·AITAREYA BRAHMANA-ARANYAKA KOSA ऐतरेय ब्राह्मण-आरण्यक कोपः। "I have gone through the Dictionary very carefully and I am glad to testify to the accuracy of the u formation and the references contained therein which 1$ not surprising in view of the fact that the learned author has in the course of a long life of scholarship specialised in the compilation of similar material and the publication of irr portant refirence books with regard to Vedic Literature Mimämsä and Darsana The book will not only he useful to students of the Brahmanas and the Arapyakas but also to Sanskrit scholars in general The informa. tion under each major entry has been given in the words of the Brīhmana or the Arangaka itself and is easily assimilated in the context given i congratulate the publisher on puhlishing such a useful work which should ond appreciation on the part of all scholars and parti cularly scholars of Vidic Literature S M Katre MA PhD (London) Director Deccan College Post Graduate & Research Institute Poona Price Rs Eight only EDITED BY First Edition 1952. KEVALĀNANDA SARASWATI

·निवेदन
श्री स्वामी केवलानंद यानी बरेंच लेखनकार्य केलेले मला माहीत होते.
ते लेखन प्रकाशित करण्याला कोणी पुढे येत नाही हे पाहून मला वाईट वाटे.
स्वामी तर बोलून चालून अकिंचन. तेव्हां एक पुस्तक आपग छापून काढायें
असें मनात आले व त्याप्रमाणे स्वामींना मी आपली इच्छा कळविली.
ऐतरेय ब्राह्मण व आरण्यक कोप तयार होता तो त्यानी माझ्या हवाली केला.
स्याला बहुत काल लोटला. सवडीप्रमाणे छापसान्याने छपाईचे काम करावे अशी
माझी इच्छा होती. परंतु ह्या ना त्या कारणाने काम रेंगाळत राहिले. स्वामींनी
एकदाहि केव्हा छापता म्हणून विचारपूस केली नाही. मला मात्र रुखरुख वाटत
होती. त्याच्या सत्काराची योजना पुढे आलेली ऐकतांच हा मोका साधावा असा
निश्चय करून आमच्या आर्यसंस्कृति मुदणालयाला काम करावयास लावले. स्वामींनी
हस्तलेख तपासून दिला व श्री. चिंतोपत कर्वे यानी मुद्रिते तपासली. त्यामुळे ग्रंथ
घेळेवर छापून झाला. याचा मला आनद होत आहे.
स्वामींच्या ग्रंथाबद्दल बोलण्याचा मला आधिकार नाही. त्याची
अधिकारसंपन्नता प्रसिद्ध आहे.
सामानाधिकरण्यं हि तेजस्तिमिरयोः कुतः ।
बदलापूर, कार्तिक व|| ११
शके १८७४.
ना. गो. चापेकर
31355
वडिलाच्या सदिच्छेप्रमाणे स्वामींचा हा कोष आमच्या मुद्रणालयाचे प्रकाशन
म्हणून घेण्यास पार आनंद वाटत आहे.
म.ना.
चापेकर,
प्रकाशक, आर्यसंस्कृति मुद्रणालय, लि..
.

·ॐ नमो महिदासाय ऐतरेयाय । प्रस्ताव: . 'ऋग्वेदोऽय यजुर्वेदः सामवेदः' इति लयीमाचक्षते । अथर्वणस्य चतुर्थस्य यज्ञे प्राधान्याभावात् देशान्तरे वा विद्यमानत्वात् प्रापिभिनासो संगृहीतोऽभूत् प्राचीनतम काले इत्यैतिहासिकाः । तत्र ऋग्वेदस्य एकविंशतिः शासा भवन्तीति व्याकरणभाष्यकार: 'एकविंशतिधा वाढत्यं' इति पस्पशाया प्रतिपेदे । (१) अथ आवलायनगृह्यसूको ब्रह्मयशानाचार्यतर्पगे माण्डूकेयगणः सांस्पायनगणः आश्वलायनगणधेति गणत्रयमुक्तम् । तत्र माण्डू केयगणे जानन्तिः, साहविः, गार्थः, गौतमः, शाकल्यः, बाभ्रव्यः, माण्डव्या, माण्डूकेय. श्रेति अष्टौ आचार्या उत्ताः । सांख्यायनगणे कहोडः, कौषीतमः, महाकौषीतकः, पैङ्ग्यः, महापैङ्गयः, सुयशः, साख्यायनः इति सप्त आचार्याः । आश्वलायनगणे च ऐतरेयः, महैतरेयः, शाकलः, भाष्कला, सुजातवक्तः, औद- वाहिः, महौदवाहिः, मौजामिः, शौनकः, आवलायनव इति दश आचार्याः । एतद्गणत्रयसंकलनया पञ्चविंशति- राचार्या भवन्ति इति संप्रदायः । (२) अवेदमालोचनीय पहाडः कौषीत कश्चेति भिन्ना एक एव वेति, एवं सुयशः सांख्यायनः इत्यत्रापि । तल मिनाविति प्राप्त, गार्यनारायणेन 'प्रयोविंशतिवाक्यानि, होडादिषु अर्थात् तर्पयामिशन्दः कार्यः' इत्युक्तत्वात् ( आश्वगृ० ३।४।४), हरदत्तेनापि 'कहोऽमित्यादिपु द्वितीयानिर्दिष्टेषु तर्पयामि इति भवति, 'कहोई तर्पयामि इति इत्युक्तस्यात् । यहोडकौषीतकयोः सुयज्ञसाख्यायनयोश्च भेदाभावे उक्त- संख्यापूरभायमसङ्गात् इति । अगोच्यते । वृहदारण्यकोपनिषदि (३१५) ' अथ दैनं कहोडः कौषीतकेयः पप्रच्छ इत्युपक्रम्य ' ततो ह कहोड: कौषीतकेय उपरराम' इत्युपसंहृतम् । अा 'विकर्णकुधीतकात् काश्यपे' (पा० २४ ) अपत्ये दक् कौषीतकेयः, अन्यः कौषीतकिः 'अत इञ्' ( पा० ४।१।९५)। सांख्यायनरम- संग्रहे कौसुम्बरयास्तव्यपण्डितवरवामुदेवविरचिते चतुर्याध्याये उदकतर्पणप्रकरणे कौषीतकिः, महाकौषीतकिः' इत्येवोदाहृतम् । यद्यपि साख्यायनगृह्यसंग्रहपुस्तके एव अन्ते चौखम्बाया १९०९ सने मुद्रिते संप्रइमूलभूते कौषीत. किसूत्रे 'कोषीतपी, महाकौपीतकी इति दीर्घः पठ्यते', तथापि व्याकरणविरोधात् संप्रहविरोधाच दीर्घपाठः अपपाठः' एवेति स्वीकर्तव्यम् । अथ 'कौषीतक' इति आश्वलायनीयः पाठः कथमिति चेत्, 'छन्दसि सर्वे विधयों विकस्यन्ते' इति 'छन्दोवत् सूत्राणि भवन्ति' इति च न्यायाभ्या अतइनमकृत्वा औत्सर्गिकेग ' तस्यापत्य' (पा. १९२) इत्यगैव स पाठः साधनीयः, शिवादेराकृतिगगत्वादा सिद्धम् । सर्वपाऽपि कुषीतकपुनः कहोडः इति सिम्यति । तेन कहोटः कौषीतकः नाम कुषीतकपुनः कहोदः इति एक एवायमाचार्यः आवलाचार्यग उक्त, इति । एवमेव सुयशसांख्यायनविषयेऽपि शेयम्। तथाहि । शाड्सायनश्रौतसूत्रीय: आनीयभाष्यकार: ‘वाईतरावरं, यषट् कुर्यात् पुरस्तादीर्घमुपरिष्टात् हस्वम् (१।२।१८) इत्यत्र स्वमतस्थापनार्थ सुयशाचार्यः श्रुतिमुदाजहार' इत्याह , (भुतिधेयं कोया. ३५) । एकादशाध्याये च प्रस्तावे 'द्वादशाहशेषं परिभाषा चोक्त्या प्रक्रमते भगवान् सुपशः सूगकारः' इत्याह । तस्मात् सुयशोऽयमाचार्यः शाइलायनसूगकारः इति स्पष्टम् । आधलायनगृह्ये आचार्याणां नामानि येन क्रमेण पठितानि, न तेनैव क्रमेण कौषीतकिगृह्यसूत्र वा ख्यायनगृह्यसंग्रहे वा पाठवानि। आवलायनीय च गणसंयं यथा स्पष्टमवगम्यते, न तथा कौषीतफिराये या सख्यायनगृह्यसंग्रहे या शक्यमवगन्तुम् । परंतु कहोट. कौषीतपदयोः यथा अध्ययधानेन आवलायनीये पाठः, तथैव इतरत्रापि कहो कौषीतकिपदयोः अन्यधानेनैव पाठः, एवं सुपरसांस्यायनयोः भम्पवधानं यया आभलायनीये, सथैव सुपरशांखायनयोः । इतरत्रापि । सेन सर्वपाऽपि. - ·प्रस्ताव कहोडकौषीतको कहोडकौषीतकी वा एकैव व्यक्ति । तत्र कहोड इति स्वनाम, कौषीतक इति अश्प्रत्ययान्त, कौषीतकि इति इञन्त वा पितृनाम इति विशेष । एव सुयज्ञसाख्यायनौ सुयज्ञशालायनी वा एकैन व्यक्ति इति सिद्धान्त । (३) अय सख्यायनशाखायनशब्दविचार । आश्वलायनीयाचार्यतर्पणे साख्यायनशब्द एव पठित , न शाङ्सायनशब्द , कौषीतकिसूवे शाखायनशब्द एव पठित , न तु साख्यायनशब्द । गृधसमेहेऽपि तर्पगे शाखा- यनशब्द एव पठित , परतु अन्धनाम 'साख्यायनगृह्यसग्रह इति, न तु शाखायनगृह्यसग्रह इति । किं च प्रन्यादौ 'साख्यायनगृह्यस्य दाक्षितश्रेष्ठमनुना | कृतैषा पतिर्व्याख्या शिष्याणा हितकाम्यया ॥' इति श्लोको ग्रन्थकारीय । एष चतुर्वप्यध्यायेषु अन्ते 'इति अहि उत्रविषये कौसुम्बरवास्तव्यश्रीवासुदेवकृते साख्यायनगृत्यसग्रहे अमुकोऽ ध्याय इति समाप्तिसकल्प । कौषीतकिगृह्यसूत्रान्ते च 'इति शाखायनशाखाया कौषीतकिरायसूते पष्ठोऽध्याय इति मुद्रितम् । एतावता साख्पायन शाखायनश्चेति किंचिदक्षरभेदेऽपि व्यक्तिरेकैव, न भिन्न । उधारणभेदात्तु शम्दभेद इति निश्चिनुम । (४) अथ ऋग्वेदीयचरणव्यूहस्य महिदासकृताया वृत्तौ 'जानन्ति बाहवि इत्यारभ्य माण्डूकेया इत्यन्त माण्डूकेयगण । गार्गी वाचावी इत्यारभ्य साख्यायन इत्येवमन्त साख्यायनगण । एतेपा कौषीतरियादाणमारण्यक च साख्यायनसूत्र च । एतरेय इत्यारभ्य आश्वलायनान्त आश्वलायनगण । एषामैतरेयब्राह्मण मारण्यक च आपलायन सूत्र च' इत्युक्तम् । अनेन महिदायेन वृत्त्यात 'तिदशाङ्गधरामिते गतेऽन्दे मधुमासे ददाम तियो सुधाशो । महिदास युध परोपकृत्यै चरणव्यूहमिम व्यकारि काश्याम् ।।' इत्यनेन वृत्तिपूर्तिकाल उक्त | कादयामित्युक्तवऽपि तदुत्तोऽन्द शालिवाहनशकान्द एव । शक १६१३ चैत्रकृष्ण दशमी इन्दुवाउर इति स काल इति श्री शकर नारायण यस मोशी इतिहाससंशाधका शकापली दृष्ट्वा कथयन्ति । (५) तत्र याख्यायन शाइसायनापरपर्याय एक आश्वलायनश्चापर इति द्वौ आचार्यो कल्पसूत्रकारावेष, न ग्राह्मणकारी । इतरे तु आचार्या माह्मणारण्यककारा । यचेद शाइलायनवादाण शाखायनारण्यक इति च मण्यते तत् वस्तुव पौषीतविवादाग कौषीतकिआरण्यस्मेव स्यात् । नहि माझणकार एव रात्रकार प्रति वक्त शक्यामिति । (६) कहोट दोषीता एक्य व्यक्ति , मुयश साख्यायाश्च एव व्यक्ति इत्युरा प्राप्, शाट्सायनः आवलायनधेति द्वावेतो कल्पसूत्रकारावेर, न वाहणकारी इति च इदानीमेवोक्तम् । एव सति आश्वलायनयोचा नामाचार्याणा यथाश्रुतानुसारिकल्पनया या पञ्चविंशति सख्या, सा इदानी चतुर्भि[ना सती एकविंशविर्भयति । तदेव च 'एकविंशतिधा पाच्य' इति व्याकरणमहामाप्यकारेणोक्तम् । यहोरकोपीतकयो मुयशमशासायनयोश्च व्यक्तिगंदे शाङ्सायनाक्षलायनयो माझगारण्यककारत्वे च स्वीकृते महाभाष्यकारोक्तिरिय नेर सगच्छेत । (७) माण्डूकेय नाम प्रयमगणस्य आचार्य अन्तिम प्रामणकार इति स्वीकार्यमेव । अत एव ऐतरे मारण्यकश्यसहितोपनिषदि सहितोपासनाप्रतिपादने महर्षिभेदेन उपासनाविश्यविशेषप्रतिदिनावसरे पूर्वरूप, द्यौउचरम्प, वायु साहतात माण्डुकेय 'हयाद्युक्त्वा 'इति नु माण्ड केयानाम्' इत्युपसदार न सगछते । पातु ख्यायनसग्रहो नाम चौखम्बायां १९०९ सने यत् पुस्तक मुद्रित तदन्ते अध्यायपट्कारमक फौषीतविगृह्यत्वेन यत् सूत्र मुद्रित, स्त्र उपाकरण प्रकरण 'प्रवृच जुहुयादिति हैक आहे, सूनानु पाकाद्यामि इति वा । अभ्यायायायाभिरिति माण्डूप । अथ ह स्माह कौमीताकि अमिमीळे पुरोहिनमित्येवा' स्युतम् । मग निर्दिष्टो माडकेय साकार एवेति सष्टन् । उपाकरणादिषतिपादन हि सूठाकारस्यैव न्य, न प्रामगा रण्यककारस्य इति । परतु विचित् सकरमा पुरव प्रादु प्यात् , पथ ब्राझणकार मन् माण्डवेय मूकार. स्यादिति । परमात् सकटादुन्मोस्तु अतिप्राचीनो मा केय कश्चित् प्रासरकार स्थात् , ततोनांचीनल कक्षिा माकेय साकार स्यात् , इति स्वीकार्य गायन्तरामावात् ! माइकेपसून ग्राममिव एनम् । 'वृधिती ·प्रस्तावः एवं कौषीतकिविषयेऽपि । शाहायनमााणारण्यकत्वेन आनन्दाश्रममुद्रिते अन्ये 'तह माह कौषीताकः' (२।९, ४, ७१० इ०) इति बहुवारमुपलभ्यते । ' इति कौषीतक' (३:१ इ०) इति च । ऐतरेयग्राह्मणेऽपि पूर्वी पौर्णमासीमुपवसेदिति पैङ्ग्यं, उत्तरामिति कौषीतक' इति वास्यं दृश्यते (३२।९।२) तध आनन्दा- अमीये शाड्डायनवादाणेऽपि (३।१ ) अविकृतमुपलभ्यते । तेन कौषीतकः कौषीतकिर्वा ब्राहाणकारः इति स्पष्टम् । यचेदं कौषीतकिगृह्यसूतमितिवदन्ति, न तत् वस्तुतः कौषीतकप्रणीतं सूत्रं, किंतु शाड्सायनप्रणीतमेय सत् कौषीतकिबामणारण्यकानुसारित्वात् कौषीतकिसूत्रामिनि प्रसिद्धिः क्वाचिकी । तथा च ब्राह्मणमारण्य च कौषीतकं, औतं गृह्यं च सूत्रं शाखायनकं इति सिद्धम् | (८) अथ पैग्यं कौषीतकं चेति ब्राहा गारण्यकद्वय कौषीतकियाहाणे आनन्दाश्रमे शालायनत्यैन मुद्रित ऐतरेयवाहाणे च स्पष्टतयोलेसात् सिध्यति । यत्तु तत्र शाट्वायनयाहाणं शाड्सायनारण्यकमिति च मुद्रित, आरण्यकासावनायां च तथा साधितभिव तत्तुः आपाततः। नहि सूत्रकार एव बाहागकारः इत्यस्य अवश्यवक्तव्यत्वात् । शांखायनौतसूत्रीय आनीयमाष्ये च (१०११०११) महाकौषीतकिबाहामाभिप्रायेग नाम्ना धर्मातिदेशः इति तद्धर्मप्राप्तिः' इत्युक्तत्वात् महाकौषीतकिब्राह्मणमपि आनीयभाष्यकाले उपलब्धमावीत् । ऐतरेय ब्राह्मगारण्यकं तु इदानी कण्ठस्थमेव । तथा च माण्डूकये, पैम्य, कौषीतकं, महाकौषीतकं, ऐतरेयं चेति पञ्चविधं प्राहागं सिद्धमेव । तेन यावन्त आचार्यास्तावन्ति ब्राह्मणारण्यकानि इति सिद्धान्तयामो वयम् । ता ब्राहाणद्वयमेवेदानीमुपलभ्यते आवलायनशासायनौ च कल्पसूकारापेव, न ब्राह्मण कारौ। शाखायननाम्ना कैश्चित् घुष्यमाणं तु ब्राह्मणा- रम्यकं न शाखायनकं, किंतु कौपीतकमेव तत् । यत्तु यही देशे काले च वाजसनेयिनः आश्वलायनीयमेव होतं स्वीकुर्वन्ति, तत् शाट्यायनीयहोलवेत्तृगामलामात् आश्वलायनीयानां च मुलभत्वात् । वस्तुतस्तु कृष्णयजुर्वेदिभिः आवलायनीय हौत्र स्वीयाभावे यथा स्वीकार्य, तथा शुक्लयजुर्वेदिभिः स्खीयहोत्राभावे शाइसायनीयमेव हौत्रं स्वीकार्य नावलायनीयम् । शाकलसंहिता ऐतरेय ब्राझणार- प्यकं आपलायनसून चेति एका यी आश्वलायनानां कृष्णयजुर्वेदिना च स्वीकाराही । बाष्कलसहिता कौषीतकं भादाणारण्य शाड्सायनसूल चेति द्वितीया प्रयी शाडूसायनाना शुक्लयजुर्वेदिना च हौत्रविषये स्वीकाराही इति सिद्धान्त इति च ऋग्वेदीयचरणम्यूहस्य महिदासप्रगीते भाष्ये स्पष्टम् । (९) अथ संहिता । एकविंशतिधा मान्य इति भगवत्पतअलिवचनात् एकविंशतिराचार्याः तेषां एकविंशतिः संहिताः, एकविंशतिरेव प्रादाणारण्यकानि चेति शायते । न च ताः सहिताः सर्वथा अक्षरशो भिन्नाः भूवुः, किंतु क्वचि. दक्षरभेदः कचित् पदभेदः, क चित् चा न्यूनाधिकत्वं, पौर्वापर्यभेदश्वेति तत्त संप्रदायभेदात् भेदः । यथा शाकलसंहितायां वालखिल्यगंशकानि एकादश सूक्तानि न सन्ति, द्वादशाहानुष्ठानोपयोगि वात्तु वैदिकैः सिलवेन पठयन्ते | विशेषत उपयोगात्तु पदपाठक्रमपाठस नुक्रमरहितानि पठ्यन्ते । (सं. ८१४९-५९) । तानि तु बाष्कलसहिताऽन्तर्गतानि ततापि अन्तिमानि द्विताणि न पाकलेऽप्यनर्भवन्ति । शालिके 'समानी व आकूतिः' इति अन्तिमा प्रक पाकलके तु ' तच्छंयोरावृणीमहे ' इति अन्तिमा भक् । इति दिक् । अधिकं तु चरणव्यूहस्य महिदासभाष्ये द्रष्टव्यम् । आसु संहितासु महता कालेन पाठकलोपात् भूयस्यः संहिता लुप्ताः स्युः, तिखस्तु अवशिष्टाः । ताश्च प्राक् ये त्रयो गणाः माण्डूकेयगगः शाड्सायनगणः आवलायनगणः इत्युक्ताः, तेषां तास्तिसः संहिता बभुवुः । पुनश्च माण्डुकेयगणस्य संहिता लुप्ता । अवशिष्ट तु द्वे चाकल संहिता शाकलसंहिता चेति । ' शाकला बाप्कला दोनी' इति मराठीभाषामयगुरुचरित्रे वेदशाखाविचारप्रस्ताचे प्रतिपादितम् । तच विरोधाभावात् प्रमागमेव । शाइखायन- भौतसूत्रीये आननीयमाष्ये (११२१५) 'याकलानामप्रगृह्यः, तदर्थे वचनं' इरयुक्तम् । तेन शाकलसंहितायाः भिन्ना या गुर्जरदेशे प्राग्वेदीया द्वितीया संहिता उपलभ्यते सा पाकरहितव । बाफलसंहिता कौषीतकिब्राह्मणारण्यक च शासायनसूनाधारः इति निश्चयोऽसाकम् । (१०) ' अर्थतस्य समाग्नायस्य विताने योगापतिं वक्ष्यामः' इति आश्वलायनश्रौतसूत्रगत प्रथमस्त्रस्य व्याख्यानावसरे 'एतस्य इति शन्दः निवित्प्रेषपुरोरुकन्तापवालखिल्यमहानाग्न्यतरेयवादाणराहितस्य शाकलस्य - ·६. प्रस्ताव - (२१) अथ मन्यादिसंक्षिताक्षराणि तद्विवरणं च । सं.-फक्संहिता पण्डितसातवळेकरैः औन्धराजधान्यां मुद्रिता । तत मण्डलं सूक्तं शाक् इत्यड्कत्रयम् । ऐआ.-ऐतरेयारण्यक आनन्दाश्रममुद्रितम् । आरण्यकं कंसस्यखण्डं-सूत्रं इत्यङ्कत्रयम् । ऐबा.-ऐतरेयवाह्मणम् । अयं संक्षेपः आदौ एकदैव निवेशितः। उत्तरत्र सर्वत्र तु यत्र इतरत् किंचिदक्षरं अङ्कतः प्राङ्नास्ति तत्र आधिकारिकः ऐवा. इति संक्षेपोऽस्त्यवेति शेयम् । जै. जैमिनिमीमांसा अध्यायः पादः अधिकरण सूत्रं चेति अङ्कचतुष्टयम् । - द्रष्टव्यं इत्यर्थः। पा०- पाणिनिः अध्यायः पादः सूत्र इत्यड्कत्रयम् । प्रयोग- याशिकप्रयोगानुसारेण इत्यर्थः । सायग:-सायणभाष्यम् । सौत्र-सूत्रोक्तमित्यर्थः स्वामी केवलानन्दसरस्वती.

·1 ॐ नमो गुरुभ्यः। ऐतरेय ब्राह्मण-आरण्यक कोपः । अक्षरपतिः-गु मद् पद् वग् दे इति पञ्च आज्यशस्त्रं । प्रयोदेवायामये इति च सप्तचे प्राकृतं इति द्वे अक्षराणि । इति केचित् । तन । ऐआ १।१।३. एतानि होतृजपादौ प्रयोक्तव्यानि । अग्निष्टोमे आज्य अमिं नरो दीधितिभिः इति विश्वजिति महावते शस्त्रस्य होतृजपे इयमक्षरपङ्क्तिः पठ्यते । ऐना ८।६।२. | चायशस्त्रम् । ऐ आ ५।१।४ अक्षरादिध्यानानि- ऊप्माणः स्पीः स्वराः अन्त अग्नि पुरस्तादरन्ति शामित्रदेश पशौजीयमाने. स्थाः इत्यादीनामुपासनाः । एका ऐआ ३१७, द्वितीया | ६।६।८-१०. ३१८, तृतीया ३।९।१-२२, चतुर्थी ३।१२।१-२. अमिः देवता पृष्टये पडहे प्रथमेऽहनि । २०११।१-२. अमयः आरण्येन अमिना संदखेरन् तदा झटिति आमिः यायोः सकाशाजायते, प्राणाद्धि बलात् समारोपयेत् अरण्योरात्मनि या | तदसंभये अरणी । मध्यमानोऽधि जायते । ४०।५।१२. गृहीत्वा पलायेत । गार्हपत्यादाहवनीयादा उल्मुकं गृही अमिप्रणयनीयाचः। अमिष्टोमे सोमायोत्तरम् । त्वा पलायेत । तस्याप्यसंभवे अगये सवर्गीय अधा- | प्रषः । ५।२१। बाह्मणस्य गायत्री प्रथमा । २-३। कपालं निपेत् । कुवित्सुनो गविष्ठये० मानो अस्मिन् | राजन्यस्य त्रिषुप प्रथमा । ४-९। वैश्यस्य जगती प्रथमा । महाधने० इति याज्यानुवारये । आहुतिं वा आहव १०-१२।मन्द्रस्वरेण प्रथमा,द्वितीयायामनुष्टुभि उपांशुत्य-- नीये जुहुयात् अनये संवर्गाय स्वाहा इति । (पुनराधान- | त्यागः ।१३-१६। अष्टमी परिधानीया । ३७ ४०। त्रिः पूर्वकं दर्शपूर्णमासान्तं कृत्वा ततः इयमिष्टिः आहुतिर्वा प्रश्मा वित्तमा । ४१। उत्तरवेद्या सभाराः । २८. फर्तव्या इति केवलः) ३२।७४. अनिमन्थन । ३।४।६, ३।५।१.४४ । आतिथ्याया आमयः प्राम्येग अमिना संदोरन् तदा प्रायश्चित्त | चातुर्मास्येषु च । १४।२।६. अमये रावर्गाय अाक्पालं निपेत् । दुषिरसुनो अमिमन्धनीया मचः प्रयोदश । प्रैष । अमये गविष्ये० मानो अस्मिन् महाधने• इति याज्यागु- | मध्यमानायानुब्रूहि इत्यहाध्वर्युः । ३।५।१. अभित्वादेव. वाक्ये । आहुति या आइयनीये जुहुयात् अनये संवर्गाय | सावित्री। २.४ त्याममे पुष्करादधि तृचमामेयं गायलं । स्वाहा इति । ३२।६।१. ७.८ । यदि न जायेत यदि या चिरं जायेत राक्षोप्न्यः अग्नि नरो दीधितिभिररण्योः इति पञ्चविंशत्यूचं गाययोऽनूच्या अमे हसिन्यात्रिणं इत्येताः।३।५।९.१२. आज्यशसं महामते अनाद्यकामस्य । तत्र । १-१८ मचः | राशोध्या एकरयां द्वयोर्वाऽनूत योरेय यदि जायेत विराट्छन्दस्काः । १९-२५ त्रिष्टुभः । निः प्रथमाम- उत बुक्न्तुजन्तवः' इत्यनुयात् । १३.१४। आ ये न्वाह निकत्तमाम् । ऐआ ११-१२. हस्ते न सादिन०। १५-१९१ प्रदेवं देवीतये० प्रदियमा अनि नरो दीधितिभिः इति पञ्चविंशत्यूच यत् / गायाभिरूपा । २०-२३। आजातं जात । २४-२५। विश्वजिति आज्यशस्त्रं तदपि महामते वैकृतं दितीय आमिनाऽगि समिध्यते। २८-२९ । त्वं हमे अमिना।

·आमिनता ऐतरेय ब्राह्मण- ३०-३२१ तं मर्जयन्त । ३३-३४ । यशेन यज्ञमयजन्त | होतुः । निष्केवल्यं शस्त्रं मैत्रावरुणस्य । (मैतावरुण- इति परिधानीया । ३५-३९मथितस्याग्नेः अनौ प्रहरणे शस्त्रम्)। ब्राह्मणाच्छसिशस्त्रम् । अच्छायाकशस्त्रम् । प्रदेव देववीतये । ४०-४१॥ नि. प्रथमा त्रिरुचमामन्याह । इतिमाध्यंदिनं सवनम् । आदित्यग्रहः । आर्भवः पव. ताः सप्तदश सपद्यन्ते | ४२-४४. मानः । विगुंडोमः । हविर्यागः । वनस्पतियागः । स्विष्ट- अभिनेता मक् मयत्वतीये शस्त्रे पाय्या महावतादौ । कृत् । इहा | सवनीयपुरोडाशाः। स्विष्टकृत् । उनीय. ऐआ ११५७. मानानुवचनम् । प्रस्थितयाज्याः। इहोपाहानम् । साविस- अमिय उद्वान् वायुमनुप्रविशति । सोऽन्तर्धीयते । ग्रहप्रचारः । वैश्वदेव शस्त्रम् । घृतयागः सोमयागः धृत- ४०।५।१०, यागः । पालीवतमहः । आमिमारत शस्त्रम् । पार्क अमिवती इष्टिः 'उद्धरणे इत्यत्र द्र० । ३२।५।१४ | फर्म । हारियोजनः । इनि हतियसपनम् । निष्षमणम् अमिविहरणं धिष्ण्येषु । आमीनादेव सदसि | समाहुतयः । दचिद्रप्सभक्षगम । सख्यविसर्जनम् । अमीन् विहरन्ति । १०१४।२. प्रायश्चित्तानि । अवभृथः । उदयनीया । मप्रापणी अग्निपु अन्तरागमने प्रायश्चित तदपवादश्च ' अन्त- आभिक्षा । देविकावीपि । उदयसानीया । इति । रागमने इत्या द्र०॥ ३२॥२१॥३,७. अमिष्टोमः आज्यशास्त्रप्रभृति: आमिमारतान्तः । अग्निष्टोमः १-१५ अध्यायेषु प्रतिपादित. उत्तरवापि | फोमा १६१९. पेचिद्विशेषाः उच्यन्ते । अथ प्रयोगपुस्तकानुसारेण अग्नि अमिष्टोमगत आमिमारुनशस्त्र पृष्ठपपडहगतमयमा- सोमस्य हौत्रविषये परेषा उम्यो । सोमप्रयायः । रस्य आमिमारासन च एकमेय । २०१२।१५. यरणम् । मधुपर्क. । दीवगीया । प्रायगीया। सोमत्रयः । अमिष्टोमनिष्पादकाः सोमाश्चाधार: वित्, पदयः आतिप्या । सानधम् । थाप्यायनम् । नियः । रातदशा, एकविंशति । ऐआ १३८७ सायगः । प्रायः । उपसद् । अभिमन्यनम् । विर्धानप्रणयनम् ।। अमिष्टोमप्रसासा । १४११-६. अमीषोमनगयनम् । अमीषोमीय पशु. । ऐन्द्राम पतु: अमिष्टोमरय नाति (१९०) रसोत्रीया प्राचः । निराधानार्धम् । माश्विन' पट्टा दौमांसप्यनिरा. माताराने परिपयमाने मिशन स्तोमः, भाग्यशालणि सार्थम् । प्रतादुतरः । दण्यपदानम् । पनस्पतियागः । पत्यारि पददशरतोमकानि इति (६९) नोत्रीया | यूपः प्रतायुतयः। दण्प्रदानम् । अश्विगुः । मनोवा! ' माध्यदिने पवमानं पद, परस्तोत्राणि च पारि प्रातरनुपाकः । अपोनीया. 1 उपगुमर' । अन्त , समकानि इनि ( ८३ )। वीयरवने आभयः ममः । उरामवन. मारा । यहिप्परमानम् । पमानः सरदारनोमक, महायही एकविंशति मीयः पाः । अमिमन्यनम् । मतहुनयः । दादा-(१८)मिया (१९.)1१४१०४ सायगः । मम् । निकरणम् । उपरपानानि । उपवेशनम् । প্রায় সপ্তা মাথা तथा उदपनीया, पानीपुरोगमा: । दिदेवनार: । उनीपमाना. विशेषग्नु अस्सः । १४१५।४-८ पचनन् । प्ररियामादिदेवलमा । अपाया। ছানাকাগি রায়, মাগি ঘ চায়। मामचन्न । होइनः-गन-गबह-पाग्या-मश. १४१६, १६४६. र मतिराम भविमान सम्मन् । नम्। अनिष्टोमेथहीने चमेगावामानंगि असा मागसमयम् । इति प्रा.मनम् । प्रायस्तो- दाहाना परिभानीयाः । 'परिधान या अन् । माध्यदिनयमानः । दधि । मनगे-२०१४।५. रः। उनीदनानापन्न प्ररिया में अनुहारमारे नुयाया मेवा: VIEIR कमर मरुचामन गादीन् प्रेप्प २४|४सापरः। । - .

·आरण्यक कोपः ३ अमिहोनम् - - अमिष्टोमे ऋतुयाजेषु भैपरषटकारी भवत , परतु अमिष्टोमे होता उत्तमे शस्त्रे परिधानीयाया उत्तमे प्रैपमन्न पठित्या होतयंज इति प्रेयो मैनावरुणस्य भवति । | वचने अन्तिम चतुरक्षर द्विवस्त्या प्रणुयात् होत्रादयोरि औषरूपामेव याज्या पठित्वा वषट्कार | रिने यज्जरित्रोऽऽऽम् इति । अतिराने तु धेहि चित्र कुर्वन्ति । प्रैषानन्तर अन ऋक् न भवति । २२।४।२ | धेहि चित्रोऽऽऽम् इति । २८ । ७ । १३. सायगः। अमिष्टोमे होनादयः ऋतुमहप्रचारे मैशायरुणेन अमिष्टोमे तृतीयसवने होत्राकाणा शस्त्राणि न सन्ति प्रैषसूक्तगतेन प्रेषिते सति याज्यया वषट्फुर्वन्ति । अतिराने तु सन्ति । ३०१५।१. अध्वर्युयजमानौ तु प्रेषितौ स्वस्थयाज्या ' होतुरेतद्यज' अनिष्टोमे दक्षिणासु नीतासु ता अनु सुब्रहाण्या | इति होने प्रयच्छत', स्वय या पठतः । २।२।४२ सतिष्ठते । २६।३।१२. सायणः । अमिष्टोमे निष्केवल्यशस्त्रान्ते उक्य वाचीन्द्रायोप अमिसंसर्गे प्रायश्चित्त । गाई पत्याहवनीययोः अण्वते त्वा इति जपः । तर उक्थ वाचीन्द्राय इति | ३५ । ५ । २, अमीना प्रयाणा ३, अन्यैरमिभिः भाग. उक्थसपत् नाम । उपशृण्वते त्वा इति भागस्तु, ४, दिव्येनामिना ३२ । ६ । २, शवामिना ३, उक्थवीर्य नाम । ५।१२।३-४. आरण्येनामिना ४ । तरतत्र शब्दे द्र । अमिष्टोमे प्रात.सक्ने अ.छायाफ्रय शस्त्र इन्द्रामी अमिहोत्रमधिश्रित अमेध्यमापद्येत तदा सर्व अगि. आगत० इति । ऐआ ५११५ सायणः । होत्रहवण्या पर्यासिच्य प्राडुदेत्य नित्या समिधमाधाय अमिष्टोमे प्रात.सपने आज्य शस्त्रं होतुः, प्रउग उत्तरत उष्ण भस्म निरुह्य मनसा अमिहोत्रमन्त्रमनुद्रुत्य होतुः, मैत्रायणशस्त्र प्रादाणाञ्छसिशस्त्र अछावाकशस्त्र | प्रजापते न त्वत् इति मचा या (न मनसा नोपाशु ) चेति पञ्च । तसैक प्रउग इतराणि चत्वारि आज्यानि । जुहृयात् । उनयनकाले एकस्मिन् द्वयोर्वा जनीतयोः इत्युच्यन्ते । माध्यंदिने सवने मस्त्यतीय होतु , | सतो. अमेध्यपाते अदुष्ट द्रव्या-तर अधिश्रयणादिना निष्केवल्य मैत्रावरुणस्य, मैत्रायरुणशम्न, ग्राहाणान्छ सस्कृत्य जुहुयात् । ३२ । ४ । १. सिशस्त्र, अछावाकशस्त्र चेति पञ्च । तृतीयसक्ने अमिहोन अधिश्रित स्कन्दति वा विष्यन्दते वा वैश्वदेव होतुः, आमिमारत होतुः इति द्वे । मिलित्या | तदा अभिपनिनयेत् । दक्षिणेन पाणिना अभिमृश्य- द्वादश शस्त्राणि । प्रयोग। जपेत् दिव तृतीय यशोऽगात् ० ययोरोजसा स्कभिता अमिष्टोमे प्रात सक्ने मैलावरुणस्य शस्त्र आनो रजासि . ( सौर ) इति मत्रद्वयम् । ३२।४।२ ५. मित्रावरुणा । ब्राह्मणाच्छसिन आ याहि सुपुमा हित. अग्निहोत्र अस्तमिते साय जुहोति, उदिते प्रात । इति । अच्छावाकस्य इन्द्रामी आगत. इति । ऐआ। २५।४।१८ ५।११५ सायणः। अमिहोन ( इवि.) आहवनीय प्रति नयनकाले अमिष्टोमे माध्यदिने मरुत्वतीय होतु शस्त्र आ | स्खलेत् भ्रशेत वा तत्रैवोपविश्य तत्रैवानीताया स्थाल्याः त्वा रथ इत्यादिक तदन्ते च जनिष्ठा उग्रः सहसे तुराय इति | सकाशात् पुनस्लीय जुहुयात् । ३२ । ४ ।। सूक्तम् । ऐआ ५ । १।८ सायण । अमिहोत्र वैश्वदेव षोडशफल - अमिष्टोमे शस्त्राशि द्वादश । तेषु आज्य प्रथम, (पय यदा गवि भवति तदा तत् रुद्रदेवताक इत्यर्थ तसानिर्देवता । आमिमारुत अन्तिम तत्र विष्णुराम्नात. | एव उत्तरन ), वायव्य उपावसृष्ट ( वासरू पिऊ इति अमि अबम , विष्णु, परम इत्युक्तम् । ऐना | लागल्यावर ), आधिन दुहमान, सौम्य दुग्ध, वारुण उपक्रमे सायणः। अधिभित ( तापत ठेवले असता ), पोष्ण समुदन्त ममिधोमे सपनाति भसत्वरमाणाधरेयः॥ १४॥६॥२. (पर येऊ लागता), मारुतं विष्यन्दमान (उदं जाऊं रौद्रं गवि सत् - ·अमिहोत्रम् ४ ऐतरेय ब्राह्मण- लागता ), वैश्वदेव निन्दुमत्, मैत्र शरोगृहीत ( साय अमिहोने अधिश्रिते यजमानमरणे अधिधिते । आली असता), द्यावापृथिवीयमुदासित ( साली| इति शब्देद्र० । ३२१११२. उतरल्यावर), सावित्र प्रकान्त (हामाकरिता नेण्याच्या आमहोगे उदितहोम सिद्धान्त । अनुदितहोमस्तु आरभी), वैष्णव ह्रियमाण, चाईस्पत्य उपसन्न । कौषीतकिना, स तु अत्र निन्दित । २५६४-६. (आहवनीया जवळ ठेवलेले), अमि पूर्वाहुति , अग्निहोने 'उद्धराहवनीय' इति यनमान अवयु प्रजापतेरुत्तरा । ऐन्द्र हुन, इति पाडशकलल्बम् । | प्रेष्यति । साय अस्तमयात् प्राक् प्रातच उदयात् प्राक् २५।१५-८. २५1१1१४ अमिहोन साय प्रातच स्वाहाकारेण जद्दति । अग्रिहोत्री मनगौ ' भूर्भुव स्वरोsss मग्निज्योतियों १४ । २१३. तिरग्नि स्वाहा इति साय जुहोति । ' भूर्भुव अमिहोनदोहकाले अमिहोत्री (धेनु.) वत्सेनो- | स्वरोंऽऽऽसूर्योज्योतिज्योति सूर्य स्वाहा' इति प्रात । पसृष्टा यदि उपविशेत् तदा यस्माद् भीषा निपीदसिक २५।६।४ इत्यभिमन्य उदस्थाद्देव्यदिति० इत्युत्थापयेत् । उद. अगीना यागामपि उपशान्तौ अग्नये तपस्वते पान अस्या मुखे ऊधनि च उपगृह्णीयात् । एना जनद्वते पावक्वते अष्टाक्पाल निवपेत् । आ याहि तपसा- ब्राहाणाय दद्यात् । २५ । २ । १-५ । यदि वाश्येत जोआ नो याहि तपसा अने० इति याज्यानुवाक्ये । (हवरल्यास ) अन्न आदयेत् सूयवाद् भगवती० आहुर्ति वा आहवनीये जुहुयात् अग्नये तपस्वत जन इति । ६ यदि स्पन्देत स्पदनेन च पय स्कन्देत् | द्वते पावकयते स्वाहा इति । ३२१७१४. तदा स्कन अभिमृश्य जपेत् यदद्य दुग्ध पृथिवी. अमाना त्रयाणामपि मिथ ससमें प्रायश्चित्त । अमये इति । ७-८ । परिशिष्टेन जुहुयात् यदि अल होमाय विधिचयेऽष्टाकपाल निर्वतेपत् । स्वर्णवस्तारुषछामरोचि. स्यात् ९ । सर्वस्मिन् स्कने अन्या दुग्ध्या जुहुयात् । त्वमग्ने मानुपीरीळते विश • इतियाज्यानुवाक्ये । अन्याऽमावे दधियवाग्वादिना जहुयात् । १०-११ । | आहुतिं या आपनीये जुहुयात् अमये विविधये स्वाहा सर्वथा असमवे तु 'अह श्रद्धा नुहोमि' इति सक्ल्परूप इति । ३२।५/३ घद्धाहोम एवं कर्तव्य । अमीना द्विव्यनामिना सध(एकस्यापि),अमयेऽप्सुमते अमिहोनस्य प्रशसा । २५ । ३ अष्टाकपाल निपेत् । अस्खमे सधिष्टव० मयोदधे मेधिर अमिहोत्तस्य सायमाहुतय प्रातराहुतयश्च मिलित्या | पूतदक्षः इति याज्यानुवाक्ये । आहुति वा आइवणीये (७२०) भवन्ति । ता यजुप्मत्य इष्टका एवेति । जुहुयात् अमयेऽसुमते स्याहा इति । ३२।६।२. ध्यातव्यम् । २५ । ३ । ११-१२. अमीना शवामिना ससर्गे प्रायश्चित्त अग्नये शुचयेऽ अमिहोत्रादि अपत्नीकस्यापि भवति । तदेषाऽभि टाक्पाल निर्वपेत् । अनि शुचिनततम • उदमे शुच- यशगाया गीयते । यत् सौत्रामण्यामपत्नीकोऽप्यसोमप । यस्तव० इति याज्यानुवाक्ये । आहुतिं वा आहवनीये मातापितृभ्यामरणार्थात् यजेति यचनाच्छति ( श्रुते ) | जुहुयात् अगये शुचये स्याहा इति । ३२१६३ इति । ३।८।९-१६.। तस्मादपत्नीपस्य आघान अग्नीषोमप्रणयनीया मच । अमीषोमाभ्या प्रगी. कुर्वन्ति । ३२ । १०1३। अपत्नीक आमहोत्र | यमानाम्यामनुन्नूहि इति गैष । ५।४।१. सावी जुहोति । ३२।१०।१४ देव प्रथमाय० इति सावित्री प्रथमा । २३, प्रैतु अमिहोत्रीधनुविपये मायश्चित्वानि । ३।२। 'अग्नि ब्रह्मणस्पति इति ब्राहाणस्पत्या द्वितीया । ४६, होत्रकाले' इत्या यदुक्त तदेवान प्रायश्चित्त प्राधान्ये | होतादेवो अमर्य • इतितृच आमेय गायत्रमन्याह सोमे नोस्तम् । राजनि प्रशीयमाने । ७ ९,उपत्याग्ने दिवेदिवे इति तिम्र., ·आरण्यक कोपः अच्छावाका . उपप्रियं पनिप्नत इत्येका। १०.११, अमे उपस्व इति अग्रीषोमीयः पशुः पत्नीसंयाजान्तः।१५।११५. आमीधे आहुत्या हूयमानायामन्याह ।१२-१३,सोमो जि. अग्नीषोमीय पशौ यावत्या वाचा कामयीत तावत्या गाति इति तृच साम्य गायनमन्याह सत्र सोमः सघस्य. अनुसूयात । १५१७. मासदत् इत्यान्तिमः पादः आमीनस्थानमतिकम्प पृष्ठतः मग्नेः चित्याग्नेः उपस्थान महानते माध्यदिने कृत्वा अनुसूयात् । १४.१५, तमस्य राजा इति वैष्णवी । | होता । ५।२।२.६. १६.१९, अन्तश्च प्रागा इति सोमे हविर्धान प्रपद्यमाने. अग्नेः धिष्ण्येषु विहरणं आमीधात् । १०।२।२. . अन्वाह । २०, श्येनो न योनि इति सोमे हविर्धान अग्नेः मथितस्य अमौ प्रहरणं आहवनीये । ३।५। समीपवर्तिनि सति अन्वाह । २१-२४, अस्तम्नाद् द्या | २०-२३, ४०-४१. इति परिधानीया । २५-२६, एवा चन्दस्व वरुण इति अमेरायुः नाम मन्त्रकाण्ड, ऐतशप्रलापाः नाम परिधानीया गान्धवजीवनकामस्य अभयकामस्य च । अयातयाम नाम | ३०७/२. २७.२८, निः प्रथमा त्रिरुत्तमा । २९-३१. अग्ने आदित्यो जायते । ४०५।१३. अमीषोमीयः पशुः । तत्र आलम्भविधिः। ६।३।९, अग्नौ अमेरुद्धरणे प्रायश्चित्तं । 'उद्धरणे' इत्यन द्र। पशोः स्वरूप । १०, शेषभक्षण | ११-१२, आप्रियः | ३२१५११. (प्रयाजाः)।६।१।१-१५, यथर्षि आप्रियः। १६, पर्य अग्न्याहुतिः प्रशस्ता मन्थने कृते । ७।४।१. मिकरण । ६।५।१-५,७।१।१-२, अधिगुः। ६।५।६।९, अगहोमः अमओपोमीयपशोः अपयित्वा तृतीय- ६।६।१-१६, ६१७११-११, जपः । ६/७११२-१३, रावने । ७।३।८-९. पशुपुरोडाश. मीहिमयो यवमयो या । ६।८।१३८, ६।९. अशिरसामयनं नाम सत्र अतिरात्रौ आद्यन्ती, १.४, ७।१।१०-१३, वपायाज्या ६।९।५.६, पशुः | चतुर्विंश उक्थ्यो द्वितीयमहः, शेष स पृष्ठया. घडहाः । पुरोडाशयाज्या । ६।९।७८, पशुपुरोडाशसयाज्या। १८।३।५८. ६।९।९-१०, पशुपुरोडाशस्य इडोपाहान, ११, अच्छावाकः कस्विक् उक्थ्ये तृतीयसवने ऐन्द्रा- मनोतासूके श्रेषः । ६।१०। १, मनोतासूक्त । | वैष्णव शमति, ऋतुजनित्री० इति । तस्य स्तोत्रि. २.४, पशुप्रधानयाज्या । ५-७, वनस्पतियाग. । ८-९ यानुरूपी ऐन्द्रौं अधाहीन्द्र गिर्वणः, इयं त इन्द्र गिर्वणः पशुस्विष्टकत् । १०, पदिवडा । ११, पर्यनिकरण || इति । २८।६। १०. ७ ॥ १।१-२, शामिले पशोनयन । ३, उस्मुक अच्छावाक' यो ब्राह्मणो बचो वीर्यवान् स्यात् - पुरस्तादरन्ति । ४.५,६१६१८.१०, बर्हिःप्रक्षेप । सोऽन्छावाकीया कुर्यात् । १०४६, 'पयोईननस्थाने । ७॥१॥६-७, भवटः पुरीपम्थापनार्यः । अच्छावाकशस्त्र अमिष्टोमे प्रात सवने ऐन्द्राम चतु- ८.९, स्तोकानुवचनीयाप्रैषः । ७।२।१-२, स्तोकानुवच- र्थमाज्य इन्द्रामी आगतं सुत इति, प्रतिपत् तृचः नीयाः । ३.१८, वपाहोमः । ७।३।१-७, अगहोमः इन्द्रागी आगत सुत, अनुचरः तृचः इन्द्रामी अप, तृतीयसबने अपयित्या । ८.९. अन्याहुति-आज्याहुति सूक्तं तोशा कृत्रणा (कस ३।१२।४-६) इहे- सोमाहुतिप्रशसा । ७।४।१, वपा पञ्चायतैव। न्द्रामी उप (कस १११-२१॥६) इयं वामस्य ७।४।३-७, पञ्चावत्तत्व च आज्यस्योपस्तृणाति हिरण्य- (स ७१९४११.९) अत्र नवमी परिधानीया । शल्कः वपा हिरण्यशल्कः आज्यस्योपरिष्टादीमधारयति | अच्छावाकशस्त्र अनिष्टोमे मध्यदिने पञ्चमम् । प्रति. इति । हिरण्यामाये आज्यम् । ( यातील प्रत्येक विष- | पत् प्रगाधः स्तोनियः तरोभिवों विदद्वसु, अनुचर: याचे विवरण त्या त्या शब्दावर पहावे.) प्रगाधः तरणिरित् विपासति, प्रगाय ऐन्द्रः उदिन्यस्य अमीपोमीयः पशुः उपवस्ये अहनि १५।१।५. रिच्यते, सूक्त भूय इद् वाधे (१-५) इमामधु - ..

·ऐतरेय ब्राह्मण- अच्छापाका प्रभृतिं (१.१०) अनदशमी परिधानीया । शस्त्रयाज्यो । इति विराट्छन्दस्कः । किंवा यो वाचा विवाचो मृधवाचा पिना वर्धस्व । प्रयोगे । इति वैमदस्तृचः । पञ्चमेऽहनि समिन्द्र गर्दभं मृण अच्छावाकशस्त्रं चतुर्विशेऽहनि महावते च प्रात:- इत्यादिस्तृचः पाङ्क्तः । पष्ठेऽहनि आदित्ते अस्य वीर्यस्य सवने आसुते सिञ्चत नियम् । ऐआ ५।१५. चर्किरन् इति पारुच्छेपः आत्यष्टः तृचः । २९/३।८-९ अच्छावाकस्प अमिष्टोमे प्रातःसवने परिधानीया अच्छावाक्स्य तृतीयसबने शिल्पेषु अन्ते ऋतुर्जनिती गोमद्धिरण्यवत्, विकृती आई सरस्वती यतोः । अमि- इत्यादयः नारासभिन्ना कचः शंसनीयाः । २८1८1- टोमे माध्यंदिने शुनं हुवेम । विकृतौ नूनं साते । १-३, अमिष्टोमे विस्तौ च तृतीयस्वने उभा जिग्यथुः । अच्छावाकस्य दक्षिण: अस: पशुभाग: । ३१३१०२. २७१४-५. 'अच्छायाक्स्य षष्ठेऽहंनि प्रवोमहे एवयामरुतं जागतं अच्छावाकस्य अहरहाशस्यं अभितष्टेव दीधया। अतिजागतं वा.सूक्तं मारुतं शंसनीय तत्र न्यूड्खः । अहीने माध्यदिने सपाता परिष्टात् । २९/४११३-२२ / ३०१४।१४. अच्छावाकस्य अहरहाशस्ये सूक्ते प्रतिपत् उस् नो अच्छावाकस्य पठेनि माध्यंदिने धौनय इन्द्र लोकमनु। २९/६३५, इति विष्णुलिड्गोपेत मारुतं एक्यामरुतं सूक्तं शंसनी. अच्छावावस्य अहर्गणेषु ऐन्द्रामशस्त्रे आरम्भणीया यम् । ३०/४११४-१५. यत्सोम आसुते । २७१३१५. अच्छावाकस्य षष्ठेऽहनि धिष्ण्यशस्त्रे नामाकस्तृचः अच्छावाकस्य अहीनसूक्त माध्यदिने शासद् वहि- ता हि मध्यभराणाम् । २९।८।१-३. जनयन्तः । इदमेव चतुर्विशे अभिजिति विषुवति विश्वजिति महावते पराञ्चिपु अहःसु अभ्यावर्तिषु च । अच्छावाकस्य सदःप्रवेशे विशेषः पुरस्तादन्ये होत्रकाः सदः प्रसर्पन्ति पश्चाऽच्छायाकः। १०४५. २९।२।५,८. अच्छावाकस्य अहीने परिधानीया उभा जिग्ययुः। अन्छावाकस्य स्तोमविवृद्धौ आवापिक सूक्त आया- २८१७१६। उक्थ्ये तु अन्त्यचतुरक्षराभ्यासः ऐरयेयामेर- ह्याडुप । २९।३।१०-११. येपा इति । २८1७११२. यजामेभ्यः प्रयुक्ततमः । ६।८।३. अच्छावारस्य अहीने प्रातःसवने परिधानीया आई अञ्जःसवः अञ्जसा इष्टिपशुसकिर्यमन्तरेण मजु. सरस्वतीयतोः इति । सा मुक्ति म । माध्यदिने नून साते। मागेंग, सवः सोमाभिषवः यस्मिन् यागे सः। यत्र ग्रावा सा विमुक्ति म । २९६१८-१०,२९१७॥३. इति नवचे सूक्तं, तत्र पञ्चमादिभिश्चतकाभिः अभिषयः, अच्छावास्य अहीने प्रातःसवने प्रस्थितयाज्या प्राता- 1 नवम्या द्रोणकलशे प्रक्षेपः, आद्याभिश्चतमृभिोमः । पभिरागत { २८६२६६६ माध्यदिने इन्द्राय सोमाः | अनन्तरमेवावभ्यः त्वं नो अग्ने इति द्वाभ्याम् । मत्येत्य प्रदिवो। २८।३।१२ । तृतीयसवने इन्द्राविष्णू पिबतम् । शुनश्चित् इत्यूचा आहवनीयस्योपस्थानं इति । सोयं अञ्ज. २८४/११. सव.। ३३१५११ अम्छावाकस्य अहीने माध्यदिने द्वे सूक्ते शंसनीये अञ्जन नेत्रयोः दीक्षितसंस्कारः। ११३१६.७. भूय इत्० हमामूषु । २८४५१६. अअनं यूपस्य । भैषः अमो यूपमनुहि इति। ६।२।१, अछापाकस्य उपध्ये तृतीयसवने आरम्भीयं एकं । अञ्जन्ति त्यामध्यरे इत्यादयः सत अचः अञ्जनानुव. जागतं ऋतुर्जनित्री। अन्ते श्रेष्टमं अष्टच ऐन्द्रायैष्णव | चनीयाः । तर अझने प्रयमा, उच्छ्यणे द्वितीया, युवा संवा पर्मगा। १५१५१३, २८1७१२-४. .मुवासा इति सप्तमी परिव्ययगे साच पारधानीया। ति: सम्यारस्य चतुर्थेऽशनि भावापिकस्तृचः प्रयोमहै प्रपमा त्रिश्चमा ६।२।१-३३.

·आरण्यक कोषः अधिकारी अञ्जने महावीरस्य अनुवचनीया। अअन्ति यं प्रथयन्तो | अन्तिमा द्वौ प्रतिप्रस्थाता । घोडशिस्तीने एकविंश साम, ४।२।६. अन्ते संधिस्तोत्रं त्रिवृत्स्तोमरम् । एवं च अतिराने अतिक्रमः उपसरसु । सकृदतिक्रम्य आश्रावयति । एकोनत्रिंशत् स्तोत्राणि भवन्ति । १४।३।२ सायणः । ४॥९॥२. वहा 'भूर्भुवः स्वरिन्द्रयन्तः स्तुध्वं' इति स्तोन- अतिन्छन्दसं जगती असृजत | १९।६।६. प्रसवमाह।२५।९।५-६। होता उत्तमे शस्त्रे परिधानी- अतिच्छन्दाः छन्दः पृष्ठथे पडहे पठेऽहनि । याया उत्तमे पचने चतुरक्षरं द्विरुक्त्वा प्रणुयात् धेहि २२१७११. चिनं धेहि चित्रोऽऽऽम् इति । २८७११३. अतिथिः यद्यपि दरिद्रः याचनार्थ चरति तथापि अतिगने एकाहे तृतीयसवने होत्रकाणां शस्त्राणि सन्मार्गवर्ती श्रेष्ठश्च भवति । न वा असन्मातिथ्याया- सन्ति अमिष्टोभे तु न सन्ति । ३०१५।१. द्रियन्ते । ऐआ १११।९. अतिवादः । ब्राह्मणाच्छंसिशस्त्र षष्ठेऽहनि वीमे देवा अतिमर्श विहरणं, अतिलघ्यः मृश्यमानत्वात् | अकंसत इति अनुष्टुप् अर्धर्चशः । शाखान्तरीया इयम् । अतिमर्शः । यालखिल्येषु प्रयमसूक्तस्य प्रथमाया :३०७/२०. कचः प्रथमपादस्य द्वितीयसूक्तगताद्वतीयस्या कचः अतिशंसनं स्तोमविवृद्धी प्रात:सवने माध्यंदिने द्वितीयेन पादेन संयोजनम् । एवं २।२।१ + ११२, सवने च एकया दाम्या वा काभ्यां अतिशंसेत, अपरि- ११।३ + २।२।४, २।२।३ + ११११४ इति । एवमे- मिताभिस्तृतीयसवने । २९७११०-१३ । तर प्रातः-. वोत्तरत्र । ३०२।६ सायणः। सवने एकया द्वाभ्या वा इति नियमः, माध्यंदिने एकया अतिमर्शप्रशंसा वालसिल्यासु । ३०१२। ७-८. द्वाभ्या अपरिमिताभिर्वा इति विकल्पः, तृतीयसवने तु अतिरात्रः गवामयने प्रथममह.। १७।६।१ सायणः। | अपरिमिताभिरेव । २७१५/७-८. अन्तिम च । १७१८३-८. अतिशसनार्थ स्तोमविवृद्धौ, चतुर्विशादिस्तोमर्युक्तेषु अतिरात्रः।१६।५-६ तब आश्विन शस्त्रं । १७६ अहःमु स्तोमसंख्यामतिकग्य चां शंसनं अतिशंसन -५। रात्रिपाय प्रथमं होतुःशस्त्रं पान्त मा वो अन्धसः। नाम । तस्मिन् कर्तव्ये मैत्रावरुणः को अद्य नयों इति १६।६।१-२, पर्यायत्रये होतुः शस्त्रयाज्या । प्रथमे सूक्तमावपेत् । ब्राह्मणाच्छंसी बनेन वायो इति सूक्तं, अध्वर्ययो मरतेन्द्राय सोम, द्वितीये अपाय्यस्यान्धसो। | अच्छावाकः आयाह्यांडुप वन्धुरेष्ठाः इति । २९।३१. तृतीये तिष्ठा हरी। १६।६।३ । प्रथमपर्याये शस्त्रे प्रथम १०-२०. पादाः द्विरभ्यसनीयाः स्तोत्रे व ४, मध्यमे पर्याय अत्यये ( अतिक्रमे) अमावास्यायाः पौर्णमास्या वा मध्यमाः पादाः स्तोत्रे शस्त्रे च द्विरभ्यसनीयाः ! ५, / प्रायश्चित्तं-अमये पथिकृते अष्टाकपालं पुरोडाशं निर्व- तृतीये पर्याये उत्तमाः पादाः स्तोत्रे शस्त्रे च द्विरभ्यसनीयाः। | पेत् । वेत्था हि वेधो अधनः आदेवानामपि पन्धा. ६-७ । इन्द्राय मदने सुतं, इदं यसो सुतमन्धः, इदं | इति याज्यानुवाक्ये । आहुति वा आहवनीये जुहुयात् पन्नोजसा सुतं इति मग्भिः स्तुवन्ति च शंसन्ति च । | अमवे पथिकृते स्वाहा इति । ३२१७।३. ८-९ । द्वादश रात्रिपर्यायाः सर्वे पञ्चदशाः । गणचतु. अत्रिः पञ्चममण्डलस्य ऋषिः प्रागत्वेनोपास्यः । टयेन एकैकः पर्यायः । पर्यायाः साक्षात् प्रय एव ऐआ २१९११-६, २।१०।१-५. गणास्तु द्वादश भवन्ति । तत्र होतचमसमुख्यः प्रथमो अद्रयः - मावागः सोमाभिषवार्थाः । ३५१६४. गगः, मैत्रावरुणचमसमुख्या द्वितीयो गगः, प्राणान्छ. अधिकारी द्वादशाहस्य । भूयसी: दक्षिगाः ददत् सिचमसमुख्यः तृतीयो गमः, अच्छावाकचमसमुख्यः अपापश्च ईदृशो यजमानः। 'ददत् याज्यः'। दशियां चतुर्यो गगः । तत्र प्रथमो द्वौ पर्यायो अध्वर्युचरति, प्रतिग्रहोत्रा ऋत्विजा याज्यम् । उभये राप्नुवन्ति, ·ऐतरेय ब्राह्मण अधिश्रिते D क विद्वासो यजन्ते च याजयन्ति च । द्वादशाहे हि याजने | मन्त्रेण गृह्णाति । ता होतुः आन्यं शस्त्रम् ।१०।५।१७. प्रतिषेधो भवति, तत एवमुक्तम् । १९।३।१-२. अध्वर्युः मैनावरुणेण ऋतुयाज्याथै प्रेषितः 'होतरे- अधिश्रिते अमिहोले सानाय्ये हवि.पु वा आहिताने- | तद्यज' इति स्वयाज्या होने प्रयच्छति (प्रायः) मरणे यजमानदइनदेशे एतानि उक्तानि इवींषि यजमानं | अमिष्टोमे । षडहे पष्ठेऽहनि तु स्वयमेव पठेत् । परितः क्षिपेत् यथा सर्माणि सदोरन् । ३२।११२. २२।४।२ सायण:। अधिपवणं चर्म = यस्मिन् सोमः अभिषूयते ] अध्वर्यु: वपा सुवेगाभिधारयत्नाह स्तोकेभ्योऽनुहि ३५।६।४. इति प्रैषम् । ७।२।१-२. अधिषवणफलके द्वे उपरवेपु काष्ठफ्लके अध्वर्युः हिरण्यकशिपी आसीनः प्रतिगृणाति राजसूये स्थाप्येते, तदुपरि चर्म, तदुपरि दृषद् (पाटा), तस्या -शौनःशेपाख्याने । शतं गवा प्रतिगरिने दद्यात् एत- सोमः अभिषूयने प्रावभिः (वरवंट्यानी) । ३५।६।४. वासनम् । ओम् इति ऋचः प्रतिगरः । तथा इति अध्ययनविधिः बोधपर्यवसायी । पाठमालपर्यव- | गाथाया. । ३३ । ६ । १२ -१३, १५. सायी वा शाड्करदर्शनानुसारात् । ऐ वा उपक्रमे सायशः। "अध्वर्युः होतार . प्रति उत्तरमाह 'उतेमनन्नमुः' अधिगुः । होतुः । प्रेषः अध्वयों: मैतावरण प्रति इति एकघना वसतीपरीषु च होतृचमसे समवनीतासु । 'उपप्रेष्य होतई या देवेभ्यः' इति ।६।५।६। मैलावरु | अमिष्टोमे । ८१२ । १२--१३. णस्य होतारं प्रति उपप्रैषः 'अजैदमिरसनद्वाजं.' इति । अध्वर्युभिः प्रेट्सः उपकल्पनीयः महामते । ऐआ ७-९ । अत्रिगुः दैव्याः शमितार आरमधमुत मनुष्या ५।४।१ सायगः, उपनयत मेध्या दुर आशासना मेधपतिभ्या मेध इत्यादिः। अध्वर्योः आज्यशस्त्रकालीने आहावे अतुष्पदत्व, ६।६।१-१६, ६७।१-११ । यदि एकदेवत्यः पशुः परावं चतुष्पद्यासीन अभ्यायते होता ११०१५।४। स्यात् ' मेधपतये भेध ' इति ब्रूयात्, यदि द्विदेवत्यः आहावोत्तरमध्ययु. सम्यद् द्विपाद् भवति । ५. मेधपतिभ्या मेघ' इति ब्रूयात्, यदि बहुदेवत्य. अध्वयों: दक्षिणं पाच पशुभागः । ३१ । १ । २. 'मेधपतिभ्यो मेध' इति ब्रूयात् ।६। १६. अध्वयोः मैत्रावरुणं प्रति आध्रिगी प्रेषः 'उपमेय रक्षः संसृजतात्' इत्यत्र रक्ष.पदं उपाशु यतत्यम् । होतईव्या देवेम्यः इति । ६ । ५। ६. 1६11५. अध्वर्योः होतृास्त्रजपोत्तर प्रातःसवने 'ओमुक्थशा' अधिगो शमीचं मुशमि शमीप्वमधिंगा5553' इति चतुरक्षरो जरः । एव माध्यंदिने सक्ने । तृतीय- इति निर्दयात् 'अपाप ' इति च । ६ । ७।११। सवने तु ॐ इत्येमाक्षर एव जपः । १२॥ १।२-४, अधिगुपाठानन्तर जपः 'शमितारो यदत्र मुहत अनुचरः तृचः बच्चावाका ये ऐन्द्रामशम्ने अमि- कृणवयास्मासु तत् यदुष्कृतमन्यत्र तत्' इति । ६।७१ टोमे प्रात सबने इन्द्रामी अप० । प्रयोगः । निवल्या १२-१३. शस्ने होः पृष्ठे चतुर्थेऽइनि पृष्ठये परहे ध्रुधी हवं अध्रिगौ' भरला रक्षः संस्जतात्' इत्यन रक्ष.पदं विपिपाना । २१।४।१९। नत्रय पठेऽहनि रेखा मेयोचार्य इति केचित् । उपाशु उचार्यमिति सिदान्त देवत स्नोवा । २२१७११४ | माहागाच्छसिआग्ये ६७१-९. अमिष्टोमे प्राव.सपने आनो याहि । प्रयोग । महत्वतीये अध्वर्ययः महानते निष्वेवल्योपक्रमात् प्राक अपा- शम्ने पृष्ठये पहहे प्रथमेहनि इदं यो मुत०।२०।११९ घाटलिकानुम्बुरवीगादीना प्रदान कारपन्ति । ऐआ तव द्वितीये दान इन्द्र इत् सोमपा०।२०।३।६। तव तृतीयेहनि प्रय इन्द्रस्य सोमाः ॥२१।१।१३ ॥ यध्वर्युः ऐन्द्राग्न प्रा इन्द्राग्नी आगठ मुत इति । देव चतुर्थेऽहनि हद वसो सुवमन्ध | २१ ४ ॥ १२॥ अस्ना .

·आरण्यक कोपः अनुवपद्कारः तष पञ्चमेऽइनि इन्द्र इत् सोमपाः । २२।१।९। रम् । १३।१४।१-२. तव पटेऽहनि त्रय इन्द्रस्य सोमाः । २२ । ७।७। अनुबन्धचतुष्ठय- इटग्राह्यानिष्टपरिहारयोः अलौ- महत्वतीये शस्त्रे एव उन्दोमप्रयमेऽहनि 'इद वसो सुत. विक उपायो विषयः, तद्बोधः प्रयोजन, तब्दोधार्थी मन्धः । २३।१।१२। तत्रैव छन्दोमे द्वितीये इन्द्र इत् अधिकारी, उपकार्योपकारकभावः समन्धः। ऐयाउपक्रमे सोमपाः । २३ । ३ । १० । तर छन्दोमे तृतीये त्य सायणः। इन्द्रस्य सोमाः । २४।११।१ । अमिटोमे प्रातःसयने अनुमति.. या पूर्वा पौर्णमासी साऽनुमतिः । मैनावरणाज्ये आ नो गन्त रिशादसा । प्रयोग । तलैव- ३२।९।२. माध्यदिने मैवावरणपृष्ठे कया त्व न ऊत्या । प्रयोग । तलैय अनुमन्त्रणं वषट्कारस्य । मतभेदेन मन्त्रचतुष्टयम् तृतीयसबने वैश्वदेवशने अद्या नो देव सवितः । प्रयोग। वाक्' इत्येकः पक्षः । ' वषट्कार मा मा अमृक्षो पृष्ठये घडहे वैश्वदेशशस्त्र प्रथमेऽइनि अद्या नो देवं सवितः। माऽई त्या प्रमृतं बृहता मन उपहये व्यानेन शरीरं प्रति- २०११, द्वितीयेऽहनि आ विश्वदेव २०३२।। ष्ठातिप्रतिष्टा गच्छ प्रतिष्ठा मा गमय' इति द्वितीयः तृतीयेऽइनि अद्या नो देव सवितः ।२१५२।६। चतुर्थे- पक्षः । ' ओजः सह ओजः' इति तृतीयः पक्षः । पनि आ-विश्वदेवं ।२१।५।६। पञ्चमेऽहनि अद्यानो 'वागोजः सह ओजो मयि प्राणापानौ ' इति चतुर्थः देव सवितः २२१२ । ६ । षष्ठेऽहनि दोषो आगात्' । पक्षः सिद्धान्तः । १९८ार-१०. २२ ।८।८। वैश्वदेवशस्त्र एवं छन्दोमे प्रथमे अनुयाजनिषेधः आतिथ्यायाम् । ३।६।१२-१५॥ अद्या नो देव सवितः । २१ ।२।६ । १२ । छन्दोमे उपसासु ४१९४१. द्वितीये आ विधदेव सत्पति । २३ । ४१८ । छन्दोमे अनुयाजःप्रायणीयाया न सन्ति प्रयाजाश्च उदयनी. तृतीये अद्या नो देव सवितः । २४ । २ । ९. याया न सन्ति इति एकः पक्षः, उभय उभयत्र वर्तते एव अनुचरः नवचः पृश्ये पडदे पञ्चमेऽहनि निष्के. इति पक्ष. सिद्धान्त: । २।५॥१-४ वल्य शस्त्रे स्वादोरिस्था (१-३ ) आ नो हरिभि. अनुरूप. 3 अहीने यः श्वास्तोलियः तमद्य अनु. (१-३) इन्द्रं विश्वा अवीवृधन् (१-३)। २२।२।५. रूप कुर्वन्ति । ( उया स्तोत्राचा जो ऋगादिरूप अनुचरः प्रगाथः शरिटोमे माध्यदिने अछापराक पहिला अ३यर असेल, तो आज स्तोत्राचा दुसरा पृष्ठे 'तरगिरित् मिषासति', ग्राहामा छसिपृठे 'तत्वा यानि अवयव रावयाचा, त्याला अनुरूप म्हणतात.) सुवीर्य', महत्वतीयशस्त्रे होतुः पृष्ठे 'इद वसो सुन'। अग्नि २७०२।१३,२९।१।१. टोमे तृतीयसपने आमिमारने शस्त्रे 'देवो वो द्रविगोदाः'। अनुरूप. प्रगाथः निष्फेवल्ये स्तोत्रियात् उधै- पृष्ठये पाहे निष्प्केवल्याने प्रथमेऽइनि अभि त्या पूर्व स्तरामिव शस्तव्यः । १२।१३।..४. २२ । १ । १३ 'द्वितीयेऽहनि ' त्वं हि. चेर.। अनुरूपः शस्त्रास्यवो द्वितीयः । स च अगूदया- २० । ३ । ११ । तृतीयेऽहनि यदिन्द्र यावतस्त्वं २१ । (मको या तृनो वा सूस्तमेव या स्यात् । स ए अनु- १।१८) निष्पत्ये शस्ने छन्दोमे प्रथमे 'त्य यहि चर इत्युच्यते । सोनिकानुरूपौ एस प्रतिपदनुचरी । चेरवे । २३ । १ । २० । २५ । छन्दोमे द्वितीये 'आभे औद्गावे स्तोनियानुम्यौ इत्युच्येते, हौते पुनस्तावेव वा पूर्व १२३३१२१। छन्दोमे तृतीये से बोहे नेवे । प्रतिदिनुचरौ उ येते । १२।१२।७. २४।१ १२१. अनुरचनं प्रातरनुवाकत्यकशः कर्तव्यं इत्येकः अनुपानीयाः नाम ऐन्द्रीवतत्रः कचः स्वादु पक्षः, पच्छ. इति द्वितीयः, अर्धर्चशः इति तृतीयः फिलायं मधुमाँ उतायम् । अत्र मदान् प्रतिगरः | सिद्धान्तः । ७१८५१ ४. मदामोदेव' इति । आमिमाको शरने पियाम्म उत्त अनुषट्कारः प्रउगे सोमस्याग्ने वीहि ' इति । २ - ·अनुवादरूपाणां ऐतरेय ब्राह्मण . सायणः। - । ११।५।२-६। प्रवर्ये पूर्वाह्ने अपराहे च ! ४१५।४.६ । | धारां तन्तुं तन्वन् रजसो' इति मन्त्रेण सिञ्चन् महानते निवेवल्यशस्त्राने याज्यावपट्कारेणोपसंतनुपात् । अध्वर्यु : मध्येन गच्छेत् । तच्च प्रायश्चित्तार्थमेवेति न अनवानम् । ऐआ ५११३७. दोषः। ३२१११३३,७. अनुवषट्कारनिषेधः आदित्यग्रहे ।१३।५।३। ऋतु अन्तर्याममहं अनुमन्त्रयेत होता उपांशु ' अपानं याजेषु १९।५।६-७। द्विदेवत्येषु ।९।४।२-३। पानीवत-- यच्छ स्वाहा वा मुइव सूर्याय ' इति अमिष्टोमे ।, ग्रहे 1२६६३।९। सावित्रग्रहे च ।१३।५।४. • तमभ्यपानेत् ' अपानापान मे यच्छ ' इति । वाग्विसर्ग- अनुवषट्कारेण सोमस्य धर्मस्य वाजिनस्य च | स्यैवाय प्रयोगः । ८१८१३. विष्टकृतः सिद्धिः । तेषु पृथक् स्विष्टकृनास्ति । अन्तर्यामग्रहहोममर्यन्तं अपोनपूत्रीयोत्तरं होतुर्याङ्- ४।५।६. नियमः। ८।३।१-२. अनुवादरूपाणां 'द्विः संवत्सरस्य पच्यते' इत्या. अन्धाहिः । तस्य सृष्टिः । १३।२।३. दीनामर्थवादाना न स्वार्थ प्रामाण्यम् । ऐना उपक्रमे अन्नं अशीतयः महावते पक्षिरूपेण ध्यातस्य निष्के- वल्यस्य । गायची सूचाशीतिः, माईती तृचाशीतिः अनुव्याहाराः नाम के चिन्महर्षयः । परकीयदोपो- औष्णिही च तृचाशीतिः या शस्यते, सा अन्नं इति ध्यान तिमनु स्वस्य व्याहाराः शापरूपं वचन येषा मागोपा- | पर्तव्यम् । ऐआ । १।१९।१-४. समाना ते महर्षयः । शापवचनं यथा-१ प्राण पशं अन्न• प्रभूतं दद्यात् यजमानः महावते । ऐआ समधा प्राणं मा घंशं सदद्धतं न शोपि प्राणस्त्वा ५1५।१२. यशो क्षारयति । २ मागं वंशं समाधिसिपन्त नाशकः अन्नाय कामस्य पैल्वो यूप: । ६१११६..९. संधार्नु प्राणरत्या वंशो हास्यति, इति । ऐआ ३।४ अन्नाद्यकामस्य महामते आज्यशलं 'अग्नि नरोदधि- अनुएप्कारं शंसनं नाम पादद्वये अष्टाक्षरे अबसाय तिमिररण्योः' इति पञ्चविंशत्युचम्। ऐआ १।२।१--१२. चतुर्थपाद प्रणवः । ऐआ ५।१२।२ सायगः । अन्यैरग्निभिः स्वाग्नीनां संसर्गे प्रायश्चित्तं, अग्नये अनुगुप् छन्दः चतुर्थेऽहनि पृष्ठये परहे । २११४११.२. क्षामते अारपाल निपेत् । 'अकन्ददग्निः स्तनय- अनुग्रुपमहसं निषेवन्ये महानते इत्येके । ऐआ निय द्यौः, अधा यथा नः पितरः परासः' इति याज्यानु- २११७॥३. पाश्थे । आहुति या आध्वनीये जुहुयात् अग्नये क्षामयते अनुप्रभ गायनी राजत । १९१६।३. साहेति । ३२।५।४. अनूक- मूलयस्तिः, रामा दयेके । ३१७१७२ अन्धाधानं दक्षिगाने कर्तव्यमेव । ३।११॥४.६. मायगः। अन्वाधानकाले दक्षिणाग्राहरणं कर्तव्यमेव । ३२॥ अनूपन्ध्यापसुपुरोटाशं अनु नियाशि देविकाह- १११४-६. वीपि देवीना वीपि च । १५१३-४. अपहारे सायंदुग्धस्य सानाय्यस्य, मातग्धं द्वैधं अनुमन्यायाः समिटरसमुपरिटात् 'घुननों कृत्वा अन्यतरान् आतन्य उभाम्या यजेन । ३२।३।। अभिजाता या क्षत्रं पुनरिष्ट पृत दात् स्वाहा' प्रानटुंग्यस्य उभयस्यापि या अपहारे तस्य स्थाने ऐन्नं इति मन्ग होमः आदरनीये क्षभियान यजमानस्य माहेन्द्र या पुगेहाय निरन् । ३।३१२०३ । प्रयागा. ३४१३१३. मेष विधामपदारे तु सर्वत्र आन्यं पारकरम्य तयेवाज्य- अन्गरागमने अनि मायधि, भने या रया या विम दृष्टया यजेत । ततः पुनः सादगया तथैवेश्या या या यदि गलेर नेतन्ननमि पर । चन्ननमि मजेत । ३२१३१४. दुर्वात, गाई मार प्रा आश्नोरं अपिडित उपक अपांशान्तिः नाम मन्त्रः । तस्य वाचन. याग ·आरण्यक कोपः अभिमन्त्रणं . . . राजाभिषेके आसन्धामारोहणोत्तरं 'शिवेन मा चक्षुपा | ( विराभिनछन्दस्काया ऋचा ) अस्य याजयेत् गाय- पश्यताप:.' इति ।२७२९-११. न्या या निभा या अन्येन वा छन्दसा ११२१११११०.. अपिशर्वराशि नाम अतिरागे राविपर्यायेषु 'द्वादश स्तो अभिचारप्रयोगः प्रउगशमयाज्यान्तवषट्कारेग, यं प्राणि अपिशवरागि।१६।६।११. द्विष्यात् त ध्यायेद् वषट्करिष्यन् । ११४६६१. अपोनप्नीयं सूक्त अग्निष्टोमे प्र देवगा ब्रह्मणे इति। अभिचारप्रयोगाः मरुत्वतीयशस्त्रे । यः कामयेत तत् संततमनुन्यात् । तस्य गिः प्रथमा संतमत्वाह | क्षोण विश हन्यामिति निस्तहि निविदा सूक्त विशसेत् तेनैव तत्सर्व संततमनुक्त भवति । ८१११.-८ । ता | ( सूरतस्य आदी मध्ये अन्ते च निविद दध्यात्) । यः प्रथनाः नर कचः अनूच्य हिनोता नो अध्वर इत्येका- कामयेत रिशा क्षयं हन्यामिति शिस्तईि सूक्तेन निविद दशी दशभीत्वेन वक्तव्या । ८।२।१-२। आवर्यततीर-विशसेत् (निवित्पदाना आदी मध्ये अन्ते च सूक्त धनु इति एकधनासु आवृत्तासु ।३। प्रति यदापो इति | शसेत् ) । य उ कामयेत उभयत एन विश ( पिया. प्रतिदृश्यमानागु एकधनासु । ४ । आ धेनवः पयसा इति दिभ्यः पुरादिभ्यश्च, मातृपक्षे पितृपक्षे वा ) पछि- चात्वालसमीपमुपायतीषु । ५ । संमन्या यन्त्युप इति | नदानि इति, उभयत. (निविदामादावन्ते च) तर्हि व्याद समायतीपु ( होतृचमसस्थवसतीवरीमिः सयोयजितु समीप | थीत (आहाव पठेत् ) १२।८।८-१०. नीतासु) । ६-८ । आपो न देवीपयन्ति इति होत. अभिचारे निवित्सूक्तयोः शसने विशेषः । य काम. चमसे वसतीवरीपु एकधनासु च समवनीयमानानु । ९ । | येत क्षत्रगैन व्यधयानि इति, मध्ये निविदः सूक्तं शमेत् । अथ होता अवयु पृच्छति 'अवेरपोध्वर्याssss य कामयेत विशा एन व्यर्धयानीति मध्ये सूक्तस्य निविदं इति । १०-११ । अपर्युः प्रत्याह 'उतमनन्नमुः' | शसेत् । १०।११२-३. इति । १२-१३ । होता प्रत्युत्तिष्ठति आह च 'तास्वध्व. अभिजित् सर्वस्तोमः गवामयने विषुवतः प्रास्त्रने यो इन्द्राय तारिपोऽऽऽम् (सौत्र)। १४ -१२ । अनु दशाहे व्युत्क्रमेग चतुर्थमहः । १८।५।२. प्रपद्यते च अम्बयो यन्यधामः इत्यनुनुपन् ।१६. २१॥ अभिजिति माध्यदिने अहीनसूक्तानि शंसेत् । तेजस्कामो ब्रह्मवर्चसकामस्तु अमूर्या उपसूर्ये इत्यायात्। मैत्रायरुण आ सत्यो यातु मघवासजीपी इति । ब्राह्मणा २२।अपो देवीरुपहये इति पशुकामः।२३।एताः रार्या अनु | छसी अस्माइदु प्र तवसे इति । अच्छायाक शाराद् ग्रुवन् अनुप्रपद्येत । २४.-२५ । एमा अग्मनाप उशती | यहिर्जनयन्त वहि इति । २९।२।८. इति साद्यमानानु यसतीवरीषु एकधनातु च । २६ । अभिलवः षडहः गवामयने आदित्यानामयने च । आग्मनाप उशती इति सन्नासु परिधानीया । २७. १८११. अप्तोर्यामः अत्यतिराः । अप्तोर्यामो नाम ज्योति अभिवषडहे द्वौ व्यहो । प्रथमे ज्योतिः गौः विष्टोमस्यमस्या शेष एव । ता अतिरात्रोत्रं चत्वारि | आयुः ( ज्योतिष्टोम. गोष्टोमः आयुष्टोमः) । द्विती. खोगाणि अधिकानि इति तग जयस्त्रिंशत् स्तोगागि ! ये गौ आयुः ज्योति इति व्युत्क्रमः ! अन पडहे प्रथम भवन्ति, तग अन्तिग स्तोत्र धैष्णवम् । १४१३।२ पर चादः अमिष्टोमी ज्योतिष्टोमो, मध्ये चत्वार उपध्याः । तथा च आयन्ती ज्योतिष्टोमो, मध्ये गोष्टोमी अप्रतिरथं नाम सूतं आशुः शिशानो इति । | उप्यो आयुष्टोमी उक्थ्यौ इति चत्वारः । १८।१।- ३७१६१४. अभिचारः वषट्कारेण । यं द्विष्यात् तं ध्यायेत् अभिमन्त्रण अभिषेकोत्तर रामः ऐन्द्रामहाभिषेके वषट्करिष्यन् (यपदकारात् प्राक् होता) ११।६।१. प्राच्या त्या दिशि इमा आपः शिवतमा इत्येतेन च तृचेन अभिचारप्रयोग. निष्कैवल्य याज्यापा, अविराजा | देवस्य खेति च यनुषा भूर्भुवः स्वरिति च व्याहातभिः मायणः।

·अभिमर्शः १२ ऐतरेय ब्राह्मण- इत्येकः पर्यायः । दक्षिणस्या त्या इत्यादिदितीयः । प्रती- स्वरित्येताभिश्व व्याहृतिभिः । ३९ । ४ । २. च्यां त्वा इत्यादिस्तृतीयः । उदीच्या त्वा इत्यादिश्चतुर्थः । अभिषेकः उदवसानीयोत्तर क्षत्रियस्य । यशागो- उवाया त्वा इत्यादिः पञ्चमः । अस्या त्वा भ्रवाया | ऽयम् । ३७ ॥ १-७ । तत्र समाराः । ३७ ॥ १ ॥३॥ इत्यादिः षष्ठः । इति पनि पर्यायैः । ३९।५।१२. आसन्धाः प्रतिष्ठापनम् । ४ । आसन्धा उपरि व्याघ्रचर्म। अभिमन्त्रण आसन्धाः ऐन्द्रमहाभिषेके | बृन्च ते । ३७२।। आसन्या अभिमन्नणम् ॥२-३ । आसन्या- रथंतरं च पूर्थी पादौ इत्यादि । ३९।३।१-२. मारोहणम्।४-८|अपाशान्तिवाचनम् !९-११। उदुम्बर- अभिमन्त्रणं आसन्याः यशागराजाभिषेके | ता | शाखामन्तर्घायाभिषिञ्चति, अभिषेके मन्त्राः इमाः आपः पश्चादुपविश्य आच्य जानु दक्षिण, उभाभ्या पाणि शिरतमा इमा:० याभिरिन्द्रमभ्यपिञ्चत् प्रजापतिः० म्यामालभ्य अभिमन्त्रयते यजमानः अमिष्ट्वा गाय या महान्त का महीनां ( इति तिसः मचः सौत्राः) इत्यादि ।३७।२।२३. देवस्य त्या सवितुः प्रसवे-~-यशोऽनायाय इति यजुः 'अभिमन्त्रणं राशः सुरापानोत्तर ऐन्द्रामहाभिषेके । | सौन, भूर्भुवःस्वः इति व्याहृतयः इति । ३७ । ३ । अपाम सोमं शं नो भवः इति । ३९।६।६. १-९ । होमः, ब्रह्म प्रपद्ये स्वाहा क्षरं प्रपद्ये स्वाहा इति अभिमर्शः पुरोहितेन राजदचस्य विष्टरस्य कर्तव्यः, आहुतिद्वयम् | १० | संभारप्रशंसा । ३७ ॥ ४ ॥ १-७ ॥ या ओषधीः सोम राशीवही शत० इति । ४०१४. मुरारसं राजहस्ते आदधाति स्वादिष्ठया मदिया इति । अभिवान्यवरसा गौः नाम अभिवाः अभिप्रातः ८-९ । शान्तिवाचन नाना हि या देवदित इति । अन्यः वत्सः यस्याः सा गौः । स्ववत्सो मृतः, अन्यव. १०-१२ । सुराशेषदान पानोत्तर मित्राय । १३-१४। रसेन च सवति या, सा गौः ।३२।१।४ सायगः । अवरोदः आसन्धाः सकाशात् । ३७ । ५ । १-४ । आभिषिक्तः क्षत्रियः जयार्थिन शरणागत राजानं, | अवरोहणकारः । २ । अवरोहोत्तरं उपस्थं कृत्वा आसनं तस्य रथोपस्थं वनस्पते वीवगो हि इति ऋचा अभि. ५ । ब्रहणे निनमस्कारः। ५-६ । धरदानं । ५, ७ । मृश्य श्रूयात् आतिष्ठस्वेता ते दिशमभिमुख.. इतिम- | वापिसर्गः। ५,७ । समिदाधानं । ८-१० । उत्क- त्रम् । ततः अभीवर्तेन हविषा इति सूक्तेन एन दिक्षु ) मग त्रीणि पदानि । ११-१२ । दिगुपस्थानं । १३ । आवर्तयेत् । ततः आशुः शिशानः इत्यप्रतिरथेन एनेन, शशा व्यानुचियचनम् । ३७६।८ 1 गृहे आगमनम् । शारा इत्या इति शासम्रतेन, प्रधारयन्तु मधुनः इति ८ । आज्याहुतीः कमेन चतुहीताः प्रपद जुहोति । सौपर्णसूक्तेन च एनमन्वीक्षेत । जयति ह ता सेनाम् । ९ ॥ ३७ । ७।१-४। आशीमन्त्रपाठः । ५-६ । ५७६२-१. अन विशेषः तत्तचन्दे द्र०। अभिषिक्तः क्षत्रियः पुनः राष्ट्रप्राप्स्यर्थिनं पुरुषं अभिषेकप्रयोगः यहागराजाभिषेषस्य । पुरता. शरणागतं अपराजिताया दिशि प्रईयेत्, राष्ट्रमगरन्छति। देव. संमारा उपक्लता भवन्ति ! बौदुम्बरी आसन्दी ३७६७. মাইমাথাব্য প্রাণিমাধান্যখো মীনাল अभिपित्तः सत्रियः द्वंद्वयुद्धे जपाधिन पुरुष शर• व्याघ्र चारवरणा, औदुम्परश्चममा, उदुम्बरशासा अधी. भागत अपराजिताया दिशि प्रवर्तयेत्, जयनि हत यसी अभिषेकार्थ, तस्मिश्चमसे दधि मधु रापि: आत. संग्रामम् । ३७।६।६. पवर्षा आपः शष्यामि तोक्मानि मुरा दूर्ग इत्यष्टौ अभिपेकः। अभिमन्त्रयोसर ऐन्द्रमहाभियेके राज्ञः सिानि मयन्ति । महादेः दागाया रपयन्या आसन्धामासीनस्य, औदुम्पा आया शापया मर. तामापन्दी प्रतिष्ठापयनि, नस्या अन्तदि द्वीपाटी, यहि हाशया जातस्यमयेन च पवित्रा अन्तर्शय इमा आदि हो । अथ मनमानः पश्चादामन्दीमुपविश्य दक्षिण शिवतमा इति तृचेन, देवर सेवि च पश, भूर्भुवः-गनु आन्य तामुभाम्या पारियामालाय अभिमन्यते .

·आरण्यक कोपः अभिष्टवः माहाणोक्तेन मन्त्रेण । अभिमन्य तामारोहति अमे राज्ये वाजाँ अभि पयमान प्रगाहसे स्वाहा ॥ अजीजनो दक्षिगेन जानुना, अथ सम्येन तेनैर मन्नेग । अथ पुरो-हि पवमान सूर्य विधारे श वर्मम प्राणममृतं प्रपद्यतेऽ. हितः अपांशान्ति पाचयति शिवन मा चक्षुषा इति । यमसौ शर्म वर्माभयं स्वस्तपे । सह प्रजया राह पशुभिः अयोदुम्बरशाखामन्तर्धाय यजमानमाभिषिञ्चति इमा स्मना पयो गोजीरया रम्भमाणः पुरं ध्या स्वाहा । आपः शिवतमा० याभिरिन्द्रमभ्यापिञ्चत् प्रजापतिः० इति । अथान्ततः प्रजातिमाशास्ते इह गावः प्रजा- महान्तं त्या महीनां० इति तिमभिग्भिः, देवत्य त्या यध्वं० इति । ३७।१-७. सवितुः प्रसवेऽधिनी हुभ्यां पूष्णो हस्ताभ्याममेस्तेजसा अभिषेकान्तक्षत्रिययागोदाहरणं जनमेजयः पारिक्षितः। सूर्यस्य वर्चसेन्द्रस्येन्द्रियेगाभिषिञ्चामि पलाय प्रिये । ३७।७।९. यशसेऽनाद्याय इति यमुपा भूर्भुवःस्वः इति च व्याह- अभिष्टय : प्रवन् । पूर्व पटलम् । तं संभृत्य (प्रवर्दी. तिभिः । व्याहृतिवर्जमेके असार्वभौमस्य । अथ जुहोति कोपयुक्तसाधनसंभार संपाद्य ) अधथुप्रतिप्रस्थातारी प्रहा प्रपद्ये स्वाहा, क्षतं प्रपद्ये स्वाहा इति । अथ सुराकसे आहतुः महान् -प्रवग्येग प्रचरिष्यामो होतर्घ-. यजमानहस्ते आदधाति स्वादिष्टया मदिष्टया इति । ममभिष्टहि' इति । ४।१।३ । अथ होता ब्रह्माजशानं माचा । आधाय शान्ति याचयति नाना हि वा देवहितं० प्रथम'। ४।२।१। इय पित्र्ये ।२। महान् मही अस्तभाय सदस्कृतं० इति । यजमानः सुरां भूयः पीत्वा शेषं || इति ब्राहाणस्पत्यां । ३ । अभि त्यं देवं सवितारं इति मिनाय प्रयच्छति । उदुम्बरशासा परिकर्मी भूमौ | सावित्री । ४ । (एताश्चततः शासान्तरस्था आश्वलायनेन प्रतिष्ठापयति । शाखायां पादौ प्रतिष्ठाप्य प्रतितिष्ठामि पठिताः।४।६।३)। संसीदस्य महाँ असि इति महावीरस्य द्यावापृयिव्योः० इति प्रत्यवरोहं यजमानो जपति ।। सरे स्थापनार्थी । ५। अञ्जन्ति यं इति महावीराय अथ प्रत्यवरोहेश प्रत्यवाय उपस्थं कृत्वा प्राडासीनो | अज्यमानायाभिरूपा ।६। पतड्गमक्त यो नः सनुत्यो० 'नमो ब्रह्मणे नमो ब्रहाणे नमो ब्रह्मगे' इति त्रिनम- | भवानो अमे० इति दे द्वे । ७ । कृणुष्व पाजः इति पञ्च स्कृत्य ' वरं ददामि जित्या अभिजित्यै विजिय संजित्यै' । राक्षोमीः ।८। परि वा गिर्वगो गिर० अधिद्वयोरदधा० इति याचं विसृजते । उपोत्याय आदयनीये समिधम- | शुरु ते अन्यद् अपश्यं गोपा० ।९१ ता एकविंशतिर्भ- भ्यादधाति समिदसि सम्घेश्वेन्द्रियेग वीर्यग स्वाहा | वन्ति । सके द्रप्सस्य इति नव पायमान्यः।४।३।१।अयं- इति । आधाय समिधं प्राइ उदट् प्राडुदद् वा | वेनः० पवित्रं ते• तपोप्पवित्र० वियत्पवित्र० । २-४ । प्रीगि पदानि अभ्युत्क्रामति ( उड्या मारणे पुढे | गणानां त्वा इति ब्राहाणस्पत्य एकोनविंशत्यूचं ।४।४।१। पुढे) क्लतिरसि दिशा० इति प्रतिकर्म । सेनेव मन्त्रेण | प्रथश्च ० तृनं धर्मतन्यः नाम, अपश्यं त्वा तृचं १२-४। अपराजिता (ऐगानी ) दिशमुपतिष्ठते । उपस्थाय काराधत् काक्षीवतं आश्विनं नवचै ।५-७। आभात्यग्निः' अप प्राच विधाँ अमित्रान् ० इति अमिनाणा व्यप-प्रेष्टुभं पञ्चच ।८-१० मापाणेष त्रैष्टुभं अष्टचे । ११-१२। नुचिं गुपन् गृहमभ्येति । एत्य गृहान् पश्चात् गृवस्यागे । ईळे द्यावा जागतं पञ्चविशत्यच ।१३-१६। अरुचत् रुपविष्टाय अन्यारन्धाय पुरोहितः करोन चतुहातास्तित | उपोत्तमा गधेया (आयपनीया) ।१७। इळेद्यावीया आज्याहुतीः ऐन्द्रीः प्रपदं नाम जुहोति-प! प्रधन्य उत्तमा परिधानीया ।१८-२० । इति नु पूर्व पटलम् । पाजसातये परित्रा भूदा प्रागमनृतं प्रपद्यतेऽयमसौ | अयोत्तरं । उपहये. हिवती. आभै त्वा देव० समी. धर्म धर्माभयं स्वम्तये । सह प्रजया पशुमिनि सक्षणिद्धि- । यस न ० रां वत्रा इय० यस्ते स्तनः गौरमीमे० नमसेदुप० पस्तरध्या फणयान ईयसे स्वाहा ।। अनु हि सा गुतं सोम | संजानाना उपसीदन्० आ दशमिर्पियस्व० दुन्ति मदामसि महे समभुवो प्रदा प्रायममृतं प्रपद्यतेऽयमसी | सोकां• समिद्धो अमिरविना० (शासान्तरस्था गौली) शर्म वर्मामयं परतपे । सह प्रजया रह पशुमार्य समिद्धो अमिषगा ( शासान्तरस्या सौत्री) तदु प्रय ।

·आरण्यक कोपः अस्नातेन ४०।४. सदसः प्रपद्य मन्ने तन्त्रे वा फश्चित् किंचित् विरुद्धमाचरेत् तत् अवेक्षण पादप्रक्षालनोदकस्यावशिष्टस्य पुरोहितेन समीचीनमन्येन याच्यं, अत्र तु नास्मिन् अहनि केन- क्रियते 'आपः पादावनेजनीविषन्तं निर्दहन्तु में' इति । चित् कस्यचित् विवाध्यं ( इत्यतः ) अविवाक्या- मित्येतदाचक्षते । संशये तु बहिदि स्वाध्यायप्रयोगः, अवेष्टेः राजसूयोत्पन्नायाः अपि पृथर प्रयोगो अन्तवेंदीत्येके । पत्नीसयाजोचर मानसनहाय प्रसयु:। भवति त्रैवर्णिकाधिकारिफः। ऐआ ५।१।१ प्रसृप्य तीर्थदेशे मार्जयित्वा पत्नीशाला सायणः । समन्वारमध्व इत्युक्त्वा जुहुयात् 'इहरमेह अव्रत्याचरणे (दिवा स्वापादि) आहिताग्नेः उप- रम' इत्यादिना । ततः पत्नीशालातः प्रसृप्य तीर्थ- वसथेऽइनि कृते प्रायश्चितं = अमये व्रतपतये अष्टा- देशे मार्जयित्वा आग्नीधं प्रपद्य समन्यारभध्वं इत्युक्त्वा | क्पालं निपेत् । त्वममे बतपा असि, यद्वो वयं प्रमि- जुयात् उपमृजन् धणं० इति । ततः आग्नीप्रात् । नाम इति याज्यानुवाक्ये । आहुतिं वा आहवनीये प्रसृप्य सदः सप्रपद्य यथायथं अन्ये ऋत्विजः व्युत्स- | जुहुगत् अमये नतपतये स्वाहा इति । ३२ । ७ १२. पंन्ति, ससर्पन्ति उद्गातारः सार्पराज्ञा मच (आयं गौः अशनापिपासयोः भागो दत्तः प्रत्येक इन्द्रिय- पृभि० ) रतुवते । मनसा प्रस्तौति, मनसोद्गायति, | विषयभोगे । ऐआ २ । २२. मनसा प्रतिहरति, याचा शंसति ( होता) । अथ अश्रुकरणे आहितामिना उपवसथेऽहनि प्रायश्चित्तं= चतुर्दोतन होता व्याचष्टे । तदेव स्तुतमनुशराति । चतु- | अमये बनभृते अष्टाकपाल निर्वपेत् । त्वममे व्रतभृन्छुचिः० होतृव्याख्यानपद्धतिस्तु औदुम्बरी सर्वे समन्वारभन्ते प्रतानि बिभ्रद् प्रतपा० इति याज्यानुवाक्ये । आहुति इधमूर्जमन्यारभे' इति । याचं यच्छति, न दिवा | वा आहवनीये जुहुयात् अग्नये प्रतभृते स्वाहा इति । वाचं विसृजेरन् । किंतु अर्धास्तमिते आहवनीय परीत्य ३२१७/१. यदि होनमकर्म० इति मन्त्रेण वाच विमृजेत् । ततः अश्वः मेध्यः यशाई. । ६।८११. चतुर्होतृव्याख्यान, तेगा चितिः सुगासीऽऽऽत् । अश्वत्थस्य सृष्टिः । ३५।६।२. चित्तमाज्यमासीऽऽऽत् । इत्यादि दश पदानि । ततः अश्वस्य सृष्टिः । ऐआ २।२२. अवमहसशको मन्त्रः 'ते वा एते महमगृहत । याचस्पते अश्वस्य स्तुतिः । २१११।७-११. विये नाम०' इत्यादिः । चतुझेतृमन्त्रे अधयों. अश्वमेधकर्तारो राजान. तत्पुरोहिदाच टन्हा- प्रतिगरः 'ओऽऽऽमू होतस्तथा होतः' इति अव. भिषेकफलोदाहरणानि ' इत्या द्र० । सितभवसिते दशसु पदेषु । अयग्रहमतपठनोत्तरं प्रजा- पतेस्तनूः नाम मन्त्रान् अनुद्रयति 'अन्नादा चामपल्ली अष्टाचत्वारिंशस्तोमस्य विद्युतिः च' इत्यादीन् । अथ प्रझोयं वदन्ति 'अनिर्गदपति- रिति हैक आहे. सोऽस्य० । इत्यादि । २४१४-६. १७१६१९ सायगः। अविहृतं पाळशिन (शस्त्र) समृद्धो यजमानः गयेत् । १६ । ४ ! ५-६. अस्तोमन्ना- लोहराना अविस्त धोडशिशस्त्र स्तोत्र च नाम परस्परपति- | कृन्तन छेद., तद्रादिचन् २०२३ मारा षद्गरहितः ऋचा ययाधीतपाठः । १६।२।४ सायगः । अवेक्षणं पादप्रक्षालनोदकस्य पुरोहितेन ( प्रज्ञा-वरुणायाटासा निन्दाद दलदल लनात् मास्) क्रियते 'अस्मिन् राष्ट्रे निय० । इति । जुहुयात् अपने दमदार' . अष्टनि. यूपः । ६।१।३-४. अस्तातेन अमर अग्ने• इति कुरा बहुति ·ऐतरेय ब्राह्मण- अहंत ; 4 अहत वास: दीक्षितसंस्कारः। तच्च । सकृद्धोतं नवं अहीनस्य युक्तिर्षियुक्तिश्च (योगी विमोकथ) श्वेतं सदशं वस्त्रम् । ११३।१५-१६. ब्राह्मणाच्छंसिनः प्रातःसनने व्यन्तरिक्षमतिरत् इति अहरहः शस्येषु कद्वन्तः प्रगाथाः। यस्तमिन्द्र | पर्यास्तृचस्य अन्तिमया इन्द्रेण रोचना दियः इति स्वायतुं, कनक्यो अतसीना कदून्यवस्थाकृतं इति । ते च | परिधानीयया योगः, माध्यदिने एवेदिन्द्र इति परिधानी- धैकृतारम्भहेतुत्वात् आरम्भणीयाः । २९:५।१.४. यया विमोन: । अच्छावाकस्य आई सरस्वतीस्तो: इति अहरहःशस्येषु परिघानीयाः। मैत्रावरुणस्य नू ष्टुत, प्रातःसवने परिधानीयया योगः, माध्यंदिने नूनं सा ते ब्राह्मणाच्छंसिनः एवेदिन्द्र०, अच्छाशकस्य नूनं सा ते । इति परिधानीयया विकः । मैनावरुणस्य प्रात:सपने २९।६।८.१०. ते स्याम देव वय इति परिधानीयया योगः, माध्यदिने अहरहःशस्येषु सूक्तप्रतिपद. त्रिष्टुभः । मैत्रावरुणस्य नू टुत इति परिधानीयया विमोकः । २९१७॥ १-९. अप प्राच इन्द्र, प्राहाणाच्छसिनः ब्रह्मणा ते ब्रह्मयुजा, अहीनाः परिधानीययाः । मैत्रावरुणस्य प्रात:सवने अच्छावाकस्य उई नो लोकमनु इति । के चित् एता: ते स्याम देव वरूग, माध्यंदिने न धुत इन्द्र नू गुणाना, प्रगाथाना पुरस्तान्छसन्ति तत् तथा न कुर्यात् किंतु | तृतीयध्यने इयमिन्द्रवरुणमष्टमे गी: । ब्राझगाच्छसिनः सूक्ताना पुरस्तादेव शंसनीयाः । आसु च्याहायो नास्ति | प्रातःसवने इन्द्रेण रोचना दिवः, माध्यंदिने एवेदिन्द्र २९।५।५-१४, ६११.७. वृषण, तृतीयसवने वृहस्पतिर्नः परिपातु | अच्छावाकस्य अहरहास्यानि अहीने माध्यदिने । कद्वन्तः प्रातःसवने आई सरस्वतीवतोः, माध्यंदिने नूनं सा ते प्रगायाः, प्रतिपदः अहीनसूतानि च । २९।१।३.४. | प्रति, तृतीयसबने उभा जिग्यथु ॥२७१५६१.५ सायणः। अहरदास्यानि सुक्तानि । २९६ ४-७ | मैत्रावर- अहोने अमिष्टोमे च परिधीयाः । मैलावष्णस्य गस्य सद्यो ह जातो धूपभः इति सूक्तात् पुरस्तात् वैश्वामित्र | प्रातःसवने ते स्याम देव वरुण, माध्यंदिने नू ष्टुत इन्द्र । पञ्चर्चम् ।२९।४११.६ । ब्राह्मणा सिनः उदु ब्रह्माण्यै- ब्राहाणाम्छसिनः प्रातःसवने व्यन्तरिक्षमतिरत् इति, रत इति वासिष्ठ घट्टच सातादुपरिष्टात् । ७-१२ । पर्यासे तृचे इन्द्रेण रोचना दिन इति, माध्यंदिने एवे. अच्छावाकस्य आभितष्टेव दीधया इति वैश्वामित्र | दिन्द्रम् | अच्छाबाकस्य प्रातःसवने आई सरस्वती- अनिरुत दशचे संपाता दुपरिष्टात् ।१३-२२. यतोः, माध्यंदिने नून सा ते । २७१४... अहर्गणेपु शस्त्रागा आरम्नणीयाः । क्षेत्रावरुणस्य अहीने माध्यंदिने अहरहस्यानि, कदन्तः मैत्रावरगाने जुनीती नो वरुणः। माझगासिनः प्रगाथा:, प्रतिपदः, अहानसूस्तानि च। २९॥१॥३.४. ऐन्द्र शस्ने इन्द्र वो विश्वतस्तार। अछ.वास्य अहीनेषु, द्वादशाहस्य अहीनत्य धर्माणामतिदेशः. ऐन्द्राग्ने शन्ने प ठोम आ सुतेनरः । २७३।१-६. आख्यायिका अनिष्टोमस्तुत्यर्या ।१४।१।१, अहिर्बुध्नीया फाक उत नोऽहिर्बु यः। इयं आग्निमा- १४/४११. रुते शस्त्रे आपोठिीयोचरम् ।१३।१२।५. अदिते. प्रायगीयोदयनीययोः। अहीनसूक्तानि । २९।२।४-११ । हानका प्रात:- २१११३-४. सबने पदहस्तोत्रीयान् वस्त्या माध्यदिने अहोनसूकानि अनुष्टुप प्रशंसा । शंसन्ति ।४। मैत्रावरुणस्य आसत्यो यातु मघवाँ फजीपी, १२।२।१-५, ३।२।५, ४११.३. मामाच्छासिनः अस्मा इदु प्रायो, मन्छावस्य अपोनावीयगतसमन्यायन्ति इस्युर- शायद् बहिर्जनपन्त । तानि पञ्चमु अमु भान्ति प्रशंमार्था । ८१२७.८. (गवामयने) चतुर्विशे, अभिनिनि, विपति, विधाजति आनिमारुतशनार्या । मृगः पाधः मदानत च १२९॥२॥४-११. रोहिणी 1 प्रजापति स्वादुहितरमभ्यः " " " ·" " " " " " आरण्यक कोषः भामिमारुत ध्यायत् इत्यादि । १३।९।१-६, स्तोतीयतृचार्या निष्केवल्यशस्त्रे । १०।१-३. १२।१२।१-२. आश्विनशस्त्रप्रतिपदा । १७११-३. 'आगन्म वृत्रहन्तम' इति द्वितीय तृच प्रथम शसेत् आश्विनशस्त्रे फक्सइसार्था । 'विशो विशो घो अतिथि' इत्याज्यशस्त्रे सति महामते, १७/११. पुष्टिकामस्य । ऐआ १११।५-१४. इन्द्रस्य छन्दसा च प्राधान्यसिध्र्या। आगू नास्ति द्विदेवत्याना द्वितीययाज्यायाः १६।५।१-५. | ९४/४.६. इन्द्रस्य मरुता मरत्वतीयशवयाच्या आग्निमारुतं शस्त्र अग्निष्टोमे तृतीयसवने होतु याच प्रशसार्या । १२१११-३. अन्तिमभिद त्वरया शस्तव्यम् १३९ १४ । प्रतिपत्- उक्थ्ययागार्था । १.१५६ 'वैवानराय पुथु पाजसे' सूरत, तर प्रथमा कार अनवान, उपसदर्था । ४।६।१६ अन आदौ एव विचार्य निश्चैतव्य पथान निर्गेयम् । ऐशान्याः दिश• अपराजितत्वार्था । १३।११।१-४ । मारते शसति प्रत्वक्षसः सूक्त, ३।३।५-६. प्रगाथद्वय यशायज्ञायो० देवो यो द्रविणोदा० मध्ये क्यषस्य ऐलूपस्य अपोनवीयसूक्त- योनि चानुरूप च अस्य स्तोत्रियानुरूपौ वैश्वानरीय प्रशसार्था । ८।११.४. मारुतसूक्तोत्तर प्रगायद्वयम् । १३११११५८ । जातवे- क्षलिस्य सोमभक्षराहित्यार्या । दस्य प्रतव्यसी, आपोहिष्टीय 'आपो हि ठा' इत्यारभ्य ३५1१-५. शनै. शस्तव्य, अहिर्बुध्नीया 'उत नोऽहिर्बुध्न्य । तानूनप्लार्था । ४१७॥४.८. १३।१२।१५ । देवाना पत्नी 'देवाना पलीकराती दणीशसार्थी । ९।७।१.४. रवन्तु द्वयम् , । राका 'राकामह उरद्वयम् । राका दीक्षगीयार्था । १५।१।१.८. पूर्वमेके तन । पावीरवी, पावीरवी कन्या । यामी 'इय देवनीयनामकमन्त्रप्रशसार्था । यम प्रस्तर ०मातली क। पिच्या , 'उदीरतामवर' ३०८२.३, ९।१. तिन । पिन्यासु प्रत्यूचमाहाव । यामी उत्तरामेके द्वादशाहस्य व्यूढत्वार्या । । ।५।१. पित्र्याभ्य । १३।१३।। १९ । अनुपानीया ऐन्द्रीश्चतस्त्र द्विदेवत्यहा । ९।१।। ३ स्वादुष्किला , अन मद्वान् प्रतिगर. मदामो देव इति । नाभानीदष्टस्य । २.१९९१-७ वैष्णुवारणी, पोरोजछा स्कभिता । वैष्णवी, विष्णोर्नु निस्केवस्यशस्त्रयाज्याधाय्यार्था । क धीर्यागि, । प्राजापत्या, तन्तु तन्वन् रजसो। परि. १२।१०।१०४, ११।१-९ घानीया, एवा न इन्द्रा मघवा । भूमिमुरस्पृशन् परिद- प्रवर्या | ४|१.२. ध्यात् । याज्या आम्निमारती, अमेमरुद्भिः शुभ०) प्रातरनुवाकप्रथमझगा ।७१६११,४ १३।१४।११४. यूपस्य तथैव स्थापनार्या । ६।३।३. आमिमारत शस्त्र यशायशीय (प्रयोगपुस्तकस्य । यूपार्या । ६।१।१, ३।३. अमिष्टोमे तृतीयसबने होतु । सूक्त आमेयं निवि. घपाहोमप्रशसार्या । ७.३१६. द्वान वैश्वानराय पृथु १-१. मच , निविद | ८१ सवनीयपुरोडाशगतपयस्याप्रशसार्था । १५, पूर्वोकसूक्तशेष एकादशी "एस्, श नः करत्य ८४.१०. वत क्, सुमन मारुत निविद्धान प्रत्वक्षस. प्रतवसो • सपनीयपुरोधाशविधानार्थी। ८।५।१. १-५ पान., निविद । ९१-१४, मास्तमुक्त शेष. " " " " . - " " " " ३ ·- , - श्रामिमारत १८ ऐतरेय ब्राह्मण पष्ठी का, मतिपत् प्रगाथः स्तोत्रियः यज्ञायज्ञायो, अनु | मर जानवेदस्या जातवेदसे, सूक्तं जातवेदस्यं त्यममे चरः प्रगाथ• देशो वो द्रविणोदा, सूक्त आमेय निर्वि प्रथमो अङ्गिरा । २।२।१४।१७. दान प्रतव्यसी नव्यसी १-७ प्राचः, निविद. १०.१ आग्निमारुत शस्त्र चतुर्थेऽहनि पृष्ठये पडहे प्रतिपत् १६, आमेयसूक्तशेष: अष्टमी कर, तृचः आपो हि ठा, सूक्त वैश्वानरस्य सुमतौ, मूक्त मारुत क ई व्यक्ता नरः, भडकू उत नोऽहिर्नुभ्यः, वृच. देवाना पत्नी रुशती, | ऋक् जातवदस्यो जातवेदसे, सूक्त जातवेदस्य अमिं नरो वृचः राकामह सुहवा, मक् पावीरवी, मक् इय यम | दीधितिभिः । २१।५।१२-१७. प्रस्तर, म मातली कव्यैर्यमो, मक् उदीरतामवर, आमिमारुतं शस्त्र पञ्चमेऽहनि पृष्टये पडहे प्रतिपत् मा आइ पितॄन्, कक् इद पितृभ्यो नमो, वृचः । तृचः हविप्पान्तमजर, सूक्तं मारुतं वपुर्नु तचिकितुषे, स्वादुम्किलाय, इक् ययोरोजमा स्कभिता, नक् | मर जातवेदस्य जातवेदस्या, तृचः जातवेदस्यः अमि- विष्णोर्नुक, का तन्तु तन्वन् रजसो, का 'एवा न इन्दो होता गृह । २२।३।११-१४. मघवा' परिधानीया। आमिमारुत शस्त्र षष्ठेऽहाने पृष्ठथे घडहे प्रतिपत् आनिमारत शस्त्र छन्दोमप्रथमेऽहनि द्वादशाहे । प्रति सूक्त अहश्च कृष्णमह, सूक्त मारत मध्वो यो नाम, मक् पत् तृचः गायनः वैवानरो अनजिनत्, सूस्त मारुत जातवेदस्य। जातवेदसे, सूक्त जातवेदस्य स प्रत्नथा गायन प्रयदस्त्रिष्टुभमिष, मक् जातवेदस्या जातवेदसे सहसा । २२।१०।५-१० मुनवाम, मुक्त जातवेदस्य गायन दूत यो विश्वेदगम् । आनिमारुत शस्त्र महानते । प्रतिपत् सूक्त वैवानराय २३।२।१४-१६. धिषणा । (१-१५ च.), सूक्त मारत प्रयज्यवो आनिमारत शस्त्र छन्दोमद्वितीयेऽहनि प्रतिपत् तृच गायनः कतावान वैवानर, सून्त मारुत गायन क्रीळ व. मस्तो भ्राज । (१-१० कच.), मक् जातवेदस्या जातवेदरे, सूस्त जातवेदस्य इमं स्तोममईते जात । शों, मक् जातवेदस्या जातवेदसे सुनवाम, सस्त जात वेदस्य अमिं नरो दीवितिभि । २३।४।१५-१८. (१-१६ मच )। ऐआ १।२२।११-१४. आनिमारुतं रात्र छन्दोमतृतीयेऽनि प्रतिरत् तृचः आनिमारत शस्त्र महानते । सामगैः यशायज्ञीये वैश्वानरो न ऊतये, सूक्त मारुन गायत्र महतो यस्य हि | सामनि प्रयुक्ते सति सूक्त वैश्वानराय धिषणा, अक् क्षये, मर जातवेदस्या जातवेदसे सुनवाम, सूरत जातवे- श नः करत्यवते, सूस्त प्रयज्यको मरुतो । (१.१०मच:), दस्य गायत्र प्रामये वाचमारय । २४॥२।१६-२१. प्रतिपत् प्रगाथः यज्ञायशा वो, अनुचर. प्रगाथः देवो वो, आनिमारुत शस्त्र प्रयमेऽइनि पृष्ठथे परहे । इदमे कर जातवेदस्या जातवेदसे, शस्त्रशेषः प्राकृतः आपो वामिष्टोमेऽपि,पर अधिकमपि किचित् । प्रतिपत् सूक्त हि ठा इत्यादिः । ऐआ ५११३३१५. वैश्वानराय पृथुपाजसे, सूक्तं मास्त प्रत्यक्षस. प्रतपसो, आनिमारत शस्त्र महावते सामगैः इलान्दे सामनि "ए जातवेदस्या जातवेदसे मुनवाम, सून जातवेदस्य | प्रयुक्ते सति, तनापि एक्तृचगानपक्षे पूर्वोक्तप्रगाथ- प्रतव्यसी नव्यतीम् । २०१२।१०-१४. द्वयस्थाने अमे तव श्रवो इति पट् मच. प्रतिपदनुचरी आमिमारत शस्त्र द्वितीयेऽइनि पृष्ठथे घडहे प्रतिपत् | कर्तव्यो । तृचद्रयगानपक्षे तु आमि न स्वस्तिभिः तृचा पृक्षस्य वृष्णो, सस्त मारुत वृष्णे शर्धाय सुनसाय, | इति पद कच. अनुचर, कर्तव्यः । ऐआ ५।१३।१५. कर जातवेदस्या जातेद, सूरत जातवेदस्य योन आनिमारुती प्राक् याज्या आमिमारुतशस्त्रस्य वर्धते जात । २०१४१८-११, अग्ने महद्भिः शुभया । १३।१४।१४. आनिमारत शस्त्र तृतीयेऽहनि पृष्ठये परदे प्रतिपत् आग्नीध्र पानीवत्प्रहस्य याज्या उपाशु आह, एस्त वैश्वनराय धिषणा, सूक्त मारत भारावरा महतो, । यषट्कारो नास्ति, नेतृरुपस्थ आसीनो भक्षयति । .

·भारण्यकोपः १९ জামী + . २६.शेट११.. अप्स्यमे सधिष्टय, अप्सु मे सोमो अप्रवीत् 1 आय: आग्नीध्रस्थानं पृष्ठतः कृत्वा अग्नीपोमप्रणयनीयासु । २।१३।३-४ । अवभृथे च । ६।१३।४. त्रयोदश्याः अन्तिमं पादं अन्याह होता । ५।४।१५-१६. आज्यभागी आमेयौ अन्गरम्भगीयाया समिधाsमि आमीध्रस्य प्रात सक्ने प्रस्थितयाज्या उक्षान्नाय दुवस्यन, एह्या अगणि ते । बुद्धिमदिन्दुमतौ इत्याचक्षते । घशानाय ।२८।२।५ । माध्यंदिने आपूर्णो अस्य फ्लशः। आश्व. २१८७-८. २८।३।३तृतीयसवने इमं स्तोममहत । २८१४.१२। आज्यभागी आतिथ्याया समिधाऽमिं दुयस्यत, पारनीयतग्रहे प्रस्थितयाज्या तृतीया ऐभिरग्ने सरयम् । आप्यायस्व समेतु ते । आश्व. ३।६।१-४ २८१६१४. आज्यभागी जीवातुमन्तौ आयुष्कामेष्टयां आ नो आग्नीध्रस्य सव्य ऊरुः पशुभाग: अजिनं च यः वः अमे सुचेतुना, त्वं सोम महे भगम् । आश्व. २११०१२-३। सुंत्यामाह । ३१।१।२. पिच्याया च । आव. २११९।१६. आग्नीधीयमण्डपे वासः ऋत्विजां सुत्यायाः प्राची आज्यभागौ दर्शपूर्णमासयोः जुपागो अमिराज्यस्य नाया रात्रौ । १०४११. वेतु, जुषाणः सोम आज्यस्य हविषो वेतु, इति । ३।६।५। आग्नीधीयादेव विष्ण्येषु अग्निविहरणम् । सायणः। १०1४1१.२ आज्यभागी दीक्षणीयायाममिष्टोमे पूर्वमीजानस्य, भाग्नीधीये होता, महत्वतीये शस्त्रे संस्थिते, तिस त्यममे सप्रथा असि, सोमयास्ते मयोभुवः । पूर्वमीजा- आज्याहुती होति महानते । ऐआ. ५।९।१०-१३ नस्य अमि. प्रत्नेन मन्मना, सोम गीभिष्ट्वा इति के चित्, आग्नीधीये होमः पत्नीशालायाः संसृप्य तीर्थे मार्ज- यानी एवेति सिद्धान्त. । अमित्राणि जघनत्, त्वं यित्या आग्नीधे संप्रपद्य हाम: उपसूजं घणं इति । सोमासि सत्पति. । १।४।१-७. द्वादशाहस्य दशमेऽहनि मानमग्रहे । २४।३।१४-१६. आज्यभागो परोक्षयाननौ साकमेधेषु मरुभ्यः भाग्नीधे अपर्युगा आहुत्या हूयमानाया अग्नीपो- | मीडिभ्यः इत्यत्र । उत त्रुवन्तु जन्तवः, अय कृत्नुरयभीत । मप्रणयनीयामु दशमीमाह होता अमिष्टोमे । ५।४।१२. आव २।१८।१५. आप्रयणेन अनिष्ट्या नवान्न वाशने प्रायश्चित्तम् । आज्यभागौ पारकवन्तौ पवित्रष्टया कचाधव । आये यैश्वानराय द्वाददाफपाल निर्वपेत् । वैश्वानो अजी. | आमेयस्य अनी रक्षासि सेधति, यत्ते पवित्रमर्चिपि । जनत, पृष्टो दिषि पृष्टो अग्निः इति याज्यानुवाक्ये । सौम्यस्य यो धारया पाउकया, आ कलशेषु धावति आहुर्ति या आहानीये जुहुयात् अमरे वैश्वानराय स्वाहा | पवित्रे | आव २।१२।३.६. इति । १२।८१. आज्यभागी पुष्टिमन्ती अग्न्याधेये तृतीयस्या अमी आचार्य रानहस्ते सुराकसमादधाति स्वादिष्टया | पोमीरेष्टौ आमिना रयिमश्नपत्, गयस्फानो अमीवदा । मदिध्या इति ऐन्द्रमहा भयो । ३९१६।३. २।१।१७ । साकमेधेपु आदित्येष्टी । आश्व आचार्याय दक्षिणादानं ऐन्द्रमहाभिषेके, सहसं, २।१९।४० । गृहमेधीये । आव २।१८५. दिरण्य, क्षेतं, चतुप्पात्, अपरिमितम् । ९।६।२ आज्यभागौ रक्षितवनौ स्यायन्यामिटी अग्ने आजिज्ञासेन्या. ग्राहगाच्छसिशिल्पे पठेऽहनि | रक्षाणो अंहसः, वं न. सोम विश्वन' आय. श१०१५. अर्धनंशः शंसति । इहेस्य प्रागरागुदर हात चततः आज्यभागौ वार्जनौ पौर्ममाया अमितागि ना फचः शासान्तरगता. सो पठिताः ।३.१७१८. घनत्, खं सोमासि सत्पतिः . ११५/१२. आज्यं हिरण्यस्य प्रतिनिधिः । ७५॥६. आज्यभागौ वृधन्वन्ती माया 2 आज्यभागी अप्सुमन्ती कारीयर्यादिवर्षकामेष्टिः । मन्मना, सोम गरि मन! आम * आध ·आग्यश २० ऐतरेय ब्राह्मण- अमाधेये द्वितीयस्या पावसाचीष्टौ । आय. २११॥२५॥ आज्यशस्त्रं छन्दोमप्रथमेऽहनि दादशाहे भ्रष्टुमं, साक्मेधेपु सातपनीष्टौ । आव. २११८५३. समुद्रादूमिमधुमान् । २३।११६-१० । द्वितीयेऽहनि भाग्यशसं अमिष्टोमे प्रात सपने होतुराज्यम् । श्रेष्टुभ, अनि यो देवमग्निभिः २३१३॥६-७ तृतीयेऽहनि बहिपवमानोत्तरं मनुग्रहमक्षगादूर्णम् । अधारपद्दतिः, त्रैष्टुभं, अगन्म महा मनमा ! २४।११७-८. मु मद् पद् वर दे। पिता मातरिया । आहाय', शों नाग्या पृष्ट्ये षडहे प्रथमेऽहनि, उप प्रयन्तो अध्वरं । छायोऽऽऽम् वणीस., भूगज्योतियोतिरमोऽऽऽम | २०१११४-५ । द्वितीयेऽदनि अनि दूतं वृणीमहे । इन्द्रो ज्योनि गेयोतिरिन्द्रोऽऽऽम् । सूर्यो ज्योतिज्योति २०१३॥४॥ तृतीयेऽहनि, युवा हि देवहूतमान २१।। स्वः सूर्योऽऽम् । निविदा, अमिदद. अमिमन्विदः ४-११ । चतुर्थेऽनि पाक्वं, आमिं न स्वक्तिभिः इत्यादयः । (११-१२)। भूत, म यो देवापामरेड २१।४।३-८ । परमेऽपनि । जागतं, हमम् पु यो पार्टिगारम | भया परिधानीया । शत्रजप., उस्य अतिपिं । २२।१६ । पठेऽहनि अतिम्छन्दाः, अपं पाधि थोपाय त्या । ग्यान्या येयजमह जायत मनुष्यो। २२।७४. इन्द्रम दापो. देश औषद । अनुसद् पार., भाज्यसन महामने अनायरामस्य, अनि नरो सोमस्याग्ने पीटीमापद मरस, उपस (प्रह) दीधिनिभिः। ऐभा. १९२६१.१२ पीवियामरय, अगो- अमे भायनि सामग्नि. नारायणान् भक्षयन्ति, पनि समिधा । ऐसा. १।१।१५ । पुष्टिकामस्य, भाप्यायपान्ति । १.१५॥१, १९१७, १०1१०1१. विशोरियो को अतिपि । पेमा. १।१५।१४ प्रजापशु. ३, ५.१ ऐभा. ११११ साया । ऐसा 1 पामा होना अनिष्ट नेतनः । ऐसा. १९१६. शाद:। भाम्पशन महामवो देयायाग्नये रविधा मायधन् । भाप मानमानुगति ।। मात, मन नरो दीपिलिभि इति पशविरचं प भाग्ने रोता भारnimi Y1 भानुभ रोना आग्य विश्मिति निदिन यहत दिनीय र चित् । ऐना. सौता म.म.नि अपना विरमा।। पामा विराट अERI भाद्री अग्न एम आर आरम्पर्गा पो देवायाग्नये. पागो। १.१५.१२.१५ । पदपा ३ मु मुनि। र मनोमे । १२. PORNER) इंगरच ! पो देश भाम्पायर आदाय भयोः पापायमिष । पानसीन -11001 मार ARATHIMAR अरदान शिर পঞ্জরে १., RI८, १.२.२ निदम भाग्नेन्द्री आन इन्द्रमाणे रोने दिन ar... १३ (१) .1-11-1८1८,01:1१०-११. निरनि, उपदेस (TRIER!! भाmran, मानिलियोfruits: ཙཀྐཁ4%སྟན ༢༔ མ༌སཱ：མས་ སུཡ ས • सर गर्म पद समापन प, int.नि. भार:Trism PREM jirt:r-1 और शनि, र REATER, TETa, न ! 11५.१५, ।

·आरण्यक कोषः २१ आत्मा १ २ ४ . ७ आज्यशस्ने शंसने झक्झमः द्विविधः, ग्राहाणोक्तः आतिथ्याय असन्तं नाद्रियन्ते । ऐआ. १३१४१०. सूत्रोक्तश्च । सूने एव विकल्प उक्तः । आत्मनः = देहमध्यस्य,उपस्थानं चित्यामेः, महानते प्राह्मणोक्तः साहितिकः (प्रस १।१३।१-७) | माध्यंदिने । होता । ऐआ. ५।२।६. १प्रयो देवाय १ प्र वो देवाय आत्मा अश्रुतः अगतः अमतः अनतः अदृष्टः २दीदिवांस ५ मताना यस्य अविज्ञातः अनादिष्टः श्रोता मन्ता द्रष्टा आदेष्टा घोप्टा ३ स नः शर्मागि ४ सयन्ता विम ३ विज्ञाता प्रज्ञाता सपा भूतानामन्तरपुरुषः । स मे ४ उत नो अझन् ६ स नः शर्मागि आत्मा इति विद्यात् । ऐआ. ३।१०।१९. ५ स यन्ता विप ३ दीदिवांस आत्मा = देहमध्यः निष्केवल्यशस्त्रस्य महानते। तदि- ६तावा यस्य २ उत नो ब्रझन् दास इति सूक्त नवचै, ता सुते कीर्ति पड्झचं, भूय. ७ नू नो रास्व परि नू नो राख परिधानी इद् वावृधे पञ्चच, नृणामुत्वा नृतमं तृचं, सूददोहा-ता घानीया अस्य सूददोहसः ऐआ. ५।६।१,११ । के चितु तदि. ऐया. १०८११-११, १०१९।३.११. दास सूस्तगततृतीयस्या कचः तृतीय पादमुद्धृत्य आज्य आशिर-पशुविधिः अग्निष्टोमे तृतीयसवने । दक्षिणपक्षगताभित्याशूरप्रगाथगतस्य 'अवायन्तो मघ. १३१३२-३. वनिन्द्र वाजिनः' इत्यम्य पादस्य स्थाने पठनीयः, आज्याहुतिः प्रशस्ता । ७।४।१. अश्वायन्तो इत्येत च पूर्वोक्ततृतीयपादस्थाने पठनीयः । आज्यादुतीः तिस्त्रः होता महारते माध्यंदिने ममत्य एव तदिदासमूक्ततृतीयस्या कचः चतुर्थ पादं ततः तीये शस्त्रे संस्थिते विसंस्थितसंचरेण निष्क्रम्य आग्नी उद्धृत्य उत्तरपक्षगतत्वामिद्धिप्रगाथे ' गामश्वं रथ्य. धीये औदुम्बरेण सुवेग जुहोति अनुमामिन्द्रो, आदिया | मिन्द्र सकिर' इत्यस्य स्थाने पठनीयः, गामश्वं इत्येतं मा विश्वे, पितरो मा विश्व इतिमन्नैः । ऐभा. च पूर्वोक्तचतुर्थपादस्थाने पठनीयः इति वदन्ति । ५।१।१०-१३. ऐआ. ५।६।२-३. आतपया आपः चमसे पाच्या या अभ्पानेयाः आत्मा निष्फेवल्यस्य महानने । तदिदास, तां सुते, ऐन्द्रमहाभिषेके संभारः । ३९।३.१ । यहागराजा- | भूयइद्, नृणामुत्या, इनि लयोविंशतः ऋचा 'नदं व भिषेके च चमसे प्रक्षेप्याः। ३७।११३. औदतीना इत्यनया मचा पादशः पादशो विहरणं आतान: विस्तारः, रचना, प्रयोगपाशुभारः । कर्तव्यम् । किं च तदिदासमाचः प्रथमद्वितीयचतुर्थ- २११४११२ १०. ऐआ. ५३११८. पादेषु पु, रु, षः, इति त्रीण्यशराणि यथासंख्य आतिध्या अग्निष्टोमे 1नबकपालः पुरोडाशः । स्थापनीयानि । तथा सति आत्मस्था एका कन्, ३।४।३ । विष्णुदेवता । ४ । अग्निमन्थन । ३।४।६, नद व ओदतीना इत्येषा एका मस्, उभयोः पादशो १४१२।६, ३।५।१-४४ । आज्यभागयोः पुरोनुवाक्ये. मिश्रो द्वे वृहत्यौ भरतः एव च २३ + २३ = ४६ २१६।१४। याज्ये।। प्रधानस्य याव्यानुगये। ६.८1 | एतावत्यो बृहत्यः संपयरे । तदिदाम भुवनेषु ज्य, संयाज्ये । ९।१०। पूडान्ता इयं । ११, १५।११३॥ | यतो जश उग्रस्त्वेष नृभ्यः । सद्यो जज्ञानो निरिणाति अनुयाजप्रतिषेधः। ३।६।१२-१५॥ हरिरातिथ्यं निरुप्यते | शत्रून् , अनु यं विश्व मदन यमाः इति का प्रथमा । सोमे राजनि आगते । ३।४।१-२॥ अग्नि मन्यति नदं व ओदतीना, नदं यो युवतीनाम् । पतिं वो अध्यानां, सोमे राजन्यागते । ॥४॥६. धेन्नामिषुध्यसि इत्येका कर नदः नाम । अनयो- आतिष्पावहिरष उपसत्सु अमीषोमे पशौ च । मिनगं यथा " अपि निदर्शनायोदाहरिष्यामः-तदिदास. ४ादार. भुवनेषुज्येष्ठं पु नदं व ओदतीनाम् । यतो जश .

·यात्रेयस्य २२ ऐतरेय ब्राह्मण- भक्षयति। उग्रस्त्वेषनम्गो क नदं यो युवतीनोऽऽऽम् । (एषा | ३५।६।४. एका बृहती निष्पन्ना) सद्यो जज्ञानो निरिणाति शत्रून् आध्वर्यवं यनुपा । २५७१३-४. पति वो अध्यानाम् । अनु यं विश्वे मदन्त्यूमाः पो धेनू आनुष्टुभं चतुर्थमहः पृष्ठथे षडहे । २११४१६. नामिषुध्यसोऽऽऽम् ।" एषा द्वितीया वृहती निष्पन्ना। आन्ध्राः विश्वामित्रपुत्रा एव शप्ताः सन्तः संजाताः। इदं घृहतीद्वयं इस्थमेव त्रिःपठनीयं प्रतिपत्वात् । अथ ३३।६।२. तिदिदारोत्पाद्यात्मभागस्थानां सर्वास कचां नदेन आपः आतपवाः चमसे पान्यां वा समानेया: ऐन्द्र- विहरणं उक्तरीत्यैव कर्तव्यं 'पु-रु-पः' इत्यक्षराणि तु | महाभिषेके संभारेषु । ३९।३।१। यज्ञाड्गराजाभिषेके प्रथमायामेव ऋचि, नोत्तरासु । ऐआ. १।१३।१,७; च चमसे समानेयाः । ३७१११३ । १।१५-१६, ५/६।४-६. आप: पादावनेजनीपिन्त निर्दहन्तु मे। ४०१४।९. आत्मा ब्रह्म चिद्रूपम् । ऐआ. २।२५. आपः शूद्राणां भक्षो व्रतादिषु । ३५१३१४, आत्रेयस्य दक्षिणो बाहुः पशुभागः । ३१।१।२. आपोहिष्ठीयः तृचः शनैःशनैः शंस्तव्यः , आदित्यः अग्ने जायते । ४०१५।१३. अमिष्टोमे आनिमारुते शस्त्रे जातवेदस्योत्तरम् । १२- आदित्यग्रहः अनिष्टोमे तृतीयसवनारम्भे । १२।३-४. १३।५।२-३. आप्यायनं सोमाप्यायनं-जलेन प्रोक्षणम् । तत्र अंशु आदित्यग्रहस्य याज्या आदित्यासो आदितिर् । इयं | रंशुष्टे देव सोमाप्यायता इत्यादिमन्त्रः । यजमान झवि. मदती । १३१५/२. जश्च सर्व कुर्वन्ति । ४।९।३.४. आदित्यग्रहे नानुवषट्करोति, आप्रियः नाम पशोः प्रयाजयाज्याः एकादश । १३३५/३. १ समिधः,२ तनूनपात् वसिष्ठ शुनकभिन्नानां,मराशंसा आदित्यातचन्द्रमा जायते । ४०।५।१४. वसिष्ठशुनकानाम्, ३ इलः, ४ बर्हिः, ५ दुरः, ६ उषा- आदित्यानां सृष्टिः 'तस्य (प्रजापतेः) यद्रेतसः सानता, ७ दैव्या होतारा, ८ तिखो देवीः, ९ त्वष्टा, प्रथममुदीप्यत तदसावादित्योऽभवत्. अथ तृतीय १० वनस्पतिः, ११ स्वाहाकृतयः इति ।६।४।१-१६। मदीददिव त आदित्या अभवन् । १३।१०।१. यथार्ष । १६ । अत्र आश्वलायनः-समिद्धो अग्नि- आदित्यानामयनं 3 तिराना, उपभ्यश्चतुर्विशः, निहितः पृथिव्यां ( सं २।३।१.११) इति शुनकानां, शेष सर्वे अभिप्लवाः पाहाः, अन्ते च महाप्रतं, अति- जुषस्व नः समिधमग्ने अद्य (मसं ७।२।१-११) इति रात्रः। १८३१५.६,८. यासिष्टानां, समिद्धो अद्य मनुषो दुरोगे (भासं १०. आदित्योपस्थान होतुः महानते माध्यंदिने मार्जा- ११०११-११ अनाराशंसं ) इति सर्वेषां (शुनक- लीयहोमोत्तरं, तत्र माजीलीयहोममन्त्रा एव स्वाहा । वसिष्ठाभनानां) आध ३१२१६ । यथापि या भाव. काररहिता दा, द्वौ चाधिको 'एयेवाऽऽऽइदं | ३१२१७। अत्र शौनक श्लोक: 'कण्याहागरांड्गस्यशुनका मधूऽऽऽइदं मधु, इमं तीममुतं पिबाऽऽऽइदं विश्वामित्रोऽनिरेव च | वसिष्ठःकश्यपो वाध्यश्वो जमदमि. मधूऽऽऽइदं मधु इति । तत्र आदित्ये प्रास्थिते । रथोतमः ।। इति । अत्र गायचिः-मुसामिदो न प्राहमुखो होता, आदित्ये प्रत्यस्थिते तु प्रदक्षिगं | आवह सं १।१३।१-१२ कण्वानां तनूनपानराशंस- पर्याहत्य प्रत्यङ्मुखः सन्नुपतिष्ठेत । ऐआ. ५।१।२६. सहितम् । आदित्यो वे अस्तं यन् अमिमनुप्रविशति । समिदो अम यावद, पासं १।१४।१.१३ कप्य. " ४१५१९. भिन्नानामदिरसाम् । माधवनीयः फलचमसंभारेषु उपरस्पनीयः । समिझो अद्य राजासि , १९८८११.११ अगस्तीनां: .

·औरण्यक कोपः आर्भ - नूनपात् । " अनाराशंसम् । अच्छावाकरय यत्सोम आसु ते । २७।३।१-६. समिदो अमिनिहितः सं. २१३।१.११ शुनकाना आरम्भणीयानि सूक्तानि उक्थ्ये तृतीयसवने अतनूनपात् । ऐन्द्राणि जागतानि । मैत्रावरुणस्य चर्षणी धृतं, प्राझ- समित्समित्सुमना ३२४१.११ विश्वामित्रागा | णाच्छसिनः प्र मंहिष्ठाय, अच्छावाकस्य ऋतुजनित्री, अनाराशंसम् । अन्ततश्च त्रैटुभं स यां कर्मणा इति । २८१७११.४. सुसभिद्धाय शोचिये ५।५।१.११ अत्रीणां अत. आरम्भणीया वैश्वदेवशस्त्रस्य तृतीयसवने तत्सवितु. पुंणीमहे । १२।३।३. जुषस्व नः समिध ७२।१.११ वसिष्ठाना अत आरोपणं आसन्या यजमानस्य । ऐन्द्रे महाभिषेके नूनपात् । यसवरत्वा गायत्रेण छान्दसा इत्यादिमन्त्रण । ३९॥३॥ समिद्धो विश्वतस्पतिः ९/५/१-११ कश्यपाना ३-४. अनाराशंसम् । आरोहण आसन्या यशाङ्गराजाभिषेके । यजमानः इमा मे अमे समिधं १०१७०११ ११ वाध्यश्वाना | अग्रे दक्षिणेन जानुना अथ सव्येन. अमिट्या गायत्र्या अतनूनपात् । सुयुक् इत्यादिना । ३७।२।३.८. समिद्धो अद्य मनुषो (कस १०१११०।१-११) आर्विज्य त्रिविधं जग्ध गीणे वान्तं इति । शुनकयाघ्रयवभिनभृगूर्णा अनाराशसम् । जग्धं = प्रत्विक् धनलंपटः अनुष्ठानतात्पर्यरहितश्चेत् । प्राजापत्ये तु (पी ) जामदग्न्यः ( समिद्धो अय गीणे- यजमानस्य भयंकरो यदि मत्विक् । वान्तं मनुषो) सपा ( वसिष्ठशनकसहितानाम् । आय. पातित्यादिना अपवादेन युक्तः ऋत्विम् यत्त । प्रमाद- ३।२।८. कृते तु तस्मिन् प्रायश्चित्तं वामदेव्यसाम्नि । तच, आप्रियः जामदग्न्यः समिद्धो अद्य मनुषो द्वादशाहे | कयानश्चित इति तृतीया गायत्री सप्तसप्ताक्षरपादा । प्राजापत्ये पशौ । १९१४।६.८. तत् लिभिरक्षरैन्यून, तल प्रतिपादान्ते 'पु, रु, पः आप्रियः पशुषु यथर्षि भवन्ति । १९४७. इस्पक्षताण यथासख्य उपवपेत्, अभीषुणः सखीना पु, आयुष्यं सूक्तं कया शुभा सवयसः सनीळाः । अविता जरितृगा रु, शतं भवा स्यूतिभिः षः इति । २३।१।१५. ऐआ. १।६।१२. नित्यप्रयोगेऽपि इद कुर्यात् ' अपि यदि ( यद्यपि ) आरण्यनामिना अमीना दाहे प्रायाचितं, समा समृद्धा इच अस्विनः स्युः ।१५।१।१-७. रोपयेदरम्योः, ( असंभवे ) आहवनीयात् गाईप याद्वा आविज्याधिकारी द्वादशाहे दक्षिणाप्रतिग्रहसमर्थः उल्मुकं समादाय दूरं गच्छेत्, ( तदसंभवे ) अग्नये संव- | तपस्वी विद्वाश्च । १९३११. र्गाय अष्टाफपालं निषेत् । कुवित्सु नो गविष्ठये, मा नो आस्विज्याय आह्वान स्वीवर्तव्यमेव, ' यशसा था अस्मिन् महाधने इति याज्यानुवाश्ये । आहुति वा भाइ- एषोऽभ्येति य आविज्येन, त यः प्रतिरन्धेत् यशः यनीये दुयात् अमये संवर्गाय स्वाहा इति । ३२।६।४. रा प्रतिरुन्धत्, यदि तु अयाज्यः स्वयमपोदितम् । आरम्भणीयस्तृचः महन्वतीयशत्रस्य माधदिने ३०1८।४. अनुपुम् आ त्वा रथम् । १२।३।२. आर्भवं तृचं गायनं वैश्वदेवशस्त्रे छन्दोमप्रथमेऽहनि आरम्भगीया अक् आज्यशस्त्रस्य प्रथमस्य प्र वो अयं देवाय जन्मने ।२३।२।९,१२। छन्दोमावतीयेऽहनि देवायामये । १२१३११. पुनाना पितरः पुनः । २३।४।११ । छन्दोमतृतीयेऽइनि । आरम्भगीयाः अहणेषु शस्त्रागा, मैनावणस - इन्द्र इथे ददातु नः ।। ते नो रत्नानि धत्तन २-३॥ नीती नो यरुगा, ब्राह्मणाच्छसिनः इन्द्र यो विश्वतस्परि, २४।२।१२. . 4 ·आलम्भनविधिः एतरेम प्राधण- आर्भवं निविद्धानं सूक्तं वैश्वदेवशस्त्रे अग्निष्टोमे आशिर-आज्य-पशुधिषिः ।१३।३।२-३. तृतीयसक्ने तक्षन् रथं सुकृतम् । प्रयोगे. ! आशीर्मन्त्रपाठः प्रपदहोमोन्तरं यज्ञागराजाभि- आर्भवं सूक्तं वैश्वदेवशस्त्रे पृष्ठये षडहें । प्रथमेऽहनि | के 'इह गायः प्रजायध्वमिहावा इह पूस्याः । इहो इहेह वो मनसा । २०१२।६,। द्वितीयेऽहनि तक्षन् रथं | सहसदक्षिणो धीरस्त्राता निषीदतु ॥ इति। ३७७५-६. सुवृत।२०१३।५॥ तृतीयेऽहनि अनश्वो जातो।२१।२।१० आशीर्वादमन्त्रः स्वस्त्ययन नाम । स च 'प्र, च'. चतुर्थेऽहनि प्र कभुभ्यो दूतमिव ।२१।५।९। पञ्चमेहऽनि | इत्येव । १६।२।१. ऋभुर्विभ्वा वाज इन्द्रो।२२।२।९। घठेऽहनि चतुर्दशचे आश्रमचतुष्टयं शब्दान्तरेरुक्तं मलं (२), आजिनं किमु श्रेष्ठः किं यविष्ठ इत्येकं चतुरचं, उप नो वाजा (१), मणि (३), तपः (४) इति । ३३३११७. अध्वर इति द्वितीयम् । २२।८।११. आश्वत्थानि पलानि चमसे पान्यांचा समोप्यानि आर्भवपयमानस्य स्तोलियः स्वादिष्ठया मदिष्ठया । ऐन्द्रमहाभिषेके समारः ॥३९/२११-४, १३ १३११. १२।३।३. आश्विनग्रहशेषभक्षमन्त्रः होतुः 'एष वसुः संयर्- आर्भवसूक्तस्य तक्षन् रथं सुवृत इत्यस्य पैश्वदेवश- सुरिह वसुः संयदसुमयि वसुः संयद्वसुः श्रोत्रपाः श्रोत्रं मे स्त्रगतस्य आदौ सुरूपकृत्नुमूतये इति धाय्या ! अन्ते च | पाहि' इति । सर्वतः परिहारमाश्विनं भक्षयति येम्यो माता, एया पित्र्ये, इति द्वे शस्त्या अयं वेन (स्वशिरः, श्रोत्रसामीप्येन पात्रस्य प्रदक्षिणीकृत्य )। श्वोदयत् इति धाय्या। १३।६।१.४. ९।३।७-८. आलम्भनविधिः अग्नीषोमीयपशोः । ६।३१९. आश्विनशसं अतिराने । १७।१-५ । घृतं प्राश्य आवापिकं सूक्तं स्तोमविवृद्धौ चतुर्विशादिस्तोमेषु । शंसेत् । १७११।२ । आहायः शकुनिरिय उत्पतिष्यन् मैत्रावरुणस्य को अद्य नयाँ इति सूक्तं, ब्राह्मणाच्छं. | माहुयीत । ३ । प्रतिपत् आमेयी अमिहोता गृहपतिः स सिनः वने न वायो न्यधायि, अन्छावाकस्य आ याह्या- राजा। ४ ९ । अग्निं मन्ये पितर इति के चित् तन । आमेयं हुप। २९४३६१०-११ उघस्य ऐन्द्र आश्विनं इति ।१७।१-७। सर्वाणि सप्त- आयापिका ऋचः उत्तरत्र्यहे पृष्ठयपदहस्य अन्यूड् | सप्तच्छन्दो युक्तानि । सौर्याणि च सप्तन्छन्दांसि इति २व्याः । चतुर्थेऽहनि न ते गिरो अपि मृध्ये इति चतस्रः के चित् तन्न, किंतु तीण्येव शंसेत् । सूर्यो नो दियस्पातु, प्रयो महे महि वृधे इति निस्श्व इति सप्त विरजः । तत्र उदुत्य जातवेदस इति द्वे गायत्रे, चित्रं देवानामुदगात् प्रथमास्तितः मैत्रावरुणस्य, तृतीयाचतुर्थीपञ्चम्यः ब्राहा इति बेष्टुभ, नमो मित्रस्य वरुणस्य चक्षसे इति जागतं णाच्छसिनः,पञ्चमीठ'सप्तम्यः अच्छापरावस्य । वैमदीराव- । इति । १७१३।५-१२ । ऐन्द्रः प्रगाथः इन्द्र क्रतुं न पेरन् इति पक्षान्तरं, तन यजामह इन्द्र इयाद्याः धिमदेन आभर, प्रगायः रथंतरयोनिः अभित्या शूर, प्रगाथ: प्राषिणा दृष्टः सप्त । तत्र ।१।२।३।मैत्रावरुणस्य,।३।४।५।। मैत्रायणः बहवः सूरचक्षसः, ऋचौ द्यावापृथिवीये मही माहागाच्छंसिनः, । ५।६७ । अच्छावारस्य पढ्तीः | यौः पृथिवी इति गायत्री, ते हि द्यावापृथिवी इति पञ्चमेऽहनि यश्चिद्धि सत्य सोमपा इति रात । तत्र जागती, द्विपदा विश्वस्य देवीमृचयस्य ११४|४|१-१८ १।२।३ क्षेत्रावरणस्य, ३४१५ माझा छंसिनः, | परिधानीया ब्राह्मणस्पत्या वृहस्पते अति यदर्यः, प्रजाका- ५।६।७४ अच्छावारस्य ! पारपी: पटेऽहनि इन्द्राय मस्य पशुकामस्य च एवा पित्रे विश्वदेवाय इति, तेजस्का. हि द्याः इत्यादयः सप्त ऋचः, तन्न १।२।३ मैत्रायणस्य, | मस्य ब्रह्मवर्चसकामस्य च वृहस्पते अति यदयः इति । याज्ये ३।४।५ माहाणान्छसिनः, ५६१७ अध्यागारस्य । अय दे उभा पिनतमश्विना इति गायत्री, अधिना वायुना इति चावापः संपातोत्तर अहाहःशश्येभ्यश्च पूर्वम् । त्रिदुध । किं वा उभा पिवन गायत्री, प्रधामन्धांसि मया २९॥३॥८-९. इति विराद । १७५1१-२..

·आरण्यक कोपः . . आहायः आश्विनी इटि: पाल्नाशे (हरवल्यास ) प्रायः शासया सपलाशया जानरूपमयेन च पवित्रण अन्त श्चित्तम् | अश्विभ्या द्विषपाल निर्यपेत्, अश्विनावतिरस्म | र्धाय अभिषिञ्चति, इमा आपः शिवतमा इत्येतेन आगोमता नासत्या इति यायानुवाक्ये । आहुतिं वा तृचेन, देवस्यत्वेति च यजपा, भूर्भुव. स्वरित्येनाभिश्च आहवनीये जुहुयात् अतिभ्यां स्वाहा इति । ३२।८।२. ध्याहृतिभिः । ३९।४।२. आसन्दी औदुम्बरी प्रादेशमालपादा अस्निमात्र आहनस्याः नाम मन्त्राः दश ब्राह्मणाच्छसिशिल्पे शीर्षण्यान्च्या ( अरनिमात्र आहव्या पट्या पठेऽहनि । तासु न्यूड्सः । ताच यदस्या अंहुभेद्या. बसविलेली) मौजविवाना व्याघ्र नर्मातरणा । यशा. इत्यादयः (साहितापरिशिष्ट पठिताः ) । हगे राजाभिषेके संभरेषु दक्षिणाया स्फ्यवर्तन्यां प्रातष्ठा ३०1१०1४-७. पयति,अन्नादि द्वौ पादौ बहिर्वेदि द्वौ । २७।१।३-४ । आहवनीयोपस्थानं क्षलिययागे । पुरस्तादीक्षाया अभिमन्त्रण तस्याः।३७।२।२ ३ । तन आरोहण राश ! | जाहु। हुत्या आहवनीयमुपतिष्ठते नेन्द्रादेवताया एमि ४.८ । अपरोहणं ततः। ३७।५।१.४ । ऐन्द्रमहाभिषे न निष्टुभश्छन्दसो न पञ्चदशात् स्तोमात् इत्यादिना । कॅऽपि इयमापन्दी उक्तविधा, तस्या आभिमन्सणं, तक्ष्या ३४१५।१-४ | अनुबन्ध्यायाः समिष्टयजुषामपरिष्टात् राजानं आरोहयेत् । ३९३.४. हुत्या आहुतिं आहवनीयमुपतिष्ठेत नाग्नेदेवताया एमि आसन्दी औदुम्बरी उद्गाता अधिरोहति महायते । न गायत्र्याश्छन्दसो न नित स्तोमात् इत्यादिना । ऐआ. १।८।१०-१२, ५।४।१६. ३४।६।१-४. आसन्दीमारोहयेत् राजानं ऐन्द्रमहाभिषेके, यसर. आहार ' अध्ययों ' इति । अयं द्वादशाहस्य स्त्या गायोग छन्दशा निवृता स्तोमेन रथतरण साम्नाऽऽ | दशमेऽहनि मानसमहे चतुर्होत्रपाठरूपशस्त्रस्य । रोहन्त, इत्यादिना मन्ग ! ३९।३।३.४. २४।६।१. आसन्धा अभिमन्नग ऐन्द्रमहाभियो, वृक्ष्य ते आहाव आग्निमारुतशस्त्र तासु तिसघु पिन्यासु रयंतरं च पूर्वी पादौ माता, वरूप च वैराज चापरी भु प्रत्यचम् । '३।१३।१९. शाकरवते शीर्षण्ये इत्यादिना । ३९॥३॥१.२. आहाव निविद् सूक्त चेति त्रयाणा विधिः । आसन्या अमिमन्त्रणं क्षत्रिय यशे महाभिषेके, । १०१ अग्निष्ट्या गायन्या सयुम् छन्दसाऽऽरोहेतु मयितोणिहा आदाव निझैवल्ये शस्त्र गहारते नि । शस्त्रादी इत्यादि । ३७१।३. 'अधयों शोऽऽऽसागोम् इति, निविद परिधानी- आसन्याः प्रतिष्ठापनं यशाङ्गे अभिषे के दक्षिणाया | यायाश्चादी · शोसावाsssम् ' इति । ऐआ. सयार्तन्या अनापदि द्वौ पाद बहिरि द्वौ । ५।५।१० ३७१११४ आहाय प्रात सपने 'शोऽऽऽमायोsssम्,' माध्यदिने आसन्यामारोहण यशाड्ने अभिषो क्षत्रियस्य | 'अध्वर्यो' शोऽऽऽसावोsssम,' तृतीय सबने 'अधयों' अग्निट्या गायत्र्या सयुक् इत्यादिनैव मन्त्रेग । शोशोऽसावोऽऽऽम्' इति । १२१११ ४. ३७१२।३.८. आदाय वैश्वदेवशले उभयतो आसन्धामाधीन गजान राजार: अभ्युत् कोशन्ति १३१७१२-३. ऐन्द्रमहाभिषेके, इगं जना अभ्यत्क्रोशत सम्राज साम्राज्य आहाय शस्त्रस्य अवयरविशेष. शऽऽमावोऽऽऽम् इत्यादि । ३९॥३३५.६. इत्यादि. । अय शत्रादौ तन्मध्ये च पठ्यते । आह्वान आसन्धामासीनस्य राशोऽभिषेक: यशाशः, पुर| आइयते नाहूय इति शब्दैरयमेवोगते । १२६१२।४ स्तात् प्रत्यङ्मुखस्तिष्ठन् पुरोहित औदुम्बर्या आर्द्रया - धाग्याम् । माया । ४ ·ऐतरेय ब्राह्मण- आहितामिः सायाण:। - आहावे आज्यशस्त्रकालीने होता प्राड्मुखः | त दध्ना चरन्ति । १४:२१९, पराञ्च गौरिव चतुष्पद्यासीनमध्वर्यु शोऽऽऽसावोऽऽऽम् इलान्दं साम महामते अन्ते सामगा गायन्ति यज्ञा- इत्याहयते । आहावोत्तरमध्वर्युः सम्यक् द्विपाद् भवति। | यशीय वा । इलान्दपक्षेपि एक्तृचे तृचद्वये वा गानं इति १०१६।४-५. पक्षद्वयम् । ऐआ. ५॥१३॥१५. आहितामिना उपवस्ये अश्रुकरणे प्रायश्चितं । इष्टानिष्टार्थ वषट्कारप्रयोगाः । ११७१-११. अश्रुकरणे' इति द्वे द्रष्टव्यम् । ३२।७।१. इष्टापूर्तस्यापरिज्यानिः नाम होमः दीक्षायाः आहितामेः उपवसथदिने मरले उत्तरो यागो न पुरस्तात् क्षत्रियस्य यजमानस्य । चतुर्ग्रहीतमाज्य आहव- पर्तव्य । ३२।१।१. नीये 'पुनर्न इन्द्रो मधया' इति ऋक्, तदन्ते च क्षत्रं पुन- आहितामे. उपवसथे अन्नत्याचरणे प्रायश्चित, 'अन्न- | रिष्ठ पूर्त दात् स्वाहा इति मन्त्रः । अनुबन्ध्यायाः समिष्ट- त्याचरणे' इति शद्वे द्र. ३२।७।२. यजुषामुपरिष्टात् च 'पुननों आमिर्जात' इति फक् , तद- आहितामः मरणाविषये प्रायाश्चत्त, उपवसथे, अधिन्ते च क्षत्र पुनरिट पूर्ते दात् स्वाहा इति मन्त्रः । ३४।- श्रिते अग्निहोत्रे सानाय्ये हविःषु वा, आसन्नेषु हवि पु, ३१-४ प्रवासे, प्रेतास्थियिनाशे पशरः । ३२११।१-९. उक्थं शस्त्र द्विविधं पवमानोक्थ एक, यत् पवमानार्थ इहा%Dअन्नम् । ४०1३१७. भवति । ग्रहोक्य द्वितीय, यत् ग्रहार्य भवति । ३६।१।४ इडान्ता आतिथ्या! ३।६।११. इडोपासान अग्नीषोमीयपशोः, पपिडा उस्थदाहः नाम मन्त्रसघः । मूर्धा लोकानामसि० ६११०।११. एतास्त उक्य भूमयः प्रजापतिः० भूर्भुवःस्व० आयु: इडोपाहान अग्नीषोमीयरगुपुरोडाशस्य । ६।९।११. प्राग० इत्यादयः अष्टो महामते निष्कयल्योचरं उक्य. इहोपाहान सपनीयपशुपुरोडाशस्य द्विदेवत्यान् भक्ष. संपज्जपः, तत: उक्थदोहजपः होतुः । ऐआ. यित्या इळामुपहयते । ९।६।१. ५११३।१-५. इन्द्रः देवता द्वितीयेऽहनि पृश्ये घरहे । २०१३३१ ३. उक्थवीयं नाम मन्त्रः 'उपाण्वते स्वा' इति । तस्य इन्द्रगाथाः कुन्तापसूरते पच अर्धश. शस्तव्याः, । स्थाने महायते निष्वेवल्योत्तर उक्थदोहं जपेत् । ऐआ. य इन्द्रो दाशराशे मानुए व्यगाथाः इत्यादय. || ५।१२।४. ३०१६।२५-२६. उस्थीयांगि नाम मन्वान् होता जपति । सोऽयं इन्द्रनिहवः प्रगायः महत्वतीये शम्ने भवति इन्द्रमहावते नियघल्योतर द्वितीयो जपः । घोपाय त्या, नेदीय एदिहि इति । १२।४।२, १२।५।१ २,२01 लोकाय त्या शृण्वते या, उपशृण्वत त्या, आश्रुत्यै स्था, ११८, २०१३।७, २१।१।१३, २१।४।१२, २२१आश्रुताय त्या इति पद मन्त्राः पण्णा शस्त्रागामन्ते क्रमेण २१९, २२१७१७, २३३१३१२, २४।१।११. ऐ. होना पठनीया भवन्ति । तेऽत्र जप्याः। ऐआ. ५१५१७. उक्थसंपन् नाम मन्त्रः, होतुर्जपः महायते निष्यैव- इन्द्रस्य देवैरभिर. ११. । तत्र नामन्दी, भारत ल्योचर 'उपथ वाचन्द्रिाय' इत्युक्थसंपत् । ऐसा. हामाया , अ गुन्योः अभिमाना। ३८५११.६ ॥ ५।१२।३, मिर ,माभ्या दक्षिणा प्रतीच्या उदघा वारा स्थापासनं प्राणदृष्टया । ऐआ. २।४-२.. जप्पांमा इनि दिगंदेन वैरमिकः । १८२-३ उक्थ्यः योनिष्टोमसस्थाविशेषः । अमिष्टोमस्य दिष्टि । ऐआ. २।२१. विविश्यम् । तत्र अमिष्टोमादूर्भ उपपर्यायाग्नः। साधः नाम दामास निrप. शत्रु: प्रयमे चमसगो मेवानाम्ने इन्द्रायणा युवमन ·आरण्यक कोषः उदर्कः . . राय नः इति दशचे सूक्तम् । द्वितीये चमसगणे ब्राह्म रसि दिशा मयि देवेभ्यः इति राजा । ३७१५।११-१२. जान्छंसिशस्त्रे ऐन्द्राबाईस्पत्यं उद पुतो न वयो रक्षमागाः उपस्थानं अपराजिताया दिशः यज्ञामराजाभिषेके इति द्वादशचे सक्तं, अच्छाम इन्द्रं मतयः स्वपिदं | उत्कमगोतरं क्लतिरसि दिशा मयि इति मन्त्रेण । इत्येकादशचे सूक्तं च । तृतीये चमसगणे अच्छावाकशस्त्रे ३७।५।१३. सं यां कर्मणा समिषा इत्यष्टच ऐन्द्रावैष्णवं सक्तम् । पोतुः उत्तरवेदी नाभिः । अनुवादोऽयं तेन विधिर्गम्यते । द्वौ मनुयाजौ प्रस्थितयाज्याच तिखः । नेदुः द्वौ रतु| उत्तरवेद्यां मध्ये नाभिः नाम अल्पीयसी वेदिरेव क्रियते । याजी प्रस्थितयाज्याश्च तिसः । १५१६।१-६. ५।२।२३, ३२. उक्थ्यस्य पञ्चदश स्तोत्रागि, पञ्चदश शस्त्राणि । उत्तरवेद्यां पौतुदारवाः परिधयः अग्निष्टोमे । तत्र अमिष्टोमोत्तरं त्रीणि । १४४३११. ५।२।२८. उक्थ्ये अच्छावाकः परिधानयिायां अन्तं चतुरक्षरं उत्तरवेद्या संभारा; स्थाप्यन्ते गुग्गुलु ऊर्णास्तुकाः अभ्यस्यति ऐरयेथामेरयेथां इति । २८/७११२. सुगन्धितेजनानि च अग्निष्टोमे । ५।२।२८. उक्थ्ये तृतीयासवने आरम्भणीयागि सूक्तानि होन उदश्चनं = परिप्लुः परिप्लवा इत्यध्वर्यो यद् काणां 'आरम्भणीयानि' इति शब्दे द्र० । २८१७११-४, १ वदन्ति, तत्पातम् । ३५।६।४. उक्थ्ये तृतीयसवने क्षेत्र वरुणः इन्द्रावरुणा युवं इति उदयनीया अग्निष्टोमे, प्रायणीयावत् । विशेषस्तु ऐन्द्रावरुणं शंसति । तस्य स्तोत्रियानुरूपो आमेयौ | पत्नीसंयाजाः समिष्टयजुश्वास्ति । प्रायणीयायां तु एरापु० आमिरगामि० इति । २८।६।९ । ब्राहाणा न सन्ति । ( सत्यापाढः ९।६।११,गार्यवृत्तिः ६।१४।२) च्छसी ऐन्द्राबाईस्पत्यं शंसति प्रमंहिष्ठाय इति । तस्य देवताः अग्निः, सोमः, सविता, पथ्या स्वस्तिः, स्तोत्रियानुरूपो ऐन्द्रौ वयमुत्या. योन इद इति । अदितिः इति क्रमेण । देवताना देशास्तु प्रायणीयोक्ता २८१६१० । अच्छायाकः ऐन्द्रावैष्णवं शंसति तु. एव । प्रायगीयानिष्कासे स्थाल्यां वा (निष्कासयुक्त. जनिती इति । तस्य स्तोनियानुरूपौ ऐन्द्रो अधाहीन्द्र स्थाल्या इत्याचारः) उदयनीयानिपिः २१५७-८ । गिर्वणः, इयं त इन्द्र गिर्वणः इति । २८।६।१० होता समानः, त एव विजः ये प्रायणीयायाम् । आश्व उक्थ्ये त्रिंशत् स्तुतशस्त्रागि भवन्ति । ३६।४।३. ६।१४।५ । प्रयाजा न सन्ति अनुयाजाश्च सन्तीति उक्थ्ये ' भूर्भुवः स्वरिन्द्रवन्तः स्तु,' इति ब्रह्मा | पूर्वपक्षः, उभयवत्त्वं सिद्धान्तः । २।५।१.४ । संयाज्ये स्तोत्रप्रसवमाह । २५१५-६. सेदग्निरग्नीरस्यस्त्वन्यान् सेदग्निर्यो वनुष्यतो० इति उक्थ्ये साकमश्वेन साम्ना उपध्यस्तोत्नाणि प्रणयेत् | विराजौ। १४४७ द्रव्य अदित्याश्वः, इतरेषा प्रमंहिष्ठीयेन साम्ना वा । १५५।८-१०. चतुर्गामाज्यम् । आव ६।१४।३. उच्छूयणं यूपस्य । होना अनुपवचनीया मन्त्रा उक्ता उदयनीयाया पथ्या स्वस्तिः चतुर्थी देवता, प्रायणी. अत्र । अज्मो यूपमनुमूहि इत्याहाध्वर्युः । अअन्ति | यायां तु प्रथमा । २।५।१५. स्वा मध्यरे इत्यन्वाह । उन्छ्यस्व पनसते इत्युच्छ्रीय उदरं ब्रह्म इति शार्कराश्या उपासते । ऐआ. मागाय, समिद्धस्स भयमागा, उर्ध ऊपुण, उर्धा नः २॥४॥५. पाचंहसो,जातोजायते,युवासमाण इत्युत्तमया परिदधाति। उदर्क: अवसानं विच्छेदः । पुरस्तादुदकै उपरिष्टा ता एता बाह । त्रिः प्रथमामन्वाह निरुत्तमाम् । दुरर्क समानोदके इति त्रेधा । पूर्वकालीनो विच्छेदः ६२११-३३. पुरस्तादुद, शंसनादूर्घकालीनो विच्छेदः उपरिष्टा- उत्क्रमणं (उड्या) यशस्गराजाभिषेके । आभाय | दुदकै, यस्मिन् सक्ने चरणः चरणाधों वा पुन पुन सिमधं त्रीणि पदानि प्राडुदर् आभ्युकामति क्लास-प्रयचं पठ्यते तत्सूक्तं समानोदकम् । २११२।१७ सायग:

·ऐतरेय ब्राह्मण- उदघसानीया उदयसानीया द्वादशाइसन्नस्य वसन्ते कुर्युः । उद्धरणे अग्नौ अग्ने प्रायश्चित्तम् । तम निधानात् ३९।४।१३. प्राग्ज्ञाने उदूह्य पूर्वमग्नि अपर निध्यात् । यदि प्राड उदाहिततरः-उन्नततरः । ऐआ ५५३।११. नानुपश्येत् अग्नयेऽग्निवते अष्टाकपाल निर्वपेत् । । उदितहोम एवाग्निहोने अनुदितहोमस्तु गौणः पक्षः । अग्निनाऽग्निः समिध्यने, स्व. ह्यग्ने अग्निना इति स च । शाखान्तरीयः । २५।४।१८, २५१५.६ । | याज्यान वाक्ये । आहुति चा आहवनीये जुहुयात् 'उदितहोमप्रशसा | २५।४ ६. अग्नयेऽग्निवते स्वाहेति । ३।५।१. उदुम्बरशाखा अल्पायसी अभिषेकार्थी गजाभिषेके। उद्धरणे प्रैषः अग्निहोत्रे-साय प्रातश्च । उद्धराहव- ३७१४१७, २९।३।१ नीयं इत्यपराहे आह; उद्धराहवनीयं इति प्रात: उदुम्बरस्य सृष्टि । ऊों वा एषोऽन्नाद्यात् वनस्प (उपसि) । २५६१।१-४ तिरजायत यदुदुम्बर. । भौप्य वा एतद् वनस्पतीनाम् । उद्यती नाम निवृत्स्त मस्य विष्टुतिः । उपास्मै, दवि. ३५/६११. द्युतत्या, परमानस्य ते इति निपु तृचेषु प्रथमप्रथमा मायः उहामिपरिज्ञातस्वरस्थानविशेषयुक्तं करपयामि । प्रथमे पर्याये, द्वितीयाद्वितीया मच द्वितीये, अन्तिमा- ऐआ. ५।४।३ सायण । अन्तिमाश्च काचः तृतीये पर्याये इति । १४१४६१ सायणः । उद्गाता औदुम्बरीमासन्दीमाधिरुनगायति महा उन्नयन नाम अमिहोत्रहवण्यादी सुवादिना सेचनम्। व्रते। ऐसा. १८१०. २, ५।४।१६ । शौचाच ३२।४१ सायणः मनाद्यर्थ गमने प्राप्ते यसमानानुसया गया पुनरागत्य उन्नीयमानयाज्याः सप्त होतारः एकैका पठन्ति । पूर्ववत् समारोहेत् । ऐआ. ५।४।१७. २८१८ सायणा. उद्गातारः महारते यशायज्ञीय वा दलान्द वा साम उन्नीयमानसूक्तगता आदिमाः सप्त गायन्ति । इलान्दगानमपि एकतृचे वा तृचये वा यमानयागयाज्याना पुरोनुवाक्याः । २८१८. गीयते इति पुन: पक्षद्वयम् । ऐआ. ५।१३।१५. उन्नीयमानमूक्तानि प्रात सवने भास्या वहन्तु हरया, उद्गातार.= छन्दोगा: = सामगाः (सामगशब्दस्य इन्द्र गायत्री. । २८1१1१-४) सर्च यूक्तमन्याह । लोके - सामक ' इति अपभ्रश. सपन्नः ) पोडशिसाम्नः | आदिमाः सप्तवान्याह इति के चित् तन । माध्यदिने स्तोत्रियादि नानदसामपक्षे अपिहनत्वेन, गौरिवीतसा- | असाविदेश गो उजीक, इन्द्रः त्रिष्टुम् वसिष्टः सर्वे सूक्त. मपशे च पिढतत्वेन स्तुवन्ति । १६२।४ सायग। मन्याह । आदिमाः सप्तति में चित् वन्न ।२८।३।१-४॥ उद्गातारः सौम्ये चरी बहुलधृतास्ते स्वात्मान पूर्वम- तृतीयसपने इहे पयात असो, यमदेवी गौतमः क्षेरन् ततो होता इति के चित् । दन, होते। पूर्व भर त्रिधुन् । २८१४१, ४-५ मवेक्षेत । १३२८६. उन्नेतु. नियः यीवसा अर्धे च वैतस्य पशुभाग.। उद्गातु. श्येनाकार वक्षः पशुभाग: १३१३१ ३११२ उद्गीथ. उदाना गातम्यः सामाग्यवस्तृतीय पाञ्च उपगातणा सव्य पार्थ पशुभागः ! ३१॥२. भत्ति के, साप्तमतिके तु चतुर्थः । १२।१२।४. उपप्रेम: मेगावरुणस्य होतार प्रति अधिगी। ६।५।६. उद्धरण भाइयनीयम्य साय छायाना सभेदापुरा उपयसदिने जाहितामेमरगे उत्तरो यागो न सति आनपे शियति चित् । ३२॥११॥२. कर्तव्य । ३२१ उद्धरणाभावे सोंदवे रस्तम्-वर्धाय (परिधृत्वा) उपासवानगया दर्शपूर्णमासयो । पूर्वी पोर्गमासी- प्रातादरेत् । ३२।११।१.२ १ स्याम्नसमये च हिरण्य , मुपवसेत् इति पेय उत्तरामिति कोपीताम् । एव पुरस्कृत्य गारमुरेत् । ३२।११।२. मम यास्यामपि । ३२१९।१.५. मम: उनी ·भारण्यक कोपः २९. . . : उपवसमे , भनत्याचरणे (दिवास्यापादि) आहि. क्षत्रिययागे । ३४१५-६. ताग्नेः प्रायश्चितम् । 'अप्रत्याचरणे ' इति शब्दे द्रः। उपस्थानं 'चित्यामेः ( इत्यव द्र) महायते माध्य- ३२॥७॥२. दिने, होता। ऐआ. ५।२।२-६. उपवस्थे अधुकरणे' आहिताः प्रायश्चित्त, उपांशुमहं होमादूर्भ होता 'प्राणं यच्छ स्वाहा सुहब अनुकरणे' इत्यत द्र०। ३२१७११. सूर्याय इति अभिमन्त्रयेत । ते अभिप्राणेत् 'प्राण प्राण उपवासः ( रात्रौ ) यागप्रान्दिने मतार्थ कर्तव्यः । मे यछ' इति, अमिष्टोमे ८।३।३. ३२१९/१. उपाशुमहहोमपर्यन्त अपोनप्त्रीयानुवचनमारभ्य होतु- उपविशति विटरे पुरोहित: या ओषधीः सोम | नियमः । ८।३।१-२. राशी विष्ठिताः पृथिवीमतु इति, वरंगप्रयोगे । ४०।४. उपाशुल्व नाम 'करणवत् अशब्द अमनःप्रयोगं उपविशेत् चेत् अमीहोत्री धेनुः दोहकाले, तदा | उपाशु' इति प्रातिमाख्यम् । करणवत् ओठव्यापार- प्रायश्चितं ' अमिदोनदोहयाले ' इति शब्दे द्र० । युक्तम् । अमनः योग=न तु मनःमयोगव्यागरमागम् । २५।२।१.५, ३२।२।१.२. अशब्दं परैः श्रवणायोग्यम् । ऐआ ५।१।३ सायणः । उपशान्तिप्रायश्चितं (विणे ), ' नाशप्रायश्चित्त उपाशु पानीयाहस्य याज्यामाह अमीधः । गाईपरो' इत्यत्र द्र० । ३२१४it. २६१३१८. उपशान्ती, 'अमीना प्रयाणामपि' इति शान्देद्र. प्राय उपाशुरुवनग्रावाणं 'व्यानाय स्वा' इत्यभिमृदय वाचं शिसम् । ३२७१२. विसृजते होता अशिष्टेमे प्रात.सयने । ८1१३. उपसरप्रशंसा। ४७११-३ ४।८।११. उपायहरणं सोमस्य अमिष्टोमे । सोमं क्रीऽवा प्राचीन- उपसत्सु तिमः सामिधेन्यः तिसो देवताः ।। यो नयनम् । तत्र होता सोमोपायहरणीयाः अष्टो १५।११४. सचः अन्वाह । तत्रादौ 'सोमाय फ्रीताय प्रोत्यमागाया. उपसद: अमिष्टोमे । ४।६-९ । आख्यायिका ४।६।- | नुवाह' इत्याहाधथुः । अथ होता भद्रादभिश्रेयः प्रेहि १-७,कालः।४।६।७१ बर्हिः।४।८।। देवता ।४।८।२। | इत्येका, सोमें यास्ते मयोभुव इति तृच सौम्य गायन, द्रव्य ४८३ मत ४१८१४-६। सानिधेन्यः 111८1७1 सर्वे नन्दन्ति यशसा इत्येका, अगन्देव मनुभिवतु याज्यानुवाक्या. १८८-१४। प्रयाजानुयाजनिषेधः | इत्येका, याते धामानि हविया इति सप्तमी, इमा धिय ।४।९।। कतिक्रम्य आशावणं ।।९।२। तनतत्र | शिक्षमागस्य देवेति वारुण्या परिदधाति । तासा मिः शब्दे विचरण द्र। प्रथमामन्वाह त्रिरुतमाम् । ३ । १-३. उपगुदा विस्त्र. अमिष्टोमे । द्वादश द्वादशाहे । उभममन्तरेण पाठः नाम कमराठः । सहिता- १०11३. पदनमाः। ऐभा. ३१२-६. उपसदन्तासु इटिशु मन्दः उष्ट्र अमेध्यः अभश्यः । ६।८१६. १५1१।६. उपूरय सृष्टिः प्रजापतेः रेतसः प्रदीतस्य भस्मनः उपस्थानं अमेः, प्रवासे प्राप्ते, प्रासादेत्य, अहर. सकाशात् । १३।१०। २. दृश्य.। दगीमेव अशल्यादि विनयपदर्शनरूप, दिया उगिरत्वं संपादनीय गायनीषु' इति शन्दे 'अभयं नोभयं मेऽस्तु' इति पठेत् । ३२११११८. द. महानते निकाल्ये औष्णिहतचापीती। ऐआ. उपस्थानं - 'आदित्योपस्थान' (इसा द्रष्टध्य ) ५।११।२ सापाः। महामते माधदिने होः। ऐआ. ५।१।४६. ऊतयः नाम इश्पथ आइतयश्च । १.२४. उपरमानं आपनीयोपस्थानं (इत्यन द्र०)। ऊरु' जर्मभागः, सस्यि च अधोभागः इति भेदः . स्वरः अमिष्टोमे ।

·करु महाप्रसे ऐतरेय ब्राह्मण- ११।१।२सायगः, मम्मः नाम का मिनीविमिमाति मीनाति था। उरू महाप्रते निष्वयल्यस्य । इन्द्रामी युवं मुनः इति फचा युक्त इत्यर्थः । फशिरस्क: मेरमन्त्रः इति प्रक- सूक्तम् । वप्र द्वितीया सप्तपदा, द्वादशी त्रिषुप्, इतराः रणवलासिदो यौगिकार्यः । २२।४।६. पट्पदाः । रात्र द्वितीया प्रचं आदिमपादयण मन्दस्य मण्डलक्ष्यः प्राण एवेति उपासना । ते च गायत्री कुर्यात्, उत्तरैधतुभिः पादैः अनुष्टुभं कुर्यात् । शतचिनः माध्यमाः गृत्समदः विश्वामित्र: यामदेवः द्वादशी निटुभं पन्छः शंसेत् । इतरास्तु दश गायती अत्रयः भरद्वाजः यसिष्ठःप्रगाथा: पावमान्यः क्षुद्रसक्ताः फार सित् । निविद्धानं सक्तं प्रयोमहे मन्दमाना, निवि- महायताः इति । ऐआ. २।९-१०. दव (३।१-२०) इन्द्रो देयः सोमं पिस्नु इत्यादयः । ऋग्वेदस्य हौत्रत्वं समाख्यारलात् मीमांसाया सूक्तं धनेन बायो इत्यचे, यो जात एय इति पञ्चदश, विचारितम् । ऐनाउपक्रमे सायणः । स्यमूषु याजिनं तृच, इन्द्रो विश्व विराजति इत्येकपदा ऋचा शौनःशेपाख्यानगतानां प्रतिगरः 'ओम्' शापान्तरस्था, इन्द्रं विश्वा अवीवृध इत्यष्टर्च आनुष्टुभ, इति । ३११६:१२-१३. तत्र आद्यन्तयारधर्चयोः यथाम्नातपाठेन शरान, मध्य. मतुप्रयागविधिः 'ऋतुयाजेश्वरन्ति' । ९१५.१. माना तु चतुर्दशानामर्धाना व्यतिपङ्गेण शसन, यथा उनुग्रहाः द्वादश । तर मैवावरणेन प्रेषिताः होता प्रथमः अर्धचः यथाम्नातः शंस्तभ्यः, तृतीयपादस्य पोता नेटा अमीत् ब्राह्मणान्छंसी प्रास्ता अच्छायाक: मंयोजन द्वितीयस्या ऋचः प्रथमपादेन इत्येकानुष्टुप् । अध्वर्य गृहपतिथ इत्येते पद्महेषु 'अतुना सोम' इति संपन्ना । तत: प्रयमायाधतुर्थ पाद द्वितीयस्याः द्वितीय- याज्याया पठन्ति, सप्तमादिदक्षमान्तेषु चतुर्यु ग्रहेषु पादेन संयोज्य प्रयमा कुर्यात्, ततो द्वितीयस्यास्तृतीय रतुभि गोम' इति, एकादशद्वादशयोस्तु 'अतुना सोम' पाद तृतीयस्याः प्रथमपादेन संयोज्य द्वितीयमर्धचे कुर्यात्, इति पठन्ति । नुयाजाना नानुवषट् कुर्यात् । सेयं द्वितीया अनुष्टुप् । एवमुचरनापि एकैक मदान्तरि- ९॥५॥२-७. तत्वेन द्वौ द्वौ पादौ संयोज्य अर्धर्चान् कृत्वा तादृशाम्या. मतुयाजेपु अमिष्टोमे मैत्रावरुणः प्रैषमन्त्रं पठिता मर्धर्चाभ्या एकैका अनुष्टुप् सपादनीया । उत्तमः अर्ध- होतर्यज इति प्रेष्यति । होत्रादयश्च याज्या श्रेष- चस्नु यथाम्नात एव शंस्तव्यः इति । पिया सोममिन्द्र पामेव पठित्वा तदन्ते वषट्पुर्वन्ति । षष्ठहे पठेनि मन्दतु त्या इति पद, योनि2 इन्द्र सदने इति षड्नच, तम तु ऋग्मेभ्योऽपि उभयं कुर्वन्ति । २२।४।६ सायणः । भादिमाश्चतस्रः शस्त्वा पठी शत् । पञ्चम्या परिद ऋतुयाजेषु मैनावरुणेन पैघमन्त्रमुच्चार्य एच पठित्वा धाति तया निष्केवल्यम्य परिममातिः । ऐआ १।२०- प्रैषः कर्तव्यः, होनादिभिरपि प्रैषमन्त्र पठित्वा 'एच- २१, ५।१२।१-२. मुच्चार्य वषट्कारः वर्तव्यः 'तस्मात् ऋग्मेभ्य एवाधि ऊर्गास्तुकाः नाम अवि-(मेंदा) संबन्धिन:शीर्ष- | प्रेषितव्यं मम्मेभ्योऽधि वषट्कृत्यं इदं सर्वे षडहे स्था रोमाः । ५।२८ सायणः । षष्ठऽहनि ।२२।४।१६. ऊरध्यगोई पशोः पुरीषस्थापनार्थ अवटं खनति तुयाजी द्वौ द्वौ पोतुर्नेष्टुच भवतः उक्थ्ये कती । पश।। ७।८-९. अग्निष्टोमेऽप्येवम् । होतुरपि द्वार तुयाजा । तत्र मक्तो यज्ञभ्रषप्रायश्चित्त भूःस्वाहा इति गार्हपत्ये प्रथमः सप्तमश्च होतुः, द्वितीयोऽश्मश्च पोतुः, तृतीयो जुहुयात् । २५/७/५. नवमश्च नेष्टुः इति । १५।६।६. ऋक्शः व्यतिमर्शविहरण वालपिल्याना । १ सूरते "नुयाज्या द्वादश प्रमेण होता पोना नेटा अग्नीत् १६+२ सूक्ते२ ऋक्, १ २।१+११२ इति रीत्या | वाहाणाच्छंसी प्रशस्ता होता पोता नेष्टा अच्छायाक: सर्वत्र । २९।८।९ सायणः अध्वर्यु ( अध्वर्युः प्रतिमस्थात्रा सह) गृहपतिथ पठन्ति " - ܟܫ ·आरण्यक कोपः ऐन्द्रमहाभिषेक अमिष्टोमे ।२४।४।२. सपने बृहस्पतिर्नः परि पातु । अन्छावाकस्य प्रात:सक्ने झतुयाज्यापठनार्थ मैत्रावरुणः होत्रादीन् प्रेष्यति | गोमद्धिरण्यवत्, माध्यदिने शुनं हुयेम मघवान, तृतीय. अमिष्टोमे । २४१४॥२ सायणः । सबने उभा जिग्यधुन परा | २७१५।१-५ सायणः । ऋश्यस्य पशो: “राष्टिः प्रमापतेः रेतसः प्रदीप्तस्य ऐतरेयं ग्राहाणमारण्यकं च कस्य चिद् बहुपत्नीकस्य भस्मनः सकाशात् । १३.१०२. इतरायाः नामवत्याः पुत्रेण महिंदासेन भूदेयताया रुपयः अश्वमेधकर्तृगां पुरोहिताः 'ऐन्द्रमहाभिषेकफ- | अनुग्रहात् लब्धं, इति ऐतरेयकं इत्युच्यते । उपक्रमे लोदाहरणानि' इत्या द्र० । सायणः । एकधनासु अप्सु आवर्तनं प्रतिदर्शन इत्यादिक्रिया- ऐतशमलापो नाम सप्ततिसंख्याकपदसमूहः । अयमेव युक्तासु सतीषु होता अपोनप्त्रीया ऋचः आवतती- | अमेरायुः नाम अयातयामः नाम मन्त्रकाण्डम् । तत्र घटेऽहनि ग्राह्मणान्छसिशिल्पे कुन्तापोत्तरं पदायमाई रधनु इत्यादीरन्याह 'अपोनप्त्रीय सूक्तं' इत्यत्र द्रः । निविद्वत् शस्यते । उत्तमेन पर्दैन प्रणौति ( अन्ते पदे ८।२।२-२७. प्रणवः) । एता अवा आप्लयन्ते, प्रतीपं प्रतिसत्यनं, एकपदाः षष्ठेऽहनि पालसिल्यानां प्रगायेप्रगाये इत्यादिः । ग्वेदसिले । तत्र अष्टादशपदान्येव शस्त- एकैका अन्तअन्ते प्रक्षेपणीयाः । ताथ पञ्च । इन्द्रो व्यानि इति के चित् । तं देके भूयांसं शंसन्ति सांण्येय । विश्वस्य गोपतिः, इन्द्रो विश्वस्य भूपति;, इन्द्रो स न निषेधेत् यावत्कामं शंस इत्येव यूयात् । ३०१७॥ विश्यस्य चेतति, इन्द्रो विश्वस्य राजति, इन्द्रो विचं १-१५. विराजति इति । तन चतस्त्रः शासान्तरे दशमेऽहनि ऐन्द्रः महाभिषेकः पुरुषार्थः । तत्र शपथदानं पुरो. पठिताः । पञ्चमी तु शासान्तरे महानते पठिता । तास्ततः अत्रानेतव्याः । २९।८।४.६ सायणः । हितेन ।३९।१।२। शपथग्रहणं क्षत्रियेण ।। संभारा! ३९।२।१-४, ३११। चमसे पाश्यां वा वानस्पत्यान् एकविंशस्तोमः चतुर्थेऽहनि पृष्ठथे पडहे । औषधाश्च संभारान् समोप्य दध्यादि अभ्यानयेत् । ततः २११४१-२. चमसादिः भूमौ प्रतिष्ठापनीयः । ३९।३।१। अभिमन्नणं एकविंशस्तोमस्य विष्टुतिः । १४।४।१.२ सायणः । आसन्या । १-२। आरोपणं क्षत्रियस्य आसन्या ।३-४ एकाहपु असर्वस्तोमेषु असर्वपृष्ठेषु ऐकाहिका एव | अभ्युत्कोशना५ । अभिमन्क्षणं ।६,३९।४।१। अभिषेकः। होगकाः । ३६४१. अभिमन्त्राणं। ३ ९।५।१२। दक्षिणादान।३९।६।२। एतं खेव पचा महत्युक्ये मीमासन्ते, एतममावभ्व- | सुराकस क्षत्रियहस्ते आदधाति ।३। सुरापानं क्षत्रियेण । र्यवः, एतं महामते छन्दोगाः । ऐआ. ३।९।११. ४.७ । अभिमन्त्रणं । ६.७, अभिषेकप्रशंसा । एक्यामरुतं सूक्तं वैश्वदेवशस्त्र पष्टेऽदनि पृष्ठथे पडहे। | १९७१९। ( एतेषा क्रियाणा विवरणं तत्रतत्र शन्दे प्रवामहे मतयो यन्तु । सहचरसूक्तमिदम् । २२।१० | द्रष्टव्यम् )।. ऐन्द्रमहाभिषेकः क्षत्रिययशागः । उदवसानी. एक्यामरुते अच्छावाकशिल्पे घष्ठेऽनि न्यूड्सः प्रयोः | याया संस्थिताया अभिपिश्यन्ति ॥३७।१।२: संभाराः। महे इत्यत्र । ३०१४४१-२. ३। आसन्याः प्रतिष्ठापनं ।४। व्याघ्रचर्मास्तरणं १३७/- ऐकाहिका. परिधानीयाः । मैनावरणस्य प्रातःसबने, ते । २।१। अभिमन्त्रणं आसन्याः।२-३ आरोहणं आसन्यां। स्याम देव यग, माध्यदिने न धुत इन्द्र नू गणान, तृतीय ३.८ अपांशान्तिमन्त्रवाचन।।९-११॥ अभिषेक:।३७. सपने स्वमिन्द्रं घरगमष्टमे, जादाणाच्छमिनः प्रातःभवने ३१-९ । होमः आभषकाद्गम् । १० प्रशंसा 1३७. सन २ः शिव ससा, मापदिने एवेदिन्द्र ग, तृतीय.४१-७१ मुराकर क्षत्रियहस्ते आदधाति पुरोहितः ·एन्द्रमनिपेकफलोदाहरणानि ३२ ऐतरेय ब्राण- ४ ८.९। शान्तिवाचनं ।१० १२। सुरापान, सुराशेषदानं | ३९।९।११ मिवाय ॥१३-१४! अवरोहः १३७।५।१-२। प्रत्यारोह ऐन्द्रमहाभिषेक विद्यायते पुरोहिताय अत्यरातिर्जा- मन्त्रा।३-४) नमस्कारो ब्रह्मणे । ५६ । वरदान 101 नतपिटुंद्रोह । तेन स पजिग्ये । ३९।१०।९: समिदाधान आहवनीये 1८-१०॥ अभ्युत्क्रमगं ।११ १२॥ ऐन्द्रयायवः ग्रहः द्विदेवत्यः इन्द्रतुरीयः पुरोऽनुवा- दिगुपस्थान 1१३, ३७६।१। आमित्रागा व्यपनुत्तिः। क्ये द्वे अनुष्टुभौ इति के चित्, गायथ्यौ सिद्धान्तः । टी प्रपदहोमः।९, ३७१७।१-४ आशीर्वादमन्त्रपाठः। वाय यायवायाहि, ऐन्द्रवाया इन्द्रवायू इमे सुता ५.७ मत्विजा अभिषेकपरिज्ञानाभावे निन्दा 101 उप प्रयोभिरागतम् । याज्ये द्वे, गायत्र्यौ इति के प्रशंसा ।९-१०। ('अभिषेकः उदयमानीयोत्तरं ' इति चित परतु वायवी अन पिषा मधूना, ऐन्द्रवायवी शब्देपि द्रष्टव्यम् ।तत्तत्पदार्थविवरण तु तत्तच्छब्दे द्रष्टव्यम्) | शतेनानी अभिष्टिभिः इत्येव गायन्यौ इति सिद्धान्तः। ऐद्रमहाभिषेकफलोदाहरणानि अमुना पुरोहितेन ९।२।३-६॥ भक्षमन्त्रः एष वसुः पुरूवसुः-उपहूता अमुष्य राज्ञोऽभिषेकः कृतः, तेन स राजा समन्तं | वाक् सह प्राणेन । भक्षणं पुरस्तात् प्रत्यञ्चम् । पृथिवीं जयन् परीयाय अश्वेन च मध्येन ईजे. इ. ९।३।३-८. ऐन्द्राग्नं ग्रहं अध्वर्युः इन्द्राग्नी आगतं सुतं इति पुरोहिताः राजानः गृह्णाति । तदर्थ अच्छावाकस्य आज्यम् । १०।५।१७. तुरः कावषेयः जनमेजयः परिक्षितः ३९/- ऐन्द्राममहस्य आज्यशस्त्रस्य याज्या अम इन्द्रश्च ७११-३ दाशुषो इति विराट् त्रयस्त्रिंशदक्षरा । १०५।१२, च्यवनः भार्गवः शार्यात: मानवः सोमशुष्मा वाजरत्नायनः शतानीक. सानाजितः ऐशान्या दिश: अपराजितत्वे आख्यायिका । देवा- पवतारदी सुरयुद्धे 3 न्यामु दिक्षु देवाना पराजयः, ऐशान्या तु न युधामौष्टि. औग्रसेन्यः पराजयः किंतु जय एवेति तस्यारतात्पर्यम् । ३।३।५ ६. : विश्वकर्मा मौवनः ८.१० ओर'-गृहम् । ४०।३।६. वसिष्ठ ओषधी. शतविचक्षगा: संवर्तः आशिरसः मरुत्त आविक्षितः १२१४ = तशासाभिनाः। ४०४१५ उदमयः आनेयः अडगः वैरोचन. ३९८1१०८ औदुम्बरः चमसः दीर्घतमा मामतेयः भरतः दोध्यन्तिः ३९।९।१-७ ऐन्द्रमहाभिषेक पुरुषार्थे । ३९।३११, यज्ञागे । ३७।३।१. ऐन्द्रमहाभिषेकविद्याप्राप्तिफोदाहरणानि । बृहदुक्थ, औदुम्बरः वाणः शततन्तु: महारते तन्तुवाद्यविशेषः । आचार्यः दुर्मुखाय पाञ्चालाय प्रोगच । . ९३९।८। ऐआ.५१४१. विद्याप्रातिफले प्रत्युदाहरण, राजा अभिषिक्तः सन् आदुम्बराणि प्रेटरस्य काठानि पालाशानि वा जिगाय । परस्तात् पुरोहित सोऽपमानयाचके, तेन परा- महावते माध्यंदिने । ऐआ ५।३।४. जिग्ये इति । स च राजा आत्यरातिः जानतापि. औदुम्बराणि पलानि क्षत्रिय यशे पलचमसार्थम् । ३९।१०।९) यशाङ्गाभिषेकविद्यावत. उदाहरण तु। ३५/४।२, ३५१६'. जनमेजय पारिक्षितः । आभिषेकान्तक्षत्रिययागोदाहरण औदुम्बराशि पलानि चमसे पायां वा समोप्यानि मपि जनमेजयः पारिक्षित एव । कात्विजा च तादृश- ऐन्द्रमहाभियो । ३९।२।१-२, ३११ विद्याशून्यानां निन्दा । ३७/७१७.१०. औदम्बरी आमन्दी ऐन्द्रमहाभिषेक पुरुषार्थे । ऐन्द्रमहाभिषेकरियानते पुरोहिताय न द्रुह्येत । ३९.३११ । यशाने, । ३७११३. आम्बाष्ठयः ७ कश्यपः मुदा. पैजयनः ·. आरण्यक कोपः काम्येन औदुम्मरी आसन्दीमधिरोहति उद्गाता महानते । क्न यो अतमीना, कदून्न्यस्यातं इति । २९।५।१-४. ऐआ. १८१०.१२, ५।४।१६. कन्यादानं आनेयः उदमयः अड्गराजपुरोहितः औदुम्मरी शारसा समन्चारमन्ते सर्वे 'एषमूर्ज- | दशसहस्वाणि निष्करण्ठीः आत्यस्न्याः अदात् । मन्वारभामहे' इति चतुहातृमन्त्रव्याख्यानरूपशस्त्रकाले | ३९।८।६. दादशाहस्य दशमेऽहनि मानमग्रहे । २४।५।१-५. कपालनाशे (हरवल्यास) प्रायश्चितं आधिनी औदुम्बरी शाखा अत्पीयसी अभिषेकार्था । | इष्टिः' इत्यन द्र० । ३२।८।२. ३७११॥३, ३९।३।१. फयाशुभीय सूक्त पञ्चदशचे कया शुभा सरयसः भोदुम्बरेण सण होता आमीधीये तिन आज्याहुती सनीळाः इति । इदमेय सज्ञानसतं नाम, इन्द्रोऽगस्त्यो जुहोति मरस्वतीये शहने संस्थिते महानते । 'आज्याहुतीः' | मरुतस्ते समजानत (तेपा एनेन ऐकमत्यमभूत् ), इति शदे द्र० । ऐआ. ५११११०.१३. संतानमूक्तं इदमेर सतानकरत्वात् , आयुष्यस्क्तं चेद औदुम्पर्या आद्रया शाखया सपलाशया यज्मानम आयुप्रत्यात् । द्वादशाहे. छन्दोमप्रपमेऽहनि नरुत्वतीये भिाषचति ऐन्द्रमहाभिषेके । ३७।३।१-९, ३९।९।२. शस्त्रे इदमुपान्य सूक्तम् । २३।१११३-१६. औद्गात्र साम्ना ( सामवेदेन ) कियो । करम्भः सवनीयपुरोडाशेपु द्वितीयं हविः । मन्य २५/७।३-४. संयुक्त करम्भः इत्याचक्षते । प्रीहिधानाना सत्तयः औष्णिही तृचाशीतिः अथ सूददाहाः महामने निष्क | मन्थः सन् करम्भः । ( पाण्यात किंवा दह्यात कालविलेले यल्ये शस्ने । य इन्द्र सूक्तं (१-२३), इन्द्रः सुतेषु भाताच्या लाह्याचे पीठ ) ८५, ८।६।१। तस्य याच्या सूक्तं (१-२३), तम्मभिप्रगायन सूक्त (१-१३), पूषण्वान् करम्भमत्तु' इति । ८।६।५. तत्र अन्त्यामुद्धरेत्, इन्द्राय साम गायत सूक्तं (१-१२), पालि शयानो भाति । ३३।३।४ (चेसावधपणे रासाय आशिषामहि सूक्त (१-३०, तत्र अन्तिम झोपा काढणे म्हणजे पालि). तृचमुद्धरेत् , य एक इद् विदयते तृच', आयाद्यदिमि. करपस्य ऐलूपस्य आख्यायिका अपोनप्त्रीय- मुत तृच , यस्य त्यहाबर मदे तृचः । यश्यमाणामु। सूतप्रशंसा । यो चै सरस्वत्या सासु गायत्रीषु उणिवत्वं संगदनीयम् । यदिन्द्राह| ते करपमैलूप सोमादायन् दास्था. पुलः स्तिमोऽब्राह्मणः, यथा त्वं इति सूस्तं गायत्र, प्र सम्राज चर्षणीना सूरत कथ नो मध्येऽदीक्षिति, त बहिन्योदयहम् अन गायत्रं तल उत्तमामुद्धरेत् , सुरूपकुल्लुमूतये सून | पिपासा हन्तु, मरस्वत्या उदकं मा पादिति । स बदिधन्व गायरं, तामि पदित इति सूरसं कापर, युजलि उहळ. पिया विज एतदोरएनयमाश्यत् प्र प्रायमरुषं इति सूक्त गायत्रं, एन्द्रसाममि रधि इति देवत्रा प्रहाणे गातुरेख इनि। तेनापा प्रिय धामोपाग-छत् । सूक्तं गायत्र, इन्द्रदि मस्त्यन्धमः इति सूक्तं गायलं, य तमायोऽनूदायन् तं सरस्वती समन्त पर्यधारत् । तस्मा- आनयत्परावतः इति सूक्त गायत्रं आ उत्तमास्तिस द्वाप्येतहि परिसार समित्याचक्षते यदेनं सरस्वती समन्त उद्धरेत् , रेवतीन: सधमादः इति तृचः गायनः । अगा परिससार । ते वा कपयोऽनुवन् पिदुर्या इमं देवाः, उपेमें १३० गाययः उणिवत्वेन संपादिताः सत्तः १६४ | यामहै इति तथेति, तमुराहयन्त । ८।१।१.४. उष्णिहः संपद्यन्ते, रूतःसिद्धा उगिहः १२६, इति कश्यपगोनजव्राम्हणरहितं यज्ञं जनमेजयश्चके । औष्णिही तृनाशीतिः (८० ४ ३ = २४० ) संप ३५।१।२. द्यते । तदन्ते म्योहाः । ऐआ. ५।११।१-२. काण्डवीणाः पल्यो वादयन्ते महारते । ऐआ. कान्तः प्रगाथाः अहरहः शस्या उद्भया मकाः वैतारम्भहेतुत्वात् आरम्भगीया' ! कस्तमिन्द्र स्वावमु, काम्येन नित्यमिदिः इति मांनासकाना डिण्डिमः। सनमासत ।

·ऐतरेय ब्राह्मण- कारख्या: - १।२।१६ सायणः । कारव्यान्तासु न्यूड्सो नास्ति । निनर्दस्तु कर्तव्यः । कारख्याः नाम कचः कुन्तापसूक्ते चतसः । ताः १६.१८ । दिशा क्लप्ती: शंसति, य: सभेयो विदथ्यः पच्छः शस्तव्या., तासु निनः । इन्द्रः कामवुधत् | इत्याद्याः पञ्च. ता अर्धर्चश: शसति । १९-२२ । जन- इत्याद्याः। ३०६/१६-१८. क्ल्पाः शंसति, योऽनाक्ताक्षः इत्याद्याः षट् अर्धर्चशः काल उपसदा अनिष्टोमे । दिननये मुपूर्वाह्न स. शंसति । २३-२४ 1 इन्द्रगाथा: शंसति, यदिन्द्रादो पराहे ।४।६।७. दाराशे इत्याद्याः पश्च, अर्धर्चशः शंसति । दिशा कालः दीक्षणीयायाः आमावास्येन या हविषेष्ट्वा क्लप्त्यादिषु न्यूड्सनिनर्दी न स्तः । २५-२६. पौर्णमासेन वा तस्मिन्नेव हविषि तस्मिन् बर्हिषि दीक्षेत कुम्च्या = आचारशिक्षणरूपा मन् । प्रहाचार्यसि (तस्मिन्नेव दिने इत्यर्थः)। सा एका दीक्षा (एकः अपोऽशान । म कुरु दिवा मा स्वाप्सीः इत्यादिः । प्रकारः) । सोमपूर्वक्मेवाधान इति द्वितीयः प्रकारः । ऐआ. २।२८१८ सायणः ११।१२. कुष्टाः कोणाः । ऐआ ५।३८ सायणः । कालः द्वादशाहस्य । शैशिरयोर्मासयोर्दीक्षेत । = या उत्तरा अमावास्या सा (सा नष्टेन्दुकला १९।४।१-३ । आपूर्यमाणपक्षेषु यजन्ते । १९।५।८. फाल. प्रातरनुवाकस्य । महति राज्य, पुरा कुहूः इत्यमरः)। ३२१९१३. वाचः प्रवदितोः, पुरा शकुनियादात्, अध्वर्युणा उपा कूर्चान् होनका: समारोहन्ति ब्रह्मा च महावते कृते । ७१५1८-१५. दर्भासनानि । ऐआ. ५।४।१६. किंपुरुषः अमेध्यः अमश्यः ।६।८।६. कृतं सपाते चरन् , चरैव । ३३।३।४. किरिशः नाम राजा । तस्य पुनः सुत्वन्। स च सत्वा कृन्तनं कृन्तन छेदः । २३।१।१३. भाायगः भर्गस्य गोनापत्यम् । ४०१५।१८. कृष्णाजिनं दीक्षितसंस्कारः। उन्मुच्य कृष्णाजि- कीकसाः पार्थे स्थिता माससण्डा. । ३२।१।२ नमवभृथमभ्यति । ११३।१७.१८. सायणः। कौपारवः = कुधारोः कुषारयस्य वा पुत्रः मैत्रेयो कीर्तिकामस्य महामते आज्यशस्त्र, अयोध्यग्नि महर्षिः परिमरमन्नज्ञानवान् आसीत् । ४०५।१८. समिधा इति द्वादशर्चम् । ऐआ १।१।१५. क्रम.। सहितापदकमोपासनाः । ऐआ. ३२१६. कुन्तापसूक्तं त्रिंशदचं पठेऽहनि ब्राह्मणाच्छसिशिल्पे जयः सोमस्य प्राच्या दिशि अग्निष्टोमे ।।१।१. घृषाकपेरुत्तरम् । तत्रतिहासः, “ छन्दसा वै पष्ठेनाहा लोमा = हृदयायी मासखण्डः। ३१३१।२ आप्ताना रसोऽत्यनेदत् ( अतिक्रम्यागच्छत् ) स प्रजा सायणः । पतिरप्रिभेत् पराडयं रसो लोगन् अत्येष्यतीति, त क्षत्र नाम मानसोत्साहरूप शीर्यम् । ४०१११४ परस्ताच्छन्दोभिः पर्यगृहात, नाराशस्या गायत्र्यः, रैभ्या | सायणः । निष्टुमः, पारिक्षि या जेगल्या, कारव्यया अनुष्टुभः । क्षत्रिययज्ञ. उपध्यसस्थ एव पञ्चदशस्तोम इति तत् पुनश्छन्दःसु रसमदधात् इति । ३०१६।१-२ के चित् । वस्तुतस्तु ज्योतिष्टोमे एवामिष्टोमः स्यात् । नाराशंसी: शसति इद जना उपश्रुत इत्याद्यास्तिस्रः । तस्य चतुर्विशति स्तुनशस्त्रामि भवन्ति । २६१४४२.६. ३-६ । रेमीः शसति, वच्यस्व रेभ वच्यम्य इत्याद्या क्षत्रिययज्ञ विशेपः । देवयजनयाचनं आदित्यं स्तिमः । ७-९ । पारिक्षितीः शसति, राशो विश्वजनी- प्रत्येव ! दीशादिने पूर्वाह्र उद्यन्तमादित्यमुपतिष्ठेत 'इद नस्य इत्याद्याश्वतयः ॥१०.१५। कारव्याः शमति, इन्द्र श्रेष्ठ ज्योतिरा ज्योतिरुत्तम' , 'देव सवितर्देव- कामबुधत् इत्याद्याश्चतसः नारायस्यादिषु । यजन मे देहि ' इति यजुश्च । ३४।२।१-२.

·आरण्यक कोप क्षत्रियस्य , . परुचमरस्य - , . -- , . इष्टापूर्तस्यापरिज्यानि नाम होम पुरस्ताद्दीक्षाया ५। पल यमसाप्यायन मन्त्रद्वयेन आप्यायस्व समेतु ते' चतुर्ग्रहीतमाय आहवनीये 'पुनर्न इन्द्रो मघया ददातु स ते पयासि सभुयन्तु वाजा इति ७ आसादन प्रहा पुनरिष्ट पूर्तदात् स्वाहा इति । ३४ ३।१२। प्ररमन छोमचमसवत् । ३५ । ८ । १ । अथ अथ आनन्याया समिष्टय नुषामुपरिष्टात् ' पुनों | नाराशसस्य भक्षण 'नराशसपीतस्य अमिर्जातवेदा ददातु क्षन पुनरिष्ट पूर्त दात् स्वाहा देव सोम मतिविद अमै पितृभिभक्षितस्य भक्षयामि' इति । ३ ४ । अथवा 'ब्रहा प्रपये ब्रह्म मा क्षनाद् गोपा । इति मन्त्रेग प्रात सबने । ' नराशसपीतस्य यतु ब्रहाणे स्याहा' इति पूर्वहोममन्त्र , 'क्षत प्रपद्ये मा ऊंचे पितृभिर्मक्षितस्य भक्षयामि' इति माध्यदिने । नरा. ब्रह्मणो गोपायतु क्षत्राय स्वाहा' इलुत्तरहोममन्त , शसपीतस्य काव्य. पितृभिर्०' इति तृतीयसरने । ३४।४।१७ 1 आहवनीयोपस्थान पूर्वहोमादनन्तर ३५६८११। आत्मस्पर्ध आप्यायन च पूर्ववत् । माध्यदिने. नेन्द्रावताया एमि मन्दसः' इत्यादिना । तृतीयसपने च प्रात सवनात् सोमचमसावृता च । ३४।५।१४ । उत्तरहोमादनन्तर नामर्दवताया एगि ५ ६ । स्तोलशपु विशेप , प्रात सपन तृतीय नगायान्याश्छन्दस इत्यादिना । ३४।६।१ सवन च प्राकृतमेय । माध्यदिने माध्यदिन परमान दीक्षितत्यावेदनं, ' अदीक्षिष्टाय ब्राह्मणोऽसी अमुष्य आभिजिदादियत् । पवमान रथतरम् । मरुत्वतीयं पुत्र इत्यादिनाहागमन एव । ब्राहाणप्रवरापेक्षाया | शसं, प्रतिपत् ' आ या रथ ययोतये ' तृच , अनुचर तु पुरोहितस्यायेग ३४१७११.४ । यजमानभाग स्तृच इद वसो सुतमन्ध । बृहत् पृष्ट, इन्द्रनिय दीक्षणीयादिषु प्रदाणे परिहत्य , अनौ हैके जुहति | प्रगाथ ग्राहाणस्पत्य प्रगाथ प्रकृतिवत् । धाय्या प्रकृ 'प्रजापतेर्थिभानाम लोरस्तस्मिरत्वा दधामि सह यज तिवत्, मरुत्वतीय प्रगाथ 'प्रघ इन्द्राय बृहते ' ऐका मानेन स्वाहा' इति । तत्तथा न कुर्यात् । ३४१८।१६। हिक । ३६।१११८ निविद्धान सूस्त फलचमस । न्यग्रोधस्यावरोधा पनि चौटुम्बराणि | उग्र सहसे' इत्येकादशचे गौरिवीतम् । निफेवल्यं आवस्या क्षाणि च अभिपुणुयात् । क्षत्रियस्य | शस्त्र प्रतिपत् ' स्वामिद्धि हवामहे,' अनुचर अभि- न सोमभक्ष. | ३५.१ ५, | त्वा शूर', धाय्या यद्वावान', सामप्रगाय उभय ३५।६।१-३ । फलचमसस्य प्रयोग । सोमक्रयात् यश्च न '।३२।२।१-५। निविद्धान सूक्त 'तमु छुहि प्राक् न्यग्रोधावरोहान् औदुम्बरायत्यालाक्षप्लानि प्ररेण य इति पञ्चदशर्च भारद्वाज, बृहत् पृष्ठम् । ३६।३। सपादनीयानि । सीमाभिषव जात न्यग्रोधादि द्रव्य द्वेधा १. होनाणा शस्त्रागि प्रकृतिवत् । ३६।४।१। विभज्य एक भाग मध्यदिनाय अवस्थाप्य अपर भाग | आभपेको यज्ञाड्ग । ३७.१ ७. अभिपुणुयात् । ३५।६।४ । सोमचमसोनयन कृत्वा क्षत्रिययज्ञे क्षत्रिय यजमाा स्वान्यायुधानि पलचमसमुनयेत् । तस्मिन् द्वे दर्भतरुणने प्रास्ते स्याताम्। | निधाय ब्रहाण आयुधानि स्वीकरोति । ३४।१।१९. वषट्पते तयोरेक अन्त परिधि प्रास्येत् आ दधिका क्षत्रिययज्ञे सर्वत बृहत् पृष्ठम् । ३६३३५. शवा' इति काचा सस्वाहाकारया । सोमचमसाहरण क्षत्रिययज्ञे अग्निप्रणयनीयासु नियुप् प्रथमा । काले यशमानचमसमाहरेत्, भक्षणार्थे सोमचमसोद्ग्रहण ५।२।४९. फाले पलचमसमुद्ग्रहीयात् । इळामुपहूय यदा होता क्षत्रियस्थ अभिषेकान्तानिष्टोमयागोदाहरण जन सोमचमस भक्षयेत् तदा यजमान सोमचमस भक्षयेत् 1 | मेजय पारिक्षित. । ३७१७७ ९. यदा शिष्ट रसिन सुतस्य ' इति प्राहागे क्षत्रियस्य आयुधानि अवरथ , कवच इयुधन्य च । पठित । ३५१७१४ । आत्मस्पर्श भक्षणोत्तर श न ३४|१२. एधि हदे पीत माम आयुजर्जीयसे सोम तारी.' इति । क्षत्रियस्य सान्नाहुकस्य रात मेष्यत्वम् । । जनित्रा सोऽय पलभक्ष, . । मक्षमन्प्रश्न , H , ·क्षत्रियस्य ऐतरेय ब्राह्मण- . . ३३१२१७-८. १८1५।२। महाननं १८८८९. क्षत्रियस्य लोमभक्षः दधिभक्षः अभक्षो वा गाथानां प्रतिगरः ' एवं तथा 'ति, शौन:- नेष्ट , किंतु फल चसमभक्ष एव । ३५।३।१.४. शेपारयाने राजसूये । ३३।६।१२-१३. क्षत्रियस्य सृधिः प्रजापतिर्यज्ञमस्जत, यज्ञं सृष्ट गाथा सर्वलोकस्य प्रसिद्धार्थप्रतिपादिका ऋक्, मनु ब्रहाक्षत्रे असून्यताम् । ३४११११. 'प्रातःप्रातरमृतं ते वदन्लि पुरोदयाज्जुहात येऽमि- क्षत्रियात् ब्राह्मयो भूयान् । ३३।३।८. होन' इत्यादिः। ऐआ. २११८१८ सायण. | क्षुपिपालयोः सर्वेष्वेव इन्द्रियेषु भागो भवति । गायत्र प्रात सवन अमिष्टोमे २६२१८. ऐआ. २।२२।५. गायत्रतनीयसवनः छन्दोमन्यहः । २३२।१२, क्षुद्रसूक्ताः मण्डल्धय. प्राणदृष्टया उपास्याः । १७; ४११४, २९. २४।२।१५, ऐआ. १९११-६. ग यत्री अनुभमसृजन । १९६६. सरगवेक्षते प्रवर्थे ' गन्धर्व इत्था पदमस्य' इति, गायत्री अष्टाक्षरा प्रातःसवनमुदयच्छत् ११३१४। होता। ४।५।३. १-२. सरे महावीरस्य सादने अनुवचनीया मा 'ससी गायत्रीकारं शंसनं नाम पादद्वये अष्टाक्षरे अव. दस्व महा असि' इति । ४।२।५. साय अष्टाक्षरतृतीयपादे प्रणवः इति । ऐआ. ५।१२।२ सादिरः युपः स्वर्गकामस्य । ६।१५. सायणः) गण्डूपदस्य सृष्टिः (गाडूळ-गाडवळ) । सोमा गायत्री छन्द्रः प्रथाऽहनि घडहे । ३०।११-२. हरणकाले गायन्याः सोमपालेन नम्वछेदे कृते यानि गायत्री तृचाशीतिः महारते निष्कवल्ये शस्त्रे. स्नाव नि, ते गण्डपदा अभवन् । १३।२।१. गायत्री तृचाशीति शासति, अथ सूददोहाः । ऐआ गतश्रियः प्रजातिकामस्य देविकाह्वींषि देवीना १।१९.१। महाँ इन्द्रो य ओजसा इति सूक्त, तत्रा- वीपि च समुच्चयेन कर्तव्यानि अनुरन्ध्यापुरोडाशोत्तरम् । | न्तिम तृचमुरेत्, पुरोळाश नो अन्धसः इति तुचा, १५।४।६, ९. इद वसो सुतमन्धः इति सस्त, तत्र प्रथम अन्तिमं च गर्दभस्य सृष्टि', प्रजापते. रेतसः प्रदीप्तस्य भरमनः । तृचमुद्धरेत् , तत्रैव स्वादयः सोमाः इति चमुहत्य, सकाशात् । १३।१०।२. तस्थाने 'न ह्यन्य बळावर' इत्येता प्रत्यवदधाति, जशानो गययः अमेध्यः अभश्यः । ६८२ नु शतमतुः इति पर, पान्तमावो इति सूक्त तत्रान्त्या. गययस्य सृष्टिः गर्दभस्थेन । १३।१०।२. मुद्धरेत् , प्रतान्जापिणः इति सूक्तं, आ प्र द्रव इति गयामयन सत्र घष्टयधिदातवयदिनसाध्यम् ।। सूक्तम् । एव २४० गायन्यः तृचाना अशीतिः । प्रतिदिनं च अग्निष्टोम-उक्थ्य-पोडशी-अतिरानागा | ततः सूददोहाः पठनीया । ऐभा. ५।११।२ सायगः । संस्थानामन्यतमया युक्तः सोमयाग एवानुष्ठीयत । तत्र गायत्रीपु उष्णिक्यसंपादनं महामते निष्केवस्ये प्रयमे दिवसे अतिरालः, द्वितीये चतुर्विंशस्तोमः उपथ्यः मास्ने औष्तृिचाशीतौ । यथा, सप्त गायन्यो मिलित्या १७६.८ । अतिरात्रः अन्तिमः ।१७।८।३-८। अभि-पट उष्णिहः संपन्यन्ते । सप्तम्या गाय या अक्षरचतुष्पाणि नयः पडह । १८३१। पहाः पञ्च। १८।२ । सनविधिः | पट भवन्ति । तेयु एक अक्षरचनुष्फ पूर्वासु पमु १८।३।१०४ । आभष्टवषटदा ,पृष्ठयपाहाः १८३८1 गायनीषु प्रत्येस्मन्तै योजनीय, एवं सर्वेप्यपि गायली- विधुवान् । १८४४.८ 1 विषुवत अवस्तात् परस्ताच्च | सप्तनेषु उणिवत्व संपयते । ऐभा.५।११।२ सायगः । दशाहद्वयम् ॥१८१४।४। स्वरसामान. त्रयस्त्रयः इति षट् । १८४५ : अभिजित् स्वस्तोमा, विधाजित् सर्वपृष्ठश्च।। ३५, ८।१३. गायत्रीपु निषिदं दधाति । २६१२।५, २२।१।१४ ·यारण्यक कोपः प्रावस्तोत्रीय - गायत्रीसोमाहरणादिमाहात्म्यज्ञानपान दानपानम्। अमेध्यः अभश्यः ।६।८।६। स च प्रजापतेः रेतसः प्रदी. सस्य भस्मनः सकाशात् अजायत । १३११०२. गायत्र्यः द्वितीयस्य व्यहस्य माध्यंदिन वहन्ति । गौरिवीतं घोडशि साम विहते 'अभि प्र गोपति २२।७।१३, ८१६. गिरा' इत्यस्या कचि उत्पन्नम् । । ६।२११, ४. गायत्र्यौ तृतीयसबने वैश्वदेवस्य प्रतिपदः तृचस्य ग्रग्रहणं द्विदेवत्याना एवेनैव पात्रेण । यागस्तु उत्तरे द्वे कचौ, अनुचरश्च सर्वः गायत्रः । १३।४।३. पारद्वयेन । ९!३॥१, गाययौ माध्यंदिने गरुत्वतीयस्य प्रतिपदः उत्तरे ग्रहाः प्रातःसक्ने नव गृह्यन्ते अमिष्टोमे 'नय द्वे मची, अनुचरश्च सर्वः गायलः । १३।४।२. प्रातर्महा गृह्यन्ते'- धाराग्रहाः । ११।१।१. गार्हपत्याहयनीयौ यदि मिथः संसृत्येयातां तदा ग्रहाणा द्विदेव पाना प्रतिप्ररणे होतुमन्त्रास्त एव, प्रायश्चित्तं, अगये वीतयेऽटापालं निपेत् । ' अम आ | येरध्वर्युः प्रयउति 'मयि वसुः पुरे यसुः' इत्यादयः याहि वीतये, यो अग्नि देववीतये' इति याज्यानुवाक्ये । ९/३१२. आहुति वा आध्वनीये जुहुयात् अनये वीतये स्वाहा ग्रहोक्थं परमानोक्थं चेति द्वेधा उक्थम् । यत् इति । ३२१५/२. पवमानस्तोत्रार्थ, तत् परमानोक्थम् । प्रातःसबने प्रथम गार्हपत्ये उपशान्ते, आहवनीये च सति सर्वमाह- वनीय भामसहित पाने समो-य. गाईपत्यायतने निधाय वैश्वदेव होतुः शस्त्र इति पवमानोक्थानि ! माध्यंदिने होतुराज्य, माध्यदिने मरुत्यतीयं होतुः पृष्ठं, तृतीयसपने अथ प्राञ्चमाहवनीयमुद्धरेत् । ३२।४।८.... होनाणा च वारि शस्त्राणि ग्रहोस्थानि । ३६१११४. गणं आधिज्यं तन प्रायश्चित्त च 'आविष्य प्रायस्तुत् अमिष्टोमे माध्यदिने प्रावस्तोत्रम-वाह । निविध इत्यनद्र०।१५।११ १०. तय अर्बुदस्य कावेयस्य कषेः । २६।१।२-३ । तत्र गुग्गुलु प्रसिद्ध धूपसाधनम् । ५।२।२८ सायणः । उष्णीधेग ग्रावस्तुत. 'नेत्रवेष्टन ।४-1 प्रायस्तोले इच: गृत्समदः मण्डलर्षिः प्राणदृष्ट्या उपास्यः । ऐसा शत या त्रयस्त्रिंशत् वा, अपारमितः इति मुख्यः पक्षः २।९.१.६; १०११५. अक्षरशः, चतुरक्षरश', गृहपतेः भार्यायाः यो व्रतप्रदः, तस्य राव्यौ पादौ ।२६।२। -1 शसन च प छ , अर्धर्चशः, "एक्शः इति पक्षाः । तत्र अर्धचंशः ओष्ठाधं च पशुभागः । गृहपतेयों मतपद', तस्य तु दक्षिणी इति सिद्धान्तः । ६-७) गायत्रीभिश्च जगतीभिश्च पादौ ओष्ठा च पशुभागः । ३१।१।२. 1८-९। सप्रेयो नाम्नि ।१०. गृहपतेः सद च अनूकं च ( पृष्ठयशश्व बस्तिश्च सरना या) पशुभागः । ३११०२. ग्रावस्तुतः स्कन्ध्या मणिमाः तिसश्व कीक्साः गोः यमलजनने प्रायश्चित्तं 'यमलजनने' इति पशुभाग:३१।११२. रन्दे द्र०। ३२।८1८. प्रारस्तोत्रीय अभिया देव सवित.' इयं लिः, गोः सृष्टिः । देवताः ईश्वरममुवन् 'आयतन नः युञ्जते मनः इति गउक्, आ तू न इन्द्र इति वाक्, मा प्रजानीहि यस्मिन् प्रतिष्ठिता अन्नमदामेति । ताम्यो चिदन्यत् इति पुरु, भैते वदन्तु (१-१३), आव गामानयत् । ता अगुवन् न वै गोऽय अलं' इति । मास ऊर्जा (१-८) यो प्रावाणः (१-४)। ऐआ २।२२. ततः यादवमिपुतः सोमो भवति, यानद् वा महा गृहीता गौ देवता पशमेऽहनि षडहे । २२।२।१५ भवन्ति, तावत् स्वादिष्ठया मदिष्टया इत्यादिपावमानी. गौः मेध्यः । ६८।२. भिरभिष्टुयात् । सुते 'अघरे अधि' इति परिधानीया । गौरमृगः नाम पशुः यस्य मृद्गे भपि लोमशे । सः ] के वित्तु 'प्रेते वदन्ति' इति चतुर्दशचे अर्जुदसूक्तमेव ·ग्रीवाः ३८ ऐतरेय ब्राह्मण- -- - मावस्तोत्रीयं, 'प्र यो प्रामाणः" इनि चतुचमेवान्ये, | २९:३१९. गाणगारिमते तु 'आप्यायस्व समेतु ते' इत्यादि अन्य चतुर्थेऽहनि पृष्टये षडहे याग देवता, एकविंशः देव ग्रावस्तोत्रम् ! प्रयोगः । स्तोमः, वैराज साम, अनुष्टुप् छन्दः, आज्यशस्त्रं, ग्रीराः महारते पक्ष्याकारत्वेन कल्पितस्य निष्पवल्य- प्रउग, मरुत्वतीय, निष्कैवल्यं ।२११४।१-२४ । वैश्वदेवं शस्त्रस्य । 'ग्रीया यस्यदमारजः' इति तृचः शासान्त- आनिमास्तम् । २१॥५॥१.१७. रीयः पञ्चगे शौनकेन पठितः, तदन्ते सूददोहा. । ग्रीवा चतुविशस्तोमस्य विष्टुतिः । १७६१ सायणः । अर्धशः दोसनीयाः । ऐआ १।१७।२-३, ५७. चतुर्विशं नाम गवामयनस्य द्वितीयमहः आरम्भणी- १-५,१४. यम् । उक्थ्यो वा अग्निष्टोमो या १७१६.८। चतुर्विशः धर्मतन्यः नाम 'प्रधश्च यस्य सप्रथश्च नाम' इति स्तोमः ११७।६।३। उक्थ्यस्य पञ्चदश स्तोत्राणि, पादश तृचः 1४/४१२-३. शस्त्रागि, स्तोनिया: त्रीणि दातानि पष्टिश्च. अमिष्टोमः धर्मसभरणविधिः । ४११।१-२ । प्रवर्गानुष्ठाने स्यादिन्यादुः, अष्टचत्वारिंशाः प्रयः पवमानाः चतुर्वि. अनुज्ञापनमन्न ब्रह्मन् प्राग्येग प्रचरिष्यामः । शानि इतराणि स्तोनाणि । उक्थ्य एवं स्यात् । बृह- इति । प्रेपमन्त्रः होतरभिष्टदि इति । ३. द्रधनरे सामनी विकरपेन। निफेल्यशस्त्रे तदिदा धर्मस्य विष्टनामि तस्यानुवषट्कारेग सिद्धः। भुवनेषु' इति वृहद्दिव मूक्तं शस्तव्यम् । ४।५।६. 'चतुर्विशे अहीनपरिधानीयाभिः परिदायुः। सत्र घृतयागस्य द्वितीयस्य याज्या वैष्णवी 'उरु विष्णो मैत्रायरगः ऐकादिकाभिरेव ण्यनद्वये (१-२) परि- वित्रमर' इति । अमिष्टोमे माध्यंदिने वैश्वदेवोचर दप्यात् , नागाछगी प्रातःसयने अदीनगताभिः तयागो द्वो, मध्ये सौम्पयरुश्च भवति ।१३।८।१. माचदिने च ऐवादियाभिः परिद-यात् , अच्छायाका धृतयागस्य प्रथयस्य याया आमयी 'घृताहयनो | अहीनगताभिरेव परिदध्यात् । २९।७।७.९. धृतदृष्टो अमिः' इति । ११८१. चतुर्विशे महीनसूनानि माध्यंदिने होत्राणाम् । घृते चरः प्रतिष्ठाफामस्य दीक्षीयायाम् । ११. २९/२१८. चतुर्विशेहनि महायते च प्रात:सयने मैत्रायणस्य पनुमत्यं, 'एतदेय मनु शु सत्य निहित यश । स 'ता नः शत: पार्थिवस्य', भासणाच्वंसिनः मुस्पकृत्नुभूतये, अच्छापायस्य आ मुते सिया चतुर्धमहः भानुभ पृष्टये परो । २११४६. भियम् ।' ऐआ. ५/१५ गायणः । चतुर्थेऽनि न्यूदयः निश्वये सद्र 'वह श्रृ7 चनु टोमपदस्य निर्वचनं, यगो गदा आदित्या स्त्र: परिमन् ' इति सून, मापादिनीवात् प्रयमे । विश्वेदेवाः इति चाध्या देयाः चतुर्भिः ग्नोमै विप्र- पादे (२११३१२) पृटचे पडो । २१॥५॥१. बदामातदोवाणिः अनुवन् तस्माचतुःस्तोमः, ए पतुर्थेऽइनि न्यूयः प्रतिरक्षा प्रपमे पादे, चतुःष्टोमः । १४१५२. भारपण उमाई नवे पाद, मानदिने प्रयमे घोहोंतृमन्यः . .लवियााये दशमःनि. नेपा पादे को पा । २१॥१०-१२. विधिः गामीत्, विनपाररमाणी' इत्या. धनुनि पृपाय गते नि अघि माया नि. दामदानि. नयनरढनिश्च * প্রধান रति चमः, यो ' निनिम्न दाम इन्द्र.1 २४॥६॥३-१२.२४॥२-६. ३. भाग भी प्रामारिका'या सन्यारः पुरपा पनि पायः पि: रीपुरा, रम: हम मदीरा आगापिकाः । छन्द पुर, पुस्त: महापुमा रनि एप्रा. ३९. .

·आरण्यक फोप ३९ छन्दोमप्रथमेऽहनि . . चन्द्रमसो वै सृष्टिजीयते । ४०।५।१५. निष्कम्य अनेश यूप पुरस्तात् प्रामुखस्तिष्ठन् अमे चन्द्रमा दियाजायते । ४०।५।१४, शिर उपतिष्ठते 'नमस्ते गायत्राय यत्ते गिर इति । अ चन्द्रमा वै अमावास्यामनुप्रविशति सोऽन्तयिते । आ ५।२।२। तीव यथेत प्रत्येत्य दक्षिणमुदङ्मुस पक्ष ४०1५1८. नमस्ते रायतराय यस्ते दक्षिण पक्ष' इति ।५।२।३। चमस औदुम्बर । तत्र दधि, मधु, मर्पि, अपरेणामिपु-धमुपरम्य प्रामुस उत्तर (पक्ष) आतपया आप , शप्पाणि, तोक्मानि, सुरा, दूर्वा , 'नमस्ते वृहते यस्ले उत्तर पक्ष , इति । ५।२।४। इत्ययौ द्रव्याणि प्रक्षेप्याणि यशानराजाभिषेकरामारेषु । पश्चात् प्राइ पुन्छ 'नमन्ते भद्राय यस्ते पुछ य ते प्रतिष्ठा ३७१११३. इति । १२१५ दक्षिगत पु-छस्य आत्मान 'नमस्ते चमस औदुम्मर तत्र वानस्पत्यानि पलानि, | राजनाय यस्त आत्मा' इति । ५।२।६। इद महानत औषधानि तोक्मानि, दधि, मधु, सपि , आतपरा | माध्यदिने, होता। आप इति प्रक्षेप्याणि ऐन्द्रमहाभिषेकसभागेषु । चित्याग्नेरुपस्थानानन्तर होतु सद प्रवेश. महानते ३९।३।१. माध्यदिने । ऐआ ५।३११. चमस होमा भक्षणाय च सोमस्य पात्र दीर्घ छन्द पथ्थे पड़हे थमेऽहनि गायली २०।१।- चतुरस समुष्टिकम् । ३५।६।४ सायण । १-२, द्वितीये त्रिनुप् २००३।१-३, तृतीये जगती चयनानुष्ठाननिषेध पितृआचार्येतरयागे निष्फेय २१।१।१-३, चतुर्थे अनुछुप् २१।४।१-२, पञ्चमे ल्योपासकस्य । ऐआ. ३११०११-६. पक्ति २२।१।१, पठे अति छन्दा २२१७११. चराति चरतो भग (प्राप्त्यर्थे)। ३३।३।३ छन्द पुरुष वर्णसमाम्नाय । तस्य रस अकार , चरु घृते प्रतिष्ठाकामस्य अमिष्टोमे दीक्षगीयायाम् । | अमिमीले हत्यकारादित्वात् । ऐआ. ३।९।२,४. ११११८-११ छन्दासि गायत्री उष्णिक अनुष्टुप् बृहती पदन्ति चरैव नानाधान्ताय श्रीरस्ति इति रोहित । विद्युप् जगती इति सप्त पूर्वाणि, विराट् द्विपदा अति. शुश्रुम । पापो नृपद् (परगृहे वर्तमान अलस ) घर छन्दा अ-पश्च किंचित् इति चत्वारि उत्तराणि । ऐ- (अपि) जन , इन्द्र इत् चरत ससा ॥ चरैव ।। आ ५।४।९ सायण । ३३।३।१. 'पुष्पिग्यश्वरतो जझे, भूष्णुरात्मा फ्ले छन्दासि पृष्ठये पढहे पृष्ठस्तोवमामाधारागि कमेग महि । शेरे (शेरते )ऽस्य सर्वे पाप्मान श्रमेण प्रपथे | गायती निटुप् जगती अनुष्टुप् पर्षि अतिन्छ दा हत. ॥ चरैय । २. ' आस्ते भग आसीनस्य ऊर्ध | इति । १९६६ सायण । स्तिष्ठति तिष्ठतः । शेते शिपद्यमानस्य चराति चरतो छन्दोगेभ्य वाग शततन्तु सस्कृत्य होता प्रयच्छति भग. ॥ चरैव । ३ 'कलि शयानो भवति साजे महानते । ऐआ ५।४।१-७. हानस्तु द्वापर । उत्तिस्त्रता भवति पृत सपद्यते छन्दोमप्रथमेऽहाने आज्य शस्त्र २३।१।१-१०। चरन् । चरैव १५ प्रउग ११,। मरतीय १२-१२। निष्करल्य चर्मवेधनं राजपुरोग महाप्रते.। ऐआ ५।५।१३. २०-२९, २३।२।१-५वैश्वदेव २३।६-१२॥ चातुर्मास्याना राजसूयोत्पनानामपि पृथक् प्रयोगो आशिमारुतम् १३-१६। छन्दोमद्वितीयेऽहनि आज्य भवति । ऐआ ५।५।१ सायण . लैटुभ २३।३।६-७। ८-९। महत्वतीय चातुर्मास्येषु अपिमन्याम् । १४।२।६. १०.२०। निष्केवल्य २१-२४, २२१४/१-७१ वैध चित् एव आत्मा प्रहा । ऐआ २।२५. देव ८-१४| आग्निमाला १५-१९। छन्दोमतृतीयेऽ चित्याग्ने उपस्थानम् । शिरस , प्रदक्षिगमीम । हनि आज्य सैष्टुभ २४।१।७-८ प्रउग लैष्टुभ ९-१० - प्रउग ·. ऐतरेय ब्राह्मण- छन्दोमाः मरुत्वतीयं ११-१८ निष्कैवल्य २१-२२, २४।२ जननाशौचं दशाहम् । यदा वै पशुर्निर्देशो भवति १-६। वैश्वदेवं ९-१५। आनिमारतं १६-२१. अथ स मेध्यो भवति । ३३।२।३. छन्दोमाः त्रयःद्वादशाहे अष्टमनवमैकदाशेषु अहःमु। जन्मत्रयं जीवस्य । पुरपशरीरात् रेतोस्पेग प्रथमः चविंशः, द्वितीयः चतुश्चत्वारिंशः, तृतीयः | स्त्रीशरीर प्रवेशः प्रथमं जन्म, मातुः साकाशात् द्वितीयं, अष्टाचत्वारिंशः । छन्दोभिः गायत्रीत्रिष्टुप् जगतीभिः मृत्वा पुनर्जन्म तृतीयम् । ऐआ. २।१४. स्वाक्षरसंख्याद्वारेण मीयन्ते परिछिद्यन्ते इति छन्दोमश जन्यानि सपत्नाः, प्रतिजन्यानि द्विषन्तो भ्रातृव्याः' ब्दस्य व्युत्पत्तिः । २३।१।४, २४।१-२. ४०।३१३,११. छन्दोविशेपः प्रावरनुवाके अनिष्टोमे । आग्नेयानि जपः पुरोहितस्य । यदा राजा पुरोहितं वृणीते, उपस्यानि आश्विनानि च सप्तसत छन्दांसि, देवतास्तिस्रः, तदा 'अनिर्वाय पुरोहितः पुथिवी पुरोधाता, वायुांव छन्दासि सप्ताछन्दसा क्रमश्चान गायत्री अनुष्टुप् त्रियुप् बृह- पुरोहित: अन्तरिक्षं पुरोधाता, आदित्यो वाय पुरोहितः ती उष्णिक जगाती पड्डितः इति । ७।७।१२-१७ 1 द्यौः पुरोधाता' इति । ४०।४१. अन ल्यूढत्वेऽपि वृहतीमध्यकत्वात् अव्यूहत्यम् । जपः होतुः पशा अध्रिगुपाठानन्तर 'शमितारो ७८1५. यदन गुस्त कृणवथास्मानु तत् , यदुष्प्रतं अन्यत्र जगती अतिच्छन्दसमस्जत । २९।६।६. तत् ' इति । ६७/१२-१३. जगती छन्दः पृष्ठये पहहे तृतीयेऽहनि । जपः होतुः महानते प्रस्तोगा प्रथमप्रतिगरस्य २१११।१-३. काले कयिते सति, 'मुषोंऽसि.' इति, उक्थवीर्याणि जगती मूलतः चतुरक्षरा, सोगाहरणप्रसद्देन एका. च जपति, 'सं प्रागो याचा' इत्यादि च जपति, धारा अभूत् । सा पुनः गायच्या. निष्टनुपायाः संमेल. आहर 'वार' दवि च जपति । ऐआ. ५१५१४.९. नेन द्वादशाक्षरा सपना । सा द्वादशाक्षरा जगती जपः होनुः, व्याहृतिजाः महामते प्रेट्खं चालयति सृतीयं सवनमुदयन्उत् । १३१४।३. जपति, पुनश्वालयति । ऐआ. ५:४५८.१०. जगतीपु निविदं दधाति । २३३१।१८, २।४; जागतं ये तृतीयसवनम् । २८१४११५, ७।१,५. १९७४।४. २४।१।१८,२१७. जातवेदसः आयतनं नृतीयरयनं आमिमाफशस्ने । जगतीसहरा महानते निष्कयल्ये शम्ने शस्तव्य १०७/१०. प्रत्येक । ऐभा. २११३३. जातवेदम्यं सुस्तं आमिमारनास्त्रे । अमिष्टामे जगत्प्रातः समनः दितीयः व्यहः यूहस्य पृश्य अनुरूपोत्तरं, प्रनव्यगी नव्यगी जागतमन्या विदुः । परस्य । २१॥४॥५. १३।१२।१-२1 एन्दोमप्रयोदनि 'दूतं घो विध. जगत्रास हाः । जगत्यः बहुला यामु, ता: तृतीय- वेदमं' गायत्रं अनिरस्तम् । २३।२।१६। छन्दोग. सपनगता : प्रस्थितयान्याः | २८४१५. दितीयेऽहनि 'भग्ने मुळ महाँ अमि' गापत्रम् । जगत्यो पै छन्दोमबदस्य मनदिनं यन्ति न्यू- २३४११८ । छन्दोमतृतीय दनि 'मानये याचमारय' स्वात् । २३१।१८.३।११३. २४।१।१८. गारनन् । २४।२।१:२१ । पृटर पर प्रथम इनि जन्धं आलियं तत्र प्रायश्चित्तं च 'मावि 'प्रतमी नरसौन्' । २०१४। द्वितीयेदनि विधिधं 'इत्पर द्र .१५॥१.१.. 'न यत्र जात्र मागतम् । २०१४/११ । जनरल्ला नाम मन्त्राः बुन्नार घट् ' योडीये रनि स्वमग्रे प्रथमो अगिराः' बाग तिस इत्यादयः, वे अचंगः शंसाः । + : २११२।१७। चनु हानि ' अनि गरे। ३.१६२१-२४. दीविदिभिः' चिराइशिष्टमय । २१॥५॥१६-१७. . 34 नारामा ·आरण्यक कोपः ४१ तिथिस्वरूप . पञ्चमेऽहनि 'अमिहोता गृहपतिः' अतिच्छन्दाः तृचः। १५।२।१.१०. २२१३३१४ । षष्ठेऽहनि 'स प्रत्नथा सहसा जायमानः' तन्तुमती इष्टिः । सूतकानमक्षणे प्रायश्चित्तं , श्रेष्टुभं सूक्तम् । २०१८1८-१०. इत्यत्र द्र० ३१८।६. जातवेदस्या शक् आग्निमास्तशस्त्रे एव, 'जात तस्मादेकरय बढ्यो जाया भवन्ति, नैकस्यै बहवः वेदसे सुनवाम ' इति छन्दोमप्रथमे । २३।२।१५ । सह पतयः । ( परस्परैक्मत्येन सह वर्तमाना न दृश्यन्ते छन्दोमद्वितीये । २३ । ४ । १७ । छन्दोमतृतीये । इति सायणः) १२।१२११. २४।२।१८ । पृष्टये षडहे प्रथमेऽहनि । २०१२।१२ तस्य य आत्मानमाविस्तरा धेद । ऐआ.२११४११. १३॥ द्वितीये २०।४।१०। तृतीये २१।२।१६॥ तस्य ( माणस्पस्य ईश्वरस्य ) वाक् तन्तिः (दाण) चतुर्थे २१ । ५ । १५। पञ्चमे २२।३।१३। षष्ठे २२॥ नामानि दामानि । ऐआ. २।६।१. तानूनपत्रम् । ते देवा अविभयुः अस्माकं विप्रेमाण. जाया। तज्जाया जाया भवति यदस्या मनु इदमसुरा आ भविष्यन्ति इति ( आमच्या आप- जायते पुनः'। ३३।१।१० सखा ह जाया। सातील यादवीमुळे अमुराचे फावते) ते व्युत्क्रम्य ३३।१०८ पति या प्रविशति गर्भो भूत्वा ।। आभू. (एकान्तामध्ये पृथक् पृथक् सभा घेऊन ) अमन्त्रयन्त । तिरेषा भूतिः मोजमेतनिधीयते १० । देवाश्चैतामृषयश्च | अग्निसुभिरुदक्रामत् , इन्द्री रुद्रैः, वरण आदित्यः, सेजः समभर महत् । ११. बृहस्पतिविधयः । तेऽ ग्रुवन् हन्त या वै नः इमा जाया बड्ड्यः । तस्मादेकस्य बढ्यो जाया भवन्ति । प्रियतमास्त-वः ता वरुणस्य राज्ञो गृहे सनिदधामहे । नफरय वयः सह पतयः । १२।१२।९. ताभिरेव नः सन सगछातै, यो न एतदतिमामात् जीवति मृतसन्दधवणे प्रायश्चित्तं ( स्यविषये)। (जो कोणी एकीचा नियम मोडील त्याची प्रियतन 'अमये सुरभिमते अष्टाकपालं निवपत् । अमिहोता त्याला परत मिळणार नाही) य आलुलोमयिषात् न्यसदित्, साध्यामकर्देववीति' इतियाज्याऽनुवाक्ये । (लोभाने रबाडी करून उपटू पाहील) तयेति । ते आहुतिं या आयनीये जुहुयात् 'अमये सुरभिमते स्वाहा' यद् वरुणस्य राशो गृहे तनूः सन्यदधत, तत् तानून- इति । ३२१८७ पत्रमभवत् । तत् तानूनपतस्य तानूनपूतापम् । तत्कर्म-- जीवरूपेण प्रहाणः शरीरे प्रवेशः। स एतमेव स्वरूप तु आतिथ्यायाः धौवात् सुचि चमसे वा आज्य सीमानं (प्रहारन्ध्र) विदार्य एतया द्वारा प्रापद्यत । समवद्यति चतुरवत्त पञ्चावतं षा, 'आपतये स्वा ऐआ. २१२३१७-८. गृहामि' इत्यतः प्रतिमन्त्रम् । 'अनाधृष्टमीस.' इति जीवस्य जन्मत्रयम् । 'जन्मत्रय जीवस्य' इत्यत्र यजमानसप्तदशा ऋत्विजः तान्नूपूत्रं समवमृशन्ति द्र० । ऐआ. २।२४. (आयाला स्पर्श करून मैत्रीची शपथ घ्यावी) जीवो प्रौव नापरः । तप चिदेव । प्रज्ञान ब्रा' इति । ४१७१४-८. ऐआ. २।२५।६०. तानूनत्र कुर्वन्द्रिः परस्पर द्रोहो न कर्तव्यः । ज्योतिःटोमः चतु:सस्यः अमिष्टोमः, उक्थ्यः, ४१७७. पोऽयी, अतिराप्रवेति । स च सार्धन अभायपोट ताक्ष्य सूक्तं 'त्यमूषु वाजिन देवत' इति, छन्दो- शकेन अभिहितः (ऐतरेयकमाझगे )। अस्यैताश्चतस्र. मे लिपु, पृष्ठथे षहे च षट्स्वपि अहःगु, निकेवला. संस्था- आश्रित्येय गयामयन प्रवर्तते । १७७१ सायगः शस्त्रे भवति । २०।१।१६-१७ २०१३।१४ इ. ज्योतिष्टोमे वामदेव्यसानि तृतीयस्यामाचे प्रति. तिथिस्वरूप, या परि अस्तमियात् अभ्युदियाद् मादान्ते । प, रु, पः' इति अक्षरोपापः कर्तव्यः । या इति, सा तिथिः (यागा)। ३२६९ ·तीर्थ ४२ ऐतरेय ब्राह्मण- . . तीर्थ उत्करचात्वालयोर्मध्यदेशः । ऐआ ५।३।३ तृतीयसवने अग्निष्टोमे होत्रकाणा शस्त्राणि न सन्ति अतिराते तु सन्ति !३०1५1१. सायगः तीर्थे मार्जयित्वा । पत्नीशालायाः प्रसृष्य तीर्थे मार्ज- सवनीयपशोः श्रपयित्वा अड्गहोमः । ७३८-९. यित्वा, आमीभ्रं संप्रपद्य, समन्वारमध्यमित्युक्त्वा 'उप सूज धरुगं' इति आमीधीये जुहुयात् । द्वादशाहस्य अच्छावाकः अन्ततः शिल्पेषु, अनाराशंसी: दशमेऽहनि मानसग्रहे । सदसः प्रसृप्य, तीथें मार्जयित्वा | शंसति. ( नाराशंससंबन्धरहिताः ऋतुर्जनित्री इत्यादयः पलीशाला संप्रपद्य, समन्वारभवमित्युक्त्वा 'इह रमेह | सचः) । २८८१-३. रमध्वं' इति शालामुखीये जुहुयात् । २४१३।६-१६. तृतीयसक्ने आरम्भणीयानि सूक्तानि ऐन्द्राणि तूष्णींशंसः प्रथमे 'आज्यशस्त्रे। भूरनियोतिज्यों- जागतानि शस्यन्ते उक्थ्ये ।२८।७।१. तिरमोऽऽऽम्, इन्द्रो प्योतिर्भुवोज्योतिरिन्द्रोऽऽऽम, सूर्यो तृतीयसबने उन्नीयमानसूक्तं मैत्रावरुणस्य इहो- ज्योतिर्योतिः स्वः सूर्योsssम् । इति पट्पदः तूणींशसः । पयात शवसो नपात' इति सूक्तगता आदिमा नव ऋचः । ९१७१४, ८1१। आहायोत्तरं उपाशु तिर इव (अस्पष्ट) | सप्तैवेति के चित्, तन । २८१६-१२, ४११. पट्पदः । १०1७१२-४; १०९।१। लिपदः षट्पदो तृतीयसबने प्रतिगरः । 'शंसामोदेवोम्' इति था इति आश्वलायनः ( ५।९।११)तूष्णींशस शरत्वा अध्वर्युः प्रतियणाति पञ्चाक्षरेण । १२११४... उधेः पुरोरुचं (निविदं ) शंसति १०१७१५-६. तृतीयसवने प्रिस्थितयाज्याः होतुः 'इन्द्रमभुभिर्वा- तूष्णीशंसे शते केन चिनिन्दाया कृतायो मापे जवद्भिः, मैवावरुणस्य 'इन्द्रावरुणा सुतपा, माहाणाच्छं. पा दत्ते 'एप एवैतामातिमारिष्यति प्रातर्थव चयमये सिनः इन्द्रश्च सोम पिबतं,' पोतुः 'आ वो यहन्तु सप्तयः, शते तूष्णींशंस संस्थापयामस्तं यथा गृहानित कर्मणा नेटु, 'अमेव नः सुहवा', अच्छावाकस्य 'इन्द्राविष्णू नुसमियादेवमेवैनमनु समिमः' इति मन्त्र जपेत् । विवन', आग्नीध्रस्य 'इमं सोममहते' ।२८।४।६-१२. ९७१६. तृतीयसबने बलिष्ठतमया वाचा शंसेत् ॥१४१६१५. तूशिसे शस्ते केन चिनिन्दा न पर्तव्या शापो मस्वतीयसूक्तस्य आरम्भणीयं या न देयः (शंसन० प.)। ९७६. 'वैश्वानराय पृथुपाजसे' इति वैवानरीयम् । १२६३- । तृतीयसवनं ऐन्द्रार्भवम् । २८।४।६. ४-५. जागतम् । २८/४/१५, ७/१. तृतीयसबने महारते आमिमानं शस्त्रम् । ऐआ. जातवेदस आरतन आनिमारते शस्त्रे , १।२२।११-१४, वैश्वदेवम् । १।२२।१-१०, १.11१०. ५।१३।१४. द्वादशाक्षरा जगती उदयच्छत् । १३।४।३. तृतीयसपने मैत्रायणः ऐन्द्रावारणं 'इन्द्रावरणा नारायंस थे तृतीयसवनम् ।२८1८1१. युवं ' इति गुस्नं शंमति । तस्य सोनियः आग्नेयः वैश्वदेयम् । २७११६-१९; २८1७१. एहसु' इनि, अनुरूपः आग्नेयः 'आग्निरगामि समनाराशंसम् । ८।६।३. इति । प्रानगामी ऐन्द्रावास 'प्र मंहिष्ठाय तृतीयसपनारम्भे आदित्यग्रहः । १३९१-३. 1 इति शमति । तस्य सोरियानुपी ऐन्द्रो. वयमुत्वा. तृतीयसक्ने अनिष्टोमे अहीने च मैत्रापरणस्य 'यो न इति । अण्डागार ऐन्द्राग शंमात परिधानीपा. 'यमिन्द्र वर्ग', दाझगासिनः 'वृहस मनुजानप्री' इति, तर सोत्रियानु पो ऐन्द्री तिनः परिपानु',जन्दावारस्य 'उमा जिप्पयुः । 'अधाहन्दि गिगः ', ' इय,त इन्द्र मिंगः' २७।५।५ सायमः। २८६९-१० . " - . F . , ·आरण्यक कोपः दक्षिणामेरन्याधान तृतीयसवर्ने वैश्वदेवशस्त्रस्य, प्रतिपदस्तृचस्य उत्तरे त्रिवत् स्तोमस्य उद्यती नाम विष्टुतिः । ' उपास्मै द्वेकचौ गायव्यौ अनुवरश्च गायलः ।१३।४।३. गायता, दविद्यु तत्या उचा, पवमानस्य ते कये, तृतीयसवने शस्त्रजपः होतुः 'उक्थ वाचीन्द्राय | इति निषु तृचेषु आदिमाः तिसः ऋचः प्रथमे पर्याये देवेभ्यः' इत्येकादशाक्षरः, अवयोंओम् इत्येकाक्षरः । ) गातव्याः, द्वितीया द्वितीये पर्याये, अन्तिमाच तृतीये १२।१.४. पर्याये' सेय उद्यती विष्टुतिः। १४।४।१ सायणः । तृतीयसवने शस्त्रेषु एका ऋच शिट्या निविद्धा. निष्टुप् छन्दः द्वितीयेऽहनि पृष्ठये पडदे । नम् ।११।१०१३-५, १०-११. २०१३।१-३. तृतीयसक्ने सवनीयपश्वगहोमाः ७।३।८.९. त्रिष्टुप् पङ्क्तिमसृजत ११९।६।६. तृतीयसपने स्तोमविवृद्धौ अतिशंसन अपरिमिता त्रिष्टुप्प्रातःसमनः छन्दोमन्यहः । २३ । १ । १० भिरेव मग्मिः तथा माध्यदिने । प्रात:सपने तु एकया -११; ३७, ९, २४।१।८-१०. द्वाभ्या वा । २७१५७-८,२९१७।१०-१३. निष्टप् मूलतः चतुरक्षरा, सोमाहरणकाले एकाक्षरा तृतीयसवने । स्वरिन्द्रवन्तः स्तुभ्य' इति ब्रहा | अभूत् । पुनः गायत्रीसमेलनेन एकादशाक्षरा संपन्ना स्तोत्रप्रसवमाह । २५॥९१५-६. सा एकादशाक्षरा लिष्टुप् माध्यंदिन सवनमुदयच्छत् । तृतीयसवने होतुः एवयामरुत् सूक्तं शस्यं भवति। १३।४।२. ३०१५।३। तच श, नः करति इति रौद्याः धाय्याया त्रिष्टुप्सहसं महानते निष्केषलशस्त्रे शंस्तव्यं इति उपरिष्टात मारतसूक्तस्य च पुरस्तात् । ३०४।१४-१५. | के चित् । ऐआ. २॥१७॥३. हतीयेऽहनि पृष्ठथे पहहे व्यूढे विश्वेदेवा देवता, त्रेता, उत्तिष्ठस्त्रता भवति । ३३१३१४. सप्तदशः स्तोमः, वैरूप साम, जगती छन्दः। २१।१। त्रैमुभानि च जागतानि च सूतानि गवामयचे , १.३ । आज्य शस्त्र युवा हि देवहूतमान '। ११ विषुवति शस्यन्ते यस्तिग्मशृङ्गः, दिवश्चिदस्य प्रउग 'चायवायाहि वीतये इत्यौष्णिहम् । १२ । इति । १८७।६, १८८।३-७. मरुत्यतीयं ।१३-१७। निष्केवल्य ॥१८-२२, २१।२। त्रैष्टुभो हि माध्यदिनः । ऐआ. १।६।२२. १-५१ वैश्वदेव ।६.१३। आमिमारुतम् ॥१४-१७. व्यहः द्वितीयः जगत्प्रात.सवनः २१।४।५. तेजस्कामस्य अपोनपूर्वीये अमूर्या उप सूर्य ज्य उत्तरस्मिन् आवापिका: कचः अन्यूयाः । हत्यनया अनुप्रपदन एकधनासु । ८।२।२२. विराजश्चतुर्थेऽहनि, 'न ते गिरो अपिमृष्यः ' (१-४), तेजस्कामस्य पालाशो यूपः। ६।१।१०-१३. 'प्रवोमहे महिधे '(१-३) इति सप्त मचः। तोक्माः = धान्याकुराः (मोड पुटलेले धान्य)| तासु मैत्रावरुणस्य (१-३), ब्राह्मणाच्छसिनः (३-५), यशागराजाभिषेके संभारेण चमसे पाच्या या प्रक्षेप्याः। अच्छावाकस्य (५-७) इति । अथवा वैमदी: आव. ३७११।३। ऐन्द्रमहाभिषेरे तु धान्यचतुष्टयस्य मीहीणा | परन्, 'यजामह इन्द्र' इत्याद्याः सप्त । तामु मैनाव- महानीहीणा प्रियङ्गना ययानामिति १३९।२१३-४/रुणस्य (१-३), ब्राह्मणाच्छंसिनः (३-५), अच्छावाकस्य (५-७) इति । पतीः पञ्चमे, यासंशः स्तोमः पटेऽहनि पृष्ठये परहे । 'यचिद्धि सत्यसोमपाः' इति सप्त । तन विभागः २२॥७॥१. पूर्ववत् । पारुन्छेपीः पठे 'इन्द्राय हि द्यौः' इत्यादयः त्रिणः स्तोमः पद्यानि पृष्ठये पडदे । मत । विभागः पूर्ववत् ।२९/३।८-९, २२।१।१-५. दक्षिणाः माध्यदिने सबने नीयन्ते । १३३१॥३. निहत् स्तोमः प्रथमेऽहनि । २०१।१८.२. दक्षिणामेरन्वाधान सम्यमेव । ३२।११।४-६, .

·दक्षिणामो १४ ऐतरेय ब्राह्मण- . दक्षिणामौ ' अन्नादायानपतरे स्वाहा' इत्याहुति | शीषु स्तोत्रं । २०४१-५ । होता चतुहोतॄन् व्याचटे, जुहोति अन्याधानोत्तरम् । ३२।११।५. तदेव शस्त्र । ६-१०; २४।६।१-१३ । प्रजापतस्तनः दक्षिणा । दातव्यैव यशे दक्षिणा भवति अन्यल्पिकाs | ब्रह्मोद्यं च अनुद्रवति । १४-२२ । शस्त्रादौ औदुम्बरी. पि 1३०९।११. समन्वारम्भः ।२४।५।१-५। वानियमः ॥६-९। वाग दक्षिणादानं आचार्याय ऐन्द्रमहाभिषेके । अभि- | विसर्गः समयाविषिते सूर्य अस्तमिते एव वा। १०.१६ विक्तः अभिषेक्ने ब्राह्मणाय सहस दद्यात्, क्षेत्र दद्यात्, | मानसग्रहः । २४।३।६-१३, २४।४-६. चतुष्पाद् दद्यात् , अपरिमितमेव दद्यात् । ३९।६।२. दशमेऽहनि मानसग्रहे । सदसः प्रसृप्य तीर्थे मार्ज- दक्षिणा दोष दृष्ट्वा त्यका सनी तेनैव वा अन्येन । यित्वा पत्नीशाला संप्रपद्य 'समन्यारभवं' इत्युक्त्वा मा न पाया। ' न निवृत्तदक्षिगा प्रतिगृहायात्' । | 'इह रमेह रमपं' इति शालामुखीये जुहुयात् । पत्नी. ३०1९९२-३. शालायाः समृप्य (सर्वे) तीर्थे माजयित्वा आग्नीधे दक्षिणामु नीतासु, ता अनु मुब्रह्मण्या सतिष्ठते सप्रपद्य ' समन्यारमध' इत्युत्क्त्वा' उपसृजं धरुणं० अमिष्टोमे । २६३।१२. इति आमीधीये जुहुयात् २४१३१६-१६. दधिधमें दना चरन्ति । १४।२।९. दशापवित्रं यज्ञाद्गराजाभिषेके अध्वर्युरुपकल्पयति । दधि चमसे पाया या अभ्यानेय ऐन्द्रमहाभिषेके | ३५।६।४. दाक्षायणयझे पयसा प्रचरति । १४२७. भाः । ३९।२।१ । यशाङ्गे च राजाभिषेके । ३७।११३. दाधिक्री ऋक् अनुष्टुप् 'दधिकागो अकारेष' दधि वेश्यानां भक्षः सोमयागादो, न सोमः । इति पठेऽहनि ब्राह्मणाच्छसिशिल्पे । ३०1१०1८.९. २५॥श. दान अदानं च। काले एव दद्यात् काले न दद्यात्। दन्तोत्पत्यनन्तरं, द्वितीयदन्तोत्पत्यनन्तर मेध्यत्व न सदैव दातव्यं रिकत्वप्रसङ्गात् । न च सर्व- फुमारस्य । ३३।२।४-७. देव अदातव्य अपीर्तिप्रसद्गात् । ऐआ. २।१८।१३. दर्शपूर्णमासयोः उपवसयदिननिर्गय । पूर्वी पौर्य दानपात्र गायत्रीसोमाइरणादिमाह तम्यशानवान् मासीमुपदिति वैग्य, उत्तरामिति कौपीताम् । या १३१४।६. पूर्वा पोर्गमाखी साऽनुमतिः, योत्तरा सा राका । या दासीपरिननं मार्जालीय परितः महारते माय- पूर्वोऽमावास्या सा सिनीवाली, योत्तरा सा बुहः, दिने । तिखः अवमाः पडुचमाः (पीत मी ३, उसरामुपवसेत् । ३२।९।१-५. जास्तीत जारत ६) शिरस्थितपूर्णकुम्मा: प्रेष्याः दर्शपूर्णमासयोः पञ्चदश सानिधन्यः । १४१२१४. प्रति संशास्ति (होता) इमं धिष्ण्यं उकुम्भं च दर्शपूर्णमासावितिरूपः इळादध., सर्वसनियतः, ( (तत्र स्थापित) निः प्रदक्षिण परिम जाप दक्षिगः घसिष्टयशा, शौनकपथ । १४।२।९ (भआपस्तम्य ) पाणिभिः दक्षिगानूरूनामानाः । एोगाऽऽऽइद मधुम् इद मधु इतिपदन्यः' इति । ताथ उद- दशममहः दादगाहे-२४४३१६ । कुम्मान घिसि अधि निधाय दास्यो माजालीय परि २४१३१.४ । इद अविशय नाम, नास्मिनहानि नृत्यन्ति पदा निनती: इदमधु गायन्त्यः । ऐभा. केन चित् कस्य चित् विवाभ्यं (न वचम्मम् )। ५।१।२७-२८ । उपाकृतं स्तोते संशास्ति 'पुग्म- संशये बहिदि साधायस्योग, अन्तदि इन्येक मुदक वैध निनराय मत (माजालीये ), उचरे मा . (आश्वना.) । ५। शालामुखीये गाईपन्यहोमः। लीये (आनीप्रीये इत्यर्थः), शेषमन्तवेदि' इति । ६-१३ । आमीनोये होमः । १४-१६ । सारा वास्तथा कुर्वन्ति । ५।२।१. - सापगः। प्रमा।

·आरण्यक कोपः दूरोहणं . दाहे । अमिदाहे प्रायश्चित्तं अमयः प्राम्ण स्यैव प्रयोगः । ३४१७११-४. इन्यत्र, तदुत्तरे च द्र० । ३२।६।। ७४. दीक्षितविमितात् दीक्षितेन बहिर्ने गन्तव्यं, गम- दिगुपस्थानं यशाइगराजाभिषेक समिदाधानो- | नेऽपि सूर्योदये. सूर्यास्तमये च प्रत्यागन्तव्यं, अन्यैरपि कमगोत्तरं . क्लशिरसि दिशां मयिः' इति अपरा यजमानाय ज्ञापनीयं तथा इति नियमः। १।३.१२.१४. जितां दिशमुपतिष्ठते । ३७१५११३. दीक्षितस्य संस्काराः दीक्षायाम् । स्नानं १।३।२-३। दिवाकीयं, दिवेव कीर्तनीय मन्तजातं यस्मिन् , | अभ्यञ्जने नवनीतेन !४.५ । अञ्जनं नेत्रयोः। ६-७) तत् पिघुपदहः दिवाकीत्यै गवामयने मध्यममहः । पावनं दर्भपुजीलैः । ८.९ । शालाप्रवेशः। १०.११॥ १८१४१४. नियमविशेषः दीक्षितविमितात् बहिर्गमनाभावः इत्यादिः । दिव्येनामिना अमीनां संसर्ग प्रायश्चित्तं 'अमीनां' १२.१४ अइतं वासः॥१५-१६। कृष्णाजिनम्। १७-१८॥ इत्यादी द्र० । ३२।६. उन्मुच्य कृष्णाजिनं अपभृथमभ्यवति । २३॥ मुष्टीकरणम् । दिशांश्लप्ती: नाम मन्त्रान् कुन्तापसूस्ते अर्धशः १९/ सत्यवदनम् । ११६१६ । विचक्षणपदप्रयोगः अन्य- सति. . यः सभेयो विदथ्यः' इत्यादीन् पञ्च । संबोधने । ७-१२. ३०।६।१९-२२. दुरुक्तोस्तस्य ( अपवादेन जनैर्व्यवहनस्य ) अमि. दीक्षणीया अमिष्टोमे । देवता अमाविष्णू ।१।१।१ | टोमे प्रातरनुवाके मचा अष्टौ शतानि अन्च्यानि । -२। द्रव्यं एकादशकपालः पुरोहाशः घृते चर्वा प्रति- ७७६. छाकामस्या ३-७। कालः, आमावास्येन या हविषेश्या दुष्टे केशकौटादिना सायं सानाय्ये प्रायश्चित्तं, एवं पौर्णमासेन वा तस्मिनेव हविपि तस्मिन् बर्हिषि दीक्षेत | प्रातः, उभयस्मिंश्च । एतत् सर्वे ' सानाय्यं ' इति शब्दे एषो (एषा उ) एका दीक्षा। १२ । सप्तदश सामिधेनी- द्र०। प्रयाणामेव हविषा दोषे प्रायश्चित्त 'इपींषि' रनुबूयात् । १३-१५ । संस्काराः यजमानस्य दीक्षि- इति शन्दे द्र. ३२।३।४. तस्य ।।३।१-२३, १६।६-१२। भाज्यभागयो.। दुहिता कृपण अबलात्वात् परकीयत्वात् ।३३।१।८. पुरोऽनुवाक्ये १।४।१-७, प्रधानस्य याज्याऽनुवाक्ये । हति. हसवत्या मचा ' हंसः शुचिषत् ११४१८-११ । संयाज्याः काम्याः नित्ये च ।१।५।१ इत्यनया । १८।६।१-१९, स्वर्गकामस्य तु तायंग -२५, ११६।१-५ । तत्रतत्र शब्दे द्र० सूक्तेन 'त्यमूषु वाजिनं ' इत्यनेन । २०-२१, आहूय दीक्षणियादिषु इष्टिषु यजमानमागो ब्रह्मणे देयः | दूरोहणं रोहति ( मन्त्रशंसनमेव दूरोहणारोहणम् ). क्षत्रियेण यजमानेन । अमौ हैके जुहाते 'प्रजापति | पन्छः प्रथम, अर्धशो द्वितीय, अप प्रिपद्या, सर्वया भानाम' इति मन्त्रेण । ३४।८।१-६. माना चतुर्थ इति चतुर्यारमावृत्तिः आरोहे । प्रत्यवरो- दीक्षगीया पनीसंयाजान्ता । १५११११. हगं तु त्रिवारमेव. तन त्रिपद्या प्रथम, अर्धशो दीक्षा द्वादश द्वादशाहे । १९।२।२. द्वितीयं, पच्चस्तृतीयमिति । स्वर्गकामानां तु प्रत्यवरोइन दीक्षायाः पूर्व होमः क्षत्रिययागे । चतुर्गहीतमायं नास्त्येर । १८७१-५. आदयनीये 'पुनर्न इन्द्रो मघवा इति अचानु. दूरोग 'हंसः शुचिषद्' इतिहंसवस्या मचः द्रुत्य 'महा पुनरिष्टं पूर्त दात् स्वाहा' इति । इष्टापूर्तस्या- पच्छः अर्धशः विपद्या फरशः (अनवानं ) निपद्या परिज्यानिः नाम होमोऽयम् ।३४१३।२।१.२,४।१.४. अर्धनंशः पच्छः इति सप्तभिः प्रकारैः पठनम् । दीक्षायाः प्रार दादशाद प्राजापत्यं पशुं आलभेत । २९।९।१, पशुफामस्य तु ऐन्द्र जागते महासूस्ते १९|४|४-१२. वरुणा कागा दृष्टे ' ते महे' इति लयोदशचें दीक्षितत्यावेदने क्षलियेऽपि यजमाने मादागशन्द | दूरोहगं, प्रतिष्ठाकामस्य तु 'श्रुष्टी यां यश उद्यत्. . दूरोहणं ·उषा: दूरोहणत्तरं ४६ ऐतरेय ब्राह्मण- सजोषा' इति ऐन्द्रावल्ये सूक्ते, सौपणे वा 'इमानि | तास्तृचाः, सौताः प्रउगदेवताः इति सर्यानुनमणी). वो भागधेयानि' इति बैलिके सूस्ते 'प्रधारयन्तु' देवताः प्रातरनुवाके अमिः अधिनौ इति गृह्योक्ते वा सूक्ते दूरोहणं रोहेत् । २९।९।२-७. ७।५।२-७ आग्नेयानि सप्त च्छन्दासि, उपस्यानि सप्त, दूरोहणोत्तरं ऐकाहिकानि शस्त्राणि शंसनीयानि | आश्विनानि सप्त । ७७१२-१७. देवताः प्रायणीयाया अनिष्टोमे । पथ्या स्वस्ति यजति न तु वालखिल्याभ्यः पूर्वम् । तत्रापि 'चर्षणीधृतं' इत्येन्द्रं ऐकाहिकं त्याज्यं, 'आ वा राजानौ' इति पुरस्तात् , अमिं यजति दक्षिणतः, सोम यजति प्रतीच्या, ऐन्द्रावरुणं तु शंसनीयं, नान्यत् । २९।१०।१-१०. सवितारं यजति उत्तरतः, उत्तमामदिति यजति दूर्वा यशामराजाभिषेकसभारेषु चमसादौ प्रक्षेप्या । | अर्घाया दिशि ( मध्ये इत्यर्थः ) पञ्च देवता यजति । ३७११।३. उदयनीयायामेता एव, परंतु पथ्या स्वस्तिश्चतुर्थी, देशास्तु देवता आतिथ्याया विष्णुः । ३।४।४. ते एव । २।११३-१६. २।२।११-१६. देवता उदयनीयाया प्रायणीयावत् । विशेपस्तु देवताध्यान वषट्कारात् प्राक् होना कर्तव्य ' यस्यै पच्या स्वस्तिः आज्यहविषा उत्तमा ( आवला. देवतायै हविर्गहीतं स्यात् (अध्वर्युणा) ता ध्यायेत् वषद् ६।१४।३, सत्यापादः ९६८) तया च अमिः, करिष्यन् ' । ११।८।१. सोमः, सविता, पथ्या स्वस्तिः, अदितिः इति क्रमः, देवनीथः नाम मन्तः ब्राह्मणाच्छंसिशिल्पे पष्ठेऽहनि. देशस्तु प्रायणीयानुरोधेन तत्तद्देवतानियत एव । 'आदित्या ह जरितरङ्गिरोभ्यः' इत्यादीनि सप्तदश २१५७-८. पदानि, तानि पदावग्राहं निविद्वत् शंसनीयानि देवताः उपसत्म अमि. सोम. विष्णुश्च । ४ाटार. देवयजनयाचनं यशभूमियाचनम् । प्राह्मणो देवताः त्रिविधाः आहुतिभागा' स्तोमभागाः राजन्यो वैश्यो दीक्षिप्यमागः क्षत्रियं (राजाने) देययजन छन्दोभागा. इति । या अमो आहुतयो हूयन्ते तामि याचति. राजा तु यदीक्षिष्यमाणो भवति, तदहा राहुतिभागास्तुप्यन्ति, अथ यत् स्तुवन्ति उद्गातार , पूर्वाहे एव उद्यन्तमादित्यमुपतिठेत 'द श्रेष्ठ ज्योतिषा तेन स्तोमभागास्तुप्यन्ति, अथ यत् शसन्ति होतार., तेन | ज्योतिरुत्तमं ' इति मार देव सवितदेवयजनं मे देहि छन्दोमागास्तुभ्यन्ति । ७८।६. देवयज्यायै ' इति देवयजन याचति । ३४।२।१-५. देवताः दीक्षणीयाया आमावैष्णव एकादशवपाल देवरातः शुनःशेषः वैश्वामित्रः आस, कापिलेयाः पुरोदा निर्वपन्ति दक्षिणीय अनिष्टोमे । १११११-७. याभ्रयाश्च तस्य बन्यव. अभवन् । ३३१५१२. देवनाः पृष्टये परदे । प्रथमेऽहनि अमिः देवाना पत्नीः नाम 'देवना पनीरुशती २०११४१-२, द्वितीये इन्द्रः २०१३।१-२, तृतीये। इति ऋग्य आनिमारने शस्त्रे अहिर्बु भयोचरम् । विश्वेदेवाः २१११२-२, चतुर्थे वार २१।२।२, पञ्चमे १३११३११... गौः २१॥३॥२. २२।१।१, पठे द्यौः । २११३३२. देविकावीपि समन्ध्यापसुपुरोहाशमनु निर्ग- २२।७।९. प्यागि, धान्ने पुरोडाशं द्वादशकपाल, अनुमत्यै चरं, देवताः प्रउगे ले सन । वायव्यं शमति, ऐन्द्र- रामायै चर मिनीगल्यै चर, युढि धम् । के चित्तु चार्य शसति, मेनारग शरानि, आधिन अंमति, ऐन्द्र अनुमत्यादिचतुष्टये प्रयेक पुरस्ान् धातारं आध्येक भेगति, वैश्वदेव शांति, सारम्दत शाति ११।१।३.८. यत् इति पदन्ति, तन । १५ । ३ । १.१३ । ११।२।५-१०. ( वायो नर, वायपेन्द्रवायामनार. देविकाहविया देवाना हविनिर्विकल्पः गतत्रिय. प्रजाति: रसायचाः, अधिना द्वादश, आश्विनन्द्रदेवदेवसारस्व. कामस्य तु समुचयः, धनकामस्य नु न समयमा ·आरण्यक कोपः विदेवत्यो 1 |१५|४|५-८. चतुर्णामाज्यम् | २।५।१३-१४. देवीना हवींपि । पर्याय पुरोडाशमेकादशकपालं द्रोणकलशः नाम काष्ठपात्रं सोमाधारभूतं अमि- निर्वपेत् , दिये चरुं, उपसे चरुं, गवे चर्क, पृथिव्यै टोमे | ३५।६।४. चरम् । एतेषां देविकाहविभिर्विकल्पः । के चित्तु चतुर्णी द्वादशाहः । अहाक्लप्तिस्तु आतिरात्रः, पडदः, चरूणा पुरस्तात् प्रत्येकं सूर्य आज्येन यजेत् इत्याहुः, | छन्दोमव्यहः, दशममहः, अतिरात्रः इति । १९।२।१. तन। १५/४. द्वादशाहः द्विविधः । भरतः व्यूढश्चेति । तत्र व्यूढस्य देशकमः प्रायणीयोदयनीययोः देवताना यागेषु | विधानं १९-२४ अध्यायेषु । तत्र षडहे प्रथममहः । 'देवताः प्रायगीयायां' इत्यत्र द्र० । २।२।१-१६. | २०११-२, द्वितीयम् । ३-४, तृतीयम् । २१११-३, २।२।११-१६. चतुर्थम् ४-५, पञ्चमम् २२।१-३, षष्ठम् ४-१०, दोहकाले अमिहोनी धेनुः उपविष्टा चेत् प्रायश्चित्तं, | सप्तमम् ! ( प्रथमश्छन्दोमः ) २३११-२, अष्टमम् धारपेत चेत् , स्पन्देत चेत् तेन च पयः सन्देत चेत् । (द्वितीयश्छन्दोमः) ३-४, नवमम् (तृतीय छन्दोमः) 'अमिहोलद्रोहकाले' इतिशन्दे द्र. । २५१२. ३२१२. | २४१-२, दशमम् २४१३-६. द्यावापृथिवीयः चतुचौघुमः पठथे षडहे द्वादशाहस्य अधिकारी | यजमानः भूयसीदक्षिणा पञ्चमेऽहनि वैश्वदेवशने 'मही द्यावापथिवी' इत्यादिः | ददत् अपापश्च । पत्विर, दक्षिणाः प्रतिगृहन् अपापः । २२।२।८. १९।३।१-७. द्यावापृथिवीयः तृची गायत्रः वैश्वदेवशस्त्रे छन्दोम दादशाहस्य कालः, शैशियोर्मासयोदीक्षितः।१९।४।- प्रथमेऽहनि, ' प्रेतां यशस्य शंभुवा' इति २३।२।८, १-३ आपूर्यमाणपक्षेषु यजन्ते । १९।५।८. १.२. द्वितीयेऽहनि 'मही द्यौः पथिवी चन' इति द्वादशाहे दशममहः अविवाक्यं नाम । तत्र न केन २३।४।१०, तृतीयेऽहनि प्र या महिंद्यवी अभि' चित् कस्मै चित् विवक्तव्यं, संशये तु बहिदि स्वाध्या- इति । २४।२।११. यप्रयोगः, अन्तर्वेदीत्येके । २४।३-६. घावापृथिवीयं सूक्तं निविद्धानं अमिष्टोमे वैश्वदेव द्वादशाहे दीक्षा द्वादश, उपसदो सुत्याध द्वादश शस्त्रे प्र द्यावा यज्ञैः। १३।५।७. द्वादश, इति षट्त्रिंशदहोऽयम् । १९२०-६. द्यावापृथिवीय सूक्तं पाठचे घडहे देवदेवशस्त्रे द्वादशाहे दीक्षायाः पुरस्तात् माजापत्यं पशुमाल. प्रथमेऽदनि 'प्र द्यावा यशैः । २०१२१५, द्वितीये ‘ने | भेत । १९।४।४-०१२. हि द्यापाथिया' २०३।४, तृतीय 'घृतेन यावा द्वापरः । संजिहानस्तु द्वापरः । आलस्य त्यक्त्वा यदु- पृथिवी २११२।९, चतुर्थे 'प्र ऋभुभ्यो दूतमिव स्थानं स एव द्वापरीनाम । ३३३३१४. २११५१८, पञ्चमे 'मही द्याशपथिवी इह (चतुच:) द्विदेवत्या ग्रहाः । के चिद्देवाः अहं प्रथमः २२।२।८, पष्टे 'कतरा पूर्वा कतरा परी २२।८।१०. | पिधेयं अहं प्रथमः पिनेयं इत्याजिमीयुः । तेषा आणि द्यौः देवता पृष्ठये पहहे पठेऽहनि । २२।७।१. यता वायुः प्रथम प्रत्यपद्यत, अथेन्द्रः, अय मित्रावरुणौ, द्रव्यं आतिप्पाया नवपालः पुरोडाशः । अयाश्विनौ । तत्र इन्द्रस्तुरीयभाक् कायोर्भागास्त्रयः ३३४॥३. इति इन्द्रयाप्योः सघिरभूत्. तेन ऐन्द्रवायवग्रहः इन्द्र. द्रव्यं उपसत्सु आज्यहविषो भवन्ति । ४१८५३ तुरीयः ।९११-६। ऐन्द्रवायत्रस्य पुरोऽनुवाक्ये अनुष्टुभो, 1 द्रव्यं दीक्षणीयायां आमावैष्णव एकादशकपाल: | याज्ये च गायच्यौ इत्येके तन, किंतु 'चायवायाहि पुरोडाशः, घृते चार्वा प्रतिष्ठाकामस्य । १११।१-११. | दर्शत, इन्द्रावांय इमे मुताः इति द्वे गायन्या पुरोऽनु. द्रव्यं प्रायगीयोदयनीययोः अदितमः, इतरेषा वाक्ये, ' अमं पिना.मधूनां, शतेनानो अभिष्टिमिः। 1 । , ·द्विपदा ४८ ऐतरेय ब्राह्मण इति द्वे गायन्यौ याज्ये ९१२१३.६। ग्रहभक्षमन्त्रः धनकामस्य देविकाहविषां देवीनां हविषा च न होतु; 'एष वमुः पुरुवसुरिह वसुः पुरूवसुः' इत्यादिः समुच्चयः ।१५।४१७-८. ९॥३॥३-५। पुरस्तात् प्रत्यञ्चमैन्द्रवायवं भक्षयति ८ । धनानि = राष्ट्राणि । ४०।३।१०. मत्रावरुणग्रहमममन्त्रः एष वमर्विददुमुरिह यसुर्षिदद्वसुः' धाने पुरोडाशः देविकाहविःषु, तर धाता ददातु इत्यादिः ९।३।६ पुरस्तात् प्रत्ययं मैनावरुणं भक्षयति दाशुषे इत्यनुवाक्या, धातो प्रजाना इति याज्या । ८ । आश्विनग्रहभक्षमन्न. 'एष वसुः संयद्वसुरिह वसुः १५।३।११ सायणः । इत्यादिः, सर्वतः परिहारं (शिरः प्रदक्षिणीकृत्य) 'धानाः भृष्टाः यवतण्डुलाः । सपनीयपुरोडायेषु आदिन भक्षयति ९:३१७-८। द्विदेवत्या एकपात्रेण प्रथम हनिः । तत्र याज्या हरिया इन्द्रो धाना अत्तु गृह्यन्ते पानद्वयेन ड्यन्ते । अध्वर्युः येन यजुषा द्विदे- इति । ८।६।१-६. वत्यग्रहं प्रयच्छति, तेनैव होता प्रतिगृह्णाति ९:३।१-२॥ धाय्या निप्केवल्ये शस्त्रे अमिष्टोमे माध्यंदिने याज्याद्वय अनवानभेव पटेत्. येयजामहे इति आगस्तु 'यद्वावान इति । नीचेस्तरामिव शंस्तम्या । १२॥११॥ प्रयमयाज्यारम्भे एव पठितव्या, न पुनर्वितीययाज्यारम्भे १-११; १२।१३।५-. ९४११५ क्षेत्रावरुणप्रेषस्तु ' होता यक्षद्वायुमने गा० धाग्या निष्केवल्ये शस्त्रे पृष्ठये पडहे प्रत्यहं, इत्येकः 'होता यक्षदिन्द्रवायू अर्हन्ता' इत्यादिद्वितीयः, छन्दोमेषु च प्रत्यहं यदायान इति । २०-२४ अध्या- प्रत्येकान्ते होतयंज होतर्यज इति पठेत् । होतुर्वषट्- येषु उक्तमिदम्. कारस्तु याज्यादयान्ते एक एव, न दो। अयं विशेष धाय्याभिरेव इमॉलोकान् धयति ययं कामं काम• ऐन्द्रवायो ९।४।४ सायणः । द्विदेवत्येषु अनुवषट्कारो । यते । यामिः फाम धयति सा धाग्या । यश्यत्र वे नाति ९४१२-३द्विदेवत्यभक्षीतर सवनीयपुरोदारास्य देवा यशस्य छिद्रं निरजानन् तद्धाय्याभिरपिदधुः इटोपाहनम् ९१६।। द्विदेवत्याना संसावान् होतृचमसे तदाय्यानो घाय्यात्व । दधाति अपिदधाति आभिः रामवनयति । १।६।४. ता धाय्याः । एताभिर्यज्ञस्य छिद्रं संदधदेति. आभिः द्विपदा अाक्षरद्वादशाक्षरपादाः पठेऽहनि तृतीय दधाति सदधाति ता धाय्याः । १२१७।३-४, ६. सपने मैत्रावरगस शिल्पशम्ने 'अमे स्वं नो अन्तमः धाप्या: मस्त्वतीये धम्ने अमिता भग व रितीनां इत्याया: 1२९/९/११-१२. इति आमेथी त्रिष्टुए , स्वमोम प्रतुभिः सुत्र तुर्भूः इति दिपदा. छन्दोमप्रथमेहनि वैश्वदेवशम्ने 'मा याहि सौम्या त्रिष्टुप, पिन्यन्यपो मतः मुदानवः इति यनसा सर' इति २३१२१९०१ द्वितीयेऽदनि रमा न गयी त्रिष्टुप् । तान्यो महे इति तृतीग के चित् तन । भवना' इति २३।४।१२ तृतीयेऽदनि यचरेको पिपुगः एता अमिष्टोमे १२१७१-१४, पृष्ठये पहे प्रत्यई इति 1२४१२-१३. छन्दोमेषु च प्रत्यहम् । २०-२४ अध्याये. द्वितीय हनि पृष्ठये परहे इन्द्रो देवता, पवदाः धाग्या महानते निप्येवल्यस्य । पुच्छे यहावान इति स्तोमः, महत साम, त्रिधुम् छन्दः । आन्यं अनि दूतं ऐआ. १११८:१०; ५1८ार.. हीमहे इति । प्रउगं यायो ये ते महरिण इत्यादि। धाय्या सापाच प्रकृती विस्ती च ममानो एव । महत्यातीय, मिषेयल्य, वैश्वदेवं, आनिमारतन् । १३१७/४. २०1३.४. धाग्या देवदेवशम्ने पार्भवे गुम्ते यादो मुम्प. चामुप्यायनो देवरातः शुनः शेषः । अधीयत इलमूतये इति, अन्ते च येभ्यो मावा एका मो इति देवरातो रिस्पनोस्भोधिः । अनना चाधिस्य देवे दयोः मनोचरं अयं पेनश्रोदयत् इति । १२६-२४. दरगापिनाम् । ३३३६३९. धान्याः सामिधेनीषु महारते पिठवनवोदरपानाः , .

·- 4 आरण्यक कोपः ४९ निधित् पृथुपाजा अमत्यः इत्यादयः पद, गवामयन मध्यमेऽ- तस्मात्तु पुलो मातरं स्वसारं चाधिरोहति । ते मात्राऽपि हनि च । ऐआ. ५/१२ सायणः । मिथुनीभवन्ति । तस्मात् पुन आवश्यक इति भावः । धाय्या सामिधेनीविय शखेऽपि अधिकत्वेन प्रक्षे. नारदो हरिश्चन्द्रमुवाच । ३३११११२-१३. पणीया मार ऋचौ ऋचः शस्त्रावयवः । १२।१२।७. नाभाकाः तृचाः पठेऽहनि विष्ण्यशस्त्रे । मैना. घाय्यास्थानं सामिधेनीषु समिध्यमानो अध्वरे, समिद्धो | वक्षस्य ' यः ककुमो निधारयः' इति तृचः । ब्राझ. अम आहुतः इत्यनयोर्मध्यम् । ऐआ ५।१।२ सायणः । णाच्छसिनः 'पूर्वीष्ट इन्द्रोपमातयः' इति तृच । अन्छा- धियावसुः = धिया बुध्द्या यसति आच्छादयति । वारस्य ता दि मध्यभराणा इति तृचः । २९१८६१-३. इति, बुद्धिप्रदा इत्यर्थः । इति सरस्वती एव धियावसुः । नाभानेदिष्ठस्य सत्यवस्तुः कथा ! २२१९.' ऐआ. १।४।१७. नाराशंसी: रिसः कुन्तापसूक्ते प्रमाई पन्छः, धिष्ण्यशत्रं शिल्पं शस्त्रं पठेऽहनि तृतीयसबने । निर्दय, 'इदं जना उपश्रुत' इत्याद्याः । ३०१६।३.६० मैत्रावरुणस्य नामाकास्तृचा:।२९।८।१-३१ शिल्पं ।४1. । नाशप्रायश्चित्तं, उपशान्तिप्रायश्चित्तं 'गाईपत्ये' पालसिल्यानां पच्छो विहरणं ।५। वाचाकूटः १५) | इत्यत्र द्र० । ३२।४।८. ३२१७१४. एकपदाः १६। माहानामनानि पदानि [७। अर्धर्चशः निसननं यूपत्य ऊर्धस्य । ६।१।२. विहरणं वालसिल्यानां 1८। क्शः विहरणं ।९। विह निधनं नाम सामावयवः अन्तिमः स सातव्यः । रणप्रशंसा ।१०। चतुर्थ शसनं अविहतं यथापाठ, | १२।१२।४ सायणः । परंतु अष्टमं सूक्तं सप्तमत्वेन सप्तमं चाष्टमत्वेन शस. निनर्दः कारख्यासु कुन्तापसूस्ते षोऽहनि । ३०।६, नीयं इति विपर्ययः कार्यः।११-१॥ शिल्पशस्त्रप्रशंसा। १६-१८. १६। दूरोदणं हरायत्या ऋचा १२९।९।१-७॥ ऐन्द्राय निनर्द. नाम तृतीयपादस्य प्रथमाशरमनुदात्तं द्वितीया. रुणं सूक्तं 'आ वां राजानौ' इति !२९।१०।१ १० क्षरमुदात इति शसन ( पृषभो यथा रोरपति तथा)। स्तोने द्विपदाः अष्टाक्षरद्वादशाक्षरपादाः 'अमे त्वं नो ३०६६ सायगा । इत्याद्याः ।११-१२। याज्या ऐन्द्रावरुणी निनदः नाराशसीयु १३०१६।३.६। पारिक्षितीषु । इन्द्रावरुणा मधुमत्तमा' इति । १३-१४. १० १५। रेभीषु । ३०६७ ९. घिण्यात्-होतृधिष्ण्यात् पदमाने प्रेड्सः नवस्था नियमविशेषः दीक्षितस्य दीक्षाया, दीक्षितविमि- पनीयः महाबते । ऐआ. ।५।३।१२. तात् बहिर्गमनाभावः कदाचिद् गमने, सूर्योदये मूर्या- विष्ण्येषु, अग्निपिहरणं आगीधादेव अमिष्टोमे । | स्तमये च स्वस्थाने एवं स्थातव्यं, अन्यैध ज्ञापनीयो १०1४१२. दीक्षितः ।।१३।१२.१४. नराशंसपक्तिः = द्विनाराशसं प्रात.सवनं, निर्भुजगठः नाम संहितापाठः। ऐआ. ३।३।१-६. द्विनाराशंसं माध्यदिन स्वन, सकृनाराशस तृतीयसवन, निर्भुजप्रयादाः संहितोपासकाः । ऐआ. ३।३।१. इति अग्निष्टोमे । ८३६३. निर्यापः प्रायगीयायाः निष्कासे स्थात्यां वा उद. (नवस करणे पुत्राकरिता) ( हरिश्चन्द्रः) यरुणं. पनीयानि यः । ।५।७.८. राजानमुपससार पुत्रो मे जायता ना यज इति । निपिन्सकाय अश्वं दशात् । ११।११।३. तस्य पुनो जसे रोहितो नाम । ३३॥२॥१.२. निवित् ' अस मदे जरित.' इत्यादिः पोटगादा नानदं षोळाश साम अविहते 'प्रत्यस्मै पिपीते ' (११११ १६ निश्यिय पे ) पोइशिशरो उचमे तृचे इत्यस्याचि उत्पनम् । १६२।२-४. उमामृच शिरा धीयो । १६।११५. नापुत्रस्य लोकोऽस्तीति तत् स पशवो पिदुः । निपिन् इन्द्रो देवः इति निदेवस्ये महायो। अन्तमः 6 -स ·ऐतरेय ब्राह्मण- सिवित्सूक्तयोः . तासामादौ शोऽऽऽसावोऽऽऽम् इत्याहावः । ऐआ. तु अन्ते एकामृचं शिष्टवा । ११।१०-११. ५।५।२०. निविद्वानं सूक्तं 'अभि त्य मेघ' इति जागत, निवित् एकचे ऋग्द्वयात्मके वा सूक्ते न दध्यात् । निष्केवल्यशस्त्रे छन्दोमप्रथमेऽहनि अन्तिमम् । २३/- १११११।९. २॥३-५. निवित्प्रशंसा 1१०१११५.८. निविद्धान सूक्त 'अभद्देवः सविता' इति सावितं निवित्सूक्तयो. शसने अभिचारार्थे विशेष। ) वैश्वदेवशस्त्रे । प्रयोगे। १०1१२-३. निविद्धान सूक्त ' अह मुव वसुनः पूये' इति निनिद' आग्नेये सूक्ते आनिमारते शस्त्रे अग्निष्टोमे ! जागतं । छन्दोमतृतीयेऽहनि निष्केवल्येशस्त्रे २४।२।६. तृतीयस्वने ( १०११-१६ ), द्वितीये आग्नेयसूक्ते च। निविद्वान सूक्त 'आ न इन्द्रो दूरात्' इति पृष्ठये (८1१-१५) प्रयोगे। पडहे प्रथमेऽहनि निष्कवल्ये शस्त्रे । २०२।१. निविद. आज्यशम्ने अमिष्टोमे प्रात.सवने निविद्धानं सूक्तं 'आ नो भद्राः ऋतषः' इति वैश्व. (१११११२) माध्यंदिने निष्वेवल्यशने (३१-२०) देव वैश्वदेवशस्त्रे । प्रयोगे । मस्वतीये शम्ने ' जनिष्टा उग्र' इतिसूरने रण मृना निविद्धान 'आ याविन्द्र.' इति पृष्ठये पहे मुपरिटात् (२.१.२०) पुनश्च पच मच । तृतीय प्रथमऽहनि मरत्वतीये शस्त्रे । २०१११. सक्ने वैश्वदेवस्ने द्यावापृथिवीये सूक्ते (५.१ ५) निविद्धान सून. आ नो भद्राः ऋतवः' इति पैश्वदेव प्रयोगे। वैश्वदेवशम्ने । प्रयोगे। निविदः द्वादश पदानि अमिष्टोमे आज्यशस्ने । निविद्धान सूत 'आ याबिन्द्रः इति पृष्ठये पहहे १०।२११-१२. प्रथमेऽदनि महायतीये शस्त्रे । २०१११२. निविदः पन्छ. शस्यन्ते । १११११।२. निविद्वान सूक्त इन्द्रस्य न पीयांगि' इति, तपान्त्या निविदः पद नातीयात् (न परित्यजेत् ) ।११।११। | परिधानीया, निघल्य शस्त्रे । प्रयोगे। निविद्वान सूक्त 'इन्द्रस्य नु वीर्याणि इति पञ्चदशर्च निदिदः पदे न विपरिदोत् (विपर्यायो न कार्य )। हेरण्यलूप निष्पेयलगे शस्त्रे, तश्च प्रतिष्ठिनतमया याचा शस्तव्य (माण पनिना-सायणः । धीरगंभीर निविदा पदेन समस्येत् (यास्पदय न सलपये)। दमदार स्वराने-वेल. ) १२।१३।१०-१३. । दस मेदं क्षर 'एले १३ नु दे। यापपदप ) निविधान सून 'अनिष्ठा उमः' इति एवादाचे समस्ये।।८ महावते मरस्यनीये शग्ने। ऐआ. १।६।१७. निविदः मारले सूरने आमिमारतसम्वगते (९॥१. निविद्धान क्त 'जनिटा उमः' इति गौरियीत शाम्य १४), वैश्वदेवकत देवदेवनगते (५१-३०)1/ मं अमिष्टोमे मारपतीय शम्ने, तस्य अर्धाः (पद) प्रयोगे। मा. अर्धाः (प) परिशिष्य मध्ये निविदं दधानि निषिद सम्नेि वैश्वदेवयमगते सविता देव. | भान ममा (डोंगरावर चढताना मटाया सोमस्य पि (४१-२. निविदापाये) इति । मार) सिन् । १२६८२-७. १२॥५1. निविद्वान सूरनु ' वन रय गुहत ' इति भाव निरिधान तृचे नतुमने ( अधिनिऽपि । कस्य अमिष्टामे येश्वदेवे शस्त्रे। प्रयोगे । न्यूने तुन क्या ! १७ निरिटान प्राद.. उक्ने एम्बानो पुरस्तात्. माध्यदिने मधे, तृतीयमयने । छन्दोमदिनीय हनि महत्वताये गन्ने । २३१३।१६.२० - निविदाने मन . तमस्य द्वारा , इति जागतं ·निष्फेवल्य आरण्यक कोषः . . निविद्वानं सूक्तं 'त्यं सुमेषं महया' इति जागत २२।८।५-६. छन्दोमप्रथमेऽहनि महत्वतीये शस्त्रे । २३।१९१७-१९. निविद्वानः तृचः 'तमिन्द्रं वाजयामसि' इति निविद्धानं सूक्तं 'दिवश्चिदस्य वरिमा' इति जागतं | गायत्रः पृष्टये घरहे पञ्चमेऽहनि निषेवल्ये शस्त्रे । छन्दोमद्वितीयेऽहनि निष्केवल्येशस्ने । २३।४।३ ७. २२१३१४-५. निविद्धानं सकं निविदं विना न पठेत् । विस्मरणे निविद्धानः तृचः त्यमु यः सन्नासाहं ' इति तु अन्यत् तदेवत्यं तन्छन्दस सूक्तमाहत्य तस्मिन् । गायलः पृष्ठये पडहे चतुर्थेऽहनि निष्केरल्ये शस्त्रे । निविदं दध्यात् । आइतात् सूक्तात् प्राक् ' मा प्रगाम २१।५।४-५. पथो यय' इति तृचं रुक्तं पठेत् । सैव तत्र प्रायश्चितिः। निविद्धानः तृचः 'मरुत्वा इन्द्र मीदवः ' इति २११११११२-२२. पृष्ठये पड़हे पञ्चमेऽहनि मरुत्वतीये सने । निविद्धानं सूरत । प्रतव्यसी नव्यसी' इति । २२।११.-१४. आग्नेयं अमिष्टोमे आनिमारते शस्त्रे । प्रयोगे। निविदिधिः । १०।१।१-८, २१-१२. निविद्धानं सूक्तं प्रत्यक्षमः प्रतवसः निफासे स्थाल्या या प्रायणीयायाः, उदयनीया- मारतं अमिष्टीम आमिमारते शस्त्रे । प्रयोगे निर्वापः । २।५।७ निविद्धानं सूक्तं ' प्र द्यावा यशैः' इति द्यावापृ. निष्फेवल्यं शस्त्रं अमिष्टोमे । आख्यायिका, माध्यदिने थिवीयं अमिधोमे वैश्वदेवे शस्त्रे । प्रयोगे । सरने, माहेन्द्रः ग्रहः, त्रिष्टुप् छन्द्रः, पृष्ठं साम । १२॥१॥ निविद्धानं सूक्तं 'प्रत्वक्षस: प्रतयसः' इति मारुतं । २-४ । धाय्या यदायावान' इति, शत्रुसेनाजयार्थः अमिष्टोभे आमिमारते शास्त्रे । प्रयोगे । प्रयोगः, याज्या पिश सोम इति, आभिचारप्रयोगः निविद्धानं सूक्तं 'प्र द्यावा यज्ञैः' इति घावा- १२।११।१-१० । आख्यायिका स्तोत्रियतृचार्या, पृथिवीयं अमिष्टोमे वैश्चदेये शस्त्रे । प्रयोगे. सामशस्त्रप्रशंसा १२।१२।१-८ । स्तोनियः 'आम- निविद्धानं सक्तं 'प्रमन्दिने पितुमत् ' इति जागतं त्याशूर' इति । तं मध्यमया वाचा शंसति, अनुरूपः छन्दोमतृतीये इनि महत्वतीयशस्त्र । २४।१।१७-१८. 'अभि वा पूर्वपीतये' इति स उचैस्तरामिय दोस्तव्यः, निविद्धानं सूक्तं ' यो जाते एव प्रथमः' इति पृष्ठथे भय्या ' यद्वावान' इति सा नी स्तराभिव शस्तव्या, घडहे तृतीयेऽहनि निष्कयल्ये शस्ले । २१।१-५. प्रगाय 'पिचा सुतस्य रसिनः' इति स स्वरयत्या वाचा निविद्धानं सूक्तं ' यो जात एव प्रथमः' इति पृष्ठये ; शस्तव्यः, निविद्धानं सूक्तं - इन्द्रस्य नु वीर्याणि ' इति परहे तृतीयेऽहनि निष्केयल्ये शस्त्रे । २०२।१-५. पञ्चदशचे हेरष्यस्तूपं तत् प्रतिष्ठिततमया याना शंस्तव्यम्. निविद्धानं सूक्तं 'वैश्वानराय पृथुपाजसा । इति तब आदौ (१-८) कनः ततो निविदः (३।१.२०) अमिष्टोमे आमिमारते शस्त्र प्रयोगे । ततः सूक्तशेषः (९-१५ पञ्चदशी परिघानीया । प्रयागः। निधिद्धानः तृचः अयं ह येन या इदं ' इति निष्णवल्य शस्त्रं क्षत्रिययो । प्रतिपत् प्रगाथः गायतः पाठये परहे पठेऽहनि महत्वतीये शस्त्रे पर्यासः । 'त्यामिदि हवामहे', अनुरूपः प्रगाय: अभिवा. २२।७/१२-१३. शूर', धाय्या यद्वावान'। सामप्रगाथ. 'उभयं निविदानः तृचः 'इमं नु मायिनं हुवे' इति शृगवध', निविद्धानं सूक्तं ' तमुष्टहि यो अभि गायत्रः पृष्टये पडदे चतुऽहनि महत्वतीये शस्ने पर्शसः पञ्चदश भाद्राजम् । ३६।२।२ ५. २१।४।१६-१८. नियल्यं शस्त्रं छन्दोमप्रथमेऽहनि । प्रतिपत्तृचः निविद्धानः तुचः उप नो हसिभः मुतं ' इति बृहतः स्तोत्रियः 'स्वामिद्धि हवामहे', अनुचरस्तृचः गायत्रः प्रथे पाहे पठेऽइनि निप्पल्ये शरने पर्यायः । त्व दि नेवे,' धारा यदागन, रयंतररय योनिः . . - ·निफेवल्य ५० ऐतरेय ब्राह्मण- . ' , - , . . नुरूप . सामनगाथ 'अभि त्वा शूर'। सामप्रगाथ 'पिना सुतस्य', ताश्य | योनि 'आभ त्या शूर', सामप्रगाथ 'इन्द्र निधातु सूक्त 'त्यमू यु वाजिनम् , सूस्त' प्रधुम इन्द्रस्य नु | शरणम्', ताक्ष्य सूक्त 'त्यमू थु वाजिनम्', निविद्धान चार्याणि', निविद्धान जागत सूक्त ' अभित्य मेषम्' ।। सूक्त सजनीय गार्समद 'यो ज त एव प्रथम'। २११ २३११।२० २९, २ १८२२ २।१५ निष्क्वल्य शस्त्र उ दामद्वितीयेऽहनि । प्रतिपत् निष्वेवस्य शस्त्र पृष्ठथे घडहे चतुर्थेऽहनि । प्रतिपत् प्रगाथ रथतरस्य स्तानिए आ । त्व शूर', अनुचर तृच 'पिबा सोमाम', अनुचरस्तृच 'श्रुधी हव प्रगाथ रथतरस्यानुरूप 'अभि वा पूर्व', धाय्या | विपिपानस्य धाय्या 'यद्वावान', प्रगाथ बृहतो योनि यद्वावान, पगाथ बृहतो योनि 'त्यामाद्ध हव मह, 'या भद्धि', सामयगाथ 'त्वमिन्द्र प्रवर्तिपु', ताश्य सामप्रगाय 'उभय गृणवच', ताय॑ सूक्त 'समू पु | सूक्त 'त्यमू पु वाजिनम्', सूफ्त न्यूड्खसहित 'कुह पाजिनम् , सूक्तचतुप्रय श्रेष्टुभ 'अपूर्या पुरुनमा' श्रुत इन्द्र', सूस्त त्रैाभ 'युध्मस्य ते वृषभस्स', तृच 'तां सु ते फीति ३ महाँ इन्द्र यो हे', 'व महाँ पर्यास त्यमु व सलामाइम्' । २११४११९२४, इन्द्र तुभ्यम् ', निविद्धान जायत सूका नवचिदस्य | ५|१-९ यरिमा' । २३।३।२१ २५, ४११७ निष्पवल्ये शम्न पृष्ठय पडहे पञ्चमेऽहनि । प्रतिपत् निष्केवल्य शत्र छन्दोमतृतीयेऽहनि । प्रतिपत् तृच मह नाग्न्य नाम 'विदा मघवन् विदा' इत्यादय , अनु. बृहत स्तोत्रिय 'त्यामिद्धि', अनुचरस्तृच बृहतोऽ नर नर्च 'स्वादोरित्या (१३) 'उप नो हरिभि' त्य धेहि चेये', धाय्या 'यद्वावान', प्रगाथ (१३), 'इन्द्र विधा अवीवृधन्'(१-३) धाग्या 'यदा रथतरस्य यानि 'अभि त्या शूर पान', प्रगाथ' रथारस्य योनि भि त्वा शूर', इन्द्र निधातु शरणम', ताश्य सूस्त यमू पु सामप्रगाथ 'मो पुत्वा पाधत , ताय सूक्त 'त्यमू पु वाजिनम्', सूक्तानि चत्वारि लैष्टुमानि 'सच वे जग्मु | वाजिनम्', सूस्त पाहत 'प्रेद बहा वृत्रत्ये', 'दो कदा भुवन् रथक्षयाणि' 'आ सत्यो यातु मघवान्' मदाय वावृधे', सूक्त त्रैटभ 'सना मदासस्तव', तृच ततदिन्द्रिय परमम्', निविद्वान जागत सक्त 'अह भुव । पर्यास 'तमिन्द्र वाजयामसि' । २२।२।१-१, यमुन॥ २४॥९॥ २१ २२, २११६ ३११५ निकेवल्य शस्त्र पृष्टये पढहे प्रथमे हनि । प्रतिपत् निपवल्य शम्ब पृष्टये पदे पठेऽहनि । प्रतिपत् प्रगाय 'अभि वा पूर', अनुचर प्रगाथ 'अभि वा तृच 'रेवणी सध', अनुरूपरच 'रेवा इन्द्रेवत', पर्य', धाग्या 'यद्वाग', सामनगाय पिचा मुनस्य', घाय्या यावान', प्रगाय वृहतो योनि तामिद्धि', सार्य सूक्त 'त्यम् पुरानि म्', निविदान मृत 'आ न सामनगाथ द्रभिद्देवतात', तात्य मृत 'स्यमू इन्द्रो दूरात् । २०११।१३-१७, २११ वानिनम्', सूक्त पारा 'एद्र यााप न', सूक्त निष्केवल्य शस्त्र पृटये घरहे, द्वितीये नि । प्रतिपत् 'प्रपारस्य महत : 'सूत्र धुभ 'अभूरेका रयिपते',तृत्व तृच स्वाभाति, अनुन रस्तृच व हेदिखे,' धाय्या पर्यास निविदा गायत्र 'उप नो हाभि मुतम्' 'यद्वावा, मामरगाथ उभय गृपश्च, पार्थ मून २२१७१४ १८,१८ा ६ ध्यम पु वाजिनम्,' गाया त ऊरिसमा । २०१३॥ निक्षेत्र व शस्त्र महानन दिन । हिंवारय प्रारम्भ । ११०१४,४'. मात्र न २९ । व्यानर निषत् 'ताददास नित्य सम्म पृतने पाहे परेशाने । प्रविपत् । भु' 'यामा अण प्रगाय 'पद् द्याव इन्द्रो', आचर भगाय 'यदि प्रतिपदि प्रथमदिनीय चनुयादा प्रगीयानि, यावतर वन्', धारा 'पदावान', प्राय रयतरस्य | अनुमरि जा', 'द व ओदतीना' इति मिगीया . - . . - - . 1-1-2 यक्षरागि ·भारण्यक कोषः निष्केयल्यं . . वय घ स्या - इत्येतस्य (सूकस्य . . कक् । आत्मा-'तदिदास' नय, मिः प्रथमा, ता । अथैत प्रेसं प्रत्यञ्चमवनभन्ति यथा शसितार भक्ष. सुते' पडर्च, 'भूय इद् वावृधे । पञ्चचे, ' मृगामु त्या यिष्यन्त नोपहनिष्यति । प्रेड्सस्यायतनमासीनो होता तृचः इति पञ्चविंशतिमगात्मा.' सूदोहाच 'ता | इतराशापूर्वक वाग्देवी सोमस्य.' इति मन्तजन भस्य सूददोहसः' इति । ग्रीया:- ग्रीवाः ' इति शब्दे | भक्षयति । ऐआ. १७-२१, ५।३-१३. द्र० । शिरः-'शिरः' इति शब्दे द्रनिजनाः 'विजा' निफेवल्य शस्त्र महावते प्रेड्समाराध शस्यते । इति शन्दे द्र० । पक्षः दक्षिणः, पक्ष. उत्तरः, पुन्छ, ऐभा. १७११ सायशः । अशीतयः, गायत्री तृचाशीतिः, एते पदार्थाः तत्र तत्र निष्फेवल्यशस्त्रस्य पञ्चमेऽहान स्तोत्रिय 'विदा शब्दे द्र० । वाहती तृचाशीति. 'मा चिदन्यद्विशस मघवन् विदा ' ' इत्यादिः । ऐआ. ४।१।१-९. इति एकयानविंशत् (२९मच.), 'पित्रा सुतस्य रसिन.' निष्पपयशस्त्रे अभिचारप्रयोगः । अविराजा इति विंशत: ससमी चाष्टमी चोद्धरति, ' यदिन्द्र प्राग . (विर ट्छन्दोभिन्नेन ) अस्य यजेत् गायच्या या शिष्टुभा पागुदक्' इति चतुर्दश (च.) या अन्ये या छन्दमा ११२१११ १०. सुतावन्तः' इति पञ्चदश, 'मो पु त्या पावतश्चन ' निप्पल्यशने गायत्री पाती औष्णिही च रायस्कामः' इति-) द्विपदा | तृचाशीति , प्रत्येकाने सूददोहाच, महामते । ऐआ. चोदरति ('अभि या शूर इति) रायतर च १।१९।१-४, प्रगाथ, अथ हास्य 'नकि सुदामो रथ इत्येत प्रगा निकेवल्गशस्त्रे निवित् 'इन्द्रो देवः ' इत्यादिः थमुहत्य तस्थाने 'त्यामिदा यो नर.' इत्येत प्रगाथ, महारते । ऐआ ५/५।१२, प्रत्यवदधाति, 'अभि प्र वः मुराधस' इति षड् याल निष्फेवल्याने निविद्धान सूक्त आ न इन्द्रो खिल्याना सूक्तानि, ' य सम्राहा विचर्षणि ' इति शेषः । दूरात् ' हात सपातो नाम । २०१२।२. (१२ फचः), 'अय ते अस्तु हर्यत.' इति सूके (द) निष्फेल्पशस्त्रे प्रतिगर. अविहृत प्राकृत एव । (इति सूक्त, तन) सप्तमी ऐआ. ५।६।१०. चाष्टमीं चोद्धति, 'तरोभियों विदद्वमु' इति (सूक्त तब) निष्फेवल्यशस्त्रे बृहद्दिव नाम तदिदास भुवनेषु' उत्तमामुद्धति, 'यो राजा चर्षणीना' इत्येकादश, इति सूक्तम् । तथ महाप्रतवत् चतुशे गवामयनस्य 'त यो दस्ममृतीषह' (इति सूक), 'आ नो विधा- द्वितीयेऽहनि शस्तव्यम् । १७१८११-२. सुव्यः' (इति सूत), या इन्द भुज आभर' निष्फेवल्यशस्त्रे स्तोनियोत्तर पुरीषपदानि नाम इति नय (प्राच ), सूदोदा (ता अस्प सूददोहस.. मन्ना पञ्चमेऽहनि । 'पुरीपपदानि ' इति शब्दे द्र० । इति मन)।" सेय वाईती तृयाशीतिः ॥ अथ ऐआ. ४।१।१०-१५. औष्णिही तृचाशीतिः 'औष्णिही' इति शन्दे द्र० । निष्फेवल्याशस्त्रोपकमात् प्रास् अध्यर्यय पिच्छोला यश. (उदर) 'यशः' इति शब्दे द्र० । अरू- | अपालिकादीना (पायाना) शब्दान् कारयन्ति अशन्दे द्र० । उक्यसपन-जप , उमयदोह-7, महामते । ऐआ. ५।।११. तर तत शन्दे द्र० । अब होता उक्थदोह वारयति, निवल्ये आहाय. निरव । त्रय आहावा शस्त्रादेः, अध्वर्यु स्वय वा पठति । 'मोगुक्यशा यग सोमस्य' निविद , परिघानीयाया इति महावते । ऐआ. इति इज्याय संप्रेषित: ' यजागदे' इत्या नित्य ५।५।१०. यर ('पिया योगमिन्द वि') याति । पाये। नि पो त्रिमुरादसमेके, जगतीसहरमेके, अनु- अनुवषट्करोति । वपदारानET (गागोज इत्यादि सदसने । ऐसा. २।१७।३. प्रतिस्थ )| भक्षप्रा सा पार सादयरोदति । निप्पल्ये प्रतिपत् राजनसामस्तोलिय एय महा. - उभयं शृगवध . . । .

·निष्टयः ऐतरेय ब्राह्मण- 7 मते । ऐआ. ५।५।१३, ६७-९. तेभ्यो हान्ये अधिजाताः । न्यग्रोहः = न्यग्रोधः । निष्पेवल्ये याज्या 'ओमुक्थशा यज सोमस्य' ३५।४।३-४. इति सप्रेषिते ' ये यजामहे' इत्यागूर्य ' पिषा सोम न्यूड्सः अच्छावाकाशल्पे एवयामरते षष्ठेऽहनि । मिन्द्र' इति अनवान वषट्कारश्च । वषट्मारानुमन्नग ३०।४. वागोजः' इत्यादि प्राकृतमेव महायते । एंआ न्यूड्ख: आइनस्यासु पठेऽहनि । ३०११०१७. ५११३१७-८. - न्यूड्स: । नितरा विषमप्रकारेण अड्खनं उच्चार- निष्केवल्योत्तर उक्थसंपत् नाम मन्त्रस्य जपो | णम् । द्वितीय घरं ओकारं त्रिमात्र उदात्तं त्रिः, तस्य होतुः महानते । ऐआ. । ५।१२।३. तस्य चोपरिष्टात् अपरिमितान् पञ्च वा अधौंकारान् निष्केवल्यापासकस्य परकीययागे निष्केवल्यशस. | अनुदात्तान् , उत्तमस्य तु तीन् । पूर्वमक्षरं निहन्यते नस्य चयनस्य महावतस्तोनमहाव्रतशस्त्रानुष्ठानस्य च न्यूग्यमाने ( आश्वला ७।११।१-७) । मन्त्रादौ निषेध. । पिने आचार्याय वा शसेत्, तर न निषेधः । चत्वार्यक्षराणि उच्चार्य न्यूड्सो वक्तव्यः । मोऽयं चतु. ऐआ. ३११०११-६. रक्षरेण इत्येकः पक्षः । ब्यक्षरेण एकाक्षरेण इति च निष्क्वल्योपासना प्राणदृष्टया । अहग्रहोऽन । पक्षी यक्षरेण इति सिद्वान्तः । २१ । ३।१-९॥ अधिदैवत अध्यात्म च । इदमेव स्थूलदेहरूपेण उत्थ- चतुर्थेऽहनि निकेल्यशस्ने ' कुह श्रुत इन्द्रः' इति स्योपासनम् । ऐआ. २१४-२०. वैमद सूक्ते माध्यदिनीयत्वात् प्रथमे पादे न्यूड्सः। निहवः = नमस्कार विशेष: अमिष्टोमे । दक्षिणेन | २१।५।१ । चतुर्थेऽहनि प्रातरनुवाकप्रतिपदि अर्धर्चा- वेद्यन्ते प्रस्तरं निधाय दक्षिणान् पाणीन् उत्तानान् । यो ख' ( आश्व ७१११ । १-७) प्रातरनुवाले फु त्या सन्यान् नीचः । ( कृत्वा न्युन्जान् ) तत्र, एष्टा | प्रथमे पादे न्युडूसः, आयशस्त्रे तृतीयपादे उत्तमायर्ज, राय एष्टा वामानि प्रेपे भगाय । तमृतवादिभ्यो नमो | माध्यदिने प्रथमे पादे चतुर्थेऽहनि पृष्ठये पडदे । २१ । दिवे नमः पृथिव्यै' इति प्रस्तरे नि हुरते । ४।९।५. ३।१-९ वृषाकपिमुक्ते माहागाच्छसिशिले पठेऽहनि निष्टयः प्रन्यि:- शिखायन्धनवत् सहसा मोच न्यूडसः । ३० । ३. यितुं शक्यत्वं निष्टयत्वम् । ऐआ १३१८ साया: पक्ष. उत्तर. निफेल्याबस्य पक्षित्वेन कलि तस्य (सुरगाट)। महामते । तस्य असौ लोक., आदित्यः, मनः, बृहत् नेट उपस्थेः आसीनः आमांध्र पानीवतमहस्य | साम, भरद्वाजः, शतसंख्या, इति षट् वीर्याणि । ऐआ भक्षयति । २६।३।१०-११. १।१८। बाईत उचर: पक्षः । रेभा १८१४. नेष्टः दक्षिग दोः पशुभागः । ३१.१२. स्तोत्रियः प्रगाय: बार्हतः त्यामिद्धि हवामहे, अनुरूप नेटः प्रात.सवने प्रस्थितयाज्या 'अमे पानीरि- प्रगायो बाहत: 'त्व मेदि चेये,' पञ्चदशर्च युक्त हावह ' इति । २८।२।४। मध्यदिने तयायं स्तोमः।' तमु ष्टुदि यो अभि', दार्च मूळ ' मुते हवं २८ । ३ । ११ । तृतीयसवने ' अमेव नः मुइया' निमिल,' 'वृषा मद. इति च । नाचे या त अतिः पञ्चा नि अष्टौ सूनानि ' अभरेकः' अपूर्या पुरु नयोधफलानि चममे पाया या समोप्यानि ऐन्द्र- तमा' 'य मोनिट, 'मुन खे, ', 'कदा भुवन् महाभिषेक संभारः । ३९।२।१.२. मना मदामः ''आंग स्थ'' अरादितः' इति । नौपससामयोनिः 'इमनिन्द्र मुत्र वि' इनि एकादश संपात: नाम वथा महामवृधन्' इति । १९४-1६ सायाः। न्यग्रोधः ( यश ) न्युजः स्वे प्रथम मुत्पर. एमआ. ५८४.६. । एका पात: 'इन्द्रो मदाय' इति । अय पुददोहाः । . . . २८४... . .

·क कोपः पयस्या तस्याः - - . " - पक्षः उत्तरः निष्केवल्ये महानते । माईत उत्तरः, पादप्रक्षालनोदकदानेन । त्वचि एका, तस्याः शान्तिः उदशः स्तोमः, द्विशत (१०२), भरद्वाजप्रासाहः । अलकरणेन गन्धमाल्यैर्वस्त्रैश्च । हृदये एका, आ. ५1८1७. शान्तिः अन्नदानेन मधुपर्वेण च । उपस्थे एका, तस्याः पक्षः दक्षिणः निष्केवल्य शत्रस्य पक्षित्वेन कल्पितस्य । शान्ति. अनवरुद्धं वेश्मनि यसत्या । ४०॥१॥६॥ हावते तस्य अय लोकः, अमिः, वाक्, रथतरं, वसिष्ठ , पञ्चमेऽहनि निष्केवल्ये । शस्त्रे पुरीषपदानि स्तोत्रि- तसंख्या १०१) इति षड् वीर्याणि । ऐआ १।१८।११ योत्तरम् । ऐआ. ४११।१०.१५. यंतरी दक्षिण पक्ष एभा ५1८1१। प्रतिपत् प्रगाथ: पञ्चमेऽहनि 'यचिद्धि सत्य सोमपाः' इत्याद्याः गोत्रियः अभि त्वा शूर' । अनुचरः प्रगाथ: अनु सप्त पड्क्तय. अहीनसूक्तेषु आवापिकाः । २९।३।९. पः अभि वा पूर्वपीतये । प्रतिपदनुचरौ बाईतौ । पञ्चमेऽहनि गौर्देवता, निणवः स्तोमः, शाकर साम, चदशचे ' इन्द्रस्य नु वीर्याणि ''वे ह यत् पितरः' । पङ्क्तिश्छन्दः २२।१।१-५ । आज्य, प्रउग, मरु- ति च । एकादशचे यस्तिग्मशृङ्गो वृषभः । दशचे त्यतीय ।२२।१।१.८ । निष्केवल्य, वैश्वदेव, आग्नि- मो जज्ञे वीर्याय' । पट्टचे द्वे 'उदु ब्रह्मण्यैरत', मारुतम् । २२।२।१-१४. आ ते मह इन्द्रः' इति च । पञ्च_नि 'न सोमः' पश्चविंशस्तोम महाव्रतम् । ऐआ. १।२९,४।२१. इंद्र नरः प्रमाणः अय सोमः' इति चयारि पञ्चायतैव वपा चतुरवत्तिनोऽपि । आन्य, हिर- एकादशचे सपात: नाम 'आ न इन्द्रो दूरात्' । ण्यशकल, पा, हिरण्यशफल, आज्य इति । हिरण्या- इत्या हि सोमः' इति एका पक्तिः । सूददाहाश्च । भावे प्रतिनिधिराज्यम् । ७।४।३,६. आ. ५।८।१ पत्नी गाईपत्यमनूची (पश्चात्) आरते।१३।१३।१. पक्षः दक्षिणः । रायंतरी दक्षिणः पक्षा, पञ्चदशः पत्नीना जाघनी पशुभाग. । ता वाहाणाय दद्युः । सोमः, एकशत (१.१), घसिष्ठप्रासादः निष्केव ३१११॥२. न्यस्य महानते । ऐआ. ३२८७. पत्नीरहितस्यापि अग्निहोत्रादि भवति । ३२।८।९- पक्षी निष्फेवल्यस्य महानते ऊनातिरिक्ती भवत. १६; १०११.४. दक्षिणस्य मच (१.१), उत्तरस्य मचः (१०२) पत्नीशाला प्रपय शालामुखीये होम. द्वादशाहस्य इति। ऐआ. १।१८।३. दशमेऽहनि मानराग्रहे । २४।३।८. पक्तिं त्रिष्टुप् अस्जत । १९।६।६. पत्नीशालायाः सप्रसृप्य तीर्थे मार्जयित्वा आमीभ्रे पक्तिः छन्दः पञ्चमेऽहनि पृष्ठये षडहे । १२।१।१. सप्रपद्य आनीधीये रोमः द्वादशाहस्य दशमेऽहनि मानस- पच्छः व्यतिमविहरण वाल सल्यानाम् । २९।८०५ महे । २४१३।१४-१६. सायणः। पत्नीसयाजनिषेध. प्रायगीयाया, उदयनीया तु पन्छः शसनं नाम एकस्मिन् पादे अवसाय उत्तर कृत्स्ना सतिष्ठते । ।५।५-६. स्मिन् पादे प्रगयप्रयोगः इति । ऐआ. ५।१२।२ पल्यः काण्डवीगा पादयन्ते महानते ऐआ. सायगः। ५।५।१३. पञ्चदशः स्तोम. द्वितीयेऽनिषडहे । २०११११.३. पथ्या स्वस्तिः प्रायणीयाया प्रथमा देवता, उद्. पञ्चदशस्तोमस्य विष्टुति. १२।६।४, १४।४।२ यनीयाया तु चतुर्थी । २।५११५. पदानि सहिता क्रमः एषामुपासना । ऐआ. पश्चमेनि. पुरोहितः । याचि एका, तस्याः शान्तिः ३३१.६. स्वागतेन आसनदानेन च । पादयोरेका, तस्याः शान्तिः पयस्या मैनावरुणी सवनीयपुरोडाशेषु पञ्चम इविः। - सायमः। ..

·ऐतरेय ब्राह्मण- पराग ५६ स्याम, ८४११०. परिधानीयास्तुतिः । २७१५११-१०. पराग् वचनं नाम आवृत्तिमन्तरेण ऊर्ध्वपाठः परिमर. नाम कर्मविशेषः शत्रुनाशार्थः । ४०५. ११२८ सायणः। परिवापः । लाजान् परिवाप इत्याचक्षते । न वै परिकपन्ति = पासून परिणन्ति स्थूणा परितः लाजेभ्यस्तुपान् संहरन्ति । इदं सवनीयपुरोडाशेषु तृतीय भवटे दााथै औदुम्बरकाष्ठेन । ऐआ ५।२।२८. हविः । ८।५-६। तर याज्या 'सरस्वतीवान भारती. परिधयः पौतुदारवाः उत्तरवेद्या अमिष्टोमे ।। वान् परियापः' इति ।८।६-५. सप्तमी ५।२।२८. परिव्याणे यूपस्य अञ्जनाद्यनुवचनीयासु परिधानीया मातरनुवाकस्य ' अभूदुपा रुदासाः।। 'युवा सुवासाः परिवीतः' इति परिधानीया । ७८११-१२. ६।२।२९-३२. परिधानीया भूमिमुपस्पृशता शंस्तव्या आमिमारुत पर्णशरः 'प्रेतास्थिनाशे' इति शन्दे द्र. १३२।१।- शस्त्रे । 'एवा न इन्द्रो मघया'।१३।१४।९-१३. परिधानीया अहरहाशस्येषु । क्षेत्रावरुणस्य 'नू पर्यमिकरणं पोः । प्रैपः 'पर्यनये क्रियमाणायानु. टुत', ब्राह्मणाच्छसिनः 'एवेदिन्द्रम् ', अच्छावास्य | भूहि' इत्याहाध्वर्युः । अमिहोता नो अध्वरे' इति तृच- नून सा ते । २९।६।८-१०. मानेय गायत्रमन्नाइ मैनावरुणः (आहवनीयादुल्मक- परिधानीयाः । मैत्रावरुणस्य अहीने प्रात:सवने ते मादाय आमीघ्रः 'परिवाजपतिः' इति निः प्रदक्षिण स्याम देव', माध्यदिने 'नू द्युत इन्द्र', तृतीयसवने । पर्यग्निकरोति (आपस्तम्बः)।६।५।१-५. इयमिन्द्रम् । एकाहे प्रातःसवने ते माध्यंदिने पर्यास तृचः (पर्यास इति चान्ताख्या जैमिनिः) नू पुत, तृतीयसवने 'यमिन्द्रम् । ब्राहाणाच्छसिन गायव निविद्धान त्य मुवः सत्रासाह' चतुर्थेऽहनि निष्क- अहीने प्रात सबने ‘इन्द्रेण रोचना: ' माध्यदिने 'एवे-वल्ये शस्त्रे । पञ्चमेऽहनि 'तमिन्द्र वाजयापसि,' पढेऽहनि दिन्द्र, वृषण, ' तृतीयसवने 'बृहस्पतिर्न । एकाहे | उप नो हरिभिः सुतम्' २११५ २२।२, ८। मरुत्वतीय- प्रातःसबने ' स न इन्द्र शिव', ' माध्यदिने ' एवे. शस्त्रे चतुर्थेऽहनि 'इम न मायिनं,' पञ्चमेऽहनि मरुत्वाँ दिन्द्र' तृतीयसपने ' बृहस्पतिन. ' इन्द्र मीढ्वः', पष्ठऽहनि अह ह येन या इदम् । २११४; अहीने प्रात.सपने ' आई सरस्वतीवतो, माध्यदिने २२११,७ नूनं सा ते, ' तृतीयसबने 'उमा जिग्यथुः' । एकाहे पवमान. जार्भः नाम तृतीयसवनगतः। प्रात:सवने 'गोमद्धिरण्यवत्, माध्यदिने 'शुन हुवेम,' २८१४॥६-३. तृतीयसक्ने उभा जिग्यधुः' । २७।५।१-५. पवमानाः प्रयोऽपि अष्टाचत्वारिंशा भवन्ति गवाम. परिधानीया यूपस्य परिव्यागे सप्तमी 'युग मुवासा. यनस्य द्वितीयेऽहनि चातुर्विशे अमिष्टोमवपक्षे । उक्थ्य- इति । ६।२।२९-३२. स्वपक्षे तु चतुर्विशाः। १ ।६।८-९. परिधानीवासु अन्त्यचतुरक्षराम्यास' कचित् | उपध्ये अच्छावाक'ऐरयेथामेरयेया' इत्यम्यस्यति चतुरक्ष. पयम नाक्य प्रदोक्थं चेति द्विविधमुक्धम् । तत्र मरुस्वतीय शत्र पवमानोस्थम् । ३६११४४ सायगः । रम् । अमिष्टोमे होता ' यजरित्रे यचरित्रोऽऽऽम् इत्य. भ्यस्यति चतुरक्षरम् । अतिराने दोता ' धेहि चिति पावने अापाल निपेत् 'पत्रिव ते वितत' 'पो. पवित्रानाशे (हरयल्यास) प्रायश्चित्तम् । अमये चित्रोsssम् ' इति । पोदारोनि सख्युः पदे सख्युः | पवित्र विततं' इति याज्याऽनुवाक्य । , आहुति वा पदोऽऽऽम्' इति । २८1१२-१४, परिधानीयासु विचारः । २८७५-११. आइपनीये जुहुयात् 'अमये पवित्रवते स्वाहा' इति । ३२१८१३. . - - . । अच्छावारस्य . . .

·आरण्यक कोपः ५७ पशुपुं । पवित्रवती इष्टिः पवित्रकनागे । ३२।८।३. गवयस्य कश्यस्य उष्ट्रस्य गर्दभस्य च सृष्टिः प्रजापतेः पशवो विवाहाः (विवाहाद्याः) । ३२११४८. प्रदीप्तात् रेतःपिण्डात् । १३।१०।२. पगुरमीपोमीयः । ६।३।९-६७११-४. पशोः प्रयाजा एकादश तन्मन्लाश्च ।६।४।१-१६। पशुकामः अपोनप्त्रीये एकधनामु 'अपो देवोरुपहये' | यथर्षि ! १६. इत्यनया अनुप्रपद्येत । ८१२।२३. पशोः विभक्तिः कस्य को भाग इति । सने सपनी- पशुकामस्य यूपस्तिष्ठेत् । नामौ प्रहरेत् ।६।३।१४ | यपशोः शेषभक्षगोपयोगार्थम् । अयातः पशोर्विभक्ति। तत्पक्ष स्वरुपहरणमगौ ।६।३१८. तस्य विभागं यक्ष्यामः । हनू साहु प्रस्तोतुः। श्येनं पशुपुरोडाशः वायव्यो द्वादशाहे प्राजापत्यपशोः । वक्ष उदातुः । कण्ठः काकुद्रः (काकु) प्रतिहतुः । १९१४१९.४२. दक्षिगा श्रोणिहोंतुः । सव्या (श्रोणिः) ब्रह्मणः । पशुपुरोडायः प्रीहिमयो यवमयो वा । ६।८।१-८; दक्षिणं सक्धि मैत्रावरुणस्य | सव्यं (सक्थि) प्राहाणा- ९.१.४, ७१।१०.१३. 'छंसिनः । दक्षिणं पार्श्व सांसमभ्ययोः । सव्यं (पार्ध) पशुपुरोडाशस्य अग्नीषोमीयस्य इडोपाडानम्। उपगातॄणाम् । सभ्योऽसः प्रतिप्रस्थातुः । दक्षिणं दोः ६।९।२१ । याज्या : आन्यं दिवो मातरिवा' इति । नेतुः । सव्यं (दोः) पोतुः । दक्षिण जरुः अच्छा- ६।९१७.८ । संयाज्या 'वंदस्व. व्या' इति । याकस्य । सव्यः (ऊरुः) आमोधरा । दक्षिणो बाहुः ६।९।९.१०. आत्रेयस्य । सव्य. ( पाहुः) । सदस्यस्य । सदं चानूक पशुप्रधानहाविपो याज्या 'अमीषोमा हविषः प्रस्थि च गृहपतेः । दक्षिगी पादौ गृहपतर्वतमदस्य । सन्यो तस्य इति । ६।१०१५-७. पादौ गृहपतेभीर्यायै मतपदस्य । ओठः एनयोः (बत- पशुप्रधानायदानकालीनं अनुवचनीय मनोता. प्रदयोः) साधारणः (गृहपतिना विभज्य देयः) । जापनी सूक्तं औपश्च अमीषोमीये। ६।१०।१.४. पत्नीन्यो हरन्ति, ता ब्राह्मगाय दाः । स्कन्ध्याश्च पशुप्रयाजस्य उत्तमस्य पुरोऽनुवाक्या च भैषश्च | मणिकाः, तिस्रश्च कीकसाः प्रावस्तुतः । तिमश्चैव याज्या च याः स्तोकानुवचनीयास्ता एव, न पृथक् । फीकसा. अर्धे च कर्तस्य उन्नतुः । अर्ध चैव कर्तस्य देवताश्च विश्वेदेवास्त एव । 'होता यक्षदमिं स्वाहा ।लोमा च झमितुः, तद् ग्राहाणाय दद्यात् यदि (शामना) इत्यादिः भेषः, आमीसूक्तस्था उसमा याज्या । अनाक्षणः स्यात् । शिरः मुद्रदाण्याये । यः यः सुत्या ७/३३१.५. प्राह तस्य (आनीध्रस्य) अजिनम् । इळा सर्वेर्षा पशुप्रशंसा | ७८८. (साधारणी) होतुळ ( असाधारणी)। स एष स्वयः पशुविधिः अमिष्टोमे । १३१३।२-३.. पशुः; य एनमेव विभजन्ति । अथ ये तोऽन्यथा, तद्यथा पशुशेपमक्षः । अमीषोमीयपशुशेषभयो नक्तव्य | सेलगाः (फेवलोदरपोषणपरायणाः ) पापरतो वा इति पूर्वपक्षः, कर्तव्य इति सिद्धान्तः । ६।३।११-१२.! पशु विमनोरन्, वाहक् तत् । ३।१-७. पायु आप्रियः (प्रयाजयायाः) ययर्षि भवन्ति । पशोः शामिलदेशे नयनम् । तं वा एव पशुं आप्रीतं 'यथर्षि शन्दे द्र० । १९।४।७. सन्त (पयाजेस्तोपित) पर्यमित उदच नयन्ति, तस्यो- पशूनां अशनापिपासे एवं विशानं, न पिशातं मुकं पुरस्तादरन्ति । ॥१॥३-५. वदन्ति, न विशात पश्यन्ति, न विदुः श्वस्तन, न पशोः स्विष्टकृतो विधिः 'विष्टकतं यजति । लोकालोको, त एतायन्तो भवन्ति, यथाप्रशं हि ६।१०।१०. संभवाः । ऐआ. २११४१५, पशोः हृदयादेः प्रधानहरिशमवदान झाले मनो- पशूनां कृष्णाना रोहिताना अरुणानां च, गौरस्य ताऽनुवचने प्रैपः 'मनोता विवोऽवदीयमानायानुरहि' . , ८ ·पश्विष्टा ऐतरेय ब्राह्मण- : इति । ६१०११. पालाशो यूपस्तेजस्कामस्य ब्रह्मवर्चसकामस्य च । पशी वनस्पतियागस्थ विधिः वनस्पतिं यजति'1/६३१०-१३. '६।१०१८.९. पालाशानि वा औदुम्बराणि वा मिश्राणि वा प्रेड्- परिवडा' इळामुपह्वयते । ६।१०।११. स्वस्य काष्ठानि महाव्रते माध्यादने निष्केवल्यशस्त्रपाठ- पश्विडा सर्वेषा वा साधारणी, होतुरेय वा असा: | काले होतुरुपवेशनार्थम् । ऐआ. ५।३।४. धारणी पशुभाग: । ३१/१२. पावन दीक्षितसंस्कारः । एकविंशत्या दर्भपिशल: पाकयज्ञा इळाविधाः ( इडासदृशाः) । १४।२।२. | पावन्ति । १।३।८-९. पाक्यज्ञाः सप्त । हुत: प्रहुत आहुतः शूलगवो. पायमान्यास्तिस्रः षष्ठेऽहनि ब्राह्मणान्छसिशिल्पे चलिहरण प्रत्यवरोहणमष्टकाहोम इति । सोऽय सूत्रान्तर- | अनुष्टुभः 'सुतासो मधुमत्तमाः' इत्यादयः । ३०१० कारस्य पक्षः । आवलायनस्तु हुतादीन् त्रीनेव पाक १०-११. यज्ञानाह (गृह्यसूत्रे)। १४।२।२ सायणः । -पावमान्यः मण्डलर्षयः प्राणस्वेन उपास्याः। ऐआ. पानीवतग्रहस्य आग्नीध्रो यजति उपाशु । अनु १।९।१-६,१०११-५. घषट्कारो नास्ति । २६।३४८-९. पावीरवी । 'पावीरवी कन्या' इति ऋम् आमि- पात्रासादनकाले प्रवये होतुर्मन्त्रद्वय, 'श्येनो न माक्तशस्त्रे राकोन्तरं आमिटोमे । १३।१३।८. योनि, आ यस्मिन् सप्त इति ससाद्यमानायान्वाह । पितृभ्यः पूर्वेधुः क्रियते, उत्तरमहदेवान् यजते । ४/५/११. १२।४।१. पात्री औदुम्बरी । तत्र वानस्पत्यानि फलानि पित्र्याः 'उदारतामवरः' इत्याद्यास्तिस्त्र मुरुचः । औपधानि तोक्यानि च समोप्यानि । ततः दधि मधु । प्रत्यूच पित्र्यासु आहायः, आमिमारुते शस्त्रे याम्युत्तरं सर्पिः आतपवर्या आपश्र अभ्यानीय भूमी प्रतिष्ठाप्य | अमिष्टोमे । यामीभ्या पूर्वमेके । १३३१३१९, तेन अभिषेक: ऐन्द्रे महाभिषेके । ३९।३।१. १२-१९, पाथिकृती इष्टिः 'अत्यये' इति शब्दे द्र० । पुच्छं निष्केवल्यस्य महानते । भद्रं नाम साम ३२१७१३. पुच्छाथै, तच द्विपदासु । 'इमा नु के भुवना' इति पादप्रक्षालनकाले पुरोहित. पठति, 'दक्षिण पादमय | पञ्चचे सूक्त, 'आ याहि बनसा सह' इति चतुझेचं इति नेनिजे, इत्यादि अवरुध्ये' इत्यन्तम् । तत. पादप्रक्षाल नव समाम्नाताः । अथासमाम्नाताः 'प्र व इन्द्राय' नावशिष्टोदकस्य अवेक्षण पुरोहितेन 'आपः पादावनेजनी इत्यादयः पञ्चमारण्यकपठिता, एष ब्रह्मा' इति र्दिषन्त निर्दहन्तु मे' इत्यनेन १४०४. तिस्त्रः, 'आधूर्वस्मै' इत्येका, इति द्वाविंशतिदिपदाः, पारिक्षितिः नाम मन्त्राः कुन्तापसूक्ते चत्वारोऽ | सूददोहाच । धाय्या 'यद्वावान', सूददोहाच । ऐआ. नुवक्तव्याः पच्छ', 'राशो विश्वजनीनस्य' इत्यादयः निन- ५1८1८-२०. दश्च । ३०१६।१०-१५. पारुच्छेपं मूक्तं निष्फेवस्ये शस्त्रे घष्ठेऽहनि, 'एन्द्र | होता पश्चात् प्राड् पुठं 'नमस्ते भद्राय यचे पुच्छ पुन्छस्य (चित्याग्नेः पुच्छत्य) उपस्थानं महायते । यात्युर नः' इति २२।८।१। मरुत्वतीये शस्त्रे च 'य त्वं | या ते प्रतिठा' इति मन्त्रण करोति । ऐआ. ५।२।५. रपमिन्द्र' इति अतिच्छन्दाः सप्तपदम् । २२७८. पारुच्छोपीनां मचा छन्दः रोहित नाम | ऋसं पुण्ड्राः नाम ये विश्वामित्रपुनाः शताः पिता । ३३।६।२. १।१२७-१३९ मूतेषु मिलिचा शतं ऋचः । पुत्रकामाः शौनापाख्यानं प्राङ्गणमुखात्पृणुयुः । २२।५।३. समन्ते ६ पुत्रान् । ३३१६१६.

·आरण्यक कोपः ५९ पुरोहितः पुत्रप्रशंसा । ३३।१-१४. ४०|४. पुत्रविक्रयः अजीगर्तेन कृतः । ३३।३।७. पुरोऽनुवाक्याः आज्यभागयोः दीक्षणीयायाम् । पुनस्तु ज्योतिः स्वर्गस्य | ३३।१।८. पूर्वमनीजानस्य, 'स्वमग्ने सप्रथाः सोम यास्ते मयोभुव.' पुत्रेण पितृमणापाकरणं भवति । ३३१११४. इति । पूर्वमीशानस्य 'अग्गिः प्रत्नेन मन्मना, सोम गीर्भि- पुरीपपदानि नाम मन्ताः पृष्टयषहहस्य पञ्चमेऽहनि वा वय' इति के चित् । तनादृत्यं 'अभिश्नागि, त्वं निष्पेवल्ये शस्त्रे स्तोनियोत्तर उपसंतनीयाः । 'एवा धे- | सोमासि' इति वानप्नौ एव कुर्यात् । १।४।१-७. थैवा घमा३३ । एवा वैवा ही३न्द्रम् । एवा ह्येवैया हि पुरोऽनुवाक्याः । उनीयमानसूतानि प्रात.सक्ने विष्या३उ । एवा यवैवा हि पूष३न् । एवा त्येवैवा हि | आ त्या बदन्तु हरयः । इति ऐन्द्रीयत्रीरवाह न वै । देवा३: । एवा हि शफो वशी हि शको वशाँ अनु । माध्यदिने असावि देव गोजीक इति दशचे सूस्तम् । मा यो मन्याय मन्यये उपो मन्याय मन्यवे । उपेहि । तृतीयसपने इहोपयात शपसा इति नवर्चम् । एतानि विश्वध । विदा मघवन् विदो३म्' इति । ऐआ.४।१।- सूक्तान्येय अगुवक्तव्यानि इति सिध्दान्तः । प्रतिसूकं १०-१५. आदिमाः सप्तसप्तैव मचो मायाः इति पूर्वपक्षः । पुरीपस्थापनार्थ अवध्यगोदः नाम अवट. वर्तव्यः | २८।१।१-९. पशी ७१९१८-९. पुरोऽनुवाक्याः । यावत्यो वे पुरोऽनुपास्यास्तावत्यो पु-रु-पः इति सीण्यक्षराणि महायते निप्येवल्यस्य । याज्याः । २८.१४८ प्रतिपदि प्रथमद्वितीयचतुर्थपादेषु रमेण विहरणीयानि । पुरोऽनुवाक्या. पशुप्रयाजस्य उत्तमस्य ता एव, याः ततो 'नदं व ओदतीना' इत्यस्या उचः पादशो विह- स्तोकानुवचनीया. । ७।३।१-५. रणम् । ऐआ. १।१२।१७-१८. पुरोऽनुवाक्या याज्यायाः सकाशात् न्यूना या समा पुरुषस्य ( मनुष्यस्य) सृष्टिः परमेश्वरेण कृता। वा कार्या, न जायसी | वृध्द वा एतद्यशे क्रियते, यत्र ऐआ. २।२६. पुरोऽनुवाक्या ज्यायसी याज्यायै । ९ । २१५. पुरुषे त्येव आविस्तारामात्मा स हि प्रशानेन सपन्न- | पुरोऽनुवाक्ये आज्यभागयो : आतिथ्याया — सामधाऽमि तमो विशातं वदति, विशात पश्यति, वेद श्वस्तन, वेद- | दुवस्यत, आप्यायस्व समेतु ते' इति । ३।६।१-४, लोकालोको, मत्यनामृतमीप्सति, एय पुरोर (निवित् ) आज्यशस्त्रे अमिष्टामे । दूष्णी- २।१४।४. शंसोत्तर, उथैः, द्वादशपदा, जातवेदस्या । आनिवेदः पुरोडाशः सवनीयपुरोडाशेष अष्टाफपालः प्रातः- इत्यादिः (१।१-१२) । १०७५-११, ९।२. सक्ने, एकादशपालो माध्यदिने, द्वादशकपालस्तृतीय पुरोहितः पञ्चमेनिः। पशमेनिशन्दे द्र० ४०।११६. सवने इति के चित् । ८।५।४। स एकादशकपाला पुरोहितः पादप्रक्षालनकाले दक्षिण पादमयनेनिजे एवेति सिध्दान्तः । सवनीयपुरोहाशाश्च नाम आज्य | इत्यादि अवरुध्धे इत्यन्त पठेत् धानाः परम्भः परिवायः पुरोहाशः पयस्यां चेति । शिष्टोदक च आपः पादायनेजनीविरन्त निर्ददन्तु में ८/५/७.८।६।१. इति अवेक्षेत । ४०४. पुरोडाशभागस्य घृतेनाक्तस्यैव मक्ष इति के चित्। पुरोहितः । यो ह वै श्रीन् पुरोहितान् प्रीन् पुरोधा- अक्तस्य अनस्तस्य चैति सिध्दान्तः1८1५।६-८. एन् येद स ग्राहगः पुरोदित. । भामिवि पुरोहितः पुरोडाशस लोक्य (प्रेक्षणीयं इति सायणः । पिती पुरोधाता, पायुर्याय पुरोहितोऽन्तरिक्षं पुरोधाता, स्वाये इति यतः)। ६।९।४. भादित्यो याय पुरोहितो यौः पुरोधाता। ४०४. पुरोधातारः सयो देवाना,पूपियी अन्तरिक्ष घोति। पुरोहितः राशा यश्यमान कर्तव्य । ४०१-५. सपनः । पादप्रक्षालनाघ. .

·पुरोहितधरणे ऐतरेय ब्राह्मण- . . - पुरोहित राष्ट्रगोप , विद्वान् ब्राह्मण राज्ञ पुरोहित । पृष्ठच पडहे चतुर्थमह आनुभम् | २११४४६) ४०२।२-४, ४॥२-३ चतुर्थेऽहनि न्यूड्स १२११३।१ १२। छदासि क्रमेण पुरोहित विष्टरमभिमृशति वरणप्रयोगे । 'अभिमर्श सामाधारभूतानि प्रथमेऽहनि गायत्री, द्वितीये त्रिष्टुप् , शन्दै द्रविष्ट च उपविशति । 'उपविशति' शब्दे द्र०। | तृतीये जगती, चतुर्थे अनुष्टुप्, पञ्चम पति , ४०१४ षष्ठ अतिच्छदा । १९६६ साया । पुरोहितप्रशसा । राजान परिगृह्य विष्टति, अनिष्ट पृष्ठये षडहे देवता । प्रथम अग्नि , द्वितीये इन्द्र , परिहार क्रोति, इष्ट प्रापयति, प्रजाऽनुराग जनयति, | तृतीये विश्वेदेवा , चतुर्थे वाक, पञ्चमे गौ , पष्ठ द्यौ । अयुवमार्यस्य (अयुव आर्यस्य इति या अयुवमारि पृष्ठथे पडहे पष्ठेऽहनि प्रात सवने माध्यदिने च अस्य इति या पदच्छद ) राष्ट्र भवति, नैन पुरा प्रस्थितयाज्याना पुरस्तात् पारुच्छपी “च उपदध्यात् आयुष प्राणो जहाति, आजरस जावति, सर्वमायुरेति, । प्रत्येकमेककाम् । १२।५।१५ न पुनम्रियते, क्षत्रेण क्षत्र जयति, बलेन चल्मभुते । पृष्ठथे घडहे स्तोमा । प्रथमे त्रिवृत् ।२०।१२॥ ४०।२।१ ३॥ तस्मै विश सजानते समुसा एकमनस , | द्वितीये पञ्चदश १२०॥३॥१-२। तृतीये सप्तदश । तत्य राजा मित्र भवति, द्विषन्तमक्याधते । १२१११११-२॥ चतुर्षे एसविंश (२११४५१-२१ पञ्चम ४०४।२। पुरोहित आहवनीय , तज्नाया गाईपत्य , त्रिणव (३४९२७) ।२२।१।१-२। षष्ठे त्रयस्त्रिंश तत्पुत्र अवाहार्यपचन । ४।१।३ ५. २२१७११-२ पुरोहितपरणे राशो मन्त्री अमोऽहमारम, तनूरमि पौतुदारया परिधय उत्तरवेद्या अमिष्टोमे । पीतु तन्व इति 1४०१४४ दारु नाम खदिर इयेके, देवदारु इत्यन्ये । ५।२।२८ पुरोहितस्यायेण क्षत्रियस्य प्रवरादि प्रवरापे क्षायाम् । ३४१७१२ पातु अनुयाजी (प्रैषसूक्ते ५१२,८) उक्थ्ये पुरोहितस्य जप वरणप्रयोगे । 'जप' शदे द्र०।। तौ, प्रस्थितयाज्याश्च तिस्त्र । १५।६।६ ४०१४ पोनु प्रात सबने प्रस्थितयाज्या ' मरतो यस्य पुरोहितस्य प्रतिज्ञा भूर्भुव स्वरोम् इति मत्रेण । हि' इति । २८।२।३। माध्यदिने 'अर्वाहहि सोम- काम । २८।३।१०1 तृतीयसबने 'आ को वहन्तु पुलिंदा नाम समाज विश्वामित्रपुत्रा ये पित्रा सप्तयो' ।२८४९ शप्ता । ३३१२ पातु सध्य दो पशुभाग सले । ३१११२ पुष्टिकामस्य आज्यशस्त्र महानते विद्योरिशो वो पौर्णमास्या अमावास्याया वा अत्यये प्रायश्चित्त अतिर्षि इति पञ्चदशर्चम् । तत्रच 'अत्यये' इत्यत्र द्र० ३२२७/३. न्तम' इति द्वितीय तृच प्रथम शसेत् । ऐआ प्रउगम् । आमेयीषु सामगा स्तुपते, वायव्यया ११३१५-११ होता प्रतिपद्यते । ११४-११ पुष्टिकामस्य चैल्बो यूप । ६।१।६९ प्रउग आज्यशस्त्रोचर, आज्य तु वहिप्पयमानो पूतमृत् नाम सोमपातविशेष । ३५५६१४. तरम् । १०१५1१ पृथिवी मेध्या । ६१८५ प्रउग शत्र आमष्टोमे प्रात सवने । वायव्यस्तृच पृष्ठसामानि पडह क्रमेण रथतर वृहत् वैरूप वैरान वायवायादि, ऐन्द्रवायवलूच द्रवायू इमे मुता। शावर रक्तानि । १९६१५ सायग । मैनावरणस्तृच मित्र हुवे पृतदक्ष, आधिनस्तृच पृष्ठप पड़ा २० २२ अध्यायषु प्रतिपादित । अचिना यसरी, ऐद्रस्तृच इन्द्रायादि चित्रभानो, सायण, ४०1४. अगन्म वृत्रह ·आरण्यक कोपः प्रउर्ग वैश्वदेव तृचः ओमासश्चर्षणी, सारस्वतस्तृचः पावका नः।। इति षष्ठः । उत नः प्रियाः प्रियासु इति सप्तमस्तृचः । १११२-११. ११।२।४-१० । सप्त देवताः | २१११।१२. शंसति ११३३१। याज्या विश्वेभिः सोम्यं मधु । प्रउगं शस्त्रं चतुर्थेऽहनि । वायो शुक्रो, विहि होता, ११।४।१२। वषट्कारानुवषट्कारौ । १११५।१.६ । | यायो शतं हरीणा इति तृचः प्रथमः । इन्द्रश्च वायवेषां प्रउगेश आज्यमनु शंसति होता ।११।५।१. इति द्वितीयः । आ चिकितान सुक्रतू इति तृतीयः प्रउगं शस्त्रं छन्दोमप्रथमेऽहनि लेष्टुभम् । आ वायो- | आ नो विश्वाभिरूतिभिः इति चतुर्थः । त्यमुवे अप्रणं भूप, प्र याभिर्यासि, आ नो नियुद्भिः इति प्रथमस्तृचः। | इति पञ्चमः । अपत्यं वृजिनं रिपुं इति षष्ठः । अम्बि- म साता जारी, ये यायव इन्द्र, या या शतं नियुतो इति | तमे नदीतमे इति सप्तमस्तृचः । इदमानुष्टुभम् । २१ । द्वितीयस्तृचः । प्रयदा मित्रावरुणा इति तृतीयः । ४।१०. आ गोमता नासत्या इति चतुर्थः आ नो देव प्रउगं शस्त्रं पञ्चभेऽहनि । आ नो यशं दिविस्पृशं रावसा इति पञ्चमः । प्र वो यज्ञेषु देवयन्तो इति इति द्वे, आ नो वायो महे इत्यका इति प्रथमस्तृचः । षष्ठः। प्र क्षादसा धायसा इति सप्तमस्तुनः॥२३१।११.। | रथेन पृथु पाजसा इति द्वितीयः । बहवः सूरचक्षसः प्रउगं शस्त्रं छन्दोमद्वितीयेऽहनि लैष्टुभम् । कुविवश इति तृतीयः । इमा उ वा दिविष्टयः इति चतुर्थः । नमसा, पीवो अनारयि, उच्छान्नुषसः इति तृचः | पिना सुतस्य रसिनः इति पञ्चमः । देवदेवं वसे इति प्रथमः । उशन्ता दूता इत्येका, यावत्तरस्तन्यो इति द्वे | पष्ठः । बृहदु गायिषे इति सप्तमस्तृचः । इदं वाईतम् । इति द्वितीयस्तृचः । प्रति या सूर उदिते इति तृतीयः। २२।१७. धेनुः प्रत्नस्य काम्यं इति चतुर्थः । ब्रह्माण इन्द्रोप इति प्रउग शस्त्रं पठेऽहनि पारच्छेपं अतिच्छन्दाः पञ्चमः । ऊों अमिः सुमति इति षष्ठः । उत स्या नः सप्तपदम् । स्तीर्ण पहिरुप नो इति प्रथमस्तृचः । सरस्वती इति सप्तमस्तृचः । २३।३।८-९. आवा रथो नियुत्वान् इति द्वितीयः । सुषु मा प्रउगं शस्त्रं छन्दोमतृतीयेऽहनि । प्रवीरया शुन्यो यातमद्रिभिः इति तृतीयः । युवा स्तोमेभिर्देवयन्तो ददिरे ते (सहिताया 'वा' इति पद, अन तु 'ते' इति इति चतुर्थः । अवर्गह इन्द्र इति द्वे, वृषनिन्द्र इत्येका पदं) इति प्रथमस्तृचः। ते सत्येन मनसा इति द्वितीयः। इति पञ्चमः । अस्तु प्रौपट , ओ पु णो अमे, ये दिवि क्षयंता रजसः इति तृतीयःआ विश्ववाराऽश्विना देवासो दिव्येकादश इति षष्ठः । इयमददाद्रमसमृण इति चतुर्थ: अयं सोम इन्द्र तुभ्यं इति पञ्चमः । म इति सप्तमः | २२१७१५. प्रमाणो अङ्गिरसो इति षष्ठः । सरस्वती देवयन्तो, प्रउग शस्त्रं महानते औष्णिहं आनुष्टुभं चहित आनो दियो बृहता, सरस्वत्यभि नो इति सप्तमतृचः । पातं श्रेष्टुभं जागवा कुर्यात् इति पक्षाः । २४|११९. गायत्रमेवेति सिद्धान्तः । ऐआ. १।३।२-३. मउगं शस्त्रं पृष्टये पडहे प्रथमेऽहनि । वायवा याहि प्रउगं शस्त्रं विश्वजिति महावते च प्राकृतमेव दर्शत इत्यमिष्टोमवत् । २०१६ । द्वितीयेऽहनि वायो | वायवायाहि दर्शत इति । ऐआ ५।१४. ये ते सहसिगः इति ।२०३१५। तृतीयेऽहनि औष्णि प्रउर्ग शस्त्र वैश्वदेवग्रहणादूर्भ शस्यते । ऐआ. वायवा याहि वीतये इत्येका, यायो याहि शिवा इति । ५।२।४ सायणः । इति प्रथमस्तूचः । इन्द्रश्च वायवेषा इति द्वे, तत्र प्रउगशस्त्रयाज्यान्ते वषट्कारः ।१२।५।१. प्रउगशस्त्रे विकारेण काम्या: प्रयोगाः। अनिष्टजनकाः अन्यतरा दिर्षस्तव्या इति द्वितीयस्तृचः। आ मित्र वरुणे वयं इति तृतीयः । अविनायेह गछतं इति चतुर्थः । शत्रोः ।११॥३॥३-९। इटजनको यजमानस्य । मा याद्रिभिः सुतं इति पञ्चमः । सर्विधमिदेवेभिः | ११॥३॥१०. . .

·प्रगाथ: ६२ ऐतरेय ब्राह्मण- - . प्रगाथः अच्छायाकशस्त्रे अनिष्टोमे 'माध्यंदिने | वत्या वाचा । ८-९ उदिन्न्वस्य रिच्यते इति । प्रयोगे । प्रगाथः निफेवल्ये शस्त्रे छन्दोमद्वितीयेऽहनि प्रगाथः अत्र प्रमथनं कियते । यथा प्रनूनं इति | वृहतो योनिः 'वामिद्धि हवामहे' २३।३।२३। वृहती । तत्र चतुर्पु पादेषु अक्षराणि क्रमेण ।८।८।१२।८ | छन्दोमतृतीयेऽहनि रयतरस्य योनिः 'अभि त्वा शूर' इति । तमिद् वोचेम इति सतोबृहती । तत्र चतुर्यु | २४।१।२२. पादेषु अक्षरागि क्रमेण ।१२।८।१२।८ इति । अनयोः प्रगाथः निष्केयल्ये शस्त्रे पृष्ठये पडहे तृतीयेऽहनि प्रमथनेन तिलो बृहत्यो निष्पादनीयाः । तत्र प्रनून | अभि त्वा शूर २१।१।२०। चतुर्थेऽहनि स्वामिद्धि इति बृहती यथाश्रुतैव । तत्रत्यः अन्तिमः अष्टाक्षरः हवामहे २११४।२१। पञ्चमेऽहनि अभि स्वा शूर पादः द्विः पठनीयः इति एकोऽर्धचः संपन्नः । अथ २२।२।७/ पठेऽहनि त्वामिद्धि हवामहे २२१७११६. तमिद् वोचेम इत्यस्याः प्रथमद्वितीयपादाभ्या अर्धर्चः प्रगाथः प्रतिपत् अमिष्टोमे अच्छावाकशने माध्यं- इति मिलित्वा द्वितीया वृहती । अथ तमिद्वोचेम दिने रोभिवों । आग्निमारते शस्त्र यशायशा वो। इत्यस्याः द्वितीय पाद द्विराय- एकोऽर्चः, उत्तरोऽ- | निष्फेवल्ये शस्त्रे अभि त्या शूर । ब्राम्हणाच्छंसिशस्त्रे र्धस्तु यथाश्रुत एवेति मिलित्या तृतीया वृहती इति । माध्वंदिने 'तं वो दस्ममृती । मरस्वतीये शस्त्रे १२.६।३ सायणः । आत्यारथम् । छन्दोमे प्रथमे तृतीये च त्वामिद्धि प्रगाथः अनुचरः अमिष्टोमे माध्यदिने अच्छावाक हवामहे । द्वितीये आम त्वा शूर । पृष्ठये पहे प्रथमेऽ- शास्त्रे तरणिरित् सिपा, आमिमास्तशस्त्रे देव। यो इनि आमि त्वा शूर । द्वितीय हनि स्वामिद्धि हवामहे द्रविणोदाः । प्रयोगे। । तृतीयेऽ हनि ' यद् द्याव इन्द्र ते' २०-२१. प्रगाय: अनुचरः अमिष्टोमे माध्यंदिने निष्वेवल्ये प्रगायः बाईतकाकुमादिः करद्वयात्मकः, आनुष्ठ शस्त्रे अभि स्या पूर्व । प्रयोगे । माध्यदिने ब्राम्हणा भस्तु तृचः। शस्त्रावयव विशेषः ।१२।१२१७. छंसिशस्त्रे महत्वतीये शस्त्रे च तत्वा यामि सुवीर्यम् । प्रगायः ब्राह्मणस्पत्यः महत्वतीये शस्त्रे अमिष्टोमे प्रयोगे। होतु: 'प्र नूनं प्रदाणस्पतिः' । प्रयोगे. प्रगायः अनुचरः निप्पेरल्याने छन्दोमप्रथमेड प्रगाय: ब्राम्हस्पत्यः महत्वतीये शस्त्रे छान्दोम- इनि त्वं होदि धेरथे ।२३।१।२०-२५। छन्दोमद्वितीये प्रथमेहानि 'प्रैतु मम्हणस्पतिः' २३।१२। द्वितीय 'अभिवापूर्व '१२३।३।२१। छन्दोमतृतीये 'त्व घेहि हनि 'उचिठं आम्हणस्पते ' २३।३।१०। तृतीयेपनि पेरवे '२४|११२१॥ पडहे प्रथमेऽहनि 'अभि त्वा प्र नूनं व्रम्हणस्पति: ' २४|११: पूर्व' २०११।१३। द्वितीयेऽहनि ' त्वं हि चेरवे। प्रगाथः ब्राम्हणसत्य: मस्त्यतीये शख्ने पृष्ठये पढहे । २०१३।११। तृतीयेऽहनि 'यदिन्द्र याक्तस्यम् प्रथमे चतुर्थे चाहनि प्रेतु ब्रम्हशरपतिः । द्वितीये २१।१८. पदमे च उत्तिष्ठ प्रम्हसते । तृतीये पष्टे च प्र नूनं प्रदा- प्रगाथः इन्द्रनिदवः 'इन्द्र नेदीय एदिहि' इति मार-स्पतिः १२.१२२. तीये शने, छन्दोमे नियपि, पृश्ये पड़हे च सर्वेषु प्रगायः प्रासमाच्छंसिशस्त्रे अमिष्टोमे माध्यंदिने यहः। २०-२४, 'उदु त्ये मधु' प्रयोगे. प्रगाय: निवस्ये शस्ने मनिष्टोमे "पिया मुतस्य । प्रगाथः मान्यतीयः मरत्वतीये राखे अमिष्टोमे स्वोत्रियः मध्यमया वाचा छन्दोमप्रथमेऽहनि च, प्र वन्द्राय २३ । १ । १२ १२।१३।१-२। अनुरूपः ' अभि त्या पूर्व' उत्त्व दिलीये-दनि वृदिन्द्राय २३।३।१० तृतीयेनि नकि स्वामिष ३-४ पाम्पोतरं 'शिरा मुटस्य' स्यर मासो २४।१।११ | पृटपे पर अपने चचर्य मानि . 'अभि वा यूर , ·आरण्यक कोपः ६३ प्रतिज्ञा . प्रय इन्द्राय बृहते । द्वितीये पञ्चमे च वृहदिन्द्राय शस्त्रे अनुपानीयासु । १३३१४।१-२. गायत । तृतीये पटे च 'नकिः मुदासो रथ' २०१२२. प्रतिगरः शौनः रोपाख्याने 'डचा 'ओम्' इति, प्रगाथः मैत्रावरुणशस्त्रे अमिष्टोमे माध्यदिने कस्त गाथायाः 'एवं तथा' इति । ३३।६।१२-१३. मिन्द्र त्वा वसु । प्रयोगे. प्रतिज्ञा पुरोहितस्य वरणप्रयोगे 'भूर्भुवः स्वरोम् । प्रगाथा सामप्रगाथः। निष्फेवल्ये शस्त्रे छन्दोमप्रथमेऽहनि | इति । ४०४. पिवा सुतस्य ।२३।१२८ । द्वितीये उभयं शगवय । प्रतिनिधिः यूपस्य स्वरुः प्रहरणे पशुकामस्य । २३।३।२४ तृतीये इन्द्र विधातु । २४।१।२२ | पृष्ठये | ६।३।८. पहहे प्रयमेऽहनि पिना सुतस्य' २०१६१५। द्वितीये प्रतिनिधिः हिरण्यस्य आज्यम् । ६।४।५-६. उभयं शगवघ १०।३।१३ । तृतीये इन्द्र निधातु प्रतिपत् तृचः अच्छावा कशस्त्रे अमिष्टोमे प्रात:- २१।१।२१ । चतुर्थे ' वमिन्द्र प्रदूर्तियु' २११४१२२॥ | सवने इन्द्रामी आगतम् । प्रयोगे. प०पने 'नोखा यायत:' २२।२।८। पष्ठे 'इन्द्र- प्रतिपत् तृचः गायन' आमिमारते शस्त्रे छन्दोम. मिद्देवतातये' २२७११८. प्रथमेऽहनि 'वैश्वानरो अजी' २३।२।१३। छन्दोम- प्रगाथाः नाम मण्डलर्पयः प्रागदृष्टया उपास्याः। | द्वितीये मतावानं वैश्वानरम् । २३।४।१५ छन्दोम. ऐआ. १।९।१-६, १४१०११-५. तृतीये वैश्वानरो न ऊतये २४।२।१६। पृष्ठथे घडहे प्रजापतेस्तनयः नाम मन्त्राः अवग्रहपठनोतरं द्वितीयेऽइनि पृक्षस्य वृष्णो २०४।८। पञ्चमेऽहनि द्वादशाहस्य दशमेऽहनि मानसरहे । 'अन्नादा चान- हविष्पान्तमजरम् २२।३।११. पतिश्थ, भद्रा च कल्याणी च, अनिच्या चापभया च, प्रतिपत् तृचः निष्केवल्ये शस्त्रे पृष्ठथे पडहे चतुर्थेs- अनाता चानाप्या च, अष्पा चाप्रतिधृष्या च, | हनि पिया सोममिन्द्र । २१।४।१९। षष्ठेऽहनि अपूर्वा चा भ्रातृम्या च' इति । २४।६।१४-२१. रेवतीनः सध । २२।७।१४. प्रजापशुकामस्य महामते आज्यशस्त्रं होताजनिष्ट प्रतिपत् तृच, प्रादाणाच्छसिशस्त्रे अमिष्टोमे प्रात:- चेतनः इत्यष्टचम् । ऐआ. १।१।१६. सबने 'आ यादि मुगुमा । प्रयोगे. प्रज्ञात्मा अशरीरः। ऐआ. ३१९८. प्रतिपत् तृचः मरुत्वतीये शस्त्रे । प्रथमा अनुष्टुप्, प्रज्ञानं प्रदा । ऐआ. २।२५।६. उत्तरे द्वे गायन्यो आ त्वा रथं यथोतय । १२।४।१-३. प्रणवस्य सृष्टिः । प्रजापतिः तानि शुक्रागि १२।६।५. (न्याहतिय ) अभ्यतपत् तेभ्यस्त्रयो वर्गा अजायन्त प्रतिपत् तृचः महत्वतीये शम्ने छन्दोमपथमेऽहान अकार उकारो मकार इति । तानेकधा समभरत् , | आ त्या रथ २०३।१।१२। द्वितीयेऽहनि विवानरस्य तदेतत् ओम् इति । २५।७।२० विशति २३३३११० तृतीयेऽहनि तंतभिद्राधसे । प्रतिगरः हतिस्तथा होत.' इति अवसिते. २४४१।११. अवसिते दशमु पदेषु चतुह)तृमन्त्रभ्याएपानरूपशनस्य, प्रतिपत् तृचः मश्वतीये शस्त्रे पृष्ठये पहे प्रथमेऽ- दादशाहस्य दशमेऽहनि मानसरहे । २३१६२०. हनि आ त्वा रथं २०१७। द्वितीयेऽइनि विश्वानरस्य प्रतिगरः प्रकृतिपत् अविहतः महामते निष्फेयल्ये । यस्पति २०३१६। तृतीयेऽइनि तंतमिद्राघसे २१।१।। १३॥ चतुर्थेऽहनि तं स्या यशैभि २१॥४॥११॥ प्रतिगरः प्रात.सवनादिसये अभिटोमे 'शंगामो- | पञ्चमेऽहनि यत् पायजन्यया २२।१।८। पोऽहनि देवोम् ' इति । १२११११, ३-४. रा व्यों महानाम् । २२।७६. प्रतिगरः मदान् ‘मदागो देव' इति आमिमारते प्रतिपत् तूरः मैत्रायगशस्ने अभिटोमे प्रातःसपने ऐआ. ५।६।१०.

·णीमहे . ऐतरेय ब्राह्मण- प्रतिपत् आ नो मित्रावरुणा । माध्यदिने कया नश्चित्र । वैश्वः । हवामहे २० । ३ । ११ । तृतीयेऽइनि.यद् द्याव इन्द्र देवशस्त्रे तत् सवितुर्वृणीमहे । अयोगे. ते । २०११.१८. प्रतिपत् तृचः वैश्वदेवशस्त्रे अग्निष्टोमे तत् सवितुर्व प्रतिपत् प्रगाथ. ब्राह्मणाच्छंसिशस्त्रे अमिष्टोमे माध्य- छन्दोमप्रथमेऽहनि तत् सवितुर्वृणीमहे | दिने 'तं यो दस्म', मरुत्वतीये शस्त्रे 'आ त्वा रथम् । २३।२।६। द्वितीयेऽहनि - विश्वो. देवस्य नेतुः इत्येका | प्रयोगे. तत् सवितुर्वरेण्य इति द्वै मिलित्या एकस्तृच.२ ३१४१८। प्रातपत् प्रातरनुवाकस्य इक् लिः पठनीया, 'आपो तृतीयेऽहनि तत् सवितुर्वृणीमहे । २४।२।९. रेवतीः' इति । ७६।१-६. प्रतिपत् तृचः वैश्वदेवशस्त्रे पृष्ठथे पडहे । प्रथमेऽहनि प्रतिपत् वैश्वदेवशस्त्रस्य तत्सवितृणीमहे ।१३।११४. तत्सवितुर्वगामहे २०१२।३। द्वितीयेऽहनि विश्वो देवस्य प्रतिपत् शस्त्रारम्भे पञ्यमान अवयवाविशेषः । सच इत्येका तत्सवितुर्वरेण्यं हति द्वे २०१३।२। तृतीयेऽहनि , प्रगाथः तृच. सूक्तं वा भवति । प्रायः सामाधार- तत्सवितुर्युग्रीमहे २६।२।६। चतुर्थेऽहनि द्वितीयाहयत् | भूतो यः स्तोत्रियो नाम तृचादिः सैव शस्ने प्रतिपत् । २१।५।६। पञ्चमेऽहनि तृतीयाहवत् २२।२।६। षष्ठे- | औद्गाले स्तोनिमः, दौत्रे प्रतिपत् इत्युच्यते । १२। ऽहनि अभि त्यं देव इत्येका तत्सवितुर्वरेण्य इति द्वे । १२।४. २२।८1७. प्रतिपत् सूक्त वैश्वानरीय आनिमारुतशस्त्रे अमिष्टोमे प्रतिपत् नपर्चः निष्कररये शस्त्रे पृष्ठये पडहे वैश्वानराय पृथु १३।११।१ । पृष्ठये पडहे प्रथमेऽहनि पश्चमेऽहनि महानाम्नीषु अत्र स्तुयते शाकरेग साम्ना, वैश्वनराय पृथु २०।२।१० द्वितीयेऽइनि 'पृक्षस्य वृष्णो 'विदा मघवन् विदा (१-९)'। २२।२।१-१. अरुषस्य २०१४।८। तृतीयेऽहनि वैश्वानराय धिषणा प्रतिपत् निफेवल्ये महामते । ' तदिदास भुवनेषु' २१२।१४। चतुहनि वैश्वानराय मुमतौ २१।५।१२ इति निष्टुप् 'नदं व आदतीना' इत्यनुष्टुप्, अनयो: पठेऽहनि 'अदश्च कृष्णमह' । २२।१०।५. पादशो विहरणं तदिदासपादः नद्रवपादः इति रीत्या । प्रतिपदः उत्तरे द्वेची गायच्यौ अमिष्टोमे माध्य. तदिदासकचः प्रथमपादान्ते 'पु' इत्यक्षरं, द्वितीय- दिने मरुत्वतीयशस्त्रे, तृतीयसवने च वैश्वदेयशस्ने । पादान्ते 'र', चतुर्थपादान्ते च 'प.' इति अक्षर. १३।४।२-३. विहरणं कृत्वा 'नद वः' इत्यास्याः पादाना रिहा प्रतिपदः सूक्तपतिपदः लिटुभः अदरहः रास्येषु । पर्तव्य, तेन बृहतीद्वयं संपद्यते । एव त्रि. प्रथमा । एताः प्रगाथानां पुरस्तात् धाय्यात्वेन शस्तव्याः इति के मिलित्वा षट् बृहत्यो भवेयुः । सेयं एतावती प्रतिपत् । चिचन । मैत्रावरणस्य 'अप माच इन्द्र',माझणान्छसिनः ऐना. ११११-१२. १११३११-६. ५।६।६. 'ब्रह्मणा ते प्रदा युजा', याचारस्य उर नो लोरमनु प्रतिपत् प्रगाथः अन्डावाकरास्त्रे अमिटोने माय इति 1 २७।६।१-७. दिने तरोभियों, निकेचल्ये अमि त्या दूगर, आमि. प्रतिप्रस्थातु सव्योऽस: पशुमागः सरे ।३१।१।२. मारते पशायशा यो । प्रयोगे. प्रतिराधः नाम मन्त्रायः प्रामणाच्छसिशिल्पे पटे प्रतिपत् प्रगाथ: निष्कैवल्पे छन्दोमप्रयमे हीन | हनि 'मुगियभिगत.' इत्यादयः । तानि पदानि नाम । स्यामिदि हवामहे .२३१२।१३ : द्वितीयानि अमि ३०1७1१९. स्वापूर २३।३।२१तृतीयेऽपनि स्यामिदि हवामहे । प्रतिष्ठाकामस्य दीक्षगीयाया घृते चर. अमिष्टोमे । २४।१।२१.. ११॥८-११. प्रदिप प्रगायः निष्यन्यै पृटपे पडहे प्रथमे इनि अमि वा पूर २०१।१३। द्वितीयेदनि त्यानिदि ३११२. प्रतिर्नुः कण्टः काकुद्रश्च (पाकुदं) पशुमाग. छत्रे .

·- औरण्यक कोषः 'प्रययः प्रतिहारः प्रतिहला गातव्यः पाशभक्तिके चतुर्थः, । प्रमंहिष्ठीयेन गम्ना उक्थ्यस्तोगागि कर्तव्यानि सातभक्तिके च पटः सामावयवः। १२।१२।४ सायणः । सामवेन वा ।१५।५।८-१०. प्रेतिहारः महीयते । प्रस्तोतारं प्रशास्ति होता । प्रयाजयाज्याः आप्रियः जामदग्न्याः समिती राजनाख्यस्य साम्नः पनींशस्य स्तोमस्य तिस्पु, अर्ध- | अद्य मनुषो' । द्वादशाहे प्राजापत्यपहा ११९।४।६-८. तृतीयासु (२) अर्धत्रयोदशासु (१२॥) या परिशि प्रयाजाः अमीषोमपशोरेकादश । समिधः, तनून टासु (इति त्रयः पक्षाः प्रथम प्रतिहारं प्रातात्' इति । ' पात् वसिष्ठनकेतरेषा गोत्रांगा; नराशंसः,'इन्छः बर्हिः, 'भर्धत्रयोदशासु प्रयाचयत' इति अदकर्ण्यः । ऐआ. दुरः, उपासा नक्ता, दैव्या हातारा, तियो देवीः, त्वष्टा, ५।५:१-३. वनस्पतिः, स्याहातयः इति । यथर्षि आप्रियः । प्रतण्णपाठः नाम पदपाठः। ऐआ. ३।३।२-६. ६।४।१-१६. प्रथमेऽहनि पृष्ठये पडई अभिर्देवा, प्रिकृत् स्तोमः, प्रयाजा अनुयाजाश्च प्रायणीयायां, प्रयाजाः सन्ति स्थतरं साम, गायत्री छन्दः । २०६१।१-२। आज्य, अनुयाजा न सन्ति, उदयनीयायाया तु प्रयाजा न प्रग, मरुत्पतीय, निष्फेरल्यम् । २०१॥४-१७। | सन्ति अनुयाजाश्च सन्ति इति पूर्वः पक्षः । उभया वैश्वदेवं, भामिमारुतम् । २०।२।१-१५. उभयं इति सिद्धान्तः । २१५।१-४. • प्रधानस्य याज्याऽनुवाक्ये दीक्षणीयाया ' अगिर्मुसं प्रयाजाः पशो यथर्षि भवन्ति । 'पर्षि' इति शब्द प्रथमो देवताना, अमिश्च विष्णो तप उत्तम' इति | द्रष्टव्यम् । १९४१७. त्रिष्टुभी ११।४।८-११. प्रयाजानुयाजनिषेधः उपसत्सु । ४।९।१. प्रधानानां याज्याऽनुवाक्याः प्रायणीयोदयनीययोः। प्रयाजेपु काम्याः प्रकाराः प्रायगीयायाम् । प्रयाजा पप्यायाः स्यस्तेः त्रिष्टुभौ 'सस्ति नः पथ्यासु, स्वस्ति- हुतिभिः प्राडियात् ब्रम्हवर्चसकामः । दक्षिणा स्यात् सिंद्ध प्रपथे' इति । अमेत्रिष्टुभी 'अमे नय सुपथा, अन्नाद्यनामः । प्रत्यङ् इयात् पशुकामः । उद इयात् देवानामपि पन्याम्' इति । सोमस्य त्रिष्टुभौ 'त्य सोम भूयः सोमपीयकाम. I मध्ये स्वर्गकामः ।२।२।१.१०. प्रचिकितो, या ते धामानि दिपि' इति । सवितु प्रवर्ग्यः । आख्यायिका, प्रैषः, अभिष्टवः उत्तरं गांयम्यौ । आ विश्वदेवं सत्पति, य इमा विश्वा पटलम् ।४।१-५. जातानि' इति । अदितजगत्यो 'सुगामागं पृथियी प्रवर्थे अभिष्टयनार्था मचा। पूर्व पटलम् । महज यां, महीम् षु मातरं ' इति । २।३१७. शानं, इयं पित्र्ये, महान् मही (ग्राम्हणस्पत्या) प्रपदं नाम होममन्नाः । प्रक्षितं पदजातं यस्मिन्नु.. अभि त्यं देय ( सावित्री) एताश्चतस्त्रः शासान्तरगता- धारणे, तदुधारणं प्रपदं नाम । ३७७१-३ सायगः। आश्वलायनेन (४।६३) पठिताः । सं सीदस्य प्रपदहोमः यशागराजाभिषेके गहे आगमनोत्तरम् । महान् इति महावीरस्य खरे संस्थापनार्या । अान्त य ऐत्य गृहान्- गृह्मास्यामेरुपविष्टाय अन्धारब्धाय कस्विक् | इति महायोराय अज्यमानायाभिरूपा । पतगमक, सर्वप्रयोगान्ते कसेन चतुर्ग्रहीतास्तिस्र आन्याहुतीः यो नः सनुत्यो, मानो अग्ने इति द्वे दे । गृणुष ऐन्द्रीः प्रपदं जुहोति । पशु धन्यवाजसातये, अनु हि पाजः इति पय राक्षाध्न्यः । परि त्या गिर्ययो, अघि स्वा सुतं सोम, अजीजनो हि पवमान इति मन्त्रवये । द्वयोरदधाः, शुक्र ते अपश्यं गोपाम् । ता. हितीयपादेषु मन्यान्तरप्रक्षेोऽस्ति, ते मन्ताः होम | एकविंशतिर्भवन्ति ४।२।१-११सके 'द्रप्सस्य इति प्रपदं नाम । ३७।६।९७१-४. अयं वेनधोदयत्, पवित्र ते, तपोप प्रमंहिष्ठाय साम प्र मंहिष्ठाय गायत' इति वितं, वियत्पवित्र, गणाना त्या प्राम्हणस्पत्य एकोन चि उत्पन्नम् । १५।५।९ सायगा । विशतिमचं, प्रथश्च तचं धर्मतन्वः नाम, अपश्य त्या आ . . अन्यत्, नर पायमान्यः, १ ·प्रवलिका ६ ऐतरेय ब्राह्मण- . तृचं० काराधत् नवचै काधीवतमाश्विनं, आ भात्यमिः पनीया यदहरु सादयिष्यन्तो भवन्ति । सूयवसाद् भग- पञ्चचे त्रैष्टुभं, ग्रावाणेव अष्टचे त्रैष्टुभं, ईळे द्यावा | वती इत्युत्तमया परिदधाति । अथ प्रवर्यप्रशसा । पञ्चविंशत्यूचं जागत, 'अरूरुचत्' उपोत्तमा आधया, | ४१५११-१५. ईळेद्यावीया उत्तमा परिधानीया । इति नु पूर्व पटलम् । प्रवन्य पयसा प्रचरति । १४/१७. ४१३-४ । अथोचरं पटलम् । उपहये (त्रि ) प्रवलिका नाम मन्त्राः ऐवशप्रलापोत्तरं ब्राह्मणा- हिंकृण्वती, अभित्वा देव सवितः, समी वत्स, स वत्स च्छसिशिल्पे पष्ठेऽहनि 'विततौ किरणौ द्वो' इत्यादयः इव, यस्ते स्तन , गौरमीमेत्, नमसेदुप, सजानाना, पट् अनुष्टुभः अर्धचंशः शसात | ३०७।१६-१७. आ दशभिर्, दुइन्ति सप्तका, “समिद्धो अग्निरश्विना, प्रवासे प्राप्ते अग्-युपस्थानम् । प्रवासादेत्य च । समिद्धो अमिषणा ' इति द्वै कचौ शाखान्तरीये अहरहश्च तूष्णीमेव विनयप्रदर्शनम् । किंवा 'अमय आदलायनेन पठिते । तदु प्रयक्ष, आत्मन्वन् । योऽभय मेऽस्तु' इति पठेत् । ३२।११।८. उत्तिष्ठ ब्राम्हणस्पते इत्यवतिष्ठते । अधुक्षत् पिप्युपी इति धेन्वा दुग्धायाम् । उपद्रः पयसा इत्याह्रियमाणे प्रवासे यजमानमरणे स्वगृहे पुत्रादिः अभिवान्य- दुग्धे। इय शाखान्तरगता आश्वलायनेन पठिता । आ वसायाः पयसा जुहुयात् । अपि वा यत एव कुतच नूनमश्विनोनषिः इति गव्ये दुग्धे आसिच्यमाने । पयसा जुहुयात् । किंवा अमीन् अजस्रान् होम. आसुते सिञ्चत इति आजे दुग्धे आसिच्यमाने । समु रहितानेव इन्धीरन् आ शरीराणामाहोंः । ३२ ।। स्ये महतीरपः इत्यासिस्तयोः उदु ष्य देव, सविता हिरण्यया इति अनूत्तिष्टति प्रेतु ब्रह्मणस्पति इत्यनुप्रैति । प्रवेशः परब्रह्मणः जीवरूपेण शरीरे । ऐआ. गन्धर्व इत्या पदमस्य इति खर (महावीरस्थापनार्थी २०२३१७-८. येदि)। अवेक्षते । नाके सुपर्णमुप इत्युपविशति । 'तप्तो प्रस्तावः प्रस्तोत्रा गातव्यः द्वितीयः सामावयवः । या धर्मों (इति शाखान्तरगता आश्वलायनेन पठिता) १२।१२।४. उमा पिवतमश्विना' इति द्वाभ्या पूर्वारा यजति (दे प्रस्तोतारं प्रेड्याख्दो होता सद्यास्ति महारते । याज्ये इत्यर्थः) । अग्ने वीहि इत्यनुवषट्कारः । राजनसाम्नः पन्चविंशस्य स्तोमस्य तिमृा अर्ध- उदुसियशस्वाहत ( शासान्तरगता आश्वलायनेन | तृतीयासु (२॥) अर्धगयोदशासु (१२॥) वा परि- पठिता ), अस्य पिबतमश्विना ' इति द्वाभ्या अपगढे | शिष्टासु प्रथम प्रतिहार प्रतात्' इति । ऐआ. यजति । अग्रे धीहि इत्यनुवषट्कारः । ब्रह्मजप: ५।५।१-२. विधा आशा दक्षिणसात् ' (शाखान्तरगता आश्व प्रस्तोतुः हुन् सजिहे पशुमागः सत्रौं । ३१।१।२. लायनेन पटिता ) इवि कक् । होता होमादूर्य पठ. प्रस्तोत्रा प्रथमप्रतिहारकाले प्रोक्ते होता जपति नीयाः सप्त ऋच., 'स्वाहाकृतः शुचिर् (शाखान्तरगता सुपर्णोऽसि गवान् इत्यादि मन्त्रप्रयं महानते। ऐआ आश्वलायनेन पटिता), समुद्रादूमिमुदियति, द्रप्सः ५।५।३-९. समुद्रममि, सखे सखाय, ऊर्ध्व ऊ पुणः, उओं नः प्रस्थितयाज्याः तिस. पोतुः उक्थे ऋतौ । पात्यंहसः, त घेमित्या' इति । पायक गोचे इवि भक्ष- माराधते । हुतं हविर्मधु (ब्राम्हणपटिना) इति धर्मस्य मशयति । श्येनो न योनि, आ यस्मिन् सत प्रस्थितयाज्याः प्रातःसपने । होत', इदं वे सोम्य वासवाः ( आश्वलायनेन पठिता ) इति द्वे प्रवर्यपात्र- मैत्रावरुणस्य, मित्र वय हवामहे । पोतुः, मस्तो यस्य हे मधु । माझगाच्छसिनः, इन्द्र त्या वृषभ अयम् । संसादने । विहविष्मो महि इति ऋक् उपोचमत्वेन आव-हये । नेष्टुः, अमे पत्नीरिहावह | आमीप्रस्य, उपा .

·आरण्यक कोपः प्रातःसक्न " , . । आई नाय यशानाय । अन्छावाकस्य, प्रातर्यायभिरागतम् । दृष्टया उपासनम् । प्राणः सूक्ष्मदेहात्मकः। अतः सूक्ष्म- २८१२। माध्यदिने । होतु', पिना सोममभि । मैना- देहरूपेण उपयोपासनं इत्युच्यते । अइंग्रहोऽत । ऐआ. घरगस्य, सई पाहि यः । माहागाज्छीसनः, एवा पाहि | २।४।२०. प्रस्नया । पोतुः, अर्वाडेहि सोमकामम् । नेष्टुः, तवायं प्रातःसवनं आप्रयम् । २७११।४.५. सोमस्त्वमेह्याट् । अच्छावारस्य इन्द्राय सोमाः प्रदियो। प्रातःसवनं गायत्री उदयच्छत् । १३१४२. आमीघ्रस्य, आ पूर्णो अस्य कलशः । २८ । ३ । प्रातःसवनं द्विनाराशंसम् । ८।६३. तृतीयसवने । हातुः, इन्द्र प्रभुभिर्वाजयाद्भः । प्रातःसक्ने अच्छावाकशत्रं अमिष्टोमे (आज्य) माझगाच्छंसिनः, इन्द्रच सोमं पिबतम् । मैगावरणस्य, इन्द्रामी आगतं सुतं' इति । प्रयोगे । इन्द्रावरुणा सुतपा । पौतुः आ वो वहन्तु सप्तयो। प्रातःसवने अच्छावाकशस्त्रं चतुर्विशे महावते च नेयुः, अमेय नः सुहवा। अछावाकस्य, इन्द्राविष्णू | 'आ सुते सियत' इति । ऐआ. ५।११५. पिबतं मध्वो । आमीघ्रस्य, इमं स्तोममईते । २८।४. प्रातःसबने अच्छावाकरय परिधानीया प्रस्थितयाज्याना सताना पुरस्तात् प्रत्येक एकैका | सरस्वतीवतोः।' सा च युक्तियोंगः । २९।७।२. पाइन्छेपी ऋक् उपधातव्या पृष्ठथे पडहे । प्रातःसयने प्रात:सवने उन्नीयमानसूक्तं (भैलावरुणस्य ) क्रमेण वृषनिन्द्र, सुघुमा यात, वनोति हि सुन्यन् , | ऐन्द्रीयत्रीय आ त्या वहन्तु हरयः' इत्यादयः । मो ५ वो अस्मदमि ओ.म् णो अमे, अमिं होतारं मन्ये, | आदिमाः सप्तवेति के चित्, तन । २८।१।१.१२. दध्य हैं यन्मे ' इति (आवला ८1१२) माध्यदिने प्रातःसवने नव ग्रहा गृद्यन्ते (धाराग्रहाः), नाभिः तु 'पिबा सोमामिन्द्र ' इत्येका, इन्द्राय हि द्यौरसुरो पक्माने स्तुवते । अमिष्टोमे । ११११।१. इति पट् ( आश्वला ८१११४) २२१५।१-५. प्रात:सक्ने प्रतिगरः 'शंसामो देवोम्' इति । प्रहरणं यूपस्य (अमो) स्वर्गकामस्य ।६।३१८. १२।१११. प्रहरणं स्वरोरेव यूपप्रतिनिधित्वेन प्रतिष्ठाकामस्य । प्रात सपने प्रस्थितयाज्याः । २८।२।१-१०॥ ६।३।८. प्रस्थितयाध्या शन्दे द० । प्राजापत्यं पशुमालभेत द्वादशाहे दीक्षायाः पुर- प्रातःसवने पहिप्पवमानोत्तर आज्यशस्त्रं, ततः स्तात् । ता सामिधेन्यः सप्तदश आप्रियः जामदग्यः प्रउगम् । १०१५।१. 'समिद्धो अद्य मनुषो' इत्यादयः ।१९।४।४-८. प्रातःसवने प्रादाणान्छंसिनः अमिष्टोमे परिधानीया प्राज्यापत्या उर 'सन्तुं तन्वन्' इति आमि 'स न इन्द्रः शिवः ससा' इति । विस्तौ तु ' इन्द्रेण मारतशम्ने वैष्णव्याः उत्तर, प्राजापत्योचरं च ' एवा | रोचना दियः' इति । २७४।२. न इन्दो मघया' इति परिधानीया । १३।१४।५-८. प्रातःसवने माझगासिनः अहीने 'यन्तरिक्ष' प्राणः प्रपदाम्यां शरीरे प्रापद्यत आत्मा तु मूी। इति पर्यारास्नः । ' इन्द्रेण रोचना दियः' इति परि. धानीया । २९/७१२. प्राणश्रेष्ठयाथै इन्द्रियकरहः । ऐआ४।१९-१५. प्रातःसक्ने प्रादागाच्छंसिशस्त्रं अमिशेमे मागस्य वंशत्वं शरीरे । वंशो गृहस्य मध्यस्थूणा । याहि सुपुमा हि' इति । चतुर्विशे महामते च 'सुरूप- फुत्नुमूतये' इति । ऐआ. ५११३५. मागाः दारीरे दादश । राप्त शीर्षण्याः, दो स्तन्यो, प्रातःसयने माक्षणासिशस्त्रस्य अमिष्टोमें स्तोलिया सयोऽआवः नाम्या सह । ऐआ. ११२०१७. लुनः विद्रुकेगु महिषो, अनुरूपस्तृचः मागोपासनम् । महामतगतनिष्फेयशस्नस्य प्राण- घुप नः' इस्येका, “इन्द्राय हि द्यौः' इत्यका ऐआ. २१४१. आ ऐआ. ३।४।२, ७१. . .

·प्रावरनुवाकः ६८० ऐतरेय ब्राह्मणा- . 'गोप्वस्मै' इत्येका इति मिालेल्वा । प्रयोगे । प्रात.सवने | विंशतिश्चानूच्यानि प्रजापशुकामस्य । अष्टो शतान्यनून भूरिन्द्रवन्तः स्तुवं' इति ब्रह्मा स्तोत्रप्रसवमाह । च्यानि अब्राह्मणोक्तस्य, यो वा दुरुक्तोक्तः दशमल. २५॥९॥५-६. गृहीतो यजेत । सहस्त्रमनूच्यं स्वर्गकामस्य ! अपरिमित- प्रात सवने मन्द्रया वाचा असेत् । माध्यंदिने बली. | मनूच्य सर्वेषा कामानामबरुध्धै । सप्त आमेयानि छन्दा-- यस्या वाचा । तृतीयसवने बलिष्ठतमया वाचा । | स्य-वाह । छन्द कमश्च गायत्री अनुष्टुप् शिष्टुप् बृहती उत्साहानुसारेण उत्तरोत्तरिया याचा शत् । | उष्णिक जगती पक्तिः इति | सप्त उपस्यानि छन्दा. १४१६/५. स्यन्वाह | सप्त आश्विनानि छन्दास्यन्वाह । ७/७/- प्रातःसवने माध्यदिने च षष्ठेऽहनि प्रस्थितयाज्याना | १-११। 'आपो रेवतीः' इत्यनया मचा आरम्भः । पुरस्तात् प्रत्येक एकैका पारच्छेपी उपदध्यात् । ७।६।१-६ । पन्छः अनूच्यः इति के चित्.। अर्ध- २२।५।१-५. चैश एवानूच्यः इति सिद्धान्तः । ७1८1१-४ । 'अ. प्रात.सवने मैलावरुणस्य अमिष्टोमे अहोने च परे । भूदुपा शत्पशुः' इत्युत्तमया परिदधाति । ७।८।१२। धानीया ते स्याम देव वरुण । ब्राह्मणान्छसिन. अमि (आश्चला ४११३-१५.) टोमे ' स न इन्द्रः शिवः ससा' इति, विकृती तु प्राररनुवाकस्य व्यूढस्य सतः अव्यूदत्यं वृहतीमध्य- — इन्द्रेण रोचना दिवः ।' अच्छावाकस्य अनिष्टोमे फत्वात् । ७१८१५. गोमद्धिरण्यवत्, विकतो तु आह सरस्वतीवतो. इति । प्रातरनुवाके न्यूङ्खः प्रथमपादे द्वपक्षरेण चतुर्थेऽहनि २७/४/२, ५२. पृष्ठथे पडहे १२१५३११०. प्रातःसवने भैत्रावरुणशस्त्रं अमिष्टोमे । आ नो प्रायणीया शवन्ता । १५/१२. मित्रावरुणा घृतेः' इत्यादि । ऐमा. ५।११५ सायण.। प्रायणीये धाय्यारहिताः समिधन्यः पञ्चदश । १४/• चतुर्विशे महारते च 'ता नः शक्त पार्थिवस्य' इति । २।४. ऐआ, ५.१५ सायणः। प्रायणीयोदयनीय अमिष्टोमे । होता एकः, देवताः, प्रातःसयने याज्या अनवानम् । २७१५।६. देशमः, प्रयाजाना काम्या: प्रकाराः, याज्यानुवाक्याः प्रातःसवने शस्त्रजप. होतुः 'उक्थं याचि' इति प्रधानाना, सयाज्ये, प्रयाजानुयाजाः, पत्नीसयाजास्तु चतुरक्षरम् । अध्वयों: 'ओमुक्थशाः' इति चतुरक्षरम्। न सन्ति, समिष्टयजुश्च नास्ति, प्रायणीयानिष्कासे, १२।१२. स्थाल्या वा उदयनीयानिर्वापः, व्यतिषड्यो न्यायाs प्रातःसक्ने शस्त्रागा पुरस्तात् निविद्धानम् । ११. नुवाक्याना, द्रव्य आदित्यश्वरुः प्रायशीयो भवति आदि- १०-११. त्यश्वरदयनीयः इतरेपा चतुर्णामाज्यम् । (धावला प्रात सवने स्तोमविवृद्धौ अतिशंसन एकया दाम्या | ६१४१३) (तत्तच्छन्दे तत्तद्विशेषा द्रष्टन्याः) था, नाधिकया । २७१५१७-८. २९/७१०.१३ २।१-५. सायगः। प्रायश्चित्तं अमो अमेरदरणे । 'उदरणे, इत्यत, प्रावरनुवाकः । प्रैप. ' देवेभ्यः भावविभ्यो होत- द्र० ३२१५॥१. मुहि' इत्याहाध्वर्युः । महति राये अन्य. पुरा प्रायश्चित्त अमिाहे । 'अमयः ग्राम्येग' इत्यत्र पाचः प्रवदितौरनून्यः, पुरा शकुनिवादानुयात् । द्र. ३२१६११. भयो सलु पदैवाध्वरुपाकुर्यात् (भैयं दद्यात् ) अथा प्रायश्चित अमिनाशे। जामिनाये' इत्यत्र । नुस्यात् 10१५।१।१५। शतमन्चमायुष्कामस्य । प्रीगि 'ममीना त्रयाणामपि उपशान्ती' इत्यत द्र० ३२१४६८ चवानि अधिमानूप्यानि यशकामस्य । सा च शतानि २२१७४. asia ·आरण्यक कोषः ६९ प्रायश्रिन्तं -- इत्यत, प्रायश्चित अभिषु ' अन्तरागमने' इत्यत्र द्र० । ३२१७१२. ३२॥११॥३,७. प्रायश्चिच आहितामेः उपवसयदिने मरणे.। प्रायश्चित्तं अमिसंसर्ग। 'गाईपत्याहवनीययोः' इत्यन, ३२।१।१, अमीना प्रयाणा' 'अन्यैरामिभिः इत्यना प्रायश्चित्तं प्रवासे यजमानमरणे ॥३२॥१॥४-६.. 'अमीनां दिव्येनामिना' इत्यत, 'शवाग्निना' इत्यत्र च प्रायश्चित्त प्रवासे मरणेन अस्य्यादीनामलाभे यदि दष्टपम् । ३२।५-६. शरीराणि ( अस्थीनि) न विोरन् पर्णशरः कर्तव्यः । प्रायश्चित्त 'अमिहोतदोहकाले' इत्यत्र द्र० । धेनुः | 'प्रेतास्थिविनाशे' । ३२।११७-९. यदि उपविशेत्, यदि वाश्येत, यदि स्पन्दनेन पयः प्रायश्चित्त आहितामेः 'हविःपु वैद्यामासनेषु' भरणे।। स्कन्दयेत् । २५।२१७-११; ३२।२।१-४. ३३१११३. (इत उत्तरं भयतरणचिह्नयुक्ते शन्दे तत्तत् प्रायश्चित्तं प्रायश्चित्तं उद्धरणाभावे 'सूर्यास्तमये 'मूर्योदये' च। द्रष्टव्यम्, पौनपत्यभयात् अन न विकृतम् ) ३२।११।१-२. प्रायश्चित्त अमिहोनहविधि अमेध्यपाते । 'अमिहोतं प्रायश्चित्तं स्तः आर्ती 'भूः' इति गाईपे जुहु- अधिभितं अमेध्य' इत्यत्र । ३२१४११. यात्, यजुष्टः आर्ती 'भुवः' इति यज्ञे आमीधीये। प्रायचित्तं अमावास्यायाः पौर्णमास्याः या 'अत्यये । हविर्यशेषु च 'अन्याहार्यपचने । सामतः आर्ती 'स्व:'- ३२।७३. इत्याहवनीये । अविज्ञातायामाता सर्वतो वा--आती प्रायश्चितं 'अविज्ञातप्रायश्चित्त' । २५१७१५. 'भूर्भुवःस्वः' इति सर्वामिः आइयनीये एव ।२५।७१५, प्रायश्चित्रं 'अस्नातेन' अमिहोनहोमे कृते । । एतत् ब्रह्मा करोति । २५।९।४. ३२।८।५. प्रायश्चित्त 'कपालनाशे'1३रादार. मायश्चित्तं आप्रयणेनानिष्ट्या , नवानप्राशने । प्रायश्चित्त 'जीवति मृतशब्दश्रवणे' ।३।८।५. ३२।८।९. प्रायश्चित्त निविद्धानविम्मरणे । अन्यत् तद्देवत्यं प्रायश्चित्त आरण्येनामिना विहारस्थामीना संसर्गे, तच्छन्दस्क सूस्तमाहृत्य तस्मिन् निविद दध्यात् । अमये क्षामयते अष्टाकपालं निपेत्, तस्य याज्याऽनु. आहतात् सूक्तात् प्रार ‘मा प्रगाम पयो वय' इति तृच वाक्ये अनन्ददमिः स्तनयन्, अधा यथा नः पितरः | सूक्त पठेत् । सैव तत प्रायश्चितिः । ११।११।- इति । आहुति वा आहवनीये जुहुयात् अमये क्षामवते । १४-२२. साहा इति । ३२।५।४. प्रायश्चित्त 'प्रवित्रानाशे'। ३२।८।३. प्रायश्चिचं आविज्यदोषानिरासार्थ पृष्ठस्तोने वामदे. प्रायश्चित्त प्रायः नाम नाराः तस्य चित्तं समाधानम्।। व्यसामगाने 'अभी पु णः सरवीना पु', 'अविता | प्रायश्चित्तिरपि तदेव । ३२।१।२ सायणः । जरिदगा क, 'शनं भवास्यूतिभिः पः' इति पुरुषपदाक्ष- प्रायश्चित्तं मिने 'सु' इत्यत्र । ३२।४१७. रामि प्रक्षिप्य उद्गातारः गायेयुः । नित्येऽप्येतत् कर्तव्यम्। प्रायश्चित्त 'सूतकानभक्षणे' । ३२८६., १५-१.. प्रायश्चित्तं लिया गवि वा 'यमलजनने । ३२सदार प्रायश्चित आहितामिना उपवसथदिने 'अभ्रकरणे'। प्रायश्चिचं हनिर्दोषादिविषये । ३२१३१४ ४११. प्रायश्चित्त 'हिरण्यनाशे' । ३२।८।४, प्रायश्चिचं 'अधिश्रिते' अमिहोत्रे, सानाय्ये, हवि घु प्रायश्चित्तानि त्रिचत्वारिंशत् उक्तानि। मरगे- था आहितामरणे १३२।१२. ३२॥१॥ दोहविषये ।३।२। हविदोषे ॥३२॥३॥ हविधि- मायश्चित्तं आहितामेः उपवसथदिने 'अमत्याचरणे | अभेध्यपाते, स्कने, स्पल्ने अंश वा, मिने, अमिनाशे । । ३२१७१.

·प्रार्थनामन्त्रः ७० ऐतरेय ब्राह्मा- . . ३२१४। उद्धरणविषये, अग्निममर्गे ॥३२॥५, ६२-३॥ प्रेट्स होता दार्चपरीक्षणार्थे चालयति ।'भूते. अनाना पेन चिदन्येनामिना दाहे १३२।६। अध्रुवरगे, | म्यस्त्वा' इति । पश्चाधे पलके पाणी प्रतिष्ठापयति । अमस्याचरणे, यागात्यये, अमीना उपशान्ती १३२१७) प्राणमनु प्रेट्सस्य' इति प्राञ्चं प्रेड्सं प्रणयति । मामयगापरणे, पारनाशे, पविनाशे, हिरण्यनाशे, 'व्यानमन्वीट्खस्स ' इति तिर्यश्चम् । अपानमन्वीट् अरनतिन होमे, सूतमानभक्षगे, जीवति मृतशब्दश्रवगे, क्षस्य इत्यभ्यात्मम् । भुर्भुवःस्वरिति जपति । यमल अनने । ३२१८. प्राणाय त्वा' इति प्राश्चमेव पुनधालयति, ज्यानाय । प्रार्थनामन्त्रः, शान्तिम.प्र. ) या मनसि प्रति स्या इति तिर्य, अपानाय वा इति अभ्यात्मम् । ऐसा. ठिना, मनो मे घाचि प्रतिष्ठितम् । आविरायोर्म एघि, | ५|४८.१०. बेदम म आगी स्था, अत मे मा प्रहालीः, अनेनाधी. प्रेट्सः महानते माध्यंदिने अघमिरुपकल्पनीयः । सेनाहोराणान् सदधामि, एन यदिप्यामि,सत्यं वदिष्यामि, ऐसा. ५।४।१ सायगः । सन्मामयनु त वस्तारमर, अवतु मा, अब यस्तार प्रेगः महामते माध्यंदिने सदःप्रवेशगत् पुरतात मरनु यस्तारम् । ऐभा. २।२६।१. उपपलप्तो भाति । रथगे रज्जू घीयधः इत्येतत् प्रशास्य प्रासादरम्बार यम् । जगप्रागादा: जगतीछन्दस. तीन प्रराव उतरेगामीप्रीयं परिमय पूर्वया द्वारा कानपुर: तृतीयमयनगाः मरिधन राया. । २८।४1- : :, मान पिणियानुचरेण । औदुम्बरामि पाठानि १५ पाया । पमिटमासाः निपल्यस्य उत्तरः मेयस्य भपन्नि, पालाशानि, निमागि पा । सानि पर: गिम यष्टिो मुनि स्यगामा गंगादिवशन् , पल कानि उभपतमहानि, द्वेषा, तूच्या तावत्यः । अतोय गगियासारः । एवं मरतामामाइ । मात्र: माद प्रेहला, निगुटिकः (गरिन्यूनेघुमात्र) विर्ष (मार - रंदी, लियंत्र - लांबी)। उदगमः पियगूना सोरमानि पम पाना या ममोप्यानि ' भागमाया गूमीग्या मुतः (प्रात: आत भरमें) । दक्षि- देन्द्रमशामिरे गमारः। २:२-३. जोरे गे निपार अमिनो नृपानं धीम भेगमा यो मामा नि अब । स्यादधाति भारत यजमानस्य । प्रेट्सएप युवा परम पवि. श्रीर, द इनि (मेघ)ािगि भवन्ति,रस्तुभ्याम्पमापति, गिदा... भेदुरे भूमिधरोमा। दक्षियो दक्षि-पा (दक्षिणायामा), उपरता उसने र भूमि योउप र (घाट सीन) गया ( रस्या)। क्षय त्रिगुग का पान गरा. ग. कामगि पकामे हिगणे, नाव लिए भी उमम, दाः । देर र अनियनिय (Arगाठ) नानि शादाभिः भूतानि ये मामिन पान (पासून अवंट परिन् ) . मानिस: । पुरोन को अर्पित कर यथा सत् । गुणेन ६ष विभूम परेमा नार (म गहन पर ) रम: स्यात् महिमागा पभू, पारस र हिला(दगिग ग इंच) 54. या रोषा: Engs • RuTbमा. ५.११२-१२, KAMATमरो प्रेदारिदरिनान नि पि, PORN REAT) Tr का मर FT मा दाग 1 2 ५ गई । १ (१.it ५1८1७.

·आरण्यक कोपः ७१ फलचमसा, . शरीरमध्ये, ७०७० सक्थिनी, २५+२५ अरू, | १५।५।६. शेपं (२०) शिरषि इति पुरुषरूपकक्लतिः । प्रोहणं (शकटेन नयनं ) सोमस्य क्रीतस्य प्राग्वंशे ३२॥१७-९. अनिष्टोमे ।३।१-३. प्रेयमेधाः (प्रियमेधपुत्राः) ऋषयः उदमयं नाम प्लक्षस्य फलानि चमसे पान्यां वा समोप्यानि अगराजपुरोहितं अयाजयन् । ३९।८।४. ऐन्द्रमहाभिषेके सभारः । ३९२-३. प्रैपः। अभिप्रणयने ' अमये प्रगीयमानायानुब्रूहि । इत्याहाध्वर्युः । ५।२।१ । अग्निमन्यनीयाऽनुवचने फलकानि प्रेट्सस्य त्रीणि द्वे या उभयस्तष्टानि 'अग्नये मध्यमानायानुसूहि महामते माध्यंदिने निषेवल्यार्थम् । ऐआ. ५।३।५. इति । ३।५।२। अग्निहोत्रे उद्धरणे 'उद्धराहवनीय' इति । २५६१।१२। फलचमसः क्षत्रियस्य । न्यग्रोधावरोहान् औदुम्बर- अग्नीषोमप्रणयनीयासु अग्निष्टोमे 'अग्नीपोमाभ्यां प्रणी- ! आश्वत्थ-प्लाक्षाणि च फलानि पुरस्तादुपक्लप्तानि यमानाभ्यामनुहि' इति । ५।४।१ । अभिगो मैत्रायण भवन्ति । अथ सोमं राजानं क्रीगन्ति । राश एवापता प्रति, 'उपप्रेष्य होतईच्या देवेभ्यः' इति । ६।५।६। | (रीत्या ) उपयसथपर्यन्त चरेत् (पूजयेत् फलानि)। उन्यो यूपस्य — यूपायोच्छ्रीयमाणायानुयूहि ' 'उन्ड्री- यदा राजानं प्रातराभधुण्यान्त तदा एतानि द्वेषा प्रमाणायानुयूहि ' इति या (आपस्तम्बः ।। ६६ विग्रहीयात्, एक भागमभिपुणुयात् अपरं भागं माय- मायणः । धर्मसंभरणविधौ (प्रवर्याभिष्टयने) 'प्रदान दिनाय परिशिंप्यात् । ३५।६।४ चमसान् यदा उन्न: प्रवग्येग प्रचरिष्यामो होतरभिष्टहि' इति अधः प्रति- येयुः, तदा यजमानचमसमुन्नयेत्, तस्मिन् दे दर्भ- मस्थाता च । ४।१।३ । पशुपयाजस्य उत्तमस्य होता, तक्ष्ण के प्रास्ते स्याताम् । तयोः पूर्व (एकं दर्भ) वपट्कृते यक्षदग्नि स्वाहा' इति प्रेषसूरत अन्तिमः । ७।३।१-२ अन्तःपरिधि प्रास्येत् दधिकागो अकारिणं इत्येतयर्चा सायणः । पशोः पर्यग्निकरणानुवचने 'पर्यग्नये क्रिय- सस्वाहाकारया । अनुवपकृते अपरं (दर्भ) 'आ मागायानुबहि' इति । ६।५।११ प्राचीनवशे सोमे नीय- दधिकाः शयसा' इति । यदा एतांश्चमसानाहरेयुः माने 'सोमाय फीताय प्रोह्यगाणायानुसूहि' इति । तद् एत यजमानचमसमाहरेत् । तान् यदा उद्गृह्णीयुः ३।२।१॥ प्रातरनुपाके 'देवेभ्यः प्रातविभ्यो होतरतु- तद् एन उपोद्गुडीयात् । यदा होता चम्स भक्षयेत् भूहि' इति १७५।१। मनोताऽनुवचने 'मनौतायै हविषोड यदव शिष्ट रसिनः' इति भक्षयेत् (क्षत्रियो वैश्यो या यजमानः)। 'श एघि हृदे०' इत्यात्मना यदीयमानायानुहि' इति । ६।१०।१ । यूपस्याअनानु प्रत्यभिमर्शः । ' आप्यायस्य समेतु ते, सं ते पयांसि' पचने ' अज्मो यूपमनुसूहि' इति । ६।२।१ । यूपस्य इति दाम्या चमरामाप्याययति ।३५।७।१-७ तथा च परित्यागे 'यूपाय परिषीयमाणायानुदि' इति।६।२।३२। पष्ठेऽदनि फतुयाजेषु मैत्रावरगेन प्राशिरस्कोपमन्त्रो. फलचमसस्य उनयनं, होमः, मशः, आत्मस्पर्शः, चरं पठनीयः,न तु अग्निष्टोगे इस फेयप्रापमन्त्रोत्तरम् । आत्मस्पर्शः, आप्यायनं इति कर्माणि भवन्ति, मन्त्रारंतु आप्पायनं, आसादनं, प्रकम्पनं, नाराशंसचमसमक्षणं, २२१४१.६। सोमप्रोदणानुवचनीयाग : सोमाय क्रीताय योमचमणान्ये । ३५।८।११६. प्रोप्रमाणायानुदि' । ३।२।१ । स्तोकानुपचनीयामु यो स्वेगामिधारयनादाभ्यर्थः, 'सोफेभ्योऽनुदि फलामकारो महाक्षायाः तदनुष्ठापका क्रपयध ।. इति ७।२।१२। विधानप्रवर्तनीया हविर्धा- नाभ्यां प्रोझमागाभ्यागनशीद' इति । ५।३।१ । प्रम- रामो भागयः क्यापर्णः विधतरः गोपद्मनः स्तिष्ठन् प्रेष्यति । ११४९६.८. जनमेजयः पारिक्षिता भैषसूक्त (५।२,८) पोतः पापागो, मध्ये भो तर कायपेयः अथैन । . . पारयः राजागा ·वैम् ७३ ऐतरेय प्रालणे- मुदाः पेजवनः - सौमकः साहदेव्यः चाहती तृचाशीतिः महानते निवेवल्यै शले । मा सहदेवः सार्खयः ( सृञ्जय) चिदन्यद्विशंसत' इति एकयानत्रिंशत् (२९), पिना पर्वतनारदौ भ्रः दैवावृधः सुतस्य रसिनः इति विशतेः सप्तमी चाष्टमी चौद्धरति, भीमः वैदर्भः 'यदिन्द्र प्रागपागुदक् ' इति चतुर्दश, वयं पत्ता - नमजित् गान्धारः इत्ये सुतावन्तः इति पञ्चदश, मो पु त्वा वाघतश्चन । सनःश्रुतः अरिंदमः अमिः तस्य द्विपदां चोद्धरति रायंतरं च प्रगार्थ (अभित्या Lफतुविद् जानकिः शूर इति मग्यमुद्धरति ) । अथ हास्य नकिः सुदामो घसिष्ठः रथ इत्येतं प्रगाथमुद्धृत्य (तस्य स्थाने ) त्यामिदा ३५1८1७-१०. यो नरः इत्येवं प्रगार्थ प्रत्यवदधाति, आभि प्र वः सुराधर्स पलयमसप्रशंसा । महाराजो भाति । आदित्य इव | इति षड् घालसिल्याना सूक्तानि, यः सलाहा विचर्षणिः प्रियां प्रतिष्ठितस्तपति । सर्वाभ्यो दिग्भ्यो बलिमाव- इतित्वामिद्वि हवामहे इति सूस्तस्य द्वादशमगात्मकः- इति । उमं हास्य राष्ट्रमय्यध्य भवति । ३५५८.९. शेषः, अय ते अस्तु यंतः इति सूक्ते (अयं ते, बदम् = कोटिशतम् । ३९८४ । यद्व वृन्द इति आमन्द्रः इति द्वे सस्ते इत्यर्थः), उभयं कृणयथ ना पर्यायो ।३९१९।३ पायगः । द्वेद्वै सहस पदानाम् । इति ( सूक्तं, तप रातमी चाटमी चौद्धरति, तरी ३९८१४। शतं यदानि सप्त च गजान् ददौ ।३९॥९॥३॥ भिवों विदद्वमुं ( इति सूक्त, तत्र ) उत्तमामुदरति, यो बदेशी गा विभेजिरे सहस प्राणाः ।३९।९।४। राजा चर्षगीना इत्येकादश, त यो दरममृतीयहं (एक्त), श्रीमद्भागरते टीकाया श्रीधरैस्तु पर = १३०८० इति | भा नो विश्वासु हामः (सूक्त), या इन्द्र भुज आमर सेस्पा उका। इति ना, दोहाः । इति । ऐआ. ५1१०1१.३. 'पहिप्परमानस्य उपास्मै गायता नरः इति । सी-पूर्चः तृगशालाकादिनिर्मितः आउन स्वोपियः। १२१३१. । विशेषः । ऐया. । १५८१३ सायगः । सपस्थिना- पहिप्पयमाने नयभिमः स्तुवते उदातारः । मासनार्थ नृगवलीतालपत्रवेणुदलादिनिर्मितः अल्पायर उपारी, विद्युतत्या, पक्ष इति अपस्तृचाः 1 तव विशेषः । ऐसा. ५३९ सायगः । आश्विनी प्रदो रहावे दामचन, हूयते च तृतीयत्वेन । वृहतः अनुरूपः भगापः स खेति चरव रति । ११. २०1३४११. रहिप्पयमान होता सदित्येके, न सपैदिति सिटान्तः वृहतः योनिः प्रगायः स्वामिदि वामहे । किंतु उसयासीनः 'यो देवानामिद', 'मुबमास मुखं । २०१३।११. भूपास' वि चानुमन्त्रये । ८४४१-९. वृतः सकाशात् राजस्य गरिः रयतरय । पहिमानोरं भापत्र दतः मउगन् । १९६२,४. १०१५1१. वृतीसहसं महायते निस्केराये परी (पत्र साधन पटुपलीकस्य पुषस्य, एपनिय च स्त्रियाः । ऋचा सहयं नास्ति, भिरादिगण कपादित तस्मादेकर पट्यो जाया भरन्ति नरः सह दुन्या । ऐया. २।१२. पतयः । न तु विरयेग एवम्या: निमा बारः पटमः ! परस्परेकमरीन कमाना हम इति गाया(यहम दृदियं नाम मानं तदिता सेयनेषु येत! टरगयामाने चाम्य दिनानि महामदालीच पल्या ऐन माना स्पन्वे वा दर ! दिनपनि समानं निष्कान्ये शम्चे १७८1१-१. पुन्यति) ११२१. दृद्रयदरयोकिया 11011t-v. . ..

·ब्राह्मण आरण्यक कोपः '- बृहस्पतिई वे देवानां पुरोहितः, तमनु अन्ये ब्रह्मवर्चसकामः अपोनप्लीये एकधनासु अमूर्या उप मनुष्यराशा पुरोहिताः । ४०।२।४. सूर्ये इत्यनया अनुप्रपद्येत । ८१२।२२. वृहस्पतेः सृष्टिः । प्रजापतेः रेतःपिण्डस्य प्रदीप्तस्य बहावर्चसकामस्य पालाशो यूपः । ६।१।१०-१३. अद्गाराः पुनरयशान्ताः उददीप्यन्त तद् बृहस्पति ब्रह्मा ऋत्विम् ब्राहीष्ठः स्यात् । ऐआ ।३।९।६. रभवत् । १३।१०।१. ब्रह्माणं नमस्रोति तिः अधस्तादासीनो राजा, बैल्यः यूप: अन्नाद्यकामस्य पुष्टिकामस्य च । नमो ब्रहाणे नमो ब्रह्मणे नमो ब्रह्मणे' इति । यज्ञा. ६।१।६-९. ड्गराजाभिषेके । ३७।५।५६. ब्रह्मचारिपुंश्चल्योः संप्रमादः महानते । स च साम. ब्रहा। होत्र काश्च कूर्चान् समारोहन्ति महायते । ऐआ. ब्राह्मणे दर्शितः । ऐआ. ५:५।१३. ५।४।१६. प्रहाजपः प्रवग्य विधा आशा दक्षिगसात् ' ब्रह्मोद्य = ब्राह्मणाना उद्य सवादः । अमिराहपति- इत्यादिः सौत्रो मन्तः ।४।५।७. रिति हैक आहुः इत्यादिः । अविवाक्ये दशमेऽहनि । ब्रह्मणः जीयरूपेग शरीरे प्रवेशाऐआ२१२.१७-८. | २४।६।२२. महागः परिमरोपासना तदङ्गजपश्च पुरोहितस्य । ब्राह्मणः आदायी (प्रतिग्रहधमी) आपायी ४०१५1१-२०. ( सोमपायी याजनधर्मा ) आवसायी ( परगृहे भोजन- ग्रह्मगः सव्या भोणिः पशुभागः सने ।३१।१।२. याचनधर्मा ) यथाकामप्रयाप्यः (कोणी हि धुडका- ब्रह्मणे यजमानस्य शानियस्य (वैश्यस्य च ) भागो वन लायावे, घरातून घालवून द्यावे असा ) ।३५।३।२. देय: दीक्षणीयादिषु । अमो हैके जुदाते 'प्रजापते ब्राहाणः क्षत्रियात् भूयान् । ३३।३।८. र्षिभानाम लोक० । इति मन्त्रेण, तन तथा । माह्मणः देवयजन ( यशभूमि) क्षत्रियं याचते । ३४१८५१-६. ३४।२।१. ब्रह्मत्वम् । यदेतत् प्रयै विद्यायै शुक (व्याहृतित्रय) ब्राह्मणः विद्वान् राशो राष्ट्रगोपः पुरोहितः । ४०।२. सेन प्रात्वमकरोत् । २५१७१३ । रेन बहात्वं क्रियते ग्रामणस्प.यः प्रगाथ: अग्निष्टोमे, छन्दोमतृतीये इति (प्रभे ) त्रय्या विषया इति धूयात् । २५।८।१ । | हनि पृष्ठये पदई तृतीये षष्ठे चाहनि 'प्र नूनं ब्रह्मणस्प यदि यो फक्त आतिर्भवति, भूरिति गाईपत्ये जुहवाथ, | ते' इति । छन्दोमद्वितीयऽहनि, पृष्ठे पड़हे द्वितीय पञ्च- यदि यतुष्टः, भुव इत्यामीधीये ( सोमे) अन्याहार्यपचने मे चाहनि · उत्तिष्ठ ब्रलगस्पते' इति । छन्दोमप्रथम या हविर्यशेषु ।, यदि सामतः, स्वरित्याहवनीये, यद्य, । ऽहनि, पृष्ठे पडहे प्रथम चतुर्थे चाहनि 'प्रेतु ब्रह्मगस्पते' विज्ञाता सर्वव्यापद् वा, भूर्भुवःस्वरिति आहवीये एवं | इति । २०११।९; २०१३।७, इ. अहवाय । २५७१५ । ब्रह्मा उपाकृते प्रातानुवाके ब्राह्मणस्य अग्निप्रणयने गायत्री प्रथमा याचंयमः स्यात् आ उपांश्चन्तामयोहोंमात्, उपा- | देव्या पिया' इति । ५।।२-३. ते पवमाने आ उदृचः ( समाप्तिपर्यन्तम् ) , अथ प्राह्मणस्य अबाधगत्वेन शिटैरुस्तस्य अमिष्टोमे प्रात- यानि स्तोत्राणि सशस्त्राणि मा तेषा यषटकारात् । | सुयाके अष्टौ शतानि चा अनू-मानि अनामगोतः प्रस्तोता उपाकृते स्तोत्रे आह राजसेशाधिकारी । ७७६. प्रशास्तः' इति, स भूरिति प्रहाा प्रात:सयने यात्, भु कामगाः तादा. आर्विन्यात् । ३४।१।१. सोमो भशः, न क्षत्रियौस्यमोः । इति माध्यंदिने, सरिति तृतीयसपने, भूर्भुवः स्वरि- स्युस्थ्ये पा अतिरामे या नूयात् । प्रत्येकान्ते च ३१॥२०. यन्तः सुध्वं ' इति यात् । २५१९१५. यादगाना सृष्टिर्यशमनु । हुतादः प्रजाः, यद् . प्रदान् प्रस्तोष्याम: प्राप्रथाना .

·नाक्षण: ७४ ऐतरेय ब्राह्मण- , . . . . . प्रगाथ ब्राह्मणा । ३४।११ २८।४।८ माध्यदिने द्वे सूक्ते शसनीये इन्द्र पूर्मित, ग्राम्हणस्पत्य प्रगाथ अमिष्टोमे, छ दोमतृतीयेऽहनि, | उदु ब्रम्हाणि । २८1५।६। व्यन्तरिक्षमतिरत् इति सूक्के पृष्ठये पडहे तृताये षष्ठेचाहनि 'प्र नून व्राम्हणस्पति तृतीया 'इन्द्रेण रोचना दिव ' इति परिधानीया इति । छन्दोमद्वितीयेऽहनि, पृष्ठय घडहे द्वितीये पञ्चमे | अहीने प्रात सवने ।२७।४।३-९१ षष्ठेऽहनि शिल्पशस्त्र चाहनि उत्तिष्ठ ब्राम्हणस्पते' इति । छ दोमतृतीयेऽ | नामाकस्तृच 'पूर्वीष्ट इद्रोप' । २९।८।१-३। स्तोम हनि, पृष्ठथे पडहे प्रथमे चतुर्थे चाहनि 'प्रेतु ब्रम्हण विवृद्धौ आवापिक सूक्तं 'वने न वा यो न्यधायि । स्पति ' इति ।२०।११९ २०१३१७, इ २९॥३॥१०-११ ब्राह्मणाच्छसिन अमिष्टोमे प्रात सवने परिधानीया ब्राह्मणाच्छसिन सव्य सक्थि पशुभाग सते । स न इन्द्र शिव ससा' इति, विकृती 'इन्द्रेण | ३३१२, रोचना दिव ' इति । उभयन माध्यदिने 'एवेदिन्द्र ब्राह्मणान्छसिशस्त्र अमिष्टोमे प्रात सवने । ऐन्द्रम् । घृषणम् ' । उभयन तृतीयसवने 'बृहस्पतिर्न परिपातु'। | प्रतिपत् तूच 'आ याहि सुषुमा' इति । अनुरूप तूच २७१५. आ नो याहि । । सूक्त त्रयोदशच 'आ याहि सुघुमा' ब्राह्मणाच्छसिन अहरह शस्य उदु ब्रह्माण्यैरत । ( इत्यनुवर्तते )। सूरत नवचै ' इन्द्र वा वृषभ' इति । इति वासिष्ठ षड्मच सपातादुपरिष्टात् ।२९।४।७ १२॥ सूक्त तुच उद्देदमि श्रुता इति, तर तृतीया परि अहरह• शस्ये सूक्त प्रतिपत् मा 'ब्रह्मणा ते ब्रह्म धानीया । प्रयोगे । एआ. ५.१५ सायण । युजा '१२९।६।४। अहीनसूक्त माध्यदिने अस्मा इदु ब्राह्मणाच्छसिशस्त्र अमिष्टोमे माध्यदिने । प्रतिपत् प्र तवसे । चर्षिशे, अभिजिति, विषुवति, विश्व न यो दस्ममृतीषह' इति, अनुरूप प्रगाथ जिीत, महावते च ।२९।२।५,८। अहीने परिधानीया | तत्त्वा यामि सुवीर्यम्, प्रगाथ ऐन्द्र. उदु त्ये मधुमत्तमा, 'एवेदिन्द्रम् ' ।२९।६१८-१०। अहीने प्रात सबने सूक्त ऐन्द्र इन्द्र पूर्भिदातिरत् एकादशर्चम्, सूरत 'व्यन्तरिक्ष' इति पर्यासस्तृच., ' इन्द्रेण रोचना | ऐन्द्र 'उदु ब्रह्माण्यैरत' तत्र षष्ठी परिधानीया । प्रयोगे। दिव ' इति परिधानीया युक्तिर्नाम । माध्यदिने 'एवे ब्राह्मणाच्छसिशस्त्र चतुर्विशेऽहनि महावते च प्रात दिद्रम्' इति परिघानीया विमुक्तिर्नाम ।२९।६।२। सवने 'सुरूपकुलु' इति । ऐआ ५।११५. उक्थ्ये तृतीयसबने आरम्भणीय सूत जागत 'प्र महि ब्राह्मणाच्छसिशस्त्र महाव्रते प्रात सक्ने । प्रतिपत् छाय'।२८७१। ऐन्द्रे शस्त्रे अहगणेषु आरम्भणीया तृच निद्रुकेषु महिषो, अनुरूप तृच एन्द्र यापुर इन्द्र वो विश्वतरपरि' । २०१३।१-६॥ चतुर्थेऽहनि न इत्येका, इन्द्राय हि द्यौरसुरो इति द्वितीया, प्रोष्वस्मै आवापिकस्तृच तुभ्येदिमा सवना, प्र वो महे महि वृधे, | पुरोक्षच इति तृतीया । इद प्राझणा-तरानुसारेण । रु त्वचसे महिने इति विराज । हरीन्वस्य, यदा वज्र, ऐभा ५।१७. सोचिनु वृष्टिर् इति तृच वैमद । पञ्चमेऽहनि शिपिन् । ब्राह्मणान्छसिशम्ने उक्थ्ये प्रती ' उदगुतो न वयो' पाजाना, निस्वापया, सस तु चा इति तृच पाट्त । इति द्वादशचे सूक्त, अच्छा इन्द्र मतय इत्येकादश पटेऽनि विश्वेषु हि त्वा, विस्वा ततने, विदुष्टे अस्य वीर्यस्य । सूरत च शसनीयम् । १५।५।२. इति तृच पारु छप २९२८-९। परिधानीया ब्राह्मणाच्छसिशिल्प पठेऽदनि । सुकीर्ति शसति वृहसतिर्न परि पातु ॥२८७६। प्रात सक्ने प्रस्थित 'अप प्राच' । वृषाकपि शसति पाइन' विहि सोतो पाज्या हद्र त्वा वृषम वपम् । २८०२।१। माध्यदिने रसूक्षत' न्यूजयति । वृषाकपियक्त पर शस्यम् । मस्थितयाज्या 'एवा पाहि प्रनया' २८॥३॥९॥ ३०३।१-५ । चुन्तापमुक्त निशहच, तत्र मारा तृतीयसवने प्रस्थितया या — इन्द्रश्च सोम पिबतम् ।। सीस्तित्र प्रमाह (पादे पादेऽवसाय ) शसति, भी ·आरण्यक कोपः भूतेच्छदः . ३९।९।१-७. स्तितः प्रगाह शंसति, पारिक्षितीश्चतसः प्रमाई शंसति, पुरस्तात् प्रत्यञ्च, आश्विनस्य तु सर्वतः। परिहारं (खशिरः कारव्याश्चतस्रः प्रप्राई शंसति । नाराशंस्यादिषु न्यूड्यो प्रदक्षिणीकृत्य) । एष यमुः पुरुयसुरिह बमुः इत्यादि- न कर्तव्यः, निनर्दस्तु वर्तव्यः । दिश क्लप्तीः पञ्च | मन्त्रण ऐन्द्रवारवं भक्षयति, एष वसुर्विदद्वसु. इत्यादिना अर्धशः शंमति, जनकल्पाः यद् अर्धर्चशः शंसति, मैत्रावरुणं भक्षयति, एष वसुः सयद्वसुः इत्यादिना अतोमया न्यूड्रो निनर्दश्च न कर्तव्यो । इन्द्रगाथा: आधिनं भक्षयति ।९।३।३.८. पञ्च अर्धचंशः शंसति, न्यूड्खनिनर्दी न स्त एव । भक्षः पानीवतग्रहस्य, आमीधः नेष्टुरुपस्थमासीनो ३०१६। ऐतशप्रलापं सप्ततिसंख्याकपदसमूहात्मकं पदा. भक्षयति । २६।३।१०-११. घमाहं शंसति, तस्योत्तमेन पदेन प्रगौति । प्रवलिकाः पद भक्षः प्रवर्षे, पावकशोचे तव हि क्षयं परि इति अर्धर्चः शंसति । आजिज्ञासेन्याः चतस्र ऋचः | भक्षमाकाशते । ' हुतं हविर्मधु हपि० मा मा हिंसी' अर्घर्चयः शंसति । प्रतिराधं पदत्रयात्मकं मन्त्रं शंसति । इति धर्मस्य भक्षयति । ४।५।९-१०. अतिवादं मन्तं अर्धचंशः शंसति । ३०७ देवनीथं भक्षः सावित्रग्रहस्य नास्ति । १३१५/४. सातदशपदात्मकं पदावनाहं शंसति, तस्योत्तमेन पदेन भरतः दोषन्तिः ऐन्द्रेग महाभिषण समन्तं प्रणौति । ३०८-९ । भोच्छदास्तिसः अर्धर्चशः | पृथिवी जयन् परीयाय अवेन च मेध्येनेजे । शंसति । आइनस्याः दश शंसति, ताः न्यूड्सयति । दधिकागो अभारिपमिति दाधिकी शंसति । सुतासो भरतद्वादशाहः । तस्य अहावलप्तिः । अतिरातः, मधुमत्चमाः इति पावमानीस्तिस्रः शंसति । अव द्रप्सो अमिष्टोमः, अष्टौ उक्थ्याः, अमिष्टोमः, अतिरातः अंशुमती इति ऐन्द्रायाईस्पत्यं तृचं शंसति । ३०११०. | इति । १९।१।१-६. भादाणाग्छंसी उक्थ्ये तृतीयसवने प्रमंहिष्ठाय इति भरद्वाजः मणुलर्षिः प्रागदृष्या उपास्यः । ऐभा. ऐन्द्रापाईस्पत्यं शंसति । तस्य स्तोनियानुरूपौ ऐन्द्रो १।९।१०. ययमु त्या, यो न इद' इति । २८६।१०. भरद्वाजप्रामाहः । भरद्वाजेन संपादितः महामने प्राहाणाच्छंसी महामते प्रातःसपने स्वशस्त्रान्ते ईड्- निष्फेवल्यस्य उत्तरः पक्षः, बाईतः, सप्तदशस्तोमः पयन्तीरपस्युयः इति पञ्चचे सूक्तमावपेत । माध्यदिने | द्विशतम् (१०२)। ऐआ. ५।८७. आ नो विश्वासु हव्य ' इति स्वशान्ते 'तीवस्या भरद्वाजो वै प्रवीगामनूचानतमः दीर्घजीवितमः मिययसः' इति पञ्चचे सूक्तमावपेत । ऐआ. ५।१।६. तपस्वितम आस । ऐभा. ११६५८. भक्षः आदित्याहस्य नास्ति । १३१५॥३. भर्गः नाम राजा, तस्य गोनारत्यं किरिशस्य पुनः भक्षः उपध्यपात्रादीनां, आहरति अध्वर्युकस्थ्यपात्र- सुत्वा नाम । तस्य शत्रुभूताः पञ्च राजानः परिमरमन्व. मतिमायान् चमसाथ, भक्षं प्रतिख्याय (शावा) पाठात् परिममः । ४०१५।१८.. होता माद् मेहसादयरोहति, अर्थतं प्रेझ प्रत्यश्चमव- भागाधिकारिणे भागादाने अदातुर्नाशः । 'यो बमन्ति यथा शंसितारं भक्षयिष्यन्तं नोपहनिष्यति, प्रेद- वै भागिनं मागान्नुदते चयते (च्यावपति) वैनं, स खस्यायतनमासीनो होता भक्षयति, अय तदुक्थ्यपालं | यदि वैनं न चयते, अथ पुत्रमय पौधं, चयते त्वेवैनम् । होता उपसृष्टंग (अनुज्ञापूर्वकेण, जपेन भक्षयति 'याग्देवी सोमस्य तृप्यतु । सोमो मे राजाऽऽयुः प्रागाय वर्षतु । मिन्ने प्रायश्चित्तं 'सुरु' शब्दे द्र० । ३२१४१:, स मे प्राणः सर्वमायु हा महत्' इति । ऐआ. ॥१३॥ भूतानां मैथुनं (मागधयुंश्चल्योः) उत्तरस्या वेदि- भोप्या परिमिते । महावते । ऐआ. ५।५।१३. मशः विदेशत्यप्रदागा, ऐन्द्रयायवस्य भैसावरणस्य भूरोड्यदः नाम मन्त्राः प्राणामिशिल्पे पटे- ६७४.

·मालतीयं ऐतरेय ब्राह्मण- गदामिन्द्र, महधित्त्वमिन्द्र, रिया सोम मभि य, महाँइन्द्रो | सूक्त त्रैष्टुभ मरुत्वा इन्द्र । निविद्धान तृच. पर्यास. एवदा, सूक्त जागत ऐन्द्र निविदान तमस्य द्यावापृथिरी | गायत्र इम नु मायिनम् । २११४४११-१८. इति । २२।१०-२०, महत्वतीय शस्त्र पञ्चमेऽहनि । प्रतिपत् च यत् मरुत्वतीय शास्त्र छन्दोमतृतीयेऽहनि । प्रतिपत् तृच पाञ्चजन्यया । अनुचर तृच इन्द्र इत् सोमपा । इन्द्र- तंतमिद्राधसे । अनुचर तृच प्रय इन्द्रस्य सोमा । निय प्रगाथ इन्द्र नेदीय । ब्राह्मणस्पत्य प्रगाथ इन्द्रनिहव. प्रगाय इन्द्र नेदीय । ब्राह्मणस्पत्य प्रगाथ उत्तिष्ठ ब्रह्मण | धाय्या अभिनेता, स्व सोम, पिन्वन्त्यप । प्रभून ब्रह्मण । धाय्या अभिनेता, व सोम, पिन्य मरत्वतीय प्रगाथ बृहदिन्द्रस्य गायत ! सूस्ते पाते न्त्यप । मरुत्वतीय प्रगाय नकि सुदासो। सूक्तानि पञ्चपदे वे अवितासि सुन्वतो, इत्या हि सोम इन्मदे । श्रेष्टुभानि चत्वारि इन्द्र स्वाहा पिबतु, गायत् साम न सूक्त त्रैष्टुभ इन्द्र पिब तुभ्य सुतो । निविद्धानः तृच. भन्य, तिष्ठा हरी रथ आ, इमा उ त्या पुस्तमस्य । सूस्त । पर्यास गायत मरुत्वाँ इन्द्र मीय । २२।१५८-१४. जागत निविदान प्रमदिने पितृमदर्चता । २४११॥ मरत्वतीय शस्त्र पठेऽहनि । प्रतिपत् तृच स पूज्यों ११-१८. महानाम् । अनुचर तृच. त्रय इन्द्रस्य सोमा । महत्वतीय शस्त्र पृष्ठथे षडहे प्रथमेऽहनि । प्रतिपत् । इन्द्रनिय प्रगाय इन्द्र नेदीय । ब्राह्मणस्पत्य प्रगाथ तृच आ त्वा रथ ययोतये । अनुचर तृच इद वसो प्रनून वहाण 1 धाय्या अभिनेता, स्य सोम, पिन्वन्त्यप । मुतमन्ध । इन्द्रनिहव प्रगाथ इन्द्र नेदीय । ब्राह्मण मरुत्वतीय प्रगाथ नकि सुदासो । सूस्त पाइन्छेप य सत्या प्रगाय #तु ब्रह्मण । धाय्या अग्मिनेता, स्व सोम त्व रयमिन्द्र । सूक्त स यो वृषा घृष्ण्योभ । तृच पियन्त्यप । ममत्वतीय प्रगाय प्र व इन्द्राय बृहते । श्रेष्टुभ इन्द्र मरुत्व इह पाहि । निविद्वान तृच पर्यासो सूक्त निविदान आयात्विन्द्रोऽवस । २०११७ १२ गायत्र अय इ येन का इदम् । २२१७१६-१३. मरुत्वतीय शस्त्र द्वितीयेऽहनि । प्रतिपत् तृच विश्वा मरु वतीय शस्त्र महाव्रते माध्यदिने चतुर्विशात् नरस्य घरपतिम् । अनुचर तृच इन्द्र इत् सोमपा । माघम् । तदन्त च अस सु मे जरित , पिबा सोममाभ, इन्द्रनिहब प्रगाथ इन्द्र नेदीय | वाहाणस्पत्य प्रगाय । कया शुभा, मरुस्याँ इन्द्र वृषभो इति चत्वारि उत्तिष्ठ ब्रह्मग । धाय्या. आमिर्नेता, स्व साम, पिन्व सूतानि शसनीयानि सर्वान्ते च प्रकृतिवत् जनिष्ठा उमः ल्यप । मरुत्वतीय प्रगाश बृहदिन्द्राय गायत । सूरत । इति सूक्तेन समाप्ति । ऐा ५।११८-९। प्रतिपत् तृच निविद्वान इन्द्र सोम सोमरते । २०३१६-१०. ऐकाहिक आ त्वा रथम् । अनुचर तृच ऐहिक. महत्वतीय शस्त्र तृतीयेऽहनि । प्रतिपत् तृच सतमिद्रा- | इद् यसो सुत । इन्द्रनिहव प्रगाय इन्द्र नेदीय । धसे । अनुचर तृच प्रय इद्रस्य सोमा । इन्द्रनिध्य ब्राह्मणस्पत्या प्रगाथा त्रय प्रेतु उचिष्ठ प्राण प्रमाय इन्द्र नेदीय । ब्राम्हणस्पत्य प्रगाय प्र नून प्र नून ग्रहण | धाय्या अग्निनंता, त्य सोम, पिनन्त्यप । घम्हण । धाय्या अभिर्नेता, स्व सोम, पिन्वन् यप प्रगाथा श्रय प्रव इन्द्राय बृहते, बृतदिन्द्राय गायत, महत्वतीय प्रगाय नकि सुदासो । स्त निविदान नकि सुदासे । ऐभा १।५।११४ । सूतानि चत्वारि त्यर्यमा मनुषो । २११।१३-१७ अससु मे जरित इति चतुर्विंशयच वामुक प्राजापत्य, भरस्वतीय शस्त्र चतुर्थेऽहनि । प्रतिपत् तृच तत्वाय पिबा सोममाभ इति पञ्चदश भारद्वाज, क्या शुभा शोभे । अनुचर तृच इद वमो सुत । इद्रनिहन इति पञ्चदशचे, मरुत्वा इन्द्र वृषभो पञ्चचें वैश्वामित्रम् । प्रगाध इन्द्र नेदीय । वाम्हारसत्य प्रगाय प्रेतु म्हण। 'सूक निविद्वान एकादशचे ऐकाहिक अनिष्ठा उग्र ! धाग्या अभिनेता, त्व सोम, पिन्वन्त्यप । मरुस्तीय ऐआ. १६/१११७. प्रगापः प्रय रद्राय महते । सूस्त सुधी हवमिन्द्र ।। मस्त्यतीय शस्त्र विधाजति अमिष्टोमादतिदिस्यते । . प्रहाण, - ·आरण्यक कोपः महानत - अधिकाध के चिद्विशेषाः विश्वाजति भवन्ति । तदेत. महादिवाकीय॑सामयोनिः विनाट् बृहत् पिषतु रस महामते अतिदिश्यते । पूर्वस्माय तत्रापि कश्चिद- इति । १८१९१३ सायगः । धिको विशेषः । ऐआ. ५११११८ सायगः । महानाम्नीनामुपसर्गाः नाम मन्त्राः । १ प्रचेतन, मरुत्वतीयं सूक्तं आमिष्टोमे महत्वतीये शस्त्रे निवि. २ प्रचेतय, ३ आ याहि पित्र मत्स्य, ४ क्रतुरछन्द मतं दानं जनिष्ठा उमः इति । प्रयोगे । वृहत्, ५ सुम्न आधेहि नो वसो इति । एते पञ्च मत्यतीयः प्रगायः अमिष्ठोमे मरुत्वतीये शस्ने प्रव, विहृतपोडशिशस्त्रे अतिन्छन्दःसु मधु उपस्तपन्याः । इन्द्राय ।१२।८।१ । छन्दोमप्रथमेऽहनि प्र व इन्द्राय । १६।४।१-३. २३११११२ । छन्दोमद्वितीयेऽहनि वृहदिन्द्राय गायत | महानाम्नीनां पञ्चाक्षरा उपसर्गाः। १ एवा हि एव, २३ । ३ । १० । छन्दोमतृतीयेऽहनि नकिः मुदासो । २ एवा हि इन्द्रम्, ३ एया हि शक्रः, ४ चशी हि २४।१।१२ | पृष्ठये पद्धहे प्रथमेऽहनि 'प्र व इन्द्राय' । शकः इत्येते विहृतषोडशिशस्त्रे याज्यायां प्रतिपादान्ते २०११।११। द्वितीयेऽहनि वृहदिन्द्राय १२०१३।९) उपसष्टत्याः । १६१४११४-१५. तृतीयेऽहनि नकिः सुदामो।२१।१।६। चतुर्थेऽसनि प्रव महानाम्नीमन्नाः पृष्ठयपत्स्य पञ्चमेऽहनि निष्के- इन्द्राय।२१।३।१२। पञ्चमेऽहनि वृहदिन्द्राय ।२२।१।९।। क्ल्यशस्नस्य स्तोत्रियस्तृचः यदि उद्गातारः शाफरं घष्ठेऽहनि नकिः सुदासो। २२।७१७. गायेयु. तदा । चतुर्थे आरण्यके ' विदा मघवन् विदा' मरुत्वतीयग्रहेषु निघु मध्ये तृतीयस्य होमात् प्राक् मरु इत्यादयो ना प्रचः पठिताः। तल तितस्तिस्रो मिलिस्या स्वतीयं शस्त्रं होना शंसनीयम् । ऐआ.५।१२८ सायणः। | एकैका कक् भवति । एवं सति नव मिलित्या तूच एव मरुत्यतीयशस्त्रयाज्या ये त्वाऽहिहत्ये मघवन् । संपद्यते । तुश्च पुनरभ्यर्धकार शंस्तव्यः । (आध १२।९।५-७. ७१२११०) ऐआ. ४११।१-९. मरुत्पतीयशस्त्रस्य आरम्भणीयः तुः आ त्वा रथम् । महापुरुषः कालात्मा, तस्य रस आदि-न्यः । ऐआ. १२।३।२. ३।९।२,७. मरस्वतीयशम्नस्य महामतगतस्य प्रकृतिः चतुर्विंशगतं महाभिषेक: ऐन्द्रः पुरुषार्थः ३९।१-९. मरुत्यतीयम् (ऐआ. ५।१। ऐभा. १।६।१ सायणः । महावालभित् नाम विहारः बालखिल्यानां अति- मरुत्वतीयशस्त्रे निविद्धानं सूक्तं संपातो नाम आ मर्श षद् सस्तानि । प्रथम पन्छ., पुनः षट् अर्धर्चा, याविन्द्रोऽवस इति । २०१२।२. पुन. पडपि मशः, पुनश्च यथापाठं घडपि सूक्तानि | मरत्वतीयशम्ने माध्यंदिने प्रतिपद. उत्तरे द्वे ऋचौ | सप्तमाटमयोस्तु सूक्तयोः केवलं विपर्यासः अष्टम सप्तम- गायन्यो । १३१४२. स्पेन, सप्तमं चाष्टमत्वेनेति । ३०१२।३ सायणः । महत्वतीयशस्ने समाप्त होता आमीधीये तिस्त्रः महावीरस्य अञ्जने अनुवचनीया, अञ्जन्ति यं प्रथ. आहुतीर्नुहोति महानते । 'संस्थिते ममत्यतीये होता | यन्तो इति । प्रवग्ये । ।२।६. विसंरिपतसंचरेण निष्कम्य आमाधीये तिप्त आहुतीर्जु महावीरस्य सरे सादने अनुवचनीया 'संसादस्व. होति औदुम्बरेण सुवेग । अनु मामिन्द्रो अनु मा वृह | महाँ असि' । ४।२।९. पितरो महाव्रतं गवामयनस्य उपान्त्यमदः । एकाहरूपेण स्पतिः, आदित्या मा विधे अवन्तु देवा:०, मा विश्वमिदं च भूतं.' इति । ऐआ.५।१।१०-१३ पृथक् प्रयोगोऽपि भवति। पौण्डरीकस्य चेदं दशममार्भ- मष्णारः नाम देशविशेषः । 'हिरण्येन परीवृतान् | यति इति अहीनत्वेनापि प्रयोगोऽस्य । ऐआ. ५१४१ सायणः । तत्र सत्रोत्पनं महानतं प्रकृतिः, एकाहः अही. मान् शहदतो मृगान् (गजान्)।मणारे भरतोऽद. नव विकृतिः । १८1८1८-1# ! दात् शतं वदानि सप्त च ॥ ३९॥९॥३. . - ·महाव्रतं ८० ऐतरेय ब्राह्मण- - महानतं पञ्चविंशतिस्तोमकम् । ऐआ. १।२।९. सिगात्रं मुरूपकनुभूतये । तस्य स्तोत्रियस्तृचः १।४।२१. विद्रुकेषु महिषो । अनुरूपस्तृचः एन्द्र याद्युप नः, महावतं वृत्रं इतवते महते इन्द्राय सोमपानात्मकं | इन्दाय हि ग्रोः, प्रोप्यस्मै पुरो। मैत्रावरुणशस्त्रं चतु- कर्म । ऐआ. १।१।२. विशवत् ता नः शक्तं पार्थिवत्य ऐआ. ५११. महामतगतमरुत्वतीयशस्त्रस्य चतुर्विशाख्यमहः महामते प्रेड्सः अध्वर्युभिः उपकल्पनीयः तवारूढो प्रकृतिः । ऐआ. १२६।१ सायगः। होता शंसति । ऐआ. ५।३. महानतशंसनस्य पित्राचार्येतरयागे निषेधः निष्फे महाते माध्यंदिने आदित्योपस्थान मार्जालीय. चल्योपासकस्य । ऐआ. ३११०११-६. होमादूर्ध्वम् । माजीलीयसमीपे तिष्ठन् प्राइमुखः आदित्य- महावते अहीनसूक्तानि होनकाणा माध्यंदिने । मुपतिष्ठते, पर्यावृत्ते ( आदित्ये) प्रदक्षिगमावृत्य ! अमि २९।२।८. रिवानाधृष्यः इत्यादिभिर्दशभिमन्वैरस्वाहाकारैः, एटेवा महानते आज्यशस्त्र अन्नाद्यकामस्य अग्निं नरो इदं मधु इत्यादिना च । ततः प्रेष्याः संशास्ति पूर्ण- दीधितिभिः इति पञ्चविंशत्युचम् । ऐना.१।२।१-१२। कुम्भा. तिस्रोऽवमाः पलुत्तमाः, " इमं विष्णमुदकुम्भ कीर्तिकामस्य अबोध्यमिः समिधा इति द्वादशर्चम् । च लिः प्रदक्षिगं परिवजाथ दक्षिणैः पाणिभिर्दक्षिगा- ऐभा. १।१।१५ } पुष्टिकामस्य विशो विशो वो इति नूहनानानाः, एहोगाऽऽऽइदं मधूऽऽऽइदं मधु इति वदन्त्यः पञ्चदशचंम् । ऐआ. १।११५ १४ । प्रजापशुकामस्य उपाकृते स्तोत्रे नैध निनयाथ अत्र उत्तरे च मार्जा- होताऽजनिष्ट चेतनः इत्यष्टर्चम् । ऐआ. १६११६ । प्र लीये (आमीधाये इत्यर्थः) शेषमन्तदि" इति । यो देवायामये इति प्राकृत एकमेवेति सिद्धान्तः । तच | ऐआ. ५।१ । प्रदक्षिगमन निष्क्रम्य अग्रेग यूपं पुर• रादिकामस्यापि । अग्निं नरो दीधितिभिः इति पञ्च स्तात् प्र यमुसस्तिष्ठन् अमे. शिर उपतिष्ठते । नमस्ते विंशत्यूचं वैकृतं द्वितीय, विश्वजिति विद्यमान शंस्तव्य गायत्राय यत्ते शिरः' इति । तेनैव यधत प्रत्येत्य दक्षिणं इति के चित् । ऐआ. ११११३. उदङ्मुखः पक्षं ' नमस्ते रातराय यस्ते दक्षिगः पक्षः' महात्रते उद्गाता औदुम्बरीमासन्दी समारुह्य गायति। | इति । अपरेणामिपुच्छमतिकम्य प्राट्मुख उत्तरं (पक्ष ) ऐआ. ५।४।१६. 'नमस्ते वृहते यस्त उत्तरः पक्षः' इति । पश्चात् प्राट् पुच्छं महामते चतुर्विशेऽहनि च प्रात:सबने अच्छायामशस्त्र नमस्ते भद्राय यचे पुच्छ या ते प्रतिष्ठा' इति । दक्षि. आ सुते सिञ्चत श्रियं इति । ऐआ ५।११५. णत: पुन्छस्य आत्मान 'नमस्ते राजनाय यस्त आत्मा' महानते तृतीयसवनं अभिष्टयपडहस्य पठादहो ग्राह्य, इति । ऐआ. ५।२। ययेतं सदः प्रति । एआ. अन्यत् (विना) वैवदेयात् निविद्धानात् । ऐआ. ५।३।१. ५।१३।१४. महावते माध्यंदिने निष्केवल्यं शस्त्र प्रेड्समात्य होता महारते निकाल्योत्तर उपथसंपजपान्ते उपथदोह- शमति । ऐआ. १७।२१. सेशकमन्त्रजपः । ऐआ. ५।१३।१-५. महावते माध्यंदिने ब्राह्मगान्छसिशनं आ नो विधामु महानते पल्यः काण्डवीणाः पादयन्ने । ऐआ. | हव्यः इति । तदन्ते च तीब्रस्याभिषयम इति पञ्चर्चमा. ५1५1१३. पेत । ऐआ. ५॥१॥६. महामते प्रभवमनं दद्यात् यजमानः । ऐआ. ५:५६. महामते माध्यंदिने महत्वतीयं शस्त्रं आ स्वा र १२. यथोतये इत्यादि । तदन्ते च अनिष्ठा उपः सहसे इति महावते प्रात.सक्ने प्रउगं वायगायाहि दर्शत इति सूक्तम् । ऐआ. १९१६ तास्मन् स्थित होता सप्तऋचात्मकं माधुन्धन्दसम् । ऐआ. १॥३.४ । ब्राझगा आमीनीये तिस आहुतार्नुहोति। ऐसा. ५।९।१०-१३. . .

·- " आरण्यक कोपः माध्यदिन महामते माध्यदिने मार्जालीयः विहरणप्रभात जाग इति तिसृष्टु लिनुप्सु, इति विछन्दस्त्वम् । 'एतासु रितः स्यात् परिवृतश्च भवति, द्वारं च तस्य प्राग्या उदम्या | बृहतीपु सामगाः रौरवयोधाजयाम्यां पुनरादाय स्तुवते' प्रागुदम्वा । ऐआ. ५११।२३. १२।६।६. महामते माध्यंदिने माजालीयहोमः आमीध्रीयहोमो माध्यंदिनस्य पवमानस्य 'उच्चा .ते जातं' इति सरम् । ऐआ. ५११११४-२५. स्तोत्रियः । १२।३।२. महामते माध्यदिने 'राजपुत्रेण चर्म व्याधयन्ति, माध्यदिनीयशस्त्रक्लतिः अर्गणेषु होप्रकाणाम् । आमन्ति भूमिदुन्दुभि, पल्यध काण्डवीणाः (यादयन्ति) | २९।१-७. भूतानां च मैथुनं (उत्तरस्यां वेदियोण्यां पुंश्चलीमाग. माध्यदिने अमिष्टोमें अहीने च मैलावरणस्य परि- धयोः परािते ), ब्रहाचारिपुंश्चल्योः संप्रवादः । स च धानीया 'न् त इन्द्र नू' । ब्राह्मणाच्छंसिनः एवेदिन्द्रं सामनाझणे दर्शितः। ऐआ. ५।९।१३. वृषणम् । अच्छावाकस्य अमिष्टोमे शुनं हुवेम, विकृती महानते थाणं शततन्तुं ( तन्तुवाद्यविशेष) संस्कृत्य | तु नूनं सा ते ।२७।४-५ सायणः । होता छन्दोगेभ्यः प्रयच्छति । ऐआ. ५।४।१-७. माध्यदिने अहीने अच्छायाक्स्य परिधानीया नूनं महाग्रते शिल्पानि ! वाणः शततन्तु:,प्रेट्सः, आसन्दी सा ते । सा च विमुक्तिः विमोकः । २९१५॥३. औदुम्परी, कूर्चफलके, कूर्चा:, अाघाटलिका, तालुक. माध्यंदिने अहीने कदन्तः; प्रगाथा:,..प्रतिपदः वीणाः, काण्डवीगाः, पिच्छोलाः, अलावुकपिशीर्षण्यः । अहीनसूक्तानि, अहरहःशस्यानि च ।, २९।११३-४ इति । ऐआ. ५।५।११. सत्यापाढयौ १६।६. . माध्यदिने उनीयमानसूरत मैनावरुणस्य असाधि महानते सयनीयः पशुः वैश्वर्मणः अपभः पार्थद्वये | देवं गोजीक इति दशम् । तत्र सप्तैव शंस्तव्या इत्येके द्विरूपः। १८1८1८-९. तन । ऐन्द्रीः त्रिष्टुभः । २८३३१-२. महामते सपनीयपशुभियंदा वैवकर्मण रूपमा समुच्ची- माध्यंदिन न्यूड्खः प्रथमे पादे चतुर्थेऽहनि । यते तदा पञ्चविंशतिः सामिधन्यः । अन्यथा तु सप्तद २१११२. शैव । ऐआ. ५।१।३. माध्यदिने प्रतिगरः शंसामो देवोम् इति । महावीहीणां तोक्मानि चमसे पाच्या या समोप्यानि १२।१।३. महाभिषेके संभारः। ३९/२-३. माध्यदिने प्रस्थितयाज्याः। २८१३१५-१४ । तासा महासूक्ताः मण्डलर्षयः प्राणदृष्टया उपास्याः । ऐआ. पुरस्तात् पारुच्छेपीः कचः प्रत्येकमेकैकामुपदयात् । ११९-१० २२।५।१-५. माध्यदिन सक्नं एकादशाक्षरा त्रिष्टुप् उदयच्छत् । माध्यदिने बलीयस्या याचा शंसेत् । १४१६१५. १२. माध्यंदिने प्रझा 'भुवन्द्रिवन्तः स्तुष्वं' इति स्तोत्र- माध्यंदिन सक्ने श्रेष्टुभं 'श्रेयुभो हि माध्यदिनाः । प्रसवमाह । २५।९।५-६. ऐआ. १।६।२२. माध्यंदिने मरुत्वतीयशस्त्रस्य आरम्भगीया 'आ त्वा माध्यदिनं सवनं द्विनाराशंसम् । ८।६।३. रथ' अनुष्टुप् । १२३३१२. माध्यंदिनः पवमानः विच्छन्दाः पञ्चदशः उचा ते माध्यंदिने म वतीयशस्त्रे प्रतिपत्तृचस्य उत्तरे द्वे जात इति षट्स गाययीपु स्तुयते, पुनानः सोम इति | गायत्र्यो अनुचरश्च सवों गायत्रः । १३।४।२. माध्यदिने मैत्रावरुणस्य दे सूरते शंसनीये सद्यो ह पद्सु रहतीषु । तर प्रमध्य तितो पृहतीः त्वा रौरवं साम गीयते । पुनः तथैव प्राध्य यौधाजयं साम गोयते जातो, एया त्वमिन्द्र जिन् इति । प्राहाणामसिनः इति दे एव ऋचौ सत्यौ घट् संपद्यन्ते । 'प्र तु द्रव' । इन्द्र. पूर्मित. उदु महाणि इति । अवास्य भूय .

·माध्यमाः ऐतरेय ब्राह्मण- ५ सायणः । M इत् , इमामू पु इति । २८५४६. मारतं सूक्तं वैश्वानरीयोत्तरं आमिमारते । माध्यदिने वैश्वदेवशस्त्रस्य भारम्भगीया तत्सवितुणी- | १३।११।२. महे । १२।३।३. मार्जनं तीर्थदेशे द्वादशाहस्य दशमेऽहनि मानसरहे । माध्यदिने शस्त्रजपः होतुः अधोंश्च । १२. २४१३. माध्यंदिने शस्त्रमध्ये निविद्धानम् । ११।१०।२,५. मार्जालीयः महानते माध्यंदिने विहरणप्रभृति जाग- माध्यंदिने सबने दक्षिगा नीयन्ते । १३।१।३. रितः परिवृतश्च भवति । ५।११२३. माध्यदिने स्तोमविवृध्दौ अतिशंसनं एकया द्वाभ्या माजीलीयहोमः महावते माध्यंदिने मरुत्वतीयशस्त्रो. अपरिमिताभिर्वा । २७।५।७-८. २९/७११०-१३ त्तरम् । आमीध्रीयहोमे हुते होता सुचि चतुर्रहीत गृहीत्या दक्षिणे मार्जालीये उत्तरतः अमेरुपनिधाय, माध्यदिने होतुः सद प्रमेश चित्याग्नेरस्थानानन्तरं | सुवेण अग्निरिवानाधृष्यः पृथिवीय · सुषदा भूयास इत्या- महाबते । ऐआ. ५।३।१ः दिभिः नवभिर्मन्त्रैर्नवाहुतीर्तुत्वा, दशमी पूर्वमेव चतुर्ग- माध्यमाः मण्डलर्षयः प्राणदृएथा उपास्याः । ऐआ. हीतेन यदग्न एषा समितिभवानि इति मन्त्रेण जुहुयात् २।९-१०. इति । ऐआ. ५.१.१४-२५. मानसग्रहः द्वादशाहस्य दशमेऽहनि पनीसयाजो- माहानामनानि (-महानाम्नीगतानि ) अष्टाक्षराणि सरम् । प्रसर्पगं सदसः, मार्जनं तीर्थदेशे, पत्नीशालाया पदानि पृष्ठेऽहनि पिण्यशस्त्रे वालखिल्याना आदिमपञ्च- संप्रपदनं, होमः शालामुखीये,सर्पण पत्नीशालायाः, मार्जन । मिनप्रगाथेषु प्रक्षेपणीयानि प्रचेतेन प्रचेतन इत्यादीनि तीर्थदेशे, होमः आमीधीये, सर्पणं सदसि, स्तोत्रं सार्प- (ऐआ. ४।१।१-९) । २९८७ सायगः । राज्याः क्षु, शस्त्रं चतुहीतृमन्त्रपठनरूपं, अवग्रहः नाम मुष्टीकरणं दीक्षितसंस्कारः । १।३।१९-२१. . मन्त्रः, प्रजापतेस्तनवः नाम मन्त्राः, ब्रह्मोद्यम् । भूतिवाः नाम विश्वामित्रपुत्राः ये शताः पित्रा । २४॥३-६. जातिविशेषः । ३३।६।२. मानुपस्य सृष्टिः प्रजापतेः रेतसः सकाशात् । मेथ्योनिहनने हविर्धानप्रणयनीयासु परिधानीया १३॥९॥६. वक्तव्या (शकटस्थिरत्वार्थ तद्वन्धनाय तस्याधस्तात् । मारुतं सूरतं गायत्र आमिमारुते शस्त्रे । छन्दोम मेयी=मेरस पुरणे)५।३।१८-२३. प्रथमेऽहनि प्रयद्वस्लिष्टुभमिषम् । २३।२।१४! छन्दोम मेधासरस्वतीमन्त्रः। ओष्ठापिधाना न कुली द्वितीयेऽहनि क्रीळं यः शङ्ख । २३।४।१६ । छन्दोम- दन्तः परिवृता पविः । सर्वस्यै पाच ईशाना चार तृतीयेऽइनि मरतो यस्य हि क्षये। २४।२।१७. मामिह वादयेत् ॥' वापसः नाम मन्त्रोऽयम् । सभायां मारुतं सूक्तं निविदानं आमिमारते सूस्ते अमिष्टोमे वक्तृत्वशक्तिजनकोऽयं मन्त्रः । ऐआ. ३।१११८. प्रत्वक्षस: इति। प्रयोगे। मारुत सूक्तं आनिमारते शस्त्रे पृष्ठथे परहे। प्रथमेऽ• होतईच्या देवेभ्यः' इति 1.६।५।६. मैत्रायणं प्रति अध्वयोः अधिगो मेषः 'उप प्रेष्य हनि प्रत्वक्षसः प्रतवसो । २०१२।११। द्वितीयेऽहनि मैत्रावरुणं शस्त्र अमिष्टोमे प्रातःसवने । प्रतिपत् तृचः वृष्णे रार्धाय २१४४९) तृतीयेऽहनि धारावरा मरुतो। आ नो मित्रावरुणा ! अनुम्पस्तृचः आ नो गन्त २११२।१५। चतुर्थेऽहनि कई व्यक्ता नरः, अत्र रिशादसा । सूरत मैत्रावरुणं प्रयो मित्राय पञ्च, प्र द्विपदान चतुष्पदाच ऋचः सन्ति ।२१।५।१३-१४ मित्रयोर्वश्गयोः इति नवचै, तत्र नवमी परिधानीया पञ्चमेहनि धपुर्नु तचिवितुषे २२।३।१२ । पठेउडान प्रयोगे। * मध्वो वो नाम मास्तम् । २२।१०६. मैत्रायण शस्त्रं ( पृष्ठं ) अमिष्टोमे माध्यंदिने । प्रति- .

·आरण्यक कोषः मैत्रावरुणं अमिष्टोमे । २७१११.. २४४२ सायगः। ९॥३॥६-७. - पत् तृचः कया नश्चिन । अनुचरस्तृचः कयां त्व न ऊत्या। जागतं, चर्षणी धृतं इति । २८७।१. प्रगाय ऐन्द्रः कस्तमिन्द्र वा यसु । सूरतं ऐन्द्र सद्यो मैत्रावरुणस्य आवापिकस्तृचः चतुर्थेऽहनि नते गिरो ह जातो, पञ्चर्चम् । सूक्तं ऐन्द्रं एवा स्वामिन्द्र वमिन्, अपि मृप्यः इति, वैमदीषु सप्तसु प्रथमस्तृचो यजामह एकादशर्च, तर एकादशी परिधानीया । प्रयोगे । इन्द्रं इति वा । पञ्चमेऽहनि यचिद्धि सत्य सोमपाः इति मैत्रायणः उत्थ्ये तृतीयसवने ' इन्द्रावरुणा युवं' तृचः। षष्ठेऽहनि इन्द्राय हि द्यौः इति तृचः पारुच्छेपः । इति मैत्रावरुणं शम्नं शंसति तस्य स्तोलियः आग्नेयः | महास्तोमेषु चाहःसु को अद्य नयों देवकाम. इति सूक्तम् । एट्यू। अनुरूपस्तृचः आमेय आमिरगाम ! प्रयोगे । २९/३१८-११. मैनावरणः प्रातःसवने मैत्रावरुणं शस्त्रं शंसति मैनावरुणम्य दक्षिगं सक्थि पशुभाग: स। ३११११२. मैत्रावरुणः होत्रादीन् मस्तुयाज्यार्थ प्रेष्यति आमिष्टोमे । मैत्रावरुणस्य परिधानीया इयमिन्द्र वरुणमष्टमे गी:। २८७१६. मैनावरणग्रहशेषभक्षमन्त्रः होतुः एष वसुर्विदद्वमुः० मैत्रावरुणस्य परिधानीया प्रकृती अहीने च, प्रात:- उपहूत चक्षुः । पुरस्तात् प्रत्यञ्चं मैत्रावरुणं भक्षयति। - सवने ते स्याम देव वरुण । २७।४।२; ५।२] माध्यंदिने नू एव इन्द्र । २७१५।२ सायणः । तृतीयसवने इयमिन्द्रं क्षेत्रावरुणवााणाच्छस्यच्छायाकशस्त्रविधानम् ।२७।१. 1 वरुणमष्टमे गीः । २७।५।५.. मैनायरुणशिल्प षोऽइनि पालसिल्याः । विहताः मैत्रावरुणस्य । प्रस्थितयाय, प्रातःसवने मित्रं शंसति । प्रथमे सूक्तदये पन्छ., तृतीयचतुर्थसूक्तयोः यय हवामहे । २८।२।२ । माध्यदिने य ई पाहि य अर्धर्चश , पञ्चमपष्ठयोः सूक्तयोः प्रमशः । अयं विहारः जीपी २८।३।८ । तृतीयसयने इन्द्रा वरुणा सुतपा । हौण्डिनः नाम । २१ अध्याये उक्तस्तु महावालभित् २८४७. ना विहारः । के चितु सह बृहत्यौ राह सतोहत्यौ मैत्रावरुणस्य माध्यदिने द्वे सूक्ते शसनीये सद्यो ह विहरन्ति, तन । किंतु आतिमर्श विहरेत् पद सूक्तानि जातो, एवा त्यामिन्द्र वमिन् । २८।५।६. दे उत्तमे सूक्ते तु (७-८) पर्यस्यति अष्टम सप्तमत्वेन ঈসাৰণৰ মাসয়ম অহাৰ লগীয়া सप्तमं चारमत्वेन इति । ३०१२।१-१०. मनुनीती नो वरुणः । २७॥३॥२. भैत्रावरुणस्य अहरदः शस्यं सूक्तात् पुरस्तात् मैत्रावरुणस्य शत्रं अमिष्टोमे प्रात:सबने आ नो ६ जातो वृषभः' इति वक्षामित्रं पञ्चचे शंसति । मिनावरूगा । २७।१।१ । ऐआ. ५।११५ सायणः । २९४११-६. चतुर्विशे महावने च ता नः शस्त पार्थिवस्य । ऐआ. मैलावरुणम्य अहरहाशस्ये प्रतिपत् अप प्राच इन्द्र ५११५ सायगः। इत्यत् । २९।६।१-३. मैत्रावरुणस्य शस्त्रे उपप्पे इन्द्रावरुणा युवमध्वराय मैत्रायणस्य अहीनस्क्तं मापंदिने आ सत्यो यातु | इति दशम् । १५।५।१. मैत्रावरुणस्य पठेऽइनि शिल्पदाम्बे नाभरलुचः यः मघवान् । इदं चतुर्विशे अभिजिति विशुपति महामते च।२९।२।५।८. कबुभो निधा । २९४८1१-३. मैत्रायरूगस्य अहीने परिवानीया न् ठुत इन्द्र इति। मैत्रावरूपस्य स्तोमविवृद्धौ आवापिक मम्तं को अय २९।६।८.१.प्रातःसबने परिधानीया ते स्याम देव वरण! नयों। २९॥३॥१०-११. मैत्रायास्य होतार प्रति अधिगौ उपमेष: अद. सा युक्तिः योगः। माध्यदिने तु नटुव इन्द्र ।२९१७१४. मतावरणस्य अभ्ये तृतीयसयने आरम्भगीयं सूरव मिरसनत् इत्यादिः । ६५१७-१. - सद्यो ·मैत्रेयः ऐतरेय ब्राह्मण- . मैत्रायणेन पयोः पर्यग्निकरणे अनुवचनीयातृचः आगेयो कृष्णाजिनं च शम्या च उलूग्वलं च मुसलं च दृषत्रो- गायत्रः अमिहाता नो अध्वरे । ६।५।२-५. पला च । एतानि वै दश यज्ञायुधानि । ३४१२ मैत्रेयः कोषाखः महर्षिः सुत्वने कैरिशये भार्गायणाय | सायगः । ग्रहणः परिमरं' नाम मन्नं प्रोवाच । तेन तस्य यथर्षि अनीपोमीयस्य पशोराप्रियो भान्ति । 'यर्षि शतवः पञ्च राजानः परिमम्हः । ४०१५।१८. आमिणीयात्' । यथर्षित्वं च आश्वलायनीता मैथुन भूताना ( मागधपुंश्चल्योः । सायणः ) उत्त- नारायणवृत्तौ । कण्यानां सुममिद्धो न आ वइ । कण्वभिः रस्यां वेदिश्रोण्या परिश्रिते । महानते । ऐआ. ५।५।१३. नानामनिरस समिद्धो अग्न आवह । अगस्तीना यः सकृत् पापकं कुर्यात् कुर्यादेनत्ततोऽपरम् । | समिद्धो अद्य राजसि । शुनकानां समिद्धो अमिनिहितः। ३३३५/४. विश्वामित्राणा समित्समित् सुमनाः । अत्रीणां सुघमि- यजमानभागः दीक्षगीयादिषु ब्रहाणे देयः क्षत्रिय- द्धाय शोचिषे । वसिष्टानां जुषस्व नः समिध । वसपाना यागे । अमौ हेके जुहति प्रजापतेर्षिभानाम० इति ममिदो विश्वतस्पतिः । वाध्यश्वाना हमा मे अमे मन्त्रण । तन्न | ३४१८।१-६. समिधम् । भृगूणां शुनकवाध्यश्ववर्जितानां समिद्धो अद्य यजमानः महामने प्रभूतमन्नं दद्यात् । ऐआ मनुषो । इति । आश्वला० ३।२।७. ५।५।१२. यथा वाय शस्त्रमेवं याज्या । २९।१०११३. यजमानः मैत्रावरुणेन तुयाज्यार्थ प्रेषितः 'होत. यथा वाव स्तोत्रमेवं शस्त्रम् । २९।१०।११. रेतद्यज' इति स्वयाज्या होत्रे प्रयच्छति । स्वयमेव वा यमलजनने स्त्रियां गवि या अपये मस्त्वते त्रयो. यजेत् । अनिष्टोमे । षष्ठेऽहनि तु याज्या स्वयमेव पठेत् । दशकपालं निपेत् । महतो यस्य हि, अराइवेदवरमा २२।४।२. इति यायाऽनुवाक्ये । आहुतिं या आहवन ये जुहुयात् यजमानस्य संस्काराः दीक्षणीयाया अमिष्टोमे । अमये मरुत्वते स्वाहेति । प्रायश्चितमिदम् । ३२।८।८. यजुष्टो यशभ्रेषप्रायश्चित्त भुवः इति यो आनीधीये, ९१२-. ७१।१२. य-मयः प्रीहिमयो वा पशुपुरोदाशः । ६८ हविर्यशेषु अन्वाइ पचने जुहुयात् ! २५।७।५ । एतत् ययानां तोक्मानि चमस पाव्या वा समोप्यानि ब्रा कुर्यात् । २५।९।४. महाभिषेके संभारः । ३९/२।३-४३।१. यज्ञस्य सृष्टिः प्रजापतेः सकाशात् । ३४११११. यशागः राजाभिषक: अभिषेकः' इत्यत्र द्र०३७ | ध्यायेत् (होता, वषट् करिष्यन् ( वषट्कारात् प्राक् )। यस्यै देवतायै हविहीतं स्यात् ( अध्वर्युगा ) ता अध्याये. ११।८1१. यज्ञायज्ञीयं आमिमारत शस्त्रं अमिष्टोमे तृतीय ग्रागः द्विदेवत्याना पाबद्वयेन महणं तु एकपातेग । सवने अन्तिमम् । अत्रत्यं सामेव 'अमिष्टोमसाम' ९।३११. इत्युच्यते, शस्त्रं च अग्निष्टोमशन इत्युच्यते । यागप्राग्दिने प्रतार्थ उपवासः कर्तग्यो यजमाना- यशायशी इलान्दं वा साम महारते सामगा: भ्याम्। ३२।९।१. विकल्पेन गायन्ति । ऐआ. ५।१३।१५. यशायशीयस्य तोत्रियस्तृचः यशायशा को अनये। प्रस्थितस्य इति । ६।१०१५-७. याज्या अमीषोमीयपशुप्रधानस्य अमीषोमा हविषः १२।३१४. याच्या अनवानं पटितम्या प्रातःसवने । २७१५४६. यज्ञायुधानि ब्राझगरयायुधानि । स्पश्च पालानि च अमिदोत्रहवणी च पै च | अभयभिः । १३।१४।१४, यारया आमिमाफ्तशस्त्रस्य आनिमारती अग्ने महिः १॥३, ६. तानि च ·आरण्यक कोपः याज्या याज्या आदित्यग्रहस्य तृतीयसवने आदित्यासो ९।४।१. अदितिर्मादयन्ताम् । १०५।२. याज्याऽनुवाक्याः प्रायणीयोदयनीययोः प्रधानानाम् । याज्या उन्नीयमानयाज्याः, 'प्रस्थितयाज्याः' सप्त. पध्यायाः सस्तेस्त्रिष्टुभौ स्वस्ति नः पपासु धन्वस, होतारः एकैका पठन्ति । २८१८ सायणः । स्वस्तिरिद्धि प्रपथे। अग्नेस्त्रिष्टुभौ अग्ने नय सुपथा, याज्या ऐन्द्रामप्रहस्य अग इन्द्रश्च दापो. आ देवानामपि पन्याम् । सोमस्य त्रिष्टुभी त्वं सोम प्र "५।१२. चिकितो, या ते धामानि दिवि । सवितुर्गायन्यो याज्याः यावत्यो वै पुरोऽनुवाफ्यास्तावत्यो याज्याः आ विधदेवं सप्तति, य इमा विधा ज्ञातानि । (प्रायः)। २८।१।८. अदितेर्जगत्यो सुत्रागाणं पृथिवीं, महीमू धू मातरम् । याज्याः सवनीयपुरोडाशानाम् । धानाना हरिवाँ इन्द्रो याः प्रायगीयस्य पुरोऽनुवाक्याः, ता उदयनीयस्य धाना अत्तु । करम्भस्य पूषण्वान् करम्भमत्तु । परिवापस्य ! याच्याः कुर्यात् । या उदयनीयस्य पुरोऽनुवाक्याः, सरस्वतीवान् भारतीयान् परियापः । पुरोडाशस्य, इन्द्र• ताः प्रायगीयस्य याज्याः कुर्यात् । २।३।१-९, स्यापूपः । पयस्यायाः (शासान्तराद् प्राधा-सायगः)।। २।४११-३, ८।६।५-१०. गज्याइनुवाक्ये आतिघ्यायो प्रधानस्य इदं विष्णुर्वि याज्या घृतयागस्य प्रथमस्य घृताहवनो घृतपृष्ठो अमिः चक्रमे, सदस्य प्रियमभि पायो । ३१६१६--८. (सौत्री) । द्वितीयस्य वैष्णवी, उरु विष्णो विक्रमस्व . याज्याऽनुवाक्ये दीक्षणीयाया प्रधानस्य अग्निसं (सौत्री)। १३३८१. प्रथमो देवताना, अग्निध विष्णो तप उत्तम महः । याज्यानां द्विदेवत्यानामनवानत्वम् । ९।४।१. त्रिष्टुभौ । १।५।८-११. याज्या निष्फेवल्यशस्त्रस्य विराट् प्रयस्त्रिंशदक्षरा, याज्या पशु पुरोडाशस्य अग्नीपोमीयस्य आsri पिया सोममिन्द्र । १२१११११-११. दियो मातरिया । विष्टकृतः स्वदस्वहव्या समिषो । याज्याऽनुवाक्या आज्यभागयोः आतिथ्याया, ६९/७--१०. समिधाऽमि हुवस्यत आप्यायस्व समेतु ते इति द्वे याज्या पशुपयाजस्योत्तमस्य आप्रिसूक्ते या उत्तमा पुरोऽनुवाक्ये । जुषाणेनैव यजति प्रकृतिवत् । जुषाणो सेव । ७।३।१-०५. अमिराज्यस्य वेतु, जुषाणः सोम आज्यस्य हविषो बेतु याज्या पालीवतमहस्य ऐभिरग्ने सरथे, तामाग्नीध्र इति। ३.६।१-६. आह उपाशु । नानुवषट्करोति । २६११७.९. याज्याऽनुवाक्या उपस मु । अग्नेः अग्नित्राणि याज्य पुरोऽनुवाक्यायाः सकाशात् ज्यायसी या जड्यनत्, य उप्र इह शर्यहा। सोमस्य त्वं सोमासि समा वा कार्या न तु न्यूना ' यत्र वै याज्या ज्यायसी, सप्ततिः, गयस्फानो अमीवहा । विष्णोः इदं विष्णुवि । तत् समृद्धं, अयो यत्र समे' ।९।२।५. चक्रमे, त्रीणि पदा वि चक्रमे । पूर्वाह्नात् विपर्यस्ताभि याज्या प्रउगस्य वैश्वदेवी विश्वेभिः सोम्यं मधु । रपराहे यमति । सन्छन्दसः कर्तव्याः । ४८1८-१५. ११४/१२. माध्याऽनुवाक्या, द्विदेयत्येषु । ऐन्द्रवायवग्रहस्य याज्या महत्वतीयशस्त्रस्य ये खाऽहिहत्ये मघवन् । अनुष्टुभौ पुरोऽनुवाक्ये गाययो याज्ये इति केचित् । १२।९।५-७. तन । पुरोऽनुवाश्ये च माज्ये च गाययौ एवेति याज्याया द्वितीयाया आगूर्नास्ति द्विदेवत्येषु । सिद्धान्तः । वायवायाहि दर्शत, इन्द्रवायू इमे मुता इति -९।४।४.६. पुरोऽनुवाक्ये । अयं पिमा मधूनां, शतेनानो अभिष्टिभिः याज्या वपाया: युवमेतानि दिवि । ६१९४५.६. इति याये । १।३-६॥ तत्र याज्ययोरनवानस्वम् याज्यायपट्कारयोनरन्तयन् । ११७१२-१३. ।

·यामी ऐतरेय ब्राह्मण- . - याज्या बालखिल्याशिल्पशस्तस्य ऐन्द्रावरुणी इन्द्रा इत्याहाध्वर्युः, अञ्जन्ति त्वामध्वरे देवयन्तः इत्यन्वाह वरुणा मधुमत्तमस्य । २९/१०११३-१४. होता । उच्छ्रयस्व वनस्पते इत्युच्छ्रीयमाणायाभिरूपा, याज्या वैश्वदेवशस्त्रस्य विश्वे देवाः शृणुतेमम् । समिद्धस्य श्रयमाणः परस्तात् , ऊर्ध्व ऊ पु ण ऊतये, १३७११५. अवों नः पााहसो, जातो जायते सुदिनत्वे अहां, युवा याज्या सावित्रग्रहस्य, दमूना देवः सविता वरेण्यः । सुवासाः परिवीत आगात् इत्युत्तमया परिदधाति । ता १३।५।४. एताः मतान्वाह, तासां निःप्रथमां निकत्तमाम् । ६।२। याज्या सौम्यचरी: सौमी स्व सोम पितृभिः संविदान' अथ यशसमातौ स यूपः तथैव 'तिष्ठेत् पशुकामस्य' । १३।८।१-२. तत्पक्षे स्वरु तस्मिन्काले अनुपहरेत् अमौ । यूपमेव सर्ये याज्या स्विष्टकृतः पशुपुरोडाशस्य स्वदस्व हव्या अनुप्रहरेत् वर्गकामस्य । ६।३. समिषो।६।९।९-१०. • योगः युक्तिः २९१-९. थाल्ये आतिथ्यांयां आज्यभागयोः। तयोर्जुपाणेनैव यौधाजयं साम सामगाः माध्यंदिने पवमाने पुनानः यजति । प्रकृतिवत् । जुपाणी अमिराज्यस्य वेतु, | सोम इत्यनयोर्द्वयोः प्रमथनेन तिखः कृत्वा तासु पुनर्गा- जुपाणः सोम आज्यस्य हविषो वेतु । ३।६।५. यन्ति । अत एव होताऽपि इन्द्रनिहवं प्रगाथं प्र नूनं याज्ये दर्शपूर्णमासयोराज्यभागयो जुषाणो आमिराज्य- | ब्रह्मणस्पतिरिति ब्राह्मणस्पत्यं प्रगाथं च पुनः पुनः स्य वेतु, जुघाणः सोम आज्यस्य हविषो वेद । पठितमेय पादमादाय शंसति । १२।६।६. ३६५. रक्षः इतिपद् अधिगौ ' अस्ना रक्षः संसृजात याज्ये प्रवये पूर्वाहे, ततो वा घर्मोनक्षतिः, उभा इत्यत्र नोचार्यमिति के चित् । उपांशु उधार्य इति पित्तमश्विना । ४१५।३। अपराहे यदुनिया स्वाहुत । सिद्धान्तः । ६७५१-९. (सौत्र ) अस्य पिबतमश्विना । ४१७१५. रज्जू द्वे प्रेवबन्धनक्षमे महावते । दाम्यं त्रिगुणे यामी पाचौ इय यम प्रस्तरमाहि, मातली वव्यैः।। स्याताम् । पञ्चव्यामे (पाच वाव ) । सन्यावृता एका आमिमारुतशस्ने पायरिव्याउत्तरं, यामामुचरमेके | दक्षिणामृता अन्या । ते च प्रेट्सच्छिन्द्रेषु दक्षिणावृतयों पिव्यायाः। १११३१९.-११. दक्षिणतः, सब्यावृतया चोत्तरतः दिगुणे पोते कुर्यात् । युक्तिर्योगः । अहीने अच्छावार स्य, आऽद सरस्व रज्जोरताच घीवधान्तयोः तिः प्रदक्षिगं पर्यस्य ऊर्ध्व- तीवतो, प्राक् प्रातःसयने । ब्राह्मगाच्छसिनः व्यन्तरि• ग्रन्थि निष्टये (मुरगाठ ) बध्नाति । ऐआ. ५।३६३,८. क्षमतिरत् इति तृचत्य इन्द्रेण रोचना दिय इति परि रथतरं साम उन्दोमे प्रथमे (२३१११२७ तृतीयेच। धानीया। मैत्रावरुणस्य ते स्याम देव वरुण इयमृक | २४११।२२ । पृष्ठये पडदे प्रथमेनि । २०११-२। प्रात:सयने परिधानीया। गवामयने चतुर्विशेऽहनि वर्त- तृतीये २१।१।२०। पञ्चमे चादनि । २२।२।७. मानाः सर्वाः परिधानीयाः । २९७१-९ रथंतरसामयोनिः अभि त्या शूर नोनुमः। १७७१. युधानौष्टिरोग्रेसैन्यः ऐन्द्रमहाभिषेकेण । २२।३१७. समन्तं पृथिवी जयन् परीयाय अवेन च मेध्येनेजे । रथंतरात् वैरूपस्य सृष्टिः शाकरस्य च । १९।६। ३९७७. १,३. यूपः ऊों निमीयते, सोयात्रिकर्वव्या, सादिरं रराटयाः ईक्ष हविर्धानप्रवर्तनीयासु सप्तम्या ऋचोड यूपं कुर्वीत स्वर्गकाम, पैल्यं यूपं कुर्वीतानद्यामः पुष्टि- - गुवचनकाले (राटी = ललाटी द्वारस्य उपरिस्थिता वामः, पालाशं यूपं कुर्वीत तेजस्कामो ब्रझर्चसकामः । तेजनी)। ५३११५-१७. ६।१ । दस्य संस्कारः । अञ्जनं असमो युपमनुभूहि । राका या उत्तरा पौर्णमासी । पूर्णचन्द्रा । १२।९।२. . राजा ·आरण्यक कोप वनस्पतीयाग . . राका देवपल्लीन्य, पूर्वमेक । राकामह इन्द्रय राशा यश्यमाणेन पुराहित कर्तव्य (तदा राजय आमिमारुतशस्त्र देवपानीभ्य उत्तरमेवेति सिद्धान्त । तिनिधिरसी) ४०६१-५ १३।१३।२-३,६-७. राद्धिकामस्य आज्य शस्त्र महायते प्रचो देवायामये राक्षसी वाक । यां चै तो यदति यमुमत्त , सो धै इति सप्तर्चम् । ऐआ १११४ राक्षसी यार । ६७८ राष्टगांप पुरोहित ।४०२।२-४ , ४।३-४. राक्षोनीमच अमो मध्यमाने अजाते चिरजाते या राष्ट्रादपरुध्यमात पुन राष्ट्रप्राप्त्यर्थिन शरणागत पुरुष अपी पम्यते । अमे हसि न्यनिण इत्याद्या पञ्च। प्रति अभिषिक्तस्य क्षनियस्य पर्तव्य, ऐशा दिश ३।५।९-१२. प्रवग्ये अभिष्ट पूर्व पटले च । ४।२।८ उपनिष्फगयेत् । ३७१६।१० राजनसाम्न स्तोलिय एय निष्करल्यस्य प्रातपत् रुद्रस्य भूतपते सृष्टि । देवाना या घोरतमास्तन्य. महायते । तदिदास भुवनेसु इति स् । ऐआ ५।५।१३. आसन, ता एकधा समभरन् , वा सभृता एष देवोऽ ५।६।७-९ भवत्। १३।९।१-२. राजनसानि पचय प्रस्तोनि, पचर उद्गायति, रेतत सकाशात् (प्रजापते ) सटि । ऐआ २१३११. पश्चत्वा मतिदरति पयत्य उपद्रवति, पञ्चकृत्यो रैभी नाम तिस "ऽच कुन्तापराने, प्रमाह पच्छ निधनमुपयान्त । तत् स्तोमसहस भवति । ऐआ | शसेत्। निर्दि । वन्यस्व रेभ वच्यम्व इत्यादय । ३०॥ २११६१३. ६/७-९. राजन्यवैश्यशूद्रा अहुताद आत्विज्याभावात् । रैवत साम षष्ठेऽहनि ।२२।७।१. २४।१।१. रैवतस्य बृहत सफाशात् सृष्टि । १९४६१४. राजपुत्रेण चर्म व्याधयन्ति महामते। ऐआ. रेवतमामयोनि रेवती रुथमाद इति प्राक् । ५।५।१३. १७/७१६ सायण । राजसूये अक्षेर्दा यति राजन जिनाति शौर रोहित नाम छन्द पारुच्छेपीना ऋचा ("उस. शेपमाण्यापयति । ( अक्षा -निळ्यातील बेइड)। १।१२७-१३९ इति प्रयोदश सूक्तानि मिलिया ३३११-६. १०० ग्राम् ) । २२१५१ राजसूयेन हरिश्चद् ईजे । ३३।३।८ रौरव साम सामगा माध्यदिने पवमाने पुनान राजहस्ते आचार्य सुराक समादधाति स्वादिष्ठा सोम इति द ऋचौ प्रप्रयनेन तिल कृत्वा तासु गायन्ति। मदिठया इति मन्त्रेण ! महाभिषेके । ३९।६।३. १२।६।६ राजान अश्वमेधकर्तार तत्पुरोहिताश्च । 'ऐन्द्रम लोकपालाना अमे पायो आदित्यस्य दिशा औष हाभिषेकालोदाहरणानि इत्यत्र द्रष्टव्यम् । धिवनस्पतीना चद्रमस मृत्यो अपा च सृष्टि । राजाभिषेक यशाग । 'अभिषेक' शन्देद्र । अव ऐआ. २।२१. भयानुदेस्य असूप ध्यया दृष्ट्या उदयसानीयाया सस्थि लोकाना सृष्टि (अम्भ =परेण दिव, द्यौ प्रतिष्ठा । साया पारभिषिञ्चति ३७।१।२. मरीची अन्तरिक्षम् । मर = पृथिवी। राजा यो विजिती सात् स शौन शेपाख्यान | अधस्तात् पृथिव्या । इति चतुर्गो सृष्टि । ऐभा. शृणुयार । नैा परिशिष्यते (एन =पापम् ) (अपस २१२१ सयुक्त कल्प । ३१६।१४ वनस्पतीयाग अग्नी पोमीयपशौ । हृदयाघट्गरूप- राश पुरोहित विद्वान् ग्राहाणो राष्ट्रगोप १४०१२ प्रधावियो याग, अथ रनरसतियाग , अथ स्विष्ट. राशा पुरोहितस्य यरणम् । ४.१४. फत् । 'जुदामुपस्तीर्य एकत् पृषदाज्यस्योपहत्य द्विरभि अप या ·घपां ८८ ऐतरेय ब्राह्मण- - 'बागोजः सह धार्य वनस्पतयेऽनुहि वनस्पतये प्रेष्य इति सप्रैषौ, अनिणर्चः ( निर्दागर्चः = याज्यापाठरहितः ), स वषट्कृते जुहोति' (आपस्तम्बः)। ६।१०१८-९. धामच्छत् । नीचरचारितः ( याज्यारेक्षया), स रिक्तः। चपा सुवेणाभिधारयन् आहाध्वर्युः औषं 'स्तोकेभ्योऽ | तत्र वज्र धामच्छ प्रयोग इष्टार्थः, रिकास्य प्रयोगस्नु नुभूहि' इति । ७।२।१-२. अनिष्टार्थः ।१११७।१-११) वषट्कारः याज्यया संततः धपा पञ्चायतव चतुरवचिनोऽपि । आज्य, हिरण्य | कार्यः 'संततमृचा वषट् कृत्यं संतत्य।१११७.१२.१३॥ शल्क्य, यपा, हिरण्य शल्क, आज्यं इति पञ्चायत्तत्वम् । वषट्कारात् प्राक् देवताध्यान, यस्यै देवतायै हविर्गहीत हिरण्याभावे आज्यम् । ७४४१३-७. स्यात्, तां ध्यायेद्वषट् करिष्यन् ।११।८। वषट्कारानु- धपाप्रशंसा । ७१३६१९, ४११.२ । आख्यायिका मन्त्री मन्तः, 'वाक्' इति के चित्, ‘वषट्कार ७३१६. मा मां अमृशो माऽहं त्वां प्रमृक्षं वृहता मन उपहये घपाया स्तोकेषु उत्पन्नेषु स्तोकानुवचनीयाः प्रेवोत्तरं व्यानेन शरीरं प्रतिष्ठाऽसि प्रतिष्ठां गच्छतिष्ठा मा गमय' अन्याह जुपस्य समयस्तम इत्युचम् । इमं नो यशममृतेषु' इति यषट्कारमनुमन्त्रयेत इत्यन्ये । 'ओजः सह ओजः' इति पञ्चचै सूक्तं च । ७२. इत्येव वषट्कारमनुमन्त्रयेत इत्यपरे । वपाया याज्या युधमेतानि दियि रोचना इति । ओजो मयि प्राणापानौ' इत्यनुमन्नयेतेति सिद्धान्तः । ६।९।५-६. ११।८।२-१०. परणं पुरोहितस्य राशा यज्ञकाले । ४०१४. वसतीवरीपु एकपना च शेतृचमो समयनीय- घरदानं ग्रहानमस्कारोसर यशाइगराजाभिषेके । । मानामु अनुवचनीया मर आपो न देवीरुपयन्ति इति 'बरं ददामि जित्यै अभिनित्ये विजिले संजित्ये' अपोनप्त्रीयसूक्तगता । ८।२।९. इति । ३०३५१५.७. पसन्ते द्वादशाहसत्रस्य उदयसानीयां कुयुः । परुणप्रहः नाम जलोदरम् । ३३॥३॥१. १९४११३. यल्गूदयति-अर्चयति । ४०1३१५ सायगः । पसिष्ठः मण्डलर्षिः प्रागदृष्टया उपास्यः। मा. - महामतगतनिकेवल्यशस्त्रस्म पक्षित्वन १९.१०. फरिपतस्य उदरम् । ' उदरं पता एकविंशति वसिष्टमासाहः पण्ठेिन घंपादितः महामने निक- भवन्ति कचः। विच्छन्दसो भवन्ति । वास्तः पुरु- । यस्य दक्षिणः पक्षः । रायंतरी दक्षिणः पक्ष: पश: यसो इति विंशतिः । ददी रेगः इति दिपदा, नूनमय सोमः एक वसिष्टमामाइः । अभि या घर स्या- इत्येकदा रत्येकविंशतिमत | अप दोहा ता रस्य स्था दी. मोमः स्येनुरा मात, एकाशि अस्य सूददोहसः इति । ऐा ५।११।५.६. रात रांगद्यते । (पक्षः दक्षिगः इत्यत्र द्र०)। ऐमा. पशायाः (बन्ध्यायाः गपादेः) सष्टिः सीमाहरणे ५'८1७. प्रसङ्गे गायम्याः नसस्य रकात् । १३।२।३. वसिष्ठरशनाम पूर्णमासविकृतिमः । १४॥२९ यपदकारः। अभिचारप्रयोगः, यं द्विप्यात् तं सपनः । ध्यायेद् पट्कारप्चन् । यटकारेग कान् कसपनि यम्युः = वसीयान् धनगन् । ४.१२. पारेग दिवं भन्तरिक्ष पृथियों अरः सायं प्रन पारदेयता चरनि पाहे । २१४११-२. रवि षट् प्रविष्ठापयति । आदित्य 7 आदधाति । याप्रस: नाम मात्रः यस्यमाप। 'ओटा. ११॥६१-४ । वषट्कार: विविधः । प्रमो ये वषट विधाना न इलीयन्तः परिता पविः । स बार काया यो धामन्छन् रिम: । ग यमेवोलि (वन) देवाना चार मामिद पादयेत् ।। ' दि वापसः । पार करोति सः। मप यः समः सदा (पादपा) देा. ३११८. यशः ·आरण्यक कोपः चालखिल्याः वाग्विसर्गः उपाधू अन्तर्याम चानुमन्य उपांशु. चि उत्पन्नम् । अनेन साम्ना पृष्ठस्तो क्रियते । सवनं मावाणं अभिमृश्य याचं विसृजते । आदौ पाइ १५।२।५ सायणः । नियमस्तु प्रातरनुवाकोत्तरम् 1 ८।३।३.५. वामदेव्यसाम्नो नित्यप्रयोगे आत्विज्यदोषपरिहारार्थे वाविसर्गः वरदानमन्त्रोत्तरं यशाड्गराजाभिषेक ! ', रु, षः,' इत्यक्षरप्रयोगः प्रथमद्वितीयचनुपादेषु वरदानमन्त्रेणैव । अयं वारविसर्गः लौकिकव्यवहाररूपः | कर्तव्यः । 'आविज्यं त्रिविधं ' इत्यत द्र० । १५/. अत एव प्राङ् नियमो नोक्तः । ३७१५५-७. २१.१०., वाविसर्ग: समयाविषिते सूरै अस्तमिते वा आहवनीयं वायव्यः पशुपुरोडाश: द्वादशाहे प्राजापत्यशोः । परीत्य' यदिहोनमकर्म यदयरीरिचाम प्रजापनि तत् १९।४।९.१२. पितरमप्यतु इति मन्त्रेग द्वादशाहे दशमेऽइनि मानम वायोरनि यते प्रागाद्धि बलान्मध्यमानोऽधिजायते। ग्रहे । २४।५।८-१६. ४०१५-१२. पानियमः सर्वेषां औदुम्बरीस्पोंत्तरं अहान मान यायो विद्युत् , वृष्टिः, चन्द्रमाः, आदित्यः, अमिः सग्रहे । २४१५४६.७. इत्येताः पश देवता: परिनियन्ते (अपता गच्छन्ति)। वानियमः होतु: मातरनुवाकोत्तरं उपाश्वन्तर्याम ४०/५/२. होमपर्यन्तम् । ८१३।१.२. वारुणी इटिः 'अस्नातेन' इत्यत्र द्र० ॥३२।८।५. वाचाक्टः पठेऽहनि शिल्पशस्त्रे प्रगाथैकपदयोः वानी एव आज्यभागयोः पुरोनुवाक्ये दीक्षगीयायां समूहः । पालसिल्यानां सूक्तानि पन्छो विहरन् प्रगाथे | पूर्वमीजानस्यानीजानस्य चेति सिद्धान्तः । अमिनागि, प्रगाये एव एकपदा ध्यात्, स वाचः कूटः त्वं सोमासि । पूर्वपक्षे तु त्वममे सप्रथाः, सोम यास्ते २९.८१५. मयोभुव इति पूर्ण मनीजानस्य, । अमिः प्रत्नेन मन्मना, वाजपेये रातदय स्तोत्राणि शस्त्राणि च । उक्थ्यो- सोम गीर्भिष्ट्या इति पूर्वमीजानस्य इति । ११४१-७. त्तरं देवे । १४।३।१. वालखिल्याः वैश्वदेवशस्त्रे षष्टेऽहनि । अभि प्र यः वाजिनस्य विष्टकृनास्ति तस्यानुवषट्कारेण सिद्धिः। मुराधसं, सहचरसूक्तमिदम् । २२।९।१-९ । वाल. ४१५४६. खिल्याः षष्ठेऽहनि भेत्रावरुणशिल्पम् । ३०१२. वाणं शततन्तुं होता सज्जीकृत्य छन्दोगेभ्यः प्रय वालसिल्याना सूस्तानि अष्टौ । तत्र षट् सूस्तानि च्छति महारते । ऐआ. ५।४।१-७. प्रथमं पछः विहरेत, ततः अर्धशः, ततः फक्शा, वागः शततन्तु विशेषः । विस्तृतफल कसंपादिता । ततः ययापठित अविहतानि शसेत् । तत्र पच्छः विहरणं शततन्तुबन्धनपप्तिा वीगा । औदुम्मरी । महामने । यथा--१११११ + २।२।२ (सूक्तं कक् पादः ), (सारमंडळासारखें)। ऐआ. ५।४. २।२।१२।१२, १।१।३ + २।२।४, २।२।३ + वानस्पत्यानि फगानि नैयग्रोध-औदुम्बर-आवत्य ११११४ एवं कद्वयप्रमथनेन एकप्रगायः संपन्नः,अन्ते च -साक्षाणि (पिंपरणी) चमसे पान्यां वा समोप्यानि इन्द्रो विश्वस्य गोपतिः इति एकपदा मंदध्यात् । एवं- महाभिषे संभारः । ३९/२-३. रीया पण्णांविहरणम् । अर्धचंशः विहरणं यथा-१९६१ चान्तं आर्षिज्यं तत्र प्रायश्चितं च 'आविज्यं (सात, फक्, अर्धर्चः ) + २।२।२, २१२१+ सिविध इत्यन द्र०। १५/२२१-९. ११॥२ अयं एकः प्रगाथा, तदुत्तरं च एकपदा माहा- घामदेवः मण्डलर्षिः प्राणदृष्टया उपास्यः । ऐआ. नामनानि पदानि च । अप क्यः विहरणं यथा-- २४९-१०. १११ + २१२, २१ + १२ इत्येकः प्रगायः, तदुत्तर घामदेव्यं साम कया नश्चिम आ भुवत् इतस्यां । एकपदाच माहानामनानि पदानि च । आदिमपञ्चप्रगा- १२ ·वाशने ऐतरेय ब्राह्मण- थान्तेषु एक्पदाः प्रक्षेपणीयाः । २९/८५-१५ अस्मा इदु प्र तबसे । अच्छावाकस्य, शासद् वहिर्जन. सायणः। यन्त । २९।२।५. चाशने ( इंभासे) दोहकाले अग्निहो या धेन्वाः विश्वजिति आज्यशस्त्रं अग्नि नसे दीधितिमिः इति प्रायश्चित्त ' अग्निहोत्री' इति शन्दे द्र० । २५।२।६. पञ्चविंशत्युचम् । ऐआ.५।१।४ सायणः । प्रउगं वायवा ३२।२।३. याहि दर्शत इति प्राकृतमेव । ऐआ. १११।३। माध्यं- विकर्णसाम्नो योनिः पृक्षस्य वृष्णो अश्वस्य इति । दिने महत्वतीयं शस्त्रं अग्निष्टोमादतिदिश्यते, अधिकाश्च १८.५।३ सायणः । के विद् विशेषा भवन्ति । तच्च स महामते अतिदिश्यते विचक्षणपदप्रयोगः अन्यसंबोधने इति दीक्षितस्य तत्रापि के चिदधिका विशेषा भवन्ति । ऐआ.५।१११८ नियमः। १।६।८-१२. सायणः॥ विजयः- विशेषेण गो यस्मिन् पक्षमूले। यदा विश्वजित् द्विविधः अतिरात्रसंस्थः अमिष्टोमसंस्थश्च । मीयायाः अधसनाः अस्थिविशेषाः येन यैर्वा वेग तर संवासरराने अमिष्टोमसस्थः । तत्र होता तृतीयसवने उत्पद्यते, महाप्रते निष्फेयल्यशस्त्रस्य पक्षिवेन कल्पितस्य। एवयामतं शसति । ३०१५1१-३. सुतस्ते सोम उपयाहि इति तृचः शासान्तरीयः शौनकेन विश्वामित्रः मण्डलर्षिः प्राणदृष्टया उपास्यः । ऐआ. पठितः (ऐआ ५७४९-१२) ततः सूददोहाः । २।९-१०. ऐआ. १११७७-८. ५७१९-१३. विश्वामित्रो होता, जमदमिरपर्युः, पसिष्ठो ब्रह्मा, विद्युत् वृटेर्जायते । ४०।५।१६. अयास्थ उद्गाता हरिश्चन्द्रस्य राजसूये । ३३।४।१. विद्युद् वै विद्युत्य वृष्टिमनुप्रविशति, सा अन्तर्धीयते । विश्वेदेवा देवता पडहे तृतीयेऽहनि । २१।१।१-३. ४०१५।३. विपुवति अहीवसूक्तानि होनाणा माध्यंदिने, विभूतयः प्रागपुरुषस्य । ऐआ. २०७१-७. यानि विश्वजिति, तान्ये । २९/२१५. विमुक्तिः विमोकः ‘भदीनस्य' इत्यत द्र। विषुवति सामिधेन्यः एकविंशतिः । प्र यो वाजा २९.७१-९. इत्यादय एयादश, प्रथमोचमयोस्त्रिरावृत्या पञ्चदश, घिमोकः-विमुक्तिः । २९/७१-९. धाग्यास्थाने 'पृथुपाजा अमर्यः' इत्यादयः षट् धाग्याः विविचीष्टिः ' अमीना लयागा इत्या द्र० || इति मिलिया एकविंशतिः | ताश्च महावते चौदक- ३२।५।३. प्राताः । ऐआ. ५/११२ सायणः । विशः (प्रजा.) सजानते (सघटिता भवन्ति ) पिपुवान् गगामयने मध्यममहः। तच दिवाकीत्य॑म् । यमुरा एक्मनसः यस्यैव विद्वान् ब्रामगो राष्ट्रगोपः तत्र पृथ्य: घडः + आभजित् एस्लिोमः + स्वरसा. पुरोहितः । ४०२/४. मानम्त्रय. + विषुरान् + स्वरयामानखयः पूर्ववैधरीत्येन विश्वकर्मा भौवनः ऐन्द्रमहाभिषेकन समन्तं पृथिवीं + विश्वजित् सर्वपृष्टः + पृष्यः परः इति प्रमः । जयन् परीयाय अवेन च मेध्येनेजे । ३81७1८ १.. १८१४१४ सायगः । तत्र विपुयति महादिवाकीय पृष्ठं, रिश्यजित सर्वपृष्ठः गवामयने विमुक्तः परस्तात् । विगै प्रझमाम, मास आमेटोमसाम, वृद्रयतरे पव. दशाई चनुपमहः । १८१५.२. मानयोभरतः 1 प्रादरनुवारः उदिने आदिस्य मनीयः विधाजति अतिरात्रे, पठेऽहनि च शम समानम् । पशुः सौर्यः सर्वश्वतः । मामिन्यः एवमितिः । पिपु. ३०१५1१. पदहः एकविंशस्लोमकम् । निवेल्थे एकपक्षातं द्वि- विश्वनिति अहनिमूस्लानि होत्रका माध्यदिने । पदाशतं या शिष्ट्वा निवित् । १८॥५॥३-६ दूरी. मतावास्य,आ रत्तो यानु मपवान् । प्राममामिनः, [हान् । १८१६३१-३१.

·आरण्यक कोप घेदपुरषा - . विष्टरदान पुरोहिताय राहग परणान्ते । ४०१४ गदान वीर महाकृति जुपाश इति द्विपदा च त्रिशुभ च सायण, व्यातिषजति । एप ब्रह्मा (इति तिसो द्विपदा ) प्रते विष्टरमभिमृशति पुरोहित । 'आभिमर्श । इत्या महे विदथे (तिम्रो जगत्य ) इति द्विपदाच जगतीश्च द्र०।४०४. व्यतिएजति । इद सर्व विहते पाहारी शस्त्रे विषुति त्रिस्तोमस्य उद्यती नाम । उपास्मे १६।३११.४ गायता, दविद्युतत्या, पवमानस्य ते, इति प्रयस्तृचा । विहार , विहरण, विरहाति, विहत = एकमगत तर प्रथमे पर्याये सर्वा प्रथमा मच , द्वितीये पर्याये | पादस्य अर्धर्चस्य मच एव वा दूरस्थ झगतेन पादेन सर्वा द्वितीया , तृतीये पर्याये सर्वास्तृतीया शसनीया अर्धचैन उचैव या सयोजनम् । २९।८।५ सायण । इति । १४४१ सायश विहत घोडशिन पाप्मानमपजिघामु रासयेत् । विप्यन्दनप्रायश्चित्तं ' अमिहोत्र' इत्या द्र० । १६१४१५६ ३२।४।१-५ विहत पोडशिवान्त्र स्तोत्र च । यथाधीतपाठ त्यरत्या विसस्थितसचर सभ्य चन्ति अनेन इति सचरो | यथाविधि परस्पर पतिपदापाठोऽत्र निष्पाद्यते।१६।२।४ मार्ग । सन द्विविध सस्थितसचर विसस्थितसचरश्च । सायण । सपने समाते सदस पश्चिमद्वारेण निर्गच्छति सोऽय चीणाध्यानम् । ऐभा ३११११३ ६ सस्थितसचर । असमाते तु सबने प्रारद्वारेण निर्गच्छति वीतय (अकारान्त शब्द ऽयम् ) प्रेयस्य रजव सोऽय विसस्थितसचर । ऐआ ५४२११० सायण.। उपरि यस्मिन् नियध्य ते तत् तिर्थक् स्थूल काष्टम् । ऐआ विहरण (= मिश्रण) तदिदास इत्यादिसूक्तचतु १/७१८ सायण । टयगतममि (२३) प्रत्यच प्रतिपाद नद व ओदतीना वीवध स्तम्भयोरुपरि तिर्यक् स्थाप्य काष्ठविशेष । इत्यस्या मच पादशो मिश्रणम् । तथा तदिदास यत्र प्रेइस अवलम्रत । महामते माध्यदिने । होतृपदन मुवनेषु ज्येष्ठ पु नद व ओदतीनाम् । यतो जश उन मभित दक्षिणोत्तरी स्थगौ निखाय सदुपरि वीवधम स्त्येष नृणो रु नद योयुवतीनोऽऽ सयो जातो निरिणाति । यादधाति । चधा तयोश्च दाभ्यिा र जम्या ग्रेट्स शन पति यो अध्यानाम् । अनु य विध मद-यूम बध्नाति । एआ ५।३।३-८ पो धेयामिषुध्यमोऽऽऽम् । इति । एवमेव प्रत्यूच वृक्षचतुष्टयाला ऐन्द्रमहा भषेके सभार । नय विदरणम् । ऐआ १११३ १६ ५५६१४१६ मोधानि औदुम्बराणि आयत्यानि प्वाक्षागि चेति । पिहरण - धिष्ण्येषु अग्मिविहरण आमीध्रात् । ३९।२।१-२ ११४२ वृषाकपिसूक्त वैश्वदेवश षष्ठेऽहनि । वि हि सोता विहरण = स्वस्थानात् विभज्य अयर नयनम् । रसूक्षत । सहचरयुक्तमिदम् । २२।१०११-३ गायत्रीणा पती नाच प्रथमायामूर्चि गायत्री पड्कत्या वृषाकपिसक्ने प्राहामा छ सशिल्पे षष्ठऽइनि न्यूटस । प्रथमपादयोन्यतिपात, एव द्वितीययो पादयो एवं तृतीययो पादयो । तत पदक्ते चतुर्थपञ्चमपदयो । वृष्टि चन्द्रमसो जायो, चन्द्रमा भादिया जायते । एवं द्वितीयस्या तृतीयस्या न मचि । तेना ४०१५/१५ नुशुम मपद्यन्ते । तल आ वा वह तु हरय इति पृश्यि वृट्वा चन्द्रमसमनुपविगति सात(यने । तिलो गायध , उपोपु शृणुही गिर इति पक्तय । ४०.१७ यदिद्र पृतनाज्येषु, अय ते अस्तु यत इति उछिन टेपिाजायते । ४०१५।१६ हर वृहतीच म्यतिघजति अनुष्टुप्कारम् । आ व॑स्मै, वेदपुरुपो नाम चवारो वेदा । ऐआ ३११/२,५.

·९२ ऐतरेय ब्राह्मण- सायणः। चैकतः पार्थस्थः प्रौढो मासखण्डः। ३१११२ माता मधुमत्, एवा पिले विश्वदेवाय । निविद्धानं सूक्त वैश्वदेव आ नो भद्राः क्रतवो ( १-८) निविदा वैराज साम चतुर्थेऽहनि पडहे । २११४१-२. (७१-३०) सूक्तशेषः नवमी दशमी चेति, तर राजसामयोनिः पिता सोममिन्द्र इति । १७७६ दशमी परिधानीया । १३१५-८. वैश्वदेव शस्त्रं छन्दोम प्रथमेऽहनि । प्रतिपत् तृचः सायणः। वैराजसाम्न. स्तोत्रियस्तृचः मिया सोममिन्द्र इति । तत्सवितुगीमहे । अनुचरस्तृचः गायत: अद्या नो देव २४/४/१९. सवितः । सावित्रं सूक्तं गायन तृवं अभि त्वा देव वैराजस्य बृहत्त- सकाशात् सृष्टिः ।१९।६।२. सवितः । सूरतं द्यावापृथिवीयं तृचं गायत्र अयं देवाय वैरूपं साम तृतीयेऽहनि पडहे । २१११११-३ जन्मने । द्विपदाः आ याहि वनसा सह (१-४)। वैरूपमामयोनिः यद् द्याव इन्द्र ते शतम् इति । वैश्वदेव सूक्तं गायत्रं ऐभिरमे दुवो गिर.। २३।। १७१७१६ सायणः। ६-१२. वरूपस्य रयंतरात् सृष्टि : । १९।६।१. वैश्वदेव शस्त्र छन्दोमद्वितीयेऽहनि । प्रतिपत् तृचः वैश्यः अन्यस्य रलिकृत्, अन्यस्य आद्यः (साद- | विश्वो देवस्य नेतुः (१), तत्सवितुर्वरेण्यं गायत्र्यो नीयः ) यथाकामज्येयः (परदान पराधीनत्व-अभिभ- (२-३ ) । अनुचरस्तृचः गायनः आ विश्वदेवं सत्य- यनीयधी) । ३५।३१३. तिम् । चतुनः सावित्रः गायन हिरण्यपाणिभूतपे । वैश्यः अहुतादः । आविज्याधिकाराभावात् । तृच. द्यावापृथिवीयो गायत्रः मही द्यौः पृथिवी । तृचः ३४।१।१०. आर्भवः गायत्रः पुनाना पितरा पुनः । द्विपदाः इमा वैश्यः क्षनियं देवयजन याचते । ३४।२।१. नु क भुवना (१-५) । वैश्वदेव सूक्तं गायत्रं देवाना- वैश्यस्य अमिप्रणयने अयमिह प्रथमोऽधायि इति मिदवो महत् । २३।४।८-१४. जगती प्रथमा । ५।२।१०-१२. वैश्वदेव शस्त्र छन्दोमतृतीयेऽहनि । प्रतिपत् तृचः वैश्यानां दधिभक्षः सोमयागादौ । ३५।३।३. तत्सवितुदृणीमहे । जनुचरस्तृचः अद्या नो देव सवितः । वैश्वकर्मणः कपमः उपालम्भनीय: पशुः । उपा1 तृचः सावित्री गायत्रः ( सौरा) दोपो आगात् । तृचो महायते सवनीयपशुभिः समुच्चीयते ऐतरेयिणा, इतरेषा । द्यावापृथिवीयो गायनः प्र वा महि चवी । तृच: विकल्प: । ऐआ. ५।१।३. आर्भवो गायन. इन्द्र इथे ददातु नः (१) ते नो वैश्वदेवं थे तृतीयसवनम् । २८1७१. रत्नानि धत्तन (२-३)। द्विपदाः अनुरेको वि पु णः वैश्वदेवं शस्त्र अमिष्टोमे तृतीयसक्ने । प्रतिपत् तृचः (१-१०)। सूक्तं वैश्वदेयं गायत्रं ये नियति प्रय- तत्सवितुणीमहे । अनुचरस्तृचः अद्या नो देव सवितः। स्परः । २४१२।९-१५. निविद्धान सूक्तं सावित्र अभूदेवः सविता, पञ्चर्च: वैश्वदेव शम्न पदहे प्रयमे इनि । प्रतिपत् तृचः तत्स. निविदः (४।१-२०) (इ. स. ११५९६१-४) चितुर्पणीमहे । अनुचरस्तृनः अद्या नो देव सचिनः । ततः सूक्तोषः षष्ठी । 'एकया च'। निविद्धानं सक्त सूक्त साक्ति युसते मन उत युञ्जते । मुक्तं द्याया- द्यावापृथिवीयं प्र द्यावा यशैः पृथिवी (कसं १११५९: पृथिवीयं भ धारा यशैः । पूस्त मार्भ इहेह वो मनसा) १-४) निविदः (५।१-१५), सूक्तशेषः पञ्चमी । सस्तं वैश्वदेव देवान् के वृहत् । २०१२।३-९. फक् सुरूपक्रनुमूतये । निविद्धान सुस्त आर्भवं दक्षन् वैश्वदेवं शस्त्रं घडहे द्वितीय हनि । प्रतिपत् तृच: रथ मुत (१-४), निविदः { ६१-१७), सूक्ता विश्वो देवस्य (१) तत्सपिवरेण्यं (२.३) अनुचरस्तुचः] झोषः पञ्चमी । ऋक् अयं वेनाश्वोदयत् । ची येभ्यो | आ विश्वदेयं सत्पतिम् । सूस्तं सावित्र उद् प्य देव :

·आरण्यक कोपः व्यतिषड्गः . । सविता । सूक्तं द्यावापृथिवीयं ते हि द्यावापृथिवी। सूक्तं द्यावाष्टथिवीयं कतरा पूर्वा कतरा परा । सूक्तं सूरतं आर्भवं तक्षन् रथं सुवृतं । सूक्तं वैश्वदेवं शार्यातं | आर्भवं अनश्वी जातो अनभीषु । सूक्तं वैश्वदेवं अस्य मानवं यज्ञस्य वो रथ्यम् । २०१४॥२-७. वामस्य पलितस्य 'गौरीमिमाय' इत्येतदन्तम् । वैश्वदेवं शस्त्रं षडहे तृतीयेऽहनि । प्रतिपत् तृचः | सूक्तं वैश्वदेवं ' आ नो भद्राः ऋतवो ऐकाहिकम् । तत्सवितुर्वृणीमहे । अनुचरस्तृचः अद्या नो देव सविता। ऐआ. १।२२।१-१०, सूक्तं सावित्रं तद्देवस्य सवितुर्यम् । सूक्तं द्यावापृथि- वैश्वदेवशस्त्रस्य तृतीय सक्ने प्रतिपदस्तृचस्य उत्तरे पीयं घृतेन द्यावापृथिवी । सूक्तं आर्भय अनश्वी द्वे "उचौ गायत्र्यौ अनुचरश्च गायत्रः । १३।४।३. जातो । सूक्तं वैश्वदेवं परावतो ये दिधिषन्त । वैश्वदेवशस्त्रस्य प्रतिपत् तत्सवितुष॑णीमहे । तस्यादौ २१।२।६१२, निवित् सविता दवः सोमस्य पिवतु (४११-२०); वैश्वदेवं शस्त्रं पडहे चतुर्थेऽहनि । प्रतिपत् तृचः अन्ते च निवित् सविता देव इ६ श्रवत् (३।१५-२०१)। विवो देवस्य (१) तत्सवितुर्वरेण्यं ( २-३ ) । अनु. एकया च ' इति वायव्या । द्यावापृथिवीयं सूक्त प्र चस्तृचः आ विश्वदेवं सत्पतिम् । सूक्तं साथिनं आ देवो | द्याया यशैः । १३।५।४-७। आर्भवं सूक्तं तक्षन् रथम्। यातु सविता । सूक्तं द्यावापृथिवीय प्र द्यावा यशैः । धाय्ये आदौ मुरूपकृन्नु, अन्ते अयं वेनचोदयत् । सूक्तं भार्गवं प्रमभुभ्यो दूतमिव । सूक्तं वैश्वदेवं प्र अन्त्यधाय्यायाः प्राक् येभ्यो माता, एवा पिरे इति द्वे शुक्रेतु देवी मनीषा । २११५।६-११. मची ।१३।६।१४। धेश्वदेवं शस्त्रं पडदे पञ्चमेऽहनि । प्रतिपत् तृचः वैश्वदेव सूक्तं आ नो भद्राः । आहाक: उभयतो तत्सवितुर्वृणीमहे । अनुचरस्तृचः अद्या नो देव सवितः । धाय्याम् । १३।७१-३ । शंसनपूर्वकाले दिग्ध्यानम् । तृचः सावितः उदु ष्य देवः सविता । चतुर्कचः द्यावा- देष्यदिशि न ध्यानम् । परिधानीया अदितिः । पृथिवीयः मही द्यावापृथिवी । सूक्तं आभवं प्रभु परिधानीया द्विः पच्छः परिदधाति सकृदयः । पिझ्या वाज। सूत वैश्वदेवं स्तुपे जन सुव्रतम् । परिधानकाले भूमिस्पर्शः । याज्या विश्वे देवाः शृणुवे- २२।३।६.१०. भम् । १३१७७ १५. वैवानरी इष्टिः । 'आप्रयणेना निट्वा ' इत्यन श्वदेवं सूक्त पडहे षष्वेऽहनि । प्रतिपत् तृचः आभ द्र० ।३२।८।१. त्यं देवं (१) तत्सवितुर्वरेण्यं (२३)। अनुचरस्तृचः वैश्वानरीय सूक्तं आमिमाप्तशस्त्रस्य प्रतिपत् वैश्वा- दोषो आगात् । सूक्तं सावित्रं उदु प्य देवः सविता । राय पृथु पाजसे। प्रथमा ऋगनवानम् पश्चान विवेक- सूक्तं द्यावापृथिवीयं कतरा पूणे क्तरा परा । पस्तं व्यम् । १३१११११. आर्भवं प्रयोदश काचः किमु श्रेष्ठः कि यविष्ठो, चतुमचं वैष्णवस्य घृतयागस्य याज्या 'उरु विष्णो विक्रमस्य' उप नो याजा अपर । सूइयं वैश्वदेव नाभानेदिष्ठं | इति । आवला. ५।१९।३. मानवं इदमित्या रौद्रं, ये यौन दक्षिगया इति सूक्तम् । वैगयी रक् भामिमारतशम्ने विष्णोर्नुकं, वैष्णु. चालखिल्याः सहचरसूक्तं अभि वः पुराधसम् । सूक्तं वाहण्या उत्तरम् । १३।१४।४. सुकीर्ति फाशीवतं 'अप पाच इन्द्र' वृषाकपिमुक्त वैष्णुवराणी फक् आमिमाप्तशम्बे । अनुपानीयोत्तरं, 'यिदि गोतोरसात'। एक्यामरुतं प्र यो महे मतयो । ययोरोजसा स्कभिता । १२।१४॥३. मन्तु । २२।८.१०. व्यतिमपिहरणं यथापाठक्रमं परित्यज्य प्रकारान्त- वैधदेवं शस्त्रं महायते । प्रतिपत् तनः त.सवितुगी-रेण उगतपदादीना संयोजनम् । २९८५. सायगः । मदे । भनुचरस्तुचा अया नो देव सवितः । प्रतिपद. व्यतिपद्गः । प्रायगीयोदयनीययोः याज्यानुवास्या- नुचरी ऐकादिको । सम्तं सावित्रं तद्देवस्य सवितुर्थम्। समासः । याः प्रायगीयस्य पुरोऽनुवाफ्यासा उदयनी- ·व्यपनुत्तिवचन ऐतरेय ब्राह्मण- , १ . यस याज्या उत् । या उदग्नीयस्य पुरोऽनुवाक्या यवाग , वैश्यस्य आमिक्षा । १४।२।३ स्ता प्रायगीयस्य याज्या कुर्यात् ।।५।९ १२ प्रत (नियमरूप) 'ब्रहाण परिमरोपासफस्य' व्यपनुत्तिवचनं दिगुपस्थानोत्तर यशाङ्गराजाभिषेके | यजमानस्य । न द्विषत पूर्व उपविशेत् । यदि अप प्राच इन्द्र विश्वा अमित्रान् इति ऋपटनम् । | तिष्ठन्त मन्येत तिठेव । न द्विपत पूर्व सवियेत् । ३७१६१८ यद्यासीन मयेत, आसीतैय । न द्विषत पूर्व प्रस्वप्यात्, व्याघ्रचर्भ आमन्यामुपरि आस्तृगाति उत्तरलोम यदि जामत मयेत जगृयादेव इति । ४०५. प्राचीननीय यशागराजाभिषेके । ३७५२।१ घ्रातपती इट अनत्याचरणे इत्यत्र । व्याहावनिषेध पिटुए सूस्तप्रतिपदथें । २९।५।१२ ३२१७/२ ध्याहनय भूर्भुर स्व. इनि । ऐभा १।१०।९. मातभूनी इट 'उपयस्ये अभ्रकरणे' इयर ग्याहविषयम्य सृष्टि । प्रजापतिस्तपरतप्त्या लोनम द्र० । ३२१७.१. जता पृथिवीम तरिक्ष दियम् । ते योगच अजा प्रीहिमयो या यवमयो । पशुपुरोडा ६८७. यत प्रमेश अमि या आदित्य इति । तेम्म भेग १२ प्रयो घेदा अनायन्त । तस्य प्रमेय व्यातिप्रय अजा प्रीहीणा महामाहीगा च तोक्मा (मोड पुट याताम्य अपार-उदार-मारा अनायत. रेले धा य) घमम पाच्या या समोप्यानि ऐद्रमदामि. सदोम् रति । २५७२ पर सभार ३९४२१३ ४. व्यातिभि प्रमा मायधिपानि होति । पर्चा आपत पूर्वप्रयन्त प्रापणीय भवाी। ११२, धेये भू स्याहा इति गाईपरे । पापे सामयागे शंसने यो महानग्रस्य । जादीक्षितो महारत आणीभीये, हवियुन दक्षिानो भुष स्वाराशी दशगे, नानमो (वियागिदिते), न, पररम, नायं. इति । शाम हा रनि अनाये। विय यसरे इत्ये (पत्रमिने प्रतो), पाम भाचार्याय 7 मतिभ्रपे या भर म परा इति या मेराऐमा ५० आयनाये ।२।१२. शरदयरोहण स्प | 'अपरोनाध्यान् प्यू: दादर १९२४ साप्यपि उस । युन ग्यात् भतरो रिमा, अथ गनान (सोम) मूद कर पद २. २२ गया। 1 उपायहरेयु (पटान गरि आना )। म्यूहत्पनाम यसपानविकीनन उदानिर नारे माध्यमा समद, मिरामित्र प्ररिणानि दानि माय म्यूबदा । धामदेय , अत्रि, मरताज , पति, प्रगापा, पाप समायो यूद न् । १.१-४ मर, धुहाममाम मण्य प्रा न मिचिगन् । यथा प्रारनुग या गरश ! ऐआ २१९-१७ पटे पहरे 1 ७८५ मार । साघुपयार्य परमर नाम प्रयाग। न्टे मे पर सरन गुमायार्थ प्रयोग नारमयामध्ये zi, x, तुर , यन- उभयर पदनाया जाये मपोर मापनदोमाय । ''न! ४१८१४-६ REI- को- rrze: 17, 'परम्पले नन् । टर FFERT पर दिए मन्ने स्रय र वरथम . । दार्थिन , . . - .

·भारण्यक कोपः शखं , भिमृश्य आतिठस्वतां इत्यादिमन्यं ब्रूयात् । ततः शल्यकः = मऊंट शरीरपरिमितः शलल्याख्या मृगाः 'अभीवर्तेन हविषा' इति सूक्केन दिक्षु आवर्तयेत् । या पुच्छसमीपे यहवो रोमविशेषाः प्रादेशपरिमिता तत एनं राजानं अप्रतिरयेन ( आशु, शिवानो), तीक्ष्मानाः उत्पद्यन्ते । १३।२।३ सायणः । शासेन (शास इत्या ), सौपर्णेन (प्रधारयन्तु मधुनः) शवामिना अमीना संसर्गे प्रायश्चित्तम् । अमये च सूक्तेन अन्दीक्षेत । जयति ह । ३७।६।२-५. शुचये अष्टाकपालं निर्वपेत् । अशिः शुचित्रततमः, उदमे शत्रूगां व्यपनुत्तिवचनं द्विगुपस्थानोत्तरं यशाद्राजा- | शुचयस्तय इति याज्यऽनुवाक्ये । आहुतिं वा आहवनीये भिषेके । अप प्राच इन्द्र विश्वाँ अमित्रान् इत्यूरजपः । जुहुयात् अमये शुचये स्वाहा इति । ३२।६।३. ३७१६।८. शष्पाणि (श्यामतृणानि कोमलानि) यशाड्ग: शपयकारिभिः संभूयशपयकारिभिःसंघटनां कुर्वद्भिः । राजाभिषेके संभारः चमठे पाव्यां पा समोप्यः । परस्पर द्रोहो न कर्तव्यः । ४।७१७. ३७११।३. शपथग्रहणं क्षत्रियेण महाभिषेकात् प्राक् । ' या च शसं अच्छायाकस्य ऐन्द्रामं प्रातःसवने आज्यं रात्रीमजायेऽई यां च प्रेतास्मि तदुभयमन्तरेण इष्टापूर्ते मे | 'इन्द्रामी आगतं ' अमिष्टोमे । १०।४।४. लोकं सुकृतमायुः प्रजा पृञ्चीया यदि ते द्रुह्येयं' इति । शस्त्रं चतुतिमन्तपठनरूपं द्वादशाहस्य दशमेऽहनि अयं पुरोहिताने शपथ: । ३९।१।१३. मानसमहे औदुम्बरी समन्वारमन्ते । वाचं यच्छति शपथदानं पुरोहितेन क्षत्रियाय महाभिषेकात् प्राव्ह ।। अहनि । आहावः अध्वयों' इति । प्रतिगरः यां च रानीमजायेथाः यां च प्रेतास्मि तदुभयमन्तरेण 'ॐहोतस्तथा होतः' इति । शस्त्र च, 'तेषां चितिः इष्टापूर्त ते लोकं सुकृतमायुः प्रजा वृीय यदि मे द्रुह्येः'। सुगासीऽऽऽत् । चित्तमाज्यमासीsssत्' इत्यादीनि दय इति । ३९/१११-२. पदानि । २४१४-६. शफौः प्रवर्ये महावीरग्रहणार्थ उदुम्बरकाष्ठनिर्मिती शस्त्रं, यथा वार शस्त्रमेवं याज्या । १०१५।१५ । दण्डविशेषौ । ४.५।१४ सायणः । यथा वाव स्तोत्रमेवं शसम् । १०।५।४,८११।४।१. शवराः 'के चित् विश्वामित्रपुत्राः शताः' संजाता। शस्त्रजनः प्रात:सयने होतुः 'उस्थं वाचि' इति । ३३६२. अवयों: 'ओमुक्थ शाः' इति । माध्यंदिने 'उक्थं शमळगृहीतस्य लोकविरुद्धाचरणेन स्वीकृतस्य अमि• याचीन्द्राय' इति होतुः । अध्वयोंस्तु' ओमुक्यशाः' टोमे प्रातरनुवाके अष्टौ शतानि अन्यानि चाम् । | इति तृतीयसवने होतुः । उक्थं वाचन्द्रिाय दैवेभ्य.' ७७६. इति । अध्वर्योरतु 'ओssऽम्' इति । १२।११२-४. शमितुः अर्धे कर्तस्य फ्लोमा च पशुभागः । तद् शस्त्रयाज्याः रात्रिपर्यायेषु होतुः अतिराने । प्राणाय दद्यात् यदि शमिता अमादाणः स्यात् । १६।६।३. ३१११।२. शस्त्राणां छन्दोदेवताविषये प्रश्नोत्तरे । २८१७११-४॥ * शरणं ह यासः । गृहं पासाथै भयति इत्यर्थः । । परिधानीयाना छन्दसि प्रश्नोत्तरे । २८१७१५. ३३११८. शस्त्राणि दादश अमिष्टोमे । आज्य, मउगं इति दे शरमः अष्टाभिः पादैरुपेतः सिंहघाती मृगविशेषः । प्रातःसयो । निश्केवल्यं, मरुत्वतीयं इति द्वे माभ्यंदिने । स च अमेभ्यः अभयः । पक्षिरूपं च शरम के वैश्वदेवं, आमिमारुतं इति देतृतीयसबने । इति होतुः चिन्मन्यन्ते । ६८६. पद, क्षेत्रकाणौ च षट् इति द्वादश | १४||. शरीरपुरुपः ३६ एव चेतनः । सस्य चैतन्यं रसः । शालागि पञ्चदश उवभ्यस्य अमियोमात् त्रीणि ऐआ ३१९/२-३. अधिकानि ।

·शाकरं ऐतरेय ब्राह्मण- शस्त्रावयवावशेषाः पञ्च आहावः, प्रतिपत् , कर. शामित्र देशे पोर्नयन, पुरस्तादमिः उल्मुफ्रूपो प्रयं, वषट्कारश्चेति । १२।१२।४ । किंच स्तोत्रियः नेतव्यः । ६।६।८-१०. ७१।४-५. (प्रतिपत् ) अनुरूपः (अनुचरः) धाय्या, प्रगाथः, शामिनदेशे पशुहननस्थले अध्वर्युणा बहिषः प्रक्षेपः । सूक्तं चेति । १२।१२।७. ७१११६-७. शस्त्रेषु स्तोत्रेषु च क्षत्रियस्यानिटोमे विशेष: । प्रानः शार्यातो मानवः ऐन्द्रमहाभिषे बलेन समन्त पृथिवी सपनं तृतीयमवनं च ऐकाहिकम् | उभयसाम्नो वृहस्य जयन् परीयाय अक्षेन च मेध्येनेजे । ३९/७१४. अभिजिदादयों माध्यदिनः पयमान.,स एव । मरुत्वतीय शालाप्रवेशः दीक्षितसंस्कारः। १।३११०-११. शस्त्रस्य प्रतिपदनुचरा आ त्वा रयं, इदं वो मुन इति । शालामुखीये होम: द्वादशादस्य दशमेऽहनि मानस. इन्द्रेनिहाः प्रगाथः । ब्राझ गयाय. प्रगाय उसि3 ब्रह्म- महे । सदसः प्रसृप्य तीर्थे माजयित्वा पत्नीशाला संप्रपय णसते। धाय्याः।' मरुत्वतीयः प्रगायः ऐकहिकः । समन्वारमध्वं इत्यु वा 'इह रमेह रमन' इत्यादिना निविद्धानं सूस्तं जनिष्ठा उग्रः सहसे इति एकादशच । होमः । २४।३२६-१३. गौरिवीतम् । निष्केवल्यानत्य प्रतियत् तामिद्धि यामहे शास: नाम सूक्तं शास इत्था इति । अनेन सूक्तेन अनुरूपः अभि त्या शूर । भाग्या यद्वावान । मामागायः अभिषिक्तः क्षत्रियः शरणागतं परान् जि गिj राजानं उभयं शगवश्व नः । निविद्धानं सात तमु एहि यो , अक्षते । ३७१६४. अभि इति पञ्चदश, भारद्वाजम् । होवा ऐकाहियाः । शिरः अभयत ब्रहा । मूर्धनि सहसारे प्रमध्यानम् । क्षत्रियशः उपथ्यः पञ्चदशः इति के चित् । ज्योतिटोम ऐआ २१४१६. एव अमिष्टोमः स्यादिति सिद्धान्तः। स्तोमाश्चत्वारः शिर. नियल्यशत्रस्य पक्षित्वेन क्लसस्य महायते । त्रिवृत्, पञ्चदशः, सप्तदशः, एकविंच. । यशानोऽभिक इन्द्रमिद् गायिन इति दार्च सूर अन्ते मुददोहाच । अमित्रागाँ पपनुचिप्राददोमः । ३६१-१. ३७ ऐआ. १।१७।४-६. ५।६।६-८ शिरः अर्धश: वास्तव्यम् । ५१७३१४१ मन्पामु चेत् समानाताय शाफरं साम परमेऽहनि पह। २२।१।१-५. स्तुवीरन् ( उहातारः, तदा-) उभयसंस्थाः स्तोलियाः शासरसामयोनिः प्रोप्यस्मै पुरोरथम् । १७७६ आदौ पहिरवा ततः इन्द्रमिद् गायिनः इत्यादि स्तृचोऽपि पठनीयः, न विपर्षयः । असमाम्नातागु चेत् सुवीरन् शाकरस्य रयंतरात् मुष्टिः। १९४६३. मिश्रामु च ( समाग्नात-असमाग्नातामु चेति) तदाऽपि शान्तिमन्त्रः प्रापनामन्त्रः 'वाट मे धनसि प्रति. अयमेव न्यायः । इन्द्रमित्यूक्तम्य या दामी, तस्याः शिवा मनो मे वाचि प्रतिष्ठित' इत्यादिः। ऐभा. स्थाने मुददा पठनीया दशम्यास्तु प्रागुदा । ऐमा. २१२६. ५1०1७. शान्तिमन्त्रवाचनं राशः भासन्धारोहणोत्तरं भाभो. शिरमः नित्यामे: शिरम: उपरथान महामते माध्य. फात् माक्, शिवन मा नभुषा परमवारः इत्यादि दिने । होना प्रदक्षिणमनि नितम्य अग्नेग यूर पुरस्नान मन्त्रः । यहाद्गराजाभियो । ३७१२।१-११. प्रपमुगलिउन् यः शिर उपविष्टने 'नमते गायत्राय शान्तिमन्वयाचनं मुगभदानाचरं पशगट्गराजा. १ चे शिरः' इति । ऐ.प्रा. ५।२१२. भिषेक 'नाना हि या देवहितं' इत्यादिमंन्त्रः ।। शिल्पं अच्छावावर, पटेहनि, सामस्त मनि, १०-१२. नत् नामावति । प्राममागिन: 'सरप्राच इति मुशीति शापयन प्रागस निन्दकं प्रति प्रागेा! मति' वारणस्य यानावस्याः वारः पृटश्च । 'अनुपाहाराः' इत्यत्र द्र.। ऐभा. ३१r. होनुः 'नामानेरियं शंति'। तस्य प्रागुरोधमा: ये सायगः। 1 ·। . . औरण्यक कोपः ९७ शौनःशेपाख्यान यज्ञेन इति सूक्तं आवपेत ।३०११.४. शूद्रः अन्यस्य प्रेष्यः कामोत्थाप्यः यथाकामवध्यः । शिल्पप्रशंसा। ३०११।१-५. ३५।३।४. शिल्पशस्त्रं विष्ण्यशस्त्रम्! षष्ठेऽहनि तृतीयसक्ने । शूद्रः अहुतादः आविज्याभावात् । २४।१।१. २९.८. शूदः । स्त्रीशूद्रयोः वेदाधिकारः प्रतिबद्धः । उप. शिल्पानि शंसति । ३०११-१०. नीतस्यैव अध्ययनाधिकारं ब्रुवत् शास्त्रं अनुपनीतयोः शिल्पानि सहचरागि नामानेदिष्ठं, वालखिल्याः, स्त्रीशूद्रयोः वेदाध्ययनं अनिष्टप्राप्तिहेतुः इति बोधयति । वृषाकपिः, एक्यामरुत् इति चत्वारि । एतानि सह / कथं तर्हि तयोः इष्टोपायादिबोधः १ पुराणादिभिः इति या शंसेत् सह वा न शंसेत् । ३०४।५-६. ब्रूमः । अत एवोक्तं 'स्त्रीशूद्रद्विजबन्धूनां त्रयी न शिशिरे मतो द्वादशाहस्य दीक्षाः कर्तव्या. । | श्रुतिगोचरा । इति भारतमाख्यानं मुनिना कृपया कृतम् ।। १९।४।३. इति । उपोद्धाते सायणः पृ. २. शिष्टाः आचार्यादीनामागमनात् प्रार पधाद्वा नोत्ति शूदाणा धर्मानुष्ठानकाले आपो भक्षः । ३५।३।४. ठन्ति, किंतु यावता देशव्यवधानेन ते पश्येयुः तावति शेषभक्षणं अमीषोमीयस्य पशोः नास्तीति के चित्, देशे तदृष्टिपाते एव सहसोतिष्ठन्ति । 'एषा या अप तन । किंतु अशितव्यं च लीप्सितव्यं च । लिप्सा चितिः, यां पश्यते करोति' । ऐमा १।८।१७. इग्छा । ६।३।११.१२. शीर्पण्यानूच्यानि अरनिमात्राणि । शिरसि उपरि शेषभक्षणं होता अमिष्टोमे आश्विनग्रहस्य ' एष यमुः भागे अवस्थितानि अन्वक् = निर्गस् अवस्थितानि संयद्वसुः' इत्यादिना मन्लेग कर्तव्यम् । तच सर्वतः काष्ठानि । शिर्षण्यानि च तानि अनूच्यानि च काष्ठानि | परिहार-सर्वासु दिक्षु स्वशिरसः परितो हरणं प्रदक्षिग अरलिमात्राणि आसन्धाः औदुम्माः। अभिषेके । कृत्या कर्तव्यम् ।९१३१७.८ । ऐन्द्रवायवग्रहस्य 'एप वसुः ३७.१३. पुरुषसुः' इत्यादिना मन्त्रेण पुरस्तात् (प्राड्मुसः सन्) शुक्लः पक्षः यागेषु मुख्यः।१९।५।८. प्रश्चश्च (पान कृत्वा आत्मसंमुख) भक्षयति । ९।२३. शुचीष्टिः 'शवामिना' इत्यत्र द्र०॥३२।६।३. ४। भैत्रावरणग्रहस्य तु 'एष यसुर्विदद्वसुः' इत्यादिना शुनाशेपः देवानुपससार । प्रजापति, कस्य न्दन । मन्त्रेण पुरस्तात् प्रत्यञ्च भक्षणम् । ९:३१६ । सपनीय- फतमस्य मा । अनि, अमर्वयं प्रथमस्य मक् । सवि- पुरोडाशाना 'यतो घृतेन अनक्त स्यात् ततः प्राभी. सारं, अभि त्वा देव सवितः तृचः । वरुणं, अभि स्वा | यात्' इत्याहुः, तन तथा, किंतु यत एव कुतश्च प्राप्नी- देव इति सूक्के तृवात् उत्तसामः ३१ अभिः। मनियात् । ८१६७. तत उचराभिः २२ मग्भिः । विधान् देवान्, नमो शैशिरयोसियोर्दादशाहः कार्यः ! १९।४।१-३. महद्भयो म । इन्द्रं, यचिदि सत्य सोमपाः सूक्तं, शौनःशेपाख्यानं राजसूये । तदेतत् परश्शत- उचरसक्तस्य च १५ काचः । इन्द्रदत्तं रथं प्रतीयाय, गाय, सुनाशेपेन दृष्टाः (९७) ऋचः तिप्तश्चान्या शक्षादिन्द्रः पोपद्भिर् मास् । अधिनी, उत्तरेण तृचेन मिलित्वा शतम् । ग्रामगे प्रोस्ता (३१) गायाश्च । आधिनाऽश्वावत्या इति । उषसे, फस्त उषः तृचः।। एतैः सवैकपेतं ' हरिश्चन्द्रोह' इत्यादिकं सवै शौन:- ३३१४/१४. शेपाख्यानम् । तत् होता राशेऽभिषिवायाचष्टे। हिरण्य- शुनाशेप: विश्वामित्रस्य दत्तकः पुत्रः देवैर्दचः। शिपौ आसीन आचष्टे । हिरण्यकशिपौ आसीनोऽभयु. स देवरातो नाम बभूव । ३३१५१२. प्रतिरगाति । 'विनिता राजा एतन्द्रगुयात, नैनः परि. शुश्रुवान् गतश्री: इत्युच्यते । १५४१६ सायगः । शिष्यते । अयं अयससंयुक्तः कल्पः 1 पुत्रकामाभ शुष्मंन्यीयम् । ४.३३. अणुयुः, लभन्ते ह पुत्रान् । ३३३१.६. .

·शौनकया ९८ ऐतरेय ब्राह्मण- . . शौनाशेपाख्याने मां प्रतिगरः ओsss म् इति । घष्ठेऽहनि प्रस्थितयाज्याना पुरस्तात् प्रत्येकं पारु- गाथाना 'एवं तया' इति । ३३१६।१२-१३. च्छेपीः ऋचः एकैकामुपदध्यात् । २२१५/१-५ । शौनकयज्ञानाम दर्शपूर्णमासविकृतिरूपः ११४१२।९ | यजमानोऽध्वर्युश्च स्तुपाज्या स्वयमेव पठेत्, न होने सायंगः । प्रयच्छेत् । २२।४१२. श्यापर्णनामकबाहाणकुलगतपुरुषरहितं यज्ञं विश्वंतरो पठेऽहनि शिल्पानि । अच्छावाकस्य-तत्र एषयामरुते गजा चके । ३५११११. न्यूजः । ३०४:३० । ब्राह्मणान्छंसी-सुकीर्ति शंसति श्यैत साम स्वामिदाहो नरः इत्यस्यामृच्युत्पन्नम् । अप प्राचः' इति । वृषाकपि शंसति 'विहि सोतीर- १९॥५॥६सायगः। सूक्षत' इति । न्यूड्सयति । ३०।३। नाराशंसीः शंसति • श्रमः कार्यः,नान्यथा श्रीर्वा ज्ञानं वाऽन्यद्वा लभ्यते। | प्रप्राई,पादेपादे । न न्यूड्सयेत्, निनर्दस्तु कर्तव्यः । भीः मानाभान्ताय श्रीरस्ति इति रोहित शुश्रुम । पापो | शीत प्रवाह न्यूड्खो नास्ति, निनर्दः पर्तव्यः । पारि- पदरो । जन इन्द्र इशरतः सखा । चरैवेति । इत्यादि क्षितीः शंसति प्रमाहं, न न्यूड्खः, निनर्दः कर्तव्यः । अर्थवादकाण्डे १६२७३माड्के द्रष्टव्यम् । ३३।११.५. कारव्याः शसति प्रमाई, न्यूड्खो नास्ति, निनदोऽस्ति । श्रीकामः अमिष्टोमे दीक्षगीयाया 'एना यो अनिं, | दिशां क्लप्सीः शंसति पञ्च अर्धर्चशः, न्यूड्खनिनर्दी न स योजते अश्या इति द्वे बृहत्यो संपाज्ये कुर्यात् । स्तः । जनकल्पाः शंसति अर्धर्चशः । इन्द्रगायाः शंसति ११५/१०. अर्धचंशः । (नाराशंसीरारभ्यः इन्द्रगायान्तं कुन्तापसूक्तं श्रोणिः अरुमूलम् । ३१।१।२ सायगः । नाम त्रिंशचम् ) 1 ३०१६ । ऐतशप्रलापं सति पडहः पृष्ठयो द्वादशाहे । २०-२२ अध्यायेषु । पदावमाहं प्रवहलिकाः शंसति अर्धशः । आजिहा. अभिप्रायः गवामयने आदित्यानामयने च । १८११॥ सेन्याः शंसति । प्रतिराधं शंसति । अतिवादं शंसति अर्धर्चयः । ३०१७ देवनीयं शंसति सप्तदशपदं पदाव. पडहे अहरहः यस्याः कदन्तः प्रगाथा: 'कस्तमिन्द्र प्राई, उत्तमेन पदेन प्रणौति (प्रणय योजयति)।३०1८-९ त्या वसुं, कनव्यो अतसीना, कदून्यस्याकृतम् ' इति । भूतेन्छदः सति अर्धर्चशः । आहनस्याः शंसात २९॥५॥१. दश, अत्र न्यूउपयति । दाधिकी शंसति ' दधिकागो पाहे चतुर्थेऽहनि धोदशिशस्त्रम् । पृष्ठथे । १६।१।१. अकारिप इति । 'सुतासो मधुमत्तमाः' इति पापमानी: पहे छन्दासि क्रमेग गायत्री, अनुष्टुप् , त्रिष्टुर, शंसति (तिस्रः) । अव द्रप्सो अंशुमतीमतिष्ठत इति पतिः, जगती, अविच्छन्दाः इति । सामानि च क्रमेग ऐन्द्राराईस्पत्यं तृचं गति । ३०१० मैत्रावरुणः रयंतरं, वृहत्, वैरूपं, वैराज, शादरं, रेवत इति । बालखिस्याः शंसति विद्वताः । पन्छः प्रथमे सूक्के, १९६१-६. अर्धर्चशो द्वितीये, अवास्तृतीये । ३०१२।१-३ । प.हे शस्त्रक्लतिः अनुरूपः, संपातरक्तानि, भावर अतिमर्शमेव विहोत् प्रथमाया ऋचःप्रथमं पादं द्वितीयस्या नीया ऋचः, अहीनसूक्कानि, अहरहः अस्यानि, पदन्तः ऋचः द्वितीयवादेन योजयेत् इति रीत्या पट् सूक्तानि । मगायाः, यूतमतिपदः, परिघानीयाध इति १२९१-६.. अष्टमं ससमत्वेन सामं चाष्टमत्वेन शंसेत् । ३०२।६,९। घरहे स्तोमाः मेग लिवृत्, पदया, सप्तदशः, होता 'इदमित्या रौद्र' इति नामानेदि शंसति, तस्य एकविंशः, त्रियः ( ३४१=२७), प्रयस्त्रियति । उपोसमायाः प्राक् 'ये योन दक्षिगया' से मत ३६४१ सायमः। सेत् । ३.११॥६-१४॥ पठेऽहनि चोर्देवता, प्रयनियः स्तोमः, रैव गाम, पोडशफलं अमिहोत्रम् । पयोस्क ममिहोत्रविः अतिम्रन्दाश्छन्दः । २२१७-१.. पोशापरयं पोत्यदेवताकं भवति इति तदर्पः । .

·आरण्यक कोषः संभारा " . २५॥१॥५-८. द्विविधः संस्थितसंचरः विसस्थितसंचरश्च । सबने समास पोडशिशस्त्रं भविहृतं यथाधीतपाठो,न व्यतिषड्गः। | सदसः पश्चिमद्वारेण निर्गन्छति सोऽयं संस्थितसंचरः । १६।२।४ सायगः । ततू समझो यजमानः शंसयेत् । असमाते तु सक्ने प्रागद्वारेण निर्गन्छति सोऽयं विलं- १६४१५-६ । छन्दोगानुसारेण नानदामपक्षे अवि. स्थितसंचरः । ऐआ. ५।१।१० सायणः । हतत्वेन, गौरिवीतमामपक्षे च विहतत्वेन शस्तव्यम् । संज्ञानं नाम सूक्तं 'कया शुभा सवयसः सनीळा १६।२।१-४. इति पञ्चदशचे, एतेन इन्द्रः अगस्त्यः मरुतः ते समजा. घोडशिशस्त्र ' असावि सोम इन्द्र ते' इत्यादि । नत । २३।१।१३-१६. ऐसा. १।६।११। इदमेव तत्र अन्तिमे तृचे अन्तिमायाः प्राचः प्राक् षोडशपदा | संतानि सूक्तं संततिप्रदम् । निवित् (११११-१६) धीयते । १६।१-२. संधिस्तोत्रं रथंतरसाम्ना निष्पाद्यम् । १६।६।११. पोडशिशस्त्रं द्विविधं विदृतं आवहृतं च । तत्र संपातः नाम सूक्तं ' आ न इन्द्रो दूरात् ' इति अविहृतं नाम अध्ययनक्रमेणैव शंसनम् । विहृतं तु एकादशचे ' कथा महामधत् ' इति च एकादशचम्। मचा परस्परं व्यतिपनः । १६.११४ सायणः । ऐभा. ५।८।३,६. घोडशिशस्त्रं सर्वे आश्वलायनश्रोते ६।२।१-१२, संपातसूक्तानि । मैगावरुणस्य प्रथमेऽहनि एया त्वा- ६।३१-१९ इत्यत्र द्रष्टव्यम् । मिन्द्र, द्वितीयेऽदनि यन इन्द्रो जुजुधे, तृतीयानि पोशिसंस्था ज्योतिष्टोमः उपम्यगर्मितः एकेन । कया महामवृधत् । एतानि वामदेवस्यार्षम् अहरहःशस्य स्तोत्रेण अतिरिच्यते । तस्मात् अन घोडश स्तोत्राणि च सद्यो ह जातो वृषभः इति । २९।३ । ब्राह्मणान्छ. भवन्ति । १६।१५ सायणः । सिनः प्रथमेऽहनि इन्द्रः पूभिदातिरत्, द्वितीयेऽहनि य योडशिसंस्थायां उचमे शस्त्रे परिधानीयायाः अन्तिमे ! एक इद्धन्यः, तृतीयेऽहनि यस्तिग्मशृङ्गो, अहरहायस्य पचने अन्तिम चतुरक्षरं द्विरुक्त्या प्रणुयात् 'सख्युः पदे अस्मा इदु प्र तवसे । अछावाकस्य प्रथमेऽहनि इमाम सख्युः पदोऽऽऽम्' इति । २८७।१-४. घु प्रभृति, द्वितीयेऽहनि छन्ति वा सोभ्यास:, तृतीये- पोशिसाम गौरिचीत विहते, नानदं अविहते ।। इनि शासहिदुहितुः, अहरहःशस्य आभतऐव दीघया। १६१-२. २९/३. बोदशि स्तोते एकशिं साम तदीयतृचगताना- संपातौ भवतः निष्केवल्यमहत्वतीययोनिविद्धाने आ मृचा आवृत्या सामगैगीयते । १४॥३॥२ सायगः । याविन्द्रो, आन इन्द्रो इति । संपत्तिमाप्नुवन्ति आभ्या पोडशी ज्योतिष्टोमस्य चतुर्थी संस्था । १५१५१/ इति संपातौ । २०२।२. सायणः । संप्रपदनं संप्राप्तिः गमनम् । द्वादशाहस्य दशमेs. संख्याविशेषः प्रातरनुवाके प्राचाम् । आयुष्कामस्य । हनि मानसमहे पत्नीशालायां आमीभे च । २४।३। शतम् । यशकामस्य ३६० । प्रजापशुकामस्य ७२०।८,१४. अमाहाणोकस्य दुरुकोकस्य शमलगृहीतस्य च ८००। संमारा उत्तरवेद्यो गुग्गुनुः ऊर्यास्लुका सुगन्धिते- स्वर्गकामस्य १०००। सर्वकामस्य अपरिमितं सहसा- जनं ( वाळा ) इति अभिष्टोमे । ५।२।२८. दधिकम् । ७१७११-११. संभाराः ऐन्द्रमहाभिषेके । पानस्पत्यानि फलानि, संमामजयार्थिनं शरणागतं पुरूष प्रति आभषिक्त- यग्रोधानि औदुम्बराशि आवत्यानि मालागि (पि. क्षत्रियेग यत् कर्तव्यम् । ऐशान्यां दिशि एनं यातयेत्, रणी) च । औषधानि तोक्मानि ( मोड आलेलें जयति हतं संग्रामम् । ३७।६।६. धान्य) मीहीणां महानीहीमा प्रियजगूगा यवानां च । संच: - सम्यक् चरन्ति अनेन इति मार्गः । आसन्दी औदुम्बरी 1 चमराः औदुम्बरः । पाश्री औदु- .

·संयाज्या ऐतरेय ब्राह्मण- आपः, म्बरी । उदुम्बरशाखा अल्पीयसी आभषेकार्यम् । दधि, | सोमाभिषयः ससवः । स च महान् दोषः । तस्मिन्नेव मधु, सर्पिः, आतावा आपश्चेति । ३९।२-३. देशे तस्मिन्नेव काले मत्सरग्रस्तैर्यजमानः प्रवर्तितत्वात् । संभाराः यशाइगे राजाभिषेके । आसन्दी, व्याघ्र नद्या वा पर्वतेन वा व्यवधानहितयोः परस्परमन्त्रध्ध. प्रवर्तितयोः चर्म आसन्धामुपरि, चममः, उदुम्बरशासा अल्लीयसी। | निश्रणयोग्ययोर्देशयोः सर्धमानाभ्या अभिषेकार्थ, दधि, मधु, सर्पिः, आतपवा सोमयागयोरय संसपाख्यो दोपः । तदाहुः न शष्पाणि, तोक्मानि, सुरा, दूर्वा चेति । ३७।१।३, पूर्वदीक्षिगः संसदोऽस्ति, (किंतु ) अपरदीक्षिण एय । संयाज्या अग्नीषोमीय पारोडाशस्य, स्वदस्त्र 'संवेशाय स्वोपवेशाय त्वा' इत्यादिमन्वेग संसवप्रायश्चि. हव्या समिषो । ६।९।९-१० । आतिथ्याया होतारं चाहुतिः । १।३।२१. चित्ररयं, प्रपायमग्निः इति त्रिष्टुभौ । दीक्षगायाया तेज सस्कारा दीक्षितस्य | स्लान, अद्भिरभिषिञ्चन्ति । स्कामस्य प्रहावर्चकामस्य च गायन्या स हव्यवाळमयः, नवनीतनाम्यन्ति । अञ्जनं, 'आअन्त्येनम् ' ! पावन अमिहोता पुरोहितः । आयुष्कामस्य उणिही अग्ने एकविंशत्या दर्भपिझूलैः । शालाप्रवेशः, दीक्षितविमितं धाजस्य गोमतः, स इधानो वसुष्कविः । स्वर्गकामस्य प्रपादयन्ति । नियमविशेषः, दीक्षितविमिते एव आते . अनुष्टुभौ त्वमग्न वसून् इति द्वे ! श्रीकामस्य यशस्मामस्य च चरति च, तस्माद् दीक्षितं नान्यत्र दीक्षितविमितात् च बृहत्यो एवा नो अमि इति द्वे । यशकामस्य पक्की , आदित्योऽभ्युदियाद्वा अस्तमियादा । अहत वासः, अमिं तं मन्ये इति द्वे । वीर्यकामस्य लिष्टुभी 'द्वे विरूपे | वाससा प्रोणुवन्ति, सहैव यासमा अभ्यवैति अवस्थम्, चरतः' इति द्वे । पशुकामम्य जगत्यो 'जनस्य गोपा.।' | कृष्णाजिनमुत्तर भवति, उन्मुच्य कृष्णाजिनमवभृथगभ्य- इति दे। अनाद्यकामस्य विराजो 'प्रेद्धो अग्ने, इमो पैति । मुष्टी कुरुते । सत्यवदनम् । विचक्षणपदप्रयोगः अमे' इति । एते एव विराजी नित्ये । १।५।१-२५॥ ' अन्यसयोधने, 'विचचग केशव' इत्यादि । १।३।१-६. प्रायणीयोदयनीययोः विराजो प्रयस्त्रिंशदक्षरे 'सेदग्निर सीस्थतयजुनिषेधः (समिष्टयजः) प्रायणीयायाम् । भीन्, सेदमियों ' इति । २४।४-७ । सवनीयपुरो २१५१५-६. डाशाना 'हविरमे वीहि' इत्यनुसवनं यजति । संस्थितरचरः । सबने समाहे सदयः पश्चिमद्वारेण । ८१६।११-१३. निगच्छन्ति, स मार्गः । ऐआ ५।१।१० सायणः । संयाज्ये इत्युक्ते सौविष्टकृती प्रतीयात् । आश्व० सहिता- पद- प्रमागा उपासनाः। ऐआ. | २।१।२१. ३११/६. संपरसरसत्राणां गवामयनं प्रकृतिः । १८।३।१ संहितोपनिषत् । संहितोपासना सतविधा । ऐआ. सायमः। ३१-६. संवत्सरसो प्रतिमास चत्वारः अभिप्लवाः पहाः, सक्थि अधोभागः, अरस्तु उध्र्वगागः । ३११ पञ्चमख पृश्यः पदहः। १८२।६ सायगः । २सायगः1 संसर्ग भग्निसंसमें प्रायश्चितन् । यो अमेरुद्धरणे, सजनीयं नाम सूपच ' यो जात एव प्रथमो मन. गाईपत्याहवनीययोः, प्रयागामपि अमौनाम्, इतरेपा- खान्' इति । अत प्रत्यूच ' स जनासः इन्द्र' इति ममिभिः, प्राम्यगामिना, दिव्येनामिना (विद्युता), विद्यते यस्मिन् यत् सूक्तं पजनीयम् । इद पटटे भारप्येनामिना। ३२१५.१-४. तृतीये इनि निष्वेवले शस्त्रे । २ १२२१-५. संरागैटि: आरण्येनामिना' सत्ययचा नामानेदिष्ठो मनुपुतः मनुध तत्क.पाः। प्राम्येश' इत्या च शन्दे द्रष्टभ्यन् । ३२।६।१, २२।९. संसयः। योहना वा यजमानानां एक्काले सत्यरचनं दीशिधर्मसारः । ११६१६. अगरः ·आरण्यक कोपः १०१ सवनपतिर्नाम . - १ सत्यवचनविधिः पुरुषार्थ: 'सत्यमेव यदितव्यम् । सप्तमेऽहनि होतुः पटशस्त्राणि । २३॥१-२. २२।९।७. सप्तहोतार:- होता, मैत्रावरुण, ब्राह्मणाच्छंसी, सत्रिणां जीविका । अथातः पशोविभातः नेष्टा, पोता, आमीधः अच्छावाकश्चेति । ते च उनीय. इत्यारभ्य कस झविजः कः पशुमागः सात् इति । मानसूक्तगता एकैका पठन्ति । २८१९४८ सायणः । सविस्तर प्रतिपादितम् । ३१११११-२. समानोद यस्मिन् सूक्त का प्रत्येकं एक एव सत्रे उपसंदः एकैकस्मिन् दिने द्विदिः इति | चरणादिः पुनः पुनः पठ्यते, तादृशं सूकम् ।२१।२।१७ द्वादशदिनेषु अनुष्ठातव्याः । ४।६७ छायगः। 'चतु- सायगः । विशतिः संवत्सरे ( गवामयने) इति आश्व० ४१८।१५. समिदाधानम् । वाचं विसृज्य उपोत्थाय आह- सने द्वादशाहे सन्युप्य (एक्त्र समोप्य ) अमीन | चनीये 'समिदसि सम्वेक्षन्द्रियग वीर्येण स्वाहा पंजरन् । सर्वे दक्षिरन् । सवें सुनयुः । यसन्ते उदवसा- | इति समिदमभ्यादधाति यजमानः क्षत्रियः । नीया कुर्यः । १९।४।१३. ३७।५।८-१०. सत्रे ये यजमानाः, ते एव ऋविजः । १७६१ समिष्टयजुः संस्थितयजुर्नाम प्रायगीयायां निषिद्धंः सायणः। उदयनीया तु कृत्स्ना संतिष्ठते । २।५।५-६. सने सावत्सरिके पूर्वमुत्तरं चेति पक्षद्वयं मध्ये समुचयः देविकाना देवीनाच हविषा गतश्रियः विषुवान् । तत्र पूर्व पक्षसि षडहायनुपानं आरोहणक्रमेण प्रजातिकामस्य । धनकामस्य समुचयः । उत्तरे तु भत्यवरोहणकमेण । १७१७८ । विश्वजिदहः १५१४१७. अग्निष्टोमसंस्थम । ३०।५।१ सायणः। समुद्र इव भूमि पुरोहितः पञ्चभिमनिभिः (शस्त्रैः सदं तु पृष्ठवंशः स्यात् इति पूर्वाचार्याः । ३११११ गौणैः) राजान परिप्य तिष्ठति । ४०।२।१. २सायण:। सर्पणं (गमनं ) सदसः सकाशात् गाईपाये सदाप्रवेशः होतुर्महामते माध्यदिने चित्याग्न्युप- होमार्थम् । २४।३।६ । पत्नौशालायाः सकाशात् स्थानोत्तर मार्जालीय वामभागे अवस्थाप्य ' यतं सदः | आमीधीये होमार्थम् । २४।३।१४ आनीध्रात् सकाथात् प्रसर्पति'। ऐआ ५।३.१. सदसि स्तोत्रार्थ उद्गातृणाम् | २४।४।१. सद प्रवेशे 'पुरस्तादम्ये होत्रकाः सदः प्रसपान्त सर्पराशीभिग्भिः उद्गातारः सदसि स्तुवन्ति पश्या अन्छावाकः । १०४५. दशमेऽहनि मानसमहे 'आऽय गौः पृभिरकमीत् ' इत्या- सदः प्रसृप्य प्रेतात् पश्चाद्देशे आसीनो होता याणं | दिभिः (साम. ६३०.३२)। शततन्तुं सनाति । ऐआ. ५१४११.६. सर्पस्य निर्देशिनः (दुतोंडे) सृष्टि. सोमाइरशकाले सदसः प्रसप्प तीर्थे मार्जयित्वा पत्नीशाला संप्रपद्य गायन्या प्रक्षिप्तनागस्य गायनीनखेन कुण्ठिदानस्य समन्वारमचं इत्युक्त्वा 'इह रम इह रमय इति शाला. सकाशात् । १३२।३. मुखीये जुहोति द्वादशाहस्य दशमेऽहनि मानसग्रहे । सर्पिः ऐन्द्रमहाभिषेके चमसे पाच्या वा अभ्यानेयः २४१३१६.१३. संभारः । ३९।१७। यज्ञा राजाभिषेके च।३७४१॥३. सदस्यस्य सम्यो पाहुः पशुभागः सत्रे । ३१११२. सवनत्रये होतुर्वेद्वे शखे । मातःधवने आज्यं सदस्याः पयः नाम विष्ण्यामयः आगीध्रात् | प्रउगं च, मामंदिने मरुत्वतीयं निष्केवल्यं च, तीयसवने विहरन्ति । १०४१२. च वैश्वदेव अमिमारतं चेति । २८५४७ सायणः । सप्तदशः स्तोमः पदहे तृतीयेऽहनि । २१।१।१-३. सवनपक्तिर्नाम पशुपवसये (इत्ये), श्रीशि ससदशस्तोमस्य विद्युतिः । १४४४३ सायणः । सवनानि, पशुरनूषन्पः (इति पश्चम) इति । ८६४. । 31350.

·सवनानामुत्पत्तिः १०२ ऐतरेय ब्राह्मण- , सवनानामुत्पत्तिः। स्वर्गात् । सोममानयन्ती गायत्री | कम् । तयोरेन्छिको विकल्पः । १५:५४८-१०. सोमस्य यावन्तं भागं दक्षिणेन पदा समग्रहणात् तावत् साकमश्वं साम 'एयघु ब्रवाणि ते ' (साम ७) प्रातःसवनमभवत्, यत् सव्येन पदा तत् माध्यंदिन, इत्यस्यामृचि उत्पनम् । प्रमंहिष्ठीयं तु 'प्रमंहिष्ठाय गायत' अथ यन्मुखेन तत् तृतीयसवनम् । १३।३।१. (साम. १०७) इत्यस्यामूचि । १५३५१७ सायणः । सवनीयः पशुः महावते वैश्वकर्मणः द्विरूपः पार्श्वयोः सामगा: 'अम आ याहि' (साम १) इत्याद्या. शुक्लवर्णः) ऋषभः । १८1८1८. मेयीपु स्तुवते, होता तु 'वायवा याहि । इति वायव्यया सवनीयः पशुः विषुवति सर्वश्वतः सौर्यः ।१८।५।५. प्रतिपद्यते प्रउगे। १११४।१-११. सवनीयपशुपुरोडाशप्रचारादूर्ध्वं तदनेडोपावानात् सामगाः 'उपास्मै गायत' (साम. ६५१) हत्या. मार द्विदेवायग्रहप्रचारः पाभक्षणान्तः, ततोऽवशिष्ट दिगायत्रीषु स्तुवते, होता 'प्र वो देवाय' इत्यानुठभं इडोपावानं, ततः अवान्तरेडाप्राशनं, ततः होतृचमस आज्यं शंसति । १०1५1८-११. भक्षणम् । ९।६।१-२. मामगाः पावमानीषु स्तुवते, होता आमेयं आज्यं सवनीयपशोः चपां सुत्यादिने प्रातःसवने हुस्वा शंसति (आज्यवत्)। १०५।४.७. हृदयाघनानि पक्त्वा तृतीयसपने जुहति । ७।३१८ सामगाः माध्यंदिनपवमाने 'उचा ते जातमन्धसः मायणः। इति (साम ६७२-७४) गायत्रीषु माध्यंदिनपवमानेन सपनीयपशोः कर्मणस्य ऋषभस्य ऐतरेयिगां आमे. स्तुवते । 'पुनानः सोम ' इति (साम ६७५-७६) २ येन समुचितस्य प्रोक्षगादूर्व अवयुगा प्रेषितो होता प्रप्रथनेन तिस्पु बृहतीषु रौरवं साम, पुनः तास्वेय सामिधेनीरनुयात् मानते । ऐआ ५।११. तिस्पु यौधाजयं साम गायन्ति इति बृहत्यः षट् भवन्ति । सवनीयपुरोडाशा अनुसवनं धानाः करम्मः परि | ततः 'प्र तु द्रव इति (साम ६७७-७९) तिस्पु वापः पुरोडाशः पयस्या चेति पञ्च । हविष्पक्तिर्नाम | त्रिष्टुम्मु स्तुवते । १२।१४ सायणः । इयम् । तत्र भृष्टा यवतण्डुला घाना, धानापिष्टं जल- सामतो भ्रषे प्रायश्चित्तं 'स्वःस्वाहा' इति आहव- संयुतं करम्मः । ब्रीहीणां लाजाः परिवापः, पयस्या नीये ब्रह्मा जुहोति । २५/७१५. आमिक्षा1८६१. सामप्रयायः निष्केवल्ये शस्त्रे छन्दोमप्रथमेऽहनि सबनेपु त्रिषु मन्द्रया पाचा प्रातःसबने, बलीयस्या 'पिवा मुतस्य रसिनः' । छन्दोमद्वितीयेऽहनि 'उभयं माध्यंदिने, पलिष्ठतमया तृतीयसयने । १४।६।५. झणवध नः '१२३।३।२४ । छन्दोमतृतीयेऽहनि 'न्द्र सहचराणि युक्तानि नामानेदिष्टं, पालखिल्याः, | त्रिधातु शरणं' इति । २४।१।२२. वृषाकपिः, एवयामस्त् इति चत्वारि । २२।१०।१-४. सामप्रगाथ: निष्केवल्ये शस्त्रे पटहे । प्रथमेऽहनि सांनाप्यं सायं दुग्धं यदि केशकीटादिना दुप्पेन्, 'पिया मुतस्य रसिनः' इति । २०११।१५। द्विती. कश्चिदपहरेदा, तदा प्रातर्दुग्धं वैधं कृत्वा अन्यतरत् | येऽहनि 'उमयं गवध नः' इति । २०१३।१३। आवन्य उभायो यजेत् । ३२।३।१ । यदि प्रातर्दुग्धं तृतीयेऽहनि इन्द्र त्रिधातु शरणम् । २१।२१। दुध्येदा अपहियेत वा, उदा तस्य स्थाने ऐन्द्रं माहेन्द्र चतुर्थेऽहनि ' त्वमिन्द्र प्रतापु'।२१।४।२२०२१ मा पुरोहाशं नि । २। यदि उमयं दुष्येद्वा अप- पञ्चमे नि 'मो गुस्वा वापतः । २२।२।८। हियेत वा प्राववत् कुर्यात् । ३. पनि 'इन्द्र मिवतातये'। २३३१.३. सांनाय्ये अधिभिते यजमानमरणे 'अधिनिते' मामानि पृष्ठये पडहे महामु क्रमेण रथंतरं, दत्, इति शन्दे द्रष्टव्यम् । ३२१२. वैल्म,राज,गाकरं, रैवतं इति । समाधारभूनानि छन्दासि साफमभ्यं प्रमंहिष्ठीय या साम उपम्यस्तोत्रनियाद च क्रमेय गायवी, सिप, जगती, अनुवर, पदनिः, ·आरण्यक कोपः सुनाण्या सूक्तम् । अतिच्छन्दा: इति । १९६१५ सायणः । तृतीयेऽइनि 'तद्देवस्य सवितुर्वाय' सूक्तम् । २१२। सामानि विषुवति अहनि महादिवाकीत्यै पृष्ठं ७-८ । चतुर्थेऽइनि 'आ देयो यातु भविता' तृचः। (विभ्राड् बृहत् पिनतु सोम्य इत्यत्र ), विकणे ब्रह्मसाम २१।५।७१ पञ्चमेऽहनि 'उदु ध्य देवः सविता' तृचः । (पृक्षस्य कृष्णो अरषस्य इत्यत्र ), भासं अमिष्टोमसाम ! २२।२७। षष्ठेऽहनि ' उदु ध्य देवः सविता' (पृक्षस्य सृष्णो इत्यत्रय), वृदयंतरे पवमानयोः २२।८।९. (माध्यंदिनाभवयोः) भवतः । १८५।३. सावित्रं सूक्तं वैश्वदेवशस्त्रे निविद्धानं अमिष्टोमे सामावयवाः पञ्च पाञ्चभक्ति के हिंकारः, प्रस्तावः । तृतीयसवने 'अभूदेवः सविता' । प्रयोगः । उद्गीयः, प्रतिहारः, निधनं इति । साप्तभक्तिके तु सावित्रमहस्य याज्या 'दमूना देवः सविता'। उद्रीयात् प्राक् आदिः, मतिहाराय प्राक् उपद्रवः इत्य- नानुक्षद् करोति, न भक्षयति । १३३५१४. धिको । भक्तिः अवयवः । १२।१२।४. साहः ऋतुर्नाम एकाहः । १४।६।१. सामिधेन्यः । उपसत्सु उपसद्याय मीदुषे इति तिसः सिनीवाली या पूर्वी अमावस्या (सा दृष्टेन्दुः पूर्वाशे । इमां मे अमे समिधमिमामुपसदं इति तिसः सिनीवाली इत्यमरः) । ३२१९१३. अपराहणे । ४१८१७ । दर्शपूर्ण मासयोः प्रयो वाजा मुकीर्ति काक्षीवतं सूक्तं वैश्वदेवश षष्ठेऽहनि ' अप अभिद्यवः इत्याद्याः पञ्चदश । १४१२।४। दीक्षणीयायां प्राच इन्द्र' इति । २२।१०।४. पृथुपाजा, तं समाधो पति दे धारये इति सप्तदश । सुगन्धितेजनानि तृणविशेषः, यस्य मूलानि धर्म- २२१११३-१५ । द्वादशाहे दीक्षणीयायाः पूर्व कर्तव्ये | काले पानीयमध्ये स्थाप्यन्ते (वाळा) | ५१२२८ प्राजापत्ये पयो सप्तदश । १९१४५ विघुपति सवनीये | सायगा । पथौ समिद्धो अम आहुतः इत्यतः प्राक् पृथुपाजा सुत्या द्वादश द्वादशाहे । १९२४, इत्यादयः षड् घाय्याः इति एकविंशतिः । महानते 'एक सुत्वा कैरिशिः (किरिशस्यापत्यं ) भागायणः । विंशतो प्रागुपोत्तमायाः समिधाऽमि इति चतस्रः तस्य शत्रुभूताः पञ्च राजानः सुस्वकृतपरिमरमन्त्रपाठात् अधिकाः इति पञ्चविंशतिः । यदि वैश्वकर्मणः पशुः | परिममः । ४०।५।१८. सयनीयपशुभिः समुायत तदेय तय पशी पञ्चविंशतिः, सुदाः पैजवनः उदाहरणं ऐन्द्रमहाभिषेकफलमाती । अन्यदा तु तत्र पवन्तरे सप्तदशैष । ५।१२ सायणः । ३०७१११. सार्पराज्याः भु 'आयं गौः पृभिः' इत्याद्यासु सुपर्णस्य ( पक्षिगः) उचरः पक्षः एकेन पण खयते उद्गातारः सदसि संस्घ्य द्वादशाहस्य दशमेऽहनि , ज्यायान् । ऐआ ११८४. मानसप्रहे । २४१४१-५. सुपर्णस्य प्रत्यश्चि पत्राणि एकविंशतिर्मवन्ति । ऐआ सार्वसंनिययः (सासेनियशः इति नामान्तरम्) ११८॥६. नाम दर्शपूर्णमासविकृतिरूपा यागः। १४।२।९ सायगः। सुब्रह्मण्या ऋत्विर । तस्य सुब्रह्मण्याख्यमन्त्रपठनेन सावित्रं सूक्तं वैश्वदेवशने । छन्दोमप्रपमेऽहनि | देवताऽऽड्वाने, तदेव सुब्रह्मण्याऽऽहानं इति । २६॥३॥ "अमि त्वा देव सवितः' तृचं गायतम् । २३१२१७, १-७,१२. १२ । छन्दोमद्वितीयेऽहनि 'हिरण्यपाणिमूतये' चतुर्काचं सुब्रह्मण्या दक्षिगासुनीतासु ता दक्षिणा अनु विडते गायत्रम् । २३।४।९ । छन्दोमतृतीयेऽहनि 'दोषो (कर्मसमातिर्मति ) अमिष्टोमे । २६३।१२. आगात् ' तृचः - गायत्रः (सौतः)। २४।२।१०। सुब्रह्मण्यायाः शिरः पशुभागः सरे । ३१॥१॥२. परहे प्रथमेऽहनि 'युजवे मन उत सूक्तम् । २०१२।४। सुनहाण्यायै प्रषभं दक्षिणा अभ्याजन्ति ( ददति)। द्वितीयेऽहनि 'उदु प्य देवः सविता' सूताम् ॥२०॥ २६/१७. . .

·सुरभिमती १०४ ऐतरेय ब्राह्मण- . सुब्रह्मण्याऽऽहूवानम् । राजनि क्रांते सुब्रह्मण्यामाह्न प्रात: अग्निमुद्धरेत् । ३२।११।१-२. यति उत्करे तिष्ठन् (मन्नं पठति)।०६।३।१-७. सोम राजानं क्रोणन्ति अमिष्टोमे । १४।२।५. सुरभिमती इष्टिः 'जीवति मृतशब्द ' इत्यत्र सोमक्रयशं प्राच्याम् । ३।११ | शकटे प्राङ्मुखे द्रष्टव्यम् । ३२।८1७. तिष्ठति सोममादधाति । शक्ट दक्षिणा परिवहन्ति, सुरां पिवेत् कसस्थां ऐन्द्रमहाभिषेक ' यदन शिष्टं प्रत्यञ्चमावर्तयन्ति, उदमुखात् तिष्ठतः शुकटात् रसिनः' इत्यादिमन्त्रेण । ३९।६।४-५. सोम उपावहरति सोमोपावहरणं ऐशान्याम् । सुराकसं आचार्यः राजहस्ते आदधाति ऐन्द्रमहा. ३१३१५-७, भिषेके 'स्वादिष्ठया मदिष्ठया' इति । ३९।६।३ । सोमक्रयणी आख्यायिका । ५.११. यज्ञागराजाभिषेके च । ३७४१८-९. सोमक्रयणी वत्सतरी अस्कना (गर्भधारणात् सुरा यशागराजाभिषेके संभारः चमसे प्रक्षिप्ता । | प्राक्तनी ) 1 तो पुनर्निष्फणीयात् । ५३११२३. ३७१११७. सोमक्रयमन्त्रेषु मन्द्रः स्वरः । ' उपांशु वाचा चरि- सुराशेपदान पानोत्तरं मित्राय यज्ञाङ्गराजाभिषेके । तव्यम् । ५११४. ३७१४१३-१४. सोमपा देवाः त्रयस्त्रिंशत् अष्टौ वसवः, एकादर्श सूक्तं ऋक्, अर्घः, पादः, अक्षरं इति सर्व प्राण रुद्राः, द्वादश आदित्याः, प्रजापतिश्च, वषट्कारश्चेति । एव। २०११०१६-११. ७1८1८. सूक्ष्मदेहदृष्टया महाव्रतगतनिष्केवल्यशस्त्रत्य उपा सोमप्रशंसा । सोमेन प्रयस्त्रिंशद्देवान् सोमपान् सना । अहंग्रहोऽत्र । ऐआ. २१४-२०. प्रीणाति । ७1८1८. सूच्यः (काष्ठमयः कीलाः) प्रेड्स्य फलक्योः सोमप्रोहणानुवचनीयाः अष्टौ कचः । (प्रोहणं का संघानहेतवः सूक्ष्मामाः तितो देवा। महारते । ऐआ. टेन नयनम् ) । आदौ प्रैपः सोमाय क्रीताय प्रोह्यमा- णायानुबहि' इति । 'भद्रादभि श्रेयः प्रेरि' ऋक् , सूतकान्नभक्षणे प्रायश्चित्तं आहिताः । अनये तन्तु 'सोम यास्ते मयोभुवः', तृचः, 'सर्वे नन्दन्ति यशसा' मते अष्टाकपालं निपेत् । तन्तुं तन्वन् रजसः, अक्षा क्, 'अगन् देव' मक्, ' या ते धामानि ' उक् , नहो नह्यत इति याज्याऽनुवाक्ये । आहुतिं वा आह इमां धिय शिक्षमाणस्य' इत्यष्टमी परिधानीया । यनीये जुहुयात् 'अमये तन्तुमते स्वाहा' इति । त्रिः प्रथमा धिरुत्तमा (इति द्वादश स्युः)। ३२।८।६. ३।२।१-३५. सुददोहाः नाम प्राक् 'ता अस्य सूददोहसः' इति । सोमविक्रयिण: प्रत्यवाय: 1 पापो हि सोमविक्रयी । ऐआ. १११७११. ३१॥२. र्यस्य पश्य प्रेमाणं यो न तन्द्रयते चरन् । चरैव । सोमस्य शुकटादवरोहणम् । अन्यतरोऽनड्वान् युक्तः, ३३३३५. अन्यतरो विमुक्तः अथ (तदा) राजानमुपावहरेयुः । सूर्यास्तमये उद्धरणामावे हिरण्यं पुरस्कृत्य सायं ३।३।१-४, अमिमुद्धत् । ३२।११।२. सोमस्य स्विष्टकृत् नास्ति । तस्य अनुवषट्कारेण सर्यास्तमये सूर्योदये च दीक्षितस्य दीक्षितविमितात् | सिदिः । ४।५।६. (विमितं मण्डपः कुटी) विशेषतो बहिर्गमनं निषिद्ध, सोमाहरणकथा । सोमः सन्दोभिः (पक्षिरूप धृत्वा) तत्प्रसने च अन्यदीक्षितःप्रवोधनीयः। १।३।१२.१४. आनीतः । तत्रापि गायव्येव । सोमपालान भीपयित्वा. सूर्योदये उदरणाभावे रजतमन्तधाय (उपरि धृत्वा) । भमुप्मात् लोकादानीतः । १३३१.२. . . .

·आरण्यक कोपः स्तोमः . सोमे हविधान (मण्डपं) प्राप्यमाणे अग्नीषोमप्रण स्तोशस्त्रयोः विशेषः क्षत्रियामिष्टोमे । प्रातःसवन. यनीयासु पञ्चदशी 'अन्तश्च प्रागाददितिर्' इति | मैकादिकं तृतीयसवनं च | माध्यंदिनं तु उभयसाम्नः अन्याह । ५।४।२०. बृहत्पृष्टस्य यत्, तदेव । मरुत्वतीयं निम्वेवल्यम् । होत्रका सोमे हविर्धानसमीपवर्तिनि सति अग्नीषोमप्रणयनी- | ऐकाहिकाः । ३६१.४. यामु पोहशी 'श्येनो न योनि' इत्यन्वाह ।५।४।२१. स्तोत्रियः तृचः निष्फेवल्ये मध्यमया याचा । 'अभि सोमो ब्राह्मणानां भक्षः, न क्षवियवैश्ययोः । स्वा शूर नोनुमः' इति प्रगाथे मादयस्य पादाष्टके ३५।३।२. (तयोस्तु सोमस्थाने न्यग्रोधादीनां फलानि)। प्रमथनेन । तेन यूहतीनयं संपद्यते । प्राथनं तु प्रथमा सोमो राजा जयहेतु: । ३।३।६-७. बृहती एकदा ययापाठं, पुनः चतुर्थपादं द्विरायर्त्य सौपर्ण आख्यानम् । सुपर्णानां पक्षिरूपाणां छन्द- द्वितीयस्याः सतो बृहत्याः प्रथमद्वितीयौ पादौ संयोज्यौ सामिदम् । तर जगतीवृत्तान्तः । १३।१।२ । लिष्टय्- | सा द्वितीया बृहती संपद्यते । पुनश्च द्वितीयस्याः पुचः वृत्तान्तः ।। गायत्रीवृत्तान्तः ।३। गन्धर्वेण युद्धम् ।४. द्वितीयं पादं द्विरावर्त्य तृतीयचतुर्थपादौ संयोजनीयौ सा सौपर्ण सूक्तं 'इमानि या भागधेयानि' यद्वा तृतीया बृहती संपद्यते इति । प्रधारायन्तु' इति गृह्योक्तं सूक्तम् । (प्रधारयन्तु स्तोत्रियः तृचः राजनसाम्नः 'तदिदास भुवनेषु, इति सायणपाठः ।३७।६।४)। २९९/७ सायणः । यावृधानः शरसा, स्वे ऋतुमाप वृक्षन्ति'। ऐमा. सौम्यचरीः याज्या सौमी ' त्वं सोम पितृभिः | १।१२।१-१३. संविदानः' इति । १३1८1१. स्तोत्रियः सामाधारः "सत्रयात्मकः । येन तृचेन सौग्यचरी बहुलघृताक्त होता छन्दोगेभ्यः प्राक् | सामगाः स्तुवन्ति, स स्तोत्रियः । स एव शस्ने प्रतिपत् स्थात्मानमरेक्षेत । छन्दोगाः पूर्वमवेक्षेरन् इति के चित्, । भवति । १२।१२।१. तल । १३॥८॥५. स्तोत्रियः नवर्चः निष्केवल्ये शस्त्रे पञ्चमेऽहनि, 'विदा सौम्ययागः मध्ये, अभितश्च आज्ययागी अग्निष्टोमे। मघवन् विदा ' इति महानाम्न्यः नाम । २२।२।१-४। १३1८1१.६. मन्त्रास्तु । ऐआ. ४।१।१-९. स्कन्नमायाश्चत्तं 'अग्निहोने' इति शब्द द्रष्टव्यम् । स्तोत्रियः प्रगायः वृहतः प्रतिपत् छन्दोमतृतीयेऽ- ३२।२।४. हनि 'त्यामिद्धि हवामहे ' । २४।१।२१ । द्वितीयेs- स्खलनं बिन्दुपतनं, साफल्येन द्रव्यपतनं तु भ्रशः।। हनि च । २०।३।११. तत्र प्रायश्चित्तं 'अग्निहोत्र' इति शन्दे । ३।४१६ स्तोत्रियः बहिष्पवमानस्य ' उपास्मै गायता नरः। सायणः। १२।३।११ माध्यंदिनपवमानस्य 'उभा ते जातमन्धसः'। स्तोकानुवचनीयाः वपायां ( अमौ संतापनकाले) १२।२।३। आर्भवस्य ' स्वादिष्ठया मदिष्ठया' ।१२ स्तोकेषु उत्पन्नेषु 'दम नो यशं', इति सूक्तं पञ्चचे ३।३. पठेत् । आदी वस्तु 'स्तोकेभ्योऽन्यूहि' इति । स्तोत्रियः यज्ञायशीयस्य । यहायशा वो अमये । ७२।१२। स्तोकप्रशंसा । ७२१८. १२।३१४. स्तोत्र सार्पराज्याः प्रभु 'आयं गौः पृभिरङ्गमीत्' स्तोत्रियः चतुर्विशाये गयामयनस्य द्वितीयेदनि इत्याचासु । सदः संप्रपद्य यथायथं अन्ये पाविजः व्युत्स त्रीणि च शतानि षटिम । १७६१७.९. पन्ति, संसर्पन्ति उद्गातारः, सार्पराज्याः प्रभु स्तुवते । स्तोत्रियानुरूपकरणम् । यः वः स्तोनिया, सोऽय दादशाहस्य दशमेऽहनि मानसमहे । मनसा प्रस्तीति, अनुरूपः क्रियते प्रातःसबने । २९४१।१-२. मनसा उद्गायति, मनसा मतिहरति । २४|४|१.५. स्तोमः परहे प्रथमेऽहनि जित् । २०११-२ ·सियां ऐतरेय ब्राह्मण- द्वितीयेऽहनि पञ्चदशः । २०१३११-३ । तृतीयेऽहनि | जुहोति । 'अमिरिवानाधृष्यः' इत्यादिभिर्नवनिमन्त्रः सप्तदशः । २१११११-३॥ चतुर्थेऽहनि एकविंशः २१॥ यदम एषा समितिः' इति फचा च । ऐआ. ५१ ४११-२पञ्चमेऽहनि त्रिशकः । २२।२।२-५/ पठेs १४-२५. हनि लयस्त्रिंशः । २२१७१. सुवेण वपामभिधारयन् अवथुराह 'तोकेभ्येा. स्तोमविवृद्धी अतिशंसनं प्रातःसवने एकस्याः द्वयोर्वा ऽनुयूहि' इति प्रैषम् । ७।२।१-२. चोः इति नियमः।माध्यंदिने एकस्याः दोः अप स्वप्ने मरणसूचकानि अरिटानि दृश्यन्ते । तानि रिमिताना था, तृतीयसपने तु अपरिमितानामेव । यथा, अथ स्वप्नाः, पुरुष कृष्ण कृष्णदन्त पश्यति २७१५१७-८. २९/७११०-११. स एन हन्ति, वराह एन हन्ति, मर्फट एनमास्कन्द- स्तोमविवृद्धी आवपनीयानि सूक्तानि । को अद्य यति, आशु वायुरेन प्रयहति, सुवर्ग सादित्या अपगि- नयों देयकामः इति मैत्रावरुण आवपेत, यनेन वायो रति, मधु अभाति, कृष्णा धेनुं कृष्णवत्सा नलदमाली न्यधायि इति ब्राह्मणाच्छंसी, आ या डुप इति । दक्षिणामुखो प्राजयति । ऐआ. ३।१०।१६-१७ । अच्छावाकः । २।३।१०-११, एव स्वमे ऐन चिरमिय जीविष्यति इति विद्यात् । स्तोमाः सर्वे चतुर्विशे उपध्यपक्षे चतुर्विशा', अमि- ऐसा. ३११०७. टोमपक्षे तु पवमानेभ्य इनरे सबै चतुर्विमाः। १७१६. स्वरः उः । उपः पुरोरचं शंसति ।१०।७।६. ३,८-९. स्वरः । उपासु दणीशंसं रासति । १०७॥२. सियां गवि वा यमलजनने प्रायधित 'यमलजनने' स्वरः । उपाशुपाचा चरितव्यं सोमे राजनि कोते । इति शन्दे द्रव्यम् । ३२२८८. ५।१।४. स्थाली उपरल्पनीया परचमप्रयोगे । ३५।६।४. स्वरः मध्यमः निषेवल्यस्य मोत्रिये तृने, अनुरूप स्थास्यां प्रायगीयापाः निष्कासे या उदयनीयायाः सत. उच्चनरामिष, धाय्याया नीचस्तरामिय, मगायः निर्यापः । २५७८. स्वरयन्या याचा शम्नम्पा, निविदाने मूत प्रतिष्ठित. स्नानं ती दीक्षितसवारः । १११॥२-३. तम्या वाचा (भव्येग भनिना) रामय्यम् । १२।१३। स्थूणी दो स्तम्भी होतृपदनमाभितः दक्षिगोचरी | २-१३. निसाती स्याता भीमगी। तयोपरि प्रेमस्वस्य वी. स्वरमामानः गवामयने विषुवतः प्रात् पररतान वधः स्थापनीयः महामते। ऐसा. ५.२.१. अयस्त्रयो भवन्ति । तेच मतदा उपध्या1१८४॥ स्थूल देहष्टपा महानगननिष्कास्पयनस्य उप- सना । रंगहो। ऐआ. २।१२।१-३. म्वरमहरणं अमो यूपबहागस्य प्रतिनिधिः पशुका. खुद यदि मिव भन्या मस्कृत्य माना । मिनां मस्य। ६।१५८. प्रारदा प्रत्यस्पुष्करा मारनीये अम्पादयात् । स्यरूपं अग्रीयोमीयर पयोः । दिप. इति (पुष्कर = टप इति भाषा) |३२. के नित् । पीया मान् इस्येव मिसान्तः । ६।३१.. सुपेग मोदुम्बरेन विग्य मादीदशति होता म्यर्गकामम्य अमिष्टोमे ग्रासग्नुवाके मचा म. महामते मा यतीये शम्ने ममासे । । अनु मामिन्द्रो, माभ्यम् ।७७1८. मादित्या मा विश, भितरो मा विशे'रवि मामः । स्वगंडामय स्वादिगे यू।। ६।११५. देमा. ५१..१३. वर्गमम्य यू महोत् मम । -. सोर भौगुमान नन आली. सना व चादी रस्त्ययनं 'प्र, आ' इत्यादयम् । अमेय मोमें तेन दमनी होदा महा मायदिने भामाश्रीरहोमोचर । प्रधानुर हरि प्रथमस्यायं । मा भाग ५-८.

·आरण्यक कोपः १०७ होता - . इति द्वितीयस्यायः। परिपूर्णोऽयं महान् आशीर्वादः । हविर्धान-(शकट-) प्रवर्तनीया मच: अप्टौ।। योऽस्य प्रियः स्यात् तमेतेनानमन्त्रयेत 'प्र' इति च तर प्रथमा अन्तिमा च त्रित्रिः इति द्वादश ।, आदी आ' इति च।१३।२।१. प्रेषः 'हविधीनाभ्यां प्रोद्यमाणाभ्यामनुबहि' इति । स्वाहाकृतयः नाम विश्वेदेवाः । ७।३।३-५. युजे वा ब्रहा कक्, प्रेतां यशस्य इति तृचः, यमे इव स्विष्टकृत् अमीयोमीयस्प पशोः वनस्पतियागोत्तरं । यतमाने सक, अधि द्वयोरधाः मक, विश्वा रूपाणि इडापावानात् प्राक् । ६।११११. प्रति इत्यनया रराट्याः (द्वारस्य उपरिस्थित- स्विष्टकृत् सोमस्य धर्मस्य पाजिनस्य च नास्ति । तिर्यकाष्ठस्य ) ईक्षणं कर्तव्य, परि त्वा गिर्वणो गिरः अनुवषट्कारेणैव तस्य सिद्धिः । ४।५।६. इति अष्टम्या परिदधाति । सा च हविधानसपरि- स्विकृयाया पशुपुरोडाशस्य स्वदस्व हव्या समिषः। भयणान्ते, तत्रापि मेयोनिहननकाले । ५।३।२-२४. इति । ६.९/९-१०. हविर्धानसमीपवर्तिनि सति सोमे अमीषोमप्रणय- हंसवती पक' हंसः शुचिषद वमुः' इति । नीयासु षोडशी श्येनो न योनि' इत्यन्वाह।, १८।६।४-५. ५।४।२१. इंसवत्या ऋचः सप्तधा पठनं दूराहेणं नाम । पन्छः हविप्पङ्क्तिः नाम धानाः, करन्भः, परिवापः, अर्धर्चश ,त्रिपद्या, असाः,भनयान, लिपद्या, अर्धर्चशः, पुरोमशः, पपस्या चेति हविष्पञ्चकम् 1८।६।१-१३.. पग्छ इति । २९/९१. हिं इति हिंकारः निष्केवल्यशस्त्रस्य आदी उचार्य, हरिश्चन्द्रोपाख्यानम् । ३३३१-६. ततो व्याहृतयः, ततश्च प्रतिपत् वक्तव्या महानते । हविः दीक्षगीयायां आमाथैष्णवः पुरोडाशः एका- ऐआ, १३९१-६, दशकपालः | धृते चर्या योऽप्रतिठितो मन्येत । हिंकारः सामावयवः प्रथमः 'हिंऽऽऽम्' इति १।१२।८-११ शन्दः उद्गात्रा पठनीयः ।१२।१२।४ सायणः। हविः प्रायणीयोदयनीययोः । अदितेधः । २।५। हिरण्यं रूपं ( सौन्दर्यवर्धकम् )।३३।१।८. १३-१४ । इतरेषा चतुर्णामाज्यम् । ( आश्व० हिरण्यनाशे प्रायश्चित्तम् । अमये हिरण्यवते अष्टाक- ६।१४।३) पाल निर्वपेत् । हिरण्यकेशो रजसो, आ ते मुपर्ण अभि- हविःषु अधिभितेषु दर्शादी यजमानमरणे याम्य नन्त इति याज्याऽनुयाये । आहुति वा आहषनीये, एव देवताभ्यो वीपि गृहीतानि भवन्ति, ताभ्यः | जुहुयात् अनये हिरण्यवते स्याहा इति । हिरण्यवती नाम स्वाहा (अग्नये स्याहा इति रीत्या ) इति आइयनीय इटिरियम् ॥३२।८।४. सर्वहुन्ति जुहुयात् । ३२११३३. हिरण्यस्य प्रतिनिधिः आज्यम् १७५१६. हविदोंपादिविषये प्रायश्चित्तम् । यस्य सर्वाण्येव हृदयं ब्रह्म इति आरुणय: नाम ऋषयः उपास्ते । याषि दुष्येयुर्या आपहरेयुर्वा, आज्यस्य एनानि यथा- ऐआ. २।४५. देवतं परिकल्प्य तया आग्यविधा इष्टया यजेत, अत: होता अमिष्टोमसंस्थे विधजिति तृतीयसवने वैधः (ऊर्थे ) अन्यामिष्टिं अनुल्मगा (उल्वणरहिता दोषर- देवशस्त्रे नामान दंठ शंसति, न माध्यदिने । ३०५।१. हिता यथाशास्त्र) तन्धीत । ३।३।४ । अग्निहोत्र. होता अमिष्टोमे उत्तमे शरे परिधानीयायाः उसमे हविर्षिये अग्निहोत्रशन्दे द्रष्टव्यम् । ३२।४।९. वनने उत्तगं चतुरक्षरं विसरत्या प्रणुयात् 'मजारले हविर्धानं सोम प्राप्यमाणे अग्नीषोमप्रणयनीयामु यजरिपोऽऽऽम्' इति ।२८७।१३. पञ्चदशी 'अन्तश्च प्रागा दितिर्' इत्यवाद । होता अध्ययं उपदोहं याचयति अबुद्धत्वे, बुद्धले ५/४/२०. तु अध्वर्युः स्वयं पवेत् होतृमपोत्तरम् । महामते ·होता ऐतरेय ब्राह्मण- ! । . निष्फेल्योत्तरम् । ऐआ. ५।१२।६. | शौचाचमनाद्यर्थ गमने प्राप्ते यजमानमनुज्ञाप्य गया होता अपय पृच्छति — अवरपोऽध्वर्याउ पुनरेत्य पूर्ववत् जपरहित भेड्स समारोहेन् ।११४११- इति । एकधनानु होतचमसे समवनीतासु । ८१२ । होता प्रेड्ल दायपरीक्षार्थ चालयति, व्यहती- होता अन्तर्यामग्रह आभिमन्त्रयेत 'जपानं यच्छ, पति, पुनश्चात्यति । महामते ! ऐआ.५।४1८-१०. स्वाहा वा मुहय सूर्याय ' इति । तमपानेच (श्वास । होता प्रेड्स रूढः प्रस्तोतारं सशारित 'पञ्चविंगस्य मुञ्चत्) 'अपानापान मे य.छ' इति ।८१३।३. स्तोमस्य अर्धतृतीयासु (२१) अर्धनयोदशासु(१२॥) होता आज्यशास्त्र शसति मगहभक्षणादूर्वम् । वा (१) परिशिष्टामु प्रथम प्रतिहारं प्रतात्' ऐआ. ११११ सायणः । । इति । 'अर्धनयोदशासु प्रयाचयत इति जानुका होता आनुष्टुभ आज्यं शसति, सामगास्तु गायत्रीपु (आह)। ऐला. ५।५।१-२. स्तुवते । १०१५1८-११. होता हिप्पमाने मपत् इत्येके, न सर्पेत् इति होता उपाशुग्रह अभिमन्येत 'प्राश यच्छ स्वाहा सिद्धान्त. ! तत्रैवासीनः अनुमन्त्रयेत यो देवाना' इत्या- स्वा मुहब सूर्याय' इति । तमभि प्रागेत् (ग्रहसमीपे दिना। अयो नृयात् ' मुसमसि मुरा भूयासम् ' स्वमुख नीत्या उच्छ्यसेत्) 'प्राण प्राण मे यच्छ' इति । इति । ८१४।१-९. ८३. होता महामते माध्यदिने चित्यामेरवयवान् उपतिष्ठते । होता एक एा स्यात् प्रायणीयोदयनीययोः । चियाः उपस्थान' इति शब्दे द्र० । ऐआ. २२. ५।२।२-६. होता चित्यामिप्रदेशात् सदः प्रसप्य प्रेड्यात् होता म्हात्रते माध्यदिने मार्जालीयहोमान् जुहोति पश्चात् भूमौ आसीन औदुम्बर वाणं शततन्तुं (वाद्य- आमीधीयहोमोत्तरम् । ऐआ. ५।१।१४-२५. विशेष) उमाम्या हस्ताभ्या उत्तरत । उमें) धारयति होता सौम्ये चरी बहुल्घृताते छन्दोगेभ्यः प्राक् स्या- यथा धीणाम् । सप्तभिच्छन्दोभिः चतुरुत्तरः वाणभ्य (म नमवेक्षेत । छन्दोगा: पूर्वमवेक्षेरन् इति के चित्। तन। स्थानानि (पइजादिस्वरस्थानानि ) उर्ध्वं उद्गृहणीयात् | १३।८। ५. (चिनानि कृत्वा निश्चिनुयात् ) दशभिर्वा । गाय होता हिरण्यकशिपी ( जरतारी गादीवर ) आसीन: श्रेण स्वा छन्दसा उद्गृणामि' इत्यादिभिः 'अति. अभिषिचाय राशे शेन शेपाख्यानमाचष्टे । ३३।६। च्छन्दसा उद्ग्रहणामि' इत्यन्तैर्मन्त्रैः । शाराया ११ १२ राजा सहसमाख्याने दद्यात्, एतचैवासन, सपलाशया मूलप्रदेशेन वाण निरुध्य उल्लिखति । अथैन | श्वेत च अश्वनरीस्थम् । १५. छन्दोगेम्यः प्रयच्छति । ऐआ. ५.४१-७. होतुः अमिष्टोमे माध्यदिने महत्वतीय आग्न 'आ होता जपति सुपर्णोऽसि गरुत्मान् इत्यादीन् मन्त्रान् स्वा रथ ययोतये' इत्यादि, तदन्ते च जनिठा उग्रः मस्तोत्रा प्रथमप्रतिहारकाले प्रोत्ते, महानते १५।५।३.१. सहसे । इति सूक्तम् । ऐआ. ५।१।८ सायगः । होता निकैवल्यशसनोत्तर भक्षमानीत दृष्ट्वा होतुः अघिगुमन्भपाठः अमीषोमीय पशो, तदन्ते च प्रेसादषरोहेत् । ऐआ. [२१८।१५-१८. 'शमितारो यदन मुक्त' इत्यादिर्जपः । ६।६।१-१६. होता । पावमानीपु सामगाः स्तुवते, आमेयं होता ६७११-१३. आज्यं शसति आनुष्टुभम् । सौता भयन्ति (कच )। होतुः दक्षिणा प्रोगिः (ऊरमूल ) पशुभाग: सत्रे । त्रिः प्रथमा वित्तमा । १०५।४-७,१०. ३११११२. होता प्रेड्समारोहति महानते निष्वेवल्यासनार्थम् । होतुः प्रस्थितयाज्या प्राप्तासयने हद ते सोर' ।

·आरण्यक कोपः १०९ होत्रा . मधु' १२८०२।। माध्यंदिने • पिना सोममभि स्थूणो निखाय तदुपरि वीवधं (तिर्यक् स्थूलं पाठ) यमुना' २८।३।७। तृतीयसबने 'इंद्र कभुभिजिवन्द्रिः । अत्यादधाति, तत्र च प्रेट्सः । महायते । ऐआ. २८१४१६. ५।३।७. होतुः महारते मरुत्वतीयं शस्त्रं । चतुर्विशात् (अधिकः) होत्रकाः ब्रह्मा च वृसी: समारोहन्ति । महानते । आतानः (विस्तार:-) ' असासु मे जरितः ' सूरतं, मी दर्भासनम् । ऋषीणामासन सी इत्यमरः । शौचा- पिया सोममभि सूक्तं, 'यया शुमा सक्यराः चमनाद्यर्थ गमने प्रासे यजमानमनुशाप्य गत्वा पुनरेत्यै सूक्तं, ' महत्वाँ इंद्र वृषभः सूक्तम् । तत ऊर्य च | पूर्ववत् समारोहेत् । ऐआ.१।८।१३-१४. ५।४।१६. 'जनिठा उमः सहसे' इति सूक्तेन समाप्तिः ऐआ. क्षेत्रका:-मैत्रावरुणः, बादाणाच्छंसी, अच्छावाकः, ५1१1८-९. पोता, नेश, आमीघ्रश्चेति । तथापि सामान्यतः आद्या- होतुः वाइनियमः मातरनुवाकोत्तरं अन्तर्यामग्रह- खयः एव भूयसा होत्रकशब्देन गृह्यन्ते । ऐआ.१।८।१३ होमपर्यन्तम् । उपांशुमनुमन्य अभिप्राप्य अन्तर्याममनु- सायणः । मन्त्र्य अभ्यपान्य उपाशुरावनं मावाणं अभिमृश्य वाचं । होत्रकाणां अहीनसूक्तानि माध्यंदिने । मैनावरुणस्य विसृजते । ८।३।१.५. आ सत्यो यानु मधवान्, '1 ब्राहाणाच्छसिनः अस्मा होतुः शस्त्रजपः प्रातःसवने 'उक्थं वाचि' माध्यं. इदु प्र तसे । अच्छायाकस्य शासद् वहिर्जनयन्त । दिने 'उज्य वाचीन्द्राय', तृतीयसयने 'उक्थं याची- तानि च चतुर्विशे, अभिजिति, विपुवति, विश्वजिति, न्द्राय देवेभ्यः' इति । १२१॥२-४. महानते च भवन्ति गवामयने । २९४२१४-११. होतुः शिल्पं पठेऽहनि 'इदमित्या रौद्रं' इति होत्रकाणां परिधानीयाः प्रकृती अहीने च । परि- नाभानेदिष्ठं, तस्य अन्त्ये द्वे मची शिष्ट्वा 'ये यज्ञेन' | घानीयाशब्दे द्रष्टव्यम् । २७१४.५. इति नाराशंसं सूक्तमावपेत ।३०1११६.१५. होलकाणा माध्यदिने शस्त्रक्लप्तिः अहर्गणेषु । २९ होतचमसभक्षणात् प्राक सवनीयपशुपुरोडाशस्य तमे अध्याये । अवान्तरेहाभक्षणम्।९।६।२-३. होत्रकाणा शस्त्राणि अमिष्टोमे तृतीयसवने न सन्ति, होतृचमसे एकधनासु घसतीवरीषु च समवनीय. अतिराने तु सन्ति। ३०१५।१. मानामु अनुवचनीया अपोनपत्रीयारस्ते 'आपो न । 'होत्रकाणा शम्नेषु आरम्भगीयाः अहर्गणेषु । मैत्रा- वारुपयान्त 'इति। दा२।९. वरुणस्य मैत्रावरुणशम्ने • ऋजुनीती नो वरुणः । होतृचमसे द्विदेवत्यानां संसावान् समवनयति होता। वृाह्मणान्छसिनः ऐन्द्रे शस्त्रे 'इन्द्रं यो विश्वतस्परि । ९.६४. अच्छावाकस्य ऐन्द्रामे शस्त्रे यत् सोम आ सुते नरः । होतृजपः आज्यशास्त्रकाल,उपाशु जपति,पुरा आहापात् । २७।३।१-६. जपति । १०१६१-३ । स च मन्त्रः पिता मातरिश्वा होपकाणा शस्त्रेषु विशेषः यः वः स्तोलियः, सः अन्छिद्रा पदाधाः इत्यादिः पड्भागः ।१०।६।६-१४. अद्य अनुरूपः कर्तव्यः प्रातःसबने । उत्तरयोस्तु होतृजपस्य आदी प्रयोक्तव्या आज्यशस्त्रे अक्षरपक्तिः । सवनयोर्न तथा ।२७।२।१-३. 'मु • मद् - पद् • वग्-दे' इति ।८।६।२. होवा दणीशंसे शस्ते कश्चिनोपवदेत् (उपवादो होतृपदस्य निर्वचन-'स तत्र (यागे) ययाभाजनं निन्दा), नानुव्याहरेत् अनुव्याहारः शापः। ९७६. देयताः' 'अमुमायह अमुमावह ' इत्याषायति, वदेव होत्रादयः ऋतुयायाः पठन्ति । २२।४।२. होतहोतृत्वम् ।।२।५-७. होत्रादीन् मैत्रावरुणः ऋतुयाज्यार्थ प्रेभ्यति अमि- होतृषदनं (होतृसदनं-स्थान) अभितः दक्षिणोत्तरीटोमे । २२॥४॥२. - .

·होता ऐतरेय ब्राह्मण- . , होता एक , निष्फेल्योत्तरम् । ऐमा ५।१२।६ छौचाचमनाद्यर्थ गमने प्राहे यजमानमनुशाप्य गत्या होता अवयं पृच्छति । अवेरपोऽध्वर्याssss', पुनरेत्य पूर्ववत् जपरहित ग्रेड्स समारोहेत् ।।४।११. इति। एक्धनामु होतचमसे समपनीतासु १८॥२ १०-११. होता प्रेस दायपरीक्षार्थ चाल यति, व्यहृती होता अन्तर्याममह आभिमन्त्रयेत 'अपान यच्छ पति, पुनश्वारयति । महानते। ऐआ. ५/४।८-१०. स्वाहा स्वा सुहव सूर्याय' इति । तमपानेच (श्वास होता प्रेडस रुढ प्रस्तोतार सशारित 'पश्चविंगस्य मुञ्चत्) 'अपानापान मे य छ' इति ।८।३१३ स्तोमस्य अर्धनृतीयामु (२॥) अर्धत्रयोदशामु(१२॥) होता आज्यशस्त्र शमति स्तुमहभषणादूर्ध्वम् । वा (भु) परिशिष्टामु प्रथम प्रतिहार प्रबूतात ऐआ ११११ सायण । इति । 'अर्धत्रयोदशामु प्रवाचयत इति जानूकर्ष होता आनुष्टुभ आज्य शसति, सामगास्तु गायत्रीयु (आह) । ऐआ ५।११-२. स्नुबने । १.१५1८-११ होता रहिप्यपमरने सत् इत्येके, न सत् इति होता उपाशुग्रह अभिमन्येत 'प्राण यच्छ स्वाहा सिद्धान्त । तत्रैवासीन अनुमन्नयेत 'यो देवाना' इत्या- वा सुहय सूर्याय' इति । तमभि प्राणेत् (ग्रहसमीपे दिना। अयो चूयात् 'मुखमसि मुस भूयासम् स्वमुख नीत्वा उन्श्वसत्) प्राण प्राण मे यच्छ' इति । । इति । ८।४।१-९ टाश३. होता महानते माध्यदिने चित्यामेरवयवान् उपतिष्ठते । एवं स्यात् प्रायणीयोदयनीययो. । 'चित्यान उपस्थान' इति शब्दै द्र० । ऐआ २श२. ५।२।५-६ होता चित्याग्निप्रदेशात् सद प्रसृप्य प्रेट्खात् । होता महारते माध्यंदिने मान लीयहोमान् जुहोति पश्चात् भूमौ आसीन औदुम्बर वाणं शततन्तु (वाद्य आमीव्रीयहोमोत्तरम् । ऐआ. ५।१११४-२५. विशेष) उभाम्या हस्ताभ्या उतरत । उभे) धारयत्ति होता सौम्ये चरी बहुल्घृताचे छन्दोगेभ्य प्राक स्या यया वीणाम् । सप्तमिन्छन्दोभि चतुरुत्तरै वाणम्य (म नमवेक्षेत । छ दोगा पूर्वमवेक्षेरन् इति के चित्। तन। स्थानानि (पड्जादिस्वरस्थानानि ) उर्व उद्गृहगीयात् १३।८।५ (चिह्नानि कृत्वा निश्चिनुयात् ) दशभिर्वा । होता हिरण्यरसिपी (जरतारी गादीवर ) आसीन श्रण वा छन्दसा उद्गृणामि' इत्यादिभि 'अति अभिषिताय राशे शौन शेपाख्यानमाचष्टे । ३३।६। च्छन्दसा उद्गृह्णामि' इत्यन्तर्मन्वै ११ १२ राजा सहसमाख्याने दद्यात्, एतचपासन, सपलाशया मूलप्रदेशेन वाण विलय उल्लिखति । अथैन | श्वेत च अश्वतरीस्थम् । १५ छन्दोगेम्य प्रयच्छति । ऐआ ५.४।१-७. होतु अमिष्टोमे माध्यदिने मरुत्वतीय शम्म 'आ होता जपति सुपर्णोऽसि गरुत्मान् इत्यादीन् मन्त्रान् स्वा रथ यथोतये' इत्यादि, तदन्ते च 'जनिष्ठा उग्र प्रस्तोत्रा प्रथमप्रतिहारकाले प्रोसे, महानते ६५।५।३.१. सहसे ' इति सूक्तम् । ऐआ. ५।१८ सायण. । होता निष्क्वल्यशसनोत्तर भक्षमानीत दृष्ट्या होतु अधिनमन्त्रपाठ अग्नीषोमीय पशो, तदन्ते च प्रेड्सादयरोहेत् । ऐआ. 1१1८1१७-१८ 'शमितारो यदा सुकृत' इत्यादिर्जप । ६।६११.१६. होता । पावमानीयु सामगा स्तुवते, आमेय होता ६१७११-१३ आज्य शसक्त आनुष्टुभम् । सौता भन्ति (कर)। होतु दक्षिणा श्रोणि (जम्मूल) पगुभाग मरे। त्रि प्रथमा वित्तमा । १०५/४-७,१० ३११११२. होता प्रेसमारोहति महानते निष्वेवल्यासनार्थम् । होतु प्रस्थितयाज्या प्राप्त सबने 'द ते सोग गाय । शासया ·आरण्यक कोपः १०९ होगा , १ . , मधु' १२८।२।१! माध्यदिने पिका सोममभि स्थूणो निसाय तदुपरि वीयधं (तिर्यक् स्थूलं काष्ठं) यमुना' २८१३१७। तृतीयसबने 'इद्र कभुभिर्वाजवद्भिः।' | अत्याधाति, तर च प्रेट्सः । महामते । ऐआ. २८१४१६. ५.३७. होतुः महावते मरुत्वतीयं शस्त्रं । चतुर्विशात् (अधिकः) होत्रकाः महा च बृसीः समारोहन्ति । महामते । आतानः (विस्तार:-) ' असासु मे जरितः ' सूक्तं, मी दर्भाग्नम् । घीणामासन वृसी इत्यमरः । शौचा- 'पित्रा सोमममि सूक्तं, 'क्य' गुमा स्वयसः चमनाद्यर्थ गमने प्राप्ते यजमानमनुशाप्य गत्वा पुनरेत्य सूक्तं, 'महत्याँ इद्र वृषभः - सूक्तम् । तत ऊर्य च पूर्ववत् समारोहेत् । ऐआ.१।८।१३-१४. ५।४।१६. 'जनिष्ठा उपः सहसे' इति सूक्तेन समाति: ऐआ. होमकाः-मैत्रावरुणः, ग्रामणाच्छंसी, अच्छावाकः, ५।१४८-९. पोता, नेष्टा, आमीघ्रश्चेति । तथापि सामान्यतः आद्या- होतुः वाइ नियमः प्रातरनाकोत्तरं अन्तर्यामग्रह- त्रयः एव भूयसा होतकशब्देन गृह्यन्ते । ऐआ.११८४१३ होमपर्यन्तम् । उपाशुमनुमन्य अभिप्राण्य अन्तर्याममनु- सायणः । मन्त्र्य अभ्यपान्य उपागुरुयनं मायाण अभिमृश्य वाचं । होनकाणा अहीनसूक्तानि माध्यंदिने । मैत्रावरुणस्य विसृजते । ८।११.५. । 'आ सत्यो यातु मघवान्, '। ब्राह्मणाच्छसिनः अस्मा होतुः शस्त्रजपः प्राप्तःसवने 'उक्थ वाचि' माध्यं- इदु प्र तवसे | अच्छाराकस्य शासद् वहिर्जनयन्त । दिने 'उथं याचीन्द्राय', तृतीयसवने 'उक्थं याची- । तानि च चतुर्विशे, अभिजिति, विषुवति, विश्वजिति, न्द्राय देवेभ्यः' इति । १२॥१॥२-४. महानते च भवन्ति गवामयने । २९।२।४-११. होतु: शिल्पं पठेऽहनि 'इदमित्या रौद्र' इति होनाणा परिधानीयाः प्रकृती अहीने च । परि- नाभानेदिष्ठं, तस्य अन्त्ये द्वे चौ शिवा ' ये यशेन' | धानीयाशब्दे द्रष्टव्यम् । २७।४.५. इति नाराशंसं सूक्तमावपेत ३०१॥६-१५. होलकाणा माध्यदिने शस्त्रक्लतिः अहर्गणेषु । २९ होराचमसभक्षणात् प्राक सवनीयपशुपुरोडाशस्य तमे अध्याये । अवान्तरेखाभक्षणम् । ९।६।२.३. होतकाणा शस्त्राणि अमिष्टोमे तृतीयसपने न सन्ति, होतृचमसे एकधनासु वसतीवरीषु च समवनीय अतिराने तु सन्ति। ३०१५।२. मानासु अनुवचनीयर अपोनपत्रीयारक्ते 'आपो न होत्रकाणा शस्त्रेषु आरम्भणीयाः अहर्गणेषु। मैत्रा- देवीरपयन्ति ' इति । ८।२।९. वरुणस्य क्षेत्रावरुणशस्ने ' माजुनीती नो वरुणः । होतृचमसे द्विदेवत्याना ससायान् समवनयति होता। ब्राह्मणाच्छसिनः ऐन्द्र शस्त्रे 'इन्द्रं वो विश्वतस्परि । ९।६।४. अच्छावारस्य ऐन्द्रामे शस्त्रे यत् सोम मा सुते नरः। होतृजपः आज्यशस्त्रकाल, उपाशु जपति,पुरा आहावात् । २०१३।१-६. जपति । १०१६११.३। सच मन्त्र. पिता मातरिश्वा होत्रकागा शस्त्रेषु विशेषः यः श्वः स्तोत्रियः, सः अश्छिद्रा पदाघाः इत्यादिः षड्भागः ।१०।६।६-१४. अद्य अनुरूपः कर्तव्यः प्रात:सबने । उत्तरयोस्तु होतृजपस्य आदौ प्रयोक्तव्या आज्यशस्ने अक्षरपतिः सवनयोर्न तथा ।२७।२।१-३. होला दृष्णशिसे शस्ते कश्चिनोपरदेत् ( उपवादों 'मु • मद् - पद् - वग्-' इति ।८।६।२. होतृपदस्य निर्वचन- स तत्र ( यागे) यथामाजन , निन्दा), नानुव्याहरेत् अनुन्याहार: शापः। ९ज. होनादयः कतुयाच्या पठन्ति । २२।१२. देवताः' 'अमुमायह अमुमायद ' इत्यायाहयति, तदेव क्षेतहोतृत्वम् ।।२।५.७. होतृषदन (होतुसदनं-स्थान) अमितः दक्षिणोत्तरी । टोमे । २२।१२. । -- --- होनादीन् मैत्रावरुणः सयाज्याथै प्रेभ्यति अमि- ·होम. ऐतरेय ब्राह्मण १ . . होमः क्षत्रिययज्ञाझाभिषेकाङ्गभूत. 'ब्रह्म प्रपद्ये हौण्डिनविहार. पालखिल्यानाम् । पच्छ: प्रथम स्वाहा क्षत्र प्रपद्ये स्वाहा'। इत्याहुतिद्वयम् ।। द्वितीयसूत योः, अर्धशः तृतीयचतुर्ययोः सूक्तयोः, ३७४३३१०. सा. पञ्चमषष्ठयोः सूक्तयोः, अष्टम सूत सप्तमत्वेन होतं चैव क्रियते, यजुषा आध्वर्यव, साम्ना सप्तम चाष्टमत्वेन शस्तव्य इति । २०२१-९. उद्गीथ, त्रय्या विद्यायाः शुक्रेण (न्याहतिभिः) ब्रह्मत्वम्। २५१७/३-४. ॥ इति शम् ॥ मधुकर नारायण चापेकर यानी आर्यसस्कृति मुद्रणालय, लि., १९८१७ सदाशिघ, पुणे २ येथे शापिले व त्यांनीच आर्यसस्कृति मुद्रणालय, लि० करिता प्रसिद्ध केले.

·ऐतरेयवाह्मणारण्यककोपस्य शुद्धिपत्रकम् पृ. स्त. पङ्क्तिः अशुद्धम् शुद्धम् पृ. स्त.-पङ्क्तिः अशुद्धम् शुद्धम् माक्शा याज्यामनुवषट् होमपर्यन्त अन्यतरस्मात् परिकल्प्य स्य सस्थाविशेष छन्दस्कया ऐन्द्रमहा " " १११२७ १।२।१८ २।२।२३ २।२।२३ ३।२।५ ४।१।२४ ४|११३४ ४॥२११८ ४।२।३५ ५॥१॥२६ ५।१।२९ ५।२।२ ५।२।३ ५।२।१५ ५।२।२० ५।२७३३ ५।२।३५ ६।१।१७ ६।१।३५ सोमराज्ञी मदिष्ठया हित ममाभि करोति दितीय द्वितीय ९।२।३२ ऋकश प्रेष प्रैप १०॥१२ याज्यावषद् अश्विगु अधिगुः १०॥२१८ होममर्यन्त पष्ट पृष्ठ १०।२।२९ अन्यतरात् मह ग्रह १०१२।३२ पाकिल्ल्य मिलित्वा मिलित्वा सवत्सरे ११।१।२७ स्यसस्था शेष होत्रकाले होनदोहकाले ११।२।१ छन्दस्काया निर्वतेपत् निर्वत् ११।२।३३ ऐन्द्रामा तिन. तित १२।१।११ हेनन ईनन १२।२।१४ सोम राशी अन्या अग्न्या १२।२।१४ मदिष्ठया मीय मीये १३।१।१३ हित. यात १३।२।१२ ममभि यात् अमीषोमीयपशो सवनीयपशो १४११।११ केसीति उक्थ्ये उक्थ्ये १४।१।३३ शाक्ष प्रगाधः प्रगाथ १४॥२॥२७ अष्टभि १६।१।४ सीना विषुवति विधुवति १६।२१० धानीयया प्रवोमहे प्र वो महे (कस. १६।२।१२ इयमिन्द्रय ७।३१।१०-१२) १६।२।१७ रिधीया परिव्ययने परिपाणे १६।२।२२ नून ६।।६, ६१६१६, १७.१३२ सार्या यतत्पम् वक्तव्यम् ૨૧ पत्- त्रिर्दयात् प्रियात् आमि णेश न करत्य आणिगौ अधिगौ १८२१५ वेदस्यो प्रतिष्ठा प्रतिष्ठा वेदस्यजा ऋगूद साद वदस्या, अशानि सीना, " " धानीया इयमिन्द्र रिधानीयाः नून सार्या पत् आग्नि ६।२।३४ दा॥२२ ८1१।२२ ८१२५ ८२२ ८।२१ ९/२११ ९४२१२७ . ",२८ "३३ हरत्य- वेदस्या वेदस्या जा बदसे, ·ऐतरेयवाहणारण्यककोपस्य सुद्धम् पृ.-स्तं.-पङ्क्तिः अशुद्धम् शुद्धम् पृ.-स्तं.-पतिः अशुद्धम् प्रात सवने २६।१।१३ प्रवासे, सायाण: प्रवासे सायण: निष्केव दृस्था २।४ " ,1,१४ २।१४ २९ निष्कैव ,,|३२ दृष्टया 1,|३४ उक्यप "||३५ मैनव २७।१।१४ मैत्र वरुणः ,,,१७ च्छसी २१ गिवर्णः "३० उर्च 1|३४ गा।२९ उर्ध्वानः "|३५ सिमधं २७ गविष्ठये "R२ 11३ चर्षणी धृत १९.१४ प्रात:सक्ने २. सगाद समाद ,,३२ इति चतरः चतस्त: दिन्दुमती दिन्दुमन्ती पूर्वमीजा -पूर्वमनीजा २११।२४ गपाशु गप्राशु पोमे षोमीये ज्येष्ठ २२।१।३१ प्राडा प्रामु ૨૨૭ ठाभना एभिन्ना २३।१।२४ आरण्यनोमिना आरण्येनामिना गविष्टये उक्थ्ये उक्थ्ये चर्षणीधृतं छान्दसा छन्दसा 1,२२ 'जरितृणा जरितॄगा २४११०३ पृष्ठये पृष्ठथे मेहऽनि मेऽहनि । इत्येकं चतुर्कच, इत्येक (१-१३), उप चतुर्भच उप ,,१० स्वादिष्ठया स्वादिष्ठया नयों २४।१।२९ यश्चिद्धि यचिद्धि हि द्यौः २५।। ८ सभरेषु संभारेषु केऽपि क्षत्रिययज्ञे रोहतु २५॥१॥३४ पुर पुर- आहाव: आहाव: अध्वयों आभ्यु "। ५ वेदी नाभिः "1,९५ समिष्टय २८।१।३१ सभेदात् د اروا دو "२१८ 1,२३ वसिष्टः ",२५ उक्थ्यप मैत्राव मैत्रावरुणः छंसी गिर्वणः अर्व ऊध्वों नः समिधं अभ्यु वेदीनाभिः समिष्टयजु संभेदात् च: 'थसिष्ठः घामदे गातगा मन्द्रः घतग्र आमीन: टोमे वृधन् शंसेत् २११ चा दशमा फर्तगा प्रातिस यहाङ्गम् पारिक्षितः کار را در ,,१८ नों " घमदे ,1,२९ गातृणा २९.१२८ मन्द ।२।१३ वन अमीधः ,,,|१६ टेमे ३०१११११ बुंध "I,२४ शत् 11३४ ,१२१ मचा 1,१६ दक्षमा ३१,११६ कर्तृशा प्रतिस 1,२९ यशाङ्गः २२२११४ परिक्षित: ,1,1३२ हि द्याः . "||१२ कऽपि "|२२ क्षत्रिय यो ,,२३ राहेतु "२११० "।१२ "२६ ,,२७ अवयों " " "" ·शुद्धिपत्रकम पृ. स्तं-पक्तिः अशुद्धम् शुद्धम् पृ.-स्तं. पङ्क्तिः अशुदम् शुद्धम् ।२।१५ याज्या २।२ ३२।१।१८ पर्वत रदौ ,,,|२९ आत्यरातिः जानंतापिः ।२।२९ क्षत्रिय यज्ञे ,,२४ यशाने, । ३७ ३३।१।१३ Thlu "३३ सूदयोहाः ३४।२।१५ कूचा ३० टोमे ३६१२७ सामे "I,२७ ठीयत 1,२९ चतुविश ३७०२।२० अपारामितिः ३८/१९ धर्म धृतया "1,1२३ सत्य यश्च ,,,|३० शास्त्रे ,,,|३४ न्यूडख्याः पवमाना: "२७ स्तोमै गा।२६-२९ इमा: णस्य शंसनक आयतनं याज्याः। हो तमान् दविद्युतत्या दधिधर्मे नाम। शिरःस्थित दाक्षणीयाss घरुणे दोह पृष्ठये पृथिवी धर्म १९ " पर्वतनारदौ ४१।२।१५ इमा अत्यरातिः ,1,१६ णत्यं जानंतापः ४२।१।२२ शंसन करें क्षनिययशे II,२५ भावतनं यशाङ्गे ३७ हो ४३।१।१९ तमान दवियु तत्या सूददोहाः ४४।१।१३ दधिधमें कुन् ,,,३१ नाम, शेमः "।२।२५ शिरस्थित सांन ४५॥१॥२४ दीक्षाणिया छीयते ४६१११ वरूणे चतुर्विंश ४७।१।१२ द्रोह अपरिमिताः "I,१३ पष्ठथे १४ पथिवी घृतया l,२७ सत्यं गा|२१ सदो यच ,,,३४ गायच्या शस्त्रे ४८1१।४ मत्रा न्यूड्ख्याः पवमानाः, ||१९ नम् स्तोमः 13,1३१ द्यामु अय सर्वो बिन्दुः 'चभु सत्य' इत्य- ४९।२।२८ शंहि स्मात् प्राक् शेयः २९ णयिा 'नमस्ते ५०१२।२० चल्य मीळे ५१।११८ धावा मैकादशेषु पाश२५ जगती ५२।१२३ पन प्रातःसवनः MR म शरीरे नैकस्यै ऐतरेय ,رار,ا رو सदः गायत्र्यौ मैना मभ " भक्ष "२११ हानम् यामु शुनः शेपः शुनःशेषः संहि पीला पहले ३९।२।४ नमस्ते १८ मीले ४०१॥३ मैकदाशेषु ",११ जगाती प्रातःसयनः शरार ४१।१।१७ नकस्यै |३२ ऐतरेय ,,२५ "। ३.

·ऐतरेयवाहणारण्यककोपस्य पृ. स्त. पङ्क्तिः अशुद्धम् Fitkirit भरमा उपस्थे सरः याया, १८ ॥२३ " MAR कल्पि सस्य पशानि , पहा ॥' दिन्द्र त्यमुवा झमितुः ५६।११८ २० दिन्द्र, M२।१८ त्य मुवः ५७२।२२ ५९।२।२ सप्रथाः न। १९ जायसी २१ 1,1३५ वर्तव्य ६०११२३ , ६५।२।१० याजाश्च प्रायणी- याजाश्च । प्रायणी- याया ख्यमाने व्रम्ह ब्रह्म कल्पितस्य पञ्चानि २४ ग्राम्हण ब्राह्मण दोहा एकोन- |३४ एकोन पा ६६।१।१७ सिष्ठति तिष्ठति, ",२५ अग्रे अमे शामितु' l,३१ हमः हसः सप्रथाः, ग्राम्ह प्राम नय। 11३३ धर्मस्य धर्मस्य ज्यायसी २।३० उक्थे उपय समिधा ६७।१।१५ दाम दाभ कर्तव्यः ||२५ प्राज्या राज- २७ इन्द्वी पौनुदारवा. इति ६८११५३१ नुन पोतु: सम्मति बिन्दोः २४ राधे अभस्तात् शेयः । २२ निष्कासे, ارو اور सामधा प्रा धेराज- २०१६-१८ रवि पु ६९।२।१३ धीये' उच्छान्नु २६ सतमत् २।२५ यादव २८ प्राक ६।२ २३ तय २७ किति ६४|११३ इत्येका नद्रव २।१२ स्वोनिमः ८ मराय ६५/१५ पोम्प सप्तमस्तू माईव मार सोनशे तये घस्पति इत्वे २२ পানা ७०1१५ 1,२४ तिर्य ७१२० नुवे ७२।।२३ ते 2 स्वोत्रिय होमीर नन- १ ७४.1 11 11 ·शुद्धिपत्रकम् पृ.-स्तं -पक्तिः अशुद्धम् शुद्धम् पृ.-स्त. पतिः अशुद्धम् হ ",१३ पूर्वकेण) सर्वतः हिंसीः' देव प्रह्रियमाणाय स्वतीयः नेदीय प्रेतु तितः सदःप्रवेशः धानीया। ",१० २ " सदः प्रवेश ७५३१११३ उदा ""३१ पूर्वकेण, १२।१ सर्वतः। २९ हिंसी' ७६।१।२७ देव २.९ प्रदि,यमाणाय ७७।२।२५ त्वतीयः ३१ नदीय ७८।१।३३ प्रेतु ७९११॥२७ तिस्त्रः ८२।१।१० ,,।२।३३ घानीयाः ८३।११ पया 11,३२ वरुण ८४१३ कोषाखः ||१७ अन्गि ८५१११२७ सप्ततिः २१७ सप्तति शातामि १८ पशु पुरो १९ स्वह II,IR१ आणि ८६।१।११ आतिध्याया R१ पावरिव्या ३५ अअमो २।१६ जात कया ",१३० "१६ ८७१२।२९ प्रतिष्ठा प्रतिष्ठा N,३३ अमी षो अग्नीषो ८८।१।१० प्रेषो प्रेषो रोचना रोचनानि वल्गूदयति वायति ॥२॥३ वज्र धा वज्रधा गच्छप गच्छम ।२।२३ चल्य वल्यस्य ।२।२५ इत्था दी इत्था हि ८९/१११३ उपाश्व उपाश्व २१९ न्मध्य न्मध्य ९०१११३ हमासे इमारवे जित जित् रराने २।११ रसत्रे " अयास्थ अयास्य ९११११५ त्रियस्तो त्रिवृत्स्तो २१ नो नोऽs २८ श्रीप श्रीप डशिश डशिश रजव: रज्जव. दन दन- ९२।११८ बृहत बृहत. 11,२८ सविता, पञ्चर्चः सविता पञ्चः ,२९ छन्दोम प्र छन्दोमप्र "|१५ गायत गायत्रः १३२९ अभि प्रायः २।६ तृतीय सवने तृतीयसवने ९ दवः देवः १६ देव देवं २२ णेनानि यत्यासः व्यत्यासः । ९४|११४ इति। १४॥२।९ मातभूती मातभृती دراوراور वरुण कोषारवा आमि सत्पतिः सत्पति जातानि पशुपुरो स्वह आमी आनिध्याया पावीरव्या अमो जतात् यामु सा वै आस्विग्या राकसमा नीयाया आसन् घन्यस्वद गा। १५ अभिवः ८७९४ यमु ना नि wil, वै १६ आत्विच्या २४ राक समा 11२९ नीया यो RI. आसन MIR४ पस्त्वं ·ऐतरेयब्राह्मणारण्यककोपस्य शुद्धम् पृ-स्त. पक्तिः अशुद्धम् शुद्धम् पृ. स्त. पङ्क्तिः अशुद्धम् याया, " पा ।' दिन्द्रय त्यमु वः ५४१११२४ . उपस्थेः २।१० खमाने २२ कल्पि तस्य ३० पञ्चा नि ५५।१।१६ दाहो ५६.१५८ M२० दिन्द्र, ,२।१८ स्य मुवः ५७।२।२२ झमितुः ५९/२१२ सप्रथा ne 111१९ जायसी २१ सामधा 11३५ वर्तव्य ६०११।२३ राज- , २०१६-१८ उपस्थे ६५१२११० याजाश्च प्रायणी- याजाश्च । प्रायणी- ख्यमाने याया कल्पितस्य ,1,1१८ ब्रम्ह महा पञ्च नि २३ दोहा 1,२४ ग्राम्हण ब्राह्मण ३४ एकोन एकोन- ६६।११७ त्तिष्ठति तिष्ठति, २५ अग्रे अग्ने शमिनु' l,३१ हसः हसः समथाः, 1,1३२ ब्राम्ह ब्राह्म नव। 1, ३३ धर्मस्य धर्मस्य ज्यायसी ,२।३० उक्थे उक्थ्ये समिधा ६७११११५ दाम दाम, कर्तव्यः M२५ प्राज्या प्राजा वैराज- ||२७ इन्दो इन्द्रो पौनुदारवा. इति ६८१३१ नुवू रनु बिन्दु. सहस्त्र सहस सध्य' इति विन्दोः २४ रुध्ये अभस्तात् यः। २२ निष्पासे, निष्कासे 1,1३३ एविपु हवि.यु सतमस्तु ६९।२।१३ प्रीय ध्रीये, पाईत 'अन्या अन्ना मा 1,२३ आहता आइता यौन शे ७०/१५ आम आप तये २४ तिर्य तिर्यक् वस्पति ७१२० स्वे पुरे इत्येका ७२।२।२३ ते' तिः' नदव thly पृष्टे पृष्टये स्तोत्रिय l, २५ नरस्य M२९ शिष्टे fa2 पोमीयर 11. मुवाके रनुवाई तनून- ७४/१३ ग्राम ग्रह्मग पोतुः ३३ ६१११।१४ उच्छान्नु २६ सप्तम २।२५ बर्दित ॥२८ प्राकृ ६।२।२ २३ तय २७ বিহার इत्येका २. नद्रव २।१२ स्तोत्रिमः १८ नराय ६५/२५ पोमप तन्न ६ " " ,,ار " " ·शुद्धिपत्रकम् । न पृ.-स्तं -पतिः अशुद्धम् शुद्धम् पृ.-स्त. पङ्क्तिः अशुद्धम् शुद्धम् . प्रतिष्ठा अनीपो प्रेषो रोचनानि यलायति वज्रधा "।।१३ اورا را च्छद पूर्वकेण) सर्वतः हिंसी' देव प्रद्रियमाणाय स्वतीयः नेदीय प्रैतु तिप्तः सदःप्रवेशः धानीया। "/१० गन्छप " इत्था दी " ८७१२।२९ प्रतिष्ठा |३३ अमी पो ८८११११० प्रेषो रोचना वल्गूदयति "२३ वज्रधा गच्छप ।२।२३ वल्य ।२।२५ ८९।१।१३ उपाश्व ૨૬ न्मध्य ९०११३ हमासे जित ।२।११ ररात्र अयास्थ ९१४१५ त्रिवृस्तो २१ नो श्रीप डशिश रजव: सदः प्रवेश ७५।१।१३ च्छदा ", ३१ पूर्वकेश, २।१ सर्वतः । २।९ हिंसी' ७६।१।२७ देव २।९ प्रदि,यमाणाय ७७।२।२५ स्वतीयः ", ३१ नदीय ७८।११३३ प्रेतु ७९।२।२७ तिस्त्रः ८२।१।१० M२१३३ धानीयाः ८३।११ पया ३२ वरुण ८४१३ कोषाखः 11१७ अन्गि ८५११।२७ सप्ततिः २७ सतति Malhe शातामि १८ पशु पुरो १९ स्यह २१ आणि ८६।९।११ आतिप्याया २१ पायरिव्या ३५ अञ्जमो २।१६ जात " कया "|३० वल्यस्य इत्था हि उपाश्व न्मध्य ईमारवे जित् रसने अयास्य त्रिवृत्स्तो नोsss श्रीप डशिश " २६ २८ २।४ १५ रज्जव. वरुण कोषारक: आग्नि सत्पतिः सत्पति जातानि पशुपुरो स्वह आप्री आनिध्याया पावीरव्या अमो जतात् यामु सावै आश्विज्या राक्समा नीयाया आसन् यन्यस्य छन्दोम प्र आभिव: ८७४ार यमु दन दन- ९२।१।८ बृहत बृहतः HI,२८ सविता, पञ्चर्चः सविता पश्चर्चः २५ छन्दोमप्र ,,|१५ गायत्र गायन: ९३।१।२९ अभिप्रका ,२६ तृतीय सवने तृतीयसवने ९ वः देवः देव देव l२२ ना नि जेनानि ३६ यत्यास. व्यत्यासः ९४११११४ इति। १४।२९ मातभूती मातभृती १६ सो 1.१६ आरिवाया २४ राक समा २९ रा. आसन १४ कन्यस्त्वं नीया या .

·ऐतरेयमाझणारण्यककोपस्य पृ.-स्तं.-पक्तिः अशुद्धम् शुद्धम् 1 शुद्धम् पृ.-स्त.-पङ्क्तिः अशुद्धम् गोपाः सेना ",१७ अनाद्य श्चित्तम् भाशु, " ॥२१ पूर्व सदस्यः द्वारेण मर्कट श ""३० ""३३ जनास इन्द्रः मृग। .. . ९४१२।१५ संभार संमारः १००१।१६ गोपाः। ९४२२२ युकः युक्ता अनाद्य ९४।२।३० सेवा "२९ श्वितम् ९५॥१२३ आशुः ९५३११५ अन्दी अन्वी " ,,२४ ।इ ९५३१११३ पृञ्चीथा वृक्षीया गा।६ पूर्व ९५।१।१५ माह प्राक् सदय: ९५।१।१९ शपोः शफी ",२१ द्वारेण । ९५।२।१ मर्कटश जनासः इन्द्र' ९५/२।१ मृगः तरकथा: ९५॥२॥६ याज्यऽनु याज्याऽनु १०१।१।३२ मयः आ ९५/२१८ यहागः यशाग १०१।२१२ ९५।२।१४ ग्रहे औ महे । औ ४ एकैका प ९५।२।२२ मुक्थ शाः मुक्थशाः " ,१२ निषिद्ध ९५।२।२४ इति तृ इति । तु २३ राशीभि ९६।१।१० ऐकहिकः ऐकाहिक: १०२।१११ स्वर्गात् । सो ९६११११२ महे महे । ".२० दुष्येद्वो ९६।१।१४ वश्व वच्य सारा२२ प्रयाथः ९६।९।१६ क्षत्रियशः क्षत्रिययज्ञः १०३।१।३ सोम्य ९६३११२५ यनसि मनसि ४ पृक्षस्थ ९६११1३५ वचन इत्याव ९६/२।५ भिषेक्व १०३११७ प्रस्ताव:। ९६।२।१३ जि गिधु जिगीषु २०३।१।१३ पूर्ण मास ९६।२।२२ दि स्तु दिस्तु १०३।१।२७ निययज्ञः ९७१२।२२ न्दन नून १०३१२।१५ धर्म ९८४१।११ रोजन ९८०१०११-१२ इत्यादि द्रष्टव्यम् • (इदं सर्व नास्ति) १०४।१।१८ पलिा: १०४।१।१४ मूक्तं ९८ा२।१५ रारभ्य: रारभ्य १०४/१९ देवा घहलि वलि १९९३ १०४।१।२१ तन्तु तत् तत् १०५।२।९ सतो वृह वित विहन डशि स्तो १०६।१।१३ चतुर्विधाः दृधिस्तो ९९।२।३४ प्रियद्गगू १०७/११२८ आप प्रिया १०८1१५ २००४ यसी। आभि यसी १०८।२।२१ त्म नम मीयप १०८॥२॥३५ ते सो १ प्रपा प्रमा १०९।२।३२ रेत् अनु "" वचन भिषे व तत्कथा. मय. । तान् आ रुणः एकाचं प निषिद्ध राशीभि स्वर्गात् सो दुध्यता प्रगाथ: सौम्य पृक्षस्य इत्यत्रैव प्रस्तावः, पूर्णमास नियशः धर्म सूक्तं, कीला द्वेवा तन्तु. सतागृह चतुर्विश्वाः अप अभि स्मानम वरोजन "" . मीय पशु "" त सोम्य रेत् । अनु