·No text on this page.

·. पारि ज्ञानमन्दिर भेटता अहम् श्रीयशोविजयजैनग्रन्थमाला [१५] पण्डितश्रीधर्मकुमारविरचितम् श्रीशालिभद्रचरितम् । DOEDOS- माण्डलग्रामनिवासिश्रेष्ठिछगनलाल-वखतचन्दसाहाय्येन प्राकाश्यं नीतम् । वीरसंवत् २४३६ ॥ मूल्यं सपादरूप्यकम् । - Régistered Under Sections 18 and 19 of Ad XXV of 1867 Published by Shah Harakhchand Blurabha, Benarcs, Printed by Gauri Shanker Lal at the Chandraprabha Press, Benares City.

·१५ यशोविजयजैनग्रन्थमालायामद्यावधि मुद्रिता ग्रन्थाः। 406true ०-८-० मूल्यम् ०-८-० १. प्रमाणनयतत्त्वालोकालार:-जैनन्यायदर्शन- च्छीयाचार्याणां संक्षिप्तमितिवृत्तम् । स्यापूर्वोऽयं प्रवेशग्रन्थः, कर्ता चास्य श्रीवादि ५. रत्नाकरावतारिकायाः टिप्पणपन्जिकासाहितायाः देवसरिः। परिच्छेदद्वयम्-प्रमाणनयतत्त्वालोकालङ्कारस्य २. हैमलिशानुशासनम्-अवचूरिसहितम्-लिश व्याख्यानरूपं रत्नमभाचार्यविरचितम् १-०-० वोधकोऽयं मनोहरो ग्रन्थः । कर्ताऽस्य श्रीहेम ६. सिद्धहेमशब्दानुशासनम्-मूलमात्रम्। ०-५-० चन्द्राचार्यः। ०-५-० ७. जैनस्तोत्रसंग्रहा-प्रथमो भागः। ०-६-० ३. सिद्धहेमशब्दानुशासनम्-लघुवृत्तिधातुपागदिस- द्वितीयो भागः। १-०-० हितम्-व्याकरणे व्युत्पित्सूनां सरलोऽयं ग्रन्थः ९. मुद्रितकुमुदचन्द्रप्रकरणम्-श्रीश्रावकयशश्चन्द्र- कर्ताऽस्य श्रीहेमचन्द्राचार्यः । २-८-० ४. गुर्वावलिः-श्रीमुनिसुन्दरसारिरचिता-अस्यां श्री-|१०. क्रियारत्नसमुच्चया-गुणरत्नसूरिरचितः-सकलवै- महावीरादारभ्य मुनिसुन्दरसूरिपर्यन्तं तपाग याकरणानामुपकारी। २-०-० कृतम् ।

·கலைன்னாலைன் अहम् श्रीधर्मकुमारसुधियः। - एते हि सिताम्वरजैनसाधवः श्रीधर्मकुमारसुधियः कदा कतमं भूपीठं भूषयामासुरित्यादिमीमांसाप्रवृत्तौ स्वयमनेनैव विदुषा खप्रणीतैतच्छालिभद्रकथापर्यन्तभागनिवद्धप्रशस्तौ स्पष्टतया सर्व प्रदर्शितमस्ति । तथाहि-श्रीनागेन्द्रमुनीन्द्रगच्छे श्रीहेमप्रभसूरयस्तरपट्टे च श्रीधर्मघोषसूरयस्तपट्टे पुनः श्रीसोमप्रभसूरयस्तत्पट्टे च विबुधप्रभप्रभवोऽभूवन् । तेषा निदेशमधिगम्य श्रीशालिभद्रकथामेतां वि. १३३४ वर्षे विरचयामासु श्रीधर्मकुमारपण्डिताः । एतेषा च प्रन्थकर्तृणा प्रौढप्रातिभता सर्वशास्त्राप्रतिवद्धप्रतिपत्ता चाध्यतृभिर्मनोहरपदसन्दर्भाया नवनवार्थोल्लेखिन्या विशिष्टालङ्कारशालिन्याः सर्वथा रसपीयूषवर्षिण्या हृदयगमाया अस्याः काव्यकृतेरन्यथाऽनुपपत्त्यैव निःशङ्कमनुमास्यत- इति नानातिवकव्यमस्माकम् । संशोधनकर्तारश्चैतस्यास्त एव प्रद्युम्नसूरयोः येषां, श्रीविनयचन्द्रसूरिकृतं श्रीमल्लिनाथमहाकाव्यम् , श्रीप्रभाचन्द्राचार्यविरचितं श्रीप्रभावकचरित्रम्, श्रीदेवेन्द्रसूरिप्रणीत श्रीउपमितिभवप्रपञ्चकथासारोद्धारः, श्रीरत्नप्रभसूरिविहिता श्रीकुवलयमाला कथा, श्रीवालचन्द्रसूरि- निर्मिता श्रीउपदेशकन्दलीटीका श्रीविवेकमअरीटीका चेत्यादितात्कालिकबहुप्रन्थाना संशोधकत्वेन ग्रन्थसंशोधननैपुण्यम्, श्रीसमरादि- त्यसंक्षेपादेः खतन्त्र संविधानेन च शास्त्रवैशारयं च सुतरां प्रतीतम् । ये पुनस्तदानीन्तनाचार्या संमानिता बभूवुरित्यपि श्रीमान- तुजाचार्यविरचितश्रीश्रेयासनाथचरित्रान्तर्गतेन- "शिष्यः श्रीकनकप्रभस्य सुकविः श्रीबालचन्द्रानुजो ज्यायान् श्रीजयसिंहतः प्रतिभया श्रीवस्तुपालस्तुतः । 200000०१००. . 12000000000000 ·अस्मद्गोत्रमहत्तरः कविगुरुः प्रद्युम्मसूरिप्रभुर्विद्वद्वन्दकवित्वशोधनधनो ग्रन्थं मुदाऽशोधयत्"॥१॥ इति पद्येन व्यक्तमाविर्भवति । कथा पुनरियं प्रथमादर्श श्रीप्रभावकचरित्रप्रणेत्रा गणिना श्रीप्रभाचन्द्रेण व्यलेखि । “ कथा नाम धीरशान्तनायका गद्येन पयेन वा सर्वभाषा" इति काव्यानुशासने (पा ३३८) श्रीहेमचन्द्रसूरिणोक्कत्वात् धैर्यशान्तत्वविशिष्टस्यैव नायकस्य कथाप्रयोजकतयाऽस्या पद्यगीर्वाणभाषानिबद्धकथाया शालिभद्रो धीरः शान्तश्च नायको ज्ञेय , धीरता शान्तता च तस्य वक्ष्यमाणतत्संक्षिप्तव्यतिकरण स्फुटैव । तद्यथा- आसीदिह जम्बूद्वीपे दक्षिणभरतक्षेत्रे मगधनानि देशे शालिग्रामनामा ग्रामः, तत्र दारियोपतापसन्तप्तचित्ता धन्या नाम काचिद गोपालाहना प्रतिवसति स्म । तस्या सझमो नाम शुचिगुणमणिसङ्गमममिलापुकस्तनयो बभूव । सा च वराकी विधवा धन्या परकीयधनिगृहे कर्माणि कृत्वा पुत्रं पोषयन्ती यथाकथश्चिद् दिनान्यतिवाहयामास । क्रमशो गुणैर्वयसा च वर्धमानोऽसौ वालकः कुक्षिशम्वल स्कन्धे कम्बलं, पाणौ च दण्ड निधाय वत्सान् वहिम चारयामास। अन्यदा कचित्पर्वणि प्रतिगृहं जायमानं परमानं दृष्ट्वा कदनभोज्यसौ बालक खमातरं परमानं ययाचे। माताऽपि तमाचष्ट । अयि वत्स! कदनमात्रेऽपि दुष्प्रापे केयं नाम कथा पायसस्य । अथवा पुनो मा विषण्णो भूदिति मनसिकृत्य पुनरूचे। हे सन्तुष्टमनोवृत्ते ! प्रसन्नवदनो भव तवाभिवाञ्छितमिदानी पूरयामीति क्षणं बहिरगात् । दुप्पूरा च बालेच्छामभिमन्य- माना ध्यायन्ती चात्मवैधव्यदौस्थ्योद्भुतगहनगहनं निर्गच्छन्नेत्राध्रुधाराधाराधरधारापकिलीकृतभूतला तारखरेण रुरोद। कारुण्यास्पदं च तन्नि- शम्य प्रातिश्मिकजना: तामुपगच्छन्तः कथमा | इदं करोषि धन्ये । शान्तं शान्तममगलमित्याद्यालेपुः। श्रुत्वा च तन्मुखाद्यथातथं व्यतिकर पायससाधनानि सर्ववस्तूनि तस्यै समर्पयामासुः अथ साऽपि प्रमुदिता तै: पायस निष्पाय क्षणय वालमामन्य विशदपाने परिवेष्य बहिर्जगाम । इतश्च मासोपवासी कश्चिच्छ्रमण आहारार्थ समुपागच्छन् बालेन दृष्ट । सहसाऽभ्युत्थाय चोदयद्रोमाघकञ्चुक. प्रसादसुधाभरितविशदवदन- सुधाकिरणोऽमु महर्षि प्रणिपत्य वदति सामहाराज! एतद्विशुद्धममृताहारं गृहीत्वा मामनुगृहातु भवान्। मुनिरपि ज्ञाततदीयशुचिहृदय पायसं गृहीत्वा, धर्मलाभाशिषचाभिधाय खाश्रयमाशिवाय । इतो माताऽपि बहिष्टः समायान्ती उपविष्टमात्र भोज्यसमाप्त्या समासभुक्तिक्रिय वालमा.

·लोक्यानवगतपरमार्थखरूपत्वेन पुत्रमतिबुभुक्षाक्षामं विज्ञाय पुनः परमानं पर्यवेपयत् । न पुनरेतावति पायसे दत्तेऽपि बुभुक्षाऽस्य नोपशाम्यति, अपरम्ध खयमेवैककः सर्वमेतद्भोक्तुं विचेष्टत इति दध्यौ । अहो बालस्यापि पुनः कीदृक्षं धैर्य यत्खलु मुनिदानव्यतिकराकथनेन माताऽपि मुनि- दानफलोपलम्भे प्रतारिता । दत्तेचदाने मौनमुद्रातिदुष्करा। निर्धनेऽपि वालगोपालेऽस्मिन्नगृहीतधार्मिकशिक्षे पशुचारणव्यापारसततव्यग्रमनस्त्वेन पशुप्राये इदं मौनम्, एष विवेकः, इत्थं धैर्यमलौकिकम् ; तत्क्षणं च निरन्तरमुनिदानविमलध्यानसुधासरसि निममः सामः सफलीकृतमनुष्यत्व- सामः प्राणान् जहौ । इतश्च जम्बूद्वीपे दक्षिणभरतक्षेत्रे मगधमण्डले राजगृहं नाम नगरमराजत । तत्र श्रेणिको नाम राजा विललास । तत्रैव पुरे गोभद्रनामा श्रेष्ठी वसति स्म। तस्य च भद्रा नानी सर्वतोभद्रा कान्ता बभूव । तस्या गर्भप्रदेशेऽसौ गृहीतमुनिदानधर्मशम्बलो गोपालवाल सह- मोऽवततार । इभ्यचूडामणिचुम्बितपदसरसीरहयामलेन गोभद्रश्रेष्ठिनाऽपि तदाऽद्भुतानन्दितसकललोकमण्डलमहोत्सवश्च । जन्मसमये च तस्य शालिभद्रेति नाम व्यधायि । अथासौ शालिद्धितीयेन्दुरिव कलादिभिरेधमान क्रमेण सौभाग्यलावण्यानुपमलक्ष्मीलीलाललिततारुण्यमधि- जगन्वान् । पिताऽपि तं तदनुरूपा द्वात्रिंशतमिभ्यफुलकन्याः परिणाययाम्बभूव । ताभिः सार्ध प्रतिदिनं विविधभोगानुपभुआनोऽतुलप्रमदप्रक- र्षजलाशयमीनोऽसौ शालिनचोदयं नचास्तं भानवीयमवेयिवान् । अथ गोभद्रश्रेष्ठी गृहभारं शालिभद्रे निधाय भावितात्मा श्रीचीरसविधे परिव्रज्य च क्रमेण पश्यत्वे प्राप्ते महर्द्धिसुरपदं प्रपेदे । ज्ञानेन च मयलोकस्थितं खनन्दनं शालिं संस्पृश्य पुत्ररागवशम्बदोऽनुत्तरदेवद्धि देवलोकात् सदा शालये प्रैपीत् । अहो कीदृश एप मुनिदान- धर्मप्रभावो मर्त्यलोक एव च सतिष्ठमानोऽनुपमदिव्यभोगावलीमनवरत परिभुमानः पुण्यशालिलक्ष्मीशालिधैर्यशालिरसौ शालिः कॉस्कान चित्रीयते । अथैकदा कश्चिद् वणिग्व! रत्नकम्बलान् विक्रीणानः श्रेणिकनृपसभं समाययौ। दर्यमानेन च श्रेणिकेन रत्नकम्बलान् तन्मूल्ये पृष्ठे स आचचक्षे । महाराज ! लक्षखीं अपि मूल्यं प्रतिकम्यलं नार्हति । तदाकर्ण्य विस्मितमना विहसितमुखश्च नृप आचख्यौ । त्वदुक्केन मूल्येन तु अतुलविक्रमाकान्तद्यावाभूमिकाना गजादीना साहो भवति, तेन च सम्परायेऽनेकराजन्यजयश्रीरभ्युपैति किमनेनैतन्महामूल्येनापि फ्रीतेन कम्बलगणेन तच्छ्रुत्वा तत परावृत्तः प्रतिस्थलं प्रसृतधवालिमशालियशःशरीरशालिशालिसदनमुपेयिवान् । भद्राऽपि तत्सकाशात् तदि- - ·- H एगूगेन सनकम्बलगन जगाए । प्रतिस्वषं निगागेन नागवा स्तः पुनः भेणिकटपमहिषी नेलणा देवी दासीहारा कम्बलसम्बनिसर्गदन्तमग- गम्य राज्ञे कम्यग व्यजिशणत् । राजाऽपि तदुपरोधेन तं गणिवर्ग कम्बलान् युगमूल्गेन गगाने। ततः कृताजलि: सोऽपि बगाले। महाराज! भवनगरपरगागरणरूपा भमानामी श्रेधिनी सर्गान् कम्पलान् निकाय । तच्छुलाऽतिनिखितात्माऽसौ नृपो भयो प्रति कम्बलार्थ फन्धित्पुरुष श्रेषीत्। भना तं गाणहार। भद्र । सर्ने कम्बलग' अनुत्तरदेवनि गुभानस मत्पनशा स्नुषाभ्यो दत्ताः, चिरन्तनाः पुनर्वहनः सन्ति गदि नृपस्येच्छा सारादा निगेयताम् । पुरुषहारेण नृपोऽपि तत्त्छुत्गा चिन्तयामास । फोऽसौ शारिणा , फीदृशीच तन्माता भामा । नायापि मगरे पसन्तमित्यंभूतं शालिभनगशासिषम्, अवश्यमसौ दशा निपेयः इति हदये फरला सगं भूपारासाजवनमुपेगिवान् । भावापि नृपं सकस सप्तमभूमिमधिशयानं शालिगुपेलागोचर । गत्स ! श्रेणिकः समागतोऽस्ति तं दशा क्षणं सम्भावग । शालिरवादीर मातस्तादशं झयाणकं युफाल्गेनोपावदीयाः कोऽन ममाः। तच्छुत्याऽऽनन्दसन्दोहगरितहदगा भद्रा पुनरूने। नेदं गाणकमपि तु भूपीठे नः सामी। तच्छुत्या विषण्णता यथाकविवधः समा- गात् सरममावर्गशालं तं शालि प्रसादागृतधौतलोचनाभ्यागालोक्य नृपतिर्महानन्दं प्रापर। खोत्सो चतं शालि निधायानिकीउत्। ततो भद्रो- गे। महाराज निरभासैरपि अयं शालि पूयते। न चायं नित्सप्तमभूमितोऽभोजतरति। भगवुपरोधहेतुक एवायं प्रस्तायोऽय संगातः। देषभूयं । गतेन गोभीछिना प्रेषितदेवर्तिसम्भारेण लोकोत्तरसुसमाप्नुवन्प्रासादोपारितनराप्तमभूमिप्रदेश एवाहमिन्न इन महानन्दमयतिधमान समाजसो। तसादगंशालिकुमारो मुच्यतो महाराजेन । गुफे न राशा तत्क्षणं कारागृहानिर्गत इन संस्थानमाससाद । मय्यपि हन्त स्वामी वर्तते इत्यादि- महासदाधिगमपुरस्सरं 'फमेण नैराग्यं प्रतिपय सहसा परिमाजेतुमशयनुपन् प्रतिदिनमेकैको नारी तसाग । इतक्ष शालिभरभगिनीसुभवाद्वारेण इत्थंभूतं शालिभाप्रवृत्तान्त निशाय धन्यनामा तत्पतिरवोनत् । शालिभद्रो गोगपरिवारे महाकातर एनान्यथा सा एव स्ली. कणं युगपत्र जप्यात, नसल्पमृतोपलम्भे विषपानपरिक्षारो विलम्बत कर्तुयुक्त, न च सास्तिकधौरेयाणामिदं लक्षणमित्यादि। तच्छुत्वा तदीयेतरत्रियः प्रोजः। नाथ! "गफारो भूरयः सन्ति कर्तारः केऽभि साधनः" ॥ तच्छ्रुत्पाऽऽत्मानगुपहरामानमवलाभिरवगम्य सदसद्विवेकालझारारामृतात्मा धन्यो धन्य- श्रेष्ठीतत्क्षणं सर्वाः स्वरनी परिराज्य सशालिसुगमः श्रीवीरसमिधे प्रमाण । अब प्रशमितसकलकषायकालष्यानलज्वाला सुख दुस्रो तत्कारणेषुग . .

·समदृशं विभ्राणोऽत्युग्रं संयमसाम्राज्यं पालयामास शालिभद्रादिः । एकदा सर्ववधूराजिराजिता भद्रा श्रीवीरभगवतः स्वनन्दनादेश्च दर्शनं कर्तुं श्रीवीरसन्निधिमागात् । भगवन्त वन्दित्वा ध्यानाश्रितशालिभद्रादेः पुर' समेत्य शालिभद्र धन्यं सुभद्रा चाभिवीक्ष्याविर्भूतमहामोहजन्योपताप- परम्परा भद्रा सवधूटीका मुमूर्छ । श्रीश्रेणिको नृपस्ता चचद्वचनपीयूपतुपारैरुपशमयायो। तदनन्तरं पारमार्थिकसम्यग्गुणेन शालिभद्रादिम- भिष्टुत्य, पुनः पुन प्रणम्य च स्वावासमियाय । अहो! प्रशमरसमूर्तिरहो! महामोहमातङ्गकेसरी असौ शालिः, अद्भुतं तदीयं धैर्य, वचना- तीत तदीयं वीर्यम् , यद्भद्राऽऽदिकाययष्टिं विभ्राणेन विचित्ररूपेण महामोहव्याधेन विचित्रवचनरचनावाणद्वारा वेध्यता मनागपि नोपययिवान् । अथ च शालिर्धन्यश्च परिसोढप्रमाणातीतमोहनृपसेनाप्रहार परमाध्यात्मरसायनविशदीकृतात्मा ध्रुवध्यानं समारूढ. सर्वार्थसिद्धिं सर्वार्थसिद्धना- मविमानं प्रपेदे। ततश्च्युत्वा नृभवमासाद्य तस्मिन्नेव भवे महानन्दमहानन्दसरोराजराजहसपदवी समासादयिष्यतीति। एतद्ग्रन्थमुद्रापणे प्रतिचतुष्कमस्माभिरुपलब्धम् । तत्र द्वे शास्त्रविशारदजैनाचार्यश्रीविजयधर्मसूरीणाम् , तत्रैका मूलमात्रस्वरूपेतरा पुन सावचूरीका । इयमेव चावचूरी मुद्रापणेऽस्माकमाधारभूता संजाता। तत्राया प्रति साधारणशुद्धा, सावचूरीका पुन शुद्धा। पं श्रीवीरवि- जयस्य-सक्षिप्तावचूरीका शुद्धप्राया। मुनि-श्रीमोहनविजयस्य तु मूलमात्रस्वरूपा नव्या प्रतिरशुद्धा। अस्य मुद्रापणे धनादिभिः सहायभूतो माण्डलनिवासी श्रेष्ठी छगनलाल-वखताचन्द इत्यभूत् । तथाहि- श्रीअर्हत्सदनैः स्फुरद्ध्वजपटैः सौवर्णकुम्भालिमिर्धाजिष्णौ विबुधोत्तमैस्सुललिते श्रीनन्दन सिते। उद्यान. पविते च देवगुरुभी रम्भामरैः पूरिते स्वदेशे व सदा झगद्युतिततौ श्रीजिष्णुभूषाजुषि ॥ १॥ श्रीलीलालयराष्ट्रगुर्जरशिरोरत्नावतसे पुरे, श्रीमन्माण्डलनामके धनिगणैः सम्माननीयोऽभवत् । श्रेष्ठी सामजिसंज्ञकः शुचिमना मोहद्रुभङ्गाय यः सम्यग्दर्शनसामजं कलितवानिच्छन् खनामार्थवत् ॥२॥[युग्मम्] , ·आसीत्तस्य च दारकोऽथ वखतानन्द्राभिधः श्रेष्ठिराद् , पीयूपोषयर्पिवाकिरणकः स्फूर्जकला भूयसीः । विभनित्यमहोदयो विरहिणां हर्षपदो निर्मलो योऽपूर्वा किल चन्द्रतामचकलत् स्वाख्यार्थवत्तावते ॥ ३ ॥ तस्याभूच्छगनादिलालतनयोऽहभक्तिरक्तात्मकः साधूनां वरिवस्यको गुणमणिश्रीरोहणोधिरः । तस्यासीत्पुनरजना प्रदधती श्रीशीलभूपां सदा श्रीशङ्खधरपत्तनप्रतिवसत्कल्याणकश्रेष्ठिजा ॥ ४ ॥ श्रीदीपाल्यभिधान्तरुपतिमिरप्रध्वंसिसज्जानितादीपालि दधती व्यधत विदुपी या सान्वयां स्वाभिधाम् । तावौदार्यजुपौ गभीरहृदयौ विध्वंस्य सम्मोहितां, प्रैपिष्टां निजमेकमेव तनयं ज्ञानाय काश्यामहो ॥ ५॥ दम्पत्योर्मतिमाप्तयोरथ तयोः श्रीपुण्यलक्ष्मीजुपोरतन्नामस्मरणाय शालिचरिताख्यो अन्थ एषोऽमलः । श्रीमत्पोपटलालनामसुधियो बन्धोरिदश्रेष्ठिनः साहाय्येन धनैः प्रकाशित इलापीठे सदा नन्दतात् ॥ ६ ॥ सप्रश्रयं निवेदयन्ति- श्रीयशोविजयग्रन्थमालाच्यवस्थापकाः। Gooccc.ca ·1000000 शोधनपत्रम् । पृष्ठे पकौ अशुद्धम् ११ -हारिकानां ६ मात ७ अभद्राऽऽपि ८ -दुज्झिताच जला- ९ प्रतिवेशन्य. १० एषन्त्याः शुद्धम् हारिकाणां मातः। अभद्राऽपि -दुज्झितात्रुजला. प्रतिवेशिन्य एष्यन्याः -सोऽपरमः ९ . पृष्ठे पडतो अशुद्धम् १९ ५ सह यायिनी ८ विधायनी ३ मुक्तोज्वल. ३४ २ मायागोमावयः ५६ ७ चन्द्रिका चारु चीरस्य १० मुद्रजाः ६४ यस्या गेहे च ति- मावतुः ६५ ५ प्रणाज्योऽपि -पाज्यभूः ६९ १ यथाऽयदेशात शुद्ध सहयायिनी विधायिनी मुकोज्ज्वल- मायागोमायवः चन्द्रिकाचारुचीरस्य -मुगुजाः यस्य गेहेऽवति- मावत: प्रणाय्योऽपि -पाय्यभू यथाsर्यदेशात १४ स अपरमः १५ अथाचान्त: ३ आथाचान्तः ३ समुत्सकाः १ दुखितः ३ बलोज्वलः १८ समुत्सुकाः दुःखितः पलोज्ज्वल 20000000000000000 " ·प्रो पाणी अगुजा सगीरी າ າະ ९ प. पालो अशुभग ७१ ७ -गाध्यशाना ६ विष्ठापयिष्ये ९१ ५ पतीपत्र ९४ ८ गम्ि ९८ ११ गोनितुं মাগনা मिछागि पती पर गर्णि गोनगि ११७ गणनागपागम १२२ ९ विपतारिका १२३ ५ -फफा १३६ ११ -क्षीरोना १४४ ११ परणित शुभम पपीये जनप्रागस्ग विप्रतारिता -मनुफा -क्षीरनिणः नृपेरर्णितः १०७ ११ सपगागारा सपगागागु ·OC004 अहम पण्डितश्रीधर्मकुमारविरचित श्रीशालिभद्रचरितम् - श्रीदानधर्मकल्पगुर्जीयात्सौभाग्यभाग्यभूः । पूर्वपश्चिमतीर्थेशलक्ष्मीभोगमहाफलः ॥ १.॥ आदौ धनभवे येन धृतमेघायितं तथा । जज्ञे यथो-शस्यश्रीः श्रीनाभेयः स वः श्रिये ॥ २ ॥ आधजन्ममहादानमूलो नोन्मूलितः किल । यस्य प्रबल मिथ्यालदन्तिना बोधिपादपैः ॥ ३॥ कोटि प्राप्ते दयादाने देवदूष्यं च किल।निस्सङ्गोऽपि ददौ यश्च श्रीवीरः स शिवाय वः (युग्मम्)॥४॥ १ घृतमेघवदाचरितम् । २ उशिस्य राज्ञः; पक्षे गुरुतरा धान्यश्रीः; अथवा शस्था प्रधाना श्रीः । ३ बोधिपादपं पिप्पलं आत्मीयं भोज्यं मत्वा गजो नोन्मूलयति; यतः श्रीवृक्षः कुञ्जराशन इति हैमः । ४ यः कोटीश्वरो भवति स निजगृहोपरि ध्वज दत्ते॥ प्रमदेति पाठान्तरम् । 29909 ·RA बुधैर्विचारिता चारुविश्वत्रितयगोचरा । पुण्यप्रस्रवणोच्चारा गौर्देवी कामदाऽस्तु मे ॥ ५ ॥ येदीयकरसम्पर्कादसोल्लासोऽश्मनोऽपि मे । गुरवस्ते प्रसीदन्तु श्रीसोमप्रभसूरयः ॥६॥ श्रीदेवानन्दशिष्यश्रीकनकप्रभशिष्यराट्। श्रीप्रद्युम्नश्चिरं जीयाद् ग्रन्थस्यास्यापि शुद्धिकृत् ॥ ७॥ येभ्यः श्रीजैनधर्मस्य महोदयमयी प्रमा । पूज्या नन्दन्तु ते श्रीमदुदयप्रभसूरयः॥८॥ दक्षिणावर्त्तशङ्खश्रीर्दानधर्मसुशब्दभूः । हेतुरक्षीणलक्ष्मीणां भवाम्भोधौ सुदुर्लभः ॥ ९॥ हेलया कलयामास करं यस्यायुतश्रियः। श्रीशालिभद्रं श्रीशालिभद्रं तं कथया प्रथे (युग्मम्) ॥१०॥ तावदाबालगोपालमहेलं प्रथिता कथा । श्रीरामस्येव सौभाग्यं श्रीशालेः किश्चिदुच्यते ॥११॥ धनधान्यैरगाधश्रीः संबोधः साधुगोधनः । देशोऽस्ति मगधो नाम नैगधोरणिबन्धुरः ॥१२॥ १ विचारिता व्याख्याता; पक्षे विशेषेण चारिता। प्रफर्पण लवणं उचारणं; पक्षे मूत्रं गोमयं च; गौर्धेनुर्वाक् च ।२ चन्द्रो- पलश्चन्द्रकरैः स्पृष्टो जल मुञ्चति इत्यभिप्रायः । ३ दक्षिणावर्तशंखोऽवादितोऽपि शब्द करोति, पक्षे कीर्तिजनकः । ४ अभ्रष्टा श्रीः शोभा यस्य; पक्षे कृष्णवत् श्रीः यस्य। श्रिया शालीनि शोभमानानि भद्राणि मङ्गलानि यस्य । भद्रं मझलं सुवर्ण च । प्रथे विस्तारयामि । ५ सङ्कुलः । ६ नगाः पर्वता वृक्षावा पां धोरणिः श्रेणिः ।।

·00029892000 आसीदिह महाशालिपालिशालितसीमभूः । शालिग्राम इति ग्रामग्रामणी रामणीयकात् ॥१३॥ दुग्धध्वनिधनालोकपैयस्यामोदभोजनैः । बालोणाकम्बलस्पशैर्यत्र वैयिकं सुखम् ॥१४॥ पॉनीयच्छायालङ्कारी बहुधाऽन्योपकारकः । ऋजुनिष्पङ्कमार्गश्रीः स ग्रामः सज्जनायते ॥१५॥ धनुर्वल्लिरिवोच्छिन्नवंशाऽपि गुणसङ्गता । प्रतिपच्चन्द्रलेखेव निष्कलङ्का कृशाऽपि या ॥१६॥ कदलीवदसाराऽपि प्राञ्जला शीतला मृदुः। निराधाराऽपि हि संदाचारा तारावलीव या ॥१७॥ सर्वत्राहितसौजन्या तत्रमान्या निजैर्गुणैः। अभूदभिधया धन्या नारी नौरीणवैभवा (विशेषकम् )॥१८॥ जङ्गमस्सेवधिस्तस्या मनोरथतुरङ्गमः । आस्ते सूनुरनूनाङ्गः सङ्गमा सौख्यसङ्गमः ॥१९॥ स सोम इव सौम्यश्रीश्चतुरश्च चकोरवत् । अहिंसकः शुको यहत्कलगीः कलकण्ठवत ॥२०॥ १ पालयः केदारास्तैः शोभितसीमभूः ।२ रमणीयस्य भावो रामणीयं तस्मात् प्रधानस्वात् । ३ पयस्यं घृतदध्यादि। श्रोत्रनेत्रघ्राणरसनस्पर्शनक्रमेण पञ्चधा वैपयिकं सुखं; पक्षे देशजं च।५महत्त्वशोभयाऽलकारोयस्य पक्षे पानीयं छाया च । ६ बहुधान्यैरुपकारकः, पक्षे बहुधा अन्यस्योपकर्ता ७ वंशो वेणुरन्वयश्च ।८ गुणः प्रत्यञ्चा, स्त्रीगुणश्च ।९ शोभन आचारो यस्याः पक्षे सततभ्रमणशीला। १० न अरीणः अक्षीणः अपि तु क्षीण एव वैभवो यस्याः, निखेत्यर्थः। ११ च- लन्निधिः । १२ मेलकः।। 123020020200000 ·5 SO44000000MDOS 1000000000000000000000000000000000000000uote.. 100000000000000000000000000000000000000000 विनये वेतसः साक्षाद्विवेकी कलहंसवत्। स्वभावादेव निर्मायः सारङ्ग इव सङ्गमः (युग्मम्) ॥२१॥ लघुनाऽपि कुलीनेनाविपरीतेन तेन सा । मुदिताऽभूद्विपत्रेणाप्याशी विश्रामशाखिना ।। २२ ।। अँनिन्दुरपि दीपाली रजनीदीप्रदीपिका । विधवाऽपि तथा नारी राजते पुत्रदीपिका ॥२३॥ यथा दीपालिकाकल्पा कीर्त्यते किल कार्तिकी । तथैवाविधवादेश्या स्त्री पुत्राद्विधवाऽप्यहो ॥२४॥ उत्तमाः स्वगुणैः ख्याता मध्यमास्तु पितुर्गुणैः । इतीव सङ्गमस्येह नाम न ज्ञायते पितुः ॥२५॥ निजाङ्गजस्य पोषाय शोषाय प्राच्यकर्मणः । साऽन्यसद्मसु निच्छद्मा चक्रे कर्माणि निर्मला ॥२६॥ सुतचूतस्य सेकाय दारिद्रयानलशान्तये । चिन्तासन्तापनाशाय दुःखपङ्कापनीतये ॥२७॥ उग्रान्तरङ्गरोगार्ता जलयोगचिकीरिख । दक्षा चिक्षेप साक्षेपमुदकुंम्भानदाम्भिका (युग्मम्) ॥२८॥ १ वेत्रयष्टिरिव। २ हरिण इव ।३ पृथ्वीलीनेन; पक्षे कुलोत्पन्नेन ।४ न विभिः पक्षिभिः परीतेन; पक्षे अविपरीते- न विनीतेन । ५ विपद्रक्षकेण, पक्षे विगतपत्रेण ।६ आशा दिक्, मनोरथश्च । ७ इन्दुरहिता; पक्षे न निन्दुभ्रतापत्यप्रस- विनी। ८-९ किचिदूना दीपालिका अविधवा वा दीपालिकाकल्पा, अविधवादेश्या; इपदूने कल्पप्- देश्यप्- देशीयर् प्र० १० निर्माया ।११जलयोगं चिकीर्पतीति जलयोगचिकीः। १२ उदकस्य कुम्भा पटास्तान । “वैकव्यञ्जने पूर्ये ।।३।२।१०५|| इति उदकस्योदादेशः ।। 07070030762 000000 ·प्रा संमार्जनं चकारांऽऽयो 'हाणां कर्मणामिव । घरट्टैदलयामास मेरदैविपदामिव २ि९॥ अखण्ड खण्डयन्ती सा मुशलैः कुशला कणान् । दुरन्तदुरितानीव रेजे रञ्जितसजना ॥३०॥ भोज्याच्छादनसन्देहे देहे चिन्तामिना तथा । धनिगेहेषु सा देहे सेहे दुःखं यथा भृशम् ॥३१॥ अथाष्टवर्षः सोत्कर्षः सङ्गमः स्फुरदुद्यमः । गोचरे चारयामास वत्सरूपाणि वत्सलः ॥३२॥ जगन्मित्रावलोकेन स बुद्धः शुद्धबुद्धिमान् । त्यक्तखविषयग्रामो दण्डचीवरखण्डभृत् ॥ ३३ ॥ पवित्रगोप्रसूतानि वत्सरूपाण्यमत्सरः। पुरस्कृत्य कृती पुण्यकाणीव वनान्यगात् (युग्मम्) ॥३४॥ नारीणां वाग्यथा तथ्या कुमारीणां विशेषतः गवां रेणुस्तथा पथ्या वत्सानांतस्य साऽधिकम् ॥३५॥ सुहितानीन्द्रियाणीव वत्सरूपाण्यतुच्छधीः । विचार्य संवरं नीला कम्बली कुक्षिशेम्बली ॥३६॥ १ मरदैरहकारैः प्रकी । २ देहे दग्धा । ३सोत्साहः ।४ सूर्योऽहश्च ।५बुद्धो जागरितो ज्ञाततत्त्वश्च ।६वसमी- पग्रामः, स्वं द्रव्यं देशसम्बन्धी ग्राम इति वा; पक्षे शब्दादीन्द्रियार्थाः । ७ गौः पशुर्वाणी च । ८ यतः प्रायः पानीयहा- रिकानां वाणी सत्यतया श्रूयते ; कुमार्युक्तमपि तथैवेति रूढिः।९ सङ्गमकस्य । १० अतिशयगुणकराणि तृप्तानि वा। ११ प्रथम खखविषयानिरोधात् परिभ्रम्य पश्चात् संवरं नीत्वा-उपशमं नीला, पक्षे संवरं जलम् । १२ पाथेयम् ।। 2000000000000000000000000 ॥

·Fo मूलोत्तरगुणग्रामसङ्गतितिभक्तिभाग् । निशासु सुखशय्यायां स साधुरिवलीयते (युग्मम्) ॥३७॥ अन्यदाऽपश्यदुत्पश्यः पर्वणि क्वापि बालकः । कदन्नभोजनस्तत्र परमान्नं गृहे गृहे ॥३८॥ अतुच्छमुत्सवं मला तत्वातत्त्वाविचारकः । स निजां जननी सभ्यमभ्यधादिभ्यपुत्रवत् ॥ ३९॥ अम्बाविलम्ब सयोऽथ मयं सयाय सज्जय। पायस कायसंप्रीत्यै सितायुक्तं घृतप्लुतम् ॥४०॥ माता प्रोवाच हे वत्स! रूपनारायणस्य ते । निजलीलाविलासस्य बालकस्य बलिः क्रिये॥४१॥ न्युञ्च्छनं तव नेत्राणां भाषितस्यावतारणम् । भ्राम्येऽहं भुजयोर्जातमुखकस्य म्रिये म्रिये ॥४२॥ प्रमोदमेदुरखान्त सदासन्तुष्ट जाँत ते । बालकस्याप्यबालस्य न कदाऽपि कदाग्रहः ॥४॥ श्रद्धां ते पूरयिष्यामि दूरयिष्याम्यमङ्गलम् । वदन्ति प्रति पुत्रं हि प्रत्यनीकं न मातरः ॥४४॥ १ गूलान्छेशवादारभ्योत्कदा गुणसन्योहसमातिः । मूलगुणाः महाप्रतानि, उत्तरगुणाः पिण्यविसोहीत्यापित पक्षे प्रामविशेषणम् । २ अष्टौ मातरः । ३ सुखशव्यायां; पक्षे तत्त्वानां भवान, परलाभाणार्थनं, विषयसुखानाशंसा, अनीताप । ४ उत् जी पश्यतीति उत्पश्यः उन्मुखः।५ सभ्यं प्रधानं यथा स्यात् तथा । ६ नीरोगाय |७ सुधागधुषि- धुज्योरलागीफाशर्फरादिभिः वेधसासारगुदभृत्य विदितं जननीमनः शति पानात जात हे पुन।। ८अवालस्य विदुपः॥

·000 5 स0000000RADAROO பகைணைண்ணைலை साक्षादिव सुधासारैयाहारैरतिरञ्जितः। मात्रा मात्राधिकं बालस्तत्कालमगमद् गृहात् ॥४५॥ वन्या वल्लीव धन्याऽथ स्वाङ्गजस्य गजस्य सा। दन्तैरुदन्तैर्वाञ्छाया धुता विच्छायतामिता॥४६॥ साऽचिन्तयदथ व्यर्थप्रत्याशाविधुराशया। मत्तोऽधिकां व्यधाद्वेधा वशां कां दुर्दशावशाम् ॥४७॥ निम्नं स्त्रीजन्म तत्रापि वैधव्यं नव्यदुःखकृत्।दौस्थ्यं स्थानमनास्थाया दास्यं हास्यकरं जने ॥४८॥ स्मारं स्मारं पूर्वसौख्यं तारं तारं रुरोद सा । रीणानामिह नारीणामुदितं रुदितं बलम् ॥४९॥ हा मात किमहं जाता हा पितः पालिताऽस्मि किम् । विपदां वर्णकग्रामः प्रकाममसुखास्पदम् ॥५०॥ अभद्राऽऽपि यथा भद्रा धन्याऽहं नामतस्तथा । एकदाऽप्येकपुत्रस्य नालम्भूष्णुःसुभोजने ॥५१॥ श्रुत्वेति प्रतिवेशिन्य आवेशिन्यस्तया शुचा । तर्जनेन प्रदेशिन्यः सुखादेशिन्य ऐयरुः ॥५२॥ रोजन्यस्येव राजन्यः प्रायोऽरिःप्रातिवेश्मिकः । क्षेत्रावनेरिवास्यास्तु वन्त्यस्ता रसैश्रिये ॥५३॥ १ व्याहारैर्वचनैः । २ वने भवा वन्या । ३ धुता कम्पिता। ४ वशां नारौं । ५ दारियवशवर्तिनीं । ६ नरकेऽपि गतिर्नास्ति यस्य जीवस्य स स्फुटम् । सर्वदुःखविधौ स्त्रीत्वे नियोज्येत कुकर्मभिः।७रीणानां खिन्नानाम् । ८ नालम्भूष्णुः न समर्था । ९ तेन शोकेन अवेशिन्यो व्याकुलाः । १० तर्जनेन प्रदेशिनीसदृशाः। ११ सुखदाभ्यः । १२ क्षत्रियस्येव क्षत्रियः प्रातिवेश्मिको वैरीभवति । १३ सवन्यो नद्यः। १४ रसो जलानि ॥ 001 ·खसः संवृणु निःश्वासान् मातर्माऽतः परं रुदः । कल्याणवल्लेः कल्याणि वारणं कारणं वद ॥५४॥ कुशलं कुशलं सूनोः शान्तं शान्तममङ्गलम् । इत्यूचुः सूचितोहसर्वस्वास्तां तदा हि ताः ॥५५॥ अथो विधूय नेत्राम्बुप्राजला कम्बलाञ्चलैः।शुचिः सोवाच शोचामि मन्दभाग्या किमात्मनः॥५६॥ आजन्मदुःखदग्धां मां विदग्धा अपि मुग्धवत्। तापं किं पृच्छत खच्छा इष्टिकापाकमूषिकाम्॥५७॥ विशेषस्तु विशेषज्ञा मनोरथरथेऽद्य माम् । अवेदनः सुतः सूतः संयुयोज जर वीम् ॥५८॥ तन्निर्वाहाक्षमा क्षामा विषीदामि निधीदत । हेतुर्नान्यः सौख्यकेतुर्भवत्सन्निधिसन्निधेः ॥५९॥ ततस्ता विस्मिता स्माहुरैन्द्रो गज इवाङ्गजः । कल्पद्रुमफलश्रेणी निस्सहे! कि समीहते ॥१०॥ गद्गदं सा जगादाथ सुस्निग्धं वसुधासुधा। तीतं परमप्रीत्यै निसर्गात् स्वर्गिणामपि ॥६॥ पायसंसद्वच इव निईनैः क्वापि नाप्यते।तत्तेनायाचि यत् दृष्टश्रद्धालुबीलको जनः (युग्मम् ) ॥३२॥ १ ज्ञानरहितः। २ सारथिः। ३ जरती गाम् । ४ दुर्बला । ५ यूयमिति शेषः । ६ सौख्यस्य केतुमहः । ७ भवत्सामीप्यमेव सन्निधिः सेवधिस्तस्मात् । ८ तव पुत्रः किं कल्पमफलश्रेणी वाञ्छति । ९हे असमर्थे !। १ सोहम् । ११ व्याख्यातं । १२ स्वभावात् ।। , - ·लि. ९॥ ऊचुस्ताः सज्जनंमन्याः समदुःखसुखा वयम् ।अनया चर्चया वर्षे ! स्नेहशून्या विमाविताः ॥६३॥ धन्ये धन्याऽसि, मानार्थे जीवं मुश्चन्ति मानिनः जीविताधिकपुत्रार्थे त्वं तु मानं न मुञ्चसि ॥६॥ धूमरीभिरिवास्माभिः शाम्येद् दुःखानलो न चेत् । वेरिवास्य बालस्य किं नान्तीयते रुचिः ॥६५॥ काऽप्यवादीदिमं पुत्रं भोजयिष्ये खवेश्मनि । पराऽवोचद्युक्तमेवं प्रत्येकं क्रमशः पुनः ॥६६॥ माता प्रमोदते नैवमन्याऽऽचष्ट विशिष्टधीः । परा बभाषे संर्भूय सर्वाः कुर्मो वयं त्वदः ॥६७ ॥ इत्युक्त्वैका गुणप्रायान् प्रैषीत्कलमतन्दुलान् । पयोभिः पूरितां पौरी खयशोभिरिवेतरा ॥६॥ आज्यं प्राज्य रसश्रीणां साम्राज्यमिव चापरा। कलां सितोपलां चान्या प्रीतिस्फीतिमिवोज्वलाम्(युग्मम्) दत्ते नेहं वैरारक्षस्त्यक्तनीराऽनुमानतः । सा सखीभ्यस्तु तं प्रापदुज्झिताश्रुजलाधिकम् ॥७॥ शतैः सुपोटकः प्राप्यः सहस्रैःप्रातिवेश्मिकः। तस्यास्तु प्रतिवेशन्यः प्राप्ताः कोटि परां पुनः॥१॥ १ वार्तया। २ अन्तर्बीयते आच्छाद्यते । ३ रुचिरभिलाषः, कान्तिश्च । ४ मिलित्वा। ५ पारी स्यात् पानभाजनम् । ६ प्रस्तावतो घृतम् । ७ बहुतरम् । ८ सूक्ष्मां सुमृष्टाम् । ९ सर्कराम् । १० प्रधानतो रक्षणं यस्य तं नेहं (प्रधानरक्षणीयम् )। ११ ग्रामैकदेशः ।

·10 % 3D दुष्पापाःप्रतिवेशिन्यो दुःखादर्शनिभा अपि।तास्तस्या दुःखशल्यायस्कान्तरलोपमाः पुनः ॥७२॥ धन्यमन्या ततो धन्या परमान्नस्य सङ्गमम् । विधाय सङ्गमस्यार्थेऽजनि प्रमदमेदुरा ॥७३॥ विसृज्य वत्सरूपाणि स्नातः शान्तपरिश्रमः । आजगाम निजं धाम सङ्गमः शुभसङ्गमः ॥७४॥ आस्तासनि स निःशल्ये निश्चले मातृकल्पिते । समाश्रित्योत्तर काष्ठां जैनधर्म इवामले ॥ ७५ ॥ माता ज्ञानवतीवास्य शिशोरग्रे चतुष्किकाम् । गृहिधर्मतरोर्दानफलादानकृते न्यधात् ॥७६ ॥ तत्र कुण्डलिकां साऽथ भव्येव भवितव्यता। स्थापयन्त्यस्य दुष्कर्म किल कुण्डलितं व्यधात् ॥७७॥ सतां चित्तमिवोदार सँविमृष्टं च वाक्यवत् । गात्रवच्च रुचेः पात्रं स्थालं न्यास्थच तत्र सा ॥७८ ॥ एषन्त्याः सहसा धर्मवाहिन्या दीनसम्पदः । नासीरमिव तन्नीरं करशुद्धिकरं बभौ ॥ ७९ ॥ सुभटवान्तवत् सोष्म सुखदं न्याय्यवित्तवत्।मातृचित्तमिव स्निग्धं सरसं सच्चरित्रवत् ॥८॥ १ चुम्बकः । २ संयोगम् । ३ काष्ठां दिशं; पक्षे निष्ठाम् । ४ सुप्रमार्जितम् ; पक्षे विचारितम्।५स्थापितवती कुण्ड- लिकायाम् । ६ आगच्छन्त्याः । ७ पुण्यनद्यः; सेना । ८ दानस्य वितरणस्य पक्षे गजमदस्य । ९ अप्रयानम् पक्षे सेनाया अग्रेसरम् । १० करो हस्तः, पक्षे दण्डः ॥

·लि. सर्वथैव मनोहारि गुरुशिक्षावचो यथा।माता प्रमुदिता तस्मै पायसं पर्यवेषयत् (युग्मम्) ॥८१॥ सिताघृताभ्यां तन्नीत्युत्साहाभ्यामिव वैभवम्। स्फारीकृत्यान्यतः साऽगात् किल संतोषदृग्भयात्॥२॥ इतश्च कश्चिदागच्छच्चिन्तामणिरचिन्तितः । अकल्पितश्च कल्पद्रुः कामधेनुरकामिता ॥३॥ योगाभ्यासरतिः सर्वविरतिःप्रोल्लसन्मतिः।मासोपवासनिरतिर्मुक्तिमार्गगतिर्यतिः (युग्मम् ) ॥८॥ यथा हि दक्षिणावर्त्तशः कृष्णश्च चित्रकः । पुण्यैरगण्यैः प्रत्यक्षस्तथा तस्याभवन्मुनिः ॥ ८५॥ तस्माज्जगत्त्रयीमित्रादसावादर्शनिमलः । तेजोबोधर्मयं प्रापदन्तरङ्गतमोपहम् ॥८६॥ जातजातिस्मृतिरिव प्राप्तजन्माऽथ निर्जरः । किमेतदिति संभ्रान्तस्ततश्चेतस्यचिन्तयत् ॥ ८७॥ अहो भाग्यमहो भाग्यमहो मेऽद्य महोत्सवः । अरिरे धर्मसामग्री कटरे कर्मलाघवम् ॥४८॥ अननविभ्रमा वृष्टिरचन्द्रा किल चन्द्रिका । अप्रदीपः प्रकाशश्च ममाकस्मात् विजृम्भते॥८९॥ ऐरावणोऽयं भूपीठे गङ्गापूरश्च जाङ्गले । मरौ जातः पारिजातः साधु मे यदीदृशे ॥९॥ १ दृष्टिलगनभयात् । २ सूर्यान्मुनेश्च । यदाहि मुकुर आतपे धृयतेऽश्ममध्ये प्रकाशी भवति । ३ अयं सङ्गमः। Rapoooo ·राजा रोरगृहं प्रापदमावास्यामयं शशी । हेलि. पातालमूलं वा यत्तत्रापि ममालयम् ॥११॥ सामान्यान्नस्य सन्देहे परमान्नं क्व मे गृहे।ऊपरे स्यान्न तृण्याऽपि क्व महाशालिपालयः ॥ ९२ ॥ त्रिवेणीसङ्गमः सोऽयं जज्ञे गगनमण्डले । शिलापुत्रस्य सन्तुष्टा गौरीब्राह्मीमहाश्रियः ॥९३ ।। कुम्भेऽनवद्यत्रैविद्यवादस्तदयमीक्षितः । यांच्चत्तवित्तपात्राणां सङ्गमः सङ्गमे मयि ॥९४ ॥ सद्यः समागतं वित्तं सद्यः पात्रं च सङ्गतम्।सद्यःप्रमुदितं चित्तं पुण्यं सद्योऽर्जयामि तत् ॥९५॥ सर्वरत्नप्रधानं श्रीरामेणान्नममन्यत । परमान्नं तु पात्रत्राकृतं चिन्तामणीयताम् ॥ ९६ ॥ एष एवामृताहारो यः सत्पात्रे नियोज्यते । रसो न हीयते यस्य कल्पकोटिशतैरपि ॥९॥ अभ्युत्तस्थौ विमृश्येति स्थालमादाय सुस्थिरः । उदञ्चदुच्चरोमाञ्चकञ्चुकः स व्यराजत ॥९८॥ १ निर्भाग्यो दुर्भगः पगुः कुणिः कुण्ठमतिस्तथा। नीचः पापरतो यस्तु शिलापुत्रः स उच्यते।केचिदेवमाहुः। कस्याश्चित् त्रियो लोढको जातस्तयाऽसौऽरण्ये त्यक्तः पुनौरीसहितेन रुद्रेण दृष्टस्ततो गौ-सहानीतस्ततो विद्यालक्ष्मीभ्यांदानेन तिस्रो- ऽपि तुष्टाः । २ कुम्भेऽचेतनघटे । ३ तर्कलक्षणसाहित्यरूपं त्रैविधम् । ४ उत्पत्तिर्दुर्लभा यस्य व्ययो यस्य दिने दिने । सर्वरन- प्रधानस्य धान्यस्य कुशलं गृहे इतिश्रीरामश्लोकोऽयम् ।५पात्राय दीयते इति पात्रा;"देये ना चा२३१३३॥ ६ दानस्य॥ १०१ clou ou wouuch wirachsenGO ८० . . ००० ·प्रा उद्भूतसुकृताङ्करः कृतधर्मद्रुमावृतिः। दारिद्रयदृषियुद्धाय सन्नद्ध इव शुद्धधीः (युग्मम्) ॥१९॥ स तं विज्ञापयामास कलावानसि हे मुने!। यत्तुल्या राज्ञि रङ्केऽपि रुचिः स्फुरति ते शुचिः॥१०॥ अचिन्तितोपलम्भेन स्पर्शेन पदयोस्तव । त्वद्गुणै रक्तधातोर्मे कल्या कोणताऽजनि ॥१०१॥ मैत्रीविलासप्रासाद प्रसादं तत्पभो कुरु । करुणातरुणीपुण्यतरतारुण्य तारय ॥१०२॥ इमं दोषाकरं बालं दुर्बलं विगलसुम् । निजसंभावनेनात्र पवित्रय महाबतिन् ॥१०॥ पूर्वरङ्गं विधायेति सुधाऽऽसारकिरा गिरा । आनन्दाश्रुजलोद्गारै छटाच्छोटे किरन्निव ॥१०॥ निषिञ्चन्निव भावढं पङ्क प्रक्षालयन्निव । जलपूर्वतया पूर्ण दानं दातुमिवोद्यतः ॥१०५॥ सप्रसाद सप्रमोदं सादरं भावभाखरम् । भक्तिदक्षं गताकाङ्क्षमस्तकक्षमशिक्षितम् ॥१०६॥ १ कृता धर्मद्रुमे आ सामस्त्येन वृतिर्येनसः।२ कला विद्यते यस्य स धर्मकलासम्पन्न इत्यर्थः; यदुक्तम् । “बावत्तरिकल- कुसला" || ३ स्पर्शेन स्पर्शनेन; पक्षे स्पर्शः पापाणविशेषः। ४ रक्ता रञ्जिता।५श्रेयसा कल्या प्रधाना। ६पक्षे कल्याणं स्वर्णम्। ७. "पूर्वन मन्त्रो न तदा विचारः कक्षा न केनापि फलेन वाञ्छा। पश्चान घोषोऽनुशयोन गर्यो हर्षोऽष्टमः संगमके बभूव। नदफ्ट200 ॥

·प्र०- wecamvave scscecruicenarioucccce- wium तस्मै परमपात्रायापरमोऽपि खकर्मतः।युतः परमया भक्तया परमान्नमदात्तदा (चतुभिः कलापकम्) ॥ रसः शान्तो मुनानात्करुणश्चात्मानन्दया । दानप्रवृत्तितो वीरश्वासम्भावनयाऽहुतः ॥१०॥ वचखिनांवचोऽतीतमगम्यं योगिनामपि।अमेयं मतिमानानां चतुःसङ्करमाप सैं: (युग्मम्) ॥१०९|| प्रगृहीताभिधां भिक्षा दक्षः षष्ठी विचार्य सः । प्रगृहीतां मुनिश्चके तदनुग्रहसाग्रहः ॥११॥ तत्पुण्यराशिपल्यस्य धर्मलाभाशिषा शिखाम् । मुनिनिर्माय निर्मायचित्तः स्वाश्रयमाश्रयत्॥१११॥ माता गृहान्तरायाता तस्मै सुस्मेरमानसा । निषण्णायाविषण्णात्मा पायसं पुनरप्यदात् ॥११२॥ भोजयेन्मधुरं स्निग्धमम्बा बालं बलादपि । भुक्तोऽयं वयमेवेति हृष्टा नाचष्ट किञ्चन ॥११३॥ १ मुनीश्वराय। २ अपगता रमा यस्मात् स अपरमः। ३ संयोगम्। ४ सगमः। ५ भिक्षा सप्तविधा भवति। तद्यथा। "संसठ्ठ-मसंसट्ठा उद्धड तह अप्पलेविया चेव। उग्गहिया पग्गहिया उज्झियधम्मा य सत्तमिआ" ॥१॥ संसृष्टाभ्यां तत्- खरण्टिताभ्यां हस्तपात्राभ्यां भिक्षा संसृष्टा १।असंसृष्टाभ्यां तु ताभ्यामसंसृष्टा २ स्थाल्यादिभ्यः स्वार्थ भोजनाय उरिक्षप्ता उद्धृता ३ । निलेपं पृथुकादि तत्स्वरूपाऽल्पलेपा ४ । भोजनकाले शरावाद्याहितभोज्यवस्तुमध्यादुत्पाटिता ५ । भोजनार्थ करोपात्तभोज्यमध्याद् दातुमिष्टा प्रगृहीता ६ । अन्यानभिलष्यमाणा परित्यज्यमानभक्ताद्यन्नरूपा उज्झितधर्मा ७ ॥ इति । ६ पल्यो धान्यमानविशेषः।७ उपविष्टाय। cocs.

·पटटटटटट अहो काऽप्यस्य बालस्य लोभसंक्षोभसङ्गतिः। मुनिदानफले येन पश्य माताऽपि वञ्चिता ॥११॥ आतूर्णं पुण्यपूर्णस्य प्रमोदभरशालिनः । अमृताहारतस्तस्मात् तस्यासीदाशितंभवः ॥११५॥ आथाचान्तःस विश्रान्तः प्रशान्ताभ्रान्तमानसः। अर्जितोर्जितराज्यश्रीरिवानन्दमविन्दत ॥११॥ प्रसाधितस्य तत्पुण्यपाकस्य प्रगुणैर्गुणैः । अप्रमेयमपि प्राज्ञाः सम्भावयत सौरभम् ॥११७॥ तथाहि । मङ्गल्यं दक्षिणावर्त तीक्ष्णपाति रसायनंम् । गुदाहं पवित्रं च नैनं दानं सुवर्णति ॥११८॥ दाक्षिण्याडातुवादोत्थमुपदेशोंत्तु धातुजम् । दानं स्वारसिकं हेम कुमारं गीयतेऽधिकम् ॥११९॥ १ वृद्धिः । २ वृप्तिः। ३ गृहीतचुलुकः सन् आनन्दमनुवभूव । ४ औदनिकैर्गुणैः। ५ अनन्तमपि । ६ मङ्गल्यम- शिवोपशमात् । ७ जीवानुकूल्यात् दक्षिणावर्त्तम्। ८ मोद्घातित्वात् तीक्ष्णघाति। ९ निर्वृतिकरणात् रसायनम्। १० त्रिको- दिशुद्धं गुरुः । ११ अदाह्यं कुविकल्पादिनाऽग्निना । १२ निजफलदानात् पवित्रम् । १३ गुरुलघुकचिन्तायां नम्रम् । १४ एवमष्टगुणोपेतं सुवर्णायते । तदपि मगल्यादिगुणोपेतम् । दक्षिणः प्रदक्षिणा वर्त्त आवर्तो यस्य । तीक्ष्णं लोहं तत्स्वर्णेन म्रियते । रसेन पारदेन अयनं यस्य ॥ १५ रससिद्धिः कला विद्या धर्मस्तत्त्वं धनार्जना । गुरूपदेशेन विना प्राज्ञस्यापि न सिद्ध्यति। १६ स्वरसेन निर्वृत्तं स्वारसिकम् । 06--04-0600304001 Blue IcoWUGU0020 ·.. महामहार्य दुर्लम्भं खयंभूर्भूतदोषहृत् । शालिग्रामभवं दानमेतत्स्वर्ण कुमारकम् ॥१२०॥ कुमारकनकाकारं दानमत्राजनिष्ट यत् । इतीव संनिवेशोऽयं शालिग्राम इतीरितः॥१२१॥ वत्सकान्यनु गच्छन्ति येन गावः समुत्सकोः । शिश्रिये वत्सपालं तदूरात तं धर्मकामधुः ॥१२२॥ मिथ्यात्वपुद्गलानेव मन्ये मदनकोद्रवान् । रुरोद विमलीकर्तुमिव धन्याऽऽत्मजन्मनः ॥१२३॥ शतैःसुपाटकः प्राप्यः सहस्रैःप्रातिवेश्मिकः। तस्यास्तुप्रतिवेशिन्यःप्राप्ताः कोर्टि परां पुनः॥१२॥ अषडक्षीणमन्त्रोऽयं पूर्व स्वस्मै प्रकाश्य यः । पायसोपक्रम चक्रे परलोकफलप्रदम् ॥१२५॥ कन्यासूत्रं गजपटी स्वयंभूर्देवता तथा । बालेन्दुरुपमानानि स्युस्तदानस्य शैशवे ॥१२६॥ श्रीनाभेयप्रपौत्रः श्रीश्रेयांसो जातिसंस्मरः । कलाकल्पलतामूलं मूलदेवश्च भूभूः ॥१२॥ नागरी गुणगौराङ्गी चन्दना नृपनन्दना । ग्राम्योऽयं बालगोपालः प्रदाते त्यद्भुतं पुनः॥१२८॥ १ शालिग्रामे हि ईश्वरलिने भवति, तत्कुमारकम् इति । २ ईरितः कथितः । ३ चतुष्कर्णाः । ४ धर्मकामगवी । ५ यो मन्त्रः। ६ कुमारीकर्तितं सूत्रम्। ७ देशान्तरीयं वस्त्रं गजवडिः। ८ भूपभूः- राजपुत्रः। 8 प्रदाने इति पाठान्तरम्।

·चन्दनायाः किमाश्चर्य स्वशिष्यायाःस्वयं प्रभुः।सामग्या कारकोजज्ञे चतुर्दाऽभिग्रहाग्रही ॥१२९॥ मूलदेवेन तत्कालं स्वेच्छा स्वच्छतयोदितो । बालेनापि महेच्छेनानेन मौनं कृतं हितम् ॥१३०॥ अनुदान रो मातुर्मीनं यत्सङ्गमो व्यधात्छ। मन्ये सत्यं तदेवाभून्मौनं सर्वार्थसाधकम् ॥१३॥ तदार्जवं वासना सा दुष्पापाऽस्तु कलौ नृणाम् । दाने दत्ते तु यत्तस्य मौनं तदपि दुष्करम् ॥१३२॥ महादानेऽपि यत्तस्य न सुरा ववृषुर्वसु । दातुं किल व्यलम्बन्त तत्प्रभूतं भवान्तरे ॥१३३॥ न स्थानं धर्मसंस्थानं नचास्य विमलं कुलम् । नोपदेशः पुण्यदेशः सन्निधिर्न धियां निधिः॥१३४॥ इतीवानवधानेन संमोहेनावधीरितः। स कर्मविवरं प्राप्य मन्ये खार्थमसाधयत (युग्मम्)॥१३५॥ दाताऽऽहारस्य तं भुक्तं तृणायासौ न मन्यते । तेनापरिणतस्तस्य विक्रेऽतिक्रुधेव सः ॥१३६॥ कुञ्चिका पुण्यकोशस्य तस्य गूढा' विशूचिका । सूचिका गुणयोगेऽभून्न तु दोषस्य सूचिका ॥१३७॥ १ श्रीवीरः । २ उदिता कथिता ।३ पश्चात् । ४ अग्रतः। ५भावना। ६ वसुस्वर्ण रत्नं च। ७ पुण्यदः। ८ असावधा- नेन। ९ अवगणित.। १० विकारं गत इत्यर्थः । ११ कथयित्री ॥ ऽधित इति प्रचुरः पाठः। - मूढा इति पाठान्तरम्।

·प्रायः स्मरत्यभावेऽपि हा मातरिति दुखितः। सौ प्रत्युत मुनिध्यानात् तस्यासन्नाऽपि विस्मृता॥१३८॥ प्रायः कण्टकभङ्गोऽपि स्याद्धर्मे रङ्गभङ्गदः । सङ्गमस्य पुनः प्राणसंशयोऽपि न भावभित्॥१३९॥ स दध्यौ धीरधौरेयः पात्रदानबलोज्वलः । मृतेरवश्यंभाविन्या भावज्ञानां कुतो भयम् ॥१४०॥ पान्थः पथि स दुःखी यो याति शम्बलदुर्बलः । पात्रदानेन संपन्नं शम्बलं सबलं तु मे ॥१४१॥ कम्बलावरणस्यापि सत्यं मे भाग्यतोऽभवत् । पात्रदानमहापुण्यं कर्पूरेणाऽऽस्य॑पूरणम् ॥१४२॥ 4शुदेश्यः पशुप्रेष्यः काहं सर्ववहिष्कृतः । न वा मुनिमहेन्द्रोऽयं सुमनोराजिशेखरः ॥१४३॥ समग्रा सा क सामग्रीक मे सर्वविहीनताका विशाला चन्द्रशालाऽसौ पर्णशालामधिश्रिता॥१४॥ परांनं मां तु संस्थाप्य परमानं दधेऽम्बया । मया तु परमार्थान्नं कृत्वाऽर्थानिजकानहो ॥१४५॥ १ मातुरभावेऽपि । २ सा माता । ३ शम्बलरहितः। ४ मुखपूरणम् । ५ पशुसमानः । ६ पशुसेवकः । ७ सुमनसो देवाः; पक्षे सुमनसा पुष्पाणां आवल्या कृतमुकुदः, सुमनसो विद्वांसश्च । ८ चन्द्रशाला शिरोगृहम् । इयं पूर्वोक्ता सामग्री कुटीरकोपरि चतुःशाला जाता। ९ परानः परपिण्डादः । ॐ सर्वनिहीनता इति पाठान्तरम् । 200000000000000 0000matram104remsense 4.०८ d.coot ·CO20LMORE प्रक साम्प्रतं साम्प्रतं मेऽसौ प्रशमामृततल्लिको । शरणं शरणं शान्तेर्भूयान्मुनिमतल्लिको ॥१४६॥ सतां निदर्शनीयेऽस्मिन् रत्नादर्शसुदर्शने । पुरस्कृतो महात्मेव लघुके प्रतिबिम्बितः ॥१४७॥ नामुञ्चद्धर्मरेङ्गस्तं तदात्वमपि सङ्गतः । प्राणान्तसङ्कटेऽप्याप्ते राजपुत्र इवोत्तमः ॥१४॥ आचारः कुलमाख्याति यदि सत्यमिदं वचः । नितिं दानधैर्याभ्यां तत्स क्षत्रियगोत्रभूः।।१४९॥ सौभाग्य सङ्गमस्याहो नवोढोंऽपि सुवासना। प्रिया सतीव सोल्लासा तस्याभूत्सह यायिनी ॥१५॥ रूपस्थध्यानतो ध्यात्वा पञ्चमं परमेष्ठिनम् । समाधानसुधाकुण्डे कण्ठदने स ममधीः ॥१५१॥ निरीकृत्य गतिं दिव्यां दानशीलविनाकृताम् । दानध्यानानुसन्धानादानशीलां गतिं ययौ (युग्मम्)। मर्त्यले देवभोगानां लब्धिश्चित्रविधायनी । इतीव सुमनुष्यत्वसङ्गमं सङ्गमो व्यधात् ।।१५३॥ दत्त्वा भुक्त्वा च तत्ताडक् कथं भोक्ष्ये कदन्नकम् । इति ध्यात्वेव तत्याज निर्व्याजः सखजीवितम् ॥ १ युक्तम् । २ तटाकिका । ३ प्रधानः । ४ उदाहरणभूते । ५ पक्षे धनुपो रङ्गो भावः । ६ तदाऽस्माभिर्निश्चयः कृतः । ७ पक्षे वधूटी। ८ मुनि परमेष्ठिनम् । ९ प्रमाणेऽर्थे दनद्वयसद् । कण्ठप्रमाणे । १० अतिक्रम्य । ॥

·50 अर्थे ग्रन्थिस्थिते को नु कुवासे निवसेद बुधः। पात्रदानधनः सैष ग्रामाङ्ते ततोऽत्यजत्॥१५५॥ दानमुद्रां करे कृत्वा दधद्धर्माधिकारिताम् । सतां सेव्यः कथं त्वेष स्यात्तिरश्चामनुप्लवैः ॥१५६॥ पात्रदानाभिमानाद्यो नृपस्यापि सहिष्यते।न स्वामित्वं कथं नाम स्वामीयतु पशूनयम् ॥१५७॥ प्रासाद इव चन्द्रस्य द्रौपदीचूतपादः । चक्रशालिश्चर्मरत्ने मूलदोषहरः पटः ॥१५॥ सुकृतं सङ्गमस्याहो प्राज्यभावप्रभावतः । तत्रैव दिवसे जज्ञे सर्वसिद्धिसमृद्धिदम् (युग्मम्) ॥१५९॥ रागद्वेषविवर्जितार्जवगुणप्राप्यं सदाऽप्यक्षयं विश्वस्याप्युपरि स्थितं न पुनरावृत्याऽन्वितं निश्चितम् । एकस्यैव हि चेतनस्य रुचितं नान्यस्य भोगोचितं दानं सङ्गमवत्सपालकलितं सिद्धेः सुखं च स्तुमः ॥१६॥ १ ते प्रामशरीरे । २ अनुप्लवः सेवकः । ३ चन्द्रस्य प्रासाद एकेनैव दिनेन कृतः शुभाय भवति न बहुदिनः तेन चन्द्रप्रासादः कापि न दृश्यते । ४ तथा द्रौपद्या शीलप्रभावेन तदिनजातचूतफलैर्नारदः प्रीणितः । ५ चतुर्दशसु रत्ने चर्मरत्नं चक्रवार्तराज्ञः सद्यः सकलस्कन्धावारविस्तारकद्भवति । ६ पटस्तहिनकृत एव मूलनक्षत्रदोषहर्ता । ८००८- ·ले. D. ॥ श्रीशालिचरिते धर्मकुमारसुधिया कृते । श्रीप्रद्युम्नधिया शुद्धे प्रथमः' प्रक्रमोऽभवत् ॥१६१ ॥ ॥ इति शालिभद्रकथायां प्रथमः प्रक्रमः समाप्तः ॥ तेन दानावदानेन प्रीणितो धर्मभूपतिः । यं प्रसादमदत्तास्मै तस्य लीलायितुं स्तुमः ॥ १ ॥ अस्ति खस्तिपदं शश्वन्महापुरुषसन्निभः । जम्बूढीप इति द्वीपश्चन्द्रनिस्तन्द्रवृत्तभूः ॥ २ ॥ यस्यासौ लक्ष्यते लक्षयोजनायाममानिनः। सौवर्णों नित्यसज्योतिरचलो लक्षदीपकः॥३॥ सप्तसप्तिरंथे सप्तीन सुरसप्तौ मुखानि च । ग्रहान् लग्ने स्वरान् गीतेऽङ्गानि राज्ये गंजे तथा ॥४॥ १ अवदानमत्यद्भुतं कर्म । २ उदारस्तत्ववित् सत्वसंपन्नः सुकृताशयः। सर्वसत्त्वहितः सत्यशाली विशदसद्गुणः । विश्वोपकारी सम्पूर्णचन्द्रनिस्तन्द्रवृत्तभूः । विनीतात्मा विवेकी यः स महापुरुषः स्मृतः । ३ परिपूर्णः; पक्षे आचारः। ४ लक्षयोजनानि यावद्दीपकः । ५ सूर्यरथे तुरङ्गमान्। ६ उचैःश्रवास । ७ षड्जनपभगान्धारमध्यमः पञ्चमस्तथा। धैवतो- निपधः सप्त तन्त्रीकण्ठोत्थिताः स्वराः। ८ स्वाम्यमात्यसुहृत्कोशराष्ट्रदुर्गबलानि च । राज्याङ्गानि । ९ चत्वारः पादाः, करो मेदूं पुच्छं चेति गजाङ्गानि ।

·प्रा ८८. ००.८८८ धातूनङ्गे तथा सप्त क्षेत्राण्यत्र जगुर्जिनाः । स षड्वर्षधरश्चित्रं सप्तर्षः प्रकीर्त्यते (युग्मम्) ॥५॥ क्षेत्रदेशास्तु चलौरस्तस्यै तिष्ठन्त्यकर्मठाः । पुत्रा इव त्रयः किन्तु सर्वढिव्यवसायिनः ॥ ६ ॥ पोरेऽब्धि परमं क्षेत्रं तत्तेषु भरताभिधम् । तवो वत्सरे यहदागी गीते मुखा गुहे ॥ ७ ॥ रसौ भोज्ये गुणा राज्ये ती वादविदाम्बरे। षडेव यत्र खण्डानि तथा रेजुरखापिडते (युग्मम् ) ॥८॥ वैतौब्येनोच्चगोत्रेण नीचधात्रीभवानि वीं । त्रीणि त्रीणि पृथक् पङ्क्तौ विन्यवेश्यन्त तान्यही ॥९॥ १ रसामुगमांसमेदोऽस्थिमजःशुकाणि धातवः । २ भरतादीनि सप्त जम्बूद्वीपे कथितानि । भरत १ हैमवत २ हरिवर्प ३ विदेह ४ रम्यक ५ ऐरण्यवत ६ ऐरवत ७ क्षेत्राणि सप्त ज्ञेयानि । ३ हिमवन्त-महाहिमवन्त-निपध-नीलवन्त- रूपि-शिखरिणः, एते षद् पर्वता जम्बूद्वीपे पद् वर्षधरा उच्यन्ते । ४ अत्र वर्षशब्दः क्षेत्रवाची । ५ सप्तसु हैमवत-हरि- वर्ष-रम्यक-ऐरण्यवसाः चत्वारः । ६ जम्बूद्वीपस्य । ७ कर्मणि तत्पराः कर्मठाः; उप्रत्ययः, न तथा अकर्मठाः । ८ भरत- विदेह-ऐरवताख्यालयः । ९ अब्धेः पारं पारेऽब्धि; अव्ययीभावः । १० वसन्त-प्रीष्म-वर्षा-शरत्-शिशिर-हेमन्ताख्याः । ११ श्रीरागोऽथ वसन्तश्च भैरवः पन्चमस्तथा । मेघरागश्च विज्ञेयः षष्ठो भट्टनरायणः। १२ कार्तिकेये शिवपुत्रे । १३ मधुराम्ललवणकटुकपायतिक्तभेदात् षद् । १४ सन्धिविग्रहयानासनद्वैधाश्रयरूपाः । १५ शास्त्राणि। १६ वै निश्चयेन तया लक्ष्म्या आत्यः । १७ उसपर्वतस्तेन । १८ वा स्वार्थे; नीचमातृजनितानि पक्षे धात्री धरित्री। Fr 7--0477 ॥ ४.१ -८८८८८---- ·ले. ----- : प्टट 00000000000000000000000000 cc-c- नृलोक इव लोकेषु वयस्सु त्रिषु यौवनम् । वर्तमानश्च कालेषु यथा सर्वार्थसाधकः ॥१०॥ तथाऽक्तिनखण्डेषु मध्यम खण्डमुत्तमम् । सर्वाङ्गीणसुखप्राप्तावलंकर्माणविक्रमम् (युग्मम् ॥११॥ मुक्तोज्वलकणश्रेणीमण्डलैः क्षोणिकुण्डलैः । आस्ते तत्रातिसम्बाधो मगधाभिधमण्डलः ॥१२॥ गावो यत्र वशास्थूलाः सुव्रताः सुवशा इव । नवंशाः सूरचौराणां न वेशादोषदूषिताः॥१३॥ दुर्भिक्षदुर्गभङ्गाय गोलका इव मूढकाः । हैलयश्च बभुर्यत्र यन्त्रवाहनयष्टयः ॥१४॥ सरांसि यत्र भूयांसि संवयांसीव नीरधेः । यत्पयांसि पयांसीव महांसीवावनिश्रियाम् ॥१५॥ भुवो विशालशालेयाः शोकशाकटसंकटाः । सनाथा रैथकट्याभिः पवित्रा यत्र गोत्रयों ॥१६॥ १ स्वर्गमर्त्यपातालेषु । २ वशया मेदसा । ३ सुखदाया गावः सुव्रताः सुनार्य इव स्वाधीनाः । ४ वश्याः । ५ वन्ध्यात्वदोपरहिताः । ६ महद् इलं हलिरित्युच्यते । महान्ति हलानि । ७ मित्राणि। ८ भूप्रदेशाः शालिक्षेत्राणि । ९ शाकस्य क्षेत्र शाकशाकदम् । क्षेत्रे शाकशाकटशाकशाकिनौ इति साधुः; शाकक्षेत्रव्याप्ता इत्यर्थः। १० रथानां समूहो रथ- कट्या; "गोरथ -६।२।२४॥ इति कट्यल्प्रत्ययः । ११ गवां समूहो गोत्रा; “गोरथ ।।६।२।२१|| इति नल् ॥ तथैव त्रिपु इति पागन्तरम् । Pxi. .0000000000 00000cc00000c- 0000 ·Bota. ne 0000000 0000000000000NO.Gu000000000000000०० Gunc00000000000 . बंद्धमूला लसच्छोखाः सच्छायोः सुमन:प्रियाः । महाफलोदया यत्र सज्जना इव पादपाः ॥१७॥ कण्टकौघश्चतुर्दन्ती नायिका ः प्रधानता । खेलानां सत्कृतियंत्र बहिरेव, जने न हि ॥१८॥ यत्र दानमकालेऽपिन मृत्युःसत्यशालिनाम् । कालेऽपिवृष्टिरेव स्यान्नकोपस्तु विवेकिनाम् (कुलकम्)। तत्र काञ्चनसोपानभद्रपीठप्रतिष्ठितम् । सौवर्णकलसज्योतिर्मालामुकुटमाण्डितम् ॥२०॥ उद्धृतकेतकीरेणुधूपधूम्याभ्रमच्छलात् । उत्तुङ्गगीयमुनाच्छनाभ्यामिव राजितम् ॥२१॥ वेजाञ्चलचलच्चारुचामरालीमनोहरम् । पुरेषु राजराजश्रि रेजे राजगृहं पुरम् (विशेषकम्) ॥२२॥ १ मूलं चिरनिवासः, उपलक्षणात् आदिमूलम् । २ पक्षे पुत्रपौत्रादिशाखाः । ३ पक्षे छाया कान्तिः। ४ सुम- नसः पुष्पाणि; पक्षे विद्वांसः । ५ पक्षे महाफलानि विवाह-यात्रा-प्रासादोद्धारणादीनि तेषामुदयः । ६ कण्टकाः खुण्टाः; पक्षे शूलाः । ७ दन्ताली; पक्षे कलहः । ८ धान्यवपनस्थानं; पक्षे स्त्री । ९ धान्यशोधनस्थान; पक्षे दुर्जनाः । १० केतकी- रेणुः, धूपधूम्या =धूमकलिका, तयोर्धमो भ्रान्तिः तस्याः छलात्। ११ गङ्गायमुनारूपे एव छत्रे ताभ्यां राजितम् । १२ प्रासादे सुवर्णदण्डस्थध्वजास्ते एव चामराराण, अन्योऽपि राजा एतै राजचिट्ठयुक्तः स्यात् । 9000000000000000000000000000000 . . o००० ·९० यंत्र नेत्रशुभा-रामा बहिरन्तश्च रेजिरे । प्रियालापाः सैना-रङ्गाः पत्रैवल्लीविराजिताः ॥२३॥ पथ्या-रम्भाभिरामाश्च संवृताः पाटलाधराः। पुण्यपण्यैः परीभोग्याः सुकुल्या हसविभ्रमाः॥२४॥ यत्र हाणि धम्याणि विशालान्युज्ज्वलानि च। 'कोटिप्राप्तपताकानि चरित्राणि सतामिव ॥ २५॥ कीर्त्यारोहणनिःश्रेणिगुणश्रेणिरपालयत् । रञ्जिताप्टादेशश्रेणिः श्रेणिकस्तत्पुरं नृपः (कुलकम् )॥२६॥ १ यत्र राजगृहे, नेत्रः तदाख्यवृक्षः, प्रधानवृक्षैर्वा शुभाः प्रधाना आरामा वनानि; पक्षे लोचनशुभा रामाः स्त्रियः। २ प्रियालं राजादनं, आप्नुवन्ति; पक्षे प्रिय आलापो यासाम् । ३ सह नार विद्यन्ते याः; पक्षे सना कोऽर्थः सदा, रजो यासां ताः । ४ पूर्वपक्षे पत्राणि, वल्लयश्च ताभिर्विराजिताः; अन्यत्र पत्रवल्ली रचनाविशेपो, मुखमण्डनम् । ५ हरीतक्यः, कदल्यश्च ताभिरभिरामाः; पक्षे सुखकराः, रम्भा श्वाभिरामाः। ६ संवृताः पृतिसंयुक्ताः, पक्षे सावगुण्ठनाः । ७ पाटलां वृक्षं धरन्तीति; पक्षे पाटलः अधरो यासांताः । ८ पुण्यानि पवित्राणि, पण्यानि वस्तूनि तैीगाहीः; पक्षे पुण्यं सुकृतं तदेव मूल्य तैर्भोक्तुं योग्याः। ९ कुल्या अल्पाः कृत्रिमाः सरितः; पक्षे समीचीनकुलोत्पन्नाः । 'सुकुल्या तु कुलखियाम्'इति अनेकार्थे । १० हंसानां विलासः, पक्षे हंसवद्गमने विभ्रमो यासाम्; अथवा हंसकः पादकटकस्तस्य । ११ धर्मादनपेतानि अत्र धर्म- पदेन वास्तुधर्मा उच्यन्ते । १२ कोटिद्रव्यसूचनाय न्यस्तपताकानि । १३ राज्ञामास्थानश्रेणयोऽष्टादश। तद्यथा । मल १ आप्त २ हित ३ स्निग्ध ४ मन्त्रि ५ अमात्य ६ महत्तम ७ बुद्धिसख ८ उभयसन ९ आम्नायिक १० सांग्रामिक ११ देशीयपुरुप १२ मानपुरुप १३ धन्यपुरुप १४ कामपुरुप १५ विज्ञानपुरुप १६ राजपुरुप १७ विनोदपात्राणि १८ ॥ ३ ·Don0000000000001. 000000000000000000000 भुजे धराधरे यस्य पुष्करावर्त उन्नतः । धाराधरः कृपाणोऽभूत् राजहंसप्तवासकः ॥ २७ ॥ स्वबलान्मोहराजस्य सप्ताङ्गीमिव सप्तकम् । निहत्य सत्यतो वीरक्रमाराधनमाप यः ॥ २८ ॥ यस्तथा तन्मयो दधे भ्रामरध्यानधारणम्छ । श्रीवीरविषयं येन तादृगेव भविष्यति ॥२९॥ यस्य सिद्धरसपायसम्यग्दर्शनभावितम् । आर राज्यं शिलासारमपि काञ्चन-वर्णिकाम् ॥ ३० ॥ प्रिया सुलक्षणा तस्य पौलोम्या इव लक्षणा । यन्नेत्रतो मृगी चिल्ला चेल्लणा नामतोऽस्ति सा॥३१॥ शीलचन्द्रमणे पशङ्कापङ्कस्थितेरपि । जिनेन्दुवागचेर्यस्याः परं ज्योतिय॑जृम्भत ॥ ३२ ॥ १ श्रेष्ठो मेघः पक्षे असिकोशसत्क आवोंयस्मिन् ।२ सम्यक्त्वमिश्रमिथ्यात्वानन्तानुबन्धिनः कषायाः; पक्षे द्यूतादिव्यस- नसप्तकम् । ३ सप्रकृतो वीरो यस्मिन् स तन्मयः। ४"वीतरागं यतोध्यायन वीतरागो भवेद्भवी । इलका भ्रमरीभूता भ्रम- रीध्यानतो यथा" ॥१॥ इति भ्रामरध्यानम्। ५ "तैलोदग १ लोहानल २ पयजल ३ पारयसुवन्न ४ सिद्धरसा ५॥ जीवाण धम्मरगा आसन्नासन्नसिद्धीणं"॥१॥ इति सिद्धरसपायसम्यक्त्वभावितम् । ६ आर, प्राप । ७ लोहमपि रसभावितं काञ्चनवर्णिका सुवर्णिकां आगच्छति; तथा राज्यमपि कांचन कोऽर्थः अपूर्वी वर्णिकां आर गतम् । ८ शच्याः समाना। ९ "क्लिन्ननेत्रे चिल्लचुल्लौ” इति नाममालातः हीनलोचनेति भावः । १० चन्द्रोपलस्य संशयपकावस्थितस्य ११"हहा तपस्वी भविता कथं स श्रुत्लेति देव्या वचनं सशङ्कः। प्रातजिनेन्दोर्वचनाद्विशङ्कः श्रीश्रेणिको हृष्टमना बभूव" ॥१॥ १२ प्रकृष्टम् । * भ्रामरध्यानधारणाम् इति वा पाठः। श्रीवीरविषयामिति च पाठः। 90000000000000000000000000000000000000000000000000006 Moonance 0000. 1900 ००००० 1000000070000 00000000000000 000 onnnooon 6000 3000000000000 100.00 005000 10000 .

·. चतुर्बुद्धिचतुःशालं चतुरा पुण्यकुम्भिनः । कीर्तिकन्याचतुरिका चतुष्कावसरः श्रियाम् ॥ ३३ ॥ तस्याभयकुमाराख्यः पुत्रो मन्त्रितया बभौ। चिन्तामणिः शिरोरत्नतया सुकृतिनः किल (युग्मम्)॥३॥ उपायांश्चतुरो धर्मान् गुणानावश्यकानि षट् । अङ्गानि सप्त क्षेत्राणि भूपालान् द्वादश बेतान् ॥३५॥ पञ्चाङ्गमन्त्रतत्त्वज्ञः सभ्यः सम्भावयन्नयम् । राज्ये धर्मे च धौरेयःशुशुभे निर्भयोऽभयः (युग्मम् ॥३६॥ तत्र धर्मधुरा भद्रः सुदानाद्भद्रदन्तिवत् । भूतभाविभवद्भद्रः श्रेष्ठी गोभद्र इत्यभूत् ॥ ३७ ॥ १ "उप्पत्तिा १ वेणइआ२ कम्मिा ३ परिणामिआ४॥ बुद्धी चउव्विहा उत्तापंचमा नोवलन्भइ"॥१॥ चतु:- शालं गृहं बुद्धीनाम् । २ हस्तिशाला तु चतुरा; पुण्यकुम्भिनः धर्महस्तिनः । ३ चतुष्पथः । ४ साम १ दान २ भेद ३ दण्ड ४ रूपाश्चत्वार उपायाः। ५ दानशीलतपोभावनारूपाश्चत्वारो धर्माः । ६ संधि १ विग्रह २ थान ३ आसन ४ द्वैधीभाव ५ आश्रय ६ रूपाः पड्गुणाः । ७ सामायिकादीनि पडावश्यकानि। ८ स्वाम्यमात्यसुहृत्कोशराष्ट्रदुर्गवलरूपाणि सप्ताङ्गानि ।९ क्षेत्राणि जिनचैत्यादीनि । १० विजिगीपुः १ अरिः २ मित्रं ३ अरिमित्रं ४ मित्रमित्रं ५ अरिशत्रुः ६ पाणिग्राहः ७ आक्र- न्दः ८ तयोरासारी ९ कटके१० मध्यमः ११ उदासीनः १२ इति द्वादश राजकम् । ११ व्रतानि प्राणातिपातादीनि । १२ पञ्च परमेष्ठिनः; पक्षे कर्मणामारम्भोपायः १ पुरुपद्व्यसंपत् २ देशकालविभागः ३ विनिपातप्रतीकारः ४ कार्यसिद्धिश्च ५ इति पञ्चाङ्गानि मन्त्राणि । B0-60 CMDED ·10000000000000000000000 20042000000444 0 - कीया कैलाशसंकाशः स रत्नै रोहणाचलः।आश्रितावस्तुकाष्ठानां वस्तुले मलयाचल:(युग्मम् ॥३८॥ भ्रान्ति सुमेरुरभ्रान्तस्तेने मित्रकलावताम् । छेकश्चिच्छेद तामेष पुनः कनकदानतः ॥ ३९ ॥ सत्वेऽपि रत्नकोटीनां तस्य रत्नत्रयी परम् । आसीददूषणं साधुकोटीरस्य विभूषणम् ॥ ४० ॥ मनोवाकायचेष्टासु धर्मस्तस्यावतिष्ठते । अर्थो वचसि कायेऽपि कामः काये कदाचन ॥ ४१ ॥ निष्पकाऽऽकाशगङ्गेव महँगङ्गेव दोषहत् । निःसन्तापा च पातालग व विशदाशया ॥ ४२ ॥ चन्द्रक्रीडाचकोरीव सदाऽऽनन्दविलोचना । सदा सर्वतुकारामपिकीव प्रियभाषिणी ॥ ४३ ॥ धर्मस्येव मनःशुद्धिरर्थस्येव नयस्थितिः।मदनस्येव मर्यादा भद्रा तस्याभवत्प्रिया (विशेषकम् ॥४४॥ १ आश्रितानि यानि अवस्तुकाष्ठादीनि करीरद्रुमादीनि तेषां च वस्तुले गन्धकरणे, पक्षे आश्रितानां दीनादीनां ऋद्धिकरणे २ मेरुपर्वतः । अभ्रंकषः, पक्षे भ्रान्तिरहित. । ३ विस्तरितवान् । ४ सूर्यचन्द्रादीनां; पक्षे मित्राणि, कलावन्तः सुवर्णकाराः। ४ विदग्धः । ५ सतो भावः सत्त्वं तस्मिन् । ६ ज्ञानदर्शनचारित्रात्मिका रत्नत्रयी । ७ निष्कलङ्का । ८ भूगगा। ९ "दृष्टा जन्मकृतं पापं स्पृष्टा जन्मशतत्रयम् । स्नाता जन्मसहस्रस्य हरेद्गगा कलौ युगे"॥१॥१० चन्द्र एव क्रीडा यस्याः सा चासौ चकोरी च, तद्वत्सदाऽऽनन्दविलोचना ।११ सर्वे ऋतवो यस्मिन् तच तदारामं च, तत्रस्था पिकीव कोकिलेव । 92225 *. 1000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000 Goroom ·भ कायँहानिमनायोणांयच्छतीव मृति रुषाम् । नरव्य मदाना विश्वषा बुाद्धनाश च दुायाम् ॥४५॥ कलिं निःशेषदोषाणां जयं पत्युर्वितन्वती भद्रा-भद्राय सा किंतु चतुःपष्टिकलान्विता (युग्मम्)॥४६॥ अनयोर्नमैदोत्संगकेलिकल्लोललोलयोः । कियानपि ययौ कालः करेण्वोरिव भद्रयोः ॥ ४७ ॥ चैङ्गा संगमकस्याथ जीवः पीवरपुण्यभूः । अतन्द्रभद्रदन्तीव भद्राकुक्षाववातरत् ॥ १८ ॥ तुङ्गस्तम्बकरिस्फातिनम्रशूकशिखामुखम् । गोपीगीतोडतं राजशुकराजिविराजितम् ॥ १९ ॥ शालिग्रामादिवायातं तत्प्रीत्या सा निशात्यये। शालिक्षेत्रं परीपाकपिशङ्गं स्वप्नमैक्षत (युग्मम्)॥५०॥ तुच्छेऽवकरकूटाभे कुले लब्धोदयः पुरा । रोपितः सुकुले वेप्रे शालिस्तम्बसमो हि सः ॥ ५१ ॥ १ गोभद्रपत्नी, पक्षे विष्टिः "वाण ५ द्वि २ दिग् १० जलधि ४ प ६ त्रिषु ३ नाडिकासु, वक्र १ गलो २ हृदय ३ नाभि ४ कटा ५श्च पुच्छम् ६॥ विष्टेर्विदध्युरिह कार्य १ वपुः २ व ३ बुद्धि ४ प्रेम ५ द्विपां ६ क्षयमिमेऽवयवाःक्रमेण ॥१॥ एवं भद्रा ३० कला । सा ६४ कला। सा अभद्राय । इयं तु भद्राय। २ नर्म हास्यं ददातीति नर्मदः सचासौ उत्सङ्गः, पक्षे नर्मदा नदी।३मनोज्ञः।४ तुङ्गा उच्चा ये स्तम्वकरयो व्रीहयः । ५ गोप्यः क्षेत्ररक्षिकाः स्त्रियस्तासां गीतानि तैरुद्धतं युक्तम् तत्कोलाहलाढ्यम् । ६ शुकेपुराजान इव राजशुकाः । ७ सङ्गमभवस्नेहादिव । ८ क्षिप्तधूल्यादिपुजनिभे। ९ केदारे।

·C.44 सकर्णा वर्णिनी तूंर्णमेत्य पत्युर्वितत्य सा । तेने तमर्थमत्यर्थ कर्णजाहावगाहिनम् ॥ ५२ ॥ अनूपविपुलाशालिक्षेत्रवत्सौरभाद्भुतम् । गोपीगीतगुणग्रामं सुवयस्यशुकप्रियम् ॥ ५३ ॥ परिपाके च माधुर्यधुर्यतावर्यताऽऽस्पदम् । सुतं प्राप्तासि तामेवमभ्यनीनन्ददाशु सः (युग्मम्) ॥५४॥ तैलकन्दमहारत्नं पोतालमधुसेवधिम् । सर्वसहेव तं गर्भ महनीयमुवाह सा ॥ ५५ ॥ तैलेकन्दाद्यथाऽन्तस्थादिला स्नेहाबिला बहिः ।तथाऽस्मादानधीकन्दादम्बाऽभूदानदोहदा ॥५६॥ सुखेऽपि विबुधाः सधः पूर्वस्नेहं त्यजन्त्यहो । सस्मरे दानमित्रस्य गर्भदुःखेऽपि तेन तु ॥ ५७ ॥ तस्य दानादरः पश्य पारदः कैटरे स्थिरः । चिन्मूषायां गर्भदुःखाग्निना यन्नोदंडीयत ॥ ५८ ॥ १ विदुषी।२ स्त्री।३ शीघ्रं, आगत्य।४ कर्णस्य मूलं कर्णजाह; "कर्णादेर्मूले-७१।८८॥ इति जाहप्र० कर्णमूले इत्यर्थः। ५सजलभूस्थशालिक्षेत्रवत् सुगन्धताऽऽस्पदम् । ६ गोप्यः क्षेत्ररक्षिकाः; पक्षे राज्यः। शोभनं वयो येषां ते सुवयस्यास्तरुणा ये शुकास्तेपामभिमतम् ८ माधुर्ययुक्तवस्तुषु धुर्यता मुख्यत्वं, वर्यता वर्यत्वं तयोरास्पदं स्थानम् । ९ प्राप्स्यसि पुत्रम् । १० पातालमधुसेवधि, कोऽर्थः अमृतकुण्डसमं तैलकन्दनाम्ना रत्नविशेषम्। ११ स्फटिकरत्नविशेषः । १२ सङ्गमकजीवात् । १३ आश्चर्यभूतम् । १४ चैतन्यमूपायां, वर्णादिद्रव्यमग्नौ द्रवीकरणाय यस्मिन्पाने विन्यस्यते तन्मूषा । १५ डीञ्च् विहायसां गतो धातुः, यस्तन्यामात्मनेपदे "दिवादेः श्यः॥३।४।७२॥ इति श्यः । ॐ स्थित इति पाठान्तरम् । 42040400000.0000000000pcs ·लि. c00000000 390000 वासस्य धातवः सीमा पूर्वाः क्षीणास्तु तस्य ते । असंपूर्णेषु नव्येषु दानवासस्तदद्भुतम् ॥ ५९ ॥ दोहँदै सौहृदश्रेष्ठः श्रेष्ठी विज्ञाय सोऽन्यदा । त्वरया पूरयामास श्रीमतां हि स्पृहा महः ॥ ६० ॥ सर्वाङ्गीणैर्दयादानैः पात्रदानैर्गुणोत्तरैः । प्रववर्षाशु वर्षावद्भद्रा गोभद्रहर्षदा ॥ ६१ ॥ अतिक्रान्तेषु मासेषु नवखथ दिनेष्वपि । किंचिन्न्यूनेषु नवसु ग्रहेपूचस्थितेपु तु ॥ ६२ ॥ भद्रा नवसुवर्णाभं पूर्वेव दिवसेश्वरम् । कल्याणकमलोल्लासमसूत सुतमर्चितम् (युग्मम् )॥ ६३ ॥ दीपोत्सवः पुत्रजन्मोत्सवस्यांशो न षोडशः । सदा मङ्गल्यरूपस्य सन्ततोद्योतदायिनः ॥ ६४ ॥ विचिन्त्येत्यविचिन्त्यश्रीः सुभगंभावुकस्थितिः । निर्विगीतैः सुसंगीतैर्गुप्तिमोक्षसलक्षणैः ॥६५॥ १ वासो हि सप्तधातून यावद् भवति। २ सङ्गमभवप्रतिवद्धाः । ३ सङ्गमस्य । ४ मातुनवाञ्छाम् ।५ अन्यस्मिन् दिवसे । ६ महानेष उत्सवः यन्महतां वाञ्छा जायते । ७ सर्वाणि च तानि अङ्गानि च सर्वाङ्गेभ्यो जायन्ते इति सर्वाङ्गी- णानि। “सर्वादेः ॥७१।९४।। इति ईनप्र०। ८ निजपतिः; पक्षे गावश्च भद्राश्च वृपभाश्च तेपां हर्पदा।९सुवर्णमङ्गलम्।१० लक्ष्मीः, सरोजंच। ११ असुभगः सुभगो भविष्णुः सुभगंभावुकः । “नग्नपलितप्रियान्धस्थूलसुभगायतदन्तात् च्व्यर्थ-' ॥५।१।१२८॥ इति सूत्रेण खुकन् । वृद्धिर्मोन्तश्च कर्तव्यौ । १२ निर्दोषः । १३ बन्दिमोक्षणम् । co.0000000000000000000000000000000000000०० ०400072610 onmonocot onmonamo Oube Gouta Moond nououooooonood 100.00000000 ·. cono०८00.00 प्र 100000001.c0000046 00000.00000000000000404 00000000000 0000000000000000000000000 ००० 000११००० सर्वपात्रीणसन्मानदानै-रुद्यद्ध्वजवजैः । श्रीश्रेणिकनृपादेशादलंकर्मीणविक्रमैः ॥ ६६ ॥ पुत्रजन्मोत्सवारम्भैः श्रेष्ठी गोष्ठीकृतालकम्।चक्रराजगृहं साक्षात् सर्व राजगृहं पुरम् (चतुर्भिःकलापकम् ) सोऽथ चन्द्रार्कमालोक्य षष्ठीजागरपूर्वकम् । वितेने नामकरणं सुभगंकरणं श्रियाम् ॥ ६८ ॥ मातृवप्नानुसारेण सर्वखजनसाक्षिकम्।शालिभद्र इति ख्यातं खसूनोरभिधां व्यधात् (युग्मम्)॥६९॥ स्नेहः सतां विनीतानां गुणौघोऽभ्य॑स्यतां श्रुतम्। श्रीपूर इव धन्यानां प्राप वृद्धि क्रमेण सः॥ ७० ॥ ।। व्रतं समितयः पञ्च नाटकं सन्धिशुद्धयः । तत्त्वप्रवृत्तयः प्राणं स्मरमिन्द्रियवृत्तयः ॥ ७१ ॥ करणस्थितयोराज्यमिव सर्वार्थसाधकम्।धात्र्यः सर्वोपधीशुद्धाः सकलास्तमलालयन् (युग्मम्)॥७२॥ १ सर्वपात्रेभ्यो योग्यानि सर्वपात्रीणानि "सर्वादे -१२९४|| इति ईनः प्रत्ययः।२ गोष्ठ गोकुलं, यत्र गावस्तिष्ठन्ति, अगोष्ठा गोष्ठीकृता अलका धनदनगरी येन, राजगृहेण । ३ चन्द्रश्वार्कश्च तयो. समाहारश्चन्द्रार्कम, लोकप्रसिद्ध आचारविशेषः ।४ वि- द्यार्थिजनानां शास्त्रम्। ५ इर्यासमिति,भापासमिति, एपणादिरूपा.। ६ मुख १ प्रतिमुख २ गर्भ ३ विमर्श ४ निर्वहणाख्याः पञ्च सन्धयः।७ पृथ्व्यप्तेजोवाय्वाकाशरूपाः। ८ स्पर्शनदर्शनादय १९ श्रीकरण १ व्ययकरण २ मध्यकरण ३ धर्माधिकरण ४ पुराधिकरणानि पञ्च । १० "भिया धर्मार्थकामैश्च परीक्षा या तु सोपधा। इवशब्दः सर्वत्र योज्यः पञ्चसु शव्देषु । -मलीललन्निति पाठान्तरम् । 00000000 0000 १००८2600-40000000rmus-600contact -000000000000000000000000000 200000 ·369 50 Stosco-पदे रिंषणं क्रमणं किञ्च जेमनं पिण्डवईनम् । जल्पश्चेलोपनयनं वत्सरग्रन्थिबन्धनम् ॥ ७३ ॥ अन्यान्यपीत्थं कृत्यानि महेन महता पिता। कारयामास सोल्लास:श्रीरेवं हि फैलेग्रहिः॥ ७४ ॥ स भूरिसंभृतावापः शोणहस्तपदच्छदः । रैसालः शालिभद्रोऽयं शालते प्रोल्लसहिजै॥७५॥ दन्ताबलमलं बालं पुन्नागा गोत्रजा वशाः। सेनीडाः क्रीडयन्ति स्मप्रसरत्करपुष्कराः॥ ७६ ॥ काञ्चनाम्भोजयोस्तस्य पदोः कनकधुर्घराः । तदीयरेणुपिङ्गाङ्गा रेणुभृङ्गा इवानिशम् ॥ ७७ ॥ प्रौलम्बिका प्रलम्बाऽस्य बभौ कण्ठावलम्बिता । वयसःप्रथमस्येव केलिदोला चलाचला॥ ७८ ॥ १ फलं गृह्णाति "रजःफलेमलाद् ग्रहः" ॥५॥१९८॥ इति इ. प्रत्य०। २ सुवर्णस्य संभृतं धृतं कङ्कणं येन; पक्षे भूरि अत्यन्त संभृतं भृतं अवापः स्थानकम्।३ आम्रः। ४ द्विजाः पक्षिणो दन्ताश्च । ५ उद्गतदन्तं वालं; पक्षे कलभक; "कृष्या- दिभ्यो-१७।२।२७॥ इति बलच्प्रत्ययः।६ हस्तिनः; पक्षे पुरुपश्रेष्ठाः, वृक्षविशेपाश्च।७ पर्वतजाः; पक्षे गोत्रिणः। ८ वशी- भूताः, हस्तिन्यश्च । ९ समीपस्थाः; पक्षे सकुलायाः। १० पुष्करं शुण्डा, पक्षे कमलम् । ११ सुर्वणकमलतुल्ययोः । १२ सुवर्णघुघुराः। १३ घुर्घरसंवन्धिना रेणुना पिशङ्गिताङ्गाः । १४ रेणुः, शब्दं चक्रुः । अण, रण, वणेत्यादि दण्ड- कधातोनिष्पन्नं रेणुः क्रियापदम् । १५ हारविशेपः ।

·सैरङ्ग-चञ्चु-चरणः सद्गतिमधुरखरः । बलक्षपक्षपक्षीव काकपक्षधरोऽप्यभूत् ॥ ७९ ॥ पुरीषशूकराः केचिच्चापल्यकपयः परे । मायागोमावयः केऽपि बाला व्याला इवेतरे॥८॥ पावित्र्यप्रीतिजात्याश्वःसलीनाङ्गत्वकच्छपः। स तु सिंह इवौजखी शमवान् शमवानिव(युग्मम्)८१॥ पित्रोः पुण्यविवर्तोऽसौ सौभाग्योपरि मजरी । मज्जेव सुखबीजस्य जीवितस्यापि जीवितम् ॥८२॥ उपाध्यायाय शुद्धाय सार्थेशोऽर्थमिव प्रियम् । तं कलान्तरलाभाय सर्वसाक्षिकमर्पयत् ॥ ८३ ॥ स नम्रीभूय निभृतः कलाचार्यात्कलाऽमृतम् । पपौस्थिरोपकाराय क्षीराम्भोधेरिवाम्बुदः॥ ८४ ॥ साधुविभक्तिसंबन्धकारकैः शब्दसिद्धिदैः । गुणवृद्धिकृतकृत्यैः स नित्यं जज्ञे सलक्षणः॥८५॥ सविवेकैरलङ्कारैः सभ्याविर्भावितै रसैः । सुरीतिवृत्तिभिश्वायमभूत्साहित्यशोभितः ॥ ८६ ॥ १ लाक्षादिरागैमनोज्ञचरणः । २ राजहंस इव । ३ दुष्टगजा इव । ४ उपशमवान् यतीव। ५ पुण्यपरीपाकः । ६ पाठकाय; पक्षे अधमर्णाय; उपाधिना आयो लाभो यस्य, उप समीपे आधिरेवविध आयो यस्य वा असौ। ७ गोभद्रः । ८ पक्षे कुसीदलाभाय ।९पक्षे स्थिरा पृथ्वी तस्या उपकाराय।१० कृत्यैः कार्यः; पक्षे कृत्यप्रत्ययैः । ११ पक्षे रीतयो वैदर्भी- पाञ्चालीगौड्यः। भारती १ शास्वती २ कैशिकी ३ आरभटी ४ रूपाश्चतस्रो वृत्तयः । cort---८-८-८-८-04-in com ·ल. भेजुस्तं सपदि प्रीताः कलाद्वासप्ततिः कलाः । चक्रवर्ती कलाचके धर्मस्तत्रोपितोऽस्ति यत् ॥८॥ अथ शालेर्मनोज्ञानां भूपरूपं निषेवितुम् । अवाततार तारश्रीपावनं यौवनं वयः ॥ ८८ ॥ हीनवर्णेन तेवर्णात्सुवर्णेन स्विकाऽऽहुतिः । तद्वार्थमिवात्यर्थमग्नितीर्थे समर्थ्यते ॥ ८९ ॥ यच्छायाऽऽतङ्कतः शङ्के साशङ्कराजचम्पकम् । आस्ते संकुचितं किंचिद्राजनिश्री नमुञ्चति ॥१०॥ कल्याणकदली यस्य कायकान्त्येव दण्डिता । स्वल्पान्तररसा जज्ञे सकृत्तेन फलेग्रहिः ॥ ११ ॥ प्रेभया प्रभया यस्य तनोः कनककेतकी । गोपायितुमिवात्मानं विधत्ते कण्टकैव॑तिम् ॥ ९२ ॥ तदंहिवादतः पद्मं शङ्के पङ्केऽक्षिपद्विधिः । लक्ष्मीपुष्पैरिव नखैर्जिवरौ तावपूपुजत् ॥ ९३ ॥ प्रव्यक्तनखरनौघं निर्भयं तत्पदद्वयम् । सभयं जलदुर्गेऽस्थात् पद्मं गुप्तवराटकम् ॥ ९४ ॥ शङ्के शशाङ्करकोः किं जो आदत्त सोऽनघे। दीन आसीन एवास्ते तैच्चमूरुरनूरुवत् ॥ ९५ ॥ तस्य कान्तिहदे देहे हारहंसावलिश्रिते । गम्भीरा दक्षिणावर्ती नाभि ति स्म कुम्भिनी ॥९६|| १ शालिशरीरवर्णात् । २ प्रकृष्टं भयं यस्याः सा । ३ पद्मरागमणिभिः। ४ गुप्तबीजकोशम् । ५ चन्द्रमृगस्य । ६ तस्य चन्द्रस्य चमूरुमंगः पशुवत् । ७ हस्तिनी ।

·विशालता हृदस्तस्य सकलाः कलयन्ति के । यत्पाप श्रीसरस्वत्योः प्रियमेलकतीर्थताम् ॥९७ ॥ चिरं विरेजतुस्तस्य भुजावाजानुयायिनौ । हृद्वासिदानदन्तीन्द्रदन्ताविव सकङ्कणौ ॥९८ ॥ नाम्भोधेः किन्तु कल्पद्रोः प्रवालानि निदानताम् । इयुस्तत्करयोस्तेन पाटलौ दायकौ च तौ ॥१९॥ रेखात्रयाङ्कितस्तस्य कण्ठः कण्ठीरवाकृतेः । तत्रानवद्यत्रैविद्यन्यासं प्रादुष्करोत्यहो ॥१०॥ यत्नाषोडश रत्नानि द्विधा वेधा विभिद्य किम् । द्वात्रिंशद्दशनी तस्य निर्ममे निर्मला समाम्॥१०॥ यौवनानङ्गयोर्योग्यौ स्वर्णपीठस्फुराविव । कपोलौ कल्पयामास वृत्तौ मध्योन्नतौ विधिः ॥१०॥ उपमाद्रव्यकोटीषु कोटि प्राप्ते तदानने । नाशावंशध्वजो रेजे भ्रमद्भूवैजयन्तिकः ॥१०॥ खश्रीकाभ्यां तदक्षिभ्यां वनवासि तपस्वि च । स्पईतामुत्पलं राजवशोन्मेषनिमेषि किम् ॥१०॥ startDattatreCLOADhant-20DLOG " 40040 200000000000000000000000000000000 १ खेटकाविव । २ कोटिः प्रकर्पः, संख्या च । ३ दण्डः । ४ खेनैव आत्मनैव श्रीर्ययोस्तौ च आभ्याम् । दिने न भोजि यतो दिने संकुचति अतएव तपस्वि किं सर्धता, राजा चन्द्रस्तस्य, वशौ परवशौ निमेपोन्मेपौ यस्य, परवशमिति भावः, पक्षे संकोचविकाशो। 000000000000020 04savd000462 KALL00000 ·७॥ भालं भाऽलङ्कृतं तस्याष्टमीचन्द्रोदयः स्फुटम् । यत्कान्तिःक्षणदाङ्गा? मुखं प्लावयतेतराम्॥१५॥ कबरी कज्जलश्यामा भाति तस्य संचम्पका । वर्णाक्षरा स्मरजयप्रशस्तेरिव पट्टिका ॥१०॥ रूपमन्यमनुष्याणां वर्ण्यमानमधः पतेत । उच्चैरेव पुनस्तस्य खैर्गिवर्गोत्तमाकृतेः ॥१०॥ तेन श्रुतेन दृष्टेन चित्तचित्रकृतेन वा । जनोऽभिहितमात्रेण धर्मेणेव कृतार्थितः ॥१०॥ दशः पातालबालानां तद्रूपालोकवञ्चिताः। चक्षुःकर्णतयाऽऽकर्ण्य तत्कीर्तीर्जहषुः सुखात्॥१०९॥ तद्रूपमिव तद्रूपं तद्वचस्तद्वचः किल । तद्भाग्यमिव तद्भाग्यं तद्गुणास्तद्गुणा इव ॥११०॥ १ क्षणं उत्सवं ददाति इति, क्षणदं यदङ्गं तस्यार्द्ध मुखं प्लावयते द्योतयति; मुखं शरीरार्द्धमिति श्रुतेः । तस्य भालं ललाटं अष्टमीचन्द्रोदय एव; पक्षे क्षणदाया रात्रेः प्रहरद्वयं यावत् । २ चम्पकपुष्पयुता। ३ वर्गिणो देवास्तेषां वर्गोत्तमवत् आक- तिराकारो यस्य एतावता महासौभाग्यमुक्तम् । ४ चित्ते चित्रवत्रस्थापितेन । ५ उक्तमात्रेण।६ नेत्राणि नागाङ्गनानां शालि- भद्रालोकनवञ्चितानि। चशंष्येव कर्णा यासां ताश्वभुःकर्णास्तासां भावः चक्षुःकर्णता तया। ७ उपमानोपमेयभावः शालि- भद्रूपवचनभाग्यगुणानां ज्ञेयः। ८ किल इवार्थे ॥ * सुखमित्यपि पाठः । ४ .

·६ प्रा 200000 Case फलं लक्षणवृक्षाणां चक्रिभोगाः किलोत्तमम्।वर्ण्यतां तानि किं तस्य धुंभोगायस्य भाविनः॥११॥ धर्मस्त्रिवर्गे धर्मेषु दानं दानेष्वपि त्रिए । अन्नदानमथान्नेषु सुकुमारं हि पायसम् ॥११२॥ यदेहस्तदुर्गादाननिदानं ह्याददे ततः । कुमारः सुकुमारेषु सुषमारेखयाऽरुचत् (युग्मम्) ॥११॥ वनं चैत्ररथ यहच्चैत्रमैत्रीपवित्रितम् । पुत्ररूपं तथाऽऽलोक्य तारुण्यसफलीकृतम्॥११॥ गोभद्रःसर्वतो भद्रश्लोकान्वेषी व्यचिन्तयत्। अन्योऽन्यसहशीबालाः कविवर्णावलीरिव(युग्मम्) । पद्मास्याः पद्मनिःश्वासाः पद्मोपमकरैक्रमाः । पद्मनाभी: पद्मनेत्राः पद्मिनीस्तत्र चान्तरे ॥११॥ 00000000000 १ ऊर्ध्वरेखायवहस्तपादौष्ठरक्ततादीनि शालिभद्स्य तानि लक्षणानि कि विद्वद्भिर्वर्ण्यताम् । २ दिवो भोगा शुभोगाः । "उ: पदान्ते-" २११११८॥ इति वस्य उः । ३ धर्मार्थकामेषु । ४ दानशीलतपोभावेषु । ५ शानदान १ अभयदान २ अन्नदानेषु ३ । ६ परमानंतु पायसम् । ७ शालेर्वेदः । ८ उपादानं परमानं मुख्य कारणं पूर्वम् । कारणानि त्रीणि; उपादान, निमित्त, सहकारिरूपाणि । कारणानुगुणमेव कार्यमिति न्यायात् । ९ सुषमारेखया परमशोमारेखया : सातिशायिन्या । १० धनदस्य वतम् । ११ चैत्रमासस्य । १२ यशोऽभिलाषी । १३ हस्तौ च पादौ ॥ वारुण्य- सकलीकृतमित्यपि पाठः। .

·लि. ३९॥ कन्या द्वात्रिंशतं धन्याः कुलशीलगुणैः समामहेभ्यास्तत्रैवास्तव्याः कुमारार्थमुपानयन(युग्मम्)११७ विद्याऽधिदेवता मूलोत्तरवैक्रियमूर्तयः । स्वःस्त्रीकोट्यष्टकात् किं वा चतुष्काष्टकमुद्धृतम् ॥११॥ व्यन्तरेन्द्रश्रियःसर्वा विधेन्दो कलाः कृताः सप्रभाःप्रतिभासन्ते या रूपातिशयश्रिया (युग्मम्) । श्रीसन्नाहः सार्थवाहः सोत्साहस्वजनस्ततः । व्योममण्डलविस्तारं विधाय वरमण्डपम् ॥१२०॥ पुष्पप्रकरनिक्षेपैर्वसन्तसमयायितम् । काश्मीरस्तबकालोकः स्मेरकश्मीरविस्मयम् ॥१२१॥ दिव्यैर्दूष्यैरलङ्कारैः सुपर्वनगरायितम् । नागवल्लीदलैः पूंगपूगैः कौऋणकोणितम् ॥१२२॥ नृत्तप्रवृत्तसङ्गीतैर्गान्धर्वनगरोपमम् । मङ्गलोलूलुकल्लोलैः स्मेरस्मरजयारवम् ॥ १२३ ॥ प्राज्यभोज्याज्यसाम्राज्यैः पक्वान्नैर्व्यञ्जनैरपि । फलावलीपयःपूरैः विश्वावारितसत्रवत् ॥१२॥ सन्मान्यमानस्वजनं प्रीतयाचकचातकम् । अवार्यतूर्यनिर्घोषं जिना भिरधिष्ठितम् ॥१२५॥ 4:11. 4.2 १ व्यवहारिणो धनवन्तः। २ राजगृहवासिनः। ३ क्रमुकसमहैः । ४ विकखरम् । टपOTE ·5 प्रगल्भाभिः पुरन्ध्रीभिः सत्यापितविधिकमम् । लक्ष्मीपूरपरीवाह वीवाहं सुमहामहमें ॥१२६॥ कारयामास भद्रायाः पौलोम्योः पुलकावहम् ।गोभद्रः शालिभद्रस्य जयन्तस्येव वासवः (अष्टभिःफुल०) निरन्तरस्फुरव्याख्या विषमेष्वर्थदीपिकाः । कामसूत्रे चिरण्टीकाश्चिरण्टीः कायवराः ॥१२॥ विभाव्य भूषणानीन्दुविभाव्ययकराण्यदात् । ताभ्यश्चक्षुर्महेभ्यः स महेभ्यः सभ्यसौरभः (युग्मम्)। चक्रादिलक्षणव्यूहा गुणाढ्यचतुराञ्चिताः । गुरुडम्बरशृङ्गाराः कायमानमनोरमाः ॥ १३० ॥ गजेन्द्रगतिविस्तारा गन्र्धवकलया कलाः । शताङ्गगुणसन्दोहाः पदातिरुचिरश्रियः ॥ १३१ ॥ उत्सर्पहर्पकन्दर्पराजराजस्य दिगजये। ताः शालिकलिताः सेनाः सेना आवासिता इव (विशेषकम् ॥ असौ हिरण्यवर्णासु तावन्तःप्रतिविम्बितः । रसोमिलालितोऽप्यागात् सुधामूतिर्न लोलताम् ।। रङ्गभूमौ मिलन्तीभिर्गजेन्द्रगतिविभ्रमात्छ । स तीभिः प्रीतितृप्ताभिर्नारीकुञ्जरतां ययौ ॥१३॥ १ सत्यतामापादितम् । २ गेषम् । ३ महोत्सवम् । ४ पल्याः । ५ इन्द्राण्या इव । ६ पक्षे विपगेपुः कामः । ७ वधूटमः । ८ प्रकृष्टदेशाः । ९ अधानाम् । १० पक्षे नदीपु । ११ शालिभद्रनीभिः ।। गतिभिर्भमादिति च पाठः ।

·अ १॥ कुलावतंसकः सोऽथ स्वप्रासादावतंसके । मृदङ्गोत्तुङ्गधोकारैः सुखोङ्कारैरिव स्फुटम् ॥ १३५ ॥ प्रवीणवीणाझात्कारैः सत्यंकारैर्मनोऽर्पणे । गीतैर्दिव इवानीतैलास्थैरास्यैर्मुदामिव ॥ १३६ ॥ विषमायुधभूपस्य कटकैरिव नाटकैः । निन्ये कालं स पञ्चाङ्गैर्मोहमन्त्रसखैः सुखैः (त्रिभिर्विशे०)॥ आद्यन्तग्रहणे, मध्यस्यापि ग्रहणमित्यसौ । आद्यन्तग्राहितामूहे त्रिवर्गे स्वर्गिवर्गवत् ॥ १३८ ॥ रत्नावापनिपातिकान्तिसलिलः वर्णोज्ज्वलस्कन्धभू- लक्ष्मीपुष्पसुपल्लवो मरकतप्रोल्लासिपत्रावलिः। मुक्तापुष्पभरः प्रकल्पितफलः पुण्याढ्यहग्गोचरः सोऽयं कल्पतरुः खलङ्कृततनुः श्रीशालिभद्रः किल ॥ १३९ ॥ प्रासादे लसदिन्द्रनीलकिरणालक्ष्यप्रवेशान्तरे कृष्णाङ्गागरुधूम्ययाऽथ कबरीकान्त्या तमःसंभृतेछ । १ कङ्कणम् । ॐ तमःसंसृते, तमापूरिते; तमःसंवृते इति च त्रयः पाठाः । .02022022AON ·०००० प्रर 000000000 ००० 000000 ob u4000000000000000000000000००००००००००० कान्तानां वदनेन्दुभिर्मणिमयालङ्कारभाभिः प्लुते नो जानात्युदितं नचास्तमितमप्युद्यहिनश्रीरयम् ॥१४०॥ श्रीशालिचरिते धर्मकुमारसुधिया कृते । श्रीप्रद्युम्नधिया शुद्धे द्वितीयः प्रक्रमोऽभवत् ॥ १४१ ॥ इति श्रीशालिभद्रचरिते जन्मविवाहवर्णनो नाम द्वितीयः प्रक्रमः ॥ DOR500000300am60000000000 . १ ०००००० ५.००००००० ०००० ००००००००००००००००0000000000 अथ श्रीशालिसौभाग्यभाग्याभोगसुधाम्बुधेः । सुपर्वसन्निधेलावृद्धिहेला विलोक्यताम् ॥ १ ॥ गोभद्रश्चिन्तयामास सुतास्याम्भोजवीक्षणम् । यतिधर्माध्वपान्थस्य ममास्तु शकुनः शुभः॥ २ ॥ यतो द्यूतमिव प्रायः केऽपि वित्तहृतः सुताः । पूर्ण पार्णमिवान्ये तु चिन्तासन्तापहेतवः ॥ ३ ॥ १ पूर्णिमासन्निधेः । पक्षे सुपर्वाणो देवाः । 200000000000000000000000000000000000000 40000000000000000000 Moo . 204400000 10. .

·लि. Domeo scooc १३॥ अगण्यपुण्यवत्केऽपि सम्पदानन्ददायिनः । संपूर्णीकृतधर्माशा द्वित्राः कृतयुगोपमाः ॥ ४ ॥ असौ मम पुनः सूनुः श्रीवृद्धौ कृष्णचित्रकः । चिन्ताशल्यविशल्येव धर्ममन्दारनन्दनम् ॥ ५ ॥ चतुरेऽनातुरे धीरे द्विधाऽस्मिन् भाद्रमातुरे । मुहहे न्यस्य तद्भारमुंहहे व्रतमुबहे ॥ ६ ॥ सुप्रतीके सति प्रीते प्रतीते दिग्गजेऽङ्गजे । नैशानी यस्त्यजत्याशां सत्यं पशुपतिः स तु ॥७॥ तद्रूपास्तेऽत्र चिद्रूपा ईश्वरास्ते च भाखराः । श्रीवीरं वरिवस्यन्ति नमस्यन्ति च ये सदा ॥८॥ एवं भावयते तस्मै सद्य उद्यानपालकः । श्रीवीरागमनं नीरागमनं धर्मवीरुधाम् ॥ ९ ॥ विज्ञायाऽभ्येत्य विज्ञाय सुपुण्याय व्यजिज्ञपत्। स्पृहामात्रं विलम्बो हि प्रियप्राप्ती महात्मनाम् (युग्मम्)। अथ स्नातानुलिप्ताङ्गः शुचिवस्त्रविभूषणः । और सारपरीवारः श्रीवैभारधराधरम् ॥ ११ ॥ 0000000 0c0000000000000000000000000 noooococc00000cmoc १ काली चिन्तामणिः । आविष्टालिङ्गत्वात् । २ सत्यास्तु तनये सामातुरवद् भाद्रमातुरः । भद्रा माता यस्यासी तस्मिन् । ३ उद्वहोऽङ्गात्मजः सूनुः । ४ सुप्रतीके शोभनाङ्गे । पक्षे सुप्रतीकनानि गजे । ५ गृहखामिताऽऽशां; पक्षे ऐशानी दिशम् । ६ पक्षे ईश्वरः । ७ पण्डिताः। ८ जगाम । 000000000000000 .

·- स त्रिः प्रदक्षिणीकृत्य वर्द्धमानशुभाशयः। श्रीवमानमानम्य सम्यग् शुश्राव देशनाम् ॥१२॥ तृष्णाकारिणि संसारे मरावपतराविह । धर्मो दशभिदो भिन्नः किल कल्पद्रुमायते ॥ १३ ॥ धनागमस्य मूलेन शुचिनो वचसा विभोः । स शुक्लपाक्षिकलेन धर्ममानसमानशे ॥ १४ ॥ स स्वामिनमनुज्ञाप्य याप्ययानेऽधिरुह्य च । गृहमागत्य सुप्रीतः प्रेयसीमित्यभाषत ॥ १५ ॥ वामाङ्गसङ्गतां मुष्टिग्राह्यमध्यां सुवंशजाम् । आसन्नभव्यजावा च कपरेखापरीक्षिताम् ॥ १६ ॥ बिभ्राणां मार्गणांश्चापयष्टिवत् लामवाप्य हे धर्माभ्यासवतां सीमा सीमन्तिनि ! किलाभवम् (युग्मम्) खं च पुण्यप्रतिष्ठाना फलकान्तगुणोच्चया । असङ्ख्यगुणलाभार्थमङ्गिनी मङ्गिनीव मे ॥ १८ ॥ त्वया सुधाऽनुवादिन्या रससिच्येव मूर्त्तया। साधुसिद्धः प्रसिद्धोऽस्मि दाता भोक्ताऽप्ययाचकः ॥१९॥ साम्प्रतं पुत्रमित्रादिसंबन्धाप्रतिबन्धिनः । अभ्यामित्रीणती मोहशत्रु प्रति यियासतः ।। २० ॥ १ निवृक्षे । २ क्षान्त्यादिना । ३ शुचिना पवित्रेण, पक्षे आपाढमासेन । ४ पक्षे राजहंसत्वेन।५ शिविकादिना। ६ पक्षे जीवा प्रत्यया । ७ किल धनुः सुवर्णरेखया परीक्ष्यते । ८ नौरिव ।९ यस्तु शत्रून प्रति पुरो याति तस्य भावस्तचा ताम् ।

·bollo ले० तृष्णाहरणनिष्णाता छेका प्रोत्साहने मम । वीरपत्नीव्रतं तीवं प्रादुर्भावय गहिनि ! ॥ २१ ॥ पुरः श्रीवीरनाथस्य दीक्षामादाय सादरम्। चतुर्थपुरुषार्थश्रीसाम्राज्यं साधये यथा (विशेषकम्)॥२२॥ जगाद गद्दं भद्राऽऽथाश्रुमिश्रविलोचना । हृदयालुर्दयालुस्त्वमदयालुरिवाऽभवः ॥ २३ ॥ एकपत्नीव्रतरतेः सत्यं भावयतस्तव । व्रतं वेश्मनि वा वासः पुण्यायैव प्रकल्पते ॥ २४ ॥ एकपुत्राऽहमबला बालश्च तव नन्दनः । तेन केन बलेनावां निर्दाक्षिण्य! विमोक्ष्यसि ।। २५ ॥ प्रेमहेलामहलां मां महिलामवमन्यसे । बालं लक्ष्मीलताऽऽवालं नाऽलं मोक्तुं भवानपि ॥ २६ ॥ पद्मिनी पदयोलमां पुन्नागः प्रसभं क्षिपेत् । विमुञ्चत्यङ्गजं पदें कथं गम्भीरवेद्यपि ॥ २७ ॥ बालेन मृदुनैकेन स्नेहार्हेण सुतेजसा । वशामपि श्रियं व्यालामालानयासि धिक्कथम् ॥ २८ ॥ स्तम्भः सौधं न तु स्थूणा यूथं हस्ती न हस्तिनी । दुरालानं लता नैव स्थमुक्षा न गौर्यथा ॥२९॥ १ प्रेमविलासाम् । २ अवज्ञारहिताम् । ३ विन्दुजालं पुनः पद्मम् । ४ "त्वग्भेदाच्छोणितश्रावादामांसव्या- थनादपि । संज्ञा न लभते यस्तु गजो गम्भीरवेदासी ॥१॥ ५ पक्षे केशेन । ६ आलानं गजवन्धनम् ।

·प्र Gok.4.--१८.८cance-a- एवमुच्चैः कुलाभारं सालिकः पुरुषोऽर्हति । अबला नामधामभ्यां न नारी कोविदाऽप्यहो (युग्मम् )। सार्थवाहस्ततः प्राह प्रवीणे! विधुराऽसि किम् । ल बालशारदेवासि जिनतत्त्वविशारदे !॥३१॥ अन्तरङ्गं बलं पुण्यं भावानामुड्वान्तयोः । बहिरङ्गाः कुरङ्गाक्षि ! पुरुषोपक्रमक्रमाः ॥ ३२ ॥ धर्मों निरवकाशोऽयं सावकाशः सदाऽन्तकः । बलाबलं वयं तेषु विचारय सुलक्षणे! ॥ ३३ ॥ सिंहानुपदेवेषु बाल इत्यवहीलना । गूढप्रौढप्रतापेषु विदुषां नहि युज्यते ॥ ३४ ॥ दिव्यवाण्येकनिर्देशा सिंही चैकसुता यथा । एकाक्षरा महाविद्या रुद्राक्षकमुखी शुभा ॥ ३५ ॥ तथा त्वमेकपुत्राऽपि प्रभावाद्भुतवैभवा । संसारकार्यवद्धर्मकार्येष्वपि समृद्धिदा (युग्मम्) ॥३६॥ या स्वामिनमतिकम्य दिगन्तमपि गच्छति । कालरूपा च सा देहच्छाया नैति सतीतुलाम् ॥३७॥ खंतु च्छायागुमच्छाया मानौन्नत्यनिदर्शनम् । राजमित्राभियोगेऽपि नातिकामसि मां पतिम्॥३८॥ मदङ्गजगुणग्रामोपवृंहणपरायणा । तिष्ठ प्रतिष्ठिता पश्चात्कीर्तिमूर्त्तव निर्मला ॥ ३९ ॥ * -अभावेषु इति पाठान्तरम् । Gok ·1295GG ले ७॥ स्निग्धेन मोदकेनाढ्यरसेन प्रौढिशालिना । वचसा रुद्धकण्ठेव योषा जोपैमियेष सा ॥४०॥ प्रेरिता सार्थवाहेन पवनेनेव सा भृशम् । साश्रुधाराऽभ्रलेखेव सुतसौधाद्रिमाद्रवत् ॥ ४१ ॥ क्षीरोदसङ्गतां गङ्गामिवालोक्य स मातरम्। पित्रा समं समायान्तीमभ्युत्तस्थौ स्थितिं विदन् ॥ प्राज्यैर्दन्तांशुभिर्दुग्धैर्गोरसैमधुभिस्ततः । गन्धोदकैश्च विनयैश्वञ्चत्पञ्चामृतैरिव ॥ ४३ ॥ स्त्रपयित्वा पदाम्भोजे पित्रोः सिंहासनस्थयोः।स ननाम महान्तोहि जातु मुञ्चन्ति नौचितीम् (युग्मम्) भोगीन्द्रं विबुधेन्द्रं च नृचक्रे चक्रिणं पिता । प्राह त्रिभुवनीसारंछ सुतमुत्सङ्गसङ्गिनम् ॥४५॥ रूपश्रीवत्स ! हे वत्स ! च्छेकानुत्सेक वत्सल!। अनुत्सुकमहोत्साह ! विचारय वचो मम ॥ १६ ॥ सुधोज्ज्वलस्त्वया प्रांशुः प्रासाद इव मेऽन्वयः। कल्याणकलशेनालं चक्रेऽभ्युदयशालिना ॥ ४७ ॥ त्रैलोक्यसुन्दरं नाम्ना प्रासादं नैभवं निजम् । बाल्ययौवनवाईक्यत्रिभूमं श्रीनिबन्धनम्॥४८॥ १ आलादकेन, पक्षे लड्डुकेन । २ मोनम् । ३ पुत्रगृहम् । ४ नारायण । ५ छेका विद्वांसः । ६ मनुष्यम् । * त्रिजगतीसारमिति च पाठः । - -वृद्धत्वत्रिभूममिति पाठान्तरम् ।

·०००००००० ०० . ००० 0000000000000 0000०००,0900079000000000000000 3000000000000000000000000000002 20000000000000000000000000000000 1001000000000000 दानशीलतपोभावचतुःशालेन शालितम् । संयमवर्णकुम्भेन साहाय्यात् तव योजये (युग्मम्)। त्वदधिष्ठिततन्त्रस्य ममावापविधायिनः । अभ्यस्तसमितेः खोपा भावारिविजिगीषुता ॥ ५० ॥ तदादत्स्व कुलाभारं मम धीरधुरन्धर!। त्वन्मात्रा ज्ञास्यते मात्रा माऽत्राऽऽयासीत्तव श्रमः ॥५॥ अस्याः कुटुम्बकं चिन्तानदी मबुद्धिवेडया । उत्तीर्णमिति याचेऽहमातरं तव मातरम् ॥ ५२ ॥ श्रीशालिरालपत् ज्ञातब्रह्मणस्ते सरस्वती । सातार्णवे निधित्सुर्मे चिन्तासंवर्तकं पितः!॥५३॥ खसामर्थ्यादलं मातः! तातः शैलेशतोलने । मयि क्षिपति पोते तु कुलाचलभरं कथम् ॥ ५४॥ पित्रोर्यत्र न शुश्रूषा सदोदरपिशाचता । धर्मनाशं गृहावासं पशुधर्ममुर्शन्ति तम् ॥ ५५ ॥ संसारजालमाच्छिद्य खयं रोहितमत्स्यवत् । पितः! प्रयासि हित्वाऽस्मान् कान्दिशीकानिहैव किम्?॥ १ तन्त्रं कुटुम्बकृत्यम् । "तन्त्रं स्वराष्ट्रचिन्ता स्यात् आवापस्त्वरािचिन्तनम्"। २ अभ्यस्त रणः । ३ सुखेन आप्यते खापा । ४ त्वन्मात्रा मात्रा ज्ञास्यते अत्र तव श्रमः मा आयासीत् इत्यन्वयः । ५ आतरं नौभाटकम् । ६ संवर्तक वडवानलम् । ७ पोतः शिशुः । पक्षे पोतो जलयानम् । ८ वदन्ति । ९ मत्स्यराजस्तु रोहितः । १० कान्दिशीको भयद्रुतः । निधत्ते मे इत्यपि पाठः । 46002004 Ou00.0000 an3000000019000000000 000000000000000000000000000000000 000000000uthousave 604900 . o ·-90000000. " साध्यसिधै पिताऽवादीहादीवोत्तरमुत्तरम् । वितण्डाताण्डवं त्यक्ता प्रामाणिकशिरोमणिः ॥५॥ जनकं खं कैलावन्तं बुधः सन्निहितः सुतः । त्रायते वत्स ! नो सूरमपि मन्दस्तमोग्रहात्॥५८॥ प्रदीपनेऽत्र संसारे पतन्त्येके या इव । त्रस्यन्ति पुरुषव्याघ्रास्तस्मानायमुद्यमः ॥ ५९ ॥ शृङ्गारपरंभागाय तवैवायमुपक्रमः । पितॄणां वर्गभोगाङ्गैमहीयन्ते यतः सुताः ॥ ६ ॥ भद्रे ! लमपि सद्बुद्धिर्मनसोऽपि परा मम । प्रीणीयाः सुतमात्मानं विशुद्धाध्यवसायिनी ॥६१॥ द्वात्रिंशता स्नुषाभिस्त्वं ताराभिरिव रेवती।धिष्ण्यं श्रिता सुते भूयाः कार्याणां सिद्धियोगकृत्॥६२॥ एवं विनीय निर्णीय शालिमालिङ्गय साऊंसम् । अभ्यषिञ्चदिवामन्दानन्दनी र्निजे पदे ॥३॥ अष्टाह्निकामथाहार्य विधाय जिनवेश्मसु । पात्रदानैर्दयादानैराराधितविधिक्रमः ॥ ६ ॥ कृतनिष्क्रमणोत्साहः सार्थवाहः स्वसूनुना। श्रीवीरप्रभुहस्तेन व्रतमादत्त सत्तमः (युग्मम्)॥६५॥ १ चन्द्रमसम् । २ परभागो गुणोत्कर्षः । ३ गौरवं प्राप्नुवन्ति । ४ सन्तोषयेः । ५ वधूभिः। ६ धिष्ण्यं .. सौधम् , पक्षे शुक्रम् । ७ अत्यर्थम् । ८ झटिति । -मात्मीयमिति पाठान्तरम् । T 2000 Oollo400000000000Hdcottoc0000000 ·. M 000000000000 340c प्राप्य व्याज विना मूलद्रव्यं पञ्चमहाव्रतीम् । यापयन् शकटं देहमक्षोपाङ्गस्य मात्रया ॥६६॥ नयन्नवनवान् देशानायव्ययविवेचकः । निश्चयव्यवहाराख्यवृषपोषविशेषवित् ॥ ६७ ॥ बोधयित्वेन्द्रियग्रामं युक्त्या पञ्चकुलं किल । सुप्तानेव विमुच्याऽथ कषायप्रतिसारकान् ॥६८॥ द्विचत्वारिंशतं भिक्षादोषान् पथिकसन्निभान् । त्या त्या चरंश्चर्या देशकालविभागतः ॥६९॥ उग्रग्रासैषणादोषाहण्डिपञ्चकुलग्रहे । अप्राप्तोऽथागजितश्च चौरैरिव परीषहैः ॥ ७० ॥ मषीभेदमकुर्वाणः सार्थवाहमहामुनिः। प्रभूतं सारभूतं स पुण्यद्रव्यमुपार्जयत् (पड्भिः कुलकम् )। मन्त्रस्येवोत्तरां सेवां विधायानशनक्रियाम् । स्वर्गे सपदि सौधर्मे ऽसौ धर्मेण सुरोऽजनि ॥ ७२ ॥ सचिन्तमग्रजं दानं वीक्ष्य शालेः सुखार्पणे । तपसा तत्पिता प्रैषि किल देवर्डिहूतये ॥ ७३ ॥ वृत्ताक्षराभिरामश्री रेजे स्वाश्रीनिमन्त्रणे । विशेषोल्लेखिहल्लेखः स लेखः किल लेखवत् ॥ ७४ ॥ ., चित्रं गोभद्गीर्वाणः शाणोत्तीर्णविशुद्धधीः । पस्पर्श ज्ञानतः पुत्रं पुण्याढ्यपरमावधिम् ॥७५॥ १ इन्द्रियाणि, पक्षे चक्रनिरोधकारिकाष्ठम् । २ परिभ्रमन् ।३ मन्त्रभेदकान् । ४ दानादिचौर्य्यमसत्यं च मषीभेदः "जेण कयं सामन्नं छम्मासे झाणसंजमरएण । ते मुनिमुदारकित्ति गोमहरिसिं नमस्सामि" ॥१॥५ तपसा कर्तृभूतेन । ६ विबुधः, पक्षे बाणः । ७ निकपपरीक्षिवशुद्धबुद्धिः, पक्षे धीरिषुधिः । ॐ महामतिः । 0000000000000000 ocraniweosex 200000 A Bu0-0000 050..............

·लि. १॥ B0000000000000000000000000000000000000 दध्यौ सोऽथ पितुःप्रायो विन्ध्यस्येवाङ्गजा गजाः। बलादुन्मूलयन्त्येव सुखसारदुमावलीम् ॥७॥ मुनेरप्याकस्येह दोषज्ञस्यापि दुस्त्यजम् । स लावण्यरसस्नेहसंधौनं विदधे सुतः ॥ ७७ ॥ गोत्रोद्धारवराहात्तु महायं मौक्तिकं किल । मया सुतनयाल्लेभेऽमुष्मादामुष्मिकं फलम् ॥ ७८ ॥ मया च रणशूरेण शरणं जिनमीयुषा । तदैककः सुतोऽमोचि गृहद्वन्द्वस्य सङ्कटे ॥ ७९ ॥ प्राणप्रियं सुखैर्दिव्यैः पुत्रं नामन्त्रये यदि । कोऽयं सुपर्वतागर्वस्तदा कुक्षिम्भरेर्मम ॥ ८० ॥ सुतचित्तस्य चित्रस्य पटीवाऽतिपटीयसी । भद्रा सद्गुणरङ्गाड्या सदा सन्निहिताऽस्ति चेत् ॥८१॥ तथापि चिन्तादुःखाग्नेः सन्तापः संभवी पुनः। निजालोकसुधावृष्ट्या तत्तं निर्वापये रयात् (युग्मम्)।। विचार्येत्यवधीर्य खःश्रियं वन्ध्यामिव स्त्रियम् । युक्तं सन्तानशृङ्गार नन्दनं स ययौ सुरः ॥८॥ सर्वाङ्गीणाः किरीटाद्या दिव्यालङ्कारमण्डलीः । श्रीशालेभर्भाग्यहेले: किं तरुणाः किरणावलीः ॥ १ आर्द्रककुमारस्य, पक्षे आर्द्रकस्यौषधेः। २ संयोगम् । ३ पक्षे पर्वतः । ४ पक्षे मुक्तौ भवं मौक्तिकम् । ५ पारत्रिकम् । ६ द्वन्द्वस्य कले, पक्षे युद्धस्य । ७ सूर्यस्य ।

·r देवदूष्याण्यदूष्याणि व्यूतानीन्दोः करैरिव । हरिचन्दनचर्चाश्च मन्दारकुसुमस्रजः ॥ ८५ ॥ सङ्ख्यया च त्रयस्त्रिंशदलङ्कारांश्चतुर्विधान् । त्रायस्त्रिंशै शं प्रीतैत्रिदशैः प्रहितानिव ॥ ८६ ॥ स प्रियाय तनूजाय सप्रियाय ददौ मुदा।सांयात्रिकः समानीतहृयश्रीरिव हृद्यकम् (कुलकम् ) ॥८७॥ यावजीवति तन्माता तावत्कोऽपि सुतार्थकृत् । दयितैव प्रिया तस्य परमार्थान्न नन्दनः ॥ ८८ ॥ विवाह्य बाह्यलोकेषु सुतं शेते सुखं पिता । लोकलज्जैव सज्जैतचित्ते स्नेहो न देहजे ॥ ८९ ॥ तातः प्रीतिपरः कोऽपि द्रव्यभागार्पणावधिः । पृथग्भूतं यथा प्राहुस्तहक्तुमपि नेष्यते ॥ ९ ॥ विरल: सरलः कोऽपि सुकृती निकृति विना । यावज्जीवं सुतार्थानां धर्मवत्पोषकः पिता ॥११॥ सुद्रव्यस्य सुतस्यार्थे नोहहत्यपरां प्रियाम् । अनीतिमिव कोऽप्येकः कन्दर्पाकम्पितः पिता॥१२॥ सूनवेऽसूनवेक्षेत तृणवजनकः परः । तदीयविरहे पृथ्वीनाथो दशरथो यथा ॥ ९३ ॥ श्रीराम सुगुणारामं देवभूयमितस्तु सः । विधुरेऽपि न सस्मार स्मरापस्मारघस्मरः ॥ ९४ ॥ १ खार्थ (कपट) विना । २ देवत्वं प्राप्तः । aadatabar ·नदEvढल्ट लि. कश्चिद् घुणाक्षरन्यायात् सुतं स्मरति कर्हिचित् । तथाचते समृद्धोऽपि बुभुक्षा वप्रविप्रवत् ॥१५॥ देवोऽस्य सविता शस्यश्रीहेतुः कान्तिमान पुनः । चिन्तासन्तापहन्ताऽभून्मनोवाञ्छितवृष्टिभिः । १३॥ * श्रीशालेमानतुङ्गस्य भोगलक्ष्मी नृजन्मनाम् । हृदयास्पर्शिनी मत्वा जनकः किल कौतुकी ॥ ९७ ॥ आनिनाय सुतायात्र समानां त्रिदशश्रियम्। प्रौढां चारित्रमन्त्रेण श्रीणामाकृष्टिविद्यया(युग्मम्)९८॥ तदत्तदिव्यभोगाङ्गैः शालिः कन्दर्पदर्पहृत् । प्रत्यक्ष इव शृङ्गाररसराजो विराजते ॥ ९९ ॥ तत् पिष्टपेषणं चक्रुरथ चर्वितचर्वणम् । देवास्तमेव शृङ्गार यावज्जीवं वहन्ति यत् ॥१०॥ सुधीर्वक्तेव नव्याथै नव्यं काव्यं महाकविः । प्रतिप्रभातमाधत्त स शृङ्गारं नवं नवम् ॥१.१॥ वासांस्यनुपरक्तानि वनमालाममीलिताम् । सुरा नोज्झन्ति ताम्बूलमिव ग्रामेयकाश्विरम् ॥१०२॥ पार्थिवः सुरपुष्पौधः प्रबुद्धोऽपि सदा चिरम् । तदङ्गसङ्गमं नाप तस्य पुण्यमियत्कुतः ॥ १०३ ॥ देवानामपि साध्येषु पूर्व व्याप्रियते मनः । तस्यार्थास्तु खयं सिद्धास्तेभ्यः पुण्याधिकः स तत् ॥ १ पिता, पक्षे सूर्यः । acc0000000000 ·४॥ भुवनाधीश्वरा बिभ्रत्यासुरीं भावनां ततः । वेधाऽप्यधस्कृतास्तेन नरकप्रातिवेश्मिकाः ॥ १०५ ॥ व्यन्तरैरन्तरं दूरं जन्मान्यत्राप्य पक्षिवत् । भ्राम्यन्ति ये करम्भादिलाभलोलुपचेतसः ॥ १०६॥ ज्योतिष्काः सेवकप्राया निश्चितागमनिर्गमाः । बालवृद्धोदयास्तोक्त्या किंच नित्यं विडम्बिताः॥ अपि वैमानिका देवाः खामिसेवकभावतः । परतन्त्रा विषादाद्यैरन्तःशल्यैश्च दु:खिताः ॥१०॥ कल्पातीता असत्कल्पाअर्हत्कल्याणकेष्वपि । अधिकस्त्वेष देवेभ्यः पुरुषार्थत्रयीमयः(कुलकम्)१०९॥ अदृष्टमश्रुतं पूर्व परानीतमचिन्तितम् । एकान्तवादु संपूर्णमद्वितीयमखण्डितम् ॥११०॥ स्पर्दाहीनं च निर्मायमगर्व नानुतापि च । स्थानादूई खवंशोचं धनसंभावनाधिकम् ॥१११॥ संतोषपोषकं दानं षोडशांशमदादयम् । ताहगाप सुखं कार्य निदानानुगुणं यतः (विशेषकम्)॥११२॥ प्रत्यक्षा लक्षणानां ता आयाता देवता इव । मिथुनाहविभागस्य द्वात्रिंशद्घटिका इव ॥११३॥ तत्पुण्यस्य विदेहस्य विजया वा समस्थितेः । रसाविर्भावपात्राणि पात्राणि प्रेमनाटके ॥११॥ विषमायुधयोधस्य भल्लयो गुणवल्लयः । श्रियो देशसहस्राणां भारतानामिवाहताः ॥११५॥ Y Paracekacct---- ·लि. . cucoc000vwor00000000000 ५५॥ Home श्रीसौधर्मविमानीयलक्षाणां सौख्यवर्णिकाः । संपूर्णपुरुषाहारप्रदानस्य फलानि वा ॥११॥ त्रिलोकीललनालोकललामसुषमाक्षमाः। शशालिरे विशालाक्ष्यः श्रीशाले. पुण्यशालिनः(पञ्चभिःकुल०) महामुनौ धृतिमती उक्तियुक्ती व वादिनि । बुद्धिसिद्धी इवामात्ये भुक्तिमुक्ती वयोगिनि ॥११॥ * पुष्पदन्तप्रभे मेरौ गङ्गासिन्धू महार्णवे । वैताट्यपर्वते विद्याधरश्रेण्याविवोत्तमे ॥ ११९ ॥ प्रथमप्रावृडम्भोदे विद्युद्वृष्टी महीहिते। मामर्त्यश्रियौ विश्वोत्तरेऽत्रैव समीयतुः (विशेषकम् ॥१२०॥ .: मन्दारमालया मूर्तिर्यस्याऽमन्दारमालया। भेजुस्तं ऋतवो भद्रानन्दनं नन्दनं वनम् ॥ १२१ ॥ तत्रानङ्गस्तदङ्गेन विजितो जितकाश्यपि । प्रजिघाय मधु मित्रं साधुसन्धानसन्धया ॥१२२॥ दिगन्तानपि सौरभ्यकलया लालयत्यलम् । दूरितोदामदुर्गन्धमालया मलयानिलः ॥ १२३ ॥ किलासौ हंसचारज्ञः सुरभिर्दक्षिणानिलैः । श्वासैनीसान्तरन्यासानिनीर्वशमानयत् ॥१२॥ है वसन्तः श्वसनीसर्पः श्वासैः स्वैर्मलयानिलैः । तदीयश्वाससंपृक्तः पान्थानुन्मन्थयत्यहो ॥१२५॥ १ पुष्पदन्तौ दिवाकरनिशाकरी। २ संग्रामजयी। 100000000000000000000000000000 . 1000000 १००० new N ·ले० ६॥ है काचकुम्भं कलाकेलिं किं मधुः काचकारकः । मलयानिलफूत्कारै रेसपात्रमसूत्रयत् ॥ १२६ ॥ भुजङ्गान् भापयत्येष बकुलैर्न कुलरिव । वशीकरोति वश्यैकतिलकैस्तिलकैर्वशाः ॥ १२७ ॥ सीव्यन्ति मनसी यूनोर्ये शूच्या वलितैर्गुणैः। रजः कञ्चुकिता नैव केतकैः केतकैः कृताः॥१२॥ अकुण्ठः कलकण्ठीनां कलः कलकलः कलाम् । भेजे पुष्पायुधव्याधगोचरीगीतिकागताम् ॥ माकन्दमजरीहस्तैर्नृत्यन्तीव वनावली । भ्रमभृङ्गझणत्कारिवयंवैडूर्यकङ्कणा ॥ १३ ॥ ग्रीष्मे कदम्बसन्दोहा भान्ति पुष्पकदम्बकैः । शालेविशाललावण्यालोकः पुलकिता इव (युग्मम् )। चन्द्रकान्तशिलाकान्तचन्द्रशालाविलासिनः। चन्द्रिका चारु चीरस्य चन्द्रचूर्णाञ्चितयुतेः ॥१३२॥ शालेः सौख्यसुधासिन्धुर्लिल्ये कल्लोललोलताम्।ग्रीष्मः पद्माकराणां हि भीष्मस्तुच्छरसश्रियाम् (यु०॥ " जीमूता विद्युदुद्योतैर्जगदालोक्य, गर्जितैः । घोषयन्तीव भूपीठे न शालेः सुन्दरः परः ॥१३॥ प्रभवन्ति गिरीन्द्रात्तु सरितः कूलमुद्रजाः । काष्ठाकूलंकषा भद्रानन्दनादिव कीर्तयः॥१३५॥ ॐ श.इति पाठान्तरम् । seel aertainamerawr १ पारदपानम्। २ आम्रवृक्षः।

·ले. ७॥ . Showbiedo सौधस्याघ्रंलिहे शृङ्गे जलकान्तिमणीमये। सदा कृष्णागरुक्षोदधूमनीलनभःप्रभे ॥ १३६ ॥ असौ सौदामिनीभाभिर्वल्लभाभिः पुरस्कृतः। घनाघन इवोदारः सदाऽऽसेचनकोऽजनि (युग्मम्) । सितच्छदच्छदापातैः पुङ्खसूत्कारसूचनैः । मेनेऽसौ स्मरवीरस्य शरदं शरदण्डवत् ॥ १३८ ॥ अविश्रान्ताऽथ विश्रान्ता वृष्टिसृष्टिः पयोमुचाम्।गोभद्रस्य न दिव्यश्रीदानध्यानरतिर्मतिः॥१३९॥ निशाऽऽसीदिनदेशीया हिमांशोमहसां भरैः । नरलक्ष्मीरिव स्वर्गकल्पाऽस्य सुकृतोदयैः ॥१४॥ रोजसु द्वादशस्वेष जिगीषुः शारदः शशी । गृहिव्रतेषु सर्वेषु श्रीशालेदानधर्मवत् ॥११॥ रविर्नव इवाभाति जलदावरणात्ययात् । प्राग्जन्मनैःस्वनिर्णाशात्तस्येव सुकृतोदयः ॥१४२॥ तैमालतीगन्धस्तायते भुवनान्तरे । बन्दिवृन्दैरिवामुष्य यशः प्रसरसौरभम् ॥१४३॥ परं प्रसादमासेदुः पयांसि शरदागमात् । सज्जनानां मनांसीव शालिलीलाविलोकनात् ॥१४॥ हेमन्ते हिमसम्पातैर्जिह्मश्री रविरप्यभूत् । नाप क्वापि पुनर्मान्धं श्रीशालेर्भाग्यभास्करः ॥१४५॥ १ तदाऽऽसेचनकं, यस्य दर्शनाद् दृङ् न तृप्यति । २ पक्षे चन्द्रेषु । है।

·00000000000000 00000000000000000 ० apodoodboac 10000000000000000000000000000000000000000 ००००००००००००००० तदीयकान्तकान्तासु सुरङ्गसरसीष्विव । कुङ्कुमस्तबका रेजू रक्तपालेयपिण्डवत् ॥ १४६ ॥ ततःप्रववृते प्राज्यशिशिरः शिशिरः शनैः । कमलानां शिरःशूलं सौख्यमूलं विलासिनाम् ॥१७॥ विषीदत्यथ पुष्पौधे चिरं मरुबके यथा । रुचिर्मरुबके चारु विचचार विचारिणाम् ॥ १४८ ॥ राशेर्घनप्रसूनानां मथने शिशिरे किल । सुमनःसु श्रियं प्राप कुन्द एव मुकुन्दवत् ॥१४९ ॥ शिवप्रियाद्दमनकादवाप शिशिरः श्रियम् । दमयन्ती सुतां भीमभूपो वाचंयमादिव ॥ १५ ॥ '. अयं माघविचारेऽपि कथं जाड्येन ताड्यते । विबुधोऽन्ते गुरुय॑स्य दुःसाधार्थप्रसाधकः ॥१५१॥ शिशिरः किं करोत्वस्य द्वात्रिंशद्यस्य वल्लभाः।हसन्त्यः सन्ति जाज्वल्यमाना वसुभरोहुराः॥१५२॥ गुणा इव महीशस्य भाषाभेदाः कवेरिव । वादीन्द्रस्येव षट् तर्काः प्रबलाग्ने रसा इव ॥१५३॥ हाद्याइव लमस्य व्रतानीव महामुनेः। सर्वेऽस्य ऋतवोऽभूवन पुण्याढ्यस्य सुखावहाः (युग्मम्) १५४ ।। १ यथा मरौ बकः सीदति । २ पक्षे जलानां राशेः समुद्रस्य । सुमनःसु कुसुमेषु, पक्षे देवेषु । ३ गृह, होरा, द्रेकाण, नवांश, द्वादशांश, त्रिंशांशाः । * वनप्रसूनानामिति पाठान्तरम् । 9000000 00000000 DDur.00000000c ·लि. Ocemosacc00000onnecovo १९॥ oue BOOJVODOU रत्नालोककले विमानविमले प्रासादशृङ्गाङ्गणे प्रत्यक्षामरसुन्दरीभिरभितः कान्ताभिरभ्यन्वितः। रम्भाऽऽरम्भितनाटकैः प्रकटितं श्रीवासवाध्यासितं सान्द्रानन्दमविन्दताद्भुततमं श्रीशालिदेवः सदा ॥ १५५ ॥ तोयान्तःप्रतिविम्बितेन्दुतरलं सौख्यं हि भानुष्यक हल्लेखैः कलुषं च लेखसुखमप्यालेख्यसख्योन्मुखम् । चिन्तासन्ततितन्तुजालकलनाऽतीतं नितान्तं निरा- तकं सत्यतया विशालममलं श्रीशालिहेलासुखम् ॥ १५६ ॥ श्रीशालिचरिते धर्मकुमारसुधिया कृते । श्रीप्रद्युम्नधिया शुद्धे तृतीयः प्रक्रमोऽभवत् ॥ १५७ ॥ इति श्रीशालिभद्रचरिते गोभद्रागमनऋतुषट्कवर्णनो नाम तृतीयः प्रक्रमः॥ SECONORAN vo0000000000000cmcootone Porno.00000 Au dow000000000000croo 10010600000000 recoood 4 20000 ·ले० 10000noracondage0000 000000000 0000000000000000 00000000 अथ श्रीशालिभोगानां राजवैद्यविचारतः । रसवीर्यविपाकश्रीनिष्प्रपञ्चं प्रपञ्च्यते ॥१॥ तदा तदेव भूपीठे राजते राजतेजसा । नगरं नगरङ्कत्वदायि देवगृहोन्नतेः ॥२॥ त्रिवर्गवर्गणापायनरवर्गस्य यस्य च । श्रीवीरः प्रददौ मयंभवस्येवाग्रभूमिताम् ॥ ३ ॥ तदा च सर्वदेशेभ्यो रत्नान्यखिलवस्तुषु । ऐयरुनररत्नानामकुण्ठोत्कण्ठया किल ॥ ४ ॥ देशान्तरादथाजग्मुस्तत्र वाणिज्यकारकाः । सुकुले पुण्यपण्याढ्या जीवा इव भवान्तरात् ॥५॥ लोभाद् दुर्लभलाभस्य विघ्नराजमिवाथ ते । श्रीश्रेणिकमहाराजं प्रागेवाययुरुत्सुकाः ॥ ६ ॥ भूपतिः प्राह तान् भद्राः ! यूयं कौतस्कुता इह । अनायत्ताः समायाताकाणक्रीतक्रयाणकाः ॥७॥ तेऽप्यूचुर्व्यवहारेण हारेणैव महाशयाः। प्रसाधयन्ति कमलां विमलां व्यवसायिनः ॥ ८॥ सम्राट् देशेषु भूपाल! नेपालो यत्र भूभुजाम् । शिरःसु बलधूलीव गन्धधूल्यधिरोहति ॥ ९ ॥ १ विस्तार्यते । २ नगः पर्वतः । ३ उपार्जना। ४ कुतः कुतो भवाः । ५ अकाणक्रीतक्रयाणकाः, दानचौर्य- रहितपण्याः। 0000000000000000000000 Poroonam00000000000 In 2 roaconoroot 200000 ·गलि. ६१॥ ccck.c.com यस्य स्फारैः स्फुरद्रनकम्बलैश्च बलैरिव । आकम्पः सप्रतापान भूपानामपि जायते ॥१०॥ वयं ततःसमायाता रत्नकम्बलशम्बलाः । तत्त्वां मिलन्तु रत्नानि नयरत्नाकर विभो ! ॥११॥ हेमन्ते ये धृतोष्माणः सम्पाते विपदामिव । भीष्मग्रीष्मे सुशीताश्व सम्पदामिव सङ्गमे ॥१२॥ शिरीषसुकुमाराश्च निर्विकाराश्च सर्वदा । अत्यन्तविपुलाश्चित्तचारा इव महात्मनाम् ॥ १३ ॥ महामूल्यांस्ततोरत्नकम्बलान् भूधनायर ते।अदीदृशन् प्रबुद्धाय स्वग्रन्थान् कवयो यथा (विशेषकम् )। ऊर्णायुवर्णिका तूर्ण निर्वया॑ह नयाणवः। दक्षाः ! साक्षात्परीक्षाऽपि काऽप्येतेषु निरीक्ष्यते ॥१५॥ तेऽप्यूचुर्माघयामिन्यां घृतकुम्भो विलीयते । अमुनाऽऽलिङ्गितो लौहः स्त्रीरत्नेनेव पुत्रकः ॥१६॥ स्त्यायत्याज्यघटो भीष्मे ग्रीष्मे मध्यंदिनातपे।अमुष्माद् युक्तिविन्यस्तात् सिद्धकैल्काद्यथा रसः॥ ऊर्णेयं पुण्यपूर्णानां भोगाऽऽभोगाय जायते । भ्रूमध्यावर्चमध्यस्थमारोमेव लक्षणम् ॥ १८ ॥ १ कल्कोऽपविष्टयोः; दम्भे पापिनि किट्टे च । * कम्बलैः स्ववलैरिवेति पाठोऽपि । स प्रतीपानामित्यपि पाठः । त्वां सङ्गच्छन्तु रत्नानि इति पाठान्तरम् । प्रभो! इति च पाठः । * भूधवायेति च पाठभेदः ।। 2400000 40000000000001 -८८८ ·प्र .. 0000 । किंमूल्या इति राज्ञोक्ते जगुस्ते जगतीपते ! । अमीषां स्वर्णलक्षण क्षुलं मूल्यं प्रचक्षते ॥१९॥ इति तेषां वचः श्रुखाराजा विस्मितमानसः । वाणिज्यकारकान् प्राह श्रूयतां मे विचारणा ॥२०॥ गैजाश्वनररत्नानां द्रव्यलक्षेण संग्रहः । संग्रामे विजयं धत्ते कम्बलं किं बलं पुनः १ ॥ २१ ॥ मार्गणेषु द्विधा राज्ञां युज्यते लक्षयोजना । वस्त्रादिषु तु शृङ्गारहारिणां व्यवहारिणाम् ॥२२॥ गलकम्बलवद्रनकम्बलस्यार्थहीनताम् । कुर्वतीत्थं नृपगवी वर्णवित्ता यदृच्छया ॥ २३ ॥ चरन्ती चरणाक्षेपैर्ममर्द व्यवहारिणाम् । आशावल्लीं सुविस्तीर्णामपि स्थानकरोपिताम् (युग्मम्) । आदानमुक्तिविच्छाया दानमुक्तिप्रमोदिनः । वाणिज्यकारकास्तेऽपि शालिभद्रालयं ययुः ॥२५॥ सार्थवाही महीकामाऽनड्वाही निजगोरसैः । तापं निर्वापयामास निर्व्याजं वणिजामथ ॥२६॥ + १ क्षुल्लमल्पम् । २ "लक्षेणासमविक्रमः स करटी कश्चित् समासाद्यते, येनालक्रियते स्वराज्यमखिलं द्वारि स्थितेनाप्यलम् ।। युद्धे वैरिबलं विजित्य निखिलं लक्षाण्यनेकान्यपि,प्राप्यन्ते तदमीभिरत्र किमहो! कर्तव्यमूर्णाशुकैः ॥२॥ ३ अक्षरप्रसिद्धा, पक्षे वर्णधना।

·लि. ३॥ 4.co.vo-000 रत्नकम्बलसंपत्तिप्रश्ने प्रस्ताविते तया । तेऽचीकथनथ पृथु पृथिवीनाथसङ्कथाम् ॥ २७ ॥ भद्राऽऽह मम हे भद्राः! मनसो रत्नकम्बलैः । भवेद् द्वात्रिंशता तृप्तिनरस्य कवलैरिव ॥ २८ ॥ अष्टौ स्थानानि वर्णानामिवाष्टौ मङ्गलानिचछ। अस्माकमासते रत्नकम्बलानीति तेऽभ्यधुः ॥२९॥ वीरक्रयेण च क्रीला तानष्टौ वीरसूरसौ । प्रियाणां दानवीरस्य क्रमसंमार्जनान्यधात् ॥ ३०॥ किल केवलसुस्पर्शाः पञ्चाङ्गविषयोत्तरैः । शालेरधाकृता युक्तं स्त्रीरत्न रत्नकम्बलाः ॥ ३१ ॥ पूर्णमूर्णायुवर्गेण शीतभीतातिरक्षणैः । कृत्वा च धौतिकारूपं देवाचीसु येदर्जितम् ॥ ३२ ॥ तेनागण्येन पुण्येन खजातौ प्राप्य रत्नताम् । कम्बलाः शालिकान्तानामंहिसेवामिवासदन (युग्मम्) इमे विलोमाः कामस्य स्कन्धारूढाः क्षमाभृताम् । भूपीठेऽलोठयंस्तेन कामिन्यो रत्नकम्बलान् ।। जनीजनाय सा स्थूललक्षा लक्षं व्ययेऽक्षिपत्।आददे खेन वात्सल्ये कोटि श्वश्रूषु विश्रुताम् ॥३५॥ १ वीरक्रयेण यथाकथितमूल्येन । २ यत्पुण्यमर्जितम् । ३ लोमरहिताः, पक्षे प्रतिकूलाः । ४ उदारा । 8 वेति पाठान्तरम् । .. manormr00000 ·प्रायःप्रावृट् चिरण्टीवानागतेष्टाऽऽगतां पुनः। प्रजेव शपति श्वश्रूयूनां मात्राधिकां च ताम्॥३६ । वधूमाद्रियते काचिदप्रौढामाम्लिकामिव । जिनधर्माऽनभिज्ञेव विहेष्टि महती पुनः ।। ३७ । वधू बालामबालां च काचित्तु बहु मन्यते। श्वश्रूः सर्वास्ववस्थासु चूतस्येव फलावलीम् ॥३८॥ सुकलत्रस्य संपत्तिः पुंसां भाग्यनिबन्धनात् ।या प्रीतिर्जननीजन्योः सा सौभाग्यस्य मञ्जरी ॥३९॥ धर्मसिद्धिः प्रसिद्धिश्च तस्य सिद्धेः समृद्धिदेछ । कविता च सुगीतिश्च तस्याभ्यासवशंवदे॥४०॥ दिव्यमन्त्रमयी सिद्धिस्तस्य बुद्धिश्च निश्चिते । जाह्नवीयमुने मन्ये तस्य सीमासु खेलतः ॥४१॥ लोकद्वयहिता माता गृहिणी च मनोमता । यस्या गेहे च तिष्ठेतेप्रीतिशीते परस्परम् (विशेषकम्)। श्वश्रूवध्वौ वातपित्तप्रकृती इव के अपि । परस्परविरोधिन्यौ सपत्नीभावमावतुः ॥ ४३ धूर्तमैत्र्याऽथ केचिच खार्थसार्थसमर्थने । बिभ्रतो निभृतं मन्त्रिपारिग्राहिकावग्रहम् ॥ १४ ॥ एकखभावसुभगे समप्राधान्यमान्यते । दृष्टी इवावतिष्ठेते सखीसौख्येन $ के अपि ॥ १५ ॥ * सिद्धिसमृद्धिदे इति च पाठः । सुगीतश्च इति पाठान्तरम् । * समर्थनरित्यपि पाठः। सखीसौम्येन इति वा पाठः।

·प्र० ENiroular 1000000000000000000000000 योगक्षेमक्षमे मूलसपनप्रतिमे इव । जननीनन्दिनीप्रीत्या व्याप्रियते च केचन ॥ ४६ ॥ भद्रायास्तु स्नुषा एव पुत्रात्पुत्र्याश्च वल्लभाः।जीवितव्याच लक्ष्म्याश्च सत्याशीलकला इव ॥४७॥ इतश्च चेल्लणा देवी दासीविज्ञप्तिकावशात् । रत्नकम्बलवृत्तान्तं श्रुत्वा राज्ञे व्यजिज्ञपत् ॥४८॥ महीं चारयता युक्त्या विचार्य किमु कारणम् । त्वया दण्डभृताऽग्राहिन महीपाल! कम्बलः॥१९॥ श्रीनिकाय्य ! प्रेणाज्योऽपि कम्बलः प्राज्यपाज्यभूः। 4सह्य मह्यमानाय्य संप्रदर्प समर्प्यताम्॥५०॥ अथ लक्षव्यये बद्धलक्षः क्षोणिपतिः क्षणात् । भेदकं प्राञ्जलं तत्र प्रैषीत्पुरुषमाशुगम् ॥५१॥ तेनादिश्यन्त वणिजः प्रयत्नादनकम्बलान् । मन्त्रानिव सुदुर्लम्भान् राजा प्रत्युत याचते॥५२॥ तैरूचेऽनाहतान् राज्ञा कमलानिव कम्बलान् ।खीचक्रे हेलया शालिमाता हेलिप्रभेव तान् ॥५३॥ तेनाभ्येत्य नृपायैवं स्वरूपेऽथ निरूपिते । विस्मितः सस्मितश्चेति भूपतिः पर्यभावयत् ॥ ५४ ॥ १ हे लक्ष्मीगृह !। २ असंमतोऽपि। ३ वहुमानकारणम् । ४ बलात्कारेण । ५ साहकारम् । ६ वाणिज्य- कारके भेदोत्पादकम् । ७ भूपेन; पक्षे चन्द्रमसा । ८ सूर्यप्रभेव। 500 ॥६ ·स्नुहिमहातरुर्वविहङ्गानुयथोच्यते । सारतेजोवियोगेऽपि नरदेवास्तथा वयम् ॥ ५५ ॥ पूर्वमेताननादित्सुः कृपणः कलितो जनैः । अहं सांप्रतमेवेच्छुय॑ञ्जितः स्त्रीजितः पुनः ॥ ५६ ॥ तथापि श्रीमहादेव्याः कर्ताऽस्मि मनसः प्रियम् । यदेकस्तम्भसंस्त्यायश्रद्धाऽपूरि पुरा मया ॥५॥ विमृश्येति प्रतीहारं प्रैषीहद्रां प्रति प्रभुः । कम्बलाय जलायाब्धितटीमब्दमिवाशुगः ॥ ५८ ॥ तत्रैत्य वेत्री श्रीशालिसवित्रीमित्यभाषत । आदेशो वासवस्येवादेशं दत्ते नृपः शुभे! ॥ ५९ ॥ यथामूल्यममूल्योऽपि रत्नवद्रत्नकम्बलः। दीयतां देयितो देव्या ग्रहशान्तिविधौ बलिः॥ ६॥ पैद्मासन्नप्रसन्नास्यमुद्रा भद्राजगाद तम् । मूल्यं हृत्प्रातिकूल्यं च स्वाम्यादेशे न शस्यते ॥६॥ किन्तु मन्दतरायातस्वं प्राप्तासि नहि प्रियम् । वाहावृषभवदेव स्वर्णपट्टमिव स्फुटम्॥६२॥ यतस्तानागतानेवौरभ्रानभ्रपुटानिव । दीपालयकृतेऽभैत्सं वधूकार्याय सार्जवा ॥ ६३ ॥ १ संस्त्यायस्य धवलगृहस्य । २ अभीष्टम् । ३ महालक्ष्मीः। ३ महालक्ष्मीः। ४ पाटितवती । * यदितो-इति पाठान्तरम् । : तस्तं प्राप्तोऽसि इति च पाठः 1-2 -देय- इत्यपि पाठः।

·V 1-0000000000000 . 404900000.0GOccc 000000000000000000000000000000car 300 20-100000 प्रत्यक्षो देव एवास्ते सूनुर्मे तस्य वल्लभाः। द्वात्रिंशत् सह्येशय्यास्था नव्याः काव्यस्तुतिप्रभा॥६४॥ तासां शृङ्गारसाराणां सुकुमारपदस्थितौ । मया न्यस्ता विभागेनालङ्कारा इव कम्बलाः ॥ ६५ ॥ परं परःशताः सन्ति चिरत्ना रत्नकम्बलाः । कार्यक्षमाः क्षमाभर्तुर्यदि ते तन्निवेद्यताम् ॥६६ ॥ स कीदृगस्यास्तनयः किं रूपास्तस्य ताः प्रियाः। इत्यसौ विस्मितोऽभ्येत्य वेत्री राज्ञे व्यजिज्ञपत्॥६॥ हेलायां वणिजस्तस्य वेलायामिव वारिधेः । निमज्जति महेन्द्रोऽपि के खल्पे भूभृतः परे॥ ६८ ॥ यतः श्रीशालिभद्रस्य जननी मन्त्रवित्तमा । प्रेत्यङ्गिरामहामन्त्रमण्डलोद्धारकर्मणि ॥ ६९ ॥ मूलमन्त्रपरीवारे स्नुषाः कूटाक्षरप्रभाः । औरभ्रकेतकीपत्रशकलैः समभावयत् (युग्मम्) ॥७॥ वारयन्तु पुराणास्तु महाग्राहमिवाग्रहम् । देव्या रङ्गतरङ्गिण्या ऑविका नाविका इव ॥ ७१ ॥ सार्थवाही सार्थवाहीदृशं सदृशमात्मनः । निर्व्याज व्याजहारेति विज्ञप्ता चेल्लणाऽवदत् ॥ ७२ ॥ अहं साहित्यविद्येव शृङ्गारहृदयंगमा । शिरःशून्यकथारूपैः पुराणैः किं करोमि तैः १ ॥ ७३ ॥ १ सयो महेन्द्रपर्वतः । २ मन्त्रविशेषः । ३ कम्बलम् । ४ अपूजयत् । ५ कम्बलानि । ६ शिरः शून्य- कथा तद्पैः; पक्षे कन्यारूपैः । * नठ्यकाव्यस्तुतिप्रभा इति पाठान्तरम् । . 3000 000000000000000000000000000000000 . 00000000000000000004cutloo . ॥

·एकमात्महितार्थेऽपि त्वया नादायि कम्बलम्। आमुष्मिकं द्विषां भीष्म ! कदर्येणेव शम्बलम् ॥७॥ क जन्तुजातजीवातुर्जीमूतः क महाम्बुधिः । क वा मलयशैलेशः क च मेरुरगोचरः ॥५॥ नरजन्मावतारः क क वासवपदोदयः । सहकारतरुः कुत्र कुत्र जम्बूः सुदर्शनः ॥ ७६ ॥ सर्वाङ्गसुभगाभोगः कशालिविभवोद्भवः।काभिमानसुखास्वादः स्वामिस्ते राज्यविस्तरः(विशेषकम् )७७|| यासां प्रमाणे पुण्यस्य याति ब्रह्माऽपि जिह्मताम्। तस्य ता गृहिणीत्वेन प्रमदा:प्रमदास्पदम् ॥७॥ सौराज्यश्रीस्तव न्यायगम्भीरक्षीरनीरधेः । आविष्कृताऽनन्तभोगभाजा श्रीपतिनाऽमुना ॥ ७९ ॥ प्रेमवेमबलेनेति देवीवाक्चातुरी तुरी । उवाय तद्गुणै राज्ञि चित्रं पटमिवोज्ज्वलम् ॥ ८ ॥ मिष्टं वैद्योपदिष्टं च मन्वानः कौतुकोत्सुकः। भूपादेशात प्रतीहारः शालिशालां पुनर्ययौ।। ८१ ॥ तेनाथ वेत्रिणा नेत्रपात्रीकर्तु निमन्त्रिते। पुत्रे भूपं सवित्री साऽभ्येत्य सत्यमदोऽवदत् ॥ ८२ ॥ दिवो नहि बहिर्मूलवैक्रियं क्रमते वपुः । यथा स्वर्गसदां तीर्थकरकल्याणकेष्वपि ॥ ८३ ॥ १ समूहः । २ जीवनौषधम् । ३ पक्षे शेषफणाः। .

·१० 5 ॥ यथा वा रथयात्रादौ प्रासादान्मूलनायकः । यथाऽयंदेशान्निति धर्मः सर्वहितोऽपि न ॥ ८४ ॥ कुमारःसुकुमाराङ्गस्तुङ्गप्रासादशृङ्गतः सनीडेऽपि तथाऽऽक्रीडे नहि क्रीडति कर्हिचित् (विशेषकम्)८५॥ सुधोज्वलं श्रियां हेतुं तन्महामहिमोदयम्। प्रासादं च प्रसादं च वयं खामिन्नलकुरु॥ ८६ ॥ क्षणं क्षमस्व क्षोणीश! गृहक्षणमिव खकम्।क्षणावतारादर्णं मक्षु काङ्क्षामि वर्मयत् ॥८॥ इत्युदीोर्जितं भद्रा गोभद्रेण सुपर्वणा । हरिश्चन्द्रपुरीरम्यां हट्टशोभामचीकरत् ॥ ८८ ॥ हरिचन्दनकाश्मीरच्छटाच्छोटधरा धरा। पद्मरागशिलाशालिसद्यःपद्योद्यमाऽद्युतत् ॥ ८९ ॥ पारिजातकमन्दारप्रसूनगृहकावली । भातीव दिवमुत्पित्सुमहीन्दोः कीर्तिमण्डली ॥९॥ देवदूष्यवितानानि वितीर्णानि विरेजिरे। एष्यन्त्याः किल नासीरकेर्तेनानि दिवः श्रियः॥ ९१ ॥ घृताचीमेनकारम्भाः प्राप्तकमन्दारमालिकाः । साक्षात् तत्रस्थिता यन्त्रपुत्रिका इव रेजिरे ॥१२॥ तयाऽदृशोभयाऽतीत्य पद्ययेव पुराऽर्णवम् । सौधं पोतमिवायासीत् हेलया राजकुञ्जरः ॥ ९३ ॥ १ समीपे । २ आक्रीड उद्यानम् । ३ उत्सवावतारात् । ४ चिन्दानि, ध्वजाः । ॐ प्रात- इत्यपि पाठः । . enccover 00000 काठगठनकल ·पुरतो राजतस्तम्भा महानीलदलावली । राजावर्त्तदला शातकुम्भस्तम्भा च दक्षिणात् ॥ ९४ ॥ उत्तरेण मणिस्तम्भा कुरुविन्दकपल्लवा । पूर्वापारपश्चिमाम्भोधिप्रहितप्राभृतप्रभा ॥ ९५ ॥ प्रवेशे ददृशे तस्य भूभृता तोरणत्रयी। तत्त्वत्रयीव भव्येन जैनधर्मस्य भावतः (विशेषकम् )॥१६॥ निशि शीतांशुशीतांशुप्रभवामृतपूरितात् । पश्चालीकरचन्द्राश्मकरकादाचमन् शुचिः ॥ ९७ ॥ वैडूर्यगोमुख मुक्तास्वस्तिकं स्फाटिकाङ्गणम्।प्रविवेश विशामीशः कृतकौतुकमङ्गला (युग्मम्)॥९८॥ पिण्डस्थमिव सौन्दर्य पदस्थमिव वैभवम्। कौतुकं किल रूपस्थं रूपातीतं दिवोऽपि हि ॥ ९९ ॥ प्रेधानं चतुराधानध्यानसंधानसाधनम् ।ज्योतिर्मयं यदाभाति महोदयनिबन्धनम् (युग्मम्) ॥१०॥ किमिदं कीदृशं चाग्रे भावीति नृपतेर्मतिः । बाढं मूढा नवोढेव तत्राभूत् प्रौढनायके ॥१.१॥ कापि खस्फटिकाबद्धमध्यसिईजलभ्रमा । परितो नीलरत्नालीकूलकैन्दलिकालिमा ॥१०२।। दूर दूरान्तरस्थाऽपि जगजीवनधर्मतः। यद्भर्वेदोक्तहिंसेव विदग्धानपि वञ्चयेत् (युग्मम्)॥१०३॥ १ मण्डलम् । २ चतुष्प्रकारं प्रधानं ध्यानसाधनहेतुः । ३ पक्षे करणम् । ४ गङ्गाजलभ्रमा। ५ अङ्करस्य । ६ वोयखभावतः, पक्षेऽहिंसामूलधर्मतः ।

·ले. CREAT १॥ शातकुम्भस्तम्भशोभं वयवज्राङ्कभित्तिवत् । दिव्योल्लोचं देवपुष्पैः कृतपुष्पगृहावलि ॥१०॥ तमसा न समाक्रान्तं घण्टाकारेन्दुसूर्यवत् । महीयोमहसां गेहं यन्महेन्द्रविमानवत् ॥ १०५॥ किं हेमाचलमारोहाम्याहोखिदस्मि रोहणम् । नन्दनं वा वनंयामि त्रिदिवं वा विशाम्यहम् १०६॥ एवं विकल्पसंकल्पकल्पनाऽनल्पतल्पगः।मध्यमध्यास्त सौधस्य तस्यासौ वसुधाधवः (चतुभिःकला०)। उत्कण्ठां विस्मयं भ्रान्ति निश्चयं प्रमदमदम् । निर्वेद नृपतिर्विन्दन् भावसंकरमाप सः ॥१०॥ अतीय भूमि त्रितयीं पुरुषार्थत्रयीमिव । भुवं चतुर्थी मोक्षार्थप्रवृत्तिमिव संश्रितः ॥१०९|| मैत्रीप्रमोदकारुण्यमाध्यस्थानां समुच्चयम्। चतुष्कावसरं राजा योगीवाङ्गीचकार सः (युग्मम्) ११० सौवर्णपूर्णकलशे मणीमणिकमण्डिते । नानारत्नलसत्पात्रे महानीलमयूरके ॥ १११ ॥ तत्र मारकताऽमैत्रस्फारोदारयवारके । रत्नसिंहासनं राजा सभायां समभाजयत (युग्मम्)॥११२॥ १ बृहत्तेजवद् गृहम् । २ विकल्पस्य संकल्पस्तस्य कल्पना तद्रूपं यद् अनल्पं तल्पं तद् गतः प्राप्तः। ३ अमत्रं पात्रम् । ४ अभजदित्यर्थः। 8-मन्वभूदिति च पाठः । + असभाजयत् इति पाठान्तरम् । 0000000000 wo0000 .....me.....ocra १५ ·चित्राऽभिसङ्गता सद्यो राजयोगचिकीरथ । सोमस्य सविधे सूनोभद्राऽतिथिरिवाययौ ॥११३॥ तं प्राह सद्गुणश्रेणे! शृणु श्रेणिकमागतम्। विचक्षण ! क्षणादेत्य दृशा संभावय खयम् ॥११॥ स जगादाथ सोद्वेगं वेगादेतत् क्रयाणकम्। परीक्ष्य तोलयित्वा च युक्तमूल्येन गृह्यताम् ॥११५॥ माता रोमाञ्चिता दध्यौ स्त्रीषु धन्याऽहमेकिका । यस्या एवंविधः पश्य लीलागर्भेश्वरः सुतः॥११६॥ चिन्तयिखेति साऽवादीदनादीनवमात्मजम् । भूचकेऽयं ननु स्वामीन केयं वस्तु किंचन॥११७॥ ज्योत्लयेव दिनेशस्य करस्थसरसीरहम् । वृष्ट्येव ब्रह्मणो हंसः/णिशूच्येव दिग्गजः॥११॥ जन्मनः पूर्वमरपृष्टस्तयाऽसौ खामिवार्तया|सर्वतः सुकुमारश्रीर्यतिधर्म इवाव्यथि (युग्मम्)॥११९॥ श्रुतिः खामीति संतापमाततानैकपद्यपि । चित्रं शतपदीवास्य कर्णजाहाऽवगाहिनी ॥१२०॥ ध्यौ धीरः पराकान्तो भव एव पराभवः । यन्ममापि समानांहिपाणिः प्राणी परः प्रभुः ॥१२॥ १ आश्चर्ये । पक्षे चित्रानक्षत्रम् । २ "कृत्वा महर्ष यदि वाऽमहर्घ क्रयाणकं श्रेणिकनामधेयम् । यथायथं मातरिद गृहाण प्रमाणमम्वैव किमन पृच्छा?"॥१॥ ३ अनादीनवं निर्दोषम् । ४ शृणिरंकुशः। -दाम्ब ! इति वा पाठः ।...

·पालि. ७३॥ ग्रहेषु द्वादशात्माऽयं सहस्रकरशोभया । शेषराजश्च सर्पेषु सहस्रफणसंख्यया ॥ १२२ ॥ सहस्राक्षतया स्वर्गिवर्गे च किल वासवः।राजायतां नितान्तेन विशेषावयवाधिकः(युग्मम्)॥१२३॥ संसारसरसीवारिबुबुदाकारधारिणः । बुधैरस्य कथंकारं पार्थिवलं समर्थ्यते ? ॥ १२ ॥ परायत्तपरीभोगां चञ्चलां चश्चलस्थितिम् । वारवेश्याङ्गनादेश्यां धिगिमामसतीं श्रियम् ॥१२५॥ परकान्यैः कवित्वं यद् गर्वो याचितभूषणैः । या च याचनया तृप्तिस्तदेतन्मूर्खलक्षणम् ॥१२६॥ सति त्रिभुवनीनाथे श्रीवारे स्वपदप्रदे । चतुरङ्गनृपेणेव किमनेन शिखण्डिना ? ॥१२७॥ पुण्याधिक्येन चेन्नाथः, पुण्ये साध्ये स्वयं पुनः। अन्योऽपि हि मम स्वामी जीवन्निति सहेत की। भोज्यैरिव पराधीनैस्ताम्बूलैरपरार्पितैः । पुष्पैर्वा देवनिर्माल्यैरेभिर्भोगैरलं मम ॥ १२९ ॥ कलिङ्गेशस्य वैराग्यं किं पङ्गुवृषभाश्रितम्राजकुञ्जरमारूढं शाले सन्नद्धयोधवत् ॥१३०॥ १ राजत्वमाचर । २ "चञ्चला चपलाऽशनिः। ३ चूतभूपेन।४ नपुंसकेन ५ "श्वतं सुजातं सुविभक्तज, गोष्ठा- गणे वीक्ष्य वृपं जरार्तम् । ऋद्धि त्वऋद्धि असमीक्ष्य बोधात् कलिङ्गराजर्षिरवाप धर्मम् ॥१॥ सरसीसारीति पाठा- न्तरम् । सरसीतारीत्यपि पाठः। --वृषभासितमिति पाठान्तरम् । Suuco00000cccccaD000000000 nococ00000000000000000muclude ७ ·io इन्द्रं पतितमालोक्य पांचालेशो व्यरज्यत । अयं तु नृपमुन्निद्रप्रमोदामोदमुच्छ्रितम् ॥१३१॥ नमेलयमार्गेण वैराग्य सङ्गतं मितम् । शालिभद्रस्य तु सदा राजमार्गेण सङ्गतम् ॥१३२॥ नग्गतेश्यूतमासाद्य संवेगः कोकिलः किल । मत्तोऽभूद् भूधर प्राप्य नृसिंहस्यास्य सिंहवत्॥१३३॥ उपरोधात्परं मातुः स मेने राजदर्शनम् । शुद्धसम्यक्त्वधारीव मिथ्यादर्शनमप्रियम् ॥१३॥ सप्तमादथ भूभागाद्गीतध्वनिरिव खरात् । जगदानन्दकन्दस्तं तूर्ण तूर्यमुपेयिवान् ॥१३५॥ कान्ताभिः परितो विद्याधरीभिरिव राजितम् । राजा स्मरमहादुर्गशालं शालिमलोकयत् ॥१३६॥ रूपश्रीपर्वते तत्र पुण्यज्योतिर्विलोकनात् । राज्ञा कार्पटिकेनेव मेने निर्मलताऽऽत्मनः ॥१३७॥ अथ सान्तःपुरः शालिभद्रः शालिभरादिव । श्रीश्रेणिकक्षितीशाय विनीतो विनतिं व्यधात् ॥ तं धनं नेत्रविश्रामस्थानमद्भुतमुन्नतम् । आलिङ्गय भूभृदुत्सङ्गरङ्गे रङ्गान्न्यवीविशत् ॥१३९॥ १ श्रीपर्वते विशाखान्तदिनत्रयेषु ज्योतिः स्वयं यः कार्पटिकः पश्यति स इत्यादिदोषरहितः स्यादित्यर्थः । २ घनमत्यर्थम् ; पक्षे मेघम् । ३ श्रेणिकः, पक्षे पर्वतः । ॐ प्रमोदामोदमुस्थितामिति पाठान्तरम् ।

·वालि. com ७५॥ परमानन्दमानन्द तत्संबन्धान्महीधरः । व्यलीयत च तत्तापाद् गलदश्रुजलः परः ॥ १४० ॥ भद्राऽऽह देव ! दिव्यस्रग्वस्त्राहारविलेपनैः । सुहितोऽयं नरश्वासव्याँसैछर्दोदूयतेतराम् ॥१४॥ कुराज्यं जननिश्वासैः परश्वासैर्यथा सुखम् । जीवितं श्वसनीश्वासरूवंश्वासैर्यथा वपुः (युग्मम्)॥४२॥ पिताऽस्य सवधूकस्य देवभूयमितो यतः । दिव्यभोगश्रियं दत्ते कल्पगुरिव युग्मिनाम् ॥१४३॥ खकरोंत्तदयं देव ! सदयं राजकुञ्जर !। मुच्यता कमलाकेलिपात्रं कमलकोमलः ॥ १४४ ॥ तेन पुण्येन मुक्तोऽगात् स शिवं सप्तम क्षणम् । कलत्रैःससुखैः सिद्धगुणैर्वात्रिंशता सह ॥१४॥ सूनुर्धर्म इव स्वामिन् ! स्वागमन प्रतिष्ठितः । खानुभूतेर्विभूतिं मे विद्यामिव पवित्रय ॥१४६॥ एवमुच्चवचोवीचिपूरैरप्युत्सुकं नृपम् । भद्रा भद्रा नदीवाथ वेगाऽऽवेगादचिस्खलत् ॥१४॥ लक्षपाकैस्ततस्तैलैः परिणाममनोरमैः । दर्शनानन्दनैः कर्णप्रीणनैर्वचनैरिव ॥ १४८ ॥ १ प्राप । २ तृप्तः । ३ व्यासविस्तरैः। ४ सर्पविशेषः । ५ कमलं हि राजकरण गजकरेण च पीड्यते । ६ शोभनसिद्धान्तन पक्षे निजागमनेन । ७ आवेगः प्रवाहः। चस्खाल । ८ लक्षौषधपाकेन निवृत्तः। ९, आयति- मनोहरैः। ॐ न्यासैरिति च पाठः। न खसखैरिति वा पाठः ।

·अङ्गमर्दाः क्षमाभर्तुरङ्गोपाङ्गविदो व्यधुः । संवाहनां गणस्येव गीतार्थास्तां चतुर्विधाम् (युग्मम्) स्नानीयगन्धचूर्णेनापनिन्युस्तैलसंभ्रमम् । परमार्थोपदेशेन ते पूर्वमिव संस्तवम् ॥ १५० । भृङ्गारैर्यमुनागङ्गारूपैāधा निधों जलैः । स्नानपीठे माणवर्णमये ते तमसिस्नपन् ॥ १५१ । तदाऽभिषण्वतस्तस्य मुद्रा कूपेऽपतद्रयात् । वनिता दुर्विनीतेव कोपाटोपवशंवदा ॥ १५२ । गलितेनाङ्गुलीयन जाङ्गुलीयपदेन वा । सुवर्णातिशयाढ्येन नरेन्द्रः प्राप जिह्मताम् ॥ १५३ ॥ तपस्विनमिवालोक्य मुद्रा_शादनीदृशम् । विशामीशं, दिदेशाथ दासी भद्रा विनिद्रधीः ॥१५॥ तदाज्ञया तया तोये प्रयोगादपकर्षिते । मुद्रारत्नमयत्नेन भूपः कूपान्तरैक्षत ॥ १५५ ॥ १ शरीराङ्गुलिप्रमुखानि तेषां विदो विज्ञाः, अस्थिमांसत्वग्रोमभेदश्चतुर्धा । पक्षे अङ्गानि आचाराङ्गादीनि उपाङ्गानि औपपातिकराजप्रश्नीयप्रमुखानि । अशनपानवसपात्ररूपां निर्वहणाम् । २ सानाईगन्धवासेन नेहमुच्छे दयामासुः; तैलचान्तिम्। ३ पक्षे सत्योपदेशेन यथा प्रथम मिथ्यात्वम् । ४ पुष्पोदक-गन्धोदक-शुद्धोदकभेदैः मान. स्थाने सानं कारितवन्तः । ५ सानं कुर्वतः। ६ मुद्रया सुवर्णातिशयेनाव्यया, राजा श्रेणिकः, मूढताम्, पक्ष जाङ्गुलीविद्यया प्रधानाक्षरातिशयेन, गारुडिकः । ७ प्रमादवर्जितबुद्धिः। ८ दृष्टवान्।

·moc 3000000000000cconon20-00000000000000 श्रीशालिचरित धर्मकुमारसुधिया कृते । श्रीप्रद्युम्नधिया शुद्ध चतुर्थः प्रक्रमोऽभवत् ॥ १७ ॥ ॥ इतिशालिभद्रकथायां श्रीश्रेणिकागमनवर्णनो नाम चतुर्थः प्रक्रमः॥ Dow40000000000000000000 .000000000000004 74000000000000000000 शालेः पुण्यकणश्रोणः किं गणेया कथंचन । ईदमीयः परं मानमहिमा परिभाव्यताम् ॥ १ ॥ रोजालोकात्किलोवेले शालेवैराग्यसागरे । मामर्त्यश्रियौ गङ्गासिन्धू वैरैस्यमीयतुः ॥ २ ॥ महामात्रेण तेनाथ मानोऽयं गन्धसिन्धुरः । वैराग्यरङ्गसिन्दूरपूरैः शृङ्गारितो बभौ ॥ ३ ॥ इन्द्रियेन्द्रेण मनसा स विवेकबृहस्पतिः । आलुलोचे चतुष्कर्ण मोहदैत्याभिषेणने ॥ ४ ॥ प्रातर्मङ्गलतूर्याणि पौरैः साधारणान्यहो । प्रसादवित्तकैर्भोज्यं तुरङ्गा मन्दुरानरैः ॥५॥ १ पक्षे व्रीहिः । २ गणनीया कथनीया । ३ अस्यायमिदमीयः । ४ राजा नृपतिः, पक्षे चन्द्रः । ५ विरसताम् । ६ मात्रा काष्ठा; पक्षे हस्तिपकेन । ७ सेनया सह वैरिणामभिमुखं गमनं अभिषेणनम् । ८ प्रसादपात्रः । 1200070०००० ·. ग्राम्यं पौरेषु सूरेषु भीरु धनिषु निर्द्धनम् । मूर्ख सुधीषु तन्मेने भूषणेषु गतप्रभम् ॥१५६॥ आसीन्महीधरे लीना या कान्तिजलवाहिनी। सोर्मिका नोमिकाष्ठामप्याऽऽपालङ्कारसागरे ॥१५॥ दासी प्राह महीपालः किमयं भूषणोच्चयः । साऽवदेव ! सद्भूतं श्रूयतां भुवनाद्भुतम् ॥१५८॥ देवा दासा देशास्यस्य श्रीरामस्यार्णवः स्थलम् । नलस्येव रविः सूदो याचकःश्रीपतिर्बलेः ॥१५॥ एवं नदेवदेवेषु देवेदेवेषु दुर्घटम् । कल्याणमपि निर्माल्यमेतन्नेतर्ममेशितुः (युग्मम्) ॥१६॥ न मौल्यमपि निर्माल्यं स्वागणां किं पुनर्वसु । विधूय सवधूकेन यदाऽनेन विमुच्यते ॥१६॥ यदेतत्सवधूकस्य जनकेनोपनीयते । तत् पैनीपत्यते कूपेऽपमानादिव भूषणम् (युग्मम्) ॥१६२॥ शालेः परिमलैरेवं राज्ञोऽभूदाशितंभवः । अलमन्येन केनापीति मन्ये स शिरोऽधुनोत् ॥१६३॥ १ श्रेणिके, पक्षे पर्वते । नदी। २ कल्लोलशोभामपि। ३ सत्यम् । ४ जगत्त्रयाश्चर्यकारिणम् । ५ रावणस्य । ६ सूपकारः। ७ विष्णुः । ८ चक्रवर्तिषु। ९ इन्द्रे ।। १० संबोधनम् । ११ नगपि । श्रीशालिना। १२ भृशं पतति । १३ तृप्तिः ।

·...nctuaecsendaraan.nanodea cancelan00000 -77020 यौमिकैः कैलविकैश्च प्रासादाः शिखराण्यपि । परं ममेति सत्तैव राज्ञामपि सुखावहा ॥ ६॥ एवंस्थितेऽपि यद्यन्यस्वामिना श्रीरधिष्ठिता। तदा गस्ति नीरोगा तारैव पुनरावृता (विशेषकम् )। पुष्पमालाः पराघ्राता नाईन्ति मैरुतां यथा । मनस्विनां परायत्ता वित्ता अपि तथा श्रियः॥ ८॥ नृसिंहा न समीहन्ते भक्ष्यं कक्षीकृतं परैः। स्वीकुर्वन्तितु गोष्ठश्वास्तत् कृला विग्रहाग्रहम् ॥९॥ हेमाप्येकाहभुक्तं चेन्निर्माल्यं परिकल्प्यते । ध्रुवं तदीशनिर्माल्यमेवामूर्मम सम्पदः ॥ १० ॥ नाहं तिष्ठापयिष्ये तत् पुण्यकोशं विकाशिधीः । जिगीषुरिव विज्ञातै गैरुभयचेतनैः ॥११॥ यंत्रान्तर्भूत्यतादुःखं सुखच्छाया बहिष्पुनः । तैः स्वगैरप्यलं ताम्रसुवर्णाभरणप्रभैः ॥ १२ ॥ रोजसर्पः प्रसर्पन्तं यकं जेगिल्यतेऽनिशम् । धिगहो भोगिलोकं तं संकर्णवनिराकृतम् ॥१३॥ १ प्राहरिकैः । २ चटकैः पक्षिभिः । ३ देवानाम् । ४ विख्याताः । ५ स्वस्थानस्थः परद्वेषी गोष्ठश्वा, गोष्ठश्वोs- दन्तसमासान्तो ज्ञयः। प्रामगोष्ठश्वानः । 'गोष्ठश्वोऽप्यापदि स्थितः' । ६ ईशनिर्माल्यम्, पक्षे श्रेणिक० । मोहस्यापि मिलनादुभयचेतनैः; पक्षे पुरुषैः । ८ स्वर्गे । ९ अजगरः यमेव सर्पलोकम् । १० कर्णरहितत्वम् , भोगिलोकस्य हर्णत्वात् । पक्षे भूपमुख्यः, भोगिलोकं विलासिजन; दक्षत्वनिराकृतम् । ॥ ७ मम २८cocto00000 ·तं मन्त्रं साधयिष्यामि सेविष्ये देवतां च ताम्।आनन्दो राजमान्येन नबन्दीक्रियते यथा॥१४॥ तदेवं भवभङ्गाय मानसे सम्पधारिते । कल्याणमित्रमभ्येत्याकस्मात्तस्मै व्यजिज्ञपत् ॥ १५ ॥ श्रीधर्मजययात्रायां मूर्त मङ्गलमजुतम् । शङ्खघोष इवात्रागाद्धर्मघोषगणेश्वरः ॥ १६ ॥ एकमुन्माथिताछ कामं केकिकेकायितं परम् । जाते रसवतीपाके प्रियातिथिसमागमः ॥ १७ ॥ ग्रामान्तरं प्रतिष्ठासोः समर्था सार्थसङ्गतिः । प्रौढपोताधिरूढस्य पवनस्यानुकूलता ॥ १८ ॥ यदयं मम धर्मेच्छोमहेच्छगुरुसङ्गमः।भद्राऽङ्गभूस्तदा भद्राऽङ्गभूरेवमभावयत् (विशेषकम्)॥ १९ ॥ तुरङ्गमविमानेन विमानेनेव रंहसा । विमानेनसमश्रीकः स विमानेन चेतसा ॥ २० ॥ ज्ञानदर्शनचारित्रदुग्धदध्याज्यकाम्यया । धर्मघोषमिवाचार्य धर्मघोषमुपस्थितः (युग्मम् )॥ २१ ॥ १ पक्षे क्षयरोगेण । २ कल्याणकारणभूमिः श्रीशालिः । भद्रा अङ्गानां भूर्यस्य सः । ३ अश्ववाहनेन, विमानेन इव । रंह शब्द. सकारान्तः । विमानस्येन' खामी इन्द्रस्तस्य समा श्रीर्यस्य । विगतो मानो यस्मात् तेन । ४ वान्छया। ५५ "घोपस्त्वाभीरपल्ली स्यात्" । समीपे प्राप। -मुत्थापितेति च पाठः।

·प्रणम्योपाविशदत्त्वा विनयागस्त्यदक्षिणाम् । कल्याणदक्षिणां पुण्यदक्षिणां त्रिः प्रदक्षिणाम् ॥२२॥ सैद्धर्मलक्षणाः सूरिः सुधाया इव लक्षणोः । मिथ्याविलक्षणा वाचः प्राह पविलक्षणाः ॥२३॥ ॥ तथाहि ॥ भव्याः! भवाहवे नव्यशीलसन्नाहशालिनः । सदागमशिरस्त्राणाः संयमाश्वसमाश्रिताः ॥२॥ आदाय दर्शनज्ञानाचारशल्यत्रयं करे । विजयध्वं क्षणान्मोहरागद्वेषद्विषत्रयम् (युग्मम् )॥२५॥ पायं पायं कणेहत्य तदेतद्देशनाऽमृतम् । स पप्रच्छ खसन्देहचर्ची मुनिर्मचर्चिकाम् ॥२६॥ खामिभृत्यप्रवाहोऽयं मानिचित्तसरः पतन् । केन सत्कर्मबन्धेन जगहन्धो निवार्य्यते ॥ २७ ॥ चारुज्ञानचतुष्काढ्यः क्षमाक्षामोदरीवरः । प्राह श्रीधर्मसाम्राज्यसाधुराजः स राजवत् ॥ २८ ॥ १ विनय एव अगस्त्यस्तस्य निवासाय दक्षिणदिक्समानाम् , कल्याणदात्रीम्। प्रधानाम्। त्रिः प्रदक्षिणाम्। २ सद्ध- मस्य लक्षणं यासु ताः । ३ सहश्यः । ४ मिथ्यात्ववेरिण्यः । ५ हर्पणाविलो व्याप्तः क्षणो मुहूर्तो यासु ताः। ६ त्रिशल्यम् । ७ अभीक्ष्णं पूर्व पानं पायम् २; "रुणम् चा-" ॥५४॥४८॥ इति रुणम् , "आत ऐः रु-" ॥४॥३॥५३॥ इति ऐः, आयादेशे, द्वित्वे च रूपम् । ८ "कणेमनस्तृप्ती ॥३॥१६॥ इति गतिसंज्ञा । तृप्तिपर्यन्तम् । ९ विचारणाम् । १० मुनिप्रधानम् । ११ क्षमा पृथ्वी; पक्षे उपशमः । ---- ·. - .00 वेशालकमलाकेलिचतुःशालरय शालते । अयमन्तर्मुखः प्रश्नस्तवैवान्तःस्फुरत्तरः ॥ २९ ॥ सङ्गत्यागसमुत्तुङ्गकाष्ठासक्तसुधीमृदा । चारित्रसेतुबन्धेन सहसा स निवार्यते ॥ ३० ॥ महास्कन्धाः कदर्थ्यन्ते पुन्नागा राजकुजरैः । क्षमाभृत्सु पुनस्तेषां दन्तभङ्गः प्रसङ्गवान् ॥३१॥ पृथग्रूपं सुखं दुग्धं राजहंसैर्विविच्यते । अँडेभ्यः सुधियस्वेकरूपं न प्रशमामृतम् ॥ ३२ ॥ निर्वीप्यन्ते च ताप्यन्ते राजहंसर्जलाशयाः। समतावर्गगङ्गा तु न तेषां केरगोचरे ॥ ३३ ॥ तन्मानिजनमाणिक्यकोटिकोटीरहीर ! ये । त्रियोगकरणैः शुद्धा रत्नत्रयपवित्रिताः ॥ ३४ ॥ निर्दूतदोषत्रितया गुप्तित्रिकविभूषिताः। भूर्भुवःखस्त्रयीवन्द्यास्ते स्युत्रिभुवनेश्वराः ॥ ३५ ॥ १ अन्तरङ्गः । २ सङ्गत्याग एव समुत्तुङ्ग महद् यत् काष्ठं तेनासक्ता लग्ना सुधी एव मृत् मृत्तिका; अथ स्वामि- मृत्यप्रवाहः । ३ प्रधानपुरुषाः, बलीयांसः। ४ राजमुख्यः श्रोणिकादिभिः । ५ मुनिषु । पक्षे वृक्षाः प्रधानगजैः पर्वतेषु । ६ नृपः, पक्षे हंसः । ७ मूर्खेभ्यः, पक्षे पानीयेभ्यः । ८ वांर गतिगन्धनयोः, णिगि, पावन्ते न क्यप्रत्यये निर्वाप्यन्ते । तपं, धूप सन्तापे, णिगि वृद्धौ क्यप्रत्यये, ताप्यन्ते । राजा चन्द्रः, हंसः सूर्यः, किरणाः। पक्षे राजमुख्यैः । जडापाया मूर्खाः । श्लेपे उलयोरैक्यम् । ९ हस्तस्य । १० मुकुटस्य । ---- ·प्र० इ . ततः प्रमोदमेदखी समनखी जगौ गुरुम्।भवं मोक्ष्ये, मनो मोक्षे योक्ष्ये यौष्माकशिक्षया॥३६॥ मातरं कातरस्वान्तां यावदापृच्छय वत्सलाम् । आगच्छामीत्युदीर्यासौ प्रविवेश पुनः पुरम् ॥३७॥ प्रतिमानं विमानस्य खप्रासादावतंसकम् । अध्यास्त ध्वस्तसंमोहमन्त्रमण्डपसंनिभम् ॥ ३८ ॥ इतश्च देहः सस्नेहं मनोराजं महौजसम् । पेशलं प्राञ्जलीभूय सुसेवक इवावदत् ॥ ३९ ॥ । खामिन्नहं स्वभावेन शीतवातातपक्षमम् । राजश्वासानिलैर्दूनं निन्ये भूमि त्वयेयतीम् ॥ ४०॥ तदद्य मम गोस्वामी पैरः खामीतिदूनधीः । मोहं सर्वाभिसारेणाभिषिषणयिषुर्यदि ॥ ११ ॥ तन्ममेदं महापर्व वल्लभं वीरमानिनाम् । प्रभुप्रसादप्राणस्य ऋणार्ण शोधयेऽधुना ॥ ४२ ॥ मा ज्ञासी(क्रिय विज्ञ! नैवाहारकमेव माम् । जानीह्यौदरिक मात्राधिकमत्यर्थकारिणम् ॥४३॥ १ देहः कर्ता, मनोराजं कर्म । २ चित्तेन । ३ मम परोऽन्यः खामीति विषण्णधीः, '' 'कणगरयणधणपूरयमि" इत्यादि। ४ सेनया सह वैरिसंमुखं यियासुः सर्वबलेन । ५ प्रभूतप्राणस्य । "ऊसंखल थाउं"। ६ विक्रियायां भवं वैक्रियम् । .. | ૮ ·तदहं सासहिः कष्टं वावहिर्भारमाहितम् । चाचलिस्तव निर्देशैरपकीत्तौं न पापतिः ॥ ४४ ॥ मुंजिष्यस्ते यतिष्येऽहं सर्वार्थप्राप्तये तथा लब्धा यथाऽहमिन्द्रत्वं गोस्वामी न व्यथिष्यते (सप्तभिः कु०) देहवाहमनःसादिसाङ्गत्यमवगत्य तत् । स मेने भवमाश्वीनमद्यश्वीनं जयोत्सवम् ॥ ४६ ॥ उपेयिवांसमप्याशु तं चिरादिव वीक्षितम्। भद्राऽभ्येत्याभ्यांदायल्लकाम्भस्तल्लिका खयम् ॥४७॥ इयतीनियतं कालकलाः कस्तात ! लम्भितः । दशां देशो वसन्तश्रीमिश्रोपवनवासिनीम् ॥४८॥ इलातलकलाकेलिकेलिः शालिरथालपत् । मातरद्य मयाऽश्रावि श्रीधर्मः शर्मकारणम् ॥ १९ ॥ सारखतप्रवाहाच्च वहतः परितो गुरोः । उपदेशपयःपूरः प्रागस्थात् कर्णकुण्डयोः ॥ ५० ॥ १ सहनशीले, वहनशीलेऽर्थे, सासहिर्वावहिः, “ो सासहि-वावहि-चाचलि-पापतिः ।५।२।३८॥ इति सूत्रेण यति, द्वित्वे, यड्लोपे, डो प्रथमा-सिः, तदन्ता निपात्यन्ते । २ किङ्करः। ३ " आश्वीनोऽध्वा स योऽश्वेन दिनेनैकेन गम्यते" । अद्य श्वो वा भवमद्यश्वीनम् । ४ आगतमपि । ५ आयल्लको रणरणक उत्कठा, सैवाम्भस्तस्य तटाकिका । ६ इयतीः कालकलाः को देशो वसन्तश्रीमिश्रितामुपवनवासिनी दशां लम्भितः । ७ पृथ्व्यां कलाकोलिः कन्दर्पस्तद्व- कोलः क्रीडा यस्स। ८ सरस्वती वाणी, पक्षे नदी।

·So % 3D ततो विमर्शकुण्डान्तरत्यन्तामलतामितः । घट-नालैत्रिभिर्ज्ञानादिकैर्व्याप मनःसरः ॥५१॥ तत्रोच्चरसकल्लोलखानानन्दाभिनन्दितः । अनन्तब्रह्मलक्ष्मीकः श्रीजिनः प्रतिभासते ॥ ५२ ॥ तदयं श्रीमहाधर्मों मातमें रोचतेतराम् । मृष्टं वैद्योपदिष्टं च भवतात्तु खदाज्ञया ॥ ५३ ॥ अम्बार्बुदगुणे पुत्र धर्मकृवंशभूषणे । मानतुङ्गेऽप्यधिष्ठात्री श्रीमाता युज्यते यतः ॥ ५४॥ उदात्त्या तया वाचा तदात्वं हि तदाचया । प्रहृष्यन्तितरा तारं तमुवाच प्रसूरसौ ॥ ५५ ॥ तात! तस्य पितुः सूनुर्न बद्धो भोगतन्तुना । यः पुन्नागोऽवगाढोऽपि कमलां किल नर्मदाम् ॥५६॥ १ विचार प्राप्तः । २ मनःसरसि शान्तरससमृद्धः अनन्ता परब्रह्मणो लक्ष्मीर्यस्य, वीतरागः । पक्षेऽनन्तः शेषः, "एकमूर्तिभयो भागा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः" इति वचनात् ब्रहालक्ष्म्यो यस्य कोऽर्थः वासुकिनाश्रीयुक्तो नारायणः । ३ अर्बुदं दशकोटयः । धर्मः पुण्यम्, वैशः कुलम्, मानो गर्वः; श्रीयुक्ता माता। पक्षे अर्बुदपर्वतः, धर्मोऽत्र धनुः, वेणुः, प्रमाणं, तस्याधिष्ठात्री श्रीमाता देवता । ४ उदात्तध्वनियुक्तया, “तत्कालेषु तदात्वं स्यात्" तत्कालं, तेन शालिनाऽऽत्ता तदात्ता तया । ५ पुरुपप्रधानः, हास्यदात्री भियं ममोऽपि । पक्षे हस्ती जलजीवेन के पानीयं मलति धारय०, नदीम् । 4 तदुक्तयेति च पाठः।

·जैनतत्त्वं स्फुरतेजस्ताताधिक्रियते त्वयि । यतः सिंहीपयः स्वर्णपात्र एवावतिष्ठते ॥ ५७ ॥ द्वादशात्मा गेहिधर्मस्तुङ्गे वय्युदयाचले । मच्चित्तकमलोल्लासी प्रयीतेजोमयः शुचिः ॥ ५८ ॥ उदेतु धातुरङ्गेण काष्ठा आपूरयन्निव । सञ्जीवनी दर्शनानां यत्करप्रसरस्थितिः (युग्मम्) ॥५९॥ सम्यक्त्वं पदकं यत्र व्रतद्वादशकं लता । सोऽढाणवहारस्ते गृहिधर्मोऽस्तु भूषणम् ॥६०॥ हम्यिणामेव धर्माय जैनयित्र्याः पवित्रधीः । सांमत्यमित्यवेत्यासौ विशेषार्थमुदाहरत् ॥ ६१ ॥ खाख्यातकृत्ये विश्रान्ते कान्ते व्याकरणे निजे । व्याचिख्यासुरसौ न्यासमाशु वाचमुपाददे ॥ ६२ ॥ अवादीः सङ्गतं मातर्यदनादीनवं वचः । पितुस्तस्यासि सूनुस्त्वमित्यस्यार्थो विभाव्यताम् ॥६३॥ १ घटते । यत उक्तम्-"क्षीरं श्वानोदरे, सिहीदुग्धमस्वर्णभाजने। निष्पुण्ये श्रीः, रसेन्द्रोऽनौ, धर्मस्तिष्ठति नाधमे ॥१॥ २ सूर्यः, वेदत्रयी । पक्षे पवित्रः, ज्ञानदर्शनचारित्रत्रयी, द्वादशप्रकारः। ३ निश्चलता, सप्त धातवः, षड्दर्शनानाम् , हस्तस्थितिः । पक्षे काष्ठा दिशः, धातुगैरिकादिः, दर्शनानां लोचनानाम् , किरणाः । ४ "-हारस्त्वष्टोत्तरं शतम् । अर्द्ध रश्मिकलापोऽस्य द्वादश त्वर्द्धमाणवः" ॥१॥ ५ जनन्याः, आदेशम् । ६ सु अतिशयेन आख्यातं कथितं कृत्यं प्रयोजनं, यस्मिन प्रश्ने विशेष कथयिता। पक्षे आख्यातकृत्याः प्रत्ययाविशेषाः, विश्रान्ताभिधानव्याकरणे । ७ युक्तम्, निर्दोषम् । “ दोषे त्वादीनवाश्रवौ "। ८ विचार्यताम् ।

·DOvphoot अंतिजातोऽस्तु दूरेण सुजातोऽपि कथं सुतः । यः पञ्चविषयासक्तस्तस्याहं मुनिचक्रिणः ॥६॥ त्वया मात्रैकयाऽप्येवमहमत्र सुखी यदि । किमुच्यते तु चारित्रे यत्राष्टौ मातरो हिताः ॥६५॥ क्षमोडारवराहेण पुरुषोत्तममूर्त्तिना । मया भव सुतेनादिपोत्रिणीवाम्ब ! पुत्रिणी ॥ ६६ ॥ साधुश्रावकयोगीता मेरुसर्षपसाम्यता । गृहिधर्मेण सिद्धार्थः कथं मातर्भवाम्यहम् ॥ ६७ ॥ मच्चित्तभूतले सप्ततत्त्वधान्यप्ररोहणा । प्रकाशयति चारित्रचैत्यस्थापनयोग्यताम् ॥ ६८ ॥ मातर्मा तद्विलम्बध्वं कृतकोलम्बनैरलम् । वीरसूः पुष्पमालासु भव चम्पकमालिका ॥ ६९ ॥ झञ्झावातेन तेनाथ वचसा भ्रमिता भृशम् । भूपीठे लुठिता भद्रा निष्पत्राकृतवल्लिवत् ॥७०॥ दीना मीनादपि मरोः क्षीणा रीणाध्वगादपि । मूर्छासमुच्छ्रयच्छेदे दूना मौनं मुमोच सा ॥७॥ 200000000000000 १ पितुः सकाशादधिकगुणोऽतिजातः, समानगुणः सुजातः । १ अष्टौ प्रवचनमातरः । ३ क्षान्तिः, पुरुषेषु उत्तमेन । पक्ष पृथ्वी, नारायणेन; आदिवराही। ४ कथिता । ५ यत्र प्रासादः स्थाप्यते तत्र प्रथमं शालि-यव-गोधूम-मुद्ग-वल्ल-चणक-चवलधा- न्यानि उप्यन्ते इति वास्तुव्रते। ६ कृत्रिमैः।७ "सपत्राकृति-निष्पत्राकृती त्वत्यन्तपीडने मूलच्छिन्ना। -वल्लिकेविच पाठः। 000000000 ००८ 00000000OLDODOO ॥

·0000000 श्रीमण्डपे त्वयि प्रौढा वत्स ! वत्सलता लता। किमिदं चेष्टितं तत्ते सन्तापौपयिक मयि ॥ ७२ ॥ कुलकाश्मीरकेदारकुङ्कुमस्तवकोपमः । विरागाय कथं जात ! जातः स्वपररञ्जकः ॥ ७३ ॥ पुण्याढ्यसार्वभौमेन दिग्गजेनाङ्गजन्मना। उत्तराऽपि निराधारा खया विरहिता ह्यहम् ॥ ७४ ॥ सुनक्षत्राऽपि विच्छाया विनेनं द्यौरिवाङ्गना। किञ्चित्कलावता किन्तु द्योतते नन्दनेन्दुना ॥५॥ ताम्बूले शर्कराचूर्ण यथा चैत्रे च वर्षणम् । तथा न वत्स ! वैराग्यं युज्यते नवयौवने ॥६॥ द्वेधा पितुः क्रमेणैव केममाणः प्रमाणवान् । सुतस्तुतस्ततस्तात ! क्रमायातस्त्वयं विधिः ॥७७ ॥ पुत्रोभयपदी धातुस्वं मामयंभोगभूः । ततस्ते युज्यते कर्तुं प्रियंवद ! पैदद्वयी ॥ ७८ ॥ १ सन्तापस्य उपाय एव औपयिकम्। २ उत्तरादिग्गजः सार्वभौमो नाम। पक्षे पुत्रेण उत्तरा प्रधानाऽपि।हिः निश्चये। ३ शोभननक्षत्रजाताऽपि, इन पति, विज्ञानादिकला । पक्षे प्रहगणयुताऽपि, सूर्यम् । षोडशकला, चन्द्रेण। ४ ताम्बूले, वर्याऽपि शर्करा न युक्ता । भाडलीपुराणे यत उक्तम्-“चैत्रमासि जइँ वीजविजोइ वैशाखइँ जउ किंसू धोइ ॥ जेठ- मासि जउ जाइ तपं तत्रं कुण राषइ जलहर वरसंतउँ" ॥१॥ ततश्चैत्रे वर्षण ना हर्षकृत् । ५ "क्रमोऽनुपसर्गात् ॥३॥३॥ ४०॥ इति सूत्रेणात्मनेपदम् । स्तुतः प्रशस्यः । ६ इहलोकपरलोकद्वयी।

·3ccccco.cce श्री काशयष्टिवच्चाट्यम्भावुकेनाबुकेन ते । नीतेक्षुसमता दक्ष ! सप्तक्षेत्रीनिवेशनात् ॥ ७९ ॥ कुलकाननकर्पूरद्रुम ! त्वमपि पूरय । सर्वाङ्गचङ्गसर्वाशाः दानैः परिमलैरिव ॥ ८० ॥ निन्दात्यागैर्जगहश्य, गीतैः पूजा फलोत्तरा। पित्रो$क्या महाधर्मः, सन्तोषात्परमं सुखम् ॥८१॥ येथा सुखं सुखेनादस्तथाहि परमार्हतैः। दानशीलतपोभावाः साध्यन्ते भोगशालिभिः(युग्मम् ) ॥१२॥ त्वया सिंहकिशोरेण कुलशैले खलङ्कृते। सुकृती स कृतीकृत्यं निजं चक्रे पिताऽपि ते ॥८३॥ तदीयपदवीपान्थ ! श्रीकल्याणांचलं कुलम् । विबुधानन्दनेन त्वं नन्दनेन परिष्कुरु ॥ ८४ ॥ पूर्व दीक्षाप्रदानान्मे वत्स! वात्सल्यनिष्क्रयम् । मातृभक्तिकलाकामधेनुव्रज ! चिरं ब्रज ॥८५॥ a सुश्रावधर्मप्रासादे प्रेतिमाभिर्विभूषिते। कल्याणकलसान् पश्चात् न्यस्येः पञ्चमहावतान् ॥ ८६ ॥ १ काशयष्टिः सप्तवारान क्षेत्रे निधीयते तदा इक्षुः स्यात् । आत्यंभवनशीलेन । "पिता चाबुक आवुत्तौ" इति वच- नादाबुकेन पित्रा । २ मनोरथो दिक् च । ३ "अणन्तं गीयवाइय-" । ४ माता च पिता च तयोः । ५ तथाहि निश्चयेन अदः दान० श्रावकैः साध्यन्ते; यथाऽमूनि पञ्चवस्तूनि एभिः। सुखेन । ६ दक्षः । ७ मेरुपर्वतम् । पुत्रेण । नन्दनवनेन । अलंकुरु । ८ मूल्यम् । मातृभक्तिकलैव कामधेनुस्तत्र गोकुलोपम!; गच्छ। ९ आवकप्रविमा- भिः ; पक्षे, देवमूर्तिभिः। उन्ट ·एवं वयस औचित्याद् धर्मोऽप्याहार्रवद्वरः। स्वीकृतः कृतिनारुच्या परिणामेऽतिसुन्दरः ॥ ८७ ॥ रूपश्रीरमृतप्रातरौशश्रीजगतीदृशाम् । मूर्ती कल्याणसिद्धिस्ते भाग्यसिद्धिः प्रसिद्धिभूः॥ ८८ ॥ प्रौढमर्त्यश्रिया बाढोपगूढः प्रतिवासरम् । दिव्यभोगश्रिया नव्योपायनैः परिचर्यसे ॥ ८९ ॥ कुलप्राकारसर्वाङ्गा भोगरुड! कुमार! तत् । विवेश त्वयि वैराग्य कया युक्त्या सुरङ्गया।९०॥(विशेषकम्) गौभद्रिणाऽथ गौभद्रा भद्रां प्रत्यभिधीयत । धर्मरङ्गमहारङ्गभूमिरगावलीकला ॥९१॥ अम्बात्मनीनमुक्तं यदर्वाचीनतयैव तत् ।समीचीनं, पराचीनावस्थायाः प्रतिपन्थि तत॥१२॥ मातः ! कल्याणवार्तेयं यदाशा दिग्गजेऽङ्गजे । पुण्यैरनन्तरूपा वं ध्रुवश्रीव उत्तरा ॥ ९३॥ नास्तिके शकुनाः कुब्जे वास्तुदोषाः पशौ छलम् ।निःखे नाहारदोषाः स्युर्न वैराग्यमसात्त्विके ॥९॥ १ ज्वरे सति लघोवृद्धस्य च लङ्घनं वैधेन न कार्यते, मतं तरुणस्य लवनम् । २ वर्तने "कल्यवर्तः प्रातराशः, जगन्नेत्राणाम् । ३ आश्लिष्टः । ४ प्रविष्टम् । ५ गोभद्रस्यापत्यम् , अपत्य शनि । गौर्वाणी, प्रशस्ता; धर्मरङ्ग एव मण्डप- भूमिस्तस्यां ये रङ्गा हर्षास्तेषाम् आवली तया मनोज्ञा। ६ आत्मने हितं; सत्यमिहलोकापेक्षया; परलोकापेक्षयाऽवरोधि । ७ हे मातः ! यद् दिग्गजे सार्वभौमे आशा उत्तरा । पक्षे अङ्गजे पुने आशा मनोरथः ८ कुब्जे तृणकुटीरके ।

·10000000000000000000 शास्त्रं वचखिना, शस्त्रं बलिना, महतां निजम् । सर्व पथ्यं दृढाग्नीनां, सर्व निर्वेदकृत्सताम् ॥१५॥ इत्यम्ब ! मम वैराग्यकारणं भवतारणम् । आकर्ण्यतां त्वया तूर्ण वर्ण्यमानं सकर्णया ॥९॥ मिताशङ्किपदन्यासं गार्हस्थ्य दिव्यमेव मे। तप्तायोगोलकल्पेऽस्मिन् शुद्धिः सांशयिकी परम् ॥१७॥ सुखैः केचन तुष्यन्ति निभृता एव तैः परे । उद्धेलाः सागराः केचिदन्ये स्थिरतरोदकाः ॥१८॥ निसर्गेणैव तद्भोगा अभिष्वङ्गाय नाम्ब ! मे। निर्वेदो दवेदस्य प्रणवस्तु प्रणीयते ॥९९॥ साङ्गोपाङ्गाऽपि भोगाङ्गसामग्री मे तनूरिव खामिश्रुत्या शिरोऽत्यांऽसौ पीड्यतेऽपीड्यतेन हि॥१०॥ १ "अयं निजः परो वेति गणना लघुचेतसाम् । उदारचरितानां तु वसुधैव कुटुम्बकम् ॥ १॥ इति वचनात् महतां सर्वे निजम् । २ मितं स्तोकं सशङ्कः पदन्यासः पादस्थापनं यत्र । “चरे पयाइं परिसंकमाणो" इतिवचनाद् गृहस्थत्वं दिव्यमेव । ३ केऽपि सुखैस्तुष्यन्ति, परेऽन्ये पुरुषाः तैः सुखैनिभृताः पूरिता एव कोऽर्थः सन्तोषवन्तः । अत्र दृष्टान्तः । केचित् समुद्राः उद्वेलाः, लवणसमुद्रादयः। परे स्वयंभूरमणादयो निश्चलपानीयाः । ४ न आसक्तये । ५ ओङ्कारः, कथ्यते । ६ संपूर्णाऽपि, शरीरमिव, तनूशब्दः स्त्रीलिङ्गे ऊकारान्तोऽपि समस्ति । सीसकेन । न स्तूयते । * मनो-इति पाठान्तरम् । 0000000000000000 ·लक्ष्मीर्मे लक्षणालीव सर्वसौख्यावहाऽपि हाका मूभि काकपदेनान्यखामिशब्देन निष्फला॥१०१॥ जोत्यं तेजखिनप्रौढं भोगाभोगंतुरङ्गमम्। अन्यखामीति नाम्नाऽपि शृङ्गेणैव त्यजाम्यहम्॥१०२॥ इयं विषयसामग्री शुभा रसवतीव मे । उझुक्षिता परादेशानलैमातन रोचते ॥१३॥ उच्छिष्टं क्रियते यत्तु भूपर्भूतैर्निरङ्कुशैः। निशाभोज्यमिव त्याज्यं वैभवं तद्विवेकिना ॥१०॥ पराज्ञा भोगसौख्येषु सर्वाङ्गसुभगेष्वपि । त्रसरेखेव रत्नेषु महामहिमहानये ॥१०॥ घृतपूरेषु सूरः स्यात दुःखाय यदि कर्करः । सुखे स्त्यान इव प्राज्ये न कथं भूभृदप्ययम् ॥१०॥ जनानां शर्कराः पद्या मृदूनां शालितन्दुलाः। विरक्त्यै दुःखमन्येषां कुशाग्रीयधियां सुखम् ॥१०७॥ १ लक्षणश्रेणिरिव।आवहा अपीतिपाठे सन्धौ सयां सप्ताक्षराणि भवन्त्यतो नसन्धिः क्रियते। तालुके मूर्द्धि तालुसद्भा- वात्।२ “दूबल-कन्ना-बंकमुहा-घणआहार-सरोष । जे हुई तुरियह पंचगुण तेहज स्वीअह दोष" ॥१॥ इतिजात्याश्वलक्ष- णानि। शिरसि शृङ्गोभ्रमरोऽश्वस्य स्यात् सत्यज्यते । ३ दग्धा । ४ भूपप्रेतैः । निरर्गलैः । ५ महिमन् शब्द आकारान्तो- ऽप्यस्ति । ६ घृते, समर्थः, पर्वतो भूपश्च । ७ शर्कराः पादौ विध्यन्ति पद्याः चरणदुःखकराः । सुकुमाराणाम् । पद्माशब्द उभयोर्विशेषणम् । दृष्टान्तो यथा-मूर्खाणां, विरागाय । “पुलहु जइ सा जणइ"। -सौख्यावहा अपीति च पाठः।

·मातर्माऽतः परं ज्ञासीगुरु वैराग्यकारणम्। स्थाजन्ये लघुके पारवश्यं हि नरकस्य यत् ॥१०॥ कल्याणमौलौ श्रीवीरखाम्यादेशे शिरःस्थिते । कथं सुस्थितकप्राय राजते राजशारानम् ॥१०९॥ राजाज्ञा गृहगोभेव हिंसाध्याने धुरन्धरा । अकस्मात्पतिता मूर्ति मातः सन्तापरानिका ॥११॥ ररावशानिर्नानारूपी पके शिरःस्थितः। कलाशो नृपादेशः शिरोमिनिमर्शिकाम् ॥१११॥ आत्मानं पोषयन्नुः साभिस्वीकारवायसः। अरिष्ट्र राजयोग शिरराः स्पर्शनेन मे ॥११२॥ । सुमनःशौरभासादलोगावपि शिरःस्थिता । प्राणत्यागाय मे राजराचाऽसौ पधानागिनी ॥११३॥ इलामीगमभिधाय साग मार्गणागिगामात प्रकाशयामास शालि. पालिरिल श्रियाम्॥११॥ भरणाः प्रस्तरेणापि र स्तरवतः। नेवायलरनिति बोगसेतराग् ॥ ११५॥ १ कुरिसतो नरो मरकः । २ शुनर्णायको भिगागा राजाला । लोकशापायो ईहणी । ३ विरोमी । बालोता पी तिता भनिनो पारित करने मरिहम Anft" मानी यो सुमो गुः ।। का अकस्माण। पुष्पाणि । ७ साथ शमशीद मानमविश) नीलगान मा। बता पार 4 .

·सुवर्ण वह्निनिक्षिप्तं वर्णिकावृद्धिमश्नुते । उष्णश्वासाभियोगेऽपि मौक्तिकं म्लानिमीयते ॥११॥ सामान्यवसनं क्षारशिलाकुट्टाककुट्टनैः। दीप्यते, देवदूष्यं तु नरस्पर्शेन दूष्यते ॥ ११७ ॥ राजोच्छिष्टान्नभाजोऽपि हृष्यन्ति श्रीकरीधराः। जुगुप्सन्ते द्विजाः शुक्लाः भक्तराज्ञां प्रैतिग्रहम् ॥ राज्ञो दास्येऽपि तुष्यन्ति प्रायेण प्राकृता जनाः। न्यत्कारं राजसत्कारं मेनेगोभद्रनन्दनः॥११९॥ लोकोचराणां कोपाय सर्वसामान्यसत्कृतिः । यथा संकलदेवानां मूत्तौं वर्णकविस्तरः ॥१२०॥ सुकुमारा बहिर्देहे भवन्ति किल कोटिशः। अपमानाशने(तैर्भिद्यते हृदयं न तु ॥ १२१ ॥ शालिभद्रः सुकुमारः सबाह्याभ्यन्तरो ध्रुवम् । प्रभोः श्रुतेर्मनो दूनं यस्य निश्वासतोऽङ्गकम् १२२॥ अथ श्रीशालिभद्राऽम्बा'शालिकेदारभूरिख । नेत्रनीरप्लवापूर्णा विवर्णाऽवददीदृशम् ॥ १२३ ॥ १ संयोगेऽपि । २ वसनं वस्त्रं, रजकोपकरणम् । लोकोक्त्या “मोगरी"। ३ यतः स्मृतावुक्तम्:-"राजप्रतिग्रहो घोरो विषमिश्रमधूपमः । पुत्रमांसं वरं भुक्तं न तु राजप्रतिग्रहः॥१॥ इति वचनात् । ४ तिरस्कारम् । ५ स्वयंभूदेवतानां, सप्र- भावानां वा। ६ वनस्य । ७ सह बाह्याभ्यन्तराभ्यां वर्तते यः सः। -भोज्येऽपीति पाठान्तरम् । स्वामि-इति चपाठः ·1000000 हा कि राजा मयाऽनायि राजमान्यमिवात्मनः । उदघोषि पुनः किंवा महावात इवाहितः ॥ साक्षादजोकृपाणीयमनणीयो विचेष्टितम् । क्षमस्व मे हृदाश्वास! राजश्वासपपीडित ! ॥१२५॥ दुग्धे पूतरका न स्युघृते तांस्तु त्वमीक्षसे । यदस्मिन् सुखसाम्राज्ये दुःखदोषान् विभाषसे ॥ त्वत्पित्राऽहं त्वदालम्बा मुक्ता युक्त्या कृपालुना। कथं वद निराधारां मुमुक्षुरसि वत्स! माम्? १२७॥ नृकुञ्जरस्य ते भाग्यालितस्य प्रिया इमाः। सुवृत्ता भोगसौभाग्याश्चतुराः सुप्रतिष्ठिताः॥१२८ ॥ रोधाय विहिताः प्रौढा धात्रा द्वात्रिंशदर्गलाः।धनाबन्धाः समुल्लङ्घय कथं तात! प्रयास्यसि? (युग्मम्) रम्भास्तम्भैः कथं सौधं नेत्रवस्त्रैश्च नौपटः । पद्मनालैर्गजालानं सन्नाहः केतकीदलैः॥ १३०॥ विलेखनं कुंकूलाग्नेः किंवा चम्पककोरकैः । कर्पूरफालिकाभिर्वा प्रासादशिखरं भवेत् ॥१३१॥ १ क्षयरोगः । राजाऽऽगत इति किमुदघोषि। बृहद्वात इव। २ यथा निपातयितुमानीतायाश्छागिकायाः प्रहरणाय विलम्बितायाः शत्रस्खलनात्स्वयमेव प्रहरणा । प्रकर्षणम्, गुरुतरम् । ३ तान् पूतरकान् । ४ मोक्तुमिच्छुः । ५ शालि- : प्रियाः, दक्षाः, पूयाः । पक्षे चतु० हस्तिशाला, सुवर्तुलाः; पक्षे आचारः । ६ अभीष्टपुत्र !1७ "करीषानेः कुकूलस्तु oinxi तुष ·विचारय चिरं चारुचातुरीचतुरानन !। साध्यते किं जितानङ्ग! व्रतमङ्ग ! तवाङ्गकैः (विशेषकम् ) शालि प्राहाम्ब ! सन्देहे श्रियां सांयात्रिका यदि। त्यक्त्वा पुत्रकलत्रादि विशन्ति क्षारवारिधौ ॥ । ततः प्रशमपीयूषसागरं विजिंगाहिषुः । आत्यन्तिकैकान्तिकार्थसिद्धये व्यवसायवान् ॥१३४॥ विश्विनिश्चितश्चित्ते विक्रमोपक्रमक्रमः।वधूभिरुपरुध्येऽहं देहमोहेन वां कथम् ? (युग्मम् )॥१३५॥ अग्निशौचानि चीराणि वपूंषि च मनीषिणाम् । स्निग्धानि सुकुमाराणि शुद्ध्यन्ति तपसाऽग्निना।। दुर्मोचमाग्रहं मत्वा तनयस्येति कातरा । कालक्षेपचिकीः कामं माता सुतमभाषत ॥१३॥ खभॊगैर्देवदन्तीव सदैव सुखलालितः । नृगन्धशयनाहाराविहाराभ्यासमातनु ॥ १३८ ॥ उपश्रुतिमिव श्रुत्वा वाचं वाचस्पतेः प्रति । प्रत्यहं प्रेयसीमेकामेकार्मुज्झांचकार सः ॥ १३९ ॥ विश्वचित्रे निजे सौख्ये दत्तरेखाश्च हेलया। तूलिकास्तूलिकाः साक्षात्सुसूक्ष्ममृदुलोमिकाः॥१४॥ १ ब्रह्मन् , कोमलामन्त्रणे । २ पोतवणिजः। ३ निश्चयार्थे । ४ विद्वद्भिनिर्णीतः । ५ विदुषाम् । । मोचितुमशक्यम् । ७ ऐरावण इव । ८ बृहस्पतिसमानः । ९ उज्झदुत्सर्गे धातुः । १० जगत्याश्चर्यकारिणि ।

·इतधेह पुरे देवकनीनामकनीयसी । केनीयसी खसां शाले. सुभद्रा नाम विद्यते ॥ १४ ॥ तत्प्राणनाथः पुण्याम्भस्तल्लिको नृमतल्लिका । श्रीमल्लिकावसन्त र्धन्यः सौजन्यभूरभूत् ॥१२॥ तस्यान्यदा मुदा स्नाने प्रस्तुते स्कन्धबन्धयोः। दयितानेत्रपत्रान्तात्पेतुः कोष्णाश्रुबिन्दवः ॥१४३॥ बिन्दुर्बिन्दूनसौ सौख्यशून्यबिन्दून् प्रिया जंगौ। निर्यान्त्यश्रुकणाः किं ते भृङ्गाभा नेत्रपद्मतः १ ॥ सा प्रत्याहं मम खामिन् ! सोदरः संयमादरात् । एकैकां प्रेयसी प्रेमहेमैककषपट्टिकाम्॥१४॥ कन्दर्पधूर्त्तसंमोहमूलिकामिव तूलिकाम् । मुञ्चतिं प्रत्यहं हन्त ! तदहं दुःखपूरिता(युग्मम्)॥१४६॥ धर्मवीरपथाध्वन्यः प्राह धन्यः सुधीनिधिः। य एवं कातरः स स्यात् किं तृष्णादीर्घिकातरः १ ॥१४॥ अभ्याँमित्रीणताभाजामपि सिंहावलोकितम् । नृणां पिशुनयत्येव पशुत्वमिव मानिनाम् ॥१४॥ १ देवकन्यानां ज्येष्ठा २ लघ्वी । ३ तटाकिका प्रधानः; लक्ष्मीरेव मालती तत्र वसन्त ऋतुः । ४ एकस्मिन् दिने, कर्तुमारधे; अंसयोः; भार्या, पत्रशब्दोऽन शोभाऽर्थः, किञ्चिदुष्णम् । ५ "विदिता विदुरो विन्दुः" । ६ मोहनवली, अस्मि । ७ शत्रु प्रति संमुखं गच्छतीम् , पिशुनयति कथयति ।

·पालि. १००|| कामार्थयोरपि प्रोक्तं दीर्घसूत्रः प्रणश्यति । ततः प्रसिद्धमेवैतद्धर्मस्य त्वरिता गतिः ॥ १४९ ॥ भीरु !भीरुः स तेभ्राता तनुते तुण्डताण्डवम् । शारदीन इवाम्भोदः सारैदीनतया तया॥१५० ।। शालिभद्रः स ते बन्धुरहो तत्त्विकसात्त्विकः ।खजनानुनयैषी च क्रमात्त्यजति-वल्लभाः॥१५१॥ तस्यां विहितमौनायां दूनायामपि सर्वथा। तदीयपक्षपातेन सप्तान्यास्तं प्रिया जगुः ॥१५२॥ कातरा अपि सङ्ग्रामवा मावर्तयन्यहो । न श्वसन्त्यपि निखानोदामसाराविणे रणे ॥१५३॥ पर प्रति प्रवदतां संयमः सुकरः परम् । न सूर्यमण्डलस्येव समीपेऽप्युपवेशनम् ॥ १५४ ॥ प्राणेश! चारुचारित्रचारश्चेत्सुकर-स्तदा। भोगव्यासमपास्याशु खयमासेव्यते न किम्?॥१५५॥ धन्यमन्यस्ततो धन्यः प्रमोदादाददे वचः । दिष्ट्या कल्याणि! केल्याणिमद्भाग्यानि जयन्त्यहो ॥ १ दीर्घसूत्री विनश्यति' इति । कामार्थयोः शास्त्रोक्तलात् । दीर्घसूत्रश्चिरक्रियः । २ मुखनृत्यम् । ३ शरत् कालीनमेघ इव | सारं बलं तेन रहितया । ४ सत्यसत्त्ववान् । ५ पुनः २ कथयन्ति । ५ पुनः २ कथयन्ति । ६ वाद् भयानके ७ संयमस्य । ८ भोगविस्तरं, अजीक्रियते। ९ प्रधानानि । -स्तप्रिया इत्यपि पाठः।। सुचर इत्यपि पाठः ।

·- यूयं शृङ्गारवाहिन्यो गम्भीरा रसपूरिताः । अभूवन पथदेशिन्या सत्त्वाक्षिप्ता इव खयम्॥१५॥ तदहं वरिवस्यामि तपस्यायै जिनेश्वरम् । भवतीषु भवन्तीषु भवतीराय कारणम् ॥१५८॥ निशम्येति वचो रूक्षं तमूचुः प्रणयात्प्रियाः । नैर्मसंवर्मितं कर्म न शर्म प्रजिघांसति ॥१५९॥ मूलं धर्मार्थकामानां खयमेवोपलालिताः । कुतः कान्त ! निराधाराः श्रियः कान्ताश्च मोक्ष्यसि १६० भाग्यसौभाग्यसाराणां सतीनां धर्मधीजुषाम् । श्रीणां स्त्रीणां च मन्येऽहं योगेनैवोत्तम फलम् ॥ इत्युदीर्य लसद्धैर्य जीववीर्यविशेषवान् । प्रस्थितः स्थिरतामरुप्रस्थसुस्थमतिस्थितिः (युग्मम् ) ॥ सिद्धिः सत्त्वं कलाऽभ्यासं लक्ष्मीः पुण्यं प्रभारविम्।अनुयान्ति यथा नाथ ! तथा कान्तं कुलाङ्गनाः पतिव्रताव्रतं सत्यं तीवं निःसङ्गताव्रतम् । उभे आराधयिष्यामस्तवानुगमलीलया ॥१६॥ एवमुक्तवतीः प्रीत्या प्रेयसीः श्रेयेसीतराः। परं परममित्युक्त्वा धन्यस्ता अभ्यनन्दयत् ॥१६५॥ १ साहसप्रेरिता इव । २ युष्मासुः जायमानासु । ३ नर्मणा हास्येन संवर्मितं सहितं कर्म । ४ अनाविष्टलिङ्ग- वात् मूलम् । ५ साध्वीनाम् , त्यजनेनैव; पक्षे विद्यमानानां दानेन । ६ चलितः, मेरुशिला । ७ साहसम् । ८ वने । ९ अतिशयेन श्रेयस्यः श्रेयसीतराः । प्रकृष्ट तरतमौ । १० भव्यं भव्यमिति प्रशशंस । occc-oncot ·उत्कण्ठया नितिनायिकायाः कटाक्षितः संयमकाम्यया च । पूर्वप्रियाभिर्वरिवस्यमानः स वीरनाथागमनं निदध्यौ ॥ १६६ ॥ दिव्यश्रीपेरिवेषितां रसवती भोगाङ्गभङ्गीमिमा- मानन्दाश्रुविमिश्रसुन्दरदृशा श्रीश्रेणिकेनक्षिताम् । बाष्पापूर्णदृशा चकोरकवरेणेवान्तरुद्यहिषां श्रीशालिः किल मानशालिनृपतिः संभावयामासिवान् ॥ १६७ ॥ श्रीशालिचरिते धर्मकुमारसुधिया कृते । श्रीप्रद्युम्नधिया शुद्धे पञ्चमः प्रक्रमोऽभवत् ॥ १६८ ॥ इति श्रीशालिभद्रलीलाकथायां पञ्चमः प्रस्तावः ।। 000 १ निवृतिरेव नायिका तस्या उत्कण्ठया कटाक्षितः, पुनः पुनर्वाक्षितः, वान्छया, सेव्यमानः, चिन्तयामास । २ परिवृताम् , उत्कटगरलाम्, विषमिश्रितां रसवतीम्, यदा चफोरः पश्यति तदा रोदनं करोति ।

·शाले. पुण्यकणश्रेणिः प्रशस्ता खस्तिकश्रियम् । श्रयन्ती देवदेवस्य पुरतः परिभाव्यताम् ॥१॥ साई श्रीशालिभद्रस्य श्रद्धयेवाययौ प्रभुः । महतां हि स्पृहाप्राप्ती युग्मजाते इव ध्रुवम् ॥२॥ शृङ्गारहेतुमृद्धानां वैविधानां तु शम्बलम् । वैभारं क्षोणिकल्याणालङ्कारं धरणीधरम् ॥ ३ ॥ भूर्भुवःखस्त्रयीहीरः श्रीवीरः सुरसेवितः। अलचके प्रभावाढ्यो भववारितरः प्रभुः (युग्मम्) ॥४॥ मोहद्रोहापशरणं शरणं भवभीभृताम् । सुरैरकारि समवसरणं शरणं श्रियाम् धन्य ऐनःखगश्येनः खवयस्येन शंसितम् । विदाञ्चके विदा चक्रवर्ती श्रीधर्मचक्रिणम् ॥६॥ दीनादीनां ददद्दानं याप्ययानं समाश्रितः । सकलनोटितस्नेहः संकलनः सुधीदिधा ॥ ७ ॥ सोऽभ्येत्य प्रभुपादान्ते दान्तेन मनसा भृशम्। मोक्षोपायमुपायंस्त प्रशस्तः संयमश्रियम् (युग्मम्)। १ वीरस्याने। २ पुण्यवतां यस्मात् कारणात् स्पृहा वाञ्छा तस्याः प्राप्तिश्च ते उभे अपि युग्मजाते इव । ३ दरिद्राणां फलादिना शम्बलभूतम् । ४ शरणं गृहम् । ५ पापपाक्षिणस्तत्र श्येनः “सीचा "। ६ विदुषाम् । ७ सुखासनम् । ८ सकलान् त्रायते इति सः । पक्षे सभार्यः । ९ परिणीतवान् ।

·cakcca 3000 श्रीवीरागमनं धन्यव्रतं मैत्वाऽथ शालिना । जितमन्येन साक्षेपं जनन्यभिदधे तदा ॥९॥ यस्या धन्यः स जामाता या च माताऽम्ब ! मेऽभवः। सावं किं प्राञ्जले मार्गे बम्भ्रमिष्यति पिञ्जला ॥ खसा खसुःपतिर्यस्येयतु सीरवीरताम् । सोऽहं पाश्चात्ययानाय खेच्छया किमु नोत्सहे?॥११॥ एक यियासुरग्रे सार्थोऽप्यऽथ गृहोत्थितः । सूनुस्ते कथं रोडुं शक्योऽयमिति निश्चिता ॥१२॥ भद्रा संवर्म्य धैर्येण वज्रेणेव निजं मनःप्रैवीणतानदीवेणिः श्रीश्रेणिकमुपागमत् (युग्मम्) ॥१३॥ व्यजिज्ञपच्च राजानं दिव्यश्रीर्दैव! मेऽङ्गजः। वीराधिवीरः श्रीवीराद् व्रतादानं समीहते ॥१४॥ राज्यश्रीमङ्गले हेमकुटेन मुकुटेन तत् । पवित्रेणातपत्रेण चामरैर्विस्मितामरैः ॥ १५ ॥ नरेन्द्रचिबैरलायें सुप्रसाद प्रसीद मे । दीक्षामहोत्सवं सूनोरन्यूनं येन कारये (युग्मम्) ॥१६॥ १ ज्ञात्वा, सोचमम् , उक्ता । २ सरले । भृशमाकुला । ३ "नासीरं त्वयानं स्यात्। तत्र वीरः सुभटः।प्रापतुः । ४ तेन कारणेन । ५ वर्मणा सनम । ६ प्रबलतानदीप्रवाहः । ७ परिव्रज्याम् । ८ हेमकुम्भेन । ९ शीघ्रं, वितर, संपूर्णम् ।

·वैजातिवर्चसा तेन वचसा भूभृदाहतः । आह तद् दुःखतो भद्रामार्ती भेद्रां वशामिव॥१७॥ सा भोगजलधेर्वेला हेला सोमा लता कसा । शालेः क चारुचारित्रभारोतरणधीरता ॥१०॥ भूधरोऽपि तृणं यत्र भोगश्रीरस्य सा पृथुः । उन्मग्नेवापगा युक्तं सुतरा सुतरामभूत् ॥ १९ ॥ विभूतेस्त्यागभोगाभ्यां धिग् दूनास्तद्धना वयम् । धन्यः श्रीशादिरेवायं मोक्तुं भोक्तुं च यःक्षमः॥ तदहं खयमेवैत्य शालेनिष्क्रमणोत्सवम् । विधाय श्वासखेदस्य तस्य दास्यामि निष्क्रयम् ॥२१॥ इत्यादिश्य समाश्वास्य राजचिह्नप्रदानतः । व्यम्राक्षीत् प्रीतिफुल्लाक्षी भद्रा भद्रङ्करः प्रभुः ॥२२॥ श्रीशालिरथ गोभद्रं देवं प्रत्यक्षमूचिवान् । तात! दिव्यमहाभोगश्रियां विश्राणनान्मम ॥ २३ ॥ अनु रामं यथा पुत्रा भ्रातरश्चानु लक्ष्मणम् । भृत्या अनु हनूमन्तमनु वां पितरस्तथा (युग्मम्)। १ वादपि कठोरेण । २ राजा। ३ भद्रजातीयां हस्तिनीमिव ।४ वैतादयगिरौ यस्यां भूभृदपि तरति सा उन्मग्ना इव सुखेन तीर्यते यथेष्टम् । ५ पतितमुद्राग्रहणकम्बलामहणलक्षणाभ्याम् । ६ क्षणशोधनम् । ७ प्रेषयामास। ८ दानात् । ९ अनुशब्दः 'पूठि । -प्रसादतः । - ·पितरः सुतसात्कुर्युर्विश्वेऽपि श्रियमहकीम् । यौष्माकीणा अहं प्रापं लक्ष्मीरामुष्मिकीरपि ॥२५॥ छायातरोः फलं पुष्पोद्गतमश्नन्ति पक्षिणः । सुधियः पुण्यवन्तस्तु प्रभावभवमप्यदः ॥ २६ ॥ तव प्रसादादिव्यश्रीरनुभूता मयाऽद्भुता । जीवन्मुक्तिरिवाध्यात्मविदा योगस्य दुर्लभा ॥ २७ ॥ खसूनोः साम्प्रतं तात ! वीरनाथात् प्रपूरय । प्रशमश्रीरारम्भसंरम्भारम्भकौतुकम् ॥ २८ ॥ सुरः प्राह सुजातोऽसि धीर! धन्योऽसि धीनिधे!। वर्षीयान् यदहं चके व्रतं तद्यौवने त्वया ॥२९॥ नरश्रियाऽपि बध्यन्ते नरा रज्ज्वैव रङ्कवः । दिव्याश्रियाऽपि पुत्र!वं सिंहः शृङ्खलयेव न ॥३०॥ किं ते भूयः प्रियं तात! करोमि वद कोविद!। भवनाटकनिर्वाहसन्धिसन्धाविधायिनः ॥३१॥ आलपत्पाञ्जलिः शालिः प्राप्तकालं विशालधीः । मम निष्क्रमणोत्साहैदिव्याई सफलीकुरु ॥३२॥ १ सुतवशाम्, इहलोकसंबन्धिनीः; परलोकसंबन्धिनीः । २ अशोकस्य भक्षयन्ति, पुनः प्रभावोत्पन्नं प्रत्यक्षोपलक्ष्यमाणं फलम् । ३ जीवतो मुक्तिः जीवन्मुक्तिः । ४ परीरम्भ आश्लेषः, संरम्भ आदोपः प्रारम्भः । ५ “मातृतुल्यगुणो जातोऽनुजातश्च पितुः समः । अतिजातोऽधिकस्तस्मादप्रजातोऽधमाधमः॥१॥ ६ वृद्धः । ७ मनुष्य- श्रिया। रज्ज्वा दोरकेण, मृगाः । ८ अन्त्यनिर्वाहसन्धानप्रतिज्ञां कुर्वतः। ९ योजितहस्तः, समयोचितम् , दीक्षामहोत्सवैः ।

·-८८ 00000000000000000000000000000 एवं जनकमापृच्छय स्वच्छः स्वच्छन्दशौर्यवान् । प्रेयसीः श्रेयसीभक्तीरापपृच्छे महेच्छधीः ॥३३॥ यूयं मातृपदाम्भोजसारसंवर्तिका इव । वर्तध्वं सततं प्रीत्या परस्परसुसंहताः ॥ ३४ ॥ भवतीनां जिनाज्ञेवाराध्यमांना ममाम्बिका । चिन्तासम्भारसंसारनिस्ताराय भविष्यति॥ ३५ ॥ ततो विजितमोहारिवीरवीरजयन्तिका । चैत्येषु धर्मपूर्वाह्नमहायाष्टाह्निका व्यधात् ॥ ३६ ॥ विवेकराज्ये सप्ताङ्गी सप्तक्षेत्री धनैर्धनैः । प्लावयित्वाऽयमातेने प्रशस्यश्रीनिबन्धनम् ॥ ३७ ॥ अथ दीक्षाऽभिषेकाय स्नानमण्डपमभ्यगात् । अंदभ्रशरदभ्रौघमिव कन्यादिवाकरः ॥ ३८ ॥ दानतीर्थ तीर्थतोयैस्तं सेवितुमिवागतैः । देवकन्याः स्वयं धन्यमन्याः शालिमेसिस्नपन् ॥ ३९॥ अथ चन्द्राधिकैदे॒धा चर्चितो हरिचन्दनैः। धर्मध्यानैरिवाश्लिष्टः परितः स्फुरितप्रभैः ॥ ४० ॥ तेजःसारैरलङ्कारभौमदिव्यैर्मणीमयैः । अतिप्रमाणैः कल्याणैरैहिकामुष्मिकैरिव ॥४१॥ १ बलवान् । श्रेयसी भक्तिर्यासां ताः। २ वर्तनशीलाः । “पक्षे संवर्तिका स्यान्नवदलम्।। ३ मिलिताः। ४ सेव्यमाना। ५ वीरपताका । ६ शीघ्रम् । ७ निविडैः । ८ प्रचुरम् , कन्यासंक्रान्ती यथा सूर्यः । ९ स्नपयामास । 000000000000000000000000000000000000000 000000 ·पारिजातकसन्तानमन्दारोदारदामभिः । सौरभ्यवासिताशाभिमूर्ताभिरिव कीर्तिभिः ॥ ४२ ॥ शमवारिधिडिण्डीरपिण्डैरिव समुज्ज्वलैः । दुकूलैः सुखमामूलैः सुसोमालैरलङ्कृतः ॥ १३ ॥ विधायार्थी जिना याः कृतकौतुकमङ्गलः । सम्भाव्य दानसंमानैर्वदान्यः सर्वथाऽर्थिनः ॥४४॥ नराष्टाग्रसहस्रोह्यविमानोत्सङ्गसङ्गतः । सितच्छत्रेण सच्छायः श्रीकरीशतशालिना ॥ ४५ ॥ चामरैश्चामेरै-ज्यमानो मानोन्नतैनतैः । वर्यतूर्यशतारावस्फूर्जजयजयध्वनिः ॥ ४६॥ रैम्भासङ्गीतसङ्गीतस्फुरद्धवलमङ्गलः । लसल्लाजाञ्जलिक्षेपदक्षवृहाभिनन्दितः ॥४७॥ भूपाल इति बालाभिर्मुग्धाभिश्च महेन्द्रवत् । प्रौढाभिर्गाढमूढाभिः कन्दर्प इति कल्पितः ॥४॥ श्रीश्रेणिकनरेन्द्रेण गोभद्रेण सुपर्वणा । परीतो भद्रया साश्रुचक्षुषा च स्नुषाजुषा ॥४९॥ १ कल्पद्रुमविशेषबृहन्मालाभिः । २ फेनपुजैः सुकुमालैः। ३ पूजां जिनप्रतिमायाः। ४ संमान्य, प्रियवचन- प्रदानशीलश्च । ५ देवैः। ६ देवाङ्गनानृत्यगीतैः स्फुरन्तो धवलमङ्गला यत्र जयध्वनौ, 'लाजाः स्युः पुनरक्षताः' । ७ वृद्धस्त्रीभिः भृशं पाणिगृहीताभिः । ८ वधूसहितया ।

·000 सेनाः खामिपरित्यक्ताः ज्ञानशून्याः क्रिया इव। विद्या अमूलमंत्राश्च भाग्यहीना गुणालयः॥६६॥ कैरेणवो यथा यूथनाथेन च विवर्जिता शालित्यक्ताः शालिकान्ताभ्रान्तास्तद्वद्व्यचिन्तयन् (युग्मम्) अलं परिमलं शालेः कलयन्त्योऽपि निष्कलाः। शस्येन रहितास्तेन ध्रुवं खेलरसा वयम् ॥ ६८ ॥ सैकर्णीस्तूर्णयेत् खर्गवर्णिका वर्णिताऽप्यहो । निर्णिताऽप्यकर्णाभिरस्माभिरपकर्णिता ॥ ६९ ॥ यदयं दिव्यभोगाङ्गसुभगः प्राणवल्लभः । नॉन्वयायि शशीवात्र ताराभिर्ग्रहणक्षणे ॥ ७० ॥ . : भूगतैरावतामृङ्गयो मन्दाराणि धयन्त्यहो । समं तेन तुनो यान्ति खर्गमार्ग तथा वयम् ॥७॥ सांक्रामिकं हि भाग्यस्य फलं सत्त्वस्य नो पुनः।शालिपुण्यैः सुखं प्राप्तास्तत्सत्त्वैर्न वयं व्रतम् ॥७२॥ एवं वियोगविवशा दिवसानत्यवाहयन् । समान् सैमासहस्रस्य तस्य नश्यत्सुखाः स्नुषाः ॥७३॥ १ श्रेणयः । २ हस्तिन्यः । ३ प्रधानेन । पक्षे धान्येन । ४ खलभूमितुल्याः । “खलउं"। ५ विदुषः । उत्सुकीकुर्यात् । ६ भुक्ताऽपि मूर्खतुल्याभिरस्माभिरवगणिता । ७ नानुगतं, तारकाभिः । ग्रहणसमये । ८ अलङ्कारार्थ हस्तिमस्तकस्थानि । पिबन्ति । ऐरावतेन । ९ संक्रमणशीलं पुरुषादिभाग्येनाऽन्ये सुखिन इति हेतोः सांक्रामिकं पुनः सरवस्य न फलम् । १० यतः शालिपुण्येन वयं सुखिन्यस्तत्सत्त्वेनास्माभिव॑तं न प्रतिपमम् । ११ नान्दं समाः शरत्" । वर्षसहस्रसमान दिनान् अतीताः गतसुखा वध्वः । -:श्रान्तास्तद्वचिन्तयन् इति पाठभेदः । हाय- ·-०-८-१८ संयमश्रीविवाहेऽस्य धन्यो धन्यमुनिस्तदा । युक्तं स्वसृपतिः प्रापदानुचर्येण वर्यताम् ॥ ५८ ॥ सङ्गतिः सङ्गता शाले. सर्वशस्यशिरोमणेः । मात्राऽधिकेन धन्येन जैगजीवातुनाऽमुना॥ ५९ ॥ धार्मिकास्तीर्थयात्रायामर्थयात्रासु सोद्यमः । युवा विवाहे शूरश्च युधि पश्चात् स्थितो यथा ॥ ६ ॥ जामातरं सुतां पुत्रं तपसे प्रस्थितं गृहातका भद्राऽऽलोक्य तदा मेने तथा स्वमपि वश्चितम् (युग्मम्)। श्रेणिकः श्रीमहावीरं धन्यशालिमुनी अपि । नला राजगृहं प्राप विस्मयं च महामनाः॥१२॥ पुत्रं पोतमिवारोप्य हित्वा चरणसागरे । भद्रा जगाम विद्राणा सस्नुषा विमुंखायिता ॥ ६३ ॥ देवाराममदेवड़े मेने निर्वासवं दिवम् । निःसोमं व्योम विनृपं देशं सा वेश्म तन्निजम् ॥ ६४ ॥ भृशं रक्षाकृते चिन्ताहेतुः सूनोजनीजनः । तस्या जज्ञे यथा कायः परकायप्रवेशिनः ॥ ५ ॥ १ शालेः । २ अनुचरत्वेन । ३ युक्ता । ४ एकदिनपर्यायाधिकेन । पक्षे एकया मात्रयाऽधिकेन । ५ जगजी- वकेन । ६ “धर्माध्यक्षस्तु धार्मिकः "। ७ उद्यमवान् नरः । ८ धन्यम् । ९ महात्मा। १० विमुखाचरिता । ११ नन्दनवनम् । १२ वधूजनश्चिन्ताकारणं जातः । ॐ पुरादिति पाठान्तरम् ।

·Y सेनाः स्वामिपरित्यक्ताः ज्ञानशून्याः क्रिया इव। विद्या अमूलमंत्राश्च भाग्यहीना गुणालयः॥६६॥ कैरेणवो यथा यूथनाथेन च विवर्जिताः।शालित्यक्ताः शालिकान्ताभ्रान्तास्तहव्यचिन्तयन् (युग्मम्) अलं परिमलं शालेः कलयन्त्योऽपि निष्कलाः। शस्येन रहितास्तेन ध्रुवं खेलरसा वयम् ॥ ६८ ॥ सैकर्णास्तुणयेत् वर्गवर्णिका वर्णिताऽप्यहो । निर्वणिताऽप्यकर्णाभिरस्माभिरपकर्णिता ॥ ६९ ॥ यदयं दिव्यभोगाङ्गसुभगः प्राणवल्लभः । नॉन्वयायि शशीवात्र ताराभिम्रहणक्षणे ॥ ७॥ भूगतैरावताङ्गयो मन्दाराणि धयन्यहो । समं तेन तुनो यान्ति वर्गमार्ग तथा वयम् ॥७१॥ सांकामिकं हि भाग्यस्य फलं सत्त्वस्य नो पुनः शालिपुण्यैः सुखं प्राप्तास्तत्सत्त्वैर्न वयं व्रतम् ॥७२॥ एवं वियोगविवशा दिवसानत्यवाहयन् । समान सैमासहस्रस्य तस्य नश्यत्सुखाः स्नुषाः ॥७३॥ . १ श्रेणयः । २ हसिन्यः । ३ प्रधानेन । पक्षे धान्येन । ४ खलभूमितुल्याः। "खलउं"। ५ विदुषः । उत्सुकीकुर्यात् । ६ भुक्ताऽपि मूर्खतुल्याभिरस्माभिरवगणिता । ७ नानुगतं, तारकाभिः । ग्रहणसमये 1 ८ अलङ्कारार्थ हस्तिमस्तकस्थानि । पिबन्ति । ऐरावतेन । ९ संक्रमणशीलं पुरुषादिभाग्येनाऽन्ये सुखिन इति हेतोः सांक्रामिक पुनः सरवस्य न फलम् । १० यतः शालिपुण्येन वयं सुखिन्यस्तत्सत्त्वेनास्माभिव॑तं न प्रतिपमम् । ११ हाय. नान्द समाः शरत्" । वर्षसहस्रसमान दिनान अतीताः गतसुखा वध्वः । -श्रान्तास्तद्वचिन्तयन् इति पाठभेदः । "ro.

·प्राप्याथ जिनराजाज्ञां विश्वकर्मापराजितौ । द्रव्यादीनां विचारज्ञौ सूत्रधारौ महामुनी ॥७॥ विहारेण विहारेण प्रतिमाशतशालिना । तावलञ्चक्रतुः क्षोणी श्रीमहोदयहेतुना (युग्मम्)। ७५ ॥ अध्यजीगपदेकादशाङ्गी श्रीगौतमस्त्वम् । पात्रे निवेशिता विद्या कल्याणाय द्वयोरपि ॥६॥ गुरुणा गौतमेनेह गोतमेनेव सङ्गतौ । अभूतां कल्यानड्डाहाविव तौ साधुशिक्षितौ ॥ ७७ ॥ गीतार्थौ निर्विगीताौँ सुश्रुतावपि विश्रुतौ । धन्यशालिमुनी धन्यौ तेपाते दुस्तपं तपः ॥७८॥ यत्र देहे नृपश्वासैः शुचीसूचा प्रपञ्चिता । लूका झलझला तत्र मलयानिलतां गता ॥ ७९ ॥ यद्राजकरसंपर्कादपि तापमवाप तत् । चण्डांशुकरसंसर्ग देहं सेहे मृणालवत् ॥ ८० ॥ १ द्रव्यक्षेत्रकालभावानाम् ; सूत्रं द्वादशाङ्गी । पक्षे द्वावपि सूत्रधारौ । महाज्ञानिनौ । २ विहारो नवकल्पादिरूपः। प्रतिमा:-"दसण १ वय २ सामाइअ ३ पोसह ४ पडिमा ५ अबंभ ६ सचित्ते ७ । आरम्भ ८ पेस ९ उहिट्ठवजए १० समणभूए ११ अ" ॥१॥ ३ मोक्षः । पक्षे प्रासादेन जिनप्रतिमाः; लक्ष्मीमहोदय. । ४ भाणितवान् । ५ मोक्षाय । गुरुशिष्ययोः । ६ प्रकृष्टो गौर्गोतमः । ७ प्रधानवृषभाविव । ८ यौ सुश्रुतौ तौ विश्रुतौ कथमिति विरोधः। विरोधमञ्जने ज्ञाताौँ प्रधानितार्थों; विख्यातौ । ९ शूचिकाकल्पना कथिता । १० लोकोक्त्या " "।

·यत्र गोशीर्षचर्चाऽपि वर्णे गैरिकतामगात् । मलाविलं तदेवाङ्गमूहे किट्टितलोहताम् ॥ ८१ ॥ तस्य गात्रं कान्तलोहपात्रं यत्र शमः पयः । उपसर्गाग्नितापेऽपि शिखामाप विशेषतः॥ ८ ॥ मन्दारपुष्पशय्यासु सुखं तेनान्वभावि यत् । एतत्कठोरभूपीठलोठे निर्लोठितं हठात् ॥ ८३ ॥ दिव्यमाभरणं यस्य विभाति स्म नवं नवम् । कटौ पैंटच्चरं तस्य नटति स्म गतस्मयम् ॥८॥ अभूच्चक्रमणं यस्य महणे मेणिकुट्टिमे । स वैश्वानररथ्यासु बम्भ्रमीति बसम्भ्रमी ॥ ८५ ॥ राजदारा इवासूर्यपश्या यस्याभवत्तनुः । ध्वजा रविरथस्येव न च्छायामृच्छति स्म सा ॥ ८६ ॥ १ "बावन्नुं चन्दन" " चर्चा तु स्याद् विलेपनम् " सुवर्णे गैरिकघट्टनेऽतिशोभा स्यात् इति हेतोः कीटलो- हतां ऊहे धृतम् । २ कान्तीलोहभाजनम् । कान्तीलोहभाजनोऽमितापेन दुग्धमुत्फणतीति लोकोक्तिः । भूतम् । तत्सुखम् । लुण्ठनैः । बलात्कारेण । ४ "जीर्णवस्त्रं पटचरम्", गताहङ्कारं क्रियाविशेषणम् । मालरत्नबद्धभूमौ। ६ अग्निसमानमार्गेषु । नोत्सुकः । ७ न सूर्य पश्यन्तीति असूर्यपश्याः । दृशं प्रेक्षणे; न सूर्य पश्यन्ति "असूर्योपाद् दृशः"।५।१।१२६॥ इति सूत्रेण खश् । “खित्यनव्यय-"॥३२।१११।। इति मोऽन्तश्च । सूर्य- रथस्य ध्वजा "छांहीं न गच्छति । * भूपीठालोठेरिति पाठान्तरम् । भूपीठे इत्यपि पाठः । ३ अनु- ५ सुकु- Saoo00000000000000000 ·। कल्पद्रुमफलास्वादः सदा यस्य वैशंवदः । अटाट्यते प्रतिकुटं स भिस्साभिस्सटाकृते ॥ ८७ ॥ दिव्यामृतरसै सीधा प्रीतिः स्फीतिशालिनी। शास्त्रविन्नैः कदन्नैःसा तस्याभूधापनाकरः ॥८॥ दूना या नासिकाऽमुष्य राज्ञः परिमलैरपि । सेहे श्मशानगन्धं सा धूपनीमिव रोगिणः॥ ८९ ॥ बी)त्सवस्तुदुर्गन्धैरसौ कल्याणसाधकः । दुर्गन्धाया मृदो गन्धैतिवादीव पिप्रिये ॥ ९० ॥ दिव्यनाट्यनटीनाट्यालोकैरभ्यासमीयुषी । मन्ये दृगप्यभूत्ताग् नासावंशाग्रनर्तकी ॥ ९१ ॥ दृगप्रीत्यै यस्य कर्पूरँपाञ्चाल्य इव वल्लभाः । आसन्नुत्सङ्गसङ्गिन्यस्तदाऽस्य पृषताङ्गनाः॥ ९२ ॥ वांसि खामिसत्ताया अशीसि किल कर्णयोः। जनन्या अपि यस्याशु व्यथा पप्रथिरेतराम् ॥१३॥ कटूत्कटारटच्चेटीकोटीराटिविघट्टनाः । सुधाचुण्टीघटाघाटास्तस्याटाट्यासु जज्ञिरे ॥ ९४ ॥ १ खवशः। २ प्रतिगृहम् । “भिस्सा दीदिविरोदनः। तस्य भिस्सटा दग्धिका "ऊपरावडि"। ३ पिण्ड- विशुद्ध्यादिशात्रख्यातैः । कुत्सितानैः । देहनिर्वाहतत्परैः । ४ गन्धकादिभिः, शालिः । मोक्षस्य, पक्षे सुवर्णस्य । ५ प्रींग् तर्पणे, परोक्षा, ए, द्वित्वादि । ६ देवसंबन्धिनाटकरम्भादयस्तासां नाट्यम् नर्तनम् । ७ पूतल्यः । ८ मृगाङ्गनाः। ९ अमृतवापीसमूहसमाः । गोचरचर्यासु । परैरिति पाठान्तरम् ।

·2000000000 ०००००००2003000०.०००००० ००००००००८ उत्तुण्डचण्डफेरुण्डा मण्डिताखण्डमण्डलाः। तस्य स्फीतरुताः कान्तासङ्गीतन्ति वनान्तरे॥१५॥ निःशूकधूकघूत्कारा भैरवीभैरवारवाः । अस्य सत्पथपान्थस्य सर्वतः शुभसूचकाः ॥ ९६ ॥ अवावरी मतिर्दोषान् शालेः प्रशमधीवरी। पीवरी श्रुतपीयूषं परमार्थंकदृश्वरी ॥ ९७ ॥ अदण्डधारिणा चित्रं सप्तधातून् सुसाधकौ । तपसा पारदेनावर्तयामासतुराशु तौ ॥ ९८ ॥ प्राज्य ज्यरसैः ड्भिर्दताः सप्तापि धातवः । शृङ्गाराद्याश्च तैरष्टौ ताभ्यां त्यक्ताः षडप्यतः॥९९॥ वर्णश्लोकार्थदूरस्थं मासक्षपणमेतयोः । अभिष्वङ्गलगद्रविन्दुच्युतामिवाभवत् ॥१०० ॥ अनाहारव्ययैर्मासक्षपणैः कृपणैरिव । चक्रे स्फारं तपःसारं गेहं देहं कृशं भृशम् ॥ १०१॥ .१ उत्पादितमुखवञ्चण्डशृगाल्यः, मण्डितं संपूर्ण याभिस्ताः, वृहद्रवाः, कान्तासङ्गीतमिवाचरन्ति । २ ओ] अपनयने औणति दोषान् ; प्रशमं दधाति इति प्रशमधीवरी । पीच् पाने इति पीवरी । पश्यतीति दृश्वरी। ३ यो हि पारदः शोधितः सन् मध्ये दण्डं ऊर्ध्व बिभात सप्तधातून शोषयति । ४ षड्भिः रसैः सप्त धातवो हप्तास्तैः सप्तधातु- भिरष्टौ शृङ्गाराद्याः, अतः षडपि ताभ्यां त्यक्ताः । ५ “नो कित्तिवनसइसिलोग-" इत्यागमः, पक्षे यशोऽर्थकान्ति- दूरस्थम् । उत्प्रेक्ष्यते बिन्दुच्युतालङ्कारोऽयम् । तत्किं न तन्मासक्षपणं किन्तु मांसक्षपणमित्यर्थः । ६ आहारव्ययो नास्ति येषां तैः । तप एव सारं द्रव्यं स्फारं चक्रे । 100000000000 or , ·एकद्वित्रिचतुर्मासक्षपणैरीपणैरिव । अंगण्यपुण्यपण्यानि क्रीणीतः स्म गतस्मयौ ॥ १०२ ॥ ततो भद्रमहाभद्रसर्वतोभद्रसंज्ञिताः । यवमध्या वज्रमध्याः प्रतिमा आरराधतुः ॥ १०३ ॥ उग्रादरात्तपस्याऽथ तावनाशंसिता भृशम् । हृतमांसासृजौ चक्रे गौरी भृङ्गिरिटिं यथा॥१०॥ सदा निष्कोषसंबन्धं निर्व्यापार सुनिर्मलम्। आहिंस्रं तत्तपस्तीवं खड्गधाराधिकं बभौ ॥ १.५ ॥ 4वनाभ्याससुस्थात्मा त्रेताऽधिकबलोदयः । अक्षप्राणापहारी च हनूमांस्तत्तपःक्रमः ॥ १०६ ॥ अकुण्ठोत्कण्ठया सिद्धेरिव क्षामवपुष्टमौ । मुनी मोहेभफालायां सिंहौ संकुचिताविव ॥ १०७ ॥ मलाविलौ बहिष्कीर्णपापपङ्को विभावितौ । संयमश्रीपरीरम्भासक्तकस्तूरिकाङ्कितौ ॥ १०८ ॥ १ हः । २ धर्मक्रयाणकानि । ३ एताः सर्वाः प्रतिमाविशेषाः । ४ उग्रं तीव्रम् ; तपः पक्षे उग्र ईश्वरः । तपस्या दीक्षा । अप्रशंसिता। ५ गौरी पार्वती; ईश्वरसेवकम् । ६ पवनस्य जनयितुरभ्यासं समीप, तेन सुस्थः आत्मा यस्य । द्विजसत्काग्नित्रयस्य त्रेतेति नाम, तस्याग्नित्रयादधिकं बलं तस्य उदयो यस्य । अक्षो रावणपुत्रः । तस्य शाले; तपसः क्रमः परिपाटी। ७ वर्यवाञ्छया । मुक्तेः । अतिशयेन वपुः वपुष्टमम् । तमप्रत्यये षत्वे च रूपम् । क्षामं कृशं वपुष्टमं महावपुर्ययोस्तौ कोऽर्थः अतीव क्षामवपुषौ । ८ अन्तःक्षिप्त । आश्लेष० ।

·प्र •vanced स्मरचौरभयाभावाद्भन्तव्याल्पतयेव वा। मैन्थरं पथि निर्ग्रन्थौ चारु चेरतुरीर्यया ॥ १०९ ॥ 'अल्पाक्षोपाङ्गशीलाङ्गभृताङ्गशकटस्य किम् ? । चीत्कारः कोकशारावस्तयोश्चक्रमणक्रमे ॥११०॥ द्वादशात्मप्रभासारं तपो द्वादशभेदभृत् । द्वादशाब्दी समाराध्य धृतद्वादशभावनौ ॥११॥ श्रीमता वीरनाथेन सहितौ रहितौ मदैः। समेतौ समितिप्रष्ठौ पुना राजगृहं पुरम् (युग्मम् )॥११२॥ जननी जन्मभूमिश्च प्रियाँ सामान्यजन्मिनाम् । जन्मभूमिः कथं प्रीत्यै हिये जन्मैव यत्तयोः॥ लोकानां खजनग्रामसीमाऽऽलोकः सुखायते। विश्वाऽपि सहशी विश्वा जगन्मित्रतया तयोः॥११॥ 10000000000000000000000000000000000000000000000000000000 0000000000000000r का . 200000000000 १ गमनं, तस्य स्तोकतया, इव उत्प्रेक्षाद्योतकः। २ मन्द, कथं चारु। ३ अल्पः स्तोके, अक्षस्य धुर्याः, उपाङ्गं “ऊंगणुं" अक्षाणि इन्द्रियाणि । उपाङ्गानि १८०००, शीलाङ्गरथभृतः शरीरशकटस्य । ४ अस्थिरवः। ५ द्वादशात्मा च हेलिस्तस्य कान्तिः। ६ आगतौ। ईर्याभापैषणादाननिक्षेपोत्सर्गाभिः समितिभिः प्रधानौ अग्रेसरौ वा । ७ अभीष्टा । यतः शास्त्रेऽप्युक्तमस्ति-"जणणी, य जम्मभूमी, पच्छिमनहा, सुहासियं वयणं ॥ मणइट्ठ माणुस्सं पञ्च वि दुक्खे ण मुच्चन्ति" ॥१॥ ८ स्वजनाच ग्रामश्च सीमा च तयोर्दर्शनम् । सकलाऽपि “विश्वा विश्वम्भरा धरा" इति वचनात् । ००००००००० 1 400.0be ·tarkmr0 अथ श्रीवीरनाथोऽपि सुमन श्रेणिसेवितः । अवाततार वैभारगिरिशृङ्गे वसन्तवत् ॥ ११५ ॥ । त्रिपाकारपरीवेषं त्रिलोकीतिलकोपमम् । अध्यासामास समवसरणं रत्नवाद्विभुः ॥ ११६ ॥ ततोऽहपूर्विकापूर्वमपूर्वमिव सवितुम् । जना जिनं समासेदुः श्रीमन्तं खजना इव ॥११७॥ इतश्च सौ मुनी मान्यौ शैब्दार्थाविव सङ्गतौ । पैरमार्थाय पर्याप्तौ साधुवृत्तविशेषकौ ॥ ११८ ॥ अनुत्सुकावनुत्सेको मासक्षपणपारणे । श्रीसर्वज्ञमनुज्ञायै प्राप्तकालं प्रणेमतुः ॥ ११९ ॥ आदिदेश जिनाधीशः शालिभद्रं विलोकयन् । यत्सवित्री भवित्री ते वत्स! पारणकारणम् ॥१२०॥ तमथादाय निर्देशं सुमनोमार्गदीपकः । समं धन्येन सञ्चरे स दिनेन दिनेशवत् ॥ १२१ ॥ मृष्टं वैद्योपदिष्टं च मम सङ्घटते पुरा । निर्ममो नैवमप्यन्तर्विममर्श विमर्शवान् ॥ १२२ ।। १ वसन्तपक्षे तु सुमनांसि पुष्पाणि । श्रीराजगृहात् पूर्वस्यां दिशि वैभारगिरिः । २ रत्नानि विद्यन्ते यस्मिन् तत् रनवत्, वतिप्रत्यये रूपम्। ३ अहं पूर्व २ यस्यां सा अहंपूर्विका । कथं अहंपूर्विका पूर्व प्राप्ता । ४ वागर्थाविव मिलितौ । ५ मोक्षाय कृतादरौ । साध्वाचारतिलको । ६ स्वस्थौ, निरहदारौ । ७ माता भाविनी। ८ सूर्यपक्षे आकाश- पथदीपकः। ९ मनसि ।

·----- मोहसैन्यामिवात्यन्तं परावृत्तिपरौ पुरम् । दक्षौ प्राविक्षतां साक्षादमभूभृचराविव ॥ १२३ ॥ नामर्षेणन मर्षेण विस्मयेन स्मयेन न । बीडयाऽपाडया स्पृष्टौ संस्तवेन स्तवेन न ॥ १२४ ॥ सगोत्रभित्तिचित्रैर्वा देवृक्षैरिवायतौ । संवयोभिर्वयोभिर्वा न कश्चिदुपलक्षितौ ॥ १२५ ॥ श्रीपथे संचरन्तौ तौ श्रीमहावीरवाग्बलात । भद्राप्रासादमेवाशु रागदुर्गमिवेयतुः ॥१२६॥ वैडूर्यद्युतिदूर्वासु मुक्तमुक्ताकणोत्करे । बंभ्रमीति न तदृष्टिगवी पङ्गुरिवाङ्गणे ॥ १२७ ॥ आत्मीय इति सस्नेहं सपूर्व इति सादरम् । रुग्णः कापीति साशङ्क ताहगेवेति सस्पृहम् ॥१२॥ आःशून्य इति सोहेगं त्यक्तोऽयमिति सस्मयम्।आलुलोकेऽपि नानेन खप्रासादावतंसकः (युग्मम्) इतः स्थितमिह भ्रान्तमत्रासितमिहाशितम् । रोगमङ्कुरयत्येवं शून्याऽपि हि विलासभूः ॥१३०॥ १ धर्मनृपहेरिकाविव प्रविष्टौपक्षे "पालवट। २ ईडा स्तुतिः । सम्यकपरिचयेन। ३ स्वजनौत्ति- चित्राभैरिव । ४ दवृक्षैरिवाचेतनत्वात् । ५ सुहृद्गिः पक्षिभिरिव । सर्वत्र वाशब्द इवार्थे । ६ राजवमनि "प्रासादो देवभूतानाम् । ७ श्रीशालिधन्यहग्गौः। ८ रुजोत् भझे भम इत्यर्थः। ९ सप्तमभूमिप्रासादः । १० भुक्तम् । ११ नेहम् । 8 हणेति च पाठः। HA- curroruct Modbp.

·धनागमैः प्रथितया प्रतिभाति स्म तस्य तु । तरङ्गिण्या समतया सर्वमेव समीकृतम् ॥ १३१॥ अतीत्याङ्गणवेदी ताममितां ममतामपि । अन्यभिक्षाचरौचित्या तस्थतुः सुस्थितौ पुरः ॥१३२॥ प्रददे धर्मलाभाशीः किन्तु नोचैर्न सादरम् । दर्शिता दर्शनाचारविचारे चातुरी पेरम् ॥१३३॥ विवौँ चित्रलिखितौ निर्लेपौ लेपनिर्मितौ। अतुल्यौ धर्मसौधस्य तुल्यकुड्याविव स्थितौ ॥१३॥ नैकं पदं पुरोऽभूतां पदमेकं च नोचतुः। सर्वार्थसिद्धिदं मौनमेतावेकपदेऽकृताम् ॥ १३५ ॥ पैल्लवी सल्लकीस्तम्भः साभारधरोऽप्यलम् । रसासङ्गेन जायेत तथा शीलाङ्गभागपि ॥ १३६ ॥ साधुः खजनसंसर्गाद्भवेद्रागाङ्कुरोद्धरः । तयोः परं रसावेशान्न भेदः कीरदारुवत् ॥ १३७ ॥ तथा मनोवचःकायैः परावृत्तिरभूत्तयोः । यथा खगृहजैर्मोहस्नेहरागैर्न लक्षितौ ॥ १३८ ॥ १ सिद्धान्तैमेघेश्च । समतातरङ्गिणी । विख्यातया। पक्षे विस्तीर्णया । २ केवलम् । ३ अकृतामिति क्रियास्थाने अकाष्टमिति भवति इति संभाव्यते । ४ पल्लवा विद्यन्ते यस्य स पल्लवी, अत इन् । तु गजप्रिया "। ५ पृथ्वीयोगेन । ६ कीरकाष्ठवत् । ७ "पालवटओ"। " सल्लकी ·ले २१॥ पुत्रिकापुत्रजामातृश्रीवीरागमजैरितः । काष्ठागतैश्चतूरूपैर्हर्षपूरैः प्रपूरिता ॥१३९ ॥ ध्यानान्तरतरुच्छेदच्छेका भद्रातरङ्गिणी । रसैश्विरैण्टिकाचुण्टीरप्यपूरयदासा (युग्मम्) ॥१४॥ अचिन्तयच्च दिष्ट्याऽद्य भाग्यैर्जागरितं मम।आययौ श्रीमहावीरस्त्रिलोकीतिलकोऽत्र यत् ॥१४॥ अन्यच्च मम सर्वखं मम जीवितजीवितम् । वत्सःश्रीशालिभद्रश्च सांयात्रिक इवागमत् ॥ १४२ ॥ सौधस्य सुतशून्यस्य द्वादशः परिवत्सरः । विस्मृतं मुखमप्यस्य न च भद्रानजीवति॥१४३ ॥ त्यक्तताम्बूलकल्पेऽत्र भाव्यन्ते शालिवैभवे । कर्पूरपारिकाकारा रङ्गरेखाजुषः स्नुषाः ॥ १४४ ॥ विना पतिं च पुत्रं च वैशेवाहो निरङ्कुशा । सुखं निद्रायते भद्रा निष्कृपा निरपत्रपा ॥१५॥ सा शालिजननीवेन संभाव्ये कोविदैः कथम् । याऽहं शस्येषुगण्याऽपि भद्रिकेव हि वातिका ॥ ११ १ रसध्याने निष्ठागतैः। २ भद्रा एव नदी। ३ वध्व एव पिकाः रसैः परिपूरिताः। ४ आगतः। ५ पोतवणिक् । ६ द्वौ नबौ प्रकृतमथै गमयत इति न्यायात् जीवति भद्रा । ७ घनसारफडशतुल्याः। ८ हखि- नीव निखपा। ९ कथं कष्टम् । * -: तव इति पाठान्तरम् ।। भद्रिकेवाविवातिका इत्यपि पाठः। -- ·शिरीषसुकुमाराङ्गी नन्दना मे सुयौवना । सासयते व्रतं कष्टं निदाघमिव पद्मिनी ॥ १७ ॥ अहं जराऽभिभूताऽपि दुःखैरपि सुखैरिव । विप्लाविता शिवाऽन्धेव कुलिकैर्वरदोद्भवैः ॥ १८ ॥ भद्रं तस्याः सुभद्रायाः शालिभद्रवसुर्यया । व्रतेनैकेन सत्येनानुगतौ वरसोदरौ ॥ १४९ ॥ स्त्रीणां भ्राता च भर्ता च शृङ्गारौ भुवि दुर्लभौ । तस्याः किमुच्यते यत्तौ श्रीवीरेण विशेषितौ ॥ रूपश्रिया जयन्तीव वैजयन्ती निजान्वये । सामे सुता समायाता शीलशैलेशचूलिका ॥१५॥ धन्यः सुतापतिर्धन्यः स नमस्यो महाव्रती । रेजेऽष्टाभिः प्रियाभिर्यो मूर्तीभिरिव मूर्तिभिः॥१५२॥ सङ्गतं सङ्गतं निस्सङ्गतं मेऽद्य कुटुम्बकम् । सुप्रभातं प्रभातं तत्ववशेश्वोवसीयसम् ॥ १५३ ॥ विभाव्यैवमसंभाव्यप्रमोदभरभाखरा । भद्राऽवादीहिनिद्राऽऽस्या जननीव जनीजनम् ॥१५४ ॥ १ विप्रतारिका । अन्धा शृगाली । “बदरेणापि हि प्रभवेत् शृगालस्य महान् महः० "। २ जयन्ती इन्द्रपुत्रिका, ध्वजा । ३ मेरुचूलिका । ४ महामुनिः; पक्षे रुद्रः। ५ "क्षिति १ जल २ पवन ३ हुताशन ४ यजमाना ५ ऽऽकाश ६ चन्द्र ७ सूर्या ८ ख्याः" इति अष्टौ मूर्तयः । ६ मिलितं, युक्तम् , निरीहम् । ७ श्वोवसायसं कल्याण खवशे जाते । ८ अवबुद्धय । प्रचुरहर्प० । प्रफुल्लाऽऽस्या । वधूजनम् ।

·ले. १३॥ वत्सा वधूटिकाः! कल्पकोटिकल्पा विकल्पिता। युष्माभि-दशाब्दीयं दुर्लभे प्राणवल्लभे ॥१५५॥ युष्मद्ध्यानैः स्फुरद्वातैः किं मनोरथिकैरिव?। महापोत इवानिन्ये दूरदेशान्तरात् प्रियः ॥१५६॥ तेंदद्य सोधमा- यूयं पुरा परिचितं चिरात् । भृङ्गारमनुगृहीत विनीतमिव सेवकम् ॥ १५७ ॥ द्रुतं सैवनपीठं लद्यात स्नातानुलिम्पत । अलङ्कारानलं कारागृहादद्य विमुञ्चत ॥ १५८ ॥ इति श्वश्रूनिदेशात्ता उच्चरोमाञ्चकञ्चुका । देहे गेहेऽप्यसंमान्यस्तदा तत्वारेतराम् ॥१५९॥ तदाऽऽदिष्टः सुसंतुष्टः परीवारोऽप्यवारितः ।अन्योन्यं पूर्णपात्रार्थी हर्षेसांराविणं व्यधात् ॥१६॥ 0000000Dussooadso०००००0000000000 १ वध्वः; वर्षकोटिसदृशा वितर्कयामासुः। २ द्वादशानामन्दानां समाहारः । अब्दानि वर्षाणि । ३ अर्थात् शालिध्यानः । वायुभिः । शकटम् । शाकटिकैः । प्रवहणमिव । आनीतः । ४ तस्मात् कारणात्; सोचमाः सत्यः । प्रागनुभूतम् । ५ शृङ्गार पट्टदुकूलादिमण्डनम् । यथा कश्चिद् विनीतं किङ्करं पुनः गृहाति। ६ नानपीठम् । स्नान कुरुत। मण्डनान् , गुप्तगृहात्; अलमत्यर्थम् । ८ शीघ्रतरा जाता इत्यर्थः। ९ "उत्सवेषु सुहृद्भिर्यद् बलादाकृष्य गृह्यते । वसपात्रादि तत्पूर्णपात्रं पूर्णानकं च तत् " ॥१॥ इति नाममालातो हर्षेण समन्ताद् रावः सांराविणम् “ अभि- व्यापी-" ॥५॥३॥९०॥ इत्यनेन मिनि “नित्यं बनिनोऽण्" ॥७३॥५८॥ इत्यनेन नित्यमण् । * तयेति पाठान्तरम् । CPoscommaraeaar ·प्रमोदसागरे तत्र कल्लोलाइव किङ्कराः। एहिरेयाहिरांचकुर्नुत्यन्तोऽत्यन्तचञ्चलाः ॥ १६१ ।। सत्वरं तत्र यास्यामि दास्ये तेस्य प्रदक्षिणाम् । साधुमण्डलसारस्य हीङ्कारस्येव वेष्टनाम् ॥१६२ ॥ वन्दनेन मुनेस्तस्य चन्दनेनेव निर्भरम् । संतापमपनेष्यामि कुंटुम्बायोगरोगजम् ॥ १३ ॥ कपोलपालिलालित्ये नेत्रराजीवराजिते । वेल्लद्ध्वल्लिके भालस्थले तन्मुखपल्वले ॥ १६४ ॥ चिरं मरुकुरङ्गीव मम दृष्टिः पिपासिता । लावण्यसलिलं धीरा मनोहत्य प्रपास्यति(युग्मम्)॥१६५॥ पुत्रमामन्त्रयिष्येऽहं दिव्याहारेण लालितम् । अपि मोचितैरन्नपानीम्येव नागरम् ॥१६॥ एवं मनोरथरथव्यूहोहतरजश्चयैः। निरुधनयनेवाम्बा नालुलोके सुतं मुनिम्(षभिः कुलकम्)॥१६७॥ यथा निधानं निष्पुण्या दाय द्यूतोद्यता निजम्। हन्त भ्रान्ता न पश्यन्ति दुर्दैवनिहताशया॥१६८॥ १ शाले। २ कुटुम्बवियोगरोगसंभवम् । ३ ललितस्य भावो लालित्यम् । राजीवानि कमलानि । वेल्लन्ती पपला धूरेव वालियस्मिन् ; अखातं सरः । ४ तृप्तिसूचकम् । ५ निमन्त्रयिष्ये । ६ ग्राम्या खी । "तरुणं सर्षप- शाकं नवौदन पिच्छिलानि च दधीनि" इत्यादि । नागरिकम् । ७ उत्पाटितम् । ८ इन्तेति खेदे ।

·२॥ ध्यानधाराधिरोहेऽपि भद्रा भद्रविनाकृता।तथा संभावयामास गृहाङ्गणगतौनतौ (युग्मम् )॥१९॥ संभूय ललनाः शालेर्जगदुर्जगदुत्तमाः। विरहः सुसहः प्राणप्रिये प्रायः प्रवासजः ॥१७०॥ एकग्रामप्रवासस्तु मरणादपि दुःसहः । प्रियालोकेऽपि सोऽस्माकं सांप्रतं न प्रयास्यति ॥ ११॥ यद्वयं निजनाथस्य खपाणिकमलार्चने । देवस्येवापवित्राङ्गा दूरिताः पापपूरिताः ॥ १७२ ॥ हृदि प्रतिनिधिः स्मात्रप्रतिमेव जिनेशितः। श्रीमूलनायकस्यास्य स्वाप्या हर्षजलैर्यदि॥ १७३ ॥ समं चेतनजिष्यामः प्राणेशेन तदा मुदा । नाऽभविष्यत्तदा लोकापवादैः सुखखण्डना॥१७॥ वयं संप्रति पद्मिन्यः सद्मदुःखजलाशये । पत्युः शूरस्य सत्तेव न संवासः पुनर्यतः ॥ १७५॥ इति हर्षाश्रुसंपृक्तविरहानलजैरिव । ध्रुवं धूमैर्विधुरिताः कान्ता ददृशिरे न तम् ॥ १७६ ॥ तपःश्रिया वल्लभयापूर्वकान्ताभयादिव । मन्ये प्रचण्डयोगिन्या निन्ये स किमदृश्यताम् १५१७७॥ तन्नाममन्त्रमेवाभिर्जअपूकाभिरप्यहो। न वरः प्राप्यऽसस्वाभिर्देवीवर इवागतः ॥ १७८ ॥ १ प्रतिबिम्बम् । २ अन्यदपि ज्वलत्काष्ठं नीरेण विधाप्यते तदा तस्माभिःसरति । अमुनेति पाठान्तरम् ।

·AND तेन कायस्तथा चके क्षामः प्रतिपदिन्दुवत् । यथा नादर्शि कान्ताभिरुषारूपाभिरप्यहो ॥१७९॥ अवस्थाय प्रतस्थाते तत्र सौधक्षणे क्षणम् । साधू अगाधमाध्यस्थ्यसुधाऽम्भोनिधिसिन्धुरौ ॥१८०॥ खाम्यादेशात्तमावासं विशतोरथ नियंतोः। राज्याभिषेककाले श्रीरामलक्ष्मणयोरिव ॥ १८१ ॥ समचित्ततया हन्त क्षमापुत्र्या सशोभयोः । प्रकारः कोऽपि नाकारविकारस्य तयोरभूत् (युग्मम्)। कसा नृपतिमानेऽपि दुःखदा सुकुमारता । क मातुरपमानेऽपि सुखदा तु कठोरता ॥ १८३ ॥ मा भूवन् सांप्रतं रागाङ्कुरा नीरसयोस्तयोः। चित्रं नादीपि कोपाऽमियत्तदा शुष्ककाष्ठयोः॥१८॥ अतिस्निग्धं जगन्मैच्या मनः किं युग्मिकालवत् ।निर्ममत्वेन किं चाऽतिरूक्षं प्रान्तारवत् तयोः ॥ -00scecec.cs - १ उषा दोषेन्दुकान्तागोप्रशुम्नकलत्ररूपाभिः । पक्षे गोरूपाभिः । यत उक्तम्-" प्रतिपञ्चन्द्रं सुरभिर्नकुलो नकुली पयश्च कलहंस । कृष्णकवल्ली पक्षी सूक्ष्म धर्म सुधीर्वोत्त" ॥१॥ २ कुजरौ। ३ पक्षे सीतया । ४ "आहू- तस्याभिषेकाय विसृष्टस्य वनाय च । न मया लक्षितस्तस्य स्खल्पोऽप्याकारविभ्रमः "॥१॥ ५ सुषमकालवत् । ६ दुःपमसुपमपप्ठारवत् । 72000000000 200402 ·संयमात्यन्तिकरतेः खर्गसर्गायितं किमु ?।आविर्भावयतः प्राप नात्र द्वेपवृषाकपिः (युग्मम् ) ॥१८६॥ स्थानान्तरानपेक्षौ तौ संवेगान्मुनिपुङ्गवौ । ववलाते शिरःस्थायिखाम्याज्ञारैश्मिराजितौ ॥१८॥ निरीयमाणयोः पुर्याः काचिन्मथितहारिका । तयोः संमुखमायासीदधिपात्रावली देधिः ॥१८॥ सा विद्यैव सदाभ्यासा वृद्धभावेऽपि सस्फुरा । सतां मतिरिवात्यन्तं परिणामसुनिर्मला॥ १८९ ॥ प्राज्यसौराज्यसन्नीतिरिवादण्डकरग्रहा । अहीनकरणस्थैर्यसिद्धव्यापारगौरवा ॥ १९०n कात्यायनी निभाल्याथ सा युक्तं ब्रह्मचारिणम्। दधती विस्मिते नेत्रकुमुदे मुंमुदेतराम् (विशेषकम् )। सा प्राचीव रविं प्राप्य विकखरमुखाम्बुजा । अमन्दानन्दपूर्णाङ्गी चिन्तयामास चेतसि ॥१९२॥ १ सृष्टिः । २ वृपाकपिरमिः । ३ मुनिवृपभौ; पक्षे पुगवी प्रधानवृपभो । ४ पक्षे रज्जः । ५ निर्गच्छतोः । "महिआरी" । ६ दधातीति दधिः । ७ पञ्चेन्द्रियस्पष्टत्वेन सिद्धो व्यापारो यस्याः। ८ गौरी; पक्षे अर्द्धवृद्धनारी च । ब्रह्माचारिणं कार्तिकेयं मुनि च । ९ अतिशयेन मुमुदे मुमुदेतराम् । तरप्रत्यये कृते ईडग् रूपम् । १० पूर्वदिगिव । Coulochki ·.00000500000 सुधाऽन्धुः किमयं बन्धुः सुन्दरः सोदरः किमु आशाव्यासनिवासाय दिग्गजः किं ममाङ्गजः ॥१९३। किं वाऽहं राज्यमापन्ना किं वाऽहं वर्गमागता। किं वा प्रमोदमेदखिदुग्धाब्धिजेलमानुषीं ॥१९॥ आत्मानं नाभिजानामि नाभिजानामि कोऽप्ययम्। किं वेवमभिजानामि पर्व सर्वोत्तमं मम ॥१९५॥ एवमस्या विकल्पालीप्रणालीमार्गलालितम् । हर्षाम्बुनेत्रमार्गेणापूरयत् क्षेत्रभूमिकाम् ॥१९६॥ सर्वाभिसारः स्नेहस्य स्तनयोः क्षीरकन्दयोः। प्रससार पयःपूरस्ततस्तस्याश्चिरादपि ॥ १९७ ॥ भूमिष्ठे सेकले देवे दुग्धं क्षरति गौर्यथा । अज्ञातेऽपि तथा पुत्रे प्रस्नुता साऽप्यसंस्तुता ॥१९८॥ तत्र व्यतिकरे धर्मसर्गादौ मुनिदर्शनात् । दुग्धं ववर्ष सोत्कर्ष क्षीरकादम्बिनीव सा ॥ १९९ ॥ व्यजिज्ञपच्च सा दानाशया शालिं शुभाशया।भवतः किं किमातिथ्यंEथये नाथ! निईना? ॥२०॥ -- १ अमृतकूपः। २ जलवासिनी स्त्री । ३ शरीरभूमिकाम् । ४ वृद्धभावेऽपि । ५ सप्रभावे । ६ अपरिचिताऽपि । ७ धर्म एव सर्गः सृष्टिः । सृष्टयादौ हि दुग्धमेघा वर्षन्ति । दुग्धमेघमालेव । ८ विस्तारयामि।

·c-.comsavid004-4 ecoccctacoscaacsceticssooo-achuc तथापि नाथ! नाथे यत् सत्पथे पान्थ ! ते शुभम् । शकुनं दधि तहीर ! गृहाणानुगृहाण माम् ।। इत्युदीर्य प्रदायासौ दधिभिक्षा मुमुक्षवे। धन्यमन्या मुदाऽनंसीच्चञ्चद्रोमाञ्चकञ्चुका ॥२०२॥ दूँग्धमेघायिता पूर्व महामेघायिताऽश्रुभिः । दधिमेघायिता दानात सुधामेघायिता गिरा ॥२०३॥ संसिच्य पुण्यबीजानि यथास्थानमियाय सा । साधू सर्वोधाशुद्धं तदेवादाय जग्मतुः ॥२०॥ श्रीवीरं प्रणिपत्येर्यापथिकीपूर्वकं ततः। शालिः प्राह मम खामिन् ! पारणं मातृतः कथम् ॥२०५॥ आदिदेशाथ सर्वज्ञः शालिभद्र ! महामुने!। प्राग्जन्मजननी वत्स ! तयं दधिदानकृत्॥२०६॥ पुरा नाम्नैव धन्याऽऽसीत् शालिग्रामनिवासिनी।सैव सत्याऽधुना जाता भवतो दधिदानतः ॥२०॥ खरूपं श्रीवीरात्तदिदमखिलं पूर्वभवजं निशम्य श्रीशालिः प्रबलतरवैराग्यकलितः । 0000-.८० anmots 4.00000mmercos0000000rnarassment १ वाञ्छामि । २ मुनये। ३ णमं प्रहत्वे । ४ प्रलवनेन। ५ सर्वप्रकारशुद्धं दधि। ६नमस्कृत्य । SPus30 2104002 ७ भद्रायाः।८ धन्या।

·प्रयोक्ष्ये भोज्ये वां दिवि बहिरिति प्रेक्ष्य च मैनः स धन्यः कायस्य स्थितिरियमतः पारणमधात् ॥ २० ॥ विशाला श्रीशालेः कथमहमिह स्तौमि समतां जनन्यायादुच्चैरिव निजजनन्याऽपि जनितैः। असंमानैरेतैरशनिनिशितैः पश्य पतितै- रपि क्षीराम्भोधिर्वलति विगलत्येव हिमवान् ॥ २०९ ॥ क्षमाभृतः प्रापुरिहापमानाशनिप्रहारैर्निजपक्षहानिम् । असौ तु साम्यामृतसिन्धुशायी मैनाकवन्नाकलयांचकार ॥ २१ ॥ पूर्व पायसशम्बलेन तनयं निन्ये कुलं तादृशं पश्चाद् गोरसशम्बलेन किल या सर्वार्थसिद्धिाश्रियम् । १ मनसा विना भुक्तमित्यर्थः । २ लोकन्यायात् । ३ पर्वताः; कर्तृपदम् । अब्धिमध्ये वाप्रवेशाभावात् ।

·लि. धन्या सैव जनन्यतः परतरां भद्रामभद्रामथो नो मन्येऽन्तरवासकेऽपि वसतो मातेति यद्गीः सताम् ॥२११॥ श्रीशालिचरिते धर्मकुमारसुधिया कृते । श्रीप्रद्युम्नधिया शुद्धे षष्ठोऽयं प्रक्रमोऽभवत् ॥ २१२ ॥ इति श्रीशालिलीलाकथायां श्रीशालिभद्रविहारमागृहागमनपारण- वर्णनो नाम षष्ठः प्रस्तावः॥ ~ ०००००००७roennov००००००००० श्रीशालेः साधुमूर्धन्यामनुत्तरफलोदयाम् । विचारयन्तु चतुरा मङ्गल्यामक्षतश्रियम् ॥ १ ॥ अथ श्रीवीरवाक्यानां शालिभद्रमुनिः स्मरन् । विममर्श मनस्येवमषडक्षीणमन्त्रवित् ॥ २ ॥ viooo-20000000000 १ विमानसर्वोत्तमाम् । पक्षे मोक्षलक्ष्मीम् । २ चतुष्कर्णमन्त्रवित् ।

·प्रविश्य गर्भे नेपथ्यं परावृत्त्य पुनः पुनः । नरीनति नटः प्राणी कैटरे भवनाटके ॥ ३ ॥ कुत्र सा कुक्कुटग्रामवासव्यासविडम्बना । क मे सुपर्वदेशीयगुणगौराङ्गपौरता? ॥ ४ ॥ । पराभवपदं न्यूना सर्वथा कण्टकाशना । सदाभीरीहगाभीरी माता मञ्जव मे पुरा ॥५॥ । इदानीं जननी राजवल्लभादुर्लभान् पुनः। वधूकृत्यविधौ रत्नकम्बलानप्यपीपैटत् ॥ ६॥ :: पितुर्नामापि नाज्ञायि तत्र दूरेऽस्तु दर्शनम् । ऐहिरेयाहिराऽकारि गोभद्रेणात्र मत्कृते॥ ७ ॥ M पशुदासस्तदाऽभूवं ग्रामादपि बहिश्चरः । पण्यमज्ञासिषं भूपं लिदानी ललितेश्वरः ॥ ८॥ कृपालुभ्यः प्ररुदिता परान्नं प्रापयत्प्रस्ः। पूर्व प्रमुदितस्तेन प्राप्तराज्य इवाभवम् ॥ ९ ॥ भवेऽस्मिन् वैभवाभोगानुभावानुभवं निजम्। परखाम्यभिधानेन मेनेऽहं व्याघबालितम् ॥१०॥ अभविष्यत्तदा जन्मनाशो मे ग्रामवासिनः । मदीयभाग्य यास्यद्यद्यानुफैदिको मुनिः ॥ ११ ॥ ००० cens00000rno 00000000004 १ वेषम् । जवनिकाम् । २ आश्चर्यार्थे । ३ कुग्रामविस्तार० । ४ अजा इव । ५ पाटयामास । ६ पहिरे याहिरे । ७ फयाणकम् । ८ धन्या। ९ व्याघ्रबालाचरितम। १० पृष्ठलनमः ।

·लि. ३३॥ .0000006 ध्रुवं यस्याः प्रशस्यायाः सत्त्वसाहाय्यसाहसैः । प्राप्तोऽहमियती भूमिमश्वः क्षेत्रगुणैरिव ॥ १२ ॥ सा तद्रूपैव दुःस्था च मम जन्मान्तरस्थितेः। पारणे कारणं जज्ञे वात्सल्यामृततल्लिका ॥ १३ ॥ अपाङ्गाङ्गणकोणस्थं शोणभागमिवाढता । भद्रादृष्टिरिहाद्राक्षीन्न मां परिचितं सदा ॥ १४ ॥ न पूर्वया न परया मम मात्राशयाऽद्य तत् । कल्याणाद्रि जिगमिषोः कार्यमुत्तरकाष्ठया ॥१५॥ प्रयोगमिव निर्वेदवेदस्येति विमृश्य सः। श्रेयःपुरीपथाध्वन्यं धन्यं मुनिमुवाच च ॥ १६ ॥ धन्यानामपि धान्यानामिव दुःखैर्घरट्टकैः । दलितानां भवेत्तायो धर्माङ्करप्ररोहणा ॥ १७ ॥ धूर्तराज महामोहं विप्रतार्य पुनर्भवात् । सुधीर्विसाधयामास वर्करेण महावृषम् ॥ १८ ॥ श्रीमद्धर्मसुनासीरनवनासीरवीर ! ते । रागद्वेषादयो दूरे दानवाः सर्वदा नवाः ॥ १९ ॥ विक्रान्तेन वया क्रान्तं मोहदुर्ग सुदुर्गमम् । बाढं प्रौढं समारूढा मादृशाः कातरा अपि ॥२०॥ १ पूर्वमातुः। २ शुद्धजातिगुणैः । ३ अम्बया दिशा च । ४ पक्षे उत्तरक्रियया च । ५ मोक्षारमिव । वैराग्यवेदस्य । पान्थम् । ६ "वेसण"। ७ हास्येन अजापुत्रेण च । ८ पुण्यं वृषभम् । ९ धर्मेन्द्रसेनाप्रेसरवीर!। १० देत्याः। ११ विक्रमयुक्तेन । अत्यर्थम् । भीरवोऽपि । 1o6octo00000cccc 070 ·0000000000000 Corrcccccbe सद्यस्तदन्तरङ्गारिचक्रे सैमितिनिर्जिते । आवयोर्दधिभोज्येन संजज्ञे वीरपाणकम् ॥२१॥ श्रीगौतमं पुरोधाय श्रीवीराग्रे नृपानिव । तटे कृत्वा कषायांश्च जयश्रीरुपयम्यते ॥ २२ ॥ प्रमोदादभ्यधात् धन्यः शालिः कापि न खण्ड्यते। सत्त्वसार! त्वया सत्या लौकिकी सा कृता श्रुतिः॥ प्राग्मानस्य न केनापि संयमस्य परीषहैः । नोपसगैश्च भावारिप्रहारैस्तेन खण्डना ॥ २४॥ शृङ्गारोदारमन्दारमालाभिः किल खेलनात्। अभिमानः परिम्लानिमानशेमानसेन ते॥२५॥ खैःश्रीस्त्वयाऽल्पकालीना प्रविशन्ती गृहं मुहुः। निरस्ता वर्णनिर्माल्यव्याजतः शाश्वतश्रिये ॥२६॥ तद्विलम्बः प्रलम्बः किं मर्मवेधी कैलम्बवत् । त्वया पूर्व न दानेऽपि सूत्रिता दीर्घसूत्रिता ॥२७॥ क्षमाधुयौँ समाधुर्यों सम्प्रधार्य तदूर्जितम्। नन्तुं प्रयातौ श्रीवीर पुष्पदन्ताविवोदितौ ॥२८॥ व्यधत्तां श्रीमहावीरं प्रणम्याराधनाविधिम् । शमिनौ संयमोत्तुङ्गप्रासादाने ध्वजं किल ॥ २९ ॥ १ समितिभिः पक्षे संग्रामः । संग्रामे हि वीरा जयं कृत्वा पानोत्सवं कुर्वन्ति इति लोके प्रसिद्धम् । २ अग्रे- कृत्य पुरोहितं कृत्वा च । परिणीयते । ३ प्राप । ४ वर्गलक्ष्मीः। ५ बाणवत्। ६ चिरक्रिया। ७ सूर्या- चन्द्रमसाविव । ८ धन्यशालिमुनी । .0000 श्र ००००० ०० .०८० ·page शालि. १३५॥ मोहध्वंसिशुभध्यानयोधस्कन्धाविवाथ तौ । सुवर्णपुष्पैः श्रीवीरः स्वयं स्वामी व्यभूषयत् ॥ ३० ॥ वत्सौ स्वस्थौ युवां धन्यौ कृतपुण्यौ सलक्षणौ। सुलब्धं युवयोर्जन्म साधुसंयमजीवितम् ॥३१॥ पराक्रमं धनुः कृत्वा विनियोज्याशुगं मनः । लक्ष्यध्यानावधानेन राधावेधो विधीयताम् ॥ ३२ ॥ तमेवं श्रीजिनादेशं नेत्रपट्टमिवोज्ज्वलम् । शिरस्याधाय समितिदीक्षा शिक्षामपि क्षणात् ॥ श्रीगौतम पुरस्कृत्य विशुद्धाध्यबसायवत् । मैत्रीभावमिवोत्तुङ्गं वैभारगिरिमीयतुः ॥ ३४ ॥ शनैः शनैः समारुह्याधित्यकां मुदितामिव । माध्यस्थ्यमिव सौरथ्याय प्रत्युपेक्ष्य शिलातलम् ॥ स्मृतपञ्चनमस्कारकृतपञ्चाङ्गिरक्षणौ । क्षमायला समग्रं च जन्तुजातं कुटुम्बवत् ॥ ३६ ॥ आहारांश्चतुरो हिला कषायानिव सर्वथा । आशंसायाः प्रयोगांश्च चतुर्गतिगमानिव ॥ ३७ ॥ पादपोपगमं नामानशनं प्रतिपद्य तौ। निष्पकम्पौ बहिश्चान्तर्गिरिवत्तस्थतुः स्थिरौ (कलापकम् ॥३८॥ १ पक्षे प्रधानाक्षरैः। २ प्रशस्यम् । ३ निवेश्य । बाणम् । क्रियताम् । ४ देशान्तरायातवस्त्र विशेषम् । ५ पवित्राध्यवसाय इव । ६ उपरितनभूमिकाम् । ७ साधूक्त्या; "पडिलेहीकरी"। ८ इहलोकाशंसा, कामभो- गाशंसा, परलोकाशंसा, अनुक्ताऽपि ज्ञेया। 000000amooooooraटट८०० DVISE ·. म २॥ 000000000000000000००० 000000000000 श्रीगौतममुनीन्द्रोऽपि मोहव्याधिचिकित्सकौ । तौ सत्याविव नासत्यौ मुनिसिंहावुपावृहत् ॥३९॥ इतो भद्रा निजावासे हर्षोत्कर्षवंशवदा । किङ्करैः कारयामास सुतागमनमङ्गलान् ॥ ४० ॥ अजिरे रेजिरे तत्र तोरणानां परम्पराः । अमन्दानन्दमाकन्दे वेल्लन्तः पल्लवा इव ॥ ४१ ॥ कौसुम्भं शुशुभे वासः सुतरामधितोरणम् । श्रीशालिभद्राभिमुखभक्तिरागसमप्रभम् ॥ ४२ ॥ हसन्तीव मुहुर्मुक्तावस्तिकस्तबका मही । धन्यशालिपदस्पृष्टा तेहीक्षावञ्चिताः प्रियाः ॥ १३ ॥ अथ भद्रास्नुषाः क्षामाः प्रियस्यैवानुकारतः । साना वाससी श्वेते श्रीशालेरिव कीर्तयः॥४४ प्रेमक्षीरनिधेर्वेलाः श्रीचन्दनविलेपनैः । लता कृतयुगस्येवामुक्तमुक्ताफलबजैः ॥ ४५ ॥ नीरङ्गीच्छन्नवदनाः सदनाहन्दनाकृते। निश्चलाभक्तयश्चेलुःश्वश्रूमनु जिनं प्रति (विशेषकम् ॥४६॥ Debuttot 220 30000००००००००००००००0000000 27000200.0. 100०००००००००० १ तथ्यौ; अश्विनीकुमाराविव । मुनिमुख्यौ; प्रशसंस। २ वशवर्तिनी। ३ शालिभद्रागमभद्रान् । ४ अङ्गणे । ५ "घाटडी"। ६ शालिदर्शनवश्चिताः । ७ कशाः सादृश्यात्। ८ परिदधाना । वले। ९ एवमु- प्रेक्षते । प्रेमक्षीरोनेंधवलाः कलोला इव । १० कौसुम्भवलं, तेन च्छनं उङ्कितं वदनं यासां ताः।

·ouoo. t २० 0000000 00000000000000000000000070onal ॥ मया कामगवी गेहागता दण्डेन ताडिता । दत्त्वा कपाटौ व्यासेधि पूर्णकुम्भकरः करी ॥ ७३ ॥ सूनुर्महामुनिर्मासोपवासी स्वयमागतः । प्रत्यलाभि मया यन्न यावजीवमियं व्यथा ॥ ७४ ॥ हताऽहं हन्त! दग्धाऽहं स्वाङ्गजं यद्गृहाङ्गणे । नाजीगणं गणनया भिक्षुकस्यापि निर्गुणा ॥५॥ W लदागमोत्सवव्या खां नाज्ञासिषमागतम्। विवाहव्याकुलेवाहं व्यस्मार्ष पाणिपीडनम् ॥७६॥ नैवोत्तरमपि प्रादां तदा तद्वत्स! सांप्रतम् । उत्तरं तव नास्त्येव यज्जात! जगतीतले ॥ ७७ ॥ कुविजातं भवेत्प्रायः कुमाता नैतदप्यसत् । निर्ममोऽप्यागतः सम मयाऽदर्शि न पापया ॥७८॥ पूर्व वदीयतातस्य वियोगेन तवाप्यथ । पश्चात्तापैस्तवाभक्तेस्तापितं वह्निभिस्त्रिधा ॥ ७९ ॥ हतं धनैर्जनावाक्यैः स्फुटितं हृदयं न तत् । खदम्बाया निरालम्ब त्रिपरीक्षितवैज्रति ॥ ८॥ वत्स! मातुः कलत्राणां परीक्षा वीक्षिता त्वया। धर्मस्येव तु धन्यस्य प्रीतिनिर्वाहसुन्दरा ॥१॥ -00000000000००० Engoronnoo on००१mas ४ व्याकुला। ५ युक्तम् । प्रधानपुत्रम् । १ निषिद्धः,। २ पुत्रम् । ३ संख्यया भिक्षाचरस्य । ६ वा इवाचरतीति। 2004 1000000ber ·000000 0000000000 2200000000sex &00000000000000000000000000000000 ततोऽभयकुमारेण समं श्रेणिकभूपतिः । श्रीवीरस्य नमस्यायै तत्रागाइद्रया सह ॥ ४७ ॥ खामिनं विधिवनला भद्रा साधुसभामाभ । वेलां प्रतीव कैमठी दृशं प्रीतिमतीददौ ॥ ४८ ॥ पुरं खखजनेनेव सुभिक्षं खधनेन वा । सूनुना शून्यमालोक्य सैदः सा खेदमासदत् ॥ ४९ ॥ साऽभिशङ्कमनाः सार्थवाही नाथं व्यजिज्ञपत्।क तौ नाथ! सुचारित्रौ धन्यशालिमहामुनी ॥५०॥ । साधुमाधुकरी वृत्तिं चरन्तौ चारुचर्यया । मद्गेहे हेतुना केन नायातौ, ममतोज्झितौ ॥५१॥ जगौ जगद्गुरुर्भद्रे ! खहिताहितौ हि तौ । मया वचनविज्ञानात् प्रहितौ तव वेश्मनि ॥५२॥ न निध्यातवती पुत्रं ध्यायन्त्यपि तदागमम् । सुखेच्छुरिव सौख्यस्य मूलं धर्ममिव खकम् ॥ युष्मदुत्तरमप्राप्य वलितौ प्राग्भवाम्बया । धन्यया दत्तन्ना तौ मासक्षपणपारणम् ॥ ५४ ॥ विधाय सह धन्येन सुज्ञानौ मदनुज्ञया । इदानीमेव वैभारे पादपोपगमं श्रितौ (युग्मम्) ॥ १ वीरवन्दनार्थम् । २ कच्छपी । “मढलां"। ३ सभाम् । ४ भद्रा, वीरं । ५ चारुगमनेन । ६ साव- धानौ, हि निश्चये, अद्यमातुः पार्थात् पारणं भविष्यतीति वचोविज्ञानात् । ७ न दृष्टवती । ८ दधिना । ९ शोभन- श्रुतौ । प्रीतिमठी इत्यपि पाठः । नागतौ इत्यपि पाठः। 0000000000000000000000000000000000000000 क 600000000000 ·200000 doncer 0000cmccc0000-00 00000 प्र. ००१04006606 हास्येऽवश्यं सहायः स्यात्प्रायः पुंसां वसुः पतिः। जातः सुकृतकृत्येषु धन्यो धन्यतमस्तुते ॥२॥ जगतीमान्यसौजन्य! तपाश्रीधन्य! धन्य! हे । सहकृत्वा त्वमेवासि मम पुत्रस्य संयमम्॥३॥ ': सुतादपि हि जामाता प्रियः स्त्रीणां मया तुहा।न दानं न च संमानं तुभ्यं नाप्युत्तरं ददे ॥ ८४ ॥ शालिभद्रवसा मन्ये सुभद्रा न ममाङ्गजा । यया पेक्षत्रयी रत्नत्रयीव विमलीकृता ॥ ५ ॥ आत्मानमित्युपालभ्य सर्वपर्वसु वञ्चितम् । प्रशशंस भृशं शालेमातरं पूर्वजन्मनः ॥ ८६ ॥ निर्वीराऽपि दरिद्राऽपि चिरायुरपि सा वरम् । दुग्धधौतैः हृदो नेत्रैः पुत्रत्वं लक्षितो यया॥ ८७ ॥ अहं जीवन्मृता तात! गृहकर्मणि कर्मठा । वत्सला न निजोत्सङ्गलालितेऽपि हहा खयि॥८८॥ धन्या नान्याऽस्ति धन्याया या जन्मान्तरनन्दनम् । ऋजुरज्ञा मुनि स्नेहात्पस्नुता प्रत्यलाभयत् ॥ अभद्राऽन्या न भद्राया वित्ते लोकोत्तरे यया । पुत्रे सर्वोत्तमे पात्रे नाददे दानशम्बलम्॥ ९० ॥ १ सहकारी। २ मातुः पितुः पत्युश्च कुलत्रयम् । ज्ञानादिका । ३ निष्पतिसुता । धन्या। अन्तरङ्गनेत्रः । ४ जीवन्ती चासौ मृता च तत्परा । ५ सरला । मूर्खा । स्तन्यं सवन्ती । विहारितः। ६ वित्ते प्रसिद्धे. पक्षे द्रव्ये च । 0000ceous ॥१ 30०८०० 2000 ·100 0000000 ००८GDP साहाय्यादथवा यस्याः पुत्र! ते संपदः शुभाः । वयाऽपि हेलया तस्यै पुण्यलाभः प्रकल्पितः ॥ प्रथमं पायसं सूनुरन्यूनं भोजितस्तया । परलोकं प्रतिष्ठासोः कृतं च दधिमङ्गलम् ॥ ९२ ॥ आदेशकारिणी तस्याः केवलं प्रातिवश्मिकी । अभिज्ञानेन केनाहं प्रार्थये लाभमद्भुतम् ?॥१३॥ तथापि समतासिन्धो ! समसज्जनदुर्जन!। वासीचन्दनकल्पस्त्वमिति मामनुकम्पय ॥ ९४ ॥ हीनाया दीननेत्राया देहि प्रत्युत्तरं मम । निजाम्बिका हहा वत्स! सम्भावय दृशाऽपि माम् ॥१५॥ एवं विविधभङ्गीभिर्भद्रा प्रेरुदिता सती । रोद॑सी रोदयामास मृगपक्षिगणाकुलाम् ॥ ९६ ॥ शाले शिलापरीरैम्भारम्भकेलिं विलोक्य ताः । दधिरे विधुरास्तस्य दयिताः परिदेवनम् ॥९७॥ हा प्राणवल्लभ ! प्रौढपुण्यैरपि सुदुर्लभ !। हा रूपविजितानङ्ग! हहा जीवितजीवित!॥ ९८ ॥ १ दत्तः। २ परमानं,। ३ जिगमिपोः । दधिदूर्वाऽक्षतादीनि द्रव्यमङ्गलमिति वचनात् । ४ चिडून वाळामि। ५ मातरं विलोकय । ६ प्रकण रुदिता। ७ द्यावापृथिव्यौ। ८ आलेपः । ९ दुःखिताः । पश्चा- त्तापम् । १० विजितकन्दर्प !!

·ल. १३॥ गोभद्रस्य कुलेऽस्माकं सुकृतस्त्वमवातरः । जीमूतवाहनस्येव गेहे कल्पद्रुमोऽर्थिनाम् ॥ ९९ ॥ अन्यथा क वयं नाथ! मर्त्यलोकैककीटिकाः। भोगभङ्गी कसा दिव्याऽस्माकं स्वप्नेऽपि दुर्लभा १॥ परं प्राणेश! निःसत्त्वाः किं ब्रूमो विदुषिब्रुवाः। प्रेमहेमतुलाकाले व्यञ्जिता गुञ्जया समाः॥१०१॥ अपि कल्याणरूपास्ते नाथ! सेवाच्युता वयम् । भवकूपं पतिष्यामस्वदलंकृतयो यथा ॥१०२॥ एकवृन्तादिवोत्खाताः गोभद्रस्य वधूटिकाः । लोकोक्तिरिति सत्यैवास्माकं निःसत्त्वतागुणैः । एवं संवित्तिसंपन्नों निःस्नेहा निस्त्रपागुणाः। इयन्त्यो हन्त निःसत्त्वाः कुतो देवेन संचिताः ॥१०॥ एषाऽपकीर्तिरस्माकमायुगान्तं विजृम्भिता । यत्प्रियः प्राङ्गणस्थोऽपि न दृशाऽपि हि पस्पृशे ॥ पुनरेवैष्यति प्रेयान् प्रीत्याऽस्माभिः प्रणस्यते । सोऽन्यसामान्यया हाऽस्मान् दृशा संभावयिष्यते॥ एवमाशावशान्नाथ! नीता द्वादशवत्सरी । अनेनानशनेनाशु ही! विलीना मनोरथाः ॥ १०७॥ १ सुक्रतैरिति अस्माकम् । आर्थिनां च कथनीयं, जीमूतराज्ञः। २ विच्छित्तिः। ३ कुत्सिता विदुषी वि०। ४ स्वर्ण, शुभं च । ५ प्रसृता। ६ भर्ती ।

·. १०0000s. प्राणनाथ! प्रसादात्ते प्रिया पृथ्वीपतेरपि । तदारमानभ्यनीनन्दत् वणिक्कुलभवा अपि॥१०॥ बत्करस्पर्शपुण्येन दिव्याहारेण लालिताः। दिव्याङ्गरागमालाभिः स्वामिन् ! दुर्ललिता वयम्॥१०९॥ देवीभूयमिव प्राप्ताः किं तेनाविरता वयम् । अनलम्भूष्णवः कान्त ! तवानुमरणेऽपि हा ॥११०॥ तदन्त्या प्रार्थनां नाथ! नाथेमहि महीयसीम् । निजं वागमृतं हन्त हन्तकारः प्रदीयताम् ॥१११॥ एवंप्रलपिता वीक्ष्य वधूसङ्घघट्टिता । भद्रा मुमूर्छ मूर्छान्ते मुक्तकण्ठं रुरोद सा ॥ ११२ ॥ श्रीश्रेणिकनरेन्द्रस्तां विषादविषमूर्छिताम् । चञ्चद्वचनपीयूषतुषारैर्निरवापयत् ॥ ११३ ॥ गुणैस्त्वं गणनीयाऽसि माननीयाऽसि मानिनाम्। वन्द्यानां वन्दनीयाऽसि महनीया महात्मनाम्॥ नन्यास्वं नन्दनोवींव पारिजाततरुः सुतः । यस्यां पश्यावतीर्णोऽयं वैरिवस्यः सुरैरपि ॥११५॥ कल्याणि! तव कल्याणवर्णिका निर्णयन्तु के । यद्भः पुरुषकोटीरः पार्थिवार्थितसङ्गमः॥११६॥ १ दुरतिशयेन ललितं यासान्ताः। २ देवलम् । तेन कारणेन । ३ असमर्थाः। ४ सिद्धानपकानफलादीनां प्रथममतिथिब्राह्मणादीनां दानम् । ५ पूजनीयासि । ६ सेव्यः । ७ नृपरथितैः सङ्गमो यस्य । .00000000000000000000000000000000000001 ·लि. १५॥ सर्वदा नर्मदा भद्रा करेणुस्त्वं यदङ्गजः । गम्भीरवेदी पुन्नागो मोहदुर्गस्य भञ्जकः ॥ ११७ ॥ सीमा सुकृतिनां चूला भोगसौभाग्यभागिनाम्। चूडामणिर्मुनीन्द्राणामहङ्कारवतामपि ॥ ११८ ॥ तेन प्रारम्भनिर्वाहधौरेयेण सुतेन ते। पतिव्रताव्रतं तीर्थ प्रभावेणेव कीर्तितम् (युग्मम् )॥११९॥ स्त्रीपु हाटकपट्टस्ते भालपट्टे निवेश्यताम् । सूता सिंहीव या मोहकुम्भिकण्ठीरवं सुतम् ॥१२०॥ तद् वृथा मा कृथाः शोकं भद्रे ! वीरप्रसूरसि । दृढं परिकरं बध्वा वधूभिः परिवारिता ॥१२॥ धैर्यप्रोत्साहनावाक्यैर्मधुरैः सलिलैरिव । महाशमरसंरम्भे संपीणय निजाङ्गजम् ॥ १२२ ॥ श्रीश्रेणिकवचोभिस्तैर्भद्रा निन्ये रसान्तरम् । गुरूपदेशैः सद्भूतैश्चित्तवृत्तिरिवाधिकम् ॥ १२३ ॥ भद्रा शोकं पराभूय समाश्वास्य जनीजनम् । आशीर्वादैःसुधाऽऽस्वादैनन्दयामास नन्दनम् ॥१२॥ १ नर्मदा रेवा नदी; नर्म हास्यं ददातीति नर्मदा च । २ अवगणिताड्कुशः, पक्षे गम्भीरं वेत्तीति प्रधानपुरुपः । ३ गजः। ४ सौवर्णपट्टः। ५ महाशमरसम् ; पक्षे हे रम्भे!। ५ महाशमरसम्; पक्षे हे रम्भे!। ६ शान्तरसम् । सत्यैः। ७ निराकृत्य । धीर- 66C यित्वा । वधूजनम् ।

·। ले० जय त्रिजगतीवीर !जय वीरावतंसक ।। जय वीरविभोः शिष्य ! जय वीरपथाध्वग!॥१२५॥ मृत्तिकेव सुतीर्थस्य वन्द्याऽहं ते प्रसादतः । स्मरणीया जनानां तु वधूट्यो वनवीथिवत् ॥१२६॥ शिवास्ते सन्तु पन्थानः पारमार्थिकपान्थ हे !। निष्पत्यूह समभ्येतु साध्यसिद्धिः खयम्वरा ॥१२७॥ युवां संसारपारीणौ भूयास्तमस्तविस्तरौ । शाश्वतश्रीपरीरम्भसुभगम्भावुकस्थिती ॥१२॥ भद्रेत्याशास्य रुदती खं च सन्धीरयन्त्यपि। शरद्द्यौरिव वर्षन्ती कापि क्वापि महोज्ज्वला ॥१२९॥ ततोऽभयकुमारेण धैर्येणेवाविलम्बिता । समं कुटुम्बनिर्वाहावष्टम्भेनेव भूभृता ॥ १३० ॥ परिष्कृता वधूटीभिः पुण्यप्रकृतिभिर्यथा।नगरं भवितव्यस्य नियोगमिव साऽविशत् (विशेषकम् )। व्यक्तं मुक्तामयौ युक्तौ तप:श्रीकुण्डलाविव । तौ वज्रकर्णिकासारौ वीर्यश्रीकङ्कणाविव ॥१३२॥ कल्यकल्याणरूपौ च ज्ञानश्रीनूपुराविव । निष्पकम्पौ शान्तिदान्त्योः क्रीडाभूमीधराविव ॥ धन्यः श्रीशालिभद्रश्च मुनिवृन्दारको ततः । परीषहोपसर्गादिवैरिवृन्दविदारकौ ॥ १३४ ॥ १ वनसमूहवत् । २ निरुपद्रवाः । मार्गाः । ३ पारकौ । गतविलम्बौ । ४ "कल्यो नीरोगक्षयोः । 180010cota ·ले० c00000000000000000000000000 ४७॥ गुरुगौतमनिर्यामं संन्यासं पोतमास्थितौ । भावनित्यगतेवेंगाद् ध्रुवध्यानप्रमाणतः ॥ १३५ ॥ सुदुस्तरमतिक्रम्य प्रतिज्ञाभरनीरधिम् । कैल्पानल्पश्रियोऽतीत्य स्वामिसेवाकथितान् ॥ १३६ ॥ अभव्यैरपि संभाव्यवैभवानुभवानहो । अधिकारानिवोत्सृज्य नवौवेयकानपि ॥ १३७ ॥ सिद्धेः शाखापुरे किंवा वेशविश्रामशाखिनि। विवोढुं शाश्वती लक्ष्मी जन्यावासेऽथवाऽङ्गणे॥१३८॥ अनुत्तरसुखागारे तौ पञ्चानुत्तरोत्तरे । महाविमाने सर्वार्थसिद्धेऽभूतां सुरोत्तमौ (अष्टभिः कुलकम्) ॥ नानान्यखामिनामापि तदवस्थीयतामिति । शालिमस्थापयलक्ष्मीनिरुत्तरमनुत्तरा ॥ १४० ॥ आत्रयस्त्रिंशतं वान सौख्याम्भोधिगयोरपि । नाभ्याययुरभिष्वङ्गतरङ्गाः पुनरेतयोः ॥१४१॥ व्यामोहेन महाहिमेन मथितं नो मायया लूकया कोपेन प्रबलातपेन न मदरोगाभियोगैरिव । १ निर्यामः कर्णधारः, पक्षे " नीजामणहार"। नित्यगतिर्वायुः । ध्रुवं निश्चलं यद् ज्ञान; पक्षे निश्चलध्रुवतारा । २ द्वादशदेवलोकान् । ३ पुरस्य समीपं यदुपपुरं तदेव शाखापुरं तस्मिन्। प्रवेशः। ४ सागरोपमानानि। मोहकल्लोलाः । Rive 00000000000 1000000000000000000000000000000001 0000000000000 200000 ·ल. 00000000000000000000000000000000000000000000 ८॥ पश्चात्तापभरैर्विहङ्गनिकरैर्नासूयया वात्यया सौख्यं सौमेनसं वनं तदनयोर्लोकोत्तरं कीर्त्यते ॥ १४२ ॥ ब्रह्मज्योतिरिव स्वयं समुदितं नोपाधिसंसाधितं पीवजीवमिवोपजीव्यमिह नो नासारसंज्ञादिभिः। निष्पत्यूहसमूहमुज्ज्वलकलश्रीकेवलालोकवद् द्वैतातीतमहोमहोदयसखं तावन्वभूतां सुखम् ॥ १३ ॥ दुष्कर्म ताभ्यां तु पुरा विदेहे जन्माधिगम्याथ पुराविदेहे। निरन्तरानन्दसदाविदेहे प्रयास्यतस्तौ हि पदे विदेहे ॥ १४४ ॥ अनुत्तरं दानमनुत्तरश्रियोऽप्यनुत्तरं मानमनुत्तरं यशः । १ वायुसमूहेन । २ देवयोग्यम् । ३ उपचितम् । ४ एकम् । ५ पूर्वजन्मनि, दग्धम् , दहं भस्मीकरणे; पूर्व- विदेहे क्षेत्रे जन्म प्राप्य, दिहीक लेपे, विदेहः उपचयः सदानन्दस्योपचयो यस्मिन् ; देहरहितपदे कोऽर्थः मोक्षपदे । ६ सर्वोत्कृष्टं पदं अनुत्तरविमानाख्यं वा । 500000000000000000000000000000000000 00000000000 Dr.0000 ·लि. ४९॥ श्रीशालिभद्रस्य गुणा अनुत्तरा अनुत्तरं धैर्यमनुत्तरं पदम् ॥ १४५॥ जयतु शमसमुद्रः प्राप्तमौनीन्द्रमुद्रा, कलिकलुषदरिद्रस्त्यक्तसंमोहनिद्रः। मदनदमनरुद्रः सर्वतो भाविभद्रः, शिवपथरथभद्रः श्रीमुनिः शालिभद्रः॥ १४६ ॥ श्रीशालिगुरुराजकुञ्जरवराध्यारूढया प्रौढया श्रीमद्धर्मधराधिपप्रहितया वैराग्यभङ्गया स्वयम् । खीचके गैजमुद्रयेव सहसा सर्वार्थसिदैव य- स्तस्यैतच्चरितं सतां प्रदिशतां कल्याणमालाश्रियः ॥ १४७ ॥ प्रस्तुतं दानधर्मेण श्रीशालिचरितं शुभम् । गोभद्रेण श्रीविबुधप्रभेण तु विशेषितम् ॥१४॥ श्रीमद्भद्रेश्वरे वीरपादोपान्ते समर्थितम् । भूयात्सकर्णकर्णानाममृतप्रातराशवत् ॥ १४९ ॥ १ मुनीन्द्रस्येयं मौनीन्द्रा सा चासो मुद्रा च, प्राप्ता मौनीन्द्रमुद्रा येन सः । रहितः । २ भद्रो वृषभः । ३ नृपेण गजमुद्रा गजारूढश्रीकरणाय प्रहीयते । ४ प्रारब्धम्, दानरूपो मासोपवासिनः यतेः क्षीरदानधर्मस्तेन,"श्रीदानधर्मकल्प- दुः" इतः प्रारब्धम् , गोभद्रनामा सुरः, पक्षे वृपभेण । ५ "कलेवउं" FIC000-Hoto3000 ·हे. ॥ श्रीनागेन्द्रमुनीन्द्रवंशविपुलक्षीरार्णवैरावणाः श्रीहेमप्रभसूरयः प्रसृमरश्रीकीर्तिसांराविणाः । तत्पद्दे प्रभुधर्मघोषगुरवो रेजुः स्फुरगौरवाः श्रीसोमप्रभसूरयस्तरणयस्तत्पट्टपूर्वाचले ॥ १५ ॥ ब्रह्माणः किल भारती श्रितवती यत्कण्ठपीठीमठी गोविन्दाः कमला यदंहिकमलासेवासु हेवाकिनी । ईशानाः किमु गङ्गयेव महिता गौर्या सुकील् च ये श्रीसोमप्रभसूरयः सुमनसा मूईन्यतां ते दधुः॥ १५१ ॥ तत्पट्टाचलचूलिका विजयते दम्भाख्यजम्भाजित- श्रीः श्रीमान् विबुधप्रभः प्रभुरसौ सुज्ञानलीनाशयः । १ सुरगजाः पूर्ववत् साधनिका । २ कृष्णाः, तत्परा । ३ ईश्वराः; शुभ्रया च। मुकुटत्वम् । ४ दम्भाभिधान एव जम्भदैत्यस्तेनाजिता श्रीर्यस्य, गुरवः, पक्षे इन्द्रः । :00-3000occoccupc000000000000000cm-ch-000000000000000000000000000000000000voaccockceece occeroot 0000book 00000000000000 ·लि. ph0320000-00atanasia ५१॥ तस्य प्राप्य निदेशलेशमनिशं गीर्देवताध्यानत- श्चके धर्मकुमारसाधुरमलां श्रीशालिलीलाकथाम् ॥१५२॥ इयं कथा वृद्धकुमारिकेव सदूषणा भूपणवर्जिताऽऽसीत् । प्रद्युम्नदेवस्य परं प्रसादात् बभूव पाणिग्रहणस्य योग्या ॥ १५३ ॥ प्रभाचन्द्रेण गणिना गुणगौरवशालिना । अलेखि प्रेथमादर्शे भक्तिव्यक्तिनिदर्शनम् ॥ १५४ ॥ यावदानदिवाकरः शुभदिनीसौविदल्लोऽहत- स्तीर्थे पूर्वगिरावुदेति तिमिरध्वंसी विवेकारुणः । स्फीता तावदियं योतिक्षितिपतेः श्रीशालिभद्रप्रभो- बुबैबोंधकरैः सुमङ्गलकलाभोगावली कीर्त्यताम् ॥ १५५ ॥ १ प्रदानसूरयः; कामश्च । विवाहो हस्तग्रहणयोग्यता च । २ प्रथमप्रती । दृष्टान्तः । ३ कञ्चुकी खीरक्षाकरः, यवनेषु 'खुसरा' इति प्रसिद्धिः। सूर्यसारथिः । ४ पापध्वंसी। ५ साधुनृपतेः। ६ पक्षे बोधकरा वैतालिकास्तेऽपि भोगावल्यभिधं ग्रन्थं पठन्ति । 00000 20------------ cs 2000-0000ook ·C-10 श्रीशालिचरिते धर्मकुमारसुधिया कृते । श्रीप्रद्युम्नधिया शुद्धे सप्तमः प्रक्रमोऽभवत् ॥ १५६ ॥ अयं दानमहाधर्मः कल्पद्रुम इवाहुतः । भूयात्समस्तभव्यानां मनोवाञ्छितसिद्धये ॥ १५७ ॥ ब्राह्मी निर्मलशब्दसिद्धिकलिता मन्ये पवित्राशया लक्ष्मी पुरुषोत्तमप्रियतमा नानार्थजातप्रसूः । गौरी मङ्गलशालिभद्रचरिता सर्वप्रियम्भावुका जीयाद्धर्मकुमारपण्डितमतिविस्तारिधर्मोन्नतिः ॥ १५८ ॥ इति श्रीशालिभद्रचरिते सर्वार्थसिदिसंप्राप्तिवर्णनो नाम सप्तमः प्रक्रमः॥ जिनातिशययक्षाख्यवत्सरे विहिता कथा । ग्रन्थेन द्वादशशती चतुर्विंशतिसंयुता ॥१॥ १ विस्तरणशीला धर्मोन्नतिर्यस्यां सा । २ (१३३४) वर्षे । Occulo ·Pronouno.00000000000 100000000000 ११. श्रीसिद्धहेमशब्दानुशासनसूत्रपाठस्याकारादिक सूरे संक्षिप्तमपि ररापरिपूर्ण जीवनगरि पर्व- मेण सूचीपत्रम् । ०-४-० ते। पूज्यसरे। श्रीमदफबररााहिना राह पावागा १२. कविकल्पद्रुमः-श्रीहर्षकुलगणिविरचितः आर्या- धर्मचर्चाया मनोहरं वृतान्तगपि गर्णिसगस्ति । छन्दसा निबद्धोऽयं ग्रन्थो धातुतदर्थतदनुबन्धा ग्रन्थका चेदं का ऐतिहासिकमागि दिमवोधको विद्यार्थिजनानामुपकारक: ०-४-० समीचीनतया प्रतिपादितम् । गरग पटनेनरा १३. सम्मतितर्काख्यप्रकरणस्य-प्रथमो विभाग:-श्री स्वयमेवाविर्भविष्यतीत्यलं बहुना । सिद्धसेनदिवाकररचितः। श्रीराजगच्छीयाभय- १५. श्रीशालिभद्रचरितम्-टिप्पणराहित श्रीधर्मकगार देवसरिरचितया तत्त्ववोधविधायिन्या व्याख्य सुधिया विरचितम् । अपूर्वाश्य कगाग्रन्या गाr- या विभूषितः। अयं ग्रन्थो जैनदार्शनिकविषयस्य काव्यशब्दमतिपाया। १1110 सम्यगविवेचकः सकलन्यायग्रन्थानां मौलिमु- | १६. न्यायसंग्रहा-न्यायार्थगणाबृहनियागादि- कुटतामावहति । ३-०-० सहितः । सकलन्यायानां (परिमापाण)बाप- १४. जगद्गुरुकाव्यम्-श्रीपद्मसागरगणिविरचितम् । कादिवोधकोऽयं ग्रन्थः । कनीय श्रीहिय अस्मिन् खण्डकाव्ये जगद्गुरोः श्रीहीरविजय इंसगणिः ३.010 40000rtootubhari poondoon 000 ॥२ ota

·॥ श्रीकैलारासागरगरि नानमन्दिर
रा सपेम भेट ता
॥ इति शालिभद्रचरितम् ॥
D
का

·No text on this page.