Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
Catuwenstijin Satvan
Front matter
No text on this page.
प्रस्तावना. सर्व शुझ जैन बांधवोने मालम थाय जे आ आनंदघन- जी महाराजनी चोवीशी" विस्तारित अर्थ वाली, प्रथम नीम- सिंह जायें " प्रकरणरत्नाकर नामना प्रथम नागनां ग्रंथमां गपेल हती. ते प्रथम नाग सर्वे खपी गयाथी, अने आमजकुर ग्रंथनी, घणो वखत थयो मांगणी अवाथी, अमोये आ जूदो ग्रंथ उपाव्यो . तेमां, केटला एक दृष्टि दोष अने बुद्धि दोप रही गया हशे, तेनुं अवलोकन करीने सर्व श्रेष्ट पुरुषो क्षमा पू- र्वक सुधारीने वांचशे, एवी अमारी पूर्ण आशा . केमके जेम बालक पोताना जननी तथा जनकनी आगल जो पण बोवर्नु तोतर्नु बोले तोपण ते क्षमा करी सुधारी लड्ने आनंदयुक्त मुखमुजावडे अधिक प्रेम दर्शावे . तेमज अमारा आकृत्यमां कोई प्रकारनी न्यूनता जोईने पूर्वोक्त उत्तम पुरुषो अमारा ज- पर दमा करीने पुत्रवत् प्रेम दर्शावशे एवी अमारी विज्ञापना. श्रावक मुंबई ता. २२ मी जानेवारी सने १०२ जीमसिंह माणेकना कार्यप्रवर्तको.
No text on this page.
प्रस्तावना. सर्व शुझ जैन बांधवोने मालम थाय जे आ आनंदघन- जी महाराजनी चोवीशी" विस्तारित अर्थ वाली, प्रथम जीम- सिंह नाश्य " प्रकरणरत्नाकर नामना प्रथम नागनां ग्रंथमां गपेल हती. ते प्रथम नाग सर्वे खपी गयाथी, अने आमजकुर ग्रंयनी, घणो वखत अथो मांगणी थवाथी, अमोये आ जूदो ग्रंथ उपाव्यो . तेमां, केटला एक दृष्टि दोष अने बुद्धि दोप रही गया हशे, तेतुं अवलोकन करीने सर्व श्रेष्ट पुरुषो क्षमा पू- र्वक सुधारीने वांचशे, एवी अमारी पूर्ण आशा जे. केमके जेम बालक पोताना जननी तथा जनकनी आगल जो पण वोवर्नु तोतहुँ बोले तोपण ते क्षमा करी सुधारी लश्ने आनंदयुक्त मुखमुजावडे अधिक प्रेम दर्शावे . तेमज अमारा आकृत्यमां कोई प्रकारनी न्यूनता जोईने पूर्वोक्त उत्तम पुरुषो अमारा उ- पर क्षमा करीने पुत्रवत् प्रेम दर्शावशे एवी अमारी विज्ञापना बे. श्रावक मुंबई ता. २२ मी जानेवारी सने १०२ जीमसिंह माणेकना कार्यप्रवर्तको.
अनुक्रमणिका.
पृष्ट. अंक
विपय
विषय
पृष्ट.
१ मंगलाचराग १ १५ श्रीअंनतनायजिन रत. ५०
२ श्रीमानजिन स्तवन. ११६ श्रीधर्मनाथ जिन स्तवन.६३
३ श्रीश्रजितजिन स्तवन. ५ १७ श्रीशांनिनायजिन स्तव.६॥
श्रीमंनयजिन स्तवन. "
१७ श्रीकुंथुनायजिन स्तवन.Ja
५ श्रीनिनंदजिन स्तवन.१४
१४ श्रीधरनायजिन स्तवन.०३
६ श्रीमुमतिजिन स्वारन. १७
२० श्रीमशिनायजिन स्तर.
श्रीपटापनजिन स्तवन. २१
श्रीमुषार्थजिन स्तवन. २५
२१ श्रीनिमुवतजिन स्तव. ६
श्रीचंतन म्नवन. 0
१२ श्रीनमीनायजिन स्त. १०३
२३ श्रीनमीनायजिन स्त. ११३
१. श्रीगुन्निाअजिन म्त. ३५
११ श्रीशिनलना जिन म्त. ३0
२४ श्रीपाश्चनाजिन म्न.१०४
१२ श्रीश्रयांजिन ग्नवन ४५
२५ श्रीमहाविरजिनम्नत्र. १२०
१३ श्रीवामपत्यजिनम्नवन."
१६ श्रीपाश्चनायजिन
१४ श्रीविमलनायजिन म्न. ७३ 27 श्रीमहाविरजिन म्नुनि.१३॥
ति अनुक्रमणिका ममान
स्नु.१३॥
श्रीगौतमगुरुन्योनमः अथ श्रीश्रानंदघनकृत शषनप्रमुखचोवीसजिनस्तुति बालाबोधसहितप्रारंजकरियेयः ।। दोहा चिदानंदानंदमय चिदरूपिअविकार॥सिघबुखसुविशुप्तुं तुं जगपरमाधार ॥ १॥ तुकृपालताथी करुं नापानापारूप ॥ त- वनाजिनवावीसनी आनंदघनरसकूप ॥२॥ राजाधिजेमदेखी- ने मककरेमनास ॥ बुधिशजिविणदुंमक अरथराजाधिरा- स ॥३॥ श्राशयआनंदघनतणो अतिगंजिरजदार ॥ बालक- वाहपसारिजिम कहेऊदधिविस्तार॥४॥तेममनोरथमुझमनेवुद्धि विणकिमथाय॥ गुरुकृपाश्रीगहननग पंगुपारलंघाय॥५॥सीलापा नापातणी कोएहेवुकहिदेय ॥ पीस्यानूसुपीसवू पीसेवाणनलेय ६ ॥ श्रथ श्रीषन जिनस्तवन लिख्यते ॥ ॥ रागमारूकरमपरिक्षाकरणकुमरचस्योरेएदेशी ॥ रूषन्नजिनेश्वरमितममाहरोरे॥ोरनचाहुरेकंत॥रीमयो साहेबसंगनपरिहरेरे॥ नागेंसादिअनंत ॥ पन्ना ॥१॥ अर्थ-शहां कोई पूछे जे ए तवनो केटलाना मलवाथी श्रयी तेने कहे जे शुध चेतना प्रशासखीने पोताना घरनी वातो ५ (२) उति करें। के हेमसि, मारा ज रनो वृत्तात सांलक्षवाथी मारा परनो मर्व गृत्तांत तुं पोतानीमेले समजी जश्श केमके पोतानो जार सीना कथनमां होय तो बीजातो होयज मार्ट वीजा सर्व मारा कयनमा एक नारने पवाडे येते मारो नार रुपनदेव गगादिके शून्य एवो न र पामिने हुँ शोरराब्दं रा- गादिक पशिानियें परिणम्या एवा देवोने नारपणे वां नदी रो माग नाग्नो एवो सनावजवे माराविना बीजा कोथी न जन श्रायन नदी एटो जे दिवमयी मारामाय राज्यो ते दिवमयी भाजपर्यन मारा माहेब मारी मंघ कंवार मुक्यानश्री नम पावनं काहें मुकम पाए नही थानेदरूपं मिट्यो केवारं निन्न पात्र नटी नयीन माग गाहबनो रीजवानो मादि अनंतनांगी अपचनमां कहां गुरग्यनाव प्रगट्यो त मादि अन ते मना- अनिका श्यदय माटे अनंत अग्रवा वीतरागपणे प्रतीत कला ने गदियाने नन बनाव म्बर पनानावि तन्मय नाय श्राच- गा देनये वर्ग अयो ने अनंत तेथी मारो गाव किया पो बिाट वाम गमगंज नही ।।१।। जीनमगारजगमांमहुकारे । प्रीतमगानकायमीनम मनिम्पाधिक्कादीग मोपाधिकधनमायाऊपन्ना शाय- वडोदराति नन नोकिक प्रीन पठं दृष्ट करना का अन्योन्य ग्रीन वधाग्या मांट ममान ग- दमाई, ईद पुत्र पुर्व नी मगा, मंबंध करने पातु न मानीना मि- अदिवाई दंड अमा, माग नदीना प्रीतनी (३) रीत तेमां तो एवी सगाइ संबंधमात्र कोय नथी केमके मारा न. रिनी प्रीत ते स्वन्नावर्नु मिलापत्रे माटे निरुपाधिक प्रीति के अने सिद्धांतमांपण प्रीतीनी रीत उपाधि रहित कही तो हे श्रा, विनाविनतो स्वन्नावि झपन परमात्मा साथै सोपाधिक प्रीत करवा वांग्तो स्वन्नावनी प्राप्तिसंबंधी झपनजिननी प्रीति- रूप परम धनने खोवे एटले आत्मगुणनो नाश करे ॥२॥ कोश्कतकारणकाटनक्षणकरेरे। मलसुकंतनोधाया। एमे लोनविकहियेसंन्नवरे॥मेलोगमनाय ॥षन्न ॥३॥ अर्थ-फरि सोपाधिक प्रीतपक्षना दृष्टांतथी निरुपाधिक प्रीत- प्रद दृढ करे जे हे श्रद्धा, कोक स्त्री जरिने मिलवावास्ते कार चढे एटले सति थाय अथवा पक्षांतरें कोई कमतवादि नि- रंजन जारने मलवासारूं पंचाग्निजंपापात समाधि करे शामाटे जे धाय के दोडीने तुरत कंतने मलसुं तथा धरतिमा पेसq त्यादिक महाकप्टोने करवे निरंजनथी तुरत मलिसुं परंतु ए रीतें तो नारनो मलवोत्रणे कालमां संनवतो नथी केमके अमुक गतिमां तुंपण जाजे अने हुंपण तेज गतिमां तेज स्थानके आवीस एवा विचारथी अग्निमां जस्म अयी वली मरवू ए मेलानो गम स्थान नही एमज निश्चे थाय नही तथा पंचाग्नि कंपापातादिकें मर- ण पामे तेपण वालमरण माटे सिम्घ स्थानकने निश्चथी नहीज मिलेर कोश्पतिरंजनअतिघणोतपकरे।पतिरंजनतनताप॥एप तिरंजनमेंनविचितधघुरे॥रंजनधानुमिलाप॥ पन्नाधा अर्थ-वली हे बघा,मारा झपन जारथी मिलवा माटे कोइ- - (२) डति कहे के हे सखि, मारा जद्रनो वृत्तात सांजलवायी मारा धरनो सर्व वृत्तांत तुं पोतानीमेले समजी जश केमके पोतानो जार स्त्रीना कयनमां होय तो वीजातो होयज माटे वीजा सर्व मारा कयनमां एक जरिने पनवाडे नेते मारो नार रुपनदेव रागादिकें शून्य एवो ज र पामिने हुं ओरशन्हें रा- गादिक परिणतिवें परिणम्या एवा देवोने जारपणे बांड नही ते मारा नारनो एवो स्वन्नावज वे जे माराविना बीजा कोत्री एनुं रंजन पायज नही एटवे जे दिवसभी मारामारीकयो ते दिवसभी आजपर्यंत मारा साहवें मारो संघ केवारें मूक्यो नत्री तेम आवते कालें मूकसे पण नदी अनेदरूपें मिट्यो केवारे जिन्न पाय नही तेथीज मारा साहेबनो रीजवानो सादि अनंतनांगो प्रवचनमां कह्यो शुषत्वन्नाव प्रगन्यो ते सादि अने ते स्वता- व त्रिकालें अदय माटे अनंत अथवा वीतरागपणे प्रतीत कयो ते सादि अने तत् खन्नाव स्वल्पतानावि तन्मयित्नाव आत्र- रए हेढ़ करी प्रयो ते अनंत तेथी मारो नाहेब जया पत्र विड वामां नमजेज नहीं ॥ १ ॥ प्रीतसगारेजगमांसहुकरेरे॥ प्रीतसगाईनकोय ॥प्रीतस गाईरेनिरूपाधिककही।सोपाधिकधनखोयाज्ञपन्ना॥ अर्थ- वे लोकोत्तर प्रीति तने लौकिकनीत पहें दृढ करतो कत्ता करे जगतमां अन्योन्य प्रीत वधारवा माटे नमन्त जग- तवासी जीव पुत्र पुत्रीनी सगाइ संबंध करने परंतु ते प्रीतीना मि- सापने विचारी जोनं तो ई अझा, मारा जारना ग्रीतनी जे (३) रीत तेमां-तो एवी सगाइ संबंधमात्र कोय नथी केमके मारा नं- रिनी प्रीत ते स्वन्नावतुं मिलापले माटे निरुपाधिक प्रीति ने अने सिद्धांतमांपण प्रीतीनी रीत उपाधि रहित कही तो हे श्रक्षा, विनाविरतो स्वनावि झपन परमात्मा साथे सोपाधिक प्रीत करवा वांग्तो स्वजावनी प्राप्तिसंबंधी पत्नजिननी प्रीति- रूप परम धनने खोवे एटले आत्मगुणनो नाश करे ॥२॥ कोकंतकारणकाटनदणकरेरे॥मलसुकंतनोधाय॥ एमे लोनविकहियेंसंन्नवरे॥ मेलोगमनाय ॥ षन्न ॥३॥ अर्थ-फरिसोपाधिक प्रीतपक्षना दृष्टांतथी निरुपाधिक प्रीत- प्रद दृढ करेठे जे हे श्रद्धा, कोक स्त्री नरिने मिलवावास्ते काठ चढे एटले सति थाय अथवा पक्षांतरे को कमतवादि नि- रंजन लारने मलवासारूं पंचाग्निजपापात समाधि करे शामाटे जे धाय के दोडीने तुरत कंतने मलसुं तथा धरतिमा पेसवं इ त्यादिक महाकप्टोने करवे निरंजनधी तुरत मलिसुं परंतु ए रीतें तो नारनो मलवोत्रणे कालमा संनवतो नथी केमके अमुक गतिमां तुंपण जाजे अने ढुंपण तेज गतिमां तेज स्थानके आवीस एवा विचारथी अग्निमां जस्म थयी वली मरवू ए मेलानो गम स्थान नही एमज निश्चें थाय नहीं तथा पंचाग्नि कंपापातादिक मर- एण पामेतेपण वालमरण माटे सिद्ध स्थानकने निश्चेथी नहीज मिले। कोश्पतिरंजनअतिघणोतपकरे।पतिरंजनतनताप॥एप तिरंजनमेंनविचितधखुरे॥रंजनधानुमिलाप। रुपन्नाधा अर्थ-वली हे श्रमर-मारा झपन जारथी मिलवा माटे क क्रियारुची जीव ते मारापतिने रंजन के राजी करवामाटे श्र त्यंत घणो तप करे तेथी पण मारो नार राजी थाय नही के मके जे एकांत तपस्या तेतो तनताप के मात्र शरीरने तपावई माटे ए रीतें तपस्यादिक वाह्य करणिये मारा पतिने राजी क- र ते हे श्रद्धासखी, में चित्तमां न धातूं एटले न ठेराव्यु केमके मारा नर्त्तारने राजी करवानी रीततो धातु मिलाप जेवी एटले तेनी धातु प्रकृतिठे तो तेवी प्रकृतिवंत उतो मिले तेथी राजी थाय कोकहेलीलारेअलखअलखतणीरे॥लखपूरेमनास।। दोष रहितनेलीलानविघटेरे॥लीलादोषविलासाच्या अर्थ-बलि केश्क इश्वरवादी एम कहेठे के अलख जे परमे- श्वर तेनी लीला ते अलख के लखिजाय नही जाणी जाय नही तेमाटे अलख नाम कहे तेने पोतानी शक्ति फोरवीने लीला- नी परमकारणीभूत माया रची ते सर्व जगतनुं चटन विचटनरूप लीवान खखवं जाणवू तेज जनना मननी लाखोगमे आशा पूरे पण हे श्रद्धा सती जे एवं कहे। ए पण वाधक वचन ने केमके जे रागादि दोपे राहत न होय तेने अलख केवाय नही अने अलख कही फरि तेने माला केवी ए घटमान नथी केमके जे लीला ते तो दोपर्नु वि. वास लेहेर ने माटे रागादि दोपविना लीलानो विलास नज होतो अलख कहि फरी परमेश्वरने लीला ठेराव- वी एतो घहेलीन पहिरणो साचो एम थयुं ॥ ५॥ चित्तप्रसन्नरेपूजफिलकयुरे। पूजअखंमितएह ॥ कपटर हितययीभातमारपणारे॥आनंदघनपदरेह ॥ज्ञाद। -- (५) अर्थ-तेथी हे श्रधा तपसंयमनियम व्रतपालन ए तारी लीला ने अथवा तु तपसंयमादिक कीधा विनाज लाखो गमेना मननी आशानो पूरणहारगे एवी आधीनतानुं नापq ते पूजन नही पण जे चित्तनी प्रसन्नता आल्हादपणुं तेज पूजननी सफलता ठे जो अखंग तंऽल वस्त्र धूप दीप नैवेद्य फल जल फूल केशर चं- दनादि सर्व सामग्री अखंड उते चित्तनी प्रसन्नता जे शुजन्नाव तेने अजावें ते अखंग पूजा नही जे शुल नाव तेज अखंमित पूजा जाणवी माटे हे सखी, जे प्राणी आनंदघन पद पामवानी चित्तमां अन्तिलापा करे ते प्राणी मारा झपन जारथी कपट- रहित निष्कपटी श्रयी वहिरात्मापणोमूकी अंतर आत्मावंत उतो थिर स्वन्नावें परमात्मस्वरूपने पोताना आत्मामां चिंतवे ए रीतें शपन परमेश्वरथी श्रात्मानुं अर्पण करे ते प्राणी आनंदशन्दें ज्ञा- नानंदनुं पद जे मुक्तिपद तेनी रेह के रेखा एटले मिलाप वते सिद्ध ॥ ६॥ इति झपन्न जिनस्तवनं समाप्तं ॥ ॥अथ श्रीश्रजितजिनस्तवनं ॥ रागासाऊरीमारुंमनमोझुरे श्रीविमलाचलेरे ए देशी पंथडोनिहालूंरेबीजाजिनतणोरे॥अजितअजितगुणधाम ॥जेतेजीत्यारेतेणेहुँजीतेउरे।पुरुषकिस्युंमुझनामापंथरार अर्थ-आनंदघन सुमति प्रतें कहे। जे वीजा अजितजिन- पंथ के मार्ग प्रवर्त्तना ते यूथन्रष्ट मृगनीपरें निहालूं के जोज तुं एटले जे मार्ग प्रवर्तने अजितमनु निर्वाण पद पाम्या ते मार्गने गवेपूंचं ते अजितनाथ केवा के के नव्यरासीविना प्राणी मानें ॥
जित्या न जाय तेवा अनंत ज्ञानदर्शनादिक जे गुण तेना धाम ने एवा परमेश्वरथी सुमतिवंत तो आनंदघन कहे जे हे अमित- जिन जे राग क्षेपमोहादिक वैरीउने तमे एकले जीत्या तेणे राग पादिकें मुफने जीति लीधो एटले ते रागादिकें मुझने हराव्यो तो हे परमेश्वर मारु पुरुष नाम शु. एटले धर्मविना धर्मनी उल- खाण शानी जिम तमें एकले पुरुषत्वधर्मे रागादिकने जीत्या तेम ढुं जीत्यो हत तो हूं पण पुरुप केवात ते तो न जीत्यो माटे मारो पुरुष नाम नहीं ॥१॥ चर्मनयणकरीमारगजोवतोरे ॥नूलोसयलसंसार॥जेणे नयणेकरीमारगजोश्यरे॥नयणतेदीव्यविचार ॥पंथ॥॥ अर्थ-हे परमेश्वर, चर्मचकुयेकरी अथवा वाह्य दृष्टीयकरी तमारो मार्गजे आत्मिक स्वरूपरूपवीतराग परिणतियें परिणाम्यो परमात्मा धर्म धर्मितमार्ग जोवतो यको समस्त संसारमात्र जूली ज रह्यो ने एटले बाँध नैयायक सांख जैमनीय वैशेपकादिक म- तममत्वी एकांतवादी सर्व तमारा मार्गने जूली, रह्या वे माटे हे परमेश्वर,जे ने करी तमारो मार्ग जे शुस्याघाद परमामृतमयी जैनदर्शन आत्मिकस्वरूप साक्षात्कार करवामाटे असाधारण कारण एवो मार्ग देखी शकिये तेतो दीव्य के ज्ञानरूप नेत्रज विचार के जाए एटले अजित परमेश्वरनो मार्ग ते ज्ञानरूप चगुबीज जोवाय ॥२॥ पुरुषपरंपरअनुन्नवजोवतारे ॥ अंधोअंधपुलाय ॥ वस्तु विचारेरेजोगकरीरे ॥ चरणधरणनहीठाय ॥ पंथ३ (3) अर्थ-बली हे सुमति, पुरुषोनी परंपरा जे श्रेणी एटले माला- नांमणियांने अनुक्रमें इहां सुधर्मास्वामी प्रजवास्वामी सशंजवा- दिकनी अपेक्षायें एकथन नथी पण गडोना विजेद कारक मत- ममत्वी परनवनी वीकथीअणमरता गवस्थापते परंपरा थापी एवा पुरुषोने अनुभव के विचारी जोश्य तो उत्तर पदनो दृष्टांत सादात् संनवे ने एटले अंधोअंधपहंनित्ता पूरमझानगर एवं सुयगडांगना पहेलाश्रुतस्कंधने वीजे अध्ययने कह्यु ने माटे जेम बांधलो आंधलाने गामांतरें पोचडवावां ने पण पोची शके नही तेथी ग्याननेत्र तथा पुरुष परंपरा ए वे कारण मार्ग पामवानातो निर्थक थया अने आगम सिद्धांत तेथी जो वस्तु के तत्ववि- चारणा करियें तो जे रीतें. अजित परमेश्वर प्रवर्त्या तेवो तेणें मार्ग नाप्यो तेमां संपूर्ण प्रवर्तवू तो वेगलुं रघु पण तेमां चरण के पग मूकबुं तेपण गम ठेकाणे पडवूज करण ने एटले ते प्रमाणे पग मात्र प्रवर्त्तवं पण कविण ॥३॥ तर्कविचारेंरेवादपरंपरारे॥पारनपहोचेकोय।अन्निमतेंव स्तुवस्तुगतेकहेरे॥तेविरताजगजोय ॥ पंथ ॥४॥ अर्थ-वली हे सुमति, तर्कविचारें जो मार्गने विचारुं तो एक कथन ते ऊपर वीजुं ते ऊपर त्रीजु एम कथननी परंपरा एटले कथन ऊपर कथन चाट्यु जाय एवी वादनी परंपरा जोतां तो मारो जन्म विती जाय तोपण पार न पामुं ते हूं तो शी गणतिमा पण कोथी पारनपोचाय तो हे सुमति, अजिमते के० पामवा- योग्य जे वस्तु के० पदार्थ ते जिन मार्गि सिधांतनेविषे गतशन्दें (७) जिम रघु ने तिमनुतिम कहे पण एक अदर हिनाधिक न कहे तेवाप्राणी जगतनेविष केश्क विरलाज तुंजोय के देख एटले यशो विजय उपाध्यायजीपण एमज कहे जे शुधनापकनी बलिहारी ४ वस्तुविचारेंरेदीव्यनयणतणोरे ॥ विरहपज्योनिरधार ॥ तरतमजोगेरेंतरतमवासनारे॥वासितबोधआधार ॥५॥ अर्थ-माटे जेणे करी वस्तुनो यथार्थ स्वरूप विचारुं एवा जे ज्ञानरूप नेत्र तेनुं तो रागादिकें करी विरह के अंतर निरधार के निश्चेथी पडयुं एटले मारुआत्मज्ञानरूपनेत्र फूटि गयु अथवा बीजे पदें वस्तु के तत्वविचारें विचारीये तो दीव्यनयणते केवलज्ञानी- विनाशुष मार्ग न पामिये ते केवलज्ञानीनो निश्चयी विरह पड्यो माटे हे सुमति, चर्म नेत्र पुरुषपरंपरा आगमथी रहस्यनुं विचार शुद्ध कथक केवलज्ञानी इत्यादिकमार्ग पामवाना कारण- तो अन्नाव थयो एम निसंदेहयोग तो एकालें कोश्ने दाथे चढे नही तो मार्ग किहांथी पामियें एटले तरतम योगे करी वासना जे श्रद्धा तेपण तरतमजययि पण संदेहरहित अशा री नही तो एवी श्र- झायें प्रतिवासित सुगंधित वोधग्यान तेनुं आधार मारे ने ॥५॥ काललवधिलहीपंथनिहालसुरे।।एआस्याअविलंव॥एज नजीवरेजिनजीजाजोरे ॥आनंदघनमतअंबापंथा॥६॥ अर्थ-ए पूर्वोक्त सर्व वातो विचारी सुमतिसहित आनंदघन खाखोविलखो थयीने विनती करे जे हे प्रनु, परिपाक काल पामिने एटले चरमावर्तन नवस्थितिनुं परिपाक एवी कालरूप लब्धि पामिने पंथ के तारो जे मार्ग ते निहालसुंके जोसुं श्रा- (ए) कालें तो तारो मार्ग हाथें आववान कोइऊपाय नथी तो हे पर- मेश्वर काललब्धिरूप श्रास्याएटले मनने थिरता ए भास्याने अ- विलंबन के० ग्रहण करीने एजन के० आज पंचमकालना पुरुपते जीवे के जीवता रेहे कालोपना करी रह्या ने एटले निराधार उतां कालने पूरो करे ने एवी पंचम कालवासी जीवोनी विव- स्था ते हे जिनजी के अजितजिनेश्वर तुमे जाणजो के जाण्या रहे जो. हे प्रनु, तमे केवा बगे आनंदशन्दें ज्ञानानंद तेनो धन के अतिजियसुखनो समूह एटले केवलज्ञाननीकारक जे शुभ- स्याकादमत तेना अंवगे सदाफलगे शुस्याघादपरिणतिना परिपाकपणाथी ॥ ६ ॥ इति अजित जिनस्तवन संपूर्ण । ॥अथ श्रीसंनव जिनस्तवन प्रारंजः ।। रागरामगिरिरातडीरमिने किहांथी आवियारे ए देशी संन्नवदेवतेधुरसेवोसवेरे ॥ लहिमनुसेवनन्जेद।सेवनका रणपहेलीनूमिकारे॥अन्नयअषअखेद ॥ संन्ना ॥१॥ अर्थ-हवे सुमतिवंत तो निज आत्मस्वरूपानुजायी पुष्ठालं- बन परमकारणभूत त्रीजा संजव परमेश्वर- सेवन तेज परमेश्वर पासेथी मांगवा वांगतो तो पोते तेमज सर्वने उपदेशरूप वी- नती करतो कहेलो नव्यप्राणीयो, संनवदेव तेने धुरके प्रथम सेवो केमके आत्मा पोतानो अनंतकालनुं जूल्योजे यात्मिकस्वरूप तेस्वरूपनीलखाणप्रथम एपरमेश्वरनेसेव्याविना थायजनही तथा असे पण नही एटले जे जव्यप्राणीय पोताना आत्मस्वरूपने अ. तितकालें उलख्योने तथा वर्तमान उखखे अने अनागतेस- (१०) खशे ते सर्व प्रथमथी प्रजुना स्वरूपy सेवन करीने उलखाण थयी हां सिंह तथा गगना दृष्टांते जिम सोनानी खाणमा सोनुं माटी साथे जली रह्यो तेम आत्मा अनादिकालनुं कर्मो- थी चिली रह्यो रे ते प्रथम संजवदेवधी पोतानी एकता जाणी जडस्वजावथी जिन्नस्वनाविपणुं जाणीने जडश्री आत्मानिन्न थाय तेमाटे अनादिकालनो मूल्यो उतां आत्माने स्वनावनी प्राप्तिनुं असाधारण कारणनूतपणुं ते धुरथी संनवतुंनथी तो हे सुमति, शुधात्मप्रवर्तियें परमेश्वरने स्वरूपें सेवननुं रहस्य पामिने संजय परमेश्वर- सेवन तेनी एतो पेलीनूमिका के पेढुं पायु ने परंतु ए पायुं के वे जे सेवनानुं पूर्व लक्षण क ते सेवनारूप कार्य- नु कारकपणुं वे ते त्रण प्रकारेंचे १ अजयपणुं २ अक्षेपपणुं ३ अखेदपणुंए सेवनाना कारणनी पेलीनूमिका एटले स्थान कह्यु॥१॥ नयचंचलताहोजेपरणामनीरे॥षअरोचकन्नाव ॥खेद प्रवर्तिहोकरतांयाकीयरे ॥ दोषअवोधलखाव ॥सं॥२॥ अर्थ-ए त्रणमांथी पेटु अनयनुं लक्षण केहेरे संनवजिननु चितवन करतां ते चिंतवनायी परिणाम चलायमान श्रयीने अ- न्यचिंतवनामां मननुं प्रवर्तवू इत्यादिक परिणाममुं चंचलतापणुं अथिरपणुं तेने जय कहियें अने ते सर्व पलटावीने एकाग्रस्वरूपर्नु चिंतवन ते अन्नय. हवे अपेपर्नु लक्षण केहेते संनय जिननें सेवन नजन स्वल्प चिंतवन ते चित्तमा रुचे नही सुहाय नही इत्यादिक अरोचकनाव तय अन प्रनुनो स्वरूपचिंववन रुडो लागे ते अप हवे अखंदनु लदाण कहे ने मंजवप्रनुना
(११)
स्वरूप चिंतवणानी प्रवृतिमां मनप्रवत्या थको थोडा कालमा
थाकी जाय पडे ते प्रवृत्तिमा प्रवृति शके नही ते खेद अने जे
संजवदेवना स्वरूप चिंतवन थकी निवृत्ते नही ते अखेद माटे हे
सुमति, जेने संनव देवनी सेवनामां अजय अफेष अने अखेदी-
पणुं ने तेने तोस्वरूपानुयायी वोधनुं लखाव अने जेनी सेवामां
लय क्षेप अने खेदपणुं वे तेने अवोध के स्वरूपर्नु अजाणपणुं ने
दोष लखाव के लखवु वे ॥२॥
चरमावर्तहोचरमकरणतथारे॥ भवपरिणतिपरिपाक ॥
दोषटलेवलीदृष्टीखुलेन्नलीरे॥मापतिप्रवचनवाकासं०३
अर्थ-ते दोष टालवानां जे कारण श्री संनवनाथे पोताना मु-
खथी सिद्धांतोमां कह्यांचे ते कहुं हुं तेमां पेलु कारणतो जीवने
संसारमा परिनमण करतां अनंति उत्सपिणि अवसर्पिणी था
तेमांवेली उत्सप्पिणी अथवा अवसप्पिणी संसारन्नमण करवा-
नी होय ते चरमा वर्तन अने बीजो कारण अपूर्व करणादिमा-
नुं लोकरण ते चरमकरण कहिये तथाके तेमज त्रीजु कारण
जवजे संसारनी गत्यागति तेनुं जे परिणम, तेनो परिपाक एटले
गत्यागतिनो अन्नाव ते नवपरिणतिपरिपाकनामाकारण माटे हे
सुमतिए त्रणे कारण मिलताज जीवने लय क्षेप अने खेदरूप
दोप टली जाय तिवारें अजयी अपेपी अखेदी आत्मा थताज
लली आत्मस्वरूपानुयायी एवी ज्ञानरूप दृष्टी के चहु ते खुले
के उघडे ते ज्ञान दृष्टी खुलवाथी प्रवचनवाक जेसिधांतोना
सप्तनयाश्रित वाक्य तेनी शंका रहित प्राप्ति थाय ॥३॥
(१५) परिचयपातिकघातिकसाधुसूअकुशलअपचयचेताग्रंथ अध्यातमश्रवणमननकरीर॥परिशीलननयहेतासंधा अर्थ-जेवार प्रवचनामृतनी प्राप्ति थयी तेवारें मिथ्यादर्शनी- उथी पेलापरिचय हतो तेटलीने आश्रवरोधि संवरसोधि प्राणा- तिपातादिकना घातक मोक्ष मार्गना साधक एवा साधुऊथी ते जीवन परिचय के० आ सेवन थाय तेवारे आत्म स्वरूप पामवा ने अकट्याणकारी एवी जे असुच श्रधा तप अकुशल पणनो अपचय के नाश करनार एवो चेत के चित्त थाय एटले स्व- रूपानुयायी चित्त थाय तेवो चित्त थयाथी संमति तत्वार्थ अ- ध्यात्मशार अध्यात्म कटपमादिक अध्यात्मिग्रंथोनुं श्रवण के सांजलq थायमनन के० परिचिंतवन युक्ति सहित विचारणा तेणे करी नैगमादिक साते नयनो जिन्न जिन्न हेतुयें जिन्न जिन्न क- थन केमके हेतु निन्नने अन्ना कथन जिन्ननो अनाव रे तो शहांनयोनाहेत के हेतुयें करीने संजवनायना स्वरूपथी पोता- ना आत्मस्वरूपy परि के समस्तपणे शीलन के स्वजावयी मिलाव, थाय ॥४॥ कारणजोगेंहोकारजनीपजेरे॥एमांकोश्नवाद॥पणकार पविणकारजसाधियरे॥एनिजमतननमाद ॥सं॥ ५ ॥ अर्थ-ते परमेश्वरना स्वरूपश्री निजस्वलावर्नु मलाव, तड़प- कारणने संयोगें पोतानो स्वरूप रूप कार्य सिद्ध पाय एमां का वाद नबी केमके कारणे कार्य निपजे एमां तो मुं के, पण श्री संन्नव देवना स्वरूपर्नु सेवन रूप जे कारण ते कारणविना नि- (१३) जस्वरूपरूप कार्य ते प्रत्यक्ष करवाने साधवा वांछियें एटले का- रणविना कार्यनीसिम्यता वांग्बी ते तो पोतानी मतिनी उन्मत- ता हमाहीपणुं श्रथवा पोतानी बहिरात्मापणारूप कुमतिनो उन्माद के चित्त विन्त्रमता ॥५॥ मुगधसुगमकरीसेवनादरेरे। सेवनप्रगमअनूपादेजो- कदाचितसेवकयाचनारे॥आनंदधनरसरूप ॥सं० ॥६॥ अर्थ-माटे संनव देवना सेवनरूप कारणने सजावें पोताना स्वरूपरूप कार्यतुं निसंदेह सनावीपणुंज ने पण ते सेवन घणो उष्कर ने परंतु मुग्ध जे सेवनना असमंजस नषक लोक ते सु- गमजाणीने संनव देवतुं सेवन आदरें परंतु अंतरात्माविना सं- जव देवना सेवननी कोड्ने गम्य नथी. ए सेवन तो परमोत्कृष्ट निरुपम कयुं ते सेवन थानवें तो पामवु लज माटे सं- जव परमेश्वरधी विनति करुं हुं जे चरमावर्त्तनादि कारण मिला- पं पाम्युं जे कदाचित के कोइ नवे ते नवमां हुं तमारो सेवक जे पामर तेनी याचना एटले सेवनरूप प्रार्थना ते मुझने देजो सफल करजो. हे परमेश्वर. तमे केवा ठगे आनंदशन्दे ज्ञानानंद समूह एटले केवलज्ञान केवलदर्शने करी अच्यना अनंतागुणादिकने जाणवेथी उपनो ने आनदं तड्परस ते वे रूप के स्वरूप कथन जेनो एवा तमे ठो॥ ६॥ इति श्री सं- जव जिनस्तवन संपूर्ण ॥ ६॥ तेनु धन के० (१४) ॥अथश्रीअनिनंदन जिनस्तवन लिख्यते ॥ रागधन्यासिरि सिंधुउआज निदेजोरेदीसे नाहलो ए देशी अन्निनंदनजिनदरशणतरसियें॥दरशणदूर्लन्नदेव ॥मत मतन्नेदेंरेजोजईपूठी॥ सहुथापेअहमेव ॥अनि ॥१॥ अर्थ-अजिनंदन परमेश्वरना दर्शन प्रतें एटले जैनदर्शनप्रतें तरसिये के कोई रीते मिले ते वांछिये वैये पण हे प्रनु तारो जै- नदर्शन ते दूर्लन ने पुखे न लभ्यतेति दूर्लन एटले गतकालें न पाम्यो आ जन्ममां पामवानी विवस्था आगल कहीश माटे दूर्लन कजु श्हां कोई पोतें अजाण तो बीजाने मार्ग पूरे ते न्यायें जे जूदी जूदी मतवाला ने ते मने जइ पुठिये जे शुधस्वरूपानुं जायी आत्मिकस्वरूपता विच्छेदकावन दर्शन ते स्यो तेवार सहुमतांतर- ना धारक ते अहमेव के अहंएव एटले निश्चे अमेज प्रवृतिये वैये तेज शुधदर्शन पण अमारा दर्शनथी स्वरूपनी प्राप्ति नथी एवं कोइ कहे नही ॥१॥ सामान्येकरीदरिशणदोहेलूं। निरणयसकलविशेष ॥मद मेंघेख्योरेगांधोकेमकरे ॥ रविशतिरूपविलेप॥॥॥ अर्थ-माटे हे परमेश्वर सामान्य प्रकार मतमतांतरना दें करी एटले एकांत वादिने पूछतां तमारो जनदर्शन पामवो दू- लन के चली निरणय के निचे संघातें स्वरूपानुयायी परमता- विकपणे अनंते केवल ज्ञानीय नाप्यु तदाकार जूतं समस्तनया- नुयायी विशेषपणे तमारं दर्शन प्रत्यक्षपणे केवु तेपण कण ठे हवे ते मतमत लेदिउंची पूर्वतांतमारो दर्शन नज पामिये ते उ-
(१५)
पर दृष्टांत कहे जेम कोइक जन्मांध प्राणी वे तेणे फिरिमद्य-
पान कां होय ते प्राणी सूर्य तथा चंजमानास्वरूपनो विशेषपणे
लखवू के जाणवू ते शी रीते करी शके तेमज जे मिथ्यादर्शने
करी अंधतो ने वली मतममत्वरूप मदिरामांघेराणा ते सूर्य
चंवरूप जैनदर्शननु विशेषपणे लखवु केम करी शके अर्थात
नज करी शके ॥२॥
हेतुविवादेहोचितधरिजोश्य ॥ अतिउरगमनयवाद ।
आगमवादेंहोगुरुगमकोनही एशवलोविषवाद ॥७॥३
अर्थ-वली हे परमेश्वर जे साधवा योग्य कार्यनी प्राप्ति करे
एवा हेतु के कारणोनो विवाद के० विशेषपणे कथन तेने चि-
त्तमा धारीने एटले मनमां विचारीने जोश्ये शार्थात ज्ञानदृष्टिये
विचारी जोयुं तो तमारा दर्शनमां नयोनुवाद के कयन एवो
ने जे एक वस्तुने एक नये थापियें तो अन्य नये उचापि जाय ने
माटे नयवादनीपण दूर्गमता ने एटले गम्य न पडे वली तमारा
आगम के सिद्धांतोनो वाद के कथन तेथी तो सहज तमारो
दर्शन पामि शकिये पण तमारा सिद्धांतोना कथन- गुरुगम को
नथी एटले जे गुरु थकी सिद्धांतोनी गम्य थाय समज पड़े एवो
गुरु कोइ नयी अथवा गुरुपारतंत्रे करी समज्युं होय एवो परंप-
रागमि को गुरु आ कालमा देखातो नथी माटे मतमतांतरोना
नेदथी हेतु विवादोथी तेमज नयवादोथी तथा आगमवादयी
तमारा दर्शननी प्राप्ति नथी एज सबलो के बलवान मनमा वि.
पवाद के उग ने असमाधि ॥३॥
(१६) पातितुंगरआमाप्रतिघणा॥ तुजदरिशणजगनाथ ॥ धी गईकरिमारगसंचरूं ॥ सेंगूकोश्नसाथ ॥ अन्नि॥४॥ अर्थ-माटे हे जगनाथ के त्रिजगतना स्वामि तारो दर्शन पामवाने अंतरायना करनार घातकारक एवा पूर्वोक्त जे कारण कह्या तप पर्वतोपम एवा अत्यंत घणामां घणा पूर्व कह्या तेथी हजी घणा रहि गया वे माटे केटलाक कहूं तो पण हुँ धीगइ करि एटले तमारो दर्शन पामवानी घातना करनारा तेने नही गणता हगनुं योगें जैनदर्शन मार्गमा संचरं के प्रवृत्तन करूं पण शुधस्या पादमार्गनो प्रवृताववावालो तेने सँगू कहिये तेवो को ज्ञाता पुरुप रस्तो देखामनार साथै नथी जेना सहायश्री मार्ग प्रवृतिये ॥४॥ दरशणदरशणरटतोजोफरूं ॥ तोरणरोऊसमान ॥ जेहनपीपासाहोअमृतपाननी॥किमन्नाजेविषपान॥५॥ अर्थ-हे अन्निनदन परमेश्वर तारा दर्शननी पूर्वोकत कारणे अप्राप्तिजाणीने मात्रदर्शनीथी दर्शन दर्शन अहोउपगारिर्ट शुझ्यात्मिक स्वापानुयायी परमपद प्रापक एवो दर्शन जेममा रे हायें चडे ते रीत वतावो एमरटतो के० केहेतो थको जो के कोई रीते फिरूं के परिज्रमण कर एटले जैनीसहीत सर्व म- तोना वाचक धर्मिनश्री वारंवार पूछतो लटकुं तो हे प्रनु तारो दर्शन ए रीतें तो हाथे चढे नही पण उलटो जैनदर्शननी शोध करवो देखीने सर्व दर्शनी एम कहे जे आतो मनुप्यकारें जंगल- 7 रोज शरखो मूर्ख शेखर ने माटे ए री सर्व दर्शनीउथी - * (१७) ननी शोध करते उते कोइ महावंचकी नयना पंक्षयी एवी वात संजलावि आपे के जे थकी जैनदर्शननी प्राप्ति तो दूर रही पण जो कोइ नयरूपनी वात पेटमा फालियाना फालिया नरी आपे तेथी नष्टश्रघा तो अन्यमत प्रवर्तन आदरीने जैन मतनी हे- लना करवा लागी जाउं माटे जेनी चाहना ते तो मले नही पण जे हुँ न वांबु ते जेहेररूप मारी श्रधामा प्रवेश करी जाय तो ए अन्यमतिनी पृचायी सयुं केमके जेने अमृत पीवानी पीपासा होय तेने जेर आपे ते अमृतनी तृपा केम लांजे ॥ ५॥ तरसनावेहोमरणजीवनतणो ॥ सीजेजोद- रिशणकाज ॥ दरिशणदूर्लन्नसुलन्नकृपाथ- की ॥आनंदघनमहाराज ॥ अति ॥६॥ अर्थ-माटे हे परमेश्वर, ए जैनदर्शनरूप कार्य जो कोश् रीते सिफ थाय तो मरण जीवननो तरस के त्रास एटले नय न आवे ते प्राणी जन्मजरामरणादिकना मुःख रहित थयी मोद पामे परंतु तारो दर्शन दुःखे पामवामां आवे पण तमारी कृपा- थी स्वरूप ज्ञान थाय अने जे स्वरूप ग्यान ते जैनदर्शनमां अ- नेदपणे वे माटे तमारी कृपा थकी सुलन के सुखे पामिय तो हे आनंदघन, शब्द ज्ञानानदना सघनपणा सहित एटले ज्ञा- ननुं अत्यंतपणे जराव तेना महाराज ते आनंदघन महाराज त- मारी कृपाथी शुधस्वरूपात्म जैनदर्शन पामियें ॥६॥ इति श्र- जिनंदन जिनस्तवन समाप्तः ॥ २ - (१७) ॥अथ श्री सुमति जिनस्तवन लिख्यते ॥ ॥ राग वसंत तथा केदारो ॥ सुमतिचरणकमातमअरपणा ॥ दरपणजिमअवि- कार ॥ सुग्यानी ॥मतितरपणबहुसम्मतजाणियें ॥ परिसरपणसुविचार ॥ सुग्यानी ॥ सुमति ॥१॥ अर्थ-सुमतिनाथ परमेश्वरना पदपंकजमां मारा आत्मानो अरपण के स्थापन जे नित्रमपणे परमात्मानुं स्वरूप चितवन ते आत्म अरपण कहिये ते परमेश्वर ऊपाधिजनित जे विकार तेश्री रहित जेम आरीसामां जेवी अवस्था होय तेवी नासे तेथी जिन्नपणे न जासे तेनीपरें निर्विकारी ने यथातथ्य कांतिवंत ठे जला केवल ग्यानी माटे हे सुमतिवंत प्राणी, ते जे वहु के घणामत तेमने सम्मत चालतां तो आत्म अरपणानुं स्वरूप ते मतितरपण थयी जाय एटले वुधिनी तृप्ति श्रयी जाय तेटला सुधि जाणिये समजी लहियें पठे परि के समस्तपणे जे अन्य- मतिमा आत्मानो अरपण तेथी सरपण के सरवू ऊपरांगे प्रवर्त्तवु तेज सुविचार के० ललो योग्य विचार रे ॥१॥ त्रिविधशकलतनुंधरगतप्रातमा ॥ बहिरातमधु- रिनेद ॥ सु० ॥ वीजोअंतरआतमतिसरो॥ पर- मातमअविछेद ॥ सु० ॥ सुमति० ॥२॥ अर्थ-ते पूर्वोक्त एक यात्म अरपणथी उसरवु योग्य कह्यो श्रने बीजे श्रात्म नेदें श्रात्म श्ररपण योग्य का वे तेथी था- त्मना नेद कहे के समस्त शरीरधारिऊना शरीरने विपे रह्यो जे .
(१ए)
आत्मा ते त्रिविध के त्रण प्रकारे ने तेमां पेलोवहिरात्मा वीजो
अंतरात्मा त्रीजो अविछेद परमात्मा इहां कोई पूरे जे सिध्द अ-
नंता वे माटे अनंता नेद केम न कह्या तेने ऊत्तर जे अनंता
सिघनोरूप एक वे माटे अविच्छेद अलेद कह्यो इहां पेहेलो
वीजो त्रीजो आत्मा कह्यो ए लेखे तो जघन्य मध्यम उत्कृष्ट
आत्मा त्रण प्रकारना थया परंतु सत्ता निन्नथी कोइ पूछे तो
तेना नेद अनंता थाय ॥५॥
आतमबुद्धकायादिकेनह्यो॥ बहिरातमअघरूप।
सुग्यानी ॥ कायादिकनोहोसाखीधररह्यो ।
अंतरआतमरूप ॥सुग्यागी ।। सुमति ॥३॥
अर्थ-ते पूर्वोक्त त्रणे आत्मानो स्वरूप कहे ने बहिरात्मा ते
कुत्सितबुखिये करीने कायादिक शरीरादिकें ग्रह्यो एटले अहंबु-
घिये शरीरादिकथी बंधाणो ए कायाने सुखे हुँ सुखी ए कायाने
मुखे हुँ उखी आदिशब्दं माया ममता मिथ्यात्वादिके ग्रह्यो ते
परिणतियें परणम्यो इत्यादिक लक्षणे लक्षित जे आत्मा तेने व-
हिरात्मा कहिये ते आत्माने अघ के पापरूप व्यापारवंत जा-
वो अने जे काया के शरीर आदि शब्द अंगोपागादिक नू-
मिघरादिकनो शाखनो जरवावालो एटले अंतरात्मावंत दसमें
धार आत्मा स्थापे अने ब्रांति पामि ए सजीव किंवा निजीव
के तेनो स्वास रुधिरादिके सांखनो दातार तथा कायादिकनोनि-
रममत्वी आत्मस्वरूपनो ज्ञाता तेने अंतर आत्मानो रूप एटले
लक्षण जाणवू ॥३॥
. (१७) ॥ अथ श्री सुमति जिनस्तवन लिख्यते ॥ ॥ राग वसंत तथा केदारो॥ सुमतिचरणकऊआतमअरपणा ॥ दरपणजिमअवि- कार ॥ सुग्यानी ॥मतितरपणबहुसम्मतजाणियें ॥ परिसरपणसुविचार ।। सुग्यानी ॥ सुमति० ॥१॥ अर्थ-सुमतिनाथ परमेश्वरना पदपंकजमां मारा आत्मानो अरपण के० स्थापन • स्थापन जे नित्रमपणे परमात्मानुं स्वरूप चिंतवन ते आत्म अरपण कहिये ते परमेश्वर ऊपाधिजनित जे विकार तेश्री रहित जेम आरीसामां जेवी अवस्था होय तेवी जासे तेथी जिन्नपणे न नासे तेनीपरें निर्विकारीचे यथातथ्य कांतिवंत ठे जला केवल ग्यानी वे माटे हे सुमतिवंत प्राणी, ते जे बहु के घणामत तेमने सम्मत चालतां तो आत्म अरपणानुं स्वरूप ते मतितरपण श्रयी जाय एटले बुधिनी तृप्ति अयी जाय तेटला सुधि जाणिये समजी लहिये पत्रे परि के समस्तपणे जे अन्य- मतिमां आत्मानो अरपण तेथी सरपण के उसरवू ऊपरांगे प्रवर्तवु तेज मुविचार के नलो योग्य विचार ॥१॥ त्रिविधशकलतनुंधरगतयातमा ॥ बहिरातमधु- रिनेद ॥ सु० ॥ वीजोअंतरआतमतिसरो॥ पर- मातमअविछेद ॥ सु० ॥ सुमति० ॥२॥ अर्थ-ते पूर्वोक्त एक यात्म अरपणथी उसरवु योग्य कह्यो अने वीजे श्रात्म जेदें आत्म थरपण योग्य का वे तेथी या- त्मना नेद कहे के समस्त शरीरधारिऊना शरीरने विष रह्यो जे (१५) आत्मा ते त्रिविध के त्रण प्रकार के तेमां पेलोवहिरात्मा चीजो अंतरात्मा त्रीजो अविच्छेद परमात्मा इहां कोई पूरे जे सिद्ध अ- नंताचे माटे अनंता नेद केम न कह्या तेने ऊत्तर जे अनंता सिघनोरूप एक ने माटे अविच्छेद अनेद कह्यो इहां पेहेलो बीजो त्रीजो आत्मा कह्यो ए लेखे तो जघन्य मध्यम ऊत्कृष्ट आत्मा त्रण प्रकारना थया परंतु सत्ता निन्नथी कोइ पूरे तो तेना नेद अनंता थाय ॥२॥ आतमबुकायादिकेग्रह्यो। बहिरातमअघरूप॥ सुग्यानी ॥ कायादिकनोहोसाखीधररह्यो । अंतरआतमरूप ॥सुग्यागी ॥ सुमति ॥३॥ अर्थ-ते पूर्वोक्त त्रणे आत्मानो स्वरूप कहे ते वहिरात्मा ते कुत्सितबुधियें करीने कायादिक शरीरादिके ग्रह्यो एटले अहंवु- हिये शरीरादिकथी बंधाणो ए कायाने सुखे ढुं सुखी ए कायाने उखे हुँ मुखी आदिशन्दे माया ममता मिथ्यात्वादिके ग्रह्यो ते परिणतियें परणम्यो इत्यादिक लक्षणे लक्षित जे आत्मा तेने व- हिरात्मा कहिये ते आत्माने अघ के पापरूप व्यापारवंत जा- एणवो अने जे काया के शरीर आदि शब्द अंगोपागादिक नू- मिधरा दिकनो शाखनो नरवावालो एटले अंतरात्मावंत दसमें कार आत्मा स्थापे अने ब्रांति पामि ए सजीव वे किंवा निर्जीव ने तेनो स्वास रुधिरादिके सांखनो दातार तथा कायादिकनो नि- रममत्वी आत्मस्वरूपनो ज्ञाता तेने अंतर आत्मानो रूप एटले सदए जाणवू ॥३॥ 15 (२०) ज्ञानानंदेहोपूरणपावनो ॥ वरजितसकनपाधि सुग्यानी ॥अतिंख्यिगुणगणमणिआगरू । श्मपरमातम साध ॥ सुग्यानी ॥ सुमति ॥४॥ अर्थ-स्वरूप ज्ञानथी प्रगट्यो जे आनंदते हर्षे करीने संपूर्ण पाव- नो के पवित्र वली कर्मजनित एवी समस्त उपाधिउंथी रहित केम के उपाधि रहित विनाज्ञानादिगुणे सहित नथाय माटे उपाधि वर्जित कह्यो तथा शब्दरूप रस गंध स्पर्श इत्यादिक इंजीयजनित गुणोना अन्नावश्री प्रगव्यो जे अतिजियगुण ज्ञानदर्शनादिकनाअ- नंता समूह तपमहामणिनो आगरजेमांथी मणिनासमूह पामिय ते स्थानक ए रीतें परमात्मापणाने हे सुमति तुं सिद्धकर, तारा- विना ए परत्मानुं लक्षण सिद्ध नज थाय ॥४॥ वहिरातमतजअंतरातमा ॥रूपथईथरताव॥ सु॥ परमातमनुहोआतमन्नावq ॥ आतम- अरपणदाव ॥ सुग्यानी ॥ सुमति ॥ ५ ॥ अर्थ-इहां कोइ पूरे जे आनंदघने प्रथमश्री सुमति परमेश्व- रने चरणे यात्म अरपणा एवं कडं पनि आत्मानां त्रण लक्षण केदेवा लागा तेसुं तेने उत्तर जे आत्मानांए त्रण लक्षण कह्या- विना यात्म अरपणानो स्वरूप जणाय नही माटे वहिरात्मपणुं मूकीने अंतरात्मानुं जे स्वरूप तेमां गिर नावें अयी एकाग्र स्व- नावें श्रयीने परमोत्मानुं स्वरूप पोताना यात्मामां लावq चिं- तबबु ए ग्रान्म अरपणानुं दाव के उपाय ॥ ५ ॥ ++ (२१) आतमअरपणवस्तुविचारतां ॥ नरमटलेमति- दोष ॥ सु० ॥ परमपदारथसंपतिसंपजे॥ आनं- दधनरस पोष ॥ सुग्यानी ॥सुमति ॥ ६॥ अर्थ-माटे आत्म अरपणानो वस्तु विचारतां एटले तत्व वि- चारणा करतां जे पर स्वरूपने मथी मानी रह्यो हतो ताप मति के बुधिनो दूपण मटी जाय ते नमता मटी जताज केवल ज्ञान केवल दर्शन नथी पामि जे मुक्ति तेथी उपनो जे आनंदनो घन के नराव तेणे करी उपनो जे अनिर्वचनीय रस ते रसनी पुष्टता ठे जेने विपे एवो परम पदार्थ जे उत्कृष्ट मोक्षरूप संप- ति के सपदा ते संपजे के प्राप्त थाय ॥६॥ इति श्रीसुमति जिनस्तवन संपूर्ण ॥ ॥ अथ श्री पद्मप्रन जिनस्तवन लिख्यते ॥ ॥ राग मारु तथा सिंधुर्डचांदलीया संदेसो केहेजे मारा कंतने रे ए देशी ॥ पद्मपन्नजिननुजमुआतरुंरेकिंमन्नाजेन्नगवंत॥करम- विपाकेकारणजोश्ने।।कोश्कहेमतिमंत ।। पद्मा ॥१॥ अर्थ-अहो श्रीपद्मप्रज परमेश्वर सिद्धांत वचन पहें तमारी साथें मारे अंतर कांई नयी तो तमारे मारे अंतरशानो पण अन्वय व्यतिरेक लक्षणे तमारे मारे अंतरघणुं पडयुं माटे हे जगवंत के ज्ञानवंत ते अंतर शी रीत नांजसे ते तमे ग्याने करीने कहो. हे परमेश्वर, तमारा मारा अंतरनो ग्याना वर्णादिक कर्मना विपा-
(२२)
क के परणमयूँ तेना कारण मिथ्यात्वाविरति कपाय योगना
बंधने जोयीने कोक महाबुधिमंत ग्यानी मतिमंत पुरुष तेणे
तुऊथी अंतर पडयुं ते कडं के जे ग्ते ते उतुं ते अन्वय अने
जे अवते ते अतुं ते व्यतिरेक एटले कर्म बंध कारणने अन्नावें
अंतरनो पण अनाव थाय ॥१॥
पयशविअणुन्नागप्रदेशथीरे ॥ मूलऊतरवहु
नेद ॥ धातीअधातीहोवंधूदयकदिरणारे ॥
सताकरम विछेद॥ पद्म ॥२॥
अर्थ-हवे अंतर पडवाना कारण मतिमंत पुरुष कहे रे ?
प्रकृतिबंध २ स्थितिबंध ३ अनुनाग ते रसबंध ४ प्रदेश ते दल-
नुं संचय ए चार प्रकारें वांधे ते कर्म तेनी मूल प्रकृति आठ
के अने उत्तर प्रकृति एकसो अजवन तेमां वली एक नेद
आत्मगुणोना घात करनार चार कर्म तथा वीजोत्नेद आत्मगु-
एना अघातिआचार कर्म वली वीजा लेद वंध ऊदयजदिरणा
सत्ता इत्यादिक ए कर्मना विछेद के० विद नेद जाणवा बली
आदि शब्दश्री ध्रुवबंधी अध्रुवबंधी ध्रुवोदयी अनुवोदयी ध्रुव-
सत्ता अध्रुवसत्ता तेमज नवविपाकी त्रिविपाकी जीवविपाकी
पुजलविपाकी तेमज सर्व घाति देशघाति परावर्त्तमान पुष्य प्रक-
ति पापप्रकृति इत्यादिक सर्व कर्मना विछेद ॥२॥
कनकोपलवतपयडिपुरसतणीरे ॥ जोडीअ-
नादिस्वन्नाव ॥ अन्यसंजोगीजिहांलगेंयात-
मारे ॥ संसारीकहेवाय ॥ पा ॥३॥
(१३) अर्थ-ए रीतें कर्मनी पयडि के प्रकृति ते पुरुप शब्दें जी- वनी साथै अनादिकालनी जोडी के मिलाप वे एटले संयोग संबंध जे जेम खाणमां सुवर्ण तथा पाखाणने अनादि संयोग संबंध स्वजावेंज ने तेम प्रकृति पुरुपनी जोडी ते अनादिनी स्वनावेंज चे माटे जिहां लगें आत्मा पुजलादिक अन्यसंयोगी ने तिहां लगे ए आत्मा संसारी केवाय ॥ ३ ॥ कारणजोगेहोवंधेबंधनेरे॥कारणमुगतिमुकाय॥आश्रव- संवरनामअनुक्रमेरे ।। हेयऊपादेयसुणाय॥ पद्म॥४॥ अर्थ-श्रात्मा मिथ्यात्वा विरति कपाय योगादिक कारणने योगें कर्म प्रकृतिरूप बंधने बांधे तेमज कर्मबंधथी मुक्त थवा- ना कारण सम्यक्त विरति अकपायी सुन्जमनो योगादिकथी लूटे एम अनुक्रमें कर्मबंधना कारणने मिला आश्रव अने कर्म छूटवाना कारणने मिला संवर यथा आसमंतात् श्रवति कर्म- जलं प्रति आश्रव माटे आश्रवते हेय के० गंडवा योग्य अने संवृयते आगद्य ते आश्रय पारंप्रतिरितिसंवर ते माटे संवर ते ऊपादेय के श्रादरवा योग्य ए रीतें सिद्धांतोनें विपे सुणा- य के० संन्नलाय ॥४॥ यूंजनकरणेहोअंतरतुकपड्योरे॥ गुणकरणेकरीनंग।ग्रं थजकतेकरीपंमितजनकह्योरे॥अंतरग्नंगसुअंग।पा। अर्थ-तेथी पतिजने आनंदघन प्रते कह्यो के सिद्धांतोनी ऊक्त त्रण कारण कयां तेमां जे कारणे करी आत्माने कर्मसं- धाते जोडवें मिलाव, तेने यूंजनकरण कहिये ते यूंजन करणे
(२२)
क के परणमव॒ तेना कारण मिथ्यात्वाविरति कपाय योगन
बंधने जोयीने कोक महावुधिमंत ग्यानी मतिमंत पुरुप ते
तुझथी अंतर पडयुं ते कयं के जे उते ते उतुं ते अन्वय अ
जे अवते ते अतुं ते व्यतिरेक एटले कर्म बंध कारणने अना
अंतरनो पण अनाव थाय ॥१॥
पयशनिअणुनागप्रदेशधीरे ॥ मूलकतरवहु
नेद ॥ घातीअघातीहोवंधूदयकदिरणारे ॥
सत्ताकरम विछेद॥ पद्म ॥२॥
अर्थ-हवे अंतर पडवाना कारण मतिमंत पुरुप कहे रे'
प्रकृतिबंध २ स्थितिबंध ३ अनुजागते रसबंध ४ प्रदेश ते दल-
नु संचय ए चार प्रकारे वांधे ते कर्म तेनी मूल प्रकृति आठ
ने अने ऊत्तर प्रकृति एकसो अघावन के तेमां वली एक भेद
यात्मगुणोना घात करनार चार कर्म तथा वीजोत्नेद आत्मगु-
एना अघाति आचार कर्म वली वीजा लेद बंध जदयऊदिरणा
सत्ता इत्यादिक ए कर्मना विवेद के विछेद नेद जाणवा वली
आदि शब्दश्री ध्रुवबंधी अध्रुवबंधी ध्रुवोदयी अध्रुवोदयी ध्रुव-
सत्ता अध्रुवसत्ता तेमज नवविपाकी क्षेत्रविपाकी जीवविपाकी
पुजलविपाकी तेमज सर्व धाति देशघाति परावर्त्तमान पुण्य प्रक-
नि पापप्रकृति इत्यादिक सर्व कर्मना विशेद ॥२॥
कनकोपलवनपयडिपुरसतणीरे ॥ जोडीअ-
नादिस्वन्नाव ।। अन्यसंजोगीजिहांलगेंयात-
मारे ॥ संसारीकादेवाय ॥ पह्म ॥३॥
R (२३) अर्थ-ए रीतें कर्मनी पयडि के प्रकृति ते पुरुष शब्दें जी- वनी साथै अनादिकालनी जोडी के० मिलाप ने एटले संयोग संबंध ठे जेम खाणमां सुवर्ण तथा पाखाणने अनादि संयोग संबंध स्वन्नावेज चे तेम प्रकृति पुरुषनी जोडी वे ते अनादिनी स्वनावेंज ने माटे जिहां लगें आत्मा पुजलादिक अन्यसंयोगी तिहां लगे ए आत्मा संसारी केवाय ॥ ३ ॥ कारणजोगेहोवंधेबंधनेरे॥कारणमुगतिमुकाय॥आश्रव- संवरनामअनुक्रमेरे ॥ हेयकपादेयसुणाय॥ पद्म॥४॥ अर्थ-आत्मा मिथ्यात्वा विरति कपाय योगादिक कारणने योगें कर्म प्रकृतिरूप बंधने वांधे तेमज कर्मबंधश्री मुक्त थवा- ना कारण सम्यक्त विरति अकपायी सुनमनो योगादिकथी एम अनुक्रमें कर्मबंधना कारणने मिला आश्रव अने कर्म ठूटवाना कारणने मिला संवर यथा आसमंतात् श्रवति कर्म- जलं प्रति आश्रव माटे याश्रवते हेय के गंडवा योग्य अने संवृयते आगद्य ते आश्रव घारंपतिरितिसंवर ते माटे संवर ते ऊपादेय के आदरवा योग्य ए रीतें सिघांतोनं विपे सुणा- य के० संजलाय ॥४॥ यूंजनकरणेहोअंतरतुकपड्योरे । गुणकरणेकरीनंग।।ग्रं थनकतेकरीपंकितजनकह्योरे॥अंतरन्नंगसुअंग॥पाय। अर्थ-तेथी पमितजने आनंदघन प्रते कह्यो के सिद्धांतोनी फक्त त्रण कारण कयां तेमां जे कारणे करी आत्माने कर्मसं- घाते जोड, मिलावq तेने यूंजनकरण कहिये ते यूंजन का (२४) करीने हे आनंदघन तारे परमेश्वरसायं अंतर के जिन्ननावि- पणुं पडिगयुं वे ते ज्ञानकरणे आत्मस्वरूप जाणीने गुणपणे आ- चरणा एटले कार्य कारण नावनुं अनेदोपचार वे तेथी शानदर्शन ते आत्मा अने आत्मा ते शानदर्शन एवा अन्निन्न जावें करी- ने हे आनंदधन तारे पद्मप्रनुसाथ अंतरतुं लांजq त्रुटq ने ते- बार फरि ते पंमितोने आनंदघने पुग्युं जे ए कथन तमे तमारी बुद्धिये कहोगे तेवार पंडितोयें प्रत्युत्तर कर्वा जे हे आनंदघन जैनना ग्रंथ जे सिद्धांतो तेना न्यायथी अथवा ऊत्ते के ते सि- खांतोना वचनयी कहिये वैये पण स्वबायें केता नथी माटे हे आनंदघन, तमारे परमेश्वरने आंतरो नांगवानो रहस्यार्थ स्वरू- पं एक थवानो एहिज सुअंग के जलो ऊपाय रे ॥५॥ तुझमुमयंतरअंतर नाजसेरे॥वाजसेमंगलतुर॥जीवस- रोवरअतिशयवाधसेरे ॥ आनंदघनरसपुर ॥पन॥६॥ अर्थ-तेथी दे पद्मग्रनु, जवारे गुण करणे प्रवर्तिस तेवार तारे मारे ध्याताध्येयरूप जे अंतर से ते मांजसे एटले नेद अ- नाविपणुं पासे तेथी स्वरूप प्राप्तिना होत्कृपर्नु घोसरूप अ- नाहिद ध्वनीरूपमांगलिकना बांजीत्र वाजसे ए रीते यात्मा पर- मात्मस्वरूप पामें अकेज यानंदघन शव्द केवल झानकेवल दर्शनश्री अनंतायनो चटन विचटनना आवलोकनश्री ऊपजगे जेबदहा- दन्प रम तेना पूर नरावयी अत्यंतमुक एवो जीवस्प जे स. गंवर ते अनंते दाने करी अत्यंत वृष्टि पामो ॥६॥ इति प- झमन जिनम्नवन समाप्तं ॥
(२५) ॥ अथ श्रीसुपार्श्व जिनस्तवन प्रारंजः॥ ॥ राग सारंग मटहार ललनानी देशी॥ श्रीसुपासजिनवंदियें॥ सुखसंपतिनैहेतु ॥ललना॥शांतसु- पारसजलनिधि।नवसागरमांसेतूाललना ॥श्रीसुगार। अर्थ-हवे सुमतिवंत उतो आनंदघन कुमतिसह चारी प्राणी- जे प्रतें आत्म साधननु उपाय कंथन पूर्वक श्रीसुपार्श्वपरमेश्वरनी स्तवना करतो कहे जे हे नव्यो, श्रीसुपार्श्व परमेश्वरने पादशा- वर्त्तवांदणायें वांदिये ते मोक्षरूप सुख स्वन्नाव प्राप्तिरूप संप- तिना हेतुयें ए वंदन वे ललना इति वाक्यालंकारे परंतु ते सु- पार्श्वजिन केवा वे आत्मस्वरूपानुजवें राग संपादिकने अन्नावें प्रगट्यो जे नवमुं शांतरस तेना समुज वली लव जे संसार- समुझ निवासी जीवोने सेतू के पाक समान वे ॥१॥ सातमहानयटालतो ॥ सप्तमजिनवरदेवाललना॥सा- वधानमनसाकरी ॥धारोजिनपदसेव ॥लाश्रीसुणाशा अर्थ-चली सुपार्श्वनाथ केवा के वजोपम एवा मोटा इह लोक परलोकादि सात लय अथवा काम क्रोध मद हर्प राग क्षेप मिथ्यात्व ए सात नयना टालणहार वे एवो गणनायें सा- तमो श्रीसुपार्थ ते जिन के सामान्य केवलीमां पर प्रधान अ- ग्रमामी देवशुतिवंत एटले स्वस्वरूप क्रांतिवंत चे एवा परमे- श्वरने अहो वहिरात्मा तमे सावधान एकाग्र तदाकार मन प्र- वृत्तिय करी एटले वहिरात्मापणो मूकीने अंतर आत्मावंत उता जिनेश्वरना चरणकमलनी सेवनात्रणे कालें ततध्याने धारो २ (२४) करीने हे आनंदघन तारे परमेश्वरसा| अंतर के जिन्नलावि- पणुं पडिगयु रे ते झानकरणे आत्मस्वरूप जाणीने गुणपणे आ- चरणा एटले कार्य कारण नावनुं अजेदोपचार के तेश्री ज्ञानदर्शन आत्मा अने आत्मा ते ज्ञानदर्शन एवा अनिन्न लावें करी- ने हे आनंदघन तारे पद्मप्रनुसाथ अंतर, नांजवू त्रुटते- वार फरि ते पंमितोने आनंदघने पुग्युं जे ए कथन तमे तमारी बुद्धिये कहोगे तेवार पंडितोयें प्रत्युत्तर कडं जे हे आनंदघन जैनना ग्रंथ जे सिद्धांतो तेना न्यायथी अथवा ऊक्तं के ते सि- धांतोना वचनयी कहिये चैये पण स्वेवायें केता नथी माटे हे यानंदघन, तमारे परमेश्वरने आंतरो नांगवानो रहस्यार्थ स्वरू- पं एक अवानो एहिज सुअंग के जलो उपाय रे ॥ ५॥ नुकमुझअंतरअंतर नाजसेरे॥वाजसेमंगलतुर॥जीवस- रोवरअतिशयवाधसेरे ॥ आनंदधनरसपुर ॥पद्म॥६॥ अर्थ-तेयी हे पद्मग्रन्नु, जेवार हुँ गुण करणे प्रवत्तिम तेवार तार मारे ध्याताध्येयरूप जे अंतर से ते नांजसे एटल नेट अ- नाविपणुं ग्राम तेश्री स्वरुप प्राप्तिना हत्कृिपर्नु घोमस्प अ- नादिट ध्वनीम्प मांगलिकना वांजीत्र वाजस ए रीते यात्मा पर- मात्मवरूप पाम अकज आनंदघन गन्हें कंबलझानकवल दर्शनश्री अनंतायनो चटन विचटनना यावलोकनयी ऊपजगजबहा- दन्प रम तेना पूर नगवश्री अत्यंतमुक एवो जीवस्प जे म- रोवर ने अनंने शान कररी अत्यंत वृद्धि पामो ॥६॥ इति प- अमन जिनम्नवन ममात ।।
(२५) ॥ श्रथ श्रीसुपार्श्व जिनस्तवन प्रारंजः॥ ॥ राग सारंग महार ललनानी देशी ॥ श्रीसुपासजिनवंदियें॥ सुखसंपतिनैहेतु ललना॥शांतसु- धारसजलनिधिान्नवसागरमांसेताललना ॥श्रीसु०॥१॥ अर्थ-हवे सुमतिवंत उतो आनंदघन कुमतिसह चारी प्राणी- के प्रतें आत्म साधनतुं उपाय कथन पूर्वक श्रीसुपार्श्वपरमेश्वरनी स्तवना करतो कहे जे हे नव्यो, श्रीसुपार्श्व परमेश्वरने बादशा- वर्त्तवांदणायें वांदियें ते मोक्षरूप सुख स्वन्नाव प्राप्तिरूप संप- तिना हेतुये ए वंदन वे ललना इति वाक्यालंकारे परंतु ते सु- पार्श्वजिन केवा वे आत्मस्वरूपानुनवें राग घेपादिकने अनावें प्रगट्यो जे नवमुं शांतरस तेना समुज वली लव जे संसार- समुन निवासी जीवोने सेतू के पाऊ समान ॥१॥ सातमहान्जयटालतो॥ सप्तमजिनवरदेवाललना।सा- वधानमनसाकरी ॥धारोजिनपदसेव ॥लाश्रीसुणाशा अर्थ-वली सुपार्श्वनाथ केवा वे वजोपम एवा मोटा शह लोक परलोकादि सात जय अथवा काम क्रोध मद हर्प राग क्षेप मिथ्यात्व ए सात नयना टालणहार ने एवो गणनायें सा- तमो श्रीसुपार्च ते जिन के सामान्य केवलीमां पर प्रधान अ- ग्रमामी देवातिवंत वे एटले स्वस्वरूप क्रांतिवंत वे एवा परमे- श्वरने अहो बहिरात्मा तमे सावधान एकाग्र तदाकार मन प्र- वृत्तिये करी एटले वहिरात्मापणो मूकीने अंतर आत्मावंत उता जिनेश्वरना चरणकमलनी सेवनात्रणे कालें ततध्याने धारो २ (२६) शिवंशंकरजगदीश्वरू॥ चिदानंदनगवानालाजिन- रिहातीर्थंकरू ॥ ज्योतिषरूपअसमान ॥लण्नीसु॥३॥ अर्थ-एवं आनंदघने कहे ग्ते शीवना सेवक अलखना ज- पाशनी योगी तथा निरजनो पाशनी विरंचोपासनी पीकेशो- पाशनी इत्यादिक सर्व मतना धारको आनंदघनने पूवा लागा जे हे आनंदघन तें सर्व- सेवन उपाडीने एक सुपार्श्व परमेश्व- रनुं सेवन थाप्यो तो ते सर्व अन्निधाननी सत्ता एमां ने तेवारें आनंदघन कहे वे के शिव ते कर्मोपव निवारक संकर ते सु- खनो कर्त्ता जगदिश्वर एटले जगत ईश्वरपण एहिज तथा चिदानंद ते झानानंदि वे वली नगवान ते झानमहातमारूप वीय वैरागवंत ने तथा रागादिकनो जीपक माटे जिनपण एहिज वे तथा सर्वनी अव्य नाव पूजाने योग्य अथवा कर्मरूप शत्रुने हणनार एवो अरिहंतपण एहिज ने तथा गणधर बादशांगि प्रव. चनकारक साधु साधवी श्रावक श्राविकारूप तीर्थनो करनार पण एज वलीअखंग महागचल ज्योतिस्वरूपी तेपण एहिज व्य- ममान एटले जगत्मां तुलना करनार बीजोकोऽ ज्योति नश्री॥३॥ अलख निरंजनवचलू ॥ सकलजंतुविसराम ॥ल ॥अ- नयदानदातासदा ॥ पूरणयातमरामलीसु०॥४॥ अर्थ-बदिगन्मा मंमारी जीवोनी लख्यो जाप्यो न जाय माटे अवख तथा कर्मल्प अंजन के लेपनश्री जैन माटे निरंजन सर्व प्राणीने हितकारी माटे बबलू त्रस यावर मर्व जीव नव अदबीमां नमना कर्मताप अत्यंन तप्या जन्म जरामगण श्राधि (२७) व्याधियें :खी थएलाने सातानो स्थानक माटे विधामनो धाम तथा जे मरणथी बचायतुं ते अनय कहिये तेना दान- नो सदा दातार एटले प्रनुनो दंडक मरण न पामे तो जिहां मरण नही तिहां जन्म पण नही तथा ज्ञानादिकगुणे लखो माटे आत्मरामपण तुज गे अथवा संपूर्ण आत्मास्वरूपमा तुंरमी रह्यो गे प्रवृत्ति रह्यो गे ॥४॥ वीतरागमदकल्पना ॥ रतीअरतिन्नयसोग। ललना ॥ निजातंजाऽरंदसारहितआबाध- तियोग ॥ ल० ॥ श्रीसु० ॥ २ ॥ अर्थ-चली राग प रहित माटे वीतराग तथा मद ते उ- त्कर्ष जवाहना रहितथी तथा कल्पना ते संकटप रहितपणाश्री रति ते राग रहितपणा माटे तथा अरति ते पेपथी रहितपणामाटे अने सातजय रहित तथा शोगते सोचनारहित अने निजारहित तथा तंजा ते आलशरहित वली दूरं के मुष्टदशारहित ने यहां सरागता मद कट्पनारति अरति लय शोक निषा तंजा तथा एक मनोयोग वीजो वयनयोग त्रीजो काययोगना जे वाधकपणा अ- विरोधकपणा ते सर्वश्री श्रीसुपार्श्व प्रन्नु रहित ने तेमाटे अबाधित एटले ए सर्वनी पडारहित थयी गयो तेथी अवाधित योगी । परमपुरपपरमातमा।परमेश्वरपरधान ॥ ललना॥परम- पदारथपरमिष्टि॥ परमदेवपरमान ल॥ श्रीसु० ॥६॥ अर्थ-जगतने विपे यावतमात्र जेटला पुरुप तेमा उत्कृष्ट पुरसत्व धर्मसहित पुरुप ए तथा परमोत्कृष्ट आत्मापण ए चे (२७) वे सर्व मनुष्य शिरोमणी परमेश्वर त्रण जगतनो नायक वे वली त्रण जगतमां परमोत्कृष्ट पदार्थ के वस्तु ते ए वे अथवा परम पद जे मुक्तिपद तेनो रहस्य तथा परम श्ष्ट ते परमोत्कृष्ट इष्ट वांवित पदार्थ वे एटले नव्यने परम चांगनीक ए वली परम- देव वे माटे हे अन्यदेवसेवी प्राणि तमे सर्व देवोमां परम देव- पणे ए सुपार्श्वप्रनुने परमान के प्रमाण करो अवधारो ॥६॥ विधिविरंचिविश्वंन्नरू॥षीकेशजगनाथलणाअघहर- अघमोचनधणी ॥ मुक्तिपरमपदसाथ ॥ल॥श्रीसु॥७॥ अर्थ-चली ए प्रजुने सेवेते सुन वांधे अने जेनसेवे ते असुन वांधने बांधे तेवो लोगये तेथी विधातालेखनु लेखक ए तथा संसारी जीव अने एप्रनु त सत्ताये एक चे माटे श्रेष्ठनो की विरंचि संसारी जीव एने आधार वे माटे विश्वं- नर ते संसारनो धारक एज वली जेपी राज वेतेएनेजध्यावे माटे ऊपीननोऽश के स्वामि ते एज ने तथा जगतवासी जी- वोने शुखस्वरूपनो पोपक माटे यगतनो नाथ ते एज वे वली अपजे पोतानां पाप तेनो हरनारो दूर करनारो तया अघमोचन ते अनेक कालना पापी प्राणीनां पापनो हरनार माटे घणी या- पनो का ये वली मोक्षरूप परमपदनो साथ अग्रवा कर्म- ने मूकवाग्री मुक्त अयो माटे परमपट ते निरवाणपद तेमां सह- चारीपणो ने जेनुं ।। 3 ।। एमअनेकअन्निधाधरे ॥ अनुन्नवगम्यविचार ॥ ल । जेजाणतेदनकरे॥यानंदघनत्यवतार॥ल श्रीसुजा ब्रह्मा ते एज तथा (ए) अर्थ-एम के ए पूर्वं जे अनेक रीतो कही तेथी पण बीजी घणी अन्निधा के शक्तिछंने धारे एटले अजर अमर अक्षर अकल अनादिस्वरूपि विजयी अतिजिय प्रश्नात्मा शंन्नु स्वयंन्नु सार्व अज अच्युत अविरुष्ट इत्यादिक अन्यपण अनेक नामनो धारक ने तेथी एने सेवो एने सेव्याथी सर्वन सेवन एमां अंत- जूत वे एम अनेक नामोनो अर्थ तेनो विचार रहस्य चितवन एटले एकेक नामनो व्युत्पत्तिसहित अर्थy विवेचन करवू तेने अनुन्नवगम्य कहियें ए रीतें जे नामोनो विचार हेतुसहित चिं- तवन तेनी रीत जे जाणे ते प्राणीने श्रीसुपार्श्व परमेश्वर आनंद- घन अवतार करे एटले परमानंदपणे अवतरण करे ॥ ॥ इति श्रीसुपार्श्व जिनस्तवन संपूर्ण ॥ ॥अथ श्रीचंडअन जिनस्तवन लिख्यते ॥ ॥ राग केदारो तथा गोडी कुमरी रोवे आक्रंद करे मुने कोइ मूकावे ए देशी ॥ देखणदेरेसखीमुनेदेखणदे॥ चंपन्नमुखचंद ॥सन- पशमरसनोकंद॥ स॥गतकलिमखदंद॥सखी ॥१॥ अर्थ-शुष्प चेतनत्व धर्म धर्मित एवी शुद्ध चेतना परमेश्वरना मुख प्रमुख प्रांगोपांगमां व्यापीरहि ने ते परमेश्वरना मुखादिक देखवा आपे नहि. हवे अनादिकालनो कर्म उपाधिये उपाधित एवो आनंदघननो आत्मा सुमतिवंत तो परमेश्वरना मुखर्नु द- वांगतो গুম चेतनाने कहे के के हे सखी, श्रापमा चंजमन प्रनुनुं मुखरूप चंजमा ते मुकने देखवा आप केमके र्शन करवा (३०) ए प्रनुनो मुख तुं तो अऽनिसह जूए ने अने हूं तो आगल क- हिस तेते स्थानके मुख दीई नथी माटे वीनति करूं ७ हवे ते चंग्रज स्वामीनो मुखरूप चंमा केवु ले ते कहे . राग पेपर- वितपणाथी उपशमरसथी उपनुं जे प्रशमरस तेनुं कंद के जगतो नवो किशलय ने वली जेने चार निकायना सुर के० दे- वता तथा मनुष्य इंज सर्व सेवी रह्या वे ते सेवनारना कलि- मल जे पाप तथा दुःखोना दंग जे समुदाय ते गत के० नासि गया वे माटे हे शखी मने पण जोवा आप जेथी मारापण क- लीमल दुःख दंड जता रहे ॥१॥ सुहमनिगोदनदेखि स॥ वादरअतिहिविशेस स०॥ पुढवीननलेखि ॥स॥ तेनवाउनलेस ॥ स॥२॥ अर्थ-वली हे सखी श्रव्यवहार रासी सूक्ष्म निगोदमां ए चंत्र प्रनुनो मुख न दीगे दर्शन श्रयो नही केमके सूदन निगोड़ रूपर्नु अमनव रूपना अमन चकुनो असंजय तेथी देखवानुं संजवें अमंलब क्यांत्री होय माटे हे मखी मुझने जोवादे वली है मखी वाटर निगोठमां तो अत्यंत विशेषपणे दीगे नही केमके सृन निगोठमां न दीगो तो पण सिझनाजीवोयी नजीक एटले मिड दंत्रमापण सूननिगोद चे पण वादरनो हकडो रेवा- मनत्री ते माटे वाटग्मां अत्यंत विशेषपणे न दी वली पृथ्वी काय अपकायनांपास न वख्यो एटल्ले चझुदर्शनना अनावें जाए- वामां न श्राव्यो तया एकेंसी निश्च अडानी माट जाणवामां नज आयो यची तेनकाय तया वाचकायमांपए खेम मात्र न दीगे केमके मनुष्यलचे प्रतुनुं दर्शन करी मरण पामिने जो आवे तो अपर्याप्ता अवस्थायें पूर्व नवनुं लेस पामे पण मनुष्य 'ए बेनिकायमा आवेज नही माटे न दीवू ॥३॥ वनसपतिअतिघणदिहा ॥ स ॥ दीगेनहीदीदार ॥ सा ॥ वितिचरिंदीजललिहा ॥ सा ॥ गतिसन्नीपणधार ॥ स० ॥३॥ अर्थ-वली हे सखी, मारो जीव वनस्पतिकायमांपण अत्यंत घणा दिवस एटले घणो काल रह्यो तिहां पण अनंतो कालसुधी जोवानो विरह पड्यो तेथी प्रनुनो दीदार के मुखकमल न दी ए रीते एकेजीमां चकुनो अनाव माटे न, दीतुं फरी हे सखी तुं एम कहिश केए तो ते सर्व एकेंडीनाज स्थानक बताव्या पण एके- जीमांथी लूटीने बेंजी तेंडीने चकु नयी पण चौरेंजीने तो चक्कु वे ते पण चक्षु केवी के जललिहा के पाणी नी लीक जेमनिष्फल तेम ते आंख पण दर्शन कार्यनी असिद्धता माटे निष्फल ने जेम पा- णीमां लीक पामिये पण थाय नही तेम आंख उते दर्शन न थाय तेथी चकु पामि पण निर्थक माटे मुफने जोवादे वली सं- झीपणानी पण के पांचे गतिमां पण न देख्यो एम हे शुद्ध चे- तना सखी तुं धार के अवधार ॥३॥ सुरतिरिनिरयनिवासमां ॥ स ॥ मनुजअ- नारजसाथ ॥ स ॥ अपजातामतिनासमां ॥ स० ॥ चतुरनचढीउहाथ ॥ स० ॥४॥ अर्थ-वली विषया शक्त उते देवतानी गतिमां तथा विवे.
ते (३२) कना विकलपणा माटे तीर्यचनी गतिमांपण न दीगे. वली नरक गतिना निवासमांपण नित्य दुःखमां मग्न ते संसारवू पण न अयुं तो देखq किहाथी पाय तेमज जिहां धर्माधर्मनुं ज्ञातापर्यु नथी एवा अनार्य मनुष्यना साथ के संगते एटले अनार्य म- नुष्यमा उपने थके तेमज अपर्याप्ता मनुष्यनी प्रतिना एटले प्र- तिबिंब जलक पण धर्माधर्म विवेक विकलपणा माटे अप- र्याप्ताने सदृश नासे जाते ते मनुष्य के इत्यादिक पूर्वोक्त स्थ- लमात्रमा चतुर के महानिपुण एवो परमेश्वर मारे हायें न आयो एटले दर्शननी योगवाइ न मिलि पण हमणा दर्शननी योगवा मली माटे तुं केम जोवा देति नथी तो हे सखी ह- मणा तुं मने जोवा आप ॥ ४॥ एमअनेकथलजाणिय।सादरिशणविणुजिणदेव।स। आगमयीमतजाणिय।साकीजेनिरमलसेव ॥साय॥ अर्थ-ए रीतें पूर्व कह्या तेमज कामि क्रोधी लोनी मोदि रागी अश्रद्धा अन्यमति चोरागी लदाजीबायोनी फरमते इत्यादिक वीजा पण अनेक स्थल जाणिये ते स्थलोनविपे मामान्य केवली- मां राजामरिखा एवा जिनदेवना दर्शन दीगविना ते सर्व स्थल नियंक गयां माटे हे सखी,मने देखवा याप.हवे मुमतिवंत या- नंदघन शुध चंतनाने कहे के के गयानव ते तो रह्या पण हमणा मनुष्य नवमां शीरीनं मेवा कर ? तिवार गुम्व चंतना प्रत्युत्तर कहे . हे श्रानंदघन यागम मिळांतीना कथनश्री पूजानी मन के क्रयन जानिये एटते मिळांतीमां दियाए मुहाए निम्ममाए .
(३३) मुक्तिमापक सेवा जाणीने अनय अष अखेदपणे निर्मल लावां- कित पूजा करिये ॥५॥ निरमलसाधुन्नगतिलही ॥ स ॥ योगअवंचक- होय॥ सा ॥ किरियाअवंचकतिमसही ॥ स० ॥ फलअवंचकजोय ॥ स ॥६॥ अर्थ-तेमज निर्मल शुद्ध मुक्ति मारग साधक साधुनी न- क्ति नावांकित वाउट्यपणुं लहि के पामि ए बीजो कारण मट्यु तेना सनावें ज्ञानादिक आत्मगुणने उगे नही एवा मन वचन कायाना त्रणे योगनी प्रवृत्ति अवंचक थाय तेवारें क्रिया करवानुं सर्व प्रवर्तन ते पण अवंचक के अउगारूप श्राय तेवारें मनो- योग अवंचकपणे प्रवृर्ते तेथी सहि के० - निश्चेश्री आत्मस्वरूप अवच्छेद फल पण अवंचक जोय के हे सखी, तुं देख ॥६॥ प्रेरकअवसरजिनवरू ॥स॥ मोहनीयदयजाय ॥स॥ कामितपूरणसुरतरूासा॥आनंदघनप्रनुपाय॥सा॥ अर्थ-जे अवशरें अचंचक फल स्वरूप प्राप्ति थाय ते टाणे प्रेरक के प्रेरणानुं कारक पोताना स्वरूपथी अन्यना स्वरूपy मलखावनारते चंजान परमेन्वर प्रावर्तक वे अनेमात्मा प्रवर्तक ठे एम हे सखी,स्वरूपतदाकारपणे श्रात्माप्रवत्यो तेवारें अचिंतनी- य यात्मशक्तियें मोहनीय कर्मनो क्ष्य थाय तेथी केवलज्ञान के- वलदर्शन- जे परमानंद तेनुं धन के जराव तेज चे स्वरूप जेर्नु एवो जे चंड मनप्रन्नु तेना चरण केवा ने कामित के निजस्व- ३ (३२) कना विकलपणा माटे तीर्यचनी गतिमांपण न दीगे. वली नरक गतिना निवासमांपण नित्य दुःखमां मग्न उते संजारवू पण न श्रयुं तो देख, किहाथी पाय तेमज जिहां धर्माधर्मनुं ज्ञातापणुं नथी एवा अनार्य मनुष्यना साथ के संगते एटले अनार्य म- नुष्यमा उपने थके तेमज अपर्याप्ता मनुप्यनी प्रतिला एटले प्र- तिबिंब ते जलक ते पण धर्माधर्म विवेक विकलपणा माटे अप- प्तिाने सदृश नासे ये जाते ते मनुष्य के इत्यादिक पूर्वोक्त स्थ- लमात्रमा चतुर के महानिपुण एवो परमेश्वर मारे हाथै न याव्यो एटले दर्शननी योगवा न मिलि पण हमणा दर्शननी योगवा मली चे माटे तुं केम जोवा देति नयी तो हे सखी ह- मणा तुं मने जोवा आप ॥४॥ एमअनेकथलजाणियें।सदरिशणविणुजिणदेव॥स॥ बागमयीमतजाणियोसाकीजेनिरमलसेव ॥साय॥ अर्थ-ए रीतें पूर्व कह्या तेमज कामिक्रोधी लोजी मोदि रागी अथवा अन्यमनि चोराशी लदाजीवायोनी फरमते इत्यादिक बीजा पण अनेक स्थल जाणियं ते स्थलोने विप मामान्य केवली- मां राजामरिखा एवा जिनवना दर्शन दीगविना ते मर्व स्थल निर्थक गयां माटे हे सखी,मने देखवा याप. हवे मुमतिवंत या- नंदघन शुरु चेतनानं कई के के गयानव ते तो रह्या पाण हमाणा मनुष्य नवमां शीरीने मेवा कर ? तिवार चनना प्रत्युतर कई वे. हे यानंदघन थागम मिद्धांताना कसनश्री पृजानी मत ३० क्यन जाणिवें एटले मिझांतीमां दियाए मुद्दाप निम्ममाण wwe are mark.made ५ . कित (३३) मुक्तिप्रापक सेवा जाणीने अन्य अपेष अखेदपणे निर्मल जावां- पूजा करिये ॥ ५॥ निरमलसाधुन्नगतिलही ॥ स ॥ योगअवंचक- होय॥ सा ॥ किरियाअवंचकतिमसही ।। स ।। फलप्रवंचकजोय ॥ स ॥६॥ अर्थ-तेमज निर्मल शुछ मुक्ति मारग साधक साधुनी न- क्ति नावांकित वाउट्यपणुं लहि के पामि ए वीजो कारण मट्यु तेना सजावें ज्ञानादिक आत्मगुणने उगे नही एवा मन वचन कायाना त्रणे योगनी प्रवृत्ति अवंचक थाय तेवारें क्रिया करवानुं सर्व प्रवर्तन ते पण अवंचक के अठगाइप धाय तेबारें मनो- योग अवंचकपणे प्रवृर्ते तेथी सहि के० निश्चयी आत्मस्वरूप अवच्छेद फल पण अवंचक जोय के हे सखी, तुं देख ॥६॥ प्रेरकअवसरजिनवरू स॥ मोहनीयदयजाय ॥४॥ कामितपूरणसुरतरूस ॥आनंदधनप्रन्नुपाय॥स॥७॥ अर्ध-जे अवशरें अवंचक फल स्वरूप प्राप्ति थाय ते टाणे प्रेरक के प्रेरणातुं कारक पोताना स्वरूपथी अन्यना स्वरूपर्नु उलखावनारते चंडमन परमेश्वर प्रावर्तक अने श्रात्मा प्रवर्तक एम हे सखी,स्वरूपतदाकारपणे आत्माप्रवो तेवारे अचिंतनी- य आत्मशक्त्यि मोहनीय कर्मनो क्ष्य थायतेथी केवलज्ञान के- वलदर्शनन जे परमानंद तेनुं धन के जराव तेज चे स्वरूप एवो जे चं मनमनु तेना चरण केवा ने कामित के निज ३ -- (३४) रूपानिलापी प्राणीउनो मनोवांछित पूरवाने शादात् सुरतरू के कल्प वृक् ॥ ७ ॥इति श्री चंप्रनजिन स्तवनं ॥ ॥ अथ श्रीसुवुद्धिजिन स्तवन प्रारंजः ॥ ॥ राग केदारो एम धन्नोधणने परचावे ए देशी ॥ सुवुधिजिणेसरपायनमिने॥ शुन्नकरणीएमकीजैरे॥श्र- ति घणोउलटअंगधरीने॥प्रहमीपूजीजैरे॥ सुवुः ॥१॥ शार्थ -हवे आनंदघन सुबुद्धि जिननो पूजनना जेद पूर्वक स्तवन करतो जव्य प्राणीनने यथा तथ्यपूजननुं फल उपदेशे वे के अहो नव्यो तमे प्रथम तो सुबुद्धि परमेश्वरना चरणकम- लने नमिने एम के० थागत जे देखाडीश ते रीते शुज करणी करिये स्वरूपानुजायी कर्तव्य आचन्यि अथवा यात्माने देवतानी गतिसंबंधी सुखदायक करणी ते शुज करणी वाचरिये ते शुन करणी कहे .जम संसारी जीवोन विवाह प्रमुख ते अति हर्पन स्थानक अथवा अपुत्रियाने घर पुत्रोत्पत्ति श्राय तथी अत्यंत घणो उलट बाय एवी रीतें अत्यंत नहाम अंगमां धारण करीन रोमांचित देह करी जन्ममा त दीवसनं धन्य मानतां अहो न- व्यो तमे एवं हर्षाकप महित प्रत्नातनविप उगीन वीजी मंसार मंबंधि कोइपण कार्य कस्याविना मुबुधि परमेश्वरना पदकम- सने नमिन पत्रे पूजनरुप शुन्न करणि करी ॥ १ ॥ जव्यन्नावसुचिन्नावधरीने ॥हरखंदेहरेजश्यरे॥दहतिग- पणयहिगमसाचवतां॥ एकमनाधुरियश्येरे। सु॥२॥ ऋत्र-एटले जे जे बखतें पूजा करवी तेत वखतें शरीर धोयी
(३५)
तथाधोति प्रमुख धोयी धोयीसुकावी सुकावीने पेरवा तेथीज मात्र
सुचि के पवित्रता करवी ते तो कर्त्तायें मानी नही पण नावने
धारवे प्रव्य तथा नाव ए बेनी सुचिता कहिले एवो उतां साडा-
त्रण क्रोड रोम उहासित थका निस्सहि प्रमुख दसत्रिक तथा
पांच अभिगमन जे रीतें प्रवचनसारोधार तथा चैत्यवंदन
जाप्य प्रमुख ग्रंथोमां कह्या वे ते सर्व रीत सांचवतां थकां हर्प
जरहियें जिनमंदिरे जश्य तिहां जानें धुरि के प्रश्रमतो एक
मात्र पूजा करवानेविपेज मननी एकाग्रता तदाकार वृत्ति राखवी
पण अन्य स्थानकोथी सर्वथा प्रकारे मननी निवृत्ति करवी एम
तन्मयी पूजामयीज अश्यं ए रीतें सुन करणी करिये ॥२॥
कुसुमअक्तवरवाससुगंधो॥धुपदीपमनसाखीरे॥अंगपू-
जापणन्नेदसुणीएम ॥ गुरुमुखआगमन्नाखीरे ॥सु॥३॥
अर्थ-हवे पूजाना चार नेद १ अंगपूजा २ अग्रपूजा ३
जावपूजा ४ प्रतिपत्तिपूजा ए चार लेदोमा प्रथम अंगपूजा क-
हि ते१कुसुम ते फूल चंवेली प्रमुख अक्त ते अखंडित तंदूल
३ वर के प्रधान चंदन कपूर कस्तुरिकादिक सुगंधि भव्य थयो
जे चास ४ चंदनश्वेत अगर वालग्ड कपूरकाचरी कस्तुरी नीम-
सेनीवरास सेलारस ए अष्टगंधधूप जाणवो एघृतमौली सुतरनी
बत्तिनो दीप ए सर्व एकाग्रतायें मननी साखें सार्थक वे ते विना
निर्थक जाणवो. ए अंगपूजा ते पूर्वोक्त पण के पांच नेदें ते
जे रीते आगममां लापी ते रीते गुरुमुखेश्री सांजली कर्ण-
गोचर करी ॥३॥
(३४) रूपानिलाषी प्राणीजनो मनोवांछित पूरवाने शाक्षात् सुरतरू के० कट्प वृक्ष ॥ ॥ इति श्री चंअनजिन स्तवनं ॥ ॥ अथ श्रीसुबुद्धिजिन स्तवन प्रारंजः ॥ ॥ राग केदारो एम धन्नोधणने परचावे ए देशी।। सुवुधिजिणेसरपायनमिने॥ शुन्नकरणीएमकीजैरे॥थ- ति घणोउलटअंगधरीने॥महनीपूजीजरे। सुबु ॥१॥ अर्थ हवे आनंदघन सुबुद्धि जिननो पूजनना जेद पूर्वक स्तवन करतो भव्य प्राणीउने यथा तथ्यपूजननुं फल उपदेशे वे के अहो जव्यो तमे प्रथम तो सुबुद्धि परमेश्वरना चरणकम- लने नमिने एम के० श्रागल जे देखाडीश ते रीते शुज करणी करिये स्वरूपानुजायी कर्त्तव्य याचरिय अथवा श्रात्माने देवतानी गतिसंबंधी मुखदायक करणी ते गुज करणी थाचरिय ते शुन करणी कहे .जेम संसारी जीवोने विवाह प्रमुख ते अति दर्पन स्थानक अथवा अपुत्रियान घर पुत्रोत्पत्ति श्राय तथी अत्यंत घणो उलट पाय एवी रीत अत्यंत उद्घाम यंगमां धारण करीन रोमांचित देह करी जन्ममां ते दीवमने धन्य मानतां यही न- व्यो तम एवं हर्पोत्कर्ष मदित प्रत्नातनेविप उठीन पीजी मंमार मंबंधि कोऽपण कार्य कस्याविना मुबुधि परमेश्वग्ना पदकम- सने नमिन पं पूजनम्प शुन्न कणि करो ॥१॥ व्यन्नावमुचिन्नावधरीने ॥हरखंदेहरेजश्यर।।दहतिग- पण्यदिगमसात्रवतां॥ एकमनाधुरियश्यरे॥ सु॥२॥ अ-एटलं जे जे बखतें पूजा करवी तेने वखने शरीर धोयी
(३५)
तथा धोतिप्रमुख धोयी धोयीसुकावी सुकावीने पेरवा तेथीज मात्र
सुचि के पवित्रता करवी ते तो कायें मानी नहीं पण नावने
धारवे प्रव्य तथा नाव ए बेनी सुचिता कहिले एवो उतां साडा-
त्रण कोड रोम जहासित थका निस्सदि प्रमुख दसत्रिक तथा
पांच अभिगमन जे रीतें प्रवचनसारोधार तथा चैत्यवंदन
नाप्य प्रमुख ग्रंथोमां कह्या वे ते सर्व रीत सांचवतां थका हर्प
जरहियें जिनमंदिरे जये तिहां जश्ने धुरि के प्रथमतो एक
मात्र पूजा करवानेविपेज मननी एकाग्रता तदाकार वृत्ति राखवी
पण अन्य स्थानकोथी सर्वथा प्रकारे मननी निवृत्ति करवी एम
तन्मयी पूजामयीज अश्य ए रीतें सुन्न करणी करिये ॥२॥
कुसुमअदतवरवाससुगंधो। धुपदीपमनसाखीरे।अंगपू-
जापणन्नेदसुणीएम ॥गुरुमुखआगमन्नाखीरे ॥सु॥३॥
अर्थ-हवे पूजाना चार नेद १ अंगपूजा २ अग्रपूजा ३
नावपूजा ४ प्रतिपत्तिपूजा ए चार लेदोमां प्रथम अंगपूजा क-
हि ते कुसुम ते फूल चंवेली प्रमुख अक्षत ते श्अखंडित तंदूल
३ वर के प्रधान चंदन कपूर कस्तुरिकादिक सुगंधि प्रव्ये थयो
जे चास ४ चंदनश्वेत अगर वालउड कपूरकाचरी कस्तुरी नीम-
सेनीवरास सेलारस ए अष्टगंधधूप जाणवो एघृतमौली सुतरनी
वत्तिनो दीप ए सर्व एकाग्रतायें मननी साखें सार्थक नेते विना
निर्थक जाणवो. ए अंगपूजा ते पूर्वोक्त पण के पांच ने ते
जे रीतें आगममा नापी ते रीते गुरुमुखेयी सांजली कर्ण-
गोचर करी ॥३॥
(३६) एनुंफलदोयनेदसुणीजें ॥ अनंतरनेपरंपररे ॥ आणा- पालणचित्तप्रसन्नी ॥ मुगतिसुगतिसुरमंदिररे सु० ॥ ४॥ वर्य-वे पूर्वोक्त जे अंगपूजानी विधि कही तेनो फल कई वे एन कार्य मिचम्प फल एक अनंतर बीजो परंपराम्प ए वे जंट मिळांतोमांधी मांनट्युचे ते रीतें कहूँ यु जे पूजामा नदा- कानिग म्यामि मेयक मंबंधे प्रवतं ते परमेश्वरनी आझा नज लोग चिन प्रमन्नि ते मननी हर्षवृत्तिये थाझापालनरूप फलनी प्राति श्राय ने पूजा- अनंतर के अांतरे रहित फल जाणवू के- म. जन प्रनु थाहानी प्राप्ति अयी तेने जनदर्शन- सर्वस्व हाथ (३५) तथा धोतिप्रमुख धोयी धोयी सुकावी सुकावीने पेरवा तेथीज मात्र सुचि के पवित्रता करवी ते तो कायें मानी नही पण जावने धारवे अव्य तथा नाव ए बेनी सुचिता कहिले एवो उतां साडा- त्रण क्रोड रोम नबासित थका निस्सहि प्रमुख दसत्रिक तथा पांच अभिगमन जे रीतें प्रवचनसारोधार तथा चैत्यवंदन जाप्य प्रमुख ग्रंथोमां कह्या ते सर्व रीत सांचवां थकां हर्ष नरहियें जिनमंदिरे जयें तिहां जश्ने धुरि के० प्रथमतो एक मात्र पूजा करवाने विपेज मननी एकाग्रता तदाकार वृत्ति राखवी पण अन्य स्थानकोथी सर्वथा प्रकारे मननी निवृत्ति करवी एम तन्मयी पूजामयीज अश्ये ए रीतें सुन करणी करिये ॥२॥ कुसुमअदतवरवाससुगंधो॥धुपदीपमनसाखीरे।अंगपू. जापणन्नेदसुणीएम ॥ गुरुमुखआगमन्नाखीरे ।।सु॥३॥ अर्थ-हवे पूजाना चार जेद ने १ अंगपूजा २ अग्रपूजा ३ जावपूजा ४ प्रतिपत्तिपूजा ए चार लेदोमां प्रथम अंगपूजा क- हि ते१कुसुम ते फूल चंवेली प्रमुख अक्षत ते श्शखंडित तंदृप्त ३ वर के प्रधान चंदन कपूर कस्तुरिकादिक सुंगंधि व्ये, जे चास ४ चंदनश्वेत अगर वालग्ड कपूरकाचरी कस्ट' पूजा सेनीवरास सेलारस ए अष्टगंधधूप जाणवो एघनादक बहुविधि बत्तिनो दीप ए सर्व एकाग्रतायें मननी साखे संवधारीने चिंतव, निर्थक जाणवो. ए अंगपूजा ते पूर्वोक्त स्वरूपनी अप्राप्तिरूप जे रीतें आगममा नापी ते रीते गुर वेद के नास करे ने गोचर करी ॥३॥ M
(३५)
रूपानिलापी प्राणीजनो मनोवांवित पूरवाने शादात
के० कल्प वृक्ष ॥ ७ ॥इति श्री चंप्रलजिन स्तवन
॥ अथ श्रीसुवुद्धिजिन स्तवन प्रारंजः
॥ राग केदारो एम धन्नोधणने परचावे ए देगी
सुधिजिणेसरपायनमिने॥ शन्नकरणीएमकी
ति घणोउलटअंगधरीने॥महनगीपूजीजरे।।
अर्थ न्हवे आनंदघन सुबुद्धि जिननो पूजन
स्तवन करतो लव्य प्राणीउने यथा तथ्यपूजन :..
वे के अहो जव्यो तमे प्रथम तो सुबुद्धि परमेश्वरना
लने नमिन एम के० श्रागल जे देखाडीश तेरी
(३७)
नाम कहे रे १ फूल २ अदत ३ प्रधानधूप ४ पश्वो के
प्रकृष्टदीप ए सुगंधवासदेप ६ नैवेद्य ७ फल गंगाप्रमुखना
जल ए रीतें अंगपूजाना पांच तेमज अग्रपूजाना त्रण मलिने
अडविध के आव नेद श्रया ते अंग अग्रपूजा जे नव्य जीव
नावसहित करे ते प्राणी शुजगति शब्दें पंचम गतिने वरे ॥ माटे
पूजा ते मोदपदनी प्राप्ति करनारी ॥५॥
सतरन्नेदएकविसप्रकारें ॥ अगेतरसतन्नेदेंरे ॥ नावपु-
जाबहुविधिनिरधारी ॥दोहगउरगतिदेंरे ॥ सु० ॥६॥
अर्थ-हवे अंग अग्रपूजाना नेद फिरि सत्तर जेदमां लिखे
१ न्हवण २ विलेपन ३ वस्त्रयुग ४ गंधारोहण ५ पुष्पारोहण
६ मालारोहण 9 पंचवर्ण पुप्पारोहण चुएई ए पताका १०
आन्तरण ११ पुष्पघर १५ पुप्पपगर १३ अष्टमंगल १४ धूप
१५ गीत १६ नृत्य १७ वाजीत्र ए सतर लेद तथा वली एक-
वीश प्रकारे तेमज वली अगेतरसत के एकसो श्राप दें
तथा एक हजार आठ जेदें ए सर्व अंग अग्रपूजाना नेद ते
नावें आचरतां सुगतिवरे. हवे त्रीजो पूजानो नेद नावपूजा ठे
ते कहे लावशब्दं परमेश्वरना स्वरूपने ज्ञानादिक बहुविधि
के घणा प्रकारे निरधारी के० ते ते लदाणे अवधारीने चिंतवद्धं
एत्रीजी पूजा ने तेनुं फल उर्जाग्य जे स्वरूपनी अप्राप्तिरूप
एवी कर्म संबधनीचारे मुर्गति तेनो वेद के नास करे ने
पंचमगतिती प्राप्ति करे ॥६॥
(३६)
एह फलदोयनेदसुणीजें ॥ अनंतरनेपरंपररे ॥ आणा-
पालणचितप्रसन्नी ॥मुगतिसुगतिसुरमंदिररे सु०॥४॥
अर्थ-हवे पूर्वोक्त जे अंगपूजानी विधि कही तेनो फल कहे
ने एनुं कार्यसिद्धरूप फल एक अनंतर बीजो परंपरारूप ए बे
नेदें सिधांतोमांथी सोनट्युं वे ते रीतें कर्बु बु जे पूजामां तदा-
कारवृत्तिये स्वामि सेवक संबंधे प्रवर्ते ते परमेश्वरनी आज्ञा नज
लोपे चित्त प्रसन्नि ते मननी हर्पवृत्तिये आज्ञापालनरूप फलनी
प्राप्ति श्राय ते पूजा- अनंतर के० आंतरे रहित फल जाणवु के-
मके जेने प्रनु आज्ञानी प्राप्ति ययी तेने जैनदर्शननुं सर्वस्व हाथ
चढ्युं तया ए रीते आझासहित पूजन करनारने परंपर फल तो
मुक्तिमिद्य प्राप्ति तथा सुगति के सोननिक मनुष्यपणानी गति
अथवा सुर मंदिर ते देवन्नुवन पामे तेमां पण नावाधिकपणे
मुक्तिन कदि ते नावाधिकपाणुं पण तथाविध ये परंतु लवस्थितिनुं
परिपाक कारण न मले तोपण मनुष्य अथवा देवतानी उ-
त्तम गति पामे ॥ ४॥
नव्य जीव (३७) नाम कहे ते १ फूल २ अक्षत ३ प्रधानधूप ४ पश्चो के० प्रकृष्टदीप ५ सुगंधवासप ६ नैवेद्य ७ फल - गंगाप्रमुखना जल ए रीतें अंगपूजाना पांच तेमज अग्रपूजाना त्रण मलिने अडविध के आव नेद थया ते अंग अग्रपूजा जावसहित करे ते प्राणी शुजगति शब्दें पंचम गतिने वरे ॥ माटे पूजा ते मोक्षपदनी प्राप्ति करनारी ॥ ५॥ सत्तरन्नेदएकविसप्रकारें ॥ अगेतरसतन्नेदेंरे ॥ नावपु- जावहुविधिनिरधारी ॥दोहगउरगतिदेंरे ॥ सुप ॥६॥ अर्थ-हवे अंग अग्रपूजाना नेद फिरि सत्तर जेदमां लिखे ठे १ न्हवण २ विलेपन ३ वस्त्रयुग ५ गंधारोहण ५ पुष्पारोहण ६ मालारोहण ७ पंचवर्ण पुष्पारोहण - चुएहं एए पताका १ आमरण ११ पुप्पघर १२ पुष्पपगर १३ अष्टमंगल १४ धूप १५ गीत १६ नृत्य १७ वाजीत्र ए सतर लेद तथा वली एक- वीश प्रकारे तेमज वली अोतरसत के० एकसो आठ नेदें तथा एक हजार आउनेदें ए सर्व अंग अग्रपूजाना नेद ते नावें आचरतां सुगतिवरे. हवे त्रीजो पूजानो जेद नावपूजा ते कहे ये नावशन्दं परमेश्वरना स्वरूपने ज्ञानादिक बहुविधि के घणा प्रकारे निरधारी के ते ते सणे अवधारीने चिंतवq एत्रीजी पूजा ने तेनुं फल उर्लाग्य जे स्वरूपनी अप्राप्तिरूप एवी कर्म संवधनीचारे अर्गति तेनो वेद के० नास करे ने पंचमगतिनी प्राप्ति करे ॥६॥ १० चे •n.
(३७) तुरियन्नेदपभिवतीपूजा ॥ उपशमखीणसयो- गीरे ॥ चनहापूजाश्मनतरप्तयणे ॥ नापीके- वलन्नोगीरे ॥ सु० ॥ ७॥ अर्थ-हवे पूजानो नुरिय के० चोयो लेद जे प्रतिपति पूजा तेनुं स्वरूप लिख चे प्रतिपति के पडिवजवू अंगिकार करवू एटले पोताना त्वरूपने अविञ्चनपणे जे आदर, ते प्रतिपति पूजा ते ऽग्यारमा उपशम तथा बारमा क्षिणमोह अने तेरमां सयोगी गुणगणे पामे ए रीने चार प्रकारनी पूजा ते वक्तव्य- तायें उत्तगध्ययन सूत्रना मम्यक्त पगक्रमनामा अध्ययन जे केवल डानना नोगी पुम्पो तेणे नापी के० उपदेशी वे तो अहो जब्यो कोड मत ममन्यमां ग्रन्या उतां पग्जवना वीकने अवगणी नमूत्र लापण करता परमेश्वग्नी फूल धुपादिक पू- जामां आरंल बनावे ने जो केवलकानी पृजामां यारंज जाणता तो पोज मिशांतीमां पृजाने निपिध करता परंतु ऽदां तो खान जाली नपसी ॥१॥ एमपूजाबदुन्नेदसुणीने ॥ सुखदायकसुनकर पीरे ।। न्नाविकजीयकरमतेलमे ॥ आनंद घनपदधराणीर ॥ सु० ।। ७ ।। अय-माट हे नव्यो एगने च्य पृनाना घणा नंद ने मुग्न बारें मुन्निा मुख देवाने या नं गुद की एटलं श्रा- ने बचन्द अगीना नव्य मांडलीन श्रीन गांचं मनमा ने यहा नावजा जे नाविकीव करी (३ए) आदरशे ते प्राणी आनंदशब्द अनिर्वाच्य अतिशयानंदनो धन के अत्यंत जरावरूप पद ते मुक्तिपदनी धरणी नाम स्थान ते लेसे के पामसे ॥ ॥ इति सुवुधिजिन स्तवनं संपूर्ण ॥ ॥अथ श्री शीतल जिनस्तवन लिख्यते ॥ ॥ राग धन्यासरि गोमी मंगलिकमाला गुणह विसाला ए देशी॥ शीतलजिनपतिललितत्रिनंगी॥ विविधनंगी- मनमोहेरे ॥ करूणाकोमलतातीणता ॥ उदाशीनतासोहेरे ॥ शी ॥१॥ अर्थ-हे शीतलजिन, सामान्य केवलीना स्वामि तमारा स्वरू- पमा रमण थयी रहि विरोधा जास प्रत्यक्ष ते तमारेविपे अवि- रोधपणे प्रवृत्ति माटे ललित के० मनोहर कही एवी विनंगी के त्रण के प्रकार जेना ते एक त्रिनंगीनेविपे फरी मूलनंगीना ना- मोना अर्थ विजेदें जगांतरनी रचना विविध के० नानाप्रकारनी ने ते जव्यजीवोने मनोहर चमत्काररूप वे परंतु मनमां जया- नकपणे दुर्धर्प नथी ते त्रिलंगीनी नंग रचना कहे १ करूणा ते मननी कोमलता दयाना परिणाम ते शीतल परमेश्वरना स्वजावें अहिंसक जावेज परिणम्या तेने करुणा कहिये यहां करुणानो कोमलता अर्थ योजनामांज कलुं तेनु हेतु जे जाप्य नियुक्तिमा पोताना पदनो अर्थ पोतेज योजनामां करि जाय माटे दोप नधी वली तीक्षणता ते तीक्षण वृत्ति एटले क्रूरता दुर्धर्षपणुं ए बीजो नांगो अने उदासीन वृत्ति ए त्रीजो नांगो एटले जन्यजीवने व परिपाक कारण मिलें सहजें सिप धाय 0 (४०) माटे दयाचिंतवे सुं वीजुं कर्मपण सहज खपी जाशे माटे कोम- लता तथा तीक्ष्णतामां मध्यस्थ लावें प्रवृत्ति जाणवी ते उदासी- नता एवी सीतल परमेश्वरनी मनोहर त्रिनंगी कही ॥१॥ सर्वजंतुहितकरणीकरुणा ॥ कर्मविदार- गतीदणरे ॥ हानादानरहितपरणामि ॥ उदाशीनताविकणरे ॥ शी० ॥२॥ अर्थ-हवे एज त्रिलंगीन संजय बतावे के समस्त सूदन बादर त्रस पावर संसारी जीव मात्रने हितकारी चिंतवणा तं करुणा नामें पलो नांगो बीजो ज्ञानावरणादि कर्मनुं विटारवं अनाव करवू ए तीक्षणता के ऽहां निर्दयीपाणुं वे एटखे बापडा जडोने कुण दणे एम कर्मोनो नाम करवामां दया श्रावति नयी ते बीजु लंगो वे बीजा नटामीन नंगनु उन्नय विलक्षणी माटे अमनवज मे तेनुं मंजब कह रे दान के गेटबायोग्य यादा. न के० ग्रहण कग्या योग्य तयी रहित परिणामि एटले गो- टया वन्तुने गोडवानी छा नयी नया ग्रहाण करवा योग्य व- स्तुनं ग्रहवानी या नयी पीने ज्यानी निरोध कम्यं च पण जान रोकी नयी पाग म्बनायेंज 52 अनिष्ट वस्नु उपरथी हा ना दानपणुं नजी गयु ने उदामीनना वृनिपाणु विदाण के. विचदार ने पद पुगे कग्या माटे विलदाण पट मृत्यु ए नदा- मीनता, सदाा कंद केज अनादि निजन्यन्यन ग्रहाण ने श्रादान अनं परगिण नि, त्याग न हान एबंधी रहित परि- मिर कम ए मार्ग अनादि स्यनाव नई पान्यो k u r = 4
।
(४१)
माटे तेनो शो हर्ष जेम ग्यानदर्शन ते आत्मा अने आत्मा ते
ग्यानदर्शन तेमज निश्चें नये त्रणे कालें आत्मामा कर्मनो श्र-
संन्नवज ने तेनो पण शोक हर्ष नयी ए रीतें उदासीनता-
नुं संजय कद्यं ॥ ॥
परखडेदनश्चाकरुणा॥तीक्षणपरउखरीफेरे॥ कदा-
सीनता कनयविलदण॥एकगमेंकेमसीफेरे॥शी ॥३॥
अर्थ-हवे ए त्रिनंगीने विपे अर्थ नेदें त्रिनंगी देखाडे चे सं-
सारी जीवोने अनादिकालनुं पर पुजलादि जडने संबंधे अयो
जे मुख तेने छेदवानी श्वा ते करुणा ए पेलो नांगो तथा जेम
महावीर स्वामिने संगमाना ऊपसर्गोथी पर जे पुजतो तेने
मुःख पामता देखीने रीके के हर्प पामें एटले झानी पुरुष एम
विचारे जे अनादिकालना ए मने दुःख आपता हता आज
मुःख पामे गे एवी विचारणा ते रीज कहियें ए तीक्षणता बीजो
जांगो अने जे ऊलय विलक्षण के० ए बने लक्षणोथी रहित
जूझुंज ने ते उदासीनता त्रीजो लांगो ते आवी रीतें जेम पुजल
संगी जीवोने दुःखी जोयीने विचारे जे एनी लवस्थिति परिपा-
कविना मारी करुणाथी शुं थाय तथा ए पुजलादिक जड वस्तुने
वीजाना करेला उपसर्गादिकनां पुःख देखीने हुँ राजी भयो प-
रंतु मारो स्वरूप निश्चेंथी एकानंदोपेतज वे माटे ए जड रोकी
शके नही ते ऊदासीनता एत्रणे लक्षण कह्यां ते एक परमे-
धररूप गम के स्थानकमां शी रीते सिद्ध थाय केमके एनां
लक्षण चिन्न जिन्न तेथी एक स्थानकमां केम पामिये तेनो
आगली गाथामां जवाव थापे ॥३॥
(४२) अन्नयदानतेमलदयकरुणा ॥ तीवणतागु- नावेरे । प्रेरणविणुकृतकदाशीनता इम- विरोधमतिनावेरे ॥ शी० ॥४॥ अर्थ-हवे ते त्रिलंगीतुं शीतल परमेश्वरमां अविरोधिपणे अवतरण करी देखाडे कोड्ने लय न ऊपजाव, एवो अल- यदान सर्व जीवने परमेश्वर आपे तेनेज करुणा कहिये ते राग- परूप मलना क्षयश्री ने अथवा मलइयर्नु अर्थ अलक्ष्य क- रियें तो एज करुणा नथी हवे यहां सुमति पूरे ठे के तीक्षणता तथा करुणाने तो परस्पर विरोधि जाव चे माटे तीक्षणता केम संनवे तेने कहे ये जे ए परमेश्वरमां पोताना गुणनो स्वजाव ए- वोज जे कर्मो उपर यति तीक्षाणता ऊपजे ए रीत मति के बुद्धि विरोध श्रावती नथी अथवा मति ते हे सुमति, एम वि. रोधिपणुं नयी यावतुं ए वीजो नांगो. हवेत्रीजा लांगानुं स्वरूप बताये रे प्रेगा कस्याविना उदासीनता ने एटले जिहां इष्टयोगें अनिष्टसंयोगें नदामीनता पाय ते सुखनी प्रेरणाश्री अयी के- वाय पण परमेश्वरनेविपे जं उदासीनता ये ते प्रेरणाविना कमक यात्म धर्मश्री वीतराग परिणति परिणमि परमात्म वृ- तिय स्वनाव प्राप्ति यी तेनो शो हप तयी प्रेरणाविना ऊदा- शीनता मादे मनि के ह मुमति शीतल परमेश्वरमा पूर्वोत्त- विध विनंगीनी परम्पर विरोधता यावति नयी ॥४॥ शभिव्यनिविनुवनप्रनुता ॥ निग्रंथतासं- योगरे। योगी नोगीवक्ताानी ॥ अनुप- योगिकपयोगरे । शी।। य॥
(४३) अर्थ-वली वेलांगाने प्रयोगें त्रीजो लांगो थाय एवी पांच त्रिभंगी कहे १ शक्ति ५ व्यक्ति वली ए बेने संयोगें त्रीजुं न शक्ति नव्यक्ति वली १ त्रिन्नुवन प्रतुता २ निग्रंयता ए वेने संयोगें त्रीशुं न त्रिनुवन प्रजुता न निग्रंथता एटले स्वगुण पर्या- यने ग्रहवे सामर्थ्यपणुं ते शक्ति तेज शक्तिश्री स्वस्वनाव, प्रत्यक्ष करवंते व्यक्ति अने स्वगुण ग्रहण करतां शक्ति फोरववानुं स्योकार्य ए तो आत्माना गुण हता तेज आत्मामां प्रगट्या माटे न शक्ति अने आत्मा पोताना स्वनावमा रम्यो तेमां शुं प्रत्यक्ष करवू ते न व्यक्ति ए पेहेली त्रिनंगी वली त्रण जगत्ना पूज्य माटे विन्नुवन अनुता वाह्यान्यंतर ग्रंथीय रहित माटे नियंत्रता स्व- छायें त्रिजगत पूज्यना अ वांउकपणा माटे न विन्नुवन प्रनुता पाशे उघो मुहपति न राखे निग्रंथी श्रयीने फिरे नही माटे न निग्रंथता ए वीजी त्रिनंगी कही १ योगी २ नोगी ३ नयोगी नलोगी मन वचन कायानुं योगी के पोताना गुणने लोगववा माटे जोगी ने सिद्धावस्था चितवतां न योगी ने योग रहित ठे निजगुणने जोगवतो वे परंतु स्वजावें सिघ गुणनो अंतर्जावी- पाणामाटे न जोगी ए त्रीजी त्रिनंगी कहि १ वक्ताचे २ मौनी ने ३ नवक्ता न मौनी बादशांगीनो वक्ता याश्रवसंबंधी वचन- नुं कथन न करे माटे मौनी अनंता तीर्थकरें बादशांगी नापी तेथी कांइपण हिनाधिक न कां तेथी प्रवर्तन समये ते दाद- शांगी वचन वर्गणायें नापी माटे न मौनी ए चोथी विनंगी थयी हवे अनुपयोग ऊपयोगने संयोगं पांचमी त्रिनंगी बताये रे १ अनुपयोगी २ उपयोगी ३ न अनुपयोगी न उपयोगी (१४) उपयोग प्रयुज्याविना अनंता पदार्थ केवल ज्ञानथी प्रत्यक्ष ने माटे अनुपयोगी केवलज्ञानोपयोगी केवलदर्शनोपयोगीपणा माटे उपयोगी सिद्धावस्थामां केवलज्ञान केवलदर्शन ए वे उप- योगोनो संजव ते माटे न अनुपयोगी पण ऊपयोग प्रयुजवानो कारण को वारें पडतु नश्री ते माटे न उपयोगी एम पण कर्दा जाय ए पांचमी त्रिनंगी कही ॥ ५॥ श्त्यादिकबहुन्नंगत्रिन्नंगी ॥ चमतकारचि- तदेतीरे॥अचरिजकारीचित्रविचित्रा॥ आनंदघनपदलेतीरे ॥ सी० ॥६॥ अर्थ-इत्यादि पूर्व कही ते श्रादें देइने बहुषिक संयोगी त्रि- नंगीउँना नांगा चे जेम १ कामक्रमें २ क्रोधक्रमें ३ न कामक्रमे न क्रोधक्रमे स्वस्वरूप ग्रहबानो काम के अलिलापते क्रम के० व्यापि रह्यो रे मोहादिक शत्रु हणता क्रोध व्यापि रह्यो के जिवार संचलननो लोन खपाची वारमं गुणगाणे चढ्यो तिवारे नकांमी न क्रोधी इहां काम क्रोधादिक सगुनो त्यागी ने ए त्रि- नंगी अयी तेमज ? मकामी २ निकामि ३ न सकामि न नि- कामी काम करमन त्यागं नमकामी अने तारा अनंता गुणो- मांयी ते एक गाडी न ग्रहाण न कन्यो माटे तुं न निष्कामि इत्यादिक यज्ञक त्रिनंगी अमंनवपणान प्राप्त करनि की चिनने चमत्कार जपजावनारी केमके चित्र के० नानाप्रकार- ना विचित्रा के अनेक नंगरंगनी विनंगी ते यमनव मंत्र- बन्, मांट चग्जिकागजम कमाणा निवांज नीदाता बढी Pradekar (४५) तिहांज उदासीनता ए केम संजवे माटे आश्चर्यकारी कही ए निलंगीनो फल प्राप्ति ते झानानंदनुं जरावरूप जे मोक्षपद तेने लेती के० ग्रहण करती एटले त्रिनंगीउना नंगतरंग ते केवल झान केवल दर्शनात्मक ने अथवा एकेक जंग ते आनंदघन प- दधी व्यापिने रह्यं ने माटे आनंदघन पद लेती थकी कही ॥६॥ इति शीतल जिनस्तवनं संपूर्ण ॥ ॥ अथ श्रीश्रेयांस जिनस्तवन प्रारंनः॥ ॥ राग गोडी अहोमतवाले साजना ए देशी॥ श्रीश्रेयांसजिनअंतरजांमी ॥आतमरामी- नामीरे ॥ अध्यातममतपूरणपामी ॥ स- हजमुगतिगतिगामीरे ॥ श्रीश्रे॥१॥ अर्थ-श्रीश्रेयांस जिनने साक्षीनूत करीने कहे हे सुमति, केवल ज्ञानदर्शन संबंधी लक्षीसहित श्रेयांस परमेश्वर ते आ- पणा अंतर के गुह्यनी सर्व वातना कामी के जाणनार ने ए सर्वनो अंतरजामी माटेज एनो आत्माराम एवो नाम रे जेणे स्वरूपसंबंधी मति के बुद्धि ते पूरण के अखंमित जे परमे- श्वरें पामि ते माटे पूरण पामी तेथी सहज नि- प्रयासें मुक्ति गतिना गामी के जवावाला ॥ १ ॥ सयलसंसारीइभियरामी ॥ सुनीगुण- तमरामीरे ॥ मुख्यपणेजेआतमरामी॥ ते- केवलनि:कामीरे ॥ श्रीश्रे॥॥ अध्यात्ममतिने वे (४६) अर्थ-सर्व संसारी जीव मात्र ते तो इंजियोनां सुख जे शब्द- रूप रस गंध स्पर्श तेमां तदाकारीपणे प्रवृति रह्यो वे माटे इंजीय आरामी चे अने एज संसारमा सिद्धांतोक्तियें जे मुनीराज ने ते आत्मगुण ज्ञानादिकमां रमि रह्या वे स्वरूपने लजी रह्या तो मुख्यपणे ते निश्चेनय जे गुणगुणीने अनेदें आत्मस्वरू- पमां तदाकार तद्रुपणे प्रवृति रह्या एवा जे मुनीराज तेने तो निःकेवल एक आत्मस्वरूप विना अन्य अन्जिलाप मात्र नयी रघु एवा निष्कामी रे ॥२॥ निजस्वरूपजेकिरियासाधे ॥ तेहअध्यातमल- हियेरे ॥ जेकिरियाकरिचनगतिसाधे ॥ तेनअध्यातमकहियेरे ॥ श्रीश्रेण ॥ ३ ॥ अर्थ-हे मुमति जे प्राणी पोताना यात्मस्वरूप रमतां प्रति- क्रमाणादिक पाप निवर्तन क्रिया मात्रने साधे ते प्राणी अध्यात्म शब्द आत्माने अधि अंतर्वती रघु एवो स्वस्वरूप अविछेदकारूप यामस्वरूप ते लहिये के पामियं एटले तेने तो अध्यात्म कहिये पर जे प्राणी निजस्वम्पा नावे क्रिया करी चार गतिने मिद को एटल गुन करणीय देवता तथा मनुष्यनी गतिने सिम करे अथवा श्रदान क्रिया जे प्राणातिपाताहिक ने किया करीन (५७) नामअध्यातमठवणअध्यातम ।। अव्यय- ध्यातमबंगोरे ॥ नावअध्यातमनिजगुणसा- धे॥ तोतेहसुरढमंझोरे ॥ श्रीश्रे॥४॥ अर्थ-हवे अध्यात्म क्रियाना चार प्रकार ने ते कहे वे एक तो जे अध्यात्म शब्दनुं मात्र अर्थ पण न जाणे अने जे पूरे तेने कहे जे अमें अध्यात्मी वैये तेना अध्यात्म तथा वीजुं अ- ध्यात्म शब्दन अदर विन्याशीपणुं ते स्थापना अध्यात्म त्रीजें रेचक पूरक कुंजकादिकें करी वाह्य वृत्तियें एवं ध्यान वतावे जे की लोक एम जाणे जे एणे अंतर वृत्तियें आत्मानुं स्वरू- प प्रत्यक्ष कां देखाय पण पोते कोराना कोरा ए अन्य अध्यात्म ए त्रणे अध्यात्म गंगवा योग्य वे ते गंमो अने जे निजस्वरूप सहित क्रियान प्रवृर्त्तवु एवो जे नाव अध्यात्म ते आत्माना गुण ज्ञान दर्शनादिक साधे नाव अध्यात्मिपणुं सिम करे माटे अहो नव्यो, जो तमने निजगुणनी सिद्धता करवी ने तो नाव अध्यात्मथीज रढमंडो के० रटना करो ॥ ४ ॥ शब्दअध्यातमअरथसुणीने ॥ निरविकल्प- आदरजोरे॥ शब्दअध्यातमन्नजनाजाणी ॥ हानग्रहणमतिधरजोरे ॥ श्रीश्रे॥२॥ अर्थ-हे जव्यो, श्रात्माने अंतर्वति आत्मरूपमा तदाकारी- पणे रमवू एवं अध्यात्मशब्दनुं अर्थ ते गुरूमुखथी सांजलीने निश्चनय आत्मानेविषे स्वरूप निरविकल्पिपणुं अलेदिपणुंठे ते ने (४६) अर्थ-सर्व संसारी जीव मात्र ते तो इंजियोनां सुख जे शब्द- रूप रस गंध स्पर्श तेमां तदाकारीपणे प्रवृति रह्यो के माटे इंजीय आरामी चे अने एज संसारमा सिद्धांतोक्तियें जे मुनीराज ने यात्मगुण झानादिकमां रमि रह्या स्वरूपने जजी रह्या ने तो मुख्यपणे ते निश्चेनय जे गुणगुणीने अनेदें आत्मस्वरू- पमां तदाकार तद्रुपणे प्रवृति रह्या एवा जे मुनीराज तेने तो नि:केवल एक आत्मस्वरूपविना अन्य अजिलाप मात्र नश्री रद्यं एवा निकांमी ॥२॥ निजस्वरूपजेकिरियासाधे ॥ तेहअध्यातमल- हियेरे ॥ जेकिरियाकरिचगतिसाधे ॥ तेनअध्यातमकहियेरे ॥ श्रीश्रेण ॥ ३ ॥ अर्थ-हे सुमति जे प्राणी पोताना आत्मस्वरूपें रमतां प्रति- क्रमणादिक पाप निवर्तन क्रिया मात्रने साधे ते प्राणी अध्यात्म शब्दं श्रात्माने श्रधि अंतर्वती रह्यं एवो स्वस्वरूप यविष्ठेदकारूप यात्मस्वरूप ते लहिये के पामियएटले तेने तो अध्यात्म कहिये पए जे प्राणी निजम्वरूपा नावे क्रिया करी चार गतिन मिल कर एटलं गुज करणीय देवता तथा मनुष्यनी गतिने मिल करे अत्रया अशुन क्रिया जे प्राणातिपातादिक ते क्रिया करीने नग्क तीर्यचादिक गनिने मिद करे एटले माधुपणामां देवता मनुप्यनी गति मिझ कर अने तेज माधु ने वंचकपणानी क- जी करे यया प्राणानिपातार्दिक नरक तीयेचनी गतिमि (७) नामअध्यातमरवणअध्यातम ॥ व्यस- ध्यातमबंगोरे ॥ नावअध्यातमनिजगुणसा- धे ॥ तोतेहसुरढमकोरे ॥ श्रीश्रेण ॥४॥ अर्थ-हवे अध्यात्म क्रियाना चार प्रकार ने ते कहे वे एक तो जे अध्यात्म शब्दनुं मात्र अर्थ पण न जाणे अने जे पूरे तेने कहे जे अमें अध्यात्मी चैयें तेना अध्यात्म तथा वीजुं श्य- ध्यात्म शब्दनुं अक्षर विन्याशीपणुं ते स्थापना अध्यात्म त्रीजुं रेचक पूरक कुंलकादिकें करी वाह्य वृत्तियें एवं ध्यान बतावे जे थकी लोक एम जाणे जे एणे अंतर वृत्तियें आत्मानुं स्वरू- प प्रत्यक्ष कमु देखाय ने पण पोते कोराना कोरा ए अन्य अध्यात्म ए त्रणे अध्यात्म गंमवा योग्य ते गंमो अने जे निजस्वरूप सहित क्रियानुं प्रवृत एवो जे नाव अध्यात्म ते आत्माना गुण ज्ञान दर्शनादिक साधे नाव अध्यात्मिपणुं सिप करे माटे अहो नव्यो, जो तमने निजगुणनी सिद्धता करवी ने तो नाव अध्यात्मश्रीज रढमंडो के रटना करो ॥४॥ शब्दअध्यातमअरथसुणीने ॥ निरविकल्प- आदरजोरे॥शब्दअध्यातमन्नजनाजाणी ॥ हानग्रहणमतिधरजोरे ॥ श्रीश्रेण ॥२॥ अर्थ-हे नव्यो, श्रात्माने अंतर्वति आत्मरूपमा तदाकारी- पणे रमवू एवं अध्यात्मशब्दनुं अर्थ वे ते गुरुमुखश्री सांजलीने निश्च॑नय आत्मानेविषे स्वरूपर्नु निरविकटिपपणुं अन्नेदिपाणु (४) ते आदरजो अवधारजो तथा अध्यात्म शव्दमा वली वे जेद वे एटले एकमां स्वरूप अध्यात्मिपणुं ने अने बीजामा स्वरूप अध्यात्मिपणुं नयी माटे जजना के एटले जे निःकेवलनाम अर्थ विना एकलो अध्यात्मशब्द तेमां स्वरूप अध्यात्मिपणुं नश्री तेथी शब्द अध्यात्ममां स्वरूपनी असिघता माटे दान के गंवानी मति के बुधि धारजो अने अर्थ अध्यात्ममा स्वरूपनी सिद्धता माटे ग्रहण करवानी बुद्धि धारजो ॥ ५ ॥ अध्यातमजेवस्तुविचारी ॥ वीजाजाणल- बासीरे ॥ वस्तुगतेंजेवस्तुप्रकाशे ॥ आनं- दधनमतवासीरे ॥ श्रीश्रे॥६॥ अर्थ-माटे वस्तुशब्दं श्रात्मतत्वने तर्दकपणे विचारवावाला लल्लक्षणना अनिन्न विचारी ते तो अध्यात्मने ग्रहण करे ये अने जे वस्तु विचारी अध्यात्मश्री जिन्न ग्राहीपणे शुन्य झदय उतां अध्यात्म मत ममत्वी एक निश्चनयवादी ते तो ल- बाट के थने जे मुनीराज जे वस्तु नाम मिझांतोनेविपे गत के० प्राप्त थयो जे तत्वाब्दं अध्यात्मतत्व नेने प्रकारे के० प्रगट करे एटलं जगने मिळांतीमां अध्यात्म तत्व नाप्यु र नेम प्र- का एवा कोण होय जे यानंद शन्हें अनंत केवल झानी तेनी जे मप्तन याश्रितमत नेने जिनमत कहिये तेज मतने प्र- का ॥ ६ ॥ इति श्रीश्रेयांम जिनम्नवनं संपूर्ण ।
(ए)
॥ अथ वासुपूज्य जिनस्तवन लिख्यते ॥
॥ राग गोडी तथा परजी तूं गीया गिरिसिखर सोहे ए देशी॥
वासुपूज्यजिनत्रिन्नुवनस्वामी ॥ पननामी-
परनामीरे ॥ निराकारसाकारसचेतन ॥
करमकरमफलकामीरे॥ वासु ॥१॥
अर्थ-अहो नव्यो, वासुपूज्य जिन ते त्रण नुवनना पूज्यप-
णा माटे स्वामिले वली धननामी के० घणां के नाम जेनां एटसे
जे परमात्मानां नाम ते परिणामेज परिणमि रह्यां ते हवे एक
बहिरात्मा बीजा अंतर आत्मा ए रीते संसारी जीवोना वे जेद
तेमां अंतरात्मानुं एक निराकार ते सामानोपयोग चीजो सा-
कारतें विशेपोपयोग एवा उपयोग लक्षणेस के० सहित ते चेतन
कहिये ते करम करम फलकामी के सामान्य विशेष शुनाशुलो-
पयोगें प्रवृततो चेतन कर्म जे ज्ञानावरणादिक तेनु कामी के
अचिलापी तेमांसुजोपयोगें प्रवृततो चेतन शुन्न पुण्य प्रकृतिनो
कामी के अन्तिलापी असुनोपयोगें प्रवृततो चेतन अशुल्न
पाप प्रकृतिनो कामी एम शुन्नाशुनोपयोगें कीधा जे शुन्नाशुन्न
कर्म तेना शुत्ताशुन फलनो कामी के अभिलाषी ते चे-
तन जाएवो ॥१॥
निराकारअन्नेदसंग्राहक । नेदग्नाहकसा-
कारोरे ॥ दर्शनशानउन्नेदचतेना ॥ वस्तुग्र-
हणव्यापारोरे ॥ वासु० ॥२॥
(४७) ते श्रादरजो अवधारजो तया अध्यात्म शब्दमां चली व जेद वे एटले एकमां स्वरूप अध्यात्मिपणुं वे अने वीजामां स्वल्प अभ्यात्मिपाणुं नयी माटे नजना ने एटले जे निवलनाम अर्थ विना एकलो अध्यात्मशब्द तेमां स्वल्प अध्यात्मिपणुं नश्री तथी शब्द अध्यात्ममां स्वल्पनी असिद्धता माटे हान के वांग्यानी मति के बुद्धि धारजो अने अर्थ अध्यात्ममा स्वरूपनी मिझता माटे ग्रहण करवानी बुद्धि धारजो ॥५॥ अध्यातमजेवस्तुविचारी ॥ वीजाजाणल- वासीरे ॥ वस्तुगतेंजेवस्तुमकाशे ॥ आनं- दघनमतवासीरे ॥ श्रीयो० ॥६॥ थ-मार्ट यम्नुदानें यात्मतत्वने तकपण विचारवावाला सदसदाराना अभिन्न विचारी ते तो अध्यात्मने नहाए करे । अने जे बस्नु विचारी अध्यान्मत्री जिन्न ग्राहीपणे गुन्य उदय उतां अध्यात्म मत ममत्वी एक निश्चनवाटी ने तो ख. बाट गने जे मुनीगज जे यन्तु नाम मिळांतानविप गन के प्रात यो नबटान्हें अध्यात्मतत्व नंन प्रकादी का प्रगट को एटव जगन मित्रांनोमां अध्यात्म नत्य नायुं नेम प्र. काटा एवा को होय जे यानंद डालें अनंत कबद दानी तंईना मदनयाश्रिनमत तने दिनमत कहिये नंज मनने प्र- बाहो ॥ ६॥ इति श्रीयांम जिनम्तवनं मं ।।
(ए)
॥ अथ वासुपूज्य जिनस्तवन लिख्यते ॥
॥ राग गोडी तथा परजी तूं गीया गिरिसिखर सोहे ए देशी।।
वासुपूज्यजिनविन्नुवनखामी ॥ धननामी-
परनामीरे ॥ निराकारसाकारसचेतन
करमकरमफलकामीरे ॥ वासु० ॥१॥
अर्थ-अहो नव्यो, वासुपूज्य जिन ते त्रण नुवनना पूज्यप-
णा माटे स्वामि वली घननामी के घणां वे नाम जेनां एटसे
जे परमात्मानां नाम ते परिणामेज परिणमि रह्यां वे हवे एक
बहिरात्मा वीजा अंतर आत्मा ए रीतें संसारी जीवोना वे नेद
ने तेमां अंतरात्मानुं एक निराकार ते सामानोपयोग चीजो सा-
कारतें विशेपोपयोग एवा उपयोग लक्षणेस के सहित ते चेतन
कहिये ते करम करम फलकामी के सामान्य विशेष शुनाशुलो-
पयोगें प्रवृततो चेतन कर्म जे झानावरणादिक तेनुं कामी के०
शनिलापी तेमांसुलोपयोगें प्रवृततो चेतन शुन्न पुण्य प्रकृतिनो
कामी के० अलिलापी असुनोपयोगें प्रवृततो चेतन अशुल
पाप प्रकृतिनो कामी एम शुलाशुजोपयोगें कीधा जे शुनाशुन
कर्म तेना शुन्नाशुन्न फलनो कामी के० अनिलापी ते चे-
तन जाणवो ॥१॥
निराकारअन्दसंग्राहक । नेदग्राहकसा-
कारोरे ॥ दर्शनशानउन्नेदचतेना ॥ वस्तुम-
हणव्यापारोरे ॥ वासु० ॥२॥
(५०) अर्थ-हवे निराकारनो लक्षण उलखावे वे जे जेदरहितनो संग्रहीक ते निराकार दर्शनोपयोगीपणुं अने जे नेद के सिन्न जिन्न स्वरूपनुं ग्राहक ते साकार ज्ञानोपयोगीपणुं ए निराकार साकार वे उपयोगने जेदें चेतना पण वे दें थयी ए रीतें सा- मान्य विशेष वे उपयोगें जडथी आत्मतत्वने स्वरूप ग्रह जिन्न के जूदो करी लेवू ते ने व्यापार के प्रवर्तन जे ए चे- तनावंत अंतरात्मानो लक्षण कह्यं ॥ २ ॥ कर्तापरिणामिपरिणामो॥ कर्मजेजीवेक- रियेंरे । एकअनेकरूपनयवादें ॥ नियतें- नरअनुसरियैरे ॥ वासु ॥ ३॥ अर्थ-कर्मर्नु कपिणुं ते परिणाम के व्यापीने परिणामो के परिणमे वे एटले कर्मनुं कर्त्तापणुं ते परिणामें व्यापि रतुं वे पण जीवमा नथी इहां कोई पुत्र जे जीवमां कापणुं कम ॥ ॥ - नयी तेने उत्तर जे करिये के जे परिणामें प्रवृत्तिये ते कर्म जीवें करिये जेम मिथ्यात्व परिणामें परिणमतो जीव मिथ्यात्व (५१) उखसुखरूपकरमफलजाणो ॥ निश्चयएका- नंदोरे ॥ चेतनतापरिणामनचूके ॥ चेतन- कहेजिनचंदोरे ॥ वासु० ॥ ४ ॥ अर्थ-तो हे जव्यो, मुःख स्वरूप श्रने सुखस्वरूप ए वे कर्म- नां फल जाणो ते व्यवहार नयनी अपेक्षायें अने निश्चनय वि- चारीने अनादि सिद्ध अपेक्षायें जोश्ये तो त्रणे कालें निजस्व- जावनोज कर्ता ने निश्चंथी एक अपितीय आनंदमयी ये अने चेतनानेविषे चेतना धर्म ते चेतनतापणुं ते चेतनतानो परि- णाम के परिणमनने न चूके एटले चेतना चेतनतारूप धमन मूके नही ते चेतन जाणवी केमके चेतनता ते चेतननो धर्म ने ते धर्मथी धर्मिनी उलखाण थाय दोहा ॥ धर्मि अपने धर्मकुं॥ न तजे तिनूकाल || आत्मज्ञान गुण ना तजे जडकिरियाकीचाल ॥ १॥ माटे धर्मने अन्नावें धर्मिनो अनाव जेम जलावधारण धर्मने अलावें घट धर्मिनो अलाव तेथी चेतनता धर्मवंतने श्री जिनचंछे चेतन कह्यो ॥४॥ परिणामिचेतनपरिणामो॥ ज्ञानकरमफ- लन्नावीरे ॥ ज्ञानकरमफलचेतनकहिये। लेजोतेहमनावीरे ॥ वासु० ॥ ५ ॥ अर्थ-एटले चेतनता धर्म परिणामि के व्यापी रह्यो एवो जे चेतन जीव तेनो परिणामो के परिणामन शुं वे एटले धर्म शुंठे ते कहे जे ज्ञानशब्दें निजस्वरूप ज्ञान एटले हुँ चेतन हुं अने जे पुजलादिकमा रमि रह्यो बुं ते जड वे हुँ अविनाती ए बिना अनुसरिय के० अवधारण यि पर्व (५०) वर्ष-इवे निराकारनो लक्षण उदखावे के जेदरहितने संप्रतीक ते निराकार दर्शनोपयोगीपणुं अने जे नेह के दिन जिस स्वल्पनुं ग्राहक ते साकार ज्ञानोपयोगीप ए निगवार महार वे नपयोगने दें चेतना पाए वे जे अयी ए रीतकार मान्य विशेष वे उपयोगे जड्यी आत्मतत्वने स्वत्वे म्ह जिल के जुदो करी देवं ते ने व्यापार के प्रवर्तन जैन एवं तगत अंतरात्मानो लक्षण कई ॥२॥ पिरिणामिपरिणामो । कर्मजेजी- रिपरे । एकअनेकरूपनयवादें ॥ नियतें- नरअनुसरियेरे ॥ वासुः ॥३॥ ॥ वन्य-कम्मनुं कर्त्तापर्यु ते परिणामि के व्यापीन परियो के परिणमे से एटले कमर्नु कापणुं ते परिणमें व्यापि रहा ने पण जीवमा नधी यहां कोई पुत्र जे जीवमा काम रन नयी तेने उत्तर जे करिव के परिणाम प्रवृत्ति तं सम्म जीव करिव जेम मिथ्यात्व परिणामें परिणमतो जीव मिथ्यात्व कर्म प्रकृतिने करियें पए अविरत मते न करिये तेत्री कपिएं । परिणाममा वे पण जीवमां कापणु नत्री जे करिये ते कम रवा मात्र कर्म तो एकज वे परंतु नयवादे कर नय व- तेनां अनेक रूपले एटचे वस्तुतत्वं एक नय वचन गादि कर्म आउने ते हे नर के जन्य मनुष्यों नि- में जी करिय तेवा कम्म नयां छत " (५१) उखसुखरूपकरमफलजाणो ॥ निश्चयएका- नंदोरे ॥ चेतनतापरिणामनचूके ॥ चेतन- कहेजिनचंदोरे ॥ वासु ॥४॥ अर्थ-तो हे नव्यो, मुख स्वरूप अने सुखस्वरूप ए वे कर्म- नां फल जाणो ते व्यवहार नयनी अपेक्षायें अने निश्चेनय वि- चारीने अनादि सिघ अपेक्षायें जोश्य तो त्रणे कालें निजस्व- जावनोज कर्ता ने निश्चंथी एक अमितीय आनंदमयी ते अने चेतनानेविषे चेतना धर्म ते चेतनतापणुं वे ते चेतनतानो परि- णाम के परिणमनने न चूके एटले चेतना चेतनतारूप धमन मूके नही ते चेतन जाणवी केमके चेतनता ते चेतननो धर्म ने ते धर्मथी धर्मिनी लखाण थाय दोहा ॥ धर्मि अपने धर्मक् ।। न तजे तिनूकाल ॥ आत्मज्ञान गुण ना तजे जडकिरियाकीचाल ॥ १॥ माटे धर्मने अनावें धर्मिनो अनाव जेम जलावधारण धर्मने अनावें घट धर्मिनो अन्नाव तेथी चेतनता धर्मवंतने श्री जिनचंछे चेतन कह्यो॥४॥ परिणामिचेतनपरिणामो॥ ज्ञानकरमफ- लन्नावीरे ॥झानकरमफलचेतनकहिये। लेजोतहमनावीरे ॥ वासु ॥५॥ अर्थ-एटले चेतनता धर्म परिणामि के तान धणयो. 'से- जे चेतन जीव तेनो परिणामो के परिणामन शु मारवावाला शुं ते कहे जे ज्ञानशब्दें निजस्वरूप ज्ञान एटलेज प्रवृत्ति अने एलादिकमा रमि रह्योइं ते जड कपाय at de (५५) जड ते निवामी हुँ चेतना धर्मि ए सडण पडण विध्वंसण धर्मि तो ए श्रात्मानुं करम के करवू तेनुं फल शुझात्म स्वल्प प्राप्ति रूप तेनु नावि के. चिनक विचार करनारो तेत्री ज्ञान के. आन्महानतुं करमकं करवू प्रयुंजबुं तेनु फल ने स्वरूप प्राप्तिकप तने चेतनतावत चतन कहिये एटले काणमदिन चेतन कहिये कैमक मिझातीमा स्वरूपप्राप्ति ययी तने लकापमहिन चंतन का अने बीजा ना कयनमात्र चतन जाणवा माटे अहो जव्यो.नंद ने शुवामपने मनावी संजो अहोगत्र तेह- श्रीन इंन गवजी म्बन्धमाज प्रपनजो एटले बम्प चिंतन विना अन्यचितवन को मात्र करशो मा अमिछ माटे ॥५॥ आतमज्ञानीप्रमाणकहावे ॥ वीजातीव्य- लिंगीरे । वस्तुगतेजेवस्तुप्रकामे ॥ आनंद- धनमतिसंगीर ॥ वाम ॥ ६ ॥ TH (५३) कहे ते आनंदघनमतिसंगी के चित्त श्रानंदनुं समूह तेनी मति जे सुमति तेना संगी एटले सहचारी होय ।। ६॥ इति श्रीवा- सुपूज्य जिनस्तवन समाप्तः॥ ॥ अथ श्रीविमल जिनस्तवन प्रारभ्यते ॥ ॥राग महार श्डरांबा यांवलीरे ॥इडरदाडिमजाख ए देशी॥ पुखदोहगरेटल्यारे । सुखसंपदसुन्नेट ॥ धी- गधणीमाथेकियारे ॥ कुणगंजेनरखेट ॥ वि- मलजिन ॥ दीगलोयणाज॥ मारासिधा- वंचित काज ॥ विमलजिन ॥ दीग० ॥१॥ अर्थ- हे सुमति, विमल परमेश्वरना देखवाश्री चार गतिसं. वंधी सुःख अने अनादिकालना अग्यान संबंधी दोोग्य ते दूरे टख्या वेगला थया अने नेत्रोना जोवाथी हर्ष निर्जरगानें जे आत्माने उसास अयुं तद्रूप सुख उपर्नु ते सुखथी प्रगटी जे स- मदमखम विचक्षणरुची एक तमारी स्वरूपार्नु जायी अनुलव संबंधीनी प्रीत तेथी निजस्वरूप संपदा जे रतत्रयरूप तेथी लेट के गुप थयुं तो हे सुमति, जे परमेश्वरना देखवाथी सुःख ज्ञान एटले.. गया अने सुख संपदाथी मिलाप थयु ए- टला जड वेत्र एक देखवाघीज धयां तो एवा धींग के. थे धणी कर्या वतां एटले बलवान धणीना से- र के खेटाना करनार जे खेटो खायने मारवायाला एटले रान दिवस का गणे नही पण तेना इलाजमांज प्रवृत्ति रह्या ठे एवा नर शन्दें पुरुपत्व धर्मवंत जे मोहादिक कपाय वर (५४) तेमांश्री मुकने कोण गंजी शके एटले को गंजवाने समर्थ नथी एवा विमल परमेश्वरने में मारां नेत्रोथी आज दीग एटले दर्शन कां माटे श्राजनो दिवस वेला घडी धन्य ते विमल जिनना देखपारूप कारण थी मारां मनोवांछित कार्य सिद्ध थया ॥१॥ चरणकमलकमलावसेरे ॥ निरमलथिर- पददेख ॥ समलअथिरपदपरिहरीरे ॥ पं- कजपामरपेख ॥ वि०॥ दी० ॥२॥ थर्य-ए गाया- अर्थ श्रन्यय करि लखिये वैये हे गुमति, कमला जे सदमी तणे पोताने वमवानुं पद के स्थानक जे क- ते कादवमां उपजवायी समल के० मलसहित जाण्यु फरि एक बे दिवममा फुलीने पांखडी पांखडी खरिजाय तेवार ते म्थानक मूकीने फरि वीजा कमलनुं स्थानक ग्रहाण करवू पडे तेग्री कमलम्प स्थानकने फरि अधिरपणे पण जाण्युं ते थपिर जाणीने सदमीजीय पोताने वमयानुं कमल तेने पामर पेख के० गंक ममान गणीने परिहरि के० ते कमल मूकीने निरमल के कर्मम्प मेवरहित एवो विमलनाथ परमेश्वग्ना चरण कमल के० पगप कमल तप थिम्पद देव के० स्थिर म्यानक देखी- ने नेमा बाम क एटले विजग लदमी त परमेश्वग्ना चराएक- मीमां बमे ने मुग्ध प्राणी लक्ष्मीन वाम यन्यस्यानकोमा धारिग्याचे ते अग माटे विमलजिनना चाणकमलाने मयो नेत्री ममन्न बनी मंगने कमके निवास पदादिक संपदानो वानोपना चगानां ॥१॥ मक्ष (एए) मुझमनतुझपदपंकजेरे ॥ लीणोगुणमकरंद ।। रंकगणे मंदिरधरारे ॥ ॥ इंदचंदनागिंद ॥ वि० ॥ दी० ॥ ३ ॥ अर्थ-हे परमेश्वर, मकरंदनीपरें एटले कमलना पान उपर जेम उमरा कमलमा तदाकार थाय तेम मारो मनरूप चमर ते अनंता ज्ञानादिक गुण वे जेमां एवा तमारा पदपंकजमां लीणो के तदाकार श्रयी गयु वसीचूत थयी गयुं ते हर्षे करीने एवो उन्मत्त थयो ले के मंदिर के मेरुपर्वतनी पृथ्वी सुवर्ण- मयी अथवा नंदनवनादिकनी धरा के० पृथ्वी तेने रंक समान गणे वे दरिजीनी गणतिमा गणें वे एटले तमारा चरणकमलनी नक्ति आगल ए शी वस्तु वे एमज मारो मन जाणे ने तेमज देवताना पति इंजने चंजमाने तथा नागिंजते नागकुमारवासी इंड इत्यादिक सर्वने रांकतुट्य गणे वे एवो मारो मन मोडे थयी गयुं . ॥ ३ ॥ साहिबसमरयतुंधणीरे । पाम्योपरमनदार ॥ मनविस- रामीवालहोरे ।। आतमचोआधार ॥ वि०॥ दी ॥४॥ अर्थ-अहो समर्थ साहेब हे परमेश्वर, तारा जेवो धणी हुँ पाम्यो तो हवे मारा आठे कर्मरूप शत्रु ते परिवारसहित मुझने गंजी शकसे नही तेमज तुं तुष्टमान थाय तो पोतानुज पद आपे माटे परम उदार एवो धणी तुं गेते हुँ पाम्यो फरि तुमने माथे धारतांज मुफने थिरता श्राविगयी माटे मननो विनामि एवो तुं धणी हुँ पाम्यो वली मिथ्यात्वमते मलिन एवो मारो आत्मा तेने स्वरूपप्राप्तिनुं श्राधार आश्रय ते तुंगे केमके (५६) जियारे हुँ मारा श्रात्मानुं रूप पामिस ते तारेज श्रासरे पामिस माटे मारी श्रात्मानुं तुं श्राधार गे ॥४॥ दरिशणदीवेजिनतणोरे ॥ संशयनरहेवेध ॥ दिनकरकरजरपसरंतारे ॥ अंधकारप्रतिखे- ध॥ विon दी० ॥ ५॥ अर्थ-तेयी हे सुमति, एवा विमल परमेश्वरने में सोचने करी आज दीग. ते परमेश्वरनुं एवो प्रनाय रे जे एनुं दर्शन देख- यात्री जे फल प्राय ते मांजल. एनो नाव शुद्धतायें दर्शन श्र- तांज नीमति एका एना दर्शनमांरी तेने स्वस्वरूपनी मनने वि संगय जे ब्रांति ते न रहे तेमज ए मनुनो ने मारो स्वरूप एक माटे तेमां विरोध नयी प_ मननुं निग्दोषपाणुं श्रयी जाय मादे वेध न रहे तेनो दृष्टात कहे जे जे दिनकर के सूर्य तेना कर के किरणनो नर के ममूद ते जगतमा पसारो करता बना अंधकाग्नुं प्रतिषेध के० निषेध अयी जाय एटले सूर्योदय अंधकार जाय तमज तारो दर्शन यतांज संशय तथा वेधमात्र रदं ज नही ।। ७ ।। अमीयनरीमूरनिरचीरे ।। उपमनघटेकोय ॥ शांतसुधारसजीलतीरे ॥ निरपिततृपति न- होय ॥ वि० ।। दी०॥६॥ अत्र-परमेश्वानी मूनि रचनानी श्रधिक्यतानो वान एक मुग् बेदखो की शकुं, परंतु योटामा घाणुं कहि बनायूं. जग- दमां अमृतममान प्रमंमा करवा योग्य बीजो कोर पदार्थ नश्री (५७) तेनिः केवल अमृतथी जरीने जेम कोइ रचे तेवी ज तारी मूर्ति सहजे रचापी ए मूर्त्तिने जगतमा प्रत्यक्ष प्रमाणे एटली उपमा- ओमांथी कोश् अव्याप्ति अतिव्याप्ति दूषणसहित प्रत्यक्षप्रमाणे अथवा उपमान प्रमाणे पण को उपमार्नु संनव ज नथी यहां जे मूर्तिने श्रमीयनरी कहि तेतो वचन गोचर करवा माटे कही पण ए मूर्ति राग घेपनी परिणतिना क्यथकी सहज आत्म- स्वनावें प्रगट्यो जे शांतरूप अमृत रसतेमांज जीली रहिछे जाणियें मूर्ति उपर शांतरस वरसी रह्यं ने तेथी उपमानो असं- जव केमके अमृतकी एक बुंदसें अजर होत सव अंग तो ए मूर्ति ते संपूर्ण शांतरस स्वरूपश्री नरी जन्ममरणरहितमाटे शी उपमा संजवे ते माटे निरषी निरपीने मारी चलु तथा मारे दर्शननी श्वा तेमज मारा उदय नेत्रथी स्मरण एमांथी एकने पण तृप्ति न होय एटले अनश्क वृत्ति न थाय ॥ ६ ॥ एकअरजसेवक तणीरे॥ अवधारोजिनदेव ।। कृपाकरीमुझदीजीयेरे ॥ आनंदधनपद- सेव ॥ वि०॥ दी॥७॥ अर्थ-हवे सुमतिवंत आनंदघन विमल परमेश्वरश्री श्राधीन वृत्तिये विनति करे के के है जिनदेव, अहो सामान्य केवलीउना पूजनीक हुं लाजानंद नामा तमारो अनुचर सेवक तेनी एक अरज ते अवधारो के मानो तो मारा उपर संपूर्ण कृपा नजर करीने मुरूने देवा वांगेतो अन्य जे पांच अनुत्तरवासी प्रमुख देवताना सुखनुं हुं अनितापी नथी पण निजस्वरूपधी उपर्नु (५८) जे आनंदनो जराव ते पदनी करनारी एवी सेवा दीजीये के० श्रापो अयवा हे जिनदेव, बीजातो घणानी वीनति अवधारोगे परंतु एक नरज मारी पण अवधारो जे मारा उपर कृपा करीने आनंदघन पदनी सेवा आपो अथवा दे जिनदेव, मुज आनंद- पन पर कृपा करीने तमारा पदकमलनी सेवा आपो ॥ ७ ॥ दनि विमल जिनम्तवन संपूर्ण ॥ ॥अथ श्रीथनंत जिनस्तवन लिख्यते ॥ ॥ रागरामगिरि कदखानादेशीनी ढाल प्रसिध्द ॥ धारतरवारनीसोहेलीदोहेली ॥ चन्दमांजिनतणी- चरणसेवा ॥ धारपरनाचतादेखवाजीगरा ॥ मेवनाधारपररहेनदेवा ॥ धा० ॥ १ ॥ एमांकणी य-यानंदघन या पंचक मालामां जनदर्शनीनी जन- दानी विगत थाचराणा दग्नीने पुग्पी तेमज अनंत परमे- घर मेदिन चाग्विनी करता कुमम कालं दवीने महाकाली उनी मुमदिन क के अन्यंत तीका ये धारा जनी एवं ना- कार तनी धार नपा दगा पगें चालवू न दोहलं परंतु वि- चानी जोदांत मोहलीच पापा चन्दमा परमयानी चगा क. रित्र नेनें मंबई नाम प्रवनना ने दादली वे एटते ना. दनी धारधी एचाग्विनी धार का चकमक बाजीनो कर- वयन गवा चार दिवायें चार दरबार बांधीन न ना- धागेविचे गुवाटा माती पानी निकली आय एवा वा- (५५) जीगर घणा नाचता दीगो माटे तरवारनी धारा उपर नाचवू सुगम ने परंतु चारित्रना प्रवर्तननी जे आ सेवनारूप धारा ते नपरें तो महाशक्तिना धारक एवा देवता पण न रहि शके केमके देवताना नवमां व्रत उदयनुज असंजय ने तो चारित्र प्रवर्तन किहांथी होय तेथी तरवारनी धारा ते सुगम अने चारित्रना सेवननी धारा विषम जाणवी ॥१॥ एककसेवियें विविधकिरियाकरि ।। फलअने- कांतलोचनदेखे ॥ फलअनेकांतकिरियाकरी- वापडा ।। रडवडेचारगतिमाहेंलेखे ॥धा ॥२॥ अर्थ-एक कोश्क गण नेदी समुदायनाधारक कहे जे विविध प्रकारे तपस्यादिकनी किरिया के आचरण आचरीने परमेश्व- रना चारित्रनी सेवना करिये केमके चारित्रनुं मूल क्रिया ये जेम ढुंढकादिक करे । तेनी परे परंतु ते प्रवचन रहस्यना अजाण ठे केमके नथी जेमा एकांत फल तेने अनेकांत फल कहिये एटले अनेक क्रियानां अनेक फल वे जे जे क्रिया निन्न निन्न तेर्नु फलपण जिन्न जिन्न के उदय पण निन्न जिन्न नोगपण जिन्न जिन्न जेम शालिन सुख जोगव्या ते संगमाने नवें दानन फल ते लोचन के आंखे नथी जोता हूं तो अनेकांत फल ले जेनां एवी अनेक क्रिया करीने परमार्थे शून्य ते वापडा निर्थक नता आंधीना सेंटनी परें चारे गतिमा रडवडे के परिचमण करे ते लेखे के० न्याय रडबडे केमके अनेकांतफलें गतिनी स- मृधि श्राय अने गति समृधिपणे नव भ्रमण टले नही तेथी था-
(६०)
त्मानी शी सिद्धी थाय एवी एकांत क्रियाज करवी ते तो
श्राश्रवमां गणी ॥२॥
गवनान्नेदबहुनयणनिहालतां ॥ तत्वनीवातक-
रतांनलाजे ॥ उदरजरणादिनिजकाजकरताथ-
का ॥ मोहनमियाकलिकालराजे ॥ धा० ॥३॥
अर्य-उदां ग शब्दं समुदाय विशेष श्रश्रवा खरतर तपा-
लोकादि गयो ते गटोनी मतोना लेद ग्रहणे प्रति दनुं पण
ग्रहण यी मतमतांतरना
बहु
के० गणा लेद प्रति नेद ते न-
यणनिहालतां के तात्विक दृष्टियें शदयरूप ने विचारी जोतां
ते निर्सझा यात्मतत्वनी वातो करता उता लाजता नयी शुं के-
मके ममत्व प्यने तत्वनी वातने मांहोमांहे विसंवाद ने जेम को-
टग्मां थनी उतां वृदाने नवपालव यवानुं विसंवाद तेम ममत्वीन
म्बर प तगाणनी बात करतो देखीने तत्वज्ञानी तने निर्ला
जाए कमक गड बेदीने तो जंटली धर्म कराणी प्रमुखनु क-
रई ते पोताना पेट नरवाने यर्थ तया यादि शब्द क्रोधमान
माया लीन राग हेप कलह नन्नतादिक कागणे सर्व कार्यन
करई रे तेमां मतम्पनी लाग्यमा एक हग तेनी नानी बाकी
बीजा तो मत्र बंशना करनाग जाणवा केमके या कलिकाल जे
सुगमकान नंनुं श्रधुधगज्य
ते वीजा मंमारीनयी पाण गधा-
रिदं उप विदोषणमा प्रवृति ग्यो माटे मोहनं नव्या काया
ने- ग्वयार्थ पजे मंमारी जीयोमा मोदन कोर गले कोर
नानिय को केंट को बा प्रमुग्वे नया चे श्रनं ग नंदी तो
मुजी नटीपीच्या ॥३॥
No text on this page.
(६२) देवगुरुधर्मनीशुष्कहोकेमरहे । केमरहेशुधन- कानमाणो शुभप्रधानविणसर्व किरियाक- रि॥ वारपरलीपणोतेहजाणो ॥ धा० ॥२॥ अर्य-श्रदो जव्यो ते एकांत वादिना वचनयी शुरुष देव शुद्ध गुरु शुद्ध धर्म ए त्रणनी परीक्षा केम रहि शके अर्थात् नज रहि सके तो शुद्ध देवगुरु धर्मनो उससाणने थला साचा- देव गुरु उपर श्रखा जे प्रतित ते पण केम रहे कमके साची वस्तुनी नेलसाणविना माची प्रतित न उपजे ए रीत आणो के अय- धारण कगे अने शुद्ध प्रतितविना मर्व क्रियानुं करवू ते के जमगार के० राग्य अथवा गर ते खात्रनी पृथ्वी तेना उपर गए प्रमुगनु लीपाएं करवी तेनी पर निरर्थक जाणवू ॥ ५॥ पापनदीकोनन्सूचनापणजिशो ॥ धर्मनहीको- जगसूत्रमरियो । सूत्रअनुसारजेन्नविककिरियाक- रे ॥ तेदनोगचारित्रपरिखा ॥ धा०॥६॥ अर्थ-माटे जे निरपद वचन ते नमूत्रनापीपाणी नो ने दायी विग्छ नापण करयु ने मग्युं जगतमां बीजो कोर पार नयी. उन्मत्र नापी महापापी कयो ए पाप मर्यापर नेनन जगनमा मुत्रमा वचन होय ते प्रमाणेन नापण करते मरिया बीजो नाप मंयमादिकमां पाए धर्म को नयी माटे सूत्र अनुमार के मुत्रनी मर्यादायें जे नव्य जीव नपर्मयमादिक या कोने चारित्रियान शुरू चारित्र एटा जेबी चन्दमा सोया चारित्र मंचो तेवोन नं, पाग चाग्त्रि परिग्वी के हाकी हाता॥६॥ -- (६३) एहजपदेशनुसारसंदेपथी ॥ जेनराचितमेंनित्य- ध्यावे ॥ तेनरादीव्यबहुकालसुखअनुन्नवी ॥नि- यतआनंदधनराजपावे ॥धा ॥७॥ अर्थ-ए पूर्वोक्त उपदेशनुं सार के रहस्य जे सूत्रानुं जायी चारित्रनुं प्रवर्त्तवं ते संक्षेप थकी कह्यो तेने जे जव्य प्राणी पो- ताना चित्तमां निरंतर ध्यावे एटले आजना गछ धारिधी शुद्ध धर्मतत्व पुग्या थका हव्याहीपणुं शीखावे एवा मतवा- दीउनु उपदेश न श्रादरवू एवी वांगना धारी सूत्रानुसारें प्रवर्तक मनुष्यते दीव्य के निरुपमि अथवा देवता संबंधी अ- श्रवा दीव्य के मनोहर मनुष्य संबंधी घणा पट्योपम सागरो- पम कालसुधी सातावेदनीना विपाकोदयने अनुलवी के लो- गवीने नियत के० निश्चें संदेहरहितपणे आनंदशब्दं परमानंद ते अतिघीय थानंदनुं समूह एटले मोक्षस्थानक, राजपामे ॥७॥ इति अनंत जिनस्तवन संपूर्ण । ॥ अथ श्रीधर्म जिनस्तवन लिख्यते ॥ ।। राग गोडी सारंगरसीयानी देशीमां।। - धरमजिनेसरगाउँरंगसुं । नंगमपडसोहोमी- त॥ जिनेसर ।। बीजोमनमंदिरआणुनही । एअमकुलवटरीत ॥ जिनेसर ॥धर्म॥१॥ अर्थ-श्रानंदघन शुद्ध चेतनावंत उतो जावोहासें हर्षोत्की रंतु प्रीतनंगना नयें ससोकी को शुभम चेतनाने बतलावतो (६४) दीन वचने धर्म परमेश्वरनी स्तवना करे धर्म परमेश्वरने नि- जस्वरूप प्राप्तिरूप रंग के रागथी वचन गोचर स्तवनायें स्तवं डं पण दृष्टि रागादिकें नहीं पण हे शुद्ध चेतना धर्म परमेश्वर- नी स्तवनारूप कार्य प्रारंज्यो ते अविछिन्न धारायें पार पामजो पण कोइ विघ्न पडसोमां ए धर्मजिनेश्वर विना वीजा राग में परिणम्या देवोने मारा मनरूप मेहेलमां लावु नही अर्थात् मारा मनमां वीजा रागादि दोपे सहित देवोर्नु ध्यान करं नही एटले जे शुल आत्मित्व धर्म धर्मित जे आतमा तेवा आत्मा मात्रना कुलनी वट के० मर्यादा एज ने एज धर्म ने एज सक्षण जे वीतरागविना वीजाने न ध्यावे ॥ १ ॥ धरमधरमकरतोजगसहुफिरे ॥ धरमनजाणेहो- मर्मजि॥धरमजिनेसरचरणग्रह्यापति॥ को- श्नबांधेहोकर्म ॥ जि० ॥ धर्म ॥२॥ अर्थ-दे शुद चेतना ए श्रमानं विषाणुधर्म श्रमारं शिवधर्म श्रमा मन्याम धर्म अमारंब्रह्मचर्य धर्म अमा गृहस्थाश्रम धर्म थमा नापमधर्म कुलधर्मादि धर्म इत्यादिक धर्म धर्म करता ए जगत ममत्रना मर्व प्राणी ने निर्थक नमाण करी रद्या व परंतु ने मर्य पाली धर्म शब्दन जे मर्म के रहस्य तने जाणता नयी एटले श्रान्मन्बनायन्य धर्म जागे करी विनाव परिणनिश्री बुटवं श्रने बनाव पगिनियी पगिणमवू नय धर्मर्नु रहस्य जाण्या- विनः धर्म धर्म पंकार नंवा पाणी धर्मन सदा आगाना नयी हद चतना धन र परमंधाना चराकमहीमा धर्मर्नु (६५) मर्म समाही रघु केमके जे प्राणीय वहिरात्मापणुं मूकी अं- तर आत्मावंत पता धर्म परमेश्वरना चरणकमलमा पोताना स्व- रूप प्रवर्तियें मनने थाप्यु तो ते प्राणी आश्रय पारें कोपण नवो कर्म बंधमां न पाडे ॥ २ ॥ प्रवचनअंजनजोसदगुरुकरे ॥ देखेपरमनिधान॥ जि० ॥ दयनयणनिहालेजगघणी ॥ महिमा- मेरुसमान ॥ जि० ॥ धर्म ॥३॥ अर्थ ते धर्मनाथनुं स्वरूप शी रीतें उलखाय ते कहे ते हे सुमति शुद्ध उपदेशक गुरु जो कृपा करीने झदयरूप चढुनेविपे सिद्धांतरूप अंजन करे तो तेथी अनादिकाल मिथ्यात्वरूपी श- दयनेत्रनुं रोग दूर जाय तिवारें पोताना स्वरूपरूप निधान के धन जे अनादिनुं अजाण्यो गयो तेने प्रत्यक्ष करे पठे ते उदय रूप नेत्रं करीने त्रिजगतना स्वामिने निहाले के० देखे स्वस्व- नार्वे पोताना स्वरूपने प्रगट जाणे जे प्राणी पोताना स्वरूपने लख्यो तेज प्राणी शदय ने करी परमेश्वरनुं स्वरूप लिखी शके ते पाणीनो महिमा के प्रनुता ते मेरु समान महोटो एटले जगतमां मोटाइनी अवधि हती ते कही बतावी पण तेनुं महिमा तो निरुपम ने उपमा कोइ नश्री ॥३॥ दोडतदोडतदोडतदोडी ॥ जेतीमननीरदोड ॥ जिए ॥ प्रेमप्रतीतविचारोदूकडी ॥ गुरुगम ले- जोरेजोड | जि । धर्म ॥४॥ अर्थ-हवे शुभम चेतना आनंदघन प्रते कहे ते के प्रवचन का- (६६) रणविना परमनिधान देखवानो बीजा मत ममविनो कहेलु जे मितांत ते कारण नयी शुं तिवारें आनंदघन शुद्ध चेतनाने करने के हुँ तो निजस्वरूप सरावामाटे दोडी दोडीने थाक्यो मनमात्र देरी देरीने देण्या ते बाद्य दृष्टीय नही पण तेऊना सं- कथित वेदांतन्यायादिक सिद्धांतोमा जेटली मारा मननी दोड हनि निहांमुधी दोड्यो परंतु स्वरूप प्राप्ति न थयी माटे विचार कग्यि प्रयूंजन करिये तो प्रेमनाम स्वरूपाजिलाप तेनी प्रतित नि, ते सर्वश्री धर्म जिनेश्वरनी प्रीत ढुकडी के० अत्यंत नजीक वंगती नयी एटले यात्मामांहेज के परंतु नजीक उतां दूर केम श्रयी रही ये एटले पामिये नही तो नजीक केम जाणिय नं तो गुरुगम के गुरुये बताव्यो जे मार्ग ते जोड के मदचारी करी लेजो एटले सुत्रमर्यादाश्री गुरु जे मार्ग व- नाव ते माग तो निश्चश्री निजस्वम्पनी धर्मजिनेश्वरश्री प्रीन दुकदी ले ॥४॥ एकपपीकमप्रीतिवरेपमे ॥ नन्नयमिट्याहुएसं- धि ॥ जि ॥ ढुंरागीहुँमा फदियो । नुनि- रागीनिरबंध | जि ॥ धर्म ॥५॥ श्रर्य-ने धर्म जिनवग्नी माय एकता प्रीतनी यजिलापीने श्रने बीजो ग्रीननं यनितापी नग्री पटले हूँ तो ग्रीननु अनि- हानी , श्रने प्रदुनी प्रीतना थनिलामी नयी एतं नो प्र. अन प्रान बायज नही कदाचित एक पम्वी ग्रीन ग्रमीना बरं पटे नहीनिने नही पटले विस्त बनायें प्रीन न थाय ने ५ नो दिद नही श्री टुं बम्प रहिन थनं प्रनु स्वरूपग- १ M (६७) हित तेनी शीरीत प्रीत वने अने कदाचित बनी तोवरें किम पडे माटे उन्नय के बेहु समान धर्मे मख्यां संधि के मिलाप होय माटे हे जिनेश्वर, हुं तुफथी सिंधि मिलाप करवा वांचं, परंतु मारा मनधी मारा परिणामनो परिणमन विचारी जो तो विष अमृत जेटलो फेर वे केमके हुँ रागी तुं निरागी हुँ मोह फंदे फंदाणु के बंधार्यु लु अने तुंतो बंधन मात्ररहितमाटे तारे मारे प्रकृतियें मिलाप नही तो प्रीत केम थाय दोहा । प्रकृति मिले ते मन मिले अने मिल ते न मिलात दूध दहिं तेंजमतहे कांजी तें फट जात तेम हुँ तथा तुं सत्तायें तो एक वैये जेम कांजी तथा दही वे खटाशपणे एक परंतु दहीना खटास तथा कांजीना खटाशनी प्रकृति निन्न तेथी दहीना खटासें दूध जमें पण कां- जीना खटासें दूध फाटी जाय तेम मारी सराग प्रकृति तारी निराग प्रकृति तेथी प्रीतरूप दूध जमे नही एटले हुं तो प्रीतने जमावं पण तारो वीतरागपणाथी प्रीत फाटवार्नु धर्म तेथी एक पखी प्रीत वरें पसेज नहीं ॥ ५॥ परमनिधानप्रगटमुखआगलें ॥ जगतनलं- घीहोजाय ।। जि ॥ ज्योतिविनाजुउजगदी- २. सनी॥ अंधोअंधपुलाय॥जि ॥धर्मः॥६॥ , अर्थ-वसी हे शुद्ध चेतना, जगतनी विपरीत रीत वतावं ते तो सांजल के पूर्व नाण्यो जे महा निधान तेज परम निधान ते तो हीयामांज गड्यो पड्यो परंतु गीप्यो नयी प्रत्यक्ष मुख आग शदयकमलमांज वे पण वेगलुं नथी तोपण जगत- + (६६) रणविना परमनिधान देखवानो चीजा मत मममिनो कहलु जे मिवांत ते कारण नयी शुं तिवारें आनंदघन शुध चेतनाने करे के के हुँ तो निजस्वरूप उलखवामाटे दोडी दोडीने थाग्यो मतमात्र हेरी देरीने हेया ते बाह्य दृष्टीय नही पण तेउंना सं- काटिपत वेदांतन्यायादिक सिद्धांतोमां जेटली मारा मननी दोड दति तिहांसुधी दोडयो परंतु स्वरूप प्राप्ति न थयी माटे विचार कग्यि प्रयूंजन करिये तो प्रेमनाम स्वरूपाजिलाप तेनी प्रसित निश्चं ते मर्वश्री धर्म जिनेश्वग्नी प्रीत ढुकडी के. अत्यंत नजीक के बंगली नयी एटले श्रात्मामांदेज ने परंतु नजीक उतां दूर कम अयी रही ये एटलं पामिये नही तो नजीक केम जाणिये ने तो गुरुगम के गुरुये बताव्यो जे मार्ग ते जोड क. मदचारी की लेजो एटले सूत्रमर्यादायी गुरु ज मार्ग ब. तार ते माग तो निधेयी निजस्वम्पनी धर्मजिनेश्वरश्रीप्रीत टुकटी ने ॥ ४ ॥ एकपखीकेमप्रीतिवरपमे॥ नन्नयमिट्याहुएसं- धि ॥ जि० ॥ ढुंरागीढुंमोहफंदियो ॥ तुंनि- रागीनिरबंध ।। जि ॥ धर्म ॥ य ।। यत्र-ते धर्म जिनवानी माय एकनी प्रीननी यनितापीचे अने कीजो प्रीतर्नु अनितापी नश्री एटो , ना ग्रीनन अलि- दापी याने प्रनुनी प्रीतना थनिलानी नबीग जीन नो प्र. अनट अत्यज नदी कदाचित एक पची ग्रीन यी तो वो स्टे नहीनि नही एटो विस्त बना। ग्रीन न पाय ने य टोनिन नदी थी टुं न्याय दिन याने प्रनु स्यम्पम- (६७) हित तेनी शीरीते प्रीत बने अने कदाचित बनी तोवर किम पडे माटे उन्नय के. वेहु समान धर्मे मढ्यां संधि के मिलाप होय माटे हे जिनेश्वर, हुँ तुजश्री सिंधि मिलाप करवा वांबुवं परंतु मारा मनथी मारा परिणामनो परिणमन विचारी जो तो विप अमृत जेटलो फेर वे केमके हुं रागी निरागी हुँ मोह फंदे फंदाणु के बंधाणुं खं अने तुंतो वंधन मात्ररहितमाटे तारे मारे प्रकृतियें मिलाप नही तो प्रीत केम थाय दोहा ।। प्रकृति मिले ते मन मिले अने मिल ते न मिलात दूध दहिं तेजमतहे कांजी ते फट जात तेम हुँ तथा तुं सत्तायें तो एक वैये जेम कांजी तथा दही वे खटाशपणे एक परंतु दहीना खटास तथा कांजीना खटाशनी प्रकृति लिन्न तेथी दहीना खटासें दूध जमें पण कां- जीना खटासें दूध फाटी जाय तेम मारी सराग प्रकृति तारी निराग प्रकृति तेथी प्रीतरूप दूध जमे नही एटले हुं तो प्रीतने जमा, पण तारो वीतरागपणाश्री प्रीत फाटवार्नु धर्म तेथी एक पखी प्रीत वरे पफेज नहीं ॥ ५॥ परमनिधानप्रगटमुखागलें ॥ जगतनलं- घीहोजाय ॥ जि॥ ॥ ज्योतिविनाजुजगदी- सनी॥ अंधोअंधपुलाय॥जि ॥ धर्मः॥६॥ अर्थ-वली हे शुद्ध चेतना, जगतनी विपरीत रीत वतावं ते तो सांनल के पूर्व लाग्यो जे महा निधान तेज परम निधान ते तो हीयामांज गड्यो पड्यो रे परंतु गीप्यो नयी प्रत्यक्ष मुख आगलें शदयकमलमांज वे पण वेगलुं नथी तोपण जगत-
(६७)
ना प्राणी मात्र तेने उलंघी जाय ठे केमके जिहाथी पामिये ते
स्थानक नबीज जोता अने कप्टक्रियादिक जिहांधी न पामिय
तेनेज हेरी रक्षा के केमके जगतना स्वामीनी ज्ञान प्रकाशक
ज्योति अने ए आत्मानी स्वरूप प्राप्तिनी ज्योति ए बेने अलेद-
पाणुंचे पण जु के विना के० ते स्वरूप ज्योतिने अनावें श्रां.
धला पूरे बांधला दोड्या जाय तेम शान स्वरूप दृष्टीने फूटये
अदानतिमिरने पसरचे श्रझाने अज्ञानी ठेलाय एटले केया.
याता पण श्रांधलाने श्रोतापण श्रांधला एमज निन्ने ॥६॥
निरमलगुणमणिरोहणनूधरा ॥ मुनीजनमा-
नसहंश ॥ जि०॥धन्यतेनगरीधनवेलाघडी।
मातापिताकुलवंश ॥ जि० ॥ धर्मः ॥७॥
थार्थ-जे जगदीश्वरनी ज्योतिविना जगतमां अंधकार प्रवृत्ति
र ते जगदीश्वर कवा ये महाउज्वल धानादिक थनंत गु.
एनो धागेदए के० स्थापननो उपमान करते ते जूधरा के
पर्वतापम के बली मुनीगजोनो मानम के मन तेन विपे हम
नुष्य उज्वल लादो के अवा मुनीराजोना मनज मानमगेवर-
नविर दंम ये एटलं मुनीना मनमां बनी ग्धा एवा परमेश्वर
जे नगरीमा जन्म लीधुं ते नगरी मर्व नगरीमा उत्कृष्ट माटे
धन्य तया जे वंक्षा जे घटी तं पण धन्य चली जे मानानी कु-
श्रीनधिो जन्म अयों ने कुलीनी धारक माता ने मर्व ब्रीयोमा
धन्य नया देमज जे पीनान परमेश्वर अंबा पुत्र कवाणा ते पी-
न धन्य नया कुखमां परमेश्वर जन्मलीधुं ने कुल नया
वंद म्वन धन्य ॥४॥
(६ए)
मनमधुकरवरकरजोमीकहे ॥ पदकजनिकट-
निवास ॥ जि० ॥ धननामीआनंदधनसांन्न-
लो॥ एसेवकअरदाश ॥ जि०॥धर्म ॥७॥
अर्थ-ते माटे वर के प्रधान एवो मारो मनरूप ब्रमर ते
परमोझासवंत बतो हाथ जोडीने वीनति करे के हे प्रन्नु
मारा उपर कृपा करीने तमारां चरणकमलोमां निकट के नजी
कढुकडो वास दीजीयें अहो धननामी एटले घणां के नाम जेनां
एवा धर्म परमेश्वर हे चिदानंदना समूह पदकज निकट निवास
संबंधी सेवकनी अरदास आधीन वृत्तियें ते कृपा करीने सां-
जलो ॥ ७॥ इति श्रीधर्म जिनस्तवनं संपूर्ण ॥
॥अथ श्रीशांति जिनस्तवन प्रारंन ॥
॥ राग मटहार चतुर चोमासो पडिकमी ए देशी ॥
शांतिजिनएकमुझवीनती ॥ सुणोविन्नुवनराय-
रे॥ शांतिसरूपकेमजाणिये ।। कहोमनकिमपर-
खायरे ॥शांति॥१॥ एआंकणी ॥
अर्थ-हवे यांनंदघन शांति परमेश्वरथी शांतिस्वरूप स्वपक्ष
परपदें निचे करवा कारणे वीनतिरूप प्रश्न करे ये जे हे त्रण
नुवनना राजा, ते मारी विनती कृपा करीने सांजलो अहो
शांति परमेश्वर तुमें शांत रसे परिपूरितमाटे तमारोनाम शांति ने
परंतु ते शांतरसनुं स्वरूप यथा तथ्यपणे शी रीतें जाणि शकि-
ये तेथी कृपा करीने मुझने उपदेशो ले यकी मारा मनने शांत
रसनी परखाय के० परिक्षा थयी जाय ते रीते कहो ॥१॥
(७०) धन्यतुंआतमजेहने ॥ एहवोमन्नअवकाश- रे ॥ धीरजमनधरीसांजलो ॥ कहुंशांतिप्र- तीनासरे ॥ शांति ॥२॥ अर्य-हवे आनंदघन पोताना मनश्री हर्षवंत थको कहे जे हे मारा आत्मा तुं सर्व श्रात्मा मात्रमा उत्कृष्ट माटे तुमने धन्य वे केमके मारा श्रात्माने शांतरसना स्वरूप- प्रश्न पुग्या- नो अवकाश के. अत्रमर तेज धन्यनुं कारण एम शांति प्रजुने पुग्वायी जिम प्रनुयें पागो उत्तर दीधो ते रीते नव्यजीवोने आनंदघन करें ये के अहो नव्यो टुं शांति स्वरूप कहुं ते तमे मनमां धीरज धरी एटले एकाग्र मनने राखी सांजलो जे रीत शांति जिनेश्वरें जाप्यो तेनी प्रतिज्ञास नाम तेज रहस्यायें कई पाए स्वमत कट्पनायें कहेतो नयी ॥२॥ नावअविशुःसुविशुध्जे ॥ कह्याजिनवर- देवरे ॥ तेतेमप्रतय्यसदद्दे ॥ प्रथमएशां- तिपदसेवरे ॥ शांति ॥ ३ ॥ श्रय-पटव्यना शुखासुख नाव जे रीनं जिनवर देखें कह्या उनमा शुक्र नावने शुरूपा तया अशुदने अशुरूपाण अवि- न के निद्रांनए गए प्रयम के० पदलो शांतिरमनी पद नाम म्यानक तं यदी नव्य नुं मंत्रक० थादर एटो शुरू अजान श्राव्याविना थागत संपूर्ण शांतिपद- कयन कहां ने संद नही माटे प्रथम शुरु श्रधानम्प गांतरमनुं स्थानक त हे मा, तुं मंत्र - यादर ।। ३ ।।
आ आगमधरगुरुसमकेति ॥ किरियासंवरसार- रे॥ संमदायीअवचंकसदा ॥ सुचीअनुन्ज- वाधारे ॥ शांति ॥४॥ अर्थ-वली परमेश्वर नापीत सिद्धांतोना धारक गुरु शहां होइ कहे जे नवपूरव शुद्धी तो अजव्यपण जणे तो आगम पारी गुरुनी शी अधिक्यता तेने उत्तर जे शुद्ध देवगुरु धर्मनी तितवंत एवा समकेति गुरुथी शांत स्वरूप पामे ते गुरु केवा होय सार के प्रधान आश्रव निरोधीने संवर संबंधनी क्रिया जाधवामा प्रवर्ति रह्या जे. वली मुग्ध प्राणीउने उगवानी संप्र- दायी के परंपरा जेने नथी एटले गुरुक्रमागते जेमा अन्योने गवानो आचरण प्रवर्तन नथी माटे शुष्प संप्रदायी ने वली पुची के पवित्र आत्मस्वरूप ग्यानकारक एवो अनुभव समृ जिन्नतात्कालिक स्वरूप ज्ञानरूप अनुलवना आधार ने ए- ले जे रात्र दीवस स्वरूप चितवनमांज प्रवर्ति रहा ने तेवा गुरुविना शांति स्वरूप न पामे ॥४॥ शुधआलंबनादरे ॥ तजीअवरजंजालरे ।। तामसी- सविपरिहरी ॥ नजेसात्विकीसालरे ।। शांति॥२॥ अर्थ-वसी गुरु केहेवा ने आत्मानुजवें करी प्रगट्यो जे आ- मानुजायी शुष्प स्वरूपसंबंधी निर्मल ज्ञानथी सिधस्वरूपर्नु अवलंब के० आधार तेने श्रादरे एटखे स्वरूपमां तो सिद्धा- देकनुं ध्यान अविवंची रया रे ते अवर के वीजा जे रागादि कोधादि मोह आर्त, रोड़, इत्यादिक ध्यानसंबंधी विकारक जं.
(१२) जालोने तजी के दूर करीने स्वरूपनुं आलंबन करी रह्या छे तथा तामसी के० कोधसंबंधनी वृति आजीविका ते मकार च- कारादिक कहीने आहार प्रमुख लावद् तेने परिहयो रे श्रथ- वा क्रोध मंबंधी हतग्राहीपणे प्राणायामादिकनुं प्रवर्त्त न तजे एवी शाल के प्रधान ज्ञानादिक गुणश्री उपनी जे सात्विक वृ. ति तेथी शत्रुमित्रनी साथ समपरिणामें वत्त सर्व जीव उपर माहण बुद्धी धारे ॥ ५॥ फल विसंवादजेमांनही ॥ शब्दतेअर्थसंबंधिरे ॥ शकलन- यवादव्यापिरह्यो। तेशिवसाधनसंधिरे ॥ शांति ॥६॥ श्रयं-एवा गुरु तं नमूत्र नापि नज होय जे वचन लागे तेमा विवाद के विरुवपाणुं तो होयज नही जे वचननो फल विरुद्ध नज होय बली विमंवादफलें रहित जे वचननुं अर्थ के रदन्याय तवेज रहम्याय ते वचनमबंधित रेमिट्यो वे फरी ते वचनमा नगमादि माते नयन वाद के कयने करी ने श- ब्द श्रय व्यापी ग्यो उ अहो नव्यो एवो शांतरसे नां मजर ते भिवशाधनना देतुनी मिधि मिलापकारक ॥६॥ विधिमनिपेधकरीआतमा॥पदारयअविरोधरे। ग्रहणवि धिमहाजनपरिग्रयो। इमोआगमवाधरे। शांति॥7॥ श्रय-एवा गुम्नं मिलायें म्बम्पानिज्ञापी प्राणी स्व कार्य मात्र ने विधि यई जे यकी श्रामबम्पनुं ग्रहाण मुखे पाय वो विधिक श्राचावा योग्य याचगा तेमन यात्मव्य- नमा प्रहरी करवाने श्रविधि के० विस्थन कर एयो पनि- ते (७३) पेध विधि के० परजडादि स्वरूपर्नु निषेध विधि एटले अनाच- रणीय विधि ते विधिने प्रति खे| करी आत्मामुक्तिपदना अर्थ कार्यनो कारक थाय ते माटे ग्रहण करवा योग्य विधि कर्तव्य कह्यो ते ग्रहण करवा योग्य कार्य तो महाजन शब्दे महामुनी राजें समस्तपणे ग्रहण कस्यो एवो परमेश्वरजापित सिद्धांतनेविपे बोध केप जाणपणो वे अथवा आगमें के सिद्धांतोथी बोध जाणजो एटले पूर्वोक्त गुरुनी संगते स्वरूप प्राप्तिरूप फल श्राय ॥ उष्टजनसंगतिपरिहरी ॥ नजेसुगुरुसंतानरे ॥ जोगसा- मर्थ्यचितनावजे ॥ धरेमुगतिनिदानरे ॥ शांतिण॥ ७॥ अर्थ-बली शांतरसालिलापी पुरुप उष्ट के० कुजपुरुष जे मतममत्वना ग्राहक हवनाहि तेना केवाथी नष्ट श्रघावान थाय माटे तेनी संगत न करे अने रुडागुणना धारक जे गुरु तेना सं- तानीआ एटले परंपरागते शिप्य शिष्यादिकोने जजे के० सेवे पने जोग सामर्थ्य जे मनादिक त्रणयोग्य ते स्ववसीलूत उते चिलनेविपे जाव के० आत्मस्वजाव अवेद अनेदादिकने जे प्राणी धरे के धारी राखे ते प्राणी मुक्ति ते कर्म मुकी जवानुं निदान के मूल कारण वे केमके चित्तवृत्तिनुं रोधन तेज कर्म मोदनुं मूल कारण वे ॥७॥ मानअपमानचितसमगणे । समगणेकनकपाखाणरे ॥ वंदकनिंदकसमगेण ॥ शोहोयतुंजाणरे॥ शांति॥ए॥ अर्थ-एवा निजात्मस्वनावमा प्रवृा ते पुरुषोनां चित्त केवां होय तेने कोइ सत्कारशन्मानादिक करे तेमां हर्ष उन्नाह (७४) नधरे कोइअनादरें अस्तकार करे असन्मानादिके अपमान को तोपण मनमां विपवाद न धारे ए रीते चित्तनी समवृत्ति होवार्थ लोलदशा मंद पडि गयी तेथी तेना मुख पागल कोश् सुवर्ण मूवे तेमज कोऽ पचरनी लोढी आगल आवी मूके तोपण ते वेने तुदर सरिखा माने पण सुवर्णने अधिक न माने यने लोढाने दिन: माने बली कोऽके प्रप्तंसा करी चंदना करी तेथी मनमा प्रश्न श्राय तमज कोऽके निदा यता उता अवगुण कह्या तो तेन उपर रोम आणे नही मनमा उत्सुक अनुत्सुक स्वलाव न होट दे नव्य, एवो जाण के० प्रवीण तुं होय ॥ ए॥ सर्वजगजंतुनेसमगणे॥गणेतृणमणिन्नावरे॥मुक्तिसंसा रवेदुसगमणे॥मुणेनवजलनिधिनावरे॥शांतिः ॥१०॥ श्रय-वली त्रम यावर मात्र ममस्त जगतना जंतु के० जी यांने एक राजा एकरांक एक गत्रु एक मित्र एक स्वजन एक परजन इत्यादिकने ममतुट्य मान तेमज तृण तथा मणी शब्ने मृयकांनि चंद्रकांत्यादिकमाणीने नाव के० ममजावें गणें पा दिनाधिकपा न गाणं यती मुन्नि तथा घार गतिम्प मंमार ए बडनं ममतुष्ट्यमानं एटावं अप्रमादि शानमां गुणगणे प्रवर्तन एकायन चे नेत्री निहां मन म्यस्थित वृनिये में दिनाधिक मन दी गयुं माटे मंमाग्दी उदासीन वृति जानि रची श्रने गेट पामवानी हपनि नेपा जाति रदी यां मारा पदन । मुं तनी मोहर ने नव्य नब के मंमाररूप ममुत्रमा शांत रमने नाव ममान मुक जाण यनवा नवजव निधिनीमा
(७५)
तरसरूप नावायें करी मुणे के पारपामे एवो तुं जाण थाय.
आगली तथा था गाथा वेहन अर्थ संबंधीत ने ॥१०॥
आपणोआतमन्नावजे॥एकचेतनाधाररे ॥ अवरसवि-
साथसंयोगथी। एहनिजपरिकरसाररे। शांति ॥११॥
अर्थ-हे नव्य वली एवो जाण जे मारो आत्मा ज्ञान दर्शन
स्वनाववंत ते ते एक अक्षितीय स्वरूपमयी चेतनाने आधारें
आश्रय करी आत्मा रह्यो ने एटले चेतनाने आधारें आत्मा
आधेय ने अने ए चेतनाविना अवर के बीजो सर्व साथ जे
पुजलसंबंधी शरीर पुण्य पाप सुखःखादि ते संयोगजन्य ने
अने ज्ञानादिकगुण समवाय संबंधे के भने रागषेश क्रोधादिक
वुद्धी श्छादिक सर्व श्रारोपित धर्म ते पण ते आत्मस्वनावनथी
ए रीतें पूर्वोक्त तथा पुनःखंत्यादि शांतदात्यादि समित्यादि ते
पोतानुं सार के प्रधान परिवार जाण ॥ ११ ॥
प्रन्नुमुखथीएमसनिली॥ कहेआतमरामरे। ताहरेदरि-
शणेनिस्तरयो। मुफसिधासवीकामरे॥शांति ॥ १२ ॥
अर्थ-अहो नव्यो ए पूर्व कर्पु ते जे रीतें परमेश्वर पोताना
मुखधी कयुं तेज रीतें में सिद्धांतोक्तिथी सांजली ते एवी वाणी
सांजलतांज मारो आत्मारांम अत्यंत उमास पाम्यो को कई
वे के अहो परमेश्वर तमारा दर्शनथी एटले तमारा जैनदर्शनथी
निस्तार पाम्यो एटले शांतरसना स्वरूपy पार पाम्यो माटे कारणे
कार्योपचारात् तेथी शांत रसनुं स्वरूप जाणवारूप कारणधी
मारा स्वस्वरूपादिक सर्व कार्यनी सिता थयी ॥ १५ ॥
(७६) अहोअहोहुंमुझनेकहुं॥ नमोमुझनमोमुमरे॥अमितफ- लदानदातारनी॥जेहनीनेटथयीनुकरे॥शांति ॥१३॥ अर्थ-यानंदघन कदे रे के अहो जन्यो में परमेश्वरथी गांतरमनो प्रश्न पुग्यं अने परमेश्वरें मुझने उत्तर आप्या तेथी हुँ उत्कृर्ष दपवंत अयो श्रको मारा आत्माने कहुँ उपदेशं तुं जयदी ति आश्चर्य एम श्राश्चर्यवंतो श्रयो को कहूँ तुं जे मुम्ने नमम्कार करो नमस्कार होजो मारा आत्माने दुं मारा श्रात्मानं नमस्का कर उहां कोऽ पुरशे जे पोतानी आत्माने- ज पोते नमस्कार मा वाम्ते कम्युं तेने उत्तर जे मारा थात्माने यमित के प्रमाणरदिन दान देवू एटलं जे दाननो पार न पा. मियं एवा दाननी दातार जे दवायालो एवो श्रीशांति परम- परनी मुगन नंट के० प्राप्ति यी तंगी अहो अहो नमो नमो मुकने एम का परंतु ए गायानुं रहम्याग्रतो आनंदघने श्रीशां- निपग्मंथाने शांतग्मन प्रश्न कर्यु तना दर्पग्री ए वचन ॥१३॥ शांतिमम्पमंक्षेपयी। कद्यानिजपरम्परे ॥मागममांद- विनरधागो ॥ कयोगांतिजिन नुपरे ॥ शांतिः ॥ १४ ॥ श्रा- यानंदघन कई अदा नव्या र स्नवनमां शार. मन म्बन्प ने निजम्प एटलं पीनानो बम्प नया पाजव्य जीवोनी बार प्रालि कागणे ययानथ्य कयन मंझपनी मंत्र की कमी प यही नव्या जो तमे विम्मार मचीवानी न जिनगर्ने मानग्मनें बम्प बनापिन मितान विष ल्यन बिन्ती नायीनिहांयी अवधारण करजी ||१८|| ॥ gather
(७७)
शांतिसरूपएमन्नावसे ॥ धरीशुभमणिधानरे ॥ आनंद-
घनपदपामसे ॥ तेलेहेसेबहुमानरे ॥ शांति ॥ १५॥
अर्थ-माटे अहो नव्यो एम पूर्वोक्त रीते रागषेप विषय क-
पायादिकें रहित ते शुध निर्मल अने प्रणिधान ते मननी नि-
श्चलतावृति एकाग्रता धारीने जे प्राणी शांतरसनुं स्वरूप जावसे
विचारसे ते प्राणी आनंदशन्दें परमानंदनो समूह ते संबंधी नि-
वाण पद पामसे त्रण जगत् पूज्यपणानो वहुमान पामसे ॥१५॥
इति श्री शांति जिनस्तवन समाप्तः ॥
॥अथ श्रीकुंथु जिनस्तवन प्रारंजः ॥
। राग गुर्जरी तथा रामकली अंबर देहो मुरारी हमारो ए देशी।
कुंथुजिनमनथुकिमहीनवाजेहो ॥ कुं०॥ जिमजिमजत-
नकरी नेराखू ॥ तिमतिमअलगुंजाजेहो ॥ कुं॥१॥
अर्थ-हे कुंथु परमेश्वर मारुं मन महोटे कप्टं करी तुकथी
बजाववा वांबु जोडवा चाहुं तोपण नावस्तवसंबंधी ध्यानादि-
कमां कोई प्रकारे न वाजे न मिले एटले अन्यस्थानकें मलि
रघु ते पण तुफथी वाजतुं नथी हे परमेश्वर जेम जेम हुँ मारा
मनने प्रयल करी घणो जाबतो करी राखवा वावं एटले प्राणा-
यामादिकें रेचक पूरक कुंन इत्यादिक उद्यमें करी राखू ए-
टले दुं तो एम जाणुं जे एने एकाग्र राखवार्नु उपाय जे ध्यान
हतो तेज में कखो माटे एका रेसे परंतु ए मन तेम तेम तु.
ऊथी वेगलुं नासीजाय पण ताराथी वाजे नदी ॥१॥
चर प्राप एतो जेम (30) रजनीवासरवसतीनजम ॥ गयणपायालेंजाय ॥ साप- खाएनेमुखडुंथोत्र ॥ एहओखाणोन्यायहो ॥ कुं ॥२॥ अर्य-उहा कोड एम कहेसे जे मननो एवो स्वनावज हसे जे को स्थान न जाय माटे परमेश्वरकने पण नथी जातो ए- से एनो फिरवानो स्वन्नाव नत्री एवं बोलनारने यानंदघन उ. के के नाऽ ते तो मारो जीव जाणे गतम दिवमें जम बस्तीमां तेम उजाडमां जेम श्राकाशमां तंम पानावमा जाय एरीने मन फरी रह्यो चे पण एनी गति कोइम्यानक रोक तं रोकाति नयी तेयी एमननी अप्रतिहत गति के फरी नमागीली एनी चंचलतानी उपमा न करिय तंगो कोर जगतमां चंचल पदार्थ नयी ऽहां कोड को केजे फिरत वो ग्यगे माटे डाब्द रूप रग गंध स्पर्श एग्नो स्वाद मनमा मिलनुं दमे तनी दृष्टांत जम कोड पुरपन गप ग्वाधो एवं को- न्य का तने कोयं पुझां जे मापना मुखमां कांऽ ग्राम थाव्यु निवार नागे का मापना मुखमा झुं यावं मापन मुवती श्रीयु के.- वानीज मात्र मा माघी ए नाम युं पण मापना मुम्बमां मामती एक. कवलमात्र नयी याव्यु ए नागो न्याय ॐ माचुं च नमन दादम्पादिक म्याद मात्रतो पांचंडी सा गया याने मनना मुग्नमां ना कांड पडं नही तंग्री प्राथु के. मा नई ॥२॥ मुगनियमिक्षापीनपीया । डाननध्यानयभ्यामें ॥ दयनीटुंडाइचिने । नाग्यालयेषामंदी कुं ॥३॥ EPALI (ए) अर्थ-माटे ए मन ते महामुष्ट निर्दयी ठे केसके जे एक मो- क्षनाज अजितापी तपस्याना करनार ते मनने साधवा माटे ग्यान ध्यानने अन्यासें एटले आत्मस्वरूप जाणवा माटे ग्यान- नोअल्यास करि रह्याने तथा पोतानुं स्वरूप प्रगट करवा माटे ध्यान ते तदाकार वृतियें स्वरूप चिंतवनानुं अभ्यास करी रह्या वे एवा महामुनीजने पण ए मनरूप महाअष्ट शत्रु ते कोई एवी रीतनुं चिंतें एटले एवो कोइघाटन विचार विचारे जे अ- लवे के सहजे निप्रयासें एटले कोइ विशेष विचारणारूप उ- धम कस्याविनाज कर्मरूप पास के जालमा नाखी थापे जेम प्रश्न चंदराज कपीने सातमी नरकना दलियां बंधावी दीधा ते- मज एक आंखना जलालामां केवल ज्ञानपण उपजावी दीर्छ । माटे जिहांसुधी मन गम न आवे तिहां सुधी कष्ट क्रिया सर्व निःफल जाणवी ॥३॥ आगमआगमधरनेहाथें।नावेकिणविधिआकुं॥किहांक जोहवकरीहटकुं॥तोव्यालतणीपरेवांकुंहो ॥कुं॥४॥ अर्थ-शहां कोऽकहेसेजे जिहांसुधी आगमनी प्रवृति जाणी न होय तिहांसुधी मन मुसाध्य रे तेनुं उत्तर जो मननी स्थिरतानुं कारण होय तो आगमना धरनार आगम हा- थमांज वली तेमां मन दमन करवू तेनुंज अधिकार यांची रह्याने ते टाणेपण स्थिरताथी हे प्रत्नु तारा चरणकमलोमां कि- एणविधि के० कोई रीतें नावे एटले तमारा चरणकमलमा ला- ववाना जेटला यल करं तेटला सर्व प्रयास निःफल करी आपे केमके ए श्रांकु के वांकुरे शरल नथी वक वे विना रोक्यो आगम (60) तो कदाचरहि पण जाय परंतु रोक्यो तो रहेज नही एम कोड प्रकारे तमारा चरणोधी न वाजे एवं जोयीने हुँ किहां कणे के० कोश् स्थानक ए मनने हा करीने जो हटकुं के हट कहूं तो जेम मर्पनुं गमन ते रेड कीधा विनाज वक्र चे तो गेड कस्या पवि वक्रतायीन शें केवु तेम ए मनने पण हटक्युं नही तिहां मुधी तो नटुं अने जो हटक्यो खीजव्यो तो तेवारे सर्पनी व- कतानी परें वाकुं श्रयीने दे कुंथु परमेश्वर मारु मन तुमयी बा- जतुं नयी एटले मारा मननी प्रकृति तुकधी मलति नथी॥ ५ ॥ जोगकहुंतोउगतोनदेखु । साहुकारपणना- ही ॥ सर्व माहेनेसहुथीअलगुं॥ एअचरिज- मनमांहीहो ॥ कुं० ॥ ५ ॥ अयं श्रही परमेश्वर जो ए मनने उगाऽ करतो देखुंती उग कई पाए तो पात्रीने प्रेरक वे माटे उगाऽना कारक तो इंत्री पाश एन उगा करतां दंख्याविना उग कम कई तमज एनी प्राक दाक्तिने अनाव उंची उगी शता नयी पांचंडीपना प्रत्- नाच्याश्निा प्रवत्तन करी शक्ता नश्री पटल इंडीयोने शब्द- पादिकमा प्रवत्तीयवान मुल कागण मन ये माटं माद्कारपण नयी नयी ए मन ने नारद जंबुं महाग जाणायकमक पत्र पाई पांचंत्रीयोमा एनी ही मति रह्यो । एकी नृत श्रयी ग्गी ना मिलापविना पाचंडीनयी गार पायज नही वीडियो शब्दम्यग्मादि पातपाताना विषय ग्रहण करने बन्ने एपीनानी पानी बेची खंती नयी माट मदुयी बंगातुं पाण ग - (१) में तेथी हे परमेश्वर ए मारा मनमा महोटुं आश्चर्य लागे ने के मके जे सर्वथी लेलु ते वेगलू केम केवाय अने जे सर्वथी वेगलु ते लेखें केम केवाय एम अन्योन्य विरोधि ठे परंतु एने विषे बेडु विरोध ते अविरोधपणे नेला रह्या ने ए श्राश्चर्य ने ॥ ५॥ जेजेकहुँतेकाननधारे ॥ आपमतेरहेकालो। सुरनरपंमितजनसमजावे ॥ समजेनमाह- रोसालोहो ॥ कुं० ॥६॥ अर्थ-वती माहारा मनने जेजे हुं हीत शीक्षार्नु उपदेश करूं ते मारो वचन मात्र काने ज नधारे एटले पोतानी बायें जे जे शुनाशुन तरंग उपजे ते प्रमाणे रहे तेथी ए मारो मन ते कालो के महामेलो ने आर्त्तरौचिंतवनायें उपगत माटे स्याम ने तो हुँ शुं समजावी शकुं पण सुर के देवता महाशक्तिवंत ते पण मनने समजावे तेमज प्रवल मनुष्य जेथकी सिंह अष्ठा- पद पक्षी जेवा पण जय पामे एवा पुरुषोमां पण वली पंडित के महाकोविद ते शास्त्र वादें समजावे तो पण समजे नही तो ए मारी कुमति स्त्रीनो नाता माटे सालो ने अने आत्मा शुशो- पयोगें प्रवृत्ते तेवार सुमति स्त्रीनें नाता पण एहिज बे ॥६॥ मेंजाएयुएलिंगनपुंसक ॥ सकलमरदनेवेले ॥ बीजीवाते समरथवेनर ॥ एहनेकोश्नजेलेहो ॥ कुंण्॥ ७॥ अर्थ-वली. अहो स्वामि, में शास्त्र धारायें ए मनने नपुंसक- सिंगी एम निश्चें कहुं परंतु प्रत्यक्ष प्रमाणे विचारी जोयुं तो ए मन समस्त भरदोने ठेले हटावीनाखे एटले जो पुरुषत्व धर्से (८०) तो कदाचरहि पण जाय परंतु रोक्यो तो रहेज नही एम को प्रकारे तमारा चरणोथी न वाजे ए, जोयीने हुँ किहां कणे के कोइ स्थानके ए मनने हट करीने जो हटकुं के हट कहूँ तो जम सर्पनुं गमन ते वेड कीधा विनाज वक्र गे तो रेड कस्या पनि वक्रतायीनु शु केवु तेम ए मनने पण हटक्युं नही तिहां सुधी तो नहुँ अने जो हटक्यो खीजव्यो तो तेवारे सर्पनी व- तानी परें वाकुं श्रयीने हे कुंथु परमेश्वर माझं मन तुझयी वा- जतुं नयी एटले मारा मननी प्रकृति तुफथी मलति नथी॥ ४ ॥ जोगकडंतोगतोनदेखें ॥ साहुकारपणना- ही ॥ सर्व मांडेनेसहुश्रीअलगं ॥ एअचरिज- मनमांहीहो । कुं० ॥ ५ ॥ श्रयं श्रही परमेश्वर जो ए मनने उगा करतो देखंतो उग कई पाण ए नो पाडीने प्रेरक माटे गाउना कारक तो इंद्रीय पग एन उगा5 करतां देख्याविना उग कम कई तमज एनी प्रेरक शक्तिन अनाव उंडी उगी शक्ता नयी पांचंत्रीपना प्रत्- चाव्यापिना प्रवर्तन करी शक्ता नश्री पटले इंत्रीयोन शब्द- पादिकमां प्रवत्तावधान मूल कागा मन के माटे माहकारपा नयी नयी ए. मन ते नारद जई महाग जाणाय व कमक गर्व पा पांचंत्रीयांमां एनी इंडी मलि ग्यो एकी नन अयी गयो एना मिलापविना पाचेंजीनयी उगाठ बायज नही बड़ी इंड़ियो मन्दम्परमादि पातपाताना विषय ग्रदाण करने या प. पोतानी पानी बेची वंती नयी माटे मश्री बंगलु पाण T (७१) ने तेथी हे परमेश्वर ए मारा मनमा महोटुं आश्चर्य लागे ने के- मके जे सर्वथी नेतुं ते वेगलु केम केवाय अने जे सर्वथी वेगलु ते नेटु केम केवाय एम अन्योन्य विरोधि ले परंतु एने विपे बेहु विरोध ते अविरोधपणे भेला रह्या ए श्राश्चर्य ॥५॥ जेजेकहुँतेकाननधारे ॥ आपमतेरहेकालो ॥ सुरनरपंमितजनसमजावे ॥ समजेनमाह- रोसालोहो ॥ कुं० ॥ ६॥ अर्थ-वली माहारा मनने जेजे हुँ हीत शीक्षानुं उपदेश करं ते मारो वचन मात्र काने ज नधार एटले पोतानी श्छायें जे जे शुनाशुल तरंग उपजे ते प्रमाणे रहे तेथी ए मारो मन ते कालो के महामेलो ने श्रातरौचिंतवनायें उपगत माटे स्याम ठे तो हुँ शुं समजावी शकुं पण सुर के देवता महाशक्तिवंत ते पण मनने समजावे के तेमज प्रवल मनुप्य जेथकी सिंह अष्ठा- पद पक्षी जेवा पण जय पामे एवा पुरुपोमां पण वसी पंडित के महाकोविद ते शास्त्र वादें समजावे तो पण समजे नही तो ए मारी कुमति स्त्रीनो नाता माटे सालो अने आत्मा शुप्पो- पयोगें प्रवृत्ते तेवार सुमति स्त्रीन ज्ञाता पण एहिज ॥६॥ मेंजाएयुएलिंगनपुंसक ॥ सकलमरदनेले॥ वीजीवाते समरपठेनर ॥ एहनेकोश्नजेलेहो ॥ कुंण्॥ ॥ अर्थ-चली अहो स्वामि, में शास्त्र धारायें ए मनने नपुंसक- लिंगी रे एम निश्चें कहुं परंतु प्रत्यक्ष प्रमाणे विचारी जोयुं तो ए मन समस्त मरदोने ठेले हटावीनाखे एटले जो पुरुपत्य धर्म (60) तो कदाचरहि पण जाय परंतु रोक्यो तो रहेज नही एम को प्रकारे तमारा चरणोथी न बाजे एवं जोयीने हूं किहां कणे के कोइ स्थानकं ए मनने ह्य करीने जो हटकुं के० हट कहूं तो जेम सर्पन गमन ते रेड कीधा विनाज वक्र ने तो रेड कस्या पछि वक्रतायीनुं शं केवु तेम ए मनने पण हटक्युं नही तिहां सुधी तो नटुं अने जो हटक्यो खीजव्यो तो तेवारे सर्पनी व- ऋतानी पर वाकुं थयीने दे कुंथु परमेश्वर माझं मन तुझयी वा- जतुं नयी एटले मारा मननी प्रकृति तुझश्री मलति नयी ॥ ४ ॥ जोगकडंतोठगतोनदेखें ॥ साहुकारपणना- ही ॥ सर्व माहेनेसहुथीअलगुं॥ एअचरिज- मनमांहीहो । कुं० ॥ ५॥ अर्य अहो परमेश्वर जो ए मनने उगा करतो देखंतोग की पाए तो पाचंडीने प्रेरक माटे उगाना कारक तो इंत्री पाण ने उगाळ करतां देख्याविना उग कम कई तेमज एनी प्रेरक शकिने अनाव उंची उगी शक्ता नयी पांचंडीपना प्रवृ. जांच्याविना प्रवर्तन करी शक्ता नयी एटले इत्रीयोन शब्द- म्यादिकमा प्रवत्ताववान मूल कागण मन रे माट माटुकारपण नश्री नयी ए मन ते नारद जंबु महाग जाणाय ने कम सी बाद पत्रीयोमा पनी उंडी मति रह्यो । एकी नृत श्रयी गयो । एना मिलापविना पांचंधी नयी उगाठ श्रायज नदी बसीच्या वादपग्मादि पानपोताना विषय ग्रहण करने सपने ए पानानी पानी बंची दंता नयी माट मयी बंगलं पाग (७१) बे तेथी हे परमेश्वर ए मारा मनमा महोटुं आश्चर्य लागे ने के मके जे सर्वथी नेढुं ते वेगलू केम केवाय अने जे सर्वथी वेगलु ते नेलु केम केवाय एम अन्योन्य विरोधि ठे परंतु एने विषे बेहु विरोध ते अविरोधपणे नेला रह्या ए आश्चर्य ॥५॥ जेजेकहुँतेकाननधारे ॥ आपमतेरहेकालो। सुरनरपंमितजनसमजावे ॥ समजेनमाह- रोसालोहो ॥ कुं॥६॥ अर्थ-वली माहारा मनने जेजे हुं हीत शीक्षार्नु उपदेश करूं ते मारो वचन मात्र काने ज नधारे एटले पोतानी श्चायें जे जे शुजाशुल तरंग उपजे ते प्रमाणे रहे तेथी ए मारो मन ते कालो के महामेलो वे आर्तरौचिंतवनायें उपगत माटे स्याम ठे तो ढुं शुं समजावी शकुं पण सुर के० देवता महाशक्तिवंत ते पण मनने समजावे रे तेमज प्रवल मनुष्य जेथकी सिंह श्रष्ठा- पद पक्षी जेवा पण जय पामे एवा पुरुपोमां पण वली पंडित के महाकोविद ते शास्त्र वादें समजावे तो पण समजे नही तो ए मारी कुमति स्त्रीनो नाता माटे सातो वे अने श्रात्मा शुप्पो- पयोगें प्रवृत्ते तेवार सुमति स्त्रीन नाता पण एहिज वे ॥६॥ मेंजाएयुएलिंगनपुंसक ।। सकलमरदनेवेले ॥ बीजीवाते समरथनर ॥ एहनेकोश्नजेलेहो ॥ कुं॥ ७॥ अर्थ-वली अहो स्वामि, में शास्त्र धारायें ए मनने नपुंसक- लिंगी एम निश्चे कहुं परंतु प्रत्यक्ष प्रमाणे विचारी जोयुं तो ए मन समस्त मरदोने वेले हटावीनाखे एटले जो पुरुषत्व धर्म ६ (२) नहीत होय पण जो तेनो मन अन्य ठेकाणे प्रवृत्ति रह्यं होय तो उतो पुरुष स्त्रीने संयोगें नपुंसक समान अयी जाय केमके ए महामरदरूप मन जो पुरुपने सहायी नेट्यो न नट्यो तो तो मरद ते नपुंमक प्रायें श्रयी जाय तो ए मन सर्व मरदोमां अय- गामी चे माटे तप करवामां कप्रक्रिया साधवामां सिंहनागादि- कने दमन करवामां समुशादिक जल तरण क्रियामां शाकादा गमनमा जुन पीशाचादिक वसीकरण क्रियामां मनुष्य समर्थ के परंतु हे मुयु परमेश्वर ए मनने एक नवपरिणति परिपाकी मुनि- राजविना बीजो कोई पण जेले के जीली शके नदी एटस एनी गनिनगेसी शक नही एकाग्रतायें रासी शकें नही माटे मा मन कोऽ रीने तमारी मायें तदाकार यातुं नयी ॥ ४ ॥ मनसाध्युंतेणेंसघलुंसाध्यु ॥ एहयातनहीखोटी ॥ एमक- हेसाध्युतेनवीमागें । एकहीवातमोटीहो ॥ कुंण् ॥ ७॥ अर्थ-माट दे मनु, चंचलता मिटावीने एकाग्रताय जं पुका मधून माध्यु के वसी जुन कयुं ते पुरुषे सर्व तप मंयमादि साध्या एटले एक माधे मर्व माध्यु कमके माधननु धेन मननुं मधके नेयी जे प्राणीय मन बम कमु तणे श्रान्मकु. गन्न मुख तिमिझ क ए बात के० ए कहाणी खोटी नत्री निर्म देर मात्र सपा को मारा जेयो महामूर्ख मायावी उनी पंना मी एम कद के में माझं मन माध्यु नंना म्या बन्ना ने मान न नाही प्रमाण न कर कम में मनवा करो" पटक दांची पए नोटीनयी ।। ७॥
है (३) मनदुराराध्यतेंवसआएयु॥ तेआगमथीम- तिआएं॥आनंदघनप्रन्नुमाहरुयाणोतो- साचुंकरीजाणुंहो ॥ कुं० ॥ ए॥ अर्थ-माटे हे प्रन्नु मुराराध्य जे पुःखे करी साधवामा ! वु मन ते तुमे वश कयुं ते मन वश करवानी वात आगम के सिद्धांतोथी मारी बुद्धीने विपे आणुं एटले तमे जेम मन वश कां ते वुद्धी मारे सिद्धांतोथी वे पण प्रत्यक्ष नथी तो है परमानंदना समूह एवा प्रनु के सामर्थ्यवान कुंथु परमेश्वर मारो मन तुमथी बाजतुं नथी तेने एक तमारे विषे थिरतायें एकाग्रतायें प्रवृत्ता विद्योतो साचो के प्रत्यक्ष प्रमाणे करी जाणु प्रमाण करूं एटले शब्द प्रमाणे तो ए वात प्रमाज परंतु परमेश्वरें मन वस आएयु ते प्रत्यक्ष प्रमाणे प्रमाण करुं ॥ ए॥ इति कुंथु जिनस्तवन संपूर्ण ॥ ॥अथ श्री अरजिन स्तवन लिख्यते ॥ ॥राग परज तथा मारू | पननो वंसरयणायरू ए देशी॥ धरमपरमअरनाथनो ॥ किमजाणुनगवंत- रे॥ खपरसमयसमजावियें ॥ महिमावंतम- हंतरे। ध०॥१॥ए आंकणी अर्थ-ए गाथार्नु अर्थ अन्वय करी लखिये चैयें अहो महंत के महोटा' महिमावंत एटले चोसन इंश असंख्याता देवता : चक्रवर्ति वासुदेव राजा शेव सेनापति तथा अन्य पुरुपोनी कोडी (४) तेणे कयुं जय जय शब्द तेना उच्चारपूर्वक समवसरणनी म- होटी महिमा तत् एवा अरनाथ परमेश्वर तमारो केवल ज्ञान- संबंधी जे परमोत्कृष्ट धर्म ते केम जाणुं शीरीतें उलझुं हे जग- वंत, स्वसमय ते स्वरूपप्राप्ति समय एटले जे सिद्धांत प्रमाणे प्रवर्ततां स्वरूप पामिये ते समजावियें के० मुरूने समजावो तेम एग्री अन्य जे समय प्रमाणे प्रवृततां स्वरूप सिद्धि न पामियें ते पर समय कहिये ते पण मुझने समजावो ॥१॥ गुबातमअनुन्नवसदा ॥ स्वसमयएहविलासरे॥परवडी. गहडीजेहपडे ॥ तेपरसमयनिवासरे ॥ध ॥२॥ अर्थ-दवे परमेश्वर उत्तर कई दे यानंदघन, शुद्ध निर्मस स्वम्पवंत निम्पाधिक एवा श्रात्मतत्वनुं सदा के निरंतर स्वरू- पनावंत म्बम्पनु प्रत्यक करवू ते अनुभव कहिये एटले जेयकी अमात्मनु तातकालिक झान थाय ते म्बममय के० मारो म्या- हादमिळाननी विलाम के० विलमन ते लग्वाण जाणवी अने ए गुलाम थनुनवश्री निन्न यावत् मात्र कयन तं मागे ममय नही नेज कंज पर के० जे कयनमां शुम्हात्म अनुनवीपण नयी एवं ने बटे के० वट एटलं नेत्रा कयन- जेटलं विस्तार में श्रया कयनमां कात्म अनुनय जंटली विग्नारमा कायन नयी पार वादटी जंद पटे पटलं जे कयनमां जाम अनुनवयी विकार अनी चाया पर्ट एटलं कोडक जनमतनुज कायन कदिनमः गया नो पर ममय नयी पाण गया मात्र ग स्ट को कर शाम अनुनयी पर कयन नो कवाया.
(५) नंदघननां श्रासय प्रमाणे तो तिहां पण परमेश्वरें पर समय का पण निज समय नयी कह्यं रहस्यायें ते विरुध समय के सि- शांतनो निवास के स्थानक के एटले शुधात्मना अनुलवथी कोरखांडी तेज पर समय जाणवू. ॥ २ ॥ तारानदत्रग्रहचंदनी ॥ ज्योतिदिनेसमझाररे। दर्शनशा- नचरणथकी ॥ शकतिनिजातमधाररे ॥ध ॥ ३॥ अर्थ-फरि आनंदघन कहे वे अहो स्वामि शुखात्मानुनवमां अने ज्ञानदर्शन चारित्रमा नेद वे किंवा अनेद वे हवे परमे- श्वर दृष्टांत सहित उत्तर कहे के जेम तारा नक्षत्र ग्रह चंघमांनी ज्योति ते दिनेस के सूर्यने विषे अंतर्भूत ठे ते मज दर्शन शन्दें केवल दर्शननी ज्योति तथा केवल ज्ञाननी ज्योति अने हायक चारित्रनी ज्योति ए नणे ज्योति ते सर्व पोताना आत्मानी अनं- तवीर्यरूप जे शक्ति सामर्थ्यता तेथकी धार के० अवधार एटले श्रात्मशक्तिनी ज्योतिमा ज्ञान दर्शन चारित्रनी ज्योति अंतर्भूत वे ॥३॥ नारीपीलोचीकरणो ॥ कनकअनेकतरंगरे ॥ पर्यायह- ष्टीनदीजीयें ॥ एकजकनकअनंगरे ॥ ध० ॥४॥ थर्थ-फरी एज कथन उपर दृष्टांत कहे वे सूवर्ण धातुने कोइ अजाणथको पूरे जे सात धातुथी एक सूवर्ण धातुने भिन्न लक्षणे शीरीते चलखाय ते वारें कोक बोल्यो जे पारादिक सर्व धातुथी वजनमा जारी होय ते सूवर्ण धातु कहिये कोई घोड्यो सर्व धातुमां पीलासें उत्कृष्ट को योड्यो सर्व धातुमा () तेणे कयुं जय जय शब्द तेना उच्चारपूर्वक समवसरणनी म- होटी महिमा तपत् एवा अरनाथ परमेश्वर तमारो केवल ज्ञान- संबंधी जे परमोत्कृष्ट धर्म ते दुं केम जाणुं शीरीतें उल हे जग- वंत, स्वसमय ते स्वरूपप्राप्ति समय एटले जे सिद्धांत प्रमाणे प्रवर्ततां स्वरूप पामिये ते समजावियें के मुझने समजावो तेम एयी थन्य जे समय प्रमाणे प्रवृततां स्वरूप सिद्धिन पामियें ते पर समय कदिये ते पण मुझने समजावो ॥१॥ शुधातमअनुन्नवसदा ॥ स्वसमयएहविलासरे॥परवडी- गढीजेहपडे ॥ तेपरसमयनिवासरे ॥ ध० ॥२॥ श्रय-दवे परमेश्वर उत्तर कह रे हे यानंदघन, शुद्ध निर्मल बम्पयंत निरूपाधिक एवा यात्मतत्वनुं सदा के निरंतर स्वरू- पनावंन बम्पर्नु प्रत्यक करवु ते अनुभव कहिये एटले जेयकी गुकात्मनु नानकाक्षिक डान ग्राय ते म्बममय के० मागेम्या- हादमिवाननी विसाम के विलमन ते उलग्वाण जाणवी अने " कात्म यनुनवश्री निन्न यावत् मात्र कथन ते मागे समय नही तेज करने जे पर के. जे कयनमां शुमात्म अनुजवीप नग्री ए जे बट के बट एटले नेवा कयन- जेटलु विनार ये श्रयमा जे कयनमां सुहात्म अननव जंटलो विम्नारपणे कयन कभी बादटी जंद पटे एटलं कयनमा जान्म अनुनवश्री किर कबननी चाया पटे पटा कोक जनमतनुंग कयन बटर देनां मया नो पर ममय नश्री पाए गाया मात्र टोकनयं श्राम दुनयी पर कयन च तो कना था.
(७५) नंदघननां आसय प्रमाणे तो तिहां पण परमेश्वरें पर समय कह्यु पण निज समय नथी कह्यु रहस्यार्थे ते विरुध समय के सि- घांतनो निवास के स्थानक एटले शुधात्मना अनुनवथी कोरखांडी तेज पर समय जाणवू. ॥२॥ तारानदत्रग्रहचंदनी ॥ ज्योतिदिनेसमझाररे॥ दर्शनशा- नचरणथकी ।। शकतिनिजातमधाररे ॥ध ॥ ३॥ अर्थ-फरि आनंदघन कहे अहो स्वामि शुम्हात्मानुलवमां श्रने ज्ञानदर्शन चारित्रमा नेद वे किंवा अजेद हवे परमे- श्वर दृष्टांत सहित उत्तर कहे ने जेम तारा नक्षत्र ग्रह चंडमांनी ज्योति ते दिनेस के सूर्यने विषे अंतर्चत वे ते मज दर्शन शब्द केवल दर्शननी ज्योति तथा केवल ज्ञाननी ज्योति अने हायक चारित्रनी ज्योति एत्रणे ज्योति ते सर्व पोताना आत्मानी अनं- तवीर्यरूप जे शक्ति सामर्थ्यता तेथकी धार के अवधार एटले आत्मशक्तिनी ज्योतिमा ज्ञान दर्शन चारित्रनी ज्योति अंतर्जूत ॥३॥ नारीपीलोचीकणो || कनकअनेकतरंगरे ॥ पर्यायह- टीनदीजीयें ॥ एकजकनकमन्नंगरे ॥ ध० ॥४॥ अर्थ-फरी एज़ कथन उपर दृष्टांत कहे वे सूवर्ण धातुने कोई अजाणथको पूरे जे सात धातुथी एक सूवर्ण धातुने जिन्न सक्षणे शीरीते उलखाय ते वारें कोइक वोटयो जे पारादिक सर्व धातुथी वजनमा जारी होय ते सूवर्ण धातु कहियें कोई वोट्यो सर्व धातुमां पीलासे उत्कृष्ट कोई चोटयो सर्व धातुमा प (०४) तेणे कमु जय जय शब्द तेना उच्चारपूर्वक समवसरणनी म- होटी महिमा तत् एवा अरनाथ परमेश्वर तमारो केवल ज्ञान- संबंधी जे परमोत्कृष्ट धर्म ते ई केम जाणुं शीरीतें उलखुं हे जग- वंत, स्वसमय ते स्वरूपप्राप्ति समय एटले जे सिघांत प्रमाणे प्रवर्ततां स्वरूप पामिये ते समजावियें के मुऊने समजावो तेम एथी अन्य जे समय प्रमाणे प्रवृततां स्वरूप सिद्धिन पामिय ते पर समय कहिये ते पण मुझने समजावो ॥१॥ शुधातमअनुन्नवसदा ॥ स्वसमयएहविलासरे॥परवडी. गहडीजेहपडे ॥ तेपरसमयनिवासरे ॥ ध० ॥२॥ अर्थ-दर्य परमेश्वर उत्तर कडे चे हे श्रानंदघन, शुक्ष निर्मल म्बरपवंत निरूपाधिक एवा यात्मतत्व मदा के निरंतर स्वर- पनावंत म्बम्पर्नु प्रत्यक्ष करयु ते अनुनय कहिये एटले जेयकी मुहात्मनुं तात्कालिक शान थाय ते म्बगमय के मारो स्या- घादमिहाननी विलाम के० विलमन त लखाण जाणवी श्रने एमृधाम अनुनवायी निन्न यावत् मात्र कयन त मागे समय नदी तेज कडे येज पर के. जे कयनमा शुलाम अनुनी पाणु नयी एवं जे बई के० वट एटा नवा कयनन जंटलं विस्तार श्रयमा कयनमां शुभम अनुनय जंटली विनारपाणे कयन नवी पण वाटी अंद्र पंट एटलं कपनमा जात्म यनुनवश्री विन्ध दायननी वाया पट पटले कोडक जनमतनुज कयन अधिनाग मत्रया ना पर ममय नयी पण या मात्र पत्र को नये शाम अनु नवी पर कयन चंनी कना या. ।
(७५) नंदघननां श्रासय प्रमाणे तो तिहां पण परमेश्वरें पर समय कां पण निज समय नथी कह्यु रहस्यार्थ ते विरुध समय के सि- घांतनो निवास के स्थानक ने एटले शुझात्मना अनुजवथी कोरखांडी तेज पर समय जाणवू. ॥२॥ तारानदत्रग्रहचंदनी॥ ज्योतिदिनेसमझाररे॥ दर्शनशा- नचरणथकी ॥ शकतिनिजातमधाररे ॥ध ॥ ३॥ अर्थ-फरि आनंदघन कहे वे अहो स्वामि शुझात्मानुलवमां अने ज्ञानदर्शन चारित्रमा नेद ने किंवा अनेद वे हवे परमे- श्वर दृष्टांत सहित उत्तर कहे ने जेम तारा नक्षत्र ग्रह चंघमांनी ज्योति ते दिनेस के सूर्यने विषे अंतत ठे ते मज दर्शन शब्द केवल दर्शननी ज्योति तथा केवल ज्ञाननी ज्योति अने हायक चारित्रनी ज्योति ए त्रणे ज्योति ते सर्व पोताना आत्मानी अनं- तवीर्यरूप जे शक्ति सामर्थ्यता तेथकी धार के० अवधार एटले श्रात्मशक्तिनी ज्योतिमा ज्ञान दर्शन चारित्रनी ज्योति अंतत ॥३॥ जारीपीलोचीकणो ॥ कनकअनेकतरंगरे ॥ पर्यायह- ष्टीनदीजीयें। एकजकनकअन्नंगरे ॥ ध० ॥४॥ अर्ध-फरी एज कथन उपर दृष्टांत कहे वे सूवर्ण धातुने कोई अजाणथको पूछे जे सात धातुथी एक सूवर्ण धातुने जिन्न लक्षणे शीरीते उलखाय ते वारें कोक वोटयो जे पारादिक सर्व धातुथी वजनमां नारी होय ते सूवर्ण धातु कहिये को घोट्यो सर्व धातुमा पीलासें उत्कृष्ट को वोड्यो सर्व धातुमा (७४) तेणे कयुं जय जय शब्द तेना उच्चारपूर्वक समवसरणनी म- होटी महिमा तपत् एवा अरनाथ परमेश्वर तमारो केवल ज्ञान- संबंधी जे परमोत्कृष्ट धर्म ते ढुं केम जाणुं शीरीते उलखुं हे जग- वंत, स्वसमय ते स्वरूपप्राप्ति समय एटले जे सिद्धांत प्रमाणे प्रवर्ततां स्वरूप पामिये ते समजावियें के० मुझने समजावो तेम एश्री अन्य जे समय प्रमाणे प्रवृततां स्वरूप सिद्धि न पामिय ते पर ममय कहिये ते पण मुझने समजावो ॥१॥ शुधातमअनुन्नवसदा ॥ स्वसमयएह विलासरे॥परवड़ी. गहडीजेदपडे ॥ तेपरसमयनिवासरे ॥ ध० ॥ २ ॥ श्रय-दवे परमेश्वर उत्तर कहे ये दे थानंदघन, शुष निर्मस स्वर पवंत निम्पाधिक एवा यात्मतत्यनुं सदा के निरंतर स्वरू- पनात बम्पनुं प्रत्यदा करवु ते अनुनय कहिये एटलं जेयकी धान्मन तातकालिक झान थाय ते म्बममय के मारो स्या- बादमित्रानना विताम के० विक्षमन ते लिखाण जाणवी थने ए बाम थनुनवर्थी निन्न यावत् मात्र कथन ते मारी ममय नही नेज कर जे पर के. जे कथनमा गुणात्म अनुनी पण गयी पजे बंट के० वट एट नेवा कयनन जंटलुं विस्तार श्रयमा कयनमा वाम थनुनव जंटली विनाम्यागे कान जयी वाटी जंद पट एटलं जे कयनमां जाम अनुनयी विर इयननी वाया पटे पटलं कोलक जनमतनुंज कयन अर्मा मर्वया नो पर ममय नयी पण गाया मात्र नये श्राम यानुनत्रयी पर ऋयन के नो कला या 4 ५ (५) नंदघननां आसय प्रमाणे तो तिहां पण परमेश्वरें पर समय कह्यु पण निज समय नथी कह्यु रहस्यार्थे ते विरुध समय के सि- छांतनो निवास के स्थानक के एटले शुधात्मना अनुजवधी कोरखांडी तेज पर समय जाणवू. ॥३॥ तारानदत्रग्रहचंदनी ॥ ज्योतिदिनेसमकाररे॥ दर्शनशा- नचरणथकी ॥ शकतिनिजातमधाररे ॥ध ॥ ३॥ अर्थ-फरि आनंदघन कहे वे अहो स्वामि शुधात्मानुजवमा अने शानदर्शन चारित्रमा जेद ने किंवा अनेद वे हवे परमे- श्वर दृष्टांत सहित उत्तर कहे वे जेम तारा नक्षत्र ग्रह चंडमांनी ज्योति ते दिनेस के सूर्यने विपे अंतर्तृत ते ते मज दर्शन शब्दें केवल दर्शननी ज्योति तथा केवल ज्ञाननी ज्योति अने हायक चारित्रनी ज्योति ए त्रणे ज्योति ते सर्व पोताना आत्मानी अनं- तवीर्यरूप जे शक्ति सामर्थ्यता तेथकी धार के० अवधार एटले आत्मशक्तिनी ज्योतिमा ज्ञान दर्शन चारित्रनी ज्योति अंतत वे ॥३॥ नारीपीलोचीकणो ॥ कनकअनेकतरंगरे ॥ पर्यायह- टीनदीजीयें। एकजकनकअनंगरे ॥ध ॥४॥ अर्थ-फरी एज कधन उपर दृष्टांत कहे वे सूवर्ण धातुने को अजाणथको पूरे जे सात धातुथी एक सूवर्ण धातुने जिन्न लक्षणे शीरीते उलखाय ते वारें कोइक वोट्यो जे पारादिक सर्व धातुथी वजनमा जारी होय ते सूवर्ण धातु कहियें कोई बोड्यो सर्व धातुमा पीलासें उत्कृष्ट को बोस्यो सर्व धातुमा (४) तेणे कयुं जय जय शब्द तेना उच्चारपूर्वक समवसरणनी म- होटी महिमा तपत् एवा अरनाथ परमेश्वर तमारो केवल ज्ञान- संबंधी जे परमोत्कृष्ट धर्म ते दुं केम जाणुं शीरीतें उसखं हे जग- वंत, स्वसमय ते स्वरूपप्राप्ति समय एटले जे सिद्धांत प्रमाणे प्रवर्ततां स्वरूप पामिये ते समजावियें के मुकने समजावो तेम एयी अन्य जे समय प्रमाणे प्रवृततां स्वरूप सिद्धि न पामि ते पर समय कहिये ते पण मुफने समजावो ॥१॥ शुभातमअनुन्नवसदा ॥ स्वसमयएहविलासरे॥परवडी. गढीजेदपडे ॥ तेपरसमयनिवासरे ॥ध ॥२॥ अर्थ-दव परमेश्वर उत्तर कई रे हे यानंदघन, शुम्म निर्मल स्वम्पयन निम्पाधिक एवा यात्मतत्व- सदा के निरंतर स्थर पतावंत स्वरुपर्नु प्रत्यदा करवू ते अनुलव कहिये एटले जेयकी गुहात्मन नातकालिक ज्ञान प्राय ते म्बममय के० मागे स्या- घादमियातनी विज्ञाम के० विलमन ते उलखाण जाणवी अनं ॥ शुमान्म अनुनयी निन्न यावत् मात्र कथन ते मागे ममय नदी तेज करें ये पर क० जे कयनमा शुभात्म अनुनर्वापर्ण नयी एवं जे बडे के० वट एटले नेवा कयननं जेटलं विना श्रया जे कयनमा शुनाम श्रनु नव जंटलो विमारपाण कथन नत्री ए बाटी बंद पद एटो कयनमां जाम अनुनयश्री पिता कअननी बाया पर ये पटल कोक नमतनंज कयन कदिनमा मया ना पर गमय नयी पा गाया मात्र पटयं कनये ग्राम अनुयायी पर ऋग्रन ना कशा श्रा.
No text on this page.
(७६) अत्यंत सचिकण एम शो नाना अनेक तरंग के पर्याय के परंतु पर्यायांतर दृष्टी न पापियें अपेदा न राखियें तो पर्यायांतर सं- बंधी जेलंग तेथी रहित एवो अनंग सूवर्ण व्य ते एकज amil दरशणज्ञानचरणथकी ॥ अलखसरूपअनेकरे॥ निरवि कलपरसपीजियें ॥ शुभनिरंजनएकरे ॥ध ॥ २ ॥ अर्थ-तेमज केवल दर्शनरूप पर्याय पण एक अलखनोग पम्प अने केवलज्ञानस्प पर्याय जोय तो पण एक धन- मनोज समाग बली हायक चारित्ररुप पर्याय जोश्य तो पण एक अलग नोज लदा एम वीजापण अजर अमर अचल अकल अरुज इत्यादिक अलग्न जे परमेश्वर तेनां अनेक माप पा पायावर मंबंधी नंद कट्पनाय करी रहित च्यार्थिक- को अानंद वृति चितवनम्प निरविकटपम्प अमृतोपशमरगनुं पान काग्यं नी शनिमल कम अंजन रहित ज परमेश्वर ते एकजम उपनादिकायी महावीरपर्यंत मर्य तीर्थकर गत्ताये जिन श्रनिन्न || परमारयपंयाजकडे ॥ तरंजएकनंतर ॥ व्यवहारलबजे- ॥ तदनानेदअनंतर ।। ध० ॥ ६ ॥ अर्थ- परम ० उत्कृष्ट व्यय क० कायना करनार एवाज पं. गर्ग ने कई कं, उपदंशत एकांत निच नय- FIT, गनी पटनम मात्र व्यवहार नयना अपनी- क, श्रीरामांत नि नयनान पटक अयथा व पटाना श्री शन्वय गर्ने काग्य नो विगंपनीनी नाम पर (७) एकांत रागी ते परमार्थ पंथ कहे एटले उत्कृष्ट मार्ग कहे पण वीजाथी नकेवाय एवं निश्चे नयनुं कथन कहीने वली जे प्राणी व्यवहार नयनेज लख के जाणीने रह्या ने एटले निचे तथा व्यवहार ए बे नयमांएक व्यवहारने ज मुख्य जाणी रह्याने ते व्यवहार नयवादीना नेद के० विकटप अनंत केण्घणागा व्यवहारेंलखेदोहिला ॥ काश्नावेहाथरेशुधनयथा- पनासेवतां ॥ नवीरहेऽविधासाथरे ॥ धर्म ॥ ७॥ अर्थ-जे प्राणी व्यवहारना रसिया होय ते स्थिविरगुणे प्रवृ- त्तकादिकोनी घणी सेवनादिक कष्ट क्रियाथी तप संयमादिक व्यवहारने लखे के शीखीने दोहिला के० महाकप्टें प्रवर्ते परंतु तेवा व्यवहारने सेवतां जन्मारो वही जाय पण एकला व्यवहा: रनी कडाकुट करणी करतां कांश लगारमात्र स्वरूप प्राप्तिरूप वस्तु हाथे श्रावे नही तेथी जो शुष्प नयने थापना के० प्रमाण करीने एटसे श्रात्मा शुध निर्मल कर्मोपाधियें रहित एवी करिये ते शुद्ध नयनी स्थापना सेविय के विधारिये तो आत्मा शुष्ध स्वरूपें रहित ने अथवा आत्मा आत्मस्वरूप पामसे एवो वि धा के विधानावीपणानो शाथ के कल्पना विचारणाते नर- है एटले आत्मा त्रणे का शुधात्म स्वरूपीज चे ए अरनाथनो धर्म एवो रे ते धर्मने प्रसादें सुविधानी विचारणा न रहे ॥ ७॥ एकपखीलखिप्रीतनी॥ तुमसार्थेजगनाथरे ॥ कृपाकरी- नेराखजो ॥ चरणतलेंग्रहीहाथरे ॥ध० ॥७॥ अर्थ-माटे जो शुधात्म स्वरूपी हुँ तो तमे शुधात्म स्वरू- . 1 (७६) अत्यंत सचिकण एम शो नाना अनेक तरंग के० पर्याय ते परंतु पर्यायांतरे दृष्टी न पापियें अपेक्षा न राखियें तो पर्यायांतर सं- बंधी जैनंग तेथी रहित एवो अनंग सूवर्ण व्यते एकज वेध दरराणज्ञानचरणथकी ॥ अलखसरूपअनेकरे॥ निरवि कल परसपीजियें ॥ शुधनिरंजनएकरे ॥ ध० ॥२॥ अर्थ-तेमज कंवल दर्शनरूप पर्याय पण एक अलखनोग ग्यम्प ने अने केवलज्ञानरूप पर्याय जोऽयं तो पण एक थल- मनोन सदाग बलीदायक चारित्ररुप पर्याय जोऽये तो पाग एक व्यताव नोज लदाण चे एम बीजापण अजर अमर अचल श्रकन अरज इत्यादिक अलख जे परमेश्वर तनां अनेक सम्प पण पायातर मंबंधी नंद कटपनायें करी रदित च्याधिक- को बजेट वृति चितवनम्प निरविकल्पम्प अगृतोपशमरमर्नु पान कग्यि तो शुभ निर्मल कर्म अंजन रहित जे परमेश्वर ते पकाने जेम अपनादिकथी महावीरपर्यंत मर्य तीर्थकर मत्ताय जिन पm F श्रमिन्न || 0 | परमारयपंयजंकडे ॥ तेरंजएकतंतर ॥ व्यवहारंलग्यजे. रहे । नबनानेदयनंतर ।। ध० ॥ ६ ॥ श्रय- परम के उत्कृष्ट श्रय क० कायनी कानार एवीजे पंग ने को क पदंगन एकांत नि माय- मार, गगी एटम मात्र व्यवहार नयना अपेदी- ३, मंन नि नयनात पीक अग्रवाल व पदोना काः श्रन्त्री गगने ऋयि ती विपनीनी नाग पदवी (८७) एकांत रागी ते परमार्थ पंथ कहे एटले उत्कृष्ट भागे कहे पण वीजाथी नकेवाय एवं निश्चें नयतुं कथन कहीने वली जे प्राणी व्यवहार नयनेज लख के० जाणीने रह्या एटले निथें तथा व्यवहार ए वे नयमांएक व्यवहारने ज मुख्य जाणी रह्या के ते व्यवहार नयवादीऊना नेद के० विकटप अनंत केण्यणा ॥६॥ व्यवहारेलखेदोहिला ॥ कांश्नआवेहाथरे ॥शुधनयथा- पनासेवतां ॥ नवीरहेछुविधासाथरे ॥ धर्म ॥ ७॥ अर्थ-जे प्राणी व्यवहारना रसिया होय ते स्थिविरगुणे प्रवृ- त्तकादिकोनी घणी सेवनादिक कष्ट क्रियाथी तप संयमादिक व्यवहारने लखे के० शीखीने दोदिला के महाकष्टें प्रवर्ते परंतु तेवा व्यवहारने सेवतां जन्मारो वही जाय पण एकला व्यवहा- रनी कडाकुट करणी करतां कांइ लगारमात्र स्वरूप प्राप्तिरूप वस्तु हाथें आवे नही तेथी जो शुद्ध नयने थापना के प्रमाण करीने एटखे श्रात्मा शुद्ध निर्मल कर्मोपाधियें रहित एवी करिये ते शुद्ध नयनी स्थापना सेवियें के विचारियें तो आत्मा शुद्ध स्वरूपं रहित वे अथवा श्वात्मा श्रात्मस्वरूप पामसे एवो सुवि धा के० विधा जाचीपणानो शाध के कहपना विचारणा ते नर- हे एटले आत्मा त्रणे कालें शुखात्म स्वरूपीज ने ए अरनाथनो धर्म एवो वे ते धर्मने प्रसाद विधानी विचारणा सावि अत्यंत आदर एकपखीलखिप्रीतनी॥ तुमसाथेंजगनाथरे, नेराखजो ॥ चरणतलेंग्रहीहाथरे ॥धता किलिये करी मूलथी के०जड- अर्थ-माटे जो शुधात्म स्वरूपी ९ लु तो त्याग कहुं अने जे (10) पीज को परंतु इं रागी तुं निरागी माटे तमारे मारे असमान धर्मिपणुं वे तेथी में तमारी साथै एक पखी प्रीत लखि के जादी एटले तमोने तो मारी सा| प्रीत करवानी ज्वाज नथी तो प्राऐ प्रीत शीरीते थाय तश्री अहो त्रिजगतनाथ तमारा साथै प्रीत- नी रीत नज श्राय तमे त्रण जगत पूज्य हूं जगत् निखारी को कोक्तिपण एम के वेर विवाह अने प्रीत ते शरिपा साथै करिये तो महोटाश्री प्रीत शी महोटानी तो कृपाज जोऽये दयावंतपणा- नुं तमारूं बिरूद वे माटे मारा नपर कृपा करीने तमारा चरण के० पगनं नीच मागे हाथ ग्रहीने गग्वजो उहां परमेश्वर तो मिझ गनि पाम्या मार्ट ते मने चगाणन श्रमं नव तथा मेवकनुं हाथ ग्रहवं तेनं पाण अमरज वे परंतु ए वचन नतिपदा के तेथी दृपाण नयी जान लोक नवा दनाज श्राच्या रे ॥७॥ चक्रीधरमतीरथतागो।।तीरथफलनतमानीगरो. तेलहे ॥ मानदघननिरधार 40" ||
No text on this page.
No text on this page.
(ए) तमे गे एटले जे तीर्थनुं तारा जेवो चक्रवर्ति प्रवर्तक तथा जेमां तारा जेवो फलनत पदार्थ वली जे मां तारा जेचो तत्व वली जेमां तारा जेवो सार पदार्थ एवो जे तमारो तीर्थ जेने तमारा जेवा नमोतीजस्स एवी वाणिये नमस्कार करे ये एवो जे चतु- विध संघरूप तीर्थ तेने जे प्राणी सेवे आदरे ते प्राणी निरधार के निश्चंथी निसंदेहपणे आनंदघननुं समूह पामे ॥ ५ ॥ इति श्रीअर जिनस्तवन समाप्तः॥ ॥अथ श्रीमही जिनस्तवन प्रारंजः ॥ ।। राग काफि सेवक किम अवगणिये होए देशी ।। सेवक किमअवगणियहो । मद्धिजिन ॥ एहअव- सोन्नासारी ॥ अवरजेहनेआदरअतिदीए । तेहनेमूलनिवारीहो ॥ महिण ॥१॥ अर्थ-अहो मनि परमेश्वर अव के हवे कर्मने क्षय कर- वाथी पाम्या जे केवलज्ञान केवलदर्शन तेनी सोना सारी के रुडी प्रधान पामिने पोतानी साची सेवानुं करनार चाकर तेनी एवे टाणे केम अवज्ञा करो जो एटले मारी अवज्ञा करवी योग्य नयी अवर के ताराथी वीजा जे मारा जेवा संसारी जीव रागादि परिणतिय ग्रस्या ते जेने आस्या दासी अत्यंत आदर सकार श्रापे ते आस्या दासीने हे प्रनु तमें मूलथी के जड- थी निवारण करी ये रहस्यार्थे जडथी निर्लोजता किलिये करी उखेडी नाखी के दिक्षा लेताज अस्यानुं त्याग कहुं अने जे (७) पीज को परंतु दुं रागी तुं निरागी माटे तमारे मारे असमान धर्मिपणुं ने तेथी में तमारी साथ एक पती प्रीत लखि के जाणी एटले तमोने तो मारी सा| प्रीत करवानी श्चाज नथी तो प्राणे प्रीत शीरीत पाय तेथी दो त्रिजगतनाथ तमारा साथै मीत- नीरीन नज थाय नमे त्रण जगत पूज्य हूं जगत् निखारी लो- कोक्तिपाण एम के पैर विवाद अने प्रीत ते शरिपा साथै करिये तो महोदायी प्रीत शी महोटानी तो कृपाज जोश्ये दयावंतपणा. नुं नमा बिमद ने माटे मारा उपर कृपा करीने तमारा परण के० पगने नीचे मारो हाथ ग्रहीने राखजो इहां परमेश्वर तो मित गनि पाम्या माटे ते मने चराणनुं श्रमंना वधा रोवकनुं दाय ग्रन तनू पण अमंयज चे परंतु ए वचन नतिपदा के तथा दूपण नयी नफलोर नेलंना देताग याव्या रे ॥6॥ चक्रीधरमतीरयतणोणतीरथफलततसारातीरथसेवे- तेन ॥ पानंदघननिरधारर ॥ध० ॥५॥ श्रय-श्रदी परमेश्वर । पूर्वोन तमारा समय धर्मनं शुक्राला- म्याप माहिर ग फल क. श्रने तमाग धर्म ममयगंबंधी नी. গন কানন এসি ও স্কা না ন গ + . .. धनाना चकनिया ने माज धम्मवर गाव. श्री ना| श्रावधि श्रीगंधर्मा - पणे प्रदर्न र दीय पद के गर्विध मंधना गुर्ग का नया गाना मिनाया नया बदलत नामां गार के प्रधान यस्तु, P3 .
(ए) तमे जो एटले जे तीर्थन तारा जेवो चक्रवर्ति प्रवर्तक तथा जमा तारा जेवो फलनूत पदार्थ वली जे मां तारा जेवो तत्व वली जेमा तारा जेवो सार पदार्थ एवो जे तमारो तीर्थ जेने तमारा जेवा नमोतीबस्स एवी वाणिये नमस्कार करे वे एवो जे चतु- विध संघरूप तीर्थ तेने जे प्राणी सेवे आदरे ते प्राणी निरधार के निश्चयी निसंदेहपणे थानंदघननुं समूह पामे ॥ ए॥ इति श्रीअर जिनस्तवन समाप्तः ॥ ॥ श्रथ श्रीमदीजिनस्तवन प्रारंजः ॥ ॥ राग काफि सेवक किम अवगणिये होए देशी ॥ सेवककिमअवगणियेहो। मद्विजिन ।। एहअव- सोन्नासारी ॥ अवरजेहनेआदरअतिदीए ॥ तेहनेमूलनिवारीहो ॥ मलि ॥१॥ अर्थ-अहो मलि परमेश्वर अब के हवे कर्मने क्ष्य कर- वाथी पाम्या जे केवलज्ञान केवलदर्शन तेनी सोला सारी के. रुडी प्रधान पामिने पोतानी साची सेवानुं करनार चाकर तेनी एवे टाणे केम अवज्ञा करो वो एटले मारी श्रवज्ञा करवी योग्य नथी अवर के तारापी चीजा जे मारा जेवा संसारी जीव रागादि परिणतियें अस्या ने जेने आस्या दासी अत्यंत आदर --सत्कार श्राप रे ते ऑस्या दासीने हे मनुत्तमें भूलथी के जड़- श्री निवारण करी दे रहस्यार्थे जडभी निर्मोन्नता किंलिये करी जखेडी नाखी ने दिक्षा खेताज अस्यानुं त्याग क अने जे.
(ए) बार बारमें गुणगणे चड्या तेबारें मुक्ति प्राप्तिरूप धास्थान पए निवारी ॥१॥ ज्ञानमुरुपानादितुमारूं॥ तेलीधुंनुमंताणी ॥ जुउँन- ज्ञानदशारीसावी॥ जातांकाणनाणीहो। महि॥२॥ अर्थ-ई प्रनु, तमा अनादिकाल, झानस्वरूप ते मोदी प्रगटी जे अज्ञान दशा तेश्री थावादित हनूं ते तुं ताली सीy अन हे मुमनि तुमे जुड़ के देसो अनादि कालनी खीरनीरवन् जे अडान दशा नाम स्त्री ने मशिनाय परमेश्वग्ने यात्मस्वर. पानुजयने अमुद्रामाणी लागी तेश्री अग्रीनकारणी जाणीने तेन यामम्प घग्यी जाना जाणी पाग काए न याणी एटलं एग्री अनादि काल- घग्याम तुं ने घर गंटीन जेम उग्ने मीर गया तम जाय तो न जाळ परंतु एश्री नापाण करवं एटली पर काम क.० मयाट न थाणी ॥२॥ निजामुपनजागर नुनागरता ॥ तुरियअवस्था- पाची ॥ निमुपनदशार्गमागी॥ जाणीननाय- मनानीहा ।। मशि० ॥ ३ ॥ या दगड, पावर नव्य यदव्य गंगारी जीवान विष Pा नया गाना ययस्था पामियं तमज नव्यन नव्यत्व काल त गुमाग याय निवारे पचे श्रार- दामा अन्य अने डागृत पाया पार तया कामां.... Parz ऋर्ग [ पदामा प्रवन्या छायापार 'टो ग्य, मांत्री उजागर श्रमाया (ए) प्राप्त थयी ते जोयीने निषादशामां गर्मित सुपन अवस्था तेणे जाएयु जे अमोने प्रनुयें दूर वचन कह्या विनाज अमारी प्रति- पाणीउने मनावी माटे अमारो तीरस्कार थयो एम जाणीने रीसाणी थकी आत्म घरथी जाती देखीने स्वरूपमा अंतराय कारक जाणीने हे नाथ, तमे तेने मनावी नही॥३॥ समकेतसाथेंसगाश्कीधी ॥ सपरिवारसुंगाढी॥ मिथ्याम- तिअपराधणजाणी॥घरथीवाहिरकाढीहो।मति॥४॥ अर्थ-चली हे परमेश्वर तमे मिथ्यात्वथी उपरांग श्रयीने उपशम विवेक संवरादिक परिवार सहित समकेत साथे सगाश्ते गाढी के अत्यंत निवडकरी तिवारे तसे आत्मस्वरूपथी विरु- य प्रवर्तिका एवी मोहनीयनी पुत्री जे मिथ्यामति ते आत्मथी मिलवानी वांगने लांजी नाखनारी माटे अपराधी जाणीने हे मन्नु, तमे तमारा आत्म घरथी बाहेर काढी मूकी पण सर्वथा प्रकारें एनुं घरमा प्रवेसज नथी राख्यु ॥४॥ हास्यअरतिरतिशोकगचा ॥ जयपांमरकरसा- ली॥ नोकषायश्रेणीगजचढतां ॥ श्वानतणीग- तिजालीहो ॥ महि॥२॥ अर्थ-तेमज हे प्रन्नु, नवनोकपायमा १ हास्य मोहनी २ अरति मोहनी ३ रति मोहनी । शोक मोहनी ए सुगमा मोहनी ६ जय मोहनी तेनो कपायमाटे क्रोधादिक कपायनी अपेक्षायें पांमर के रांक तथा संसाररूप खेतिनी वृधीकारक माटे करसा के खेती खेमानी आली के० पंक्ति ते क्रोधादिक कपायथी (ए) वार बाग्में गुणगणे चव्या तेवारें मुक्ति प्राप्तिरूप आरमाने पाण निवारी॥१॥ ज्ञानमुरुपानादितुमाऊं ॥ तेली,तुमेंताणी ॥ जुम- कानदगारीमा|| जातांकाणनाणीहो॥महि॥२॥ अग हे मनु, नमाम् अनादिकालनुं ज्ञानस्वरूप ते मोहनी प्रगटी ने अडान दगा नेत्री श्रामादित हतूं ते तुमे ताणी खीk अने दं मुमति तुम जु के० देग्यो अनादि कासनी सीरनीरवत नं प्रदान दशा नाम स्त्री ने मशिनाथ परमेश्वरने यात्मस्वर- पानुनमन श्रमदामागी खागी नेयी अप्रीतकारणी जाणीन नेन श्राम। घाग्री माना जागी पाण काण न यागी पटरी ए अनादि मापन पर पाम दतं ने घर गंडीने जेम उपने मीच गया नम जाय 3 ना ना जाने परंतु एश्री नापण कर पटी पण मयाद न श्रागी ॥२॥ निजामपनजागा न जागरता || तुरिययवस्था- आरा निजामपनदगामार्णी ॥ जाणीननाथ- मनार्यदा मनि ॥ ३ ॥ प्राय नम:' य अनथ्य शंमारी जीवोन विंग । अन्य पापिय नमज नव्यन व्यत्र 'm'. + - AIN Pा याय तिवारं एवं - गगन श्रमप्या पाम तथा ' में प्रविष नागा अयम्या दायर 7. नायक योग्री सागर म्या [...! या 1 1 T way .
(ए१) प्राप्त थयी ते जोयीने निजादशामां गर्जित सुपन अवस्था तेणे जाण्यु जे अमोने प्रचुयें दूर वचन कह्या विनाज अमारी प्रति- पदणीउने मनावी माटे अमारो तीरस्कार थयों एम जाणीने रीसाणी थकी आत्म घरथी जाती देखीने स्वरूपमां अंतराय कारक जाणीने हे नाथ, तमे तेने मनावी नही॥३॥ समकेतसाथेंसगाश्कीधी ॥ सपरिवारसुंगाढी। मिथ्याम- तिअपराधणजाणी॥घरथीबाहिरकाढीहोमति॥४॥ अर्थ-वली हे परमेश्वर तमे मिथ्यात्वथी उपरांग श्रयीने उपशम विवेक संवरादिक परिवार सहित समकेत सायें सगाश्ते गाढी के. अत्यंत निवडकरी तिवारे तमे आत्मस्वरूपधी विरु- थ प्रवर्तिका एवी मोहनीयनी पुत्री जे मिथ्यामति ते आत्मथी मिलवानी वांगने भांजी नाखनारी माटे अपराधी जाणीने हे प्रन्नु, तमे तमारा आत्म घरथी बाहेर काढी मूकी पण सर्वथा प्रकारे एजें घरमा प्रवेसज नथी राख्युं ॥४॥ हास्यअरतिरतिशोकजगवा । नयपांमरकरसा- ली ॥ नोकषायश्रेणीगजचढतां ॥ श्वानतणीग- तिजालीहो । महि ॥ ५ ॥ अर्थ-तेमज हे प्रनु, नवनोकपायमा १ हास्य मोहनी अरति मोहनी ३ रति मोहनी ५ शोक मोहनी ५ गन्ना मोहनी ६ नय मोहनी तनो कपायमाटे क्रोधादिक कपायनी अपेक्षायें पांमर के० रांक तथा संसाररूप खेतिनी वृधीकारक माटे करसा के खेती खेमानी श्राली के पंक्ति ते क्रोधादिक कपायथी (ए.) वारे बारमें गुणगणे चव्या तेवार मुक्ति प्राप्तिरुप आस्थाने पण निवारी ॥१॥ ज्ञानसुरुपयानादिनुमारं ॥ तेलीधुंनुमंताणी ॥ जुन- शानदशारीसावी ॥जातांकाणनाणीहो॥महि॥२॥ अर्थ दे प्रनु, तमारं अनादिकालनुं झानस्वरूप ते मोहनी प्रगटी जे अज्ञान दशा नेत्री श्राचादित हतूं ते नुम ताणी सीy बने दे मुमनि तुम जुन के० देखो अनादिकालनी खीरनीग्वत् जे अज्ञान दशा नामे स्त्री ते मशिनाथ परमेश्वरने यात्मस्वर- पानुनरने मुद्रामाणी लागी तेश्री अग्रीतकारणी जाणीने नेने यात्मम्प घरभी जाना जाणी पण काण न श्यागी पटाने एग्री अनादि कालन घग्याम हनुं ते घर गंटीन जम उठने मीद गया तंम जाय तो नलं जा परंतु एग्री नापण कर एटली पण काण के० मयाद न थाणी ॥२॥ निजामुपनजागर नजागरता ॥ तुरियमवम्या- या। ॥ निशसुपनदगारीमाण ॥ जाणीननाथ- मनावीडो । मद्धिम् ॥३॥ प्राय नमः परमम्बा नव्य श्रनव्य मारीजीवान विष FFrST नया मान पश्रयस्था पामियं नमन नगन नव्या पगा. दगी गुजाण प्राय निवारे अर- नाम प्राय अन जागृन ग्राम्या पाम तया Viri... rammar, शिनं उजागर श्रवम्या मोटर मार Fट मार गय क भार्थी इजागर स्या Yam (ए१) प्राप्त थयी ते जोयीने निजादशामां गर्जित सुपन अवस्था तेणे जाण्युं जे अमोने प्रनु दूर वचन कह्या विनाज अमारी प्रति- पदाणीजने मनावी माटे अमारो तीरस्कार थयो एम जाणीने रीसाणी यकी आत्म धरथी जाती देखीने स्वरूपमां अंतराय कारक जाणीने हे नाथ, तमे तेने मनावी नही॥ ३ ॥ समकेतसाथेंसगाश्कीधी॥सपरिवारसुंगाढी॥ मिथ्याम- तिअपराधणजाणी॥ घरथीबाहिरकाढीहो।महि॥४॥ अर्थ-वली हे परमेश्वर तमे मिथ्यात्वधी उपरांग थयीने उपशम विवेक संवरादिक परिवार सहित समकेत साथ सगाश्ते गाढी के अत्यंत निवडकरी तिवारे तमे आत्मस्वरूपथी विरु- य प्रवर्तिका एची मोहनीयनी पुत्री जे मिथ्यामति ते आत्मथी मिलवानी चांगने सांजी नाखनारी माटे अपराधी जाणीने हे प्रन्नु, तमे तमारा आत्म घरथी बाहेर काढी मूकी पण सर्वश्रा प्रकारे एर्नु घरमा प्रवेसज नथी राख्यु ॥४॥ हास्यअरतिरतिशोकउगवा ॥ जयपांमरकरसा- ली ॥ नोकषायश्रेणीगजचढतां ॥ श्वानतणीग- तिजालीहो ॥ मति ॥२॥ अर्थ-तेमज हे प्रनु, नवनोकपायमा १ हास्य मोहनी २ अरति मोहनी ३ रति मोहनी ४ शोक मोहनी ५ उगचा मोहनी ६ जय मोहनी तेनो कपायमाटे क्रोधादिक कपायनी अपेक्षायें पांमर के रांक तथा संसाररूप खेतिनी वृधीकारक माटे करसा के० खेती खेमानी आली के० पंक्ति ते क्रोधादिक कपायथी (ए) सहम माटे नोकपाय ते जिवारे तमे छपक श्रेणीरूप गज के हामीनी स्वारी करी तेवार तेणे श्वान के कुतरानी रीत अटल करी जेम राजमार्गे हाथी चालतां हायी उपर चडनारने कुत- रा पोची शके नही परंतु हद तो करेज तेम परमेश्वर श्रेणी गर्ने श्राम्ह श्रया तिवारें गरज तो सरे नही पण हाऊथी तोहारया- दिक उए गया नही माटे कुतरानी परें हाऊ हाक करतारया ॥५॥ रागषयविरतिनीपरिणति॥एचरणमोहना- योधा ॥ वीतरागपरिणतिपरणमता ॥ नठी- नाठायोधाहो ॥ मवि०॥ ६॥ थर्य-बाती रागदशा पदशा ए वे जवधीजना शंकरना उत्पादक नमज अविरनि पाणाने विषे तदाकारीपणे प्रवर्तवु ए बोर्नु पगिरामन ते चारित्र मोदनीयना योधा के मुनट में पटने चारित्रमा प्रवर्नता मुनीगजोने चारित्रश्री पाडवाना योधा ये परंतु में परमेश्वर, नम जिवारं वीतरागपगानिने विषे परि- पमन के तदाकारपण याता उनां एटले तमोन वीतराग गाणा- मां एसाय वृभियं प्रवृततानी दहा जाग्न नाग विचांजे श्र. माती वीनरागता ए घरमा यावी माद ग्रांड अमोवेग्यि नी म विचारी यांनाबुध अवगमनं जाणता उता पानानी 37 टीन ना गया । कार्य तमागे मद अया ॥६॥ घंटोदयकामा पगितामा । काम्यकरमदुल्यागी।। नि:कामरसमागर॥ अनंतचतुष्कपटपा- मिति ॥
(३)
अर्थ-वली अहो परमेश्वर, वेदनो उदय तेथी कामना परि-
पाम के अलिलाप एटले पुरुष स्त्री स्त्री पुरुष ए बेनो अलि-
लाप वेदोना उदयथी थाय ते वेदना उदयथी कामनुं परिणाम-
पणुं तो वेगलुं रघु पण तमे तो काम के वांचित कर्म मात्र
सर्वना त्यागीगे तो वेदनो सर्वथा अनाव तेनी शी अधिक्यता
केमके वांचित कर्म मानना त्यागी थया तेथी शब्द रूप रस
गंधादिकना अजिलापर्नु पण सर्वथा अन्नाव थयी चूकू माटे निर
अनिलापीपणाथीज करूणारूप रसना समुष जो निष्कामी-
विना दयाना परिणामर्नु अनावज होय तेथी तमे अनंतज्ञान
अनंतदर्शन अनंतचारित्र अनंतवीर्य ए अनंत चतुष्कपद
ते निर्वाणपदना तमे पागी के० पदना रंगाणा एटले मोक्ष
पदमां लीन गे॥७॥
दानविधनवारीसहुजनने॥ अन्नयदानपददा-
ता॥ लानविधनजगविधननिवारक । परम-
लाजरसमाताहो ॥ मति ॥७॥
अर्थ-वली हे परमेश्वर तमे केवा अया दानसंबंधी विधन
एटले दानांतरायनुं निवारण करीने नव्यरासी जीव मात्रने अ-
जयपद जे मुक्तिपद तेना दानना दाता के० देवावाला थया
वली तमें पोतार्नु लाला अंतराय निवारीने जगतवासी सर्व जी-
वोने लाना अंतरायना निवारक के दूर करनार थयीने पोते
परम के उत्कृष्ट आत्म शधि ते संबंधी रम अव्यय पदमाप्त
उपनो जे अतिंद्रीय रस ते रसमां माता के मन्नगे ॥ ७ ॥
(ए) महम माटे नोकपाय ते जिवारे तमे क्षपक श्रेणीरू हाथीनी म्वारी करी नेवारें तेणे श्वान के कुतरानी री करी जेम राजमार्ग हायी चालता हाथी उपर चडनार- रा पोची गके नही परंतु इद् तो करेज तेम परमेश्वर : श्रान्ट श्रया निवार गरज तो सरे नही पण हाजश्री तो दिक गए गया नही माटे कुतरानी पर हाऊ हाऊ करतात, रागपत्रविरतिनीपरिणति॥एचरणमोहना- योधा ॥ वीतरागपरिणतिपरणमता ॥ठी- नावाबोधादो । महि॥६॥ श्रयं वसी गगदशा पदशा ए बेलवचीजना , पादक तमा अविरति पाणाने विषे तदाकारीपणे प्रा ग्रागर्नु पगिगमन ते चारित्र मोहनीयना योधा के शु.. एटर बारिमा प्रवनना मुनीगजीन चारित्रयी पाडवाना पर परमथा नमे जिवारें वीतरागपगपनिने विपण "मन का दारापण याना उतां पटले तमोन बीनरागपा मा काय गिय मनतानी दशा जाग्ने ताणे विचांगुले - मकीनगगता घामां यावी मायां अमोनिय नही पायाध अवगमने जाना ना पीनानी s: 1 नाम गया। मार्य नमागे मजे भयो ।॥ ६॥ बदायकामापामा ॥ काम्यकारसहत्यागी॥ निद्रामबागमागा॥ अननचतुष्कपदपा- स, मय, Ti .y .in f (ए५) ख्यात प्रदेशरूप आत्मपिंड रहित थयो तेथी तमे मुनीजनो- ना वृंद के समूहने गावा योग्य थया मुनीना वृदोयें तमो- ने स्तव्या परंतु हे सुमति अविरतीथी एटले विरतिपणा रहितथी नथी निवर्त्तवु जेने तेतो दोपनो निरुपण कथन ने एटले अढारे दूपणमा प्रवर्त्तवं ते दोप तो सर्व जीव मात्रने केवाय पण प्रनुतो ते अविरतादिक दूपणथी रहित थया माटे निर दूषणपणे मन जाया के मारा मनमां सुहाया ॥१०॥ शणविधपरखीमनविसरामी॥ जिनवरगुणजे- गावे ॥ दीनबंधुनीमहिरनजरथी ॥ आनंद- धनपदपावेहो ॥ महि ॥ ११ ॥ अर्थ-माटे हे सुमति, जे स्वरूप ज्ञाता प्राणी ते एपूर्व अढा- र दोप वर्जवानी विधि के रीत कही ते रीतें मन विसरामी के. मनने थिरता नावें प्रवर्त्तावीने जे अढार दूपणे रहित तेज अरिहंत देवाधिदेव एवी परिक्षा करीने सामान्य केवलीउमा प्रधान एवा जे मवि परमेश्वर तेना गुण ग्राम एटले स्तवना करे अथवा मनने विसरामना धाम एवा मल्लिजिनना गुण वर्णवीने जे प्राणी गावे ते मोह मो इण्या एवा निजस्वरूपें रहित संसारमा जन्मजरादिके खिन्न थयला एवा दीन प्राणीयोने बंधु के ना- तानी परें सहायना कारक एवा मधि परमेश्वरनी महिर के कृपा संबंधी सीतल दृष्टीथी ते गुण गाता पुरुष अतिदीयानंद- नो समूह एवो जे मुक्तिपद तेने निःसंदेहपणे पामें ॥११॥ इति मक्षि जिनस्तवन संपूर्ण ॥
(ए) वीर्यविधनपंमितवीयेहणी ॥ पूरणपदवीयोगी- नोगोपनोगदोयविधननिवारी ॥ पूरणनोग- सुन्नोगीहो ॥ महि ॥ ए॥ अर्थ-वली तमारे परम आत्मस्वनावने पामवें उपर्नु जे परमोझाम ते नबाम उलसीत परम श्रात्मवीर्य तमुपदरस पंटि- तबीय एटले पराक्रम करीने वीर्यातगयने हण्यं तेली संपूर्ण ती र्थकर पदवी पाम्यागे एटले यात्मवीर्य फोरवतां यात्मपदवी नो गेधक विघन करता जे मोह तेने तमें पंडितवीय दण्यो तेश्री पूर्णपदवी पाम्या ए योग्य ते ऽहां सूत्रकार योगी पद गुंथ्यो । ने पदनु पाम मेनववा माटे गुथ्यो रे ने योगी पदनुं अर्थ करिय तो ते पदवीयी मंयोग अयो ते यात्माने म्बरूप पदवीनुं राम- वाय मंबंध गनवे पाग मंयोग मंबंध न गनवे नेश्री योगशब्दनो याय ए पदवीन गोग्य जे एम लिग्न्यु कनान याशय की जा वती नम जोगानगय उपनोगातगय एवं अंतरायन यात्म वीपी निवागा करीन मंण गितात्मगंबंधी पाठ गुणमा गगना मनोगी के। नाला लागवनागको पटाखे मनांगने अंत गय ऋग्नाग नांगोपनोगानगया ये गंधकानी नाग अयो । अदाग्दृपागवाजिनतनुं । मुनिजनदगा- या ।। अविनिरूपकदापनिम्माण || निरदृष- मनायादी। मवि०॥20॥ - पामचा म अटार टोपन पूर्व वागन की * ना दृपा देवी नमागे ननं क.. अगं.
(एए) ख्यात प्रदेशरूप आत्मपिंड रहित थयो तेथी तमे सुनीजनो- ना बंद के समूहने गावा योग्य थया मुनीना वृदोयें तमो- नेस्तव्या परंतु हे सुमति अविरतीश्री एटले विरतिपणा रहितथी नथी निवर्तवू जेने तेतो दोपनो निरुपण कथन ने एटले अढारे दूपणमा प्रवर्तवं ते दोष तो सर्व जीव मात्रने केवाय पण प्रनुतो ते अविरतादिक दूषणथी रहित थया माटे निर दूपणपणे मन लाया के मारा मनमां सुहाया ॥ १० ॥ शणविधपरखीमनविसरामी ॥ जिनवरगुणजे- गावे॥ दीनबंधुनीमहिरनजरथी ॥ आनंद- धनपदपावेहो ॥ मति ॥ ११॥ अर्थ-भाटे हे सुमति, जे स्वरूप ज्ञाता प्राणी ते एपूर्व अढा- र दोप वर्जवानी विधि के रीत कही ते रीतें मन विसरामी के मनने थिरता नावें प्रवर्त्तावीने जे अढार दूपणे रहित तेज अरिहंत देवाधिदेव एवी परिक्षा करीने सामान्य केवलीमा प्रधान एवा जे मल्जि परमेश्वर तेना गुण ग्राम एटले स्तवना करे अथवा मनने विसरामना धाम एवा मशिजिनना गुण वर्णवीने जे प्राणी गावे ते मोड मो हल्या एवा निजस्वरूपें रहित संसारमा जन्मजरादिके खिन्न थयला एवा दीन प्राणीयोने बंधु के घ्रा- तानी परें सहायना कारक एवा मनि परमेश्वरनी महिर के कृपा संबंधी सीतल दृष्टीधी ते गुण गाता पुरुप अतिंडीयानंद- नो समूह एवो जे मुक्तिपद तेने निःसंदेहपणे पामें ॥ ११ ॥ इति मनि जिनस्तवन संपूर्ण ॥
(ए) वीर्यविधनपंतिवीर्यैहणी ॥ पूरणपदवीयोगी. नोगोपन्नोगदोयविधननिवारी ॥ पूरणनोग- सुन्नोगीहो ॥ महिए ॥ ५ ॥ अर्थ-वली तमारे परम श्रात्मस्वनावने पामवें उपर्नु जे परमोबास ते जमाम नवमीत परम आत्मवीर्य तपदरस पंडि तबीय एटले पराक्रम करीने वीर्यातरायने हण्यु तेथी संपूर्ण ती. थकर पदवी पाम्यागे एटले यात्मवीर्य फोरवतां श्रात्मपदनी नोगेधा विघन करता ने मोह तेने तम पंडितवीर्य दायो तेश्री पूर्णपदवी पाम्या ए योग्य ने इहां सूत्रकार योगी पद गुंथ्यो रे ते पद- प्राम मेलववा माटे गुथ्यो रे ने योगी पद श्रर्थ करिय तो ते पदवीथी मंयोग श्रयो ते यात्माने म्बम्प पदवीनुं सम- वाग मंध मंनवे पाण गंयोग मंबंध न गनये तेथी योगशब्दनो अर्थ ए पदवीने योग्य ने एम सिख्यु कत्तान प्राशय कर्ता जाग बसी नम नोगानगय उपनोगांनगय एवं अंतरायने यात्म- नायग्री निवारण करीन मंगा मित्रात्मगंबंधी श्राव गुणरूप नंगना गलागी के नक्षा नोगवनागगे एटो गुनोगनं अंत. गय करनाग नांगोपांगानगयए रोधकानी नाश श्रयो । प्रशारदृषणवर जिनन ॥ मनिजनदेगा. या अबिरनिम्यादापनिरपण || निरदृप. पमनायादी। मतिः॥20॥ मदार दोपन न श्री नरें। - T । " - (एए) ख्यात प्रदेशरूप आत्मपिंड रहित थयो तेथी तमे मुनीजनो- ना वृंद के समूहने गावा योग्य थया मुनीना वृदोयें तमो- ने स्तव्या परंतु हे सुमति अविरतीथी एटले विरतिपणा रहितथी नथी निवर्त्त, जेने तेतो दोपनो निरुपण कथन के एटले अढारे दूपणमा प्रवर्तवू ते दोष तो सर्व जीव मात्रने केवाय पण प्रन्नुतो ते अविरतादिक दूषणथी रहित थया माटे निर दूषणपणे मन नाया के मारा मनमां सुहाया ॥ १० ॥ श्णविधपरखीमनविसरामी। जिनवरगुणजे- गावे ॥ दीनबंधुनीमहिरनजरथी ।। आनंद- धनपदपावेहो ॥ महि ॥ ११ ॥ अर्थ-माटे हे सुमति, जे स्वरूप ज्ञाता पाणी ते एपूर्व अढा- र दोप वर्जवानी विधि के रीत कही ते रीतें मन विसरामी के मनने थिरता नावें प्रवर्त्तावीने जे अढार दूपणे रहित तेज अरिहंत देवाधिदेव एवी परिक्षा करीने सामान्य केवलीमां प्रधान एवा जे महि परमेश्वर तेना गुण ग्राम एटले स्तवना करे, आमा मनने विसरामना धाम एवा मतिजिनना गणवावीने जे -
(ए)
वीर्यविधनपंमितवीयेहणी ॥ पूरणपद
लोगोपन्नोगदोयविधननिवारी ॥ पूरा
सुनोगीहो ॥ मसि ॥ ए॥
अय-चली तमारे परम आत्मस्खलावने
परमोशाम ते जमाम नामीत परम श्रात्मती
तजीग पटले पराक्रम करीने वीर्यातरायने र
थंकर पदवी पाम्यागे एटले यात्मवीर्ग
नीगंधा निधन करता जे मोह तने तमें।
पापदणी पाम्या ए योग्य वे पहा गुन
से पदनं भाग मलकवा माटे गुथ्यो ।
नानी पदवीश्री गंयोग अयो तं श्रामा
पाय मंगनवं गाण मंयोग गंबंध
अप पदवीन योग्य एम लिए
भी नम नोगांनगय नानांग
श्री निवारण करीन मं
गनाrani
-
No text on this page.
AM (ए) ॥ अथ श्री मुनीसुबत जिनस्तवन लिख्यते ॥ ।। गग काफी प्राधा पाम पधारो पूल्य ।। ए देशी ॥ मुनीमुमतजिनरायाकमुकवीनतिनिसुणो॥ आलमनायुंजायजगतगुरु ॥ एसपिचारमु. जकड़ियो।। मानमतत्याजाण्याविणानिरमल- निगममाधिनलिहियो । मुनी० ॥१॥ एमाकणी पय अवा मनीमा निगा मुजयानंदशननी एक भाग- 1 मनी नदि । प्रायना ने थनिया गांजलो में far या मान विममा श्रान्मधर्मप तलत तम बेग माया : कपा एयामनन्त्र नमे विचार अनु कम विष ने मुजन ता की श्रामन । पाण्याविना पासादिक श्री 'टा- -मा...: 'या पापा का काम काध सोन मालादि- ५, ५ ... ... II) दिपाना गदः पाणिन 1, मानि म'; अगानि मोहीत्यादिक POT. . . निदाका बन For+का , न पागा मांद मामला न * art-12:.
(ए) अर्थ-इहां कोई केशे जे सर्व मतोमा आत्मतत्व- क- श्रन ने तो परमेश्वरथीज पुरवातुं शुं कार्य तेनो उत्तर जे ए मुनी सुव्रत प्रनुविना जो बीजाने आत्मवत्वनुं निरण्य होय तो कोई शब्दें शांखादिक मतवाला ते अबंधपणे आत्मतत्वमाने ने विगुणो न बध्यते नमुच्चते एटले आत्मा त्रणे कालें कर्म न बांधे तो निश्चें नयतो एमज परंतु व्यवहार नयनी अपेक्षायें वदांति आत्माने अवंध माने ते अने पोतेंज काम क्रोधादिक उपयोगें प्रवर्ते ने तेने कहिये जे तुं कर्म बंधाणुं गे तिवारे एम उत्तर आपे जे मान्यो तो कर्म बंधाणो अने आत्मस्वनाव निर्मल वे एवो विचारिय तो आत्मा न बंधाणुं एवीरीते वंदाति प्रमुख सुखथी कहे अने फरि तेज प्राणी क्रिया करतो दीसे के. देखाय ने माटे हे शुष्प चेतना में तेने क्रियामा प्रवर्ततुं जोयीने चित्तरीसें के मननी रीसेथी एटले रीसना परिणामें एम पुग्णू प्रश्न कलुं जे तमे आत्माने तो अवंध मानो गे एटले शुनाशुल करणिय शुनाशुन कर्म यात्मा नथी बांधतो आत्मा आत्म स्व- नावे निर्मल श्रबंधक ने तो महाकष्ट करीने शुजकरणी करी ते क्रियानुं फल लोक्तापणे मानसो तो आत्मा अबंधक मानोगे ते तमारो पक्ष वेद्यो केवासे अने जो क्रियानुं फल श्रात्मा न जोगवे एम केहेसो तो किया करो मे तेनुं फल कोण जोग- वशे अने जो करेली क्रियानुं फल जोगवचामां न याने तो क्रियान करयसिह ययुं तो हे शुद्ध चेतना एवानेपुश्वार्थ हुं आत्मतत्व केम पामुं माटेज मनुने वानति करी पुन्झुं १ (ए) जमचेतनएमआतमएकज ॥थावरजंगमसरिखो। उससु- रासंकरदूषणमावे॥चित्तविचारीजोपरिखो॥मुनी०॥३॥ अर्य-वली अर्पत वादीना त्राण पदाचे १ अबैत २ ताईत मिशिपात ए निरोष्ठा तिपक्षी ते विनस्वामिना उपामनी तो जट जतन के जाट मंधित जतन ए यात्मा एकजचे एटो गाचा मान मर्ग गरीरधारियोमा एकांमें परमात्मा च्यापि रहो एक ग गो नित्य एतमनो मूल निवांत तेश्री पकांश गाटे जीवामा कोमातें परमात्मापा नजाय त्राणे काप जीवा- •मा का परमात्मा सामि इत्यादिक बेटतो तिगुं बक्षी ना- पही महानित श्रावर जंगममां नेद मान वेतनली जनता ली श्राप नज नागु बनम्पनि पृथ्वीन - मनामनोनी नेग्री यावर जंगममा जट गंभीर बनना पर अग्रवा चिनमा जेद किंवा नयी तवार कई याना गा गएट श्रावग्मांन संगममा अनंद मोदीना में नर्गन पु. जनम तमागे मन जाएँ विला. नत नमाग मनी विचा. 11 एटा दमाग मनमो नमागा कंयाश्रीगा। - ram श्रावक प्रोडा की गांड मार TE अन गया अनाधिपा र ८. या गलन यापन गरा : " यानी की आपा "- Eft
(एए)
जड चेतन तेथी थावरनो करेलो सुखमुख जंगममां प्रवेश श्रवं
जोयें तेमज जंगमर्नु करेतो सुखःख थावरमा प्रवेश थर्बु जो-
श्य तो एम केवायी शंकर उपण श्रावर जंगम थाय ॥३॥
एककहेनित्यजातमतत ॥आतमदरशणलीनो ॥ कृत-
विनाशअकृतागमदूषण ॥ नवीदेखेमतहीणो॥मु॥४॥
अर्थ-वली कोश्क अक्षत वादी तेरा पंथी समे सारीया वा-
सिष्ट सार ग्रंथी एम कहे रे जे नित्य के निश्चयी आत्मा चार
गति संबंधी हरेक नवने पाम्यो पण आत्मा पोताना स्वरूप द-
शनमां लीनो के व्यापक वे एटले त्रणे कालें आत्मा स्वरूप-
दर्शने रहित नथी तेने में एम पुग्छु जे आत्मा आत्मस्वरूप
तीन होय तो कृतविनाश के० साधवादिक करणीनुं कृत करवो
तेनो विनास लाव उपण ते तुं नवी देखे के० नथी देखतो शु
अने वीजों पण अकृतागम एटले अण कीधार्नु आवईं न
कस्यानुं प्राप्त था, एटले जो आत्मा स्वरूपदर्शनमां नित्य लीन
मानो तो स्वरूपें लीन तो आत्मा :कृतने तो नज बांधे अने
प्राणीजने :कृत आगम श्रयो एटले पापनुं जदय श्राव्यो ते
अकृत कृतनो आगमरूप पण तेने हे मतहीणा तमे नयी
जोतासु एटले तमाराज शास्त्रोमां एवं वाक्य ने जे कृतविना न
लोक्तव्यं ते माटे कीधाविना जोगवq शुं॥४॥
सुगतिमतिरागीकहेवादी ॥ विणकएआतम-
जाणो ॥ बंधमोखसुखउखनघटे ॥ एहवि-
चारमनाणो ॥मुनी ॥५॥
(ए)
जमनेतनएमातमएकज॥थावरजंगमसरिखो॥
रासंकरदूपणमावे॥चितविचारीजोपरिखो॥मुन
पथ-गती अर्पत नादीना त्रण पद १ अबैत २
निशिष्मान ए विशेष्ठा तिपदी ते विमुस्वामिना उप
न के गंधित चेतन ए श्रात्मा एकज
याण मार गर्ग गरीरधारियोमा एकारों परमात्मा च्या
पर मां गतो नित्य एतमनो मुख शिवांत तेथी पर
कामाले परमात्मा नाय कालें।
मा गेरक परमात्मा मामि इत्यादिक कंटलो वि.
नपदी ने कयनित यावर जंगमगां नेद मानने
arai पुरे जी श्राप तंज वायु वनस्पति र
नतीमानो नो नेग्री थावर जंगममां जा गंबंधीन
१. अरवा का नना नंद चे किंवा नश्री नवा
या गम गति पटले श्रावरमांन जंगममा
माना में तन प. नाम नमागे गत
माना पाक त नमाग मनश्री
एटा नमाग मतमा नमारा कंवा
का शरण यांचा प्रचंदा कर गट
5. र माओगरे अत्यंत मर्यथा थानाविधा
सराय
मलन श्राय
के दार पर गणना की
7' मा अाया
17
श्रद
न
TH
*:-
(१०१) त्वनो सत्ता के उतापणुं ते न घटे एटले ए चार नूतोथी अल- गी के वेगली जिन्न आत्मतत्वनी सत्ता न घटे के न निवे अने जिहां ए चार जूत हशे तिहां शून्य आकाशपण हशेज तेथी ए चारनुं ग्रहण करी ए नूत चतुष्कमयी आत्म सत्ता म- दिरा दृष्टांते माने ने जेम मदिराना एकेका अंगमां गक शक्ति नयी सर्वांगने मिला वाक शक्ति ने तेमज चारे नूतने मिला चेतन शक्ति ने परंतु हे नास्तिकवादी अंध के जन्मांध प्राणी ते शकट के० गामानो महोटापणुं पहोलापणुं ते जो कोश्वारें पण नजर के आंखे न देखे प्रत्यक्ष न करे तो महोटापण श- कट के० गामाने सुकीले केमके गामानो मोटापणुं आंधलाने देखवारूप कार्यनो तो साधक नही तेवारें महोटा गामाने पण शुं करिये तेम तमनेपण गामा जेटलो मोटो दृष्टांत शदयरूप न- जरे न देखाय तेवारें महोटो दृष्टांतपण शा कामतुं जेम कोश्क प्राणी मरण पाम्यो तेना शरीरमा चारे नूतोमा प्रथम आत्म- सत्ता प्रगट थयी हती अने चारे नूतथी आत्म सत्ता अलगी नथी घटति तो आत्म सत्ता तेउँने केम मूकी गयी माटे हे शुद्ध चेतना एवाथी आत्मतत्व केम लखाय ॥६॥ एमअनेकवादीमतविक्रमसिंकटपमियोनलहे ॥चित्तस- माधतेमाटेपुढे । तुमविणततकोश्नकहे ।। मुनी॥ ७ ॥ अर्थ-एम जैन विना एकांत पक्षीआ यावन्मात्र मतवादीना सिध्दांतोयी लिन्न जिन्न कयनना सांजलवायी पाम्यो यात्मत- त्वसंबंधी जे विज्रम के विशेषपणे नरम तेज थयो संकट के
Vard
(१८)
-नजी नेना नमन के धनना नानी
मी यधन्नारनोपन कमी एम कई पालन
जित मिजाक हरपागे
मार पहा मात्र मलिक
अनिलीयो पोनेनची मोठं
शादी में जानन र दी
निरिगानी गधरे, गुरागुन
::: हलाम्मन्न पायाने दत्रा मान
मानणी न करता नगवान पर पद,
भयानको कमा चार प्रमागेन ए सामान घटे के
ran
-
(१०१) त्वनो सत्ता केप तापणुं ते न घटे एटले ए चार नूतोथी अल- गी के वेगली जिन्न आत्मतत्वनी सत्ता न घटे के न संजवे अने जिहां ए चार नूत हशे तिहां शून्य आकाशपण हशेज तेथी ए चारनुं ग्रहण करी ए भूत चतुष्कमयी आत्म सत्ता म- दिरा दृष्टांते माने ने जेम मदिराना एकेका अंगमां वाक शक्ति नयी सर्वांगने मिला बाक शक्ति के तेमज चारे नूतने मिला चैतन शक्ति के परंतु हे नास्तिकवादी अंध के जन्मांध प्राणी ते शकट के० गामानो महोटापणुं पहोलापणुं ते जो कोश्वारें पण नजर के० आंखे न देखे प्रत्यक्ष न करे तो महोटापण श- कट के गामाने सुकीजें केमके गामानो मोटापणुं आंधलाने देखवारूप कार्यनो तो साधक नही तेवार महोटा गामाने पण शुं करिये तेम तमनेपण गामा जेटलो मोटो दृष्टांत शदयरूप न- जरे न देखाय तेवारें महोटो दृष्टांतपण शा कामर्नु जेस कोइक प्राणी मरण पाम्यो तेना शरीरमां चारे नूतोमा प्रथम श्रात्म- सत्ता प्रगट यी हती अने चारे नूतथी यात्म सत्ता अलगी नश्री घटति तो आत्म सत्ता तेने केम मूकी गयी माटे हे शुध चेतना एवाथी आत्मतत्व केम लखाय ॥६॥ एमअनेकवादीमतविनम॥संकटपमियोनलहे चित्तस- माधतेमाटेपु ॥ तुमविणततकोश्नकहे ॥मुनी॥ ७ ॥ अर्थ-एम जैन विना एकांत पक्षीधा यावन्मान मतवादीना सिद्धांतोथी जिन्न निन्न कयनना तांजलवाथी पाम्यो श्रात्मत- त्वसंबंधी जे विचम के० विशेषपणे नरम तेज थयो संकट के (१०४) जपत नगना पोही चे माटे अन्य अंग कला अने जन गगनतीन माटे उत्तमांग का परंतु कर्त्तानो श्याशय ए ने जे दबंगोन मंद ते जिनेवरनुं पदक जाणतो केमके जिनेश्वरना अंग माटे. मां को पुरे जे एगते होय मिन ए केम का पतु मनोनापारकोसी न । सल करतो जे जे मतोने एसपनामां गंग गव्या ते ते जिनेश्वरना अंग बताये पानी या वागत्य को नही केमके काय पटदर्शन जन गण पाठ का पण दर्गन एतुं न करो माटे. परंतु का दर्शन ने हे गुरु चेतना तुने गमागधन करी निरम- मी मम परिणामिकता पलंग के ए स्तवनमा जेमगर म. वा अंगानो न्याम के स्थापन कर्यु ने रीने जो को पाणी गाय ना मिल करने को मिल कर जनमि परमश्वा. पानी एटात भास्विनी गंवाना करनार निरममन्त्री Friगरी पुरुषों ने रात नवनमा पग्गेश्वरना अंग उपा पर दर्शन माया नवीन रचनायें श्रागांधक० गाधना करी काय नी माय मात्र दर्गनी ने rrr नयाश्रीन लगने न न नरें गाय को पानी Amनयी दमदीपदादा नवी वचन वाली अन्य नदान उपायघन न को निदां मधी नी - यान न द कमरा पाना 'द ॥
(१०५) जिनसुरपादपपायवखाएं ॥ सांरव्यजोगदोय- नेदेरे॥ आतमसताविवरणकरता ॥ लहो- उगअंगअखेरे ॥षट० ॥५॥ अर्थ-हवे उए मतोमा जे जे मत परमेश्वरनुं जे जे अंग वे ते ते कहि बतावे वे एक सांख्य अने बीजो जोग के नैयायिक ए वे दर्शन ते नमि परमेश्वरना सुरपादप के कट्पवृक्ष समान उपमा वे जेने एवा पाय के० चरण वखाएं के० व्याख्यान करूं केमके जेम शरीरनुं मंडाण पगोथी तेम जीव माननुं मंडाण सत्तायकी वे तेम ए वे दर्शन पण आत्मसत्तार्नु विवेचन करवा- वाला ने जेम सांख्य दर्शन कहे वे आत्म मात्र पुष्कर पत्र वन्नि- रूप लेप प्रकृतिः कर्नी तेहने मुख आगल विकृति इत्यादिक कथन घणुं वे परंतु आत्मसत्तार्नु विवेचन के तेमज नैयायिक पण श्रात्मा मात्रमा सत्ता तो एकज माने परंतु एक जीवात्मा बीजो परमात्मा एम आत्मानी बे जात माने तेमां जीवात्मा ते मात्र कार्यनुं कारण नूतमाने अने कर्त्ता परमात्माने माने एरीत हे शुध चेतना जेम सत्ता सर्वनुं मूल तेम अंगोनुं मूल पाद माटे ए वे दर्शन ते परमेश्वरना उग अंग के वे चरण ते अखेद के प्रश्न चित्त उता लहो के जाणो ए दर्शनोनुं विशेप स्वरूप पडदर्शन समुच्चय प्रमुख ग्रंथोथी जाणवु ॥ २ ॥ ज्नेदश्रन्नेदसुगतमीमांसक ॥ जिनवरदोयकर- नारीरे ॥ लोकालोकअवलंवननजियें ॥ गुरु- गमधीअवधारीरे॥षट॥३॥ .
दर्शन।
(१०६)
अर्थ-यती सुगत के बौछ दर्शन भने मीमांसा दर्शन
नेमां बांश दर्शनतो धणे दाणे वस्तुने जेद के जिन्न माने अ
मीमांना ते निला श्रात्मा अकारे तेथी नणे का स्वरू
अनंद परांजपक एवही लूतात्मा जूतेजूते व्यवस्थितः एक
बरा पा दृश्यते जल चंवत् ॥ १॥ पुनः एकः सर्ग गतं
नित्य
पुनः देवि गुणोन वध्यते नमुच्यते माटे ए
शिनर के परमेश्वरना दोय कर के० वे हाय ने जारी के
गंनीगगयणे ममजवा कठिण माटे गुरुगम के गुरुये बता
यो रेचक कुंनक पूरकमगंधी प्रवर्तन तेयी प्रश्रम तो सो
सद नभयकी अवशेष देवल रो जे शरीर तेने नगो
गंडाने मांट खोक कांतने अवलंबन के श्रात्माने या
गण करीन ए ये दर्शन परमेथना बेहाय तेने श्र.
पारिक निणय करीने ननियं के ध्याय तेमन श्रासो
को गन्य माटे गोक्ष गंडा तं नमांजन तेयी अलोक शर
पिया-मानं श्राशय करीन ए ये दर्शनम्पधे यार
Mय करी जनीय ध्यान करिये.
पर ददानमा यो दर्शन ते विद्यमान ते दा
गरिएनमनी गिनतीजो यात्मा प्रमा
: নষধ। যুষাল পরখ অবধি বা
निधन अन मीमागम ने बानुन अनंद मान ने
का नियनी दायें श्यामा प्रमुगा गर्व वा पाँ
धम पदात्री वर्ष वाले श्रद मानीय गन
A pm या सदा घने का अनंद महीन
AM
No text on this page.
(१०) धारा सीरीने पान करी शकीये ममत्वरूप पुर्जन ते पानारता बोलीमागे एरीने पांच अंग वर्णव्या ॥४॥ जेनजिनेवरवर नतमभंग ॥ अंतरवगहिरंगेरे॥ अदार- न्यासारामाधारक॥ माराधेधरीसंगेरे ॥ पट ॥२॥ प-पनी जनदर्शन ते नमि परमेश्वर घर के प्रधान मां गोमां शिरोमणी उत्तमांगते मस्त योगके अंतरंग दर्शनना श्रना समाप प्राप्ति न भाग न थामे आने वा- होतो पण एन दर्शन गांगी ये कम ए दर्शगर्नु न गनियापहीको माटे अनरंगवायांग पण तम अंग पजे प्राणी निम्ममली तो कार च्याग के .. अहान मापन पटदीप श्रदार पहेत पवी, तनी धग - I AAVE पदेवा अकरने रहेवान स्थाना "वीजा अहान पान स्थानक ते एकका अदारनी श्याधारक ५. शापारनत पटो श्राश्रय करीन र अर्थ में अर्थन गी: पाक गायें करीनो गागी निदर्शनने याराध कर यामकान को पद एक श्रदा गारनं गंदन करई ने तो गंगा श्रदा श्रागत पात न कर पान * आगवन को मदन पश्चाना अंग हिनामवनाग्निाप ॥ दानजिनपर- नजना मागामांगीनटनीम ॥न. टीमाभागातजनारे । पट०॥॥
(१०ए) अर्थ-ए रीतें नमि परमेश्वरमां सर्व दर्शन ते माटे ए गए दर्शन परमेश्वरना अंग पण एकेका दर्शनने विषे सर्वांग सत्ता न पामियें एटले सर्व दर्शनोमां सर्वासें जैनदर्शन न पामियें तेनीनजना केमके एक अंगे पामिये पण सर्वागें न पामियें जेम समुघमां यावत् मात्र तटनी के नदी ते सही के निश्चे- थी पामिये पण नदिउँमा समुनी नजना जाणवी एटले जे नदी समुजमा नलि तेमां समुपनी वेलुनुं पाणी आवे एम नदी- उमां समुफ ते एकदेश संनवे ने ते रीतें समुशोपम जिनवरना ए गए दर्शन ते अंग कहियें ॥६॥ जिनस्वरूपथइजिनआराधे ॥तेसहीजिनवरहोवेरे॥ गीईलीकानेचटकावे ॥ तेन्नँगीजगजावेरे॥ पट ॥ ७ ॥ अर्थ-ए रीते सर्व दर्शनोनुं एकज जावरूप जिनेश्वर देवर्नु स्वरूप के आकार ते आकारे पोते थयीने तदाकार वृत्तिये परमेश्वर- आराधन करे ध्यान धरे ते प्राणी सही के० निश्चेथी जिनवर शब्द केवल नाणदंसपी थाय जेम लूंगी के० नमरी ते जपणकालमा मदे श्रावे ते मदनी जन्मत्तताथी एकतो चंचलता वधे वीजो पोताना कांटामां पण विष वध पचे काली अथवा पीली जीजेली माटीमां पोते लवमूकी गोलीवालीने एकेक गोली लावी घर वांधी तेमां पोतें ईलीका जे लट तेने काटाथी चटकु देश्ते लटने घरमां मूकी फरी एक गोलीये ते घरनुं मुढो टांकीने सत्तरमें दीवस चटकाथी ते घरनुं मुख खोलतां जे लवर्न नमरी श्रयी उडी जाय ते लटथी नमरी श्रयीने जगत देख तम जिन- । (११) मर गयीने जिनने अराध तेज थडे पोते सटरूप श्रात्माने पर परे निजरूपमा परिणम ते घरमा रहे अने ते घर- र संदनु जगरी ययी जा तेमज निजस्वरूप रूप घरमां निपनी प्राप्ति श्राय परेवणे जगत जोते ते गिक्षमा गमन से नदीजा प्राय ॥७॥ नृराणनाप्यसूतनियुक्ति ॥ वृतिपरंपरअनुन्नवरे ॥समय पुपनाअंगाए ॥ जेदेतेअरनवरे ॥ पट० ॥ ७ ॥ प्रार्थ-प्रदो मारी शुरू श्रवा परमेश्वरनु उत्तमांगरुप जगन पिन गमग पुम्प नेनांग अंग के १ पूर्वधरकृत तुटक पदनी पापा ने चार नाय ते गुत्रोक्तार्थ रावते गाणधरादिकृत गनरनमात्र ५ पूर्वधारीकृत नियुक्ति वचन " वृगि ते टीका निका प्यानमा ६ पगार अनुना ते गुरुमंप्रदायश्री अनुना - ययाय स्मृनिश्री निन्न नाकालिक झान एगीनं गमय के raiar पाय धर्मगना ए पूर्वोत नृणं ना यादि मनने प्राणी पानयना बीकने अवगणी निनय श्रको ती मगचम्पा, हीनाधिक नापं ने प्राण दुग्नुन्धि अग्र- माटरपुष्ट नवगामि माया 10॥ मसीजधाराणायहरन्यामप्ररश्रधिनयांगर ॥ जध्या पिनी॥ त्रियाअचकनांगरे ॥ पट0 ॥ ॥ = -1ণ খা খা খা খাননা ল मला धीजयागादिकन नात्पर्याय हाय Triविपीविधिनामाता T (१११) ए ध्यानना अंगोनो रहस्य ते मुफने तो आइ नासतुंनथी अने कायें तो पागल जे ध्यावे एवं पद गुथ्थु तेथी देखातो ध्यान- मुंज कथन ने परंतु मुसने न नास्यो कर्त्तानुं श्राशयकर्ता जाएं माटे जे प्राणी समजपशमी निरममत्वी उतो ए पूर्वोक्त मुजावी धारणादिकें ए स्तवनानी उक्तिविधे ध्यावे एटले एकाग्र चिरे तदाकार तद्रूप तन्नमयी तलेसी तदाजिलापी उतो ध्यान को विपय विषयी अजिन्नपणे जासे एवो थयो तो ते प्राणीनो श्रा त्मस्वरूपरूप चिंतामणी रत्न ते रागादिके अथवा 5ष्ट मत ममत्व उगोथी न वंचिजे के ठग्यो जाय नही ते प्राणी अवंचक कि यार्नु जोगी थाय एटले जे शुद्ध सरल स्वनाविक करणीनुं नोर्ग थाय ते मायावी वचनोथी गाय नही शहां कोश्क प्रतमा ध्यावे ने वेकाणे जे साधे एवं पाठ ने तेनो अर्थ मुजा वीज धारणादिकें जे समय पुरुपने साधे ते क्रिया अवंचकनो नोर्ग होय ए पदनु रहस्य कर्ता जाणे मुझने तो न लास्यो॥ ए॥ श्रुतअनुसारविचारीबोर्बु ॥ सुगुरुतथाविधी- नमिलेरे॥किरियाकरीनविसाधिसकीयें। एविषवादचित्तसघलेरे ॥ षट० ॥ १० ॥ अर्थ-हवे हे शुद्ध चेतना ए कालें जे प्रवर्त्तने मारो काल क्षेप प्राय ने तेम तुझने कहूं खं ते सांजल ए जैनदर्शननुं श्रुर के सिद्धांतनुं नैगमादिक नयानुजायी कथन ते वचन वर्ग पायें कहेतां वतां किहानुं किहां निसरी जाय माटे अनुसार के ते पाउने नजर आगल राखी अर्थ कतॊ विचारी विचारी वोल ** - - (११२) परंतु मितांतमा यानिध गुरुनो लदाण करने जे निशुम श. बात झानी प्रात्मार्थि परोपकारी निरमायी निरममती कथनी कराती मम मतनयानु जायी जिनाचन विराम नापी राणा ० तेको गोलन गुम्नी जोगार मुक्कनेन मिले रोधी सूर मर्यादा विचारीने नोखं वो शुं श्रयं परंतु ते मर्यादामा र सनि गाधु गाधी किया करी प्राताने उदग श्वान्यु जे सा. पा ने ननि माधी गकी के मिलकरीन शमीम शु. तमादाप गाण चारित्र गाणी अनि करिन माए एक पने जीजा नाविध गुम्नी गोगवार न मिटानश्री नवी जिया न करी ना मानो ने भारी तो पा को पूरे नंगना निमार मलादीन बनने पोगाना मगधी कार्य को नोटोग्री गाम्न विनविष प्रदेणं पदंश विवाद दागीनना तागीली ।। १० ॥ नमानाकाजामी॥जिनवायागतकलीयाममया- गाना-देना। जमानंदयनललीयरे । पट ॥१२॥ भाग-द गज्वलना नना, अनं त्री शव यात्रा मा श्रागत यायनीना का कलिग दागे जापित गमयक- मित्रांन संधिश नया, अंबा प्रवन नदी xicar नामद की पामिय अश्या पयामा - मामा स्यादिना गा गया का नया बनावनादि बाती * (११३) शुद्ध श्रागमोक्त .तमारा चरणकमलनी सेवा देजो जेम आनंद- धन पद पामियें ।। ११ ।। इति श्रीनमि जिनस्तवन संपूर्ण । ॥ अथ श्री नेमनाथ जिनस्तवन लिख्यते ॥ ॥ राग मारूणीधणराढोलाए देशी ॥ अष्टन्नवंतरवालहीरे ॥ तुंमुमआतमराम ॥ मनरावाला मुगतिस्त्रीसुंआपणेरे॥ सगपणकोश्नकाम ॥म ॥१॥ घरआवोहोवालिमघरआवो ॥ मारीपास्याना- विसराम ॥म ॥ रथफेरोहोसाजनरथफेरो ॥ साजनमारामनोरथसाथ ॥ म० ॥२॥ अर्थ-नेम परमेश्वर राजे मतिनुं पाणि ग्रहण करवा माटे तो- रणे श्राव्या तिहां मृग तीत्तरादिक पशुने सजय देखी अनय धु- बीयें सारथीने कही रथ पाई फेराव्यु ते समयनुं राजे मतिजीन वचन नेम परमेश्वरथी वे अहो परमेश्वर श्राव जवमा एकेन वनेविपे अवबन्न नही पण नवनवनेविपे प्रीत पात्र ते माटे तुं मारा आत्मानेचिपे रमी रह्यो गे एटले मारा दीलकमलनी पांखडी पांखडी दीप तुं रमि रह्यो गे बसी रह्यो गे ते माटे मनना वक्षन गे प्यारा गे माटे हे स्वामि मुक्ति स्त्री सायं आपणो स्त्री जरिनो सगपण संबंध करवानें कोई काम नयी केमके मुक्ति स्त्री तो उप रहित वे अने हुं राज कुमरी शोजन रूपा एवी स्त्री रत उतां रूपरहित मुक्ति स्त्रीची संबंध करवान स्यो काम अथवा मारा उपर मुक्ति स्त्रीने लावशो तेचार ते स्त्री (११४) माशोथ ने सीने तो शोरुनामुःख जेतुं गरण पण नर्ष नेगी मारे गारे परम प्रीतीने तेनु नास कर होग तो तर बीजी सीसारो॥१॥ माटे असो नासेरार जगमेनजीनाप स्नेतियागो तां प्रांत गगे रंजीत गितमीविका गिर गाजाय श गर की गजे गती करने के मारी शाम्यान निगम क. भामतमेको केमके मारे श्राधारे मारी धारणा यो दि नेगी है गनवासे गरी विद्या म करो मारी भागार व त्रुटी नो फरी गंधागे नही तेथी हे गाजा रणाने पानीमा ने मारा मनना मनोर्थ पुरा करो केमके समार। र माग मनारय गाय फरि मागे नहीं ॥२॥ नागपयोगानेहलोरे । सानकडेजगनाथ ॥ म०।- पप्राधगंधरीर ॥ तुंमुजालनहाथ ॥ म० ॥ ३ ॥ अनारी बिनायो संद, यद्यपि रहने वाग जदयांतर पांना नोट बता दरप फलनी प्रापका ने मारे नाना पनयन संघानी श्रदी नाय जगनवासी नारी जानंद न करे गावं कदम कदागिन HTTE या दोय ना मलादेव मष्टी मंहार का यगना नगमां पानी नागनम धान न्य कार्य को नापने नाम का नश्री पाण पगार arrafaren- गाना 71. Arora:: |
(११५)
पशुजननीकरुणाकरीरे ॥ आणीझदयविचार ॥ म ।
माणसनीकरुणानहीरे॥ एकुणधरआचार ॥ म ॥४॥
अर्थ-हे प्रनु तमे पशुजननी करुणानो विचार दयमां
श्राण्यो जे एटला पशुजनो संहार थशे माटे धिःकार पडो मारा
परणवाने तो एवा अविवेकी प्राणीउनी दया करीने रथ पागे
फेराव्यो तो तेथी असंख्यातगुण पुण्य प्रवल एवा मुफसरिखा
माणसनी दया नथी आवती ए क्या घरनो आचार एटले ज-
गतमा हीनमांहीन अधिकमां अधिक जातोनां घरो मात्रमा एवं
प्रवर्तन नथी जणातुं ॥४॥
प्रेमकलपतरुवेदीयोरे ॥ धरियोजोगधतूर ॥ म० ॥ च-
तुराश्रोकुणकहोरे ॥ गुरुमिलियोजगसूर । म ॥ ५ ॥
अर्थ-हे स्वामी तमे जम कल्पवृक्ष या नवसंबंधी मनोवा-
बक वे तेम प्रेमरूप कटपतरुपण श्रा जवसंबंधी मनोवांजितनो
पूरनारो ने एटले स्त्रीउना ललारूप हावनाव मुखविकार मंद-
हास्य वक्र तीक्ष्ण कटाक्ष तेमज मन नाचता पटरस नोजन
तथा अंतर पुष्पादिकनी सुरनि इत्यादिक मनोवांवित प्रेम क-
पतरु उजेदीने योगरूप धतुरो धारण कखो केमके कुधापिपासा
शीत जसदेशमशक ते शरीरनी साताने विपप्राय अशाताना
कारक भाटे धतुरप्राय तो हे मनवलन एवो तमोने जगतमां
सूर के यावत् मान चंजमा ग्रह नक्षत्र तारा स्थाने चतुरानो
सीखवनारो गुरु कहोने स्वामी कोण मिट्युं आपने हाथै र
प्रायें किहांथी चट्यो ॥ ५॥
(११६) मातोएमांक्युहीनहीरे ॥ आपविचारेंराज ॥म० ॥ राजसत्नामेवेसतारे ॥ किसडीबधसीलाज ॥म०॥६॥ वर्ष-हे गगन गर्न मुसीने तमे जागे रोगां मारी तो व बनामोगी किनित मार नश्री केमके तमे पोतानी रचनायें रथ पाना करतोयी में अकार्ग कयं एम को केमे नही पा नम मुगने पहिरोको ते तमें पोते तमारा पित्तमान विचारो जनमतमाग नरोरिया राजानी गनामां जमी गगो वारे किगीक की शोना पामगो पटाने घाणातो न कहेश पाm जोर बर बोशी हशे ते तमने गनामां श्रावता देनीने करेंगे + आ पापा धर्मांत पुरुष पाया तयार केवी पास व पाणी गाम जची वान माद हनी कार वगा नयी भी पानापरयो ।।६।। प्रमरोजगजनरादरे ॥ निरवानर ॥ म० ॥ प्री- नियमदिरे ॥ {नचाल जोर ॥ म0 ॥ ॥ - मात्र गगी माद जीत ना कर प्रीन कार्य का पान हीनाभिक पर FOR निरायाध करवा प्राणाधीन ४ा नयी पटले नर ग्रीन यायामां को द्रमा न पाय दोदा श्रीनगन अनि नानंता सरया दिर्ग एग ,,247ीयर दी गनीमधील (११७) फरी तेज प्रीतने बोडी नोडी नाखे ते प्राणी साथे जोर न चाले जेम प्राणे प्रीत न थाय एवी केवत ने ॥७॥ जोमनमाएहबुंहतुंरे ॥ निसपतिकरतनजाण ॥ मा निसपतिकरीनेगमतारे ॥ माणससहुये नुकसाण ॥ मन ॥७॥ अर्थ-जो आपना चितमां प्रथमश्रीज एवं हतुं जे तोरणधीज रथने पागे फेरवसुं एटले प्रथमथीज मने गेडवानी श्छा हती तो जाण के० ते या तमारा मनमां जाणीने निसपति करतन के संबंध न करता एटले तमोने मारी साथे संबंध करवु योग्य न हतुं ते तमे पोतेज विचारो पण स्त्री मात्रनी जिहांसुधी सगा- इन थयी तिहां सुधी सर्व जनथी संबंध ने अने जेवारें सगाई ययी तेवारे ते पुरुपथी संबंध रह्यो परे ते पुरुष जेवारें गंडि आपे तेवार ते स्त्रीने बीजो पुरुष तो रांधेली हाडी प्राय जाणी- ने नजवां वे अथवा काईक यांचे तेने वीजा पुरुष कहे के अहो जला आदमी तमने ए विना वीजी कोश् स्त्री जगतमां नथी मलती सुं केमके एनी तो सगाई थयी हती तेणे भूकी दीधी तेथी विषकन्यादि दूपणविना सगाइ थया पठे कोण मूके माटे सगाई थया पठे गंडवं तेतो माणसनुं नुकसान के तेहने अन्तुं दोष प्रगट करीने कलंकित करवु ते ॥ ॥ देतांदानसंवत्सरीरे ॥ सहुलहेवंटितपोष ॥ मा ॥ सेव कवंचितनवीलहेरे । तेसेवकनोदोष ॥ मन ॥ ए॥
(१२०) अर्थ-हे स्वामी सर्व लोक मुझने आची कहे जे प नारा जारनी सी चाल जे तोरणे श्राव्या तुंगने मूकी गया ते वारें अमे सर्व लोके जाण्यु जे नेमनायथी कामरूपी रोग ग तेमाटे ब्रह्मचारी वे परंतु राजेमती एक रहितो शुं पण ते तो अनेकांतिक जोगवे ने ने फरी ब्रह्मचारी कवाय वे तंबी तुं जइने ममजाव के जो ब्रह्मचारी नाम कहावो तो टुं श्रारज कर → जे एक गुह्य घटतुं नयी एटले लोक जाणी शके ए शानो गुह्य उपाययुं शुं लोक सर्व जाणे जे ए अनेक लोग ने की ब्राह्मचारी निकामी नाम धार, प तो अघटतुं गुहय घटन गुद्य तो तेने कहियं जने लोक न जाणी शके अने जो लोक जाणी सीधुं तो गानो गुह्य चतुरनो गुल्य तो जन्मागे यदि जाय तोपण को लोक जागी सके नही परंतु तमारो गुहा तो हवे ग्युंज नही सोकमां प्रगट अयी गयु ने अनेकन नोगत. जो तो एक मन नागववामां में ब्रह्मचर्यनी नंग श्रयी जाय। अनं जो ब्रह्मचर्यन अवंद पाट्या चागेको थन कानन नांग- वयु मकी द्यो पाए तमे नावं घोट चटीवी अनेकांनन नोग- बानी ने फरी ब्रह्मचारी नाम धगवाजा ॥१२॥ जिगज्ञोणीतुमने जो नर । निजागी जोयोगज ॥ म पकवाग्मनजुरे ॥ नामी जमककाज ॥ म011 १३ ॥ अय- स्वामी शिरजोबानी पीना बंद कर देगा मग अभियान दाग में। इंदिरा ने माग रात्री ९. "
(११)
मारा मनथी लिप्यु नथी माटे हुँ आपथी अरज करुं बु के जे
रीते हुँ तमोने निरखं वं तेवीज रीतें तमे पण मुऊने रात्र दीव-
स दयनेने जून तो मोटी कृपा करो कदाचित रात्र दिवस न
जूने तो रह्यं पण एकवार तो मुझने जून तो पण मारो वांजित
कार्य सिद्ध थाय ॥ १३॥
मोहदशाधरीन्नावनारे ॥ चितलहेतत्ववि-
चार ॥म ॥ वीतरागताादरीरे ॥ प्राणना-
थनिरधार म॥२४॥
श्रर्थ-एटला सुधी तो राजेमतियें पोतानी सखि संघाते श्री
नेमनाथ संघाते मोहदशानी विवस्था संबंधी मोहनीना वचन
नाप्या हवे चित्तमां मोहदशायें वधाणो मन तेज मननेविपे
नावना के वार नावनामांथी इहां प्रस्तावेंएकएकत्व लावनाज
उचित वेफरि एजनावनाने आशय सूत्र काय पावली गाथाना
उत्तर पदमा एकवार मुऊने जून एम केहेवाथी राजेमतीजीयें जे-
दला मोहमयी वचन कद्या ते केहेता उतांज चित्तमां एकत्व ना-
वना श्रावी एटले मारो यात्म व्य ते मारा आत्म प्रदेशोने
आधारें रह्यो तो मारे तेउने शो संबंध के एवो आत्मतत्वनो
विचार के जेद ते राजेमतीजी पाम्या का पोतानी आत्माने
कद्दे के हे श्रात्मा प्राणनाथ के प्राणोना नाथ जे नेमनाथ
स्वामी तेणे निरधार के निचे थकी वीतरागता यादरी के ग्रहण
करी तो हे आत्मा तारो राग एहुने केम नेदी शके ते माटे ए.
हनुने मारो शो संबंध एम एकत्यने विचारता या ॥ १४ ॥
। (१२) सेवकपणतेादरेरे ॥ तोरसेवकमाम ॥ म 0 आशय सायंचालीयरे ॥ एहीजरूडूंकाम ॥ म॥ २५ ॥ अर्थ-हवे राजेमतीजी नीतीना पर्ने सन्मुख दृष्टीयें एकला. जावना नापन करे ये दे मारा आत्मा तने नेमनाथजी साथ मामी मेयक संबंध करवू योग्य हतुं केमके ते गंबंध करया उपरांत परपरा पर्तिपा प्रवर्ग पदे अने जे परवश वर्तिपणे प्रवर्ती ने मंगानारीने नरमप्राय वे परंतु ए वात प्रथमश्री विनारसी गोग्य ती दर पावसयी विचार करे शी गिती तमाटे स्वामी- य पीनगगना यादरीज गंवा निश्री अंगीकार करते पार मंत्रानो माम धर्म स्थिर रहे गाटे श्रदी गारा यात्मा स्वामीनामननो श्राशय. अनिमायतनी गानं पालीये एटो निमायान जायी चालिग स्वामीना श्राशय गाय प्रवर्ग सं7 काम पटले गासनी गंवकर धर्म ने पनि मीनार दिन न जा पाए ग्वामिनी ग्राडा प्रमाणे गर्भ सदसणार्नु किरियोगधरी प्रादगारे ॥ नमनाय नग्नार ॥ 1 ॥ गाना |नवाममुगलादार ॥10॥१६॥ - श्रीनाथ म्यायि विविधीक प्रम. को पनी मनी थी ziginnari or : 437 श्री मायनी * .: 2m 54 * . Prastra (१५३) मारा यात्मिक गुणोनो पोषण के पुष्टनुं करनारपण एहिज ने तेमज मारे संसारसमुषथी तारनारपण एहिज ने वली शृंगार हास्य करुणा रौष वीर जयानक बीजत्स अद्भुत शांत ए न पर- सरूप मुगता के मोतीनो हार मारा कंगनो शंगाररूप ते ए- हिज वे एटले निरुपम आत्मिकस्वरूप ते अक्षितीय शृंगार श्र- नादि कनकोपलीनी परें प्रकृत पुरुषनी जोडीथी वियोग तेथी अतींजियनो हर्पोत्कर्ष ते ययुं परम हास्य रस्य सर्व जंतुने अन्न- य दान देवं ते करुणारस कर्मने विदारवु ते रोजरस इत्यादिक सर्व रसोनो संजव यथातथ्य विचारी लेजो आई लिखतां वधी जाय माटे न सख्यु ए नवरसोना शुनशुनंतर जाव तरंगरूप घणा मोती ते माटे हार संज्ञा वांधी ॥१६॥ कारणरूपीप्रन्नुन्नज्योरे ॥ घण्योनकाजकाज ॥ म ॥ कृपाकरीमुकदीजीयेंरे॥आनंदधनपदराज ॥म॥१७॥ अर्थ-अहो नेमनाथ परमेश्वर में तमोने नज्यो सेन्यो ते कारणस्वरूपी सेव्यो एटले मारा मनमां परमेश्वरना स्वरूपरूप कारण प्रवर्ति प्रवर्तशे तेवारें मारु आत्मस्वरूपरूप कार्य सिद्ध थाशे निश्चंत्री एम जाणीने नज्यो परंतु तमारो सेवन करते ते में कार्य कार्य गर्यो नही एटले जेम संसारी शब्दादिकनुं सेवन ते करणीय अने दीक्षान सेवन ते अकरणीय ते बेहुने गण्यो नही एक परमेश्वरने स्वरूपंज सेव्यो माटे हे परमेश्वर हवे नपर कृपा करीने अथवा कृपा के प्रसन्न पयीने थान- । निरवाएपद संबंधी राज के० उकुराइ ते मुझने दी- 1- (१२५) जी के बक्षीमें ॥१॥ इति नेमनाथ जिनस्तान गंपूर्ण ।। उनि श्रीमान मनन चानीसी गंपूर्ण ए बालीम तानोनो दो सान मारतीय भी कामगडे रहिने गांत् १०६६ ना नादरमा गर १४ ना दी में कयं तेनो नागार्थ क्षहीने गाने तेमा नमा र रोय न वाननार ममागोए गापारी यांच, कने रीमानयनातीना पोताना करवा चेतावनोहता ते मारणी जमाने व प्रनना लगनारे ए टायुमा नानी यानंतरजीना मान गाटे । वे नान hिi गाने माननो टपो शानपिमाजीतने एका समान ।। ॥ अथ श्रीपार्थ जिनम्नयन विग्यत॥ || राग गारंगीयानी दी। भागभीनाम्यामिमाग ॥ निकामीगुणगय ।। मायामा निमाणकामीशेपामाधानी ॥ मायाय ।। मायानी ॥ ४० ॥ ॥ yafternनाग ना गायक - rem anी रायानमार firing ::.:.:... Aaenie Prayer of a 57 Mix * (१२५) धणी पामीने ध्रुवपद आरामी के अचल सुखी नित्य आत्मा- रामी थाय केमके जे परमात्माने सेवे ते परमात्मा थाय ॥ १॥ सर्वव्यापीकहेसर्वजाणंगपणे ॥ परपरिणमनस- रूप ॥ सु० ॥पररूपेंकरीतत्वपर्जूनही ॥ स्वस- ताचिदरूप ॥ सु॥ध्रु०॥५॥ अर्थ-हे प्रतु तमने सर्वज्ञपणा माटे केटलाक सर्वव्यापी के- दे ने तेतो आरोपें घटे रे परंतु जो वस्तु धर्मे सर्वव्यापि कहे तो दोष उपजे केमके जे परमांव्यापे ते परपणे परिणमे अने परपरिणमन स्वरूप थये तो अव्यर्नु अस्थिरस्वजाव तथा अन्न- व्य स्वनावरूप दूपण थाय वली पररूपे एटले अन्य अन्यरूपं थयो तो तत्वपणुं न लहे माटे पोतानी सत्ताज चिपज्ञान स्व. रूप ये तेणे करी तत्वपणुं कहियें ॥३॥ झेयअनेकेंहोज्ञानअनेकता ॥ जलज्जाजनरवि- जेम ॥ सुण अव्यएकत्वपणेगुणएकता ॥ निज- पदरमताहोखेम ।। सु०॥ ध्रु०॥३॥ अर्थ-वती ज्ञेय जे सर्व व्यते अनेक वे तेने शाने करी जाणे तेणे करीयात्मानुं ज्ञान अनेक एटले झेयना ने शानपण अनेक रूप चेयद्यपिसूर्य एक वेतोपण जसजाजनमा प्रतिबिंब पडवे करी अनेक जणाय ने तेमज ज्ञानगुणधि करणनूत सर्व श्रात्मनाक्नु अस्थलीजूत जे जीव अन्य तेने एकपणे गुणनो पण एकपणो जाणवो केमके पर्याय अविनाग अनेकता पण झायकल्प (१२०) गुणने निगपादिकने तथा अगुरुलघुत्तादिकने ममान गर्मि नदी पाने जागी गानू जाण न्याय जेम आरमीमां मां प्रति- जिस पर पाप जेनुं प्रतिबिंब यारीमामां पडे रे ते गनुगा पागमा प्रांश करतो नापी अन ते वरगुपाग बारमीमां मोश करती नभी तमन माल के० पाणीनो यांना जाणवो ने समान मयं परिगामनी नयी अने शेग ज्ञान मध्ये परिणा- मानी परीने मयागादनागा बानगुण वयात्मानं सम्प श्रीपारमानिनपारमरमरामो ॥ पणश्यापार- मनाहि॥ गुण ॥ पुरणरमीदोनिजगुण- परमनी ॥ आनंदवनमुकमाथि ॥ गु० ॥ ४० ॥ ७ ॥ गाय - नाय नावान पाग पापण गमान जग समान फारम तांदत कंचन पाय अबला टाग -मनन योग पर पामामा ग्राय पण दो पार्थनाय. गणना परम पानी नयी पगांवाना ननाना- कि म पापागना मी यति आनंद Famir r: ' पने गाना " ने तमा नगर नयीjrt 6 ifs पानसमानः || || श्रीमहा जिनातन शियो । arrior लाम: या ई ॥ (१२ए) अर्थ-हुँ श्रीमहावीर जगवान चोचीसमा तीर्थकरने पगेला- गीने झायकवीर्यपणुं मांगु इंजे वीर्यना जहास की मिथ्यात्व ते कुश्रधारूप तथा मोह ते मूढतारूप तप जे तिमिर के अं- धकारनुं जय ते दूर गयुं वे एवा हे प्रनु तमे अनादि कर्म शत्रु- जीतिने जीतनो नगारुं वजान्यो ते वीर्य मांगु दु जे वीर्यथी हुँ पण कर्म शत्रुने जीतुं ॥१॥ उनमथ्थवीरयलेस्यासंगे। अन्निसंधिजमतिअंगेरे ।। सु- दमथूल क्रियानेरंगे ॥ योगीथयोउमंगेरे ॥ वी ॥२॥ अर्थ-हे प्रनु उपद्मस्थवीर्य ते श्योपशमी चीर्य ते लेस्या- ये जे परिणाम्यो ते अनिसंधिज वीयं अनेक कर्म ग्रहण करे जे मतिपूर्वक उपयुक्तवीर्य ते अनिसंधिज वीर्य कहिवे ते सूक्ष्म क्रिया कंपनरूप स्थूल क्रिया आकुंच प्रसारणरूप एटले नाव योग तथा व्ययोगरूप सूदन तथा स्थूल क्रियाने रंगे योगवंत थयो थको आत्मा संसार मध्ये उमंग पामि रह्यो ए विचार कम्मपयडी ग्रंथ मध्ये ॥२॥ असंख्यप्र©वीर्यअसंदेखें। योगअसंखितकंचरे॥ पुलग- गतेणेलेसुविशेषे ॥ यथाशक्तिमतिलेखेंरे ॥वी ॥३॥ अर्थ-आत्माना असंख्याता प्रदेश नेते एकेका प्रदेवों - संख्याता वीर्य विनाग के ए कम्मपयडी मध्ये योगस्थान कह्या के ए रीते जीवने योगपणो असंख्यातो वे एटले जेक्ष्यो- पशमी चीर्य असंख्यातो ते योगरूप से तेणे करी जीव कर्म- पुजलना समूदने लीये योगविद्रोपे विशेष कर्मन लीय यथा के. जेहनी योग वसशक्ति तेवा कर्मना दल जीवलीये एमति जागवी. 4A (१२०) , ३ -- गुणने निलबादिकने तया अगुरुक्षघुलादिकने समान धर्मि मी एकने जाने मानुं जा पाय जेम आरसीमा गर्ने प्रति सपने पास लेन प्रनिधिर शारीसामां पड़े ते गरनुमा बारीमा प्राश करतो नयी बने ते यतुपण पारगीमा प्रदेश करती नयी नमन जल के० पाणीनो सुधांतपण जाणको से गाना मा पगिमती नयी ने शेयज्ञान मग परिता- मनानी पीने मय गाउनागत ज्ञानगुण ने अागान गयो श्रीपारगजिनपारसरससमो ॥ पणश्वापार- मनाम्॥ि १० ॥ पुरणरसीमोनिजगण. पामना ॥ आनंदघनमुजमांधि ॥ १० ॥ ४० ॥ ७ ॥ गाया गायनाय नगान पापाय गमानना TA ATM पर खाद कंचन पाय अशुन्ना दात नेम पद योग मेवर परमामा याय पार पायगायन Timनी रम नी पानाना नाना- ४ि. रामा पानी पीनं अनंत श्रानंद Warria गरम यौनमा माट, नको माया-मानामा 1. I श्रीमहावीर जिनानन यिने । मा . नवीन मिरामा शनि : FATHER पी। 2.41 (१२ए) अर्थ-ईं श्रीमहावीर नगवान चोवीसमां तीर्थकरने पगेला- गीने झायकवीर्यपणुं मांगु वं जे वीर्यना उहास यकी मिथ्यात्व ते कुनधारूप तथा मोह ते मूढतारूप तप जे तिमिर के अं- धकारनुं जय ते दूर गयुं वे एवा हे प्रनु तमे अनादि कर्म शत्रु- जीतिने जीतनो नगारं वजाव्यो ते वीर्य मांगु बं जे वीर्ययी हुँ पण कर्म शत्रुने जीतुं ॥१॥ उनमथ्थवीरयलेस्यासंगे।अन्निसंधिजमतिअंगेरे ॥ सु- मथूल क्रियानेरंगे ॥ योगीथयोनमंगेरे ॥ वी ॥२॥ अर्थ-हे प्रनु उपद्मस्थवीर्य ते क्षयोपशमी वीर्य ते लेस्या- ये जे परिणाम्यो ते अनिसंधिज वीये अनेक कर्म ग्रहण करे जे मतिपूर्वक उपयुक्तवीर्य ते अनिसंधिज वीर्य कहिये ते सूक्ष्म क्रिया कंपनरूप स्थूल क्रिया आकुंच प्रसारणरूप एटले नाव योग तथा अव्ययोगरूप सूक्ष्म तथा स्थूल क्रियाने रंगे चोगवंत श्रयो थको आत्मा संसार मध्ये उमंग पामि रह्यो । ए विचार कम्मपयडी ग्रंय मध्ये वे ॥२॥ असंख्यप्रशेवीर्यअसंदेखें॥योगअसंखितकंखेंरे।पुजलग- गतेणेलेसुविशेषे ॥ यथाशक्तिमतिलेखेंरे ॥वी ॥ ३ ॥ अर्थ-आत्माना असंख्याता प्रदेश के ते एकेका प्रदेश - संख्याता वीर्य विजाग ने ए कम्मपयडी मध्ये योगस्थान कह्या ए रीते जीवने योगपणो असंख्यातो वे एटले जेक्ष्यो- पशमी वीर्य असंख्यातो गे ते योगरूप के तणे करी जीव कर्म- पुजलना समूइने लीयें योगविशेषे विशेष कर्मने लीयें यया के- जहवी योग बसगक्ति तेवा कर्मना दल जायसीय एमतिजा ॥ (१३०) नौनीरगनेसें ॥ योगक्रिगाननीपेसेरे ॥ योगतणी - पतानसें ॥ प्रातमगगतीनखेसेरे॥वी० ॥ ४ ॥ ने जिला कष्ट के अनंतो छाना तिलां कर्म ना जवीर्य होगनिदां कम लागे जे प्रदेशोगां जन- ननिल गोग्यक्रिया गर्म गदाणरूप किगाने पेगी रानी 'यामाना ग्राउ गणक प्रदेश विहां फर्मग्रा- TE: पगगा नदी मही योगनी भाता निशाना का गला दोग निलो प्रात्मशनिपत कोर कर्म गगानी ने प्रयासमा नान न करे ।। ४ ।। गनोगी॥नमातमययोनांगीर॥ गुरप- नागा यायतनगागीर ॥धी ॥५॥ T;;;: जिलानी वीन गानोगी - का नंग पा.मा पाताना जागी यो ... गुणा fruit मागमा पिना पर -- i-arti प्रति पारती श्रामोपांगी पानी " From Tar- M । . ra माना जातामानावना. { निपाrairf 17 !! का; 2 काम ' ' या (१३१) जाणीये तेम तेम जीव तेमां रमीने पोतानो ध्रुवपद के निश्चल 'परमानंदपदने पहिचाने के उलखे ॥६॥ आलंबनसाधनजेत्यागेपिरपरिणतिनेजागेरे॥अदयद शैनज्ञानवैरागें ॥ आनंदधनप्रन्नुजागेरे ॥ वी० ॥ ७॥ अर्थ-परंतु ते परने अविलंबन करी जे साधन कर, तेने त्यागें एटले परालंवनपणुं गंमे परपरिणति जागे के० जाय तेथी अक्ष अप्रतिपाति झायिक केवलदर्शन केवल ज्ञान अने वीतरागता ते यथा ख्यात चारित्रं लयलीन थयो श्रको आनंद धनशब्दें परमानंदमय प्रन्नुता जागे ॥ ७ ॥ इति श्रीमहावीरजि- न स्तवन समाप्त ॥ इहां श्रीज्ञानविमलसूरिये तथा पंमित्त देव- चंजीये पण ए चोवीसीना पारला वे स्तवन कखा तेमा ज्ञानविमलजीयें तो चोवीसे स्तवननो टबो पण कस्यो श्राने देवचंधजीकृत टवो नथी कदापि इसे तोपण मारे जोवामां तथा सांजलवामां आव्युं नथी तोपण इहां वावीस स्तवनोनो बाल- बोध ग्यान सारजीना करेला बालबोध उपरथी संक्षेपीने लख्यु माटे एमनाज करेला पावलावेस्तवनो अर्थ सहित लखिये वैये ।। ॥ अथ श्रीपार्श्व जिनस्तवन लिख्यते ॥ ॥ शांतिजिन एक मुफ वीनती ए देशी ।। पासजिनताहरारूपनूं ॥ मुझमतिज्ञातकेमहो- यरे ॥ तुजमुझसताएकता ॥ अचल विमलय- कलजोयरे ॥ पास॥१॥ ए आकणी ठे (१३२) अर्थ-यानो पार्थ परमेश्वर तमारा स्वरूपर्नु मुरुने प्रतिजारा के प्रकर्षण शाजाम एटले साक्षात्कार केम होय केम थाय विवारी जोतां तो तारे मारे मत्ता एक माटे अनिशता ने एटसे नि सनाविपणाविना तारा स्वरूपy मुकने प्रतिलास केग पाय गजी निथं नयनी हुँ माग स्वरूपने गंजारं तो जेम तुं नारा मम्मश्री जाणे कावं चट्यो नही तेम हुँ पण मारा सम्पनी पगी नमी नही जोम तुं निर्मल तेम हुँ पण कर्मगटा रहित नजी जम तुजन कालादिक कल्यो नही तेम निश्च कासादिन हे पण या न मादे ए त्राण गुपचिग एकता जोय के० देगीने गाडी पानि नारंम्प निन्नपा प्रत्यक केम की शयं ॥१॥ मुतमरवनपदार्थ। ॥ निश्चय नेदनकायरे ॥ विवहारल- निदेगी ।। नंदप्रनिन्दबहलोयरे ॥ पाग० ॥ २ ॥ श्राम गाथा दना की कश्रानंदाननिय नयनी नातामा पगामामाजीवामा एनोनिशाना. frriti मारनी श्री व्यापार नयना श्राश्रय करीन नप्रति अवलोकन कानो योनि धानंदप्रतिनंद याय 1:१० १११ नवीदेवतामां मनाया गया प्रासानी .: नाटियाया: IFIनदार अमदिन Trirat Airt HERE (१३३) अर्थ-वली हे आनंदधन निश्चेनयेंज जो आत्माने अवलोक- न करियें तो आत्मा त्रणेकालें कर्मबंधने न बंधाणुं केमके निश्चे- थी जीव अरूपीज कडं तो श्रवस्तुनु बंधशुं अने बंध नहीं तो मोन के मूकी जज नयी एटले निश्चेनय बंध मोक्ष नयी अने व्यवहार नयासरी वंध मोक्ष ए वे जज के अवधार ए- टले व्यवहारनये ए आत्मा अखंडित नही अझनो अनंतमो विजाग ज्ञान रहि गयु ते माटे अनादि नही पर्याय मरण माटे अचल नही गत्यागत करवा माटे नित्य नही क्षीण विनश्वर कर्मैपीडित माटे अबाधित नही ए रीते व्यवहार नयाश्रयी सोय के आत्मा ने तेज आत्मा निश्चेनय विचारियें तो आठ रुचक प्रदेशथी ए आत्मानुं स्वरूप त्रणे कालें अखंडित के अणाइए अपजावसि एनंग माटे अनादि वे आत्माने सर्वथा ज्ञाननो श्र- नाव न थयो माटे अचल त्रणेकालें अनाश अपेक्षायें नित्य अबाधित ते अनादि स्वरूपनी अपेक्षायें वाधा पीडा नही माटे अव्यावाध ए रीतें सोय के आत्मा ॥३॥ अन्वयहेतुव्यतिरेकथी। अंतरोतुजमुझरूपरे ॥ अंतरमे- टवाकारणे ॥ आत्मस्वरूपअनूपरे ॥ पास० ॥ ४॥ अर्थ-हे प्रनु अन्वय हेतुथी तथा व्यतिरेक हेतुथी एटले स्वरूपने अनावें परमात्मानो अन्नाव तेथी तारा रूपधी तुं रहित तेने व्यतिरेक कहिये ते व्यतिरेक हेतुची तारा मारा स्वरूपमा अंतर के नेद पञ्चो ने ते तारे मारे अंतर मिटाववाने अन्वय हेतु कारण अनुप के निरुपम एवो जे तारा आत्मार्नु आ- (१३४) मग ते अन्वय वेतुश्री ने एटले जे उते ते तु ते शनाय कहियें ॥४॥ भातमतापरमात्मता ॥ शुधनयन्नेदनएकरे॥अपरमा- रोपितधर्म ॥ तेहनान्नेदअनेकरे ॥ पास ॥५॥ प्रय-रे मनु, मारा श्रात्मानेनिषे रयो जे प्रात्मतर्मने विपरीश्रामता रोमां अने परमात्मानचिो रहीजे परमा- रमना नेमा नंद किंवा अनंद तेनुं उत्तर जे हे श्रानंदघन, तारा गानमा अने माग पग्मामामां शुरु नग के निशे नयश्री कोग नयी कमा श्रार के मायी व्यतिरिक्त यानमात्र जे. दशगंगांगजन्य यारोपित धर्म ये कम यारोपित ना . मंक करने यया कर दाटक कबह नाटक काटक कार्य, र T; गारा कर फाटक चकद कमी रदं करमकी कगी गाना मानक नंद ॥ ५ ॥ धमाधम्मश्री एकना। तहमकम्पअनेदर।। एकराना- पकना । कोटमनिरपंदर ।। पाम ॥ ६ ॥ - श्रादयन. यामधा गदित नामानना गर्ग या भाग मा नंदपाले कमर श्रामधाम- नयामा गरिन प्रयोगमा दानश्री परमानी ना निर्म 77 श्री सम्मेलनमा Firmit ram at . भर दीन दयायन :: ६ Hasyam T ।
(१३५) आतमधरमअनुसरी॥ रमेजेमातमरामरे ॥ आनंदध- नपदवीलहे ॥ परमआतमतसनामरे ॥ पास ॥ ७ ॥ अर्थ-हे आनंदघन, जे आत्मा आत्मधर्मने अनुसरी अंगी- कार करीने तहत् उतो रमे के प्रवर्ते तदाकारपणुं जजे ते आत्मानुं नाम अन्निधेय राम कहियें फरी तस के तेज आत्मा- नुं नाम आनंद शब्दें अनंता पदार्थोनु योग्यता तप झाननो जराव ते संबंधनी पछी जे मुक्ति पदवी तेनुंज लहे के निदर्श- न करे वली तेज आत्मानुं नाम परमात्मा पण कहियें ए रीतें अहो प्रनु, तमारा केवायी मुऊने तमारा रूपनो प्रतिनास करत- सवत् थयुं ।। ७ ।। इति श्रीपार्थ जिनस्तवन संपूर्ण । ॥ अथ श्रीमहावीर जिनस्तवन लिख्यते ॥ ॥ पंथडोनिहालुंरे बीजा जिनतणो रे ए देशी ।। चरमजिणेसरविगतस्वरूपनूंरे ॥ नावुकेमस- रूप ॥ साकारीविणध्याननसंन्नवरे ॥ए अ- विकारअरूप ॥ चरमण ॥१॥ अर्थ-हे शुध चेतना चरमजिणेसर शासन नायक तेनुं स्व- रूप तुं चिंतव तेवारे शुद्ध चेतना कहे जे ते तो विगत स्व- रूपी ने एटले मनपर्याय ज्ञानीथी पण जेतुं स्वरूप जाएयुं जाय नहीं तो हुँ शी रीत जाणी शकुं वली सिद्धांतोमा सालंबन ध्यान करे तो रूपविना आलंबन केम संजचे थने थालंबन- ने अनावे ध्याननो असंजय ते माटे साकारी के आकारसहि- पर (१३६) गरिनामान कम करी माई फरीप परमेश्वर ज्ञानामानित कर्मनाक माटे रिकारी तथा प्रामादित माटे तीनोपला परम परमेमर जग सम्पीनगर निती आपसम्पंपातममारमेरे । तेवनाधुरखे नद । अमंगनाममाकारीपदेंरे ॥ नि- रामारीनिरनेद ॥ गरम ॥ २ ॥ - नना, न का विगतमापन भीगा नीना बगन गगागा कम के श्रापी माटे गन्य श्रान तुं पा लगा निको यो नि पाग या मा उनी अपापी , माग धर्म श्रापमा परगीनो ध्यानयागान मलना श्रयी यही माग ग्या-मामां में माग ग्राममा दंगा यात्रा arri par: नया मान्द याना गया . ? या सरमामरान अपत्यानीया भार 21 170 गया दीदा Arzu gy, दया FIFT TT-IT AT Porre! Ter, ar Ft. NRTray : 5f rain7 * (१३७) र सहित वर्ते ते साकारी कहियें वीजो परमात्मानो नेद आकार रहित माटे. निराकारी ते अनंत सिघोना एक रूप माटे निर- नेद नेदरहित जाणवा केमके अनंतसिमोनो एक रूप माटे निरलेद जाणवा ॥२॥ सूखमनामकरमनिराकारजेरे ॥ तेहन्नेदेनहींअंत:निरा- कारजेनिरगतिकर्मथीरे॥तेहअनेदानंत॥ चरम॥३॥ अर्थ-फरी हे शुद्ध चेतना आ वचन कहुं दुं ते लाडनुं व- चन ने जे निराकारना चे नेद एक सूझनाम कर्मि निराकार एक निर्गत कर्मि निराकार एम तेजना कथन- आई ध्यान का- रणीय तो प्रस्ताव नथी परंतु निराकार नाम मात्र नेदना कथन केवा कारणे यहां प्रस्ताव जे सूक्ष्म नाम कर्मोदयथी पाम्बु जेणे निराकारीपणुं तेनी लेद संज्ञा करिये तो तेनो अंत नही पार नही अनंता ने माटे वली निरगत नाम सर्वथा खपाच्या वे कर्म जेणे तेथी निराकारीपणुं सहजे सिद्ध थयुं वे तेना नेदपण अनंत चे सर्व सिधोनी सत्ता असंख्यात प्रदेशात्मक जिन्नप- णा माटे अनंत ते ॥३॥ रूपनहीकश्येवंधनघट्युरे॥ बंधनमोदनकोय ॥ वंधमो- खविणसादिअनंतनुरे ।नंगसंगकेमहोय ॥ चरमणमा अर्थ-चली हे आनंदधन जो श्रात्माने रूप नही तो बंधन कश्ये घट्युं एटले कर्मथी बंधाइ जावु क्यारें संजव्यु एटले रूप विना बंधन असंजब अने जेवार बंध नही आत्मा त्रणे कालें अबंधक मानसो निरलेप मानतो तो पुण्य पापना श्यत्री जे ने (१३) करने मोम कोय नाही ते मोयने अजा, सादि अनंत गान in मंतर कम होय॥४॥ प्रगतिनामसताननीनहेरे ॥ सताविण- ग्याम्पम्पनिमाकेमसिध्दानंततारे ॥ जामसरप ॥ नरम ॥ २ ॥ - म मनु ये कोने गुण जे ए नवागां पर नगी नात गाएं जोगीने नालगां पर सरप नदी- पारयनगी नमा पपने अनागता की ये." पापा न पामिण ने गलाने माना। : स्पा पो गारद यानंदघन, पिने सानायक न जागी यो यो नगीन अनारको " भारती गाना न गनी गिनी पान-नाग नाममा मनिया ना मार्ग नाय. E TARE | मनाने नकली ॥ ॥ पानमनानिमियागनिमानदानंद नदा- र मापनाच्या विधानसभा चाम॥६॥ :...: या श्रानंदन पनामा ३. यम मिश्रा royar 72 Tara + Title - Marathi Aft47 21 . .
(१३ए) परमात्मा अने हुँ निराकारी परमात्मा माटे जो वहिरात्मपणुं मूकी अंतर आत्मस्वरूपवंत थयी मारो अनेद अदादिक स्वरूप धर्म के तेने विषे तदाकारी तो मारा रूपनुं ध्यायq के ध्यान करे ते तो विध के० ध्याननो विधि चे अने तेवा तदा- कारीपणा विण के विना स्वरूपधर्मने अलावें रहस्यार्थे वहि- रात्मवंत वते करे ते प्रतिषेध के निषेध विधि जाणवो ॥६॥ अंतिमन्नवगहणेनुमन्नावरे ॥नावसुंशु- घसरूप ॥ तश्येंआनंदधनपदपामसुंरे ।। आतमझपअनूप ॥ चरम ॥७॥ अर्थ-माटे वीर परमेश्वरथी हाथ जोडी वीनती करे ये के अहो स्वामि, अंतिमन्नवगहणे के आगल सर्वथा अनावीपणुं एवो नवते चरमावर्तन चरम करण तथा नवपरिणतिने परिपा- क ते टाणे तुज नाव के परमात्मस्वन्नावतुं शुम स्वरूप ले- इने तारा परमात्मानो मारा आत्मामां नावसुं के चितवन करसुं तेवारें उपमा रहित आनंदघन पद पामसुं ते आनंदघन पद के वे जेमा उपमा उपमेय रहित एवो आत्मा स्वरूप ठे एटले आत्मानुं आत्मित्वधर्मपणुं ते ॥ ७॥ इति महावीर जिनस्तवन संपूर्ण ॥ इति श्री आनंदघनकृत चोचीसजिनस्तुति तथा श्रीग्यानसारकृत चे स्तवन मली ग्वीस स्तवन पासवोध सहित समाप्त शुझिपन. पांनु. सीटी. पशुपा कतनोधाय J कतनेधाय --- ? ܕ पक्ष -- G यदान पाख खटाख श्रावण w- १ aman मानुपाधि তা - MAPNA गु martwo . F दर्शन नयी दर्शनी नीग जीजाको नीकी कोई यामाबगमा ग्रामसम्पमा নিষ্প Tাগি বডিগা। कलीमदाद कालीगलमदद भावनिगद धानिंग धमन सोचनदी माननाद धमनी शक्षि Prartir पानि MARA + 21 }}-25 STARI NATH Maitit {}.. मा AAN anwar "lth 12} 122 !! Like A
No text on this page.
पांनु. सीटी. शशुम कंतनोधाय शुदा कंतनेधाप । ।। ४- H - - ܀ ܀ htma- -ari সনা সন खतरा प्रसरा मकरपाधि साक्षरपाधि दर्शन नयी दर्शनी गीय वीगे बीजो कोई वीनी कोई यात्मापरुपमा यात्मम्मम्ममा নগ্ধগলি টিনায়িী कलीममुगदंद कालीमापद अनिगर यनिंग धर्मन सोननदंग ननदेग धर्मनी शनि मगत ममग 'नी (61771 स मम्म " ma- धर्मनी Apna- ३ । * द्रा of- | 女
No text on this page.