Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner

Cayvandnamahabhans

Bunyiu Nanjio · 2011/07

PDF Proofread

Front matter

Printed by Ramchandra Yeag Shedge, at the Niraaya ungur
Prom, 33, Kolbbat Lage, Bombas.
Published by Vallabbades Tribharandas Gandbi, Soeretary
Jain Atrascada Sabha, Bhavangara

॥ अहम् ॥ किश्चित्प्रस्ताविकनिवेदनम् । इद दि जगधन्तुनिष्कारणमधूनां परमपवियपरितां तीर्यकृतां विधिपू. पंक्यन्दनपिघानं विदधाति स्वर्गापवर्गादिसुखसंपन् दरति पानेभयस- चितदुप्फर्मयादम्पकमिति समयधार्य परमफारणिकतोभिरषगतविशुद्ध- सिद्धान्तसारः भीमन्डान्तिसूरिभिधनुर्विधीसहस्य परोपकृतये जिनागम- आवश्यकनियुक्ति-विशेपाषश्यफ-पचाराफापनेकचिरमप्रकरणमन्येभ्यः समुदत्य घेत्यवन्दनविधियोधयन्धुरं पूजाविधिप्रमुखानेफविचारसारफलितं प्रमाणभूनागमनमाणेन निराकृतानेकमन्देई पैत्ययन्दनसूत्रव्याख्याप्रधानं अत्यवन्दनमहाभाप्यनामा प्रन्यः सदलितः । यापि प्रन्यस्यास्य मान्तवर्तिना-"इति श्रीशान्त्याचार्यविरचितं पैत्य- पन्दनमहाभाप्यं सम्पूर्णम् ।" इत्यनेनोल्लेपन भीशान्यापार्या प्रन्थस्यास्य सहद्दीतार इति प्रकटमेवायसीयते, सथापीह जिनमववर्तिप्यनेफेषु गच्छे. पु-उत्सराध्ययनवृतेः फर्ता स्थिरापगच्छीयपादिवेवालधीशान्तिसूरिः १ तिलकमरीफयाटिप्पनयास्य रपयिता पूर्णतलगन्धीयधीशान्तिसूरिः २ पार्तियपृचेविधायकश्चन्द्रकुलीयश्रीपर्द्धमानसूरिशिष्यश्रीशान्तिसूरिः ३ धर्म- रमाकरणस्योपसत्ति-गृहपृथ्वीचन्द्रचरित्राणां विरपयिता पन्द्रफुलन- भचन्द्रधीनेमिचन्द्रसूरिशिष्यधीशान्तिरिः ४ भक्तामरस्तोगपत्तेः प्रणेता पण्डिगच्चीयधीशान्निसूरिः ५ प्रमाणप्रमेयकलिकावृत्तेनिमीता श्रीशा- न्तिमुरिः ६ जीयविचारप्रकरणम्य विधाता श्रीशान्तिमूरिस पटररपर- गक्षस-पृन्दायनफाव्यादिवृत्तीनां प्रथयिता श्रीशान्तिमूरिः ८ हरछान्तेः कयिता श्रीशान्तिसूरिः ९ पर्वपञ्चाशिफायाः (अभिषेकविधेः) प्रणेता धीशान्तिमूरिः १० पिण्डेपणाशतकम्य रचयिना श्रीशान्तिसूरिः ११ १एते धीशान्तिसूरय. पिपलगरातका भवेयुरिति सभाब्यते।

२ किश्चित्तम्ताविकनिवेदनम् । इत्येते प्रन्यकर्तृत्वेन सुविदिता अभूवन परमेतेषां मध्यात्कनमा अम्य प्रस्तुतग्रन्थस्य सङ्ग्रहीतारः श्रीशान्याचार्याः संमवेयुः? कदा कनमं च महीमण्डलं मण्डयामामुः? इत्येतद्विपया जिज्ञामा तु- श्रीमान्याचार्य- विरचितं चैत्यवन्दनमहाभाष्यम् ।" इत्येतन्मात्रोल्लेग्यदर्शनेन तथाविधस्स- गच्छगुरुपरम्पराधुपलम्भाभावेन च न परिशाम्यति । अस्य ग्रन्थस्य प्रेषकोपिपरिशोधन-त्रिशतगायापर्यन्तच्छायाविधान- संपूर्णप्रन्थमुफावलोकनादिकार्य मुनिश्रीचतुरविजयादिना कृतम् । अवशि- टाया दशोत्तरपद्शतगाथायाश्छायासम्पादनं समप्रमन्थस्योपरि उपयोगिटि- प्पननिवेशनं च वेतनप्रदानेन पण्डितश्रीवेचरदासपात्कारितम् । अस्य प्रन्थस्य विषयविवेचनं तु गाथोपरि यथास्थानं सम्यकप्रकारेण पण्डितश्रीवेचरदासेन निवेशितं तन्न पृथगकारि । अस्य संशोधनसमये गवेषणपरेणापि द्वे एव पुस्तके समुपलब्धे । तत्र प्रथमं श्रीअणहिल्लपुरपत्तनश्रीसहचित्कोशीयं प्राचीनं नात्यशुद्धम् । द्वितीयं पुनः प्रवर्तकश्रीमत्कान्तिविजयकृनसशहपुस्तककोशीयं चिरत्नं शुद्धम् । इत्येते वे पुस्तके समवलम्ब्य संशोधितेऽप्यत्र निबन्धे यत्र कचनाशुद्धि- रवशिष्टा भवेतन संशोध्य वाचनीयं धीधनेरिति प्रार्ययते- भावनगरस्या श्रीजैन-आत्मानन्द-संसत् ।

॥ अहम् ॥ न्यायाम्भोनिषिधीविजयानन्दरिपादपोम्यो नमः । सिरिसंतिसूरिविरह चेइयचंदणमहाभासं । वीर पणमह पणमंतमुरा- मुरिंदमणिमउडपट्टायपीटं । सिप्प-कला-गम-सिवमग्गदेमयं जिणवरं उसह॥१॥ प्रणमत प्रणमत्मुरा-ऽसुरेन्द्रमणिमुकुटपृष्टपदपीठम् । मिल्प-कला-जगम-शिवमार्गदेशकं जिनवरमृपभम् ॥१॥ संगमयामरगपध्माणमाणमायंगमणमयंदं । पणमह वीरं तित्यस्त नायगं यमाणस्स ॥२॥ सगमकाऽमरगताऽमानमानमातङ्गमर्दनमृगेन्द्रम् । प्रगमत वीरं तीर्थस्स नायकं वर्तमानस ॥२॥ संसारगहिरसायरपडंतजंतूण तारणप्परणे । दीपरा तीया मागय-संते, वंदे सबै वि तित्यपरे ।।३।। संसारगभीरसागरपतचन्तूनां तारणप्रवणान् । अतीता-ऽनागत-सतो पन्दे सर्वानपि तीर्यकरान् ॥ ३ ॥ जम्मुहमहदहाओ, दुवालसंगी महानई बूढा । ते गणहरकुलगिरिणो, सधे वंदामि भावेण ॥४॥ यन्मुसमहादहाहादशागी महानदी ब्यूदा । तान गगधरकुलगिरीन सर्दान बन्दे भावेन ॥१॥ नमिऊण ममणमंघ. संयायार ममामओ तुच्छं । प्रन्पामिय चइयवंदणविमय. मुत्तायरणाणुमारेणं ॥५॥ नत्वा ममगसा मजाचार ममामनो वये। घेत्यवन्दनविषय सूत्राऽचरणानुसारेग ॥ ५ ॥ जगभराः सिरिसंतिरिविरह संयो महाशुमावो, अमरिंद-गरिंदवंदिओ एसो। तित्थयरेहि वि नियमा, पणमिजा देसणारंमे ॥६॥ सहो महानुमायोऽमरेन्द्र-नरेन्द्रवन्दित एपः । तीर्थकररपि नियमात्प्रणम्यते देखनारम्भे ॥६॥ वारसास्वम् ता एयसमायारो, कित्तिजंतो वि कुणा कल्लाणं । पोसेइ पुनमउलं, यायगगये जो मणियं ॥७॥ सन एतत्ममाचारः कीर्यमानोऽपि करोति कल्याणम् । पोषयति पुण्यमतुलं वापरुमन्ये यतो भगितम् ॥ ७ ॥ जे नित्यपरपणीया, मावा तयणंतरेहि परिकहिआ। बहुमो वि नेमि परिफितणेण पुनं लहद पृहि ॥८॥ ये तीर्थकरमणीता भागमदनन्नरैः परिकथिताः । पहुशोऽपि तेषां परिकीर्तनेन पुण्यं लभते पुष्टिम् ।। ८॥ अपटेड अगत्यमत्तियमाणचोइओ मंदयुदियोहत्यं । परिपरंपरपन, कित्तमि अहं पितं ततो ॥९॥ अतिगुरुम्मक्तियट्ठमानगोदिनो मन्दयुद्धिोधाधम । रिपगपगप्रा की याम्यहमपि न ततः ॥९॥ बन्दनायम् अहिगारिणा उ काले, कापमा यंदणा निणादणं । दंगणमुदिनिमिर्म, कम्मरगयमिन्छमाणेश ॥१०॥ अधिकारिणा मुकारे कर्मव्या कामना तिनातीनाम । दानाद्धिनिमिभं कर्मभयभिचना ॥१॥ मधली मंगयगे जोग, अहिगार्ग बंदणा नगर्ग। काली य तिमि गंमा. मामनन्य मिनी ॥११॥ । पानी म नरायंगत्रामायभारमावानियागा। 44.1 . प्रामरना :- Cen.

चेहयवंदणमहाभास । सहकतरो जीवोऽधिकारी वन्दनायां तत्त्वेन । कालच तिमः सन्ध्याः मामान्येनात्र विज्ञेयः ॥ ११ ॥ भावजिणप्पमुहाणं, सवेसिं चेव चंदणा जइ वि । चैत्यवन्दनार्थः जिणचेइयाण पुरओ, कीरइ चिइवंदणा तेण ॥१२॥ भावजिनप्रमुसाणां सर्वेषां चैव वन्दना यद्यपि । जिनचैत्यानां पुरनः क्रियते चैत्यवन्दना तेन ॥ १२ ॥ जिणबियाभावे पुण, ठवणा गुरुसविसया विकीरंती। चिहवंदण चिय इमा, नायबा निउणयुद्धीहि ॥१३॥ जिनबिम्याभावे पुनः स्थापना गुरुमाभिक्यपि क्रियमाणा। चैत्यवन्दना सल्विमा ज्ञातव्या निपुणवुद्धिभिः ।। १३ ।। अहवा जत्थ वितत्य पि, पुरओ परिकप्पिऊण जिणवित्रं । कीरइ बुहेहिँ एसा, नेया चिइयंदणा तम्हा ॥ १४ ॥ अथवा यत्रापि तत्रापि पुरतः परिकल्प्य जिनविम्वम् । क्रियते युधेरेपा शेया पैन्यवन्दना तग्मान् ॥ १४ ॥ तीसे करणविहाणं, नजइ मुत्ताणुसारओ कि पि। सूत्रानुसारता, संविग्गायरणाओ, किंची उभयं पितं मणिमो ॥१५॥ राणा तस्याः फरणविधानं ज्ञायते सूत्रानुमारतः किमपि । संविनाचरणातः किश्चिदुभयमपि तद्भणामः ।। १५॥ पुच्छह सीसो मयवं, मुत्तोइयमेव साहिउँ जुत्तं । शिप्यपृच्छा किं वंदणाहिगारे, आयरणा कीरइ सहाया ॥१६॥ पृच्छति गियो भगवन ' सूत्रोदितमेव कथयितुं युक्तम् । कि वन्दनाधिकार आचरणया क्रियते महायना ॥१६॥ आयरिओ- दीमट मामन्नणं, बुनं मुत्तम्मि वंदणविहाणं । आचार्यप्रति- नजर आयग्णाओ, विसंमकरणकमो नस्म ॥ १७ ।। - ४ सिरिसतिसरिविरह - आचार्य:- दृश्यते सामान्येनोक्तं सूत्रे वन्दनविधानम् । ज्ञायते आचरणातो विशेषकरणक्रमसम्य ॥ १७ ॥ सूत्रशब्दार्यः सूयणमेत्तं मुचं, आयरणाओ य गम्मइ तयत्यो । परंपराऽऽचर- णाप्रामाण्यं च सीसायरियकमेण हि, नजंते सिप्पसत्याई ॥ १८ ॥ सूचनमात्रं सूत्रमाचरणानश्च गम्यते तदर्थः । शिष्याचार्यक्रमेण हि ज्ञायन्ते शिल्पशाखाणि ॥१८॥ अनंच- श्रुतगाम्भीर्यम् अंगो-चंग-पइन्नयमेया मुअसागरो खलु अपारो। को तस्स मुणइ मज्झं, पुरिसो पंडिचमाणी वि॥१९॥ अन्यञ्च- वन्दनाया: सूत्रविधेयता अङ्गो-पाग-प्रकीर्णकभेदात् श्रुतसागरः खल्वपारः । कस्तस्य जानाति मध्यं पुरुपः पण्डितमानी अपि ?॥१९॥ किंतु मुहझाणजणगं, ज कम्मखयावह अणुवाणं । अंगसमुद्दे रुदे, मणियं चिय तं तओ भणियं ॥२०॥ किन्तु शुभध्यानजनकं यत्कर्मक्षयावहमनुष्टानम् । अङ्गसमुद्रे रौद्रे भणितं खलु तत्ततो भणिवम् ।। २० ॥ सबप्पयायमूलं, दुवालसंग जओ समक्खायं । रयणायरतुल्लं खलु, ता सर्व सुंदरं तम्मि ॥ २१ ॥ सर्वप्रवादमूलं द्वादशाङ्गं यतः समाख्यातम् । रत्नाकरतुल्यं खलु तस्मात्मवं मुन्दरं तस्मिन् ॥ २१ ॥ वोच्छिन्ने मूलमुए, बिंदुपमाणम्मि घरते। आयरणाओ नजइ, परमत्यो मनकजेसु ॥ २२ ॥ व्युच्छिन्ने मूलश्रुते विन्दुप्रमाणे सम्प्रनि ध्रियमाणे । आचरणानो ज्ञायते परमार्थः सर्वकार्येषु ।। २२ ।। मूलश्रुतव्यु पोपयंदपमहामास । मणिपंप- आमरणात्रामा पारगुपरमाशुपना, आपरणा परइ गुणपिरहे पि । विगाए पि पईवे, नजद दिहं गदिहीहि ॥ २३ ॥ परीकारः परभुनरमानुमामाऽऽपरणा भियते स्थपिरदेऽपि । विध्यानपि प्रदीप ज्ञापते एएं मुरपिभिः ॥२३॥ जीपियपुर जीवर, जीविम्मद जेण पम्मियजगम्मि जीत सदाः जीरं नि नेण ममइ, आपरणा समयमलेहि ॥२४॥ जीपितपूर्ण जीरति जाविपति पेन धामिरजने। •जी(वि)नम् इति मेन भण्यते आचरणा समपारालेः २४ सम्हा अनायमूला, हिंसारहिया गुहागजणणी य । पापरणायाः परिपपरपत्ता, मुत्त । पमाणमायरणा ॥ २५ ॥ सूत्रमारयम् तामारशानमूला हिंसारहिता मुभ्यानजननी प । मुग्पिरम्परामामा सूपमिव प्रमाणमापरणा ॥ २५ ॥ जह एगं जिणचि, निनिय पंच व सहा घउनीसं । जिनपिम्यादि. मत्तरमयं पिपई, फारेंति विचित्तपणिहाणा ॥ २६ ॥ प्रयोशनम् यक जिनयिम्य श्रीणि या पश्च पा तथा पतुर्षिशनिम् । मप्रतिशतमपि वेऽपि फारयन्ति विचित्रप्रणिधानान(ना)। जिणरिदिदंमणत्य, एगं फारेइ फोइ भनिनुओ । पायडियपाडिहरं, देवागमसोहियं चैव ॥ २७ ॥ जिनद्धिदर्शनार्थमेकं कारयति कोऽपि भक्तियुतः । प्रवटिनप्रानिहाय देवागमशोभितं चैव ॥ २७ ॥ दंमण नाण-मरिता-जाहणको निणनिभं कोइ । परनिगाकार, उमिय कोई पंच जिणे ॥ २८ ॥ मागधनार्य जिनविर कोऽपि । URImasप पश्च जिनान ।। ८ ।।

: सिरिसतिसरिबिरदवं आचार्य:- दृश्यते सामान्येनोक्तं मूत्रे वन्दनविधानम् । ज्ञायते आचरणातो विशेषकरणक्रमलम्य ॥ १७॥ सूत्रशब्दार्यः सूयणमेत्तं मुलं, आयरणाओ य गम्मइ तयत्यो। परंपराऽचर- णाप्रामाण्यं च सीसायरियकमेण हि, नञ्जते सिप्पसत्याई ॥१८॥ सूचनमात्रं सूत्रमाचरणातश्च गम्यते तदर्थः । शिष्याचार्यक्रमेण हि ज्ञायन्ते शिल्पशास्राणि ॥ १८ ॥ अन्नं च- श्रुतगाम्भीर्यम् अंगो-चंग-पहनयमेया मुअसागरो खलु अपारो। को तस्स मुणइ मज्ज्ञ, पुरिसो पंडिच्चमाणी वि॥१९॥ अन्यच्च- अनो-पाग-प्रकीर्णकभेदात् श्रुतसागरः सत्वपारः । कस्तस्य जानाति मध्यं पुरुषः पण्डिनमानी अपि?॥१९॥ वन्दनाया: किंतु मुहझाणजणगं, जं कम्मसयावहं अणुट्टाणं । सूत्रविधेयता अंगसमुद्दे रुदे, मणियं चिय तं तो भणियं ॥२०॥ किन्तु शुमध्यानजनकं यत्कर्मभयावहमनुष्टानम् । अङ्गसमुद्रे रौद्रे मणितं खलु तत्ततो भणितम् ॥ २० ॥ सदप्पयायमूलं, दुवालसंग जओ समक्खायं । रयणायरतुल्लं राल, ता सवं मुंदरं तम्मि ॥ २१ ॥ सर्वप्रवादमूलं द्वादशाङ्गं यतः ममाख्यानम् । रत्नाकरतुल्यं स्खलु तम्मात्सर्व सुन्दरं तम्मिन् ॥ २१ ॥ मूटश्रुतय्यु चोच्छिन्ने मूलमुए, विंदुपमाणम्मि संपइ घरते । आपरणाओ नजद, परमन्थो महकजेमु ॥ २२ ॥ व्युञ्चिन्ने मूलते विन्दुप्रमाणे मम्प्रनि ध्रियमाणे । आचरणातो ज्ञायते परमार्थः मर्वकार्येषु ।। २२ ।।

७ पृप्या चेइयवंदणमहाभास । पतिपइहा एगा, सिचपइहा महापइटा य । एगे-चउवीस-सत्तरसयाण सा होइ अणुकमसो ॥३५॥ . व्यक्तिप्रतिष्ठका क्षेत्रप्रतिष्ठा महाप्रतिष्ठा च । एफ-पतुर्विशति-मप्ततिशातानां सा भवत्यनुक्रमशः॥३५।। भन्नइ तिविहपइटाउवलक्षणमेय तस्य तं भणियं । अवधारणविरहाओ, ओसरणाइपइटाओ ॥ ३६ ।। प्रतिवचः भण्यते त्रिविधप्रतिष्ठोपलक्षणमेव सत्र तद्भणितम् । अवधारणविरहादवसरणादिप्रतिष्ठाः ।। ३६ ।। चोयगो- सबमसंगयमेयं, रूढं जमणेगरियकारयणं । आमायणा महंती, जं पयडा दीसए एत्थ ॥ ३७॥ चोदय:- सर्वमसंगतमेतद्रं यदनेकविम्यकारणम् । आशानना महती यत्प्रफटा दृश्यतेऽत्र ॥ ३७ ॥ विंचं महंतमेगं, सेमाणि लहूणि कारयंतेण । गरुयलहुतं तेसिं, पपडिजद समगुणाणं पि ॥३८॥ विम्यं महदेकं शेषाणि लपूनि कारयता । गुगफलपुत्वं तेषां प्रकटाते समगुणानागपि ॥ ३८ ॥ पूआवंदणमाई, फाउणेगस्य सेमकरणम्मि । नायग-रोवगमायो, होइ फओ लोगनाहाणं ॥३९॥ पूजावन्दनादि पत्कस्य शेपकरणे। नायक-सेवकभावो भवति तो लोकनाथानाम ॥३९॥ नत्र यदुत तदेवम्-"बालरमा सरेका क्षेवरमा पाप महरका का" बामे घोडा निीयगाथा, (.) : य २ एला माया पोडमा एस'६ fimal FMR समय 14 ॥ || पदमा '' समेत ... पाम महाRALA ॥ ५ ॥ मा (... ५...।

सूरिविहित- प्रतिटा सिरिसंतिमूरिविरह कल्लाणयतवमहया, उजमियं मरहवासमावि ति। बहुमाणविसेमाओ, कई कारेंति चउग्रीसं ॥ २९ ।। कल्याणकनपोऽयवोद्यमितं भरतवर्षमाविन इति । बहुमानविशेषात्केऽपि कारयन्ति चतुर्विगतिम् ।। २९ ।। उकोस सत्तरिसयं, नरलोए विहरइ ति भत्तीए । सत्तरिसय पि कोइ, विवाणं कारह धणडो॥ ३०॥ उत्कृष्ट सातिगतं नरलोक विहरतीति भक्त्या । सप्रतिशतमपि कोऽपि विम्वानां कारयति धनाच्यः॥३०॥ इय बहुविहवियाई, सूरीहि पइट्टियाइँ दीसंति । भवियाणंदकराई, पमावगाई परयणस्स ॥ ३१ ॥ इति वहुविधविम्यानि सूरिभिः प्रतिष्टिनानि दृश्यन्ते । भविका(व्या)नन्दकराणि प्रभावकाणि प्रवचनस्य ।।३१।। सुत्ते पुण अट्टसयं, सामयमवणाण देवछंदमु । मुबइ जिणपडिमाणं, न निसेहो अन्नहाकरणे ॥३२॥ सूत्रे पुनरष्टशतं शाश्वतमवनानां देवच्छन्देषु । श्रूयते जिनप्रतिमानां न निषेधोऽन्ययाकरणे ॥ ३२ ॥ वा मुत्तापडिसिद्धा, परयणसोहावहा चिरपयत्ता। सचा न सिअहा, आयरणा मुत्तिकामेहिं ॥ ३३ ॥ तस्मात्सूत्राप्रतिषिद्धा प्रवचनशोभावदा चिरप्रवृत्ता। सत्या न दूषयितव्याऽऽचरणा मुक्तिकामः ॥ ३३ ॥ जब एवं किं मणिया, तिविहा हरिमहरिणा मुत्ते । जिणबिस्म पहा, जमणिो तन्य एमन्यो॥३४॥ यद्ययं कि भगिना त्रिविधा हरिभद्रमूरिणा मूत्र । जिनविम्यम्य प्रतिष्टा' यद्गणितनत्रयोऽयः ॥ ३४ ॥ सूत्रविहित- जिनबिम्बम् पृष्टा श्रीहरि- भदरियामा व्य च १. पाकिनीमहतरानुना हरिभदभगवता । १ पत्र पोटराकम्।

पृच्छा मेहयवंदपमहाभास । पनिपदहा एगा, सिषपदहा महापसा य । एग-पउपीम-गतग्मयाण सा होइ अणुक्रममो ॥३५॥ , सिमीशत्रप्रतिमा महामविष्टा प । -पशिनि-मशिनानां मा भवत्यगुरुमनः॥३५॥ ममद निविदपाउपलपरणमेव तत्य तं भणियं । अवधारणविरहाओ, ओमरणाइपाटाओ ॥३६ ॥ प्रतिवः भण्यने विविधप्रविष्टोपटक्षणमेव सत्र माणितम् । अवधारणविरदादयसरणादिप्रतिष्ठाः ।। ३६ ।। पोयगो- महमसंगयमेयं, रुडं जमणेगरिकारवणं । आमायणा महंती, जं पयटा दीसए एत्य ॥ ३७॥ पोदक:- मर्वममंगनमतदं यदनेशपिम्यवारणम् । आशातना महती यत्मफटा रम्यतेऽत्र ।। ३७ ।। विसं महंतमेगं, सेमाणि लहणि कारयंतेण । गरुयल नेमि, पयडिजद समगुणाणं पि ॥३८॥ विम्यं मह्दक शेपाणि लघूनि कारयता । गुम्फलधुन्व नेपा प्रफलाते समगुणानामपि ॥ ३८ ॥ पूआवंदणमाई, काऊणेगस्म सेसकरणम्मि । नायग-रोवगमायो, होइ फओ लोगनाहाणं ॥३९॥ पूजावन्दनादि कृत्वकस्य शेपकरणे । नायक-मवकभावो भवति कृतो लोकनाथानाम् ॥३९॥ . यदु नदवम- 'व्यरत्यास्या राल्वेश क्षेत्रास्या चाऽपरा महाख्या च।" अ पास विनायगाघा, (पृ.१) पनदेवात्र प्राकृतभाषया निवदम् । पोशाक बम नापट यदा किल नम्य तदायेति समय- 4. मकमे म यमा झया । गमलधिकशनस तु चरमरमर प्रानपान ॥म पावर (गा०२-३ पृ. 11) . ।

सूरिबिहित- प्रविष्टा सिरिसंतिमूरिविरद्द कल्लाणयतवमहया, उजमियं मरहवासमावि ति । बहुमाणविसेमाओ, कई कारेंति चउवीसं ॥ २९ ॥ कल्याणकनपोऽयत्रोद्यमिनं भरतवर्षमाविन इति । बहुमानविशेपालेऽपि कारयन्नि चतुर्विगतिम् ।। २९ ।। उकोस सत्तरिमयं, नरलोए विहरइ ति मत्तीए । सत्तरिसयं पि कोइ, विंचाणं कारइ घणडो॥ ३० ॥ उत्कृष्ट सप्रतिशतं नरलोके विहरतीति भक्त्या । समतिशतमपि कोऽपि विम्यानां कारयति धनाढ्यः॥३०॥ इय बहुविहविंचाई, सूरीहिं पइट्टियाई दीसंति । मवियाणंदकराई, पभावगाई परयणस्स ।। ३१ ॥ इति वहुविधविन्यानि सूरिभिः प्रतिष्टिनानि दृश्यन्ते । मविका(च्या)नन्दकराणि प्रभावकाणि प्रवचनम्य ॥३२॥ मुत्ते पुण अट्टस, सासयमवणाण देवछंदमु । मुबइ जिणपडिमाणं, न निसेहो अन्नहाकरणे ॥३२॥ सूत्रे पुनरष्टशतं शाश्वतमवनानां देवच्छन्देषु । श्रूयते जिनप्रतिमानां न निषेधोऽन्ययाकरणे ।। ३२ ।। वा मुत्तापडिसिद्धा, परयणसोहावहा चिरपयत्ता । सचा न सिअवा, आयरणा मुत्तिकामेहिं ॥ ३३ ॥ तम्मात्सूत्राप्रतिषिद्धा प्रवचनगोमावदा चिरमवृत्ता। सत्या न दूपयितव्याऽऽचरणा मुक्तिकामैः ॥ ३३ ॥ जइ एवं किं मणिया, निविहा हरिभद्दमूरिणामुत्ते । जिणविस्म पइट्टा?, मणिभो तन्य एमन्थो॥३४॥ या कि मणिता त्रिविधा हरिभद्रमृरिणा मूत्र । जिनविम्बम्प प्रविष्ठा? यातिनीध्यः ॥ ३४ ॥ सूत्रविहित- जिनबिम्बम् पृटा श्रीहरि- भदमूरिणामा यं च १. पाकिनीमानरमनुना हरिमदभगवनः । १ मुत्र पोदवाकर।

७ पृष्मा चेहयवंदणमहाभास । पतिपदहा एगा, सिचपइहा महापइसा य । एग-चउवीस सत्तरसयाण मा होइ अणुकमसो ||३५॥ . व्यक्तिप्रतिष्ठका क्षेत्रप्रतिष्ठा महाप्रतिष्ठा घ ! एक-पतुर्विशनि-सप्ततिशतानां सा भवत्यनुनमनः ॥३५।। भनइ तिविहपइटाउबलराणमेव तत्य तं मणियं । अवधारणविरहाओ, ओमरणाइपइटाओ ।। ३६ ।। प्रतिषचा भण्यते त्रिविधप्रतिष्ठोपलक्षणमेव तत्र सणितम् । अवधारणविरहाइवसरणादिप्रतिष्ठाः ॥ ३६ ।। पोयगो- सबमसंगयमेयं, रुढं जमणेगरियकारवणं । आमायणा महंती, जं पयडा दीसए एत्य ॥ ३७॥ पोदक:- सर्वमसंगतमेननदं यदनेकविम्यकारणम् । आशातना महती यत्मकटा हयनेऽत्र ॥३७॥ विंचं महंनमेगं, सेमाणि लहणि कारयंतेण । गरुपलहन नेमि, पपडिलाइ समगुणाणं पि॥३८॥ विम्य महदक पाणि पनि कारयता । गुम्फलपुर्य संपो प्रकटाते गमगुणानामपि ॥ २८ ॥ पूआवंदणमाई, काउणेगम सेसकरणम्मि । नायग रोक्गभावो. होह को लोगनाहाणे ॥३९॥ पूजापन्दनादि काम्य पारणे । नायकवभावो भवति तो मोबनाधानाम ॥३९॥ *. . ५५६ पगम्गापरमाग, कीद पूनानगेमि गोरगर्ग। ममापि महाजना, नरिमनः निउनहिं ॥३०॥ मागमाग शिगने पूजागो मोहन If महाराजा सम्पने नियुगादिभिः ॥ १०॥ पहागोदगाइगंगो, लोगपिन्द्रो पगगा नमि। लोगोगममागमो, बाद ममिजान युरेहि ॥४॥ सानोरकादिमनी लोगिनः पण ते पान । लोकोगगमागदा मन्यने न गड युरः ॥ ११ ॥ अह कोई माद्धीए, व्हयेड़ पगं न मेमनिवानि । पंनिगयांचणं पित्र, मने एवं महापा ॥४२॥ मय कोऽपि युद्धा सपयां न शेपषिम्यानि । पशिगनर थाननिय मन्ये गनन्महापारम् ।। ४२ ॥ विणियारिउंन माएवं आमायणा बहुपगारा। ता एगरियकरणं, सेयं मन्नामि गुरुराह ।। ४३ ।। विनिवारयितुं न शवमाशातना यदुरकारा। सम्मादेकयिन्यकरणं श्रेयो मन्ये गुरुराद ॥ १३ ॥ एवं जिणमवणम्मि वि, वीयं विवं न कारियं जुतं । तत्य वि संभवइ जो, पुढोइयदोसरिंडोली' ॥४४॥ एवं जिनमवनेऽपि द्वितीयं बिम्ब न कारितं युक्तम् । तत्रापि संभवति यतः पूर्वोदितदोपपतिः । ४४ ॥ भणइ परो सचमिणं, सम्मयमैयं पि मुट्ठमयुद्धीणं । । भन्नइ गुरुणा मुंदर, मुचविरुद्धं इमं वयणं ॥४५॥ भणति परः मत्यमिदं सम्मतमेवपि मूक्ष्मबुद्धीनाम् । भण्यते गुरुणा मुन्दर! सूत्रविरुद्धमिदं वचनम् ॥ १५॥ प्रतिवचः परवचनम् प्रतिवचः १. देशीमाकृतशम्दोऽयम् , तथा च-परिहोली पाए।" देशीनाममालायां सप्तमे वर्ग सप्तम्यां गाथायाम् । "ओली माला राई रिहोल आवडी पती" ॥१६॥ पाइअरच्छीनाममाला. ।

mitram marati riram Rainitarit ॥१९॥ Enafurral Trairy final erringfarikinirmit rite Inv e-frerarm-रिमपि। jaratiगा Princreen AAPILOTRaftar- NI randai Ramait fall. || SRोपियागे। पिजावी परिमागरमसमि॥४८॥ hintaman fre tatistar ॥ १८ ॥ य गुमरमाणाभी, आपग्याशी प एगभरपामि । मा मामा जम, गारपणमणगरिका ॥१९॥ प्रमाणापरणामयः । nfanny वारणनिधानाम ॥ १९ ॥ नायगगंदगपदी, जागगजणाय । पंताग गमानं, परियार पासिंगर ॥ ५० ॥ गायरान भारत जायजाम्य । aura मा परिवार प्रातिदिम ।। ५० ॥ बाग पूण पटम. पाहिनी मूलनायगो गम । प्रणाममाण नायगभावी न उण नेण ॥५॥ andpa नाय । अपनायर नानापनमन ।। ५. ॥

१० , सिरिसंतिरिविरह वंदण-पूर्वण-बलिढोयणेसु एगस्स कीरमाणेसु । आसायणा न दिहा, उचियपवित्तिस्स पुरिसस्स॥५२ वन्दन-पूजन-वलिटीकनेष्वेकस्य क्रियमाणेषु । आशातना न दृष्टोचितप्रवृत्तेः पुरुपस्य ।। ५२ ॥ कल्लाणगाइकजा, एगस्म विसेसपूअकरणे वि। नापन्नापरिणामो, धम्मियलोअस्स सेसेमु ॥ ५३॥ कल्याणकादिकार्यादेकस्य विशेषपूजाकरणेऽपि । नावज्ञापरिणामो धार्मिफलोकस्य शेपेषु ॥ ५३ ।। जह मिम्मयपडिमाए, पूआ पुफाइएहि खलु उचिया। कणयाइनिम्मिआणं, उचियतमा मजणाई वि॥५४॥ यथा भृन्मयप्रतिमायाः पूजा पुष्पादिभिः खलूचिता । कनकादिनिर्मितानामुचिततमा मजनादयोऽपि ॥ ५४ ॥ उचियपवित्ती सबा, बुहेण आसायणा न पत्तवा । तयमावे पडिसेहो, पडिमाणाऽसायणा गरई ॥ ५५ उचितप्रवृत्तिः मर्या युधेनाशातना न वक्तव्या । तभाने प्रतिपेयः प्रतिमानामाशानना गुर्वी ॥ ५५ ॥ जं वायगेण मणियं, अंगुइपमाणधिकारी वि । सग्गा-उपवग्गसंसग्गगुत्थिओ नियमो होइ ॥५६॥ यद् वाचमैन भगिनमधप्रमाणविम्य कार्यपि । म्यगा-उपवर्गममंगमुम्मिनो नियमनो भवति ।। ५६ ॥ कारवणे पुग्नं विष, यिाण निवारण महापा। सामध्यं मुंदर!, मम्मं मानि महल्या ॥ ५७ ॥ कारणे पुण्यगिर विम्यानां निवारण महाशाम । सामग्र मुन्दर' मायामापन्ति मध्यमाः ॥ ५ ॥ पावरप्रमागता चेहयवंदणमहाभासे। मिच्छासायणदंसी, न मुणसि पितरायमापा । विधसि सरेण पालं, चुफासि तं मंदरगिरिस्स ॥ ५८ मिथ्याशातनादर्शिन् ! न जानासि विम्यान्तरायमतिपापम् । विध्यसि भरण व्यालं भ्रश्यसे त्वं मन्दरगिरेः॥५८ ॥ अनं च- आतातनाना- आसायणा अपना, अणायरो भोग दुप्पणीहाणं । अशुचिपचित्ती सधा, पजेपदा पयरेण ॥ ५९॥ मानि अन्या- आशातनावशाऽनादरो भोगो दुष्पणिधानम् । अनुचितपृत्तिः मी वर्जयितच्या प्रयत्नेन ॥ ५९॥ पायपसारण पल्लभिवंधणं चिपहिदाणं च । अवज्ञासातना. उधासणसेवणया, जिणपुरओ भन्नइ अपमा ॥६०॥ सरूपम् पादप्रसारणं पर्यम्नियन्धनं विम्यपृष्ठिदानं च। उसामनमेवनना जिनपुरतो भण्यतेऽवज्ञा ।। ६०॥ जारिसतारिसवेसो, जहा तहा जम्मि तम्मि कालम्मि नादरशात- पूयाइ कुणइ गुनो, अणायरासायणा एसा ॥ ११॥ नासरूपम् यादतारग्वेगो यथा तथा यस्मिंसस्मिन् काले पूजादि फरोति शून्योऽनादराऽऽशातनपा ।। ६१ ।। भोगो दराप्पयारो, कीरंतो जिणवरिंदभवणम्मि । भोगाशातना- आमापण ति यार्ड, बजेयो जओ युत्तं ।। ६२ ।। भोगो दशप्रकारः क्रियमाणो जिनवरेन्द्रभवने । आशातनेति पार्ट वर्जयिनन्यो यत उत्तम ।। ६२ ।। तम्बोल पाण-भोयण-चाणह-धीभोग-सुयण-नियणं । दारो मुत्तु-चार जयं, बजे जिणमंदिग्स्संनो ।। ६३ ।। नाम्यूल-पान भोजनो-पान-गोमोग-म्पन-निष्टीवनमा । मृत्रो-शार गत वर्जयेजिनमन्दिरस्थान्त ॥ ६ ॥ ।

१२
दुष्प्रणिधाना-
दातनाव-
रूपम्
अनुचित
स्याधातना.
स्वरूपम्
सिरिसंतिसूरिविरह
रागेण व दोसेण व, मोहेण व दूसिया मणोवित्ती ।
दुप्पडिहाणं भन्नइ, जिणविसए तं न कायवं ।। ६४ ।
रागेण वा दोषण वा मोहन वा दुष्टा(दूपिता)मनोवृत्तिः।
दुप्पतिधानं मण्यते जिनविपये तन्न कर्त्तव्यम् ।। ६४ ॥
विकहा धरणयदाणं, कलहविवायाइगेहकिरियाओ।
अणुचियवित्ती सबा, परिहरियबा जिणगिहम्मि||६५
विकया धरणकदानं कलहविवादादिगेहक्रियाः।
अनुचितवृत्तिः सर्वा परिहर्तव्या जिनगृहे ।। ६५ ॥
जह आसायणीरू, मुंदर! एयाओं परिहरिजामु ।
अलियासायणसंकी, मा जिणमवणाई दूसैमु ॥६६॥
यद्याशातनामीसः मुन्दर! एताः परिहर ।
अलीकाशातनाशकी मा जिनमवनानि दूपय ॥ ६६ ॥
एगम्मि वि जिणविवे, दिह हिययस्स होइ आणंदो।
अहियाहियदंसगो, अइप्पमाणो पवित्थरह ॥ ६७॥
एकग्मिन्नपि जिनयिम्य दृष्टे हदयम्य भवत्यानन्दः।
अधिकाधिकदर्शननोऽतिप्रमाणः प्रविम्वृणोति ॥ ६ ॥
अणुह्मसिद्ध एयं, पायं भवाण मुद्धयुद्धीणं ।
मयलिसइ जाण मणो, अनाणवियंभियं तेसिं ॥६८||
अनुभवसिद्धमेनस्त्रायो भन्यानां शुद्धयुद्धीनाम् ।
मलिन्यने येषां मन अशानपिजम्मिन सेगम ॥ ६८ ॥
जो एगाअगिह, निगिविहायण गुणो मणियो।
चउर्यामपट्टयाइगु, मा र युहण विभो ॥ ६॥
या विनयपियाने गुणो भगिनः ।
चतामाता या विलय:॥६५॥

चेदयवंदणमहाभास । जं पुण लोगविरुद्धं, हाणुदयाईण संगमे भणसि । पुनः प्रतिवचः तत्य वि मज्झत्यमणो, निमुणसु साहमि परमत्थं७० यत्पुनर्लोफविरुद्धं सानोदकादीनां मंगमे भणसि । तत्रापि मध्यस्थमना निःशृणु कथयामि परमार्थम् ।। ७०॥ अमुइमलपूरियंगा, सलिमलकलुसीकयं सिणाणजलं । अहिमाणघणा पुरिसा, अन्नोग्नं नेत्र विसहति ॥७॥ अनुचिमलपरितागाः पत्मलफलुपीकृतं म्मानजलम् । अभिमानधनाः पुरुषा अन्योन्यं नैव विपहन्ते ।। ७१ ।। जुत्तो सो ववहारो, समाणपुरिसाण असुइदेहाणं । गुहपोग्गलपडिआणं, पडिमाण न जुन्जए वोत्तुं ।।७२ युक्तः स व्यवहारः समानपुरुपाणाम देहानाम् । शुभपुद्गलपटितानां प्रतिमानां न युग्यते वक्तुम् ।। ७२ ।। जलमज्झे घोलंतं, नरपडिवियं न दूसए उदयं । पडिमाजलं पि एवं, अनोनं लगमाणं पि ॥७३॥ जलमध्ये घूर्णमानं नरप्रतिविम्यं न दूपयेदुदकम् । प्रतिमाजलमप्येयमन्योन्यं लगदापि ॥ ७३ ॥ पडिमापडिरियाणं, भेओ विउसाण सम्मओ नेय । प्रतिमा-प्रति- पिम्बयो स. जं एगत्था सद्दा, एए अभिहाणकंडेमु ।। ७४ ।। मानार्थलम् प्रतिमा-प्रतिविम्बयोर्भेदो विदुपां मम्मतो नैव । अमिधानका पडसाश्यम् यदेकार्थाः शब्दा एतेऽभिधानकाण्डेषु ॥ ५४॥ पडिम्पिं पडिरूवं, पडिमाणं पडिकियं पडिच्छंदं । पडिकायं च पडितणु, भगति पडिजायणं छाय।।७५ १. भाणात इत्यपि ॥ • अभिधानपचननि चवम्-पडिमा पहिरिव" ((.) पारअलच्छीनाममाला। रिमन प्रतिबिम्ब प्रतिमा प्रतियातना प्रतिछाया। पनि निरन पर नानाय || - अमरशोतो. व ३६ सा ! “अचातु उदायो सप बिम्ब मनाना अपि।। श्रीअमिधानचिन्तामणानन्य डे। ।समा यानना irl ܕܪ Arthd . सिरिमंतिमूरिदिन प्रतिविम्यं प्रतिम् प्रतिमानं प्रति प्रतिच्छन्दः। प्रतिकायं च प्रतितनु मगन्ति प्रतियातनां डायाम् ।103 जइ ता समरीराण पि, पडिविवं नेत्र मार उदयं । असरीराण निणाणं, विवे काऽऽमायणासंका ? 1153 यदि ताव माराराणामपि प्रतिविम्वं नैव दूरयेदरम अगरीराणां जिनानां विम्बे काऽशाननागदा ? ||७६१ यसरीराणामा- जं पुण असरीराणं, अंगोवंगाइमंगया मुत्ती। कारविधान तत्य वि निमित्तमयं, उबई पुन्यमूरीहि ॥ ७ ॥ यत्पुनरगरीराणामङ्गोपाङ्गादिमंगता भूतिः । तत्रापि निमित्तमेतदुपदिष्टं पूर्वमूरिनिः ।। ७७ ॥ स्मृविनिमित्त अरहंता मगवंता, अमरीरा निम्मला सिवं पचा। विम्बम् तेसिं संभरणत्यं, पडिमाओ एन्य कीरति ॥ ७ ॥ अन्तिो भगवन्तोऽशरीरा निर्मटाः गिवं प्राताः । तेषां संस्मरणार्थ प्रतिमा अत्र क्रियन्ते ॥ ७८ ॥ प्रतिमासंस्था उद्धट्टागठियाओ, अहह्या पलियंकसंठिा नाओ। मुत्तिगयाणं तासिं, तइयं नत्यि संठाणं ॥ ७९ ॥ ऊर्द्धस्थानस्थिता अथवा पत्यङ्कमंस्थितासाः । मुक्तिगवानां तेषां यत्तृतीयं नाति संस्थानम् ॥ ७९ ॥ मणियं च- उसमो अरिहनेमी, वीरो पलियंकसंटिया सिद्धा। अबसेसा तित्ययरा, उहाणण उवयंनि ।। ८० ।। नम्

No text on this page.

१६ सिरिसंतिरिविरइ पुनरपि प्रति. सिद्धपडिमासु एवं, एगंतमुईमु अमुहसंकप्पो । वास्यम् आसायणमीरण वि, गुरुतरमासायणं कुणइ ॥८६।। सिद्धप्रतिमावेवमेकान्तशुचिषु अशुचिमकन्नः । आशाननामीरूणामपि गुरुतरामामाननां करोति ॥८॥ मलरहियाणं व्हाणं, कीरइ पूनानिमित्तमेएमि । न उ मलविगमनिमित्तं, सम्ममिणं माविया तु ८७ मलरहिनानां लानं क्रियते पूजानिमित्तमेनेपाम् । न तु मलविगमनिमित्तं मम्यगिदं भावयितव्यं तु ॥८७|| ता एमो परमत्यो, सहापविमलाण निणवरचिईणं । प्हाणजलं अन्नोग्नं, लन्ग न हु कुपइ ने दोसं ।।८८॥ तष परमार्थः समावविमलानां जिनररचितीनाम् । मानजटमन्योन्यं लग्नं न मठ करोति ने दोषम् ।।८।। निमालम्बर निम्मलं पिन एवं, मन्नइ निम्मदलसणामावा । पम् मोगविणढे दवं, निम्मलं किंनि गीयत्या ।। ८९ ॥ निमांन्यमरि नवं मण्यते निर्मात्यलाणामारान । भोगविनष्टं द्रव्यं निमाल्यं युवन्ति गीनायाः ॥ ८९ ॥ एत्तो गिय एगाए, कामादंग जिणंदपडिमा । अहमयं लहना, विजयाई यनिमा मम ॥९० ॥ नाम एकया कागया जिनेन्द्रप्रतिमानाम । अष्टगतं मजन्नः स्त्रियादया वर्णिताः मम ॥ ५० ॥ मनिम्मानिन्मग्मागमेहि मायांग फीनिं । मुद्दालयं निगमनमामायणनामनामारा ||१|| भन्मिानिमामानमः मागिमाए । मा जिनमतमामातमारामा. ।। • *- भागमे यक्षा- चेइयवंदणमहाभासं । लइ पडिचिनिमिचा, हुंता आमायणा तओ कीस । जक्सपडिमाइरुवो, परिवारो आगमे सिहो? ॥९२ ॥ दिविम्यम् यदि प्रतिविम्यनिमित्ता अभविष्यमाशातनाः ततः करमान् । यक्षप्रतिमादिरूपः परिवार आगमे शिष्टः ॥ १२ ॥ कह वा तित्थयरोपरि, कीरद मालोधराइपरिवारो। समताटीक. न य सो निन्हवियचो, मोहानासाइदोसाओ ॥९३॥ रणम् कथं या तीर्थकरोपरि कियते मालाधरादिपरिवारः । न प स निलोतव्य: शोभानाशादिदोपात् ।। ९३ ।। जिणजलसंगनिवारणपरियरनीरं कहं तु रक्सेसि । न्हवणे या तं न कुणसि, फरेसि उआलणे नियमा ॥१४॥ जिनजलमग निवारणपरिकरनीर फयं तु रक्षसि ।। अपने या सन्न करोषि रोपि उभ्यालने नियमात् ॥१४॥ अह तं न करेसि तुम, पिइमालिनं उवेहमाणस्य । महती तो अपना, तो वि आसायणा नया ॥१५॥ अथ सन्न फरोपि त्वं अन्यमालिन्यमुपेक्षमाणस्य । महती ततोऽवशा ततोऽपि आशातना नान्या ॥ ९५ ॥ अग्नं - लोयकरयोण पीडं, उम्पायंतो वि सुद्धपरिणामो । जह मुद्धमणो समणो, होइ ददं निजराभागी ॥१६॥ अन्यग- लोपफरणेन पीडा उत्पादयपि गुस्परिणामः । यथा शुद्धमनाः भमणो भवति निर्जराभागी ॥९ जह या कुसलो विजो. संपण-कटगोमहारदापर्ण । पिहियागेग्गो पारह इच्छियमन्धं परित्ति १९७॥ १ मानावर उपरि रन । - सिरिसतिसरिविरह यया वा कुगलो वैद्यो लहन-कटुकोपधादिदानेन । विहितारोग्यः प्रामोतीच्छितमयं च कीनि च ॥ ९७ ।। एवं मुहमावजुअं, हाणं उज्जालणं च पडिमाणं । भत्तीए कीरंतं, कम्मरसयकारणं चैव ॥ ९८ ॥ एवं शुभभावयुतं मानमुचालनं च प्रतिमानाम् । भचया क्रियमाणं कर्मक्षयकारणं चैत्र ।। ९८ ।। आहरणं पुण एत्यं, वीरजिणिंदस्स कन्नसल्लाई । अवणेत्तु मुहं पत्ता, सिद्धत्ववणी-ग्वरयवेना ॥१९॥ उदाहरणम् १. तचवम्-"ततो भगवान् पण्माणी नाम प्रामं गतः, तस्य वहिः प्रतिमा स्थितः, तत्र सामिसमीपे गोपो गावा छर्दयिता प्रामे प्रविष्टः, दोहनानि कृत्वा निर्गतः, तौ च गादी अटवीं प्रविष्टी चरितव्यकस कार्ये, तदा सागत. पृच्छति-देवा- यक! कुत्र ती बलीवः । भगवान् मीनेन आस्ते, तदा म परिकुपितः भगवतः कर्णयोः कटशलाके क्षिपति, एकाऽनेन कर्णन, एकाऽनेन, यावद् द्वे अपि मिलिते तदा मूले भने, मा कश्चिद् उत्सनियति इति । केचिद् भणन्नि-एका एव यावद् इतरेण कर्णेन निर्गता तदा भमा । कर्णयो- अपु तप्तं गोपस्य कृतं त्रिटेन राज्ञा । कर्णयोर्धमानस्य तेन क्षिप्ता कटालाका । भगवतः तद्वारा वेदनीयं कर्म उदीर्णम् । ततः खामी मध्यमां गत., तत्र सिद्धार्थो नाम वणिक, तस्य गृहं भगवान् अति- इतकः अतिगतः, तस्स च मित्रं सरको नाम वैय., ती द्वावपि सिद्धार्थस्य गृहे भासाते, स्वामी मिक्षायै प्रवियः, वणिग् वन्दते, स्वीति च । वैद्य तीर्थकरं दृष्ट्वा मणति-अहो!!! भगवान् सर्वलक्षणसपूर्ण किं पुन मशल्य ततः स वपिन संभ्रान्तो भणति-प्रलोकय कुत्र शत्यम् ? तेन प्रलोकयता दृष्टं कर्णयो., तेन वणिना मण्यते-गमय एतत् महातपस्विनः, पुण्यं भविष्यति इति, तवापि ममाऽपि, भणति निष्पतिकमा भगवान् नति, तदा प्रतिचारितो यावद् दृट उद्याने प्रतिमा स्थित', दौ औषधानि गृहीला गती, तत्र भगवान् तैलदोण्या (नेलपूर्णमपायाम् ) निमजित , प्रक्षितश्च । पश्चाद् बहुकैर्मनुष्ययविनः, आक्रान्तश्थ, पश्चात् मदशकेन गृहीला कर्षिते, तर सरपिरे शलाकै आकृट, नयोश्च आवृध्यमायोभंगवता आरमितम् , तांश्च मनुप्यान उत्पाश्य उधिन , महाभग्वमुद्यान तय ज्ञातम , देवाल च, पश्चात् मरोहणमापय दत्तम् , येन नदेव प्रगुण । तदा वन्दिला, समविचा व गती" इति । सिद्धार्थवारक-ग्यरकत्रयोदाहरण श्रीयश्य के ५२५ गाथायाम , तहलो च (पृ. १२६.१.)

पेट्यवंदणमदाभास । भाहरणं पुगरण पीरजिनेन्द्रम्म कर्णगन्यानि । भपनीय गुगं प्रामी मिद्धार्धवगिर सरकीयौ ॥९९।। वह पाहिओ न मयवं, संगमयविमुककालपरणं । जह जणिय मेग्पर, नीणिअंतेमु सहग ॥१०॥ नया याधितो न भगरान् मंगमफविमुक्तकालपमेण । यथा जानितभैरवरयं नीयमानेषु शत्येषु ।। १०.॥ महविपिगुदभाषा, जाया फलाणमायणं दो वि । तम्हा भावपिसुद्धी, कम्मररायकार नेया ॥१०१॥भावरिधिः तथाविधयिरमायाजाती कल्याणभाजनं द्वावपि । लग्मानावविशुद्धिः कर्मक्षययारणं शेया ॥ १०१ ॥ जो मंदराग-दोमो, परिणामो मुझो वो होइ । मोहम्मिय पल्लम्मि, न मंदया हंदि एएसि ॥१०२॥ यो मन्दराग-दोपः परिणामः शुद्धफसतो भवति । मोहे प प्रयले न मन्दता हन्त ! गतेपाम् ।। १०२ ॥ जो मोदकन्डसियमणो, कुणइ अदोसे वि दोससंकप्पं । सो अप्पाणं पंचइ, पर्यावमगो वणिमुंउ ६ ॥१०॥ यो मोदकटुपितमनाः फरोत्यदोपेऽपि दोपसंकल्पम् । स आत्मानं पञ्चयते पेयावमको वणिक्मुत इव ॥१०३।। मुद्धं पि भत्तपाणं, कुणाइ असुद्धं असुद्धसंकप्पो। संकाकलुमियचित्तो, एसणनिरवेवसमावोवा॥१०४॥ १. पेयो बमति इति पेयावमकः । २पयायमकम्य उदाहरणमिदम्-"यः रा फरोति र विनश्यति, यषा म पेयाचमक, पेयाया मापा ये परिभृश्यमानासे क्षिप्ता, अन्धकारके देसशालान आगता व पुत्री पिबत , एकचिन्तयनि-एता मक्षिका, या तस्य पाटो व'युज्ञात , मृतश्च । दिनीयश्चिन्तयतिन मम माता मक्षिका ददाति, जोषितः" आपश्य, सभ्यश्लाधिकारे (पृ. ८३.)

सातारावरइस
शुद्धमपि भक्तपानं करोत्यशुद्धमशुद्धमंकल्पः ।
शङ्काकलुपितचित्त एपणनिरपेक्षमायो या ॥ १०४ ॥
अवसउणकप्पणाए, मुंदरसउणो अमुंदरं फलइ ।
इय मुंदरा वि किरिया, अमुहफला मलिणहिययस्स ।।
अपशकुनकल्पनया मुन्दरगकुनममुन्दरं फलति ।
इति मुन्दराऽपि क्रियाऽशुभफला मलिनहृदयस्य ।।१०।।
मुत्ताविरुद्धकिरियं, सिंसंतो निययपडियजुत्तीहि ।
पंडियमाणी पुरिसो, कलुसइ मा बहुजणस्स ॥ १०६
सूत्राविरुद्धक्रियां क्षिपन् निजकघटितयुक्तिभिः ।
पण्डितमानी पुरुषः कलुपयति भावं बहुजनन्य ॥ १०६।।
धम्मत्यी मुद्धजणो, अउब्वमणियम्मि लग्गइ मुहेण ।
फुडमेयं मोहिन्जइ, लोहिल्लो अलियबाईहिं ॥ १०७॥
धर्मार्थी मुग्धजनोऽपूर्वभणिते लगति मुखेन (शुभेन ।)
स्फुटमेतन्मोह्यते लोभी अलीकवादिभिः ॥ १०७ ॥
कह नाम भवारने, चिरकालं परियडिस्समेगागी।
इय मेलइ जणसत्यं, नियए पोहे असग्गाही ॥१०८।।
कयं नाम भवारण्ये चिरकालं पर्यदिप्याम्येकाकी ।
इति मेलयति जनमायं निजके वोधेऽमद्राही ।। १०८॥
हानिकर बा.
धम्मत्यिणा हु पढमं, आगमतत्तं मणे घरेया ।
च्छन्दम्
तत्य पुण पयडमेयं, मणियं परमत्यपच्छीहि ।।१०९॥
धार्थिना पलु प्रयममागमतत्वं मनसि धर्तव्यम् ।
तत्र पुनः प्रकटमेतद्भशित परमार्थप्रेनिमिः॥ १०९ ॥
मर्मदपवित्ती मबा, आणायन्झ ति मयफला चेय।
नित्ययरुमेण यि, न नत्तयो मा तदुद्देमा ॥११०॥
१एमा च गाथा अटम पवार-"मतिवारना गया आगामि भवरग
पंव। नित्यगर मेग पिग नम. गा नागा" ॥ १३ ॥

। चेइयवंदणमहाभासं । खमतिप्रवृत्तिः मा आशायराति भवफला चैव तीर्थकरोदेशेनापि न तत्त्वतः सा तदुद्देशा ॥ ११०॥ कयमेत्य पसंगेणं, नोएयं न या वि मोत्तई । समईएऽणुहाणं, परिणामविमुद्धकामेहिं ॥ १११ ॥ कृतमन प्रसङ्गेन नोपादेयं न चापि मोक्तव्यम् । स्वमत्याऽनुष्ठानं परिणामविशुद्धकामैः ।। १११ ॥ पुपुरिसप्पयन्ने, मजणमलिले जिणेदविराणं । अमोनं लगते, कलुसं चित्तं न कायई ॥ ११२ ।। पूर्वपुरपप्रपन्ने मन्जनमलिले जिनेन्द्रविम्यानाम् । अन्योन्यं लगति फलुपं चित्तं न कर्तव्यम् ।। ११२ ॥ घय-सीरमजणाइ वि, पायगंगंधेमु पयडमुवइदं । वाचकोपदेश पूर्वतरायमीया, धम्मियपुरिसा न वारेति ।। ११३ ॥ घृत-क्षीरमञ्चनाधपि वाचकग्रन्थेषु प्रकटमुपदिष्टम् । पूजान्तरायभीना धार्मिकपुरुपा न वारयन्ति ॥ ११३ ॥ नाह नह पुषपुरिसा, पमायो कह वि निवाडिया कवे । परंपराप्रामाण्ये किं संपयपुरिमा, नियमा सत्येव निवडतु? ॥११४॥ दूषणानि आह यदि पूर्वपुरपाः प्रमादतः कथमपि निपतिताः पे । सम्मास्कि माम्प्रतपुरपा नियमानत्रैव निपतन्नु? ॥११४॥ जइ आजम्मदरिदा, अचंधा विविहरोगतपियंगा। आसि नरा पुरिमिल्ला, ताकि अम्हे वितह होमो?११५ यथाजन्मदरिद्रा जायन्धा विविधरोगनमाना आसन्नराः पुराणालस्मारिक वयमपि नया भवामः ११५ १ पाचकन्धेषु प्रशमतिप्रकारमादिशु तथा च-"चलायतन स्थापनानि कृत्ला त प्रयन । पूजाथ गन्धमादाऽधिगधूपरीपादर" ॥ १.५॥ शमरतो।

" सारसातगारावरहम जर तार जार-गोरा, मंगासी जीरयायगा ग। अम्ह कुले आमि नरा, अम्ह विधम्मोननो जुनो११६ यदि गाव नार-चौरा मांसामिनो जीपणानकाः ऋगः अग्मा फुले आमनरा अम्मारुरि धमों न नगो युः आचारिओ- दूपगप्रटीकारः मद! तुम पापाडो, गाई बुग्गाहियो मि गावि । जंपसि जं या तं या, तेणेवं मोहगहगहिओ ।। ११७ ।। माचार्य:- मद्र! त्वं वाचाटो या व्युद्राहितोऽसि केनापि । जल्पसि यद्वा तद्वा तेनैवं मोहप्रहगृहीनः ॥ ११७ ।। अन्नहा दिटुंता, न जोइयवा बुहेण अन्नत्य । नो खलु चरणाहरणं, रेहइ कने वि संठवियं ॥११८॥ अन्यार्या दृष्टान्ता न योजयितव्या युधेनान्यत्र । नो खलु चरणामरणं राजति कर्णेऽपि संस्थापितम!|११८॥ धम्माभिमुहोपुरिसो, न मुयइ जो कुलकमागयं मिन्छ । तस्स इमे दिहता, सिहा दिटुंतवेईहि ॥ ११९ ।। धर्माभिमुसः पुरुपो न मुञ्चति यः कुलक्रमागतं मिथ्यात्वम् । वस्येमे दृष्टान्ताः शिष्टा दृष्टान्तवेदिभिः॥ ११९॥ तुममणयजं किरियं, धम्मियजणसंमयं चिराइन्न । दिढतेहिँ इमेहि, उज्झसि ता मुहु मूढो सि ॥ १२०॥ त्वमनवद्या क्रियां धार्मिकजनसम्मतां चिराचीर्णाम् । दृष्टान्तैरेभिरुज्झसि तस्मात् सुष्ठु मूढोऽसि ॥ १२० ।। अह भणति मुत्तयुत्तं, जुत्तं काउं किमन्नपुरिसेहिं । सच्चमिणं सइ मुत्ते, अम्हाण वि संमयं एयं ॥ १२१ ।। अथ भणति सूत्रोक्तं युक्तं कर्तुं किमन्यपुरुषैः । सत्यमिदं सति सूत्रे अस्माकमपि सम्मतमेतन् ॥ १२१ ॥ सूत्रप्रामाण्यम् पापागदामा। २३ मामि , गुपं यंग विगर भनि? । पपासपोर्ट ने आमि नपिपासपमिः ॥१२२॥ Relaमि आईलापूध पन शिपि भणमि । of marry भागमा पर्ष जानामि १ १२२ बागुगपरंपराए, नसिपमणम्मि फह जु पषियसि। बागपसारणो मे, पहप अमर्ष तयारी ॥१२३॥ पपिरापरया रोपांपने पथं नु प्रपि । भए पनि तु भारयं वदापीर्णम ॥१२॥ नापाम, गणि मंपिग्गीयपुरिमाणं । यतिम्पपरम्मि य, उपजा गंगओ नियमा ।।१२४॥ पानाप्रामाण्य पी मंदिसगीनपुरपानाम । सीताप रत्पपने संशयो नियमान् ।। १२४ ।। जीत' या जं मामि गुपयुसं, पमाणमे पि पयणमेचं ते । रस्स मूसान्त संजीयमकदार, मुपमि तं गुत्तपपडं पि ।। १२५ ।। गंतता परणगि सूत्रो. प्रमाणमनदार वपनमात्र से । पीनध्यपहार मुश्चरितमूत्रप्रफटमपि ॥ १२५ ॥ गणहर-पृश्धराईरहयं मुलं ति मयमेवयं । सं मग्गमणुमरंत, पमाणमो नयरममं पि ॥ १२६ ॥ गणधर-पूर्वधरादिरपितं मूत्रमिति सत्यमेवेतन् । मन्मार्गमनुगरण प्रमाणं तु नवरमन्यदपि ।। १२६ ।। निन्थं पभावपंता, मंपद पाइणो वि सुंदरा घेर । जम्हा जिणंदममए, पभावगा ने पटिअंति ।। १२७।। नाथ प्रभावयन्तः संप्रति कषयोऽपि मुन्दराय । सानिन्द्रसमये प्रभावकार्म पश्यन्ते ॥ १२७ ।। M.

२६
सिरिसंतिसूरिविरइ
जिणपडिछंदो पडिमा, संपइ तासि पि सान सल जुत्ता
रागाइसयपगासणमसंगयं वीयरागस्स ॥ १३९ ।।
जिनप्रतिच्छन्दःप्रतिमा सम्प्रति तासामपि सा नग्गल युक्ता
रागातिमयप्रकाशनमसंगतं वीतरागस्य ॥ १३९ ॥
प्रतिवचः
भणइ गुरू मुत्ताणं, रागो आरोविओ वि नारुहइ ।
न हि निद्दड्ढे चीए, होइ पुणो अंकुरुप्पत्ती ॥१४०॥
भणति गुरुमुक्तानां राग आरोपितोऽपि नाऽऽरोहति ।
न हि निर्दग्धे बीजे भवति पुनरगुरोत्पत्तिः ॥ १४० ॥
पूआइदंसणाओ, रागित्तपकप्पणा न धन्नाणं ।
जायइ मावुल्लासो, कल्याणपरंपरामूलं ॥ १४१ ।।
पूजादिदर्शनादागित्वप्रकल्पना न धन्यानाम् ।
जायते भावोलामः कल्याणपरम्परामूलम् ॥ १४१ ।।
विमानातुः जिणभवणसिपूभा, कीरति निणाण नो कए किंतु ।
मुहमारणानिमित्तं, युहाण इसराण योहत्यं ॥ १४२॥
जिनमवनविम्यपूना क्रियते जिनानां नो कृते किन्तु ।
गुमभावनानिमित्तं युधानां इतरेषां योधाधम् ॥ १४२ ।।
मणियं च-
घहरण फेई. परांतरूपेण कई विण ।
पूत्राइमया अने, पुम्झनि नहोपएमण || १४३ ॥
भगिनं च-
चापि प्रशान्तरण कागि विम्यन ।
अनानिमयादय गन्ने नारन । १४३ ।।
ना पृष. गर भूमण-शिविमान्य पपर्ण नि।
जा रहा ना मम्म, काय गरिना ॥११॥

२७ अन्यमतम् चेइयवंदणमहाभासं । तत्पुष्प-गन्ध-भूपण-विचित्रवनैः पूजनं नित्यम् । यथा राजते तथा सम्यक् कर्तव्यं शुद्धचित्तैः ॥ १४४॥ अन्ने पति अजुत्तं, पुर्णरु वत्व-भूसणाईणं । आरोवणं जिणाणं, उज्झियनिम्मलपायाणं ।। १४५ ॥ अन्ये झुवतेऽयुक्तं पुनरुक्तं वर-भूपणादीनाम् । आरोपणं जिनानामुज्झितनिर्माल्यप्रायाणाम् ॥ १४५ ॥ पडिवुत्तं व इमं, पुर्व निम्मल्ललकखणाभावा । प्रतिवचः भोगविणहं दवं, निम्मलं बजरंतेण ॥ १४६ ।। प्रत्युक्तं चैवेई पूर्व निर्माल्यलक्षणाभावान् । भोगविनष्टं द्रव्यं निर्माल्यं कथयता ॥ १४६ ॥ अलमेत्य पित्थरेणं, आइन एवमाइ बहुभेअं । मत्वं न सिअहं, विसुद्धधम्मं महंतेण ।। १४७ ॥ अलमत्र विस्तरेण आचीर्णमेवमादि बहुभेदम् । सर्व न दूपयितव्यं विशुद्धधर्म काङ्गता ।। १४७ ।। आह परो जिणवंदणविहाणमारंमिऊण किं जुत्तं? । चलवन्दनाप्र. अप्पत्थुपमाढविअं, आइग्नवियारणं एवं ॥ १४८ ॥ गाचर्चाया आइ परो जिनकन्दनविधानमारभ्य कि युक्तम् । अप्रस्तुतमार-धमाचीर्णविचारणमेनन् ॥ १४८ ॥ नापत्थुपमेत्थ जओ, एयं चिप अंतरंगमुपइदं । भावविमुद्धिसरूवं, पढमं ना चंदणविहाणं ॥१४९ ।। नाप्रस्तुतमत्र यत एतत्खलु अन्तरजमुपदिष्टम् । भावविशुद्धिम्वरूपं प्रथम तनो बन्दनविधानम ॥ १४९॥ कुग्गाहसियमणो, समुअमनो वि वझकिम् । विहिवंदणाणुरुचं, फलं न पावे. दुद्धी ।। १५० ।। १ "पुणा तरण'.-1-115 1 सिसोमप्र मध्य अमर परणं थावर मनन ।

२८ सिरिसंतिसूरिविरह कुमादूपितमनाः समुद्यच्छन्नपि याद्यत्येषु । विधिवन्दनानुरूपं फलं न प्राप्नोति दुवुद्धिः ॥ १५० ।। कोटरजलंतजलणो, आसिचंतो वि वारिधाराहि । विद्धिं वरून पायइ, किलिचित्तस्स वह यम्मो १५१ कोटरज्वलज्वलन आसिच्यमानोऽपि वारिधारामिः । वृद्धि तरुन प्राप्नोति क्लिष्टचित्तस्य तथा धर्मः॥ १५१ ।। तम्हा कुग्गाहविसं, पमित्तु पसमामयं च पाऊणं । मज्झत्थमणो मइमं, करेन चिहवंदणं विहिणा १५२ तस्मात्कुमाहविपं वमित्या प्रगमामृतं च पीत्वा । मध्यस्थमना मतिमान कुर्याचैत्यबन्दना विधिना ॥१५२॥ त्सवन्दना चिइवंदणा तिमेया, जहन्न उकोस मज्झिमा चेय। एकेका वि तिमेया, जेह विजेहा कणिहा य॥१५३।। चैत्यवन्दना त्रिभेदा जघन्या उत्कृष्टा मध्यमेव । एकैकाऽपि त्रिभेदा ज्येष्ठा विम्येष्टा कनिष्ठा प॥१५३ ।। मनिष्टरपन्य. एगनमोकारेणं, होइ कणिहा जहनिआ एमा । निमेष्टरपन्य• जहसत्तिनमोकारा, जहनिया मन्नद विजेटा ॥१५४॥ एकनमरकारेण भवति कनिष्ठा जपन्यका एला। यथाशतिनमस्कारा जपन्यका मण्यते विम्येष्ठा ॥१५॥ मेरपन्य. म घिय समययंता, नेया जिट्टा जामियासमा। घिय इरिमारहिआमहिमा मकथयदंडेहि १५५।। मा मलुगमवान्ना शेया ग्यष्ठा जपन्यकामना । मंवयांपविकीमहिना गमवदण्डैः ॥ १५५ ।। मग्निमकमिटिंगमा, मम्प्रिमविजट्टा उदोमा । म. थायदंत्यपाएगमंगया सबमभिमया ॥ १५६ ।।

खरूपम् रूपम् चेहयवंदणमहामास । २९ मध्यमकनिष्ठिकपा मध्यम[वि]ज्येष्ठा तु भवति सा पैव । चैत्यदण्डकरतुत्येफसंगता सर्वमध्यमिफा ॥ १५६ ॥ मझिमजेहास चिय, तिनि धुईओ सिलोयतियजुत्ता । ज्येष्टमध्यमा. उकोसकगिट्टा पुण, स घिय सकत्ययाइजुया १५७ कनिष्टोत्कृष्टा• मध्यमज्येष्टा सा रालु विसः स्तुतयः सोकत्रिकयुक्ता । उत्कृष्टकनिष्ठा पुनः सैव शतवादियुता ॥ १५७ ।। घुइजुयलजुयलएणं, दुगुणियचेइयथयाइदंडा जा । विज्येष्ठोला- सा उकोसविजेट्टा, निदिट्टा पुषसूरीहिं ॥ १५८ ॥ स्तुतियुगलयुगलफेन द्विगुणितचैत्यनवादिदण्डा या। मा उत्कृष्टविज्येष्ठा निर्दिष्टा पूर्वसरिभिः ॥ १५८ ॥ थोत्तपणिवायदंडगपणिहाणतिगेण संजुआ एसा । ज्येष्टोत्कृशाख. संपुरमा विभेया, जेट्टा उकोसिआ नाम ।। १५९ ॥ सोत्रप्रणिपातदण्डकप्रणिधाननिकेण संयुता एपा । संपूर्णा विशेया ज्येष्ठा उकृष्टिका नाम ॥ १५९ ॥ एसा नवप्पयारा, आइना वंदणा जिणमयम्मि । कालोचियकारीणं, अणग्गहाणं मुहा सदा ॥ १६० ॥ वर्तव्यना एपा नवप्रकारा आचीर्णा बन्दना जिनमते । कालोपितफारिणामनामहाणां शुभा सर्वा ॥ १६० ।। उकोसा तिविहा वि हु, कायद्या सनिओ उभयकालं । त्रिवियोवृथाः सडेहि उ सविसेसं, जम्हा नेसि इमं गुत्तं ॥१६१॥ सविशेषगर्न उत्कृष्टा विविधाऽपि मल धनग्या शक्तित उभयकालम । यलम् श्राद्धैग्नु सविशेष यम्मानेपानिदं सूत्रम ॥ १६६ ।। वंदड उभओकालं. पि चेहयाई धय-धुईपग्मो । जिणवरपडिमागर-धृय-पुप्फ गंधरणुजना ।।१६२ ।। वन्दत उभयकालमपि चन्यानि नव स्तुतिपरमः । जिनवरप्रनिमा अगर-धूप-पुष-गन्धाचनीयुक्तः ॥१६२॥ पन्दनाया याःधासाना दप्रामाण्यम कल्पमाष्यम् सिरिसंतिसूरिविरह शेषागा साधु- सेसा पुण छम्भेया, कायदा देसकालमासञ्ज । श्रादकर्तव्यना समणेहिँ सावएहि, चेहयपरिवाडिमाईसु ॥ १६३॥ गेपा पुनः पझेदा कर्तव्या देशकालमासाद्य । श्रमणैः पावकः चैत्यपरिपाट्यादिषु ॥ १६३ ।। मणियं च- निस्सकडमनिस्सकडे, वा वि चैइए सबहिं धुई तिन्नि। वैलं व चेहयाणि वि, नाउं एककिया या वि॥१६४॥ भणितं च--- निधारतेऽनिश्राकृते वाऽपि चैये सर्वत्र स्नुनयम्तिनः। वेलां या चैत्यानि वा जात्वा एककिका वापि ॥ १६४ ।। श्रीहारिभदं. एएसि मेयाणं, उपलक्षणमंत्र यन्निया तिविहा । दिनपधागकम् हरिभद्दमरिणा विदु, वंदणपंचामए एवं॥१६५।। पनेषां भेदानां उपलक्षणमेव वर्णिता विविधा । हरिमदमरिणाऽपि स चन्दनपञ्चाशक एवम् ।। नवकारेण जहाना, दंडयपुइनुयल मज्झिमा नेया । संपुग्ना उसा, विहिणा सल बंदणा निविहा ॥१६६।। नमम्कारेण जपन्या दण्डकातुनियुगला मध्यमा गया। मंगों उनष्टा विधिना म वन्दना त्रिविधा ॥१६॥ नाकारण जहमा, जहन्नपजहनिया दमाजमाया। पन्याश्मेिदा टंटयएगपुए, विनया मझामन्ममिया ।। १६७ ॥ गया १.या फारसमायगात नम्रतमबहादयन-- मिमा करावामुराये नम सम्बः दुई दिग। 18441 पग-पीया श्रमाया मडीयबादEtor-शा. . प g or !

३१ अन्यमनम् चेइयवंदणमहाभासं । नमस्कारेण जघन्या जघन्यरुजयन्यिकर इयमाख्याता । दण्डकैकस्तुत्या विशेया मध्यमध्यमिका ।। १६७ ॥ संपुन्ना उकोसा, उकोमुक्कोसिया इमा सिट्टा । उपलरसणं सु एयं, दोण्हं दोण्हं सजाईए ॥१६८।। संपूर्णा उत्कृष्टा उत्कृष्टोत्कष्टिका इयं शिष्टा । उपलक्षणं सल्वेतायोद्वयोः मजात्योः ॥ १६८।। अग्ने भणति- पणिशायदंडगेणं, एगेण जहन्नवंदणा नेया । तदुगतिगेण मज्झा, उकोसा चउहिँ पंचहिँ वा॥१६९॥ अन्ये भणन्ति- प्रणिपातदण्डकेन एकेन जपन्यवन्दना शेया। तहिकत्रिकेण मध्या उत्सृष्टा पतुर्भिः पञ्चभिर्वा ॥१६९॥ हत्थसयाओ मज्झे, इरियापहियाअभावओ दुनि । एवं उकोसाए, चउरो पंच च मुणेपका ॥ १७० ।। हसमतान्मध्ये ईपिथिक्यभावतो है। एवं उत्पाष्टायां पत्वारः पश्च या शातभ्याः ॥ १७० ।। भणिऊण नमुकारे, सपत्थयदंडयं अ पढिऊणं । इरियं पडियमंते, दोपउरो या वि पणिराया॥१७॥ भणित्या नमस्कारान् गायनवदण्डकं प पठित्वा । ईया प्रतिकाम्यन् दी पत्यारो पापि प्रणिपाताः ॥१७॥ एवं पि जुनिजुत्तं, आइमं जेप दीगए पहुमो । नवर नवभेयाणं, नेयं उपलरमणं तं पि ।। १७२ ॥ पनप पुलियुग. आचीर्ण येग श्यते पहुसः । नवर नवभाना होयं उपलक्षण नदार ।। ५७२ ॥ है ३० मिरिसंतिसूरिविरह शेषाणा साधु- सेसा पुण छम्मेया, कायदा देसकालमासस । श्रादकर्तव्यता समणेहि सावएहि, चेदयपरिवाडिमाईमु ।। १६३ ।। शेपा पुनः पङ्गेदा कर्तव्या देशकालमामाघ । श्रमणैः श्रावकैः चैत्यपरिपाट्यादिपु ।। १६३ ॥ भणियं च- निस्सकडमनिस्सकडे, या विचेइए सबहिं थुई तिनि । कल्पमाप्यम् वैलं व चेइयाणि वि, नाउं एककिया या वि।।१६।। भणितं च- निश्राकृतेऽनिश्राकृते वाऽपि चैये सर्वत्र म्नुवयम्निस्रः । वेलां वा चैत्यानि वा ज्ञात्वा एकैरिका यापि ॥ १६४ ।। श्रीहारिभदं व. एएसि भेयाणं, उवलक्षणमेय वनिया तिविहा । न्दनपञ्चाशकम् हरिभद्दमृरिणा विहु, वंदणपंचासए एवं॥१६५।। एतेषां भेदानां उपलक्षणमेव वर्णिता त्रिविधा । हरिभद्रसरिणाऽपि खलु वन्दनपञ्चाशके एवम् ।। नवकारेण जहन्ना, दंडयधुइजुयल मज्झिमा नेया । संपुन्ना उक्कोसा, विहिणा खल बंदणा तिविही ॥१६६।। नमस्कारेण जघन्या दण्डकस्तुतियुगला मध्यमा नेया । संपूर्णा उत्कृष्टा विधिना खलु वन्दना त्रिविधा ॥ १६६।। नवकारेण जहना, जहन्नयजहनिया इमाऽऽवखाया । पन्यादिमेदा दंडयएगथुईए, विन्नेया मज्झमज्झमिया ।। १६७ ।। १. इयं गाथा कल्पभाष्यगता इति निम्नान् मवादाद ज्ञायते-"एतञ्च व्याख्या. नमिमां कल्पगायामुपजीव्य कुर्वन्ति, नाया-निम्ममनिस्मकडे वा वि चेहए सवाई थुई विश्मि । चल व चंयाग व नाउ पदितिया वारि"-तृतीय- पहायकगत द्वितीयगाथाटीकाया श्रीअभयवादा । दय गाथा श्रीहारि- भडीयतृतीयवन्दनपञ्चाशके द्वितीया-पञ्चाशः (१.५३)। " वन्दनाया ज.

अन्यमतम्
चेत्ययंदणमहामास ।
नमगारेण जपन्या उपन्यजपन्यिका इयमारल्याता ।
एण्डसंपन्या सिया मभ्यमभ्यमिका ।। १६७ ॥
गंपुमा उपोमा, उफोनकोसिया इमा सिट्टा ।
उपलरपणं गुपयं, दोण्डं दोहं सजाईए ॥१६८॥
मंपूर्णा उत्कृष्टा उलटोष्टिका इयं शिष्टा ।
उपलभ सन्तायोद्वयोः मनात्योः ॥ १६८॥
अम भति-
पणिरायदंडगेणं, एगेण जहमवंदणा नेया ।
सदुगनिगेण मम्मा, उकोसा पउर्हि पंचहि या॥१६९॥
अन्य भणन्ति-
प्रणिपालदण्ड फन एवेन जपन्यवन्दना मेया।
सहकरिफेण मस्या उत्पृष्टा पतुर्भिः पञ्चमिवा ॥१६९॥
हत्थमयाओ मज्झे, इरियापहियाअभावओ दुनि ।
एवं उघोसाए, चउरो पंच व मुयया ॥१७० ॥
हनशनामध्ये पथिक्यभावतोडे ।
एवं उपायां पत्वारः पञ्च पा सातव्याः ॥ १७० ।।
मणिऊण नमुकारे, मवत्थयदंडयं अ पढिऊणं ।
इरियं पडियामते, दो चउरो वा वि पणिवाया॥१७॥
भणित्या नमस्कारान् शम्नवदण्डकं च पठित्वा ।
ईया प्रतिकाम्यन् दी चत्वारो वापि प्रणिपाताः॥१७१।।
एयं पि जुनिजुत्तं, आइग्नं जेण दीमए बहुसो ।
नवर नवभेयाणं, नेयं उपलवसणं तं पि ॥ १७२ ॥
गताप युनियुक्त आचीण येन रश्यते यहुशः ।
नवर नवभंदाना क्षेय उपलक्षण तदपि ॥ १७२ ॥

पभाशकसा. क्ष्यम् ३२ 'सिरिरांतिरिनिरहन पाढकिरियाणुसारा, भणिया चिइवंदणा इमा नवहा । अहिगारिविसेसा पुण, तिविहा सहा विजं मणियं१७३ पाठक्रियानुसाराद् भणिता चैत्यवन्दनेयं नवधा । अधिकारिविशेषात्पुनः त्रिविधा सर्वाऽपि यद् भणितम् ।। अहवा वि भावमेया, ओहेणं अपुणवंधगाईणं । सद्या वि तिहा नेया, सेसाणमिमी न जं समए१७४ अथवाऽपि भावभेदादोघेन अपुनर्बन्धकादीनाम् । सर्वाऽपि विधा ज्ञेया शेपाणामियं न यत्समये ।। १७४।। अपुनर्गन्धक मिच्छत्तुकोसठिई, न पंधिही अपुणबंधगो तेण । खरूपम् समयकुसलेहि सो पुण, इमेहि लिंगेहि नायबो॥१७५ मिथ्यात्वोत्कृष्टस्थितिं न भन्स्यति अपुनर्बन्धकः तेन । समयकुशलैः स पुनः एमिलिनेशांतव्यः ॥ १७५ ॥ पावं न तिवभावा, कुणइ न यहु मन्नए भवं पोरं । क्ष्यम् उचियहि च सेवइ, सबत्य वि अपुणवंधो ति १७६ पापं न तीअभायात् करोति न पहु मन्यते भवं पोरम् । उचित स्थिति प मेवते सर्वग्रापि अपुनबन्ध इति ॥१७॥ तन्यथै रोयंनो, मम्मदिट्टी अमग्गहयिमुफो । देसे-यरविरहनुओ, चारिती तुलियसामत्यो ।।१७७॥ तत्रायांन रोचयन् गम्यादृष्टिरमहाविमुक्तः । देश-तरविरतियुतधारिणी तुलितमामयः ॥ १७७ ॥ अधिकारवि अहिगारीणमिममि, विनया यंदणा निहा कममो। धेयम् हीणा मगह-कोमा, गंमाणहिगारिणी र ॥१७८॥ अधिकारिणामेश लिया वन्दना विधा मनः । दीना-मभ्यो ना गंगा अनधिधारिणीय ॥१॥ ॥ व प्रायाकिनीमा 10 .या- 'म ब. (?...। पधाराकसा. "

No text on this page.

सिरिमंतिमुरिबिरदस गन्धर्वगीत-वादित्रकल-काहलकोलाहलमुसरितदिगन्नः । तीर्थोन्नतिं कुर्वन् प्रजति जिनमन्दिरद्वारम् ।। १८४ ।। पचाभिगमा: जिणदिहिगोयरगओ, ससंभमं वाहणा समोयरइ । मुंचड़ य वाहणाई, राया उण रायककुहाई ॥१८५॥ जिनदृष्टिगोचरगतः ससंभ्रमं वाहनात्समवतरति । मुञ्चति च वाहनादि राजा पुना राजककुधानि ॥१८५।। तंबोलं कुसुमाई, बोसिरह करेइ उत्तरासंगं । तो अहिगयगाहाए, अत्यो अवयरह एत्ताहे ॥१८६।। ताम्यूलं कुमुमानि व्युत्मृजति करोति उत्तरामङ्गम् । ततोऽधिगतगाथाया अर्थोऽवतरतीदानीम् ॥ १८६ ।। वचइ दुवारनियडं, काऊण य पाणिसंपुढं सीसे । अद्धारणयपणाम, करह रोमंचियसरीरो ॥ १८७ ।। ब्रजति द्वारनिकटं कृत्या च पाणिमंपुटं ची। अर्दावनतप्रणामं करोति रोमाञ्चितहरीरः ॥ १८७ ।। नेपेथिकीत्रिक- पविसंतो चेत्र बलाणयम्मि कुना निसीहिया तिन्नि । करणम् घरवागारं सद, इन्हि न काहामि भावतो ॥१८८॥ प्रविशन्नेव यलानके कुर्यानपेधिकीः तिम्रः । गृहन्यापार मब इदानीं न करिष्यामि भावयन ॥१८॥ अद्धारणयपणाम, नत्तो काऊण भुवणनाहस्म । पंचगं वा काउं, भत्तिम्भरनिभरमणेणं ॥ १८९ ॥ अद्धांवनतप्रणामं ततः कृत्या भुवननाथम्य । पञ्चाई या कृत्वा भक्तिभरनिभगमनमा ।। १८९॥ पूयंगपाणिपरियारपरिगओ गहिग्महायोमेण | पढमाणो जिणगुणगणनिरमंगल विना ॥ १९०॥ पृतागपाणिपरिवार परिगतो गभीरमरपोपण । - निनगणगानिसहमदल्यान नानि || चेइयवदणमहाभासं । ३५ करधरियजोगमुद्दो, पए पए पाणिरक्सणाउत्तो। प्रदक्षिणात्रिक- देजा पयाहिणतिगं, एगग्गमणो जिणगुणेमु॥१९१॥ करणम् फरधृतयोगमुद्रः पदे पदे प्राणिरक्षणायुक्तः । दधान प्रदक्षिणात्रिक एकाप्रमना जिनगुणेषु ॥ १९१ ।। गिहियेइएमु न घडइ, इयरेसु वि जइ वि कारणवसेणं । तह वि न मुंचइ मइमं, सया वि तकरणपरिणाम॥१९२।। गृहयत्येपु न पटते इतरेष्वपि यद्यपि कारणवशेन । तथापि न मुवति मतिमान मदाऽपि तत्करणपरिणामम्॥१९२ तत्तो निर्माहियाए, पविसित्ता मंडयाम्म जिणपुरओ। नषेधिवीपूर महिनिहियजाणुपाणी, फरेइ विहिणा पणामतियं॥१९३॥ मम ततो नैपधिक्या प्रविश्य मण्टपे जिनपुरतः । महिनिहित जानुपाणिः करोति विधिना प्रणामत्रिकम १९३ तयणु हरिमुल्लसंनो, फयमुहकोमो जिणेदपडिमाणं । निर्माल्योनार अवणेइ रयपिरसियं, निम्मलं लोमहत्घेणं ।। १९४ ॥ सदनु होल्लमान फरमुग्पकोशो जिनेन्द्रप्रतिमानाम् । अपनयनि रजनी-उपिनं निर्माल्यं रोमहर्देन ।। १९४॥ जिणगिहपमजणं तो, करेइ फारेइ या वि अमेण । स्वयम्, अन्ये. जिणविधाणं पूर्ण करेइ ततो जहाजोगं ।। १९५ ।। মাসন जिमगृहपमार्जनं ततः करोति कारयनि पाऽयन्येन । নিধিঃস্বানা पूजा परोति सनो यथायोगम् ।। १९५ ।। अट पुवंचिय केणह, हवेज पूपा कया मुविभवेण । गुधिभरात तं पि मविरोममोहं. जह होइ नहा नहा कुजा ॥१९६॥ . और 11 नापि भवेताना गरिन । नाम मा . तनपान ... उचिर प्राण पिगंगकरण मापसम्म ! पर नाय परम. जसम्म दिसामगण । णम् मा जिन- 3 सिरिसंतिमरिविरह उचितत्वं पूनाया विशेषकरणं तु मूलविम्यम्य । यत्पतति तत्र प्रथमं जनम्य दृष्टिः मह मनमा ।। १९७॥ पूजाप्रयोजनम् फयकिचाण जिणाणं, पूना भवियाण मावजणणत्यं । सो पुण होइ विसिटे, पलोहए. मूलविंचम्मि॥१९८।। कृतहन्यानां जिनानां पूजा भत्र्यानां भावजननार्थम् । म पुनर्भवति विशिष्टे प्रलोकिते मूलबिम्बे || १९८ ॥ पूजाविध्यम् अंगम्मि पढमपूया, आमिसपूझा तो मवे बीया । तइया थुइ-थोत्तगगय, तासि मरूवं इमं होद ॥१९९॥ अङ्गे प्रथमपूजा आमिषपूजा ततो मवेवितीया । तृतीया स्तुति-स्तोत्रकगता तामां सम्पमिदं भवति १९९ अगपूजा वत्था-ऽऽहरण-विलेषणमुगंधिगंधेहिँ धूव-पुप्फेहिं । कीरइ जिणंगा, तत्य विही एस नायबो॥२००॥ वखा-ऽऽभरण-विलेपनमुगन्धिगन्धैधूप-पुष्पैः। क्रियते जिनागपूजा तत्र विधिरेप ज्ञानत्र्यः ॥ २० ॥ पूजाविधिः वत्थेण पंधिऊणं, नासं अहवा जहा समाहीण | वञ्जय ति तया, देहम्मि वि कंडयणमाई ॥२०१॥ वस्त्रेण यन्धयित्वा नामामथवा यथा समाधिना । वयितव्यमिति तदा देहेऽपि कण्डूयनादि । २०१ ॥ धय-दु-दहिय-गंधोदयाइण्हाणं पभावणाजणगं । सइ गीइ-वाइयाईसंजोगे कुणइ पोमु ॥ २०२ ॥ घृत-दुग्ध-दधि-गन्धोदकादिग्नान प्रभावनाजनकम् । म(दा)नि गीत-वादित्रादिमयोगे करोति पर्वसु ।। २०२॥ एमाइ अंगपूया, कायदा नियमो ममनीए । मामन्याभावम्मि उ. धरंज नकरणपरिणाम।।२०।। १ इय गाथा चतुर्थ पचादान तिनमा पवार । प...)।

चेइयवंदणमहाभासे । एवमायापूजा फर्नव्या नियमतः स्वशत्या । सामामा तु धारयेन् तत्करणपरिणामम् ॥ २०३ ॥ जो पंचवम्नसधिय-बहुविहफल-भाख-दीपदाणाई। आमिषपूजा उपहारो जिणपुरओ, कीरइ सा आमिससवज्जा २०४ यः पञ्चवर्णम्वग्निक-यहुविधफ्ल-भक्ष्य-दीपदानादिः । उपहारो जिनपुरतः क्रियते साऽऽमिपसपर्या ॥ २०४॥ गंधवन वाइय लवणजला-रनियाई जं किचं । आमिसपूयाए चिय, सई पि तय समोयरइ ॥२०५॥ गन्धर्वनाट्य-यादिन-लवणजला-रात्रिकादि यत्कृत्यम्। आमिपपूजायामेव सर्वमपि तत्समवतरति ॥ २०५॥ पूयादुर्ग पि एयं, उचियं न हु साहु-साहुणिजणस्स। सावयजणस्स नियमा, उचियं सामग्गिसम्भावे ॥२०६॥ पूजाद्विकमप्यनदुचितं न सलु माधु-माध्वीजनस । आयकजनस्य नियमादुचितं मामग्रीसद्भावे ।। २०६ ॥ धुइपूजा विनेया, बंदणकरणोचियम्मि देसम्मि । मनुतिपूजा ठाऊण जिणामिमुहं, पढणं बहसति वित्ताणं ॥२०७ स्तुतिपूजा विशेया वन्दनकरणोचिते देशे । स्थित्वा जिनामिमुसं पटनं यथाशनि वृत्तानाम् ॥२०॥ अन्ना वि तिहा पूया, भणिया सत्यंतरेमु सहाणं । पूर्वमुरय प्रयांसोलमए जं, भणियमिगं पुब्बसरीहिं २०८ अन्याऽपि विधा पूजा भणिना शास्त्रान्तरेपु श्राद्धानाम् । प्रजापोडशके यद्भणिन पूर्वसरिभिः ॥२८॥ १ तना गाम् । . हरिभरिप्रणीने पोडशककरणे ६द पूजा- पानवमम्, नर गाक्षिवनोदगन । - प्रकारता ३८ सिरिसंतिसूरिविरह पूजाया मिन्न. पंचोर्वयारजुत्ता, पूया अट्टोवयारकलिया य । इड्डिविसेसेण पुणो, भणिया सदोश्यारा वि॥२०९।। पञ्चोपचारयुक्ता पूजाऽयोपचारकलिता च । ऋद्धिविशेपेण पुनर्भणिता सर्वोपचाराऽपि ॥ २०९ ॥ पयोपचारा तहियं पंनुवयाग, कुमुम-खय-गंध-धूव-दीवहिं । अटोपचारा फल-जल-नेयजेहिं, सहऽट्टरुवा भये सा उ ॥२१॥ तथेय पञ्चोपचारा कुमुमा-क्षत-गन्ध-धूप-दीपैः । -नयेयः महाऽष्टरूपा भवेत्मा तु ॥ २१० ॥ अन्नमतम् अग्ने अहवयारं, भणंति अहंगमेव पणिवायं । सो पुण गुग न दीसइ, न य आइन्नो जिणमयम्मि २११ अन्येऽनोपचागं भगन्समागमेन प्रणिपातम् । म पुनः श्रुते न दृश्यते न चाीगो जिनमते ॥२११ ।। राबोरयाग्नुत्ता, पहाण-वण-न-गीयमाईहिं । पबाइएमु कीग्ड, निगं या हिमंतेहिं ॥ २१२ ।। मर्योपचारयुष्हा नाना-ऽचन-गना-गीनादिभिः । पांदिकर क्रियते नियं या फद्विगदिः ॥ २१२ ।। ---- १. तर मे मामृताच्या निदिधम "पोपमा युनता पानिपातोपचारगुणा परिषदना पोहा नपना ॥"-नवमांश नपा (३) मम्मा श्रीमता प्रन्यना प्राभाया पाय । मन प्रामानोगमा। २. पूज या चार-न-गणना हानी अामलोग समयन मन्म, ममता, पानीमा पीयो. मद्रमरग, आध्यायनीयताविजयनग 4. RTI मरततो नि. अत्र "47 n: INR 1 I amilt- पानामगरम- Migrant " . HTTPा. 41. । . 4. . विमा गेहयवंदपमहाभारी। गंदा- पिम्पोरगामिगंगा, अन्भुदयपपाहणी भवे घीया । नेसायमादपी तह, फलया उ जहन्धनामेहि।२१३॥ पूजाफलम् राधा- विमोपनामिकाभ्युदयामाधनी भयेहितीया । निर्वागगाधनी मधा फटटा तु यथार्थनामभिः ।। २१३॥ पयरं पुष्पाईयं, पटमाए दोपए उ तझारी । आयपूजाम्यो आणेइ अमओ पिट, निओगओ पीयपूजाए ॥२१४ पयोगीनि य. मवरं पुष्पारिक प्रथमायां दीयते तु सत्कारी । भानयन्यन्यतोऽपि ग्मनु नियोगतो द्वितीयपूजायाम।।२१४ भुषणे वि मुंदरं जं, पत्या-हरणाइवत्यु संभवइ । तं मणमा सुपाडइ, जिणम्मि एगग्गथिरचित्तो॥२१५।। भुवनेऽपि गुन्दरं यदा-ऽऽभरणादिवस्तु संभवति । सन्मनमा गंपादयति जिने एकाप्रन्धिरचित्तः ॥ २१५ ॥ निचं चिय संपुना, जइ विहु एगा न तीरए काउं । तह वि अणुचिट्टिया, अपराइ-दीयाइदाणेण ॥२१६ नित्यमेव मंपूर्ण यद्यपि सल्वेपा न तीर्यते (शफाते) कर्त्तम् । नथाऽयनुमानव्याऽमन-दीपादिदानेन ॥ २१६ ।। भावेज अपत्यनियं, पिंडत्य-पयत्य-स्वरहियत्नं । जिनस भव- छउमस्थ फेवलिस, मुनत्तं चैव नम्मत्यो ॥ २१७ ॥ स्थात्रयम् ५ ॥ 47 गाथात्रय ( २13-१०-२१५ गाथा ) नवमे पोशके एवम्-"विनो- म. 211 -- युदयप्रसाधना चान्या । निवाणगाधनीति च फलदा तु यथार्थ- Haita । ॥ प्रवर 'पा' गदा चायावा मयते तु नहाना । आनय नि चान्य. 17य म । कानन्दाचर मनमाऽऽपादयनि है। यामागगमरमर । 11 4 सिरिसंतिमरिविरह भावयेताऽवधात्रिक पिण्डम्य-पदम्य-रूपरहितत्वम् । छद्मस्थ-फेवलित्वं मुक्तत्वं चैव तस्यार्थः ।। २१७ ।। उभयकरधरियकलसा, गयगयमुरबहपुरस्सरा तियसा। गायंता वायंता, उबरि जिणेदस्स निम्मविया||२१८|| उभयकरनकलगा गजगतमुपतिपुरम्मराम्रिदाः । गायन्तो वादयन्त उपरि जिनेन्दम्य निर्मिताः ॥२१८॥ ठावंति मणे नूणं, संपद अम्हारिसस्स लोयस्म । जम्मणसमयपयर्ट, मजणमहिमाममारंमं ।। २१९ ॥ म्यापयन्ति मनमि नूनं मंप्रत्यम्माहास्य लोकत्र । जन्मसमयप्रवृत्त मजनमहिमासमारम्भम् ।। २१९ ।। वत्था-ऽऽहरण-विलेषण-मल्लाहि विभूसिओ निणयरिंदो। रायसिरिमणुहतो, माविज्जइ मवियलोएण ॥२२०॥ घसा-5ऽभरण-विलेपन-माल्यैविभूपितो जिनवरेन्द्रः । राज्यश्रियमनुभवन माश्यते भव्यलोकेन ॥ २२०॥ अवगरकसं सासं, मुहं च दिढ पि भुवणनाहस्स । साहेइ समणमावं, छउमत्यो एस पिंडत्यो ।। २२१॥ अपगतर्कसं मीपं मुखं च दृष्टमपि भुवननायम्य ! कथयति श्रमणमा समस्थ एप पिण्डः ॥ २२१ ।। कंकिल्लि कुमुमही दिवन्युणि चमरिधारिणो उमओ। मिहासण मामंडल दुंदुहि छत्तत्तयं च ।। २२२ ।। कलिः कुमुमवृष्टिः दिव्यध्यनि: चामरधारिण उभयनः । मिहामनं मामण्टलं दुन्दुनिः छत्रत्रयं च ॥ २२२ ॥ इय पाडिग्दिी, अणनमाहारणा पुरा आसि । कंवलियनापलंभे, नित्ययापयम्भि पनम्म ॥ २२३ १ असारमा 11, 117 " अगोग"- . छपथावस्था नौकरावस्था -- माया हिनावग. E।

गेट्यपदणमदामास । ही मानिहायकातिरनन्यमापारणा पुगीन् । पंवरिषशान लग सीपररपदे मामय ।। २२३ ।। पलियंकममिममो, उहाणहिओ य किर भगवं एप दो आपारा, अरुपमा जिपपराणं ॥ २२४ पर्यमग्निपण उध्यस्थानस्थित पिट भगवान् । ना दारापारावरूपभावे जिनवराणाम् ।। २२४ ॥ एवमरत्याग तियं, सम्म मावेज बंदणासमए । जिपरिपपिहियनियलनपणनुओ मुद्धपरिणामो २२५ एवमवस्थानां विकं सम्यग् भावयेत बन्दनाममये । जिनविग्यपिदिननिश्चलनयनयुगः गुरपरिणामः ॥२२५॥ एचोय याम-दाहिण-पच्छिमदिमिदमणं परिहरेजा।। तिदिमिनिरपराणविरई,एवं चिय होइ नायबा २२६ एनग्माय वाम-दक्षिण-पधिमदिग्दर्शनं परिहरेत् । पिदिपिरीक्षणविरतिरेवमेव भवति सातव्या ॥ २२६ ॥ आलोपचलं परतूं, मणो । तं दुकरं चिरं काउं । स्वेहि तर्हि सिप्पर, सभापओ या सयं चलइ २२७ आलोकचलं पक्षुमन इव सदुष्कर धिरं कर्तुम् । कंपनः शिष्यते स्वभावतो या स्वयं पलति ।। २२७॥ तह विनामियगीयो,विसेमो दिसितियं न पहेझा। तन्य उवओगभावे, बंदणपरिणामहाणी उ॥२२८॥ तथाऽपि सलु नामितपीगे विशेषतो दिवत्रिक न प्रेक्षेत। तत्रोपयोगभाव बन्दनपरिणामहानिरंतु ॥ २२८ ॥ याउण उचियदरो.चिडवंटणकरणजोगभूभाए । दिट्टी पहना.विहिणा उभी पमजिजा ॥ २२९।। मीप्रमार्जनमा विनितान्यवन्दनरणयोगमभाग। -Y311वामन प्रभा यिन.॥ विवारे पद ૪૨ सिरिसंतिमुरिविरह सममिउपम्हलचेलंचलेण सड्डो पमजणं कुणइ । तिक्खुत्तो बि-तिवारं,साहू स्यहरदसग्गेहि ॥ २३०॥ सममृदुपदमलचेलाञ्चलेन प्राद्धः प्रमार्जनं करोति । विकृत्वो द्वि-निवारं माधू रजोहर(ण)दगानः ॥२३० ।। वर्ण-आदित्रि• भावेज य वंदंतो,वन्नाइतियं मणम्मि एगग्गो । कम् तं पुण भणंति मुणिणो वन्नत्यालंबणसरूवं ॥ २३१॥ भावयेत च वन्दमानो वर्णादित्रिक मनस्यकामः । तं पुनर्भणन्ति मुनयो वालम्बनस्वरूपम् ।। २३१ ॥ वर्णवरूपम् थुइदंडाईबन्ना, उच्चरियथा फुडा मुपरिसुद्धा । सर-चंजणाइमिन्ना, सपयन्छेया उचियघोसा ।।२३२।। स्तुतिदण्डादिव उचरितव्याः सुटाः मुपरिसुद्धाः । स्वर-व्यसनादि भिन्नाः सपदच्छेदा उचितथोपाः२३२॥ अर्थचिन्तना चिंतेयधो सम्मं, तेसिं अत्यो जहापरित्राणं । मुन्नहिययत्तमिहरा, उत्तमफलसाहगं न भवे ।।२३३॥ चिन्तयितव्यः सम्यक् तेपामों यथापरिज्ञानम् । शून्यहृदयत्वमितरथोत्तमफलसाधकं न भवेत् ॥ २३३ ।। मावारिहंतपमुह, सरंज आलंबणं पि दंडेमु । स्मृतिः अहह्या निणपिंयाई, जस्म पुरो वंदणाऽऽरद्धा ।।२३४।। भावार्दन-प्रमुसं स्मरेदालम्बनमपि दण्डेषु । अथवा जिनविम्यादि यम्य पुरो वन्दनाऽऽरब्धा ।।२३४|| मुद्रामयम् कयपंचंगपणामो, माणदो वंदणे पयस्तो। धारेज धीरचित्तो, मुद्दाओ निनि भणियं ॥२३५।। कृनपश्चाङ्गप्रणामः मानन्दो बन्दन प्रबर्तमानः । धाग्यं धीरचिनो मुदानियो यणितम ।। २३५ ।। आलम्बन यद भनिनाममा श्यम् पसायनि- चेयवंदगमहाभासे । पंचंगो पणिवाओ, भुइपाटो होइ जोगमुदाए । चंदण जिणमुद्दाए, पणिहागं मुत्तमुत्तीए ॥ २३६ ॥ पचारः प्रणिपातः स्तुतिपाठो भवति योगमुद्रायाम् । धन्दनं जिनमुद्रायां प्रणिधानं मुफागुतमाम् ॥ २३६ ।। दो जाणू दोमि करा, पंचमय होइ उत्तमंगं तु । सम्मं संपणियानो, नेओ पंचंगपणियाओ ।। २३७ ।। पात जान दो फरी पश्चमकं भवत्युसमा तु । सम्यक् संप्रणिपातो शेयः पचानप्रगिपातः ।। २३७ ॥ अमोमंतरियंगुलिकोसागारहि दोहिं हत्यहि । योगमुस पिहोरि कुष्परसंठिएहिं वह जोगमुद्दति ॥२३८॥ अन्योन्यान्तरितालिफोशागाराभ्यां द्वाभ्यां हमाभ्याम् । उदरोपरि कूपरस्थिताभ्यां तथा योगमुद्रेति ।। २३८ ।। पत्तारि अंगुलाई, पुरो उगाई जत्य पच्छिमओ। जिनमुना पाया उस्मग्गो, एमा पुण होइ जिणमुद्दा ।।२३९।। पत्वारोऽहुलाः पुरन ऊना यत्र पधिमतः । पाइयोरत्मर्ग एका पुनर्भवति जिनमुद्रा ।। २३९॥ मुचागुत्ती मुद्दा, समा जहिं दो वि गन्भिया हत्या । पुदिना ते पुण पिडालदेसे, लग्गा अंने अलग्ग ति ॥२४०।। मुगानुषिमुंद्रा समौ या दारि गर्मिती हसी। सो पुनर्ललाटो समापन्येऽसमाविति ॥ २४ ॥ ...rrer ४"- .

१२ सिरिसंतिसूरिविरह सममिउपम्हलचेलंचलेण सट्ठो पमजणं कुणइ । तिरखुत्तो बि-तिवारं,साहू रयहरदसग्गेहिं ॥ २३० सममृदुपमलचलाचलेन प्राद्धः प्रमानं करोति । त्रिलो द्वि-त्रिवार मा५ रजोदर(ग)दशामः ॥ २३० वर्ण-आदित्रि. मावेज य बंदतो वनाइतियं मणम्मि एगग्गो। तं पूण भणंति मुगिणो वनस्थालंगणमरूयं ॥ २३१ भाग्यन च वन्दमानो वर्गादित्रि मनस्येकामः । तं पुनर्भगन्नि मुनयो वालम्यनम्बरूपम् ।। २३१ वर्गखस्तम् घुइदंडाईबन्ना, उमरियवा फुडा गुपरिसुद्धा । मर-यंजगाइमिना, मपयन्छेया उपियपोसा ।।२३ मुनिदण्डादियणी गरिनव्याः मुटाः मुपरिमुखाः । मर-ग्य वनादिमित्राःमपदम्दा उचितपोपाना२३: गिनेययो मम्म, नेमि अत्यो जहापरिमाणं । गुग्नदिययनमिहरा, उत्तमफलमाहगं न भरे ।।२३ चिन्नयितव्यः मम्मर तेगमयों यथापरिशानम् । शायदयारमिनरयोगमालमापन भयेग ॥ २३३ माराग्निपमुह, गरेश आलंवगं पि दंटेगु । गन. अदया जिणविंगई, जम्ग पुगे वंदणारखा ॥२३॥ भावान-प्रमुग मरवायनमा । अथवा जिनपियादि यम्य बन्दनाथा ॥२३॥ कयनंगपणामी, गाणंटी यंदन पयानो। धाग्य पीचिनी, मुहामी निमित मागिपं ॥२३५ नागाणाम माननी परमाना। n: norma 121।। Arrrrrr.

चाशE- पभ दयवदगमहाभास । पचंगो पगियाओ, पाटो होइ जोगमुदाए । चंदण जिणमुदाए, पणिहागं मुनमुनीए ॥ २३६ ॥ पदागिपातः स्तुतिपाटो भी योगमुद्रापाम् । पन्दनं जिनमुद्रायां प्रणिधान मुफागुताम् ।। २३६ ॥ दो बार दोषि करा, पंचमयं होर उत्तभंग तु । पानमणि- मम्मं संपणियामओ, नेको पंचंगपणियाभो ।। २३७॥ दी जान की करी पश्चम भरत्युसमासु । सम्या मंणियानो रोप: पचान मनिपातः ॥ २३७ ॥ अमोनंवरियंगुलिकोमागारहि दोहिं हत्यहिं । योगमुद्रा पिहोरि इप्परसंटिएहि तह जोगमुद्दति ॥२३८॥ अन्योन्यान्तरितालिरोशकायभ्यां द्वाभ्यां हसाभ्याम्। उदरोपरि पूर्परसिताभ्यां तया योगमुद्रेति ॥ २३८ ।। चत्तारि अंगुलाई, पुरओ ऊणाई जत्य पच्छिमओ। जिनमुद्रा पाया उम्मग्गो, एसा पुग होइ निष्पमुदा ॥२३९।। चत्वारोऽहुलाः पुरन ऊना यत्र पश्चिमतः । पाइयोरसर्ग एरा पुनर्भवति जिनमुद्रा ।। २३९ ।। भुत्तागुची मुश, समा जहिं दो वि गमिया हत्या | मुजाफिमुदा ते पुण पिडालदेसे, लग्गा अंने अलग्ग ति ॥२४०॥ मुगारातिर्मुद्रा समौ यत्र द्वायपि गर्मिती इली। वो पुनललाटो लपावन्येऽलाविति ।। २४० ।। , एन गाथालय. (२३६-२३७-२३८-२३:-.. गाथा) तृतीये पया. 11-10-१९-२..4 गया) पतन-11.. ..). "पोई उरे"- ३-२ नाममाया पटे बग..। प: पारपरसाधनाभ्याम्-पेस्त्र टा । । ? ६.) ३ 'अ' 111 अन्यसपना। ० पाव।।। म .

सारसातमारामरहम पृच्छा उत्तरम् - चोयगो- पन्नाइसु उपभोगो, जुगवं कह घटड एगसमयम्मि ?। दो उपओगा समए, केवलिणो वि हुन जं इट्टा।।२४१|| चोदक:- वर्णादिपूपयोगो युगपत्तथं घटन एकममये । द्वावुपयोगी ममय केवलिनोऽपि बलु न यदिष्टी ।। २४१ आयरिओ- कमसो वि संभवता, जुगवं नजंति ते वि मिन्ना वि। चित्तस्स सिग्धकारितणेण एगत्तभावाओ ।। २४२ ॥ आचार्य:- क्रमगोऽपि संभवन्ती युगपज्जायते तावपि भिन्नावपि । चित्तस्य गीयकारिलेनकत्वमावात् ।। २४२ ॥ मणियं च- सदत्य वि पणिहाणं, तग्गयकिरिया-मिहाण-ब्रम् । अन्य विसए य तहा, दिहतो छिमजालाए ॥ २४३॥ भणितं च- सर्वत्रापि प्रणिधानं तदतकिया-मिधान-वणेषु । अर्थे विपये च तथा दृष्टान्तः छिन्नम्बालायाः ॥२४३।। अहवा- स्मभ्रान्तरमा- केवलिणो उपओगो, पचड़ जुगवं ममत्यनेएम् । माध्यम् छउमन्यस्स य एवं, अमिनविसयाम फिरियाम् ॥२४४॥ पचापकगाथा अथवा- कालिन उपयोगो प्रति युगपन्ममनोनि)येषु । छग्रन्थम्य या एयममिन्नविषयामु किया ॥ ५४॥ , गया तृतीये पर नमा-12...)

चेहयवंदणमहामास । - किमाना पु. प्रायः तथा चागमः मिनविसयं निसिद्धं, फिरियादुगमेगया न एगम्मि । जोगतिगस्स वि भंगियमुत्ते किरिया जो भणिया । तथा घागम:- भिन्नविपयं निपिखं प्रियाद्विकमेकदा नैकग्मिन् । योगनिफम्यापि भगिकसूत्रे क्रिया यतो भणिता ।।२४५|| एएण धोनपढणं, कुपति नो जे पयाहिणं देता। तोऽपिनो. तेसि पि कुमइमलं, उद्धरियं पेव दट्टकं ॥ २४६ ॥ एतेन सोत्रपटगं कुर्वनि नो ये प्रदक्षिणां ददाः । तेपामपि कुमतिशस्यमुचरितमेव द्रष्टव्यम् ।। २४६ ॥ तिविहं पणिहाणं पुण, मण-यह-कायाण जं समाहाणं । प्रणिधानति. राग-दोमाभायो, मावत्यो होइ एयस्म ॥ २४७ ॥ विविध प्रणिधानं पुनर्मनो-वाय-कायानां यतामाधानम् । राग-द्वेपाऽभावो भावार्थों भवत्येतस्य ॥ २४७ ॥ अहवा- चितइ न अमक, दूरं परिदरह अह-रोहाई। एगग्गमणो पंदर, मणपणिहाणं हपर एयं ॥ २४८॥ मम् चिन्तयते नान्यकार्य दूर परिहत्या गरे । एबापगना पन्दते मनःप्रणिधानं भवन्ये (तन)मा ४८॥ विगहा-पिपायरहिनो, पजिनो भूप-रहरं गई । वंदर मपयरडेयं, पायापणिटाणमेनं तु ॥ २४९ ॥ गम् far-दिवालो दर्जयामृग-रहरे म । प. सदर वायलिभानताए । ॥ को ..म- दर -आप गोरिभद ४४ - पृष्टा सिरिसंतिमूरिविरह चोयगो- पन्नाइमु उपयोगो, जुग कह घडइ एगसमयम्मि !! दोवोगा समए, कंवलिणो वि हुन जं इट्टा।।२४१॥ चोदक:- वर्गादिधूपयोगो युगपत्कथं घटन एकममये । द्वायुपयोगी ममय कंवदिनोऽपि मनु न वदिष्ट ।। २४१ आयरिओ- कमसो वि संमवंता, जुगवं नवंति ने विभिन्ना वि। चित्तस्म मिग्यकारित्तपेण एगत्तमावाओ ।। २४२॥ आचार्यः- क्रमगोप ममवन्ना युगपजायते वावपि निनावपि । चित्तम्य गोत्रकारित्वेनैकत्वभावात् ॥ २४२।। मणियं च- महत्य वि पणिहाणं, नग्गयकिरिया-मिहाण-वम् । अन्य विसए य तहा, दिलुनो छिमनालाए ।॥२४३ ॥ . मणिनं - मयंत्रापि प्रणिधानं तदनमिया-निधान-यगें । अर्थ विषय च तथा दृष्टान्नः हिन्नबालायाः ।।२१३॥ अद्दया- समानामा कालिगो उपयोगो. पद जुगवं ममत्यनेएन। छउमन्यम्मत्र एवं, अमिमश्मियागु किरियाम ॥२४४॥ पचानकगाथा - अथवा- कंबलिन उपयोगी प्रति युगपमममनि)येषु । समभ्यम्य वा वमभिन्नारिषयाम कियामु ॥ १४४ ॥ यम था दृष्टीने परम-2...)

चेहयवंदणमहामारो। मिनविस निसिदं, किरियादगमेगया न गम्मि । जोगनिगस्म वि भंगियनुत्ते किरिया जी मणिया ।। प्रायः भिमविषयं निपिच क्रियाद्विरमकदा कम्मिन् । योगनिकम्मापि भङ्गिक क्रिया यनो महिना १२४५।। पण थोसपडणं, फुर्णति नो जे पयाहिण देना। पतोऽपिमो तसिपि यमदमाई, उद्धरियं पेच दहावं ।। २४६ ।। एतेन मोरपटगं धुर्वन्ति नो ये प्रदक्षिणा पदनः । तेषामपि शुमतिशल्यमुदरितमेव द्रष्टव्यम् ।। २४६ ।। निविहं पणिहाणं पुण, मण-यह-कायाण जंगमाहाणं प्रणिधानति राग-दोसाभायो, भावत्यो होइ एयम्य ॥ २४७ ॥ विविध प्रणिधान पुनमनो-वाय-कायानां यत्समाधानम् । राग-पाऽभावो भावार्थों भवत्येतस्य ।। २४७ ।। अहवा. तिन अमा, दरं परिहर -रोदाई। एगग्गमणो घंदर, मनपपिहाणं हपद एवं ॥ २४८॥ मम् मन प्रनिशा चिन्तयते नान्याय दूर पदित्या। मामना पन्दते मनःप्रणिधान भवन)मा२४॥ गिदा-पिपापरहिनो, यजियो म्य-टहरं म। पंदर पर, पायापपिहाणमेनं तु ॥ २४९ ।। मम् fra-रिक्षानो पाप-दहारमा बन्दले पर दारयाना ॥ ..॥ ...आप मिरिगतिगरिवि कायलिया. पहन-पमअंनो, करंद उटण-निर्मायणा । पावाग्नररहियो, यंदर इस कायगिहाण ॥२५॥ प्रक्षमाग-प्रमार्जयन करोन्युन्यान-निपानादिकम् । व्यापागन्नहितो यन्दा भी फायगियानम ||२५० एवं पुण विविहं पिह, वंदनगाहो उ काय । जम्हा दह-नियमाग, मुबंदगा होइ एवं तु ॥ २५१।। एनसुनविविधमपि मनु यन्दमानेनारिलानु कनव्यम। यग्माद-विममारा मुपन्दना मयन्यत्रं तु ।। १५१ ॥ मणियं च- इय दह-तियपरिमुढे, वंदणयं जो जिणाण निकालं । कुणह नरो उपउत्तो, सो पात्रइ मासयं ठाणं ॥२५२|| मणिदं च- इति दश-विकपरिशुद्ध वन्दन यो जिनानां विकालम् । करोति नर उपयुकः स प्राप्नोति गाधनं म्यानम् ।।२५२।। अन्यप्रकारेण अनं पि तिप्पयारं, वंदणपरंतमावि पणिहाणं । यन्दनत्रिवि. जम्मि कए संपुन्ना, उक्कोसा बंदशा होइ ।। २५३ ।। अन्यदपि त्रिप्रकारं वन्दनपर्यन्तमावि अभियानम् । यस्मिन् कृते संपूर्णात्कृष्टा वन्दना भवति ।। २५३ ।। उत्तरूपम् चेइयगय साहुगयं, नायब तह य पत्यशास्त्र । एयस्म पुण सख्खं, सविसेसं उपरि वोच्छामि।२५४॥ चट्यगनं साधुगतं मावश्यं तया च प्रार्थनाम्पम् । एतम्य पुनः स्वरूपं मविटीपमुपरि वक्ष्ये ।। २५४ ॥ वंदणविहाणमेयं, संसेवेणं मए समरसायं । अमणियपुवं संसं, अबसरपचं मणिम्मामि ॥२५५ ।। वन्दनविधानमनत्सपेण मया ममाम्यानम् । अभगितपूर्व शेषमवमरमानं भगिन्यामि ॥ २१५॥ पता S: चेदययंदणमहामास । अनत्याभणियं पि, आपरणाओ मए इम मणियं । भस्य अन्यत्रा. जडमारमियाणं, मवाणमणुग्गहहाए ॥ २५६ ॥ अन्यथाऽभणितमपि यदापरणरतो मयेदं मणिनम् । जहभावदूषितानां भव्यानामनुप्रार्थम् ॥ २५६ ॥ सरिपरंपरपनो, अत्यो सत्ये न गंपिओ जाय । भर्षपणास ता घेत्तुं दाउं था, न तीरए मंदबुद्धीहिं ।। २५७ ।। सूरिपरंपरामामोऽर्थः शारे न मथितो यावत् । सायद् महीनुं दातुं या न तीर्यते (शाक्यते)मन्दबुद्धिमिः ।। गुहगहण-धारणत्य, तेमि एवं ममासो रहयं । पदमा घडविपडपापडत्य, भणामि गुसत्यमेनाहे ॥२५८॥ निराणम् मुग्रहण-धारणा, नेपाभेततामारातो रथितम । गुटविकरप्रकटा भणानि सूत्रार्थमिदानीम ॥ २५८ ॥ पुण पुन्यर्फईदि, मणिोधिय ललिपवित्थराईसुमिलविसरा. रंतु महामदगम्मो, दुरयगम्मो पागयजणस्म ॥ २५९ ॥ | पुनः पूर्यविभिर्भणिनः गडसलिनविलरादिषु । कन्तु महामविगम्यो दुरवगम्यः प्रातजनम्प ॥ ५९॥ दुपाररोया विउसा, पाला भणियं पिनेर पुन्झनि । प्रयागरमोर- खो महिमवृद्धीग, हियत्यमेमो पयामो मे ॥२६०१६ दुष्कररोपा पिदुपा पाला भगितमपि ई पुभ्यन्ते । ततो भागमपुलीना हिलायमेप प्रयामो भे ॥२६॥ जं सम्मपंदणाए. बापर जीरस्म मुंदरी मागे। तगो पुण कम्मराओ. नओ विमांगुका ॥२६॥ पत्यागन्दनारा आपने जीवन म. भार । काम मम् HAR ४८ गिरिगनिगरिदिन मम्मनिणयंदगं पुग, विहाग अन्यानोहो हो। तन्य पिहाणं मणिय, गुरुपयर्थ असो योन्।२।। मम्मजिनपन्दनं पुभिाना-मारोगतो मसी । तर विमानं भगितं मयमार्गमती यध्यं ॥ २६ ॥ इह माहू सहो या, नदयगेहाइउनियंगम्मि। जहजोगं कयो, पमोयगेमंचियमरीगे ।। २६३ ।। ह. माधुः प्राडो या भयगृहागुचितदेशे । यथायोगं शतपूनः प्रमोदगेमाधिनगरीरः ।। २६३ ।। पन्दकारिचा- घमोहं कयपुमो, अगोपागम्मि ममममुहम्मि । रणा जंण मए संपनं, जिणवंदणमुनरोहित्यं ॥ २६४ ॥ धन्यो फनपुण्योऽनवरपारे भरममुद्र । येन मया मंप्रानं जिनकन्दनमूत्रयोहित्यम् ॥ २६४ ।। एयं परमं तत्तं, कायद्यमियो विनावरं भुवणे । विजं पिव मंतं पित्र, विहिणाऽऽराहमि ता एवं ॥ २६५॥ एतत्परमं तत्त्वं कर्तव्यमितोऽपि नापरं भुवने । विद्यामिव मअमिव विधिनाऽऽरापये तत एनत् ।।२६५|| एवं संवैगरसायणेण मुत्थीमनसवंगो। अइयारीरुयाए, पडिलेह-पमअणुनुत्तो ।। २६६ ॥ एवं संवेगरसायनेन स्व(म)स्थीमवत्मवीङ्गः। अतिचारभीरुतया प्रतिलेख(न)-प्रमार्जनोयुक्तः ।। २६६ ।। उद्दामसरं वेयालिओ व पढिऊण मुकबधाई । सपराणंदकराई, मंगलचिनाई वित्ताई ॥ २६७ ॥ उद्दामस्वर वैतालिक इच पठित्वा सुकविवद्धानि । म्बपरानन्दकराणि मगलचित्राणि वृत्तानि ।। २६७ ।। प्रणिपातनव कयपंचंगपणा मो, दाहिणज्ञाणुं महीऐं विणिहट्ट । भणविधि इयर मणा अलग्गं, टविऊण कयंजलीमउलो।।२६८॥

प्यारयानस्प चेदयवंदणमहामास । १९ कृतपश्चाहमणामो दक्षिणजानुं मह्यां विनित्य । इतरं मनागठान स्थापयित्वा तालिमुकुलः ।। २६८॥ जिणचिपायपंकयविणिवेसियनयणमाणमो धणियं । अक्खलियाइगुणजुयं, पणिवायपयंतिओ]पढइ ॥२६९।। जिनबिम्बपादपङ्कजविनिवेमिननयनमानमोऽन्यर्थम । अस्मलिनादिगुणयुतं प्रणिपातम्नवं ततः पठति ।।२६९।। "नमोऽत्यु णं अरहंताणं भगवंनाणं" इत्यादि । 'नमोऽस्तु अईयो भगवाः' इत्यादि ।। एपस्स उ पपसाणं, संहियमाई फमेण उन्मेयं । पुव्वपुरिसेहि दिह, उपइई तह य एवं तु ॥२७०॥ घोडालम एतस्य तु ध्याग्यानं संहितादि क्रमेण पछेदम् । पूर्वपुरपष्टमुपदिष्टं तथा पवं तु ॥ २७० ॥ संहिया य पयं पेव, पयत्यो पयविग्गहो। चालणं पचवत्याणं, परमाणं छविहं मयं ।। २७१ ।। 1. गावोऽयं देयः "पि गारम्"-देशीनाममातायो पक्षमे ५० भोरे ।। पूर्णमूलम्-गमु(मो)ऽर पं.अर(रि)हंता . भगवंताणं ॥१॥ आगराणं, तिथयगण, पयंसंबुदाणं ॥२॥ पुरिनमाणे, पुरिसाहाणं, पुरियापुंडरीशाणं, पुरिमपरगंधयीणं ।। | सोगुनमाणं, होगमा दाणं, तोगदिशा, मोगपईपाणं, सोगपबोअगरा M अभयपयाणं. पपउदया, मगदपाणं, परणयाणं, पोरिदगाणं ॥ ५॥ धम्मदपाणं, धम्मदपयाणं, धम्मनायगाणं, धम्मरगाणं, धम्मयरधारतषच हो ॥ अपरिपपरमाणपगणं शिशमा ७ जि. पाणं, जापयाणं, तिघाण, तारपाणं, पुराण, पोहपाणं, गुत्ताण, मोग- गाणं ॥८॥सम्पपर्ण, सम्परिमाणं.सिप-मपटमा मत माखर- मम्पापार मपुणगायत्ति सिलिगामामधे टार्ण संपत्ता, नमो शि. जाणं अभया॥९॥ reपिपापर ....GETH- . १४ सादगार .

५० सिरिसंतिमूरिविरइयं संहिता च पदं चैव पदार्थः पदविग्रहः । चालनं प्रत्यवस्थानं व्याख्यानं पड्डियं मतम् ॥ २७१ ।। संहिता. अक्खलियमुत्तुच्चारणरूया इह संहिया मुणेयवा । सा सिद्धि चिय नेया, विमुद्धमुत्तस्स पढणेण।।२७२।। अस्खलितसूत्रोचारणरूपेह संहिता प्रावन्या । सा सिद्धिः खलु ज्ञेया विशुद्धसूत्रस्य पठनेन ॥ २७२ ॥ पदम् तह संपयनामाई, महापयाई हवंति नव एत्य । अत्यपयणा उ जम्हा, होइ पयं समयमासाए ॥२७३ तथा संपन्नामानि महापदानि भवन्ति नवात्र । अर्थपचनात्तु यस्माद्भवति पदं समयभाषायाम् ॥२७३॥ आलावयरूबाई, तेत्तीस वनियाई सूरीहिं। ताई पुण एवं खलु, संपयनत्रग विहत्ताई ॥ २७४ ।। आलापकरूपाणि प्रयस्त्रिंशद्वर्णिनानि सूरिमिः । तानि पुनरेवं ग्यलु मंपन्नयके विभक्तानि ॥ २७४ ॥ दोतिय चउरोपंच य, पंच य पंच य दुगं चउकं च । तिन्नेव य आलावा, संपयनवगे अणुकमसो ॥२७॥ द्वी प्रयश्चत्वारः पञ्च च पञ्च च पञ्च च द्वौ (द्विक)प. त्यारश्च (चतुर्फ घ)। प्रय एव चालापा मंपन्नोऽनुश्माः ।। २७५ ॥ 'नमोप्रधु' एएसिं अत्यो पुण, नमोति नमगं इमो मम पगामो । अत्यु ति होउ संपझर तिणं परलंकार ।।२७६ ।। एतेपामर्थः पुनः 'नमः' इति नमनमयं मम प्रणामः । 'अस्तु' इति भयतु मंपचतामिति •णे पायालहारे ॥२७॥ मारदा होउ पणामी एमो, माहंनाणं नि एम संबंधो । अविहपाहिहरं, अरहनी नग अरहना ॥ २७७ ।। भवतु प्रगाम घायंग मंच. । अष्टविधानिहायमन ननादन्तः ॥२७॥ इससघर्षः चेइसवंदणमहामासे। नि मणियं च- असोगरुक्सोमुरपुष्फयुही, दिवोपी चामरमासणं च । मामंडलं दुंदुहि याऽऽयपत्र,मुपाडिहेराणि जिणाणमेव ।। भणितं प- अशोकपृक्षः सुरपुष्पवृष्टिदिव्यो ध्वनिधामरमासनं च। भामण्डलं दुन्दुभिधातपत्र सुप्राविहार्याणि जिनानामेव ।। अरहँति बंदणनमसणाणि अरहंति पूयसकारं । सिद्धिगमणं च अरिहा, अरहंता तेण पुचंति।।२७९॥ अर्हन्ति वन्दन-नमम्यनान्यईन्ति पूजामत्कारम् । सिद्धिगमनं पार्हाः अन्तिस्तेनोग्यन्ते ॥ २७९ ॥ उत्तमगुणसंपन्ना अरिहा, जोग्ग चि नेसि ते अंता। भुवो विजेण नमो, नैहितो उत्तमो अस्थि॥२८॥ उत्तमगुणसंपन्ना अही योग्या इति तेषां तेऽन्ताः । भुवनेऽपि येन नान्यसभ्य उत्तमोऽति ॥ २८० ॥ न रहंति न चिटुंती, भरम्मि जं तेण वा वि अरहंता। अहव रहो परछन, अंतो या नत्यि नाणस॥२८॥ न सन्ति न तिष्ठन्ति भवे यत्तेन वाप्यऽरदन्तः । अथवा रहः प्रच्छन्नमन्तो या नाति ज्ञानस्य ।। २८१ ।। अहया अरिणो सत्तू, हतारो तेसि तेण अरिहंता। अहमिहकम्मपमुहा, ते नेया जेपिमं मुचं ।। २८२ ॥ अथवाऽरयः शरवो हन्तारतेषां तेनारिहन्ताः । अष्टविधफर्मप्रमुरगत शेया येनेदं सूत्रम् ।। २८२ ।। अय व संस्कृत शोक- "अशोमक्ष गुरपुष्णाशिव्यो प्वनियामामासन । भामास दुन्दुभिरातरत्र सप्रनहाकि जिनेवराणम्" । ६ स पाथा आवश्यकसूर ११ तमा-आयरपरे(१.४.4 नियुकि: ५२ सिरिसंतिसूरिविरह नियुतिः अविहं पि य कम्म, अरिभूयं होड़ सदजीवाणं । तं कम्ममरि हता, अरिहंता तेण युगंति ॥ २८३ ॥ मष्टविधमपि च फम्मारिभूतं भवति सर्वजीयानाम् । सं कारि हन्ता अरिहन्ताः तेनोग्यन्ते ॥ २८३ ।। राग-दोस कसाए, इंदियाणि वि पंच गि। एए अरिणो हंता, अरिहंता नेण गुति ॥ २८४ ।। राग-द्वेष-कपायो इन्द्रियाण्यपि पश्चापि । एतेषां अरीगां हन्तारः अरिहन्नारः तेनोन्यन्ते ॥२८४|| संमारवल्लरे जं, पुणो न रोहंति गीगरुम्मना । अगहना गं तेमि, होउ नमो या रिमणिय।।२८५।। गंगारयनरे यरपुनर्न रोहन्नि शीगमत्वात् । अम्बन्न: तेषां भयतु नमो पारि पदागितम ॥२८॥ दम्मि जदा यीग, न होइ पुण अंगुरम्ग उप्पी । तह कम्मरीयविहे, मांदरम्गानि नो मारी।।२८६।। दाधे यथा वीजे न भाति पुनरवरगोपतिः । नया कपीरियं. मानगपाणि नो भाषः॥ २८६ ।। मग"TIEI नामाइनउम्मेया, आईना निणमयम्मि गुपगिद्रा । गोवरम् मारपडियनिदई, मगांना निनो मणिपं ।।२८७॥ नामाश्चितु आलो तिज गुपगिताः । मागप्रनिनि मगाममनोगिता ॥२८॥ नत्य मगोमो, गरिपाइंग गमगा। इंगग्यिमानी-गिरि-धाम पनि ॥२८.८॥ .. आपEAT...-मागोप...) TIME PEn: Mamta vि "मशन र:-4taanant 17.11NMITA 2014 m4 चेइयवंदणमहाभासं । ५३ तत्र भगः पझेद ऐश्वर्यादीनां यत्ममप्रत्वम् । ऐश्वर्य रूप-यश:-श्री-धर्म-प्रयत्नमेतेपाम् ॥ २८८ ॥ ईसरियं पि पहुनं, समुरासुरमणुयजीवलोगस्स । भग-खरूपम् एएसि संपुग्नं, रूवं पि जमाऽगमे भणियं ।।२८९॥ ऐश्वर्यमपि प्रभुत्वं समुराऽमुरमनुजजीवलोकस्य । एतेषां संपूर्ण रूपमपि यदागमे भणितम् ।। २८९॥ सबसुरा जइ रूवं, अंगुटपमाणयं विउवेजा। नियुतिः जिणपायंगुई पइ, न सोहए तं जहिंगालो ॥२९० ॥ सर्वमुरा यदि रूपमहुचप्रमाणकं विकुयुः । जिनपादानुष्टं प्रति न शोभते तद् यथाऽङ्गारः॥२९०॥ भरियभुवणंतरालो, गोसीर-तुमार-हार-ससिधवलो । तेलोके गिअंतो, जसो वि एएसि पडिपुग्नो ॥२९१॥ भरितभुवनान्तरालं गोक्षीर-तुपार-हार-शशिधवलम् । प्रेसोये गीयमानं यशोऽप्येतेपां प्रतिपूर्णम् ।। २९१ ।। पायारो-सरणाई, याहिरलच्छी इमेसि संपुमा । फेवलियनाण-दसणपामोक्सा अंतरंगा वि ॥ २९२।। प्राकारा-ऽवसरणादियाह्यलक्ष्मीरेषां संपूर्णा । फेवलिकशान-दर्शनप्रमुसा अन्तरगा अपि ॥ २९२ ॥ धम्मो विहु एएमि, संपुग्नो पेव हेउ-फलरूवो । जं तेहितो वि वरं, धम्मफलं तिहुयणे नत्थि ॥२९३ धोऽपि सल्वेतेषां मंपूर्ण एवं हेतु-फटरूपः । यत्तभ्योऽपि वरं धर्मफलं त्रिभुवने नाति ॥ २९३ ।। धम्मोजमो पयत्तो, संपुमो पेव लोगनाहाणं । फरसंठिए वि मोक्से, करति धम्मुअमं जेण ॥२९॥ , भागमे नियुक्तिसापे २ इय गाथा आवश्यकमरे ५९९ तमा- (पृ. २१५) . ५४ सिरिसंतिरिविरह धर्माद्यमः प्रयत्नः संपूर्ण एवं लोकनायानाम् । करसंस्थितेऽपि मोक्षे कुर्वन्ति धमाद्यमं येन ।। २९४ ॥ तित्ययरोचउनाणी, मुरमहिओ सिज्झियवयधुवम्मि। अणिगृहियरलविरिओ, सवत्यामेण उनमइ ।।२९५।। तीर्थकरश्चतुर्सानी मुरमहितः सेद्धव्यकध्रुवे । अनिगहिन-बलवीर्यः मर्वस्थानोद्यच्छति ॥ २९५ ॥ प्रयमा संपत् एसो छन्मेयमगो, विजइ तेसि तण मगवंता। तेसिं लोगपहणं, अत्यु नमो संपया पढमा ।।२९६॥ एप पद्धेदमगो विद्यते यत्तेपां तेन भगवन्तः। तेषां लोकप्रभूणामस्नु नमः मंपत्प्रयमा ।। २९६ ।। इह पुण छविमती, चउत्यिअत्यम्मि होइ दशा । पुल्यमुणीहि पडिजद, जं पाइयलक्षणे एवं २९७ इह पुनः पष्ठीविभक्तिः चतुयेथे भवति द्रष्टव्या । पूर्वमुनिभिः पश्यते यत्प्राकृतलमण एयम् ।। २९७ ॥ पहुययणेण दुवयणं, छविमनीय भगद चउत्थी । जह हत्या तह पाया, नमोन्यु देवा हिंदया।।२९८॥ बहुवचनेन द्विषयनं पपीरिमाको मण्यते पतुर्थी । पया हनो तया पाठी नमोऽनु देवाधिदेवेभ्यः ॥२९॥ आइगग ने मणिया, जम्दा उप्पानकवला सा । आई कुति नियमा, गुपचम्म गरिनपम्माण।।२९९।। मादिकगर्म मथिता यामादुनामवला: गर्ने । आदिवन्ति नियमात्र भुनयम-पारिवधमांगामा।२९९॥ जत्री- प्रतः अन्य मामा परिहा, गुर्म गंधनि गगग निरर्ण । प्रावटसण- पाश्यम् 1.सब आयरपत्र .१८म...)

. पेपदणमदामार। मामणस्म दियाए, तमो गुपं पपचर ॥३०॥ भय भापतेन सूर्य प्रभान्ति गगरा: निपुणम् । सामाम्य दिनापीय मनः सूर्य प्रवर्नरी ॥ ३०॥ मामाइसाइया था, यय-जीरनिकापभावमा पदमं । एमो धम्मोपाओ, जिणेहि संघहि उपाहो ॥३०१॥ गामायिषारिस पामत-जीवनियायभावना प्रथमम् । एप धमोपायो जिनः मगपदिष्टः ॥ ३०१॥ तिन्य जिणेहि मणियं, संगारुचारकारणं संयो। टीरा पारमो नियमा, सुगंति तं तेग वित्थपरा ॥३०२॥ तीर्थ जिनर्भणितं संमारोत्तारफारणं राक्षः । पातुर्वण्र्यो नियमान् कुर्वन्ति सम् तेन तीर्थकराः॥३०२।। मयमेव जओ गम्म, पुद्धा नमेण मोहिया सधे । सयंसपुताः द्वितीया सेप नेण मयंमंयुद्धा, तेसि नमो संपया पीया ॥३०३ ।। म्ययमप यमः गाम्यग्युशा नान्येन योषिताः सर्वे । तेन म्ययंमंयुद्धामपां नमः संपहितीया ॥ ३०३ ।। पुरिमा संमारिजिया, नर-नारय-तिरिय-देवगइयासी। पुरुषोत्तमाः ससि तेसि पुजा, हवंति पुरिमोतमा तम्हा।।३०४॥ पुरपाः ममारिजीवा नर-नारक-निर्यग्देवगतिवासिनः । सर्वेषां तेषां पूया भवन्ति पुरुपोतमास्नस्मान् ॥३०४ ॥ पहिंति न पेय जओ, उपसग्ग-परीसहाण घोराणं । पुरपसिंहा विअनि असंकमणा, मग्नंति नओ पुरिमसीहा ॥३०५॥ यिभ्यनि न चव यत उपमर्ग-पर्गपहाणा घोराणाम् । विचरन्याहमनमो भण्यन्ते ननः पुरुषसिंहाः ॥३०५|| १६य गाथा आवश्यक २० तमा (पृ.१.)

पुषवरपुर रीशः सिरिसतिगरिविरह पुरिसवरपुंडरीया, हॉनि जिणा पुंडरीयमाहम्मा । तं पुण वियारियवं, एवं मत्यन्यकुमलेहि ॥ ३०६ ।। पुरुषवरपुण्डरयिका मन्नि जिनाः पुष्टरीकमाघम्यान् । तत्पुनर्विचारितव्यमेवं गानार्यालैः ॥ ३०६ ॥ पंके जायं मलिलेण पट्ठियं उपरि संठियं तसि । एगेणावि न टुप्पह, जह परं पुंडरीयं तं ॥३०७॥ पढे जातं सलिलेन वद्धितमुपरि मंस्थितं तेपान । एकेनापि न मृत्यते यया प्रवरं पुण्डरीकं ठन्।।३०७ ।। एवं सलु तित्ययग, जाया संमारपंकमन्झम्मि । पंचविहकाममोगोदएण संपाविया विदि ।। ३०८ ।। एवं सर तीर्थकरा जाताः मंसारपमध्ये । पञ्चरिघाममोगोदयेन मंप्रापिता वृद्धिम् ॥ ३०८॥ टुप्पंति न एकण वि, संपत्ता वीयगगपयमउलं । सासाइ मुरहिगंधं, वहति या पुंडरीयं व ॥ ३०९ ॥ स्पृश्यन्ते नेकनापि मंप्राना वीतरागपदमनुलम् । वामादि मुरनिगन्धं वहन्ति वा पुण्डरीकमिव ।। ३०९।। पहुंति य उवयारे, नर-निरियाणं निरीहपरिणामा । पारिजंति व सिरसा, नरा-भरीसेहिं नमिरहिं ॥३१०] वर्धन्ते चोपकारे नर-नियंञ्चानिरीहपरिणामाः । धार्यन्ते वा भिरमा नरा-ऽमरमैनम्रः ॥ ३१०।। पुरिसा वि जिणा एवं, पत्ता वरपुंडरीयउवमागं । जह गंधहत्यिउवमा, पना तह संपयं योच्छ॥३१॥ पुरषा अपि जिना एवं प्रापा वरपुण्गकोपमानम । यया गन्धहम्न्युपमा प्राधाम्नथा मात्र वस्य ।। ३११॥ जह गंधहन्धिगंध, अमहना कुंजग पलायंनि । दुकंनि नेव समरे, एगस्म वि ते अणंगा वि ॥३१२।। पुस्परगन्ध हस्टिन.

No text on this page.

मिरिसंतिमरिविरह अवाऽपि लोकमन्दो योजायानागुचितमव्येषु । ते नाथानन्य यनो योग-अमहरा नायाः ॥ ३१८ ।। योग-क्षेमस- जोगो असंतदाणं, संनस्म उ पालमा म ममं । रूपम् बीयाहाणाइगुणे, देति पालेंति य निर्णिदा ॥३१९।। योगोऽमहानं मनस्तु पाटना मवेल्समम । वीजापानादिगुणान इदति पालयन्ति च जिनेन्द्राः॥३१९ लोकहिताः पंचत्यिकायमइयं, लोग परफेवलेण जाणेना । अवितहमेव जणाणं, पस्वयंनिति लोगहिया ।।३२०॥ पञ्चास्तिकायमयं लोक वरकेवटेन नात्वा । अवितथमेव जनानां प्ररूपयन्तीति लोकहिताः॥३२०॥ लोगो व जीवलोगो, समओ य परमो य अवायग्रसपाओ। तस्सेगंतेण हिया, लोगहिया निणवरा तेण ॥ ३२१ ॥ लोको वा जीवलोकः म्वतश्च परतश्चापायरक्षणतः । तम्बैकान्तेन हिना लोकहिता जिनवगनेन ॥ ३२१ ॥ लोकप्रीपाः तह ते लोगपईवा, जम्हा सनिहियमवमत्ताणं । दीति पईया इव, जीवाइपयन्थयत्युगणं ।। ३२२ ॥ तथा ते लोकप्रदीपा यस्मात्सन्निहितसर्वमत्त्वानाम् । दीपयन्ति प्रदीपा इव जीवादिपदार्थवम्नुगणम् ॥ ३२२॥ अहवा संसयतामममसेसमामन्नसनिलोगस्म । अवणेति मणगिहाओ, लोगपईवा नो हुँति ॥३२३।। अथवा सायतामममोपमामन्नमंजिलोकम्य । अपनयन्ति मनोगृहाहोकप्रदीपालतो भवन्ति ।। ३२३ ।। लोगो वि मुद्धयुद्धी, मम्मट्टिी विमेमो नम्म । अइमुद्रुमे वि पयन्थे, पजोयंना मुजुत्तीहिं ।। ३२४ ॥

से घेदपवंदपमहाभार। होतोऽपि स्पुतिः मग्यग्दृष्टिविशेषतमम्प । मरियरमऽपि पदार्थे पोनयन्तः मुसुषिभिः॥ ३२४ ॥ लोप(एपजोयगरा, परा इस दुति नेण तित्यपरा । सो संगेपपिपिणत्या, विभेया संपया एसा ॥ ३२५ ।। सोपे प्रयोतपगः मूग व भवन्ति तेन तीर्थकराः। मंशिसपिपिपाधी विजया संपदेपा ।। ३२५ ॥ अभयाइपयत्यागं, दापागे संपया य पंचमिया । पंचर्हि पएहि मणिया, अमयाइमरूपमेयं तु ॥३२६॥ अभयारिपक्षाधीनां दातारः संपच पचमिका । पञ्चभिः पदर्भणिताऽभयादिस्यरूपमेतत्तु ।। ३२६ ।। तिवितिविरुण यहकरणविरईओ जेहिं सक्षकालं पि । अभयदमा- दिमममयं जिणाणं, अभयदयाणं नमो ताण।।३२७॥ विविधनिविधेन वधकरणविरतितः यैः सर्वकालमपि । समभयं जिनेभ्योऽमयदयेभ्यो नमस्तेभ्यः ॥ ३२७ ।। मोहंधो अनुगणो, निम्मलमुपणाणचरगुदाणेण । पाया फुटदंसी जैहि फओ, घरगुदयाणं नमो ताणं ॥३२८॥ मोहान्यो जन्तुगणो निर्मलमुनशानचक्षुर्दानेन । म्फुटदर्शी यः कृतः पार्दयेभ्यो नमसेभ्यः ।। ३२८ ॥ अणुरकपपराणुग्गहपरेहि निवाणवरपुरीमग्गो । মামা भवर जेहि फओ, ते मग्गदया जो मुत्तं ।।३२९॥ अनुपकृतपगनुप्रहपरनिर्वाणवरपुरीमार्गः । भवारण्य यः कृनने मार्गदया यतः मूत्रम ।। ३२९ ।। सम्ममणदिट्टो, नाणण य नेहि मुटु उपलद्धो। नियुक्ति. चरण-करणहि पहओ. नहाणपही जिणदेहि ।।३३०॥ माथा आवश्यक शरणदया बोधिदयाः पचमी संपत् सिरिसंतिसूरिविरह सम्यग्दर्शनदृष्टो ज्ञानेन च तैः मुष्पलब्धः । चरणकरणैः प्रहतो निर्वाणपयो जिनेन्द्रः ॥ ३३०॥ मवमीयाण जियाणं, सरणागयवच्छला जओ तागं । होति जिणंदा नियमा, सरणदया तेण चंति ॥३३॥ भवभीतानां जीवानां शरणागतवत्सला यततेपाम् । भवन्ति जिनेन्द्रा नियमात् शरणदयालेनोच्यन्ते ॥३३१॥ योही जिणेहि मणिया, मवंतरे मुद्धधम्मसंपत्ती । जिणसंथवेण लन्मइ, बोहिदया तेण धुचंति ॥३३२॥ योपिर्जिनैर्भणिता भवान्तरे शुद्धधर्मसं(प्रामिः)पत्तिः । जिनसंतवेन लभ्यते योपियालेनोच्यन्ते ॥ ३३२ ।। अह छट्टसंपयाए, धम्माईयाणि पंच उ पयाणि । धम्मो चरित्तधम्मो, किरियापरिणामस्वोसो ॥३३३ अय पाठसंपदि धर्मादिकानि पञ्च तु पदानि । धर्मधारित्रधर्मः क्रियापरिणामरूपः मः ॥ ३३३ ।। दुविहो वि हु संपनइ, जम्हा जिणचलणसेवणरयाणं । गिति जाणएहि, तम्हा ते तस्स दायारो ॥३३४॥ द्विविधोऽपि खलु संपचते यम्मानिनपरणसेवारतानाम् । गीयन्ते शायम्निम्मात्ते तम्य दातारः ॥ ३३४ ॥ परहियारणेकरया, जहजोगं उपइमंतिज धम्म । तो धम्मदमया ने, तमि चिय मे नमो होउ ॥३३५।। परहिनकरण करता यथायोगमुपदिशान्ति यं धम्मम् । ततो धर्मदेशकाम वेभ्य एव में नमो भवतु ॥ २३५॥ मो पुण होइ रिमिहो, नेमि आगार यहमाणाणं । धम्मम्ग नायगाणं, नत्तो नेमि मम पनामा ॥३३६॥ धर्मदयाः - धर्मदेशका चेत्ययंदणमहामास। म पुनर्भवति विशिष्टतेपामाशायां वर्तमानानाम् । धर्मस्प मायके चमतसम्यो मम प्रणामः ॥ ३३६ ॥ वह सारही मुकुसलो, तहा तहा खेडए रह-तुरंगे । धर्मसारथयः सद नो होइ अवाओ, तुरंगमापं रहस्सावि ॥३३७॥ यथा मारधिः मुशलस्था तथा रोदयति रथ-मुरहान् । पया नो भवन्यपायरतुरनमाणो रसम्माऽपि ॥ ३३७ ॥ एवं जिणुसमेहि, वि उस्सग-अपायपमुहनुत्तीहि । एगंतहिओ धम्मो, उपइटो धम्म-धम्मीणं ॥३३८॥ एवं जिनोत्तमैरप्युत्मा-ऽपवादप्रमुग्गयुक्तिभिः । एकान्तहितो धर्म उपदिष्टो धर्म-धर्मिणाम् ॥ ३३८ ॥ इह धम्मो होइ रहो, तुरंगमा तस्स धारणा पुरिसा । उभयहियमुपसंता,जिणनाहा धम्मसारहिणो॥३३९।। २६ धर्मो भयति रथस्तुरडमास्तस्य धारफाः पुरपाः । समयहितमुपदिशन्तो जिननाया धर्मसारथयः ॥३३९ ॥ धम्मपरचाउरंताइचफपट्टीणमेस रालु अत्यो । धर्मवरचातुर. स्तरकर्तिनः इह चाउरंतसद्दो, भारहवामम्मि नाययो॥३४०॥ धर्मवरचातुरन्तादिचक्रवर्तिनामेष यलयः । इ६ धातुरन्तशरदो भारतवर्षे सातव्यः ॥ ३४०॥ उत्तरी हिमवंदो, पृक्षावरदाहिणा तो अंता । लवणसमुई पत्ता, तो भरहं चाउरंतमिणं ॥ ३४१॥ उत्सरतो हिमवान पूर्वापरदक्षिणासतोऽन्ताः । लवणममुहं प्रामास्ततो भरतं चातुरन्तमिदम् ।। ३४१ ॥ एयम्म य भरहाई, अहिवइणो चयट्टिणो हुंति । धम्मवरचाउरते, तित्थयग चकरहिममा ।। ३४२॥

सिरिसंतिमरिविरह एनन्य च मरनादेरविपनयधकार्निनो मयन्नि । धर्मवरचानुरन्त तीर्थकगधमनिममाः ।। ३४२ ॥ अहया चउदिसिधारं, चउग्नं चकमेव निहिं । दाण-तप-सील-मावणचउयारं घम्मचकामिणं ॥३४३|| अयवा चतुर्दिग्यारं चनुग्न्नं चक्रमेव निर्दिष्टम् । दान-नपः-शील-मावनाचनुधार धर्मचक्रमिदम् ॥३४३॥ पटी संपत् चउगह अंतकरं ना, धम्मो विदुचाउरंतचकममो । चटंति तेण वरचम्मचक्वटी जिणा तम्हा ॥ ३४४ ।। चतुर्गत्यन्तकरं ननो धर्मोऽपि ग्यलु चातुरन्तचक्रममः । वत्तन्ते तेन वग्धर्मचकवनिनो जिनासम्मान् ।। ३४४ ॥ अप्रतिहतवर- अप्पडिहयमक्सलियं, बरं पहाणं नि सादगण । सान-दर्शन- केवलियनाण-दंसणधराण एसो मम पणामो ॥३४५।। अप्रतिहतमम्बलिनं वर प्रधानमिति श्रायिकत्वेन । केवलिकबरनानदानघरेभ्य एप मम प्रणामः ॥३४५ ॥ व्यावृत्तम्मानः विणियटं ति पण, छउमं चउयाइकम्मस्वं तु । सप्तमी सपन् जेसि तसि नमो मे, सतमिया संपया दुपया ॥ ३४६ विनिवृत्तमिति प्रणष्टं छद्म चतु_तिकर्मरूपं तु । येभ्यतेभ्यो नमो मे मप्रमिका मंपद्विपदा ॥ ३४६ ।। शा-समाधी नणु अझ वि कम्माई, जिणाण नहाइँ किं चउकणी । सचं ओमरणत्य,पश उमरखो भणियो॥३४७॥ नन्वष्टापि कर्माणि जिनानां नष्टानि किं चनुष्कण ? । मन्यमवमरणार्थे प्रतीय छानयो मणिनः ॥ ३४७ ॥ जिन-आदिप. गगहोमजयाओ, होनि जिणा जावया य अन्नसि । दानि निन्ना य मयममुई, अनमि ताग्या य जिणा||३४८|| गग-द्वेषजयाद् भवन्नि जिना जापकाचान्यगाम । नागाश्च भवममुद्रमन्यषा नारकाच जिनाः ॥ ३४८॥ घराः

दानि
इयवंदणमदामास ।
पुद्धा अवगयतमा, अमेमि योहया य भगवंता। इर-अमराप-
कम्मरंधणाओ, मुमा तह मोयगा पर ।। ३४९ ॥
पुरा अवगतमरवा अन्येषां पोथकाश भगवन्तः ।
पाष्टरन्यनामुपामया मोरसाशेव ॥ ३४९ ॥
एमा पउपयमाणा, अहमिया संपया उ वयसाया। भटमी सेपर
नयमी तिपयपमाणा, सा सहसूणमियाइ ।। ३५० ।।
गर धतुष्पदमानानिमा मंपसु म्याग्याता ।
नरमी शिपदप्रमाण मा मतभ्य इत्यादि ॥३५॥
वन्य जिणा भगवंतो, स जागति तेग सधम् ।
सर्वधाः सर्व
दर्शिनः
पासंति तेण सर्व, तो सबईसिणो हुंति ॥ ३५१ ॥
सर जिना भगवन्तः सर्व जानन्ति तन मर्यशाः ।
पश्यन्ति तेन संर्य सतः सर्वदर्शिनो भवन्ति ॥ ३५१॥
एगो एसालावो, पीओ सिग्मयसमाइओ एत्य ।
ताओ नमो जिणाणं, जियन्मयानं तु नायवो ॥३५२१
me एप आलापो द्वितीय: शिवमचलमादियोऽय।
तृतीयो नमो जिनेभ्यो जितमयेभ्यस्तु सातव्यः ॥३५२॥
सिवमुरसागविउ, सिद्धसरूवं पर्य च सिद्धाणं । शिवम्-अब-
सम्
माहाविय-पाओगिपपदणामावाओतं अचल||३५३।।
शिवमुपमर्गवियुक्तं सिद्धनापं पर प सिद्धानाम् ।
भ्वाभाविक-भायोगिफमलनाभावातदपरम १ ३५३ ।।
अन्य रोगामाया, अर्थतनाणोरोगोऽयंत । भला-बान-
नासनिमिनामावा, मापवं अपरायं तु ।। ३५४ ॥
अफज गेगाभावादनन्तशानोपयोगतोऽनन्तम ।
मानिमिताऽभावासातव्यमश्य ननु १५ ३५४॥
अशापा भणियं, वाराहाकारिफम्मविग्हाओ। अयालाधन
देह-मणोगयपादाविरहियमाहारीणना ॥ ३५५ ॥

romafreenxifree है-mitrometr३५॥ नाना नागना, गो मोगे मागी। गंगारामामागोमाग ॥३॥ मागे मागसी गुभो माननि। गंगादेमाभाग या i wity || ५६ ॥ freीम. डम्नि गरा पीए, न होर गहरण उपती । भेपर गर फम्मीपनागे, गुगमो ननिमिया ॥३५॥ को पपा पीन भी नामोनिः । गया फर्मपीजनाने गुनमो नाति मिनाम ॥३५०१ स्पाना मिति गन्य जीरा, गम्मा जी नेग मिद्विगई। मेर नामयेय, अमिदागं नम्म टागम्म ॥३५।। मिष्यन्नि माजीग गम्यते जीमेन मिद्धिगतिः । तय नामधेयमभिधानं नम्य भ्यानम्य ॥ ३५८॥ संग्रामाः तं मम्मं पताण, कम्ममरणं ति एत्य मारत्यो। इहरा वि अंनि जम्हा, मुगुमा एगिदिया तत्य॥३५९।। तत्मम्यक् मानाना कमभयन्यत्र मावाय:। इनरथाऽपि यान्नि यम्मात्सूक्ष्मा एकेन्द्रियास ॥३५९॥ तइयपयं पपडत्यं, नमो जिणाणं जियभयान नि। भवमी सपत् निगमणवयणं एवं, पुणरु नेव मंतई ॥ ३६० ॥ १. अनेन पद्येन मह नोठयन्नु दर पद्यम्- दग्धे बोजे यथासन्न प्रादुर्भात माधुरः । कर्मचीजे तथा दाधे नारोहति भवाएर -तत्त्वार्य- दशमाया. पेऽस्तिमसूत्रभाष्यप्राम्नमागेऽटम. शोक । इदम् औपपातिकमूत्रगत गरि भनेन प्राकृतश्लोकेन सह साधम्र्य सभयत-" बीयाण अग्गिदहाग पुगरवि मे. स्पती ग भवन, एवामेव निदाण कम्मवीए दई पुगरी जम्मुपत्तो न मा"- (पृ. १m) तथा इय गाया २८६ तम-माययापि ममाना । " इयवंदणमहाभासं । तृतीयपदं प्रकटार्थ नमो जिनेभ्यो जितभयेभ्य इति । निगमनवयनमेतत्पुनरकं नैव मन्तव्यम् ॥ ३६० ॥ एत्यं पुण बहुपयणं, पुरिसेगंतप्पयायनिम्महणं । হয়েই सद्देसि पि जिणाणं, समगुणयाभावणनिमित्तं ॥३६१॥ अन पुनर्वहुवचन पुरपैकान्तप्रवादनिर्मथनम् । सर्वेपामपि जिनानां समगुणताभावननिमित्तम् ।।३६१॥ विसयपहुचे किरिया, भावुल्लासाओं बहुफला होइ । पणिवायदंडगोपरि, भन्नइ सम्हा इमा गाहा ॥३६२।। विषयबहुत्वे क्रिया भावोल्लासादहुफला भवति । प्रणिपातदण्डकोपरि भण्यते तस्मादियं गाथा ।। ३६२ ॥ "जे[अ]अईआ सिद्धा" इत्यादि । एयाए भावत्य, मुगम सम्म मणम्मि मातो। मण-चयण-कायसारं, करेज पंचंगपणियायं ॥३६३ ।। "ये [च अतीताः सिद्धाः" इत्यादि ।। एतम्या भावार्थ सुगर्म सम्यामनसि भावयन् । मनो-वचन-कायसारं कुर्यात् पश्चागप्रणिपातम् ।। ३६३।। उहित्तु असंभंतो, तिविहं पायंतरं पमजिता । ईयांपपिकीप्र. जिणमुदाट्टियचलणो, इरियारहियं पडिकमइ॥ ३६४ विकमणविधिः उत्थायाऽसंभ्रान्तत्रिविधं पादान्तरं प्रमृज्य । जिनमुद्रास्थितचरण ईपिथिको प्रतिकामति ॥ ३६४ ॥ मभिहियं भावगुरु, आपुरिछत्ता समाममण-पुवं । इरियं पडिकमेझा, ठपणाजिणसस्पियं इहरा ।।३६५।। १ पूर्णमूलम्-जे अईआ सिद्धा जे अ भयिस्संतिसागर काले । संपा अपहमाणा साधे तिविहेण धंदामि।

सिरिसंतिसूरिविरह सन्निहितं भावगुरुमात्रञ्च्य क्षमाश्रमण-पूर्वम् । ईयां प्रतिकामेन् स्थापनाजिनसाभिकमितरया ॥३६॥ सूत्रम्-"इच्छामि" इत्यादि ॥ संपद-पद. इह वीसामा अह उ, पयाई बचीस येति गीयत्या। संख्या तेसि विरइविमागो, एएण कमेण विनो॥३६॥ सूत्रम्-"इच्छानि इत्यादि ।। रु विश्रामा अष्टौ नु पदानि द्वात्रिंशद् युवन्ति गीतायाः। तेषां विरति विभाग एवेन क्रमेण विशेयः ॥ ३६६ ॥ दुग दुग चउरो सत्तग, इगपण दमगं इगंच विरईओ । इरियापहियामुत्ते, यसीसं हुंति आलावा ॥ ३६७ ।। द्वौ बी पत्वारः साम्मे पच दशकमेकं प विरतयः । इंयापयिकीमचे द्वात्रिंशद्भयन्यालापाः ॥ ३६७ ॥ एएमि पयागत्यो, इच्छामि अहिलमामि पडिमिर्ड। सूत्रायः पहिलं यहउं, नियत्तिउं एम मावत्यो । ३६८ ॥ एतेषां पदानामयं इच्छाम्यनिलपानि प्रतिसमितुम् । प्रतिकूलं वनितुं निवर्निनुमप माराधः ।। ३६८ ॥ हरिपारहियाएँ विगणाऐं इरिया गइति सम्मगी। इरियारहो नि ममापरियारहिया उसममा ३६९ इंगांपविश्यां विगधनावामीयां गतिरिति मन्मार्गः । यांपच इन मायने, पारविधी तुमयमा ॥३६९॥ पानि पहिनि रियादियार गिराए गमनागमन पागम मम पिसम प्रोगा-निंग-ग-ग-म- मरा मंगाना गरम में प्रीवा शिप्रा-दिपायरिला, दिला. नगिया. परिभा, प्रमिला, नियात्रा, पंगात्राहिमा. प्राविधा हिमामिभा, सिाहनामी दास मंत्रा.विमात्रा पवित्रा नाम मिष्यामि । 3 ३७ चेश्ययंदगमहामास । ममह विराहणाराला इच्छामि अहे तो पडिकमि। गम निपठाणामो, आगमणं अमोमिमय।।३७० भण्यते विराधना सलु इमानि अहं ततः प्रतिक्रमितुम् । गमनं निजस्थानाद् आगमनमन्यतोऽभिमतम् ।। ३५० ।। तम्मि उपागाईणं, अफमणे विगलइंदिया पाणा ! श्रीपाणि सालिमाई, हरिपाणि रणफरविसेसा ३७१ सम्मित मागादीनामाकमणे विकलेन्द्रियाः प्राणाः । पीजागि शाल्यादिः, हरितानि वनस्पतिविशेषाः ॥३७१५ एसा तया विरई, ओसाउपिंगमाइया अवरा । तत्थोसा सुपसिद्धा, उचिंगो कीडियानगरं ।। ३७२। एपा हतीया विरविः 'ओसात्तिहा-'दिका अपरा। सोपा सुप्रसिसा उर्तिगः कोटिकानगरम् ॥ ३७२ ।। हरतणुगमा अने, एमओ ओल्ली दगं जलं मही। अन्यमवम् पुढीकाओ मणियो, मडगा कोलिपा भणिया ॥३७३ हरितनुफमादुरन्यै पनक भोये दकं जलं मृत्तिका। पृथिवीकायो भपिता, ,मकोटका कौलिकामणिता॥३७३ संताणो समुदाओ, जालं वा तेसु विहियसंकमणे । एमा उत्पविरई, विराहिपाजे मए जीया ॥३७४॥ संतानः समुदायो जालं वा वेषु विहितसंक्रमणे। एषा धतुर्थीविरतितिधिता ये मया जीवाः ।। ३७४।। "मिधरत-हिमेमु भोछा"-देशीनाममादार प्रपोयें ११४ शोर। २ "अवश्याय-ति-पना-दग-मृतिया मर्यटसनारसमसमे पति- भारसायो जलविदोष., उति मानो या पीरिटारगरानिया, पET, तिari, असा रामा अपाय, मृतिका प्रमीयम- तान कोशिकमालम्"-आधायक हरिभदत्ता (५.५५) २८ गिरिसनिगरिदिर्ग पगपगा पंनामिया, मा एगिदिया य पंगाया। चिरइदुर्ग पि गुगर्म, गामिया अभिमाईगा ।। ३५ एकपदा पीमिका मी एनिगाणा विरतिद्विकमपि मुगम मागिका अमिदनानि३५ अमिमुह हया अभिहया, गाढता य यनिया नेशा । अन्नोन लिंगणयं, कारिया आलेगिया दुति ।।३७६॥ अमिमुरंदना अभिहना गाडामाला वनिता देगा। अन्योन्य लिङ्गनकं कारिता आलेपिता भवन्ति ॥३७६।। संघाइया य पुंजीकय ति संघहिया य संपुट्टा । परिआविया य ईसिं, कयपीडा बहु किलामियया ॥ संपातिताश्च पुतीकृता इति संघहिता वा संरक्षः। परितापिताध ईपत्कृतपीडा यहु मितकाः ॥ ३७७ ॥ उद्दविया कयमुच्छा, ठाणा ठाणंतरं च संग(क)मिया । पाणेहि विप्पमुका, जीवा ववरोविया मणिया ॥३७८॥ उद्रविताः कृताः स्थानान् स्थानान्तरं च संग(क)मिताः। प्राणैर्विप्रमुक्ता जीवा व्यपरोपिता भणिताः ॥ ३७८ ॥ वस्स य मिच्छा मि दुकडं ति आलापएण अहमिया । एयाए पुण अत्यो, एसो भणिओ मुणिंदेहि ॥३७९॥ तस्य च मिथ्या मे दुष्कृतमिति आलापकेनाप्टमिका । एतस्याः पुनरर्थ एप भणितो मुनीन्द्रः ॥ ३७९ ॥ मियादुष्कृत 'मि' तिमिउमद्दवत्ते, 'छत्तिय दोसाण छायणे होइ । पदाक्षरार्थः 'मि ति य मेराइ ठिओ, 'दुति दुगुंछामि अप्पाण।। १ एतद् गाथाद्वर्य (३८०-३८१) आवश्यके १५.५-१५०६ गायारूपम् -(पृ.७८० ) तथा तत्रैव २६४ पृष्ठे (६८६-६८७) गाथारूपम् , तथा श्रीप- श्वाशके द्वादशतमे पञ्चाशके १२-१३ गाथारूपम् (पृ. १९७).

चेहयदणमहामासे। मिइति मृदुमार्दवत्वे,'' इति पदोषागां छापने भवति । मिति घ मर्यादापां स्थितः,'ई' इति जुगुप्मे आत्मानम " 'कति कर्ड में पाई ति य डेवेमि तं उसमेण । एसो मिच्छा-मि-दुगाड पयपपरयो समासेण॥३८१|| 'क'इति कृतं मया पापम् इति पाहीयेलायामि)नदुपामेन। एप मिसा-मि-दु-१-४-पदाभरार्थः ममासेन ॥३८१॥ इरियारहियामुने, एतिपमेचं अओ पर सेसं । उन्माण- उम्मगकरणगुत्त, तस्स य एपारिसो अस्थो।।३८२१ पत्रम इयोपविकासूरमेतावन्मात्रम् , अतः परं शेषम् । उन्मार्गकरणसूत्रं तस्य प एतादृशोऽर्थः ॥ ३८२ ॥ तेसि गमगागमाईसमस्यपावाण पायपणिमित्त । उम्सग्गं ठामि अहं, उत्तरकरणाऊहि ॥ ३८३ ।। सेपो गमनागमादिसमनपापानां धातननिमितम् । उत्सर्ग निष्ठामि अगुसरफरणादिइनुभिः ।। ३८३ ।। - भणियं प- संडियपिराहियाणं मूलगुणाणे सउतागुणा । उत्तरकरण कीरह, जह सगड-महंग-गेहाणे ।। ३८४ ।। भणितं प- सण्डितपिराधितानां मूलगुणानां सोगरगुणानाम् । उत्तरफरणं मियते यया शकट-स्यार-नोहानाम ॥३८४ पावं लिंदा जम्हा, पायपि तु ममा तम्हा । पारण वा वि चिनं, मोहपर नेण पनि ॥३८५।६ पदार्थ "सम्म सवारणण पाहतारण विमोहिवरण शिम. लियारणे पाधाण कम्माण निभायणरए दामि काममगं" rang. मर । पवादाः। -२ १ ७० - सिरिसंतिसूरिविरह पापं छिद्यते यस्मात् प्रायश्चित्तं तु मण्यते तम्मान प्रायेण वापि वित्तं शोधयति वेन प्रायश्चित्तम् ।। विशोभ्यर्थः दवविसोही क्त्याइयाण साराइदवसंजोगा। भावविसोही जीवस्स निंद-गरहाइकरणाओ । द्रव्यवियोधिर्ववादिकानां क्षारादिद्रव्यसंयोगान् । भावविशोधिजीवस्य निन्दानाहीऽऽदिकरणात् ।। विशल्यार्थः कंटाइसल्लरहिओ, दवविसल्लो इहं मुही होइ । अइयारसल्लरहिओ, मावविसल्लो इह परत्य ।। कण्ट(क)दिशल्यरहितो द्रव्यविशत्य इह मुखी में अतिचारशल्यरहितो भावविशल्य इह परत्र ।। ३० इचाइमुत्तविहिणा, काउस्सगं करेह विरचितो ऊसासा पणुवीसं, पमाणमेयस्स निहिं ।। ३८ इत्यादिसूत्रविधिना कायोत्सर्ग करोति स्थिरचितः उच्छ्वासाः पञ्चविंशतिः प्रमाणमेतस्य निर्दिष्टम् || काऊण नमोकारं, अरिहंताणं ततो विहाणेण । पारियकाउस्सगो, चउत्रीसजिणत्ययं पडइ ।।३ कृत्वा नमस्कारमईतां ततो विधानेन । पारितकायोत्सर्गः चतुर्विशतिजिनमवं पठति ॥ ३. तो सकत्थयविहिणा, ठाऊणं मंगलत्ययं पढइ भुजो सकत्ययंते, आयरिमाई उ वंदेड ।। ३९० ततः शक्रतवविधिना स्थित्या मङ्गलम्न पठति । भूयः शक्रतवान्ते आचार्यादींस्तु वन्दते ॥ ३९० स्थापनाजिना उहित डिओ संनो, पमोयगेमंचचिंचट्यगत्तो। चंडयगयविरदिट्टी, टवणानिणदंडयं पढइ ॥ ३० । বিযে মান-মরগ “মীয়-বিম-বিমি-- । -- दण्डका ७२ चेहयवंदणमहाभास । उत्याय स्थितः सन् प्रमोदरोमाचमण्डित(पुलकित)गात्रः। चैत्यगतस्थिरष्टिः स्थापनाजिनदण्डकं पठति ॥ ३९१ ।। "अरिहंतइयाणं करेमि फाउस्सग्गं यंदण- धत्तियाए" इत्यादि सत्रम् ॥ एत्य पुण वकछक, महापयाई हवंति अवेव । आलावा चोयालीस हाँति इमिणा विहाणेणं ॥३९२।। "अरिहन्त चैत्यानां फरोमि फायोत्सर्ग पन्दनवृत्तिकया" इत्यादि सूत्रम् ॥ अत्र पुनर्वाक्यपटू महापदानि भवन्ति अप्रैव । आलापाश्चतुश्चत्वारिशद् भवन्त्यनेन विधानेन ।। ३९२ ।। अभुवगमो निमिचं, हेऊ एगवयगंत आगारा । पहुपयणंता य तहा, उस्सग्गपमाणयकाई ॥ ३९३ ॥ अभ्युपगमो निमित्तं हेतुरेफवचनान्ता आकाराः । पटुवचनान्ताध तथा उत्मर्गप्रमागना- .. . .७ तास इमो अत्यो॥३९॥ त्रिक पदं समकं नवरं त्रिकं पटू पत्वारः पदं पालापाः । शेयाः क्रमशोऽष्टमु पदेपु सेपामयमर्थः ।। ३९४ ॥ अरहंता पुवुत्ता, तेसिं पुण घेझ्याई पडिमाओ। ला. तवंदणाइहेडं, फरेमि नियकायउस्सग्गं ।। ३९५ ॥ • पूर्णमुरम-सिम्पलोप) अरिहंतोपाणं करेमि कारस्सग्गं, यंदणष. त्तियार. पूअणयत्तिआए, सकारपनियाए. सम्मापयत्तियार, बोहि- लाभयमियाए निग्यमग्गयमिपाए, सदाए मेहाए पिए. पार. णाप अणुप्पए परमाणीप ठामिकाउमग्ग। HTI --. RRR Nन-मन. भारिप ARTICTERN. कृय पारा लिप -आपत्यका रीरम ७२ सिरिसंलिस रिबिरद अन्नः प्रयोगाः तेषां पुनधैन्यानि प्रतिमाः । तद्वन्दनादिहेतुं करोगि निजकाय-उत्मगम् ॥ ३९५ ॥ एमो पयसंटंको, करमि अयं विहमि एताई । कामो मन्ना देहो, तस्गुस्सगं परिमायं ॥ ३९६ ॥ पर पदमंटनः कगेनि आर. विधानि इसानीम् । कायो मण्यते देहः सम्योत्मगं परित्यागम् ॥ ३९६ ॥ चंदणरनियाए, चंदणयनिमितमेत्य परमन्यो । एवं पूयणमाइनिमित्त मेमो निर्ममोश्य ।। ३९७ ।। पन्दनपनिया यन्दनानिमिनमा परमार्थः । एवं पूजनादिनिमितमेप रिंगषोडर ।। ३९७ ।। यंदणममिमायण, पगन्यमण-ययण-फायगागरी। नाभित्रा. 41 मलाइनगणं पूपणं ति यन्धेहि गमागे ॥ ३९८ ।। वन्दनमनिवारतकम-प्रशममनो-यपरकायागः । माम्यानं पुमनमिति पो गकारः ॥ ३९८ ॥ मम्माणो मागगीगंगपया उपियरिणपपडिसनी। कीनिकिनिमिर्ग, पानणु योदिलामन्य ॥३९९।। मम्मानी मानगप्रीतिगंगतता विग्निानिकिता जियन निनिमंत? ननु पोपामाग॥१९॥ पंग निणयामलामी, याहीसामु निift किमन्य। मगही निगागागी मारगी मानिमि ॥ ४.० प्रेमामी दिनमा ferial मागील माननिमम Introll मांगी 1-TE ना, निमितमंग उगी। कीटना नाम गिल, कागा ?" Therm:- AMITMrfame rin film वीमम ॥४.१॥ T समानता रविजन सुनको जाम मुदुसरह । साकारले. जाहि होचई ॥१०॥ सोनमक मनिसरसनः। मंडराने कानविन ॥१२॥ पडिनर गुरु-दर दुरिहा रिहाइको शरिता र निलंपार निहता. वय लिहला बहात ि०३॥ पटेकनिम-मुन्दर निशिन्दनविशाचिनः पुरमः। RBहरू पूरा कारदि॥ १.३ ॥ निना ही शरंश विदचंदा । संचनदरता.त्तकर होजितना०४॥ रिका मन्द मला काटिन्दरदार। सन मान्न करें नरमाने र मानहानास मन्जामताडेदिता । नहानिहानिनितं. पति जाताने पर Ireen अरमानुभाशा मानसरोकाटेरिना। इनमा नरेनं पले समान रन् । निजानन जो, कत्थामा नर-नाग। नमतलाननिनितं. करत दोबास॥१६॥ मान, अदाकारे करते। रालि पनि हो रन्दमाता॥ नर जनरा.निमा र मुनियता न उमविसमजुतं. यहाद पर । पुनार .

No text on this page.

चेइयवंदणमहामास । ७५ तस्माद् नैकान्तेन सावध एप वर्जनीयो वा । एतन् पुनर्विज्ञेयमेतदालापकद्विकादपि ॥ ४१३ ॥ जं पुण मुत्ते भणियं, दवत्थए सो विरम्झइ कसिगो। तविसयारंभपसंगदोसविणिवारणत्यं तं ॥४१४॥ यन् पुनः सूत्रे भणितं द्रव्यलय एष विरुध्यते कृत्तः। सद्विपयारम्भप्रसङ्गदोपविनिवारणार्य सत् ॥ ४१४ ।। दरत्ययाणुविद्धो, मणिो भावत्यो अओ येव । गंवरेसु एवं, नेयई निउणपुद्धीहिं ।। ४१५॥ द्रव्यस्तवानुविद्धो भणितो भावस्वोऽतथैव । प्रन्यान्तरेषु एवं नेवव्यं निपुणयुद्धिभिः ॥ ४१५ ॥ छबिहनिमित्चमुच, एतो मनंति हेउणो पंच । सद्धाए मेहाए, इसाईसत्तहि पएहिं ॥ ४१६ ॥ पड्विधनिमित्तमुक्तमितो भण्यन्ते हेतवः पथ । भनया मेधया इत्यादिसप्तमिः पदैः ॥ ४१६ ।। सद्धा निओभिलासो, पराणुरोहाभिओगपरिमुको । भादा- तीए उ पडमाणीऐं ठामि उस्सग्गमिय जोगो॥४१७॥ नाम भद्धा निजोऽमिलारः परानुरोधाभियोगपरिमुकः । सया तु वर्धमानया विष्ठामि उत्सर्गमिति योगः ॥४१॥ एवं चिप मेहाए, मजायाए जिगोवइवाए। अहया मेहा पन्ना, तीए न उ सुमभावेण ।। ४१८॥ एवमेव मेधया मर्यादया जिनोपदिष्टया । अथवा मधा प्रता तया न तु शून्यभावेन || ५१८ ॥ चित्तममाही धीई, वयचिताविउत्तमणवित्ती। धरण तिन्धयागुणाण नियम धारणा वुत्ता।।४१९।। १ एतत् तु..दसनराधादा पूरपर दम ।

सिरिसतिसरिविरह चित्तसमापितिमदन्यचिन्तावियुकमनोमृत्तिः । घरणं तीर्थंकरगुणानां निजमनसि धारणा उता ।। ४१९ ॥ अणुपेहा मंगलगस्स चिंतणं गुणगणाण या मणिया! एपाहि वढमाणाहिँ टामि उस्सग्गमिति सुगम ॥२०॥ अनुप्रेमा मद्गटकम्य चिन्तनं गुणगणानां वा भगिता। एतामिर्वधमानामिसिष्ठानि उत्मगनिति मुगमम् ।।४२०॥ एवं निशे एयासिं निदेसो, एवं लामकमेण विनो। प्रपोग्नम् सद्धाभावे मेहा, तन्मावे पिति उ इमाई ॥ ४२१ ॥ एनामां निर्देश एवं तामक्रमेण विशयः। प्रद्धाभाय मेघा, तद्भावे धृतिस्तु इत्यादि ।। ४२१ ।। कारणरहियं कसं, घडाइयं जह न सिझर कया। एवं एयाहि विणा, काउम्मग्गस्मन सिद्धी ॥४२२॥ कारणरदिनं कार्य घटादिक यया न सिध्यनि कदागि। एक्मेनानिर्विना कायोत्मगम्य न पटु मितिः ॥ ५२२॥ आह करेमि'मणित्ता,पूणो विटामिनि एन्य किमगिया। नदि अन्य कोर मैत्री, फिरियानुपलस्मएपम्ग ॥ ४२३ भाद-रोमि' भगिन्या पुनर्गमित्र मनितम्। नात्र धिर भेदा कियायुगटोनम्य ॥ ४२३ ॥ प्रति मना-किरियाकाली, निहाकाली यानि मिप मिला। किरियागंग मिणा, निदंगिया एग मारल्यो ४२४ मपीकियाकाल निवासी मन: म्यार मिली। शियाग्निान निति भागः ॥ ४॥४॥ बाप कारागं, निहाकाली निर्मितुन । ममः - भागमा कममा काम्दा ।। ४२५॥

७७ चेहयवंदणमहामास । अकृते कायोत्सर्गे निष्ठाकाल इति किमिदं युक्तम् । भण्यते-आसन्नत्वेन क्रियमाणं कृतं यस्मात् ॥ ४२५ ।। कायस्स परिचाओ, सवपयत्तेण कीरमाणो वि । अइदुनिवारवावारमावओ होइ न हु मुद्धो॥४२६॥ कायस्थ परित्यागः, सर्वप्रयनेन क्रियमाणोऽपि । अतिदुर्निवारव्यापारभावतो भवति न सलु शुद्धः॥४२६।। तम्हा तस्सऽयवाया, आगारा जिणवरेहि पनत्ता । अन्यत्रोच्चसि. अनत्थूससिएणं, इचाइपएहिं नवहिं तु ॥ ४२७ ॥ तादि तस्मान् तस्याऽपवादा आकारा जिनवरैः महासा | अन्यत्रोच्छसितेन, इत्यादिपदैर्नवमिस्तु ॥ ४२७ ।। एत्थ य तइय विभत्ती, दवा पंचमीऐं अत्यम्मि | पञ्चम्यो सृ. अन्नत्य ति पयं पुण, पत्तेयं पेव जोएजा ॥४२८॥ अत्र प तृतीया विभक्तिर्दष्टश्या पञ्चम्या अर्थे । अन्यत्रेति पदं पुनः प्रत्येकमेव योजयेत् ॥ ४२८॥ अन्नपूससियाओ, नीमसियाओ स एस उस्समो । एवं सहपएमु चि, नवरमिमो एत्य भावत्यो ।। ४२९ अन्यत्रोच्सितान् , नि:श्वसिदान् स एप उत्सर्गः एवं सर्वपदेप्वपि नवरमयमत्र भावार्थः ॥ ४२९ ॥ सासस्स उगमणं, उससियमहोगई उ निस्सासियं । उपसिनादि- पदार्थः एवं दुर्ग पि मोठे उसाग्गो एस मे होउ ॥ ४३० ॥ वासस्य ऊर्ध्वगमनमुसितम्, अधोगतिस्तु निःश्वसितम् । एतद् द्विकमपि मुक्त्वा उत्सर्ग एप मम भवतु ।। ४३० ।। दीया मानि च नर पदानि-असत्य अससिएणं, नीससिएण, खासिएणं, छीपणं, जम्भाइएणं, उहुएणं, यायनिसग्गेणं, भमलिए, पिमुष्टाप, इत्यादि।

- सिरिसंतिसूरिविरह जओ- ऊसासं न निरंमइ, आमिग्गहिओ वि किमुय चेहाउ। सन्ज मरणं निरोहे, सुकुमुस्सासं तु जयगाए ॥४३१॥ आवयकम् यत:- उच्यासं न निरुणद्धि आमिप्रहिकोऽपि किमुत चेष्टा तु । सद्यो मरणं निरोधे सूक्ष्मोच्छासं तु यतनया ॥ ४३१॥ एवं च खासियाओ, छीयाओ मियामो अनत्य । • नवरं इमेसु जयणा, कायदा होइ एवं तु ॥ ४३२॥ एवं च फासिवात् क्षुना जृम्भिताद् अन्यत्र । नवरम्-एषु यतना कर्तव्या भयति एवं तु ॥ ४३२ ॥ भावश्यकम्, खास-सुय-जिंमिए मा, सत्यमनिलोऽनिलस्स तिवुण्हो। असमाही य निरोहे, मा मसगाई य तो हत्यो ॥४३३॥ कास-भुत-जम्भिते मा सलु शनमनिलोऽनिलस्य तीनोगः। असमाधिध निरोधे मा मशकाविध सप्तो हसः ।। ४३३ ॥ खासियमाई पपडा, उदयं यायनिगमुग्गारो। पायनिमग्गो परणस्स निग्गमो जो अयाणेण||४३४॥ कासितादयः प्रकटाः 'इश्यं (उनम) यागनिर्गग उदारा। वातनिसर्गः पथनम्य निगमो योमानेन ।। ४३४ ॥ ममली पिदयात्रो, मर्मतमहिदंम निरडणं प। एवं तु पिनमुन्छा, वि पण ममणरहियं ॥४३५।। अमरी शिनोदयाद् भ्रममहिनं निपानं च । एवं नु पितान्यांशी वेदनल (वपनर) भ्रमगरहितम।। १.गाया माय. मा-17....) ..(पा मा. परेमा-(...)

चेइयवंदणमहामास । एमु वि निगेहि जयणा, उवहट्टाऽपत्ययारणनिमि। कायदेसा विहिणा, इमेण सिद्धतमणिएण ॥ ४३६॥ एप्वपि जिनैर्यतना उपदिष्टाऽनर्यवारणनिनिचम् । कर्तव्येपा विधिना अनेन सिद्धान्तभणितेन ॥ ४३६ ॥ पायनिसग्गु-होए, जयणा सदस्स नेर य निरोहो। भावसम्म उद्योए वा हत्यो, ममली मुच्छामु य निवेसो॥४३७॥ यातनिसर्गोंद्वारे यतना शालय नेव च निरोपः । उदारे वा हसो भ्रमरी-मूर्हामु प निवेशः॥ ४३७॥ एसा चउत्यविरई, पंचमिए तिमि होति आलावा । ते पुण बहुपयणंवा, नेया मुंहुमेहि श्याइ ॥४३८॥ एपा चतुर्थी विरतिः पञ्चम्यां त्रयो भवन्ति आलापाः । ते पुनर्यहुवचनान्ता शेयाः 'सूक्ष्मः' इत्यादि ।। ४३८ ॥ अंगाईसंचाला, लपखालरस चि हुंति तो मुहुमा । वीरियसजोगयाए, चाहिं अंतो व ते कुँति ।। ४३९।। अनादिसंधारा लक्ष्यालक्ष्या इति भवन्ति ततः सूक्ष्माः। वीर्यसयोगतया पहिरन्तश ते भवन्ति ॥ ४३९ ।। मणियं च- पीरियसजोगयाए, संचारा मुहमायरा देहे । भारम पाहिं रोमंचाई, अंतो खेलानिलाईया ।। ४४०॥ भणितं प- पीर्यसयोगतया संपाराः सूक्ष्म-दारा देहे । यही-रोमाधादिः, अन्तः शेमा-ऽनिहारिकाःon . १.श्यं गाया आयरपके १५५१ मा । तर, roorke । मूलम्-"गुरुमहि भंगसंचालेहि, गुरुमेह खेतबालेहि, मुरमर दिहिसंचालेहि" इति। ४पर (m.ort-t) आर. एपके (१५1-11-1५1५)Gree-.(...)

सिरिसंतिमरिनिरह जओ- मावश्यकम् ऊसासं न निरंमह, आमिग्गहियो वि किमय चेट सन्न मरणं निरोहे, मुदुमुस्सासं तु जयणाए । यतः-- उच्छवास न निरुणद्धि आमिप्रहिकोऽपि किमुत पेष्टा सद्यो मरणं निरोधे सूरमोग्लासं तु यतनया ॥ ४३ एवं च सासियाओ, छीयाओ जंमियाओ अन्न 'नवरं इमेसु जयणा, कायवा होइ एवं तु ॥ ४ एवं च कासितात् भुनाद् जृम्मिताद् अन्यत्र । नवरम्-एषु यतना कर्तव्या भवनि एवं तु ॥ ४३ मावश्यकम् खास-सुय-जिभिए मा, हु सत्यमनिलोऽनिलस्स ति असमाही य निरोहे, मा मसगाई य तो हत्यो ।।४ कास-सुव-जृम्भिते मा खलु शनमनिलोऽनिलस्य तीत्रो असमाधिश्च निरोधे मा मशकादिश्च ततो हतः ।। ४३ खासियमाई पयडा, उाइयं वायनिग्गमुग्गारो शायनिसग्गो पवणस्स निगमो जो अवाणेण।।४. कासितादयः प्रकटाः 'उडुइय' (उद्गुतम्) वातनिर्गम उद्गा वातनिसर्गः पवनस्य निर्गमो योऽपानेन ।। ४३४ ।। ममली पितुदयाओ, ममंतमहिदसणं निवडणं च एवं तु पित्तमुच्छा, वि धैयण भमणरहियं ॥४८ भ्रमरी पित्तोदयाद् भ्रममहिदर्शनं निपतनं घ । एवं तु पित्तमून्छीऽपि वेदनत्वं विपनत्यं) भ्रमणरहिट २ गाथा २.६गाथा आवश्यक १५१. तमा--(पृ.७८३) ययके १५१ तमा-(पृ. ४८३) चेइयवंदणमहामास । एमु वि जिणेहिँ जयणा, उवइट्ठाऽणत्यवारणनिमित्तं । कापसा विहिणा, इमेण सिद्धंतमणिएण ।। ४३६।। एष्वपि जिनर्यवना उपदिष्टाउनवारणनिमिसम् । कर्तव्यपा विधिना अनेन सिद्धान्तभणितेन ॥ ४३६ ॥ चार्यनिसगुं-छोए, जयणा सहस्स नेव य निरोहो । आवश्यकम् उद्योए वा हत्यो, ममली मुच्छामु य निवेसो ।।४३७॥ यातनिसर्गोगारे यतना शब्दस्य नैय च निरोधः । उदारे या हसो भ्रमरी-मूर्खामु प निवेशः ॥ ४३७ ।। एसा चउत्थविरई, पंचमिए तिमि होति आलावा 1 पुण यहुपयणता, नेया मुहुमेहि इचाइ ॥४३८॥ एपा पतुर्थी विरतिः पञ्चम्यां त्रयो भवन्ति आलापाः । ते पुनर्यहुवचनान्ता शेयाः 'सूक्ष्मैः' इत्यादि ।। ४३८ ॥ अंगाईसंचाला, लक्सालयख ति हुंति तो गुहुमा । वीरियसजोगयाए, याहिं अंतो य ते इंति ॥ ४३९॥ अङ्गादिसंचारा टक्ष्यालक्ष्या इति भवन्ति ततः सूक्ष्माः। वीर्यसयोगतया पहिरन्तश से भवन्ति ।। ४३९ ॥ मणिपंच- पीरियसजोगयाए, संचारा मुहुमायरा देहे । पाहि रोमंचाई, अंदो खेलानिलाईया ।। ४४०॥ भणितं प- धीर्यसयोगवया संपाराः सूक्ष्म-बादरा देहे । पही-रोमाधारित, अन्तः शेप्मा-ऽनिकादिका: yon भावश्यम् १. इय गाथा आपरपके १५.१ मा । २ हाम्, पातनिसर्गष । १ मूलम्-"गुडुमहिं अंगसंचालेदि, गुइमेदि सेटसंघालेहि, सुमोहि दिष्टिसंगालेहिति। दयके ( 1५11-10१४-१५१ ) पापम्-१. (1) ४ एन एयर (me-rrr-m) आप.

सिरिसंतिमरिविरह आलोयवलं चायुं, मणो व तं दुकरं विरं का रूवेहि वयं खिइ, सहानमो वा सयं चला आलोकपलं चक्षुः, मन इव तद् दुष्करं स्थिरं का रूपैतन् मिप्यते, स्वभावतो वा स्वयं चलति ।। ४ तहा- न कुणइ निमेसजत्तं (जुत्त), वत्युवओगेण माण झाए एगनिसं(सिं) तु पयन्नो, झायइ साहू अणिमिसच्छो इत्यादि ।। तथा- न करोति निमेपयनं (युक्त) तत्रोपयोगेन ध्यानं ध्य एकनियां तु प्रपन्नो ध्यायति साधुरनिमेपाक्षोऽपि ॥४ इत्यादि । एएसि सवेसि, अन्नत्य ममेस होउ उस्सग्गो। न य नाम एत्तिएहि, अन्नेहि वि एंवमाईहि ॥४ एतेषां सर्वेषामन्यत्र ममैष भवतु उत्सर्गः । न च नाम एतावद्भिरन्यैरपि एवमादिमिः॥४४३ । आगारेहि अमग्गो, होजा अविराहिओ ममुस्सग तत्येए आगारा, आईसदेण संगहिया ॥ ४४४॥ आकारैरमग्नो मवेदविराधितो ममोत्सर्गः । तंत्रते आकारा आदिगन्देन संगृहीताः ॥ १४४ ॥ अगणी व छिंदल व, योहियखोभाइ दीहडको व- आगारहि अमग्गो, उस्सग्गो एवमाईहिं ॥ ४४५ अमयो वा छिन्द्याद् वा योधिकझोभादि दीर्घदष्टो घा आकारैरमन उत्सर्ग एवमादिमिः॥ ४४५ ॥ १. मूलम्-"एवमारपहि आगारहिं अमग्गो अविराहिओ दुज काउस्मग्गो"रति। २. इय गाया आवश्यक १५१६ वमा (पृ. ७८३) अन्याकारप्रह- णम् चेइयवंदणमहाभास । ८१ अगणि ति पलीवणयं, उच्छिदेश व विराल-पुरिसाई। अन्यारारार्थः पोहिय चोरविसेसा, तेसिं खोमे पलायणया।।४४६॥ अपिरिति प्रदीपनकमुग्छिन्वाद् वा विडाल-पुरुषादि । पोधिको:-चौरविशेषास्तेषां क्षोभे पलायनता ॥ ४४६ ।। दीहो ति दीहपट्टो, भुयंगमो तेण होज जइ डको तो वस्स पडीपारं, कारंज करेज वा जइ वि॥४४७॥ दीर्घ इति दीर्घपृष्ठो भुजंगमलेन भवेद् यदि दष्टः । सततस्य प्रतीकारं कारयेन् कुर्याद् वा यद्यपि ॥४४॥ भग्गो सहविणहो, विराहिओ देसनासमणुपत्तो । दोण्हं पि अभावाओ,उस्मग्गो होज मम मुद्धो।।४४८॥ भनः सर्वविनष्टो विराधितो देशनारामनुप्रातः । इयोरपि अभावादुत्सर्गो भवेद् मम शुद्धः ॥ ४४८॥ सोलसभेयागारा, सच्चे पउहा समासओ होति । सोपत भाषा- आगंतुका य सहया, नियोगमा तह य रझाय४४९॥ पारतम् पोडशभेदा आकाराः सर्वे पतुर्था समासतो भवन्ति । आगन्तुकाम सहजा नियोगजास्तथा च यायावा॥४४९।। आगंतुगा य दुविहा, अप्पनिमित्ता य यहुनिमित्ताय। सासिय गुप-भाइय,अप्पनिमिचा इमे तिमि ४५०॥ आगन्तुका विविधा अल्पनिमित्ताभ पहुनिमित्ताध । पासित-धुत-म्भादिया अत्यनिमित्ता इमे त्रयः॥४५. पायनिसग्गुडोया, भमली तह पेव पित्तमुच्छा य । एए य पानिमित्ता, अजिमापिचाइयायचा ॥४५॥ यातनिमर्गोहता भ्रमरी तथैव रित्तमूर्दा प । रामे च बदुनिमिता अजीर्ग-पितादिबकत्वात् ॥४५॥ राणी बनुष्य बोधित 'आयरपोरिभद्राम-...) १ ४२ सिरिसंतिसरिविरह उससियं नीससियं, दो सहजा तह नियोगजा निधि खेलंग-दिहि-संचालनामया सेसया यज्झा ॥४५२ उच्चसितं निःश्वसितं द्वौ महजी तथा नियोगजात्रयः रोमा-ग-दृष्टि संचालनामयाः (काः) गेपका बाह्याः ४. भारागा आह भुयमपहुणो, चंदणको पयट्टमाणस्स | प्रयोजनम् ! सत्तवमो न हु जुत्तं, आयारपगप्पणं एवं ॥ ४५३ ।। आह भुवनकप्रभोवन्दनकायें प्रयतमानम्य | सत्त्वयतो न गनु युक्तमाकारप्रकल्सनमेतत् ।। ४५३ ॥ जिणवंदणापयहो, पाणयायं करन जड जीरो। मोक्सो वा मग्गो या, नियमेण करहियो तम्म४५४॥ जिननन्दनाप्रवृत्तः प्राणत्यागं कुयाद् यदि जीरः । मोनो वा घर्गो वा नियमेन करथिनम्नम्य ॥ ४५४ ।। का मत्ती निन्थयर?, का या एगग्गया मग तस्म। जो वंदगापपत्तो, संमायइ देहमुह-दुगरी ॥ ४५५ ।। का भक्तिनीयकर? का या एकामना मनमि सम्प। यो पदनाप्रनः गंभावयनि देशमुपन्दुमानि ॥४५५।। आचार्य:- नो देहरमाणहा, आगारपणा इमा किंतु। गुरिगुदपालणहा, मंगमया पर मणियं च ||४५६।। आयाय:- नोहानामाकारप्रापमा । मुधिगलनायं भाभार गित वा ॥१५॥ यमंगो गाहोंगी. धाम प पालमा गुणरुरी ३ । गुप्तायां च नंग. धामम्मिय माग ४५॥ -- पशनमा Tre- 1.1" चेहयवंदपमहाभास । मतमो गुरदीपः सोकस च पालना गुणफरी तु । गुग-लापवं प शेयं धर्मेऽतनाकाराः ॥ ४५७ ॥ फिच- अपिहिमरणं अकाले, सलाहिजा नेय धम्मियजणाणं । अप्पाणम्मि परम्मिय,जेण समोतैसि परिणामो४५८॥ - अविधिमरणमकाले माध्यते नैव धार्मिकजनानाम् । आत्मनि परे प येन समसेपां परिणामः॥ ४५८ ॥ ओ भणियं- मावियनिणययणाणं, महत्तरहियाण नत्यि उ विसेमो। अपाणम्मि परम्मि य, तो बजे पीडमुमओपवि४५९।। यतो भणितम-- भाक्तिजिनवचनानां महत्तरादयानां नास्ति नु विशेषः । आत्मनि परे पसतो बजेयेन् पीडामुभतोऽपि ॥ ४५९ ।। अह सत्तमविरईए, पउरो आलारगा इमे होति । जाय य अरिहंताणं, भगवंतागं पचाई ।। ४६० ।। अध मतमविरती पत्यार आलापमा इमे भवन्ति । याप अहंतां भगतां पत्यादि ॥ ४६० ॥ जाव य सदो अवधारणम्मि कालप्पमापविमपम्मि । अरहंता भगवंता, भणियमाया इमेमिन॥ ४६१ ।। यापदादोऽवधार कारमtant अन्तो भगान्लो भागतम् - मूल्य-"शाप अरिताप भगवन नगृहात पारेमा हाणे मोजल प्रपाल पालिगाम " तारावरइय होउ नमो अरहताणं ति एवं स्वो भवे नमुकारो। तेणं ति तदुच्चारणपुवमहं जा न पारेमि ।। ४६२ ।। मवतु नमोऽहंद्भ्य इत्येवंरूपो भवेद् नमस्कारः। सेनेति तदुधारणपूर्वमहं यावद् न पारयामि ॥ ४६२ ।। तार ति तप्पमाणं, कालमहं योसिरामि अप्पागं । पयसंबंधो एसो, केहि पुणो करणभूएहि ? ॥४६॥ तावदिति तत्प्रमाणं कालमहं व्युस्मृजाम्यात्मानम् । पदसंबन्ध एप कैः पुनः फरणभूतैः ? ॥ ४६३ ॥ फाओ देहो तस्स उ ठाणे उहाइणा पगारेण | संठावणमेत्य पुण, उद्धट्टाणं सलु पहाणं ।। ४६४ ।। फायो देहमस्य तु स्थानमूर्खादिना प्रकारेण । संस्थापनमन्त्र पुनरूप्यस्थानं यलु प्रधानम् ॥ ४६४ ॥ तेण उ उस्मग्गणं, उस्मग्गो एम मन्स दट्टयो । मोणण उ यायाए, निरोहरूयेण करणेण ।। ४६५ ।। तेन तु उत्मगणोत्मा एप मम द्रष्टव्यः । मानेन नु यायो निरोधरूपेण करणेन ॥ ४५ ॥ माणेण पंगपरमेटिरांशुईपगुहयत्युचिताए । किरियातिगण मदियो, अयाणं पोसिरामि नि||४६६ मानेन पवारममिगंगुशिप्रमुगानुचिन्तया । क्रियाविण महिन आत्मानं युगनामीति ।। ४६६॥ कायं ग योगिगी, टागाणा फरणभूषा । अशानिय निययं, पयपदना होइपशि ॥१७॥ काय पशगजामि मानारिक: कानः । भन्माननिय नियत पापना भएकtall चेइयवंदणमहामासं । ८५ एत्य उ भणेज कोइ, निरत्यया खासियाइआगारा । पृच्छा मणिऊण नमुकारं, करेइ खासाइटाओ॥४६८ ।। अत्र तु भणेन् कश्चिद् निरर्थकाः कासिताचाकाराः । भणित्वा नमस्कारं करोति फासादिचेष्टाः ॥ ४६८ ॥ नवकारपाढमेरो, काउस्सग्गो इहं पडिन्नाओ । तं पुण साहीणं चिय, किं पुण आगारकरणेण॥४६९ नमस्कारपाठमर्यादः कायोत्सर्ग इह प्रतिज्ञातः । सन् पुनः स्वाधीनमेव किं पुनराकारकरणेन ? ॥ ४६९ ।। ऊससियं नीससियं, मोतुं अंगाइसुहुमचलणं च । सेसा णिरत्थय चिय, आगारा एत्थ गुरुराह ॥४७०॥ उच्वसितं निःश्वसितं मुक्त्वाऽगादिसूक्ष्मचलनं च । शेषा निर्यका एव आकारा अत्र गुरुपह ।। ४७०॥ सचमिह बंदणाए, अट्ठस्सासंतकाउसग्गेसु । प्रतिवचः सहज-निओगजवजा, पायं न पडंति आगारा ॥४७१।। सत्यमिह चन्दनाया अष्टोच्छासान्तकायोत्सर्गेषु । सहज-नियोगजवाः प्रायो न घटन्त आकाराः॥४७१।। किंतु जिणसासणे इह, गुरु-गुरुतरगा विहीति उस्सग्गा । पक्रस-चउम्मासगाइमु, भासियमेयं जो मुत्ते ॥ ४७२ ॥ किन्तु जिनशासने इह गुरु-गुरुतरका अपि भवन्ति उत्सर्गाः पन-चतुर्मासकादिपु भापितमेतद् यतः सूत्रे ॥ ४७२ ॥ मायमयं गोसिद्धं तिन्नेव सया हवंति परसम्मि। पंच य चाउम्मासे, अट्टसहम्सं च वरिमम्मि ।।४७३॥ वामशत गोपऽध त्रीण्यव शनानि न्ति पर्भ पञ्च च चनुाम अष्टमहस्र च वर्षे ।। ४७३ ॥ कारण नियमविसेमा, एनो ऊणाहिया ऽवि विति । मसि तेसि करणे, एगो चिय दंडओ एमो ॥४७४।। ।

८४ सिरिसंतिमूरिविरइ होउ नमो रहंताणं ति एवंस्यो भवे नमुकारो। तेणं ति तदुचारणपुवमहं जा न पारेमि ।। ४६२ ।। भवतु नमोऽर्हद्भ्य इत्येवरूपो भवेद् नमस्कारः। तेनेति तदुशारणपूर्वमहं यावद् न पारयामि ॥ ४६२ ।। ताव त्ति तप्पमाणं, कालमहं योसिरामि अप्याणं । पयसंबंधो एसो, केहि पुणो करणभूएहि ? ॥४६॥ तावदिति सत्प्रमाणं कालमहं व्युत्मृजाम्यात्मानम् । पदसंबन्ध एप कैः पुनः करणमूतैः ? ॥ ४६३ ।। काओ देहो तस्स उ ठाणं उडाइणा पगारेण । संठावणमेत्य पुण, उद्धट्टाणं खलु पहाणं ॥ ४६४ ॥ फायो देहलस्य तु स्थानमूर्खादिना प्रकारेण । संस्थापनमत्र पुनरूप्रस्थानं खलु प्रधानम् ।। ४६४ ॥ तेण उ उस्मग्गेणं, उस्मग्गो एस मज्झ दट्टयो । मोणेण उ वायाए, निरोहरूवेण करणेण ॥ ४६५ ॥ तेन तु उत्सर्गणोत्सर्ग एप मम द्रष्टव्यः । मौनेन तु वाचो निरोधरूपेण करणेन ॥ १६५ ।। शाणेण पंचपरमेटिसंथुईपमुहवत्युचिंताए । किरियातिगेण सहिओ, अप्पाणं चोसिरामि ति||४६६ म्यानेन पञ्चपरमेष्ठिसंस्तुतिममुग्यवस्तुचिन्तया । क्रियात्रिकेण महिन आत्मानं व्युत्सृजामीति ॥ ४६६ ॥ कायं च चोमिगमी, ठाणाईएहिं करणभूपहिं । अप्पाणं तिय निययं, पयपडणा होइ एवं पि ॥४६७।। कायं च व्युत्गृजामि म्यानादिकः करणभूनः । आत्मानमिति पनियन पापटना भाति एवमपि॥४६ut चेहयवंदणमहाभासं । ८५ एत्य उ भणेज कोइ, निरस्थया खासियाइआगारा। पृच्छा मणिऊण नमुकार, करेइ सासाइचेहाओ ।।४६८ ॥ अन तु भगेन् कश्चिद् निरर्थकाः कासिताधाकाराः । भणित्वा नमस्कारं करोति कासादिचेष्टाः॥४६८॥ नवकारपाठमेरो, काउस्सग्गो इहं पडिनाओ। तं पुण साहीणं चिय, किं पुण आगारकरणेण॥४६९ नमस्कारपाठमर्यादः कायोत्सर्ग इह प्रतिज्ञातः । सन् पुनः स्याधीनमेव किं पुनराकारफरणेन ? ॥ ४६९ ॥ ऊससियं नीससियं, मोत्तुं अंगाइमुहुमचलणं च । सेसा णिरत्यय चिय, आगारा एत्थ गुरुराह ।।४७०॥ उच्मृसितं निःश्वसितं मुक्त्वाऽगादिसूक्ष्मचलनं च । शेपा निरर्यका एव आकारा अत्र गुरुराह ।। ४७०।। सबमिह पंदणाए, अट्ठस्सासंतकाउमग्गेमु । प्रतिवच. सहज-निओगजवजा, पायं न घडति आगारा ॥४७१॥ सत्यमिद वन्दनाया अष्टोच्चामान्तकायोत्सर्गेषु । सहज-नियोगजवाः प्रायो न पटन्त आकाराः॥४७॥ किंतु जिणसासणे इह, गुरु-गुरुतरगा वि होति उस्सग्गा। पक्स-चउम्मासगाइनु, भासियमेयं जो मुत्ते ॥ ४७२ ॥ किन्तु जिनशासने इह गुरु-गुरुतरका अपि भवन्ति उत्सर्गाः पक्ष-चतुर्मासकादिपु भापिनमेतद् चतः सूत्रे ॥ ४७२॥ सायसयं गोसि दूँ तिमेर सया हवंति परसम्मि । पंच य चाउम्मासे, अट्ठसहस्सं च परिसम्मि ॥४७२।। श्वामशतं गोपेऽर्ध त्रीण्येव शतानि भवन्ति पर्छ। पञ्च च चतुर्मासे अष्टसहवं च वर्षे ॥ ४७३ ॥ कारणनियमविसेमा, एतो ऊणाहिया ऽवि विनंति । सोसि तेसि करणे, एगो चिय दंडओ एमो ॥४७४॥ HTRAaen सिरिसंतिसरिविरह कारणनियमविपादिन ऊनाधिका अपि विद्यन्ते । सर्वेषां तेषां करणे एक एव दण्डक एपः ॥ ४७४ ॥ नूर्ण तयत्यमेए, परुपिया बहुविहाऽवि अपवाया। नवकारपढणसीमाकरणे पुण एस मावत्यो ।। ४७५ ॥ नूनं तदर्थमने प्ररूपिता अहुविधा अपि अपवादाः । नमस्कारपठनमीमाकरणे पुनरेप भावार्थः ॥ ४७५॥ नमस्कारमया- पुन्नम्मि वि उस्सग्गे, अमणियनयकारपारणे मंगो। दाकारणम् मणिए ऽपि तम्मि मंगो,नियनियमाणे अपुन्नम्मि४७६ पूर्णेऽभ्युत्सर्गेऽभणितनमस्कारपारणे भगः। भणितेऽपि तस्मिन् भगः निजनिजमानेऽपूर्ण ॥ ४७६ ॥ वा सवं निरवलं, दंडयमुत्तं इमं मुणेयई । कायद्यो उस्सग्गो, दोसविमुक्को इमे ते उ ॥ ४७७ ॥ तस्मान् सर्व निरवा दण्डकसूत्रमिदं ज्ञातव्यम् । कर्तव्य उत्मर्गो दोपविमुक्त इमे ते तु ॥ ४७७ ॥ घोडग १ लया २ य संमे ३, कायोत्सर्ग- हे ४ माले य ५ सपरि ६ बटु ७ निपले ८ । दूषणानि संयुत्तर ९ थण १० उद्धी ११, संजय१२ सलिणे य१३ वायस१४ कविढे १५४७८॥ घोटको १ लता प २ स्तम्भः ३, कुड्यं ४ भालच ५ गयरी ६ वधूः ७ निगडः ८। लम्बोत्तरं ९लनः १० अर्थी ११, संयनः१२म्बलिनश्च १३वायमः१४कपित्थम१५॥४७८।। १.बत ४.८ भारभ्य ४९३ गायान्ताः गया गाथा श्रीआवश्यक तमे पृ वर्नन्त, नत्र म गायादय गुरे १५४-१५४, नम तंत, अन्याय पानी।

८७ चेइयवंदणमहामास । सीसोकंपिय १६ मूई १७, अंगुलि १८ ममुहा य १९ वारुणी २० पेहा २१ । नामीकरयलकुप्परऊमारियपारियम्मि धुई ॥४७९ ॥ चीविकम्पितं १६ मूकी १७ आहुली १८ धूध १९ यारणी २० प्रेक्षा २१ । नाभीकरतलकूपरोल्मारितपारिते स्तुतिः ॥ ४७९ ॥ आसोच विममपायं, गायं टावित्तु टाइ उस्मग्गे पदार्थ कंपइ फाउस्सग्गे, लय व सरपवणसंगेण ॥ ४८०।। १ अश्व इव विपमपाई (प्राय) गात्रं स्थापयित्या तिष्ठत्यु- स्मर्गम । २ फम्पते कायोत्सर्ग सेव परपपनसंगेन ॥ ४८० ।। संभे वा फुढे पा, अयमिप फुण फाउस्सर्ग हु। माले व उत्तमंग, अवधभिय कुणड (टाइ) उस्सर्ग । ३ नम्भे पा ४ कुड्ये पा अयष्टभ्य करोति बायोत्सर्ग नु। ५माले षा उत्तमागमपष्टभ्य करोति(तिष्ठति)उत्सर्गम ४८१ मपरी परणपिरहिया, फरेदि मागारियं जद्द ठएर । ठाऊण गुज्झदेसं, फरेहि इय पुणइ उमर्ग ॥४८२।। दावरी वसनविरदिनापरः मागारिफ यथा स्थगयी । स्थायित्या गुहा करेरिति रोल्युरार्गम् ।। ४८२ ॥ अषणामितिमंगो, टाउ(फाउ)स्गग्गं जहा फुलया(क)म्मा निगलियो दिव पलणे, वित्यारिप आय मेलविङ ।। ७ अयनामितोलमानमिति (पाय)ज्या पपापुरुषमाः (धूपिय)। < निगडित इव परणान विमार्य प्रभा मेलयितुम॥४८३ काऊण गोलपई. अविए नारिमंडलम्पुर । विटा य जाणमेसं, शिक्षा स्युतरम्मग्गं ।। ४८।।

सिरिसंतिसूरिविरह
९ कृत्वा चोटपट्टमविधिना नामिमण्डलस्योपरि ।
अधश्च जानुमा तिष्टति लम्बोत्तरोत्सर्गम् ॥ ४८४ ॥
उच्छाइऊण य थणे, चोल(ग)पट्टेण ठाइ उस्सग्गं ।
दंसाइरक्खणट्टा, अहवा अन्नाणदोसेण ।। ४८५ ॥
१० अवच्छाध च सनान चोल(क)पटेन तिष्ठत्युसर्गम् ।
दंशादिरक्षणार्थमथवा अज्ञानदोषेण ।। ४८५ ॥
मेलित्तु पण्हियाओ, चलणे विस्थारिऊण बाहिरओ।
ठाउस्सग्गं एसो, वाहिरउद्धी मुणेयवो ॥ ४८६ ॥
११ मेलयित्या वृष्णिकाश्चरणान् विस्तार्य वाहतः ।
तिष्ठत्युत्सर्गमेप बायोी ज्ञातव्यः ॥ ४८६ ॥
अंगुहे मेलविङ, वित्यारिय पहियाओ याहिं तु ।
ठाउस्सगं एसो, मणिो अम्भितरुद्धि ति ||४८७१
अङ्गुष्ठान मेलयित्वा पिसार्य पृष्णिका यहिस्तु ।
विष्रत्युत्मगंमेप भणितोऽभ्यन्तरो ति ॥ ४८७ ॥
कप्पं या पहुं वा पाउणि संजई व उस्मग्गे।
ठाइ य सलिणं य जहा, रयहरणं अग्गो काउं॥
१२ कल्पं या पट्ट या प्रगुणयित्या संयतीवोन्मगें।
१३ तिवति च सलिनमिय यथा रजोदरणममतः कृत्वा ॥४८८
मामेह नहा दिहि, चलचिसो बायसो य उस्सगे।
छप्पहाण मएण य, कुणेई पर्ट कवि च ॥१८९||
१४ भ्रामयति तथा रविंच लपिनो वायम इयोन्मंग ।
१५पट्पदिकानां मयेनेव(या) करोति पदं कपित्थनिय ४८९
सीमं पपमाणो, जपाइहो व गुणइ उस्मार्ग ।
पुत्री य हुँदुनो, महेर छिनमाईगु ।। ४९० ॥
१६ प्रणमानो याविष्ट इस कोगुणम् ।
१.म(I)श्यन मधेर यान्तारित ॥१९॥

4 चेहयवंदणमहामाम। अंगुलि-भमुहाओ वि(वि)य चालितो तह[य] उणइ उस्मग्गं आलाश्यगणणट्टा, संठवणत्यं च जोगाणं ॥४९१ ॥ १८ माली-भूपोऽपि च (एघ) पालयन मथा[प] करोति उत्मर्गम । १९ आलापकगणना संस्थापनार्थ ए योगानाम ॥४९१ काउस्मग्गम्मि ठिो, गुरा जहा पुडपुढेर अवसं । अणुपहनो तह यानरो व चाले उहउडे ॥ ४९२ ।। २० कायोत्सर्ग स्थितः मुरा यथा युयुध्यति अध्यतम । २१अनुप्रेक्षमाणाधा धानर इव पारयति ओटपुटानि४९२ एए काउस्मगं, कुणमागेण वि पुहेण दोमा ओ। सम्म परिहरियहा, जिणपडियुद्ध नि फाउणं ॥४९॥ एते कायोत्मर्ग पुर्धनाऽपि पुन दोषास्तुः । गम्यक् परिहतम्या जिनमनित्रुता इति कृत्या ॥ ४९३ ।। पर मामणं, दोगा एगीर हॉति उस्मागे । अहिगारिविरोगाओ, पंड फम्मान हि पति ।। एते गामान्येनोपा विसरिभवन्ति इसमें। अधिवारिविशेपा पैथिम् पम्पपि न हि पटन्त।।४५४॥ लंपुगर-धणछापण, संजरदोगान हुंति समीणं । पलंपुर-थणासापर्ण पदोगा न महीणं ॥ ४९५।। सम्बोनर-मनमानी संयतीदोपीन भवनः भमणीनाम । वधू-रग्बोगरगनाइन पदोपान मादीनाम४९५॥ पलिण-कपिगं पुष. अगीहमेहाइयाप संभया । संभवा गिन्धिाण पि. कसा भारम्मिा ६॥ गरिन tant: HAR सभामNare int १० सिरिसंतिमरिविरइ इय दोसविप्पमुक्को, उस्सग्गे चितिऊण मंगलगं। भणिऊण नमोकारं, पारह विहिणा असंभंतो ।।१९७|| इति दोपविप्रमुक्त उत्सर्गे चिन्तयित्वा मङ्गलकम् । भणित्या नमस्कारं पारयति विधिनाऽमंभ्रान्तः ।।४२७॥ संस्कृतभाषा परमेहिनमोकार, समासाइ मणइ युद्धसमए । पुरिसो न चेव इत्थी, पायइमासानिबद्धं पि ॥४९८॥ परमेष्टिनमस्कार संस्कृतभापया भणति स्तुतिममये । पुरुपो नैव स्त्री प्रातमापानिवद्धमपि ॥ ४९८ ॥ जह एगो देइ थुई, अहणेगे तो थुई पढइ एगो । अन्ने उस्सग्गट्टिया, मुगंति जा सा परिसमत्ता ४९९ यद्येकः ददाति स्तुतिमथानेके ततः स्तुति पठत्येकः । अन्ये उत्सर्गस्थिताः शृग्यन्ति यावत्मा परिममा|४९९।। एत्य य पुरिसईए वंदइ देव चऊविहो संघो। इत्याधुइए दुविहो, समीओ साविया चैत्र ।।५००]] अत्र च पुरुपस्तुती वन्दते देवान चतुर्विधः सङ्कः । बीस्तुतौ द्विविधः श्रमण्यः श्राविकाचैत्र ।। ५००॥ बिस्स जस्स पुरओ, पारद्वा बंदणा धुई तस्म । चेइयगेहे सामानवंदणे मूलनियस्स ॥ ५०१॥ बिम्बम्य यम्य पुरतः पारब्धा वन्दना स्तुतिम्नम्य । चैत्यगेहे सामान्यवन्दने मूलबिम्बम्य ॥ ५०१ ॥ जो- जेमि भावनिणाणं, विहियं ममन्थएण संथरणं । जेमिं च चइयाणं, को मए वंदणुस्मग्गो ।।५०२।। यता- यंपा भावजिनानां विहिन शम्नवन मनयनम । या प चंगाना कृतो प्रया कटनोन्मर्ग: । ५०२॥ .

चेहयवंदणमहाभास । तेसिं भुवणगुरूणं, ससुरासुरमणुयवंदियकमाणं । नामाणुकित्तणेणं, करेमि मुकयत्यमप्पाणं ।।५०३॥ तेषां भुवनगुरूणां ममुराऽसुरमनुजवन्दितप्रमाणाम् । नामानुकीर्तनेन करोनि मुकृतार्थमात्मानम् ॥ ५०३ ॥ अहया भारहवासे, एए आसनकालभाविता। आसमा मे उपयारहेययो उसहपमुहजिणा ।।५०४॥ अथया भारतवर्षे एते आसप्तकालभावित्वात् । आमन्ना मम उपकारऐतव ऋपभप्रमुखजिनाः ।।५०४॥ तम्हा जुइ विहिणा, सविसेसमिमेसि बंदणं फाउं । नामुक्त्तिणपुवं, करेमि ता गरुयमचीए ॥ ५०५ तस्माद् युज्यते विधिना मविशेपमेषां वन्दनं कर्तुम् । नामोत्कीतनपूर्व फरोमि ततो गुरुकभक्त्या ॥ ५०५ ।। एवं परिमावंतो, पाए पाए पवन सामो। चतुर्विशतित- चउवीसत्थयमुत्तं, पढइ टिओ जोगमुद्दाओ ।।५०६॥ पसूत्रं तदर्थय एवं परिभावयन् पादे पादे प्रवृत्तविश्रामः । चतुर्विशतिस्तवसूत्रं पठति स्थितो योगमुद्रातः ॥५०६॥ "लोगस्मुनोयगरे" इत्यादि। एगो एत्य सिलोगो, छक्कं गाहाण होइ विग्नेयं । तह पायपमाणाओ, अटारीसं च विरईओ ।।५०७।। "लोकस्य उद्योतकरान" इत्यादि ।। एकोऽन्न भोकः पर्दू गाथानां भवति विज्ञेयम् । तथा पादप्रमाणाद् अष्टाविंशतिश्च विस्तयः ।। ५०७॥ १ पृणमूलम्-लोगस्सुजोयगरे धम्मतित्थयरे जिणे । अरिहन्ते किसास्सं चउषीमं पियली ।।

९२
सिरिसंतिमूरिविरदर्भ
एत्थं पुण अरिहंते, कम्मपर्य कित्तहस्समिइ किरिया ।
एयारो पुण सिद्धो, बीयविमत्तीए बहुवयणं । ५०८
अत्र पुनर् 'अर्हतः' कर्मपदं 'कीर्तयिष्यामि' इति किया।
एकारः पुनः सिद्धः द्वितीयाविभक्ती बहुवचनम् ।।९०८।।
मणियं च पाइयलक्खणे-
प्राकृतलक्षणम् ए होइ अयारते, एयम्मि बीयाए बहुमु पुंलिंगे ।
तह तइयाछट्टीसत्तमीणमेगम्मि महिलत्ये ॥ ५०९ ॥
भणितं च प्राशनलझणे-
'ए' भवति अकारान्ते एकस्मिन,
द्वितीयाया बहुपु पुंलिने ।
तथा नृतीया-पष्टी-सममीनामेकस्मिन
महिलायें (बोलिने) ।।५०९॥
एत्य उदाहरणं-
तावितीए अमिते, तह असिलठ्ठीए पत्थिय ! रणम्मि।
निवावंतीऍ मणं, विष्फुरियं निययसैणाए ।। ५१० ॥
अग्रोदाहरणम्-
तापयन्या अमित्रान् तब असियष्टया पार्थिव ! रणे।
निर्वापयन्सा
मनाग विम्फुरितं निजम्मनया ॥५१॥
अट्टविहपाडिहरं, जम्हा अरहंति नेण अरिहंता ।
लोगस्मुझोपगरा, एवं तु विसेमणं तेसि ॥ ५११ ॥
अष्टविधमानीहार्य यग्मादन्ति तेनाइलः।
लोकम्योद्योतकरा एतम् तु विशेषणं तेपाम ।। ५११॥
नामाइमैयमिनो, लोगो बहुहा जिणागमे मणियो।
पंचयिफायरूमो, पत्तयो एन्य पत्याये ।। ५१२ ।।
नामादिभेदमिन्नो लोको पाया जिनागमे भगितः ।
पचामियायापी प्रीतयोस्त्र प्रमारे ॥५१॥

माम चापदणमहामार्ग । उसोशी विदुषितो, नायमो दवमायग्नुभो । द चंदाहकत्री, केवलनाणुमयी भायो ।। ५१३ ।। उदयीमारि गतिविधी जानव्या यमायगंयुनः । ध्य पारिकमः पवमतानोदयो भायः ।। ५११ ॥ मणिप - दोउलायो, पहा पयागेट परिमियं गर्म । माओउमोमो, लोयालोयं पयागः ।। ५१४ ।। भगिनं प- अध्यागीताचीत: प्रभा प्रभागात पनि iam। भावोदीतीदतीतो पोकालोपं. प्रयास १५॥ लोगग्गुओपगग, दनोग. य नगिणा नि । माओयकग पुण, होनि जिणयग पाग ५१५॥ गोवम्यादतीनवगम्योदगाने पर निगा भति। भापोरगीत गुनर्भवति जिनविद्यारि५१५।। दं परमहायो, धम्मो परमाणं च पपागे । गुणारयणगापा, भाष गुप-परणपोलि५१५॥ भाग्यमापी गो म्यादीनां पारा। मानती वा मान-पापापा ॥ ५९६ ।। दोगागमणपरन, जीव पारे पर गया। नो भापपग्मी, गो नमो नाणपरमाणे ५१७॥ .:: शायर १.६१.१.-..... . Primary- "-102turer .net. .TE...... ...'ter.

२४ सिरिसंतिगरिविरह दुर्गतिगमनप्रवृत्तं जीवं धारयति धगी मूनि । ततो भवति भावधर्मः मो नान्यो जानवगणयोः ॥५१॥ तित्व जण तरिअइ, दव नह-मागगण ओयागे । जणुत्तरंति लोया, मुहण समभूमिस्त्रेण ॥ ५१८ ॥ तीर्थ येन तीयते द्रव्ये नदी-मागगणामवतारः । येनोत्तरन्ति लोकाः मुझेन ममभूमिम्पेण ॥ १८ ॥ तं कह णु दवतित्थं, जम्हा नेगंतो तहिं तरण ? । अं तेणावि पइट्टा, बहता के दीसंनि ॥ ५१९ ॥ तन्कयं नु व्यतीर्थ यम्माद् नैकान्तनमत्र तरणम् ? । यत्तेनाऽपि प्रविष्टा ब्रुडन्तः केचिद् दृश्यन्ते ॥ ५१९ ॥ अचंतियं पि नो , पुणो पुणो तत्य तरणसंमयो । तम्दा तबियरीयं, विनेयं मावो तित्य ॥ ५२० ॥ आत्यन्तिकमपि नो तन् पुनः पुनसत्र नरणमंभवतः । तस्मात् नविपरीतं विनयं भावतीर्थम् ॥ ५२० ॥ तरणिजे मवजलही, तित्थं तु चउनिहो समणसंघो। जे केइ महनीया, तरणत्या तारुआ ते उ ॥ ५२१ ।। तरणीयो भवजलधिः तीर्थ तु चतुर्विधः श्रमणमदः । ये केऽपि भव्यजीवान्तरणार्थिनः तारकासे तु ॥५२१॥ एयम्मि संपविद्या, तरंति संसारमायरं नियमा। तिनो पुण भवजलही, न होइ भुञो वितरियो ।५२२ एतम्मिन् संप्रविष्टास्तरन्ति संसारमागरं नियमान् । तीर्णः पुनर्भवजलविनं भवति भूयोऽपि तरीतन्यः५२२॥ अहवा- दाहोरममं तण्हाइच्छेयणं मलपवाहणं चेर । निहिं अन्धेहि निउत्तं, नम्हा नं ददो नित्यं ।।५२३॥ १ त धारप गायाश्यम-(५९.-...-...) आवश्यके (१.६६- ....१.६८ ) गायापम - (१ ) चेहयवंदणमहाभाग। अधवा- दाहोपामः तृष्णादिग्दनं मलप्रवाटणं पेय । प्रिमिरनियुक्त नग्मात् तत् ध्यतम्नीर्थय ।। ५२३ ॥ फोहम्मि उ निग्गहिए, दाहसगुपगमणमापओ निन्यं । लोहम्मि उ निग्गहिए, तण्हायोग्यण हो ||५२४॥ जोधे निगृहीत दाम्योपामन भावनतीर्थम । लोमे निगृहीते मायुभो भवति ।। ५२५ ॥ अविद फम्मग्यं, पहुपदि भयेरि संचियं जहा। सब-सजमेण धोया, सम्हा त मायोनिय ॥५२५।। अविध परजो पटुवः चिन पग्यान । AN-यमेर शति TERE माmu.40 श्य भावपम्मतित्परग फरणनीले जिणे निएमपी। जिपरागदोगमोहे, परईने फिगरा ति ॥ ५२६ ॥ भावधर्मनीग्य पाणशीलाम जिनानियोऽय: । जिलग-प-मोहागाई वार्तयिष्ये इति ॥ ५९॥ पंउपीस निया, भारहयागुम्मपाण अगा। अपि पामो पंदे, महाविदेहापभषेऽपि ॥ ५२७ ॥ पनि भारताबाई नाम । भरिदार बाद महाविदेहारिभान अ९िull गि फेदापं, सोर्ग जाति तह पास। फलपरिगनापी, नमारे ५२८॥ . rr पर rn ... Pr . 17- सिरिसंतिमुरिविरह दुर्गतिगमनप्रवृत्तं जीवं धारयति धाति मूर्ति । सतो भवति भावधर्म:मो नान्यो मानणयोः ॥५१॥ तित्यं जण तरिजइ, दवे नइ-सागराण ओयागे । जणुत्तरंति लोया, मुहेण समभूमिवेण ।। ५१८ ।। तीर्थ येन तीर्यते द्रव्ये नदी-मागराणामवतारः । येनोत्तरन्ति लोकाः मुखेन ममभूमिरूपेण ॥ ५१८ ॥ तं कह णु दधतित्य, जम्हा नेगंतो वहिं तरणं ?! जं तेणावि पट्टा, बुहता कह दीसंति ॥ ५१९ ।। तत्कथं नु दव्यतीथ यम्माद् नकान्ततमत्र तरणम् । यत्तेनाऽपि प्रविष्टा त्रुहन्तः केचिद् दृश्यन्ते ॥ ५१९ ।। अचंतियं पि नो तं, पुणो पुणो वत्य तरणसंभवओ। तम्हा तबियरीयं, विनेयं मात्रओ तित्यं ।। ५२० ।। आन्यन्तिकमपि नो तन् पुनः पुनसत्र तरणसमवनः । तस्मान् नविपरीतं विज्ञेयं भावततीर्थम् ।। ५२० ।। तरणिजे भवजलही, तित्यं तु चविहो समणसंघो । जे केइ मधजीवा, तरणत्वी तारुया ते उ॥ ५२१ ।। तरणीयो भवजलधिः तीर्थ तु चतुर्विधः श्रमणमदः । ये केऽपि भव्यजीवाम्लरणार्थिनः तारकास्ते तु ॥५२१॥ एयम्मि संपविद्या, तरंति संसारसायरं नियमा। तिनो पुण भवजलही, न होइ मुजो वितरियो ।।५२२ एतम्मिन् संप्रविष्टालरन्ति संसारसागरं नियमान् । तीणः पुनर्भवजसविनं भवति भूयोऽपि वरीवत्र्यः५२२॥ अह्मा- दोहोरममं वण्हाइच्छयणं मलपपाहणं चेव । निहिं अन्धेहि निउत्तं, तम्हा ने दो तित्यं ।।५२३|| १. अन भार- गावात्रयम-(५६.-.......) आवश्यक (.11- 1.1.-:.१८) गाथा-(पृ.८) हयवंदणमहामार्ग। अथवा- दाहोपशमः तृष्णादिन्दनं मलप्रवाहणं भव । विमिरनियुक्त नामान् मन् प्यतानीर्थम ।। ५२३ ॥ कोहम्मि उ निगहिए, दाहागुपगमणमारओ नित्यं । लोहम्मि उनिग्गहिए, सण्डायोपणं होई ॥५२४॥ प्राधे तु निगृहीते दादम्योपशमन भावनातीर्थम । सोमे गु निगृहीने तृष्णाय्युग्दनं भवति ।। ५२५ ।। अपिई फम्मर, पहुपहिं भवेहि सपियं जगा । मय-संजमेण धोया, मगहा में भायोतिन्य ।।५२५।। अष्टविध वर्मरजो पादरभवः भिनं यम्मान । पा-संयमेन पावनि तामात मद् भावतातीर्थमा५: ५।। श्य भाषधम्मतियाग करणनीले मिण शि एमपी। जियरागदोगमोहे, अरहने फिलगा ति ॥ ५२६ ।। भावधर्मतीय परणशीसान जिनानिलोपोऽयः । निगोप-गोदागर्दता गीतयिष्ये इति ॥ ५९॥ पंउवीर नि पररा, भारहयागुम्भपाण भाहा । अपि गाभो दे, महाविदेशाइपभषेधि ॥ ५२७ ॥ पतुविनित चपा मारतोंरानाम ताम । भरिबाद गहाविदेशाविसभाम् अपि ॥९॥ फेरिणं घपलशर्प, लोग जार्णनि नहर पारा। फेलपारितनानी, सम्हा ने पीसी ॥५२८ ।। . आपर- . प Hibe प १६ आक्षेप-प्र. निद्धी. विशेषणानो साफल्यम् सिरिसंतिमूरिविरह कृन्नं केवलकसं लोकं जानन्ति तथा च पश्यन्ति । केवलचरित्रनानिनम्नम्मान ते फेवलिनो भवन्ति ॥५२८।। इह अक्खेव-पसिद्री उ- जह पडदेसम्मि पडो, गामो वा गामएगदेमम्मि । लोगस्म एगर्दसे, वह तह लोगमद्दोऽवि ॥ ५२९ ।। उहाक्षेप-प्रसिद्धी नु-- यथा पटदेश पटो ग्रामो या ग्रामैकदेशे लोकस्यैकदेशे वनंते तथा लोकगदोऽपि !! ५२९ ।। लोगस्मुजोयगग, चंद्राईयावि तेण मन्नंति । तेमि वोच्छेयत्यं, मणियमिणं धम्मनित्यगरे।।५३०।। लोकसोद्द्योतकराचन्द्रादिका अपि तेन मण्यन्ते । तेषां व्युच्छेदार्थ भणितमिदं धर्मतीर्थकरान ।। ५३० ॥ नहमाईओयारं, धम्मत्यं जे कुणतीह मुगमं । तेऽवि हुजणे पसिद्धिं, लहंति फिर धम्मतित्ययग ।। नधाद्यक्तारं धर्मार्थ ये कुर्वन्नीह मुगमम । तेऽपिम्बलु जने प्रमिदि लमन्ते किल धर्मतीर्थराः॥५३१ तेसिमजिणत्तमावा, विसेसणं इह जिण ति निदिहूँ । ते उण छउमत्यजिणावि हुंति तो केवली मणिया ।। तेषामजिनन्यमावाद् विपमिह जिन इति निर्दिष्टम् । ते पुनश्वग्रम्य जिना अपि भवन्ति ततः कैवलिनी मणिताः ॥ ५३२॥ केवलनाणगुणायो, मामन्नावि हुयंति केवलिणो। नेमि अमायणन्य, अरहने इय पयं मणियं ॥५३३॥ फंदलशानगुणान मामाच्या अपि मनु भयन्ति फेवलिनः। तेरामतिमायनायम्-अहंत इति पदं भगितम् ।। ५३३ ।। -- बेहयवंदणमहामास । नामाइभेयमिमावि, जिपपरा संमति अपना । भाषारिहंवपडिवचिकार फेवली-यपणे ॥ ५३४ ॥ नामादिभेदभिता अपि जिनवराः संभयन्यदन्नः। भागहमतिपत्तिफार फेवरि-यपनम् ॥ ५३४॥ एवं पलु अगोन, कापमा पालणा पाहा उ । पुद्धिनिउहि इहय, दिलिमेसंदरिमियं एवं ॥५३५॥ एवं ग अन्योन्यं पतध्या पालना प्रतिमा । पुद्धिनिपुरिद रिमा दर्शितनम् ॥ ५३५॥ एगो संगयेणं, पटमशिलोगरग मागिओ अन्यो। पित्थरओ पैसो, सिद्धनमहानिहाणागो।।५३६।। एप पेण प्रथमोवार भापितोय।। विसरतो महीनया मिशानमहानिधानान॥५१६॥ "उराभमगि "गा ॥१॥ पभमजित " गाथा ॥१॥ "एपिति पुष्पदंत" गादा ॥२॥ "शुशिष पु" मा ६॥ " अरं" गाn ॥३॥ एवम् ।। "युमर " गाभा ।। ३ ।। गषम । १. आपापा THERोपा गुम पमा पनि पारेर maher firon गए। EिRTrnaft पाम... trancer।। - /HOM सिरिसंतिसूरिविरह कृल्नं केवलकत्सं लोकं जानन्ति तथा प पश्यन्ति । फेवलचरित्रज्ञानिनम्नम्मान ते फेवलिनो भवन्ति ।।५२८॥ इह अखेव-पसिद्धी उ-- भार-प्र. जह पडदेसम्मि पडो, गामो या गामएगदेसम्मि । निती. लोगस्स एगदेसे, वह तह लोगगदोऽपि ।। ५२९॥ दहाशेप-प्रसिद्धी तु- यथा पटदेने पटो प्रामो वा प्रामैकदेश। लोकम्यकदेो यतते तथा लोकशनोऽपि ॥ ५२९॥ যেখান मास्यम् लोगम्मुओयगरा, नंदाईयावि तेण मनंति । नेमि वोच्छयत्यं, मणियमिणं धम्मनित्थगरे॥५३०॥ लोकस्योद्योतकरापनादिका अपि तेन भण्यन्ते । तेग ट्युच्छेदार्थ भगितमिदं धर्मतीर्थकगम् ॥ ५३० ॥ नामाईभोपारं, धम्मन्यं जे कुणतीह गुगर्म । नेवि जण पगिदि, लॉनि फिर धम्मनित्ययरा। नवागवतारे धर्माय ये गुपन्नाह गुगमम । तेऽपि म जन प्रतिदिनगन्ते रिल धनीयाग:९३१ नेमिमनिणममारा, निमगणं इह निण निनिरिक्ष ने उण छउमन्यजिणायिनि नो फाली मणिया ।। संपामनिनन्यभाषा गिनि तिन निशिग गुनाथ जिना मपि भनि सरिता मागिताः॥ ५३२॥ जालनाणगुणाग्री, गाममा नवनि कालिगो। नंगि अमायण, माय पर्य मणिपं ॥५३॥ मानात मामा-या nिthali रामनाम 1.11111५१५॥

९७ चेहययंदणमहाभास । नामाइभेयमिमावि, जिणपरा समर्थनि अरहता। भावारिहंतपडियाचिकारय करली ययणं ।। ५३४ ।। नामादिभेदमिमा अपि जिनवगः गंभयन्यालः । भागादत्मविपतिकारक फेयति-वचनम् ।। ५३४ ॥ एवं पलु अमोमं, काया घालणा पट्टा उ । पुद्धिनिउणेहि पह, दिमिमे परिगिय एवं ॥५३५।। एवं गनु अन्योन्यं वर्मध्या चालना प्रतिष्ठा । पुद्धिनिपुणरिद दिएमा दर्शितगंगा ॥ ५३५ ॥ एगो रांगेयेणं, पढममिलोगरग मागिओ अरयो । वित्थरओ परायो, सिद्धंतमहानिहाणाओ॥५३६।। पप पण प्रधगोषम्य भाषियोऽधः। विसरलो मदीनच्या सिद्धान्तमाानिधानात ।। ५३६ ।। "रामममियर" गाहा ॥१॥ विपरित " गाभा ॥१॥ "सुधिषि पुपादन" गाहा ॥२॥ विपि पुष्पदन" गाथा ॥९॥ " गुजरं" गाहा ॥३॥ एषस् । "कुसुम " गाथा ।। २ ॥ राम । १.आपापरात १. पूर्णा- सामजियामि गुम्बा पTRVETपर जिप चंपां. 1 दिft पुतixr AER पाए। RETRate .. .मा... Regreekrises। RTrictire Eeee. 1 २८ अ उनामा, मागमा मामा! गर्मागत्यपगुने, गमगाए निगागर्ग ।। সাঃ ৪ মামা মনিন মাথা। गानिमा गायिनेमिनागमा ।। ५ पनिहारि पुण वंश फिरिया मग मुले पुगो पुगो आपरमगामगना, गमनं न दोगगरे। या पुनर 'पन्दग' क्रिया-मगनं मूत्र पुनः पुनर आदरपानरत्याग पुन मन दोपहरम 114 पानि तीपंड एणमि नामाण, जे अत्या कारणाई जाई या राग मानो इन्छामि नाउमेयं, पुन्छर सीमो गुरू माह । कारणानि ! तरांप के एतेषां नाम्नां येऽयो: कारणानि यानि या । इच्छानि गानुमेनन् पृच्छति शिष्यो गुरुराद ! उसहो पहाणवसहो, दुवहमरवहणपगलो होड भ्याप इथ दुवयम्मधुराबहणसमो तो निगो उसहो। अपमः प्रधानपमो दुर्घहमरवहनमालो भवति । इति दुधर्मधुरावनामसतो जिन कपमः ॥ जइ वा वसो ति धम्मो, मावइ दढं तेण तो मवे व जइ एवं सबै विदु, वसहा फिर किन भन्नति ।। यदि या वृप इति धर्मः,मावयति इदं तेन ततो मवेद यद्येवं सर्वेऽपि खलु वृषभाः किल किं न मण्यन्ते ।। ऋषमविश सच्चमिणं किंतु फुड, अन्नं पि हु एत्य कारणं आ एयस्सं ऊरुजुयले, तवियमुवलुजलं घपलं ।। ५ हरममामा- पार्थः १. यानि चात्र तीर्थकरनामप्रदानकारणानि दर्शितानि तानि भवांश्येक चश्यके क्वचित प्रकारान्तरेण सस्थानकाने १०८०-१०९१ गाथा तानि-आवश्यके (४.५०९-५०६) ९० घेत्ययंदणमहामारी। सत्यमिदं तु पुटमन्यदपि पावत्र पारणमनि। एनयोग्युगले सतगुरुगोपलं धाम ॥ ५४२ ॥ अमोमामिमुहं फिर, पमहजुगं लंधणं गरमामि । गुमिणम्मि पढममुगमो, पोगगुमिणाण मम्मम्मि ५४३ अन्योन्याभिमुष किल पृषभयुगं या पिरमानी । म्यो प्रथमगपभमागमाना मध्ये ॥ ५४३ ॥ दिटो मरदेवीए, रोण फर्य उगहनाममेयम्ग । तुडेणामापरणा, अमेगि पुण टिई गगा ||५४४॥ टी मादेच्या रोज धनगृपमनानाय । सुप्टेगामापतिमा अन्येपा पुन: निरेपा ॥ ५४४ ॥ गय-पाह-सीह-अमिरोप-दाम-रि-दिणय गाय में । पउमगर-सागर-पिमाण भयण-ग्यणपर विहिप ॥५४५|| गज-पम-सिंह-अरिष-दाम-राशि-दिन । पराग:-गर-विमान-भवन-नोपय- शिप ५१५॥ परिपारी इमाए, अणमीमो गुमिणपाई पनि। गम्भारपारगगए, तिस्थकर-पापहीण ॥ ५४६॥ परिपाया जाय. यानते। भावनामयतापर.पालि.५४१॥ इदिय विषय बनासरल पोरतरंगरी। नजिश्री मप पिजभो, मगर अभिभो जियो सेप ५४७ the sy-भायाsinaristic । HTINEmatrimina मपाmarERENT arti - मजितरियो पाय: शंभवसामान न्यायः सिरिसतिगरिविरद अन्येऽपि तेनजिता अजिनामानिनोग्यते। मण्यते विनाकारणमन्यात म मगनोनि ॥१५॥ नियसत्तुनियेण सम, कोलंती आगज्यकीलाए । न कयाइ जयं पत्ता, विजया देवी पुरा काले ॥१४॥ जिनभानूपेग ममं फ्रीदन्ती अनयूतकीटायाम् । न कदाचिद् जयं प्राता पिजया देवी पुग फाले ॥५४९।। गन्मगए मगवंते, न जिया ईमि पि सा नरेंदण। जायस्स तेण पिउणा, अजिओतिपहियं नाम ॥५५॥ गर्भगते भगवति न जिना पदापि मा नरेन्द्रण। जातस्य तेन पित्रा 'अजिनः' इति प्रतिष्टितं नाम ।। ५५०॥ सं सोपसं ति पह, दिहे तं होह सजीवाणं । तो संभयो निणेसो, सबै विहु संभवा एवं ॥५५१॥ शं सौख्यमिति प्रोच्यते दृष्टे तद् भवति सजीवानाम् । ततः गंभयो जिनेशः सर्वेऽपि खलु गंभया एवम् ।।५५११ भन्नंति भुवणगुरुणो, नवरं अन्नं पि कारणं अत्यि । सावत्यीनयरीए, कयाह कालस्स दोसेण ॥ ५५२ ॥ भण्यन्ते भुवनगुरवः, नवरमन्यदपि कारणमस्ति । श्रावतीनगया कदाचित् कालम्ब दोपेण ॥ ५५२ ।। जाए दुमिक्समरे, दुत्वीभूए जणे ममत्ये वि। अपयरिओ एस जिणी, सेणादेवीए उयरम्मिा५५३।। जाते दुर्भिक्षभरे दुःस्वीभूते जने ममस्तेऽपि । अवतीर्ण एप जिनः मैनादेव॒या उदर ।। ५५३ ।। सयमेवागम्म मुगहिवेण संपझ्या नओ जणणी। पद्धाविया य भुषणेकमाणुतणयस्स लामेणं ॥५५४॥ संभवविश्वे- पार्यः . घेदयांदणमहामास । सपमेवाऽगम्य मुराधिपेग मंजिता नमो जननी । बर्षिता (पापिना) पशुवकभागुनगणय लाभेना५५४|| सदिय चिय महगा, ममन्धमन्यहि पमपुमहि । पवतो लिहि, गुदं मुभिमा नहि, जायं ।। ५५५ ।। गदियगादेव महमा गमधंगाधान्यपूर्णः । गत भापतिःगु गुमिग जाम ॥ ५५५ ।। संभाषियाई जगदा, समागम्गाई गंमये गाग । यो रांभो गि नाम, पदहिय जणणि जणहि ॥५५६॥ संभूनानि पागा गगगगग्गा संभष ततः भवतिनाग जिननी-जयम ५५५।। अभिगंदर आदर, स्पाइगुणेति तियर्ण गया। निam अभिर्णदणो जिणो नो, अपितु पारपंपाय।।५५७।। अभिनन्दनी भागदी पारिगुणधिनु अभिनन्दनो नियपि am to तय गभगए गम्मि जो, जणीमराभगिनु । अभिनंदा अभिपरा, गरी अभिणंदगो शेण ॥५५८॥ गभगतगि तो मयतमun.। अभिनन्दवभीषण रायोगिक ॥ ५५ ॥ पारावारनिमिता, मोगवाभिगा गुमम | Ev गो गुमई पियरी. बार गुमानी मा ॥५९॥ पापाnatal : int "मा ... .. emamviemarartantra परमाRakkeyron १०२ सिरिसतिसूरिविरह अत्र विशेषकारणम् - अचिरागनयमिग्मरणे द्वयोः सपल्योदारक एकः। वालमहामहो द्वयोरपि व्यवहारो मेघनृपपुरतः ।। ५६०॥ रनो चिंताइसो सगे-यरा कहमिमीण विनेया । चिंताकारणपुच्छा, देवीए राहणो कहियं ॥ ५६१ ॥ रातश्चिन्नातिमयः स्वके-तरा कयमनयोविनया। चिन्ताकारणच्छा देन्या रानः कथिनम् ।। ५६१ ।। तीऍ भणियाओ तारो, पुत्तं वित्तं च कुणह दोमाए। पडियन्नममायाए, मायाए जंपियं देवि! ॥ ५६२ ।। तया मणिते ते पुत्रं वित्तं च कुरुत द्विभागे। प्रतिपन्नममात्रा मात्रा कथितं देवि! ॥ ५६२।। मा माऽऽणवेमु एवं, दवं सर्व पि देहि एयाए । अप्पैहि मज्झ पुत्तं, जीवंतं जेण पेच्छामि ॥ ५६३॥ मा माऽऽजापय एवं द्रव्यं सर्वमपि देहि एतस्यै अर्पय मम पुत्रं जीवन्तं येन प्रेक्षे ।। ५६३॥ एसा सग ति नाउं, पुत्तो वित्तं च ती दिनाई । निद्धाडिया य इयरी,रना अलिय त्ति कुविएण॥५६॥ एपा स्वकेति ज्ञात्वा पुत्रो वित्तं च तस्यै दत्तानि । निर्धाटिता चतरा राज्ञालीकेति कुपितेन ॥ ५६४ ॥ गभगए जं जाया, मंगलदेवीऍ एरिसा मुमई । तुट्टेण ततो रना, जिणस्म मुमई कयं नामं ॥५६५॥ गर्भगते यद् जाना मङ्गलदेव्या नादशी मुमतिः । तुट्रेन नतो राना जिनम्य मुमतिः कृतं नाम ।। ५६५ ॥ पउमं बहुप्पयारं, तहवि हु रत्तुप्पलं दहं पगयं । न्यायः तस्सरिसी जस्म पहा, मो खलु पउमप्पहो अरहा।।५६६|| पप्रममामा- पार्थः चेहयवंदणमहामास । १०३ पग्रं पहुप्रकार तथाऽपि पलु रफ्तोत्पल मिह प्रगतम् । तत्सदशी यस्य प्रभा म सटु पद्मप्रभोईन ।। ५६६ ।। जह वि इह वामुपुओ, एरिसरन्नो तहाऽपि हु विसेमो । परमविदो- पउमसयणम्मि जणणीऍ डोहलो नेण पउमामो ५६७ यद्यपि इह पागुपूय पनाहगवर्णस्तथाऽपि गलु विशेषः । पसमयने जनन्या दोदलेन पनामः ।। ५६७ ॥ पासा देहविभागा, मुगोहणा जसा सो पल गुपायो । पुपाचंगामा. सबै वि एरिम चिय, एत्य पिऊ इमो अमो॥५६८ म्या पायांनि देहविभागाः मुशोभना यस स पलु सुपार्थः । सर्वेश्येनासा एवात्राऽपि देरयमन्यः ॥ ५६८॥ गभगए जं जणणी, जायगुपासा तओ गुपासजिणो । गुपाविदो- चंदसमा देदपहा, जस्स उ पैदप्पहो सो उ॥ ५६९ ॥ मन्दरामा. गर्भगते यद् जननी जातगुपाची सता गुपाजिनः । पन्द्रममा देदप्रभा यम्य तु पन्द्रप्रभः स तु ॥ ५६९ ॥ सुपिडिजिणो विहुएवं विहोति भमा विसेगहेऊ तोपदमाशे. चंदपियणम्मि जणणीऍ डोहलो तेण पंदाभो ॥५७०।। मुविधिजिनोऽपि पल्पेवविध इति भण्यते विदोपहेतुस्ततः । चन्द्रपाने जनन्या पोयमेन पन्द्राभः ।। ५७० ।। सुपिहिं प पुकदंत, गुविही नाम विसेमणं पीर्य । गुपिधिरतामा सत्पावि विही विहाण, किरिया सा सोहणा जस्म५७१ मुविधि प पुष्पदन्तं मुविपिनाम दिदोष द्वितीयम । ताऽपि विधिविधान विपागा शोभना पम् ॥५७१।। मो गुपिही नाममन्यो. कारणमेपम्म जण से अगदिश मविहीगु वि पुमला. गम्भगए ने विहिविगो ७२ गविधिनाय In RuTER राविधिपात साजन ...! म्या. पर्द म्या अन्यमतम् पोतठसामा- न्चार्य: शीतलविशे- पापः सिरिसंतिरिविरह कुंदकुमुमाणुरूवा, दंता जं तस्स पुष्पदंतो तो। अने एवं नाम, सुविहिं च विसेसणं देति ॥५७३॥ कुन्दकुमुमानुरूपा दन्ता यत्तस्य पुष्पदन्तस्ततः । अन्ये एतन्नाम मुविवि च विशेषणं ददति ।। ५७३॥ सीयलवयणो लेसाएँ, सीयलो तेण सीयलो भयत्र । सवे वि एरिस चिय, विसेसहेऊ इमस्सेसो ॥५७४|| गीतलवय(द)नो लेझ्यया शीतलसेन भीतलो भगवान् । मर्वेऽपि एतादृशा एव विशेपहेतुरस्यैपः ॥ ५७४ ।। गम्भट्टिए जिणंदे, जगणीहत्येण फुसियदेहस्स । पिउणो दाहोयसमो, संजातो सीयलो तेण ॥ ५७५ ।। गर्भस्थिते जिनेन्द्र जननीहरलेन स्पृष्टदेहस्य । पिनुहोपरामः संजातः शीतलनेन ॥ ५७५ ॥ सेया पसंमणिना, अंमा देहस्म अवयवा जस्स । सो सेअंमो मनइ, एगो अन्नो वि पाओ ॥५७६॥ श्रेयांमः(श्रताः) प्रशंमनीया अंगा देहल अवयवा यस्य । स श्रेयांमो मण्यते पर अन्योऽपि पर्यायः ॥ ५७६ ॥ महरिहसेजआम्हणम्मि ढोहलो आसि जेण जगणीए । गम्भगए भगवंते, सा फिर सेजा अपरिमोगा||५७७॥ महादगत्यारोहण दोहद भागीद् येन जनन्याः । गर्भगते भगवळी मा फिलदाच्या अपरिमोगा॥५७७ ॥ कुलदेवयाणुमारा, न गहा गपगारम्ग अनस्म । नन्य य मुना देवी, महमा कुलदेवया नहा ॥५७८।। पुलंदवनामावादन गरी मनानरम्यान्या । नय गगमा मामा लंदवना नष्टा ॥ ५७८ ।। नुनी पिटणा, गही संगोपणजिगारंग मणिनी। ना दोरागतो, मानिसग जमार्ग ॥५७२।। श्रेयांगगामा. न्याचे योगविशे. पः अंत्यदपमहागाम। नगः पित्रा रोग एप जिनवगे भणितः । ना भी पापुलोपनगृपन्य पदपरम ॥ ५४॥ पूर पायो जं जणणि गम्भपिम्मि जिणनाई । माणदनिम्मग्मणो, पन्याहरपाहि अपपरयं ।।५८०।। म्याः पूजयी पारो पर जननी गर्भभित जिननार्थ । भानन्दनिर्भरमना पवाभरणरनवरतम ॥ ५८० ॥ सम्हा तिलोपपागो, पिउपा गुण मयणपगरयं । नाम पि पागपुओ, पाहियं मुरषगुपमिदं ।। ५८१ ॥ सामा वितरप्रभोः पिश उष्टेन गजनप्रत्यक्षम् । मामा.पि पागुपूरः प्रतिष्ठित भुवनगुमसिस्म ॥५८१॥ अंगमनं कम्ममनं, विगपं दुपिहं मनं जिणिंदस्म । मिसगामा. विमलो चितण गुपद,म विहु किन तोपिमला' ५८२ भरमार वर्मगदी विगतो तिविधी मलो जिनेन्द्रम्प । विमल इति तेनोग्यत गर्वेपि गट नि ततो विमला:॥ अन्थि विरोसनिमित्तं, जह भणियं गुमदनाममायाए । विमलपि- पुचपिपाए महिलादुगम्म नवरं अह विसेमो ॥५८३॥ पार्थः अनि विपनिमिमं यथा भणितं मुमतिनाममातुः । पुविधाद महिलाद्विपम्प नवरमय विशेषः ॥ ५८३ ।। रायंगम्मि पिर, एमो अहिणयसमुग्गओ भूओ। पुनो य मग्न उदरे, अस्थि महायुद्धिरांपो ॥५८४॥ गजाहणं तिष्ठति एष अभिनवमगुहयो(तो) भूतः । पुर। ममोमिन महायुद्धिमपन्न ॥ ८४ ॥ मां जाक्षणपनी. इमम्ग वरपायसम्म छायाए । य नुम्द विराय. डिटिम्गह नन्ध गदहा ॥५८५।। ++ना " 11. en सिरिसतिगरिचिरइयं एप यौवनप्रामोऽभ्य वरपादपस्य छायायाम् । एतं तय विवादं छेत्स्यति नाऽत्र मंटेदः ।। ५८५ ।। तत्तियमेत् कालं, ता चिहह ताय निन्भुया तुम्मे । पडियन्नममायाए, माया न समझ मुहत्तं पि ॥५८६|| तावन्मानं कालं ततः तिष्ठत तावन् निभृता यूयम् । प्रतिपनममातृकया माना न क्षमते मुहूर्तमपि ।। ५८६ ।। भणइ य फिटइ गेहं, एवं दुण्ह वि विमिन्नचित्ताणं । जंवा तं वादाओ अप्पिाइ देवि! मम पुत्तो ।।५८७।। भणति च स्फेटयति गेहमेयं द्वयोरपि विमिन्नचित्तयोः । यद् वा तद् वादादयते देवि! मम पुत्रः ॥ ५८७ ।। नियमइ कोसल्लेणं, सामा नाऊण तासि परमत्यं । छिंदइ तं ववहारं, पुयुत्तकमेण नीसेसं ॥ ५८८ ।। नियमयति कौशलेन श्यामा ज्ञात्वा तयोः परमार्थम् । छिनत्ति तं व्यवहार पूर्वोक्तक्रमेण निःशेषम् ॥ ५८८॥ एवं विमलं पुद्धि, कयचम्मनराहिवेण नाऊण । एसो गन्भपभावो, मुयस्स विमलो कयं नाम ॥५८९।। एवं विमलां बुद्धिं कृतवर्मनराधिपेन ज्ञात्वा । एप गर्भप्रभावः मुतस्य विमलः कृतं नाम ॥ ५८९ ॥ अनन्तसामा• नाणं जेण अणंतं, पलं च विरियं च सासयसुहं च । न्यार्थ. तेण जिणेदोऽनंतो(ननो), अन्नं पिहु कारणं अस्थि५९० ज्ञानं येन अनन्तं यलं च वीयं च शाश्वतमुग्यं च । तेन जिनेन्द्रोऽनन्तो(नान्यो)ऽन्यदपि बलु कारणमस्ति ५९० अनन्तविशे- जम्हाऽवयारसमए, जएकनाहस्म दिट्टमंयाए । रयगविचित्तमर्णतं, दामं मुमिणे तोणतो ॥५९१।। यस्मादवनारममये जगदेकनाथम्य दृष्टमम्पया। रत्नविचित्रमनन्त दाम म्वन ननोऽनन्तः ।। ५९१ ।। पार्थ-

No text on this page.

सिरिसंतिमृरिविरह रपणमयमहाथूमं, दहण घरंगणागयं मुमिणे । जं पडियुद्धा देवी मुयस्स कुंथू कयं नाम ॥ ५९८ ॥ रत्नमयमहास्तूपं दृष्ट्वा गृहागणागतं स्वप्ने । यन् प्रतिबुद्धा देवी मुनम्य कुन्युः कृनं नाम ॥ ५९८ ।। भरसामान्यार्थः नो राह नो पयच्छर, सावं वाणुग्गहं च जीवाणं । राग-दोसविउत्तो, होइ निणंदो अरो नेप॥ ५९९॥ नो राति नो प्रयच्छति शापं वाऽनुग्रहं च जीवानाम् । राग-द्वेषवियुक्तो भवति जिनेन्द्रोऽरसेन ॥ ५९९ ।। अहवा- मरस्रोितः उत्तमग्हंगजोगो, लदो गुमहारिओ अगे मुविणे । अणाय तेण कयं, अरोति नामं निणंदस्स ॥६००॥ अयना- उत्तमरथानयोगो लम्यः मुमहाोडरः सन । जनन्या तेन तमर इति नाम लिनन्दम्य ॥ ६००॥ महिनामा मोहाइमदमहणो, पिना मल्लो परिग्गहे जम्हा। ध्यापः गुमरमाणमिदाणो, ममद तम्हा जिलो मही॥६०१ मोदादिमादमयतो विचने मलः परिप यम्मान । गुरभ्यानामिधानो मन्यने सम्माद् तिनो महिः ॥६०१।। अग्नं च- रायः कृन्छिगए जिगनाह, देयी पमा उपभो । यमुहिमलमयणम्मि होलोण मलिनिगी ॥६०२ मिगत जिननाय देव्याः प्रभागा उपनः । वामनमा यमापन नमन म-िfrनः ॥ ६.२।। मगर निकाला, पम्ग मा म मुनी नंग। मांहगार्ण गो, नि माया पपग नाम 1.0 ममता

न्या.
चेइयवंदणमहामास ।
१०९
जानाति निकालायस्यां जगतो यन् स भवेद् मुनिसेन ।
शोभना तैर्युक्त इति सुप्रतः पदद्विकं नाम ।। ६०३ ।।
जइ विहु सधे एवंविह चि तह विहुइमम्मि गन्भगए। मुनिममतपि-
शेषार्थः
जाया जणगी मुख्य चि मुनिमुखओ तम्हा ॥ ६०४ ॥
यापि सलु सर्वे एवंविधा इति तथाऽपि सत्वस्मिन् गर्भगते ।
जाता जननी यत् मुत्रता इति मुनिमुमतस्तस्मात् ॥६०४॥
उत्तमगुणगणगरुयत्तणेण नमिया मुरामुरा जम्हा । नमिरारामा-
चलणेसु भुवणगुरुणो, तेप नमी भन्नए भयवं ॥६०५
उसमगुणगणगुरुफत्वेन नताः मुराऽमुरा यस्मान् ।
परणयोर्भुवनगुरोमेन ननिर्भण्यते भगवान् ।। ६०५॥
तह वि विसेसनिमित्तं, विजयनरदस्म मंदिरे सोउं । नमिविशेषाः
वियुहनिवहेहि विहियं, सुयजम्ममहामहं रम्मं ॥६०६
सथाऽपि विशेषनिमितं विजयनरेन्द्रस्य मन्दिरे भुत्वा ।
वियुधनिवदविहितं मुनजन्ममहामहं रम्यम् ॥ ६०६ ।।
ईसा मच्छरगण्यचणेण आगामिपरिभवभयाओ।
रद्धा पञ्चंतियपत्थवेहि तुरियं पुरीमहिला ॥६०७॥
ई-मत्मरगुरकत्वेन आगामिपरिभवभयान् ।
रद्धा प्रत्यन्तिकपार्थिवम्त्वरितं पुरीमिथिला ॥ ६०७ ॥
पवियचिंते लोए, विजयनरिंदम्मि याउलीभूए ।
मूढम्म मंतियग्गे, अइयोरे कोहरोहम्मि ॥ ६०८ ॥
वृद्धचिन्ते टोके विजयनरेन्द्रे व्याकुलीभूते ।
मूढे मन्त्रिवगें अतिधोरे कोहरोहे (घ) ॥ ६०८ ॥
नितइ वप्पाएवी, सुरवइमहियस्म मन्झ तणयस्म ।
मज्झापदिणयरम्म व. तेयं विमहंति कह रिउणो॥६०९
चिन्तयति वप्रादेवी मुरपतिमहितस्य मम तनयम्य ।
मध्याह्नदिनकरम्बंब तेजो विपहन्ते क्थ रिपवः ॥६०९॥

सिरिसंतिमूरिविरह. तम्हा दंसेमि इम, गोसे सद्देसि दुट्टराईणं । पणमंति पलायति व, सयराहं जेण सद्दे वि ॥६१०॥ तस्माद् दर्शयामीमं गोपे मर्वेषां दुष्टराजानाम् । प्रणमन्ति पलायन्ते वा शीतं येन सर्वेऽपि ॥ ६१०॥ मग्गाणुमारिपरिणामियाएँ बुद्धीए माविऊणेवं । उच्छंगधरियवाला, सूरुदए सालमारूढा ॥ ६११ ।। मार्गानुसारिपारिणामिक्या युद्धया भावयित्वैवम् । उत्सगधृतयाला सूर्योदये शाटमारूढा ॥ ६११ ॥ दद्दण जिणवरेंद, रायाणो माण-मच्छरविउत्ता। पणमंति पणयसारं, सेवगमावं पवनंति ॥ ६१२ ॥ या जिनवरेन्दं राजानो मान-मरमरवियुक्ताः । प्रणमन्ति प्रशन(य)मा मेयकमा प्रपनयन्ति ॥६१२॥ जं नमिया सयलनिया, जिस्म अगंतवलममुभद्रा । नेण विजएण रमा, नमिति नामं विणिम्मवियं ६१३ यद् नताः मफलनुषा जिनम्यान्यन्नयलगानदाः । तेन रिजन मिः' इति नाम विनिमामिणम् ॥ यौनमिमा मनद अरिहमगुह, नेमी रमाउहम्म मन्दु धारा । मान्या अमुहम्म नेमियो, अग्निी निणी नेग ॥६१४॥ मग्यने टिममुगं निभवायुधम्य गड पाग। अमम्य नेमिभूनोरिटममितिनमन ॥१५॥ थांनी प्रहरा मियादाण, दिहं गुमिगम्मि तुहिगंजग । पिन नाम, पपमा नभी नमी ॥६१५॥ नया रिया ? म । for fair atta.५॥

चेइयवंदणमहाभासं । पासह लोया-लोयं, तीया-ध्यागए य पाए । पार्थसामा- न्याः तम्हा भन्नइ पासो, दुइयं पि हु कारणं एयं ॥६१६॥ पश्यति लोका- लोकम् अतीता-ऽनागतांश्च पर्यायान् । तस्माद् मण्यते पावः, द्वितीयमपि रालु कारणमेतन्६१६ सप्पं सपणे जणणी, जं पासह तमसि तेण पासजिणो । पाविशेषार्थः पासम्मि समीपम्मि[य] नाणेण जणस्स तो पासो६१७ सर्प शयने जननी यद् पश्यति तमसि तेन पार्श्वजिनः । पार्श्वे समीपे च ज्ञानेन जनस ततः पार्श्वः ।। ६१७ ।। जम्हा जम्मप्पभिई रूपेण चलेण नाण-चरणेहिं । वर्धमानसामा- न्यार्थ. जाओ पवढमाणो, तेण जिणो यद्धमाणु चि ॥६१८॥ यस्माद् जन्मप्रभृति रूपेण घलेन ज्ञान-चरणैः। जातः प्रवर्धमानः तेन जिनो वर्धमान इति ॥ ६१८॥ जइया- गय-तुरय-कोस-कोडागार-गाम-नगरहि भिच-रयणेहिं। वर्तमानविशे- पार्थ, जायं पवद्धमाणं, नायकुलं लेण अणुदियहं ॥६१९।। यदि वा- गज-तुरग-कोश-कोप्टागार-प्राम-नगरै त्य-रमैः । जातं प्रवर्धमानं ज्ञातकुलं येनाऽनुदिवसम् ।। ६१९ ।। तिसलादेवीगन्मे, संकते चरिमजिणवरे जेण । तुडेण ततो पिउणावि पद्धमाणो कयं नामं ॥६२०॥ त्रिशलादेवीगर्भे सक्रान्ते घरमजिनवरे येन । तुष्टन नतः पित्राऽपि वर्धमानः कृत नाम ।। ६२० ॥ "एवं मण्" गाहामूत्रम् ।। एवं ति भणियविहिणा, मग त्ति अप्पाणमाह वंढार। अभिमुहभावण या, अभिन्या नो पमत्तंग ॥६२१॥ "एव मर" इत्वच्या गाथा. अध ११२ सिरिसंतिमूरिविरह एवं मया-गाथासूत्रम् । एवमिति मणितविधिना मयत्यात्मानमाह बन्दामः। अमिमुखमाबेन स्नुना अभिष्टुता नो प्रमत्तेन ॥ ६२१ ॥ कम्मं रय त्ति चह, वनं वयं मलं होइ । विहुयमवर्णीयमुमयं पि जेहि ते बिहुपरयमलया ६२२ कर्म रज इति उच्यते यासान्तद्धको मलो भवति । विधूतमपनीतम, उमयमपि यस विधूतरजो-मलकाः ॥ जेसि पहीणं नह, जरमरण ते पहीणजर-मरणा । चउरीसं ति य गणणा, अवि-सहाओ वदन्नेवि ३२३ येषां प्रहीणं नष्टं जरा-मरणं ते प्रहीगजय-मरणाः । चतुर्विशतिरिति च गणना अपि-गद्धात् तदन्येऽपि।।६२३ रागाइजएण जिणा, ओही-मणनामिणोऽवि किर हुंनि। तेसि बरा केवलियो, ने सामन्नाव हु भवंति ॥६२४ रागादिजयेन जिना अवधि-मनोज्ञानिनोऽपि किल भवन्ति तेपु वराः केवलिनने सामान्या अपि पलु भवन्दि६२४ तो मन्नद तित्यपरा, तेसिं अत्यो वियाहियो । में मन्द पसीयंतु ति तोसतो सया होतु ॥६२५।। तनो मण्यते तीर्थकराः, तेपामयों व्याख्यान एव । में मम प्रसीदन्नु इति दोपवन्तः मदा मवन्तु ॥६२५।। चो. वादगाः कथं तूमंति संपुया जे, नियमा रुमति निंदिया ने उ | प्रसीदन्तु! कह वीपरागमई,वहंति? ने कह व थोयबा ? ॥२६॥ चोदकः- नुष्यन्ति मग्नुता ये नियमाद् यिन्ति निन्दिनाम नु । यानगगशद वहन्निने या मागण्याः'

No text on this page.

सिरिसंतिमरिविरह गवं मया-गाथासूत्रम् । एवमिति भणितविधिना मयेतात्मानमाह वन्दारः । अभिमुखभावेन स्तुना अमिष्टुना नो प्रमत्तेन ॥ ६२१ ॥ कम्मं रय ति युधद, यज्झतं यद्धयं मलं होद । विहुयमवणीयमुमयं पिजेहि ते बिहुपरयमलया ६२२ कर्म रज इति उच्यते वाहान्तबद्धको मलो भवति । विधूतमपनीतम, उमयमपि येते प्रियूतरजो-मलकाः ॥ जैसि पहीणं नहें, जरमरणं ने पहीणजर-मरणा। चवीसं ति य गणणा, अवि-सदाओ तदन्नेवि ६२३ येषां महीणं नष्टं जरा-भरणं ते प्रहीणजरा-मरणाः । चतुर्विशतिरिति च गणना अपि-शब्दान् तदन्येऽपि।।६२३ रागाइजएण जिणा, ओही-मणनाणियोऽपि किर हुंनि। तैसि चरा केवलिणो, ते सामन्नाविहु मवंति ।।६२४ रागादिजयेन जिना अवधि-मनोज्ञानिनोऽपि किल भवन्ति तेपु वरा: केवलिनसे सामान्या अपि सो भवन्ति६२४ तो भन्नइ तित्ययरा, तेसिं अत्यो वियाहिओ चैत्र । में मन्झ पसीयंत ति तोसवंतो सया होतु ॥ ६२५ ॥ सतो भण्यते तीर्थकराः, तेपामर्थो व्याख्यात एव । मे मम प्रसीदन्तु इति तोपरन्तः सदा भवन्तु ॥६२५॥ चो०- वीतरागाः कथं तमंति संयुया जे, नियमा रूसंति निंदिया ते उ । प्रसीदन्नु! कह बीयरागमई, वहंति? ने कह व थोयबा ? ॥६२६|| चोदक:- तुर्यान्त सम्नुता ये नियमाद् मध्यन्ति निदिनाम नु । धंधीनगगशट यद्दन्ति' ने काय या नातव्या: ।। ६२६ ॥

चेहयवंदणमहाभास ।
अह ते न पसीयंति, कर्श मणिएण वा किमेप
सचं ते भगवंतो, विरागदोसा न तूसंति ॥ ६२
अथ ते न प्रसीदन्ति सलु कार्य भणिवेन ततः किमेते
सत्सं ते भगवन्तो विरागदोपा न तुप्यन्ति ॥ ६२७
भतिमणिएण इमिणा, फम्मपराउपसमभापओ वह
भवियाण मुकल्लाणं, कसायफलभूयमडियइ ।। ६२८
भक्तिभणितेनाऽनेन फर्मक्षयो-पशमभावतलयाऽपि ।
भव्यानां मुकल्याणं फपायफलभूतमालीयते ॥ ६२८
"कित्तिर्य-चंदिय-महिया" गाहा, सत्रम् ।।
कीर्वित-वन्दित-महिताः" गाथा, सूधम् ।
नामेहि समुथरिया, कित्तिया वंदिया सिरोनमणा ।
पुप्फाइएहि महिया, मय त्ति या बायणा सुगमा ६२९
नामभिः समुपरिताः कीर्विता पन्दिताः शिरोनमनात्।
पुष्पादिकर्महिता मयेति या वाचना मुगमा ।। ६२९॥
जे पचपसा एए, लोगस्स मुरा-शुराइरुवस्स ।
उच्छमतमचा उत्तम त्ति सिद्धा सिवं पचा ।।६३०॥
ये प्रत्यक्षा एते लोकस्स मुरा-ऽमुरादिरूपस्य ।
उच्छन्नतमस्त्वाद् उत्तमा इति सिद्धाः शिवं प्राता॥३०॥
रोगामापं आरोग्गमाहु तस्साहुरहगो उ जो पेसा ।
पोहीलाभो जिणधम्मसंपया तं महं दितु ।। ६३१ ।।
रोगाऽभाव आरोग्यमाहुः तत्साधु(ध)कस्तु यः प्रेत्य ।
योधिलाभो जिनधर्मसपदा सं मयं ददतु ।। ६३१ ॥
"पुगत पूर्णमूलम्
एप मए अमिशुआ बियरयमला पहीपजरमरणा।
चीसं पिजिणयरा तित्यपरा में पसीअंतु ॥ ५ ॥
मूलम्-
कित्तिय-पदिय महिपाजे प गंगरम उसमा सिक्षा।
आरग-योहिलाभ समाहिघरगुत्तम दिनु ॥ ६ ॥

११४ निदानम् सिरिसंतिरिविरह मणनियुई समाही, तेण वरं देतु योहिलामं मे । तस्स वि सवपहाणत्तसाहगं उत्तम मणियं ॥ ६३२॥ मनोनिवृतिः समाधिः तेन वरं ददतु वोधिलाभं मम । तस्याऽपि सर्वप्रधानत्वसाधकमुत्तमं मणितम् ॥ ६३२ ॥ चोयगो- आरोग्गघोहिलाभ, समाहिवरमुत्तमं च मे दितु । किं न हु नियाणमेयं? ति विभासा एत्य कायदा ६३३ चोदकः- आरोग्यन्बोधिलाभं समाधिवरमुत्तमं च मम ददतु । . किं न खलु निदानमेवद् ? इति विभाषाऽत्र कर्तव्या ६३३ आयरिओ- मासा असचमोसा, नवरं भचीऍ मासिया एसा। न हु सीणपेनदोसा, दिति समाहिं च योहिं च ६३४ आचार्य:- भापा असत्यमृपा नवरं भक्त्या भापितैपा । न खलु क्षीण-प्रेमदोपा ददति समाधि च बोधि च॥६३४ किंतु- मत्तीऍ जिणवराणं, परमाए सीणपेज-दोसाणं । आरोग्ग-योहिलामं, समाहिमरणं च पावेंति ॥६३५।। किन्तु- भक्त्या जिनवराणां परमया क्षीणप्रेम-दोषाणाम् । आरोग्य-योधिलाभं समाधिमरणं च प्राप्नुवन्ति॥६३५।। 1. एतद्भायात्रयम् (६३३-६३४-६३५) आवश्यके (१.९४-१०९५-१.९८) गाथारूपम् चेइयवंदणमहामास । "चंदेसु निम्मलयरा' सूत्रम् ॥ "चन्द्रपु निर्मलतराः" सूत्रम् । "चंदेमु निम्म सत्तमियाबहुवयणं, नेयं इह पञ्चमीऍ अत्यम्मि । लयरा"इति गाथार्थः चंदेहितो वि तओ, नायबा निम्मलतरा ते ॥६३६॥ सप्तमिफाबहुवचनं शेयमिह पञ्चम्या अर्थे । चन्द्रेभ्योऽपि ततो मातन्या निर्मलतरासे ॥६३६ ।। आइचा दिवसयरा, तेहितो वि अहियं पपासयरा । लोआलोउलोयगकेवलनाणप्पगासेण ॥ ६३७ ।। आदित्या दिवसकराः वेभ्योऽप्यधिकं प्रकाशराः। लोकालोकोद्योतककेवलज्ञानप्रकाशेन ॥ ६३७ ।। सागरवरो समुद्दो, सयंभुरमलो तो वि गंमीरा । सिद्ध चि निहियट्टा, सिद्धि मुनि मम दिसंतु ॥६३८॥ सागरवरः समुद्रः स्वयंभूरमणस्ततोऽपि गम्भीराः । सिद्धा इति निष्ठिवार्थाः सिद्धि मुक्ति मम दिशन्तु ॥ जह एग चेइयगिहे, एगवखेतुमवे जिगवरिंदे । सर्वरूप आसज कपा एसामिबंदणा मचिजुत्तेहिं ॥ ६३९ ॥ पर्धकचैत्यगृहान् एकक्षेत्रोद्भवान् जिनवरेन्द्रान् । आमद्य कुनैपाऽमिवन्दना भक्तियुतः ॥ ६३९ ॥ इय सहचेहयाण वि, फापा वंदपा मुहत्वीहि । सब (वि)जिगेंदा एरिमति पगिहापजुत्तेहिं ॥६४०॥ इति सर्वचैत्यानामपि वर्तम्यर पन्दना मुग्ग(शुभार्षिभिः। सर्वेऽपि)जिनेन्द्रा एलाहमा ति प्रणिधानपुनः ॥६४० चंदामि चेड्याई. काउस्मग्गेण नो असेमाई। इय उनमंतभावो. पुणो विण्य ममुमण्ड ।। ६४१ ।। न्दना नडेमु निम्मरगग आणेमु पयासपरा । मागरपरगनारा सिझा सिसि मम हिमतु ।।

मिरिगनियागीद को यानि कागोमा गोimes गुरुगामारः पुनरागगुणी ॥ ६५१ ॥ "मयलोग अरिहंतगंगा" इतादि । "गलो. अमेगानाम्मान समो नि निगरोगो, उहाजो-निरिसमेगादिमिनो लोगो नि गेलोगो, मिदने मुपमिदं जं ॥६४२॥ गां इति निरागेर चां-ज्यामिभिरातिभिन्नः । लोर इति अंगलोरः गिद्धान्ते मुममित्रं यत् ॥ ६४२ । आगासस्न पएसा, उष्टुं न अहे य निरिगलोगे । जाणाहि रोचलोगं, अणंनजिणदेमियं मम्मं ।।६४३। आमागम्य प्रदेगा उर्वच अपच नियंग्लोरे । जानीहि क्षेत्रलोकमनन्नजिनदेगिनं मम्यक् ॥ ६४३॥ तत्य किर उडलोए, नउगसी चेहयाण लाखाई । सत्ताणउइसहस्मा, नह तेवीसं विमाणा उ॥ ६४४॥ तत्र किलोयलोके चतुरशीतित्यानां लाणि । सप्तनयतिमहनाशि तथा प्रयोविंशतिर्विमानानि तु ॥६४४ सत्तेव य कोडीओ, हवंति यावत्तरी सयमहम्सा । अहलोए सासयचेइयाण नेया इमा संसा ॥६४५॥ सप्तव व कोट्यो भवन्ति द्वासप्रनिः सहयाः । अधोलोके शाश्वतचैत्यानां ज्ञेया इयं मंख्या ॥६४५ ॥ जिणभवणाई तिरियं, संसाईयाई भोमनगरेसु । जोइसियविमाणेमु य, तत्तो वि हु संखगुणियाई ६४६ जिनभवनानि तिर्यक संख्यातीनानि भीमनगरेषु । ज्योतिपिकविमानेषु च ततोऽपि खलु मंग्यगुणितानि ।। त्रिलोय. पूर्ववद् अश्यम् ।

११७ चेहयवंदणमहामासे । वासहर-मेर-चरसार-दहबई-माणुमुत्तरनगे। नंदीसर-कुंडल-स्यग-चट्टवेयट्टमाईगु ।। ६४७ ॥ धधर-मेह-वभकारनपति-मानुषोत्तरनगेषु । नन्दीश्वर-कुण्डल-हरफ वृत्तवैतागादिपु ।। ६४५ ॥ पंचदसकम्मभूमिसु, सासय-कित्तिमयभेपमिलाई । आईवचेहयाई, तिरिपंतोगम्मि सिमहे ॥ ६४८ ॥ पथदशकर्मभूमि शाश्वत-कृत्रिमकभेदमितानि । अत्यानि तिर्यग्लोके तेपामहम् ॥ ६४८ ॥ अरहंतयाणं, फरेइ इचाइदंडगं पदिऊँ । पुद्धि व काउसागं, करेजमाएन मंगलगं ।। ६४९ ।। अत्यानां करोति इत्यादिदण्डकं पठित्वा । पूर्वमिव कायोत्सर्ग कुर्याद् प्यायेद् मगलपम् ।। ६४९ ।। पुर्व व पारिऊर्ण, परमेहीणं थुई अकाऊणं । देशा मोगजिपागं, धुई समुदामसदेण ॥ ६५० ।। মুমিন বাহিৰা গানা নাম না । दवादनेकजिनानां सुनी: ममुरामगन्दैन । ६५० ॥ दंसणगद्धिनिमिर्च, नित्यंकरवंदगा कया एसा । नाणविमुदिनिमिर, एसो यंदामि मुरमा १६५१॥ दर्शनशुद्धिनिमितं सीकरवन्दना नेपा। खानविशुद्धिनिमित्तमिनो बन्दे मुत्तमानम् ॥ ६५१ ।। सं मिन्छसम्मभेया, दुहिं मिच्नुपरमपाए। जेहि पणीयं मम्म, नापं ने बंदर एवं ॥ ६५२ ।। मद मिया-मस्याभेश विविध नियाभुनबनायाय । ये पीत मभ्यम् मान तान् पादरे परम ।। ६५९ ॥

११८
सिरिसतिसूरिनिर
"पुक्सरवरदीय?" इत्यादि।
"पुष्करवरद्वीपा" इत्यादि।
तत्य-
उद्धारसागराणं, अड्डाइजाण जत्तिया समया ।
एत्य किर तिरियलोए, दीवसमुदा उ एवइया
श्रुतसवाऽर्थः
तत्र-
उद्धारसागराणामर्धतृतीयानां यावन्तः समयाः ।
अन किल तिर्यग्लोके द्वीप-समुद्रास्तु एतावन्तः।।६५
अम्भितरओ दीवो-दहीण पडिपुनचंदसंठाणो।
जंबुद्दीवो लक्खं, विक्खंभायामओ होइ ॥ ६५४
अभ्यन्तरको द्वीपो-दघीनां प्रतिपूर्णचन्द्रसंस्थानः ।
जम्बूद्वीपो लक्षं विष्कम्भा-ऽऽयामतो भवति ॥ ६५४
तं पुण लवणसमुद्दो, परिखिबई दुगुणलक्सविखंम
तं पुण धायइसंडो, तं दुगुणं तं च कालोओ॥६५'
तं पुनर्लवणसमुद्रः परिक्षिपति द्विगुणलक्षविष्कम्भः ।
पुनर्धातकीपण्डः (खण्डः) तं द्विगुणं तं च कालोद
सो पुण पुक्खरदीवेण वेदिओ पुवदुगुणमाणेणं ।
इय दुगुणदुगुणमाणा, सवे दीवा समुद्दा य ॥६५६
स पुनः पुष्करद्वीपेन वेष्टितः पूर्वद्विगुणमानेन ।
इति द्विगुणद्विगुणमानाः सर्वे द्वीपाः समुद्राश्च ॥६५६
तेसु किर तइयदीयो, सोलसलक्खप्पमाण विखंमो
पुक्खरवरो ति भन्नइ, तस्सद्धं पुक्खरवरद्धं ॥६५७
तेषु फिल तृतीयद्वीप: पोडशलक्षप्रमाणविष्कम्भः ।
पुष्करवर इति भण्यते तस्याधं पुष्करवरार्धम ।। ६५७
१. पूर्णमूलम्-
पुक्खरघरदीय धायइसंडे य जंबुद्दीवे य ।
भरहेरयय विदेहे धम्माइगरे नमसामि ॥१॥

चेइयवंदणमहामास । पायारसंठिएणं, परिसिचं माणुसनगेणं । एवं मणुस्सऐचं, पाहि तिरिया य देवा य ॥६५८॥ प्राकारसंस्थितेन परिक्षिप्तं मानुपनगेन । एतद् मनुप्यक्षेत्रं बहितिर्यश्चश्व देवाश्च ।। ६५८ ॥ पुक्सरवरदीर, धायइसंडे दुइयदीवम्मि । जंबुद्दीयम्मि य आइमम्मि सबैसि दीवाणं ॥ ६५९ ॥ पुष्करवरद्वीपार्धे घातकीसण्डे द्वितीयद्वीपे । जम्बूद्वीपे पादिमे सर्वेषां द्वीपानाम् ॥ ६५९ ॥ पच्छाणुपुषियाए, निदेसो एस सित्तगुरुयत्ता । मरहे-रवय-विदेहे, एस समाहारदंदो उ ॥ ६६०॥ पश्चानुपूतिया निर्देश एप क्षेत्रगुरुकत्वात् । भरते-रावत-विदेहे एप समाहारद्वन्द्वस्तु ॥ ६६०॥ एफेधं पञ्चगुणं, बम्हा मरहाइयाण एयाण । पनरसन कम्मभूमिसु, भावत्यो होइ एयस्स ॥६६॥ एकैकं पञ्चगुणं यस्माद् भरतादिकानामेतेपाम् । पञ्चदशमु फर्मभूमिपु भावार्थो भवति एतस्य ॥६६१॥ धम्मो इह मुपधम्मो, आइगरा होति तस्स तित्यपरा । ते उनमंसामि अहं, यंदामि विमुद्धचित्तणं ॥६६२॥ धर्म इह श्रुतधर्म आदिकरा भवन्ति सस्य तीर्थकराः । सांस्तु नमस्याम्यहं वन्दे विशुद्धचित्तेन ।। ६६२ ।। धम्माइगरे एवं, थोऊण सुयस्स संथवं कुणा । तमतिमिरपडलविद्धसणस्स एगाएँ गाहाए ॥६६३ ।। धर्मादिकरानेव स्तुत्वा मुतस्य संतवं फरोति । तमलिमिरपटलविद्यमनस्य एकया गाया ।। ६६३ ।। ११ च गाथा- तमतिभिरपडसचिदंसजस्म मुरगण मरियमहिअरस । सीमाधरस्स पंदे पपफोडिअमोमासरस ॥२॥ Ank- १२० "तमतिमिर" इति गायार्थः। सिरिसंतिसूरिविरह तत्थ तमो अन्नाणं, रूविजइ तम्मि तिमिरपडलं व । विद्धसणो विणासी, तस्स उ जिणमणियसिद्धतो ६६४ तत्र तमोऽज्ञान रूप्यते तस्मिन् तिमिरपटलमिव । विद्धंसनो विनाशी तस्य तु जिनभणितसिद्धान्तः ६६४ तस्स त्ति सुरा पयडा, गणो य संघो फुड चिय नरिंदो। तेहि महियस्स परिपूइयस्स गुरुभचिराएण ॥६६५।। तस्येति मुराः प्रकटा गणश्च सङ्घः स्फुट एव नरेन्द्रः। तैर्महितस्य परिपूजितस्य गुरुभक्तिरागेण ॥ ६६५ ॥ सीमा मेरा तं जो, धरई धम्मस्स तह अहम्मस्स । तं वंदे भत्तीए, छदृविभत्ती उ वीयत्थे ॥ ६६६ ॥ सीमा मर्यादा वा यो धरति धर्मस्य तथाऽधर्मस्य । तं वन्दे भत्त्या पष्ठीविभक्तिस्तु द्वितीयाथें ॥ ६६६ ।। पप्फोडियमइसयचुन्नियं ति जेणेह मोहमहनालं। वंदे तं सिद्धतं, अहवा तस्सेव माहप्पं ॥ ६६७ ।। प्रस्फोटितभतिशयचूर्णितमिति येनेह मोहमहाजालम् । वन्दे तं सिद्धान्तमथवा तस्यैव माहात्म्यम् ।। ६६७ ।। तहा-"जाई-जरामरण" इत्यादि सूत्रम् ।। तथा--"जाति-जरा-मरण-" इत्यादि सूत्रम् । जाइ ति मासनवर्ग, गम्मे वसिऊण गरुयदुवसेणं । नेरहयस्स य घडियालयाओ जीवस्स णिग्गमणं ६६८ जातिरिति मासनय गर्ने उपित्या गुरुफापेन । नैरयिकस्येव पटिकाऽऽयाद् जीयम्य निर्गमनम् ।। मार्यः १ पूर्णमूलम्- जाजरा-मरण रोगाणाराणम्स कहाणपुगलयिसालाहापदरा। को दय-दापयरिंदगणधिस्स धम्मरस साप्णुपताम करे पसायं १२१ . चेइयवंदणमहाभास । होइ जरा धुट्टतं, यवसायपहुत्तरूपपलमहणी । जा परिभवदयदव, जीतमयं जणं कुणइ ॥६६९ ॥ भवति जरा वृद्धत्वं व्यवसाय-प्रभुत्व-रूप-बलमथनी । या परिभवदवदग्धं जीवन्मृतं जनं करोति ॥ ६६९ ॥ मरणं पुण पंचतं, भयंकरं सयलजीवलोयस्स । निययमनायागमणं, दुहावहं वेरिचकं च ॥ ६७० ।। मरणं पुनः पञ्चत्वं भयंकर सकलजीवलोकस्य । नियतमशातागमनं दुःसावह वैरिचक्रमिव ॥ ६७० ॥ सोओ मण-देहाणं, संतापयरो जणस्स परिणामो । घणहरण-बंधुमरणाइसंभवो भवभमनिमित्तं ॥६७१॥ शोको मनो-देहयोः संतापकरो जनस्य परिणामः । धनहरण-यन्धुमरणादिसंभवो भवभ्रमनिमित्तम् ॥६७१॥ एएसिमणिहाणं, पणासणो जो जिणंदमुयधम्मो । तस्सोवलम्भ सारं, एमाइपयाण संबंधो ॥ ६७२ ।। एतेपामनिष्टानां प्रणाशनो यो जिनेन्द्रभुतधर्मः। तस्योपलभ्य सारमेवमादिपदानां संवन्धः।। ६७२ ।। अगुहनिवारणसची, पाएणेएण तस्स निदिट्टा । मुहसंपयाण सची, भन्नइ तीएण पाएण ॥ ६७३ ॥ अशुभ(अमुरर) निवारणातिः पादेनतेन (मायेणतेन) सस्य निर्दिष्टा। मुग (शुभ) संपदा शक्तिर्मण्यते तृतीयेन पादेन॥६७।। फलं सायं अम्हा, अणेइ पाहरह नेग कसाणं । पुवरालमिति संपुमं, सवपहाणं पुण विसालं ॥६७४॥ कल्यं सातं यस्माद् अणति व्यारति सेन कल्याणम् । पुष्कलगिति संपूर्ण सर्वप्रधानं पुनर्षिशालम् ।। ६७४॥ तिविहविसेसणजुर्स, मुहमावहई करद जीगणं । जो तस्स भणियमिमिणा, मुपस्स मुपदाणसामर्थ ।।

१२० गिरिमागी गत तमो नमागं, सीमगा। गिगोलागी, नगगनगिमिका गानोमा रोगनिन। गिनो तिनामी गम गुशिगिवान :१९ सम्ग नि गुग पगडा, गयो ग गंजो कर मिनन्दिो। तेहि महिसम्म परिपूरणम्ग गुममणिगएन ।।६६५।। सम्पति गुगः प्रादा ग मतः एट पर नरेन्द्रः । महिनाम परिपूनिता गुमागगन ॥ ६६५ ॥ सीमा मेग जो, घगई पम्मम्ग ता हम्मान । तं वंदे मीए, निमगी उ यीयत्ये ॥ ६६६ ॥ सीमा मर्यात मा यो धरती धर्मस्य तमासन। सं यन्दे भराया पठीविभपिस्तु नितीय ।। ६६६ ।। पफोडियमहसयनुन्नियं ति जेणेह मोहमहनालं । वंदे तं सिद्धतं, अहवा तस्सेर माहप्पं ॥ ६६७ ।। प्रस्फोटितमतिशयचूर्णितमिति येनेद मोहमहाजालन् । बन्दे तं सिद्धान्तमया तस्यैव माहात्म्यम् ॥ ६६७ ॥ तहा-"जाई-जरामरण" इत्यादि सत्रम् ॥ तया--"जाति-जरा-मरण-" इत्यादि सूत्रम् । जाइ चि मासनवगं, गन्मे यसिऊण गरुपदुक्सैगं । ब्दार्यः नेरइयस्स व घडियालयाओ जीवस्स णिग्गमणं ६६८ जातिरिति मासनवक गर्ने उपित्वा गुरुमदुःसेन । नैरयिकस्पेव घटिकाऽऽलयाद् जीवस्य निर्गमनम् ॥ 1. पूर्णमूलम्- जाई-जरा-मरण-सोगपणासणस्स कल्लाणपुक्खलपिसालसुहायहस्स। को देव-दाणव-नरिंदगणशिअस्स धम्मस्स सारमुपलम्भ करेपमा ३ १२१ चेइयवंदणमहाभासं । होइ जरा घुटतं, वयसायपहुत्तरूपयलमहणी । जा परिभवदयदटुं, जीवंतमयं जणं कुणइ ॥६६९॥ भवति जरा वृद्धत्वं व्यवमाय-प्रभुत्व रूप-यलमथनी । या परिभवदवदग्धं जीवन्मृतं जनं करोति ।। ६६९ ।। मरणं पुण पंचचं, भयंकरं सयलजीवलोयस्स। निययमनायागमणं, दुहायहं वेरिचकं व ॥ ६७० ॥ मरणं पुनः पश्चत्वं भयंकरं सफलजीवलोकस्य । नियतमझातागमनं दुःण्यावहं वैरिचक्रमिव ॥ ६७० ॥ सोओ मण-देहाणं, संतापयरो जणस्स परिणामो । धणहरण-बंधुमरणाइसंभयो भवभमनिमित्तं ॥६७१॥ शोको मनो-देहयोः संतापफरो जनस्य परिणामः। धनहरण-यन्धुमरणादिसंभवो भवभ्रमनिमित्तम् ॥६७१॥ एपसिमणिहाणं, पणासणो जो जिणेंदगुयधम्मो । तस्सोवलन्म सारं, एमाइपयाण संबंधो ।। ६७२ ॥ एतेषामनिष्टानां प्रणाशनो यो जिनेन्द्रधुनधर्मः । तस्योपलभ्य सारमेवमादिपदानां संबन्धः।। ६७२ ॥ अगुहनिवारणसत्ती, पाएणेएण तस्स निदिहा । गुहसंपयाण सनी, भन्नइ तीएण पाएण ॥ ६७३ ॥ अशुभ(अगुग्य)निधारणशक्तिः पादेनेनेन (प्रायेणेतेन) सस्य निर्दिष्टा। मुप (शुभ) संपदा शक्तिभण्यते तृतीयेन पादेन॥६७।। कल्लं सायं जम्हा, अणे पादरइ तेण कहाणं । पुरसलमिति संपुमं, सहपहाणं पुण पिसाले ॥६७४।। कल्यं सातं यस्माद् अति प्याही लेन कल्याणम् । पुष्फलमिति गंपूर्ण सर्वप्रधानं पुनर्विकालम् ॥ ६७४ ।। तिविपिसेसगजुर्ग, गुहमाररई फरेह जीरा । जो तस्म भणियमिमिणा, गुपस्स गुपदाणमामत्य ।।

१२२
॥
सिरिसंतिसूरिविरह
त्रिविधविशेषणयुक्तं सुखमावहति करोति जीवानाम् ।
यस्तस्य भणितमनेन श्रुतस्य श्रुतदानसामर्थ्यम् ।। ६७५
को त्ति सयन्नो पुरिसो, देवाईया य पायडा चेव ।
तेसिं गणेहि दढमचियस्स परिपूइयस्स ति ॥६७६॥
के इति सकर्णः पुरुपो देवादिकाश्च प्रकटाश्चैव ।
तेषां गणैर्टढमर्चितस्य परिपूजितस्येति ॥ ६७६ ।।
धम्मो मुयधम्मो चिय, एए उ सारो य तस्स माहप्पं
उपलब्म जाणिऊणं, करेइ लुत्तो इकारोत्थ ॥६७७०
धर्मः श्रुतधर्म एव एते तु सारश्च तस्य माहात्म्यम् ।
उपलभ्य झात्वा करोति लुम इकारोऽन्न ॥ ६७
सिढिलित्तमिह पमाओ, मेओ अत्थाओ तम्मि विसयम्मि।
जाणियजिणवयणाणं, न एस जुत्तो ति भावत्थो ६७८
शिथिलत्वमिह प्रमादो भेदोऽर्थात् तस्मिन् विपये।
शातजिनवचनानां नैप युक्त इति भावार्थः ॥ ६७८ ।।
तहा-"सिद्धे भो ! पर्यओ" पृचं सूत्रम् ॥
तथा -"सिद्धान् भो' प्रयतः" वृत्तं सूत्रम् ।
"निदे" इति सिद्धे लद्धपइटे, अपसलिए कुमयसत्यनिवहेण ।
वृत्तार्थः
अहया सिद्ध पिये, तिकालभाविप्पहावेण ॥ ६७९ ॥
सिद्धान् लब्धप्रतिष्ठान अस्खलितान् फुमतशास्वनिवदेन ।
अथवा सिद्धान् नित्यान त्रिकालभाविप्रभावेण ॥ ६७९ ॥
"दे" पद. सिद्धे या विक्साए, सदेव-मणुयामुरम्मि लोपम्मि
सारार्थ.
मो आमंतणसदो, अइसयनाणीण सधाणं ।। ६८० ॥
१. पूर्णमूलम्-
सिद भो! पपओ गमो जिगमए मंदी सपा रांजमे,
देयं नाग-गुयण्ण-णिगणरसागायथिए।
लोगी जत्य पाहिमोजामिणं तयुगगाए,
धामो पाउसासी विजय गुरं पा॥४॥

इयवंदणमहामास ।
१२३
सिद्धा या विख्याताः सदेव-मनुजा-मुरे लोके ।
भोः आमषणशब्दोऽतिशयज्ञानिनां सर्वेषाम् ॥ ६८०॥
भो! पेच्छह अइमइयो, पमायचाएण एस पपओ हं।
चयणेण तं पयासइ, होउ नमो मे जिणमयस्स ६८१
भोः! प्रेमध्वमतिशयिनः प्रमादत्यागेन एप प्रयतोऽहम ।
वचनेन तत् प्रकाशते भवतु नमो मम जिनमतस्य ६८१
छट्टीसत्तमियागं, नत्यि विमत्तीणमत्यमेओ नि ।
तेण उत्पी-अत्ये, निहिहा सचमी मुने ।। ६८२॥
पष्ठी-मप्तमीकानां नास्ति विभफीनामर्थभेद इति ।
तेन चतुर्ध्यर्थे निर्दिष्टा सममी सूत्रे ॥ ६८२ ॥
अहया वि नमो अवयमवगयतइयाविभचियं नेयं ।
पयओ नमणेणाऽहं, जिणमयविसए ति यपत्थो६८३
अधधाऽपि 'नमस्' अव्ययमपगततृतीयाविभक्तिकं शेयम् ।
प्रयतो नमनेनाऽहं जिनमतविपये इति वाश्यार्थः ६८३
अहवा वि न-मा-सद्दा, पडिसेहत्था परोप्पर दो वि । 'नो' पदा
मयोड
पगयं गति अत्यं, पयो ऽहं जिणमए सिद्धे ६८४
अथवाऽपि न-मा-दादी प्रतिपेधार्यों परस्पर दावपि ।
प्रशतं गमयतोऽर्थ प्रयतोऽहं जिनमते सिद्धे ।। ६८४ ॥
जिणमयमिह मुयधम्मो, योउं सोपेर पत्थुओ जम्मा ।
होइ जियाणं नंदी, जेण सया संबमे तसो ॥६८५॥
जिनमतमिद भुतधर्मः मोतुं म एव मानुनो यागात् ।
भवति जीगना मन्दिर्येन सदा संयगस्ततः ।। ६८५ ।।
नंदी परमसमिद्धी, सपा वि पि पि राजमे परणे।
तस्म पिसेरागमेयं, देव-मागाइ विमयं ।। ६८६ ।।
नन्दिः परमसद्धिः सदारि मिलमरि भयमे पर।
पस विशेषगभेतद् देव-नागा रिसेपम् ॥ ६८६ ॥

१२४ सिरिसंतिमूरिविरह देवा विमाणवासी, जोइसियाई उ अरिमा सके। नाग-सुबन्ना भुवणाहिवासि उपलबसणं मणियं ६८७ देवा विमानवासिनो ज्योतिपिकादयस्नु उपरिमाः म।। नाग-मुवर्णा भुवनाविवामिन पटक्षणं मणितम् ।। किन्नरगणगहणाओ, संगहिया सयलवंतरा देवा । चउबिहमुरेहि सन्भूयमावत्रो परममनीय ॥ ६८८॥ किन्नरगगग्रहणान् संगृहीताः सकलव्यन्तरा देवाः । चनुर्विधमुरैः मद्रूतमावनः परमभक्न्या ॥ ६८८ ॥ दढमचियम्मि परिपूइयम्मि नंदी जो हवद चरणे । सबायरेण संपड़, पयओ हं तम्मि मुयधम्मे।।६८९॥ दृढमर्थिते परिपूजिते नन्दिर्यतो भवति धरणे । मर्यादरेण संप्रति प्रयतोऽहं तस्मिन् श्रुतच ॥ ६८९ ।। सम्भूय नागसखराण पढमाणमेत्य दुम्मायो । प्राकृतलक्षणम् छंदोमंगमयामो, पाययलक्खणवलाओं वि ॥६९०॥ सद्भूत-नाग-न्दाक्षराणां प्रयमानामत्र विभावः । छन्दोमगमयान् प्राकृतलक्षणवलादपि ।। ६९० ॥ . भणियं च तत्य- नीया लोयमभूया, य आणिया दोनि विंदु-दुमाया। अत्यं गर्मति तं चिय, जो तेसिं पुदमवासि ।।६९१॥ भणिवं च तत्र- नीती टोपममूतौ च आनीती वा बिन्दु-द्विर्मावी । अयं गमयत: तमेव यनेपां पूर्वमेवाऽऽमीन् ।। ६९१ ॥ लोइजइ दिस्सद जं, जहहिनो केवलेण गाणेण । पंचत्थिकायमइओ, तो लोगो एल्य पचहो ॥६९२॥ सोम्यते दृश्यते यद् यथास्थितः फेवलेन शानेन । पचाविकायमपोशो लोकोऽत्र प्रहीनव्यः ॥ ६९२॥ १"अदित् छन्दगी (धनुमारः)-दा-नाग-गुवा"-1-1-२१ सीमापारविधायके गरे श्रीहेमचन्दायां ।

१२५ चेहयवंदणमहाभास । जत्य ति जम्मि मुयधम्मदप्पणे अवितहोवलंभाओ। चिदृइ पहिओ इय, पञ्चपरा जयमिणं सो उ ६९३ योति यग्मिन् ध्रुतधर्मदर्पणेऽविथोपलम्भात् । विष्ठति प्रतिष्ठित इव प्रत्यक्षं जगदिदं स तु ।। ६९३ ।। नरलोयमेतमेयं ति संसयावगमकारणे भणियं । तेलोको उहा-हो-तिरियविभेयं तिहुयणं पि॥६९४॥ नरलोकमात्रमेतदिति मंशयापगमफारणे भणितम् । प्रैलोक्य-उर्ध्वा-ऽध-स्तियविभेदं विगुवनमपि ।। ६९४ ॥ तस्म विसेससरूवं, नेयं मयासुरं ति इह मगा। भणिया मणुया अमुरा वि दाणवा तेसि ६९५ तस्य विशेपसरूपं यं माऽगुरमिति ६६ माः । भणिता मनुजा अमुग अपि दानवासयोरेरयम् ॥६९५।। एवं फिर दंडो इच, मज्जग्गहणेण एत्य संगहिओ । गुर-नारयाइरूवो, लोगो सही पि ददृयो । ६९६॥ एवं फिल दण्ड इय मध्यमहणेनाऽत्र संगृहीतः । मुर-मारकादिरूपो लोकः सर्वोऽपि द्रष्टव्यः ।। ६९६ ॥ एवं संगवेणं, फाउं सुयधम्मसंधयो भयो । अइमनिभरियचिचो, आसीराय इमं पदइ ॥६९७॥ एवं गशेपेण कृत्वा भुतधर्मसंमवं भव्यः । अतिमणियनपित्त आशीर्वादमिगं पठति ॥ ६९७ ॥ धम्मो ति मुचधम्मो, बट्टउ पावेइ उमर परमं । सामयमणवरयं चिय, विजयाओ दुम्मयसम्णं ६९८ धर्म इति धर्मो पर्धनां प्रानोति एमति परमाम् । शाश्यतमनवम्तमेव विजया दुर्मचमूनाम् ।। ६९८ ॥ धम्मो शरिषधम्मो, तेग बहा उपर अपरा। होइ सह पिय पहर, गुपधम्मो एम भगवं नि ६९९ सिरिमतिगरिविरह धर्मशारिश्रयमः तेन यया-नरमप्रियानम् । भवति तथैव वर्धनां धुनधर्म पर भगगानिति ।। ६९९ ॥ आयरसूयणहेर्ड, पढउ मणियं पुणो इममदुढे । उपविस उयविस मुंजमु, दीसह लोए वि यवहागे ७०० आदरसूचनहेतुं 'वर्धताम्' मशिनं पुनरिदमदुष्टम् । उपविश उपविश भुत दृश्यते लोकेऽपि व्यवहारः ७०० सिद्धिसम्मुयहियो, न हु एत्तियवंदणेण परितुदो। तबंदणाइहेडं, कुणइ पुणो एवमुवसग्गं ।। ७०१ ।। सिद्धिममुत्मुफहदयो न ग्यलु एतावद्वन्दनेन परितुष्टः । तद्वन्दनादिहेतुं करोति पुनरेवमुपस(मुन्स)गम् ||७०१।। "सुयस्स भगवओ करेमि काउस्स- ग्गमिचाह जाय वोसिरामि। "श्रुतस्य भगवतः करोमि कायोत्सर्गमित्यादि यावद् व्युत्सृजामि" । पुर्व व कायचायं, काउं परिचिंतिऊण मंगलयं । विहिपारियउस्सग्गो, सुयनाणथुई तो देखा ७०२ पूर्वमिव कायत्यागं कृत्वा परिचिन्त्य मगलकम् । विधिपारितोत्सर्गः श्रुतज्ञानस्तुति ततो दद्यात् ॥ ७०२ ॥ पढमत्थऍ भारजिणा, वीए ठवणाजिणा जिणहरत्या। तइए पुण नामजिणा, तिलोयठवणाजिणा य थुया ७०३ प्रथमतवे भावजिना द्वितीये स्थापनाजिना जिनगृहस्थाः । तृतीये पुननामजिनाबिलोकस्थापनाजिनाश्च स्तुताः ॥७०३॥ इह पुक्सरवरदंडे, दबरिहंताण वंदणा विहिया । तित्ययरनामवंधणनियंधणं जेण मुयणाणं ।।७०४॥ १.शेपं पूर्ववत्- - चेइयवंदणमहाभासं । १२- इह पुप्फवरदण्डे द्रव्याहतां वन्दना विहिवा। तीर्यकरनामयन्धननियाधनं येन मुनज्ञानम् ।। ७०४ ।। मणियं च- भूयस्स भाविणो या, भावस्मिह कारणं तुजं लोए । तं दधं सबम्, सरेयणाचेयणं वेति ॥ ७०५॥ भणितं प- भूतस्य भापिनो या भावस्येह फारणं तु यल्लोये । तद् द्रव्यं सर्वज्ञाः सचेतना-ऽचेतनं वन्ति ।। ७०५ ।। तहाहि- अपुरानाणगहणे, गुयभनी पक्यणे पभाषणया । एएहि कारणेहि, तित्थयरतं लहइ जीयो ।। ७०६ ॥ तथाहि- अपूर्वज्ञानमहणे धुतभक्तिः प्रवचने प्रभावनता । एतः कारणे: सीर्थकरत्वं लभते जीवः ।। ७०६॥ सिरप्राग एवं पउप्पयारा, अग्ईता तार बंदिया एए । संपर फमपत्नाणं, सिद्धाण फरेमि संपवणं ।। ७०७ ॥ एवं चतुकारा अन्तिस्ताव पन्दिता एते । संप्रति क्रमप्रामानो सिखानां करोगि संस्तवनम् ॥७०७॥ अहव चिहदगाओ, सिद्ध जेहि पापियं पुर्ति । सप्पपलाभनिमिषं, सिदे यंदामि ते इहि ।। ७०८ ॥ अथवा पैलवन्दना सिद्धत्यं यः प्रामं पूर्वम् ।। तत्पदलाभनिमितं सिमान् वन्दे सानिधानीम् ।। ७.८ ॥ 1. एनामा गम्-" भूगस भारिनोवा भास सामगगरा गरिन् "-विशेषापार पर रीवाराम(पृ.१७ शिस्यवार्यः सिरिसंतिमूरिविरह जह गारडियो गरुडं, विजओ धनंतरि सया सरह । विज्ञआसिद्ध विज्ञाहरो वि इहत्तसिद्धत्यं ।। ७०९ । यया गारडिको गम्हं, वेद्यो धन्वन्तरि सदा स्मरति विद्यासिद्धं विद्याधरोऽपि इत्वसिद्धयर्थम् ।। ७०९ ॥ एवं सिद्धपयस्थी, करेमि सिद्धाण संयवामियाणिं । इय मावंतो सम्म, सिद्धाण थुई पढइ (पयो)॥७९ एवं सिद्धपदाऽर्थी करोमि मिद्धानां संस्त्रत्रमिदानीम् । इति भावयन सम्पर सिद्धानां स्तुतिं पठति (भयतः)७१ "सिद्धोणं युद्धाणं" इत्यादि सूत्रम् ॥ "सिद्धभ्यो युद्धेभ्यः"-इत्यादि सूत्रम् ।। सिद्धा निष्पन्ना रालु, मकारंतरपवित्तिनिरवेवसा । सबुत्तमपयपत्ता, जेसि परिकम्मणा नत्थि ॥७११ सिद्धा निप्पन्नाः खलु मकारान्तरप्रवृत्तिनिरपेक्षाः। मर्योत्तमपदमामा येषां परिकर्मणा नानि ।। ७११ ।। पिता-जोग-जण-धाउयायसिद्धादया वि लोगम्मि । सिदा चैन पसिद्धा, विसेसणं तेग युद्धागं ॥ ७१२) विधा-योगा-उसन-धातुसादसिद्धारिका अपि लोगे। सिद्धा एवं प्रमिदा विशेषणं तेन युद्धेभ्यः ।। ७१२ ।। पुरशनि जे समग्गं, पहनमणागयं अईयं पि। भवमाविषन्युन, तमि युदाण सिद्धाणं ।। ७१३ ॥ पोपल ये ममप्रं यमानमनागनमतीनमाल। भरमाविषग्गुना सेभ्यो युद्धस्यः गिद्धेयः ॥ १३ ॥ मुनि पमा वि गुग, परिभूयं शामिण नियनित्यं । गंगारे अाया, कृति केमिति मपमेयं ।। ७१४ ॥ पनि मटम् . पूर्वमूदम्- गिद्या युद्धानं पारगान गाया। होयाणपुरगया नमो गया मागिता १.

१२ चेइयवंदणमहाभास । मुक्ति प्रामा अपि मुराः परिभूतं ज्ञात्वा निजतीर्थम् । संसारे अवनारं कुर्वन्ति फेपाश्चिद् मतमेतत् ॥ ७१४ ॥ तेसि पडियोहणत्य, पारगयाणं विसेसणं मणियं । नदु टुति तारिमा जं, पारगया भवसमुदस्य ७१५ तेषां प्रतियोधनार्थ पारगतेभ्यो विशेरगं भणितम । न सट भवन्ति तारना या पारगना भवममुद्रम्प ७१५ पारं पझंतं रालु, गयाण पत्ताण भवमहोयहिणो। अगंतियगमणेणं, भुओ पि नदपवेमाओ ।। ७१६ ।। पारं पर्यन्तं रालु गतेभ्यः मानेभ्यो भवमहोदयः । आत्यन्तिवगगनेन भूयोऽपि सदप्रयेशा ॥ ७१६ ।। ते पि अगाइगिद्धा, केहि वि इह नि तमिरामन्धं । भनइ पिसेमणंतर-मग्नं पि परंपरगयार्ण ।। ७१७ ॥ तेऽपि गर अनादिसिद्धाः परपि पाशी अभियगार्यम। भण्यते विशेषणान्तरमन्यदपि परंपरागतेभ्यः ॥७१७॥ एगुपएमादमो, तओ पि अमो नओ वि अमयरो। एवं परंपराए, गयाण पनाण मुतिपयं ॥ ७१८॥ एकोपदेशान्यः, ततोऽपि अन्यः, सतोऽपि अन्यतरः । एवं परंपरया गतेभ्यः प्रामे यो मुक्तिपदम् ॥ ५१८ ॥ नय पपई पढमो, कस्तुपएमेण मिपमं पत्तो। कालस्स व पढम, नाधिधिय जैप फरमा वि ७१९ नप वक्तव्यं प्रथमः पयोपदेशेन शिप HIRE | पालम वा प्रथम भारयेव येन पश्यापि ॥ १९॥ कि- विषया नाणं नागा, उ मर्ग दंगमाओं पर न । परवाहितो मोरतो, परंपरा हमा एवं ॥ २०॥ .

जह गाडगो गतिमा गा| मिजामिदं राहगेगिय ॥ ७० ॥ गया गाडिको गाई, air mrt गा| frifieri | १९॥ प गिदगी, कमि मिदार गंगामिपाणि । प मानी गम्म, मियाग गई पटर (पयो)|t?lf पमिद्रामा गेमि मिसानां गंगामिदानीम। रवि मापन गम्गह गिद्धानां पति (अपनः) १० "सिद्धाणं मुद्राण" इत्यादि गाम् ।। "सिदगो युदभ्यः -यादि प्रम ।। दिया सिद्धा निष्फना गलु, महानगपरिनिनिसमा । सयुतमपपपना, जेमि परिकम्ममा नन्थि ॥११॥ मिद्धा निश्पन्नाः माह मकागन्नमगिनिरपेक्षाः । म समपदमाता येषां परिकनंगा नामि ॥ ७११।। विन्जा-जोगं-जण-घाइवायमिदाइया वि लोगम्मि । सिद्धा थेर पसिद्धा, विसेस नेण युदाणं ॥७१२॥ विद्या-योगा-जन-धातुवादसिद्धादिका अपि लो। सिद्धा एव प्रसिद्धा विशेषणं तेन युद्धेभ्यः ॥ ७१२ ॥ युझंति जे समगं, पीतमणागयं अईयं पि। भवमाविश्त्युतत्तं, तेसि युद्धाण सिद्धाणं ।। ७१३ ।। घोषन्ति ये समप्रं वर्तमानमनागतमदीवमपि । भवभाविवस्तुनत्त्वं तेभ्यो युद्धेभ्यः सिद्धेभ्यः ॥ १३ ॥ केपाविद् मुक्ति पत्ता वि मुरा, परिभूयं जाणिऊण नियतित्यं । मतम् संसारे अवयारं, कुणंति केसिंचि मयमेयं ॥ ७१४ ॥ पूर्णमूलम् - सिद्धाणं युद्धाणं पारगयाणं परंपरगया। लोयग्गमुवगयाणं नमो सया सध्यसिद्धाणं ॥१॥ .

१२९
पेट्यवंदणमहाभार।
मुकि मामा अपि सुराः परिभूनं शात्वा निजतीर्थम् ।
संसारे अवतारं पुर्वन्ति फेपाश्चिद् मतमेतत् ।। ७१५॥
तेसि पडिपोहणत्य, पारगयाणं विरोमगं मणियं ।
नहुनि वारिमा जं, पारगया भरसमदस्म ७१५
सेपां प्रतियोधनाय 'पारगतेभ्यो' विशेषणं भगितम ।
न राष्ट्रभवन्ति नारशा या पागता भयममुद्रम्म ७१५
पारं पञ्जतं गलु, गया| पनाण भवमहोय दियो ।
अप्रतियगमणेणं, भुसो वि नदप्पवेमाओ ॥ ७१६ ॥
पार पर्यन्नं सनु गतेभ्यः प्रामेभ्यो भवमहोदधेः ।
आत्यन्तिफगमनेन भूयोऽपि मदप्रवेशान ।। ७१६ ॥
ते वि अगाइगिद्धा, फेहि पिइनिसभिरामय ।
भगद विसेसणंतर-ममं पि परंपरगयाम् ।।७१७ ॥
तेऽपि गट अनादिमिताः कपिरनिरागाम।
भण्यते विशेषणान्तरमन्यदपि परंपरागतेभ्यः ॥१७॥
पगुपपनादमो, तो पि अमो नओ पि अभयरो।
एवं परंपराए, गयाण पत्ताप मुतिपयं ।। ७१८ ॥
एषोपदेशान्यः, ततोऽरि अन्यः, ततोऽपि भन्यतरः ।
एवं परंपरया गतेभ्यः भायो मुक्तिपरम् ॥ १८ ॥
नप पपई पदमो, फममुपएमेण मिरपयं पनो।
फालग प पदमा, नपिपिप जेष करमा पि ७१९
कप पाग प्रथमः लोपोन शिE HERE:
सालमा प्रथम नारा देव पसारि ॥१९॥
सिं-
विषया ना नाणा, उस दंगमाओं पातु ।
परमादिलो मोरयो, परंपरा मा एवं ॥ २०॥

१२८
सिरिसंतिगरिबिरह
जह गारडिओ गराई, विमो धननार सया सरह ।
विजासिद्ध विआहरो वि इहलसिद्धत्यं ।। ७०९ ।।
यथा गाडिको गम्डं, यो धन्वन्तरि मदा स्मरति ।
चिद्यासिद्ध विद्याधरोऽपि इष्टत्वसिद्धयर्थम् ।। ७०९ ॥
एवं सिद्धपयत्थी, करेमि सिद्धाण संथवमियाणि ।
इय मावंतो सम्मं, सिद्धाण युइं पढइ (पयओ)।७१०॥
एवं सिद्धपदार्थी करोमि मिद्धानां संस्तवमिदानीम् ।
इति भावयन् सम्यक् सिद्धानां स्तुतिं पठति (प्रयतः)७१०
"सिद्धाणं युद्धाणं" इत्यादि सूत्रम् ॥
"सिद्धभ्यो युद्धेभ्यः"-इसादि सूत्रम् ॥
सिद्धस्तवार्य: सिद्धा निष्फन्ना खलु, सकारंतरपवित्तिनिरवक्ता ।
सनुत्तमपयपत्ता, जेमि परिकम्मणा नत्थि ॥७११॥
सिद्धा निष्पन्नाः खलु सत्कारान्तरमवृत्तिनिरपेक्षाः ।
सर्वोत्तमपदमाता येपां परिकर्मणा नाति ॥ ७११॥
विजा-जोगं-जण-धाउयायसिद्धाइया वि लोगम्मि ।
सिद्धा चेत्र पसिद्धा, विसेसणं तेण बुद्धाणं ॥ ७१२॥
विद्या-योगा-ऽखन-धातुवादसिद्धादिका अपि लोके ।
सिद्धा एव प्रसिद्धा विशेपणं तेन युद्धेभ्यः ॥ ७१२ ।।
बुझंति ने समग्गं, वहतमणागयं अईयं पि।
भवभाविवत्युतत्तं, तेसि युद्धाण सिद्धाणं ॥ ७१३ ॥
योधन्ति ये समनं वर्तमानमनागतमतीतमपि ।
भवभाविवस्तुतत्त्वं वेभ्यो बुद्धेभ्यः सिद्धेभ्यः ॥ ७१३ ।।
केपांचिद्र
मुत्ति पत्ता वि मुरा, परिभूयं जाणिऊण नियतित्यं । .
मतम्
संसारे अवयारं, कुणंति केसिंचि मयमेयं ।। ७१४ ।।
१ पूर्णमूलम् -
सिद्धाणं युद्धाणं पारगयाणं परंपरगयाणं ।
लोयग्गमुवगयाणं नमो सया सव्यसिद्धाणं ॥१॥

चेइयवंदणमहाभासं ।
मुक्ति प्रामा अपि मुराः परिभूतं ज्ञात्वा निजतीर्थम् ।
संसारे अवतारं पुर्वन्ति फेपाधिद् मतमेतत् ।। ५१४ ॥
तेसि पडियोहपात्य, पारगयागं विसेसर्ग भणियं ।
नहुँति तारिसा जं, पारगया भवसमुदस्म ७१५
तेषां प्रतियोधनार्य 'पारगतेभ्यो' विशेषणं भणितम ।
नमलु भवन्ति तादमा या पारगता भरममुद्रम्प ७१५
पारं पसंतं सल, गयाण पत्ताण भवमहोयहिणो।
अगतियगमणेणं, भुओ चि नदप्पवेसाओ ॥ ७१६ ॥
पार पर्यन्तं पलु गतेभ्यः प्रामेभ्यो भवमहोदधेः ।
आत्यन्तिकगमनेन भूयोऽपि तदप्रवेशात् ।। ७१६ ॥
ते विहु अणाइसिद्धा, फेहि वि इट्ट तितनिगगत्यं ।
मनइ विसेसणंतर-ममंपि परंपरगयाणं ॥ ७१७ ॥
तेऽपि तु आदिसिद्धाः फरपि या इति सनिगमार्थम।
मण्यते विशेषणान्तरमन्यदपि परंपरागतेभ्यः ॥१७॥
एगुवएनादयो, तओ वि अमो नओ बि असयरो।
एवं परंपराए, गयाण पताण मुतिपयं ।। ७१८॥
एपोपदेसादन्यः, ततोऽपि अन्यः, सनोऽपि अन्यतः ।
एवं परंपरया गतेभ्यः प्रामे यो गुतिपदम् ॥ १८॥
न य पनई पढमो, कम्वएमेण सिरप पतो।
फालस्म य पदम, नस्थिपिर जेप करमा वि ७१९
नप पवनध्यं प्रथमः पम्पोपदेसन शिवपा मापः।
साल का प्रथम नाम्य येन पस्थायि ॥१९॥
कि-
पिपण नाणं नाणा, उदंगणं दंगपास परवं तु ।
धरणाहिंलो मोसो, परंपरा इमा एवं ॥ ७२० ॥

१३० सिरिसंतिरिविरह किंच- विनयाद् ज्ञानं , ज्ञानात्तु दर्शनं दर्शनाभरणं तु । चरणेभ्यो मोक्षः परंपरा इयमेवम् ।। ७२० ।। नियवीरिएण अहवा, कालसहावाइणो वसे काउं। भवियवयनामाए, विसालसोवाणमालाए ।। ७२१ ॥ निजवीर्येण अथवा काल-स्खमावादीन् वशे कृत्वा । भवितव्यतानाश्या विशालसोपानमालया ।। ७२१ ।। मिच्छत्तमहावा, निग्गंतूण जिऊण य कमेण । संमत्तदेसविरई-चरणाइपरंपरं परमं ।। ७२२ ॥ मिथ्यात्वमहाकूपाद् निर्गत्य अर्जित्वा च क्रमेण । सम्यक्त्व-देशविरति-चरणादिपरंपरां परमाम् ॥ ७२२ ॥ एवं परंपराए, गयाण मोक्खं सया नमो होउ । जस्स जहिं मलविगमो, तस्स तहिं चेव मुत्तिपयं ७२३ एवं परंपरया गतेभ्यो मोक्षं सदा नमो भवतु । यस्य यत्र मलविगमः तस्य तत्रैव मुक्तिपदम् ।। ७२३ ।। एवंविहदुन्नयनिर-सणत्यमचंतसुद्धयुद्धीहि । लोयग्गमुवगयाणं, पयमेवं पयडमुवइ ।। ७२४ ।। एवंविधदुनयनिरसनार्थमत्यन्तमुद्धबुद्धिमिः । लोकाप्रमुपगतेभ्यः पदमेवं प्रकटमुपदिष्टम् ।। ७२४ ।। लोगो चउदमरजू , इसिपमारामिहाणवरपुढवी । लोयग्गभूमिया सा, सीया य जिणागमपसिद्धा ७२५ लोफयतुर्दशरजरीपत्याग्भाराभिधानयरएथिली । लोकापस्तूभिना मा सिता प जिनागमप्रसिद्धा ॥७२५।। तेसिं उरि गंतू-ण जोपणं तम्स उपरिमे कोसे । उपरिमछम्मायम्मी, लोयग्गं सिरपयं मुत्ती ॥७२६॥ तेपामुपरि गरवा योजन सम्योपरिमै कोसे। उपरिमपहभागे लोकानं शिवपदं मुक्तिः ॥ ७२६ ॥ ধমালায়

चेइययंदणमहाभास ।
तं ठाणमुपगयाणं, असेसकम्मपखएण पत्ताणं ।
सोमु वि संबज्झइ, नमो सया सबसिद्धाणं ॥७२७॥
तन् म्यानमुपगतेभ्योऽोपकर्मक्षयेण प्राप्नेभ्यः ।
सर्वेष्वपि संथध्यते नमः सदा सर्वसिद्धेभ्यः' ।। ७२७ ।।
सर्व सिद्ध जेसि, सम्झं घेवं पि कि पि नहि अस्थि । भन्योऽया
ने हुँति सवसिद्धा, जइ या अनो इमो अत्यो ॥७२८।।
सर्व सिद्धं येषा, साध्यं स्तोकमपि किमपि नहि अस्ति।
ते भवन्ति सर्वसिद्धा यदि वा अन्योऽयमर्थः ।। ५२८ ।।
तित्थातिस्थाहि(इ)उवा-हिमेयओऽणेगहा जिणमयम्मि ।
सिद्धा इंति पसिद्धा, सहगहणेण ते गहिया ।। ७२९ ।।
तीर्थातीर्थाशुपाधिभेदतोऽनेकथा जिनमने ।
सिद्धा भवन्ति प्रसिद्धाः सर्वप्रहणेन ते गृहीताः ॥२९॥
मणियं च-
सिद्धा अणेयभेया, तित्यतित्ययरतदियरा पेय । विभेद
सय-पपेयवियुद्धा, पुहयोहिय स-म-गिहिलिंगे७३०
भणितं घ-
"मिद्धा अनेकभेदाः सीर्थतीर्थकर-नहितराव ।
स्वयं-प्रोफरिपुडा पयोधिता: म्या-न्य-गहिलिझे ५३०
इत्थी-पुरिम नपुगक-एगाणेग मह समयभिमा य ।
तग्गहणत्यं भणिय, नमो सया समसिद्धार्ग ।।७३१॥
बी-गुरप-पुंगव एका-उनेफा तथा समतभिमाध" ,
नाणा भणितं नमः सदा सर्वमिदेश्यः ॥ ३१॥
सामण जिणाई. दिपा पदई पिसेसेण ।
आसापपारिपा, धारे पोतिन्धररा(१) ।। ७३२ ।।
सामान्येन जिनादान बन्दित्वा बन्दले बिशपेज।
भारामोपारित्वाद् वा वर्गमानतीकरम् ॥ १२ ॥

"जो देवांग"m.in
पसम्म गरयो गुमनामांमिनार
जो देगादियो. गगनगिना?
मन |
दोनोनिन माग
नहाहि-
निहिं नदियोहिनमिनं
नियो।
अविगह देवरि. जिनमतं मयामानं 1332!
आदिदि बनिनिती ममितिः ।
अविरल बनि मालन !!
बाहिग्गिा विदया. मनरी विनोमान।
देना पंजलिमा, गनगनाओ ननमति ।। ७३५॥
मंगा भवट विदो मन्दिन ।
यं देवाः प्राशुटयो मानामाद नमन्पन्नि ।। १५ ॥
सेवा-ननगाई, मुंगहें कांगत मुखईन नि ।
तं देवदेवनाहिय, बहनहि नि मननं
मेवान्नमसनाने मुंगः नियन्ते सुपटीना
दद् देवदेवनहित मुसतिन वनित नरन्न ।।७३६॥
काजग नमोरं, संसद नवलपनाह।
मनसभाओ जम्हा, बुदिपहाना परति ।। ७३७११
कुत्ता नमन्कारं मनाते दन्यवानमनाहान्न्यन ।
लप्रसाद यन्नाद बुद्धिमानाः पन्त ।। ३७॥
जो देवाप वि देवो, देवा पंजलीनसंति।
तं देवदेवमहिलं, तिरसा देदे महाशर २१
२'इसनि:।

गाथा। इयवंदणमहाभार। "एको दिनमोकारों" माहा !! एकोऽपि नमस्कार" एको विगा. एको समपहाणो, अन्धीओ पापि एत्य नायो। थार्थ: पीरस नमोकारो, किं पुण पहुगति अविशत्यो ७३८ एक: सर्वप्रधानोऽद्वितीयो याप्यत्र नान्यः । वीरस्य नमरकार: किं पुनर्थहुफ इति अपि-अय: ४३८ ओहि मणपजवनाणिणो वि साममओ जिणा हॉनि । जियबहुगुरुकम्मता, तेसि यग ति फेलिणो ७३९ अवधि-मन:पर्यवशानिनोऽपि सामान्यतो जिना भवन्ति । जितबहुगुरकर्मत्यात तेपो धरा भवन्ति फेवलिगः ७३९ तेहितो वि पहाणो,जिपपरपसमोति पदमाणजियो। तस्म नमोकारो जो, माहप्पं भगए तम्म ॥ ७४०॥ तेभ्योऽपि प्रधानो जिनवरपुरम नि मानलि सस्य समस्या यो माहास्य भण्यते तम्म || ७४० ॥ संगारमागराओ, सारेह धुर्व नरं च नारि था। मनासार:- नरगाणा नरजाई, लद्धा कि नारिगहणेण ॥७४१॥ यम् संगारमागरान तारयति धुवं गरे यश मारी था। गरमदणाद् मरजाविलंग्या f नामाणेन ? ॥ ७४१ ।। अमाणमा येई, मिद्धि नग्छति व मार्ग । तमि पडियोहणत्य, नारीगह इमं एत्य ।। ७४२॥ नात पित् मिति नेतिर नागर । प्ररिदोषनाथ नारीमाणमित्र ॥ १२॥ संगाग्ममुगाओ, तर मिद्विपमान । में नारी पि धुरी, आयर निसररनमोगरा ॥४॥ १पोमोसो, दिपाय मारमा संसारसागरासो, नाममाkि TER १३४ किमयं विधि- बादः सिरिसंतिसूरिविरह संसारसमुद्रान् संतरणं सिद्विपदकमानतम् । तन्नारीणामपि ध्रुवं जायते जिनपरनमम्फागन १७४३।। आह फुडं नहि मुणिमो, विहिवामओ एस किंव थुइवाओ। अह विहिवयणं एयं, निरत्ययं सेमणुटाणं ॥७४४ ॥ आह् स्फुट नहि जानीमो विधिवाद एपः किं या स्तुतिवादः। अथ विधिवचनमतद् निरर्थकं पानुष्टानम् ॥ ७४४ ॥ एसो चिय कायद्यो, निचं पुरिसेण सिद्धिकामेण । सो वि न जुत्तो वीओ, एकादवि कन्जसिद्धीओ ७४५ एप एव कर्तव्यो निसं पुरुषेण सिद्धिकामेन । सोऽपि न युक्तो द्वितीय एकस्मादपि कार्यसिद्धिनः ७४५ अह थुइवाओ एसो, धुवइ वेयालिएहिँ जह रनो। कुंतस्स सत्तपाया-लमेयणे नूण सामत्थं ।। ७४६ ॥ अथ स्तुविवाद एप म्नूयते वैतालिकैर्यथा राज्ञः । कुन्तस्य सप्तपातालभेदने नूनं सामयम् ॥ ७४६ ।। अलियवयणं सु एयं, भन्नइ सहन्नुणो पुरो कह णु?। लोए वि पसिद्धमिणं, देवा सत्ता वि गेझ ति ७४७ अलीकवचनं खल्वेतद् भण्यते सर्वज्ञस्य पुरः कथं नु?। लोकेऽपि प्रसिद्धमिदं देवाः सत्त्वादपि ग्राह्या इति ७४७ अलियवयणं पि पाव-स्स कारणं यन्नियं जिणेदेहि । संतगुणकित्तणा वि य, जिणाण जं वंदणा इट्टा ७४८ अलीकवचनमपि पापस्य कारणं चर्णितं जिनेन्द्रः। सगुणकीर्तनाऽपि च जिनानां यद् वन्दना इष्टा ।।७४८॥ एवं दुहा वि एवं, चिंतिअंतं न संगयं माइ । गाहामुत्तं मंते, ता सीसउ एत्य परमत्यो ॥७४९॥ स्नुतिवादस्य अप्रामाण्यम् atमा । । return refamat mammi mere: frer मा ४४९॥ परशुम विपण या यागी, भाग्यममायण ॥ ७५० ।। armir griiller frrermirmire MERो माnirg मान ॥ ५० ॥ मपिरमेव भगरी, पदोगमा नमोरागे। amremar, मानापार नि ७५१ ।। freोनमा मारा। wraur aurth.५१ ॥ भाषाणामी, मनो गतमा भरगरणं ( )। in पुरियाणं, गागुनसमगुन ।।७५२।। Nirm नामा भगतरणम् । wadayi Kाम गाथा पदमपुनम ? १०५२॥ नादिरिया एगी, पाओ पा न दोगमाया । गम्भूरभागणाओ, गंगुरिगणा पेप ।। ७५३ ।। Hit मा एष: मनुपियायो रान दोपमारहती। पदमभाषणात मरणासना || ७५३ ।। नणुनगुमना नार्ग, तागे कार पर एरिग सिरिय जमिन. एलमारियममा, हार जी मुतिसंपनी ॥७५४॥ मीtam मनु मनुगामा माग पटते एमा वाम।। स्या भी तो गुतिमपतिः ॥ ५४॥ पीरियविदामो गिय, मगमपृटीगई पि नो वीसे। ना कर नागमो, मुणियर! पर ति गुरुगह ॥ शय मन्त्रमाथिवीगनिपिनो नग्याः । निर्माणमा गुनियर पदते । इति गुमराह ।।

सिरिसंतिमृरिविरइअं गिरिएण होड़ हीणो, इत्याहिंनो नपुंमो लोए । सो वचइ नेवाणं, महातमं चाविगाणेणं ।। ७५६ ।। वीर्येण भवति हीनः मीभ्यो नपुंमको लोके । म प्रजति निवांगं महानमा चाऽविगानेन । ७५६॥ ता कीस न इच्छिजइ, मिट्टी नारीण निउपयुदीहि ।। यह सत्तमपुढीए, गमणाभावो इहं नायं ।।७५७ ।। ततः कम्माद् नेप्यते सिद्धिनारीणां निपुगयुद्धिनिः ?। अय मनमपृथिव्यां गमनाऽमारह मातम् ॥ ७५७ ॥ नशु मारविसेमाओ, निदि नग्यं च पाणियो नि । नार्गणममुहमायो, न हुनिबो होड परईए ॥७५८।। ननु भावविगेशन मिद्धि नरकं प प्रागिनो यान्ति । नारीणाममुभमावो न म तीनो मयति प्रन्या १७५८|| नम्हा मत्तमपुटवी, न नि नाओ निमन्गयो । यगंति मुनिमुनम !, मुहपरिणामोवनंभाभो ॥७५९॥ नग्मात् मनमपि न यान्निता निमगांदय । प्रन्नि मुनिमुनम 'शुमपरिणामोग्लम्मान ॥ ५९॥ मनममहिनामिना(न), जाऊ. दोन उद्गमसम्म । ना कीम महम्माग, उपरि मला न गति? ७६० मन्त्रमनदीगानि दिनुभवधगमन । नतः करमात गायागरिमामा न मान1000 जह जानयात्री, महान अयि गिद्विामी। नद मनमषिगई, नागर निगमगीनयि ७६१ यथा जानियवाद मरम्यादीना मानिनिधिगमः । गया मनाtifa frमगंती नामि...॥ नरजिना मुनी, जम्हा दगा अपना सिर । धम्मविमरम्नि दागि, नहातहासामंती ||२||

aurI
१७
Pergingaregगा दीर्यम् ।
पERATUnreनाम !! ७६२ ।।
[.mar, गोपगोडा रिनारी ।
नियमाप, शीगो विगंगणे ॥७६३ ॥
Meritrimriti नाणाम् ।
Irrirurier Trयोyि६३॥
एमाषणारिणीमो. दापया नीलगंजमपरीओ।
गुगल पमाना, कति धषिगुनारीभो ।।७६४॥
Purnोपान-दया-टपमः।
रम्य समाचार न मुनि गुमाय: ।। ७६४ ।।
प परमापनिया-नापगं पंदिऊप मापेण ।
मेरिजिना
पापणपफिगण ई नीजिर्ण पुर ।। ७६५ ॥
मानापोधिनाय. वन्दिा माना
पल्या पनि गिभि माति ।। ७६५ ।।
"इलिगलंगिहरे" गाहा, पत्रम् ।।
सयरतो" गाया, पत्रम।
गुणत्यो गुगमो पिप,किं.पुप कारणमिमस रांधवगं ! म पेश:
फीगर भूवमुप-विसंगपरिपाणुमरपत्य ७६६।।
मत्राय: गुगम Puff गुनः पारणमम्प मंलनमा ।
जियने गुग्नामहर्षिापचनामुग्मरणार्धम् ॥ ७६६ ॥
-
मनी नेमिनिणंदे, होइ पगिदी नहा गुहित्यस्त।
पहाणपनियपूपा-गंपापणमेप गाहाए ॥ ७६७ ॥
१ नम्-
तिरतिरे,दिखामा निसादिक्षा जास।
धामन, अखिनेमि नमसामि॥४॥

१३८ सिरिसंतिसूरिविरइअं अथवा- भफिनैमिजिनेन्द्र भवति प्रसिद्धिः तथा मुतीर्थस्य । कल्याणकत्रिकपूजासंपादनमेतद् गायया ॥ ७६७ ॥ मुफयमणुमोइसई, पुणो पुणो साणुपंधफलहेऊ । इय वंदिय देवाणं, भुओ अणुकित्तणं कुणइ ॥७६८॥ मुकतमनुमोदितव्यं पुनः पुनः सानुयन्धफलहेतु । इति वन्दित्वा देवेभ्यो भूयोऽनुकीर्तनं करोति ॥७६८॥ "चत्तारि अह दस दो य चंदिया" गाहा, स्त्रम् ॥ "चत्वारः अष्ट दश दो घ वन्दिताः" गाथा, सूत्रम् । मतारिगाथार्थःचउरो उसमजिणाओ, अट्ट य मुमईजिणाओ आरम्भ । विमलजिणाओदस दो, अवंदिया पास-चीरजिणा ७६९ चत्वार ऋषभजिनाद् अष्टो प मुमतिजिनादारभ्य । विमलजिनारस दो च यन्दितौ पार्थ-वीरजिनी ॥७६९॥ सबै वि निणरा ते, पउवीसं भरहसेगसंभूया। परमट्टनिहियटा, कयकिया नोक्यारेणं ॥ ७७० ।। सर्वेऽपि जिनवराने धनुर्विशतिर्भरतोगसंभूनाः । परमार्थनिधिनायाः कृत कन्या गोपचारेण ॥ ७० ॥ एवं यहुप्पयारा, सिदा म विदित मे सिदि । आइनयपाममा, यस्यायं गाहदुगमयं ॥ ७७१ ।। एवं प्रकागः मिसाः गपि ददतु मम नितिम् । थाकियामाग्या व्यायानं गायाधिकमेला ॥७॥ गुत्तामणि नि न संग नि एपं न गुमाए पो । पुर्वपतम्। मम्मारयुद्धिजगगं, गर्व गुप्ते मणियमेर ।। ७७२ ।। १. पूर्णमूटम्- चनारि हादीप, परिआ जिगवायाशा परमानिमिता, गिना गिदि मम दिगंतु.५० माया- पोपदणमहामार्स। गुवाऽभजितामिति न संगनामिन्येतद् न युसते बहुम् । महापपुद्धिजन पर्व पत्र मनितमेव ।। ०७२ ।। पार विगुदमायो, भवियाणमिमेण गाइनुपलेग । अशुध्यमिदं एवं मापपहाणाण भवाणं ।। ७७३ ।। पर्वते पिसभाको भयानामनेन गापायुगलेन । अनुभवगिरमेतद् भावप्रधानानां भन्यानाम ॥ ४३ ।। पुर-योग-चिरापमुई, गुणकरममं पि संमयं जह था । एवं पि सदा नेयं, मग्नत्यमणेहिं पिउसेहिं ।।७७४॥ अनुनि-मोत्र-पिप्रप्रमुग्यं गुणहरमन्यदपि ममतं यया था। एतदपि नया रेयं मध्यम्पमनोभिर्विद्धिः ।। ७५४ ॥ जिणवंदणापमाणे, जिणगिहवासीग देव-देवीणं । देवानो सेयोप संयोहणत्यमाहुणा, काउस्सगं फुपद एवं ॥ ७७५ ॥ योस्वर्ग जिनयन्दनावमाने जिनपदवासिनां देव-देवीनाम् । मंयोधनामधुना फायोत्सर्ग फरोत्येवम् ।। ७७५ ।। "यपाययगराणं संतिगराणं सम्मदिहि-समाहि- गराणं फरमि काउस्सग्गं अन्नत्यूससिएणं" इत्यादि सूत्रम् ॥ "वयापरयकराणां शान्तिकराणां मम्यग्दृष्टि-समा. विकराणां करोमि कायोत्सर्गमन्यत्रोच्वसितेन" इत्यादि सूत्रम॥ यापचं जिणगिह-वराण-परिवणाइजिणकिचं । संती पटणीयफमोन्यसग्गविनिवारणं भवणे ७७६।। चयापत्यं जिनगृहरक्षणपरिष्टा(प्रतिष्ठापनादि जिनहत्यम् । शान्तिः प्रसनीककृतोपसर्गविनिवारणं भवने ।। ७७६ ।। १.संवत् छेपमत्रम् ।

सिरिसंतिसूरिविरह अथवा- भक्तिमिजिनेन्द्र भवति प्रसिद्धिः तया मुतीयस्य । कल्याणकत्रिकपूजासंपादनमेतद् गायया ॥ ७६७ ॥ मुकयमणुमोइअवं, पुणो पुणो साणुपंधफलहेऊ । इय बंदिय देवाणं, भुजो अणुकिवणं कुणइ ॥७६८।। मुकृतमनुमोदितत्र्यं पुनः पुनः सानुबन्धफलहेतु । इति वन्दित्वा देवेभ्यो भूयोऽनुकीर्तनं करोति ॥७६८॥ "चत्तारि अह दस दो य चंदिया" गाहा, सूत्रम् ।। "चत्वारः अष्ट दश द्वौ च वन्दिताः" गाया, सूत्रम् । चतारिगाथार्थःचउरो उसमजिणाओ, अट्ट य मुमईजिणाओ आरम | विमलजिणाओदसदो, अवंदिया पास-चीरजिणा ७६९ चत्वार ऋपमजिनाद् अष्टौ च सुमतिजिनादारभ्य । विमलजिनाइम द्वौ च वन्दिती पार्थ-वीरजिनी ॥७६९॥ सबे वि जिणवरा ते, चउवीसं मरहसेत्तसंभूया । परमहनिट्टियट्टा, कयकिया नोपयारेणं ॥ ७७० ॥ सर्वेऽपि जिनवराते चनुर्विशतिर्भरतक्षेत्रसंभूनाः । परमार्थनिष्ठिताः कृतकृया नोपचारेण ॥ ७७० ।। एवं बहुप्पयारा, सिद्धा सबै वि दिंतु मे सिद्धि । आइन्नयपाममा, यक्सायं गाहदुगमेयं ॥ ७७१ ॥ एवं बहुप्रकाराः सिद्धाः सर्वेऽपि ददतु मम सिद्धिम् । आचाणकप्रामाण्याद् व्यायानं गायाद्विकमेतत् १७७२॥ निमंतर मुत्ताऽमणियं ति न सं-गयं ति एवं न जुजए बोतुं । मूत्रोक्तम्। मन्मावबुद्धिजणगं, मई मुत्ते मणियमेव ।। ७७२ ।। १. पूर्णमूटम्- यसारि अदमदोय, पंदिआ जियरा यागि। परमहनिहिनता, सिजा सिद्धिं मम दिमंतु॥५॥ - 1 नाका चोपदपमहामासे । गाभाजितामिति म मंगरमित्येतद्न युज्यते बाहम् । महापरिजनक, सई र भगिनभेद ॥ ७७२ ॥ पर पिगुदमायो, मरियाणमिमेण गाहनुपलेण । अशुष्यमिदं एयं, मारपहाणाण भयाणं ।। ७७३ ॥ पंते निभायो भन्यानामनेन गायायुगलेन । मनुभयगिसमेतर भावधानानां भन्यानाम् ।। ७७३ ।। पुर-योरा-चित्तपा, गुणकरममं पि संमयं जह या । एवं पिनहा नेयं, मग्नत्यमणेहिं पिउसेहिं ।।७७४॥ ग्गुनि-मोर-चित्रप्रमुग गुणकरमन्यदपि गंमतं यथा वा। एतदपि नया मभ्यस्थमनोभिर्वितिः ॥ ७७४ ।। जिणदणायगाणे, जिणगिहवामीण देव-देवीणं । देवाना संबोप- संपोहणन्यमाणा, फाउम्मग्गं पुणह एवं ॥ ७७५ ॥ योरयः जिनवन्दनावमाने जिनगृहवासिनां देव-देवीनाम् । मयोधनामधुना कायोत्मगं फरोत्येवम् ॥ ७७५ ।। "येयायगराणं संतिगराणं सम्मघिहि-समाहि- गराणं फरमि काउस्मग्गं अन्नत्यूससिएणं" इत्यादि सूत्रम् ॥ "यायकराणां शान्तिकराणां सम्यग्दृष्टि-ममा. धिकराणा करोगि वायोत्सर्गमन्यत्रोसितेन" इत्यादि सूत्रम ॥ यावचं जिणगिह-रवराण-परिट्टपणाइजिणकिम् । संती पडणायको-वसम्गविनिवारणं भवणे ॥७७६॥ यावृत्य जिनगृहरक्षणपरिष्ठा(प्रतिष्ठापनादि जिनकृत्यम् । शान्तिः प्रत्यनाफहनोपसर्गविनिवारण भवने ॥ ७७६ ।। १. पृरत शेषमूत्रम्।

No text on this page.

दयणमहागास । यो भीरातामा मनोरमायामय मुभद्रायाः । भयादीनामपि तं मांनिभ्यं सामनमुगः ॥ ७८३ ॥ संपरागा पायं, यह सामस्यमिद सुराग पि। जर मीमधरमूले, गमले माटिलपिरायम्मि ॥७८४॥ सपोरगा मायो ते मामा मिह मुराणामपि । पया मागंधरमूले गमने माहिलावियाई ।। ७८४ ॥ उपगए पा गुद, सीमंघरसामिपापम्लम्भि । नपणं देवी कप, काउस्मगेण सेसा ।। ७८५ ॥ पाया ना भूपते सीमपरागमिपादमूले । अपन देच्या कृतं पापोत्मण शेषाणाम् ॥ ७८५॥ एमाइकारपहि, मादम्मियमुरवराण परछल्लं । पुषपुरिसेहि फीरह, न पंदगाहेउमुस्सग्गो ।। ७८६ ॥ समाश्चिारण: माधर्मिषमुरपगणां कामन्यम् । पूर्वपुषः प्रियत न धन्दना मुमुन्गाः ॥ ७८६ ॥ पुषपुरिमाण मगे, यगंतो नेय चुपद गुमग्गा । पूर्वपुरपथमा- पाउण भावमुद्धि, मुराद मिच्छाविगप्पहि॥७८७॥ पूर्वपुरषाणां मागे प्रजन् नेव भयनि सुमार्गान् । प्राप्नोति भायमुर्ति मुग्यते निभ्याविफल्मः ॥ ७८७॥ पारियकाउस्मग्गो, परमेहीणं च कयनमोकारो। येयायपगराणं, देज धुई जम्सपमहाणं ॥७८८ ॥ पारितवायोत्सर्गः परमेष्टिनी प कृतनमस्कारः। घयायस्याराणां यान् अनुनि यक्षप्रमुग्पाणाम् ॥७८८॥ फयसिद्धनमोकारो, पुणो वि पणिशपदंडगाईये । घीयधुइनुपलएम, पुहिं पिर बंदणं कुणा ॥७८९ ।। कृसिद्धनमस्कारः पुनरपि प्रणिपातदण्डकादिकम् । दिसीयस्तुतियुगलोन पूर्वमिर बन्दना पोति ॥७८९॥ क्यम्

अपनर
सिरिसंतिसूरिविरइ
पुणरुतं पि न दुटुं, दवमिणं जिणांगमनाहि ।
जिणगुणयुइस्वचा, कम्मक्खयकारणत्तेण ।। ७९० ॥
पुनरुक्तमपि न दुष्टं उपन्यमिदं जिनागमः।
जिनगुणस्तुतिरूपत्वान् कर्मक्षयकारणत्वेन ॥ ७९० ॥
वन्दनफटम् सह चित्तसमाहाणे, अहियं पि जिगंदवंदणं सेयं ।
कम्मक्खयहेउचा, पंचनमोकारगुणणं व ।। ७९१ ।।
मदा चिनममावानेऽधिकमपि जिनेन्द्रयन्दनं श्रेयः ।
कर्मभयहेतुत्वात् पञ्चनमस्कारगुणनमिव ॥ ७९१ ॥
मणियं च पवदिवस, पत्तेयं चेहयाई सबाई ।
समणेहि सारएहि य, सचीए चंदाणिजाई ॥७९२॥
भणितं च पर्वदिवस प्रत्येक चैत्यानि मागि।
श्रमणैः प्रावकैय शतया वन्दनीयानि ॥ ७९२ ।।
जह विसबिघायणन्यं, पुणो पुणो मंतमंतणं मुहयं ।
तह मिच्छत्तबिमहरं, विनेयं यंदणाई वि ।। ७९३ ।।
यया विपविधानमार्य पुनः पुनः मप्रमप्र गुमरम् ।
नया मिध्यावविपहरं विजेयं वन्दनाधपि ॥ ७९३ ॥
मणियं च-
मिच्छादसणमहणं, मम्मइंसपरिमुद्धिहउं च।
चिहवंदगाइ विहिपा, पमत्तं वीयरागेहिं ।। ७९४ ॥
मगिनं च-
निध्यादर्शनमयनं सम्यग्दर्शनविशुद्धि हेतु प।
पैगबन्दनादि विधिना प्रशतं वीनगर्गः ॥ ७९ ॥
जद वि यहुद्दा न नीग्द, दो यारात्री अपस्म कायां ।
मंदिग्गमीदि जी, आदनं यग्नियं च ।। ७९५॥
यारि पट्टया न गयने द्वौ वाग सामानय्यम्।
मविप्रमुनिभियंत मापी यमिता ॥ १५ ॥

पेहरचंदणमदाभास । गहमापहिउं, निपं जिगवंदणा सिपत्याहि । संपुमा फापा, विरोमो गेहवासीहि ॥ ७९६ ॥ शुभभापनि नित्य जिनआन्दना शिवार्षिभिः । मंणा पर्नया विशेषतो गेहवासिभिः ।। ७९६ ।। आह किमेसा तुम्म, विसेसओ सावयाणमुवाहा । रिमाण न नियमो?, मण गुरू मुणगु परमत्थं प्रविषय बाद विमा युमानिर्विशेषतः भाषकानामुपदिष्टा ' । ft साधूनां न नियमः ? भगति गुरः एतु परमार्थम ७९. ममणाम सापयाण य, उस्मग्गो एम पेव दट्टयो। गिहिणा पिसेसमणणे, रितीमं कारणं गुरुणो ७९८ भमणाना भाषाणां पोत्सर्ग एप एव दृष्टव्यः । गृहिणा विशेपमणने भुवन्तीदं कारणं गुरवः ।। ७९८ ॥ घरपट्टियाण फिरिया, सदा वि जिणेदवंदणा येव । आणाणुपारणं चिय, जम्हा तं विति तत्तविऊ ७९९ परणस्थितानां किया सर्वापि जिनेन्द्रवन्दना एव । आमानुपालनमेव परमात सद् भुक्ते तत्त्वविदः ॥७९९॥ चरणकरणाविरोहा, साा वंदंति हीणमहियं या। किरियंतरे वि देसिं, परिणामो तग्गो व ८०० परशकरणाऽविरोधान साधवो वन्दते हीनमधिकं वा। पियान्तरेऽपि तेषां परिणामम्महत एवं ॥ ८००॥ गिहिणो पुण सो भावो, ताव ति य जाव वंदणं पुणह । आरंभपरिग्गहया चटस्स न उ सेसकालम्मि ।। ८०१॥ गृहिणः पुनः स भावसावदिति प याचन्दनो करोति । आरम्भपरिमाहव्यायनम्य न तु शेषकाले ॥ ८०१॥ तम्हा संपुग्न चिय, जुत्ता जिणवंदणा गिहत्याणं । मुहमापडिओ जं, जापइ कम्मपराओ विउलो ८०२ सिरितिरिविरों सोनर पुणरु पि न दुई, दवमिमं निगागमहि । जिगगुगधुइरूपमा, कम्मररायकारणलेण ॥ ७९ ॥ पुनरुतमरिन दुष्टं गमिदं जिनागमः। जिनगुणगुलिरूपत्वात् कर्मभयारणत्वेन ॥ ७९ ॥ सद निलसमाहाणे, अदियं पि निगेंदबंदणं सेयं । कम्मरापहेउता, पंचनमोमारगुणणं च ।। ७९१ ।। मा निगममापानेऽभिरमपि जिनेलादन भेयः । फागनुपमकारगुणागिर ॥ ७९१ ॥ भणियं गपादिवरी, पर इयाई गपाई। गमति गारपि, सपीए यंदाणिजाई ॥७९२॥ भगिर पदिगमे प्रगेगानि मागि। गणी भागमा कमनीयानि ॥ ७९२ ।। गिविधायणन्य, पुणो पुणो मतगणं गृहपे । गह मिन्दगरिमहरं, रिमेयं यंदणाई॥७३॥ गया friगाना 'गुन: पुनः ममामगंगाम । गया fmmfret गिना || ७५३ ।। मिहादेगामवर्ण, गम्मरंगमुगि। दियारिदिगा, पमर्ग दापग।। ७१४।। भनिन- पानमन नागरि नाना Ham || .१४॥ finाननीठ, दो भाग का मंरिणनी! यो, बा1ि,4॥ Pragadmi ani | पदयपंदणमदामासे । गामारयतिहे, नि जिणवंदणा सिवस्वीहि । संपूमा फायदा, विसेसओ गेहवासीहि ॥ ७९६ ॥ गुमभावनि निलं मिनबन्दना शिवार्षिभिः । मंपूर्ण पनव्या रिमोपतो गंददामिभिः ॥ ७९६ ।। आह रिमेमा तुन्मे, पिसेसओ सापयाणमुपट्टा । पूजा कि मारण न नियमो?, मणइ गुरू गुणगु परमत्यं ।। प्रविषवः मार विमेण युप्माभिर्विशेषतः मायकानामुपदिष्टा । formai न नियमः ? भणति गुरः शृणु परमार्यम ७९७ ममणाप सावयाण य, उस्सग्गो एम घेर ददृयो । गिहिणा पिसेसमणणे, पितीमं कारणं गुरुणो ७९८ धमणानां सावकाणां पोत्सर्ग एप एव द्रष्टव्यः। गृहिणा विशेषमणने भुवन्दीदं रारणं गुरवः ॥ ७९८ ।। घरपहियाण किरिया, सबा वि जिणेदवंदणा घेव । आणाणुपालगं चिय, जम्हा तं रिति तत्तपिऊ ७९९ परणस्थितानां क्रिया सर्वापि जिनेन्द्रवन्दना एव । आनुपालनमेय यम्मान तद् युवते तत्त्वविदः ॥७९९॥ घग्णकरणाविरोहा, साहू वंदंति हीणमहियं वा । किरियंतर वि तेसिं, परिणामो तग्गो घेर ८०० चरणकरणाऽविरोधात् साधको वन्दते हीनमधिकं वा । कियान्नरेऽपि तेषां परिणाममदत एव ।। ८००॥ गिहिणो पृण सो मावो, ताप ति य जाय पंदणं कुणा । आरंमपरिग्मयाचटसन उ सेसकालम्मि ।। ८०१॥ गृहिणः पुनः स भावसावदिति प यावरन्दनो करोति । भारम्भपरिमहन्यारतम्य न तु शेपकाले ॥ ८०१॥ सम्हा संपुन चिय, जुत्ता जिणवंदणा गिहत्याणं । गुहभापहिओ जं, जापइ कम्मरामो विउलो ८०२ T गिरिमनियगिवियों सम्मान संपूगा पर गुप्ता जिनान्दना गरमानाम | शुभमायादेयंद जागते कर्मभयो गिलः ॥ ८.१॥ संपुनपरगवाई, विनिपिगेहाकारणा कह वि। ठहरतरं पि कुणंनो, संपुनाए फलं होह(लाइ)।८०३|| मंपूर्गापमपानी निविरोधादिकारणात् कथमपि । लघुनरामपि पुर्वन मपूर्णीयाः फलं माति (लमन) ॥ ८०३ ।। जो पुण पमायमीलो, कुग्गहगरलेण वावि हयमनो। संपुग्नाकरणमणो-हं पि हियर न धारेइ ।। ८०४ ॥ यः पुनः प्रमादमील: शुग्रहगरलेन वारि हनमंतः। संपूर्णाकरणमनोरयमान हृदयं न बारयति ।। ८०४ ॥ सो मोहतिमिरछाइय-दिट्टी बहुदुक्खमावयाइने । संमग्गमपारंतो, परिममइ चिरं मवारने।। ८०५ ॥ स मोहविनिरच्यादितदृष्टिबहुदुःग्यश्वापदाकीणें । मन्मार्गमप्राप्नुवन परिभ्रमति चिरं भवारण्य ।। ८०५॥ वाधादि तो तिकालं गिहिणो, पंचहि सकस्यएहिं सा जुचा । न्तनम् जइ तार विचित्राहा, असमाहिकरी न संमवइ ८०६ सतधिकालं गृहिणः पञ्चमिः शक्रतवैः मा युत्ता । यदि तावद् वृत्तिाधा असमाधिकरी न ममवति ८०६ तब्भावे उ अवस्सं, नवमेयाए इमीऍ अनयरी । पडिसुद्धा कायवा, देसणमुद्धिं महंतण ॥ ८०७ ॥ तद्भावे तु अवश्यं नवभेदाया अस्या अन्यतरा । प्रतिसुद्धा कर्तव्या दर्शनशुद्धि काना ।। ८०७ नवमेया पुण एसा, मणिया पुरिसेहि वचवेईहिं । संपुनमचायतो, मा कोइ चएज सई पि ॥ ८०८ ॥ 1. "काहेर आहा-ऽहिलंबा-अहिलंस-बच-बम्फ-मह-तिह-विद्धवाः" । 4-7- २॥ इति हैमववनात् काइमेह ।

पेयांदपमहामार। मामेवा पुग्पा भणिता पुरमायादिभिः । गंपूर्णामानुरम् मा कोऽपि बाजेन् सर्वमपि ।। ८०८॥ आ रिमेश्य पिय, उमा अहिया वि संगया एसा मारिष बिचाया परिमार गुरु गदर, अमरियं नयि पम्मम्मि ॥८०९ माद रिमेनायले वादो भधिकाऽपि संगता एपा। अविभाी गुरु: मुन्दर भतिभूतं नासि धर्मे ॥ ८०९ एसो अहिगतरावि हु, करिती गल्यमचिराएण । पाहायपाइगु, गुणावहा पेय महापं ।। ८१०।। Tatsपिनराsपि गट नियमाणा गुरुकभक्तिराम । पम्याणपारिपु गुणापहा एक मवानाम् ।। ८१०॥ पर धम्मग्माणं, रंति हियए गुणा जिणिदाणं । उछला तेसु मची, कम्मिघणगुपबहसमाणा ॥८११ पंते धर्मध्यानं पुरन्ति दये गुणा जिनेन्द्राणाम् । एहति तेषु भक्ति कर्मेन्धनातवहसमाना ।। ८११ ।। अमेमि मबाण, उमाटो होर उत्तमो मग्गो। इय विविहा हुंति गुणा, पुणो पुगो चंदणाकरणे १८१२ अन्येपा मम्यानामुपदिष्टो भवति उत्तमो मार्गः । इति विविधा भवन्ति गुणाः पुनः पुनर्वन्दनाकरणे ॥८१२॥ अमंच- मारहाण विणा, अहिगपविधी न होइ धम्मम्मि । सो राल गुप्पणिहागं, ममद विनायसमएहि ॥ ८१३॥ अन्य- भावोल्लासेन विना अधिकप्रवृत्तिनं भवति धर्मे । स सल सुप्रणिधानं भण्यते विशातसमयैः ॥ ८१३ ॥ १९ १४१ सिरिसंतिसूरिविरह दुर्गदनाप. सुबइ दुग्गयनारी, जयगुरुणो सिंदुबारकुमुमेहिं । प्रयापणिहाणेणं,उपउत्ता(यण्णा) तिपसलोपम्मि ८१४ श्रूयते दुर्गवनारी जगद्गुरोः सिन्दुवारकुमुमैः । पूजाप्रणिधानेन उपयुक्ता(पन्ना) त्रिदशलोके ।। ८१४ ।। वंदणपणिहाणाओ, मुविमुदाओ पबडमाणाओ। दईरः मुबइ जिणेदसमए, देवत्तं दुहुरो पत्तो ।। ८१५॥ वन्दनप्रणिधानात् मुविशुद्धात् प्रवर्धमानात् । श्रूयते जिनेन्द्रसमये देवत्वं दर्दुरः प्राप्तः ॥ ८१५ ॥ एत्तो थिय मुहमइणो, बहुसो वंदति पददियहेमु । तित्याणि मणे धरिलं, अद्यावय-रेवयाईणि ॥८१६॥ इत एव शुममतयो बहुशो वन्दन्ते पर्वदिवसेषु । तीर्थानि मनसि धृत्वा अष्टापद-रैवतादीनि ॥ ८१६ ॥ मुत्तम्मि वि भणियमिणं, अट्ठमि चाउदसीम सड़ेग । सबाई चेहयाई, विसेसओ वंदियवाई ।। ८१७ ॥ सूत्रेऽपि भणितमिदमष्टमी-चतुर्दशीपु सकेन । सर्वाणि चैत्यानि विशेषतो वन्दिवव्यानि ॥ ८१७ ॥ (ईपुरवायम् वह सायगो पि एवं, यनिनइ पुवपुरिससत्यम् । पूयाविससकारी, पोमु इमं जो मुत्वं ॥८१८॥ तया भावकोऽपि एवं ययंते पूर्वपुरुपशाम्नेषु । पूजाविशेषकारी पर्वमु इदं यतः सूत्रम् ।। ८१८ ॥ संघच्छर-चाउम्मासिएमु अहाहियामु पि तिहीम । सवायरेण लग्गा, जिगवरा-तवगुणेगु ॥८१९ ॥ १. पवारा.९ तमा, वरना क्यापि दयिता- थोपनावरे (प.) १.राममे पधारा १ गापापा भी "निधीयते मागमे" पुडिम्य सचिन श्रीरा-धीपधारा (१.१.).

११४ घेहपदणमहामास । संपरार-पातुर्मासिरे अष्टादिकाम्यपि विपिपु । पादरेण सगति जिनवरपुजातपोगुणेषु ॥ ८१९ ।। इप पूर पिय एगा, मणिया न य यंदप ति मा सुनसानष पुग नदि संपुमा पूया, यंदणविगला जओ होर ॥२०॥ एपा पूजा एवेरा भगिता न प बन्दनेति मा पुप्यस । गदि संपूर्णा पूजा बन्दनरिकला यतो भवति ।। ८२० ॥ निपं पिय फिपमिणं, न य सदो तरह नियसो काउं। इस सपरिपाया, उपाहा पादिपहेसु ।। ८२१ ॥ नित्यमेव प्रत्यमिदं न प मर्यः शोनि नित्यशः कर्तुम् । इति सर्वपरित्यागाद् उपदिष्टा पर्वदिवसेषु ॥ ८२१ ॥ गुर एगविह पिय, मणिया तो मेयसाहणमनुसं। सूत्रे एकविध. इस पूलमई कोई, जंपइ मुत्तं इमं सरिउं ।। ८२२ ।। सूर्य परविधा एव भगिता ततो भेदकथनमयुतम् । इति स्थूलमतिः कधिन् कथयति सूत्रमिदं स्मृत्वा ।।८२२॥ तिमि या कई जाय, धुईओ तिसिलोइया । सूत्रम्. ताप सत्य अणुमायं, कारणेण परेण पि ।। ८२३ ॥ तियो पा कर्षति यावत् स्तुतीविलोकिकाः । जावत् सत्र अनुशातं कारणेन परेणापि ॥ ८२३ ।। जण गुरू तं मुत्तं, चिश्वंदण विहिपरूवगं न भवे । गुरु कारणजिणमंदिरपरिमोगनिवारगण ॥ ८२४ ॥ गति गुरुतत् सूत्रं पैसवन्दनविधिप्ररूपकं न भवेत् । कारणजिनमन्दिरपरिभोगनिवारकत्वेन ।। ८२४॥ मम्. नाम" यतो ध्यपहारभायरनमे स्थितम् " रघुपारी टौडाहता वाश मापात दर्शिता-(पृ.१)पा हतीये पक्षाशके एच करपभाप्यगापाम्" इति द्वितीयगापारती नियम निधि- ) तथा हवीये पश्चाशके पुनरीि "सादि व्यवहारमा पारन. व ५. गावातो संविषय इसमेव गापा मारता-(..).

११८ सिरिसतिसूरिविरइ जं वा-सद्दो परडो, पखंतरम्यगो वहिं अत्यि । संपुन्नं या वंदइ, कड्डइ वा तिनि उ युईओ ।।८२५|| यद् या शब्दः प्रकटः पक्षान्तरसूचकसत्राऽसि । संपूर्णा वा वन्दते, कर्पति वा विवस्तु म्नुतीः ॥८२५|| एसो वि हु मावत्यो, संमाविजइ इमस्स मुत्तस्स । ता अन्नत्यं सुतं, अन्नत्य न जोइउं जुत्तं ॥ ८२६ ।। एपोऽपि खलु भावार्यः संमान्यतेऽस्य सूत्रस्य । ततोऽन्यायं सूत्रमन्यत्र न योजयितुं युक्तम् ।। ८२६ ।। जइ एत्तियमत्तं चिय, जिणवंदणमणुमयं मुए हुतं । पुइ-धोत्ताइपवित्ती, निरत्थिया होज सावि ८२७ यदि एतावन्मानमेव जिनकन्दनमनुमतं मुते भवन् । स्तुति-सोरादिप्रवृत्तिनिरर्यका भवेत् सर्वाऽपि ।। ८२७ ।। संविग्गा विहिरसिया, गीयत्यतमा य मरिणो पुरिसा। कह ते मुत्तविरुदं, सामायारी परुति ? ।। ८२८ ॥ संविना विधिरसिका गीतार्थतमाच सूरयः पुरुषाः । कथं ते सूरविरुद्ध मामाचारी प्ररूपयन्ति ॥ ८२८॥ अहवा- पीवंदणा उ दुविहा, निया इपरा उ होइ नाया। तविसपमिमं मुत्तं, मुणंति गीया उ परमत्यं ।।८२९॥ मथवा- पैरवन्दनानु द्विविधा नित्या वयतु भवति ज्ञातम्या । नदिपपमिदं मूत्र जानन्ति गीता परमापंम् ।। ८२९।। सम्ममरियारिजां, मनोय पोय ममपगुणाई। जो परयणं विकोयर, सो नेत्रोदीहर्मसारी ||८३०॥ सम्यगरिपाय मत परतय गमयनागि। .यः प्रसपनं विगोपायति म यो दीपसारीcoll पैलवन्दन मिप्यम्

दुदमामा
रोष
पेहदणमहाभात।
दममदोगा जीयो, चं या पा मिसंतरं पर।
पपर पहुँकरगि, येवं पडिवजा गुहेण ॥ ८३१॥
दुपमदोपगार जीयो यद् या तद्पा मिपान्तरं प्राप्य ।
खजति पद परणीय मोकं प्रतिपयते मुग्गेन ।। ८३१॥
एकं न कुपर मूढो, मुयमुरिसिऊण नियमोहम्मि ।
अपम पिपरपर, एवं पीयं महापावं ।। ८३२॥
एफ. न परोति मदः मुनमुश्यि निजबुधोधे ।
जानमन्यमपि धर्तयवि एवं द्वितीयं महापापम् ॥८३२॥
उपमसंमया जै, सम्म पुग्छति नेर गीयत्ये । गौतायो
सुति सुद्धमग्या, ते पल्लरगाहिपंडिया ॥ ८३३ ।।
उत्पभगशया ये सम्पर सन्ति नैव गीतार्यान् ।
प्रायन्ति गुस्मार्गान् ते पहरमादिपाण्डित्याः ॥ ८३३ ।।
अलमेत्य वित्धरणं, बंदिय समिहियपेयाणे ।
अपसेसचेहयाणे, बंदणपणिहाणकरणत्यं ॥ ८३४ ॥
अलमत्र विसरेण पन्दित्वा समिहितचैत्यान्येवम् ।
अवशेपत्यानां वन्दनप्रणिधानकरणार्यम् ॥ ८३४ ॥
पुरविहाण पुपो, माणितु सरत्ययं तओ कुण। जिनलप्रति
जिणवेश्यपणिहाणं, संविग्गो मुत्तमुत्तीए ।। ८३५॥ पानम्,
पूर्व विधानेन पुनर्भगित्वा स ततः करोति ।
जिनपत्यप्रणिधान संविमो मुहागुपया ॥ ८३५॥
मूलम्-
जापति घहयाई, उडेय अहे य तिरियलोए य ।
समाई वाई पंदे, इह संतो तस्य संताई॥८६॥
पावन्ति चत्वानि ऊर्च पाच तिर्यग्लोके ।
माणि सानि बन्दे इह सन् वत्र सन्ति ।। ८३६ ॥
सफरपएण इमिणा, एयाई पेहयाई वदामि ।
सम्पयस्स य भणणे, एवं गुपओयणं मणियं ॥८३७॥

मिरिमतिगरिनिगा
कमोनाऽनेन पलानि भेगानि बने।
समाप र मगने पनामा प्रयोजनं मागतम् ॥८
तनो य मारमारं, मणिगं छोमवंदगं विहिणा
मानम्.
साहुगयं पणिहागं, कंग या गाहाए ॥ ८३८
सना मारमारं भगिन्या मोमरन्दन विधिना ।
माधुगनं प्रणिधानं करोति एनया गायया ॥८३८
मूलम्-
जायंत केह साह, मरहे-रचय(प)महाविदहे।
सोसितेसि पणओ,तिविटेण तिदंडविरयाणं.
यावन्तः केऽपि साधो भरतैरवने महाविहे थे।
सर्यपां तेषां प्रणवः निविधेन त्रिदण्डविरतानाम् 11८३०
ततो अतित्तचित्तो, जिगेंदगुपयन्नण भुओ वि
मुकइनिबद्ध मुद्धं, थयं च थोत्तं च नरह ।। ८४
ततोऽतचित्तो जिनेन्द्रगुणवर्णनेन भूयोऽपि ।
मुफविनिवद्धं शुद्धं स्तवं च स्तोत्र च कथयति ।। ८४
सवः स्तोत्रम्. समयमासावदो, गंभीरत्यो थोति विक्सायो
पाययमासापदं, यो विविहहिं देहि ॥८४१
संस्कृठमाषापद्धो गम्भीरायः सब इति विम्यातः ।
प्राकृतमापाबद्धं सोत्रं विस्पैिन्छन्दोनिः ॥ ८४१ ।।
गंभीरमगुरपोसं, वह तह योत्ताइयं मणेलाह ।
जह जायइ संवेग, मुणमाणाणं परेसि पि ॥८४२
गम्भीरमधुरषोपं तथा तथा स्तोत्रादिकं मणेत ।
यथा जायते संवेगः शृण्वता परेपामपि ॥ ८४२ ।।
विविहमहाकइरहमओ, वनितो विचित्तउत्तीहि ।
कस्स न हरेइ हिययं, तित्यंकरगुणगणो गुरुओ ॥८४३
.." रुपेर पधर-पर-" इत्यादि ॥ ८-१-२ ॥ हैमभादव्याकरपसूत्र
बिबाह'--कृपयति।

مد
{
x8 3
,
دانلهلنادر
لندم
.
:rrr=rr: tweet sa .
بهمن 4
: به ۱۰ ) : په ۲۴ ::
چې له همدم رددند و همه به
پد همه ده ها به نضحمد شه
:
م: يدهن من: حمديه : : د. و
۲۱ : 4 ، #۱۰-
خود و
و .. چه؟" ,1 : r11م
1

सिरिसतिसरिविरहवं पारिवह जइ विनियाणवणं वीअराय!तुह समय तहपि मम हुन सेवा, मवे भवे तुम्हचलणाणं८४९ वार्यते यद्यपि निदानवन्धनं वीतराग! तव समये । तथापि मम भवेत्सेवा मवे मवे युष्माकं चरणानाम ॥ ८४९॥ एएसिं एगयरं, पणिहाणं नियमो य कायदं । पणिहाणंता नम्हा, संपुन्ना वंदणा मणिया ।।८५०|| पदेपामेकनरन् प्रणिधानं नियमतश्च कर्तव्यम् । प्रणिधानान्ता यस्मान् संपूर्णा वन्दना मणिता ।। ८५०॥ उल्लासविसेसाओ, एत्तो अहियं पि चित्तउत्तीहि । पयडियमावाइसयं, कीरंत गुणकरं चैव ।। ८५१ ॥ उल्हास विशेषाद् इनोऽधिकमपि चित्रोतिमिः । प्रकटितभावातिशयं क्रियमाणं गुणकरमेय ॥ ८५१ ॥ अहिए मावृल्लासे, अहियाहियकरणपरिणई होइ । तह मावबंदणाए, लरखणमेयं जो भणियं ॥८५२|| अधिक मावोल्लास अधिकाधिककरणपरिणतिर्भवति । तया भावयन्दनाया लक्षणमेतद् यतो मणितम् ।।८५२|| पेठाए विहाण य, तग्गयचित्ताइणा य विनो। तबुद्विमावमावेहि, तह य दक्षे-यरविसेसो ।। ८५३ ।। वेलायां विधानेन प नहतचित्तादिना च विशेयः । तद्धिमावमावतया च द्रव्ये-नरविशेषः ॥ ८५३ ॥ ननिदा दह कस्सइ होज मई, नियाणकरणं इमं तु पयारां । 5 पत्यणपणिहाणं, कीद परिधूलयुद्धीहिं ।। ८५४ ।। इ६ कम्यचिद् भवेद् मविनिदानकरणमिदं तु प्रत्यभम् । यन् प्रार्थनाप्रणिधानं क्रियते परिम्यूटयुद्धिभिः ॥ ८५४ ॥ मुबह य दमासु, निन्ययरम्मि विनियाणपहिरोहो । दम्हा न जुनमेयं, पणिहागं यह गुरू मगर ८५५|| सदीय पञ्चायक दशमी गया । पधारक (पृ.५९)

तरम्
मार्ग ।
cruitmenागपः ।
PREMim fuTIME Trभंग ॥ ८५५॥
पामिर्ग, पहिला गंगु ममा निपान ।
Entertए, पलोए काममांगेगु ।। ८५६ ॥ मानसिक
विधानसभा निदानम्।
fafee- पामभोगेपु ।। ८५६॥
मागम-पताकरगंपया माणगम्मि सोगम्मि । निदान
में विगह पम्मा, लोपनियागमे तु ॥८५७॥
माय-RImपा मारेको ।
नायरे पोलोरसिता तु ॥ ८५० ।।
माणिमिलीदगाईप पपणा जा 3 । परसोरनिदान
पग्लीपनिपाणमिणं, पगिरिपर पपपेण ।। ८५८ ॥
मारिवाहिन्द्रिापादीनां माना या ।
पाटोपनिदानमिदं परिहनध्य प्रयोग ॥ ८५८ ॥
जो पुष गुपयगुधम्मो, पछा मग्गा भव भयं मोतुं । भोगनिदानम्
सहारकामभोग, भोगनियाणं इमं मणियं ।। ८५९ ।।
या पुनः गुरगुधर्मः पया मार्गपति भवे भवे भोहम् ।
दादादिषागभोगान भोगनिदानमिदं भणितम् ।। ८५९॥
तद कांगइनया, यह-पंधण-मारमाइपणिहाणं । पायनः
दीयायणपमुहाणं, पि निपाणं महापावं ।।८६०॥
नया यम पोपातिया पध-वन्धन-मारणादिप्रणिधानम्।
पायनप्रमुग्गा न निदान महापापम् ।। ८६० ॥
एमि नियाणाणं, सक्राणर्मगं पि नस्थि पणिहाणे ।
निदानलपणा.
साषाह मपनि नियागं, तहाहिभावेहि तस्सत्यं ॥८६॥ भारत
एतेषां निदानानां लक्षणमेकमपि नाति प्रणिधाने ।
तनः कथं भगसि निदानं तथाऽधिभाषय तस्यार्थम्
(नयाहि भावय तच्चानम्)॥८६॥

मिरिम निमारविरा ma सारीर मागमानं, दुग्माण गमो निहोर दारागो । नागाररणारं. कम्माग गयो उ कम्मरभो ।। ८५२॥ सारीर-मानमामो मानो अयशी भरती II मरान फर्म फर्मयः॥८५२॥ मभर ममादिमरणं, रागहोमेहि मिणमा । वेग परिणामो. मांगकारी परिचार्ग 11 ८५३ ।। भगो ममामि गुलानाम् । हमा परिवागो भागमा पर्मिणाम् ॥ ८॥ गम्मपरगाव पोनी, नीलामी मगे मोगी। कम्मरगा, गिधालो निषमयोगमो ॥८५४|| रगाणार योनिमा मागो मोमो भाका कममा firan निगम ॥ १४ ॥ THE RE,तुद नाद पणामाग्यो गुगर्म । मोगमा पनिगमेगा पबिहाणे॥८५५ गत मन नाग' REET गुगए । iPATRE itihafate गाने ।। ८५५॥ rfi RIT, मानिगा ATTI मोनमंत्री, 128 fatrahinfrarein Tatasriti Hit मागt mrtmn11 httman नबिल fukti पेपरमामान। rirahो नियमेन मशीरि मोमः। योनि में भावनं समर ८६८॥ भानजानिरा.सिरिमा निरामेण पारिरिय नि। गनिमार्ण, पाय तुपाकला हो ॥ ८६९ ।। भाग शिक्षा नियमन मषियी। गंमधिमा प्रायः गुना मगी ।। ८५९ ।। गुणम्मि पेर भनियं, पत्यमारोग-योहिलामम्म । सम्हा कापामिन, पमिदा नोपल नियागे ।।८७०॥ मम्. राधे भणितं प्रार्थनमारोग्य-मोधिल्लामस्य । तरमा पन्ध्याम पियानं नो गाड निदानम् ।।८७०॥ जो पि भगिनी दाराहगु, नित्यगरम्मि विनियाण- साधा. पडिसेहो। नित्यगररिदिअभिसंगमारओ सो पि जुत्तो नि८७१ योऽपि भणिती सारिपुवायफरऽपि निदानप्रतिषेधः । साधारसभिपरभाषतः मोऽमि युनाइति ।। ८७१।। नय पन्धिपा वि सम्भा, माभिस्संगहि वारिमा पयवी! निस्संगमावमग्मा, जम्हा सा मनिहउत्ता ।। ८७२।। नव प्रापिताऽपि सम्यते सामिप्यताही पदवी । निरमलभाषसाभ्या परमात् सा मुक्तिदेवत्वात् ॥ ८॥२॥ मणियं प- एवं पदसाईसं तित्यपरम्मि वि नियाणपडिसहो । पारम् जुसी भवपडिपड़, माहिस्संगं तयं जेण ॥ ८७३ ।। १. एपा धनु मा १७ तमा गाया-पक्षाशके (प.)

१५६ सिरिसंतिसूरिविरइथं भणितं च- एवं च दशादिपु तीर्थकरेऽपि निदानप्रतिषेधः। युक्तो भवप्रतिवद्धं सामिपङ्गं तकद् येन ॥ ८७३ ॥ कयमेत्थ पसंगेणं, एवं पणिहाणसंगया एसा । संपुन्ना उकोसा, निद्दिट्टा बंदणा लद्धा ॥ ८७४ ॥ कृतमत्र प्रसङ्गेन एवं प्रणिधानसङ्गतैपा । संपूर्णा उत्कृष्टा निर्दिष्टा वन्दना लब्धा ॥ ८७४.॥ बन्दनाया भ. उस्सग्गेणं स चिय, कायबा मुद्धमग्गगामीहिं । सेसा उ देसकालादवेक्षणा होइ अट्टविहा ॥८७५॥ उत्सर्गेण सैव कर्तव्या शुद्धमार्गगामिभिः । शेपा तु देशकालाद्यपेक्षणाद् भवति अष्टविधा ।। ८७५ ॥ विनिकिरियाऽविरोहो, अवयायनिधणं गिहत्थाणं । किरियंतरकालाइफमाइभावो मुसाहूणं ।। ८७६ ॥ पृत्तिक्रियाऽविरोधोऽपवादनियन्धनं गृहस्थानाम् । क्रियान्तरकालातिक्रमादिभायः मुमाधूनाम् ।। ८७६ ॥ जओ- दघाइएहि जुत्तम्मुस्सग्गो तदुचिर्य अणुट्टार्ण रहियस्स तमवयाओ, जहोचियं जुसमुमयं पि ।।८७७॥ विधता पत:- द्रव्यादियुक्तयोत्सर्गस्तदुचितमगुवागम् । रहितम्य सदपवादो यथोचिनं युक्तमुभयमपि ।। ८७० ॥ घेश्यपरिवाडीए, फालं तह घेइयाई आमन्न । सहा वि जहाजोगं, कायदा गुद्धनोहेहिं ।। ८७८ ॥ अत्यपरिपाट्या कालं या पैगानि आमाग । मवाऽपि यथायोग कश्या मुस्योपः ।। ८७८ ।। मामारगुंदर ज, ध य पाई य पामगृहागं । होर गरिगुदफलयं, नविनयं न उ प1ि1८७|| भाभार। पागो. पाशमांगुहागम् । riginavintri न भपि ॥ ८७९ ॥ ना! - सपना विमापमममममाया । पनि मुपिजी. में पुप एवं मुमर ॥८८० ।। P-TEArrii निमः । पनि गुनसमा पुरंग नाम ॥ ८८० ॥ दोष र टन का जुगी यो रूपगो होर। टंकपिपरे दर मिनरनु पगंतछेउ नि ।। ८८१ ॥ पग पग पो भवति । दिनोपनान्तरेचा इति।। ८८१॥ अव रंकण या पटो नेप 3 विषा उ मुदति । पालादपिप्पयारणमेमाला नियमओ होइ ।। ८८२॥ अप रन परमन तु विना नु मुनि । पलादिमिनारमाफ.रा नियमतो भवति ॥ ८८२ ॥ एल्य पुण यंदगाए, रपममो होइ पिनरहुमायो । टेफममा विर्मया, संपुमा पाहिरा सिरिया ।।८८३॥ मत्र पुनर्गन्दनायो यसमो भवति चित्तशुमानः । सरममा ख्यिा गंपूर्णा पाहा विया ॥ ८८३ ॥ दोई पि समाोगो, गुवंदपा यरूवगमरिच्छा। पीयगरूवगनुला, पमाणो मचिनुनस्म ॥ ८८४ ॥ योर्गर ममायोगः गुगन्दना कम्पकमरक्षा । द्वितीयकरुपरमुल्या प्रमादिनो भनियुतम्य ॥ ८८४ ॥ सामाइनिमिनायो, अपंडरिरिय पि कुशी नइया । उभयविना नेपा, अवंदना व तनेनं ।। ८८५॥ सात पाय (ear-cer-२) नकार पचासक (३४-14-10) सोनाaft-पक्षा(पृ.६५) मिरिसतियूरिविदर्भ सामादिनिनिनाद अपद्रक्रियामपि कुवनम्तृतीया । उभयविहीना या अयन्दनाय नन्वेन ।। ८८५॥ एमो दह मावत्यो, कायबा देसकालमासज । अप्पा या बहुगाचा, विहिणाबद्माणजुनंग ।।८८६|| एप १६ मावार्यः कर्नव्या देशकालमामा । अस्सा वा बहुका वा विधिना बहुमानयुक्दन ।। ८८६ ॥ अनुदानस्व अनंच जिणमयम्मी, चंउविहं अनियं अशुद्यामं । चतुर्विषता. पीहजुयं मत्तिजयं, अयणपहाणं असंगं च ।। ८८७ ॥ अन्य जिनमते चतुर्विधं वर्णिनमनुष्टानम् । प्रीतियुनम्, मनियुवम् , वचनप्रधानम् , अमङ्गं च 11८८७ ग्रौलनुटानम् जं कुणओ पीहरसो, यह जीवस्म उजुमहास्स । बालाईण व रयणे, पीइअणुद्वाणमेयं तु ॥ ८८८ ॥ यत् कुर्वतः प्रीतिरसौ वर्धते जीवस्य नुवमावस्य । वालादीनानिव रत्ने प्रीयनुष्टानमनन् तु ॥ ८८८ ॥ १.एवच सम्हटम् - तत्योति भक्ति वचना-उमंगोषपदं चतुर्विध गीतम् । तयामिहः परमादसाधनं सर्वमवेद ॥2॥ यत्राऽऽदरोऽस्ति परमः प्राविध हितोदया भवति कः । श्रेपलागेन करोति यच्च दौत्यनुदानम् ॥1॥ गौरवविद्यैरयोगाद् वुद्धिमतो यद् विद्यादतरयोगम् । कियये-तरीस्यमपि देयं तद् मन्यनुवानम् ॥४॥ असन्तवममा सलु पनी टदिता च जननीत। नुत्तमपि कृसमनयोहीत म्याद मोति-भक्तिगतम् ॥ ५॥ बरनामिका प्रवृत्तिः सर्बत्राचिसयोगतो या तु। वचन शानदं चरित्रवतो नियोगेन ॥६॥ सावम्यासातिशयान सात्मीभूतानिय चटयने सद्भिः। ददगानुदान माति वेतन ददावेदान् ॥ .. पप्रम दामाद दमाई चा यत् परं भवति । बचना-उमंगानुनय स्तु दद कार मेरम् ॥ ८ ॥ पोटशाप दराम पोटा (१.५३-1) नेइयवंदणमहाभास । पहुमागविसेसाओ, मंदविवेगस्स भवजीवस्म । पुदिल्लसमं करणं, भत्तिअणुटाणमाहंगु ।। ८८९ ।। पाहुमानविशेषाद् मन्दविवेकम्प भन्यजीवप । पौर्वात्यसमं करणं भत्यनुष्ठानमाहुः ।। ८८९ ।। तुलं पि पालणाई, जाया जणणीण पीइ-भत्तिगयं । पीई-मत्तिमु(जोयाणं, भेओ नेओ तहे पि ॥८९०॥ तुल्यमपि पालनादि जाया-जनन्योः प्रीति-भक्तिगतम । प्रीति-भक्तियुतयोः भेदो शेयस्तयेहाऽपि ॥ ८९० ॥ जो पुण जिणगुणचेईमुत्तविहाणेण बंदणं कुणइ । पचनावशनम् वयणाणुट्टाणमिणं, चरित्तिणो होइ नियमेण ॥८९१॥ यः पुनर्जिनगुणवेत्येपूक्त (त्यसूप)विधानेन वन्दना करोति । वपनानुष्ठानमिदं पारित्रिणो भवति नियमेन ।। ८९१ ।। जं पुण अन्मासरसा, मुयं विणा कुणइ फलनिरासंसो भिमादानम् तमसंगाणुहाणं, विनेयं निउणदंसीहि ।। ८९२ ।। यन् पुनरभ्यासरसान् भुतं विना करोति फलनिराशंसः । सदसहानुष्ठान विशेयं निपुणदर्शिभिः ।। ८९२ ।। कुंभारचकममणं, पढमं दंडा तो वि तयभाये । घयणा-संगाणुट्टाणमेयकहणे इमं नायं ।। ८९३ ।। कुम्भकारपकभ्रमणं प्रथमं दण्डात् मतोऽपि तदभावे । अपना-असगानुमानभेदकपने इ सातम् ॥ ८९३ ।। पढम मारलवाओ, पायं पालाइयाण संभवर । तो वि उचरुत्तरसंपची नियमो होइ ।। ८९४ ।। धर्म भावलवान् प्रायः पालादिसाना सभवति। ऽपि उत्तरोत्तरसमामिनियमतो भवति ॥ ८९४ ॥ जा पउदिई पि, नेपमिगं पढमस्वगममान। सणीहि सर्व, परमपयनियंपन मगिरं ।।८९५॥

१६० सिरिसंतिसूरिविरों तस्मान् चतुर्विधमपि मनु नेय(लयमिदं प्रथमरूपक- ममानम् । यम्माद् मुनिभिः मत्र परमपदनिवन्यनं मशिनम् ॥८९५।। वीयगस्वसमं पिहु, मम्माणुट्टाणकारणत्तेण । एगंतेण न दुई, पुवायरिया जओ नि ।। ८९६ ॥ द्वितीयकरूपमममपि खलु सम्यगनुष्टानकारणत्वेन । एकान्तेन न दुष्टं पूर्वाचार्या यनो मुवते ।। ८९६ ॥ असदस्स अपरिमुद्धा, किरिया मुद्धाएँ कारणं होइ । अ(ज)त्तो विमलं रयणं, मुहेण यन्झं मलं चयइ 11८९७।। अगठस्य अपरिशुद्धा क्रिया मुद्धायाः कारणं भवति । यतो विमलं ग्नं मुखेन वाय मलं यजति ।। ८९ ।। तदयगरूवगतल्ला, मायामोमाएँ दोससंमना । कारिमस्वयववहारिणो व कुला महाणथं ॥८९८|| तृतीयकरूपरनुल्या मायामृपया दोपममता । कृग्रिमरूपकव्यवहारिणय कुाद महानर्थम् ॥ ८९८॥ होह य पारणेमा, अनाणाओ अमदहाणाओ। कम्मस्स गुरुत्तायो, मयामिनंदीण जीवाणं ॥८९९।। भवति प प्रायया अनानात् अनदानान् । कर्मणो गुणस्याद् मयाभिनन्दिना जीवानाम् ॥ ८९९ ॥ उमयविहणा उ पुगो, नियमागहणविगहणारदिया । विमयम्मामगुणाना,कयाइ होझा गुहनिमि।।९००। दमयविधीना नु पुननियमागधनविगधनारहिता । विषयाच्यामगुणान् कदाचिद् मन् गुमाननिय ॥९००॥ प्रासापुत्रः सह मारगम्म पुनी, यहुमो जिनपिदमणगुणर्ग । अयमुरी रि मरिलं, मच्छम पारिश्रीगम्मं ॥१०॥ या श्रारा पुशे बालोनिशियनगुन । आगामोमिया गाम्यममारगम्पनयम।९०१॥

No text on this page.

१६० सिरिसंतिसूरिविरह तस्मान् चतुर्विधमपि खलु नेय(ज्ञेय)मिदं प्रथमरूपक- समानम् । यस्माद् मुनिभिः सर्व परमपदनियन्धनं भणितम् ।।८९५।। बीयगरूवसमं पिहु, सम्माणुट्टाणकारणत्तेण । एगंतेण न दुई, पुद्यायरिया जओ बेति ॥ ८९६ ॥ द्वितीयकरूपसममपि सलु सम्यगनुष्ठानकारणत्वेन । एकान्तेन न दुष्टं पूर्याचार्या यतो मुयते ।। ८९६ ॥ असढस्स अपरिमुद्धा, किरिया सुद्धाएँ कारणं होइ । अ(ज)त्तो विमलं रयणं, मुहेण यज्झं मलं चयइ ।।८९७॥ अशठस्य अपरिशुद्धा क्रिया शुद्धायाः कारणं भवति । यतो विमलं रमं मुखेन याहां मलं सनति ॥ ८९ ॥ तइयगरूवगतुल्ला, मायामोमाएँ दोससंसला। कारिमरूवयववहारिणो व कुआ महाणत्यं ॥८९८॥ तुसीयकरूपकनुल्या मागागपया दोषसंगा। कृत्रिमरूपकथ्य यहारिण इस कुर्माद महान ॥ ८९८॥ होदय पाएणेसा, अमाणाभो असदहाणाशो। फम्मरग गुरुतागो, भयामिनंदीण जीराणं ॥८९९॥ भवनि प प्रायेणेषा माना अद्यानाम् । कर्मणी गुरुस्याद् गयाभिनन्दिनो जीयानाम ॥ ८९९ ।। उमयविहणा उ पुणी, नियमागहणविराहणारहिया । विगयन्मामगुणानी,फयाइ होमा गुनिमि॥९००॥ মদিনা ও পুননিমাখিনাবিলা। विषयाभ्यागगुगाय कति म भनिनिन ॥९००। जाद मारगम्म पुगी, पदगो मिणमिणगुगणे । आयगुरुमी विमग्रि, मरहम पारितोग१०१॥ यथा पाराम पुत्रो परमो जिनगुना मातगानाsign a गम्यम्॥९.१॥ 4.

- १६० सिरिसतिगरिविरद तस्मात् चतुर्विधमपि मनु नेर(य)मिदं प्रथमम्पक- ममानम्। यम्माद् मुनिभिः मयं परमपदनियन्यनं मगितम् ।।८९५|| चीयगरूपसमं पिछ, मम्माणुट्टाणकारणलेण । एगंनेण न दुढे, पुवायरिया जो नि ।। ८९६ ।। द्वितीयकरूपमममपि खलु सम्यगनुष्ठानकारगत्वेन । एकान्तेन न दुष्टं पूर्वाचार्या यतो अवते ।। ८९६ ॥ असहस्स अपरिमुद्धा, किरिया मुद्धाएँ कारणं होई । अ(ज)त्तो विमलं रयणं, मुहेण यझं मलं चयइ ॥८९७।। अगठम्य अपरिगुद्धा क्रिया शुद्धायाः कारणं भवति । यतो विमलं रत्नं मुसेन याह्य मलं त्यजति ।। ८९७ ॥ तइयगरूवगतल्ला, मायामोसाएँ दोससंसत्ता। कारिमरूपयववहारिणो व कुजा महाणत्यं ।।८९८।। तृतीयकरूपकनुल्या मायामृपया दोपसंमत्ता । कृत्रिमरूपकव्यवहारिण इस कुर्याद् महानर्थम् ।। ८९८॥ होइ य पाएणेसा, अन्नाणाओ असदहाणाम्रो । कम्मस्स गुरुत्ताओ, भवाभिनंदीण जीवाणं ॥८९९|| भवति च प्रायेणपा अनानाद् अश्रद्धानात् । कर्मणो गुरुत्वाद् भवामिनन्दिना जीवानाम् ।। ८९९ ।। उभयविहणा उ पुणो, नियमाराहणविराहणारहिया । विसयन्भासगुणाओ,कयाइ होजा मुहनिमित्त।।९००॥ उभयविहीना तु पुनर्नियमाराधनविराधनारहिता । विषयाभ्यामगुणान् कदाचिद् भवेत् गुमनिमित्तम् ॥९००॥ श्रावपुत्रः जह सारगस्स पुत्तो, बहुसो जिणविदसणगुणेणं । अकयमुकमो विमरिडं, मच्छमवे पाविओसम्म॥९०१॥ यया प्रारम्य पुत्रो बहुमो जिनप्रियदर्शनगुणेन । भक्तमुतोऽपि मृत्वा मत्स्यभव प्राप्तः सम्यक्त्वम् ।।९०१॥

No text on this page.

गिरिमाण सम्मानमा mitrria. गग्मा मुनिमि: ममममनं किम 12411 पीपगमममम पिदमम्मागुणकारनंग। गगनेश न दद, गुमायग्गिा जो यति ।। ८१.६ ॥ दिलीयरममा गड मरगनुमानमरणयन । एकान्लेन न तु गांगाया यमी गुगने ।। ८९६ ।। अमढग अपरिगुद्रा, किरिया मुद्राएं कारणं होड। अ(ज)नो विमलं ग्यणं, गुहेण वग्मं मलं नयइ ।।८९७॥ मगठम्य अपरिगुवा किया गुहायाः कारग भनि । यतो पिमलं र मुभेग याय मल यति ॥ ८९.॥ तइयगरुषगतुल्ला, मायामोमाएँ दोससंमता। कारिमस्वययवहारिणो व कुजा महामन्यं ।।८९८।। तृतीयकरूपकगुम्या मायामृपया टोपममका । कृत्रिमरूपकव्यवहारिण २ कुर्याद् महानर्थम् ॥ ८९८ ।। होइ य पाएणेसा, अन्माणाओ असदहाणाभो । कम्मस्म गुरुतामो, भवामिनंदीण जीवाणं ॥८९९|| भवति च प्रायेणेपा अजानाद् अश्रद्धानान् । कर्मणो गुरुत्वाद् भवामिनन्दिनां जीवानाम् ॥ ८९९ ॥ उभयविणा उ पुणो, नियमाराहणविराहणारहिया। विसयम्मासगुणाओ,कयाइ होजा मुहनिमित्त।।९००॥ उभयविहीना तु पुनर्नियमाराधनविराधनारहिता । विषयाभ्यासगुणान् कदाचिद् भवन् शुभनिमित्तम् ।।९००। जह सावगस्स पुत्तो, बहुसो जिणप्रियदसणगुणेणं । अकयमुकओ वि मरिउं, मच्छभवे पाविओसम्म ॥९०१॥ यथा श्रावस्य पुत्रो वहुशो जिनप्रिम्बदनिगुणेन । अकृतमुकृतोऽपि मृत्वा मत्स्यभवे प्राप्तः सम्यक्त्वम्॥९०१॥ श्रावक पुनः

No text on this page.

सिरिसतिरिविरह
मापनी धर्मपी मापी नैमितिकमासी ।
रिया सिखा करिता प्रभासा मणिः॥९४
पुरमापूर. एएहि परिग्महिमो, निगरपाणिमो मामागो
मिच्छामभिमातो, दुप्पमहतो नाद संयो.
पतः परिगृहीतो जिवीरपासितो महाभागः ।
मियातमभिभाग महान्यो जाति सः॥९.९॥
भाणभाणपगोशिगगनको।
गिरिराजमाणशीरो, हो गया मग तुग्द ॥ १..॥
गुमनविशेगोगा
भीगंगानी माग गुमाग ॥ ९॥
॥सी भीशानपानानिmart
॥ गापा ॥ १९८० ॥

चैत्यवन्दनमहाभाप्यगाथावर्णानुक्रमणिका । म .. प ... 4. भाए जाने ... ... ... ... .. ... ... ... सझे भदकारे ... ... ... ... ... ... ... ... ... AN .44 ... ... ... ... ... ... ... ... -- .. ... पापारम्भ মন্তবমহিমা समभूमविभो... भादेवीउपरे ....शिक कारण-... अपिपियार #বিখ- ५. माणसाई सानिसिपलीवपर्य मा विनिहापूमा भीम भगमसम्मम अंगम्मि परमपूया समे वि वेदिन जिया জামায়া ७५ मसिं भवा भ मेलरि मोतारगुलि- अंगुलिभमुहासो पिर ... ५. अशोमामिमुरि শীৰম- सो भवई বিদেশিম .....दिममक्सलिम अडिपिनो ४ाम्पनापदणे REET नामाई... २८ भितरमो दीको अविहारि मुपभोलि बपि सम्मर ९५ मादपस्या भविविध ५१ / अभिणंदा आदर महसमा अभिमुहया अभिहसा... पेदा मंगधा- भरतपेश्या अरस्यपरापुरगह- ५९ वरना पुस्ता अरपतिदय सांता भगत... व भाषा ५.रविचंदन- शयि विनिमत १.५ अरय शेगाभारा... मरम्प टप य... १५४ बटमेश्य रियर भसामा... बिगमरम्मी an १५४ जिन एवं अमia ... २१ अमिर पाप-... अमरमनियरि... viरेस सोसे ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... M .. .." ... .. ... ... ... a. . 048 " . ११४ ... ... ... ..

१६२ सिरिसंतिसूरिविरह प्रवचनी धर्मकथी वादी नैमित्तिकस्तपस्वी च । विद्या सिद्धश्च कविरष्टायेव प्रभावका भणिताः ॥९ दुष्पसहमूरिः, एएहिँ परिग्गहिओ, जिणवीरपवत्तिओ महाम मिच्छत्तमभिमवंतो, दुप्पसहतो जयइ संघो ॥ एतैः परिगृहीतो जिनवीरप्रवर्तितो महाभागः । मिथ्यात्वममिमवन् दुप्पसहान्तो जयति सङ्घः ॥ ९० सुवणभवणप्पईयो, तियसेंद-नरिंदविंदकयसेवो । सिरिखद्धमाणधीरो, होउ सया मंगलं तुम्ह ।। ९३ भुवनभवनप्रदीपस्त्रिदशेन्द्र-नरेन्द्रवृन्दकृनसेवः। श्रीवर्धमानवीरो भवतु सदा मगलं युष्माकम् ॥ ९१ ॥ इति श्रीशान्त्याचार्यविरचितं चैत्यवंदनमहामाप्यं संपूर्णम् ॥ ॥ ग्रंथानम् ॥ ११८०॥ वीरः चैत्यवन्दनमहाभाप्यगाथावर्णानुक्रमणिका । ... पृधम् श्यम् गापारम्भः भमासूमजिपाओ... १.मपि एप कारण- ... अपि विप्पसार समापसाई बमा रिलिहा पूरा ... . ... ... ... r ... अग्रे बहुपयार गापारम्भ महाररमतिमा- भइरादेशउपरे भएपरस्मन्ये असमियमुत्तुचारप- अगनि ति पलीरपर्य सप्पीड बलिदेव अंगमरम्ममले भगम्मि परमपूसा भगाईसंगाला अमेषित भाभिमुरास भगोवणपामय- अपिरागसिमरपे अभिपिनो उनामार... अढविपारि अनिकम्मर अदुरि पिसम्म २० ... ce ... ... ... ... १५ ४३ ... ... ... . ... २५ ... ... ... १.५/भो ति मजुन ३६ ममे विदेहि न जिया बिभिन्माण मोनारियंगुति- ८९ोमानिमुरिर षोभपेज ... 01/अपरिहरमासातिय अपुमनागपहले c/अभिवरो दोबो- १२/अम्भुवयमो निमित्त ২৭ মৰাষােঙ্গ ५. सनियंदर सादर १ अनिमुहहरा बनिहसा... बरवाला ५ ९बरता पुग्नुत्ता १२ बरंता भयवा... ५४ सदनमें- १.५ बर रोपाभारा... ... 10/बटय मि.परेष ... ...10 १ सहसप परिमाण ... ... - ... ... . ... ... अणुपेश मगलग- सपुरयपरापुग्यह- बहवविदर त्य भासह मरिहा बपिपिसेसनिमित अरबषय.. असावपपमापं... सजिपमम्मी भर दिरा अमावाभानिय पितु " ... ... ... ... ... ... ... ... ३ ... ... ... " . ... ... १५८ विपरशु एवं २१ अनिपा-... ४गरसे संग 18 ... ...

२ चैत्यवन्दनमहामान्य- ... ... ... ' ... ... ... ... गाथारम्भः ८७ आगारेहि ममग्गो भागामस्म पएमा ८३! भागायुगासगाओ ३ ! मायरमूरगहे १६. आरोग्गोदिला भालयनिरस्या १२, मालवयम्बाई ५१: आलोयगनंगातुं ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... गाथारम्भः अवणामउत्तिमंगो भवमगमगाए अपिहिमरणं असाटे अवामहं भनियं असहस्ग अपरिमुभा भमुइमलपारियंगा ममुहनिवारगमती असोगरायो मुरण- माकोर सीए भाजपाए... भासं न करेमि तुम मदन पमीति भह पुसायो एगो भरपुर्ण निरदेणा भाभी गुनगुन मस शिलामो এ বিদায় भारा भरियो सन् मामा बाप नापी बारामारा ... ... ... ... ... .. ... ... ... ... ... ... ... 1.भागायणा आमा भागोगमिमग ५ भादमि मागिता १४ मा रिमेय वय भारतिमेमा तुम्ने १२ भारमह पुमारिमा. ...१२. आह पEिT- NEET मुणिमो... १. ort गुणेशागो (२ भाहमण ३ गुनारणा सपना रेगन गह- ... ... ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... बानमो माय- महामारमा जशप- Arमापा- ... ... ... ... 114 11ो ... ... में... मो ... ... ... Y. ... ... ... ... ... ... .." ". ... ... ... ...

गाथावर्णानुक्रमणिका। ... रसहो पायो (उस्मरण गदिमागलय ... ... ... ... ... 4 ... ... ८५ ... ... st ... ... ... १५. ऊमासन निरंमद पागम्य ११.एण घोगराया एमा । एएन रियाणा reOf पाय भायो ५६९high ...... म्यान ... इस मुकामागाभो हरियादियाए रा- हरियाबहिसामुन रोडमा हा ऐलग- र पम्मोहोरो र पुरापार १६ पुष विभत्ती दबीशमा भर KK भार सहोदा सरिय कि पतं सामरयरगरप- शेस रातार होगारिरिक उपियतं आए... जयपविती सपा पाऊणपणे उसीभी विधि तुमसभा उनुभोसतो उत्तमपुणपसगरम- बतमगुणपमा ... स्तम(जोगे... रत्तरको विमा पा । ... यो पुष ... ... ... १९ एम 1. एलिनामा एएस भाष एएस परिभो एभूको “ ... ... . ८ 10 ... ... एर एक .. . .. RIGIT एनकारक ए एगप एमfri CAREm . सरकार “ ४८ ... ... . उमा स्टाररपणे MORE... भRERE परति ... Meet Trek १.tent .. ... ... ... ... १५irror ... ... 1 বলবনমান- पार Nउ मोदी ... ... ... ... ... ... ... ... ... पपुर एसपुर शिमोगमो STwth पुर ... ... ... ... ... १. ... ... ... ... ... पुगपुर ... ... ... ... शम् ५.याभो कमाई मेर... १५. HिAAR ५.६ जिनमे. मनपरीक्षणः १५ पाए .. परमातो ९.एम पाया "एगा गावापा . एगा ताई... एगानTITH ... "एगा nिari गरिदिगाना मोमो एगो विral एकागो एमामलामो सपा 10 एकोमा एम ... ... .. ... . ... सतनं Agri ... ... " ... ... Pri mrat 14TTA ... .. . ... ... ... ... ... ... " . 1.. 1HI1,. ... ... 22. .. .. ... . 14 . ... 1.uiina.., .. . . . ... .. ... " .. .. Hurry" ... .

गाथावर्णानुक्रमणिका। गाथारम्म. करपंचप्पणामो ... प्रम् " ... कयमेष पसगेणं ... ... ... " ... ... ... ... ... ... ६९ ... ... १२१ ... ... ८७ ... ... ... ... ... फरमिनमोरारो करपरिजोगमुरो... का सार जम्हा कामणगाइजा कापयनवमहवा पनिणं फेवटप्पं कह नाम भवार कह दा वियरोवार काउस्सग्गम्मिटिओ पाऊण चोल पाऊण नमोहार... ... ... ... ७८ ... ... ... ... २२ २२ ... ... ... ... ... ... ... ... १.3 ... ... " ... ... ... प्रथम मायारम्भः ४२ वलियो उपभोग्ये ४० कोटरजलंतजलो २.कोति ससमो पुरिसो १५६म्मि उ निग्गहिए १४१ डिसविराहियाणं १५सभेवाको वा १११ सलिपकवि दुर्ग रासतुपजिनिए मा सानियमाई पया ९५ गणहरपुव्वधराई- २. गंधबगीयवाइय- 10गंधम्बनावाइय-... गन्नगए जं जगणी ८७ गभगए माया गभगए तम्मि जो १२ गभगए भगवंटे... ४ गम्भलिए बिदे... ८२ यंभीरमरपोसे... गयरपोसोट्टा- पासीहअभिसे- ८५ महिएमु न पर निरिपो पुषसो मारो १.गुणहीपवरण राठ ८५ परखीरममाव पसदियो- ... ११४/ोग सदायराने ...पउपहनकर या २७ परमतितारमहसे- ...100 पदोस दिवसा ... 10/परो रसमविणामी १५९पती भगुटार.. ....परमारपारिहा परपदापरा ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... १५ ... ... .nn ... काओ देहो तस्स का भत्तो बिस्पयरे कायं च बोडिरामी यस्म परिचाओ कारणनियमविसेसा कारणरहियब... कारबगे पु विष किंतु जिणसासह किंतु महकायमगं पिरगणपणामो किबहुणा निमि पुग्णारतिरमणे इगिए जिरवाहे सममा पा... कुभारभमभ... कुट देण्यापुभाष करनारगुणाओ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... १५ ... ... ... ... ४३ १४३ ... .- ...

४ चैत्यवन्दनमहामाप्य- पृटम् गाथारम्मः एस्य उमणेब कोई ... ७८ ... ... " ... ... ... ... ... ... ८ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... पृटम् गाथारम्मः ८५/ एवं च सानियाओ १४. एवं च दमाईमुं. ७१ एवं विय मेहाए १५७ एवं विशमवणम्मि वि ५० एवं जिमुत्तमेहि ९२ एवं ति मनियविहिणा ६५ एवं परंपराए ७७ एवं परिमावंतो ९.एवं यहुप्पयारा ३६ | एसा चढत्य विरई १४१ एसाठपयमाणा १३४ एसा वश्या विरई... ४८ एसा नवप्पयारा ३१एमा सग ति नाई ४६ एमु वि निणेहि जयणा ९४ एमो इद मावस्यो एमो मिय काययो एमो इन्भेयमगो एमो जोयणपत्तो... एमो पयमंटको भारत्यो एमो सोयेणं ... ... ... ... ... ... ... १५८ ... ... ... एत्य पुण वकछ एत्य पुण बंदणाए एत्यं पि लोगसदो एत्यं पुण अरिहते एत्यं पुण बहुवर्ण एत्य य तय विमत्ती एण्य य पुरुसयुईए एमाइ अंगपूया एमाद कारणेहिं एवं दुहा वि एवं एवं परमं तत्तं एवं पि जुत्तिजुतं एवं पुण निविहं पितु एयम्मि संपविट्ठा एयस्म अस्गरत्यो एपस्म त वरसाणं एयरस य मरहाई एयाए मावत्य एयासि गाहाणं एयासि निमो एवं विमलं युधि एविहादुनय निर- एवं संपे एवं संवेगरमा- एवं शिपयादी एवं मुहमावड्यं एवमवयानीय एवं किर दंगेश एवं रालु थनो... एवं समिचयरा एवं बापदारा ... . ... ... ... ... ५४ ... ... ... ... ... ... ... ... एगो विहु १४८ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... २. होर मयारते ... १२५ भोहिमगाववनाशि- ... ... ४. ... ... ... ४८ ... ... ... . ... ... ... ... ... ... कंचिति कुमुमयुहो १२८ | कंटाइमत्ररहिओ... १८ कति में पा ४१ कप वापरबा... ११५/कममा निममता... ७म्म रय निपुर ६मागदापमोडा... ११.परिपाचरिणा...... ४४ ... ... ... ..

गाथावर्णानुक्रमणिका। गापारम्भ. कपनंगपणामो ५ ... " पम् " क्यमेत्य पसंगण .." ... ... भ ... " ... ... १२२ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... कामिनमोकारो परवरियमोगमुरो... का सायं जम्हा - पहाणगाइमा पाणयतवमहवा कतिण वलर पर नाम भवारमे करवा रित्ययरोवर काउत्सग्गम्मिलिओ काऊण चोला पाऊण नमोसारे... ... ... ... ... ... ... २३ ... ... ... ... ... ... ... ... " ... ... गापारम्भः ४२ फेबलियो उपओगो ४ोटरजलंतजलको ११कोतिसयमो पुरिसो ... १५६ कोहम्मि उ निगहिए ११ संहियषिराहियाणं २५/संभे वा कोवा .... ... सलिणकविदुगं रासतपजिमिए मा ६सासियमाई पया ९५ गणहरवधराई- २.गंपदपीयवाइय- १७गंधम्बनावाइय-... गम्भगए षषणी ८७ गम्भगए जंजाया गम्भगए तम्मि ओ १२ गम्भगए भगवंते... गम्भलिए जिनेंदे... १) गंभीरमरपोर्ख... गनुरयकोसभेडा- ७७ गयरसाहसोहअभिसे- ५ निहिचेएमन पर लिहिणो पुण सोमायो ..गुणहीणपदण पल ८५/ परसीरममणाम ४परहियपंथी- ... ११४/पोग्ग लया पराभे ... 10 उपाभेतकरण १७ उमाधिदारमुहपे- ...1.0वीस दिसा ... १.४/परो उसमजिपात्रो ... १५:/बार भंगुलाई ... ..४पारविरोरा ९६समयावरिया ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... १३ काओ देदो तस्राउ का भत्ती जिरपयरे कार्य धोविरामी कायरस परिपाओ कारणनियमविसेसा कारपरहियं एवं... मारपने पुमं विव तुणिसासणे किंतु हसापत्रण झिपरगणगहणालो किंबहुणा मिसमि अग्गारासियमयो पुच्छिगए जिणगाहे मुगुमास्या... पुभारभमणं... कुलदेवयानुभाग केपसनाणगुणामो ... ... ... ... ... ... ... ... ... १६ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ४३ ... ... ...

६ चैत्यवन्दनमहामान्य- ... ... ... ... ... .. ... ... ... १५ " उग संग ... पृधम् पापारम्मः २८ मारनिति जगए पापुमद ७५ो पीदमी १५ अन्य मिम्मि मुराय- १.९/नमिया गसनिया ४२। ज37 अम्मागरगा ज दुग यमरा... पुग भगी ज १५९ पुगरिया अपुग मुमकिन जजंग गुमान १५ सम्मुमारामा ७५ सदा जम्मा ५. सम्हाए जय कोकाप वगगुरु १२ जलमग्ने प... मा एगदागि १४.९एमति ... गापारम्मः विवंदना तिमया मददगाम... मतसमाही पाई... निरन अमर निंतर बनाएको नियमो मम्म... पीसीयो दीगाउ दुरिहा पानगर गागर... पैदपर पंचहरे के स्त्रमो गा नमुन Cinema मामा मोर नामो -RAI avita ... ... ... ... ... १ ... ... ... ... ... ... -- १ ... ... ... १५ ... ... २५ जद पर पांच २३ मारोगहर IT'मो ... mahrat ... ... 1. १.नामाTerm raat Arran ... ... ... .. ... ... ...

गाभावानुक्रमणिका। पृतम् ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .." ... ६४ ... ६४ ....१ ... ... ... ... एम गांधारम्भः अरमार... .... १५-मंदरागदोसो... जातीमा ... 0ओ मोरलिययणी भारयो भरमा- ... मोदि भविभो सामु... जिपनि एमवणं तो १५माणे पंचपरमे- जिपालगनिवारण- १४ाग उचिषदेने जिनिगोयरपो दामन शिपदोपरिमा माणोदगाइसंगो... जिगारिकावल्य- जिन क्याम: पुण सिप पया सिगारवा २६ तं गम्म पत्ताणं ... (हस्पतिर विषमयमित गुप्पामो ... तंटामुषायार्ण जिपरिस्सित्य ५ दतियमेतं का... निणदणापयो... ०३तो बरितरितो অথবাৰ १९| ततो निसीहीयाए जियगनिवेश पमं १..ततो य भाषा गोपियाई जीयर ५/तरप पर लोए जुत्तोमो पराग "रातत्य जिणा भगवंतो से निधयरपणीया ताप तमो अप्राण से पचाए तयाधे रोयतो जेनि पसन. १ वरप मगो पन्भेगो ঐ মাগি १. सदिय पिय सहसा जो यमपद पं १६ मा उभयरम जो उ महणे रोपे न पुण रामो जो एगहभगिह १ तम्बोल कुमुमाई.. जो अनाज ५. सम्बोलपाणपोयण- जोणिसvthi १५ तम्मि उपागाई जो ओभ मुभगाहो ४ीच्यसम्ममेया जीपंचमरास्पिय- १७ तदा बनायमूहा जो पुण निरगुपयेई. १५९तमा इम्मापिस जो पुण पमायसीसो ... तदा पनि... ओ पुण मेनासते १५ सदा सुखद परिणा जो पुण मुस्पगुमम्मो ...१५ोतदाताणाया ... ... ... ... .. ... ... ... ११. १२ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... १४ १ ... ... ...110 ... ५ ... ... ... ... ... ... ... .. J -- चैत्यवन्दनमहाभाष्य- गाधारम्भः तम्हा तिलोयपहुणो तम्हा दंसेमि इमं ... ... ... ... ... तम्हा नेगवेणं ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . १ ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... गाथारम्भः १०५ तित्थयरो चउनाणी ११. नित्यातित्याइउवा- ७४ | तिदिसिनिरक्खणविरई विनि निसीही तिनि य ... १४३ तिमि वा कद्दई जाव ३५ / विविहतिविहेण बहकर-... ९४ तिविहं पणिहाणं पुण १२. निविविसेसणजुत्तं ६८ | निसलादेवीगम्भे... १२५ | तीए भगियाओ तामओ १५३ | तीसे करणविहाणं ५८ तुडेण तओ पिउणा १९ तुममणव किरिय १.९ नुकंपि पाटणाई... १९/संति संथुया जे... .... १३६ तेण उ उस्सग्गेणं. वेणं चिय सूरिवरा ५. ते विहु अणाइनिता १४६ | तेसि उवरि गंतू- ३८ टेसि संमाणथं २ तेति गमभागमाई- १६ देसि पडिवोहगत्यं १३६ सिमजिगतभाषा २६/गि भुवनगुरणं... हेमुहिर तश्यदीको १२ दिनो पि पहाणो १३५ ते पमत्ता पार्य ८५ो निशल गिदिको ६|तो माह वियपरा "तो समाययविक्षिणा ५५ एजुएसनुपए १४ पोतचित्तामुई २१ वरदायना ... ... ... . ... ... ... तम्हा सत्तमपुढवीं तम्हा संपुन चिय तयणु हरिमुलसंतो तरणिबे भवजलही वसत्ति मुरा पयडा तस्स य मिच्छामि दुक- तस्स विसेससरूवं तह जं कोवाइसया तह ते लोगपईवा सह याहियो न भयवं तह वि बिसेसनिमित्त तहविहविमुदभावा सह वि हु जुत्ता मुत्ती तह बिहु नामियगीयो तह संपयनामाई... तह सादगो वि एवं सहियं पंचुवयारा ता एयसमायारो.. सा एसो परमत्यो ता फी न इरिछना ता पुष्पगंधभूमण- ताव तितप्पमाणं तावंतीए अमिते... ता विहिवामओ एमो ता सम्वं निरव सा गुत्तासटिरिता दिगगमत्तपनवर्ग नित्यं विदिमाग गरिमा पिं भारयंता... 1. ... ... ... ... ... " ... ... ... ... ... ... १२" ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...

गायावर्णानुक्रमणिका । यम् .. ... ... गाथारम्भः पुरा पिया... पोत पनिवायदंग- दंगणनाणपरित्ता- दंराणधिनिमितं.... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... सम्म जहा बीए ... ... ... " ...१२५ ... ... .. ... ... १ ... ... ... ... ... ... ... ... प्रथम याथारम्भः २७ धम्मपरचाउरता- १९ पम्माइगरे एवं पम्माभिमुछो पुरिमो ...धम्मो समुरधम्मो 1-धम्मो चरित्तधम्मो ५९/ धम्मोममो पत्तो १४ धम्मो तिमुतधम्मो ११४ धम्मोमिएएसि ७५/ धम्मो गुरुधम्मो थिय u• नरमाई ओयार ... 18न कुणा निमेसतं ममावि कम्माई ... १५/नसत्ता नारी १ मणु पूधाराधारा... १४ भावपिसेराामो ९मणु निक्षमेवभरारी मंदीकरणे जिगपा- मंदी परमरामिमी १५४ नंदीसरे विदीये... मामिण मणसं १५11 एथिया विम... तामय पत्तवं पश्मो १.मरटोयमेतमेयं ... मरतिनदिदी R४ मवारपाडमेरा १मकारेण जामा... ... ... ... ... ... ... ११५ .. ... ... ... .. ... ... ... १२१ ... ... दामधिमि परिपू- दयरपयाणवितो दयविसोही बस्या- एम्वादरदिजारमु- योउयोभो दम्वेग टंकण य ... परे पत्युसहायो दाहोदसम हाहा... दिशो मादेवीए दीरा सामण दोहोति दीदपको डायम्मि विपगिदाणे दुभररोया विउसा दुपरामराय कम्मरसय... दुग दुग पाउरो राप्तग... दुवितो पितु पद समादौसा जीवो दवा रिमाणवामी दोगइगमणपवतं दो जाण दानि करा दोन्दं पिसमाभोगो दो दियाउरी पंचय भोई ध्यभो... सामस्षिणापाम यामाथी मुरमणे धम्मभूयस्वा- ... ... ... 1 ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . ... १४ ... ... ... ... १५७नवभेया पुण एसा ५.मबर पुच्छामि बई ४ मार्ग सेगमगंत... १.नापत्य मेष जो १.नामारपटामेमा ... ...1.01 नामादयभिमा- ... ... ... ... ... ...

१० चैत्यवन्दनमहामाप्य- पृटम् । पृटम् ... ... " ... .. ... १९ ... ... ... २४ ... ... । १६१ ३९ ३४ ... ... ... ... ... ११ ... ... ... .. ... ... ... ... ... ... १२९ १४1 ... ... ... ... ... ... ... ... ... गाथारम्भः नामाइभेयमित्रो. नामेहि समुच्चरिया नायगसेवगबुद्धी... नावत्तइनागच्छद निग्गंयाग न अत्यो निच चिय किचमिणं नि चिय संपुग्ना निम्मलं पि न एवं नियमह कोसलेणं... नियमा कुणंति पूर्य नियवीरिए अहवा निस्सकडमनिस्सकडे नीया टोयमभूया... नूर्ण तयत्यमेए नो देवररसणहा... नो राह नो पयच्चन पउन यदुप्पयार परे जायं सटिटे-- पच्यापपुब्वियाए पंचंगी पनिवाओ... पंचयिायमइयं पंचदसकम्मभूमिमु पंचोरयारउता... परिस्बिपरिवं परिभगद गुरू गुंदर परिमापडिमिन पडियन व इम... पटमायए मायजिना परमं मारटाओ परमपम नमुरा- पारंग यमदायन- पामेहिनमहार... १४ गाथारम्भः ९१ परहियकरणेहरया ११३ परिवादीइ इमाए... पलियंकसग्निसनो ६४| पदयणरभावशकर ५३, पवयववहाराओ १४७ | पवर पुष्काईयं... ३९ । पत्रिसतो चेव वला- १६ | पाटकिरियापुकारा १०६ पायपसारण पम- ७३ 'पायारसटिए १३., पायारोसरणारं ३. पारं पचतं सल ... १२४ पारियाउत्सग्गो ८६ पार दिह जम्हा ८२ पान तिथ्वभावा ... १.८ पावयणी धम्मरही ...१०२ पावायारनिमित्ता" ... १७/पाराइ टोयालोयं... ४१ पासा देवरिमागा ५८ | पुरसरवरदोष?... ... 10/पुरयर सीमोजदता ... ३० पुग्णसीगो भय १३ पुरतं पिन ३ पुनम्मिनि टरमागे १पुरियदरगंपराधी- २७ पुरिसवरपुंडरीया... १२६ पुरोगा धनिया एवं १५९ पुरिगा गंगारित्रिया गुर्जर कापाय दुजंय पारि १२. मारिगाने १.कुवारगान मग ... ... ... ... ...१.१ ... ... ... ... ... ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... १ ... ... ... ... ... ...

गाथायर्णानुक्रमणिका । पृम् । पृयम् .. ... ... ११७ ... ... ... ... ... ... ... Y ... ... ... ... ... ... ... ... ७८ ... ५२ ... गाधारम्मः पुम रिहाण पुगो पुरगुष्पमा रोगा पूभाइदंगणामो पूभादगाई पूराद पासपोज... ধানিবি- पूषादुग पि एवं... पूपाप सपरिमाण पेय बिणधम्मलामो पेहतपमरगतो माणपिरोसामो बहुवरग रियणं बहुगुमच्मापुरता पाहिरिगा पिरोया विमरनमे बिलारा जरा पुरमो दीपगारामं पि पीसविन घेरमओ पुस्खनिजे रामगं पुक्षा अवगयसत्ता मोदी जिरोदिगिया भग्गो रामपिरियो भणा गुरूतं गुप्त भण गुरु भो तुमए भण गुरुमुत्ताण भगा परो रामिण भगद य शिगे मणिऊण नगुहारे भगिय सपश्यतिरी भनियरसततमेयं भसिमणिएणमिणा भत्तिभरनिम्मरमको भक्तिभरगिभरमाण- 6 .. ... गाभारम्भः १४९ भतीए निणराणं ५५ भत्ती नेमिनिणे दे... २६ भर गुमायाओ... भमा भरिममगई १.५/ भमद किरियाकारी ३४' भमगुरुणा भय ३. भमद तिपिहपका ७४ | भगर पिराणा राठ १ भमा समाहिमरण ४६ । भति भुवणगुरुणो १५९ । भमली पितुदयाओ ५४ भरिपभुवणंतरालो ५ भवभीयाण जियाण १११ मामेहतहासि ৬ মালিন্বেষণ ५. भावारिहंतपमुदं... १६. भाषियजिणषयणाणं ५५ भाशुपासेण पिणा ... १० भावेश अवस्यीय ५ भाषेब यतो भासा असयमोसा १ निविषयं निमि १४. भुषणभरणपईयो १५ भुणे मिरर २१ भूयस्स भाषिणो। ८ भोगो दरा पसारो १.। भो पेष्ट भइसको मम्माणुगारिपरिणा- १४१ मभिमनिहिंसा १५/ मनिामजेटा र पिय ...११ममनिरामाही १५१ मरण पुण पंपत्त... १६ मटरदिया दान ३ . ... ... ... ... ... .. ... ... ... ४२ ...१४ ... ... १७ १२५ ... ... ... ... ... ... ...

. चैत्यवन्दनमहाभाष्य- ... ... ... ... १७ ... ... ... ... ... गाथारम्भः ... १०४ | लोगो वि मुद्दयुद्धी १०२ लोयकरणैश पीई ... १३. लोय(ए) पचोयगरा ३२ वच्चद दुवारनियर्ड ... १४२ | वडर धम्मज्झाणं ११ बट्टा विमुद्धमावो ६० वटुंति य टक्यारे १०८ वट्टियचिंते लोए ४३ | वत्तिरइहा एगा १५ वत्थाहरणविलेक्श- १४५ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ४. ... ... १२८ " " ... ... ... ... ... ... ... गायारम्मः महरिहसेजारहण- ... मा माऽऽणवेयु एवं मिच्उत्तमहाकूवा... मिच्छत्तुकोसटिई मिच्छादसणमहर्ण मिच्छासायणदमी मिति मिउमद्दवते मुणह विकालावत्यं मुत्तामुत्ती मुद्दा मुत्तिपयसंठियाण वि मुक्ति पत्ता वि मुरा मेलिन्तु पहियाओ मोहंधो जंनुगणो मोदाइमलमहलो... रेजिना मुद्धजणो रसो चिंताइसओ रयणमयमहामं रागदोसकमाए रागहोसजयाओ रागाइजएग जिणा रागेश य दोसेण व रायंगणम्मि चिट्ठर रोगामा भारो. टम्युत्तरगडायण सामानिमित्ताओ सोया मिस्र होगविपस्याओ... होगसमपटोगस्ग भोगसमुदायगरा ... १. ... ... १४. ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ४४ ... ... ... ८१ ... ... 40 वन्येग विकणे ... ५९| वंदर उमओकातं ... १०८/ वंदगपगिहाणाओ ७३ | वंदणपूयणबलिदो- ... १०२) वंदगपूयसका- ... १.८/वंदशमनिवाययं. ५२) वंदशवतियाए १२ वंदविहाणमेयं ... १२ वदामि चेहयाई १२ | पनाइमु बोगो १.५) वयभंगो गुरुदोमो १११ | ववहारो पुरा पदम ८९ पायनिमग्गोए .. १५७ / वायनिमग्गुशीया ... १२ वारिमा जद विलिया- ... १५१) वामहरमेरपरसा- ५७ मिटा धरणयदाणं ५१ विगहाविवायरहितो ९६ मियोपमामिगेगा ५७ विमायोग अणया- ....गिया मागं नाणा ५८ विनियांई ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... १७ " ... ... ... होगईया पंच दोगोपालमरब... ... टोग्रजीवलोगो ... ... ...

गायावर्णानुक्रमणिका । १३ ... ... ... ... UY १२१ ... ... ... ... गापारम्भ: विविवारिन सा चितिकिरियाविरोदो चिरिएण होरहीमो विविहमहामारो विसबहुत्ते किरिया पीरिय पिरदाभो पिय बीरियाजोगयाए पैमानियारविमी यापचं जिणनिद- भेलाए विहाणेगम ... ... १६ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... .. बोकिले मूलाए ... ... ८७ ... ...१४ ... ... ... ... ... १४१ ... ... ... पृथ्म् गापारम्भः . सपिय यंता १५१ सेजमपिरीये... ... सत्तममहिमानितं ... १५. सत्तानिमा बहुपय ६५/ सतेरस शो १५/ सभा निभोजभिलासो सन्तापो समुदाओ ... १५३ संदी पसमो भामह १७ समिडियं भाव १५. सम्र्प सपणे जगदी सबरीसपिरहिया ... १२ सम्भावमुंदर ... ...सम्भूपनापसर-... ... १४0 समपरित्ती सम्बा समणाणखावयाण य ... ५१/रामणा महापुभावा १७ सममिउपम्हलपे- १५पमा मह एवं... २४ (संपुपपासवाई --सेनवंदविही... संधुभा उशेसा ... संभवियाई जम्मा ... १५.] समपरताही सम्मजिवंद पुण ... सभ्मसमयिो २४ सम्मतिको पो .... ( যশোষণ ... सम्मानो माथसपी- रायमेव जसो सम्म १ अयमेवाणम्मरा- १.राजे.... १० सम्मार विपमित ८५ पासून ... ... ... ... ... १४४ ... ... ... ... सहवित्तसमादाणे वन्टरपाउम्मा- सपिग्गा विहिरनिया संसारगहिरखापर- संसारपहरे संसारणमुराभो सारसागराभो... सचिजनियरिया सोपी पवुषह दिया परद सकस्थएण इमणा परपभासावो... संगमयामरणयमा संपवमापारमिमं... संभवतो... ঘষা - संपुरसग्गा पा... संपेगयरो जीवी... संपो महाभाषो ... ... ... 7.. ... .. .. ... ... ... ... ... .." ". ... ... Tre ... .. ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ४४ . are ... अन्तु पहिणाए ... ४ .. ...

१४ चैत्यवन्दनमहाभाष्य- पृटम ... ... ... ... ... ... ... ... ... १९ ... ... Dr. ... ... ... ... १४६ १५१ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... १३७ ... ४ ... ... ... ... गाथारम्भः सम्बमसंगयमेयं सव्यमुरा जइव सम्वे वि जिणवराते सध्यो ति निरवसेसो सयोवयारजुत्ता... सागरघरो समुद्दो सामनेन जिणाई सामाइयाइया वा सायसयं गोमिऽद्धं सारीरमाणसाणं सासस्य उगमणं सिंहासणे निसनो विज्झंति उत्थ जीवा डिढिलतमिह पमाओ सिद्धपडिमामु एवं सिद्धा अणेयभेया सिद्धा निष्फना सल सिदिसमूमुयहियो सिद्ध सद्धपयो गिद्धे या विक्साए पिवमुवसम्मविउस सीमा मेरा तंजो सीयलययणो टेमा- सीसंपकपमाणो... सीमोपिय मूई. मुकयमणुमोइभयं मुनस्यो गुगमो विय मुनाम्नि पैर मषि मुनम्मिमिमीयनिणं... मुनामनियंतिन- मुशारिरकिरियं पृष्टम् गाधारम्भः मुत्ते एगविह चिय ५३ मुत्ते पुण अट्ठसयं १३८ | सुद्धं पि भतपाणं... ११६ | मुविहिजिणो वि हु एवं-... ३८ मुविहिं च पुष्पदंतं ११५ मुबह दुग्गइनारी १३. मुव्वद य दसाईमुं ५५ ) मुबह सिरिकताए ८५ | मुहगहणधारणत्यं १५४ | मुहभावबुट्टिहेड . ७७ मुहमावसालिणीओ १५ | सूयणमेतं सुत्तं ६४ | सूरिपरंपरपत्तो १२२ सेया पसंसगिना १६ | सेवानमंसणाई सेसा पुण छन्भेया १२० सोओ मणदेहाणं सो पुण पुश्मरदीये- १२२ 'पुण पुस्याईहि १२२ सो पुग होइ विनिट्रो सो मोदतिमिरछाइय- योलममेयागारा १.४ मो मुरिही नामरयो गोरगरबबलकन- हरथमयाओ मग्दो एतापमान अग्ने १५५/ोद जरा पट्टा १४४ होर य पाएगा ... ११८होड नमो भाईता. २.शेर पगानो एगी ... ... . ... ... ... ... ... ...१२१ ... १२६ YU ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... 1.1 ... ... ... ८८ ... ... ८७ ... ... १८ ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ---

No text on this page.

No text on this page.

Cayvandnamahabhans

Author
Bunyiu Nanjio
Title
Cayvandnamahabhans
File name
Cayvandnamahabhans
Text
OCR done
Citation
1944
Published
2011/07
Publisher
Mumbay,nirnaya Press
Language
Sanskrit
Pages
219
Library
Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
DLI number
313228
Barcode
99999990311100.00
Scanning centre
Banasthali University
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
CXJn4Lpdt8U
Download PDF

Cayvandnamahabhans