·No text on this page.

·નીતિ માર્ગનુસારીના
૩૫ બોલ
અપવા
માણસાઈ એટલે શું ?
લેખક
પૂજાદ ૧ થી તાત્રયન્ટ ખાપરા દિક
મુનિ રતનચંદ્રજી
પ્રખર
* શિધાન સભાની થતી
શેઠ નગીનદા ગિરધરલાલ
૨મજ ધન રાઇ
el. મુંબઈ ૭

·કિમત-વાચન અને સદુપયોગ
ટપાલ ખર્ચના બે આના પ્રકાશકને મોકલવાની
આ પુસ્તક ભેટ મોકલવામાં આ.
વીર સંવત ૨૪૭૭
વિકમ સ ૨૦૦૭
જાન્યુઆરી ૧૯૫૧
આત્તિ ૧ લી.
પ્રત ૫૦૦૦
મુવક
ફિન રૂસ્તમજી મહેતા,
“સાંજ માન પ્રેસ
એપલ સ્ટ્રીટ, કેટ, મુંબઈ–૧

·સમર્પણ
પૂજાપાઠ આચાર્ય ગુરૂદેવ નાનજી સ્વામીએ મને ભાગવત
દશા આપીને જેમને સેપેલા એવા સદ્ગત શ્રીમાન ગનિષ્ઠ
શ્રી કિચંદ્રજી મહારાજ જેમ ઘવાં વર્ષો સુધી પિતાની સાથે
સખી મને સાધુપવાના સદગાથી કેવી રીતે વા અનેક
અને વિચરી જૈન જૈનેતર જનતામાં જેમ પિતાના આવાર,
વિચાર અને સદુપદેશથી પ્રકાશ પા, પપકારનાં
કા કરી જેમ યશ મેળવ્ય, પગ માગે છે
ઓને ચડાવવાનું પોતે આદરેલ કાર્ય અaધા
અપૂર મૂકી જેઓ સ્વર્ગવાસી થયા, જેમના
ઉપકારનો બ લ વાળવા હું કોઈ રીતે સમર્થ
નથી, એવા એ દિવ્ય આત્માને
( કિંચિત_મુકત થવા) નીતિ
માર્ગ સારીના ૩૫ નિયમોના
વિવેચન ૫ થપથી ગુલ
એવી આ પુસ્તક રુપ
માળા અર્મ છે
સમર્પણ કરી છે
કૃતકૃત્ય થાક
છું
શાહિ!

·આ ભાગ ૨
આ પુસ્તક રાવત ૧૯૯ની સાલી ભાવના એ હૃદયમાં પ્રગટ
સં. ૨૦૦૦ની સાલમાં ખરક (કચાલકa) રુપે દાયમાન થયું છે,
શાસ્ત્ર, ધર્મબંધુ કલક કણ વિગેરે પુસ્તકો વાંચી કઇક સુધારો વધશે
કરાવે
કેવીક લેખન સંપનવિરે આવશ્યક પ્રવૃત્તિને લઈને આ પુસ્તકનું
પાકું લખાણ ઘરે લાગે છે . ૨૦૦૦ ચૈત્ર માસમાં પૂર્ણ કરી શકાયું
આ પુસ્તકમાં સાયક બનેવ ઉપકત પુસ્તકોના કર્તાઓનો આભાર
માનવામાં આવે છે.
લએ વખતે પણ આકપૂણ થતાં સુધી અને દરેક કામા સહાયક
બને તપવા સેવાભાવી મહારાજ શ્રીકૃષ્ણજી સ્વામીને માન ઉપકાર
કઈ રીતે ભૂલાય તેમ નથી
જૈન-જૈનેતર, સ્ત્રી પુરૂષો નાના-મોણ દરેક વર્ગને ખેત ઉપગી
એવું આ નાનક, પુરક વાય વાવી સ. ૨૦ કી થઈકચિત પણ
અ. મમા ઉપર, આત્માને સુકારણે તે લેખકના લેખનની સફળતા
અને પ્રકાશકના દૂધને સાપગ થયે ગવાશે.
સુષ કે બહુના જ અતિ!!!
પૂ. આચાર્ય શીનાગજી સવામીના શિs
મુનિ રત્નચંદ્ર કચ્છ દે.

·આ પુસ્તકના પ્રકાશનમાં સહાય
આપનારની મુબારક
નામે,
આ પુસ્તક છપાવી પ્રસિદ્ધ કવ્વામા નીચેના ધર્મપ્રેમી સુકાવકસ
હએ સહાય કરી છે. આ પુસ્તકોની કુલ પાંચ હજાર નકલ છાપામાં
આવી છે અને તેને વિના મૂય પ્રચાર કરવા માટે નીચેના સરહસ્યોના
નામની સામે લખેલ રકમ તેઓશીઓએ આપેલી છે
૨ ૧૫૦૦ શાહ વીરજી શીવજી કુરી, કચ્છ
૨
૬૦૦ થી વીરજી દેવન છે', ભવાનજી દેન છેડા તથા ધારસી
દેવન છેડા તેમના સ્વર્ગસ્થ પિતાશ્રી દેવન મુરને છેડાના
સમરક્યુર્વે વાકી કચ્છ
૨ ૬૦૦ રામજી કુરપાવ શાહતેમના પિતાશ્રી કુરપાળ જેસંગ
શાહના સ્મરણાર્થે કામ કરા કચ્છ
૩૦૦ t નાગસી હીરજી લાખાપુ, કચ્છ (હાલ નાગપુર)
૩૦૦ થી સુંદરલાલ વૈવય. શાહ, ધાનેરા તેમના સ્વર્ગસ્થ
પિતાછી લચક મિંટના સ્મરણાર્થે
-
આ કસ્તક છપાવવાના ખ4 મા ઉપર પ્રમા સહાય આપનાર આ
સર્વે સદગૃહસ્થાને આભાર માનવામા આવે છે
જૈન મુનિ નર્મદ

·પ્રસ્તાવના નીતિ માનસાગ એટલે નીતિના માર્ગને અનુસરનાર એટલે માણસાઈવાળો અથવા માખપણાના આચારવાળે માણસ. શ્રી હરિભદ્રસૂરીએ ગૃહસ્થના સામાન્ય અને અનુસરવા માટે જે બોલ નિયમે લખ્યા છે તે લગભગ જ છે જ્યારે એના ઉપરથી શી હેમ ચંદ્રાચાર્યે પાંત્રીશની સંખ્યા નિયત કરેલી છે એ પાત્રીશ બોવ જીવે ઠેકાણે પ્રથાર પામ્યા છે તેમાં દરેકે એક સરખા એ બાલ સંગ્રહપ નથી પરતું તેમા સ્વમતિ અનુસાર મોગ્ય ફેરફારો મૂળ અને વિવેચનમાં કર્યા જાય છે આ પુસ્તકમાં શી. હેમચંદ્રાચાના પગ શાસ્ત્રમાં આપેલા શ્લોકો તુ ઉપર વિવેચન કરેલ છે પ્રથમ જય મૂળ જ ન હોય ત્યાં શાખા, પ્રતિશાખા ક્યાંથી હેય ન જ હોય તે જ પ્રમાણે મનુષ્ય જન્મ તે મને પણ માણસાઈ કે મનુષ્ય પલ્પન ગુ, લાગે કે આચરજ ન હોય ત્યાં નીતિ ન ય જવા નીતિ ન હોય તો ગૃહસ્થાશ્રમની ફરી બરાબર પાળી શકાય નહિ જસુધી માણસાઈ કે સંપૂણ નીતિ માસમાં ન આવે ત્યા સુધી સમકતની પ્તિ ન હોય સમ્યકત્વની પ્રાપ્તિ સિવાય આવક કુનામાં કે ન કુળમાં અાવ છેવાથી ફકત નામનેજ જેમ કે આવક કહેવાય,

·બાહ્યાચારથી સાધુ દેખાતા ધનુષ્યમાં માણસાઈ નીતિ કે ધુ
ન હોય અને આવક કહેવાતા આત્માઓમાં આવકપણ નહોય તે તે નામ
નિષ્ફળ છે
માટે નીતિમાગાનુસારીના અથવા માણસાઈના આ ૩૫ પાંત્રી
બાલુનેનનયમોને, વીતરાગતા, મુકતતા, સાધુતા, વકપણ, સખત
અને ગુહસ્થાશ્રમીપ વિગેરે ક્રમિક ઉચ્ચ સ્થાન પ્રાપ્તિના પ્રથમ પગવિશ્વ
રૂપ ગણવા એજ ઉચિત છે
ગૃહસ્થાશ્રમમાં રહેલા, સત્ય વસ્તુસ્થિતિને સમજીને સમકતને ન
પામેલા એવા મનુષ્ય માત્રને ઈમેશને માટે આ પાત્રીસ બેલો, નિયમને
સમજીને પાળવાની આવશ્યકતા છે

·નીતિ માર્ગાનુસારીના ૩૫ બેલા અનુક્રમણિકા વૃષ્ટ પુષ્ટ ૧ ૬૮ - E- પ્રાસ્તાવિક યોગાસના કે. ૪ ની સરકાર ૮૦ ૮૧ ૮૨ ૨૫ મ બાવું પડે બેવ બીજે. બે ત્રીજો પ્રિલ વિશે બાલ પાંચ - ૨૮ ૩૨ ૩૫ ૮૮ -- બેવ છL ન ૪૧ બે સત્તરમ . બિલ અટારા એ આસવીસ બોવ વાશ છે એકવીશ. બિલ બાવીશમે. બિલ જેવીશ. બેલ વાવીશ. બાલ પચ્ચીશમા બોલ છવીશ. બડ સતાવીશ. બેવ અદાવીશ. બેલ ઓગણત્રીશ. બોલું ત્રીશમે બા એકત્રીશ. બોલ બત્રીશ. એક તેત્રીશ. બે ચોત્રીશમે બ૩ પાત્રીશ. મ ૪૫ મ ૪૭ ૮૩ ૮૬ ૯૮ ૬ T પર માલ તમે. છે અાઠમ. બોલ નવ દશ માલ અગીયારમે બો બારમા તેરમો. બેવ ચૌદમે. બોલ પર બાપુ સામે ૧૦૧ પY પs ૧૦૬ ૧૦૮ ૧૧૨ * ૧૨૭

·નીતિ માગનુસારીના
પાવીશ બોલ
નીતિ એ સવૃતિ, સારી વૃત્તિ, સ મ ન વ અલાની
સામ. ૧૨ નાગાન પોપનું તે પત્ર તેરી પનાને
૨૫. તેને કાપ 3-14મ અનુ’ ૨૩ છે આવી
આના જ ન મ મ એ બસ છે અને ઘર ઉપજ
છે આવિ છે અને સંસ’ નuપ્પા પાડે છે. આવું
વન અનીતિ » છે
શત અને સુખ દર બને છે તે છ તા બવાર શાંતિ
પૂવકને મુખપૂર્વક તેજ ચાલી શકે કે તેમનો અતિ 3 વિને
બકર સખે બુર કરીને નીતિને અ ાને મ પત્ર
કર્મ પત્રી એ, નિરા છે તેને નાસી માસ નીતિને
માને અવો છે, તો તેને પબનુ માન છે અને પાત્ર કરવા

·નીતિ માગનુસારીના
મુખ સાને પ્રપ છે જ ! માણસે જ્યારે સુખને વિચાર કરે છે
ત્યાં તેઓ આ સતા મા મળતા મુખનેજ વિવારક છે
મુખેનેજ પરનું
તસારના સુખો સબિક છે નાનત છે .ક વખતજ સુખ આપનારા
છે પછી તો ખમાજ પરમ છે
સના ના નવ સુખ, ખ ધ્યાધીન છે ખ૩ શાશ્વત સુખ આ
કમથી છૂટવાથી જ મળે છે. શુભાશુભ સવ કમાથી મુક્તિ મેળવવાથી જ
સાપુ નુખ પ્રાપ્ત થાય છે | "મ સુખ શાવી પરમ મુકિત મનુષ્ય
ભવમાજ મેળવી શકાય છે તેથી ક્ષાનીએ મનુષ્ય ભવને દુર્લભ ફોડ
છે અને એટલા માજ મનુષ્ય ભવ મળે નન બીજી ના કરતા
ઉનમ કકડ છે.
સવામી નીલક ભગવાન ” મૃત થવાના, મન પ્રાપ્ત કરવાના
પાર અનાવને બતાવ્યા છે-
(૧) મJય મJળપાનું
(૨) ગુનિ વપૂત શાસ્ત્ર સાભળ]
) થયા, સનસતીભ વાનના વર્ષને ઉપર પૂળવશ્વાસ અને
(૮) યા તમજ મનન વય ક વ રૂપ સયમ ને વિષ પરાક્રમ-ઉઘમ
કી વવ.
આ વા બાબત - છ અન મ પ મ ા પ મ ાભ છે
(જુબા ઉરચયન –1)
મ" પપા ! એ ૧ માસા માવત બોજા માળ સાથેના પ્રતિ
કી વનમાં રમો એવા થી rખ કે સામા માણસ એવુજ વર્તન
માન સામે છે તે મને કે ના જવા ખ્યાત સાથેનું વર્તન તેજ માત્ર
uraખ્યસ્થી વતન કે વામા આવે તે કીબેટ વતન થઇ શકે

·પાછી બોવ
૩
આવા વર્તનથી માણસ બીજા બધા માણસોને પોતાની જ રા
લખે છે માત્ મ પૂરુ જેવી જાવા
92
થાય છે કે મધ્યસને તે પખાના મારા જેવાજ કા ભરે છે
ઉપર જણાવેલી ચાર દુલભ વનુ પડે દુલ વસ્તુ
પાબાઈને ગણાવેલ છેઆવી મારા બા નામની સ્ત્ર
ઉત્પન થાય છે સત્સમાગમથી રસ થી જે જ છે
શાસ્ત્રાવળથી સારાસારનું ભાન થાય છે આ વસ્તુનું સ્વરૂપ સમય છે
એ તે બીજી પn દર્દભ વસ્તુ પાન છે
જવવાગ્ય, આદરવા ૧ અને વન વસ્તુનું પર્વ
૫ સમજવાથી જિનવચન ઉપર ધનત હ૫ન્ન ય છે એ
પ્રમાણે ત્રીજી દુલભ વસ્તુ પ્રગટે છે
દેવ ? અને ધર્મ પ્રત્યે અષ્ટાધ્યારૂપ સમનિએજર્મનમ,
તપતાવિગેરે ધર્મકરણી કામ dઘષ ક-૧ અને પાકનું
પિપુઆ છે આચાર્ય અને ઉત્તમ પ્રખરાજકારમાં
આત્મા મુકિત પ્રાપ્ત કરે છે
આ પ્રમાણે અનુષ્યપણ, માતાઇ આવ તને કેમ
પ્રાપ્ત કરાવે છે તો પ્રકારના નિર્ણને, ખત્રી પ્રકા નુ
પાશ્ર કરીને નીતિમાં નિ માસથી પણ આવી જાઇ પ્રવટ
ઘર છે એ પૌલ બેલ અથવા નિ તપપર્ણો તેમના મા-
થાસમા વધવા છે તેને નીતિન ૫ત્ર બે
છે તેનું વર્ણન કરતા હો નā

·४
નીતિ માનુસારીના
નીતિમાÍનુમરીન પાત્રીશ બેલના
રોગશાસ્ત્રમાં બતાવેલા
લેકે
भ्यायसम्पविभत्र शिष्टाचारप्रनस ।
कुलशीलप्तमै सार्ध तादादोऽयगाजे ॥1॥
पापमीर प्रमिदं च देशाचारं समाचरन् ।
भवणवादी न क्यापि, राजादिपु विपत ॥२॥
अनविग्यश्वगुप्त व स्थाने सुपातिवेश्मिके ।
बनेकनिगम द्वार विवर्जित नितन ॥ ३ ॥
कृतसग सदाचार माता पियोश्च पूजक ।
स्यजपप्रम स्थान मप्रवृतश्च गति ॥ ४ ॥
ध्ययमाया चित कृपन् बेप विचानुसारत ।
अष्टभि घीगुणे युक्त , शृण्वानो धममन्यहम् ॥ ५॥
अजीर्ण भोजन यागी, कारे भोरता च सारम्यत ।
भन्योऽन्याप्रतियधेन निगमपि साधयेत् ॥ ६॥
यथारदतिथौ साधौ दोने च प्रतिपत्तिकत् ।
सदाऽन भिनिविष्टश्च पयराती गुगेषु च ॥on
प्रदेशाकालपाचशं त्यजन मानन् बलाबलम् ।
दृसत्यज्ञानवृद्धाना, पूजा पोध्यपोषक ॥ ८ ॥

·પાત્રો બાલ પ પ વિશે, શો રામ ! सलज्ज सदय सौम्य , परोपकृतिकर्मठ ॥९॥ मन्तरगारिपद्दवर्ग परिहार परायण । यशीकृतेन्द्रियग्रामो, गृहि धर्माय कल्पते ॥ ..॥ અથ ૧ નાથી ધન ઉપાર્જન કરવું ૨ સારા પુરૂષના યારની પ્રશંસા કરવી ૩ સમાન કુન શાળવાળા પણ અ ય રાત્રીની સાથે લગ્ન કરવું. જ પાપને ડર રાખવે ૫ દેશના પ્રસિદ્ધ આચાર પાલન કરવું ૧ ફેઈના અવર્ણવાદ બોલવા નહિ તેમાં પણ ખાસ કરીને રાજની ના તે કરવી જ નહિ ૭ અતિ તથા અતિ પટ નહિ તેવા નવા સારા પાશવાળા સ્થાનમાં જેમાં જવા આવવા માટેના અને કાર ન હોય તેવા ઘરમાં રહેવું. ૮ હમેશાં સારા આવરણવાળા સાથે રાંબધ રાખે. ૮ મતપિતાની સેવાભકિત કરવી. ૧૦ ઉપદ્રવવાના રથાનને ત્યાગ કરે. ૧૧ નિરિત કાર્યોમાં પ્રવૃત્તિ ન કરવી ૧૨ આવકનાં પ્રમાણમાં ખર્ચ કર. ૧૩ મી (ધનોના અનુસાર વેષ ધાર કરવા ૧૪ બુધ્ધિના આઠ ગુણો મેળવવા ૧૫. નિરતર ધર્મનું શ્રવણ કરવું ૧૬. અજ ય ત્યા સુધી ભોજન કરવું નહિ ૧૭ હમેશાં વખત પ્રમાણે થાપાને વિચાર કરી જોજન કરવું ૧૮ પરપરવિરોષનાવે તેમજ સાર્થ અને કામ એ ત્રણ વર્ગને સાધ3-

·४
નીતિ માગનુસારીના
નીતિમાર્ગાનુસારીના પાત્રાશ બેલના
યોગશાસ્ત્રમાં બતાવેલા
લેકે
न्यायसम्पविभव , शिष्टाचारप्रशसक ।
कुलशीउसमै साधं कृताहाऽ यगानी ॥३॥
पापभीरू प्रसिद्ध र देशाचार समाचरन् ।
श्रवणवादी न क्यापि, राजादिपु विशपत ॥ २ ॥
अनविम्यक्तगुप्ते व स्थाने सुपातिवेश्मिके ।
बनेकनिगम द्वार विवर्जित नितिन ॥ ३ ॥
कृतसग सदाचार माता पित्रोच पूजक ।
स्यजपप्रत स्थान मप्रवृत्तय गते ॥ ४ ॥
भ्ययमाया चित कृष्न वेप वित्तानुसारत ।
अष्टमि गुणे युक्त , शृण्वानो धर्ममन्यहम् ॥५॥
अजीण मोचनस्यागी, काल भोक्ता च साम्यत ।
अन्योऽन्याप्रतिवधन त्रिवर्गमपि साधयेत् ॥ ६ ॥
ययादतिथौ साधौ दीने च प्रतिपत्तित् ।
सदाऽन मिनिविष्टश्च पसाठी गुगेषु च ॥७॥
मदशाकालयोश्चर्या, स्यान जानन् बलाबलम् ।
वृत्तस्यशानदाना, पूजा पोम्यपापक |॥ ८ ॥

·s } * પીશે બેલ કમ વાર યા રહી શકે કામ હમેશા હમેશ યાદ કરી શકાય ૪૫ઘા, આચાર્ય ગુરૂદેવ શ્રી નારદજી સ્વામી ક બનાવી છે તે દરેક જીજ્ઞાસુ જને કરવા જેવી છે. 3 કેન્દ્ર "ઓધવજી સશે કહેજે શ્યામને) 1 જામ કે ' કરવી નિ છે જે tપાદન કર્યું ને ! 3 we eys 1 પણ કરવું નહિ ના માર્ગે સત્ય છે EL ગુખને ધા–અ ટેક ૧ પ્રમાણ વનવું અ દ ન બનવા મુખ છે, વિ ાનું સ્થાનક વર્જ, વસતાં થાયે સુખ મા છે * ૨ શક્ય R બાબતમાં વસવુ સદા, ની કરવી સેવ છે, ૧ . કદિ વસવું નહિ તજવી મા દેવ 'ઘરે ખર્ચ ક ઘટે ધર સાહે વિષ *કના ઉરમા ભજન

·નીતિ માર્ગનુમારીના
૧૦. અતિથિ, દર્શન પુરૂ પતા પ્રમાણે કાર કર,
૨૭ ઈપanતમા ધગ્રહ કર નહિ
૨૧ ગુણીજનોને પધાત કર.
૨૨ દેશ તથા કાત્ર વિરૂદ્ધ આચારને ત્યાગ કરવો.
૨૩ કર્મના પ્રારા ભમા પિતાના બળાબળને 3
૨૪ વ્રત અને શાન વ: મેટા હોય એવા પુરૂની સેવા કરવી
રા પિન કરવા યોગ્ય જનોનું પાલન કરવું
૨૯ દીધc થવું દરેક કાર્યમાં પૂર્વાપર વિચાર કરવા
૨૭ કૃતાકૃત્યના તફાવતના વિશેષ પ્રકારે સાતા થવું
૨૮ કરવા ગુમને (ઉપક્ષને પામવે, કતલ થવું
૨૮ લેકની પ્રીતિ એકવવી
૩૦ લજાવાન રહેવું
૩૧ ટકા સુખદ
૩૨ સાત સ્વભાવવાળા થવું
૩૩ પપકાર કરવામાં તત્પર રહેવું
૩૪ કામ, ક્રોધ આદ છ આતરશઓને જીતવા.
૩૫. દિને વશ રાખવી
નીતિ માર્ગાનુસારીના
પાત્રીશ બેલની
સજઝાય
પાત્રીસ બેલ એમને એમ યાદ રાખવા કઠીન પડે સામન્ય 4
માનસને પાત્રીસે બે જમવાર યાદ રહી શકે નહિ પણ તે બને છેવમાં
હોય છે તેવું માત્ર જી લા રહી શકે કવ્ય આનંદથી ગાઈ શકાય

·પાકીસ બાર
જ પર હાજા બનcs - - 01 ril
(1 = ૪ %ય4)
આ પ્રકા 1 બ ૧ ર
૨
ઈક કદાવર # ૧
નું Mા નું
K
ના બી-૩ની પર કર
આજ નાd s
નન અવની a b -માજ
ડ જ બાપા .

·નીતિ માગનુસારીના
૧૮ અતિથિ, દર્શન પુરૂને આ પ્રમાણે સાર કરવો
૨૦ ઈપમ વાતા કા કરવા ન
ર૧ ગુણીજનેને પક્ષપાત કર.
૨૨ દેશ તથા કાન વિરુદ્ધ આચારનો ત્યાગ કરવો
૨૩ કાર્યના પ્રર ભમાં પોતાના બાબળને નવું
૨૪ ત અને ભાન ૧ મે થાય એવા પુરૂની સેવા કરવી
૨૫. પિષત્ર કરવા જનાનુ પિષણ કરવું
૨૬ ધેટ થવું દરેક કાર્યમાં પૂર્વાપર વિવાર કર.
૨૭ કૃાકૃતના તફાવતના વિશેષ પ્રકારે શાતા થવું
૨૮ કા ગુણને પારને વા, કતલ થવું
૨૯ લેકની પ્રીતિ પત્રવવી.
૩૦ વજયજવાન રહેવું
૩૧ દ રાખવી
૩૨ શત સ્વભાવવાળા થવું
૩૩ પરોપકાર કરવા તત્પર રહેવું
૩૪ કામ, ક્રોધ માટે છ આતરશત્રુઓને જીતવા
૩૫ ઈદ્રિયોને વશ રાખવી
નીતિ માર્ગાનુસારીના
પાગીશ બેલની
સજઝાય.
ઝીઝ બોવ એમને એમ યાદ રાખવા કઠીન પડે સામાન્ય રીતે
અવસરે પાટી બોવ કમવાર એ રાd શકે નહિ પણ તે બેલાને ચેકમા
છે તે તેવું કાગ0 મા. સહી શકે કાવ્ય આનંદથી ખાઈ શકાય

·પાત્રીશ બેલ
૭
અને તેથી આ૫ ની સાથ પાતી બેવુ કમ વાર યા, ગણી શક કામ હમેશા
ગાવાથી પાટીશ બોલને હમેશા થા. ક1 શુક્રય
એટલા માટે પૂજય આચાર્ય ગુરુદેવ શ્રી નાનજી સ્વામીએ
પા નીશ બેડની સજાય બનાવી છે તે દરેક જીનામુ જને માટે કરવા જેવી
છે તેથી તે અમે આપેલી છે.
(ાન-આધવજી એ શું કહે છે શ્યામને)
ન્યાય થકી ધન સંપી ને 5 મે,
શિરચાર પ્રશંસા કી નિન્ય છે
સ્વતી સાથે સગપણ કરવું નહિ
પાપભીર થઈ વત્તા માર્ગે સત્ય જે
મા નસાગના ગુણને ધાર–અ ટેક ૧
પ્રસિદ્ધ દશા તાર પ્રમાણે વનવું
કેટના અવર્ણવા ન બેસવા મુખ છે,
અતિ ગુપ્ત અતિ નું સ્થાનક વજવું
શુભ પશમાં વસતા થાયે સુખ જે માના
સારા જનની સોબતમા વસતુ સદા,
વિનયે માતપિતાની કરવી સેવ જે,
ભવવાળા સ્થાનકમાં ક વસવું નક,
નિતિ કાર્યની તથ્વી માટી ટેવ નાગા ૩
આવકને અનુસા ખર્ચ ક છે,
સ્વસ્થતાપૂર્વક ધરો સાદો વષ જે,
આઠ ગુલો બુદ્ધિના ઉરમા ધાવા,
અજીર ના ભજન કરવું વિશેષ જેવા
૨

·નીતિ માગનુસારીના ૩૫ બેવ
1
આવક ય અનુસારે અન્ન આવવું
અબાધિત ત્રણ વર્ગો સાધવા પૂછે છે,
ગુણજનની ભકિત કરવી રી પરે,
અસત કા ને તજ કી ચૂર્ણ માર્ગ ૫
પાપાત સૌજન્ય તો કરવા મને,
નષિદ્ધ દેશે નવિ કરે વિહાર છે
કારભ સ્વશકિત અનુરારે કરો,
અભ્યWાન કરવું ઘનીનું ઉદાર છે-માર્ગ ૬
પરિજનનું પોષણ કરવું પ્રેમે કરી,
વિશાળ દ્રષ્ટિએ પૂર્વાપર વિચાર છે,
વ પર કૃતાકૃત્યનું અંતર કાળવું
ભૂલ નgિ અને જનને કૂત ઉપકાર બાગ ૭
જન વલ્લભ થાવાના ગુના દરેક
જવંત અને પ્રતિતિ સુસંત છે,
યાત થઈ આવું કાર્ય કરવાં સત્ર
સૌખ પ્રકૃતિ રાખવી હદયે અનંત છે--માર્ગ- ૮
પર ઉપકારમાં સર્વર અંતર છેડવું
અંતરગ છે શત્રુ કરવા દૂર છે,
વિજય મેળવા ઇન્દ્રિય ૫ર સર્વા,
દેશઝતી થાવાના ગુમ એ પૂર માર્ગા. ૯
આ અણવૃતી આ ઉત્તમ શિક્ષu અનુસરો
શુભ આચારે ધર્મ ઉદ્ધગત થાય છે,
શ્રેમ વ નિધિ સેમ સા અજુનપુર,
નાગ કહે સદગુરૂને સુપસાર અપસાય –માગ ૧

·બેલ પહેલે
ન્યાયથી
ધન ઉપાર્જન કરવું
જ અન્યાય થકી ધન સંપાદન કરવું સદા”
સંસારમાં રહેનાર દરેક માણસને ધનનું ઉપાર્જન કરવાની જરૂ.
રહે છે કારણ રાસાને સઘનો વ્યવહાર ધનથી, પૈસથી જ ચાલે છે
એટલે સંસારમાં દરેક માણસને પિતાને જીવનનિર્વાહ ચલાવવા માટે
ધન કમાવાની જરૂર પડે છે
ધન કમાવાના અનેક રસ્તા છે-વેપાર હુન્નર-ઉદ્યોગ, ધીરધાર,
ખેતીવાડી, નેકd ૧રે કમાવા માટે ગમે તે રસ્તો પસંદ કરી શકાય
છે અથવા અખત્યાર કરી શકાય છે # તે રસ્તે ચાલ ન્યાયનીતિને
+ ન જોઈએ.

·બેલ પહેલા
વેપાર
કૂડ ના પૂળ આ વાક્ય લક્ષમાં રાખી નીત, ન્યાય ને સમતા
પૂવક પાર કરવો એ બાપારનીતિ ગાય છે
અનાજ રસકસ, ૪૫ મરી મસાલા, લાકડ બાય અને
કટલેરી પ્રમુખ અને ચીન વ્યાપાર કરાય છે
વ્યાપારી કે હેય?
વેચવા ગ્ય વસ્તુને વ્યાજબી અને એકજ ભાવ બે જે
માપ જેવા બતાવે તે અને તેજ આપે ભેળસેળ ન ક નાછુ
આપે નહિ અને વાર લે છે કે માણસ વિસ્વાસે કઈ વરવાની
લેવા આવે તેની પાસેથી માત્રથી વધારે પૈસા ન લે.
ગરીબ માણસને માલ આપતા વિશે લાભ મેળવવાની
ન કે અને ભાવ ખીલા માડના ભાવ દુકાનના સમય બજ
ચીરીને વધારે ન ૩ કાટામાં
યા રાખે
ઉધાર આપતા બમણા ત્રાગાળા દામ ચેપ ન ૧. બીજ
વ્યાપારીઓના ગ્રાહકો તાળી તેમને આ ન આવે પોતાના ભાગને તને
છેતરી ખાનગી બાપા કી ધન મેળવે નઈડ ધમાદાની સ્કમ પતાવી
પા નહિ.
ઘરે કરે નહિ સ લા ધાન્ય વેજીટેબલ વિગેરે બનાવી
પ લોભદ્રષ્ટિથી વિશેષ લાભની ઇચ્છાથી ખરીદીને વે નહિ
રીના માલને ઉત્તેજન આપે નહિ ચારીને માલ વીમૂછને ખી
નહિ
ગરીબ માઅ બહુ મહેનતે તૈયાર કરેલ માલ લેતા તેની
કિંમત બારભાવ કરતાં કસીકસીને તદન ઓછી ન આપે તેવા
પાસેથી અનિયમિત હટ ઉપરાંત કામ લઈને પગર ઓ આપે નહિ.

·બૅલ પહેલે -જેની પાસેથી માલ ખરીદ તેના પૈસા તરત આપી દે ઈત્યાદિક નીતિ, જાય અને સભ્યતાપૂર્વક તે જ વ્યાપારી માણસાઈવા અને માચી વ્યાપારનીતિ વાળે ગણાય નોકરી કરનાર કે હોય? નોકરી કરનાર નેકર શેઠની નોકરી સેવા બરાબર બજાવે છે શિક કદરદાન ન હોય તે તેની નેકરી છોડી દે પર, અનીતિ અન્યાય છેતરપિી ચોરી કે ક શ કરી દાનત બ ન રાખે પિતાના ઘરનું કામ જેવી કાળજીથી કરે તેવી જ કાળજીથી ના કરી બજાવે શેઠને પૂછયા વગર ના પૈસાથી પિતાને ખાનગી વ્યાપાર ચલાવે ના પિતાના તાબામાં રહેલા શેના પગાર પર નકર પાસેથી પિતાના ખાનગી ઘરના કામ કરાવે નહિ શેઠને નુકા-વાડા થવા માટે ગ્રાહકોને છેતરે નહિ શેઠ અનીતિવાળે હેવ -કપટ કરનાર હોય અને તેજ પ્રમાણે વર્તવા શીખવ હોય તે તેવા શેઠની નોકરી ન કરવી અધિક પગાર મેળવવાની લાલસાથી કે શેઠને રાજી રાખવાની ઈચ્છાથી ગ્રાહકેને છેતરી કૂ-કપટ કે અનીતિથી વર્તવા જતા પરિણામે બાઈ ગયે જમાઈ અને કરાઈ નો કોઈ આવા બે હાડ થવા પામે પિતાના ધર્મની ટેક (નિત્ય નિયમો સાચવીને છેકની નોકરી કષ્ટ પૈકીને પણ બરાબર બજવવી અગના હરામી ન થતુ વ્યસનમાં ફસાઈ બેગ ખયા ન કરવા આરોગ્ય જાળવી જીભ ઉપર ખાવામાં તથા બોલવામાં કાબૂ રાખી શેકની હાજરી કે ગેરહાજરીમાં નિયમિત પ્રમાવિકતાથી નોકરી બજવવી કાચા સેના ઉપર બેસાડે એટલે કે શુકની ગમે તેટલી મોટી રકમ પિતાના હાથમાં હોય, શેનું ગમે તેટલું જોખમલન વિગેરે સાવતા પત્ર તેમાંન કઇપણ ઉપ્ત કરશ જેવી વૃત્તિ બગડે નહિ દાનત HT ·૧૨ બેન પટેલ બાદ તે રોટી અધ' ઘન સારૂ છે ગુના મા આવી રીતે નોકરી કરે ધન છે તે જ સા સેવક અને મામસાઈવા રવાપ ધીરધાર કરનાર કે હોય? કસને જયારે આપત્તિ આવે કે આવકના અભાવે, બાપારમા નુકશાની થવાથી કે લૂંટફાટ અગ્નિ વિગેર કાર કેવીમાં આવી પતા કુટુબ નિર્વાહ કરવા કે આબરૂ સાચવવા માટે સ્થાવર મિલક્તા તિર, વાડી, જયા, ઘરે વિગેરે અટાણે-રવી મૂકવાની જરૂર પડે છે. આ પ્રસંગે ધનવાન કે ધીરધરને બંધ કરનારને શરણે જવું પડે છે આવે વખતે તેવા માણસને કઈ પદ્ધ સ્થાવર મિલકત લીધા કે રાખ્યા વગર મિત્રભાવે, દયાબુધ્ધિથી જોઈતી રકમની જે શાખા કરે તેની તો બહા1 છે પરંતુ તેટલી ઉદારતા ન હોય તે છે કઈ પણ સ્થાવર મિલકત રાખીને કે વગર આધારે વ્યાજે નાણાં આપી સામા માણસની આબરૂ રાચવવામાં સહાયક બને તે પત્ર ભ માણસ આવે વખતે ધીરધાર કરનાર કે ધનપતિ ગુડ આફતમાં આવી પડેલા સ્થાવર મિડકતવાળા માણસને પત્ર વ્યાજે ધન આપતાં અધિક વ્યાજ ન લેવું જોઈએ. તદન નિરાધાર ગરીબ માણસ પાસેથી અધિક વ્યાજ લેવું એ તે તેનું લેd ચૂસવા બરાબર છે કોઈ વિશ્વાસુ માણસ અને માણસ જાથી વિશ્વાસે કઈ કિંમતી વસ્તુ વગર સામીએ કે વગર વખાણે થાપણ રાખી છે અને પાછી લેવા આવે ત્યારે નામંજુર થવું તે વસ્તુ પચાવી પાડવી, અગર તે માણસ મરી ગયો તેના વારસદારને ખબર હોય કે ન હોય તેની વસ્તુ પિતાની કરી રાખવી તે વિશ્વાસઘાત અને અનીતિ ગણાય છે ભલા વિશ્વાસુ મિત્રને ઠગી તેની ગુખ વાતે પ્રગટ કરી, તેને નુકથન કરી, દગો પ્રપંચ કી તેની પાસેથી કઈ લઈ લેવું તે પત્ર

·બસ પહેલે
૧૩
અનીતિ ગાર વ પ્રસંગે નીતિ, સચ્ચાઈ અને દચને જે પાસ
દિવમાં રાખે છે તે માણસાઈને ગાય છે
હુન્નર-ઉદ્યાગ કરનાર કે હેય?
ધન મેળવવા માટે તે વિવિધ પ્રકારના ઈન્ત–ઉોન કરી
રહ્યા છે સઈ, સુતાર, સેની. કેરા, કો, મદિર, લુહા, ગાય,
ચિત્રકાર, વૈરી વિગેરે અનેક કારીગરે હુન્નર–ઉદ્યોગ દ્વારા વિવિધ
વસ્તુઓ બનાવે છે તેમાં પણ શા કારીગશે કૂડ કરે છે
હલકી વસ્તુ પર ઓપ ચાવી ચળકતી અને આકર્ષક બનાવી
મિા મૂળે વેવે છે ઉંચા માલના લેબલ લગા. એર ઇવ અને
અધૂરો માલ ભરે છે એને બદલે ઈમીટેશન બનાવી વાપરે છે
વસ્તુ બનાવવાની વરધી આપી જનારને સારો ભાવ છૂપાવી શકે
વાપરે. કદાચ સારે માલ વાપરે માલ વાપરી વસ્તુ બનાવી તે
પૂરેપૂરો પાછો ન આપે
આવી રીતે કૂ કરનારને પાપને ઘટે એટલે રાજના ઘેબર
બનાવનાર કોઈની માફક વેઠવું પરે છે આ પ્રમાણે કૂડ ન કરતા
નીતિપૂર્વક વખુ બનાવી, યથાર્થ વ્યાજબી રીતે વેપીને ધન કમાય
તે માગમ માણસાઈવાળે કાગ ગણાય,
વિદ્ય-ડેકટર કેવા હોય?
આજ કાલ વૈધો. ખાસ કરીને પેટ ન્યાય-નીતિ ને દાન
દેશ આપી ધન પેદા કરે છે. ધનવાન દઈની ચિકિત્સા ધ્યાન
પૂર્વક કરે, ગરીબ ત બેદરકારી રાખે. ધનવાનને ઉચીદવા આપે અને
ગરીબને હલકી દવા આપે. ધનવાનને તપાસવા માટે અંધારી રાત્રે
ચાવ્યા જાય પરીબ દદી તરફથી તેડુ આવે તે ધમળ નહિ. આવા
સપરમા અવાશે.
આમ દુલ અપાય.

·બોલ પહે,
તપાસવા જવાની શી હદ ઉપરત લઈ લે પ્રથમ જય d
દવા આપી કઈક ફાય જાય અને દર્દીને વિશ્વાસ આવે એટલે
પાછી દવા બ લાવી દઈ શકાય તેમ કરી દર્દી પાસેથી વધારે પૈસા
કરાવે
આજ કાલ ને ઇજેકશનને રસિ ભરાવવાનો વા વાય છે
વિકટ પણ ખાસ કરીને જુહી મારામ થવાની લાલચ આપી રસીઓ
ભગવાની સલાહ આપે છે કાળકે એ રસ્તે કમી ખૂબ થાય છે
ચાર આનાની રસીના બે ચાર રૂપીયા પે કરે પોતાનું પ્રોફિક્શન
[દવાની ચિઠ્ઠી બીજ પ્રકટરને બતાવવા ન આપે કારાગ પોતાની પોલ
પાધી થઈ જાય ઈ-ક અનીતિ માટે ધન પેદા કરનાર ડોકટર
માવા વગરના ગોર
જ્યારે કેટલાક માણસાઈવાળા કરશે દયાનીતિવાળા, પ
પકાવે સેવાભાવી વિશેષ લાભ ન રાખનારા સંય વૃત્તિવાળા પણ
હિન છે પરતું તેવા તે ગયાગાણા વિરલા જ હોય છે
જુગારી,
મટેડીયા અને ચેરી કરનાર
જુનને ય અધમમાં અધમ ગણાય છે તરફથી જુગાર
રમવાની બધી હો જુગાર રમનાર લપાઈ છૂપાઈને રમે છે કારણ
રાજયના ભય રહે છે તેની બીકે છૂપી રીતે ધર્મ અને નીતિ
વિશ્વ કાન કરી ધન કમાવા દરછે છે
જુગારી ટાળીમાં ખરાબ સોબતને લઇ ચોરી કરી ને અભw
ભાવ વિગેર કુવ્યસનો દાખડ થાર છે અપકીર્તિ થાય છે અનેક
પ્રકા ના કષ્ટ વેશ્વા ૫ છે જુનો ૫ હૈ અને નળ રાબ વિગેરે
મહાન પુની જુગાર રમવાથી શી દશા થઈ? જુના ધન પ્રાપ્તિ
તે કોઇકને જ થાય

·બેલ પહેલે ૧૫ હાર્યો જુગારી બમણ રમે આ રીતે મૂળગી પૂજી બોધને કરજ- જ બને છે લેવા માગવા આવે એટલે કાક ભાગી છૂટવું પડે છે લાવા ભેગવવી ૫. છે જીદની બબાદ થાય છે ધર્મ કર્મ કે નીતિથી ભ્રષ્ટ થાય છે અને છેવટે દુર્ગતિનાં દુખ ભોગવવા ૫ છે તો બને છwો પછે એ તો સાહુકારી જુગાર છે ઘર આ વાધિપતિ અને ઘર મા કાપધિપતિ (ભિખા]) બની જ. કારમાં ઘણી જૂની પેઢીઓ જે વેપાર કરતા હજ લા કમાની તેને સટ્ટા કે છકમ પજામાં ઉતરીને દેવાના કયા અને તેમનું નામનિશાન ચ ન ધુ વળી ઘણા વ્યાપા બો–દુકાન પરા વ્યાપાર કી પોતાના કુટબનું સુખેથી પિષણ કરતા અને કેટલાક લોકો તો પિતાની પાસે પૂરતી . થતા ધોિ બધ ક૧ દેશમાં બેસી રહે છે. પરંતુ જે ધમકીમા ચિત્ત ન રે યુ–સતો ન ાખી શકા અને પાછા સટ્ટામાં–છકકા પામી તથા તે મૂળની પૂજી છે. અને કરજદાર બન્યા વળી પછે વૃધ અવસ્થામાં પરબ છે ૫ છે. આવા અનેક દાખલા મળી શકે છે મણે એ પણ ધ િમાણસાઈ વગરને છે 1 તા ખાન વન ના માધ્યમ ન જ છે. મને તે પાઘલ થાય ના ઘાસ બ ન જ ખાય ને કુલીન માનસ ખાવા ન મળે તે પેટે પાળ બા ૫ઘ અક્કની પાકી વસ્તુ લેવાની જા વગર 1 લવાની–૫ાવી લેવાની કે પચાવી પ વાની છે સરખી પબ અખાદન ખાવા ગ્ય ન ખાય અપેયન પીવા ભાગ્ય ન પીઆ પાછી વસ્તુ પકવી લતા વસ્તુના માકની જ આત 1 દુભાય એ વે હિના નળાય છે તેમાં પણ અગન કીબો અને 1બ અમને કઈ પણ કામની વૃત્તિથી પચાવી પાનું ને તેમના નીતાના લવા ને પૂ] પાયમાલીની નિવાની છે ‘તુલસી હાય બકી, કછુ ન ખાડી જાય, મુએ કે વામસે લે ભસ્મ જ ૧ ·૬ બોવ પહેલા એવું સમજી માઘસાઈવાળે માવલ જાપાશદ પ્રસંગે કે અને પ્રસંગે અવાઝની વસ્તુ માકની રજા વત્ર છેતરપી કરી લેવાને ઘનત ન રાખે કાળા બજર ન કરે. અનીતિ, અન્યાય કે કૂડ કપટ કી હદ ઉપરાંત ન બે કે યમી એડ કરવી એ સાથે ચોરી ગયા, આવી રીતે ધન સંચય કરી બાકીની નસ, વડ, વાવાઝે છે અતિવૃષ્ટિ વિરે પ્રસંગે કેવી પથઈ? અને થાય છે તે જ ર છે ચોરીના જે પરિવા-ભાળ ફળ આવે છે કે તે સહુ કોઈ જ છે માટે માણસ.વાળો માવસ પણ છે કે સારી છે પવ ન ક ઘનત બ ને શી અ૪ ‘નવ સહ તો ગુના માફ રાજ રાજા એ પ્રથા ના પુત્ર રાજને પ્રલ ના ૨ અને પ્રજાને રાજને 1 છે રાજ સપજે તે ગા પૂજન સુખે સુખી અને પ્રષિત દ બેગી તે જ પ્રવેશીને એ પાની અતિ બાગમખ્યા પેટે પાળે તે રાજ પિતન મ ક ગ પ્રજાની રઝા કરે સેવા બજે તે રાજ. પતના વજની હઠ યિર અનાવ અન્યાય કરી કર કારા વધારી રજુત્તમ કી પતે પીડે નઇ તે રાજ, ગૌviાઘવ પ્રતિપાત્ર રા. નોધારાનો આધાર રાજ. પ્ર પિકાર સ ભળે તે રાજ પ્રતે વટી છે.જ શેખ ન કરે તે 4 કોર્ટના મને ન લે તે રાત- અપાવીને તેના પાયે ઉપરાંત વિશ પડતીશિશ ન કરે તે જ નિરપતી માત્ર પ્રવિએનુ રાવ કરે માત્ર ન કરે તે રાજા તેકરને પૂરના પાર પે અપડશે વનોન અનત અન્યાય કે જેરજીવમ કરી લ.ય રૂપ લઈ કનડગત કરતા હોય તે તેની તપાસ રાખે કેમ ન કરવા દે તેરા ઈ શ ગુરૂકમ, ભાઇ નીતિપૂ કે પ્રજને મુખી

·બિન પડે
રાખો જે ભાર ભરે સુખ જોવે તે માણસ જ રાજા ગણાય નથી
ઉડતા વર્તનવાળે રાજેશ્વરી તે નકેશ્વરી કહ્યો છે
અમલદાર વગર
દવાન જાર, પેનીશ કમિશ્નર, પિવીશ ઈ પેકટર, ન્યાયાધીશ
વહિવટદાર, નાયક “ (
વિટીકારકૂન) અને પતીશ સીપાઈ વિગેરે ગજ
કમચી રાજને પગાર ખાનાર, નર અને પ્રજાના સબસસેવા બજાવનાર
મુત્ર દાળનાર ગવાય છે
તેઓ બને આખો સરખી રાખે રાજનુ તેમ પ્રજાનું ભઇચ્છે અને
કરે પારકુ ભ કતા પિતાનું પાત્ર ભલુ થાય, એવું સમજી અનીતિ અન્યાય
કે વિજુડમ ન ક લોકેને ભય બતાવી લાલચ આપી કે જયના કાયદાને
બને છેટે નહિ પોતાના હોય તેને લાભ કJઆપી કે લાભ અપાર્વી બીજાનું
Tલાયન આપનાનું કે વિરોધીનું નુકશાન ન કરે
ધન લુવાની ઈચ્છાથી કેસ લગાવે નહિ ઇન્સાફ કી તરત
પતાવે રાજને પગાર લઈ પ્રજાની સેવા બજાવવાની પોતાની ફરજ ભૂલે
નહિ લાચ રક્ત લઈ સંપિા કામમાથી અનીતિ કરી પૈસા પડાવવાની
દાનત ન રાખે છે. લુચ્ચા, લફને કુકર્મો કરવામાં કે ન માપે તેમના
ફૂગ કૃત્યેની બરાબર તપાસ કરી લે ઈન્સાક કરે
બો મેળવીને સત્તાના મદમા ન તાતા જેના નીતિધર્મ પૂવ
ધન સપાન કરી દાનપુણ્ય પરોપકારના કામ કરી જે પરનું
હિત સાથે
રાજા પ્રજની સેવા બજાવ તે જ માણસાઈવાગા સાવ
અમર ચિરાજ્ય
કમચારી કહેવાય
કન્યાવિક્રય કરનાર
માતા પિતાને પુત્ર કે પુત્રી ઉપર સમાન પ્રીતિ હોવી જોઈએ છત
વઢીની બલિહારી છે કેક સ્થળે તે પરવિક બ્રહ્મ છે અને ચોત્તર
૨

·બેવ પહેલા
ગુજરાતના પાટીદારોમાં કન્યાના બાપને પૈસા આપવા પ.વરને બાપ પૈસા
લે તે] થાય છે જયારે હિંદુઓની ઘણીખી જાતિમાં કન્યાવિકકન્યાને
જ કન્યાના છ લામા પૈસા લે તે ચાલે છે
બાળક કે બાળકોને વેચીને પૈસે લે એ અનીતિ દ્રવ્ય ગણાય
શાસ્ત્રોમાં તે કન્યા નિ કહેલ છે કે ઉમર અને પૂબ લાયકાતવાળા (ગીધ
છે તનગર હો] વરને કન્યા ન કરાય પરમાવાય અને પોતાની શકિત-ગજા
પ્રમાણે દાયજો [કાવાર] અપાય, એ નીતિ છે
કન્યા વિકય એ કઈ નાનનો કાયદો નથી કા, કન્યા વિકય ન કરે
તે તે કઈ નાતને ગુનેગાર કરતા નથી કન્યા વિકમ કરનાર ગુખી ન થાય
કન્યાની વિદ્યપ ઉપનિ થવાથી કોરીક પીયાના વાળ આવ્યા
માની તેમના માવિત્રે હર્ષ પામે છે એ કન્યાને પૈસે આવ દેખાય છે
પણ ઘરમાથી કયારે કયા અને કેવી રીતે છે જન છે તેને વિચાર ભાગ્યેજ
કોઈ કરતુ હશે માટે કન્યા વિક્રય [તેમજ વર વિક્રય] સર્વ અનમ, કારણ
જાળી તે પૈસા ઇ મા ન સગ્રહે તે માવસ માળસાધવા જાય છે
વકીલ
સહજ-નજીવા છે જે પોતાને હક્ક મેળવવા કે પારક હક મેળવવા
કે પારકા હક ઉપર તરાપ મારવા સહનશીલતાના અભાવે કે પૂર રને લઈ
મમતે 1 મામલે પરસ્પ લ છે વકીલ પાસે જાય છે
મામીના મૂનાઓને વકીલા C ભવાવ કૂ ટા ક અ ભાર
શા છે આપ તેને બરાબર બનાવી લશુ તમે બખર તમતમાં રહે
સાપબીજ ના થશે એ પ્રમાણે અસીલને ચાવી પ૩ બી ખેર
લખાને કી કસ 1 અસીમ પાસેથી પસા કરાવે
વા1 પ્રતિવા ના વકીલે એક બીજમા અને પાયાધીશ સામે મળેલા
હોય એટલે કેસને ચૂકાનજ કરે, કેસ જેમ બને તેમ વકીને ટકશાળ
અવ ૧ીલાતરી મેળવેલ ધન એ પણ અનીતિ અન્યાયનુ જ ગવાય

·ભાવ-પહેલો
જે નીતિ ન્યાયપૂર્વક કોઈ પણ જાતની વાવ રાખ્યા વગર અસીને
સાવી સલાહ આથી તેને નીતિના ભાગે ઢોકજીયા ફ્લેશ માધન મેળવે
તે જ માણસા વાળ સાચે વકફ વધ્યાય
કસાઈ, ધીવર, રબારી,
વેશ્યા વિગેરે
નિ પરાધી નરવ પશુઓની માસભા માટે કે ધન કમાવા માટે
તવ કરનાર કમા. ધીમચ્છીમાર [ઉપરોકત ભાવનાથીનિષ જળચર
જતુઓને બળમાં ફસાવી માના રબાર ધન મેળવવા કસાઈવાડે
પશુઓને વિના ] અને વેશ્યાઓ વિષવરુપ કીચડમા માણસને ફસાવી
ધન મેળવના]] વિર દિસા અને અનાવાર લેવી, ધન મેળવી મજશોખ
કરનારા બધા માણસાઈ વગરના ગણાય છે તેમજ એવાબા સાથે લેતી તીના
પશ્ચિય રાખના. અને એમને કnકો ખાનપગ પર થઈ છેવટ નીતિ
પમ વગરના અને શા પામે છે
ખેતીવાડી કરનાર
ખેતીવાડે પણ ધન કમાવાનું ઉત્તમ સાધન છે દરેક શાસ્ત્રમાં દરેક
જાતના વ્યાપા. હું નર-ઉોને કરતા ખેતીના પ્રધાને કોર્ડ બ્રેક છે કારણકે
એ બધામાં કૂકપ પાડતુ નથી છતા એ ધીમા પર ઉદાતા, સહનશીલતા
અને માની તે ખાસ જરૂર છે
ખેતીના મામા બળ ની તેમજ સાથી (માણસ) વિગેરેની પબ જ
૫. ર બળ નિકે ના વી વિગેરેને આત્મા પણ આત્મા જ છે એને
પત્ર આપણી મકક સુખ ગમે છે એની પાસેથી ૮ ઉપસત કામ લેવામાં
આવે તે તે અનીતિ ગવાય એની ખાવા પીવા વિગેરેની બેદરકારી રખા,
બાબ માવજત ન થાય તો તેને દુખ થાય.

·મોત પહેલા માનસાઈવાળા દયાળ મવસે જેની સ ાયસથી પોતાના કામની સિદ્ધિ થાય તેના તરફ બેદરક્ષરી નજ રાખવી જોઈએ, પરંતુ પોતાના શરીરની તેમજ પોતાના Aદિકની જેવી માવજત અને સભાળ રખાય તેના કરતા અધિક સભાના પિતાના આશરે રહેલા માણસે કે પશુઓ વિગેની રાખવી જોઈએ તેમને ખવરાવ્યા પીવા સિવાય પણે ખાવું પીવુ ન જોઇએ પિતે કષ્ટ વેઠીને પણ તેની અગવ ટાળવી જોઈએ એમાજ માણસાઈ છે અને એજ સુખને રસ્તો છે કાસ્વકે‘પ્રાણિઓની સેવા એજ મહાવીરની સેવા” ત્યાર પછી જમીન ખેલા કીગ મા વિગેરે સૂમ જતુઓના નાના તેમજ સાપ વીઘ્ર વિગેરે સ્થૂવાટા જ નજર છે તે તે જીવે કચરા નહિ તેવી સંભાળ રાખવી જોઈએ આવા બાર ભના કામ કરવા છતા પણ કચ્છમા દયા છે અને આવા જીવેને બચાવી લે તદયાધમી કહેવાય છે તેમજ ખેતર કે વાડીમાં પૂર જપ રાખવા છતા પશુ કે પક્ષીઓ ધન વિગેરે ખાઈ જાય તે તેમના ઉપર ગુસ્સે ન કરો તેમજ તેમને એ માર ન માર કે જેથી તેમને સખત ઈજ થાય કે પ્રn જય પશુ પક્ષીઓ જે ખાઈ ગયા હોય તે ધાન વિગેરે પાછુ તે ન જ મળે આપા ભાગ્યનું છે તે અને તે જ આપણને મળવા વિશેષ નહિ જ મળે. દરેક વસ્તુના અનેક ભાગીયર હોય છે જેને જેમાં ભાગ હોય તે ગમે તે રીતે લીધા વગર ન રહે. આપછી વસ્તુના આપજ માટે છએ, બીજો કોઈ પણ નજ ખાઈ ભિવવી) શકે એવી માન્યતા ભૂલભગ્લી છે આપણી ઈચ્છાથી આપણે કટાય ન આપી શૌએ પરતુ તે તે વસ્તુના ભાગીયર ગમે તે રીતે ભાગ લેવાનાજ આ વખતે કહ્યા માણસે ઉદારતા, સહનવતા અને દમ રાખવી જોઈએ. ખેતી ઉત્તમ ગણાય છે તેનું કારણ, મનુષ્ય અને પશુપથીમાના જીવનને આધારભૂત ધાન્ય અને ચાસની નાની ઉપર થાય છે કઈક જામ છે અને આર ભ થવા છતા જેમા કૂડકપટને બિ કુલ સ્થાન નથી માટે દરતા, સહનશીલતા અને દયા સહિત ખેતીને ધા કરનાર માણસ માન "મ ઉપાર્જન કરે છે અને તે મારાઅઈશ ગણાય છે ·બેલ પહેલો એવુ જાની સુખના ઈચ્છક માત્ર ઉપરોકત કોઈ પu તને વ્યવસાય કરતા અનીતિ અન્યાય, કૂડકપટ અને અનાચાર વિગે છેડી નીતિ, ન્યાય સત, ઉતા, સહનશીલતા, દયા અને સાચારપૂર્વક ધન મેળવી, દાન પુણ્ય પમાથના કામ કી મારસાઈવાળા બનીને જી ત્રી સન્ન બનાવવી એજ મનુષ્ય-જીદગીને સાર છે ન્યાય થકી ધન સંપાદન નવા ૫ માનુસારીના ૩૫ ગુનામાથી આ પ્રથમ બેલનું સ્પષ્ટીકામ છે પિતાને ઉચિત વ્યાપાર પણ બ બન્યાયથી કરવો નહિ. જે મનુષ્ય કેવળ ધનની આશાથી જ નહિ પn પતે મેળવેધન ગરીબ તથા અનાથ મનુષ્યોને ઉપવેગી થશે, તેમજ પિતાને પણ ધર્મ માર્ગમા લાભદાયી થશે એવું ધારી ધન પ્રાપ્ત કરવા ન્યાયપૂર્વક પ્રયત્ન કરે છે તે ગુરૂ ધર્મને યોગ્ય અનુષ્ઠાન કરે છે એમા સ ક નથી તેથી ઉલટુ જે ગૃહસ્થ ધન મેળવવા ઉંઘમ કરતા નથી અને વિવાહ સ૩ બીજ ઉપર આધાર રાખે છે તેનું વિત્ત સ્થિર રહેતું નથી, પરાધીનતાથી તેને એક પ્રકાગ્ની ચિંતામાં વકૃત થાય છે અને ધર્મકાર્યોને મારૂ છતા ધન વિના તે અધર્મનુષ્યના જ કરે છે માટે જવા સુધી ગૃહસ્થાશ્રમી પણ છે ત્યા સુધી તેને ધન મેળવ્યા સિવાય નજ ચાલી શકે કારણ કે આજીવિકને નાશ થવાથી ગૃહસ્થની સર્વ ધાર્મિક ક્ષિાઓ શિથિવ થઈ જાય. જેને આજીવિકાની જર નથી તેને તે સંપૂર્ણ નયમ એજ છે છે માટે આજીવિકાની જીયાતવાળા ગૃહસ્થ ન્યાય પૂર્વકજ ધન પેદા કરે. ન્યાયપૂર્વક પેદા કરે. ધનથી આ લોક અને પ વિકમા સુખ મળે છે કરવાનાં૫તેને ઉદાર ભાવે પરમાર્થ કાર્યોમાં સદુપયોગ કરવાની ભાવના થાય છે જયારે અન્યાયથી ધન પેદા કરીને તે દ્રવ્યમાંથી બગલો બંધાવે, સડી ઘો રાખે, મેટરની જ કરે કે નાટક સીનેમા જુવે તો તે માણસને ઈ શા કરે અને કરે કે “આ બત્ર તે પાસેથી લૂંટેલા ધનનો ·બેવ પહેલે છે અમુક પાસેથી લાય લઈને બધાય છે અગર આ માણસ હસમનું અથાત ચોરી, ધન ભેગુ કરી મેખ કરે છે વિગેરે કામ કરવાને લેને અવકાશ મને ૧ળીબારસનું ચિત્ત પણ અસ્થિર રહ્યા કરે, પિતાના મનમાજ શકા થાય કે મારી આ અન્યાયની વાત કોઈ જાણે તે મારા વિશે શું કહે છે? આમ રાત દિવસ આર્તધ્યાન તથા તે ધ્યાનમાં તેને સમય પસાર થાય છે ધન પાસે હોવા છતાં તેને છૂહાથથી પતે ઉપમાન કરી શકતા નથી તેમજ જે અનીતિ અન્યારથી જ ધન ભેગુ કરે છે તે માણસ લેભનુત્તિને લઈને જ દાનાટિક સ કાર્યોમાં પણ તે વાપરી શકે નહિ અન્યાયથી પિતા કરેલા ધનથી અહિત થાય છે કે દચિત પાપાનુંબંધી પુણ્યના યોગથી કેક વખત તે ધન સ્થિર રહે તે ૫રાવવાનું નથી કેટલાક અગાન મનુને બીજાઓને અન્યાયથી ધન પા કરતા જોઈ લલચાઈ જાય છે અને લાભ વશ થઈ તે પ્રમાણે આચરવાને દર છે તેમને ખરેખર કર્મના કાયદાની ગમનથી કા ળકે કર્મના નિયમ અચળ અને સનાતન છે તે આપણને જણાવે છે કે કે છે તેવું પામશે કદાચ અને ગુનો કરી રાજદથી બચી જવાશે પરદ થી નહિજ બચાવ માટે અનામથી વેગળા રહી ન્યાયી બનતુ માથે ન્યાયી થયો એટલે શુભ કર્મ ઉપાર્જન કરે શુભ કર્મ ઉપાજી એટલે ધન તે પોતાની મેળે જ આવીને ભરાવાનું પૂર્વ પાપના ઉદલે કદાચ આ વન ન પણ મળે તેવી છે. અધમ મ મ મેળવવાને અનીતિ અન્યાય કર છતા પણ ધન ન મળે એટલુજ નહિ પણ ભવિષ્યમાં પણ તે અન્યાય આચરણ ૫ પાપ થકી તે ધન મેળવવા શકિતમાન થઈ શકતો નથી માટે તે પૈળવવાને પ્રથમ પાનબા જોઇએ અને પાત્ર બનવાને તે ન્યાય ચરણ સિવાય બીને કોઇ ઉપાય—માર્ગ નથી મગુખ કૌમાંથીજ આત્મામાં રહેતા ગુમ પ્રગટ કરી શકે છે અને ભિની જાળમાંથી પસાર થવું એ કઈ નાની કી નથી છતા જેઓ ·બને પહેલે ૨૩ લોભને વશ નથી થના અને દુખ આવવા છતા ન્યાયને જ વળગી રહે છે તેઓને ગુનમા રાયેલી લાપી પિતાની મેળે મળે છે જેમકે સમુદ જાની યાચના કર નથી છતા જળ વડે ભરાય છે માટે આત્માને પાત્ર બનાવવું જોઈએ ઇચ્છા થા તે પહેલા તે મેળવવા પામબને” કારણકે સપના પાત્ર મગુખ તરફ રવત. આકર્ષાય છે કર્મ એ ભૂપમ્પ આત્માના પ્રકાશને ઢાષ્નાર વે ૧૫ છ જેમ સૂપ ઉગ્ર પ્રકાશે એટલે વાળા પોતાની મેળે વિખરાઈ જાય છે તે જ રીતે જ્યારે આત્મા ને સ્વભાવના અને ન્યા છે તે) પોતાના પાણી સ્વરૂપ પ્રવતે બટ કમ વ ળા નાશ પામવાનાજ આ રસતે ન્યાયાવરલથી લાભાત ૫ કમ નાશ પામવાથી ધન સ્વાભાવિક રીતે પ્રાપ્ત થાય છે તેનાથી અન્ય રીતે પ્રવૃત્તિ કે વાણી-અન્યાય મુકત બાવરાળથી અથવા તો વિપે થાય છે (ધન પ્રાપ્તિ થાય ચા ન પાળ થાય! કદાચિત પૂરપુષ્યના ૯ થી તેને અ યાયી વર્તન છતા ધન પ્રાપ્તિ થાય પણ બી પરનું તેથી આન માનવાને નથી કારણકે તે કાર્યથી તે પૂરનું પુગ્ય નાશ પામ્યું અને જે અશુભ કર્મ અન્યાયાબથી ઉપાજી અતી ફળ તેં અવશ્ય આ ભવ કે પર ભવમાં બે વખુજ પશે માટે કર્મના નિયમમાં પ્રતીતિ રાખી અન્યાર્થી ઘરથી વત્રા જવું અધમ પુરપ રાજદડના ભાવથી, મધ્યમ પુરૂષ પરકના ભયથી અને ઉત્તરામપુરા રવાભાવિક જ પાપકર્મ કરતો નથી જે ઉત્તમ પુર છે તેમને તે સ્વભાવજ તેમને ન્યાય તો તે છે તેઓ તે સવ આત્માઓ સત્તાઓ એકરારખા છે એ અચળ સિનને અનુભવનારા બધા એક સરખા છે તે પછી બી 4 આત્માને છેતગ્યામાં શુ આપ આપtી જાતને જ નથી કરતા વળી અન્યાયી આચરણથી વિશ્વાસ હત થાય છે તથા અન્ય જીવને દુખ થાય છે પોતે તેવી સ્થિતિમાં હોય તો પોતાને કેટલુ દુખ થાય તેને વિચાર કરો જેથી બીજા પ્રવિને અશાતિ થાય ઉદ્દે ખેદ થાય તેનુ અશુભ જવા આત્મા ·બેવ પહેલા કાપ ઉત્તમ પુરૂ કે જ નહિ આવા બધા વિચરે તેમના રસમાં રમી રહ્યા હોય છે તેવી પાપાવચ્ચ તે તેમના સ્વભાવને જ અરે વિરુદ્ધ લાગે છે અને તેમની પ્રવૃત્તિ હમેશાં પરાકારમય ન્યાયાવર તરફ જ થાય છે જે મધ્યમ વર્ગના મળે છે તેને સ્વભાવ હજુ ન્યાયમય બને ન હોલેજ અનન્યાય બુદ્ધિ વચ્ચે તેમના હદwા ભાન થાય છે તે તેમને તાળવિક લાભ દેખાએ અન્યાયી વર્તન તરફ રે છે જયા ના બુદ્ધિ ભવિખ્યા તેથી નિપજતા અનિષ્ટ પરિણામ તકોનું ધ્યાન 4 અશુભ કર્મ કરતા અટકાવે છે આ યુદ્ધમા સવવા ભવૃત્તિવિજયી નિવડે છે તે માળારામબુધ્ધિ પિતાનું રાજય સ્થાપન છે પd છેવટે અનુભવને જ ઉપદેશક મેળવેલા બધથી, પશ્લોકના થી ને ન્યાયપાર્ગ પરજ તેઓ ચાલે છે ત્રીજ વગના વામાન્ય મખતે આ અધમ તરીકે ગણાય છે તે આ તે ફકત ચીજદડના ભયથનમવા લોકોમા બાબરે જ તે ભયથી જ અન્યાય માર્ગથી દૂર રહે છે જ્યા સુધી કામ મયથી અન્યાયને માન થાય ત્યા સુધી તે સારૂ પણ તે ન થાય તે પણ છેવટ રજદડ ા કનષ્ટ કારને પત્ર આશય લઈ અન્યાયયુદ્ધ આચરણને પાત્ર કરે એ પણ સાફ છે ધન તે અખાની વસ્તુ નથી, તે આવે છે ને જાય છે પણ આત્મ) જે મલીન થાય છે તે સુધરતા અને ભવે ચા જાય છે માટે આત્મ કવ્યાપથ એ ન્યાલમુકત માટે વાલવુ એજ પુન પુનશાસ્ત્રકારો-શાન પર ફરમાવે છે ટુકામાં માર્યા પ્રમ કરવા ન્યાસ ન વિભવ ન્યાયપૂર્વક ધન મેળવવું) એ ગુને પ્રગટાવવાની જરૂર છે

·બેવ બીજે
બાલ બીજો
શિષ્ટાચારની પ્રશંસા કરવી
જ શિષ્ટાચાર પ્રશસા કરવી નિત્ય ને
શિખ-સાથ પોની તથા તેમના આચાર-નીતિમાની હમેશા પ્રશંસા
કરવી અત દવા, સત્ય, શુદ્ધ બનત, પવિત્રવૃત્તિ, સતોષ, સહનશીલતા
નમ્રતા, ઉદારતા અને સમતા વિગેરે સદગુરૂનીતિમાર્ગ કોષ્ટ–ઉત્તમ છે
આ રવા યોગ્ય છે તેમજ સુખદાયક છે માટે તેની પ્રશમા શ્વી
સખગ શાન અને એકા એ ઉત્તમ આવરણવાળા મનુષ્યના
આવાર તેશિચાર કહેવાય તેમા લાકવિ, નિજ હોઈ શકે જેવાંકે
પસી-ગમન, વામન જુગારની રમત, શિકાર કરે છે. કરવી અતિ
જજલસાવાળા વ્યાપાર કરવા, તેને મહાન કે મ પ નુકશાન થાય અગર
ઈને જીવ જાય તેવું જ બોલવુ માસમાં રાજા વિગેરે અભનું ભક્ષણ
કરવું કવિ કરવો ઈત્યાદિક રાજા અને લોકો નિ દે તેવું વર્તન કરવું
તે અતિ દુબયા કહેવાય

·બેલે બીજે ૨ મ તેવા આવાજવાળાની પદ્ધ ઇવા નિદા કે પાચૂરવી, બોર્ડ વિગેરે ન કરવી. ૫. તેમને સુધાગ્યા માટે હિતેચ્છુ થઈને કોશિષ કી અગર પ્રભુ તેમને સદબુદ્ધિ આપે એવી પ્રાર્થના કરી મૌન ધારણ કરવું ઉપરાકર દુરવાર છોડનાર કે પ્રથમથી જ શિણગાર નીતિ, ન્યાય, સત્ય અને સ ચાર પાળનાર માણસાઈવાળ પુઓની તેમજ તેવા સવાર નીતિમાર્ગની નિત્ય પ્રશસા કરવી તે ભાગનુસારપણ-નીતિ અને ધર્મના માર્ગને અનુસશ્વાપણ છે અર્થાત જે માણસ દુષ્ટાચાર છેસદવર્તન પૂર્વક નીતિ ન્યાય, સત્ય તથા સવાર પ્રમુખસ ગુગની અને સદગુબારક મહાપુરુની પ્રશંસા કરે તે મા ઈનુસા1 ગણાય શિષ્ટાચાર પ્રશ માનું મ્પષ્ટીકરણ શિષ્ટ એટલે સાધુ ની સ્કાય પ્રશસા કરનાર પરતુ પોતાની પ્રશસા પિતે નહિ કરનાર તેમજ બીજા પાસેથી પણ સાભળવા ન ઈચ્છનાર, કોઈની પણ નિ દા નહિ કરનાર અને પિતાની નિદા સાભળી ગુસ્સો કે ખે. નહિ કરનાર, આપત્તિના પ્રસંગે દીનપn ન કરનાર અને સંપત્તિના સમયે પણ ન છોડી નમ્રતા રાખનાર, સલાહ લેવા આવનારને થમ્ય સાચી સલાહ આપનાર, કોઇની સામે પણ વિપકજીયે કલેશ નહિ કરનાર, યોગ્ય અગીકાર કરેલ કાર્યને પાર પહેચાનાર, શાચાર કે કુળવાર પ્રમાણે વર્તી સ ાચાર પાળનાર, નીતિન્યાય અને સત્યવાથી ધન પા કરનાર અને તેમજ દયને સ માટે સદુપયેગ, કરનાર જાન ને ક્રિયાપૂરક ધમનું આચરણ કન્ના, ઉત્તમ નીતિધર્મ કે પરોપકારના કાર્યકરવાનો આગ્રહ ૨ાખનાર, દુષ્ટ કર્યા તરફ પ્રવૃત્તિ નહિ કરનાર ધર્મને બાધ ન આવે તેવી રીતે લૌકિક વ્યવહારના કાર્યો કરનાર, મા ને છે. સ્વાહિત પણે નાને મદદ કરના, ક તા ઉપકારને બ રે વાળવાનું ન ભૂલી જનાર નિત્ય પરોપકાર કરનાર અને સ્વાર્થને ત્યા1 કી સર્વ ભા ઇચ્છનાર મુખ્ય શિષ્ટ પુરા ગણાય ·બોલ બીજે અથવા પોતાથી અધિક ગુણવાન પુણ્યને ઉત્તમ ગણી તેના વિશે પિનામા પ્રગટ કરવા જેમ જેમ ગુણવાન થતા જવાશે તેમ તેમ અધિક વિક ગુણવાન ઓળખાતા જશે અને છેવટે સર્વ ગુપના મહાપુરુષના ગયથી સવ ગુ પોતામાં પ્રગટ છે આ પ્રમાણે ક્રમે ક્રમે અધિક અધિક ગુણી પુરુષોના સમાગમથી સવગુણસંપ ન થઈ શકાય છે શિષ્ટ પુરુની પ્રશંસા કશ્વાથી તેમને સારાં કાર્યો કરવાને બમ ઉત્સાહ વધે છે અથવા શિષ્ટ પુની પ્રાસા સાભળી બીજા સામાન્ય મનુષ્યોને પણ તેવા થવાની થપકાગ્ના કાર્યો કરવાની ભાવના થાય છે આપણે તેવા શિષ્ટ પૉપકારી પુલોના ઉપકારને બદલિાન વાળી શકીએ તો પણ તેમની પ્રશંસા કરવાથી કૃત તા દાખવી ગણાય તથા તેથી બાપા પન ઉપલસિત થવાની સાથે તેવા પુઓને ઉત્સાહ વધ તેમજ ગુણવાન ઉપર પ્રીતિ રાખનાર, ગુનું અનુદન કરનાર અને સન સ્થળે ગુવ જોનાર મનુષ્ય અવય ગુણવાન બને છે “જવી દ્રષ્ટિ તેવી સૃષ્ટિ વ્યાપારની દ્રષ્ટિવાળ વ્યાપી કવિત્વની દ્રષ્ટિવાળે કવિ બેનની દષ્ટિવાળો ભેગી અને ગની દ્રષ્ટિવાળ એગી બને છે તેમજ ના સ્થળે ગુની દ્રષ્ટિ રાખનાર માણસ ગુગી બને છે પિતે જેની પ્રશંસા કરી હોય તેના જેવી શકિતપને પધરાવી શકે છે આજસ ગુણ પ્રગટ થવીતા માર્ગમાં પ્રવેશ કવી વત પર પણ બનાવે છે માટે ઉત્તમ પુઓની બને તેમના આચાર વિરાગ્ની પ્રશંસા કરવાની ટેવ રાખવી

·બેય બાજે
૨૮
બેલ ત્રીજો
સમાન કુરી
શિકી વાળા
અન્ય ગોવીની સાથે
લન કરવું
રસ ગાત્રી સાથે સગપણ કરવું નહિ
સવા બ્રાવક પાળવુ એ કહ છે અનાદિ કાળથી કામ લિકર
વડતરબળ જીવાત્માઓ એકદમ વૃત્તિઓને ન રોકી શકે એટલે ગૃહસ્થાનમાં
શશી પ્રયા તે બ્રહ્મચર્ય પાળવા પરસ્ત્રીને ત્યાગ કરી સ્વીમા કે સ્વપતિમાં
સતિષ રાખવે લગ્ન સમયથી જોય છે
લગ્ન સંબધથી જોડાયેલા સ્ત્રીપુરૂ થડે થોડે વિકારોને જીતી નિર્વિકારી
બનવાનું છે પાપ વિશેષાધિકાન બનવાનું નથી. એ લગ્ન સમાન કુળ, |
ચલ, ૧૫, વિદ્યા અને મેગ્યતા છે. પરમા કરવાનું નીતિકાર કહે છે
આ તબધ મા જૈન સિદ્ધાંત માસિકના તંત્રી શેઠ નગીનધસ
વિશ્વગ્લા અભિપ્રાય નીચે પ્રમાણે છે –

·બેલ
ગોત્ર જોવાનું કારણ શું ?
જેના સપૂર્ણ સંવમાં થઇ શકતા નથી તેમને માટે ઉગ્ન અનિવાય
છે તે તેમને લગ્ન તે કરવું જોઈએ અથશ તેમને લગ્ન તે કર્યું છે અને
લગ્નનું સ્વભાવિક ફળ સતાન છે તે લગ્ન એવી જતન થવું જોઈએ કે તેથી
સાયમાં 3 નાન ઉત્પન્ન થાય,
બે જુઘ જુદ ત્રીય સ્ત્રીપુએ છે. એટલે બે ગામના ૪૦ મિ
ભેગા થઇ એકન થઈ બાનમાં ઉતરે. તેથી બાળક માબાપ કરતા ચઢિબનું
થાય એટકે ઉત્તર પૂજા ઉત્તમ બનતી જાય.
આવા હેતુથી બે જુદાજુદા નું વેર થયુ છે. એવું માન
૫૧મા આરામા નંખાયુ કારણકે માતાની બુદ્ધિશકિત એવી બધી
થઈ ગઈ થતી જાય છે કે તેઓ સ્વરાસારની પરીબા કન્વાને અધકત છે ની
આવા નિલમબ્રુપન ન ય તે પૃષ એકદમ હલકી બનતી જાય.
અગન પણ બ૩ આવું અપનોતુ કાઢતેની જરૂર નહોતી કાકે
મારો બુધ્ધિશાળી–પ્રખર બુધ્ધિવાના હતા માણસના ગુનામાં પાનખ
વમાં એમ હતા એટલે સીધા તે પવ અાસ-ગવી, ઉચ્ચ મને
દિશા અને મજબૂત બનવાની ચીષનાજ ન થતા તેથી તેમની
પ્રનિર્મળ થતી ની પnકતવાન જ નીપજતી નીવતી
વાર વાત્સાયન, ગૌતમ, કાત્યાયન, પશ્ચિ વિગેરે અનેક ના
શમસ છે કપ, નતમ, વન વિગેરે અનેક મહર્ષિના પૂર્વ કાળમાં
છે તેમના ઘરે તે તે ન જ ગણાય છે એકજ ગામ વાળા
પરપર કુટુક ભાઈઓ જાવા નેટ ભઈ ભાઈની કન્યા કે બહેનને બે
બે લાવિરૂદ્ધ પ્રા માટે કર્મભૂમિuઆર્ય પ્રજા માટે સ્વત્રિય તો
સગપAવગ્નસબધ કરવાનું વક્મ છે-નીતિ વિદ્ધ છે. તેમજ વનર
કામક પણ વાર કરી આપે છે કે “એકજ પાત્રમાં ભાજ
હમ્મતબધથી ઉત્પન્ન થતાં ૧૫ 4 સરી અરુણત અને વિક

·બોલ ત્રીજો અસિત વાપમુખ શસ્ત્રો વડે શૂરાતનથી સ્વ પરનું રક્ષણ કરવા ! કર્મ) મી [શાલી દ્વારા લખાણનું કાર્ય છે મુખ્ય જેમાં એવા વિવિધ વ્યાપાસે પર્મ અને કૃષિ ખેતીવા કરવા ૫ કર્મ] એ ત્રણ પ્રકારના કર્મ cોગ કરી પોતાની આજીવિકા ચલાવનાર કમભૂમિના ખાખ કહેવાય, આ નવ પ્રકારના કર્મ હિત દેવાધિષ્ઠિત ક પનૃો જેમની ઇચ્છાઓ માત્ર પૂણ રે છે તેવા માગો તે યૌનલિયુગલિયાએ તે જ મ લેનાર] અકમ ભૂમિના નશ્વય છે યૌગિક મધ્યથી પિતાની જીદગીમાં એકજ ડગુઆનાક બાલિકા ૫ પ્રત ૪૯ ૬૪ કે .વસ બાળક બાળકને ઉછેરે પ્રતિપાલન કરે. એને છીંકને એને બગાસુ આવે અને યુગલના માતાપિતા એક સાથે આયુષ્ય પૂર્ણ ] સ્વર્ગમા દેવપ ઉત્પન્ન થાય. પાછળ રહેલ જે બાળક બાળકા ભા.અનતે પતિ પત્ની બને એટલે ત્યાના બાકી દા : ટા, પૌત્ર પૌત્રી મામા-મામી, નાના-નાની ફેઈ ફના, માની માતા અને સાસુ સસરા વિગેરે કોઈ પણ જાતના સબ ઉન્મ ન થતા નથી જયા રા છે કે પ્રજને સમય નથી જયા મેઈ જાતના પર્વ સંબંધી મા સવા થતા નથી તે યુગ કોના નશો છે? તે નિર્માણ નથી જેમ નામ ૧ નવી સરળ અને ભકિસ્વભાવ છે જેમનામાં કળા કુશળતા કે પ્રાગ્ના ગૃહવ્યવહારો નવી ખાવા પીવા કે પહેરવા કે રહેવાની ઈચ્છા થાય તે તે સાધક ૫ વૈ પૂરા પાડે છે. આવી સ્થિતિમા જે જુગતું પાલે જ મેન ભાઈ અને બહેન હોય તે પતિ અને પત્ની બને છે એટલે ત્યા લગ્ન સબધ જો વામા વ કે અરુક જોવાની તેમને જરૂર રહેતી નથી મિભૂમિપણ પ્રવર્યા પછી જ ચાર વર્ણની સ્થાપના થઈ શ્રચય પાળે અને શાસનું અધ્યયન[ભાનુ અધ્યાપન (ભાવ) કરે તે બ્રાહ્મણ શત્વ ધ વ કરે અને નિ ધાર નિર્બનનું રક્ષણ કર તે ક્ષત્રીય વિવિધ જાતના વ્યાપાર છે તે વણિક વૈશ્ય તથા ખેતી કર કે ઉપમુકત ત્રણે વર્ણની સેવા કરે

·બાલ વાજી
3.
પૂ! કાળમાં આવી રીતે કર્તવ્ય અનુસાર વર્ણ ગાતા પર કાળક્રમે
તે તે તે સતિ ગણાવા લાગ્યા. તે એક એક જાતિમાથી પૃમગ કારક
વાત અનેક કાળ નીકથા. આજકાલ જગતના અનેક રીત ગાય છે.
ની પોતપોતાની શતિમાજ બેટી વ્યવહાર-વનસબધ કરે છે
પધા રોજગાર ઉપથી પણ મારા કુટછે ઓળખાય છે જેમને
મહેમા દેસાઈ ભાવશાળી ફેફરીયા, સઘવી, વ , વ, ગાધીવિગેરે. પરતું
તેમાં બધા ભાઇઓ એકજ વશના છે એવા.બેન નથી અટકે એક પણ
વિશ હદ હોય છે જે કુટુંબ પોતાના પૂર્વે થયેલા સમર્થ વ.વાના નામથી
ઓળખાય[જેમ કે કાનાણી વેલાણી ભાળી હેમાળી પાવાળી માવાણી
વિખેર તે એક જ અટકવાના ભયને ગળાવ છે
અવટક એટલે ઓળખાણ તે નામ વાળા કે તે તે સંસાથી પ્રસિદ્ધિ
પાવ સબબ પૂના કે અડદ - થી ઓળખાવું તે આવક કે વશ
I aકાય.
આવા મેત્રા વારે ૧દાન સાતિઓમા ધાય છે અને પોતપોતાના
વશમાં આપ મા લગ્ન સંબંધ ના નરી. ગત કે વથ તપાતી
અન્ય નેત્રવાળા સાપે લગ્ન સંબંધ જે છે અવિવેક છે અને વિવેક છે ત્યાં
માળવાઈ છે
તેમજ અન્ય ધર્મવાળાઓ સાથે ઉન કુળવાળાએ નીચ કળા
વાળાસા,
સામે વારસા, ગધિનવાન સાથે 1 ઉમા
નાની ઉંમરવાળા સાથે ગળીએ અવગુણી ના વિદ્રાને મૂર્ખ સાથે આ
પુઓ પરસ્પર લગ્નમબધે જે વાથી ઘણી વખતે ઘરમાં કયા કલેશ કુસર
વધે છે એને ઘર પે 4 છે લાકામા અપકીનિ અને કર્મબંધન થાય છે
નિધિ તપ ધમ ધી કે પાપકા વિના શુભ કાર્યો બની શકે
ને મા અન્ય ગામ સમાન કુર, શ૪ સદગુ, વય અને સમાન
ધમવાળા સા નગ્નસબંધ જેવાનો વિવેક રાખો કે જેથી સપનુ, અને
તમારા જીવન પસાર થાય. એ માટે માતાને ત્રોને
ગુળ ખાય છે

·| હરે
બેલ છે
બોલ ચોથા
પાપને ડર રાખવે
પાપભીરૂ થઈ ન માગે સત્ય ને
પાપથી ર તે પાપભીરૂ કહેવાય, અતરમા મીનના રાખી જે કામ,
કરવું તે પાપ જીવોને પ્રતિમાત્રને મારવા કે જાનથી મારી નાખવા તે પN
% બેલનુ તે પાપ અગદીધી કોઈ પણ વસ્તુ-વીજ અળહક્કની ધરીયાની
કે બિનધાતી રજ વગર લેવી ને પાપ
મૈકન સેતુ કે કામણ કુચેષ્ટા કરવી તે પાપ પરસી કે વામને
કરવુ તે પાપ આસકિતપૂર્વક લોભથી) ધનીક પદાર્થોનો સગ કરે તે
પાપ
ક્રોધ કરવા, માન [આ કાર ઝવ-અભિમાન) કરવું માયા કw
દાબાજી છેતરપિંડી કથ્વી અને લેભ એ ચાર કક્ષા સેવવા તે પાપ
ઇવા કેનિલપર પુકારા અવગુણ ગાવા | કથ્વી તે પાપ.
કજીયા કલેશ, ઝેરવેર કરવા તે પાપ અગષ અને તિ અરતિ કરવા
તે પાપ ઉપર કૂકવક-આળ ચડાવવું વગૂગલી કરવી તે પાપ

·બિલ ચા
33
બઇની આજીવિકા તે વીતે પાપ. ઓછઆખુ વધારે છે, તે પાપ
હદ ઉપરાત વ્યાજ લેવુ તે પાપ કોઈની થાપણ ઓળવવી પચાવી પાડવી તે
પા૫ વિશ્વાસઘાત કરે તે ૫૫.
-એ, બી, ભાંગ દારૂ નામ વિગેરે નકામા વ્યસનો સેવવા તે પાપ
શિશ કરે તે પાપ
uપના કામમાં ઉત્તેજન આપવુ કે તેવા કામેની પ્રશસ્ય કરવી તે પાપ
હાસ-મશકરી કરવી કે કોઈને બીજવવું તે પાપ ગા-ભા વ અપ
બેલવા તે પાપ ગરીબોની આતરડી દૂભવવી કે તેમને મનની મ ૦
ન કરવી તે પાપ કરતા કે દુખથી રીબડતા કોઈ પણ પ્રાણી-જીવને મા
લાવી બચાવવા નહિ કે દુખથી ન મૂકાવવા તે પાપ
બકરા, પાનકે વાછરા પ્રમુખ બિઓને દૂધ પૂરૂ કે ત ન ન આપવું
સ્વાર્થવશ તેમના તરફ બેદરકારી રાખી તેમના નીચા લેવા તે પાપ નાટક
સિનેમા લેવા. મતગમત કથ્વી કે જખ કરવા તે પાપ જુગાર રમવો
તે પાપ.
આ પાપની વ્યાખ્યા સમજી તેને પાપી ૧૧ ગોવા કોશિશ કરવી
પાપકર્મ કરનાર મિ ને પાત્ર બને છે
સુખી થવાની ઈચ્છાવાળા મનુષે બીજા પ્રાણીને દુખ ન આપવું
દુખ આપવાથી દુખ અને સુખ આપવાથી સુખ મળશે. પિતાને ભ
ઈના બીજનું ભ4 કરવું આપણને કઈ ગાળ આપે તેનો આપણે
બીજને ગાળ આપીને તે તેને કેમ ગમે? આપને કે મારે તો તે ન ગમે
તે આપ બીજને મારીએ તે તેને કેમ ગમે? બીજની આજીવિકા તેનારે
પૃમ પાની કોઈ નાજીવક તોડે તો પિતાને કેવું લાગે? તેને વિચાર
કરવો જોઈએ અલાત આપાને જે બાબત નમે તેવું વતન ના બીજ
તરફ ન કરવું

·બેલ ચાશે. કરશે તેવું પામશે ‘વાવશે તેવું લણશે આ ભવમાં કરેલા પાપના કળ આ ભવમાં પણ ભોગવવા પડે છે કેટલાંક પાપ પર ભવમાજ ફળે છે જયારે કેટલાક પાપના કળ આ ભવ, પરભવ અને ભવોભવ પણ ભેગવવા પડે છે માટે પાપથી ડરીને ચાલે–વતે તે સુખી થાય છે મીન વાસનાથી, સ્વાર્થવૃત્તિથી પૂર્વકર્મની પ્રેરણાથી કોઈ સત્તાધારી વ્યકિતની પ્રેરણાથી કે દબાઘથી મમત્વ ભાવથી, અજ્ઞાનતાથી કે અશુભ કર્મના ૫ લા બંધને લઈ આત્મા પાપકર્મ કરવા પ્રેરાય છે પાપ-કર્મ કરતી વખતે વિશ્વ વિવકી બાત્માનાને ભાન હોય છે બેભાનપળાથી બાલા પાપ કર્મ ઉદયમાં આવે છે અને જ્યારે દુખ કે આપત્તિથી ઘેરાય છે ત્યારે રાતે પા છે મુકાય છે અને તે દુખથી છૂટવા આકાશ પાતાળ એક કરે છે તે પ ઈ પૂર્વક જવીએઇને કરેલા કુકર્મોનાં કડવા-માઠા ફળ ભોગવવા પડ તેમા શી નવાઈ અ૬ તળી દરેક આત્માએ પાપના પરિણામ વિવારે પાપકર્મ બાધવાથી પાછા હટતુ પિનાને અને પરને દુખકારી એવા વ્યસને સેવવામા અને પાપકર્મ બાંધવામાં શૂરા ન થતુ પર પૂર્વના પાપકર્મો તેડવામાં શુરવીર થતું જા, સત્વ, પવિત્રતા, સહનશીલતા, નમ્રતા, પરોપકાર અને સરળતા વિગેર ગુ (પાપભીરૂ થઇ] પ્રણવવામાં પ્રયત્ન કરો ન છટકે કુટુંબ નિર્વાહન કા કોઈ પાપ કરવું પડ તે પળ તે પાપને પાપ પે જમજી ને ૧રનાર અને નીતિ તેમજ દયામય જીવન ગાળ ના મનુષ્ય પાપભીરુ ગણાય છે એ પ્રમાણે પાપભીરૂખની નીતિ અને દયામય, સત્ય અને સતિષમય ત્યક સગુણમય શુ માર્ગે ચાલતુ-વવું તે માર્ગા સા1 કે બાબસાઇને ચા ગુન ગણાય. ૧ ૪ ૨ બાવાવ સત્ય રાત વત્તા પ્રમાણીકતા આવે છે અને અન્ય બાલવાથી ફૂટવાપણાની છાપ પડે છે કોઈ પા યાને વિશ્વાસ ન છે. માટે કીર્તિ અને સુખનું કારણ એવું પ્રાણ જતાં ૫ણ મામલે ન છેડવું જોઈએ તત્યની કમર કમિટીમારી પસાર થનાર રાજા હરિશ ટૂંની પેઠે રાખી થાય છે

·પુરાપિયન ઇંગ્રેજ મુસલમાન એ, પછી
સાબ અને મિસી વિગેરે લોકો પોતાના દેશ, કે દુનિનો ઘરે
ભારે ખાનપાન, પેપથાક વિગેરે રીતરિવાજ, સખે છે જયારે હાલ 8
તે કચ્છ, કાઠિયાવાડી ગુજરાતી વિરે
તાકી કરતા જો.
પરદેશ વસ્યા, કઈક પશ્ચિમની છઠ્ઠી લેખ
બિલ પાચમે
૩૫
બેલ પાચમે,
દેશના પ્રસિદ્ધ આચારેનુ
પાલન કરવું
પ્રસિધ દેશાવ્યા પ્રમાણે ૧ng'
પિબાના દેશમાં સ્ત્રી પ્રમાણે ચાલતે મને ઉત્તમ અને અન્ય
ખાનપાનને પોશાક વિગેરેને આચારરીતરિવાજવે તે પ્રસિદ્ધ દર
કહેવા એ લાચાર તથા કુલાચારકુનની નીતિ ધર્મ અપાર
તે] પ્રમાણે વર્તવું તે મા સારી ગુર છે

·૩૬ બેલ પાચમે વિશેષ પરિચય અને પોતાના દેશાયર કે કુલાચાર છેડી માણસાઈના ગુર બાઈબે. અન્ય દેશના ખાનપાન, પિશાક અને પરદેશી ચીજે ચાસિગારેટ દવાઓ, ખાંડ સાકર વિગેરેના વપરાશથી દેશભ્રષ્ટ દેહભૂખ, સાતિજ, ચિત્તભ્રષ્ટ અને કુબ તેમજ ધર્મ ભ્રષ્ટ પણ થયા. પૂર્વકાળમાં એમના જ વડિતે દેશમાં જ રહી ઉઘમ કરતા અને શીત અનુભવતા સાદ ખાતા, વડુ પહેરતાં, ખૂબ અંગમહેનત કરતા અને કઈને કઈ ઉઘરમાં રાખ્યા રહેતા-નવા ન બેસતા. તેથી તેમને રોગ ઓ હતા. તેઓમાં કજીયાશ ઓછા હતા. તેઓ દયા, દાન, નમ્રતા, લ પદ સંપ, સાધઈ અને પગૂજુપણ વિગેરે પણસાઈના ઉચા ગુમ ધરાવતા અને દેવ, ગુરૂની સાચી ભકિતપૂર્વક સાચા ધર્મનિષ્ટ હતા. એ બધા પ્રતાપ દેસાચાર કે કુણાચારને છે વર્તમાનકાળે પણ ગાંધીજી જેવા મહાપુરૂ પવિગેરેની મુસાફરીમાં કે બુપિયન વિગેરે લોકોની મુલાકાતમા પક પિતાને દેશયર કે શિષ્ટાચાર પતે કરડતા ન હતા, તેમજ બીજને દેશાચાર પ્રમાણે સાદાઇલ વર્તવાને ઉપદેશ આપતા. પિતે આનંદ અનુભવતા અને બીજાઓને સુખી બનાવતા તારે આજ કાલ લોકોએ દેશચારને ફળાચાર છે. પરદેશ ખેડ છે. ભાગ્ય અનુસાર બે પૈસા મેળવ્યા. ખરા વ્યવહાર વધાર્યા. મોટા ભા બનવ, દે છેનાક વધારવા, એ રસ્ત, બિનજરૂરી, ધામધૂમ કરી ખૂબ પૈ વાપરત થયા. પરતુ લજામયાબ, સપ, સાદાઈ વિવેક વિનયનતા, ગુપ્તદાન, દવા અને પરોપકાર વિગેરે બાબસાઈને લગતા ગુ ગુમાવ્યા આજે બસને વધ્યા. શરીરની સપપ વધી વિસતા અને પાનીઝ ભપકે વધ્યા રે વા. સાસ-અભિમાન, તોછડાઈ કાકા, એર કૂકર અને હાય વિગેરે દુર વધ્યાજેના પરિમે લઈ અને તેને લઈને તવારી અને મેઘવારીને લઈને ભૂખમ . વળો ધર્મ. નીતિ કે ન્યાય વિગેરે સુખના માર્ગને દેશવ અપાશે. આ બા પ્રતાપ દેશાચાર અને કુગાચાર છોડવાને છે ·બોલ પાથમ s જે દેશા-વાર કે કુરબાન, પાન, પોશાક, કન્યા વિ૫, બા- લગ્ન વૃદ્ધ લગ્ન અને શવાગ્યાના રિવા વિગેરે પિતાને કેપરને અહિત કરત-શનિ કરતા હોય તેને જરૂર ત્યાગ કરવો. પરતું જેનાથી પોતાને કે પરને કોઈ જાતનું નુકશાન ન હોય પણ પરિણામે ફાયદો ય તેવા દેણાચાર કે કુવારને માન આપવું એ વિવેક ગણાય છે તેમ વિચારી રામજી ને વર્તવું દેશાચાર કે કુલાચાર પ્રમાણે વર્તવાથી લકવાગી મેળવી પારેવા મા પર પી શકાય છે માટે સુખી થવું હોય તો દેવાવાર અને કુશવાર પ્રમાણે વર્તવાની જરૂર છે દેશચારતકુમાચાર પ્રમાણે વર્તવું એ માણસાઈને પાંચમ ગુન ·બેલ છ ૩૮ બાલ છે. કોઈના અવર્ણવાદ બેલવા નહિ. તેમાં ખાસ કરીને રાજાની નિ દા તે નજ કરવી ફાઈના અવર્ણવાદ ન બોલવા મુખ જે જે વસ્તુ જેવી છે તેનું માર્ગ–અજબી વર્ણન કરવું તે અગર ગુ કહી દેખાડવા તે વર્ણવાદ અને વધુમાં કે કોઈ પણ પ્રાણીમાં રહેલા ગુ અંકી દઈને છતા કે અા અવગુણો બીજા પાસે પ્રશ્ન કરવા તે અવર્ણવાદ કેનિઘ કહેવાય. માણસાઈવાળો માણસ કેઈની પણ નિદાન કરે. પારી સિદ્ધ કરવાથી પિતાને અને સાંભળનારને નુકશાન થાય છે પિતા કાર્ય બીજો કોઈ વરે સુખો હોય ધનવાન હય, ગુણવાન છે, વિન છે અને તેની વિશેષ પ્રશસા કરતા હોય તે છે કે ભળીને ઉપર્હ બનતસ થાય, તેના તરફ અમર થાય તે અખાએ ઈબ કહેવાય. એ ઈખ જયારે ઉધામા ન સમાય ત્યારે તેનો ઉભો [દૂધના ઉભરાની પૈકી લયમ પે બહાર નીકળે તેનું નામ અર્ણવાદ કે નિદા કહેવાય.

·એવ એ નિદાને મીન (વાવ)ની ઉપમા આપે છે મી જે કામમાં વધારે વખત રહે તે કામને ખાઈ જાય છે તેમ નિદા પત્ર જે મનુષ્યના હૃદયમાં પૌતેના પુણ્યને ખજાનો જ ખૂટી પડે છે અને પુગ્ય ખલાસ થયા એટરે દુખના વાળ ત નિદા કરનારને ઘેરી વળે છે આંખમા આમુ રે વાને વખત આવે છે અને પાયમાલ થઈ જાય છે શાસ્ત્રમાં કહ્યા મુજબ અબુપણ યથાર્થ પાળનાર સાધુ પવ જે પારકી નિદા જગ્યા માડે છે તે તે સાપવાથી ભ્રષ્ટ થાય છે તે પત્ર બીજો કોલ કરી શકે? માટે બીજના દેશે નિરખવા કરતા પિતાના હા તપાસવા અવગુણગ્રાહી ન થતા શ્રીકૃષ્ણ જેમ કુલગની બીજી વખાણી [ગુણ લીધો] તેમ ગુરગાહી બની નિંદા કરનાર માણસને વિશ્વાસ કોઈ પત્ર કે નહિ જેની નિટ કી હોય તે માણસ જે સાભળે તે કજી કરે અને વેરઝેર વધે સાવ સતની નિદા કરતા ચીકણા કર્મ બંધાય તેમજ રા 4 વિગેરે સત્તાધારીની નિા કરતા દ, વિગેરે શિ ભેગવવી પડે લાકમાં અપરીતિ થાય કરેલ તપ ૫ વિગેરે ધર્મકરણી નિષ્ફળ જ અવગુન ગ્રહણ કરનાર અવગણી બને છે અને ગુન ગ્રહણ કરશ્ના ન ગુની બને છે પારકી નિંદા કરનાર પાતે પત્રનિદાપાત્ર બને છે અને ૫ ભવમાં નીચ કુળમાં જ મ તે પડે છેપિતાની પ્રશાસા પારકી નિદા ગુની પુની ઇર્ષા અને બાપ વિના જેમ તેમ લવાર કરવાથી માય ને પિતાના પાપ ધ પડે છે દુર્જ અલ (હવા ફૂos) અને એક બુદ્ધિવાનેજ પરથી નિ કરવી ગમે છે જયારે સજજન બાવલે જે હોય તેને ખુલા. શ માં રૂમ કરી આપે છે પર પુક પળ બીજ પાસે તેનું વાકુ બોલતા નથી પિતાના અવગુવા છે અને બીજામાંથી અવગુત્ર છા ગુણ ગ્રહણ કરે છે કે જેથી તે સગુણી બની આ માધના કરી શકે છે. માટે સુખની ઇચ્છા કરનાર માણ નિઝ ન કરવી ·૪૦ બેવ છ કે જા પર દો-અવગુણ દેખાય તે હિતેચ્છુ થઈ એકાતમાં બેસાડી તેના અવગુણ ટાળવા તેને સભ્યતાથી સમજાવવાનો ઉદ્યમ કરો. કદાચ ન સમજે તે દયા રાખવી, પ્રભુ એને સદબુદ્ધિ આપે એવી ભાવના ભાવવી. પર પરjપુઠપાછળ ન કરવી. દરેમાથી ગુન ગ્રહણ કર-ગુણ- ગ્રાહી બનવું એ માર્ગનુસારીને છઠ્ઠો ગુણ અણ.

·બેવ સાતમે
બોલ સાતમે
અતિ ગુપ્ત તથા અતિ પ્રગટ નહિ તેવા અને જવા
આવવા માટેના અનેક કાર ન હોય તેવા
ઘરમાં રહેવુ
અતિ ગુપ્ત અતિ ઉરનું સ્થાનક વર્જ”
મારી માને રહેવા માટે મકાનની જરૂર પડે છે તે પિતાના
ગજ પ્રમાણે પાં કે બંગલા બાંધી-બંધાવીને તેમાં રોકાણ કરે છે પરંતુ
તે મકાન કેવાં અને તે અને છેવાં જોઇએ? તે જાણવાની દરેક મનુષ્યને
સ્થાનક એટલે રોવાનું સ્થાન ઘર. જે ઘર તદન એકાનમાં કોઇ શેર
કે ૧ પ્રમુખમાં, બૂવે બોમ્બ જ ઉતમાં છે, જવાહવા અને પ્રકાશને
અભાવ છે કે જેવી રાગની ઉત્પત્તિ થાય ને જેની નજીષ્મ બીજા ઘર
તેવાઇરસોવું નહિ. તેવા ઘરમા મહેતા સાધુ સંત કે ઈિ પત્ર વાચકને

·બેલ માત ર દાન દેવાનો પ્રસંગ આવે તેમજ લૂ કે આવાય પ્રાયવિરે ભયના પ્રસંગે ગઈ સાભળનાર કે મ ગાર ન મળવાથી જનમાલ બનાવવા મુશ્કેલ થઈ છે તેવા ઘ મા રહેવું નહિ. વળી ઘણા બા બારણાં વાળા, ચારે બાજુ ત નબુ કે વડેર નસ્તા ઉપર રહેલા મકાનમાં પણ વસવાટ કરન વેઇને કાળ કે તેવા ઘરમાં રહેતા રસ્તા ઉપર ઘા માબતેની આવક થતી હોવાથી ધ મા બે શ્રીબોની લાજ મયાદા ન સચવાય સ્ત્રીઓની વૃત્તિ પણ બને ઘણા બરવા હોવાથી વેર, લુવા, લક ગાવિરે ખરાબ માણસોને ઘરમાં પિસવ સુલભ જાય અને ઘર આગળ ઘળી ગબડ થતી હોઈ સ્થિર અને કોઈ કામ થઈ શકતું નથી વળી વિશેષમાં રહેવાનું મકાન કોતરકામ વગરનુ સારુ અને પિતાના કુટુંબનું સુખેથી પોષવ થઈ શકે છે, તેનું વુ એ લાભ ાવ છે સાદ અને પૂરતુ હોય તે તે મકાન હમેશા વપરાતું હોવાથી સાફસુફ થઈ શકે અથવા રહી શકે બનાવતી વખતે પૈસા અને વખતને ૫a બચાવ થાય. કોતરકામ વા. કે અતિ વિશાળ હોય તે તે મકાન સાફરક ન થવાથી રજા વિ કચરો જામે અને અનેક જ નુ ઘર કરી રહે છે જયારે સાફ કરવાને વખત આવે ત્યારે અનેક જ તેઓના ઘર ભાગે અને જેની લિસા થવા પાપે વળી જે ભૂમિ અશુદ્ધ –ાડકા, બે જિયા દટાયેલા હોય કે મળ મૂત્ર જાપ ના હોય તેવી જમીન ઉપર પવઘર બનાવવાન એ તેમજ ઘરમાં કે આગામા પેશાબ, સે, ઊંટ, બાબા કે પાણી વિગેરે નાબી કી કરી ગદકી કરવી નહિ ઘર દરક રીતે સ્વચ્છ રહેવાથી જીવજ એને ઉપદ્રવ થવા ન પામે, હિંસા ન થાય અને રાગદક પી થવા ન પામે તેમજ વિન ગુનિ શાંત અને સ્થિર રહેવા પામે ૧ી ધન અને જી ની સહીસલામત રહે -અનાચાથી બચી વાવ અને ધર્મમાં અખંડ પ્રત્તિ સેવી શકાય ઇત્યાદિક અનેક ફાયદા થાય. માટે ઘર સબ ઉપર બતાવેલ બાબાને વિવેક રાખનાર માર્ગાનુસારી ગણાય છે એ માણસાઈને સાતમે બેવ કરો ·બાલ સાતમે માર પડેશવાળા સ્થાનમાં રહેવું શુભ પડામાં વસતા એ સુખ જે ” જીવનિમિત્ત વાસી છે એક પેપરના બે બચ્ચાં એક ભીના ગ્રહ રસમાં રહ્યું અને બીજુ તાપના આશ્રમમાં ભીના પરિવા રહેનારને કુસરકારે ૫ વા. આવતા જતા માણસને જોઈ માર, પક, લૂંટ વિગેરે શક છે. જયારે તાપના સહવાસમાં રહેનારે વસૂત્રે કW કી, સ્વરા સંસ્કાર મેળવવા અને આવતા જતા જનેને આવે, પધારો, બેસો વગેરે બેલવાનું શિક્ષણ અને સુખ મેળ એજ પ્રમાણે માઘસ ના ફિગ જુગારી ચાર વિગેરેની બત કરે છે તેવી કુટવપ તેમજ નીતિ પાન, સદાચારી એવા સાધુસંતને સંગ કરે તે સ બુધિ આવે અને ઉંચા અક્ષર પડે માટે આજુબાજુમાં વસતા પાણી પ્રમાવિક નીતિવાળા, સાચી નમ વિવેકી અને ધર્મનિષ્ટ છે તે છે તેવા વિચાર, ઉચ્ચાર અને માર રારા રહેવા સારા થવા પામે, તથા સુખી જીવન વીતાવી શકાય. ધન નિભદ્ર અને કવન્ના શેઠના પૂર્વ ભારે સારા પાશમાં રહેતા, જેથી સુપા દાન દેવાને અવસર આવ્યો અને ભાગ્યશાળી બન્યા. શુભ પોશ એટલે શુભ વાતાવરણ, વાતાવરાવ અનેક જાતનું હોય છે ઘરનું વાતાવરણ ઘરમાં વસતાં માણસે માતા, પિતા, શ્રી ભાઈ ભોજાઈ વિગેરે કુટુંબીજનોના જેવા સ્વભાવને વર્ણન છે તેની અસર સારી કે નરસી આ રહેનારને થાય છે ·બાલ સાતમે એજ રીતે પ્રિનું વાતાવ મ, જમીનનું વાતાવરણ જે સરળ યુદ્ધ થયુ હોય, હાક કેમડદાં દટાયાં અથવા મM બાળવામાં આવેલા છે તેવી જમીનનો સ્પર્શ થતા મારી અસર થાય છે ઇ ત–માના પિતાને તીથ કરાવી પછી વળતા પિતૃવસવનવિનીત મવા કાર અમુક એક પ્રદેશમાં આ કાર નીચે ઉતારીને મને કહ્યું કે ઉપ વાની મજુરી આપે તે આગળ લઈ 3' માટે સમજવા કે આવા પિતૃભકત પુત્ર આવી માંગણી ક પાન કરે, પરતુ આ જમીન જ અશુ છે તેની અસર પુત્રને એટલે જ આમ છે એમા‘અહીંથી નાગળ અલ એટલે તને કી આપ નેમ સાભળી કાવડ ઉપાડે એ ભૂમિક ઓળની આગળ ચા. શુદ્ધ ભૂમિમાં પ્રવેશ કરતાં જ અવતા વિચાર બદલ્યા. અહીં એ અવિનીતે ભાવિ પાસે મજુરી માગી ધિક્કાર છે અને આમ એ. કરી માવિત્રના પગમાપી અવનવ ખમાબે. એમજ ગામ દેશ અને દુનિયાનું વાતાવરણ માં વસતા Guસક પ્રવૃત્તિથી જ આજીવિકા કરનારા વાઘેર અપાર વિગેરેની માઠી અસર તથા સ ચારી પ્રમાણિક નીતિવાળાની સ્પરી અસર થવા પામે છે કે દુનિયામાં ચાવતા યુદ્ધ દુષળ કે રોગચા વિગેરેની ચાલતી હમારીની અસર ચિતા થવા પામે છે આ તે અશુભ પર કે વાતાવરણથી પિત્ત અસ્થિર થાય,વિતા ઉપજે અને આત્મિક અહિત થાય છે માટે અશુભ પણ કે વાતાવરણ ટાળી શકાય અગર તેનાથી દૂર રહી શકાય તેમ હોય તો તેને ટાળી દૂર જઈ શુભ પn કેશુભ વાતાવરણમાં વસમું-વસવા બનતી કોશિષ કરવી એ આત્માને સુખકારી છે વિવેકીજનેએ આ બાબતનું પરનું લક્ષ રાખવું જોઇએ પર ગુણકdજસાઈના આ તાતને ગુમ માર્ગનુસારી માણસે જવાય આરાધના Gઘમવાન થવું જોઈએ.

·ભાવ આઠમે
બોલ આઠમ
હમેશા સારા આચરણવાળા સાથે
સ બ ધ રાખવે
સારા જનની સોબતમા વસ૬ સદા'
શુભ પાશ કે શુભ વાતાવરમમાં રહેવા છતા એ નાવ માણસની
બિત હોય તો તેની માઠી અસર થવા પામે છે વાર, જુગારો પરીપત્ર
અભિર, સિક અસત્યવાદી કપટી, દારૂીયા હમણા જોખમા રાતા
અને નિરક વિખેરે દુષ્ટ માણસની સેબત કરવાથી ધમ, વાત્રી કે સર્જન
સગુણ પુને પણ ઘવે ભાગે તેને ચેપ લાગી જાય છે
રાસંરતિસારા માણસની સોબત કરવાથી સારી બુદ્ધિ આવે છે જતા
દૂર થાય છે કુશળતા આવે છે જીદગી સુખમય બને છે યશકીનિ ફેલાય
છે દુર્ગમ દૂર થાય છે અને મોજમાર્ગ પ્રાપ્ત થાય છે આવા અનેક લાબે
સતી થાય છે જેમ માત્માના ચરણસ્પર્શથી પવિત્ર થશે. ધૂળ

·બેલ આકા જેવી સામાન્ય ગળતી વસ્તુને પત્ર રાજમહારાજ મસ્તકેચ છે તેમજ સામાન્ય મનુષ્ય સત્સમાગમના પ્રભાવથી ઉચ્ચ દાને પ્રાપ્ત કરે છે જુની વાડી, તેમના બનાવેલ પુસ્તકોનું વાંચન, તેમના ગુણોની પ્રશસા વિગેરથી પબ સારી અસર થવા પામે છે તે પછી તેમના દર્શન અને નિત સમાગમ કરતા મહાન લાભ થાય તેમાં શી નવાઈ છે? ચીનરી સોબતની અસર પશુઓ અને વનસ્પતિને પણ થાય છે ચંદન વૃઅને પડખે ઉવા વિનાના ચમાં ચ નની સુગધ આવે છે અને એ નાના ભાવે વેચાય છે જયારે લિબાના વરને સિવે પીઠ પાળી પળ કડવાશ ધાર કરે છે નદીઓનું પાણી ઈશ્યામ ભળવાથી ખરૂ થઈ જાય છે વિગેરે બને તેવી અસર માટે વશ કીતિ, સુખ-સમૃદ્ધિ અને સદગતની ઈચ્છાવાના માણસે હા સતાધુ સદાચારી, સદગુરી કે પરોપકારી ધર્માત્માની કરવી એ પાનુસાઈમામસાઈનો આઠમે ગુખ જાવ

·૪૩
બાલ નામે
બોલ નવમે
માતા-પિતાની સેવાભકિત કરવી
વિના માત પિતાની કરવી સેવ જો ”
વિનય-વિશેષે નમ્રતા રાખવી એ મહાન ગુન છે જેનું સ યટી-
૫/૧૦રસરળ અને સીધું હોય તેનામા નમ્ર લ વિસારદાગ્ની
સમજણપૂર્વકની જે નમ્રતા તેજ સારા વિના ગણાય. નામ થવુનમ
તે વિનય ૫તુ નમવા નમવામા કેર છે.
નમે નમે મે ફેર હૈ બડત નમે ના નિ,
ગબાજ દૂના નમે વત્તા ચાર કમાન
--
મામાં માણસને છત વા, સૂવાકે માગ્યા માટે ચાર,વિસા અને ધાખ
કામકુ વગેરે
નમીને પિતા કાર્ય સાધે છે એટલે એવી રીતે બીજાને
છે ખ્યા સ્થાપિતાને સ્વાર્થ સાધવા કે ટાકરવા નમ્ર વુિં વાવાટા કરવા
કે મોટે થી બેવવું એ અવગુણપષક આત્માને અરતિમા લઇ જનાર
અવનય છે જ્યારે નિસ્વાર્થતા, સરળતા અને વિવેકપૂર્વક નમવું એજ
..

·બેવ નવમો આત્માને ઉન્નત બનાવનાર વિના નામને ઉત્તમ છે એ વિનય નાની કે ગૃહસ્થ દરેકમાં એકસર હોવો જોઈએ વિનએ ધર્મનું મૂળ છે તેમજ ૫ ગન સંબધી આત્મા સંબધી સુખને ઉત્પન્ન કરનાર છે સુદેવ અને સ ગુને નમવું તે ધાર્મિક વિનર અને માતા પિતા વિગેરે વલને નમતુ તેમની સેવા ભકિત કરવી આ વારિક વિનય છે શાન અને ક્રિયા એ જેમ મોક્ષને માર્ગ છે તેમ બશર-નીતિ અને ધર્મ ને પણ એમનો માગ છે ધર્મ હોયતા નીતિ તે છેષજ પર નીતિ હોય ત્યા પમ છેષ યાન પબ હોય ધર્મને ઉપન્ન પનાર નીતિ છે એટલે વ્યવહારિક વિના માતા-પિતાવિગેરને તે પ્રથમ વૈજઇએ. માતાપિતાવને વવિના સેવા-ભકિત વિનય કરનાર દેવ-ગુની પણ સેવા-ભકિત કરી શકે છે. પ્રથમ ઉપકારી એવા માતાપિતાની સેવા-ભકિત વિના ન મા છે તે દેવ ગુરૂની પણ સેવા ભકિતને લાભ લઇ શકતો નથી. માતાપિતાની સેવા કરવાની મનુષ્ય માતની રજ છે કારણ કે તેઓ તીર્થસ્વરૂપ અને ઉપકારી છે. તેઓ પોતાના બાળક માટે ગભમાય ત્યારથી માને અનેક સંકટો સહન કરી છેવટ સુધી તેમનું રાન્ન કરવાની પૂરતી કાળજી રાખે છે. બાળકોના શરીર, મન અને તાવ કેળવવા માટે તન, મન અને ધનને પત્ર ભેગબાપે છે તેમજ ઉચ્ચ સંસ્કારી ઉચ્ચ જીવન બનાવવામાં મવિઝાને પૂર તો છે માતા વન્સ અભાવે બાળકના હદયમા ઉચ્ચ જીવન સાચવશટૅી શકે છે તેહર ઝિમ પણનથી શકતા જેટલી કેળવવી માતાની 2િ મા બે વર્ષમા મળે છે તેટલી કેળવણી આખી જીંદગીમાં કોઈ પણ પ્રકારે કરવી મુશ્કેલ છે એક ઉત્તમ માતા ને શિક્ષકોની બરાબર છે માલસામાતા પિતાના પુત્રને પાવામાં લાવતા તત્વજ્ઞાની બનાવેલ. સતી સીતાએ લવ કુશને કેનવ્યા નેપીયન જેવે વર પણ માતાની ઉત્તમ ૪૫ પ્રમાદીથી જ ઉચ્ચ શકિત મેળવી શો છે ·બેવ નવમે પ્રભુ મહાવીર માતા શિવાજીની કૃષિમાં હતા ત્યારે મહારાજા - ચાલવાથી માતાજીને રખ થતું હશે એમ ધાર્ગ કાયાને એવી સ્થિર રહ્યા 'મને ગર્ભ ગળી ગયા કોઈ રી છે એવી આશકા માનાજીક પન રૂદન કા લાગ્યા પાના ઉપર માતાજીને અથાગ મેહ છે આવું ધારી પ્રભૂ કાર ચલાવી કે મMાજી ખુધી થયા. આ વખતે ગર્ભમાં રઘા થકી પ્રભુએ અભિડલીપો કે મારા પિતા જીવતા માટે a ન લર્વી' વર પ્રભુએ પતે તે આવા પિતૃભકત બની જગતના લોકોને પોતાના જ દાખ વશે પવિત્રતા હિત કરવા. પાઠ શીખ પવિ. સ્વર્ગ સીધાબા પછી દક્ષા લેવા તૈયાર થયેલા કાવીરે વડિલબ નીવર્તનના આગાથી તેમને શત પમાડવા તેમ, વચન માન્ય રાખી બે વર્ષ દu 1 લીધી માવા કવારે અપગ માતા પિતાને કામા બેસાગ૬૭ તી કરાયા રામપદ્રજીએ આમાન માતાના પવનની ખાન અને પિતા દશરથની મુંઝવણ ટાળવા વનવાસ સવીકા મહેમ. પયગમ્બર નાની વયમાં વૃદ્ધ માતાની દિયોજન સેવા બજાવી માતાને આશિર્વાદ મેળવી વાપીર પીર પ્રભુ ૧૧. આવા તો અનેક મહાપુરુ થથા કે જેમણે મતાપિવિગેરનો વિન-સેવા ભકિત કરી પિતા નામ અમર કહ્યું છે આ સમજી માવિનો અ-- પાળવી સવારમાં ઉદી તેમને પગ હાગનું તેમને જમાડીને જમતુ તેમની દરેક ઇચ્છાઓ પૂળ કથ્વી પરદેવ જતી વખતે તેમને લાગી આશિવાદ લે. માવિત્રે કઈ કહે છે તેમના ઉપર ક્રોધ ન કર. કડવા વચન ન કરે. તેમના સામા ન થવું તેમનું કે પવાગ્ય કા જોઈ વિના અને વિવેકપૂર્વક તેમને સમજાવવા. આપણી બાચ અવસ્થામાં આપવા મળમૂત્ર સૂત્ર લા ૨ વગર પૈસા છે પોતાના બાપે ગઈથી પીતા છે! ભૂખ તરસ, ઉજાગય વૈ તેમને આરામ કરવા બનતા ઉપાયે કરે છે બ૬ કદી જિન સે બજાવે આપ પરદેશ હેઈએ ત્યાર પછી આખા 1ઈ છે તેમની ·૫૦ બાલ નામે વૃદ્ધાવસ્થા કેબિમારીનાખસખાન પાન બધા ઉપચાર વિગેરે સારવાર પૂર્વક યથાશકિત બનતી સેવા બજાવવી જોઈએ. આ રીતે તેમના અથાગ પકારનો બદલો સર પ્રકારના સુખ આપતા કે પિતાના શરીરની ચામ૧૧. માજી બનાવી પહેરાવવા છતા વળતો નથી, પરંતુ તેમને ધર્મના માન ચાવીએ કે ધર્મ કાર્ય કરતા તેમને સહાયતા આપી સદગતિગામી બનાવીએ તેજકઇકઅ તેમના માથી મુકત થઈ શકીએ. ધર્મથી ભ્રષ્ટ થયેલા ગુરૂઓને ત્યાગ કરવો પન આચારથી ભ્રષ્ટ થયેલ માતાને કયારે પણ ત્યા ન કર, કેમકે ગર્ભ ધારણ અને પિપળ કરવા વડે ગુરૂ કરતા પણ કડક અપમાએ માતા અધિક ઉપકરી છેપાંચ વર્ષ પની અવસ્થાએ બાળકોને અનેક સદગુ સુવિધા અને કળા પ્રાપ્ત કરાવનાર પ્રા.પિતા છે માટે માતાપિતા અને પુત્ર જીદગી પર્યટન સ્થી છે તેથી તેમની જીવનયાત્રા સુખમય પસાર થાયખાસ લામા રાખવુ જોઈએ એવું જાણી માતા પિતઈટ અને વગુરૂની સેવા[વિનય] કરનાર માણસ માણસાઈવાળે નવાય છે કે મારા પુસરીને નવમો ગુણ સમાજ

·બાવ દશ
બોલ ગમે
ઉપવાળા સ્થાનને ત્યાગ કર
ભયનાળા રસ્થાનકમાં કદિ વસરું નહિ
સ્થાનક એટલે ઘર અથવા જગલ જવા થી કે ઘો વખત છે
હોય તેવી જગ્યા તે પ્રદેશ કે તેનું સ્થળ જથા સાપ વકી, વાઘ, ચિત્તા,
ચાર ચડ વાય કે પશ્ચાજપ , મરી કોરેશ પ્રમુખ વેપી રા,
લઈ, પગ પુરૂ વિને અવારનવાર ભર-ઉપદ્રવ રહ્યા કરે તેવી જગ્યા
કે તેવા પ્રમાં રહેવાથી અને પિત્તની અસ્થિસ્તા થવા પામે. પિત્તની
અસ્થિરતા થવાથી ઈપ કાયા વિના રે નહિ.
પિતા મનથી એટલે બેધ્યાનપ રાય બર્થ બગડવા પામે છે
ધારે છે પણ મય સિદ્ધ ન થવાથી આર્તધ્યાને પિતા ઉપજે લેડી
શપથ અને કર્મબહન થાય માટે ભયવાળ, હકાણ છે નિર્ભવ સ્થાને
||જા સપુનો અવાવા રામાગમ ભાડે રહેવા માટે બનતી કોશિષ
કરવી જેથી આ માને શાંતિ પ્રાપ્ત થાય અને ધર્મક્રિયા વિગેરે નિવેદને થઈ
શકે ધર્મ અને કામ કાર્યો કરવાની સુલભતા થાય. આ પ્રમાણે ભષવાળા
સ્થાનકમાં નવસ માત્ર ને માર્ગ સારીના દશમે ગુપ બતાવ્યો.

·બાવ અગીઆર બેલ અગીઆરમાં નિ દિત કાર્યોમાં પ્રવૃત્તિ ન કરવી નિદિત કાયની તજવી માઠી ટન જે જે કાર્ય લાકવિરૂદ્ધ હાવક જેનાથી લોકોન, રાજદ અને આ લાક તવા પરોકમાં દુખપ્રાપ્ત થાય તેવા કાર્ય કરવાં દારૂ પીવ, માસ ખાવું શિકાર કરે જીવોની વનર અપર ઘાત થવી ચોરી કરવી પરસ્ત્રી કે વેશ ચાલે નમન કરવુંમૈથુન સેવ અને જુગાર રમત કરવી અન્યાયપૂર્વ વિસામા વ્યાપાર કા પરિણામે અનિષ્ટ ફળ આપનાર છે વડનું જૂઠ બોલવું દામોરીવિરજવવિ- નય કરવા, બાળકે લગ્ન કરવાં, વિશ્વ સાત કરવો તેમજ પારકી ના કરવો, વિગેરે કાર્યો માણસાઈવાળ માણસ ન કરે તેમજ જે જે દેશ, અતિ કે કુળધર્મની અપેક્ષાએ જે કાર્યો નિત ગાતા હોય તે દેશ, ઈત કે કુળધર્મ વાળાએ તે તે કાર્યોનકર ·બાવ અગીઆર ૫૩ દારૂ મદિર કે તારી વિગેરે માદક પીણાં નિર તરાપોવાથી બુદ્ધિમત્ર ભ્રષ્ટ ઇવ છે મા કે પદાર્થના કર્થી માણસ બેભાન બની જાય છે કપડા પહેર વાની શું રહેતી નથી બોલવાનું ભાન રહે નથી એફેડ જેમ આવે તેમ બયા કરે છે લગથીયા ખાઈ જ્યાં વાપી જય છે ખીસામાં રહેવું પૈસા ન માસ માણસ લઈ લે છે. આમ પૈસાની નુકશાની થાય છે. શરીરના બેહાલ થાય છે દાસીયા તરીકેની ખરાબ છાપરે છે આ ભવમા અપકો અને દુખ થાય તથા પરભવમાં ગતિના દુખ ભેગવવા પડે માસ ભગ કરવાથી વૃત્તિઓ તામસી બને છે કુરતા નિયતા વધે છે કોંધ વધે છે કજીયાન્વેશ વધે છે જે ન માણસ માંસ ખાય તે જીવો સાથે વૈર બંધન થાય છે વિયવાસના વધે છે બામ અનીતિ-અનાચાર વધતા બને ભવ બને છે નિષિ જીવેનો શિકાનૂધ કરવાથી વૈરનો પર પરા વર્ષ છે નારકી તિય પશુ પક્ષી વિગેરે દુર્ગતમાં ઘણો કાળ સુધી રાહીને વિવિધ દુખે સહન કરવા ૫. છે. ચારી, દાળ અને જુગારકર્મ કરવાથી ચેર, લપર અને જુગારી તરીકે લે ઓળખે છે રાજા દડે છે સખત મજુરી સાથે જેલ વિગેરેની શિખા ભેગવવી પ છે ધન અને તનની ઘનિ થાય છે. દુનિયામાં અપકીર્તિ થાક, આ-ર ધ્યાન થાય-મરવાને પ્રસ આવે “ બધાય અને દુગતિમ- જવુ પ. ઇત્યાટિક મા કામના પાઠા પરિણામ ફળ જળી તેવા નિત કાર્યોની મારી ટેવ તજવી એ ભાવસારને ૧૧ મે ગુન જાવે

·બેલ રમો
.
{
બેલિ બારમે
આવકના પ્રમાણમાં ખર્ચ કર
આવકને અનુસરે ખર્ચ કરો ઘટે …
જેટલી ધનની આવપે છે જે તેના પ્રભાવમાં ખર્ચ «ાખવે ઘર
દુનિયામાં માગ થવા માટેના વધારવા માટે દેખાખી દબાવી કે કોઈએ
ચાવવા જજન કરવામાં લગ્ન પ્રસંગે જમવ કરવાથી
વાળની ડાળી કે જ ઉપયત દાન દેવાથી અને નાટક-રશીને ઇબ
મોજશાખમાં ધન વાપગ્યાથી પાછળ સીતાનું પ.
તેમજ શની શકિત એકજુમને લાગૃપત્ર,
કકેચતાજી
ઇનપુરણ પરમારના માનક એપ છે જ ને પાત્રી
સ્થિતિ નબળી હોય તે દાન કરનાગ્ની અમે ના પ્રશસા કરવી અગર દાન
કરવા માટે દલાલી કરવી-કપ આપ.

·બાલ બારમો
પપ
હમેશા પોતાની પાસે ઘણા દાયકે ઘણી પાઘ હોય તો તેના ચાર
ભાગવા પાડવા. જમીન, વ્યાપાર ઘરખચીં અને દાન પુણ્ય માટે જમીનમાં
ડાટી રાખેલું ધન જરૂરી પ્રસંગે ઉપગમાં આવી શકે અથવા
ત, વાકે મકાનમ કે ધન પણ અવસરે લાભ યકમ ના થાય છે
એ બે રીતે રોકેદ્ર બગડવું નથી કેરાટિકવનાશ પામતું નથી વ્યાપારમાં
રકારનું ધન પ્રમાણે નીતિપૂવક વ્યાપાર કરતા ભાગ્ય અસારવાનું રહે
જ્યારે ઉદારતાથી,આલોક પરલોકની લાડમા વગર, 5 ચળે, શકિત
કરાયનું દાન આ ભવ અને પરભવમા અપાર લાભ ગાયક નીવડે છે.
આ પ્રમાણે આવક અનુસાર યથાશકિત દાનક શુભકાર્યોમાં ધનને
સદુપગ વડ પર બે ખરચામાં કરજ કી ધનને દુરૂપયોગ ન કરવો
એ નીતિમાનુસારીને બાએ બેવકો.
--

·બાલ તેર
૫૬
બાલ તેરમો
લક્ષ્મી (ધન)ના અનુસાર વેષ
ધારણ કરે
સ્વચ્છતાપૂર્વક ધો સાદો વર જે
કી ત્યાંમંદગી શરીર ૫. અને ઘર વિગેરે ગંદા રાખવાં એ રોગ
અને સાકાર છે તેમજ જેનાર માણસને દબંછાનિદા કરવાનું નિમિત્ત
મળે છે. માટે શરીર ઉપJઅને ઘર વિગેરે દશ સ્વચ્છ રાખવા
શરીરસ્વચ્છતા નહાવાથી થાય છે નહાવુ એ ગૃહસ્થોનો આચાર છે
તદન સ્નાન ન કરવાથી ધર્મની લતા ઘાય. તેમ ઘાશ પાણી રેડવાથી હિંસા,
ગંદકી અને રાની ઉત્પત્તિ થાય માટે સ્નાન વિગેરેમાં ગણેલા અને જરૂરિયાત
પૂરતા પાણીનો ઉપગ કરી સ્વચ્છતા જાળવવી એ વિવેકી માણસનું કામ છે
નહાવું એ ધર્મ નથી, પરંતુ સ્વચ્છતા જાળવવાથી ગઠી અને રોગ ન થતાં
પરિણામે દયા પળે છે. ચિત્ત નિર્મળ રહે છે

·છે. તમે પાક દરેક વસ્તુ સ્વચ્છ બનાવતાં તેમજ ઉપર અને સંભાળપૂર્વક રાખતાં અને કસરત મળે છે કસરતની જાન તેજ બને છે જદર સતેજ દેવા ખાધા પચી જાય છે ખાધા પાચન થવાથી જૂધ રસવાનુરૂપ સીમા પગપે છે, જેથી શરીરમાં બળ, કાંતિને ફ ર્તિની વૃદ્ધિ થાય છે અને આ કામ પણ ઈચ્છા અનુસાર પાર પાડી શકાય છે માટે જીવ યા અને અમેગ્યતાનું કામ એવી સ્વચ્છતા રાખવી એ વિવેક છે. ખીસા ખાલી ને ભભકા ભારી રે લોક માને એ સ્વભાવ થાય છે કે માથે કાજ હોય નવીબના બગીવા દેવાથી કમળ-વક ન હોય અને બીજા પાસેથી પૈસા ઉપા1 ગુજરાન ચલાવવાનું હોય છતા અપટુટ બની કે સી પાનીઝ વાને ભભમે કર મા ઉસેડાન કે પેમે. પ્રમુખ સુગથી તેલ નાખી આ સધવાળી બાબ1 ઓળીને, કાનમાં અગ્ના “મારા મી ફેટ અથવા ધૂળ ચાવી કોટ પાનૂનીટ પહેરી, સુગંધી દ્રવ દલ રૂમાડ, અાવા વાળ અને ઈ પેન ખીરામાં ખીને કે આ કી બાધી ખેડા પાન બીડુ અને સિગારેટ નાખી, સટોગ્નિ-બૂચમ કેલનેકટાઈ કર વિગેરે ધાત્ર કરી દપમાં , અ.ળીમા 1,ઘાથમાં છત્રી કે બૌધરીને આખે સોનેરી ક્રમના વશમાં થવી, ઉચી નજર રાખી રાતી કાઢીને માલ આ ટોપી કે કિંમતી સાફ માથા ઉપર પહેરી નાટક-નીનેમા જેવા કે લોજના છ વા પાણી નાસ્તા કરવા જવું અને ધબ ધબ કરતા પૃથ્વી ઉપર પગ મૂકી ચાલતું આહ ભ મ પહેરીકનારાની દુનિયામાં અપક િવાછ એવા માણસને કોઈ વિશ્વાસ ન કરે તથા તેવા માણસો ઉદ્ધત, વ્યભિચારી, દિવા બીજા, નાલાયક મૂખ, પોર અને રામાપાત્ર થાય છે એવા કે સી સ્ત્રી પરથી ભાન તપ ન બને કોઈની સેવાન બની શકે અને તેમને આ ભવકે ! પર ભવ બડે. આ રામજી સ્થિતિ સામાન્ય હોય કે શ્રીમંતાઈ હોવા છતા વિકતાપૂવક ખાન પાન, પિયા અને બોલવા વિગેરેમાં સાદાઈ રાખવી ·બેલ તેરમો સાતિ, સ્થિતિ, વય, દેશકે છે અને સીગમના પ્રસગો વિગેરેનો વિચાર કરી વેષ ધારણ કરનાર વિવેન ગણાય છે. શ્રીમતા હોવા છતા ગરીબ કે ભીખારીની માફક મેલાં કે વનસૂટેલાં કપ પહેરે તે લોકોમાં જાસ તરીકે નિંદાય તેમ બહુજ ઉદભર [ઉપર બતાવ્યા મુજબ રાખે તે પળ નિદાને પાત્ર થાય માટે બનેથી જુદો ની સાઈને માર્ગ બધાને રૂચિકર અને પ્રશંસા પાત્ર છે જ ટાઉ અને સાદા તેમજ સ્વદેશમા બનેલા વસ્ત્રો પહેરવાથી શરીરની માદા બરાબર જળવાય અને ખર્ચ ઘટવા સાથે સાદાઈ કહી શકાય. રાજા અમર કે મારે વિગેરે દuી માણસે પોતાને મોભા પ્રમાણે વેણ ન રાખે તે તેની છાપ ન પડે. પિતાના દેશને વેષ છે. બીજ દેશનું અનુકરા તે નિદાપાત્ર રદ ાં નમ્રતા-લતા આવે છે તે નિમ્રતા] તે પ્રભુતા Tટાઇ]મિતે પ્રભાસે પ્રભુ, તારે ગિડનાત્ર તારા પ્રમુખ રાબ ત્યારે રહે, ગ્રહ શી ર ાર સુર ૧ ચદ સૂસ કગ છે એટલે તેમને ગ્રહણ લાગુ પડે છે તારા ગ્રહ-ન - નઘના છે તે તેમને ન થતું નથી માટે સ્વચ્છતા અને રાતા રાખવી એ માર્ગાનુસાગને તે છે બેસ કહ્યો

·બિલ ચદમ
બાલ ચંદમે
બુદ્ધિના આઠ ગુણે મેળવવા
આઠ ગુલો બુદ્ધના ઉમા ભારત
૧ શુભકા. ૨ શવમ, ૩ પૃન, ૪ ગ્રામ, ૫ ઈલ, ૬ અહિ, ૭
ધા અને અનુષ્યન એ બુદ્ધિના આઠ ગુ સૂત્રમાં બતાવ્યા છે એ
ગુ ૬ થમા લાગ્યા છે.એ.
૧ Iષાનસભળવાની ઇચ્છા પાચ ઈન્દ્રિયવાળા પ્રાણી માત્રને
સાભળવાને મન મળે છે તેથી પશુ પક, દેવ અને મારિ સાભળી
શકે છે અને સાંભળવાની ઈચ્છા પર બધાને થાય છે પરતુ શું સાંભળવું
શા મા સાભળવું અને સાંભળવાનું પરિણામ શું? એ બાબતને વિવેક
તો વિરલાબાનેજ હોય છે
શુપા એટલે સાભરવાની ઈચ્છા ગાળ–અપશો, કજીયા-
કલના શો, કુકૂળદાસી મીના શ., રૂ નના શો, ગાનતાના
વિગેરસ પતના વદો અને વિવાહપ્રમુખ મનળક ગણાતા પ્રસંગેમા વાતા
ગીતના શબ્દો સાભળવાની ઈચ્છા કે સાંભળવામાં અતિઆસકિત હેવી એ

·બેવ ચોદમે હે કર્મબંધનનું કારણ હોવાથી શુ યા ન કહેવાય મનુષ્ય ભવ કે છે? તેની કિંમત શી છે? આ ભવ કેમ મળ્યો છે? અને શા માટે મળ્યો છે? ના ભાવમાં રહીને શું કરવાનું છે? અને તે રાફળ કેમ થાય? વિગેરે બાબતનો નિર્ણય બતાવનારાં શાસ્ત્ર સિબતે, સત્યનો ઉપદેશ કે સજજન પાની સુશિલા-સારી શિખામણ સાભળવાની ઇચ્છા, એમાજ ચિ અને આસકિત વી એજ સાચી શુષા કહેવાય એ બુદ્ધિનો પહેરે ગુણ છે - ધર્મવાનું સાંભળવું] શબ્દો કાનમાં આવવું તે પૂર્વેક અપશબ્દો ગાળો વિગેરેનુ સાભળ એ રાગ કરવાથી ખરૂ થવા ન કહેવાય પર જેનાથી આત્માની અવળગાને નબળાઇ ટળે, દુર્ગા દૂર થાય, સત્રમાર્ગ રાજય અને જેથી ઈક્તિ આત્મિક સુખ મળે, એવા ધર્મનું સ્વરુપ ચાભળો કે ધર્મને બધા સાંભળવાનો યોગ છે તે દશેજ સાભળ ધર્મના બે સાંભળવાથી સસારની ઉપાધિથી ક ટાળવા મગજને આરામ મળે છે વસ્તુવ૫ જાણી શકાય છે જાવાગ્ય વસ્તુને જાણ પછી તજવાયેગ્યવિષય કક્ષાથી] તજવાની ભાવના થાય અને આદરવા પગલબાન, બાન, તપ, ત્યાગ સમતા, સર વિગેર) આ રવાની ભાવના થાપ આ તે શકાશે. માટે ધર્મ નિત્ય વન અવશ્ય કરવું એ સંસાર વ્યવહારને સાધ સર્પ અને નેળીશ જેવો છે નેળીઓ જયાં નોરવેલ હોય ત્યાં વસે છે નેવેવ સુંઘવાથી ઝેર ઉતરી જાય છે. સર્ષ સાથે નેળીયાને લ.વાને પ્રસંગ આવે અને સાપ તેને ડખ મારે તેને ઝેર પડે કે તરતજ નેળીઓ નરલ સુંઘે એટલે ઉતરી જાય, પાછો લડે એમ કરતાં છેવટ નેવેલની મદદથી સાપને મારવા માટે નેળીયે સમથ થાય છે. તેવીજ રીતે સંચારવ્યવહારમાં રહેલા મનુષ્ય નેળીયાને સંસાર વ્યવહારના પ્રપંચશ્ય સર્ષનું કામ, ક્રોધ, મદ મોહ, અસાનાદિપ ઝેર ચડે.

·બોલ માં છે તે સદગુરૂના ઉપદેશ કવણ કુપને સુંઘવાથી કોંધાદાર ઉતરે છે સંસાર વ્યવહારના પ્રપંચમાં રહેનારને કામકોધારુષ એર વાર વાર ચયા કરે છે જ્યારે નિત-હમેશા ધર્મોપદેશ સાંભળવાથી અને અનરમા ઉતારવાથી કામકોધા ૫છેર કમે મેઘશ્વા માંડે છે અને આ જીવાત્મા નિવિષ બની [કર્મ પરહિત બની] નિર્ભય બને છે અને ધર્મનું શ્રવણ કરવું જ જોઈએ. આવું સાભળવું એજ સાચું કવણ કહેવાય. એ બુદ્ધિનો તીસ ગુણ છે ૩ પ્રશ્ન પૂછ્યું] સાંભળ્યા પછી શાઓ ઉપન્ન થાય. તે ઉત્પન થયેશમઓને ખેડા મેળવવા સભ્યતા, વિનય અને વિવેકપૂર જણાય બુદિથી શાસ્ત્રના જાણકાર ગુરઆઈને પૂછવું અને મનની શકાઓનું સમાધાન કરવું જેમકે પ્રાન-ગુરૂવ આપ કહો છો કે ધર્મ કરવાથી સુખ મળે, પરતુ હાલ તો એથી ઉલટું દેખાય છે અર્થાત ધર્મ કરનારા દુખ દેખાય છે અને અધર્મ પાપ કરનારા પાપી લો જ કરે છે તેનું કારણ શું? ઉત્તર-ભાઈ' પાપી લોકોએ ગયા ભવમા અશાન તપ૫ કષ્ટ વિગેરે કરી પુય ઉપાર્જન કરેલ છે તેથી આ ભવમા તેના બીબફળરુપ સુખ ભેગવ છે અને હવે જે હિસાવિગેરે પાપકી રહ્યા છે તેનુ ડનું ફળ આવતા જ મમાં દુબરુપે ભગવતે કર્મને કાયદો અચળ છે તીર્થંકર વિગેરે મહાન પુરૂને પણ તેમણે કરેલા શુભાશુભ કર્મનાં ફલ ચાખવાં પડે છે વળી જે ધમાં લોકો દુખી દેખાય છે તેનું કારણ એક તો એ કે પૂર્વ ભવમા ધર્મ કરવામાં ખામી રાખી છે અર્થાત ધર્મના નિયમો લઈ બરાબર પાછળથી નહિ હોય દુષણ લગાયા હશે અને આ જ મમાં પણ ધર્મ પ્રતા વિષય કથા સેવે છે મમત્વ, ઈર્ષા નિદા,વકથા, વેર અને ઝગાઓ કરે છે તેમજ ગતાનુ-ગંતક ગા યા પ્રવાહની માફક સમજાવગરની ધર્મક્રિયાઓ કરે છે એટલે તેનું ફળ સુખપ ક્યાથી મળે? જે ધૂન ભવની ખામીઓ ન હોય અને આ ભવમાં સરળતાથી, પાપભીરૂ થઈ જાનીઓએ બતાલ ધામક જિલ્લાઓ થશર્થ સમજણ સહિત, એકાત કર્મ નિર્જરા માટે જ વિધિપૂર્વક કરવામા આવે

·બેલો
તે જરૂર ઈચ્છિત સુખ મળી શકે આ પ્રમા શંકાઓનું પૂછીને સમાધાન
કરવું તે બુદ્ધિને કી ગુવ છે
૪ – કોઇપળ માણસ કઈપsad વનુ આપ હેય તેમ
પૂર્વક લઇ લેવી તે ગ્ર. ઉપર કે કોઈપણ કિ મવહે ઈ તકર
શિખામત્ર કે યશ નાક હોય તવા પૂરા છાનોના ખુલાસા થા
હોય તેને પોતાના મગજમા લઈ લેવા, મગજા સ્થાન આપવું કે તે શબ્દો
સંગ્રહી રાખવા તે ગ્રહ.
જે ધ્યાનપૂરક સાભળી ને શા મગજમા લીધા ન હોય તે તે સંક
કશી શાળા કે પ્રશ્ન પૂ. કઈ સૂઝે નહિ અને ઉપર વગરનું જ ભલું
એ પત્ર નકામુંજ છે એથી કો લાભ ઘરે નથી. માટે ઉપગપૂરક
સાંભળી તે બાબતને મગજમાથી જવા ન દેવી અગ્રણી શખવીને ટીમના
બને છે ગુર છે
૫. વિચાર–મ પૈસા પેડ કરતા પાવ વિવારે કે “આ
4 નીતિને છે કે ખનનનો? હકને છે કે અવકને કેવી રીતે પે !
કર્યો છે, કેમ સાચવ બાજુ રાખો કે જમીનમાં ટી શ? અને
તેને કથા કયા ને કેવી રીતે ઉપ કરવેરા વિગેરે વિગેરે તેવીજ રીતે જે
ધર્મ તથા નીતિને બે બાનપૂર્વક કાઈન ભળી માજમા સામે
યાદ રાખે ઘર તેને પોતાની બુદ્ધિથી વિચાર કરો કે આ બે ધને સાર હૈ
છે? અને બેય એ ઉપકારી ઉપ-શો આપણા ભલા માટે વાર સાથે
પરોપકાર બુથી ભાવે છે મા એ બે ઉત્તમ છે આ માનું ભલુ કરનાર
છે પૂર્વે અનેક જી - બેય સાભળી તે પ્રમાણે વર્તન કરીને તેમાં છે
વર્તમાનકાળે તે છે અને ભવિ મા ૫૦ અનેક ભાષામાં કે તમે છે. મા-
મારે પણ એ જ પ્રમાવે વર્તવું જોઈએ' ઈત્યાદિક વિચારણા કરવો એ
બુદ્ધિને પામે ગુમ છે
૬ વાકઅપાત કે અપી–જેનપાત પતન ના સિનિધન
છે કે જે બાબતમા ઉડાપ-નકવિતર્ક ન થાયશકારીહનિક રહે તે.

·બોલ ચોમ ૬૩ અર્થાત જે નીતિ, દાના કે ધર્મ, સમ્યકત્વ મેશ કે આ મા વિગેરે વિષયના સાભળવાની ઈચ્છા પૂર્વક બોધ સાંભળો હોય, શંકારહિત મગજમાં સંગ્રહ્યો છે અને તે વિશે વિચાર પણ કર્યો હોય, તે બોધ આત્મામાં એ તો ઉત્તરે નિરાળ બને કે તે શાથી ધર્મથી કોઈ દેવાટિક પણ ચામાન ન કરી શકે કોઈ ઉપદેશ આપી ભમાવીનેવા કેવી ન શકે એ મામા, ધર્મમાં કે શાસ્ત્રમાં શંકા, કબા વીરેશવાન પામે અનેપાળ જતા પn એ બોધ [નાન ધર્મ કે શ્રદ્ધા હદયમાથી ઉખડે નહિ જ નહિ એ તે નિશાન બને તે અવાય અાત કે અપહ નામને બુદ્ધિને ખો ગુવ ૭ ધારા-જે સાભળ્યું ગ્રહણ બું વિચાર્યું અને નિશ્ચન કર્યું એવું તે શાન વિગેરે જીદગીના છે. સુનીધી રાખતુ જવા ન દેવું ભૂલવું નડિ. તે ધારણા અશો, અમુક તને ધર્મ કે નીતિને ઉપકે અમુશિખામા, અમુક ઉપદેશ કે અમુક હિતેચ્છુ મળસે અમુક વખતે અને અમુક કાણે કહેવ-આપે છે એમજીદની પયત ભૂવાય નહિ તે સમયમાં કોઈ ગમે ત્યારે પૂછે તે પણ તેને જવાબ વારવિ મેનિશપ આપીવાય ચા સમયમાં થતા અવધાન પૂછે એ આ ધારાશકિતને પ્રભાવ છે. આ પ્રમાણે જીદગી પત જે ધારણાશકિત-મરણશકિત તે બને સાતમે ગુગ છે ૮ અનુદાન–કરવું કે રાવનુ ભગેડી વિચાર નિરાળ કીડનેપાળ રાખેવી બાબત વનમા મૂકવી તે અનુદાન, જેમ કે ધમાત્મા ત્યા ી કે હર ઇદ અને મન ઉપર વિજય મેળવવા અને અંતર શ[ મ ક્રોધાદિકને જીતવા ઉત્પાઈક પ્રભુના અમૂચ વચને સાભળી વિચાઈ બાય શત્રુઓના એ શરણભૂત છે એમ નિશ્ચય કરી કામ, ક્રોધ, મદ લોભ રા ય પાંચ ઈન્દ્રિયો અને મનને જીતવાઉવમ કર. ઉદાર ચિત્તવાળા બની, ઉવ ભવના-ઉચ્ચ પરિગાથ રાની પશ કીર્તિ વિગેરેની લાલસા વગર, યથાશકિત તાત્યાન પૂર્વક સમજણ અને વિધિ સહન ઉચિત

·બોલ ચી
પાર્મિક ક્રિયાઓ હમે પાતે કરવી અને બીજોને તે પ્રમાણ કરવાની છે ?
કરવ—ઉપદેશ આપે એ બુદ્ધિના અનુગન નામને આમા ગુમ થવા
ઉપર કહ્યા પ્રમાબે બુદ્ધિના આઠ ગુiાને અનુયામા શારી
પાઘસાઈના ૩૫ બિનનિયાને આ પ મ ગુણ નિયમ કે બેa] છે
હવે વિચાર કરતા ૩૪ ને આધાર આ એકજલ બુકિતના આઠ
દયા wાવવા રુપ ઉપર રહે છે
આ ગુના માનવીના હૃદયમાં પ્રગવિકાસને પામે ન હોય તે તે
મદ બુદ્ધિવાળે ગાય અને જયા સુધ બુમ પાવ, વિવાતિ કે
સારાસાગ્ના ભાજપ વિવક ન હોય ત્યા સુધી બી ૩૪ ગુ પn કવાથી
આવી શકે? માટે બુદ્ધિના આઠ ગુણોને ખીલવવાની સતેજ કે વાની દરેક
માણસે શિશિાસ્ત્રીય અભ્યાસ, શાસ્ત્રાવ અને રાસમાગમ દારા અવા
કરવી વઈએ.
કારણ કે એ બુદ્ધિના ગુમ સહન માર્ગનુસારીના ૩૫ ગુની પ્રાપ્તિ
થાય તે જ માણસમા સાવ મામઈ આવી શકે માણસાર વનને માણસ
એ તે મનુષ્યના રુપમા જનાવર જતાં કે ઉતરતે ગળા માવા વગરને
માણસ ગૃહસ્થાશ્રમવિ આમા સમજે અને શીરીતે આ
વહન કરી શકે? માણસા ૧નના માતમા સમકિત આવ૫કે સાપs
પણ શી રીતે આવી શકે? અને છેવટમાં કર્મમુકિત પણ શી રીતે થાર્થ નજ
ઘાય
મા કર્મમુકિત અને ઇચ્છિત સુખની પ્રાપ અને પાસ માણસાઈ
પ્રા૫કવી એ માણસાદની પ્રાપ્તિ ૩૫ ગુનિયાથી થાય છે અને
૩૫ નિયમનો આu? બુદ્ધિના આઠ ઘ ઉપર છે એ બુના આ
ગુ પૂર્ણ ખંત અને પ્રયાસથી વિકસાવવાની માસમાત્રની પ્રથમ ફરજ
અને એકાદ + કાર્ડની દ્વિ છે એ આ ગુ બુદ્ધિના ઉરમા ધારા
રુપ માર્ગ સારીને વી મે ગુમ કહ્યો

·એિલ પરમે
બેલ પાદરા
નિરતર ધર્મશ્રવણ કરવુ
(આ બેયને બુદ્ધિના આ ગુમાવી બીજ ગુણમા
સમાવેશ થઈ જાય છે)

·બેવ સામે
૬
૬
બેલ સોળ
અજીર્ણ હેય ત્યા સુધી
ભજન કરવું નહિ
ચરણે નવિ ભોજન કર વિશાલ જે
ભૂખ વગર હરતાં ફરતાં, જે આવે છે, જયારે ને ત્યારે, શરીર પ્રકૃત્તિ
તપાસ્યા સિવાય તેની માફક ચર્ચા કરવાથી અનિમિત ખાવાથી ભજન
સ્વાદિષ્ટ અને મન ગમતું મળ્યું હોય, સરખેસરખા પાંતમાં બેસીને હોડ
કરીને ભાવમાં વધારે આવે એઠ ન મૂકવાના કારણે કે પોતાની પ્રકૃતિને
પ્રતિકૂળ એવું ભેજનઅગર ભયે અકૂળ હોય છતા ભૂખથકી આંધક ખવાઈ
જવાથી જઠરાગ્નિ ઉપર અધિક જે જવાથી, જગ્નિ પી જતાં
ખાધે પાચન ન થવાથી અજા-અપ થાય છે
અજીર્ણ થતા શરીરમાં વાયુ ભરાવાથી પેટમાં ભાર જણાય, બેસાય નહિ
આમ મળ થાય, પી રહેવાનું મન થાય, કઈ કામ કરવું ઉકલે ગમે નક

·બાલ મેળો તાવ આવી જાય, ઝાડ ઉલટી થાય, ઝાડામ-વાસરમાં તેમજ ઓડકામાં ખરાબ ગધ આવે અને પેટમાં દુખાવો વગેરે હરકત થાય. સર્વ રોગનું મૂળ અજીર્ણ છે મન પ્રકોપ એસરોને ખાસ હેતુ છે અને બાળકોને હેતુ અજી છે અજીર્ણ બા1કે બધશ થયા વગર તાવ ન આવે. આવા અજીર્ણના સમયે પોતાના વૈદ્ય પોતેજ બનવું જોઈએ. અર્થાત સવાગ્યા ખુલ્લી હવામાં એક પ્રાઈવફરવાથી પરસેવો વળે ત્યા સુધી કસરત કરવાથી, ગરમાગરમ પાણી પીવાથી ડાબા ખેચીને વામ લેવાથી અને અનાજ ન લેવાથી ઉપવાસ કરવાથી અજીર્ણ તાવ મટી જ્વા પામે છે મન ઉપર રાખવે. ઘરના માણસે ખાવાનો આગ્રહ કરે છત જ સુધી અપન માટે કોઠા સાફ ન થાય અને કકડીને ભૂખ ન લાગે ત્યાં સુધી અનાજ માત્ર અને ભારે વકરતા ચીજ મેમમાં ન નાખવી. અપચાં થવા છતા ખાવાને એક ન છૂટતા કઈ ખવાય છે ને અજીરા વધે છે. વધારે વખત ચાલે છે અનિમ જેમ ઇન્જન ૫ વા કરે ત્યા સુધી સતેજ રહે છે તેમ અપવામાં બાધા કરવાથી વધારે નેસ કરે છે મરતે નથી બળતણ ન નાખતા જેમ અગ્નિ ધીમે ધીમે અસવાઈ જય છે તેમ પાક બવ થતાં અપને-અ થવ તરત મને જ છે માટે જ્યારે જ્યારે અપચો થશે જણાય કેનjભજનવેવાનું ખાવાનું ઘો વિવેકી માણસ બધ કરે છે એથી પિતાને કે બીજને ઉપાધિ વિતા પીવિને ભોગવવી ન પડે અને મેં તથા ભાવેલાભથાય એમાગાનુસારી માવસારને સોળમોગુનમસમજો

·બોલ સત્તરમ
બેલ સત્તર
નિયમિત વખતે ધ્યા-પચ્યા વિચાર
કદી ભૂજન કરવું
સાત્વિક રૂચિ અનુસાર આ ન રાગ
ખાવાના હેતુ ભૂખ ડવાને છ હટકાવવા જીવવા માટે ખાવાનું
છે પરતુ ખાવા માટે જીવવાનું નથી જયા જીવવા દેહ ટકાવવા માટે જ
ખાવાનું લક્ષ્ય હોય ત્યાં કોઇ પણ જાતના સ્થા કરવાની ભાવના નજ હેવી
જ્યાં જ સ્વાદ મા ના રાગ અતિ ખારા, ખાટા, તીખા,
| તમતમતા, ગરમાગરમ ભજન કરવાથી તામસિ વૃત્તિ પ્રકૃતિ સ્વભાવ
થવાની સાથે પ્રતાપે માનસિક પ્રકૃતિ ઉશકેરાઈ જાય છે અને મહાન હાની
| થવા પામે છે
સ્વા કરવાની દ્રષ્ટિ-ભાવનાવાળો માણસ ભૂખ સામે નથી તે પણ
સ્વાદ સામે જુએ છે સ્વ ર પદાર્થો ટેસથી ખાય છે ગમે ત્યાંથી મેળવીને

·બેન સત્તર કે બનાવીને પણ ખાય છે મન ગમતી વર મળે એટલે ખાઈને રાજી થાય છે મનને અવગમતી વસ્તુ મળે તે રડાની ઉપજે છે બનાવનારને ગાળો વરસાવે ભાઈ પછાડ અને મારકુટ શુઝાફરી છૂટે છે આવા પ્રકારની અમૂક વસ્તુ તે જ અમૂક વખત જરૂર જોઇએ એના વગર ન જ ચાલે છે વસ્તુ ન મળે ત્યાં સુધી વિત્ત તે વસ્તુમાજ પડયું હોય એના વગર નગ) ઢીલા થઈ જાય કઈ કમ ન સૂઝે માથું દુખે એવા બધાને વ્યસન કહેવાય છે જે વસ્તુ કરીને પુષ્ટ બનાવવાને બ ડે નુકશાન કરે અને જેના વગર નજ ચારે તે વ્યસન કહી શકાય વા, બી3 સોપી પાનપટ્ટી ક બજાર ફાકવી વિઝ અનેક પ્રકારશ્ના બસને છે જેથી દ્રવ્ય પૈસાની હાની અને ભાવે વરીરની હાની તથા તેમા આસત્તિ હોવાથી કર્મબરન વિને નુકશાની થાય છેવ્યસની માત્ર પૈસા શીર કે કર્મબંધનની દરકાર નથી કરતે નો થઇને આસકિનપૂર્વક અને સેવાજ કરે છે પરિમે શરીરમાં ભયંકર વ્યાધિ વિર ઉપાધિ જનતા પખે અને તેના પાયમાલ થઇ જાય છેશરીરમા જતા આવી જીવન અકાર થઇ પર છે અને વાળ લેવી પડે છે મનાવૃપ્તિ બગડી જાય છે અભાવે વીડયો થઇ જાય છે અને વ્યવહારિક કે ધામિક. કામા બિન પડે છે ધમકનિયા સાથે વૈદિક નિયમોના અત્યંત ગાઢ સબધ છે મારું નીતિ શાસ્ત્રમાં કહ્યું છે કે શરીર એ પ્રથમ ધર્મનું સાધન છે' માટે સા, સારી રીતે ચાવી ચાવીને એકલ્સ બનાવી ગળા હેઠે ઉતરે તો શરીરને ગુણ થાળ ભજન કરતા હોય, વિતા ભય અથવા દુષ્ટ વિચારો અંત:કરણમાં ઉત્પ ન થવાથી પૌષ્ટિક રાક લેવા છતા શરીર અને મનને શાંતિ કે પુષ્ટિ કશ્મા થતું નથી, પરંતુ રૂપે પ્રગમે છે (અવગુણકા થાય છે! ખૂબ ચાલવાથી કે મહેનતનું કામ કરવાથી લાગે થાક ઉતારી વિસામે લઈને પાણી પીવાથી કે ભેજન કરવાથી શરીરમાં અવકિયા થતી નથી પરંતુ | વિસા લીધા વગર તરત ખાવા પીવાથી ઘણે ભાગે નુકશાન થાય છે ·૭૦. બાલ સત્તરમ શસ્ત્રમાં અનાજને ઔપિકડેલ છે અનાજને મધ તરીકે બધા વેદની ભૂખ શાંત કરવા નિમિત્તે નિયમિત સ્વા. કર્યા વગર ખાનારને ઘરે ભારે ગઈ, ઉપદ્રવ થવા ન પામે વિવેકી વિ જ માણસ કરીને ભૂખ વાગે ત્યારે જ પોતાના ઘરે કે પારકે ઘરે અનુલ અને નિયમન સવિક સામે બરાક દૂધ, ઘી ઘઉં ચોખા, મગ, પાકા ફળ, મોવિરે ખાપ ભૂખ લાગવા માટે શરીરને વ્યાયામ કસરત અગર મહેનતવાનું કામ આપવાની જરૂર છે અંગમહેનત કરવાથી જરાગ્નિ સતેજ થાય છે ખૂબ ભૂખ લાગે છે અને લુખે કે ટાસ્વાદ વગરનો ખોરાક ખાતાં મને લાગે છે તેમજ તરત પાચન પણ થઈ જાય છે ખાનું અનાજ બરાબર પચી જાય અને પછી રાણા ઉપર બરાબર ભૂખ લાગે તેજ ખાધુ કહેવાય અને એ ખેરાક શરીરનેત્ર કરે પુષ્ટ બનવાન બનાવે છેશરીરમાં રાગાકની ઉપાધિ થવા પામતી નથી પ્રતિકૂળ ભજન લેવા પુરી કે રીકની પેઠે કિયા થવા પામે છે સમજી વિશે માણસે મહેનત કરી ભૂખના પ્રમાણમાં સાત્ત્વિક પ્રકૃતિને અJકૂળ, સાદુ અને નિયમિત ભોજન લેવું જોઈએ. એ માત્રાને ૧૭મે ગુગ છે,

·બાવ અઢારમાં
t
બેલ અઢારમે
પરસ્પર વિરોધ ન આવે તેમ
ધર્મ, અર્થ અને કામ એ
ત્રણ વર્ગને સાધવા
અબાધિત ત્રણ વર્ગ સાધવા પણે જે ”
ધર્મ અથ ને કામ એ ત્રણ વર્ગો એકબીજાને બાધ ન આવે તેવી રીતે
દરેક પૂT તે સાધવાના છે
પમ એ દુનિમા પતા જીવનેધરી રાખે ગતિમાં જવાબ આપે છે
ધર્મ ધર્મ વિશાળ અને સ્તનપક છે ધમમ બે ભવન હર ન
મતના બે ધર્મ કષિત બને છે સમભાવ ન્હા ધમ હોય, નિવણી
ધર્મ એક રુપે છે પરંતુ વ્યવ ાથી એ ધર્મનાદાન શિવન, તપ ભાવ તેમજ
ગુરૂ ધર્મ તથા સાધુ ધર્મામ ધર્મ વિગેરે અનેક પ્રકાર છે

·બેલ અટારમાં fs- ઉદાર દિલથી દયાળ પણે ધર્મ-સાત વિગેરને ભેદભાવ વગર જેને જે જે વસ્તુની બિન, પાબી, કપ, જયા અને ઔષધવિરેની જરિયાત હોય તેને તે તે વસ્તુ યથાકિત કેઇપણ જતની ભાવમાં હની ઈચ્છા વગર આપવી તે ધન ધમ જાણવા વૃત્તિ વશ રહે તે સર્વથા બ્રહ્મવય પાળતુ પ ક પરyપસાથે વિષય ન સેવ પિતાની સ્ત્રી કે પિતાના પતિ સામે પણ મા તે મા શ્વાન વૃત્તિ અને વિષયવાસના ન રાખવી વિષયના ભિખારી થઈને અતિશય વિષય ન સેવવા અગર પવિત્ર રાખવી એ શિયળ ધમ જાણવા. અક્રતિકા થઇ ત ખાન પાન ન કરવું ન વસ ખા ખા ન કરવું છે કે ત્રn વખત જમવા સિવાય મોકામા કોઇ ચીજ ખાસ કારન સિવાય ન નાખવી એ ની માફક વર્ષ બાધક ન કરવું અને ખાન પાન વિશ્વ નિયમિત રહે, ધન ધાન્યાદિત . પણ વસ્તુમા આસકિત-નતિ ઈચ્છ તુણા રાખી જગ્યા ઉપ ત અતિ રસ કરવાની ભાવના રાખવી ન. તારવૃત્તિ રાખવાં બ્રહ્મચર્ય પાળ્યુ ફોધ, માન, માયાને લોભા કી કપાછાક વા કાબુમાં ખવાઅને હનશીનાપૂવકનેકાનન એકરાશ, ઉપવાસાદિક વિવિધ પ્રકાર તપશ્ચય કરવી વિનય વૈષ્યાવૃન્ય સેવાભકિત, કરેલા પાપનુ પ તાપૂર્વક પ્રાઈ ગત તથા મન વચન ને કાયાની સ્થિરતા સનુમાં એકાગ્રતા. ઇત્યા વિવિધ પ્રકારને તપ ધમ જાવે કોઇ! બૂર ન ઈચ્છ, દરક પ્રવનું ભy ઈ94 સાત ભાવના ભાવવી સારા વિચાર કરવા આત્મ હિતવિતાવવું તે ચા ભાવ ધર્મ, તના અનેક પ્રકાર છે તેમાં પ્રથમ વાર ભાવના-મૈત્રી, પ્રમેટ કાત્રા અને માધ્ય૩ ૧ સર્વ જીવાને પોતાના આત્મા સરખા જલવા તે મૈત્રીભાવના, ૨ સ ગુમી માવસ જેઈને આનંદ પણ તે પ્રમોટ ભાવના. ૩ દુનિરાધાર અને જેને દયા લાવવી તે કરૂણા ભાવના.

·બેલ અમે
9િ3
અને અવગુણી માણસને હિતેચ્છુ થઇ સમજવો ન સમજે તે
તની નિ ન કથ્વી પળ દયા લાવીને પ્રભુ એને સ બુદ્ધિ આપે એવુ)
ઈ તે મધ્યસ્થ ભાવના,
આ નવા ભાવના ભાવવી
હવે બા ભાવનાનું સ્વરુપ બા પ્રમાણે છે
૧ આ મા. શરીર ધન, ધાન્ય વિગરે વૈભવ નથી માગે કુટુંબ
પગ્યા આ સવ વિનાશી છે હુ પાને મિા આત્મા) અવિનાશી છુ મા
વિનાશને મા શા માટે હુમુળ રાહુ મેમવિતવનુ ત અનિન્ય ભાવના
૨ માબામા કુટબ પીવા ધન ધાન્ય, કેવભવ મને બચાવવા
રામર્થ ન થાય, તેમજ સથવારે કરાવશે ની મને અથરમ એવા મને
નtત, સિદ્ધ સાધુ અને કેવળ પરુણા ધર્મનું જ શરણ છે એમ વિતવનું
તે અશરળ ભાવના
૩ મ સસારસા ભમતા ઘણા ભવ જ મ કયા છે હવે
તે બમણમાથી ક્યાર છુશ એમ વિતવનું તે સંસાર ભાવના
૪ બા મારા આત્મા એકના એક છે એક પર ભવમાં
જશે અને ક કા સારા સામના દળ અકલાજ ભગવશે એમ ચિંતવનું
તે બકત્વ ભાવના જળવી
૫ કાઇ નથી અને મા કા નથી એમ ચિતવમું ને અન્યત્વ
ભાવના
૬ શ્રી અરવિ છે મળમૂત્રની ખાણ છે રાગ જાનું નિવાસ
સ્થાન છે અને તેથી ન્યારાછુ એમપિતાવતે અશુચિ ભાવના વઘવી,
૭ મિથ્યાત્વસિસ વનુ સ્વરુપે ન સમજવાથી સાયાને ખેટુ અને
બેટને સાચું માનવું ત] અગ્રત ઈિ જતના વ્રતનિયમ ન હોય તે
પ્રમા- બાય કોધ, માન, માયા ને લાભ રુપ અને અશુભ યોગ મિન

·બોલ અઢારમે વચન ને કાયા એ પાય માત્ર તે (પાપને આવવાના ગરનાળા રુપ આસવ છે એમ વિતવનું તે આસવ ભવના કહી ૮ સમકિત સિન્ય વસ્તુ સ્વરુપ યથાથ સમાય એટલે સાચાને સાચું અને બેટને ખોટું જાવ તે વ્રત નિયમ અપ્રમાદ અપાય અને શુભગ એ પાચ આવતા કર્મને રોકનારા કમા. ૨૫ સવર છે એમ ચિતવનુ તે સંવર ભાવના ગણાય ૯ સનશીલતા અને સમજણપૂર્વક કોણ જતની લાલસા વગર, વિવિધ પ્રકારની તપશ્ચર્યા કરવાથી કર્મની નિર્જરા થાય છે એમ ચિતવવું તે નજર ભાવના જળવી ૧૦ હુ હાલ અમુક ઘરમાં રહું છું એટલે કુવાના દેડકાની માફક આ ૫ માં રહ્યો છે પરંતુ ચૌદ રાજક આગળ હું અને મારૂ હાર, રહેઠાણ કઈ પ્રિસાતમા છે? પગ પસાળ કેડ ઉપર હાથ રાખી ઉભેલા મ ષના આકાર આવી રહેલા ચૌદ રાજકમા નીવે ભવનપતિ વાળતર અને સાત નરક છે ત્રીકા અસંખ્ય દીપ સમૂદ્રો ર વી રહ્યા છે. હવે જાતિય, બાર દેવનેક નવ વેયક પાચ અનુત્તર વિમાન અને તે ઉપર અનન સુખનું પવિત્રધામ -એવી સિપ્રગતિરુપતિ શિવા છે એમ ચિતવા તે લકભાવના જાવી. ૧૧ ભવભ્રમણ કરતાં કરતા જીવને સપન શાનમાં બોધિસમકિતની પ્રાપ્તિ થવી એ ઘણી દુભ છે અને જેના વગ મિશની પ્રાપ્તિ નથી માટે આત્મામાં તેના માટેની યોગ્યતા મેળવવાની જરૂર છે એમ ચિંતવનુ તે બાપ ભાવના ૧૨ ધર્મના ઉપદેશક તથા શુ શાસ્ત્રના બોધક એવા ગુરૂની પ્રાપ્તિ અને દયામય શુધને ધર્મનું સભળદેવ ગુરૂ અને ધર્મને ઓળખવા મેળવવા] દુલભ છે. ધર્મનું સત્ય સ્વરુપ સમજવા માટે સાપ ધર્મોપદેશકો દ્વારા ધર્મનું વત્ર કરે છે. પરત રાત, રાજન અને મક ર ) કે

·બોવ અઢાર
២
પ્રગશવનાર ઉપદેશ આપનાર ઉપ-8 ગમે તે હૈ કે સંપ્રયાસ
દિવ છા ગુણી બની તેને ઉપદેશ સાભળવાથી આત્માને લાભ થાય
છે સાવધાનપણે એકચિત્તે સાંભળવાથી દેવ, ગુરૂ ધર્મની ઓળખાણ સાવ
સાચુ જાન પ્રાપ્ત થાય છે એમ વિતરવું તે ધર્મભાવના. એ બાર ભાવના
ભાવવી
ના મારથ પિતાવવા. જેમ કે-
(૧) પર ભપગ્રડ ઓછા કર સુપાત્રે દાન દઉ વપમાની
સેવા-ભકિત કરી અને લીલા નિમાં નિયાકોના
(૨) આર ભ પરિક સર્વથા છે. શુદ્ધ અવારન્યાગી સાળ
થાક અને
(૩) આયુષ્યના અંતે શરીર અશકત શના અનશન સંથા. બિન,
પાળી પ્રમુખ વા પ્રકારને આકાર સર્વથા જીવું ત્યાં સુધી તજીને, અઘરે
પ્રકારના પાપ ઉપન્ન થવાના કાગ દુર કરીને, ઘરમાર કુટુંબ પરિવાર,
સ્થાવર જ મમ મિ કત અને શરીરને મેલ છે. સર્વ જીવોને કરેલા
વૈભવ છેખમાવીને, અને છેવટ આગુખ્ય ટકે ત્યાં સુધી પ્રભુને આ
કરતા કરતા સમાધભાવે દેહ છટે તેવી દશા છે તે કફ એ અવસર કયારે
આવે એ બવ મનોરથ વિનવવા.
વળી કયારે છું વિસ કપાયને છતું? તેમજ એ અવસર મારે
ચારે? કે સમભાવમય ધર્મની આરાધના કરી ઉચ્ચ પરિબ મની ધારા વધનાં
સર્વ કમબને તે હું પ્રભુરૂપ બનું? ઈત્યા ક ભાવનાઓ ભાવવી
એ જ ભાવ ધર્મ જાણ
બે પ્રકાઝે ધર્મ. ગૃહસ્વ ધર્મ અને ત્યાગામ
૧ સભા ત્યાગી સાધુ બનવાની શકિત વિકાસ પામી ન છે તે ઉપર
બતાવેલ ઘન શિયન, તપ અને ઉચ્ચ ભાવના રુપ ધર્મ સ્વીકાર વાઈ

·૭૬ બાલ અટારમે સાથ પરમાર્થ ત થ પર તિ, છતી શકિત બને તે ત્યારે અને ઉચ્ચ પ ામની આરાધના કરવી દશ સત્ય, શુબ દાનત, પવિત્ર વૃત્તિ. તેલ ઉદારતા, રા નશીલતા ગુણગ્રાહીપણ વિનય-નમ્રતા, અને સ થના ઓ ગુ કેળવવા જીવન નીતિમાં અને પ્રમાણિક બનાવતું સત્સમાગમ શામશ્રવણ પ્રભુસ્મરબ, સમજણપૂર્વક સ્વધમાનુષ્ઠાન અને અમે ભરે સવ પ્રવિની સેવા કરવી એ કોઇ ગુસ્વ ધર્મ છે ૨ વિષય વિકારાદિક સર્વ વાસના છૂટે અને આત્માધનાની તીવ્રલનની લાલે ત્યારે ચન, મિની સ્માર અને કુટુંબ પરિવારને સર્વથા થાગ કીસ ગુરૂને શબે જ શાસ્ત્રાભ્યાસ કરી, જ્ઞાન ગભિત વૈાગ્યપૂર્વક સાથ વેષ સ્વીકારો, તપ જપ સહિત આત્માનામાં મમ રહેવું અને અશાન અમૂક જીવોને નબોધ આપી સધર્મના માર્ગે ચાવવા તે ત્યાગન ધર્મ મુનિધર્મ છે આ પ્રમાળથમ વરુપ જાણી શપૂરક છાશકિત, ધર્મનું આચરણે કરવું એ માનવીની પડવી ફરજ છે એ અર્થ અને કામને આધારભૂત એવે Aિણ વર્ગ માનવ ધર્મ નામને પડે વગ વર્ણવી બતાવ્યા. અથ એટ ધન પતે. ગુ સ્થાળામમાં રહેવા માણસને ધન વગર વડતું નથી ધન હોય તે કુટુંબનું પણ તથા વ્યારિક કે ધાર્મિક કાર્યો દાન પુણ્ય વિગેરે કરી શકાય ગૃહસ્થાશ્રમી નિધન હોય તે ઉપરોકત કોઈ પણ કાર્ય કરી શકતા નથી આધિ, વ્યાધિ ને ઉપાધિમાં જીવન વ્યતીત થઈ જન અને કર્મબંધન કરી દુર્ગતિમા ચા જય માટે માનુરઘરીના પહેડ બેલમ કા પ્રમાણે ન્યાય-નીતિ અને સત્ય પૂર્વક ધન મેળવવું એ મારા એવુ ધન ને સુરી માયા કરાય છે. આવી માયાવાળાની બુકિનિર્મળ હે છે ધર્મના કાર્યોમા ધન વાપરવાની રૂચિ થાય છે જ્યારે અનીતિ અન્યાય ને કુકપટથી મેળવેલ ધન એ આસુરી માયા કહેવાય છે એવું માયાવાળાની બુદ્ધિભ્રષ્ટ થાય છે ધર્મકાર્યોમા ધન વાપરવાની ચિ ન થાય તના ધનને દુરૂપયોગ થાય. પૈયા, વકીલ, જુગાર, નાટકગ્રીનેમા અને ·બિન અઢારમો માજશેખમાં વપરાય. ચાર, અગ્નિ, જળપ્રલય, સ્ત્રી પુરણ અને ગઈ કા નાશ પામે નીતિ-ન્યાય ને સત્ય રીતે વ્યાપાર કરવા, તે પાવ અનિયમિત નહિ ધન મેળવવા માટે અતિ તૃષા ન રાખવી અતિ ઝખના રાખી અનિયમિત ૫ સૂર્ય ઉગ્યા પહેલા ધધામ જેવું અને રાતના બાર વાગ્યા સુધી ઉજાગર કરી થયાની ધમાલ કયા કરવાથી કઈ અધિક ન મળી જેનું નથી નિમિત રીતે આઠ કલાક ઉપરત નહિ વ્યાપાર જતા ભાગ્ય અનુસાર જગ્યાખ પૂતુ મેળવી શકાય તેમ છે હુન્નર કરે હાર પત્ર ભાગ્ય બિન મિલે ન મરે ભાગ્યમા લાભ ગુખ્ય ન હોય તે ગમે તે અપાર ઉદ્યોગ સ્વામી આવે તે પણ નિષ્ફળ છે અતિ લોભ તે પાપનું મૂળ છે અતિ લાભન લઇ ધન મેળવવા માટે માત્રસહિંસા કરે કૂડકપટ કરે, ચોરી કરે પણ ગુલામ કરે, પરમ પૂરૂ ખાવ નહિ રાહત કારડન કરે અને કુટુંબ પરિવારના વિયોગ સહન કરી દેશપરદેશમા રખ આમ અનિવમિતપણે છે, ઉપન કk ભગવે શરીરની પાયમાલી થાય. આખા કુટબના પsa માટે ધન મેળવવા અનડ કર્મનો સંચય કરે આખું કુટબ ખાય અને કલા પાપકર્મો જ એક ભગવે, ગાદિક પી થાય ત્યારે ખાના કુટુંબ યા કરે ઉંજાના કરે સેવા કરે, ઔષધ-ઉપચાર કર અને માદસ્વાર્થને લઈ કવિ અખમાથી આ પણ છતા પી.માંથી ભાગ પકવવા કોઈ સમર્થ થતુ નથી માટે પર ભવની બીક રાખી, કર્મને કાય અન જરી, કુટુંબના પિષણ માટે અતિ ભી બની પૈસા મેળવવા અર્થે અનીતિ-અન્યાય કે કૂડ કપટ કરી ઉંઘ વધી ઉબરે ન લે એ અર્થ નામને બોલે જ કહ્યો. કામ એ પાચ ઈન્દ્રિયોની પ્તિ ઈન્દ્રને સોંપવી તે મુખ્યત્વે ખાવું પીવું ને સુવું પિટા ભાગમા પર ખોટન નાવ છે

·બિલ અટારમે
આજનું રેળનું પડવું સાભળવું છે, અને વિઅિબ્રાય તેવા
વિગેરે કામ શદમાં સમાઈ જાય છે
ઘણા વિલાસી જીવન ગાળનાર નો સમય ઇન્દ્રને પોષવામાજ
થાય છે પં ફાટે ને મો હાટ એટલે પથારીમાથી વા કે મેઘ ઉ ત્યારથી
માં ને મીરાને એ ન્યા સુધી ખાવાપીવામાન, બી1 સીગારેટ, તેપારી,
પાનપટ્ટી નાસ્તાપાવી, ફળ, બે તત્ર કે ચાર વખત ભજન વિરમ)
પણ ચાન્યા જ કરે છે કે ત્રણ વખત ખાધા સિવાય ખાતાના વખમ ઉપરીત
જોઈ જ મામા ન નાખવી એનું નિમિતપ જ ન હોય ત્યા રોત્ર
વિસાની બરબાગ સમરને પગ અને કર્મબન સિવાય બીજે કશે લાભ
ન જ થાય. આવી રીતે જીને જીવન પશુનુ વાય. ત્યાં માણસાઈ
ન હોઈ શકે ખાનું વુિં વિગેરે પ્રવૃત્તિ બે કડક ઉપગ ન થાય અને સૂવાનું
છ કલાક ઉપગત ન થાય એ મલાઈને ગુર છે
ધન મેળવવાની ધખનાત્રાના અને 1 પીવું , વિગેરે
ત્તિમાંજ રાચેડા મા ધમકરધી કરી શકે નહિ ધર્મકાયા વિન પટે
નહિ ધર્મકાર્યએ ત્રમાધિમ અર્થને ગામમાં પ્રદરજજે છે ઘર્મથીજ
અર્થ ધન અને મમ-સુખના સપને મળી તકે છે
એકાત કામ ભેગવિલાસમાજ રાવી રહેવાથી તન, મન, ધન, યશ,
કીનિ ધર્મ અને પુષ્યની ખુવારી થાય છે કે કર્મબંધન અને ગતિ મળે છે
એકાતે ધન મેગઝની પબનામ જ રાવી ૨ થી તન મન યશ,
પુણ ધર્મ, નીતિ અને આચારવિચાર વિગેરથી થવાય છે છે? કર્મ
બંધન ને દુર્ગતિ સામે વાય છે
જેના ઉપર કુટુંબને હોય તે માણસ ઉપાસાભળી આવેશમાં
આવી દુ બગર્ભિત વૈરાગ્યથી એકાત [ટુબના ભાવ પર વિગેરેની
દરકાર કર્યા સિવાય આ વિસતપરવાળાનસ્થાન વિગેરે ખાન
ધર્મ ક્રિયા કરવા મં જ તે તે પણ મૂર્ખઅવિવેકી ગવાય છે એકાત,

·બાવ અઢા-મે
વરસમજ લોભ-નુણા, વિસતા કે આવેશને લઈ ઈ પા કાર્યમાં
ધિમમાં ધામા કે કામ ભેગારકમાં માહે આગળ પાક્યને વિચાર
નક એ ની મૂર્ખતા છે ત્યાં માણસાઈની તે વાત જ શી?
રાત્રિના બે પર પદ અને છેવો પહોર અને દિવસના મધ્યાન
સમયના બે કલાક એ આઠ કલાક ધમકિયા ભાનધ્યાન, તપ, જપ, ત્યાગ
રિમા જાળવ, દિવસના આઠ કલાક ઉપરાંત વિશેષ સમય ધન કમાવામાં
બાપા કામમાં ન ગાળવો અને ખાપીને સૂા વિગેરે શરીર સંબંધી
પત્તિમાં પણ આ કલાથી વધારે વખત ગુમાવ નહિ આ પ્રમાણે
વર્તવાથી વને સમાન રીતે સાધી શકાય છે ને ધમ, અઘ ને
અમને સમાન રીતે એક્બીજાને પરસ્પર બાધ ન આવે તેવી રીતે સ્વધનાર
મામ ખરે માણસાઇવાળે માવસ કહેવાય. આ માણસ જ ખર્ચ
ગુહસ્થાશ્રમી બની શકે છે
આવી રીતે ત્રણ વરની વાર્થ સાધના ન કરનાર ભણસની જીદગી
પશુની પે નિષ્ફળ છે ને સાથે સ્થાામી નથી બની શકતો સાચા
સ્વામી યા વગર ધર્મની આરાધના અને સ્વર્ગ કે મેની પ્રાપ પર
જાણ કરી શકે? માટે છે જેને અબાધિત પરિપૂર્ણ રાધવા માટે ખંતીલા
એ નીતિખારાથરીના અા બોવ ઘો.
- - -

·૮૦.
બેન એ સ્ત્રીના
બેવ ઓગણીશમાં
અતિથિ, દીન પુરને યોગ્યતા પ્રમાણે
સત્કાર કરે
ગિજનની ભકિત કરવી ?? પરે
થા, સત્ય, સતેષ, સહનશીલતા, વિન-નમ્રતા, સરળતા, જાતા,
પરોપકાર અને સમભાવ વિનેશ ગો સહિત એવા નાગી કે ગુહસ્થની
અબે ભાવે ખરા જીગથી સેવાભકિત કેવી અને પાણી વમ પાત્ર,
ઔધ, ભેષજ પાર પાડી પ્રમુખ આસન વિર આપવા સમાન
કરવું આ પધાત કહવું ઉઠીને ઉભા થવું અને હાથ જા1 પ્રકામ કે
નમસ્કાર કરવાઅસ બર કે ૧. આપત્તિમા તન, મન ને ધનથી
સહાયતા કરવી એ પ્રમાબે ગુવાનની ભારી રીતે ભકિત કરવાથી તેવા
સદગુણો આ મામા પ્રટે છ એ નીતિ માર્ગની આગની ગુલ
કથા

·બોલ વીશા બોલ વીશ કેપણુ વાતમાં કદાચડ કરવે નહિ અસકદાગ્રહને ત્યજ કરી રૂણ જે ઘવે ભાગે પોતાની વાત તદન ખોટી હોવા છતાં સાચી ઠરાવવાને મનુષ્યને સ્વભાવ હોય છે. વાંસની મૂડી અગર લ વણિકની પેલે પોતાની લીધેલી વાત મરણના સુધી પકા રાખે છે પ્રમાણિક ત, હિતેચ્છ અને નિસ્વાર્થી પરૂપ સમજાવે છના અને તે પોતાની વાત એ છેવાનું જાવવા છતા પણ લીધી હક છે નહિ તે અસ કાગ્રહી કે દુરાગ્રહી કહેવાય માર તે સાફ" એ દુરાગ્રહ છે અને સારુ તે માએ સત્યાગ્રહ કહેવાય, વિવેકદ્રષ્ટિવિનાને આગ્રહ તે દુર છે અને નિ:સ્વાર્થ વૃત્તિી સર્વસ્વ ને જનસમાજના હિતકર કાર્યોમાં અપગ્રહ તે સાગ્રહ છે. ક ગ્રી માણસ કોઇ સા સા રાખી શકે ન6િ ગુણગ્રપણ તેનાથી દર છે. તેને કોઈ વિશ્વાસ ન કરે બીજાની તે નિદા કરે અને બીજ એની ના કરે. પોતાની મા સાભળી કલાકશ કકાસ કરે. વેર આ ઘતા કુસપ વધ અને કુસંપ વધતાં જામી અને સુખ રીસાઈ જાય પર પાએ અનેક દુખે અને અવગુ વધવાથી આર્ત અને રેં, ધ્યાનપૂર્વક મરીને દુર્ગતિમા જય આ સમસુખ અને ધર્મના ઈચ્છક માણસે કદાચ છાએ સરળતાપૂર્વક સત્યાગ્રહી-ગુવતી બનવું એ નીતિ મારીને ૨૦મે 1 .

·બેલ એકનીશમે. બાલ એકવીશમાં ગુણી જનેને પક્ષપાત કરે પક્ષપાત સૌજન્સ તો કર મને પક્ષપાત એટલે કોઈ પણ વસ્તુ વ્યકિત કે સમુદાય તરફ દિલનુ બે વાન થાય તે જીવ માત્ર બે પ્રકારના સ્વભાવવાળા હોય છે સત-રાજજન સદ ગુણી અને શક-દુજન દુર્ગળી એક સદગુણગ્રાફી અને બીજા દુર્ગની છે સુખના ઈરછકે આત્માને હિતકારી, આત્માની ઉન્નતિ કરનાર એવા થા, સત્ય, વિનય, વિવક સતેણ, સાઇનશીલતા, સરળતા અને પગેપબર વિગેરે સજજનતામય સદગુ અને તેવા ગયુકત સજજન સગુણી પરૂપના પક્ષમાં રહેવું જોઈએ પરદુર્ગ કે દુર્જન માણસ તરફથી ખે ચાલુ નો, તેમજ તેની નિકા કે તેને તિરસ્કાર પણ ન કર પણ તે ·બાલ એવીમો ૮૩ ગમે તેવા સત્તાધારી, બળવાન છતાં અતિના માર્ગે જનાર પુરુષની સમા દબાઈ તેને પાન કરવું. ગુણવાનના પક્ષમાં પિતાનું સર્વસ્વ અર્પણ કરી તન, મન, ધનથી તેની પૂરતી સેવાસ્વિમરથી તેને પક્ષ પ્રાતિ પર ન છે. રાવણના પક્ષને છોડનાર અને રામચંદ્રજીને પણ સ્વિકારનાર બિભીપની પેઠે યશસ્વી ન્યાય અને સુખી થવા સદગુ કે ચદગુણીના મા રહેવુ સદગુણી પુરૂ પીની ટાકી સમાન છે સદગુણ એ પાણી રુપે છે ગુન ગ્રહણ કરવા પનળ છે નળશ ટાંકીમાથી પાણી ખેચી માણસે પિતાનું કાર્ય પીવાનું નવા ધવા વિગેરેની સફળ કરે છે તેમ સદગુરી પુરમાથી ગુમ હી બની સદગુનો લેવાથી અને તેની પ્રશંસા કરવાથી તે તેમજ બીજા સગુલી બને છે ગમે તેટલા ગુગ લેવા છતાં સીમાથી પાણી ખેચતાં પાણી ઘતું જાય છે અને ટાંકી ખાણીપથઈ જાય છે પર સદગી પુરૂષમાથી ગુ ઘટતા નથી પન્ન વધે છે એક દિવાસાથી અનેક પ્રગટાવીએ છા મૂળ રોવાનું તેજ જરા પણ ઘટતુ નથી તેમ સદગુણી પુરૂષમાથી ગમે તેટલા ગુલિઈએ છતા તેના ગુલામાં જરા પણ ઘટ થતો નથી. માટે સૌજન્ય, સજજનતા કે સગુણ અને સદગુણ પુરૂષના પક્ષમાં રહેવું એ માણસ ને ૨૧ મે ગુવ જાત

·બેવ ભાવીશા
બાલ બાવીશમે
દેશ તથા કાળ વિરૂધ આચારને
ત્યાગ કરો
“નિધિ દેશે નહિ કરો વિહાર ને ?
નિકાલ અસર અોએ દેશ મુવક પર પ્રદે, સ્થ
સ્થાન કે કાળ વિ. જે દેશ નિ કwી, ચેર, વ્યભિવી લ૫,
કોંધી અને જુગાર્ચ વિગેર આર્મી અનાર્ય કરી રહે છે, શાસ
કાએ જવાની મનાઈ કરવા અને જ જતા વૃત્તિ અને દેડ ભ્રષ્ટ
થવાનો વખત આવે તેવા દેશ પ્રગશે કે પ્રદેશના પિતાની ચડતી અને
શાતિના ઈચ્છક માણસે જવું ન જોઈએ
કારણ કે તેમને તેની અસર એ કહેવત અનુસાર તીવ્ર બુદ્ધિશાળી,
ચતુર અને તત્તરના અવ એવા મહાપુને પણ અનાય કોના

·બોલ બાવીશમો સહવાસથી માઠી અસર થવા પામે છે “કાળીયા સાથે પાળી પુસે તો વાન નાપાસાના આશિરીરને વર્ષ ભરે ધોળામાથી કાળે ન થાય પણ સાન બુમા જરૂર કેરફાર જાય અશુદ્ધ પગના પગ પરિચયથી શાળ કકિયારની પે સહનશીલતા સમતા મગજનું સમતોલપણ રવાને થઈ જાય છે તો પછી દુર્ગણી માણસના પરિચયથી શુદ્ધિ બગડે એ નવાઈ જેવું નથી. નિવાસ, જુગારના અખાગ, દારૂપીમાં ચળ મીમાર અને કસાઈખાનાનાં મુળવિગેરે અશુદ્ધરમાં જવાનું કે વસવા શાસકારોએ નિધ્યું છે હાવ ભાવ ચાળા-ન કરનારી વૈશાની સબત કરનારમા મદિરા દારૂપાન, 1 અસત્ય, પરસ્ત્રીગમન, જુગાર વિગેરે અનેક દુર્ગતિ પતે છે અને લોમાં દાદાને પાત્ર અને અવિશ્વાસ] સ્થાન બને છે જુગારીઓના અખાડે આવજાવ કરવાથી જુગાર રમવાની ઈચ્છા થાય છે અને વધતી જાય છે હાર્યો જુગારી બમણ રમે જુગાર રમતા હજારો ફટ પાયમાલ થઈ ગયા છે અને થાય છે ખાવાને બાજ પહેરવાને કપ તથા રહેવાને જગ્યા રાહે નહિ. ભીખ માગવાનો વખત આવે છે તેમજ પઘાત કરવા પણ તૈયાર થાય છે દારૂપીયામાં આવતા જતા માણસને તેમાં આવનાર મા આચારવાળા માણસની સબતથી દારૂ પીવાની ટેવ પર છે અગર લોકોને વમ બગા તે જરૂરી બને છે દેહભૂખ શુષ્ટિ, નીતિ અને ધર્મeષ્ટ થવાને વખત આવે છે Mાનપા અગર સાઇખાનાતવાર વા આવજાવકગ્નાર માણસનું હદય ધીમે ધીમે નિહૂર બનતુ જાય છે દયા કે મળતા ચાલી જાય છે આવા કુલના રથાનમાં રહેવાથી કે વિશેષ પરિચય થવાથી માણસ નાલાયક-કુપ બની જાય છે માટે જ શાસએ તેવા રથાનને તજવા, ફરમાવ્યું છે.

·બેવ બાવીશમે
બોલ બાવીશમે
દેશ તથા કાળ વિરૂધ આચારને
ત્યાગ કરવો
નિષિદ્ધ દેશ નવિ કરવો વિવાર ને ?
નિપ કરાલ અગર અગ્ય એ દેશમુવક પરગણ પ્રદેશ સ્થળ
સ્થાન કે કાળ વિગેરે જે દેશ નિકપી, ચાર વ્યભિચારી પટ
ક્રોધી અને જુગારી વિગેર અાર્મી અનાર્ય કરી વડે હવ, જવા શાસ્ત્ર
કારાએ જવાની મનાઈ કરેલ હોય અને જતા જ વૃત્તિઓ અને દેહ ભ્રષ્ટ
થવાનો વખત આવે તેવા દેશ પ્રગવા કે સ્થળના પિતાની ચડતી અને
શાતિના ઈચ્છક માણસે જવું ન જોઈએ
કારણ કે મને તેની અસર એ કહેવત અસર તીરણ બુદ્ધિાળી,
ચતુર અને તરતના જ એવા મહાપુને પણ અનાર્ય લોકોના

·બોલ બાવીશમે સહવાસથી માઠી અસર થવા પામે છે કાળીયા સાથે પાળી ઉમે તો વાન નવે પણ સાન આવે. [શરીરનો વર્ણ ભામાથી કામો ન થાય પણ સાન- બુદ્ધિમાં જરૂરી ફેરફાર પડી જ અશુદ્ધ પુદગાના પણ પરિચયથી શ્રાવણ કઠિયારાની જે સહનશીલતાસમતા મગજસમતોલપણ રવાને થઈ જાય છે તે પછી દુખી માણસના પશ્ચિયથી બુદ્ધિ બગડે એ નવાઈ જેવું નથી. વથાનિવાસ, જુગારના અખાત, દારૂપીટ, ચાળ મચ્છીમાર અને કઈખાનાના મુળવિગેરે આશુબ રથમાં જવાનું કે વસવા શાસકારોએ નિધ્યું છે હાવ ભાવ ચાળા કરના? વાયાની સોબત કરનારમા મદિરા દારૂપાન, 1 અસત્ય પરસ્ત્રીન, જાગાર વિગેરે અનેક દુર્ગમ પતે છે અને લોકોમાં દાને પાત્ર અને અવિશ્વાસનું સ્થાન બને છે જુગારીઓના અખાડે આવજાવ કરવાથી જુગાર રમવાની ઈચ્છા થાય છે અને વધતી જાય છે હાર્યો જુગારી બમણ રમે જુગાર રમતાં જો કટુબો પાયમાલ થઈ ગયાં છે અને થાય છે ખાવાને અનાજ પહેરવાને કપ. તથા રહેવાને જગ્યા રહે નહિ ભીખ માગવાનો વખત આવે છે તેમજ આપઘાત કરવા પણ તૈયાર થાય છે દારૂપીટામા આવતા જતા માણસને તેમાં આવનાર માણા ચાવાળા માણસની સોબતથી દારૂ પીવાની ટેવ પડે છે અગર લોકોને વહેમનું બe તે જરૂર બને છે દેહgષ્ટ પુષ્ટિ, નીતિ અને ધર્મભ્રષ્ટ થવાને વખત આવે છે મળપા.અગરસાદખાના તરવાર વાર આવજાવનાર માણસ, હવે ધીમે ધીમે નિષ્ફર બનતુ જાય છે તથા કે માતા ચાલી જાય છે આવા દુર્ગુણના રથાનમાં રહેવાથી કે વિશેષ પરિચય થવાથી માણસ નાલાયક પાત્ર બની જાય છે માટે જ રાસાએ તેવા રથનેને તજવા! ફરમાવ્યું છે ·મેલ બાવીશ અગ્ય કા અતિ ત્રિના સમયે વગર પર જયા ના ભટકવું નહિ. રાજે ભટકવાથી લો તેને ચેર, લેપટકૅહિંસક તરીકે ગણે છે માધા? આફત આવી પડે છે માટે અમારા રખડવું નહિ, તેમજ રાઈટ સમયે ભોજન કરવું નહિં, સ્નાન કરવું નહિ, ઘન દેવું નહિ, અજગ્યા સ્થળે જવું નધિ, સંધ્યા સમયે સૂવું નહિ અને દિવસે મૈથુન સેવવું નહિ વિગેરે અગ્ય કાળે ન કરવાનાં કાર્યો નુકશાનકારક જવી શાસકારેને તે કરવાની મનાઈકીદે તેમજ સજાએ, સંકે નાતે મનાઈ કરાય તેવા દેશમાં સ્થળ કે મકાનમાં જવાથી કે તેવું કાર્ય કરવાથી રોજ સવ કે નાતને તે તિવા ને જનાર કે તેવું કાર્ય કરનાર ગુનેગાર ગવાય છે અને શિ પામે છે રાજા તેને દેશપાર કરે, જેમા નાખે, દડલે કે ઘરબાર ટી લે. સપ કે નાતવાળા તેને સંઘ કે નાતબહાર કરે અગર અમૂક દડે છે આવું સમજી શાસ, રાજ, સાથ અને ના પ્રમુખે નિત કરેલ છે પ્રસ્થાન અગર તેવા કાર્યથી દૂર રહેનાર માણસ માવસાવાળે ગાય છે તો માણસ જગતમાં સુખી થાય અને પ્રશંસાપાત્ર બને એ નીતિબા નુસારીને ૨૨ મે ગુન કો.

·એલ ગ્રેવીમો
બેલ વેવીશ
કાર્યના પ્રાર ભમાં પોતાના બળાબળને
વિચાર કરે
કારભ શક્તિ અનુસારે કરો
કેઇ પણ કાર્યની શરૂઆત કરવા પહેલા પિતાની શકિત, સગા સાધન
અને સમયને વિચાર કો જોઇએ.
પિતાથી બની સાથે બાથ ન ભીડવી. ગર્જના કરતા મધની સામે
થનાર સિાની પેઠે પાયમાલ થવાનો સમય આવે છે. પોતાની શકિત વિગેરને
વિચાર ક્યા વગર વ્યાપાર, હુન્નર, ઉદ્યોગ, કળા, વિદ્યાવિગેરે વ્યાવહારિક
કર્યો કે વ્રતનિયમ, પરાગ વિગેરે ધર્મ સંબધી કાર્યો કરનાર માણસનું કાય
સિદ્ધ થતુ નથી. બે કરવાને અને લોકોમા હાસીપાત્ર થવાને વખત આવે
તમે પ્રય. કન્ડકપ્રિય હોય છે

·બેલ વેવીશ પાતાને સ્વાર્થ સાધવા અને પરના ઘર ભાગવાની રવિવાળા લોકો જે માણસ સાધારણ નબળી શકિત કેરિથતિવાળા હોય તેની પાસેથી પણ સાર માવીને, ખેટકો આપીને, વબાત કરીને કે દબાણ કરીને ગજા ઉપરાંત કામ કરાવે પરિણામે લોકોની આવી પ્રેરણાથી કામ કરનાર માણસ “મન પ્રમાણે મજ ન કરતાં ઉપરત કામ કર્યા પnકે કામ કરતાં આપત્તિમાં આવી પ, તન મન કે ધનથી ખુવાર થાય અને લાલ જવાનો વખત આવે ત્યારે પ્રેરણu કરનાર હવે વરતે દોરનાર માણસનો મદદ માંગે એટલે તે લે તળાવની પાળે જ બેસી જાય, ચાર નાં ગમે તે બહાનું કાઢી છૂટી જાય માટે નવા લોકોને ભરોસે ન રહેવુ ઘરમળ મને બળ, આત્માન, અને ધનબગ વિગેર પોતાની શકિત, સગે, સાધન અને સમય વિચારીને જે માણસ બનાવતી રાણીની પેઠે હપથી કામ કરે તેને પાછળથી ૫ પાતાપ કર ન પ.. તેમજ પારમાવિક મર્યા કશ્યાની પિતાની શારીરિક માનસિક આA fમકક આથિક શકિત હોય તે તે પવવી નહ સાધન અને સનેવિગેર અનુકૂળ હોવા છતા પણ પ્રથા, પાપી માણસની સલાહ લઇને પરોપકાગ્નાં કામ કરવામાં પાછી પાનીનકર તે માણસ માણસાઈવાળે ગાય એ માર્ગ સ્પરીને ૨૩ મે બેડ કવો t ચ પ્રઘાતન જ શૈલી ન ૨ને કરી લીધી શતાનીક રહા 1 પામ્યા. વપર એવા પ્રઘન જમા રપ૧ લા ગૃગાવતી એ હાપા થી પેના દક્તિ શિવ મ લ ક જે પોતાનું શિયળ બનાવ્યું અને જે મળ્યું ન ઇજા ઘોન સ્વાવીર પ્રભુને ઉપદેશ સાભળી મૃગાવતી જાતને પિતાની ધી ને ગળીને ચાલ્યા ગ.

·બેવ ચાવીસ બોન ચોવીસ વ્રત અને જ્ઞાનથી મેટા પુરૂની સેવા કરવી અભ્યત્યાન કરવું જ્ઞાનનું ઉદાર જે. અબુ વાન કરવું એટલે ઉટીને ઉભા થતુ હાની પુરૂય પધારતા જોઈને ઉઠી cભા થ, પધારો પધારો કહીને આદરસ બર આપ. બેસવા માટે આસન,બાવા પીવા યો યવા આપી અને કોમશળ કે સુખશાતિ પૂછવા પૂર્વક સ માન આપવું પોતાના સ્થાનથી ચારિત્રથી કે નીતિથી પતિત થયેલાને ટેકે આપી-સમજાવી દેણે લાવવા કે સકરના સમયે જે રીતે બને તે રીતે પાપરહિત સહાયતા કરવી વિગેરે આદરરકાર કરશે. ઇન્દ્ર અને મનને જીતનાર વૃદ્ધ કે યુવાન વ્રતધા! ત્યાગી સાની-સાધુ-રાત પુ. કે જેઓ ગૃહસ્થોના આશ્રાવથી પોતાનું સમી જીવન જાતિથી પસાર કરી શકે છે, એ ન જળ, વય, સ્થાન અને ઔષધ વિગેરે માટે ·બેલ ચોવીસ જેમને ગુહસ્થાને આશરો લેવો પડે છે વાચીને જીવને જેમને બાર છે, જેબો આત્મસાધન પિત કરે અને અન્ય જુવેને ત્માધનાના માર્ગ બતાવે છે એવા ઉપકારી સતોને ઉપમા આવતી જરૂર જોઈતી વસ્તુ પૂરી પાડવી એ ગૃહસ્થોની ફરજ છે તેમને દરેક જાતની મદદ કરવાથી તેનો સંયમમા સ્થિર રહી વિશેષ પરોપકાર કરી શકે છે વિવેકમનો અભેદ ભાવે શાની વધારી સાધુસંતને દરેક રીતે, વિનયપૂરક અંતરના ઉલ્લાસથી આ કસ કાર, બહુમાન અને સેવાભકિત કરી લાભ લે છે અશુભ કર્મના ઉદે એવા શાની પુરૂ પણ પતન પામે છે પોતાના માર્ગથી ભ્રષ્ટ થઈ જાય છે તેવા સમયે વિવેદી અને ઉદાર દિલવા તેમજ કર્મના સ્વરુપને બાળનાર ગૃહસ્થ તેમને તિરસ્કાર કેનિંદા નથી કરતા, પરનું માવિત્રહિતેચ્છુ થઈ તેમને નમ્રતા અને સભ્યતાપૂર્વક સમજાવીને ઠેકાણે લાવે છે અશુભ કર્મની પ્રબળતાથી કદાચ ન સમજે તે “પ્રભ એમને સદબુદ્ધિ આપે એવી ભાવના ભાવવી એ વિવેકી સદગૃહની તેમજ બપરાગટ-ઉપાધિ વિગેરે કટના સમયે તેમને ઔષધ-ઉ૫ ચારા તાતા દ્વારા બનતી સવાભકિત કરવામાં સગૂહ ચૂકતા નથી જેમ તે માટે તેમજ શાની સદગૃહસ્થો માટે પણ–તેમને મે તેમની સેવાભકિત અખ, બજવવી અદરસત્કાર કરવો તેના પેટા ભાગમાં માત્ર અભ્ય.ત-અતિથિ આધાણા ચડાવીને ઘેર આવે કે ક્યાય પણ સમાગમમા આવે તેને દરક રીતે બનતે અાદરકાર કરવાની ગૃહસ્થની ફરજ છે દેશ, ઇતિ કે ધર્મના ભેદ અખ્યા વગર, બદલાની આશા રાખ્યા સિવાય,તાની રપતિ અનુસાર, મા-અતિથિઓને વચનથી આસન આપવાની, અન્ન પાળી વસ્ત્ર-ઓબધ વિગેરેથી અને છેવટ નષ્ટતા બતાવવાથી પણ સત્કાર કરવા મૂકવું ન જોઈએ. એ માર્ગનુસારી માવસાઈને ૨૪ પે બેલ નવા ·એવ પચ્ચીશમે બેલ પચ્ચીશમે પિષણ કરવા જનેનુ વિણુ કરવું પરિજનનું પણ કરવું પ્રેમે કરી પિતાને આરે રહેવા માતા પિતા, સ્ત્રી, પુત્રવિગેરે કુટબી અને ઉપચત ખાસ કરીને નોકર-ચાકર તથા પશુ પશી વિગેરેની બાન, શ, સ્થાન, વસ અને પ્રમુખ વસ્તુ વપૂર્ણ પ્રેમ અને દયા પૂર્વક સારસંભાળ કરવી એ ઉપરી કાર્યવાહકની ફરજ છે જેમ આપવામાં આવે છે તેમ દરેક મનુષ્ય પશુ પક્ષી વિગેરેમા પન તેજ જીવ છે આપણે ભૂખ લાગે તે બાઈએ પીએ છીએ ટાઢ, તડકા કે ગાઈ ઉપદ્રવથી શીરનું રક્ષણ કરીએ છીએ આપણને સુખ ગમે છે દુ ખ નથી ગમતું તેવી જ રીતે સર્વ જીવો માટે પણ એમ જ સમજવું અર્થત પ્રથમ આશિની હાજતે પૂર્ણ કરી પછી હિના શરીરની સાર-સૅભાળ લેવી. આશ્રિતોને રખના દુખી સ્થિતિમાં મૂકી દઈમા લેનારને તેના નિસાસા પડે છે જે પરિજન પણ કરવા લાયક આાિત જન અભણ-અબાની હોય તેને ભગાવી સ્વરૂ શિક્ષણ આપીને કેળવો. પિતાનું ગુજરાન પોતે સુખેથી ચલાવી શકે તેવા ઉદ્યોગમા ચડાવી દેવો. બસમાં ફસાયલાને ગમે તે રીતે સમજાવી ઠેકાણે લાવવા કોઈ પણ નિરાધાર હોય તેને અશ આપ. દુખીને દિલાસે આપવું. આમ જેનું જે રીતે પોષણ કરવું ઘટે તેને તે રીતે પાણીને તેની ઉન્નતિ કરવી એ ઉપરી પલકની ક્રરજ છે પેખ પરિજન વર્ગને થતાં તે આળસુ-હરામખાઉ બની અવળે રસ્તે ચ4 ન જય તેની પૂરતી તપાસ કાળજી રાખવી આ રીતે પરિજનનું પણ પિતાની ફરજ સમજીને કરતુ પર તુ હુ જ બધાને નભાવી શકુ છ એવી બાઈનબવી ·બોવ ઇદનીશ બાલ છવીશમે દીર્ઘદશી થવું વિશાળ દરટિએ પૂર્વાપર વિચાર છે ” પશુ કરતા મનુષ્ય ઉો છે પશુમાં વિચારશકિત ઓછી હોય છે જયારે મનુષ્યને બુદ્ધિ વિશેષ મળી છે બુદિથી સારાસારને વિચાર કરી શકે છે વિચાર વગબ્બે માણસ મદ બુદ્ધિવાળો ઈ પશુન્ય ગણાય છે લાંબી નજર પહોચા1 આગળપાછળને વિચાર કરી રાવસાર સમજી કર્તવ્ય જિ કાળે જે કાર્ય કરવા યોગ્ય છે તે કરી અકર્તવ્યપિરિણમે ાની કરનાર કાર્યને છે. નીતિ અને ધર્મને ધક્ક ન લાગે તેવી રીતે દ્રવ્ય, સત્ર કાળ ને ભાવને વિચાર કરી વર્તનાર માણસ વિવેકી ગwવ છે તેનામાં માણસાઈ હોય છે તેથી તેનામાં સદગુણોની વૃદ્ધિ થાય છે તેની વશ કી ફેલાય છે તે પવમાં પૂરાય છે ને તેમાં પૂજાય છે તેમજ પિતાને અને પાર કરી શકે છે તે માઇસ દટવાળે ગણાય છે એનાથી દલટી રીતે વનાર ટુક બુ, વાળ અને અપક્ષીઓ ગણાય છે શરીર બળ મને બળ આ મબળ, સમય અને રાયોગે વિગેરના આગળ પાછળને વિચાર કર્યા વગર ઉતાવળે કાર્ય કરનાર પાછો પ. છે આગ લાગ્યા ૫દી કુવે છે કે શું વળે? કણબી તીસરે ડાહ્યો થાય એ ન્યાયે આમ કર્યું તો તે વૈક ઘાત એમ વિવારવાથી કે પછી કળાવતીના કરાવનાર શખરની પેઠે પાછળથી પ-તાપ કરવાથી શું વળે? માટે પ્રથમથી દીર્ઘદ્રષ્ટિ રાખી પાણી પહેલા પાળ બાપનાર પરિણામ વિચારી કા કરનાર માણસ યશ કff સુખ અને સંપત્તિ મેળવી શકે અને તે માણસાઈવાળે ગણાય છે T

·બોલ સત્યાવીશ
બેલ સત્યાવીશમે
કૃત્યાત્યના તફાવતની વિશેષ પ્રકારે
સાતા થવુ
ર પર કુસ્યાના અવર જાણો ”
સ્વ એટલે પોતાનું આત્મા સધી અને પર એટલે પારકુગળ
સંબંધી. કૃત્ય એટલે શ્વા યોગ્ય અને અકૃત્વ એટલે ન કરવા યોગ્ય. અર્થાત
આત્માનું કર્તવ્ય અને અકર્તવ્ય શું છે તેવા પુદગળનુ કાર અને કાર્ય
શું છે? તેને વિચાર કરી અતર-બે, જાણો ઈએ
જાન આત્મિક જ્ઞાન-આત્માની ઓળખ કરવા ૫ દર્શન અલ્માની
કે પરમાત્માની પ્રતીતિ શુદ્ધ બાવિશ્વાસ થવા ૫ અને વારિત્ર-આત્મામાં
રહેલા અહિંસા, સત્ય પવિત્ર, જમા, નિર્મમતા, વિશ્વમ કે સમભાવ
આ િસાિમાં અખંડ ઉપર રુપ, એ જ શાન, દર્શન ચારિત્ર૫
મહાન ગુખોને વિકસાવવા તે સ્વકર્તવ્ય છે

·બોલ સત્યાવીશ * ૮ તથા શબ્દાદિ પય વિષ, ફોધાદિ ક્યા. દિય, અસત્ય, વેરી.. તુષ્પા, વૈરવિરોધ વિગેરે દુર્ગ વધારવા તે આમાનું કર્તવ્ય છેઅકાર્ય છે ઉપરોકત વિષય માટે દુર્ગા સેવનારને દુર્ગતિમા ધકેલવો ને આત્માથી પર એવા ષ ગાન કુન કર્તવ્ય છે તથા ઉપર કહેવાવિવાદિક દુર્ગા સેવનારને માર્ગ અપ સાન દર્શન ચારિત્ર, ગુગ પ્રકટાવવામાં સહાયક થવું એ ૫ ગળનું કૃત્ય કર્તવ્ય નથી-અકૃત અકર્તવ્ય છે એ રીતે આત્માના કર્તવ્ય અને અકર્તવ્ય વચ્ચે પુગળના કર્ણને અકર્તવ્ય વચ્ચે આત્માના કર્તવ્ય અને પુદગળના કર્તવ્ય વચ્ચે, આત્મા સબધી અકર્તવ્ય અને પુદગળ સબંધી અકર્તવ્ય વડે આત્મા રામધી કાવ્ય અને " ગા સંબંધી અકર્તવ્ય ઉમે તથા આત્મા સંબંધી અકર્તવ્ય અને પુદગા સબંધી કર્તવ્ય વચ્ચે અંતર-મે છે? તે જાણીને આત્માને હિતકર છે તેને સ્વીકાર અને અતિકર પગ કરનાર વિશ વાય છે અથવા વિશેષ વ્યારા નરસાને અતર તફાવત જાનાર. સારૂ કે નદારૂ સજીવ કે નિજી ૧, હિતકારી કે અહિતકારી, કેમ કે અગ્ય, સદગુર કે દુર્ગવ કર્તવ્ય કે અકર્તવ્ય ઈનાક અનેક બાબતે આ દુનિયામાં રહેલી છે તેના પરસ્પર ગુણ કે અવગુણને ઓછા કે અધિકઝમનમાં સ્થૂલિભદ્રજીની પકે એકનાર વિશેષભ કરવા છે. સ્વાભાવિક રીતે મનુષ્યને સારૂ ગણે છે એટલે સારા તરફ જેનું વલણ થાય છે અને અવગમતું ના હોય તેના તરફ જેનું વલણ થતું નથી તેના દુર્ગતિ નાશ પામે છે અને ગુની વૃદ્ધિ થાય છે ઓછા કે અધિક ગુણ કે દેલવાળી સરી કે નઠારી એક એક સવતીય વસ્તુ વચ્ચે રહેલા તફાવતની શેપ કરવાની ટેવ મનુચખવી જોઇએ દાખલા તરીકે ગાય દૂધ ભેંસનું દૂધ, બકરીનું દૂધ ગઝનું દૂધ, ઉટીનું દૂધ, યેરનું દુધ, આનું દૂધ નું દૂધ અને મનખત્રીનું દૂધ આ બધાં જેમ શ્વેતવર્ણ એક જ દૂધના નામે ઓળખાવા છતા બધાંના ગુણ, દેશ, સ્વાદ વિગેરેમાં છે ·બાલ સત્યાવીશ તફાવત છે, તેમ મનુખ મનુખ એ આચારવિચાર અને સ્વભાવ વિગેરેના તેના વતનો વિચાર-શોધ કરનાર વિસ ગણાય છે. રાજા રાજમાં પ્રધાન પ્રધાનમાં શેઠ શેમા, નકર નાકરમા, પિતા પિનામા પુષત્રમા, માતા માનામાં, ભાઈ ભાઈમા, બહેન બહેનમાં સ્ત્રી મા આ બધાં મનુષ્ય જાતિ (વીય) જેવા છતાં તેમનામાં ગુણ દોષ સખા હોતા નથી તેમજ સિંહ, વાઘ હાથી, ઘોડા, બળ, ગાય, ભેસ વિગેરે તમામ પશુ પશુ વચ્ચે અને રાજકીય પશુ વચ્ચે ગુણદોષ અને સ્વભાવ વચ્ચે માતાનું અંતર છેય છે એ જ પ્રમાણે બીજ જતુઓ પૃથ્વી પાણી, અગ્નિ વાયુ વનસ્પતિ ઈત્યાદા પણ પરસ્પર ગુaષ બધી મેટું અતર છે વિષમનુષ્યજ આસર્વ ગુણદેવની પરીક્ષા કરી શકે છે પરના તફાવતને બારીક દીર્ધદષ્ટિથી લેધી કાઢે છે તે તફાવત સમજયા પછી જ ગુબાની વૃદ્ધિ અને દોને પત્ર કરવામાં સમર્થ થવાય છે ઉત્તમ, તેવી કે ઉમતી જડ કે ચૈતન્ય પદાધિ પરીકોના હાથે ચતા તેનું મહત્વ કે કિમત અંકાય છે ગ્યતા પામે છે અને અશાનીના હાથે -- તે તેની કિંમત ત્રણ કે 1 ની થવા નથી પાકતી-અMા પામે છે વસ્તુમાત્રા ગુણ હોય છે પરંતુ તે વિશેષ ગુણ દેષ શોધક મનુષ્ય સિવાય કોઈ જોધી શકતે નથી લિદક બા ના દુધી પામીને સુગંધી, સરસ બનાવી જિતાજીરાજને પ્રતાપ અમાસુબુદ્ધિપ્રધાન જેવા શોધક અનુજ વિપણ કહેવાય ગુરૂ ગુમાં, દેવ દેવા અને ધર્મથર્ણમા પણ કેટ મહાન અતર હોય છે? તેની વિશેષતાને જનાર, સુદેવ, સુગુરૂ અને સબમને સ્વીકારનાર તથા ફગર કુદેવ અને કુધર્મને છોડાવિશેષણ કહેવાય છે એ માર્ગનુસારીને બાબરા ના ર૭ મો ગુણ છે.

·-
બેન અડાવીમો
બોલ અઠયાવીશ
કરેલા ગુણને (ઉપકારને) જાણ
કૃતજ્ઞ થવું
ભૂલો નહિ અન્ય જનના ઉપકાર છે ”
ખા કટોકટીના પ્રસંગે આપતને કોઈએ સડાતા કરી હોય દુખના
સમારે તન, મનનેધરી હિંમત આપીય દરિદ્રતાના સમયે ધનની રોગાદિક
કારણે ઔષધ-ઉપચારની ભૂખ વખતે ભજનની નવા વખતે જળની, રાસ
વખતે જગ્યા અને કપડાંની અશાન સળવા લાનની, ઘનનાં સપનની
ઉન્માએ જતા ઉપદેશ હિત શિખામની કોઈ શિકારી પશુ કે બિદય મનુષ્ય
વકી આવેલા પ્રાપત કટ સમયે અભાગન-વની, માર્ગ ભૂવાને માર્ગ
દેખાડવાની માન અપરાધ સમ કામા માફીની, બળાત્કાર સમયે શિયાળ
શિક્ષણની અને દીતિ જતાં સતિ પમાડવાની, ઈસાક કઈ પણ મદદ
કોઈએ કરી હોય તે તેને ઉપકાર જીવનપર્યત ન ભૂલ એ કૃતસર
ગાય છે

·બોવ અાયાવીશ
થો પત્ર ઉપકાર કરનારને ઉપાટી ગઈએ અને તેનું બહુમાન
કરવું જોઈએ, એ ઉન્નતિને ઉત્તમ ઉપાય છે
ઉપર બતાવેલ પ્રસંગેનાથી કોઈ પત્ર પ્રગળી ઉપકી પતે ઘેર
જણાય કે તરત તે પ્રસંગમાથી પ્રતિકુળ સંગમારી ઉપાડીને તન મન
ને ધનના ભને મુકત કી પિતા ઉપર ઉayતે તે ઉતારવો. એ
કોઈપ ઉપકાર વાળવાને પ્રસગન આવે તે છે એ અવસર કયારે આવે
કે ઉપકારી આત્માએ કરેલા ઉપકાર. * વાળું એવી ભાવના તે જરૂર
ભાવવી જ જોઈએ
કરેલા ઉપકારને જાણવા પકે ન જાણવા ૫ ચૌભગ દાtત્રના
એણે એ બતાવી છે જેમ કે
૧ ગુણ ઉપર ગુસ કન્નાર
ગુણ ઉપર અવગુણ કરનાર,
૩ અવગુણ ઉપર ગુણ કરનાર અને
૪ અવગુણ ઉપર અવગુણ કરનાર
એમ ચાર પ્રકારના કારણે દુનિયામા છે.
તેમા કરેલા મહાન ઉપકારને તે ઉપકારરુપે વાળનાર ઉત્તમ,
ઉપકારો ઉપર અપકાર કરનાર અધમમાં અધમ, અવગુર કરનાર ઉપર ગુણ
કરનાર ઉત્તમમાં ઉત્તમ અને અવગુવ કરનાર ઉપર બ તો વાળવા સામે
અવગુણ કરનાર અધમ કોટિને ગણાય છે અધમાધમ માટે વિશેષ
પ્રમાણમાં દેવ છે અધમ માળ પવ ઘણા ય છે ઉત્તમ માણસે જ
હોય છે અને ઉત્તમ તે બે ચાર ભાગ્યેજ બની શકે
કરેલા ગુનાને ભૂલી જનાર કે ગુન ઉપર અવગુણ કરનાર માણસ ફૂના
કરતાં પણ હલકઉતરતા છે ક ર આપનાર ધળીની લોજનથી
અનેક રીતે સેવા બજાવનાર કુતરે તેવા માણસો પર દરજજે શ્રેષ્ઠ છે

·બોલ અત્યાવીએ સિહ જેવા કૂરપ્રાઈવઓ પણ ઉપકરીને ઉપકા રબારી બદલો વાળવા- ગુર કરવા મૂક્તા નથી પૃથ્વીને પતિ અને સમુદ્રના બોજ કરતાં પણ કરેલા ઉપકારને ભૂલી જનાર તા ઉપકાર ઉપર અપકાર કરનાર મનુષ્યોના બહુજ ભાર જણાય છે, પરંતુ ઉપકારીને બદલા ઉપકાર કે સેવા કરીને વાળનાર -અગર અપકાર ઉપર ઉપકાર કરનાર પુરૂને જન્ટ બિલકુલ જણાતો નથી અર અવ્યકત ચૈતન્યવાળા પણ પત્થર ફેકનાર-અવગુણ કરનાર દુખ આપનાર માણસને ફળ આપવા ૫ગુણ કરે છે જ્યારે મનુષ્ય જેવઉચ્ચ અવતાર પામીને અવગુણ કરનાર ઉપર અગર કઈ પણ અવગુત્ર ન કરનાર દુખી નિરાધાર ઉપર ગુણ કર તે દૂર રહ્યો પણ ધર્મના આત્મ કલ્યાણને માર્ગ બતાવી ગુણ કરનાર ગુરૂ આદિકના ઉપકારને બવે તેમની સાક્ષા ઉઠાવી કે સેવાભકિત કરીને ન વળી શકે તો એના જે બીજો અધમ ફોn અગર બાળપણથી પાણી પાનાર કે Cછેરનાર મનુષ્યને ઝાડ પણ નારી યેળ વિગેર] ટાઢ તડકા, છેદન, બેટન ભાર વિનેર ૨હન કરી ઉપકાર કરનારને અમૃત સમાન પાણી અને ફળ વિગેરે આ અતિ ઉપર છે-ગુણ કરે છે. કરેલા ઉપકારને બદલવાળે છે એક અધમાધમ માસવાર ઉપકાર કરનારને એકાદ વખત કો અપરાધ થઈ જાય તે પણ બધા ગુણે ભૂલી જોને અપ- ધની શિક્ષણ કરે છે જયારે ઉત્તમોત્તમ પુરૂષ સેકઅપશધ કરનારને એકાદ વખતના ઉ૫કારથી બધા અપરાધની માફી આપે છે. ઉપકાર કરનાર કે બીજએ કરેલે ઉપર ન ભૂવનારને મળ્યુ જાય છે અને અાર કરનાને કે કોઈએ કરવા ઉપકરને ઓવનાને તેનું માથું ફળ પત્ર અવશય મળે છે વ્યવહારમાં પણ ઉપકરીને ઉપકાર ન જ ભૂલવો જોઈએ, તે પી ધર્મ પમાડનાર ધર્મગુરૂ પ્રમુખને ઉપકાર તે નજ ભવી શકાય એ નીતિમાનુરીમuઈને ૨૮ મો ગુણ બતાવ્યો.

·છેવ ઓગણત્રીશ બેલ ઓગણત્રીશમે લોકેની પ્રીતિ મેળવવી જન વલ્લભ કાકાના સદગુણ આદરે માનuઈવાળે માસ સૌને વલુભ-વારે પ્રિય બને છે. બu લે કે તેને ચાય છે લોકપ્રિય થનારમાં કે સદગુ હોવા જોઈએ? ચરળ સ્વભાવી આ એક ગુwઅનેક ગુને ઉત્પન્ન કરનાર છે] સત્વ બાવનાર દેવ દયાળુ હોય. કોઈ જીવને દુખ થાય તેવું વચન ન બેસે અને તેવું વર્તન ન રાખે. માણસઈવાળો માણસ પર સ્ત્રી કે પર તરફ પથબ નજર ન કરે. દાનત શુદ્ધ યરામની વૃત્તિ ન રાખે. ધનેશ્વરી-ઉદાર દિલનો છે પર- ગજ પરોપકારી છે. વિનયવાન પ્રેય સહનશીલ છે મિતામાંથી અપરસ્ત્રાળ ગધ ન નીકળે, પરંતુ હિતકર અને પ્રિયવચન ૫ અમૃત ઝરે. કોઈને છેતર નહિ અને તિ, સમભાવ તથા પ્રેમપૂર્વક સસમાગમ કરે બિનસ્વા, નમ્રભાવે પોપકાર કરનાર છે કે યશકીતિ અને લો પર થવાની ઈચ્છનારા છતાં હલની સુગધની પેઠે તેની સુવાસ પણ કીર્તિ પિયો મેહેવાય છે અને સર્વસ્વપ્રિય થવા પામે છે ·, - ૧૦. બોવ ઓગણત્રીશ પૂર્વકાળમાં ભામાશાd, જગડુશાહ, શિવાજી મહારાવ પ્રતાપ લોકમાન્ય તિલક દા. નવરોજજી, ગાધીજી વિગેરે કમયોગી પુરૂષો જનસમાજવું હિત કરી લોકપ્રિય થયા અને વર્તમાનકાળે પરત જવાહરલાલ નહેરૂ અને વલભભાઈ પs વિગેરે વાત માટે તનતોડ મહેનત કરી લોકમ મેળવી રહ્યા છે. એથી ઉલટા દુ િવકસ્વભાવ અસત્ય વચન, નિયત, કઠોરતા અજીબ દાનત વપરપણ લોભ કસાઈ અવિનય, ક્રોધ આહ કાર, કપટ ઈર્ષા અને નિરાવિગેરે ધરાવનાર માં અપર થાન છે પોતે દુનિયામાં નિદાપાત્ર બને છે તેમજ પોતાના અતિ, કુળ, કુબ, ગુરૂ અને ધર્મ વિગેરને Tiદાવે છે વિના-નમ્રતા ગુરથી માણસ અને પ્રિય થાય છે ગુરૂઅદિક ગુણી પુરૂષોને વિના કરે. એટલે નમસ્કાર કરવો, બહારથી આવતા જોઈ ઉઠીને ઉભા થઈ સામા જવું આપ પધારે કહી સત્કાર કરે, બેસવા આસન આપનુ જોઈતી વસ્તુ લાવી આપવી તેમણે બતાવે કાર્ય કરી આપતુ તેમની પાસે સભ્યતાથી બેસતુ-બોલવું મધુર વચન બોલવું દરેકને બેનામે લાવવા, ક્યાં પધાર્યા હતા? કયાં પધારશે? કેમ, મારા જેવું કઈ કામકાજ છે' હોય તો કૃપા કરીને ફરમાવે. ઈત્યાદિ વિનય કહેવાય છે વિનયથી ગુણોની વૃદ્ધિ થાય છે લોકોની લાગણી વધે છે અને ધારે! કાર્ય નિર્વિધ્યું પાર પડે છેવમીની વૃદ્ધિ અને સુખના સાધનોની સુભતા એટલું ધ્યાન રાખવું જોઈએ કે બેટું બોલીને પિતાને સ્વાર્થ સાધવા માટે કોઈની બેટી ખુશામત કરવી નહિ કારણ કે એમાં સરળતા ન હોવાથી પિતાને સ્વાર્થ ન જાય એટલે વિનયનમતા વાચી જાય છે અને લોકોમાં અપ્રિય થવાને સમય આવે છે માટે આવા સણુને ધરાર માસ સહુને વા લાગે છે એ માર્ગનસારીને ૨૮ મે ગુણ ગવે.

·બાલ ગીશ
લજાવાન મપ પ્રાણ જતી પત્ર અંગકાર કરેલ સારી કાનો.
ત્યાગ ન કરે. જે 4 માસ ચાલે ત્યાં સુધી ખરાબ કામમા Vત્તિ
કરે નહિ. કમની પ્રબળતાને લઈ કટારે તેવા કામમાં પ્રા કરવાની ઈચ્છા
૧૦૧
બોલ ત્રીશ
લજજાવાન થવું
“લજનવા બનો સુરત
લાજે
કપ પહેરીએ, લાજે દીજે દાન,
લાજ વિના માનવી, તેના વાળ લાંબા કાને
લુજ ય ત્યાં મર્યાદા માગ છે, પહેલાં નીતિ છે અને
નીતિ છે તે જ ધર્મની પ્તિ થાય છે ધર્મ વગર કર્મની ગુકિત મા નથી.
માની ઈચ્છાવાળા મને લજાની જરૂર છે લજા
મલાઈ
અને નીતિવાળમાણસરુસત-સુસાધુ ભાગીના સારો પ્રમાણિક
લાયકાતવાળે અને વિશ્વાસપાત્ર બને છે

·૧૦૨ બિલ ત્રિીશ થાય તે તેને મનમાજ દબાવી દે. કેઈ અનિવાર્ય કારણથી ખરાબ કામા પ્રવૃત્તિ કરે પણ ખરો છતાં તેવી નિજજતા વાળી બેહદ ખરાબ પ્રવૃત્તિ તે ન જ કરે સંકોવાતા મને તેવી પ્રવૃત્તિ કરીને તત્કાળજ તેનાથી પાછા હટે. તમારા જેવા સારા માણસ આનું કામ કરે તે શું વ્યાજબી ગણાય આટી ટકોર તે લજજાવાન માણસને મરલથી પણ અધિક થઈ પડે. શરીરની મર્યાદા જાળવવા માઘસ કપડાં પહેરે છે તે કક્ષ જ છે" તો અંગ ઢગાય-મર્યાદા જળવાય, પરંતુ તે અંગ દેખાય તેવા શ્રઘાં, દેખાવમાં ભભળવાળા હોય તે મર્યાદા જળવાય નહિ. મર્યાદા જાળવવાને છે જળવાય તે એ કપ પહેરવાં માત્ર શોભા માટે જ છે એમ કહી શકાય. ત્યાં લજાને સ્થાન નથી કુલીનતા ન હોય ત્યા લજજા ન હોય. વજજ ન હોય ત્યાં શિયળ પણ કયા સચવાય? નિર્લજજ મનુષ્ય પશુ કરતા પHહલકો છે કારણકે પશુઓને તે મૂળથી અજ્ઞાન દશા છે કર્તવ્ય અકર્તવ્ય સંબંધી વિચારશકિત હતી જ નથી. જયારે મનુષ્યને વિચાર શકિત સારાસારનો વિવેક છે છતા નિર્લજ પ્રતિ કરે તે તેની દુનિયામાં આબરૂ રહેતી નથી. કાર્યમાં પ્રવુત્તિવાળે હેવાથી આ ભવ અને આવતે ભવ સુખપ નીવ તે નથી માટે અનેક સદગુણ પ્તિની ખાત્ર સમાન લm 1ણને હે ભવ્યાત્માઓ ધારણ કરો. વજ ગુણ પુરૂષ અને સ્ત્રીઓનો અમૂય અકા-શણગાર છે લ હોય ત્યા કુલીનતા હોય અને કુલીનતા હોય ત્યા દવા પણ આવે છે અને દયાળ માનસ દાન કરી શકે છે લજા હોય તે શિયળ પાળી શકાશે. લજજાય તો વચન વિચારીને બરાર, કજીઓ-કોશ ન થાય અપશબ્દ ગાળ ગધ ન બોલાય પર કાર્ય પૂરતું જ બોલાય. દુર્ગમાં સ. અધિ.સ્થિતિએ પાડ માણસ પણ લજજાથી પાછા સુધરી શકે છે માટે લાભદાથી બાલવું ચાલવું અને કામકાજ કરવું લજા વગરને દુર્ગની માવસ કોઈપણ ઉપાડે સુધારી શક નથી. વજ ન હોય તે મનુષ્ય પશુ સરખે ગણાય,

·આજ ન આપ
બોવ નાશ
પતિવંત શાસ્ત્રી માટે તજજક અને કેવી રીતે કરવી? કે ન
કરવી? તેને વિચાર છે જોઈએ. બાવાનો શરમ કરતા ભૂખ્યા રહેવું પ
અશાબ દૂર કરવાનવારણ કરવાની શરમથી શરીરમાં શગ ઉપન્ન થાય.
પૂજળ વર્ગના વિના કરવ.ની ચરથી તેમના અવિવાથી થાય તેમ થતા
બવાર ધનારક સંબધી લાભ મતે અટકે અને પૂજા પુરૂની દ્રષ્ટિએ
અભિમાની, અવિવેકી કે ઉદ્ધત ગાવાનો સમય આવે.
ધર્મગુરૂ પાસે જવાની શરમી આપવા માત્માને ભરવા માટે પણ
કે ધ પદે ભગવાને પ્રસંગન આવે અને તેની આપના આત્માને જાવ
માગ સદાને માટે બધા થઈ જાય. રોગને છૂપાવવી તે રોગ ઉડા મૂળ વ ૩
અને છેવટ એ અસાબ થઈ જાવ છોડને પ્રસંગ આવે છે.
પૂજય ગુરઆઈક પાસે પોતાના પાયછૂપાવવાથી પિત્રાઈમ વાત
થાય અને સદગુરોઘ વ પામે. સાચી સલાડ મળે પણ નિરવ થાય
શ્ચિતઈદક ઉ તેઓ તરફથી મળવા ન પામે મારે છે કામમાં શરમ
વજન રાખવાની જરૂર નથી
દેવ
શરૂના
દર્શન કરવામાં લાજ ન કરાય. ધર્મકા કરમાં જ
ન થી મઈએ. સેવા-ભકિત વૈભવ કરવામાં ને પાકાર કરવામાં, દશ
સેવા કરવામા, કૌમાન છતા પપકાર માટે યાચવામાં, ચાયું કહેવાય, મેગ
ઉમરે વિદ્યાભ્યાન કરવામા શરમ કરવી ન પરવડે
મરૂ ૫૧ મા હિ અપને તનકે કાજ
પરમારથ કે કારણે માગત નવે લાજ'
પિનાનું કે પારકુ ભરૂ થાય તેવા કામાલજાવને દૂર રાખવી.
પરંતુ જેવો પિતાના કે બીજાના આત્માને શાનનુકશાન થાય, રાજ દડે
ક લે છે તેવાં મો-વેરી, વ્યભિચાર, જુગાર, હિંસા ઈશ ! અને
કજીયા કલેશ કકાશ વિરા અવશ્ય વજન થવુ જોક્સે. એ નીતિ
માગનારી-મારીને ૩૦ બેડ કો.

·૧૪ બેવ એકત્રીશમે. બેલ એકત્રીશમે દયાળુ થવુ દયાને થઈ આર્ય કાર્ય કરવા સદા જયાં દયા, સત્ય, શુદ્ધ દાનત હજા-અદા, નમ્રતા, સનિષ, સરળતા સમતા, નીતિ, પરોપકાર વિરસદ હાય ના આર્ષપણા હોય અને એ ગુ જ ન હોય ત્યા અનાર્ય કહી શકાય. આર્ષતા એ અહિંસા અને અનાર્યતા એ સા છે વગર પશુપને ગાઢ પ્રહાર કરવા, પશુ કે મનુષ્યને મજબૂત અને સૂકા બંધને બાધવા. ૮પ કે દબાથી નપાણી ન આપવાં. કોઈને દેવનથી ઝેર વિખેર સાધનથી મા! નાખવું કરનાર પ્રસંગે શાખની ખાતર બળઉટ ઘમ વિગેરે પશુઓને દોગવવા કન્યા વિક0 કરો કે કરાવવો, અસમ આચરમ કરવું ખોટી સારી ભરવી અધિક લેવું ઓછું આપવું તેમજ- બે લેખ લખવા દશ વા કરતા બમણા કે ત્રણગણા દામ ચેપ પાવવા, ભેળસેળ કી એક બતાવી બો માલ આપવા બેટા! સાચું અને રાચા બટું કરવું સ- ધાનના વ્યાપાર કરવા કરવી પરસ્ત્રી કે પર પુલ સાથે ગમન ૬ કઓ કરવી ગાળ આપવી, કછાક કપ કરવા કે વધારવા, તેમજ- ·બોન એકમૌસમ ૧૦૫ સીરીઓ કરવી. કેદની આવક તેડવી, ઈબ્ધપૂર્વક કોઈની પણ પાર વિઘ કરવી શિકાર કરવા કોઈના ઉપર બળાત્કાર કર ઈજજત પાડવી, જીગર રમત કરવી, દારૂ-મદિર-માસવિગેરે અભાનું ભજન કરવું અને જરૂરીયાત કરતાં અધિક લાભ કર, શેખ કે મેણાઈના કાર આર બસમાર ભનાં પાપનાં, પર જીવોને પીવાનાં કાર્યો કે ધધા કરવા છત્રાદિકના કાકાસાઈવાળો માણસ કદિ ન કરે. કારણ કેનિદેવ ઉભી કે એક અધમ માનસનો એ સમ છે કમ આવી પડેલ કે મરતાં પથૌઓને દયા લાવો જે રીતે બચાવાય તે રીતે બચાવવાં. દન દુખી-નિરાધારને આશરો આપો. ભૂખ્યાને અન્ન, તરસ્યાને પાણી ટાકે અને વસ્ત્ર, ચિગીન ઔષધ રખતાને રહેવા સ્થાન જવા અને નિર્ધનને ધન વિગેરેની સહાયતા કરવી અભણ સ્ત્રી પુરૂષ નાનાં મેને વિદ્યા ભાન પ્રાપ્ત થવાનાં સાધનો કરી આપવાં દરેક પ્રકારનાં વ્યસનોથી પોતે બચવું અને બીજાને બચાવવા. ૯ માર્ગે ચડેલાને સ માર્ગે ચાવવા. બાળક-બાળકોને સારા સંસ્કાર રેવા. અર્થાત જે કાર્યોથી પિતાના આત્માને પુPAહત વિગેરે લાભ થાય અને અનેક આ માઓને થઈત તથા જાન પ્રાપ્તિ થાય અને તેમની ચતી તેમજ વન સ ત થાય તેવાં કાર્યો એ આર્ય કાર્યો કહેવાય દવા અને સદબુદ્ધિપૂર્વક તેવાં આર્ય કાર્યો કરવ. પિતાના શિક સુખ માટે બજારફ નિયતા ન વાપવી કારણ કે બધા જીવને આપણી માફક સુખનીજ ઈચ્છા હોય છે આપણે કોઈને મદદ કર હોય તે આપણને પાક સંકટના સમયે મદદ આપનાર મળી જા બીજાનું દુખ ટાળવાની શકિત ન તે હરકત નહિ, પરંતુ કેનદુખ તે જ દયા, આર્ય માણસ કર્તવ્ય છે દયાળ મનુષ્યને નિરોગી શરીર અને ઘેઘમુખ્ય મળે છે અને ધર્મને લાયક બની શકે છે માટે દયા દિલમાં રાખીને આર્ય-ઉત્તમ પાપકારનાં કાર્યો તમે કરવાં એ નીતિમાન સારીને ૩૧ મે ગુણ જોવે. આપવું એ

·બોલ બત્રીશી
- -
બેલ બત્રીશમા
શાત સ્વભાવવાળા થવું
સામ્ય પ્રકૃતિ સખવી હશે અને જે
સૌપ્ય એટલે શાંત અને સુ ૨. પ્રકૃતિ એટલે સ્વભાવ, એટલે
માણસે હમેશા સ્વભાવ અનત અન1અને શાંત રાખવા જોઈએ.
સહજ વાતા વી40 ન જવું જોઈએ ગંભીસ્તા ચખવી જોઈએ. સ્વભાવ
શાંત હોય તે આકૃતિ પત્રશાત-આની હોઈ શકે જેના હૃદયમા કુરત,
દ્રષ, ઇર્ષા કે ફોધાટ કયો ભરેલા હોય તેને એ , સિડની પેઠ
(શાંત સડનશીલતા કે સમતામુકત ન હોવાથી ભાકર હોય.
જા જન્ અર્થાતક માસમાં કેવા ગુણે છે
તેની આકૃતિ-ચહેરા કહી આપે છે. જેમામ સરળ, દયાળુ નગુણગ્રહી
અને સમભાવી છે તેને પહેરા પર હાથીની પદે શાંત, અને આ દી
હોય છે એવી વાત આકૃતિવાળે માખ્ય કે પશુ અન્ય મનુષકે પણ શાને
પત્ર આ ખેડી શકે છે ત્રિાસ ઉપજાવી શકે અને શાંતિ પમી શકે છે
કોઈએ કઈ પણ કારણે કપ આખા કે કઠીન શબ્દો કહ્યા હોય તે
ઉપરોધ કરનહિ પત્રવિયાર કરકે એકઈ કહે છે તેમા

·1
શાત સ્વભાવવાળે દી મેરા પરિવાર રીત દિથી રહી શકે
છે. જયારે ફરે ભાવવાળા મિડકે કાજ રહે છે અને તેઓ મેઈને
નવા વર્ષ કયાી અને તેમના % દોષ અરિન હાર બે
ના મૂળમાં કે રાસ ગ્ન અનવ વય તો તે વૃ-ગાઈ
પણ ચહેરા ઉપર હાલ દખપતને કાઈ ઉપર ઉપરને સભા
નથી ને. કરિ તે નવ ટકી શકતા નઈ
અને પરને અને લાભાનિકારક એવા શાક અને મ. સા.
વ બત્રીશ
૧es
શરૂ પોતાનું હિત સમાયેલું છે મારા દા બતાવી અને સુધારવા ઈચ્છે
છે ફરીથી દેન સેવાય તેના માટે ચેતવણી આપે છે અથવા પિતાને
ભૂલન હેય ને સામે માણસ ઠપકો આપતા દેવ તે વિચારવું કે એમાં એને
દોષ નથી મારપૂર્વના કરવામશુભ કર્મોનું પરિઘમ છે એમ ધારી પોતાના
સ્વભાવ શાંત રામ. ક્રોધી, ઈર્ષાળુ કે અભિમાની ન થવું
કેટવખતે નાણાકઇ કશાન થાય-હાથમાંની વસ્તુ પડી જતા
ઢોળાઈ જાય કે ૨ જ જર એકમ કોષો બની સમાને મારવાથી, ગાળે
આપવાથી કઇ કરવાથી કે ધમાલ કરવાથી વધુ ન થવું થતું નથી ટુ
ગયેલી વસ્તુ સાથીની ગયેલી વસ્તુ પાડવામાં આવતી નથી.
બગલી બાજી સુધરતી નથી માટે બગડકરનારને હસતેઓ સાવચેતી
આપવા કે “ભાઈ હરકત ન થ તે થયું ફરીથી આમ બને કે કાન
ન થાય તેમ રાચવી શકો આપવા માં શહસતે કોરે કહેવાથી માને
વડવા, ગાળો દેવા કે મારા કરતાં પાવર અને ભૂત અસર થાય
છે અને ફરીથી તે સાવચેત રહે છે કહેવા પ્લે ફેર છે? કઠોર
કહેવાથી સામાને અમન થાય છે તેનું પરિણામ સારૂ આવન
નથી જ્યારે મીઠા શબ્દાની અસર સારું છે
ભલેખન આપે છે, તેમને ક uિસ કનું નથી.
૨૨
રાખવે એ માત્રા માર્ગના
૩૨

·૧૪ બોલ તે શિ બેલ તેત્રીશ પપકાર કરવામા તત્પર રહેવું પર ઉપકારમાં જ વર અ નર જાડ, પિતાનાં સી પુત્ર માતા પિતા ભાઈ, બહેન વિગેરે કુટંબી કે સગા- રાંધીની સેવા કરવાની તે દરેકની ફરજ દેય છે તેમાં પરસ્પર સ્વાર્થ પણ હોય છે આપણે તેની સેવા સાર-સંભાળ કરીએ તે તે આપ પણ સેવા કરે એટલે એ પરોપકાર ન કહેવાય. પરંતુ જેમાં પોતાને કોઈ જાતને સ્વાર્થ ન હોય તેવા પર બીજા જીવોની દવા લાવીને સેવા વવા કે તેને સહાયતા કરવી અને દરેક રીતે તેમના દુ ખ ટાળવા તે પરોપકાર કહેવાય. 1 સ્વાર્થવૃત્તિ વાળે માણસ પર પાર કરવાને અસમર્થ હોય છે કદાચ ! પરોપકાર કરવાની ભાવના થાય છતા વાથ પરાયણ હોવાથી તેવી ભાવના કે સીજય છે જ્યારે કેટલાકને તે જિશેખમાં પડેલા દાવથી] ·વિ તેત્રીસમો ૧૯ પથથી દુખ જાણવાની કે પરોપકાર કરવાની દરખર ૫ લેતી નથી. જેનો રગેરગમાં પાવી-માત્ર તરફ દયા, પ્રેમ, પૌત્રી અને સમભાવના પૂર વહેતાં જ, સત્ય, સંયમ, સ, શમા ગભીરતા, સરળતા, નમ્રતા અને ઉદાર વિગેરે સ વિ જેના આત્માને ઉજજવળ બનાવતા હેય, તે માત્ર પશે પાર કરી શકે છે પીપકાર કરનાર માણસ વસ કે રાત જુવે ની1 ભૂખ તૃષા, ટાઢ, તાપ વિગેરે અત્રવો તે છે શરીરના પ્પાને કે ધનના કાયને તેને નાની સ્વત કે પર સત, કે પદા, સરધર્મ કે અન્ય ઘમ તેમજ કુટુંબ કે ૫ર કુટંબ વિગેરને ભે. પરોપકાર કરનાર ન જુવે. પપા માણસ પ્રત્યા દેખાતા દુખી કે કફમાં આવી પર કોઈ પત્ર પ્રાણીને પતાથી અપ રિચિત છે, અગર આબરૂ ર કે ખાનન કુટુંબ કુલ કેનાનને ઈ મદ ન માંગે છના ભૂત-ભવિષ્યને વિચાર ન કરતા વર્તમાન સ્થિતિને અનુભવ કરી દુખમાંથી કેકમાંથી બચાવવા તન, મન, વચનને ધનથી બનતે પ્રયાસ કરે છે પરોપકારી માણસ દબમા બી કટોકટીના પ્રસંગમા આવો છે કે નિરાધાર જીવને કોઈ જાનના મ વાની આશા વગર કિમત આપી દરેક રીત - સહાયતા કરે છે દરિને ધન રેગીને દવા, ભૂખ્યાને ભોજન તરસ્યાને પાણી નગ્ન-વસ્ત્ર વગરના કે સદરતાને કપડું રખડતાને આશ્રયસ્થાન જગ્યા, અની કે અભવને શાન કે વિદળ પ્રાપિનાં સપને, કોઈ શિકાd પશુ કે વિશ્વ મનુપ થકી પuત કદમાં આર્વી પટેલા જીવને અભયદાન, ભૂલા પડવાને માર્ગદર્શન, માને દિવ્યસન કે Jબના માર્ગ વાને ઉપર હિતશિખામત આપીને સુમાને રાજગુરના માર્ગે ચાવવાની સહાયતા આપવી. કોઈ અકળા ઉપર બળા કેર કરનાર થકી ભારેથાઝ ૫ અને આપનું દુગતિ જતાને સદગતિ અાવરી અને માન અપરાધીન પળ મા માડી આ૫ર્થી ઇનાક ઉપકાર ઉપકાર માત્રસ કરે છે ·૧૦ બાપ તેની પે. પાર કરવાનો અર્થ એવો નથી કે જેના ઉપર ઉપકાર કરવામાં આવે તે માણસ આળસુ કે નિરૂઘી બની બા બાધીને બેસી રહે અને ઉપકારોની મદ પર જ નભ્યા કરે. ભૂલાલગી, પબ, અશકત કે નિરાધાર ભલે અખંડ, અંગવાળા હોય તેવા કોઈ પણ પ્રાણીને તેની જરૂરિયાત પૂરતી મદદ કરી તેને જિનાથી જે જે બની શકે તેવા હુન્નર-ઉદ્યોગમા લેડી દઈ પિતાનું ગુજરાન પતે ચલાવી શકે તેવા સ્વામી બનાવવા જે કોઈ રીતે કઇ પદ ઉદ્યમ કરી પોતાનું ગુજરાન ચલાવી ન જ શકે તેવા અશકતને હમેશાબ કરવી એ પરોપકારી માઘરાની ફરજ છે જે માણસે ધનના અભાવે ધનની મદદ નથી કરી શકતા તેઓએ મન, વચન અને કાયાથી સેવા બજવવી-શળતા કરવી. ઉપકાર કરનારની અનુદના કરવી. મારી પાસે ધન હોય તેવું પણ નથી પરોપકારના કામ કરે એવું મનથી ચિતવવું વચનથી ધનવાનને પોપકાર કરવાની પ્રેરણા કરવી પડકારની મહત્તા સમાવવી. નિરાધાર જીને તેને ત્યાં લઇ જવા અને કાયાથી પાતે તે દુખી જીવની સેવા શુ કરવી ધનાઢય સ્ત્રીઓએ ગરીબ સ્ત્રીઓની દરક રીતે સેવા બજાવવી દુખી નિરાધાર હેય, રોગથી પીડાતી હોય કે સુવાવડનું કદ ભગવતો હોય તો તેમને ચોગ્ય સહાયતા કરવી, સાર સંભન કરવી અન્ન, ધન, વસ્ત્ર વિગેરેની મદદ પિતે કરવી કે બીજ પાસે કરાવવી. આમ શ્રીમંત સ્ત્રીઓને પિતે તે સેશ કરતી છે તેની અસર બીજી સ્ત્રીઓ ઉપર પણ પડે બીજી સ્ત્રીઓ પણ સેવા- રાપકારના કામમાં વ્યાજ વિધવા સ્ત્રીઓએ બની શકે તેટલે વખત પોપકાર કરવામા જ ગાળ જોઈએ કે જેવી પિતાનું જીવન શતિથી પસાર થાય અને પરોપકારનો લાભ ·બિલ તેત્રમો અબ પિકારી અનુષ દેશના મનુષ્યોને ધર્મને અને એ પાન આત્માનો પણ શ્વકરધર કરી શકે છે પરને શરીરરક્ષણ સંબંધી જે મદદ કરવી તે દૂબ ઉપકાર અને પાને અશ્વનું ભાન કરાવી આત્મસાધનાના માર્ગે ચળવવાનસ્થિર કરવા તે ભાવ ઉપકાર એમ બે પ્રકારે પરેપકાર બની શકે છે સ મા ધાન્યના પાકનું રબ કરવામાં પુરૂષના આકર જેવા ઉભા કરા ઓળા, અનાજ-ધાન્યનું રણ કરવામાં રાખ અને માણસનું શ7 થકી રણા કરવામા મામા લીધે તણખલુંનષ્ણ મદદગાર થાય છે જયારે ઉત્તમ મનુષ્ય જન્મ પામ્યા છતાં પરનું રટણ ન કરનાર મનુષ્ય ઓળા, રાખ મન તણખવા કરતા પણ હલકી કોટીને ગાય. પરોપકાર નહિ કરનાર મનુષ્ય પૃથ્વીને ભારભૂત ગણાય, સ્વાર્થી મનુષ્યો તે જગતમાં સંખ્યાબંધ સોય છે પરંતુ પર ઉપકાર કરનાર ઉત્તમ તે વિરલા જ હોય છે પરો- ક્ષર કરનાર પુરૂષચંદ્ર સૂર્ય અને વૃષ્ટિનો પેઠે કોઈના રોક્યા રોકાતા નથી. માટે આ પ્રમાણે જે પિતાના સો કામ બીને પણ વગર વિલબે ઉત્સાહથી પર ઉપકાર કરે છે તે પણ માણસાઈના ગણાય છે. એ નીતિમાન- મારીને તૈત્રીસ ગુણ સમજવે. -

·બોલ ટીશ
૧ર
બેન ચેત્રીશ
કામ કૈધ આદિ છ આતર
શત્રુઓને જીતવા
અત્તર ગ છ જવું કરવા છે જ
શ બે પ્રકારના છે બાહ્ય અને અત્યંતર, બાઘ 12 ત્રણના
છે જાતિવૈરી પૂર્વ ભવૈરીં અને આ ભવāી તિવૈરી ઉંદરનેખિલાડી,
શાપ ને નાળીયા, સિહ ને બક વિગેરે.
પૂવ જ મા કોઈ ને કોઈ જીવને મારે ય અગર તેની સાથે કોઈ
પણ કારણે વિરોધ કરવા હોય જેથી પરસ્પર એક બીજા સાથે આટીઘૂંટી રહી
વાળી બીજ ભવમાં તે વૈરભાવ ઉદયમાં આવતાં, એકબીજાને મળવાને
પ્રસંગ આવે ત્યારે એકબીજાની આબેએક બીજાને જોતાં લકે ફોધ ઉત્પન
થાય તે પૂર્વ વૈર

·બોલ ચોગમે આ ભવને વૈગ ખાન પાન, અમ-વાસણ કપાલના કામકાજ, - વ4, ધનધાન્ય, સ્ત્રી પુત્રાદિ કુટુબ તથા હા ના વિશે કા પિતાને અવગમતુ થયુ કે ગુસ્સો ચડી જય અભિમાનના ચફ ચડે અને ગાળ ઉચ્ચાવે કે મારફાડ કર, એટલે દુશ્મનાઉભી થાય ધીરે ધીર મન લાગ્યા કે વૈ વધતું જાય એકબીજના પડછાશ કાપે દુનિયાદારીના વિવિધ પ્રમોમાં વિન ઉભા કરકજીયા કલેશ કુપ જગાડે પૈસા અને શરીને હાની પોચાડે ઈજજત ઘટાડવાના ઉપાય છે અને ખૂના મર જેવી લાગે અરે બધે ભાવ આ ભવમા ઉપન કરેલા બારા શબને છે ક્રી સાથે બાહ્ય શા કથ્વી એ સજજનતા નથી જેમ બને તેમ -નવ પ્રાભિ સાવ એક ચિત્તવાળા બની નિમળ વયથી મૈત્રી, મિત્રતા રાખવી એ સજજન પુરૂનું લક્ષણ છે જેમ જેમ મિતા વધે છે તેમ તેમ દેશ જાતિ કે ધર્મને યથાવ છે ભાવ છતાના અભાવે આ સંસાર સ્વર ૨૫ અને અા તર શત્રુઓ આ રીતે જતિ વૈ પૂર્વભવ વૈગ અને આ ભવીએ જ પ્રમા બાહ્ય શરીરથી બાષ્ના શત્રુઓ એક એક જીવને અનેક ય છે એ બ. પ્રભાવ અભ્યતર શત્રુઓને છે અમ્મત શીર કે આ મામા ના મો. - મને છ છે કાધ, માન, માવા, લોભ, રાગ અને દ્રપ વ્યવ ાર અને પરમાર્થ એ બંને માર્ગમાં જેને નુકશાન કરનાર આ છ પ્રકા ની મનની -વૃનિઆ પરિતોને શત્રુ તીક માનવામાં આવી છે એ છ શરાબ અતરની વિચારષ્ટિથી યા જાનદ્રષ્ટિથી ઓળખી શકાય છેઆ છ શત્રુઓ જગતના અસ્થ વીમાત્રની પાછળ પડેલા છે બ ખતરના આજ બતાગ્ના શત્રુઓને ઉત્પન્ન કરે છે બહારના શ આને માથે આળખે છે તેની સાથે લ છે વૈશ્ની પર પણ વધારે છે અને નિકાચિંતન કર્મ બાંધીને અનેક પ્રકારના દ ખd wાન એ દ..

·ખવા છતા તે
તે સથા છ&ચય પાળવાની જ રાખવી વાનગુનિર તર દરજવિ.
સેવાની વૃત્તિ ન રાખવી. એક અત્રિમાં ઘણી વખત સ્ત્રી રાંગ કરો એ
૧૪
બેવ ચોત્રીશમાં
મેળવે છે પરતુ આતા શત્રુઓને ઓળખનાર વિરવાજ છે. આજે
હું તને વશ ન થનાર તમને ઇતના તો કોઈ બાભાર્થી
જવ ભા જ મળી કે જ્યા સુધી અંતરના દુમનને મનુબ દા
વશ કરતા નથી ત્યા સુધી મનાઇ આવી શકતી નથી માણસાઈ વરસ
માણસની કિમત ?
તાભ એ નાં પાપાને બાપ છે લાભ હોય ત્યાં સ્વાઈપ અધ
હેય. સ્વાર્થમા અધ બનડા આત્મા પાતાને સ્વાર્થ સાધતા - સા. અ.
વરી કજ કમાન કરતાં તેનાથી બીજને છેતર છે માયા-
કર છે બીજની અવિકાએ તે છે પિતાના સ્વ.ધને બા આવનાર
ઉપર કોપ છે અભિમાને આમા આવી ન કરવા કરે છે ગમની
વસ્તુ ચી પુત્ર તન-ધન વિશે માપકામગ, મોહરા કેનટરાગ
વિ મા તી એ બધી બની જાય છે જેને લઈને વિવેક વગરને
બની અનેક અનર્થ પાપના કરે છે અને આમતી વસ્તુ ઉપર ઈ
દોષ ઉ પ ન થાય છે રાગ ૫ અ કમના બોજ છે રાગ દ્વેષ લકી ચાર
કયા ક્રોધ મન, માયા ને લાભ C પન્ન થાય છે
બાવા અતર છ ઓ બીજી રોતે આ પ્રમા છે કામ, ક્રોધ,
લોભ, માન, ૫ અને હર્ષ.
કામ
બમ અટકે વિમા વૃતિ પરીનો રસથા ત્યાગ કરવા. પાતાની
સ્ત્રી સાથે પરાની માતાને નાખવાની જરૂર પડે છે તેમના
વધી
આતુરતા ટાળવા ઉપરાત વિષય સેવા નહિ ભાવના,
પિત્ત
ઉનામ પુ. લકત નથી

·બાવ ચોત્રીશ ૧૧૫ નિત્ય વિષય સેવવાથી પિતાનું તથા સ્ત્રીનું શરીર નિર્બળ બનતું જાય. લ, ભાદર પા વિગેરે રે લાગુ પડે છે પિતાને અને કુટુબીઓને વિતા અને ઉપાધિઓ જ છે જીવન મારૂ થઈ પડે છે દિવસે વિષય સેવવા એ સુકિયા નીતિ વિરુદ્ધ છે અતિ આસક્તિ રાખવાથી સ્ત્રીના વિરહ સમયે પચ્ચીસેવવાની ભાવના થઇ જય સ્ત્રીને સમાગમ કરતા દુનિયામાં લધુતા થાય પરસ્ત્રી પર બનેલા રાવA, પોજર વિગેરે આજ લગી વગે વાર. વિશ્વાસ કરે નહિ રાજા છે તે દડ કરે અને આવતા ભવમા નરકના ગવવા પડે માટે જેમ બને તેમ કામવાસના-વિષય સેવવાની ઈચ્છાને કાબૂમાં રાખવ-રોકવી અતિ વિષયવાસના વ. વિવેક ગુને નાશ થાય છે કામરુપ અગ્નિ હૃદયમાં પ્રજવલિત થતાજ મેટાઈ પડિતાઈ કુલીનતા, ડહાપણ અને વિવેકાઈ. ગુળ બળી જાય છે નાશ પામે છે આધળો માણસ રાખે રહેલી વસ્તુ જોઈ શકતા નથી જયારે કામા માણસ તેથી પણ વધારે આપણે છે બેટી વસ્તુને સાચી માનીને તે છે બાપટ બનેલા અનેક સ્ત્રી પુરૂ પૂર્વ કાળે બી થયા છે. વર્તમાન કાળે થાય છે અને ભવિષ્યમાખી ઉછે. ધ પાનાનું ધા ન થાય હાની ન થાય કે કઈ વસ્તુ છે નાખે ખાઈ જાય બગાડી નાખે, 1 નાખે કે અણગમતું કઈ પણ થાય તો ગુરૂ ર તે કોય એ ક્રોધને સહનશીલતા વડે દૂર કરે. કોઈ કાર બની જાય તે ક્રોધ કરવાથી કોઈ સુધરતુ નથી ફાધ પંચ અવગુન કરે તો પ્રત ઔરઅન, કર્મબોધ લેડી બળે, ચૂકે સત્ય વચન.’ આવાં અનેક અનર્થો ક્રોધ કરનારને થાય છે કોંધ વિનયને નાશ કરે છે મિત્ર છે તે છે સતાપ કરે છે અસત્યતા છે શેર કરાવે ·બેવ ચાનીશ છે કીતિને નાશ કરે છે અને ગતિ આપે છે અને પુરુષ પૂજીને બલા કરી નાખે છે દોડ પૂવનું કરેલું તપ એક સારવારના કરેલા કોધથી નિષ્ફળ બને છે ખાધેલું હળાહળ ઝેર એક જ વખત મગ નિપજવે છે પણ ક્રોધ પી કેરઆ જન્મમા વેરઝેર કરાવી અહિત સ્વાની સાથે અનંત જન્મ-મરn કરાવે છે વૈદકના નિયમ પ્રમાણે કોધના આવેશથી લેતી તપી જવ છ જેવી તાપીમાવિકર થવા પામે અને તાવવિગેરે પ્રગટ થાય છે. સર્વને પ્રત્યક્ષ અનુભવ હોય છે કે જયારે કોઈને આવે આવે છે ત્યારે બાબુ કરી છે ઉઠે છે ચોરે લાળ બની જાય છે અને હદયમા એક મ ખાઘાત થાય છે. એ વખતે બોલવા ચાલવા કે વિવાવાનું કશુ ભાન રહેતું નથી કે વખતે લાડી મગજમાચી જવાથી પ્રાબાત કષ્ટ-હાટકેલ થવાને વખત આવી જાય છે માટે કદાચ અનીતિ કે અકાય કરનાર વ્યકિતને ન માગે ચડાવવા તેના હિતની ખાતર ક્રોધ કરવાની જરૂર પડે તો પણ તે શોધ પોતાના આત્મામા છે? અસર થવા ન પામે તેવા કૃત્રિમ કરવો કે જેથી પિતાને કે રામને નુકશાન ન થાયકિત લાભ થાય સ્વાર્થમા ચલા ગૃહળે, સત્તાધા? રાજા મહારા કે ખુદ નાગ શુઇ પિતાનું કાર્ય સાધવા સામા માણસને દોધ થવાના કાર ઉભા કરે છે તે વખતે ખાસ શમા રાખવાની જરુ છે માટે સુખના ઈચ્છક પુરૂ કોય ટાળી દામા, સહનશીલતા, સમતા અને સમભાવ ધારા કરવા જોઇએ માને માન-અભિમાન રાખનાર માણસ અભિમાની ગણાય છે. માનદu વા માસ બાવળના હું જે અક્કડ હોય છે તેનામાં વિનય-નમ્રતા, સરળતા, કોમળતા વિગેરે ગુને અભાવ હોય છે અભિમાની માણસ ગમે તે લેવિરૂદ્ધ કાર્ય કરતા ડરતે નથી. મને કોણ કહેનાર કે પૂછનાર છે* એવો આકાર રાખે છે હિતેચ્છુ મનુષ્યના હિતકર વનને ગણકારતે નથી “મારૂ તે સારૂ માને છે પરંતુ સારૂ કે મારૂ ન માનવાથી દુરાગ્રહી હાયછે ·બેવ ચોત્રીશમે ૧૧૭ અભિમાની માલિક ગમે તે રીત પર કરેને પિતાનું વચન મનાવવા પ્રયન કર છે લાવયથી બીજને પ્રતાને વશ કરી પિતાને કક્કો ખા કરે છેપિતાના મનમાં શાસ્ત્ર સંબંધી માં પણ શકા હોય તે પબ માનભંગના ભાવથી તેને પૂછી શકતે નથી ગુરૂ કે વન વિના કરી શકતો નથી તેમ કલ્લા ઉપકાર્ને ભૂલી જાય છે દુમાં વગેવાનધવ છે વિના ન હોવા વિઘા કે પ્રાપ્ત કરી શકતા નથી તે પછી ભાગરૂ૫ વિગેર શુબ યથાઈ ધર્મદિવાનું આચશ્મ તે કરી જ કાળી શકે માટે વિશેષ સમ્યગાન મેળવી આવા માનને આત્મા છુએ તજીને વિન- નવાજ બનનું ને મદ માન અને એ કેટલીક રીતે સમાન છે છતાં વસ્તુ સ્વરુપ બન જૂદા છે. અમુક અમુક બાબતેની સવણન્ય ઉલ્ફતા પ્રાપ્ત થતાં જે થાય તેમ અને પિતાની તલ અમુક અંશે બીબની દ્રષ્ટિએ કોઈ પણ બાબતમાં પિતાના કોકા માની તે માન દાખdીકે A કુન, બજ રુપ, તપ, લાજ, પ્રતા-બુદ્ધિ થાય અને ઠકુરઇ-મોટાઈ બીમાઇ વિગેરે બાબતે ઉ ર મનના માસ મેહના છાકને લઈને ફલાઈ તેમ કહેવાય છે જા કોઈ માણસના મુખથી પોતાની પ્રશંસા સાભળવાની પાતમાં મનની બાના લીલા હાપણને લઈ નિર્ભયતા, વાચાવતા અને ઉદ્ધતાઈને લઇ રાજ્યસત્તાવાળી દરક વ્યક્તિને પત્ર જવાબદવાની પરવા તેમજ બુ હેવ કે ન હોય છતા એ ચાવી વિગેર કાર નિકલવું-ની કાને ચાલવું પોતાનું વૈદુ કરવુ ગુરૂ-વલા કને એ ન સ્વબવું તેમનું અપમાન કરવુ તે અભિમાન ગાય છે અભિમાની માણસ ગમે તેવા બુર કામ કરે છતા પોતાની આબરૂ રચવવાની કે પરોબવકની છે સુતી પાત્ર શિષ કરે છે. મન અને ધબકે પાસ છે. ત્યાર ના વિનય ક ખ નિ અપ છે ·બેવ ચેનો ૧૧૮ પિતાની જતિ બાકાળવિગેરેનો મદ કરનારને બીજી જ મમાં નર જાતિ ચંડાળ વિગેરે પ્રાપ્ત થાય છે મૂળ ઉચ્ચ કૂળનો કઝારને નીચ કુળ રાપડે છે બળ શરીર સબંધીને મ કરનાર નિર્બળ બને છે અને મદ કરનાર સૌભાગ્ય, સુન્દરતા વગરનો થાય છે નપાના મત કરનારનું તપનિષ્ફળ જાય છે અને બીજા ભવમાં તપ કરવાની શકિત મળતી નથવા અથવા ધન [બ ક્યા હાથ નાંખે ત્યાં ફાવી જય કોઇ દાવ નિષ્ફળ ન જ ૧. અવળા પાસા નાખું તો ૫ સવળા જ પડે વિગેર)ને મ કરનારને કોઈ વખતે એવો ધક્કો લાગે છે કે આગળનું કમાવું અને ઘરમાં રહે છે. દ્રવ્ય મૂળમાંથી ચાલ્યું જાય છે નિધન બની જાય છે પછી શરમથી મા ઉચુ કરીને ફરવું ભારે પડે છે. પ્રશ્ન-બુદ્ધિ કે વિદ્યાને કરનાર પિતાથી અધિક વિદ્વાન માણસને માન-આદરસ કાર આપી શકતા નથી પરંતુ તેનું અપમાન અનાદર કરે છે પતે વિશેષ જ્ઞાન મેળવી શકતા નથી નઇ લેવાથી શકા પડવા છતાં તે બીજાને પૂછી શકતે નવી એમ ધીમે ધીમે પિતાની વિદા કે શાન ખોઈ બેસે છે અને આવતા ભવમા નિરાઅસાની બુદ્ધિ વગ બને છે. કુરાઈ, મોટાઈ કીમતાઈ કે સત્તાને મદ કરનાર અનીતિના માગે થી આ ભવ કે પરભવમાં દરિ, દીન દુખી કે નિરાધાર બને છે આ સમજી કઈ વસ્તુને . ગ કરી, શા માટે કર મ કોને ટકી રહ્યો છે? રાવળ જેવા શકિતમાન રાજઓ મ કરવાથી મરને શરદ થયા તે અન્ય શકિતવાળા પામર જીવોને ગર્મ કયા સુધીટકવાનું છે? તેને વિચાર કરી વિવેકી માણસે આઠે પ્રકારના મદથી દૂર રહેવું જોઈએ લે જરૂરીયાત ઉપરાંત સંગ્રહ કરવાની વૃત્તિ તે લેભ દાન દેશોમ માણોને દાન ન આપવું અને વગર કા ધનને સચય કરવા તૈયાર થવું તે લોભ કહેવાય છે પોતાની પાસે પિતાની જીદગીની જરૂરિયાતથી પણ

·બોન ચેકીગમે
આધક સંપત્તિ વ છતા જર્જગ્યાનવાળા જીવોને તેની સાથે પરા
પકરની ભાવનાથી કે પુણનિમિત્તે યોગ્ય છે જેમામ કઈ પણ આપતા
નથી તે ભી જાય છે
ધામાં મની પૂરી થઈ છે? ધનના પેટલા બાળી ભવમાં સાવ
કેવ લઈ ગ૧ છે?, ધરતા માસને બચાવવાને તે વન ને ઉપયો
વર્ષ છે? વિવાર ભી માતાને આવ ના દબના પાયાના
ભાથી મિથી દૂર રહે છે ભી માવસ ધર્મ કા માં ભાન ની નવી
જાતિ સેવા કે દેa સેવાના માથા પર દૂરજ ન દે છે
લોભી માઘસની ચિત્તવૃત્તિ હમેશા ધન કે એ વસ્તુ મેળવવાની
અને મેળવેલા, આવ કરવાની હિમાં ફર્યા કરે છે તેને કોઈ પળ પ્રક
નવ વ નથી કરવું છે કે
છે હથવીસ પચ્ચાશ ભરે
શન હાથ હજર તે લાખ મનની
કો) અરબ ખન્મ મિતે ,
ધરાપતિ ને ચા જગી
સ્વર્ગ મૂન્મ પતાકા રાજય
કરી નુa ત આગ લગી
શું ? એક સંતેષ બિન
શક! તેી તે ભૂખ કછુ ન ભળે
ઈછા અનતી છે તેટલી રસમણી અક જીવને મળી શકતી નથી.
લાભને ભ ય જ નહિ
"બે લથબ જથ એ કહેવત પ્રમાણે પેમા પૂ૩ બાપ નહિ હલક
બગડે, કે સસ્તું લઈને . કપ. સારા પરે નહિ કરવા નૂ નાં ક
અનેક પીગ વાળાં પડે. કોઈને વઇ પણ ચખડે નહિ. દેવુ ને મસ
સરખું સમજે પનામા ટાઢ તડકા, ભૂખ તરસ, કષ્ટ, પારકી ગુલામ અને

·મન થાબાગમાં
કુરબીના વનવિસાહન કર છતાં તપ ના વિધમાનુન
કરવાની ભાવના ન થાય
મત લેભ ને ૫૫] મૂન છે લાભને વશ થઇ ન કશ્યાના કેમ
હિસા જૂઠ – કપટ કરી સુશર વ્યભિચાર વિગેર કરે છે આ લાકમાં
નિદાને પાત્ર બને છે અને પરભવમા પણ દુ પતિના બ ભેગવવા પડે છે.
માટે પી ગતક નુખના સાધનમાં સંતેષ ધારણ ક વાની
સ્વપને હિત 1 પોમાં વિશેષ અભિલાષા શખવ એ અસૉષ યા લાભ
ન કહી શકાય
જેમ બને તેમ થા ! સાપનથી જીવનનિર્વાહ કવ્વા તરફ કાળજી
વખરી ને હુ બની ફરજ છે પરંતુ નિરૂઘરી બની પારકા ભાવ ઉપર
તા ધ ના કરવા એ સતાષવૃત્તિ ન ખાવા માટે નીતિપૂન કોઈની
આજીવિકાન ધક્કો ન લાગે તે રીતે ઉદ્યમ કરતા પૂર્વ કર્મના ઉથાવું છે
જે મળે તેમા સને ૨ ખ ઘણી ય શકે ઝખના કરવાથી કોઈ અધિક
મળી જતું નથી અામજી સરધાર કરવા તેથી જ લોભ છતાય છે
હર્ષ
કાઇપણ પી નડક સુખના ડાભા પ્રસંગે મસાની પાસે
અત્યત ધારણ કર છે કાર પણ માસ પૂરી ઘનતમાં આવી
હાય તથા જે તાને દુશમન દુખી થયો કે મારા પામ્યો જુએ યા સાભળે અથવા
વન મા બીજને દુ ખ ઉપ વહી જુગાર શિકાર કરી ક પાગમન
વિર વચ્ચે સેવીને રાજી થ મલકા, તે પણ હાં ગણાય છે મલીન
વાસનાના સસ્કાગ્વાળા અને રોદ પરિણામવાળા ન થ જીવોજ બીજને
ખી કરીને હર્ષ પામે છે એ રૌદ્ર ધ્યાન પરિણામ છે
કેટઆ માણસ જેમ માખીઓથી કળીને રજૂર્યને અસ્ત થવાની
જુવે છે તેમાં નીચે મળ્યા તાનાશવ૫સ્વાથની ખાતર બન પુરૂને
પણ વિપરામા ઘેરાયલા જોવાને ઈરછે છે મનુષ્યના કર્તવ્યો ઉપસ્થી ઉત્તમ
મધ્યમ અને અધમપબાને નિર્ણય કરી શકાય છે

·ખેલ ચાત્રાશમાં ૧ર અન્યને સુખી થવા માટે સ્વાથને ભેગ આપનારા ઉત્તમ પુરુષે વાય છે પિતાના સ્વાર્થન (ાની ન પહોચે તેવી રીતે બીજાને મદદ કરવા તેશ ના. મધ્યમ જે બળ છે અને પોતાના સ્વાર્યની ખાન અક ના લાભની ખાતર પતન કિશાન કરનારા અમ ાટીના લેખાય છે જશર પિતા, કઈ પણ નુકશાન ન કરનાર, પરતુ ઉપકાર ના ના વાર મ અપકર કી શાન કી રાજી થનાર માણસ કઈ રીના મળવા તેના માટે એવી ઉપમા આપવા લાયક વસ્તુ નથી તેવા માણસને અધમમાં નામ રામાન ક્વા ગણી શકાય ઉત્તમ મJા બીજને સુખી દેખીને કે સુખી કરીને ધન પામે છે ખ આપે તે નડિજ પર, ડુબી દેખીને ખી થાય છે અને તને સુખી કરવાની કોશીષ કર છે સી જી ઉપર વા .ખે છે અને ઇવે છે અને પોતાની ભૂલને પાતાપ કરી કરી તેવી ભૂલ કરતા અટકે છે આવા જ ઘણી કડાઈથી ઉત્તમ ગુ મેળવી શકે છે ખે પ રજકાના લાભથી અને કોઈને બી એ કે દુ ખ દીન હર્ષ પામવા, પરબીલને સુખી દેખી કે સુખી કરીને અને આ મક સુખના લાભથીજ ન પામરાજી થા 1 1ક સુખના સાધનો મળતાં અત્યંત ઉપ પામવાથી ખુશ થવાથી ગર્વના પાણીએ 1 જ્વાય છે અને સંસારમાં સર્વ વસ્તુ મલિક છે શરીર આજે સુખી દેખાય છે અને કાલે અનેક વ્યાધિથી વ>1ઈ જતા વા ન લાગે લમી અચળ છે આજે જે ઘરમાં માં લીલા કરે છે તે કરમ બીજે જીવને ભૂતપ્રેતને વાસ થાય છે માટે આ અરથર ૫ ર્ધાિ ૫-૧૧ એક પ્રાપ્ત થયા હોય તો તેને ધર્મના માને મ પાન કરી લેવા એજ પિતાનું છે પરતુ તેની પ્રાપ્તિની હર્ષઘેલા થઈ ફુલાઈ જઈને કમબધન કરતા અP3 એ અતર છે આપનું સ્વરૂપ બતાવ્યું અથવા કામ, ક્રોધ, આ લોભ, હર્પ ને શેક એ પણ છે શત્રુઓ કહેવાય છે તેમા પાચનું વર્ણન ઉપર ·બેવ ચાત્રીશા શેક શાક એટલે ખેડ, વન અરને કે વિના. ઈ વસ્તુ જેના ઉપર અતિશય મા હોય તે ધન ધામ ઠામ વસ્ત્ર વિગેરે ખેવા. જા ભાંગી ટુટી લય, કોઇ ઉપાજમ, કોઈવાલા સત્ર સનીનું મ ક પ દેશમન થાય: પિનાના કસબીના શરીરે રાત્રીક વ્યથાય, કે કોઇ દફન ફન ગત કરતે હોય ત્યારે ચિંતા, શોક ન એ, અતિ કે આ જન થાય છે અને એ રીતે જીવ કર્મબંધન કરે છે. પર વિવેકી મારે તેવા પ્રસંગે વિચાર કરવા કવિતા કાવી પાછું કઇ પણ કામ થતું નથી. વિશ્વ પ્રવાથી ભાગી ગયેલી જતી રહેલી કે બગ ગયેલી વસ્તુ પછી આવતી નથી કે સુધરતીની મરવપલિકેપ શરવ સંબધીને વિન વિતા કશ્વાથી ટળતા નથી. વિના કરવાથી તાગઈક વ્યાપ મટતો નથી અને ચિંતા કરવાથી દુશ્મન ચાપ જન્મી એ બધા મા બનતી કોશીષ કરવા છતા જ ધાર્યું ન થાય તેવતા ન કરતા સતેજ ધારણ કર કારત્ર કે ભાવી ભાવ ટાળવાને કોઈ પણ સમર્થ નથી ઉપરોકત વડા અંતરગ છે શત્રુઝો આ માને અવળે રસ્તે વી કર્મઠ ધન કરાવી દુર્ગતિમાં ધકેલે છે આજ ભવમા દુ ખ એવા બાવ શત્રુઓ તો બેઈ વખતેશકુમીને મિત્ર પણ બની જાય છે તેમને જીતવા સહેલા છે પરંતુ અતરના શત્રુઓથમ, ક્રોધાઈ તેમના કરતા ઘવાજ બળવાન છે અને જે મેજ મસાઘરીવિવિધ૬ ખસતાપ ઉપજાવે છે અ શત્રુઓને જીતવાથી મે નીભાવના વિશ્વપ્રેમ પ્રગટે છે અને સવ પ્રાણિઓ સાથે મિત્રતા વધાથ્વી એ મનુખ જીવનની સાર્થકતા છે એ મૈત્રીભાવનથી જગતમાં કોઈ બાઘ મન રહેવા ન પામે, તેમજ હિંસક પ્રવિઓ પણ મિત્રતાને ભજે mત થઈ જાય છે માટે મે સુખ ઈચ્છ- નાત્મિક સુખ ઇચ્છક માત્ર બાહ્ય શત્રુઓ ઉત્પન્ન કરનાર એ અંતરગ છે શત્રુઓને દૂર કરવા સતત પ્રયત્નશીલ બનવું જોઈએ. એ નીતિ માર્ગ- સારી ૩૪ મેં ગુણ કહ્યો

·૧૩
બોલ પાત્રીમ
બોલ પાત્રીશ
ઈન્દ્રિયોને વશ રાખવી
વિજ્ય મેળવો નિય ઉપર સદા
ઈન્દ્રિયો ઉપર વિજય મેળવનાર માણસાઈના ગાય. પાચ ઈન્દ્રિ
સાથે મન પણ વશ કરવું જોઈએ. મનને વશ કરે તે પાંચ ઈન્દિને વશ કરી
શ્રેગેઢિય
પાચ ઈન્દ્રિમાં પ્રથમ શ્રોન્દ્રિયમન કાન શા માટે છે અને તેનાથી
શું કરવાનું છે અને સાભળવા ઝે છે દુનિયામાં સાભળવાનું પર્વ ઘણ છે
મની ગાળે સંભળાય પિતાની કેપારનીનિયસભળાય, કજીયે સંભળાય,
વિકાઓ અને ૫ પA સભળાય તેમજ વ્યાખ્યાન સભળાય, સારી
શિખામણ સંભાર અને પ્રભુ ગુરૂ તથા સારા-ઉત્તમ પુરૂના ગુણગાન પણ
સંભળાય

·૧૨૪ બેલ પનીશમે શુ સાભળવું અને કેવું સાભળવું જે સાભળવાથી દિલને સંતોષ થાય, આત્મામા રહેલા અવગુ જાય, સન્માને ચડાવ, કર્મ બંધન ન થાય અને ત્રિપ ઘટે તેવું સાભળવું કદાચ આત્માને અજ્ઞાત થાય તેવું સાભળવાનો પ્રસંગ આવે તે કાન બા કરી દેવા અગર ત્યાથી ચાચા ન્યું પરંતુ તેવા શબ્દો લક્યમા ન રાખવા. રાનને દબાવી બેસનારની માનતા જાગી સમભાવ શખવા રાગર સાભળવાના રસીયા ન થતુ કાઅકે તેથી મુલાની પેઠે પાયમાલ થાય છે. ચક્ષુરિન્દ્રિય ચમુદ્રિા-આખ આખથી જોઈ શક છે સાધુના દર્શન કરી શકાય છે જીવદયા પાળી શકાય છેસારા નીતિ કે ધર્મના પુસ્તકોના અગાન તથા વાચન કરી આત્માને સન્માને ચડાવી શકાય છે અને આંખ (ાગાત્માની મુકિત પણ થાય છે. બીજી રીતે એ આંખે દુર્ગતિનું કારણ પણ નાટક ટક જેવાથી સ્ત્રીઓને વિષય બુદ્ધિએ નિરખવાથી ગુનો અને અપાતી સો શૂળી વિગેરે જેવાથી, કૂર પ્યાસ વડે કરાતી પન્દ્રિત જેની ઘાત જેવાથી કજીયાસુદ્ધ વિગેર લેવાથી અને મનુષ્ય કે પશુઓથી સેવાતી વિષય કી જોવાથી આત્મા ઉન્માર્ગે દોરાય છે કર્મબંધન થાય છે વૈ વિશેષ વધે છે ચિત્ત વગડોળે ચે છે અને છેવટ દુર્ગતિને વરે છે આખ એ શાની છે માત્રસને વેઈને તેના સારાનરસા લુ બળી શકે છે મિત્રને ઓળખી શકે છે પૂરભવના સબંધીને જેિ આ ભવમાં તદનમરિચિત હોય તેને થતા અત્યંત પ્રેમ છે અને પૂર્વભવના દુશમનને લેતા તેના ઉપર કોઈ આવે છે તેમજ તેને એવું ગમતું નથી. આમ જવાથી સગુણ અને દુર્ગા બને વહે છે માટે બધા માણસે સદગુણ વધે તેવી રીતે આંખને સદુપયોગ કરો, પણ પતંગીયાની પેઠે દુરૂપ ·બેલ પાનશો ૧૨૫ ધ્રાણેન્દ્રિય છાવીન્દ્રા નાક દુનિયામાં સુગંધી અને દુર્ગપી એશ છે જાના પાપે છે સુગંધી પદાર્થો વિત્તને ગમે છે જ્યારે દુગધી પાર્થો નરક આણગમો દિગળ] ઉપજે છે સુગંધ આવવાનું કે દુર્ગધ આવવાનું કામ નાકનું છે સુગંધ કે દુર્ગધ એ પુત્રનું પથમ સ્વભાવ છે સુગધી ૫ાઈ દુધી બને છે અને દુર્ગધી એ સુગરી બની શકે છે સુગથી અને સરસ ભજન પત્ર ગા હેઠે ઉતર્યું એટલે ખાતા માખી આવી જાય અને વમન થતાં ખાધ પછુ નીકળે એટલે તે દધી અને ન જેવાલાયક બની લિબાઈનું પાણી દુર્ગની અનન પીવા ગ્ય હતુ છતા સુબુદ્ધિ પ્રધાને તેને સુગધી અને સરસ પવા યોગ્ય મિત્ર બનાવેલુહનું નામ સુધી અને દુર્ગથી એવા 5 નું સ્વરુપ જાવી પા પાસે સુરાણી કે દુગથી પદાર્થ ઉપર રાગ કે દ્રપાન કર. શ્રીકૃષ જેમ ગધાતા કુતરાના મ..ને દુગછ ન કરતા ઉ તેની બત્રીશીને વખાણવા ૫ ગુણ લીધા તેમ આપણે પત્ર શ્રી થવું જોઈએ સુગમાં આસકત થનારની દશા ભમ અને સર્પની પઠબૂરી થાય છે બીજો અથ લઇએ તે સુગધ એટલે સુવાન ને ય% કીતિ અને દુર્ગધ એટલે કુવામ થાને અપકીતિ થાય જેમ દુનિયામાં સુવાસ-વશ કીર્તિ થાય તેવી રીતે વર્તવું એ વિવે પુરૂને સ્વભાવ છે અને કુવાસના-અપતિ થાય તેવી રીત વર્તવું ” અવિવેકી ભૂખ માળનું લય છે માટે સુવાસ રૂપ સમજીને જ હોય વાગે તે માટે વાવનું રસેન્દ્રિય રિસેન્દ્રિય જીભ જીભના બે કામ છે સ્વાદ લે અને વચન બોલવું પાયે મિા અને બંપ ઘણ છે તેમજ જોખમ રી પળ ઘળી જ છે બસ ઇતની વી હેઠળ મહીને બે કામ સ ભાળવાની કાજી અને કુવાનનું ·બે પાત્રો રાખવી પડે છે ખાવામાં સંભાળ ન રાખે તો આખા શરીરને રોગાદકપીનું સરળ બને. એવવામાં વિવેક ન તો માર ખવરાવે કજીયા, કલેશ, કુસંપ, વૈર વિરોધ અને કર્મબંધન કરાવે અ જીભને ખાવા પીવા અને બેવવામા વસન કાળી રાખવાથી મરણને શરણ પત્ર કરાવે રમના સ્વામી રતિ થનારા માછલાંની જુઓ કેવી દશા થાય છે એવું સમજી બેવવામા તકર નમ્ર અને વિચારપૂર્વક કાર્ય પૂરતાજ ૧ ક.વાથી જીભ ઉપર કાબુ મેળવે છે અને ખાવામાં ખાવા માટે જીવવું નથી પત્ર જીવવા માટે ખાવાનું છે એમ સમજી રાવ ભૂખ કરતા અને નિયમિત ખેરાકલવારી અને ભાવે લાભ થાય છે સગુપણ વધતું નથી અને કર્મબંધન પણ ન થાય. આનુ સ્વરુપ સમજી હા માણસે જીભ ઉપર ખાવા ને બોવામાં કાબુ રાખ. બે કે ત્રણ વખત જમવા ઉપરાંત વચ્ચમા કઈ પળ ખાવાની ટેવ ન રાખવો કા કા હરતા ફરતા જે આવે તે ખરૂએ તા જનાવરની રીત છે ખાવાગ્ય અને પાવન થાય તે જરૂરિત પૂરતું નિયમિત ખાવાથી પાચન બયબર થાય અને રોગાદિ ઉપાધિ ન થાય દવાઓના ખર્ચા ન કરવુ પડે અને mત રહે કે, પદ્ધ વખતે એમાથી દદ વચનગાગગ ન કાવા. અને સહુને પ્રિધNri ઉપજે તેવું બેસવું અસત્ય બોલવાની કચેમા પણ ટેવ ન રાખવી આમ કરીશ તેમ કરીશ અમુક સ્થળે જઈશ”વિગેરે નિશ્ચય કારી ભાષા પણ ન બેસવી શું કરવું કે શું થયું એ છvસ્થ ન જાણી શકે ત્રિકાળ નાની અથવા વચનસિપુરૂષનું જ વચન પાળી શકે માટે જીભ ઉપર બાવવા તથા ખાવાપીવામાં બહુ જ સાવધાનતા રાખવી સ્પશેન્દ્રિય શે દ્રિ-શરીર સ્પર્શેન્દ્રિય એટલે ઉપર બતાવેલ ચાર ઈન્દ્રિ છે સિવાય શરીરનો ભાગ uથ, પગપેટ, છાતી, માથું વિગેરે શરીર મ ·બોલ પાત્રાશ શરીષ્મી ટા ઉ4, લૂખા કે વીઘા, ભાટે કે હગવાને અને ખરબચડા કે મુવ ના સ્પર્શનો અનુભવ થાય છે હાર પત્ર અને માથુ એ સારાનરસા મમમ મ દગાર બને છે જેમ કે થિથી ધન દેવા, હવા પાળી શકાય, જવાને બચાવી શકવ, વારા કામમાં કોઈને મ દ આપી શકાય, કોઇની સેવા ભીત કરી શકાય અને મને હાથ બસ ચડવી સાધુને તથા વીવ વિગેરે પૂજય પુરૂને સદભાવે વન નામન કી શકાય છે તેમજ હાથી દિના થાય છેને મરાય અને દરેક વસ્તુ ઉપા વા-મૂકવામા મ મળે પગથી પગલા ભર્ગ અા શ નગ્ના કાર્યો કરાય છે . નિ., બબિશર અને એવા બીજા બૂક મા પગ મદદ કરે છે તેમજ ગુર આઈ કના દર્શન કરવામાં, ની દયા પાળવામાં, જીને બચાવવામાં અને તે બીજ પુરપથસત્કાર્યો કરવામાં પA પગની સહાયતા લેખ મા નાના વૈીને લઇને ફરી જય, ધન વિગેરેના મ થી અક્કડ બની જાય તેમજ ગુરૂ અને વ પ્રમુખને વેઈને નાખે છે આમ શરીરઝાં દરેક અને કોઈને કોઈ શુભાશુભ કાયા કૂત્ત રાત હોય છે એ દરક અને કયે માને પ્રવર્તાવવો? તે સમજી જને સમજીને જેમ બને તેમ શુભ ક્ષમા પ્રવર્તાવવા. શરીગ્ય રક ની ગુરુ વ ૩ નાના મોગ, સ્ત્રીના તેમજ પરૂ. પિતાના કે પાકા, મનુષ્ય કે પશુ પમી વિ ની અને ભાવ સેવા બજાવવી એ મનુષ્યમાત્રની ફરજ છે કે તેવાતે મળે એવા અથવા પ્રબોની સેવા એજ મહાવીરની સેવા” દરેક રીતે જેને જેવી જગ્યાન છે તેને તેવી સહાયતા કરવી એ શીશ્ની શોભા છે અનુકૂળ સ્પાના યોગ રાગ અને પ્રતિકૂળ સ્પર્શના યોગે પન કરતા શારીરિક કષ્ટ પડતા સમભાવ રાખી સહન કરવું કે જેથી પૂર્વે બધા વૈએક નિમિત્તના ક નાશ પામે અને મુક મ ·બેલ પાત્રો ઈન્દ્રિય ઇન્દ્રિય મન. પાવે ઈન્દ્રિ નાયક મન છ મન ઈ દવેને જે રસ્તે દોરે તે રસ્તે દેય છે મન એ રાગનરના વિષકે કામ કરી ઈ ને પૈ વો ક નાર વૃનિ મન અ કમ બંધ અને કમ મુકિતને છેતુ છે. એ મન જીતાય તેજ મોક્ષમારે પ્રતિ કી શાપ પણ મનને જીતતુ બા મુશ્કેલ છે મનને પવનવેગી છે ધ્વજ, વા 3 થીને કાન અને અવની ગતિ કરતા પણ મન વિશેષ ચપળ છે જ, પવન બંધ થાય એટલે સ્થિર થઇ જાય હાથી વાવે કે ઘર બેભાન બને તેજ તના સંબધી ક્રિયા અટકે તેમ મનને આત્મિક હિત-સાધક કિલાસાધન વડજ વશનસ્થિર કી શકાય જયાર મા ના કન-શાનનું વાર્ષિક સશ્વમુ નહી.ના હાય ના ગણતા હોય કાઈમનપસ પુસ્તકનું વાચન કરતાદેવકપ્રિય વસ્તુનું નિરીક્ષણ કરતા હોય તે પ્રસને અવની કિયામાજ માવોમન તલાન બની જાય છે મરણના ભયથી તેલથી ટબેટન ભરવા વાટકામાજ દ્રષ્ટિ સ્થિર કરી શશી ચૌટામાં અનેક પ્રકારની રચનાઓની વચ્ચેથી પસ થનાર પ્રધાનનું અને મત્ર વાટકામાજ સ્થિ રધુ બળ કે જે વિત્ત ૨ લાયમાન થાય, દષ્ટિ અને તેલનુ એક પાટીપુ જે નીચ ૫ તે બને બાજુ બેઉવા તલવાર તે ડતી એટલે કે ઉતી જવાને ભા રહને ઘવા પ્રસંગે પવ મન સ્થિર થઇ જાય છે છતા એથી આ માને કશો લાભ નથી. મન કેમ છતાય ? ૧ માત્મા ચાર ગતિ ગતિના જ મ જરાન મરઈટ ૬ ખી , અનાદિ બળથી આત્માની સાથે રહેવા દુખ વક કર્મોનાસી કટાને તથા પદગતિક સુખો એ બિક આત્મિક ગુણોના ઘાતક અને પરિણામે ઝેર સમાન દુખકર્તા છે એમ સમજી તેજ આવતા કર્મોને અટકાવના સંગમ વ્રત ૫કબાળક ત્યાગ વૃત્તિ૫ સંવર ભાવમાં પોતાની નિવૃત્તિને ·છેવ પાત્રીશ ૧ર ૨ વળી જેને પિતાનાં લીધેલાં વ્રત નિવમે ભાગવાનું ખડિત થવાને ભય હોય, પ્રભુ અને ગુરૂની આજ્ઞા પાળવાની જેને ધગશ હોય અને જે હમેશા પિતાની ટેક પાળવામાં સાવધાન હોય તે જ માતાનું મન કબજામાં રાખી શકે ૩ સામાયિક વિગેરે કરાતી ક્રિયાઓ શા માટે અને શી રીતે કરવાની છે? એ કરવાને હેતુ શું છે બેલાતા પના અ શા છે એને જે વિચાર કરે તે પોતાનું મન કબજે રાખી શકે ૪ વાગત અને સભળાતે ઉપરકોને ઉપદેશ છિદ્મવેશી ન થતા સાર લાહી જે પોતાના આત્મા ઉપર જ ઉતારે છે તે મનને વશ કરી શકે ૫ લાકા વિગેરેની માળા બાજોઠ કે પથરણા ઉપર ગેળાકારે સ્થાપી તેના ઉપર જ દ્રષ્ટિ રાખી નવકાર ૧૦૮ ગળે તે મનને સ્થિર કરી શકે ૬ જે અપૂર્વી રેપીમાથી અનાર મેથી નિત્ય છે તે ચિત્ત સ્થિર કરી શકે જે દેવ ગુરૂ કે પિતાને વિકર, ઉપકારી પ્રિય હોય તેનું નિરતર ઉતા બેસતાં હાલતાં ચાલતા નામ સ્મરણ-૨ણ કરે તે મન સ્થિર થાય ૭ જે પિતાની ઈન્દ્રિયોને સન્માર્ગે વાર તેનુ મન વશ થાય. પિતાના કાનને સદુપદેશ સાભળવામાં ઉત્તમ પુરૂના ગુણગામ સાભળવા અને આત્મિકડિuિસાભળવાવિનેશ્મારો આંખને ગુરૂઅતિ સન્યુરૂના શન કવ્વામા આત્માને હિતકર સદગુણવર્ધક અને પ્રભુની વાણીથી ભરપૂર એવાં શાસ્ત્રો પુસ્તક વાચવામાં ભણવામાં અને જીર યા પાળવામાં રોકે ૮ નાસિકાથી સારાનરસાગમા રાગદ્વેષ ન આવતા પુત્રના પરિ કામને વિશ કરી સમજાવે વિચરે અને ખાવા પીવા અને એકવામા પવામને વિચાર કરી ખાવા પીવા અને બેસવાનો રસિ ન થતા જીભને કાબુમાં રાખે સ્પશેય શરીરને રમના અગમતા વખતે- છેદન ભેન તાડા, વધ બંધન , પુદગળને પુત્રને કરે તે અપર અગ કે જ સાફસ આ રે.

·૧૩૦ બોલ પાત્રીમાં આ ભાવના ભાવે અશુદ્ધ ખેરક પોષાક અને પૌouથી શરીરને ન પિતાં જીવદયા, સેવાભકિતવિશુભ કાર્યોમા પ્રવર્તાવે તે પખાનું મન વશ કરી શકે ૮ કોઇ માન, માયા ભ રાઅનેકને સારા ભ્રમણના હેતુ જાણી, કામ, વિનય, સરળતા સાથ અને સમભાવેથી હશે. પારકી તલ એ પુણયના ખજાનાને સ્નાર છે વળીને જે અને જે સદા પિતાના આત્માને ઉથલઈ જ મને શાસ્ત્રાભ્યાસ, સ્વાધ્યાય, શાસ્ત્રાથવિચિતન કરવાહક પ્રવૃત્તિમાં વિવરે તે મન વશ કરી શકે ૧૦ વૈ મૂકી કયા કોરા કુસંપ વિગેરે દૂર કરી જે દરેકની સાથે પ્રેમ ભવથી નબતાથી વિવેકથી અને બધુભાવથી જીવન ગુજારે જ પોતાના મનને વશ કરી શકે છે ૧૧ છે કે સવથા નાતે મે ગુવા પહેલા કેવીજ મનને જીતી શકે છે છતાં પણ એ સ્થિતિને પહેરાય ત્યા સુધી તે કેવળ શાન અને કેવળ દાનવાળી સ્થિતિને પહોચી વળવા માટે ઉપરોકત સાધન ગ્રહણ કરી જેટલે અશે તે પ્રમાણે વતી મનને સ્વયી બનશે તેવું પણ કામનું છે એક ભવમાં એકાદ ૧૨ પણ જે મનની સ્થિરતા થાય, આત્મિક લનતા કે અપૂર્વ આ ઉદભવશે તે પણ આ તો સંસાર કઈ જશે. ઉચ્ચ માટે ડું છે, પણ નિર તર ચાલતાં ધાર સ્થળે પહાવી શકાશે દરેક ધાર્મિક કે વ્યાવહારિક ક્રિયાઓમાં પ્રવૃત્તિ કરતા નિશાન ચૂકવું ન કેઈએ. હું કn છુ કયાથી આવ્યો છું? અહિ જ શા માટે ઉત્પન્ન થી આજ જાતિ, વલ કેસોને શા માટે માથા? કઈ સ્થિતિ દશામા હાલરડું છું અને તે શા માટે? મારી ફરજ શી છે મારો મિત્ર કે શત્રુ કોણ છે અને તે શા કારણથી આ વિગેરે બાબતોને વિચાર કર એ પણ મન સ્થિર કરવાનું સાધન છે જે મન વશ ન હોય-અસ્થિર હોય તે ઇન્દ્રિને વશ ન રાખી શકે છ ના પ્રબળ વિકારને વશ થઈ મા અનર્થ થાય તેવી રીતે ઈ દ્રોના ·- 5 શિવ યાત્રીશા ૧૩૧ વિષયમાં પ્રવૃત્તિન કરવી, તે દ્રવિજગૃહસ્થ માટૅ કહેવાય છે સ્વચ્છેદ પ ઈન્દ્રિોને પ્રવવા ન દેવી, વિકારોને નિધિ કે અમુક અદામાં ઈપિનાવિકોને વાવી મૂકવાતે ઇન્દ્રિયનિરોધ છે નહિ રોકવામાં આવેલી એક એક ઈન્દ્રિય પણ માન અનર્થના માટે થાય છે ઈ દ્રોને આધિન જવાથી વણની માફક કૂળને ઘાત થાય છે. અધિકારથી પતિત થવાય છે અને પ્રણને પણ નાશ થાય છે ઈન્દ્રિોને સાનપ્રવર્તાવવી એટલે આંખ બંધ રાખવી કાનમાં પૂમડાં ભરવોદેવા, મા બધા રાખ, નાકના છિએ બધ કરી દેવા અને શરીરથી હાલ ચાલj બધ રાખી તેનું નામ ઈઝ વિજય કહેવાય નહિ એમ બનગુજ અશકય છે ઈન્દ્રિ પાસે આવેલા વિના ૫ થિને ઇક લીધા-અનુભમા વિના રહેવાની જ નથી, આંખ ખુલી હશે તે પ થા દેખશેજ કાનથી શબ્દો સાથે જ નાકથી સુઘાણેજ જીભથી બેવાશે કે સ્વા લેવાશેજ અને શરીર દ્વારા શુભાશુભ Wશ અનુભવાશેજ ઈત્યાદિક વિવેને સંબર વૉજ પર ! તે તે વિષય માથી તેમાં કોઈ અનુકૂળ વિષય બનતા ખુશી થવું અને પ્રતિકૂળ વિલય મળતા નારાજ થવું ઈત્યાદિક રાયને ત્યાગ કર એટતુજ મનુષ્યના હાથમાં છે અને તેને જ ઈ દય કર્યો. કહેવાય ઈન્દ્રિોનો જય કરનાર ભાષ્ય સનળ સિદ્ધ કરી શકે છે અને ઈન્દ્રિ એને જય નહિ કરનાર ઇન્દ્રિોને આધીન થયે મનુષ્ય કોઈપણ ધારવા ઉત્તમ કાસિત કરી શકતા નથી કારકે તે પોતાની શકિતને બધે ય ઈદ્ર પના વિષમાં જ કરે છે તેથી બીજ કા સિદ્ધ કરવાનું તેનું બળ નાશ પામે હોય છે એવું કોઈ પણ વિષયન્ટિને બાકી નહિ થકે આવે અનેક વાર તે બેવડ ન હોય આ જીદગીમાં જ તેવા વિષયે અનેક વખત ક્ષેત્ર છે છતા તેના તે વિષ તરફાર વાર મન લલચાયા વિના રહેતું નથી, શાતિ વગની ·૧૩૬ બિલ પાત્રીમે નથી, ઈચ્છાઓ ઘટતી નથી અગ્નિમાં જેમ જેમ વાકી વધારે નાખીએ તેમતેમ અનિવધારે પ્રદીપ્ત થશે અગ્નિ ખૂકવવાનો રસ્તો નથી અરિન તલાક ઓછાં નાખવાથી કે નાખેલા લાક કાપી નાખવાથી જ શાંત થાય છે તેમ ઈનિદ્રને વિન્થ વિષયોને પોષણ આપવાથી થતો નથી, પર વિશ્વને મયાદામાંનકદમ લાવી મૂકવાથી વિલની ઈચ્છા ઓછી કરવાથી જ તેને વિજય થઈ શકે છે સુંદરતા ધારણ કરનારા ભવિષ કોઈ નિમિત્ત બે સુંદરતાવાળા શુભ બની જાય છે અને અશુભતા પારn કરનાવિનિમિત્તા સુંદર કે શુભ બની શકે છે તે કોના ઉપર ગગ કવિ અને કોના ઉપ પ કરવો તત્ત્વથી વિચાર કરીએ તે પદમાશુભાશુભ પણ નથી પત્ર આપવા મનમાંજ શુભાશુભ સારૂ નરસું વિગેરે રહે છે કેમકે એકને એકજ વિષય કોઈ કારણથી આપષ્યને સારો લાગતા હતા તેને તે જ વિષય કાતરે કે પાંતર થતાં કારાવશાત ઘાજ અપ્રિય થઇ પડે છે અને જેના ઉપર આપણને અણહતો જેની આપ ઈચ્છા પત્ર કરતા હતા તેજવિષય કોઈ પ્રસંગે એટલે બધે પ્રિય થઈ પડે છે કે તેને ત્યાગ કરે પણ ગમત નથી પદાર્થો તે પોતાના સ્વભાવમાં પોતાનું સ્વરુપ બતાવીને ઉભા રહેશે. તેમાં રાગ કરે કે ન કરવો તે આપણા પિતાના હાથમાં છે મનને સુધાવાની કે સમજાવવાની જરૂર છેપાળે કાઈ પિતાને ભાવ બદલા વીને સુધારી શકવાના નથી કે આપણે તેને સુધારી શકવાના નથી ઈન્દ્રિયોને કાબુમાં ન રાખવી તેજ આપત્તિનો દુખને માર્ગ છે અને તેને જપ કરવા તે પતિનો માર્ગ છે ઈન્ટને જ કર તે સ્વર્ગ છે અને ઈન્દ્રિયોને આધીન થવું તે નરક છે અર્થાત ઈન્દ્રિયોને જપ કરનારને સ્વર્ગ જેવાં શાંતિ દાયકા સુખ મળે છે અને ઈન્દ્રિયોનો ગુલામ-આધીન થનારને નરક જેવાં અતિ ઉપકવ ના દુખ પડે છે

·એક પાત્રીશ
કરીએ રથ સમાન છે ઇન્દ્રિએ શેવ કે જરૂર
સમાન છેઆત્મા દેહ રૂપી રથમા રહેનાઝુ ? ***
છે ઈન્દ્ર પી નાઓને કાબુમાં રાખવાથી ૯૨ *
અને પવી શકે છે નહિતર તોકાની
નાશ કરે છે હાસ્ય ધમને લાયક થવા માટે ન જ
બ ત કરવાનનિયમમાં રાખવા ઈન્ટિને જ ન કરવા
ધર્મના અધિકારી નથી
આપણા પાંચ ઈન્દ્રિો અને મનને વજન 4 w
પ્રયાસ કરે એ જીદગીને સફળ કરવાને પાકે
કરીને એક બાબતને પણ પડતી મૂકવાથી ક૬ % ૨ -
આત્માને લાભકરતા જણાય તે બાબતને
વિચાકૂથી અને વિચારીને અમલમાવાનજી -૧ % -
ઈન્દ્ર અને મનને વશ કરનાર માતમ કર , સ્ટ
માગાનુજીને ૩૫ અને છે છે જે
આ પ્રમાણે પાત્રીજી બેવ રુપ –જ - અ.
ધારણ કરનાર મનુષ્ય સમ્યગદશન
૯
ધર્મના તે ધાર્જ કરવાને પામ બને છે
*

·૧૩૪
રહાણ કરવા જેવા
જૈન સિધ્ધાત ગ્ન થમાળાના ઉત્તમ પુસ્તકો
તૈયાર છે
૧ ધમમય જીવ ! શા માટે અને કેમ ગાળવુ
કિમત રૂ ૧૪ ૦
૨ પ્રાત સ્મરણ અને માયાય ભાગ ૧ લે,
જુદા જુદા લેખ . 2 hવા ૧૦૮ સુંદર લેખે, વ્યા
પ્રત્યાખ્યાના પાઠ ગુજરાતી-ભાવાર્થ સાથે, ગુણસ્થાનની વિગત
વિગેરનો સંગ્રહ બે રગમાં છપેલ છે
૩. પ્રાત સ્મરણ અને આયાય ભાગ ૨ જે
આઠ સંસ્કૃત ઑત્ર તેના ગુજરાતી પદ્યાનુવાદો તા ભાવાર્થ
સાથે તથા ઉત્તરાધ્યયન અને દશ વૈકલિક સૂત્રના નવ અધ્યયનોના
ગુજરાતી અનુવાદ ચાર ૨૧માં પેવ છે
૪. જૈન સૂ–તિડા અને સમીક્ષા
પાછળના પાનામાં આપેલ વિગત પ્રમાણે
ને ૨ ૩ અને ૪ એ દરેક પુસ્તકની કિમત રૂ ૩૮૦ છે પણ
જેન સિવાત માસિકના નવા ગ્રાહકને ૨, ૨——કમાં
આપવામાં આવે છે
છપાય છે-
૫ જેન સિધ્યાત બેન સગ્રહ, ભાગ ૧ લો
૬, સામાવિક ભા. ૧-૨-૩
નં. પ તથા ના પુસ્તકોની દરેકની કિમત રૂ ૩૮ ૦ છે
૫- તુ સને ૧૯પ૧ ના જૈન નિધાત માસિકના ગ્રાહકને
ભેટ આપવામાં આવશે
જેન સિધ્ધાંત સભા
આંતિ સદન ૨૮ ફેમિ ટન રેડ, મુંબઈ નં. ૭
છે
તે

·૧૩૫
જન સૂત્ર
ઈતિહાસ અને સમીકા -
ભાગ ૧ લો-૧૯ પ્રકરણે
હાલનાં સૂત્રે. કાશવક, કાળની ગણત્રી કાળનું માપ જૈન ધર્મની
પ્રચીનતા, સૂની ઉત્પત્તિથી પુસ્તકાફ થયા સુધીનો ઈતિહાસ, સૂનું
વકરાળ, સૂત્રે બે રઆ, સૂત્ર કે આગમાં માન્યતા એનું કારણ વિગેરે
૧૮ વિષે ઉપર ઈતિહાસ, સમીક્ષા, મીતી આપેલી છે
ભાગ ૨ જે,
જનેરોએ કહ્યું બેટું ભાષાંતર તથા રેવતી દાન સમાચા,
ભાગ ૩ જે
ની સ્ત્ર પ્રમા સૂત્રોના નામે, જુદા જુદા વર્ગ પ્રમાણે નામે.
અલગ અલગ સંપ્રદાયની માન્યતા પ્રમાણેની વગવાર ટીપે. સૂત્રોનાં પદ
વિગેરેની હકીકત સૂત્ર અને તેના અધ્યયનેમાના વિષની વિગત
છુટક કિમત રૂ ૩-૦
જૈન સિદ્ધાંત માસિકના નવા ગ્રાહકોને ફકત ૨ ૨ -૦માં
આપવામાં આવે છે

·ગુખ જૈન સંસ્કૃતિને પ્રચાર કરતું
અને સવ જૈન સંપ્રતનો એક માનું
એક માત્ર માસિક ૫૦
જૈન સિદ્ધાંત
દર મહિનાની પહેલી તારીખે બહાર ૫. છે.
દર મહિને ૧૧૨ પાનાનું વાંચન ઉપરાત ત્રાવ વિશેષા આપવામાં
આવે છે
જીવનમાઉપોગી થઈ પડતેવા વ્યવહારિક સામાજિક ધાર્મિક લેખે
કા, ૧ખો, સવા, મને લાગે . મહિને આપવામાં આવે છે
ઉપચત ખાસ વાત અા આપવામાં આવે છે
દરેક આત્માર્થી જેન બધુ જૈન સિાત મક્ષિક દર મહિને
વાચવુજ જોઇએ
ભ૮
જૈન સિબત માસિકના 41 ગ્રાહકોને હવા કાળમા બે ત્રણ
છાપેડા, પાકા પુ ના જેકટ સાથેના ૩૭ ૯૦ની કિમતના બે પુસ્તકે
ભેટ મળ છે.
વાર્ષિક લવાજમ ફકત રૂ૫ -હના મનો માર પઠ્ઠી આજેજ
પ્રક થઈ જ
જેન સિ વાત ખભા
શાન સ ન ૨૫. લેખિસ્ટન રોડ મુબઈ નં. ૭

·No text on this page.