गमन किधो
होय, अपरिगदियगमणे के परणेली न होय, ते कु
मारिका, अथवा वेश्यादिक, तेनी साये मैथुन सेव्यो
होय, अनंग क्रिमा के परस्त्रीनी साधे सुश्मोरा टाळ
काम चेप्टा, हास्य, कुतुहल, किना होय, परविवाद
करणे के पोताना गेरु टालीने यश लेवाने अर्थे पर
ना विवाह, मा मेलव्यु होय; कामन्नोगेसु के का
मनोगने विपे, तिवान्निलासा के तीन प्रणामे अत्यं
त श्रमिलाखा राखी दोय, तस्त मिचामि कर्म के
ते खोटुं कौधेनुं पाप निष्फल पाजो ॥ ११ ॥ इति ।
(५) पांचमु आणुव्रत थूलात, परिगहा
.

,
,
,
(५६)
ज, वेरमणं, खेत्तवतुनोयथापरिमाण, हिरणसो
वननो यथापरिमाण, धणधांननु यथापरिमा
ण, दुपदचनपदनो यथापरिमाण, कुव धात
नो यथापरिमाण, एयथापरिमाण कीधो ,
ते नपरांत पोतानो करी परिग्रह, राखवाना
पच्चखाण, जावजीवाए, एगविहं, तिविरुण, न
करोमि, मणसा, वयसा, कायसा, एहवा पांच
माथूल परिग्रह परिमाण वेरमणं व्रतना, पंच
अश्यारा, जाणियबा, नसमायरियबा, तंजहा
ते आलोलं, खेत्तवलुप्पमाणाइकमे, हिरणसो
वनप्पमाणाइक्कमे धणधांनप्पमाणाश्कमे, उप
दचपदप्पमाणाइक्कमे, कुवियप्पमाणाइकमे,
तस्स मिछामि डुक्करूं ॥ १३॥ इति ॥
अर्थः-पांचमुअणुव्रत के० नणुव्रत श्रूला के
मोटुं परिगहा परिग्रह दोलत वेरम के तजवा
विशेनुं ते पागल कह्या प्रमाणे [जेटटुं मान कर्यु
होय ते शिवाय ] खेत के खेत्रादिक घासी जमी
न वठुनो के घरादिक ढांकी जमीननी यापरिमारा
,

.
(ए)
के जेटली मर्यादा कीधीठे, हिरण के रुपा सोव
ननो के सोनानी ययापरिमाण के जे प्रमाणे
मर्यादा कीधी ठे, धण के मोहरबंध नाणुं धांननुं
के सालादिक धांनकी यथा परिमाा के जे प्रमा
गे मर्यादा कीधी ठे, उपद के वे पगां मनुप्यांदिक
चनपदनो के चोपगां ढोरादिकनी यथा परिमाण
के जे प्रमाणे मर्यादा कीधी , कुछड़ घातनो के०
सर्व घरनी वस्तु ते घर वखरा दिकनी, ययापरिमा
ण के जे प्रमाणे मर्यादा कीधी , ए ययापरिमा
पण कीधो वे के ए प्रमाणेजवी मर्यादा कीधी ठे, ते
नुपरांत के तिणजपरांत एटले इधको पोतानो करी
के श्रापरो करी परिग्रह राखवाना पञ्चरकाग के०
वंधी, जावजीवाए के० ज्यां सुधी जीबुं त्यां सुधी,
एगविहं तिविहेणं, नकरेमि, मणना वयसा कायसा,
एड्वा पांचमायूल परिग्रह परिमाण, वेरमणं, व्रतना
पंच अश्यारा, जाणियबा, नसमायरिया, तंजहा
ते पालोनं, खेतवत्रुप्पमालाइक्कमे के० नघामी ज
मीन तथा ढांकी जमीननुं प्रमाण, अतिक्रम्यो दोय,
हिरणसोवनप्पमाणाइक्कमे के रुपा तथा सोनानी
मर्यादा उलंधी होय, धणधांनप्पमागाइक्कमे के०
,
.
..

(ए) रोका नाणुं तथा दाणानी मर्यादा नल्लंघी होय, उपद चपदप्पमाणाइकमे के वेपगां, चोपगांनी मर्यादा नल्लंघो होय, कुवियप्पमाणाइकमे के घरवखरानी मर्यादा उल्लंघी होय. तस्त मिचामि छक्कम के ते खोटुं कीधेलुं निष्फळ भाजो ॥१२॥इति ॥ (६) उतुं दिशिवत, नईदिशिनुं यथाप रिमाण, अधोदिशिनुं यथापरिमाण, तिरियदि शिनुं यथापरिमाण, एयथापरिमाण कीधोने, त उपरांत सश्बाइ, काया जश्ने पंच आ श्रव सेववाना पचखाण, जावजीवाए, विहं, तिविहेणं, नकरेमि, नकारवेमि, मणसा, वय सा, कायसा, करंतनाणु जाणा, वयसा का यसा, एहवा नचादिशि वेरमणं व्रतना, पंच अ श्यारा, जाणियवा, नसमायरियवा, तंजहा ते आलोलं, नईदिशिप्पमाणाइकमे, अधोदिशि प्पमाणाइकमे, तिरियदिशिप्पमाणाकमे, खेत्त वुढी, सइअंतरवाए, तस्समिछामि उक्कड॥१३॥ अर्थः-उर्छ दिशिव्रत के हो, दिशानुं मान वां , ,

(ए)
धवानुं व्रत, नईदिशिनु के० नंची दिशानुं यथापरि
माण के मर्यादा कीधी ठे, अधोदिशिन के निची
दिशानी ययापरिमाण के. जे प्रमाणे मर्यादा कीधी
ठे, तिरिय दिशिन के बीच जमीन, एटले उत्तर,
दक्षिण, पूर्व अने पश्चिम दिशानी यापरिमाण
के जे प्रमाणे मर्यादा कीधी वे ए यथापरिमाण की
धो ले के ए प्रमाणे मर्यादा कीधी ठे, ते नपरांत
के ते शिवाय, सच्चाई के पोतानी मरजीश्री,
कायाइजश्ने के पोतानी कायाये करीने, पंचयाश्र
वसेववाना के पांच आश्रव पाप नोगववाना, कर
वाना, पञ्चखाण के त्याग, जावजीवाए ऽविदं ति
विदेणं नकरेमि नकारवेमि मणसा वयसा कायसा,
करंतनाणुजाणा,के करता रुमो न जाणु,वयसा,का
यसा, एवा नादिशि वेरमणं व्रतना के मान नप
रांते दिशाने तजी देवाना व्रतना पंच अइयारा, जा
लियबा, नसमायरियदा, तंजहा ते बालोनं, नईदिशि
प्पमाणाइक्कमे, के नंची दिशानुं प्रमाण अतिकम्यु
होय, मर्यादा नल्लंघी दोय, अधोदिशिप्पमाणाकमे
के नीची दिशानी मर्यादा नल्लंघी होय, तिरिय दिशि
प्पमाणाकमे के० त्रीवि दिशानी मर्यादानलंधी होय
,

(६०)
खेत्तबुट्ठी के खेत्र जमीननी वृदि, एटले एक दिशा
घटामीने बीजी दिशा वधारी होय, सश्अंतराए के
संदेह पच्या वतां आगळ चाल्यो होय, तस्स मिछामि
उकळं के ते खोटुं कीधेलुं निष्फळ थाजो ॥१३॥इति
(3) सातमो व्रत नवलोग परिजोगवि
हं, पञ्चखायमाणे, नखणियाविहं, दंतणविहं,
फलविंह, अजंगणविहं, उवटाणविहं, मंऊण
विहं, वविहं, विलेवणविहं, पुप्फविहं, या
जरणविहं, धुपविहं, पेऊविहं, नखणविहं, न
दनविह, सूपविहं, विगयविहं, सागविहं, माहु
रविहं, जिमणविहं, पाणीविह, मुखवासविहं,
वाहनिविहं, वाहनविहं, सयाविहं, सचित्तवि
हं, दवविहं, इत्यादिकनु, यथापरिमाण कीधो
वे. तेउपरांत नवजोग परियोग जोगनिमित्ते
जोगववा पच्चखाण जावजीवाए, एगविहं ति
विहेणं, नकरेमि,मनसा वयसा कायसा, एहवा
सातमाग्वनोग परिजोग, विहे पन्नते तंजहा,
नोयणालय, कम्मन्य, नोयणान समणोवा
,
.
,
,
,

, (६१) सएणं पंच अश्यारा, जाणियचा, नसमायरिय वा, तंजहा ते आलोनं, सचित्ताहारे, सचित्तप मिवधाहारे, अप्पोलिल सहि नखणिया, 5 प्पोलिन सहि लखणिया, तुचोसहि नखणिया, कम्मन समागोवासपण, पन्नरस्सकम्मादाणा इ, जाणियबा, नसमायरियवा, तंजहा ते आ लो→, इंगालकम्मे, वणकम्मे, सामीकम्मे, नाडीकम्ने, फोडीकम्मे, दंतवाणिज, लखवा णिऊ, केसवाणिज, रस्सवाणिऊ, विसवाणि ऊ, जंतपिल्लाकम्मे, निलंगणकम्मे दवग्गि दावणिया, सरदह तलाय परिसोसाणया, अ सजण पोसणया, तस्स मिठामि पुक्कम॥१४॥ अर्यः-लातमो व्रत नवजोग के जे वस्तु ए कजवार नोगाय ते अन्नादिक तेनी विधी प्रमुख परिन्नोगविदं के० नपलोग जे वस्तु वारंवार लोगव वामां आवे ते, वस्त्र प्रान्तरणनी पञ्चखायमाणे के० वधि मर्यादा करवी. नल्लणियाविहं के० दील लूहि वानो वस्त्र ते अंगोवानी विधी, दंतरा विदं के दात ,

(६२)
पनी विधी, फलविहं के वृक्षनाफल प्रमुखनी म
र्यादा, अनंगणविहं के तेल प्रमुख शरीरे चोपम
वानी वस्तुनी विधी, नुवटण विहं के सरदन कर
बानी वस्तु, ते पींग प्रमुखनी मर्यादा, मऊणविहं
के न्हावाना पाणी प्रमुखनो उन्मान, वचविहं के
वस्वनी विधी, विलेवणविहं के चंदनादिक तिलक
चरचवानी मान मर्यादा, पुप्फविद के. चंपादिकना
फूल प्रमुखनो मान, आन्नरणविदं के० गहणानी
विधि, धूपविहं के धूप करवानी विधि, पेजविहं के
पीवानी वस्तु ते वासीधनान, प्रमुखनो माल, नखण
विहं के सुखमी प्रमुखनीमर्यादा, नदनविदं के मोठ
प्रमुखनी दालनो मान, सूपविहं के साळ [चावळ] प्र
मुखनो मान विगविहं के धूप, तेल, दूध, दही, गोळ
आदिकनो मान,सागविहं के निलापत्र शाक प्रमुखनी
विधि, माहुरविदं के वेळना फल प्रमुखनी विधि,
जिमणविदं के जिमवानी विधि के फल्यागुंजमवू
पाणीविहं के पीवे ते पाणी प्रमुखनो मान, मुख
वास्तविहं के सोपारी, लवंगादिकनी विधि, वाहनि
विदं के० पगेपहिरवानी पगरखी प्रमुखनो मान,
वाहन विदं के० अश्वदिक वाहननी विधि, सयणविहं

,
(६३)
के० सेजा पलंग आदि सुवानी वस्तुनी विधि, सचित्त
विदं के खावायाश्री सचितनो मान, दवविहं के०
पूर्वे कह्या तेश्री अनेरा इव्य रह्या तेइनो मान इत्या
दिकनुं यथापरिमाण कीधो के के ए तथा ए शिवाय
वस्तुनि जे जे प्रमाणे मर्यादा कीधी वे एटले फला
एगी वस्तु मारे ग्राज पाटली खावी, के पीवी तथा
फलाणी वस्तु याज लोगवची के नही इत्यादि. ते न
परांत के जे दृढ़ कीधी ते नपरांत, नवनोग के
जे वस्तु एक वार लोगववामां आवे ते, परिनोग
के जे वस्तु वारंवार लोगववामां आवे ते, नोगनि
मित्त के लागववानी मरजी करी, नोगववा पञ्च
खाण के नोगववानी बंधी, जावजीवाए के ज्यां
सुधी जीबुंत्यां सुधी,एगविहं तिविहेणं, नकरेमि, मण
सा वयसा कायसा, एदवा सातमा नवनोग परिन्नोग
ऽविदे के दोय प्रकारे, पन्नते के परुपीया, तंजदा
के. ते कदे रे. नोयगानय के नोजननो एक नेद,
कम्मनय के व्यापार संबंधीनो वीजो नेद, नोयणा
नसमको वासएणं के० श्रावकने नोजनना पंचअइया
रा के पांच अतिचार जापियवा नसमायरियवा तंज
हा ते पालोनं के ते जिम ठे तिम कहे वे सचिताहारे

(६४)
के सचित वस्तु खावी एटले वनस्पति श्रादिक काचुं
खाय,संचित्त पमिवाचाहारे के० सचितनीसाथे लागेली
वस्तु एटले जीवमानो गुंद इत्यादिक सचित सहित
खाय, अप्पोलिन सहि नखशिया के. जे वस्तुमा जी
वना प्रदेश रहि गया होय,ते तत्काळना वांट्यायालरी
प्रमुख,ऽप्पोलिन्छ सहि नखणिया के० काइक काचीने
पाकी रही होय, ते पुरो अग्नि प्रमुख शस्त्र नयी प्र
गम्यो अने जोगवे, तुचोसहिनखणिया के खायो
सोमो अने नाखवो घणो पके इसी वस्तु, ते शिता
फळ शेलकी प्रमुख ए पांच प्रकारनी वस्तु खाधी
होय तो अतिचार लागे, कम्मन के व्यापारना,
समपोवासए के श्रावकने पन्नरस्सकम्मदाणा
के० पंधरे प्रकारे कर्म नाववाना काणा, जालिया
नसमायरियावा, तंजहा ते बालोर, के ते कहुंएं, इंगा
लकम्मे के अभिनो व्यापार किधो होय, लुहारादिक
वकम्मे के वननां काम [वृक्ष ] कपावी व्यापार
कीधो होय, सामीकम्मे के गामलादिक करायने वे
चवो, दारु प्रमुखनो सोझ करवो, ते नामीकम्मे के
गामा, घरादिक, उंट, घोमा, वहिल प्रमुखनां नामा
नो व्यापार किधो होय, फोमीकम्मे के० पृथ्विनां पेट

~
(६५)
फोमावां कुवा, वाव आदि करावी व्यापार करवो,
ते, ए पांच कुकर्म, श्रावकने अत्यंत पणे वर्जवा, दंत
वाणिज के दांतनो व्यापार करवो ते, लखवाणिज
के लाखनो व्यापार करवो ते, रसवाणिऊ के म
दिरादिक रसनो व्यापार करवो ते, केसवाणिज्ज के
चमरी गाय प्रमुखना केसनो व्यापार करवो ते, वि
लवाणिज के० विष [जेर ] नो व्यापार किधो होय
ते, ए पांच कुवाणिज्य श्रावकने वर्जवा, जंतपिल्ला
कम्मे के. घाणा प्रमुखनो व्यापार एटले तीलादिक
पोलायने वेच्या दोय,ते निलंगणकम्मे के वळदादि
कने खस्ती करवानो व्यापार ते, दवग्गिदावण्या के
दर देवानो व्यापार तिहां खेती प्रमुख करे ते, सर के
सरोवर,दह के० इद, कुंम तलाय के तळाव, परितो
सगया के पाणी सोप करवानो व्यापार तिहां खेती
प्रमुख हरे,ले असइजण पोसणया के० के कूर्कट, स्वांन
मंजारादिक हिंसक जीवने यापरी यजीवका कमराने
वास्ते पोपे, ते असती जण पोप कहिये, तया असती
एटले कूतती, वेश्यादिकने पोपे तेनो कुशील श्रणाचा
रनो पहलो श्राप लेवे ते, अस्त्रीजग पोप कहिये, ए
पांच सामान्य कर्म निश्चे वर्जवा, तस्स मिळामि 5
,
५.

, , , , (६६) कळं के ते खोटुं कोधेलुं पाप निष्फळ याजो॥१४॥ (0) आठमोबत अनर्था दमनो विर मणं, चनविहे, अणबादमे, पन्नते, तंजहा, अवझाणाश्च रियं, पमायाचरियं, हिंसप्पयाणं, पावकम्मोवएस, एहवा अनर्थादंम सेववा प चखाण, जावजीवाए, विहं, तिविहेणं, नक रोमि, नकारवेमि, मणसा, वयसा, कायसा, एहवा आठमा अनर्थादंम विरमणं व्रतना पंच अश्यारा, जाणियवा, न समायरिया, तंजहा ते आलोलं, कंदप्पे, कुकुइए, मोह रिए, संजुत्ताहिगरणे, नवजोग परिनोग अश् रत्ते, तस्समिहामि पुक्कम ॥ १५॥ इति ॥ अर्थः-आठमो व्रत अनी मनो के० आठमो व्रत अर्थ कार्य विना कर्म बंधनो कारण, तेहनो विर मां के निव वर्गा, ते चनविद के० च्यार प्रकारे अणबादमे के अनर्थादक पन्नते के परुप्पा, का तंजहा के ते जिम तिम कहे , अवझापा रिय के० खोटुं ध्यान धरवुः माठी चिंतवणा करवी ,

,
,
(६७)
पमायाचरियं के प्रमाद करवो, प्रमादे करी घी ते
लादिकनां गम नघामा राखवा, हिंसप्पयाणं के
हिंसा थाय एदवां शस्त्र आपवां, पावकम्मोवएस के
पाप कर्मनो उपदेश करवो, अर्थ विना ते एहवा अ
नदिम सेक्वा पञ्चखाण, जावजीवाए, ऽविहं, तिथि
हे. नकरेमि, नकारवेमि, मसा, वयसा, कायसा,
एहवा, आठमा, अनर्थादंक, विरमणं व्रतना पंच अक्ष
यारा, जाणियचा नसमायरियबा, तंजा, ते पालोनं
के कहे वे कंदप्पे के काम वधे एदवी वात कीधी
होय, कुक्कुइए के नोमनी पेरे कुचेष्टा कीधी होय,
मोहरिए के जेमतेम वोल्यो होय, गाळ दीधी
होय, संजुत्ताहिगरणे के उखल, मुसलादिक अधि
करण एका करी मूक्या होय, ते नवनोग परिनोग
अश्रत्ते के नपन्नोग परिनोगमां अति रक्त रहे,
नोग विलासमां बहु मची रहे, तस्स मिहामि
उकळं के० ते खोटुं कीधेलुं निष्फळ पाजो ॥१५॥इति।।
(ए) नवमो सामायिक व्रत, सावज
जोगनो, विरमणं, जाव नियम, पज्जुवासामि,
इविहं. ति विहेगां, नकरेमि, नकारवमि, मण
-

(६७)
सा, वयसा, कायसा, करंतंनाणु जाण,
वयसा, कायसा, एहवी सहहणा, परुपणा,
फरसनाए करिये त्यारे सुछ, एहवा नवमा सा
मायिक व्रतना पंच अइयारा, जाणियबा,
नसमायरियवा, तंजहा, ते आलोउं, मण
प्पणिहाणे, वयाप्पणिहाणे, कायाप्पणिहा
हो, सामाइयस्ससइ अकरणियाए, सामाइय
स्स अणवध्यिस्स अकरणयाए, तस्स मिला
मि डुक्कर॥ १६ ॥ इति॥
अर्थः-नवमो सामायिक व्रत के समतारुपी
लामायकनुं व्रत, सावज जोगनो के. पापना काम
थी, विरमणं के निव, जावनियम के ज्यां
सुधी मर्यादा कीधी ने त्यांसुधी, पज्जुवासामि के०
शुनजोगने सेवे, विहं तिविहेणं नकरेमि नकार
वेमि मासा वयसा कायप्ता करतनाणु जाण,
वयता, कायला, एनबी सहसा के० श्र रूचि
परुपया, फरसनाए, करिए, त्यारे सु.६, एहवा नवमा
सामायिक व्रतना, पंच अड्यारा, जाणियहा, नसमा
.

१६ए.)
यरियबा, तंजहा, ते श्रालोनं के० ते कहे ठे, मग
प्पणिहाणे के सामायक कीधी ठे तेमां मन मा
वत्यु होय, वयऽप्पणिहाणे के वचन मालु वत्यु
होय, कायप्पणिहाणे के काया माठी प्रवावी
होय, समाश्यस्सस के० सामायकने अकरणियाए
के. बरावर कीधं के नहीं तेनी खवर न रही होय,
सामाश्यस्स के० सामायकने अवठियस्स अकरण
याए के पुरं श्रया विना पारी होय, तस्स मिचामि
उक्कम के ते खोटुं कीधेलुं निष्फळ थाजो. ॥१६॥इति
(१०) दशमो देशावगाशिक व्रत, दिन
प्रति प्रजातयकी प्रारंजीने पुर्वादिक उदिशे
जेटली नूमका मोकली राखी , तेनुपरांत,
सश्चाइ, कायाइ, जश्ने, पांच आश्रव, सेव
वा पञ्चकाण, जावअहोरत्तं विहं, तिविहे
गणं नकरेमि, नकारवमि, मणसा, वयसा,
कायसा,करंतंनाणु जाणेजा, वयसा, कायसा,
जेटली, नूमका मोकली राखी ठे, ते मांहि
जे द्रव्यादिकनी मर्यादा कीधी ठे, ते उप
.

,
(७०)
रात, नवनाग परिनोग, नोगनिमित्ते, लोग
ववा पञ्चकाण, जावअहोरत्तं, एगविहं, तिवि
हेणं, नकरोमि, मणसा, वयसा, कायसा,
एहवा दशमा देशावगाशिक व्रत्तना, पंच अड़
यारा, जाणियवा, नसमायरियबा, तंजहा, ते
आलोलं, आणवण प्पनगे, पेसवण प्पनगे
सहाणुवाए, रुवाणुवाए, बहिया पुग्गलपखेवे,
तस्स मिलामि इक्कम. ॥ १७॥ इति ॥
अर्थः-दशमो देशावगाशिक व्रत के. दिशा रो
कवानुं व्रत एटले बांधेली हद्द पर्यंत जावं आवq
नपरांत जावानो नियम करवू, ते दिनप्रति प्रत्नात
यकी प्रारंन्नीने के दिन, दिन प्रते प्रनातथी मामीने,
पूर्वादिक के पूर्व दिशा आदि वीजी गदिशे जेटली
नूमिका के धरती मोकली राखी के के एटले
सवारमा नगेने मान कर के आज म्हारे दरेक
दिशाए आटला गान नपरांत जावु नही, ते नपरांत
के० वांधेली हद्द नपरांत, सश्चाइ के पोतानी
मरजीथी, कायाइजश्ने पांच आश्रय के जीव

रोजा, वयसा,
(७१)
हिंसादिकथी पांचमुं परिग्रह ए पांच पाश्रव, सेव
वा पञ्चरकाण के करवानी बंधी, जाव अहोर के
दिवसने रात सुधी, विदं, तिविदेणं, नकरेमि, न
कारवेमि, मणसा, वयसा, कायसा, करंतनाणु जा
कायसा, जेटली नूमका
मोकली
राखी ठे, ते मांहि जे च्यादिकनी मर्यादाकीधी,
के मोकली राखेली धरतीमां पण जे बंधी कीधी
होय, के ग्राज एटला पदार्थ नपयोगमा लाववा ते
नपरांत ते दह नपरांत नवभोग के एकवार लोग
वाय एवी वस्तु, परिन्नोग के वारंवार लोगवाय
एहवी वस्तु, नोगनिमिते के नोगनी इच्छाए, नोग
ववा पञ्चरकाण के नोगववानी वंधी, जावग्रदोरत्तं
के एक दिवस रात सुधी, एकविहेणं के एक कर
पा, तिविदेणं के त्रण जोगे, नकरेमि के हुं करूं
नही, मगसा, वयसा, कायसा, एहवा दशमा देशा
वगाशिक व्रतना पंच अइयारा, जाणियबा,नसमायरि
यवा, तंजदा, ते पालो के. कहुं छं श्रावगप्पन
गे के मंगाववानो नपयोग कीधो होय, वीजा पासे
वस्तु मंगावी होय, पेसवण पनगे के चाकरनो
नपयोग, चाकर मोकलीने वस्तु मंगावी होय, सहा
.
,

.MAEL.
(७२.)
गुवाए के लादनो उपाय साद करीने हद्द नपरांतथी
बोलायो होय, रुवाणुवाए पोतानुं रुप देखामीने
कोईने बोलावे, वदिया पुग्गल पखेवे के नीमेली
नूमिकाथी बाहिर रहेला पुरुपने कांकरादिक नांखी
बोलावे, तस्त मिच्छामि उक्कम के ते खोटुं कीधेलु
निष्फळ थाजो ॥ १७ ॥ इति ॥
(११) इग्यारमो पोषध व्रत, असणं,
पाणं, खाश्मं, साश्मनो पच्चखाण, अबंजनो
पच्चखाण, अमुक मणि सुवाणनो पञ्चखाण,
मालावनंग विलेपणनो पच्चखाण, सब मुसला
दिक सावज जोगनो पञ्चखाण, जावग्रहोरत्तं;
पवासामि, विहं, तिविहेणं, नकरेमि, न
कारवेमि, मणसा, वयसा, कायसा, करंतनाणु
जाण, वयसा, कायसा, एहवी सहहणा, प
रूपणा करीए, तेवारे फरशनाए करी सुछि,
एहवा इग्यारमा सम प्पमिपुन्न पोषध व्रतना,
पंच अश्यारा,जाणियवा नसमाय स्यित्वा,तंजहा

,
(७३)
ते आलोळं, अप्पडिले हियं उप्पमिलेहियं
सिझा संथारए, अप्पमझियं उप्पमझियं सिझा
संथारए, अप्पमिलेहियं दुप्पमि लेहियं न
चारपासवणमि, अप्पमझियं उप्पमझियंट
चार पासवणनूमि, पोसहस्स सम्म अणाणु
पालणया, तस्स मिहामि उक्कम ॥१॥इति।
अर्थः-ग्यारमो पोषध व्रत के पाप रहित थई,
संवरे करी आत्माने पोपवो तेनुं व्रत, असणं के.
अन्न, पाणं के पाणी, खाइम के मेवानी जात,
साइमनो के मुखवास (सोपारी, लवंग प्रमुख खा
वानो) पञ्चखाण के निषेधुंवं, अवंतनो पञ्चखाण
के० अब्रह्मचर्यनी बंधी, अमुक के जे श्रान्तरण सुखे
नतारिया न उत्तरे ते उपरांत, मलि के० हिरा प्रमु
ख, सुवणनो पञ्चखाण के सुवर्ण प्रमुखना आन्तरण
राखवानी बंधी, मालावनंग के गुलाव आदिक मा
लानी, विलेपणनो के विलेपन करवानो,पञ्चखाण के
बंधी, सच के शस्त्र, दथीयार मुसलादिक के श्रा
नधनी लाकमी, सांवेला वगेरे, सावज जोगनो पत्र

,
(७४)
खाण के पापी काम करवानी बंधी जाव अहोर
के० जाव रात दिवस सुधी, पज्जुवासामि के० ए
प्रमाणे आचरीश, इविहं, तिविहेणं, नकरेमि, नकार
वेमि, मणसा, वयसा, कायसा, करंतनाणु जाणा,
वयसा, कायसा, एहवी, सद्दहणा के० एकरवानी
श्रा थाय, परूपणा करीए के वात करीए तेवारे
फरशनाए कर। सुदि के० ते वखत शक्ति मुजव
शु६ होजो, एहवा इग्यारमा सम पमिपुन के० सम
प्रति पूर्ण (समता नावे संपूर्ण आदि अंत लगे) पो
षधव्रतना के धर्म ध्याने तथा संवरें करी आत्माने
पोषवाना व्रतना, पंच अश्यारा, जाणियचा, नसमा
यरियावा, तंजहा ते बालोनं के० ते जेमतेम कहुं
j, अप्पमिलेहियं के० बराबर तपाशीने जोयां न
होय, उप्पमिलेहियं के माठी रीते जोयां होय, सि
या संथारए के. पाट प्रभुख सेजा. तथा पथारीने,
अप्पमझियं के पुंज्युं न होय, दुप्पमझियं के ते
पुंज्यु होय तो मारी रीते पुंज्यु होय, सिझा संथा
रए के सेजा पथारीने अप्पमिलेहियं के तपाशीने
जोई न होय, दुप्पमिलेयिं के माठी रीते जोई
होय, नच्चारपासवणनूमि के चमीनीत, लघूनीतः
,

,
(७५)
परमवानी नूमकाने, अप्पमझियं के पुज्यु न होय,
सुप्पमझियं के माठी रीते पुंज्यु होय, नचार पास
वणनूमि के० वमीनीत लघूनीत परवानी नूमका,
पोसहस्त के० पोसो कीधो ने तेमां सम्मं के प्रमाद
करे प्रणाणुपालणया के पासानी क्रीया आधी पाठी
कीधी होय, तस्स मिठामि उक्कम के ते कीधेला पा
पर्नु फळ निष्फळ थाजो. ॥ जावता आवसही आव
सही न कीधो होय, श्रावता निसदी निसही न की
धो होय, योमी जागा पुंजी होय, घणी जागा पठी
होय, पग्ने तीन वार मोसरे मोसरे न कीघो होय,
पगवतां धरतीरा धगीरी धाग्या न मांगी होय, पो
सामे निंदा विकता प्रमाद सेव्यो होय तस्त मिछामि
उक्कम ॥ १७ ॥इति ॥
(१५) बारमो अतिथि, संविन्नागवत.
समणे निग्गंथे, फांसु एसणिोणं, असणं,
पाणं, खाइम, साश्मेणं, वन्न, पमिग्गह, कंव
लं, पायपुसणेणं, पाढियारु, पीढ, फलग, सेझा
संथारपणं, नसह नेसजोणं, पमिलानेमाणे,
विहरा मि, पह्वी सहहणा, परूपणा, फरसनाइ
,

,
(७६)
करी सुछ, एहवा बारमा अतिथि संविजाग
व्रतना, पंच अइयारा जाणियवा, नसमायरि
यवा, तंजहा ते पालोनं, सचित्त निखेवणया
सचित्त पेहिणया, कालाश्कम्मे, परवएस, म
बरियाए, तस्स मिलामि उक्कडं ॥ १४ाइति॥
अर्थः-बारमो अतिथि के. जेनी तिथि नथी
(साधु आहार लेवा भावे ए कांश मुकरर नदी) ए
हवा साधुने वास्ते, संविनागव्रत के नाग करवो ए
टले आहार करती वखते चिंतवणा करवी के जे साधु
पधारे तो मांदेश्री आपु, समरोनिग्गंथे के० साधु नि
ग्रंथने, फासु के निर्दोष, अचित एसणिणं के दोष
रहित, असणं के अन्न, पाणं के पाणी, खाश्मं के
मेवा सुखमी प्रमुख, साश्मेणं के मुखवास, वन
के वस्त्र, पमिग्गद के० पात्र, कंवलं कांबली, पाय
पुटणेणं के० पुरणं वेसे पाथरीने तथा रजोदरणो,
पाढियारु के श्रापीने पाठी लेवाय तेवी वस्तु ते
कहे के पीढ के बाजोट फलग के. पाटीयो, सेझा
के पाट, स्थानक, संथारएणं के तृणा प्रमुखनी प
थारी, सह. के. एक वस्तु ते औषधानेसजेणं के
-

(७) घणी वस्तुथी थएल गोळी वगेरे, पमिलानेमाणे के प्रतिलान करतां कां, आपतां थकां, विदराम के विचरीश, एहवी सहहणा के० श्रधा परूपणा के नपदेश फरसनाइ करी सुः के फरसना करी शुरू करे, एदवा वारमा अतिथि संविन्नाग व्रतना पंच श्र श्यारा, जाणियबा, नसमायरियचा, तंजहा ते आलो नं, के ते कहुं तुं सचिन निखेवणया के० नपयोग विना अचेत वस्तु सचित मांदे नेली होय, साधुनी गोचरीनी वेळा, सचित्त पहिणया के अचेत वस्तुए करी सचेत ढांकी होय; कालाइकम्मे के वस्तु वि पाठी होड़ ते कालने अतिक्रमे ते पादार यापे ते अतिचार, घणा दिन श्रया सुखमी प्रमुखने अथवा जीमवानी वेला मनोरथ न करइ परवएस के० पोते सुजते थके उजाकने दान दीरायो होय; मगरियाए के दान दइने अहंकार कीयो होय, तस्स मिछामि उक्कम के० ते खोटुं कीबेलुं पाप निष्फळ श्रावो॥१॥ इति॥पछि “संलेपणा"को पाठ कहीजे ते कदे :- अपठिम, मरामांतिय, संदेहाला. कसाना, बाराहाणा, पोगधशाला पुंजीने, नबार पान

(30)
वण नूमिका, पमिलेहीने, गमणा गमणे पमि
क्वमिने, दादिक संथारो संथरीने, दर्नादिक
संथारो रुहिने, पूर्व तया नत्तर दिशि, पल्यं
कादिक आसण बेसीने, करयल संपग्गहियं,
शिरसावत्तयं, मचए अंजली कटु, एवं वयासी
नमोबुणं, अरिहंताणं, नगवंताणं, जावसंपता
णं, एम अनंता सिध्ने नमस्कार करीने, व
र्तमान तीर्थकरने नमस्कार करीने, पोताना
धर्माचार्यने नमस्कार करीने, साधु प्रमुख
च्या तीर्थ खमावीने, सर्व जीव रास खमा
वीने, पूर्वे जे व्रत आदरयां छे, ते आलोइ,
पमिकमि निंदि निसल्न थइने, सवं पाणा
वायं पच्चखामि, सवं मुसा वाय, सत्वं अदिन्ना
दाणं, सच मेहुणं, सवं परिग्ग, सत्वं कोई
जाव मिथ्या दंसण सलं; सर्व प्रकरणी
पञ्चखामि, जाव जीवाए, तिविहं, तिविहेणं,
,

,
(७)
नकरेमि, नकारवेमि करतं नाणु जाण, म
णसा, वयसा, कायसा, एम अढारे पापस्था
नक पञ्चखीने, सवं असणं, पाणं, खाइमं,
साश्म, चन विहं, पियाहारं, पञ्चखामि, जाव
जीवाए, एम च्यारे आहार पच्चखीने, जं पीयं,
इमं सरीरं, इटं, कंतं, पीयं, मणुन्नं, मणाम,
धिऊ, विसासियं, समयं, अणुमयं, बहूमयं,
नंम करंम समाणे, रयण करंमग नूयं, माणं
सियं, माणंनन्हं, माणंखूहा. माणं पीवासा,
माणंवाला, माणंचोरा, माणं दंसा, माणं म
सगा, माणं वाहियं पितियं, संजीमं सन्निवा
इयं, विवहा रोगा यंका, परिसहो नसगा,
फासा फुसंति, एवं पियणं चरिमहिं, नसास
निसासेहिं, वोसिरामि, त्तिकहु एम सरीर वो
सिरावीने, कालं अणवखमाणे, विहरं ति,
पहवी सहहणा परूपणा करिए तिवारे फर
,

,
(60)
सनाए करी सुछि, एहवा अपग्मि मारणा
तिय, संलेहणा, उसणा, आराहणाना पंच
अइयारा, जाणियबा, नसमायरियत्वा तंजहा
ते आलोनं, इहलोगा संसप्पनगे, परलोगा
संसप्पनगे, जीविया संसप्पन्गे, मरणा संस
प्पन्गे, कामनोगा, संसप्पड़गे, तस्स मिन्हामि
मुकामं ॥ ३० ॥ इति ॥
अर्थः-अपविम के कां काम कर रह्यो नश्री
मारणांतिय के पंमित मरणने अंते संलेहणा के
आहार काय पातला कीधा बे,
फूलगा
के० प्रात्मा
ने सीने, पाराहणा के आराधना करीने, पोसध
साला के संथारो करीए ते यांनक, पुंजीने के
पुंजी पमिलेहीने, नच्चार के चमीनीत, पासवण
के० लघुनीत, नूमिका के जागा, पमिलेहीने के
नजरे जोइ राखीने गमणा गमणे के जातां आ
वतां कोई जीव चंपाणो होय ते, पमिकमिने के
प्रायश्चित लेश्ने, दादिक संथारो के मान्न वगेरेनी
पाथरी, संश्ररीने के पाभरीने, दादिक संपारो

(१)
के डाननी पथारी नपर, पुरुहिने के देसीने,
तथा तृत्तर दिशा के पूर्व के उत्तर दिशा तरफ,
पल्यंकादिक के पालखी आदि जिम शक्ति हुवे
लिस, आला बेसीने के आसण बेसीने पच्छे कर
यल के वे हाथ, संपग्गदियं के० जोमीने, शिरसा
वत्तयं के मस्तके आवर्तन करी, मए अंजली कट्ट
के माया नपर वे हाथ जोमेला राखी, एवं वयासी
के एम कहे, नमोबुणं के नमस्कार होजो, अरि
हंताणं के झानवंत तीर्थकरने, नगवंताएंग के नग
वंतने, जावसंपता के ते ठेठ मुक्ति त्यां सुधीनो
पाठ जे सामायकने अंते तेटलो केहेवो, एम श्र
नंता सिने नमस्कार करीने पोताना धर्माचार्यने
नमस्कार करीने, ( साधु प्रमुख चारू तीर्थ खमा
वीने,) के० साधु, साधवी श्रावक भाविका ए चार
तीर्थ खमावीने, सर्व जीवरास खमावीने, पूर्वे जे
व्रत श्रादरयां ठे, ते बालो के० संजारीने पनि
कमि के प्रायश्चित लेख्ने, निंदि के आत्मानी साखे
सुख सारं निंदा करीने, निसल्लथइने के० सल रहित
प्रश्ने, सई पाणा वायं के सर्व प्रकारे जीव हिंसा
करवानी, पञ्चखामि के० बंधी करीने, सवं मुसा

,
वायं के० सर्व प्रकारचं जुगुं बोलवानी, सवं अदि
नादाणं के सर्व प्रकारर्नु अण दी, लेवानी, सवं
मेहुणं के सर्वथा मैथुननी, सत्वं परिग्गरं के स
वधा दोलत राखवानी, सवं कोहं के सर्व क्रोध
आदि जावमिथ्या दसण सलं के जावत मिथ्या
दरसा सल एम १७ पापस्थानक सवं प्रकरणी
के सर्व नही करवा जोग ते, पच्चखामि के बंधी
करीने, जावजीवाए के जाव जीव सुधी, तिविहं
के० तीन करणे करी, तिविहेणं के तीन जोगे
करी, नकरेमि के हुँ पाप करूं नही, नकारवेमि
के० बीजा पासे करावें नही, करंतनाणु जाणा
के कोई पाप करे ते रुठं जाणुं नही, मणसा के
मने करी वयसा के वचने करी कायसा के० का
याए करी एम अढारे पापस्थानक पञ्चखीने के
पापना मुळ बंधी करीने, सवं के सर्व असणं के
अन्न पाणं के पाणी खाश्म के मेवो साइमं के०
मुखवास चनविहपि आहारं पञ्चखामि के० निरा
गारी करतां च्यार प्रकारनो आहार पञ्चखीने सा
गारी करे तो जेहवो जोइए तेदवो गार राखे,
जावजीवाए के जीq त्यांह सुधी एम च्यारे आहार
-

.
(६७)
पञ्चखीने, जं के जे पीयं के प्रीय, इमं सरीरं
के अमाझं शरीर, इठं के इष्टकारी, कंतं के कांती
वंत, पियं के प्रीतकारी [इंद्रीयने दर्षनो करणहार]
ते प्रीय, मगुग्नं के मनने सोनायमान , मणाम
के मनने सदाइ अत्यंत वाल्हो लागे, घिऊ के
धीरज देणार, वित्तालिपं के विश्वासनो नपजा
वणहार, समयं के मानवा जोग, अणुमयं के
विशेषे मानवा जोग्य, बहुमयं के घणो वारंवार
मानवा जोग्य, नंम करंग समाणे के गहिणाना
[आन्नरणना ] मावळा समान, रयण करंमग नूयं
के रतनना करंमीया सरीखो, मागं सियं के रखे
मने टाढ वाय एटले सीत लागे, मारणं नन्हें के०
रखे मने ताप लागे, मावं
खुहा
के मने
नूख
माणं पीवासा के रखे मने तृषा लागे, माणं
वाला के रखे सादिक करमे, माणं चोरा के
रखे चोरनो जय नपजे, माणं दंसा के रखे मने
मांस करमे, माणं मसगा के रखे मछर करके,
माणं वाहियं के रखे मने व्याधी नपजे, पि
तियं के पीत लागे, संन्नीम के रखे श्लेष्म नपजे,
सनिवाश्यं के सनीपात त्रीदोप थाय, विवहारोगा
लागे,

(६०)
यंका के रखे विविध प्रकारनो रोग नत्पन्न थाय, प
रिसहो उसगा के परिसद नपसर्ग वावीस जातीना
तथा देवतादिकनी मरांमणी, फासा फुसंति के एवी
रीतना स्पर्श निरख्या करतो हतो एवं पियणं के
एबुं शरीर वाहालुं ते चरमेहिं के ठेला, नसास नि
सालेहिं के स्वासो स्वास सुधी, वोलिरामि के तर्जु
यूँ जीवना संबंध आश्री तिकडु के एम कहीने एम
शरीर वो सिरावीने के एम शारीरनो संबंध तजी दे
इने कालं अणवकखमाणे के काळने प्रण वांगतो
थको जीववानी आशा, तथा मरनोनय न राखतो
विहरति. के० विचरे, एहवी सहहणा परूपणा करिए
के एहवी अक्षा परूपणा करीए, तिवारे फरशनाए
करी मुहि के त्यारे शक्ति प्रमाणे शुझ्यिाजो,एहवा
अपठिम मारणांतिय के० नथी करवो आहार पठे
संलेखणा करइ एडवो मरणने समइ, संलेहणा के०
आत्माने माग कामथी दूर करवानाः सणा
के०
क्षमां आराहणाना के आराधना करवाना, पंच अट
यारा जाणियचा, नसमायरियचा, तंजहा ते पालो
के० ते जेम ले तेम कहुं तुं इहलोगा संसप्पनगे के
इहलोकने विषे सुखनी वाचना करे के चक्रवर्त्यादि
-

(६५)
राजा था; परलोगा संसप्पनगे के परलोकने विषे
सुखनी चा करे के देवता था, जीविया संसप्पनगे
के जीवतरनी चा करे के झार्नु जी, तो ठीक स
रणा संसप्पनगे के मरणनी श्चा करे के दुःख पामुं
तुं माटे झट मरी जावू तो ठीक; कामनोगा संसप्प
नगे के इहलोक परलोकना काम नोगनी वंचना करे
तस्स मिठामि कुक्कम के ते खोटुं कीधेलुं निष्फळ
थाजो ॥२०॥इति ॥
एम समकित पूर्वक वार व्रत संलेपणा सहित एहने
विपे जे कोइ [अतिक्रम] के करेली बंधीमां दोपना
चार प्रकार वे. तेमां अतिक्रम, एटले बंधी कीधेली
वस्तु करवानुं मन करवू, (व्यतिक्रम) के ते वस्तु
तरफ करवा चाल्यो ते दोप, (अतिचार ) के ते व
स्तु दाश्रमांही लीये ते दोप, (अणाचार ) के ते व
स्तु लोगवे ते व्रत नंग जाणवो, जाणतां अजाणतां
मन वचन कायाश् करी सेव्यो होय, सेवराव्यो होय,
सेवतां प्रत्ये अनुमोद्यो होय, ते अनंता सिह केवलिनी
साखे मिछामिक्क ॥१॥ इति ।
एम कदीने पी १० पापस्थानक कहीजे; थ
हारे पापस्थानक ते कदे ः-१ प्राणातिपात के
,

(go) जीवनी हिंसा, २ मृपावाद के फूट बोलवो, ३ अ दत्तादान के चोरी करवी, ४ मैथून के मैथून से- वचो, ५ परिग्रह के दोलतनी वांग, ६ क्रोध के रीस, ७ मान के अहंकार, 6 माया के कपट, लोभ के लोन राखे ते, १० राग के प्रीति ११ शेष के अरुचिन्नाव, १२ कलह के क्लेश, १३ अभ्या ख्यान के खोटुं पाल देवू १४ पैशुन्य के पारकी चामी करवी, १५ परपरिवाद के अनेराना अवगुण वाद बोलवा, १६ रति अरति के सुख दुःख आवे हर्ष शोक करवो, १७ मायामोसो के कपट सहित फूट बोलवो, १७ मिथ्या दंसण सल के खोटी अक्षा तथा तल राखवो ते. एवं अहारे पापस्थानक सेव्या होय, सेवाया होय, सेवतां प्रत्ये अनुमोद्या होय ते अनंता सिह केवलिनी साखे मिचामि इक्कम ॥२॥ विविः-पग “श्वामिगमि"नी पाटी कही जे, अागताई जीमणो गोमो नंचो राखीने बेसीजे परी श्रावकने नन्नो होयकर बे हाथ जोकीने “त- स्तधम्मस्स "नी पाटी कहीजे ते कहे . तस्स धम्मस्स केवलिपन्नत्तस्स अन्नुठिन मि, आराहणाए विरनमि विराहणाए तिवि (७१) हण पमिकतो, वंदामि जिणे चनवीसं ॥२३॥ अर्थः-तस्स धम्मस्त केवलि पन्नत्तस्स के ते केवलि नाषित एवा श्रावक धर्मने, अनुनिमि के हुँ सारी रीते पालन करवाने नग्यो , अाराहणाए के आराधनाने माटे, विरनमि के हुं विरत्यो , एटले निवर्यो , विराहणाए के ते धर्मनी विराध ना थकी तिविहेण के त्रिविधे करी, एटले मन, व- चन, यने कायाये करी, पमिकंतो के प्रतिक्रांत थको एटले अतिचार पाप की निवों श्रको वंदामि के हुं वांई, जिणेचनबीसं के चोवीश जिन प्रत्ये. ॥ २३ ॥ इति ॥ विधिः-पठी “छामि खमासमणा"री पाटी दोय वार विधिपूर्वक कहीजे, पी गरुम पासण (धरती मस्तक, लगावीने) “पांच पदारी वंदागा: करीने. ते करे :- -

(७२)
आठ लक्षणना धरणहार, चोतीस अतिशय,
पेतीस गुणबाणी करी बिराजमान, चोसट
इंश्ना बंदणक पूजणीक, अहारे दोष थकी
रहित, बारे गुणे करी सहित, अनंतो ज्ञान,
अनंतो दर्शन, अनंतो बल, अनंतो सुख,
दिव्य ध्वनि, जाममल, फिटक सिंहासण,
अशोक वृक्ष, कुसुम दृष्टि, देव कुंडन्नि, बत्र
धरे, चामर विजे, जघन्य तो दोय कोक केव
लि, उत्कृष्टा नव क्रोम केवलि, केवल ज्ञान
केवल दर्शनराधरणहार, सर्व व्य क्षेत्र
काल नावना जाणणहार ॥ सवैया ॥ नमु
श्री अरिहंत, करमाको कीयो अंत, हुवा
सो केवलवंत, करुणा नंमारीहे ॥ अतीसे
चोतीस धार, पेतीस वाणी नचार, समजावे
नर नार, पर उपगारी हे ॥ शरीर सुंदर
कार, सुरज सो कलकार, गुण हे आनंत

दे
(७३)
सार, दोष परिहारीहे ॥ केतहे तिलोकरिख,
मन वच कायकरी, लुरी ३ वारंवार बंदणा
हमारीहे ॥ १॥ एसा अरिहंत जगवंत दीन
दयाल महाराजको अविनय, असातना,
वसि संबंधी कीधी होय तो हाथ जोमी मान
मोमी, काय संकोमी, वारंवार खमाबुंटुं, मथे
ण वदामि नमस्कार करूं तुं १00 वार
" तिखुत्तो आयाहिणं पयाहिणं वदामि नम
सामि सकारेमि सम्माणेमि कल्याणं मंगलं
देवयं चश्यं पजवासा मि" आप मंगलीक
ठो, नत्तम गे, हो स्वामिनाथ आपको इण
जवे परनवे नवे नवे सदाकाल सरणो हो
जो ॥ २४ ॥ इति प्रथम पद संपूर्ण ॥
(३) बीजे पद अनंत नेदे अनंता सि
छठे, आठ कर्म खपावीने मोद पहुंता ठे,
तीर्थ सिधा, अतीर्थ सिधा, तिथंकर सिघा.

(७०)
अतिर्थंकर सिघा, स्वयं वुछ सिधा, प्रत्येक
बुछ सिधा, वुछ बोधि सिधा, स्त्रीलिंग सिधा,
पुरुषलिंग सिधा, नपुंसकलिंग सिघा, स्वलिंग
सिधा, अन्यलिंग सिधा, गृहस्थालिंग सिधा,
एक सिधा, अनेक सिधा, जठे जन्म नही,
जरा नही, मरण नही, जय नही, रोग नही,
सोग नही, दु:ख नही, दालिए नही, कर्म
नही, काया नही, मोह नही, माया नही,
चाकर नही, ठाकर नही, जूख नही, तृषा
नही, जोतमे जोत विराजमान, सकल कारज
सिद्ध करीने चवदे प्रकारे पंधरे नेदे अनंता
सिद्ध भगवंत हुवा, अनंत सुखामें तलालीन,
अनंत ज्ञान, अनंत दर्शन, क्षायक समकित,
निरायाध अटल आवगाहणा, अमूर्ती अगु
रुलधु, अनंतवीर्य; आठ गुणेकरी सहित ॥
सवैया ॥ सकल करमटाल, बस करलीयो
,

(उए)
काल, मुगतिमे रहियामाल, आतमाको ता
रीहे ॥ देखत सकल नाव, हुवाहे जगत राव,
सदाही खायक नाव, नय अविकारी हे ॥
अचल आटल रूप, आवे नवि लव कूप,
अनुप सरूप ऊप, एसी सि धारी हे ॥ के
तहे तिलोकरिख, वतावो ए वास प्रनु, सदा
ही नगत सूर बंदाणा हमारी हे ॥१॥ एसा
सिह नगवंतजी माहाराज आपको अविन
य असातना कीधी होय तो देवसि संबंधी
हाथ जोमी मान मोमी काया संकोमी वारंवार
खमार्बु , मयेण वंदामि नमस्कार करूं तुं
२००७ वारंवार " तिखुत्तो" "जावत नवे
नव सरणो होजो" ॥ २५ ॥ इति बीजो
पद संपूर्ण ॥
(३) तीजे पद आचारजजी उत्तीस गुणे
करी विराजमान, पांच महा व्रत पाले, पांच

(७६)
आचार पाले, पांच इंशी जीते च्यार कषाय
टाले, नव वाम शुध ब्रह्मचर्यना पालणहार,
पांचे सुमिते सुमता, तीने गुप्ते गुप्ता, आठ सं
पदा सहित ॥ सवैया ॥ गुण हे उत्तीस पूर,
धरत धरम कर, मारत करम कूर, सुमती वि
चारी हे ॥ शुधसो आचारवंत, सुंदर हे रूपकंत
नणीया सबी सित, वांचणी सुप्यारी हे॥
आधीक मधूर वेण, कोई नही लोपे कण,
सकल जीवाका सेण, कीरत अपारी हे।
केतहे तिलोकरीख, हितकारी देत सीख,एसा
आचारज ताकुं, बंदणा हमारी हे ॥१॥ एसा
आचारज न्यायपक्षी, नकि परणामी, परम
पूज्य, कल्पनीक, अचित्त वस्तुका ग्रहणहार,
सचित्तका त्यागी, वेरागी, महागुणी, गुणका
अनुरागी, सोनागी, एहवा श्री आचारजजी
महाराज आपको अविनय असातना देवसि

(उ) संबंधी कीधी होय तो हाथ जोडी मानमोमी. काया संकोमी वारंवार खमा तुं मयेण वं दामि नमस्कार करूं टुं १00 वार “ तिखु तो" जावत नवेनव सरणो होजो ॥२६॥ इति तीजो पद संपूर्ण ॥ (४) चोथे पद नपाध्यायजी पचीस गुणे करी सहित ने ते पचीस गुण केहवा ? गियारा छानानणणहार श्री आचारंगजी सुग्गमायंगजी, ठाणायंगजी, समवायंगजी, नगवतीजी, ज्ञाताधर्मकथाजी, उपासकदसां गजी, अंतगमदसाजी, अनुत्तरोववाश्जी, प्रश्न व्याकरणजी, विपाक सूत्र ॥ ए इग्यारा अं गनो अर्थ पाठ संपूर्ण जाणे, अने (१४ पूर्व) नत्पाद पूर्व, अपाणीयपूर्व, वीर्य प्रवाद पूर्व, अस्तिनास्ति प्रवाद पूर्व, ज्ञान प्रवाद पूर्व,सत्य प्रवाद पूर्व, आत्म प्रवाद, कर्म प्रवाद, विद्या

,
,
(७०)
प्रवाद, पच्चखाण प्रवाद, प्राणप्रवाद, अवंध्य
प्रवाद, क्रियाविसाल पूर्व, लोक बिंड सार पूर्व
॥ग्यारा अंग, चनदे पूर्व ए मूल २५ गुणे
करी बिराजमान, तथा उत्तर (१२ नपांग
जणे ते) नव्ववाइ, रायप्रसेणी, जिवानिगम,
पन्नवणा, जंबुदीपपन्नती, चंदपन्नती, सुरज पन्न
ती, नीरावलिया, कप्पविमंसीया, पुफ्फिया,पु
फ्फचुलीया, वन्हिदिशा (४ मूल सूत्र ) नत्रा
ध्ययन, दसवैकालिक,नंदी सूत्र, अनुयोगधार
(४ वेद ग्रंथ ) दशाश्रुत स्कंध, वृहतकल्प,
व्यवहार, निशीथ, बत्तीसमो आवसग ॥आद
दे अनेक ग्रंथके न्याय, सात नय, निश्चय
व्यवहार, चार प्रमाण, आदि स्वमत तथा अ
न्यमतका जाण मनुष्य देवता विवादमे बलवा
समर्थ नही, जीण नही पण जीण सरीखा,
केवलि नही पण केवलि सरीखा, ॥सवैया।।

,
,
,
(ए)
पढत ग्यारा अंग, करमासु करे जंग, पाखं
मीको मान नंग, करण हुसियारी हे॥ चवदा
पूरव धार, जाणत आगमसार. नवीनके सुख
कार, चमता निवारी हे॥ पहावे जवीक जन,
थीर कर देत मन, तप करी तावे तन, ममता
निवारी हे॥केत हे तिलोकरिख, ग्यान ना
नु परतिख, एसे नपाध्याय ताकुं, वंदणा ह
मारी हे ॥१॥ एसा श्री नपाध्यायजी महा
राज मिथ्यात्वरूप अंधकारना मेटणहार,सम
कित रूप नद्योतना करणहार, धर्म थकी म
गता प्राणीने थोर करे, सारए, वारए, धारए,
इत्यादिक अनेक गुण सहित ठो, जे एहवा
नपाध्यायजी महाराज आपको अविनय अ
सातना देवसी संबंधी कीधी होय तो हात
जोमी मान मोमी, काया संकोमी, वारंवार ख
मावू . मयेण बंदा मि नमस्कार करूं.१७७७

(ए६)
तिखुत्तो" जावत "नवेनव सरणो होजों”
॥ २७ ॥ इति चोथा पद संपूर्ण ॥
(५) पांचमे पद पोतारा धर्म आचारजजी
(आ ठेकाणे आप आपका गुरु महाराजको
नाम लेणो) आद देने जघन्य तो दोय ह
जार कोम साधु साधवी, नत्कृष्टा नव हजार
क्रोम साधु साधवी, आढाई दीप पनरे खेत्रमे
जेवंता विचरे में, ते साधुजी केहवा ? पांच
महावतका पालणहार, पांच इंशीका जीतण
हार, चार कषायना टालणहार, नाव संचे,
कार्ण संचे, जोग संचे, खिम्यावंता, वैराग्यवंता,
मन समाधारणिया, वयसमा धारणिया, काय
समा धारणिया, नाण संपन्ना, दंसण संपन्ना,
चारीत्र संपन्ना, वेदणी समा अहिया सनिया,
मारणंती समा आहिया, सनिया एहवा सता
वीस गुणेकरी सहित, बारे नेदे तपका करण

,
(ए)
हार, सतरे नेदे संजमना पालणहार, तेत्तीस
असातनाका टालणहार, बयालीस दोष टा
लीने अहार पाणीका लेवणहार, सेतालीस
दोप टालीने लोगवणाहार, वावन अणाचारके
टालणहार, तेमीया आवे नही, नेथीया जीमे
नही, सचित्तका त्यागी, अचित्तका लोगी,
वावीस परीसाके जीतणहार, अनेक लब्धि
का धरणहार, लोचको करणो अणवाने
चालणो, इत्यादिक काय कलेसका करण
हार, मोह ममता रहित ॥ सवैया ॥ आदरी
संजम जार, करणी करे अपार, सुमति गु
पति धार, विकथा निवारी हे ॥ जेणा करे
वे काय, सावद्य न बोले वाय, बुझाइ क
पाय लाय, किरिया नमारी हे ॥ ग्यान जणे
आटुं जाम, लेवे नगवंत नाम. धरमको करे
काम, ममताके मारी हे ॥ केतहे तिलोकरि
,
॥

".
(ए)
ष, करमाको टाले विष, एसा मुनिराज ताकुं
बंदणा हमारी हे ॥१॥ एहवा श्री मुनिराज
महाराज आपको अविनय असातना देवसि
संबंधी कीधी होय तो हात जोमी, मान
मोमी, काया संकोमी, वारंवार खमाबु हुँ म
येण वंदामि नमस्कार करुं बुं. १००० वार
तिखुत्तो" जावत सदाकाल सरणो होजो
॥ २० ॥ इति पांचमो पद संपूर्ण ॥
विधिः-पठी नन्नो थर आयरिय नवझाए कही
जेते कहे :-
आयरिय नवझाए, सीसे साहम्मिए कुल
गणे अ, जे मे केइ कसाया, सवे तिविहेण
खामेमि ॥१॥ सबस्स समण संघस्स, नग
वन अंजलिं करिय सीसे, सत्वं खमा वश्त्ता,
खमामि सबस्स अयं नि ॥॥ सबस्स जीव
रासिस्स, जावन धम्म निहिय निय चित्तो,

,
(ए)
सवं खमावश्त्ता, खमामि सव्वस्स अहयंपि
॥३॥ इति ॥ ए॥
अर्थः-पंचाचार संपन्न अथवा उत्रीस गुणे विरा
जमान, अर्थ दानना दातार, तेने आयरिय के श्रा
चार्य कहीये. यथासमीप रह्या अने आव्या जे शि
प्यादिक तेने सूत्रना लावनार अथवा पच्चीस गुरणे
विराजमान, तेने नवझाए के नपाध्याय कहीये, तथा
ग्रहण शिक्षा अने आसेवनाः शिक्षाने योग्य होय,
तेने सीसे के शिष्य कहीये, तथा श्रधा अने परूप
सादिक गुणे करीने जे आपणा सरिखा होय, एवा
सरखा धर्मना पालनार, तेने साहम्मिए के साथ
मिक कहोये, तथा जे एक प्राचार्यनो शिष्य संतान
परिवार, तेने कुल
के.
0 कुलधर कहीये, तथा घणा
श्राचार्यना शिष्य संतान परिवार, तेने गणे के गण
एटले समुदाय कहीये. अ के अ ते वली वली कड़े
चाने अर्थे वे ए सर्वनी नपर मे के महारे जीवे जे
के जे के के० कोई पग कसाया के० क्रोधादिक
कपाय कीधा होय, ए कारणे सहे के सर्व, ते याचा
यादिक प्रत्ये तिविदेण के त्रिविधे करी एटले मन,
,

(१००)
वचन अने कायाये करी खामेमि के हुँ खामुं हुं ।।
१॥ सवस्त समण संघस्स नगवन के सर्व श्रमण
संघरूप नगवंतना कीधा जे अपराध, अंजलिं करिय
सीले के मस्तकनी नपर वे हाथ प्रत्ये करीने एटले
स्नापीने नम्रीनूत प्रश्ने सवं खमावश्ना के ते सर्व
अपराध प्रत्ये खमावीने, वली एम कहे के खमामि
सबस्त अयंपि के ते सर्वना करेला अपराध प्रत्ये
हुँ पण खमुं, एटले सम्यक् प्रकारे सहन करूं
॥ २॥ सवस्त जीव रासिस्स के एकेंड्यिादिक सर्व
जीवनो राशि एटले समूह तेनो कीधो जे मे अपराध,
तेलावन नावनी सवं खमावत्ता के सर्व अपराध
प्रत्ये खमावीने, वळी एम कहे के ते सर्व जीवोन
नपर समन्नाव ते रूप धम्म के धर्म, तेने विषे नि
हिय के निषित कयुं वे एटले स्थाप्युठे नावथर्क
अारोपण करधु के, नियचित्तो के निजचित्त एटले
पोतार्नु मन जेणे एहवो अहयपि के हुँ पण सबस्त
के सर्व जीव राशिना कीधा जे अपराध,
राध प्रत्ये खमावि के खमुं ॥ ३ ॥ इति ॥श्
पठी अढाइ हीप कही जे ते कहे ठे.
ते अर

(१०१)
अढार बीप तथा पंदर खेत्र माहि, तथा
वाहेर, श्रावक, श्राविका दान देवे, शील
पाले, तपस्या करे, नावना नावे, सम्बर
करे, सामायक करे, पोसा करे, पमिक्कमणा
करे, तीन मनोर्थ चवदे नेम चिंतवे, एक व्रत
धारी, जाव बारे व्रतधारी जगवंतकी आज्ञा
मांहि विचरे, हमारा यकी मोटाने हात जोम,
पगे लाग, खमा, बोटाने वारंवार खमार्बु बुं
॥३०॥ इति नापा॥
विधिः-पठ " चोराशी लाख जीवा योनि"
पठी “खामेमि सब जीवे सब जीवा" कदी जे
ते कदे :-
सात लाख पृथ्वी काय, सात लाख अ
प्प काय, सात लाख तेनकाय, सात लाख
वान काय, दश लाख प्रत्येक वनस्पति काय
चनदे लाख साधारण वनस्पति काय, वे
लाख ३ज्यि, बे लाख तेंश्यि, बे लाख चौ

(१२) रिंजिय, चार लाख देवता, चार लाख नारकी, चार लाख तिर्यंच पंचेंड़िय, चौदे लाख मनु प्य, एवं चोराशी लाख जीवायोनि मांहे मा हारे जीव जे कोइ जीव हण्यो होय, हणा व्यो होय, हणतां प्रत्ये अनुमोद्यो होय, ते सर्वे मने, वचने, कायाये करी १०२४१५० आढारे लाख चोवीस हजार एकसोबीस प्र कारे तस्स मिछामि उकळं ॥३१॥ इति । एनो अर्थ सुगम ले माटे लिख्यो नथी, खामेमि सब जीवे, सच्चे जीवा खमंतु मे, मित्ती मे सब जुएसु, वेरं मझं न केण ॥१॥ एवमहं आलोअ, निंदिन गरहिय गं विगं सम्मं, तिविरुण पमिकतो, वंदामि जिणे चनव्वीसं ॥३२॥ अर्थः-खामेमि सव्व जीवे के सर्व जीवो प्रत्ये हुँ खमा बुं एटले अनंत नवोने विषे पणं अज्ञान मोहावृतत्वे करीने जीवोने जे.पीमा कीधी होय, ते , (१०३) खमा वं अने सत्वे जीवो के ते सर्व जीवो पसा से के महारा अपराध प्रत्ये, खमंतु के खमो, माफ करो, ए हमनक्षमापनमां कारण कहे वे के सब नूएलु के सर्व नूतोने विपे मे के महारे मित्ती के मैत्री नाव ठे, के के कोई जीवनी सारे सझं के महारे वेरं के वैरत्नाव न के नश्री ॥१॥ एवं के एम पालोय के पाप शालोच्युं प्रकादा की, निंदिय के आत्म साखे निंद्यु, गरहिय के गडं गंवि के गंग्युं अत्यंत खोटुं जाण्युं, ते माटे सम्मं के समक् प्रकारे ए सम्यक् पद सर्व पदोनी सा पूर्वमा योजवु तिविहेण के त्रिविधे करी एटले मन, वचन अने कायाये करीने पमिकं लो के अतिचारादिक पापथकी प्रतिक्रांत श्रको, पागे फरतो थको, एटले पापने पमिकमतो थको, एबो जे अहं के हुँ, ते चनचीसंजिणे के चोवीसा जिन प्रत्ये बंदामि के हुं वांदुईं ॥ ३२ ॥ विधिः-पगरी " याढारे पाप स्थानक कहीजे इति सामायक, चोविसंत्रो, बंदणा, पमिक्कमयो, चार श्रावसग्ग पूरा पांचमा श्रावसन्गनीयाझालीजे. पी "देवसी प्रायश्चित " कहीजे ते कहे ,देवसी प्राय , (१०३) रिड़िय, चार लाख देवता, चार लाख नारकी, चार लाख तिर्यंच पंचेंख्यि, चौदे लाख मनु प्य, एवं चोराशी लाख जीवायोनि मांहे मा हारे जीव जे कोइ जीव हण्यो होय, हणा व्यो होय, हणतां प्रत्ये अनुमोद्यो होय, ते सर्वे मने, वचने, कायाये करी १०२४१५० आढारे लाख चोवीस हजार एकसोबीस प्र कारे तस्स मिडामि उकळं ॥३१॥ इति ॥ एनो अर्थ सुगम ने माटे लिख्यो नथी. खामेमि सब जीवे, सच्चे जीवा खमंतु मे, मित्ती मे सब नुएसु, वेरं मझं न केण ॥१॥ एवमहं आलोभ, निंदिन गरहिअ गं विगं सम्मं, तिविहेण पमिकतो, वंदामि जिणे चनबीसं ॥३२॥ अर्थः-खामेमि सब जीवे के सर्व जीवो प्रत्ये हुँ खमावु वें एटले अनंत नवोने विषे पण अज्ञान मोहावृतत्वे करीने जीवोने जे.पीमा कीधी होय, ते , , , (१५) आवसग्ग पूरा थया ने ठग श्रावसग्गना कामी इम कही पठी गुरु मुनिराज, पाले तथा वमा पासे इ गारो जोग न हुवे तो आपने मेळे पञ्चखाण धारणा प्रमाणे करीये ते कहे :- गंठी, मंठी, नवकारसी, अझ पोरसी, पोरसी, आप आपनी धारणा प्रमाणे तिवि हंपि, चन विहंपि, आहारं, असणं, पाणं, खाश्मं, साइमं, अन्नवणा नोगेणं, सहस्सागा रेण, महत्तरा गारेणं, सब समाहि वत्तियागा रेणं वोसिरे ॥३॥ इति ॥ ३४ ॥ विधिः-सामायिक, चोविसंबो, बंदणा, पमि कमणो, कानसग्ग ने वा पच्चखाण प ठ आ वसग्ग मांहि जाणतां अजाणतां जे कांड दोप लाग्यो होय अदर घटतो बत्तो आगो पाठो कह्योहोय तस्समिठामिक्कम मिथ्यान्वनुं पमिकमणो,अवतनुं पडिकमाणो. कपायर्नु पनि झाणो, प्रमादन पमिकमाणो, अशुन जोगर्नु पनि , (१६) कमणो, ए ५ पमिकमणा मांहिलो पमिकमणो नही कीनो होय तस्स मिलामि उकळं. गया कालनु पमिकमणो,वर्तमान काल-संबर, आ वता कालना पचखाण, तेने विषे जे दोष ला गो होय ते तस्स मिबामि उकळं ॥३५॥ थु युइ मंगलं ॥ निचे बेसीने माबो गोमो नन्नो करीने बेवार न मोथुणं कही जे गुरुने बांदीने श्रावक लोकातूं ख मत खामणा करणो देवसी पमिकमणा मांदि मि हामि डक आवे जिहा देवसी संबंधि मिछामि 5 कम दीजे रायसीमे, रायसी संबंधि. परकीमे देवसी परिक संबंधि, चोमासी से, देवसी चौमासी संबंधि, संवत्सरी मे देवसी संवत्सरी संबंधि, मिठामि डुक्कम इम कही जे ॥ इति पमिकमण विधी कह्यो, बाकी अंतर विधी वमेराथी जागवो॥ इति प्रतिक्रमण अर्थ विधि. संपूर्ण. -- . min (१७) ॥ अथ अर्थ सहित दश पञ्चरकाण प्रारंनः ॥ ॥ तिहां प्रथम नमुकार सदिधेनुं पञ्चरकाण ॥ नुग्गए सूरे नमुकार सहिअं पञ्चस्कामि, चनचिहं पि आहारं असणं पाणं खाइम साइमं अन्नयाणा लोगेणं सहसा गारेणं वो सिरामी ॥१॥ अर्थः-नुग्गएसरे के सूर्यना नदयश्री मामीने वे घमी पठी नमुक्कारसहियं के नवकार कहीने पार, तिहां सृषी पचरकामि के पचरकाण उ, एटले नियम वे. चनविदं पियाहारं के चार प्रकारना जे आहार तेनुं पत्रकाण करे, असणं के अन्न, पाणं के पाणी, खाइमं के मेवो विगरे, माइमं के मुखवास. अन्न चणानोगे के अजाणपणे लोगवाय तेनो सहस्सा गारेणं के वळाकारे को मुखमा घाली दे तेनो श्रा गार राखीने बोसिरामी के परित्याग करवू. ॥ अथ वीजु पोरिलि सापोरिसिनु पञ्चरकाण ।। ऊग्गए मरे पोगिस पन्चरकामि चनविह पि याहारं असाणं पाणं खाश्मं साइमं अ (१००) नवणा जोगेणं सहसा गारेणं पचन कालेणं दिसा मोहेणं साहु वयणेणं सत्वं समाहि व तिया गारेणं वोसिरामि ॥३॥ एवं साढ़पोरिलियं पञ्चरकामि पण कहे,. अर्थः-पोरिसि के प्रहर दिवस सुधी अने साह पोरिसिनु पञ्चरकाण लीये तो साईपोरिति एटले अर्थ प्रहर सहित एक प्रहर अर्थात् दोढ प्रदर सूधी पञ्च रकामि के नियम करूंदूं. असणं पाणं खाश्मं साइमं के अन्न, पाणी, मेवो, मुखवास ए चार प्रकारना आहारनो नियम करूं. अन्नथणा नोगेणं के अजाण ते विसरवा थकी, सहसागारेणं के सहसात्कारे, प छनकालेणं के काळनी प्रबनता ते मेघादि, ग्रहादि, दिगदाह, रजोवृष्टि, तथा पर्वत अने वादल प्रमुख करी सूर्य ढंका जाय, तेणे करी वखतनी बरावर खवर न पड़े तो पचरूखाण नांगे नही. दिसा मोहे पं के दिशिने मूढपणे अजाणते पूर्वने पश्चिम अने पश्चिमने पूर्व कही जाणे तो पञ्चरकाण नांगे नही. साहुवयणेणं के साधुना वचने करी पोरिसि नणी, सांनळीने पाले, तो पञ्चरकाण नांगे नहीं. सबसमा (१७) हिवत्तियागारेणं के सर्व प्रकारे शरीरमा असमाधि ते अस्वस्थता रहे तेवारे सर्व इंनिनी समाधीने अर्थे अपूर्ण पञ्चकाले पण पथ्य औपधादिक लेवां पमे तो तेश्री पञ्चरका नंग न थाय.अने समाधि या पठी तेमज पाठलो विधि कहे. ॥अथ त्रीजुं पुरिमढ्नुं पञ्चरकाण ।। नग्गय सूरे पुरिमल पच्चरकामि, चनविहं पि आहारं, असणं पाणं खाश्मं साइमं अ नथणा लोगेणं सहसा गारेणं पचन कालेणं दिसा मोहेणं साहु वयणेणं महत्तरा गारेणं सब समाहि वत्तिा गारेणं वोसिरामि ॥३॥ अर्थः-नग्गए सूरे के सूर्यना नदयश्री मांगीने नवकार सहित पदेला वे प्रहर सुधी अशनादिक चारे श्राहारनु पञ्चरकाण ठे एना अन्नपणानोगेणं इत्यादि श्रागारोना अर्थ सर्व प्रथम नपर श्रावी गया वे ते जा गवा. अने महत्तरागारेणंनो अर्थ नथी लखायो तो तेनो अर्थ महत्तर के कोई महोटा कायें एटले पत्र एकामां जेटलो कर्मनिर्जरानो लान्न पाय ठे, ते क (११०) रतां पण अत्यंत महोटो निर्धारानो लान्न जे कार्यमां अंतो होय तो पूर्ण वखत थया विना पाले तो पच्च रकाण नंग न पाय. अने ते कार्य पूर्ण पया पी पा क्लोज विधि लमजवो. ॥ अथ चोधुं विगइ निविगइनु पञ्चरकाण ।। विगन निविगश्न पञ्चरकामि अन्नथणा जोगेणं सहसा गारेणं लेवा लेवेणं गिहन संसठेणं नस्कित विवेगेणं पमुच्च मस्किएणं पारिठा वणिया गारेणं महत्तरा गारेणं सब समाहि वत्तिया गारेणं बोसिरामि ॥४॥ अर्थः-नोजन करता जे थकी कामादिक कन्मा दरुप विकार श्राय, तेने विगइ कहीये, ते निवीनां प चरकाण ग्रहीने विगयनां प्रमाणनी संख्या करे एटले दूध, दहि, घृत, तेल, गोल, प्रमुख विगइमाथी एक पण विगइर्नु जे पञ्चरकाण करवू, तेने विगइनु पञ्च रकाण कहिये, अंने समस्त विगइन जे पञ्चरका क रवू, तेने निविगश्न पञ्चरकामि के निविर्नु पञ्चरकाण करूं. बाकी अर्थ नपर श्रावी गया , लेवालेवेणं

(१११)
के लेपालेप घृत ते प्रमुख जे विगयनो नियम साधुन
होय तेवी घृतादिक विगइथी ग्रहस्थनो हाथ खरमा
यलो होय, पठी तेने लूंगी नाख्यो होय ने वहोरादे
श्रश्रवा पीरसे तो पञ्चरका नंग न भाय. गिहव सं
सवेरा के ग्रहस्त्रनुं जे वाटकी प्रमुख नाजन ते वि.
गइ प्रमुखे खरमयुं होय, तेवा नाजनथी ग्रहस्थ अन्न
श्रापे, ते अन्न जमे तो पञ्चरका नांगे नही. नरिकत
विवेगेणं के गाढी विग जे गोळ प्रमुख ने तेना कटका
रोटली नुपर नांखी करी पठी नपामी परहा कस्या
होय, तेवी रोटली प्रमुख लेतां पण पञ्चरकाण नंग
न याय. पमुच्चमरिकएणं के रोटला प्रमुख ते सुंबाला
राखवाने अर्धे मोदी, होय ते रोटली प्रमुख लेतांप
बरका नंग न थाय वाकीना अर्थ नपरथी जाएगवा
॥ अथ चोझुं निविगर्नु एकासग सहित पञ्चस्काण ।
नग्गए सूरे निविगइ एकासणं पच्चरकामि
तिविहं पि आहारं असणं खाइमं साइमं अ
नथणा नोगणं सहसा गारेणं लेवा लेवणं
गिहत संसठणं ऊखित विवेगेणं पमुच म

(११२) खिएणं पारिग वणिआ गारेणं महत्तरा गा रेणं सब समाहि वत्तिया गारेणं वोसिरामि ॥ अर्थः-एमां कहेला आगारादिकोना अर्थ सर्व न परना पञ्चरकागोमां आवी गया . इहां निवीना प चरकाणमां जो पिंम विगइ अने व्य विगइ, ए वेहु विगर्नु पञ्चरकाण करे, तो तेणे एमां कदेला नवे या गार कहेवा, अने जे एकली इव्य विगइ मात्रनो नि यम करे तेणे नरिकत विवेगेणं ए आगार मूकीने वा कीनां आठ आगार कदेवां ॥४॥ ॥ अथ पांचमुं एकासणां वियासणांनुं पञ्चरकाण ॥ नग्गए सूरे एगासणं बियासणं पच्चरकामि विहं तिविहंपि आहारं असणं खाश्मं सा इमं अन्नथणा लोगेणं सहसा गारेणं सागारि आगारेणं आनणे पसारेणं गुरुअप्लुठाणे णं पारिठा वणीया गारेणं महत्तरा गारेणं सब समाहि वत्तिया गारेणं वोसिरामि ॥५॥ अर्थः-नुग्गए सूरे इत्यादिकनो अर्थ प्रथमना पञ्च स्कागोमां लखाइ गयो , ज्यां एकवार असण के

(११३)
लोजन करवं. तेने एकालगुं कहीए अथवा ज्यां ए
कज श्रासन , ते एकासण कहेवाय . अने वे
वार नोजन करवू तेने विपासणुं कहोये, तेनुं पत्र
कामि के० पञ्चरकाण करुंवू. एकासगुं अथवा विश्रा
सगुं कस्वा पठी जो स्वादिम अने पाणीए वे याहार
लेवा होय तो ऽविहं पि आहारं कहे एटले अशन
अने खादिम ए वे अाहारनु पञ्चरकाण करे अने जो
एकासणुं करी रह्या पठी एकज पाणी सोकलु राखे
तो तिविपि आहारं एटले अशन, खादिम अने स्वा
दिम, ए त्रणे याहारनुं पञ्चरकाण करे, अने जम्या
पठी एक पाणी मोकलु राखे, ते वारे असणं खाश्म
साइमनो पाठ कदीये. सागारि श्रागारेणं के साधु
जमवा वेग पठी त्यां कोई सागारिक जे ग्रहस्थ ते
याव्यो, पठी ते चाल्यो जतो होय तो कण एक त
बुर करे, वेशी रहे, अने जो तेने त्यां स्थिर रहे तो
जाणे, अने ग्रहस्थनी नजर पमे, तो साधु त्यांधी उ
तीने वीजे स्याने जड श्राहार लीये केमके ग्रहस्थनी
देखतां जमे तो प्रवचनो घातादिक माहादोष सिद्धांत
मां कहा ठे, ते लागे. ए साधु श्राश्री कह्यु, थने ग्रह
स्थ आश्रीतो ग्रहस्थ एकालगुं करवा वेग पठी जेनी
८

(११४)
दृष्टि पमतां अन्न पचे नहीं, एवा कोई पुरुषनी दृष्टि
पमी, अश्रवा सर्प यावे, बंधिवान आवी नन्ना
रहे, अकस्मात अग्नि लागे, घर पम्वा मांस,
तथा अकस्मात पाणीनी रेल यावे इत्यादिक कारणे
ते स्थानकथी नगीने बीजे स्थानके जइ एकासगुंक
रतां पञ्चरकाण नांगे नहीं.उपसारणं के जमवा
बेग पठी हाथ पग विगेरे चलायमान थाय तो पञ्च
का नंग न थाय. गुरुअनुगणेणं के पञ्चरकाणे
जमवा वेठां उतां गुरु जे आचार्य उपाध्याय तथा
साधु आवे, तेमना विनय साचवाने अर्थे बे पुगने
गमे राखी नग्वं पडे तो पञ्चरकाण जंग न घाय.
॥ अथ उ एकसंगणन पञ्चरकाण !
नग्गए सूरे अंगलठाणं पञ्चरकामि ॥
तिविहंपि आहारं असणं खाश्मं, साश्म,
अन्नथणा नोगेणं सहसा गारेणं सागारिया
गारेणं गुरुअप्नुगणेणं पारि वावणिआ गा
रेणं महत्तरा गारेणं सब समाहि वत्तियागा
रेणं वो सिरामि ॥ ६॥

( ११५) अर्थः-एकलगणानुं पञ्च रकाण पण एकालणा प्रमाणेज ठे, परंतु एमां हाथ पगादिकनो संकोच वि कोच पाय माटे सात धागार ठे. तेथी एक आउट रापसारेणं ए आगार न कहेg. वाकी अर्थ नपर श्रावी गया . ॥ अथ सातमुं प्रांविलनु पञ्चरकाण ॥ नग्गए सूरे आयंबिल पच्चरका नि तिवि हंपि आहारं असणं खाइम, साइन, अन्नथ रणा नोगेणं सहसा गारेणं लेवा लेवेणं गिह व संसठेणं नकित विवेगेणं पारिठावणिया गारेणं महत्तरागारेणं सवसमाहि वत्तिया गारे पाणस्स लेवेण वा अलेवेण वा अ बेण वा बहुलेवेण वा ससिविण वा अति दहा वा वोसिरामि ॥ ७ ॥ अर्थः-श्रायंबिल पञ्चरुखामिके. जे विगय तथा शाकादिकने लेपालेप लागवाथी नंग न थाय. गिद उसंसहेणं के ग्रहस्थे पोताने अर्थ दाय तथा चाटु मादिकन विगये करी खरमया होय.तेवामा

चाटुनादिके अन्न आपे, ते अन्न जमतां अकांयांबिल
नंगल थाय, कख्खिल विवेगेणं के गाढी विगय जे
गोळ प्रमुख ले तेने रोटली पर मूकीने फरी परहिं
करी होय, तेवी रोटली निविआंविलमा लेतांपञ्चरकाण
नंगन थाय. पारिगवणियागारे के परठवतो आ
हार लेतां एटले को साधुए अधिक वहोरयु होय, परी
ते तेने परम्वतां तेने घणीज अजयला लागे, अने तेज
विगय प्रमुख, पोताने पच्चरकाण पण होय, अश्रवा
पोते आयंबिल तप करयुं होय, तेम उता पण गुरुनी
आझाये तेवा आहारने लेवा थकी पण पच्चरकाणनंग
न थाय. महत्तरागारेणं के म्होटी निर्धाराने लाने प
चरकाण नांगे नही. सबसमाहिवत्तियागारेणं के सर्व
प्रकारे शरीर असमाधिये पच्चरकाणनांगेनही, बीजा
आगारना अर्थ आगळ आवशे.
॥अथ आठमुं चनविहार नपवासर्नु पच्चरकाण ॥
नग्गए सूरे अजत्तठं पच्चखामि चनविहं
पि आहारं असणं पाणं खाश्मं साइम
नथणा जोगेणं सहसा गारेणं पारिवावणि

(११७) या गारेणं महत्तरागारेणं सबसमाहिवत्ति यागारेणं वोसिरामि ॥ ७॥ अर्थः-सूर्यला उदयधी मामीने अन्नत्त के नात पाणी खावा नही. वाकीना अर्थ नपर आवी गया वे. तथापि पारिछावणियागारणंना अर्थमा विशेष ए टटुंठे के, पाणी अने आहार ए वे वानां को परठ वतो होय तो गुरुनी आज्ञाये आहार कीधो कल्पे, पण एकलो आहारज कोइ परवतो होय तो ते या हार कीधो कटपे लही, केमके चनविहारमा पाणीनो नियम , अने पाणी विना मुख शुः न थाय. माटे पाणी अने आहार, ए वे दानां परवितो होय तो चन विहार उपवासमां लीधा कल्पे, अने तिविदार नपवासमां तो पाणी मोकलुं , माटे एकलो आहार कोइ परश्वतो होय तो पण गुरुनी श्राझाये लीधो कल्पे. ॥ अथ नवमुं तिविहार नपवास- पचरकाण ।। नग्गए सूरे अलत्तठं पच्चरकामि तिविहंपि आहारं असणं खाइमं साइमं अन्नयणा नो गेणं सहसा गारेणं । पारिवाणियागारेणं

,
(११७)
महत्तरा गारेणं सब समाहि वत्तिया गारेणं
पाणहार पोरसि पच्चकामि ॥ अन्नथणा जो
गणं सहसा गारेणं पचन कालेणं दिसा मो
हेणं साहु वयणेणं महत्तरा गारेणं सब समा
हि वत्तिया गारेणं पाणस्स लेवेण वा, अले
वेण वा, अन्जेण वा, बहु लेवेण वा, ससिळे
वा, असिचण वा वोसिरामि. ॥ ए॥
अर्थः-सूरे नग्गए के सूर्यना उदयथी प्रारंजीने
अन्नत्त के नपवासन पञ्चरकामि के पञ्चरकाण क
रुवं. त्रिविहारमा एक पाणीनो आहार मोकलो रा
खीने बाकीना त्रणे आहारनो नियम करूं. ए पञ्च
रकाणमां पोरिसी साहपोरिसी अथवा पुरिमाई पठी
पाणीनो आहार मोकलो . तेनां आगार पाणस्त
के पाणी पीवतांच आगार. लेवेणवा के लेपजल
ते खजूरनुं तथा श्रावण, बीजु अलेवेणवा के० अलेफ
जल ते धोयण प्रमुख, त्रीजु अच्छेणवा के० निर्मल
नप्प पाणी, चो, बहुलेवेणवा के मोलुं तांडलर्नु
धोयण प्रमुख, पांच, ससिओणवा के. सीय सहित

( ११७) पीउनु घोयण, हुं असिणवा के० सीय रहित फा सुजल एटलां टाली वाकीनां पाणीने वोसिराकुंवं. ॥ अथ दशमुं रात्रे चनविहार करवे, तेनुं पञ्चरकाण तथा नवचरिमर्नु॥ दिवस चरिमं पञ्चकामि चन विहंपि आ हारं असणं पाणं खाश्मं सामं अन्नथणा नोगेणं सहसा गारेणं महत्तरा गारेणं सबस माहिवत्तियागारेणं वोसिरामि ॥ ५ ॥ अर्थः-दिवसचरिमं के० दिवसना हेमाथी मां मीने एटले संध्या समयश्री मामीने ज्यां लगे नवो सूर्य नगे नही त्यां सूधी पञ्चख्खाण जाणवं. अने जे जावजीव पर्यंत संथारो करवानी वेलाये चार आ हारनु पञ्चरूखाण करे, तेने नवचरिम एवो पाठ के हीये शेष " चनविहंपि" इत्यादिनो अर्थ सुलन्न ठे. अन गंउसदियं मुठसदियांदि अनिग्रहोर्नु पचख्खाग. सूरे नग्गए गंठ सहि मुष्ठ सहि प चरकामि चनविहं पि आहारं असणं पाणं खाश्मं साइमं अन्नथणा नोगणं सहसा गा (१२०) रेणं महत्तरा गारेणं सब समाहि वत्तिया गा रेणं वोसिरामि ॥ इति ॥ अर्थः-गांव सहित पञ्चख्खाण ते कोई दोरा प्रमु खनी गांठ बांधी राखे तिहां सूधी पञ्चख्खाण करूंबु, गांठ गेल्या पली मोकलो एमज मूठ बांधी राखे ते मूठसहियं. तथा मुठ वच्चे अंगुगे राखे, ते अंगुष्प्त हियं इत्यादि अनिग्रह जाणवा ॥ ११ ॥ ॥अथ चन्द नियम धारनारने देसावगासिक अन्निग्रहपच्चख्खाण ॥ देसावगासिनं नवनोगं परिजोगं पञ्चरका मि अन्नथणा नोगेणं सहसा गारेणं, महत्त रा गारेणं वो सिरामि ॥ इति ॥ अर्थः-देसावगासि के दिशिना अवकाशनुं वृत अथवा बधा नियम आश्रीतो देस के थोमामा अव काश आग तेने देशावकाशिक व्रत कहिये. एटले इहां कोई एकली दिशिनुज पच्चरूखाण करे, तेवारे नवनोग परिनोगनो पाठ न कहिये तेने देसावगासियं पच्चरुखाश्ज कहिये. हवे नपन्नोग के जे वस्तु ए ,

(१२१.)
कवार नोगवीए एवा याहार तथा विलेपनादिकनु प
रिमाण, करे, तेने नपन्नोग कहिये. अने परिनोग के
वारंवारे नोगविये. एवी वस्तु जे आन्नरण, स्त्री, व
स्वादिक तेनुं परिमाण करे, एटले जे चौद नियम सं
नारे, तेने ए नपन्नोग परिनोगनो पाउ कहिये, एना
आगारना अर्थ आगल आवी गया । ॥ इति ॥
॥ अथ श्री चत्वारी मंगळं ॥
चत्तारी मंगळं, अरिहंता मंगळं, सिहा मंगळं,
साहु मंगळं, केवळी पन्नतो धम्मो मंगळं ॥१॥ च
तारी लोगुत्तमा, अरिहंता लोगुत्तमा, सिहा लोगुत्तमा,
साहु लोगुतमा, केवळी पन्नतो धम्मो लोगुत्तमा।।
चत्तारी सरणं पवजामि, अरिहंता सरणं पवजामि,
सिक्षा सरणं पवळा मि, केवळी पन्नतो धम्मो सरणं
सरणं पवहामि ॥३॥ श्री अरिहंतजीनु शरण, सि
इजीनुं शरण, साधुजीनुं शरण,
केवळी प्ररुप्या धर्म
नुं शरण ॥४॥ दोहा ॥ ए चार शरणां करे नर जेह,
नवसायरमां न वूमे तेह ॥ सकळ कर्मनो आणे अंत,
मोदतणां सुख लहे अनंत ॥१॥नाव तरीने जे गुण
गाय, ते जीव तरीने मुगति जाय ॥संसारमा शरणां
चार, अवर शरणु नही होय ॥ जे नरनारी यादरे

(१२२.) तेने अक्षय अविचळ पद होय ॥ अंगुठे अमृत वसे, लब्धितयो नंडार ॥ जयगुरु गौतम समरिये, मनवां वित फळदातार ॥३॥ ॥ अथ श्री चार शरणां प्रारंज.॥ प्रह नठीने समरिये, दो नवियण मंगलिक का रणां चार ॥ आपदा मटी संपदा हुवे हो, नबियण दोलतनां दातार ॥ हृदयमा राखीये, हो नविय मंगळिक शरणां चार ॥ १ ॥ए प्रांकणी॥अरिहंत सिह साधुतणां हो केवळी नाषित धर्म ॥ ए श रणां नितध्यावतां दो टूटे श्रावे कर्म ॥ हृ०॥ दो० ॥ २॥ वाटे घाटे चालतां, दो रात दिवस मोझार ॥ गाम नगर पुर विचरता हो विघ्न निवारण हार । ह ॥ हो ॥ ३ ॥ ए चारे सुख कारियां, होण ए चारे जग सार ।। ए चारे उत्तम कलां, हो ए चारे हितकार ॥ ह ॥ हो ॥ ५ ॥ दायण सायण नूतमां, हो सिंद चित्राने शूर ॥ वैरी दुश्मन चो रटा, हो रहे ते सघळा दूर ॥ ह ॥ हो ॥ ५ ॥ राखो शरणांनी आसता, दो नेमो नहि श्रावे रोग 1 आणंद वर्ने श्रा नामथी, हो वहाला तगोसंयोग

(१३)
॥ हृ ॥ हो ॥६॥ सुख शाता वर्ने घणी, दो जे
ध्यावे नरनार | परन्नव जातां इण जीवने, हो
एह तणो प्राधार ॥ हा हो ॥ ७ ॥ मन चिंतित
मनोरथ फळे, दो वर्ने कोम कल्याण ॥ शुझे मने
ध्यावतां, हो निश्चे पद निरवाण ॥ ह॥ हो ।
इण सरिखो शरणो नदि, दोपण सरिखो नदि नाम
॥ इण सरिखो मित्र नहीं, हो गाम नगरपुर गम
॥ह ॥ हो ॥ ए॥ दान शियल तप जावना, होण
जगमें तत्तव सार । करो पाराधोनावशुं हो पामो
मोद ज्वार ॥हणाहोणारा जोर कीधी जुगति
शु,हो पाली शेखाकाळारुपि चोथमलजी इम नणे,
हो सुगजो वाळ गोपाळ ॥ हृ ॥ होण्॥११॥इति॥
॥अथ श्रावक निचे लखेला त्रण मनोरयने
चिंतवतो थको महा मोटी निर्जरा करे
संसारनो अंत करे, ते लखिये ए.
IPH तिहां पहेलो मनोरण कहीए वीए. श्रम
गोपासक श्रावक एम चिंतवे जे केवारे हुं, वाह्य तथा

(१२५)
अभ्यंतर एवो आरंन्न अने परिग्रह थोमो ने घणो,
न्हानो अने म्होटो, सचित्त, अचित्त अने मिश्र, हलवो
ने नारी, जे महा पापर्नु मूल, उर्गतिने वधारनारो,
महा काम, क्रोध, मान, माया, लोन, विषय अने
कषायनो स्वामी, महा दुःखनु कारण, महा अनर्थ
कारी, महादूर्गतिनी शिला, माठी लेश्याना अध्यव
सायनो परिणामी महा अज्ञान, मोह, मत्सर, राग
अने वेष- मूल, दाविध यतिधर्मरुप कल्पवृक्ष तं
पवननो दावानल, ज्ञान क्रिया, दमा, दया, सत्य,
संतोषनो नाश करनारो, तथा बोध बीजरूप समकि
तनो नाश करनारो, संयमव्रत अने ब्रह्मचर्यनो घात
करनारो, महा कुमति तथा कुबुदिप पुःख दारिफ्नो
देवावालो, सुमति अने सुबुद्धिरुप सूख सौन्नाग्यनो
नाश करनारो, महातप संयमरुप धनने लूंटनारो,
महा लोन क्लेशरूप समुश्नो वधारनारो, महा जन्म,
जरा अने मरणना नयनो देवावालो महा माया ए
टले कपटनो नंमार, मिथ्यात्व दर्शनरूप शल्ये नरे
लो, महा मोक्क मार्गनो विधकारी, मदा कमवां कर्म
विपाक फलनो देवावालो,अनंत संसारनो वधारनारो,
मदा पापी, पांच इंडियना विषयरूप वैरोनी पुटिनो

१
.
(१२६)
त्रण गुप्तिये विशुद्ध विहारी, महोटा अन्निग्रहनो धारी,
बेहेतालीश दोष रहित विशु आहारी, सतर नेदे
संयम धारी, बार नेदं तपश्याकारी, अंत आहारी,
प्रांत याहारी, अरस आहारी, विरस आहारी, सुख्ख
आहारी, तुच थाहारी, अंतजीवी, प्रांतजीव), अरस
जीवी, चिरस जीवी, लुख्ख जीवी, तुच जीवी, सर्वर
स त्यागीकायनो दयाल, निर्लोनी, निःस्वादी,
कुक्षी सवल, पंखी तुल्य, वायरानी पेरे अप्रतिबंध वि
हारी वीतरागनी आझासहित, एहवा गुणोनो धार
क, जे अणगार ने हुं केवारे अश! जे दिवस हुँ पुर्वो
क्त गुणवान थशश ते दिवस धन्य ! ए रीते बीजो
मनोरण श्रावक करे॥॥
३ हवे त्रीजा मनोरथमां श्रमणोपासक श्रावक
एम चिंत जे केवारे हुं सर्व पापस्थानक आलो
निंदी, निशल्य थइ सर्व जीवराशि खमावीने, सर्व
चात संचारीने, अढार पापस्थानकथा त्रिबिंधे त्रिविधे
करी वोसरीने, चारे आहार पञ्चरुखीने आइ, कंतं,
पीय, माणं, मणाणं घिऊ, विसालियं, समयं, अणु
मयं, बहुमयं, नंमकरंगसमाणं, रयण करंमंगलूयं,
माणंसिया, मानन्हा माणंखुआ, माशंपीवासा,
-

- (१७) माणंवाला, माणंचोरा, माणंदसमसगा, माणवार्य, पित्तियं, सवं सनिवाश्य, विविहा रोगायंका, परिसहो वसग्गा, फासा फुसंति, एहवं महालं शरीर तेने रोल्ले श्वासोश्वासे वोलिरावीने, त्रण आराधना पारा धतो श्रको चार मंगलिकरुप चार शरण मुखे नचर तो अको, सर्व संसारने पूंठ दंतो को, एक अरिहंत वीजा सिह, जीजा साधु अने चोयो केवलि प्ररूपित दयाधर्म, तेना ध्यानने ध्यावतो अको, शरीरनी मम ता रहित अयोधको, पादोगमन संथारा सहित, पं मित मरणना पांच अतिचार टाळता यको, मरणने अणवांवतो यको एहवू पंमित मरण अंतकाले मुजने होजो. ए रीते त्रीजो मनोरथ श्रावक करे ॥३॥ एत्रण मनोरथने श्रमणोपासक श्रावक, मन, व चन अने कायाए करी शुरूपणे ध्यावतो थको पनि जागरण मारणे करतो श्रको, सर्व कर्मनी निर्जरा क रोने संसारनो अंत करे. मोक्षरूप शाश्वत स्थानक प्रत्ये पामे. ॥ इति त्रण मनोरण संपूर्णम् ।।

(१०) प्रतिक्रमणनी सजाय. करो पमिकम' नावशुं, दोय घमी शुन्न ध्यान लाल रे॥ परनव जातां जोवने, संबल साचुं जाण लाल रे । करण १॥ श्री मुनिवर समुचरे, श्रेणीक राय प्रतिवोध लालरे ॥ लाख खांझी सोनातणी, दिये दिन प्रतिदान लालरे ॥ कर ॥ लाख वरस लगें ते वळी, एम दीए व्य अपार लालरे । एक सामा यिकनी तोले, नावे तेह लगार लालरे ॥ करण ३ ॥ सामायिक चलवोलंबो, जलु वंदन दोय वार लालरे ॥ वृत संजाळोरे आपणां, ते जव कमें निवार लाल रे । करण ४॥ कर कानसग शुल ध्यानथी, पचरका ण सुधुं विचार लालरे ॥ दो संध्याये ते वळी, टाळो टाळो अतिचार लालरे ॥कर ५॥ सामायिक प्रसा दश्री, लहीए अमर विमान लालरे ॥ धरमसिंह मुनी वर कहे, मुक्तितगुं एह निधान लालरे ॥कर॥६॥ सामायिक प्रतिक्रमण सूत्रार्थ समाप्तम्, (१२) अश्र जीवराशिनी सज्झाय. दवे राणी पदमावती, जीवराशि खमावे ॥ जा गपणुं जग ते नलु, एणी वेळाये आहे ते मुज मि हामिदुक्कम ॥१॥ अरिहंतनी साख ॥ जे में जीव विराधिया. चोराशी लाख ॥ ते मुज ॥ ॥ सात लाख पृथवीतणा, साते अपकाय ॥ सातलाख तेनका यना, लाते वळी वाय ते मुज ॥३॥ दहा लाख प्र त्येक वनस्पति, चनदह साधार ॥ वी ति चौरेंड्यि जीवना, बे वे लाख विचार ॥ ते मुज॥४॥ देवता तिर्यंच नारकी, चार चार प्रकाझी॥ चनदह लाख मनुप्यना, ए लाख चोराशी ॥ ते मुज ॥ ५ ॥ इस नवे परनवे सेवियां, जे पाप अढार ॥ त्रिविधे त्रिविधे करी परिहरूं, मुर्गतिनां दातार ॥ ते मुज ॥६॥ हिं सा कीधी जीवनी, बोल्या मृपावाद ॥ दोप अदत्ता दानना, मैग्रुन ननमाद ॥ ते मुज ॥ ॥ परिग्रह मेब्यो कारमो, कीघो क्रोध विशेप ॥ मान माया लोन में कियां, वळि रागने द्वेष ॥ते मुज ॥७॥ कळ६ करी जीव दूहव्या, दीधां कूमां कलंक ॥ निंदा कीधी पारकी, रति अरति निसंक ।। ते मुज ॥णा .

(१२) प्रतिक्रमणनी सजाय. करो पमिकम[नावशें, दोय घमी शुन्न ध्यान लाल रे ॥ परनव जातां जीवने, संबल साचं जाण लाल रे ॥ करण १॥ श्री मुनिवर समुचरे, श्रेणीक राय प्रतिबोध लालरे ॥ लाख खांझी सोनातणी, दिये दिन प्रतिदान लालरे । करण ॥ लाख वरस लगें ते वळी, एम दीए व्य अपार लालरे ॥ एक सामा यिकनी तोले, नावे तेह लगार लालरे ॥ करण ३ ॥ सामायिक चनवीसंमो, जलु वंदन दोय वार लालरे ॥ वृत संन्नाळोरे आपणां, ते जव कमें निवार लाल रे । करण ४ ॥ कर कानसग शुन्न ध्यानथी, पचरका ण सुधुं विचार लालरे ॥ दो संध्याये ते वळी, टाळो टाळो अतिचार लालरे ॥ कर ५॥ सामायिक प्रसा दथी, लहीए अमर विमान लालरे ॥ धरमसिंह मुनी वर कहे, मुक्तित' एह निधान लालरे ॥कर॥६॥ , , सामायिक प्रतिक्रमण सूत्रार्थ समाप्तम् (१३१) अधिका नार ॥ पोठी कंट कीमा पल्या, दया नागी लगार ॥ ते मुज ॥ १ए । वीपाने नवे तरया, की था रंगण पास || अग्नि पारंन कीधा घणा, धातुर्वाद अभ्यास ॥ ते सुजण ॥ ३० ॥ शूरपणे रण उजतां, मारशे माणस बंद ॥ मदिरा मांस माखण नख्यां, खाधा मूळ ने कंद ॥ ते सुज ॥१॥खाण खणावी धातुनी, पाणी उल्लेच्यां ।। श्रारंज कीधा अति घणा, पोते पापं जसंच्यां ॥ ते मुज ॥ २२ ॥ अंगारकर्म कियां वळी, घरमे दव ज दीधा ।। सम खाधा बीत रागना, कुझा झोल ज कीधा ॥ ते मुज ॥ २३ ॥ विल्ली लवे सुंदर गल्या, गिरोळी हत्यार। ॥ मूढगमा रतणे नवे, में जू लीख मारी || ते मुज० ॥ ॥ नामनुजातणे नवे, एकेंश्यि जीव ॥ जार चणा घy शेकिया, पाता रीव ॥ ते सुजण ॥ २५ ॥ खांमण पीसण गारना, पारंल अनेक ।। रांधण इंधण अग्निनां, कीधां पाप नहेग ।। ते सुज ॥ २६ ॥ विकया चार कीधी वली, सेव्या पंच प्रमाद ॥ इष्ठ वियोग पमा विया, रुदन विपवाद । ते मुज ॥ ७ ॥ साधु श्रने श्रावकतणां, व्रत लेश्ने नाग्यां ।। मूल अने नुत्तरतणां,

,
(१३०)
चामी कीधी पारकी, कीधो श्रापणमोसो ॥ कुगुरु
देव कुधर्मनो, नलो आएयो जरोंसो ते मुजणा१॥
खाटकीने नवे में किया, जीवना वध घात ॥ चमी
मार नवे चरकलां, मावां दिनरात । ते मुज।।
११॥ काजी शुल्लाने नके, पढी मंत्र कठोर ॥ जीव
अनेक जमने किया, कीधा पाप अघोर ॥ते मुज० ॥
१॥ भागने सवे मारला, मास्यां जळवास ॥धी
पर नील कोळी लवे, मृग पारुया पास ॥ ते मुजण
॥१३॥ कोटवालने लवे में किया, प्राकरा कर दंग
|| बंधीवान मराविया, कोरमा भी दंग ॥ ते मुजण
॥१४॥ परमाधामीने नवे, दीधा नारकी दुःख ॥
वेदन नेदन देदना, तामन अति तिरक ॥ ते मुज ॥
१५ ॥ कुंजारने लवे में किया, नीनाह पचाव्या ॥
तेली नवे तल पीलिया, पापे पिंक जराव्या ॥ ते मु
जण ॥ १६ ॥ हाळी लवे दळ खेमीयां, फोलयां पृ
मदीनां पेट ।। सूम निदान किधा घणां, दीधा बळद
चपेट ॥ ते मुज० ॥१७॥ माळी लवे रोप रोपिया,
नानाविध वृक्ष ॥ मूळ पत्र फळ फूलना, लाग्यां पाप
असदा ॥ ते सुजण ॥ १० ॥ अधोवाश्याने नवे, नस्या

(१३१) अधिका नार ॥ पोठी ऊंट कीमा पम्या, दया नाणी लगार ॥ ते मुज॥१५॥ीपाने नवे तरया, की चा रंगण पास ॥ अग्नि प्रारंन कीधा घणा, धातुर्वाद अभ्यास ॥ ते मुजण ॥ ३० ॥ शूरपणे रण उजतां, मारच्या माणस वृंद ॥ मदिरा मांस माखण नख्यां, खाधा मूळ ने कंद ॥ ते सुज ॥१॥खाण खणावी घातुनी, पाणी नलेच्यां । थारंन कीधा अति घणा, पोते पापंज संच्यां ॥ते मुज ॥२२॥ अंगारकर्म किया वळी, धरमे दच ज दीधा ।। सम खाधा वीत रागना, कुमा कोस ज कीधा ॥ ते मुज ॥ २३ ॥ विल्ली लवे सुंदर गल्या, गिरोळी हत्या। ॥ मूढगमा रतणे नवे, में जू लीख मारी ॥ ते मुज0 11 श्व ।। नामनुजातणे नवे, एकेश्यि जीव ॥ जार चणा घनं शे किया, पाता रीव ॥ ते मुजण ॥ २५ ॥ खांमण पीसा गारना, प्रारंल अनेक ।। रांधण इंधण अग्निनां, कीयां पाप नग ॥ ते मुज ॥ २६ ॥ विकया चार कीधी वली, सेव्या पंच प्रमाद ॥ इष्ठ वियोग पमा विया, रुदन विपवाद ।। ते मुज ॥ २७॥ साध श्रावकतणां, व्रत लेश्ने लाग्यां ।। मूल अने उत्तर (१३) मुज दूषण लाग्यां ॥ ते मुज ॥२॥ साप वीठी सिंह चीतरा, शकराने समळी ॥ हिंसक जीवतणे नवे, हिंसा कीधी लबळी ॥ ते मुज ॥ २ए ।। सूवा वमी दूषण घणां, वळी गर्न गळाव्या॥ जीवाणी ढो ल्यां घणां, शीळ व्रत नंजाव्यां ॥ ते मुज ॥ ३० ॥ नव अनंत नमतां थकां, कीधो देह संबंध ॥ त्रिविधे त्रिविधे करी वोसिलं, करुं जन्म पवित्र ॥ ते मुज ॥ ३१॥ नव अनंत नमतां श्रकां, कीधा परिग्रह संबंध ॥ त्रिविधे त्रिविधे करी वोसिलं, तिणशुं प्रतिबंध ॥ ते मुज ॥ ३२ ॥ नव अनंत नमतां प्रका, कीधा कुटुंब संबंध ॥ त्रिविधे त्रिविधे करी वोसिलं, तिणशं प्रतिबंध ॥ ते मुज ॥ ३३ ॥ इणिपरे शहनव परलवे, कीधा पाप अखत्र॥ त्रिविधे त्रिविधे करी वोसिलं, करूं जन्म पवित्र । ते मुजण ॥ ३५ ॥ एलि दिधे आराधना, नावे करशे जेह ॥ लमयसुंदर कहे पाप श्री, वळी बुटशे तेह ॥ ते मुज० ॥ ३५ ॥राग वैरामी जे सुरो, एह त्रीजी ढाळ ॥ समय सुंदर कहे पापथी, खूटे ततकाळ ॥ ते मुज ॥ ३६॥ इति ॥

॥नुपदेशक पद.॥
नकि एहवीरे नाइ एदवी, जेम तरस्याने पाणी
जेहवी-ए टेक. एक जुवति जल नरवा जाए, सामि
बातो तेहवी श्राय; माथे वेमुने लिए दाय तालि, चा
लि मारग धुंघट वालि; घर वार पोतानुं समरवू, ए
कुं गुरु चरणे चित्त धरवं. नक्ति.'
एक साल जलमा रहे , निहादिन रंगमे रहे
a; कोइ पापी ए पाणी बाहिर कामी, तरफमीने अंग
पठामी; जीव जाय तो जलने समर-एइ.नक्ति.
एक नमरो कमळमे रहे ठे, निसदिन सुगंध लहे
वे, सांज पनि ने कमळ बीमागुं, थयोव्याकुल कांए
न जवाणुं; एने कमळनी प्रीते मरवू-एह. नक्ति.३
एक गुणका ते गायन करे ठे, सोल सणगार अंग
बरे वे; लेइ दरपणने मुख नीहाले, नख शिख शरिर
संनाळे; एदने पारकुं मनज हरदु-एहवं. नक्ति. ४
एक सुंढमति नर जेह, तेने परनारिखं स्नेह. है
अधम थधम पग जरतो, परनारिनी के फरतो; ए
हने सुलिना सुखेज ठरवु-एयू. नक्ति. ५
एक चोर ते चोरि करे , पर मंदिर फेरा फरे के
मचि माऊम रात अंधारि, करतो नश्री धिरज घारिए

(१३)
हने पारकुं धन पोतानुं करवू-एहवं. नक्ति.६
एक राजमां श्रानंद माने, एहना मंदिर जो
वखाने; राजपाट अने शीयार, हाथी घोका ने रण
अपारएहने राज जोइने वरवु-एहवं. नक्ति. उ
एक नादनो मोद्यो मृग आवे, एदने यंत्रनो शब्द
लोहाव बेगे यासन वालि मोले, महा मन प्रश्न
बोले एहने नादनी वातेज मरवू-एहवं. नक्ति.
वपेश्याने वरसाद बवालो, एडवो मोक्षनो मारग
कालो; काया माया कारमीजाणो, रुमोझान हृदयमा
आगो कदे कल्याण एणीपरे तर-एहवं.न्नक्ति, ए
G
॥ नुपदेसी पद बीजुं ॥
नया कैसे गमाते उत्तम जनम ४ नैया कसे ४
गमाते नुत्तम जन्म ॥ए टेक ॥ पीर जवानी पयर
पुले, करते हिंसा अजाण ॥ संत ज्ञानी धर्मि देखी,
करते मान गुमान ॥ नैया. १ ॥ कंदमुल अन्नदाको
खानो, पीनो अणगल पानी । खोटा धंधा गुणिकि
निंद्या, परनारि चित गनी ॥ नैया. ॥ नाटक
वावे कुसंगे, नमके रात गमाते ॥ दया सामाश्क
मुनी दर्शन, गुण करतां दील शरमाते॥ तैया.

॥ अथ श्री महावीर स्वामीढं चोडालीयुं ।।
। हाल ! ली.॥
निवारय कुळे तुं उपन्यो, त्रिशलादे भारी मात
जी ॥ वरा दान दे करी, संयम लीधो जगनाथ
जी ।। ये मन मोयुं महावीर जी ॥ १ ॥ कंचन वर
एगी । काय जी ॥ नयाग न प्रापे जी निरखता, दि
ठमे यावर दायजा । थे मन ॥ २ ॥ आप एकि
ला संयम यादयों, नपन्यो चोयो रे ज्ञान जी ॥
कृष्ट तप ग्रंपादयों, धरता निर्मळ ध्यान जी ॥ थे
मन ॥ ३ ॥ उग्र विहार थें श्रादरयो, केइ वास रह्या
वनवास जी के वाला वस्तिये रह्या,न रह्या एक गमे
चोमास जी ॥ मन ॥४॥ प्रन्नु पहेलो चोमासो थें
कियो, अठी गाम मोझार जी ॥ दूजो वाणीज गाम

(१३६ )
में, पंच चंपा मुखकार जी॥| मन ॥५॥ पंच
पृष्ठ चंपा कस्वां, विशाळा नगरीमा तीन जी ॥ राज
गृहीमा चौदे कस्वां, नालंदे पामे लयलीन जी ॥धे
मन ॥६॥ठ चोमासां मिश्रिता करयां, नक्किा
नगरीमा दोय जी ॥ एक कस्यो रे आलंजिया, ला
वर्णि नगरी एक होय जी ॥| मन ॥७॥ एक अ
नारज देशमां, अपापा नगरी एक जाग जी ॥ एक
कस्यो पावापूरि में, जो पहोत्या निरवाण जी ॥ |
सन ॥ ॥ हस्तिपाळ राजा इन वीनवे, हुं तुम च
रणारा दास जी, एक शाळा म्हारे सूझती, आप क
रोने चोमास जी ॥| मन ए || चाळीश चोमा
सां शहेरमां, दाख्यां देश नगरना नाम जी ॥ एक
अनारज देशमां, एक चोमातुं वळि गाम जी ॥धे
मन ॥ १७ ॥ प्रजु गाम नगर पूर विचरिया, नव्य
जीवारां नाग्य जी॥ मारग बतायो मोदनो, कियो
नपगार अभाग जी ॥| मन ॥ ११ ॥ सामावार
वरला लगे, नपर पाधो रे माल जी ॥ उद मस्थ
रहा प्रन्नु एटलु, पठी कर्यो केवळज्ञान प्रकाश जी
॥ | मन ॥ १२ ॥ वर्ष वयाळीश पाळियो, संयम
-

(१३७ )
साहस धीर जी॥त्रीश वरस घरमा रह्या, मोक्ष
दायक महावीर जी ॥ मन ॥ १३ ॥ पावापुरिमां
पधारिया, नर नारी हुआ नल्लास जी ॥ ऋषि राय
चंदजी इम वीनवे, हुं आयो प्रजुजीने पास जी ॥
| मन ॥ १५ ॥ संवत अढार गुणचालीशमे, ना
गोर शहेर चोमास जी ॥ पूज्य जेमलजी प्रसादधी,
एह करी अरदास जी ॥ | मन ॥ १५ ॥ इति. ॥
॥ ढाल ३ जी.॥
शासन भायक वीर जिवंद, तीरथनाथ जाणे
पूनम चंद ॥ चरणे लागे ज्यारे चोझठ इंद, सेवा
करे ज्यारी सुर नर वृंद ॥ | अबको चोसासो स्वा
मिजी अकरो जी, थे पावापुरिसे पग ग्राघो मति
धरो जी, अंठे करो, अठे करो, अठे करो, जी, ये च
रम चोमासो स्वामिजी अहे करो जी ॥ ॥ ए
आंकणी ॥ हस्तिपाळ राजा विनवे कर जोम, पूरो
प्रनुजी म्हारा मनरा हो कोम ॥ शीश नमाय
नलो जोमी हाथ, करुणा सागर वांजो कृपाजी नाय
॥ घे अबको ॥२॥रायनी राणी विनवे राजलोक,
पुण्य जोग मल्यो सेवानो संजोग ॥ मन वांन्ति

(१३७)
सहु. मळियां जी काज; मया करी सुज सामु जु
जिनराज ॥ थे अवको० ॥३॥श्रावक श्राविका
कर नर नार, मळी मळी विनती करे वारंवार ॥
पावापूरिमां पधास्वा वीतराग, प्रगटी पुण्याई म्हारां
म्होटां जो लाग्य अवको ॥४॥ वळि हस्ति
पाळ राजा विनवे नूपाळ, प्रन्नु जी थे गे दीन द
याळ ॥ सूऊती एक म्हारे होटी शाळ, हवे लागी
गयो वरषा जी काळ ॥ थे अबको ॥५॥ मानी
विनती प्रन्नु रह्या चोमास, पावा पुस्मिा हुन हरष
उल्लास ।। गौतम गणधर गुरांजीने पाल, निशि दिन
ज्ञाननो करेजी अभ्यास || अबको ॥६॥ साधु
अनेक रह्या करजोग, सेवा करे लदा होमाजी होस ।
चौद हजार चेला रत्नारी माळ, दीक्षा लीधी गेमी
साया जंजाळ ॥थे अवको ॥७॥वमिचेली चंद
नवाळा जी जाग, हु कुमारि महा लति चतुर सु
जाण ॥ मोतीनी माळा त्रीश हजार ॥ संघळी
वमी साधवी ए शिरदार ॥धे अवको ॥ ७॥ चारुइ
संघ सेवा नित्य करे, प्रजुजीने देखी देखी अंखीयां
ठरे ॥ नव मल्लिने नव लची जी राय, ज्यारां दर्शन
करी चित्तमें चाय ॥थें अवको॥ए ॥ संघ सघळा

(१०) आराना बाकी रह्या॥दिन दोय तणा संधार, मौन रही मुगते गया ॥ गौतमने ॥ ५॥३६ आव्या जी चित्त उदाल, देव देवीना साथमे ॥ जाणे जग सग लग रही ज्योत, अमावश्यानी रात मे ॥गौतमने ॥६॥ मुगति पहोत्या एका एक, सातमे हुवा ज्यारे केवळी ।।चौदसे साधवियां कुछ लिम, हुँ सहुने वांछ मनरळी । गौतमने ॥ ७॥ रह्या त्रीश वरस घर मांय, वर्ष वयाळि संयम पाळियो ॥ प्रत्तु जग तारण जगदीश, दया मार्ग अजुवालीयो । गौतमने ॥७॥ होजी देव देवीने वलि इंद, निर्वाण तणो महोच्छव कीयो ।। अरिहंतनो पमियो वीजोग, सुर नरनो नरियो हीयो ॥ गौतमले ॥ ए ॥ साधु साधवी करता शोक, श्रा वक श्राविका पण घण ॥रत केत्रमा पहियो वी जोग, आज पी अरहंत तणो । गौतमने ॥ १० ॥ पनी बेग सुधर्म स्वामी पाट, चारुद संघ चरण सेव ता॥ ज्यारी पाळता अखंमित पाण, लेवा करे देवी ने देवता ॥ गौतमने ॥ ११ ॥ मुगते पहोत्या श्री म हावीर, प्रनु सुख पाम्या ने शाश्वतां ॥ ऋषि रायचं दजी कहे एम, महारे अरिहंत वचननी आलता ।। * मौन रही (पाठांतरे ) मौन नही.

u
(१४१)
गौतमने ॥ १२ ॥ इति. ॥
।। ढाल ४ श्री.॥
श्री महावीर पहोत्या निर्वाण, गौतमस्वासीये
वातज जाणी ॥ गुरांजी | मने गोमे न राख्यो
॥१॥ ए आंकणी ॥ मुगति जावणरो नाम न दा
ख्यो ।। गूरांजी०॥ ॥ हूं सघळा पहेलो हुवो पारो
चेलो, इण अवसर प्राघो किम मेटयो ॥ गूरांजी
॥ ३ ॥ प्रन्नु तुम चरणे महारो चित्त लाग्यो, पण
ये सुने मेल दियो आगो ॥ गूरांजी ॥ ॥ मुने द
रशन आपरो लागतो प्यारो, आप पहोत्या निर्वाण
मुने मेल न्यारो ॥ गूरांजी ॥ ५॥ आपे तो मुजY
अंतर राख्यो, पिण मे महारो मनरो दरद न दाख्यो
॥ गूरांजी ॥ ६ ॥ हुं ग्रामो मांडीने न झालत प
लो, पण सादिव काम कियो तुमे नल्लो ।। गूरांजी
॥ ७ ॥ हुं तुमने अंतराय न देतो, मुगतिमे जग्या
वहेंची न लेतो ॥ गूरांजी ।। ७ ॥ हुं संकमाइ न क
रतो कांश, श्राप साये हुं मोदमे श्राइ ॥ गूरांजी
॥ ए ॥ अव हुं पुम करशुं किण आगे, प्रन्नु, महारो
मन एक पाराशुंज लागे ॥ गूरांजी० ॥ १७ ॥ महारे
0
,

,
(१५३)
सांसो कहो कुण टाळे, आप विना पाखंमीना मद
कुण गाळे ॥ गूरांजी ॥ ११ ॥ हुँतो चौदे पूरवने चौ
नाणी, पिण लोहनी कर्मे लपेट्यो आणी ॥ गूरांजी०
॥१२॥ इसा गौतमस्वामीये किया बिलपात, ए मो
हनी कर्मनी अचरिज वात ॥ गूरांजी ॥१३॥ इवे
मोहनी कर्म दूरे टाळी, गौतमस्वामीये सुरति संना
ळी ॥ वीतराग राग निशुं वीत्या. ॥ १५ ॥ ए आंक
एगी। सहारा चित्तमा आइ गइ चित्ता ॥ वीतराग
॥ १५॥ तिलि वेळा निर्मळ ध्यानज ध्यायो, केवळ
ज्ञान गौतमस्वामिये पायो । वीतराग ॥ १६ ॥ बार
वरस रहा केवळज्ञानी, वात जाहां कांइ नवि रही
गनी ॥ वीतराग ॥ १७॥ गौतमे पण कियो मुग
तिमे वासो, संसारनो सर्व देखे तमासो ॥ वीतराग
॥१७॥ जेणि राते मुगति गया वईमान, इंश्नतिने
नपन्यु केवळ ज्ञान॥ वीतराग० ॥ १५ ॥ ति दिन
श्री ए बाजो दीवाली, महोटो दिन ए मंगळ माळी
॥ वीतराग ॥ २० ॥ रात दीवालीनो शियल थे
पाळो, वली रात्रिन्नोजन करवो टालो ॥ वीतराग
॥ १॥ ऋषि रायचंद कहे सुणो हो सुझानी, दया
रुप दीवाली घे लेज्यो सानी ॥ वीतराग ॥ २२ ॥

, (१५३). ॥ कलश. ॥ श्री शासन नायक, सुगति दायक, दया मारग अजुआलियो ॥ श्री गौतमस्वामी, मुग ति गामी, कियो चित्त बल्लन चोढालियो ॥ ३३ ॥ संवत अठारे गुलचालीशे, नागोर चोमासो निर्मल मने ॥ पूज्य जेमलजी प्रसादे, संपूर्ण कियो दीवाली दिने ॥ २४ ॥ इति समाप्तम् ॥ अथ श्री गौतम स्वामीनो बंद वीरजिणेशर केरो शिष्य, गौतम नाम जपो नि शदिश ॥ जो कीजे गौतमनुं ध्यान, तो घर विलो नवे निधाल ५१॥ गौतम नामे गिरिवर चरे, मन गित हेला संपके ॥ गौतम नामे नावे रोग, गौतम नामे सर्व संजोग ॥॥ जे वैरी विरु आ वंकमा, तस नामे नावे दुकमा ॥ भूत प्रेत नवि मंडे प्राण, ते गौत मना करुं वखाण ॥३॥ गौतम नामे निर्मल काय, गौतम नामे वाधे प्राय ॥ गौतम जिन सासन शा गार, गौतम नामे जय जयकार ॥ ४ ॥ शाळि दाळ सुरहा घृत गोळ, मनवंवित कापम तंबोल ॥ घर सु घरणी निर्मल चित्त, गौतम नामे पुत्र विनीत ॥ ५॥ गौतम नग्यो अविचल नाण, गौतम नाम जपो जग जाण ॥ म्होटां मंदिर मेरु समान, गौतम लामे सफल

(१४४)
विहाण ॥६॥ घर मयंग घोमानी जोम, वारु पहोचे
वंचित कोम ॥ महियल माने म्होटा राय, जो तुठे
गौतमना पाय ॥ ७ ॥ गौतम प्रणम्या पातक टले, न
त्तम नरनो संगत मले ॥ गौतम नामे निर्मल ज्ञान,
गौतम नामे वाधे वान ॥७॥ पुण्यवंत अवधारो लहु,
गुरु गौतमना गुण वे बहु ॥ कहे लावण्य समय क
रजोम, गौतम तू संपति कोक ॥ ए॥इति ।।
अथ श्री महावीर स्वामीनो बंद.
श्री सिहारथ कुळ शणगार, त्रिशला देवी सुत
जग आधार ॥ शोले सुंदर सोवन वान, शरण तमारूं
श्री वईमान ॥ १॥ तुम नामे लहिये संपदा, तुम
नामे मन वंचित मुदा ॥ तुम नामे लहिये सनमान
शरण ॥२॥ दुर्जन इष्ट वैरी विकराल, तुम नामे
नासे ततकाल ॥ तुम नामे दिन दिन कल्याण, श
रण ॥ ३ ॥ तुम नामे नावे आपदा, नूत प्रेत व्यं
तर नहि कदा ॥ रोग शोग चिंता नवि जाण, श
रण ॥४॥ ग्रहादिक पीमा नवि करे, नाम तमारु
जे अनुसरे ॥ धर्मसिंह मुनी नाव प्रधान, शरण
॥५॥इति ॥

२ ४ स शुद्धिपत्र. पार्नु लोटी अशुभ. शु६. १६ नमसामि नमस्सामि २ मश्रेणं मत्यएग ४ ४ वापान गणा ५ जीवियान जीवियान ४ करेमि घर १३ जत नंते १३ सावर्ज सावज १५ १२ धम्मदेसियाणं धम्मदेसयाए १५ १४ पा पहाणं १६ १६ बोहियाणं वोहयाणं १६ २ मपुणरावित्ति मपुणरावित्ति १॥ ४ जाणवा जाणियवा रए सामायक सामायिक १ए ४ नसमायेरेवा न समायरियवा रए सामाइयसस सामाश्यस्स सई * करेयि शब्द कोई स्थळे कद्देवाय छे ने कोइ स्थळे नधी कहेवातो. EC जे भुल एक वखत सुधारेली भुल वीजी वग्वत आये तो मुधारी लेवी.

૨૩ १ (१४६) पार्नु लीटी अशुद. १ए अगवरियस २० कित्तय ૨૨ १० कामस्स २३ ११ अन्नणं १२ ग्यान २३ १४ कानस्सग्ग २५ पानग्गो ३५ ३ पंचन्हं २५ ४ सिखावया ख १४ पनते ४ असझाये २न ग्यान २७ ६ ग्यानवंत २७ १३ परसंसा २७ १५ वेरमणं व्रतना २ए ए सदारमंतल्नेय ૨U ६ मोसोवएशे २॥ तकरपनगे शु६. अगवधियस्त किहियं कामाणं अन्ना झान कानस्लग्गं प्पनुग्मो पंचन्ह सिखावयाणं पन्नते असझाइये झान झानवंत प्पसंसा वेरमण व्रतना सदारमतन्नेए मोसोवएसे तक्करप्पनगे ५ e १ सजुता गिरण (१४) पार्नु लीटी गुहा गुहा ३० पमागाइफम्मे प्पमागाइकन्मे ३० ६ नदिगि नदिलि ३७ सयंतरवाए लश्यंतरवाए ३७ [ए लोयना असमतो नोयणा नयतम वालय गो वासएग ३० ? कमदागा कमादागा ३१ संजुता हिंगरणे ३१ १३ सामाइयस्ल सामाइयस्ता ३१ १३ अकरणियाए श्रकरणयाए રૂ वा,, वाए. वाए ૩૨ ४ अप्पमिलेदियं अप्पमिलेदिय ३२ उप्पमिलेदियं उप्पमिलेहिय ३२ सजा सिजा ૨૨ ६ अप्पमजियं, सुप्प अप्पम किय, पुप्प मजिय. मझिय. ३२ ११ निखिवणिया निखिवाया १२ पेहणिया पदणया ३२ १६ इदलोगे, परलोगे इहलोगा, परलोगा ४ ए माया मोसो ४ (१४०) पार्नु लोटी अशुभ. शुदा ६ पैशुन्य पिशुन ३३ उ माया सृषा ३३ त मिछया दसगशल्य मिथ्या दर्शन शल्य ३४ अहो ३५ १३ मि मियं १५ अरिहंता, सिमक्ष अरिहंत, सिह १६ पण धम्म पात्त धम्म ५३ ए असझाये असझाश्ये १६ पाला पयाला १२ लेवाना ना ५५ १५ मात्रु नातलं ३-४ नखगिया नखाया ६२ G गहणानी घरेणानी ६६ अवंझागाइचरियं अवझाणाचरियं ६६ ५ पावकम्मोवएसं पावकम्मोवएस ५ सेववा सेववाना १० देशावगाशिक दिशावकाशिक पधारीन पथारीने ४७ ४ उa 0-01 (१५१) सम्यकत्ल, धर्मनो दरवाजो. वीवीध बोध संग्रह. पाना रुपे. श्री दशवकालीकनां छुटक अध्ययनो. श्री जैनवृत शीक्षापत्री. श्री सामायीकमुत्र अने आनुपचि. आती पांचमी. श्री पंचपदानुपूर्वि, आटती त्रीजी. श्री नवतत्वना प्रश्नोत्तर. अढी द्वीपना नकशानी हकीकत. श्री परदेशी राजानो रास. श्री रात्रीभोजन परिवारक रास. धर्मबुधी मंत्री ने पापबुधी राजानो रास. अंजना सतीनो रास. देवकीजीना खटपुत्रनो रास. लीलावती राणी ने मुमतीवीलास शेठनो राम. नारकीना चीवनी मोटी बुक. नारकीनां चीनी नानी बुक. ज्ञानवाजी. रंगीन कपडा माहितनी. अहीदीएनो नकशो. रंगीन कपडा महीत. जंबद्दीपनो नकशो. रंगीन कपडा महीत. शीनोपदेशमाळा. भापांन्तर अनेक कथाओं सहित. श्रीपीमंडल. मापांन्तर. अनेक कथाभो नहिन. इन्टमा चरीत्र. भापांन्तर कथाभो न. पाकु पुंटु. २-३ ०-३ ०-२ 2.-० -६ २-१२ २-१२ रु. आ. m (१५०) श्री जैनधर्म संबंधी गपेला पुस्तको. 'देवनागरी लीपियां छापेलां ). आचारंग सूत्र, मुल साथै भापतिर. उपदेशमाळा. जेना रहता तेना. वर्द्धमान देशना,भाषांतर. २-८ जैन तत्वादर्श. आत्मारामजी कृत. वैराग्यकल्पलता. ३-० कल्पसूत्र. मुखवोधीकार्नु भाषांतर. दशवकालिक सुत्र, आवृत्ती बीजी. २-४ वैराग्यशतक भाषांतर. आवृत्ती त्रीनी श्री श्रीपाल राजानो रास. मोक्षमाला आरत्ती त्रीजी. वारव्रत आदरवानी टीप. धणाज खुलासा साथे. श्री महावीर स्तुति. श्री गुणवर्माचरीत्र. श्री जैनतत्वशोधक ग्रंथ. जैन पाठमाला, भाग १ लो. श्री वृहदालोयणा. आवृत्ती त्रीजी. श्री निस नियमरी पोथी. आत्ती दशमी. श्री सामायिक पतिक्रमण सुत्र. अर्थ साथे. नवीन आवृत्ती. ०-८ श्री सामायिक प्रतिक्रमण सूत्र. आवृत्ती त्रीजी. प्रकरण संग्रह. चोवीस बोलनों थोकडो. १... - "

c-०॥
२-०
(१५१)
सम्यकल. धर्मनो दरवाजो.
बीवीप बोध मुंग्रह. पाना रुपे.
श्री दशवकालीकनां छुटक अध्ययनो.
श्री जनत शीक्षापत्री.
श्री नामायीकमुत्र अने आनुपूर्वि. आटवी पांचमी.
श्री पंचपदानुपूर्ति. आरती त्रीजी.
श्री नवतत्वना प्रश्नोचर.
मही द्वीपना नकशानी हकीकत.
श्री परदेशी राजानो रास.
श्री रात्रीभोजन परिवारक रास.
धर्यबुधी मंत्री ने पापबुधी राजानो राम.
अंजना मनीनो राम.
देवकीजीना ग्बटपुत्रनो राम.
लीलाबनी गणी ने मुमतीवीलाम शेठनो गम.
नारकीना चीनी मोटी बुक.
नारकीनां चीवनी नानी बुक.
ज्ञानवाजी. रंगीन कपडा मदितनी.
अहीहीपनो नको. रंगीन कपडा महीन.
.-३
३

-
२
(१५)
पर्युतणपर्वनी कथाओ.
नवतत्व प्रकरण सूळ.
०-१२
धर्म तत्व संग्रह. मुनश्री अमुलन ऋपिजीनो बनादल. १-
कई विपाकनो रास.
२
श्री जसराज कृत वावनी.
श्री केशवकृत वावनी.
सनइन्माला भाग १ लो. अफीणना अवगुणने विषे.
मनहरमाला भाग २ जो. नठारी नारी व्यभिचार विणे. ०-०॥
मनहरमाला भाग ३ जो. पतीरता नारी अने विधि वि. ०-०॥
मनहरमाला भाग ४ थो. लोभीना लक्षण अने नादान विपे. ०-०१
मनहरमाला भाग ५ मो. उपदेश अने अनुभव विषे.
सज्जन छत्रीशी.
सबंध पहोतेरी, अहार नातरानो संबंध,
नवतावण मुळ पाठ. मोटा अक्षरना.
नवरपरण मूळ पाठः नाना अक्षरना.
जीव विचार.
योग शालतुं गुजराती भापान्तर.
विवेक विलास. भापन्तिर जीनदत सुरिकृत,
कमलप्रभा. महानिशिथ्यना पांचमा अध्ययन- भापांन्तर ०-५
कर्पुरप्रकर. भापांन्तर घणुंज सरस दांचवा लायक.
ए वीगेरे तमाय जातनां पुस्तको मळे छे.
-
सी. वालालाइ उगनलाल शाह,
टे, कीकाभट्टनी पोळ, मु. अमदावाद.

Samaiyk Partekaraman Sutra

Author
Chaganlal
Title
Samaiyk Partekaraman Sutra
File name
Samaiyk Partekaraman Sutra
Text
OCR done
Citation
1906
Published
2012/02/01
Publisher
Ahamdabad, Shri Nirmal Printing Press
Language
Sanskrit
Pages
159
Library
Acharya Shri Vinaychandra Gyan Bhandar, Jaipur
Classification
Literature
DLI number
407847
Barcode
99999990071071.00
Scanning centre
Banasthali University
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
4mvVtueEqwy
Download PDF

Samaiyk Partekaraman Sutra