·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·A. MISSION INSTITUTE
गौरी काञ्चलिका तन्त्रम् ।
श्रीमन्महादेव प्रपौतम् ।
श्रीमुवनचन्द्र बसाकेन प्रकाशितम् ।
(कलिकाता, निमतला वाट ट्रिट नं ८)
--+-+--
द्वितीय संखरणम् ।
कलिकातापरगणान्तर्गत दमदमाख्य खाने
संपादत्रानरवाकर
बनले श्रीवेणीमाधव साकेन
१८
x
-
RIMAKRISHNA
LIBRARY
DR.BARIOBARAN
MUKERNI
COLLECTION
CHILTOR

·RMICA
20770
ACC
j
St. Chi
Clas
Cal
Bk.Cad
sog
✓
Checka osh
ARCH

·१७ १८ १९ १८ १४ 2 “ १/ नाडीशुचिः सतुभेद भो भौषधादि पर चिकित्सा संग्रह विधिः १. ऐ माथन मन्त्राः रोगजन्म नक्षत्रफलम २ छेद मन्त्रः मत्युचिङ्गम ३ बडमूख चिकित्सा योषधोत्पाटन विधि: तुभेदः ८ प्रमेह चित्रकल्पः विन्दुक्षय मण्डुकपर्णी कल्पः पुनर्नवा कल्पः 2 कुरगडगलगण्ड निर्गुण्डी कल्पः १० भगन्दर भक्षण मन्त्रम् ११ कामला इस्तीकर्ण कल्पः १३ कास भधरान कल्प: १४ बायकास काकला कल्प: अमालोनी कल्प: घाखाली कल्पः अभया कल्पः १६ | पशुरोग जौषध भक्षणे नक्षत्र शिरोरोग नियमः १६ पगन्ध २. २० २० २० १२ / बवा २१ खेतार्क कल्पः २१ १४ / मासार्थ १५ / गुदार्थ { | কসু " २१ २२ .२२ ·[२] परिणाममूल " दन्तरोग चिकित्सा २२ । पुष्टिजननम् २८ अतीसार २३ मुखसौगन्ध जननम् २३ / सुखरजननम् विचञ्चिका २४. लोमयातनम् कुष्ठरोग २४ | केशवैवर्ण्य हरणम् २६ मोहारोग २४ | स्तनगुणाधानम् २६ विस्फोटक यो गण्डयोथ सौभाग्यजननम् चिकित्सा २४ लेपवराजयोः अर्बुद २५ | स्त्रीवशीकरणम् दग्धवण २५ दम्पतीप्रौतिजननम् सौपद '२५ / जगहशीकरणम् निद्रामोक्षोपाय २५ | तिलक करणं मन्त्रम् ३२ निद्रा चिकित्मा २६ | मोहनम् महश्योपाय: २६ / बौर्यजननम् अदृश्यनिधि दर्थनोपायः २७ | बलबईनम् निगड़भङ्ग प्रयोगः २७, श्रुतिधारणम् ३४ देहदुर्गन्ध हरणम् २७ अखधारणम् ३४ देहसौगन्ध जननम् २८ गावस्पन्दन कथनम् कान्तिनननम् इति सूचीपत्रम् ।

·गौरी काञ्चलिका तन्वम् ।
marina
श्रीदेव्युवाच ।
जातं भवत्प्रसान्देन यथाकालस्य वञ्चनम्
मन्वय सारसंभूतमिदानीमौषधं वद ।
येन सियन्ति देहानि सन्तितानि हिताय ।
मरारोग हरं कल्यं तहद त्रिपुरान्तक ।
सन्यौषधान्यनेकानि मनुष्यानां हिताय च ।
पूर्वन्तु यत्त्वया प्रोक्त प्रत्यक्षं कथयस्य मे।
श्री खरोवाच ।
तिथिनक्षलवारेण ऋतुभेदैः परिग्रहः ।
खननोत्पाटनं मन्यैः कारये चिकित्मकः ॥
भौषधं कालयोगेन रद्धाति परमं बलम् ।'
शरहेमन्तयोःवित्वचो मूलस्य संग्रहः ।
शिथिरे च फलं सम्यक मूलं सारसमन्वितम् ।
बसन्ते पुष्यपत्रञ्च ग्रौ च फलबीजके।
सकाले बलवन्तोपि वर्षास तरवः सदा ।
मूले शुष्के बलं पाई मूलादौ भेषजे तथा ।
गोमवर्षि कयोरेतत् शरत् संपूर्णदो भवेत् ।
चादीनां फलं बीज स्खकोये च ऋतौ तथा।
अलवत् परितः सर्बा पोषध्यः परिकीर्तिताः।
नलका खबजा हवा बताश्चापि तथैव च ।
.

·२
गौरी कालिका तनाम् ।
ग्राम्यण्यारगुलावजी पोषधः परिकीर्तिताः।
नातिव्यं गुणं चिरौषधं व्याधिसंक्षयम् ॥
मलपुष्पलता एव खकाले बलिनस्तथा ।
निशायां जलजा वीर्य्याः स्थलजा बलिनो दिवा ॥
अथ रोगजन्म नक्षत्रफलम् ।
कत्तिकायां कदाचिदै व्याधिगत्पद्यते कचित् ।
नवराः भवेत् पौड़ा विरात्र रोहिणीषु न ।
सगी पञ्चरात्रम् मार्दा प्राणैर्विमुच्यते । .
पुनर्वसौच घुष्यायां सप्तरात्रं विधीयते ।
नवरात्र यावेषा मथानान्तमघास प।
दौमासौ पूर्वफल्गुन्यमुत्तरास त्रिपञ्चकम् ॥
इस्ताभ्यां सप्तमे मोठः चित्रायामईमासकम् ।
मासदयं भवेत् खात्या विशाचे विशतिर्दिनम् ॥
मैले चापि. दशाहानि ज्येष्ठायामईमासकम् ।
मूलेन नायते थेषं पूर्वाषाढ़ा बिपञ्चकम् ॥
जमविथोत्तराषाढ़ा दौमासौ श्रवणा तथा।
धनिष्ठायामईमासो वारणेच दशाहिकम् ।
मर्वभाद्रपदे देवि जनविंशति वासरान् ।
विपदचाप्यहि व रेवत्यां दधरानकम् ।
अहोराले चाखिनौञ्च भरण्याच गतायुषम् ।
एवं क्रमेण जनीयावक्षवेण यथोदितम् ॥
उरगशतभिषाः खातिमूलाखिपूर्वा,
शमिरविकुजवाराः करतारा विरुहाः ।
यदि भवति चतुर्थी चाष्टमी भूतषछी।
परिहर तिथिमे रोलिना मत्युकालम् ॥

·गौरी कालिका तन्त्रम्।
पत्रमा चन्द्रबारे च द्वितीयाच हसतौ ।
शुक्रोवेव चतुर्थी च रोगिनां मत्युमादियेत् ।
सप्ताह वारयोगेन विगुणं तिथिसंयुतम् ।
तिथिनचत्वयोर्मासं विभिः कालेन जीवति ।
पथ पत्युरिङ्गम्। श्रीदेव्युवाच ।
यानि चिनानि मरणावृणां पूर्व भवन्ति हि।
सानि चिनानि कतिचित् ब्रूहि मे जगदीश्वर ।
बीईखरोवाच ।
वदामि कालचिनानि जायते यानि देहिनः ।
सत्यौ निकटमापचे तवैतानि नियामय ॥
यस्य नासापुटे वायुर्यस्व वाति दिवानिशम् ।
अखण्डमेव तस्यायुः चरेदहा त्रयेणहि।
यहोरात्र त्यहोरात्र चायुबेहतिसन्ततम् ।
साईकमासं तस्येवं जीवितं खलुचोच्यते ॥
बहिर्नासापुटे युग्मे दयाहानि निरन्तरम् ।
वायुश्चेत् सह संक्रान्त स नीवति दिमहयम् ॥
नासावमहयं हित्वा यस्य वायुर्मुखात् बहेत् ।
सचेद्दिनवयं स्थित्वा ततो यमपुरं व्रजेत् ॥
सूर्येसप्तमराथिस्थे जन्मसंस्थे निथाकरे।
पूर्णः स कालो दृष्टथ्यो यदि याम्ये वहेद्रविः ।
अकस्मादीक्षते यस्तु पुरुषं कृष्ण पिङ्गलम् ।
तस्मिन्नेव क्षणे रूपं मनौवेत्सरडयम् ।
यस्य वीर्य मलं मूत्र क्षतं शुक्रमनन्तरम् ।
कदाभवेद्वापि भब्द तस्यायुरुच्यते ।
इन्द्रनीलनिभं व्योवि नगे धूम समीपते ।

·गौरी कालिका तम्बम् ।
इतसतः प्रस्मरं षण्मासनसनीवति ।
अरन्धतौं ध्रुवश्चैव विष्णोनीणि पदानि च ।
भासन सत्यनों त्यस्येच्चतुर्थ वायुमण्डलम् ॥
भाङ्गिवारे सूबस्य पुष्टीकृत्य दिवादिकम् ।
प्रत्याभु च पश्येत् वा षण्मासेन सत्त्यु भाक् ।
वेति नौलादिवर्णस्य कटुवादि रसस्य च ।
भककादन्यथाभावं षण्मासेन स मृत्युभाक् ॥
षण्मास सत्युलोकस्य कण्ठोष्ठरसनारदाः ।
शुष्यन्ति सततं तत्तहिच्छायस्थानुपक्षमाः।
रेत: कवरनेत्रान्ता मलिमानं भजन्ति वै ।
तहि कौनासगरं षष्ठेमासि बजेबरः ।
संपत्ते निधुवने मध्याङ्के क्षेति यो नरः।
निश्चितं पञ्चमे मासि धमेराजा तिथिर्भवेत् ।
द्रुतमारय शकटं तौत्त्वोग्रं यस्य मस्तकम् ।
ध्रुवं प्रयाति तखायः षण्मासात् परिसंक्षयम् ॥
सुखातस्थापि यथाशु दयं परिशुष्यति ।
चरणौ च करौ चापि विमासं तख जीवितम् ।
प्रतिबिम्ब भवेद् यस्य पदं खण्डपदाकतिः ।
पांशौ वा कर्दमे वापि पचमासावजीवति ।
देश' प्रकम्पते यस्य देहरन्धेपि निश्चले।
कमान्तदूतावन्ति चतुर्थे मासि तं नरम् ॥
निजस्य प्रतिविम्बस्व निचले सूदकादिषु ।
स धमान न पश्येद् यः स मासेन विनवति ।
मतभ्रसेत् स्थले वापि धनुरेन्द्रं न पश्यति ।
हवा चन्द्रदयं वापि दिवा द्वौच दिवाकरौ।
रा

·गौरी कालिका तन्त्रम् ।
दिवा च तारकाचक राखौ व्योम्नि विभावसम् ।
युगपञ्च चतुर्दिक्षु पक्रकोदण्डमण्डलम् ॥
भूधरे भूधराग्रे वा गन्धर्वनगरालयम् ।
दिवानिया च नृत्यञ्च एते पञ्चत्व हेतवः ॥
कारावरुडवणः संशृणोति न च ध्वनिम् ।।
स्थल: कशः कशः स्थूल स्तदा मसान्निवर्त्तते ॥
यः पश्योदात्मनः छायां दक्षनासा समाश्रिताम् ।
दिनानि पञ्चजीवित्वा पञ्चत्व मुपयाति सः ॥
प्रक्षते भक्षते देहं पिशाचासुरवायसैः ।
भूतैः प्रेतैः खभिग्टगोमायूमैगम्यूकरैः ।
शरभैः शलभैश्येनैरखभिसोतरै टकैः
स्वप्ने संजीवितं
दृष्ट्वा
वर्षान्ते यममोचते॥
गण्डपुष्मांशुकैः शोनैः खतव भूषितं नरः ।
य पश्येत् स्वप्नसमयेऽष्टौमासान्त्र नोवति ॥
पांशुराधिश्च वल्मीकं य पदण्ड मथापि वा ।
योऽधिरोहतिवै स्वप्ने मोष्टमासा प्रणश्यति ।
रासवारूढ़मात्मानं तैलभ्यङ्गञ्च मण्डितम् ।
यः पश्येत् खनसमये यमलोकं स गच्छति ॥
स्खयोनौ खतनौ वापि यः पश्येत् स्वप्नगोचरः ।
टणानि शुष्ककाधानि षष्ठेमासेन तिष्ठति ॥
लौहदण्डधरं कृष्णं पुरुषं कृष्णवाससम् ।
स्वयं यो ग्रन्थितं पश्येत् स विमासाबलङ्गयेत् ॥
कालीकुमारौं यः खने वन्दीयात् बाडपायकैः ।
समासेन च न वीक्ष्येत् नगरौं शमनाश्रयाम् ।
भरी यो बानरारूढ़ो गकेत् माची रथं वपन् ।
(२)

·है
गौरी कालिका तन्त्रम् ।
॥
दिनै समास विक्षेत नगरौं घमनायाम् ॥
स पञ्चाभिरालौ च स याति यामिकौं पुरोम् ।
नरो यो पञ्चमेनैव पश्येत् संसमनौं पुरिम् ॥
रुपणोपि वदान्येवा वदान्यः रुपणोऽपिया ।
प्रकृते विकतोश्चैस्यात्तदापञ्चत्व-मागता ॥
दैवमार्ग ध्रुवं शक्र सोमच्छाया मरुन्धतीम् ।
यो न पश्येत् दूरस्थोपि न जीवेत वत्म रात्परम् ॥
मेरश्मिविम्ब सूर्यस्य वञ्चैिवांशुमालिनम् ।
दृष्टैकादश मासाच्च नचोई स च जीवती ॥
इन्यते काकपंक्तिभिः पांशुवर्षति वामतः ।
खछायामन्यथा दृष्ट्वा चतुपञ्च सजीवति ॥
अशुम्नां विद्युतं दृष्ट्वा दक्षिणां दिशमाश्रिताम् ।
तथा शक्रधर्वापि जीवितञ्च विमासकम् ॥
हते तैले तथा दर्थे तोये च सनुमात्मनः ।
यस्तु पश्येदशिरस्का मासादूर्वा म जीवति ॥
यस्य पके शवगन्धो गावे वसनयोरपि ।
तस्थाईमासिकं नेयं योगिनोमपि जीवनम् ॥
यस्था पै स्वातगालस्य कपोलमाशशुष्यति ।
पतिश्चापि जलं पश्येत् दयाहं तस्य नीवनम् ॥
पक्षवानरयानस्थो यो गच्छेत् दक्षिण दिशम् ।
खने पश्यति तस्यापि बस्युरेव न संशयः ॥
रतर्कष्णाम्बरधरा मार्यास वा हसन्ति ।
दक्षिणाशा नवेवारि सो सोगिन जीवति ।
मग्नं पण खने वेद्यमानं महाबलम् ।
एकं वा बीचवन्न तं विद्या मृत्युरुपस्थितः ।
.

·गौरी कालिका तन्त्रम् ।
.
।
पामस्तक तल जस्तु निमग्न पक्षसागरे ।
स्वप्ने पश्येत्तदायस्तु स सद्यो बियते नरः ॥
केशाङ्गार चिताभस्म भुजगां निर्जला नदी।
दृष्टा स्वप्ने दयाहे वा छत्थुरेकादशे हिने ॥
सूर्योदये शिवा यस्य कोशनि याति सन्मुखम् ।
विपरीतं परीतं वा सद्यो मृत्यु सगछति ॥
यस्य वै भुक्तमावस्यं हृदयं वाध्यते क्षुधा ।
जायन्ते दन्तहर्षाश्च सगतायुः न संशयः ।
शक्रायुधं चाईराखे चन्द्रस्य ग्रहणन्ता।
दृष्टामन्येत संक्षीण मात्मजोषित मामवित् ॥
नासिका वक्रतामेति कर्ण योनमनोन्नति ।
नेत्रे वास्पं स्परे यस्थ सगछेद यममन्दिरम् ।
पारक्ततामेति च मुख जिह्वा च सामिषं सदा ।
तदा प्राज्ञो विजानीयात् सत्यमासादयामकम् ॥
पिधायकों निधों पं न शृणोत्थात्मसम्भवम् ।
नशेषत् चक्षुषोज्योति यस्य सोपि न जीवति ॥
एतानि काल चिकानि सन्धानि च बड़नि च ।
ज्ञात्वाभ्यासं नरो योग मथवा काशिकां प्रजेत् ॥
कालस्य वचनोपायम् पूमं सत्यं वदाम्यहम् ।।
विना एव मत्युचयं काशीनाथस्य पूजनात् ।
तथैव रोगहन्याशु विनाचौषधि भक्षणात् ॥
अथ पोषधोत्पाटनम् ।
पकूराह जयापूर्णा रिटिहीना तियौ तथा ।
पलक्षु च रक्षच नौषधोत्पाउने शुभः ।

·गौरी कालिका तन्वम् ।
पथ ऋतुभेदः ।
अथात: सम्प्रवक्ष्यामि भैषज्य ऋतुभेदकम् ।
दिवारानी तथायुज्यं वसन्तादि तथाक्रमात् ॥
वसन्तश्चैव पूचारु ग्रीष्मे मध्याह्न उच्यते ।
वर्षायामपरालेवा प्रदोषे परदिस्मत ॥
मध्यरात्रौ च हेमन्त शिथिरे शेषरावके ।
दशदण्डक्रमाद्देवि जानीयात् ऋतुभेदकम् ।
वशीकरण कर्मादि वसन्ते चैव कारयेत् ।
ग्रौषो विद्वेषणं कुर्यात् प्राडिद्रावनं तथा ॥
शारदे शान्तिकञ्चैव हेमन्त पुष्टिकान्तथा।
थिथिरे मारणं कुर्थात् ऋतुकाल विभेदतः ॥
ऋतवः कथिता ते सबैएव क्रमेणतु ।
वश्वादि कसिविच प्रयत्ने नापि सर्चतः।
तजन्यादि समारूढं नपं नप्यादू यथा क्रमात् ।
वध चित्रकल्पः।
रक्तचित्र पलञ्चैव विडङ्ग गुड़कं तथा ।
एतेषां समता कुर्थात् पिष्टाच वटिकाचरेत् ॥
भङ्गसन रसेनैष मई ये दिनवयम् ।
एकैक दिवसे तस्य एकैकां भक्षयेत्ततः ॥
एलानि करकञ्चैव कलां नागेश्वरन्तथा।
मासके व्याधिनाशश्च चौपदश्च चतुर्थ के ॥
तथैव गलगण्डव कोषवृद्धिश्च नाययेत् ।
बलपुष्टिप्रदं देवी षण्मासे कुचरोपमः ।
हिमासे कान्तिरवि कुई हन्ति लिमासके
रहस्पति समो विद्वान् सप्तमासे भविष्यति ।
मम तलो भवेद्योगी सम्वत्सरच भक्षणात् ।

·गौरी काञ्चलिका तन्त्रम् ।
अथ मण्डकपर्णीकल्पः ।
मण्ड कपर्णी पुष्याके चोत्पांव्य च समूलिकाम् ।
प्रक्षालयित्वा तत: कुर्थात् सूक्ष्मचूर्णानि कारयेत् ॥
तभाण्डे ततः स्थाप्य यावत्पथ्यार्कवासरम् ।
विड़ालपदकैःस्तुल्य काश्चिकैःसह यः पिवेत् ।
असाव्य सह दुग्धेन मासके चर्बरोगहा।
हिमास भक्षणाद्देवि पलिते वर्जयेत्तथा ॥
अथ पुनर्नवा कल्पः।
पुण्यार्क दिवसे सौम्ये प्रात: श्वेत पुनर्नवाम् ।
समूलपत्रां सग्टह्य सूक्ष्मचूर्णा णि कारयेत् ॥
महयित्वा ततः पश्चात् तेन मधुना सह ।
भाण्डेन स्थाप येद् यत्ने यथा रक्षाकरस्तथा ॥
ततो मासान्तरे देवि चम्पकं कुसुमा प्रभम् ।
वसन्त समये तस्य शुचिर्भूत्वा समाहितः ॥
नासमेकं भवेत् सत्य मलमूत्र सगन्धिकम् ।
अलिपक्ष्मोपमाकेशा गौरदेहा भवेत्तदा ।
वृहस्पति सम वाग्मी नौवेत् पञ्चशताब्दिकम् ।
नास्ति तुल्य समं कल्प कथितञ्च पुनर्नवाम् ॥
स्थिरवायुभवेद्देहे सेवनात् कल्पमुत्तमम् ।
खर उवाच ।
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि निर्गुण्डी कल्पमुत्तमः ।
धनधान्यकरी देवि आयुरारोग्यवर्धिनी ।
यान्ति पुष्टिकरी नित्य साच्याहेवि खरूपिणी।
निर्गुण्डीति समाख्यातां सर्वशोक सुखप्रदम् ।
खादहं प्रवक्ष्यामि प्रयोग शृणु सन्दरि।
(३)

·गौरी कालिका तनम्।
निर्गुण्डी कल्पः ।
निर्गुण्डीमूलमुत्य शोभनेन दिने नत।
पटादशपलं चूर्ण पलहादध सर्पिषम् ।
मधु षोड़शपखश्चैव मिश्रीकृत्य विधानतः।
एभिस्तु खिग्धभाण्डेमासमेकन्तु सर्वतः ।
खापयेत् धान्यरायौ च भासादूर्ख समुजरेत् ॥
समस्यचत्र गुरु देवं पूजयेच्च विधानतः.।
ब्रह्माणीच कुमारौक्ष भोज येच यथाविधि ॥.
तासामादाय पादेयं शुचिर्भूत्वा शुभे दिने।
विदालपदमानन्तु भक्षयेच्च विधानतः ।
पहन्यहनि भोक्तव्य मिदं भवति सक्षणम् ।
स्कन्धनेता खगासन भवेदलित: मेव ।
वर्ज मेलिपखित दीर्घजीवी भवेदू ध्रुवम् ।
भवति चाक्षयं रेतः स्खीयतरमित क्षमः ।
प्रकामं भोजनं तस्य ततस्तापैनवाध्यते ।
पाहारं मैथुनं निद्रा खेच्छया च करोत्यसौ।
विकाराम्मनसः सम्यम्बईते दृश्यते नरः।
प्रस्थं निर्गुण्डीचूर्णस्य गोमूत्रेण समं पिवेत् ।
दशावप्रयोगेन कुष्ठनष्ट प्रधानकम् ।
नाशयेच्च सदा देवि वायोमेघमिवाम्बरे ।
निर्गुण्डी खेत तचूर्णे पनामूत्रेण यः पिवेत् ।
नखकेयास्तथादन्ताः सप्ताहेन पतन्ति वै ॥
हिसप्ताह प्रयोगेन योगसिवि भवेद् ध्रुवम् ।
विसप्ताह प्रयोगेन दं भवति लक्षणम् ॥
मचाग्नौ दायते देवि न बले नियतेपि ।

·भौरी काचखिका तनाम्
.
तस्य देहेन लौहच काचन न विन्दति ।
चतुःसप्ताह योगेन भूमित्य का नभो ब्रजेत् ।
निर्गुण्डौ चूर्णमादाय एतेन सह भक्षयेत् ॥
सशस्तु दूबेलो वापि बलवीर्य भवेद ध्रुषम् ।
निर्गुण्डी चूर्णमादाय पिधेदुष्णेन वारिना।
सप्तराल प्रयोगेन किम्वरैः सहगीयते ।
निर्गुण्डी मूलमुत्य ग्टहे च धारयेदुधः ।
नश्यन्ति सम्झेविनानि टहे नामाश्च सर्वशः।
अथ भक्षण मन्त्रम्।
प्रणवञ्च ततो मायां कूर्चवीज फड़ान्तकम् ।
वडिजायान्त मन्त्रेण पतधा भौषधोपरि।
नवा तु भक्षयेद्दे वि कल्योक्तश्च फलं भवेत् ।
गों हौं फट् स्वाहा।
मन्त्रोस्तु ।
भों कौं फट स्वाहा)
सावं मायाइयं कूर्च फड़ान्त वणि सुन्दरि ।
भौषधं भक्षयेत् सुधी।
मन्तम्।
पोंछौं छौं छौं फट् स्वाहा।
मों नमो नामरूपाय पादपाय कुवेराय.च ।
वङ्गिनायान्त मन्त्रेण पौष भक्षयेत्ततः ॥
औषधं भक्षयेदेनं सपुष्टिकोदनं क्षणम् ।
हित्वा क्षाराम्बादिकं विरालाभ्यन्तरे ततः ।
नौषधं भक्षयेहवि यथोक्त फलमानुयात् ।
वावदौषधं भक्षयेत्तावत् चारादिकं तथा ।
सवणवेशाकादि वातातपादिकं त्वत् ।
पष्टोत्तरशतं नवा
.

·गौरी कालिका तन्त्रम् ।
अथ इस्तिकर्ण कल्पः ।
एवमन्यं प्रवक्ष्यामि प्रयोगं शृणु सुन्दरि ।
औषधं दिव्यरू पञ्च स्वाहा पूर्व समुद्धतम् ॥
हस्तिकर्ण इति ख्यातो नाम्नासो सुरपूजितः ।
तस्य भक्षणमात्रेण सर्वरोगात् प्रमुच्यते ।
खगेन्द्रश्च यथा दृष्टा हगा यान्ति पराङ्मुखम् ।
एवमहौषधं प्राप्य व्याधिमात्र प्रणश्यति ॥
सुतिथौ च सुनक्षवे सुदिने च सुपूजिते ।
सुपुष्यै रक्षितैरर्घ्य दत्वा
चैवोत्तरामुखः ॥
खलेत सुमनसा प्राज्ञः समुत्य तु धारयेत् ।
ततः पिष्ट्वा सुसंस्कृत्य लक्षण चूर्णानि कारयेत् ॥
सर्पिम्मेधुसमायुक्त पृतभाण्डे निधापयेत् ।
एकविंशति रात्रेण समदृत्य पलांशकम् ॥
ब्राह्मणं भोजयित्वा तु वस्तीति वाच येत्ततः ।
दुग्धेन च समायुक्तम् अहन्यहनि भक्षयेत् ॥
पलं भक्षणमात्रेण बलौपलित वर्जितः ।
अतिधरो मधुरवाक् श्रीमाने वामरोपमः ॥
बलवीर्यधरो दक्षो नरो नारायणोपमः ।
दिने न योजनयतं गत्वा च पुनरावजेत् ॥
जीवेवर्षशतञ्चैव मात्र कार्या विचारणा ।
प्रयोगान्यं प्रवक्ष्यामि शृणुष्व कमलानने
कृष्णाधेनुक्षौर नैव संलोद्य भक्षयेद् यदि ।
पूर्वोक, फलमानोति सत्यं सत्यं न संशयः ।
एवं माहिषदुग्धेन संलोध मधुना सह ।
भुक्ता फलं पूर्ववञ्च लभते अयमासके ।
॥

·गौरी काञ्चलिका तन्वम् ।
॥
.
दधा च भक्षणा: वि मासत्रयं प्रयत्नतः ।
पूर्ववत् फलमानोति न के शां सिततां बजेत् ॥
सर्वत्र जयमानोति वशीकरणमुत्तमम् ।
जीवेवर्षशत द्वे च नरो नागबलोपमः ॥
तथा शयनकाले च उदझेन तेनं वा।
विडालपदमानन्तु देहसिद्धिर्भवेद् ध्रुवम् ॥
यथेच्छया पलशतं भुक्का जरामरो भवेत् ।
कल्पेदं परमं गोप्य तव खेहात् प्रकाशितन् ।.
यस्य सेवनमाले नरो मोक्षमवाप्न यात् ।
अथ श्वेतार्क कल्पः ।
अथेदानौं प्रवक्ष्यामि खेताकल्पमुत्तमम् ।
अस्य माहात्मयविस्तारं शृणुष्व कमलानने ।
शेतामलमुत्य चूर्ण कृत्वा प्रयत्नतः ।
आदौ सूर्य नमस्कृत्वा रिविवत् पूजयेत्ततः॥ .
प्रातरुत्थाय जीर्णान्त गवाक्षौरेण पिवेत् ।
भवेत् श्रुतिधरो धौरो वलीपलित वर्जितः ॥
कामदेवस्य सदृशः सर्व्यशास्त्रविशारदः ।
मासमात्र प्रयोगेन जीवेवर्षशतं नरः॥
सङ्घरोगविनिर्मुक्तो नरो नागबलोपमः ।
प्रवेतामूलकं हस्ते बड्डा देशान्तरं व्रजेत् ॥
भूतः : पिशाचाद्या डानिन्या गुह्यकासथा।
दृष्टिम त पलायन्त श्वेतार्कस्य प्रसादतः ।
खेताः रोचनया गोधतेन च पेषयेत् ।
लला ... कृत्वा त्रैलोक्य वशमानयेत् ।
विता शुरलेनैव चन्दनं सह पेषयेत् ।
४)

·१४
गौरी कालिका तन्त्रम् ।
एतराजके दत्वा किनारी भवति ध्रुवम् ॥
खेतार्क मूल कश्यौ बद्धा रमणों वै रमेडुधः ।
धारयेत् पतितं शुक्रलियच वमशानयेत् ॥
खेतार्क पद्मपत्नञ्च कयौ बचा रमेत् स्त्रियम् ।
धारयेच नरः शुक्रः शतनारौं रमेदू यदि ।
खेतार्कमूलमानीय खरेत सह पेषयेत् ।
तिलकं कारयेद् यस्तु तस्य विश्व वयम्भवेत् ॥
खरसं मधुसंयुक्त खेतार्क तुलया सह।
यावत् प्रज्ज्वलते दीपं तावत् शुक्रञ्च न धरेत् ॥
नाभिपद्मदले बज्जा तन्मूलं दक्षिण करे
धारयेच्च सदा देवी सौभाग्यं परमं भवेत् ।
खेतार्क कल्पमाहात्मंग तब आहात् प्रकाशितम् ।
न वक्तव्यं कामुकाय अठाय न कदाचनम् ।
भयभरान कल्पः।
अथेदानी प्रवक्ष्यामि भङ्गराजकल्पमुत्तमम् ।
भङ्गरान मूल पन चूर्णयित्वा तु यत्नतः ।
काचिकैः पेषयेत् धौरः वटौं कुर्थात् प्रयत्नतः ।
त्मिवेत् सह यत्नेन सासके च गुणं भवेत् ॥
भारानपावरसं कृष्णनौर समं पिवेत् ।
तैलेन सह संदद्यात् वलीपलितवर्जितः ।
भक्तराजरसञ्चैव गुडुचौरससंयुतः
मासमात्र प्रयोगेन सबैव्याधि विनश्यति॥
पथकाला कल्पः।
काइलाकल्प प्रवक्ष्यामि शृणुष्य कमलानने।
कारखापाद प्रहारेण नाभिव्यथा विनश्यति ।
कालामूखं करे बचा पतीसारं विनश्यति।

·गौरी काञ्चलिका तन्नम् ।
11
॥
अथ महालोनी कल्पः।
प्रथाबालोनौकल्पच कथयामि वरानने ।
समालोनीरसं दत्त्वा चक्षुमूलं विनाशयेत् ॥
पतीसारं नाभिन्मूलं चक्षुशूलं तथैव च ।
पन्नालोनी साचीमूलं मरिचं कुष्ठमेव ॥
पेषयित्वा पिवेत् यस्तु वसन्त तस्य नाशयेत् ।
अथ शालाली कल्पः।
शृणु देवी प्रवज्यामि शालालीकल्पमुत्तमः ।
खेता पौता तथा रक्ता कृष्णाश्चेति चतुर्विधा: ।
ब्राह्मणी खेतवर्णा च पीतवर्णा च बाहुनाः ।
रक्ता चैव भवेद्देश्याः कृष्णायूद्राः प्रकीर्तिताः ।
चतुवर्णमयी देवी सर्वभूतानु प्रकल्पिनी।
खेता पीता तथा कृष्णा न हि सर्वत्र लभ्यते ।
रक्ता न कथयिष्यामि या च सर्वत्र लभ्यते ।
तस्था पुष्परसं लब्धा वझियोगेन साधितम् ।
सुमुहत्तै च कर्त्तव्यं ज्ञात्वा चन्द्रबलाबलम् ।
पलवयं पिवेत् प्रान एकचित्त समाहितः।
रजनी प्रहरैकेन उन्मादो जायते ध्रुवम् ।
अष्टो स्त्रियाः कामयते खेच्छया परिवृहितः।
एकदिनिचतुःपञ्चषट् सप्तमाष्टम रमेत् ।
प्रथमे हि पले देवी चत्वारि च द्वितीयके ॥.
टतीये षट् पलान्येव पलान्यष्टौ चतुर्थ के ।
प्रतियामं पिवेत् क्षीरं रमेच्च घोषितन्तथा ॥
अनेनैव विधानेन नरसिद्धिमवाप्नुयात् ।
चतुर्वर्षयतं देवि नरो नौवेन संशयः ।
.
.

·गौरी कालिका तन्त्रम् ।
नरो नागबलोपेतः कामदेव समो भवेत् ।
नारीणां सम्मतो नित्यं सुभगः प्रियदर्शनः ।
शीघ्रगामी भावञ्चैव वलीपलित वर्जितः ।
अभयाकल्पः।
अथात: संप्रवक्ष्यामि अभया कल्पमुत्तमम् ।
भक्षवेत् ऋतुभेदेन देवतुल्या भवेबरः ॥
शरते च पिता युक्ता हेमन्त नागरेण च ।
शिशिरे पिप्पलीयुक्का वसन्त मधुना सह ॥.
ग्रौषने च गुड़संयुक्ता वर्षास लवोन च ।
अनेनैव विधानेन भक्षयेद् यो हरीतको ।
तस्य हिर्बलं वीर्यमारोग्य स्थिरयौवनम् ।
अग्निर्दहति काष्ठानि शरीरस्य हरीतकी ॥
कदाचित् कुष्यते माता नोदरस्था हरीतको।
मातेव भक्षयेद् यो हि हितकारी हरीतकी ।
अथ औषधभक्षणे नक्षत्रनियमः ।
अथातः संप्रवच्यामि नक्षत्रौषधभक्षणे।
ये च रक्षाणि शस्तानि नराणामौषधभक्षणे ॥
गो हस्ता ज्येष्ठा मूला विशाखाद्यानुराधिका ।
धनिष्ठा शतभिषा चैव भैषज्य भक्षणे शुभा ॥
देव्युवाच ।
ईडा च पिङ्गला चैव सुषुम्ना च टतीयका।
योगीना कार्य सिद्धार्थ नाड़ौत्रयं प्रसंश्यते ।
बेनोपायेन देवेश प्रकाशन्ते च नाभयः ॥
ईयर उवाच ।
शृणु देवि प्रवच्यामि यन्मां तां परिएछसि ।
मेरौर्वाय स्थिता का शीतला चन्द्ररूपिणी ।

·गौरी कालिका तन्त्रम् ।
१७
.
हते प्रकाशिता सा च समात् एतच मंपिवेत् ।
दक्षिणे पिङ्गला नाड़ी दिवाकर सम प्रभा ।
उग्रवोर्या च सा नाड़ी मधुना सा प्रकायते ।
मेरोये सुषुम्ना च केवलानन्दरूपिणी ।
मिष्टदाडिमरसेनैव सुषुम्ना च प्रकाथिता ।
काश्मीरोद्भव दाडिमा मिष्टदाडिम'उच्यते । •
प्रथ ज्वरचिकित्मा।
अथातः संप्रवक्ष्यामि चिकित्मा ज्वरसम्भवे ।
बातिक पैतिकञ्चैव वैशिवाय इन्दजे ।
केशरामस्य मूलञ्च किवा तत्सप्तखण्डकम् ।
আক: মন্ত্রম্ অালবিনা।
मागरं गुडूचीञ्चैव धन्याकम् रक्तचन्दनम् ।
उधौरव प्रत्येक काथ्य पञ्चसमन्वितम् ।
चतुर्भागक शेषन्तु नहारिस्थित श्रेषकम् ।
कम्पनं वेदानां तौवं बरं नश्यन्ति बातिकम् ॥
अपामार्गमटा कन्यां सप्त लोहित तन्तुभिः ।
बणेरवेरे वरं चन्ति टतीयकम् ।
गुग्गुलुकपुछाभ्यां धपिते मानुषो भवेत् ।
चातुर्थकं वरं हन्ति कृष्णवस्त्र विगुपितः ।
अनुफलं हरिद्रा च सर्पस्यैव तु कञ्चकम् ।
सर्वज्वराणां धूपोऽयं पा रात्यन्धकस्य ।
पथ जरनाथन मन्त्राः।
पथ मन्त्रप्रकारेण ज्वरनाथसिंमुष्व मे ।
(भो नमो भगवते छिन्दि छिन्दि बसकख
घिर प्रज्ज्वलित पशुपाये पुरुषाय फट । )
(५)

·१८ गौरी कालिका तन्त्रम् । मन्त्रेणानेन देवेशि भूमाङ्ग छेदनश्चरेत् । ततो महाज्वरं देवि विनाशं भवति प्रिये ॥ देवकाठं गुडूचीश्च धन्याकं रक्तचन्दनम् । कम्पनं बेरनां तीन वरं नभ्यन्तु वातिकम् ॥ करे बदन्तु निर्गुण्डया मूलं ज्वरहरं ततः । हस्ते रक्त पलाशय अपामार्गस्य वा प्रिये ॥ मूलं सबैजुरहरं भूतप्रेतादि सम्भवम् ।। सहदेवा ताकण लागलीमूलकं गले ॥ रहस्पतिमूलकं वापि मूलं वाडियालकम् । बशिरसि सूत्रेण महाज्वर विनाशनम् ॥ रविवारे समुत्याय चापामार्गस्य मूलकम् । सप्तसूत्रैः करे बजानि ते ज्वर हरन्ततः । समभागं द्रवञ्चैव पाईकं वासकं मधु । ऐकाहिक ज्वरं हन्ति भक्षयित्त्वा दिनत्वयम् ॥ अथानिमन्तयेद्देवि शुष्कलाङ्गलमत्तिका। तिलकं तत् प्रभातेन शय्यायां कारयेम्बरः । ऐकाहिकं वरं तौवं नाशयेद्रविवासरे। यो नमो भगवते छिन्दि छिन्दि अमुकस्य शिरः प्रज्ज्वल परायण पुरुषाय फट । यदा सरखती तोरे अपुला तापसी खता। तस्मैव तिलक दद्यान्मुक्त चैकाहिको न्धरः। इति मूधिकगत्तै वीरणपते कशीपत्र नवापुष्पै सिलमलेन तर्पणम् । अथ छेदमन्त्रः। पों वाणयुद्धे महाघोरे हादशार्क सम प्रभे । जातो.सोक्ष महावीा मुखत्यैकाहिकोन्वरः ।

·गौरी काञ्चलिका तन्त्रम् ।
१५
विलिखेदनपत्रेण वाहोर्मन्त्रञ्च धारयेत् ।
ऐकाहिक ज्वरं हन्ति पुरुषो दक्षिणे क्रमात् ॥
समुद्रस्योत्तरे तोरे हिविदो नाम वानरः ।
ज्वरमैकाहिक हन्ति लिखिते,च ग्टहोदरे ॥
देवदारुक धन्याकं नागरं रहतीद्वयम् ।
रद्यात् पाचन पूर्व साविपातम्यरापहम्
प्रभातसमये देवि मण्डं गोमूत्र सम्भवैः।
पिवेत्तदईभानेन 'सन्निपातज्वरापहम् ॥
शेफालिकात्वचं पुष्प अविन्या वटिकारुता।
अनारोमेन बनीयात् सन्निपातज्वरापहा ॥
पथ बहुमूत्र चिकित्सा ।
अथात: संप्रवच्यामि चिकित्सा बहुमूत्रकम् ।
सेवयेदौषधं यत्नात् साम्यं भवति नान्यथा ।
धावीरसस्य स्वरसं मधुना च पिवेत् सदा ।
बडमूत्र क्षयं देवि चारच वासकस्य वा ॥
अथ मूवश चिकित्सा।
मजाजीशृङ्गयौरन्तु दधिमण्डन्तु पाययेत् ।
लवणेन समायुक्त मूवच्छ निवारणम् ॥
यवक्षारं सितायुक्त मूत्रकृच्छ निवारणम् ।
वर्णशेफालिकामूलं मधुना यत् पिवेडुधः ।
मूलक, निहन्याशु सत्य सत्य न संशयः ।
पोतसारं गुडूच्यास्तु मधुना मेहनाशनम् ।
सर्वमेहहरो धात्यारमः बौद्रनिशाकरैः ॥
अथ विन्दुक्षय चिकित्सा।
घृतकुमारिकां पिष्टा कीरेण यः पिवेन्नरः ।
विन्दुमात्र चयं देवि धात्रीश्च विल्वपत्रकम् ।

·२.
गौरीकालिका तन्वम् ।
धात्रौं हरीतकौञ्चैव कृष्णजीरक संयुतम् ।
भक्षयेत् शयने काले विन्दुचावचयो भवेत् ।
यदा बढो भवेत् वी चरण्यौ लेपयेत्तथा।
केतकीपुष्यमरदाय दाडिमा बचमूलकम् ॥
नष्णा गोभवदुग्धश्च भक्षयेत् भगुवासरे।
विन्दुस्वावक्षयं कुर्थात् विमलार्कमलके ।
अखिन्यां वटिकां कृत्वा भक्षणाबाल संधयः ।
अथ कुरड चिकिया।
वाहवाल्यराज्यञ्च पिष्टा तच्चाईकैः सह ।
करण्डनाशयेत् भद्रे लेपनावान संशयः ।
सन्तप्तसेन मण्डूकं मण्डकरतमासकैः।
कोषरशिक्षयं कुर्यात् लेन बाइलेपनात् ॥
तेर्नीलोत्पलं पिष्टवा लेपनाच कुरण्डहा।
अथवा ग्टनमण्डूकशोशितैोपमात्तथा ।
कृष्णजीरक शुण्ठी र पिपली मरिचसया ।
एषकोषरसोऽनेन करजमधुसंयुतम् ।
अर्थ कुरण्डगखगण्ड सिकिया।
ब्रह्मवद्यास्तु मलन्तु पिष्ट्वा तण्डखगरिया ।
सप्ताहे पहरे पात् कुस्पडगमगायोः ।
पथ भगन्दर चिकिया।
दाडिममलं हरिद्रा च केतकौं तख खेमनात् ।
भगन्दरं विनाशः स्यादव को विधानतः ।
अथ कामना घिकिया।
घोषाफलपात समायामानाननं भुषम् ।
पवया बापनसंग व रुचावीच हिमानाम् ।
इष्ट विनियामानुजत कर।

·OF CULTURE गौरी काञ्चलिका तन्त्रम् । । NISSION NSTITUTE अथ वैवर्ण्यचिकित्मा। कृष्णतिलैः ससिद्धार्थस्तथैव कृष्णजीरकाः। समभागेन पिष्टा वै वैवी महनाहरेत् ॥ अथ कासचिकित्सा। त्रिफला विकदुञ्चैव समभागेन चूर्णितम् । मधुना सह सम्पानात् कण्डकासं विनश्यति ॥ तेन पच येन्मूलं पत्र व बालकस्य च । भक्षेद्दिनत्र यं यावत् लासकासक्षयं भवेत् ॥ पिप्पली देवदारुञ्च शुण्ठीचूर्ण समन्तु वै । अ खासं तदा हन्ति पित्रेदुष्णजलेन वै ॥ अथ क्षयकास चिकित्सा। नागकेशरमूलञ्च मधुमा सह संपिवेत् । वासकस्य चमूलं वाध्यञ्जलैः क्षयरोगहा ॥ अशोकस्य च मूलानि अजाक्षीरेण भक्षयेत् क्षयरोगक्षयं कुर्यान्मूलं जौवेश्वरी मधु ॥ गयेधुकस्य मूलं वा भक्षणे मधुना सह । पिप्पलीमूलकं वापि दुग्धेम क्षयरोगहा ॥ अथ नासार्थ चिकित्मा। दूर्बादाडिमपुष्ये च माम्बातक हरीतकी । मर्चसंपेषयेद्योसौ नासारतसावपहा । पथ गुदार्थ चिकित्मा। पिप्पलीञ्च हरिद्राञ्च गोमूत्रेण समन्विताम् । प्रक्षेपञ्च गुदद्वारे पांसि विनिवारयेत् । अभया नयनोतञ्च शर्करा पिप्पलीयुतम् । पानादयोहरत्याशु नान कार्या विचारणा। SHNA 1. IFRARY 02*RIDDARAN MUKIRH COLLECTION THE CALCUTTA THE RA KRISHNA ME INSTITUTE OF CI 7:1. LIBRARY N

·२२
गौरी काबलिका तबम
अथ कर्णमूल चिकिया।
तीवयूलान्तरे कर्णे मथब्दखेदवहिनि ।
शूलोन्मुक्त क्षिपेत् कोठं सैन्धवेनावचूर्णितम् ॥
अर्कपत्र 'ग्टहीत्वा तु मन्दाग्नौ तापयेच्छनैः। .
निष्पिद्य पूरयेत् कर्ण कर्णमूलं विनश्यति ॥
शतावरी तण्डलीयं मधुनां कर्णपूरयेत् ।
कर्णशूलं तदा हन्ति परं योग वदामिन्ते ।
शतावरी तण्डुलौयं मधुना कर्णपूरणे।
कर्णमूलं नाशयन्ति समुदिदं वदामि ते ॥
अथ चक्षुरोग चिकित्मा।
निम्नपत्र रसं गुप्ति समेतं चपरणात् ।
चक्षुमूलं क्षयं यान्ति तक्रबदरमूलकैः ॥
काकस्य रक्तपित्तञ्च भिजुकस्य च चघुसी।
यत्नवान् साधकः श्रेष्ठो ग्टहीत्वैकन कारयेत् ।
शुभे दिने च सन्ध्यायां चक्षुध्ये प्रदापयेत् ।
अन्धकारेऽपि देवेशि दिव्यदृष्टि प्रजापयेत् ॥
इतिशुण्ड्या रसेनैव पक्षुश्च पूरयेमुधः ।
चक्षुजं हन्यते रोगं निश्चितं शृणु पाबेति ।
अथ शिरोरोग चिकित्सा।
बिड़ङ्ग गन्धकञ्चैव नौलोत्पलं तथैवच ।
गोमूत्र कटुनैखश्च दत्त्वा पाकं समाचरेत् ॥
थिवप्राण पानाहेवि शिरोरोग विनाशयेत् ।
दुग्धैः कृष्णतिलं पिष्टा लेपं दद्याछिरोपरि।
घिरोग्यथ्यां क्षयं याति गुडूचीमूखकेन वा।
.
.
.

·गौरी कालिका तन्त्रम् ।
पथ पनगन्ध चिकित्सा।
हरिद्रा लवणञ्चैव मरिचं खेतसर्षपम् ।
एकीकत्वा पेषयित्वा मुखे संधत्य बर्वे येत् ॥
अथ दन्तरोग चिकित्मा।
केशराजस्य मूलश्च पाईकैः सह धारयेत्।
तदा न पतते दन्तौ नचेत् भोडस्य मूलकम् ।
मर्कपत्रस्य तप्तेन,दन्ते खेदश्च कारयेत् ।
तदा न पतते दन्तौ बकुलत्वक चर्बणात् ।
जातीपत्त्र पुनर्नवा तिलकणाकोदन कुष्ठ वचा ।
शुण्ठीदीपहरीतकी समकृतं चूर्ण मुखे धारितम् ॥
वातन क्रिमिकण्डमूलशमनं सर्वमयं ध्वसकृदू-
दुर्गन्धादि समसदोषशमनं दन्तस्तु वचायते ॥
अथातीसार चिकित्मा।
अथातीसाररक्तातीसारयोः प्रयोगं शृणु ।
खल्प प्रयोगमात्रेण रोगात् प्रमुच्यते यत: ॥
मूलानि सहदेवायाः कृत्या च सप्तखण्डकम् ।
रक्तसूत्रैः कन्यौ बज्जा सर्वातीसारनाशनम् ॥
तालमूलीञ्च मधुना समभागेन यः पिवेत् ।
रतातीसार क्षयकनारिकेल जलं पिवेत् ॥
पथ परिणामभूल चिकित्सा ।
हिलो बंकुलत्वचा पिष्टाच क्वाथितोदक्तः ।
परिणामस्य शूलस्य कथितं परिवईनम् ॥
लौहचूर्ण समायुक्तं त्रिफलाचूर्णमेव च ।
मधुमासाहित देवी नामाख्य भूलनाशनम् ।
रकोत्पलमपामार्ग शोभाजन वच सथा।
सपणश्च समं भवेत् नाममूलं विनश्यति ।
.

·२४
गौरी कालिका तन्त्रम् ।
मगङ्गमग्निदग्धां गव्या जाम्बुसमन्वितम् ।
पोतं कृत्पृष्ठभूलानां भवेशकरं प्रिये ॥
पथ विचचिका चिकित्मा।
एरण्ड मूलकं पत्र जरामरसन्तथा ।
अनथा कानिकां पृष्ट्वा लेपा विचीिकापहा ।
अथ कुष्ठरोग चिकित्सा।
खेताकृष्णापराजितामूलं पिष्टा लेपञ्च कुष्ठता ।
अथवा पारिभद्रख मूलं मामैः वर्टि कृतम् ।
तैलेन पापितं तेषां भक्षणात् कुष्टनाशनम् ।
तैरुष्णोदकैर्वापि मचे कुष्ठं विनाशनम् ॥
विश्वनिम्बदलानाश्च चूर्णमामलकैः सह ।
प्रत्यहं भव येत् यस्तु तस्य कुष्ठं विनश्यति ॥
सोमराजस्य वीजानि नवनीतानि मेलयेत् ।
मधुनाखादिता निस्यु सानि कुष्ठहरामि वै ।
कुथा हरीतकी दूर्ला तण्डुलश्चार्क क्षौरकम् ।
कदलौवन्दनं शुष्क क्षारं कृत्वा तु लेपनम् ।
खेतकुष्ठ क्षयं कुर्थात् धाचिथाकस्य मलकम् ।
विभागं त्रिकटु निम्ब गुडूची च हरीतकी।
भाग एक जलं पिष्टा सर्वकुष्ठस्य नाशनम् ।
अथ सौहारोग चिकित्मा।
चित्रकं मूलकं पिष्टा हात्वा तु पटिकालयम् ।
कदली पक्कमध्येतु भक्षणात् सौहानाशनम् ।
पथ पिसोटक चिकिया।
पिष्वा कृष्णतिखश्चैव काचिकैः पाचमेततः ।
सोपे घणना भद्रे शोषख पारयेत्ततः ।

·.
गौरी काश्चलिका तन्त्रम् ।
2
समभागोदकैः पृष्टा मरिचं रक्तचन्दनम् ।
दद्यादार के पूर्व रिस्कोटवण नाशनम् ॥
महानस्य मूलञ्च पिष्टालोय जलेमुन्दा ।
गण्डशोथ क्षयं याति विस्फोटञ्च तथैव च ॥
क्षथ अर्बुदरोग चिकित्मा।
भूमिकमाण्डमूलञ्च पिष्टालोद्य नलेन तु ।
पाच येदुष्ट फेणस्य लेपाबंद नाशनम् ॥
अथ दग्धव्रण चिकित्मा ।।
तिलतैले र्यवान्दग्धा समं कृत्वा तु मिलयेत् ।
तेनैव लेपनात्तर्ण अग्निदाहं सुर्खाभवेत् ॥
तिलञ्चैवाग्निना दग्धा सर्व भस्म समन्वितम् ।
अग्निदग्धवणं नश्येदनेनैवाप लेपनात् ।
पथ लौपद.( गोद ) चिकित्मा।
पर्कमूलं समुत्याच्य उत्तरे चार्कवासरें।
तन्मूलं रक्तसूत्रेण धारणात् चौपदक्षयै ।
वला चातिवला लोभ लेपनात् चौपदक्षयः ।
मूलं दण्डोत्पलं वापि हरितालेन लेपयेत् ॥
निर्गुण्डौकेरण्ड सुवर्ण यवेयषाहमिनैः ।
खेतसर्षपैच पिष्टा त लेपेडमङ्गलाच ।
चिरोत्थितं चौपदच निहन्ति निश्चितं सा ।
पथ निद्रामोद्योपावर
शृङ्गमाहिष कुष्माण्डं पिष्टा तलमभागकर ।
लेपयेत् कृषि ठेच यस निद्राचयो भवेत् ।
ग्रोभानमखपीनानि नौलोत्पलस पुष्पकम् ।
भागेश्वरं समं पिदा निद्रासश्चति वाचनात् ।
(.)

·२६
गौरी कालिका तन्त्रम् ।
.
वृहतोफलपक्कञ्च पिष्टा च मधुयष्टिभिः ।
यस्य निद्राननं दद्यात् ध्रुवं निद्रा विनाशयेत् ॥
अथ निद्रा चिकित्सा ।
मूलक कारवायां धारयेत् शिरसोपरि ।
मन्नेवान्वितं येषां भवेनिद्रा बलीयसी।
मत्रो यथा।
मों सिंडे सिद्धे योगिनी महानिद्रे वाहा।
महानिद्रायनों देवौं मन्त्रणानेन पूजयेत् ॥ .
तेनेव ग्टहमध्ये च मन्त्र शत एवं जपेत् ।
महानिदायनी भूत्वा सबै स्वयिता जनाः ॥
श्मशानदं क्षिपेद्देह कृष्णा गोमूत्र पत्तिका।
एवं निद्रामयो माया संक्षेपात् कथितं मया ।
अथावान्यं प्रकारेण निद्रानी मन्त्र कथ्यते ।
यस्योच्चारणमात्रेण निद्रां भवति चान्यथा ॥
अथ अदृश्योपायः।
दण्डकाकस्य रुधिरं पित्तञ्च जम्ब कस्य च ।
भल्लूकपेचकयोरस्थिः वामदक्षिणयोरपि ॥
एषां पिष्टा समञ्चैव वटिकां कारयेत्ततः ।
छायायां कारयेच्छुष्का मञ्जनं तत्मदापयेत् ॥
यावन्मात्र स्थितं ने अन्योभव सुन्दरी।
पादयोसनयोरेवं युक्तिमौह्यं मनीषिभिः ॥
चित्राग्नि खचरीटस्य विष्ठा फेणोड्यस्य च ।
शोभावनं चासनेते नर एतैश्च धपितः।
महखिदथैः सर्वेः किं पुनर्मनुबैः प्रिये ।
.

·गौरी कालिका तन्वम् । २० पथ अदृश्य निधि दर्थनोपायः। कनकधुस्तरमूलञ्च तथा सप्तदलस्य च । मुक्तकेशेन चोत्माश्च मूलचावत् वल्कलैः ॥ सावन्मुखे च संधत्य सङ्घमुदृश्यते, नरैः। पातालतलपर्यन्त यत्र यत्र स्थिते निधिः । अथ निगड़भङ्गप्रयोगः।। तत्र कालीसाधनम् । आदौ ध्यानम् । रक्तवस्त्रपरिधानां दिव्यगन्धानुलेपनां बिनयनां हाथ- बदनां चतुर्भुजां मणिमुकुटभूषितां शववाहनां भुण्डमालाविभू- पिता कोखरिधारिणौं मामुद्दर देवि कात्यायनि । इति यात्वा मन्त्र पठेत् । तणजयन्तीमूलञ्च शनिमङ्गलवासरे। समुत्माय गुवाकेन खादिया खदेहे खयम् ॥ दद्यात् फुत्कार देवेशि मन्त्रैणानेन साधकः । सिद्धिं कुर्यात् मनुजवा वाष्टोत्तर सहस्रकम् ॥ कार्यसिद्धि भवेत् सत्य नात्र कार्या विचारणा ॥ ओ चामुण्डे व जपाणि ह्रौं फट् स्वाहा । अनेन सहस्त्रजपेन वन्धो मोक्षो भवेद् ध्रुवम् ॥ निगड़ कपाटं देवि आवश्य भजनं शुभम्। छिनत्ति जालं दासस्य सम्भयेत्तैलयन्त्रकम् ॥ . मश्चेत् पाकं कुलालस्य गवां क्षीरस्य नाशनम् । अथ देह दुर्गन्ध हरणम्। तिलं सर्षपसंयुक्त हरिद्रा मेथिकान्तथा। पिष्टा तोपनात् गाढ़ गावगन्धो विनश्यति । भाईकस्य च पुष्पा तुम्खीपत्वंयुतानि च । सोमाणि च तक्षेपात देहदुर्गन्धमाहरेत् । .

·गौरी कालिका तन्वम् ।
अथ देह सौगन्धनमनम्।
शुष्काबीजं हरीतकौं सोन्धामामलकस्य च ।
उद्वर्तनं भक्षणान्ते देवसौगन्धबईनम् ॥
कुष्ठञ्च चूर्णकं कृत्वा मधुसर्पि समन्वितम् ।
भक्षयेत् प्रातरुत्थाय पधगन्धं प्रजायते ॥
पथ कान्तिजननम् ।
अतसीमाषगोधूम चूर्ण कृत्वा तु पिप्पलीम् ।
तेन लेपयेत् गीत एभिः सह विचक्षणः ।
कन्दर्पसहशो कान्ति भवेन्नित्यं विलेपनात् ।
धात्रीकुसमानीय फलं तत्र च यो हृतम् ॥
जम्बुफलस्थायरसे मधुना सह पेषयेत् ।
वराज लेपनादेव रहा कान्तैव गच्छति ।
अथ पुष्टिजननम् ।
धातकी सोमराज धीरेण सह पेषयेत् ।
दुर्वलत्व भवेत् स्थूलो नाव कार्या विचारणा ।
पथ मुखसौगन्धजननम् ।
यः कुष्ठचूर्ण मधुना तेन ककोलान्वितम् ।
मासैकमात्रेण याति केतकीकुसमोपमम् ।
• पथ सुखरजननम्।
हरिद्रा च वचा कुष्ठं पिप्पली च यमानिका।
• मरिचं सैन्धवं शुण्ठी एषां चूर्णस्तु कारयेत् ॥
मधुना सहितं चूर्ण पेषयित्वा शिलातले।
दिमव सप्तभिश्चैव भक्षित निरन्तरम् ।
भावी मुखरं पुसा विवरैः सह गीयते।

·गौरी कालिका तन्त्रम् ।
अथ लोमपातनम् ।
हरीतालं कदलौदलभस्मना ।
एकयोगेन चोइव लोमपातनं भवेत् ॥
अथ केशस्य वैवर्थ हरणम् ।
मुस्तकं सर्षपञ्चैव उधौरञ्च तथैव च ।
चरौतकी नखी चैव आमलकी समन्ततः ॥
सर्व समं परिहृत्य फेषयित्वा विधानतः ।
केशमूलं समालिप्य मेपतुल्यो भवेद् ध्रुवम् ॥
अथ स्तनगुणाधानम् ।
साविणीरसक्काय तैलं सिह तिलोद्भवम् ।
तत्तेलं तिलकेनापि स्तनस्योपरि लेप येत् ॥
काठिन्यं रहतां याति पतिताञ्चोत्यितं भवेत् ।
हो वा कन्यका वापि जाती यस्याः पयोधरी ।
खेतोड़स्य कुसुमं कृष्णधेनुपयोन्वितम् ।
पिष्टा स्तनयुगे दद्याद्भवेत् पौनपयोधरम् ॥
वचारुगन्धासंयुक्ता अखारिपत्रकन्तथा।
गजपिप्पलोकायुक्त सद्यो भिन्न जलेन च ॥
पेषयित्वा विधानेन लेपयेत् स्तनमण्डले ।
पततेन्तु कदाचित्तु आमतालफलं यथा ॥
रसं गाम्भारीपत्रस्य तत्ममं तिलतैलकम् ।
समानं जल भागञ्च दत्त्वा पाकं समाचरेत् ॥'
तैलशेषं परिजाय क्षौमं मन्त्रेण शोधयेत् ।
कुचप्रलेपनाहेवि लौहवत् जायते
ध्रुवम्
अथ सौभाग्य जननम् ।
केशरञ्चैव निम्बञ्च पङ्कमञ्च निरामयम् ।
(८)
॥

·10
गौरी कालिका तन्त्रम् ।
धातकीफलपुष्पच जम्बुदुग्धोद संयुतम् ।
पिष्टा मधुयुतं लेपात् बन्यापि लभते सुतम् ।
दृड्डा नवप्रसूता वा दुर्भगा सुभगा भवेत् ।
पथ लेपवराङ्गयो।
201710
निम्बकाष्ठेन मधुना धूपयित्वा भगं स्त्रिया।
सुभगासौ भवेवारी पति दासौ भविष्यति ।
खञ्जरीटस्य मांसस्य मधुना सह पेषयेत् ।
प्रात:काले योनिलेपात् पुरुषो दासतामियति ।
माहिष नवनीतच कुठश्च मधुष्टिकम् ।
भगलेपन सौभाग्यात् पतिर्दा सो भविष्यति ॥
माहिषं नवनीतच मिश्रितं तत्ममं मधु ।
बदरिबीजसारश्च पिष्टा एकत्र कारयेत् ॥
एभिः संमईनान्त तेजखिनाङ्गना भवेत् ।
गोरोचवा महादेवि ऋतुशोणित भाविता ॥
तत्कृतं तिलकं यस्य स नरोऽयं निरीक्षते।
तञ्च सबै वशं कुर्यादान कार्य विचारणा:
मैन्धवं कृष्णलवणे सौवीरं ममापितकम् ।
मधुसर्पिः सितायुक्त कुर्यात्तत् भगलेपनात् ।
यः पुमान् मैथुनं गच्छेबान्यां नारी स गच्छति ।
पथ खीवशीकरणम् ।
पुष्यायाश्च हरेत् पुष्य भरण्यान्तु फलं तथा।
पलवञ्च विद्याखायां हसायां पत्रमेव च।
मुलायान्तु तथा मूलं धुसूरस्य समानयेत् ।
पिष्टा कर्पूरयोगेन रोचना कुमकुमेन च ।
तिखकैसीवशं याति यदि साचादरुन्धतीम् ।

·गौरी कालिका तन्त्रम् ।
कोकिलाई मूकशिवी शतावरीन्तथैव च ।
गोधुरं गणिकारक्ष वाचालक तथैव च ॥
महाकुष्माण्डमूलञ्च एकीकत्यश्च चूर्ण बेत् ।
शुष्कपालेण तत् चूर्ण रक्षयेत् यत्नपूर्वकम् ।
दुग्धेन सहितं देवि पिवेद्रात्रौ समाहितः ।
नानागुणं भवेत्तस्य कामिनीवञ्चको भवेत् ॥
कन्दर्पहरनारीनां दर्पहस्ता भविष्यति ।
पुष्यायां वा मधायों वा हस्तायां वा तथैव च।
खेतार्कमूलमानीय कन्यां बजा रतिञ्चरेत् ।
पतिपुत्रपरित्यक्ता तस्याथै व्रजति
ध्रुवम् ॥
गों चामुण्डे जय जय स्तम्भय स्तम्भय मोहय मोहय
सर्व मां त्वां दम दम स्वाहा । इमं मन्त्र एकादशवारं नवा
पुष्यमभिमन्वय यौ दीयते मा तस्य पश्च भवति ।
ओं कामदेव हस्तमपर्ण उत्तम कुरु कुरु स्वाहा ।
अनेन सप्तधाभिमन्त्रा यंटथति सा वश्या भवति ॥
अपभाषा प्रषच्यामि मन्त्र स्त्रीवशीकरणम् ।
यस्य साधनमात्रेण शक्तिसाधनमुत्तमम् ।
मस मन्त्र यथा।
मन्त्रणानेन देवेशि विवारं सलिलं पिवेत् ।
सबै त्यत्वा च सा नारी तस्य सङ्गो भवेद् ध्रुवम् ॥
अथ दम्पती प्रौतिजननम्।
ब्रह्मयष्टि वचा कुष्ठ मधुना सह पेषयेत् ।
'अङ्गालेपाच वमिता नान्य भारमिच्छति ।
रतिकाले महादेवि शृणुष्व पर्वतात्मने।
निनशुक्र ग्रहीत्वा तु वामहस्ते नयेत् पुमान् ।
।

·२२
गौरी काञ्चलिका तन्त्रम् ।
कामिनीचरणं वामौ लेपनात् स स्त्रियः प्रियः ।
नीलोत्पलं सम पूगं प्रदद्याचापराजिताम् ।
यस्य मनोभिवाञ्छया वशंयाति वराङ्गना ॥
इयमारक मजिठा मालतीकुसुमानि च ।
तण्डुलानि प्रियङ्कली पेषयेदेकयोगतः ।
अनेन लिप्तांलिङ्ग कामिनी वंशकृत् भवेत् ॥
कपित्थरस कतारं पिप्पली मधुयष्टिका ।
मधुना च समं पिष्टा लेपनाच्च वराङ्गयोः ।
दम्पतीप्रतिमाप्नोति प्राणान्त नापगच्छति।
सैन्धवञ्च महादेवि पारावतमलं मधु ।
एभिस्तु लिप्त लिङ्गस्तु कामिनी वशकद्भवेत् ॥
दम्पत्योः प्रीतिमननं नित्य लेपाराङ्गयो ।
कुर्थादशीकृतं यक्ष धूपैश्च तिलकं तथा ॥
अथ जगदशीकरणम्।
मनःशिला, पलमेकं सगोरोचनकुमकुमम् ।
एभिस्तु तिलक कुर्यात् जगहश्य न संशयः ॥
सहदेवा भृङ्गरान खेतापराजिता वञ्च ।
तेनैवं तिलकं दत्त्वा त्रैलोक्यं वशमानयेत् ॥
ओं द्रौं समासेयं सौभाग्यं गौरि देहि मे ॥
गोदन्त हरितालञ्च संयुतं काकजङ्घयोः ।
चूर्ण कृत्वा यच्छिरसि दीयते स वयो भवेत् ॥
खेतापराजिताभूलं
पृष्ट्वा च रोचना सह ।
यः पश्येत्तिलके नैवं वशी कुर्यात्र संशयः ॥
तिलककरणं मन्वस्तु
यो रक्तचामुण्डे अमुकं मेवशमानय साहा ।
त्रों द्वौं व दूं फट् मयं मन्त्र भइत जपेत् ।
.

·गौरी कालिका तन्त्रम् ।
गोरोचना सरनेन तिलके च वयी भवेत् ॥
भराजस्य मूलञ्च पिष्टा शुक्रेण संयुतम् ।
अक्षिणीचाचयित्वा च वशीकुर्खाज्जगत्त्रयम् ।
पथ मोहनम् ।
भङ्गरानदण्डोत्पलं खेतगोरोचनरोचन ।
पिष्टा तु तिलकं कृत्वा मोहयेत्तु जगन्मयम् ॥ .
यो सर सर पोंभोंसाहा।
अनेन मन्वेण उदकं सप्तवाराभिमन्वितम् ।
प्रातचक्षुसि संदत्वा मोहयेत् भुवनत्रयम् ।
अन्यच्चा
भों दण्डाय महादण्डाय स्वाहा
इति मन्त्रेण वस्खासिके ग्रन्थि बज्जा सई मोहमेत् ।
राजाप्रमाबन्धुबान्धवश्यावामित्वं परोक्षोभय ।
पानि पानि चानि चानि मोहि मोहिं द्रौं द्रौं श्रौं नौं
जगहथं भवतु स्वाहा।
अनेन मन्त्रण सुषमार्जनं कुर्यात् तदा सर्व वयं भवेत् ।
द्रौंकार सप्तधा प्रोतिरसनारससंयुतम् ।
खलाटे तिसकं कृत्वा यो जानं वधमानरेत ।
यस्य नाम महोत्वा तु मावावीनं विधा पठेत् ।
मुक्तकेशो मुख नैव मुखमाजनमाचरेत् ।
सत्व सत्व महादेवि स सर्वे वशमानयेत् ।
अथ वीर्यवननम् ।
खरोगाच।
अव सवर्णचारंथाकानि कतिकम् ।
शुष्क पर्थसितवैव यथेष्टमोननं त्यजेत् ।
(८)
.

·२४
गौरी कालिका तन्त्रम् ।
पथातः संप्रवक्ष्यामि प्रयोग बौर्यकारणम् ।
यस्य भक्षणमात्रेण होपि तरुणायते ॥
चूर्ण विदार्थाः संकत्व खरसेनैव भाषितम् ।
शर्करा मधुसर्पिभिर्युत लिला पय: पिवेत् ॥
हड्वो युवा भवेहेवि सत्यं सत्यं न चान्यथा ।
विदारीकन्दचूर्णन्तु एतेन पयसा पिवेत् ।
औदुम्बररसेनैव दृट्वापि तरुणायते ।
बीजं गोनवनीतेन समंयुक्त प्रियो भवेत् ।
वर्णो हन्तिक दृष्ट्वन्तु महिषाणां वसां तथा ।
कमियातो पातयेत्तु सफलं नात्र संशयः ॥
विष्णुकान्तामूलशिखां करे बद्ध्वा तु यो रमेत् ।
पट्टसूत्रेण वै देवि स्थिरवीय भवेद् ध्रुवम् ॥
कृष्णायाञ्च चतुर्हश्यां कन्यां बवा समाहितः ।
हरेत् लाङ्गलिकामूलं सिंहे च मकरादिकान् ।
अथ बलबईनम् ।
पाकस्य च मूलञ्च कृत्तिकायां ससदरेत् ।
मुखे चिवा सुरश्चापि यदा च धने गच्छति ।
महाबलो महावीर्य हस्ति हन्ति न संशयः ॥
अथ श्रुतिधारणम् ।
धावीमूल समानीय तिवेन सह चूर्ण येत् ।
मासकं प्रातः संभुक्ता नरः अतिधरो भवेत् ॥
पथ पखधारणम् ।
मालमूलं समानीय इसे बना गतो बने
तवं देहेषु शस्त्राणि कदाचित पतन्ति च ॥
.

·गौरी कालिका तन्त्रम् ।
१५
पथ गावरान्दन कथनम् ।
प्रथातः संप्रवक्ष्यामि गात्रस्यन्दन फलम् ।
यज्ञात्वा च विनानीयात् शुभाशुभफलं नरः।
शिरस्पन्दनमैश्वर्थ ललाटं सोगकारणम् ।
माभश्च दक्षिणे मेले कलई वामलोचने ।
उभयोः शोकवार्ता मासोमरणंमेव च ।
ओठे तु कलह व अधरे मिष्टभोजनम् ।
दन्तमूलस्पन्दन अवश्यं मांसभोजनम् ॥
स्पन्देन कर्णयो वापि फलसङ्गीत श्रवणम् ।
कण्ठे मारात्मक योगं कदाचिज्जीववद्भवेत् ॥
अर्थलाभं दक्षिणे भुजे स्त्रीलाभं वामभुजके ।
लक्ष्मीवि दक्षिणे पृष्ठे वामे च परदारकम् ।
उभौ च श्रीहिः स्यान्नभौ च मरणं भवेत् ।
दचकच्या वस्त्र लाभ वामे मित्र समागमम् ।
उत्मवं उभयोः कश्योः लिङ्गे च युवती स्त्रियम् ।।
भूमिलाभं दक्षिणे गण्डे वामे बुट्वि उभे धनम् ।
विदेशगमनं गुह्ये रानभयं पददक्षिणे।
वामपादे च गमनं उभयो रामसेवनम् ॥
एवं विलिखयेत् सन्दं शुभाशुभफलं लभेत् ।
इति औरगौरी संवाद मौरीकालिका
तन्त्र समाप्तम्।
mAO
10
KRISHN)
LIBRARY
WHHI
THI
--

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.