Prakrit Bharati Academy, Jaipur

Panchpratikramanadi Sutrani

2010/09

PDF Proofread

Front matter

Published by Venichand Surchand, Shah. Secretary
Shri- Jain Shreyaskar Mandal, Mhesana.
3
Printed by R. Y. Shedge at the "Nirnaya-sagar.
Press," 23, Kolbhat Lane, Bombay
?

सूचना. पुस्तकने जेम तेम ज्यां त्यां रखमतुं मूकी आशातना करवी नहि. तेमज अशुभ हाये पुस्तकने श्रमकवु नहि. उघाडे मुखे पुस्तक वांचq नहि. मंगल. जैनो धर्मः प्रकटविनवः संगतिः साधु- लोके, विद्वजोष्ठी वचनपटुता कौशखं स- क्रियासुसाध्वी लक्ष्मीश्चरणकमलोपासना सद्गुरूणां, शुई शीलं मतिरमलिना प्राप्यते नाल्पपुण्यैः ॥१॥ सार-प्रगट अनाववालो जैनधर्म, संत-सु- साधु जनोनी संगति, ज्ञानी पुरुषो साथे गोष्टी, वाक्चतुराश, शुजकरणीमां कुशलता, न्या- योपार्जित लक्ष्मी, सद्गुरुना चरणकमलनी उपासना, निर्मलशील अने शुभमति, ए. टलां वानां प्रबल पुण्ययोगेज प्राप्त थ शके . , उपोद्घात. जैन कोममां वांचन पठननो बहोलो फे- लावो करवाना उद्देशथी अमो विद्वान् मुनि- महाराजा अने सुज्ञ श्रावकोनी चालु जमा- नानी कसायेली कलमश्री लखायेला पूर्वा- चार्यप्रणीत ग्रंथोनां नाषांतरो अने मूल ग्रंथो उदार दीलना सद्गृहस्थोनी उत्तम सहानुजू- तिवडे मुखित करावी, तेना खपी जीवोने विना- मूल्ये यातो नजीवी कीमते श्रापीए बीए; जेना परीणामे था सत्तरमुं पुस्तक बहार पामवामा अमे फतेहमंद थया बीए. श्री नावनगर जैनधर्मप्रसारक सजा तर- फथी प्रसिक थयेला पंचप्रतिक्रमणना पुस्तकमा केटलाक फारफेर साथे योग्य सुधारो वधारो करी, श्रा ग्रंथ प्रसिक विद्वान् मुनिवर्य - पासे जुनी प्रतो अने संस्कृत अवचूरीना श्राधारे बारीकीथी संशोधन करावी प्रसिद्ध कराव्यो बे, जेथी अत्यार सुधीमा उपायेला प्रतिक्रम- एना पुस्तकोना.करतां को कोपाठ फेरफार , , (५) लागशे. माटे सजान बंधुउने विज्ञप्ति करवानी के तेमणे आ ग्रंथनी कंश जूलनो सुधारो क- रवा पहेला हरको विछान् मुनिराजनी स- लाह पूबवी. या ग्रंथ उपाववामां शुकि तरफ पूरतुं लक्ष्य आपवामां आव्यु बे, तेम उतां मतिदोषथी या तो प्रमादवशथी कांच पण नूल चूक थर होय तो ते सुधारीने वांच- वा जणवा विनंति करवामां आवे बे. आ ग्रंथनी पहेली श्रावृत्ति थोमा वखतमां खपी जवाथी था बीजी श्रावृत्ति ताकीदे बहार पामवानी जरूरपनी बे. श्रा वखत बपामणी वगेरेनो खर्च वधवा बतांकीमत सरखीजराखी. था ग्रंथ उपाववामां जे महाशयोए अव्यनी सहाय पी जे अने जे महाशयोए प्रुफ सु- धारवामां कीमति मदद पी ले ते सर्वनो अंतःकरणथी थानार मानवा साथे आवां का- ोमां ते महाशयो तरफथी वधारे सहानुभूति मले एम श्वी विरमुं बुं. ली. प्रसिककर्ता.

(६) शुद्धिपत्रकम्. वीटी अशुभम् शुझम्. पृष्ठ ३१ ३ए ३ए ७ की TD TH ४७ M ६१ १५२ १७३ १७६ १२ श्रत अर्हन्त- नमी नूमी चजसीस चलतीस जन्निबहमे- उन्निबहेम- विजूर्वि- विजुर्विधातुम्. नमन्त्रि- नमत्रि- १७ १३ अनुक्रमणिका. SURES . । पार्नु .... १ . २ २ ३ . ४ ४ . नाम- नवकार ( नमस्कारसूत्रम्.).... पंचिंदिश सुत्तं खमासमण सुत्तं सुगुरुने शाता सुखपृष्ठा शरियावहियं सुत्तं तस्स उत्तरी सुत्तं अन्नत्थ ऊससिएणं सुतं लोगस्स सुत्तं सामायिक, पच्चरकाण सामायिक पारवानुं सूत्रम् जगचिंतामणि चैत्यवन्दनम् .. जंकिंचि सुत्तं नमुत्थुणं वा शक्रस्तवः जावंति चेश्याई सुत्तं जावंत के विसाहू सुत्तं परमेष्ठि नमस्कारः अवसग्गहरंस्तवन ५ ६ . .... १० १० ११ ११ .. . १२ १३ १३ १४ १५ १६ (ज) जयवीयरायसुतं अरिहंत चेश्याएं सुत्तं कहाणकंदस्तुतिः स्नातस्यानी स्तुतिः संसारदावानी स्तुतिः पुरकरवरदीसुत्तं सिकाणं बुझाणंसुत्तं वेयावच्चगराणं सुत्तं लगवानादि वन्दनम् देवसिथ पमिकमणे गढ़ श्वामि गमिसुत्तं अतिचारनी आठ गाथा सुगुरुवांदणा सूत्रम् देवसिधे आलो सातलाख अढार पापस्थानक सवस्सवि सुत्तं श्रावकवंदितासूत्र १७ १ए 맀 १ए ५१ २४ २४ . . স্বন্তুষ্ঠিত २५ ३२ .... ३३ m.mmm . (ए) आयरिश्रउवज्काए नमोऽस्तु वर्तमानाय ३३ विशाललोचनदलम् ३४ श्रुतदेवतादेत्रदेवतास्तुती ३५ कमलदलस्तुतिः રય जुवनदेवताक्षेत्रदेवतास्तुती ३५ अवाश्ओसु मुनिवंदन सूत्र ३६ वरकनक ३६ लघुशान्तिस्तवः ३१ चउकसायसुत्तं Ho जरदेसरनी सज्जाय ४० मण्ह जिणाणं सज्जाय ४३ तीर्थवंदना ४३ सकलाईत श्रीपादिकादि संक्षेप अतिचार श्रीपाक्षिकादि अतिचार प्रजातना पञ्चकाण (नमुकारसहिर्नु) १०१ पोरिसि साढपोरिसितुं .... १०१ बियासणा एकसणानुं १०२ - २ . .... १३ १०४ १०५ १०६ १०६ १०७ १०० १०७ (ចថ (បចំ १०ए . (१०) आयंबिलनु पच्चरकाण तिविहार उपवासर्नु चनविहार उपवासनुं सांजनां पच्चरकाण (पाणहारनुं) चलविहारर्नु पच्चरकाण तिविहारनुं पच्चरकाण सुविहारनुं पञ्चरकाण देसावगासिकनुं पञ्चरकाण पोसहनु पच्चरकाण पोसह पारवानी गाथा संथारा पोरिसी चैत्यवंदनस्तवनवगेरेनो समुदाय- सीमंधर जिन चैत्यवंदन सीमंधर जिन द्वितीय चैत्यवंदन सिझाचलनुं त्रीजु चैत्यवंदन सिझाचलनुं चोथु चैत्यवंदन परमात्मानुं पांचमुं चैत्यवंदन प्रथम सीमंधर जिनस्तवन द्वितीय श्रीसुबाहुजिनस्तवन तृतीय श्रीदेवजसाजिनस्तवन .. १९३ ११४ ११५ ११६ ११६ ११ज १९ए १२० १२२ १२३ १२४ १५६ (११) 'चोथु वीश विहरमाननुं स्तवन पांचमुं श्री सिकाचलजीनुं स्तवन 'षष्ठ श्रीसिकाचलस्तवन सप्तम सिकाचलस्तवन अष्टम सिहाचलस्तवन श्रीतीर्थमाला स्तवन श्रीमहावीरजिनलंद श्रीगौतमाष्टक बंद पञ्चतीर्थ चैत्यवंदन पञ्चमीनी थोयो (संस्कृत) एकादशी स्तुति (संस्कृत) पञ्चतीर्थ थोयो शङ्केश्वरपार्श्वजिन स्तुतिः प्रथम श्रीविनयश्रध्ययननी सज्काय हितीय शिखामणनी सज्जाय अनाथी मुनिनी सज्जाय श्री नेम राजुलनी सज्जाय आपखजावनी सज्जाय नव स्मरण- नवकार-उवसग्गहरं १२ए १३२ १३३ १३४ १३५ १३७ १३७ ૨રૂણ १४१ १४२ १४३ १४५ . १४७ १४ज १५० १५२ १५६ ८० (१२) संतिकरस्तवन तिजयपहुत्त नमिऊण अजितशान्ति जक्तामरस्तोत्र कल्याणमन्दिरस्तोत्र म्होटी शान्ति रत्नाकरपञ्चविंशिका सामायिक लेवानो विधि सामायिक पारवानो विधि चैत्यवंदन करवानो विधि गुरुवंदन करवानो विधि पच्चरकाण पारवानो विधि पमिलेहण करवानो विधि देववांदवानो विधि देवसिप्रतिक्रमण विधि राप्रतिक्रमण विधि परिकप्रतिक्रमण विधि चजमासी प्रतिक्रमण विधि संवत्सरी प्रतिक्रमण विधि १७६ १६ १२ एएस २०० २०१ २०२ .... २३ २०४ २०५ . २१६ २० २२० . ॥ अथ ॥ ॥ श्रावकस्य पञ्चप्रतिक्रमणादिसूत्राणि ॥ १ प्रथमं नमस्कारसूत्रं (पंचमंगलरूपम्)। नमो अरिदंताणं॥१॥नमो सिधाणं ॥२॥ नमो आयरियाणं ॥३ ॥ नमो नवज्छायाणं ॥४॥ नमो लोए संबसाइणं ॥५॥ एसो पंचनमुक्कारो ॥६॥ सव- पावप्पणासणो ॥७॥ मंगलाणं च सवेसि ॥ पढमं दवइ मंगलं ॥७॥इति ॥१॥ पद [ए] संपदा[-] गुरुवर्ण[] लघुवर्ण [६१]सर्ववर्ण [६] २॥ अथ पंचिंदिअसुत्तं ॥ पंचिंदिअसंवरणो, तद नवविदबंन- चेरगुत्तिधरो ॥ चनविदकसायमुक्को, अ अधारसंगुणेहिं संजुत्तो ॥१॥ पंचमह- घयजुत्तो, पंचविदायारपालणसमत्थो ॥

(२) पंचसमिउँ तिगुत्तो, छत्तीसगुणो गुरू मज्छ॥३॥इति ॥२॥ गाथा [२] पद [1] गुरु [१०] लघु [७०] सर्ववर्ण[10] ३ ॥ अथ खमासमणसुत्तं ।। श्वामि खमासमणो! वंदिलं, जावणि- जाए निसीहिआए, मत्थएण वंदामि ॥ इति ॥३॥ गुरु [३] लघु [२५] सर्ववर्ण [२०] ४॥अथ सुगुरुने साता सुखपृबा ॥ ॥श्वकार सुदाई सुददेवसि, सुख- तप शरीर निराबाध ॥ सुखसंजमजात्रा निर्वदो गेजी; स्वामी साता बेजी ? नात- पाणीनो लान देजो जी ॥ इति ॥४॥ ५॥ अथ इरियावदियसुत्तं ॥ ॥श्नाकारेण संदिसद भगवन् ! इरि- यावदियं पमिकमामि ? छ, श्वामि पडि- कमिजं ॥१॥ शरियावदियाए, विराद- १ वपोर पहेलाना वखतमां कहेवू. २ अपोरपछीना वखतमां कहे.

(२) गाए ॥ ॥ गमणागमणे ॥३॥ पाण- कमणे बीयकमणे दरियकमणे; उसात्ति- गपणगदगमट्टीमकमासंताणासंकमणे॥४॥ जे मे जीवा विरादिया ॥ ५॥ एगिदिया बेदिया तेइंदिया चरिंदिया पंचिंदिया ॥६॥ अनिया वत्तिया लेसिया संघा- श्या संघटिया परियाविया किलामिया उद्द- विया गणा गणं संकामिया जीवि- या ववरोविया तस्स मिबामि उकडं ॥७॥ इति॥५॥ पद[२६] संपदा[७] गुरु [१] लघु[१३६] सर्ववर्ण [१०] ६॥ अथ तस्सउत्तरीसुत्तं ॥ तस्स उत्तरीकरणेणं, पायबित्तकरणेणं, विसोहीकरणेणं, विसल्लीकरणेणं, पावाणं कम्माणं, निग्घायणघाए, गमि कानस्सग्गं ॥७॥ इति ॥६॥ पद [६] संपदा [१] गुरु [१०]. लघु [३५] सर्ववर्ण[ए] (४) ॥ अथ अन्नत्यऊससिएणंसुत्तं ॥ अन्नत्थ कससिएणं नीससिएणं खा- सिएणं बीएणं जनाइएणं उडुएणं वाय- निसग्गेणं नमलीए पित्तमुबाए ॥१॥ सुहुमेदि अंगसंचालेदि, सुहुमेहिं खेलसं- चालेदि, सुहुमेहिं दिसिंचालेदिं ॥२॥ एवमाइएदि आगारेदि, अन्नग्गो अविरा- मे काजस्सग्गो ॥३॥ जाव अरिदंताणं नगवंताणं नमुक्कारेणं नपारेमि ॥४॥ ताव कायं गणेणं मोणेणं झाणेणं अप्पाणं वोसिरामि ॥६॥इति ॥७॥ पद[२] संपदा[५] गुरु [१३] लघु[१२] सर्ववर्ण[१०] G॥ अथ लोगस्ससुत्तं ॥ ॥ लोगस्स जजोअगरे, धम्मतित्थयरे जिणे ॥ अरिदंते कित्तइस्सं, चनवीसंपि केवली॥१॥जसनमजिअं च वंदे, संज- वमनिणंदणं च सुमई च ॥ पउमप्पदं दिर्ज, हुज (५) सुपासं, जिणं च चंदप्पदं वंदे॥शांसुविदि च पुप्फदंतं,सीअल सिडांस वासुपुऊंच॥ विमलमणंतं च जिणं, धम्म संतिं च वंदामि ॥३॥कुंथु अरंच मल्लिं,वैदे मुणिसुवयं नमि- जिणं च ॥ वंदामि रिम्नमि, पासंतद वक्ष- माणं च॥४॥एवं मए अनिथुआ, विहुय- रयमला पदीजरमरणा ॥ चउवीसंपि जि- णवरा, तित्थयरामे पसीयंतु॥५॥ कित्तियवं- दियमहिया, जेए लोगस्स उत्तमा सिद्धा ॥ आरुग्गबोदिलानं, समादिवरमुत्तमं किंतु ॥६॥ चंदेसु निम्मलयरा, आश्च्चेसु अ- दियं पयासयरा ॥सागरवरगंन्नीरा, सिधा सिविं मम दिसंतु ॥७॥ इति ॥ ७ ॥ गाथा [७] पद [२] संपदा [२] गुरु [२७] लघु [श्श्ए] सर्ववर्ण [२५६] ए॥ अथ सामायिकसूत्रम्॥ ॥ करेमि नंते! सामाश्यं, सावजी

(६)
जोगं पच्चरकामि ॥ जाव नियमं पज्जुवा-
सामि, उविदं तिविदेणं, मणेणं वायाए
कारणं न करेमि न कारवेमि, तस्स नते!
पडिकमामि निंदामि गरिदामि अप्पाणं
वोसिरामि॥ इति ॥ ए॥
गुरु [७] लघु [ए] सर्ववर्ण [१६]
१०॥ अथ सामायिक पारवानुं सूत्र ॥
॥ सामाश्यवयजुत्तो, जाव मणे दो
नियमसंजुत्तो ॥ बिन असुदं कम्मं, सा-
माश्अ जत्तिा वारा ॥१॥ सामाश्-
अंमि न कए, समणो इव सावर्ड दव
जम्हा ॥ एएण कारणेणं, बहुसो सामा-
अंकुजा ॥शासामायिक विधेलीधुं विधे
पायु, विधि करतां जे कोइ अविधि हुई
होय ते सवि हुँ मनवचनकायाए करी
मिवामि उक्कम ॥दशमनना, दश वचनना,
वार कायाना, ए बत्रीश दोषमांदे जे कोश

दोष लाग्यो दोय ते सवि हुं मन-वचन- कायाए करी मिवामि उक्कम ॥ इति ॥१॥ गाथा [२] गुरु [७] लघु [६७] सर्ववर्ण [] ११॥ अथ जगचिंतामणिचैत्यवंदनम् ॥ श्बाकारण संदिसह नगवन् ! चैत्य- वंदन करूं ? छ । जगचिंतामणि जग- नाद, जगगुरु जगरकण ॥ जगबंधव जगसत्यवाद, जगन्नावविअकण ॥ अ- हावयसंगविअ-रूव कम्महविणासण ॥ चनवीसंपि जिणवर, जयंतु अप्पडिदय- सासण ॥१॥ कम्ममिदि कम्मनूमिहिं, पढमसंघयणि॥उकोसय सत्तरिसय, जिण- वराण विदरंत लब्न॥ नवकोडिदिं केव- लिण, कोदिसदस्स नव साहु गम्मश् ॥ सप जिणवर वीस मुणि, बिहुँकोडिदि वरनाण ॥ समणदकोमि सदसअ, थुणि- जा निच्च विदाणि ॥२॥ जयन सामिय (७) जयज सामिय,रिसद सत्तुंजि॥ उर्जित पहु नेमिजिण, जयन वीर सच्चरिमंडण ॥न- रुअबदि मुणिमुवय, मुहरिपास उदरि- अखंगण ॥अवरविदेहिं तित्थयरा, चिहुं दिसि विदिसि जिं केवि ॥ तीआणागयसं- पश्य, वंदू जिण सवेवि ॥३॥ सत्ताणव- इसहस्सा, लरका बप्पन्न अहकोडि ॥ बत्तिसय बासिआई, तिअलोए चेइए वंदे ॥४॥ पनरसकोडिसयाई, कोडिबा- याल लक अडवन्ना ॥ बत्तीससहस अ- सिई, सासयबिंबाइं पणमामि ॥ ५ ॥ इति ॥१२॥ १२॥ अथ जंकिंचिसुत्तं॥ ॥जं किंचि नाम तित्थं, सग्गे पायालि माणुसे लोए ॥ जाई जिणबिंबाई, ताई सवाइंवंदामि ॥१॥इति ॥१॥ गाथा[१]पद[५] संपदा[]गुरु [३] लघुशए] सर्ववर्ण [३] (ए.) १६॥अथ नमुत्थुणंसुत्तं वा शक्रस्तवः॥ ॥नमुत्थुणंअरिहंताणं, नगवंताणं॥२॥ आगराणं,तित्थयराणं, सयंसंबुदाणाशा पुरिमुत्तमाणं,पुरिससीदाणं,पुरिसवरपुंडरी- आणं, पुरिवसरगंधदत्यीणं ॥३॥ लोगु- त्तमाणं, लोगनाहाणं, लोगदिआणं, लोग- पईवाणं, लोगपजोअगराणं ॥४॥ अन्न- यदयाणं, चकुदयाणं, मग्गदयाणं, सर- णदयाणं, बोदिदयाणं, ॥५॥धम्मदयाणं, धम्मदेसयाणं, धम्मनायगाणं, धम्मसार- हीणं, धम्मवरचाजरंतचक्कवट्ठीणं ॥६॥ अ- प्पडिहयवरनाण-दसणधराणं, विअन- माणं ॥७॥ जिणाणं जावयाणं,तिन्नाणं तार- याणं, बुझाणं बोदयाणं, मुत्ताणं मोअगाणं ॥॥ सवन्नूणं, सबदरिसीणं, सिवमयल- मरुअमणंतमकयमबाबादमपुणरावित्ति- सिगिश्नामधेयं गणं संपत्ताणं,नमो जि- A , (१०) णाणं, जिअन्नयाण ॥॥ जे अ अई सिक्षा, जे अ नविस्संतिणागए काले ॥ संपश् अ वद्यमाणा, सवे तिविदेण वंदामि ॥१०॥इति ॥१३॥ पद [३३] संपदा [ए] गाथा [१]गुरु [३३] लघु [२६]सर्ववर्ण [ए]] १४ ॥ अथ जावंतिचेश्आइंसुत्तं ॥ ॥ जावंति चेश्आई, जहे अ अदे अ तिरिअलोए अ॥ सवाई ताई वंदे, इद संतो तत्थ संताई॥२४॥ गाथा[१] संपदा[] पद [५] गुरु[३]लघु[३२]सर्ववर्ण[३५] १५॥ अथ जावंतकेविसासुत्तं ॥ ॥जावंत केवि साहू, नरदेवयमहा- विदेदे अ॥ सवेसिं तेसिं पण, तिविदेण तिदंडविरयाणं ॥१॥इति ॥ पद [] संपदा[] गाथा[१]लघु[३४] गुरु[१]सर्ववर्ण[३०] . (११) १६॥ अथ परमेष्ठिनमस्कारः॥ ॥ नमोऽईत्सिदाचार्योपाध्यायसर्वसा- धुन्यः॥२६॥ १७ ॥ अथ उवसग्गदरंस्तवनम् ॥ जवसग्गदरं पासं, पासं वंदामि कम्म- घणमुकं ॥ विसदरविसनिन्नासं, मंगलक- लाणावासं ॥१॥ विसहरफुलिंगमंतं, कंठे धारे जो सया मणु ॥ तस्स गह- रोगमारी-उहजरा जंति जवसामं ॥२॥ चिट्ठन दूरे मंतो, तुज्ज पणामोवि बहु- फलो होश ॥ नरतिरिएसुवि जीवा, पावंति न उस्कदोगच्चं ॥३॥ तुद सम्मत्ते लहे, चिंतामणिकप्पपायवब्नदिए॥पावंति अ- विग्घेणं, जीवा अयरामरं गणं ॥४॥ इत्र संथुङ मदायस!, नत्तिब्नरनिब्न- रेण दिएण॥ता देव! दिज बोहि, नवें (१२) नवे पास जिणचंद!॥ ५॥इति ॥१७॥ गाथा[५] लघु [ १५६ ] गुरुवर्ण [ए] सर्ववर्ण [१५] १७ ॥ अथ जयवीयरायसुत्तं ॥ ॥ जय वीराय ! जगगुरु!, दोन मम तुद पनावउँनयवं!॥ नवनिवेडे मग्गा- णुसारिआ छफलसिही ॥१॥ लोगवि- रुच्चा, गुरुजणपूआ परत्थकरणं च ॥ सुदगुरुजोगो तवय-णसेवणा आनवम- खंडा॥२॥वारिजाइ जइवि निआ-एवं- धणं वीयरात्र! तुद समए ॥ तहवि मम हुजा सेवा, नवे नवे तुम्द चलणाणं ॥३॥ उक्खख कम्मख, समाहिमरणं च बो- दिलानो अ, संपऊन मद एअं, तुद नाह! पणामकरणेणं ॥४॥ सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं, सर्वकल्याणकारणम्॥प्रधानं सर्वधर्माणां, जैनं जयति शासनम् ॥५॥इति ॥५॥ गाथा[५] पद [२०] संपदा[२०] गुरु [१५] लघु [१७२] सर्ववर्ण [११]] (१३) रए ॥अथ अरिहंतचेश्याणसुत्तं ।। अरिहंतचेश्याणं, करेमि काजस्सग्गं ॥१॥ वंदणवत्तिआए, पूअणवत्तिआए, सकारवत्तिआए, सम्माणवत्तिाए, बोदि- लानवत्तिआए, निरुवसग्गवत्तिाए ॥२॥ सघाए मेहाए घिईए धारणाए अणुप्पे- हाए वडमाणीए गमि काउस्सगं ॥३॥ अन्नत्यम् ॥शति ॥१॥ संपदा [३] पद [१५] गुरु [१६] लघु[७३] सर्ववर्ण [ए] २०॥ अथ कल्लाणकंदंस्तुतिः ॥ कल्लाणकंदं पढमं जिणिदं, संतिं तः नेमिजिणं मुणिंद, पासं पयासं मुगुणिक- गणं । नत्ती वंदे सिरिवक्ष्माणं ॥१॥ अपारसंसारसमुद्दपारं, पत्ता सिवं दिंतु सुश्कसारं ॥ सवे जिणिंदा सुरविंदवंदा । कल्लाणवल्लीण विसालकंदा ॥२॥ निवा- एमग्गे वरजाणकप्पं, पणासियासेसकुवा- (१४) श्दप्पं ॥ मयं जिणाणं सरणं बुहाणं, न- मामि निच्चं तिजगप्पहाणं ॥३॥ कुंदि- गोक्खीरतुसारवन्ना, सरोजदत्था कमले निसन्ना ॥ वाए सिरी पुत्थयवग्गहत्था, सु- हाय सा अम्ह सया पसत्था ॥४॥ १॥अथ स्नातस्यास्तुतिः॥ ॥ स्नातस्याप्रतिमस्य मेरुशिखरे, शच्या विनोः शैशवे ॥ रूपालोकन विस्मयाहृतर- सत्रान्त्या ब्रमच्चक्षुषा ॥ जन्मृष्टं नयनप्र- माधवलितं, दीरोदकाशङ्कया ॥ वक्त्रं यस्य पुनः पुनः स जयति, श्रीवईमानो जिनः॥ १॥ हंसांसादतपद्मरेणुकपिशदी- राणवाम्लोनृतैः ॥ कुम्नैरप्सरसां पयोध- रनरप्रस्पर्धिनिः काञ्चनैः॥ येषां मन्दररत्न- शैलशिखरे जन्मानिषेकः कृतः सर्वैः सर्व- सुरासुरेश्वरगणैस्तेषां नतोऽहं क्रमान् ॥२॥ अर्हवक्त्रप्रसूतं. गणधररचितं द्वादशाङ्गं (१५) विशालं, चित्रं बह्वर्थयुक्तं मुनिगणषनै- र्धारितं बुझिमन्निः॥ मोदायद्वारनूतं व्रतच- रणफलं ज्ञेयन्नावप्रदीपं, नक्त्या नित्यं प्रपद्ये श्रुतमहमखिलं सर्वलोकैकसारम् ॥ ३ ॥ निष्पङ्कव्योमनीलद्युतिमलसदृशं बालचन्शानदंष्ट्र, मत्तं घण्टारवेण प्रसृतम- दजलं पूरयन्तं समन्तात् ॥ आरूढो दि- व्यनागं विचरति गगने कामदः कामरूपी, यदः सर्वानुनूतिर्दिशतु मम सदा सर्व- कार्येषु सिधिम् ॥ ७॥ इति चतुर्दशीया श्रीमदावीरजिनस्तुतिः ॥ १॥ १२॥ अथ संसारदावानलस्तुतिः॥ ॥ संसारदावानलदादनीर, संमोहधू- लीदरणे समीरम् ॥ मायारसादारणसार- सीरं, नमामि वीरं गिरिसारधीरम् ॥१॥ नावावनामसुरदानवमानवेन- चूलाविलो- लकमलावलिमाषितानि ॥ संपूरितानिन, .

(१६) तलोकसमीदितानि, कामं नमामि जिनरा- जपदानि तानि॥२॥ बोधागाधं सुपद- पदवीनीरपूरान्निराम, जीवादिंसाविरख- लहरीसङ्गमागाहदेदम् ॥चूलावेलं गुरुग- ममणीसमुलं दूरपारं, सारं वीरागमजल- निधिं सादरं साधुसेवे ॥३॥आमूलालो- वधूलीबहुलपरिमलालीढलोलालिमाला, झङ्कारारावसारामलदलकमलागारन्नूमिनि- वासे॥ गयासम्नारसारे वरकमलकरे तार- दारानिरामे, वाणीसन्दोहदेदे नवविर- दवरं देहि मे देवि ! सारम् ॥ ७॥ गाथा [4] पद [१६] संपदा [१६] सर्व (लघु) वर्ण [२५] २३॥ अथ पुरकरवरदीसुत्तं ॥ पुकरवरदीवडे, धायश्संडे अ जंबु- दीवे अ॥ नरदेवयविदेदे, धम्माश्गरे नमंसामि ॥१॥ तमतिमिरपडलविई-स- एस्स सुरगणनरिंदमदिअस्स ॥ सीमाध- - (१७) रस्स वंदे, पप्फोडिअमोदजालस्स ॥२॥ जाईजरामरणसोगपणासणस्स, कल्लाण- पुस्कलविसालसुहावदस्स ॥ को देवदाण- वनरिंदगणच्चिअस्स, धम्मस्स सारमुव- लब्न करे पमायं ॥३॥सिझेनो! पयर्ड णमो जिणमए, नंदी सया संजमे ॥ देवं- नागसुवण्णकिन्नरगण-स्सब्लूअन्नावचिए। लोगो जत्थ पइहिउँ जगमिणं, तेलुक्कम- च्चासुरं ॥ धम्मो वडन सास विजयां, धम्मुत्तरं वड़न ॥४॥ सुअस्स नगवर्ड करेमि काउस्सग्गं, वंद- गवत्तिाए। इति ॥१३॥ गाथा [४] पद [१६] संपदा [१६]गुरु [३४] लघु [१२] सर्ववर्ण (२१६) २४॥अथ सिधाणंबुझाणंसुत्तं ॥ सिधाणंबुझाणं,पारगयाणं परंपरगयाणं॥ लोअग्गमुवगयाणं, नमो सया सबसिहाणं २ (१७) ॥॥जो देवाणवि देवो, देवा पंजली नम- संति ॥ तं देवदेवमदिअं, सिरसा वंदे म- हावीरं ॥२॥श्कोवि नमुक्कारो, जिणवर-. वसहस्स वक्ष्माणस्स ॥ संसारसागराज, तारे नरं व नारिं वा ॥३॥ उतिसेल- सिदरे,दिका नाणं निसीदिशा जस्स ॥ तं धम्मचक्कवहि, अरिम्नेमि नमसामि ॥४॥ चत्तारि अह दस दो, य वंदिया जिणवरा चनबीसं॥ परमहनिम्हिा, सिधा सिम्ि मम दिसंतु॥५॥इति॥२४॥ गाथा [५] पद [२०] संपदा [२०] गुरु [२५] लघु [ १५१ ] सर्ववर्ण [१७६] २५॥ अथ वेयावच्चगराणंसुत्तं ॥ ॥वेयावच्चगराणं संतिगराणं सम्मविधि- समादिगराणं ॥२५॥ करेमि काउस्स- गं, अन्नत्थ०॥

(ए) २६ ॥ अथ नगवानादि वंदन ॥ नगवान् हं॥ आचार्य दं. ॥ नपाध्या- य दं ॥ सर्वसाधु दं ॥ इति ॥ १६ ॥ शाअथ देवसिअपडिकमणे ग सुत्तं॥ इच्छाकारेण संदिसह नगवन् ! देव- सिअपडिक्कमणे गजं ? इच्छ, सवस्स- वि देवसिअ उचिंतिअ, उब्नासिअ, - चिहिअ, मिच्गमि उक्कडं ॥ इति ॥श्णा श् ॥ अथ श्च्गमि गमिसुत्तं ॥ इच्छामि गमि काउस्सग्गं, जो मे देव- सिउँ अश्रो कर्ड, कार्ब वाढ माण- सिउँ, जस्सुत्तो जम्मग्गो अकप्पो, अकर- णिजो, कार्ड, विचिंति, अणायारो, अणिच्छिअव्वो, असावगपाजग्गो, नाणे दंसणे चरित्ताचरित्ते, सुए सामाइए, तिएदं गुत्तीणं, चजएदं कसायाणं, पंचएदमणुव- याणं, तिएदं गुणवयाणं, चनएदं सिख्खा- , (२०) क्याणं, बारसविदस्स सावगधम्मस्स, जं खंडिअं जं विरादिकं तस्स मिबामि उक्कडं ॥ इति श्॥ गुरु [ए] लघु [१३] सर्ववर्ण [ १६७] शए॥अथ अतिचारनी आउ गाथा ॥ नाणंमिदंसणंमि अ, चरणमितमि तद य विरियंमि॥आयरणं आयारो,श्अ एसो पंचदा नणि॥२॥ काले विणए बहुमाणे, उवहाणे तह अनिण्हवणे॥ वंजणअत्थ- तउन्नए, अविहो नाणमायारो॥॥ निस्संकिअ, निकंखि, निवितिगिजा अ- मूढदिही अ॥उववूद थिरीकरणे, वचल्ल पत्नावणे अह॥३॥ पणिहाणजोगजुत्तो, पंचदि समिहि तीहि गुत्तीहिं ॥ एस च- रित्तायारो, अविदो होइ नायवो ॥४॥ बारसविदंमिवि तवे, सब्नितरबाहिरे कुस- लदिखे ॥ अगिलाइ अणाजीवी, नायवो . (१) सो तवायारो ॥ ५ ॥ अणसणमूणोअ- रिया, वित्तीसंखेवणं रसच्चा ॥ कायकि- लेसो संखी-गया य बज्छो तवों होई ॥६॥ पायचित्तं विणजे, वेयावच्चं तदेव स- ज्छा ॥काणं जस्सग्गोवि य,अनितर तवो दोश ॥ ॥ अणिगूदिअबलविरिज, परक्कम जो जहुत्तमाउत्तो ॥ जुंज अ जहाथाम, नायवो वीरिआयारो ॥७॥ इति शए॥ ३० ॥ अथ सुगुरुवांदणां ॥ ॥श्वामि खमासमणो ! वंदिलं, जाव- णिजाए निसीदिए ॥ अणुजाणद मे मिजग्गई, निसीहि ॥ अहोकायं कायसं- फासं, खमणिजो.ने किलामो॥ अप्पकि- लंताणं बहुमुनेण ने दिवसो वश्कतो?॥ जत्ताने? जवणिजंच ने? खामेमि ख- मासमणो! देवसिअं वश्कम्म, आवस्सि- Jr (२) आए, पडिकमामि खमासमणाणं, देव- सिआए, आसायणाए, तित्तीसन्नयराए जं किंचि मिडाए, मणउकडाए, वयक- डाए, कायउक्कडाए, कोदाए, माणाए, मा- याए, लोनाए सव्वकालिआए, सबमि- बोवयाराए, सबधम्माश्कमणाए, आसा- यणाए,जो मे अश्यारो कर्ज, तस्स खमास- मणो पडिकमामिनिंदामि गरिदामि अप्पा- एं वोसिरामि ॥३०॥ बीजीवारने वांदणे"आवस्सिाए"पद नकदेवू,अनेराश्ये "राइवश्कंता",परकीये "पको वश्कतो"; चउमासीये “चनमासी वश्कता” अने संवबरीए “संवबरो वर- कंतो"॥ एवी रीते पाठ कदेवो॥ति३०॥ पद (५८) गुरु (२५) लघु (२०१ ) सर्ववर्ण (२५६) ३१॥ अथ देवसिअं आलोसुत्तं ॥ ॥श्नाकारेण संदिसद नगवन् ! देव-

(२३)
सिकं आलोउं ? छ, आलोएमि जो
मे इति ॥ ३२॥
३५॥ अथ सातलाख ॥
॥सात लाख पृथिवीकाय ॥ सात लाख
अप्काय ॥ सात लाख तेलकाय ॥ सात
लाख वानकाय ।।दश लाख प्रत्येक वन-
स्पतिकाय ॥ चन्द लाख साधारण वन-
स्पतिकाय ॥ बे लाख बेइंडिय॥ बे लाख
तेज्यि ॥ बे लाख चौरिंख्यि ॥ चार
लाख देवता ॥ चार लाख नारकी ॥ चार
. लाख तिर्यंच पंचेंज्यि ॥ चौद लाख मनुष्य
॥ एवंकारे चोराशी लाख जीवयोनि-
मांदि, मदारे जीवे जे कोइ जीव दण्यो
होय,दणाव्यो दोय, दणतांप्रत्ये अनुमोद्यो
होय, ते सर्वे मनवचनकायाए करी तस्स
मिबामि उक्कडं ॥इति ॥३२॥

(२४) ३३ ॥ अथ अढारपापस्थानक ॥ ॥ पदेले प्राणातिपात, बीजे मृषावादे, त्रीजे अदत्तादान, चोथे मैथुनें, पांचमे परि- ग्रह, बहे क्रोध, सातमे मान, आठमे माया, नवमे लोन, दशमे राग, अग्यारमे देष, बारमे कलद, तेरमे अन्याख्यान, चौदमे पैशून्य, पन्नरमे रति-अरति, सो- लमे परपरिवाद, सत्तरमे मायामृषावाद, अढारंमे मिथ्यात्वशल्य, ए अढार पाप- स्थानमांदि, म्हारे जीवे जे कोइ पाप सेव्यु होय, सेवराव्युं दोय, सेवतां प्रत्ये अनु- मोयुं होय, ते सर्वे मने, वचने, कायाए करी तस्स मिलामि उक्कडं ॥शति ॥३३॥ ३४ ॥ अथ सबस्सवि॥ ॥ सबस्सवि देवसिअउचिंतित्र, उन्ना- १ जीवहिंसा. २ जुतुं. ३ चोरी. स्त्रीसेवन, ५ कलंक. ६चामी. परनिंदा. .

(२५) सि,चिन्धि,श्नाकारेण संदिस दलग- वन्!श्चं, तस्स मिडामि उक्कडं ति॥३४॥ ३५॥ अथ श्रावकवंदितासूत्रम् ॥ ॥ वंदित्तु सबसिडे, धम्मायरिए अ सबसाहू अ॥श्बामि पडिक्रमिजं, साव- गधम्माश्रस्स ॥१॥ जो मे वयाइ- आरो, नाणे तह दंसणे चरित्ते अ ॥ सु- हुमो अ बायरो वा, तं निंदे तं च गरि- दामि ॥२॥ अविहे परिग्गमि, सावो बहुविद अ आरंने॥ कारावणे अ करणे, पडिक्कमे देसिअं सवं ॥३॥जं बझमिंदि- एहिं, चनहिं कसाएदि अप्पसत्थेहिं॥रा- गेण व दोसेण व, तं निंदे तं च गरिदामि ॥४॥आगमणे निग्गमणे, गणे चंक- मणे अणानोगे॥ अनिलंगे अ निउंगे, पडिक्कमे ॥५॥सको कंखे विगिच्छग, पसंस तद संथवो कुलिंगीसें ॥ सम्मत्तस्स- ॥

(२६) आरे, पडिक्कमे ॥६॥ कायसमारंने, पयणे अ पयावणे अ जे दोसा ॥ अत्तहा य परहा, उन्नयहा चेव तं निंदे ॥ ७ ॥ पंचाहमणुवयाणं, गुणवयाणं च तिएह- मश्यारे॥ सिकाणं च चनएहं, पडिक्कमे, ॥ ॥पढमे अणुवयंमि, थूलगपाणाश्वा- यविरई॥आयरिअमप्पसत्थे, इत्थ प- मायप्पसंगणं॥णा व बंधे विजेएं, अश्- नारे नत्तपाणवुनेऎ॥ पढमवयस्सारे, पडिक्कमे ॥ १० ॥ बीए अणुवयंमी, परिथूलगअलिअवयणविरई॥आयरि- अमप्पसत्थे, इत्थ पमायप्पसंगणं ॥ १२॥ सदा रहस्से दारे, मोसुवएसे अ कूडले अ॥बीयवयस्सश्त्रारे, पडिक्कमे ॥ १२॥ तश्ए अणुव्वयंमी, थूलगपरदव- दरणविरई ॥ आयरिश्रमप्पसत्थे, इत्थ पमायप्पसंगणं ॥ १३ ॥ तेनादडप्पलेंगे, () तप्पभिरूवे विरुङ्गमणे अ॥ कूडतुल- कूडमाणे, पडिकमे ॥१४॥ चनत्ये अ- णुवयंमि,निचं परदारगमणविरई। आय- रिअमप्पसत्थे,इत्थ पमायप्पसंगणं ॥श्या अपरिग्गदिश्त्तरे,अणंगवीवातिवअ- गुरांगे ॥ चनत्थवयस्सश्आरे, पडिक्कमे० ॥१६॥श्त्तो अणुवए पं-चमंमि आयरि- अमप्पसत्यंमि ॥ परिमाणपरिआए,इत्थ प- मायप्पसंगणं ॥१७॥धण धन्न १खित्त- वत्थू श,रूप्प सुवणे ३ अ कुविअपरिमा- णे ४॥ उपए चप्पयंमि य ५, पडिक्क- मे॥ १७॥गमणस्स उ परिमाणे, दिसा- सु उढं १ प्रदे श अतिरिअं३ च ॥बुद्धि ४ सश्अंतरक्षा ५, पढमंमि ॥१ए॥ममि १ अमंसंमि २ अ, पु- प्फे ३ अ फले ४ अगंधमधे ५॥उव- जोग परीनोगे, बीयंमि गुणवए निदे । गुणवए निंदे

(२०)
२० ॥ सच्चित्ते १ पडिबझेश, अपोल ३-
प्पोलिअं४ चहारे॥तुच्छोसदिनकण-
या ५, पडिक्कमे ॥२॥इंगालीवणंसाडी-
नाडी फोमी सुवजाए कम्म॥ वाणिऊं चेव
दतलकरसकेसविसविसय॥श्शाएवंखुजं-
तपिल्लणकम्मं १ निलंबणं च दवदाणं
३॥सरदहतलायसोसं ४, असईपोसं ५
च वजिजा ॥२३॥ सत्यग्गिमुसलजंतग-
तणक मंतमूलनेसजे॥दिन्ने दवाविए वा,
पडिक्कमेवाएदाणुवट्टणवण्णगविलेवणे
सदरूवरसगंधे॥वत्थासणानरणे,पडिक्क-
मेण ॥श्या कंदप्पेर कुक्कुइए २, मोदरि ३
अदिगरण ४ नोगअरित्ते ५॥ दंडंमि
अणघाए, तश्अंमि गुणवए निंदे ॥१६
॥ तिविदे उप्पणिहाणे ३, अणवहाणे
४ तदा सशविदणे ५॥ सामाश्त्र वित-
हकए, पढमे सिकावए निदे ॥२॥

(ए) आणवणे १ पेसवणे २, सद्दे ३ रूवे । अ पुग्गलकेवे ५ ॥ देसावगासिअंमी, बीए सिकावए निंदे॥॥ संथारुच्चार- विही, पमार्य तह चेव नोय(अ)णानोएँ । पोसह विदिविवरीएं, तइए सिकावए निंदे ॥शए। सच्चित्ते निस्किवणे २, पिहिणे श ववएस ३ मडरे ४ चेव ॥ कालाश्कम- दाणे ५, चनथे सिकावए निंदे ॥३०॥ सुदिएसु अउदिएसु अ, जा मे अस्संज- एसु अणुकंपा ॥रागेण व दोसेण व, तं निदे तं च गरिहामि ॥ ३१ ॥ साहूसु संविनागो, न कजे तवचरणकरणजुत्तेसु । संते फासुअदाणे, तं निंदे तं च गरिदामि . ॥ ३२॥ श्लोएं परलोएं, जीविमरणे अ आसंसपउँगे ॥ पंचविदो अश्आरो, मा मज्जं दुजा मरणंते ॥ ३३॥ कारण काश्अस्स, पडिक्कमे वाश्अस्स वायाए । * जीविनमरणेसु आससपलंगे (३०) मणसा माणसिअस्स, सबस्स वयाश्- रस्स ॥ ३४ ॥ वंदणवयसिकागा-रवेसु सन्नाकसायदमेसु॥गुत्तीसु अ समिईसु अ, जो अारो (तयं) अतं निंदे ॥ ३६ ॥ सम्मदिही जीवो,जविहु पावंसमायरेकिं- चि ॥ अप्पो सि दोबंधो,जेण न निइंधसं कुण॥३५॥तंपिहु सपडिक्कमणं,सप्परि- आवं सउत्तरगुणं च ॥ खिप्पं नवसामेई, वादिव सुसिरिक विजो ॥ ३० ॥ जदा विसं कुछगयं, मंतमूल विसारया ॥ विजा दणंति मंतेहिं, तो तं दव निविसं ॥३॥ एवं अविहं कम्म, रागदोससमजिअं॥ ॥ आलोअंतो अ निंदंतो, खिप्पं दण सुसावउँ ॥३ए ॥ कयपावोवि मणुस्सो', आलोनिंदिअ गुरुसगासे॥दो अश्- रेगबहु, उदरिअनरुव नारवदो॥४०॥ १ मणूसो.

(३१). आवस्सएण एएण, सावउँ जवि बहुरउ दोउकाणमंतकिरिअंकादी अचिरेण कालेण ॥४१॥ आलोअणा बहुविदा, नय संनरिआ पडिकमणकाले ॥ मूलगुण- उत्तरगुणे, तं निंदे तं च गरिहामि ॥४॥ तस्स धम्मस्स केवलिपन्नत्तस्स ॥ अब्लु- जिमि आराहणाए, विरमि विरादणाए ॥ तिविदेण पडिकतो, वंदामि जिणे चन- बीसं ॥४३॥ जावंति चेश्आइं० ॥४॥ जावंत केवि सास् ॥ ४५॥ चिरसंचिय- पावपणासणी जवसयसहस्समदणीए ॥ चनवीसजिणविणिग्गयकहा वोलंतु मे दिअदा ॥ ४६ ॥ मम मंगलमरिहंता, सिझा साहू सुशं च धम्मो अ॥ सम्म- दिछी देवा, दितु समादिं च बोहिं च ॥४७॥ पडिसिहाणं करणे, किच्चाणमकरणे पडि- कमणं ॥ असद्ददणे अ तदा, विवरीयपरू- A (३४) दधत्या ॥ सहशैरितिसङ्गतं प्रशस्यं, कथितं सन्तु शिवाय ते जिनेन्जाः॥२॥ कषाय- तापार्दितजन्तुनिर्टति, करोति यो जैनमु- खाम्बुदोजतः ॥ स शुक्रमासोनवष्टिसन्नि- नो,दधातु तुष्टिं मयि विस्तरो गिराम्॥३॥ गाथा ( ३ ) पद (१५) गुरु (१५) लघु (ए१ ) सर्व- वर्ण (११०) ४०॥अथ विशाललोचन ॥ विशाललोचनदलं, प्रोद्यहन्तांशुके- सरम् ॥ प्रातरिजिनेन्स्य, मुखपद्म पु- नातु वः॥१॥ येषामनिषककर्म कृत्वा, मत्ता हर्षनरात् सुखं सुरेन्ज्ञः ॥ तृणमपि गणयन्ति नैव नाकं, प्रातः सन्तु शिवाय ते जिनेन्जाः ॥२॥ कलङ्कनिर्मुक्तममुक्त- पूर्णतं, कुतर्कराहुयसनं सदोदयम् ॥ अ- पूर्वचन्दं जिनचन्नाषितं, दिनागमे नौ- ARX (३५) मि बुधैर्नमस्कृतं ॥ ३ ॥ इति ॥ ४० ॥ ४१॥ अथ श्रुतदेवतादेत्रदेवतास्तुती ॥ सुअ देवयाए करेमि कालस्सग्गं ॥ सुअदेवया नगवई, नाणावरणीअकम्म- संघायं ॥ तेसिं खवेन सययं, जेसिं सुअ- सायरे नत्ती॥१॥ खित्तदेवयाए करेमि ॥ जीसे खित्ते साहू, दंसणनाणेहिं च- रणसदिएहिं ॥ सादंति मुस्कमग्गं, सा दे- वी हरन उरिआई॥२॥इति ॥४१॥ ४२॥ अथ कमलदलस्तुतिः॥ कमलदलविपुलनयना, कमलमुखी क मलगर्नसमगौरी ॥ कमले स्थिता जगव- ती, ददातु श्रुतदेवता सिझिम् ॥१॥ ३. ति॥४३॥ ४३॥ अथ जुवनदेवतादेवदेवतास्तुती ॥ नुवंणदेवयाए करेमि . काउस्सग्गं (३२) वणाए ॥धनाखामेमि सबजीव,सत्वे जीवा खमंतु मे ॥ मित्ती मे सवजूएसु, वेरंमज्ज न केणई ॥४ए ॥ एवम आलोश्त्र, निंदिन गरदिन गंब्रिं सम्मं ॥ तिविदेण पडिकतो, वंदामि जिणे चन- बीसं ॥५०॥ इति ॥ ३५॥ ३६॥ अथ अहिउसुत्तं ॥ नाकारेण संदिसह नगवन् !, अब्लु- हिमि (अब्नुहिउँदं), अनितरदेव- सिअंखामे ? चं, खामेमि देवसिअं, जं किंचि अपत्तिअं, परपत्तिअं लत्ते पाणे विणए वेआवच्चे, आलावे संलावे,जच्चासणे समासणे, अंतरनासाए, जवरिनासाए, जं किंचि मज्छ विणयपरिहीणं, सुहुमं वा बायरं वा तुम्ने जाणद, अहं न जाणामि तस्स मिबामि उक्कडं ॥ ३६ ॥ गुरु (१५) लघु (१११) सवर्वर्ण (१२६) , - -- . (३३) ३७ ॥ अथ आयरिअ जवज्काए सुत्तं ॥ आयरिश्र नवज्छाए, सीसे सादम्मिए कुल गणे अ ॥ जे मे केइ कसाया, सवे : तिविदेण खामेमि ॥१॥ सबस्स समण- संघस्स, नगवां अंजलिं करिअ सीसे ॥ सवं खमावश्त्ता, खमामि सबस्स अदयं- पि ॥३॥ सबस्स जीवरासिस्स, नाव: , धम्मनिदिअनिअचित्तो ॥ सवं खमावश्- त्ता, खमामि सबस्स अदयंपि ॥३॥३॥ ३ए ॥ अथ नमोऽस्तु वईमानाय॥ श्वामो अणुसहि, नमो खमासमणा: णं, नमोऽर्हत् ॥ नमोऽस्तु वर्षमानाय, स्पध्मानाय कर्मणा ॥ तजयावाप्तमोदा- य, परोदाय कुतीथिनाम् ॥ १॥ येषां वि- कचारविन्दराज्या, ज्यायः क्रमकमलावलिं -~- -~-- or ३ A (३४) दधत्या ॥ सहशैरितिसङ्गतं प्रशस्य, कथितं सन्तु शिवाय ते जिनेन्ः॥२॥ कषाय- तापार्दितजन्तुनिर्टति, करोति यो जैनमु- खाम्बुदोजतः ॥ स शुक्रमासोनवष्टिसन्नि- नो,दधातु तुष्टिं मयि विस्तरो गिराम्॥३णा गाथा (३) पद (१५) गुरु (१५) लघु ( ए१ ) सर्व- वर्ण (११०) J ४० ॥ अथ विशाललोचन ॥ विशाललोचनदलं, ' प्रोद्यद्दन्तांशुके- सरम् ॥प्रातरिजिनेन्जस्य, मुखपद्मं पु- नातु वः॥१॥ येषामनिषेककर्म कृत्वा, मत्ता दर्षनरात् सुखं सुरेन्ज्ञः ॥ तृणमपि गणयन्ति नैव नाकं, प्रातः सन्तु. शिवाय ते जिनेन्ताः ॥२॥ कलङ्कनिर्मुक्तममुक्त- पूर्णतं, कुतर्कराहुयसनं सदोदयम् ॥ अ- पूर्वचन्; जिनचन्नाषितं, दिनागमे नौ- (३५) मि बुधैर्नमस्कृतं ॥ ३ ॥ इति ॥ ४० ॥ ४१॥ अथ श्रुतदेवताक्षेत्रदेवतास्तुती ॥ सुअ देवयाए करेमि काजस्सग्गंग ॥ सुअदेवया नगवई, नाणावरणीअकम्म- संघायं ॥ तेसिं खवेन सययं, जेसिं सुअ- सायरे नत्ती॥१॥ खित्तदेवयाए करेमि॥ जीसे खित्ते साहू, दंसणनाणेहिं च- रणसदिएहिं ॥ सादंति मुकमग्गं, सा दे. वी दरन अरिआई॥२॥इति ॥४१॥ ४२॥ अथ कमलदलस्तुतिः॥ कमलदलविपुलनयना, कमलमुखी क मलगर्नसमगौरी ॥ कमले स्थिता नगव- ती, ददातु श्रुतदेवता सिधिम् ॥ १॥ ३- ति॥४३॥ ४३॥ अथ जुवनदेवताक्षेत्रदेवतास्तुती ॥ जुवणदेवयाए करेमि काउस्सग्गं0 (३६) ज्ञानादिगुणयुतानां, नित्यं स्वाध्यायसं- यमरतानाम् ॥ विदधातु जुवनदेवी, शिवं सदा सर्वसाधूनाम् ॥१॥इति ॥ यस्याः देवं समाश्रित्य, साधुनिः सा- ध्यते क्रिया ॥ सा क्षेत्रदेवता नित्यं, नूया- नः सुखदायिनी ॥ २॥ इति ॥ ४३ ॥ ४४॥ अथ अडाइजेसु मुनिवंदनसूत्रम्।। अडाइजेसु दीवसमुद्देसु, पन्नरससु क- म्मन्नूमीसु ॥जावंत केवि साहू, रयदरण- गुबपमिग्गधारा ॥ पंचमहत्वयधारा, अ- छारससहस्ससीलंगधारा ॥ अकुयायारच- रित्ता, ते सवे सिरसा मणसा मत्थएण वं- दामि ॥ ॥ इति ॥४४॥. ४५॥ अथ वरकनकसूत्रम् ॥ ॥ वरकनकशङ्खविजुममरकतघनसन्नि- १ अरकेयायार इति पागंतरे.

(३७) नं विगतमोहम् ॥ सप्ततिशतं जिनानां, स- मिरपूजितं वन्दे ॥१॥इति ॥ ४५ ॥ ४६ ॥ अथ लघुशान्तिस्तवः ॥ ॥ शान्ति शान्तिनिशान्तं, शान्तं शान्ता- शिवं नमस्कृत्य ॥ स्तोतुः शान्तिनिमित्तं, मन्त्रपदैः शान्तये स्तौमि॥१॥ उमिति- निश्चितवचसे, नमो नमो भगवतेऽर्हते पू- जाम् ॥ शान्तिजिनाय जयवते, यशखिने स्वामिने दमिनाम् ॥ २ ॥ सकलातिशेष- कमहा-संपत्तिसमन्विताय शस्याय ॥ त्रै- लोक्यपूजिताय च, नमो नमः शान्तिदेवा- य॥३॥ सर्वासरसुसमूह -स्वामिकसंपू- जिताय ने जिताय ॥जुवनजनपालनोद्यत- तमाय सततं नमस्तस्मै ॥४॥ सर्वरि- तौघनाशन-कराय सर्वाशिवप्रशमनाय ॥ उष्टप्रहलूतपिशाच-शाकिनीनां प्रमथनाय॥ १नि जिताय इति पागंतरे.

(३०) ॥५॥ यस्येति नाममन्त्र-प्रधानवाक्योपयो- गकृततोषा॥.विजया कुरुते जनहित-मिति च नुता नमत तं शान्तिम्॥६॥नवतु नम- स्तेनगवति!,विजये!सुजये! परापरैर जिते! ॥ अपराजित! जगत्यां, जयतीति जयावदे नवति!॥७॥ सर्वस्यापि च सङ्घस्य, नश्क- ल्याणमङ्गलप्रदद।साधूनां च सदा शिव-सु- तुष्टिपुष्टिप्रदे जीयाः॥ ७॥ नव्यानां कृ- तसिझे!, निर्वृतिनिर्वाणजननि ! सत्त्वानाम् ॥अन्नयप्रदाननिरते !, नमोऽस्तु स्वस्ति- प्रदे! तुन्यम् ॥ ए॥ भक्तानां जन्तूनां, शु- नावदे नित्यमुद्यते देवि !॥ सम्यग्दृष्टीनां धृति-रतिमतिबुद्धिप्रदानाय ॥१०॥जिन- शासननिरतानां, शान्तिनतानां च जगति जनतानां॥श्रीसंपत्कीर्तियशो-वईन! ज- यदेवि! विजयस्व ॥ ११ ॥ सखिलानल- विषविषधर-उष्टग्रदराजरोगरणनयतारा- (३ए) दासरिपुगणमारी-चौरेतिश्वापदादिन्यः १२ अथ रद रद मुशिवं, कुरु कुरु शान्ति च कुरु कुरु सदेति ॥ तुष्टिं कुरु कुरु पुष्टिं, कुरु कुरु स्वस्ति च कुरु कुरु त्वं ॥ १३ ॥ नगवति! गुणवति ! शिवशान्ति-तुष्टिपु- ष्टिस्वस्तीद कुरु कुरु जनानाम् ॥ उमिति नमो नमो हाँ हो र छः ॥ यः दः हीं फुर फुट* स्वाहा ॥ १४ ॥ एवं यन्ना- मादर-पुरस्सरंसंस्तुता जयादेवी ॥ कुरुते शान्ति नमतां, नमो नमः शान्तये तस्मैं ॥१५॥इति पूर्वसूरिदर्शित-मन्त्रपदविद- नितः स्तवः शान्तः ॥ सलिलादिनयवि- नाशी, शान्त्यादिकरश्च नक्तिमताम् ॥१६॥ यश्चैनं पठति सदा, शृणोति नावयति वा यथायोगम् ॥स दि शान्तिपदं यायात् P - । * फुट . फट् फट् स्वाहा इति पागंतरे.

(४०) सूरिः श्रीमानदेवश्च ॥१७॥ उपसर्गाः दयं यान्ति, बिद्यन्ते विघ्नवल्लयः । मनः प्रसन्नतामेति, पूज्यमाने जिनेश्वरे ॥१॥ सर्वमङ्गलमाङ्गल्यं, सर्वकल्याणकारणम् ॥ प्रधानं सर्वधर्माणां, जैनं जयति शास- नम् ॥ १५ ॥ इति लघुशान्तिस्तवः॥४६॥ ४७॥ अथ चनक्कसाय ।। चउक्कसायपडिमल्लल्लूरणु, उजयम- यणबाणमुसुमूरण॥ सरसपिअंगुवण्णु गय- गामिन, जयन पासुनुवणत्तयसामिज ॥२॥ जसु तणुकतिकडप्पसिणिज, सोद फणिमणिकरणालिन ॥ नं नवजलदर- तडिल्लयलंबिन ॥ सो जिणु पासु पयबन वंग्नि॥॥ इति चनक्कसाय ॥४॥ ४॥ अथ नरदेसरनी सज्झाय॥ नरदेसर बाहुबली, अन्नयकुमारो १ लुघन इति पाजंतरं.

(४१) अ ढंढणकुमारो ॥ सिरि अणियाउत्तो, अश्मुत्तो नागदत्तो अ॥ १॥ मेअज थूलिनहो, वयररिसि नंदिसण सीदगिरी ॥ कयवन्नो अ सुकोसल, पुमरि केसि करकंमू॥२॥ दल विदल्ल सुदंसण, साख महासाल सालिनदो अ॥ नदो दसण्ण- नहो, पसन्नचंदो अजसनद्दो ॥३॥ जं- वुपतु वंकचूखो, गयसुकुमालो अवंतिसु- कुमालो॥धन्नो इलाइपुत्तो, चिलाइपुत्तो अ बाहुमुणी ॥४॥ अजागिरि अजर- किन, अजासुहत्थी उदायगो मणगो ॥ कालयसूरि संबो, पङ्गुन्नो मूलदेवो अ ॥ ५॥ पनवो विएहुकुमारो अबकुमारो दढप्पहारी आसिडांस कूरगडुअ, सिद्धां- नव मेहकुमारो अ॥६॥ एमाइ महा- सत्ता, दितु सुदं गुणगणेहिँ संजुत्ता ॥ जेसिं नामग्गदणे, पावपबंधा विलय जंति

(४२)
॥७॥ सुलसा चंदनबाला, मणोरमा मय-
णरेदा दमयंती ॥ नमयासुंदरी सीया,
नंदा नद्दा सुनद्दा य॥७॥रायमई रिसि-
दत्ता, पजमाव अंजणा सिरीदेवी ॥
जिह सुजित मिगाव, पत्नावई चिल्लणा-
देवी॥ ए॥ बन्नी सुंदरी रुप्पिणि, रेव
कुंती सिवा जयंती य॥ देव दोवश् धा-
रणी, कलावई पुप्फचूला य ॥ १०॥
पनमावई य गोरी, गंधारी लरकमणा
सुसीमा य॥जंबूवश् सच्चन्नामा, रुप्पिणि
कण्हत मदिसी ॥११॥ जका य जग्क-
दिन्ना, नूआ तद चेवनूअदिन्ना य॥सेणा
वेणा रेणा, जयणी खिन्नबस्स ॥१२॥
श्चाइ महासा, जयंति अकलंकसीलक-
लिआ॥ अझवि वजाइ जासिं, जसप-
डहो तिहुअणे सयले ॥ १३ ॥ इति सता
सतीउनी सज्काय ॥४॥

(४३) भए॥ अथ मण्हजिणाणं सज्झाय ॥ मिएह जिणाणं आणं, मिच्छं परिदरद धरद सम्मत्तं ॥ विद आवस्सयंमि, उड- तो दोइ पदिवसं ॥१॥ पवेसु पोसहव- यं, दाणं सीलं तवो अनावो अ॥ स- ज्काय नमुक्कारों, परोवयारो अ जयणा अ ॥२॥ जिणपूआ जिणथूणणं, गुरुथुअ- सादम्मिाण वच्छल्लं॥ ववदारस्स य सु- ही, रहजत्ता तित्थजत्ता य॥३॥जवसम विवेग संवर, नासासमिई जीवकरुणा य ॥धम्मिअजणसंसग्गो, करणदमो चर- एपरिणामो॥ ४ ॥ संघोवरि बहुमाणो, पुत्थयलिदणं पनावणा तित्य। सहाण कि- चमेअं,निच्चं सुगुरूवएसेणं॥॥इति ॥४॥ ५० ॥ अथ तीर्थवंदना ॥ ॥सकल तीर्थ वंडं करजोड, जिनवर १ मन्नह जिणाणमाएं. २ य जीव इति पागंतरं. Au (४४) नामे मंगल कोड ॥ पदेले स्वर्गे लाख ब- त्रीश, जिनवर चैत्य नमुं निशदीश ॥१॥ बीजे लाख अहाविश कह्यां, वीजे बार लाख सहयां ॥ चोथे स्वर्गे अड लख धार, पांचमे वंडं लाखज चार ॥३॥ बछे स्वर्गे सहस पचास, सातमे चा- लिश सहस प्रासाद ॥ आपमे स्वर्गे व हजार, नव दशमे वंडं शत चार ॥३॥ अग्यार बारमे त्रणशें सार, नव ग्रैवेके त्र- णशे अढार ॥ पांच अनुत्तर सर्वे मली, लाख चोराशी अधिकां वली ॥४॥स- हस सत्ताणु विश सार, जिनवर जुवन तणो अधिकार ॥ लांबां सो जोजन वि- स्तार, पचास ऊंचां बोहोतेर धार ॥५॥ एकसो एंशी बिंब परिमाण, सन्नासहित एक चैत्ये जाण ॥सो कोड बावन कोड संन्ना- ल, लाख चोराणुं सहस चौंआल॥६॥ सा- (४५) तशे उपर साठ विशाल, सवि बिंब प्रणमुं त्रणकाल ॥ सात कोडने बोहोंतेर लाख ॥ जुवनपतिमां देवल नाख॥॥ एकसोएंशी बिंब प्रमाण, एक एक चैत्ये संख्या जाण ॥ तेरशे कोम नेव्याशी कोड,साउलाख वंडं करजोड ॥७॥ बत्रीशे ने जंगणसाठ, तिर्गलोकमां चैत्यनो पाठ॥त्रण लाख एकाणु हजार, त्रणशे वीश ते बिंब जुदार ॥ए॥ व्यंतर ज्योतिषिमा वली जेह, शा- श्वता जिन वंडं तेद ॥ऋषन चंजनन वा- रिषेण, वर्षमान नामे गुणसेण ॥१०॥ समेतशिखर वंडंजिन वीश, अष्टापद वंड चोवीश ॥ विमलाचल ने गढ गिरनार, आबु उपर जिनवर जुदार ॥११॥ शंखे- श्वर केशरियो सार, तारंगे श्री अजित जुदार ॥ अंतरीक वरकाणो पास, जीराव- लोने थंजण पास॥रशागामनगर पुर पा- ।

,
(४६)
टण जद, जिनवर चैत्य नमुं गुणगेद ॥
विदरमान वंडं जिन वीश, सिप अनंत
नमुं निशदीश ॥ १३ ॥ अढीवीपमां जे
अणगार, अढार सहस सिलांगना धारं ॥
पंच महाव्रत समिती सार, पाले पलावे
पंचाचार ॥१४॥ बाह्य अन्यन्तर तप
उजमाल, ते मुनि वंडं गुणमणिमाल ॥
नित नित उठी कीर्ति करूं, जीव कहे
नवसायर तरूं ॥ १५॥ इति ॥ ५ ॥
५१॥ अथ सकलाईत् ॥
सकलाईप्रतिष्ठानमधिष्ठानं शिव-
श्रियः॥ नूर्भुवःस्वस्त्रयीशानमार्दन्त्यं प्र-
णिदध्मदे ॥ १ ॥ नामाकृतिव्यन्नावैः,
पुनतस्त्रिजगजनम् ॥ देने काले च सर्व-.
स्मिन्नईतः समुपास्महे ॥२॥ आदिम
पृथिवीनाथमादिमं निष्परिग्रहं ॥ आदिम
तीर्थनार्थःच, ऋषनस्वामिनं स्तुमः॥ ३ ॥

आ श्रीकैलाससागरसूरि ज्ञानमान्न धारा अर्हतमजितं विश्वकमलाकरनास्करम् ॥ अम्लानकेवलादर्शसंक्रान्तजगतं स्तुवे॥४॥ विश्वनव्यजनारामकुल्यातुट्या जयन्तुि ताः ॥देशनासमये वाचः, श्रीसंनवजगत्पतेः ॥ ५ ॥ अनेकान्तमताम्भोधिसमुल्लासनच- इमाः॥ दद्यादमन्दमानन्दं, नगवाननिन- न्दनः॥६॥ द्युसकिरीटशाणामोत्तेजिता- विनखावलिः॥नगवान् सुमतिस्वामी, त- नोत्वनिमतानि वः ॥७॥ पद्मप्रनप्रनोर्दे- इनासः पुष्णन्तु वः श्रियम्।। अन्तरङ्गारि- मथने, कोपाटोपादिवारुणाः॥॥ श्रीसु- पार्श्वजिनेन्जाय, महेन्मदिताङ्ग्रये ॥नम- श्वतुर्वर्णसङ्घगगनानोगनास्वते ॥ ५ ॥ चन्प्रनप्रनोश्चन्मरीचिनिचयोज्ज्वला ॥ मूर्तिर्मूर्त्तसितध्याननिर्मितेव श्रियेऽस्तु वः॥ २० ॥ करामलकवविश्वं, कलयन केवल- श्रिया ॥ अचिन्त्यमादाम्यनिधिकाधिक - .

L (४७) बर्बोधयेऽस्तु वः ॥ ११॥ सत्त्वानां परमा- नन्दकन्दोद्नेदनवाम्बुदः ॥स्यालादामृत- निस्यन्दी, शीतलः पातु वो जिनः॥१२॥ नवरोगार्तजन्तूनामगदङ्कारदर्शनः॥ नि:- श्रेयसश्रीरमणः, श्रेयांसः श्रेयसेऽस्तु वः ॥१३॥ विश्वोपकारकीनूततीर्थकृत्कर्मनि- मितिः ॥ सुरासुरनरैः पूज्यो, वासुपूज्यः पुनातु वः॥ २४॥ विमलस्वामिनो वाचः, कतकदोदसोदराः॥ जयन्ति त्रिजगच्चेतो- जलनैर्मव्यदेतवः॥ १५॥ स्वयम्भूरमण- स्पर्षिकरुणारसवारिणा ॥ अनन्तजिदन- न्तां वः, प्रयच्छतु सुखश्रियम् ॥१६॥ कल्पमसधाणमिष्टप्राप्तौ शरीरिणाम् ॥ चतुर्की धर्मदेष्टार, धर्मनाथमुपास्महे ॥ २७ ॥ सुधासोदरवाग्ज्योत्स्नानिर्मली- कृतदिङ्मुखः ॥ मृगलमा तमःशान्त्य, शान्तिनाथ जिनोऽस्तु. वः ॥ १७ ॥ श्री: 1 . (४ए) कुन्थुनाथो नगवान्, सनाथोऽतिशयहिनिः ॥ सुरासुरन्नाथानामेकनाथोऽस्तु वः श्रिये ॥ २ए ॥ अरनाथस्तु नगवाँश्चतुर्थारन- नोरविः ॥ चतुर्थपुरुषार्थश्रीविलासं वित- नोतु वः॥ २० ॥ सुरासुरनराधीशमयूरन- ववारिदम् ॥ कर्मजून्मूलने दस्तिमवं मल्लीमनिष्टुमः॥२१॥जगन्मदामोदनिजा- प्रत्यूषसमयोपमम् ॥ मुनिसुव्रतनाथस्य, देशनावचनं स्तुमः ॥१२॥बुग्न्तो न- मतां मूर्ध्नि, निर्मलीकारकारणम् ॥ वारि- प्लवा इव नमः, पान्तु पादनखांशवः ॥२३॥ । यध्वंशसमुन्छः, कर्मकदहुताशनः ॥ अरिष्टनेमिनगवान् , नूयाहोरिष्टनाशनः ॥२४ ॥ कमठे धरणेन्छे च, स्वोचितं । कर्म कुर्वति ॥ प्रस्तुख्यमनोरत्तिः, पार्श्व- नाथः श्रियेऽस्तु वः॥२५॥ श्रीमते वीर- नाथाय, सनाथायानुतश्रिया ॥ महानन्दस- - , (५०) रोसजमरालायाईते नमः॥२६ ॥ कृता- पराधेऽपि जने, कृपामन्थरतारयोः ॥ ईष- द्वाष्पायो, श्रीवीरजिननेत्रयोः ॥२॥ जयति विजितान्यतेजाः, सुरासुराधीशसे- वितः श्रीमान् ॥ विमलस्त्रासविरहितस्त्रि- जुवनचूमामणिनगवान् ॥ २ ॥ वीरः सर्वसुरासुरेन्महितो वीरं बुधाः संश्रिता, वीरेणालिदतः स्वकर्मनिचयो वीराय नित्यं नमः ॥ वीरातीर्थमिदं प्रटत्तमतुलं वीरस्य घोरं तपो, वीरे श्रीकृतिकीर्तिकान्तिनिचयः श्रीवीर नदिशारणा अवनितलंगताना- म् , कृत्रिमाकृत्रिमानां; वरवनगताना, दिव्यवैमानिकानाम् ॥ इद मनुजकृतानां, देवराजार्चितानां; जिनवर नवनानां, नाव- तोऽहं नमामि ॥ ३० ॥ सर्वेषां वेधसामा- द्यमादिमं परमेष्ठिनाम् ॥ देवाधिदेवं सर्वज्ञ १ त्रिलोकचूमामणि, - (५१) श्रीवीरं प्रणिदध्मदे ॥ ३१॥ देवोऽनेकन- वार्जितोर्जितमदापापप्रदीपानलो, देवः सि- विधूविशालहृदयालङ्कारदारोपमः- ॥ देवोऽष्टादशदोषसिन्धुरघटानिर्नेदपञ्चान- नो, नव्यानां विदधातु वाछितफलं श्री- वीतरागो जिनः ॥ ३२॥ ख्यातोऽष्टापद- पर्वतो गजपदः सम्मेतशैलानिधः, श्रीमान् रैवतकः प्रसिक्ष्मदिमा शत्रुञ्जयो मण्डपः ॥ वैनारः कनकाचलोबुंदगिरिः श्रीचित्रकू- टादयस्तत्र श्रीषनादयो जिनवराः कुर्व- न्तु वो मङ्गलम् ॥ ३३ ॥ इति ॥ १ ॥ ॥ अथ श्रीपादिकादि संदेपअतिचार ।। नाणंमि दंसणंमि अ, चरणमि तवंमि तद य विरियमि॥ आयरणं आयारो, श्य एसो पंचदा नणिओ ॥१॥ ज्ञानाचार, दर्शनाचार, चारित्राचार, तप आचार,वीर्याचार ए पंचविध आचार- (५२) मांदि अनेरो जे कोइ अतिचार पद दिव- स मांदे सूक्ष्म बादर जाणतां अजाणतां हुओ होय ते सवि हुं मन वचन कायाए करी मिबामि उक्कडं.॥१॥ तत्र ज्ञानाचारे आठ अतिचार ॥ का- ले विणए बहुमाणे उवदाणे तद य निएद- वणे ॥ वंजण अत्य तउनए, अविदो नाणमायारो ॥३॥ज्ञान कालवेलाए नायो गुण्यो. विनयहीन, बहुमानहीन, योगउपधानदीन, अनेरा कन्दे नणी अनेरो गुरु कह्यो; देववंदन वांदणे पडिक- मणे सज्छायकरतां नणतां गुणतां कूडो अदर कान्दामात्रे आगलो ओगे नण्यो; सूत्र अर्थ बिहुँ कूडां कह्यां; साधु तणे धर्मे काजो डाँडो अणपडिलेह्यां काजो जरिर्ज; असज्झाइ, अणोजामांदि दशवै- कालिकप्रमुख सिद्धांत जायो गुण्यो;

, (५३) श्रावक तणे धर्मे थिविरावलि, पडिकमणा- सूत्र, उपदेशमाला प्रमुख, कालवेला का- जो अणहरिए पढियो; ज्ञानाव्य, न- दित उपेक्षित प्रज्ञापराध विणास्यो; विण- सतां उरख्यो; सार संजाल न कीधी; तथा झानोपगरण पाटी, पोथी, ग्वणी, कवली, नोकारवाली,सांपडा, सांपडी,दस्त- री,वेदी,लियाँप्रत्ये पग लाग्यो;धुंकलाग्यां थुके करी अदर मांज्यो; कन्दे बतां आ- हार नीदार कीधो; ज्ञानवंत प्रत्ये द्वेष, म- त्सर, अंतराय, अवज्ञा कीधी; आपणा जाणवा तणो गर्व चिंतव्यो; ज्ञानाचार- व्रतविष अनेरो जे कोइ० पक्षण ॥२॥ दर्शनाचारे आठ अतिचार ॥ निस्सं- किय निकंखिय, निवितिगिडा अमूढदिछी १ नाश कर्यो. २ उपेक्षा करी ३ चोपमो. ४ लखेला कागळना वींटा.

(५४) अ॥ उववूद थिरीकरणे, वबल्ल पनावणे अह॥ ३ ॥ देवगुरु धर्म तणे विषे निःशंकपणुं न कीधुं, तथा एकांतनिश्चय न कीधो; धर्म- संबंधीया फलतणे विषे नि:संदेह बुद्धिधरी नदिं; तपोधन तपोधनी प्रत्ये मलमलिन- गात्र देखी उगंग कीधी; मिथ्यात्वितणी पूजा प्रत्नावना देखी मूढदृष्टिपणुं की, तथा संघमांदे गुणवंत तणी अनुपबृंदणा कीधी; अस्थिरीकरण, अवात्सल्य, अप्री- ति अन्नक्ति कीधी; तथा देवाव्य, गुरु- व्य साधारण अव्य, नदित उपेदित, प्रज्ञा- पराध विणास्यो, विणसतो जवेख्यो; ती शक्ते सार संभाल न कीधी; तथा साधर्मि- कशुं कलह कर्मबंध कीधो; अधोती अष्ट- पट मुखकोश पाखे देवपूजा कीधी; वास- कूपी, धूपधाएं, कलश तणो उबको लाग्यो; , , (५५) देवरा पोसालमांदि मल श्लेष्म बुह्या दास्य केली कुतुहल कीधां; जिनन्नवने चोराशी आशातना , गुरुप्रत्ये तेत्रीश आशातना, उवणायरीय हाथ की पाड्यु, पडिलेहबुं विसार्यु: गुरुवचन तदत्ति करी पडिवज्यु नदि; दर्शनाचारव्रत विषश्श्रो अनेरो जे को अतिचार पद ॥२॥ चारित्राचारे आठ अतिचार ॥ पणि- दाणजोगजुत्तो, पंचदि समिहि तीदि गुत्तीहिं ॥ एस चरित्तायारो, अठविदो दोइ नायवो ॥४॥ ईर्यासमिति, भाषासमिति, एषणास- मिति, आदानलंडमत्तनिकेवणासमिति, पारिछावणिया समिति, मनोगुप्ति, वचन- गुप्ति, कायगुप्ति, ए अष्ट प्रवचनमाता सा- धुतणे धर्मे सदैव, श्रावकतणे धर्मे सामा- यिक पोसह लीधे, रुडी पेरे पाळ्यां नदि and- धर्मे सम्यकूत्व- (५६) खंडणा विराधना दुश्, चारित्राचारव्रत विषय अनेरो जे कोअतिचार. पद ३ विशेषतः श्रावकतणे मूल बारव्रत, सम्यक्त्व तणा पांच अति- चार ॥ संका कंख विगिना ॥शंका-श्री अरिहंततणां बल, अतिशय, ज्ञानल- क्ष्मी, गांभीर्यादिक गुण, शाश्वती प्रतिमा, चारित्रीयानां चारित्र, जिनवचनतणो सं- देद कीधो; आकांदा-ब्रह्मा, विष्णु, महे- श्वर, गोगो, आसपाल, पादर- देवता, गोत्रदेवता, देवदेदरानो प्रनाव देखी रोग आवे इहलोकपरलोकार्थे पू- ज्या, मान्या; बौछ, सांख्य, संन्यासी, न- रडा, जगत, लिंगीया, जोगी, दरवेश, अ- नेरा दर्शनीयानुं कष्ट मंत्र चमत्कार देखी परमार्थ जाएया विनानूलाव्या,मोह्या;कुशा- स्त्र शीख्यां,सांनळ्यां; श्राध,संवत्सरी,दोली, देत्रपाल, (५७) बलेव, मादीपूनम, अजापडवो, प्रेतबीज, गौरीत्रीज, विनायकचोथ, नागपांचम, जीलणाही, शीयलसप्तमी, ध्रुवअष्टमी, नौलीनवमी, अहवादशमी, व्रतअग्या- रसी, वत्सबारसी, धनतेरसी, अनंतचौ- दशी, अमावास्या, आदित्यवार, उत्तरा- यन, नैवेद्य, याग, लोग मान्या; पीपले पाणी रेड्यां, रेडाव्यां; घरबादिर कूवे,तला- वे, नदी, पद, कुंड, वावि समुझे, पुण्यहेतु स्नान कीधा; वितिगिबा-धर्म संबंधीया फल तणो संदेह कीधो; जिन अरिहंत ध- मना आगर, विश्वोपकारसागर, मोदमा- र्गना दातार, इस्या गुणनणी पूज्या नदिं; इहलोकपरलोक संबंधीया नोग वंबित पूजा कीधी;रोग आतंक कष्ट आवेदीण- वचन याग मान्या; मदात्मानां नात, पा- पी मल शोना तणी निंदा कीधी; प्रीति (५७) मांडी; तेहनी दाक्षिण्य लगे तेदनो धर्म मान्यो, श्री सम्यक्त्वव्रतविषश्यो अ- नेरो 0॥४॥ पहेले स्थूलप्राणातिपातविरमण व्रते पांच अतिचार. वबंधनविजेए॥विपद चतुष्पद प्रत्ये रीसवशे गाढो घाव घाल्यो, गाढ बंधण बांध्यु, घणे नारे पीड्यो, निल्लं- ब्ण कर्म कीg, चारा पाणी तणी वेलाए सार संन्नाल न कीधी. लेहणे देणे कुणदने ओढयुं, लंघाव्युं. तेणे नूख्ये आपण जि- म्या. सख्यां धान्य रुडीपरे जोयां नहि. पाणी गलतां ढोळ्यु, जीवाणी सूकव्यु, ग- ळतां कालक नांखी, गळणुं रुडं न कीg. इंधण गणां अणशोध्यां बाल्यां; ते मांदि साप, खजुरा, विंगी, सरोला, जूवा, गिंगो- डा, सादतां मूआ, उहव्या, रुडे स्थानके न मूक्या; कीडी, मंकोडी, उदेही, घीमेल (एए) कातरा, चूडेल, पतंगीया,देडकां,अलसीयां, श्यल प्रमुख जे कोश्जीव विणग:विणसतां नवेख्या, चाप्यां; उहव्या. दलावतां चला- वतां पाणी बंटतां अनेरा कामकाज क- रतां निर्वसपणुं की ,जीवरदा रुडीन की- धी.पटेलेस्थूल प्राणातिपात व्रत विषा. बीजे स्थूलमृषावादविरमण व्रते पांच अतिचार. सहसा रहस्स दारे ॥ सहसा- त्कारे कुणद् प्रत्ये अयुक्त आल दीधुं. स्वदारा मंत्र नेद कीधो. अनेराइ कुणहनो मंत्र आलोच मर्म प्रकाश्यो. कुणदने अ- पाय पाडवा कूडी बुद्धि धरी, कूडो लेख लख्यो. जूठी साख जरी. थापणमोसो की- धो. कन्या,ढोर,नूमि संबंधीया खेदणे देदेणे वाद वढवाड करतां मोटकुं जूढं बोल्या. बीजे स्थूल मृषावाद व्रत विषश्यो अनेरो त्रीजे स्थूलअदत्तादानविरमणव्रते पांच (६०) अतिचार. तेनादडप्पलंगे घर बा- हार, क्षेत्र, खले, परायुं अणमोकट्युं लीg, वावयु; चोराई वस्तु लीधी; चोर प्रत्ये सं- बल दीg; विरुधराज्यादि कर्म कीg; कूडां मान, मापां कीधां; माता, पिता, पुत्र, मित्र, कलन वंची कुणदने दीधुं; जूदी गांठ की- धी; नवा जूना, सरस नीरस, वस्तुतणा ने- लसंन्नेल कीधां. बीजे अदत्तादान व्रत विष- इयो अनेरो ॥७॥ चोथे स्वदारासंतोष परस्त्रीगमनविर- मण व्रते पांच अतिचार. अपरिग्गदिया ईतर ॥अपरिग्रहिता गमन कीg; अनंग क्रीडा कीधी; विवादकरण कीg; काम नोग तणे विषे अति अनिलाष कीधो; दृष्टि वि- पर्यास कीधो; आपम चनदशी तणा नियम लेनांग्या; अतिक्रम, व्यतिक्रम, अति- चार, अनाचार, सुहणे स्वप्नांतरे हुआ.

, (६१) चोथेमैथुन विरमण व्रत विषईयोअनेरो पांचमे स्थूलपरिग्रदपरिमाण व्रते पांच अतिचार. धण धन्न खित्त वथ्थू ॥ धण धन्न विगेरे परिमाण उपलं रखाव्यु, सोनुं रु', नवविध परिग्रह प्रमाण लीधुं नदि, पढवू विसायु, पांचमे, परिग्रह परि- माण व्रत विषश्यो अनेरो॥ ए॥ बछे दिगविरमण व्रते पांच अतिचार. गमणस्स य परिमाणे ॥ज दिशे, अहो- दिशे, तिर्यग् दिशे जावा आववातणा नि- यम लेनांग्या; एक दिशी संदेपी बीजी- दिशि वधारी; विस्मृति लगे अधिक नमि गया, पाठवणी आधी पारी मोकली; व- दाण व्यवसाय कीधो; वर्षाकाले गामतलं कीधुं. बहे दिग्विरमण व्रत विषश्यो अनेरो ॥१०॥ सातमे नोगोपत्नोग व्रते पांच अति- ज (६२) चार. सच्चिते पडिबई ॥सचित्त आदारे, सचित्तप्रतिबद्ध आदारे, अप्पोलसहि लकणया, दुप्पोलसहि नरकण्या, अपक्क दारे, उपक्व आदारे, तुगैषधि, कुली आंबली, ओला, उंबी, पहुंक, पापडीतणां नाण कीधां; अनंतकाय, अथाणां तणां जदण कीधा; तथा रिंगण, विंगण पीलू, पीचू, पंपोटा, महुडां, वमबोर, प्रमूख बहु- बीज तणांनाण कीधां.॥ गाथा ।। सचि- त दव विगई,वाणह तंबोल वथ्य कुसुमेसु; वाहण सयण विलेवण, बंनदिसी नाण नत्तेसु.॥१॥ ए चौद नियम दिन प्रत्ये लीधा नदि, लेइ ने संदेप्या नहि सचित्त, व्य, विगय, खासडा, वाहन, तंबोल, फो- फल, बेसण, सयन, पाणी अंघोलण, फल, फूल, नोजन, आगदने जे कोई नियमलेश नांग्या; बावीश अन्नक्ष्य, बत्रीश अनंत- , (६३) कायमांदि आदू, मूला, गाजर, पिंड, पिं. डालू , कचूरो, सूरण, खिलोडा, मोरडा, सेलरां, कुली अांबली, वाघरडां, गरमर, नीली गलो, वाल्होल खाधी; वाशी कठगेल, पोली, रोटली, त्रण दिवसना उंदन, मधु, महुडां, विष, हीम, करदा, घोलवडां, अ- जाण्यां फल, टींवरू, गुदां, बोर, अथाणु, काचुं मीठं, तिल, खसखस, कोठिबडां खा- धां; लगनग वेलाए वाल कीधां; दिन उ- ग्याविण शिराव्या; जे कोइ अनेरो अति- चार हुई होय; तथा कर्मतः इंगालकम्मे, वणकम्मे,साडीकम्मे,लाडीकम्मे,फोडीकम्मे ए पांच कर्म ॥दंतवाणिज्य, लकवाणिज्य, रसवाणिज्य, केशवाणिज्य, विषवाणिज्य, ए पांच वाणिज्य ॥जंतपिक्षणकम्मे, निलं- बणकम्मे, दवग्गिदावणया, सरदहतलाय- सोसणया, असइपोसणया, ए पांच सा- (६४) मान्य ॥ए पन्नर कर्मादान मांदे जे कोई कीधां, कराव्यां, अनुमोद्यां, अनेरा जे कां- सावध कर्म समाचर्या होय, सातमे नो- गोपनोग व्रत विषड्यो अनेरो ॥११॥ आग्मे अनर्थदंडविरमणव्रते पांच अतिचार. कंदप्पे कुक्कुश्ए ॥ अनर्थदंम जे कहिये काम काज पाखे मुधा पाप ला- ग्यां; मुख दास्य खेल, कुतूहल, अंग कु- चेष्टा कीधी; निरर्थक लोकने कर्षण, गामां वादी गामांतरे कमावानी बुद्धि दीधी; कण कुवस्तु ढोर लेवराव्यां; अनेराइ पापोपदेश दीधां; कोश, कूदाडा, रथ, नखल, मुशल, घर, घंटी प्रमुख सज करी म्हेत्यां; मा- ग्या आप्यां; अंघोल, नादणे, पग धोयणे, खाले पाणी ढोल्यां, अथवा जीलणा की- ल्यां; जूवटुं रम्यां; नाटक पेखणां जोयां; पुरुष स्त्रीनां रुप शृंगार वखाएयां; राज-

(६५)
कथा, देश कथा, नक्त कथा, स्त्री कथा,
पराइ तांत कीधी;कर्कश वचन बोल्या;सं-
नेडालगाड्या; सरन, कूकडा प्रमुख जूझ-
तां जोयां, कलह करता जोयां; लोक
तणी उपार्जना कीधी; सुख कीर्ति देश लश्-
चितवी; खूण, पाणी, माटी, कण, कपा-
शिया, काजेविण चाप्या, ते उपर बेग;
आली वनस्पति चूंटी, अंगीग काष्ट व-
णिज कीधा; गश, पाणी, घी, तेल,गोळ,
अम्लवेतस, बेरंजातणां नाजन उघामां
मदेल्यां; ते मांदि कीमी, मंकोमी, कुंथुआ,
नही, घीमेल, गिरोली प्रमुख जे कोश
जीव विणग; सुडा, सालही, क्रीडा हेतु
पांजरे घाल्या; अनेराइ जीवने रागदेष
लगे एकने ऋछि परिवार वंी, एकने
मृत्यु दाणी वंबी. आठमे अनर्थदंडवि-
रमण व्रत विषश्ओ अ० ॥१२॥

0 (६६) , नवमे सामायिक व्रते पांच अतिचार, तिविदे उप्पणिदाणे ॥ सामायिकमांदि मनमां आदड दोदह चिंतव्युं. वचन सावध बोल्यां. शरीर अणपडिलेडं द- 'लाव्यु. बती शक्तिए सामायिक ली, नदि. उघाडे मुखे बोल्यां, सामायिक मांदि जंघ आवी, वीज दीवा तणी उजेदी लागी; विकथा कीधी; कण, कपाशिया, माटी, पाणीतणा संघट्ट हुआ; मुदपत्ति संघट्टी; सामायिक अणपूगे पायु, पार विसायु. नवमे सामायिक व्रत विषश्रो अनेरो जे को अतिचार ॥ १३ ॥ दशमे देशावगाशिक व्रते पांच अति- चार. आणवणे पेसवणे ॥ आणवण- प्पयोगे, पेसवणप्पयोगे, सदाणुवाइ, रू- 'वाणुवाइ,बहियापुग्गल परकेवे.निमी नूमि- कामांदिवादिरथीअणाव्यु.आपण कन्देथी (६) बाहिर मोकल्यु. शब्द संनलावी, रूप दे- खाडी, कांकरो नांखी आपणपणुं तुं जणाव्युं, पुद्गलतणो प्रक्षेप कीधो. दशमे देशावगाशिक व्रत विषश्रो अनेरो०१४ अग्यारमे पोषधोपवास व्रते पांच अ- तिचार. संथारुच्चारविहि ॥ पोसहलीधे संथारातणी नूमि बाहिरलां मिलां सं- दिसे रुडां शोध्यां नदि, पडिलेह्यां नदि, थंमिल मात्रू परश्वतां चिंतवणीन कीधी; "अणुजाणह जस्सुग्गदो" न कह्यो, पर- ठव्या पुंठे वार त्रण वोसिरे वोसिरे न कह्यो. देदरा पोसालमांदे पेसतां निसरतां निसीहि आवस्सदि कहेवी विसारी. पु- ढवी, अप, तेज, वाज, वनस्पति, जसकाय तणा संघट्ट परिताप जपच्व कीधा; सं- थारा पोरिसी तणो विधि नणवो विसार्यो, अविधिए संथार्या; पारणादिकतणी चिंता ,

(६७)
निपजावी. कालवेलाए देव न वाद्या; पो-
संद असुरो लीधो, सवेरो पार्यो, पर्वतिथे
पोसह लीधो नहि. अग्यारमे पोषधोप-
वास व्रत विषश्यो अनेरो ॥१५॥
बारमे अतिथिसंविनाग व्रते पांच अ-
तिचार. सच्चिते निरिकवणे ॥ सचित
वस्तु देठ उपर बतां असुमतुं दान दीy;
वहोरवा वेलाए टली रह्या; मत्सर लगे
दान दीg; देवातणी बुझे पराइ वस्तु ध-
णीने अणकदे दीधी; अथवा आपणी करी
दीधी; अणदेवातणी. वुझे सुजतुं फेमी
असुझतुं कीg; गुणवंत आवे नक्ति न
साचवी; अनेराइ धर्मदेत्र सीदातां ती
शक्ते नयाँ नदि, दीन दीण प्रत्ये अ-
नुकंपादान दीधुं नदि, देतां वायु; बारमे
अतिथिसंविनाग व्रत विषश्त्रो अ-
नेरो० ॥१६॥

4 a . (ए) संखेषणा तणा पांच अतिचार. इह- लोए परलोए ॥ इहलोगासंसप्पओगे, परखोगासंसप्पओगे,जीविआसंसप्पओगे, मरणासंसप्पओगे, कामनोगासंसप्प- ओगे, इहलोके धर्मतणा प्रनावलगे रा- जऋदिनोग वांग्या; परलोके देव, दे- वे, चक्रवर्तितणी पदवी वांबी; सुख आवे जीववातणी वांग कीधी, उख आवे मरवातण वांग कीधी; काम नोग तणी वांग कीधी, संलेषणाव्रतविषश्यो अनेरो जे कोअतिचार पद ॥ १७॥ तपाचार बार नेद ॥ बाह्य व अ- ज्यंतर अणसणभूणोअरिया ॥अणसण नणउपवासादिक पर्वतिथे तप न कीg; जणोदरी बे चार कवल ऊणा न उठ्या; व्यनणी सर्व वस्तु तणो संदेप, न कीधो; रस त्याग न कीधो; कायक्लेश, (७०) लोचादिक कष्ट कर्या नदि; संलीनता अंगोपांग संकोची राख्यां नदि; पञ्चकाण नांग्या. पाटलो डगतो फेड्यो नदि; गं- उसदि पच्चरकाण नांग्यु; उपवास, आं- विल, नीवी कीधे मुखे सचित्त पाणी घाल्युं, वमन हुओ. बाह्यतप विषश्ओ अनेरो० ॥ १७ ॥ अन्यंतर तप ॥ पायबित्तं विणो॥ सुधुं प्रायश्चित्त पडिवज्युं नदि, आलो- यण तणी सुधी टीप कीधी नदि; सुधो तप पहुंचाड्यो नदि; साते नेदे विनय साचव्यो नदि; दश नेदे वैयावच्च न कीधो, पंचविध सज्जाय न कीधो; कषाय वोस- राव्यो नदि; उःखदय कर्मदय निमित्त काउसग्ग न कीधो; शुक्लध्यान, धर्मध्यान ध्यायां नदि; आर्त तथा रौष ध्यान ध्यायां.. अभ्यंतर तप विषश्ओ अ-: नेरो.॥२५॥ वीर्याचार त्रण अतिचार. अणिगृहिय- बलविरियो० ॥ मनोवीर्य-धर्मध्यान तणे विषे उद्यम न कीधो, पडिक्कमणे देवपूजा, धर्मानुष्ठान, दान, शील, तप, नावना, बती शक्तिए गोपवी, आलसे उद्यम न कीधो, बेग पडिक्कमणुं कीg, रुडां खमासण न दीधां, वीर्याचार विषश्नो अनेरो ॥२०॥ पडिसिहाणं करणे ॥ प्रतिषेध-अ- नक्ष्य, अनंतकाय, महारंन परिग्रह, को प्राणातिपात, मृषावाद, अदत्तादान, मैथुन, परिग्रह,क्रोध,मान, माया, लोन,राग, द्वेष, कलद, अन्याख्यान, पैशुन्य, रति अरति, परपरिवाद,मायामृषावाद, मिथ्या- त्वशल्य, एअढार पापस्थानक मांदे कीधां, , (२) कराव्यां, अनुमोद्यां दोय,तेसविहुंमने, व- चने, कायाएकरी मिच्छामि उक्कडं ॥१२॥ एवंकारे श्रावकतणे धर्मे सम्यकूत्व मू- ल बार व्रत एकसो चोवीश अतिचार, पद दिवसमाद सूक्ष्म, बादर जाणतां, अंजाणतां हुवो होय, ते सवि हुं मनव- चनकायाए करी मिजामि उकडं ॥२॥ इति पादिकादि संक्षिप्त अतिचार. .. ॥ अथ श्री पाक्षिकादि अतिचार। ॥नाणमिदंसणंमि अ,चरणंमि तमि तह य विरियंमि ॥ आयरणं आयारो, श्य एसो पंचहा भणिजे ॥१॥ज्ञानाचार, द- र्शनाचार, चारित्राचार, तपाचार, वीर्या- चार ॥ ए. पंचविध आचारमादि अनेरो जे कोइ अतिचार पद दिवसमांदि सूक्ष्म बा- दर जाणतां अजाणतां हुई दोय, ते सवि ॥ (७३.) हुं मने, वचने, कायाए करी तस्स मिबा- मिक्कडं ॥१॥ तत्र ज्ञानाचारे आठ अतिचार ॥काले विणए बहुमाणे, उवहाणे तह य निन्द- वणे॥ वंजण अत्थ तनए,अहविदो ना- णमायारो ॥१॥ ज्ञान काल वेलाए न- एयो गुण्यो नहीं, अकाले नण्यो. विनय- हीन, बहुमानहीन, योग उपधान दीन, अनेराकन्दे नणी अनेरो गुरु कह्यो. देव गुरु वांदणे, पडिकमणे,सज्जाय करतां,न- णतां, गुणतां, कूडो अक्षर काने मात्राये अधिको ओगे लण्यो.सूत्र कूडं कडं अर्थ कूडो कह्यो. तज्नय कुडां कह्यां. नणीने विसार्या साधुतणे धर्म काजे काजो अण- नये, डांडो अणपमिलेदे, वसति अण- शोधे, अणपवेसे, असकाइ, अणोकाय- मांदे श्री दशवैकालिकप्रमुख, सिद्धांत. न- --- , , , (४) ण्यो गुण्यो. श्रावकतणे धर्मे थविरावलि, पमिकमणां, उपदेशमाला प्रमुख सिद्धांत नण्यो गुण्यो. कालवेला काजो अणनर्ये पढ्यो. ज्ञानोपगरण, पाटी, पोथी, उवणी, कवली, नोकारवाली, सांपडा, सांपडी, द- स्तरी, वही, उलिया प्रमुख प्रत्ये पग ला- ग्यो, थूक लाग्युं, थूके करी अदर मांज्यो, उशीसे धर्यो; कने बतां आदार नीहार कीधो. ज्ञानव्य नदतां उपेदा कीधी. प्रज्ञापराधे विणाश्यो, विणसतो जवेख्यो, बती शक्तिए सार संन्नाल न कीधी. झा- नवंत प्रत्ये द्वेष, मत्सर चिंतव्यो. अ- वज्ञा आशातना कीधी. कोश्प्रत्ये नणतां, गणतां अंतराय कीधो. आपणा जाण- पणातणो गर्व चिंतव्यो. मतिज्ञान, श्रुत ज्ञान, अवधिज्ञान, मनःपर्यवज्ञान, केवल- झान, ए पंचविध ज्ञानतणी असद्ददणा (७५) कीधी. कोइ तोतडो बोबडो दस्यो, वि- तक्यौं, अन्यथा प्ररूपणाकीधी ॥ ज्ञाना- चारव्रत विष अनेरो जे कोइ अति- चार पद दिवस ॥१॥ दर्शनाचारे आठ अतिचार ॥ निस्सं- किय. निकंखिय, निवितिगिना अमूढदि- ही अ॥ उववूह थिरीकरणे, वबल्ल प- नावणे अह ॥१॥ देव गुरु धर्मतणे विषे निःशंकपणुंन की, तथा एकांत निश्चय न कीधो. धर्म संबंधीया फलतणे विषे निःसंदेह बुद्धि धरी नहीं. साधुसा- ध्वीनां मल मलिन गात्र देखी गंग नि- पजावी. कुचारित्रीया देखी चारित्रीया ज- पर अनाव दुर्ज. मिथ्यात्वीतणी पूजा- प्रनावना देखी मूढहष्टिपणुं कीधुं. तथा संघमांदे गुणवंततणी अनुपबृंदणा कीधी. अस्थिरीकरण, अवात्सल्य, अप्रीति, अ- .

, (६) नक्ति निपजावी, अबहुमान कीधुं. तथा देवाव्य, गुरुव्य, ज्ञानभव्य, साधारण- जव्य, नदित अपेक्षित प्रज्ञापराधे विणा- श्या, विणसताउवेख्या, बती शक्तिए सार संन्नाल न कीधी.. तथा साधर्मिकसाथे कलह कर्मबंध कीधो. अधोती, अष्टपड मुखकोश पाखे देवपूजा कीधी. बिंबप्रत्ये, वासकूपी, धूपधाj, कलशतणो ग्बको- लाग्यो. बिंब दाथथकी पाड्युं. उसास निःसास लाग्यो. देदरे, उपाश्रये मलश्ले- ष्मादिक लोयुं देदरामांदे दास्य,खेल,केलि, कुतूहल, आदार नीदार कीधां; पान, सो पारी, निवेदीआं खाधां. ठवणायरिय दा- थथकी पाड्या, पडिलेदवा विसार्या. जिन- नवने चोराशी आशातना, गुरु गुरुणी प्रत्ये तेत्रीश आशातना कीधी दोय, गु- १ स्थापनाचार्य. १. 1 (७) रुवचन तदत्ति करी पडिवज्युं नहीं ॥ द- र्शनाचारव्रत विषश्यो अनेरो जे कोश अतिचार पद दिवस० ॥२॥ चारित्राचारे आठ अतिचार ॥ पणि- हाण जोगजुत्तो, पंचदि समिहि तीदि गुत्तीहिं ॥ एस चरित्तायारो, अविदो दोइ नायबो॥१॥ या समिति ते अण- जोए दिंड्या. नाषा समिति ते सावध व- चन बोल्या. एषणा समिति ते तृण, डेंगल, अन्न पाणी असूझतुं लीधुं. आदाननंड- मत्तनिकेवणा समिति ते आसन, शयन, उपकरण मातरं प्रमुख अणपुंजी जीवा- कुल नूमिकाये मूक्युं लीधुं. पारिष्ठाप- निका समिति ते मलमूत्रश्लेष्मादिक अण- पुंजी जीवाकुल नूमिकाये परग्व्यु. मनो- गुप्ति, मनमां आर्त रौष ध्यान ध्यायां: १ घास. ५ अचित माटीना.ढेफां.

, 24 (3) वचनगुप्ति, सावध वचन बोल्यां. काय- गुप्ति, शरीर अणपमिलेर्दा दलाव्यु; अ- पुंजे बेग. ए अष्टप्रवचन माता (ते, सदैव साधुतणे धर्मे अने) श्रावकतणे धर्मे सामायिक पोसह लीधे, रूडीपेरे पा- स्यां नहीं, खंडणा विराधना हुइ ॥ चारि- त्राचार व्रत विष अनेरो जे कोई अ- तिचार पद दिवस मांदी सूक्ष्मबादर जा- एणतां अजाणतां हुई होय, ते सवि हुँ मने वचने कायाए करी तस्स मिडामि मुक्कडं ॥३॥ विशेषतः श्रावकतणे धर्मे श्री सम्यक्- स्वमूल बारव्रत, सम्यकूत्व तणा पांच अ- तिचार ॥ संकाकंख विगिहाण॥शंका-श्री- अरिहंततणा बल, अतिशय, ज्ञानलक्ष्मी, गांनीर्यादिक गुण, शाश्वती प्रतिमा, चारि- त्रीयानां चारित्र, श्रीजिनवचन तणो सं- , , , गोत्र, , , (ए) देह कीधो॥ आकांदा-ब्रह्मा, विष्णु, महे- 'श्वर, देवपाल, गोगो, आसपाल, पादर- देवता, गोत्रदेवता, ग्रहपूजा, विनायक, ह- नुमंत, सुग्रीव, वाली, नाद, इत्येवमादिक देश, नगर, गाम, नगरी, जूजूआ देव, देहेरांना प्रत्नाव देखी रोग आतंक कष्ट आव्ये इहलोक परलोकार्थे पूज्या मान्या. सिझविनायक जीराऊलाने मान्यु, इब्युं, बौध सांख्यादिक संन्यासी, नरडा, नगत, लिंगिया, जोगीया, जोगी, दरवेश, अनेरा दर्शनीयातणो कष्ट, मंत्र, चम- त्कार देखी परमार्थ जाण्या विना नूलाव्या, मोह्या. कुशास्त्र शीख्यां, सोनल्यां. श्रा, संवचरी, दोलि, बलेव, मादिपूनम, अजा- पडवो,प्रेतबीज,गौरीत्रीज, विनायक चोथ, नागपांचमी,फिलणाही, शीलसातमी,ध्रु- . १ गणेश. , (ज) वाठमी, नौली नौमी, अदवा दशमी, ब- तअग्यारशी, वबबारशी, धनतेरशी, अनं- तचनदशी, अमावास्या, आदित्यवार, उ- त्तरायण, नैवेद्य कीधां.नवोदक, याग, नो- ग, उतारणां कीधां, कराव्यां, अनुमोद्या, पीपले पाणी घाल्यां, घलाव्यां. घर बाहिर देत्र, खले, कूवे, तलावे, नदीए, पहे, वाविए, समु, कुंडे, पुण्यदेतुस्नान कीधां, कराव्यां,अनुमोद्यां. दानदीधां. ग्रहण, श- निश्चर, मादामासे, नवरात्री, न्हायां. अ- जाणना थाप्यां, अनेराइ व्रत तोलां की- धां, कराव्यां॥ वितिगिच्छा-धर्मसंबंधी- आफलतणे विषे संदेह कीधो. जिन अरि- हंत धर्मना आगर, विश्वोपकार सागर, मोक्षमार्गना दातार, इस्या गुणनणी न मान्या, न पूज्या. मदासती, मदात्मानी इहलोक परलोक संबंधीया लोग वांबित (१) पूजा कीधी. रोग आतंक कष्ट आव्ये खी- ण वचन लोग मान्या. महात्माना जात, पाणी, मल शोनातणी निंदा कीधी. कु- चारित्रिया देखी चारित्रिया उपर कुन्ना- व हुई. मिथ्यात्वी तणी पूजा प्रनावना देखी प्रशंसा कीधी, प्रीति मांडी, दाक्षिण्य लगे तेदनो धर्म मान्यो, कीधो॥श्री सम्य- कूत्वव्रत विषयिर्ड अनेरो जे कोइ अति- चार, पद दिवसमांदि० ॥१॥ पदेले स्थूलप्राणातिपातविरमणव्रते पांच अतिचार ॥ वबंधनविजेए० ॥ द्विपद चतुष्पद प्रत्ये रीसवशे गाढो घाव घाल्यो, गाढे बंधने बांध्यो. अधिक नार घाल्यो. निलीवन कर्म कीधां. चारापाणी- तणी वेलाए सारसंचालन कीधी. हेणे देदेणे किणदिप्रत्ये लंघाव्यो, तेणे नूखे आपणे जम्या. कन्दे रदी मराव्यो. बंधी- ६ , (२) खाने घलाव्यो. सल्यां धान्य तावडे नां- ख्यां, दलाव्यां, नरडाव्यां, शोधी न वा- वर्या. इंधण ; गणां, अणशोध्यां बाळ्यां. तेमांदि साप, विंगी, खजूरा, सरवला, मां- कड, जूश्रा, गिंगोडा, सादतां मुआ; उद- व्या, रुडेस्थानके न मुक्या. कीडि मको- डिनां इंडां विगेह्यां. लीख फोडि, उदेदी, कीडी, मकोडि, घीमेल, कातरा चूमेल, पतं- गिया, देडकां, अलसीयां, इअल, कुंतां, डांस, मसा, बगतरा, माखी, तीड प्रमुख जीव विणहा. माला दलावतां दलावतां पंखी, चडकलां, कागतणां इंडां फोड्यां. अनेरा एकेडियादिक जीव विणास्या, चां- प्या, उदव्या. कांश हलावतां, चलावतां, पाणी गंटतां अनेरा का कामकाज करतां, निध्वसंपणुं कीg. जीवरदा रूडीन कीधी. १ जालतां--पकमतां.. , , , (३) संखारो सूकाव्यो. रूडं गलगुं न कीg. श्रणगलपाणी. वावयु. रूडीजयणा न कीधी. अणगल पाणीए कील्या. बुगडां धोयां. खाटला तावडे नाख्या, काटक्या. जीवाकुल नूमि लींपी. वाशीगार राखी. दलणे, खांडणे, लींपणे, रूडी जयणा न कीधी. आठम चनदशना नियम नांग्याः धूणी करावीn पहेले स्थूलप्राणातिपात: विरमणव्रत, विषा अनेरो जे को अतिचार पद दिवसमांदि० ॥१॥ बीजे स्थूलमृषावादविरमणव्रते पांच अ- तिचार॥सदसारदस्सदारे॥सहसातकारे कुणद प्रत्ये अजुगतुं आळ अभ्याख्यान दीy. खदारा मंत्र नेद कीधो. अनेरा कु- दनो मंत्र, आलोच मर्म प्रकाश्यो. कु- पहने अनर्थ पाडवा कूडी बुद्धि दीधी. . १ न्हाया. २ तडके.

(४) कूडो लेख संख्यो. कूडी साख नरी.थापण मोसो कीधो. कन्या,गौ, ढोर, नूमिसंबंधि लेहणे देणे व्यवसाये वाद वढवाड करतां मोटकुं जूठं बोल्या. दाथ पगतणी गाली दीधी. कडकडा मोड्या. मर्म वचन बोल्या ॥ बीजे स्थूलमृषावादविरमणव्रत विष- इन अनेरो जे कोश् अतिचार पद ॥२॥ त्रीजे स्थूलअदत्तादानविरमणव्रते पांच अतिचार ॥ तेनाहडप्पउँगे ॥ घर बाहिर खेत्र, खळे, पराइ वस्तु अणमो- कली लीधी, वावरी, चोराइ वस्तु वोहोरी. चोर धाड प्रत्ये संकेत कीधो. तेदने सं- बल दीधुं. तेहनी वस्तु लीधी. विरुद- राज्यातिक्रम कीधो. नवा, पुराणा, सरस, विरस, सजीव, निर्जीव वस्तुना जेल सं- नेल कीधा. कूडे काटले, तोले, माने, मापे वहोर्या. दाणचोरी कीधी. कुणहने लेखे (५) वरांस्यो. साटे लांच लीधी. कूडो. करदो काढ्यो. विश्वासघात कीधो, परवंचना की- धी. पासंग कूडां कीधां. डांडी चढावी, ल- हके त्रहके कूडां काटलां मान मापां कीधां. माता, पिता, पुत्र, मित्र, कलत्र, वंची कुण- दिने दी . जूदी . गाठ कीधी. था- पण उलवी. कुणदिने लेखे पलेखे नू- लव्यु. पडी वस्तु उळवी लीधी ॥त्रीजे स्थूलअदत्तादानविरमणव्रत विषयि अ. नेरो जे कोई अतिचार पद दिवस ॥३॥ चोथे स्वदारासंतोष, परस्त्रीगमनविर- मणव्रते पांच अतिचार ॥ अपरिग्गदि- याश्त्तर ॥ अपरिगृहीतागमन, इत्वर परिगृहीतागमन कीधुं. विधवा, वेश्या, परस्त्री, कुलांगना, स्वदाराशोकतणे विले १ वेश्यागमन. २ थोडा काल माटे कोईए राखेली स्त्री साधे गमन.

(६) दृष्टि विपर्यास कीधो. सराग वचन बोल्यां. आठम, चन्दश,अनरी पर्वतिथींना नियम लश्नांग्या. घरघरणां कीधा कराव्यां.वर- वहु वखाण्यां. कुविकल्प चिंतव्योः अनं- गक्रीडा कीधी. स्त्रीनां अंगोपांग निरख्यां: पराया विवाद जोड्या. ढिंगला ढिंगली परणाव्यां. कामनोगतणे विषे तीत्र अ- निलाष कीधो. अतिक्रम, व्यतिक्रम, अ- तिचार, अनाचार, सुदणे स्वप्नांतरे हुआ कुस्वप्न लाध्यां. नट, विट स्त्रीशुं दांसु कीg ॥ चोथे स्वदारासंतोषव्रत विष- यि अनेरोजे कोअतिचार पद ॥४॥ पांचमे परिग्रहपरिमाणव्रते पांच अ- तिचार ॥धणधन्न खित्त वत्थू ॥ धन, धान्य, क्षेत्र, वास्तु, रूप्य, सुवर्ण, कुप्पं, १,नातलं-पुनर्लग्न.श्व्यवहार विरुद्ध अंगोवमे काम- क्रिमा करवी.३ घर वगेरेइमारत.पत्राबुंपित्तख वगेरेधातु.

(७) विपद, चतुष्पद, ए नवविध परिग्रदतणा नियम उपरांत धि देखी मूळ लगे सं- देपन कीधो. माता, पिता, पुत्र, स्त्रीतणे लेखे कीधो. परिग्रह प्रमाण लीधुं नहीं. लश्ने पढिलं नहीं. पढवू विसायं. अली, मेल्यु. नियम विसार्या ॥ पांचमे परिग्रह- परिमाणवत विषयि अनेरों जे को अतिचार पद दिवसमांदि० ॥५॥ बडे दिग्परिमाणवते पांच अतिचार ॥ गमणस्स उ परिमाणे ॥ऊर्ध्वदिशि, अ- धोदिशि, तिर्यदिशिए जावा आववातणा नियम लश्नांग्या. अनानोगे विस्मृतलगे अधिकनूमि गया.पाठवणीआधीपानीमो- कली. वहाण व्यवसाय कीधो. वर्षाकाले गामतलं की,. नूमिका एकगमा संखेपी, बीजीगमा वधारी ॥छे दिग्परिमाण- , ॥ (ज) व्रत विषयि अनेरो जे कोइ अतिचार पद दिवसमांदिप ॥६॥ सातमे लोगोपनोगविरमणव्रते लो- जन आश्री पांच अतिचार, अने कर्मढुंती पंदर अतिचार, एवं वीश अतिचार ॥ सचित्ते पडिबई ॥ सचित्त नियम लीधे अधिक सचित्त लीधुं ॥ अपक्कादार, उपक्वाहार, तुदोषधितणुं नदण कीy. उला, जंबी, पोंक, पापडी खाधां ॥ सचित्त- दवविगई, वाणहतंबोलवत्थकुसुमेसु ॥ वादणसयणविलेवण,-बनदिसिन्दाण- नत्तेसु ॥१॥ए चउद नियम दिनगत, रात्रिगत लीधां नहीं, लेश्ने नांग्यां. बा- वीश अन्नक्ष्य, बत्रीश अनंतकायमांदि आउ, मूला, गाजर, पिंड, पिंडालू, कचूरो, सूरण, कुलि आंबली, गलो, वाघरडां १ कुणी-कुमळी-काची.

(ए) खाधां. वाशी कठगेल, पोली, रोटली,त्रण दिवसर्नु उंदन लीधुं. मधु, महुडा,माखण, माटी, वेंगण, पीलु, पीचु, पंपोटा, विष, दिम, करदा, घोलवडां, अजाएयां फल, टिंबरु, गुंदा, मदोर, अथाj, आम्बलबोर, काचुं मीठं, तिल, खसखस, कोठिंबडां खाधां. रात्रि नोजन कीधां. लगनग वे- ळाए वालु कीg, दिवस विणगेशीराव्या. तथा कर्मतः पन्नर कर्मादान-इंगालकम्मे, वणकम्मे,साडिकम्मे,नाडिकम्मे,फोडिकम्मे, एपांच कर्म ॥ दंतवाणिो, लकवाणिजो, रसवाणिो, केसवाणिजे, विसवाणिो, ए पांच वाणिज्य॥ जंतपिल्लणकम्मे, निल्लं- बणकम्मे, दवग्गिदावणया, सरददत- लायसोसणया, असश्पोसणया, ए पांच सामान्य ॥ए पांच कर्म, पांच वाणिज्य, पाच सामान्य , पन्नर कर्मादान , , ब वद्य मदारंन, रागण लीदाला कराव्या. इंटनिन्नाडा पचाव्या.धाणी, चणा, पक्कान करी वेच्या. वाशी माखण तवाव्यां. तिल वोदोर्या, फागणमास उपरांत राख्या. द- लीदो कीधो. अंगीठा कराव्या. श्वान, बिलाडा, सूमा, सालहि पोष्या. अनेरा जे कांइ बहु सावद्य खरकर्मादिक समाचर्या. वाशीगार राखी. लींपणे, गूंपणे, मदारंन कीधो. अणशोध्या चूलासंधुक्या. घी, तेल, गोल, गशतणां नाजन उघाडां मूक्यां. तेमांहि माखी, कुंति, जंदर, घीरोली पडी, कीडी चडी, तेनी जयणा न कीधी ॥ सा- तमेनोगोपनोगविरमणव्रत विषयिअने- रो जे को अतिचार पद दिवसमांदि०७ आठमे अनर्थदंडविरमणव्रते पांच अतिचार ॥ कंदप्पे कुक्कुईए ॥ कंदर्प १ रंगाववानुं काम.२ कोयला.

(ए)
लगे विटचेष्टा, दास्य, खेल, कुतूहल कीधा:
पुरुष स्त्रीना दाव, जाव, रूप, शृंगार, वि-
षयरस वखाण्या. राजकथा, नक्तकथा, दे-
शकथा स्त्रीकथा कीधी. पराइ तांते कीधी,
तथा पैशुन्यपणुं कीचूं. आर्त्त-रौध्यान
ध्यायां. खांडा, कटार, कोश, कूदाडा, रथ,
नखल, मुश, अग्नि, घरंटी, निसादे, दा-
तरडांप्रमुख अधिकरण मेली दाक्षिण्य
लगे माग्यां प्राप्यां. पापोपदेश दीधो.
अष्टमी चतुर्दशीए खांडवा दलवातणा नि-
यम नांग्या. मूखरपणा लगे असंबंध वा-
क्य बोल्या. प्रमादाचरण सेव्यां. अंघोले,
नादणे, दातणे, पग धोणे, खेल पाणि
तेल गट्यां. जीलणे कीट्या, जुवटे रम्या,
हिंचोले दिंच्या, नाटक प्रेदाणक. जोयां.
१ जोजन आश्री कथा. ५ वात ३ खाणीयो. ४
सांबेलु.एदाळ वाटवानी जीपर.६एकग करी.७वाचाळपणे.

। (ए) कण, कुवस्तु, ढोर लेवराव्यां. कर्कश व- चन बोल्या.आक्रोशकीधा.अबोलालीधा. करकडा मोड्या. मबर धर्यो. संन्नेडा ल- गाड्या. श्राप दीधा, नेसा, सांढ, हुंड, कूकडा, श्वानादिक झूकार्या, झुकतां जोयां, खादिलगे अदेखाइ चिंतवी. माटी, मीठं, कण, कपाशीया, काजविण चांप्या, ते उपर बेग. आली वनस्पति द्बुदि. सूइ, शस्त्रा- दिक निपजाव्यां. घणी निज्ञ कीधी. राग वृष लगे एकने ऋधि परिवार वांगी, ए- कने मृत्यु दानी वांगी ॥ आम्मे अनर्थ- दंडविरमणव्रत विष अनेरो जे कोश अतिचार पददिवसमांहि ॥ ॥ नवमे सामायिकवते पांच अतिचार॥ति- विदेउप्पणिहाणे ॥सामायिक लीधे मने श्रादहदोहट्ट चिंतव्यु.सावद्य वचन बोल्यां. १ बोकमा..श्लीली. है , १ शरीर अणपमिलेर्दा दवाव्यु. ती वेलाए सामायिक न लीधुं. सामायिक लेइ उघाडे मुखे बोल्यां. बंघ आवी. वात विकथा घ- रतणी चिंता कीधी. वीज दीवा तणीन- जोदि हुइ. कण, कपाशीया, माटी, मीठं, खडी, धावडी, अरणेटो पाषाणप्रमुख चां- प्या. पाणी, नील, फूल, सेवाल, दरीयका- य, बीयकाय,इत्यादिक आनड्यां. स्त्री,ति- यंच तणा निरंतर परम्पर संघट हुआ. मु- हपत्तियो संघही.सामायिक अणपूग्युं पार्यु, पालुं विसार्यु॥नवमे सामायिकव्रत विषयि- अनेरोजे कोअतिचार पद दिवस ए दशमे देशावगाशिकवते पांच अति- चार ॥आणवणे पेसवणे॥णवण- प्पांगे, पेसवणप्पांगे, सदाणुवाइ, रूवा- गुवाइ, बहियापुग्गलपकेवे ॥ नियमित १ अंतरबिना. ५ परंपराए, (ए४.) नूमिकामांदि बाहेरथी कांई. अणाव्यु, आपण कन्देथकी बाहेर काश्मोकल्यु.अ- थवा रूप देखाडी, कांकरोनाखी, साद करी आपणपणुंब्तुंजणाव्यु॥ दशमे देशावगा- शिकवत विषयि अनेरो जे को अति- चार पद दिवसमांदि० ॥ १० ॥ अग्यारमे पौषधोपवासव्रते पांच अ- तिचार ॥ संथारुच्चारविही ॥ अप्पडिले- दिय उप्पडिलेदिय सजासंथारए ॥ अप्प- डिलेदिय उप्पडिलेदिय उच्चारपासवण नूमि ॥ पोसद लीधे संथारा तणी नूमि न पुंजी, बाहिरला लहुडां वडां स्थंडिल दिवसे शोध्यां नहीं, पडिलेह्यां नहीं.मातलं अणपुंज्युं दलाव्युं,अणपुंजीनूमिकाए प- रव्यु,परग्वतां "अणुजाणदजस्सुरगहो" न कह्यो, परळव्या पुंठे वार त्रण “वोसिरे वोसिरे" न कह्यो. पोसदशालामांदि पे- .

(एए) सतां " निसीहि "निसरतां “आवस्सदि" वारत्रण नणी नदी. पुढवी, अप्,तेज,वाज, वनस्पति, त्रसकाय तणा संघट्ट, परिताप, उपभव हुआ. संथारापोरिसीतणो विधि जणवो विसार्यो. पोरिसीमादे बंध्या. अ- विधे संथारो पाथर्यो. पारणादिकतणी चिंता कीधी. कालवेलाए देव न. वांद्या. पडिक्कमणुं न कीधुं. पोसद असूरो सीधो, सवेरो पार्यो, पर्वतिये पोसद लीधो नहीं. ॥ अग्यारमे पौषधोपवासव्रत विष अ- नेरो जे.कोई अतिचार पद०॥ ११ ॥ बारमे अतिथिसंविनागवते पांच अ- तिचार ॥ सचित्ते निस्किवणे ॥ सचित्त वस्तु देव जपर बतां महात्मा महासती प्रत्ये असूकतुं दान दीgः देवानी बुझे असूझतुं फेडी सूतुं कीg, परायुं फेडी आपणुं की .अणदेवानी बुझे सूझतुं फेडी (ए) असू फतु कीg,आपणुंफेडीपरायुं कीy.वो- होरखा वेला टली रह्या.असुर केरी महात्मा तेड्या,मबर धरी दान दीy.गुणवंत आव्ये नक्ति न साचवी, बती शक्ते स्वामीवात्सल्य न कीधुं. अनेरा धर्मक्षेत्र सीदाता बती श- क्तिए नया नहीं, दीन दीर्ण प्रत्ये अनु- कंपादान न दी● ॥ बारमे अतिथिसंवि- नागव्रत विषयि अनेरो जे कोइ अति- चार पद दिवसमांदि०॥ १२॥ संलेषणातणा पांच अतिचार॥इहलोए परलोए॥इहलोगासंसप्पउँगे, परलोगा- संसप्पउँगे, जीवियासंसप्पउंगे,मरणासंस- प्पगे, कामनोगासंसप्पउँगे ॥ इह लोके धर्मनाप्रनावलगेराजऋधि,सुख,सौनाग्य, परिवार, वांब्या. परलोके देव, देवें, वि- द्याधर, चक्रवर्तीतणी पदवी वांग. सुख १निर्धन. २ मुखी. है.

(ए) आव्ये जीवितव्य वायुं. कुःख आव्ये मरण वांब्यु. कामनोगतणी वांग कीधी। संलेषणाव्रत विषयि अनेरो जे को अतिचार पद दिवसमांदि० ॥१३॥ तपाचार बार नेद ब बाह्य, उ अन्य- तर ॥अणसण मूणोयरिआ॥अणसण नणी उपवास विशेष पर्व तिथे ती श- क्तिए कीधो नहीं. जणोदरीव्रत ते को- लिया पांच सात-नणा रह्या नहीं. वृत्ति- संदेप ते भव्य नणी सर्व वस्तुनो संक्षेप कीधो नहीं. रसत्याग ते विगयत्याग न कीधो. कायक्लेश लोचादिक कष्ट कर्या नहीं. संलीनता अंगोपांग संकोची राख्यां नहीं. पच्चरकाण नाग्यां. पाटलो डगतो फेड्यो नहीं. गंठसी, पोरिसि, साढपोरिसि, पुरिमढ, एकासगुं, बेआसणुं, नीवि, १ स्निग्ध रस (विगय) नो त्याग-लोलुपतानो त्याग. , (ए) आंबिल प्रमुख पच्चरकाण पार विसायु. बेसतां नवकार न जायो. उठतां पञ्च- काण कर विसायु. गंठसीचं भांग्युं. नीवि, आंबिल, उपवासादिक तप करी काचुंपाणीपीg.वमन हु. बाह्यतप विष- यि अनेरोजेको अतिचार पद॥१४॥ अध्यंतरतप ॥ पायबित्तं विण ॥ मनशुझे गुरू कन्दे आलोअण सीधी नहीं, गुरुदत्त प्रायश्चित्त तप लेखा शुझे पहुंचाड्यो नहीं. देव, गुरु, संघ, सादामी प्रत्ये विनय साचव्यो नहीं. बाल, १६, ग्लान, तपस्वी प्रमुखनुं वैयावच्च न कीg. वांचना, पृबना, परावर्त्तना, अनुप्रेदा, धर्मकथा लदाण पंचविध स्वाध्याय कीधो. धर्मध्यान शुक्लध्यान न ध्यायां. आर्तध्यान, रौषध्यान ध्यायां. कर्मदय निमित्ते लोगस्स दश कानस्सग्ग .."

(एए) न कीधो॥अभ्यंतर तप विषयि अनेरो जे को अतिचार पददिवसमाहि॥२५॥ वीर्याचारना त्रण अतिचार ॥ अणि- गूदिअबलविरि ॥ पढवे, गुणवे, वि- नय, वैयावच्च, देवपूजा, सामायिक, पोसह, दान, शील, तप, नावनादिक धर्मकृत्यने विषे मन, वचन, कायातणुं बतुं बल वीर्य गोपव्यु. रूडां पंचांग खमासमण न दीधां. वांदणातणा आवर्तविधि साचव्या नहीं. अन्यचित्त निरादरपणे बेठा, उता- वडुं देववंदन, पमिकमणुं कीg ॥ वीर्या- चार विषयि अनेरो जे कोई अतिचार पद० ॥१६॥ नाणाप्रपश्वय, सम संखहण पण पन्नर कम्मेसु ॥ बारसतप विरिअतिगं, च- उबीसंसय अश्यारा॥पडिसिहाणकरणे॥ प्रतिषेध-अन्नदय, अनंतकाय, बहुबीज-

कलह, अन्या-
,
(१००)
नदाण, महारंपरिग्रहादिक कीधा, जीवा-
जीवादिक सूक्ष्म विचार सह्या नहीं.
आपणी कुमति लगे उत्सूत्र प्ररूपणा
कीधी. तथा प्राणातिपात, मृषावाद, अद-
त्तादान, मैथुन, परिग्रह, क्रोध, मान,
माया,
लोन, राग, द्वेष,
ख्यान, पैशुन्य, रति अरति, परपरिवाद,
मायामृषावाद, मिथ्यात्वशल्य ए अढार
पापस्थान कीधां, कराव्यां, अनुमोद्यां दोय;
दिनकृत्य प्रतिक्रमण, विनय, वैयावच्च न
कीधां, अनेरु जे कांई वीतरागनी आज्ञा
विरुद कीg, कराव्युं, अनुमोद्यं होय ॥
ए चिहुं प्रकार मांहे अनेरो जे कोइ अ-
तिचार पद दिवसमांहि सूदम, बादर जा-
णतां अजाणतां हुई दोय ते सवि हुं
मने, वचने कायाए करी तस्स मि-
नामि उक्कडं ॥१७॥

(११). एवंकारे श्रावकतणे धर्मे, श्री समकित मूल बारव्रत, एकसोचोवीश अतिचार- मादि अनेरो जे को अतिचार पद दिव- समांदि सूक्ष्म, बादर, जाणतां अजाणतां हु दोय ते सवि हुं मने वचने कायाए करी तस्स मिबामि मुक्कडं. इति श्रीश्रावक परकी, चोमासी, संवबरी अतिचार समाप्त ॥ ५३॥ ॥अथ प्रजातनां पच्चरकाण ॥ ॥प्रथम नमुक्कारसदिअमुसिदिनु । ॥ जग्गए सूरे, नमुकारसहिरं, मुछि- सदिशं पच्चरका ॥ चनविदंपि आदारं, असणं, पाणं, खाश्म, साश्मं ॥ अन्नत्थ- णालोगेणं, सहसागारेणं, महत्तरागारेणं, सबसमादिवत्तियागारेणं, वोसिर ॥५४॥ ॥ बीजं पोरिसि साढपोरिसिर्नु । ॥ जग्गए सूरे, नमुक्कारसहिअं, पोरिसिं, , (१०२) साढपोरिसिं, मुसिदिअं, पञ्चकांश ॥ ज- गए सूरे, चनविपि आदारं, असणं, पाणं, खाश्म, साश्मं ॥ अन्नत्थणानोगेणं सदसागारेणं, पबन्नकालेणं, दिसामोदेणं, साहुवयणेणं, महत्तरागारेणं, सवसमाहि- वत्तियागारेणं, वोसिर ॥ ५५॥ ॥त्रीजुं एकासणा बियासणाचें ॥ ॥जग्गए सूरे, नमुक्कारसदिअं, पोरिसिं, मुसिदिअं, पच्चरका ॥ जग्गए सूरे, च- विपि आदारं, असणं, पाणं, खाश्म साश्मं ॥ अन्नत्थणानोगेणं सहसागारेणं, पचन्नकालेणं, दिसामोदेणं, साहुवयणेणं, मदत्तरागारेणं, सबसमादिवत्तियागारेणं, विगज पञ्चका अन्नत्थणानोगेणं, सदसागारेणं, लेवालेवेणं, गिहत्थसंसहेणं, जस्कित्तविवेगेणं, पडुच्चमरिकएणं, पारिता- वणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सबसमा- .

, (१३) दिवत्तियागारेणं ॥ बियासणं पञ्चकाइ, ति- विदंपि आदारं, असणं, खाश्मं, साश्म, अन्नत्थणानोगेणं, सहसागारेणं, सागारि- यागारेणं, आजंटणपसारेणं, गुरुअब्लुछा- णेणं, पारिठावणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सवसमादिवत्तियागारेणं ॥ पाणस्स ले- वेण वा, अलेवेण वा, अबेण वा, बहुले- वेण वा, ससित्येण वा, असित्थोण वा, वो- सिर३॥ जो एकासणानुं पचकाण कर होय तो, बियासणंने ठेकाणे एकासणंनो पाठ केदेवो॥इति बियासणा एकासणानुं पच्चरकाण समाप्त ॥५६॥ ॥ चोथु आयंबिलनुं पच्चरकाण ॥ ॥ जग्गए सूरे, नमुक्कारसदिअं, पो- रिसिं,साढपोरिसिं, मुसिदिशं पच्चरका॥ जग्गए सूरे चनविपि आदारं, असणं, पाणं, खाश्म, सामं, अन्नत्थणानोगेणं, ॥ M (१२) साढपोरिसिं, मुसिदिअं, पच्चकाइ ॥ ज- गए सूरे, चजबिपि आदारं, असणं, पाणं, खाश्म, सामं ॥ अन्नत्थणानोगेणं सदसागारेणं, पबन्नकालेणं, दिसामोदेणं, साहुवयणेणं, महत्तरागारेणं, सबसमाहि- वत्तियागारेणं, वोसिर ॥ ५५ ॥ ॥त्रीजुं एकासणा बियासणाचें ॥ ॥जग्गए सूरे, नमुक्कारसदिअं, पोरिसिं, मुहिसदिअं, पच्चकाइ ॥ जग्गए सूरे, च- नविदंपि आदारं, असणं, पाणं, खाश्म सामं ॥ अन्नत्थणानोगेणं सहसागारेणं, पडनकालेणं, दिसामोदेणं, मदत्तरागारेणं, सवसमादिवत्तियागारेणं, विग पच्चरकाश अन्नत्थणानोगेणं, सहसागारेणं, लेवालेवेणं, गिदत्थसंसहेणं, जस्कित्तविवेगेणं, पडुच्चमकिएणं, पारिहा- वणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सबसमा- साहुवयणेणं, (१३) दिवत्तियागारेणं ॥ बियासणं पञ्चकाइ,ति- विपि आदारं, असणं, खाश्मं, साश्म, अन्नत्थणानोगेणं, सहसागारेणं, सागारि- यागारेणं, आटणपसारेणं, गुरुअब्नुघा- णणं, पारिछावणियागारेणं,मदत्तरागारेणं, सबसमादिवत्तियागारेणं ॥ पाणस्स ले- वेण वा, अलेवेण वा, अहेण वा, बहुले- वेण वा, ससित्येण वा, असित्येण वा, वो- सिर ॥ जो एकासणानुं पच्चरकाण कर दोय तो, बियासणंने ठेकाणे एकासणंनो पाठ केदेवो ॥इति बियासणा एकासणानुं पच्चरकाण समाप्त ॥५६॥ ॥ चोथु आयंबिवर्नु पञ्चकाण ॥ ॥ जग्गए सूरे, नमुक्कारसहिअं, पो- रिसिं,साढपोरिसिं, मुसिदिशं पञ्चरकाशा जग्गए सूरे चनविपि आदारं, असणं, पाणं, खाश्मं, साश्मं, अन्नत्थणानोगेणं, ।

सहसागारेणं, लेवाले- (१४) सहसागारेणं; पबन्नकालेणं, दिसामोदेणं, साहुवयणेणं, महत्तरागारेणं, सवसमा- दिवत्तियागारेणं ॥ आयंविलं पच्चरकाश् ॥ अन्नत्थणानोगेणं, वेणं, गिदत्थसंसरणं, जस्कित्तविवेगेणं,पा- रिछावणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सव- समादिवत्तियागारेणं ॥ एगासणं पच्चस्कार तिविहंपि आदारं,असणं, खाश्मं, साश्म अन्नत्थणानोगेणं, सहसागारेणं, सागारि- आगारेणं,आउंटणपसारेणं, गुरुअब्जुघा- गणं, पारिछावणियागारेणं,मदत्तरागारेणं, सबसमादिवत्तियागारेणं ॥ पाणस्स लेवेण वा, अलेवेण वा अजेण वा, बहुलेवेण वा, ससित्येण वा, असित्येण वा वोसिर ॥ इति आयंबिलनुं पच्चरकाण ॥ ५ ॥ ॥ पांचमुं तिविदारजपवासर्नु । ॥ सूरजग्गए, अब्नत्तहं पञ्चका .

(१०५.) तिविपि आहारं, असणं, खामं, सा- इमं अन्नत्थणानोगेणं,सहसागारेणं, पा- रिछावणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सब- समादिवत्तियागारेणं ॥ पाणदार पोरिसिं, साढपोरिसिं, मुसिदिअं, पच्चरकाश् अन्न- त्थणानोगेणं, सदसागारेणं, पबन्नकालेणं, दिसामोदेणं, साहुवयणेणं, महत्तरागारेणं सबसमादिवत्तियागारेणं ॥ पाणस्स लेवेण वा, अलेवेण वा, अबेण वा, बहुलेवेण वा,ससित्थेण वा असित्येण वा वोसिर।। इति तिविदार उपवास, पच्चरकाणायना ॥बहुं चनविदार उपवासमुं॥ ॥ सूरे जग्गए अब्नत्त पञ्चरकाश् च- उबिपि आदारं, असणं, पाणं, खाश्मं; साइमं, अन्नत्यणानोगेणं, सहसागारेणं, पारिछावणियागारेणं, मदत्तरागारेणं, स.

(१०६)
वसमाहिवत्तियागारेणं वोसिर ॥ इति
चनविदार उपवास, ॥ एए॥
॥अथ सांछनां पच्चरकाण ॥
॥ तिहां प्रथम बीयासणं, एकासणं,
आयंबिल, तिविदार उपवास अने 33
जो करे तो तेणे पाणदारनुं पच्चकाण क-
खुं ते आवी रीते-
॥ पाणदार दिवसचरिमं पञ्चकाइ ॥
अन्नत्थणानोगेणं, सहसागारेणं, महत्तरा-
गारेणं, सबसमादिवत्तियागारेणं वोसि-
र ॥ इति ॥६॥
॥ बीजुं चनविहारनु पञ्चकाण ॥
॥ दिवसचरिमं पच्चकाइ चनविहंपि
आदारं, असणं, पाणं, खाश्मं, साश्मं ॥
अन्नत्यणानोगेणं, सहसागारेणं, महत्तरा-
गारेणं, सबसमादिवत्तियागारेणं वोसि-
र ॥ इति ॥६॥

, (१०७) ॥त्रीजुं तिविदारनुं पञ्चरकाण ॥ ॥दिवस चरिमं पञ्चका॥तिविपि आदारं, असणं, खाश्म, साश्मं, अन्नत्थ- गानोगेणं, सहसागारेणं, महत्तरागारेणं, सबसमादिवत्तियागारेणं वोसिर ॥ इति तिविहार,॥ ६॥ ॥ चोथु उविदारनुं पच्चरकाण ॥ दिवस चरिमं पञ्चकाइ विपि आ- दारं, असणं, खाश्म, अन्नत्यणान्नोगेणं, सहसागारेणं, महत्तरागारेणं, सबसमादि- वत्तियागारेणं, वोसिर ॥ इति ॥ ६३ ॥ ॥ पांचमुं जे नियम धारे तेने देशावगा- सियनु पञ्चकाण कर तेनो पाठ ॥ ॥ देसावगासिअंउवनोगं परिनोगं प- चकाइ अन्नत्यणानोगेणं, सहसागारेणं, महत्तरागारेणं, सबसमादिवत्तियागारेणं, वोसिर ॥ इति ॥६४॥ .

.. . (१७) ॥ बहुं पोसहनुं पञ्चरकाण ॥ ॥ करेमि ते! पोसहं, आहारपोसहं देस सवर्ड, सरीरसकारपोसहं सवर्ड, वनचेरपोसहं सबर्ग, अवावारपोसहं सवर्ड, चनविदे पोसदे गमि ॥ जाव दिवसं अ- दोरत्तं पज्जुवासामि उविहं तिविदेणं ॥ मणेणं, वायाए, कारणं, न करेमि, न का- रवेमि, तस्स नंते! पडिकमामि, निंदामि, गरिदामि, अप्पाणं वोसिरामि ॥६५॥ ॥इति पञ्चरकाणानि संपूर्णानि ॥ ॥ अथ पोसद पारतां गाथा ॥ ॥ सागरचंदो कामो, चंदवडिसो सुदं- सणो धन्नो॥ जेसिं पोसदपडिमा, अखं- डिआ जीविअंतेवि॥१॥धन्ना सलाद- णिजा, सुलसा आणंद कामदेवा य॥जास पसंसद नयवं, दढवयत्तं महावीरों ॥२॥ पोसद विधे लीधो, विधे पार्यो, विधि क- (ए) रतां जे को अविधि हुई दोय ते सवि हुं मनवचनकायाए करी मिमि उक्कडं। इति ॥६६॥ ६७ ॥ अथ संथारा पोरिसी। ॥ निसिदी निसिही निसिही ॥ नमों खमासमणाणं, गोयमाईणं, महामुणीणं. ए पाठ तथा नवकार तथा करेमिन्नते सा- माइअंग ॥ एटला सर्वपाठ त्रणवार क- दीने ॥ अणुजाणद जिहिजा अणुजाणद परमगुरु, गुरुगुणरयणेहि मंडियसरीरा॥ बहुपडिपुण्णा पोरिसि, राश्यसंथारए गमि ॥१॥अणुजाणद संथारं, बाहु- वदाणेण वामपासेणं । कुक्कुडिपायपसारण, अतरंत पमझए नूमि ॥ ॥ संकोश्य संडासा, उबढते अ कायपडिलेदा ॥ द- बाइ उवगं, ऊसासनिकैनणालोए ॥३॥ जश् मे हुक पमा, श्मस्स देहस्सिमाइ (१९०) रयणीए ॥ आदारमुवहिदेदं, सवं तिवि- देण वोसिरिजं ॥४॥ चत्तारि मंगलं- अरिहंता मंगलं, सिदा मंगलं, साढू मंगलं, केवलिपन्नत्तो धम्मो मंगलं ॥५॥ चत्तारि लोगुत्तमा-अरिहंता लोगुत्तमा, सिधा लोगुत्तमा, साढू लोगुत्तमा, केव- लिपन्नत्तो धम्मो लोगुत्तमो॥६॥चत्तारि सरणं पवजामि-अरिहंते सरणं पव- जामि, सिके सरणं पवजामि, साहु सरणं पवजामि, केवलिपन्नत्तं धम्म सरणं पवजामि ॥ ७॥पाणाईवायमलिश्र, चो- रिक मेहुणं दविणमुबं॥कोदं माणं मायं, लोनं पिऊ तदा दोसं ॥ ॥ कलहं अ- बलकाणं, पेसुन्नं रश्अरश्समाउत्तं ॥ पर- रिवायं माया, मोसं मिबत्तसवं च ॥ ए॥ वोसिरिसु इमाई, मुकमग्गसंसग्गविग्घ- नूआई॥ उग्गशनिबंधणाई, अचारस पा- man 2 , (११) वगणाई॥१०॥ एगोऽहं नस्थि मे कोई, नादमन्नस्स कस्सई॥ एवं अदीणमणसो, अप्पाणमणुसासई॥११॥ एगो मे सा- स अप्पा, नाणदसणसंजुङ ॥ सेसा मे बादिरा नावा, सवे संजोगलकणा ॥१॥ संजोगमूला जीवेण, पत्ता उरकपरंपरा ॥ तम्दा संजोगसंबंध, सवं तिविदेण वोसि- रिअं॥१३॥ अरिहंतो मद देवो, जाव- जीवं सुसाहुणो गुरुणो॥ जिणपन्नत्तं तत्तं, श्त्र सम्मत्तं मए गदिशं ॥ २४ ॥ ख- मिश्र खमावि मर खमद, सबद जी- वनिकाय ॥ सिह साख आलोयणद, मुज्छद वर न नाव ॥१५॥सबे जीवा कम्मवस, चनदद राज नमंत॥ते मे सव खमाविआ, मुज्जवि तेद खमंत ॥ १६॥ जं जमणेण बई, जं जं वाएण नासिरं १ खमिश्र.

- ( १९२) पावं ॥ जं जं कारण कयं, मिजामि उक्कडं तस्स ॥२७॥ति संथारा पोरिसि ॥६॥ ॥अथ चैत्यवंदननो समुदाय ॥ ॥ तत्र प्रथम सीमंधरजिन चैत्यवंदन ॥ ॥ सीमंधर. परमातमा, शिवसुखना दाता॥ पुस्कलवश विजये जयो, सर्व जी- वना त्राता॥१॥ पूर्व विदेद पुंडरीगिणी, नयरीए सोहे. ॥ श्रीश्रेयांस राजा तिहां, नविपणनां मन मोदे ॥३॥चनद सु- पन निर्मल लदी, सत्यकी राणी मात ॥ कुंथुअरजिन अंतरे, श्रीसीमंधर जात ॥३॥अनुक्रमे प्रनु जनमीया, वली यौ- 'वन पावे ॥ मातपिता हरखे करी, रुक- मिणी परणावे ॥४॥नोगवी सुख संसा- रना, संजम मन लावे ॥ मुनिसुव्रत नमि अंतरे, दीदा प्रनु पावे ॥ ५ ॥ घाती , (१९३) कर्मनो दय करी, पाम्या केवखनाण ॥ ऋषन्न लंबने शोन्नता, सर्व नावना जाण ॥६॥ चोरासी जस गणधरा, मुनिवर एकसो कोड ॥त्रण नुवनमां जोअतां, नहिं कोइ एदनी जोड ॥ ७ ॥ दश लाख कह्या केवली, प्रजुजीनो परिवार ॥ एक- समय त्रण कालना, जाणे सर्व विचार ॥ ७ ॥ उदय पेढाल जिनांतरेए, थाशे जिनवर सि॥ जसविजय गुरु प्रणमतां, शुन वंबित फल लीध ॥ ए॥ इति ॥६७ अथ सीमंधरजिन द्वितीय चैत्यवंदन ॥ श्री सीमंधर जगधणी, भरते वो.॥ करुणावंत करुणाकरी,अमने वंदावो॥१॥ सकल नक्तं तुमे धणीए, जो.होवे अम नाथ ॥ नवोनव हुँ बुं ताहरो, नहीं. मेढुं हवे साथ ॥२॥सयल संग बंडी करीए, चारित्र लेश्शुं॥ पाय तमारा सेवीने, शिव- ८ ( १९४) रमणी वरिशुं ॥ ३ ॥ए अखजो मुजने घणो ए, पूरो सीमंधर देव ॥ इहां थकी हुं वीन, अवधारो मुझ सेव ॥४॥६ए अथ श्रीसिहाचखजीनुं त्रीजुं चैत्यवंदन ॥ विमलकेवलझानकमला, कलित त्रिनु- वन दितकरं ॥ सुरराजसंस्तुतचरणपंकज, नमो आदिजिनेश्वरं॥१॥ विमलगिरिव- रशृंगमंडण, प्रवरगुणगणनूधरं ॥ सुरअ- सुर किन्नर कोडि सेवित ॥ नमो० ॥२॥ करती नाटक किन्नरी गण, गाय जिन गुण मनहरं॥निर्जरावली नमे अदनिश॥ नमो० ॥ ३ ॥ पुंडरीक गणपति सिद्धि साधी, कोडि पण मुनि मनहरं ॥श्री वि- मल गिरिवर शृंग सिधा ॥ नमो० ॥४॥ निज साध्य साधन सुर मुनिवर, कोडि- नंत ए गिरिवरं ॥ मुक्ति रमणी वर्या रंगे॥ नमो० ॥ ५ ॥ पातालनरसुरलोक मांदी, " (११५). विमलगिरिवरतो परं॥ नदि अधिक तीरथ तीर्थपति कहे॥ नमो ॥६॥श्म विमल गिरिवरशिखर मंडण, उख विहंडण ध्या- ईये ॥ निजशु सत्ता साधनाथ, परम ज्योति निपाश्ये ॥ ७॥ जित मोद कोद विगेद निता, परमपदस्थित जयकरं ॥ गिरिराज सेवाकरण तत्पर, पद्मविजय सु- दितकरं ॥ ॥ इति ॥ ७० ॥ ॥ अथ सिधाचलनुं चोथु चैत्यवंदन ॥ ॥ श्रीशजय सिइक्षेत्र दीठे उर्गतिवारे ॥ नाव धरीने जे चढे, तेने नवपार उतारे ॥१॥ अनंत सिनो एद गम, सकल तीरथनो राय ॥ पूर्व नवाणु रिखवदेव, विआ प्रनुपाय ॥ ३॥ सूरजकुंड सोदामणो, कवडजद अभिराम ॥ नानि- राया कुलमंडपो, जिनवर करुं प्रणाम॥३॥ इति चतुर्थ चैत्य० ॥१॥ ..

( १९६) ॥अथ श्री परमात्मानुं पांचमुं चैत्यवंदन ॥ ॥ परमेसर परमातमा, पावन परमिहा. जय जगगुरु देवाधिदेव, नयणे में दिक ॥१॥अचल अकल अविकारसार, करु- णारस सिंधु ॥जगती जनं आधार एक, निःकारण बंधु ॥३॥गुण अनंत प्रजु तादरा, किमही कह्या न जाय ॥राम प्रज्नु जिनध्यानथी, चिदानंद सुख थाय ॥३॥ इति ॥ ७॥ ॥ अथ स्तवनानि प्रारज्यन्ते ॥ ॥ तत्र प्रथमं सीमंधरजिनस्तवनं ॥ सुणो चंदाजी, सीमंधर परमातम पासे जाज्यो॥ मुज वीनतडी, प्रेम धरीने ए- पिपरे तुमे संनलावजो ॥ ए आंकणी ॥ जेत्रण जुवननो नायक, जस चोसठ इंश पायक ॥ नाण दरिसण जेदने खा- ,

(-१९७)
यक , सुणो॥१॥ जस कंचनवरणी
काया , जस धोरी खंबन पाया ।
पुंडरीगिणि नगरीनो राया बे, सुणो॥शा
बार पर्षदा मांदि बिराजे , जस चोत्रीश
अतिशय गजे ॥गुण पांत्रीश वाणीए
गाजे के, सुणो० ॥ ३ ॥ नविजनने जे
पडिबोदे , जस अधिक शितल गुण
सोदे २ ॥ रूप देखी नविजन मोदे बे
सुणो० ॥४॥ तुम सेवा करवा रसीउ बु,
पण भरतमां दूरे वसी बुं ॥ मदामोद-
राय कर फसी बु, सुणो० ॥५॥ पण
सादिब चित्तमां धरीयो ,
तुम आणा
खड्ग कर ग्रहीयो ने
ते कांइक मुजयी
डरीयो बे, सुणो॥६॥ जिन उत्तम पुंठ
दवे पूरो, कहे पद्म विजय था शूरो ॥ तो
वाधे मुज मन अति नूरो, सुणो॥3॥
॥ इति सीमंधरजिनस्तवनं ॥७३॥

(११)
॥ अथ द्वितीयं श्री सुबाहुजिनस्तवनं ॥
॥ चतुरसनेही मोदना॥ ए देशी॥
॥ स्वामी सुबाहु सुदंकरु, नूनंदा नंदन
प्यारो रे ॥ निसढ नरेसर कुलतिलो, किंपु-
रुषानो भरतारो रे। स्वामी ॥१॥क-
पिलंबन नलिनावती, विप्र विजय अजो-
ध्या नादो रे ॥रंगे मलिये तेदश्युं, एद
मणुय जनमनो लाहोरे॥ स्वा० ॥२॥
दिन सवि एले गया, जिहां प्रजुशुं गोठ
न बांधीरे ॥नक्ति दूतीकाए मन हर्यु, पण
वात कही बे आधी रे॥ स्वा॥३॥ अ-
नुन्नव मित्र जो मोकलो, तो ते सघली
वात जणावे रे ॥पण तेद विण मुझ नवि
सरे, कहो तो पुत्र विचार ते आवेरे॥स्वा
॥४॥ तेणे जश्वात सर्व कदी, प्रज्जु म-
व्या ते ध्यानने टाणेरे ॥ श्री नयविजय
विबुध तणो, इम सेवक सुजस वखाणे रे॥
स्वा०॥५॥इति सुवाहु स्तवन ॥ ४ ॥

( १९ए) ॥ तृतीयं श्रीदेवजसाजिनस्तवनं ॥ ॥महाविदेद देत्र सोदामj॥ए देशी॥ ॥ देवजसा दरिसण करो, विघटे मोद वि- जाव लाल रे॥प्रगटे शुभस्वन्नावता, आ- नंद लहरी दाव लालरे ॥ देव ॥१॥ स्वामी वसो पुखरवरे, जंबू जरते दास लाल रे ॥ क्षेत्र विनेद घणो पड्यो, केम पहोंचे उल्लास लालरे॥ देव ॥ दोवत जो तनु पांखडी, तो आवत नाथ हजूर लालरे॥जो दोबत चित्त आंखडी, देखत लालरे॥ देव ॥३॥शा- सुरवरा, वीन शीश नमाय लालरे॥ कृपा करो मुझ उपरे, तो जिन- वंदन थाय लालरे । देव ॥४॥ पूर्बु पूर्व विराधना, शी कीधी एणे जीव लालरे।। अविरति मोद टली नदि, दीठे आगम दीव लालरे ॥ देव ॥५॥ आतमतत्त्व , नित्य प्रतुनूर सन जक्त जे (१०) स्वनावने, बोधन शोधन काज लालरे॥ रत्नत्रयी प्राप्तितणो, देतु कहो महाराज लालरे॥ देव०॥६॥ तुज सरिखो सादिब मले, नांजे नवत्रम टेव लालरे ॥पुष्टाद- बन प्रन्नु लही, कोण करे पर सेव लालरे। देव ॥७॥ दीनदयाल कृपाल तुं, नाथ नविक आधार लालरे ॥ देवचंन जिन सेवना, परमामृत सुखकार लाल रे॥देव० ॥७॥इति ॥ ५॥ ॥अथ चोधुं वीश विदरमान- स्तवन ।। राग रामकली सीमंधर युगमंधर बाहु, चोथा स्वामी सुबाहु ॥ जंबुद्वीप विदेदे विचरे, केवल कमला नाहुरे ॥१॥नविका विदरमान- जिन वंदो ॥ आतम पाप निकंदोरे॥ ज०॥ए आंकणी ॥ सुजात स्वयंप्रन्न ऋषनानन, अनंतवीरज चित्त धरीये॥

(११)
सुरमन श्रीविशाल वजंधर, चंजनन धा-
तकी एरे॥ नविण ॥२॥ चंबाहु जुजं-
ग ने ईश्वर, नेमिनाथ वीरसेन ॥ देवजस
चंजसा जितवीरिय, पुरकरहीप प्रसन्न
रे॥न॥३॥ आठमी नवमी चोवीश
पचवीशमी, विदेह विजय जयवंता ॥
दश लाख केंवली सो कोड साधु, परिवारे
गदगदंतारे ॥ न॥४॥धनुष पांचशे
उंची सोदे, सोवनवरणी काया ॥ दोष
रदित सुर मदि महीतल, विचरे पावन पा--
यारे॥ ॥ ५ ॥ चोराशी लाख पूरव
जिन जीवित, चोत्रीश अतिशयधारी॥
समवसरण बेग परमेश्वर, पडिबोदे नर-
नारी रे॥न ॥६॥ खिमाविजय जिन
करुणासागर, आप तां पर तारे ॥ धर्म-
नायक शिवमारगदायक, जन्म जरा दुःख
वारेरेन ॥७॥६॥

(१२)
॥अथ श्रीसिधाचखजीनुं स्तवन ।।
॥आंखडीयरे में आज, शत्रुजय दीगेरे॥
सवा लाख टकानो दहाडोरे, लागे मुने
मीगेरे ॥ ए आंकणी॥ सफल थयो मारा
मननो उमादो ॥ वाला मारा ॥ नवनो
संशय नांग्योरे॥ नरक तिर्यंच गति दूर
निवारी, चरणे प्रनुजीने लाग्योरे ॥ शत्रु०
॥१॥ मानव नवनो लादो लीधो॥वा॥
देवडी पावन कीधीरे ॥ सोना रुपाने फू-
लडे वधावी, प्रेमे प्रदक्षिणा दीधीरे॥शत्रु
॥॥ उघडे पखाली ने केसर घोली।
वा ॥श्री आदीश्वर पूज्यारे ॥ श्री सि-
क्षाचल नयणे जोता, पाप मेवासी धूज्यारे
शत्रु ॥ ३ ॥ स्वयंमुख सुधर्मासुरपति
आगे॥वा॥ वीरजिणंद इम वोलेरे ॥
त्रण जुवनमा तीरथ मोटुं, नहिं को शे-
१ श्रीमुख.

(१२३) बूंजा तोलेरे॥शत्रु॥४॥ इंश सरिखा तीरथनी॥वा०॥ चाकरी चित्तमांचा- हेरे ॥ कायानी तो कासल टाले, सूरज कुंडमां नारे॥ शत्रु ॥ कांकरे कांकरे श्रीसिदत्रे॥वाणासाधु अनंता सीध्यारे॥ तेमाटेए तीरथ मोटुं, उधार अनंता कीधारे ॥शत्रु ॥६॥ नानिराया सुत नयणे जोतां ॥वाणा मेद अमीरस वुठ्यारे॥उदयरतन कहे आज मारे पोते, श्रीआदीश्वर त्रुव्यारे ॥ शत्रु॥७॥इति स्तवनं ॥ ७॥ ॥अथ षष्ठं श्रीसिहाचलस्तवनं ।। ॥जसोदा मावडी ॥ ए देशी ॥ ॥ जात्रा नवाणु करीए विमल गिरि ॥ जात्रा नवाणु करीए ॥ ए आंकणी॥ पूरव नवाणु वार शेजागिरि,रिखनजिणंद समोससरीए ॥ वि० ॥१॥ कोडि सदस - १ कासर.

(११४) नव पातक त्रुटे ॥ शेजा सादामो डग जरीये ॥ वि०॥३॥ सात बह दोय अ- हम तपस्या, करी चढीये गिरिवरीये विण ॥३॥ पुंडरीक पद जपीये दरखे, अध्य- वसाय शुन्न धरीये ॥ वि० ॥४॥ पापी अन्नवि न नजरे देखे, हिंसक पण क-६- रीये ॥ वि० ॥ ५ ॥ नुं संथारो ने नारी तणो संग, दूरथकी परिदरीये ॥ वि०॥६॥ सचित्त परिदारी ने एकलादारी, गुरु साथे ॥वि०॥७॥पडिकमणा दोय विधिशुं करीये, पापपडल विखरीये। वि० ॥७॥ कलिकाले ए तीरथ मोहोर्ट, प्रवदण जिम नर दरीये ॥ वि०॥ ए॥ उत्तम ए गिरिवर सेवंतां, पद्म कदे नव तरीये ॥ विमल ॥ १०॥इति ॥ ७॥ ॥ अथ सप्तमं श्रीसिझाचलस्तवनं ॥ ॥ चालो चालोने राज, श्रीसिम्झाचल पदचरीये (१२५) गिरिये ॥ ए आंकणी ॥ श्रीविमलाचल- तीरथ फरसी, आतम पावन करीये ॥ चालो० ॥१॥ण गिरिजपर मुनिवर कोडी, आतम तत्व निपायो ॥ पूर्णानंद सहज अनुन्नवरस, महानंद पद पायो चालो ॥॥ पुंडरिक पमुदा मुनिवर कोडि, सकल विन्नाव गमायो । नेदानेद तत्त्व परिणतिथी, ध्यान अन्नेद जपायो । चालो ॥३॥ जिनवर गणधर मुनिवर कोडी, ए तीरथ रंग राता ॥ शुभ शक्ति व्यक्ते गुण सिद्धि, त्रिजुवन जनना त्राता चालो ॥४॥ए गिरि फरसे नव्य प- रीदा, जर्गतिनो होये बेद ॥ सम्यक् द- रिसण निर्मल कारण, निज आनंद अ- नेद ॥ चालो ॥५॥ संवत अढार च- म्मोतरा वरसे, शुदि मागशिर तेरशीये ।। श्रीसूरतथी नक्ति दरखथी, संघ सदित - --- (१२६) उल्लसीये ॥ चालो ॥६॥ कचरा कीका जिनवर नक्ति, रूपचंजी इं॥श्री श्री- संघने प्रनु नेटाव्या, जगपति प्रथम जि- णंद ॥ चालो० ॥ ॥ ज्ञानानंदी त्रिजु- वनवंदित, परमेश्वर गुण नीना ॥ देवचंद पद पामे अनुत, परम मंगल बयलीना॥ चालो॥॥इति ॥जए॥ ॥अथ अष्टमं श्रीसिझाचलस्तवनं ॥ ॥ विमलाचल नितु वंदीये, कीजे ए- हनी सेवा ॥ मानुं हाथ ए धर्मनो, शिव- तरु फल लेवा॥ वि०॥१॥ज्वल जि- नगृह मंडली, तिहां दीपे उत्तंगा ॥ मार्नु दिमगिरि वित्रमे, आश्अंबरगंगा॥वि०॥ ॥॥को अनेरुं जग नहीं, ए तीरथ तोले ॥ एम श्रीमुख दरियागले, श्रीसीम- धर बोले ॥ वि० ॥३॥ जे सघलां ती- रथ कीं, जात्रा फल खदीये ॥ तेहथी ए (१७) गिरि नेटतां, शतगणुं फल कहीये ॥ विण ॥४॥ जनम सफल होय तेदनो, जे ए गिरि वंदे ॥ सुजस विजय संपद लहे, ते नर चिर नंदे॥ वि०॥५॥ति न०॥ ॥ अथ श्रीतीर्थमावास्तवनं ।। ॥ शत्रुजय ऋषन समोसर्या, नला गुण नर्यारे॥ सिद्धया साधु अनंत, तीरथ तेन- मुंरे। तीन कल्याणक तिहां थयां, मुगते गयारे॥ नेमीसर गिरनार ॥ ती० ॥१॥ अष्टापद एक देहरो, गिरि सेदोरे ॥न- रते नराव्यां बिंब ॥ ती० ॥ आबु चौमुख अति नलो, त्रिनुवन तिलोरे ॥ विमल व- सइ वस्तुपाल ॥ती० ॥२॥ समेत शि- खर सोदामणो, रलीयामणोरे ॥ सिक्ष्या तीर्थकर वीश ॥ती॥नयरी चंपा निर- खीये, हैये दरखीये रे ॥ सिध्या श्रीवासुः .

, (१०) पूज्य ॥ ती० ॥ ३ ॥ पूर्व दिशे पावापुरी, ऋझे नरीरे॥ मुक्ति गयो महावीर ॥ती॥ जेशलमेर जुहारीये, उःख वारीयेरे ॥ अ- रिदंत बिंब अनेक ती॥४॥विकानेरज वंदीये, चिर नंदीयेरे ॥ अरिहंत देहरां आठ ॥ती० ॥ सोरिसरो संखेश्वरो, पं. चासरोरे॥ फलोधी थंजण पास ॥ ती ॥५॥ अंतरिक अंजारवो, अमीरोरे॥ जीरावलो जगनाथ ॥ ती० ॥ त्रैलोक्य- दीपक देहरो, जात्रा करोरे ॥राणपुरे रि- सदेस ॥ ती० ॥ ६॥ श्री नाडुलाइ जा- दवो, गोडिस्तवोरे ॥ श्रीवरकाणो पास ॥ ती०॥ नंदीश्वरनां देहरां, बावन नलारे ॥ रुचक कुंडले चार चार॥ती॥७॥शाश्वती प्रशाश्वती, प्रतिमा बतीरे ॥ स्वर्ग मृत्यु पा तालती॥तीरथ जात्रा फल तिहां,दोजो मुज श्हारे॥समयसुंदर कहे एम.॥तीमा eative (१२ए) : ॥अथ श्रीमहावीरजिनछंद ॥ ॥सेवो वीरने चित्तमा नित्य धारो, अ- रिक्रोधने मन्नथी दूर वारो ॥ संतोषटत्ति धरो चित्तमांदि, राग द्वेषथी दूर था ज- बाहिं ॥१॥ पड्या मोदना पासमां जेद प्राणी, शुक्ष तत्त्वनी वात तेणे न जाणी॥ मनुष जन्म पामी तथा कां गमो गे, जैन मार्ग बंडी जुदा कां नमोगे ॥२॥ अ- खोजी अमानी निरागी तजो बगे, सलोनी समानी सरागी नजोगे ॥ दरिदरादि अ- न्यथी शुं रमो गे, नदी गंग मूकी गळीमां पडोगे ॥३॥ केश देव हाथे असि चक्र- धारा, केश.देव घाले, गळे रुंड माला ॥ के देव उत्संगे राखेडे वामा, केश देव साथे रमे रुंदरामा ॥ ४॥ केश देव जपे वेश् जपमाला, केश: मांसनदी महा वीक- , १ (१३०)) राला के योगिणी नोगिणी नोगरागे, के रुजणी गगनो दोम मागे॥५॥ श्स्या देव देवी तणी आश राखे, तदा मुक्तिना सुखने केम चाखे ॥ जदा लोजना थोकनो पार नाव्यो, तदा मधनो बिंई मन्न ना- व्यो॥६॥ जेद देवलां आपणी आश- राखे, जेद पिंडने मनशुं लेअ चाखे ॥ दीन दीननी नीड ते केम नांजे, फुटो ढोल होए कहो केम वाजे ॥७॥ अरे मूढ जातो नजो मोददाता, अलोनी प्रजुने नजो विश्वख्याता ॥ रत्न चिंता- मणि सारिखो एद साचो, कलंकी का- चना पिंडशुमत राचो ॥ ७ ॥ मंद बुद्धि जेद प्राणी कदे बे, सवि धर्म एकत्व नू- लो नमे ॥ कीदां सर्षवा ने कीहां मेरु धीरं, कीदां कायरा ने कीदां शूरवीरंगा कीदां स्वर्णथालं कीहां कुंलखंडं, कोद (१३१) कोजवा ने कीदां खीरमंडं ॥ कीदां खीर- सिंधु कीहां दारनीरं, कीहां कामधेनु कोहां .: गगखीरं॥ १० ॥ कीदां सत्यवाचा कीदां कूडवाणी, कीहां रंकनारी कीदां रायराणी। कीदां नारकी ने कीदा देव नोगी, कीहां इंजदेही कीदां कुष्ठरोगी॥ ११ ॥ कीहां कर्मघाती कीहां कर्मधारी, नमो वीर स्वा- मी जो अन्य वारी । जिसी सेजमां स्वप्नथी राज्य पामी, राचे मंदबुद्धि धरी जेह स्वामी ॥ १३ ॥ अथिर सुख संसा- रमां मन माचे, ते जना मूढमां श्रेष्ठ शुं इष्ट गजे ॥ तजो मोद माया दरो दंन- रोशी, सजो पुण्य पोशी नजो ते अरोशी ॥ १३ ॥गति चार संसार अपार पामी, आव्या आश धारी प्रनु पाय स्वामी॥ तुहीं तुहीं तुहीं प्रन्नु पर्मरागी, नवफेरनी शंखला मोद नागी॥ १४॥ मानीये वी- ९॥

(१३५) रजी अर्ज ने एक मोरी, दीजे दासकुं से- वना चरण तोरी॥ पुण्य उदय हु गुरु आज मेरो, विवेके लह्यो में प्रन्नु दर्श तेरो ॥१५॥ इति ॥ २॥ ॥अथ श्रीगौतमाष्टकबंद ॥ ॥वीर जिणेसर केरो शिष्य, गौतम नाम जपो निशदीश ॥ जो कीजे गौतमनुं ध्यान, तो घर विलसे नवे निधान ॥१॥ गौतम नामे गिरिवर चढे, मनवांबित देला संपजे ॥गौतम नामे नावे रोग, गौतम नामे सर्व संजोग ॥२॥जे वैरी विरूआ वंकमा, तस नामे नावे हुँकडा ॥ नूत प्रेत नवि मंडे प्राण, ते गौतमनां करुं वखाण ॥३॥गौतम नामे निर्मल काय, गौतम नामे वाधे आय ॥ गौतम जिनशासन शणगार, गौतम नामे जयजयकार ॥४॥ शाल दाल सुरहा घृत गोल, मनवंबित (१३३) कापड तंबोल ॥ घर सुघरणी निर्मल चित्त, गौतम नामे पुत्र विनीत ॥ ५॥ गौतम उदयो अविचल नाण, गौतम नाम जपो जग जाण ॥ मोदोटां मंदिर मेरुसमान, गौतम नामे सफल विदाण ॥ ६ ॥ घर मयगल घोडानी जोड, वारु पोहोंचे वनि- त कोड ॥ महीयल माने मोदोटा राय, जो तूने गौतमना पाय ॥ ७ ॥ गौतम प्र णम्यां पातक टले, उत्तम नरनी संगत मलेगौतम नामे निर्मल ज्ञान, गौतम नामे वाधे वान ॥ ॥ पुण्यवंत अवधारो सहु, गुरु लावण्यसमय करजोड, गौतम तूचे सं- पत्ति कोड॥ए॥ इति ॥७३॥ ॥ अथ पंचतीर्थी चैत्यवंदन ॥ ॥ आज देव अरिहंत नमुं, समरूं तारूं नाम ॥ ज्यांज्यांप्रतिमा जिनतणी,त्यांत्यां , गौतमना गुण ने बहु ॥ कहे ॥ , . (१३४) करूं प्रणाम ॥ शत्रुजय श्रीआदिदेव, तेम नमुं गिरनार ॥ तारंगे श्रीअजितनाथ, आबु रुषन जुदार ॥॥ अष्टापदगिरि ऊपरे, जिन चोवीशे जोय ॥ मणिमय मू- रति मानशु, नरते नरावी सोय ॥ ३ ॥ समेतशिखर तीरथ वडुं, ज्यां वीशे जिन पाय ॥ वैनारगिरिवर ऊपरे, श्रीवीरजि- नेश्वरराय ॥४॥ मांडवगढनो राजीयो, नामे देव सुपास ॥षन कदे जिन स- मरतां, पोहोंचे मननी आश ॥५॥इति॥ ॥ अथ पञ्चमीनी थुइ लिख्यते ॥ पञ्चानन्तकसुप्रपञ्चपरमानन्दप्रदानदम, पञ्चानुत्तरसीमदिव्यपदवीवश्याय मन्त्रोप- मम् । येन प्रोज्वलपञ्चमीवरतपो व्याहारि तत्कारणं, श्रीपञ्चाननलाञ्छनः स तनुतां श्रीवईमानः श्रियम् ॥१॥ये पञ्चाश्रवरो- धसाधनपराः पञ्चप्रमादादराः, पञ्चाणुव्रत- , (१३५) पञ्चसुव्रतविधिप्रज्ञापनासादराः। कृत्वा प- अहषीकनिर्जयमथो प्राप्ता गतिं पञ्चमी, तेऽमी संयमपञ्चमीव्रतनृतां तीर्थङ्कराः श- ङ्कराः ॥ २॥ पश्चाचारधुरीणपञ्चमगणा- धीशेन संसूत्रितं, पञ्चज्ञानविचारसार- कलितं पञ्चेषुपञ्चत्वदम् । दीपानं गुरुपञ्च- मारतिमिरे एकादशीरोहिणी-पञ्चम्यादिकु- खप्रकाशनपटुं ध्यायामि जैनागमम् ॥३॥ पञ्चानां परमेष्ठिनां स्थिरतया श्रीपञ्चमेरु- श्रियं, नक्तानां नविनां गृहेषु बदुशो या पञ्चदिव्यं व्यधात् । प्रड्वे पञ्च जगन्म- नोमतिकृतौ स्वारत्नपाञ्चालिका, पञ्चम्या- दितपोवतां नवतु सा सिहायिका त्रा- यिका ॥४॥इति ॥ ५ ॥ ॥ अथ एकादशीस्तुतिलिख्यते ॥ श्रीलाग्नेमिनाषे जलशयसविधे स्फू- तिमेकादशीयां, माद्यन्मोदावनीनप्रशमन- : (१३६) विशिखः पञ्चबाणार्चिरणः । मिथ्यात्वध्वा- न्तवान्तौ रविकरनिकरस्तीत्रलोनाश्वि- जं, श्रेयस्तत्पर्व वस्ताविवसुखमिति वा सुव्रतश्रेष्ठिनोऽनूत् ॥ १ ॥ इन्रत्रत्र- मभिर्मुनिपगुणरसास्वादनानन्दपूर्णे-दिव्य- नि स्फारदारैललितवरवपुर्यष्टिनिस्स्वर्वधू- निः । साई कल्याणकौघो जिनपति- नवतेर्बिन्डनूतेन्ऽसंख्यो, घस्रे यस्मिन् ज- तद् नवतु सुन्नविनां पर्व सबर्मदेतुः ॥॥ सिधान्ताब्धिप्रवाहः कुमतजनप- दान प्लावयन् यः प्रत्तः, सिध्दिीपं 'न- यन् धीधनमुनिवणिजः सत्यपात्रप्रतिष्ठान्। एकादश्यादिपर्वेन्डमणिमतिदिशन्धीवराणां मदाय, सन्न्यायाम्नश्च नित्यं प्रवितरतु स नः स्वप्रतीरे निवासम् ॥३॥ तत्पर्वो- द्यापनार्थ समुदितमुधियां शम्नुसंख्याप्र- मेया-मुत्कृष्टां वस्तुवीथीमनयदसदने प्रा- (९३७) नृतीकुर्वतां ताम् । तेषां सव्यादपादैः प्रलपितमतिन्निः प्रेतनूतादिनिर्वा, उष्टै- जन्यं त्वजन्यं हरतु दरितनुन्यस्तपादा- म्बिकाख्या ॥४॥६॥ ॥ अथ पंचतीर्थ थोयो ॥श्लोक॥श्रीशत्रुञ्जयमुख्यतीर्थतिलकं श्री नानिराजाङ्गजं, वन्दे रैवतशैलमौखि- मुकुटं श्रीनेमिनाथं तथा । तारङ्गेऽप्य- जितं जिनं नृगुपुरे श्रीसुव्रतं स्तम्नने,श्री- पार्श्व प्रणमामि सत्यनगरे श्रीवईमानं विधा ॥२॥ वन्देऽनुत्तरकल्पतल्पनुवने ग्रै- वेयकव्यन्तर-ज्योतिष्कामरमन्दराश्विसती: स्तीर्थङ्करानादरात् । जम्बूपुष्करधातकीषु रुचके नन्दीश्वरे कुण्डले,ये चान्येऽपि जिना नमामि सततं तान् कृत्रिमाकृत्रिमान् ॥२॥ श्रीमहीरजिनास्यपद्मह्रदतो निर्गम्य तं गौ- तम, गङ्गावर्तनमेत्य या प्रबिनिदे मिथ्या- (१३) त्ववैताट्यकम् । उत्पत्तिस्थितिसंहतित्रिपथ- गा ज्ञानाम्बुधारशिंगा, सा मे कर्ममलं द- रत्वविकलं श्रीवादशाङ्गी नदी ॥३॥ शक्र- श्वन्धविग्रदाश्च धरणब्रह्मेन्शान्त्यम्बिका, दिकपालाः सकपर्दिगोमुखगणिश्चक्रेश्वरी नारती । येऽन्ये ज्ञानतपःक्रियाव्रत- विधिश्रीतीर्थयात्रादिषु, श्रीसङ्घस्य तुरा चतुर्विधसुरास्ते सन्तु नषङ्कराः ॥४॥ इति श्रीपंचतीर्थस्तुतिः॥७॥ ॥अथ शंखेश्वरपार्श्वजिनस्तुतिः ॥ ॥शंखेश्वर पासजी पूजिये, नरनवनो लादो लीजीये ॥ मन वंबित पूरण सु- रतरु, जय वामा सुत अलवेसरु ॥१॥ दोय राता जिनवर अति नला, दोय धोला जिनवर गुणनिला ॥ दोय लीला दोय शामळ कह्या, सोले जिन कंचनवर्ण सह्या ॥२॥आगम ते जिनवर नाखीयो, (ए) गणधर ते दडे राखीयो ॥ तेदनो. रस जेणे चाखीयो, ते हुई शिवसुख साखीयो ॥३॥धरणीधर राय पद्मावती, प्रनु पा- श्रुतणा गुण गावती ॥ सहु संघनां संकट चूरती, नयविमलना वंबित पूरती ॥४॥ इति ॥1॥ ॥ अथ सज्कायो प्रारंन॥ तत्रप्रथम श्री विनयअध्ययननीसज्जाय। ॥श्रीनमीसर जिनतपुंजी॥ ए देशी॥ पवयण देवी चित्त धरी जी, विनय वखा- एणीश सार ॥ जंबुने पूजये कह्यो जी, श्री- सोहम गणधार ॥ १॥ नविक जन वि- नय वदो सुखकार ॥ए आंकणी ॥प- दिले अध्ययने कह्यो जी, उत्तराध्ययन मकार ॥ सघला गुणमां मूलगोजी, जे जिनशासन सार ॥३॥ नवि० ॥ नाण विनयथीपामीए जी, नाणे दरिसण शु६॥

(१४०) चारित्र दरिसणथी हुए जी, चारित्रथी पुण सि६॥३॥ नवि० ॥ गुरुनी. आण सदा धरेजी, जाणे गुरुनो नाव ॥ वि- नयवंत गुण रागीउजी, ते मुनि सरल स्वन्नाव ॥४॥ नवि ॥ कण- कुंडं प- रिदरीजी, विष्टाशुं मन राग ॥ गुरुशोदी ते जाणवाजी, सुअर उपमा लाग ॥५॥ नवि० ॥ कोह्या काननी कूतरीजी, गम न पामीरे जेम ॥ शीलहीण अकह्याग- राजी, आदर न लदे तेम ॥६॥नवि॥ चंतणीपेरे उजली जी, कीरति तेहल- हंत ॥ विषय कषाय जीती करी जी, जे नर शील वदंत ॥ ७॥ नवि० ॥ विजय- देव गुरुपाटवीजी, श्रीविजयसिंह सूरींद ॥ शिष्य उदय वाचक नणेजी, विनय सयल सुखकंद ॥ ॥ नवि० ॥ इति ॥नए॥ १

(१४१)
॥ अथ वितीय शिखामण सज्जाय ॥
॥ जीव वारुंछ मोरा वालमा, परना-
रीथी प्रीति म जोड ॥ परनारीनी संगत
नहीं जली, तारा कूलमा लागशे खोड ॥
जीव॥१॥जीव आ संसार बे का-
रमो, दीसे वे आळ पंपाळ ॥ जीव एवू
जाणी चेतजो, आगल माजीडे नाखी
जाल ॥ जीव ॥ ॥ जीव मात पिता
नाइ बेनड़ी, सह कुटुंब तणो परिवार ॥
जीव वेती वारे सहु सगुं, पळे लांबा कीधा
जूदार ॥जीव० ॥ ३॥ देवली लगे सगी
अंगना, शेरी अ लगे सगी माय ॥ जीव
सीम लगे साजन नलो, पडे हंस एकीलो
जाय॥ जीव०॥४॥ जीव जातां थका
नवि जाणीयुं, नवि जाण्यो वार कुवार ॥
जीव गाडं नरीयुं इंधणे, वळी खोखरी
दांडली सार ॥ जीव० ॥५॥जीव आवम
.
।

(१९४२)
पाखि न लखी, जीव बहुलां कीधा पाप।
जीव सुमतिविजय मुनि एम नणे, जीव
आवागमन निवार ॥जी॥॥इतिाए॥
॥अथ अनाथी मुनिनी सज्छाय॥
॥श्रेणिक रयवाडीचड्यो, पेखीयोमुनि
एकंत ॥ वररूप कति मोदिड, राय पूरे
कदोने विरतंत ॥ १ ॥ श्रेणिकराय हुरे
अनाथी निग्रंथ ॥ तिणे में लीधोरे साधु-
जीनो पंथ ॥श्रेणिक ॥ ए आंकणी ॥
झणे कोसंबी नयरी वसे, मुऊ पिता परि-
घल धन ॥ परिवार पूरे परिवयों, हुं छं ते-
हनोरे पुत्र रतन ॥श्रे॥२ ॥ एक दि.
वस मुज वेदना, उपनी में न खमाय ॥ मा-
त पिता झूरी मरे, पण समाधि किणे नवि
थाय ॥ श्रे॥३॥गोरडी गुणमणि -
रडी, चोरडी अबला नार ॥ कोरडी पीडा
में सही, कोणे न कीधी मोरडी सार ॥

, (१५३) श्रे०॥४॥ बहु राजवैद्य बोलाविया, की- धला कोटि जंपाय॥बावनाचंदन चरचियां, तोदि पणरे समाधि न थाय ॥श्रे॥५॥ जगमांदि को केदनो नहीं, ते जणी हुँरे अनाथ ॥ वीतरागना धरम सारिखो, नदि कोइ बीजोरे मुक्तिनो साथ ॥श्रेण ॥ ६॥ वेदना जो मुझ उपशमे, तो खेलं संजम भार ॥श्म चिंतवतां वेदन गइ, व्रत लीg में दर्ष अपार ॥श्रे॥७॥करजोडी राय- गुण स्तवे, धन्य धन्य ए अणगार ॥श्रे- णिक समकित पामियो, वांदी पोहोतोरे नगर मझार ॥श्रे॥॥ मुनि अनाथी गुण गावतां, तूटे कर्मनी कोड ॥गणि स- मयसुंदर तेदना, पाय वंदेरे बे करजोड ॥ श्रे॥ए॥इति अनाथी सज्जाय ॥१॥ ॥अथ श्रीनेम राजुलनी सज्काय॥ ॥ नदीजमुनाके तीर,उडे दोय पंखीया.

(१४४.) ए देशी॥पिउजी पिउजीरे नाम, जपुं दिन रातियां ॥पिउजी चाल्या परदेश, तपेमोरी गतीयां ॥ पग पग जोती वाट, वालेसर कब मिले। नीर विगेह्यां मीन के, ते ज्यु टलवले ॥१॥ सुंदर मंदिर सेज, सादिब विण नवि गमे ॥ जिदारे वालेसर नेम, तिहां मारुं मन नमे ॥ जो दोवे सजन दूर, तोहि पासे वसे ॥ किहां सायर किदां चंद, देखि मन उल्लसे॥२॥ निःस्नेहीशं प्रीत, म करजो को सही ॥ पतंग जलावे देद, दीपक मनमें नहीं ॥ वाला. माणसनो विजोग, म होजो केहने ॥ साबेरे साल- समान, दश्यामां तेदने ॥ ३ ॥ विरद व्यथानी पीड, जोबन अति ददे ॥ जेनो पियु परदेश ते, माणस उःख सदे ॥ झुरी झुरी पंजर कीध, काया कमल जिसी॥ द- जीअ.न.आव्या नेस, मली नयणे. इसी ॥ , , (१४५) ॥४॥ जेने जेदशुं रंग, टाल्यो ते नवि टले॥ चकवा रयणी विजोग, ते तो दि- वसे मले ॥ आंबा केरो स्वाद, लिंबु ते नवि करे ॥ जे नाह्या गंगा नीर, ते बि- ब्लर किम तरे॥५॥जे रम्या मालती फूल, धतूरे केम रमे ॥ जेदने घीयशुं प्रेम, ते तेले किम जमे॥जेदने चतुरशुं नेह, ते अवरने शुं करे ॥नव जोबन तजी नेम, वै- रागी थइ फरे ॥६॥राजुल रूप निधान, पोहोती सहसावने॥ ज वांद्या प्रनु नेम, संजम लइ एक मने ॥ पाम्या केवलज्ञान, पोदोती मननी रळी ॥ रूपविजय प्रजु नेम, नेट्ये आशा फळी॥॥इति॥नए॥ ॥अथ आप स्वन्नावनी समाय॥ ॥आप स्वन्नावमां रे, अवधु सदा म- गनमें रहना ॥ जगत जीव हे कर्माधिना, अचरिज कबुअ-न लीना ॥ आ० ॥२॥ . १० (१४६) तुम नदी केरा कोई नही तेरा, क्या करे मेरा मेरा ॥ तेरा हे सो तेरी पासे, अ- वर सबे अनेरा ॥ आ॥२॥ वपु वि- नाशी तुं अविनाशी, अब हे इनकुं वि. लासी ॥ वपु संग जब दूर निकासी, तब तुम शिवका वासी ॥ आ० ॥ ३॥ राग ने रीसादोय खवीसा,ए तुम उखका दीसा॥ जब तुम उनकुं दूर करीसा, तब तुम ज- गका ईसा ॥ आ॥४॥ परकी आशा सदा निराशा, ए दे जगजन पासा ॥ ते काटनकुं करो अभ्यासा, खदो सदा सुख- वासा ॥ ॥५॥ कबदीक काजी कबदीक पाजी, कबदीक हुवा अपनाजी ॥ कबदीक जगमें कीर्ती गाजी, सब पुद्गगळकी बाज॥ आ॥६॥शुध उपयोगने समताधारी,ज्ञान ध्यान मनोहारी॥कर्म कलंककुं दूर निवारी, जीव वरे शिवनारी ॥ आ॥ ॥ इति ॥

(१७) ... ॥नवस्मरणप्रारम्नः॥ २॥ प्रथमं नवकारपंचमङ्गलरूपम् ॥ नमो अरिहंताणं ॥१॥नमो सि- हाणं ॥ ॥ नमो आयरियाणं ॥३॥ नमो उवज्कायाणं ॥४॥ नमो लोए सब- सादणं ॥५॥ एसो पंचनमुक्कारो॥६॥ सबपावप्पणासणो॥७॥ मंगलाणं च स- बेसिजापढमं दवमंगलपाति॥१॥ ॥ अथ उवसग्गदरं स्तवनम् ॥ जवसग्गदरं पासं, पासं वंदामि कम्म- घणमुकं । विसदर विसनिन्नासं, मंगलक- लाणआवासं ॥१॥ विसहरफुलिंगमंतं, कंठे धारे जो सया मणु। तस्स गह- रोगमारी-मुजरा जंति जवसामं ॥३॥ चिठन दूरे मंतो, तुज्छ पणामोवि बहुफलो दोश् । नरतिरिएसुवि जीवा, पावंति न मुकदोगचं ॥ ३ ॥ तुद सम्मत्ते बछे, !

. - (१७) चिंतामणिकप्पपायवब्नहिए। पावंति अ- विग्घेणं, जीवा अयरामरं गणं ॥४॥ श्अ संथुर्ज महायस!, नत्तिब्नरनिब्नरेण दिएण । ता देव ! दिङ बोहिं, नवे नवे पास जिंणचंद!॥५॥इति ॥३॥ ३॥ अथ संतिकरस्तवनम् ॥ ॥संतिकरं संतिजिणं, जगसरणं जय- सिरी दायारं। समरामि नत्तपालग-नि: वाणीगरुमकयसेवं ॥१॥ स नमो वि- प्पोसहि-पत्ताणं संतिसामिपायाणं । झौं स्वाहामंतेणं, सवासिवरिअहरणाणं ॥२॥ 3 संतिनमुक्कारो, खेलोसदिमाईलक्षिप-. त्ताणं। सौं ही नमो सबोसहिपत्ताणं च देश सिरिं॥३॥ वाणी तिहुअणसामिणि, सिरिदेवी जकरायगणिपिडगा। गददिसि; पालसुरिंदा, सयावि रकंतु जिणानते॥४॥ रकंतु मम रोहिणी, पन्नत्ती वजासिंखला .

(ए) य सया । वजांकुसि चक्केसरि, नरदत्ता कालि मदकाली॥५॥गोरी तद गंधारी, मदजाला माणवी अ वरुडा । अबुत्ता माण सिआ,मदामाणसिा देवी ॥६॥ जरका गोमुद महजरक, तिमुह जकेस तुंबरू कुसुमो। मायंगविजयअजिआ, बं- लोमणु सुरकुमारो॥७॥ उम्मुद पयाल किन्नर, गरुलो गंधव तह य जरिंकदो । कुंबर वरुणो निउडी, गोमेदो पासमा- यंगां ॥७॥ देवी चक्केसरि, अजिआ उरिआरि कालि महकाली। अच्चुअ संता जाला, सुतारयासोअ सिरिवबा ॥ ए॥ चंडा.विजयंकुसि पन्नइत्ति निवाणि अच- आ. धरणी । वश्रुबुत्त गंधारिअंबपनमा- वई सिंहा॥ १०॥ तित्थरकणरया, अन्नेवि सुरा सुरी य चउदावि । वं- १ गरुडो.

(१५२) चनसीसअश्सयजुआ, अहमदापाडिहेर- कयसोदा। तित्थयरा गयमोदा, काएअवा पयत्तेणं ॥ १७ ॥ ॐ वरकणयसंखवि- दुम-मरगयघणसन्निदं विगयमोहं । स- तरिसंयं जिणाणं, सवामरपूश्रं वंदे ॥ स्वाहा ॥ ११॥ ॐ नवणवई वाणवंतर, जोश्सवासी विमाणवासी अ। जे केवि कु देवा, ते सके जवसमंतु ममं ॥ स्वादा ॥१२॥ चंदणकप्पूरेणं, फलए लिहि- कण खालिअं पीअं । एगंतरागदनू- अ-साइणिमुग्गं पणासे ॥१३॥ अ सत्तरिसयं जंतं, सम्मं मंतं ज्वारि पडि- लिदिअं। उरिआरि विजयवंतं, निब्नंतं निच्चमच्चेद ॥ २४ ॥ इति ॥४॥ ५॥ अथ नमिळणनामकं स्मरणंम् ।। नमिकण पणयसुरगण-चूडामणिकिरण- रंजिअं मुणिणो । चलणजुअलं महा- (१५३) जय-पणासणं संथवं वुद्धं ॥ १ ॥स- डियकरचरणनदमुद, निबुड्डनासा विवन्न- लायएणा।कुमदारोगानल-फुलिंगनिद्दड्ड, सबंगा॥३॥ते तुह चलणारादण-स- लिवंजलिसेयवुड्डियबाया (उबाहा)। वणदवदड्डा गिरिपा-यवछ पत्ता पुणो लडिं ॥ ३ ॥ज्वायखुनियजलनिदि, उन्नडक- लोलनीसणारावे । संनंतनयविसंठुल- निघामयमुक्कवावारे ॥ ४ ॥ अविदलित्र- जाणवत्ता, खणेण पावंति इडिअं कूदं । पासजिणचलणजुअलं, निच्चं चिअ जेन- मंति नरा ॥५॥ खरपवणुधुअवणदव- जालावलिमिलियसयलज्मगदणे । डऊ- तमुक्ष्मयवहु-नीसणरवन्नीसणंमि वणे ॥६॥ जगगुरुणो कमजुअलं, निवा- विअसयलतिहुअणानोअं ।जे संनरंति १ जे.

. (१५६) पंथे, जवसग्गे तद य रयणीसु ॥२०॥ जो पढइ जो अनिसुण, ताणं कश्णो य माणतुंगस्स । पासो पावं पसमेत सय- लनुवणचिअचलणो ॥ २२ ॥ जवसग्गंते कमग-सुरम्मि काणा जो न संचलि। सुरनरकिन्नरजुवईदि, संथु जयन पास- जिणो ॥२॥एअस्स मज्छयारे,अहार- सअकरेहिं जो मंतो। जो जाण सो काय, परमपयत्थं फुडं पासं॥२३॥पा- सद समरण जो कुणइ, संतु दियएण। अछुत्तरसयवादिनय, नास तस्स दूरेण ॥२४॥ इति श्रीमहालयदरनामकं स्म- रणं संपूर्णम् ॥५॥ ६॥ अथ अजितशान्तिस्तवन ।। ॥अजिअं जिसवन्नयं, संतिं च प- संतसवगयपावं । जयगुरु संतिगुणकरे, दो- वि जिणवरे पणिवयामि ॥ १ ॥गाहा ॥ .

(१५७). ववगयमगुवनावे, तेऽहं विनसतवनिम्म- लसदावे । निरुवममदप्पन्नावे, थोसामि सुदिसब्नावे॥॥गादा ॥सवकप्पसं- तीणं, सबपावप्पसंतिणं । सया अजियसं- तीणं, नमो अजिअसंतिणं॥३॥ सिलोगो॥ अजियजिण! सुदप्पवत्तणं,तव पुरिसुत्तम! नामकित्तणं । तद य धिमईप्पवत्तणं, तव य जिणुत्तम!संति ! कित्तणं ॥४॥मा: गदिमा ॥ किरिाविदिसंचिअकम्मकि- लेसविमुस्कयरं, अजिअं निचिकं च गु- पहिं महामुणिसिगियं। अजिअस्स य संति महामुणिणोवि असंतिकरं, सययं मम निवुश्कारणयं च नमसणयं ॥ ५॥ आलिंगणय। पुरिसा!जश्ऽकवारणं,जय अ विमग्गद सुरककारणं । अजिअं संति च नाव, अन्नयकरे सरणं पवजाहा॥६॥ १ मईपवत्तएं.

(१५४) मणुआ, न कुणइ जलणो नयं तेसिं॥॥ विलसंतनोगनीसण, फुरिआरुणनयण- तरलजीदादं । जग्गनुअंगं नवजलय- सत्यदंनीसणायारं ॥ ॥ मन्नंति कीडस- रिसं, दूरपरिबूढविसमविसवेगा । तुद नामकरफुडसिझमंतगुरुआ नरालोएए॥ अडवीसु निल्लतकर-पुलिंदसहूलसद्दनी- मासु । जयविहुरखुन्नकायर-उलूरिअपं- हिअसत्यासु ॥१०॥ अविलुत्तविदवसा- रा, तुद नाह! पणाममत्तवावारा । ववगय- विग्घा सिग्धं, पत्ता हियचियं गणं॥१२॥ पजलिआनलनयणं, दूरवियारियमुदं म हाकायं । नदकुखिसघायविअलिअ-गई- दकुंनत्थलानोअं॥१२॥ पणयससंनम- पत्थिव-नहमणिमाणिक्कपडिअपडिमस्स। तुद वयणपदरणधरा, सीहं कुछपि न ग- १ सलहं. २ गरुया.

(१५५) एंति ॥ १३॥ ससिधवलदंतमुसलं, दीद- करुल्लालवुड्डिनबादं । महुपिंगनयणजु- अलं, ससलिलनवजलदरारावं ॥ १४ ॥ नीम मदागइंद, अञ्चासन्नपि ते न विग- गति । जे तुम्द चलणजुअलं, मुणिवश्- तुंगं समल्लीणा ॥रा समरम्मि तिकख- गा-निग्घायपविनायकबंधे।कुंतविणि- निन्नकरिकलद-मुक्कसिकारपनरंमि॥१६॥ निजियदप्पुपररिज-नरिंदनिवदानडा जसं धवलं । पावंति पावपसमिण, पासजिण ! तुद प्पनावेण ॥१७॥ रोगजलजलणवि- सदर-चोरारिमइंदगयरणनयाई। पास- जिणनामसंकित्तणेण पसमंतिसवारन॥ एवं मदानयहरं, पासजिणिंदस्स संथवमु- आरं । नवियजणाणंदयर, कल्लाणपरंपर- निदाणं ॥ ए॥रायन्नयजस्कररकस-कु- सुमिणस्सनणरिकपीडासु । संकासु दोसु (१५६) पंथे, उवसग्गे तद य रयणीसु ॥२०॥ जो पढ जो अ निसुणश, ताणं कश्णो य माणतुंगस्स। पासो पावं पसमेन सय खजुवणच्चिअचलणो ॥ २१ ॥ अवसग्गंते कमग-सुरम्मि काणा जो न संचलि। सुरनरकिन्नरजुवईदि, संथु जयन पास- जिणो ॥२॥एअस्स मज्छयारे,अहार- सअकरेहिं जो मंतो। जो जाण सो काय, परमपयत्थं फुडं पासं ॥१३॥पा- सद समरण जो कुणश, संतु दियएण। अछुत्तरसयवादिनय, नास तस्स दूरेण ॥२४॥ इति श्रीमहालयदरनामकं स्म- रणं संपूर्णम् ॥५॥ ६॥ अथ अजितशान्तिस्तवन । ॥अजिअं जिसवन्नयं, संतिं च प- संतसवगयपावं । जयगुरु संतिगुणकरे, दो- वि जिणवरे पणिवयामि ॥ १ ॥गाहा ॥

. (१५७.) ववगयमगुलनावे, तेऽहं विउलतवनिम्म- लसदावे । निरुवममहप्पनावे, श्रोसामि सुदिसब्नावे॥॥गादा ॥सबकप्पसं- तीणं, सबपावप्पसंतिणं । सया अजियसं- तीणं, नमो अजिअसंतिणं॥३॥ सिलोगो अजियजिण! सुदप्पवत्तणं,तव पुरिसुत्तम! नामकित्तणं । तद य धिश्मईप्पवत्तणं, तव य जिणुत्तम! संति ! कित्तणं ॥४॥मा- गदिया ॥ किरिविदिसंचिअकम्मकि- लेसविमुस्कयरं, अजिअं निचिअं च गु- हिं महामुणिसिगियं। अजिअस्स य संति महामुणिणोवि असंतिकरं, सययं मम निवुश्कारणयं च नमसणयं ॥ ५॥ आलिंगणय॥ पुरिसा!जश्कवारणं,ज अ विमग्गद सुरककारणं । अजिअं संति च नाव, अन्नयकरे सरणं पवजाहा॥६॥ १ मईपवत्तएं.

(१५७) मागदिश्रा ॥ अरश्रतिमिरविरहिअमु- वरयजरमरणं, सुरअसुरगरुलनुयगवइप- ययपणिवश्वे । अजिअमदमवित्र सुन- यनयनिजणमन्नयकरं, सरणमुवसरिअजु- विदिविजमदिशं सययमुवणमे॥॥सं- गययं ॥ तं च जिणुत्तममुत्तमनित्तमसत्त- धरं, अजवमद्दवखंतिविमुत्तिसमादिनिदि। संतिकरं पणमामि दमुत्तमतित्थयरं, संति- मुणी मम संति समादिवरं दिसन ॥ ७ ॥ सोवाणयासावस्थिपुवपत्थिवं च वरदस्थि- मत्थयपसत्थविबिन्नसंथिअं थिरसरिजवळ मयगललीलायमाणवरगंधदत्थिपत्थाणप- स्थियंसंथवारिदं, दत्थिदत्थबाहुँधंतकणग- रुअगनिरुवदयपिंजरंपवरलकणोवचिअ- सोमचारुरूवं, सुश्सुदमणानिरामपरमरम- णिजवरदेवउँदिनिनायमहुरयरसुदगिरं १ संतियर. ५ संतिमुणि.

(२५ए) ॥ ए ॥ वेड्डः ॥ अजिअं जिआरिगणं, जिअसवनयं भवोहरि। पणमामि अहं पयां, पावं पसमेज मे जयवं ॥ १० ॥रा- साबुळ ॥ कुरुजणवयदत्थिणाजरनरी- सरो पढम त मदाचकवहिनोए मदप्प- जावो, जो बावत्तरिपुरवरसहस्सवरनगर- निगमजणवयवई बत्तीसारायवरसहस्सा- णुयायमग्गो । चनदसवररयणनवमहा- निहिचसहिसहस्सपवरजुवईण सुंदरवई, चुलसीदयगयरदसयसदस्ससामी, बन्नव- गामकोडिसामी आसी जो नारदंमिन- यवं ॥ ११॥ वेड्डर्ड ॥ तं संतिं संतिकर, संतिएणं सबनया । संति थुणामि जिणं, संतिं विदेन मे॥१२॥ रासानंदिअयं ॥३- कागविदेदनरीसर, नरवसदा मुणिवसहा, नवसारयससिसकलाणण, विगयतमा वि- हुअरया, अजिउत्तमतेअगुणेहिं म- (१६०) हामुणिअमिअबला विजलकुला, पण- मामि ते नवनयमूरण, जगसरणा मम स- रणं॥ १३॥ चित्तलेदा ॥ देवदाणविंदचं- दसूरवंददस्तुहजिम्परम-लहरूवधंतरु- प्पपट्टसेअसुझनिधवल । दंतपंतिसंति- सत्तिकित्तिमुत्तिजुत्तिगुत्तिपवर, दित्तते वं- दधेष सबलोअन्नाविअप्पन्नावणेअ प- इस मे समाहिं ॥ १४॥ नाराय॥ वि- मलससिकलाइरेअसोमं, वितिमिरसूरक- रारेअते। तिअसवगणारेअरूवं, धरणिधरप्पवरारेअसारं ॥ १५ ॥ कुसुमलया ॥ सत्ते अ, सया. अजिअं, सारीरे अबले अजिअं । तव संजमे अ अजिअं, एस थुणामि जिणं अजिअं ॥१६॥ नुअगपरिरिंगिअं॥ सोमगुणेहि पावश्नतं नवसरयससी,तेअगुणेदिपावइ न तं नवसरयरवी। रूवगुणेहिँ पाव न . (१६१) तं तिअसगणव, सारगुणेहि पावन तं धरणिधरव॥ १७॥ खिजिअयं ॥ति- स्थवरपवत्तयं तमरयरदिअं.धीरजणथुअ- चिशं चुअकलिकलुसं । संतिसुदप्पव- त्तयं तिगरणपयां, संतिमहं महामुणि सरणमुवणमे ॥ १७ ॥ ललिअयं॥विण- यसिररअंजलिरिसिगणसंथुअं थि- मिश्र, विबुदादिवधणवश्नरवश्थुअम- दिअच्चिअं बहुसो । अझरुग्गयसरयदि- वायरसमदिअसप्पन्नं तवसा, गयणं- गणवियरणसमुश्अचारणवंदिरं सिरसा ॥ १५॥ किसलयमाला ॥ असुरगरुलप- रिवंदिरं, किन्नरोरगनमंसिकं । देवको- डिसयसंथुध, समणसंघपरिवंदिर०॥ सुमुदं ॥ अजयं अणदं, अरयं अरुयं । अजिअं अजिअं, पय पणमे ॥१॥ विजविलसिअं॥ आगया वरविमाणदि- , (.१६२) वकणगरदतुरयपदकरसएहिं हुलिअं। स- संनमोअरणखुनिअबुलिअचलकुंडलंग- यतिरीडसोदंतमनलिमाला ॥२॥वेड्डज। जं सुरसंघा सासुरसंघा वेरविनत्ता नत्ति- सुजुत्ता, आयरनूसिअसंनमपिंडिअसुटु सुविम्हि असवबलोघा । उत्तमकंचणरय- णपरूविअन्नासुरनूसणनासुरिअंगा, गा- यसमोणयन्नत्तिवसागयपंजलिपेसियसीस- पणामा ॥ २३ ॥ रयणमाला ॥ वंदिऊण थोऊण तो जिणं, तिगुणमेव य पुणो पयादिणं । पणमिऊण य जिणं सुरा- सुरा, पमुश्श्रा सन्नवणाइं तो गया॥४॥ खित्तयं ॥ तं महामुणिमपि पंजली, रा- गदोसन्नयमोदवजिअं । देवदाणवनरिं- दुवंदिरं, संतिमुत्तमं महातवं नमे ॥३॥ खित्तयं ॥ अंबरंतरविरणिहिं, ललि:

(१६३) अहंसंवहुगामिणिआदि । पीणसोणि- थणसोलिणिआदि, सकलकमलदललो- अणिआदि ॥ १६॥ दीवयं ॥ पीणनि- रंतरथणनरविणमियगायलयाहिं, मणि- कंचणपसिढिलमेदवसोदिअसोणितडादि। वरखिखिणिनेजरसतिलयवलयविनूसणि- यादि, रश्करचउरमणोदरसुंदरदसणि- आदि ॥ २७ ॥ चित्तस्करा ॥ देवसुंद- रीहिं पायवंदिआदि वंदिा य जस्स ते सुविक्कमा कमा अप्पणो निमालएदि मंडणोडणप्पगारएदि केहिं केटिंवीअवंग- तिबयपत्तोदनामएदि चिल्लए िसंगयं- गयादि नत्तिसन्निविध्वंदणागयादि हुति ते बंदिशा पुणो पुणो॥२॥ नारायः । तमदं जिणचंदें, अजिअं जिअमोंदं । धुयसवकिलेसं, पयर्ड पणमामि ॥शए । १ गामणि, २ सालणि.

(९६४) नंदिअयं ॥ थुअवंदिअयस्सा रिसिगण- देवगणेटिं, तो देववहूहिँ पयर्ड पणमि- अस्सा । जस्स जगुत्तमसासणअस्सा, नत्तिवसागयपिंडिअआदि । देववरबर- सा बहुआहि, सुरवररश्गुणपंडिअआदि ॥ ३० ॥ नासुरयं ॥ वंससद्दतंतितालमे- लिए तिजक्खरानिरामसहमीसए कए अ, सुश्समाणणे अ सुझसजागीअपायजाल- घंटिआदिं वलयमेहदाकलावनेउरानिरा- मसद्दमीसए कए अ। देवनहिआहिँ दा- वनावविन्नमप्पगारएहिँ नचिकण अंग- दारद वंदिआ य जस्स ते सुविक्कमा कमा, तयं तिलोयसबसत्तसंतिकारयं प- संतसवपावदोसमेसदं नमामि संतिमुत्तमं जिणं ॥३१॥ नारायजे ॥उत्तचामरपडा- गजूअजवमंडिआ, जयवरमगरतुरयसि- रिवठसुखवणा । दीवसमुद्दमंदरदिसाग- ॥ (१६५) यसोदिआ, सत्थिअवसदसीदरदर्चकवरं- किया ॥ ३२ ॥ ललिअयं ॥ सदावला समप्पश्छा, अदोसदुहा गुणेदि जिहा। पसायसिहा तवेण पुजा, सिरीहिँ इका रिसीदिं जुहा ॥ ३३॥ वाणवासिआ॥ ते तवेण धुअसवपावया, सबलोअदिअमू- लपावया । संथुआ अजिअसंतिपायया, हुंतु मे सिवसुहाण दायया ॥ ३४ ॥ अ- परांतिका ॥ एवं तवबलविजलं, थुअंमए अजिअसंतिजिणजुअलं । ववगयकम्म- रयमलं, गई गयं सासयं विजलें ॥ ३५॥ गादा ॥ तं बहुगुणप्पसायं, मुक्खसुदेण परमेण अविसायं । नासेज मे विसायं, कुणन अ परिसावि अप्पसायं ॥ ३६॥ गादा ॥ तं मोएन अ नंदि, पावेन अ नंदिसणमभिनंदि । परिसावि अ सुद- १सिरिवञ्च सुलंबणा (सुलंविधा)इति पागंतरं. विमलं.

(१६६) नंदि, मम य दिसन संजमे नंदिं ॥३॥ गाहा ॥ प्रक्खिअचाजम्मासिअ-संवचरिए अवस्स नणिअबो । सोअबो सवेदि, जव- सग्गनिवारणो एसो ॥ ३०॥ जो पढ जो अनिसुणश, जन्न कालंपिअजिअ- संतिथयं । न दु हुंति तस्स रोगा, पुवु- प्पन्नावि नासंति ॥३ए॥ जश् शबद प- रमपयं, अदवा कित्तिं सुवित्थडं जुवणे। ता तेवुक्कुरणे, जिणवयणे आयरं कुणद ॥४॥इति श्रीअजितशान्तिस्तवनम् ॥६॥ ॥अथजक्तामरस्मरणप्रारम्नः॥ नक्तामरप्रणतमौलिमणिप्रनाणा-मु- द्योतकं दलितपापतमोवितानम् । सम्यक प्रणम्य जिनपादयुगं युगादा-वालम्बनं नवजले पततां जनानाम् ॥१॥ यः सं- स्तुतः सकलवाङ्मयतत्त्ववोधा-अनूतबु- १ संवधरं राइए थ दिअहे थ, V (१६७) पिटुनिः सुरलोकनाथैः । स्तोत्रैर्जगत्रि- तयचित्तहरैरुदारैः, स्तोष्ये किवादमपि तं प्रथमं जिनेन्जम् ॥॥ बुझ्या विनाऽपि विबुधार्चितपादपीठ!, स्तोतुं समुद्यतमति- विंगतत्रपोऽहम् । बालं विहाय जलसं- स्थितमिन्सुबिम्ब-मन्यः क श्बति जनः सहसा ग्रहीतुम्? ॥३॥वक्तुं गुणान् गु- समु! शशाङ्ककान्तान्, कस्ते दमः सुर- गुरुप्रतिमोऽपिः बुध्या ? । कल्पान्तकालप- वनोइतनकचक्रं, को वा तरीतुमलमम्बु- निधिं जुजाच्याम् ? ॥ ४ ॥ सोऽहं तथापि तव भक्तिवशान्मुनीश!, कर्तुं स्तवं विगत- शक्तिरपि प्रत्तः।प्रीत्याऽऽत्मवीर्यमविचार्य मृगो. मृगेन्छ, नान्येति किं निजशिशोः प- रिपालनार्थम् ? ॥ ५॥ अल्पश्रुतं श्रुत- वतां परिदासधाम, त्वन्नक्तिरेव मुखरीकु- रुते बलात्माम् । यत्कोकिलः किल मधौ (१६७) मधुरं विरौति, तच्चारुचूतकलिकानिकरै- कहेतुः॥६॥ त्वत्संस्तवेन नवसन्ततिस- निबई,पापं दाणादयमुपैति शरीरनाजाम। आक्रान्तलोकमलिनीलमशेषमाशु, सूर्या- शुनिन्नमिव शार्वरमन्धकारम् ॥ ७ ॥म- त्वेति नाथ! तव संस्तवनं मयेद-मारज्यते तनुधियाऽपि तव प्रनावात् । चेतो दरि- प्यति सतां नलिनीदलेषु, मुक्ताफैलद्युति- मुपैति ननूदबिन्ः ॥ ७॥ आस्तां तव स्तवनमस्तसमस्तदोषं, त्वत्संकथाऽपि ज- गतां उरितानि दन्ति । दूरे सहस्रकिरणः कुरुते प्रव, पद्माकरेषु जलजानि विका- शनाजि ॥ ए ॥ नात्य तं नुवननूषण- नूतनाथ!,नूतैर्गुणैर्जुविनवन्तमभिष्टुवन्तः। तुल्या नवन्ति नवतो ननु तेन किं वा ? नूत्याश्रितं य श्द नात्मसमं करोति॥१॥ दृष्ट्वा नवन्तमनिमेषविलोकनीयं; नान्यत्र (१६ए) तोषमुपयाति जनस्य चदुः। पीत्वा पयः शशिकरद्युतिउग्धसिन्धोः, दारं जलं जल- निधेरशितुं क श्चेत् ? ॥ ११॥ यः शा- न्तरागरुचिनिः परमाणुनिस्त्वं, निर्मापित- स्त्रिजुवनैकललामनूत!। तावन्त एव खलु तेऽप्यणवः पृथिव्यां, यत्ते समानमपरं न दि रूपमस्ति ॥ १२॥ वकं व ते सुरनरो- रगनेत्रहारि, निःशेषनिर्जितजगत्रितयो- पमानम् ? । बिम्बं कलङ्कमलिनं व नि- शाकरस्य ?, यवासरे नवति पाण्डुपला- शकल्पम् ॥ १३ ॥ संपूर्णमएडलशशाङ्क- कलाकलाप-शुत्रा गुणास्त्रिजुवनं तव ब- वयन्ति । ये संश्रितास्त्रिजगदीश्वरनाथ- मेकं, कस्तानिवारयति संचरतो यथेष्टम् ? ॥ १४॥ चित्रं किमत्र यदि ते त्रिदशाङ्ग- नानि-नीतं मनागपि मनो न विकारमा- म् । कल्पान्तकालमरुता चलिताचलेन, .

, (१७०) किं मन्दराखिशिखरं चलितं कदाचित् ? ॥. १५ ॥ निधूमवतिरपवर्जिततैलपूरः, कृत्स्नं जगत्रयमिदं प्रकटीकरोषि । गम्यो न जातु मरुतां चलिताचलानां, दीपोऽप- रस्त्वमसि नाथ! जगत्प्रकाशः ॥१६॥ नास्तं कदाचिउपयासि न राहुगम्यः, स्प- ष्टीकरोषि सहसा युगपजगन्ति । नाम्नो- धरोदरनिरुक्ष्मदाप्रनावः, सूर्यातिशायिम- हिमाऽसि मुनीन्छ! लोके॥ १७ ॥ नित्यो- दयं दलितमोदमदान्धकारं, गम्यं न रा- हुवदनस्य न वारिदानाम् । वित्राजते तव मुखाब्जमनल्पकान्ति, विद्योतयाग- दपूर्वशशाङ्कबिम्बम् ॥ १७ ॥ किं शर्वरीषु शशिनानि विवस्वता वा?, युष्मन्मुखेन्छ- दलितेषु तमस्सु नाथ! । निष्पन्नशालिव- नशालिनि जीवलोके, कार्य कियजालधरै- जलनारनौः ? ॥१५॥ज्ञानं यथा त्वयि , , (१७१) विनाति कृतावकाशं, नैवं तथा दरि- हरादिषु नायकेषु । तेजः स्फुरन्मणिषु याति यथा महत्त्वं, नैवं तु काचशकले कि- रणाकुलेऽपि ॥२०॥ मन्ये वरं दरिदरा- द्य एव दृष्टा, दृष्टेषु येषु हृदयं त्वयि तो- धमेति । किं वीक्षितेन नवता जुवि येन नान्यः,कश्चिन्मनो दरति नाथ! नवान्तरेऽपि ॥१॥ स्त्रीणां शतानि शतशो जनयन्ति पुत्रान्, नान्या सुतं त्वउपमं जननी प्र- सूता । सर्वा दिशो दधति नानि सहस्र- रश्मि, प्राच्येव दिग्जनयति स्फुरदंशुजा- खम् ॥ २२॥ त्वामामनन्ति मुनयः परमं पुमांस-मादित्यवर्णममलं तमसः पुरस्तात्। त्वामेव सम्यगुपवन्य जयन्ति मृत्यु,नान्यः शिवः शिवपदस्य मुनीन्! पन्थाः॥२३॥ त्वामव्ययं विनुमचिन्त्यमसंख्यमाद्यं, ब्र- माणमीश्वरमनन्तमनङ्गकेतुम् । योगीश्वरं (१७२) विदितयोगमनेकमेकं, झानस्वरूपममलं प्रवदन्ति सन्तः॥२४॥ बुधस्त्वमेव वि- बुधार्चितबुध्विोधात्, त्वं शङ्करोऽसि जु- वनत्रयशङ्करत्वात् । धातासि धीर! शि- वमार्गविधेर्विधानात् , व्यक्तं त्वमेव नग- वन् ! पुरुषोत्तमोऽसि ॥ २५ ॥ तुल्यं न- मस्त्रिजुवनातिहराय नाथ!, तुभ्यं नमः दि- तितलामलभूषणाय । तुन्यं नमस्त्रिजगतः परमेश्वराय, तुज्यं नमो जिन! नवोदधि- शोषणाय ॥२६॥को विस्मयोऽत्र ? यदि नाम गुणैरशेष-स्त्वं संश्रितो निरवकाश- तया मुनीश!। दोषैरुपात्तविविधाश्रय- यजातगर्वैः, स्वप्नान्तरेऽपि न कदाचिदपी- दितोऽसि ॥ २७॥ उच्चैरशोकतरुसंश्रित- मुन्मयूख-मानाति रूपममलं नवतो नि- तान्तम् । स्पष्टोल्लसत्किरणमस्ततमोवि- तानं, बिम्बं रवेरिव पयोधरपार्श्ववति।श्न॥ *Mure (१७३) सिंहासने मणिमयूखशिखाविचित्रे, वित्रा- जते तव वपुः कनकावदातम् । बिम्बं वियलिसदंशुखतावितानं, तुङ्गोदयानि- शिरसीव सहस्ररश्मेः॥शए ॥ कुन्दावदा- तचलचामरचारुशोनं, वित्राजते तव वपुः कलधौतकान्तम् । उद्यबशाङ्कशुचिनि:- रवारिधार-मुच्चैस्तटं सुरगिरेरिव शातकौ- म्नम् ॥ ३०॥ बत्रत्रयं तव विनाति श- शाङ्ककान्त-मुच्चैः स्थितं स्थगितनानुक- रप्रतापम् । मुक्ताफलप्रकरजालविक्ष- शोनं, प्रख्यापयत्रिजगतः परमेश्वरत्वम् ॥३१॥ जन्निजदमेनवपङ्कजपुञ्जकान्ति-प- युल्लसन्नखमयूखशिखानिरामौ । पादौ प- दानि तव यत्र जिनेन्! धत्तः,पद्मानितत्र विबुधाः परिकल्पयन्ति ॥ ३२॥इत्थं यथा तव विनूतिरन्नूजिनेन्!, धर्मोपदेशनविधौ न तथा परस्य । याहा. प्रना दिनकृतः - 4 (१४) प्रहतान्धकारा, ताइकुतो ग्रहगणस्य वि- काशिनोऽपि? ॥३३॥ श्योतन्मदाविलवि- लोलकपोलमूल-मत्तनमनमरनादविट: कोपम् । ऐरावतानमिनमुतमापतन्तं, दृष्ट्वा जयं नवति नो नवदाश्रितानाम् ॥३४॥ निन्नेनकुम्नगलज्ज्वलशोणिता- क्त-मुक्ताफलप्रकरनूषितनूमिन्नागः । ब- क्रमः क्रमगतं हरिणाधिपोऽपि, नाका- मति क्रमयुगाचलसंश्रितं ते ॥ ३५ ॥ क- ल्पान्तकालपवनो तवह्निकल्पं, दावानलं ज्वलितमुज्वलमुत्फुलिङ्गम् । विश्वं जिघ- सुमिव संमुखमापतन्तं, त्वन्नामकीर्तनजलं शमयत्यशेषम् ॥ ३६ ॥ रक्तेदाणं समद- कोकिलकण्ठनीलं, क्रोधोतं फणिनमु- फणमापतन्तम् । आक्रामति क्रमयुगेन निरस्तशङ्क-स्त्वन्नामनांगदमनी हृदि यस्य पुंसः ॥ ३४ ॥ वटगत्तुरङ्गगजगर्जितनी- ( १७५) मनाद-माजौ बखं बलवतामपि नूपतीनाम्। नद्यदिवाकरमयूखशिखापविवं, त्वत्कीर्त- नात्तम श्वाशु निदामुपैति ॥३०॥ कुन्ता- प्रनिन्नगजशोणितवारिवाद-वेगावतारतर- पातुरयोधनीमे । युद्ध जयं विजितर्ज- यजेयपदा-स्त्वत्पादपङ्कजवनायिणो ल- नन्ते ॥ ३ए ॥ अम्लोनिधौ क्षुनितनीष- नक्रचक्र-पाठीनपीउन्नयदोल्बणवाम- वाग्नौ । रङ्गत्तरङ्गशिखरस्थितयानपात्रा- स्वासं विदाय नवतः स्मरणाद् व्रजन्ति ॥ ४० ॥उनूतनीषणजलोदरनारजुनाः, शोच्यां दशामुपगताश्युतजीविताशाः । त्वत्पादपङ्कजरजोऽमृतदिग्धदेदा, मान- वन्ति मकरध्वजतुल्यरूपाः ॥ ४२ ॥आ- पादकण्ठमुरुशृङ्खलवेष्टिताङ्गा, गाढं. बृद- निगडकोटिनिघृष्टजङ्घाः । त्वन्नाममन्त्रम- निशं मनुजाः स्मरन्तः, सद्यः स्वयं विग- (१७६) तबन्धनया जवन्ति ॥ ४॥ मत्तद्विपे- मृगराजदवानलादि-संग्रामवारिधिमहो- दरबन्धनोत्थम् । तस्याशु नाशमुपयाति नयं नियेव, यस्तावकं स्तवमिमं मतिमा- नधीते॥४३॥ स्तोत्रस्रजं तव जिनेन्छ! गुणैर्निबझां, नत्या मया रुचिरवर्णवि- चित्रपुष्पाम् । धत्ते जनो य इद कण्ठग- मानतुङ्गमवशा समुपैति लक्ष्मीः॥ ४॥ ॥इति भक्तामरस्तोत्रं संपूर्णम् ॥ ७ ॥ जाअथश्रीकल्याणमन्दिरस्तोत्रंप्रारभ्यते॥ ॥ वसन्ततिलकात्तम् ॥ कल्याणमन्दिरमुदारमवद्यन्नेदि, नी- तालयप्रदमनिन्दितमविपद्मम्। संसारसा- गरनिमजादशेषजन्तु-पोतायमानमनिनम्य जिनेश्वरस्य॥॥यस्य स्वयं सुरगुरुर्गरिमा- म्बुराशेः, स्तोत्रं सुविस्तृतमतिर्न विजुर्वि- तामजस्रं, तं (१७७) तीर्थेश्वरस्य कमवस्मयधूमकेतो-स्तस्याह- मेष किल संस्तवनं करिष्ये ॥३॥ युग्म- म् ॥ सामान्यतोऽपितव वर्णयितुं स्वरूप- मस्मादृशाः कथमधीश! नवन्त्यधीशाः । धृष्टोऽपि कौशिकशिशुर्यदि वा दिवान्धो, रूपं प्ररूपयति किं किल घर्मरश्मेः १॥३॥ मोददयादनुभवन्नपि नाथ ! मयों, नूनं गुणान् गणयितुं न तव दमेत । कल्पा- न्तवान्तपयसः प्रकटोऽपि यस्मा-न्मीयेत केन जलधेर्ननु रत्नराशिः ?॥४॥अन्यु- यतोऽस्मि तव नाथ! जडाशयोऽपि, कर्तुं स्तवं लसदसंख्यगुणाकरस्य । बालोऽपि किं न निजबाहुयुगं वितत्य, विस्तीर्णतां कथयति स्वधियाऽम्बुराशेः? ॥ ५॥ये योगिनामपि न यान्ति गुणास्तवेश !, वक्तुं कथं नवति तेषु ममावकाशः ? जाता तदेवमसमीदितकारितेयं, जल्पन्ति १२ " (१७७) वा निजगिरा ननु पक्षिणोऽपि ॥६॥आ- स्तामचिन्त्यमहिमा जिन! संस्तवस्ते, ना- मापिपाति नवतो नवतो जगन्ति । तीव्रा- तपोपदतपान्थजनान्निदाघे, प्रीणाति पद्म- सरसः सरसोऽनिलोऽपि ॥७॥ हृहतिनि त्वयि विनो! शिथिलीनवन्ति, जन्तोः दाणेन निविडा अपि कर्मबन्धाः । सद्यो जुजङ्गममया इव मध्यनाग-मन्यागते वनशिखण्डिनि चन्दनस्य ॥७॥ मुच्यन्त एव मनुजाः सहसा जिनेन्!,रौषैरुपश्व- शतैस्त्वयि वीदितेऽपि । गोस्वामिनि स्फु- रिततेजसि दृष्टमात्रे, चौरैरिवाशु पशवः प्रपलायमानैः॥ ए॥ त्वं तारको जिन! कथं नविनां ? त एव, त्वामुद्वदन्ति हृद- येन यउत्तरन्तः । यहा तिस्तरति यजा- लमेष नून-मन्तर्गतस्य मरुतः स किलानु- नावः ॥ १० ॥ यस्मिन् हरप्रनृतयोऽपि (10) इतप्रनावाः,सोऽपि त्वया रतिपतिः पितः दणेन । विध्यापिता हुतनुजः पयसाऽथ येन, पीतं न किं तदपि झवाडवेन ? ॥११॥ स्वामिन्ननल्पगरिमाणमपि प्रप- ना-स्त्वां जन्तवः कथमदो हृदये दधानाः। जन्मोदधिं लघु तरन्त्यतिलाघवेन?, चिन्त्यो न दन्त महतां यदि वा प्रनावः ॥ १॥ क्रोधस्त्वया यदि विनो! प्रथमं निरस्तो, ध्वस्तास्तदा बत कथं किल कर्मचौराः । प्लोषत्यमुत्र यदि वा शिशिराऽपि लोके, नीलजुमाणि विपिनानि न किं हिमानी? ॥ १३ ॥ त्वां योगिनो जिन ! सदा परमा- त्मरूप-मन्वेषयन्ति हृदयाम्बुजकोशदेशे। पूतस्य निर्मलरुचेर्यदिवा किमन्य-ददस्य संनवि पदं ननु कर्णिकायाः ? ॥ १४ ॥ ध्यानाजिनेश! नवतो नविनः दाणेन, देखें विदाय परमात्मदशां ब्रजन्ति । तीवान- (१०) लाउपलनावमपास्य लोके, चामीकरत्वम- चिरादिव धातुनेदाः ॥ १५ ॥ अन्तः स- दैव जिन! यस्य विनाव्यसे त्वं, नव्यैः कथं तदपि नाशयसे शरीरम् ? एतत्स्वरूपमथ मध्यविवर्तिनो दि, यद्विग्रहं प्रशमयन्ति महानुनावाः ॥१६॥ आत्मा मनीषि- निरयं त्वदन्नेदबुध्या, ध्यातो जिनेन् ! जवतीह नवत्प्रनावः । पानीयमप्यमृत- मित्यनुचिन्त्यमानं, किं नाम नो विषविका- रमपाकरोति ?॥१७॥ त्वामेव वीततमसं परवादिनोऽपि, नूनं विनो! दरिदरादिधि- या प्रपन्नाः । किं काचकामलिनिरीश ! सितोऽपि शङ्खो, नो गृह्यते ? विविधवर्ण- विपर्ययेण ॥ २७ ॥ धर्मोपदेशसमये स- विधानुनावा-दास्तां जनो नवति ते तरुर- प्यशोकः । अन्युजते दिनपतौ समदीरु- होऽपि, किं वा विबोधमुपयाति न जीवलो- (११) कः ? १५॥ चित्रं विनो! कथमवाङ्मुख- वृन्तमेव, विष्वक् पतत्यविरला सुरपुष्पट- ष्टिः । त्वजोचरे सुमनसां यदि वा मुनी- श !, गबन्ति नूनमध एव हि बन्धनानि ॥२०॥स्थाने गनीरहृदयोदधिसंनवायाः, पीयूषतां तव गिरः समुदीरयन्ति । पीत्वा यतः परमसंमदसङ्गनाजो, नव्या व्रजन्ति तरसाऽप्यजरामरत्वम् ॥२१॥ स्वामिन् ! सुदूरमवनम्य समुत्पतन्तो, मन्ये वदन्ति शुचयः सुरचामरौघाः। येऽस्मै नतिं विदधते मुनिपुङ्गवाय, ते नूनमूर्ध्वगतयः खलु शुभ- नावाः ॥श्शा श्यामं गन्नीरगिरमुज्वलदे- मरत्न-सिंदासनस्थमिद भव्यशिखण्डिन- स्त्वाम् । आलोकयन्ति रनसेन नदन्तमुच्चै- श्वामीकरानिशिरसीव नवाम्बुवादम् ॥३३॥ उद्गबता तव शितिद्युतिमण्डलेन, लुप्तब- दबविरशोकतरुर्बनूव । सान्निध्यतोऽपि यदि , (१२) वा तव वीतराग!, नीरागतां व्रजति को न सचेतनोऽपि ?॥२४॥नो नोः प्रमादमव- धूय नजध्वमेन-मागत्य निर्टतिपुरीं प्रति सार्थवादम् । एतनिवेदयति देव ! जगत्त्र- याय, मन्ये नदन्ननिननः सुरउन्ननिस्ते॥ २५ ॥ जयोतितेषु नवता भुवनेषु नाथ!, तारान्वितो विधुरयं विदताधिकारः। मुक्ता- कलापकलितोवृसितातपत्र-व्याजाविधा धृततनुर्बुवमन्युपेतः ॥ २६॥ स्वेन प्रपू- रितजगत्रयपिण्डितेन, कान्तिप्रतापयश- सामिव सञ्चयेन । माणिक्यदेमरजतप्रवि- निर्मितेन, सालत्रयेण नगवन्ननितोवि- नासि ॥२७॥ दिव्यसृजो जिन! नमन्त्रि- दशाधिपाना-मुत्सृज्य रत्नरचितानपि मौ- लिबन्धान । पादौ श्रयन्ति नवतो यदि वा परत्र, त्वत्संगमे सुमनसो न रमन्त एव ॥ ॥ त्वं नाथ ! जन्मजलधेर्विपराङ्मु- (१३) खोऽपि,यत्तारयस्यसुमतो निजपृष्ठलग्नान् । युक्तं दि पार्थिवनिपस्य सतस्तवैव, चित्रं विनो! यदसि कर्मविपाकशून्यः ॥शए॥ विश्वेश्वरोऽपि जनपालक! उर्गतस्त्वं, किं- वाऽदरप्रकृतिरप्यलिपिस्त्वमीश! अज्ञा- नवत्यपि सदैव कथञ्चिदेव, ज्ञानं त्वयि स्फु- रति विश्वविकाशदेतुः ॥ ३० ॥ प्राग्नार- संभृतननांसि रजांसि रोषा-फुत्थापितानि कमरेन शठेन यानि । गयाऽपि तैस्तव न नाथ !दता हताशो, ग्रस्तस्त्वमीनिरयमेव परं उरात्मा॥३॥यद् गर्जदूर्जितघनौघम- दज्रनीम, श्यत्तडिन्मुसलमांसलघोरधा- रम् । दैत्येन मुक्तमय उस्तरवारि दधे, ते- नैव तस्य जिन !उस्तरवारिकृत्यम् ॥३॥ ध्वस्तोर्ध्वकेशविकृताकृतिमर्त्यमुण्ड-प्राल- म्बभृनयदवक्रविनिर्यदग्निः । प्रेतव्रजः प्र- तिनवन्तमपीरितो यः, सोऽस्यालवत्प्रति- mau an , (२) नवं नवःखदेतुः॥ ३३ ॥धन्यास्त एव जुवनाधिप ! ये त्रिसन्ध्य-माराधयन्ति वि- धिवहिधुतान्यकृत्याः । नक्क्योल्लसत्पुलक- पदमलदेवदेशाः, पादद्वयं तव विनो !जु- वि जन्मन्नाजः ॥ ३४ ॥ अस्मिन्नपारन- ववारिनिधौ मुनीश!, मन्ये न मे श्रवणगो- चरतां गतोऽसि । आकर्णिते तु तव गोत्र- पवित्रमन्त्रे, किंवा विपद्विषधरी सविधंस- मेति ? ॥३५॥ जन्मान्तरेऽपि तव पादयुगं न देव !, मन्ये मया मदितमीदितदानद- दम् । तेनेद जन्मनि मुनीश! पराभवानां, जातो निकेतनमदं मथिताशयानाम् ॥३६॥ नूनं न मोदतिमिरातलोचनेन,पूर्व विभो! सकृदपि प्रविलोकितोऽसि । मर्माविधो वि- धुरयन्ति दि मामनाः, प्रोद्यत्प्रबन्धग- तयः कथमन्यथैते ?॥३॥ आकर्णितोऽपि मदितोऽपि निरीदितोऽपि, नूनं न चेतसिं , (१५) मया विधृतोऽसि नत्या । जातोऽस्मि तेन जनबान्धव !ःखपात्रं, यस्माक्रियाःप्रति- फलन्ति न भावशून्याः॥३०॥ त्वं नाथ ! खिजनवत्सल दे शरण्य, कारुण्यपुण्य- वसते वशिनां वरेण्य । नत्या नते मयि मदेश ! दयां विधाय, उखाङ्कुरोद्दवनतत्प- रतां विधेदि ॥ ३ए ॥ निःसङ्ख्यसारशरणं शरणं शरण्य-मासाद्य सादितरिपुप्रथिता- वंदातम् । त्वत्पादपङ्कजमपि प्रणिधान- वन्ध्यो, वध्योऽस्मि चेद् जुवनपावन! हा द- तोऽस्मि ॥४०॥ देवेन्द्रवन्ध ! विदिताखि- लवस्तुसार !, संसारतारक विनो ! जुवना- धिनाथ । त्रायस्व देव ! करुणाह्रद मां पु- नीदि, सीदन्तमद्य जयदव्यसनाम्बुराशेः ॥४॥यद्यस्ति नाथ! नवदङ्ग्रिसरोरुहाणां, जक्तेः फलं किमपि संततिसंचितायाः । तन्मे त्वदेकशरणस्य शरण्य नूयाः, स्वामी ये (१६) त्वमेव जुवनेऽत्र नवान्तरेऽपि ॥ ४ ॥ इत्थं समादितधियो विधिवजिनेन् !, सा- शोल्लसत्पुलककञ्चकिताङ्गनागाः। त्वद्- बिम्बनिर्मलमुखाम्बुजबलदा, स- स्तवं तव विनो! रचयन्ति नव्याः॥४३॥ जननयनकुमुदचन्प्रनास्वराः स्वर्गसंपदो जुक्त्वा । ते विगलितमलनिचया, अचिरा- न्मोदं प्रपद्यन्ते ॥ युग्मम् ॥४४ ॥ ॥ इति श्रीकल्याणमन्दिरं संपूर्णम् ॥ ७ ॥ अथ म्होटी शान्तिः नो नो नव्याः! वचनं प्रस्तुतं सर्वमेतद्, ये यात्रायां त्रिजुवनगुरोराईता नक्तिनाजः । तेषां शान्तिनवतु नवताम- ईदादिप्रनावा-दारोग्यश्रीधृतिमतिकरी क्ले- शविध्वंसदेतुः ॥१॥ नो नो भव्य- लोका! इह दिनरतैरावतविदेदसंनवानां समस्ततीर्थकृतां जन्मन्यासनप्रकम्पान- शणुत (१७) न्तरमवधिना विज्ञाय, सौधर्माधिपतिः सुघोषाघण्टाचालनानन्तरं सकलसुरासुरे- सद समागत्य, सविनयमईनद्यारकं गृहीत्वा गत्वा कनकाशृिङ्गे, विदितज- न्मानिषेकः, शान्तिमुद्घोषयति यथा, त- तोऽहं कृतानुकारमितिकृत्वा महाजनो येन गतः स पन्थाः इति नव्यजनैः सद समेत्य, स्नानपीठे स्नात्रं विधाय, शान्तिमु- द्घोषयामि, तत्पूजायात्रास्नानादिमहोत्स- वानन्तरमितिकृत्वा कर्ण दत्वा निशम्यतां निशम्यतां स्वाहा ॥ ॐ पुण्या पुण्याई प्रीयन्तां प्रीयन्तां नगवन्तोऽन्तः सर्वज्ञाः सर्वदर्शिनस्त्रिलोकनाथास्त्रिलोकमदितास्त्रि- लोकपूज्यास्त्रिलोकेश्वरास्त्रिलोकोद्योतकराः॥ ॐ षन-अजित-संनव-अभिनन्दन- सुमति-पद्मप्रन-सुपार्श्व-चन्प्रन-सुवि- धि-शीतल-श्रेयांस-वासुपूज्य-विमल-अ- , (१७) नन्त-धर्म-शान्ति-कुन्थु-अर-मल्लि- मुनिसुवत-नमि-नेमि-पार्श्व-वईमाना- न्ता जिनाः शान्ताः शान्तिकरा नवन्तु, स्वाहा ॥ 3 मुनयो मुनिप्रवरा रिपुविज- यनिंदकान्तारेषु उर्गमार्गेषु रदन्तु वो नित्यं स्वादा॥उदीश्रीधृति-मति–कीर्ति- कांति-बुद्धि-लक्ष्मी-मेधा-विद्यासाधन- प्रवेश-निवेशनेषु सुगृहीतनामानोजयन्तु ते जिनेन्दः॥ ॐ रोहिणी-प्राप्ति-वज्र- शृङ्खला-वज्राङ्कुशी-अप्रतिचक्रा-पुरुष- दत्ता-काली-महाकाली-गौरी-गान्धारी- सर्वास्त्रा महाज्वाला-मानवी-वैरोट्या-अबु- प्ता-मानसी-महामानसी षोमश विद्यादे- व्यो रदन्तु वो नित्यं स्वादा॥ ॐ आचा- र्योपाध्यायप्रतिचातुर्वर्णस्य श्रीश्रमणस- वस्य शान्तिनवतु तुष्टिर्नवतु पुष्टिनवतु॥ ॐ ग्रहाश्चन्ऽसूर्याङ्गारकबुधबृहस्पतिशुक्र- (ए) शनैश्वरराहुकेतुसहिताः सलोकपालाः सो- मयमवरुणकुबेरवासवादित्यस्कन्दविनाये- कोपेताः ये चान्येऽपि ग्रामनगरदेवदेवता- दयस्ते सर्वे प्रीयन्तां प्रीयन्तां । अदीण- कोशकोष्ठागारा नरपतयश्च नवन्तु स्वादा। उपुत्र-मित्र-त्रातृ-कलत्र-सुहृत्-स्वजन- सम्बन्धि-बन्धुवर्गसदिता नित्यं चामोदप्र- मोदकारिणः अस्मिंश्च नूमण्डलायतननि- वासिसाधुसाध्वीश्रावकश्राविकाणां रोगो- पसर्गव्याधिःखनिदादौर्मनस्योपशम- नाय शान्तिनवतु। ॐ तुष्टिपुष्टिशक्टिदि- मागट्योत्सवाः । सदा प्राउ तानि पापानि शाम्यन्तु उरितानि । शत्रवः पराङ्मुखा जवन्तु स्वाहा । श्रीमते शान्तिनाथाय, नमः शान्तिविधायिने । त्रैलोक्यस्यामरा- धीश-मुकुटाच्यर्चितामये ॥१॥शान्तिः १ विनायका. ५ञातृमित्र.३ नवन्तु इति शेषः (१७) नन्त-धर्म-शान्ति-कुन्थु-अर-मल्लि- मुनिसुव्रत-नमि-नेमि-पार्श्व-वर्षमाना- न्ता जिनाः शान्ताः शान्तिकरा नवन्तु, स्वाहा ॥ ॐ मुनयो मुनिप्रवरा रिपुविज- यनिदकान्तारेषु जुर्गमार्गेषुरदन्तु वो नित्यंस्वादा॥उदीश्रीधृति-मति-कीर्ति- कांति-बुद्धि-लक्ष्मी मेधा-विद्यासाधन- प्रवेश-निवेशनेषु सुग्रदीतनामानो जयन्तु ते जिनेन्जाः॥ ॐ रोहिणी-प्रज्ञप्ति-वज्र- शृङ्खला-वज्राङ्कुशी-अप्रतिचक्रा-पुरुष- दत्ता-काली-महाकाली-गौरी-गान्धारी- सर्वास्त्रा महाज्वाला-मानवी-वैरोट्या-अबु- प्ता-मानसी-महामानसी षोमश विद्यादे- व्यो रक्षन्तु वो नित्यं स्वादा ॥ आचा- र्योपाध्यायप्रनृतिचातुर्वर्णस्य श्रीश्रमणस- वस्य शान्तिनवतु तुष्टिनवतु पुष्टिनवतु ॥ ॐ ग्रहाश्चन्झसूर्याङ्गारकबुधबृहस्पतिशुक्र- ॥

(१ए) ठायात्रास्नात्राद्यवसानेषु । शान्तिकलशं गृहीत्वा, कुङ्कुमचन्दनकर्पूरागुरुधूपवास- कुसुमाञ्जलिसमेतः । स्नात्रचतुष्किकायां श्रीसङ्घसमेतः शुचिशुचिवपुः पुष्पवस्त्र- चन्दनानरणालङ्कतः पुष्पमालां कण्ठे कृ- त्वा, शान्तिमुद्घोषयित्वा शान्तिपानीयं मस्तके दातव्यमिति । नृत्यन्ति नृत्यं म- णिपुष्पवर्ष, सृजन्ति गायन्ति च मङ्गला- नि । स्तोत्राणि गोत्राणि पठन्ति मन्त्रान्, कल्याणनाजो दि जिनानिषेके ॥ १ ॥ शिवमस्तु सर्वजगतः, परदितनिरता नव- न्तु नूतगणाः । दोषाः प्रयान्तु नाशं, स- लोकाः॥२॥अदं तित्थ- यरमाया, सिवादेवी तुम्ह नयरनिवासिनी । अम्द सिवं तुम्द सिवं, असिवोवसमं सिवं नवतु स्वाहा ॥३॥ उपसर्गाः क्षयं यान्ति, विद्यन्ते विघ्नवल्लयः। मनः प्रस- र्वत्र सुखीनवन्तु - (१०) शान्तिकरः श्रीमान् ,शान्ति दिशतु मे गुरुः। शान्तिरेव सदा तेषां, येषां शान्तिर्गदे गृहे ॥२॥जन्मृष्टरिष्टपुष्ट-ग्रहगतिःस्व- ननिमित्तादि। संपादितहितसंप-नामग्र- दणं जयति शान्तेः॥३॥श्री सङ्घजंग- जनपद-राजाधिपराजसन्निवेशानाम् ।गो- ष्ठिकपुरमुख्याणां,व्यादरणैादरेबान्तिम् ॥४॥ श्री श्रमणसङ्घस्य शान्तिनवतु। श्रीजनपदानां शान्तिनवतु । श्रीराजाधि- पानां शान्तिनवतु । श्रीराजसन्निवेशानां शान्तिवतु । श्रीगोष्ठिकानां शान्तिनव- तु; श्रीपौरमुख्याणां शान्तिर्भवतु । श्री- पौरजनस्य शान्तिनवतु । श्रीब्रह्मलोकस्य शान्तिनवतु। स्वादा ॐ स्वादा 3 श्री- पार्श्वनाथाय स्वाहा । एषा शान्तिः प्रति- १ पौरजनपद. २ (पुरमुख्याणां) टीकायां गमाधि: पानामिति चास्ति. - , (ए) ष्ठायात्रास्नात्राद्यवसानेषु । शान्तिकलशं गृहीत्वा, कुङ्कुमचन्दनकर्पूरागुरुधूपवास- कुसुमाञ्जलिसमेतः । स्नात्रचतुष्किकायां श्रीसङ्घसमेतः शुचिशुचिवपुः पुष्पवस्त्र- चन्दनानरणालङ्कतः पुष्पमालां कण्ठे कृ- त्वा, शान्तिमुद्घोषयित्वा शान्तिपानीयं मस्तके दातव्यमिति । नृत्यन्ति नृत्यं म- णिपुष्पवर्ष, सृजन्ति गायन्ति च मङ्गला- नि । स्तोत्राणि गोत्राणि पठन्ति मन्त्रान्, कल्याणनाजो दि जिनानिषेके ॥ १ ॥ शिवमस्तु सर्वजगतः, परदितनिरता नव- न्तु नूतगणाः । दोषाः प्रयान्तु नाशं, स- र्वत्र सुखीनवन्तु लोकाः॥२॥ अहं तित्थ- यरमाया, सिवादेवी तुम्द नयरनिवासिनी । अम्द सिवं तुम्द सिवं, असिवोवसमं सिवं नवतु स्वाहा॥३॥ उपसर्गाः क्षयं यान्ति, विद्यन्ते विघ्नवद्धयः। मनः प्रस- , (एएए) नतामेति, पूज्यमाने जिनेश्वरे ॥४॥ सर्व- मङ्गलमाङ्गल्यं, सर्वकल्याणकारणम् । प्र- धानं सर्वधर्माणां, जैनं जयति शासनम् ॥५॥इति बृदबान्तिस्तवः ॥ए। एए॥ इतिनवस्मरणानि संपूर्णम् ॥ अथ श्रीरत्नाकरपञ्चविंशिकाप्रारम्नः॥ उपजातिबन्दः॥ श्रेयःश्रियां मङ्गलकेलिसद्म!, नरेन्दे- वेन्नताङ्घ्रिपद्म! । सर्वज्ञ ! सर्वातिशय- प्रधान!, चिरंजय ज्ञानकलानिधान ॥१॥ जगत्रयाधार ! कृपावतार !, उारसंसार- विकारवैद्य। श्रीवीतराग! त्वयि मुग्ध- नावा-द्विज्ञ! प्रनो ! विज्ञपयामि किञ्चित् ॥३॥ किं बाललीलाकलितो न बालः, पित्रोः पुरो जल्पति निर्विकल्पः। तथा य- थार्थ कथयामि नाथ !, निजाशयं सानुश- (१३) यस्तवा॥३॥ दत्तंन दानं परिशीलितं च, न शालि शीलं न तपोऽनितप्तं । शुनो न नावोऽप्यनवनवेऽस्मिन्, विनो ! मया ज्रान्तमदो मुधैवादग्धोऽग्निनां क्रोधम- येन दष्टो, उष्टेन . लोनाख्यमदोरगेण । ग्रस्तोऽनिमानाजंगरेण माया-जालेन ब- छोऽस्मि कथं नजे त्वाम्? ॥५॥ कृतं मया ऽमुत्र हितं न चेद, लोकेऽपि लोकेश! सुखं न मेऽनूत् । अस्मादृशां केवलमेव जन्म, जिनेश!जझे नवपूरणाय ॥६॥मन्ये मनों यन्न मनोझटत्त-त्वदास्यपीयूषमयूखला- नात् द्रुतं महानन्दरसं कठोर-मस्मादृशां देव! तदश्मतोऽपि ॥७॥ त्वत्तः सुष्प्रा- प्यमिदं मर्याप्तं, रत्नत्रयं नूरिनवज्रमेण । प्रमादनिक्षावशतो गतं तत्, कस्याग्रतो नायक! पूत्करोमि? ॥७॥ वैराग्यरङ्गः पर- -- १ रङ्गो १३ (१ए४) वञ्चनाय, धर्मोपदेशो जनरञ्जनाय । वादा- य विद्याऽध्ययनं च मेऽनूत् ,कियद्! ब्रुवे हा- स्यकरं स्वमीश! ॥ए॥ परापवादेन मु- खं सदोष, नेत्रं परस्त्रीजनवीदणेन । चेतः परापायाविचिन्तनेन,कृतं नविष्यामि कथं? विनोऽदम् ॥१०॥ विडम्बितं यत्स्मरघस्म- रार्ति-दशावशात्स्वं विषयान्धलेनाप्रकाशितं तद्भवतो दियैव, सर्वज्ञसर्वस्वयमेव वेत्सि ॥११॥ध्वस्तोऽन्यमन्त्रैः परमेष्ठिमन्त्रः,कुशा- स्त्रवाक्यैर्निदताऽऽगमोक्तिः । कर्तुं वृथा कर्म कुदेवसङ्गा-दवाबिहीनाथ!मतिब्रमो मेर विमुच्य दृग्लक्ष्यगतं भवन्तं, ध्याता मया मूढधिया हृदन्तः।कटाक्षवदोजगन्नीरनानि- कटीतटीयाः सुदृशां विलासाः।१३।लोलेन- १.अंसलवत्सलादिवदौणादिकालप्रत्ययागमेन,विद्युत्पत्रा- न्धानति प्राकृतलक्षणेनेतिकश्चित् तन्न प्राकृतगन्धस्याप्य- त्राजावात्, मुरलादेराकृतिगणत्वाच नालप्रत्ययउर्लनता.

(१५) णाव निरीक्षणेन,योमानसेरागलवो विल- नान शुक्षसिद्धान्तपयोधिमध्ये,धौतोऽप्य- गात्तारक! कारणं किम्? राअङ्गंन चङ्गन- गणोगुणानां,न निर्मलः कोऽपिकलाविला- सः। स्फुरत्प्रनो न प्रजुता च काऽपि,तथाऽ- प्यदङ्कारकर्थितोऽहमार५आयुर्गवत्याशु न पापबुद्धि-र्गतं वयोनो विषयानिसाषः। यत्नश्च नैषज्यविधौ न धर्मे, स्वामिन्मदा- मोदविडम्बना मे ॥ २६ ॥ नाऽत्मा न पु- ण्यं न नवो न पापं, मया विटानां कटुगी- रपीयम् । अधारि कर्णे त्वयि केवलार्के, परिस्फुटे सत्यपि देव! धिङ्माम्॥२॥ न देवपूजा न च पात्रपूजा, न श्राइधर्मश्च न साधुधर्मः। लब्ध्वाऽपि मानुष्यमिदं समस्तं, कृतं मयाऽरण्यविलापतुल्यम् ॥१७॥चके १ मानसो.५ प्रधानप्रनुता. ३ आधारि.

( १९६) मयाऽसत्स्वपि कामधेनु-कल्पचिन्ता- मणिषु स्पृहार्तिः । न जैनधर्मे स्फुटश- मदेऽपि, जिनेश !मे पश्य विमूढनावम् ॥ १५ ॥ सञ्जोगलीला नच रोगकीला, धनागमो नो निधनागमश्च । दारा न कारा नरकस्य चित्ते, व्यचिन्ति नित्यं मयकाऽधमेनं ॥ २० ॥ स्थितं न सा- धोर्हदिसाधुत्तात् ,परोपकारान्न यशोऽ-ि तं च । कृतं न तीर्थोरणादिकृत्यं, मया मुधा दारितमेव जन्म ॥१॥ वैराग्यरङ्गो न गुरूदितेषु,न उर्जनानां वचनेषु शान्तिः । नाध्यात्मलेशो मम कोऽपि देव !, तार्यः कथंकारमयं नवाब्धिः॥श्शापूर्वे नवेऽका- रिमया न पुण्य-मागामिजन्मन्यपि नो करि- प्ये। यदीडशोऽहं मम तेन नष्टा,नूतोदनव- १ पुष्टोऽयं प्रयोग इति कश्चित् , स जमिमावष्टब्धान्त:- करण एव यतो न न्यनालि तेन युप्मदस्मदोऽसोनादि- स्थादेः (श्रीसि० -३-३०) इति सूत्रम् ॥

(ए) नाविनवत्रयीश ! ॥२३॥ किंवा मुधाऽहं बहुधा सुधानुक्पूज्य! त्वदग्रे चरितं स्वकी- यमाजल्पामियस्मात् त्रिजगत्स्वरूप-निरू- पकस्त्वं कियदेतदत्र ? ॥२४॥ शार्दूलविक्रीडितबन्दः ॥ दीनोधारधुर- न्धरस्त्वदपरोनास्ते मंदन्यः कृपा-पात्रं नात्र जने जिनेश्वर! तथाऽप्येतांन याचे श्रियम्। किंवदन्निदमेव केवलमहो सबोधिरत्नं शिवं, श्रीरत्नाकर ! मङ्गबैकनिलय ! श्रेयस्कर प्रार्थये ॥२५॥ ॥इति रत्नाकरपञ्चविंशतिका संपूर्णा । अथ सामायिक लेवानो विधि. प्रथम स्थापनाचार्यजी न होय तो जंचे था- सने पुस्तक आदि ज्ञानादिनु उपकरण मुकीने श्रावक तथा श्राविकाए कटासणुं मुहपत्ति अने चरवलो लश्शुरू वस्त्र सहित थर, जग्या पुंजी कटासणुं पाथरी, ते उपर बेसी, मुहपत्ति डावा (ए) हाथमा मुख पासे राखी,ते वमे मुख ढांकी, जम- पो हाथ बंधो स्थापनाजी सन्मुख राखीने एक नवकार तथापंचिंदिय कहेवा. पली खमासमण दशरियावहि तस्सउत्तरी अन्नत्थऊससिएणं कही एक लोगस्सनो चंदेसुनिम्मलयरा सुधी(लो गस्स नावडे तो चार नवकार) नो कालस्सग्ग करवो नमोथरिहंताणं पद बोली काउस्सग्ग पा- री लोगस्स कदेवो.प। खमासमण द"श्वाका- रेण संदिसह जगवन्!सामायिक मुहपत्ति पमिले- हुं?"कही कांशक विराम लचं कही पचास बोल १ सेनप्रश्नना पाचप्रमाणे स्थापना त्रण नवकारे अने उत्थापना एकनवकारे. २ सूत्रार्थतत्त्वकरी सद्दढुं ? सम्य- क्त्वमोहनीय मिश्रमोहनीय मिथ्यात्वमोहनीय परिहरु, कामराग स्नेहराग दृष्टिराग पन्, सुदेव सुगुरु सुधर्म अाद- रु १०,कुदेव कुगुरु कुधर्म प० १३, ज्ञानदर्शन चारित्र था १६, ज्ञानदर्शनचारित्रविराधना प० १ए, मनोगुप्ति वचन- गुप्ति कायगुप्ति श्राए २५, मनोदएकवचनदएमकायदएक प० २५, हास्यरत्यरति प० २, जयशोकगुंग प० ३१, कृष्णलेश्या नीललेश्या कापातलेश्या प० ३५, रसगारव शधिगारवसातागारव ५० ३७, मायाशस्य नियाणशल्यमि- थ्यात्वशट्य प०४, क्रोधमान पन्धर,मायालोन पन्४४, पृथ्वीकायअप्कायतेजकायनीजयणा करुं धन, वायुकाय व- नस्पतिकाय त्रसकायनी रक्षा करु ५०. क . (एमए) चितववा साथे मुहपत्ति पमिलेहवी. पली खमासमण दर "श्वाकारेण संदिसह जग- वन् ! सामायिक संदिसाबु?" कही कही ख- मासमण द"श्छाकारेण संदिसह जगवन् ! सा- मायिक ग?" कही बेहाथ जोगी एक नव- कार गणी "श्चकारि जगवन् ! पसाय करी सामा- यिक दंगक उच्चरावोजी" कही, गुरु अथवा वडि- ल होय तो तेओनी पासे करे मिन्नते उचरवू,नदि तर पोतानी मेले करेमिन्नतेनो पाउबोलवो. पड़ी खमासमण दर “श्बाकारेण संदिसह जगवन् ! बेसणे संदिसावु" "" कही, पनी खमासमण दक्ष,"श्वाकारेण संदिसह जगवन् ! बेसणे गउं? श्छ” कहेवू. पनी खमासमण दर " श्वाकारेण संदिसह नगवन् ! सज्काय संदिसावू?" हं कही खमासमण दश 'श्वाकारेण संदिसह जगवन् सज्काय करूं ? श्वं' कही त्रण नवकार गणवा. पली बे घमी वांचवा श्रा- दिए करी धर्मध्यान करवू अथवा नवकारवादी गणवी. विकथादि प्रमादमा पम्वु नहि.

. (२००) .. ॥ अथ सामायिक पारवानो विधि: प्रथम चरवलो लइ जना यश् खमासमण द- शरियावहि पमिकमी यावत् कालस्सग्ग करी लोगस्स कही खमासण दर"श्छाकारेण संदिसह जगवन्! मुहपत्ति पमिले हुँ ? श्वं" कही,मुहपत्ति पमिलेही खमासमण दश "इलाकारेण संदिसह जगवन् ! सामायिक पारं' ?” गुरुए श्रादेशला- प्या पळी यथाशक्ति कही खमासमण दर “इ- ब्राकारेण संदिसह नगवन् !सामायिक पायु" कही कंश्क विसामा पठी तहत्ति कही पबीजमणो हाथ चरवला जपर अथवा कटासणा उपर स्थापी एक नवकार गणी 'सामाश्यवयजुत्तो' कहेवो, पनी जमणो हाथ स्थापना सामे सवलो राखीने एक नवकार गणवो, अहीं उपरा उपरत्रण सामायिक के बे सामायिक करवां होय तो दरेक सामायिक खेता लेवानी विधि करवी, पण वखतो वखत पा- रवू नही.वे सामायिक करवां होय, तो बे पूरा थ- १ अहीं गुरु' 'पुणोवि कायचो' कहे. २ अहीं गुरु 'श्रआयारो न मोत्तव्यो' कहे.

, (११) ये अनेत्रण सामायिक करवा होय तोत्रण पूरा थये एक वार पारवं, एवीप्रवृत्ति . एक सामटा श्राप दश सामायिक करवां होय तो त्रण त्रण सामायिक सुधी था विधि जाणवो, ॥अथ चैत्यवंदन करवानो विधि ॥ प्रथम त्रण खमासमण दश्ने पबी" श्वा- कारेण संदिसह नगवन् ! चैत्यवंदन करूं?” क- ही, 'श्छ' कही, चैत्यवंदन,किंचि कही, पड़ी बे कुणी पेट उपर राखी बे हाथ जोमी अंजली करी 'नमुत्थुणं' कहेवू. पनी मुक्ताशुक्तिमुझाए (बे हाथ पोला जोमी, माथा सुधी उंचा राखी) जावंति चेश्याई कही, खमासमण दर तेज मुडाए जावंतके विसाहू कही, पनी अंजली क- री 'नमोऽहंसिकाचार्योपाध्यायसर्वसाधुच्यते- मज उवसग्गरं अथवागमे ते सुविहितनुं क- रेलुं स्तवन कहे. पली मुक्ताशुक्तिमुखाए ज- यवीयराय थानवमखमा सुधी कही हाथ जरा १ लगोलग सामायक लेवं होय त्यारे वीजु त्रीजु सामायिक लेतां 'सज्झाय करूं' ना वदले 'सज्जायमां वं एम कही त्रण नवकारना बदले एक नवकार गणवो. , - -- (२०२) नीचा उतारी. जयवीयराय पूरा कहेवा; पनी उन्ना थबे पग वच्चे चार आंगल अंतर राखी बे हाथे अंजली करी "श्ररिहंत चेश्याणं करेमि काजस्सग्गं अन्नत्थ ऊससिएणं" कही एक नव- कारनो काउस्सग्ग करवो. पठी नमो अरिहंताणं कही, 'नमोऽर्हसिकाचार्योपाध्यायसर्वसाधुन्यः' कही,'योयजोमामांहेनी पहेली थोय कहेवी.' ॥ अथ गुरुवंदन करवानो विधि । प्रथम बेखमासण दलकार सुहरा' थी सुख- शातापूबवी पड़ीखमासमण दश्वाकारेण संदि- सह नगवन् अनुहियोमिअन्जितरराश्यंखामे- जं? कही अनुहि कहेवो. पडीपञ्चरकाण करवं, ॥अथ पच्चरकाण पारवानो विधि। प्रथम “इरियावदियाए " पमिकमी, या- वत् “ जगचिंतामणि" नुं चैत्यवंदन " जयवी- यराया” सुधी करवं. पली "ममहजिणाण" नी सज्जाय कही, मुहपत्ति पमिलेहवी. पनी खमासमण दर 'श्चाकारेण संदिसह नगवन्! पच्चरकाण पारुं ?' १ वपोर पसीना वखतमां देवसियं कहेवू.

(२०३) “यथाशक्ति" इलामिण श्छा पच्चरकाण पायु, "तहत्ति” एम कही, जमणो हाथ कटासणा अथवा चरवला ऊपर स्थापी, एक "नवकार" गणी, पञ्चरकाण कयु होयं तेनुं नाम कहीने पार- Q.ते लखीये बीये-"उग्गएसूरे नमुक्कारसहिरं, पोरिसिं, साढपोरिसिं, गंठिसहिअं, मुहिसहियं पच्चरकाण कयु चलविहार; आंबिल, निवी, एका- सणुं,बेवासऍ,पच्चरकाण कयु तिविहार; पच्चका- ण फासिवे, पालिश्र,सोहिअंतीरिवं,किहिलं, आराहिथं, जं च न आराहिरं, तस्स मिडा- मिडक्कम." एम कही एक नवकार गणवो॥इति॥ ॥ अथ पमिलेदण करवानो विधि ॥ नवकार पंचिंदिय कही इरियावहियाए कहे, ( स्थापना होय तो नवकार पंचिंदिन न कहेवा.) पड़ी तस्स उत्तरी अन्नत्थ कही एक लोगस्स अथवा चार नवकारनो काज- स्सग्ग करी, प्रगट लोगस्स कही, खमासमण दर, "श्वास पमिलेहण करूं? श्वं' कही, उन्ने पगे बेसी मुहपत्ती, चरवलो, कटासणुं, उत्तरा- सण, धोतीयु, कंदोरो आदिनुं पमिलेहण करई.

(२०४) पड़ी शरियावही पमिकमी काजो काढी, जीव कलेवर सचित्त आदि जोवं, पठी काजो का- ढनार स्थापनाजी सामो उन्नो रही, इरिया- वही पमिकमी, काजो परउववा जग्या शोधी, त्रणवार 'अणुजाणह जस्सुग्गहों कही काजो पर- ग्वीने पड़ी त्रण वार “वोसिरे" कहे ॥ इति ॥ ॥ अथ देववांदवानो विधि ॥ ॥प्रथम शरियावही पमिकमवाथी मामीने यावत् लोगस्स कही, पड़ी उत्तरासण नाखी, चैत्यवंदन, “ नमुत्थुणं” कही, " जयवीय- राय थानवमखंमा ” सुधी हाथ जोमी कहे. वली फरी" चैत्यवंदन” कहीने “न- मुत्थुणं" कही, यावत् चार थोयो कहीये तिहां सुधी बधुं कहे; पबी"नमुत्थुणं"कही, वली चार थोयो कहीये त्यां सुधी बधुं कहे; पली "नमुत्थुणं०” तथा बे " जावंति "क ही, स्तवन कही, “जयवीयराय आजवम- खंडा" सुधी कही, पठी " चैत्यवंदन” कही, "नमुत्थुणं" कही, श्राखा " जयवीयराय" कहेवा.पली श्वा० सज्काय करूं कही नवकार (२०५) गणी मन्नहजिणाणनी सज्काय कहेवी. यहां संवारे देव वांदवा तेमा “ मन्ह जिणाणं " नी सज्जाय कहेवी, अने मध्यान्हे तथा सांके देव वांदवामां सज्जाय न कहेवी ॥ इति । ॥अथ देवसि प्रतिक्रमणविधि ॥ प्रथम पूर्वनी रीतिये सामायिक वे. पनी पाणी वापर्यु होय तो खमासण दर "श्वाण सं- दिनग मुहपत्ति पमिलेहुँ ? ई” एमं कहीं बेसीने फक्त मुहपत्ति पमिलेहवी अने जो श्रा- हार वापर्यों होय तो बे वांदणां देवां; त्यां बीजा वांदणामां"श्रावस्सियाए" ए पद न कहेतां अ- वग्रहमा ज उन्ना रहीने " श्चकारी जग प- साय करी पञ्चरकाणनो आदेश देशोजी" एम कहेवू, पनी वमिल पच्चरकाण करावे या पोते यथाशक्ति पच्चरकाण करे. पनी खमासमण दक्ष उन्ना थर “श्वासंदिग्नगा चैत्यवंदन करूं ?" एम कंडे, पनी बेसीने वडिल चैत्यवंदन करे वमिल न होय तो पंचांग प्रणिपातथी (बने ढींचण जमीन उपर स्थापी) पोते करे. पली "जं किंचि"कहेवू.पनी नमुत्थुणं कही उजा , , (२०६) थई अरिहंत चेश्याणं कही अन्नत्थकही एक नवकारनो काउसग्ग करी पारी नमोऽहत् कही पहेली थोय कदेवी. पबी लोगस्स, सव्वलोए अरिहंत चेश्याणं अन्नथ्था कही एक नवका- रनो काउसग्ग करी पारी बीजी थोय कहेवी. पुरस्करवरदी, सुअस्स जगव करेमि काउस्सग्गं बंदणवत्तियाए कही,अन्नत्थ कही, एक नव- कारनो काउसग्ग करी, पारी त्रीजी थोय क- हेवी. पठी सिकाणं बुझाएं। कही, वेयावच्चग- राणं अन्नथ्था कही, , एक नवकारनो काज- सग्ग करी,पारी नमोऽर्हता. कही चोथी थोय कहेवी. पडी बेसीने नमुत्थुणं कहे. पली जना थश् चार खमासमण देवा पूर्वक “नगवा- नई, श्राचार्यहं, उपाध्यायहं सर्वसाधुहं” एम कहे. पळी 'श्वकारि समस्त श्रावकने वांडं, एम कहे. पनी " श्छा संदि० . जग देव- सिधपडिकमणे ग? च " ए श्रादेश मा. गीने बेसी जमणो हाथ चरवला उपर या नूमि उपर स्थापी " सबस्सवि देवसिथ दु- चिंतिथ, उन्नासिश्र, सुचिहिश्र, मिठामि (२०) उक" ए पाठ कहेवो. (प्रतिक्रमणमां दरेक आदेश वमीलज मागे ते न होय तो. श्रावक पोते मागे. आ वात पीधिकारूपे सर्वत्र यो- जवी.) पनी उना थइ 'करेमिन्नते हामि- गमि काउसगं जोमे देवसि अश्यारो'कही तस्सउत्तरी अन्नत्था कही, अतिचारनी आठ गाथानो, अने ते नावडे तो आठ नवका- रनो काउसग्ग करी, पारी, प्रगट लोगस्स कडेवो. पनी बेसीने त्रीजा आवश्यकनी मुह- पत्ति पमिलेहवी.पडी उना थश्ने बेवांदणां देवा, तेमां बीजा वांदणा वखते अवग्रह बहार नीक- लवू नहि. बीजें वांदणुं पूरूं थये “श्वा० सं० जा देवसियं बालोउं ?"कही, जो मे देवसि अश्यारोनो पाठ कहेवो. पड़ी 'सात लाख अने 'अढार पापस्थानक' कहेवा. पडी 'सब- स्सवि देवसिथ उचिंतिय सुब्नासिय पु यि श्वाण संदि० जगः इवं तस्स मिलामि कुक्क" एम कही वीरासने अथवा न आवडे तो जमणो ढींचण उचो राखी एक नवकार करेमिण कही, श्वामि पडिक्कमिडं, जो मे दे- (२०) वसि अश्वारो कही संपूर्ण वंदित्तु कहे. पण तेमां "तस्स धम्मस्स केवलिपमत्तस्स अ- तुहिजमि" ए पद वोलतां उना थq अने श्र- वग्रहनी बहार जश्ने वंदित्तु पूर्वं करवं. पनीबे वांदणां देवां, बीजा वांदणामां अवग्रहमा उना होइए त्यां " इलाकारेण संदिसह जगवन् अ- ब्लुहिमि अन्जितर देवसिअं खामेलं ? छ खामेमि देवसिअं” कहीने जमणो हाथ चर- वला उपर स्थापी जकिंचि अपत्तिअं इत्यादि पाठ बोलतां अनुहि खामवो. पठी अवग्रह बहार नीकलीने बे वांदणां देवां. बीजं वांदणु पूथाय त्यारे अवग्रहनी वहारनीकली,आयरिय उवज्काए कहे-पढी करेमि नंतेश्वामि गमिण तस्स उत्तरी, अन्नत्थ. कही,बे लोगस्स अथवा न आवमे तो आठ नवकारनो काजस्सग्ग क- रखो. ( शांति के खराब स्वप्नना काउस्सग्ग शिवाय वीजी वधी जगोए लोगस्सना ज्या ज्यां काउस्सग्ग आवे त्यां त्यां 'चंदेसु निम्मल- यरा सुधी ज गणवानुं ध्यानमा राखवू ) पड़ी पारीने लोगस्स, सबलोए अरिहंत चे० श्र- . .

पुरकरवरदी (20) नत्था कही, एक लोगस्स, या चार नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी, पुकरवरदी सुअस्स जगवो करेमि काज वंदण कही, अन्नत्था कही एक लोगस्तनो या चार नवकारनो काउस्सग्ग करी, सुअस्स नगवन करेमिकाज वंदण कही, अन्नत्थ कही एक लोगस्सनो या चार नवकारनो का- उस्सग्ग करी, पारी सिझाएं बुधाणं कहे. पडी "सुअदेवयाए करेमि काउस्सग्गं अन्नत्थ कही एक नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी, न- मोऽहत् कही पुरुषे सुथदेवयानी थोय (अहीं स्त्री होय तो ते कमलदलनी स्तुति कहे) क- हेवी, पनी “ खित्तदेवयाए करेमि काउस्सग्गं अन्नत्था कही, एक नवकारनो काउसग्ग करी, पारी, नमोऽर्हत् कही, जीसे खित्ते साहू नी थोय कहेवी. (अहीं पण स्त्री होय तो ते यस्याः देनं । नी थोय कहे) पड़ी एक नवकार गणी बेसीने मुहपत्ति पमिलेहवी. पडी बे वांदणां देवां. पली अवग्रहमा ज उजा उन्ना “सामा- यिक, चवीसत्थो, वांदणां, पडिकमणुं, काज- , १४ --- " (१०) स्सग्ग, पञ्चरकाण कयु बेजी.” "छामो अणु- सहि” एम कही वेसीने "नमो खमासमणाणं, नमोऽर्हत्य इत्यादि” पाठ कही, नमोऽस्तु वर्क- मानाय कहे. (अहीं स्त्री होय तो ते संसा- रदावानी त्रण थोय कहे) पडी नमुत्थुणं कही श्वाकारेण संदिन जगण स्तवन नणुं ? श्वं एम कही स्तवन कहेवु ( स्तवन पूर्वाचार्यनुं बनावेलु उबगमा उद्धं पांच गाथार्नु होवू जो- श्ए). पनी वरकनका कही पूर्वनी पेठे जग- वानादिचारने नगवानहं विगेरे कही चार ख- मासणवके योनवंदन करवू. पड़ी जमणो हाथ चरवला या नूमिपर स्थापी अवाश्डोसुक कहे. पनी उत्ता थक्ष श्वाप संदिरा नगण् देवसि- पायचित्तविसोहणत्थं काउस्सग्ग करुं? श्छ,देव- सिअपायचित्तविसोहणत्थं करेमि काउस्सग्गं" अन्नत्थन कही चार लोगस्स या सोल नवका- रनो काजस्सग्ग करी, पारी, प्रगट लोगस्स कहेवो. पडी बे खमासण देवा पूर्वक "सज्जाय संदिसावं ? छ. सज्जाय करूं ? " एवी रीते बे आदेश मागी बेसीने एक नवकार ग- , (११) पीने वमिल अगर तेनो आदेश मागी पोते सज्काय कहे. पड़ी एक नवकार गणी उना थर खमासण द" श्वाप संदिरा नगण् 3. करकयकम्मरकयनिमित्तं कालस्सग करूं ? हं मुरकरकयकम्मरकयनिमित्तं करेमि का- उस्सग्गं” एम कही अन्नत्थ कही संपूर्ण चार लोगस्स या सोल नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी, नमोऽर्हत् कही, एक जण 'लघु- शांति' कहे; अने बीजा काउस्सग्गमा सांजले. पड़ी काउस्सग्ग पारी, लोगस्स कही खमासण दरियावही तस्सउत्तरी अन्नत्य कही,ए- के लोगस्स या चार नवकारनो काउस्संग करी, पारी,लोगस्स कहेवो. पनी बेसी चउकसाय,नमु- स्थुषं,जावंतिचेश्याकही खमासण दर जावंत केविसाहू, नमोऽईत् उवसग्गहरंण कही,बेहाथ ललाटे लगामी जयवीयराय कही, खमासण दक्ष, "श्वा संदि जग मुहपत्ति पमिलेढुं?” कही मुहपत्ति पमिलेहवी.पली उनाथश्बेखमासमण देवा पूर्वक अनुक्रमे "श्वा० संदिगण सामा- यिक पारु यथाशक्ति" तथा "बासंदिप जग , " (२१२.) सामायिक पायु. तहत्ति कही, सामायिक पारवानी विधिप्रमाणे सामाश्यवयजुत्तो कहेवा पर्यंत सर्व कहे. पडी स्थापना स्थापी होय तो जमणो हाथ सवलो स्थापनाजी सन्मुख राखी एक नवकार गणवो इति. ॥ अथ राइ प्रतिक्रमण विधि। प्रथम पूर्व रीतिए सामायिक लेवू, पनी ख- मासमण द"हाकारेण संदिसह जगवन् ! कु- सुमिण ऽसुमिण उड्डावणी राश्पायच्छित्तविसो- हणत्यं काउस्सग्ग करूं? छ, कुसुमिण मुसु- मिणउड्डावणी रासायच्छित्तविसोहणत्थं करे- मि कानस्सग्गं" एम कही अन्नत्थ कही काम जोगादिनां ते रात्रिए कुस्वप्न आव्यां होय तो सागरवरगंजीरी सुधी अने बीजांकुःस्वप्न आ- व्यां होय तो चंदेसु निम्मलयरा सुधी चार लो- गस्स या सोल नवकारनो काउस्सग्ग करी, पा- १ जेहमावणी अगर उड्डावणी. २ काम नोगादि कुस्वप्न आव्यां होय तो चंदेसुनिम्मलयरा सुधी चार लोगस्स अने एक नवकारनो' काउस्सग्ग करवानो पण विधि .३ न आव्यां होय तो पण, , (१३) री प्रगट लोगस्स कहेवो. पडी खमासमण दक्ष "हाकारेण संदिगजग चैत्यवंदन करूं? इच्छं.' एम कही बेसीने पंचांग प्रणिपाते जगचिंताम- णिर्नु चैत्यवंदन जयवीयराय पर्यंत करवू. पनी नगवानादि चारने थोजवंदन करवू. पनी उन्ना थ बे खमासमण देवा पूर्वक सज्जायनो आदे- श मागीबेसीने एक नवकार गणी,जरदेसरनी सज्जाय कहेवी. पलीश्वकार सुहराश् सुख तपनो पाठ कहेवो, पनी "श्नाकारेण संदिरा जग राश्- पमिकमणे ठाउं ? छ” एम कही जमणो हाथ उपधि उपर स्थापी सबस्सवि राश्य पुचिंतिथा नो पाठ कहेवो. पड़ी नमुत्थुणं कही उन्ना थ करेमिचंते, श्वामिठामि, तस्स- उत्तरी, अन्नत्थ कही, लोगस्स या चार नव- कारनो काजस्सग्ग करवो. पडी लोगस्स, सब- लोए थरि अन्नत्थ कही एक लोगस्स या चार नवकारनो काउस्सग्ग करवो. पनी पुरक- रवरदी सुअस्स जगवर्जन वंदण अन्नत्थन कही आठ गाथानो या आठ नवकारनो का- उस्सग्ग करवो. पड़ी सिकाणं बुखाणं कही (२१४) बेसीने त्रीजा आवश्यकनी मुहपत्ति पमिलेहवी. पठी उना यश्वांदणांबे देवां. पनी "श्वाकारेण संदिरा नगा राश्यं आलो? " थालोएमि जो मे राजे नो पाठ कहेवो; पठी सात- लाख, अढार पापस्थानक, "सबस्सवि राश्य" देवलि प्रतिक्रमणनी पेठे कहे. पढ़ी बेसीने वीरासन (?) न आवडे तो जमणो ढींचण उन्नो राखी नवकार, करेमिजंते, श्वामि पमिकमि जो मे राजे कही वंदित्तु कहे. ४३ मी गाथामां " अक्षुहिउँमि” पद कहेतां उना यश वंदित्तु पुरुं कही, वांदणांबे देवा. पड़ी अ- वग्रहमांज रही आदेश मागी अहिर्जमिण खामीने अवग्रह बहार नीकली वांदणां बे देवां. पड़ी पायरिय उवज्काए कहेवू. पडी श्वामि- गमिण तस्स अन्नत्था कही सोल नवकारनो काजस्सग्ग करी (अत्र तपचिंतवणीनो काज- स्सग करवानो डे) पारी, प्रगट लोगस्त कही बेसीने बहा आवश्यकनी मुहपत्ति पमिलेहीने उना थश्ने वांदणां बे देवां. पली अवग्रहनी अंदर रहीने सकलतीर्थ कदेवू. पड़ी आदेश (२१५) मांगी यथाशक्ति पञ्चरकाण करवं. पडी आ- वश्यक देव सिथनी पेठे संचारवां. पली " इ- बामो अणुसहिं" कही बेसीने नमो खमास- मणाणं नमोऽहत्य कही कही विशाललोचनदलंग कहे, (अहीं स्त्रीए संसारदावानी त्रणथोय कहेवी) पनी नमुत्थुणं कही उन्ना यश् अरिए अन्नत्थ एक नवकारनोकाउस्सग्ग करी पारी, नमोऽहत्य कही, कल्याणकंदनी प्रथम थोय क- देवी. पछी लोगस्स, पुरकरवरदी सिद्धाणं बुंधाणं कदेवा पूर्वक देववंदन करीए बीए ते विधिए देवसि प्रतिक्रमणनी पेरे कहाण- कंदनी चोथी थोय कहेवा पर्यंत सर्व विधि करवी.पडी बेसीने नमुत्थुणं कही नगवानादि चारने थोजवंदन करवू. पडी जमणो हाथ उपधि उपर स्थापी, अवाश्ोसु कहेQ, पड़ी बने ढींचण नूमि पर स्थापी शानकोण सन्- मुंख बेसी या ते दिशा सनमां चिंतवीने ख- मासमण दई श्रीसीमंधरस्वामिनुं चैत्यवंदन, स्तवन, जयवीयराय, थोय पर्यंत विधि पूर्वक करवू, तेमां अरिहंत चे श्री उजा थश्ने (१६) विधि करवी. तेज प्रमाणे खमासमण दर श्री सिकाचलजीनु चैत्यवंदन, स्तवन, जयवीयराय, थोय पर्यंत विधि पूर्वक करवू. पनी सामायिक पारवानीरीतिए सामायिक पारवं.इति. ता.क. गुरु महाराज होय त्यारे तेयो जेमा- देश मागेले, तेयो काजस्सग्ग पारे त्यारे आपणे पारीये बीए,कंश सूत्र कहेवु होय त्यारे तेजेनी पासे कहेवानोआदेश मागीए बीए; तेजप्रकारेतेमने विरदे करे मिन्नते उच्चरावनार ज्ञान वृक्ष प्रत्ये पण प्रतिक्रमण करती वखते विनयथी वर्तवु योग्य . ॥ अथ परिकप्रतिक्रमण विधि ॥ प्रथम देवसिक प्रतिक्रमणमा वंदित्तु कही रहिये तिहां सुधी सर्व कहेवू; पण चैत्यवंदन सकलाईतर्नु कहेवं, अने थोयो स्नातस्यानी क- हेवी. पडीखमासमण दईने देवसिथ आलोश्य पमिकता श्छाकारेण संदिसह जगवन् ! परिक- मुहपत्ति पमिलेहुँ ? एम कही मुहपत्ति पमिले- हवी, पडी वांदणां बे देवां,पबी श्वाकारेण सं- दिनगण्यनुहिउहं संबुझाखामणेणं अब्लि- तरपरिक खामेलं ? इच्छं खामेमि परिक, (१७) पनरस दिवसाणं, पनरस राश्याणं, जंकिंचि अपत्तियं कही इलाकारेण सं० नग परिक बालोइालोएमि जो मे परिकर्ड अश्रो क कही "इलाकारेण परिक अतिचार था- लो ?” एम कही अतिचार कहिये. पली "ए- वंकारे श्रावकतणे धमें श्रीसमकित मूल बारबत एकसो चोवीश अतिचार मांहे जे को अति- चार पद दिवसमाहे सूदम बादर जाणतां अ- जाणतां हुई होय, ते सव्वे हुँ मने वचने का- याए करी मिछामि उक्कम" कही “सव्वस्सवि परिका चिंतित्र, उन्नासिअ, उञ्चियि, श्छाकारेण संदिसह जगवन् ! श्वं तस्स मिलामि कुक्कम" कही, "छकारि !जगवन् पसाय करी परिकतप प्रसाद करोजी.” एम उच्चार करीने श्रावी रीते कहिये:-"चजत्थे णं,एक उपवास, बे श्रांबिल, त्रण नीवि, चार एकासणां, श्राप बेवासणां, बे हजार सज्जाय यथाशक्ति तपकरी प्होचाडवो.” पनी प्रवेश को होय तो, 'पहि १ एक परकाएं (अंतोपरकस्स ) पन्नरसराईदियाएं, २ गुरु पमिक्कमेह कहें पी.३ तप. , , (२१) 3' कहीये, अने करवो होय तो तहत्ति' कही- ये, तथा न करवो होय तो अणबोल्यो रहीये. पठी वांदणां बे देवां पली छाका अहिजेऽहं पत्तेअखामणेणं अग्नितरपरिकअं .खामेलं ? श्वं खामेमि परिक, पेनरस दिवसाणं पनरस राश्याणं जंकिंचि अपत्तियं कही वांदणां बे देवां. पनी देवसिा बालोथ पमिकंता इला- का संदि०. लगवन् परिकअं पमिकमुं ? स- म्म पमिकमामि, एम कही करेमिन्नते सामा- श्य कही, श्वामि पनिकमिजं जो मे परिक कहे. पड़ी खमासमण दक्ष श्याकारण, संदि परिकसूत्र कढुं. एम कही त्रण नवकार गणी साधु होय तो परिकसूत्र कहे. अने साधु न होय तो त्रण नवकार गणीने श्रावक वंदित्तु कहे. पनी सुअदेवयानी थोय कहेवी. पठी हेगा बेसी जमणो ढिंचण उन्नो राखी, एक नवकार गणी, करेमिनंते श्वामि पमिण कहीं वंदित्तु :१ यथाशक्ति केटलाक बोले . २ एक पक्खाणं पनर- सदिवसाणं पनरसराश्याएं ३ परिकअं पमिकमावेही गुरु कहे सम्म पमिक्कमहशिष्य कहे 'छ, सम्म पमिकमामि.' U -- (ए) कहेवु.पडी करेमि नंतेश्वामि गमि कास्सग्गं जो मे परिक' तस्सउत्तरी अन्नत्था “कहीने बार लोगस्सनो काउस्सग्ग करवो. ते लोगस्स चंदेसु निम्मलयरा सुधीः कहेवा, अथवा श्रम- तालीश नवकारनो काउस्सग्ग करी पारवो, पारीने प्रगट लोगस्स कही मुहपत्ति पमिले दिने, वांदणांबे देवा. पडी 'श्नाका अनुहिउँऽहं सं- मत्तखामणेणं अनितर परिकखामेजं?ई खामेमि परिक,एकपरकाणं, पनरसं राश्याणं, पनरस दिवसाणं जं किंचि अपत्तिअंकही पली खमासमण दुश्ने श्बाका परिक खामणा खा- मुं? एम कही खामणां चार खामवा. पडी दे- वसि प्रतिक्रमणमां वंदित्तु कह्या पली बे वां- दणां दश्ए तिहाथी ते सामायिक पारीये त्यां- सुधी सर्व देवसीनी पेठे जाणवू,पण सुअदेवयानी थोयोने ठेकाणे ज्ञानादिनी थोयो कहेवी.स्त- वन अजितशांतिनुं कहेवू. सज्जायने ठेकाणे जवसग्गहरं तथा संसारदावानी थोयो चार कहेवी, अने लघुशांतिने ठेकाणे म्होटी शान्ति कहेवी-॥ इति परिकप्रतिक्रमणविधिः॥ ।

(२०) ॥अथचनमासीप्रतिक्रमण विधिः॥ ॥ एमां उपर कह्या मुजब पस्किनी विधि प्रमाणे करवू पण एटलुं विशेष जे बार लोग- स्सना काउस्सग्गने ठेकाणे वीश लोगस्सनो काउस्सग्ग करवो अने परिकना शब्दने ठेकाणे चउमासीनो शब्द कहेवो तथा तपने ठेकाणे "बहेणं, बे उपवास, चार आंबिल, ब नीवि, आठ एकासमां, सोल बेआसणां, चार हजार सज्जाय” ए रीते कहे, ॥ इति ॥ ॥अथसंवत्सरीप्रतिक्रमणविधिः॥ ॥एमां पण उपर लख्या मुजब परिकनी विधिप्र- माणे करवू; पण एटलुं विशेष जे वार लोगस्सना- काजस्सग्गने ठेकाणे चालीश लोगस्स ने एक नवकार अथवा एकसो ने साठ नवकारनो कान- स्सग्ग करवो भने तपने ठेकाणे "अहमनत्तं,त्रण उपवास, आंबिल, नव नीवि,बार एकास- णां,चोवीस वेवासणां,अनेक हजार सज्जाय"ए रीते कहे. अने परिकना शब्दने ठेकाणे संवच- रीनो शब्द कहेवो॥इति संवचरीप्रतिक्रमण विधिः

No text on this page.

Panchpratikramanadi Sutrani

Author
Not Available
Title
Panchpratikramanadi Sutrani
File name
Panchpratikramanadi Sutrani
Text
OCR done
Citation
1914
Published
2010/09
Publisher
Mehsana, Shri Jain Shrayskar Mandal
Language
Sanskrit
Pages
238
Library
Prakrit Bharati Academy, Jaipur
DLI number
326921
Barcode
99999990002446.00
Scanning centre
Banasthali University
Digital publisher
Digital Library of India
VMLT id
BRyd16lLC9S
Download PDF

Panchpratikramanadi Sutrani