·No text on this page.

·60/
BKESTR8X-KURAKHEMRUT
श्री कुलक संग्रह.
KADEMKURXXXREXXX
पावी प्रसिद्ध करनार,
शा बालाभाई ककलभाई
मांडचीनी पोळ, नागनी अपनी पोज-अमदावाद
अपमालि-प्रत ...]
किंमत रू. ५-७-०
[मने १९९५-संवत १९"
- भार भी रोकभी परख दलपतगप मानतासे
गाना arn Hrani nam

·No text on this page.

·म.66
EXEERXXURXKeXXXXXKUOX
श्री कुलक संग्रह.
KEEEKEEKEXXVEIXKHURAKRIE
छपाची मसिद्ध करनार,
शा वालाभाई कमलभाई
मांचीनी पोळ, नागनी भुदरनी पोळ-अमदावाद,
प्रथमाति-प्रत ....]
किंमत रू, ०-७-०
[सने १९१५-संपत
ममदाबाद पापापुर नयी पोळभा पटेल दलपतराम मानदासे
पोतामा भी प्रजाहितार्थ मुद्रालपमा छाप्पो
HAR
BSES

·साधु साधवी श्रावक श्राविका जे तेमनो लाभ लेवाउत्सुक होय तेमने घणी सगवड थइ पडे. एवामां श्रेयस्कर मंडळ तरफथी आठ कुलकोनो संग्रह बहार पडेलो मळ्यो, तेम छतां शोध करतां मालम पडयु के हजु ते सिवाय बीजां नव कुलको बाकी रहे छे तेथी उपर लखेली कुलक संग्रह,अमदावाद विद्याशाळावाळी प्रकरणमाळाओ, मास्तर भोगीलाल ताराचंदवाली प्रकरणमाळा तथा आत्मावबोध कुलक विगेरे पुस्तकोनी मदद लेइ आ नाना पुस्तकमां कुलकोनो संग्रह करवामां आव्यो छे; माटे सदरहु पुस्तकोना प्रसिद्ध कर्ताओनो हुं तेमना पुस्तकोनी मदद माटे उपकार मार्नु छ. तेमां श्रेय स्कर मंडळवाळा कुलक संग्रहमा मागधी भापामां रचेला कुलकोनोगुजरातीमां भावार्थ लखी आपनार शांतमूर्ति श्रीमान् कर्पूरविजयजी महाराज साहेबनो अंतःकरण पूर्वक उपकार मानू छु अने आ कुलक संग्रह मधेनां जीवानुशास्ति, इंद्रियादि विकार निरोध, कर्म, दशश्रावक अने इरियावहि ए पांच कुलक मूळने घणो श्रम लेइ सुधारनार तथा गुजराती भाषांतर करी आफ्नार पंडितजी सुखलालजी संघजीभाइ तथा भगवानदास हरखचंदनो सविनय अंतःकरण पूर्वक आभार मार्नु छ. आ पुस्तकनो अंदर कानो, मात्रा, मींडी विगेरे जे कांइ जिनाज्ञा विरुद्ध लखाण लखाणुं होय अथवा प्रुफ सुधारतां दृष्टि दोपथी जे भूल रही गइ होय तेने माटे चतुर्विध श्रीसंघनी पासे हुँ मिथ्या दुष्कृत मागुं छु. वळी आ ग्रंथने उंचे आसने मूकी मुखे यत्ना राखीने वांचवा मारी नम्र भलामण छे. ली. श्रीसंघनो दासानुदास, ता १०-१-१५ Mad शा. बालाभाई ककलभाई मांडवीनी पोळ, नागजी भुदरनी पोळ-अमदाबाद. आ पुस्तकनी अनुक्रमणिका छेले पाने जूभो. M ·१ १ १ ७ घर ३२ . १ ८ पण १४ कुटु س س س س س سه م ، و ३२१ शुद्धिपत्रक पानु राजु छोटी अशुद्र. गुन पानु बाजु लीरी अशुद्र. दोप दोस २७१ ३ 'मामतुम' ''मासतुस ३ देहाणु देहाण ३० २ मो मो धरह ३१ २ त व्रत ८ मत्युत्तमुत्तमा सबुत्तमुत्तमो ७ मुराउमधे मुराओ घो पुण ३३ २ १ प्रणामीने परिणामीने १२ पाव पाप ૨૭ ૨ कुडु २ ६ नयरइ नायरइ ६ सप्पुत्तो सुपुत्तों २ ६ यरह चरइ ३९ ? तई ३९ २ निरता निरया २ अठो ४ सठ्ठी ३५ २ ९ गिन् अरग्याओ जरगाओ २८ ? ५ सिहार मि(१)पहार १२ मूल १३ विच्चरित्र १८ २ पित्थरिअ ७ महारजीरना महागीरजीनना १८ ? ४८ र ४ मत्ताखत्तेसु सत्तखित्तेमु १२ सभो ममो १९ २ २३१ पाठ ध्यानरुप तप अने पाठ ४९ २ सम्वेरि ध्यानना ५१ २ ३ पाचमो पाचमो २६ १ ४ अहलाओ अफलाओ ५१ २ ९ करणतारण करणसारण ६ कुटु १ १० 7 गिण्हे ३ सपि १ ·CRE जाहेर खबर. सर्वे जैन बंधुभोने खपर आपवामां आवे छे के श्री आध जैन धर्म प्रवर्तक सभा तरफथी प्रगट यएला नीचेना पुस्तको नीचे खेले ठेकाणेथी रोकडेथी मळी शकशे. परदेशवाळाने टपाल खरच जूदुं पडशे. चीनविचार (गाथा मूळ सळंग श्री लाइन पैका टाइपयो) गाथा मोना छूटा शन्दोना अर्थ, गाथा म्ल, शन्दार्थ, विस्ता- रार्थ तथा सेना छूटा बोल. (उपाय छे.) किंमत रु. ०-४-६ नव तत्व [ गाथा मूळ रूळंग श्रीलाइन पैका टाइपथी] गाथा भोना छूटा अन्दोना अर्थ, गाया मूळ, शब्दार्थ, विस्तारार्थ तथा तेना छुटा चोल. पाका पुंगवाली. किंमत रु. ०-८-० भीवविचार प्रकरण (गाथा मूळ श्री लाइन पैका टाइपयी). किंमत.. ०-०-९. नवतस्य प्रकरण (गाथा मूळ भी लाइन पैका गापथी) किंमत रु. ०-१-०. दंरक तथा मधु संघपणी (गाया मूळ भी लाइन पैका टाइपथी) किंमत रु. ०-१-३. भीषविचार, नवतश्व, दंडक तथा लघु संघयणी [ गाथा मूळ श्री साइन पैका टाइपथी ] किंमत रु. ०-३-०. दंरक तथा बधु संघयणी [ गाथा मूळ सळंग श्रीलाइन पैका टाइपथी ] गायाभोना छूटा बन्दोना अर्थ, गाथा मूल, अन्दार्थ विस्तारायं तथा तेना छूटा गोल पाका पुंगवाली.. किंपन र. ०-६-.. भी गीत स्थानक तप कथा संग्रहः-तेनी अंदर बीसे स्थानक उपर बीस दी जूदी घणी असरकारक कथाभोनो समावेश यएलो छे. किंमत रु. ०-१२-० भाष्यप्रयम्:-तेनी अंदर त्रणे भाष्यो मूळ, शब्दार्थ छुटा शन्दोना अर्थ तथा विस्तार साये अर्थ भापेलो छे. मुळनी गाथा मोटा नीलाइन पैका टाइपथी छापेली छे. किंमत रु. १-०-० *.

·पचिति मिन स्तुति देशना सगह नामे पुस्तक शास्त्री लीपिमा मतना आकारे यहार पच्यु के जेनी अदर प्रिशष्टि शलामा पुरुष चरित्रमाथी पोवीसे तिर्थकर भगवाननी जम पखरो भने केवळनान खान इदमहागजे करेलो स्तुतिभोनो तथा तेमनी फेवळ मान थपा पाद पेहेली देशनाभोनो समावेश थाय छे बळी तेमा आवेळा भघराश होना अर्थ पण दाराक पर्या छ, जे वांचीने समनता सरळना पहे किंमत रु. ०-१२-० जैन पोल सग्रा भाग १ लो नामे पुस्तक गुजराती लीपिमा नानाफदमा बहार पत्यु छे तेमा मार्गा नुसारीना ३५ वोल, भगभिनरी जीवोना लक्षण, मिथ्यातना पोल, समकितना ६७ पोल, श्रावाना २१ गुण, गानथापना लक्षण, पत्रिीम बोलनो धोकटो, पाच महाव्रतनी २५ भावना, भाव साधुना ७ लिंग, चरण सित्तरी करण सित्तीना रोल, साधुने गो- परोना ४२ दोप, ५मालिक दोष, जीरने स्वरुपनु ध्यान, जीवना ५६३ भने अनीवना ५६० मेद, भरिहत भगवानना ३४ प्रतिशग, ३५ वाणी गुण, पंचपरमेष्ठोना १०८ गुण, पाकीना र पदना गुण, चार ध्यान, तथा परचुरण पोळनो विस्तार, साधु साध्वी खपना गोल विगेरेनो समावेश थयेलो के ते श्रावकमाइलो तया पेनोने भणवा प्रती उपयोगी जेपने जोइए तेमणे से नीचे सरनामेथी मगावी छे. किंमत २०-२-. जैन बोल सग्रहमा २ जो जेमा जिवविचार, नवतच, दहक, भाउ फर्मनी १५८ प्रति, देवव दनादि प्रण भाष्य विगेरेना वोळनो सग्रह करेलो छ जैनशानाभोमा भने सभाभोमा भणनारा मोने खास करीने शीखवा योग्य छे किंमत रु ०-४-० रत्नाकर पचीसी, आत्मनिंदा अष्टक तथा भात्मगीस्ता [ छुटा शब्दोना अर्थ, गाथा, शन्दार्थ साधे शास्त्री टाइपयी छापेली छे ] किंमत रु.-२-०

·RSS
तीर्थ स्तवनावळी
किंमत रु. ०-८-०
सामायक व्रत तथा देशावकाशिक व्रत काचु छीटनुं पुंछु
किंमत रु. ०-४-०
पारुं पुलु
किंमत रु. ०-५-०
पोषधोपवास व्रत
किंमत रु. ०-४-०
श्री सम्यक्त्व मुळ वार व्रतनी संक्षिप्त टीप [ जेनी अंदर चारे व्रतनी खा जोग समजूनी आफ्नामा
आवीछे अने पाछळना भागमा वारे व्रतना चार पानामां जूदा जूदा कोठा पाडो केवी
रीते पाळवा तेनी नेध लेवा जगा गखीछे ते शास्त्री ठाइपे छापेली छे.
किंमत रु. ०-५-०
मळवानुं ठेका--
शा. वालाभाई ककलभाई.
SHRSHI
मांडवीना पोळ, नागजी भुदरनी पोळ-अमदावाद.

·। श्रीसोमसुंदरसूरेः शिष्येण जिनहर्ष गणिनाकृतं. गुणानुराग कुलकं. सयलकल्लाणनिलयं, नमिऊण तित्थनाहपयकमल; परगुणगहणसरूवं, भणामि सोहग्गसिरिज़णयं ॥१॥ अर्थ -सफल कल्याणना निवास स्थान तीर्थंकर भगवानना घरणकमळने नमीने सौभाग्यश्रीकारक पवु पराया गुणोने ग्रहण करवानु स्वरुप कहु छु ॥ १ ॥ उत्तम गुणाणुराओ-निवसइ हिययंमि जस्स पुरिसस्स, आतित्थयरपयाओ, न दुल्लहा तस्स रिद्धीओं ॥ २॥ अर्थ -जे पुरुषना हृदयमा उत्तम गुणवान जनो तरफ अनुराग वसतो होय तेने तीर्थंकर पद स्वीनी रिद्धीमो दुर्लभ नयी ते धन्ना ते पुन्ना, तेसु पणामो हविज महनिच्चं; जेसिं गुणाणुराओ, अकित्तिमो होइ अणवरयं ॥३॥ अर्थ -तेओ वखाणवा लायक के, तेश्रो पुण्यशाली छे भने तेभोना मते मारो हमेश, नमस्कार हो के जेमने विष निरनर खरेख रो गुणानुमग रहे छे ॥ ३ ॥ 1 ·कु. गु. किं बहुणा भणिएणं, किं वा तविएण किं व दाणेणं; इक्कं गुणाणुरायं, सिख्खह सुख्खाण कुलभवणं ॥ ४ ॥ अर्थः-वह भणवायी अथवा बहु तप करवायी अथवा बहु दान देवाथी शृं थनार छे, एकला गुणानुरागने शीखो के जे सुखोनुं (खास) उत्पत्तिस्थान छे ॥ ४ ॥ . जइवि चरसि तव विउलं, पढसि सुयं करिसि विविहकठ्ठाइं; न धरसि गुणाणुरायं, परेसु ता निष्फलं सयलं ॥५॥ किष्ट करे वीजाना गुणो तरफ अनुराग अर्थः-जो के तुंभारे तप करे छे, शास्त्र भणे छे अने अनेक कष्ट नथी धरतो तो ए बधुं निष्फळ छे ॥ ५ ॥ - सोऊणं गुणुकरिसं, अन्नस्स करेर्सि मच्छरं जइवि; ता नूणं संसारे, पराहवं सहसि सव्वत्थं ॥ ६॥ अर्थः-बीनाना गुणोनी प्रशंसा सांभळीने जो तुं मत्सर करे छे, तो तुं नकीपणे आ संसारमा सघळा स्थळे पराभव पामीश ॥ ६॥ ३ 1 गुणवंताण नराणं, ईसाभरतिमिरपूरिओ भणसि; or

·जइ कहवि दोसलेसं, ता भमसि भवे अपारंमि ॥ ७॥
भर्य-गुणवत पुरुषोना तु दर्शना जोररूप भपारायी भांपळो पनीने जो कोई पण रीते छेत्र मात्र दोष कारीच,
तोपण अपार ससारमा भमोश ॥७॥
-नीर भाजपा गुण भयका दोषमांगी जेनोमभ्यास पाडे ते अगासे करीने फरी परलोकमा तेनेज पामे.
जं अब्भसेई जीवो, गुणं च दोपं च इत्थ जम्मंमि;
तं परलोए पावई, अभ्भासेणं पुणो तेणं ॥८॥
जो जेपइ परदोसे, गुणसयभरिओ वि मच्छरभरेणं;
सो विउसाणमसारो, पलालपुंज व्व पडिभाइ ॥९॥
जो पुरुष पोते सेंको गुणोधी भरेको उता पण मत्सरना भाषेश्चयी पराया दोष पोछे तो ते विद्वान
जो पस्दोसे गिण्हइ, संतासंतेवि दुठभावेणं;
सो अप्पाणं बंधइ, पावेण निरत्थएणावि ॥१०॥
भ-
मा पूग पाफक दम गरनो अणाय छे ॥९॥
भये-जे एप दुए भावी पता के भउता पराया दोष प्ररण करे ते पोताना भारमाने निरर्थक पापपी मोडे से ॥१०॥

·गु. जम्मंमि तम्मि न पुणो, हविज्ज रागो मणमि जस्स कया; सोहोइ उत्तमुत्तम, रूवो पुरिसो महासत्तो॥१८॥ अर्थ:-अने फरीने ते जन्ममा क्यारे पण तेना मनमा तेवो राग उत्पन्न न थाय ते पुरुष उत्तमोत्तम जाणवो ते पण महा बळवानम गणाय छे ॥१८॥ पिच्छई जुवईरूवं, मणसा चिंतेई अहव खणमेगं; जो न.यरइ अकज्जं, पत्थिज्जतो वि इत्थीहिं ॥१९॥ अर्थ:-जे पुरुप स्त्री का जोइ क्षणभर मनथी तेना तरफ खेवाया यता पण अने ते स्त्रीए तेने भोळच्या छता पण अकार्यमा नहि फसे ॥ १९ ॥ साहू वा सङ्कोवा सदारसंतोससायरो हुज्जा; सो उत्तमो मणुस्सो, नायव्वो थोवसंसारो ॥२०॥ अर्थ:-किंतु साधु होय तो साधु तरीके पोतानुं ब्रह्मचर्य व्रत आळवी राखे, अने श्रावक होय तो स्वदार संतोषी रहे ते साधु अथवा श्रावक उत्तम पुरुष जाणवो. ते पुरुष पण अल्प संसारी जाणवो ॥ २० ॥ पुरिसत्थेसु पवट्टइ, जो पुरिसो धम्मअत्थपमुहेसु;

·"
अनुन्न मवावाहं, मज्जिमरुवो हवइ एसों॥२१॥
अर्थ.-जे पुरुष धर्म, अर्थ अने काम र त्रणे पुरुषार्थने अरसपरस बाप न आये ते रीते तेमा प्रवर्ते ते मध्यम पुरुष जाणवो.
एएसिं पुरिसाणं, जइ गुणगणं करेसि बहुमाणा;
तो आसन्नसिवसुहो, होसि तुमं नत्थि संदेहो ॥ २२॥
अर्थ -ए चारे प्रकारका पुरुपोना गुणोनी जो तु बहु मान धरी प्रभसा करीश, तो तु नजीकमान मुक्तिसुख मेळ-
वीश, वेमा को सदेह नयी ॥ २२ ॥
पासत्थाइसु अहुणा, संजमसिढिलेसु मुक्कजोगेसु;
नो गरिहा कायव्वा, नेव पसंसा सहामझे ॥२३॥
अर्थ -आजकाल सयम पाळलामा दीला पढेलो योग क्रियाहीन पार्षस्थ वगेरे यतिवे पधारी जनोनी सभा मधे
नहि तो निंदा करती भने नहि मशसा करवी ॥ २३ ॥
काउण तेसु करुणं, जइ मन्नइ तो पयासए मग्गं;
अह रुसइ तो नियमा, न तेसि दोसं पयासेइ ॥२४॥
अर्थ-तेश्रोपर करुणा लावीने जो ते भो माने पम होय तो खरो रसो बतायचो, पण नो तेम करता नेओ
गुस्से थाय तो खचित आपणे तेमना दोप नहि प्रकाशवा ॥ २४ ॥

·मर्थ:-माज मारो जन्म कृतार्थ अयो. गाण मारूं जीवीत सफळ थयु, के जेयी मापना दर्शन इस प्रत रस परे
करीने मारा नेत्र सिंचित थां, अर्थात् आपन अद्भुत दर्शन मने माप्त ययुं. ॥ २॥
SARS
गु.
कु
.
५
सो देसो तं नगरं, तं गामो सो अ आसमो धन्नो;
जथ्थ पहु तुम्ह पाया, विहरंति सयावि सुपसन्ना ॥३॥
अर्थ:-ते देश, ते नगर, ते गाम भने ते भाभम (स्थान) धन्य के के, ज्या रे पक्ष! भाप सदाय मुपसम
यता विनरो यो अर्थात् विहार करो छो. ॥ ३ ॥
हथ्था ते सुकयथ्था, जे किईकम्मं कुणंति तुह चलणे;
वाणी बहुगुणखाणी, सुगुरुगुणा
वनिआ जीए॥४॥
अर्थ:-ते हाथ पकतार्थ के के, जे मापना परणे द्वादशावत नंदन करे , भने ते पाणी (जोहा) पर गुण-
पानी ले के, जे बरे सद्गुरुना गुणोतुं वर्णन करवामा पान्हे. ॥ ४ ॥
अवयरिया सुरधेणू, संजाया महगिहे कणयवुठी;
दारिदं अज गयं, दिठे तुह सुगुरु मुहकमले ॥५॥
अर्थ:-हे सद्गुरु ! आप मुखकमल दीठे छते भान कामधेनु मारा पर जागणे जानी जाणुं . तेगम पुवर्ण इष्टि
पर जाएं. अने भाजयी मारूं दारिद्र दूर प मानुरु. ॥५॥

·चिंतामणिसारिच्छं, समत्तं पावियं मए अज; संसारो दूरीकओ, दिठे तुह सुगुरु मुहकमले ॥६॥ अर्थ - हे सद्गुरु ! भाग्न मुख कमल दीठे छते चिंतामणि रत्न सरर समस्ति मने प्राप्त थयु, अने तेथी संसारको अत पयो मानु छु ॥६॥ जा रिद्धि अमरगणा, भुंजंता पियतमाइसंजुत्ता; सा पुण कित्तियमित्ता, दिठे तुह सुगुरु मुहकमले ॥७॥ अर्थ -हे सद्गुरु ! आफ्नु मुग्य कमल दीठे छते जे ऋद्धि देवतामो पोतानी दवागनादिक सहित भोग के से मारे का हिसारमा नथी. ॥ ७॥ मणवयकायेहिं मए, जं पावं अज्जियं सया [भयवं]; तं सयं अन्ज गयं, दिठे तुह सुगुरु मुहकमले ॥ ८॥ अर्थ:-हे सद्गुरु ! आपनु वदनकाल दीठे छते जे मन, वचन, कायायी में जे पाप आम पर्यत उपार्जन कर्यु के से वधु भाजे सत नष्ट ययु पानुर ॥८॥ , दुल्लहो जिणिंद धम्मो, दुल्लहो जीवाण माणुसो जम्मो;

·25 कु- लद्धेपि मणुअजम्मे, अइदुलहा सुगुरुसामग्गी॥९॥ गु. अर्थ:-जीवोने सर्वज्ञभापित धर्म पामो दुर्लभ छे तथा मनुष्य जन्म मळनो दुर्लभ छे. अने ते मनुष्य जन्म मळे छते पण सद्गुरु सामग्री मळवी अति दुर्लभ छे. ॥ ९ ॥ A जत्थ न दिसंति गुरु, पचुसे उठिएहिं सुपसन्ना; तत्थ कहं जाणिजइ, जिणवयणं अमिअसारिच्छं॥१०॥ जह पाउसंमि मोरा, दिणयरउदयम्मि कमलवणसंडा; विहसंति तेम तच्चिय(?), तह अम्हे दंसणे तुम्ह ॥११॥ अर्थ:-ज्या प्रभाते उठताज सुमसन गुरुनां दर्शन यता नथी, त्या अमृत सदृश जिनवचननो लाभ शी रीते लइ शकाय?१० ASIA अर्थ:-जेम मेघने देखी मोरो प्रमदित थाय छे अने सूर्यनो उदय थये छते कमळनां वन विकसित थाय छे, तेम ज मापनुं दर्शन यये छते अमे पण प्रमोद पामार छीए. ॥ ११ ॥ 1-554 जइ सरइ सुरहि वच्छो, वसंतमासं च कोइला सरइ; विंझं सरइ गइंदो, तह अम्ह मणं तुमं सरइ॥१२॥ 27-R अर्थः-रे सद्गुरुनी ! जेम गाय पोताना पावरहाने संभाळे छे, अने जेम कोयल वसंतमासने इच्छेले, तथा ·हापी विध्याचमनी भटवीने याद करे छे म अमारु मन (सदाय) आफ्नु स्मरण कर्या करे छे १२ बहुया बहुयां दिवसडा, जइ मई सुहगुरु दीठ; लोचन वे विकसी रह्यां, हीअडइं अमिय पइठ ॥१३॥ अर्थ-बहु बहु दहादा जता या अने हवे में सुगुरु दीठा तेथी मारी वे भाखो विकस्तर थइ अने हृदयमा अमृत पेटु. ॥१३॥ अहो ते निजिओ कोहो, अहो माणो पराजिओ; अहो ते निरकिया माया, अहो लोहो वसीकिओ॥१४॥ अर्थ-महो। इति आश्चर्ये! आपे क्रोधनो केवो जय कर्यो छे माननो केवो पराजय को छे ? मायाने केवी दूर करी छे ? भने लोभने केवो वश कर्यो के ? ॥१५॥ अहो ते अज्जवं साहु, अहो ते साहु मद्दवं; अहो ते उत्तमा खंती, अहो ते मुत्ति उत्तमा ॥१५॥ भर्य -अहो आपनु आर्जव (सरलपणु ) के उत्तम छ ? अहो आपनु मार्दव [नम्ररणु ] के रुडबहो भापी क्षमा केवी उत्तम छे ? अने आपनी सोप वृति केरी श्रेष्ठले ॥५॥ इह सि उत्तमो भंते, इच्छा होहिसि उत्तमो;

·गु लोगुत्तमुत्तमं ठाणं, सिद्धिं गच्छसि नीरओ॥१६॥ 1554-5 कु. अर्थ:-हे भगवंत ! आप अहिं प्रगट ज उत्तम छो! वळी आपनी इच्छा के मनोरथ वडे करीने पण उत्तम छो अने अंते पण कर्ममलने टाळीने आप मोक्ष नामर्नु सर्वोत्तम स्थानन पामवाना छो. ॥ १६ ॥ आयरिय नमुक्कारो, जीवं मोएइ भव सहस्साओ; भावेण किरमाणो, होइ पुणो बोहिलाभाए ॥१७॥ र अर्थः-आचार्य महाराजने करेलो नमस्कार जीवने हजारो गमे भवभय यकी मुक्त करे छे, अने ते भाव सहित करवामां आवतो नमस्कार जीवने समकितनो लाभ आपे छे. ॥ १७॥ आयरिय नमुक्कारो, सव्वपावप्पणासणो; मंगलाणं च सव्वेसिं, तइयं हवइ मंगलं.॥ १८॥ अर्थ:-भावाचार्यने भावसहित फरेनो नमस्कार सर्व पापने प्रकर्षे करीने नाश करनारो थायले भने ते सर्व मंगलमा त्रीजुं मंगल छे. १८

·संविज्ञसाधु योग्यं नियमकुलकम्.
भुवणिकपइवसमं, वीरं नियगुरुपए अनमिऊणं;
वीरइअर दिख्खिआणं जुग्गे नियमे पवख्खामि ॥१॥
अर्थ -प्रम भुवनने विपे एक (असाधारण) मदीप समान श्री वीर प्रभुने अने निज गुरुना चरण कमलमे,
नमीने सर्व विरतिवन-साधु जनो योग्य (मुख निर्वही शगय एना) नियमो हु (सोमसुदर मरि) कहीश.॥१॥
निअउअरपूरणफला, आजीविअमित्तं होइ पवज्जा;
धूलिहडीरायत्तणज्जा-सरिसा, सव्वेसिं हसणिज्जा ॥२॥
अर्थ -योग्य नियमोनु पालन कर्या वगरनी प्रमज्या (दीक्षा) फक्त निज उदर पूरण करवा रुप भाजीविका
पळाववा मात्र फळवाळी यहीछे भी एती दीक्षा (तो) होळीना राना(इलामी) नी जेवी सहु कोइने सवा योग्य बनेछ ।
तम्हा पंचायारा,--राहणहेउं गहिज्ज इअ निअमे;
लोआइकरुवा, पव्वज्जा जह भवे सफला ॥३॥

·अर्थः-ते माटे पंचाचार ( ज्ञान-दर्शन-चारित्र-तप-वीर्य आचार ) ना आराधन हेतें छाचादिक कठण नियमो
ग्रहण करवा जोइए के जेथी ( आदरेली) प्रव्रज्या सफळ थाय. ॥ ३॥
कु.
गु.
नाणाऽराहणहेउं, पइदिअहंपंचगाह पढणं मे;
परिवाडीओ गिण्हे, पणगाहाणं च सठी य॥४॥
अर्थ:-ज्ञान आराधन हेतें म्हारे हमेशा पांच गाथाश्रो भणवी, कंठाग्र करवी अने परिपाटीथी (क्रपवार) पांच
पांच गाथानो अर्थ गुरु समीपे ग्रहण करवो. ॥ ४॥
अण्णेसिं पढणथं, पणगाहाओ लिहेमि तह निचं;
परिवाडीओ पंच य, देमि पढ़ताण, पयदियहं ॥५॥
अर्थ:-वळी हुं बीमाओने भगवा माटे हमेशा पांच गाथाओ लखं अने भणनाराओने हमेशा परिपाटीयी
(क्रमवार) पांच पांच गाथा आपुं. (भणावू-अर्थ धरावें विगेरे). ॥ ५ ॥
वासासु पंचसया, अठय सिसिरे अ तिनि गिम्हमि;
पइदियह सज्झायं, करेमि सिद्धतगुणणेणं ॥ ६ ॥
अर्थ:-सिद्धांत-पाठ गणवा वडे वर्षा रुतुमा पांचसो, शिशिर रुतुमा आठसो, भने ग्रीष्म रुतुर्मा प्रगसो गापा
प्रमाण सज्माय ध्यान सदाय कर्या करूं. ॥६॥

·भर्य-परमेशरी नवरद (नाकार महापत्र)नु एकसो वार हु सदाय रटण करु ॥७॥
परमिठिनवपयाणं, सयमेगं पयदिणं समरामि अहं,
अह देसणआयारे, गहेमिनिअमे इमे सम्म॥७॥
देवे वंदे निचं, पणसकथ्थएहिं एकवारमहं;
दोतिनिय वा वारा, पइजामं वा जहासत्ति॥८॥
भर्थ:-पांच शक्रस्तव वडे सदाय एक वखत देवादन करुन अथवा घे वखत, तण वखत के पडोरे पहोरे यथा-
अठमीचउद्दस्सीसुं, सव्वाण वि चेइयाइं वंदिज्जा;
सव्वेवि तहा मुणिणो, सेसदिणे चेइअं इकं ॥ ९॥
शक्ति भाळसरहित देवपदन कर ॥८॥
अर्थ -दरेक अष्टमी चतुर्दशीने दिपसे सपना देरासरो जुहारवा तेमन सघळाय मुनिमनोने दिवा. त्यारे चाकीना
दिवसे एक देरासरे (तो) अवश्य जवु ॥९॥
पइदिण तिन्निय वारा, जिठे साहू नमामि निअमेणं;
वेयावच्चं किंची, गिलाण बुड्ढाइणं कुव्वे ॥ १० ॥

·अर्थ:-हमेशा वडिल साधुने निश्थे त्रण वार (त्रिकाळ) वंदन करुंज अने वीना ग्लान (व्याधिगा) तेमन
वृद्धादिक मुनिजनोनुं वैयावच्च यथाशक्ति करूं. ॥ १० ॥
कु.
गु.
अह चारित्तायारे, निअमग्गहणं करोमि भावेणं;
बहिभूगमणाईसुं, वजे वत्ताई इरियथ्थं ॥११॥
अर्थः-हवे चारित्राचार विषे नीचे मनव नियमो भाव सहीन अंगिकार करुंछ. १ इर्या सपितिः-वडी नीति, लघु
नीति करवा अथवा आहार पाणी वहोरवा जता इर्यासमिति पाळवा माटे ( जीव रक्षा अर्थे ) वाटमा वार्तालाप विगेरे
करवानुं हुं वर्जु-त्याग करूं. ॥ ११ ॥
2-5
अपमजियगमणमि अ, संडासा पमजिउंच उवविसणे;
पाउंछणयं च वि--उवविसणे पंचनमुक्कारा ॥१२॥
अर्थ:-ययाकाळ पुंज्या प्रमाा-वगर चाल्यो जवाय तो, अंग पडिलेहणा प्रमुख संडासा पडिछेद्या वगर घेसी
जवाय तो अने कटासणा (कावळी ) वगर येसी जवाय तो (तत्काळ) पाच नमस्कार करवा (खमासमगा देवा अथवा
पांच नवकार मंत्रनो जाप करवोः ॥ १२ ॥
उग्घाडेण मुहेणं, नो भासे अहव जत्तिया वारा;
भासे तत्तिअमित्ता, लोगस्स करेमि उस्सग्गं ॥१३॥

·अर्थ:-२ भापासमिति-उपाढे मुखे (हपत्ति रारया वगर) बोलुन नहि तेम छतां गफलतथी जेटली वार सुल्ला
मुखे गोली जाउ तेटलीवार (इरियानहीपूर्वक) लोगस्सनो काउस्सग करुं ॥१३॥
असणे तह पडिकमणे, वयेणं वजे विसेसकजविणा;
सिकिय मुवहिं च तहो, पडिलेहंतो न बेमि सया ॥१४॥
अर्थ:-आहार पाणी करता तेमज भतिक्रमण करना कोई महत्वना कार्य वगर कोइने कार कह नहि एटछे के
कोइ सगाते वातालाप करु नहि. एन रीते आपणी (सुखे निर्वही शफाप अने उपयोगमा लई शाय ऐटली पंधी)
उपधिनी पीछेहणा करता हु कदापि बोलु नहि ॥ १५ ॥
अनैजले लम्भंते, विहरे नो धावणं सकजेणं;
अगलिअजलं न विहरे, जरवाणीयं विसेसेणं ॥ १५॥
अर्थ'-३ एगणा समिति-धीजा निर्दोष मासुक (निर्मिय) जळ मळना होय त्या सुधी पोताने प्रयोजन (खप) छता
घोषण ( बाल जळ) हु ग्रहण करु नाहिं वनी अगगळ (गाळ्या वगरनु), जळ हु लहु नहि अने जरवाणी (घरेल) तो
विशेष परीने ले र नहि ॥१५॥
सिक्कियमुवहिमाइ, पमजिउं निख्खिवेमि गिन्हेमि;
जइ न पमज्जेमि तओ, तथ्थेव कहेमि नमुकारं ॥ १६॥

·अर्थः-४ आदान-निक्षेपणासपिति-आपणी पोतानी उपघि प्रमुख पुंजी-प्रमार्जिने नेने भूमि उपर स्थापन करुं तेमन
भूमि उपरथी ग्रहण करूं. जो तेम पुंजवा प्रमार्जनामा गफलत थाय तो त्यांज नवकार महामंत्रनो उच्चार करूं (नवकार गणुं)
कु.
गु.
जथ्थ व तथ्थव उज्झणि, दंडगउवहीण अंबिलं कुव्वे;
सयमेगं सज्झायं, उस्सग्गे वा गणेमि अहं ॥१७॥
अर्थ:-दांडो प्रमुख पोतानी उपधि ज्या त्या [ अस्तव्यस्त दंग धडा वगर] मूकी देवाय तो ते बदल एक आयं-
बिल करुं अथवा उभा उभा काउसग्ग मुद्राए रही एक सो श्लोक या सो गाया. जेटलं सज्झाय ध्यान फलं. ॥ १७ ॥
मत्तगपरिठ्वणमि अ, जीवविणासे करेमि निव्वियं;
अविहीइ विहरिऊणं, परिठवणे अंबिलं कुब्वे ॥१८॥
रमा
अर्थः-५ पारिगवणिया समिति-लघुनीति वढीनीति के खेळादिकनुं भाजन परठवता कोइ जीवनो विनाश थाय तो
निवी करुं अने अविधियी (सदोष) आहार पाणी प्रमुख वहोरीने परठवता एक आयरिल करूं. ॥ १८ ॥
अणुजाणह जस्सुग्गह, कहेमि उच्चारमत्तगठाणे;
तह सन्ना डगलग जोग, कप्पतिप्पाइ वोसिरे तिअग।१९।
MA
अर्थ:-वडीनीति के लघुनीति करवाना के परठयवाना स्थाने ' अणुमागह जस्सामहो' प्रथम गई, तेमा ते
लघु-वडी नीति पाणी छेप भने डगळ प्रमुख परठव्या पछी प्रण वार 'वोसिरे' कहुं. ॥ १९ ॥

·रागमये मणवयणे, इक्किकं निव्वियं करोम अहं; कायकुचिाए पुणो, उववासं अंबिलं वा वि ॥२०॥ अर्थ-मन-वचन-कार गुप्ति-मन भने वचन रागमय-रागाकुळ थाय तोहु एक एक निधि करू. अने जो फागइहा याव-उन्माद जागे तो उपवास अथवा आयपिल करू ॥२०॥ बेंदियमाईण बहे, इंदिअसंखा करेमि निवियया; भयकोहाइवसेणं, अलीयवयणमि अंबिलयं ॥२१॥ अर्य-अहिंसाग्रते-थे इद्रिय प्रमुख जीवनी विराधना (माण हानि) मारा प्रपादाचरगयी यह जाय तो तेनी इदियो जेटली निविभो करू सत्यव्रते-भय, क्रोध कोभ अने हास्यादिकने वश यह जइ जुठु बोली भाउ तो भांधिळ करूं पढमालियाइ न गिन्हे, घयाइ वत्थूण गुरुअदिठाणं; दंडगतप्पणगाइ, अदिन्नगहणे य अंबिलयं ॥ २२॥ अर्थ -अस्तेय व्रते-पढमालिया (मथम विक्षा) मा आवेला जे धृतादिक पदार्थ गुरु पहाराजने देखाच्या नगरना होय ते हु छेउ नहिं (वापरु नहिं) अने दांडो, तर्पगी वगेरे वीजानी रना कार ले उ वापरु तो आंपिळ करु ॥ २२ एगथ्थीहिं वत्तिं, न करे परिवाडिदाण मवि तासिं;

·इगवरिसारिहमुवहि, ठावे अहिगं न ठावेमि ॥२३॥ अर्थ:-ब्रह्मव्रते-एकली स्त्री संगाये वार्तालाप न करुं अने स्रोभोने (स्वतंत्र) भणावू नहिं. परिग्रहपरिहारव्रते- एक वर्प योग्य (चाले तेटलोज) उपवि राखं, पण एथी अधिक नन ग. ॥ २३ ॥ ११ पत्तग टुप्परगाइ, पनरस उवरिंन चेव ठावेमि%B आहाराण चउन्हं, रोगे वि अ संनिहं न करे॥२४॥ R अर्थः-पात्रां अने काचलां प्रमुग्व पंदर उपर्गन नन ग. रात्रिभोजनविरमणवते-अशन, पान, खादिम अने स्वादिम रुप चार प्रकारना आहारनो (लेश मात्र) संनिधि, रोगादिक कारणे पण राखं-करुं नहि. ॥ २४ ॥ महरोगे. वि अ काढं, न करेमि निसाइ पाणीयं न पिबे; सायं दोघडियाणं, मज्झे नीरंपि न पिबेमि ॥२५॥ अर्थ-महान् रोग थयो होय तोपण क्वाथ न करूं-उकालो पोउं नही, तेमज रात्री समये जळपान करुं नहिं. अने सांजे छेल्ली चे घडीमा (मस्ति पहेलोनी चे घडीना कामा) जळपान पण करुं नहिं, तो पछी बीना अशनादिक आहार करवानी तो वातज शी? ॥ २५ ॥ अहवा निच्छिअ सूरे, काले नीरं करेमि सयाकालं; अणहारोसहसंनिहि,-मवि नो ठावेमि वसहीए ॥२६॥ x

·अर्थ-भयवा मूर्य निधे देखाते छतेज उचित अवसरे सदाय जळपान करी लेउ-सूर्यास्त पहेलोन सर्व आहार
साधी पचरूखाण करी लउ अने अणाहारी औपचनो सनिधि पण उपाश्रयमा रासु-रखावु नहि ॥ २६ ॥
तवआयारे,गिन्हे, अह नियमे कइवि सत्तीए;
ओगाहियं न कप्पइ, छठाइतवं विणा उ जोगं च ॥२७॥
अर्थ -हवे तप आचार विपे वेटलाक नियमो शक्ति अनुमारे ग्रहण करु छु छठ (साये ये उपास) भादिक
प क्यों होय तेमन योग वहन करतो होउ ते वगर मने अवग्राहित भिक्षा ठेवी फ्ल्पे नहि ॥ २७ ॥
निवियतिगं च अंबिल,-दुगं च विणु नो करेमि विगयमहं;
विगइ दिणे खंडाई, णकार नियमो अ जाजीवं ॥२८॥
अर्थ -लागलागा त्रण नीवीभो अथा ये आयिल कर्या गर हु विगइ (ध दही घी प्रमुख) वापरु नहिं भने
विगड वापरु तो दिवसे खांड प्रमुख विशिष्ठ (साये मेळवीने नहि वापरवानो) नियम जापनीर सुधी पाल्ल ॥ २८ ॥
निव्वियाइं न गिन्हे, निव्वियतिगमज्झि विगइ दिवसे अ;
विगइं नो गिन्हेमि य, दुन्नि दिणे कारणं मुत्तुं ॥२९॥
अर्थ -~ग नीशी लागोलाग थाय ते दरमीयान तेमन गिइ नापरवाना दिसे निवियाता ग्रहण कर नहि-
चारह नहि. तेमन र दिवस मुधी लागट कोइ तेगा पुष्ट कारण वगर विगद वापरु नहि ॥ २९ ॥

·RESS अहमीचउद्दसीसुं, करे अहं निव्वियाई तिन्नेव; अंबिलदुगं च कुबे, उववासं वा जहासत्तिं ॥ ३० ॥ कु. १२ अर्थः-प्रत्येक अष्टमी अने चतुर्दशीने दिवसे शक्ति होग नो उपपास कर्म, नहि नो ने बदल ये प्रति प्रया नग निविभो पण करी मापुं. ॥ ३० ॥ दव्वखित्ताइगया, दिणे दिणे अभिग्गहेअव्वाः जीयंमि जओ भणिअं, पच्छित्तमभिग्गहाभावे ॥३१॥ अर्थ:-प्रतिदिन द्रव्य क्षेत्र काळ अने भागन भभियर' धारग काला केम के अभियान पारीपनो मागपित आये एम जीन कल्पमा भान्युं हे ॥ ३१॥ विरियायारनियमे, गिन्हे कइअवि जहासत्ति; दिण पण गाहाइणं, अथ्थं गिन्हे मणेण सया॥३२॥ पण वारं दिण मज्झे, पमाययंताण देमि हियसिख्खं; अर्थ:-वीर्याचार संबंधी केटाक नियमो ययाक्ति हुं ग्राण कराएं. सदा-सदापनि नामादिकना भी इंप्रग करी पनन कम, *अमुक पर मु पो भगुरु मरे परे भारी मात्र भिमा मतेरी एका पामोनि.

·भा एगं परिठवेमि अ, मत्तयं सव्वसाहूणं ॥ ३३॥ अर्थ आखा दिवसमा सयम मार्गमा (धर्मकार्यमा) प्रमाद करनारामोने हु पाँच वार हितशिक्षा (शियामण) भने सर्व साधुभोने एक मात्रक (परउपवान भाजन) परठवी आपु. ॥ ३३ ॥ चउवीस वीस वा, लोगस्स करेमि काउस्सग्गमि%B कम्मखयठा पइदिण, सज्झायं वा वि तम्मित्तं ॥ ३४ ॥ अर्थ मतिदिवस कर्मक्षय अर्थ घोपीस के पीस लोगस्सनो काउसम्ग करु, अथवा एटला प्रमाणमा सशाय ध्यान पाउसग्गमा रही स्थिरतापी कर ॥ ३४ ॥ निहाइपमाएणं, मंडलिभंगे करेमि अंबिलयं, नियमा करेसि एगं, विस्सामणयं च साहूणं ॥ ३५॥ अर्थ निद्रादिक प्रमादवढे पडलीनो भग थइ जाय (मडलीमा घरावर वखते हाजर न यह शक) तो एक भाविध फरु भो सहु साधु जनोनी एक वखत विश्रामणा-यैयावच निशे रु ॥ ३५ ॥ सेहगिलाणाइणं, विणावि संघाडयाईसंबंध; पडिलेहणमल्लगपरि--ठवणाई कुब्वे जहासत्ति ॥३६॥ अर्थ -सघाडादिकनो शो सपथ 7 होय तो पण लघु शिष्य (पान) अने ग्लान साधु माखनु पदिहण फरी ·भाएं तेमन तेमना खेळ प्रमुख मळनी कुंडीने परउववा विगेरे काम पण हुं यथाशक्ति करी मापुं. ॥ ३६ ५. नी. कु- वसही पवेसि निग्गमि, निसीहि आवस्सियाण विस्सरणे; पायाऽपमजणे वि य, तथ्थेव कहेमि नवकारं ॥ ३७॥ SEX १३ मर्थ:-वसति ( उपाश्रय-स्थान ) मा प्रवेश करतो निस्सीही अने तेमाथी निकळतो आवस्सही कोवी भूकी जाउं तेमज गाममा पेसता के निसरतां पग पुंगवा विसरी जाउं तो (याद आवे तेज स्थळे ) नवकार मंत्र गणु. ॥ २७॥ भयवं पसाउ करिउ, इच्छाइ अभासणंमि बुढेसु; इच्छाकाराऽकरणे, लहुसु साहूसु कज्जेसु ॥ ३८॥ सव्वथ्थवि खलिएसुं, मिच्छाकारस्स अकरणे तह य; सयमनाउ वि सरिए, कहियव्वो पंच नवकारो॥ ३९॥ - मर्य:-कार्य संगे शुद्ध साधुभोने हे भगवान् ! पसाय करी भने सप साधुने 'कार' एटछे तेमनी इण मनुसारे ज करवान को भूरी जाउं, तेपन सर्वत्र ग्यारे ज्यारे भून परे त्यारे त्यारे 'मिनाकार' एटछे पिरगामि दुई एम को जोइए ते विसरी ना तो ज्यारे मने पोताने सांभरी भावे अपना कोइ हितस्त्री संभारी मापे त्यारे तत्काल मारे नवकार मंत्र गणको. ॥ ३८ ॥ ३९ ॥ बुद्धस्स विणा पुच्छं, विसेसवथ्थु न देमि गिन्हे वा;

·अन्नपि अ महकज, वुद्धं पुच्छिय करेमि सया ॥४०॥
भर्य -युद्ध (वडील) ने पूण्या वगर विशेष नन्न (प्रयवा वस्तु ) उउ उ नहि भने मोना काम ब (परीक)
ने पूर्णने म सदाग करु, पग पूया वगर फरु नहि ॥ ४० ॥
दुबल संघयणाण वि, एए नियमा सुहावहा पायं;
किंचिवि वेरग्गेणं, गिहिवासो छड्डिओ जेहिं ॥४१॥
मर्ग-जेमनो शरीरको पायो नालो के एवा दुर्घळ सधयणाला छता पण जेपणे फरक वैराग्यपी पास्पषाप्त
जयो सेमने भा उपर नणापेला नियमो पाना माय मुळम ॥४१॥
संपइकाले वि इम, काउं सके करेइ नो निअमे;
सो साहुत्त गिहित्तण, उभय भठो मुणेयव्वो ॥ ४२ ॥
मर्थ समति काळ पण मुखे पानी शहाय ए आ नियमोने जे आदरे पाळे नहि, ते साधुपणायकी भने पर.
स्थपगायकी उमय भए यो जाणको ॥ ४२ ॥
जस्स हिअयंमि भावो, थोवो विन होइ नियमगहणंमि%B
तस्स कहणं निरथ्थय,-मसिरावणि कूवखणणं व ॥४३॥

·अर्थ : -- उत्सर्ग - विधिमार्ग अने अपवाद - निषेधमार्ग तेमा तथा निश्चय -- साध्यमार्ग भने उपवार -- साधनमार्ग तेमा निपुण . अर्थ:--जिन--अरिहंतना धरणकमळनी सेवा--भक्ति, अने सद्गुरुना घरणनी पर्युपासना, समाय त्यान तथा धर्मवादमा वढापणुं-पराभव नहि पामबापणुं ए सघळां चाना प्रभूत पुन्य योगे प्राप्त थइ शके छे. ॥ २ ॥ कु . पु. १५ सुद्धो बोहो सुगुरुहिं, संगमो उवसमं दयालुत्तं; दाखिन्नं करणंजं, लम्भंति पभूयपुण्णेहिं ॥३॥ अर्थः -शुद्धबोधिबीज रुप समकितरत्ननुं पाम, सुगुरुनो समागम, उपशम भाव--शमता, दयाळपणुं, भने दाक्षि- ण्यता गुण- पालन ए वर्धा वानां प्रभुत पुन्ययोगे माप्त याय छे. ॥ ३ ॥ संमत्तं निचलंतं, वयाण परिपालणं अमायत्तं; पढणं गुणणंविणओ, लम्भंति पभूयपुण्णेहिं ॥ ४ ॥ अर्थ:--सम्यक्त्व (समकित) मा निश्चळता, व्रतोनू (अथवा गोठेला वचनोने) परिपाकन, निर्मायीपणुं, भगवं, गणवू भने विनय ए बी वानां महापुन्य योगे माप्त थइ शके छे. ॥४॥ उस्सग्गे अववाये, निच्छह विवहारंमि निऊणत्तं; मणवयणकायसुद्धी, लम्भंति पभूयपुण्णेहिं ॥५॥ पणु, सेमज मन वचन कायानी शुद्धि पवित्रता-निर्देषिता निष्कलंकताप पानानां मभूत पुन्यनायोगे माणीने माप्त थापले. 89 ·अवियारं तारुन्नं, जिणाणं राओ परोवयारत्तं; निकंपया य झाणे, लम्भंति पभूयपुण्णेहिं ॥६॥ अर्थ निर्विकार विकार वगरनु यौवन, जिन शासन उपर घोळममीठ जेको गग, परोपकारीपन भने ध्यानमा निधसता एपर्चा पाना महाशय योगे माप्त थइ शके छे. ॥ ६ ॥ परनिंदापरिहारो, अप्पसंसा अत्तणो गुणाणं च; संवेगो निव्वेओ, लम्भंति पभूयपुण्णेहिं ॥७॥ अर्थ परनिंदानो त्याग अने आपणा गुणोनी शाघा प्रससायी दूर रोतेमन सवेग मोक्षामिण भने निद- भन वेराय ए पो गाना मभूत पुन्य योगे माप्त पाय के ॥७॥ निम्मलसीलाम्भासो, दाणुलासो विवेगसंवासो; चउगइदुहसंतासो, लम्भंति पभूयपुण्णेहिं ॥८॥ अर्थ निर्मळ-शुद्ध शीलनी अभ्यास, सुपात्रादिक दान देता उल्लास, हिताहित सबधी विवेक सरितपशु भने चार गतिना दु ग्वयकी सपूर्ण प्रास ए वा वानां महा पुन्पना योगे प्राप्त थाय छे ॥ ८॥ दुकडगरिहा सुकडा-णुमोयणं पायच्छित्त तवचरणं;

·17 सुहझाण नमुक्कारो, लक्ष्यति पस्यपुण्णेहिं ॥ ९ ॥ कु. दा. अर्थः -करेला पाप कृत्यनी आलोचना -निंदा, सारा कृत्यो कर्या होय तेनी अनुमोदना, करेला पापनो छेद करवा माटे गुरु महाराजे बतावेला तपनुं कर--आचर. शुभ ध्यान धरवू अने नवकार महामंत्रनो जाप करवो ए सघळां पानां महा पुन्यगोगे माप्त था शके छे. ॥ ९ ॥ १६ इयगुणमणिभंडारो, सामग्गी पाविऊण जेणकओ; विच्छिन्नमोहपासा, लहंति ते सासयं सुख्खं ॥१०॥ अर्थ:-- आ उपर बताव्या मुजर गुणमणि- रत्नना भंडार जेवां सुकृत्यो, सबळी रुडी सामग्री प्राप्त करीने जे महा- नुभावो करे छे.-आचरे छे ते पुणातगामो सघना मोहपासथी सर्वशा मुक्त गइने शाषन सुखरुप पोक्ष पदने पामे के.१० ॥ इति पुण्यप्रभाव प्रदर्शक श्री पुण्यकुलकं ।। -- अथ दानमहिमागर्भित श्री दानकुलकम्. परिहरिज रजसारो, उप्पाडिअ संजमिकगुरुभारो; खंधाओ देवदूसं, विअरंतो जयउ वीरजिणो ॥ १ ॥ अर्थ:-समस्त राज्य ऋद्धिनो अनादर करीने संयम संबंधी अति घगो भार जेमणे उपाध्योछे अने इन्द्र महाराजे दीक्षा समये स्कंध उपर स्थापेलु देवदुष्य यसपण जेमणे पछाडी लागेला विपने भापी दीधुं ते श्री वीरमभु जयवंता वर्ता. १ १६ ·धम्मथ्थकामभेया, तिविहं दाणं जयंमि विख्खायं; तहवि अ जिणिंदमुणिणो, धम्मदाणं पसंसंति ॥२॥ अर्थ.-धर्म दान, अर्थ दान भने काम दान एम प्रग मकान दान दुनीमामा प्रसिद्ध छे तो पण जिनेवर प्रभुनी भानाना रसिक मनिगो धार्मिक दानने ज मशसे छे. ॥०॥ दाणं सोहग्गकर, दाणं आरुग्गकारणं परमं; दाणं भोगनिहाणं, दाणं ठाणं गुणगणाणं ॥३॥ मर्ष-दान मुख सौभाग्यकारी छे दान परम भारोग्यकारी छे दान पुण्यनु निधान के एटछे भोगफलकारी के भने भनेक गुणगणोनु ठेसाणुले ॥३॥ दाणेण फुरइ कित्ती, दाणेण होइ निम्मला कंति; दाणावजिअहिअओ, वैरी वि हु पाणियं वहइ ॥४॥ मर्थ-दानव कीर्ति वधे छे, दानयी निर्मल कातिरूप लावण्य, मुख सौभाग्य पधे छे भने दानपी श थपेला दिवाळो दुश्मन पग दातारना घरे पाणी भरे छे ॥४॥ धणसथ्यवाहजम्मे, जंघयदाणं कयं सुसाहूर्ण, ·SURE तक्कारणमुसभजिणो, तेलुकपियामहो जाओ ॥५॥ नी. कापय अर्थ:-धनसाषाहना अवमा सुसाधुजनोने जे घीनुं दान दीधुं इतुं ते मुग्यना प्रभानथी अपनदेव भगवान् अग लोकना पितामह (नाम) धया ॥५॥ 8-552952-5 १७ करुणाई दिन्जदाणो, जम्मंतरगहिअपुभकिरिाणो; तिथ्थयरचकरिद्धि, संपत्तो संतिनाहो वि॥६॥ अर्थ:-पाछला शवमा करुणावडे पारेवाने अभयदान नाप्युं भने गुग्प करीयाj खरोदो सीधुं रोयी शामिनाथजी सर्गिकर भने चक्रवर्तीनी अति पाम्या. ॥६॥ 56 पंचसयसाहुभोयण, दाणावजिअ सुपुञ्चपदमारो; अच्छरिअ चरिअ भरिओ, भरहो भरहाहियो आ॥७॥ भर्थः-पानसो साधुभोने भोजन दान भापतापदे जेणे पडू भारे पुण्य पेक्षा गर्नु भो भने भामर्थकारक परित्रधी भरेलो एवो भरत भरतक्षेत्रनो नायक-पक्रवर्ती भयो. ॥ ७॥ मूलं विणावि दाउं, गिलाण पडिअरण जोग बथ्थूणि सिद्धो अ रयणकंबल-चंदण वणिओ वि तमि भवे ॥८॥ १७

·अर्भ-लाा (मांदा) शनिो-आपरवा योग्य पुस्तुभो वगर मूल्ये थापाथी रलकपका गो पावनाचबानो
व्यापारी पाणीयो-पणिक सेज भरमा सिजिपद पाम्यो ॥८॥
दाऊण खीरदाणं, तवेण सुसिअंगसाहुणो धणिअं;
जणजणिअचमकारो, संजाओ सालिभदोवि ॥९॥
गर्थ:-तपस्यापडे शोपित देहनामा साधु निराजने क्षीरनु दान देवायी तत्काळ सा कोशे पमत्कार उपभाषे
एवो द्धिपात्र शालिभद्र कुमार थयो. ॥९॥
जम्मतरदाणाओ, उल्लसिआऽपुवकुसलझाणाओ;
कयउन्नो कयपुन्नो, भोगाणं भायणं जाओ॥१०॥
अर्थ -पूर्व न ममा धेला दानना प्रभानथी मगट थयेला, अपू ( अद्भूत ) शुभ ध्यान थकी पुण्यशाली एसो
फरवन्नो शेठ विशाळ सुख भोगनो भागी थयो. ॥१०॥
घयपूस वथ्थपूसा, महरिसिणो दोसलेसपरिहीणा;
लद्धीइ सव्वगच्छो-वग्णहगा सुहगई पत्ता ॥११॥
अर्थ -धीलकूल दोप रहिन एना नपुय. अने चसपुष्प नामना महा मुनिभो सन्धिवढे सोळ गानी
भक्ति करता छतां सद्गतिने पापा ॥ ११ ॥

·जीवंतसामिपडिमाए, सासणं विअरिऊण भत्तीए; पव्वइऊण सिद्धो, उदाइणो चरमरायरिसी ॥१२॥ नी. १८ Gc मर्थ:-जीवंत (महावीर स्वामीनी प्रतिमा माटे भक्तिथी शासनमा विचरीने (गाम गगस आपीने) शेवटे दीक्षा ग्रहण करीने उदायी नामनो छेल्लो राज-ऋषि मोक्षगतिने पाम्यो. ॥ १२ ॥ जिणहरमंडिअवसुहो, दाउं अणुकंपभत्तिदाणाई; तिथ्थप्पभावगरेहि, संपत्ती संपइराया ॥ १३ ॥ अर्थ:-जेजे पृथ्वीने निनन्योथी मंडित करी छे एवो संपति रामा अनुकंगादान अने भक्तिदान देवानडे महान शासनमभावकनी पंक्तिमा लेखायोः ॥ १३ ॥ COM Here दाउं सद्धासुद्धे, सुद्धे कुम्मासए महामुणिणो; सिरिमूलदेवकुमारो, रजसिरिं पाविओ गुरुई ॥ १४ ॥ अर्थः-रुटी भद्धावडे-शुद्ध भावयुक्त निर्दोष एवा भडदना चाकला महा मुनिने देवावडे श्री (जितशत्रु राजानो अइदाण मुहर कविअण,विरइअसयसंखकव्व विच्छरिअं; पुत्र) मूळदेव कुमार विशाल राज्य लक्ष्मीने पापो. ॥ १४ ॥ Cack १८

·विक्कमनरिंदचरिअं, अजवि लोए परिप्फुरइ ॥१५॥
वर्ष -प्रतिदान मलगायी पाचाउ ययेला कवियो( परितो)ए सेंकदो फाव्योवरे विस्तारेल भी विक्रमादित्य
सामान परिष मयापि पर्यत झोकमा मसिभ या गयु छे ॥ १५ ॥
तियलोयबंधवेहिं, तम्भवचरिमेहिं जिणवरिंदेहि;
कयकिच्चेहिं वि दिन्नं, संवच्छरियं महादाणं ॥ १६ ॥
अर्थ-त्रीकोकी मधु एका मिने परो सेज भवमा मोक्ष जवाना निश्चित अने कृतकृत्य छता पण सेमणे सोपत्सरिक
(प वर्ष पर्यत) महादान भाप्यु ॥ १६ ॥
सिरि सेयंसकुमारो, निस्सेयससामिओ कह न होइ;
फासुअदाणपवाहो, पयासिओ जेण भरहंमि ॥ १७॥
अर्थ -जेणे मासक (निदोष) दामनो प्रबार आ भरतक्षेत्रमा चलायो एवो धीवेगासकुमार मोक्षनो अधिकारी केम न था।
कह सा न पसंसिज्जइ, चंदणबाला जिणंददाणेणं;
छम्मासिअ तव तविओ, निव्वविओ जिए वीरजिणो॥१८॥
अर्थ-तमासी तप जेमणे करेको के एवा वीरमभुने जेणीप पडदना पाकुळा परिनामावडे सोप्या से चरन
पागनी केम प्रशसा न करीप ॥१॥

·शी. M १९ अर्थ:-अरिहंत भगवंतोए जेमना घरे प्रथम (तपना पारणों कर्याछे,करेछे अने करशे ते भव्यात्माभो अवश्य मोक्षगामीज जाणरा. पढमाइ पारणाई, अकरिंसु करंति तह करिस्संति; अरिहंता भगवंतो, जस्स घरे तेसिं धुव सिद्धि ॥ १९ ॥ जिण अवण बिंब पुथ्थय, संघसरुवेसु सत्ताखत्तेसु; वविअंधणंपि जायइ, सिवफलयमहो अर्णतगुणं ॥२०॥ R-56056 अर्थ:-अहो इति आश्चर्ये जिनभुवन (निनमंदिर) जिनविंच (पतिमा) पुस्तक अने चतुर्विधसवरूप साते क्षेत्रोमा वावेलं पन मन अक्षयफळ आपनारं थाय छे एम सपनी धन ममता तनी लेनो साय करी धनवंत लोकोए तेनोल्हावो छेवो.२० अथ शीलमहिमागर्भित शीलकुलकम्. सोहग्ग महानिहिणो, पाए-पणमामि नेमिजिणवइणो; वालेण भुयबलेणं, जणहणो जेण निजिणिओ॥ १॥ आई-बोमजे बाल्यावस्थामा पोताना गारळपड़े कृष्णनीने सर्मथा नीती सीधा इता-ते सुख सौभाग्यना समुद्र एषा भी मेरिना मना घरण कमळ ने ई प्रणमुं हुं. ॥१॥ AC १९ ·सीलं उत्तमवित्तं, सीलं जीवाण मंगलं परमं; सीलं दोहगहरं, सीलं सुख्खाण कुलभवणं ॥२॥ मर्प-दील-सपारण मागीभोनु उत्तम धा छ, शील परम् मगलरूप छे शीला दु ख धारिद्रने परनार भने घीस म खतु पागले ॥२॥ सील पम्मनिहाणं, सीलं पावाण खंडणं भणिय; सील जंतूण जए, अकित्तिमं मंडणं परमं ॥ ३ ॥ पप-दीप मा निधान ऐ शील-साधरणग पापने सडनकारी का छे भने शीलम जगतमा पाणीयोगो सामाषिक श्रेष्ठ पगार के दम भारुयु छे ॥३॥ नरयदुवारनिरंमण, कवाडर्सपुडसहोअरच्छाय; सुरलोअधवलमंदिर-आरुहणे पवरनिस्सणिं ॥ ४ ॥ पर्ष-पीस परवाना द्वार पध करवाने कमाउनी जोर जेवु जबरजस्त छ, भने देवलोकना उज्वळ विमानो पर माक्षर या सपनीसरमी समान रहे ॥४॥ सिरिउम्गलेणधूया, राईमई लहउ सीलवईरहें;

·गिरिविवरगओ जीए, रहनेमि ठाविओ मग्गे ॥५॥ कु. शी. अर्थ:-श्री उग्रसेनरामानी पुत्री राजीमतीने शीलवंतीमो श्रेष्ठ गणवा योग्य ले के जेणे गुफामा प्रामयी भाषी घरेला अने मोहिन थयेला रहनेमिने संयम मार्गमा पाछा स्थापित की स्थिर कर्या छे. ॥ ५॥ २० पज्जलिओ विहु जलणो, सीलप्पभावेण पाणीअं होई; सा जयउ .जए सीआ, जीसे पयडा जस पड़ाया ॥६॥ **** अर्थ:-पीलना प्रभावथी, प्रज्वलित करेलो एवो पण अग्नि खरेखर जलरुप यह गयो एवी जश-पताका जेनी जगमा फरकी रही छे ए सीतादेवी जयवंती वर्तो ॥ ६ ॥ चालणीजलेण चंपाए, जीए उग्घाडि दुवारतिगं; कस्स न हरेइ चित्तं, तीए चरिअं सुभद्दाए ॥७॥ नंदउ नमयासुंदरी, सा सुचिरं जीए पालिअं सीलं; गहिलत्तणं पि काउं, सहिआ य विडंबणा विविहा ॥८॥ मर्थः-चालणीना जळवडे जेणे चंपानगरीनां प्रण द्वार उघाड्यां हता ते सुभद्रा सती- (शील) चरित्र फोना चित्तने हरण नधी करतुं? अर्थ:-ते नर्मदा सुंदरी सती सदाय जयवंती वर्तो ! के जेणीए अहिलपणं (गांडापगुं) आदरीने पण सीमवतन पावन कर्यु भने ('सेनी खांतर) सिविध प्रकारनी विडंबना सहन करी. ॥ ८॥ SA २० ·भई कलावई ए, भीसणरन्नंमि रायचत्ताए; जं सा सीलगुणेणं, छिन्नंगा पुणन्नवा जाया ॥९॥ अर्थ -भयकर अटवीमा रामाए तमी दोघेली कलावतो सतीनु फलाण थाभो ! के जेना शीलगुणना प्रभारथी छेदायेलो भगो पग फरी ना पड़ गया ॥९॥ सीलवईए सीलं, सक्कइ सक्को वि वन्निउं नेव; रायनिउत्ता सचिवा, चउरो वि पवंचिआ जीए॥१०॥ अर्थ -शीलाती सतीना शीलने शक्र-इद्र पण वर्णवाने समर्थ यह शके नहिं के जेणीए गजाए मोकलेला चारे प्रधानोने छेतरी स्वशीलनु रक्षण फर्यु छे ॥ १० ॥ सिरिवद्धमाणपहुणा, सुधमलाभुत्ति जीए पढविओ; सा जयउ जए सुलसा, सारयससिविमलसीलगुणा ॥११॥ अर्थ -श्री वर्षमान प्रभुए जेणीने उत्तम धर्मलाभ पाठव्यो हतो ते शरदस्तुना चद्रमा समान निर्मल शील गुण वाली सुरसा सनी सर्वत्र जयवती वर्तो ॥ ११॥ हरिहखंभपुरंदर,-मयभंजण पंचबाणवलदषं;

·लीलाइ जेण दलिओ, स थूलभदो दिसउ भदं ॥ १२ ॥ शी. कु.. अर्थ:-हरि, घर, ब्रह्मा अने इन्द्रना पदने गाली नाखनारा कामदेवनी शक्तिनो गर्व जेणे लीला मात्रमा दळी नाख्यो ते स्थूलभद्र ( मुनिराज.) अमाऊं कल्याण करो. ॥ १२ ॥ २१ मणहरतारुन्नभरे, पथ्थिजंतो वि तरुणि नियरेणं; सुरगिरिनिचलचित्तो, सो वयरमहारिसी जयउ॥ १३ ॥ अर्थः-मनोहर यौवन वयमा अनेक सोसमुदायवडे (विषय माटे) प्रार्थना कगता छता जे मेरुगिरि जेवा निशळ चित्तवाला (१) रया ते श्री वजस्वामि महाराज जयवंता वा ॥ १३ ॥ थुणिउं(मुणिउ) तसं न सका,सङ्घस्ससुदंसणस्सगुणनिवहं; जो विसमसंकडेसु वि, पडिओ वि अखंड सीलधणो॥१४॥ अर्थः-ते सुदर्शन थानपना गुणगणने गावा इन्द्र पण समर्थ यह श के नहि के जे भारे संकटमा आवी पड्या छता अखंड शीलने राखी शक्यो छे. ॥ १४ ॥ सुंदरि सुनंद चिल्लण-मणोरमा अंजणा मिगावई अB जिणसासणसुपसिद्धा, महासई ओ सुहं दिंतु ॥१५॥ अर्थ:-सुंदरी, सुनंदा, चिलणा, मनोरमा, अंजना भने मृगावती विगेरे जिनशासनमा पसिद्ध ययेली महा २१ re ·सीमो मुखशांति आपो! ॥१५॥ अचंकारिअ दखूण, (सुणिऊण) को न धुणइ किर सीसं; जा अखंडिअ सीला, भिल्लवई कयथ्थिआ वि॥१६॥ अर्थ -अधकारीभटानु ( अद्भुत) चरित्र सांभळीने स्वशीर्ष (मस्तक) कोण न धुणापे ? के जेणीए भिल्लपतिए अत्यत पदर्थना पर्या छता अडगपणे स्वशीळने अखड साचवी रारयु ॥ १६ ॥ नियमित्तं नियभाया,निय जणओ निय पियामहो वा वि; नियपुत्तो वि कुसीलो, न वल्लहो होइ लोआणं ॥ १७ ॥ अर्थ -गमे तो निज मित्र, निज यधु, निज तात, निन तातनो तात के निज पुत्र होय पण जो कुशील शे तो से लोगोने पिय यइ शकशे नहिं ॥७॥ सव्वेसि पि वयाणं, भग्गाणं अथ्थि कोइ पडिआरो; पक्कघडस्स व कन्ना, ना होइ सीलं पुणो भग्गं ॥१८॥ अर्थ -पीना या वन भग्न थयां होय तो तेनो उपाय करने पर आलोचना निंदा प्रायश्चिनादिक रुप होइ शके पण पाका घटाने यांना सांधवानी परे भांगेला शीलने मां दुर्घ दु शस्य छे ॥ १८ ॥ वेआलभूअरख्खस-केसरिचित्तयगइंदसप्पाणं;

·लीलाइ दलइ दणं, पालंतो निम्मलं सीलं ॥ १९ ॥ कु- 3605533 न. अर्थ:-निर्मल शीलनु रक्षण करनार भव्यात्मा, वेनाल, भून राक्षस, केसरीसिंह, चित्रा, हाथी अने मर्पना दर्प ( अहकार ) ने लोला मात्रमा ( जोन जोनामा ) दळी नांखे छे ।॥ १९ ॥ २६६ जे केइ कम्मनुज्ञा, सिद्धा सिझति सिझिाहिति तहा; सव्वेसिंतेसिंबलं, विसालसीलस्सदुल्ललिअं(माहपं)॥२०॥ अर्थ:-जे कोइ महाशयो सर्व वर्मयी मुक्त थइने सिद्धि पदने पाम्या छे. वर्तमान काळपा (महावि देहातिक क्षेत्रपा) सिद्धि पदने पामे छे अने भविष्यकामां आ भरतादिक क्षेत्रपां पण मिद्विपदने पामशे ते पा पवित्र शीनोन प्रभात जाणतो. उत्तम शील चान्त्रि ( यथाख्यान चारित्र) मी प्राप्ति करनारनी भाशा मिद्धि धापन छे. शोर- नास्त्रितुं आ उत्तम माहात्म्य शास्त्रकारोए जणावे छे, ते निघामा लइ भव्यजनोए (सहु भाइ नोए निर्गल शील- रत्ननु परिपालग करवा सदोया ( हमेशा उद्यमपाली ) रहेनु उचित . ॥ २० ॥ इनि शील कुलकं. अथ श्रीतपःकुलकम्. सो जयउ जुगाई जिणो, जस्संसे सोहए जडामऊडो; तवझाणग्गिपज्जलिअ-कम्मिंधणधूमलहरिव[पंतिव्व] १ २२

·अर्थ -भाळ ध्यानरुप नया अग्निपडे घाली नाखेला कर्मइ घनोनी धूमपक्ति जेनो जेटाकलाप जेपना खभा उपर
शोभी रखो छे ते युगामिन जयवना वर्तो । ॥१॥
संवच्छरिअ तवेणं, काउस्सग्गंमि जो ठिओ भयवं;
पूरिअ नियय पइन्नो, हरउ दुरिआई बाहुबली ॥२॥
अर्थ -एफ वर्ष पर्यत तपवर्ट काउसग्ग मुद्राए खडा रही जे महात्माए स्वपतिज्ञा पूर्ण करी छे । बाहुनकी महा
राज ( अपारा) दुरित पाप दूर करो! ॥ २ ॥
अधिरं पि थिरं वंकपि उजुअं दुलहपि तह सुलह:
दुस्सझंपि सुसझं, तवेण संपजए कजं ॥ ३ ॥
अर्थ:-तपना प्रभावधी अस्थिर होय ते पण स्थिर पाय छे, में होय ते पण सरल थाय छे, दुर्लभ होय ते पण
सुभ याग डे भने दु मान्य होय ते पण सुमा य थाय
छठं छठेण तवं, कुणमाणो पढमगणहरो भयवं;
अख्खीणमहाणसीओ, सिरिगोयमसामिओ जयउ॥४॥
सारंगायम
अर्थ -78 प आतगाग्नि करता प्रथम गणपर श्री गौनमस्तापी पहागा अभीण महानसी नामनी महा-
लपिने मात धया ते जगाना ? ॥ ४ ॥

·त. सोहइ सणंकुमारो, तवबलखेलाइलद्धिसंपन्नो; निहुअ खवडियंगुलिं, सुवन्नसोहं पयासंतो॥५॥ ASRCUR २३ अर्थः-धू कवडे खरडेली भांगळीने सुवर्ण जेनी शोभती करी देखाडता एवा सनत्कुमार राजर्पि तपोवळयी खेलादिक लब्धि संपन छता शोभे छे. ॥५॥ गो बंभ गम्भ गम्भिणी, बंभिणीघायाइ गुरुअपावाई; काऊण वि कणयं पि व, तवेण सुद्धो दृढप्पहारी॥६॥ CACHEC- अर्थः-गौ, ब्रह्म. गर्भ अने गर्भग्नी ब्राह्मणीनी इत्यादिक महा उग्र पापने कर्या छतां दृहाहारी (ठेवटे) मुनिपणे तप सेवनवडे सुवर्णनी परे शुद्ध थया. ॥ ६ ॥ पुव्वभवे तिव्व तवो, तविओ जं नंदिसेण महरिसिणा; वसुदेवो तेण पिओ, जाओ खयरी सहस्साणं ॥७॥ देवावि किंकरत्तं, कुणंति कुलजाइविरहिआणंपि; तवमंतपभावेणं, हरिकेसबलस्स व रिसिस्स ॥ ८॥ अर्थ: :- पूर्व जन्ममा विषेण महर्पिए जे तीव्र तप को हतो तेना प्रभावथी वसुदेव हजारो गमे विद्याधरीओना प्रिय- पति थया.७ २३ ·अर्थ तीन ता पत्रमा प्रभारी इरिफेशबळ पिनी पठे (उत्तम) कुळ अने जातिहीन होय तोपण तेमनी देवनामो पण सेवा सावे हे ॥ ८॥ पडसय मेग पडेणं, एगेण घडेण घडसहस्साई; जं किर कुणंति मुणिणो, तव कप्पतरुस्स तं खु फलं॥९॥ अर्थ-मनिननो जे एक पट (वस) वढे सेंपडो पर वस्त्रो परे छे अने एफ घट-भाजनवहे समारो घट भामनो कर छे ते नि नपरुप पल्परमान फल छे ॥९॥ अनिआणस्स विहिए, तवस्स तविअस्स किं पसंसामो; किजइ जेण विणासो, निकाईयाणं पि कम्माणं ॥१०॥ अईदुक्कर तवकारी, जगगुरुणा कन्हपुच्छिएण तदा; वाहरिओ सो महप्पा, समरिजओ ढंढणकुमारो॥११॥ मर्थ जेनाड निकाचित यौनो पण वसपरी शफाय छे एवा यथाविध नियाणा रहिन परेला तपनी अमे वेटली प्रशसा फरीए? भर्य - प्रभार हजार सुनिभोमा अति दुष्कर तप कानार कया साधु छ ? एम कृष्णे एक्दा पूरये छते नेमि पशुर जे महाशयने वखाण्या ते ढवणमुनि (सगय) स्मरणीय छे ॥ ११ ॥ पइदिवसंसत्तजणे,हणिऊण वहिऊण]गहियवीरजिणदिस्खा ·दुग्गाभिग्गहनिरओ, अज्जुणओ मालिओ सिद्धो॥१२॥ त. ory कु. सर्थः--प्रति दिवस ( भूतावेशथी ) सात सात जणनो वध करीने छेवटे वीरपभु पासे दीक्षा ग्रही जे घोर--दुष्कर अभिग्रह पाळवामा उजमाळ थयो ते अर्जुनमाळीमुनि सिद्धिपद पाम्यो. ॥ १२ ॥ २४ नंदीसररुअगेसु वि, सुरगिरिसिहरेवि एगफालाए; जंघाचारणमुणिणो, गच्छंति तवप्पभावेणं ॥ १३॥ अर्थः-'नंदीश्वर नामना पाठमा द्वीपे तथा रुचक नामना तेरमा द्वीपे तेमन मेरु पर्वतना शिखरो उपर एक फाळे की जंघाचारण अने विद्याचारण मुनिओ तपना प्रभावे जइ शके छे. ॥ १३ ॥ सेणियपुरओ जेसिं, पसंसिअं सामिणां तवोरुवं; ते धना धनमुणी, दुन्हवि पंचुत्तरे पत्ता ॥ १४ ॥ अर्थः -श्रेणिकराजानी पासे वीर परमात्माए जेमर्नु तपोवळ वखाण्युं इतुं ते धन्नोमुनि (शालिभद्रना वनेवी) अने धन्नकाकंदी बने पनिओ सर्वार्थ सिद्ध विमाने गया. ॥ १४ ॥ सुणिऊण तव सुंदरी-कुमरीए अंबिलाण अणवरयं; सडिं वाससहस्सा, भण कस्स न कंपए हिअयं ॥ १५॥ २१

·अर्थ अपभदेव स्वामीनी पुत्री सुदरीए ६० हमार वर्ष पर्यंत कायम आरिल तप कर्यो ते सांभळी कहो ! कोन
स्य काया धगर रहेशे? ॥५॥
जं विहिअमंविलतवं, बारसवरिसाइं सिवकुमारेण;
तं दछु जंतुरुवं, विम्हइओ सेणिओ राया ॥१६॥
.
अर्थ -(पूर्व भवमा) शिवकुमारे गगर पर्प पर्यत आरिल तप क्यों हतो तेना प्रभावधी जयुकुमारन अद्भुतरुप
देखीने श्रेणिक गजा विस्मय पाम्पो हो ॥१६॥
जिणकप्पिअ परिहारिअ, पडिमापडियन लंदयाईणं;
सोऊण तवसरुवं, को अन्नो वहउ तवगई ॥१७॥
अथ -नियल्पी, परिहार विशुद्धि, निमापनिपा अने यथालनी तपस्वी साधुभोना तपन स्वरुप सापळीने
वीनो कोण तपनो गर्व परवो सद याशे ॥ १७ ॥
मासद्ध मासखवओ, बलभद्दो रुपवं पि हु विरत्तो;
सो जयउ रन्नवासी, पडिवोहिअ सावयसहस्मो॥ १८ ॥
अर्थ -अति रुपयन उता विरक्त थइ अरण्यमा कमी जेणे हजारो श्वापद जानारीने प्रतियोमा छे से मास अर्ध
मासनी तपस्या परता बलिभद्रमुनि जरवता वर्तों ॥ १८॥

·२२ थरहरिअधरं झलहलिंअ-सायरं चलियसयलकुलसेलं; जमकासी जयं विण्हु, संघकए तं तवस्स फलं ॥१९॥ कु.- भा. २५ अर्थः-श्री संघरों कष्ट निवारण करवा माटे विष्णुकुमारे लक्ष योजनप्रमाण रुप विकुव्यु त्यारे पृथ्वी कंपायभान थइ, सागर जळहळ्या-हालकलोल यया, अने हिमवंतादिक पर्वतो चलायमान थया अने छेवटे श्री संघन रक्षण कर्यु ते सर्व तपनुंज फळ जाणवू ॥ १९ ॥ किं बहुणा भणिएणं, जं कस्सवि कहवि कथ्थवि सुहाइं; दीसंति(तिहुअण)भवणमज्झे,तथ्थ तवोकारणंचेव २० अर्थ:-तपनो प्रभाव केटलो वर्णवी शकाय ? जे कोइने कोइ पण प्रकारे क्याय पण त्रिभुवन मध्ये सुख-समाशि माप्त थाय छे त्या सर्वत्र (वाघ अभ्यंतर) तपन कारणरुप छे एम चोकप्त समजवु अने तेनुं आराधन करवा यथाविध उधम सेवनो. अथ श्री भावकुलकम्. कमठासुरेण रइयंमि, भीसणे पलयतुल्ल जयबोले; भावेण केवललच्छि, विवाहिओ जयउ पासजिणो॥१॥ २५ ·भर्य--पठामुरे रचेग मारे भयकर पकानना जेवा जल उपद्रा काळे सपमानने धारण करणारढे जे केवळ ज्ञान लक्ष्मीने यो ते श्री पारभुजयाना नर्तो ! ॥ ॥ निच्चुन्नो तंबोलो, पासेण विणा न होइ जह रंगो; तह दाणसीलतवभावणाओ, अहलाओसव भावविणा॥२॥ भर्थ -जेम ( काया) चूना वगग्नु नायूळ (नरवेली पान) अने पास वारनु वन ठीक रगात नथी तेम भार नगर टाशील तप अने भावनामो पण फळगयी महि यना बाल गाय छे ॥२॥ मणिमंत ओसहीणं, जंततंताण देवयाणं पि; भावेण विणा सिद्धि, न दीसइ कस्स वि लोए ॥३॥ tcy अर्थ -मणि, मन, औषधी तेमज जत्र तत्र भ देवतानी पण साधना दुनीयामा पोपने भाव पगर सफळ यती नयी भार योगेज से ते स्तुभोनी पिद्धि यनी देवाय छे ॥ ३ ॥ सुहभावणावसेणं, पसन्नचंदो मुहुत्तमित्तेण; खविऊण कम्मगंठिं, संपत्तो केवलं नाणं ॥४॥ सुस्सूसंती पाए, गुरुणीणं गरहिऊण नियदोसे; अर्थ -शुभ भावना योगे पसनचद्र (राजर्पि) घडी मात्रमा रागद्वेशपय कर्मनी गुशील ग्रथी गरिने भनी नाखी केवमान पाम्या ·उप्पन्न दिवनाणा, मिगावई जयउ सुहभावा ॥५॥ . अर्थः-निजदोप (अपराध) नी निंदा गर्दा करीने गुरुणीनां चरणनी सेवा करता जेणीने शुभ भावथी केवळज्ञान उपन्यु ते मृगावती साध्वी जसवंती वर्तो! ॥ ५ ॥ २६ भयवं ईलाइपुत्तो, गुरुए वंसंमि जो समारुढो; दण मुणिवरिंद, सुहभावओ केवली जाओ ॥ ६॥ अर्थः-मोटा वांस उपर नाचवा माटे चढ्या छता कोइ महामुनिराजने देखी शुष भावको पूज्य इलाचिपुत्रने केवळज्ञान प्रगट ययु. ए सद्भाग्नेाज प्रभाव समजो. ॥ ६ ॥ कविलो अबंभणमुणी, असोगवणिआई मज्झयारंमि; लाहालोहत्ति पयं, पढंतो (झायंतो) जायजाइसरो॥७॥ A भर्थ:-यपिल नामनो वात्मण मुनि अशोक वाटिरामा "जहा काहो तहा लोहो: लाहा लोहो पाइ" ए पदनी विचारणा करतो शुभ भावयी जातिस्मरण ज्ञान पाम्यो. ॥ ७ ॥ खवग निमंतणपुवं, वासिअभत्तेण सुद्धभावेण; भुंजतो वरनाणं, संपत्तो कूरगडू वि (कूरगडूओ)॥८॥ २६ अर्थः-वासित भाववढे तपस्वी साधुओने निमंत्रण करवा पूर्वक भोजन करता शुद्ध भावथी पगापुनि केवळज्ञान पाम्या.८ R ·पूबभवसूरिविरइअ-नाणासाअणपभाव दुम्मेहो; नियनामं झायंतो, मासतुसो केवली जाओ ॥९॥ अर्थ -पूर्व मधे आचार्यपणे घरेलो ज्ञाननी आशातनाना प्रभावी घुद्धिहीन थयेला मा तुम प्रति निम नामने ध्याता उता (कोइनी उपर गग के गैस न करवारुप गुरु महारानाए तावेला परमार्य मामे दृष्टि गखो रहे 1) चामि कर्मनो क्षय करी (शुद्ध निर्मळ भावपी) केवलज्ञान पाम्या ॥ ९ ॥ हथिमि समारुढा, रिद्धिं दडूण उसभसामिस्स; तख्खण सुहझाणेणं, मरुदेवी सामिणी सिद्धा॥१०॥ अर्थ -साथीना रफध उपर आरद ययेला मरुदवीमाता उपभदेव स्वमीनी ऋद्धि-सिनि दखीने सत्काळ भूप मानयी तकद केवळी थइ मोसाद पाम्या ॥ १० ॥ पडिजागरमाणीए, जंघाबलखीण मनिआपुत्तं; संपत्तकेवलाए, नमो नमो पुप्फचूलाए ॥११॥ अर्थ -जघावळ जेनु क्षीण थयु छे एवा अणिमात्र आचार्यनी सेवा (उचित वैयावच ) करता जेने केवळवान माप्त ययु ते पुष्पचूला साध्वीने पुन पुन नमस्कार ! ॥ ११ ॥ पन्नरसयतावसाणं, गोअमनामेण दिनदिख्खाणं;

·k कु. मा. उप्पचकेवलाण, सुहमावाणं नमो ताणं ॥१२॥ पर्थ:-गौत्तमस्नागीए जेगने दीदीधी ले अने शुभ भाववर केवळ ज्ञान उत्पन्न थयुं छे एका पदर सो तापसोने नमस्कार डओ.१२ जीवस्स सरीराओ, भेअंनाउं समाहिपत्ताणं; उपाडिअनाणाणं, खंदक सीसाण तेसि नमो॥ १३ ॥ अर्थ:-पापी पालावटे यंत्रमा पीलाना बना जवने शरीरथी जुदो जाणीने समाधि पाप ययेला जेमने केवलमान पेमा छे ते संदरग्ना मघळा शिष्योने नमस्कार हो ! ॥ १३ ॥ सिरिवद्रमाणपाए, पूअथ्थी सिंदुवारकुसुमेहिं; भावेणं सुरलोए, दुग्गइनारि सुहं पत्ता ॥ १४ ॥ अर्थ:-श्री वर्धमान स्वामीनां चरणने मिदुरारना फूलयी पूजाने इच्छनी दुर्गना नागे शुभ भावडे काळ करीने देनगतिमा उपजीने सुग्वी थइ. ॥ १४ ॥ भावेण भुवणनाहं, वंदेउं ददुरोवि संचलिओ; सरिऊण अंतराले, नियनामंको सुरो जाओ॥१५॥ भर्यः-पक देडको पण भावथी भुवनगुरु श्री नर्धपानस्वामीने चांदवा चाल्यो त्या पार्गमा घोडानी खरी नीचे क- चाइ मरण पामीने निजनामांकित-दर्दूर्गक नामे देवता ययो, ॥ १५ ॥ २७

·विरयाविरयसहोअर, उदगस्स भरेण भरिअसरिआए;
भणीयाअ सावियाए, दिन्नो मग्गुत्ति भाववसा ॥ १६ ॥
अर्थ -विरत साधु भने अविरत श्रावक ( गजा) जे वने सगा भाई हना तेमने उद्देशीने मा साधु सदाय उप-
घाझी होय भने आ श्रावक स्त्राय ब्राह्मचारी होय तो अपने हे नदीदेवी ! पार्ग आपजे एम उक्त मुनिने बदना करवा
FOf अने पाछा पळता मार्गमा पाणीना पूरथी भरेली नटीने सोधी ते प्राविका ( राणी भो) ए पो उत्ते सेमना सापा
भाषी नदीए रमने तरतज पठे पार जवा देवा माटे मार्ग करी पापो हतो. ॥ १६ ॥
सिरिचंडरुद्दगुरुणा, ताडितो वि दंडघाएण;
तकालं तस्सीसो, सुहलेसो केवली जाओ॥१७॥
अर्य श्री पटरद्र गुरुवटे ददमहारथी तादनगरातो एयो तेनो (शात) शिष्य शुभ वेश्यावत छतो तत्काल केवळधान पाम्यो
जं न हु भणिओ बंधो, जीवस्स वहं वि समिइगुत्ताणं;
भावो तथ्थ पमाणं, न पमाणं कायवादारो॥ १८ ॥
अर्थ -सपिति तो साधुभोने वचित् जीपनो वध थइ जाय छे तो पण जे सेमने निथे घध कयो नयी सेयी
रामा मावन माण छे पण कायव्यापार प्रमाण नथी. ॥१८॥

·GAR भावञ्चिय परमत्थो, भावो धम्मस्स साहगो भणिओ; सल्भत्तस्स वि बीअं, भावच्चिय चिंति जगगुरुणो॥ १९॥ कु. भा. २८ अर्थः-भावज खरो परमार्थ छे. 'भारज धर्मनो साधक-मेलवी आपनार छे अने भाज निश्चयने उत्पन्न करी आफ्नार छे; एम त्रिभुवन गुरु श्री तीर्थ करो कहे है. ॥ १९ ॥ C किं बहुणा भणिएणं. तत्तं निसुणेह भो! महासत्ता! मुख्खसुहबीयभूओ, जीवाण सुहावहो भावो ॥२०॥ A अर्थः-घj घणु शुं पहीए ? हे सत्वयन महाशयो ! हुं नम.ने तत्व निचोळरुप वचन कहु छं ते तमे साबधानपणे सांभळो-मोक्ष सुखना बीजरूप जीवोने सुखकारी भावज ले अर्थात् ' द्धाव योगेज जीवो मोक्ष सुख मेळवी शके छे. ॥२०॥ इय दाणसीलतवभावणाओ, जो कुणइ सत्तिभत्तिपरो; देविंदविंदमहि, अइरा सो लहइ सिद्धिसुहं ॥ २१ ॥ अर्थ:-आ दान शील तप अने भावनाभोने भव्यात्मा शक्ति अने भक्तिना उल्लास योगे करे हे ने महाशय इंद्रोना समूह वेडे पूजित एवं अक्षय मोश सुख अल्पकाळपा मेळवी शके छे. आ कुलकमां पटे ग्रंथकारे पोता, देवेन्द्ररि एबुं नाम गर्भितपणे सूपव्युं जणाय से. उक्त महाशयनां अतिहितकर वचनोने खरा भावथी आदरखा ए आपणुं खास कर्तव्य छे. ॥२१॥ ४

·अथ अभव्य कुलकम्.
जह अभविय जीवेटिं; न फासिया एवमाइया भावा;
इंदत्तमणुत्तरसुर, सिलायनर नारयत्तं च ॥१॥
अर्थ-अभय जीवोए आ हवे पड़ी यह गामा भारशे ते भानो स्पर्शा नथी ते इद्राणु, अनुत्तराप्ती देरपणु,
सठ शलाका पुरुपपणु भने र नारदपणु ॥१॥
केवलिगणहरहथ्थे, पञ्चज्जा तिथ्यवच्छरं दाणं;
पवयणगरी सूरत्तं, लोगंतिय देवसामित्तं ॥२॥
अर्थ -बली के पली तथा गणधरना हाये दीक्षा, नीर्थग्नु पिक दान, मानी अपिटाया देवी तथा देर
पशु, लोविक देणु मा पतिपणु न पामे ॥२॥
तायत्तीससुरत्तं, परमाहम्मिय जुयलगणुअत्तं;
संभिन्नसोय तह. पुवधराहारयपुलायत्तं ॥३॥
अर्थ -त्रायत्रिंशकदेवपणु, पर जातिमा परमाधामी णु, युगलिया गनुपपणु, कली समिन श्रोत कन्भि, पूर्वपर
लभि, आहारफलभि, भने पुशफल पिणु पण 7 पामे ॥ ३॥

·अ. मइनाणाई सुलद्धी, सुपत्तदाणं समाहिमरणत्तं; चारणदुगमहुसिप्पय, खीरांसब खीगठाणत्तं ॥ ४ ॥ R-72-4-54-55 २९. अर्थः-मनिज्ञान तथा श्रुतशानादिकनी लगि, सुपात्रदान, समाधिमरण, पिघाचारण गने जंघाचारणनी चकित, मधुसपिलब्धि, सिराश्रवलब्धि, अक्षिणमाणसी लब्धि पण न पामे ।। ४ ।। तिथ्थयर तिथ्थपडिमा, तणुपरिभोगाइ कारणेवि पुणो; पुढवाइय भावंमि वि, अभवजीवहिं नो पत्तं ॥५॥ चउदस रयणत्तंपि, पत्तं न पुणो विमाणसामित्तं ॥ सम्मत्तनाणसंयम, तवाइ भावा न भावदुगे॥६॥ अर्थ:-तीर्थकर तथा तीर्थकरनी प्रतिमाना शरीरमा परिभोगादि मारणा पण अभव्य जीवो पृथ्वीपापना भावोने न पामे. ॥५॥ अर्थः-चौद रत्नपणुं भने गली निमान- स्वामीपणुं न पामे. वली गम्गत ज्ञान, दर्शन, पारिप, भने नरादि गाहाभ्यंतर एथे भाव पण न पामे ॥ ६॥ अणुभवजुत्ता भत्ती, जिणाणसाहम्मियाण वच्छलं; नय साहेइ अभवो, संविगत्तं न सुप्पख्खं ॥७॥ +5 २९

·अर्थ-अमध्य नीव अनुभव युक्त भक्ति, निनेपरनों आशा प्रमाण साधा !! सामा) II THIS
तेमन गुरुपक्ष न पामे ॥७॥
जिणजणयजणणिजाया,जिण जख्खाजख्खणी जुगपहाणा
आयरियपयाइ दसगं, परमत्थ गुणढ मप्पत्तं ॥ ८॥
अर्थ जिनेश्वरना माना, पिता, स्त्री, जल, जक्षणी भने युगमधार पण न पाय वली भाचार्यादि दश पदनो
विनय तेमन परमाथी अधिक गुणातपणु 7 पामे ॥८॥
अणुबंधहेउसरूवा, तत्थ अहिंसा तिहा जिणुदिठ्ठा;
दवेण य भावेण य, दुहावि तेसिं न संपत्ता॥९॥
अर्थ --वली अभव्यजीव अनुराध, हेतु अने स्वरप एपी प्रण मगरे श्री शिवरे कहेली महिमा द्रव्य गगे भार
एना ये भेदयी न पामे ॥ ९ ॥
अथ पुण्यपाप कुलकम्.
छत्तीसदिनसहस्सा, वाससये होइ आउपरिमाण;
डिज्झंतं पईसमयं, पिच्छओ धम्म मि जइअचं ॥१॥

·an-DRIN मो वरसना छत्रीस हजार दिवस, आयुष्यनें एटलं परिमाण होय छे. ते समये समये ओछु यतुं जायचे, जाणीने धर्ममा यत्न करवो. ॥१॥ कु . पु. ३० जइ पोसहसहीओ तब, नियमगुणेहिं गम्मइ एगदिणं; ता बंधइ देवाउ, इत्तियमित्ताई पलियाई ॥२॥ AR अर्थ:-जो कोइ जीव पोसह सहित तप नियमना गुणोथी एक दिवस गाळे तो ते आगल कहेशे सेटग पल्पों- पमनुं देवनानुं आयुष्य बांधे छे. ॥ २ ॥ सगवीसं कोडीसया, सत्तहत्तरी कोडिलख्ख सहस्सा य; सत्तसया सत्तहुत्तरि, नवभागा सत्तपलियस्स ॥ ३ ॥ 1550-50-55ASEARCe अर्थ:--सत्तावीस सो क्रोड, सीत्योतेर क्रोड, सीत्योतेर लाख सीत्योतेर हजार, सातसोने सीत्योतेर एटला प- ल्योपम अने चली एक पल्योपमनो सातमो भाग || ३ || अठासीई सहस्सा, वाससये दुनिलख्ख पहराणं; एगोविअ जइ पहरो, धम्मजुओ ता इमो लाहो ॥४॥ अर्थ:- एक सो वर्पना ये लाख अने अगामी हजार पहोर ले. तेमांधी जो कोइ जी एक पण पहोर धर्मयुक्त ( पोसहत युक्त) याय तो तेने आगल कहेशे एटलो लाभ थाय छे. ॥ ४ ॥ ३० ·तिसयसगं चत्तकोडि, लख्खा बावीस सहस बावीसा; दुसय दुबीस दुभागा, सुराउबंधो य इगपहरे ॥ ५॥ मर्ग सो मुटताली कोर, पारीस लाख, साधीस हगार यसो भो पानीस, ली उपर प भाग. Aपमा एक पोर पोसह सरनारो देवनाना भायुष्मनो एलो पप यापसे ॥५॥ दस लख्ख असीय सहसा, मुहुत्त संखाय होइ वाससए; जइ सामाइअसहिउ, एगोविअत्ता इमो लाहो॥६॥ अर्थ:-मो वर्पना महर्न (पे पदीयो) दस लाख भने ऐसी नार पाप छे. जे नीर ए एक बहन सामायिक गनो तेने भागडी गागामा कहे तेटको लाभ पार ॥६॥ वाण वयकोडीओ, लख्खा गुणसठि सहस्स पणवीसं; नवसयपणवीस जूआ, सतिहा अडभाग पलियस्स॥७॥ अर्थ -पाणकोर, भोगण साठ लाख, पपीस हजार नासो पचीस भी उपर एक पस्योरममा पाठीमा सामाग पर गनिनु भाषण पे घटो सामाया फरनार गौव परि ॥७॥ वाससये घडिआणं, लख्खिगवीसं सहस्स तह सही;

·एगाविअ धमाजूला, जाइ ला लाहो इमो होइ॥ ८॥ कु- पु . अर्थः-एक कर्पनी घडियो एकवीग लाख अने साठामार याय, तेमांगी एक घडी पण जो जीव ध युक्त होम तो तेने भागली गाथामा कोशे रोटको लाभ पाय ॥ ८ ॥ ३१ छायालकोडी गुणती-स लख्ख छामडी सहस्स लगनवणं; ते सीकिंचूषा, सुराउ बंधोइ इगघडिए॥९॥ अर्थः-एक घडी धर्म करनार जीव छेतालीस क्रड, ओगणत्रीस लाख, छासठ हजार, नवसो अने फाइक मोछा एका त्रेसठ एटला पल्योपपर्नु आयुष्य बधेि. ॥ ९ ॥ 555 सठी अहोरत्तेणं, घडीआओ जस्स जंति पुरिसस्स; नियमेणवि रहीआओ, सो दिअहओ निष्फलो तस्सा१०॥ तमा त नियमथी पण रहित नाय ते दिनस अर्थ:--एक दिवसनी साठना प्रमाणे जे पुरुपनी घढीभो जाय तेनो निष्फल जाणवो. ॥ १० ॥ चत्तारीअ कोडिसया, कोडीओ सत्तलख्ख अडयाला; चालीसं च सहस्सा, वाससय हुंति ऊसासा ॥ ११॥ ३१ KKRA ॐ4- ·मर्थ-पासो वर्षना चारसोने सातकोर भारतामीस लाख, चालीस हजार पटळा पासोपास थाय के ॥१९॥ इक्कोवि अ ऊसासो, न य रहिओ होइ पुण्णपावेहिं; जइ पुण्णेणं सहिओ, एगोविअ ता इमो लाहो ॥ १२॥ अर्ग-तेमांची एक पण वासोवास पुण्य पाप रहित होय नहि. परतु कोइ जीव जो एक पासोवास पुण्य सहित होय तो ने आगली गाथामा कहेशे तेटलो लाम थाय छे ॥ १२ ॥ लख्ख दुग सहस पण चत्तं, चउसया अठचेव पलियाई; किंचूणा चउभागा, सुराउ बंधे इगुसासे ॥१३॥ भर्थ -पे लाख, पीसतालीस हजार, चारसोने आठ पल्योपम पळी यांक ओछ। चार भाग, पटल ऐपनानु भा- युष्य एक पासोश्वास धर्म परनारो पामे ॥ १३ ॥ TJT एगुणवीसं लख्खा, तेसष्ठी सहस्स दुसय सत्तठी; पलियाई देवाउ, बंधइ नवकार उस्सग्गो ॥ १४ ॥ अर्थ -जोगणीस लाख, प्रेसठ हजार वसोने पदसठ पल्पोपमनु येशायु विकार गणनारो जयवा बाउपासोपात धर्म सेवनारोपामे ॥४॥ लख्खिगसही पणती-स सहस दुसय दसपलिय देवाउ;

·संधई अहियं जीवो, पणवीलुलास उस्सग्गो ॥१५॥ कु . गो. आर्य:- ए.सठ लाख, पीरा हजार, नसो ने दश पल्लोपमनुं देवतार्नु आयुष्प पचीस पासोश्वारा अथवा एक लोगस्सनो काउराग करनार जोन बांधे. ॥ १५ ॥ ३२ RRRRE- एवं पाव परायाणं, हवेओनिरयाओ अस्स बंधोबि इअनाउसिरिजिणकित्ति-अभिधम्मभि उज्झमकुणह।१६ अर्थ:-हे भव्य जीवो ! पाप करनाराने ए राणे नरकनो बंध पण होग के. एम जाणीने श्री जीनेश्वरे महेश धर्मने विचे उपम करो. ॥ १६ ॥ श्री गौतम कुलकं. लुद्धा नरा अथ्थ परा हवंति, मूढा नरा काम परा हवंति, बुद्धानराखंतिपराहवंति, मिस्सानरातिनिविआयरंलि॥१ अर्थ:--लोभी पुरुषो धन मेळवग तत्पर होय छे. मूर्ख पुरूषो काम भोगमा तत्पर होय छे; तत्चना जाण पुरुषो क्षमामां तत्पर होय छे अने मिश्र पुरुषो धन, काम, अने क्षमामा तत्पर होय छे. ॥ १॥ ते पंडिया जे विरया विरोहे, ते साहुणो जे समयंचरंति; ३२ २ ·ते सत्तिणो जे न चलंति धम्म, ते बंधवा जे वसणे हवंति२ अर्थ जे निरोधी विरम्या तेन पडितो, जे सिद्धाननी रीते नाले तेज साधुभो। जे धर्मयो न पडे तेन सत्व रत, जे आपदा समय भापणा याग तेज बांधवो कहीर ॥२॥ कोहाभिभूया न सुहं लहति, माणंसिणो सोयपरा हवंति; मायाविणो हुंति परस्स पेसा,लुद्धा महिच्छा नरयं उविति३ -फ्रोपथी भरेला जीनो मुख न पामे, मान राखनारा जीरो सोच फरमामा तत्पर होय. मापारी जी पारका नाकर पाप, होमयी मारा जाचाला गोरो नरकमा सन पाय ॥३॥ कोहोविसंकिंअमयंअहिंसा,माणोअरी किंहिय-मप्पमाओ मायाभयं किंसरणं तु सच्चं,लोहो दुहो किंसुह-माहं तुहि॥४ भर्य-(विप ते गु? अमृन से गुशा ते भु? हित ये शु? भय से शु शरण से भू दुःख ते गु गुख से भु) कोष तेज विग अहिंसा तेज अमन, मान तेज शत्रु, अपमाद तेग हित, माया तेज भय, सत्य तेज शरण लोभ नेम दुग्य, सतोष तेन मुख ॥४॥ बुद्धी अचंडं भयए विणीयं, कुद्धं कुसीलं भयए अकित्ती; संभिन्न चित्तं भयए अलच्छी,सच्चे ठियंसं भयए सिरीया५॥

·a S kosteuste अर्थः-विनयवंत सौम्य प्रणामीने बुद्धि भजे, क्रोधी अने कुशीलियाने अपकीर्ति भजे, भग्न चित्तबाळाने अक्ष्मी भजे, सत्यमां स्थित यएलाने लक्ष्मी भजे. ॥ ५॥ 181 चयंति मित्ताणि नरं कयग्धं, चयंति पावाइं मुणिं जयंतं; चयंति सुक्काणि सराणि हंसा, चएइ बुद्धि कुवियं मणुस्सी६ ३३ अर्थ:-कृतघ्न पुरुषने मित्रो तजे छे, यत्नावंत मुनिने पापो तजे छे, मुकाइ गएका सरोक्रोने हम पक्षी भो तजे के, कोपवंत मनुष्यने बुद्धि तजे छे. ॥ ६ ॥ अरोई अत्थं कहीए विलावो, असंपहारे कहीए विलावो; विख्खित्तचित्तोकहीएविलावो,बहुकुसीसे कहीएविलावो कसासक अर्थः-अरुचीवाळाने अर्थनी बात कहेवी, ते विलाप तुल्य जाणवी. अनिश्रित अर्थ कोदो, ते विलाप तुल्य ना. भयो. व्यातित चित्तालाने जे को, ते विलाप तुल्य जाणवू. कुशिष्यने घपुं कहेंदू ते पिलाप तुल्य भाम. ॥ ७ ॥ SANSAR दुहाहिवा दंड परा हवंति, विजाहरा मंत परा हवंति; मुख्खा नरा कोव परा हवंति, सुसाहुणो तत्त परा हवंति।।८ अर्थ:-दुष्ट रामाओ दंडवामा तत्पर होय छे. विद्याधरो मंत्र साधवामा तत्पर होरले पुरुषो कोर करतामा तत्पर होय हे, उतप साधुभो त अर्थात् परमार्थमा तार होय के ॥ ८ ॥ ३१ ·सोहा भवे उग्गतवस्स खती, समाहिजोगोपसमस्ससोहा; नाणंसुझाणंचरणस्ससोहा,सीसस्स सोहा विणएपवित्तीए अर्थ -उग्र तपस्यापत क्षमायी शोभा पामे जे समाधियोग, तेम उपचमनी शोभा के भान भने भूम पान तेन मारित्रनी शोभा के विनयमा प्रवृत्ति करी, तेज शिष्यनी शोभा छे ॥९॥ अभूसणो सोहइ बंभयारी, अकिंचणो सोहइ दिख्खधारी; बुद्धिजुओ सोहइ रायमंती, लज्जाजुओ सोहइ एगपत्ति१० अर्थ -ब्राह्मचारी आभूषण विना पण शोभे छे, दिक्षाशरी अकिंचनपणे शोमे छे. रामानो मत्री बुद्धियुक्त होय तो शोभे छे लज्जा युक्त पतिव्रता सी शोभे छे ॥१०॥ अप्पाअरीहोइअणवछिअस्स,अप्पाजसोसीलमओनरस्स; अप्पा दुरप्पाअणवठियस्स,अप्पा जिअप्पासरणं गई य११ अर्थ -अनवस्थित चित्तवानाने पोतीनोज आत्मा वैरी होय शोळवत पुरुपनो आत्मा सर्व ठेकाणे जश पामे अनवस्थित नित्तवालाने पोतानोज आत्मा दुरात्मा जाणो ज्यारे आत्मा इद्रियोने जोती मनने वश करे, सारे जीतात्मा ससारथी होता माणी मोने आश्रयभून याय, ॥१॥ न धम्मकज्जा परमत्थि कज, न पाणिहिंसा परमं अकजं;

·-- गौ. नपेमरागा परमत्थिबंधो,नबोहिलाभापरमथिलाभो१२ कु. * ३४ अर्थ:-धर्मकार्यो समान उत्कृष्ट कार्य नथी. जीवहिंसा समान उत्कृष्ट अकार्य नयी. प्रेमराग समान उत्कृष्ट बंधन नथी. बोधिलाम समान उत्कृष्ट लाभ नथी. ॥ १२ ॥ नसेवियबा पमया परका, न सेवियवा पुरिसा अविजा; नसेवियवाअहिमानिहीणा,नसेवियवापिसुणामणुस्सा१३ अर्थ:-डाद्या पुरुषे पारकी वो न सेववी. विद्या रहिन पुरुपोने न सेवा. अभिपानी तथा नीच पुरुषोने न से- ववा. चाडिया पुरुषोने न सेवा. ॥ १३ ॥ स जे धम्मिया ते खलु सेवियवा,जेपंडियाते खलु पूछियवा; जेसाहुणोतेअभिवंदियव्वा,जे निम्ममातेपडिलाभियवा१४ अर्थ:-जे पुरुषो धर्मवंत होय, ते पुरुषो निश्शे सेवना.जे पुरुपो पंडित होय, ते पुरुषो निशे पूज्या योग्य जाणवा. जे साधु मुनिराज छे, ते सर्व प्रकारे गांदवा योग्य जाणवा, जे साधुभो निर्मम होय तेवा मुनिराजोने भशनादिक वहोरावना॥१४॥ पुत्ता.य सीसाय समं विभत्ता,रिसी य देवाय समं विभत्ता; मुखातिरिक्खायसम विभत्ता,मुआदरिदायसमविभत्ता॥ १२५ ·अर्थ -दामा पुरुषे पुत्रो अने शिष्यो, ए चेउ सरखा जाणना ऋषी अने देवो ए. घेउ सरखा जाणवा मूखों भने तिचोए पेठ सरला जाणवा मरण पामेला अने दरिधि ए वेउ सरखा जाणवा ॥ १५ ॥ सवा कलाधम्मकला जिणाई, सवा कहाधम्मकहाजिणाइं; सव्वं बलं धम्मबलं जिणाई, सवं सुहँ धम्मसुहं जिणाई॥१६॥ अर्थ -सर्व कलाभोने धर्मनी कळा जीतनारी जागवी सर्व कथाओने धर्मनी फया जीतनारी जाणवी, सर्व वळने धर्मनु बळ जीतनारु जाणव, सर्व प्रकारना मुखने धर्मनु सुख जीननारु जाणषु ॥ १६ ॥ जूए पसत्तस्स धनस्स नासो, मंसं पसत्तस्स दयाइ नासो; मजपसत्तस्स जसस्स नासो, वेसा पसत्तस्स कुलस्स नासो॥१७॥ अर्थ -जे पाणी जूबटु रमवामा आसक्त होय, ते पाणीने धननो नाश थाप जे पाणी मासमा आसक्त होय, ते प्राणीने दयानो नाश थाय जे प्राणी मदिरामा आसक्त होय, ते पाणीनो जश नाश पामे जे माणी धेश्यामा आसक्त होय; ते माणीना कुळनो नाश थाय. ॥ १७ ॥ हिंसा पसत्तस्ससुधम्म नासो, चोरीपसत्तस्स सरीर नासो; तहा परत्थिसुपसत्तयस्स,सबस्सनासोअहमागईय॥१८॥ अर्थ-जे प्राणी जीवहिंसामा आसक्त होय, ते पाणीना भला धर्मनो नाश थाय. जे पाणी चोरीमा आसक्त होय ते पाणीना शरीरनो नाश थाय त्मज जे प्राणी परस्त्रीमा आसक्त होय ते प्राणीना सर्व द्रव्यनो अथवा सर्व गुणनो नाश ·KUSA कु . पाय: एटलंज नहि परंतु अधमगति पण पामे. ॥ १८ ॥ दाणं दरिदस्स पहुस्स खंति, इच्छा निरोहोय सुहोइयस्स; तारुनए ईंदिय निरगहो य, चत्तारि एआणिसुदुक्कराणि१९ आ. ३५ अर्थः-दरिद्र अवस्थामा दान देवु ते दुष्कर. प्रभुत्वपणामां समा राखी ते दुष्कर. सुखोचित माणोने इच्छानो रोध करतो ते दुष्कर, तरुणावस्थामां इंद्रियनो निग्रह करवो ते दुष्कर छे. ॥ १९ ॥ असासयं जीविय-माहु लोए. धम्मं चरे साहु जिणोवईठं; धम्मोयताणंसरणं गई य,धम्मंनिसेवित्तुसुहं लहंति॥२०॥ अर्थ:-लोकमा जीवितव्यने आशाश्वत कहां है. जिनेश्वर महाराज अने साधु मुनिराजना उपदेशेका धर्ममा प्रव- चो. एधर्म प्राण भरणभूत अने रुटीगतिने आपनारो. एका धर्मने जे प्राणी सेवे के, ते पाणी शाश्वत उसने पामे के. ॥२०॥ श्री आत्मावबोध कुलकं. धम्मप्पहारमणिज्जे पणमित्तु जिणे महिंद नमणिज्जे; अप्पावबोहकुलयं वुच्छं भवदुहकयपलयं ॥ १ ॥ ३५ Marathe

·मर्थ -आत्म प्रभारहे रमनीव जमे मोद्रोवडे नमनीय परा निन्द्राने प्रणाम करी माद स्वनो मलय करना आ
भात्रोष ( अनुभव ) कुसर कहीश ॥१॥
अत्तावगमो नज्जई सयमेव गुणेहिं किं बहु भणसि;
सूरुदओ लखिज्जई पहाइ न उ सवहनिवहेणं ॥२॥
अर्थ -जेम सूर्य उदय सूर्यनी प्रभागी प्रणाय छे, ममा सिवाय सोगन खागयी पण ते जगातो नथी, तेम आरम
पाप भाप गुणोरहेन पोतानी मेळे अगार आवे छे परतु आत्मगुण विना सख्या र सोगन खानायी आत्मशोध थमो
नपी पाटे बधारे शामारे पोले ॥२॥
दम सम समत्त मित्ती संवेअ विवेअ ति निवेआ;
एए पगूढअप्पा-वबोहवीअस्स अंकुरा ॥ ३॥
जो जाणइ अप्पाणं, अप्पाणं सो सुहाणं नहु कामी;
पत्तम्मि कप्परक्खे, रुख्खे किं. पथ्थणा असणे ॥४॥
अर्थ -इदिग दमन, मनोविकार शमन, सम्यक्त्व, मैत्री, सवेग, अने तीन निर्वेद ए सर्वे आत्मयोधरुपी वीनना अकुरा ॥३॥
भर्य-जे आरमाने जाणे छे, तेमो ( सयोग वियोग धर्मवाला ससारन ) अल्प मुग्वोना कामी नयी होता.
जेने पल्प माप्त थयु होय ते असन मनी प्रार्थना करे ॥ ४ ॥

·कु- आ. ३६ निअविन्नाणे निरया, निरयाइ दुहं लहंति न कयावि; जो होइ मग्गलग्गो कहं सो निवडेइ कुवंम्मि ॥५॥ अर्थः-आत्मविज्ञानमा निरंतर रक्त एवो जीव नरक, तिर्यंच, मनुष्य अने देवतानां दुःखो कदापि पण पागतो नयी. कारण के जे आत्मविज्ञानरुपी-स्वसंवेदनरुपी सीयो सडकपर जाय छे, ते जीव ( नरकादि जेमा छे, एका संसार. रुपी) कूवामा केम पढे ? ॥ ६॥ तेसिं दूरे सिद्धी रिद्धी रणरणयकारणं तेसिं; तेसिमपुण्णा आसा जेसिं अप्पा न विन्नाओ ॥६॥ अर्थ:-जेणे आत्मा जाण्यो नथी, नेनी आशा अपूर्ण रहे छे, तेने लीधे सिद्धि तेनाथी दूर रहे छे अने लक्ष्मी तेने दुःखनुं कारण थाय छे. ॥ ६ ॥ ता दुत्तरो (र) भवजलही ता दुज्जेओ महालओ मोहो; ता अइविसमो लोहो जा जाओ न (नो)निओबोहो॥७॥ अर्थ:-भवसमुद्र दुस्तर त्या सुधीज छे के ज्या सुधी महा विस्तारवाळो मोह दुर्जय छे, अने लोभ पण त्या सु. धीन विषम छे के ज्यां सुधी आत्मबोध नयी थयो. ॥ ७॥ जेण सुर अ(रा)सुरनाहा हहा अणाहुव्व वाहिया सोवि; ३६ ·अज्झप्पझाणजलणे पयाइ पयगत्तणं कामो॥८॥ अर्थ-आहा ! जेणे सुरेंद्रोने अने अमरेंद्रोने अनायनी पेठे पीडित कर्या छे, ते प्रबळ काम पण अध्यात्म ध्यान नी अमिमा पतगीमानी पेठे भस्म यह जाय छे.॥ ८॥ जंवपिनचिइ,वारिजंतं विसदइ असेसा(तपि पसरइ असेसे) झाणवलेणं तं पिहु सयमेव विलिज्जई चित्तं ॥९॥ अर्थ -जे बांध्या उता पण एक स्थाने रहेतु नथी, वार्या छता पण घारे बाजुए फर्या करे छ, सेतु दुर्जय-या चपळ मन पण आत्म ध्यानना बलवढे पोतानी मेळे शांत याय छे ॥९॥ बहिरंतरंगभेया विविहा वाही न दिति तस्स दुहं; गुरुवयणाओ जेणं सुहझाण रसायणं पत्तं ॥१०॥ अर्थ -जेणे सद्गुरुना वचनधी उपदेशायेल शुद्ध ध्यानरपी रसायण मात कर्यु छे, तेने पहिरग ( रागादि) अने अतरग ( कामक्रोधादि) विविध मकारनी व्याधियो दुख आपी शकती नयी जिअमप्पचिंतणपरं न कोइ पीडेइ अहव पीडेइ3; ता तस्स नत्थि दुक्खं रिणमुक्खं मन्नमाणस्स ॥११॥ अर्थ -जे जीन आत्म चिंतनमा तत्पर ययेल होय, तेने कोइ पीडा नथी करतु, अथवा पीडा करे तोपण दु १०॥

·HERE नथी यतुं, कारण के ते दुःखोथी पोताने पण मुक्त थयेलो माने छे. ॥ ११ ॥ कु दुक्खाणखाणीखलुरागदेसा,तेहुँतिचित्तंमिचलाचलंमि; अज्झप्पजोगेण चएइचित्तं, चलत्तमालाणिअकुञ्जरुव१२ आ. ३७ अर्थ:-खरेखर रागद्वेष ए दुःखोनी खाणो छे. तेनी उत्पत्ति चित्तनी चलायमान अवस्थामा थाय छे. जेम स्थंभे बांधेलो हाथी (जवा भाववाना) चपळपणानो त्याग करेछे; तेम अध्यात्म योगयी चित्त चपलतानो त्याग करे छे. ॥१२॥ RS एसो मित्तममित्तं एसो सग्गो तहेव नरओ अ; एसो राया रंको अप्पा तुठ्ठो अतुठ्ठो वा ॥१३॥ अर्थ:-आत्मा तुष्टमान ययो तो मित्र छे, स्वर्ग छे, अने राजा पण छे, अने जो अनुष्टमान थयो तो शत्रुछे, नरक छे, तेमज रंक पण छे. आम आत्मानी उत्तम या अधम स्थितिथीन उत्तम या अधम परिणाम आवे छे. ॥ १३ ॥ R-5 लद्धा सुरनररिद्धि विसया वि सया निसेविआणेण; पुण संतोसेण विणा किं कत्थ वि निबुई जाया ॥१४॥ अर्थ:-आ जीवे देवोनी अने मनुष्योनी फद्धि पण मेळवी, अने सदा विपयो पण वारंवार सेव्या, तथापि संतोष विना कोइ पण ठेकाणे जरा पण जीवने शांति यइ नहि. ॥ १४ ॥ FAS जीव! सयं चिअ निम्मिअ-तणुधणरमणीकुटुंबनेहेणं; ३७ ,

·मेहेण व दिणनाहो छाइजसिं तेअवंतो वि ॥१५॥
अर्थ -जेम तेजवान मर्प पण मेघवढे आगदित थाय हे, तेम हे जीव, तु लोकालोक मकाशक एवो शान मकाशे करी
तेजवान छे, छा पोतानी मेळेज उत्पन्न करेला-निर्मला शरीर, धन, खी कुदुचना स्नेहयी आच्छादित थाय के.
जं वाहिवालवेसानराण तुह वेरिआण साहीणे;
देहे तत्थ ममत्तं जिअ! कुणमाणो वि किं लहसि? ॥१६॥
अर्य-आ देह व्याधि व्याल-सपदि अने भग्नि वगेरे तारा (बाह्यांतरग) शत्रुभोने स्वाधीन केले. ते देह
उपर ममत करवायी तने शु फायदो थाय छे । ॥ १६ ॥
वरभत्तपाणण्हाण य सिंगारविलेवणेहि पुट्ठो वि;
निअपहुणो विहडंतो सुणएण वि न सरिसो देहो॥१७॥
अर्थ -उत्तम भोजन, पान, स्नान, शृगार, लेपनादियी पोपग (पुष्टि) कर्या छता, पोताना मालिकने छोडी ज-
नार श्वानना सरखो पण गुण तेमा नयी ॥ १७ ॥
.
कडाइ कडुअ बहुहा जं धणमावजिअं तए जीव!
कठाइ तुज्ज्ञ दाउं तं अंते गहिअपन्नेहिं ॥१८॥

·अर्थ:--हे जीव । बहु बहु मकारे अणगमता कष्टो सहन करी ते जे. धन उपार्जन कर्ये ते धने तने तो कष्टज आ- प्युं अने मृत्युगद तेने बीजाएन ग्रहण कयु.॥ १८॥ - LOKGRESS जह जह अन्नाणवसा धणधन्नपरिग्गहं बहुं कुणसि; तह तह लहुं निमज्जसि भवे भवे भारिअतरिव ॥१९॥ KEN अर्थ:-हे जीव ! जेम जेम तुं अज्ञान दशायी धनधान्यादि परिग्रह घणो एकठो करे छे, तेम तेम प्रमाणथी अधिक भार भरेला नावनी माफक तुं तरतज भवोभवमा डुने छे. ॥ १९ ॥ जा सुविणे वि हु दिछी हरेइ देहीण देहसबस्स; सा नारी मारी इव चयसु तुह दुबलत्तेणं ॥२०॥ GER अर्थ:--मानसिक दुर्वळपणायी स्वम निषे देखना मात्रयी पण जे स्त्री मनुष्यना देहनुं सर्वस्व हरी ले छे, ते स्त्रीने खुन करनारी जाणी ( रोग विशेपहा जाणी) तुं तेनो त्याग कर. ॥ २० ॥ अहिलससि चित्तसुद्धिं रजसि महिलासु अहह मूढत्तं; नीलीमिलिए वत्थंमि धवलिमा किं चिरं ठाई ॥२१॥ अर्थ:-मन शुद्धिनी अभिलाषा राखे छे अने खीओ विष आसक्त थाय छे. अहा ! शुं तारुं मह-पणुं ! गळीनी साये मळेका वनमा धोळाश केटयो नरसी शमशे? || २१ ३० ·मोहेणं भवदुरिए बंधिअ खित्तोसि नेहनिगडेहिं; बंधवमिसेण मुक्का पाहरिआ तेसु को राओ? ॥२२॥ अर्थ मोर रानाए तने स्नेह रूपी पेडीमोथी यांधी ससाररुप परीखानामा नायो छे आ वधुभोना (मातापिता, सगा सवधी वगेरेना) नानाथी (नाची न नाय माटे) पहेरेगीर सूपा छे माटे ससारमा पूरी राखनार ते बांधवादिपर शोराग करतो? धम्मो जणओ करुणा माया भाया विवेगनामेणं; खंति पिआ सप्पुत्तो गुणो कुटुंबं इमं कुणसु ॥२३॥ अर्थः धर्म एज पिता, करुणा तेज माता, विवेक नामनो भ्राता, क्षमा ए मिप स्त्री, अने मान, दर्शन, चारित्रादि गुणरुप उतप एप्रोने तु तारु अतरण कुटा बनार ||२३॥ अइपालिआइ पगइत्थिआइ जं भाभिओसि बंधेउं; संते वि पुरिसकारे न लज्जसे जीव! तेणंपि ॥२४॥ भर्यले जीव । तारामा पुरुषाकार (पुरुषार्य) होवा छता पण अति पालन करेली एती कर्म प्रकृतिरुप स्त्रीभोए तने गांधी पार गतिमा परिभ्रमण कराव्यो, तेथी तने (जी) पण भु लज्जा नथी आवती ? ॥ २४ ॥ सयमेव कुणसि कम्मं तेण य वाहिज्जसि तुमं चेव;

·रे जीव! अण्पवेरिअ अन्नस्स य देसि किं दोसं ॥ २५॥ कु . आ. अर्थ:-तुं पोतेज कर्म करे छे अने तेनाथीज निश्चय चारे गतिमा परिभ्रमण करे छे. ते छतां हे आत्मवैरी जीव ! तुं बीजाने ( कर्मने ) शा माटे दोष आपे छे ? ॥ २५ ॥ ३९ तं कुणसि तं च जंपसि तं चिंतसि जेण पडसि वसणोहे; एयं सगिहरहस्सं न सक्किमो कहिउ मन्नस्स ॥२६॥ अर्थ:-हे आत्मन् ! तुं तेवा काम करे छे, तेवा शब्द बोले छे अने तेवा विचार करे छे, के जेथी दुःखना समुहमाज जइ पडे छे. आ पोताना घरनी छूपी वात बीनाने कहेवाने हुं शक्तिमान् नथी, अर्थात् घरनी गुप्त बात बीजे हुं शुं कहुं ? ( एवं समता पोताना पतिने फहे छे.) ॥ २६ ॥ पंचिंदियपरा चोरा मणजुवरन्नो मिलित्तु पावस्स; निअनिअअत्थेनिरता मूलहिइ तुज्झ लुपंति ॥२७॥ आ अर्थ:-हे आत्मन् ! पोतपोताना विषयमा आसक्त आ पांच इंन्द्रियरुप महान् चोर, पापी मनरुप युवगजनी साथे मळी तारी (मान, दर्शन, चारित्रादि) मूळ स्थितिने अर्थात् तारा आत्मगुण रुप मूळ धनने लूंटी ले छे. ॥ २७ ॥ हणिओ विवेगमंती भिन्नं चउरंगधम्मचकंपि; मुट्ठ नाणाइधणं तुमंपि छूढो कुगइकूवे ॥२८॥ ३९

·अर्थ -एओए आ विवेकरुपी यत्रीने इणी नाल्यो, चतुरग धर्मचकने (मनुष्यन म, धर्माण, श्रद्धा अने
सयमवीर्यरुपने) पण भेदी नारयु, ज्ञानादि घनने लूटयु अने तने पण दुर्गति रूपमा नाख्यो ॥ २८ ॥
इत्तिअ कालं हुंतो पमायनिदाइगलियचेअन्नो;
जइ जग्गिओसि संपइ गुरूवयणा ता न वेएसि ॥२९॥
अर्थ -आदला बाळ मुधी तु पादरुप निद्राए करी गलित चेतनवाळो थर गयो हतो, परतु इवे जो, तु जागृत
योगे, तो गुरुना वचनोयी तारु स्वस तु केम जाणतो नथी ? ॥२९॥
लोगपमाणोसि तुमं नाणमओ गंतवीरिओसि तुमं;
निय रजठिइं चिंतसु धम्मज्झाणासणासीणो॥३०॥
अर्थ--हे भात्मा ! तु लोक प्रमाण ठे-ज्ञानमय छे. अनत वीर्यवान छे, धर्मध्यानरुपी आसनपर घेसी तारी आत्म
राज्य स्थिति केवीछे सेनो विचार तो कर ॥ ३० ॥
को व मणो जुवरायाको,वारायाइ (रजपभंसो) रजापझंसो;
जइ जग्गिओसि संपइ परमेसर पइस चेअन्नो(चेअन्न)॥३१॥
अर्थ -जो हमणां तु जागृतन थयो छे तो तु (तारा चेतना ) पोतेन परमेशर छे, अने तेम छे तो पछी अव
पानिव मनरुपी युवराजना बने चोररुपी राजाना शा भार छे, अने तने हवे राज्ययी कोण भ्रष्ट करे एम के ॥३॥

·आ. कु. नाणमओ वि जडो वि व पह वि चोरु व जत्थ जाओ सि; भवदुग्गमि किं तथ्य वससि साहीण सिवनयरे॥३२॥ अर्थ:-ज्ञानमय छतां जड जेवो का थइ गयो छे ? वळी धणी होवा छत्ता चोर जेवो को बनी गयो छे ? जे भव दुर्गममा (संसाररुपी, दुःखे प्रवेशाय एवा केदखानामां) मोक्षनगर (सुखे) स्वाधिनमा होवा छता केम वशी रह्यो छे? ३२ जथ्थ कसाया चोरा महावया सावया सया घोरा; रोगा दुठ्ठभुअंगा आसा सरिआ घणतरंगा ॥३३॥ अर्थ:-( भवरुप दुर्गम शैल-पर्वत केवो छे अने तेने लीला मात्रमा केम भेदाय ते कहे छे.) ज्या चोरो जेवा चार कपाय के, महा भयंकर हिंसक प्राणी जेवी सदा आपदाओ वसे छे ज्या दुष्ट सो जेवा रोगो आवी रहेला छे अने घणा तरंगोवाळी नदी जेवी आशा छे, ॥ ३३ ॥ चिंताड्डवी सकठा बहुलतमा सुंदरी दरी दिठा; खाणी गई अनेआ सिहराइं अहमयभेआ॥ ३४॥ अर्य:-काकडा सहित अटवी जेवी चिंता छे अने ज्या घणाज अंधकारवाळी गुहाना जेवी खी देखाय छे, अनेक खीणो होय एवी धार गतियो के, अने जेना आठ भेद छे एका मदना ज्या शिखरो छे, ॥ ३४ ॥ रयणिअरो मिच्छत्तं मणदुक्कडओ सिलातल ममत्तं; S

·तं भिंदसु भवसेलं झाणासणिणा जिअ सहेलं ॥ ३५ ॥
अर्थ -ज्या राक्षस जे मिथ्यात्व रहे छे, अने ज्या मनना पापयी उत्पन्न भयेल ममत्वरूपी शिला छे, ते ससाररुपी
कठिण-दुर्गम पर्वतने ध्यानरुपी वचव लीलामानमा हे जीव ! तु भेदीनांख ॥ ३५ ॥
जत्थत्थि आयनाणं नाणंवि(विर)याण सिद्धसुहयंतं;
सेसं बहुं वि अहियं जाणसु आजीविआमित्तं ॥३६॥
अर्थ -ज्या आरमशान छे, त्या निश्चयज्ञान छे, अने सिद्ध सूखने आपना पण तेग ज्ञान छे चीजु घणु पण कांतो
अहित करे छे, अने कोतो आजीविका मात्र के एम जाण ॥३६ ।।
सुबहु अहिअं जह जह तह तह गल्वेण पूरिअं चित्तं;
हिअअप्पबोहरहिअस्स ओसहाउ उडिओ वाही॥३७॥
अर्थ-जेम जेम अधिक भणायु, तेम तेम गथी चित्त अधिक पुरायु अने हृदय-भआत्म बोध वगरनाने ए बहु
भणतररुपी औषधमाथी रोग उत्पन पयो ॥ ३७॥
अप्पाणमबोहंता परं विबोहंति केइ तेवि जडा;
भण परियणंमि छुहिए सत्तागारेणकि कजं ॥३८॥

·-- अर्थ:-आत्माने बोध कर्यावगर केटलाफ बीजाने विशेष बोध करवा जाय छे, तेओ पण खरेखरा जड (मूर्ख) छे. एक वाजु पोतानो परिवार भूख्यो छे, छत्तों तेओने दानशाळा मांडवानुं शुं प्रयोजन छे ते तुं कहे ? ॥ ३८ ॥ कु . । आ. बोहंति परं किंवा मुणंति कालं खरा (नरा) पठंति सुअं; ठाण मुअंति सयावि हु विणाय बोहं पुण न सिद्धी॥३९॥ - ४१ अर्थ:-बीजाने बोध आपे छे, ज्योतिष वगेरेथी काळy स्वरुप जाणे छे, सुत्र जाणे छे, वळी सदा पोतानुं स्थान (घरवार, देश ) छोडे छे, छतां तेओने आत्मज्ञान न होवाथी सिद्धि तो नथीन. ॥ ३९ ॥ 361564 अवरो न निंदिअब्बो पसंसिअवो कया वि न हु अप्पा; समभावो कायब्बो बोहस्स रहस्समिणमेव ॥४०॥ परसक्खित्तं भंजसु रंजसु अप्पाण मप्पणा चेव; वजसु वि(विह)कहाओ जइ इच्छसि अप्पविन्नाणं॥४१॥ अर्थः-परनी निंदा न करवी. कोइ वखते पण पोतानी प्रशंसा न करवी अने समभाव राखतो. आज (आत्म)बोधनु रहस्य छे.४० अर्थ:-जो तने आत्मविज्ञाननी ( आत्माना अनुभवनी) इच्छा होय तो बीजाना साक्षीपणाने छोडी दे, आत्माने आत्मा वडेअ राजी कर, विकथा मूकी दे. ॥ ४१ ॥ ॥ तं भणसु गणसु वायसु झायसु उवइससु आयरेसु जिआ;

·खणमित्तमपि विअक्खण, आयारामे रमसि जेणं॥४२॥ अर्थ:-हे जीव ! ते भण, ते गण, ते वाच, तेनु ध्यान घर, ते उपदेश, ते आचर, क्षण मात्र पण जो, के जेयी हे विचक्षण तु भात्मरुपी पागमा रमे. ॥ ४२ ॥ इय जाणिऊण तत्तं गुरूवईडं परं कुण पयत्तं; लहिउण केवलसिरिं जेणं जयसेहरो होसि ॥४३॥ अर्थ -आ प्रकारे गुरुश्रीए उपदेशेला तत्वने जाणीने प्रयत्न कर, के जेथी केवल श्री [ केवल ज्ञान ] पामीने जयशेखर [ आठ कर्मनी जय करनारो थइश ॥ ४३ ॥ ॥ इति ।। अथ जीवानुशास्ति कुलकम रे जीव! किं न बुज्झसि चउगइसंसारसायरे घोरे; भमिओ अणंतकालं अरहघडि व जलमज्झे ॥१॥ अर्थ-हे जीव । चारगतिरुप भयकर ससार समुद्रमा, पाणीमा रेंटना घडामोनी पेठे अनतकाल सुधी तु भम्यो छता ] केम बोध पापतो नयी ॥२॥ जीव! चिंतसि-तुमं निमित्तमित्तं परो हवइ तुज्झ;

·APS जी. असुहपरिणामजणियं फलमेयं पुबकम्माणं ॥२॥ अर्थ:-हे जीव ! बीनो तो तने निमित्तमात्रन छे. भने आ [ वधु ] अशुभ परिणामयी उत्पन्न थयेलं, पुर्वकर्मनुं फल छे. ते तुं चिंतवे छे ? ॥२॥ ४२ अर्थः- हे मूढ जीव ! कर्मथी भरेलो विपरीत उपदेश तुं करे छे. दुर्गतिमा जवानी इच्छावाळाना मनमा आज परीणाम होयछे.३ RSHRSH रे जीव! कम्मभरियं उवएसं कुणसि मूढ ! विवरीअं; दुग्गय(इ)गमणमणाणं एसच्चिय हियइ(हवइ) परिणामो३ रे जीव! तुमं सीसे ! सवणा दाऊण सुणसु मह वयणं; जं सुक्खं न वि पाविसि ता धम्मविवजिओ नणं॥४॥ रे जीव ! मा विसायं जाहि तुमं पिच्छिऊण पररिद्धी; धम्मरहियाण कुत्तो ? संपजइ विविहसंपत्ती॥५॥ रे जीव ! किं न पिच्छसि? झिझंतं जुवर्ण धणं जीअं; अर्थ:-हे शिष्य जीव ! तुं कान दइने मारुं वचन सांभळ,-तुं मुग्व पामतोज नथी माटे खरेखर धर्म रहितन छे. ॥ ४ ॥ अर्थ:-हे जीव ! वीजानी ऋद्धि जोइने तुं विपाद पाम नहीं. धर्म विनाना जीवने विविध प्रकारनी संपत्तिभो क्याथी प्राप्त थाय.५ ४२ अध -

·तहवि हु सिग्धं न कुणसि अप्पहियं पवरजिणधम्म॥६॥
- अर्थ -हे जीव! यौवन, धन, भने जीवितने नाश पामता शुतुनथी जोतो? तो पण आत्महितकारी श्रेष्ठ नीनधर्म
रारेखर तु नथी करतो (नधी भादरतो) ॥ ६ ॥
रे जीव! माणवजिअ साहसपरिहीण दीण गयलज्जा
अच्छसि किं वीसत्थो न हु धम्मे आयरं कुणसि ॥ ७॥
अर्थ -हे मान विनाना, साहस रहित, गरीबदा, निर्लज, जीव ! विश्वासवानो थइने फेम येठो छ । तु धर्ममा
विलकुल भादर करतोज नथी ।। ७॥
रे जीव ! मणुयजम्मं अकयत्थं जुव्वणं च वोलीणं;
न य चिण्णं उग्गतवं न य लच्छी माणिआ पवरा ॥८॥
अर्थ -हे जीव ! निष्फल मनुष्य जन्म, अने यौवन व्यतीत थयो, उग्र तप पण न आचर्यु भने उत्तम प्रकारनी
लक्ष्मी पण न मेळवी ॥८॥
रे जीव! किं न कालो तुज्झ गओ परमुहं नीयंतस्स;
जं इच्छियं न पत्तं तं असिधारावयं चरसु॥९॥

·इ. अर्थ:-हे जीव ! बीजाना मोहा सामु (जोइने बेसी रहेतां) मोतो तारो वरवत ( नसामो) नथी गयो ? जे तने इच्छित हतुं ते तो न मन्युं माटे खड्गधारा सरखं वा आदर. ॥ ९ ॥ ४३ इश मा मुणसुमणेणं तुज्झ सिरी जा परस्स आइत्ता; ता आयरेण गिण्हसु संगोवय विविहपयत्तेण ॥१०॥ अर्थः-तारी लक्ष्मी पारकाने ताचे छ एम तुं मनथी न मान ते माटे आदरपूर्वक तेने (बत्तने ) गृहण कर अने विविध प्रयत्नवडे तेनुं रक्षण कर. ॥ १० ॥ जीवं मरणेण समं उप्पज्जइ जुवणं सह जराए; रिद्धी विणाससहिआ हरिसविसाओ न कायो॥११॥ .. -- अर्थ:-जीवित परणनी साये, यौवन जरा साये अने पद्धिोगिनाश साये उत्पन्न याय छे, (तेथी) वर्ष के निषाद नारनो११ इति र अथ इन्द्रियादिविकार निरोधकुलकम्. रज्जाइभोगतिसिया अट्टवसट्टा पडंति तिरिएसुं; जाईमएण मत्ता किमिजाइ चेव पावंति ॥१॥ SEKK+ ४३ ·वर्ष-राज्यादि भोगनी कृष्णामाला आत ध्यानयी पीटा पापी नरकमा पडे के जाति मदव पदोन्मत थयेगा कमि जानिमा जाम पामे छे ॥१॥ कुलमत्ति सियालित्ते उट्टाईजोणि जंति स्वमए; वलमत्ते वि पयंगा बुद्धिमए कुक्कडा हुंति ॥ २॥ अर्थ -पृल मदाडे करीने शियालपणे, भने रुपमई करीने उटादिनी योनिमा उत्पन्न पाय छे बलमदबहे पत- गीभा, अने पुद्विमदयी कुसहा थाय छे ॥२॥ रिद्धिमए साणाइ, सोहग्गमएण सप्पकागाई; नाणमएण वइल्ला हवंति मय अउ अइदुठा ॥३॥ कोहणसीला सीही माया वि बगत्तणमि वच्चंति; लोहिल्ल मूसगत्ते एव कसाएहिं भमडंति ॥४॥ भर्थ -रूद्धिमदे करीने कुतरा गिरे, सौभाग्यमदे करीने सर्प कागडा विगेरे, शानमदवढे करीने चलदो थाय छे ॥३॥ अर्थ -क्रोधी माणीमो अग्निमा उत्पन्न याय छे मायावी बगलापणु, अने लोभी उदरपणु पामे छे. ए प्रकारे पायो वडे जी भमे छे ॥ ४ ॥ माणसदंडेणं पुण तंदुलमच्छा हवंति मणदुष्ठा;

·सुयतित्तरलावाई होउ वायाइ बझंति ॥५॥ कु. अर्थः-वळी मन दंडवडे करीने मनमा अत्यन्त दुष्ट तंदुलीया मत्स्यो थाय छे. अने वचनदंडवढे करीने पोपट, तेतर, लावर विगेरे पक्षीओ बंधनां पढे छे. ॥ ५ ॥ ti 20 काएण महामच्छा मंजारा(उ) हवंति तह कूरा; तं तं कुणंति कम्मं जेण पुणो जंति नरएसुं॥ ६॥ अर्थः-कायदंडवडे करीने कूर एवा मोटा मत्स्पो अने विलाढा भो थाय छे. वळी ते ते भवोमा ते ते कर्मों करे के के जेथी फरी.नारकीमा जाय छे. ॥६॥ फासिंदियदोसेणं वणसुयरत्तंमि जति जीवा वि, जिहालोलुय वग्घा घाणवसा सप्पजाईसुं॥७॥ अर्थ:-स्पर्शइन्द्रियना दोपथी जीवो वनमा जुंपणे उपजे छे. जीहा इद्रिगमा लोलुप जोगो वाम गाय छे. भने घाण इंद्रियने वश पडनाथी सर्पनी जातिमा उत्पन्न याय छे. ॥ ७ ॥ नयणिदिए पयंगा हुँति भया पुण सवणदोसेण; एए पंच वि निहर्ण वयति पचिंदिरहिं पुणो ॥ ८॥ ४४ अर्थः-चक्षु इंद्रियना दोषयी पतंगीभा, भने श्रोच इंद्रियना दोपथी मगो थाय छे. एम ए पाने जीयो पंनेन्द्रियरटे फरीथी नाश पामेले. ॥ ८॥ T سوير

·जत्थ य विसयविराओ कसायचाओ गुणेसु अणुराओ;
किरिआसु अप्पमाओ सो धम्मो सिवसुहो लोए॥९॥
अर्थ -जेमा विपयोथी विरक्ति होय, कपायनोत्याग होय, गुणोमा मिनि होय, क्रियाओमा श्रममादीपणु होय
तेज जगतमा मोक्ष सुख आपरानो धर्म छे. ॥९॥ इति ॥
श्री'कर्म कुलकं.
तेलुकिकस्स मल्लस्स महावीरस्स दारुणा;
उवसग्गा कहं हुंता? न हुँतं जइ कंमयं ॥१॥
वीरस्स मिनुयग्गामे केवलिस्सावि दारूणो;
अइसारो कहं हुंतो न हुँतं जइ कम्मयं ॥२॥
अर्थ-प्रण लोरमां अद्वितीय मल्ल जेवा महावीर प्रभु भयकर उपसर्गो थया से जो कर्म न होय तो केम समवे ॥१॥
अर्थ:-जोर्मल होप तो श्रीमहावीर स्वामिने केवळझानी छता मिनुक गामा भयकर अनिसार केम थयो. ॥२॥

·कु. क. وحون-لاک-وح अर्थः-कर्मचं अस्तित्व न होय तो अस्थिक गाममां शूलपाणियक्षयी समर्थ वीरभगवानने पण वेदनाभो थइ ते केम संभवे. ३ ४५ वीरस्स अडिअग्गामे अक्खाओ सूलपाणिणो; वेअणाओ कहं हुंती न हुंतं जइ कम्मयं ॥३॥ दारुणाओ सलागाओ कन्नेसू वीरसामिणो; पख्खिवंतो कहं गोवो न हुँतं जइ कम्मयं ॥४॥ वीसं वीरस्स उवसग्गा जिणिंदस्सावि दारुणा; संगमाओ कहं हुंता न हुँतं जइ कम्मयं ॥५॥ गयसुकुमालस्स सीसंमि खाइरंगारसंचयं; पख्खिवंतो कहं भट्टो न हुंतं जइ कम्मयं ॥६॥ अर्थ:-जो कर्म न होय तो महावीर स्वामिना कानोमा गोवाळीए भयंकर खोला केम ठोक्या ? ॥ ४॥ अर्थ:-जो कर्म न होय तो तीर्थकर वीरपरमात्माने पण संगमदेवथी भयंकर वीस उपसर्गो केम यया. १॥५॥ 952-55 अर्थ:-जो कर्म न होय तो गनसुकुमालनामस्तक उपर खेरनावळना अंगारा सोमिल नामना ब्रामणे नाख्या ते केम घटे. ४५ ·भर्य-जो धर्म न होप तो ते वखते खधफ मुनिना शिष्यो पालकरढे करीने यत्रमा केप पीलाया ?॥७॥ सीसा उ खंदगस्सावि पीलिजंता तया कहं; जं तेण पालएणावि न हुँतं जइ कम्मयं ॥७॥ सणंकुमारपामुख्खचक्किणो वि सुसाहुणो; वेयणाओ कहं हुंता न हुँतं जइ कम्मयं ॥८॥ कोसंबीए नियंठस्स दारुणा अच्छिवेयणा; धणिणो वि कहं हुता न हुतं जइ कम्मयं ॥९॥ अर्थ -जो कर्म न होय तो सनत्कुमार वगेरे कार्तिने साधु अवस्थामा पण वेदना यह तेनु शु कारण ? ॥८॥ अर्थ -जो कर्म मानवामा न आवे तो कौशाम्बी नगरीमा धनवान छता पूर्णतामा मुनिने भयकर नेत्र पीडा गरी तेनु शु कारण ? ॥९॥ नमिस्संतो महादाहो नरिंदस्तावि दारुणो; महिलाए कह हुँतो न हुतं जइ कम्मयं ॥१०॥ -मपिरानति जेना नरेन्द्रना अत पुरमा भानक मोटो दाह थयो तेनु म मिग शु पारण होइ श.१० ·कु. क. ४६ अंधत्तं बंभदत्तस्स सुदेवस्सावि दुस्सहं चकिस्सा वा कहं हुंतं न हुतं जइ कम्मयं॥११॥ नीयगुत्ते जिणिंदो वि भूरि पुण्णो वि भारहे; ऊपजंतो कहं वीरो न हुँतं जइ कम्मयं ॥ १२॥ अर्थ:-देवोथी सेवाता ब्रह्मदत्त चक्रवतिने पण कर्म विना वोजा कया कारणयो दुस्सह अंधाणु प्राप्त थर्पु.॥ ११ ॥ अर्थ:-आ भरतक्षेत्रमा मोटा पुन्यवाळा जिनेन्द्र श्री महावीर पण नीच गोत्रमा उत्पन्न यया छे तेनुं कर्म शिवाय अन्य शुं कारण होइ शके. ? ॥ १२ ॥ अवंती सुकुमालो वि उज्जेणीए महायसो; कहं सिवाइ खजंतो न हुतं जइ कम्मयं ॥ १३॥ सईए सुद्धसीलाए भत्तारा पंच पंडवा; दोवईए कहं हुंता न हुँतं जइ कम्मयं ॥ १४ ॥ अर्थ:-उन्जेगिनी नगरीमा मोटा यशवाळा अवन्ति सुकुमार- शीयालीये भक्षण कीधुं तेनु कारण कर्मा होइ शके. ॥१३॥ ४६ 435 स

·अर्थ -पवित्र शीरळगाली सनी द्रौपदिने पांच पांगो भणी यया ते फर्म सिवाय केम वने ॥४॥
अर्थ -कुलीन गवा मृगापुत्र विगरे केटलाफ जीवोने पण तेवा प्रकारनु दु ख ययु छे तेनु कारण पण फक्त कर्मन ॥१५॥
मियापुत्ताइ जीवाणं कुलीणाण वि तारिस;
महादुख्खं कहं हुतं न हुँतं जइ कम्मयं ॥१५॥
वसुदेवाईणं हिंडी रायवंसोब्भवाण वि;
तारूण्णे वि कहं हुंता न हुतं जइ कम्मयं ॥१६॥
वासुदेवस्स पुत्तो वि नेमिसीसो वि ढंढणो;
अलाभिल्लो कह हुतो न ईतं जइ कम्मयं ॥१७॥
अर्थ -जो कम न होत तो, रामाना वशमा उत्पन थयेला वसुदेवादिने यौवनावस्थामा केम भ्रमण कग्यु पडत. १६||
अर्थ -नामुदेवनो पुत्र तमन नीधार परमात्मा नेमिनाथना शिष्य दाणापिने गोचरी जवा छता पण ते मळी
नहि तेनु कर्म सिवाय वीज ग्यु कारण मानी शकार ? ॥ १७ ॥
कण्हस्स वासुदेवस्स मरणं एगागिणो वणे;
भाउयाओ कहं हुंतं न तं जइ कम्मयं ॥१८॥

·R क. कु. अर्थः-वननी अंदर पहाकि कृष्ण वासुदेनुं पोताना भाइथीज जो कर्म न हो ता मरण केम थाय. ? ॥ १८॥ नावारुढस्स उवसग्गो बद्ध माणस्स दारुणो सुदाढाओ कहं हुतो न हुँतं जइ कम्मयं ॥१९॥ अर्थ:-जो कर्म न मानीये तो नाव उपर चडेला श्रीमान् वर्द्धमान स्वापिने सुदृयो भयंकर उपनर्ग केम याय. ? ॥ १९॥ पासनाहस्स उवसग्गो गाढो तिर्थंकरस्स वि%3B कमठाओ कहं हुतो न हुतं जइ कम्मयं ॥२०॥ अर्थ:-तीर्थकर परमात्मा पार्श्वनाथ महाराजने कमायो आकरो उपसर्ग थयो तेमा कर्मज कारण छे. ॥ २० ॥ अणुत्तरा सुरासाया सुख्खसोहग्गलीलया; कह पावति चवर्ण न हुँत जइ कम्मयं ॥ २१ ॥ अर्यः-अनुत्तर विमानवासि श्रेष्ठ देवो जेओ के सुखनी पूरी सामग्रोथी युक्त छे ते पण च्यवी मृत्युलोकमां आवे छे तेनुं कारण कर्मन मानवं पडशे. ॥ २१ ।। ॥ इति श्रीकर्मकुलकं संपूर्ण ॥ सर ·अर्थ-वाणिज्यग्राम नगरमा भानद नामे गृहस्थ हता, तेने शिवनदा स्त्री हनी अने चालीस हजार गोकुल इतो ॥१॥ अथ दशश्रावक कुलक. वाणियगामपुरंमि, आणंदो जो गिहवई आसी; सिवनंदा से भज्जा, दस सहसा गोउला चउरो॥१॥ निहिविवहारकलंतरठाणेसु कणयकोडि बारसगं; मो सिरिवीरजिणेसरपयमूले सावओ जाओ ॥२॥ चंपाई कामदेवो, भद्दाभज्जो सुसावओ जाओ; छग्गोउल अठारस, कंचण कोडीण जो सामी॥३॥ अर्थ -तेनी पासे भहारमा व्यापारमान्याजे कुल मळीबार कोड सोनया हता,ते(आनद)श्री महावीरजीरना चरण सेवी श्रापक थयो अर्थ -चपा नगरीमा पापदेश सुश्रारकथयो रोने भद्रा स्त्री इती छ गोकुल इता भने ते उदार क्रोड सोनयानो सामीहतो.॥३॥ कासीए चुलणिपिया, सामा भज्जा य गोउला अड;

·door चउवीस कणयकोडी, सद्वाण सिरोमणी जाओ॥४॥ द. कु . अर्थः-काशीमा चुलनीपिता श्रावकोमा शिरोमगी थयो. तेने श्यामा स्त्री इती. आठ गोकुल तेमन चोवीसकोड सोनया नेनी पासे हता. ॥ ४ ॥ ४८ कासीई सूरदेवो, धन्ना भज्जा य गोउला छच्च; कणयहारसकोडी, गहीयवओ सावओ जाओ॥५॥ अर्थ:-काशीमा सुरदेव नामे गृहस्थ हनो तेने धन्या नामे स्त्री हती, अने छ गोकुल तथा अढारकोड सोन या तेनी पासे हता, से वन ग्रहण करी धारक थयो. ॥५॥ आलभियानयरीए, नामेणं चुल्लसयगओं सड्ढो; वहुलानामेण पिया, रिद्धी से कामदेवसमा ॥६॥ अर्थ:-आलभिका नगरीमा चुल्लशतक नामे श्रावकथयो, तेने बहुला नामनी स्त्री हती अने तेनीद्धि कामदेवना सरखी हती. कंपिल्लपट्टणंमि, सड्ढो नामेण कुंडकोलियओ; पुस्ता पुण जस्स पिया, विहवो सिरिकामदेव सभो॥७॥ अर्थ:-कापिल्यपुरमा कुंडकोलिक नामे श्रावक हनोवळी तेने पुष्या नामे नी इती भने तेनोवैभव कामदेव श्रावकनासमानतो.७ ४८

·सद्दालपुत्तनामो, पोलासमी कुलालजाईओ;
भज्जा य अग्गिमित्ता, कंचणकोडीण से तिनि॥८॥
अर्थ -सहालपुत्र नामनाश्रावक पोलासमा कुमार जातीना थया नेने अग्निमित्रा स्त्री हनी भने त्रगकोड सोनामहोरो तेनीपासेहतो
चउवीस कणयकोड़ी, गोउल अष्ठेव रायगिहनयरे;
सयगो भज्जा तेरस रेवइ अडसेस कोडीओ ॥९॥
अर्थ -चोवीस कोड सोनया, अने आठ गोकुल वाळो राज्ग्रा नगरीमा शतक (श्रावक) हतो तेने रेवती
आदि तेर स्त्रीभो इती. तेमा रेवती आठकोड सोनामहोर लावी इती अने बाकीनी एकेक क्रोड लावी इती ॥९॥
सावत्थीनयरीए, नंदणिपियनाम सङ्घओ जाओ;
अस्सिणिनामा भज्जा, आणंदसमो य रिद्धीए॥१०॥
अर्थ:-श्रावस्ती नगरीमा नन्दनीप्रिय नामे श्रावक ययो, तेने अधिगीनामे खी हती, अने ते ऋद्धिमा आनद समान हतो १
सावत्थीवत्थव्वो, लंतगपिय सावगो य (जो प) वरो;
फग्गुणि नाम कलत्तो, जाओ आणंदसम विहवो ॥११॥

·HIROIRIT कु . है . अर्ध:-श्रावस्ती नगरीमा कान्तकनिक नामे श्रेष्ठ श्रावक वसतो इतो तेने फल्गुनी नामे स्त्री हती ते विभवमा आनंद सरखो हनो. ॥ ११ ॥ इक्कारस पडिमधरा, सवि वीरपय कमलभत्ता; सवे वि सम्मदिछी, बारसवयधारया सवे ॥१२॥ अर्थः-ए सर्व श्रावको अग्यार प्रतिमाने धारण करनार, महावीर स्वामीना चरण सेवी, सम्यग्दृष्टी अने बार ४९ व्रतने धारण करवा वाळा हता. ॥ १२ ॥ S अथ इरियावहि कुलकं. नमवि सिरिवद्धमाणस्स पयपंकयं सेविअजिअभमरगण निच्चपरिसेविअं। चउरगइजीवजोणीण खामणकए भ- णिमु कुलयं अहं निसुणिअं जह सुए ॥१॥ सा अर्थः-जीवरुपि भ्रमरना समूहयी नित्य सेवायेला महावीर प्रभुना ते (पसिद्ध) चरणकपलने नमीने तथा से गोने चार गतीना जीवनी योनीभो खमविवाने माटे जेम सिद्धान्तमा सांभळेलुं छे तेम कुळकने कहुँछ. ॥ १ ॥ ४९ 23 ।

·नारयाणं जिआ सत्तनरय(उच्भ) भवा, अपज पजत्त भे- एहिं चउदसधूवा । पुढविअपतेयवाउवणईणं तया, पंच ते सुहूम थूला य दस हूंतया ॥२॥ अर्थ -नरकना जीवोना सात नरक पृथ्वीना भेदे सात प्रकार छे. ते पर्याप्ता अने अपर्याप्त मळीने कुल पद भद् याय तथा पृथ्वीकाय, अप्काय तेजसकाय वायुकाय भने साधारण वनस्पति ए पांच भेद सूक्ष्म अने गदर ए बन्ने मळी दश भेद थाय छे. ॥२॥ अपजपज्जत्तभेएहिं वीसं भवे,अपज पजत्तपत्तेयवणस्सइ दुवे। एम एगिदिआ वीमदोजुत्तयाअपजपजबिंदितेइंदि चउरिंदिया ॥३॥ अर्थ - अपर्याप्ता भने पर्याप्ता'ए पन्ने प्रकारे दश भेदो' होवायी वीस भेद थाय छे तथा अपर्याप्त अने पर्याप्त ये भेदे मत्येक वनस्पति छे ए प्रकारे एकेन्द्रियना कुल २० भेद थाय छे पर्याप्त अने अपर्याप्त बेइदि, तेइद्रि भने चौरिदिगना छ भेद थाय छे ॥३॥ नीरथलखेअरा उरगपरिसप्पया भुयगपरिसप्प सन्निसन्नि पंचिंदिया। दसवि ते पज्ज अपजत्त वीसं तया तिरिय ·इ . कु. २ सवे डयालीस भेया मया ॥४॥ अर्थः-संज्ञी पंचेद्रिय, अने असंज्ञी पंचेद्रिय मत्येकना जळचर, स्थलचर, खेचर, उरः परिसर्प, भुजपरिसर्प ए पांच भेद होबाथी दश भेद थाय छे अने पर्याप्त अने अपर्याप्सना भेदयी २० भेद थाय छे, सर्व मळी तिचना ४८ भेद थायछे./४/ ५० पंचदसकम्मभूमीय सुविसालयातीसअकम्मभूमी असुह कारया । अंतरदीवा तह पवर छप्पण्णयं मिलिय सय महियमेगेण नरठाणयं ॥५॥ ॥ अर्थः-मुविशाल एवी पंदर कर्म भूमीमा उत्पन्न ययेला भने मुख करवागाळी श्रीश अर्म भूमिमा उत्पन्न थयेला अने छपत्र अंतर द्वीपर्मा उत्पन्न ययेका मनुष्योना १०१ भेद थाय छे. ॥ ५॥ तत्थ अपजत्त पज्जत्त नरगब्भया, वंतपित्ताइ असन्निअ- पजत्तया।मिलियसब्वेवि तेतिसय तिउत्तरा मणुयजम्मंमि. इय हुंति विविहप्पयरा ॥६॥ अर्थ:-तेमा पर्याप्त अने अपर्याप्त एका वे भेद गर्भन मनुष्यना के तेथी २०२ भेद यया तथा मनुष्यना वमन पित्तादिका उत्पन्न थयेका १०१ भेद अपर्याप्त समम्मि मनुष्पना याय के सर्व मळी ते ३०३ मनुष्यना भेद थायळे.।६। ५० ·गविज लोगंतिया । पंच आणुत्तरा सुरवरा , ते जुया भवणवई देव दस पनर परहम्मिया, जंभगा दसय तह सोल वंतरगया। चरथिरा जोइसया चंदा सूरा गहा तहय नख्खत्त तारा दस भावह ॥७॥ अर्थ -मननपति देवोना दश भेद, पदर परमापार्मिकना, दश तिर्यगभाना तथा सोल व्यतरना चद्र सूर्य ग्रह नक्षत्र अने तारा ए पनि घर उपोतिषि अने पांच स्थिर ज्योतिषी मळी दश भेद यया ॥७॥ किब्बिसा तिणि सुर बार वेमाणिया, भेय नव नवय एगहीणं सयं देवदेवीजुयं ॥८॥ अर्थ किल्लिप देवना प्रण भेद, वार भेद वैमानिकना, नव ग्रेवेयकना, अने नव लोकातिकना. पांच भेद अ- नुत्तरना ते पधा जोडता देव अने देवीभो सहीत नगणु थाय छे भने ॥ ८॥ अपज पजत्त भेएहिं सओठाणुआ, भवणवणजोइवेमा- णिया मिलिया। अहिअ तेसही सविं हुंति ते पणसया,

·अमिहयापयदसयगणिअ जायातया ॥९॥
कु.
इ.
अर्थः- पर्याप्त अपर्याप्त भेदे भुवनपनि व्यतर ज्योतिष अने वैमानिक ए चारेना एफसोने अठाणुं भेदो थाय छे.
बधा मळीने जीवना पांचमो ने वेसठ भेदो थाय छे अभियादिक दश पदोए गुण्या त्यारे. ॥ ९ ॥
५१
पंचसहसा छसय भेय तीसाहिया, रागदोसेहिं ते सहस
एगारसा । दुसय सहीत्ति मणवयणकाएपुणो, सहस ते
तीस सयसत्त असिई घणो॥१०॥
न
अर्थः -णच हनार लमोने वीश थाय, गग अने द्वेष प भेदे गुणतां अग्यार हजार सो अने साठ याय, मन
वचन अने काया एत्रणे गुणी त्यारे तेत्रोश हजार सातपोने एंशी थाय. ॥ १० ॥
करणकारणअणुमईसंजोडिया, एगलख्खह इगसहस ति-
सय चालीसया। कालतिअगणिय तिन्निलख्ख च उस-
हसया वीसहिअ इरिअ मिच्छामिदुकड पया॥११॥
अर्थ:--कर, कराव, अने अनुमोदg ए प्रग भेदे गुगवायी एक लाख एक इनार जगमाने चाजीश याय.
अने प्रण काठे गुणता प्रण लाख चार हजार वीश इरिगावहिना पिर छापि दुमडना भेटो याय. ॥ ३ ॥

·ईणपरि चउरगइमाहिं जे जीवया, कम्मपरिपाकि नव नवियजोणीठिया। ताह सबाह कर करिय सिर उप्परे देमि मिच्छामिदुक्कडं बहु बहु परे ॥१२॥ अर्थ भा प्रमाणे पोतपनाना यर्म विपाग्ने अनुमारे जुरी जुरी जाननी योनिश्रोमा रहेला पार गतिमा जे जीवो के ते दरेकने मस्तक उपर यमुसीने या प्रकारे पिन्छामि दुपा दउ छु ॥ १२ ॥ इअजिअ विविहप्परि मिच्छा दुकडि करिहि जिभविआ सूडमणति छिंदिअ भवदुहं पामिअ सुरसुहं सिद्धिनयरि सुहं लहईघणं ॥ १३॥ इति इरियावहि कुलकं ॥ अर्थ र प्रकारे जे भविक सारा मनबहे करीने विविध प्रकारे जीरा प्रत्ये मिथ्या दुष्कत करे ते भवना दुख पेदीने, देवतानु सुख पामीने मोक्ष नगरोनु अत्यामुग्य मेळो छे ॥ १३ ॥ ॥ इति इरियावहि कुलक सपूर्ण ॥

·शरु पाने.
गाथा.
कुलकर्नु नाम.
शरु पाने.
गाथा.
कुलकनु नाम.
रताप
यम
अनुक्रमणिका.
अंक.
१ गुणानुराग १ २८, ९ अभव्य
२९
गुरुपदेक्षिणा ५ १८१०. पुण्यपाप
३० १६
सा साधुयोग्य ११ गौतम ३२ २०
८ ४७१२ आत्मावबोध ३५ ४३
४ पुण्य प्रभावदर्शक १३ जीवानुशास्ति४२ ११
पुण्य
१५ १०१४ ईंद्रियादि वि-
दान
१६ २० कार निरोध ४३
६ शीळ
१९ २०१५ कर्म
४५ २१
७ तप
२२ २०१६ दशश्रावक ४८ १२
८भाव
२५ २११७ इरियावहिय ४९ १३
8 w

·No text on this page.