·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·ஸ்ரீமதேராமா நுஜாயநம்:
பாமகாருணிகரானபிள்ளைலோகாசாரயர்
அருளிச்செய்த
மு மு க்ஷுப்படியும்,
இதற்கு பெரிய ஜீயரருளிச்செய்த
மந்த்ரார்த்தமென்னும் வ்யாக்யா நமும்,
சுத்தஸத்வம் - தொட்டய்யங்காரும்
சுத்தஸத்வம் - எம்பாவைய்யங்காரும்
செய்தவற்றில் ஸர்வர்க்கும் உபயுக்தமான
அரும்பதவிளக்கமும்.
சிதரகூடம் - கந்தாடை.
ரு வேங்கடாசார்யரால்
பரிசோதிக்கப்பட்டு,
சென்னை
மிமோரியல் அச்சுக்கூடத்திற்
பதிப்பிககப்பட்டன.
MAA
Registered Copy Right.
1890.

·புஸ்தகவிளம்பரம் . . சென்னை திருவல்லிக்கேணி பேயாழ்வார் ஸந்நிதிவீதி 12 - வது கதவிலக்கமுள்ள, திருமாளிகையில் கிடைக்கும். ஸ்ரீகோசங்கள். முதலாயிரவ்யாக்யாநம் (ந.)ஸம்பிடம் பைண்டுடன். 17 8 திருப்பாவை கூ. 000 - ப்படி, சு 000 - ப்படி, ஸ்வாப 3 8 தேசம் பதவுரையுடன் திருச்சந்த விருத்தவ்யாக்யாநம் பைண்டுடன் 1 12 திருமாலை வ்யாக்யாநம் பைண்டுடன் 4 ராமாநுஜ திவ்ய சரிதை பைண்டுடன் 2 12 வார்த்தாமாலை பைண்டுடன் 1 12 திருக்குறுந்தாண்டகம், திருநெடுந்தாண்டகவ்யாக் மை வண்ண நறுங்குஞ்சிக்கு பட்டர் 2 8 படியுடன் ... திருப்பல்லாண்டு வ்யாக்யாநம். 0 8 ராமா நுச நூற்றந்தாதி ரு0- பாட்டு வரையில் வ்யாக் 1 6 ப .4. .. ... ... ... யாக 1.. வ்லாக் யாநம் திருமந்த்ரார்த்தம் அரும்பதத்துடன் பைண்டுப்ரதி. 1 12 இங்ஙனம் சித்ரகூடம் - கந்தாடை - திருவேங்கடாசார்ய ·Mowயப்பா Malawi மதேராமாநுஜாய நம: திருமந்த்ரார்த்தம். தொடங்கும் போதநு ஸநதிககுமபடியான தனியன்கள். மணவாளமாமுனிக ளருளிச்செய்த ரஹஸ்யார்த்த ஸம்ப்ரதாய பரமபரையின் ஒட்டுத்தனியன். లోక గురుంగురు సస్సహపూర్వైగి కూరకులో తమదాసము దారమ్ | శ్రీనగ పత్యభిరామవ రేశోదీ ప్రశ యానగుడుంచభ జేహమ్ || ౧ || லோக்குரு குரு பிஸ்ஸஹபூர்வைக் கூரகுலோத்தமதாஸமுதாரம் ஸ்ரீநகபதய பிராமவரேயௌதீப்ரரயாநகுரு சபஜேஹம் ரயுண்ணிபத்மநாப ரருளிச்செய்த பிள்ளைலோகாசார்யர் வி ஷயமான தனியன். * కాచార్యాయ గుర వే కృష్ణ పాదస్యసూన వే! సంసారభోగిష్ట జీవ : వాత వేనమః || 9 || லோகாசார்யாய குரவேக்ர்ஷ்ணபாதஸ்ய ஸூநவே ஸமஸாரபோகிஸந்தஷ்டஜீவஜீவாதவே நம: பூர்வோகதகுருபரம்பரைக்கு ப்ரதயேகதனியன்கள. திருவாய்மொழிப்பிள்ளை யருளிச்செய்த கூரகுலோததமதாஸர் விஷயமான தனியன లో కాచార్యకృపాపాత్రం కౌఃన్యకులభూషణమ్ | సమస్తాత్మ గుణా వాసం వన్డేకూరకులో త్తమమ్ || 3 || லோகாசார்யக்ர்பாபாத்ரம்கௌண்டியகுலபூஷன ஸமஸ்தாத்மகுணாவாஸா வந்தேகூரகுலோத்தமம். மணவாள மாமுநிகளருளிச்செய்த திருவாய்மொழிப்பிள்ளை விஷயமான தனியன். నమళ్ళీ 9 శైలనాధాయ కు నీనగరజన్మ నే| ప్రసాదలబ్ధపరమప్రాప్య వైజ్కుర్యశాలి నే | in நமம்ஸ்ரீபைல நாதாயகுந்தீநகர ஜந்மநே ப்ரஸாதலப்த்தபரமப்ராப்ய கைங்கர்ய பயாலிநே . ண ம் ·தனியன். மணவாளமாமுநிகளுக்கு மாதாமஹரான கோட்டூ ரழகிய மணவாளப்பெருமாள் பிள்ளை தனியன். లో కాచార్యపదా మ్భోజ రాజహంసాయి తాన న్తరమ్ | జ్ఞాన వైరాగ్యజలధిం వన్దేసౌమ్యవరంగురుమ్ || லே லாகாசார்யபதாம்போஜராஜஹாஸாயிதாந்தரம் ஜ்ஞா நவைராக்ய ஜலதிவெந்தேஸௌமயவரமகுரும். மணவாளமாமுநிகளருளிச்செய்த திகழக்கிடந்தான் திருநாவீ றுடைய பிரான் தாதரண்ணரையன் விஷயமான தனியன். శ్రీ జిహ్వాన దధీశ దాస మనులమ శేష శాస్త్ర విదమ్ | సున్దరవరగురుకరుణాకస్టళితజ్ఞానమద్దిరంక లయే ! !! ஸ்ரீஜிஹ்வாவததீயாதாஸம மலமபோஷபயாஸ்த்ர விதம் ஸுந்தரவரகுருகருணாகந்தளிதஜ்ஞாநமந்திரகலயே. சாற்றும் போத நுஸந்திக்குந்தனியன்கள். வானமாமலை ஜீயரளிச்செய்தது. கோதிலுலகாசரியன்கூரகுலோத்தமதாதர் தீதில திருமலையாழ்வார் செழுங்குரவை மணவாளர் * ஓதரியபுகழ் நாவீறுடைய பிரான்றாதருட or போதமணவாளமுநிபொன்னடிகள்போற்றுவனே. ( (க) - வாழியுலகாசரியன்வாழியவன் மன்னுகுலம் வாழி முடுமபையென்னு மாநகரம் வாழி மனஞ்சூழ்ந்த பேரின்பமல்குமிகு நல்லா ரினஞ சூழ்ந்திருக்குமிருப்பு. (உ) ) ஓது முடும்பையுலகாசரியனரு ளது மறவாதவெம்பெருமான் - நீதி வழுவாச்சிறுநல்லூர்மாமறையோனபாதந தொழுவார்க்குவாராதுயர். (ஈ) பிள்ளைலோகாசார்யா திருவடிகளே மரணம். ஜீயர் திருவடிகளே பாரணம். * "திருநாவீறுடைய பிரான எனறும் பாடம்.

·MuHHH MANIAN VALLAM ஸ்ரீமதேராமா நுஜாய நம:. பிள்ளை லோகாசார்ய ரருளிசசெய்த முமுக்ஷப்படிக்கு, பெரியஜீயரருளிசசெய்த வ்யாக்யாநாவதாரிகை. AP ஸ்ரீயபேதியாய் ஸ்ரீவைகுண்ட நிகேதநனாய் நித்ய முக்தாநு பாவ்யனாய் ஸ்ரீமதேராமாநுஜாயநம. சோளஹபுரமசுத்தஸத்வம் தொட்டயாசார்யர் செய்தருளின் அரும்பதவிளக்கம். ஸ்ரீய பேதியான ஸர்வேச்வரன, தனக்கு லோகஸரக்ஷணத்தி லுண்டான மஹா அதாப்திதீர்ந்து தர்ப்திபெறுகைக்காக அவதரிப் பித்தருளத் திருவவதரித்தவராய , திருவநந்தாழ்வானுடைய அவ தாரவிசேஷமான அழகியமணவாள மாமுனிகள்; ஸஸாரிசேத நோஜ்ஜீவநார்த்தமாக ஸாவேச்வரன் ஆசார்யனாய்நின்று ப்ரகாசிப் பித்தருளினரஹஸ்யதரயத்தினுடைய ஸமப்ரதாயபரம்பராப்ராப்த மான அாததவிசேஷங்களை ஸர்வரும் அறிந்து உஜ்ஜீவிக்குமபடி பிள்ளை லோகாசார்யா, தமமுடைய பரமக்ர்பையாலே செய்தருளி ன முமுக்ஷிப்படி யெனகிற ப்ரபாதத்தினுடைய வாக்யார்ததங் களை அதயந்தம் மந்தமதிகளும் அநாயாஸேந அறிந்து உஜ்ஜீவிக் குமபடி பஞசலக்ஷண லக்ஷிதமானவ்யாக்யாநம் செய் தருளுவதாகத் திருவுள்ளம் பற்றி, முமுக்ஷ ப்படிக்கு மூலமான ரஹஸ்யத்ரய அவதரணகரமததை உபோக்காதஸங்கதியாக முந் துற இச்சூாணையாலே யருளிச்செய்கிறார் (ச்ரியபேதியாயென்று தொடங்கி.) ஸ்ரீயபேதியாகையாவது ஸர்வமங்களாவஹையாயஸர்வோ த்கர்ஷாவஹையான பெரியபிராட்டியாருக்கு வல்லபனாயிருக்கை. ஸ்ரீவைகுண்ட நிகேதநனாகையாவது - சரிய போதித்வத்தால் வந்த மனமைக்குத் தகுதியான தேசவிசேஷத்தையும், நகரவிசேஷத் தையும் இருப்பிடமாக வுடையனாயிருக்கை . நிதயமுகதா நுபாவ்ய அபரிச்சிந்தஜ்ஞாநாதிகுணகரான நித்யராலும், * ஸதாபச்யந்திப்படியே அநுபாவ்யனாயிருக்கை. னுடைய னாகையாவது - ·முமுக்ஷ பபடி - வ்யா கயாநாவதாரிகை. நிரதியயாநந்த யுக்தனாயிருக்கிற ஸாவேய்வரன், அந்த நித்யஸ்ரிகளோபாதி தனனை யநுபவித்து நித்ய கைங்கர்யரஸ ராய் வாழுகைக்கு ப்ராப்தியுண்டாயிருககச்செய்தேயும, அததை யிழந்து, ( 95) (அஸந்நேவ) எனகிறபடியே அஸத்கல்ப ராய்க் கிடக்கிற ஸஸாரிசேதநருடைய இழவை ய நுஸந்தித்து அத்யந்தவ்யாகுலசிததனாய், இவர்கள் கரணகளேபரங்களையிழந்து இறகொடிந்த பக்ஷிபோலே கிடக்கிற தபையிலே, கரணாதிகளைக் கொடுத்து, அவற்றைக்கொண்டு வ்ய பிசரியாதே, தனனை யாம்ர 2 இக் மாவது - நிரதிசயாநந்த யுக்தனாகையாவது - ஆநந்தவலலியில் சொல்லு கிறபடியே நிரதிசயா நந்தகுண யுக்தனாயிருசகை. ஸர்வேச்வர னாகையாவது - த்ரிவிதரத்மவர்க்கத்துக்கும் ஈச்வரனாயிருககை. அந்த நித்யஸுரிகளோபாதி தன்னை யநுபவிககையாவது - அவர் கள் * ஸதாபச்யந்திப்படியே அநுபவிக்கிறாப்போலே பகவத்கடா க்ஷத்தாலே ஸஸாராந்முக்தராய அபரிச்சிநக ஜ்ஞாநாதி குணக ராய் அநுபவிக்கை. தனனை - ஸர்வசேஷியான தனனை. கைங்கர்ய பகவந்முகவிகாஸ ஹேதுவான வர்த்திவிசேஷம். நிதய கைங்கர்யாஸராய என்றது - அநுபவஜநிதப்ரீதிகாரித நித்யகைங் காயத்தில் ப்ரீதியுடையவர்களா யென்றபடி. வாழுகையாவது - ஸ்வாமிஸந்நிதியில் ஸுகமாக வாததிககை, ப்ராப்தியாவது-சேஷ சேஷிபாவஸம்பந்தம். அத்தை இழந்து என்றது-அந்தசேஷசேஷி பாவஸம்பந்தஜ்ஞாநத்தை யிழந்தென்றபடி. (அஸந்நேவ) என்கிற படியே என்றது.அளந்நேவ என்கிற ச்ருதயர்த்தத்தின படியே என்றபடி. அஸத்கல்பராய்க கிடக்கிற என்றது- அஸச்சபத்த வா ச்யமாநததோடு கிஞசித்ந்யூ ந மாக ஸத்ர்சராயிருக்கிற வெனறபடி. ஸமஸாரிசேதநரென்றது - அநாதயசித ஸம்பந்தததாலே ப்ரவாஹ பேணவருகிற அவிதயாகர்மவாஸநாருசிவிவசராய் ஜந்மமரணா கலேசபாகிகளாயத் திரிகிற பததசேதநாெனறபடி. அநுஸந்தி க்கையாவது - இடைவிடாமலெண்ணுகை. அத்யந்தவ்யாகுல சித்த னாய் - அந்தமில்லாதவ்யாகுலஹாதயனாய . இவர்கள் - கீழ்சசொனன ஸஸாரி சேதநர் . கரணம் - சரோதரம முதலானகரணங்கள். களே பரங்களாவன ககு ஆசாயமான சரீரங்கள். கொடிந்தபக்ஷிபோலே - விஷ்ணுபதப்ராபதிஸாதநங்களான குகளொடி/5 த பக்ஷிபோலே. கிடக்கிற தசையிலே - மூலப்ரகாதி யிலே கிடக்கிற தசையிலே கரணாதிகள்-பகவதப்ராப்த யுபகரண காத்ரங்களைச் சொலலுகிறது. அவறறைககொண்டு என்றது - தன்னை ஆச்ரயிக்கைககுககொடுத்த அந்த கரணாதிகளைக் கொண்டென்றபடி. வ்யபிசரியாதே - அந்தகரணாதிகளைக்கொண்டு அந்யத்ர ஸஞ்சரியாதே என்றபடி. தன்னை ஆச்ரயித்து - அவற் றைக்கொண்டு தன்னை ஆச்ரயித்து. வி கரணங்க ங்களான ·முமுக்ஷபபடி-வ்யாக்யாநாவதாரிகை. உஜ்ஜீவிக்கைக்குடலாக , அபௌருஷேயமாய் நித்யநிர்த்தோ ஷமாய் ஸ்வதப்ரமாணமான வேத்ததையும், ததுபபர் ஹணங்க ளான ஸ்ம்ர் தீதி ஹாஸ புராணாதிகளையும் ப்ரவாத்திப்பித்தவிடத் திலும், அந்தமாஸ்தராப்யாஸத்துக்கு அநேகயோக்யதை வேண் டுகையாலே அவ்வழியாலேஜ்ஞாநமபிறந்து சேதநர் உஜ்ஜீவிக்கை அரிதாயிருக்கிறபடியைத் திருவுள்ளமபற்றி, ஸகலமாஸ்த்ரதாத்பர் யங்களையும், ஸகரஹமாக இவாகளறியலாமபடி பண்ணவேணு மென்று, உபாயமாக . . உஜ்ஜீவிககைக்குடலாக உத்கர்ஷ்டமாக ஜீவிக்கைக்கு என்றபடி அபௌருஷேயம் புருஷனாலே செய் யப்படாதது . நித்யநிர்த்தோஷமாய் - நித்யமாய் நிர்த்தோஷமாய். ஸ்வதஃப்ரமாணமாகையாவது - சாஸ்த்ரங்களில் சொலலுகிற அர்த் தங்களுக்கு ப்ரமரணமாகத் தன்னை அபேக்ஷிக்குமாப்போலே தன் னில் சொலலுகிற அர்த்தங்களுக்கு ப்ரமாணமாகத் தான் ஒன்றை யும் அபேக்ஷியாமல் தனக்குத்தானே ப்ரமாணமாயிருககை. வேத ததையும் என்றது - புபுதஸக்களாய் ஆஸ்திகராயிருப்பார்க்கு ஸ்வார்த்த பரகாசமாயிருக்கையாலே வேதம் என்கிறது. த்து பார் ஹமணங்களான எனறது - அந்தவேதார்த்த வ்யக்தீகரணங்களான என்றபடி பறபடி. ஸ்மர்திகளாவன - மந்வாதிஸ்மர்திகள். இதிஹாஸங்களா வன - மஹாபாரதராமாயணங்கள், புராணங்களாவன - விஷ்ணுபுரா ணாதிகள். ப்ரவர்ததிப்பித்தவிடத்திலும்-மந்தம திகளாலே வேதார் த்தமறுதியிடப்போகாதென்று மஹாமதிகளான மது பபாசா பா ராசாய வால்மீகி ப்ரபர்திமஹர்ஷிகளைக கொண்டு ப்ரவர்த்திப்பித் தவிடத்திலும், அந்தசாஸ் தராப்யாஸததுக்கு - ஸோபப்ாஹண அந்த வேதசாஸ்த்ராப்யாஸததுககு. அநேகயோகயதை வேணடு கையாலே - நியமம், பஹ-வேதந ஸாமர்த்தியம், தீர்க்கா யுஷ்யம் முதலான அநேகயோகயதை அவச்யாபேக்ஷிதமாகை யாலே. அவவழியாலே-அநேகயோகய தாஸாபேக்ஷமான அந்தமா ர்ககத்தாலே. ஜ்ஞாநமபிறந்து - ஸ்வரூபோபாய புருஷார்த்தயாதா தமயஜ் ஞாநம் பிறந்து. உஜ்ஜீவிககையரிதாயிருக்கிறபடியைத் திருவு ள்ளமபற்றி-உஜ்ஜீவிக்கைதுாலபமாயிருக்கும் ப்ரகாரத்தை திருவு ள்ளத்திலே விசாரித்தென்றபடி. ஸகல சாஸ்தரதாத்பர்யங்களையும் ச்ருதிஸ்ம்ர்த்யாதிஸகலசாஸ்த்ரதாத்பர்யங்களையும்.ஸுகரஹமாக- அநாயாஸமாக என்றபடி. இவர்களென்றது பரிமிதகால வர் த்திகளாய் அல்பஜ்ஞராய் அல்பசக்திகளாயிருக்கிறஸஸாரிசேதம் ரென்றபடி, அறியலாம்படியென்றது அறியும்படியாகவென்றபடி, மான - ·முமுக்ஷப்படி -வ்யாகயாநாவதாரிகை. ஸ்வரூபோபாய புருஷார்த்த யாதாத்ம்ய ப்ரதிபாதகமான ரஹஸ்யத்ரயத்தையும், ஸ்வயமேவ ஆசாரயனாயநின்று ப்ரகாசிப் பித்தருளினான் அதில் திருமந்தரத்தை, ஸ்ரீபதரிகாய்ரமத்திலே ஸ்வா 0 பூதனான் நான் விஷயமாக பரகாபலிப்பித்தான், தவயததை ஸ்ரீவிஷ்ணுலோகத்திலே ஸ்வம ஹிஷியான பிராட்டிவிஷயமாகப்ர காபலிப்பித்தான் ; சரமய்லோகத்தைத் திருத்தோத்தட்டிலேஸ்வா ஸ்ரிதனான அர்ஜுநன் விஷயமாக பரகாலிபபித்தான். ஆகையா லிறே ( ஃபுல்) (லக்ஷ்மீ நாதஸமாற மபாம) என்று. குருபரம்பராதியிலே ாய்வரனை ய நுஸந்திக்கிறது. னி இந்த ரஹஸ்யத்ரயந்தான, பலபத ஸகரஹமா யி ருந்ததேயாகிலும் ஸ் வரூபேதயாதி - ஸ்வரூபோபாயபுருஷார்த்தங்களி னுடைய யதாவஸ்தித வேஷத்தைப்ரதிபாதியாநிற்கிறவென்றபடி. ஆதிசப் த்தார்த்தம்- ஹாரீ தஸ்ம்ர்தி, பாதமோததரம தொடக்கமானவை. ஸ்வயமேவ என்றது - ச்ருதிஸ்மர்த்யாதிகளைப் போலே அந்யரையிட் இப்ரவர்த்திப்பியாதே ஸ்வயமேவ என்றபடி. ஆசாரயனாயநின்று என்றது - ஆசார்யரூபேண அவதரித்தென்றபடி. ப்ரகாசிப்பித் தருளினான் - ஸர்வச்லாகயமாகப் பண்ணினானென்றபடி. அதில் என்றது - அந்த ரஹஸ்யத்ரயத்திலுமென்றபடி மஹிஷியான வென் றது - பிராட்டிமாரில் பரதாநையான வென்றபடி, த்வயம் என் கிறது - இரண்டு வாக்யமாயிருககையாலே சரமச்லோகமென்கிறது. சரமமான ச்லோகமென் றன்று, சரமோபாயத்தை ப்ரதிபாதிககை யாலே “சரமச்லோகம்'” என்று திருநாமம். ஆகையால் என்றது . ஸர்வேச்வான் ஸ்வயமேவ ஆசார்யனாய் நினறு ரஹஸ்யத்ரயத்தை யும் தத்தத் விஷயங்களில் பரகாசிப்பித்தருளி னாகையாலேயென் றபடி. இறேயென்றது - இவ்வாத்தம ப்ரஸித்தமென்றபடி. (சரியபேதியாய்) என்று தொடங்கி இவ்வளவாக - ரஹஸ்ய த்ரயத்தினுடைய அவதரண க்ரமததை யருளிச்செய்து, இனி, தாம் வ்யாகயாநஞ் செய்தருளுகிற முமுக்ஷப்படி ப்ரபந்தத்தி னுடைய அவதரணக்ரமததை அருளிச்செய்கிறா (இனி இந்தரஹ ஸ்யத்ரயந்தானென்று தொடங்கி. ) இனியென்றது - இப்போதென் றபடி. இந்தரஹஸ்யத்ரயந்தானென்றது - ஸஸாரி சேதநோஜ்ஜீவ நாரத்தமாக ஸர்வேசவரன் ஆசார்யனாய் நின்று ப்ரகாசிப்பித்தரு ளின ரஹஸ்யத்ரயந்தானென்றபடி, சபத்தம் ஸுக்ரஹமா யிருக் ததேயாகிலுமென்றது - ச்ருதிஸ்மர்த்யாதிகள் போலே க்ரஹண தாரணாதிகளுக்கு வருத்தமாம்படி பலசப்த்தங்களாயிருக்கையன் றிக்கே, எட்டெழுத்தும், இருபததைந்தெழுத்தும், முப்பத்திரண் டெழுத்து காய அநாயாஸேந கர ஹிக்கும்படியிருந்தபோதிலுமே ை ன்றபடி.

·முமுக்ஷுப்படி.வ்யாக்யாநாவதாரிகை. அர்த்தமுதோகம்யமாகையாலும், அதறிந்தே எல்லாரும் உஜ்ஜீவிககவேண்டு கையாலும்; அந்தர ஹஸ்யத்ரயததிலும பூர் வாசார்யாகளுடைய வுபதே பரமபராப்ராப்தமான அர்தத விபேஷங்களை , ஸர்வர்க்கும் ஸக்ர ஹமாகவும் ஸவ்யகதமாகவும், பிளளைலோகாசார்யர் தம்முடைய பரமக்ரபையாலே இபப்ரபந்த முகேந வருளிச்செய்கிறார். முனபே ரஹஸ்யத்ரயவிஷயமாக மூன்றுப்ரபந்தமிட்டருளி யிருக்கச் செய்தேயும், அதில், யாத்ர்ச்சிகப்படி அதிஸங்கரஹமா கையாலும், பரந்தபடி அதிவிஸ்தர்தமாகையாலும், அாததம உபதேசகம்யமாகையாலு மென்றது - ஸ்வபுததி பலத்தாலுமசாஸ்தராபயாஸத்தாலும் அறியத்தக்கதன்றிக்கே ஆசா ர்யோபதேசத்தாலே அறியத்தககதாகையாலுமென்றபடி. அதறி ந்தே எல்லாரு முஜ்ஜீவிக்கவேண்டு கையாலுமென்றது -உபதேச கமயமான அந்தரஹஸ்யத்ரயார்த்த மறிந்தே எல்லாரு முஜ்ஜீவி க்க வேண்டு கையாலு மென்றபடி. அறிந்தே என்ற அவதாரணத் தாலே - அறியாதபோது உஜ்ஜீவநமிலலை யெனறு கருதது. அந்த ரஹஸ்ய தரயததிலு மென்றது - அந்தரஹஸ்யதரயார்த்தந் தன் னிலு மென்றபடி. பூர்வாசார்யர்களுடைய உபதேசபரம்பரா ப்ரா பத்தமான அாததவிசேஷங்களையென்றது - நம்மாழ்வார் தொடக்க மான பூர்வாசார்யர்களுடைய உபதேசபரமபரயா தமககுப்ராப்த் தமான விசேஷார்த்தங்களை யென்றபடி. ஸர்வர்ககுமென்றது .ஸ்த் ரீபாலாதிஸர்வாக்கு மென்றபடி. ஸகரஹமாகவுமென்றது - அநா யாஸேந கர ஹிக்கும்படியாகவுமென்றபடி. ஸுவ்யகதமாகவுமென் றது-மிகவும் அர்த்தப்ரகாசமாகவுமென்றபடி. பரமகாபையாலே என்றது - ரஹஸ்யத்ரயப்ரகாசகனான காபையிலும் அதிசயமான காபையாலே யென்றபடி. இப்ரபாதமுகே நவென்றது-வ்யாக்யாந மான இப்ரபந்த ச்ரேஷ்டத்தாலே என்றபடி. (இப்பரபந்தமுகோ) என் மததாலே-இதுக்கு முன்பு சிலப்ர பந்தங்களருளிச் செய்ததாகத் தோற்றுகையாலே அவற்றை உதா ஹரிதது அவற்றுக்குண்டான தோஷத்தையும் அவற்றிற்காட் டில் இப்ரபந்தத்துக்குண்டான வைலக்ஷண்யததையு மருளிச்செய் கிறார் (முன்பேயென்று தொடங்கி.) முன்பேயென்றது - இப்ரபந்த மருளிச்செய்வதற்கு முன பேயென்றபடி. அதிஸஙக்ர ஹமாகை யாலுமென்றது. அதிஸங்க்ரஹமாகையாலே பெண்ணுக்கும பேதை க்கும் விசதமாக அர்த்தப்ரகாசகமாகாமையாலு மென்றபடி. அ விஸ்தர்தமாகையாலு மென்றது - அதிவிஸ்தாதமாகையாலே இன னவிடத்திலே இன்னவர்த்தம் சொல்லிற்றென்று பெண்ணுக்கும் பேதைககும அறியப்போகாமையாலுமென்றபடி.

·சு முமுக்ஷுப்படி-வ்யாக்யாநாவதாரிகை. ஸ்ரீய பேதிப்படி, உபய தோஷமுமின்றிக்கே யிருந்ததேயாகிலும், ஸஸ்கர் தவாகயபஹளமாகையாலே பெண்ணுக்கும பேதைக்கும் அதிகரிக்கப்போகாமையாலும், தரிவிததோஷமுமில்லாதபடி இன னமும ஒரு ப்ரபந்தமிடவேணுமென்று, திருவுள்ளமபற்றி, எல லாவற்றுக்கும் பின பிறே முமுக்ஷப்படியாகிற இப்பரபந்தமிட் டருளிற்று. ஆகையிறே, அல்லாதப்ரபந்தங்கள் கிடகக, இததை எல்லாரும் அதிகரித்துபபோருகிறது. இனனமும் பூர்வப்ரபந்தங்களில் அது க்தமான அர்ததவிபேஷங்களும் இப்ரபந்தத்திலே உண்டாகை யாலும், இதுவே எலலராககும ஆதரணீயமாயிருக்கும். உபய தோஷமுமின்றியிலே யென்றது - அதிஸங்கரஹத்வ அதி விஸ்தாத்வரூபதோஷமு மின்றியிலே யென்றபடி. பெண்ணுக்கும் பேதைக்கும் அதிகரிக்கப் போகாமையாலுமெனறது ஸமஸ்கர்த வாகய மறிய மாட்டாதஸ் த ரீபாலர்க்கும் அபயக்கப்போகாமை யாலு மென்றபடி. பேதை - பாலன; அறிவிலான், சபலன எனனவு மாம். ஆகையிறேயென்றது அதிஸஙக்ர ஹமுமன்றிக்கே அதிவி ஸ்த்ர்தமுமன்றிககே ஸாஸ்கர் தவாகயப் ஹுளமுமனறியிலே ஸ்த் ரீபாலர்களுக்கும் அதிகரிக்கும்படியாயிருககையாலே யென்றபடி. எல்லாருமெனறது - அதிஸங்கரஹத்துக்கு அர்த்தமறியுமவர்களுக் கும அதிவிஸ்தாரததை தரிக்க வல்லார்க்கும், ஸஸ்கர் தவாகய பா ஹுள்யத்தை தரிக்க வல்லார்க்கு மென்றபடி. இவ்வைலக்ஷண்ய ன்றிக்கே வைலக்ஷண்யாந்தரத்தை யருளிச் செய்கிறார் (இன்ன முமெனறுதொடங்கி.) இன்னமுமென்றது - தரிவிததோஷராஹித் யமாகிற வைலக்ஷண்யமுமனறிக்கே பின்னையு மென்றபடி. பூரவ ப்ரபந்தங்களில் என்றது - யாதர்ச்சிகப்படி, பரந்தபடி சரியபேதிபடி யாகிற ஏதத் பூர்வ விரசித ப்ரபந்தங்களில் என்றபடி, இது என் றது - விசேஷார்த்த ப்ரதிபாதகமான இந்தபரபந்த மென்றபடி. எல்லார்க்கு மென்றது - பண்டிதர்களுக்குமென்றபடி. ஆதரணீய மாகக்கடவது என்றது - பரிகரஹிக்கத்தக்கதென்றபடி. சரியபேதியாய என்று தொடங்கி இவ்வளவாக சஹஸ்யத்ரய த்தினுடைய அவதரணகரமத்தையும், அந்தரஹஸயதரயார்த்த ப்ரதிபாதகங்களானப்ரபந்தங்களி னு டைய அவதரண க்ரமத்தை யும், அவற்றில் முமுக்ஷப்படிப்ரபந்தத்துக்குண்டான க்ஷண்யத்தையும் அருளிசசெய்தாராய் நின்றது கீழ் ; இனி, முமுக்ஷிப்படிக்கு ப்ரதிவாக்யம் அர்த்தமருளிச்செய்வதாக ப்ரதீக கரஹணம்பண்ணுகிறார் கா ·தில் ஸ்ரீமதேராமாநுஜாயநம:. முமுக்ஷபபடி வயாக்யாநம திருமந்த்ரப்ரகரணம். - லே சித்ஸ்வரூ - ரஹஸ்யத்ரயோ போதகாதம. மூ. - முமுக்ஷவுக்கறியவேண்டும் ரஹஸ்யம் மூ வ்யா. (முமுக்ஷவுக்கறியவேண்டுமரஹஸ்யம் மூன்று ) முமு க்ஷவாகிறான் - மோக்ஷத்திலே இசசையுடையனான வன. (-55 க்க) * முசில மோக்ஷணே இறேதாது. இத்தால - ஸஸாரவி மோசந்ததில் இசசைபிறந்தவனு சகென்றபடி ஆதம பராப்திகாம னுக்கும் முமுக்ஷ த்வமுணடேயாகிலும், இவ்விடத்தில் அவன் விவக்ஷதன்னறு. அவனுக்கு ரஹஸ்யதரயஜ்ஞாநாபேக்ஷை யில்லை யிறே. ஆகையாலே இவர் முமுக்ஷவெனகிறது - (முமுக்ஷ வுக்கென்று தொடங்கி.) அர்த்தமருளிச்செய்கி றார் (முமுக்ஷவாகிறான் என்று.) முமுக்ஷவாகிறான் - மோக்ஷத் சசையுடையனானவன் முமுக்ஷவாகிறானென்றபடி. பலி தாாததததையருளிச்செய்கிறார் (இத்தாலெனறு,) இததால் என் றது - இந்தமுமுக்ஷபத்ததால என்றபடி. ஸஸாரமாவது - புண்ய பாபநிபந்தநமான அசித்ஸம்பந்தம். அதாவது ஆதமாவுககு அ வி தயாதிகாரணமான தேஹஸம்பந்தம. விமோச நம - விடுகை. இச்சைபிறந்தவனுக்கென்றது - நிவாத்தியிலே அபே க்ஷை பிறந்தவனுக்கென்றபடி. என்றபடி எனறது - என்று சொன னபடி என்று அர்த்தம். ஆத்மப்ராபதிகாமனுக்கு - ஆத்மானுபவ தில் அபேக்ஷை பிறந்தவனுக கெனறபடி. முமுக்ஷதவமுண ணடே யாகிலும எனறது - முமுக்ஷபதவாச்யதவம சிலரபிப்ராயததாலே உண்டானபோதிலுமென்றபடி ; இல்லையென்று கருத்து. இவ்விடத் தில எனறது - இந்த முமுக்ஷவுக்கு என்கிற பததில என்றபடி. விவக்ஷிதனனறென்றது வாசயனன்றென்றபடி. அவனுக்கு ஆதமப்ராப்திகாமனுக்கு . ரஹஸ்யத்ரயஜ்ஞாநாபேக்ஷை ரஹஸ் யத்ரய பரதிடாதிதஜ்ஞாநத்தில் அபேக்ஷை . இறே - இவ்வர்த்தம் கீதாசாஸ்த்ர ப்ரஸித்தமென்றபடி. ஆகையாலென்றது - ஆதம ப்ராப்திகாமன் விவக்ஷிதனல்லாமையாலே யென்றபடி. இவர்-இங் தக்ரந்தகர்த்தாவான பிள்ளைலோகாசார்யர். முமுக்ஷவென்கிறது. முமுக்ஷவென்று சொல்லுகிறது. முனை - வத * ·முமுக்ஷப்படி- வயாக்யாநம். - ம - பகவத்ப்ராப்திகாமதயா ஸஸார நிவர்த்தியில் இச்சைபிறந்த வனை.ஏவம்பூதனானவ னுககு,(அறியவேண்டும் ரஹஸ்ய மமூனா: ) ன்றது - இவனுக்கு அவச்யம ஜ்ஞாதவ்யமாயுள்ளது ஸ்வரூபோ பாய புருஷாததங்களாகையாலும், அவற்றை இந்தர ஹஸ்யத்ர யம் உள்ளபடி பரதிபாதிககையாலும், ரஹஸ்யத்ரயமுமே அறிய வேண்டு வதெனகை (350[$$$o so. 1 *3 (Fina556sgossays) (ஸ்வஜ்ஞாநா ப்ராபகஜ்ஞாந ப்ராப்ய ஜ்ஞா 50 முமுக்ஷபி: - ஜ்ஞாநத்ரயமுபாதேயா ஏததந்யமாகிஞ் எனன ககடவதிறே. (ரஹஸ்யம மூன்று) என்று இவருத்தே பலிக்கிறது, திருமந்தரமும் த்வயமும் சரமம்லோகமுமாகிற விவ ற்றையென்னுமிடம், மேலே ஸ-ஸ்பஷ்டம். இவற்றை ரஹஸ்யங் களென்கிறது ஸகலவேதாந்த ஸாரார்த்தப்ரதிபாதகதயாபரம ஹ்யங்களாகையாலே . ஆக இவ்வாக்யத்தால் - அதிகாரி நிர்த்தே பமும் தத்ஜ் ஞாதவ்ப நிராத்தே முமபண்ணியருளினாராய்த்து. பகவதப்ராப்திகாம தயா ஸஸாரரிவ்ரததியில இச்சைபிறந் தவனுக்கு பகவதபராபதி காமதயாதத் விரோதியான ஸஸார நிவர்த்தியிலே இச்சைபிறந்த வதிகாரிககெனறபடி. அவச்யம் ஜ்ஞாதவ்யமாயுள்ளது பகவதபராபத்யர்த்தமாகவும் ஸா ஸார மோசநார்த்தமாகவும் அவசயம் ஜ்ஞாதவ்யமாயுள்ளதென்றபடி. இந்த - வக்ஷயமாணமான. உள்ளபடி ப்ரதிபாதிககையா லுமென் றது-யதாவஸ்ததிதவேஷததை ப்ரதிபாதிக்கையாலே என்றபடி. ரஹஸ்யத்ரயமுமே யறியவேண்டுவது என் கையாலே - அவச்யம் ஜ்ஞாதவ்யமெனறபடி. என்கையெனறது - சொல்லுகை யென்ற படி. ரஹஸ்ய தரயம - ரஹஸ்யத்ரயார்ததம். அறியவேண்டுவது என்றது - ஆசாராயோபதேசபூாவகமாக அறியவேணுமென்று விதி க்கிறாரென்றபடி. மேலே ஸ் ஸ்பஷ்டம் என்றது - மேல்கரந்தத் திலே ஸுஸ்பஷ்டமென்றபடி. அதாவது - (அதிலப்ரதம ரஹஸ் யம் திருமந்தரம) என்றதும், இரண்டாம்பரகரணாதியில, (தவயத துககதி காரி ஆகிஞ்சந்யமும அநந்யகதித்வமும்) என்றதும், மூன் ராம் ப்ரகரணாதியில் (சரமசலோகமென்று இதுக்குப்பேராகக்கட து) என்றதும். இவற்றையென்றது - திருமந்தரத் வய சரமச் லோகங்களை எனறபடி. ஸகலவே தாந்தஸாரார் ததமாவது - அர்த்த பஞ்சகத்தை ப்ரதிபாதியாநின்றுகொண்டு அதிகுஹ்யங்களா யிரு க்கையாலே. ஸாரார்த்தமென்றது - ஸாரார் தத ப்ரதிபாதகமென றபடி. ஆக - இவ்வளவாகவென்றபடி. இவ்வாக்யத்தாலென்றது.. (முமுக்ஷவுக்கறியவேண்டும் ரஹஸ்யம மூனறு) என்கிற : இவ் வாகயத்தாலென்றபடி. முமுக்ஷுவுக்கு என்றத்தால் - அதிகாரி நிர்த்தேசமும், அறியவேண்டும், ரஹஸ்யம் மூன றுஎன்கிறபதங்க ளால்-ஜ்ஞாதவ்யரேததேசமும் பணணியருளினாராய்த்து.

·திருமந்த்ரப்ரகரணம். மூ.- அதில் ப்ரதம ரஹஸ்யம் திருமந்த்ரம். வ்யா.-- இனி னி ஹஸ்யத்ரயத்திலும் ப்ரதமரஹஸ்ய மேதென்னும் ஆகாங்க்ஷையிலே யருளிசசெய்கிறார் (அதில்பரதம ரஹஸ்யம் திருமந்த்ரமென்று) அதாவது - அந்தர ஹஸ்யத்ரயத் திலும் வைத்துக்கொண்டு, இவ்வதிகாரிக்கு ப்ரதமம் ஜ்ஞாதவ்ய மான ரஹஸ்யம், ஸ்வரூபயாதாத்ம்ய பரமாய் த்யாஜ்யோபாதேய விபாகஜ் ஞாநத்தைப் பரிபூர்ணமாகப் பிறப்பிக்கும தான திருமந்த்ர மென்கை. முமுக்ஷவுக்கு - பகவதப்ராப்திகாமதயா ஸஸாரசப்தவாச் யங்களான அவித்யாகர்ம வாஸ நாருசி ப்ரக்ரதிஸம்பந்த விமோசநத் திலே இச்சைபிறந்தவனுக்கு, ரஹஸ்யம் மூன்று ஸ்வரூபோ பாய புருஷார்த்த யாதாதமயப்ரதிபாதகமான ரஹஸ்யத்ரயங்க ளானவை, அறியவேண்டும் - அவச்யமாக அறியத்தக்கவை என்று மூலார்த்தம். இனி என்றது - அதிகாரிநிர்த் தேசமும் ஜ்ஞாதவ்யநிர்த்தேச மும் பண்ணின அநந்தரமென்றபடி. அந்தரஹஸ்யத்ரயத்திலுமே னறது - அவசயம ஜ்ஞாதவ்யமான ரஹஸ்யத்ரயத்திலு மென்ற படி. ப்ரதமரஹஸ்யமெனறது - பரதமம் ஜ்ஞாதவ்யமான ரஹஸ்ய மென்றபடி. ஆகாங்க்ஷையாவது - பதஸ்யபதாந்தரவ்யதிரேகேண வயா நுபபத்தி:; சஙகையிலே யென்னவுமாம். அருளிச்செய்கி றாா எனறது - சஙகைககு ஸமாதாநமருளிச்செய்கிறா ரென்றபடி. அதாவது என்றது - (அதில் ப்ரதமரஹஸ்யம் திருமந்த்ரம் ) என்று சொனனதாவதென்றபடி. அந்தரஹஸ்யத்ரயத்திலும் - ஸ்வரூபோ பாய்புருஷார்த்த யாதாதம்ய ப்ரதிபாதகதயா அவச்யம ஜ்ஞாதவ் யமான ரஹஸ்யதரயததிலு மெனறபடி. வைத்துக்கொண்டு என் றது சாரியைச் சொலலு. இவ்வதிகாரிக கென்றது பகவத் ப்ராப்திகாமதயாஸஸாரநிவர்த்தியிலே இச்சையுடையனாய் ப்ரஸ் து தனான அதிகாரிககெனறபடி. ஸ்வரூபயாதாத்ம்ய பரமாயென் றது - ஸ்வரூபயாதாத்மய ப்ரதிபாதகபரமாயெனறபடி. பரம் யயம். பரமாய் - ஸமர்த்தமாயென்றபடி. விபாகஜ்ஞாநத்தையென் றது . விபாகவிஷயகஜ்ஞாநத்தை யென்றபடி. பரிபூர்ணமாக என்ற து -ஸம்பூர்ணமாக என்றபடி. என் கை - சொல்லுகை. அவச்யம் ஜ்ஞாதவ்யமான அந்த ரஹஸ்யத்ரயத்தி லும் , ப்ரதமரஹஸ்யம் - ப்ரஸ்துதனான அதிகாரிக்கு பரதமத்திலே அறியத்தககரஹஸ்யம், திருமந்தரம் - ஸ்வரூபயாதாத்ம்யபரமாய் த்யாஜ்யோபாதேய விபாகஜ் ஞாநத்தை பரிபூர்ணமாகப் பிறப்பிக் குமதான திருமந்த்ரமரயிருக்குமென்று மூலார்த்தம். 2 - அவ் அதில் ·முமுக்ஷப்படி வ்யாக்யாநம். கிறது அநந்யார் ஹபோஷத்வம், அநந்ய பலரணத்வம், அநநய போகத்வமாகிற ஆகாரத்ரயத்தையும் ப்ரதிபாதிக்கையாலே சேத நஸ்வரூப யாதாத்ம்ய ப்ரதிபாதந பரமாய , ததங்குணமானத்யாஜ் யோபாதேயவிபாகத்தையும் ஸுஸ்பஷ்டமாக ப்ரதிபாதியாநின் றுள்ள இம்மந்த்ரத்தாலே ஸுசிக்ஷிதனானவனுக்கிறே, மற்ற ரஹஸ்யங்களிரண்டிலும் ப்ரதிபாதிக்கப்படுகிற உபாயோபேயங்க ளில் அபேக்ஷை ஜநிப்பது. ஆகையாலே ஸ்வரூபயாதாத்மய பர மான திரு மந்த்ரம், ப்ரதமரஹஸ்யமென்னக்குறையில்லை. இன்னமும், ப்ரணவத்துக்கு மந்த்ரமேஷம் விவரண மானாப்போலே மந்த்ர பேஷத்துக்கு த்வயம். விவரணமாய் , த்வயத்துக்கு சரமஸ்லோகம் விவரணமாயிறே யிருப்பது, அந்த ந்யாயத்தாலும் இதினுடைய ப்ராதம்யம்ஸித்தமிறே, ஆக இவை யெல்லாவற்றையும் திருவுள்ளம்பற்றியாய்த்து, (ப்ரதமரஹஸ்யம் திருமந்த்ரம்) என்று இவரருளிச்செய்தது. இத்தை மந்தரமென் (330F%aaos) (மந்தார தராயத இதிமந்த்ர:) என்கிறபடியே - பாய்த பக்தியாலும் அத்தபோதநத்தாலும் தன்னை ய நுஸந்திப்பார்க்கு ரக்ஷகமாகையாலே. தததுகு ணமான - பூாவோகத் ஆகாரத்ரயா குணமான உபாதே யாசங்களாவன - லக்ஷமீ சேஷத்வமும், ததே கோபாயத்வமும், பாக வதசேஷத்வமும், பகவத்பாகவதகைங்கர்ய ப்ரார்த்தனையும் . ஸ-சி க்ஷிதனானவனுக்கிறே யென்றது - நன்றாக சிக்ஷிதனானவனுக்கிறே யென்றபடி. மற்ற ஹஸ்யங்களிரண்டிலுமென்றது - சேஷித்தத்வய சரமச்லோக ரஹஸ்யஙகளிரண்டிலுமென்றபடி. உடாயோபேயங் ளில் அபேக்ஷை ஜநிப்பது என்றது - பகவானாகிற உபாயத்திலும், பகவத்கைங்கர்யமாகிற உபேயத்திலும் அபேக்ஷை யுண்டாகிற தென்றபடி. ஆகையாலே யென்றது - உபாயோ போயங்களில் அபேக்ஷை ஜநிப்பது ஸ்வரூபயாதாத்ம்யஜ் ஞாநபூர்வகமாகையாலே யென்றபடி, ஸ்வரூபயாதாதமய பரமான திருமந்த்ரம் ப்ரதம ரஹஸ்யமென்னக்குறையில்லையென்றது - ப்ரதமா ஜ்ஞாதவ்யமான ரஹஸ்யம் திருமந்த்ரமென்று சொல்லுகையில் ஸசயமில்லையென் றபடி. இன்னமு மென்றது - கீழ்ச்சொன்ன ஹேதுக்களன்றிக்கே ஹத்வந்தரத்தாலு மென்றபடி. மந்தரசேஷமென்றது மந்த்ர மென்று சொல்லப்பட்ட ப்ரணவத்துக்கு சேஷமென்றபடி. சேஷ மென்கிறது - அதுககு வ்யாப்யமாசையாலே. இவவிடததில மந் த்ரசேஷமென்கிறது நமபேதத்தையும் நாராயணபதததையும. விவரணமாவது - ப்ரணவத்தில் சொன்ன அர்த்தத்தை விவரிக்கை. இவ்வளவாக வென்றபடி. இவை - பூர்வோக்தங்கள்ரன அர் த்தங்கள். மந்தாரம் - அநுஸந்தாதாரம். சப்த்தத்துக்கு சக்தியா பலப்ரதாநஸாமர்த்தியம், - வது ·திருமந்த்ரப்ரகரணம். மூ ---திருமந்திரத்தினுடைய சீரமைக்குப் போரும்படி ப்ரேமத்தோடேபேணி அது ஸந்திககவேணும். UTUதகதியாலோக்ஷகமாம்.ஜபஹோமாதிகளாலே கார்யங் கொள்ளும் உபாஸகர்ககு; அாத்தபோதநததாலே ரக்ஷகமாம். ஈய்வரனே உபாயோபேயமென்றிருக்கும் ப்ரபந்நர்க்கு. அர்த்த போதந்ததாலே ரக்ஷகமாகையாவது - (Swasy 33300 సాధువిద్యా తృతీయం న్వాత స్ర్యాస్ట్రోయది స్యాత్ప్రథమ మితర శేషత్వధి శ్చేద్వితీయమ్ | || ఆత్మ త్రాణోన్ముఖ శ్చేన్నమ ఇతిచ పదండానవాభాసలో అశ్శబ్దం నారాయణాఖ్యం విషయచ పల Argus :) (தேஹாஸக்தாத்ம புத்திர்யதிபவதிபதO ஸாது விதயாததிர்தீய0 ஸ்வாதந்தர்யாந்தோயதிஸ்யாத்ப்ரதமம் இதர சேஷத்வதீய்சேத்த்விதீயம்.ஆதமதராணோந்முகம்சேத் நமஇதி சபதம் பாந்தவாபாஸலோலம்பபத்தம் நாராயணாக்யம் விஷய சபலதீங்சேத்சதுாத தீ ப்ரபநந8) எனறு பட்டாருளிச்செய்த படி யே தன்னை அநுஸநதிப்பார்க்கு தேஹாதமாபிமாரமும், ஸ்வா தந்தர்யமும், அயபோஷத்வமும், ஸ்வரக்ஷணேஸ் வாந்வயமும், அபந்து ஸங்கமும், விஷயபராவண்யமும் மேலிடாதபடி பண்ணி ஸ்வரூபா நுரூபமாக நடக்குமபடிநோக்குகை. வ்யா. இனிமேல் இம்மந்திரத்தினுடைய வைபவத்தை விஸ் தரேண ப்ரதிபாதிப்பதாகத் திருவுள்ளமபற்றி, ப்ரதமம் இதனு டைய அநுஸந்தா நக்ரமகதநமுகத்தாலே இதின்வைபவததையரு ளிச்செய்கிறார் (திருமந்தரத்தினுடைய என்று தொடங்கி.) திரு மந்தரத்துக்குச் சீரமையாவது - (விலை 3|<3SxTATES) (ரிசோய ஜூஷிஸாமாநிததைவா தர்வணாநிச- ஸர்வமஷ்டாக்ஷராந்தஸ்தயெச்சாந்யதபிவாங்மயம் ) என்கிறபடியே ஸகல வேதஸங்கரஹமாய, மற்றெல்லாம் பேசிலும் '' ஆதிசப்ததத்தாலே - தர்ப்பண பராஹ்மணபோஜ தக்ஷிணை களை சசொல்லுகிறது. அர்த்தபோத நமென கிறது. தனனிடத்திலு ண்டான அர்த்தங்களை அறிவிப்பிககை . ஸ்வரூபா நுரூபமாக நடக் கும்படி பண்ணி நோக்குகையாவது - சேஷத்வபாரதந்தர்ய ஸ்வரூ பத்துக்கு அநுரூபமாக யதேஷ்டவிநியோகார்ஹமாக யதேஷ்டவி நியுஜ்யமாநனால் அநந்யபோகயமாக நடக்கும்படி பண்ணி நோக் குகை. இப்படி (ப்ரதமரஹஸ்யம் திருமந்த்ரம்) என்கிறவாக்யத்து க்கு அர்த்தமருளிச்செய்து, மேல்வாகயததுக்கும் இதுக்கும் ஸங்கதி யருளிசசெய்கிறாா (இனிமேலென றுதொடங்கி.) அர்த்தமருளிச் செய்கிறார் (திருமந்தரத்துக்குச் சீரமையாவதென்று தொடங்கி. சீர்மையாவது கௌரவம். ஸகலவேதஸங்கர ஹமாயென்றது லௌகிகஸகலசப்த்தத்துக்கும் வேதமகாரணமாய அந்த வேதந் தனக்கும் ப்ரணவம் காரனமான வழியாலே. - ·முமுகுப்படிவ்யாக்யாநம். என்கிறபடியே ஜ்ஞாதவ்ய ஸகலார்த்த ப்ரதிபாதகமாய, (T గొంపర మోమన్తో గుహ్యా నాంగుహ్యము త్తమమ్ | పుత్రశ్చ పవిత్రాణాంమూలమ స్త్రస్సనా 338) (மந்த்ராணாபரமோமந்தரோ குஹ்யாநாகுஹ்யமுத்தமம்- பவித்ர சபவித்ராணாமூலமநத்ரஸ்ஸநாதந :) என்கிறபடியே மந்த் ரங்களில்வைத்துக்கொண்டு பரமமான மந்த்ரமாய், குஹ்யங்க ளில் வைத்துக்கொண்டு உத்தமமான குஹ்யமாய், பவித்ரங்க ளுக்கும் பவித்ரமாயிருககிற கௌரவம். சீர்மைக்கு, போருமபடி என்றது - தகும்படியென கை. பரேமத்தோடே பேணிய நுஸந் திக்கை யாவது - இத்தை யநுஸநதிககு மளவில் சுஷ்கஹ்ர் தயனா யிருந்து அநுஸந்திககையன்றிக்கே, இதின்வைலக்ஷண்யஜ்ஞாநமடி யாக இதின்பக்கல் தனக்குண்டான ப்ரேமத்தோடே, * குஹ்யா நாமகுஹ்யமான விது அந்திகாரிகள் செவிப்படாதபடி, ( MsRS35 ) ( மந்த்ரமயதநேநகோபயே த ) (என்கிறபடியே பேணிக்கொண்டநுஸந்திககை. இப்படி ய நுஸநதிககவேணுமென் கையாலே - ப்ரகாராந்தரேண அநுஸந்திக்கலாகாதென்கிற நியமம் தோற்றுகிறது. இப்படி, தன்பக்கல் ப்ரேம முண்டாகவே இம்மந்த்ரம் இவ க்குக் கார்யகரமாமோவென்ன அருளிச்செய்கிறார் - ஜ்ஞாதவ்ய ஸகலார்த்தங்களாவன - அர்த்தபஞசகம தத்பர திபாதகமாயென்றபடி. சுஷ்கஹாதயனாயென்றது - தயாாத்ரஹ்ர் தய னாயன்றிக்கேயிருக்கை. இதினவைலக்ஷண்யஜ்ஞாநமடியாக என்ற து - இம்மந்திரத்தினுடைய ஸகலவேதஸங்கரஹத்வஜ்ஞாதவ்யாஸக லார்த்தப்ரதிபாதகத்வபரம மந்தரதவ உத்தமரஹஸ்யதவ பரமபவி த்ரத்வரூப வைலக்ஷண்யஜ்ஞாந் பூர்வகமாக . பரேமததோடே - விச வாஸததோடே. அநதிகாரிகள செவிப்படாதபடி-முமுக்ஷககளல் லாதவர்களுடைய செவியில் யாத்ர்ச்சிகமாகவும் கேளாதபடி. பேணிக்கொண்டு - ரக்ஷித்துக்கொண்டு. நியமம் தோற்றுகிறது என கையாலே-நியமாதிக்ரமம பண்ணினானாகில் ஸந்மார்க்க ப்ரச்யுதனா வான் என்று அபிப்ராயம். திருமந்தரத்தினுடைய - , சீர்மைக்கு - ஸகலவேதஸங்க்ரஹத் வ ஜ்ஞாதவ்ய ஸகலார்த்த பரதிபாதகத்வாதி கௌரவத்துக்கு, போரும்படி- தகும்படி, ப்ரேமத்தோடே-ப்ரீதியோடே, பேணி. அநதிகாரிகள் செவிப்படாதபடி ரக்ஷித்துக்கொண்டு, அநுஸந்தி க்கவேணும்-அநுஸந்தாநம் பண்ண வேணுமென்று மூலார்த்தம். இப்படி-பூர்வோகதப்பகாரம்.இவனுக்கு-வைலக்ஷண்யஜ்ஞா 5 பூர்வகமாக பரேமமுடைய அநுஸந்தாதாவுக்கு.

·திருமந்த்ரப்ரகரணம. மூ.- மந்த்ரத்திலும் மநத்ரத்துக்குள் ளீடான வஸ்துவிலும் மந்த்ரப்ரதனான ஆசார்யன்பக்கலிலும் ப்ரேமம் கநக்கவுண்டா னால் கார்ய பாயகரமாவது. - யை (மந்தரத்திலுமென்று தொடங்கி.) அதாவது ஜ்ஞாதவ் பார்த்த ஜ் ஞாபகமான இம்மந்த்ரந்தன்னிலும், போஷித்வ லரண்யத்வப்ரா ப்யத்வங்களாகிற ஆகாரத்ரயயுக்த தயா இம்மந்திரத்துக்கு வாச்ய வஸ்து வாயிருக்கிற ஈஸ்வர விஷயத்திலும். ( 55) (தந்மந்த்ரப்ராஹ்மணாதீநம்) என்கிறபடியே இம் மந்த்ரம் ஆசார் யாதீநமாயிருப்பதொன்றாகையரலே இத்தை யதாப்ரதிபத்தி யுக்த கொண்டு தனக்கு உபகரித்த ஆசார்யவிஷயத்திலும் தத்தத் வைலக்ஷண்யா நுரூபமாக ப்ரேமம அதிசயே நவுண்டானால் இவனுக் கு கார்யகரமாவதென்கை. அதாவது - கார்யகரமாவது என்று சொன்னதாவது. ஜ்ஞாதவ்யார்த் தஜ்ஞாபகம். அர்த்தபஞ்சகப்ரதிபாதகம். இம்மந்த்ரந்தனனிலும். இந்தத் திருமந்தரத்திலும் . சேஷிதவமாவது - சேஷபூதராலுண்டா ன அதிசயத்துக்கு ஆச்ரயமாயிருககை.சரண்யத்வமாவது. அசரண் யரானவர்களுக்குஸாவப்ரகாரத்தாலும் ரக்ஷகனாயிருக்கை. ப்ராப்ய த்வமாவது - பரமபுருஷார்த்ததயா அபிமதமாயிருக்கை. ஆகாரதரய யுக்ததயா - ஆகாரத்ரயததோடே கூடியிருககையாலே. இமமந்தரத் துக்கு பத்தரயாத்மகமான இந்தத் திருமந்தரத்துக்கு. ப்ரணவத்தில் சேஷிதவே நவும், நமபேதத்தில் சரண்யத்வே நவும், நாராயணபத்த தில் கர்மணிவ்யுதபத்தியாலே ப்ராப்யதவே நவும் வாச்யவஸ்துவா யிருக்கிற ஈச்வரவிஷயத்திலும். இததை - ஆசார்யாதீநமான இம்ம ந்தரத்தை . யதாப்ரதிபத்தியுக்தனாய்க் கொண்டு என்றது - உபதேஷ் டாவானதன்னை ஆசார்யனென்று நினைக்கையும், உபதேச பாதர னான சிஷ்யனைத் தனக்கு சிஷ்யனென்று நினைக்கையும், உபதேசத துக்கு அர்த்த சுச்ரூஷாதிதர்ஷ்டப்ரயோஜந்ததை பலமாகநினைக் கையுமாகிற விப்ரதிபத்தியின் றிக்கே, உபதேஷ்டாவான தன்னை உபதேசஸமயத்தில் தனனுடைய ஆசார்யனையே இவனுக்கு உப தேஷ்டாவாகவும், தான அங்குததைக்கு கரணபூதனாகவும, உப தேசபாதரனான சிஷ்யனையும் தன்னோபாதி தனனாசார்யனுக்கு சிஷ்யனாக ப்ரதிபத்திபண்ணுகையும், பரோபதேசம பண்ணுமள வில இவ்வா தமா திருந்தி, (ஆளுமாளார்) எனகிற விஷயத்துக்கு மங்களாசாஸநத்துக்கு ஆளாக வேணுமென்னு மதுவே பலமாக உபதேசிககை யதாப்ரதிபத்தியுக்தனாயக் கொண்டென்றபடி. தன க்கு - அதிநீசனான தனக்கு . ஆசார்யவிஷயத்திலும் பகவத்ப்ராபதி யைப் பண்ணிககொடுக்க வலலனான ஆசார்யவிஷயத்திலும். மந்த் ரத்துக்கு வைலக்ஷண்யமாவது - ஸகலவேதஸங்க்ரஹதவாதிகள். . ஈச்வரனுக்கு வைலக்ஷண்யமாவது-ஸர்வசேஷித்வாதிகள். ஆசார் வைலக்ஷண்யமாவது - உபதேஷ்டாவான தன்னை என்று தாடங்கி, யதாப்ரதிபத்தி யுக்தனாயென னு மளவாகச் சொன்ன தலலாம். யனுக்கு ·முமுக்ஷப்படி வ்யாகயாநம். க த நீ மூ.-- ஸஸாரிகள் தங்களையும் ஈம்வரனையும் மறந்து, வ்யா. - (ISTு_JL3XT | ளை *345*$5) (மந்த்ரோதததேவதாயாசததாமந்த்ரபரதே குரௌ-த்ரிஷ-பகதிஸ்ஸதாகார்யாஸாஹிப்ரதமஸா தநம்)என்ன க கடவதிறே. இனி, இம்மந்த்ரத்தினுடைய அவதரணப்ரகார முகத்தாலே இதினுடைய அப்ரதிமவைபவத்தை யருளிச்செயகி றார் (ஸஸாரிகள் என்று தொடங்கி.) ஸஸாரிகளாகிறார் - அநாதய சித ஸம்பந்தத்தாலே ப்ரவாஹரூபேண வருகிற அவித்யாகாமவா ஸநாருசிவிவாராய் ஜந்மமரணாதிக்லே பாகிகளாய்த் திரிகிறபத்த சேதார்.(தங்களையு மீம்வரனையும் மறந்து) என்றது - (ஈலOSS స్సర్వే హ్యాత్మానః పరమాత్మనః | నాన్యథాల క ం తేషాం బ` మో క్షేత ధైవచ)( 55 IT only தாஸ்ஸ்வதஸ்ஸர்வே ஹ்யாதமாநபரமாத்மந: - நாந்யதாலக்ஷணO தேஷாபந்தே மோக்ஷேததைவச) எனகிறபடியே ஸ்வதஸ்ஸித்த மான பகவச்சேஷத்வததை லக்ஷணமாகவுடையரா யிருக்கிற தங் களையும், (380STSS) (பதிவில்வஸ்ய) (ஈIOS 5)(ஸ்வா மித்வப்ரஹ்மணி ஸ்திதம்) இதயாதிகளிற் சொலலுகிறபடியே தங்களுக்கு நிருபாதிகபேஷியாயிருக்கிறாய்வரனையும் அறியாதே யென்கை. ஆனால அறியாமலென்னாதே மறந்து எனபானென், முன் பொருக்காலநினைத்துப் பின்பு அந்நினைவுக்கு ப்ரச்யுதிவந்தவிட த்திலிறே மறந்து என்னலாவதெனனில ; “மறந்தே னுனனை முன்னம்” என்கிறபடியே ஸ்வதஸ் வித்தமான ஸமபந்தத்தை யுணர்ந்தால், முன்பு நினைத்திருந்த அர்ததத்தை மறந்தாப்போலே யிருக்கும் ஸம்பந்தத்திலுறைப்பை நினைத்து அருளிச்செய்தாரா மித்தனை. மந்த்ரத்திலும் - ஜ்ஞாதவ்யார்த்த ஞாபகமான மநத்ரத்தி லும், மந்த்ரத்துககுளளீடான வஸ்து விலும் மந்த்ரத்துக்கு சேஷி தவ சரணயத்வ ப்ராப்யத்வேந வாச்யனான ஈசவரவி ஈசவரவிஷயத்திலும், மந்த்ரப்ரதனான ஆசாராயன பக்கலிலும் - இம்மந்தரத்தை யதாப்ரதி பத்தியுக்தனாய் உபகரித்த ஆசார்யவிஷயத்திலும், ப்ரேமம் கனக் கவுண்டானால் - ப்ரேமம அதிசயேந் உண்டானால், கார்யகரமாவ என்று மூலார்த்தம இனி - இனிமேல் . அப்ரதிமவைபவத்தை - அஸதர்சமான வை பவத்தை. திரிகிற-பிறப்பது சாவதாயத்திரிகிற, வுடையராயிருக்கிற - ஸ்வரூபமாகவுடையராயிருக்கிற வென்றபடி. நிருபாதிக்சேஷியாயிருக்கிறவென்றது - கர்மோபாதிகமான சேஷி களைப் போலன்றிக்கேஸ்வதற்போஷியாயிருக்கிறவென்றபடி. ஸம்ப ந்தத்திலுறைபபை நினைத்தென்றது . நிருபாதிகஸம்பந்தமாகை யாலே யாவதாதமபாவி தர்டமாயிருக்கையை நினைததென்றபடி. லக்ஷணமாக ·திருமந்த்ரப்ரகரணம். என் மூ.-ாஸ்வரகைங்கர்யத்தையும் இழந்து, இழந்தோமென் கிற விழவுமின்றிக்கே, ஸஸாரமாகிறபெருங்கடலிலே விழுந்து நோவுபட, வ்யா. - (ஈய்வரகைங்கர்யத்தையும் இழந்து) எனறது . கீழச சொன்ன அஜ்ஞாநத்தாலே வகுததபேஷியானாய்வரவிஷயத் தில் கைங்காயமாகிற பரமபுருஷார்த்தத்தையும் ப்ராபிக்கப்பெறா தேயென்கை. புருஷார்த்தத்தினுடைய கௌரவத்தையும், அதுக கிட்டுப் பிறந்து வைதது கிட்டப்பெறாமல் கிடந்தபடியையும் நினை த்து, (இழந்து) என்கிறார். (இழந்தோமென்கிற இழவுமின்றிக்கே என்றது - ஸ்வஸ் வரூப பாஸ்வரூபஜ்ஞாநமும் புருஷார்த்தஜ்ஞா நமும் இல்லாமையாலே ஸ்வபோஷத்வா நு ரூபமான போஷிவிஷய கைங்கர்யரூப புருஷார்த்தத்தை இழந்தோமென்கிற அலாபக்லேச ந்தானுமினறிக்கேயென்கை. (ஸஸாரமாகிற பெருங்கடலிலேவிழுந்து நோவுபட) றது - (53+X83aZT785) (ஸஸாரஸாகரகோர மநந்தக்லேசபாஜ நம்) என்கிறபடியே - அநநதகலே பபாஜநமாய், ஒருவராலும் ஸ்வயத்நத்தால கரைகாணவரிதாம்படி யிருக்கிற ஸo ஸாரமாகிற மஹா ஸமுத்ரத்துக்குள்ளே விழுந்து தாபத்ரயாபிபூத ராய்ககொண்டு கலே பப்படவென்கை. இததால - தங்களையும் ஈஸ் வரனையும் அறியாமையாலும், புருஷார்த்தத்தையறியாமையாலும், ஸஸாரஸமுத்ரத்துக்குள்ளே கிடந்து நோவு படாநிற்க, விரோதி ஸஸாரந்தன்னையும், தந்திஸ்தரணோபாயததையு மறியா மையாலும், ஜ்ஞாதவ்யமான அர்த்தபஞ்சகத்திலும் ஒன்றையும் அறியாமற் கிடந்தார்களென்கை. கீழ்சசொன்ன அஜ்ஞாநத்தாலே என்றது - மறந்து என கிறபத்த தாலே சொல்லப்பட்ட அஜ்ஞாநத்தாலே யென்றபடி. பரமபுரு ஷார்த்தத்தையும் -இதுக்குமேல்பட்ட புருஷார்த்த மிலலாமை யாலே பரமபுருஷார்த்தமென்றபடி. அதுக்கு இட்டுப் பிறந்து வைத்து என்றது - அந்தகைங்கர்யரூப பரமபுருஷராத்தத்துக்கா கப்பிறந்தென்றபடி. வைத்து என்றது .சாரியைச்சொலலு. கிட்டப் பெறாமல் கிடந்தபடியையும் - அது செய்யப்பெறாமல விஷயாந்தர ப்ரவணராயிருந்தப்ரகாரத்தையுமென்றபடி. இழந்தோமென்கிற இழவுமின்றிககே - ஸ்வஸ் வரூப பர ஸ்வரூப புருஷார்த்தஸ்வரூப விஷயகஜஞாந முண்டாகில் ஸ்வசேஷத்வா நுரூபமான சேஷிவிஷ யகைங்கர்யரூப புருஷார்த்தத்தை இழந்தோமென்று அலாபத்தில் க்லே சமுண்டாம், ஸ்வஸ்வரூபாதிஜ்ஞா நமில்லாமையாலே இழந் தோமென்கிற அலாபலேசந்தானும இலலாமல் என்கை. இத் தால் என்றது - (ஸஸாரிகள் தங்களையும் ) என்கிற இச்சூர்ணையா யான லென்றபடி.

·முமுக்ஷப்படி வ்யாக்யாநம். ஸங்கா வறமான த மூ.--ஸர்வேஸ்வரன் தன்சர்பையாலே, இவர்கள் தன்னை யறிந்து கரைமரஞ் சேரும்படி, வ்பா. ( 35 )(பராப்யஸ்யப்ரஹ்மணோரூபம) இத்யாதிப்படியே ஸகலாஸ்த்ரங்களும் ப்ரதிபாதிப்பது அர்த்த பஞ்சகத்தையுமிறே. அவ்வர்த்தங்களை இவர்களுக்கு ஸுக்ரஹமாக அறிவிக் கைக்காக, ஸகலயாஸ்த்ர திருமந்திரத்தை ஸர்வேன்வரன் வெளியிட்ட ப்ரகாரத்தைச் சொல்லுகிறது மேல். (ஸர்வேஸ்வரன் தன்க்ர்பையாலே) என்றது - (85sgKY KARosa) (ஈபோலிதவ்யஸம்பந்தா தநிதப்ரதமாதபி) என கிறபடியே - அநாதியாக ஸர்வரோடு முண்டான ஈபேனிதவ்ய ஸம்பந்தத்தையுடையனான எம்பெருமான், (550085FTS கக் 2: | 3x8253: 33+) (ஏவாஸஸ்ர்தி சக்ரஸ்தே ப்ராம்யமாணேஸ்வகர்மபி: . ஜீவேதுகோகுலேவிஷ் ணோக்ர்பாகாப்புபஜாயதே ) என் கிறபடியே இவர்கள் படுகிற துகேதர்நமாத்ரத்தாலுண்டான ன் னுடைய நிர்ஹேதுக க்ர் பையாலே யென்கை. (இவர்கள் தன்னையறிந்து கரைமரஞசேரும் படி) என்றது - இப்படி ஸஸாரஸாகரத்திலே கிடந்து நோவுப்படு கிற விவர்கள், (5553382008 கைலம்) (தவாமே வாரண ப்ராப்ய நிஸ்தரநதி மநீஷிண :) என்றும, (ஈTTTC as F3575 | #SST TEST) (ஸcஸாரார் ணவ மகநாநா விஷயாக்ராந்தசேதஸாம விஷ்ணுபோத0விநா நாந்யத் கிசிதஸ்திபராயணம்) என்றும் சொலலுகிறபடியே ஸஸாரநிஸ்தர பாய பூதனான தன்னையறிந்து ஸஸாரஸாக ரத்தைகசடாது அக்கரைப்படும்படியென கை இதயாதிப்படியே - இத்யாதிகளில் சொலலுகிறபடியே, அர்த்த பஞ்ச கததையும் மிறே - ஸகல சாஸ்த்ரங்களும் பரதிபாதிப்பது என்ற நவயம். அவ்வர்த்தங்களை யென்றது ஸகல சாஸ்த்ர ப்ரதிபாதிதமான அர்த்தபஞ்சகங்களை யென்றபடி. இவர்களுக்கு அர்த்தபஞ்சக ஜ்ஞாநசூநயராய ஸாஸாரமாகிற ம ஹாஸமுத்ரததுககுளளே விழுந்து தாபத்ரயாபியூதராய்ககொண்டு கலேசப்படுகிற ஸஸாரி களுக்கென்றபடி. இப்படி - இந்தப்ரகாரம. (ஸஸாரராண வமக் நாநாமிதி) ஸஸாரமாகிற ஸமுத்ரத்திலே முழுகி சப்ததாதிவிஷய ங்களாலே ஆக்ரமிக்கப்பட்ட நெஞசையுடையவர்களுக்கு , ஸாவ வ்யாபகனாய தந்நிஸ்தரணோபாய பூதனான ஸர்வேச்வரனைவிட்டு மற்றொரு ஸாதநமானது கொஞ்சமுமில்லை யென் றபடி. விஷ்ணு போதம-இக்கரையோடு அககரையோடு வ்யாபகமான போதமெ ன்றபடி, போதம்-ஓடம். அக்கரைப்படுமபடியென்றது - பரமபதத் தேயேறும்படி யென்றபடி. - ணா ·திருமந்தரப்ரகரணம். எ லகல - மான - மூ.-- தானே சிஷ்யனுமாய, ஆசாாயனு மாய்நின்று திருமந் தரத்தை வெளியிட்டருளினான். (தானேலிஷ்யனுமாய, ஆசாரயனு மாயநின்று ) COT றது 'நரநாரணனாயுலகத்தற நூல் சிங்காமை விரித்தவன எனகிறபடி யே - நரநாராயணருபேணவவதரித்து நரனானதான் பவிஷ்யனுமாய், நாராயணனான தான ஆசாரயனு மாய்நின்றென்கை (திருமநத்ரததை வெளியிட்டருளினான்) என்றது சாஸ்த்ரஸங்கரஹமாய, அந்தபயாஸ்த்ர தாத்பர்யமான அரத்த பஞ்ச கததையும் ஸ-ஸ்பஷ்டமாக பாதிபாதியாநிற்கும் திருமந்தரத்தை பரகாலிப்பித்தருளினானெனகை அருளிச்செய்தான என்னாதே வெளியிட்ட டருளினா னன றது இப்போது, தான ஒன்றை நிரமித து சசொன்னானலலன, அநாதியான ததை பரகாபலிப்பித்தா னித் தனையென் னு மிடமும், அதிகுஹ்யமாயுள்ளத்தை இவாகள் துர்க கதிகண்டு ஸஹிக்கமாட்டாமையாலே பரகாலிப்பிததானெனனு மிடமும் தோற்றுகைக்காக. ஸகல சாஸ்தரஸங்கரஹமான எனறது - ஸகலவேத ஸங்கரஹ வென்றபடி, (ஸுஸ்பஷ்டமாக ப்ரதிபாதியாநிற்கிற) ப்ர ணவத்தாலே - பரதயகாதம ஸ்வருபத்தையும், நமஸ்ஸாலே - விரோ த்யுபாய ஸ்வரூபங்களையும், நாராயண சப்த்தததாலே பாஸ்வரூ பததையும், அதில் சதுாததியாலே பலஸ் வரூபத்ஸதயும் சப்ததயா ப்ரதிபாதியாரிறகிறவென்றபடி. ஸஸரிகள அநாதய வித்யா ஸம்பந்தத்தாலே ப்ரவாஹ ரூபேண வருகிற அவிதயாகாமவாஸநா ருசி விவசராய்த திரிகிற பத்தசேதநர், தங்களையும் - சேஷபூதரென்று தங்களையும், னையும - சேஷியென்று ஈசவரனையும், மறந்து-அறியாதே, ஈசவர கைங்கர்ய ததையும பராப்தசேஷிவிஷயத்தில கைங்கர்யததையும, இழந்து - லபிககமாடடாதே, இழந்தோமெனகிற இழவு மினறிக இழந்து போனோமென்கிற கலேசமுமிலலாதே , ஸலாரமா கிற பெருங்கடலிலே - ஸஸாரமாகிற மஹாஸமுத்ரத்துக்குளளே, ழுந்து நோவுபட - அதபேதிதராய தாபதரயா பி பூதரா கலேசபபடாநிற்க , ஸாவே சவரன் -ஸாவரோடும் தனக்குண்டான ஸ்வஸ வாமபாவளம்பாதததையுடைய வெம்பெருமான், தனகா பையாலே-தனனுடைய நிரஹேது சகாபையாலே, இவர்கள்-ஸO ஸாரமாகிற மஹா ஸமுதரததிலே யிருந்து நோவுபடுகிற இவர்கள், (மரம-தனனை அறியது) - நிஸ் தரணோபாயபூதனான தனனையறி நது, கரைசேருமபடி-,தானே-ஸர்வேச்வரனானதானே, சிஷ்யனு மாய் - ந ரருப்பா நரருபியான சிஷ்யனு மாய , ஆசார்யனு மாயநின்று - நாரா யண ரூபியான ஆசாரயனுமாய நினறிருநது, திருமந்தரததை. ஸகலசாஸ்தா ஸங்கர ஹமாய் அத்தபஞசக ததை ஸ்ஸ்பஷ்ட மாக ப்ரதிபாதியாநிற்கிற திருவஷ்டாக்ஷரியை, வெளியிட்டருளி னான் - ப்ரகாசிப்பித்தருளினான் என்று மூலராத்தம், , * - 3 ·முமுக்ஷுப்படிவயாகயாநம். மூ. - பவிஷ்யனாய் நின்றது பவிஷ்யனிருக்கு மிருப்பு நாட்டா ரறியாமையாலே அததையறிவிக்கைக்காக. 2 வ்யா.-- ஆனால் ஆசாாயனாய்நினறு வெளியிட்டருளிவிட அமையாதோ, பரிஷ்யனாய்நினறதேதுக்காகவென்ன அருளிச்செய் கிறார் (சிஷ்யனாயென்று தொடங்கி. ) அதாவது - ஆசாாயனாய் நின்று வெளியிட்டருளினவளவன்றிக்கே , தானே பரிஷ்யனுமாயக் கொண்டு நின்றது. ( ఆ స్తికోధర్మతీ శ్చ శీలవాళ్ వైష్ణ వళ్ళు చిః ! గమ్భీరశ్చతురోధీర 23.sasgs) (ஆஸ்திகோதாம சீலஸ்ச பலவாவைஷ்ணவம் பு-சி. - கமபீரய்சது போதீரய்லிஷ்ய இத்யபிதீயதே) (383030 విజ్ఞానంవాసగికర్మగుణానసూన్ | గుర్వర్ధంధార యేగ్యస్తు శిష్యో నేతర స్మృతః) (worro வஸ்விஜ்ஞா நO வாஸகேர்மகுணா ந ஸுந் - குாவர்தததோரயேத் யஸ்து ஸசிஷ்யோநேதரஸ்ம்ர் த8) (xsmRS-Av:38:385 ** భిలాషీ శుశ్రూషు స్త్యక్తమానః ప్రణి పతన పరఃప్రశ్న కాలప్రతీ 5:! శాన్తో దాన్తోనసూయు శ్శరణము పగతశ్శాస్త్ర విశ్వాసశాలీ శిష్యఃప్రాప్తిపరీ క్షాంకృతవిదభిమతంతత్వతశ్శికుణీయః [sgs: - ஆஸ்திக இதி) சாஸ்த்ரவிச்வாஸமுடையனாய், சாஸ்த் ரோக்ததாமங்களை அநுஷ்டிக்கவேணுமென்கிற மனமுடையனாய, தத நுரூபமான ஆசாரமுடையனாய் , ஸகல சாஸ்த்ர தாத்பர்யமான ஷ்ணு பக்தியையுடையனாய் , பூரவோக்தகுணங்களால வந்த உ த் கர்ஷரூபாஹங்காரம் நெஞ்சில் தட்டாதவனாய், ஆசார்யவிஷயத் தில் தனக்குண்டான பாவபந்தம பிறரால் அறியவொண்ணாதஸ்வ பாவனாய், ஆசார்யா நுவர்த்தந்ததில் அவன் முகமலாத்திக் குறுப் பான ஆசார்ய கைங்கர்யததில தைாய முடையனாயிருககுமவன சிஷ் யனென்று சொல்லப்படுவானென்றபடி. (1835 - பபரீர மிதி) சரீர அர்த்த ப்ராண க்ரஹ ஷேதர புத்ர தாராதிகளொன்றும் தனக்கு சேஷமென்று நினையாதே அங்குத்தைககே சேஷமாககி பர் தக ப்ரயத்தமொன்றுமின்றிக்கே அவன நினைவிலே யொதுங்கி கரயவிக் ரயாஉர்ஹனாயிருககுமவன் சிஷ்யனெனறு சொல்லப்படுவான் என்று சொல்லிற்றிறே. ந்யாஸவித்யையில் வேதாந்தாசார்யா அருளிச்செ ய்தது; (rA: - ஸத்புத்திரிதி) ஸத்விஷயங்களிலே ப்ரவணமான புத்தியையுடையனாய், ஸாது ஸேவாரதனாய், ததநுஷ்டாநஸம்பந்த னாய், தத்வஜ்ஞாநாபேக்ஷையுடையனாய், சுச்ரூஷாநிரதனாய் , நிரபி மாநியாய, பரணிபாத நமஸ்கரியாபரனாய், ப்ரச்நகாலநிரீக்ஷகனாய, பாஹ்யாப்யந்தர இந்தரிய நிக்ரஹமுடையனாய், பிறருயர்ததி ஸஹிக்கமாட்டாத அஸுயையிலலாதவனாய், சரணாகதனாய, சாஸ் த்ரவிச்வாஸமுடையனாய், உபகாரத்தை அறியுமவனாய், அபிமதனா னசிஷ்யன் ப்ராப்தனானால் உள்ளபடி சிக்ஷிக்கத்தக்கவன் என்றபடி.

·திருமந்த்ரப்ரகரணம். ம் காஷம் ஸத்புத்திஸ்ஸாதுஸேவீ ஸமுசித்தசரிததேயாகத் போதாபிலாஷ் ரூஷ ஸ்தயகதமாநகப்ரணிபதநபரப்ரம் நகாலப்ரதீக்ஷ- பலாந் தோதாந்தப்ரபாந்தன்ரணமுபகதம்பமாஸ்த்ரவியவாஸ சாலீ சிஷ்ய கிப்ராபதபேரீக்ஷா 0 கர்தவிதபிமதO தத்வதம்னிக்ஷணீய: ) இத்யாதிகளிற சொல்லுகிறபடிகளும், ஸாத்யாந்தரரிவர்த்தியும், பலஸாத நU-ம்ரூஷையும், ஆர்த்தியும், ஆதரமும, அநளயை யுமுடையனா யிருக்கையுமாகிற பலிஷ்யலக்ஷணம் லோகத்திலுள் ளாரறியாமையாலே, அததை ஸ்வாநுஷ்ட்டாநத தாலே யறிவிக கைக்காகவெனகை உபதேபாததாலே யறிவிககுமளவில் ஸ்வோத் மதேடிக்கொள்ளவந்தா னித்தனையென்று நினைக்கவுங்கூடும். அநுஷட்டாநத்தாலே யறிவிக்குமளவில் நமக்கும் இதுவேணு மென்று வியவஸித்து பரிகாஹிககைக்கு உடலாயிருக்குமிறே. இப்படி பரிஷ்யனாயரின்று இம்மந்த்ரலிக்ஷைபண் ணிஇவ்வழி யாலேஜ்ஞாநம்பிறககவேணுமோ, “ஞாநககலைகள” என்கிறபடியே ஸகல பாஸ்தரங்களும் ஜ்ஞாநஸாதநமாயனறோ இருப்பது, அவற் றை யப்யஸிதது அவவழியாலே ஜ்ஞாநம் பிறந்தாலோவென்ன படிகளும - கரமங்களும. ஸாத்யாந்தர நிவாத்தியாவது-ஸ்வ ரூபவிரோதியான ஐச்வர்யகைவல்யங் களாகிற பராப்யாந்தரத்தில் மறந்தும் அந்வயமற்றிருக்கை . பலஸாத நசுச்ரூஷையாவது - ஆசா ர்யர் தனக்குஉபகரிக்கிறதத்வஜ்ஞாநமாகிற பலததினுடையஸிததி க்கு ஸாதநமாயிருந்துள்ள ஆசார்யபரிசாயை; ஆசார்யமுகோல லாஸமாகிற பலத்துககு ஸாதநமான தத்பரிசர்யை யெனனவு மாம. ஆர்த்தியாவது "இருள தருமாஞாலம்” என்கிறபடியே பிறந்த ஜஞாந்ததுக்கு விரோதியான இவ்விபூதியில் நின்றும் கடு கப்போகப் பெறாமையாலுள்ள க்லேசமாகவு மாம்; அன்றிககே, ஆசார்யவிக்ரஹா நுபவாஉலாபத்தில் கலேசமாகவுமாம். ஆதரமா வது - உத்தரோததரம அநுபுபூஷை விளையும்படி ஆசார்யனரு ளிசசெயகிற பகவ தகுணாநுபவததில மேன் மேலு முண்டாகாநிற கிற விருப்பம். அஸூயையாவது - ஆசார்யன் பாகவத கைங்கர் யங்களை பரக்க உபபாதியாநினறால் அதில அளயையற்றிருக்கை. சிஷ்யலக்ஷணம் சிஷ்ய ஸ்வரூபம் லோகத்திலுள்ளார் - லோகத் தில ஜநங்கள் அறியாமையாலே, அத்தை - அந்தசிஷ்யலக்ஷணத்தை, அறிவிககைககாக.ஸ்வா நுஷ்டாநததாலே அறிவிககைக்காக என்ற படி. இறே - கீதாபரஸித்தம். சிஷ்யனாய் நின்றது - தானே சிஷ்யனாய்க்கொண்டு நின்றது, சிஷ்யனிருக்குமிருப்பு ஸாத்யாந்தரநிவர்த்தியும் பலஸாதக சுசரூஷையும் ஆர்த்தியும் ஆதரமும் அந ஸுயையுமுடையனாயிரு க்கையாகிற சிஷ்யலக்ஷணம், நாட்டாரறியாமையாலே - லோகத் திலுள்ளா ரறியாமையாலே, அத்தை - அந்த சிஷ்யலக்ஷணத்தை, அறிவிககைக்காக என்று மூலத்துக்கு அர்த்தம், - ·முமுக்ஷப்படிவயாகயாநம். p --ஸகல லாஸ்த்ரங்களால் பிறக்கும் ஜ்ஞாநம் ஸ்வயமார் ஜிதம் போலே , திருமநதரத்தால் பிறக்கும் ஜ்ஞாநம பைத்ர்கத நம போலே பகவந்மந்தரங்கள்தரன நேகங்கள். பலாஸத்ர ஜந்யஜ் ஞாந்த்துககும இம்மந்தர ஜய ஜ்ஞாநதது. கும் உண்டான வியோஷததை ஸ்தாஷ்டாந்தமாக வருளிசசெய கிறாா (ஸகல பாஸ் தரங்களாலென்று தொடங்கி.) அதாவது - ததவஜ்ஞாந ஜநகங்களான ர்ருதிஸ் மா தயாதி ஸகல சாஸ்த்ரா களாலும் சேதநருக்குப் பிறககும ஜ்ஞாநம் ஸ்வயமாாஜித தநம போலே அநயாயா ஸலபயமாயிருக்கும் ; ஆசார்யோபதேசமடி யாகத் திருமநத்ரத்தால் பிறக்கும் ஜஞாநம், பைத்ர்கத நமபோலே அநாயாஸலபயமா யிருககுமெனகை, (ox 30 20 31) * 58:05 / 4szFzScwTS-8 308) Sea) (சாஸ்த்ரஜ்ஞா 50 ப ஹு க் லேசமபுத்தேய்சல நகாரணம - உபதேசாததரிபுததவாவிரமேத ஸர்வகர்மஸு ) என்னக்கடவதிறே. இத்தால பலாஸ்தரங்களிற் காட்டில ததஸங்க்ரஹமான திருமந்த்ரந்து ககுணடான வைபவஞ சொலலிற்றாயதது. ஆனால பாஸ்த்ரங்களொழிநததாகிறது, பகவந்மந்த்ராதான இதொனறுமனறே, பின்னையும் பலவில்லையோவெனகிற பலங்கை யிலே மந்தராந்தரங்களிற்காட்டில் இதுக்குண்டான வைபவதரை தை யருளிச செயவதாகத திருவுளளமபற்றி, (பகவந்மந்தரங்கள் தா னநேகங்களென கிறா.) அதாவது-(TEX$38:38*ு as OKSS) (ஆஸ்தாதேகுண ராசிவத்குணபரீவா ஹாதம நா0ஜ5 மநாமஸங்க்யா) (SrgreR38355| S*Xees 3 3 354:)(பஹவோநா பகலயாணகுனாஃபுதாஸ்ய ஸந்திதே- தவாநந்தகுணஸ்யாபி ஷடேவப்ரதமே குணா:) (01-~P3,385 கல்) என்றும் என்றும் “எண்ணில் தொல்புகழ” என்றும், ''எரு நின்றயோநியுமாயப் பிறந்தாய்" என்றும், இதயாதிகளிற் சொல லுகிறபடியே பகவத்குணங்களும், குணபரீவா ஹரூபங்களான இத்தால் ஸகலசாஸ்தரங்களால் எனகிற இவவாகயத்தால. ஸகல சாஸ்த்ரங்களால் - ச்ருதிஸ்மர்த்யாதி ஸகல சாஸ்தரங்க ளாலும், பிறக்கும ஜ்ஞாநம் - சேதநருக்குப் பிறக்கும் ஐஞாநம, ஸ்வயமாாஜிதமபோலே - ஸ்வயமராஜித தநமபோலே அதயாயாள லப்யமா யிருககும; திருமந்திரத்தால் பிறக்கும ஜ்ஞாநம் - ஆசார் யோபதேச பூர்வகமாகத திருமந்திரத்தால் பிறக்கும ஜ்ஞாநம், பைத்ரகத நம்போலே பிதாதேடின தநமபோலே அநாயாஸ லபயமாயிருக்குமெனறு மூலததுககு அர்த்தம. ஆனாலெனறது ருதிஸ்மர்தயாதி ஸகல சாஸ்தரங்களால் பிறக்கும ஜ்ஞாநம அதயாயா ஸலப்யமானால், சாஸ்தாங்களொழிந் தகாகிறது - ஆயாஸப்ரதமான சாஸ்த்ரஙகள ஒழிந்ததாகட்டும். - - ·திருபந்த்ரப்ரகரண ம. உக -- மூ --அவைதான், வ்யாபகஙகளென்றும், அவ்யாபகங்க ளெ ரணடுவர்ககம. அவ்யாபகங்களில் வ்யாபகங்களமூனறு ம ச்ரேஷ்ட்டங்கள். அதொ பாரங்களும் அஸங்க்யாதமாயிருக்குமாபபோலே அவற்றை ய நுபாநிததிருககும மநத்ர விபேஷஙகளும (TE?rxs ) (அநந்தாவைபக வநமந்தரா) எனகிறபடியே அநேகங்களாயிருக்கு மெனகை அவையெல்லாகதான் ஏகளாககமோவெனன (அவைதான வ்யாபகங்களெனறும் அவ்யாபகங்களெனறு மிரண்டுவாககமென கிறார்) அதாவது ஸாவவ்யாபகமான பகவத் ஸ்வரூபததை ப்ரதி பாதிககையாலே வயாபகங்களென்றும், பகவதவதாரகுணசேஷடி தங்களி லோரொனறை ப்ரதிபாதிககையாலே அவ்யாபகங்க ளென்றும் உபயவாககமா யிருக்குமென கை, வாக்க தவய மும தன்னி லொககுமோவென்ன (அவ்யாபகங களில் வ்யாபகங்கள் மூன்று ம ச்ரேஷ்ட்டங்களென கிறா.) அதா வது - அவ்யாபகங்களா யிருந்துள்ள ஸகலமந்த்ரங்களிலும் ( ...., - ஈணல், 35 3335) (நாராயணாய விதம் ஹேவாஸ்-தேவாய தீமஹி, தந்நோவிஷ்ணுபேரசோதயாத்) விஷணுகாயத்ரியில் ஒதப்படுகிற வ்யாபகமநத்ரங்கள மூனறும ஸ்ரேஷட்டங்களாயிருககுமெனகை. அவறறை அநுபநதிததிருககுமெனறது குணங்களையும் அவதா ரங்களையும் அநுஸரித்திருக்குமென்றபடி. பகவநமநத்ரங்கள் தான் - பகவானுடைய குணங்களையும் குண ப்ரவாஹரூபமான அவதாரங்களையும் அநுஸரித்திருக்கும் மந்தரங் கள் தான, அநேகங்கள் அஸங்கயாதங்கள் என்று மூலத்துக்கு எனறு - - அாததம். வ - அவையெல்லாந்தான் - அஸங்க்யாதத்வங்களானபகவந்மந்தர ஙகள் தான. ஏகவாககமோ ஏகாகாரமோ ஸர்வவ்யாபகமான. ஸாவவஸ்து வயாபகமான. அவதாரகுண சேஷ்டிதஙகளில ஓரொன் றை-அவதாரங்களையாவது, குணஙகளையாவது, சேஷ்டிதங்களையா வது ஒவ்வொன்றையே பரதிபாதிககையாலு மென்றபடி. அவைதான அஸங்கயாதங்களான அந்தபகவநமநத்ரங்கள் தான், வ்யாபகங்களென்றும் -ஸர்வவ்யாபகமான பகவதஸ்வரூபத் தைப்ரதிபாதிககையாலே வ்யாபகமந்த்ரங்களென்றும், அவ்யாபகங் களென்றும் - பகவதவதார குணசேஷ்டிதங்களில் ஒரோ ஒன்றை பரதி பாதிககையாலே அவ்யாபகங்களென்றும், இரண்டுவாக்கம் - உபயவர்க்கமாயிருக்கும் என்று மூலத்துக்கு அர்த்தம். தனனிலொககுமோ - தனககுளளே ஸமாகமாயிருக்குமோ, . .

·முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம . கூ D மூ - இவைமூன்றிலும் வைத்துக்கொண்டுபெரிய திருமந்திரம் ப்ரதாநம. இந்த விஷ்ணுகாயதரியிலே நாராயண வாஸ தேவ விஷ்ணு பாபதங்கள் அந்தமந்தரத்ரயததுக்கும பாதாபூதநாமதாயங்கள; ஆகையாலே, ஸாதாரண ப்ரணவ நமஸ்ஸுககளோடே கூடின மந்தரத்ரயததுக்கும் உபலக்ஷண மாகககடவது. இந்தவ்யாபகமந்தரதரயமும தனனிலொககுமோவென்ன இவைமூன்றிலுமவைத்துக் கொண்டு பெரிய திருமந்தரம் பரதா நம) என கிறார். அதாவது - அவயாபகங்களிறகாட்டில் ஸ்ரேஷ்ட் டமாயிருந்துள்ள இந்த வ்யாபகமந்தரங்கள் மூன்றிலும் வைத்துக கொண்டு , (-) (நாராயணாயவிதமஹே ) என்றுப்ர தமோபாதத மாகையாலும், அர்த்தபூர்தயாதிகளாலும், (ஈ 838:) (நாஸ்திசாஷ்ட்டாக்ஷராதபா:)(ssoT3:) (15ம 15 த்ரோஷ்ட்டாக்ஷராதபரம்)என்னும்படியான பெருமையையுடைய திருமநத்ரம் பரதா நமாயிருக்குமெனகை. ஸாதாரண ப்ரணவநமஸ்ஸுககளோடே டின ஸர்வமந்தா ஸாதாரண ப்ரணவமநஸ்ஸக்களோடே கூடின. உபலக்ஷணம் ஸசகம் அவ்யாபகங்களில் - பகவதவதாரகுண சேஷ்டிதஙகளில ,ஓரோ ன்றைப்ரதிபாதிக்கையாலே அவயாபகஙகளென று சொலலப்படு கிறஸர்வ மந்த்ரங்களிலும், வ்யாபகங்கள் மூனறும் - ஸர்வவ்யாபக மான பகவத ஸ்வரூபத்தை ப்ரதிபாதிககையாலே வயாபகங்களெ ன்று சொல்லப்படுகிறதாய் விஷ்ணுகாயதரியில் ஓதப்படுகிற மந்த ரங்கள் மூன்றும் , ச்ரேஷ்டங்கள் - ப்ரதாநங்கள் என்று மூலார்த்தம். வைத்துக்கொண்டு - சாரியைச்சொலலு ப்ரதமோபாத்தமா கையாலும் - ப்ரதமத்தில் சொல்லப்படு கையாலும் . ஆதிசபத்தம். சிஷ்டபரிகரஹத்தைச் சொல்லுகிறது. [-ையதாஸாவேஷ் விதி) யாதொருபடி ஸர்வதேவதைகளிலும வைத்து ககொண்டு நாராயணனிலகாட்டில் பரனிலலை; அப்படியே ஸர்வமந்தரங்களி லுமவைத்து ககொண்டு திருவஷ்டாக்ஷரியிலகாட்டில் பரமிலலை. [TS-பூத்வேதி) புதரசிஷ்யர்களைக் குறித்து, கையெடுத்து சபத பூர்வகமாகச் சொல்லுகிறேன்; - திருவஷ்டாக்ஷரத்தில் காட்டில பரமமாயிருப்ப தொருமந்த்ரமில்லை. பெருமையையுடைய - சயத்தையுடைய. இவைமூன்றிலும் வைத்துக்கொண்டு - அவ்யாபகங்களில் காட் டில் சரேஷ்டமாயிருந்துள்ள இந்த வ்யாபகமந்தரங்களில் மூன்றி லும் வைத்துக்கொண்டு, பெரிய திருமந்தரம் ப்ரதா நம் - ச்ருதிஸ்ம ர்த்யாதிகளாலே ச்ரேஷ்டமாக ப்ரதிபாதிக்கப்பட்ட பெருமையை யுடைய திருமநதரம ச்ரேஷ்டமாயிருக்குமென் று மூலார்த்தம்.

·திருமந்த்ரபாகரணம். - 9 மூ.-- மறறையவை யிரண்டுக்கும் அசிஷ்ட பரிகரஹமும அபூர்த்தியுமுண்டு. மற்றைவ்யாபகத்வயத்துக்கும் தாழ்வேதென்ன (மற்றையவை யிரண்டுககு மபரிஷ்டபரிகர ஹமு மபூாததியுமுண்டு என்கிறார்.) வாஸ் - தேவ விஷ்ணுபாபதங்களான மற்றை வ்யாபக மநத்ரஙகளிரண்டுக்கும், நாராயண பாப்தமபோலே ஸ்வரூப ரூப குணாதிகளையெல்லாம் பாதிபாதியாதே, ஸ்வரூபமாத்ரததை பரதி பாதிககையாலே, நிரவியேஷ சிந்மாத்ர வஸ்துவாதிகளான ர்ஷ்டிகள், மிகவும் ஆதரித்துப்போருகையாகிற அரிஷ்டபரிகரஹ மும், வயாப்யாத்யாஹாராதிஸாபேக்ஷதையாகிற அபூர்த்தியுமு ண்டென்கை. "ஷடக்ஷரி, வ்யாப்ய பதார்த்தங்களையும், வயாபநப்ர காரத்தையும் , வ்யாப்திபலத்தையும் , வ்யாபகனுடைய குணங்களை யும் சொல்லாதே, வ்யாப்திமரத்ர ப்ரகாமகமாகையாலே அபூர் ணம்; வயாபநப்ரகாரத்தைச் சொல்லி நிற்கச்செயதேயும், வ்யா ப்யபதாாததங்களுக்குவாசக பாப்தம் இல்லாமையாலும், (1°ge318) (ஸாவாவஸதி) என்று - அர்த்தபலத்தாலே ஸர்வ பதம் புகுந் தாலும், அதில் குணம அந்வயியாமையாலும், இனி குணஸித்திக் காக பகவச்சப்தததைக் கூட்டிக்கொள்ள வேண்டுகையாலும் , வ்யா பதிபலததைச் சொல்லாமையாலும், திருத்வாதபாக்ஷரியும் அபூர் ணம; இம்மந்தரம், அவை போலன்றியிலே , வ்யாப்ய பதார்த்தங்க ளோடு, ஸ்வரூபரூபகுணாதிகளை பகவத்ஸ்வரூபரூப குணாதிகளையெல லாம். ஸ்வரூபம் - திவ்யாதமஸ்வரூபம். ரூபம் திவ்யமங்களவிகா ஹம். ஆதிசபதம்-விபூதிகளைச்சொல்லுகிறது . ஸ்வரூபமாதரததை - பகவதஸ்வரூபமாத்ரததை, இவ்விடத்தில், குதாஷ்டிகள-சங்கரா திகள். வ்யாபயாத்யாஹாரம-வ்யாபய பதாத்தவாசகபதாதயா ஹாராம . ஷடக்ஷரியாவது - ஓம் நமோவிஷ்ணவே என்னுமது. வயா பதிமாதரபரகாசகமாகையாலே - பகவதஸ்வரூப வ்யாபதி மாதா பரதிபாதக மாகையாலே . வ்யாபநப்ரகாரத்தைச் சொல்லி நிறகச் செய்தேயும்.வாஸ-தேவபாப்த்தமானது, ஸர்வத்ரவஸ தீதிவாள தேவ: எனறு. அதிகரணவ்யுத்பதயா ஆதாரகத்வலாபோ வயாபா ப்ரகாரத்தைசசொலலாநிற்கச்செய்தேயும என்றபடி.வ்யாபயபதா ர்ததங்களுக்கு-ஸ்வத: வ்யாப்ய பதார்த்தங்களுக்கு. அர்ததபலத் தாலே-நிருக தயர்ததபலததாலே. அதில-அந்த ப்ரதமாந்தமான ஸர்வசபதத்திலே. குணலித்திக்காக-குணலித் த்யர்ததமாக, பக வச்சப்தம - குணவாசகபகவச்சப்தம். வ்யாப்திபலத்தை - பரதவ ஸௌலப்யங்களை திருத்வாதசாக்ஷரி என்றது - ஸ்ரீரங்கராஜனுக்கு ஆராத நமந்த்ரமாகையாலே. இம்மநத்ரம் அவைபோலனறிககே. இந்ததிருவஷ்டாக்ஷரி மந்த்ரம் ஷடக்ஷரித்வாதசாக்ஷரி மந்திரங்கள் போலன்றிக்கே, ·முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம். - டைய 9 ப மூ.-- இததை வேதங்களும், வயாபாபாகாரததோடு, வயாப்திபலத்தோடு, வ்யாபகனு குணங்களோடு வாசியற பாபதமாகககாட்டுகையாலே, அவற்றிறகாட்டில இது ககர்ததபௌஷ்கலய நிபந்தநமான ஆதிகய முண்டு" என்று, மற்றைவ்யாபகமந்தரங்களிரண்டினுடைய அபூ ர்ததியையும், திருமந்தரத்தினுடைய அர்ததபூாததியையும், ஸஸ பஷ்டமாக ஆசசான பிளளை யருளிச்செய்தாரிறே வ்யா.--இது தனக்கு பலிஷ்டபரிகர ஹ முண்டோவெனன வருளிச் செய்கிறார் (இததையென்று தொடங்கி) அதாவது - விஷ்ணு காயத்ரியிலே வயாபகமந்தரத்ரயததையுஞ சொலலுகிறவளவில பரதமத்திலே நாராயண பய்தததை ப்ராதாநயேந பர திபாதிக்கை யாலும், (STITR5) (விசவமநாராயணம) என று தொடங்கி, నారాయణ పరం బ్రహ్మతత్త్వన్నారాయణగిపకః, నారాయణ పరోజ్యోతి రాత్మానారాయ ఇః పరః, యచ్చ ఇపిజ్జ 1 తృప్తి వృశ్య శ్రూయ తేవా, అన్తర్బహిశ్చతత్సర్వం వ్యాప్య ஈச ைJ58) (நாராயண பரப்ரஹ்ம ததவநாராயண ஃபா, நா ராயணப்ரோஜ்யோதி ராதமா நாராயணபேர, யசசகிசிதஜக தயஸ் மிந்தர்யதேம்ரூயதே பிவா, அந்தாபப ஹிர்சததஸர்வ ) வ்யா பயநாராயண ஸ்தித ) என்று , ஸகலவேதாந்த ஸாரபூதமான நாரா யணா நுவாகத்திலும், வாசியற தமதரமின்றிக்கே = மற்றையவை யிரண்டுக்கும் - வாஸுதேவ விஷ்ணுஸஜD+ வ்யாபகமநதரங் களி ரண்டுக்கும், அசிஷ்டபரிகர ஹமும - நிரவிசேஷசிந்மாத்ர வஸ்துவாதிகளான குத்ர்ஷ்டிகள மிகவும ஆகரிததுப்போருகையாகிற அசிஷடபரி கரஹமும், அபூாததியுமுண்டு - வ்யாப்யாதயாஹாராதி ஸா பெக்ஷ தையாலே அாததாஉபூாத்தியுமுண்டு எனறு மூலாாதம், [ssTE 25 - விசவநாராயணம்) விசவம்-ஸ்வாதிநஸாவ ததவதரயம், நாராயணம் பத்த முகதநிதயரூ பேண மூன்றுவகை யாயிருக்கிற ஆதமாக்களுக்கும், போகயபோகோபகரண போக ஸ்தாநரூபேண மூன்றுவகையான அநேகதநங்களுக்கும், அந்தாயா மியாயிருந்து தாரண நியம ந ரக்ஷணங்களைப் பண்ணிக் கொண் ககுமவனாய, நாராயணபரப்ரஹ்ம) பரப்ரஹ்ம வாச்யனு ம நாரா யணனே, பரததவமும் நாராயணனே, பரOஜயோதியும் நாராயண னே, பரமாதமாவும் நாராயணனே, இந்த ஜகத்திலே ப்ரதய க்ஷ ததாலே காணப்பட்டும சருதியாலே கேட்கப்பட்டு மிருக்கிறது யாதொருவஸ்து அநத ஸ கலபரமாண பரதிபந்தமான வஸ்துக்க ளெல்லாவற்றையும் உளளோடு புறம்போடு வாசியற வ்யாபித்து அந்தராத்மாவாயக்கொண்டு நிற்கிறவன் நாராயண 547 , - - ஒரு ·தரும தரப்ரகரணம். உ மு.--ரிஷிக ரிஷிகளும், S SET RS 50 ல்னம் ) (ஏகோ ஹவைநாராயண ஆஸீத, நபரஹ்மாநோநோ நேமேதயாவா பாதிவீ) என்று ப. ேஹாபநிஷததிலும், ( 3ு cusd%, ) Essex:) ( சக்ஷம்சத்ரஷ்டவ்யசநாரா யண;, ச்ரோதரசம்ரோதவயசநாராயண) என்று தொடங்கி (3) (தியாய்சபாதியாய்சநாராயண:) என்று முடிவாக நடுவடைய ஸுபாலோபநிஷததிலும், (5855 As 855) (யஸ்பா தமாசரீரயஸ்யபாதிவீரீரம்) என்று தொடங்கி ( 331855) (யஸ்யமர்தயும்பரீரம) என்கிற தீறாக நடுவுள்ளபாயாயங்கள் தோறும் (5558 கிSைAST8)(ஏஷஸாவபூதாந்தராதமா உபஹ தபாப்மா திவயோதேவ ஏகோநாராயண :) எனறு அந்தாயாமிபராஹ்மண த்திலும் வாஸுதேவ விஷணுபாப்தங்களை யநாதரித்து நாராயண பபதததையிட்டு பகவதஸ்வரூபாதிகளை நிரததேலிக்கையாலும், அபௌருஷேயமாய நிதயாததோஷமாய ஸ்வதப்ேரமாணங் களான வேதஙகளும விருமபிற்றின. (Pressess ஈு" 3: | 57 saw jas 58:) (யதாஸாவேஷன் தேவேஷு நாஸ்திநாராயணாத்பர; ததாஸாவேஷமந்தரேஷ நாஸ்திசாஷ்டாக்ஷராதபரம்) நாராயணனொருவனுமே ப்ரஹ்மாவுமில்லை, ருதரனுமில்லை, இந்த தயாவாபாதிவிகளு மில்லை , நக்ஷத்ரங்களு மில்லை; காண்கிற ண் ணும் காணப்படுகிறதும் நாராயணன, கிறசெவியும் கேட்கப்படுகிறது ம நாராயணன, திககுக்களும விதி ககுககளுமெல்லாம் நாராயணனே; யாவனொருவனுக்கு ஜீவாத்மா சரீரமாயிருக்கிறது, யாவனொருவனுக்குபாதிவிசரீரமாயிருக்கிறது; யாவனொருவனுக்கு மாதயுசரீரமாயிருக்கிறது; அவன ஸர்வபூதங்க ரூக்கும் ஆதமாவாய ததகததோஷம தடடாதபடி அபஹ தபாப் மாவாய, பரமபதநிலயனாகையாலே திவயனாய, லீலாவிபூதியோகத் தாலேதேவனாய, இப்படி ஸாவாதிகனாகையாலே அதவி தீயனான - உளனானான , கேட் நாராயணன. பகவதஸ வரூபாதிகள் என்கிறவிடத்தில், ஆதி சப்ததத்தாலே - குணசேஷடிதங்களைச் சொல்லுகிறது . நிரத தேசிககையாலும் - ப்ரதி பாதிககையாலும் விரும்பிற்றின - ஆதரிததன. பரிகர ஹித்தது கள என்று கருத்து. [-யதேதி)யாதொருபடி ஸர்வதேவாகளி லும் வைத்துககொணடு நாராயணனில்காட்டில் பரமாயிருப்ப தொன்றில்லை, அப்படியே ஸர்வமந்தரங்களிலும் வைத்துகொ ண திருவஷடாக்ஷரத்திற்காட்டில பரமில்லை.

·முமுக்ஷப்படிவயாக யாகம், ஸத ! * - (భూత్వోర్ధ్వబాహుర ద్యాత సత్య పూర్వం ఏమివః | యే పువ్యాశ్శృణు నమస్తే' శరాత్పరః) பூதவோரத்தவபாஹரதயாத்ர பூர்வப்ரவீமிவ: ஹேபுத்ரரிஷ்யாம்பட்ருணுத 5மநத்ரோஷ் டாக்ஷராதபா:) ( 1ssm+8+ Ts: I xs3* సూణా మపునర్మ * 2003,353 *5) (ஸர்வவேதாநதஸாரார்தத ஸஸஸா சார்ணவதாரக:- கதிரஷடாக்ஷரோநரீணா ம புநாபபவகாஙக்ஷிணாம்) (ఆర్తా విష జ్ఞాశ్శిథిలాశ్చభీతా మారేషుచవ్యాధిషువ ర్తమానాః | సంకీర్త్యనారాయణ. ஜo aa%8yps) (ஆாததாவிஷண்னாம்பதிலா பங்சபீதா கோரேஷசவ்யாதிஷவாத தமாநா: ஸங்கீர்தயநாரா யணசப்தமாத்ரா விமுகத்து கோஸஸுகிநோபவந்தி) (கன் Max_ss 3_85 | T35358 35 330335) (நாராய ணேதிசப்தோஸ்தி வாகஸ்திவசவாத்திநீ -த்தாபிநரகேகோரே பத ந்தீதிகிமத்பு தம) (303 msv8.5): 305(503wiss).ஓ ! >TT ாைல் JTSTS:) (கித்தாப ஹபிரம5தரை: கிதத்ர பஹ-பிர்வ்ரதை: - நமோ நாராயணாயேதி மந்தரஸ்ஸாவார்த்தி ஸாதக:) இதயாதிகளாலே வேதாராததோப யிருக்கிற ஸ்வப்ரபந்தங்களிலே பலவிடங்களிலும் இததையலாகித துககொண்டு செல்லுகையாலே, வேதாரத்தவிபாதகாண ப்ரவா ததரான வ்யாஸாதிகளும் விரும்பினார்கள்; பாம ஹணங்களா [6-பூதவேதி) புதரசிஷ்யாசளைக்குறித்துக் கையெடுத்து சபதபூரவகமாகச் சொலலுகிறேன் கேளுங்கோள் ;- திருவஷ்டா க்ஷரத்திற் காட்டில் பரமாயிருபபதொரு மாதரமிலலை ; [<ds - ஸர்வேதி) ஸாவவேதாந்த ஸாரமான அாத்தமாய ஸஸ ரமாகிற கடலைக்கடத்துவதான திருவஷ்டாக்ஷரம், மோடி காங்க்ஷனான புருஷாகளுககுப்புகலிடம். -நாராயணேதி) நாராயணனென்கிற சப்ததமுண அததைச் சொலலுகைக்கு வாகி5தரியமுண்டு, இப்படியிருக்க, கோரமான நரகத்திலே என்னவென்றுவிழுகிறார்கள், இதோயாம் சாயம், (3o36 - கிதரோதி)திருமந்தரமானது ஸாவாாத்தத்தையும் ஸாதிததுககொடாநிற்கும, அதுண்டாயிருக்க அநேகமந்தரங்க ளால் எனனப்ரயோஜநமுண்டு. அநேக கர்மாநுஷ்டாநங்கவால எனன ப்ரயோஜநமுண்டு . வ்யாஸாதிகள் என்கிறவிடத்தில், ஆதி சப்தததாலே - பராசர வால மீக கக சௌநகாதிரைச் சொலலுரி றது. விரும பினார்கள் - ஆதரிததராகள, .

·இருமர்த்ரப்ரகரணம். மூ.--ஆழ்வாாகம, ஆசாாயாகளும் விரும்பினார்கள், - 92 > 2 *2 OTT X GT 22 வண்புகழ காரண செலவநாரணன என்று தொடங்கி வாழ்புகழ் நாரணன என்று முடிவாக , ஆதிமதயாவஸா நமாக நம மாழவா ரருளிச்செய்கையாலும், “நாடு நகர முநன் சறியா மாநாரா பேணாய” என றுதொடங்கி 'ஓவாதேநமோநாரணாவென பன்” என்று பெரியாழ்வாரும, நாத்தழும பெழநாரணா என்று தொடங்கி நதிகழ நாரண என்று பெருமாளும, "நான்முகனை நாராயணன படைத்தான என்று தொடங்கி எட்டெழுத்து மோ வலலர்வானமாளவே'' என்று திருமழிசைப்பிரானும், ''நான் கண் டுதெரண்டே நாராயணாவென்னுநாமம என்று உபகரமதபை யிலே ஒருக்காறசொனனாபபோலேயொன்பதின்காறசொல்லி, "நா சாய! ஓ ஒ மணிவண்ணா நாகணையாய் வாராய்'' என்று திருமங் கையாழ்வாரும், உபக்ரமத்தோடு உபஸஹாரத்தோடு வாசியற அருளிச்செயகையாலும், நனமாலை கொண்டு நமோ நாரணா னும் சொன்மாலைகற்றேன எனறும், நாரணா வென் றோவாது ரைககுமுரையுண்டே” என்றும், “ஞானச்சுடாவிளக்கேற்றினேன் நாரணறகு '' நாரணன் றன நாமங்கள் '” "பகற்கண்டேன் நாரண னைக்கண்டேன் எனறும், நாமம் பலசொல்லி நாராயணா றும், முதலாழ்வார்களு மருளிசசெய்கையாலும் , ''மயாவறமதி நலமருளினன” எனகிறபடியே நிர்ஹேதுகபகவதகடாக்ஷத்தாலே ஸமதிகதஸமஸ்தவஸ்து வாஸ்தவரான ஆழவார்களெல்லாரும் வி மபினார்கள், இதரமநத்ரங்களையநாதரித்து, இத்தையே தந்தாமுக்கு ததஞசமாக வநுஸந்திதது, உபதே பாவேளையிலும், தந்தாமைப் பற்றினவாகளுககும இததையே உஜ்ஜீவநஹது வாக வுபதேலித் துப் போருகையாலெ , அவவாழ்வார்களைப் பினசெனற ஆசாரயாக ளெலலாரும விருமபினாாகள 22 65 என னகை. மந்தரங்களை பா ரகட்கமாக. ஆழவார்களெல்லாரும் -நம்மாழவாா தொடக்கமான ஆழ்வார்க ளெலலாரும். நம்மாழ்வாரை முன்னாகவருளிச்செய்தது - அவயவி பூாவமாக அருளிச்செய்யவேணுமெனனு மபிப்ராயத்த லே. இதா வாஸுதேவாதிமந்த்ரங்களை. இததையே - திருவஷ் டாக்ஷரியையே. தசமாக தந்தாமைப்பற்றினவாக - தங்களை ஆச்ரயித்தவர்களுக்கும். ஆழ்வார்களைப் பின் செல்லுகையாவது நிர்ஹேது கபகவதிகடாக்ஷததாலே ஸமதிகத ஸமஸ்த வலது வாஸ்தவராய, ஆழவார்களுடைய உகத்ய துஷ்டா நங்களாலே அவாகளைபபோலே வாத்திகதை. இத்தால் - பகவந ம 15 தரங்கள் தான் அநேகங்கள் என்று தொடங்கி இவ் 57வான பாக் தத்தாலென்றபடி. ளுக்கும் - ·உசி முமுக்ஷப்படிவ்யாகயாநம், மூ.-வாசயப்ரபாவம் போலன்று வாசகப்ரபாவம்; அவன் தூரஸ்த்தனானாலும் இது கிட்டிநின று தவும். வாசகபாபாவம் இததால் மந்தராந்தரங்களிறகாட்டில மமநதரததுக ணடான வைபவஞ சொலலிற்றாய்தது. இனி வாச்யந்தன்னிலும் இதுக்குண்டான வைபவத்தை யரு ளிச்செய்கிறாா (வாச்யபரபாவமபோலன று என்று.) அதாவது - இதுக்கு வாச்யனாயிருந்து ளள ால்வரனு டைய பெருமை போலன்று ததவாசகமான இதின்பெருமையென றபடி அதுதானேதென்ன அருளிசசெயகிறாா (அவன தூ 'ஸ் தத லும் இது கிட்டியின்று தவும என்று ) அதாவது-வாசயனான ஸநநிஹிதனனறிககே தூர ஸததனா யிருந்த காலத்திலும், ஆஸநநமாய தன்னை வசிததவாக ளபேக்ஷிதங்களை ஸாதித்துக்கொடுக்குமென்கை. வன நினறு, வாசகமான டிலும் மந்த்ராந்தரங்களில் காட்டில் - அவ்யாபகமந்தரங்களில் காட் வ்யாபகங்களான ஷடக்ஷரி தவாதசாக்ஷரிமந்தரங்களிற் காட்டிலும். இத்தை-இந்தத் திருமந்த்ர ததை, வேதங்களும் - நாராயணாநு வாகம் முதலான வேதங்களும், ரிஷிகளும் - வேதார்த்த விசதீகரண ப்ரவாததகரான வ்யாஸாதிபரமரிஷிகளும், ஆழ்வார்களும்-நம்மா ழ்வாாதொடக்கமான ஆழ்வார்களும், ஆசாரயாகளும் - ஆழ்வார் களைப் பின்சென்ற நாதமு.நி முதலான ஆசார்யாகளும், விருமபி னார்கள - ஆதரிததாாகள் எனறு மூலார் ததம. இதுக்கு - இமமந்தரத்துக்கு , வாச்யனான - ஸாவரக்ஷகதவோ வாச்யனான. ரக்ஷணத்தில், வாசகபாபாவம சதாதிகமெனறபடி, வாச்ய ப்ரபாவம் போலனறு வாசயனான ாச்வரனுடைய பெருமைபோலன்று, வாசகப்ரபாவம.ததவாசகமான இதின பெ ருமை எனறு மூலார்ததம. வாசய அதுதானேதென்ன - வாசகபரபாவந்தானேதெனன. னானவன - திருமந்திரத்துக்கு வாச்யனான கண்ணன. தூரஸ்தனா ருந்த காலத்திலும் - அதிதூரமான தவாரகையிலே யெழுந்தருளி யிருக்கிறகாலத்திலும், அவன் தூ ரஸ்த்தனானாலும் வாச்யனான வன ஸந்தி ஹிதனன் றிககே தூரஸ்த்தனாயிருநதகாலத்திலும், இதுகிட்டிநின்று தவும. வாசகமான விது ஆஸந்தமாய நின்று தன்னை வசித்தவர்களுக்கு அபேக்ஷிதங்களை ஸாதிதது க்கொடுக்கும் என்று மூலராததம், ·திருமந்த்ரப்ரகாணம். காக மூ. தரௌபதிக்கு ஆபத்திலே புடை வைசுரந்தது திருநாம மீறே, அதாவது மவா இப்படி வரச்யன தூரஸ்ததனாயிருக்க வாசகம உதவினவி முண்டோவெனன வருளிச்செய்கிறாா (தரௌபதிககாபத்திலே புடைவை சுரந்தது திருநாமமிறேயென் று.) ஸதஸ்ஸிலே தும்பலாஸநன் வஸ்த்ராபஹாம பண்ணுகிறபோது, (55TY3to gageXTF33:) மஹதயாபதிஸமப்ராப்தே ஸ்மர்ததவ்யோபகவாந் ஹரி: ) என்று னபே ஸ்ரீவஸிஷட ம ஹாரிஷி சொல்லிவைத்தத்தை நினைதது, ($ EXT TIS TP:ு_ 3 | A°58221 8 -6038TX55) (சங்கசகாகதா பாணே தவாரகாநிலயாச்யுத - கோவிந்தபுண்டரீகாக்ஷ ரக்ஷமா 0 பாரனாகதாம்) என்று சரணம் புகுந்த த்ரௌபதிக்கு , அவ்வாபத ல, (கண்டை ஈ5) (கோவி நதேதியதா கரந்தத் காஷ்ணாமா தூரவாவ நம) என் கிறபடியே வாசயனான கர்ஷ்ணன் தூரஸ்ததனா யிருக்கச்செயதேயும், வஸ்த்ரங்களை வாத் திப்பிததுக்கொடுத்தது, அவ்வவதாரதது ககு வாசகமான கோவி ந்தனென்கிற திருநாமமிறேயென்கை. நாராயண சபதார்த்தததில் ஏகதேசத்துககு வாசகமானதொரு திருநாமம் செய்தபடி டால , இதின்ப்ரபாவம் கிபு நாந்யாயனித்தமிறேயெனறுகருத்து. கண் மஹாஸதஸ்ஸிலே - பீஷ்மதரோணாதி மஹாங்களிருக்கிற ஸ்த ஸ்விலே ; பெரிய ஸதஸ்லிலே யென்னவுமாம். வஸ்த்ரங்களைவர்த் திப்பித்துக்கொடுத்ததென்றது - த்ரௌபதியை பரிபவமபண்ணப் போந்ததும்பாஸநன் தானேகையொழிந்து பரிபவப்படுமபடி ராசி ராசியாக வஸ்தரங்களை வாத்திப்பிததுககொடுககை. இறே-மஹா பாரதப்ரஸித்தம. நாராயண சபதார்ததததில ஏகதேசத்துக்கு வாசகமான - நாராயண சபதத்தில, நாரசப்த்தார்த்தங்களான வா த் ஸல்யாதிகுணங்களில் ஏகதேசமான ஸெளலபயஸேௗசீல்ய குண ஙகளுக்கு ப்ரகாசகமான வென்றபடி, செய்தபடிகணடால-வசித்த வர்களுக்கு காாயமசெயதபடிகண்டால். இதின ப்ரபாவம் - மான திருமந்தரத்தின் ப்ரபாவம். தெரௗபதிக்கு - ரக்ஷமாண்ரணாகதாம்” என்று சரனம்பு குந்த த்ரௌபதிககு, ஆபத்திலே-பரிபவததிலே, புடைவைசுரந் தது - வஸ்தரங்களைவர்ததிப்பித்துக்கொடுத்தது, திருநாமமிறே - கர் ஷ்ணாவதாரத்துக்கு கோவிந்தனென்கிற திருநாம மன்றோவென்று மூலரரத்தம். பூாண வாசகமான ·முமுக்ஷுப்படிவ்யா கயாகம், ம மூ --சொல்லும் காமமொழியச் சொன்னாலும் தன் ஸ்வருபம் கெட்டநில்லாது. இதுதான “குலந்தரும்'' என கிறபடியே எல்லா வபேக்ஷிதங்களையும் கொடுக்கும். ஐஸ்வரய கைவல்ய பசவல்லா பங்களை ஆசைப்பட்டவர்களுக்கு அவறறைககொடுக்கும். ன்னமுமொரு பரகாரத்தாலே இதின்வைபவததையருளிச் செய்கிறாா (சொலலும கரமமொழியச சொன்னா மெனறு தொ டங்கி ) அதாவது - ஏதேனுமொருமந்தரமும், தனனைத்தஞசமாக விசவளித்து சான்னவர்களுக்கொழி தான காரயம் செய்யா தேயாகிலும் இது அநஙனன்றிககே தன்னைத்த ஞசமாக விச வலித் துச்சொல்லுகையா கிற க்ர மமொழிய, (+3-350go TP *$$$5) (ஸா மகேத்யபாரி ஹாஸ்யாச ஸ்தோபாஹோ மேவவா) எனகிறபடியே சொல்லிலும், சொனனவர்களுக்கு ரக்ஷகமாகையாகிற தன ஸவரூபத்தில் நழுவநில்லாதெனகை இனி இ.தின ஸாவாபேக்ஷிதப்ரத் தவமாகிற வைபவத்தையரு ளிச்செய்கிறா ( இதுதானிதயாதியாலே.) இமமந் த்ராதான் "குலந்தரும்” என றுதொடங்கி ஆழ்வாரருளிச்செய்த படியே, அதிகாரா நுகுணமான அபேக்ஷிதங்களையெல்லாங்கொடுக குமெனகை. அததை விசதீகரிக்கிறார் (ஐய்வாயே தயாதியாலே.) அதாவது (ఐహ లౌకిక మైశ్వర్య, సుగ్గావ్యం గల్కౌకమ్ | కైవల్యం భగతన ல். Jaosrowads) (ஐ ஹலௌகிகமைச்வாய்) ஸ்வர்ாகாதயம் பாரலௌசிகம - கைவல்ய பகவந்தாச மத்த நோயாஸாதயிஷ்யதி) என்கிறபடியே ஐ ஹிகமாயும, பாரலௌகிகமாயு மைச்வர்யததையும், ஆதமபராபதிரூபமான கைவல்யத்தையும், , பரமபுருஷாாததமான பகவல்லாபததையு மாசைப்பட்ட வதிகா ஜபஹோமாதிகளாலே ஸததமாயநின று, அவ்வோபுருஷார்த்தங்களைக் கொடுக்குமென்கை. னன முமொரு பரகாரத்தாலே - கீழ்ச்சொன்ன பரகாரங்க ளால னறிககேபின்னொருப்ரகாரத்தாலே எதேனு பகவநமந்தரங்களனறிக்கே ஏதாவதொரு இதரமநகரமென்றபடி. சொலலும் க்ரம மொழியச் சொன்னாலும்.. தன்னை நதஞசமாக விசவஹித்து ச சொல்லுகையாகிற காமததை விட்டு * ஸாங்கேந் யாதிகளாலே சொன னாலும், தாஸ்வரூபம-சொன்ன வாசளுககு ரக்ஷகமாகையாகிற தன ஸ்வரூபத்தில் , கெடநில்லாது நழுவவில லாது என்று மூலராத்தம். ஆழ்வாரருளிச்செய்தபடியே - திருமங் கரம்வாரருளிச்செ ய்த ''குலந்தரும்” என கிறபாட்டின்படியே, எல்லா வபேக்ஷிதங் களையும் கொடுக்கும் - த்ததத்திகாரா நுகுணமாக அபேக்ஷதங்களை யெல்லாம் கொடுக்குமென்று மூலார்த்தம். மிருக்கு களுக்கு, ஸ்வயம் . ருமநதரம்- * ·திருமநத்ரப்ரகரணம ஸஹாயமாசக மான W 60% FUULL மூ.- காம ஞாபககிகளிலே இழிந்தவாகளுக்கு விரோதியைப் போக்கி அவற்றைத் தலைக்கட்டிக் கொடுக்கும். இனி காமாதயுபாய ஸஹகாரித்வரூபமான இதின் வைபவத் தை யருளிச்செயகிறாா (கர்மஜ்ஞாநேத்யாதியாலே.) அதாவது - காமயோகத்தில் இழிந்தவர்களுக்கு ,ஜபஹோமாதிகளாலே தன்னை ஸஹாயமாகககொளளுமளவில, காமயோகாரமபவிரோதியான பாபததைபபோக்கி, அந்தகர்மத்தினுடைய அவிச்சேதாபாதக மாய்ககொண்டு அததைத் தலைக் கட்டிக்கொடுக்கும் . ப்ரதமத்திலே, ஜ்ஞாநயோகத்திலே பிழிந்தவாகளுக்கு, தனனை கொள் ரூம் மளவில், ஐச்வரயகைவலயபகவலலாபங்களை சைப்பட்டவர்களுக்கு ஐஹலௌகிகமாயும் பாரலௌகிகமாயு மிருக்கும் ஐசவாயத்தை யும, ஆதம்பராபதிரூபமான கைவலய ததையும, பரமபுருஷாாதத பகவலலாபததை அதிகாரிகளுக்கு ஜப ஹோமாதிகளாலே ஸ்வயமஸாதநமாயநின்று, அவற்றைக் கொடுக அவவவ புருஷார்த்தங்களைக் கொடுக்கும் என்று மூலார்த்தம கர்மயோகமாவது .யஜ்ஞ தா தபோதயாந ஸந்தயாவந்தம் பாசமஹாயஜ்ஞ அகநிஹோதர தீர்த்தயாதர புண்ய க்ஷேத்ரவாஸ காசர சாந்தராயண புண்ய தீஸ்நாந சாதுர்மாஸ்ய பல மூலா U.5 சாஸ்த்ராப்யாஸ ஸமாராதந ஜபதர்ப்பணாதி காயசோஷணத்தாலே பாபநாசம் பிறந்து, அத்தாலே இந்தரியத்வாராப்ர ஸரிக்கிற தாம பூதஜ்ஞாநத்துக்கு சபதாதிகள் விஷயமல்லாமையாலே விஷய ஸாபேக்ஷை பிறந்து, யம நியம ஆஸநப்ராணாயாமப்ரதயா ஹாரதா ரணாதயாந ஸமாதிரூபாஷ்டாங்கயோகக்ரமத்தாலே யோகாப்யாஸ காலத்தளவும் ஜஞாநத்துாகு ஆதமாவை விஷயமாககுகை. துதான ஜ்ஞாநயோகத்துக்கு ஸஹகாரியுமாயஐச்வாயத்துக்குப் தாநஸாக நமாயிருக்கும். கொள்ளுமளவில் - கொள்ளும் போது. அவிசசேதாபாதகமாயக கொண்டு- அ 5தராயாபாவததைபண்ணிக கொடாமின றுகொண்டு, ப்ரதமததிலே ஜ்ஞாநயோகத்திலே இழி நதவாகளுக்கு - காமயொகத்திலே ப்ரவேசிதது அதினாலே நிரம லாந்தகோனனாய ஜ்ஞாநயோகத்திலே யிழிகையனறிககே, முதி லிலே தானே ஜ்ஞாநயோகத்திலே ப்ரவேசித்தவர்களுக்கு. ஜ்ஞா யோகமாவது - யோகஜ.நயஜ்ஞாநத்துக்கு கமலம் ஆதித்யமண்டலம் தொடக்கமானஸ்ததலவிசேஷங்களிலே எழுந்தருளியிருக்கிற ஸர்வேசவானை விஷயமாக்கி, அவவிஷயந் பாங்க சக்ர கதா பீதாமபா கிரீடாதி நூபுராந்தமான திவ்யபூஷணாலங்காதமாய லக்ஷ்மீஸஹிதமாகவும் அநுபவித்து, யொகாப்யாஸகரமததா 2 - அநுபவ காலத்தைப்போக்கி அநவரத பாவநாரூபமாக்குகை. ஹ்ாதய தனனை ·முமுக்ஷப்படி- வயாக்யாநம , மூ.- ப் பத்தியிலே இழிந்தவர்களுக்கு ஸ்வரூபஜ் ஞாநத்தைப் பிறப்பித்து காலக்ஷேபததுக்கும் போகத்துககும ஹேது வாயிருக கும். காமஸாதயமான ஜ்ஞாநாரமபவிரோதி பாபம் வர்ததியைப் பண்ணி, அந்தஜ்ஞாநததுக்கு நாடோறும அதிசயததைபபண்ணா நின றுகொண்டு, அததைத தலைக கட்டி.ககொடுக்கும். பகதியோகத் திலே இழிந்தவாகளுக்கு , தன்னைஸஹாயமாகககொள்ளுமளவில், பகதியோகாரமபவிரோதியான பாபததைப் போக்கி பகதிவிவர்த்தி ஹேதுவாயக கொண்டு அத்தைத் தலைக்கட்டிக்கொடுக்குமெனகை. ஙஙன்னறிக்கேப்ரபந்நாக்கு இது செய்யு முபகாரவைபவத்தை யருளிச்செய்கிறார் (ப்ரபத்தியிலே யென் றுதொடங்கி.) அதாவது . கீழ்ச்சொன்னவைபோலே தும்பகமுமாய் ஸ்வரூபவிருத்தமுமா ருககையன்றிக்கே ஸ பாகமுமாய் ஸவரூபா நுரூபமுமான பரபத யுபாயததிலே இழிந்தவர்களுக்கு , தத நுரூபமானபகவதபாரதந்த ர்யரூப ஸ்வரூபஜ்ஞாநததை விதைமாகப பிறப்பித்து அாததா நு ஸந்தாநாதிகளாலே போது போககுகைககும ஹேதுவாய், “எனக் கென்றுந தேனும பாலு மமுது மாய திருமால திருநாமம்'' என கிறபடியே , ஜ் ஞாநாரமபம் ஜ்ஞாநயோகாரம்பம். நாடோறும் தோறும, பகதியோகமாவது - தைல தாராவதவிச்சிக ஸ்மர்திஸ5 தாநரூபமான அனுபவத்தை ப்ரீதிருபாபந்தமாக்குகையும், அது தனனை அறியபபாாததால ப்ராபதத கர்மம கழியுமபடி ஸாதக ஸாதயங்களை யநுஷ்டித்து அதனுடைய ஸகோசவிகாஸமாம பரிணமிப்பிக்கை. காமஜ்ஞாநபகதியிலே இழிந்தவாகளுக்கு - கர்மயோகஜ்ஞ ! யோகபகதி யோகங்களிலே ப்ரவேசித்தவர்களுக்கு , விரோதியைப் போககி-யோகாரம்ப விரோதியானபாபத்தைப்போக்கி, அவற்றை- அந்தஜ்ஞாநயோகபகதி யோகஙகளை, தலைக் கட்டிக்கொடுக்கும்- முடித்துக்கொடுக்கும் என்று மூலார்த்தம். இங்ஙனன்றிககே - உபாஸகாக்குச் செய்யும் உபகாரவைபவமன றிககே. ஸ்வரூபவிருததமாய - பாரதந்தாயஸ்வரூப விருத்தமாய, ஸ்வரூபாநு ரூபமான-பாரதந்தர்யஸ் வரூபா நுரூபமான. பரபதத் யுபாயத்திலே - ததேகோபாயத்வ ப்ரார்த்தனையாகிற பரபதயுபாயத திலே. ததநுரூபமான-அந்தப்ரபத்யுபாயாறு ரூபமான. அாத்தா நுஸந்தாநம்-ஸ் வார்த்தா நு ஸந்தாநம, ஆதிசப்தத்தாலே - மந்த் ரா நு ஸந்தாநம . - நாள் COULZ ·திருமந்த்ரப்ரகரணம். ந. க. வயா, - மூ.-"மற்றெலலாம் பேசிலும் என்கிறபடியே அறியவே ண்டு மர் ததமெலலாம இதுக்குள ளெவுண்டு. துக்குளளேவுண்டு. அதாவதஞசர்த்தம - பரதிபாதயவஸ்துவைப் போலே ஸவயமபோகயமா ருகசையாலே போகத்துக்கும் ஹேதுவாயிருக்குமென்கை. இனி, ஜ்ஞாதவ்ய ஸகலார்த்த ப்ரதிபாதகத்வமாகிற இதின்வைப் வததை யருளிச்செய்கிறாா (மற்றெலலாம் பேசிலு மெனறு தொட ங்கி.) அதாவது-"நின திருவெட்டெழுத்துங்கற்று. மற்றெல்லாம் பேசிலும்" என்கிறபடியே, ஆதமோஜஜீ வந்ததுக்குடலாக அறிய வேணடும அரததவிசேஷங்களெல்லாம இமமந்தரததுக்குளளே யுணடென்கை அறியவேண்டு மர்ததமெலலா மாகிறதேதெனனு மாகாஙக்ஷையிலேயருளிச்செய்கிறார் (அதாவதஞசர்த்தமென்று.) ஸ்வஸ்வரூப பரஸ் வரூப புருஷார்த தஸ்வரூப உபாயஸ் வரூப விரோதிஸ்வரூபங்களாகிற அர்ததபஞ்சகமும என்றபடி (GS బ్రహ్మణోరూపం స్రష్ఠు శ్చ ప్రత్యగాత్మనః ! ప్రొఫ్యుపాయంఘం“పే స్తధాప్రాప్తి విరోధేచ ! వడ ని సకలా వేదా స్సేతిహాస ప్రరాణకాః | మునయశ్చమహాత్మానో వేప వేదా sas:) அ.- ப்ரதிபாத்யவஸ்துவைப்போலேஸ்வயம்போகயமாயிருக கையாலே - ''ரஸோவை ஸ' 3” என்றும், “எனக்குத தேனே பாலே கனனலே யமுதே எனறு மிதயாதியில்படியே ஏதநமநத்ர பா திபா தயமானவஸ்து ஸ்வயம்போக்யமாயிருக்கையாலே, போகத் து ககும ஹேது வாயிருக்கும் - ஸதா நுபவததுக்கும் யோகயமா யிருக்கும் பரபத்தியிலே இழிந்தவாகளுக்கு-ஸலகமுமாய் பாரதந்தர்ய ஸ் வரூபா நுரூபமுமாயிருககிற பரபதத்யுபாயத்திலே பரவேசித் தவாகளுக்கு, ஸவரூபா துரூபமான ஜ்ஞாதத்தைப் பிறப்பித்து. த்த நுருபமான பகவத பாரதந்தர்யரூபஸ்வருப ஜ்ஞாந்ததைவி மாகப் பிறப்பித்து, காலக்ஷேபத்துக்கும் போகத்துக்கும் ஹேது வாயிருககும - போதுபோககுகைககும பரதிபாதய வஸ்துவைப் போலே ஸ்வயமபோகயமா யிருககையாலே போகத்துக்கும் ஹேது வாயிருக்குமென்று மூலார்த்தம். ஜ்ஞாத வயம எனறது - ப்ரபதயுபாயத்திலே இழிந்தவர்களுககு ஜ்ஞாதவயமென்றபடி. மற்றெல்லாம பேசிலு மென்கிறபடியே - நின திருவெட்டெ முத்து ம கற்று மறறெல்லாம் பேசி மெனகிறபடியே, அறியவே ண்டுமாக தமெல்லாம. ஆத்மோஜிவந்ததுக குடாாக அறியதே" ண்டுமாத்த விசேஷங்களெல்லாம, இதுக்குள்ளே உண்டு-இமமா தரத்துக்குளளே உண்டு என்று மூலார்த்தம். அதாவது - அறியவேண்டுமாததமெல்லாமாவது, அஞ்சர்த்த ஸ்வஸ் வரூப பரஸ் வரூப புருஷார்த்தஸ்வரூப பவ விரோதிஸ்வ ரூபங்களாகிற அரததபடிசகமென று முவரத்தம. உபாஸ 5 ·முமுக்ஷப்படிவ்யாகயாநம், 2 முநயஸ்ச 2 19 களான மூ.--பூர்வாசாாயாகள் இதிலாத்தமறிவதற்கு முன்பு,தங்களைப் பிறந்தார்களாக நினைத்திரார்கள்; இதிலாத்தஜ்ஞாநம் பிறந்த பின்பு, "பிறந்த பின் மறந்திலேன் என கிறபடியே இததையொழிய வேறொன்றால் காலக்ஷேபம் பண்ணியறியார்கள். வ்யா.-(பராபயஸ்யபரஹ்மணோரூபபேராபதும்சப்ர தயகாத மந 3 - ப்ராப்த்யுபாய பல ப்ராபததே ஸ்ததாப்ராப்திவிரோதிசய வதந்திஸகலாவேதா ஸ்ஸேதிஹாஸ புராணகா: மஹாதமாநோ வேதவேதார்த்தவேதி:) எனகிறபடியே - ஸகல வேதசாஸ்த்ரங்களும ப்ரதிபாதிப்பது இவ்வாததபஞசகத்தையு மாகையாலே , ததஸங்கரஹமான விமம த்துக்கும் ப்ரதிபாத்ய மிது வேயிறே. இமமநதரநதான பரணவததாலே ப்ரதயகாதம ஸ்வரூபததையும், நமஸ்ஸாலே விரோதயுபாயஸ் வரூபங்களையும், நாராயண சபதத்தாலே பரஸ்வருபததையும், அதிலசதுர்த்தியாலே பலஸ்வரூபத்தையும் பாதி பாதிக்கக்கடவதாயிறே யிருப்பது. ம்மந்த்ரார் ததவைபவததை ருளிச்செய்கிறாாமேல் (பூர்வாசார்யாகளென்று தொடங்கி.)அதாவது- நாதயாமுந யதிவ நமபூாவாசார்யாகள், அன்று நான் பிறந்திலேன என்கிறபடியே. இம்மந்திரத்தில் அர்ததமறிவதற்குமுன்பு தங்களைப் பிறந்தாரகளாக நினைத்திரார்கள்; இதில அாததஜ் ஞாநம் தங்களுக்குண்டான பின பு “பிறகு தபின மறந்திலேன்' என்ற ஆழ் வார்திவ்ய ஸகதியில சொலலுகிறபடியே, இம் மந்த்ரார்த்தததை யொழிய மற்றொன்றால காலக்ஷேபம்பண்ணியறியாாக . வேதசாஸ் தரஙகள், ஆழவாரருளி செயல்கள் இவற்றால் போது போக்கும் போதும் இமமநதரார்த்தததையுட் கொண்டே யநுஸங் திககையாலே , இததையொழிய வேறொன்றால் காலக்ஷேபம் பண்ணியறியார்கள என ன த தட்டிலலை. அ.-( 3-ப்ராபய ஸ்யேதி)ப்ராப்யமானப்ர ஹ்ம ஸ்வரூபததை யும், ப்ராபதாவன ப்ரத்யகாதம ஸ்வரூபத்தையும், ப்ராப்தபாய த்தையும், ப்ராப்திபலததையும, பராபதிவிரோதியையும், இதி புராணங்களோடே கூடின ஸகலவேதங்களும் வேதவேதா ந்த பாரகராய மஹாத்மாக்களானரிஷிகளும் சொலலாநின்றார்கள். மேலஎனறது - இனிமேல் என்றாய - மந்தரவைபவபரதிபாத நாநந்தரமென்றபடி பூாவாசாாயாக நாதயா முநயதிவராதி ளான நம்பூரவாசார்யர்கள். ஆதிசபதத்தாலே - எமபாாதொடங்கித் திருவாய்மொழிப்பிள்ளையளவுமுள்ள ஆசார்யாகளைச் சொல் ஹஸ - க கிறது. பூர்வாசார்யர்கள் - நாதயாமுநயதிவராதிப்ரப்ர்தி திருவாய் மொழிப்பிளளைபாயந்தமான நமமாசார்யர்கள, இதில அாதத மறி வதற்கு முன்பு-இமமந்த்ரத்தில் சொலலப்படுகிற அாததமறிவ தற்கு முன்பு, தங்களைப் பிறந்தார்களாக நினைத்திராாகள-, ப ·திருமந்தரப்ரகரணம். > ஸாத னுடைய மூ --வாசகத்திறகாட்டில் வாசயத்திலே ஊன்றுகைக்கடி, ஈச்வரனே யுபாயோபேயமென்று நினை ததிருக்கை. வயா. வாசகபாகதிஸர்வ கதையும் ஸாதித்து ககொடுக்கவற்றா ருகக, இதினுடையவாசயத்திலே இவர்கள் ஊன்றுகைக்குஹேது வேதெனன அருளிச்செய்கிறாா (வாசகத்திற்காட்டிலென்றுதொட் ங்கி.) அதாவது - ஸாவபலத்துக்கும் ஸ்வயமஸாதநமாயும், நாந்தரங்களுக்கும ஸஹகாரியாயநின்று தலைக் கட்டிக் கொடுத்து ம போருகிற இதினுடைய வாசகாகதிதானே யமைந்திருக்கச் செய்தே, அதிலுங்காடடில கீழ்ச்சொன்னபடியே, இமமந்தரத்தி வாச்யததிலே, பூாவாசராயர்கள் ஊனறு கைக்கடி, உபேயாகதாபரராய இததை ஸாதநமாகக்கொண்டு ஸாதித்தல், உபாயா 5தரபாராய இததை ஸஹகாரியாகககொள்ளுதல் செய்யு மவாகளைப்போ லனறிக்கே, உபாயோபேயங்களிரண்டும் ஈஸ்வர னேயென்று ப்ரதிபத்தியண்ணி யிருக்கையென்றபடி. ஆக(திருமந்த்ரத்தினுடைய சீரமைக்குப்போரும்படி)என்று தொடங்கி, இவ்வளவும் - வாய் வந்தபடி யநுஸநதிககவொண் படியான இதினுடைய கௌரவத்தையும, ஈஸ்வரன தானேலிஷ் யனுமாய் ஆசார்யனுமாயநின்று வெளியிட்டருளுகையால் வந்த இதில் அர்த்தஜ்ஞாநம பிறந்தபின்பு - இதில் அர்த்தஜ்ஞாநம் தங்களுக்குண்டானபினபு, பிறந்தபின மறந்திலேன'' எனகிற படியே - பிறந்தபின்மற நதிலேன எனகிற ஆழ்வார்திவ்ய ஸுகதி யில் சொல்லுகிறபடியே, இததையொழிய - இமமந்தரார்த்தத்தை யொழிய, வேறொன்றால மற்றொன்றால், காலக்ஷேபம்பண்ணி யறியார்கள் - காலம் போக்கியறியார்கள் என்று மூலார்த்தம். ஸர்வபலத்துக்கும் - ஐச்வர்யாதி ஸர்வபலத்துக்கும் . ஸாதநாந் தரங்களுக்கு - கர்மஜ்ஞாநாதி ஸாதராந்தரங்களுக்கு. வாசகசக்தி தானே யமைந்திருக்க.சப்தசகதிதானே அதிகாராது குணமாக பலததைக கொடுககைக்கு ஸமாத்தமாயிருக்கச்செய்தே. கீழ்ச் சொனனபடியே - பூரவாசராயர்கள் என்கிற கீழ்வாக்யத்தில் சொன னபடியே. வாச்யததிலே -அாததத்திலே என்றாய், அாத்தபாசகத் திலேயென்றபடி, உபேயாந்தர பரா - ஐச்வாய கைவல்யார்த்திகள். உபரயாந்த பரா-உபாஸகர். வாசகததிலகாட்டில-ஸாவார்த்தஸாதகமான திருமந்த்ரத்திற் காட்டில, வாசயத்திலே- திருமந்த்ரத்தினுடைய அர்த்தத்திலே, ஊன் றுகைக்கடி- பூரவாசார்யாகளஊன் றுகைக்கடி, ஈச்வரனே உபா யோபேயமென்று -உபாயோபேயங்களிரண்டுமாச்வரனேயென்று, நினைத்திருக்கை - பரதிபத்திபண்ணியிருக்கை என்று மூலார்த்தம். ஆகஎன்றது - திருமந்தரத்தினுடைய சீரமைக்கு என்றுதொ டங்கி, எச்வானே உபாயோபேயம என் & நினைத்திருக்கை எனனு மளவாக.

·முமுக்ஷபபடி வ்யாகயாநம், ளி மூ.--இது தன்னில் சொல்லுகிற அர்ததம்; - ஸ் வரூபமும், ஸ்வரூபா நுரூபமானப்ராப்யமும், ஸ் வரூபமும, உபாயமும், பலமுமென்னவுமாம். ஏற்றத்தையும் , ஸகலபயாஸ்தரங்களிலும், ஸகலமந்தரங்களிலும், வாச்யந்தன்னிலுங் காட்டில இதுககுணடான பெருமையையும், அக்ரமமாகச சொலலி லும தனகாாயம் செய்யுமாதிகட ததையும், அபேக்ஷித ஸகலபலப்ரதத்வரூப மா ஹாதமயத்தையும், காமாத் யுபாய ஸஹகாரித்வரூபமான உதகாஷத்தையும் , ஜ்ஞாதவய ஸகலா ர்த்தப்ப திபாதகதயாவநதமா ஹா தமயததையும, ஏததபர திபாதயா ரத்தகௌரவவிசேஷத்தையும் அருளிச்செயகையாலே, இமமந்தர னுடைய வைபவத்தை எல்லாரும் அறியும்படிதாபப்பித்தரு னாராயிற்று. இனிமேல இம்மந்தரத்துக்கு வாக்யார்த்தமஇரண்டுபடியாக வருளிசசெயகிறார் (இது தனனிலென றுதொடங்கி 5.கி.) அதாவது- ம்மந்த்ரந்தனனில சொல்லுகிறவாததம் இவ்வாதமாவினுடைய சேஷத்வபாரதந்தர்யங்களாகிறஸ்வருபமும், அந்தஸ்வரூபத்துக்கு அநுரூபமாயிருந்துள்ள கைங்கர்யமாகிற பராபயமும் ; அனறிக்கே, சேஷத்வமாகிற ஸ்வரூபமும, அந்தஸ் வரூபாநுரூபமான உபாய மும், உபாயலபயமான பலமும் என்று சொலலவுமாமென கை. இதில ப்ரதமயோஜனையில பரணவ நமஸ்ஸககளாலே - ஸ்வரூப மும், நாராயணபதததாலே -ப்ராபயமும சொல்லுகிறது. அநந்தர யோஜனையில் ப்ரணவத்தாலே போஷத்வமும், நமஸ்ஸாலே உபா யமும், நாராயணபதத தாலேபலமுமசொல்லுகிறது. அ.-- எல்லாருமறியுமபடி தாசிப்பித் தருளினா-இமமநதரத்தி னுடைய ப்ரபாவமும இதின அாத்தப்ரபாவமும் அறிந்தார்களா கில தங்களுக்கும் இது அவசயம் வேணும் என்று ஆசராயோபதே சபூாவகமாக அறிந்து உஜ்ஜீவிப்பாகள எனனு மபிப்ராயததாலே. இம்மநத்ரத்தில் சொல்லுகிறவாத்தம இவ்வாதமாவினுடைய - பரணவத்தில தர் தீயபதவாச்யனான இவ்வா தமாவினுடைய, சொ ல்லவுமாமெனகை இரண்டுபடியாகச் சொல்லவுமாமெனறபடி, இதில-யோஜநாத்வயத்திலும. (பரணவநமஸ்ஸககளாலே ரூபமும) ப்ரணவததாலே-பகவதநந்யாா ஹ சேஷதவமாகிற ஸ்வ ரூபமும், நமஸ ஸாலே-பாரதந்தாயமாகிற ஸ்வரூபமு மென்றபடி. (சேஷதவபோகதர்தவங்கள் போலன்றே பாரதந்தாயபோக யதைகள்) சேஷத்வமாது-இஷ்டவிநியோகா ஹதாமாதரம; பார தந்தாயமாவது.சேஷிககு இஷ்டமானபடியே விநியோகப்படுகை; போகத்ர்தவமாவது - ஜ்ஞாதாத்வ பலத்தாலே போகதசையில் வளாகிற ரஸங்களுக்குத் தான போக்தாவாகை; - போகயதையா வது-பதார்த்தக தமான ரஸவர்ணாதிகள் போகதாவுககே போகய மாயிருக்குமாப்போலே, ஆத்மகதமான ஜ்ஞாநாதிகளும ஈசவா னுக்கு போக்யமாயிருக்கை, - ஸ்வ ·திருமந்தரப்ரகரணம். மூ.---பலமிருககுமபடி ப்ரமேய சேகாததிலும், அர்சசிராதி தியிலும் சொன்னோம். இது தான எட்டுத திருவக்ஷரமாய, மூன்றுபதமாயிருக்கும், வ்யா - பலவேஷந்தானிருக்கும்படி யெங்ஙனேயெனன வருளிச் செய்கிறார் (பலமிருககுமபடி யென்று தொடங்கி ) அதாவது - இவ் வாதமாவுக்கு பராப்யமான பலநதான அர்ச்சிராதிமார்ககததாலே பரமபதத்திலே போய, பரிபூரணபகவதநுபவத்தைப் பண்ணி, அவ் வநுபவஜ நிதபரீதிப்ரேரிதனாயக கொண்டுபண்ணும் அபேஷபோஷ வாததியாகையாலே, அதிருக்கு மபடியை ஸங்கரஹேணப்ரமேய போகரமா மாகிற பரபந்தத்திலும், விஸ்தரேண அர்ச்சிராதிகதியாகிற ப்ரபந்தத்திலும் விதமாகச் சொன்னோம், அவற்றிலே கண்டு கொளவதெனகை. இனி இமமந்த்ரத்துக்கு ப்ரதிபதம் அர்த்தமருளிச்செய்வ தாகத திருவுள்ளமபற்றி, பாதமம இதினுடைய அக்ஷரஸஙகயை யையும், பதஸங்கயையையும் அருளிச்செய்கிறார் (இதுதானென்று தொடங்கி.) அதாவது - * இம்மநதரந்தான (Es isS&35, 1333 are & 3, ஈசாைலக்னம், 23883aஈகை) (ஓமித யேகாக்ஷரம், நமஇதித்வே அக்ஷரே, நாராயணாயேதிப்சாக்ஷராணி , இதயஷடாக்ஷராசா தஸாகாய தரீசேதி) (zavagLkg-55, $388 STS, லhைg355 ) (ஓமிதயகரேவ்யா ஹரேத், நம இதி பர்சாத, நாராயணாயே தயுபரிஷ்டாத) எனகிறபடியே எட்டுத் திருவக்ஷரமாய, மூன்று பதமா யிருக்குமெனகை . இதனுடைய அஷ்டாக்ஷரதவஞ சொல்லுகிறவிடத்தில், (23v585) (ஓமித யேகாக்ஷரம) என் றுப்ரணவத்தைஓரக்ஷரமாகவும, (536ge 3) (நமஇதிதவே அக்ஷரே) என்று நமஸ்ஸை இரண்டக்ஷரமாகவும், இது தனனில் சொலலுகிறவர்த்தம - இமமந்தரந்தனனில் சொல்லுகிறவர் ததம, ஸ்வரூபமும் - இவ்வாத்மாவுக்கு ப்ரணவ நமஸ்ஸககளாலே சேஷதவபாரதந்தாயங்களாகிற ஸ்வரூபமும், ஸ்வரூபா து ரூபமான பராப்யமும-நாராயணபதத்தாலே ஸ்வரூ பாநுரூபமானபரா பயமும், ஸ்வரூபமும - பரணவத்தாலே சேஷ தவமாகிற ஸ்வரூபமும், உபாயமும் - நமஸ்ஸாலே உபாயமும், பல முமெனனவுமாம - நாராயணபதத்தாலே பலமான கைங்காயமு மென்று சொலலவுமாமெனறு மூலார்ததம் பலவேஷமென்றது -பலஸ்வரூபமென்றபடி. பலமிருககும்படி-பலஸ்வரூபமிருக்கும்படியை, ப்ரமேய சேக ரத்திலும் ஸஙகரஹேணபரமேயசேகரமெனகிறப்ரபாதததிலும், அாசசிராதிகதியிலும் - விஸதரேண அர்ச்சி ராதியாகிற ப்ரபந்தத் திலும், சொனனோம; - விசதமாகச்சொனனோம, அவற்றிலே கண்டுகொள்வது என்று மூலாரத்தம், .

·முமுக்ஷிப்படி வ்யாக்யாகம், அதாவது ன் மூ.- மூன றுபதமும் மூன்று அாததத்தைச் சொல்லுகிறது. பேஷத்வமும், பாரதந்த்ர்யமும், கைங்கர்யமும. இதில் முதற்பதம ப்ரணவம். இது (அ) என்றும, (உ) என றும, என்றும் திருவக்ஷரம். வ்யா.-(சலாகை)(நாராயணாயே திபாசாக்ஷராணி) என்று-நாராயணபதத்தை அஞசக்ஷரமாகவும் சருதி சொல், யாலே, ஸமஸ் தபதமான நாராயணபதததில், நாரபதததைப் பிரித்து ஷடக்ஷரமாககி, பரணவத்தையொழிய அஷ்டாக்ஷரதவம் சொல்லுமவர்களுடைய பக்ஷம, அவைதிகமாகையாலே அநாதர ணீயமாகககடவது. இதில பதத்ரயமும் எவவர்த்தத்தைச் சொல்லுகிறதென்னு மாகாங்க்ஷையிலே, (மூன்று பதமும் மூன்றர்த்தத்தைச் சொல்லு கிறது) எனகிறார். அவ்வர்த் தங்கள் தன்னை விதமாக அருளிச செயகிறார் (அதாவது சேஷத்வமும, பாரதந்த்ரயமும், கைங்கர் யமும் என்று.) (ஸ்வரூபமும், ஸ்வரூபா துரூபமான பராப்யமும்) என்று முதல் சொன்ன வாக்யார்த்தம், இததை நினைத்திறே, இப்பதத்ரயததிலும் பரதமபதந்தானே தென்ன (இதில் முதல்பதம் ப்ரண வமென்கிறார்.) (20AEATS 5)(ஓமிதயகரே வயா ஹரேத) என்றிறே கருதி சொல்லிற்று ஸ்மர்தியும் (EETrgosarmese నారాయణపడా నిమమ్ | మస్త్రమష్టాక్షరంవి ద్యాత్సర్వసిద్ధికరంనృణామ్) (if 6 ணவாத் 10 நமோமதய) நாராயணபதாந்திம ம - மநதரமஷ்டாக்ஷ 10 வித் யாத ஸர்வஸித்திகரமநர்ணாம்) என றதிறே. இனி ப்ரணவத்துக்கு அர்ததமருளிச்செய்வதாக, இதினு டைய அக்ஷரத்ரயாத்மகதையை யருளிச்செய்கிறாா (இது - அ- உ - எனறும, ம - என்றும் மூன்று திருவக்ஷரம் எனறு.) என்றும், , ஸமஸ்தபதமான நாராயணபத்ததில் பிந்தபதமனறிக்கே ஏகபதத்வேந் ச்ருதி பரவித்தமான நாராயணபத்த்தி லென்றபடி. நாராயணபதத்தை ஷடக்ஷரமாக்கி நார அயநாய என்று பிந்தமா கப்பிரித்து ஷடக்ஷரமாக்கி. அவைதிகமாகையாலே வைதிக மல்லாமையாலே. அநாதரணீயமாகக்கடவது - ஆதரிக்கத்தக்கதன் றென்றபடி. சேஷத்வமாவது யதேஷ்டவிநியோகார்ஹத்வம். பாரதநத்ர் யதேஷ்ட விநியுஜ்யமாகத்வம். கைங்கரயமாவது பகவந்முகவிகாஸஹேது வான வர்ததிவிசேஷம். யமாவது - ·திருமந்த்ரப்ரகரணம். வயா. . என் மூன்று தாழியிலே தயிரைநிறைத்துக் கடைந்து வெண்ணெய திரட்டுமாப்போலே மூன்று வேதத்திலும மூனறக்ஷர ததையும் எடுத்தது. இப்ரண வந்தான, அஸஹிதாகாரத்தாலே மூனறக்ஷர மாய, மூன்று பதமாய், மூன்றாத்தபரகாபாகமாய, ஸOஹிதாகாரத்தா லே ஏகாக்ஷரமாய, ஏகபதமாய், ஏகார்த்தப்ரகாபகமாயிறேயிருப்ப து. இந்த அக்ஷரத்ரயத்தினுடையவும் உதபத்திகரமததைஸத்ரஷ டாந்தமாக வருளிச்செய்கிறார் (மூன்றுதாழியிலே என்று தொடங்கி) (భూరితిఋ గ్వేదాపజాయత, భువఇలియజు ర్వేదాత్, సువరితి సామ వేదాత్, తాసిశుక్రా ణ్యభ్యతపల్, లేభ్యోభిత పేభ్యత్ప్రయోవర్ణాజజాయ న్త, అకార ఉకార మకార 33, சலம்,) (பூரிதிரிகவேதாதஜாயத, புவஇதியஜர் வேதாத, ஸவரிதிஸாமவேதாத், தாநிசுகராண்யப்யதபத், தேப் யோபிதபதேப்யஸ்த்ரயோவர்ணா அஜாயந்த, அகார உகார மகார இதி, தாநேகதாஸ மபரத்ததேததோமிதி)எனறும், (53T385 82) 358 881 382 38&ss) (அகாராசா ப்யுகாரசமகாராசப்ரஜாபதி: - வேதத்ரயாந்திரப்ர்ஹதபூாப்பு வஸ் ஸ்வரித்திச) என்றும் கருதிஸ்ம்ர்திகளி றசொல்லுகிறபடியேரிகயஜு ஸ்ஸாமரூபமான வேததரயத்தில் நின்றும், "பூ - புவ: ஸுவ:, கிற வ்யாஹ்ாதித்ரயத்தையும் தோற்றுவிதது, அந்தவ்யாஹ்ாதி த்ரயததையும், பொன் ஓட வைக்குமாப்போலே தன ஸங்கல்பத தால ஓடவைத்து, அவற்றில் நின்றும் - ளாகிற அக்ஷரங்கள் மூன்றும் , அடைவேதோன்றும்படி பண்ணி, இப்படி ஸாவேசவரன ஸமுததரித்தபடியைத் திருவுள்ளம் பற்றி, பாதரத்ரயகதமான தயிரைத் தனித்தனியே கடைந்து, ததஸார மரன வெண்ணெயை வாங்கித் திரட்டினாபபோலே, மூன்று வேதத் திலும மூனறக்ஷரத்தையுமெடுத்தது என்கிறார். அ.--அஸஹிதாகாரம்.பிரிநதிருகசை.(மூனநாத தப்ரகாசக மாய) லுபதசதுர்த்திவிபகதிஸஹிதமான அகாரம் பகவச்சேஷத்வ ரூபாாதத பரகாசகமாயும், உகாரம் அநந்யாாஹதவஸம்பந்தா ரத்த பரகாசகமாயும், மகாரம்-அந்த சேஷதவா சரயமாய ஜ்ஞா தாவா யிருககிறஜீவாதமஸ் வரூபாாதத ப்ரகாசகமாயுமிருக்குமென றபடி ஏகார்த்தபாகாசகமாய ஜீவஸ் வரூபை காரத்தபரகாசக மாய, தோற்றுவித்து - தன்ஸங்கலபத்தாலே தோன்றும்படி பண்ணி. [5>2)- அசாரசேதி) அகாரத்தையும் உகார ததையும் மகாரத தையும் பரஜாபதியானவன ",3,5:'' (பூர்புவஸ்ஸவம்) எனகிற வ்யாஹ்ாதிகளையும் தனித்தனியே இடையீடாகக்கொண்டு வேத்தாயத் திலநின்றும் ஸங்காஹித்தான் இடையீடாவது-வேத தயததையும் ஒருதட்டும இத அக்ஷர தயததையும ஒருதட்டு மாக நிறுத்து கை. ஓடவைதது - ஒடு மபடி உருக்குகை. தோனறும படி பண்ணுகையாவது - ஸமுததரிககை. . அகார - உகார மகாரங்க - . .

·மு மூ க்ஷப்படி வ்யாக்யாநம், 5 இவ் -1 மூ.-ஆகையால் இது ஸகலவே தஸாரம். இதில் அகாரம் ஸகல பாப்தத்துக்கும் காரணமாய், வ்யா -- இததால்பலித்தததையருளிச்செயகிறாா(ஆகையாலிது ஸகலவேதஸாரம் எனறு.) அதாவது அக்ஷரதரயமும் ஒரோ வேதத்தினு டைய ஸாரமாக ஸமுத்ரதமாகையாலே, இவ்வக்ஷர த்ரயாதமகமான ப்ரணவம், ஸகலவேதஸாரம் எனறபடி. இதுதனனிற சொல்லுகிற அர்த்தம்' என்று தொடங்கி இவ்வளவும் - இமமந்தரத்தினுடைய வாகயாரத்தததையும், அக்ஷர ஸங்கயையை யும் , பதஸங்கயையையும் , பத்தரயமும் அததத்ரய ப்ரதிபாதக மெனனுமத்தையும், அதில் ப்ரதமபதம் இன்னதென்னுமததையும், அது தான் அக்ஷரத்ரயாத்மகமாயிருக்குமெனனுமததையும், அவ வக்ஷரதரயமும் வேத்தரய ஸாரமாக உதபந்தமாகையாலே தத ஸமு தாயமான பரணவம் ஸகலவேதஸாரமென்னு மததையும் அருளிச செயதாராயிற்று. இனி இவ் வக்ஷரத்ரயத்து ககும் அடைவே அர்த்தமருளிசசெய் வதாகத் திருவுள்ளமபற்றி, பாதமம அகாரார்ததத்தை யருளிச் செயகிறாா (இதில் அகாரமெனறுதொடங்கி ) அதாவது - வக்ஷரதரயத்திலும் வைத்துககொணடு ப்ரதமாக்ஷரமான அகாரம், ( నామరూపణ్చభూతానాం కృత్యానాఫ్చ ప్రఖ్చునమ్ | వేదళ జ్యేసనాదౌ దేవాదీ నాం 38:) (நாமரூபசபூதாநா 0 காதயாநா0சபாபசநம சப்தேப்ய ஏவாதெளதேவா தீநா சகாரஸ:) என்கிறபடியே-லௌ கிகஸகல பதங்களுக்குமவேதம் காரணமாய, (TTP:) (ப்ரணவாதயாஸ் ததாவேதா:)(.5-S[pT+:)(ஓங்காரப்ரபவா வேதா:) இதயாதிகளிற் சொல்லுகிறபடியே அந்தவேதங்களுக்கும் மூனறுதாழியிலே நிறைத்த தயிரை - பாதரதரயகதமாக, கடைந்து தனித்தனியே கடைந்து, வண்ணய - ததஸாரமான வெணணெயை வாங்கி , திரட்டுமாப்போலே - சோத்தாப்போலே, மூனறு வேதத்திலும் - ரிகயஜுஸ்ஸாமங்களாகிற மூன்று வேதததி லும், மூனறக்ஷரததையும் எடுத்தது,-எனறு மூலாா ததம். . ஆகையால - அக்ஷரதரயமும் ஓரோவேத்ததினுடைய ஸார மாச ஸமுத்தாதமாகையாலே, இது வவக்ஷரதரயாதமகமான ப்ரணவம் , ஸகலவேதஸாரம் - ஸகலவேதங்களுடையவும் ஸாரபூ மாயிருக்குமெனறு மூலார்ததம். இனி-இனிமேல. இவ்வக்ஷரதரயத்துக்கும் - ஸகல வேதஸார் மாக ஸ முதத்ாசமான இந்த அக்ஷரத்ரயததுககும. [mas 5- நாமரூபமிதி] தேவாதிகளான ஸா வபூதங்களுடைய நாமங்களை யும், ரூபங்களையும் , வ்யாபார விசேஷங்களையும் வேதசப்தங்களா லே கண்டு முன்பு போலே ஸ்ரஷ்டாவானவன ஸ்ர்ஷ்டித்தான். வேத - . - 2 ·திருமந்தரப்ரகரணம். - திலீ நாராயணபதத்துக்கு ஸங்கரஹமாயிருக்கையாலே , ஸகலஜகததுக்குமகாரணமாய் ஸர்வரக்ஷகனான எம்பெருமானைச் சொலலுகிறது. வயா.-ப்ரணவம காரணமாய், (3955353)(தஸ்யப்ரகா நஸ்ய) எனகிறபடியே அந்தப்ரணவந்தனக்கும், தானகாரணமாயிரு ககையாலே(56TESTS 5 )( அகாரோவை ஸர்வாவாக )(ko_33 మూలత్వా కావస్య స్వభావతి; ) (ஸமஸ்தசபதமூலத்வாதகாரஸ்ய ஸ்வபாவதம்) என்கிற படியே ஸகலசபதத்துக்குங்காணமாய, ஸர்வேல்வான்ஸமஸ்தவஸ்து பாரிரிதயாஸாவரக்ஷகனா யிருக்கும்ப டியை ப்ரதிபாதிக்கிற நாராயணபத்ததுக்கு ஸங்கரஹமா யிருககை யாலே,(05 ஜTa... STR vs_p) (யதோவா இமாறி பூதாநிஜாய நதே, யோஜாதா நிஜீவநதி) (15585 ga)(ள ஏவஸாஜ்யஸ் ஸசஸாகககர்த்தா ஸஏவபாத்யத்திச பால்ய தேச) இதயாதிகளிற சொல லுகிறபடியே எலலாஜகததுக் கும் காரணமாய, எல்லார்க்கும் ரக்ஷகனாயிருக்குமெம்பெருமானைச் சொல்கிறதென்கை, இததால் - இவவக்ஷரத்தில பரகாதயாத்த மான காரண தவமும், தாதவர்த்தமான ரக்ஷகதவமும் சொல்லிற் றாயிற்று, இவ்வகாரத்துக்கு நாராயணபதஸங்கரஹதயா ரக்ஷக வாசித்வம சொலலும போதும், தாது விததவேஷத்தை அவலம் பிததே சொல்லவேணுமிறே. 2) எல்லா ஜகத்துக்கும் - ஸமஸ்த ஜகத்துக்கும், ஜகதந்தர்வர் த்திஸசலபராணிகளுக்கும் காரணமாய் நிமித்தஸஹகாரி உபாதாந் ரூபதரிவிதகாரணமாய். இத்தால - ஸகல ஜகத்துக்கும் காரணமாய் ஸாவரக்ஷகனான எ மபெருமானைச்சொல்லுகிற அாத தததால்,ப்ர காத்யர்ததமும - பரணவஸஜ்ஞிக அகாரார் ததமான காரணத்வ மும், தாதவாத்தமான ரக்ஷகதவமும், அவரக்ஷணே எனகிற விடத்திலே, அவ்என்கிறதாதவர்த்தமான ரக்ஷகத்வமும். இதில் - இந்த அக்ஷரதரயத்திலும், அகாரம் - ப்ரதமாக்ஷரமான அகாரம், ஸகலசபதத்துக்கும் சாரணமாய் - ச்ருதிஸ்மர்தயாதிக ளில சொல்லுகிறபடியே ஸகலசபதத்து ககும காரணமாய், நாரா யணபதததுக்கு ஸஙகரஹமா யிருக்கையாலே-ஸர்வேச்வரன ஸம ஸ்தவஸ்து சரீரிதயா ஸாவரக்ஷகனா யிருக்குமபடியை ப்ரதிபாதிக் கிற நாராயண பதத்துக்கு ஸங்கா ஹமாயிருக்கையரலே, ஸகல ஜகத்துக்கும் ச்ருதிஸ்மர் த்யாதிகளில சொல்லுகிற படி யே எல்லாஜகத்துக்கும் காரணமாய் , ஸர்வரக்ஷகனான ர்க்கும் ரக்ஷகனாயிருக்கும், எம்பெருமானைச் சொல்லுகிறது. என்று மூலார்த்தம். 6 காரணமாய எலலா 2 ·முமுக்ஷிப்படியாகயாநம், உ ரக்ஷிக்கையாவது - விரோதியைப் போக்குகையும், அபே க்ஷிதததைககொடுககையும். இவையிரண்டும் சேதநா நினறநின்ற வளவுககீடாயிருக்கும். ஸஸாரிகளுக்கு விரோதியாதருபீடாதிகள, அபேக்ஷிதம் அந்நபாநாதிகள்; வ்யா - ரக்ஷிககையாவது தானேதெனனும ஆகாங்க்ஷையிலேயரு ளிச் செய்கிறார் (ரக்ஷிககையாவதென்று தொடங்கி ) அதாவது - ரக்ஷ கத்வந்தான் அநிஷ்டநிவர்ததகதவ, இஷ்டப்ராபகத வரூபேண தவிவிதமாகையாலே , ாய்வரன் சேதநரை ரக்ஷிககையாவது அவ ரகளுக்கு துகோவஹமான விரோதியைப் போககுகையும, ஸகா வஹமான அபேக்ஷித்ததைக கொடுககையுமெனகை. இவாகளுக்கு இவன்போக்கும் விரோதியேது, கொடுக்கும் அபேக்ஷிதமேதென ன அருளிசசெயகிறார் (இவையிரண்டும் சேதநாநினற நின்றவளவுக கீடா யிருககுமெனறு ) சேதநர் நினறநினறவளவுக்கீடாயிருககும என்றது - தத்தததிகாரா நுகுணமா யிருககு மென்றபடி. இது தனனை வ்யக்தமாக வருளிச்செயகிறார்மேல் (ஸஸாரி களுக்கித்யாகி.) அதாவது-தேஹாத்மாபிமாநாதிகளும், பதாதி ஷயா நுடா முமே யாதரையாயிருககும் ஸஸாரிகளுக்கு நிவர் தயமான விரோதி, பாதருக்களால் வரும் நலிவு தொடக்கமானவை; ப்ராப்யமானவபேக்ஷிதம், சோறு தண்ணீர் முதலானவையெனகை. (சதருபீடாதிகள) எனகிற விடத்தில், ஆதியப்தத்தாலே வ்யாதி முதலானவற்றால் வரும் பீடைகளைச சொல்லுகிறது. (அநத பாநாதிகள) எனகிற விடத்தில, ஆதிபதததாலே-ஸ்ரகவஸ்த்ரா பரணாங்கராகாங்க நாலிங்கநாதிகளைச்சொலலுகிறது. நல அ.---ரக்ஷிக்கையாவது ாச்வரன் சேதநரைரக்ஷிககையாவது, விரோதியைப் போககுகையும்-துகோவஹமான விரோதியைப் போககுகையும், அபேக்ஷிதத்தைக கொடுககையும் - ஸுகாவஹ மான அபேக்ஷிதங்களைக கொடுக கையுமெனறு மூலார்த்தம். இவையிரண்டும - போக்கு மவிரோதியும் கொடுக்கும் அபே க்ஷிதமுமாகிற இவையிரண்டும், சேதநர் நின்றநினற்வளவுக்கு- சேதநருடையதததததிகாரத்துக்கு, ஈடாயிருக்கும் - அதுகுணமா யிருக்குமென்று மூலார்த்தம். தேஹாதமாபிமாநாதிகளும் என்கிறவிடத்தில், ஆதிசப்தத் தாலே - ஸ்வஸ்வாதநதாயாபிமாநத்தைச்சொல்லுகிறது. யாதரை யாயிருக்கை - போது போக்காயிருக்கை. அநுபவமே யாத்ரை என்ற த்தாலே- வேறொன்றால் போது போக்குகை யன்றிக்கே அதுவே கமகமாயிருக்கையைச சொல்லுகிறது. (ஆதிவ்யாதி)ஆதியாவது . மாநஸிகது கேம வ்யாதியாவது - தேஹஜமான ஜ்வராதிகள்.

·திருமந்த்ரபரகரணம். பரவணரான . மூ.- முமுக்ஷக்களுக்கு விரோதி ஸம்ஸார ஸம்பந்தம், வ்யா. - (முமுகூ-க்களுக்கிதயாதி) அதாவது - ஸஸாரத்திலடி க்கொதிதது, பரமபதத்திலேபோகவாசைப்படாநிற்கும் முமுக்ஷ ககளுக்குநிவாதயமான விரோதி *பொயந்நினறஞாநமுமபொல்லா வொழுக்கு மழுக்குடம் புமாய்ககொண்டு இவ்விபூதியிலேயிருக்கை யாகிற ஸாஸாரஸமபந்தம்; அ.--ஸாஸா ரி களுக்கு - தேஹாதமாபிமாநிகளாய சப்தாதிவின் ஸஸாரிகளுக்கு, விரோதி-நிவர்த்யமான விரோதி, சதருபீடாதிகள - சதருக்களால் வரும் பாதை ஆதிவ்யாதிகளால வரும் மகலேசம், அபேக்ஷிதம் - பராபயமான அபேக்ஷிதம், அந்த பாநாதிகள் - சோறு தண்ணீர் ஸ்ரக்வஸ்த்ராபரணாங்க நாலிங்க சுமபா கரீடைகளென்று மூலார்த்தம். ஸஸாரத்தில், அடிக்கொதித்து - கால் கொதித்து. அதாவது - விரோதிஜ்ஞாநம் தலையெடுககை. பரமபதத்திலே - ஸ காவஹமான பரமபதததிலே. பொயநவின்ற-உத்பத்தி விநாசாதி யோகத்தாலே அஸத்ய சப்தவாச்யமான அசேதநவிஷயத்தில, ஞா நமும் - ஆத்மஜ்ஞா நமும, பொல்லாவொழுக்கும். அந்த தேஹாத்மாபிமாநமடியான ஸஸார துஷகாமப்ரவாததியும், அழுககுடம்பும - இககர்மமடி யாகவரக்கடவதான மாஸாஸ்ர்காதி மலரூபதே ஹஸம்பந்தமும், இருநினற நீரமை - இவற்றிலே நிலை நின்றுபோந்த வாஸநாருசிக ளாகிற ஸ்வபாவ விசேஷததை, இனி யாமுறாமை நிர்ஹேதுக கடாக்ஷமூலமான ஞாநலாபத்தையுடையவாகளாய இன்று அங்கீ காரபலததையுடைய அணுகாதபடி. உயிரளிப்பான எந்நினற யோநியுமாய்ப் பிறந்தாய - ப்ராணிபதார்த்தங்களுடைய அநிஷ்ட நிவ்ரததியையும இஷ்ட பராப்தியையும் பண்ணிககொ டுககைக்காக ரூபபரகாரவயவஸ்திதங்களான ஸகலஜாதிக அவதீரணனானவனே மையோர் தலைவா ஏவாவிதஸௌலபய விசிஷ்டனான ஆச்ரிதரை ஸதா அநுபவிப்பிககைககாக ஸதாஸ்தாநபரரான அயாவறுமமராகளுக்கு அதிபதியானவனே அடி யேன செய்யும் விண்ணப்பம் மெயநநினறுகேட்டருளாய. உன் திருவடிகளில் நிருபாதிகசேஷதவ ததையே ஸ்வரூபமாகவு டையனான நான செய்கிறமெய்யான விண்ணப்பத்தை , ஜகதவ்யாபா சத்தில பராக்கற்று நினறு கேட்டருளமேணும. மெயங்கினறு என்று - அபரோக்ஷிககுமபடி நினறெனனவுமாம. கேட்டருளாய் என்று - கேட்கைதானே அருளென்று கருத்து. இந்நின்ற நீரமை இனி யாமுறான ம-அடியோன செயயும விண்ணப்பம. என்றாவயம். யாமுறாமை என்று பனமையாயிருக்க, அடியேன் என்ற ஒருமை யாலே - ஈசவரனுக்கு விஜ்ஞாபிப்பார் தாமொரு வருமாய, பல லாபம் ஸம்பந்திபாம்பரைககும ஒக்குமென்றுகருதது நாங்கள களி லும் 9 வுன்னை ·முமுஃப்படி வயாகயாநம், ப அபேக்ஷிதம்பரமபதப்ராபதி. முகதர்க்கும், நித்யர்க்கும் விரோதி கைங்கர்ய ஹாநி; அபேக்ஷிதம கைங்காயவாததி. வ்யா.--ப்ராபயமான வபேக்ஷிதம், பகவதநுபவாதிகளுக்கு அநுகூலமான பரமபத்ததைபராபிககை யெனகை. ( (முகதாககுமித்யாதி ) அதாவது - நிவர்த்த ஸ ஸாரராயும, அஸ்பர்ஷ்ட ஸஸாரகந்தராயும், பகவதநுபவஜநித பரிதிகாரித கைங்கர்ய பரராயிருககும முகதாககும நிதயர்க்குமவிரோதி - வகுத்தபேஷியான ஸாவேஸ்வரன் திருவடிகளிலே ஸ்வரூபாது ரூபமாகப் பணணிக்கொண்டு போரும் கைங்கர்யதது ககு வரும விசசேதம. அபேக்ஷிதம உத்தரோததரம அடிமை செயது செல் லுகையாகிற கைங்கர்யவர்த்தியெனகை ஆக , இப்படி அதிகாராது குணம் விரோதியைப் போக்கி அபேக்ஷித்ததைககொடுக்கையாலே ஈய்வரனே ஸாவரக்ஷகனெனனுமிடம் சொல்லிற்றாயிற்று. அ. - முமுக்ஷக்களுக்கு - ஸஸாரத்திலே அடிககொதித்து பரம பதத்திலே போக ஆசைப்படாநிற்குமமுமுக்ஷககளுக்கு , விரோதி நிவர்தயமான விரோதி, ஸாஸாரஸமபந்தம் - அவித்யாகாம வாஸநா ருசிப்ரக்ர்தி ஸம்பந்தததோடே இவ்விபூதியிலே யிருககையாகிற ஸஸாரஸமபந்தம, அபேக்ஷிதம் - ப்ராபயமான அபேக்ஷிதம, பரம பதப்ராப்தி - பகவதநுபவாதிகளுக்கு அநுகூலமான பரமபத ததை ப்ராபிககையெனறு மூலாரததம். நிவ்ராத்த ஸஸாரராய் எனகிற விசேஷணம்-முக்தர்க்கும், அஸ்ப்ர்ஷ்ட ஸஸாரகந்தராயெனகிற விசேஷணம் - நித்யாக்கும், பகவதநுபவஜ நித ப்ரீதிகாரித கைங்கர்யபரரா யிருக்கும் என்கிற விசேஷணம் இருவாக்குமாக யோஜிக்கவுமாம. ஸ்வரூபாது ரூபமாக.சேஷதவபாரதநதாயஸ்வரூபா நு ரூபமாக. முக்தாக்கும் - நிவாத்த ஸஸாரராயும் பகவதநுபவஜநிதப்ரீதி காரித கைங்கர்யபரராயு மிருக்கும் முகதாககும், நித்யாக்கும. அஸ்பாஷ்ட ஸஸாரகாதராயிருககிற நிதயாக்கும்; விரோதி - நிவாத்யமான விரோதி, கைஙகாயஹாரி - வகுதத சேஷியான ஸாவேசவரன் திருவடிகளிலே ஸ்வரூபா நுரூபமாகப் பண்ணிக் கொண்டுபோரும கைங்காயத்துக்கு வரும் விச்சேதம், அபேக்ஷி - ப்ராபயமான அபேக்ஷிதம, கைங்கர்யவர்ததி - உத்தரோத் தரம் அடிமை செய்து செல்லுகையாகிற கைங்கர்ய வர்த்தி என்று மூலார்த்தம். தம் ·திருமந்த்ரபரகரணம. மூ.-ாய்வரனை யொழிந்தவர்கள் ரக்ஷகரலல ரென்னு மிடம ப்ரபந்நபரிதராணத்திலே சொனனோம். வ்யா.- இப்படி,ாம்வரனேயோபின்னை எலலாரையும ரக்ஷிக்கிற வன லோகத்திலே மாதா பிதாப்ரபாதிதேவதாந்தர பாயந்தமாக ரக்ஷகராயப் போருகிறவாகள் பலருமிலலையோவெனன வருளிச் செய்கிறார் (ராய்வரனையொழிந்தவாகள் ரக்ஷகரல்லரெனனுமிடம் ப்ரபந்நபரிதராணத்திலே சொன்னோம் என்று.) அதாவது பாதிகபந்துவாய், ஸர்வகாலமும் கைவிடாரே வகாலமும் கைவிடாதே நோக்கிக்கொண்டு போரும் ஸாவேஸ்வரனை யொழிந்த ஒளபாதிகபந்து ககளான மாதா பித்ராதிகளும, அரவா சீநரான தேவதாந்தரங்களும ரக்ஷகரலல ரென்னுமிடம, ஸஹேதுகமாக பரபந்நபரிதராண மெனகிற ப்ரபாதத்திலே சொனனோம, அதிலேகண்டுகொள்வதெனகை, - - அர்வாசீநரான - தங்களுடைய ரக்ஷணத்தில் தங்களுக சகதியில்லாதவர்களான . ஈச்வரனையொழிந்தவாகள் - நிருபாதி கபந்து வாயஸாவகால கைவிடாதே நோககிககொண்டு போரும் ஸர்வேச்வரனை யொழிந் தவர்கள் , ரக்ஷ சரல்லரென்னு மிடம் ஔபாதிகபந்துக்களான மாதாபிதராதிகளும் அர்வாசீநரான தேவதாந்தரங்களும் ரக்ஷக ரல்லரென னு மிடம், ப்ரபநநபரித்ராண ததிலே சொன்னோம்- ஸஹேதுகமாகப்ரபந்நபரித்ராண மென்கிறப்ரபந்தத்திலே சொன் னோம், அதிலே கண்டுகொள்வது என்று மூலார்த்தம். ப்ரபாத பரிதராணே; - ப்ராதாககள் ரக்ஷகரலலரென்னு மிடம் வாலிபக்கலிலும் ராவணனபககலிலும சிலும காணலாம; புத்ரர் ரக்ஷ கரலலரெனனு மிடம் ருதரன்பக்கலிலும காஸனபககலி லுங்காணலாம; மாதாபிதாக்கள் ரக்ஷகரல்லரென்னு மிடம, கைகே யிபக்கலிலும் ராவணனபக்கலிலுமகாணலாம் ; ஸ்தரீகளுக்கு பர்த் தாககள் ரக்ஷகரலலரென்னு மிடம, தாமபுதராதிகள பககலிலும் நளனபக்கலிலும் காணலாம வர்கள் ரக்ஷகரென்றே நாட்டில் கண்காட்டியாயப்போரு கிற சந்தராதிதயர்கள ரக்ஷகராகக குறை யென்னென்னில; அவர் களும ாவராஜ்ஞைக்கு அஞ்சி, தாங்கள நினைத்தபடி ஸஞச ரிககப்பெறாதே * நாழிகை கூறிட்டுக்கொண்டு உதிப்பது அஸ்த மிப்பதாயககொண்டு ஹிரண்யராவணாதிகளகையிலேயகப்பட்டு அவர்களுக்கு இழிதொழில் செய்து திரிகையாலும் ரக்ஷகராகமாட் டாாகள். கள் ·முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், வயா பான மூ --ரக்ஷிக்கும் போது பிராட்டிஸந்நிதி வேண்டுகையாலே, திலே ஸ்ரீஸமபந்தமும நு ஸந்தேயம். அநந்தரம அாத்த பலத்தாலே இப்பதத்திலே அநுஸந திக்கப்படும் ஸ்ரீயபோதித்வத்தையருளிச்செய்கிறார். ( ரக்ஷிக்கும் போ து என று தொடங்கி.) அதாவது - ( 55&n arg&es 3|8&s stTS 3-stods) ( லக்ஷம்யா ஸஹஹ்ர்ஷீகேசோ தேவ்யாகாருணயரூபயா - ரக்ஷகஸ்ஸா வஸிததாநதே வேதாநதே பிசகீயதே) என் கிறபடியே ரக்ஷகனான வீச்வரன் சேதநரை IVககு மதசையில், இவாகளுடைய அபராதங்களைக் கண்டாதல், தன் ஸ்வாதந்தாயத்தாலே யாதல உ பேக்ஷியாமல் செய்கைக்குறுப் கர்பையை ஜரிப்பிககும புருஷகாரபூதையான பிராட்டி ஸநநிதி அவய்யாபேக்ஷித மாகையாலே , ரக்ஷகனான வனைச் சாலலுகிற இவ்வகாரததிலே, அவனுடைய லக்ஷ்மீஸமபாதமும அநுஸந்தேயமென்கை. த்ரைலோகயத்துக்கும் ஈசவரனான இந்தரனும் நம்பதம் எப்போது நழுவுகிறதோ! என்று அஞசி, பாபோபஹதனாய் ப்ரஹ்ம ஹத்யையாலே அபிபூதனாய் இந்தரஜித்தின கையிலே கட்டுணடு, மஹாபலிபோலவாரகையிலே ஐச்வர்யததைப்பறிகொ டுததுக கணணும கண்ணீருமாயக கழுததும கப்படமுமாயககொ ண்டு திரிந்தா னொருவனாகையாலும் ரக்ஷகனாகமாட்டான். ப்ரஹ் மதுகைடபாகையிலே நோவு பட்டு வேதங்களைப்பறி கணணிழந்தேன், தாமிழந்தேன என்று நிலம் துழாவுகையாலும், ருதரன கையிலே தலையறுப்புணகையாலும் ரக்ஷகனாகமாட்டான், ருத்ரனு ம, ஸகலப்ராணிகளையும ஸஹரிககையே தொழி லாகவுடையனாய், விடாயர் முகத்திலே நெருபபைச்சொரிதாப போலே யிருககிற * தழல் நிறவண ணனாய, தன்னை ஆசரயித்த வாணனை, " அறுத்து ததா, பொசுசகிததா எனறு கொடுந் தொழிலகளைச் செய்வித்துக்கொண்டு தன்னை ஆசாயித்தவாணனை தலையில்பூ வாடாமல் ரக்ஷிக்கிறோமென்று ப்ரதிஜ்ஞைபண்ணி தாழுதகைகளைககளளிககாடு சீததாப்போலே சீககககண்டு, “உயி ருண்டாகில் உபபுமாறியுண்ணலாம்" என்று நெற்றியில் கண்ணைப் புதைத்து ககொண்டு நழுவினான் னானொடு ருவனாகையாலும், லோககுரு வாய தனக்குப் பிதாவான ப்ரஹ்மாவின் தலையைத் திருகி பாதகி யாய்க கூறுசெய்தவூரிலேகுறும புசெயது கையும் கைத்தளையுமாய்க கொண்டு திரிவாரைப் போலே கையும் கபாலமுமாய்ககொண்டு திறந்து கிடந்தவாசல்கள் தோறும் புகுந்து தன்னை வெளியிட்டுக் திரிகையாலும ரக்ஷகனாகமாட்டான் ளைக கொள்வது. மாவும், கொடுத்து, 9, உ காணடு என்ற ·திருமந்த்ரப்ரகரணம். மூ அத்ரபகவத்ஸே நாபதிமியரர்வாக்யம்; பதிமிரர்வாக்யம்; - " அவன் மார்பு விட்டுப் பிரியில், இவ்வக்ஷரம் விட்டுப்பிரிவது.'' - மது எனறு - லக்ஷமீ என்னாதே ,ஸ்ரீஎனறது, (இலக்கம்:) (பரயத இதி ஸ்ரீ:) என்கிறபடியே அவனை நிதயளேவைபண்ணுகையாலே அவ னாடு இவளுக்குண்டான அவிநாபாவமும், ஸ்ரீயதஇதிஸ்ரீ எனகிற யேே தநருக்கு இவள நித்யஸேவயையாயிருக்குமென வும் தோற்றுகைக்காக. இனனமும் இவ்வகாரத்திலோய்வரனுடைய லக்ஷமீஸமபந் தம் நியமே 5 தோற்றுமெனனு மததை ஆப்த வசநத்தாலே தர்லி ப்பிககிறாா ( அதர இதயாதியால. ) அதாவது - இவ்விடத்திலே ஜ்ஞாநாதிகரான ஸ்ரீஸேநாபதிஜீயர் அருளிச்செய்யும் வார்ததை; ; அகலகிலலேனிறையும்'' அவன திருமாாபிலே நிதய வாஸம பணணுமிவள், அம்மாபைவிட்டுப்பிரியிலாயிற்று அவனு க்கு ப்ரதிபாதகமான விவ்வக்ஷரததை விட்டுப்பிரிவது” எனறென் கை . "எனறு'' என்கிறவித்தனையுங் கூட்டாதபோது, கீழோடு இவ் வாகயம் அந்வயியாது. இததால் - அவன திருமார்பில் ஸம்பந்தம் இவளுக்கு நித்யமா கையாலே, அவன் தோற்றுமிடத்திலே இவளும் தோற்று கை நிங்சிதமாகையாலே, அவன திருமராபி லந்வயத்தோ பாதி, அவனுக்கு வாசகமான அகாரத்தில் அநவயமும இவளுக்கு தெயமெனறதாயிற்று அ. - ரக்ஷிக்கும் போது - ரக்ஷகனான வீச்வரன சேதநரைரக்ஷிக்கும் தசையிலே, பிராட்டிஸந்நிதிவேண்டுகையாலே இவாகளுடைய அபராதங்களைக கண்டாதல தன்ஸ் வாதந்தாயத்தாலே யாதல் உ பேக்ஷியாமல் செயகைக் குறுப்பான குறுப்பான காபையை ஜபிபபிககும புருஷகார பூதையான பிராட்டிஸந்நிதி அவசயாபேக்ஷிதமாகை யாலே, இதிலே ஸ்ரீஸம்பந்தமு மநுஸநதேயம் - ரக்ஷகனானவனைச் சொல்லுகிற இவ்வகாரத்திலே அவனுடைய லக்ஷமீ ஸம்பந்தமும் அநுஸந்தேயமெனறு மூலார்த்தம. நியமே ர நியமமாக. அத்ர.இந்த அகாரத்திலே. இததாலஎன்றது - அத்ரபகவதஸோபதி இத்யாதிவாக்யத் தாலே. ஸ்ரீஸமபந்தமு மநுஸந்தேயமென்கிற விடத்திலே, அவன் மார்வைவிட்டுப் பிரியிலாயதது இவ வக்ஷரமவிட்டுப்பிரிவது என்ற பகவத்ஸோபதிமிச்ராவாக்யம் எனறந்வயம் மூலார்ததம ஸ்பஷ் டம. இனன மும்-கீழருளிச்செயத ப்ரகாரமன்றிககே பரகாராநத ரேணவும். இவ்வாத்தத்தை - அவனுக்கு வாசகமான அகாரத்தில் அந்வயம் இவளுக்கு நித்யம் என்னு மிவ்வர்த்தததை, அநவரதாந் வயத்தை நிதய ஸம்பந்தத்தை.

·முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், ககாக ஈசவா பேஷ கைககாக, பண ண கககாக மூ. பர்த்தாவினுடைய படுக்கையையும் , ப்ரஜையினுடைய தொட்டிலையும் விடாதேயிருக்கும் மாதாவைப்போலே, பரதம சரமபதங்களைவிடாதேயிருக்குமிருப்பு. வ்யா. இன்னமும இவ்வர்ததததை விஸ்தரீகரிக்கை சேதநவாசகங்களான அகாரமகாரங்களிரண்டிலும், இவளுக்குண டான அநவரதாந்வயத்தை ஸதர்ஷ்டாந்தமாக வருளிச்செய்கிறார் (பாத்தாவினுடைய வென்று தொடங்கி.) அதாவது பூதையான தன ஸ்வரூபதது ககுச் சேருமபடி அவனை ரலிப்பிக பாத்தாவினுடைய படுக்கையையும் விடாதே, ரக்ஷகை யான தன ஸ்வரூபதது ககுப் போருமபடி ததரக்ஷணம ப்ரஜையினுடைய தொட்டிலை பு:ம விடாதேயிருக்கும் மாதாவான கூளைப்போலே, இவளும்பாதர் பூதனான சவரனுக்கு ப்ரதிபாதகமாயிருந்துள்ள தமபதமான அகாரததையும, ப்ர ஜாபூதரான சேதநாக்கு பரதிபாதகமாயிருந்துள்ள சரமபதமான மகாரத்தையும் . தததத விஷயத்தில் தனக்குண்டான ஸமபந்த த்துக்கீடாக ரஸிப்பிக்கை, ரக்ஷிககையாகிற விவற்றைப்பற்ற, விடாதேயிருக்குமிருப்பு என்கை. ரஹிப்பிககை - ஸச்லேஷாதிகளாலே ரஸிப்பிககை. தததத் விஷயத்தில் தனக்குண்டான ஸம்பந்தமாவது - பத நீத்வமாதர்தவ ரூப ஸமபந்தம. ரக்ஷிககையாவது - சைதந்யமாகிற ஸ த நயத்தைக கொடுதது ரக்ஷிககை. சைதந்யமாவது -பகவதாபிமுகயஜ்ஞாநம; சேஷதவஜ்ஞாந மெனனவுமாம். ப்ரதமபதமான அகாரததுககு தர்ஷ்டாந்தம் - படுககை; சரமபதமானம் காரத்துக்குதாஷ்டாந்தம் தொட்டில்; பத நீதவே ந-படுககையில ஸ மபந்தம ; மாதர்தவே 5 - தொட்டிலிலே ஸம்பந்தமென்று கண்டு கொள்வது. பர்த்தாவினுடைய படுககையையும விடாதே - சேஷபூதை தனஸ்வரூபத்துக்குச் சேருமபடி அவனை ரப்பிககைக பாததாவி னுடைய படுக்கையையும் விடாதே, ப்ரஜையி னு டைய தொட்டிலையும் விடாதே தன ஸ்வரூபத ம போரும்படி தத்ரக்ஷணம் பண்ணுகைக்காக பரஜையினு டைய தொட்டிலையும் விடாதே; இருக்கும் - , மாதாவைப்போலே - மாதாவானவள் போலே இவளும, பரதமசரம பாவங்களை-பாதா பூதனான ஈச்வரனுக்கு ப்ரதிபாதகமாயிருந்துள்ள பரதமபதமான அகாரததையும், ப்ரஜாபூதரான சேதநர்ககு ப்ரதிபாதகமாயிருந் துளள சரமபதமான மகாரத்தையும், விடாதே யிருககு மிருப்பு. தத்தத் விஷயத்தில் தனக்குண்டான ஸம்பந்தத்துக் கீடாகாவிய பிக்கை, ரக்ஷிக்கையாகிற இவற்றைப்பற்றவிடாதே யிருக்குமிருப்பு என்று மூலாாத்தம. யான காக ரக்ஷகையான துக்கு ·திருமந்த்ரப்ரகரணம். ஒருவன் மூ. - ஸ்ரீநந்தகோபரையும், கர்ஷ்ணனையும் விடாத யசோதைப் பிராட்டியைப் போலே. அடிமை கொள்ளும் போது, கர் ஹிணிக்கென்றன்றே ஆவணை யோலையெழுதுவது; வ்யா. - கீழ்ச்சொன்னதாஷ்டாந்தததை, ஒருவிசேஷ நிஷ்ட்ட மாக்கியருளிச்செய்கிறார் (ஸ்ரீநந்தகோபரையுமென்று தொடங்கி.) அதாவது - பார்யையான தன் ஸ்வரூபா நுகுணமாக ரஸிப்பிக்கைக காக பர்ததாவான ஸ்ரீகநதகோபரையும் விடாதே, மாதாவான தன்ஸ் வரூபரது குணமாக ரக்ஷிககைக்காக புத்ரனானகாஷ்ணனையும் விடாதே, “அமபரமே” என்கிறபாட்டில் சொல்லுகிறபடியே, மத்யே வர்த்திக்கும் யசோதைப்பிராட்டியைப்போலே, ப்ரதம சரமபதவாச்யரான ஈச்வரசேதநர்களிருவரையும் விடாதே இவ ளும் வாத்திக்குமபடியென்கை ஈஸ்வர போஷத்வமாதரமொழியப் பிராட்டிக்கும் போஷ மென்னு மிடம், இவ்வாசகத்திலின றிக்கேயிருக்கச்செய்தேயும், இவளுக்கும் போஷமென்று நாம் கொள்ளுகிறபடி யெங்ஙனேயெ னன வருளிச்செய்கிறாா (ஒருவனென்று தொடங்கி ) அதாவது - லோகத்திலே ஒருவன் தாஸதாஸிகள் முதலான ஓரடிமை யைக கொள்ளும்போது, தனக்கெனறேயெழுதிக்கொள்ளுமதொ ழிய, க்ர்ஹிணிக்கென்றன்றே விலையோலை யெழுதிக்கொள்வது; அ.-- ஒருவிசேஷஷ்டமாககி-ஒருவ்யக் திவிசேஷஷ்டமாக்.கி ஸ்ரீநந்தகோபரையும் விடாத - பார்யையான தன்ஸ் வரூ பா நுகுணமாகரலிப்பிக்கைக்காகபர்த்தாவான ஸ்ரீநந்தகோபரையு ம்வி டாதவளாய், கர்ஷ்ணனையும் விடாத - மாதாவான தன் ஸ்வரூபா நுகுணமாகருககைக்காக புத்ரனானகர்ஷ்ணனையும் விடாதவளா ன, யசோதைப்பிராட்டியைப்போலே-"அம்பரமே” என்கிறபாட் டில்சொல்லுகிறபடியே மத்யேவர்த்திக்கும் யசோதைப் பிராட்டி யைப் போலே , ப்ரதமசரம பதவாச்யரான ஈச்வரசேதநாக ளி ரையும் விடாதே இவளும் வர்த்திக்கும்படி என்று மூலாத்தம். வாசகத்தில் இனறிககே - இவ்வகாரத்தில் சப்தசகதியாலே சொல்லப்படாமலிருகக. கொளளுகிறபடி அங்கீகரிக்கும்படி. அடிமையை சஷவஸ்துவை. கொள்ளும்போது - கரயமாகக் கொளளும போது. தனககென்றன்றே - தனக்கெனறமாத்ரமே. ஆவணை ஓலை - விலை யோலை. ப்ரஸ்துதமான அர்த்தம் - பிராட்டிக்கு அகாரத்தில் அந்வயம். ப்ரத்யயார்த்தம்-சேஷத்வம். இவ்வாசகத்தில்-ப்ரதயய விசிஷ்ட மான இவ்வாகாரத்தில். அடிமை கொள்ளும்போது - அடிமை செய் கைக்கு சேஷமாகக் கொள்ளும் போது . விலையோலை. விகரயபதாம் ; அடிமைச்சீட்டு என்னவுமாம். ருவ - 7 ·ருo முமுக்ஷப்படிவ்யாகயாநம், 9 யி மூ.--ஆகிலும்,பணிசெய்வது க்ர்ஹிணிக்கிறே. அது போலே, நாம்பிராட்டிக்கு அடிமையாயிருக்கும்படி ஆகப்பிரித்து நிலையிலலை. ப்ரபையையும், ப்ரபாவானையும், புஷ்பததையும், மணததையும் போலே. வ்யா.- ஆயிருக்கசசெயதேயும், அடிமைத்தொழில் செயவது ச்ர்ஹிணிக்கிறே. அதுபோலே, ாய்வரபேஷமென்னுமளவை இவவகாரம சொலலிற்றேயாகிலும், நரம் பிராட்டிக்கடிமையா ருக்கும்படி என்கை கீழச் சொன்னஹேதுக்களையெல்லாம் அநுவதித்துக்கொண்டு ஈச்வர னுககும, பிராட்டிக்கும ஒருககாலும் ப்ர்தக்ஸ்ததிதியிலலா மை யை யருளிச் செய்கிறார் (ஆகப் பிரிதது நிலையிலலையென் ..) இந்தப்ர்தஸத்தித்யபாவததுககு இரண்டுதாஷ்டாதே மருளிச் செயகிறார் (ப்ரபையென்று தொடங்கி ) அதாவது - ப்ரபைக்கும் ப்ரபா வானுக்கு மார்தகள் ததிதியிலலாதாப் போலவும், புஷ்பத்துக் மபரிமளத்துக்குமார்தகஸ்த்திதியில்லாதாப்போலவு மென்கை. காஹிணிக்கிறே- காஹத்தை உடைய வளுக்கிறே. கர்ஹிணிக்கிறே - கர்ஹிணிக்கு உகப்பாகவிறே, பதிக்கு சேஷமானவையெல்லாம் பதநிக்கு சேஷமாயிருக்கு மெனகிற நியாயத்தாலே நாம பிராட்டிக்கு சேஷமாயிருக்கு மெனனு மிடம் இவவகாரத்திலினறிககே யிருந்தாலும் அவனுக்கு சேஷமெனற போதே அவளுாகும் சேஷமெனனு மிடம் அாததாது கதமிறே. ஆக - அகாரார்த்தத்தில் அர்த்தபலத்தாலே ஸ்ரீஸம்பந்தம் தோற்று மாப்போலே பெத்தசதுர்த்தியிலும் அர்த்தபலந்தாலே ஸ்ரீசேஷ த்வம் தோற்றுமென்றதாயத்து, அபராதாநயோ அ ந வயிக்கை யாவது - ராச்வரனைக் கொண்டு சேதந்னுடைய இஷ்டாநிஷட ப்ரா ப்திபரிஹாரங்களைப் பண்ணிவைககை. பரா நாநயோ அந்வயிககை யாவது - ஸ்வயமேவப்பணணுகை, ரேணுகையிடத்திலே ஜமதக நிககு பத்நிதவம வாததித்தபோதே பரசுராமனுக்கு மாதர்தவ மும் வாத்தமாய்த்திறே. ஆகையால் விஷ்ணுபத நீத்வநிபந்த நம் பிராட்டிசேஷ்தவம் எனனக்குறையில்லை. ஒருவன அடிமைகொள்ளும் போது - லோகத்திலே ஒருவன் தாஸதாஸிகள் முதலான அடிமை யைக கொளளும் போது தனகா 22 எழுதிக்கொள்ளுமதொழிய, காஹிணிககெனறன றே - காறமுடையவளுககெ மகாறே, ஆவணையோலை யெழுது வது - விலையோலை யெழுதுவது, ஆகிலும் - ஆயிருககச்செய்தேயும், பணிசெய்து-அடிமை ததொழில் செய்வது, கா ஹிணி ககிறே--, அது போலே -, நாம் பிராட்டிக்கு அடிமையாயிருக்கும்படி- ரச்வர சேஷமென்னு மளவே இவ்வகரரம சொலலிறறேயாகிலும் நாம் பிராட்டிக் கடிமையா யிருக்கும்படி என்று மூலார்த தம், ஆக - கீழ்ச்சொன்ன ஹேதுக்க ளெல்லாவற்றையும், பிரித்து நிலை-ாச்வரனு ககுமபிராட்டிக்கும் பாதக்ஸ்திதி,இல்லை- கிடையாது என்று மூலார்த்தம், 9 ·திருமந்தரப்ரகரணம். மூ.-ஆக இச்சேர்த்தி உததேய்யமாய்விட்டது. இதிலே சதுர்ததியேறிககழியும். வ்யா.-(55Tms 3) (அ ந 5 யாராக வேணா ஹபாஸ்கரோணப்ரபாயதா)(9530- భాస్క రేణ ప్రభా *) (அநந்யாஹிமயாஹீதா பாஸ்கரேணப்ரபாயதா) என்று, ப்ரபப்ரபாவா நகளைப்போலே இருவர்ககும பாதகஸ்த்திதியிலலை யென்னுமிடம் இருவர் வாக்காலும் சொல்லப்பட்டதிறே. (30 539_33 %dasgoex<5 ) (பாஸு 50புஷ்யந்தீம பிபரிமளர்த்தி ஜிகதிஷந்) என கிறவிடத்திலே - ஈஸ்வரனை புஷ்பஸ்த்தாலேயாக வும, பிராட்டியைப் பரிமளஸ்த்தாநேயாகவும் பட்டரருளி செய் கையாலே, புஷ்பபரிமளஙகளுக்குப் போலே, இருவாககும பர்தக ஸ்த்திதியில்லையென்னுமிடம் அர்த்தாத்ஸித்தம். இந்தப்ர்தகஸ்த்திதயபாவததை ய நுவதித்துக்கொண்டு, இச் சேர்த்தியே சேதநாக்கு உத்தேர்யமாய்த் தலைக்கட்டின் படியைய ருளிச்செய்கிறார் (ஆகவிச்சோத்தி உததேய்யமாயவிட்டதென்று.) இச்சோததி உததேய்யமென கையாலே வாகளைத் தனியே விரும்புகை உததேர்யமனதென்றபடி. இருவரையும் பிரித்து விருமபினால, ராவண சூாபபண கைகளுக்குப்போலே, அநாத்தமே பலிக்கும் ததனை. இருவரையும் பற்றினாலிறே, ஸ்ரீவிபிஷணாழவானை ப்போலே வாழலாவது. இனிமேல், இதிலவிபகத்யர்த்தம் அருளிச்செய்வதரகப்ரதமம் விபக்திதனனை நிரததேப்கிறார் ( இதிலே சதுரத்தியேறிக் ழியுமென்று.) அ.-ப்ரபையையும் ப்ரபாவானையும் போலே.ப்ரபைக்கும்ப்ரபாவா னுக்கும் பாதகஸ்திதியில்லாதாப்போலவும், புஷ்பத்தையும் மணத் தையும் போலே - புஷ்பத்து ககும பரிமளத்துக்கும் பர்தகஸ் திதி யிலலாதாபபோலவும், இருவர்க்கும் ப்ர் தகலதிதியிலலையென்னு மிடம் அர்ததாவித்தம் என்று மூலாத்தம. [350கயே தி) உன் இடைய ஐச்வர்யத்தாலும் தநத்தாலும் அநயஸ்த்ரிகள் போலே நான் ஒன்றாலே வஞ்சிக்கைக்கு சக்யை யன்று காண, பாஸ்கரனோடு ப்ரபைபோலே ராகவனோடு நான் அநநயையாயிருப்பேன. அது வாதம-கீழ்ச்சொன்ன வர்த்தத்தை மறுபடிசொல்லுகை. ஆக - கீழ்ச்சொன்ன த்ரஷ்டாந்தங்க ளெல்லாவற்றாலும், இசசோ த்தி - எம்பெருமானுடையவும் பிராட்டியினுடையவும் சோததி, உததேய்யமாய்விட்டது - ப்ராப்யமாய்விட்டதென்று மூலார்த்தம், இனி- அகாரார்த்தமருளிச்செய்தவநந்தரம். ஏறி உண்டாகி.

·ரு உ முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம், ஸங்கரஹமா மான மூ. - சதுர்த்தியேறினபடி யென்னென்னில்; நாராயணபதத் துக்கு ஸங்க்ரஹமா யிருக்கையாலே. இத்தால் , ஈஸ்வரனுக்கு போஷமென்கிறது. போஷத்வம் து கேரூபமாகவன்றோ நாட்டிற காண்கிறதெனனில்; அந்த நியமமில்லை, உகந்த விஷயத்துக்கு போஷ மாயிருக்குமிருப்பு ஸகமாகக்காண்கையாலே. வ்யா.--அதாவது -இவ்வகாரததிலே சதுர்த்தியேறி, (osossees ) ( ஸுபாஸுலுக்) இத்யாதிஸுத்ரத்தாலே லுப்தமாய்ப்போ மென்கை. விபகத்யந்தரமெல்லாம் கிடக்க , இவ்வகாரத்தில் சது ர்த்தியேறினபடிதா னெ ஙஙனேயென்கிற பலகையை யநுவதிக் கிறார் (சதுாததியேறினபடி யென்னென்னிலெனறு.) அதுககு உத்தரமருளிச்செய்கிறார் (நாராயணபதததுக்கு யிருககையாலே யென்று.) அதாவது - இவ்வகாரம் சதுர்த்யநத நாராயணபதத்துக்கு ஸங்க்ர ஹமாகையாலே, இதிலும் சதுர்த்தியேறிற்றெனகை. இங்ஙனன்றாகில், இரண்டுக்கும சஙக் ரஹ விவரணத்வம் வித்தியாதிறே. இத்தாற் சொல்லுகிற வர்ததந் தானேதென்ன வருளிச்செய்கிறார் (இத்தாலாய்வரனுக்கு போஷ மென்கிறதென்று.) அதாவது - இதுதான் **xY 38 - தாதர் தாயே சதுர்த்தி யாகையாலே, இச்சதுர்த்தியால் ஈஸ்வரனுககு பேஷமென்னு மிடம் சொல்லுகிறதென்கை. (8gos83303325) (353S) 2:) (ஸர்வபரவசபது கேம்) (ஸேவாச்வவர்ததி:) என்கிறலௌகிக நயாயததைக்கொண்டு சேஷ தவத்தை துகேரூபமாக நினைத்திருக்கும வர்கள் பண்ணும்ப்ரஸ் நத்தை யதுவதிககிறார் (பேஷத்வம துகே ரூபமாக வன்றோ நாட் டிற்காண்கிறதென்னில் என்று.) அதுக்கு உத்தரமருளிசசெய்கிறார் (அந்தநியமமிலலையென்று தொடங்கி.)அதாவது - நாடுதன்னிலே, ''பணிமின் திருவருள" இத்யாதிப்படியே - அபிமத விஷயத்துக்கு போஷமாயிருக்குமிருப்பு ஸ்கரூபமாகக் காண்கையாலே , பேஷ த்வமாகில துகேரூபமாயிருக்குமெனகிற நியமமில்லை யென்கை. அ.--தாதாத்யே-சேஷத்வே. இடம்.அர்த்தம். இதிலே-இவ்வகாரத்திலே, சதுர்த்தியேறி - சதுர்த் தீவிபக யேறி, கழியும் - லுப்தமாய்ப் போம் என்று மூலராத்தம். சதுர்த்தி ஏறினபடியென்னென்னில் - விபகத்யந்தரங்களெல் லாம் கிடக்க சதுாத்தீவிபக்தி ஏறினபடி யென்னென்னில், நாரா யணபதத்துக்கு ஸங்க்ரஹமா யிருக்கையாலே - விவரணமான நாராயணபதத்துக்கு இந்த அகாரம் ஸஙகர ஹமாயிருக்கையாலே என்று மூலார்த்தம். இத்தால்.தாதர்த்யத்திலேவந்த இச்சதுர்த்தியால், ஈச்வரனுக்கு சேஷமென்கிறது - ாச்வரனுக்கு சேஷமென்னு மிடம் சொல்லுகி றது என்று மூலார் ததம். சேஷமாகையாவது .சந்தா குஸம தர்ம்பூலாதிகளைப்போலே அவனுக்கு இஷ்ட விரியோகார் ஹமாயிருக்கை.

·ருகூ திருமந்த்ரப்கரணம். மூ.--அகாரத்திலே கல்யாண குணங்களைச்சொல்லுகையாலே, இந்த பேஷத்வமும் குணத்தாலேவந்தது. பேஷத்வமே ஆத்மா வுக்கு ஸ்வரூபம். யன் - வ்யா. - அபிமதவிஷயத்தில் போஷதவம்ஸகமாகிறது, பவ்வி ஷ யத்தில் குணமடியாக வந்ததாகையாலேயன்றோ வென்னவருளிச் செய்கிறாா (அகாரத்திலே யென்று தொடங்கி.) அதாவது-ாச்வர னுடைய ரக்ஷகத்வப்ரதிபாதகமான அகாரத்திலே, அந்த ரக்ஷ ணோபயோகியான கலயாணகுணங்களைச் சொல்லுகையாலே, ஈச் வரவிஷயமான இந்த சேஷத்வமும் அந்தகுணங்களடியாக வந்த தென்கை. ஆகையால், இதுவும் ஸுகரூபமாயிருக்கக குறையிலலை று கருதது. ஆனால், ஒளபாதிகமான விது ஸ்வரூபமன்றே யென்ன வருளிச்செய்கிறாா(பேஷத்வமே யாத்மாவுக்குஸ் வரூபமென்று.) அதாவது - உகந்த விஷயத்தில் இதின் கரூபதவத்துக்கு குணகர் தத்வத்தைஹேதுவாகச் சொல்லுகையாலே, அந்தகுணக்ர்தத்வம் இங்குமுண் டென்னு மிடத்துககுச் சொன்ன விததனையொழிய, அர்த்தஸ்த்திதியை நிரூபித்தால், (Sast-proe 30 FIRSgoes 855) (ஸ்வத்வமாத்மரி ஸஜாதஸ்வாமிதவ ப்ரஹ்மணி ஸ்திதம) சேஷத்வம் - பிறாககு சேஷமாயிருககை, துகேரூபமாக வன்றோ - துகோவஹமாயனறோ, நாட்டில் காண்கிற தெனனில்- நாடுதனனிலே காண்கிறதென்னில் என்று சங்காவாகயாத்தம்; அந்த நியமமில்லை -; உகந்த விஷயத்துக்கு - அபிமத விஷயத் துக்கு, சேஷமாயிருக்குமிருப்புஸுகமாகக் காண்கையாலே, சேஷ த்வமாகில் துகேரூபமா யிருக்குமென்கிற நியமமில்லை என்றுஉத் தரவாகயார்த்தம். அபிமத விஷயத்தில் குணங்களாவன - அநு நயஸச்லேஷாதி கள். ரக்ஷணோபயோகியான கல்யாண குணங்களாவன - காருண்ய வாத்ஸல்ய ஸ்வாமித்வ ஜ்ஞாநசகதிகள். அகாரத்திலே - ஈசவரனுடைய ரக்ஷகத்வ ப்ரதிபாதகமான அகாரத்திலே, கல்யாண குணங்களைச் சொலலு கையாலே - அந்த ரக்ஷணோப யோகியான கல்யாணகுணங்களைச் சொல்லுகையாலே, இந்த சேஷதவமும - ாச்வர விஷயமான இந்த சேஷத்வமும, குணத்தாலே வந்தது - அக்குணங்களடியாக வந்ததாகையாலே இதுவும் ஸுகரூபமாயிருககக குறையிலலையென்று மூலாரத்தம. ஒளபாதிகமானவிது - குணோபாதிகமான இந்தசேஷத்வம். ஸ்வரூபன்றே - நித்யனான ஆதமாவுக்கு ஸ்வரூபமன்றே. (KSSSS - ஸ்வத்வமித்யாதி) ஸ்வத்வம் ஆத்மாவினிடத்தில் உண்டாகாநின் றது, ஸ்வாமிதவம் ப்ரஹ்மத்தினிடத்திலே யிராநின்றது ; இருவர் ககும் ஸம்பந்தமிதுவே, மற்றொன்று எனக்கபிமதமனறு.

·முமுக்ஷ ப்படிவ்யாக்யாநம், - ஹாரமாவது மூ.-பேஷத்வமில்லாதபோது, ஸ்வரூபமில்லை. ஆத்மாப ஸ்வ தந்தரமெனகிற நினைவு; வ்யா.--(ஆன gos S3 STARS)(ஆத்மதாஸ்ய மஹ ரேஸ்ஸ்வாமயாஸ்வபாவாசஸதாஸ்மா) (*$533s T 8335-3200 333333) (தாஸபூதாஸ்ஸ்வதஸ் ஸாவே ஹ்யாதமாகபேரமாத்மந: நாநயதாலக்ஷண தேஷா பந்தேமோக்ஷேததைவச) இதயாதிசளிலே , இததை ஆதமாவுக்கு ஸ்வாபாவிக மாகச சொல்லுகையாலே, போஷதவமே ஆதமாவுக்கு ஸ்வரூபமென்கை. பேஷதவமேயென்று அவதரிப்பானேன், ஜ்ஞாநாநந்தஸ்வரூப மான ஆதமவஸ்துவுக்கு, அலலாதபோது ஸவரூபமில்லையோ வெனன வருளிசசெயகிறார் (பேஷதவமிலலாதபோது ஸ்வரூப மிலலை என்று.) போஷத்வமில்லாதபோது ஆதமாஉ பஹாரரூபமான ஸ்வாதந் த்ர்யபுததி நடககையாலே ஸ்வரூபமழிதது விடுமெனனு மத்தை தர்ப்பிக்கிறாாமேலிரண்டு வாகயததாலே. (ஆத்மாபஹாரமாவது என றுதொடங்கி.) அதாவது, - (33<3 (38s assi Scssssson S*_7358)(யோந்யதாஸந்தமாத்மாக மந்யதாப்ரதிபத்யதே கிதேநநக்ாதபாபா சோரேணா நமாப ஹாரிணா) என்று ஸாவபாப மூலமாகச்சொனன ஆத்மாப ஹார மாவது - தனஸ்வரூபம் ஸ்வதந்தரம் என்கிற ப்ரதிபத்தி; உஜ்ஜீவநத்தில் உனக்கு ஆசையுண்டானாலும் , உன்ஸத்தைதா ன் அழியாமல் கிடக்க வேணுமென்று ஆசையுண்டாகிலும் , ஆதமாவி னுடைய தாஸ்யத்தையும ஹரியினுடைய ஸ்வாமி நவததையுமஸ்வ பாவமாக நினை. (தாஸபூதா:இதி) ஸமஸ்தமான ஆத்மாக் களும் பரமாதமாவுக்குஸ்வத- தாஸபூதராயிருப்பர்கள, அவாகளு பதத தசையிலும மோக்ஷதசையிலும் வேறொரு ஸ வருப மிலலை. சஷத்வமில்லாத போது சேஷத்வஜ்ஞாநமிலலாதபோது, ஸ்வரூபமிலலை-ஆத்மாபஹாரரூபமான ஸ்வாதந்தர்ய புததி நடக கையாலே ஸ் வரூபமிலலை யென்று மூலார்த்தம. அவதரிப்பானேன - “சேஷதவமே” எனறு ஏவகார விசிஷ் டமாகச் சொல்லுவானென். அல்லாதபோது - ஆதமா எம் பெருமா னு ககு சேஷமாகாதபோது. ஸ்வரூப மிலலையோ - ஜ்ஞாந்தவ ஆநந்தத்வஸ்வரூபமில்லையோ. சஷதவமில்லாதபோது - ஸ்வவிஷயபகவச்சேஷத்வஜ்ஞாக மில்லாதபோது. ஆத்மாபஹாரரூபமான - அஹம், மம எனகிற, ஸ்வரூப மழிந்து விடும் - ஜ்ஞாநதவ ஆநந்தத்வ ஸ்வரூப மழிந்து விடும். அ - ·திருமந்த்ரப்ரகரணம், - உகா -ஸ்வதந்த்ரமாம் போதில்லையாய் விடும் . ஸ்த்தா நப்ரமாண த்தாலே உகாரமவதாரனத்தம். இததால - பிறாக்கு பேஷமன் றென்கிறது. வ்யா.-- ஸ்வதநதரமாமளவில், (73)(அஸந்நேவ) எனகிற படியே, ஸ்வரூபம இல்லையாயவிடுமென்கை ஆகையால், பேஷத்வ மிலலாதபோது ஸ்வருபமில்லை என்னத்தட்டிலலையெனறுகருத்து. ஆக-ப்ரகாதயாத்தமானாஸ்வரனுடைய காரண தவமும, தாதவர் த்தமானரக்ஷகதவமும், அர்ததபலததாலவாத யபேதிதவமும், , ப்ரதயயஸித்தமான சேதநமேஷத்வப்ரதிஸமபந்தியானபோஷிதவ முமாகிற அகாரார்த்தத்தை யருளிச்செய்தாராயிற்று. அநந்தரம் மத்யமாக்ஷரமான உகாரததுககு அர்த்தமருளிச் செய்வதாக உபகரமிக்கிறார் (ஸ்த்தாந ப்ரமாணத்தாலே மவதாரனார்த்த மெனறு ) அதாவது - (523ossesga-235) (ததேளபூதாததுபவயமா இதம) என்றும், (58_TStu_ias as :) (ததேவாகநிஸ்தத்வாயுஸ்தத்ஸர்யஸ்தது சந்த்ரமா:) என்றும் இதயாதிகளிலே ஏவகார ஸ்த்தாநததிலே உகாரததை பரயோகிக்கக் காண்கையாலே, ஸ்ததாந ப்ரமாணத்தாலே ரம் அவதாரணத்தை அாத்தமாக வுடைத்தாயிருக்குமென்கை. அவதாரணத்துக்கு அரத்தம் அயோக வ்யவச சேதமாதல், அந்யயோக வ்யவச்சேதமாதலாகையாலே, இவ்வவதாரணத் தாறசொல்லுகிறதேதென்ன வருளிச்செய்கிறார் (இததால பிறாக்கு போஷமனறெனகிறதென்று.) - தனனிடத்தில் தனக்கு சேஷதவஜ்ஞா மில்லாதபோது, " தனக்குத் தான் சேஷம் '' என்கிற பரதிபத்திக கீடாகையால், ஸ்வரூபம் - ஜ்ஞாநமும், ஆநந்தமும. அ55தாம-அகாரார்த்தத்தை யருளிசசெயதவநந்தரம் மத்ய மாக்ஷரமான ப்ரணவத்தில் மதயமாக்ஷரமான. ஆத்மாபஹா மாவது-ஸர்வபாப மூலமாகச்சொன்ன ஆத்மா பஹாரமாவது , ஸ்வதந்தரம் என்கிற நினைவு - தன் ஸ்வரூபம் ஸ்வதந் த்ரமென்கிற ப்ரதிபத்தி; ஸ்வதநத்ரமாம் போது - ஸ்வதந்தரமாமள வில், இல்லை யாய்விடும்." அஸந்நேவ'' என்கிறபடியே ஸ்வரூபமில் லையாய் விடுமென்று மூலார்த்தம், (அயோகவ் பவச்சேதமாவது) யோகமாவது - ஸம்பந்தம்; அயோகமானது -ஸம்பந்தாபாவம். வ்யவசசேதமாவது போக் குகை. அந்யயோகமாவது - அந்யரோடுண்டான ஸமபந்தம; வ்ய வச்சேதமாவது - இல்லையென்கை . ஏவஞ்ச , அயோக வ்யவச்சேத் மாவது - ஸம்பந்தமுண்டென்கை; அந்யயோகவ்யவச்சேதமாவது அந்யரோடு ஸம்பந்தமில்லையென்கை ஆகையால் - ·முமுக்ஷிப்படிவ்யாக்யாநம், மூ.- பெரிய பிராட்டியார்க்கு பேஷமென்கிறதென்றுஞ் சொ ல்லுவர்கள். வ்யா. - அதாவது - அவதாரணவாசகமான இவ்வுகாரத்தால், கீழ்ாச்வரபோஷமாகச்சொனன இவ்வஸ்து , அந்யாககு போஷமன றென்னு மிடத்தைச் சொல்லுகிறதென்கை. சதுர்த்தியாலே ஈஸ்வரபேஷத்வம் ப்ரதிபாதிதமாகச்செயதே, அந்யபேஷத்வம் ப்ரஸ்து தமாமோவென னில் ; லோகத்திலே ஒருவனுக்கு போஷ மான கர்ஹ க்ஷேத்ர புத்ர தாஸாதிகள், வேறேயுஞ்சிலர்க்கு போஷ மாயிருக்கக் காண் கையாலே, அப்படிப்பட்ட அந்யபேஷத்வம இந்தஸ்த்தலத்திலு முண்டோவென்று ஒரு பங்கை உதிக்குமிறே. ஆகையாலே, தாத்ரமான அந்யபோஷதவம் இங்கில்லையென்னு மிடத்தை ப்ரதிபாதிக்கிறது உகாரம். அங்ஙனன்றிக்கே, இவ்வு காரத்தாலே லக்ஷமீபேஷத்வம் சொல்லுகிறதென்பாரு முண்டென்கிறார் (பெரிய பிராட்டியார்க்கு மென்கிறதென் றுஞ சொல்லுவர்களென்று.) அ.- கீழ்- அகாரத்திலே. பிறர்க்கு - அகநீந்த்ராதி தேவர்களு க்கு. சதுர்த்தியாலே ாச்வர சேஷத்வம் ப்ரதிபாதிதமாகச்செய் தே - அகாரத்தில் தாதாத்தயேவந்த சதுர்த்தியாலே நிருபாதிக மான ஈசவரசேஷத்வம் ப்ரதிபாதிதமாகாநிற்கச் செய்தே. அந்ய சேஷதவம - நிருபாதிகமான அந்ய சேஷத்வம். சேஷமான -ஒள பாதிகசேஷமான. சேஷமாயிருகக-உபாதிவசாத சேஷமாயிருக்க. அப்படிப்பட்ட அந்யசேஷத்வம - ஸோபாதிக அந்யசேஷத்வம போலன்று நிருபாதிக அந்யசேஷத்வம. இந்தஸ் தலத்திலும்- தாத ர்தயே சதுர்த்தியிலும். உதிக்குமிறே - உதிக்கக்கூடுமிறே. ஆகை யால் - ஸோபாதிகமான அநயசேஷத்வம் போலே நிருபாதிகமான அந்ய சேஷத்வ முண்டோ வென்கிற சஙகை உதிக்கையாலே. தாத் ர்சமான அந்யசேஷத்வம் - அப்படிப்பட்ட சஙகாவிஷயமான அந்ய சேஷத்வம். இங்கு - இந்தசதுர்த்தியில். அங்ஙனன்றிக்கே - உகாரத்தை அவதாரணார்த்தமாக்கி அத் தால் அநயசேஷத்வரிாத்தியைச் சொல்லாதே. இவ்வு காரத் தாலே-சதுர்த்தியின் மேலான இந்த உகாரத்தாலே. இவ்வஸ்துவுக்கு - இவ்வாத்மாவுக்கு. இத்தால - அவதாரணவாசகமான இவ்வு காரத்தால், கீழ் ரச் வரசேஷமாகச்சொனன ஆத்மவஸ்து , பிறாக்கு சேஷமனறென கிறது - அந்யாக்கு சேஷமன்று என்னுமிடத்தைச் சொல்லுகிற தென்று மூலார்த்தம். வேறேயுஞ் சிலாக்கு - உபாதிவசாத் வேறேயுஞ் சிலர்க்கு . அப் படிப்பட்ட - ஸோபாதிகமான. இந்த ஸ்தலத்திலும் - நிருபரதிக சேஷதவ ப்ரதிபாதகமான இந்த லுப்தசதுர்த்தியிலும்.

·திருமந்த்ரப்ரசரணம். வ்யா-அதாவது-(78ASSISTIssess-658 ses JTPA33-358am Kamee3D&25)( அகாரம்சித ஸ்வரூபஸ்யவிஷ்ணோரவாசக இஷ்யதே, மகாரஸ்துதயோர்த்தாஸ் இதிப்ரணவலக்ஷணம் )எனறும, (ஈgs 303:1 ఉదృతాఃష్ణునాఁక్ష్మీ రుకారేణాచ్య తేస దా | మకారస్తుతయోర్వి ప్రశ్రీనారాయణయో tmlessg&35:) (அகாரேணோச்யதேவிஷ்ணு ஸ்ஸர்வலோகேச்வரோஹரி - உத்தர்தாவிஷ்ணுநாலக்ஷ்மீ ருகாரே ணோச்யதே ஸதா = மகாரஸ்துதயோர்விப்ர ஸ்ரீநாராயணயோஸ் ஸதா - ஆதமநம்போஷபூதஸ்யவாசகர்ர்ருதி சோதித:) என்றும் த்யாதிகளாலே பகவச்சாஸ் தரத்திலே, அகாரத்தை பகவத் வாசகமாகவும் , உசாரத்தை லக்ஷமீவாசகமாகவும், மகாரததை தது பய சேஷபூத ஜீவவாசகமாகவும் சொல்லுகையாலே உகாரத் தை அவதாரணவாசகமாகக் கொள்ளாதே, லக்ஷ மீவாசகமாகக் கொண்டு, இவ்வு காரத்தாலே பெரியபிராட்டியார்க்கு பேஷமென கிறதென்றும் நிரவ ஹிப்பர்க ளென்கை. அ.-(58:- அகாரஇதி] அகாரமானது சித்ஸ்வரூபனான விஷ்ணு வுக்குவாசகமாக இசசிககபபடாநினறது, உகாரத்தை சித்ஸ்வரூபை யானஸ்ரீக்குவாசகமாக அறியாநின்றார்கள்; மகாரம் அவனுக்கு தாஸ னான ஆதமாவாகச் சொல்லப்படுகிறது, இதுப்ரணவத்துக்கு லக்ஷண ம்.(53-அகாரேணே தி]ஸர்வலோகத்துக்கு மீச்வரனாய் வ்யாப கனான ஹரியானவன் அகாரத்தாலே சொல்லப்படாநின்றான்; அந்த விஷ்ணுவாலே எப்போதும் திருமார்பிலே தரிக்கப்பட்டிருக்கிற லக்ஷ்மியானவள் உகாரத்தாலே சொல்லப்படுகிறாள; மகாரமானது அந்த ஸ்ரீ நாராயணர்களிருவருக்கும் எப்போதும் சேஷபூதனான ஆத்மாவுககு வாசகமாக ச்ருதியிலே சொல்லப்பட்டது. [3: 3- அகரதஃபரயயாவிதி]முனனே பெருமாளெழுந்தருளினார், ஸுமதயமையான பிராட்டி நடுவே யெழுந்தருளினாள, பின்னே கையும் வில்லுமாய்க்கொண்டு இளையபெருமாள் எழுந்தருளினார். இந்தச்லோகததின அர்த்தம், “ப்ரணவம் கால்கொண்டு நடந்தாப போலே யிருக்கிறது'' என்று பூர்வாசார்யரான சோமரசியாண் டான் நிர்வாஹமாக அருளிச்செய்வர்கள். இவ்வுகாரத்தால் - லக்ஷ்மீ வாசகமான இவ்வு காரத்தாலே, பெரிய பிராட்டியார்க்கு சேஷமென்கிறது-, என்றுஞ் சொல்லுவர்கள் - என்று நிர்வ ஹிப்பர்கள் என்று மூலார்த்தம். 8 ·முமுக்ஷிப்படிவ்யாக்யாநம், மூ.- அதிலும் அநயபேஷத்வம கழிகையேப்ரதாநம். தேவர்க ளுக்குபேஷமானபுரோடாாததை நாயக்கிடுமாப்போலே, ஈய்வர பேஷமான ஆதமவஸதுவை ஸஸாரிகளுக்கு பேஷமாககுகை வ்யா.--அத்தைப்பற்றவும் பூாவயோஜனையே முகயமெனனு மத்தை யருளிசசெயகிறாா(அதிலும் அந்யபேஷதவம கழிகையே பாதா நமென்று.) அதாவது - பெரியபிராட்டியாருக்கு பேஷ மாகையாகிற வதிலுங்காட்டில், கீழசசொனன பகவச்சேஷதவத் துக்கு விரோதியான அநயபேஷதவம கழிகையே பரதாகா பேக்ஷிதமென்கை. அநயபோஷத்வம் அப்படி கரூரமோவென்ன, அதின கரௌ ர்யத்தை ஸதாஷ்டாந்தமாக வருளிசசெயகிறாா (தேவர்களுக சென்று தொடங்கி.) அதாவது - ஆராதயரான இந்தராதி தேவர்க ளுக்கு போகய தயாபோஷமாகக கல்பிதமான புரோடாததை தாநஸ்பாபநாதிகளுக்கு அநா ஹமாமபடி ஹீsமாயிருக்கிற நாய்ககிடுமாப்போலே யிருப்பதொன்று, பராபத பேஷியான பாம்வரனுக்கு போஷமான ஆதம வஸ்துவை ஸாவபரகாரத்தாலும் ஹேயரான ஸஸாரிகளுக்கு போஷமாககுகை யென்கை. என று - - அத்தைப்பற்றவுமென்றது - இப்படி உகாரத்தைலக்ஷ்மீ வாசக மாகக்கொண்டு பெரிய பிராட்டியார்க்கு சேஷமென்கிறது நிரவஹிப்பாகள என்னு மத்தைப்பற்றவும். பூாவோகத யோஜனை யென்றது - உகாரத்தை அவதாரணாாததவாசகமாகக கொண்டு பிறாககு சேஷமன்றென கிற யோஜனை ப்ரதாநாபேக்ஷிதம-அவச யாபேக்ஷிதம் அப்படிக்ரூரமோ-ஸ்வரூபமான பெரியபிராட்டியார்க்கு சேஷ மென்கிற இவ்வாததத்தை விட்டாகிலும் ஸவநிவராத தியைச சொ லும்படி அந்ய சேஷத்வம் அப்படி கரூரமோ. புரோடாசத்தை தேவாத்தமான ஹவிஸ்ஸை. விஸ்ஸை. அநாஹமான அயோகயமான. நிஹீமாயிருக்கிற - மிகவும் நிகர்ஷ்டமாயிருக்கிற இடுமாபபோலே பொகடுமாபபோலே. ஸஸாரிகளுக்கு - ப்ரஹ்மாதி தேவர்களுக்கு. அதிலும் பெரியபிராட்டியாாககு சேஷமாகையாகிற அதிக காட்டில்,அந்யசேஷதவம கழிகையே பரதாநம-கீழச்சொன னபக வச்சேஷத்வத்துக்கு விரோதியான அநயசேஷதவம கழிடையே ப்ரதாநாபேக்ஷிதமென்று மூலராததம. ஆராத்யரான-யஜ் ஞாதி கர்மங்களாலே ஆராத்யரான. புரோ டாசமாவது -ஹவிஸ்ஸு. ஸர்வப்ரகாரத்தாலும் - ஸ்வரூபரூபகுகன்" சேஷ்டி தங்களாலும் ·திருமாத்ரப்ரகரணம். * மூ.--பகவச சேஷதவததிலும் அந்யபேஷதவம் கழிகையே ப்ரதா நம் . (மறந்தும் புறந்தொழாமாந்தா) எனகையாலே. வ்யா.- இப்படிகரூரமான அநயபெஷதவம கழிகையே ஆத்மாவு க்கு பரதாநாபேக்ஷிதமென்று கீழ்ச்சொன்ன அர்த்தத்தை ஸ்த்திரி கரிக்கிறார் (பகவச்சேஷதவத்திலும் அந்ய சேஷதவங் கழிகையே பரதாநமென று.) அதாவது - லக்ஷமீபோஷத்வத்திலுங்காட்டில் ப்ரதாநம என்றவளவேயன்று, பகவான்றன ககு பேஷ்மாயிருக்கு மதிலுங்காட்டில, அந்யவிஷயத்தில் பேஷத்வம கழிகையே ஆத் மாவுக்கு ப்ரதாநாபேக்ஷிதமென கை. இதுக்கு ப்ரமாணங்காட்டுகிறாா (மறந்தும் புறந்தொழாமாக தா, என்கையாலே எனறு.) அதாவது - யமகியகரஸவாதத்தை திருமழிசைப்பிரான் அருளிசசெயத (திறமபேல்மின் கண்டீர் ) ன்கிற பாட்டிலே பாகவதலக்ஷணஞ் சொலலு கிறவளவில், (திருவடி தன நாமம மறந்து மபுறநதொழாமாந்தா)என்று-ஸ்வாமி யுடைய திருநாமத்தை மறந்தார்களாகிலும் மற்றொருவிஷயத்தில் பேஷவாத திபண்ணாதவர்கள், என் றுசொல்லுகையாலேயென்கை. 9 இப்படி- கீழச்சொன்னபடியே. இதுக்கு பகவச்சேஷதவத் திலுங் காட்டி காட்டில் அந்யசேஷதவ நிவ்ாததியே பாதாநமென்கை ககு. திருவடிதன் நாமம மறந்து எனறது - திருமந்திரத்தை மறந் ம் என்றதாய, பகவச்சேஷத்வ ஜ்ஞாநமில்லாவிடிலுமென்றபடி, தேவாகளுக்கு -ஆராதயரான இந்த்ராதிதேவர்களுக்கு, சேஷ மான-போக்ய தயாசேஷமாககல்பிதமான,புரோடாசததை - ஹவி ஸ்ஸை, நாய்க்கிடுமாப்போலே- தர்சாஸ்பர்ச நாதிகளுக்கு அநாஹ மாமபடி நிஹீநமாயிருககிற நாயக்கிடுமாபபோலே யிருப்பதோ பாச்வரசேஷமான ஆத்மவஸ்துவை - ப்ராப்த சேஷியான பாசவரனுக்கு சேஷமான ஆதமவஸ்துவை, ஸஸாரிகளுக்கு சேஷமாககுகை - ஸர்வபரகாரத்தாலும் ஹேயரான இந்த்ராதிகளுக் குசேஷமாக்குகை என்று மூலாரத்தம். பகவச்சேஷதவத்திலும் - பகவான் றனக்கு சேஷமாயிருக்கு மதிலுங் காட்டில், அநய சேஷத்வங்கழிகையே-அந்யவி ஷயததில சேஷத்வங்கழிகையே, ப்ரதாகம் இவ்வாதமாவுக்குப்ரதாரா. பேஷிதம் என்றுமூலாரதாம். ன்று , ·சு0 முமுக்ஷபபடிவ்யாக்யாநம், அநயரில் 3 மூ.--இத்தால் - தனக்கும் பிறர்க்கும் உரித தன றென்கிறது. மகாரம், இருபத்தஞசாமக்ஷரமாயஜ் ஞாநவாசியுமாயிருககையாலே ஆத்மாவைச்சொல்லுகிறது. வ்யா.--ஈஸ்வரரோஷமான ஆத்மவஸ்துவுககு,ஸ்வபேஷத்வ பரமேஷத்வங்களிரண்டும் அந்யபோஷதவமாகையாலே, உபயத தையும் இவ்வு காரம் கழிக்கிறதென்று சொல்லி நிகமிக்கிறார் (இத்தா ல் தனக்கும் பிறர்க்கும் உரித்தன்றென்கிறது என்று.) அதாவது - அந்யஷேதவநிவர்த்தகமான வ்வுகாரத்தாலே, அந்ய தமத்வம் அவிலிஷ்டமாகையாலே, இவ்வாதமவஸ்து தனக கும் உரிததன று, தன்னை யொழிந்த ஸஸாரிகளுக்கும் உரிதத ன்று என்னு மிடஞ சொலலுகிறதென கை. ஆக உகாராாததததை அருளிச்செயதாராயிற்று. அநந்தரம தர் தீயாக்ஷர மான மகாரார்த்தததை யருளி செய் கிறார் (மகாரமென்று தொடங்கி.) அதாவது - (భూతానిచకవ స్ధంచవ ణేన్డియాణిచి| టవ ర్దేంతవ ర్దేణ జ్ఞానగ మ్రోదయ స్తథా ! మనిపకారేశైవోక్తంఫకారేణ త్వరజ్కుృతిః | బకారేణభ కారేణ మహాక్ ప్రకృతిరుచ్యతే!! ఆతాతుసమకా రేణ పుషం Tag3:)(பூதாநிசகவர்க்கேண சவர்க்கேணேந தரியாணிச-டவர்க கேணதவர்ககேணஜ்ஞாநகந்தாதயஸ்ததா = மநபேகாரேணைவோக தபகாரேணத்வ ஹஙகாதி: - பகாரேண பகாரேணம ஹா நபர்காதி ருச்யதே) என்கிறபடியே, பாதி வயாதி ப்ரகர்த்யந்தமான இருபத்து நாலுதத்வத்துக்கும் வாசகமாயிருந்துள்ளக்காராதிபகாராந்தமான இருபத்து நாலு அக்ஷரமும் போலனறிககே (மகாரம இருபத்தஞ் சாமக்ஷரமாய், (F)(மநஜ்ஞாநே) எனகிறதாதுவிலே யாதல, உபயத்தையும் - ஸ்வசேஷத்வபர சேஷத்வமிரணடையும். அந்யரில அந்யதமதவம் அவிசிஷ்டமாகையாலே-பகவதநயரிலே ஒருவனாயிருக்கை தனக்கு ஸமாநமாகையாலே , உரித்தன று - சேஷ மாயிருககை யோக்யமன்று. அநந்தரம-உகாராாததத்தை யருளிச்செய்த வநந்தரம். அவிசிஷ்டமாகையாலே ஸமா நமாகையாலே. உரித்தன்று - சேஷமனறு. இத்தால்-அந்ய சேஷத்வ நிவாத்தகமான இவ்வுகாரததால, தனக்கும் - அந்யரில் அந்ய தமனான தனககும, பிறர்க்கும் - தன்னை யொழிந்த wஸாரிகளுக்கும், சேஷமன்றென் கிறது. சேஷமன்றெ னனு மிய சொல்லுகிறது என்று மூலராததம். ரம் - த்விதீயாக்ஷரமான உகாரார்த்தத்தை அருளிச்செ ய்த ரம். இருபத்து நாலக்ஷரம் போலனறிககே - அசேதரு இருபத்து நாலக்ஷரம போலன்றிக்கே. - வாசகம் ·திருமந்த்ரப்ரகரணம். காக கா மாய் , மூ.- இது தான் ஸமஷ்டிவாசகம்.ஜாதயேகவசநம். இத்தால்-ஆத் மாஜ் ஞாதாவென்று தேஹத்தில் வயாவர்த்திசொலலிற்றாயிற்று வயா.-- ( 3393)(மநு அவபோதநே)எனகிறதாதுவிலே யாதல் நிஷ்பநநமாகையாலே, ஜ்ஞாநவாசியுமாயிருககையாலே, (3)ஈay&3:) (sayaos FY33) (பாசவிபோயபுருஷ:) (பசவிசஆதமாபவதி) என்கிறபடியே பஞ்சவிகனாய்(ு T:)(விஜ்ஞாநாதமாபுருஷ:) (T83355535) (விஜ் ஞாதாரமரோகேநவிஜா நீயாத) என்கிறபடியே ஜ்ஞாநஸ்வரூபனு ஜ்ஞாநகுணகனுமா யிருககிற ஆத்மாவைச் சொல்லுகிற தெனகை. கீழ்ச்சென்ன போஷதவம் ஸர்வஸாதாரணமாகையாலே தரிவிதாதமவர்க்கத்தையும் , இதிலே சொல்லவேண்டுகையாலே அருளிச்செய்கிறார் (இதுதான ஸமஷ்டிவாசகமென்று.) அதாவது. இப்படி ஆதமவாசகமான இமமகாரந்தான் ஆத்ம ஸமஷ்டிக்கு வாசகமெனகை. ஏகவசநம், ஸமஷ்டிவாசகமாமோ வென்கிற பாகையிலே அருளிச்செய்கிறார் (ஜாதயேக வசநமென்று.) அதாவது - வரீ ஹி ஸமூஹத்தைச் சொலலுகிறவன, இதொருநெல் என றால், அந்த ஏகவசநம ஜாதிபரமாமாபபோலே, இதுவும் ஆதம ஜாதி பரமான ஏகவசநமென்கை. இம்மகாரத்தால், ஆத்மாவினுடைய எவ்வாகாரம் சொல்லு கிறதென்ன அருளிச்செய்கிறார் (இததாலென்று தொடங்கி.) அதாவது - பஞ்சவிபாக்ஷரமாய் ஜ்ஞாநவாசியுமா யிருந்துள்ள இமமகாரத்தால, பேஷத்வாய்ரயமான ஆதமா ஜ்ஞாநாய்ரய பூதனானவனென்று, அசேதநமான தேஹத்திற்காட்டில், ஆத்மா வின் வ்யாவர்த்தி சொலலிற்றாயிற்றென்கை. இப்படி யென்றது - பகவத நந்யார்ஹ சேஷத்வே நவும் பஞசவிபாதிததவத்வேநவும ஜ்ஞாநாநந்த ஸ்வரூபதவோவும், ஜ்ஞாநாநந்த குணகத்வேநவு மெனறபடி. இமமகாரந்தான-ப்ரண ம் மகாரநதான. மகாரம இருபத்தஞசாமக்ஷரமாய், ஜஞாநவாசியுமாயிருக்கை யாலே ஆத்மாவைச்சொல்லுகிறது - ஜ்ஞாந ஸ்வரூபனுமாய் ஜ்ஞாந் குணகனுமான ஆத்மாவைச்சொல்லுகிறதென்று மூலார்த்தம். ஸாவஸாதாரணமாசையாலே ஸ்ர்வாதமஸாதாரணமாகையா லே. தரிவிதாத்மவர்க்கத்தையும் - பத்த முகதநிதயரூபேண தரிவிதா த்மவாக்கத்தையும். இதிலே - ஆத்மவாசகமான இந்த மகாரத்திலே. இதுதான - இப்படி ஆத்மவாசகமான இம்மகாரந்தான் , ஸம ஷ்டிவாசகம - ஆதம ஸமூஹவாசகம்,ஜாத்யேகவகநம் - ஆதமஜாதி பரமான ஏகவசநமெனறு மூலாரத்தம் அசேதநமான-அசேதநத்ரவ்யஸமுதாயாத்மகமான. வ்யாவ் ர்த்தி சொல்லிற்றாயதது - வைலக்ஷண்யம் சொல்லிற்றாய்தது. ( வாவயவமான - ·முமுக்ஷபபடிவ்யாகயாகம், னெ மூ --தேஹத்தில்வயாவாத்திதத்வபோகரத்திலே சொனனோம். மணத்தையும், ஒளியையுங் கொண்டு பூவையும் ரதநததையும் விருமபுமாப்போலே,பேஷமெனறு ஆத்மாவையாதரிக்கிறது; வ்யா. - தேவோஹம், மநுஷ்யோஹம், ஸ்த தூலோஹம் ,கர்போ ஹம் எனறு தே ஹத்திலே அ ஹம்புத்தி வயவஹாரங்கள் நிற்க, அஹமாத்த பூதனான ஆதமா , தேஹத்தில் வயாவர்த்த னறு சொலலுகிறபடிதா னெ ங ஙனேயெனன அருளிசசெயகிறார் (தே ஹத்தில வ்யாவ்ரததி ததத்வபேகரத்திலே சொன்னோம் எனறு.) அதாவது அநேகஹேதுககளாலே தேஹத்தினுடைய அநாதமத்வத்தை ஸாதியாரின றுகொண்டு ஆத்மாவினுடைய ததவ்யாவர்ததியை தத்த்வபோகரமாகிற ப்ரபந்தததிலே வயகத மாகச் சொனனோம், அதிலே கண்டுகொள்வதெனகை. தாட் மிஸ்வருபகதநாவகமாக தததாமமான போஷத்வத்தைக் சொலலுகை ப்ராபதமாயிருக்க, இப்ப்ரணவந்தன்னிலே ப்ரதமம் பேஷத்வத்தைசசொல்லி, பினனை ஆதமாவைச் சொலலுவா னென் என்கிற பாங்கையிலே , அப்படி சொல்லுகைக்கு ஹேதுவை யருளிச்செயகிறாா (மண ததையு மித்யாதி வாகயதாயத்தாலே.) அதாவது.மணத்து ககாஸ்ரயமென்று பூவை விரும்புமாப்போலே யும, ஒளிக்காய்ரயமென்று ரதநததை விருமபுமாபபோலேயும், மேஷதவத்துக்காய்ரயமென்றாயிற்று ஆதமாவையாதரிக்கிறது; இத்தால - இருபத்தஞசாம் க்ஷரமாயஜ்ஞாநவாசியுமாயிருந துள்ள இம்மகாரத்தால , ஆதமாஜ் ஞாதாவென்று - செஷதவராய மான ஆதமாஜ் ஞாநாச்ரயபூதனானவனென்று, தேஹத்தில தநமான தேஹத்திறகாட்டில, வயாவாததி சொல்லிறறாயதது. ஆத்மாவின வ்யாவர்ததி சொல்லிற்றாய்தது என்று மூலாத்தம. அஹமாத்த பூதனான - அஹசபதவாச்யனான அநாதமதவம் - ஆத்மலக்ஷண சூந்யத்வம். தேஹத்தில் வயாவர்த்தி - ஆத்மாவினுடைய அந்த தேஹத் தில் வ்யாவாத்தியை, தத்வசேகரத்திலே சொன்னோம் -ந்தவசேகர மென்கிற ப்ரபந்தத்திலே வ்யக்தமாகச் சென்வோம், அதிலேரண்டு கொளவது. எனறு மூலார்த்தம். ஸ் வரூபம--ஆதமஸ்வரூபம். தத்தாமமான தர்மமான. ப்ராப்தமாயிருக்க - யோக்யமாயிருக்க, ஆதரிக்கிறது சாஸ்தர மும் ரிஷிகளும் ஆழ்வார்களும ஆசாாயாகளும ஆதரித்துப்போ ருகிறது. அதாவது - இவ்வாக்யத தாலே சொல்லப்படுகிற அாக, மாவது. விரும்புமாப்போலே. ஆதரிக்குமாப்போல், - ·திருமந்தரபரகாணம். எனறு - மு.--அல்லாதபோது, (உயிரினாம் குறைவிலம்) என்கிறபடியே த்யாஜயம; அது தோன்ற பேஷாவத்தைச்சொலலி, பின்னை ஆத்மாவைச் சொல்லுகிறது. ஆகப்ரணவத்தால் - (கண்ணபுரமொன் றுடையாறு ககடியேனொருவர்க்குரியே? யனே) என்கிறபடி ஜீவபர ஸம்பந்தம் சொல்லிற்று வ்யா.-ஷேத்வாஸ்ரயமல்லாதபோது, (உயிரினாலகுறைவிலம்) பகவசசேஷதவரஹிதமான ஆதமாவால அபோக்ஷையுடை யோமல்லோமென்கிறபடியே, த்யாஜ்யனாய விடுமித்தனை. இப்படி யிருந்துள்ள பேஷதவததின ஊற்றந் தோற்ற, பேஷதவததை முந்துற சசொலலி, பினனை ஆதமாவை ச்சொல்லிற்றென்கை. பத்தரயாத மகமான இபரணவத்தாற் சொல்லித் தலைக்கட்டின அர்த்தத்தை யருளிச்செயகிறார் (ஆக வென்று தொடங்கி ) அதா வது - கீழச்சொனன எல்லாவற்றாலும் ப்ரணவததால கணண புரமொனறுடையானுக்கு என்று சதுாதத்யாதமான அகாரார்த்த ததையும், அடியேன் என்று போஷதவாய்ரயவாசியான மகார ததில் அர்ததததையும், ஒருவாக்குரியேனோ என்று - அநயபோஷ த்வறிவாததகமான உகாரார் ததததையும் சொலலாநின றுகொண்டு, ப்ரணவாரதத்ததை யநு ஸநதித்த திருமங்கையாழ்வாராஸ்ரீஸுரதி ப்படியே , ஜீவபரர்களுக்குண்டான போஷபேஷிபாவஸம் பந்தத் தைச் சொலலிற்றென்கை. விடுமித்தனை - விட்டுப் போய்விடும். இப்படியிருந்துள்ள - தானில்லாதபோது த்யாஜய தயாஹித்திககுமபடியாயிருந்து ளள. . ஊற்றம் தோற்ற - ஸ்வரூப நிரூபகத்வே ப்ராதாயம் தோற்ற. மணத்தைககொண்டு பூவை விரும்புமாபபோலேயும-மணத் துக்கு ஆச்ரயமென்று பூவை விரும்புமாப்போலேவும், ஒளியைக் கொண்டு ரத்தத்தை விரும்புமாப்போலேயும்-ஒளிககு ஆசரயமெ ன்று ரத்நததை விரும்புமாபபோலேயும், சேஷமென்று ஆத்மா வையாதரிக்கிறது-சேஷத்வாச்ரயமென்றாயத்து ஆதமாவை ஆத ரிக்கிறதென்று மூலாரத்தம். பதத்ரயாதம கமான - அகார உகார மகாராதமகமான. கீழ்ச் சொன்ன எல்லாவற்றாலும் - கீழ் அகார உகார மகாரங்களாலே சானன அர்த்தங்களெல்லாவற்றாலும் . அல்லாத போது - சேஷதவாச்ரயமலலாதபோது, "உயிரினால் குறைவிலம்” என கிறபடியே-"உயிரினால் குறைவிலம்'' என கிற ஸ்ரீஸூக்திப்படியே பகவச்சேஷதவரஹிதமான ஆத்மா, தயாஜ யம - தயாஜ்யமாய விடுமித்தனை; அது தோன்ற-அப்படி யிருந் துள்ள சேஷதவத்தின ஊற்றம்தோனற, சேஷதவத்தைசசொ லலி - சேஷதவத்தை முந்துற சசொலலி, பின்னை-,ஆத்மாவைச் சொலகிறது - ஆதமாவைசசொல்லிற்று என்றுமூலார் ததம். ;

·சாச முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், தாமரையாள மூ.- இததால் (தாமரையாள் கேள்வனொருவனையே நோக்கு முணாவு) என்ற தாயிற்று. அகாரததாலும், மகாரததாலும் ரக்ஷக னையும், ரஷ்யத்தையும் சொல்லிற்று ; வ்யா. - இனனமுமபொயகையாருடைய திவ்யஸுகதியாலே பாஷத்வப்ரதிஸம்பந்தி ஒருமிது நம் என்னுமிடந்தோற்ற, இந்த ஜீவபரஸமபந்தத்தை அருளிச்செய்கிறார் (இத்தால "தாமரையாள் கேள்வன் எனறு தொடங்கி.) அதாவது - இப்ரணவத்தால, கேளவன் என்று - அகாரவாசயனாய், போஷத்வ ப்ரதிஸமபந்தியான ஸ்ரீய பேதியையும், ஒருவனையே நோக்கு LD என்று.சதுர்த்யுகாரங்களால சொல்லுகிற அநநயார் ஹபேஷத்வ ப்ரயுக்தமான ஆத்மாவினுடைய ததேகபாதையையும், உணாவு எனறு. அந்தபேஷதவாஸ்யமான மகாரததால சொல்லப்பட்ட ஜ்ஞாநைக நிரூபணீயனான ஆத்மாவையும் சொல்லுகிற ஸுக்தி யிற்படியே , ஜீவபரஸமபந்தம் சொல்லிற்றாயிற்றெனகை. அகாரத்தில் ப்ரத்யயார்ததப்ரதாநமாக, பரணவராத்தத்தை யோஜித்தார் - கீழ்; அதில - தாத்வர்த்தப்ரதாநமாகப்ரணவத்துக்கு ன்னமு மொருயோஜனை யருளிச்செய்கிறார் (அகாரததாலு மென்று தொடங்கி.) அதாவது - அகாரத்தாலே ரக்ஷகனான ராம் வரனைச்சொலலிற்று, மகாரத்தாலே தத்ரக்ஷ்யமான ஆத்மவஸ்து வைச்சொல்லிற்று; ஆக - கீழ்ச்சொன்னவர்த்தமெல்லாவற்றாலுமாக, பரணவத் தால் - பத்தரயாதமகமானப்ரணவத்தால் , "கண்ணபுரமொன் றுடை யானுக்கடியேன் ஒரு வாக்குரியேனோ'' எனகிறபடியே "கண்ணபுர மொன்றுடையானுக்கடியேன் ஒருவர்க்குரியேனோ" எனறு-பரண வாாத்தததை யநு ஸநதித்த திருமங்கையாழ்வார் ஸ்ரீஸுகதிப படியே, ஜீவ பரஸம்பந்தம் சொல்லிற்று - ஜீவபரர்களுக் குண்டான சேஷசேஷிபாவ ஸம்பந்தத்தைச் சொல்லிற்றென று மூலார்த்தம். . இன்னமும - இது ககுமேலேயும். சேஷத்வபரதிஸம்பந்தி - சேஷி. ஜீவபரஸமபாதம்-ஜீவாதம பரமாத்ம ஸமபந்தம. இததால்-இப்ரண வததால, "தாமரையாள கேள் வனொருவ னையே நோககுமுணர்வு,, என்றதாய்த்து - தாமரையாள கேளவ னாருவனையே நோக்கு முணாவு'' என்று சொல்லுகிற பொய்கை யாழ்வார் ஸ்ரீஸுக்திப்படியே ஜீவபரஸம்பந்தம் சொலலிறறாய்த் தென்று மூலாாததம். ப்ரதயயாாத்த ப்ரதாநமாக-சேஷத்வ ப்ரதா நமாக, அதில- - அகாரத்திலே. தாத்வாத்த ப்ரதாநமாக - ரக்ஷகத்வ ப்ரதாநமாக. தத்ரக்ஷயமான - ஈச்வரரக்ஷ்யமான ·திருமந்தரபரகரணம். சு மூ சதுரத்தியாலும், உகாரத்தாலும் ரக்ஷணஹேதுவான ப்ராப்தியையும, பலததையும சொலலிற்று. இனிமேல் ப்ரணவத் தை விவரிக்கிறது. உகாரததை விவரிக்கிறது நமஸ்ஸ; வ்யா - சதுர்த்தியாலே ரக்ஷிக்கிறதற்கு பலம் இவ்வாத்மவஸ்து, அததலைக்கு அநாயாா ஹமாக விரியோகப் படுகையாகையாலே, அவவநநயார்ஹ பேஷதவவாசியான உகாரத்தாலேரக்ஷண பலத் தைச சொல்லிற்றென்கை ஆக இம்மாதாததிற் பரதமபதமான ப்ரணவாாததததை யருளிச்செய்தாராயிற்று. இனி மேலிற்பதங்களுக்கும் அாததம அருளிச்செய்மதாக, மந்தரபேஷமும் இதுககு விவரணமாயிருக்குமபடியை முந்துற அருளிசசெய்கிறார் (இனிமேல் ப்ரணவத்தை விவரிக்கிறது எனறு.)“இவ்விடத்தில விவரணமாகிறது ,ப்ரஸ்து தமான அர்ததத் க்கு உபயுகதமான அர்த்தத்தைச்சொல்லிக்கொண்டு பூாவோக்த மான அாததததை விதீகரிககை” என்று தீபப்ரகாபாத்திலும், “(458 విశదీకారయు కార్ఖాన్తరభోధనమ్! మతంపవరణంత శ్రమహితానాంమనిషిణామ్) (உக்தரரத்தவி சதீகாரயுகதரரத்தாந்தரபோத நம் - மதாவிவரணத்த ரம்ஹிதாநாமநீஷிணாம்)" என்று ரஹஸ்யத்ரயாரத்தவிவரணகரமம் அருளிச்செய்த ப்ரபந்தத்திலும், விவரணலக்ஷணத்தை ஜீயரருளிச் செய்தாரிறே. விவரிக்கிறபடிதா னெங்ஙனேயென்ன அருளிச்செய்கிறார் (உகாரத்தை விவரிக்கிறது நமஸ்ஸு என்று தொடங்கி.) அ.- அகாரதகால் - ரக்ஷகவாசியான அகாரத்தாலே , ரக்ஷகனைச் சொலலிற்று -ரக்ஷகனான சாச்வரனைச் சொலலிற்று; மகாரத்தால் - மகாரத்தாலே, ரஷ்யத்தைச்சொலலிற்று- தத்ரஷ்யமான ஆத்ம வஸ்துவைச சொலலிற்று ; சதுர்த்தியால - சதுர்த்தியாலே, ரக்ஷண ஹேதுவான - ரக்ஷிககைககு ஹேது வான, ப்ராபதியைச் சொலலி ற்று - சேஷதவமாகிற ஸமபந்தததைச் சொலலிற்று;உகாரத்தால் - அநநயாாஹவாசியான உகாரத்தாலே, பலததைச் சொல்லிற்று - ரக்ஷணத்துக்கு அநந்யார் ஹமமாக விநியோகப்படுகை யைச் சொல்லிற்றென்று மூலார்த்தம். மேலிற் பதங்களுக்கு - நமபேத நாராயணபதங்களுக்கு. இதுக்கு-ப்ரதிபாதி தாாத்தமரன பரணவத்துககு. முந்துற முன னம் - முதலிலே. இவவிடத்தில் - இம்மந்தரத்திலே . ப்ரஸ்துதமான - பூர்வம் மூலத்திலே சொல்லப்பட்ட, மஹிதாநாம் - புத்திமாந்க ளான எல்லாராலும் கொண்டாடப்பட்டவர்கள்.ஜீயா-வாதிகேஸரி அழகிய மணவாளச சீயர். எங்ஙனே - எப்படி, . பலமான D ·முமுக்ஷுப்படி. வயாக்யாநம, மூ. - அகாரத்தை விவரிக்கிறது நாராயண பதம் ; மகாரத்தை விவரிக்கிறது சதுர்த்தி; நாசபதமெனறுஞ சொல ஓவர்கள. வ்பா.--அதாவது- அநயபோஷதவததைக்கழிக்கிறவிடத்தில அந்யரிலே அந்யதமனாகச் சொல்லப்பட்டதன்னைவெளியாகச்சொ ல்லிக்கழிக்கையாலே, உகாரததைவிவரிக்கிறது நமஸ்ஸு;ரக்ஷகனான ராய்வரனுடைய ஸ்வரூபததையும், ரக்ஷய பூதசேதநாசேநங்களையும், ரக்ஷணோபயோகியான குணாதிகளையும், ரக்ஷணப்ரகாரததையும், விதமாகச் சொல்லுகையாலே, அகாரத்தை விவரிக்கிறது நாராய ணபதம். (ஈ)-3S-03.35 ) (நாகிசித்குர்வதம்பேஷதவம்) (435 75: 2:) (அகிசிதகரஸ்ய சேஷ தவா நுபபத்தி :) என்கிறபடியே, கிஞ்சித்காரமிலலாதபோது போஷதவவி ததியிலல 1 மையால், தத்ஸித்திக்குறுப்பான கிஞ்சிதகாரததை ப்ரதிபாதிக்கிற சதுர்த்தி பேஷத்வாய்ரயமான ஆதம வஸ்துவைச் சொலலுகிற மகாரததை விவரிக்கிறது. மகாரவாசயனான ஆத்மாவினுடைய நித்யத்வம், கெரூபத்வம், பஹுத்வம தொடக்கமான வற்றை பரதிபாதிககையாலே, மகாரத்தை விவரிக்கிறது நாரபதமெனறுஞ சொல்லுவர்கள் என்கை. அ.--அந்யரிலே அநயதமணாக. அந்யரிலே ஒருவனாக. வெளி யாக-வேறாக. கழிககையாலே - அந்யரிலே ஒருவனாகச் சொல்லப் பட்ட ஸ்வசேஷத்வத்தைக் கழிககையாலே. ஸ்வரூபததையும் - ஸர்வாந்தரயாமிதவஸர்வவயரபகமான ஸ்வரூபததையும், குணாதி களை பும் எனகிற விடத்தில், ஆதிசப்தத்தாலே - விகர ஹததைச் சொல்லுகிறது. ரக்ஷணபரகாரத்தையும் - மாதர் தவாதி ப்ரகாரத்தை யும். தத்வத்திக்குறுப்பான - சேஷதவத்திக்குறுப்பான. வெளியாக - சாப்தமாக. கழிககையாலே அஹாரமமகாரக களைக்கழிக்கையாலே. ரக்ஷகனான எச்வரனுடைய ஸ்வரூபத்தை யும் - ஸமஸ்த வஸ்து சரீர தயா ஸாவரக்ஷகனா யிருககையாகிறாசவர ஸ்வரூபத்தையும் சதமாகசசொல்லுகையாலே மாகச் சொல்லுகையாலே. ததஸித்திக குறுப்பான-சேஷத்வஸித்திக்கு ப்ரகாசகமான இனிமேல் - ப்ரணவாாததத்தை யருளிச்செய்த வநந்தரம, ப்ரணவததை விவரிக்கிறது பரணவாாத்தததை விவரிக்கி றது;--உகாரத்தை விவரிக்கிறது நமஸ்ஸு உகாராாதத மாகச் சொல்லுகிறது நமஸ்ஸ; மகாரத்தை - மகாரத்தால் சொ ன்னவாத்தத்தை, சதுர்த்தி நாராயணபதோபரிஸ்த்திதையான சதுர்ததியானது, விவரிக்கிறது ப்ரகாசமாகச் சொல்லுகிறது மகாரததை - மகாரார்ததததை, விவரிக்கிறது - விசதமாகச்சொலலு கிறது, நாரபதமென் றுஞ சொல்லுவர்கள் நாரபதமெனறு சிலர் சொலலுவாகள் என்று மூலராததம, சாபதமா வ -- - 2 ·தரும் தரபரகாணம் பதம். - - எனறு ma மூ.---அடைவே விவரியாதொழிகிறது விரோதிபோய நுபவிக்க வேண்டுகையாலே. நமஸ்ஸ (ந)என் றும,(ம:) என்றும் இரண்டு ம; எனகிறவித்தால - தனககுரிய னென்கிறது ; 5 என்று. அததைத் தவிர்க்கிறது; ஆக, நம: எனகிறவித்தால் - தனக்குரிய னனறெனகிறது. அக்ஷரக்ரமததிலே விவரியாதே, வயுதகரமமாகவிவரிப பானேனெனன அருளிச்செய்கிறார் (அடை வேயென்று தொடங்கி.) அதாவது அக்ஷரக்ரமத்திலே வி வரியாதொழிகிறது அகார விவரணமான நாராயணபதத்தில் பகவதநுபவத்துக்கு விரோதி யான அஹங்காரமமகாராதிகள, நமஸ்ஸாலே கழியுண்டுபோய பின்னை அநுபவிக்கவேண்டுகையாலே என்கை. இனி மத்யமபத மரன நமஸஸுக்கு அர்ததமருளிச்செய்வதாக, அதில் அவாந்தர பதபேதத்தை அருளிச்செயகிறாா (நமஸ்ஸ, 5 என்றும், ம: என்றும் இரண்டு பதம் என்று.) இவவிரண்டுபதத்துககும் அர்த்தமேதென்ன வருளிச்செய (ம என்கிறவித்தாலென்று தொடங்கி.) அதாவது, - ம. ஷஷ்ட்யந்தமான இம் மகாரத்தால் மகாரவாச்யனான ஆத் மாவுக்கு கீழச்சொன்ன தாதர்தாய ப்ரதி கோடியான ஸ்வார்த்தத் தவந்தோற்றுகையாலே , தனக்குரியனென்னுமத்தைச் சொல்லு கிறது; ந ந எனறு - நிஷேதவாசியான நஞஞாலே அத்தைக்கழிக கிறது என்கை. உபயபதததாலும் சொன்னவர் ததத்தைச் சேரப்பிடித்தரு ளிச செயகிறார் (ஆக நம: எனகிறவித்தால் - தனக்குரியனனறென் கிறதெனறு ) பதகரமததிலே அாததஞசொல்லாதே, வ்யுத்கரம மாகச் சொல்லுகிறது, நிஷேதயததைச் சொல்லிநிஷேதிக்க வேண்டு கையாலே. நாராயணபத்ததில் பகவதநுபவத்துக்கு பதத்தில் சொல்லுகிற பகவதநுபவத்துக்கு . அஹங்காரம் மகாரா திகள் என்கிறவிடத்தில், ஆதிசப்தததாலே - ஸ்வரக்ஷணேஸ்வாந் வயததைச் சொல்லுகிறது. அனுபவிக்கவேண்டுகையாலே ஸமஸ்தகலயாணகு தமகனான நாராயணனை அனுபவிக்கவேண்டு கையாலே. அடைவே - அக்ஷரகரமத்திலே, விவரியாதொழிகிறது - விவ ரணமாகச் சொலலாதே போகிறது,விரோதி-பகவத நுபவதது ககு விரோதியான அஹங்காராதிகள், போய்-நமஸ்ஸாலே கழியுண்டு போய், அநுபவிககவேண்டுகையாலே-பினனை அநுபவிக்கவேண்டு கையாலே என்று மூலார்த்தம். அவாந்தரபேத்ததை - மதயே உண்டானபதபேதத்தை. கீழ்ச் சொன்ன - ப்ரணவத்தில் சொன்ன. தாதர்த்த்ய பரதிகோடியான ஸ்வார்த்தத்வம் - சேஷத்வ விரோதியான ஸ்வஸ்வாதந்த்ர்யம். - - காராயண - ·சா அ முமுக்ஷுப்படி -வ்யாக்யாநம், வா மூ.-- பிறர்க்குரியனான வனறு தனவைலக்ஷண்யத்தைக்காட்டி மீட்கலாம், தனக்கென்னுமன்று யோகயதையுங் கூட வழியும். இத்தால் - விரோதியைக கழிக்கிறது. விரோதிதான் மூன்று. வ்யா -க்ரமததிலே சொல்லும் போது “வீடுமின்முற்றவு ம” என்னுமாபபோலே நிஷேதபூர்வகமாக நிஷேதயததைச சொலலு கிறதென்று யோஜிக்கவேணும். அதுதானும் பரந்தபடியிலே இ தாமே யருளிச்செயதார். தனக்கும் பிறாக்கு முரித்தனறென்று அநயயேஷதவததை நிஷேதிதத உகாரததை விவரிக்கிறதாகில், பிறர்க்கு உரித்தனறு என்றததையும் விவரியாமல, தனக்குரியனன்று எனறவித்தையே விவரிப்பானென்னெனகிற பாகையிலேயருளிசசெயகிறாா (பிறாக் ரியனானவன் று என்று தொடங்கி ) அதாவது - அநயமேஷபூத னவன் று, பேஷதவத்துக கிசைகையாலே, அந்யரிறகாட்டில் தனக்குண்டான ஸாவகாரணதவ், ஸாவரக்ஷகதவ, ஸாவலேஷி த்வாதியான வைலக்ஷண்யததைககாட்டி அநநிலையிலநின றும மீடகலாம. தனக்குரியன எனறு நிற்குமனறு (1355) (தவாமே) என்றால் (5) (அஹாமே) எனனும தொழிய போஷதவத்துக கிசையாமையாலே, மீடகைககு யோகயதையுங கூட விலலையாய விடு மென்கை. இந்நமஸ்ஸாற் செய்கிற அமாந்தானே தெனன வருளி சசெய் கிறார் ( இத்தால விரோதியைக்கழிககிறதெனறு. ) அது தான ஒன்றோ பலவோவெனன வருளிச்செய்கிறார் (விரோதிதான் மூன்று என்று.) அ. - அந்ய சேஷபூதனான வன்று தனக்கன்றிக்கே, பகவதந் யாராய் ஸஸாரிகளானவர்களுக்கு சேஷபூதனானவனறு இசைகை யாலே-அது மோதிககையாலே. சேஷதவாதியான என்கிற விடத் தில், ஆதிசபதத்தாலே-ச்ரியபேதித்வமும ஸமஸ்தகலயாண த்மகத்வமும் சொல்லப்படுகிறது. அநநிலையில் நின்றும சேஷபூதனாயிருக்குமிருபபிலரினறும. பிறர்க்குரியனானவன்று ந்ய சேஷபூதனானவன்று, வைலக்ஷண்யத்தைக்காட்டி அநயரிலகாட்டில ஸாவேசவரனான தனக்குண்டானஸர்வகாரணதவஸாவரக்ஷகதவ ஸாவசேஷித்வா யானவைலக்ஷண்யத்தைக் காட்டி, மீட்கலாம அந்நிலையில் நின றும் மீட்கலாம்; தனக்கு என்னுமன்று - சேதநன், நான எனக குரியே னெனறிருககுமனறு, யோகயதையுங் கூட - மீட்கைக்கு யோகயதையுங கூட, அழியும் இல்லையாயவிடும எனறு மூலா ர்ததம இந்நமஸ்ஸால் - ஸ்வஸ்வாதந்தாய நிவர்த்தகமான த்த நமஸ் ஸால். செய்கிற அசந்தான - செய்கிற கார்யந்தான தை - அநய தன் - - வ .

·திருமந்த்ரப்ரகரணம். அது தனனை எனறு மூ --அதாவது - ஸ்வரூபவிரோதியும், உபாய விரோதியும், ப்ராப்ய விரோதியும். ஸ்வரூபவிரோதிக திகழிகையாவது (யானே நீ யெனனுடைமையும் நீயே) என்றிருககை வயா.- அம்மூன றுதா அம்மூன றுந்தா னேதென்னவருளிச் செய்கி ர் (அதாவது ஸ்வரூபவிரோதியும், உபாயவிரோதியும், ப்ராபய விரோதியுமென்று .) இத்தால - பரதமபதததிற் சொன்ன ஸ்வரூபத துககுவிரோதியும், இப்பதததில ஆரததமாகததிககிற உபா யத்துக்குவிரோதியும் உத்தரபதத்தில் சொலஅகிற ப்ராபயத்துக்கு விரோதியுமெனகை நநமஸ்ஸத்தான, காகாக்ஷிநயாயத்தாலே பூாவோத்தர பதங்களிற் சொலலுகிற ஸ்வரூபப்ராப்யங்களி னுடைய விரோதிகளைக் கழிககக் கடவதாயிறே யிருப்பது. இவ்வி ரோதிதரயமும கழிகையாவது தா னேதெனன, அடைவேயருளிச்செய்கிறார் மேல்மூன்று வாகயத்தாலே. (ஸ்வ ரூபவிரோதீதயாகி ) அதாவது ஸ்வரூபத்துககு விரோதி * யானே யென்றனதே என்றிருக்கையாகையாலே; அது கழிலை யாவது , 'யானே நீ யென்னுடைமையும் நீயே” ஆதமா த்மீயங்களிரண்டும அததலைக்கு ப்ரகார தயா பேஷமெனறிருக யெனகை. அ.- இததால்-இந்நமஸ்ஸால. பரதமபதத்தில் - திருமந்தரத் தில்பரதமபதமான பாணவததில. ஸ்வரூபத்து ககு-லுப்தசதுர்த் தியிற் சொனன பகவதநந்யார்ஹ சேஷத்வஸ்வரூபத்துக்கு. க்கு. இப் பதத்தில - நமபேதத்தில உபாயத்துக்கு - பகவானாகிற வலி ததோ பாயததுக்கு ஆர்த்தமாக வத்திககிற . இப்பததது ககு வாகயாாத் தமான ஸ்வஸ்வாதந்தர்ய நிவாத் தியாகிற அர்த்தபலத்தாலேவித திககிற ப்ராப்யததுக்கு - ப்ராப்யமானபகவதநுபவதது சுகு, உத் தரபதத்தில் - நமபேதோததரமான நாராயணபத்தில. காகாக்ஷிந் யாயத்தாலே-காகத்துககு நேதரகோளகம ஒனறாயிருககச செய தேயும அது தானே இரண்டுபாாசவத்திலும ஸஞசரிக்குமாப்போ லேம தயஸ் தமான பதம்பூாவோததரபதங்களோடே அநவயிசகை. பூர்வோதத பதஙகளில தனக்கு பூர்வமானப்ரணவத்திலும், உத்தரபதமான நாராயணபதத்திதும். அது தன்னை - அவவிரோதிதரய நிவர்த்தியை ஸ்வரூபதது ககு - ப்ரண வோகதமான அநந்யார் ஹசேஷத்வமாகிற ஸ்வரூப ஜ்ஞாநத்துக்கு, யானே என தனதே என்றிருககையாவே - யான என றிருககையும் இது என றனதே என்றிருக்கையுமா கையாலே. அது - அவ்விரண்டாகார மும, யானே நீ எனனுடை மையும் நீயே-யானும் நீயே; என்னுடைமையும் நீயே. ஆதமாத் மீயங்கள்-தானும தன்னுடைமையும், அத்தலை ககு ப்ரகாரதயா சேஷமெனறிருககை யென்கை.சேதநாசேதங்க ளிரண்டும் நச்வர னுககு சரீரதயா சேஷமா கையாலே தானும் தனனுடைமையும் அவனுக்குசரீரதயாசேஷமென்றிருக்கையென்றத்வததிருககை நானே ·எ0 முமுக்ஷ ப்படி வ்யாக்யாநம், பங் மூ. -- உபாய விரோதி கழிகையாவது (களைவாய் களையா தொழிவாய களைகண்மற்றிலேன்) எனறிருககை. பராபய விரோதி கழிகையாவது , (மற்றை நஙகாமங்கள் மாற்று) எனறிரு க்கை. (ம:)என்கை, ஸ்வருபநாம்; (நம:) என்கை, என்கை, ஸவரூபோ ஜ்ஜீவநம. கையாவது ே கையாவது - صه ي لالا لا மமகாரங்களாகை லுண் டான வ்யா.--(உபாயவிரோதீதயாதி ) அதாவது - உபாயத்துக்கு விரோதிஸ்வரக்ஷணேஸ்வாந்வயமாகையாலே அதுகழி களைவாய துன்பங்களையாதொழிவாய களைகணமற்றிலேன் என்று - துக்கத்தைப் போக்குவாய், போக்காதொழிவாய், றாரு ரக்ஷக வஸ்து வையுடையே "னலலேன் என்றிருககை என்கை. (பராப்யூ விரோதீத்யாதி). அதாவது - ப்ராப்யத்துக்கு விரோதி ஸ்வப்ரயோ ஜபுத்தியாகையாலே; அதுக ழி (மற்றைநத காமங் கள மாற்று) என்று உனனுகப்பு ககுப் புறம்பான எங்களுடைய ஆசையைப்போக்கு என்றிருக்கை எனகை. இப்படி ஸ்வரூபோபாய புருஷார்த்தங்கள் மூன்றுக்கும் விரோதியாகிறது - இவனுடைய அஹங்கார யாலே, அதினுடைய கரௌர்ய ததையும், தந்திவாத்தியி நனமையையும் அருளி செய்கிறாா (ம: எனகை ஸ்வரூப நாம், நம: எனகை ஸ்வரூபோஜ்ஜீவநம என்று.) அதாவது - చేతనస్యయ దామమ్యం స్వస్తికా స్వీయేచవస్తుని! మముణశ్య శరద్వన్ద ్వంత దామమ్యస్య 5) (சேதநஸ்ய யதாமமயமஸ்வஸ்மிநஸ்வீயே சவஸ்து நி - மம இத்யக்ஷரத்வந்தவத்தாமம்யஸ்யவாசகம்) எனகிறபடி யே , ம - என்கிறவி திலே அஹங்காரமமகாரங்கள் இரண்டு முண்டாகை யாலே அதிலே அந்விதனாகை இவவாத்மாவினுடைய ஸ்வரூபத் துக்கு நாம் ; நம என்று அதில் அந்வயமற்றிருக்கை ஸ்வரூபத் துக்கு உஜ்ஜீவநம் என்கை. (ద్వ్యశరస్తుత నే న్మృత్యు స్త్ర్యశురం బ్రహణం 1335 | RSS STIS:5)(தவயக்ஷரஸ்துபவேந்மர் தயு ஸ்தர்யக்ஷரா ப்ரஹ்மணஃபதம்' - மமேதித்வ்யக்ஷரோமாத்யா நம்மேதிசயாய்வதம்) என்னக்கடவதிறே. உபாயவிரோதி - உபாயாதயவஸாயத்துக்கு விரோ தி. . களை கண் என்றது - பிடிப்பான இடமாய், ரக்ஷகமெனறபடி. மற்றை நங் காமங்கள் - உன்னுடைய அபிமாந்ததுக்கு வேறுபட்ட நம்முடைய காமங்கள. இருக்கை.ப்ராாததிததுககொண்டிருக்கை. இப்படி - முன் சொன்னபடி. அதினுடைய - அஹகோர மமகார ரங்களினுடைய. மமகாரம். உஜ்ஜீவநம் உத்கர்ஷ்ட ஜீவநம். மழயம - - ·திருமநத்ரப்ரகரணம. இது தான் ஸ்வரூபத்தையும், உபாயத்தையும், பலத் தையும் காட்டும். (தொலைவில்லிமங்கலந்தொமும) எனகையாலே ஸ்ரூபம சொல்லிற்று; (வேங்கடத்துறைவாற்கு நம்) என கையாலே உபாயம் சொலலிற்று; (அந்திதொழுஞ்சொல) எனகையாலே பலம சொல்லிற்று. உற்றது முன்னடியார்க்கடிமை எனகிறபடியே - இதிலே பாகவதபோஷதவமும அநுஸந்தேயம, ம எனகை. - வ்யா. - இப்படி ஸ்வரூபோபாய புருஷார்த்த விரோதிகளைகக ழி கிறவளவனறிக்கே, இந்நமஸஸுத்தான் ஸ்வரூபாதித்ரயததையும் ப்ரகாபதிப்பிக்குமென்கிறார் (இது தான் ஸ்வரூபததையும், உபாயத் தையும், பலததையும் காட்டுமென்று.) காட்டுமென்று.) இது தன்னை உபபாதிக கிறார் மேல் மூனறுவாகயத்தாலே. (தொலைவில்லிமங்கல மித்யாதி.) அதாவது-“தொலைவிலலி மங்கல நதொழும்” எனறு. அவனுகந்தரு ளின நிலத்தளவு மசெல்ல போஷமாயிருக்கும்படியைச சொலலு கிறவளவில, தொழும் என்று - நமஸ்காரத்தை சொல்லுகையாலே, ஸ்வரூபம சொல்லிறறென்கை (வேங்கடத்தி தயாதி.) அதாவது- வேங்கடத்துறைவாறகு நம” என்று - திருவேங்கடமுடையானு க்கு போஷம, நான எனக்குரியேனல்லேன எனறு, ஸ்வரக்ஷணத தில் பராபதியிலலாத ஸ்வருபபாரதநதாயத்தைச் சொல்லுகை யாலே, அவனே உபாயமெனனு மிடம வித்திக்கையாலே உபா யம சொல்லிற்று ( அநதிதொழுஞ்சொல்லி தயாதி.) அதாவது அந்திதொழுஞசொல்'' என்று தாஸ்யர ஸமதிசயித் தால், அதினுடைய சரமதரையிலே சொலலககடவ தெ தொழுஞ சொல்" எனறு நமய்பபதததைச்சொல்லுகையாலே சொல்லிற்றெனகை இப்பதத்தில் ததீயபேஷத்வமும ததீயபேஷத்வமும ஆர்த்தமாக தேயமாகையாலே, அததை யருளிசசெயகிறாா (உற்றது மனறு தொடங்கி.) அதாவது - (நின்றிருவெட்டெழுததுஙகற்று நானு ற்றது மூன்னடியார்க கடிமை } என்று - திருமநத்ரங்கற்றத்தால் * நான் உற்றது முனனடியார்க்கடிமை என்னு மிவ்வர்த்தத்திலே எனகிறபடியே, அஹங்கார மமகாரங்கள் நிவர்ததமாய, பகவச் சேஷத்வம உள்ளபடி ப்ரகாமிககிற இந்நமஸ்ஸிலே, ததகாஷ்ட் டையான பாகவதமோஷத்வமும் அநுஸந்திககவேணுமெனகை. இப்பதத்தில இந்நமபேதத்தில். ஆரத்தமாக - அரதத பலத்தாலே. அதாவது - த்தீயபாயந்தமானாலலலது ஸ்வரூபவித்தி யில்லாதபகவதநநயார்ஹ சேஷதவரூப அரததபலத்தாலே யென் றபடி. உற்றது ம - ஊன்றியிருந்ததும் . ததகாஷ்டையான சேஷதவலீமாபூமியான, - பலம் அநுஸந் 2 பகவச ·முமுஷுப்படிவ்யா கயாநம், மூ.- இது அகாரத்திலே என்றுஞ சொலலுவர்கள்; உகாரத் திலே யெனறு ஞசொலலுவாகள்.ாஸ்வரன தனககேயாயிருக்கும்; வ்யா, 2 பபடிஆாததமாக அநுஸநதிககப்படும்பாகவத போஷ த்வந்தான் , இந்நமஸ்ஸிலனறிககேஸ் த்தலாந்தரங்களிலே சொல்லு வாரு முண்டாகையாலே . அததையருளிச்செய்கிறார் (இது அகா ரத்தலே என றுஞ் சொலலுவாகள் , உகாரததிலே என்றுஞ சொல்லுவர்களெனறு) அதாவது சதுாத்தியாலே ஆதமாவினு டைய பகவசசேஷதவததைசசொலலுகையாலே, பகவசசேஷத்வ காஷ்ட்டையான இந்தபாகவதமேஷதவா நு ஸந்தாநம் அகா ரத்திலே என்றும் சிலா சொல்லுவர்கள். அநநயாாஹமேஷதவத் துககெலலை ததீயயோஷதவபாயந்தமாக நிறகையாலே, அந்நயார் மத்வ ப்ரதிபாதகமான உகாரத்திலே என்றும சிலா சொல்லு வர்கள் என்கை. ஆாத தமாகையாலே, அவவோஸ்த்தலங்களிலும் சொல்லலாயிருந்ததேயாகிலும், கந்தலகழிந்தவிடத்திலே சொல லுகையே உசிதமென்று கருதது. இந்நமஸ்ஸக்குபூரவத்திற் பிறந்தப்ரதிபத்தியைப்பற்ற , இதிற் பிறந்த ப்ரதிபத்திக்குண்டான வாசியை யருளிசசெயகிறார் (பாம் வரன் தனககேயாயிருக்குமென்று தொடங்கி ) அதாவது-( 8.0 +SJsor x3;)(ஸ்வரூபஸ்வாதந்தர்யபகவ த3)என கிறபடியே, ஸ்வாதந்த்ர்யமே ஸ் வரூபமானடாச்வரன, ஸ்வராததபரனாயே இருக்கும்; ( ) உற்றது முனனடியார்ககடிமை)என கிறபடியே.உற்றது முனனடியார்ககடிமை என கிற ஸ்ரீஸுகதிப்படியே, இதிலே - அஹாகார மமகாரங்கள் நிவ்ரததமாய் பகவச் சேஷதவம உளள படி ப்ரகாசிக்கிற இந்த நமஸ்லே, பாகவத சேஷதவமும் - தத் காஷ்ட்டையான பாகவத சேஷத்வமும், அநுஸந்தேயம-அ நுஸந் திக்க வேணுமென்று மூலார்த்தம். வாஸ்தலங்களில் அகார உகாரங்களி கந்தல் கழிந்த விடத்திலே அஹாகாரமமகாரங்கள ஸவாஸநமாகக கழிந்த விடத்திலே. பூர்வத்தில் ப்ரணவத்தில் வாசியை அதிசயத்தை. இதில் பிறந்த பரதிபத்திக்கு அஹாகாரமமகாரங்கள் நிவர்த் தமாய் பகவச்சேஷத்வம் உள்ளபடி பரகாசிக்கிற இந்த நமஸ்ஸில் பிறந்த ஜ்ஞாநத்துக்கு . ஸ்வார்த்தபானாயேயிருக்கும் - ஸ்வப்ரயோஜ நபரனாயேயிருக்கும். - - ·திருமந்தரப்ரகரணம். - மூ.- அசித்துப் பிறாககேயா யிருக்கும்; ஆத்மா தனக்கும பிறர்க்கும் பொதுவாயிருக்கும் எனறு முற்பட்ட நினைவு: அங்ங னன்றிககே, அசித்தைப்போலே தனக்கேயாக எனைக்கொள்ள வேணுமென்கிறது - நமஸ்ஸால். வ்யா. சைதநயாஹிதமாகையாலே தனக்கே எனகைக்கு யோக்யதையினறிக்கே, பாரதந்த்ர்ய ஸ்வரூபமா யிருககும் அசி த்து, பரார்த்தமாயே யிருக்கும்; சதுர்ததியிற்சொன்ன போஷத் வத்தையும், மகாரத்திற் சொனன ஜ்ஞாதர்தவத்தையுமுடைய னான ஆத்மா ஜ்ஞாத்ர்த்வபலத்தாலே ஸ்வார்த்ததைக்கும், பேஷ த்வத்தாலே பரார்த்ததைக்கும் பொதுவாயிருக்குமென்று நம ஸ்ஸ்-க்கு பூர்வபதத்திற் பிறந்த ப்ரதிபத்தி; அப்படியன்றிக்கே, பரார்த்ததைகவேஷமான அசித்துப்போலே தனககேயாகவெனை க்கொள்ளுமீதே'' என கிறபடியே, அத்தலைக்கே ரஸமாம்படி விநியோகங கொள்ளவேணும் என்றபேக்ஷிக்கிறது இந்நமஸ்ஸாலே என்கை. உடையனை 2 அ.-- சைதந்யரஹிதமாகையாலே - ஜ்ஞாந சூந்யமாகையாலே. பராாததமாயே யிருக்கும் - பரப்ரயோஜநார்த்தமாயே யிருக்கும் ஸ்வரூபமாகவுடையனான. பூாவபதத்தில் பிறந்த- பூர்வபதமான ப்ரணவத்தில் பிறந்த. ஈச்வரன் - , தனக்கேயாயிருக்கும் - ஸ்வார்த்தபரனாயிருக்கும்; அசித்து-, பிறர்ககேயாய்.சைதந்ய ரஹிதமாகையாலே தனக்கு எனகைக்கு யோகயதையின்றிககே பிறர்க்கேயாய , இருக்கும் - பர தந்தரஸ்வருபமாயிருக்கும் ; ஆதமா - சதுாத்தியில் சொன்னசேஷ த்வத்தையும் மகாரத்தில் சொன்ன ஜ்ஞாத்ரத்வததையும் ஸ்வரூப மாக வுடையனான ஆதமா, தனக்கும் - ஜ்ஞாத்ர்தவ பலததாலே ஸ்வார்த்த தைககும, பிறாக்கும-சேஷதவத்தாலே பரார்த்ததை ககும், பொதுவாயிருக்குமென்று-, முறபட்டநினைவு - இந்நமஸ் ளக்கு பூர்வபதததில் பிறந்த ப்ரதிபத்திஎன்று மூலாாத்தம. அப்படியனறிக்கே - ஸ்வாாதததைககும பரார்த்ததைக்கும் பொதுவாயிருககையன் றிக்கே, தனக்கேயாக - அவனுககாகவுமன் றிக்கே, அவனுக்கும் தனக்குமாகவுமன்றிக்கே அவன்றனக்கேயாக என் றபடி, அத்தலைககேரஸமாம்படி. அததலைக்கேரஸாவஹமாம் படி, விநியோகங் கொள்ளவேணும் யதேஷ்டவிநியோகார்ஹ மாகத் திருவுள்ளம்பற்றவேணும். அங்கனன்றிக்கே - அப்படியன்றிககே, அசித்துப்போலே - பரார்த்ததைக வேஷமான அசித்துப் போலே, தனக்கேயாக வெனை க்கொள்ள வேணுமென்கிறது - (தனக்கேயாகவெனைக் கொள்ளவே ணும்) என்கிற பாசுரப்படியே அத்தலைக்கேரஸமாமபடி விநியோக காள்ளவேணும் எனறு அபேக்ஷிக்கிறது, நமஸ்ஸால் - இந்த நமஸ்ஸால் என்று மூலார்த்தம். 10 ·முமுக்ஷுப்படிவ்யாகயாநம 9 ாச்வரன், தாவான மாயன மூ.-- அதாவது - போக தரையில பாஸ்வரனழிககுமபோது, நோக்கவேணும் என்றழியாதொழிகை. அழிககைக்குஹேது கீழே சொல்லிற்று, மேலுஞ்சொலலும். வயா.-''தனக்கேயாக” எனறததை உபபாதிக்கிறார் (அதாவது என்று தொடங்கி.) இத்தால் அத்தலைககே * ரஸமாக விநியோக பபடுகையாவது, தன்னோடேகலந்து பரிமாறுந்தபையிலே போக் ஆட்கொளவானொத்தென் னுயிருண்ட எனகிறபடியே - அடிமை கொள்வாரைப் போலே புகுந்து , தன்வ்யாமோஹத்தாலே தாழநின்று பரிமாறி, இத்தலையில் பேஷ த்வததை அழிக்கும் போது, நமபேஷத்வததை நாமநோக்கவே ணும் எனறு, நைசயம்பாவிதது இறாயதது, அவன் போகததை அழியாதொழிகையென கை. இப்படி, இவனழிகசைக்கு ஹேது வென்னென்ன அருளிச் செய்கிறார் (அழிககைக்கு ஹேது என றுதொடங்கி.) அதாவது பாய்வரன் மேலவிழுந்து விநியோகங்கொள்ளுகிற தபையிலே, வன் நைச்யமபாவித்திறாயத்து, அவன போகத்தை அழிககைக்கு ஹேது, பேஷதவமே ஆத்மாவுக்கு ஸ்வரூபமென்கையாலே, கீழே பரணவத்திலே சொல்லிற்று; சதுர்த்தியிலே கிங்கரஸ்வபாவ னாகச் சொலலுகையாலே மேலிலபதததிலும சொல்லும எனகை. - அ. ----இத்தால இந்நமஸ்ஸால், அத்தலைக்கேரஸமாக - ாசவரனு க்கே உகப்பாக. கலந்து பரிமாறும் தசையிலே - கலக்கிற தசையிலே. தாழநினறு சேஷத்வத்திலேநினறு பரிமாறி - அனுபவித்து தலையில் - இச்சேதநனிடத்திலே. சேஷத்வத்தை யழிக்கும் போது - இவன் பண்ணும் சேஷவர்த்திக்கு தான் ப்ரதிஸமபந்தியாகையன றிக்கே, தான பணணும் சேஷவாததிக்கு இவனை பரதிஸமபந்தி யாக்கும்போது. நமசேஷத்வத்தை நோககவேணுமெனறு பண்ணும் சேஷாத்திக்கு அவனை ப்ரதிஸம்பநதியாகக வேணு மெனறு. நைச்யமபாவிததிறாய்த்து - தன னுடைய தாழச்சியை அபி நயித்துப்பின் வாங்கி. அவன போகத்தை - அவன் முகவிகாஸத்தை. மேல்விழுந்து -வ்யாமோஹத்தாலோசவரன் சேதநன் மேலே விழுந்து. விநியோகங் கொள்ளுகிறதசையிலே அநுபவிக்கும் தசையிலே. இப்படி நம்சேஷத்வத்தை நாம் நோக்கிககொள்ளவேணுமெ ன்று. அழிக்கைக்கு - அவன் போகத்தை யழிக்கைக்கு . மேலிலபத த்திலும் - நாராயணபதத்திலும். - * " ரஸமாம்படி” என கிறபாடம் அரும்பதத்துக்குச சேராது, ·திருமந்த்ரப்ரகரணம். மூ.--இரு நினைவு பிறந்தபோதேக்ர் தக்ாதயன்; வ்யா இனிஇ ப்பாரதந்தர்ய ப்ரதிபத்தியினுடையவைபவத தைப பலபடியாக அருளிசசெய்யாநின்றுகொண்டு, இப்பதத்தை நிகமித்தருளுகிறார்மேல (இந்நினைவு பிறந்தபோதே கர்தகர்த்யன என்று.) தனக்கேயாக வெனைக்கொள்ள வேணும் எனனும் இவ்வத யந்தபாரதந்தாய ப்ரதிபத்தி பிறந்தபோதே, தனனுடைய ஹித த்துககுடலாகச் செய்யவேண்டுவதெல்லாம் செய்து தலைக் கட்டின மனனகை. - கை அ.--அதாவது.அததலைககேரஸமாம்படிவிரியோகப்படுகையா வது, போகதசையில் - பரிமாறும் தசையில், ஈச்வரன் அழிக்கும் ாச்வரன் தன வ்யாமோஹததாலே அசேஷமாயிருந்து அநுபவித்து இத்தலையில் சேஷத்வத்தை அழிக்கும் போது, ககவேணுமெனறு - நமசேஷத்வத்தை நாம் ரக்ஷித்துக்கொள்ள வேணுமென்று நைசய மபாவித்து இறாய்த்து, அழியாதொழி அவனபோகத்தை யழியாதொழிகை, என்றுமூலார்த்தம். . ககைக்குஹேது - ாசவரன் மேல்விழுந்து விநியோகங் கொளளுகிற தசையிலே வன நைசயமபாவித்து இறாயதது அவ ன போகததை அழிககைககுஹேது, கீழேசொலலிற்று - சேஷத் வமே ஆதமாவுக்கு ஸ்வ ரூபம்' எனகையாலே ப்ரணவத்திலே சொலலிற்று; மேலும சொலலும் - சதுாத்தியிலே கிகரஸ்வபாவ னாகச சொல்லுகையாலே மேல் பதத்திலும் சொல்லுமென்று மூலாரத்தம. இனி என்றது அவன் இவனை சேஷியாகவைதது விநியோ கமகொள்ளவுமாம, சேஷமாடவைத்து விநியோகம் கொளளவு மாம, அதிலொரு நிரப்பாதமிலலை, அவன் முகமலாத்திக்கு தவாரமாவதுவே இவனுக்கு உத்தேச்யமாவது என் னு மபடியான அதயாத பாரதநதர்யம இந்நமஸ்ஸாலே வித்திதத வநதரம. எம்பெருமான வனை சேஷியாகவைக்க இசைந்திருககை இவ னுடைய ஸ்வருபமான டாரதத்ர்யத்துக கெல்லைநிலம், அவன தனனை இவனுக்கு சேஷமாக்குகிறது அவனுடைய நிரங்குச ஸவாதந்தாயத்துக்கு எல்லை நிலம். இப்பார தநத்ர்ய ப்ரதிபத்தியினுடைய - தன்னை சேஷியாக வைக்க இசையும்படியான இவவத்யந்த பாரதநதாயத்தி னுடைய. பல படியாக - அந்வயத்தாலும் வ்யதிரேகத்தாலும் . இப்பத்ததை- நமபேதார்த்தததை. ஹிதத்துக்கு - உபாயத்துக்கென்றபடி.

·முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், ந்நினைவில்லாத போது எல்லா துஷ்காதங்களும் கர்தம்; இந்நினை விலே எல்லா ஸுக்ரதங்களு முண்டு; இதின்றிக்கேயிருக் கப்பண்ணும்யஜ்ஞாதிகளும், ப்ராயஸ்சித்தாதிகளும் நிஷ்ப்ரயோ ஜநங்கள் ; - வ்யா - இந்நினைவில்லாதபோது எல்லா துஷ்கர்தங்களும் கர்தமென்று.) இபபாரதந்த்ர்ய ப்ரதிபததி இலலாத போது, (303553585) (கி.தேந நக்ரதபாபா சோரே ணாத்மா பஹாரிணா) என்கிறபடியே ஸகல துஷ்க்ர்தங்களும் வனாலே செய்யப்பட்டதாய் விடுமென்கை (இந்நினைவிலே எலலா ஸுகாதஙகளுமுண்டு) ) என்றது. இது வுண்டாகவே எல்லாஸகர்தமும் * உண்டானால் பிறக்கும் ப்ரீதி, ஈர்வரனுக்கு விளைகையாலே, இந்தபாரதந்தர்ய ப்ரதிபத்தி யிலே ஸகலஸ க்ர்தமு முண்டு என்கை. இதின்றிக்கே இருக்கப் பண்ணும் யஜ்ஞாதிகளும், ப்ராயச்சித்தாதிகளும் நிஷ்ப்ரயோஜ என்றது இந்தபாரதந்த்ர்ய ப்ரதிபததி யின்றிககே நங்கள் -இப்பாரதந்தாயப்ரதிபத்தியில்லாதபோது - இவ்வதயந்த பாரதந்தாய பாதிபத்தியில்லாதபோது ஆத்மாபஹாரரூப ஸ்வஸ் வாதந்த்ர்யப்ரதிபத்தி நடகசையாலே. இந்நினைவு பிறந்தபோதே - தனககேயாகவெனைக் கொள்ள வேணும்” என்கிற இவ்வத்யந்த பாரதந்த்ர்ய ப்ரதிபததி பிறந்த போதே, க்ர்தக்ர்த்யன் - தனனுடைய ஹிதத்துக்குடலாகச்செய்ய வேண்டுவதெல்லாஞ் செய்து தலைக்கட்டினவனாவான்; இந்நினை வில்லாத போது - இப்பாரதந்தர்யப்ரதிபத்தியில்லாதபோது, எலலா துஷ்கர் தங்களும கர்தம் - ஸகல துஷ்க்ர்தங்களும் இவனாலே செய் யப்பட்டதாயவிடும் என்று மூலாரத்தம். இதுண்டாகவே - இவ்வத்யந்த பாரதந்த்ர்ய ப்ரதிபத்தி உண் டாகவே, எல்லாஸக்ர்தமுமுண்டானால் பிறக்கும் பரீதி - பலாபி ஸந்திரஹிதங்களாய் பகவத ப்ரீத் யைக ப்ரயோஜகஙகளாய் இவ னிடத்திலுண்டான ஸகலஸ-க்ர்தங்களாலும் ரஜஸ்தமோ நிவர்த் தித்வாரா ஸத்வோத்ரேகத்தால் பிறக்கும் ஸ்வரூபஜ்ஞாநத்வாரா பிறக்கும் ப்ரீதி. விளைகையாலே - அபிவ்ர்த்தமாகையாலே. * "பண்ணினால் " என கிறபாடம் அரும்பதத்துக்குச் சேராது.

·திருமந்த்ரப்ரசரணம். மூ.-- இது தன்னாலே எல்லாபாபங்களும் போம, எலலாபலம் ரூமுண்டாம். - வ்யா.--யிருக்கச்செய்தே,எஸ்வரப்ரீண நாாததமாக இவன் பண் ணுமயாகாதிகாமங்களும், தனபாபவிமோசநார்த்தமாகப்பண்ணும கர்ச்ச்ரசாநத்ராயணாதிகளாகிற பராயச்சித்தாதிகளுமாய்வரபரீ திககும், ஸ்வபாபவிமோசாததுககு முடலாகாமையாலே நிஷ்ப்ர யோஜநங்களென்கை. இது தன்னாலே எல்லாபாபங்களும் போம், எல்லாபலங்களு முண்டாமென்றது இந்தபாரதநதாய ப்ரதிபத்தியாலே, ஈஸ்வ ரன் இவனளவிலே அநுகரஹாதியாயத்தைப பண்ணுகையால், அவனுடைய நிகர ஹாத்மகங்களான ஸகல பாபங்களும் போம; “உனனடியார்க கென செய்வனென் றேயிருத்தி நீ” என்கிறபடியே இவனுக்கு எததைச் செய்வோமென்று மேன்மேலுமுபகரிக்கை யாலே, ஸஸாரநிவர்த்திதொடக்கமான கைங்கர்யபராப்திபாயந் தமாக, ஸகலபலங்களுமுண்டாமெனகை. ஆகமத்யம் பதார்த்தத்தை யருளிச்செய்தாராயிற்று. - ப்ரீண நார்த்தமாக - ப்ரீதி உண்டாகைக்காக . யாகாதிகள் என் கிறவிடத்தில், ஆதிசப்தத்தாலே - தாநாதிகளைச் சொல்லுகிறது. சாந்த்ராயணாதிகள் எனகிறவிடத்தில், ஆதிசப்தத்தாலே புண்ய தீர்த்தஸ்நாநாதிகளைச் சொல்லுகிறது . ாச்வரப்ரீதிக்கும் ஸ்வபாப விமோசநதது ககும உடலாகாமையாலே - இவவதயந்த பாரதநத ர்யப்ரதிபத்தியால் பிறக்கும ாச்வரப்ரீதிககும் ஸகலபாபமூலமான ஆத்மாபஹாரமாகிற ஸ்வபாபவிமோசந்ததுக்கும் உடலாகாமை யாலே. இந்த பாரதந்த்ர்ய ப்ரதிபத்தியாலே - இவ்வத்யந்தபாரதம் த்ர்ய ப்ரதிபத்திமாத்ரத்தாலே. அநுகரஹாதிசயத்தை - அதிசயி தாநுக்ரஹாதிசயததை. நிகாஹாத்மகங்களான - நிகரஹஸ்ரூபங்க ளான. இருததி - இருநதாய, இதின்றிககேயிருகக-இந்த பாரதந்த்ர்ய பாதிபததியின்றிக்கே யிருககச்சேயதே, பண்ணும யஜ்ஞாதிகளும - ஈச்வரப்ரீண நாதத இவன்பணணும் யாகாதிகாமங்களும், ப்ராயஸ்சிததாதிக ளும் - தன்பாபவிமோசநாாததமாகப் பண்ணும் காசரசாந்தரா யணாதிகளான ப்ராயம்சித்தாதிகளும், நிஷ்ப்ரயோஜ நங்கள் - ஈச்வர ப்ரீதிக்கும் ஸ்வபாபவிமோசநத்துக்கும் உடலாகாமையாலே நிஷ் ப்ரயோஜநங்கள்; இது தன்னாலே - இந்தபாரதநத்ர்யப்ரதிபத்தி யாலே, எல்லாபாபங்களும்போம் - ாச்வரன் இவனளவில் அது க்ரஹாதிசயத்தைப் பண்ணுகையாலே அவனுடைய நிகரஹாத் ஸகல பாபங்களுமபோம், எலலாபலங்களுமுண்டாம். ஸ ஸாரநிவ்ரத்திதொடக்கமான கைங்கர்ய ப்ராபதி பர்யந்தமாக ஸகலபலங்களு முண்டாமென்று மூலார்த்தம். மாக மகமான ·முமுக்ஷிப்படிவ்யாக்யாநம், காராயணன என்றது - - - வ்யா. நாராயண = யென்று.) கர கார 9 ல - நாரங்களுக்கு அயநம் என்ற படி. நாரங்களாவன நிதயவஸ்துக்களினுடைய திரள். அவையா வன; ஜ்ஞாநாநந்தா உமலதவாதிகளும் , ஜ்ஞாநபலக்த்யாதிகளும், அநந்தரம் நாராயணபதார்த்தத்தை யருளிச்செய்கிறார் நாராயணனென்றதென்று தொடங்கி.) அதாவது பதநதான, நாராணாம் அயநம்ய: ஸ: நாராயண: என்றும், நாரா: அயநமயஸ்ய ஸ: = நாராயண: எனறும, தத்புருஷ பஹு வரீஹிரூபஸமாஸத வயத்தமாகையாலே ; அதில் ததபுருஷ னில அர்ததததை முந்துற வருளிச செய்கிறா (நாரங்களுக்கய மென்றபடி நாரங்களாகிறவைதா - னவையென்ன அருளிசசெயகிறாா (நாரஙகளாவன நித்யவஸ்துக்களினுடைய திரளென்று.) நார்பதம் எனறும், என்றும், நாராம் என்றுமாய, (853) ( ரிங்க்ஷயே ) எனகிறதாது விடு ர என்றுபதமாய் - க்ஷயிக்கும் வஸ்துவைச்சொல்லி, நகாரம் அததை நிஷேதித்து, நர எனறு - க்ஷயமில்லாத நித்யவஸ்துவைக காட்டி, ஸமூஹாா ததததிலே அண்பரதயயமும, ஆதிவர்ததியு மாய், நார என்று - நித்யவஸ்து ஸமூஹததைசசெல்லி, நாரா: என்று பஹவசநமாகையாலே ஸமூஹபா ஹளயததையும் சால்லுகையால ( ( தெயவஸ்துக்களினுடைய திரள என் கிறார். ) இதில, நிதய எனகையாலே நரபப்தார்த்தமும், வஸ்துககள என்கையாலே நாரலபதார்த்தமும், அவற்றினுடைய திரள் என் கையாலே- பஹவசநாாத்தமும் சொலலபபடடதிறே. தாத பங்களானவைதா னெவையெனன அருளிசசெயகிறார் (அவை யாவனவெனறுதொடங்கி) ஜ்ஞாநாநநதா மல தவாதிகளாவன - ஸ்வரூபரிரூபகஙகள, ஆதிபபதததாலே - அநந்திதவ ததைச் சொல லுகிறது. ஜ்ஞாநபாக்த்யாதிகளாவன - நிரூபிதஸ்வரூபவிமோஷங்களான ஸமஸ்தகல்யாண குணங்களுக்கும் பரதாநமா யிருந்துள்ள ஜ்ஞாந பலகதி பல பலஐ U០ ១ வாயவீரய தேஜஸ்ஸக்களாகிற ஷட்குணங்கள் தாதாசங்களானவை - நிதயங்களானவை ஸ்வரூபநிருபகங்கள் - தன்னையிட்டேஸ்வரூபத்தை நிரூபிக்கும் படியாயிருககிற தர்மஙகள, நிரூபிதஸ்வரூப விசேஷணங்களான - ஜ்ஞாநாநந்தா உமலதவாதி நிருபித திவ்யாதமஸ்வரூபக தர்மங்களா வாதஸலயமாவது குற்றமே நற்றமாக இவனை அங்கீகரிக கையிறே. ஜ்ஞாநமாவது - ஸ்வரூபஜ் ஞாநம். ஆநந்தமாவது - கட்டடங்க அநுகூலமாயிருசகை. அமலதவமாவது-ஹேய ப்ரத்ய நீகமாயிரு அநந்ததவமாவது - தேசகால வஸது பரிச்சேதர ஹிதமா யிருககை. நிரூபிதஸ்வரூபவிசேஷணங்களான - கீழ்ச்சொனன ஜ்ஞா நாதிகளாலே நிரூபிதமான ாச்வரனுடைய திவ்யாதமஸ்வருபத் துக்கு விசேஷணங்களான. ன - ககை ·திருமந்தரப்ரகரணம. வ்யா. , கலயாண யாவது ஸா - களான ஆபரண மூ.-- வாதஸலயஸௌ ஸ்ரீலயாதிகளும, திருமேனியும், காந்தி ஸௌகுமாாயாதிகளும், திவ்ய பூஷணங்களும,திவயாயுதங்களும, பெரியபிராட்டியார்தொடக்கமான நாயசசிமார்களும, நிதய ஸூரி களும், வாதஸல்ய ஸெளலயாதிகளாவன அந்த ஷாட் குண்யாய ததமான வாதஸல்ய, ஸௌ பமீல்ய, ஸ்வாமிதவ, ஸௌல ப்யாத் யஸங்கயேய குண விபேஷஙகள. திருமேனி தாரணமான திவய மங்கள விகரஹம் . ஏகவச நம ஜாதயபிப்ராயமாய், நிதயமான திவ்ய விக்ர ஹத்தையும் , ஐச்சிக மாக பரிகர ஹிக்கும் விகரஹாந்தரங்களையும் சொல்லுகிறது; அலலாதபோது,ஒரோஸமூஹமா எண்ணிவருகிற ப்ரகரண ததுக குச் சேராது. இது தான் நடு விற்றிருவீதிப்பிள்ளை பட்டா, ஆச்சானபிள்ளை, இவர்கள் அருளிச்செய்த ப்ரபந்தங்களிலே ஸுஸ் பஷ்டம். காந்தி ஸௌகுமார்யாதிகளாவன அந்தவிகரஹ குணங் ஸௌந்தாய, ஸெளகுமார்ய , ஸௌகந்தய , லாவணய, யௌவநாதிகள். திவ்யபூஷணங்களாவன ர்ணையிலே பாஷ்யகாரா அருளிசசெயதபடியே, கிரீடாதி நூபுராந்தமாக அத்திருமேனிக்குச் சாததும அஸங்கயேயமான திருவாபரணங் திவ்யாயுதங்களாவன அழகுக்கும், ஆம்ரிதவிரோதி நிரஸநத்துக்கு முடலாயிருந்துளள பங்க சகரகதா உலியார்ங்காத் யஸங்கயேயாஉயுதவியோஷங்கள். பெரியபிராட்டியார் தொடக்க மான நாயச்சிமாராவார். “(152, 3 ல.)(ஸ்ரீவல் லப, ஏவலபூதபூமி நீளாநாயக) (33TTU - assisto ஈ) (தேவிதவாம் நுநீளயாஸஹம் ஹீ தேவ்யஸ்ஸ ஹஸ்ரத்தா ) என கிறபடியே, ப்ரதாந மஹிஷியான பெரியபிராட்டியார் முத லாக ததஸமாநைகளான பூமிநீளைகளும, மற்று மநேகராகச் சொல்லப்படுகிறவர்களும் , லக்ஷ்மீ பரபர்தி மஹிஷீவர்க்கங்களும் " எனறிறே ஆச்சானபிள்ளை யருளிச்செயதது. நித்ய ஸூரிகளாவார்-அநநத கருட விஷ்வக்ஸேநாதிகளா யிருந்துள்ள அஸங்க்யேயரான ஸ ரிஜநங்கள். அ. - அந்த ஷாட்குண்யாயத்தமான அந்தஷாட்குணயா தீநமான. வாத்ஸலயம் - வதஸலத்தின்பககல்தே நுவிருக்குமிருப்பு. ஸௌசீல்யம் - உயாநதவாகளோடும் தாழ்ந்தவாகளோடும புனா யறக்கலக்குந் தன்மை, ஸ்வாமித்வம - தனனையொழிந்த எல்லா பதார்த்தங்களையும் தனனதென்றபிமாநிககை ஸௌலப்யம் - கிட்ட வெளியனாகை, ததஸமாநைகளான - பெரியபிராட்டியார்க்கு ஸமா கள் கைகளான - ·முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம், ச மூ.- சத்ரசாமராதிகளும், திருவாசற்காக்கும் முதலிகளும், கணாதிபரும், முக்தரும், பரமாகாபமும், ம கல் வ்யா. - சத்ரசாமராதிகளாவன - கைங்கர்யோபகரணங்களான சத்ரசாமரதாலவர்ந்த பாங்கார பத்தக்ர ஹாதிகள. திருவாசற்காக கும் முதலிகளாவார்- சண்டப்ரசண்ட பத்ரஸுபதர ஜயவிஜயாதி கள். கணாதிபராவார் - குமுதகுமுதாக்ஷபுண்டரீகவாமந் பங்கு காண ஸர்வநேதாஸுமுக ஸப்ரதிஷ்ட்டிதாதிகள். முக்தராவார் - “கரை கண்டோர்'' என்கிறபடியே - ஸாஸார ஸாகரத்தைக் கடந்து அக்க ரைப்பட்டு, நித்யஸ்ரிகளோடு ஸமா நாகாரராய, நிகில கைங்காய நிரதராயிருக்கும் அஸங்கயேயரான சேதநர். (பரமாகாபாமாவது சாப நிஷண்மயமான பரமபதம்; இது தான பஞசோப நிஷண்மயமாகையாலே ஸமூஹாத்மகமா யிறே யிருப்பது ; ஆகையால் ஸமூஹகணனைக்குவிரோதமில்லை. ''பஞ்சோபநிஷண் மயமாகையாலே, பரமபதமும ஸமூஹாதமக மாயிருக்கும்'' என்றிறே ஆச்சானபிள்ளை யருளிச்செய்தது. ஆக ஜ்ஞாநாநந்தாஉமலதவாதிகளுமென்று தொடங்கி, இவ்வளவு ம - ஸ்வ ரூப நிரூபகதர்மங்களையும், நிருபிதஸ்வரூப விமோஷங்களான யாண குணங்களையும், அக்குணங்களுக்கு ப்ரகாபாகமான திவ்ய மங்களவிகரஹத்தையும், விகரஹ ணமான ஸௌந்தாயாதிக ளையும், 'அந்தஸௌந்தாயாதிகளோபாதி, பூத்தாப்போலே சாத் தின திவ்யாபரணங்களையும், அவ்வாபரணங்களோடு விகலபிகக லாம்படியான திவ்யாயுதங்களையும, இவையிததனையும காட்டிலெ றித்த நிலாவாகாமே அருகேயிருந்த நுபவிக்கிற நாய்ச்சிமாரையும், ச்சேர்த்தியிலே யடிமை செய்கிற நித்ய ஸூரிகளையும், அவர்க கைங்கர்யோப சத்ரசாமராதிகளையும், ச்சேர்த்திக்கு என் வருகிறதோவென்று வயிறெரிந்து நோக்கும் திருவாசல்காககும முதலிகளையும், அப்படிமங்களாபபா ஸநபரராய் திருப்படைவீட்டுக்கடையக காவலாயிருக்கும் கணாதிபரையும், அ. - தாலவாந்தம் - திருவாலவட்டம் பர்ங்காரம் - திருக்காவேரி பதத்க்ர ஹம - திருப்படிக்கம். ஆதிசப்தத்தாலே - ஆஸநசய நாதி களைச்சொல்லுகிறது. பூத்தாப்போலே-கல்பகதருபூத்தாப்போலே. அவ்வாபரணங் களோடு விகல்பிக்கலாம்படியான - இவையும் ஆபரணங்களோடு சொல்லலாம் படியான. காடடிலெறித்த நிலாவாகாமே-ஸ்வயமேவ அநுபவித்து ஆநந்திக்கை யன்றிககே. அச்சேர்த்தியிலே - ஈச்வர னும் நாய்ச்சிமாருமான சோத்தியிலே. நோக்கு ம-மங்களாசாஸநம் பண் ணும். ம ளுக்கு கரணங்களான ·திருமநத்ரபரகரணம். அக . . - மூ.--ப்ரகாதியும், பத்தாதமாக்களும், காலமும், மஹதாதி விகாரங்களும், அண்டங்களும், அண்டத்துக்குட்பட்ட தேவாதி பதார்த்தங்களும் வ்யா நிவாதத ஸஸாரராய் அவாகளோடு ஒரு கோவையாய அடிமைசெயகிற முகதரையும் அவவடிமைக்கு வாததகமான பரம பதத்தையும் அருளிச்செய்தாராயதது. லீலா விபூதியிலுள்ள வறறை யருளிச் செயகிறார்மேல். ப்ரக் ர்தியாவது குண தரயாத மகத்யா ஸமூஹாதமிகையாயிருக்கும் மூலப்ரகர்தி. குண தரயாத மிகையாகையாலே மூலபரகாதியும் ஸமூஹாதமிகையா யிருககும " எனறிறே, இதுககும ஆச்சான பிளளை யருளிச்செயதது. பத்தாதமாசகளாவாா - உரைமெழுகிற் பான போலே, இப்பரகர் திக்குள்ளே உருமாய்ந்து கிடக்கிற ஆத் மாக்கள் காலமாவது - அஹோராதராதி விபாகயுக்த தயாஸமூஹாத மகமாயிருக்கும அசித விசேஷம் “அஹோராத்ராதி விபாகங்கள் அநேகமாகையாலே, காலமும ஸமூஹாத்மகமாயிருசகும்” என் றிறே, இதுக்கும் ஆச்சானபிள்ளை யருளிச்செய்தது. ஆக இவ்வள வும்-ஸ்வரூபேண நிதயங்களான வஸ்துக்களை சொல்லிற்று, மேல் பரவாஹரூபேண நிதயங்களைச் சொல்லுகிறது. ஸ்வரூபேண நித்ய தவமாவது ஸத்தான்பதார்த்தத்தினுடையவுத்பத்தி விநா பாதயந்தாபாவம் . பரவாஹ ரூபேண நித்ய தவமாவது - உதபத்தி விநாபயோகியாகாநிற்கசசெயதேயும், பூரவகாலததிலுண்டான நாமரூப லிங்காதிகளுடைய அநந்யதாபாவம். இதில் மஹதாதிவிகாரங்களாவன - மஹத்தத்வம் தொடங்கி பாதிவியளவாகவுண்டான இருபத்து மூனறுத்தவமும் . அண்டங்க இம்ம ஹதாதிகளாலே ஆரப்ததங்களாய், (ப సహస్రాణం ஈ (+ ) ( அணடா நாத்துஸஹஸ் ராணா ஸஹஸ்ராண்யயுதாரிச) என்கிறபடியே, அஸகயேயமாயிருககிற விஷேங்கள அண்டத்துக்குட்பட்ட தேவாதி பதார்த் தங்களாவன அணடாந்தாவாத்திகளாள தேவமநுஷயதிர்யக் ஸ்த்தாவரங்கள். ஆக - நாரபதராத்த மருளிச்செய்தாராயிற்று. அவாகளோடு ஒரு கோவையாக நிதய ஸரிகளோடு ஏககோஷ்டியாக உருமாயந்துகிட க்கிற - கரணகளேபரசூந்யராயக் கிடக்கிற. உள்ளவறறை உள்ள நாரசபத்தார்த்தங்களை. மூலப்ரகாதி- மூலமான ப்ரகாதி மூலமாகையாவது - மஹதாதி பரக்ரத்யந்த மான விகாரங்களுக்கெல்லாம காரணமாயிருக்கை உருமாயநது. ஸ்வரூபமழிந்து. உத்பத்தி விநாச யோகியாகா நிறகசசெயதே. உதபததி விநாசஙகளுடைய ஸம்பந்தத்தை உடைத்தாகாநிற்கச் செய்தே. அநந்யதாபாவம் அதுவேயாயிருக்கை, 11 பாவன அணட - - - ·அ2 முமுக்ஷ ப்படிவ்யாகயாநம், D மூ அயநமென்றது வற்றுக்காய்ரயமென்றபடி. அங்க னன்றி. வைதன்னை ஆசரயமாகவுடையனென்னவுமாம் 9 வ்யா. - மேல் அயநபதார்த்தததையருளிசசெய்கிறாா (அயநமென றது இவற்றுக்காங்ரயமென்றபடி யென்று.) அதாவது - அயநாப் தம ஆஸ்ரயவாசியாகையாலே, இவற்றுக்கு அயநமென்றது - இவற் றுக்காஸ்ரயமென்றபடியெனகை. ப ஹுவ்ரீஹி ஸமா ஸார்த்தததை யருளிச்செய்கிறார் (அங்ஙனன்றிக்கே இவை தனனை ஆசரயமாக வுடையனென் னவு மாமெனறு.) அதாவது - இவற்றுக்கா பலரய மென்று தத்புருஷனாகச் சொல்லுகையன்றிககே, (இவை தன்னை ஆஸ்ரயமாகவுடையன) என்று பஹுவ்ரீ ஹியாகச் சொல்லவுமா மெனகை. இவற்றுக்காஸ்ரயம் என்கிறவிடத்தில், குணங்களையும் சொல் லிற்றேயாகிலும், (இவைதன்னை யாரயமாகவுடையன்) எனகிற விடத்தில், குணங்களை யொழியச்சொல்லவேணும் . அக்குணங்க ளுக்கு வ்யாப்யத்வம் சொல்லுமளவில் ஆதமாய்ரயமும் அந வஸ்த்தையுமாகிற தோஷங்கள் வருகையாலே. தனகுணங்க ளிலே வயாபிக்கும்போது குணவியிஷ்டனாயே வ்யாபிக்கவேணும், நிர்க்குணமாய் வஸ்து விராமையாலே; அப் வ்யாபயகுணங்களே வ்யாபக்குணங்களாய், வ்யாபககுண ங்களே வயாப்யகுணங்களாயறுகையாலே, ஆத்மாம்ய தோஷ டாம்; சவரன போது, அவை வற்றுக்கு நித்யவஸ்துக்களுடைய திரளுக்கு . தன்னை- நாரங்களை. வயாப்யத்வம்-ஆச்ரயம. சொல்லுமளவு.சொல லும் போது. ஆத்மாச்ரயமாவது தனக்குத்தானே ஆசரயமா யிருக்கை, அதாவது-பரஸ்பராபேக்ஷை. அநவஸ்தையாவது - மேன மேலன அபேக்ஷா தோஷங்கள் வருகையாலே குணங்களை யொழியச் சொலலவேணும் எனறு அநவயம. வ்யாபிக்கு கும் போது - அநதப்ேரவிசய வ்யாபிக்கும் போது. நிராக குணமாய்-ஸ்வரூப நிரூபககுண சூநயமாயும் நிரூபிதஸ்வரூபகுண சூந்யமாயும். அப்போது -குண விசிஷ்டனு ககு வ்யாப்திசொல்லும் போது. வ்யாபய குணங்களே வயாபககுணங்களாய்-ஆச்ரயகுண ங்களே ஆசரயிகுணங்களாய். வ்யாபக்குணங்களே வ்யாபய குணங்களாய்-ஆச்ரயிகுணங்களே ஆச்ரயகுணங்களாய். அதுக்கு மேலே - ஆத்மாச்ரயமாகிறதோஷமாகைக்குமேலே. ஆதமா சரய ரூபதோஷ பரிஹாரார்த்தமாக ஆதமாச்ரய குணங்களுக்கும் ஆச்ரயிகுணஙகளுககும் ஸ்வரூபபேதமங்கீ கரிககில எனறபடி.

·திருமந்த்ரப்ரகரணம். அந மூ. ை வையிரணடாலும் பலித்தது பரத்வ ஸௌலப்யங்கள் ம ச வ் வை ஸகல வ்யா - அதுக்குமேலே, தன் குணங்களிலே குணி வ்யாபிககவெ ன்றுபுக்கால், ததாம்ய குணங்களிலும குணிவ்யா பிககவே ணும்; அந்த வ்யாபகனுடைய குணங்களையும், குணி வ்யாபிக்க வேணும். ஆகையாலே, (ss*x465) (அநவஸ் தாதுஷ்டமாம) எனறு, இது தனனை ஸுஸ்பஷ்டமாக ஆச்சான பிளளையருளிச் செய்தாரிறே வுபய ஸமாஸத்தாலும், பலிதாபத்தை யருளிசசெய றாா (இவையிரண்டாலுமென றுதொடங்கி.) அதாவது - நாரங களுக்கயநம, நாரங்களை அயநமாக வுடையவன் என்கிற , இரண்டாலும் பலிதத அர்த்தம், தன்னை யொழிந்த ஸமஸ்தவஸ் துககளுக்கும், தான் ஆதாரமாயிருககையாகிற பரத்வமும, இப படி பெரியனான தான சேதநா சேதநங்களிலும் தன்னை அமைத்துக்கொண்டு புக்கிருககையாகிறஸௌலப்ய முமென்கை. அ : - தன் குணங்களிலே குணிவ்யாபிக்க வென் றுபுக்கால - ஸ்வநிஷ்ட்டங்களான குணங்களிலே குணிகுணாந்தரவிசிஷ்டனாய் வ்யாபிக்க வேணுமென்று ப்ரவேசித்தால் . த்தாச்ரய குணங்களி லும-குண ரிஷ்டடங்களாய வயாப்யகுணபிந்தங்களான குணங்களி லும். ஆகையாலே குணபேதம சொல்லும்போது பஹுகுண கல்பாம வருகையாலே. அநவஸ் ததாதுஷ்டமாம்-பஹுகுணகல்ப நம அநவஸ்ததையாகையாலே தோஷயு கதமாம். உபயஸமாஸத்தாலும் - தத்புருஷனாலும் பஹவ்ரீஹியாலும். இரண்டாலும் இரண்டு ஸமாஸத்தாலும். வஸ்துககளுக்கும் - நார ங்களுக்கும். இப்படி - ஸகலவஸ்துக்களுக்கும் ஆதாரமாமபடி. பெரிய ன-விபுவான. தன்னை யமைத்து வைத்து - விபுவான சரீரியாம்படி வைத்து. இவை யிரணடாலும பலிததது பரதவ ஸௌலப்யங்கள் கிறவிடத்தில், ததபுருஷனால் - பரத்வமும், பஹவ்ரீஹியால - ஸௌலபயமு மென்கிற நியமமனறியிலே, தத் புருஷனாலும பரதவஸௌலபயஙகள பலிககும,பஹுவ்ரீஹியாலு ம்பரதவ ஸௌலப்யங்கள் பலிக்கும் என றருளிச்செய்வர். வையிரணடாலும் பலித்தது - நாரங்களுக்கு அயநம், நாரங் அயநமாக வுடையவன் எனகிற இவை யிரண்டாலும் பலித்த வர்த்தம, பரதவ ஸௌலப்யஙகள - தன்னை யொழிந்த ஸமஸ்த வஸ்துக்களுக்கும் தான ஆதாரமாயிருககையாகிற பரத்வமும், இப்படி பெரியனான தான் ஸகல சேதநா சேததங்களிலும் தன னை யமைத்துக்கொண்டு புகுந்திருக்கையாகிற ஸௌப்யமு மெனறு மூலார்த்தம், - தன்னை களை ·முமுக்ஷ ப்படி- வயாக்யாநம், மூ.- அந்தாயாமிதவமும், உபாயதவமும், உபேயத்வமு மாகவுமரம், வ்யா. 2 ருக இனன முமொருப்ரகாரத்தாலே, இந்த ஸமாஸ்தவ வய பலி தங்களையருளிசசெயகிறாா (அந்தாயாமித்வமும, உபாயதவமும, உபேயதவமுமாகவுமாமெனறு ) அதாவது - ப ஹவரீஹியும் த் புருஷனுமாகிற உபய ஸமாஸததாலும் பலிததது, அதாயாமி ப்ராஹ்மணாதிகளிற் சொலலுகிறபடியே, அகில சேதநாசேதநங்களி லும், அந்தராதமதயா உவஸத்திதனாயக கொண்டு நியந்தாவா கையாகிற அந்தர்யாமிதவமும, () (இணகதௌ)எனகிறதாது விலேயாதல,(USXS)(அயகதௌ)என கிறதாது விலேயாதலஸித தமான அயநபதத்தில் கரணே வயுதபத்தியாலும், கர்மணிவ்யுதபத் தியாலும் ப்ரகாபலிதமான உபாயதவமும,உபேயதவமுமாகவு மாமெ ன்கை,பஹவ்ரீ ஹியோஜனை சொலலுகிறவிடத்தில, யோகய தாநு குணமாக நாராப்தததை, குணங்களையொழிநத வஸ்து ககளுக்கு வாசகமாகக் கொண்டாப்போலே, த்த புருஷயோஜனையிலும், அயந் பப்தத்தை உபாயோபேயவாசியாகக கொளளுமளவில, யோகய தாதுகுணமாக நாரலபதததை அ சதநங்களையொழிந்த 'சதக வஸ்து ககளுக்கு வாசகமாகககொள்ளக்கடவது. (33333ு. கன் 83853TI Xos S Sசனை, 8) (நாரஸ்தவிதி ஸர்வ பு0ஸா 0 ஸமூஹ பரிகதயதே-கதிராலமபநதஸ்யதேநநாரா யணஸ்மாத:) எனறும, (~33338SF3| Fa லை.*) (நாரபப்தேநஜீவா நாம ஸமூஹ ப்ரோசயதேபுதை: தேஷாமய நபூதத்வாந நாராயண இஹோச் யதே) என்றும் இதயாதிகளிலே வ்வாத்தம் சொல்லப்படா நினறதிறே, யோகயதா நு பதன் சரீரதயா ஆச்ரயமாகைக்கு அநு ததபுருஷ யாஜனையிலும் "நாராணா அயநO - நாராய எனகிற யோஜனையிலும் . யோக்யதா நுகுணமாக க்ஷா நு குணமாக [నారస్తు நாரஸ் தவிதி) இவ்விடத்தில்,து காரம - அசித்வ்யா வர்த்தியைச் சொல்லுகிறது ஆக அசிதவயாவாத்தமான ஜீவாதம ஸமூஹம் நாரா: விதவாநகளாலே சொல பலப்படா றது; அநதநாரத்துக்கு உபேயமாயும உபாயமாயுமிருககையாலே ஸாவே சவரன நாராயணனென்று சொல்லப்படாநினறான வாநகளாலே, நாரசப்தத்தாலே-ஜீவாதமாககளுடைய ஸமூஹம் சபதசகதியாலே சொல்லப்படுகிறது; அந்த நாரசப்தவாச்யரான ஜீவாதமாககளுககு உபாயோபேயமாயிருககையாலே இவவிடத் தில் எமபெருமான “நாராயணன'' என்று சொல்லப்படுகிறான என்று ச்லோகார்த்தம. இவ்வர்ததம் - யோக்யதாது யோக்யதா நு குணமாக நாரசப்தத்தை ஜீவ மாத்ரவரசியாகிற இவ்வாததம், - -- ணமாக- குணமாக. ணம 2 UTIUT பே - எனறு की .

·திருமந்த்ரப்ரகரணம். ''எம்பிரானெ நதை " என்கையாலே -ால்வரனே எல்லா வுறவு முறையுமென்று சொல சாலலும். நாம் பிறாககானவன்றும், அவன் நமக்கா ருக்கும். துலாபம் னுடைய வ்யா. - காமணிவ்யுத்பத்திஸித்தமானபராபயதவததுக்கு ஸங் கோசமில்லாமையா லும், ஸாவபரகாரவிஷ்டமாகையாலும், பரு ப்ராப்யமா கையாலும், ஸ்வர ஸாவவித பந்து தவமும் இப்பதத்திலே சொலலு மபடியை யருளி சசெய் கிறார் (எம்பிரானெனறு தொடங்கி.) அதாவது - நாராயண சப் தாாததத்தை யநுஸந்திக்கிற திருமங்கையாழ்வார், "எமபிரா ன நதை யெனனுடைச்சுற்றமெனக கரசெனனுடைவாணாள என்கையாலோஸ்வரனே இவ்வாதமாககளுககு ஸாவவித மென்று இப்பதத்திலே சொல்லுமென்கை, இப்படி பந்துபூதனா யககொண்டு, இததலைக்கு அவன் செய்யும தேதென்னவருளிச் 32 தில், அ.--அந்தர்யாமித்வமும- அந்தர்யாமிப்ராஹ்மணாதிகளில் சொல் லுகிறபடியே அகிலசேதநாசேதநஙகளிலும அந்தராதமதயா அவஸ்திதனாய்ககொண்டு நியநதாவாயிருககையாகிற அந்தாயா மித்வமும், உபாயத் வமும் உபேய தவமுமாகவுமாம் - அயநபதத் கரணே வயுத்பத்தியாலும் காமணிவ்யுதபத்தியாலுமப்ரகாசித் மான உபாயதவமும் உபேயதவமுமாகவுமாமென்று மூலராத தம. ஸங் கோசமில்லாமையாலே என்றவ நந்தரம் (அது) என்று கூட்டிக கொள்ளவேணும; அலலாதபோது இவ்வாகயம அந்வயி கர்மணி வ்யுத்பத்தி விததமான பராபயதவம். ஸாவப்ரகார விசிஷடமாகையாலும - மாதர்தவாதி ஸாவப்ரகார விசிஷ்டமாகையாலும் . பந்துலாபம் ப்ராப்யமாகையாலும் - பந்து வாபம் உததேச்யமாகையாலும் . இபபத ததிலே வ்வய நபத் திலே. (எ மபிரானி தயாதி) எம் பிரான - எனக்கு உபகாரகன்; எ B தை - எனககுததமப்பன ; எனனுடைச் சுற்றம மற்றுமுள்ள எனனுடைய பந்து வர்ககம் ; எனக்கரது - எனக்குராஜா; எனனுடை வாணாள் என்னுடையபராணன். யாது. - - '. எம்பிரானெந்தை என்கையாலே - நாராயண சப்த் தார்த்தத்தை ய நுஸந்திக்கிற திருமங்கையாழ்வார் எமபிரா னெந்தை யென் னுடைச்சுற்றம் எனககர சென்னுடைவாணாள்'' என் கையாலே, பச்வரனே யெலலாவுறவு முறையுமென்று சொல் ஓமாச்வரனே இவவாத்மாக்களுக்கு ஸர்வவித பந்துவுமென்று இப்பதத்தில் சொல்லும் என்று மூலார்த்தம்.

·முமுக்ஷுப்படிவ்யா யோநம், . ம் திரியாநிறக , தன்ே ை L ட வரு மூ இராமட மூட்டுவாரைப்போலே, உள்ளேபதிகிடந்து ஸத்தையே பிடித்து நோக்கிக்கொண்டு போரும். செயகிறார் (நாம் பிறர்ககான வன்றும், அவன நமககாயிருககு மென்று.) அதாவது - நாம் தன்னோடு ஒட்டற்றுப் பிறர்க்கு நலலரா யிருந்தகாலத்திலும் அவன் நமக்கு நல்லனாயிருக்குமென்கை. இப்படி நாம் அந்யபரரானவன்றும், நமககேயாயிருந்து அவன் செய்து போருமது தா னே தென்ன அருளிச்செய்கிறார் (இராமடமென்று தொடங்கி.) அதாவது நோகொடுநேரே தங்கள் பக்கல் வந்து அபேக்ஷிதங்களை வாங்கி ஜீவியாதே , துர்மாநத் தாலே பட்டினியே திரியுமவர்களையும் விடமாட்டாமையாலே, அசலறியாதபடி பாதரிமடத்திலே புஜிப்பிப்பாரைப்போலே, தன்பக்கல் தலை சாயோம என்று இச்சேதநர்ஸ்வாதந்த்ர்ய மடித்துத் இவர்களகண் காணாதபடி அந்தராதமாவாய்க் கொ ண்டு உள்ளே மறைந்திருந்து, இவர்கள ஸத்தையே தொடங்கி ரக்ஷித்துக்கொண்டு போரும என்கை. ஆக இந்நாராயணபதத் தாலே-கைங்கர்ய ப்ரதிஸம்பந்தியான ஈஸ்வரனபடிகளை அருளிச் செய்தாராய்த்து. இப்படி - ஸாவவிதமான. தனனோடொட்டற்று பிறர்க்கு நல் லராயிருந்தகாலத்தில அநந்யார்ஹ சேஷத்கே ஸம்பந்தியாமல் ஸமஸாரிகளோடே சேஷத்வே நஸ மபந்தித் திருநதகாலத்திலே. அவன நமக்கு நல்லனா யிருக்குமென்கை-நம் மோடு நிருபாதிக ஸம்பந்தமுடைய ஈச்வன் நமககு நனமைகளை ஆசாவிததிருககு மெனகை. நாம் பிறாக்கானவன்றும் - நாம் தன்னோடெ டொட்டற்று பிறர்க்கு நல்லராயிருந்தகாலததிலும், அவன் நமக்காயிருக்கும நமக்கு நல்லனாயிருக்கும் என சு மூலார்த்தம். இப்படி- கீழ்ச் சொன்னபடி. நேர்கொடுநேரே - எதிராக . ப்ரத் யக்ஷமாக என்றபடி. ஜீவியாதே - அநுபவியாதே . துாமாந்ததாலே - அஹங்காரத்தாலே. ராத்ரிமடாதிலே - இராச்சோறிடும் ஸ தரத் திலே. தனபக்கல் தலை சாயோமென்று-தனனை வணங்குகிறதில்லை யென்று. ஸ்வாதநத்ரயமடிததுத திரியாநிற்க - ஸ்வாதநதர்யததை பாஷித்துக்கொண்டு திரியாநிற்க இநநாராயண பதத்தாலே - சதுர்த்தியந்தமான நாராயணபதத்திலே. படிகளை-அநத்ர்யாமித் வாதி ப்ரகாரங்களை இராமட மூட்டு வாரைப் போலே ராத்ரி மடத்திலே புஜிப்பிப் பாரைபபோலே தன்பக்கல் தலை சாயோமென்று இச்சேதநர் ஸ்வாதநதாய மடித்துத திரியாமிறக, உள்ளேபதிகிடந்து- இவர் கள் கண்காணாதபடி அந்தராதமாவாய்ககொண்டு உள்ளே மறைந் திருந்து, ஸததையே பிடித்து - இவர்கள் ஸத்தையே தொடங்கி, நோக்கிககொண்டுபோரும் - ரக்ஷித்துக் கொண்டு போருமெனறு மூலார்த்தம். அவன கோல் ·திருமந்தரப்ரகரணம். அ க மூ -ஆய எனகிற இத்தால் " சென்றாற்குடையாம” என்கிறபடியே எல்லா அடிமைகளும் செய்யவேணும் என்று அபேக்ஷிக்கிறது. நமஸ்ஸாலே, தனனோடுறவிலலையென்று வைத்து கைங்கர்யத்தை ப்ராரததிக்கக கூடுமோவெனனில்; வ்யா.-- இனி, இதிலவிபக தயOாததாலேகைங்காயத்தைப்ராத் திககிறபடியை அருளிச்செய்கிறார் (ஆய எனகிற இததாலென்று தொடங்கி.) அதாவது ஆயவென்கிற இந்த சதுர்த தியாலே - செனறாற்குடையாம் ” எனகிறபாட்டிற் சொலலுகிறபடியே - ருவ நந்தாழவானைப்போலே ஸர்வவித கைங்கர்யஙகளும செய்ய வேணு மென்று அபேக்ஷிக்கிறதென்கை. நமஸ்ஸாலே - தனககெ னன வொனறை விரும்புகைக்கு பராபதியில்லாத அத்யந்தபார தநதாயம் சொலலியிருகக, இங்கேகைங்காயத்தைத் தான விருமபி அபேக்ஷிககை ஸமபவியாதெனறிருககு மவர்கள் பண்ணும் ப்ரம்மத்தை யதுவதிககிறார் (நமஸ்ஸாலே தன்னோடு உறவில்லை யென் றுவைத்து கைங்காயத்தை ப்ரார்த்திக்கக்கூடுமோ வென்னி லென்று.) அ. - இனி - நாராயணபதார்த்தமருளிச்செய்தவநந்தரம். இதில் - நாராயண சப்த்தத்திலே. விபக தயாசத்தாலே - சதுர்த்தியாலே. ஆவிஸ்யு: என்கிற அத்யா ஹ்ாதமான கரியாபத்ததைக் கடா க்ஷித்து, “எலலா வடிமைகளும செயயவேணுமென் றபேக்ஷிக்கி றது என்றருளிச்செய்கிறார். ஆய என்கிறவித்தால - ஆய என்கிற இந்தசதுர்த்தியாலே, சென்றால குடையாம எனகிறபடியே - சென் எனகிறபடியே - “சென்றால் குடையாம்'' என்கிறபாட்டில் சொல்லுகிறபடியே, எல்லாவடிமைகளும் செய்ய வேணுமென்றபேக்ஷிக்கிறது - திருவநந்தாழ்வானைப் போலே ஸர்வ கைங்காயங்களும செயயவேணுமென்று அபேக்ஷிககிறதெ னறு மூலாததம். தனககெனன - ஸ்வார்த்தமாக . ப்ராப்தியில்லாத - ஸம்பந்த மிலலாத. அத்யநத பார தநத்ராயம்- அசிதவத அத்யந்த பாரதந்த்ர் யம். இங்கே - சதுர்த்தியிலே. விரும்பி அபேக்ஷிககை - ப்ரேமபூர்வக அபேக்ஷிக்கை. ஸம்பவியாது அத்யந்த பாரதநதாயம் ஸ்வரூபவிருத்தமாகையாலே கூடாதென்றபடி. நமஸ்ஸாலே - நமஸ்ஸிலே, தன்னோ டுறவில்லையென்றுவைத்து தன்னோடு தனக்கு ஸமபந்தமில்லையென்று அதயந்த பாரதந்தாயத் தைச சொல்லியிருகக, கைங்கர்யத்தை - இக்கைங்கர்யத்தை, ப்ரார்த் திககககூடுமோ வென்னில - தான விரும்பி அபேக்ஷிச்கை ஸம்ப விக்குமோ வென்னில் என்று மூலார்த்தம். 2. - ·முமுக்ஷபபடி-வ்யாக்யாநம், - படியே Bாம - மூ.-"படியாயககிடந்துன் பவளவாய்காணபேனே”எனகிற - கைங்காயப்ராாத தனை வநதேறியன று,ஸ்வரூபப்ரயுக தம. ஆகையால, “வழுவிலாவடிமைசெயயவேண்டு எனகிற பரார்த்தனையைக்காட்டுகிறது. வ்யா.-- அதுக்கு உத்தரமருளிச்செயகிறாா(படியாயக்கிடந்தெ ன்று தொடங்கி.) அதாவது "படியாயக்கிடந்துன்பவளவாய் காணபேனே" எனறு, அதயந்த பாரதந்தாயததோடே கைங்கர்ய ப்ரார்த்தனையையும் சொலலுகிறபடியே, கைங்காய ப்ரார்த்தனை, ஸ்வபோகதர்தவரூபாஹங்கார பரயுக்தமாயக கொண்டு வந்தேறி யான தன று, போஷிக்கதியாயததை விளைத்தலலது தான தரியாத படியான தனஸ் வரூபத்தைப்பற்றி வந்ததெனகை. உகத்ததை ஹேதுவாகக காண்டு , சதுாத்தியின் கைங்காய ப்ராரத்தநாபரகா பக்தவத்தை அருளிச்செயகிறாா (ஆகையாலெ ன்று தொடங்கி.) அதாவது - கைங்கர்யப்ரார்த்தனை வநதேறி யன றிக்கே, ஸ்வரூப பரயுகதமாகையாலே, “ வழுவிலாவடிமை செய்யவேண்டு நாம்'' எனறு, அடிமையிலொன்றும நழுவாதபடி ஸலகைங்காயங்களும் செய்யவேண்டும நாமெனகிற ப்ரார்த்த னையை இச்சதுர்த்தி ப்ரகாளிப்பிக்கிறதெனகை. இனி, இந்த கைங்காய பரார்த்தனை இடைவிடாமல் கைககுறுப்பானப்ராப்யருசியுடையார்படியை அருளிச்செய்கிறார். அ.-- தன ஸ்வரூபததைப்பற்றி சேஷதவமாகிற தன ஸவரூபத தைப்பற்றி. சேஷிககதிசய ததை விளை ததலலது எனகிறவிடத் தில், அதிசயமாவது - கிசிதகாரம். "படியாயக் கிடந்து னபவளவாய்காண் பேனே” என கிறபடியே. அதயந்தபாரதநத்ர்ய ததோடே கைங்காயப்ரார்ததனையும் சொலலு கிறபடியே, கைங்கர்யப்பார்ததனை வந்தேறியனறு. கைங்காயப்ரராத தனை ஸ்வபோகத்ாதவ ரூபாஹங்கார பரயுகதமாயக் கொண்டுவந் தேறியான தனறு , ஸ்வரூபப்ரயுகதம் - சேஷிக்கதிசயததை விளத் தாலல்லது தரியாதபடியான தன ஸ்வரூபத்தைப்பற்றி வந்த தென்கை எனறு மூலாரத்தம். ஆகையால்-கைங்காய ப்ரார்ததனை வந்தேறியன்றிக்கே ஸ்வ ரூபப்ாயுகதமாகையால, - வழுவிலா - அடிமையில் ஒனறும நழு வாதபடி , அடிமை - ஸகல கைங்காயங்களும், நாம் செய்யவேண்டும என்கிற - நாமசெயயவேணுமென்கிற, ப்ராா ததனையை-, காட்டு கிறது - ப்ரகாசிப்பிககிறது என்று மூலாாத்தம். இனி-கைங்காய ப்ரார்ததனையைச் சொன்னவநந்தரம். இடை விடாமல்-மத்யே விசசேதியாமல், உறுப்பான யோகயமான. படியை -ரீதியை. கடக வ - ·திருமந்த்ரப்ரகரணம். -- எனறு - - மூ.-"கண்ணாரககண்டு கழிவதோர்காதலுற்றார்க்கு முண் டோகண்கள் துஞ்சுதல்'' எனகிறபடியே காண்பதற்கு முன்பு உறக்கமில்லை ; கண்டால * ஸ்தாபய்யந்தியாகையாலே உறக்க மிலலை. “பழுதேபலபகலும் போயின” எனறு இழந்தநாளுக்குக் கூப்பிடுகிறவனுககு உறங்கவிரகிலலை. வ்யா.-(கண்ணாரக்கண்டு எனறுதொடங்கி.)அதாவது-“இமை யோர்கள் குழாந் தொழுவது ஞ சூழ்வது ஞ்செய் ழ்வது ஞசெய் தொல்லைமாலைக் கண்ணாரககண்டு கழிவதோர் காதலுற்றார்ககு முண்டோகண்கள் துஞசுதல நிதய ஸூரிகளுடைய திரளானது நிரந்தரம் அநுபவம்பண்ணுகிற ஸர்வேஸ்வரனைக கண்கள் நிறையும்படி கண்டொழியக கழியாதபடியான காதலிலே நிலைநின்றவர்களுக் கும், கண்களுறங்குதலுண்டோ எனனுமாபபோலே,விஷயத்தை ககாண்பதற்கு முன்பு ஜ்ஞாநஸ கோசரூபமான வுறக்கமிலலை, கண்டகாலத்தில் ''108'' “ஸதாபஸ்யந்தி" எனகிறபடியே ஸதா நுபவம் பண்ணுகையாலே உறக்கமில்லை என்கை. இனனமும் ஒரு ஹேது வாலே இவனுக்கு உறக்கமில்லாமையை அருளிச்செய் கிறார் (பழுதே என்று தொடங்கி.) அதாவது - செங்கண்டலோத வண்ணரடி ரவணைமேற்கண்டு தொழுதேன் பலபகலும் பழுதே.போயின வெனறு - அழுதேன்” எனறு - விஷயத்தைக்கண் டநுபவித்தவாறே. அ.-காதலிலே - அபேக்ஷையிலே. நிலை நினறவர்களுக்கு- நிலையாய் நினறவர்களுக்கு. உறங்குதல் - நித்ரை. ரககண்டுகழிவது-நீதயஸூரிகள் கண்கள் நிறையும்படி கண்டாலொழியக்கழியாதபடியான, காதலுற்றார்க்கும். காதலிலே நின்றவர்களுக்கும், கண்கள் துஞ்சுத லுண்டோ என்கிறபடியே - கண்களுறங்குதலுண்டோ என்னுமாபபோலே, காணபதற்கு முனபு - இவ்விஷயத்தைக் காண்பதற்கு முன்பு, உறக்கமில்லை - ஞா நஸங்கோ சரூபமான உறகக மலலை; கண்டால் - கண்டகாலத்தில், ஸதாபர்யநதி யாகையாலே ஸதாநுபவம் பணணுகையாலே, உறக்கமிலலை -,எனறு மூலார்ததம. இன்னமும் - இதுக்குமேலேயும். (செங்கணித்யாதி) செங்கண் - பரத்வத்தாலும் வாத ஸலயத்தாலும் சிவந்தகண்களை யுடையவ அடலோதவண்ணரடி - ஆசரிதவிரோதிகிரஸநததுக்குட லான பராபிபவ ஸாமாத்த்யத்தையுடையராய, ஸமுதம்போ னற காம்பீர்ய ததையும் திருமேனி வாணத்தையு முடையரான எம்பெருமானுடைய திருவடிகளை, திருவநந்தாழவானாகிறபடுககை மேலே கண்டுஸேவிததேன; இப்படி ஸேவிக்கைக்குடலான அநேக திநங்களும் வ்யர்த்தமே போய்த்தே! என்று கலேசித்தேனென்று பாசுரார்த்தம். 12 ம ராய், ·முமுக்ஷ ப்படிவ்யாக்யாநம், - "அன்று நான் பிறந்திலேன் பிறந்த பின் மறந்திலேன்' என்னாநின்றார்களிறே. வ்யா.- இப்படி யநுபவிககைககுடலான அநேககாலமெலலாம் வ்யர்த்தமே போய்விட்டதே! என்று இழந்த நாளை நினைத்துக்லே த்துக் கூப்பிடுகிறவ னு ககு மேலுள்ள நாளில்உறககம் வரவழியில்லை என்கை. இன்னமும் இவ்விஷயததில அறிவுபிறந்தார்க்கு மறக்கப் போகாதென்னுமத்தை இசைவிக்கிறார் (அனறு நானென்று தொட ஙகி.) அதாவது - அவன என்னைப் பெறுகைக்காகத் திருப்பதிகளிலே, நிற்பது இருப்பது கிடப்பதாகாநிறக , அக்காலத்தில் நானஜ் ஞாநலாப ரூபமான ஜந்மத்தையுடையேனாகப் பெற்றிலேன ; அந்த ஜநம முண டானபின்பு, அவனை ஒருக்காலும மறந்திலேன எனறுசொலலா நின்றார்களிறேயென்கை . ஆக - ப்ராப்யவைலக்ஷண்ய ஜ்ஞா நம்பிறந் தார்படி யிது வாகையாலே, இந்தகைங்கர்ய ப்ரார்த்தனை யிடைவி டாமல் நடக்குமென்று கருத்து. இப்படி - கண்டு . பலபகலும் - அநுபவிக்கைக்குடலான அநேக காலமெல்லாம், பழுதேபோயினவென்று -வ்யாததமே போய்விட்ட தென்று, இழந்த நாளுக்குக் கூப்பிடுகிறவனுக்கு -இழந்தநாளை நினை த்துக் கூப்பிடுகிறவனுக்கு, உறங்கவிரகில்லை - மேலுள்ள நாளில் உறக்கம்வர வழியில்லையென்று மூலாரத்தம். இனனமும -மேலேயும். இவ்விஷயத்தில் அறிவுபிறந்தார்க்கு - ப்ராப்யமான பகவத்விஷயத்தில் வைலக்ஷணய ஜ்ஞாந மபிறந்த வர்களுக்கு. இசைவிககிறார் - அறிவிக்கிறா. பெறுகைக்காக- லபிக் கைக்காக. அக்காலததில நிறபது இருப்பது கிடப்பதுசெய் கிறகாலத்திலே. அந்தஜந்மம் ஜ்ஞாநலாபரூபமான ஜநமம். அவனை - ப்ராபயனான எமபெருமானை. ஆக - கீழ்ச்சொன்ன ஹே துக்க ளெல்லாவற்றாலும், கீழ்ச்சொன்ன ஹேதுக்களாவன சதுர்ததியினாலே கைங்கர்யப்ரார்த்தனையைச் சொல லுகையும், கைங்கர்யந்தானில்லாத போது சேஷத்வமிலலையாமபடி சேஷத் வோபஷ்டம்பகமாயிருககையும், இம்போஷத்வந்தான ஆதமா வுககு அஸாதாரண நிரூபகமாயிருககையும, ஆதமாதான் நிதயனா ப்ராப்யவைலக்ஷண்யஜ்ஞாநமடியாக ப்ராப்யருசி யுடையராயிருக்கையும, ஆக-பரமாணப்ரமேயப்ரமாதாககளை யரு ளிச்செய்தாராய்தது. அன்று - அவன் இவனைப்பெறுகைக்காகத் திருப்பதிகளிலே நிற்பது இருப்பது கிடப்பதாகாநிற்கிற காலத்திலே, நான் பிறந்தி லேன்-நானஜ்ஞாநலாபரூபமான ஜந்மததை உடையேனாகப் பெற் றிலேன்; பிறந்தபின் அந்தஜந்ம முண்டான பின பு, மறந்திலேன என்னாநின் றாாகளிறே - அவனை ஒருக்காலும மறந்திலேன என்று சொலலாநினறார்களிறே என்று மூலார்த்தம். - - யிருககையும், ·திருமந்த்ரப்ரகரணம். மான மன்னி” - மூ. வ்வடிமைதான் ஒழிவில்காலமெல்லா முடனாய் மன்னி) எனகிறபடியே, ஸாவதோஸாவகால ஸர்வாவஸ்ததை ளி லும் அநுவாததிக்கும் வ்யா னி இந்தகைங்கர்யததுக்கு தோகாலாதிநியமமிலலா மையை அருளிச்செயகிறாா (இவ்வடிமை தான எனறுதொடங்கி.) அதாவது இவ்வாதமாவினுடைய ஸ்வரூபா நுரூப புருஷராத்த இந்தகைஙகாயநதான், “ஒழிவிலகாலமெலலா முடனாய என்று ஒழிவில்லாதகாலமெலலாம் ஸாவதேத்தி லும் உடனாய் ஸாவாவஸ்த்தையிலும் பிரியாது நின்று எனகிற படியே, ஸாவதோததிலும், ஸர்வகாலத்திலும், ஸாவாவஸ் ததை யிலும் நடந்துசெலலும எனகை. பார்யைக்கு மங்களஸூத்ரதாரணம், பர்த்தாவுக்கு அநந் யாரஹை என்று காட்டுமாபபோலே , திருமந்த்ரதாரணம், சேதநர் க்கு பகவதநந்யார்ஹத்வ ப்ரகாரகமெனனு மிடம் தோற்ற, இத் தை யொருமங்களஸூத்ரமாக நிரூபித தருளிச்செயகிறாா. அ. - இனி - கைங்காயபரார்த்தனையை அருளிச்செய்தவநந்தரம். நத கைங்கர்யத்துக்கு - நித்யமான ஆத்மஸ்வரூபத்துக்கு நிரூபக மான சேஷதவத்துக்கு உபஷ்டமபகமாய அத ஏவ நித்யப்ராரத் தநாவிஷயமான கைங்காயததுககு ஸ்வரூபா நுரூபமான எனறது - சேஷதவபாரதந்தாயங்களாகிற ஸ்வரூபாநுரூபம அதஏவ ஸ்வ பரயோஜந த்வஸ்வகர்த்ர்கத்வ புத தயகோசரமாய் பரப்ரயோஜக தவைகவேஷமாய் பரநியோஜ்யமெனறபடி, புருஷார்த்த புருஷாரத்தப்ரார்த்த நாவிஷயமான. உடனாய் மன்னி என் கையாலே - ஸாவதேசத்திலும் ஸர்வாவஸ்தையிலும் என்கிற வாத் தததை ககாட்டுமோவெனனில; உடனாகையாவது - கூடியிருக்கை யாகையாலும், மனனு தல!! வது ஒருவஸ்து வென்னலாம்படி யிருககையாகையாலும அவனோடே ஏகவஸ்து வென்ன லாம்படி கலந்திருக்கும் வஸ்துவுக்கு அவனிருக்கும் தேசத்திலும் அவனுக் குண்டா மவஸ்தைகள்தோறும அவனோடு கூடியிருக்கைரியதமா கையாலும் "உடனாய்மனனி' என்றால ஸர்வதேச ஸர்வாவஸ்தை களையும் காட்டும். இவவடிமைதான் - இவ்வாத்மாவினுடைய ஸ்வரூபா துரூப புருஷார்த்தமான இந்தகைங்கர்யந்தான, ஒழிவில் காலமெல்லாம் - ஒழிவில்லா தகாலமெலலாம, உடனாய் - ஸாவதேசததிலும் உடன் பட்டவனாய், மனனி - ஸர்வாவஸ்தையிலும் பிரியாதபடி நின்று, என கிறபடியே-, ஸர்வதேசஸர்வகாலஸர்வாவஸ்தைகளிலும்--, அநுவாத்திக்கும் நடந்து செல்லும் மூலாாத்தம. பகவதாநயார் ஹத்வபரகாசகமென்னு மிடம்தோற்ற - உகாரத்திற சொனன பகவதநந்யார்ஹத்வப்ரகாசகம் என்னுமர்த்தம் தோற்ற. மான - என்று ·முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம், எனறு மூ.- எட்டிழையாய் மூன்று சரடா யிருப்பதொரு மஙகள சூத்ரம் போலே திருமந்தரம். இத்தால -ாய்வரன் ஆதமாக்களுக் குப் ப பதியாயநினறுரக்ஷிக்கும் என்கிறது. ஆக, திருமநத்ரத்தால், எம்பெருமானுக்கே யுரியேனான நான. வ்யா.--(எட்டிழையாயென றுதொடங்கி.) அதாவது பதினா றிழையாய், இரண்டு சரடாயிருக்குமலௌகிகமங்கள ஸுதரமபோ லன்றிககே எடடிழையாய மூனறு சரடாயிருப்பதொரு மங்கள ஸுதரமபோலே, எட்டுத்திருவக்ஷரமாய, மூன்று பதமாயிருக்கிற இததிருமந்தரமென கை. இப்படி நிரூபிதது ச்சொனன இததால எவ்வாத்தம் சொல லுகிறதென்ன அருளிசசெயகிறாா (இததால என றுதொடங்கி.) அதாவது ,- இததை மங்கள ஸுதரமாகசசொனன இததால் என் வரன் இக்தோடந்வயமுடைய ஆத்மாகசளுக்குப் பதியாய்நின்று கொண்டுருக்குமென்றுசொலலுகிறதென்கை இனி இம்மந்தரத் தால் ப்ரதிபாதித்த அத்தத்தை ஸங்கரஹித்து சொல்லி இததை நிகமித்தருளுகிறார் (ஆகத் திருமந்திரத்தால் தொடங்கி) லௗகிகமங்கள ஸுதரம் - லோகத்திலுள்ளாராதரிக்கும் மங்கள ஸுதரம். எட்டிழையாய மூன றுசாடாயிருக்கும் மங்களஸுதரம் மதாந்தரஸ்தாபக்கலிலே காணலாம், நமமாசார்யர்கள், திருமந்தரம் எட்டுத்திருவக்ஷரமாய் த்விதீயமநதரமாயிருக்சைக்கு ஸ்மாரகமாக வாய்த்து ஒன்பது வடமான மங்களஸ்தரத்தை தரிப்பது. திருமந்த்ரத்தை மங்கள ஸுதரமாக நிரூபிதது அதிலே, த்வயமாகிற அச்சுத்தாலியையும் முளைத்தாலியையும், வயிரமணி ஸ்தாந்ததிலே முப்பத்திரண்டெழுத்தான சரமசலோகத்தையுஞ் சோதது, ஆத்மாககளுக்கு அநயாாஹதவப்ரகாசகமாகக கட்டி னான் என் றருளிச் செய்வர். எட்டிழையாய் மூன்று சரடாயிருப்பதொரு மங்களஸூத்ரம போலே - எட்டுததிருவக்ஷரமாய் மூனறு பதமாயிருககும இததிரு மந்தரமென்று மூலார் ததம. இப்படி - மங்கள ஸுத்ரமாக, இததோடு - இந்த திருமந்தரத் தோடே. அந்வயமுடைய ஆசராயோபதேசதவாரா ஸம்பந்த முடைய. பதியாய நின றுகொண்டு பக்ஷிககும் - தான பெருகநின்று கொண்டு ரக்ஷிககும. இத்தால் - இத்தை மங்களஸூத்ரமாகச் சொன்னவித்தால, ஈச்வரன ஸர்வேசவரன் , ஆதமாக்களுக்கு இததோடு அநவய முடைய ஆதமாககளுக்கு, பதியாய நினறு ரக்ஷிககுமெனகிறது. பதியாய்ககொண்டு ரக்ஷிக்குமென்று சொலலுகிறது மூலார்த்தம். திருமந்தரத்துக்கு ப்ரதிபதம் விஸ்தரேண அர்த்த மருளிசசெய்த வநந்தரம. ப்ரதிபாதிதமான - விஸ்தரோண ப்ரதி பாதிதமான ஸஙகரஹித்து - ஸக்ஷேபிதது. இத்தை - திருமந் த்ரார்த்தத்தை, நிகமித்தருளுகிறாா - முடிக்கிறார். - என் இனி - ·திருமந்தரப்ரகரணம். கக. யான கை வே ண வ உரியேனான நான - மெனனு மூ - என ககுரியனன் றிக்கே யொழியவேணும். ஸர்வபேஷி நாராயணனுக்கே எல்லாவடிமைகளும் செய்யப் பெறுவே மெனறதாயத்து. பிள்ளைலோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம். வ்யா.- ஆகவென்றது-கீழ பரகக அருளிச்செயத எலலாவறறை தொகுத்தருளிச் செய்கிறாரெனனு மிடந்தோற்ற. (எம்பெருமானுக்கே யுரியேனான நான) இதில எமபெருமா னுககே எனறு - சதுாதயந்தமான பரதமாக்ஷரத்தின் அர்த்தத்தை யும, அவதாரணததாலே - மத்யமாக்ஷரத்தின அர்ததததையும், எனறு - தர்தீயாக்ஷரத்தின் அர்த்தததையும் சொலலுகையாலே , ப்ரதமபதார்த்தத்தை ஸங்கர ஹித்தபடி. எனக்குரியனன்றிக்கே யொழியவேணும்) இதில், எனக் ரியன் ன் ஷஷ்ட்டயந்தமான மகாரார்த்தத்தையும், ன்றிக்கேயொழி எனகையாலே நகாரார்த்தததையும், வேணும் எனகையாலே - இவ்வாததம் சேதநனுக்கு ப்ரார்த்த நீய மததையும ப்ரதிபாதிக்கையாலே, மத்யமபதார்த்த த்தை ஸங்க்ர ஹித்தபடி. ஸர்வபேஷியான நாராயணனுகக எல்லா அடிமைகளும் செய்யப்பெறுவேனாக வேணும்) இதில், ஸாவ பெஷியான நாராயணனுககே என்று - கைங்காயபரதிஸம்பாதி யையும, கைங்கர்ய ப்ரார்த்தநா பரகாலிகையான சதுர்ததியை யும், (எலலா அடிமைகளும் செய்யப்பெறுவேனாகவேணும ) என்று கைஙகாய பரர்த்தநா ப்ரகாரததையும் சொல்லு கையாலே தாதீயபதார்த்தததை ஸங்கர ஹிததபடி. என்றதாயதது எனறது - என்று சொல்லிற்றாயிறறென கை, விஸ் தரேண அருளிச்செய்த ததை மீளவும் இப்படி ஸங்க் ரஹித்தருளிச் செய்தது - இத்திருமநத்ரார்த்தத்தை எல்லாருமறிந் தநுஸநதிககைக்காக, திருமந்த்ரததா லிதயாதிவாகயத்ரயததாலே. பாணவ நமோ நாராயணபதங்களை ஸங்க்ரஹிததருளி செய்த படியை விசதமாக வருளிச்செயயாநின்றுகொண்டு ப்ரதமபரகர னார்த்தத்தை நிகமித்தருளுகிறார். பரகக-விஸ்தரமாக தொகுத்து - சாதது. இதில-கீழ்ச்சொன்ன வாக்யத்தில், எம்பெருமானுக்கு லுபதச துாததியாலே சொல்லப்பட்ட சேஷத்வப்ரதிஸமபநதி யான சேஷித்வமுடையவனுக்கு. மீளவும் - பு ந8; மறுபடியுமென்றபடி. எல்லாரும் - பஹு ஜ்ஞரும் அல்பஜ்ஞரும். பெண்களும் பேதைகளுமென்றபடியாகவு மாம். இது தன்னில் சொல்லுகிற வாத்தமெனறு தொடங்கி, இவ்வளவும் வர - ப்ரபந்தத்தாலே பரக்க வருளிச்செய்த திருமந்தராரத்தததை ஸங்க்ரஹித்தருளிச்செய்து, எல்லாரும் மந்தரார்த்தத்தை எப்போது மநுஸநதிக்க வேணுமென்னும் திரு வுள்ளத்தாலா கையால் என்றபடி. எலலராக்கு ஸர்வவர்ணங்க லுமுள்ள ஸ்.தரீகளுக்கும் புருஷர்களுக்கும், , க - - ஆகையால ·முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம், வ்யா - ஆகையாலே எல்லார்க்கும் இவ்வர்த்தம் எப்போதும் அநு ஸந்தேயம. பெரிய ஜீயர் திருவடிகளோரணம். - ன் . ணே லே ஸா - காரணமா U - எப்போ ரதும - அதயய நாந்தயயககாலமினறியிலே நிதயங் களைப் போலே எலலாககாலத்திலு மெனறபடி. எப்போது ம எ ற வநந்தரம் (இமமந்தரார்த்தம்) என்று கூட்டிக்கொள்ளவேணும் அநுஸநதேயம் - அநுஸநதிக்க வேணும். இப்படி யருளிசசெய்தததால்- நவவித ஸம்பந்தமும் ஸுசி மாய்த்து; - அகாரததாலே-பிதாபுதரஸம்பந்தமும, அவரக்ஷ என்கிறதாது வாலே-ரக்ஷயரக்ஷக ஸம்பந்தமும, சதுர்த்தி யாலே-சேஷசே ஷிபாவ ஸம்பந்தமும்,உகாரததாலே.பாத்ரபாாயா ஸமபந்தமும, மகாரததாலே - ஜஞாதர்ஜ் ஞேய ஸமபநதமும், நமஸ் ஸ்வஸ்வாமிபாவ ஸமபந்தமும், நாராயணபதத தாலே-சரீரசரீரிஸமபந்தமும, அயநபதததாலே - ஆதார ஆதேய ஸம்பந்தமும், ஆயபதததாலே - போகதாபோகய ஸமபந்தமும், சொலலித தலை ககட்டுகிறது. இதில் அகாரம ஸகலசபதத்துக்கும் ஸர்வரக்ஷகனான எமபெருமானைச சொல்லுகிறது எனறத்தாலே பிதாபுத்ர ஸம்பந்தமும், க்ஷயரக்ஷக பாவஸம பந்தமும், சொல்லிற்றாய்தது = இத்தால. ாச்வரனு சகு சேஷ மென்ற ததாலே - சேஷத்வ பரதிஸமபந்தியான சேஷியும அர்த்தாத் உகதமாகையாலே சேஷ சேஷிபாவ ஸம்பந்தமும் சொல லிற்றாயிறறு; இததால பிறாக்கு சேஷமன றெனகிறது என்கிறத் தாலே - பர்தாபாாயா ஸமபந்தம் சொலலிறறாய்தது ; இததால் ஆத்மாஜ்ஞாதா வெனகையாலே ஜ்ஞாதாஜ்ஞேய ஸம்பந்தம் சொலலிற்றாயத்து; = இததால் தனக்குரிய னன்றென்கிறது என்ற ததாலே-ஸ்வஸ்வாமி பாவஸமபநதம சொல்லிற்றாயத்து;.= காரங்களுக்கு அயநமென்றபடி எனசையாலே - ஆதாராதேய ஸமபந்தம் சொல்லிற்றாயதது; = இவை தன்னை ஆச்ரயமாகவுடைய னென்னவுமாம் எனறத்தாலே - சரீராதமபாவஸமபந்தம் சொல்லி ற்றாயத்து;=ஆயவெனகிற விததால் எனறததாலே - போகதா போகய ஸமபந்தம் சொலலிற்றாயதது எனறு கணடுகொளவது. ஆகதிருமந்தரத்தால - கீழ்ச்சொன்ன வெல்லாவற்றாலுமாக, எம் பெருமானுக்கே உ ரியேனான நான - எமபெருமானுககே சேஷமான நான, எனக்குரியனன் றிககே யொழியவேணும் .எனக்கு சேஷ மனறென்று ஒழியவேணும் ; ஸாவசேஷியான நாராயணனுககே - கைங்காயப்ரதி ஸமபந்தி யான நாராயணனுககே , எல்லாவ ளும் - ஸாவவி தகைங்காயங்களும், செயயபபெறுவேனாகவே - செய்யக்கடவேனாகவேணும், , எனற தாய்த்து - என்று சொல்லிற் றாயத்து என்று மூலாரத்தம் - வடிமைக சுத்தஸத்வம்தொட்டாசார்யர் திருவடிகளே சரணம். முமுக்ஷப்படி - வ்யாகயாநம திருமந்த்ரப்ரகரணம். . முற்றிற்று. - ·20 ஸ்ரீமதேராமா நுஜாயநம: முமுக்ஷபபடி வ்யாகயா நம திவ்யப்ரகரணம். அவதாரிகை -ப்ரதமரஹஸ்யமான திருமந்த்ரத்தினுடைய அாத்தததை அருளிச்செயத அ 55 தரம, அதில் மதயமபதத்தா லும தாதீய பதத்தாலும் பரதிபாதிககபபடட உபாயோபேயங் களை விதமாக ப்ரதிபாதியாநின்றுள்ள த்வயத்தினுடைய அர்த் தத்தை அருளிச்செய்கிறார். முனபருளி செய்த மூன்று ப்ரபந்தத் திலும், திருமநத்ராநந்தரம் சரமஸ்லோகத்தை அருளிசசெய்து, பின்பு த்வயததையருளிச்செய்தவர் இப்போது த்வயத்தை முந் தற அருளிசசெய்வானென னென்னில், இரண்டு பரகாரமுமரு ளிச்செயயலா யிருக்கையாலே. ஆச்சான்பிள்ளை, ஜீயர் முதலானா ரும், இப் ப்ரகாரமிறே அருளிச்செய்தது. இவ்விரண்டு பரகா ரநதனக்கும் கருத்தென்னென்னில, சரமர்லோகம் முன்னாக த்வயத்தைச் சொலலுகிறது, வித்தய நுஷ்ட்டா ரூபங்களாயிருக் கையாலே , விதிமுன்னாக அநுஷ்ட்டாந்ததைச் சொல்லுகை. 9 த்வய வய பிரகரணம். அதில்- திருமந்தரத்தில், மத்யமபதத்தாலும் த்ர் தீயபதத் தாலும-நமபேதததாலும நாராயணபதத்தாலும. ப்ரதிபாதிக்கப் பட்ட - அர்த்தபலத்தாலும் லக்ஷணையாலும் பரதிபாதிக்கப்பட்ட விசதமாக - ஸ்ரீமத்தாகவும் சாப்தமாகவும், மூனறு ப்ரபந்தத்தி லும் - ஸ்ரீயபேதிப்படியிலும் பரந்தபடியிலும், யாத்ர்ச்சிகப்படியி லும். திருமந்தராநந்தரம் - திருமந்த்ரார்த்தததை யருளிச்செய்த வநந்தரம.சரமசலோகத்தை.சரமச்லோகார்த்தததை. த்வயத்தை. த்வயார்த்தததை. முந்தற - சரம சலோகாரத்த மருளிச்செய்வதற்கு முன்பு இரண்டுப்ரகாரமும் - சரமச்லோகார்த்தமருளிச்செய்தவநந் தரம் த்வயராத தமருளிச்செயகையும், த்வயார்த்தம முனனாகசரம ச்லோகார்த் தமருளிச்செயகையும. ஜீயர்-வாதிகேஸரி மணவாளச் சீயர். இப்ரகாரமிறே - இவ்விரண்டுப்ரகாரமிறே சரமச்லோகம் முன்னாக-சரமசலோகாநந்தரம.வித்தய நுஷ்டாக ரூபங்களா யிருககையாலே "மாமேகாபரண பவ்ரஜ'' விதிரூபமாயும் , "சரணௌ பரணபரபத்யே " என்று அநுஷ்டாக ரூபமாயு மிருககையாலே. விதிமுன்னாக - விதிபூர்வகமாக. அழகிய எனறு- ·முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம். அ.-ப்ராப்தமாகையாலும், திருமந்த்ரம்பராபய பரமாய, சா மல்லோகம் ப்ராபகபரமாய், த்வயம் உபயத்தி னுடையவும் அநுஷ்ட்டாந ப்ரதிபாதகமாயிருக்சையாலும், த்வயம் முன்னாக சாமம்லோகததைச் சொல்லுகிறது; - திருமந்த்ரத்தில் மதத் யமத்ரதீய பதங்களுக்கு வாகயதவயம் விவரணமாய், அது தனக்கு சரமர்லோகத்தில அாத்ததவயம் விவரணமா யிருக்குமா காரத்தாலே. ஆன பினபு இரண்டு ப்ரகாரமும அது ஸந்திக்கத் தட்டில்லை. அதிலொரு ப்ரகாரததை மூன்று ப்ரபந்தத்திலும் அருளிச்செய்தவராகையாலே, மற்றைப்ரகாரத்தையும் அருளிச் செய்யவேணுமெனறு திருவுள்ளம் பற்றி திருமநத்ரார்த்தம் அருளிச்செய்தவநந்தரம, தவயார்த்தத்தை யருளிச்செய்கிறார். அதில ப்ரதமததிலே வைஷ்ணவனாயிருப்பானொருவனுக்கு ஸ்வாதிகாரார்த்தமாக அவர்யாபேக்ஷிதமாயுள்ளவற்றை, - - அ. - ப்ராப்தமாகையாலும் கரமமாகையாலும் உபயத்தி னுடையவும் - ப்ராபகத்தினுடையவும ப்ராபயததினுடையவும். உபாயோபேயங்களிரண்டினுடையவு மென்னவுமாம. அநுஷ் டாக ப்ரதிபாதகமாய் உபாயஸ்வீகாரத்துக்கும, ப்ராப்யாநு பவரூபகைங்கர்யத்து ககும் ப்ரதிபாதகமாய. இருக்கையாலும சரமச்லோகம் முன்னாக த்வயத்தை யருளிச்செய்கிறது என்று கீழோடே அந்வயம. மத்யமத்ாதீயபதங்களுக்கு நமோநாராயண பதங்களுக்கு. . வாகயத்வயம.வாக்ய தவயாசமகமானத்வயம். அது தனக்கு-தவயத் துக்கு . அர்த்தத்வயம் - பூர்வோத்தரார்த்தங்கள். இருக்கு மாகாரத் தாலே - இருககையாலே ஆனபின பு.இரண்டுப்ரகாரமும் கூடின பினபு தட்டில்லை-ஔகதிகமான பாதையிலலை. அதில் - இரண்டு ப்ரகாரத்திலும். ஒரு ப்ரகாரததை-சரம் சலோகம் முனனாக த்வயார்த்தத்தை யருளிச்செய்கையாகிற ப்ர காரததை. மற்றைப்ரகாரத்தையும-த்வயம் முன்னாக சரமச்லோக மருளிச்செய்கிற ப்ரகாரத்தையும். அதில-த்வயார்ததமருளிச்செய்கிறவளவிலே. வைஷ்ணவனா யிருப்பானொருவனுக்கு- திருமந்த்ரத்தாலே ஸCV தனாய வைஷ் ணவனாயிருப்பானொருவனுக்கு . ஸ்வாதிகாரார்த்தமாக - வைஷ்ண வத்வவிதத்யர்த்தமாக. அவச்யாபேக்ஷிதமா யுள்ளவற்றை - வைஷ்ணவத்வவ்யாப்யங்களாய் அவைஷ் ணவர்பக்கல் கிடையாதது களாய் வைஷ்ணசி ஹ்நங்களா யிருக்கையாலே அவசயாபேக்ஷி தங்களாயுள்ளவற்றை.

·த்வயப்ரகரணம், கன -புறம்பு ண்டான பற்றுககளையடைய வாஸனையோடே விடுகையும், எம்பெருமானையே தஞ்சமெனறு பற்றுகையும், ஸகரஹமாக அருளிச்செய்கிறாா(புறமபுண்டானபற்றுக களையடையவாஸனையோடேவிடுகையும் என்று தொடங்கி ஒரு சூ ணையாலே.) புறமபுணடான பற்றுக்களையடைய வாஸனையோடே, விடுகையாவது (35805-3= ) (பிதரமாதரதோராந்) இத் யாதிப்படியே, பாஹ்ய விஷய ஸங்கங்களையடைய மறு வலிடாத படி ஸவாஸநமாகவிடுகை, எமபெருமானையே தஞசமெனறு பற் றுகையாவது வேறொன்றுதஞசமெனகிற நினைவு கலசாதபடி நிருபாதிகரக்ஷகனான ஸாவேய்வரனையே தஞ்சமாக ஸ்வீகரிக்கை. இவ்விரண்டு வாகயததாலும், சரமஸ்லோகத்தில் பூர்வார்த்தத் தின் அாததததைச் சொலலுகிறதாகவுமாம்; எங்ஙனேயெனனில ;- புறம் புண்டான பற்றுக்களையடைய எனறு - (18ு) (ஸர்வ தாமாந்) என்கிறபதத்தின் அரத்தத்தையும், (வாஸனையோடேவிடு கையும்) என்று - (585es) ( பரிதயஜ்ய) என்கிறபதத்தின் அர்த்தத் தையும், (எம்பெருமானை) என்று - (மரம்) என்கிறபதத்தின் அத் தத்தையும், (ஏ) என்று ஏவகாரத்தாலே-(ஏக) பதத்தில் அர்த் தததையும், (தஞசம்) என்று - (பரண) பதததினர்ததததையும், (பற்றுகையும்) என்று -(2) (வ்ரஜ )என்கிறபதத்தில் அர்த்தத்தை யும் அடைவே சொல்லுகையாலே. அ.- புறம்புண்டான பற்றுக்களை - இதரவிஷயங்களிலுண்டான ப்ராவண்ய ரூபஸம்பந்தங்களை. அடைய-எல்லாவற்றையும். வாஸ தையாவது-புநப்ேரவாத்திஹேது வான ஸஸ்காரவிசேஷம். இத் யாதிப்படியே-இதயாதியில் சொல்லுகிறபடியே. இவவிடத்தில், த்வயத்துக்கு அர்த்தமருளிச்செய்கிற பிள்ளைலோகாசார்யர் , ப்ரதம ததிலே புறமபுணடான பற்றுக்களை என றருளிச்செய்தது ம,வ்யாக் படாதரவான பெரியஜீயர், 'புறமபுணடான பற்று ககளை'' என்று தொடங்கி வாகயங்களுக்கு அர்த்தமருளிச்செய்கிறபோது உதாஹ ரணமாக, "3550: 58cE'' "பிதாமோதர தாராம்” என்கிற வசந்ததை யருளிச்செய்ததும், உடையவர் சரணாகதிகத்யததிலே, 'பிதா(மாதா தாராம்” என்கிற வசநத்தை ப்ரதமத்திலே உதா ஹரித்தருளுகையாலே; இதுவும் சரணாகதி பரகரணமரதை யாலே, அதினாததததை ''புறம புண்ட புறம் புண்டான பற்றுக்களை என்கிற சூரணையாலே யருளிச்செய்தாரென்று தோன்றுகைக்காக . மறுவலிடாதபடி-பு நரந்வயமவாராதபடி. ஸவாஸநமாக - ப்ராமா திகவிஷயாந்தர ப்ரவர்த்தி ஹேதுவான வாஸனையோடே கூட. வேறொன்று தஞசமென்கிற நினைவு - ாசவரவ்யதிரிக்த உபாயங்க எளிலே உபாய ப்ரதிபத்தி. கலசாதபடி கலவாதபடி. தஞ்சமாக ஸ்வீகரிககை-உபாயமாக ஸ்வீகரிக்கை. அடைவே - கரமமாக, 13 ·கூஅ முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், னாய் யாவது 46 தடக 22 நாள் மூ.-- பேறு தப்பாதென்று துணிந்திருக்கையும், பேற்றுக்கு த்வரிககையும், இருக்கும் நாள உகந்தருளின நிலங்களிலே பரவண குணாநுபவகைங்கர்யங்களே போது போக்காகையும், வ்யா. - பேறு தப்பாதென்று துணிந்திருக்கையாவது - உபாய பல்குத்வமும், உததேய்ய துர்லபதவமும, ஸ்வகாததோஷபூயஸ் த்வமுமடியாகவரும் பங்காத்ரயமுமின்றிக்கே, பலமதப்பாமல் வலித்திக்குமென்று வில்வஸித்திருககை. பேற்றுக்குத வரிககை இப்படி வில்வஸித்துப் பேறுவித்திததபோது காண் கிறோமென்றிருக்கை யன்றிககே, ''மாகவைகுந்தங் காணபதற் கென்மந மேகமெண்ணும்," தாவிவையங்கொண்ட தாமரைகட்கே கூவிக்கொள்ளுங் காலமின்னங் குறுகாதோ" என் கிறபடியே, க்ரமப்ராப்தி பற்றாமற் பதறுகை. ஆக, இவை வை யிரண் டாலும் - உபாயோபேயாதிகாராபேக்ஷிதங்களான மஹாவில்வா ஸத்தையும், ப்ராப்யத்வரையையும் சொல்லுகிறது. இருக்கும் நாள் உகந்தருளின நிலங்களிலேப்ரவணனாய்குணாது பவ கைங்கர்யங்களே போது போக்காகையாவது - பரமபதத்திலே போய் பகவதநுபவகைங்கர்யங்களைப் பண்ணுகையாகிறபேற்றில் த்வரை நடவாநிற்கச் செய்தேயும், இம்பரீரத்தோடே யிருக்கும் தானுகந்தவூர் என கிறபடியே - ஸர்வேஸ்வரன் உகந்து வர்த்திக்கிற திவ்யதே பங்களிலே, * கண்டியூரரங்கம்மெய்யங்கச்சி பேர்மல்லையென்று மண்டுகையாகிற பராவணயததையுடையனாய், அவ்வோ திவ்யதே பங்களிலே நிற்கிறவனுடையகல்யாண பவமும் , அதடியாகக்கரணத்ரயத்தாலும், அ. - உபாயபலகுதவமாவது - ஒருக்கால அநுஷ்டிக்கும் தாயிரு க்கை. உத்தேச்யதுர்லபத்வமாவது - ப்ரஹ்மாதிகளுக்கும் துாலப் மாயிருக்கை, சங்காத்ரயமுமின்றிககே - பூாவோக்த சங்காத்ரய முமின்றிக்கே; - ஸ்ரீயபேதித்வத்தை யநுஸநதிக்க ய நுஸநதிக்க ஸ்வகத்தோஷ பூயஸ்த்வத்தை கண்டு அஞ்சவேண்டா; நிருபாதிக ஸர்வஸ்வாமி த்தைய நுஸந்திக்க உத்தேச்ய துாலபதவங்கண்டு அஞ்சவேண்டா; நாராயணத்வத்தைககண்டு உபாயபலகுத்வதது ககு அஞ்சவேண டா. நாராயணத்வத்தைக்கண்டு எனறது - அயநபதத்தில் காமணி வ்யுத்பத்தித்தமான அர்த்தத்தைககண்டென்றபடி. இவையிரண்டாலும் - பேறு தப்பாதென்று துணிநதிருக்கை யும் பேற்றுக்குத் வரிக்கையுமாகிற இரண்டு வாகயத்தாலும். யாதிகார்யபேக்ஷிதம் - மஹாவிச்வாஸம ; உபேயாதிகார்ய பேக்ஷிதம் - ப்ராப்யத்வரை. அதிகாராபேக்ஷிதங்களான - அதிகாரிகளாலே விரு ம் பப்பட்ட, தானுகந்த - தானாயுகந்த. அவ்வோ - அந்தநத அதடி யாக-கல்யாண குணா நுபவமடியாக கரணத்ரயத்தாலும்-மநோவாக் காயரூபமான கரணத்ரயத்தாலும், சை தவ ·த்வயபரகரணம். மூ. - இப்படி யிருக்கும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களேற்றமறிந்து உகந் திருககையும், திருமந்திரத்திலும் தவயத்திலும் நியதனாகையும், வயா.--அவன் விஷயத்திற் பண்ணுங் கைங்கர்யமுமே கால க்ஷேபவிஷயமாம்படியிருக்கை இப்படி யிருக்கும் ஸ்ரீவைஷ்ணவாக ளேற்றமறிந்து உகந் திருக்கையாவது -கீழ்ச்சொனன இவவாகாரங்க ளெல்லா முடைய ராயிருககும ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களைக கண்டால், இந்தளததிலே தாமரை பூத்தாபபோலே இந்தவிபூதியிலே இங்ஙனேயிருப்பார் சில ருண்டாவதே ! என்று அவாகள் வைபவத்தை யறிந்து அவர்கள்ள வில் ப்ரீதியுக்தனாயிருககை . கீழ்ச்சொன்னவையெல்லாமுண்டானா லும் உண்டாக அரிதாயிருப்பதொனறிறேயிது. திருமந்தரத்திலும் த வயததிலும நியதனாகையாவது - மந்த்ராந் தரங்களினுடைய அருகு மறந்தும் போகாதேத்யாஜ்யோபாதேயங் களைத் தெளியவறிவிக்குந் திருமநதரத்திலும், அதினர்த்தத் துக்கு விவரணமான தவயத்திலும நிஷ்ட்டனாயிருக்கை. கைங்கர்யமுமே காலக்ஷே பவிஷயமாமபடி - மற்றொன்றால் போது போக்குகை யன்றிக்கே கைங்கர்யமுமேகாலயாபாத்துக்கு விஷயமாமபடி யிருக்கை. கீழ்ச்சொன்ன - புறம் புண்டான பற்றுக்களை என்று தொடங்கி இவ்வளவும் வரச் சொன்ன இவ்வாகாரங்களையெல்லாம் - ஸர்வதர்ம பரிதயாக பூாவகமாக எம்பெருமானையே உபாயமாகப் பற்றுகை யும, விச்வாஸ பா ஹள்யமும், பராப்யத் வரையும், திவ்யதேசங் களில் ப்ராவண்யமும், அங்குள்ள எம் பெருமானுடைய பவகைங்கர்யங்களுமே பொழுது போக்காகையுமாகிற ஆகாரங் களையெல்லாம். இந்தளத்திலே-குமபிட்டியிலே. இவ்விபூதியிலே - அஹங்காரமமகாரவர்த்தகமான இவ்விபூதியிலே இங்ஙனே யிருப் பார் - கீழச்சொனன ஆகாரங்களையுடையராயிருப்பார். சிலருண் டாவதே ! என் கையாலே - அதிகாரிகளுடைய தௌலப்யமும் ப்ரா ர்த்தநீயதவமும் தோற்றுகிறது. வைபவத்தை ஜ்ஞாநவைபவ ததை; அவாகள்ளவிலுண்டான பகவதவிஷயீகார வைபவத்தை என்னவுமாம். அவர்களளவில் - அந்தஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் விஷயத் தில். ப்ரீதியுக்தனா யிருக்கை - அஸூயையின்றிக்கே ப்ரேமயுகதனா யிருககை. அருகும் - ஸமீபத்திலேயும். (த்யாஜ்யோபாதேயங்களை)த்யா ஜ்யங்களாவன - ஸ்வரக்ஷணே ஸ்வாந்வயமும, கைங்கர்யத்திலே ஸ்வப்ரயோஜநத்வபுத்தியும்; உபாதேயங்களாவன பகவதே கோபாயத்வமும், தத்விஷயகைங்கர்யமும். கணாது - ·க00 முமுக்ஷப்படி வயாகயாநம், - ருக ஆசார்யப்ரேமம் கனத்திருக்கையும், ஆசார்யன்பக்கலி லும் எமபெருமான் பக்கலிலும் காதஜ்ஞனாயப போருகையும், ஜ்ஞாதமும், விரக்தியும்,மாந்தியுமுடையனாயிருககுமபரமஸாதவி னாடே ஸஹவாஸம்பண்ணுகையும், வ்யா - ஆசாரயபரேமம் கனத்திருககையாவது - கீழச்சொன்ன ஆகாரங்களையெல்லாம் உபதேத்தாலே தனக்குண்டாக்கின ஆசார் யவிஷயத்தில், (ag33333T) (யஸ்யதேவே பராபக்திர்ய தாதேவே ததாகுரௌ) என்கிறபடியே பரேமம் அதியாயித்திருக்கை. ஆசாரயனபககலிலும், எம்பெருமான் பக்க லிலும காதஜ்ஞனாயப் போருகையாவது நிதயஸஸாரியான தனனை நிதயஸூரிகள பேற்றுககா ஹனாம்படி, இருமபைப் பொன க்குவாரைப் போலே திருத்தின ஆசார்யனபக்கலிலும், அதவே ஷாதிகளை விளைத்துக்கொண்டுவந்து, ஆசாரய விஷயததோடே சோத்த எம்பெருமானபககலிலும், உபகாரஸ்மர்தி யுடையனாய்ப் போருகை. ஜ்ஞாநமும் விரகதியும் பாந்தியு முடையனா யி கும் பரமஸாத்தவிகனோடேஸஹவாஸம் பண்ணுகையாவது - தான் கலங்கினாலும் கலங்காமல் நோக்குகைக குறுப்பாகவும், கீழ்ச் சொன்ன ஆகாரங்கள் தனக்கு வாத்திக்கைக்குறுப்பாகவும், ததவ யாதாத்ம்ய ஜ்ஞாநமும், அபராபத விஷய விரகதியும் இவைதா னிரண்டும நமககுண்டென்று இறுமாபபற்றிருககையாகிற பாந் தியுமுடையனாயிருக்கும் பரம ஸ்தவநிஷ்ட டனா யிருபபா னொரு பாகவதனோடேகூட வலித்துப்போருகை. அ.--கீழ்ச்சொனன ஆகாரங்களையெலலாம-புறமபுணடானபற் றுக்களை என்று தொடங்கி இவ்வளவாகச் சொனன ஆகாரங்களை யெல்லாம். உபதேசத்தாலே - சிக்ஷாபூாவகமான உபதேசத்தாலே. (gs - யஸ்யதேவே இதி) யாவனொருவனுக்கு தேவன பக்கலிலே பரையான பக்தியிருக்கிறதோ, அந்த தேவனபககலிலே போலே குருவினபககலிலே பரையான பக்தியிருக்கிறதோ, அந்த மஹாத்மாவுக்குச் சொல்லப்பட்ட அாததஙகள் ப்ரகாசியாநிற் கும. நிதய ஸஸாரியான - தேஹா தமா பிமாநியாய் சப்த்தாதிவிஷ யா நுபவமே யாதரையாயிருசகிற. நித்ய ஸூரிகளபேற்றுக்கு "ஸதாபஃயந்திஸுரா'' எனகிறபடியே - நிதய ஸூரிகளுடைய பரமபுருஷார்த்தமான பகவதநுபவதது ககு. கலங்கினாலும் - திருமந்தரததிலும த்வயத்திலும் நியதனாகை பாலே கலங்கமாட்டான், ஒருவேளை ப்ரகர் திஸமபந்தத்தா கலங்கினாலும் , தத்வயாதாத்ம்யஜஞாநமும் - சிதசிதீச்வரத்தத்வங்க யதாவஸ்திதஜ ஞா நமும். அப்ராப்தவிஷயம் - சப்தாதி விஷயம். இறுமாப்பு-கர்வம். பரம ஸத்வரிஷ்ட்டனாய - சுததஸத்வ நிஷ்டடனாய், சு 9 - ரூடைய ·த்வயப்ரகரணம். வைஷ்ணவாதிகாரிக கவர்யாபேக்ஷிதம். இந்த அதிகாரிக்கு ரஹஸ்யத்ரயமும அநுஸந்தேயம். எல்லாப்ரமாணங்களிலும தேஹத்தாலே பேறென்கிறது; திருமந்தரத்தில் ஆத்மாவாலே பேறெனகிறது; சரமர்லோகத்தில், வ்யா. - வைஷ்ணவாதிகாரிக்கு அவல்பாபேக்ஷிதம எனறது. இவையித்தனையும வைஷணவனென்றிருபபானொரு அதிகாரிக்கு அவச்ய முண்டாகவேணுமென்கை. இப்படியிருக்கும இவனுககு அநுஸந தாநவிஷயததை வகுத்தருளிச செய்கிறாாமேல (இந்த என்று தொடங்கி.) அதாவது - கீழ்ச்சொன்ன ஆகாரங்களையுடைய னாயிருக்கும் இவ்வதிகாரிக்கு , அந்த ஜ்ஞாநாநுஷட்டா நங்களுக்கு வர்த்தகமான ரஹஸ்யதரயமும் அதுஸந்தாந விஷயமாக வேணு மென்கை. னி, த்வயத்திறசொல்லுகிற அரத்தத்தின் வீறுடைமையை யறிவிக்கைக்காக, மாஸ்தரம், திருமநத்ரம், சரமம்லோகம், இவற் றிற்சொல்லுகிற பரகாரங்களை அருளிச்செயதுகொண்டு சென்று, பினனை அது தனனை அருளிசசெயகிறாா (எல்லாப்ரமாணங்களி லுமெனறு தொடங்கி ) அதாவது-சேததனுடைய விரிஷ்டவே ஷத்திலே நோக்கான ஸகல பயாஸ்தரங்களிலும், ஸாதநா நுஷ்ட் டாக யோகயமான தேஹத்தாலே வனுக்கு புருஷார்த்தலாபம் எனகிறது. நிஷ்காஷ்டவேஷத்திலே நோக்கான திருமந்த்ரத்தில்,இவன் ஸ்வரக்ஷணததில் நினறும கைவாங்கினாலொழியாஸ்வரனுடைய ரக்ஷகதவம் : ஜீவியாமையாலே, தத்பரவ்ர்ததிவிரோதியான ஸ்வ ப்ரவரத்தியை விட்டிருக்கும் ஆத்மாவாலே புருஷாாததலாபம எனகிறது. பாய்வரஸ்வாதந்தாயத்திலே நோக்கான சரமல்லோகத்தில், வனுடைய ஸ்வீகாரமும் மிகையாமபடி தானேகைக்கொண்டு, - இப்படியிருக்கும் - கீழசசொனன வைஷ்ணவலக்ஷண க்ஷிதனாயிருக்கும். வகுத்து - விபஜிதது, இந்த-கீழசசொனன. வீறுடைமை- அதிசயம சாஸ் தரம-வேதம, செனறு-போய். பின்னை - அநந்தரம். அது தன்னை த்வயாதிசயத்தை. விசிஷ்ட வேஷத்திலே நோககான-சரீரவிசிஷ்ட வேஷத்திலே நோககான. இச்சேதநனுக்கு. நிஷ்கர்ஷ்ட வேஷம் சேஷதவ பாரதந்தாயங்கள். பாச்வரனுடைய ஸஹாயாந்தராஸஸர்ககாஸ ஹனாய் உபாயபூதனான ாசவரனுடைய . ததப்ரவ்ர்ததி - ாசவர ப்ரவர்த்தி. பாசவரனுடைய ஸ்வாதந்தர்யமாவது - ஸகல சாஸ்த்ரங்களி லும் ஸாதநதயாவி ஹிதங்களான ஸர்வ தர்மங்களையும மாகத்யஜித்துத் தன்னைப்பற்றச்சொலலுகை . ஸ்வீகாரமும் மின் யாம்படி- இவன் பண்ணும ஸ்வீகாரமும் அநுபாயமாமபடி; அதிக மாம்படி யென்னவுமாம. கைககொண்டு - அங்கீகரித்து. வனுக்கு - - ஸவாஸா ·க02 முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம். மூ.-ாஸ்வரனாலே பேறென் கிறது; தவயத்தில் பெரிய பிராட்டியாராலே பேறென கிறது. பெரியபிராட்டியாராலே பேறா கையாவது இவள் புருஷகாரமானாலல்லது சம்வரன் கார்யஞ செய்யானெனகை . த்வயத்துககதிகாரி, ஆகிஞச நயமும், அநநய கதித்வமு முடையவன். வ்யா.- பராபதிப்ரதிபந்தக ஸகலபாபங்களையும் தளளிபபொக ட்டு, தன் திருவடிகளிலே சேர்த்து ககொள்ளும் பாய்வரனாலே புருஷார்த்தலாபம என கிறது. பார்வரனுடைய லக்ஷ்மீ விலிஷ்ட வேஷததிலே நோககான த்வயத்தில், விபேஷண பூதையான பெரியபிராட்டியாராலே புருஷார்த்தலாபமென்கிறதெனகை. உபாயம் பாய்வரனாயிருக்க, இவளாலே பேறாகையாவதென என்கிற பலங்கையிலே அருளிச்செயகிறாா (பெரியபிராட்டியா ராலேயென்று தொடங்கி.) அதாவது - இஷ்டாநிஷ்ட ப்ராபதி பரி ஹாரங்களிரண்டும பணணுவான எஸ்வரனேயாயிருக்க, பெரிய பிராட்டியாராலே இவனுக்குப் பேறாகையாகிறது. இவனுடைய அபராதத்தைப் பாராதே ரக்ஷிக்கும்படி இவள புருஷகாரமானா லொழிய, ராம்வரன இவன் கார்யஞ்செயயானென்றபடியென்கை. கீழ - ஸாமாந்யத்திலே வைஷ்ணவாதிகாரிக்கு அபேக்ஷிதங்க ளிறே சொல்லிற்று; விசேஷித்து த்வயததுக் கதிகாரியா மவ னுக்கு அபேக்ஷிதத்தை அருளிச்செய்கிறார் (த்வயத்துக்கென்று தொடங்கி.) அதாவது-வித்தோபாயவரண ப்ரதிபாதகமான த்வயத்துக்கதிகாரி, (ese } x8:| கல்லைக3) (அகில் சநோகதி:-தவமேவோபாயபூதோமேபவ) என றும, அ. - காரயம - அநிஷ்ட நிவாததியும இஷ்டப்ராப்தியு மெனகிற கார்யம். கீழ்என்றது. ப்ரதம சூர்ணை ஸாமாநயததிலே - திருமந்தர த்வய சரமசலோகாதிகாரிகளுக்குப் பொதுவிலே. விசேஷித்து - மிகவும். புருஷார்த்தலாபம் - புருஷார்த்தஸித்தி . விசேஷணபூதை நாராயணபதப்ரதிபாதித உபாயபூதனான ஈசவரனுககு விசேஷணபூதையான. புருஷகாரமானாலொழிய - () கடகை யானாலொழிய. அபேக்ஷிதங்களிறே சொல்லிற்று - அபேக்ஷிதங்களான குணங்க ளிறே சொல்லிற்று. வித்தோபாயம் - ஸ்ரீயபேதியான ஸர்வேச்வரன். (అసమస్మ్యస రాధానా మాలయ్కోణ్చునోగతిః | త్వమేవోపాయభూతో మే భవేతిహొర నామతిః ) [கல் - அஹம ஸ்மீதி]நான் அபராதங்களுக்கெல்லாம் ஆலயமாகா நின்றேன் ; அகில்சநனாய் அகதிகனாகாநின்றேன் ; நீ எனக்கு உபாயமாகவேணுமெனகிற பராாத தநாரூப சரணாக யாகிறது; அது இந்ததேவன்பக்கலிலே ப்ரயோகிக்கப்படுவது. UT COT - ·த்வயப்ரகரணம். க0 வ்யா. - ( SSRSTses) (அகிசேநோநந்யகதிப்பாரண்ய என்றும, “புகலொன்றிலலாவடியேன”” எனறும சொல்லுகிற படியே (నధర : షోసినచాత్మ వేదీనభ క్తిమాం స్వచ్చరణార్వ స్టే అణ్చునోనణ్యగతిశ్శరణ్యశ్వత్పా 333038002SS) (348. - நதர்மநிஷ்டோஸ்மி) தார்மிக னாகிறிலே னென்கிறே னலலேன; நாஸ்திகனன்றெனகிறே னல் லேன்; தர்மததிலே நிஷ்டையுடையேனலலேன் ; சிலா, தார்மிக னெனறு நினை ககைககும, நானும் எனக்கு நன்மையுண்டென்று ப்ரமிககைககும நானே சிலப்ரவர்த்தியாநின்றேனாகில் தானே செய்திடுக எனறு நினைவிடுகைக்கு ஹேது வாம்படியான ப்ரவர் த்தியில் நிஷ்டையில்லை யென்கை. [க - நசாத்மவேதீ ஆதமதாசநம்பண்ணிப்போருமவர்கள் போலே செலலாநிற்பன், தச்சீலனல்லேன்; கர்மயோகா நுஷ்டா நத்தாலே க்ஷணபாபனானவனுககு ஆத்மயாதாத்ம்ய தாசநமா யிருக்க அதில்லை என்ற போதே ததஸாத்யமானஜ்ஞாநமில்லாமை அர்த்தாத்த்தமாயிருகக, ஜ்ஞாந மிலலை யென்கிறது, (Wு 2 Tஈ5) என்று ஜந்மாநதர ஸமஸ்காரத்தாலே ஜ்ஞாநம் பிறக்கலாமிறே, அதுவு மிலலையென்கிறா. (59s - Sp 3.3-5 ) (த்வசசரணாரவிநதே நபகதிமாந்) இவ்வாதமாவுக்கு நாத னாயிருந்துள்ள உன் னுடைய நிரதிசய போகயமான திருவடிகளில் அநவரதபக்தியை யுடையேனல்லேன். கர்மஜ்ஞாநங்களை அங்க மாகவுடைத்தான பக்த்யங கருதானு மிலலை என்ற போதே அதுவு மில்லையன்றோவென்னில் , பூர்வோகதப்ரகாரத்தாலே ஜந்மாந்தர ஸமஸ்காரத்தாலே உண்டாகலாமிறேயெனனில் அதுவுமில்லை யென்கை. (3]s: - அகிஞ்சந8) இவையில்லையெனனும நுதாப மென்ன, இவையுண்டாகைக்குறுப்பான ஆதமகுணமென்ன கார சகதிவாஞ்சாதிகளெனன, இவற்றை யுடையே னல்லேன. [5818:- அநந்யகதி:) இப்படி நம்மைக்கிட்டுகைக்கு முதலிலலை யாகில், புறம் பேரக்ஷகராயிருப்பாரபக்கலிலே போனாலோவென் னில்; புறம் பொருபுகலில்லையெனனுதல்; ''உனனைவிட்டு ஒன்றும ஆற்றகிற்கின்றிலேன்” எனகிறபடியே - உனனையொழியச் செல் லாதென்னு தல். (132s-பரண்ய) தம்பக்கல முதலில்லாதார்க்கும் மரணவரணாாஹரிறே தேவரீர். நிருபாதிக பரணயராகையாலே ருசியே வேண்டுவது, தேவரீரைப்பெறுகைக்கு ஒருமுதல் வேண் டாவிறே.(ச y5-த்வத்பாதமூலம் “மாமேக மாணவ்ரஜ' என்ற தேவரீர் திருவடிகளே மூலமென்றது - ஸௌலப்யாதி குணங் களையும் இதராவயவங்களையுமொழியத திருவடித்தாமரைகளையே நினைக்கிறது. [5803ss - பரணப்ரபதயே) விரோதிநிவர்த்தி பூரவகமான கைங்கர்யத்திக்கு உபாயமாக அத்யவலிக்கிறேன்.

·முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம், இனி, னிட்டு , மூ.-- இவை யிரண்டும் ப்ரபநநபரிதராணத்திலே சொன் னோம். இதில் முற்கூற்றால், பெரியபிராட்டியாரை முன்னிட்டு எய்வரன திருவடிகளையுபாயமாகப்பற்றுகிறது; பிறகூற்றால், அச சோத்தியிலே அடிமையிரக்கிறது. வ்யா.. ஆகிஞ்சந்யமும் அநந்ய கதிதவமுமாகிறவிரண்டு முடை யவெனெனகை. இவையிரண்டின் வேஷமுந் தானெங்ஙனேயென்ன அருளிச் செய்கிறார் (இவையிரண்டுமென்று தொடங்கி.) அதாவது - உபாயா தரராஹிதயமாகிற ஆகிஞசந்யததின்வேஷமும, ரக்ஷகாநதர ராஹிதயமாகிற அநந்ய சதிதவததின வேஷமும்,ப்ரபநநபரிதராண மாகிற ப்ரபந்தததிலே ஸுஸ்பஷ்டமாகச்சொனனோம, அதிலே கண்டுகொளவதென்கை. த்வயத்துக்கு வாக்யார்த்தமருளிச்செய்கிறார் (இதி முற்கூற்றாலென்று தொடங்கி) அதாவது - இந்தத வயத்தில் பூாவ கண்டததாலே, ஸ்ரீமத என்று பெரியபிராட்டியாரை முன் நாராயண சரணெள எனறு - பாஸ்வரன திருவடிகளை, பரணம்பரபதயே எனறு - உபாயமாகப்பற்றுகிறது. உததரகண் டததாலே, ஸ்ரீமதே என்று - பெரியபிராட்டியாரும அவனுமான சேர்த்தியிலே, நாராயணாய என்கிற சதுர்த்தியாலே - கைங்கர் யத்தை அர்த்திககிறதெனகை. நமஸ்ஸு, கைங்கர்ய விரோதி நிவர்ததி பரதிபாதக மாகையாலே, அடிமையை இரககிற எனற விதிலே அந்தர்பபூதம். ஆகிஞ்சந்யமாவது - உபாயாந்தரராஹிதயம். அநநயகதித்வ ரக்ஷகாந்தரராஹிதயம். ஆகிஞச நயம பூவவாகயாதி அந்நயத்தித்வம் - உத்தரவாகயாதிகா காரம் ஆகிஞ்சந்யமாவது)- ப்ரபந்நபரிதராணே ;- ஆகிஞ்சந்யமாவது கர்மஜ்ஞாநபக்திகளிலும் அவற்றுக்கு ஹேதுவான அந்வயமினறிக்கே, அவற்றுக்கு விபரீதஙகளான வற் றால தான் பரிபூர்ணனாயிருககிற விருப்பையும் தன னுடைய ஸ்வ ரூபம ஸர்வ பரகாரத்தாலும் ரசவரனுக்கு அத்யந்தபரதநத்ரமா யிருககிற விருப்பையும் அநுஸந்தித்து நமகாாயததுககு கடவோமலலோம் என்றிருக்கை. ஸ்ரீசப்தத்துக்கு இன்னும் அநேக வ்யுத்பத்திகளிருக்க, விடத்தில் கர்மணிகர்ததிரி வ்யுதபத்திகளை மாதரத்தை யருளிச் செயதது - புருஷகாரததுக் கேகாந்தமான ஸ்வபாவ ப்ரதிபாதக மாகையாலே. புருஷகாரமாமபோது காபையும் பாரதந்தாயமும, அநந்யார்ஹத்வமும் வேணும் ; கையாலே இவ்விரண்டு வ்யுதபத் திகளை அருளிச்செய்தார் என்றும் அருளிசசெயவர்கள. கதித்வமாவது - “களைவாய்துனபங களையாதொழிவாய களைகண் மற்றிலேன்” என்கிறபடியே - எச்வரனையொழிய வேறொரு ரக்ஷக ரிலலை யெனறிருககை. வேஷமுந்தான் - இருப்புத்தான். இனி - அதிகாரத்தைச் சான்ன வநந்தரம். முன்னிட்டு - புருஷகாரமாக முன்னிட்டு. - மாவது * கா ஆதம ணங் களிலும் காம் அநநய ·தவயபாகரணம். - மு.-(ஸ்ரீ) என்று பெரியபிராட்டியாாககுத திருநாமம. ஸ்ரீயதே, ஸ்யதே. வயா - இனி, ப்ரதபதம அத்தமருளிசசெயவதாகத திரு வுளள மபாறி, ஸ்ரீமதபதராத்த மருளிசெய்ய உபகரமிக்கிறார் (ஸ்ரீ எனறு பெரியபிராட்டியார்க்குத திருநாமமென று. ) அதாவது ஸ்ரீபப்தம, ஸம பதாதிகளுக்கும வாசகமாக லோகத் திலே நடந்து போரக காண்கையாலே, அததை வயாவர்ததிககைக் காக(ஸ்ரீ) என்கிறது பெரிய பிராட்டியாாககுத திருநாமமெனகிறார். ஆகையிறே, ( 53 5E83) (லக்ஷ்மிபேதமா லயாபதமாகமலாஸ்ரீர் ஹரிப்ரியா) எனறு திருநாமங்களோடே ஸஹபடிதமாயிற்று. இதுதான எல்லாத் திருநாமங்கள் போலன நிக்கே, ( 883043 XS8) (ஸ்ரீரிதிபரதமாநாமலக்ஷம்யா:) எனகிறபடியே , இவளுக்கு ப்ரதமாபிதா நமாயிருக்கும். (3R Tagsஈ5) (அஇதிபகவதோநாராயணஸ்யப்ரதமா பிதாநம) என்று - அகாரமாய்வரனுக்கு ப்ரதமாபிதாநமானாப் போலேயாயிறறு,இவளுக்கும இதுப்ரதமாபிதாநமாயிருக்கும்படி, அது அவனுடையர் க்ஷக்தவத்துக்கு ஏகாந்தமான ஸ்வபாவங் களைச சொல்லக்கடவதாயிருக்கும; இது, இவளுடைய புருஷகார தவத்துக்கு ஸ்வபாவங்களைச் சொல்லக்கடவதா யிருக்கும். இனி, இந்த ஸ்ரீசப்தத்துக்கு அர்த்தமருளிச்செய்வதாக, , பரதமம் இதினமேல வந்த வ்யுதபததி தவயத்தை யருளிசசெய கிறாா (ஸ்ரீயதே,ஸ்ரயதே எனறு.) அதாவது-(35)(ஸ்ரீஞ் ஸேவாயாம) எனகிறதாது விலே, (3333 :) (ஸ்ரீயத இதிஸ்ரீ) (305-385) (ஸ்ரயதஇதிஸ்ரீ ) என்று விததமான கர்மணி வயுத் பத்தியையும், காததரிவயு தபததியையும் சொன்னபடி. ன - வாகயாாதத மருளிசசெயத வநாதரம.பரதிபதம- பதங்கள ஆகையிறே -ஸ்ரீசபதம் ஸமபதாதிகளுக்கும் வாசகமாயிருக் கிற தனறிககே பெரியபிராட்டியார்ககும வாசகமாகையாலே, இது ஸ்ரீ எனகிற திருநாமநதான. எலலாத திருநாமங்கள் போல னறிககே.-"லசமீபத்மாலயா'' இதயாதி திருநாமங்களபோலன றிக்கே. அது - "அ''' எனகிற பரதமாபிதாநம். ரக்ஷ கதவததுக கேகாந்தமான ஸ்வபாவங்கள்-சேஷசேஷிபாவஸம்பந்தமும், பிரா ட்டியோடு நிதய ஸமபந்தமும். இது-"ஸ்ரீ" என கிற ப்ரதமா பிதா நம். புருஷகாரதவத்துக்கு ஏகாந்தமான ஸ்வபாவங்களை - மாதாத் வேநசேதநரோடு நித்ய ஸம்பந்தமும், பதநீத்வேந நித்யஸம்ப5 தமுமாகிற ஸ்வபாவங்களையென்றபடி 14 ஏகாந்தமான உ ே தாறும். தான் ·காசு முமுக்ஷுப்படி - வயாக்யாநம், . ள - வள தனக்கும் மூ.- இதுக்கு அர்த்தம, எல்லாரககும இவளைப்பற்றி ஸ் வரூப லாபமாய், இவள் தனக்கும் அவனைப்பற்றி ஸ்வரூபலாபமாயிருக் கும எனறு. இப்போது இப்போது இவளைச்சொல்லுகிறது புருஷகாரமாக வ்யா - இவ்யுத்பத்திதவயத்துக்கும் அர்த்தமருளிச்செய்கிறா ர் துக்கர்த்தமென்று தொடங்கி) அதாவது இவவுபய வ்யுதப த்திக்கும் அர்த்தம், (ஸ்ரீயதே) எனறு, எல்லாராலும் ஸேவிககப்ப டாநின்றாள் என்கையாலே - ஸகலசேதநர்ககும இவளைப்பற்றித் தங்களுடைய பேஷத்வரூப ஸ்வரூபலாபமாய், (CMS) என்று, பார்வரனை ஸேவியாநின் என்கையாலே ராய்வரனைப்பற்றித் தன்னுடைய ஸ்வரூபலாபமாயிருக்கும் என்று என்கை. இவள் தனக்கு, சேத நவிஷயத்தில போஷிதவ மும, பாய்வரவிஷயத்தில் பேஷத்வமும் எனறு முணடாயிறே யிருப பது. ஆகையால், இந்தஸேவ்யத்வ ஸேவகத்வங்கள் இரண்டும் இவளுக்கு நித்யமாய்ச்செலலாவிற்கும். பாம்வரனுக்கு உபாயத்வ மும் உபேயத்வமுமாகிற ஆகாரத்வயமுண்டானாப்போலே இவ ளுக்கும் புருஷகாரத்வமும் ப்ராப்ய தவமுமாகிற ஆகாரத்வயமும உண்டாகையாலே, அதில் எவவாகாரததை நினைதது இவளை ப்போது சொல்லுகிறதென்ன அருளிச்செய்கிறார் (இப்போதிவ ளைச்சொல்லுகிறது புருஷகாரமாக என்று .) (புருஷகாரமாக என்கையாலே - உபாயவஸ்து விபேஷணமாயிருக்கிற ஆகாரத்தை யிட்டு, இவனுக்கும் உபாயத்வத்தில அந வயஞசொல்லும்பக்ஷம் நிரஸ்தம். அ.-- இவளைப்பற்றி பெரியபிராட்டியாரை கடகையாகப்பற்றி. தன்னுடைய - சேஷபூதனான தன்னுடைய ஆகையால்-பிராட் டிக்கு சேதநவிஷயததிலே சேஷிதவமும், ஈச்வர விஷயத்தில சேஷத்வமும் என்று முண்டாகையாலே. இந்த ஸேவ்யஸேவகத் வங்கள்-சேஷித்வ சேஷத்வங்கள். அதில - புருஷகாரத்வப்ராப்யத் வங்களிரண்டிலும். இப்போது-ாச்வானை உபாயமாகப பற்றுகிற போது. உபாயவஸ்து விசேஷணமாயிருக்கிற - உபாய வஸ்துவாசக மான நாராயணபதத்துக்கு "ஸ்ரீமத'' என்கிறபதமவிசேஷணமா யிருக்கிற.இட்டு ஹேது வாகவைத்து. இவனுக்கும் - பாச்வரனுக் கும். உபாயத்தில் - இஷ்டப்ராப்திபரிஹாரங்களில். அந்வயம் - ஸாக்ஷாதந்வயம்.

·த்வயப்ரகரணம். பாவ ஸமபந்தமாதல; மூ.-- நீரிலே நெருப்புககிளருமாபபோலே, குளிர்நததிருவுள் ளததிலே அபராதததால் சீற்றம் பிற 5தால்பொறுப்பதிவளுக்காக, வயா -ாய்வரனுடைய நாராயண தவ பரயுக்தமான ஸ்வாபாவிக ஸம்பந்தாதி ஜ்ஞாநததையுடையனாய கொண்டு, அவனை யார யிக்கிற விச்சேதநனுக்கு இவளைப் புருஷகாரமாக முன்னிடவேண் டுகிறது தானென்னென்ன வருளிசசெய்கிறாா (நீரிலே யென்று தொடங்கி.) அதாவது ஸ்ரீதளமான ஜல ததிலே சென்றணுக வொண்ணாதபடியான நெருப்புக்கிளருமாபபோலே, (to as T5)(ஸுஹாதஸாவபூதாநாம)( sof86)(ஸமோ ஹ ஸர்வபூதேஷு ) எனகிறபடியே, ஸர்வபூதஸஹ்ர் த்வம் ஸமாய்ரயணீயத்வே ஸமதவமாகிற ஸ்வபாவ விமோஷங்களாலே ப்ரலநநமாய், குளிர்ந்திருக்கிற திருவுள்ள ததிலே, (33Yx 2-3 TES +233550s, eos 4: ) ( பரிபூர்ணாகவிஜநே ஹித ஸ்ரோதோவ்ர் தயாபவதிச கதாசிதகலுஷதீ:) என்கிறபடியே, சேதநன தீரக்கழியப்பண்ணின அபராதமடியாக, அ.-- நாராயணத்வப்ரயுக தமான -நாராயண சபதார்த்தப்ரயுக்த மான. ஸ்வாபாவிக ஸம்பந்தமாவது -ஸ்வாபாவிகமான சேஷசேஷி ஸ்வஸ்வாமிபாவ ஸம்பந்தமாதல், ஸம்பங் தாதில் ஞாநததை - சரீரிசரீரபாவ ஸம்பாதவாத்ஸல்யாதி குணஜ் ஞாநத்தை. ஆதிசப்தத்தாலே. ஸர்வபூதஸுஹ்ர்த்வத்தையும், ஸர்வஸமாச்ரய தவததையும் சொல்லுகிறது. முன்னிடவேண்டு கிறது. முனனே ஆச்ரயிககை. சென றணுக.சென்று கிட்ட. கிளரு மாப்போலே வயாபிககுமாப்போலே. ஜ்வலிக்குமாப்போலே. கிளருமாப்போலே. கீதையிலே; ( Pop 3 <3Gos: 3-3S 851 003 TTISஈ)யஜ்ஞதபஸ்ஸ்-க்களுக் குபோக்தாவாய், ஸாலோகமஹேசவரனாய், ஸர்வபூதங்க ளுக்கும் ஸுஹ்ர் ததான என்னை யடைந்து சாந்தியையடையா நிறகும்; (30486-55mg&s33: appaTS லை37375)நான் எல்லாாககும ஸமனாயிருப்பேன், எனக்கு ஜாத்யாதிகளாலே நிக்ர்ஷ்டனென்று வெறுக்கப்படுமவனு மில்லை, ஜாதயாதிகளாலே உத்கர்ஷ்டனென்று எனக்கு ப்ரியனுமில்லை; யாவர் சிலா என்னை விசேஷிதது பகதியாலே பஜிக்கிறார்கள், , அவர்கள் எனபக்கலிலேயா யிருப்பர்கள, நானும் அவாகளபக்க லிலேயாயிருப்பன. தீரக்கழிய-மிகவும். சிற்றம்-நிகரஹம். ஸ்ரீகுணரத் நகோ;ே - (3333 HE &PpssTxml 2353, 5, 13358Ta5_evs. 4:) தாயே ! பிதாவைப்போலே உன்னுடைய பரிய தமனானவன், பரிபூரணமான அபராதத்தை யுடைய ஜகத்தின் பக்கலிலே ஹிதத்தை நடத்தவேண்டுகையாலே ஒருக்கால் திருவுள்ளம் சீறாநிற்கும். - த ·க0.அ முமுஷுப்படிவ்யாக்யாநம், வ்யா. - (கலை) (Vபாமி) (553-) {நக்ஷமாமி) என்னும படியான சீற்றம்பிறந்தால அவ்வபராதததைப் பொறுப்பது, (555:5878) (கிமேத நாததோஷகே இ ஹஜகதி) இதயா திப்படியே தன்னுடைய உபதேபாதிகளாலே. அ --கீதையிலே;-(55s- SF: Bogspsr3| ல் యాపహృతజ్ఞ.నా ఆసురంచావమాశ్రితాః || తాన నాంద్విషతగి క్రూరా? సంసా రేషుస గా 30 | (0s Toda33) துஷ்கர்திகள மூடராய, நராதமராய், மாயையாலே அபஹா தஜ்ஞாநஸ்வபாவத்தையுடைய ராய், ஆஸ்ரமான ஸ்வபாவததை ஆசரயிதது ககொண்டு என்னை யடையாதிருப்பாகள். மூடராவார்- ஜ்ஞாநமிலலாத அஜ்ஞா நராதமராவார்- அறி6 தரலும ஆபிமுகயமிலலாதார். மாயயா உபஹ்ர்த ஞாநராவாா-பிற ந்ததத்வஜ்ஞாநம்,அநாதியா எபரகாதி ஸமபந்தததாலே அழுகதின வர்கள். ஆஸ்ரீமபாவமாசரிதராவார் - பிறாக்குப் பிறந்த ஜ்ஞா நததையும தங்களாலே அழிககும வர்கள என னள விவே வெறுத திருப்பாராய் க்ரூபராயப் பொல்லாரான நராதமரை ஸஸாரங்க ளில் ஆஸரயோநிகளிலே நான எப்போதும் தளளா நிறபனெ ன்று சொல்ல; அப்படியன்று, க்ஷமாகுணங்களுக்கு விஷயமாககி யருளவேணுமென்று சொலல; வராஹபுராணே; - (353) SPS:30 7333 PT: <<33 373 $50MSTSS) சவபசனே யாகிலும் என்னுடைய பகதனை யாவாசிலம நுஷ்யா நிநதையைப் பண்ணுகிறார்கள், அவாகள நூறு கோடி பதமமிட்டு ஆரா திததாலும் அவர்களை ஒருக்காலும் பாரேன; அவாகளை ஒருக்கா லும் க்ஷ மியேன் என்ன ; ஸ்ரீகுணரதநகோயோ, (பிதேவதவத்ரே யாக) இதில்லோகஸ்ய உத்தராரத்த; - (3os Sasan ఇహజగ తీశ్వము 33-38 கலை சக்க:) அத்தசையிலே, இச்சீற்றத் துக்கு அடியெனனென்பது, இவன தீரக்கழியச் செய்தவபராத மெனறு அவன் சொன்னால, மணறசோற்றிலே கல்லாய்வாரு ண்டோ, இந்த ஜகத்தில இந்த ஜகத்தில் அபராதமற்றிருபபாரார் என்பதாய் உசிதோபாயஙகளாலே தோஷங்களை விஸ்மரிபபிதது ஸவஜநமாக காநிற்புதி, ஆகையாலே எங்களுக்கு மாதாவாகா நின்றாய், உபதேசமாவது. ச்சேதநனுடைய அபராதங்களைக் கணக நீர் இப்படித் தள்ளிக வனுக்கு வேறொருபுகலுண்டோ; உமக்கும் அவனுக்குமுண்டான ஸமபந்த விசேஷத்தைப்பார்த்தால், 'உறவேல நமக்கிங்கொழிகக வொழி யாது'' என்கிறபடியே குடநீர் வழித்தாலும் போகாததொன் நன்றோ: ஸ்வம்மான இவனை லபிக்கை ஸ்வாமியான உம்முடைய பேறாயனறோ விருப்பது, * எதிர்சூழல்புக்குத்திரிகிற வுமக்கு கிட்டு, கதவையடை ததால ·த்வயப்பராணம். வ்யா - அசசிற்றததையாற்றி, தயையை ஜநிப்பிக்கும இவளுக் காக எனகை. ஆகையாலே, ஸமபாதஜ்ஞாநம பிறந்தவனுககும அபராத பயத்த நாலே புருஷகாரபரஸ்கரணம அபேக்ஷதமென்று கருத்து. இத்தலையிலகராயம் தான் ஏறிட்டுக கொண்டும், அத்தலையை வபீசரித்தும், இரண்டு தலையையும் பொருத்து கைக்கு, இவளதான ழிவற்றபுருஷகாரமோவென்ன அருளிச்செய்கிறார் > கணல உமமு தாவது அ.--நானசொலல வணுமோ;ரக்ஷணஸாபேக்ஷனாயவந்தவிவனை ரக்ஷியாதபோது உம் முடைய ஸாவரக்ஷகத்வம விகலமாகாதோ; அநாதிகாலம் நமமுடைய ஆஜ்ஞாதிலங்க நம்பண்ணி நமமுடைய சீற்றத்துக்கு லககாயப் போந்தவிவனை அபராதோசித்தண்டம் பண்ணாதே அத்தைப்பொறுதது அங்கீகரித்தால் சாஸ்தரமாயாதை குலையாதோ என்றனறோ உம்முடைய திருவுள்ளத்திலோடுகிறது, வனை ரகூயாதே அபராதாது குணமாக நியமித தால டைய க்ர்பாதிகுணஙகள ஜீவிககும்படியென, அவை ஜீவிதத வனை ரக்ஷித்தாலனறோ நியமியாதபோது சாஸ்தரம் ஜீவியாது, ரக்ஷியாதபோது காபாதிகுணங்கள் ஜீவியாது, என் செய்வோமென்ன வேண்டா , சாஸ்தர ததை விமுகவிஷா மாககில இரண்டும் ஜீவிக்கும், ஆனபின்பு இவனை ரக்ஷிததருளீர் என்று சொலலுகை. ஆதிசப்தத்தாலே - அழகைச்சொல்லுகிறது அதாவது - "ஓரு கான்போ, உனக்குப்பணியனறோவிது" எனறு உபதேசத்தை உதறி னவாறே, கண்ணைப்புரட்டுதல், கச்சைநெகிழ்க்குதல் செய்து தன்னழகாலே அவனைப் பிச்சேற்றி, தான் செ தான் சென்னபடி செய் தல்லது நிற்கமாட்டாதபடி பண்ணி அங்கீகாரோந்முகனாக்குகை அச்சீற்றத்தை - க்ஷிபாமி, நக்ஷமாமி என்னும்படியான அந்தச் சீற்றத்தை ஆற்றி.போக்கி. இவ்விடத்தில் தயையாவது . ஆபத் திலே ரக்ஷிக்கவேண்டுமென்கிற தயை. புருஷகார புரஸ்கரணம் - புருஷகாரததை முன்னிடுகை, இத்தலையில் கார்ய ம - சேதநவிஷயததிலகார்யம். தானேறிட்டு ககொண்டு - தன்கார்யமாக அத்யவத்துக்கொண்டு. அத்தலையை வசீகரித்தும்-ாச்வானை கீழ்ச்சொன்ன உபதே சாதிகளாலே வசீகரித்{ம். இரண்டு தலையையும் சேதநேச்வரரிருவரையும். பொருத்துகைக்கு பொருந்தவிடுகைக்கு-சேர்க்கைக்கு. என்றபடி, கண்ணழிவற்ற புருஷகாரமோ - கராய ஸாதகமான புருஷகாரமோ . - ·முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், மூ.--இவள் தாயாய, இவர்கள்கலோம் பொறுக்கமாட்டாதே வனுக்குப் பதநியாய , இனியவிஷயமாயிருக கையாலே கணணழி வற்றபுருஷகாரம். (அ வ்யா. இவள் தாயாயென் று தொடங்கி )அதாவது-(PS 5)(த்வமாதாஸர்வலோகாநாம )எனறும, (expv3XT 535) கிலஜகந்மாதரம்) என்றும் சொல்லுகிறபடியே, இச்சேதநாக்கு இவளமாதாவாய், தநதமமககளழுது சென்றால் தாயமாராவார் தரிகக்கிலலார்'' என்கிறபடியே , அந்தஸம்பந்தமடியாக இவர்களு டையகலே பங்கண்டால் ஸஹிக்கமாட்டாதே,( 3<3) (விஷ்ணு பத நீ) என்கிறபடியே , அவனுக்கு பத்நியாய், "பித்தர்பனிமலர் மேற்பாவைக்கு'' என கிறபடியே, அவன் தன்வைலக்ஷண்யததைக் கண்டுபிச்சேறித தனசொல் வழிநடக்கும்படி அபிமதவிஷயமா யிருககையாலே, கண்ணழிவற்ற புருஷ காரம எனகை. . எல்லாம் செய்தாலும், நிரஙகு பாஸ்வதநத்ரனான பாசவரன், “சேதநருடைய அபராதஙகளை நிறுத்தறுததுத திாத்துவன” என்று நிற்குமளவில், இவளாலே பொறுபபிககபபோமோவென்ன அரு ளி சசெய்கிறார் , அ - விஷ்ணுபுராணே; - (3355 30 3533837| SSEastXTSsSo T385) ஸர்வலோகததுக்கும் நீ மாதா, தேவதேவனான ஹரி பிதா; உன்னாலேயும் அந்த விஷ்ணு வினாலேயும் சராசராத்மகமான இந்தஜகததானது போஷிககபபட் டிருக்கும். அந்த ஸமபந்தம் - மாத்ரதவஸம்பந்தம் அவனுக்கு - விஷ்ணு வுக்கு. பிததர் - வயாமோஹி. பனிமலா - ஜலததிலே யிருக்கிற மலா. பாவைககு-பெண்ணுக்கு. அவன்-ாசவரன். பிசசேறி -வ்யா மோஹம் தலையெடுதது. அபிமத விஷயமாயிருக்கையாலே - பத்தியாயிருந்து அநபிமத வி ஷயமாயிருக்கையனறிக்கே அத்யந்தாபிமதவிஷயமா யிருக்கை யாலே. புருஷகாரம் - ஈச்வரனை சேதநவிஷத்தில பஹுபாதனாக்கு மவள் எல்லாம் செய்தாலும் - இப்படி உபதேசித்தும் தன்வைலக்ஷண் யத்தைக்காட்டிப் பிச்சேறும்படி பண்ணினபோதிலும், நிறுத்து- கணக்கிட்டு. அறுத்து - தகும்படி சிக்ஷைபணணி. தீர்த்துவன் - கோபத்தைத் தீர்த்துக்கொள்வேன். நிற்குமளவில் - இருக்கும் போது. இவளாலே-பெரியபிராட்டியாராலே.

·தவயபரகரணம். தன எனறும, 9 ச மூ. - திருவடியைப் பொறுப்பிக்கு மவள், தனசொல வழிவரு மவனைப் பொறுபபிககச்சொல்லவேண்டாவிறே வ்யா. - (திருவடியையென்று தொடங்கி.) அதாவது னைப்பத்துமா ஸம தாஜபாத ஸநம பண்ணி நலிந்தராக்ஷக ளுடைய அபராதங்களைக் கணக்கிட்டு சிதரவதமபண்ண உதயோ கிதது நினறசொலமிறுஙகனான திருவடியுமுட்பட (1855) (கக்குப்யேத ) என்றும், (338TSTA) (நகர்சிநநாபராதயாதி ) எனறும் இதயாதயுபதே பாத்தாலே பொறுபபிக்குமிவள , மேல ராள் தனததுள்ளான மாமலர்மங்கைமண நோக கமுண்டான்'' என றும, “அலலிமலாமகள் போக மயக்குககளாகியு நிற்கும்” என்றும் சொல்லுகிறபடியே, தன போ பாகயதையிலே (தர்ஜநபா தஸநங்களில்) தாஜ நமாவது - ஆயுத்ததாலே அடிக் கபபோகை. அதவா, தாஜ முத்ரையாலே மிரட்டுகை, பர்த ஸ5 ' மாவது கரூரவாகயங்களாலே மிரட்டுகை. நலிந்த - பாதித்த, சொலமிறுங்கனான-தன் சொலவழியேபோகவேண்டும்படி மூர்க கனான; சொலகேளாதவனான எனறபடி. மாககடமாகையாலே பிடித்தததை விடாதிறே, திருவடியும உள்பட; திருவடியையுங் கூட; தனநியமகதது ககுளளேயாம்படி;விதேயனாம்படி யெனனவு மாம். மங்கை - யுவதி. (மணநோககம் மணததை - கலயாணகுணததை யுணடாககும நோககமெனறபடி. “மலராள தன ததுளளான்” (மங்கைமணநோககமுண்டான ” என்று சொல்லுகையாலே.தததீக ஸத்தாகதவததேகதாரகதவங்கள் தோற்றுகிறன. அலலிமலாமகள் போகமயக்குகளாகியும் நிற்கும் - இதழ்களையுடைத்தான தாமரை பபூக்களான பெரியபிராட்டியாருடைய அநுபவததாலுண்டான சித்தவிப்ரம முடையனாயிருக்கும். (ఏవము క్త్వాకు వై జహీహనుమ గంయశస్వినీ! రాజసంశ్రయవశ్యానాం కుర్వనీ ஈ| samcsasgTISES) ராஜாவான ராவணனைப்பற்றியிருககையாலே பரதந்த்ரராய் அவனுடைய ஆஜ்ஞையாலே பரவாத தியாநிறபாராய் அவனுககு விதேயராய அடியராயிருக்கிறவாகளை, ஸ்வாமிகாாயம் செய்தாாகளெனறு உக ககைககுபராபதராயிருக்ககோபிபபானொருவ னுண்டோ; வாதரோ ததமனாகையாலே உன குரங்காட்டததின மிகு தியிறேயிது. (పొపొనాఁవాశుభానాలవా వధారాణాంప్లవజ్ఞుమ, కార్యంకరుణమా ర్యేణ <srSTAs) நீ, வதிககைககுயோக்யரென்று கொண்டு இவா கள உன்னினைவாலே பாபிகளாகவு மாம்; என் நினைவாலே ளாகவுமாம்; அறிவுடையவனானால் இவர்களுக்கு காபைபண் ணுகைகாண் ப்ராப்தம, ஆாதான அபராதம பண்ணாதார்; அவ் வருக்கு இவ்வருகுதொற்றித் திரிகிற வுனககு தாம ஸுக்ஷமம் தெரியாதிறே; அயோதயாஜ.பேதததை துடிக்கப்பண்ணிப்போந்த பெருமாளை ஸாதித்தனறோ இங்குவருவது, பெருமாள் திருவுள் ளத்திலே நோவுபட வாாததை சொனன என்னை நலிந்தனறோ இவாகளை நலிவது, ஓங்காண்!, பெருமாள் உன்னை விஜயமசெரல லச்சொல்லி விட்டாரோ, நலியச்சொல்லிவிட்டாரோ. சுபைக .

·முமுக-பபடிவ்யாகயாநம், வயா 22 ெ 22 எனனும் மவள. 9 ) மூ - மது பபாலே இருவாசோததியும் நிதயமெ . குமிழி நீருண்டு, நினனன பின வழிநின்று சிலை பிடிததெம பிரானேக என்கிறபடியே மாயாமாகத்தின் பின்னே போவென னிலும் விளைவதறியாதே அதினபினனே போமபடி தனசொலவழி வருமவனைப் பொறுப்பிக்க வலலமிளன னு மிடம் கிபுலாநயாய வித்த மிறே எனகை. சய்தக வி னுக்கிலலை கைமமாறு படி இரண்டு தலைக்குந் தலை தடுமாறாக உபகரித்துத் தன் சொல்வது போக வேண்டுமபடியான திருவடியோடே மறுதலைக “தான முயஙகும” எனனு மபடியான போகய னதககுததோற்று, , எத்தைச்செயவோம் எனறு தலை தடுமாறி, ''நினன ன பின வழி நினறு'' "அதனின் பினனே படாநதான” என னு மபடி விளைவ தறியாதே, முறுவலுககுததோற்றுச சொல்வழிபோ மவனைப் பொறுப்பிககும என்னு மிடஞசொல்லவேண்டாவிறே” என்று இது தன்னை இவாதிருத்தம் பியாரும் அருளிச்செய்தாரிறே. ஆக, ஸ்ரீமதபதத்தில் ப்ரகாதயாததை அருளிச்செய்தார் கீழ் ழே : பரதயயா பததை அருளிச்செய்கிறார் மேல (மதுபபாலே யென்று தொடங்கி - குமிழநீருண்டு - குமிழ் எழும்பும்படியாக நீருண்டவனுக்கு தஹமபரவசமா யிருக்குமாபபோலே போகபரவசனாயககொ ண்டு. குமிழ்-புதபுதம். விளைவதறியாதே - மேல்ஹீதாபஹாராதி களால தமககு வருகிற அநாததமறியாதே அதனின பினனே - மாயாமாகத்தின் பினனே . வலலள - ஸமாததை செய்தகவினுக்கு - செய்யப்பட்ட உபகாரத்துக்கு . கைமமாறு - ப்ரத்யுபகாரம் . இரண்டு தலைக்கும் - பெருமாளுக்கும் பிராட்டிக்கும் தலை தடுமாறாக-ஸவரூப ஹாரிவாராதபடி. மறுதலைக்குமவள் - எதி சண்டைபணணும வள எனனவுமாம். தான் மயங்கும் படியான என னு மபாடத்தில் - தனனை ததானே கண்டுமயங்கும படியான. போகயத்திலே - அழகிலே . தலை தடுமாறுகை - தலையாலே தடுமாறுகை; அதாவது ரக்ஷிககை, நினனன பின வழிநினறு -உன னுடைய பரீதிமார்க்கத்திலே நினறு. அதனின் பினனே அந்தமாயாமாகத்தின் பினனே போனான. முறுவலுக்கு- மந்தஸ்மிதததுககு சொலவழி உக்திமாாககததிலே இது தனனை. உபாய்பூதனான சவரன, புருஷகார பூதையான பிராட்டி சொல ழி நடக்குமிது தன்னை. இவா திருத்தம் பியாரும் அருளிச்செய்தா ரிறே வா திருத்தம்பியாரான அழகியமணவாளப் பெருமாள நாயனாரும், ஸ்வகர்தர்கமான அருளிச்செயல் ரஹஸயத்திலே அருளிச்செய்தாரிறே. ஆக ஸ்ரீ என்று பெரியபிராட்டியார்க்குத் திருநாமமென்று தொடங்கி இவ்வளவான ப்ரபந்தத்தாலே. ப்ரக்ர் தயாசததை-பா , கர்தயாசமான ஸ்ரீமச்சப்த்தார்த்தத்தை . பரத்யயா சததை - மதுப் பாத்தத்தை. . ரிடும வள; படா5 - தான ·த்வயப்ரகரணம். மூ. -இவளோடேகூடியே வஸ்து வினுடையவுண்மை .ாய்வர ஸ்வாதந்தாயத்தையும், சேதநனுடைய அபராதததையுங்கண்டு அகலமாட்டாள வயா,--அதாவது-இமமதுப்பு நிதயயோகேமதுப்பாகையாலே, இத்தால புருஷகார பூதையான பிராடடியும ாய்வரனுமான இரு 'ருடைய சேர்ததியும எப்போது முண்டெனனு மடம் சொல்லுகிறதென்கை. இந்நிதயயோகத்தை உபபாதிக்கிறார் (இவ ளாடேகூடியே வஸ்துவினுடைய உணமையென்று.) அதாவது- ( శ్రీమణి పశ్న ఐ హేమ నీక కల్యాణేక తాని స్వేసర సమస్త వస్తు ఎల... "సననా TS-S:)(ஸ்ரீயபேதிர நிகிலஹேய கல்யாணைகதாநஸ் ஸ்வேதா ஸமஸ்தவஸ்து விலக்ஷணாநந்தஜ்ஞாநாநநதைக ஸ்வரூப :) என்று - ஸ்வரூபநிருபகமான ஜ்ஞாநாநந்தாதிகளுக்கு முனனே ஸ்ரீயபேதிதவததைச் சொல்லும்படி, அவன் ஸ்வரூபத்துககு பர தாநநிரூபகையாகையாலே, இவளோடே கூடியேவஸ்துவினுடைய ஸத்பாவமிருப்பதென்கை ஆக.ஸ்வரூபா நுபந்திதவபரயுகதமான நிதயயோகத்தை அருளிச்செயதாராயிற்று இனி, இவளுடைய குணப்ரயுக தமானநித்யயோகத்தை அரு ளிச்செய்கிறாா (வர ஸ்வாதநாராயததையுமென் றுதொடங்கி.) அதாவது - அபராதங்களைப் பத்து மபததாகக கணக்கிட்டு, நிறுத தறுத்துத் தீர்க்குமாம்வரஸ்வாதநதர்யத்தையும், (a) 952) PiT 5 TIS) (யதப்ரஹ்ம கல்பரியுதாநுபவேப்ய நாம்யம்) அ.--இமமது பபுததான பெரியபிராட்டியாராக்கு மான ஸ்ரீமச்சபததததினமேலே வந்த இமமதுப்புத்தான். எப் போதும-காலதரயததிலும. இநதெயயோகம - பிராட.டியும் அவனுமான இருவருடைய வும நிதய போகத்தை (இவளோடேகூடியே) என்று அவதரிககை யாலேயென்று சருதது. ஆக-பிராட்டி ஸ்வரூப பகையாரையாலே, இவளையொழிய வஸ்துஸ்தபாவமில்லை. ஸ வருபாநுபந்திதவ பரயுகதமான - ஸ்வரூப நிரூபகையாகையாலே ரசவர ஸ்வரூபததோடே சோநதிருககையாலே உண்டான. அது பநதிதவம் - நிரூபகதவே நஸமபந்திதவம். னி - ஸ்வருப நிருபகதவ ப்ரயுகதமான நித்யயோகத்தையரு ளிச்செய்த வநாதரம. இவளுடைய குணப்ரயுக்தமான - மாதா வானபிராட்டியினுடைய கர்பாகுண ப்ரயுக்தமான; வாதஸலய குணப்ரயுகதமான என்னவுமாம். பத்தும் பததாகககணககிட்டு- பத்திலும் ஒன்று மறவாமல பததாகவேகணக்கிட்டு. நிறுதது. கணக்கிடுகையனறிக்கே ஸாஷபமாத்ரம் குலையாமல் நிறுத்து. ஸர் ஷபம் - கடுகு. தீர்க்குமெனறது - சிக்ஷிக்குமென்றபடி. 15 க வாசக வனுக்கு நிரூ ·முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், -சேதானுக்கு இவையிரண்டையும நினைத்து அஞ்சவேண் டா. இத்தால் - ஆம்ரயிக்கைக்குருசியே வேண்டுவது, காலம் பார்க்க வேண்டா என் கிறது. வ்யா. இதயாதிப்படியே , காலத்தவமுளளதனையும் அனுபவி யாநின்றாலும், சிறிது வரையிட்டுக காட்டககடவதலலாதபடி பண்ணிவைத்த ச்சேதநனுடைய அசாதயகரணாதய பராதத தையுங் கண்டு, என்னாயவிளையப்புகு கிறதோவென்னும் பயத்தாலே , பாய்வரனை விட்டு ஒருக்ஷணகாலமும் அசலமாட்டாள் எனகை. இததால் சேதநனுககுப் பலிக்குமத்தை அருளிசசெயகிறார் (சேதநனுககெனறுதொடஙகி.) அதாவது - இப்படி இவளிருந்து நோக்குகையாலே சேதநனுக்கு , ாய்வர ஸ்வாதந்தாயமும் , ஸ்வா பராதமுமாகிற இவை இரண்டையும் நினைதது எனனாய விளையப புகுகிறதோவென்று அஞ்சவேண்டாவென்கை, இனி மமதுப் பின் தாத்பர்யாாததை அருளிசசெயகிறாா (இததாலென்று தொடங்கி.) அதரவது - இப்படி புருஷகாரோபாய வஸ்துக்களி னுடைய நித்யயோகததை ப்ரதிபாதிககிற விமமதுபபால, இவ் விஷயத்தை ஆய்ரயிப்பார்க்கு, ஆம்ரயிககையில ருசியேவேண்டு வது, ரண்டு தலையுங் கூடி யிருககுநதபையிலே ஆம்ரயிககவேணு ஆஸ்ரயணதது ககுக காலமபார்த்திருக்க வேண்டா வென்கிறதென்கை. , மேயென்று, . அ. - இத்யாதிபபடியே - இதயாதியில சொல லுகிறபடியே. சிறிது வரையிட்டு - அலபாசமாகிலும குறையாமலென்றபடி. அகாத்யகரணமாவது - பரஹிஸை , பரஸ்தோதரம், பரதாாபரிகர ஹம், பரதரவ்யாபஹாரம், அஸ்தயகதநம் , அப்க்ஷயபக்ஷணம் தொடக்கமானவை. ஆதிசபதததாலே - பகவதபாகவதா உஸஹ் யாபசாரங்களைச் சொலலுகிறது. என்னாய விளையப் புகுகிறதோ. என்னவிதமாய் பலிககபபோகிறதோ. பயததாலே - ஆகாமியான துகேத்தாலே. இத்தால் - இந்நித்யயோகத்தாலே. நோக்குகையாலே - ரக்ஷிக கையாலே. அஞ்சவேணடா - பயப்படவேணடா. இனி - ஸ்வ ரூபப்ரயுக்தமான நிதயயோகததையும், குணபரயுகதமான நித்ய யோகததையும், அதின் தாத்பாயாசததையும அருளிசசெய்த வநந்தரம். மதுப்பின் தாத்பாயாசத்தை - மதுபர்த்தமான நிதய யோகத்தினுடைய தாத்பர்யாசத்தை. ருசி - ரஸாந்தரத்தாலும் மாற்றவொண்ணாமல் ஒன்றிலே செல்லும் விருப்பம். இரண்டு தலை யும் . பிராட்டியும் அவனும். தசையிலே-ஸமயததிலே.

·தவயப்ரகரணம். வ்யா. 2 சாபையைக யமுசுகி ராவணன மூ.-- இவள் ஸத நிதியாலே காசமதலைபெற்றது, அது இல் லாமையாலே ராவணன முடிந்தான. புருஷகாரபலத்தாலே ஸ்வா கந்தாயம தலை சாயாதால தலையெடுககுங் குணங்களைச் சொல்லு கிறது நாராயணபதம். னி, இவள புருஷகாரத்வத்தின் அவய்யாபேக்ஷிதத் வததை அறிவிக்கைக்காக, இவளஸநநிதிக்கும் அஸநநிதிக்கு முன் டானவாசியையருளிச்செய்கிறார் (இவளஸநநிதியாலே யெனறுதொ டஙகி.) அதாவது -(35&t=36)(தேவ்யாகாருண்ய ரூபயா) என கிறபடியே, காபைதான ஒருவடிவுகொண்டாப்போலே யிருப் பாளாய், ஸவதநதரனான பாய்வரனுக்கும் ஸ்வாதந்த்ர்ய ததை கிளப்பும் வளான இவள்ஸந்நிதியாலே, அபராதததைத தீரக்கழியச்செய்து, ப்ரஹ்மாஸ்த்ரத்துக் கிலக்கா யத் தலையறுபபுண்ண ததேடின சாகம, ( 53s3gsS ) (காபயாடாயபாலயத) எனகிறபடியே, காபா விஷயமாயத் தலை பெற்றுப் போயிற்று; அப்படியிருக்கிற இவள்ஸந்நிதி யில்லாமை யாலே போககற்று ச செயலமாண்டு நினறநிலை ஒத்திருக்கச் செயதேயும, சாததோபாகி அபராதமுமினறிககேயிருகக, ராம பாரதது ககிலககாய முடிந்து போனானெனகை ஆகை யால, ஆஸ்ரயிபபாாககு இவள ஸந நிதியே வேணுமென்று கருத்து. ஆக, ஸ்ரீமத்பதாாததததை யருளிச்செய்தாராயிற்று. அநந்தரம, நாராயண பதார்த்தததை அருளிச்செய்கிறார் (புருஷகரரபலததாலே யென் யென்று தொடங்கி.) அதாவது - உபதே பலத்தாலும், அழகாலும் கண்ணழி வற ழிவற வசீகரித்துக கார்ய ங கொளளவலல புருஷகாரபலத்தாலே ஆம்ரயனோநமுகனான சேத நன அநாதிகாலமபண்ணின அபராதங்களைப்பார்த்து சசீறி,"அங் என்றிருக்கு மீன்வரஸ்வாதந்தாயம தலை மடிந்தால், அதின கீழ தலையெடுக்கப்பெறாத செறுப்புத் தீர்ந்து , தலையெடுக்குங் குணங்களைச் சொல்லுகிறது நாராயணபதம என்கை. அ.--இனி-மது பர்ததமருளி செய்தவநாதரம.வாசியை. தரதம பாவததை. ாசவனுக்கும் - ாசவரனுடைய . அமுக்கி அடங்கும் படிபண ணி. தீரக்கழியசசெயது-பூாணமாகபபணணி. இலக்காய- விஷயமாய. அப்படியிருககிற.காபாபரதாநையாப, ஸ்வதநத்ரனான பாசவரனுககும ஸ்வாதநதர்பததை யமுககி காபையைக் கிளப்பு மவளாயிருக்கிற போக்கநறு - போகைக்கிடமற்று ; கதியற்று என்ற படி. செயலமாண்டு நின்றநிலை - வயாபார சூந்யனாயிருக்குமிருப்பு. ஒத்திருக்கச்செயதேயும் - காகத்துக்கும் ராவணனுக்கும ஸமாநமா யிருக்கச்செயதேயும கண்ணழிவற.தனக்கிடமுண்டாமபடி தலை மடிந்தால்-தலை சாயந்தால் அதாவது - ஸ்வாதநத்ர்ய ப்ரயுகதமான சீற்றம சமித்தால. செறுப்புத் தீராது-ஸ கோசம் போய. கீகரியேன ·கககா முமுக்ஷபபடிவயாக்யாநம, வைதா 2 நிமித்தமாக -- அவையாவன வாத ஸலயமும், வயா . னெவையெனன அருளிசசெய்கிறார் (அவையாவனவென்று தொடங்கி.) இவற்றிலே வாதஸலயமாவது வதஸத்தின்பக்கல தேநுவிருக்கும் இருப்பு ; அதாகிறது னுடைய தோஷத்தைப் போகய மாகககொள ளுகையும ஜீரத்தைக் கொடுத்து வளர்ககையும், எதிரிட்ட வரைக கொமபிலும் குளம்பிலுங்கொண்டு நோக்குகையுமிறே. அப்படியே ாய்வரனும, தோஷத்தை போகயமாகககொணடு (பாலே போறசீர்)என கிறகுண ங்களாலே தரிப்பித்து, (343)5-555) (கத0சந-5 தயஜேயம) (paross Srss) (அபயாஸர்வபூதேபய:) என றும் சொல்லுகிற படியே, அநுகூலர் நிமித்தமாகவும, பரதிகூலா வும் நோக்கும். அவைதான - தலையெடுக்குங்குணங்கள்தான வற்றிலே தலையெடுக்குங் குணங்களிலே. அதாகிறது - வதளத்தின் பக்கலிலே தே நுவிருக்குமிருப்பாவது. குளமபிலும் குளமபடியிலும் . அப் படியே - ரக்ஷிக்குமாபபோலே (1333(137ல் ஈstx3| Spics & CSS03) (ஸகாதேவபரபந்நாயதவாஸ் மீதிசயாசதே த - அபய மஸா வபூதேபயோததாமயேத்தவ்ரதமம ) "0(STD'” “மிதரபாவேந்” எனகிறசலோகத்திலே - பாகாதின் யருளிச்செய்தாராய், இதில - தததுகுணமாக பரதிஜ்ஞைபணணு கிறாா. (55, 33 (ஸ்-ஸகாதேவபரபந்நாய ஸகாசசபதததுககு- ஸஹஸா ஆதேயமாய ஸஹஸைவப்ரபந்நாய றேது யோகயதையைப்பாராமல் என குணததையே விச்வவித்து பரபருநனாகை; இது ஆழவான நிரவாஹம் கீ காலம் ஸஸரித்துப் போந்தவன, மேல் அநந்தகாலம் பலா நுபவம் பண்ணப்புகுகிறவனாகையாலே யாவதாயுஷம அநுவா ததிததாலும 'ஸகர்த'' என்கைக்குப் போருமத்தனையன்றோவென்று எம்பா பிரவாஹம. ாச்வரவிஷயீகாரத்துக்கு ஒருககாலமையும, பின்பு ஆவர்த்திக்கிறது உபாயவைபவத்தால் வந்த ரஸ்யதையாலே என்று பட்டர்பிரவா ஹம். எனகையாலே உபாயத்துக்கு வி ஹிதமான அஸக்ர்தாவாத் தியை வ்யாவாததிக்கிறது. (ஈல் యాచతే 3 - தவாஸ் மீதிசயாசதே) எனகிறவாத்தமாந நிரததேசத தாலே. அநவரதபாவநாரூபமான பகதியைச் சொலலுகிறதென்று நிர்வ ஹிப்பாருமுண்டு. (pacids Srgam n - அபய ஸர்வ தேபயோததாமி) பூதங்கள் நிமித்தமாக பயநிவாததியைப் பண் ணிககொடுப்பன். (Top 383535ao) (பீதார்த தாநாபயஹேதுரிதிஹேதெளபாசமி.) மஹாராஜா எதிரிடிலும் காட்டிக்கொடோம், இவன்றான அகலுமளவி லும இவனகையி லுங்காட்டிக்கொடோம. (3OSS030 - ஏத்தவ்ரதமம) நமக்கு அநுபால நீயமான ஸங்கல்பமிது து. அமோகஸங்கல்பனான நமக்கு ஸங்கல்பங்களடையக் குலையிலும் குலையாத ஸங்கல்பமி டை எனறபடி. அதா - தன அநாதி ஸகா தவ பூ | து.

·த்வயப்ரகாணம். மூ --ஸ்வா மிதவமும்,ஸௌ பலயமும், ஸௌலப்யமும, வன னறு, வ்யா ஸவாமிதவமாவது முகனான தபையி அம விடாதே நின் ஸததையை நோக்கிக்கொண்டு போருகை ககு ஹேதுவான ஒருபந்தவி போஷம; அதாகிறது - உடையவனா யிருக்குமிருப்பு; அத்வேஷநதொடங்கி கைங்காயபாயநதமாக வுண்டான ஸ்வபாவவிபேஷங்களையெலலாம உணடாக உண்டாக்குகிறது, இந்தபந்தவியோஷமடியாக. ஸெள ஸ்ரீலயமாவது உபயவிபூதி யோகத்தாலும், பெரியபிராட்டியாரோடடைச் சேர்த்தியாலும், நிரங்கு பாமாயிருககிற ாய்வரனுடைய மேனமையையும், தங்கள் சிறமையையும் பாாதது, “அவனெவ்விடத்தானயாக பிறகாலியாதபடி எல்லாரோடும் ஒக்கமேல்விழுந்து புரையறக்கலக கையும், அது தன பேறாகவிருககையும், எதிர்ததலையிலே அபேக்ஷை யினறியிலே யிருக்கக கலககையும், ஸௌலபயமாவது - கண்ணுக்கு ஷ யமனறிககேயிருக்கிற தான், கண்ணாலே கண்டு ஆப்ரயாக லாமபடி எளியனாயி ளியனாயிருககை. 22 எனறு 2017 யாக வனவிமுகனான தசையிலும் - அவன்பககல் தலைசா யே னென்று ஸ்வதநதரனாய சப்தாதி விஷயாந்தரப்ரவணனான தசை யிலும், விடாதேநினறு - அந்தர்யாமியாய நின று. ஸததையை. ஸ்வரூபததை, அதாகிறது - பருதவி சேஷமாவது. பந்த விசேஷ - ஸவாமிதவமடியாக. தியோகத்தாலும் - உபயவிபூதியோடும் தனக்குண் டானஸ்வாமித்வரூபஸமபந்தத்தாலும் . மேனமையையும் - பரதவத் தையும். சிறுமையையும் - நிசாஷத்தையும. பிறசாலியா தபடி.பி.ன னே கால்வையாதபடி ; பினவாங்காதபடி என்றுமாம். ஒக்க - துலய மாக மேல் விழுது - அவாகள பிறகாலிக்கு 5 தசையிலும் தான மேலவிழுந்து. புரையற - ஸ்வோதகாஷமும்பரநிகாஷமும நெஞ் சில் தட்டாதபடி; பேதமின்றிக்கே என றபடி. அது - புரையறக் கலக்கை தன் பேறாக - தனககு புருஷாா ததமாக, எதிர்த்தலையி லே - சேதநனிடத்திலே. ஆகஸௌசீல்யமாகிறது ஸாவசேதந ரோடும் தரதமபாவமனறியிலே தன்பேறாகப்புரையறக்கலககையும், எதிரத்தலையில் அபேஷையினறியிலேயிருக்க புரையறக்கலககை யுமென்று இரண்டு விதமாகவிருக்கும் ;- முதல் சொன்னது ஜ்ஞாநி கள் விஷயம்; இரண்டாவது - ஸஸாரிகள் விஷயம். கண்ணுக்கு விஷயமன் றிக்கே - ப்ராக்ர் தசக்ஷுர்விஷயமனறிககே. கண்ண லே - பராகர் தசக்ஷ-ஸ்ஸாலே. எளியனாயிருககை. அர்ச்சாரூபேண ஸுலபனாயிருக்கை. -- ·முமுக்ஷுப்படிவ்யாகயா நம், மூ.- ஜ்ஞாந மும, பகதியும். குற்றங்கண்டு வெருவாமைக்கு வாத ஸலயம் ; காரயம செய்யும் என்று துணிகைக்கு ஸவாமிதவம். - கள 2 வ்யா -ஜ்ஞாநமாவது சதனுககுக கழிக்க வேண்டும் அநிஷ்டங்களையும், கொடுக்க வேண்டும் இஷ்டங்களை யும் நேராக அறிகைககீடாக ஸ் வவ்ய திரிகத ஸமஸ்தபதார்த்தங் களையும், ஒருககாலே அபரோக்ஷிகக வல்ல அறிவு. பகதியாவது- ஹேயரான நித்யஸஸாரிகளை, உபாதேயதமரான நிதய ஸுரிக ளோடு கோவையாக்கவலல அகடி தகடநாஸாமர்த்தயம். இவற்றில வாதஸலயா வாத லையாதிகள் நாலும், ஸ்ரயணஸெளகாயாபாத கம; ஜஞாநாதிக ரண்டும் ஆண்ரி தகார்யாபாதகம் ; "நிகரில் புகழாய” என றுதொடங்கி வாத ஸலயாதிகள நாலையுமிறே,ஆஸ்ரய ணதது ககுடலாக ஆழவார் அருளிசசெயதது. ஜஞாநகதிகள இரணடுஞ்சொன்ன விது பராபதி பூர்த்திகளுக்கும் உபலக்ஷணம்; காரயகரதவததுககு அவையும் அபேக்ஷிதங்களாகையாலே. இக்குணங்களுக்கு இவ்விடத்தில் விநியோகங்கள் எவை யென்ன அருளிச்செய்கிறார் (குற்றங்கணடென்று தொடங்கி ) அதா து - ஆற்ரயணோநமுகனான இசசேதநன, தனதோஷத்தைப்பார் த்து அஞசாமைககுறுப்பு, தோஷத்தைப் போகயமாகக கொள ளும் வாதஸலயம் நங்காரயம் செய்யுமோ , செய்யானோவென்று பலாகியாதே செய்யுமென்று வில்வஸிககைக் குறுப்பு, இழவு பேறு தனனதாமபடியான ஸ்வாமிதவம் ; காாயஞ ஹயரான நேராக பரத்யக்ஷமாக . ாடாக - யோகயமாக. அபரோ க்ஷிககவலல பரத்யக்ஷமாக அறிகைக்கு சகதமான. தயாஜ்யரான. உபாதேய தமரான பரமோததே சயதமரான. ஒரு கோவையாககவலல - ஒருசேர்ததியாககவலல. அதாவது - விஜா தீயர் சேர்ந்தாபபோலிருககையன்றிக்கே ஸஜாதீயா அநேகர் சோக தாப்போலேயிருக்கை நிகா - தர்ஷ்டாநதம. உடலாக.யோக்யமாக. ப்ராபதியாவது- பிதாவைப்போலே நியாமகனாயிருககையாதல் ; நிருபாதிக சேஷித வமாதல். பூர்த்தியாவது - உபயவிபூதிநிரவாஹகனாயிருககையாதல்; நாராயணத்வத்தால வந்த ஸமஸதகுண விட திகளை யுடையவனா யிருககையாதல். இக்குணங்களுக்கு வாத்ஸல்யாதிகுணங்களுக்கு. இவ்விட டத் தில் - எம்பெருமானை உபாயமாக ஆச்ரபிக்கிற விடத்தில. அஞசா மைக்கு பயப்படாமைக்கு. உறுப்பு - யோகயம் . இழவு பேறுகள் - நாலாபங்கள். - ·த்வயப்ரகரணம். . வ்யா- 2 ஸ்வாமித்வங்கண்டகலாமை ககுஸௌலயம் ; கண்டுபற்று கைக்கு ஸௌலப்யம், விரோதியைப்போசகித தனனைககொடுக சைக்கு ஞாந பாகதிகள். இங்குசசொன்னஸௌலபயத்து ககொலை லெம் அர்ச்சாவதாரம; உபய விபூதிக்கும் கடவனாயிருக்கும் பெருமைக்கு ப்ரகாகமான ஸ்வாமிதவததைக்கண்டு, ஸ்வநி காஷாது ஸந்தா நத்தாலே அகலாமைக்குறுப்பு, தாழநின்றவர்களோடேபுரையறக கலக்கும் ஸ்வபாவமான ஸௌலயம் ; அதீந்தரியன என்று பிற காலியாமல் கண்ணாலே கண்டு ஆன்ரயிககைக்குறுப்பு, தன வடிவை சக்ஷர்விஷயமாக்குகையாகிற ஸௌலபயம. (3ss wigs) (ஸாவபாபேப்யோமோக்ஷயிஷ்யாமி) எனகிறபடியே, ட்ராபதிவிரோதியைப்போக்கி ப்ராபயனான தன்னை உபகரிககைக் குறுப்பு, பராபதாவான இவன் கீழ் நினறநிலையும் மேல்போக்கடி யும் அறிகைககும அறிந்தபடியே செய்து தலைக்கட்டுகைக்கும் காந்தங்களான ஜ்ஞாநகதிகள் என்கை ஸௌகரயாபாதககுண சதுஷ்கத்திலும் ஸௌலப்யமப்ரதாக மாகையாலே, அந்தஸௌலபயகாஷட்டையை யருளிச்செய்கிறார் (இங்குச்சொன்னவென்று தொடங்கி.) அதாவது இப்பதத்திலே ஆஸ்ரயணோபயோகியாகச் சொனன ஸௌலபயத்து சகு வலிமா பூமி, “தமருகந்ததெவ்வுருவம் அவ்வுருவா தானே” எனகிற படியே, ஆங்ரிதாஉகாததொனறைத திருமேனியாகக்கொண்டு ஸதாஸந்நிதிபணணியிருக்கும் அரச்சாவதாரமெனகை. கடவனாயிருக்கும ப்ராப்தனாயி மைக்கு விடாமைக்கு. அதீக்தரியன் காணப்படா தவன். உபகரிககைக்கு - கொடுக்கைக்கு. ப்ராப் ஆச்ரயிக கிற. இவன - இசசேதான். கீழ்நின்ற நிலையாவது - ப்ராப்தி பாதிப நதகபூயிஷ்டடனாயிருக்கை. மேலபோககாவது - பரமபதததேறப் போருகை. அடி-இரணடுககுமஹேது. போக்கடி-பராப்யதேசம. பராபதி - பிதா புத்ரனை நியமிக்குமோ பாதிநியமிககைக குறுப்பான ஸமபந்தம. ஏகாந்தங்களான அவச்யாபேக்ஷிதங்களான. ஸௌகாயாபாதசங்கள - ஆச்ரயண ஸௌகர்யாபாதகஙகள். ஸௌலப்யம ப்ரதாநமாகையாலே - ஸௌலபய மீல்லாதபோது வாதஸ்லய ஸ்வாமிதவ ஸௌசீல்யங்கள் ஸௌகாயா பாதகமாக மாட்டாமையாலே அக்குணங்களில் ஸௌலபயம பரதாந மென றபடி. அந்தஸௌலப்ய காஷ்ட்டையை - அந்தஸௌலப்யஸீமா பூமியை. இப்பதததிலே - பூாவகண்டஸ்த்த நாராயணபதத்திலே. தமா - பகதா . உருவம் - திருமேனி. அவ்வுருவம் - ஆச்ரிதருகந்தவிகர ஹம், தானேயாம் - ஆசரி தருகாத திவ்ய மஙகள விகர ஹத்தையே தனக்கு அஸாதாரணமாய் அப்ராக்ர்தமான விகரஹமாகவுடையனா யிருக்கும். - - கசம . அகலா - கண னு தாவான * * - .

·52.0 முமுக்ஷுப்படியாகயாநம், மூ.---இதுதான் பரவ்யூஹவிபவங்கள போ லன்றிககே கண் லே காணலாமபடியிருக்கும். வயா.- இதுதனனையுப்பாதிக்கிறாா (இது தானென் றுதொடங்கி.) அதாவது - இவ்வாசசாவதாரந்தான தேவிப்ரகர்ஷ்டதையாலே கண்ணுக்கு வி ஷயமாகாதபரவ்யூ ஹங்களும், காலவிப்ரகாஷ்டதை யாலே கணணுக்கு விஷயமாகாதபடி போன விபவமும் போலனறி அநவரத ஸநநிதிபண்ணிக கொண்டிருககை யாலே , அநவரதம் கண்ணாலே காணலாம்படி யிருக்குமெனகை. க்கே, ஸநநமாய்! தனக தேச -இவவர்ச்சாவதாரந்தான-ஆச்ரிதருகந்த திருமேனியைத் அஸாதாரண திவ்யமங்கள விகரஹமாகககொண்டு ஸதா ஸநநிதிபண்ணியிருக்கும் இவ்வர்சசாவதாரந்தான். விப்ரகர்ஷ்டதையாலே - தேச தூரத்தாலே. மோக்ஷதாமததிலே;- நாமிருக்கிற பூமி முதற்கொண்டு கீழசேஷலோக பாயந்தம்பூலோக மெனறு வ்யவஹரிககப்படும்; இந்த பூமிமுதற்கொண்டு ஸாய மண்டல பாயந்தம் ல க்ஷ யோஜ நபர்யந்த விப்ர கர்ஷ்டதையை யுடைததாயிருக்கும் ; புவர்லோகம் ஸுர்ய லோகம முதறகொணடு சநதரமண்டல பர்பந்தம் பதினாலு லக்ஷமயோஜநையையுடைத்தாயிருக்கும் ; ஸுவாலோகம், தரு மண்டலதது ககுமேல் கோடியோஜ ைநயை யுடைத்தாயிருக்கும்; மஹாலோகம, அதுக்குமேல இரண்டுகோடி யோஜமையையுடை ததாயிருக்கும் ; ஜநோலோகம், அதுக்குமேல எட்டுகோடி யோஜ கையையுடைத்தாயிருக்கும்; தபோலோகம, அதுக்கு மேலபன்னிர ண்டு கோடியோஜநையை யுடைததாயிருககும்;ஸத்யலோகம,அது க்குமேல் கொஞசம குறைச்சலாக இரண்டுகோடியோஜகையையு டைததாயிருக்கும்;அதுக்குமேல் அந்தமதமஸ்ஸு; அதுக்குமேல அண்டகடாஹம், கோடியோஜநையையுடைத்தாயிருக்கும்; அதுக குமேல ஜலாவரணம, பததுக்கோடி யோஜநையை யுடை தத க்கும்; இந்தபரகாரம அவ்ய கதபர்யந தம பததுபபத்து கோடியோ ஜநை தூரமுள்ளதாக அறியத்தககது; இது ககுமேல் ஸ்வயம பர காசமான பரமபதததிலே பஞசோபநிஷணமயமான திவயமங்கள விகரஹ விசிஷ்டனாய ஸாவ வ்யாபகனான பரவாஸுதேவன தீரக கமாய அதிவிசாலமான இந்தலோக ஸ்திதியைப்பாராநின்றுகொ ண்டு ஹ்ர் ஷீகேசனாய் எழுந்தருளி யிருக்கிறான்; இது வாய்த்து - பரத்வம, காலவிப்ர கர்ஷ்டதையாலே - காலாதிகரமண ததாலே காலவ்ய வதாநத்தாலே என்றுமாம். விபவமும் - விபவாவதாரமும்; அதாவது - ராமகர்ஷ்ணாத்யவதாரங்கள் ஆஸநநமாய, ஸ 5G ஹித மாய்; ஸந்நிகர்ஷ்டழாய், . ப ·தவயப்ரசரணம், வை யெலலாம் நமக்கு நமபெருமாள் பக்கலிலே காணலாம். வயா. வை நமக்கு ககுணங்களெலலாம அர்ச்சாவதாரத்திலே காணலா மோவென்ன அருளிச்செய்கிறார் (இவையெல்லாம் நமக்கு நம்பெரு மாள பககலிலே காணலாமென்று) அதாவது - ஸெளகாயா பாதக மாகவும, கார்யாபாதகமாகவும சொன்ன இக்குணங்களெல்லாம, காண்கையிலே அபேக்ஷையுடைய நம்முடைய பெருமாள் பக்கலிலே காணலாம் எனகை. இக்குணங்களெல்லாம் - ச்ரயணஸௌகர்யாபாதகங்களான வாத்ஸல்யாதி குணங்களும், ஆசரித கார்யாபாதகங்களான ஜ்ஞாந் சக்த்யாதிகளும் ஸெளகாயாபாதகமாகவும் - ஆச்ரயண ஸௌகர் யாபாதகமாகவு!0. காாயாபாதகமாகவும் ஆச்ரிதகார்யாபாதக மாகவும். நமககு-ஆதம நிபஹு வசமாக அருளிச்செய்தாராகவுமாம; ஸ் வஸம்பந்தபரம்பரையைச் சொத்துக்கொண்டு அருளிச்செய்தா ராகவுமாம், நமபெருமாள என்னு மதுககு ஐதிஹ்யம்; - முன்பொரு காலத்திலே - கலாபாதிலே க்ரூரராயிருபபார்சிலர் பெருமாளை யும அததேசததிலுள்ள எமபெருமான்களையும் வாரிககொணடு போர, அபபோது பெருமாள் திருவடிகளுக்கு நல்லராயிருக்கிற ராஜாகணடகோபாலரென்கிற விண்ணப்பம் செய்வார், பெரு மாளைப்பிரிய க்ஷமரனறிககே அங்கேசென்று அவனைக்கண்டு தம் பணகளாலே அவனை வசீகரிக்க அவனும் அதிபரீத னாய உமககு வேண்டுவதென்னென்ன;"நமமுடைய பெருமாள் இங்கே வநதாா, அவரைத்தரவெனும எனன; ஆகில் கொண்டு போம‘எனறு பலவிகரஹங்களைக் காட்ட; அப்போது அவாகள் நடுவே தேடிசுகாணாமல கலே சித்திருகக; அப்போது அவனு டைய பெண்பிள்ளை அழகிய மணவாளப் பெருமாளான தன அந்தபுரத்திலே ஆதரித்து ககொணடுபோராநிற்க அச்செய் தியை யறிந்து. அவன, அவளறியாமல் கொண்டுவந்து வரோ உமமுடைய பெருமாள என றுகாட்டிககொடுக்கக்கண்டு, "இவர் தான நமபெருமாள்” என்று அணைத்தெடுத்துக்கொண்டு தவரையுடனே கோயிலேற எழுந்தருளப்பண்ணிக கொண்டு வந் தாரென்று ப்ரஸித்தமிறே. அப்போது அனை வரும பெருமாளன்று என்று சங்கித்தது ககு திருவாழியாழ்வான் பிள்ளையும், இவர் நம்முடைய பெருமாள்'' என்று மேலெழுத்திட் டருளினாராம். அன்று தொடங்கி அவாக்கு அதுவே நிரூபகமாய்ததெனறு மருளிச் செயவர்கள். 16 முடைய வரை ·கஉஉ முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், தணி மூ.- திருக்கையிலேபிடித்த திவ்யாயுதங்களும், வைத்தஞ் சல் என றகையும், கவித்த முடியும் , முகமும் முறுவலும், ஆஸந பத்மத்திலே யழுத்தின திருவடிகளுமாய நிற்கிற நிலையே நமக்குத் தஞசம. ரக்ஷகத்வ போக்யதவங்களிரண்டும் திருமேனியிலே தோற்றும். வ்யா. - பெருமாள்பக கலிலே இக்குணங்களுக்குபரகா பாகங்களா யுள்ள வறறைச்சொல்லி,இவற்றுடனே நிறகிற நிலை யேநமககு ததஞ சமென்கிறாா(திருககையிலேயென்றுதொடங்கி ) அதாவது - கார்ய கரத்வோபயோகியான ஜ்ஞாநகதிகளுக்கு ப்ரகாசமா மபடி, திருககைகளிலே தரித்துக்கொண்டிருக்கிற பங்கசகராதி திவ்யாயுத ங்களும், வாத்ஸல்யபரகா ரகமாம்படி வைதது அஞ்சலென்ற கையும், ஸ்வாமிதவப்ரகா பாகமாகக் கவித்த முடியும் , ஸௌலய ப்ரகாபகமானமுகமும முறுவலும , அனை வாககும கணடுபற்ற லாம் படியான ஸௌலப்யப்ரகாசகமாக ஆஸநபதமத்திலே அழுத தின திருவடிகளுமாயக கொண்டு எழுந்தருளி நிற்கிற நிலை யே அநந்யகதிகளான நமக்குரக்ஷகம் உபாயோபேயரிஷ்ட் டர்க்கு அபேக்ஷிதமான ஆகாரங்கள் இரண்டும் கீழசசொனன யே நிற்கிற திருமேனியிலே தோற்றுமென்கிறாா (ரக்ஷகதவ போக்யத்வங்க ளிரண்டு நதிருமேனியிலே தோற்றுமென்று ) எனகை படி - கவித்த - கவ்விக்கொண்டு கிடக்கிற, இத்தால - தாடாஸகதியை யும், ஸகடிதத்வத்தையும் சொல்லுகிறது. ஸவாமிக்கிறே முடியு ள்ளது ; ஆகையாலே, முடி ஸ்வாமிதவபரகாசகம். அபிமத விஷய ததைக்கண்டாலிறே முகவிகாஸமும் மந்தஸ்மிதமு முண்டாவது; ஆகையாலே, முகமும் முறுவலும் - ஸௌசீல்ய ப்ரகாசகம. அனை வர்க ம-ஸாவாதிகாரிகளுக்கும் பற்றலாம்படி - ஆச்ரயிக்கலாம படி. ஆஸபத்மத்திலே - பதமாஸந்ததிலே. நிறகிறநிலை - இருக்கிற விருப்பு , ஆஸநபத்மத்திலே திருவடி அழுந்தியிருககை, அனை வரும் ஆசரயிககலரமபடியான ஸௌபலய ப்ரகாசகமெனகை. அநந்யகதிகளான - அகிஞ்சநாந நயகதிகளான. கண உபாயநிஷ்டர் என்கிறது - உபாயாத்யவஸாய நிஷ்டரை ; உபே யநிஷ்டர் என்கிறது . ப்ராப்ய தவரா நிஷ்டரை, உபாயநிஷ்டரென கிறது-தர்ப்தப்ரபந்தரை; உபேய நிஷ்டரென கிறது-ஆர்ததப்ரபந் நரை உபாயநிஷ்டர்க்க பேக்ஷிதங்களான ஆகாரங்கள் - வாதஸல்யா திகளும் ஜ்ஞாந சக்தயாதிகளும்; உபேயரிஷ்டர்கக பேக்ஷிதங்க ளான ஆகாரங்கள் - திவயாயுதங்கள். --- ·த்வயப்ரகரணம். F வ(D - மூ --(சரணௌ)திருவடிகளை, இந்தால்-சேர்த்தியழகையும் உபாயபூர்த்தியையுஞ சொல்லுகிறது பிராட்டியும் அவனும் விடி லும் திருவடிகளவி டாது. தின மலாயிருக்கும். வயா. - அதாவது - ரக்ஷண பரிரமான திவ்யாயுதங்களோடும், ரக்ஷணத்துக்குக் கவித்த முடியோடுங் கூடியிருககையாலே ரக்ஷகத் தோற்றுகையாலும், அணியாராழியுஞ் சஙகமும் “முடிச் சோதியா யுனது முகச்சோதிமலாந்தது வோ'' எனகிறபடி யே, அவைதானே அழகுக்குட லாய் வைத்து அஞசல என றகை யும், முகமும, முறுவலும, ஆஸ பதமத்திலே அழுத்தின திருவ டிகளும ஓரொன றே அழகுககு எல்லை நிலமா யிருககையாலே போகயதவம் தோற்றுகையாலும், இரண்டும் திருமேனியிலே ப்ர காலிகுமென்கை ஆக, நாராயணபதார்த்தத்தை அருளிச்செய் தாராயிறறு. இனி, (207) (சரணௌ என்கிற பதத்துக்கு அர்த்த மருளிசசெயகிறார் (சரணௌ - திருவடிகளையென் று.) இந்த த்வி வசந்ததால சொல்லுகிற அாததததை அருளிசசெய்கிறார் (இத்தா லென்றுதொடங்கி ) அதாவது (33) (சரணௌ) என்று. இரண்டு திருவடிகளையும் சொல்லுகிற இததால் - (இணை ததாமரை படி) என கிறபடியே-இரணடு காமரைப்பூவை நிரைதது வைத்தாப் போலேயிருககிற சேர்ததியழகையும், தவிவசநம, இரண்டுக்குமேல் மறறொன்றுபுகுர ஸஹியாமையாலே, ஸஹாயாந்தர நிரபோ பக்ஷமா ன உபாயபூர்த்தியையுஞ சொல்லுகிறதெனகை. இனி, உபாயத்வை காநதமான இதின குணாதிக்ய ததை அருளிச்செய்கிறார் (பிராட்டியும் மென்று தொடங்கி.) க்ஷணத்துக்கு - க்ஷி ககைக்கு . அணியாபாழியும சங்கமும் - ஆபரண தயா பூர்ணமான ஆழியும் சங்கும். அஞ்சலென் றகையும் - அபயப்ரத ஹஸ்தமும். அழகுக்கு எல்லை நிலமாயிருக்கை யாலே-தனனோடொதத அழகியதும தனக்கு மேற்பட்ட வழகி யது ம இன்றிக் கேயிருககையாலே ரண்டும் - ரக்ஷகதவமும், போக் யதவமுமாகிற இரண்டும். நாராயண பதார்த்தத்தை அருளிச்செய்தவநந்தரம். நத தவிவசந்ததால சரணபத்ததினமேலவந்த த்வி வசந்த் தால. இணை ததாமரை - பரஸ்பரது லயஙகளாய் ஒன றோடொன்று சேர்ந்திருக்கிற. நிரைத்து வைத்தாபபோலே - பங்தியாகச் சேர்த்து வைத்தாப்போலே. னி - சரணபதத்தினுடைய தவிவசநார்த்தத்தை யருளிச் செய்தவ நந்தரம. உபாயத்வைகாந்த மான உபாயதவத்துக்கு அவச்யாபேக்ஷிதமான. இதில்-திருவடிகளுடைய, இனி - - ·முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், 22 வமை கைவி தன வன தனஸ் மூ. போஷிபககல் பேஷபூதனிழியுமதுறை, பரஜை முலை யிலே வாய்வைககுமாப்போலே. இததால்-பிராட்டிக கிருப்பிட மாய குணப்ரகாபாகமுமாய பரிபாலனையும் கப்படத் திருத்திச்சோத் துக்கொள்ளுந் திருமேனியை நினைக்கிறது. வ்யா.- அதாவது - ஸ்ரீமதபதததிலே புருஷகார பூதையாகச் சொன்ன பிராட்டியும், அவள் தானே சிதகுரைககிலும “எனன டியாரது செய்யார்' என னும்படி, நாராயணபதத்தில் சொன்ன குணவிலிஷ்டனான டிலும், திருவடிகள வைலககண்ய ததாலே துவககிககொளளுகையாலே ண்புகழ் நாரணனறி ண கழல் எனகிறபடி பற்றினாரை நழுவவிடாததிண்மையையுடை டைத்தாயி ருககு மெனகை. இந்த குணாதிகய ததைபபறறவு மனறிககே, வரூபா நுகுணமும், மும், திருவடிகளிலே இழிகை யனனுமததை ஸதாஷ்டாந்தமாக அருளிச்செய்கிறார் (போஷிபக்கலென்று தொட ங்கி.) அதாவது - போஷிபககல ஆய்ரயிக்க விழியும் போஷபூதன தன்ஸ் வரூபாது குணமாக' இழியு அறை திருவடிகள; ஸ்தாநதய ப்ரஜை தாயினுடைய அவயவமெல்லாங் கிடகக, தனக்கு வகுதத தாயுள்ள முலையிலே வாயவைக்குமாபபோலே யென்கை. திருவடி களைச்சொனன விது திருமேனிககு உபலக்ஷணமென்கிறாா மேல இத்தாலென்று தொடங்கி.) அதாவது () (சரணௌ என்று - விகரஹைகதேயாமான திருவடிகளைச் சொன்ன இத்தால “திருவிருந்தமார்பன” என்னு மபடி, ஸ்ரீம தபதர தில சொனன, அவளதானே கடகையானவள தானே சிதகு - தோஷ குண விசிஷ்டனான வாத ஸலயாதிகுண விசிஷடனான. தனவைலக்ஷண்யததாலே தன்னழகாலே. துவக்கிக் கொள்ளுகை யாலே - வயாமுகதமாககிக கொளளுகையாலே; தனனை அரை க்ஷணம் பிரியிலும் வாடிப்போ மபடிப'ண்ணுசையாலே யென்றபடி. திண்மை - தராட்யத்தை . திண்கழல் - தாடமான வீரக்கழலையுடைய திருவடிகள். . இந்த ணாதிகயத்தைப்பற்றவு மன றிககே - இப்படி ஆசரி தாகளை நழுவவிடாம லிருக்கையாகிற குணாதிகயததைப்பற்ற ஆச ரயிக்கையனறிக கே. இந்த-இப்படி. (திருவடிகளிலேயிழிகை -இ இவன் தனஸ்வரூபாது குணமும்) என று அந வயிப்பது என்று அநவயிப்பது இழியும் துறை ப்ரவேசிககும் ஸ்த்தலம், அதாவது - திருவடிகள (ப்ரஜை - முலை யிலே வாயவைக்குமாப்போலே - சேஷிபககல் - சேஷபூதன் - இழி யும் துறை) என்ற வயம். இத்தால் - சரண சப்தததாலே. திரு விருந்த மார்பன - திருவாலே - பெரிய பிராட்டியாராலே வலிக்கப் பட்ட மாரவையுடையவன் - த்தை. - ·தவயபாகாணம். கஉரு . - மூ. - (மரணம்) இஷ்டப்ராப்திக்கும் அநிஷ்ட நிவாரணத் துக்கும் தப்பாத உபாயமாக. வ்யா.- புருஷகாரபூதையான பிராட்டிக்கிருப்பிடமாய, நாராயண பதத்திலசொனன குணங்களுக்கு ப்ரகாபகமாய, “பலபல நாமுஞ சொல்லிப் பழிதத சிசுபாலன்” என்கிறபடியே, ப்ரதவேஷபா னாய நிந்தோகதிகளைப்பணணித திரிந்த பரியபாலனையுமுட்பட, (அலைவலைமை தவிாதத வழகன்) எனகிறபடியே, தனனழகாலே தவேஷாதிகள போம்படி திருத்தி, திருவடிதாடபாலடைநத ) என்கிறபடியே சேர்த்துக்கொள்ளும் ஸ்வபாவத்தையுடைத்தான திவ்யமங்களவிகரஹத்தை நினைக்கிறது என்கை. அநந்தரம், பரணபதார்த்தததை அருளிச்செய்கிறார் (பரணம் என தொடங்கி ) அதாவது (33 శ్శరణమిశ్యయమ్ | వర్తతే నాచు తుచైపు ఉ நான :) (உபாயே காஹ 봄 ரக்ஷித்ரோம் பபதம்பரணமித்யயம வர்தததேஸாமப்ரத 0 சைஷ உபாயாாததைக வாசக,) எனகிறபடியே - பரண பதம், ரக்ஷிதாவுக்கும், காஹததுசகும, உபாயத்துக்கும் வாசகமே யாகிலும், இவ்விடததில உபாயததுக்கே வாசகமாகையாலும், உபாயக்ராத்யம் இஷடாநிஷ்டப்ராப்தி பரிஹாரகரண மாகையா லும், இஷ்டப்ராப்திக்கும், அதிஷ்ட நிவாரணத்துக்கும் தப்பாத இப்பதததுககு அாத்தமருளிசசெய்கிறார். இஷடாநிஷ்டங்கள தான எனதென னும ததைப் பரந்தபடியிலே விஸ்தரேண அருளிச்செய்தார் ளுக்கு வாத ஸலயாதிகுணங்களுக்கு. தோஷம. பழிதத தூஷித்த, அலைவலைமை - பஹஜல்பம் திருவடிதாட்பா லடைந்த-எ மபெருமானுடைய திரு வடியிடத்தையடைந்த. அநந்தரம் - சரணசபத்தார்த்தத்தையருளிச்செய்தவநந்தரம். இருதாரண சபததாாத்தமானது, உபாயத்திலும், க்ரஹத்திலும், ரக்ஷிதாவிலும், ஸ்வவாசயதவ ஸமபாதேநவாத்திக்கும். இப்போது இதில என்றால் - அரத்ததரயவாசகமான இப்பரணாப்தம உபாய் மாகிற அர்த்தத்துககேவாசகமாகக்கடவது. தப்பாத - அவ்யபிசாரி உபாயமாக எனறு, --குணங்களுக நாழ- உ ளபட - யான. பரந்தபடியிலே ;-அநிஷ்டமாவது டமாவது - “நீர் நுமதென்றிவைவேர் முதல்மாய்தது” என றும், “அநாத்மந்யாதமபுத்திரயா” என்றுஞ் சொல்லுகிறபடியே - அநாத்மந்யாத்ம புத்திரூபமாயும் அஸ்வே ஸ்வத்வபரதிபத் திருபமாயுமிருக்கிற அவிதயையும், அவிதயாகராய மானராகத வேஷங்களும், கரணத்ரயத்தாலும் கூடு பூரித்து வைத் து தத்கார்யங்களான புண்யபாபரூப காமங்களும் , காமதவயததி ·கஉ ா முமுக்ஷப்படிவ்யாகயாநம், - - . பாபக மெ னும் னுyை . LP இத்தால பராபயந்தானே ப்ராபகமென்கிறது வயா.--ஸ்ரீயபேதிப்படியிலும், '' அ நிஷடமாகிறது - அ விதயை யும் , அவிதயாகராயமானராகத வஷங்களும், புணயபாபரூபமான காமங்களும், தேவாதிசதுாவிதசரீரங்களும், ஆதயாதமிகாதிதுகே பரம்பரைகளும்; ஷ்டமாகிறது அாசசிராதிமாரகககம நமும், பரமபதபராப்தியும் பரமாதமதாபநமும், குணாநுபவகைஙகாயங் களும்" • Est ஸங்கரஹெண அருளிச்செய்தார்; ஆகையால விடத்திலும அவை வகதவ்யங்கள. கீழ் நிரததேசதவஸ்து வை உபாயமாகச் சொன்னதின தாதபாயததை அருளிச்செயகிறா (இததால ப்ராப்யந்தானே பராபசமென கிறதெனறு.) அதாவது - கீழசசொன்ன விஷயததை உபாயமாகச் சொல ஓகிற ததால், பராபயவஸது தானே, ன் - ஞ சொல லு கிறது எனகை. பலபோசதராத்தமாக பரிகரஹிக்கும் தேவதிரயகாதி யான நாநாவித சரீரங்களும, அம்ரீரஙகளை பரிகரஹிதது அநு ககும் ஆதயாதமிகாதி து கேபரம்பரைகளும் தொடக்கமானவை இஷ்டமாகிறது - புண்யபாப விதூ நநப்ரகாரமும், ஹார்த்த மார்க்க விசேஷணபரகாரமும், ஹ்ர் தயகுஹாநிரக்கம் நமும், அர்ச சிரவாஸா லகலபக்ஷாதயாதி வா ஹிக ஸதகாரமும், ஸ்லில தஹந பவநாரயாவரண ஸபதகாதயதிலங்க நமும், தரிகுணாதகரமணமும், விரஜாகய அபராகாத ந தீவிசேஷா உவக ஹநமும, ஸூக்ஷம ரீர விமோசநமும், அமாநவகரஸ்பாசமும், அபஹத் பாபமதவாதி ண ததாச்ரய ஸ்வரூப ப்ரகாரமும, பஞசோபநிஷணமய திவ்ய விகரஹமும், ஐராம தீய திவயஸரபேராப்தியும், ஸுரி ஸதகாரமும், ராஜமார்க்ககம நமும், பரஹ்ம வேசம் பரவோமும், திவயமணடப்பராபதியும, திவயபர்யங்க நிரீக்ஷண மும, ஸப த நீக ஸர்வேச்வரதாசமும், ஆநநதமயபரமாதம ஸமீபஸ்த திதியும, பாதபீடபாயங்கோத ஸங்காரோஹணமும, ஆலோகாலிஙகநாத யநுபவமும, ஸ்வரூபகுண விகாஹாதய நுபவஜநித ப்ரீதிப்ரசர் ஷமும், நாநாவிதவிசா ஹபரிகரஹ பூாவக ஸ ஸாவாவஸ்த்தோசித ஸாவபரகார கைங்காயகரணமும் இதில் பா தாநமாக இஷ்டமாயிருப்பது - கைங்காயமும, அதுக்கு உபயுகதங் களாகையாலே இஷ்டங்களாயிருக்கும் மற்றுமுள்ளவை ஆக இப படிககொதத அரிஷ்டத்தை நிவாததிப்பித்து இஷ்டபராபதியைப் பண்ணுகை. கீழ்நிரத்தேசித்தவஸ் ய பேதியாய ஸமஸ்த கல்யாண குணாத்மகனாய திவ்ய மஙகள விக்ரஹவிசிஷ்டனான நாராயணன் . மஙகள ர் ம தேச ஸாவகால - ஸ்ரீய ·தவயப்ரகரணம். - மூ.- கிழச்சொன்ன மூன்றும் ப்ராபயமிறே இவன செய லறுதியாலே உபாயமாககுகிறா னி ததனை. (சரணௌ பரணம் ) எனகையாலே - உபாயாந்தர வ்யாவாத்தமான உபாயமென்கிறது வ்யா கீழ, பராபயபரஸங்கமுண்டோவென அருளிச்செய் கிறாா (கீழ்ச்சொனனமூ றுமபராப்யமிறேபென்று ) அதாவது ஸமஸ்தமான பூாவபதத்தில் சொன்ன லக்ஷtவிலிஷ்டதவமும், கலயாண குணயோகமும், திவயமங்கள விகாஹோபேததவ மாகிற மூன்றும் , (--85-) (ஸ்ரீயாஸாரத் தம் - ஆஸ்தே ) (STSS--F) (ஸாவாக்காமா 15 - அஸ்துதே)(<a M} ( (ஸதாபல்பந்தி) என அ,இவனுக்கு அதுபவவிஷயமாகச சொலலப படுகிறவையாசைடாலே பராபயமிறேயெனகை. லும் இ ததை உபாயமாக்குகிறது தானெனனென்ன அரு ளிசசெய்கிறாா இவன செயல அறுதியாலே உபாயமாக்குகிறா னித னையெனறு.)அதாவது - அகிஞசானாய, அநயகதியாயநிற கிற இவன செயலமாடசியாலேபோகயமான பா லை மருந்தாககு வாரைப்போலே, பராபயமானது தனனையே ப்ராபகமாக்குகிறா னி ததனையென கை. இது தனனாலே இவ்வுபாயததுககு ஓர சாலலுகிறதெனகிறாா (சரணெளபாரணமென்கையாலே யென்று தொடங்கி.)அதாவது - (T3T3325) சரணௌ பாரணம) என்று, பராப்யவஸ்து தனனையே ப்ராபகமாகச் சொலலுகையாலே ல, ப்ராப யம வேறும், தான வேறுமாயிருக்கும உபாயாந்தரங்களிற்காட்டில வயாவாத்தமான உபாயமாதென்னுமிடம் சொலலுகிறதெனகை. அ. - கீழ- ஸ்ரீமநநாராயண சரணௌ மரணம எனகிறபத்ததி லே. ஸம ஸ்தமான அவிபகதமான. பதததில் - மகாரா யணசரணௌ என கிறபதத்தில. ஆனாலும் - கீழஸ்ரீமதபதத்தாலும், நாராயணபத்த்தாலும், சரண பதததாலும் சொல்லப்பட்ட வாத்தங்கள் மூன்றும் ப்ராபயமானா அம, இததை.ப்ராப்யமா 31 அாதத்தரயததை என.எந்தபரயோஜ நதது ககாக. உபேயாதனனையே உபாயமாகப்பற்றுகையாலே-உபா யமாகப்பற்றுகிறபோதே உபேயமாகபபுகு 5திருககையாலே.பரிகர் ஹீதோபாயதது ககு ஸாதயமான பலமெனறுகருதது. அகிஞசந அநநயகதியாயநிறகிற இவனசெயல மாடசியாலே- அகிஞச னான இவனசெயலமாடசியாலும் அநந்ய கதியான இவன மாட்சியாலும் மருந்தாககுவாரைப்போலே -பிததரோகத்துக்கு மருந்தாக்குவாரைப் போலே இது தனனாலே-பராப்யந்தன்னையே ப்ராபகமாகச்சொல்லுகை யாலே. இவ்வுபாயததுக்கு - ாசவரோபாயததுக்கு. வ்யா வாதத விலக்ஷணமான. ஆக இவவாகய ததால் உபாயத்துக்குச் சொன்ன அதிசயமாவது - உபாயாந்தரங்களில் காட்டில் வேறுபட் டிருககை. வய யை செயல மான ·முமுக்ஷிப்படிவ்யாக்யாநம், மூ --(பரபதயே) பற்றுகிறேன. வாசிகமாகவும், காயிகமாக வும்பற்றினாலும் பேற்றுக்கு அழிவில்லை; ஜ்ஞாநாநமோக்ஷமாகை யாலே மாநஸமாகககடவது. வ'யா - அநந்தரம், கரியாபதத்துககு அர்ததமருளி செய்கிறார் (பரபதயே - பற்று கிறேனென் பற்றுகிறேனென்று) அதாவது - இப்பதம் (3) (பதகதௌ) என்கிற தாது வலித்தமாகையாலே, கதிவாசி யாகை யாலும், உத்தமனாகையாலும பற்றுகிறேன என்று, துக்கு அரத்தமருளிச்செய்கிறார். இதுதான் மாநஸவாசிக காயிகரூபையான த்ரிவிதகதியையும் காட்டவற்றாகையாலே, அதில் எாதகரணததாலுண்டான பற்று தலைச்சொலலுகிறதென்ன அருளிச்செய்கிறார் (வாசிகமாகவு மென றுதொடஙகி.) அதாவது - (737825) (பவாரணம்) இத் யாதிப்படியே,ரக்ஷிககவேணும் என்று பரார்த்திக்கையாகிற கேவல வாசிகமாகவும் , (428305 3558) (அஞ சலிபோ மாமுதரா க்ஷிப்ரமதேவப்ரஸாதி நீ)எனகிறபடியே, பகவத்ப்ரஸாத ஹது பூதமான அஞசலியைபரயோகித்தல, நிஷா தகாகாதிகளைப் போலே, ரக்ஷகவஸ்து இருந்த விடத்தே வருதல செய்கையாகிற கேவல காயிகமாகவும பற்றினாலும் பல ததிககு அழிவிலலை; 5) (ஜ்ஞாநாந்மோக்ஷம) எனகிறபடியே, ஜஞாந்ததாலே மோக்ஷம் என்கையா ே பற்று தலாகக் கடவது என்கை. அதாவது - ஒரு புத்திவிஷேம். இந்த புததிவிசேஷம் தனனைப் பரந்தபடியிலே விஸ்தரேண அருளிசசெய்தார். அ. - அநந்தரம் - பரணசப்தாரத்த மருளிச் செய்த வநந்தரம். கரியாபதததுககு - ப்ரபதயே எனகிற பதத்துக்கு. இப்பதம்.பர பதயே என்கிறபதம். உத்தமனாகையாலும் உத்தமபுருஷதாது வாகையாலும். இது தான்-ப்ரபதயே என்கிற க்ரியாபதந்தான். காட்டவற் றா கையாலே - காட்டககடவதாகையாலே. அதில்-கதித்ரயததில். அழிவில்லை - ஹாநியில்லை. அதாவது - மாநஸமான பற்றுதலாவது. * மாநஸமான பரந்தபடியிலே;-இந்த புததிவிசேஷமாகிறது - அநநயாா ஹ சேஷத்வஜ்ஞாநாதய நந்தர பாவியாய் , ஸாதய ஸாதந வ்யாவாத்த மாய், தேவாநாமகுஹ்யமாய், பகவதரக்ஷகத்வாஉதுமதிரூபமாய, ஸக்ர்தநுஷ்டேயமாய், அவிளம்பபலப்ரதமாய் , ஸர்வாதிகாரமாய ஸ்வரூஉபா நுரூபமாய் , அந்திம ஸ்மர்திநிரபேக்ஷமாய் , தாடாத்யவ ஸாயரூபமாயிருப்பதொரு ஜ்ஞா நவிசேஷம். இதரோ பாயவ்யா வ்ர்த்தமாய் - கர்மஜ்ஞாநாத்யுபாயவிலக்ஷணமாய், . , ·த்வயப்ரகரணம். மூ. உபாயம அவனாகையாலும், இவை கேரே உபாயமல்லா மையாலும், இம்மூன்றும் வேணுமென்கிற நிர்ப்பந்தமில்லை. வ்யா. - பசியபேதிப்படியிலும் , இந்த புத்தி விபேஷமாகிறது - அநந்யார்ஹஷேத்வ ஜ்ஞா 6கார்யமாய, இதரோபாயவ்யாவாத் தமாய,பகவத்ரக்ஷகத்வாநுமதிரூபமாய், ஸக்ர்தநுஷ்ட்டேய மாய், வயபிசா ரவிளம்பவிதுரமாய,ஸாவாதிகாரமாய், நியம பயமாய, அகதிமஸ்மர்தி நிரபேக்ஷமாய், ஸுபாகமாய, யாச்நாகாபபமாய், , தாடாத்யவஸாயரூபமாயிருப்பதொரு ஜ்ஞாநவியோஷம அருளிசசெயதார்; ஆகையால, இவ்விடத்தில் அதுவும அ நுஸந்த் ப எ ன் தேயம். எனன - களான வை இப்படி மாநஸமாத்ரமே யமையுமோ, “ சிந்தையாலும் ” இத்யாதிப்படியே, த்ரிவிதகரணத்தாலும் ஸ்வீகரிக்க வேண்டாவோ அருளிச்செய்கிறார் (உபாயம் அவனாகையாலுமென்று தொடங்கி.) அதாவது - பலவத்திக்கு உபாயம் பற்றப்படுகிறவன் பாய்வரனாகையாலும், கரணத்ரயத்தாலு முண்டான பற்றுதல் ஆபாதப்ரத்தியில் உபாயம்போல் தோற்றிக் கழியுண்டுபோமதொழிய, ஸாக்ஷாத் உபாயம் அல்லாமையாலும், பலவிததிக்கு அதயவஸாயாத்மகமான ஸ்வீகாரம் ஒன்றுமே யமையும ; இம்மூன்றும் வேணும் எனகிற நிர்ப்பந்தமில்லை யென்கை. அதவா, இப்படி ஓரொனறிலே ஒதுக்கிசசொல்லுகிற தென , த்ரிவிதகரணத்தாலும் பற்றுதலைச் சொன்னாலோ வென்ன; (உபாயம்) இதயாதியாலே அருளிச்செய்கிறாராகவுமாம். அபபோ தைக்கும் ஓரொன்றேயமையும், இம்மூன்றும் வேணும் என்கிற நிரபபநததமிலலை யென்கை. அ. - வ்யபிசாரமாவது அநவரதஸ்மர்திக்கு அநதராயமா யிருக்கும ஸமாதிபங்கம . விளம்பமாவது - பலவிளம்பம். விதுரமாய் - ரஹிதமாய . இவ்விடத்தில் - இந்தகரந்தத்தில், அதுவும் - அந்தபுத்தி விசேஷஸ்வரூபமும். மாநஸமாதரமே - மாநஸமான பற்றுதல்மாத்ரமே. அமையு மோ - போருமோ . ஸ்வீகரிக்க வேண்டாவோ - பற்ற வேண்டாவோ . பற்றப்படுகிறவன் ஈச்வரனாகையாலும் - பற்றுதல் உபாயமன்றி ககே பற்றப்படுகிறாச்வரனாகையாலும். ஆபாதப்ர தீதியில்-மேலெ ழப்பார்த்தபோது. ஸாக்ஷாது பரய மலலாமையாலும் - அத்வார கோபாய மல்லாமையாலும், பலஸித்திககு-பலப்ராப்திககு. மூன் றும் - த்ரிவிதமான பற்றுதலும். நிரப்பந்தமில்லை - நியமமிலலை. அப்போதைக்கும் - அப்படி அவதாரிகையான போதைக்கும். ஒரொன்றேயமையும் - கரணதரயத்தாலுண்டான பற்றுதலகளிலே ஒருகரணத்தாலுண்டான பற்றுதலேயமை மயும். 17 ·கங.O முமுக்ஷப்படி வயாகயாநம், வ்யா. இ)வா மூ.- வர்த்தமா நமிர்ததேபம ஸதவம் தலையெடுத்து அஞ்சின போது அநுஸநதிககைககாக. நிர்ப்பந்தமில்லை எனகையாலே இந்தஸவீகாரம த்ரிவிதகரணத்தாலும் உண்டானாலும் குறையில்லையென னு மிடா தோற்றுகிறது. இப்ரப பதநம் கரணத்ரயத் தாலும் உண்டாகவு மாம; ஏக்கரணத்தாலே உண்டாகவுமாம;பலவலி ததிககுக குறை யில்லை; அதிகாரிபூர்ததிக்குக கரணதரயமும் லேணும; பலவலி ததி க்கு ஏககரணமே அமையும; உபாயபூாததிககு, ஸ்ரீயபேதிதவ மும், வாத்ஸலயாதிகுணயோகமும், திவ்யமங்கள விகர ஹமும் அபேக்ஷிதமாயிருககிறாப்போலே, அதிகாரபூாத்திககுக கரணதா யமும் அபேக்ஷிதமாயிருக்கும்” எனறிறே, பரந்தபடியில தாம் அருளிச்செய்தது. (155sse 38: 358 35)(ஸகாதேவ ஹிசாஸ்த ரார்த்த: கர்தோயாதாரயே நாரம) (133355 (ITIS) (ஸ்காதேவ ப்ரபந்நாய) இத்யாதிகளிற் சொலலுகிறபடியே - ப்ரபத்தி ஸகாத கரணீயையாயிருகக, வாத்தமாநமாகச சொல்லுகிறது ஏதுககாக வென்ன அருளிச்செய்கிறார் (வர்த்தமாக நிர்த்தோமென்று தொ டங்கி.) அதாவது - (825) (லோகவிகராந்த சரணௌ பரணதேவ்ரஜம்) (நினனடியிணையடைந்தேன) (அடிக் கீழமர்ந்து புகுநதேன) என்கிறபடியே சொல்லாதே , - குறை - பலவிததியில் குறை. கரண தரயமும் - கரணதரய த்தாலுண்டான ப்ரபத்தியும் . ஏக்கரண ே ஏக்கரணத்தாலுண் டானப்ரபத்தியே உபாயபூர்த்திக்கு - உபாயதவபூாத்திக்கு . "நின்னடியிணை யடைந்தேன்" "அடிக்கீழமர்ந்து புகுந்தே இதயாதி ப்ரமாணங்களில் சரணாகதி ஸ்வகர்த்ர்கமாகச் சொ ல்லப்பட்டது சிஷ்டாசாரம் - ஆசார்யாகள செய்தருளக காணா நின்றோம். இது ககடியெனனெனனில்;-(583ag98535) P335) (புதாஃப்ரேஷ்யஸ்த தாலிஷ்ய இத்யேவஞ்ச நிவேத யேத்) பாண்டில்ய ஸ்மர்தியில் விசேஷிதது ஆசார்யன நுஷடித்த கதியே முக்யமெனறு சொல்லுகையாலே இதுவே ஸத் ஸம்பரதாயமாக நமமாசார்யர்கள அநுஷ்டிததுப் போருவாகள. அதிலும், (அடிக்கீழமாந்து புகுந்தேன) எனறு-பரமாசார்யரான நம்மாழ்வார் செய்தளிருளின ப்ரபத்திதானே தச்சிஷ்யபரம்பரை க்கெல்லாம் போருமென்று சில ஆசாரயாகள் நிர்வ ஹிப்பர்கள். (కాలత్రయే పికరణత్రయ నిర్మితాతి పొపక్రియ స్వశ రణంభగవత, మైవ ! సానత్వయైవకమ T83agலைணை 355./) (காலதரயேபிகரண த்ரய நிர்மிதாதி பாபகரியஸ்ய பரணபகவதக்ஷமைவ - ஸாசத்வ யைவகமலாமணேர்த்திதாயக்ஷேமஸ்ஸயேவ ஹிய தீந்த்ரபவச்ச்ரி தாநாம் =) 4 ன் ·த்வயப்ரகரணம். తల స్మా கால தரயத் - ( al. (ఉష్ణు శ్శేషీ తదీయళ్ళుభగుని విగ్రహం శ్రీశరారి శ్రీమాక్ రామాను - -- పదకము. యుగం భౌతికమ్యంకదీయమ్ | తస్మిస్ రామానుజా ర్యేగురువెతిచ పసంభౌతి శ్రీవద్గురూణాం కులమికమఖింత స్యనాధస్య శేష :) டியே ஆசாரயபதம் உடையவரிடத்திலே பூர்ணமாய், அவாசெய் தருளின் ப்ரபத்திடே அஸ்மதாதிகளுக்கும் உத்தேச்யமென்னு மததை யருளிசசெயகிறாா(633-காலதரயே பீத்யா தியாலே.) பூகபவிஷயத்வர்த தமரநரூபேண மூன றுவகைப்பட் டிருந்துள்ள லும். ( కాలు యేపి காலதரயேபி) ஒருகாலமல்லா ஒருகாலத்திலே யாகிலும் ஸத நுஷடாநமினறிக்கே எல்லாககாலத் திலும் பாபங்களேயாயத்து இவன் செய்வது. (33 - கரணத்ரய) ே நாவாககாய ரூபேண மூன்றுவகைப்பட்டிருக்கிற கரணதரய த்தாலும், அது தானும் ஒருகாண ததாலனறிககே கரண தரயத் தாலும் பாபங்களேயாய்த்து சசெய்வது (18.5-நிர்மித) கல்பித்து விடுகையனறிககே அநுஷ்டாநபர்யந்தமாககுகை. (S- அதிபரபகரியஸ்ய) செய்யப்பட்ட மஹாபாதக உபபாதகங்களை யுடையவலுககு. அன்றிககே, (JanPஈல் 5TIosa- 335) (யதபரஹ்ம கல்ப நியுதா நுபவேப்ய நாய்ய ததகிலபிஷம்) என்று சொல்லப்பட்ட மஹாபாபத்தை யுடையவனுக்கு. (5325- ம) அரிஷ்ட நிவாததிககும் இஷ்டப்ராப்திககும தப்பாத உபாயம. (XSS as (RSS 33 - பகவதக்ஷமைவ) ஆச்ரி தகார்யகரதவோப யோகிகளான ஜஞாந சகதயாதி கல்யாண குணங்களையுடையனான ஸாவேச்வானுடைய, “பொறுத்தோம்” என்கிற க்ஷமைதானே. ஏவகாரத்தாலே - மற்றொன்றில்லை யென்கிறது. அன்றிக்கே, தம க்கு பூர்வகாலத்திலும், தமக்கு ஸமகாலத்திலும், தமக்கு உத்தர காலத்திலுமுள்ள ஸபராத சேதநாககு என்று மொகக பகவத் க்ஷமையேஇஷ்டாநிஷடப்ராபதிபரிஹாரங்களுக்கு உபாயமென்று அநுஸந்திக்கிறாராகவுமாம.(**-ஸாச)எப்படிப்பட்ட அபராதஙக ளுக்கும் புகலிடமாக ப்ரஸித்தமான அந்த க்ஷமைதானும் (ல- தவயைவ) ஸஸாரிகள் துர்ககதியைக்கண்டு பொறுக்கமாட்டாதே, வாகள துாககதியிலநின்றும் நிவாத்தராய் ஸ்வரூபா நுரூபமான தாஸ்யத்திலே அந்வயித்து வாழுமபடி எங்ஙனே ! என் புரண்டகாபையையுடைய தேவரீராலேயே. ஏவகாரத்தாலே இன்று ஒருவனறிவுடையனாய ப்ராாததிககவேணடாதபடி ஸ்வாச் ரித ஸகல சேத நவிஷயமாக தேவரீராலே ப்ரார்த்திக்கப்பட்ட றது. இத்தால் எம்பெருமானார் தாமே ஸ்வஸம் பந்தி ஸகல சேத விஷயமாக ப்ரபத்தி செய்தருளுகையாலே, தனித்து ஒருவர் பரபத்தி பண்ணவேணடாவென்கிறது. று கரை ·முமுக்ஷுப்படிவ்யாகயா நம, அ. -- எம்பெருமானார், தம் சரமதசையிலே பெரியபெருமாள் திரு முனபே செனறு ஸேவித்து நிற்க, அவ்வளவிலே பெரியபெரு மாளும் அருள்பாடிட்டு ஒன்று சொல்லுவான போலே யிருந்தாயீ! என்ன, நாயன! தே ! (அடியேனுடைய ஸமபநதி ஸமபநதிகளும் தேவரீர் க்ஷமைக்கு விஷயராய் உஜ்ஜீவிக்கு ஜ்ஜீவிககு மபடி காபை செய தருளவேணும்) என்ன; பெருமாளும், அப்படியே ஆகக்கடவ தென்று, “உம ககும் உம்முடையார்க்கும் உபயவிபூதயை ஸ்வா யத்தையும் தந்தோம" எனறருளிச்செய்தாரென்றும் பரவித்த மிறே. நாம்பரார்த்தித்தமையுண்டு, அவன ஸ்வாதநதாயத்தாலே செய்யாவிடில செயவதெனனெனன; (33333-கமலார மணே) தேவரி சொலலிறறை மறககும விஷயததிலேயோ தேவரீ ப்ராாததித்தது, அவன் தேவரீர் பராத்திததபடியே செயயா விடில , பிராட்டியார் அவனுக்கு முகங்கொடுப்பாரோவென்னுதல், தேவரீர் ப்ரார்த்தனையைச் செய்விககும ஸாக்ஷியுண்டென்னு தல் கமலத்தில் திருவவதரிககையாலே ( கமலை ) எனறு திரு நாமமுடைய பெரிய பிராட்டியாாக்கு வல்லபனான எமபெருமானி டத்திலே என்னு தல்; கர்ச மல்ச கமௌ; கமௌலாதீதி கமலா எனறு வ்யுத்பததியாய - ஸுகபரதாநனான ாச்வரனையும் ஜ்ஞாக ப்ரதாநனான சேத நனையும் உபதேசத்தாலும் ஸௌநதாயாதிக ளாலும் ஸ்வவசமாககிககொள்ளும பெரியபிராட்டியாாககுவலலப னான எம்பெருமானிடத்திலேயெனனுதல். (e-அாததிதா)(as 2:) (மநோவாககாயை:) எனனும் சூாணையாலே பராத் திக்கப்பட்டது (3soS 55) - (இதியதஸஏவ) லிஙகவ்ய தயயம விதேயப்ராதாந்யததாலே, (மநோவாககாயை: என்றுதொடங்கி, காதாந் கரியமாணாந் கரிஷ்யமாணாம்ச ஸர்வாநரேஷத: க்ஷம ஸ்வ) என்று - இருவருமான சோத்தியிலேஸ்வஸம்பந்திஸாவசேதந விஷயமாகவனறோ தேவரீர் ப்ரார்த்தித்த ப்ரார்த்தனை தான. (33; - க்ஷேம:) ரக்ஷை. (3p++5-பவச்ச்ரிதாநாம்) ஸ்வாது வாததி நிரபேக்ஷ ராய் கர்பாமாதர பரஸந்நாசார்யரான தேவரீரை ஆச்ரயித்தவர் களுககெனனுதல்; தேவரீரஸ மபந்திபரமபரையும் உஜ்ஜீவிக்கும்படி பகவத்விஷயீகாரம் பெற்ற தேவரீரை ஆசரயித தவாகளுக்கென்னுதல. இத்தால் - எம்பெருமானாரஸம்பந்தமுண்டாகவே க்ஷமை இவன ப்ரார்த்திக்கவேண்டாதபடிதனனடையே உண்டாகு மென்கிறது. இத்தால - சவரஸமபநதிகளுக்கு ஸ்வாபராதங்களை பாச்வரன் க்ஷமிபபானோ ஷமியானோவென்று ஸOாயிககவு ங கூடும, அஸ்ஸலயமுமில்லை எம்பெருமானாரஸம்பந்திகளுக்கு எனகிறது. (సిద్ధిర్భవతివా నేతి సంశయోచ్యుత సేవి నామ్ | న సంశయో సీతక్భక్త పుచ ర్యారతాత్మ నామ్) எனனக்கடவதிறே. ஏவகாரததாலே - இதாநீந்தந ப்ராாததனை ரகூகமன்றெனகிறது. (-- ஹி) இவவாததம அடியேன் விண்ணப்பம் செய்ய வேணுமோ, (அர்வாஞச) இத்யாதியில ப்ரத்தமன்றோ. பகவத ·த்வயப்ரகரணம். கஙங கால பே க்ஷ - மூ. உபாயாந்தரங்களில் நெஞசு செல்லாமைக்கு ம், பத்துக்கும், இ னி மையாலே விடவொண்ணாமையாலும் நடக்கும். வ்யா. - (ப்ரபதயே ) எனறு வாத்தமாநமாகச சொலலுகி றது, பரகாதியோடே யிருக்கிற இவன ரஜஸ்தமஸ்ஸககளாலே கலங்கி, உபாயா உபாயங்களில் ஏதேனு மொன்றிலே அந்வயித்து, , பினனை ஸத்வநதலையெடுத்து அநுதாபம் பிறந்து பயப்பட்டகாலத தில, ( 8 235 ) (பராயல்சித்திரியாஸா தரயதநம்பரணவரஜேத) என்கிறபடியே - ப்ரபத்தியொழிய அதுக்கு பரிஹாரமில்லாமையாலும், அதுதான ஸகாத்காதமான பின்பு புநகேரணமாகாமையாலும், பூர்வப்ரபதநத்தை அநுஸந் த்திககைககாகக கொழுந்து பட்டுக் கிடக்கிறதெனகை, னனமும் இவ்வர்த்தமாந்ததுக்குச் சிலபரயோஜநங்களை அருளி ச்செய்கிறார் (உபாயாந்தரஙகளிலென்று தொடங்கி.) அதாவது- பூர்வ வாஸனையாலே, அவமாக உபாயாந்தரங்களிலே மநஸ்ஸ- செலலாமைக்காகவும், இவ்வநுஸந்தாநத்தாலே யொழியப்போது போககவரிதாகையாலே காலக்ஷேபத்து ககாகவும், இதனுடைய ரஸ்யதையாலே விடமாட்டாமையாலும், இவ்வநு ஸந்தாநம டைவிடாமல் நடக்கக்கடவதாயிருக்குமென்கை இத்தால்- ஆசாாயாபிமாகமே உததாரகமெனகிறது.(யாயாஸ்ப் பல தி-ஆசாாயவத்தயாமுகதௌ.) இவர் இப்படி விண்ணப்பம செய்த வாறே நமயத்நம் ஸபலமாயிற்றென று திருவுள்ள முகந்தபடி யிரு ககக்கண்டு யதீநத்ர'' என்கிறார். [1555-பவசரிதாநாம்] ஸ்வயதநமேஸ்வாசரிதரக்ஷகமாமபடி யிருக்கிற தேவரீரஸம்பந்திக ளுககெனன வுமாம. “ஒருமலையில நினறும ஒருமலையிலே தாவும் வலி ஹசரீரத்திலஜந்து ககளபோலே, பாஷ்யகாரர் ஸஸாரலங்க நமபண்ண அவரோடுண்டான குடல் துடககாலே நாமும் உத தீ ர் ணராவுதோம்" என்று முதலியாண்டா னருளிச் செய்வர். அ -ப்ரகாதியோடே - சரீரததோடே உபாயங்களாவன. காமஜ்ஞா நபகதிகள். அபாயங்களாவன ஹிஸாஸ்தேயாதிகள். பினனை - பினபு கொழுந்து பட்டுக கிடக்கிறது வர்ததகமாக்க கிடக்கிறது. இன்னமும் - வர்த்தமா நமிர்ததேசததுககுக்கருத்துப்ராயம்சித தார் ததமாக பூர்வப்ரபத்திககுஸ்மரணம் என் றருளிச் செய்தது க்குமேலே. பூாவவாஸநையாலே-ப்ரபத்திபண்ணுவதற்குமுன்னே உபாயாந்தரங்களை யநுஷ்டித்த அப்யாஸத்தாலே. அவசமாக - ப்ராமாதிகமாக. அநுஸந்தாநத்தாலேயொழிய - அநுஸந்தாந்ததை விட்டு இதினுடைய ரஸ்யதையாலே-த்வயத்தினுடைய ரஸ்யதை யாலே. இவ்வ நுஸந்தா நம - த்வயா நுஸந்தாநம்.

·முமுக்ஷுப்படிவ்யாகயாநம், வயா வேணு தன் விதுக்கு நம, மூ.-பேற்றுக்குப்பலகால்வேணுமென்று நினைக்கில்உபாயம் நழுவும். உத்தரவாகயத்தாலேப்ராபயாந்தரத்துக்கன்றென்கை. ஙஙன்னறிக்கே பலத்திக்குப் பலகாலும் அநுஸநதிக்க மன்றாலோ என்ன அருளிச்செய்கிறார் (பேற்றுககென்று தொடங்கி.) அதாவது கீழ்ச்சொனன பரயோஜநங்களுக்காக வனறிககே, பேற்றுக்கு உறுப்பாகப் பலகாலும் அநுஸநதிகக வேணுமென்று ப்ரதிபத்திபண்ணில, , ஸஹாயாநதர ஸாஸாககா ஸஹமான வலி ததோபாயம், சணறகயிறுகணட ப்ரஹ்மாஸ் தரமபோலே, தனனைககொண்டு நழுவும என கை. ஆக,பூாவ வாகய ததுக்கு அர்த்தம் அருளிச்செய்தாராயிற்று. இனி, உததரவாகயத்து ககு அர்த்தமருளிச் செய்வதாக உபகரமிக்கிறாா (உததர வாகய ததாலே பராப்யஞ சொல்லுகிறது என்று.) ப்ராப்யமாவது -ஸ்ரீ யபேதியாய ஸாவஸ்வாமியாயிருக்கிற ஸர்வேஸ்வரன திருவடிகளிற் பண்ணும் கைங்கர்யம் . ப்ராபகவரணா நந்தரம் ப்ராபயம சொல்லுகிற அபிப்ராயமருளி செய்கிறார் (ப்ராபயாந்தரத்துக்கு அனறெகை யென்று.) அதாவது - பூரவவாகய ததில ப்ரதிபாதிதமான ஸாத பல சதுஷ்டய ஸாதாரணமாகையாலே , கீழ்ப்பண்ணின ப்ராபகவரண மப்ராபயாநதரததுககு அனறு என்னு மிடஞசொல் இப்போது பராப்பஞ சொல்லுகிற வி துக்கு ப்ரயோஜகம் எனறபடி. அ.--ஆச-இவவதிகாரிக்கு உபாடாநதரஙகளில நெஞசு செலலா மைககும, பொழுது போகைககாகவும ,போகய தயாத்யாஜ்யமாகைக காகவும வர்த்தமாநரததேசமாகக கிடக்கிறதெனறுகருதது. இங்ஙனன் றிக்சே - கீழ்ச்சொன்ன பரகாரங்களிலனறிககே. அவையாவன-ப்ராயஸ்சிததமாக பூாவ பரபததிஸ்மாணம முதலா னவை, பலஸித்திககு - பலபபாபதிககு பேற்றுக்குறுப்பாக - புரு ஷாாத்தவ ததிக்கு யோகயமாக. சணற்கயிறு - நாணற்புற்கயிறு. தனனைககொண்டு - நிரபேக்ஷமான தனனைககொண்டு ச்ரியபேதி ன்கையாலே ''ஸ்ரீமதே என கிற சபதராததமும, ஸா வேச்வரன திருவடிகள் எனகையாலே நாராயண சபதராததமும், கைங்காயமெனகையாலே. ஆயஎன்கிற சதுாததயாத்தமும் அருள் சசெய்தாராயத்து. இனி - பூர்வவாகயத்துக்கு அர்த்தமருளிசசெய்த வநந்தரம். ப்ராபகவரணாநந்தரமஎ றது சரணௌபரணப்ரபத்யே என்கிறபடியே உபாயவரணாநந்தரமென்றபடி பல சதுஷ்டய ஸாதா ரணமாகையாலே ஐ ஹலௌகிகம் ” இதயாதி பல சதுஷ்டய ஸாதாரணமாகையாலே. பராப்யாந்தரத்துககன ஜஹலௌகிக மைல்வர்யமஸ்வாககாதயம் பாரலௌ என்கிற பராப்யாந்தரங்களுக்கனறு. > யாய் '' दा 65 - கம கைவலம - ·த்வயப்ரகரணம். கங(கு வ்யா. மூ.- உபாயாந்தரங்களைவிட்டு சரமோபாயத்தைப் பற்றினாப் போலே, உபேயாநதரமான ஐஸ்வர்யகைவல்யங்களை விட்டு எல்லை யான ப்ராபயததை அர்ததிக்கிறது. இவன் அர்ததிககவேணுமோ, ஸர்வஜ்ஞன் இவன நினைவறியானோ வென னில; இவன பாசுரம் கேட்டவாறே திருவுள்ள முகககும. -பராபயாந்தரங்களை விட்டு இந்தப்ராபயததை அபேக்ஷ ககவேண்டுவா னென்னென கிற பஙகையிலே அருளிசசெயகிறாா (உபாயாந்தரங்களை விட்டென்று தொடங்கி) அதாவது - உபாயவா ணம் பண்ணுகிற வளவில் அநந்ய பரணத்வரூபமான ஸ்வரூபத துக்கு அது குணமாக காமஜ் ஞாநபகதிகளாகிற உபாயாந்தரங்களை விட்டு சரமமானததோபாயத்தைப் பற்றினாப்போலே, உபேய பரார்த்தனை பண்ணுகிற வளவிலும் அநநயபோகத்வரூபமான ஸ்வரூபத்துகக நுகுணமாக உபேயாந்தரமான ஐஸ்வர்ய கைவல யங்களைவிட்டு சரமமான ப்ராப்ய ததை அாத்திககிறது எனகை. நினைவறியும் பார்வரன் பக்கல பராாததனை மிகை யென்றிருப்பார் பண்ணும் ப்ரய்ந்ததை அநுவதிக்கிறாா (இவன் அர்ததிகக வேணுமோ, ஸாவஜ்ஞன இவன் நினைவறியானோ வென னில என று.) அதுக்கு உததரமருளிசசெய்கிறாா ( இவன் பாசுரஙகேட்ட வாறே திருவுள்ள முகககுமென்று.) அதாவது - ருகணதையாலே சோற்றில் ஆசையற்றுக்கிடந்தபரஜை, ரோகம் தீர்ந்து பசிவிளைந்து, (சோறு) எனறு அபேக்ஷிககும் பாசுரங்கேட்டால் பெற்றதாய் உகககு மாப்போலே, அநாதிகாலம பராப்யாநதரப்ராவண்யமாகிற நோய்கொண்டு இந்த பராப்யத்தில் நசையற்றுக கிடந்தவன இதிலே ருசிபிறந்து தனபககலிலேவந்து இத்தை அபேக்ஷிககிற பாசுரஙகேட்டவாறே பேஷியான வவன் திருவுள்ளமுகககும், அதுககாக அர்த்திக்கிறானித்தனை யென்கை. அ. - பராப்யாந்தரங்களை - ஐச்வர்ய கைவல்யங்களை. இந்தப்ராபய ததை - பகவத் கைங்காயததை. உபாய வரணமபண்ணுகிறவளவில் - பாச்வரனை உபாயமாகப் பற்றுகிறபோது, இத்தால- உபாயோபே யங்களுக்கு ஆநுரூபயமும், இரண்டுககும ஸவரூபாநுரூபதவமும் சொல்லிற்றாய்தது ருக்ணதையாலே - ரோகத்தாலே. நோய் கொண்டு - வ்யாதிகொ ண்டு. இந்தப்ராப்யத்தில் - பகவதகைங்கர்யத்தில். நசையற்று - ருசி யற்று. இதில்-பகவதகைங்கர்யத்தில். பாசுரம-வாக்யம். அதுக்காக. எமபெருமானுடைய முகமலாத்திககாக, இவனுடைய ப்ராாதத நாவிஷயமான கைங்கர்யம் அவ னு ககுஉறுபபானாப்போலே இவனு டைய பரார்த்தனையும் அவனமுகமலர்த்திக்கு உறுப்பாகையாலே வ்வதிகாரிக்கு அவச்யாபேக்ஷிதமாய்த்து > 2 ·கங கா முமுக்ஷுப்படிவ்யாகயாமம், அவன மூ.-(ஸ்ரீமதே) பெரியபிராட்டியாரோடே கூடியிருந்துள்ள வனுககு. அவன் உபாயமாமிடத்தில் தான் புருஷகா ரமாயிருக்கும; அவன் ப்ராப்யனாமிடத்தில் தான் ப்ராபயையுமாய், கைங்கர்ய வாததகையுமாயிருக்கும் வயா.- இனி, இவ்வாகயத்துக்குபரதிபதம அாததமருளிச்செய வதாகத் திருவுள்ளமபற்றி, ப்ரதமபதததை உபாதா நம பண்ணு கிறார் (ஸ்ரீமதே யெனறு.) அதுக்கு அதுககு அர்ததமருளி சசெயகிறார் (பெரியபிராட்டியாரோடே கூடியிருந்து ளளவ னுககு எனறு.) இங்கும், ஸ்ரீபாப்தததுக்கு பூர்வவாகயத்தில சொன்ன வ்யுதபத்தி த்வயமும், அதினாததமும, மதுபாத்தமான நித்யயோகமும அநுஸநதேயம் இரண்டிடத்திலும் நித்யயோகம் ஒத்திருக்கச் செய்தே, வ்வவதபாநுகுண மாக இவளிருககுமிருபபை யருளிச்செய்கிறார் (அவனுபாயமாமிடத்திலென்று தொடங்கி.) அதாவது சேதநாக்கு அதிஷ்ட நிவ்ாத் தீஷ்ட ப்ராபதிகளுக்கு உபாயமாமிட த்தில ஸஹாயாந்தர ஸஸாககத்தை ஸஹியாமையாலே தான் உபாயபாவத்தில அந்வயமின்றிககே, ஸாபராத சேதநருடைய அபராதங்களைப்பார்த்து, அவன சீறுமளவில், அத்தை ஸஹித்து அஙகீகரிக்குமபடியாகபபண்ணும் புருஷகாரமா யிருககும: அவன சேதநாககுக கைங்கர்யப்ரதிஸமபாதிதயா ப்ராப்யனாமிடத்தில் அவனோபாதிகைங்கர்யபரதிஸம் பந்தியாய்க கொண்டு தான் ப்ரா ப்யையுமாய, இவர்கள் செய்யும் கைங்காயததை அவன திருவுள்ள ததிலே ஒனறுபத்தாகப்படுத்தி உகப்பிகசையாலே வர்த்தகையுமாயிருக்குமெனகை. அ - இனி-உததரவாக்யத்துககு மஹா வாகயார்ததமும,தாத் பர்யார்த்தமும், சரமபராப்ய ப்ராாததநாஹேது வும, அருளிச் செய்தவநந்தரம். இங்கும் - உத்தரவாகயத்திலும். வ்யு தபத்தித்வயம்.ஈர்மணி வ்யுத்பத்தியும், காததரிவ்யுத்பத்தியுமாகிற இரண்டும் . அதினாத்த மும் - எலலாாககும் இவளைப்பற்றி ஸ்வரூபலாபமாய இவளதனசு கும் அவனைப்பற்றிஸ்வருபலாபமா யிருக்குமென்னு மாத்தம். இரண்டிடத்திலும்-பூாவோததர கண்டத்திலும் அவ்வவ தசா நுகுணமாக - ாச்வரனுடைய உபாயதசைக்கும் ப்ராப்யதசைக குமடியாக. இவள் - பெரியபிராட்டியார். அவன - ஸாவேச்வரன். உபாயபாவத்தில உபாய காரயமான இஷ்டப்ராபண அநிஷ்ட நிவாரணத்தில், அந்வயமின்றிக்கே - ஸாக்ஷாத்கர்தாத்வேந அநவய மின்றிக்கே ஸத்வாரகாந்வயமுண்டிறே இவளுக்கு. அவனோபாதி. அவனை பபோலே. ஒன்று பத்தாக ஒன்று அநேகமாக, கைங்காய ·தவயபரகரணம். கஙஎ மூ --இ லே - திருமநதரத்தில் சொன்ன ப்ராப்ய ததைவிாத மாக அநுஸநதிக்கிறது. கைககாக - இது தன்னைப் பரந்தபடியிலே' பூாவவாகயத்தில், ஸ்ரீமச் சபதம் சேதநருடைய அபராதத்தையும், ராச்வரனுரை ய ஸ்வாதந்த் பயததையுங் கண்டு, இவர்கள அவனு டையகரோதததுக்கு விஷய பூதராய் நலித்துப் போகாதே, இவனைக் கிட்டி உஜஜீவித்துப்போக வேணும் என்று, ஸாபராதரான சேதநரை ஈசவரனோடே சேர்க் என்றுமொக்கவிடாதே யிருக்குமிருப்பைச் சொல்லு கிறது; இங்கு ததை ஸ்ரீமச்சப் தம் கைஙகாய ப்ரதிஸம்பாதித்த தைப்பற்றவும், இவாகள் பண்ணுங் கைங்கர்யத்தை ஈசவரன் திரு வுள்ளத்திலே ஒன்றுபத்தாகப்படுத்து கைககாகவும், அநுபவவிச சேதததில தனககு ஸத்தா ஹாரி பிறக்கும்படி யிருககையாவே நிரந்தர ஸம்லேஷத்துக்காகவும், அவனைக்ஷணகாலமும் பிரியாதே ஸர்வகாலமும் ஸம்லிஷ்டையாயிருககு மிருப்பைச் சொல்லு கிறது” எனறு விஸ்தரேண அருளிசசெய்தார். திருமந்தரத்தில் உத்தரபதத்துக்கு இவ்வுத்தரவாகயம் விவ ரணமா யிருககிறபடியை அருளிச்செய்கிறார் (இதிலே யென்று தொடங்கி ) அதாவது கைங்கர்ய பரதிஸம்பந்தி ஒரு மிது 5 மென்னுமிடத்தை பாப்தமாகப்ரதிபாதிக்கிற இந்தவாகயத்திலே, திருமநதரததில "நாராயணாய” எனறு கைங்காய ப்ரதிஸம்பந்தி ஒருமிது நமெனனுமிடம் ஆர்த்தமாகையாலே, அவிதமாகச் சொன்னபராபயத்தை விதம் மாக அநுஸந்திக்கிறது என்கை, அங்கு, ( (நாராயணனுககே அடிமை செய்யப் பெறுவேனாக வேணும் ) என்கிற இவ்வளவொழிய, அடிமை கொள்ளுமவன் ஸ்ரீமா னாகவேணும் என்றும், அடிமை செய்யுமவன் , நிரமமனாக வேணு மென்றும் சொல்லாமையாலும், அவையிரண்டும் இங்கு சசொலலு கையாலுமிறே இப்பதத்துககு இவ்வாகயம விவரணமாயிற்று, . இது தனனை-பிராட்டி தவயததில பூாவோத்தர கண்டங்க ளிலே புருஷகாரமாகவும பராபயமாகவும் ப்ரதிபாதிககப்பட்ா நின்றாளென்று இது தனனை. இங்குததை - உத்தரவாக்யத்தில். . கைங்காயப்ரதிஸமபந்தி தவத்தைப் பற்றவும் . சேதநர் பண்ணும் கைங்காயத்துக்குத்தான பரதிஸமபந்தியாகைககாகவும். அநுபவ விச்சேதததிலே-சேதநாபண்ணும் கைங்காயததை ஒனறு பததா கததிருவுள ளமபற்றி ஆநநத நிர்பபரனா யிருக்கும் ஈச்வராநுபவ விச்சேதத்தில. உத்தரபதத்துக்கு-நாராயணபதத்துக்கு. இந்தவாக்யததிலே- த்வயோத்தர வாகயத்திலே. அங்கு - திருமந்திரத்தில. இங்கு உத்தரவாக்யத்தில். அப்பதத் க்கு இவ்வாக்யம் - அந்தநாராயணபதத்துக்கு இவ்வுத்தரவாக்யம், 18 2 ·கங அ முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம், மூ - இளையபெருமாளைப்போலே இருவருமான சோததியிலே அடிமை செயகை முறை; அடிமைதான் ஸித்திப்பது ம ரவிப்பது ம ச்சேர்த்தியிலே. (நாராயணாய ) வ்யா.- இம்மிது நத்துககே அடிமை செய்யவேணு ம எனகிறநிரப பந்தந்தானென்னென்ன அருளிச்செயகிறாா (இளைய பெருமாளை ட்போலே யென்றுதொடங்கி ) அதாவது - (3 <3 ssss RS ஈல்லcessi so ss Saga R3%ASS S) (பவாஸ்து ஸஹ வைதேஹ்யாகிரிஸா நுஷராஸ்யதே - அஹாஸர்வ மகரிஷ்யாமிஜாக ரதஸ்ஸ்வபதம்சதே) எனறு - பெருமாளும் பிராட்டியுமான சேர்த் தியிலே அடிமை செய்த இளைய பெருமாளைப் போலே, இருவருமான சேர்த்தியிலே அடிமை செய்கை இவ்வாதமாவுக்கு ஸ் வரூபபராப்த மென்கை. மிதுநபேஷதவமஸ்வரூபமானால, மிது நகைங்கர்ய மிறே ஸ்வரூபப்ராப்தம. இன்னமும இசசேர்ததியிலே அடிமை செய்யுமளவிலுள்ள வாசியை அருளிசசெயகிறா (அடிமைதா னென்று தொடங்கி ) அதாவது - ஸ்வதந்தரனாடாசவரன உபே க்ஷியாமல் கைங்கர்யங்கொண்டரு படிபண்ணுமவள இவளாகை யாலே, (சல்) (வீதாமுவாச) (Kas0~35 v345 35 ஃபேக்) (ஹிதாஸமக்ஷகாகுத்ஸ்தமிதவைசநமப்ரவீத்) என்று, இவள் முனனிலையாகத் தமமுடைய ஸ்வரூபா நுரூபமான அடிமையை அபேக்ஷித்துப்பெற்ற இளைய பெருமாளைப்போலே, இவன பரார்த திக்கிற அடிமைதான் வித்திப்பது ம மாதா பிதாககளிருவருமான சேர்த்தியிலே பும்ரூஷைபண்ணும புதரனுக்குப் போலே , செய்கிற அடிமைதான ரஸிப்பதும பிராட்டியும் அவனுமான சேர்த்தியிலே யெனகை. இனி, இரண்டாம்பதததை உபாதாநம் பண்ணுகிறார் (நாரா யணாயவென்று.) மம் அ.-- நிரப்பந்தந்தான் - நியமந்தான் .மிது நசேஷதவம் ஸ் வரூப மானால் - திருமந்தரத்தில் ப்ரதமபதமானப்ரண வததில ப்ரதமா க்ஷரமான அகாரததால் ப்ரதிபாதிதமான மிது நசேஷதவம் ஸ்வரூபமானால். இன்னமும் - மிது ந கைங்கர்யம ஸ்வரூப ப்ராபதமென்று அருளிச்செய்தது ககுமேலே. வாசியை அதிசயததை. ஸீதாஸ மக்ஷம் - ஹீதைக்குமுனனே. மாதாபிதாககள் - ப்ராபதரான மாதா பிதாக்கள். சுச்ரூஷைபண்ணும்-பித்ர்சுச்ரூஷைபண்ணும். ரவிப்பதும் - ஈச்வரனுக்கு ரஸாவஹமாகிறதும். இனி - ஸ்ரீமத்பதார்த்தமருளிச்செய்தவநந்தரம்.

·த்வயப்ரகரணம். காக - ஸா வபேஷியாயுள்ளவனுக்கு. இதிலே திருமேனி யையுங் குணங்களையுஞ் சொல்லும். வ்யா.-- அதுககர்ததமருளிசசெயகிறாா (ஸர்வபேஷியாயுளளவ னுக்கு எனறு.) நாராயண த்வம், உபயவிபூதிநாதத்வமாகை யாலே, ( ஸாவபோஷியாயுள்ளவனுககு) என்கிறார். கைஙகாய ப்ரதிஸமபநதியாவான போஷியிறே. கைங்கர்யந்தான் பவஜநித ப்ரீதிகாரிதமாகையாலும், அந்தப்ரீதிதான் அநுபாவய ஷயாதீநையாகையாலும், அநுபாவ்யவிஷயஞ் சொல்லவேண்' டுகையாலே அருளிச்செய்கிறார் (இதிலே திருமேனியையுங் குண ங்களையுஞ சொல லுமெனறு.) அதாவது - கைஙகர்ய ப்ரதிஸம் பாதியைச் சொல்லுகிற இப்பதததிலே, கைங்கர்யத்துக்கு பூர்வ பாவியாயிருக்கும் அநுபவத்துக்கு விஷயமான திவ்ய மங்கள விக் ரஹத்தையும், கல்யாண குணங்களையும் சொல்லுமென்கை. (TISS_P380s)(ஸதாபம்யாதிஸுரய:) என்றும், (2 3 "SETS-5 ) ( ஸோஸ்துதேஸர்வாந்காமார்) என்றும் இதயா திகளில் சொல்லுகிறபடியே, திவ்யமங்களவிகரஹமும், கலயாண குணங்களும், (840mmoeg537 38) (ரஸஹ்யேவாயலப்த் தவாநந்தீபவதி) என்கிற ஸ்வரூபத்தோபாதிகைங்காய வர்த்தகங்க போகயஙகளுமாயிறே யிருப்பது; குணங்கள என்று ஸாமாநயே நசொல்லுகையாலே, ஜ்ஞாநங்கத்யாதிகுன ஙகளோடு வாத ஸலயாதிகுணங்களோடு, பௌாயாதிகுணங்களோடு வாசி எல்லாகுணங்களும் அநுபாவ்யங்களாயிருககையாலே , பூர்வ வாகயத்தில் நாராயணபதத்தில், உபாயவரணத்துக்கு உபயுகத் தயா அநுஸநதேயங்களான குணவியோஷங்களும் இப்பதத்தில் பராப்ய தயா அநுஸந்தேயங்கள்; நாராயணதவம உபயவிபூதி நாததவமாகையாலே - நாரங்க ளாவன எனறு தொடங்கி, பரமாகாசமும் என்னுமளவாக நித்ய விபூதியையும், பரகாதியுமென்றுதொடங்கி, தேவாதிபதாரத்தங்க ம என்னுமளவாக - லீலாவிபூதியையும், நாரபதம சொலலுகை யாலே-உபயவிபூதிநாததவ மரகையாலே என றபடி. ஸாவஸ்வாமியாயுள்ளவனுக்கு எனனா தே "ஸர்வசேஷியா யுள்ளவனுககு'' எனறது ககு அபிபராயததை யருளிச்செய்கிறாா (கைங்காயப்ரதிஸமபந்தியாவான சேஷியிறேயெனறு.) கைங்காய பரதி - ஸமபநதி-கைங்கர்ய ப்ரதிகரஹீதா. ஸ்வரூபத்தோபாதி - திவ்யாத்ம ஸ்வரூபத்தோபாதி. கைங்க ர்யவர்த்தகஙகளாய் போக்யங்களாயிறே யிருப்பது - ரஸசபதவாசய மான திவ்யாத்மஸ்வரூபம் அநுகூலமாயத் தோற்று கையாலே இவவிஷயத்தில எததைச செயவோமெனறு தடுமாறி மேனமே லும் கைங்கர்யத்திலே அந்வயிப்பித்து போகயமாயிருப்பன். கெமா யற 9 ·முமுக்ஷிப்படிவ்யாகயாநம், - முண்டா UU வது - மூ. போஷித்வத்திலே நோக்கு . ப்ராப்தவிஷயத்தில் கைங்கர்ய மிறே ரஹிப்பது; வ்யா.- ஆச்ரயமான ஸ்வரூபத்துக்கு ஆகாரதவய யிருக்கிறாப்போலே, ஆச்ரயிகளான குண விசேஷங்களுக்கும ஆகாரத்வயமும் உண்டாயிறே யிருப்பது.' இவையெலலாம பரந்தபடியிலே அருளிச்செய்தார். இனி, இப்பதத்துக்கு தாதபர்யம் இனனதிலேயென்கிறார் (பேஷித்வத்திலே நோக்கு எனறு.) அதாவது - அநுபாவயதவம் அவிஷ்டமாகையாலே ஸகலகுணஙகளும ப்ரதிபாதிதமாயிருந் ததே யாகிலும், சதுர்த்தய பொத்தில் சொல்லுகிற வாததிவி ஷத்துக்கு மிகவும் அந்தரங்கமாயிருப்பது போஷிதவமாகையாவே, அதிலே இப்பதத்துக்கு நோக்கு என்கை. இந்தபோஷிதவ கதநததுககு ப்ரயோஜந மருளிச்செய்கிறார் (ப்ராப்தவிஷயததில் கைங்கர்யமிறே ரவப்பது எனறு.) அதா (13Soa835 03395) (ஸாவபரவசமது கேம்) என்றும, (5* TSS) 3:)(ஸேவால்வவர்த்தி:) என் று மசொலலுகிறபடியே, நிஷித்த மான அப்ராப்த விஷயத்தில் கைங்காயமபோலன்றிக்கே, (ு Sai 5) (சாயாவாஸதவமநுகச்சேத்) என்றும், (~3sgoss 3g) ( ஸாகிமர்த்தநஸேவ்யதே) என்றும் சொல்லுகிறபடியே - விஹிதமான ப்ராப்தவிஷயத்தில பண்ணுங் கைங்கர்யமிறே வனுக்கு ரவிப்பது எனகை. ஆச்ரயமான ஸ்வரூபத்துக்கு - ஞாநசக்தயாதி குணங்களு க்கு. ஆச்ரயமான திவ்யாத்மஸ்வரூபதது ககென்றபடி, ஆகாரதவய முண்டாயிருக்குமாப்போலே - குண விசேஷங்களு ங்களுக்கு ஆகாரதவய முண்டாயிருக்குமாப்போலே.ப்ராப்யத்வமுமப்ராபகத்வமுமாகிற ஆகாரத்வயமுண்டாயிருப்பது - ஆச்ரயண ெ ஸளகாயாபாதகதவ மும் ப்ராப்யத்வமுமாகிற ஆகாரத்வய முண்டாயிருப்பது. ஸ்வ ரூபத்துக்கு திவ்யமங்கள விக்ரஹத்துக்கு என்றபடி என்னவுமாம். இனி- நாராயன பத்ததுக்கு சேஷிதவமும் , விகரஹத்வமும், , குணங்களும என்று அர்த்தமசொனன அநந்தரம. இப்பததது க்கு - திவ்யமங்கள விக்ரஹத்துக்கும் திவ்யாதமஸ்வரூபத்துக்கும், ஜ்ஞாநசக்த்யாதி குணங்களுக்கும் வாசகமான இந்த நாராயண பத த்துககு. அவிலிஷ்டமாகையாலே-ஸமாநமாகையாலே. அந்தரங கமாயிருப்பது - ஆவச்யகமாயிருப்பது. சதுர்த் தயாசத்தில் - சதுாததியிலே. நோக்கு-தாதபர்யம. இந்த - இப்பதத்துக்கு தாதபாயமான . பரவசம துக்கம் - பரவ பத்வம் துகேம். சாயாவா-சாயேவ. விஹிதமான - சாஸ்த்ரவி ஹித மான.

·த்வயப்ரகரணம். - - மூ.--இந்த சதுர்த்தி, கைங்கர்யத்தைப்ரகாசிப்பிக்கிறது. வ்யா. - இனி, இப்பதததில் விபகத்யத்துககு அாததமருளிச் செய்கிறார் (இந்தசதுரத்தியென்று தொடங்கி.) அதாவது - பேஷ த்வஜ்ஞாநகார்யமான உபாயபரிகர ஹததுக்கு அநநதரம பராப் தமாயுள்ளது ஆகையாலே , தாதர்தயபரதிபாதகமனறிக்கே, இந்த சதுர்த்தி, பரிகரஹித்த உபாயத்தினுடைய பலமான கைங்காயத தை ப்ரகாபலிப்பிக்கிறது என் கை கைங்காயததை பரகாபலிபபிக்கையாவது கைங்காய ப்ரார்த தனையை ப்ரதிபாதிககை கைங்கர்யமாவது பகவமுகவிகாஸ ஹேதுவான வர்த்திவியோஷம். இககைங்காயந்தான் , ( செலா லா) (ஏதத்ஸா மகாயந்நாஸ்தே) என்றும், (533 53TAS:) (நம இத்யேவவாதிகா)என்றும், (FR3 3s RS8) (யே நயேந தாதாகச்சதிதேநதேநஸஹகசசதி) என்றும் இத்யாதி களில் சொலலுகிறபடியே, வாசிககாயிகரூபமாயிருககும். னி - - நாராயணபத்ததுக்கு பரகாத்யர்த்தமருளிச் செய்தவரு ந்தரம். இப்பதத்தில் - நாராயணபதத்தில் . விபக்த்ய சத்துக்கு - சது ர்த்திக்கு உபாயபரிகர ஹத்துககு - உபாயஸ்வீகாரத்துக்கு. தாத தயப்ரதிபாதகமனறிககே.தாதாத்யே சதுாததியன றிககே, இந்த சதுர்த்தி - உத்தரவாக்யத்தில் சதுர்த்தி. வர்த்திவிசேஷம - சேஷத்வசேஷித்வங்களுக்கு ஹாநிவாரா மல் பண்ணும் வர்ததியனறியே தன்சேஷத்வததை யழியமாறி வரும வாத திவிசேஷம. அதாவது, தனனை சேஷியாக வைக்க இசைகை - சேஷிககதி சயத்தை விளைக்கை. ஸ்வரூபம எவ்வழி யாலே வருமோ அவ்வழி உபாதேயமிறே, * (ఏతత్సామగాయన్నాస్తే ஏத்தஸாமகாயந்நாஸ்தே தொடங்கி, ErosSo ms $39 - அஹவிச்வரபுவநம பயபவாம் எனனு மளவும் இந்த ஸாமத்தைப் பாடிக்கொண்டிராநிற்கும் , ஹாகவ் ஹாஙவ் ஹாஙவ் என்று ஆங்சர்யப்படும், (அஹமந்தமஹம் நந் மஹமநநம்) என்று தனபோக்யதையைப் பலகாலும் சொல்லும், (அஹமநநாதோகூ ஹமநாதோ ஹம நநாத:) எனறு கொண்டு நானபோகதாவானேனென்று பலகாலும் சொல்லும, நான ஸக்ர் தததுக்கு முற்பாடனாகா நின்றே னென்றும், தேவர்களான நிதய எரிகளுக்கு முனனே அமாதத்துக்கு நடுவாகாநினறேன யாவனொருவன் என்னை உனக்குத் தந்தான அவனாலேயிறே நீ என்னைப் பெற்றது, அந்நமாயிருக்கிற நான், அந்நமாயிருககிற வெனனை புஜிக்கிற பகவானை புஜியாநின்றே னெனறும், நான எல் லாபுவநத்தையும் அமுக்கி மேலானேனெனறும் இப்படிப்பாடி சர்யப்பட்டு ஸ்தோத்ரம் பண்ணினபடியைச் சொல்லுகிறது. (ass-யேநயோ இதி) ஸாவேச்வரன் யாதொரு யாதொரு நினைவாலே நடககிறான, அந்நினைவோடேகூட நடவாநிற்பன. என றும் 3 ·கஉ முமுக்ஷபபடிவ்யாக்யாநம். மூ --கைங்கர்யந்தான் நித்யம நித்யமாக ப்ரார்த்தித்தே பெறவேணும் . போஷிக்கு அதியயததை விளைக்கை போஷபூதனுக்கு ஸ் வரூபலாபமும், ப்ராப்யமும். வயா-- எனன இககைங்கர்யம் ப்ரார்த்த நீயமாகில் காதாசிகதமாகாதோ அருளிச்செய்கிறார் (கைங்கர்யந்தான நிதயம எனறு .) அதாவது பேஷதவமே ஆதமாவுககு ஸ்வரூபமாகையாலும், (58. TISS :) (அகிஞ்சிதகரஸ்ய சேஷதவா நுப்பத தி) என்கிறபடியே கிஞ்சிதகாராபாவத்தில் அது தான அநுபடந்த மாகையாலும், கைங்காயம ஆதமாவுக்கு நிதயமென்கை. ஆகை யிறே, ( Pages 88058 wagar ) (நிதயகிங்கரஃப்ரஹாஷயிஷ யாமி) என்றும், (கூட) (நிதயகிங்கரோபவாநி) என்றும் ஆசார்யாகள அருளிச்செய்தது. நித்யமாயிருக்குமாகில ப்ரார்த் திக்கவேணுமோ எனன அருளிச்செயகிறாா (நிதயமாகபரார்த் திததே பெறவேணுமென்று.) அதாவது விஷயம் உத்துங்க மாகையாலும் , ஆபரயபூதனான சேதநன் அத்யந்த பரதந்தரனாகை யாலும், ப்ரார்த்த நாவியோஷமஇல்லாதபோது கைங்காயமஹித்தி யாமையாலும் நித்யமாகப்ரார்த்தித்தே பெறவேணுமென்கை. இது நிதயப்ரார்தத நீயமாகைக்கு நிதரநத்தையருளிச்செய்கிறார் (பேஷிக்கு என்று தொடங்கி.) . ஸ்வரூபமாகையாலும் - ஸ்வரூபநிரூபகமாகையாலும் அது தான அநுப்ப நநமாகையாலும் - நிதயமான ஆதம ஸ்வரூபத்துக்கு ப்ரதாக நிரூபகமானசேஷதவம்ஸித்தியாமையாலும். ஆகையிறே. கைங்கர்யம நித்யமாகையாலேயிறே. விஷயம் உத்துஙகமாகையாலும்-கைங்கர்யததுககு விஷய பூதனான ாச்வரன் ஸர்வஸ்மாதபரனாகையாலும், ஆச்ரய பூதனான. கைங்கர்யததுககு காதர்வோ ஆச்ரயமான. அதயந்தம-அசித வத; அதாவது-ஞாதாத்வபலத்தாலே ஸ்வதந்தரனாயும், சேஷ தவபலத்தாலே பரதந்தரனாயு மிருககையனறிககே , நமபேதோகத் ஸ்வா தநத்ர்ய நிவர்ததி பலத்தாலே பரதநதரனாயே யிருககை, . ப்ரார்த்த நாவிசேஷம் - சேஷபூதனான அடியேனை சேஷியான தேவ ரீர முகமலாத்திக்குறுப்பாக விநியோகங்கொண்டு அடியேனை ஸத் தைபெற்றேனாம்படி கர்பை செய்தருளவேணுமென்கிற ப்ராரத தனை. பெறவேணும் - லபிக்க வேணும். இது - கைங்கர்யம். நிதாநத்தை - மூலகாரணத்தை ·த்வயப்ரகரணம். ைைடய த்ை யுபாதாநம் கைங் மூ.--(நம:) கைங்காயத்தில் களைய றுககிறது களையாவது - தனககெனனப் பணணுமது. வ்யா.-- அதாவது - (3e5300-*S* =zxag5)(நாகிஞ்சிததாவதம் போஷத்வம் )என்கிறபடியே-போஷிக்கு அதிபயகரமல்லாத வஸ்து வுக்கு பேஷதவம் இல்லாமையாலே, சேஷியான ாய்வரனுக்குத் ன் வர்த்திவியோஷங்களாலே பரீதிரூபமான அதிய விளைககைபோஷபூதனானவனுக்குத்தனஸ்வரூபலாபமுமாய், அவனு டைய முகோலலாஸாநுபவத்துக்கு உறுப்பா யிருககை யாலே , ப்ராபயமுமாயிருக்குமெனகை. ஆகையாலே, நிதயப்ராரா த்தநீயமாயிருககும என று கருதது. அநந்தரம், , சரமபதததை பண்ணுகிறார் (நம எனறு.) அதுககு அர்ததம அருளிச்செய்கிறார் (கை காயத்தில களைய றுக்கிறது என்று,) அதாவது - நமம்பப்தம ஸாமாந்யோ அஹங்கார மமகாரங்களைக கழிககையாலே, திருமந த்ரத்தில் மத்யமபதமான நமஸ்ப்தம்போலே, ஸ்வரூபோபாய புருஷார்த்தவிரோதிகள மூன்றையுங் கழிகக வற்றாயிருந்ததே யாகிலும, இங்கு அங்ஙனனறிககே,கைங்கர்யபராாத்தநாநநதரோக தமாகையாலே, இந்த கைங்கர்யததில் விரோதியைக்கழிககிறது என்கை. கைங்கர்யததுககுக களையேதெனன அருளிசசெயகிறாா (களையாவது தனககென்னப்பண்ணுமது என்று.) தனக்கென்னப பண்ணுகையாவது-(Tox5)(போக்தாஹமம போ கோயம) என்கிற இததைத தனனுடைய ரஸத்துக்குறுப்பாக நினைத்துப் பணணுகை; பகவந்முகவிகாஸ ஹேதுவாகையாலே து நமககாதரணீயம் என்கிற ப்ரதிபத்தியொழிய இதில் போகத் ர்த்வப்ரதிபத்தியும், மதீயதவப்ரதிபத்தியும் நடக்குமாகில, அபுரு ஷார்த்தமாயிறேயிருப்பது. ம - - தன ஸவருபலாபமுமாய தனக்கு அஸாதாரண தாம் மான சேஷதவமாகிற ஸ்வரூபலாபமாய.உறுப்பாயிருசகையாலே- காரணமாயிருககையாலே. அநந்தரம - சதுாத்த்யர்த்தமருளிசசெய்த வநந்தரம். சரம் பதததை-இவ்வாகயத்தில சரமபதமான நமபேதத்தை அதுக்கு - நமபேதத்துக்கு . இங்கு - உத்தரவாகயத்தில். அங்க னன் றியே - திருமந்த்ரத்தில போலனறிககே, இந்த-ஸந்நிஹித மான. களையாவது - ஸஸ்யவர்த்திவிரோதியான பூண்டாகையாலே, இங்கு, களை என்றது - கைஙகாய விரோதியைச் சொல்லுகிறது. இத்தை - - கைங்கர்யத்தை. தனக்கு றுப்பாக - ாச்வரமுகமலாததிக் குறுப்பாக்காதேதன் னுடையப்ரீதிக்குறுப்பாக.ஒழிய-அனறிக்கே.

·முமுக்ஷ ப்படி வயாகயாநம், - என் வுடை > வாக்காை -இதிலே வித்யா திகளுங் கழியுண்ணும். "உனக்கே தாமாட்செய்வோம னுமபடியே ஆகவேணும் . வ்யா. னனமும் இந்த கைங்கர்யபராபதிக்கு விரோதிகளான வையும் இதிலே தள்ளுண்ணுமெனகிறார் (இதிலே அவிதயாதிகளுங் கழியுண்ணுமென்று) அதாவது - அஹங்கார மமகார நிவர்த்தியை ப்பாத்திககிற இந்நமஸ்ஸிலே, (9* *E_av*5 *FS&Sotos 33; 1 = 3gs& Koz}33355ASTSS) (அநாத்மயாதமபுத்திர்யா அஸ்வேஸ்வமிதியாமதி: - அவிதயாதருஸம்பூதி பீஜமேதத்விதா ஸ்திதம்) எனகிறபடியே, அநாத்மயாத்ம புதத்யாதிகளை வடிவாக ததாய், காமோதபததிகாரணமாயிருந்துளள அவித்யையும், ததகார்யமான காமங்களும், தத்கார்யமாய வரும் பரகர்திஸமபந்த தமுமெல்லாங் கழியுண்ணுமென்கை ஆகையிறே, தவயவிவரணமான கத்யத்திலே நமம்பாப்தார் த்தத்தை அநுஸந்தித்தருளுகிறவளவிலே, (லை)(மநோ ரயை:) இத்யாதி சூாணை யாலே, அக்ர்தயகரணாத்யகில காமநிவர்த்தியையும், (978933, 3) (அநாதிகாலப்ரவர்த்த) இதயாதி சூாணையாலே, அவித்யாநிவர்தயையும், (386) (மதீயா நாதி) இத்யாதி சூர்ணையாலே , ப்ரக்ரதி ஸம்பந்த்த நிவர்த தியையும் பாஷ்யகாரர்ப்ராரத்தித்தருளிற்று. ஆனாலும், இதுக்குப் ப்ரதாநார்ததம கைங்கர்யத்தில் ஸ்வப்ரயோஜ நிவாததியாகை யலே அத்தை உபபாதிக்கிறாாமேல. அதில ப்ரதமத்திலே கைங்காயம் பண்ணும்போது தான் எப்படி யாகவேணுமென்ன அருளிச்செய்கிறார் (''உனக்கே நாமாட்செய வோம்'' என்னும்படியே யாகவேணுமெனறு. ) அதாவது கர்யம் பண்ணுமளவில் "உனககே நாமாட்செயவோம் உனக்கும் எங்களுக்குயிருக் ளுக்குயிருக்குமிருப்புத்தவிர, உனககே யுகபபாக நாங்கள் அடிமைசெய்யவேணும் எனகிறபடியே, போஷிககே உகப்பாகப்பண்ண வேணும் எனகை. தனக்கேயாக எனைக கொள ளுமீதே" என்றிறே ஆழ்வாரும் அருளிச்செய்தது. இன்னமும் - கைங்கர்யவிரோதியைக்கழி மேலே. ற-உ. உத்தரவாகயத்தில நமஸ்ஸபராபதி விரோதிகளான அவிதயாதிகளுக்கும் நிவாததகமாகையாலிறே. அள ஆனாலும - இந்நமஸ்ஸு ப்ராப்தி விரோதி நிவர்த்தகமாகி லும். அகாதயகரணாதி ப்ரக்ரதிஸம்பந்தாயத்தமான வற்றினுடைய நிவர்த்தியைச் சொனன போதிலும். அத்தை - ஸ்வப்ரயோஜந நிவர் த்தியை. அதில - கைங்காயத்தில், ப்ரதமத்தில கைங்காயததை உபக்ரமிக்கிறபோது. தான - கைங்காயகர்த்தாவானதான. எப்படி யாகவேணும் யாதர் சப்ரதிபததி விசிஷ்டனாகவேணும். உனக்கும எங்களுக்குமாய-உனபரீதிககும் எங்கள் ப்ரீதிக்குமாய. கைங் 22 எனறு, ககைக்கு ஆகைஇ வு போது.

·த்வயப்ரகரணம். - மூ.- ஸௌந்தர்யம் அந்தராயம்; கீழச்சொன்ன கைங்கர்யமும் அப்படியே கைஙகாயப்ரார்ததனை போலே இப்பதத்தில ப்ராரத் தனையும் என்று முண்டு. "மருந்தேநங்கள் போக மகிழ்ச்சிக்கு'' என் னாகினறதிறே. பிள்ளைலோகாசார்யாதிருவடிகளே பாரணம். வ்யா. - இனி, இந்த கைங்காயத்துக்கு விக நங்களை அருளிச் செய்கிறார் (ஸௌந்தர்யமித்யாதி வாக்யத வயத்தாலே.) அதாவது- அவனுடைய விகரஹஸௌந்தாயமும், சித்தாபஹாரியாய்க் கைசோரப் பண்ணுகையாலே கைங்காயத்துக்கு விக்நம; இந்நமஸ் ஸுக்கு, கீழேசதுர்த்தியில் சொன்னகைங்கர்யமும அபிமதவிஷய பரிசாயைபோலே ஸ்வரஸத்துககு உடலாயிருக்கையாலே, அவனு டைய முகமலர்த்தியே ப்ரயோஜநமாக விருக்குமதுக்கு அதுவும் விக நமென்கை. இப்படியாகையால் இவ்விரோதி நிவர்த்திப்ரார்த்தனை இடை விடாமல நடக்கும்படியை யருளிச்செய்கிறார் (கைங்கர்யபரார்த் தனை போலே யென்று தொடங்கி.) அதாவது - சதுர்த்தியில் சொல் லுகிற கைங்காயப்ரார்ததனை காதாசிதகமனறிக்கே நித்யமாய்ச் சல்லுமாபபோலே, இப்பதத்தில் சொல்லுகிறகைங்கர்யவிரோதி நிவாத்திப்ரார்த்தனையும், இங்கிருக்குங் காலத்தோடு , ப்ராப்ய பூமி யில் போன காலத்தோடு வாசியற் எல்லாக்காலமும் நடக்கக்கடவதா யிருக்குமென்கை. கந்தல் கழிந்த வந்நிலத்திலும் ஸ்வபோக்த்ர்த்வோதய முண் டாமோவென்ன அருளிச்செய்கிறார் (மருந்தேநங்கள் போக மகி ழ்ச்சிககு என்னா நின்றதிறே யென்று.) அ.--இனி-நமஸ்ஸககுபாதாநார்ததம் ஸ்வபரயோஜநநிவர்த்தி என்றருளிச்செய்தவநநதரம். கைசோரபபண்ணுகையாலே-கைங் காயத்தில் கை வாங்கும்படி பண்ணுகையாலே. லக்ஷணயா ஸ்வ பரயோஜபுத்தியைப் பண்ணுகையாலே யென்றபடி. ஸ்வப்ரயோ ஜபுத்தியைப் பணணிககொடுதது அந்த ஸ-கவிசேஷததாலே பரவசமாகச் சோருமபடி பண்ணு கையாலே யென்றுமாம். இப்படி யாகையாலே-ஸ்வப்ரயோஜ நமாகப் பண்ணும் கைங் கர்யமும தர்மமும கைங்கர்ய விரோதியாகையாலே. இப்பதத்தில்- நமஃபதத்தில். கந்தல எனறது - ஜீர்ணவஸ்த்ரமாய், அத்தால் - அத்தோடொத்த ப்ரக்ர்தியைச் சொல்லி, கழிந்தவிடத்திலும் எனறு - பரமபதத் திலுமென்கிறது. ஸ்வபோகத்ர்த்வதது ககு - “மமாயம்போக:” என்கிற நினைவுக்கு . அபராகர்த தேசத்திலும் ப்ரகர்தி ஸம்பந்த கார்யமான அஜ்ஞாநமுண்டோவென்று கருத்து 19 ·முமுக்ஷிப்படிவ்யாக்யாநம், - வ்யா அதாவது - உன்னுடைய அநுபவத்தாலே எங்களுக்குவ ரும் ஆநந்தத்துக்கு ஸ்வபோக்தர்தவபுத்தியை விளைவித்து, ஸ்வரூப த்தை அழியாதபடிஸாத்தாகப்பண்ணும் பேஷஜமானவனே என்று நித்யஸூரிகள் பேசும் பாசுரமாகச் சொல்லாநினறதிறே யெனகை. ஆகையால், அவ்விஷயவைலக்ஷண்யப்ரயுகதமாய் வரும ஸ்வ போக்த்ர்த்வபுத்தி அங்கும் விளைகையாலே, இப்பதததில் ப்ராரத் தனை என்று முண்டு என்னுமிடம் வித்தமென்றதாயிற்று. ஆகை யிறே, முக்தர்ககு லக்ஷணம் சொல்லுகிறவிடத்திலே (5633 sss 8) (நமஇதயேவவாதிந8) என்றது. புருஷகாரத்தையும், தநநிதயயோகத்தையும், ததுத் பாவிதமான வாத்ஸல்யாதி குணங்களையும், அந்தகுணப்ரகாக மான திவ்ய மங்கள விக்ரஹத்தையும், குணவிகரஹ விலிஷ்ட வஸ் துவினுடைய உபாயதவத்தையும, அவ்வுபாயஸ்வீகாரததையும், தத்பலமான கைங்காயத்துக்கு பரதிஸமபந்தி ஒருமிது நமென் னுமத்தையும், அவ்வஸ்துவினுடைய ஸர்வபோஷித்வத்தையும், தத்விஷயகைங்கர்யத்தையும், கைங்கர்யவிரோதி நிவர்த்தியையும் சொல்லிற்றாயிற்று. பெரியஜீயர் திருவடிகளே பாரணம். அ. - ஸாத்தாகப்பண்ணும் - ஸ்வபோகத்ர்த்வ புததிவாராமல் பண்ணும். இத்தால்.இவன் சேதநனான வாசியாலே. பகவத நுபவ கைங்கர்யங்களில் இவன றனக்கும் ஆநந்தமுண்டாம், அது இவ னுக்கும் புருஷார்த்தமன்று எனறதாய்தது. பரமபதத்தில் ப்ரா க்ர்தமான அஜ்ஞாநம் இல்லையேயாகிலும் விஷயவைலக்ஷண்யா தீநமாய் வரும் அஜ்ஞாநமுண்டென்னுமத்தை யருளிச்செய்கிறார் (ஆகையாலித்யாதி.) ஆகையால - நிதயஸூரிகளுக்கும் விரோதி நிவர்த்தி ப்ரார்த்தனை இடைவிடாமல் நடக்கையாலே. இப்பதத் தில் ப்ரார்த்தனை - இப்பதத்தில் சொல்லுகிற விரோதி நிவர்ததி ப்ரார்த்தனை. ஆகையிறே - பரமபதத்திலும் விரோதி நிவர்த்தி ப்ரார்த்தனை யுண்டாகையாலே ஆக - கீழ்ச்சொன்ன வைலக்ஷண் யத்தாலும் . ஆக இரண்டாமப்ரகரணார்த்தமருளிச்செய்தாராய்தது. சுத்தஸத்வம்தொட்டாசார்யாதிருவடிகளே சரணம். முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம் த்வயப்ரகரணம் முற்றிற்று. F ·வரணங்கமான ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம : முமுக்ஷப்படி-வ்யாகயாநம். பர்லோகப்ரகரணம். c%ASONS அவதாரிகை. மதயமர ஹஸ்யமான தவயத்தினுடைய அர்த்தத்தை யரு ளிச்செய்த அநந்தரம், அதில் பூர்வ வாகயத்தில் சொல்லுகிற உபாயவரணம் ஸர்வேஸ்வரன தானே விதிககையாலே ததபிமத மென் மததையும், ஸாதநாந்தர பரிதயா கத்தையும், வரணத்தில் ஸாதந்தவபுத்தி ராஹிதயத்தையும் பலாப்தமாக பூர்வார்த்தத்தாலே பரதி பாதிககையாலும; உத்தர வாக்யத்தில் சொல்லுகிற கைங்கர்யத்துக்கு பூர்வபாவியான ப்ரா பதிப்ரதிபந்தக ஸகலபாப விமோசநத்தையும், உத்தரார்ததத் தாலே பலாப்தமாக ப்ரதிபாதிககையாலும ; தவயத்துக்கு விவரண மாய், பஞசமவேதஸார பூத கீதோபநிஷததாத்பர்யமாய், சரம ரஹஸ்யமா யிருந்துள்ள சரமர்லோகத்தினுடைய அர்த்தத்தை ஸபாயவிபாய்ய மற அருளிச்செய்கிறார். இதினர் ததங் கேட்கைககாகவிறே, எம்பெருமானார் பதினெ ட்டுப்பர்யாயம் திருக்கோட்டியூர் நமபிபக்கல் எழுந்தருளிற்று; ரண்டாம் ப்ரகரணத்துக்கு அர்த்தமருளிச்செய்தவநந்த ரம் மூன்றாம ப்ரகாணத்துக்கு அர்த்தமருளிச்செய்வதாகத் திரு வுள்ளம் பற்றி, கீழ்ப்ரகரணத்துக்கும் இதுக்கும் ஸங்கதியருளிச்செய் கிறார் (மதய மரஹஸ்யமான வென்று தொடங்கி.)அதில்- அந்தத்வ யததில் பூர்வவாகயத்தில சொல்லுகிற உபாயவரணம-"சரணௌ ரனப்ரபத்யே'' என கிற உபாயவாணம். விதிக்கையாலே."மா0- வ்ரஜு” என று விதிககையாலே. ததபிம தமெனனு மத்தையும்.ஸர் வேச்வராபிமதமென்னு மத்தையும் . வரணாங்கமான - உபாயவரணா நகமான. சாப்த்தமாக எனறது - ஸாவதாமாரு பரித்யஜ்ய ஏகம் என்று சப்தத? என்றபடி. பூாவபாவியான பராப்திப்ரதிபந்தகம். பூர்வக்ஷணத்திலுணடான பகவதநுபவ ப்ரதிபந்தகம். அற.இவை யிரண்டுமினறிககே. (இதினர்த்தமித்யாதி) உடையவர் பெரிய நம்பி திருமாளிகைக் கெழுந்தருளி , தணடன ஸமாபபிதது ஆளவந்தார்ஸ்ரீபாதத்தில் ஸேவியாத இழவெலலாம தீருமபடி தேவரீர் திருவடிகளிலே ஆச் ரயிக்கப் பெற்றேன் , தேவரீர் திருவுள்ளத்திலுண்டான அர்த்தவி சேஷங்களை அடியேனுக்கு பரஸாதிக்க வேணுமென்று விண்ணப் பம் செய்ய; நமபியும் அப்படியே யாகிறதென று மந்த்ரரத்தமான த்வயார்த்தத்தைப்ரஸாதித்தருளி, இன்னமும் சில அர்த்த விசேஷங் களுண்டு, அவற்றை , ஆளவந்தாரபிமாநாந்தாப்பூதரான திருக்கோ ட்டியூாநமபிஸ்ரீபாதத்திலே சென்று கேளுமென றருளிச்செய்ய;

·கச அ முமுக்ஷ ப்படிவ்யாக்யாநம், ; வ்யா. - நம்பிதாமும் இதின் அர்த்தத்தினுடையகௌரவத்தையும், அ. - ராமாநுசனும் அப்படியே திருக்கோட்டியூர் நம்பிஸ்ரீபாத த்திலே சென்றுஸேவித்து ரஹஸ்யாாதத விசேஷங்களை யெல் லாம் ப்ரஸாதித்தருள வேணுமென்று விண்ணப்பம் செய்ய ; நம்பி யும், இவருடைய ஆஸ்திகயாதர பரீக்ஷாாததமாகப் பதினெட் டாவர்த்தி நடத்தி திருமந்த்ரார்ததத்தை யருளிசசெய்ததா யிருக்க, இங்கு சரமச்லோக விஷயமாக அருளிச் செய்தது, அப் போதே, அநந்தரம் வாரீர் எம்பெருமானாரே! இன்னமொரு சரம ரஹஸ்யார்த்த விசேஷம் சொலலுவதாகப் பாராநின்றோம், இவ் வளவிலே நீர தாப்தராகாநினறீர், உம்முடைய அத்யவஸாயத்தைச் சொல்லிக்காணீர் என்ன; எமபெருமானாரும் தேவரீரருளிச்செய்த அர்த்தத்தின் மேல் ஓரர்த்தமுண்டெனறிருநதேனாகில் அவிச்வா யாவேன், கேளாதிருநதேனாகில் அருளிசசெயத வர்ததம நெஞ் சில் பட்டதில்லை, விரகறியாமல் ச்ரோதவ்யஸாபேக்ஷனாயிராநின றேனென்றுவிண்ணப்பம் செய்ய; நம்பியும் இப்போது போய் ஏகாந் தமாய் ஒருவருமே வாருமென்ன; எமபெருமானாரும் ஒருவருமே வந்து ஸ்ரீபாதத்திலே தண்டன் ஸமர்ப்பித்து நிற்க, நமபியும் கையைப்பிடித்துக்கொண்டு போய் ஏகாந்தமான மேலதளத்திலே படிக்கதவைவிழவிட்டு எழுந்தருளியிருந்து ஒருவர்க்கும் சொல்லாத படி திருவடிகளைத் தொடுவித்து சூழரவு கொண்டு தம்முடைய நிர ஹேதுக க்ர்பையாலே ஸர்வகுஹ்ய தமமான சரமரஹஸ்யாாததத தையும் அருளிச்செயது பகவத் விமுகரான நாஸ்திகர் செவிப் படாதபடி பேணிக்கொண்டு போருமென்று நியமிததருள, இவரும் அப்படிப்பட்ட பேருக்குச் சொலலக் கடவேனல்லேன, பகவத்ப்ர வணரான கூரத்தாழவானுக்குச் சொல்லாமல் நிற்கக்கூடாது என்று விண்ணப்பம் செய்ய ; நம்பியும், இவவர்த்தம் கேடகைக்கு அதிகார முண்டாகில், '40538053 -ஈலல ஈ | 18588 కృపయానిస PTS 35" "ஸ்வதஸரததர்ந்தவாமாஸத்ரய மதா பிவா, பரீக்ஷயவிவிதோபாயை காபயாநிஸ்பாஹோவதேத என்கிறபடியே சு சரூஷை கொண்டு சொல லுமென்று நியமித் தருளினார். பதினெட்டு பர்யாயம திருக்கோட்டியூர் நம்பி * நடத தினது பதினெட்டாமத்யாயத்தில் அரததம பரஸாதிககைககாக வென்றுகருத்து. ஆகையாலே இதினர்த தங் கேடகைககாக விறே எம்பெருமானார் பதினெட்டுப் பாயாயம் திருககோட்டியூா நமபி பக்கல் எழுந்தருளிற்று என் றருளிச்செய்தது. அர்த்தத்தினுடைய கௌரவத்தையும் என்றது “ ఏత ద్వైమ హెపనిషదం దేవా నాంగుహ్యమ్ " (ஏதத்வைம ஹோபநிஷதம்தேவாநாகு ஹ்யம்) என்கிற கௌர வத்தையு மென்றபடி.

·சரமஸ்லோகப்ரகரணம். னி, கான வ்யா.. இதுக்கதிகாரி இல்லாமையையும் பார்த்திறே, இவருடைய ஆஸ்திகயாதர பரீக்ஷார்த்தமாகவும் பலகால நடந்து து வளப்பண் சூழரவுகெ ணடு மாஸோபவா ஸங் கொண்டு அருமைப்படு த்தி அருளிச்செய் தருளிற்று. நிஷ்கர்ஷ்ட ஸதவநிஷ்ட்டனாய, பர மாதமரி ரகதனாய், அபரமாத்மநி வைராகய முடையனாய்,ப்ரமாண பரதந்த்ரனாய், பகவதவைபவம பருதமானால் இது உபபந்தம் என்னும்படியான விஸர மப பாஹுளயமுடையனாய், ஆஸ்திகாக் ரேஸரனா யிருபபானொருவனுண்டாகில அவன இம்ர்லோகார்த்தி ஸ்ரவணாநுஷ்ட்டாந்த துக கதிகாரி ஆகையாலே, அதிகாரிதுர்லப த்வத்தாலும், அர்த்தகௌரவத்தாலும், இத்தை வெளியிடாதே மறைத்துக்கொண்டு போந்தார்கள் எம்பெருமானாருக்கு முன்புள் ளார்; ஸ ஸாரிகள் துர்ககதிகண்டு பொறுககமாட்டாதபடி கர்பை கரைபுரண்டிருககையாலே, அர்த்தத்தின் சீர்மைபாராதே அநர் த்தத்தையே பார்த்து வெளியிட்டருளினார் எம்பெருமானார். அப்படி உபதேபரித்து விடுகிற மாத்ரமன்றிக்கே, இவ்வர்த்தத் தை எல்லாரும் அறிந்து உஜ்ஜீவிக்க வேணுமென்னும பரமகாபை யாலேயிறே, இது தனனைப் பலப்ரபந்தங்களிலும் ஸங்கரஹவிஸ் தர ரூபேண இவரருளிச்செய்தது. மற்றுள்ள ப்ரபந்த்தங்களெல் லாவற்றிலும் போலனறிககே, ஸ்தரீபாலாகளுககும அதிகரிக்கலாம் படி தெளிய அருளிச்செய்தது இப்ப்ரபந்ததத்திலேயிறே. - பயாஸ் الاما சூழர அ. - அதிகாரியில்லாமையையும் - அதிகாரிகிடையாமையையும் ஆஸ்திகயமாவது தரவிரவாஸம . ஆதரமாவது - அர்த்தம் கேட்கையில் ப்ரேமம. து வளப்பண்ணி- ஆாத்தராமபடி பண்ணி. அதாவது - அர்த்தத்தைக் கேளாவிடில் தரிக்கமாட்டாதபடி பண்ணி. வு கொண்டு - பரமாணம் பண்ணிவைத்துக் கொண்டு, மாஸோப வாஸஙகொண்டு - எமபெருமானாரும், நமபி நியமந்ததாலே ஆழ் வானை ஸவதஸர சுச்ரூஷாஸமமாக மாஸோபவாஸங்கொண்டு சரமசலோகார்த்தத்தை யருளிச்செயதாராகையாலே அத்தைத் திருவுள்ளம்பற்றி யருளிச்செய்தார். அருமைப்படுத்தி - ச்ரமப் படுததி. நிஷ்கர்ஷ்ட ஸத்வநிஷ்டனாய - சுத்த ஸத்வநிஷ்டனாய். பரமாத் மரகதனாய - பகவத் விஷயததில் ப்ரேமமுடையனாய், அபரமாத் மநி வைராகய முடையனாய - பகவதவயதிரிகத விஷயத்தில் வீதராக னாய். பகவதவைபவம ச்ருதமானால் - பகவததிசயம ச்ருதமானால. கீழச்சொனன வதிசயம, உபபநநம அகடிதகட நாரூபஸா மாத்தய விசேஷத்தை யுடையவனுக்கு யுக்தமென்றபடி. (ஆஸ் காக்ரேஸானாய்) ஆஸ்திகனாகிறான் - உளளோடு புறம்போடு வாசி யற ஏகரூபனாயிருக்குமவன. இச்லோகார்த்த ச்ரவணாநுஷ்டா நத்துக்கு-இச்லோகத்தினுடைய அர்த்தம் கேட்கைக்கும், ச்லோ கார்த்தத்தினபடியே அநுஷ்டிககைக்கும். - ·கரும் முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம். மூ - கீழே சில உபாயவிபேஷங்களை உபதேபலிக்க, அவை தும்பாகங்கள் என்றும், ஸ்வரூபவிரோதிகள் என்றும் நினைத்து போகாவிஷ்டனான அர்ஜ்ஜு நனைக் குறித்து அவனுடைய பேறாக நிவ்ர் தயர்த்தமாக இனி இதுககு அவ்வருகில்லை என்னலாம்படி யான சரமோபாயததை அருளிசசெயகையாலே சரமஸ்லோகம் என்று இது ககுப் பேராயிருககிறது. இதில், பூர்வார்த்தத்தாலே அதிகாரிக்ர்த்யத்தை அருளிச் செய்கிறான்; உத்தரார்த்தத்தாலே உபாயகாதயததை அருளிச் செய்கிறான். வ்யா.--இதில்ப்ரதமத்திலே இந்தல்லோகார்ததததினுடையகௌ ரவத்தை எல்லாருடைய நெஞ்சிலும் படுத்து கைககாக இது தனக்கு சரமம்லோகம் என்று திருநாமமாகைககு என்று திருநாமமாகைக்கு ஹேது வை யருளி செய்கிறார் (கீழே சிலஉபாயவிபேஷங்களை யென்று தொடங்கி.) அதாவது - இந்தல்லோகத்துக்குக கீழே - அநேகாத்யாயங களி லே, கர்மஜ்ஞாநாதிகளான சில உபாயவியோஷங்களை ஸ்வப்ராப்தி லக்ஷணமோக்ஷஸாதநமாக விஸ் தரேண வுபதேசித தருளக்கேட்டு, காயக்லே பலரூபமாகையாலும், இந்தரியஜயம் அரிதாகையாலும் ஸாவதாகமாகச் சிரகாலம் ஸாதிக்க வேண்டி யிருககையாலும், அவை அநுஷ்ட்டிக்க அபாக்யங்கள் என்றும், ஸ்வரீரத்வகத நாதிகளாலே ப்ரதிபாதிக்கப்பட்ட பரதந்த்ரமான ஸ்வரூபத்துக்கு ஸ்வயத்நரூபங்களான இவை , விரோதிகள் என்றும் புத்தி பண்ணி, இவற்றால எமபெருமானைப் பெறவேணும் என்ப தொன் றில்லை, இனி இழந்தேபோமித்தனை யாகாதே! என்கிற போகத்தாலே ஆவிஷ்டனான அர்ஜுநனைக் குறித்து, அவனுடைய அந்தபோ போகைக்காக ஸுபகத்வத்தாலும், ஸ்வரூபா நுரூபதையா லும், இனி இதுக்கு மேலில்லை யெனனும்படியான சரமமான உபாயததை அருளிச்செய்கையாலே சரமஸ்லோகம் என்று இதுக குத் திருநாம மாயிருக்கிறது என்கை. இனி, இம்மலோகத்துக்கு வாக்யார்த்தம் அருளிச்செய்கிறார் இதில் பூாவார் ததத்தாலே யென றுதொடங்கி.) காமஜ்ஞாநாதிகளான எனகிறவிடத்தில், ஆதிசப்தததாலே - அவதார ரஹஸ்ய ஜ்ஞாதமும் புருஷோத தம விதயையும் சொல லப்படுகிறது. ஸ்வப்ராபதி லக்ஷண மோக்ஷ ஸாதநமாக.ஸ்வபரா ப்தி ஸ்வரூப மோக்ஷத்துக்கு ஸாதகமாக, பரதநதரமான ஸவரூ பத்துக்கு பரதந்தரமான ஆதமஸ்வரூபத்துக்கு . இவற்றால் - ஸ் ரூப விருத்தங்களான இந்த கர்மஜ்ஞாநாதிகளாலே. இவற்றால் என்று தொடங்கி, இழந்தேபோமித தனையாகாதே என்னுமளவும கரந்தத்துக்குககருதது - கர்தமென்று பெரை யுடைத்தான கர்மத் தால் அக்ர்தனான ஆத்மாவித்தியான் என்றபடி, கம - ·சரமஸ்லோகப்ரகரணம். கருக்க - மூ.- அதிகாரிக்கு க்ர்த்யமாவது உபாயபரிக்ரஹம். அத்தை ஸாங்கமாக விதிக்கிறான். ராகப்ராப்தமான உபாயந்தானே வைதமானால் கடுகபரிகர ஹிககைக்கு உடலாயிருக்குமிறே. வ்யா.- அதாவது - அர்த்தத்வயா தமகமான இந்தம்லோகத் தில் பூர்வார்த்தத்தாலே இவ்வுபாயத்துக்கு அதிகாரியானவன் செய்யும் பொத்தை யருளிசசெய்கிறான் ; உததரார்ததததாலே - உபாயபூதனான தான் இவனுக்குச்செய்யு மபாத்தை அருளிச் செய்கிறானெனகை. அதிகாரி க்ர்த்யமாவதேதென்ன அருளிச்செய்கிறார் (அதி காரிக்கு க்ர்த்யமாவது உபாயபரிகாஹமெனறு.) அதாவது - அதி காரியானவனுக்கு இங்குச் செய்யத்தக்க இவ்வுபாயத்தை ஸ்வீகரிக் கையென்கை. ஆனால் அவ்வளவை விதியாதே உபாயாந்தர பரித்யாகஞ் சொல்லுவானெனனென்ன அருளிச்செய்கிறார் (அத்தை ஸாங்க மாக விதிக்கிறானென்று.) அதாவது - அந்த உபாயஸ்வீகாரத்தை உபாயாந்தர பரித்யாகமாகிற அங்கததோடே கூட விதிக்கிறா னென்கை. (EXg5 + TRA358 353,8SP$3 STEPTY3sos M5)(ப்ரக்ஷாள்யபாதாவாசாமேத்ஸ்நாத்வா விதிவதர்ச்சயேத் ஸ்தித்வார்க்க்யா பாநவேதத்யாத் த்யாத்வாதே வாஜபேந்மநும்) என்று - ஆசமநாதிகளுக்கு அங்கமாகச் சொன்ன பாதப்ரக்ஷாள நாதிகளையொழிய அவை அநுஷ்ட்டிகக வொண்ணா தாப்போலே, இங்கும் ல்யூபந்தபதத்தாலே அங்கமாகச் சொல்லு கிற உபாயாந்தரத்யாகத்தையொழிய ஸ்வீகாரம் அநுபபந்தம என்னு மிடம வித்தமிறே. ஆகையால் (<ds TF $858-555) (ஸர்வதர்மாந்பரித்யஜ்யஸ்த்திதம்சேத்) என்று, துஷ்கரத்வ புத் தியாலே ஸ்வத: ப்ராப்தமான உபாயாந்தரபரிதயாகத்தை அநு வதித்து, வித்தோபாய ஸ்வீகாரத்தை விதிக்கிறது, என்கிற அநு வாதபக்ஷம் அயுக்தம் என்றதாயிற்று. ஆனால், ஸுபகத்வாதிகளாலே ராகப்ராப்தமான இது விதிதான வேணுமோவென்ன அருளிச்செய்கிறார் (ராகப்ராப்த மான வென்று தொடங்கி.) அ.- (அநுவதித்து) அநுவாதமாவது -ஜ்ஞாதவ்யார்த்த ஜ்ஞாப நம். ஸசகத் வாதிகளான என்கிறவிடத்தில், ஆதிசப்தததாலே- ஸ்வரூபாநு ரூபதையைச் சொல்லுகிறது. ராகப்ராப்தமான விதுக்கு-அநுராக ப்ராபதமான இந்த வித்தோபாய ஸ்வீகாரத் பக்கு .

·கரு உ முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம், ப ததை இதில் பூர்வார்த்தம் ஆறுபதம் (ஸர்வதர்மாந்) எல்லா தர்மங்களையும், தாமமாவது - பலஸாதநமாயிருக்குமது. இங்குச சொல்லுகிற தாம் பாதம் தாஷ்டபலஸாதநங்களைச் சொல்லுகை யன்றிக்கே , மோக்ஷ பலஸாதநங்களைச் சொல்லுகிறது. வ்யா.-அதாவது போகயதையாலே ராகபராபதமான rரத்தை பித்தரோகத்துக்கு மருந்தாகக் கொடுக்கச்சொல்லி விதித்தால் ஸ்ரீகரமாகககைக்கொள்ளுகைக்கு உடலாமாப் போலே; உபாயாந்தரங்களில் காட்டில் இதுக்குண்டான வைலக்ஷணயத் தாலே, சேதநனுடைய ராகத: ப்ராப்தமாயிருந்துள்ள உபாயந் தானே ஸ்வீகரியென்னும் விதி ப்ரயுகதமுமானால் ரீகரமாக ஸ்வீகரிக்கைக்குடலா யிருக்குமிறே யென்கை. இனி, இதுககு ப்ரதிபதம், அர்த்தமருளிச்செய்வதாக பூ வார்த்தபத ஸங்க்யையை யருளிச்செயகிறார் (இதில பூர்வார்த்தம் ஆறுபதமென்று ) அதில் ப்ரதமபத்ததை உபாதா நம்பண்ணுகிறார் (ஸர்வதர்மா என்று .) அதுக்கு அர்த்தமருளிச்செய்கிறார் (எல்லா தர்மங்களையும என று.) இதுதான தர்மமும பஹூவசமும ஸர்வ பப்தமுமாய், த்ரிப்ரகாரமா யிருக்கையாலே, மூன றுக்கும் அரததமருளிச்செய்வதாக ப்ரதமம் தாமலக்ஷணத்தை அருளிச் செய்கிறார் (தர்மமாமது பலஸாதநமாயிருககுமது என்று.) தர்ம பாப்தம் தராஷ்டபலஸாதந்ததிலும் வ்யாப்தமாகையாலே அத்தை வ்யாவர்த்திககிறார் (இங்குச் சொல்லுகிற தாம் பய்த மென்று தொடங்கி.) அதாவது - பூாவோபாயங்கள் தன்னை உபதேசிக்கிற போதே தர்ஷ்ட பலஸாதநங்கள வ்யாவர்ததங்களாகையாலும, மோக்ஷோபாயங்களை உபதேசித்து வருகிற ப்ரகரண மாகையா லும் இவ்விடத்தில் சொலலுகிற தாம பாப்தம புத்ரபயவந்நாத் யை ஹிகமாயும், ஸ்வர்க்காத்யாமுஷ்மிகமாயு மிருந்துள்ள தாஷ்ட பலங்களுக்கு ஸாதநங்களானவறறைச் சொல்லுஸக யனறிககே பகவதப்ராப்திரூபமான மோக்ஷபலததுக்கு ஸாதநமாயுள்ளவற் றைச் சொல்லுகிறது எனகை அ.--- விதிததால-வை தயசாஸ்த்ரம விதிததால், வைலக்ஷண்யத் தால - ஸு-பலகத்வ, ஸ்வரூபா நுரூபதவ, பலபரத்தவரூபவைலக்ஷ ணயத்தால. பூர்வார்த்தம ஆறுபதம் என்றத்தால் - உத்தரார்த்தம் ஆறு பதம் என்னும் பக்ஷம் நிரஸ்தம் - திருமந்த்ரம் மூன் றுபதமாயும் அதுக்கு விவரணமான த்வயம் ஆறுபதமாயும், அதுக்கு விவரண மான சரமலோகம் பன்னிரண்டு பதமாயும இருக்கவேண்டுகை பாலே. வ்யாப்தமாகையாலே - வர்த்திக்கையாலே. அதாவது - ப்ரதி பாதிக்கை , வ்யாவர்த்தங்களாகையாலும் - கழியுண்கையாலும், ·சரமல்லோகப்ரகரணம். கருக வன. - வயா.- 2 மூ - அவை தான ஸ்ருதி ஸ்ம்ர்தி விஹிதங்களாய்ப் பலவா ருககையாலே பஹவசநப்ரயோகம பண்ணுகிறது. கிறது. அவையா ; காமஜ்ஞாநபகதியோகங்களும், இனிமேல் பஹு வசநார்த்தத்தை அருளிச்செய்கிறார் (அவைதானென்று தொடங்கி.) அதாவது . அந்த மோக்ஷ பலஸாத நங்களதான் உப்பாமஹ்யோப பர்மஹணங்களா யி ருந்துள்ள பண்ருதிஸ்மர்திகளா லே விஹிதங்களாயக கொண்டு அநேகங்களா ருககையாலே(தர்மாந்)எனறு - பஹுவசநப்ரயோகம் பண்ணு கிறது என்கை. அப்படியிருந்துள்ளவை தானெவையென்ன அருளிச்செய்கி றாா (அவையாவனவென்று தொடங்கி.) அதாவது - கீழ் பலவாகச் சால்லப்பட்ட அவையாவன; - (553) 25388) காமணைவஹிஸத்திமாஸ்திதாஜநகாதயம் (13 18638) (தஸ்மாதஸக தஸ்ஸத்தகோர்யகர்மஸமாசா) என்று ஸ்வதநதரஸாதநமாக உக்தமான காமயோகமும, (<&soYP3o పాద జా నేపలి సమాపతే) ( ஸாவ கர்மாகில பார்த்த ஜ்ஞாநேபரிஸபா ப்யதே) (sa30303லன் ) (நஹிஜ்ஞாநேநஸத்ர் O பவிதரமி ஹவிதயதே) (கடல்) (ஜஞா நாகரிஸ்ஸாவகர்மாணி பஸ்ம ஸாதகுருதே ததா) எனறு சொலலப் பட்ட கர்ம ஸாதயமான ஜ்ஞாநயோகமும், அ.-(A-3-2) ($&$3-sots +5x533: | s33 K335=3&ash) (காமணேதி) ஜநகாதிகளான ராஜரிஷிகள் காமயோகத்தாலேயே மோக்ஷததை யடைந்தார்கள்; ஆகையால், ஸங்க்ர ஹிதனாய்க கொண்டு யாவதாத்ம ப்ராப்தி அவச்யம கர்த் வ்யமான காமததை ஆசரி. ஸஙகர ஹிதனாய - தாத்ர்ச ப்ரதிபததி ரஹிதனாய. [ x - 8 - 33) (<dgos poos 383) (ஸர்வகர்மா கிலபாரத்தஜ்ஞாநோபரிஸமாபயதே.) (135 -ஸாவமிதி)ஸர்வம்- ஸாவப்ரகாரமித்யாத்த: ; ஸர்வப்ரகாரமான - ஸமஸ்தமான கர்ம மும ஜஞாநயோகததிலே பரிஸமாப்தமாம். (A - 8 - 3 ) (saxy Scsz #ws3393) (நஹிஜ்ஞாநே ந ஸத்ரபாம்பவித்ர மிஹவிதயதே) யாதொரு காரண ததாலே இந்த ஜகததிலே ஜ்ஞாநயோகத்தோடே சுத்திகரமான வஸ்து கிடையாது. [8 - 8 - 33] (opposas y +&&3gs| TS **F&&ST)(யதைதாமஸமித்தோகார்ப்பஸ் மஸாத குருதேர்ஜந - ஜ்ஞாநாகரிஸ்ஸாவகாமாணி பஸ்ம ஸாத்குருதே ததா.)(arc3 - யதைதாஹீதி) வாராய் அர்ஜகனே! எந்த ப்ரகாரம் நன்றாக ப்ரஜ்வலியாநிற்கிற அகநியானது இந்தநங்களை பஸ்பமாகப் பண்ணுகிறதோ, அந்தப்ரகாரம் ஜ்ஞாநாகநியானது ப்ராப்தி பரதிபந்தகமான ஸர்வகர்மங்களையும் பஸ்மமாகப் பண்ணா ஸமாநமான நிற்கிறது. 20 ·முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், மூ.- அவதார ரஹஸ்யஜ்ஞாநம், புருஷோத்தமவித்யை, தோவாஸம் , --- தாலே வ்யா.--- (ESSsssga-ssss) (பக்த்யாத்வ நநயயா புகய8) (05, ஈP333):) (மந்மநாபவமத்பகத8) இத்யாதிகளாலே சொலலப் பட்டகாமஜ்ஞாநஸஹக்ாதமானபகதியோகமும் ஆகிற இவையும், (జన్మకర్మచ మేదివ్యం మేవనియో వేత్తితత్త్వతః| త్య క్వా దేహంపునర్జన్మ నైతిమా మేతిసోర్జున ) (ஜந்மகர்மசமேதிவ்யா ஏவாயோவேத்திதத்த்வத , தயக்தவா தேஹபு நர்ஜந்ம நைதிமாமேதிஸோர்ஜ-5) என்று - விரோதி நிவர்த்தி பூர்வகமான பகவத்ப்ராப்திக்கு ஸாதநமாகச் சொலவப் பட்ட அவதார ரஹஸ்யஜ்ஞாநம், | (A5& TSavg3-FFSSS,55,583 T83) (ஏதத்புத்த்வாபுத்தி மாந்ஸ்யாத் கர்தகர்த்யம்சபாரத) என்று அபிமதபல லாபத கர்தக்ரத்ய னாக்குமென்கிற புருஷோத்தமவித்யை, அ.-[A-00-K8] (PTSssssssss| Tho 24135ss ($5) 3805s) (பக்த்யாத்வநந்யயா பாக்ய அஹமேவ) விதோர்ஜுந - ஜ்ஞாது தாஷ்டு சதத்வே நப்ரவேஷ்டுசெபராதப) (PS-பக்த்யே தி) வாராய் பரமதபனான அாஜுநனே! யதார்த்த மாக இப்படிப்பட்ட அநந்யையான பக்தியாலே அறியவும் காண வும் ப்ராபிக்கவும் ச்க்யன், நான் இப்படிப்பட்டவன் என்றான். [5 - - 38) (5 லைனைடைகக ass T3003 Tadres || (மந்மநாபவமதபகதோமத்யா ஜீமா நமஸ்குரு மாமேவைஷ்யயுக்த்வைவ மாத்மா நமத்பராய ண.) ( sys - மந்மநாபவேதி) மத்பக்தனாய்க்கொண்டு என் பக்கல்ம நஸ்ஸாய் த்யாநம்பண்ணி என்னை ஆராதி, என்னை நமஸ் கரி; இப்படி யோகத்தைப்பண்ணி என்னைப்பற்றின நீ என்னையே ப்ராபியாநிற்புதி. (583 - ஜ நமகர்ம சேதயாதி) வராய் அர்ஜு- நனே ! என்னுடைய ஜந்மததையும் கர்மத்தையும் இப்படி திவ்ய மாக உள்ளபடியே யறிகிறான யாவனொருவன், தேஹத்தை விட்டு பின்னையொரு ஜந்மத்திலே புகான் ; எனனையேப்ராபியாநிற்கும். [f - ౧x * 90] ఇతిగుహ్యతమం శాస్త్ర మిదము క్తంమయానఘ | ఏతచ్బు ద్వాబుద్ధి EF3333, STF83II ( இதிகுஹ்ய தமமாஸ்த்ர மிதமுக்தா ஏதத்புத்தவாபுத்திமாந்ஸ்யாதகர் தகர்த்யசபாரத) (b3x]TS - ஏதத் புத்தவேதி) இப்படி குஹ்ய தமமான இந்த சாஸ்தரமானது லே உனக்குச் சொல்லப்பட்டது, அது அறிந்தால் பார்த்தனே! புத்திமானு மாய் க்ர்தக்ர்த்யனுமாம, ; மயாக என் ன் ·சரமய்லோகப்ரகரணம். கருரு மூ - திருநாம ஸங்கீர்த்தநம், திருவிளக்கெரிக்கை, திருமாலை யெடுககை தொடக்கமான உபாயபு ததயா செய்யுமவையும், ஸர்வ பப்தத்தாலே - அவ்வோஸாதந விசேஷங்களை அநுஷ்ட்டிக்கு மிடத்தில் அவற்றுக்குயோக்யதாபாதகங்களான நித்யகர்மங்களைச் சொல்லுகிறது. ஸஹ வ்யா.-(anaosagF55 )(தேபோயாஸர்வகாமதுக்) என்று ஸர்வகாமபலப்ரதமாகச்சொல்லுகிற புண்ய க்ஷேத்ரவாஸம், (31 MAT535) (ஸர்வபாபவித்தாத்மாயாதிப்ரஹ்ம ஸநாதநம்) என்று - ஸர்வபாப விமோசந பூர்வகமான பகவத்ப்ராப் தியை பலமாகசசொல்லுகிற திருநாமஸங்கீர்த்தகம், (STF తైలేన దీపంయోజ్వాలయేన్నరః! విష్ణ వేవిధివద్భక్యా తస్యపుణ్యఫలంశృణు || విహాయ సకలంపాపం సహస్రాదిత్యసన్ని భాః! జ్యోతిష తావిమానేన విష్ణులో కేమహీయతే (க்ர்தேவா ததைலே ந தீபாயோஜ்வாலயேந்நர:, விஷ்ணவேவிதி வத்பகத்யா தஸ்ய புண்யபலச்ருணு விஹாய ஸகலப்பாபா ஸ்ராதித்யஸந்நிய: | ஜ்யோதிஷ்மதா விமாநேந விஷ்ணுலோகே மஹீயதே) என்று - பாபரிவர்த்திபூர்வகமான பகவத்பராப்திக்கு ஸாத நமாகச் சொல்லப்படுகிற திருவிளக் கெரிக்கை , அப்படி விரோதிநிவர்த்தி பூர்வகபகவத் ப்ராப்தி ஸாதநமாகச்சொல்லப் படும் திருமாலையெடுக்கை முதலாக ஸாதந புத்த்யா செய்யப்படு மவையும் என்கை. இனி , ஸர்வ பாப்தார்த்தத்தை அருளிச்செய்கிறார் (ஸர்வபாப்தத் தாலே யென் றுதொடங்கி.) அதாவது தர்மவிபேஷணமான ஸர்வாப்தத்தாலே பஹுவசநோக்தமான அவ்வோஸாதநவிசே அநுஷ்ட்டிக்குமிடத்தில், ( 508, 3s 358 Assem) (ஸந்த்யாஹீநோசிர்நித்யமநர் ஹஸ் ஸர்வகர்மஸ-) என்கிறபடியே அயோக்யனாகாமல் தன்னை அநுஷ்ட்டிககையாலே அவற்றுக்கு யோகயன் ஆகையை உண்டாக்கிக் கொடுக்கும் அ.-(-93 - 08F-n30) (isஈலm pssoY3sofs:l దేవాశ్రయామల్త్యో వాసు దేవ పరాయణః II సర్వపాపవిశుద్ధాత్మా యాతి బ్రహ్మసనాతనమ్) ( - ஸ்துவந்நாமேதி ) எப்போதும் எழுந்திருந்து நாம ஸஹ ஸ்ரத்தாலே ஸ்தோதரமபண்ணுகிற புருஷனானவன் வாஸுதே வனை ஆசாயிதது, வாஸ-தேவபராயணனாய் ஸர்வபாபங்களையும் விட்டு பரிசுத்தமான ஸ்வரூபத்தையுடையனாய்க கொண்டு ஸநா தநமான ப்ரஹ்மத்தை ப்ராபியாநிற்கும். முதலாக-தூபாதிகளைச் சொல்லுகிறது. ஸாதநபுத்த்யா செய்யப்படுமவை எனகையாலே- கைங்கர்யபுத்த்யாபண்ணப்படுமவற்றை வ்யாவாத்திக்கிறது. - ஷங்களை ·கருகா முமுஷுப்படிவ்யாக்யாநம், வயா. - மூ.-, ஆக, ம்ருதிஸ்மர்தி சோதிதங்களாய், சோதிதஙகளாய், நித்யநைமித் திகாதிரூபங்களான காமயோகாத்யுபாயங்கள் என்றபடி. இவற் றை தாமம் என்கிறது ப்ரமித்த அாஜுநனகருத்தாலே ஸந்தயாவநதந பஞ்சமஹாயஜஞாதிகளான நித்ய கர்மங்களைச் சொல்லுகிறது என்கை. உகதத்தை நிகமிக்கிறார் (ஆக என்று தொடங்கி.) அதாவது ஆக, கீழ்ச்சொனன எலலாவற்றாலும் (R: ) ( சோதநா லக்ஷணோர்ததோதாம : ) என்று - சோதனையாகிற வி திவாக்யத்தை பரமாணமாக வுடைத்தான அாத்தம் தாமம என்கையாலே, ஸ்ருதிஸ்மாதிகளாகிற ப்ரமாணங்களாலே விதிக கப்பட டுள்ளவையாய, நிதய நைமித்திகம் முதலானவற்றை வடிவாக வுடைத்தான காமயோகம தொடக்கமான உபாயங்களை யென்றபடியெனகை. ஸ்வரூப விருததத்வாத் அதாமமாகச் சொல்லவேண்டு பவ ற்றை தர்மம என்கிறத்துக்கு ஹேதுவை அருளிசசெய்கிறார் (இவற்றையென் றுதொடங்கி ) அதாவது - பகவதத்யந்த பாரதம் த்ர்யமாகிற உததேர்யததுககு விரோதியா யிருககையாலே, அதர்ம பாப்தவாச்யங்களாக ப்ராபதங்களாயிருக்கிற இவற்றை தர்மமென்று சொலலுகிறது , ஸ்வதாமமானயுத்தததை அதர்மம் என்று ம, இவற்றை தாமம் என்றும ப்ரமித்த அர்ஜுந னு டைய நினைவாலேயித்தனையென்கை. ஆக, பரதமபதார்த்தததை அருளிச் செய்தாராயிற்று. பஞ்சமஹாயஜ்ஞம - ப்ரஹ்மயஜஞம் , தேவயஜ்ஞம் , பிதா யஜ்ஞம், பூதயஜ்ஞம, மநுஷ்யயஜ்ஞம். ஆதிசப்தததாலே-தாசாதி தர்ப்பண ததைச் சொல்லுகிறது. நிதய காமஙகளென கிறது - நிதய மாகப்பண்ணப்படும் கர்மங்களாகையாலே. நைமித்திகமென்கிறது - உபராகாதிகளை. கரஹ ணம். முதலான வற்றை - காம்யகர்மங்களைச் சொலலுகிறது. இததால நித்யகர்மங்களைச் சொலலுகிறது என கிறவிடத்தில், நித யகாமங்கள் என்று - நைமித்திக்காமங்களையும் சாமயகாமங்களையும் சொல்லுகிறதென்று கொளளவேணும. வடிவாகவுடைத்தான ஸ்வரூபமாகவுடைத்தான. ஸ்வரூப விருததத்வாத் - பகவத தயந்த பாரதந்தாயஸ்வரூப விருத்ததவாத். உததேச்யத்துககு-புருஷாாததத்துககென்னு தல; அபிமதததுக கென்னு தல. தர்மமென்று சொல்லுகிறது ''ஃSSSSSSSS'', " யஸ்ஸர்வஜ்ஞஸ்ஸாவவித்'' எனகிறபடியே ஸாமாந்ய விசேஷஜ்ஞா நவரனானகர்ஷ்ணன் தர்மமென்று சொல லுகிறது . றது. இததனையென்கை - சொல்லுகிறா னித்தனை யென்கை. ம உபராகம் ·சரமஸ்லோகப்ரகரணம், - வயா. - மூ.-(பரித்யஜ்ய.) த்யாகமாவது - உக்தோபாயங்களை அது ஸந்திதது, கதிகையிலே, ரஜதபுத்தி பண்ணுவானாபபோலே யும், விபரீத தியாகம நம பண்ணுவாரைப் போலேயும், அநுபா யங்களிலே உபாயபுத்தி பண்ணினோம என்கிற புததிவிபோஷத் தோடே த்யஜிககை (பரி) என்கிற உபஸாக்கத்தாலே பாதகா திகளை விடுமாபபோலே , ருசிவாஸனைகளோடும், லஜ்ஜையோடுங் கூட மறுவலிடாதபடிவிடவேணும் என்கிறது. அநந்தரம், தவிதீயபதத்தை உபாதா நம் பண் றார் (பரிதயஜ்ய என்று.) இதுவும் தயாகமும, ல்யப்பும, உப ஸர்க்கமுமாய், த்ரிப்ரகாரமா யிருக்கையாலே, அதில் த்யாகவே ஷததை முந்துற அருளிசசெயகிறார் (த்யாகமாவது என்று தொடஙகி.) அதாவது - இவ்விடத்தில் சொல்லுகிற த்யாகமாவது கேவலம் விடுகை யன்று, கீழச் சொல்லப்பட்ட உபாயங்களின் படியை அநுஸந்ததித்து ரஜதமல்லாத பக்தியிலே ரஜதபுத்தி பண்ணு வாரைப் போலேயும் ஸ்வகார்யஸித்திக்குடலான ஒருதிக கிலே போகககோலி, தத்விபரீதமான திககை அதுவாக நினைத் துப் போவாரைப்போலேயும், பகவத்ப்ராப்த் யுபாயாபேக்ஷரான நாம, உபாய மல்லாதவற்றிலே உபாயபுத்தி பண்ணினோம் என்கிற புத்திவியோஷததோடேவிடுகை என்றபடி. இனி, உபஸர்க்கார்த்தத்தை அருளிச்செய்கிறார் (பரி என்கிற என்று தொடங்கி.) அதாவது- (505) (பரிஸாகலயே) என்று, , ஸாகல்யபரமாகக்கொள்ளுமளவில், அது ஸாவாப்தத்திலே உக்த மாகையாலே அபேக்ஷிதமல்லாமையாலே, மிகுதிக்குவாசகமான அ. - உபாதா நம்பண்ணுகிறார் - எடுக்கிறாரென்றபடி. அதில் - த்ரிப்ரகாரததிலே. கேவலம் விடுகையனறென்றது - ஸ்வரூபேண விடுகையனறென்றபடி ; வெறுமனே விடுகையன றெனனவுமாம். இததால்-தாமஸ ராஜஸத்யாகவ்யாவாத்தி சொன்னபடி. * உபா யங்களின் படியை ய நுஸந்திதது உபாயங்களி பத்தை நன்றாக விசாரித்து. னுடைய ஸ்வரூ உபஸாககார்த்தத்தை - “பரி” என்கிற உபஸர்ககார்த்தத்தை. அது ஸாவசப்ததத்திலே உக்தமரகையாலே எனறத்தாலே, ஸாவ சபத்தம்-ஸாதயாவந்தநாதி யோக்யதாபாதக காமவாசியாயிருக கையன்றிக்கேஸாகலயவாசியாயிருக்குமென்னுமதுவும் கீழேஸித் தம். மிகுதிககுவாசகமான - " அவ்யயாநா மநேகாாத்ததவாத என்கிறந்யாயத்தாலே, பரிசேஷே,, என்று என்று - சேஷத்துககு வரச கமானவென்றபடி. 23 " ·கரு அ முமுக்ஷிப்படிவ்யாக்யம், சசால மூ.-ல்யப்பாலே, “ஸ்நாத்வாபுஞஜீத” என்னுமாப்போலே, உபாயாந்தரங்களைவிட்டே பற்றவேணும் என்கிறது. சாபஞ்சமுமோசவீர: ” என்கிறபடியே, இவை அநுபாயங்களான மாத்ரமன்றிககே கால்கட்டு என்கிறது. வ்யா.-- பரியென்கிற இந்தவு பஸர்க்கத்தாலே * (a Fு so puoxes R38) (ப்ரஹ்மஹத்யாஸராபாந0 ஸ்தேயாகுர் வங்கநாகமம்) என்கிற பாதகங்கள் முதலானவற்றை விடுமளவில், அவற்றில் புநரந்வயத்துக்கு உறுப்பான ருசிவாஸனைகளோடே நாம் இத்தைச்செய்வதே! எனகிற லஜ்ஜா ஸஹிதனாய்க கொண்டு விடுமாப்போலே, (sAssa) (அதபாதகபீதஸ்த் வம்) என்று-தர்மதேவதைபாதகமாகச்சொன்ன உபாயாந்தரங்களை விடுமளவில், புத்திபூர்வகமாக அவற்றிலே ப்ரவாத்திககைக்கு உறுப்பான ருசியும், அபுத்திபூர்வகமாக மூளுகைக்கு உறுப்பான வாஸனையும் ஆகிற அவற்றோடேகூட பகவதேகஸாதநதைக வேஷமான ஸ்வஸ்வ ரூபத்துக்கு அத்யந்த விருத்த மானவற்றை நாம்செய்வதே! என்கிற லஜ்ஜாஸஹிதனாய்க்கொண்டு, மீளவும் அவற்றில் அந்வயம் வாராதபடி விடவேணும் எனறு, சொல்லு கிறது என்கை. இனி, ல்யபர்த்தத்தை அருளிச்செய்கிறார்(லயப்பாலேயெனறு தொடங்கி.) அதாவது - (த்யஜ்ய) என்கிற ல்யப்பாலே, (57S ஜூன் 5) (புக்த்வாசாந்த்ராயணாசரேத்) என்னுமாப்போ லன்றிககே,(* FSses)(ஸ்நாதவாபு ஞஜீத)எனகிறவிதி, புஜிக்கு மளவில் ஸ்நாநமபண்ணியே புஜிக்கவேணும் எனகிற நியமத் தைச் சொல்லுமாப்போலே, வித்தோபாயத்தை பரிகர ஹிககு மளவில் த்யாஜ்யமான உபாயாந்தரங்களை த்யஜித்தே பரிகர ஹிக்க வேணும் என்கிற நியமத்தைச் சொல்லுகிறது என்கை. இப்படிவிட்டேபற்றவேணும் என்கிற இதின் கருததையருளிச் செய்கிறார் (3 சசால என்று தொடங்கி.) அதாவது - (3) జైపాఠాశ నిసన్ని పాతాన్న చుకు చైనా పిళ చాలరాజా | రామబాణాభిహతో భృశార్త TITTEeno 358:) (யோவஜ்ரபாதாமிஸந்நிபாதாந்நசுக்ஷ- பேநாபிசசாலராஜா | ஸராமபாணாபிஹதோப்ர்பார்த்த சசால சாபாசமுமோசவீர ) என்கிற ஸ்லோகத்தில், ராவணன் ராமரை ங்களாலே மிகவும் ஈடுபட்டு, நிலை கலங்கி, போகபபார்ததவள விலும் கையில் வில்லிருக்கு மளவும் பெருமாள போகவொட் டாமையாலே பின்பு பொகட்டவில்லு, கையில் இருந்த போது, அ.--தயாஜ்யமான உபாயாந்தரஙகளை-பகவதேகபரதநத்ரமான ஸ்வரூபத்துககு விரோதிகளாகையாலே த்யாஜ்யமான உபாயாந் தரங்களை. நியமததைச் சொல்லுகிறது - நியமத்தை விதிக்கிறது. பொகட்டவில்லு-ஒடிந்தவில்லை.

·சரமஸ்லோகப்ரகரணம். ; மூ.- சக்ரவர்த்தியைப் போலே இழக்கைக்குறுப்பு. ஸர்வதர் மங்களையும் விட்டென்று சொல்லுகையாலே சிலர் அதாமங்கள் புகுரும் என்றார்கள் ; வயா. - பரதிபக்ஷ ஜயததுககு ஸாதநமாகாத மாத்ரமனறிக்கே, (x)(கச்சா நுஜாநாமி)என்று-பின்பு பண்ணின அநுமதி பெருமாள் அப்போது பண்ணக்காணாமையாலே, போகவுமொண் ணாதபடி கால்கட்டின மையைச் சொல்லுகிறபடியே, உபாயாந் தரஙகளான இவற்றிலே, ாஷதந்வயஙகிடககிலும இவை பேற் றுக்கு ஸாதநமாகாத மாத்ரமனறிக்கே , பேற்றுக்கு ப்ரதிபந்தக மாயத் தலைக்கட்டுமென்றபடி. இன்னமும, இவற்றில் அந்வயம் இழவுக்குடலாம் என்னு மத்தை ஸத்ராஷடாந்தமாக அருளிச்செய்கிறார் (சக்ரவர்ததியை போலே இழக்கைக் குறுப்பு என்று) அதாவது - முன்பேவாப்ர தரநத்தைப் பண்ணிவைத்து இப்போதாக மறுககவொண்ணாது என்று, ஆபாஸமான ஸத்ய தர்மத்தைப்பற்றி நின்று, (ு (ஃ 48:) (ராமோவிக்ர ஹவான் தர்ம:) எனகிற பெருமாளோ டேகூடி வாழவிருந்த பேற்றையிழந்த சக்ரவர்த்தியைப்போலே, ஆபாஸமான உபாயாந்தரங்களிலே அந்வயித்து நிற்கையாகிறது, (45) (கர்ஷ்ணதர்மாஸநாதநம்) என்று ஸநாதம் தர்மமரன பகவத் விஷயத்தோடேகூடி வாழுகையாகிற பேற்றை இழக்கைக்கு உறுப்பாய்விடுமென கை, இனி, இங்குச்சொன்ன ஸர்வதர்ம பரித்யாகத்தின் கருத்தறி யாதார் சொல்லும் தூஷணத்தைப் பரி ஹரிக்கைக்காக, தத்பக்ஷ ததை உத்க்ஷேபிக்கிறார் (ஸர்வதர்மங்களையுமென்று தொடங்கி.) அ. - ப்ரதிபந்தகமாய்த் தலைக்கட்டும் உபாயாந்தரங களி னுடையவும் அபாயஙகளினுடையவும் ஸயோகத்தில் இவ்வதி காரியினுடைய ப்ரபத்திரிஷ்டை கொலையும். ஆபாஸமான - அபகர்ஷமான. ஸத்யதர்மத்தைப்பற்றி நின்று - ஸத்யரூபதர்மத்தைப் பற்றி நின்று ஸர்வதர்மபரிதயாகத்தின் கருத்தறியாதார் - ஸர்வதர்மபரித் யாகத்தினுடைய ஹேதுவை அறியாதார் . த்யாகத்துக்கு ஹேது வேதென்னில்; ஸ்வரூபவிரோதித்வமும் ஸஹாயாந்தரநைரபேக்ஷ யமும். இப்போது, தர்ம சப்த விசேஷணமான ஸர்வசப்தத்துக்கு ஸாகல்ய வாசித்வம் அர்த்தமாகக்கொள்ள வேணும், தத்பக்ஷத்தை த்யாகத்தின் கருத்தறியாதார் தூஷிக்கும்பக்ஷத்தை. உத்க்ஷேபிக் கிறார்.எடுக்கிறார். - ·கா0 முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், மூ.-அது கூடாது, அதாமங்களைச செய்யென்று சொல்லா மையாலே. தனனடையே சொல்லிற்றாகாதோவென்னில்;ஆகாது, தர்மபதம் அதர்மநிவர்த்தியைக்காட்டாமையாலே. 9 ல, . நிஷித்த வ்யா.- அதாவது - த்யாஜ்யமான தர்மந்தான், (asc55&, 830 33) (இதமகுரு, இதமாகார்ஷீs) என று, விதிநிஷேதாத்மகமா யிருககையாலே, ஸர்வதர்மங்களையும விட்டு என்று சொல்லுகை விஹிதா நுஷ்டாந்ததோபாதி நிஷித்த பரிஹாரமும ஒக்கத் தள்ளுண்ணுமளவில், அடைத்தகதவைத திறந்தால A qரு பதார்த்தங்கள் புகுருமாப்போலே, அதர்மங்களான ப்ரவர்த்திகள் புகுரும் என்று சிலர் சொன்னார்கள் எனகை. அத்தைப்பரி ஹரிககிறாா (அது கூடாது, (அது கூடாது, அதர்மங்களைச் செயயென்று சொல்லாமையாலே யெனறு.) அதாவது - ஸர்வ தாமங்களையும் விடச்சொன்ன இத்தால் அதாமங்கள புகுரும் என்கிற விது ஸம்பவியாது ; தர்மங்களை விடச்சொனன மாத்ர மொழிய, அதாமங்களைச் செய்யென்று சொல்லாமையாலே என்கை. அதர்மநிவாத்தியும் தர்மபப்தவாசயமாகையாலே, அத்தை விடச்சொன்னால், அதாமத்தைச் செயயென் னு மிடம அர்த் தாதுக் தமாகாதோ என்கிற ப்ரதிவாத்யுக்தியை அநுவதிக்கிறார் தன்னடையே சொல்லிற்றாகாதோ வென்னில் என்று .) அதுக்கு உத்தரமருளிச்செய்கிறார் (ஆகாது, தர்ம பலப்தம் அதாமநிவாத்தி யைக் காட்டா மையாலே யென்று.) அதாவது - தர்மங்களை விடச சொன்ன இததால், அதாமங்களைச் செய்யென னு மிடம தனன டையே சொல்லிறறா காது, தாமபப்தம, அதர்ம நிவாத்யாத்ய ஸஹிதமாய் ப்ரதாநமாயிருந்துள்ள விஹிதா நுஷ்ட்டாக த்தைக காட்டு மதொழிய, ஸாமாந்யோ அதாமநிவர்ததி மாதர த்தைக் காட்டாமையாலே யெனகை. அ.--Bqநபதார்த்தங்கள - ஸ்வாந காத்தபங்கள. தாமங்களை விடசசொன்னமாத்ரமொழிய - “ஸர்வ தாமாந்பரித்யஜ்ய” என்று தர்மங்களை விடச் சொன்னமாத்ரத்தை விட்டு. இவ்விடத்தில், மாத்ரசப்த்தத்தாலே அதர்ம நிவர்த்தி சாப்தமன்றென்றபடி. அதர்மங்களைச் செய்யென்று சொல்லாமையாலே - அதாமங்களைப் பண்ணென்று சாப்தமாகச் சொல்லாமையாலே அதாமநிவர்த்தி யும் தர்மசப்தவாச்ய மாகையாலே - அதர்மநிவர்த்யங்க ஸஹித மான விஹிதாநுஷ்டாநம் தர்மசப்தவாச்யமாகையாலே. அத்தை விடச்சொன்னால் - அதாம நிவர்த்தியை விடச்சொனனால், யங்க ·சாமஸ்லோகப்ரகரணம். அதியாய மூ.-காட்டினாலும், அத்தையொழிந்தவற்றைச் சொல்லிற்றா மித்தனை. தனனை யும, ஈஸ்வரனையும், பல ததையும் பார்த்தால் அவை புகுரவழி இல்லை. (மாம) ஸாவரக்ஷகனாய், உனக்குக்கையா ளாய், உனனிசைவுபார்தது , உன தோஷததைப் போகயமாகக் கொண்டு, உனக்குப்புகலாய, நீர் சுடுமாப்போலே சோபபாரே பிரிக்கும் போதும் விடமாட்டாதே ருககிற என்னை. வ்யா.- அதாமநிவர்ததிக்கு தர்ம பப்தவாசய தவம் முகயமாக விலலையேயாகிலும், ஸாவபப்த ஸாஹிதயத்தாலே தாம்பப்தம், விபேஷண பூதமான இது தனனையுங் காட்டாதோ எனன அருளி ச்செயகிறாா (காட்டினாலுமென்று தொடங்கி.) அதாவது - அப் படி காட்டிறறாகிலும், அது இவவிடத்தில் விவக்ஷிதமல்லாமை யாலே, அத்தையொழிநத விஹிதாநுஷ்ட்டா நரூபதர்மங்களான வற்றைச் சொல்லிற்றா மித்தனை யென்கை. இங்கன் ஒதுக்குகிறது என்கொண்டென்ன அருளிச்செய் கிறாா (தனனையுமெனறு தொடங்கி ) அதரவது - அதாமாநுஷ்ட டா நம் போஷிக்கு அநிஷ்டமாகையாலே, அவனுக்கு கரனாம தொழிய அரிஷ்டகரனாகை சேராதபடியான ஸ்வரூபத்தை யுடைய தன்னைப்பார்த்தாலும் ஸஹாயாந்தர ஸஸாக்காஸஹதை யாலே, இத்தலையில் ஸ்வயத நநிவாத்தியொழிய ப்ரவாதயாத்தில் ஒன்றையும் பொறாத உபாய பூதனா பாய்வரனைப் பார்த்தாலும் வனுடைய ப்ரவர்த்திக்கு பலம் அவனுடைய ப்ரீதியாகையாலே தாதாபலமான பலததைப்பார்த்தாலும் இம் மூன றுக்கும் விருத் தங்களான அவை புகுரவழி யில்லையென கை. ஆகையால் தர்ம பபதம அதர்மநிவாததியைக் காட்டிற்றாகிலும், அத்தை ஒழிந்தவற் றைச் சொலலிற்றாகக் கொள்ளவேணுமென்று கருத்து. ஆக, தவிதீயபதார்த்தத்தை அருளிச்செயதாராயிற்று. அநந்தரம, தாதீயபதததை உபாதாநம பண்ணுகிறார் (மாம் எனறு) அதுக்கு அத்தமருளிச்செய்கிறார் (ஸர்வரக்ஷகனா யென்று தொடங்கி.) அதாவது - நமமுடைய ரக்ஷணம் இவன் பண்ணுமோ பண்ணானோ என்று ஸபாயிககவேண்டாதபடி ஸர்வருடையவும் ரக்ஷணத்திலே தீக்ஷிதனாய, தன் பெருமையையும், நம் சிறுமை யையும் பார்த்து நமமோடு கலப்பற்றிருக்குமோ எனன வேண் டாதபடி, ( 3ps Frespaci) (ஸேநயோருபயோர்மத் யோதாஸ்த்தாபய) என்று , ஏவிக்காரயங் கொள்ளலாம் படி உனக் குக கையாளாய் உன்னை ரக்ஷிககையில நசையாலே நமமோடு கலப்பற்றிருக்குமோவென்ன வேண்டாதபடி- நம்மோடு கலந்திருக்கமாட்டானெனன வேண்டாதபடி, ஏவி. நியமிதது. கையாளாய்.ஹஸ் தகனாய். 21 ன உண்டான இ ·கசு 2 முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம், 9 படியே 9 மறுத மாம என்னை கண் ண இத்தால் - பரவ்யூ ஹங்களையும், தேவதாந்தர்யா மித்வத் தையும் தவிர்க்கிறது. தாம ஸமஸ்த்தாபநம் பண்ணப் பிறந்தவன தானே ஸாவதர்மங்களையும் விட்டு என்னைப்பற்று என் கையாலே ஸாக்ஷாததர்மம், தானேயெனகிறது. வ்யா.-(33333333)( ரக்ஷயாபேக்ஷாப்ரதீக்ஷதே)என கிற ரக்ஷயபூதனான உன்னிசைவுபாாதது நங்குற்றங்கண்டு இகழுமோ எனறு அஞ்சவேண்டாதபடி (5&ts+7TS கனல்5) அஸ்த்தா நஸ்நேஹகாருணயதர்மாதர்மதியாகுலனான உன் தோஷத்தை போகயமாகக்கொண்டு அபாரண்ய பலரண்ய னாகையாலே நீயும், பிறரும உனக்குத தஞசமலலாத தபையில் ஒதுங்கலாம்படியான புகலாய, சைதயமே ஸ்வபாவமான ஜலம் ஒளஷ்ண்யத்தைப் பஜிக்குமாபபோலே , அபராதக்ஷா மணம் பண ணி கடிபபிககும் புருஷகார பூதரே, “தாமரையாளாகிலுமசிதகுனா ககுமேல்” என கிறபடியே, குற்றத்தைககாட்டி அகற்றுமபோதும, விடக்ஷமனனறிக்கே, "என்னடியாரது செய்யார்'' என்று லிதது ஒருதலை நினறு ரக்ஷிககும் எனனை எனகை. ம்) என்று - விபவரூபத்தைக் காட்டுகையாலே வ்யாவாத் திக்கப்படுகிறவறறை அருளிச்செய்கிறார் (இத்தாலெனறு தொட ஙகி.) அதாவது எனறு , அவதரித்துக க்கிலக் காய் அணுகிநிறகிற தனனை, வரணீயனாகச்சொன்ன வித்தாலே, தே பாவிப்ரகர்ஷ்டதையாலே காணவுங கிட்டவும் ஒண்ணாதபடி க்கிற பரவ்யூ ஹங்களையும், அஸாதாரண விகரஹ யுகதமன றிக்கே, உபாயாந்தர நிஷ்ட்டாக்கு உத்தேர்யமாயிருக்கிற அகநீரு த்ராதி தேவதாந்தர்யாமித்வததையும் வ்யாவாத்திக்கிறது எனகை. தர்மங்களையெலலாம் விட்டுத் தன்னைப் பற்றச்சொலலுகை யாலே, பலிதமானதொரு அர்த்தவியோஷத்தை அருளிச்செயகி றார் (தர்ம ஸமஸ்த்தாபநமென்று தொடங்கி.) அதாவது - (4 **ஸ்ல) (தாமஸமஸ்த்தாப நார்த்தாய ஸமபவாமி) என்கிறபடியே ஸ்வபராப்திககு உடலான தர்மததை ஸ்த்தாபிப்ப தாகப் பிறந்தவன தானே, (ஸாவதர்மாநபரிதயஜ்ய ) என்று மோக்ஷஸாதநதயா பபாஸத்ரஸித்தங்களான ஸாவ தர்மங்களை யும் விட்டு என்னைப்பற்று சொல்லுகையாலே, அவை ஸாக்ஷாத தர்மங்களன்று, ஸ்ததாபநீயமான ஸாக்ஷாத் தாமம் (556°soxTS:5) (க்ர்ஷ்ணமதாமாஸ நாதநம் ) ஸநாதந தர்மமான தானே என்னுமிடம் சொல்லுகிறதென்கை. ஸமாதாநம். அதாவது அப்ரதிஷேதம். இகழுமோ-கைவிடுவனோ. தோஷததை - தர்மததை அதர்மமாக நினைக்கையாகிறதோஷததை. புகலாய - ப்ரவேசிக்கும் ஸ்த்தலமாய். அகற்றும் போது - பிரிககுமபோது. மறுதலிதது-யுத்தம்பண்ணி. ஒருதலை நின்று.ஒருபக்கமேயிருந்து. அணுகிநிறகிற - ஸ ஹிதனாய்நிற்கிற . கிட்டிநிற்கிற. [6 - 8 - -) (38 - ST-353. PS | %to స్థాపనార్థాయసమ్భవామియు గేయు గే) [భా - ఆ00) (యేచ వేదవిదోవిప్రాః యేచా ధ్యాత్మ విదోజనా: 1 తేవద నిమహాత్మానం కృష్ణంధర్మం సనాతనమ్ . ) எனறு எனறு - இசைவு - ·சரமஸ்லோகப்ரகரணம். ங்க இத்தால் - விட்ட ஸாத நங்களின் ஏற்றஞ்சொல்லுகிறது. அதாவது - வித்தமாய், பரமசேதநமாய், ஸர்வபாகதியாய், நிர பாயமாய, ப்ராபதமாய, ஸஹாயாநதர நிரபேக்ஷமாயிருககை. மற்றை உபாயங்கள் ஸாத்யங்களாகையாலே , ஸ்வரூபத்தியில் சேதகனை அபேக்ஷித்திருக்கும் ; அபேக்ஷித்திருக்கும்; அசேதநங்களுமாய் அபக்த ளு மாயி ருககையாலே காயத்தியில ாய்வரனை யபேக்ஷித் திருக்கும்; இந்த உபாயம அவற்றுககெ கெதிர்த்தட்டாயிருககையாலே தரநிரபேக்ஷமாயிருக்கும். வ்யா.- இததாலென் சொலலுகிறதென்ன அருளிசசெய்கிறார் இத்தால்விட்ட ஸாதநங்களின் ஏற்றஞ்சொல்லுகிறதென்று .) அதா இப்படிச்சொன்ன இத்தால், கீழ் விட்டஸாதநங்களில் காட்டில், இந்தஸாதநத்துக்குண்டான ஏற்றஞசொல்லுகிறது. எனகை. சசேத் கனுடைய அது தானேதென்ன அருளிச்செய்கிறார் (அதாவதென்று தொடங்கி.) இததால் - கீழ்விட்டஸாதகதகளிற் காட்டில், இது ககு ஏற்றமாவது, சேதநப்ரவர்ததியாலே தனஸ்வரூபலிததியாம் படி யிருககையன்றி கே, ஸநாதநதர்மமாகையாலே விததமாய், (35) (யஸ்ஸர்வஜ்ஞஸ்ஸர்வவித்) இத்யாதிகளிற் சொல் லுகிற ஸர்வஜ்ஞ விஷயமாகையாலே, பரமசேதநமாய், (S S_385) (பராஸ்ய பயகதிர்விவிதைவர்ரூயதே) என்கிற படியே, ஸா வகதியாய், சேதநஸாத்யமாய், நடுவே அபாயங்கள் புகுருகைககு அவகாபமுண்டாமபடியிருக்கையன்றிக்கே வித்த வஸ்து வா யிருககையாலே நிரபாயமாய், பரதந்த்ரனான இச ஸ்வரூபத்துக்கு அப்ராப்தமாயிராதே ப்ராப்தமாய், கீழச்சொனன பரமசேதநதவாதிகளாலே, ஸஹாயாந்தர நிரபே க்ஷமாயிருககை யெனறபடி. இந்தஸஹாயாந்தர நிரபேக்ஷ தவத்தை ஸஹேது கமாக ஸ்த் தாபிக்கிறார் (மற்றை உபாயங்களென்று தொடங்கி மேல்மூனறு வாகயததாலே.) அதரவது - இத்தையொழிந்த உபாயங்கள் சேதரு பரவாததியாலேஸாதிககப்படுமவை யா கையாலே, தன்னுடைய ஸ்வரூபத்தியில் பரவர்த்திகனான சேதநனை அபேக்ஷித்திருக கும்; இவனுக்குச் செய்யவேண்டுமவை அறிகைக்கும், அதுத னை செய்து தலைக்கட்டு கைக்கும யோக்யதையில்லாத அசேத நங் களுமாய, அபலகதங்களுமா யிருக்கையாலே, சேதநனுடைய இஷ் டாநிஷ்டப்ராப்தி பரிஹார ரூபமான கார்யத்தினுடைய வலிததியில் (1094s: 3:) (பலம் தஉப்பததே?) என்கிறபடியே, பலப்ரதத் லோப யோகியான , ஸர்வபாக்தித்வாத யுப்பத்தியையுடையனான ஈய்வரனை யபேக்ஷித்திருக்கும்; இந்த உபாயம் வத்ததவ, பரம சேதநத்வ, ஸர்வ பாகதித்வங்களாலே அவற்றுக்கு எதிர்த் தட்டா யிருககையாலே, அந்யநிரபேக்ஷ மாயிருக்கு மெனகை. ன் .

·கசுச முமுக்ஷிப்படிவ்யாக்யாநம், அருளிச் மூ.- இதிலே வாத்ஸல்ய ஸ்வாமித்வ ஸௌபல்ய ஸௌலப் யங்களாகிற குணவிபேஷஙகள் நேராகப்ரகாபலிக்கிறது. கையும் உழவுகோலும், பிடித்த சிறுவாய்க்கயிறும், ஸேநாதூளி தூஸ ரிதமான திருக்குழலும், தேருக்குக் கீழே நாற்றின் திருவடிகள் மாய் நிற்கிற ஸாரத்த்யவேஷத்தை (மாம்) எனறு காட்டுகிறான். (ஏகம்.) இந்த ஏகபாப்தம ஸ்ததா நப்ரமாண ததாலே அவதார ணார்த்தத்தைக் காட்டுகிறது வ்யா -இனி, இடபதததிலே ஆாரயண ஸௌகர்யா பாதகங்க ளான குண விசேஷஙகளெலலாம ப்ரகாலிககிறபடியை செய்கிறார் (இதிலேயென் றுதொடங்கி.) அதாவது - அதர்மபுத்தி யாலே தர்மத்திலநின்றும் நிவாததனான அர்ஜுநனுக்கு, குற்றம் பாராதே அபேக்ஷிதராத்தங்களை அருளிசசெயகையாலே,வாத ஸல் யம் ப்ரகாபலிக்கிறது; தன்னுடைய பரத்வததைப் பலகாலும் அரு ளிச்செய்தவளவன்றிககே, அாஜகன் பரதயக்ஷிக்கும்படி பண ணுகையாலே, "ஸ்வாமித்வம் ப்ரகாபலிக்கிறது; (133) (ஹேகர்ஷ்ண ஹேயாதவ) என்று, அர்ஜ்ஜுநன் தானே சொல் லும்படி இவனோடேகலந்து பரிமாறுகையாலே ஸௌபல்யமப்ர காபலிக்கிறது; அபராகர்தமான திருமேனியைக் கண்ணுக்கிலக்காம் படி பண்ணுகையாலே, ஸௌலப்யம் ப்ரகாசிக்கிறது என்கை; ணவியோஷங்கள் என்றது - ஆஸ்ரயணத்துக்கு அபேக்ஷிதங்களா னவையென்று தோற்றுகைககாக நேராகப்ரகாலிக்கிறது என்றது - ஸ்ப்புடமாக பரகாசிக்கிறதென்றபடி, இவை எல்லாவற்றிலும் வைததுககொண்டு, மிகவும் அபே க்ஷிதம் ஸௌலப்யமாகையாலே, அவதாரப்ரயுகதமான ஸௌ லட யத்தள வனறிக்கே, ஸாரதயேவஸததிதனாய நிறகிற ஸௌலப்யா திபாயத்தை தாலிபபிததமையை அருளிசசெயகிறாா (கையும் உழவுகோலுமென்று தொடங்கி) அதாவது குதிரைகளை ப்ரேரித்து நடத்து கைககாகத் திருக்கையிலே தரித த உழவு கோலும், அவற்றை இடவாய வலவாயத் திருப்புகைக்காகவும், நிறுதத வேண்டுமிடத்திலே தாங்கி நிறுதது கைககாகவும் பிடித்த சிறு வாய்க்கயிறும், திருமுடியில ஒனறு ஆசசாதியாமல் நிறகையாலே ஸேநாதூளியாலே புழுதிபுடைதத திருக்குழலும், தேர்கடவிய பெருமான்கனைகழல்'' என்கிறபடியே, சாத்தின சிறுச்சதங்கையுந் தானு மாகத் தேருக்குக்கீழே நாற்றின திருவடிகளுமாய நிறகிற ஸாரதத்ய வேஷததை என்னை என்று காட்டுகிறான் எனகை. ஆக, த்ர் தீயபதாாததததை அருளிச்செய்தாராயதது. அநந்தரம், சதுர்த்தபதத்தை உபாதா நம பண்ணுகிறார் (ஏக மென்று.) அதுக்கு அர்த்தம் அருளிசசெய்கிறார் (இந்த ஏகபாப்த மென்று தொடங்கி.) அ.- உழவு கோல.கசை, சிறுவாய்க்கயிறு-ஸூக்ஷமகலீநரஜ்ஜு ;. - ·சரமம்லோகப்ரகரணம். கசு (கு . . மூ.-"மாமே வயே ப்ரபத்யந்தே” “தமேவ சாத்யம்”"த்வமே வோபாய பூதோமேபவ'' ஆறெனக்கு நின்பாதமே சரணாகத்தந் தொழிந்தாய" என்று சொலலுகிறபடியே. இத்தால் - (வ்ரஜ) எனகிற ஸ்வீகாரததில உபாயபாவத்தைத் தவிர்க்கிறது. வ்யா.--அதாவது - இவ்வுபாய விஷேத்தைச் சொலலு மிடங்களிலே பலவிடங்களிலும் அவதாரண பரயோகம் உண்டா கையாலே , உகாரம் போலே இந்த ஏகபய்தமும் ஸ்த்தாந ப்ரமா ணத்தாலே அவதாரணமாகிற அர்த்தத்தைக் காட்டுகிறது எனகை வ்வுபாய்ததை நிர்த்தேசித்த அநந்தரம், அவதாரண பர யோகமபண்ணின வசநஙகள் பலவற்றையும் இதுக்கு உதாஹா ணமாக அருளிச்செய்கிறார் (மாமேவ என்று தொடங்கி.) அதா வது - (553ss) (மாமேவ யேப்ரபத்யந்தே) எனறு - என்னையே யாவர் சிலர் ப்ரபத்தி பண்ணுகிறார்கள் என்றும், (555 agosasot553)(தமே வசாதய புருஷப்ரபத்யே)என்று-ஆத் யனான அந்தபுருஷனையே ப்ரபத்தி பண்ணுகிறேன் என்றும், (335 பஃ-Sips) (தவமேவோபாயபூதோமேபவ) என்று நீயே எனக்கு உபாயமாக வேணும் என்றும் , ''ஆறெனக்கு நின்பாதமே சரணாகத்தந தொழிந்தாய " என்று - எனக்கு உபாயம் தருகிற விட த்தில உன் திருவடிகளையே உபாயமாகத் தந்தாயென்றும் சொல் லுகிற இவ்விடங்களில், (மாமேவ, தமேவ, தவமே வ, நின்பாதமே) ஸ்வீகார்ய வஸ்து நிர்த்தே பலாநந்தரம் அவதாரணததைச சொல்லுகிறப்ரகாரத்திலே என்கை. ஏதத்வ்யாவர்த்யம் ஏதென்ன அருளிச்செய்கிறார் (இத்தா லென்றுதொடங்கி.) அதாவது - உபாயாந்தரங்கள் வ்யாவாதத்ய மாமளவில் , பெளநருகத்யம் ப்ரஸங்கிககையாலும், தேவதாந்தர ங்கள் வ்யாவர்தயமாமளவில, மாம என்று - அஸாதாரணாகாரத் தச் சொல்லுகையாலே அது கீழே வித்தமாகையாலும், இந்த அவதாரணத்தால, (வ்ரஜ) என்று - மேல்சொல்லுகிற ஸ்வீகாரத் தில உபாயத்வததைக கழிக்கிறது என்கை. இந்த ஸ்வீகாரந்தான் ந்வய வ்யதிரேகத்தாலே ஸாத நம் எனறு நினைக்கலா யிருககை யாலே , இதில ஸாதநதவம் அவர்யம் கழிக்க வேணுமிறே. . . என று, அ. - அநவயமாவது - ஸ்வீகாரமுண்டானால் பகவதப்ராப்தி உண் டென்னுமது. வ்யதிரேகம் - ஸ்வீகாரமில்லாதபோது பகவத் ப்ராப்தி யில்லையெனனுமது. ஸாதநம் - உபாயம். இதில் - இந்த ஸ்வீ காரத்தில். அவச்யம்கழிக்கவேணுமிறே-வித்தோபாயம் ஸஹாயா ந்தரஸஸர்க்கா ஸஹமாகையாலே.

·னனம். கசு சு முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், வ்யா. யான தால் ம மூ.--ஸ்வீகாரந்தானும் அவனாலேவந்தது. ஸ்ர்ஷ்ட்யவ தாராதி - ஸ்வீகாராநந்தரமொழிய உபாயம் காாயகரமாகாமை யாலே பேற்றுக்கு இது அவர்யம் வேண்டியிருக்க, இதில் உபாயத் வததைக் கழிக்கிறபடி தானெங்னே யெனன அருளிச்செய்கிறார் ஸ்வீகாரந்தானும் அவனாலே வந்தது என்று ) அதாவது - ஸ்வீகா ராநந்தரம் இவனுக்கு அரிஷ்டவோத்தியும், இஷ்டப்ராப்தியும் பண்ணுகையாகிற விது அவனாலே யானாப்போலே , ததபூர்வபாவி ஸ்வீகாரநதானும் அவனாலேயுண்டானது என்கை. இத் ஸ்வீகாரத்துக்கு உபாயகார்யதவமொழிய உபாயத்வமில்லை யென்றதாயிற்று. அவனாலே வருகையாவதென்னென்ன அருளிச்செய்கிறார் (ஸ்ாஷ்டியென்று தொடங்கி.) அதாவது - கரணகளேபரவிதுர னாய , போகமோக்ஷபந்யனாய , அசிதவியோஷிதனாய்க் கிடக்கிற தபையிலே, கரணகளே பரவிஷ்டனாய், ஜ்ஞாநவிகாஸயுக தனாம் படி ஸ்ர்ஷ்டித்து, “எதிர சூழலபுக்கு' என்கிறபடியே, இவனை அங்கீகரிககைககாக அநேகாவதாரங்களைப் பண்ணி அவதரித்த விடங்களிலே, ஆண்ரயணருசி விஸ்வா ஸஜநகமான தன குணசேஷ் டிதாதிகளை பாகாலிப்பிதது, இவ்வழியாலே யாலே அவன் பணணின கர்ஷியாலே பலித்தது இதுவெனகை. இவ்வர்த்தத்தில் ப்ரமாணம் காட்டுகிறார் (அதுவுமவன தின்னருளேயெனறு.) அதாவது - “உணாவிலும்ப ரொருவனை யவன தருளா லுறற்பொருடடென் னுணர்வினுள்ளே யிருத்தினேன் உணர்வு மிக்கிருககக கடவரான நித்யாஸ ரிகளுடைய ஸத்தாதிகளுக்கு அதவி தீயனானவனை, அவனுடைய அருளாலே பராபிக்கை என்னுடைய அபேக்ஷாரூப ஜ்ஞாநத்துக்க னேனெனறு தம்முடைய ஸ்வீகாரததை யருளிசசெயத “அதுவுமவன னனருளே அந்த ஸ்வீகாரந தானும் அவனுடைய ராஹேதுக கர்பையி லே யுண்டானதெ ன்று ஆழ்வாரருளிச் செய்கையாலே ஸ்வீகாரம் அவ காஷிபலமெனறே கொள்ள வேணுமெனகை. -இவனுக்கு சேதநனுக்கு. அவனா ஈஸ்வரனாலே. ததபூரவபாவியான - அநிஷ்ட நிவாத்திக்கும் இஷ்ட பராப்திககும் முன்னே உண்டாயிருககிற, உபாயகாாயதவம - உபா யகாாயோபயோகித்வம. போகம் - ஐஹலௌகிகமாயும் பாரலௌகிகமாயு மிருக்கிற ஸுகாநுபவம். விஸ்வாஸமாவது.ஸுத்ராடமானமதி. குணசேஷ் டிதாதிகளை என்கிற விடத்தில், குண என்று-ஸௌலப்யாதிகுணங் களையும், சேஷ்டித என்று - வ்யாபாரங்களையும், ஆதியப்தததாலே - திவ்யமங்கள விகாஹங்களையும் சொலலவு மாம. இவ்வழியாலே- இந்தவு பாயத்தாலே; இந்த மார்க்கத்தாலே யென்னவுமாம். 22 எனறு நிரவாஹக னாய் ககாக ள ள யி வருக தரம் , என்று, ன வனுடைய - -- பாய்பூதனான ·சரமம்லோகப்ரகரணம். மூ.-- இத்தையொழியவும் தானே கார்யஞ்செய்யும் என்று நினைக்கககடவன் அல்லாதபோது உபாயநைரபேக்ஷயம்ஜீவியாது. இதுஸர்வமுக்திபரங்கபரிஹாராரத்தம், புத்திஸமாதாநார்த்தம் சைதந்யகார்யம், ராகப்ராப்தம், ஸ்வரூபநிஷ்டடம, அப்ரதிஷேத் தயோதகம. னொருவ வ்யா.-- இப்படி யாகையால் இந்தஸ்வீகாரத்தில் சரக்கற நினைக கககடவனெனகிறாா (அத்தையொழியவுமென்று தொடங்கி.)அதா இந்தஸ்வீகாரத்துக்கும தானேகர்ஷிபண்ணுவா னாகையாலே, இதுக்காகவன று அவன நமககுக கார்யஞ் செய் கிறது, இததையொழியவும இவ்வாதமோஜ்ஜீவநகரனான தானே நம்முடைய இஷ்டாநிஷ்டப்ராப்தி பரிஹார ரூபமான கார்யத்தைச் செய்யுமென்று பரதிபத்திபண்ணக் கடவனென்கை. இப்படி நினைக்கவேண்டுகிற தென்னென்ன அருளிச்செய் கிறார் (அலலாதபோது என்று தொடங்கி.) அதாவது - இத்தை யொழியவுங கார்யஞ்செய்யுமென்று நினையாதே, இதுவும் வேணும் அவன் காாயஞ்செய்கைக்கு எனறு நினைக்குமளவில், உபாயத்தினுடைய ஸஹாயாந்தரநைரபேக்ஷயம் ஜீவிக்கப் பறாது ன்கை. - ஆனால் இந்த ஸ்வீகாரந்தான் ஏதாவதென்ன அருளிச்செய் கிறார் (இது என்று தொடங்கி.) அதாவது இந்தஸ் வீகாரம் இதத லையிலொன்று மின்றிக்கேயிருக்க ஈஸ்வரன் தானே உஜ்ஜீவிப்பிக்கு மளவில், எலலாரும் பின்னை முகதராகவேண்டாவோ என்கிற ஸர்வமுக்தி பரஸங்க பரிஹார த்துக்குறுப்பு; இதுதான், நெடுங் காலம் நமமை TVயாதவன் இன்று நம்மை ரக்ஷிக்கும் என றிரு க்கிறது நாம் எனகொண்டென்று இவன தளும்பாமல புத்திஸமா தரநம் பிறந்திருக்கைக்குறுப்பு; இவன் தான அசேதநமனறிக்கே சேதநனாகையாலே, அவனே அவனே உபாயம் என்கிற அதயவஸாயம் சைதந்யத்தினுடைய கார்யம; வை தமாக அன்றிககே இதில் ரஸஜ்ஞனான இவனுடைய ராகத்தாலே ப்ராப்தமான இது, ஸ்வரூபாதிரோகியன்றிக்கே ததேகரக்ஷயத்வரூபமான ஸ்வரூபத் திலே நிற்குமது, அநாதிகாலம் ஸ்வரக்ஷணாதிகளாலே அவன் பண்ணும் ரக்ஷணத்தை விலககிப்போந்த இவன் அது தவிர்ந்த மைக்கு ப்ரகா கமெனகை. இவன் அ.--சரக்கற-அதிசயம் போம்படியாக. இது ககாகவன்று-இந்த ஸ்வீகாரத்துக்காகவன்று. இத்தை யொழியவும் - இத்தைத் தவிரவும்.

·கசா அ முமுக்ஷுப்படிவ்யாகயாகும், - தானும் வனுமான வயா அவனை, இவன், 9 கீழ்-தானு மபிறருமானநிலையைக்குலைத்தான், இங்குத் நிலையைக்குலை ககிறான். அவனை இவன் பற றுமபற்று , அஹங்கார காபபம், அவதயகரம. அவனுடைய ஸ்வீ காரமே ரக்ஷகம். -இனி,மாம” எனகிற பததது ககுக கீழும, இங்கும, ால் வரனுடைய செயல்களை யருளிசசெய்கிறார் (கீழ என்று தொடங்கி.) அதாவது - (13TE 355ss) (ஸர்வதர்மாந பரிதயஜ்ய) இடத்தில், ஸகலோபாயங்களையும் விடச்சொலலுகையாலே, பல ப்ரதனான தானும் உபாயாந்தரங்களுமாயக கூடிநிறகிற நிலையைக் லைத்தான்; "ஏகம” என்கிற இடத்தில், ஸ்வீகாரத்தில உபாய பாவத்தைக் கழி சகையாலே உபாயபூதனான தானும், தன ஸ்வீ காரததில உபாயபுத்திபண்ணி நிற்கிற இவனுமான நிலையைக் குலைக்கிறானென்கை, உபாயாந்தரங்களைப் பிறர் என்றது, “உன் னாலலலால் யாவராலும்'' என்றாப்போலே. இனி, ஸாதநபுத்தயா இவன் பண்ணும ஸ்வீகாரத்தினு டைய தோஷத்தை அருளிச்செய்கிறார் (அவனையென்று தொடங்கி.) அதாவது - நி ருபாதிகரக்ஷகனான தத்ரக்ஷயபூதனான தன்ரக்ஷணததுக்குறுப்பாக ஸ்வீகரிக்கிற ஸ்வீகாரம, ஸ்வகர்த்ர்த்வரூப அஹங்காரகர்ப்பமுமாய், பிதாவுக்குபுத்ரன் எழுத்து வாங்குமாபபோலே, அவத்யகர முமா யிருக்குமெனகை. ஆனால், ரக்ஷகமாவதுதானே தெனன அருளிச்செய்கிறா ர் (ஆவனு டைய ஸ்வீகாரமே ரக்ஷகமென்று.) அதாவது - இவ்வாத் மாவினு டைய க்ஷணத்துக்குக் கடவனானவவன், இவனை நாம் என்று அபிமாரிததுக் கொளளுகையாகிற ஸ்வீகாரமே, இவனுக்கு க்ஷகமாயறுவது எ ஸாத நபுத்தயா இவன் பண்ணும் ஸ்வீகாரத்தினுடைய - ஸ்வா மித்வ புத்தயாஸ்வீகரிககையன்றிக்கே ஸாத நபுத்தயா இவன் பண் ணும் ஆம்ரயணத்தினுடைய . பிதாவுக்கு புதரன எழுத்து வாங்கு மாப்போலேயிருக்கும் - உதபாதகனாகையாலேஹிதைஷியாய் தான அறியாத தசையிலும் தன்னை ரக்ஷித்துக்கொண்டு போரும் தமப் பனுக்கு புதரனானவன் தானறிந்த தசையிலே என்னை ரக்ஷிகக வேணும் என்று எழுதிவாங்கினால் இரண்டு தலைக்கு முண்டான வுறவுக்குக் கொததையாமாப்போலே, ஸததாகாரண பூதனாய ஸர்வ தசையிலும் ரக்ஷகனாயக்கொண்டு போரும் அகாரவாசயனான ஸர்வேச்வரனுக்கும் மகாரவாச்யனான இவனுக்கு முண்டான ஸம்பந்தத்துக்கு அவதயகரமென்றபடி. ரக்ஷணத்துக்குக் கடவ னவன் - ரக்ஷணத்துக்கு சக்தனானவன். அபிமாநித்துக்கொள் ளுகையாகிற - அபிமாநித்துக் கைக்கொள்ளுகையாகிற. ப ரக்ஷிக்கக்கடவோம் ன் கை, ·சரமம்லோகப்ரகரணம். கசுகூ - மற்றை உபாயங்களுக்கு , நிவர்த்தி தோஷம் , இதுக்கு ப்ரவ்ர்த்திதோஷம."சிற்றவேண்டா.”நிவர்த்தி கீழே சொல்லிற்று. உபகாரஸ்மாதியும் சைதநய ததாலே வந்தது, உபாயத்தில் அந் தர்ப்பவியாது O வ்யா.--சேதா ப்ரவர்த்தியில ஒனறையும இவ்வுபாயம்ஸ ஹி யாதென்னு மததைத் தெளிவிககைக்காக, உபாயாந்தரங்களுக்கு ம் இவ்வு பாயத்துக்கு முண்டானவியோஷத்தை அருளிச்செய்கிறார் (மற்றை யெனறுதொடங்கி.) அதாவது - ஸிததோபாயமான இத் தை யொழிந்த உபாயங்களுக்கு சேதந ப்ரவாத்தியாலே ஸ்வரூப வித்தியாக வேணடுகையாலே, இவனுடைய ஸ்வயத்த நிவர்த்தி தோஷமாயிருக்கும்; இந்த வுபாயத்துக்கு, ஸஹாயாந்தர ஸ ஸாக்கம் அஸஹ்யமாகையாலே, இச்சேதநனுடைய ப்ரவாத்தி யென்பதொன்றுமே தோஷமாயிருக்குமெனகை. சேதந வ்யாபாரமொன்றும் வேண்டாவென்னு மிடத்துக்கு ப்ரமாணங் காட்டுகிறார் (சிற்றவேண்டாவென்று .) அதாவது - வித்தோபாய ஸ்வீகாரஞ்சொல்லுகிற 'மற்றொன்றில்லை'' என் கிறபாட்டிலே, (சிற்றவேண்டா) என்று, சிற்றுதல் - சிதறுதலாய் பரக்க ஒருவயாபாரம பண்ணவேண்டா எனகையாலே, இவ்வு பாயத்தில இழிபுமவனுக்கு ஒருவயாபாரம் பண்ணவேண்டாவெ னனுமிடஞ சொல்லிற்றிறேயென்கை. இதுதான் இங்லோகந் தனக்குள்ளே சொல்லிற்றென்கிறார் (நிவ்ாததி கீழே சொல்லிற்றென் று.) அதாவது - (ஸர்வதர்மாந் பரித்யஜ்ய) என்று - ஸகலபரவர்த்தியினுடையவும் நிவர்த்தியே இவனுக்கு வேண்டு வதென்னு மிடம் கீழேசொல்லிற் றென் கை. ஆனால் உபகாரஸ்மர்திதான் வேணுமோ, அது உபாயத்தில் முதலிடாதோவெனன அருளிச்செயகிறாா (உபகாரஸ்மாதியு மென்று தொடங்கி.) அதாவது - என்னைத் தீமனங்கெடுத்தாய்'' ''மருவி ததொழும மனமே தந்தாய்” இதயாதியாலே இவ்வுபாய விஷயத்தில், இவன பண்ணும் உபகாரஸ்மர் தியும், இவனுடைய சைதந்ய ப்ரயுகதமாய் வந்ததித்தனை ;' இது உண்டாகையாலே யனறோ ாய்வரன் கார்யஞ்செய்தது என்று உபாயத்தில் உட் புகாது எனகை. ஆக, சதுர்த்தபதார்த்தத்தை அருளிச்செயதா ராயிற்று. அ.--ஸ்வரூபஸித்தியாக வேண்டுகையாலே-சேதநனுடைய வ்யாபாரத்தாலே ஸ்வஸ்வரூபஸிததியாக வேண்டு கையாலே. உபாயத்தில் உட்புகாது . உபாயத்தில் அந்தர்ப்பவியாது. 22 ·முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம். 1 மூ.- (பரணம்) உபாயமாக. இந்த பரண பாப்தம், ரக்ஷிதா வையும் க்ர் ஹத்தையும் உபாயததையும் காட்டக்கடவதேயாகிலும், இவ்விடத்தில உபாயத்தையே காட்டுகிறது; கீழோடே சேரவேண டுகையாலே. வ்யா. இனி, பஞ்சம் பதத்தை உபாதாநமபணணுகிறாா (பரணம எனறு .) அதுக்கு அரததம அருளிச்செயகிறாா (உபாயமாக என்று.) அாததாநதரங்களையுங் காட்ட வற்றாயிருகக, இவ்விட த்தில் இது உபாயத்தையே காட்டுகிறமையை ஸஹேது கமாக அருளிச் செய்கிறாா (இந்த பயணபபதமென்று தொடங்கி.) அதாவது - (சண்SைS, I,SE%BoSgA55 | 5 gs) (உபாயேக்ர் ஹாக்ஷத்ரோம்பப்தம் பரணமித்யய, வர்தததே) எனகிற படியே , மரணபபதமான இது, ரக்ஷிதாவையும், கர்ஹத்தையும், உபாயத்தையும், காட்டக் கடவதேயாகிலும், ( -503 337:) (ஸாமப்ரதாசைஷ உபாயார்த்தைக வாசக:) எனகிறப டியே, இந்தஸ்த்தலததிலே உபாயததையே காட்டுகிறது ; ஸர்வ தர்மங்களையும் விட்டு, தன்னைப்பற்றச்சொலலுகிற பாகரண மா கையால் கீழோடே சேரவேண்டு கையாலே என்கை ஆனால், கீழச்சொனன ஸாதநாந்தா பரிதயாகத்தானே ஸ்வீகார்ய வஸ்து வின் உபாயதவத்தைத் தோற்றுவிககும தாயிருகக, பாண பப்த ப்ரயோகந்தான வேணுமோ எனனில; - வேணும். ப்ராபக ஸமய த்தில்போலே ப்ராபயஸமயத்திலும் நதீரிஸ்தரணா நந்தரத்தில் ப்லவபரித்யாகம போலே, ஸாதநாநதர பரித்யாம ஸமாநமாகை யாலே, தத்விசிஷ்டமேயாகிலும், ஸ்வீகாரமாத்ரம வ்யவச்சேதக மாக மாட்டாமையாலே அ.- கீழோடே-ஸாவதாமாக எனகிற உபாயப்ரகரணத்தோடே, பரணாப்ததப்ரயோகந்தான் வேண மோவெனனிலஎனகிற சங்கா வாக்யத்துக்கு சரணசபத்தம வண்டா று அட் பிபராயமாக ன் ஸமாதா நவாகயம். அதுக்கு ஸமயததில் இத்யாதி வாக்யஙகள. ப்ராபக ஸமயத்தில் போலே. உபாய ஸமயத்தில்போலே. ப்ராப்ய ஸமயத்திலும் - உபேய ஸமீயத் திலும், நதீநிஸ்தரணாகநதரததில ப்லவபரிதயாகமபோலே-ஸாத நாந்தர பரித்யாகம் ப்ராபாஸமயத்தில்போலே ப்ராபய ஸமயத திலும் ஸமாநமாகையா பராப்ய பராபகோபய ஸாதாரண மான ஸாதநாந்தர பரிதயாகம ஸ்வீகாாய வஸ்து வினுடைய உபே யத்வத்தை வ்யவச்சேதிதது உபாயத் வததைத தோற்றுவிக்கமாட் டாதென்றபடி. தத் விசிஷ்டமேயாகிலும ஸ்வீகாரம அந்த ஸாத நாந்தர பரித்யாக விசிஷ்டமேயானாலும, ஸ்வீகாரமாதரம்-பராப் யப்ராபகோபய ஸாதாரணமான ஸ்வீகாரமாதரம. வ்யவச்சே தகமாக மாட்டாமையாலே-ஸ்வீகார்ய வஸ்துவினுடைய உபேயத் வத்துக்கு வயாவர்த்தகமாக மாட்டாமையாலே. உபாய வாசக மான சாண சப்தம வேணும் என்று பூர்வேணாந்வயர். - வன் வேணு ம பராபக லே - ·சரமஸ்லோகப்ரகரணம். - 9 2 என் oa மூ.- (வ்ரஜ) புத்திபண்ணு . கத்யர்த்தமாவது புத்த்யர்த்தமாய் அதயவலியென்றபடி. வ்யா. - அங்ஙன் சொல்லலாமோ , இந்த உபாயாந்தரதயாக மஸ்வீ காரத்துக்கு அங்கமாக விதிக்கப்படுகிறதாகையாலே, ஸ்வீகார்யத்தி னுடைய உபாயதவத்தைக காட்டவற்றாகையாலே , பாரண பய்த பரயோகததுக்கு பரயோஜநம இலலையே என்னில் , அப்படிச் சொல்லவொண்ணாது, ஆரத்தமாகவருமதில் காட்டில் பலாபதமாகச் சொல்லு மது யுகதமாகையாலே ( ఆక్షేపతిప్రాప్తి దాభిధానిక స్యైవ (TESTYS ) (ஆக்ஷேபதஃப்ராபதாதா பிதாநிகஸ்யைவ கராஹ்ய தவாத்) என்றிறே பாஷ்யகாரரும் அருளிச்செய்தது. ஆச, உபாயவாசியான இநத பரண பப்தததாலே, இவ்வஸ் துவுக்கு ப்ராப்ய தயா ஸ்வீகராய தவமும், பராபக தயாஸ்வீகார்யத் வமும் உண்டாகையாலே, அதில் ப்ராபய தயா ஸ்வீகாரத்தை வ்யவச்சேதித்ததாயிற்று. இனி, ஷஷ்ட்டப்பதத்தை உபாதா நம் பண்ணுகிறார் (வ்ரஜ என்று ) அதுககர்த்த மருளிசசெய்கிறார் (புத்திபண்ணு என்று .) அது தனனை விதீகரிக்கிறாா கதயர்த்தமாவது றுதொ டங்கி.) அதாவது- ( cs 3") (வ்ரஜ கதௌ) என்கிறதாது விலே கதயாத்தமாய,(xS Fw:) (கத்யர்த்தாபுதத்யாததா:) எனகிற ந்யாயத்தாலே கத்யர்த்தமாவது புதத்யாத்தமாய், அதயவலி என றபடி எனகை. 'இந்த புத்தியாகிறது, தயாஜ்யகோடியில் உத்தீர் ணமாய, உபாயகோடியில் அந நுபரவிஷ்டமாய், ப்ராபகாந்தர பரித்யாக பூாவகமாய, பகவத்ரக்ஷகதவாது மதிரூபமாய், சைதந்ய கார்யமாய, ப்ராாததநாகாப்பமாய், பகவந முகவிகாஸஹேது வாய, ஸ்வரூபா நுரூபமாய், வ்யபிசாரவிளம்ப விதுரமா யிருப்ப தொரு அதயவஸாயாதமகஜ்ஞாநவிசேஷம” என்று, பரந்தபடி இவரருளிச்செய்த விது இவ்விடத்திலே அநுஸந்த் தேயம். அங்ஙன சொல்லலாமோ - அந்தப்படி சொல்லலாமோ. இந்த வுபாயாந்தரத்யாகம் - வக்ஷயமாண உபாயாந்தரத்யாகம். ஸ்வீகார த்து ககு-ஹி ததோபாய ஸ்வீகாரத்துக்கு. ஸ் வீகராயததினுடைய. ஸ்வீகார்ய வஸ்துவினுடைய. ஆர் ததமாக வருமதில் காட்டில்- விளமபோ ப்ரதிபத்திஜநகமான அாத்தத்தாலே தோனறுமதிற் காட்டில். சாப்தமாகச் சொல்லுமது - சப்தத்தாலே சொல்லுமது. தயாஜ்யகோடியி லுத்தீரணமாய - தயாஜ்யங்களாகச் சொன்ன கர்மஜ்ஞாநாத் யுபாயகோடியில் சேராததாய். உபாயகோடியில் அநுபரவிஷ்டமாய் உபாயவாக்கத்திலும் ப்ரவேசியாததாய ; உபாயகணனையில் ப்ரவேசியாததாய எனனவுமாம். ப்ராபகாந்தர பரித்யாக பூர்வகமாய - ஸாதநாந்தர பரித்யாக பூர்வகமாய ப்ரார் த்தநாகர்ப்பமாய் - ததேகோபாயதா யாச்நாகர்பபமாய் பாநு ரூபமாய் பகவதத்யந்த பாரதந்த்ர்ய ஸ்வரூபா நுகுணமாய. வ்யபிசாரமாவது - ஸமாதிபங்க ரூபாந்தராயஙகள, விளமபமா பலவிளம்பம். விதுரமாய் - கீழ்சொன்ன வைகளாலே விடப்பட்டதாய். . ஸ்வரூ வது - ·கஎஉ முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம், மூ.- வாசிக காயிகங்களும் இதுக்கு அபேக்ஷிதங்களா யிருக் கசசெயதேயும், ஜ்ஞாநாந்மோக்ஷ மாகையாலே மாநஸமான ஷ்ட்டாநத்தைச் சொல்லுகிறது. ஆக, த்யாஜ்யத்தைச் சொல்லி, , த்யாகப்ரகாரத்தைச்சொலலி, பற்றப்படும் உபாயத்தைச்சொல்லி, உபாய நைரபேக்ஷ்யஞ்சொல்லி, உபாயதவ ஞசொல்லி, உபாயஸ்வீ காரம் சொல்லுகிறது. (அஹம் ) ஸ்வகர்தயத்தை அருளிச்செய் கிறான் . ஸர்வஜ்ஞனாய், ஸர்வ பாகதியாய , ப்ராப்தனான நான். வ்யா.--ஸாமாநயே நசதிவாசியானவிது,மாநஸ வாசிககாயிக ரூப மான கதித்ரயத்தையும் காட்டவற்றாயிருக்க, மாநஸமான அதப வஸாயமாத்ரத்திலே ஒதுக்குகிற தெனனென்ன அருளிச்செய் கிறார் (வாசிக காயிகங்களும் என்று தொடங்கி.) அதாவது. '< சிந்தையாலுஞ் சொல்லா லுஞ செயகையினாலும ” எனகிற படியே கரணதரயத்தாலும் உண்டான ஸ்வீகாரம அதிகாரபூாத திக்கு உடலாகையாலே வரணோகதிரூபமான வாசிகமும், அஞ் சல்யாதி ரூபமான காயிகமும இநதஸ்வீகாரத்துககு அபேக்ஷித ங்களா யிருககசசெய்தேயும், , * ஜ்ஞாநாந் மோக்ஷமாகையாலே அவையிரண்டையுமொழிய, மாநஸமான அநுஷ்ட்டாக மாத்ரத தைச் சொல்லுகிறதென்கை . ஆக , பரதியதம் அர்த்தம் அருளிச் செய்தாராயிற்று. இனி, பூரவார்த்தத்தால் சொல்லுகிற அர்த்தத்தை அநுவ தித்து நிகமிககிறாா (ஆக, த்யாஜ்யத்தைசசொலலி என்றுதொ டங்கி.) அதாவது - ஆக, பூர்வார்த்தத்தால் , (ஸாவதர்மாக) என்று - த்யாஜ்யததைசசொலலி, (பரிதயஜ்ய) என்று - தயரகப்ரகாரத்தைச் சொலலி, (மாம)எனறு - பற்றப்படும் உபாயததைச்சொல்லி, (ஏகம என்று - உபாய நைரபேக்ஷயஞசொல்லி, (பரணம்) என்று - உபாய த்வஞ்சொல்லி, (வ்ரஜ) எனறு - உபாயஸ்வீகாரம சொலலுகிறது என்கை. அநந்தரம், உத்தரார்த்தத்துக்கு அர்த்தமருளிச் தாகககோலி, அதில ப்ரதமபதததை உபாதாநம் றார் (அஹம என்று.) என்று.) இவ்வுத்தரார்த்தத்தில் எம்வரன ளுகிற அபத்தை யருளிச்செயகிறார் (ஸ்வகாதயத்தை யருளிச செயகிறான் என று.) அதரவது - அதிகாரிகர்தயமிறே, பூாவார்த்த த்தில் சொல்லிற்று ; உபாயபூதனான காதயத்தை அருளிச்செய்கிறது இதிலேயிறே. இனி, இப்பதத்துககு அாததம் அருளிச்செய்கிறார் (ஸர்வஜ் ஞனாயென்று தொடங்கி.) அதாவது - (assessS) (யஸ்ஸா வஜ்ஞஸ் ஸர்வவித) என்கிறபடியே, ஸர்வத்தையும் அறியுமவனாய, ($F«gs_39373) (பராஸ்ய பகதிரவிவிதைவச்ரூயதே) என்கிறபடியே, எல்லாஸாமர்த்யததையு முடையனாய், போஷி யாகையாலே ப்ராப்தனாயிருக்கிற நான் எனகை. - சயவ ணு கிற பண் செய்தரு தன் னுடைய ·சரமஸ்லோகப்ரகரணம். மூ.- கீழ்நின்ற நிலையும், மேல் போக்கடி அறிகைக்கும, அறிந் தபடியே செய்து தலைக்கட்டுகைக்கும் ஏகாந்தமான குண விசேஷங் களையும் தன் பேறாகச்செய்து தலைக்கட்டுகைக கீடான பந்தத விபோஷததையும் காட்டுகிறது. தனக்காகககொண்ட ஸாரத்தய வேஷத்தை அவனையிட்டுப்பாராதே தன்னையிட்டுப் பார்த்து, அஞ சினவச்சநதீர தானான தன்மையை (அஹம) என் றுகாட்டுகிறான. வ்யா. அல்லாதகுணங்க ளலலாங்கிடக்க, இந்தகுண விபோஷ ங்களை இவ்வஹம் பப்தங்காட்டுகிற இதுக்கு பரயோஜநம் அருளிச் செய்கிறார் (இவன் கீழநின்ற நிலையும் என்று தொடங்கி.) அதா இசசேதானுக்கு அதிஷ்ட நிவாததி இஷ்ட ப்ராபதிகளைப் பணணுமளவில இவன் பூர்வத்தில் நின்ற நிலையும், மேல்போகத் தககவழியும் அறிகைககும், அறிந்தபடியே அவற்றைச்செய்து தலைககட்டுகைக்கும் தககவையாயிருந்துள்ள ஸர்வஜ்ஞதவ ஸாவ பாக்தித்வங்களாகிற குணவிபேஷங்களையும் இவன கார்யஞ் செய்யுமிடத்தில் இவனு ககாக வனறிககே, தன் பேறாகச செய்து தலைக்கட்டுகைக்கீடான போஷிதவரூப பந்ததவிபேஷததையும் ப்ரகாபலிப்பிக்கிறது என்கை. (மாம்) என்கிற இடத்தில், ஆஸ்ரயணத்துக்கு ஏகாந்தமான குண விபேஷங்கள் பரகாபலித்தாப்போலே, 'அஹம்'' என்கிற விடத்திலும் காாயகரத்வத்துக்கு ஏகாந்தமான ங்கள் ப்ரகாபலிக்குமிறே. வாதஸல்யாதிகள் இல்லாதபோது ஆம்ர யணங் கூடாதாபபோலே, ஜ்ஞா பக்த்யாதிகள் இல்லாதபோது காாயகரத்வம் கடியாமையாலே, இவ்விடத்தில ஜஞா நகதிகளும பராப்தியுஞ் சொன்ன இது பூர்த்திக்கும் உபலக்ஷணம். இப்பதத்தில் மாம் என்கிற இடத்தில், ஸாரதியாய நிற்கிற பாரதந்தர்யத்துக்கு எதிர்த்தட்டானதன் ஸ்வாதந்தர்யததை ப்ரகா சிப்பித்தமையை அருளிச்செய்கிறார் (தனக்காகக்கொண்ட என்று தொடங்கி.) அதாவது - மரம் என்று, ஸாரததய வேஷத்தோடே நிற்கிற தன்னைப்பற்றச் சொன்னபோது, அர்ஜ-நன் தனனு டைய ரக்ஷணார்த்தமாக ஏறிட்டுக்கொண்ட ஸாரதத்யவேஷத்தை ஸர்வாதிகனானவன் இப்படித்தாழநின்றது, தன்குணத்தாலேயிறே, அ. - பூரவத்தில் நின்ற நிலையும் - இவன முனனே நினற இருப மேல் பும். அதாவது - ஸஸாரியாயிருக்கை. மேலபோகத்தக்கவழி போகிறத்துக்குத தகுதியான மார்க்கம். அதாவது - பரமபதம் ; அர்ச்சிராதிமார்க்க மென்னவுமாம். காாயகரத்வத்துக்கு - சேதநனுடைய கார்யத்தைப் பண்ணிக் கொடுக்கைக்கு . பூர்த்தியாவது - அவாப்த ஸமஸ்த காமத்வம். குண விபோஷ - ·முமுக்ஷ ப்படிவ்யாகயாநம், யாவையாவை மூ.-- கீழில் பாரதந்த்ர்யமும் இந்த ஸ்வாதந்த்ர்யத்தினுடைய எல்லைநிலமிறே. (தவா.) அஜ்ஞனாய, அகதனாய், அப்ராப்தனாய், எனனையே உபாயமாகப் பற்றியிருக்கிற உனனை.(ஸர்வபாபேப்யம்.) மதபராபதி பரதிபநத்தகங்கள் என்று சிலபாப ககளைக் குறித்து அஞசுகிறாய அவ்வோபாபங்கள் எல்லாவற்றில தின்றும். வ்யா.--- எனறு அவனையிட்டுப்பாராதே நமக்கு இழிதொழிலசெய ஸாரதியாயநிற்கிறவனன்றோ எனறு தனனையிட்டுப்பார்த்து, ஸாவதர்மங்களையும் விட்டு என்னைப்பற்று என்னா நினறான; இதென கககடவது என்று அஞசின அசசநதீர, ஸ்வாதீந தரிவிதசே தநாசேதந ஸ்வரூபஸ்த்திதி ப்ரவர்த்திகனாயக்கொண்டு நிரங்கு பல ஸ்வதந்தரனாயிருககிற தன்னுடைய யதாவஸ்த்தித வேஷத்தை (அஹம) என்று தர்ப்பிக்கிறான் என்கை. ஏவம்பூதனானவன் பரதந்த்ரனானதும், தனக்குஸ்வரூபமாய்ச செய்ததன றென்னு மிடததை அருளிச செயகிறாா (கீழிலெனறு தொடங்கி.) அதாவது - கீழ ஸாரதியாயநின்ற பாரதநத்ர்யமும, கினைத்தது செய்யுமளவில் தனககொரு நிவாரகரில்லாதபடியான இந்த ஸ்வாதந்தர்யத்தினுடைய வீமாபூமியிறேயென்கை. அநந்தரம், த்விதீய பதத்தை உபாதாநம் பண்ணுகிறார் (த்வா எனறு.) அதுக்கு அாத்தமருளிச்செயகிறாா (அஜ்ஞனாய என்று தொடங்கி ) அதாவது - உன் கார்யங்கள் அறிகைக்குத் தக்க ஜ்ஞாநமிலலாதவனாய, அறிந்தாலும் செய்து தலைககட்டிக்கொளளு கைக்கு பலகதிய பலகதியில்லாதவனாய், அது தான் உண்டா உண்டானாலும் உன னுடைய ரக்ஷணததில உனககுப்ராபதி யில்லாதவனாய, இப்படி யிருககையாலே ஸாவதர்மங்களையும் விட்டு எனனையே நிரபே ஷோபாயமாக பரிக்ரஹிததிருககிற உன்னையென்கை. அநந்தரம், த்ர் தீயபத்ததை உபாதா நம்பண்ணுகிறார் (ஸர்வ பாபேபய: எனறு.) இதுவும் பாபமும், பஹுவசநமும பாப்தமுமாய் , தரிப்ரகாரமாயிருக்கையாலே, இம்மூன்றையும் உட் கொண்டு இப்பத்தது ககு அர்த்த மருளிச்செய்கிறார் (மதபராப்தி ப்ரதிபந்ததகங்க ளென்று தொடங்கி.) அதாவது பாபமாகிறது இஷ்டவிரோதியாயும் அநிஷ்ட ஹேது வாயும் இருக்கும் தாகை யாலும் ; மோக்ஷப்ரகரணமாகையாலே , இவ்விடத்தில் இஷ்ட விரோதிகளாகிறன பகவல்லாப விரோதிகளாகையாலும் ; அதில ஜ்ஞாநவிரோதியும், ருசிவிரோதியும், உபாயவிரோதியும் பணடே நிவர்த்தமாகையாலும் ; இழிதொழில் - அடிமைத்தொழில், தன்னையிட்டுப் பார்த்து - ஸ்வதந்தரனாகத் தன்னையிட்டுப்பார்த்து. அச்சம் - பயம். யதாவ ஸ்திதவேஷத்தை பரத்வத்தை தனக்கொரு நிவாரகரில்லாதப டியான நதஸ்யேயேகம்சந' என்கிறபடியே நிவாரகரில்லாத படியான, பண்டே . பூர்வமே. ஸாவ ப - ·சரமஸ்லோகப்ரகரணம். மூ.-பொய் நின்ற ஞானமும் பொல்லாவொழுக்கும் அழு க்குடம்பும்" என்கிறபடியே , அவித்யாகாம வாஸநாருசி ப்ரகர்தி ஸம்பந்ததங்களைச் சொல்லுகிறது. த்ரணச்சேத கண்டூய நாதிகளைப் போலே ப்ரக்ர் திவாஸனையாலே அ நுவர்த்திககு மவையென்ன, லோகாபவாதபீதியாலும், கருணையாலும், கலககததாலும் செய்யு மவையென்ன, எல்லாவற்றையும் நினைக்கிறது. வ்யா - இனி உள்ளது ப்ராப்தி விரோதியாகையாலே, நீ என்னை ப்ராபிக்கைக்கு ப்ரதிபந்த்தகங்கள் என்று யாவையாவை சிலபாபங்களை உத்தேலித்து பயப்படுகிறாய், அந்தந்தபாபங்க ளெல்லாவற்றில் நின்றுமென்கை. அதில், பஹுவசக விவக்ஷதங்களை அருளிச் செய்கிறார் (பொயந்நின்ற ஞானமுமென்று தொடங்கி.) அதாவது . "பொய் நின்ற ஞானமும பொல்லாவொழுககு மழுககுடமபும்” என்று, உத்பத்திவிநாபாதி யோகத்தாலே, அஸத்ய பப்தவாச்ய மான அசேதந விஷயத்தில் ஆத்மஜ்ஞாநமும், அந்ததேஹாத்மாபிமாக மடியான ஸாஸாரிக துஷகாம ப்ரவர்த்தியும், அந்த கர்மமடி வரக்கடவதான மாஸாஸ்ர்காதி மலரூபதேஹ ஸம்பந்த் தமும்'' என்றுஞ் சொல்லுகிறபடியே, அவிதயையும் கர்மமும் வா ஸநையும, ருசியும், ப்ரகர்தி ஸம்பந்ததமுமாகிற இவறறைச் சொல்லுகிறது என்கை. இவற்றில், அவித்யையாவது - ஜ்ஞாநா நுதயரூபமாயும், அந்யதாஜஞாநரூபமாயும், விபரீதஜ்ஞாந ரூபமா யும் மூன்று வகைப்பட்ட அஜ்ஞாநம். கர்மமாவது புண்யபாபம் ; மோக்ஷத்தைப்பற்ற பாபத் தோபாதிபுண்யமும தயாஜ்யம. (seggs assa) (புண்யபாபே வி தூய) என்னக்கடவதிறே. வாஸனையாவது அஜ்ஞாநவாஸனை யும, கர்ம வாஸனையும், பரகாதி ஸம்பந்ததவாஸனையும். ருசியும் விஷயபேதத்தாலே பஹுவிதையாயிருக்கும், பாக்ாதி ஸமபந்த் தமாவது ஸ்த்தூல ஸ க்ஷமரூபமா யிருந்துளள அசித ஸம்பநத் தம். னி , ஸாவ பதவி வக்ஷித்ததை அருளிச்செய்கிறார் (தாண ச்சேத இதயாதியாலே.) அதாவது - துரும்பு நறுக்குகை, தினவு தின்றவிடம் சொரிகை தொடக்கமானவை போலே, அபுததி பூர் வகமாக ப்ரக்ர்தி வாஸனையாலே அநுவர்த்திக்கும் உத்தராகங்க ளென்ன ; செய்யாத போது லோகம நமமை அபவாதஞ சொல்லுமே ” என்கிற பயத்தாலும் நமமைககண்டு லௌகிகர் இவற்றைத் தவிருவாகளாகில் அவாகளுககுவி நாமாமே! ஐயோ! என்கிற கர்பையாலுஞ செய்யும் நித்யநைமித்திககாமங்களென்ன அ.-- மாஸாஸ்ர்காதி மலமூதரதே ஹம - மாஸா ஸ்ரகாதி மலரூபதே ஹம். - ·க எசு முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், ம உந்மத்தப்ரவர்த்திக்கு க்ராமப்ராப்திபோலே த்யஜித்த உபாயங்களிலே வை அநவிதங்களாமோவெனறு நினைக்கவேண் டா. கலங்கி உபாயபுத்த்யாபண்ணும் ப்ரபத்தியும பாதகததோ டொக்கும். வ்யா -ரரஸ்தமஸ்ஸுக்களாலே கலங்கி த்யகதோபாயங்களிலே அந்வயித்தல, புநபோபத்தி பண்ணு தல செய்யுமவை யெனன எல்லாவற்றையும் நினைக்கிறது என்கை. ஸாதநபுத்த்யா செய்யாதவையும் வஸ்து கதயா ஸாதந கோடி அந்வயிக்கு மென்னு மத்தை பங்காபூர்வகமாக அருளிச் செயகிறாா (உந்மத்த இத்யாதியாலே.) அதாவது -(TygarJs;) உந்மாதல்சித்தவிப்ரம ) என்கிறபடியே, சித்தவிப்ரமம் பிறந்தா னாருவன , “இனன வூருக்குப்போகிறோம்” என்கிற நினைவின றிக்கே யொருவழியேபோகாநின்றால், அவ்வழிக்கு ஒருரோடே ஸம்பந்த்தமுண்டாயிருக்கையாலே, அவ்வூரிலே செனறுசேருமா ப்போலே, ஸாதநபுத்திரஹிதமாக லோகாபவாத பீதயாதிக ளாலே செய்யப்படுகிற இவை, விட்ட உபாயங்களிலே அந்விதஙக ளாமோ வென்று நினைக்கவேண்டா அந்விதஙகளாயே விடுமென்ற படி. ஆநர் பாஸ்ய பரதா நராய் அநுஷ்டித்தாலும், ஏறிட்ட கட்டி ஆகா பாத்திலே நில்லாதாபபோலே, இவையுமொரு பலத் தோடே ஸந்திப்பிககக்கடவது ; ஆகையாலே அவையும்பாபாப் தவாசயமாகக்கடவது'' என்றிறே தனில்லோகத்தில் இவர் தாமே அருளிச்செய்தது. அதுதானே யாகிறது, புநஃப்ரபத்திக்குதோஷ மேதெனன அருளிச்செய்கிறார் ( கலங்கி என்று தொடங்கி.) அதாவது ஸகர்த நுஷ்டாந மொழிய புநர நுஷ்டானத்தை ஸஹி யாப்ரபத்தி ஸ்வபாவததை யறியாதே கலங்கி அநிஷ்டநிவர்த்திக் காகவாதல், இஷ்டப்ராபதிககாக வாதல், உபாயபுத்த்யா மீண்டு பண்ணும் ப்ரபததியும் (அssss 15) (அதபாதக பீதஸ்த்வம்) என்று, உபாயாந்தரம் போலே பாதகஸமமென்கை. N வ அ. - உத்தராகங்கள் - லித்தோபாய ஸ்வீகாராநந்தரமுண்டான பாபங்கள. ஸாதநபுத்தயா செய்யாதவையும் விசேஷித்து கைங் கர்யபுதத்யா செயயுமவையன்றிககேஸாதநபுததயா செய்யாதவை யும். வஸ்துகத்யா - வஸ்துஸ்வபாவததாலே. ஸாதநகோடியிலே - ஸாதந வாக்கத்திலே. ஸ்வயம்கர்த்தா, ப்ரயோஜககர்த்தா, ப்ரயோஜ்யகர்த்தா என்று கர்த்ரத்வம் தரிவிதம. அதில் ஸ்வயம் கர்த்தாவாவது - தானே செய்கை. ப்ரயோஜககர்த்தாவாவது - பிறரைக்கொண்டு செய்விக் கை,ப்ரயோஜ்யகர்த்தாவாவது - பிறர் ஏவச்செய்கை, ·கஎஎ - நினறும என கை, யென்று ை ணி ஜாத்தததைய சரமல்லோகப்ரகரணம், மூ.- (மோக்ஷயிஷ்யாமி) முக்தனாம்படி பண்ணக்கடவேன். ணிச்சாலே நானும் வேண்டா, நீயுமவேணடா, அவைதன்னடையே விட்டுப் போங்காணென்கிறான். என்னுடைய கரஹபலமாய் வந்தவை நானிரங்கினால் கிடக்குமோஎன கை அநாதிகாலம் பாப ங்களைக் கண்டு நீபட்டபாட்டை அவைதான் படுமபடி பண்ணு கிறேன். அநாதரம, சதுாததபதததை உபாதாநம பணணுகிறார் (மோக்ஷயிஷ்யாமி யெனறு.) அதுக்கு அர்த்தமருளிச் செய்கிறார் (முக்தனாம்படி பண்ணக்கடவேனென்று .) அதாவது இவற்றில் விடப்பட்டவனாமபடி பணணககடவேன் தொடங்கி ) அதாவது-"இஷயாமி'' என்கிற ணிசசாலே ஸ்வயம் கர்த்தாவாகையனறிக்கே, தான் பரயோஜக்காததாவாய், விடுவிக்கக் கடவனெனகையாலே , நானு ம் இதுககொரு யத்நம்பண்ண வேண்டா, நீயும் இது ககு பரார்ததிகக வேண்டா, நீ எனனை ஆம் ரயித்த ராஜகுலமா ஹாதமயததாலே உனனைக்கண்டு தானே பயப் பட்டு, காே வொருங்கிற்றுக் கண்டிலமால்'' எனகிறபடியே, போன வழி தெரியாதபடி தனனடையேவிட்டுப்போங்காணென்று அருளிச்செய்கிறான் என்கை. இப்படி அருளிச்செய்ததின் கருத்தை வெளியிடுகிறார் (என்னு டைய வென்று தொடங்கி ) அதாவது - பாபங்களாகிறன குப்பை ல ஆமணக்குப் போலே யெழுந்து, பாம்பு போலே மிடற்றைப் பிடிப்பதொனறனறே; சேதநன பண்ணின காமஙகள க்ஷணத் வமணிகளாகையாலே, அப்போதே நரித்துப்போம், அஜ்ஞனாகை யாலே கர்ததாவான விவனும மறந்து போக ஸ்வதஸ் ஸர்வஜ்ஞ னாய ஒனறொழியாமல் உணாந்திருந்து ப்ராப்த காலங்களிலே தப்பாமல நிறுதத நுபவிப்பிககிற எனனு டைய நிக்ரஹ ரூபமாகை யாலே அநதநிகாஹபலமாய வந்தவை நிகர ஹத்துக்கு பாதிகோ டியான அ நுகர ஹத்தை நான் பண்ணினால் அவவிஷயத்தில் பினனை கிடக்குமோ வெனகை இதுக்குக் கருத்து எனறபடி, தன்னடையே விட்டுப்போம எனகிற இடத்தில அபிப்ரேத த்தை அருளிச்செய்கிறார் (அநாதிகாலமெனறு தொடங்கி.) அதாவது - அநாதியானகாலமெல்லாம் துகோவ ஹமான பாபங்கள் வந்து மேலிடப்புக்கால், அவற்றைக கண்டு நீ நடுங்கின நடுகக மெலலாம மதாஸ்ரயண ராஜகுல மாஹாதமய முடைய உன்னைக் கண்டு அவைதான குடலகரிநது நடுங்கும்படி பணணக்கட வேன. அவைதானே விட்டுப்போம்படி பண்ணுகையாவது, இவை நமககு முனபு உண்டாய்க கழிந்தது எனறு தோற்றாதபடி போககுகை; அதாகிறது - இது ஸ்மர்தி விஷயமானாலும், தன் னு டைய ஸ்வாபாவிக வேஷத்தைப்பார்த்து ஸ்வப்நங்கண்டாப் போலே இவை வநதேறியாயக்கழிந்தது என்றிருக்கையும், ஸ்மாதி யாலே து கேம அநுவர்த்தியாதிருககையும் " என்று தனியலோகத் தில் இவர் தாமே அருளிச்செய்தது இவ்விடத்தில் அநுஸந்த்தேயம். 23 - ·க் எ அ முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், மூ.--இனி உனனுடைய உன்கையிலும் உன்னைக்காட்டித்தாரேன். என் னு டம்பிலழுக்கை நானே போக்கிக்கொள்ளேனோ. ( மாசம்.) நீ உன் கார்யத்திலே அதிகரியாமையாலும், நான் உன்கார்யத்திலே அதிகரிததுக்கொண்டு போருகையாலும் உனக்கு லோகநிமிதத மிலலைகாண் என்று அவனுடைய போகநிவ்ரததியைப் பண் ணிக கொடுக்கிறான். வ்யா.-"மோக்ஷயிஷயாமி” எனகிறஉததமனில அபிபரே தமான ஓராத்தவிபேஷததை அருளிசசெயகிறாா (இனியென்று தொட ங்கி) அதாவது - இத்தனைகாலமும நங்காயத்துக்கு நாங்கடவோம் எனறு , நீ திரிகையாலே, தனகராயம தானே செய்து கொள்ளு கிறான் என்றிருந்த விததனைபோககி, எனக்கு நீ பரீர தயாபோஷம் எனறறிந்து எனபக்கலிலே நயஸ்தபரனானபின பு பாபவிமோசநார்த்தமான யதநம நீபணணிககொளளென்று உன் கையிலும் உனனைக்காட்டித்தாரேன ; எனக்கு பரீரபூதனான உன்னுடைய அவி தயாரூபமா லிந்யத்தை பரீரியா நானே போககிககொள்ளேனோவென் கை. (என்னுடம்பிலழுககை நானே போக்கிக் கொள்ளேனோ) என்றது - யத்நபலித்வங்கள் யத் நபலித்வங்கள் இரண்டும் தன்னதென்று தோற்று கைக்காக, ஆகையால், என்னுடைய விரோதியில் கிடப்ப தொன் றில்லை என்றபடி. விரோதி நிவர்த்தியும், அபிமதப்ராப்தியும், இரண்டும் பலமா யிருக்க ஒன்றைச் சொலலுவானென்னெனனில் ; ஒன்றைச் சொன்னால் மற்றையது தனனடையே வருகையாலே சொல்லிற் றிலலை ; (55353) (மாமேவைஷ்ய ) என று - கீழில்உபாயத துக்குச சொன்ன பலமொழிய இவ்வுபாயத்துக்கு வேறுபல மிலலாமையாலே சொல்லிற்றிலலை என்னவுமாம ; ஆ விரோ திநிவ்ாத்திதன்னைச சொலலுவானெனனென்னில, அது அதிக மாகையாலே சொல்லிற்று. விரோதி நிவ்ாததி பிறந்தால பலம ஸ்வதஸ்ஸித்தமா யிருககையாலே தனித்துச்சொல்ல வேண்டா எனறு, ஸங்கரஹேண ஸ்ரீயபேதிர ஹஸ்யததிலும, விஸ்த ரேண பரந்தபடி, தனி ஸ்லோகங்களிலும் அருளிசசெயத பங்கா பரிஹாரங்கள் இவ்விடத்திலே அநுஸநததேயம். அநந்தரம் சரமபதத்தை உபாதா நம் பண்ணுகிறார் ( மாசம் அதுக்கு அாததம் அருளிசசெய்கிறாா (நீ உன்கார் யத்திலே . யென் றுதொடங்கி.) அதாவது - நீ உனகார்யததிலே அதிகரிதது நின்றாயாகில நஙகார்யத்துக்கு என்செய்வொம என்று கரைந்து போகிகக ப்ராப்தம; நான் உனகார்யததிலே யதிகரி யாதிருநதேனாகில் நங்கார்யததில இவன் உதாஹீநனாயிரா நின் றான், நாம் எங்ஙனே உஜ்ஜீவிககப் புகுகிறோம் என்று, போகிகக ப்ராப்தம் ; அ.--அதிகரித்து அந்வயித்து. கரைந்து க்ர்லித்து ; சிந்தித்து என்னவுமாம், 9 ல, விறே, ன்று.) எ .

·சரமல்லோகப்ரகாணம். உன மூ. நிவர்த்தகஸ்வரூபத்தைச் சொல்லி, நிவர்த்யங்கள் உன்னை வந்து மேலிடாதெனறு சொலலி, போகரிமித்தம் இல்லைகாண் என்கிறான். “எத்தினா லிடாக்கடற் கிடத்தி யேழை நெஞசமே” என்கிறான். வ்யா.--இங்ஙனனறிககே, யத்தபலிதவங்கவிரண்டும் உனக்கில் லாதபடியான ஸ்வரூபபாரதந்தர்ய ததை உணாநது, நீ உன்னு டைய ரக்ஷண கார்யததிலே அதிகரியா தொழிகையாலும, னுடைய ரக்ஷணத்தில யத்நபலித வங்க ளிரண்டும் என்னதாம் படி ஸ்வா மியான நான் உன்பக்கல தடையறுகையாலே உன் னுடைய ரக்ஷ ண கராயத்திலே அதிகரிததுக்கொண்டு போரு கையாலும், உனக்கு பேயாகிககைக்கு நிமித்தமில்லை காண் என்று, முன்பு போகாவிஷ்டனாய நினற அவனுடைய சோகத்தினு டைய நிவாததியைப் பண்ணிக் கொடுக்கிறானென்கை. இததால (அஹம் , த்வா) என்கிற பதங்களாலே சொல்லப் பட்ட ரக்ஷகரக்ஷயபூதரான இருவருடைய ஸ்வபாவததையும் அநுவதித்துக்கொண்டு, போகாபநோதகம் பண்ணினப படி யை அருளிச்செயதாராயிற்று. இனிமேல, நிவர்த தகனான தன்னுடையவும், நிவர்த்யங்க ளான பாபங்களினுடையவும ஸ்வபாவங்களைச் சொலலி, யோகா பநோத நம் பண்ணினபடியை அருளிச்செய்கிறார் (நிவாத்தகஸ்வ ரூபத்தை யென்று தொடங்கி.) அதாவது - ' அ ஹம் ” எனறு- ஸர்வஜ்ஞத்வாதிகுண விசிஷடனாயக கொண்டு விரோதி நிவாத்தகனா யிருக்கிற தன் ஸ்வரூபததைச்சொல்லி, “த்வா ஸர்வபாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி'' என்று - ணிச்சாலே நிவர் தயங்களான பாபங கள் உன்னைக்கண்டு தானே அஞ்சி ஓடிப்போமதொழிய, என்னையே உபாயமாக ஸ்வீகரித் திருககிற உன்னை வந்து மேலிடாது என்னு மிடம் சொல்லி, அநந்தரம, ( மாச:) என்கையாலே - இப்படி யான பின்பு உனக்கு போகிக்க நிமித்தமில்லை என்கிறானெனகை. இத்தலையில் விரோதியைப் போக்குகைக்குத் தான ஒருப் பட்டு நிற்கிறபடியை அறிவிதது, இவனுடைய போகததைப் போக்குகிறமையை அபியுகதோக்தியை நிதர்நமாககிககொண்டு அருளிச்செய்கிறார் (எத்தினாலென்று தொடங்கி. உனபககல் தடையறு கையாலே உன்னிட த்திலயதந பலித்வங்களிரண்டும் என்னதெனறிருககையாகிற மதபராபதி ப்ரதிபந்தகத்தை சேதிக்கையாலே. சேதிக்கையாலே - அறுக்கை யாலே. தான் ஒருப்பட்டு நிற்கிறபடியை - தான தீக்ஷித்துக்கொண்டு நிற்கிற ப்ரகாரத்தை. வா ·கஅ0 முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், ப "செயதா மூ.-பாடங்களை நான் பொறுதது புண்யமென்று நினைப்பிடா நிற்க நியோகிக்கக்கடவையோ. வ்யா.- அதாவது - திருமழிசைப்பிரான தமமுடைய திருவுள் ளத்தைக்குறித்து, ஸர்வேஸ்வரன் இத தலையிலவிரோதியைப் போ க்கி அடிமைகொள்வதாக ரனறு கொடு வந்து புகுந திருககிறபடி யைச் சொலலி, இனி ஏதுக்காக நீது கேஸாகரததிலே அழுந்துகி றாய் என்றாப்போலே, ஈஸ்வரனும இப்போது இத்தலையில் ஸகல பாபங்களையும் போக்குவதாகத் தான் என றுகொண்டமையை யறி வித்து, இனி ஏதுக்காக போகிக்கிறா யெனறு இவனை ககுறித்து அருளிச்செய்கிறானென்கை. இனி, இவனுடையம்பாகம் மறுவலிடாமல் போசகுகைக்கு உறுப்பான ஒருபகவதபிப்ராயவிபேஷத்தை அருளிச்செயகிறார் (பாபங்களை நானபொறுதது என்று தொடங்கி. ) அதாவது - நீ செய்த பாபங்களை நான முந்துற எனனுடைய க்ஷமா விஷயமாக்கி வ்வளவு மன றிககே , பின்னை உனபக்கல எனக்குண்டான வாத் ஸலயத்தாலே ''செய்த குற்றம் நற்றமாகவே கொள” ரேல் நன றுசெய்தார்” எனகிறபடியே, அவை தன்னை பாபமாக நினையாதே புண்யம் என்று நினைப்பிடாநிற்க, இனி, நீபோகிகக க்கட வையோ வென்கை. ஆக, இவ்வுத்தரார்த்தத்தில் அஞ்சுபதத் தாலும், நிவர்த்தக ஸ்வரூபததையும், நிவர்தயாஸ்ரயததையும், , நிவாதயங்களான பாபங்களையும், அவற்றினுடைய நிவர்த்தி ப்ரகாரத்தையும், தத்காாயமான போக நிவரத்தியையும் சொல்லி ற்றாயிற்று. இனி, இந்தப்லோகார்த்தத்தில் ருசி ஒருவனுக் குண்டா கையிலுள்ள அருமையையும், இந்தம்லோகந் தனக்கு இன்னதிலே நோககென் னுமததையும், இதில் வில்வாஸோ தபததியின அரு மையையும், ாய்வரன்றான் முதலிலே இததை உபதேபரியா மைக்கு ஹேதுவையும், வேதபுருஷன் உபாயாந்தரங்களை விதிக் கைக்கு ஹேது வையும், உபாயாந்தரங்களை ஸ்வரூபேணத்யஜிக்கு மளவில் தோஷமில்லை யென்னுமததையும், அவைதான முகாந் தரேண ந்விதங்களாகையாலே ஸ் வரூபேண தயக்தங்களன் றென னு மிடததையும், பேற்றுக்கு ஸாதாம் இனனதென்னும த்தையும் , பலவித்திக்கு வேண்டும் அததை யும் , ாய்வரனுக்கு இவனுடைய ஸுகர்தம அநிஷ்டமென்னு மத்தையும், இவவாததத்தி ஆஸ் திகயாதிகள உண்டாய்ப் பிழைததல, இலலையாகில் நபரிததலித்தனை என்னு மததையும், , தான் ஏன்றுகொண்டமையை தான ஏன்றிருக்கிற படியை. செய்தகுற்றம் - செய்ததோஷம். நற்றமாகக்கொண்டு - ஸுக்ர்தமாகவே க்ரஹித்து. வனபககல - ·ச்ரமய்லோகப்ரகரணம். கஅக ண மூ.- உய்யக்கொண்டார்விஷயமாக உடையவர் அரு ளிச்செய்த வார்த்தையை ஸ்மரிப்பது. இதுககு எம்வர ஸ்வாதந்த்ர்யத்திலே நோககு. “' இது தான அநுவாத கோடியிலே" எனறு, வங்கிப் புர த்து நம்பிவார்த்தை, அர்ஜுநன்,கர்ஷ்ண னுடைய ஆனைத்தொழில்க ளாலும், ரிஷிகள்வாகயங்களாலும், காஷ்ணன் தன்கார்யத்திலே அதிகரித்துக்கொண்டு போருகையாலும், இவனே நமக்குத் தஞ்ச மென்று துணிந்தபின்பு தன்னைப்பற்றச் சொல்லுகையாலே வ்யா.-வ்யவஸாய ஹீ நன் இதில அநவயி ததால் விநாபர் யந்தமாம் என்னுமத்தையும், இதுக்கு அதிகாரிகள் சென்னு மத்தையும் அடைவே யருளிச்செய்து தலைக்கட்டுகிறார். அவற்றில், ப்ரதமத்தில் இதில ஒருவனுக்கு ருசிபிறக்கையில் உள்ள அருமையை தர்பலிபபிக்கைக்காக ஓர் ஐதிஹ்யத்தை யருளிச் செய்கிறார் (உய்யக்கொண்டாா விஷயமாக வென்று தொடங்கி) அதாவது. தத்வநிர்ணயம் பணணின உய்யககொண்டார் பகதிரிஷ் டரா யிருக்கையாலே, அவரை "ப்ரபத்திநிஷ்ட்டராம்படிப் பண் வணும்” என்று, அவருக்கு இந்தலோகாாத்தத்தை அருளி ச்செயத வளவிலே, அர்த்தஸ்த்திதி யழகிதாயிருந்தது, ஆகிலும் அத்தை விட்டு இததைபபற்றத்தக்க ருசி எனக்கிலலை எனன ; தவனாகையாலே அாததத்துக்கிசைந்தாய், பகவதப்ரஸாத மில லாமையாலே ருசி பிறந்ததில்லை என்று, அவர் விஷயமாக உடையவர் அருளிச்செய்தவார்ததையை நினைப்பது என்கை. இனி, இந்த ஸ்லோகத்துக்கு இன்ன திலே நோககென னு மத்தை யருளிச்செய்கிறார் (இதுககு ஈஸ்வரஸ்வாதந்தர்யததிலே நோக்கு என்று.) அதாவது-பமாஸ்தரங்களெல்லாம் ஒருதலையும், , தான் ஒருதலையுமாயிருக்கிற இந்த ஸ்லோகத்துக்கு, பாஸ்தா வி ஹிதமான ஸகல தர்மங்களையும் ஸவாஸ நமாக இச்சேதநனுக்குத் தானே நிரபேக்ஷ ஸாதநமாய், பராப்திப்ரதிப ந்ததக ஸகலபாபங்களையும் தள்ளிப்பொகட்டு, ஸ்வப்ராப்தியைப் பண ணிககொடுக்கும் ஸ்வாதீந ஸகல பரவ்ர்த்திகனான ாய்வர னுடைய ஸ்வாதந்தாயத்திலே தாதபாயமென்கை. இனி, இதில் வில்வாஸோதபத்தியின் அருமையை அருளிச் செயகிறாா இதுதானென்று தொடங்கி.) அதாவது லோகந்தான அநுவாதத்தினுடைய கோடியிலே என்று ஆப்த தமரான வங்கிப்புரத்து நம்பி) அருளிச்செய்யும் வார்த்தை என்கை. அது எத்தாலே யெனன அருளிச்செய்கிறார் (அர்ஜுநன என்று தொடங்கி.) - சாஸ்த்ரங்களெல்லா மொருதலையும் - சாஸ்த்ரங்களெல்லா மொருப்ரகாரமும். தான் ஒருதலையுமாயிருககிற- தான் ஒருப்ரகாரமு மாயிருககிற. அநுவாதமாவது - ஜ்ஞாதார்த்த ஜ்ஞாபநம். விடுவித்து, ·க அஉ முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம், - மூ - புறம்புபிறந்ததெல்லாம் இவனநெஞ்சைபோதிக்கைக்காக. வ்யா.---அதாவது இதுககு அதிகாரியான அாஜுகன பால்ய மேதொடங்கி கர்ஷ்ணனுடைய அகடிதகடநா ஸாமர்த் தய பரகாசகமான அதிமா துஷ சேஷ்டிதங்களாலும், * (3ுச యణశ్రీమాక్ క్షీరార్ణ వని కేతనః | నాగ శర్మజ్కు ముత్సృజ్యహ్యాగతో మధురాపురీమ్) (ஏஷநாராயணம்ஸ்ரீமாந் ஹீரார்ணவரிகேதந: - நாகபர்யாகமுத ஸ்ாஜ்யஹ்யாகதோ மதுராபுரீம்) (3TE338 சக *31 * :) (புண்யாத்வாரவதீயதர ததராஸ்தேமது ஸூதந:- ஸாக்ஷாத்தேவபுேராணோஸௌ ஸஹித ர்மஸ்ஸநாதந:) ( 0338 31 365R 55 5TTER5-3) (யத்ரநாராயணோதேவ: பரமாத்மாஸநாதந: ததரகா தஸ் 50ஜக தபாாதத தீர் ததாந்யாய தநாநிச) (33333333 ప్రాః యేచా ధ్యాత్మ ఐదోజనాః! "తేన చ స్తి మహత్మానం కృష్ణ చర్మం సనాతనమ్ || పవిత్రాణాం హిగోవన్దః పుత్రచ్చరముచ్యతే పుణ్యా నామపి పుణ్యాసౌ నుజ్జళా నాఇ్చమజ్ఞళమ్) (T. வேதவிதோவிப்ரா: யேசாதயாதமவிதோஜநா: - தேவதந்திம ஹா தமா நO கர்ஷ்ணதர்ம0 ஸநாதநம-பவித்ராணாஹிகோவிந்த: பவி த்ரபரமுச்யதே-புண்யாநாம பிபுண்யோஸௌ மங்களாநாசமங் களம்) (sு 833 | S32 gassss BoXOSTS 85) (கர்ஷ்ணயேவஹிலோகாநா முத்பத்திரபிசாப்யய:- கர் ஷ்ணஸ்ய ஹிகர்தேபூத மிதாவிசவாசராசரம்) என்றும் இத்யா திகளாயிருந்துள்ள பராவரதத்வயாதாத்மய வித்துக்களானரிஷிகள் வாக்யங்களாலும் , பால்யாதபரப்ாதி புரவாஸ தபையோடு, வநவாஸதலையோடு வாசியற காஷணன் தனகாரயத்துக்குக கடவனாய் நோக்கிக் கொண்டுபோருகையாலும் வன் சொல்லு கிற உபாயங்களெல்லாம் நமக்குத் தஞசமன்று, இவனே நமக் குத் தஞசம் என்று வில்வவ தத பின்பு, ஆனால எனனைப் பற்றெ ன்று சொல்லுகையாலே யென்கை. து தன்னை முதலிலே உபதேசியாமைக்குஹேது வை அருளிச் செய்கிறார் (புறம்பென்று தொடங்கி.) அதாவது - (5) P_5022-35 sagoTA TILAKA_5)(யச்ச்ரேயஸ்யாவிடம் சிதப்ரூஹிதந்மேசிஷ்யஸ்தேஹாபலாதிமாத்வானப்ரபந்நம்) எ ற ன் - . வித்துக்களான ரிஷிகள் - ரிஷிதர்சநே என்கிற தாதுவாலே - உள்ளபடி அறிந்தவர்களான . கடவனாய் - நிர்வாஹகனாய். உபாய ஙகளெல்லாம் - சேதநப்ரயத்க ஸாத்யங்களான உபாயங்களெ ல்லாம். து தன்னை - இந்த விததேரபாயந்தன்னை.

·சரமல்லோகப்ரகரணம். கஅட வன வயா. - வனுக ககு . மூ.--வேதபுருஷன் உபாயாந்தரங்களை விதித்தது, கொண் டிப் பவுக்குத் தடிகட்டி விடுவாரைப்போலே, அஹங்கார மம காரங்களால் வந்த களிப்பற்று ஸ்வரூபஜ்ஞாநம பிறககைககாக. ஸ நயாஸி முன்புள்ளவற்றைவிடுமாபபோலே இவ்வளவு பிறந்த வற்றை விட்டால குற்றம வாராது. உபாயோபதோம பணணத தொ டங்குகிற வளவிலே இததை உபதேசியாதே உபாயாந்தரங்களைப் பரகக நின்று உபதேசித்ததெல்லாம் அவ்வளவிலே பாயவஸித்து விடுமோ, அவற்றினுடைய தோஷதர் நத்தாலே இவ்வு பாயோப தேசத்துக்கு அதிகாரியாமோ எனறு இவனுடைய ஹ்ாதயத் தைச சோதிக்கைக்காக என்கை ஆனால், இவனனறோ இப்படி ஹ்ர்தயபோதநார்த்தமாக உபாயாநதரங்களை உபதேலித்தவன, வேதபுருஷன அவற்றை விதி ப்பானெனனெனன அருளிச்செய்கிறாா (வேதபுருஷனென்று தொடங்கி.)அதாவது-ஆப் ததமனான வேதபுருஷன், (a S8ss) (விஜ்ஞாயப்ரஜ்ஞாகு ர்வீத) (ToTgs) (ஓமிதயா த்மாநாதயாயத) (755 sஃஃs) (ஆதமா நமேவ லோக முபாஹீத) (TTC gemstease) (ஆதமா வாரேத்ரஷ்டவ்யய்ரோதவ்யோமநதவ்யோநிதித்யாஸிதவ்ய: ) இத்யாதிகளாலே, உபாயாநதரஙகளை மோக்ஷ ஸாதமாக விதித் தது, பட்டிதின் அதிரிகிறப்புவுக்கு இடைஞசு வசப்படுகைக் காகக் கழுத்திலே தடியைககட்டி விடுவாரைப்போலே, , அஹங் கார மமகார வய்யனாயக் களித்துத் திரிகிற விவனுக்கு , (ும் கை) (ஜந்மாநதர ஸஹஸ்ரேஷு தபோஜ் ஞாந ஸமாதிபி:) என்கிறபடியே காயக்லே புரூபமான கர்மாநுஷட்டா நம, இந்தரிய ஜயம முதலான அருந்தேவைகளாலே செறுப்புண்டு அந்தக் களிப்புப்போய பகவதபாரதந்த்ர்யமாகிறஸ்வருபஜ்ஞாநம் பிறக்கைக்காக என்கை. , இப்படி ஸ்வரூபஜ் ஞாநோதய ஹேதுவான வற்றை விட்டால குற்றமாகாதோ எனன அருளிசசெய்கிறாா (ஸநயாவலி யெனறு தொடங்கி.) அதாவது - சரமாஸ்ரமததிலே அந்விதனா னவன பூர்வாங்ரம தாமஙகளை விடுகிறாப்போலே, அநயோபாய ங்களினுடைய ஸ்வரூப விரோதித்வாதிகளாலே விததோபாயத் திலே இழியும்படி இவ்வளவான ஜ்ஞாநபாகம பிறநதவன இவ்வு பாயாந்தரங்களை விட்டால் தோஷமாகாது என்றபடி. அ.-உபாயாந்தரஙகளைப்பரக்க - உபாயாந்தரங்களை விஸ்த் ர்தமாக நின்று உபதேசித்ததெல்லாம் - இருந்து உபதேசித்த தெல்லாம், பர்யவவித்து விடுமோ தர்ப்தியடைந்து விடுமோ. அவற்றினுடைய தோஷதர்சநத்தாலே தோஷதர்சநத்தாலே - முதலிலே உபதேசித்த உபாயாந்தரங்களினுடைய துஸ்பகத்வஸ் வரூப தோஷதர்சநத் தாலே. அரும்தேவைகளாலே - கடிந வ்யாபாரங்களாலே. செறுப் புண்டு - க்லேசப்பட்டு, களிப்புப்போய் - மதம் போய. ஆனால், ·முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், எனன மூ.- இவன் றான் இவை தன்னை நேராக விட்டிலன். கர்மம் கைங்கர்யததிலே புகும், ஜ்ஞாநம் ஸ்வரூபப்ரகாசத்திலே புகும, , பக்திப்ராபய ருசியிலே புகும, ப்ரபததி ஸ்வரூபயாதாத்மய ஜ்ஞா நத்திலே புகும். ஒருபலத்துக்கு அரிய வழியையும், எளிய வழி யையும் உபதேனிக்கையாலே, இவை இரண்டுமொழிய பகவத ப்ரஸாதமே உபாயமாகக்கடவது. வ்யா. வைதான ஆகாராந்தரத்தாலே அநவிதங்களாகையாலே இவற்றில் இவன் றனககு ஸ் வரூபத்யாக மில்லை யென் னு மததை அருளிச்செய்கிறார் வன்றான இவைதனனை நேராக விட்டில னன்று.) அதாவது ஸாதநாந்தர பரி தயாக பூாவகமாக வித்த ஸாதந பரிகரஹம்பண்ணின இவ்வதிகாரிதான , காமஜ்ஞாநாதிக ளாகிற இவை தனனை ஸ்வரூபேண தயஜித திலனெனகை. அதெங்ஙனே அருளி செய்கிறாா (காமமென்று தொடங்கி.) அதாவது - ஸ்வவாண ஸ்வாஸ்ரமோசிதமாக இவன அநுஷ்ட்டிககும வி ஹிதகாமம், ஸாதநபுத்தயா வனறிக்கே ஆநர் பாஸ்யத்தாலே பராரதத்தமாக அநுஷ்டிககையாலே , ாய்வரனு க்கு மிகவும உகப்பாகையாலே, ததப்ரீதி ஹேதுவாகப் பண்ணுங கைங்கர்யத்திலே அந்தாப்பவிக்கும். நுண்ணறிவு'' என்கிறபடியே , ஸ்வருபஜ்ஞாந பூர்வகமாக பாஸ்வரூபததை ஸாக்ஷாதகரிககைக்கு உறுப்பான ஸூக்ஷம ஜ் ஞாநம, ஸாதநபுததி கழிந்தவாறே ஸ்வரூபததினுடைய ப்ரகா பத்திலே அந்தாப்பவிக்கும். (Fesssssss: ) (பக்த்யாத் வநநயயாபாகய ) என்கிறபடியே, பகவத பராபதிக்கு ஸாத நமான புத்திபோன வாறே போஜந்ததுக்கு க்ஷத்துப்போலே ப்ராப்ய மான கைங்கர்யததுககு பூர்வ க்ஷணததிலே ய நுவாத்திககக் கட வதான ருசியிலே அந்தாபபவிக்கும். ஸிததோபாய வரண ரூபையான ப்ரபத்தி ஏகபதததிலே சொல்லுகிறபடியே, ஸாத நபாவம் கழிந்தவாறே அதயந்தபரதக தரதயா அநந்யாணமா யிருந்துள்ள ஸ்வரூபத்தினுடைய யாதாத்ம்யஜ்ஞாநததிலே அநதர்ப்பவிக்குமெனகை. பகதிபரப ததிகள் இரண்டையுங் கழித்தால இவன நனக்கு பலஸாதா' மாவதேதென்ன அருளிசசெயகிறார் (ஒருபலததுக்கு என்று தொடங்கி ) அ.--கைங்கர்யததிலே அந்தர்ப்பவிக்கும் - ஆஜ்ஞாரூப கைங கர்யத்திலே அந்விதமாம். ஸ்வரூபஜ்ஞாந பூர்வகமாக - ஸ்வஸ் வரூபஜ்ஞாத பூாவகமாக. ஸ்வரூபத்தினுடைய - ஸ்வஸ்வ ரூபத்தினுடைய ; பரஸ் வரூபத்தி னுடைய வென்னவுமாம்.

·சரமர்லோகப்ரகரணம். வ மூ - பேற்றுக்கு வேண்டுவது விலக்காமையும் இரப்பும், . சக்ரவர்த்தித்திருமகன் பாபத்தோடேவரிலும் அமையும் என்றான், இவன் புண்யததைப் பொகட்டுவரவேணுமென்றான் வயா. அதாவது பகவதபராபதியாகிற ஒருபலத்துக்கு (జనా స్తన సహ మేషు తపో జ్ఞాన సమాధిభిః | రాణాంకీ ణ పాపొనాల కృష్ణభ క్తి /ప్రజా ) (ஜந்மாந்தரஸஹஸ்ரேஷ தபோஜ் ஞாநஸமாதிபி:- நராணா க்ஷணபாபாநா) கர்ஷ்ணேபகதில் பரஜாயதே) என்கிறபடியே, அநேக ஜநமங்களிலே கர்மஜ்ஞாநாதிகளாகிற அங்கங்களாலே ஸாதிக்கப்படும் தாகையாலே, அரிதாயிருந்துள்ள பகதிமார்க்க த்தையும், "ஸர்வ தர்மார் பரித்யஜ்ய என்று, ஸகலபரவர்த்தி சிவாததிபூாவகமாக ஸக்ர் தநுஷ்ட்டேய மாகையாலே, எளிதா யிருந்துள்ள ப்ரபத்தி மார்ககததையும் உபதேசிககையாலே, ஸாதா கௌரவ லாகவங்களில் தாத்பர்யமினறிககே தததத்வ்யா ஜோ பலப்ரதனாகரநினறவனுடைய ப்ரஸாதமே ப்ரதாநமாகை யாலே, பகதிப்ரபத்திகளாகிற விவையிரண்டு மொழிய, பகவா னுடைய ப்ரஸாதமே உபாயமாகககடவது என் கை. ஆனாலும் பேற்றுக்கு இவனபக்கல் ஏதேனு முண்டாக வேண் டாவோவென்ன அருளிசசெய்கிறார் (பேற்றுக்கு என் றுதொட ங்கி) அதாவது - பலவலி கதிக்கு சேதநன்பக்கல் உண்டாகவே ண்டுவது, ஸ்வயத்நததாலே அவனபண்ணும ரக்ஷணத்தை விலககா தொழிகையும், அது புருஷார் ததமாகைககு உறுப்பான இரப்பும் என்கை. இங்ஙனன் றிக்கே, இவன்பக்கலிலும் சிலஸுக்ர்தமுண்டா ஆகாதோவென்ன ; உபாயபூதனுக்கு அநிஷடம் பன் னுமத்தை அருளிச்செய்கிறார் (சகரவாத்தித் திருமகனென்று தொடங்கி) அதாவது- (-) (ராமோவிக்ரஹவான் தர்ம:) என்கிற சகரவர்ததித திருமகன, (S35) யதி வாராவணஸ்ஸ்வயம்) எனறு - பாபிஷ்ட்டனான ராவணன்றா னாகிலும அழைத்து வாரும் எனகையாலே, பாபம் பேற்றுக்கு ஹதுவாக நினைககைக்குட லல்லாமையாலே, பாபத்தோடே வரிலும மையும் என்றான். அ. - அரிதாயிருந்துள்ள - துர்லபமாயிருக்கிற எளிதாயிருந்துள் ள - ஸுலபமாயிருக்கிற நின்றவனுடைய - இருக்கிறவனுடைய வானுடைய ப்ரஸாதமே எனறு அவதரிக்கையாலே - மற்றொன்று உபாயமனறென்றபடி. இவன்பககல் - பராப்தனான இவனபககல. ஸுகர்தம் அநிஷ்டமெனறு கருத்து. அங்ஙனனறிககே, பாபம் ப்ராப்தி - ப்ரதிபந்தகமுமன்று, ஸகர்தம் ப்ராப்த்யுபாயமுமனறு அவனுடைய ப்ரஸாதமே உபாயம். 24 னால் பக ·வனபககல தனானவன கஅசு முமுக்ஷப்படிவ்யாக்யாநம், ஆஸ்திகனாய் இவ்வர் ததத்தில் ருசி விஸ்வாஸங்க ளுடையனாய் உஜ்ஜீவித்தல, நாஸ்திகனாய் நரித்தலொழிய நடுவில் நிலையில்லை” எனறு பட்டர்க்கு எமபாரருளிச்செய்த வார்த்தை. வ்யவஸாய மிலலாதவனுககு இதில அந வயம, ஆமததில போ ஜநம் போலே விட்டுசிததர் கேட்டிருப்பா'' என கிறபடியே அதி காரிகள் நியதர். வயா.--( 553agoT535) (கர்ஷ்ணதர்மாஸநாதநம) என் கிற இவன் , ஸாவதாமாக பரிதயஜ்ய என்கையாலே பேற்றுக்கு ஹேதுவாக நினைககைககு உடலான புண்யத்தைபபொகட்டுவர வேணும் என்றான் என்கை. ஆகையால , ஸஹாயாந்தர ஸமஸாக் காளஹனான உபாயபூதனுக்கு ஸ க்ரதம் அநிஷ்ட மென்று கருத்து. வ்வர் ரத்தத்தில் இழிந்தவனுக்கு ஆஸ்திகனாய் உஜ்ஜீவித்தல், நாஸ்திகனாய் நமிததலொழிய மதயமஸ்ததிதியிலலை என்னுமத் தை பூரவாசாாயவசந்த்தாலே அறிவிக்கிறாா (ஆஸ்திகனாயென்று தொடங்கி,) அதாவது - வ்வாத்தத்தில் வத்ப்ரபாவததால “இது ஸதயம" எனறு, ஆஸ்திகனாய இவ்வாத் தததிலருசியும," இது தபபாது, எனகிறவிய்வாஸமுமுடையனாய் உஜ்ஜீவி ததல்; பாஸ தரங்களெலலா மொருதலையும் இது வொரு தலையுமாய இப்படியிருப்பதொன றுணடோவென்று, நாஸ்திக னாய் இததைய நாதரிதது நத் தலிததனையொழிய நடுவொரு நிலை யில்லை” ஸகலபமாஸதர வித்தமரானபட்டருக்கு ஆப்த எம்பாரருளிச் செய்த வாாத தையெனகை. வ்யவஸாய ஹீதறு கத இதில அநவயம் விநாபாத்து ககுட லாம் எனனு மததை ஸதாஷ்டாந்தமாக அருளிச்செய்கிறார் ஸயமென்று தாடங்கி.) அதாவது இதில சொல்லுகிற தயாக ஸ்வீகாரங்களுக்கீடான வ்யவஸாயமிலலாதவனுக்கு, இதிலுண அந்வயம், அஜீரணதபையிலப்பண்ணின போஜநம , மரண ஹேதுவாமாபபோலேவிநாஹேது வாயபாயவலிக இது தனக்கு அதிகாரிகள் இனனாரெனனுமத்தை அருளிச் செய்கிறார் (விட்டு சித்தா கேட்டிருப்பரென்கிறபடியே அதிகா ரிகள் நியதா என்று.) ஆஸ்திகனாகிறான் -உளளோடு புறம்போடு வாசியற ஏகரூப ருக்குமவன . நாஸ்திகனாகிறான - தாமாதாம் பரலோகசேத நேச வராகளுக்கு ப்ரதிபாதகமான சாஸ்தரத்திலே பராமாண்யபுத்தி யினறிககே ஸ்வைரஸசாரியாய்த்திரியுமவன. வ்யவஸாயமிலலாதவனுககு - நிக்சயாத மக ஜ்ஞாநமிலலாத வனுககு, (அஜீரண தசையில் பண்ணின போஜனம) விஷம் மரணஹேது வாமாப்போலே அஜீர்ண தசையில பண்ணின போஜநம் விநாசஹேதுவாய பர்ய வலிக்கும். என்று, தமரான வயவ - LOT மெனகை.

·சரமஸ்லோகப்ரகரணம். கஅள மூ.-"வாாத்தையறிபவர்” என்கிறபாட்டும் அத்தனாகி” என்கிறபாட்டும் இதுக்கு அர்த்தமாக அநுஸநத்தேயம். பிள்ளை லோகாசார்யர் திருவடிகளே சரணம். . பா' எனறு, அது தன்னை 22 யண் கம் வ்யா. அதாவது "செம்மையுடைய திருவரங்கர் தாம் பணித்த மெயமமைப பெருவாாததை விட்டு சித்தர் கேட்டிருப் கரணதரயத்தாலும் செவ்வியராய, அர்த்தக்ரியாகாரியாககிககொண்டு கோயிலிே சாய்ந்தருளின வர்தாம், அாஜநவ்யாஜ ததாலே திருததோத்தட்டிலே நின்று அருளி செய்த யதராததமுமாய், சீரியது மாய, ஸுலபமுமான மாமே காரண வ்ர ஜ எனகிறவாாததையைப் பெரியாழ்வார் கேட்டு, தநஷ்ட்டராயிருப்பர் என்கிறபடியே, இவ்வர்ததத் துக்கு அதிகாரிகள இதுகேட்டால இதினபடியே நியதராயிருககு மவாகளெனகை. வ்வர்த்தநிஷ்ட்டரான ஆழ்வார்களுடைய திவ்ய ஸுகதி யில் இதுக்கு அரததமாக அநுஸநதிக்கப்படும வறறை அருளிச் செய்து இது தனனை நிகமிக்கிறார் (வராததையறிபவர் எனறு தாடங்கி) அதாவது அதாவது - 'வார்ததையறிபவா, போர் ததபிறப்பொடு நோடொடு மூபபொ டிறப்பவைபேர் தது பபெருந்துனபம் வேரற நீக்கித்தனறாளின் கீழசசேர்த்து அவன் செய்யுஞசேமததை ணி ததெளிவுற்று - மாயவறகாளனறியாவரோ” என்று, "மாமே மாணம(பாஜ - ஸாவபாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி” என்ற நலவார்ததையை அறியுமவாகள் , பரணிக்கூடு வரிந்தாப்போலே இவ்வாத்மாவைச சூழபபொதிந்து கிடக்கிற ஜநமங்களோடும், அவைபுககவிடத்தே புகககடவதான வ்யாதியோடும், அங்ஙனே யாகிலும் சிறிது நாள் செல்லாதபடி இடிவிழுந்தாப்போலே வரும் ஜரையோடும், அங்ஙனேயாகிலும இரு ககவொண்ணாதபடி னுக்கு அநபிமதமானவிநாபமுமாகிற விவறறை, விரகா நெடுஞ சுவா தளளுமாப்போலே தளளி, அவை போனவநந்தரம வரக்கட வதான கைவல்யமாகிற மஹாதுகேத்தை ஸவாஸநமாகப் போக்கி பாதரேகைபோலே தனதிருவடிகளின கீழே சேரும்படி பண்ணி, புநராவாத்தியறுமபடி அவன அநுஸந்த் வ்யவஸிதனாயக்கொண்டு தங்களுக்கு ஆம்ரய ணீயனாய விரோதிநிவாகதகனான ஆங்சாயபூதனுக்கொழிய வேறொருவா காளாவரோவெ.எ று, நமமாழ்வாரருளிசசெயத 'வார்ததையறி பவர்'' என கிற பாட்டும், “முததனா முகுந தனார் - ஒததொவ் வாத பல்பிறபபொழித்து நம்மையாட் கொளவான - அததனாகி யன்னையாகி யாளுமெம்பிரானுமாய - புகுந்து நமமுள்மேவினா; ஏழைநெஞ்சமே! எத்தினாலிடாக கடறகிடத்தி” அததக்ரியா காரியாக்கிக்கொண்டு - அநுஷ்டாநபர்யந்த மாக்கிககொண்டு, சுத்தஸத்வம தெட்டாசாரியர் திருவடிகளே சரணம். இவ பண மை ரக்ஷையை எனறு ·முமுக்ஷுப்படிவ்யாக்யாநம், வாராக வ்யா.-ஹேயப்ரத்ய நீகராகையாலே அஸ்ப்ர்ஷ்ட ஈஸாரக தராய், முகதிபூமிப்ரதரானவர், ஸகலதேஹ வர்த்திகளான -3 மாக்களும ஜ்ஞாநைகாகாரதயாவொதது, தேவாதிபேதத்தா ஒவ்வாமலிருக்கும் பலவகைப்பட்ட ஜந்மங்களைப்போக்கி, நித ஸஸாரிகளாயப்போந்தநமமைநித்யஸுரிகளகொள்ளும் அடிமை யைககொள்ளுகைககாக ஹிதமே ப்ரவர்ததிப்பிக்கும் பிதாவாயும், ப்ரியமேப்ரவாத்திப்பிக்கும் மாதாவாயும், அடிமை கொள்ளக்கடவ நம்முடைய ஸ்வாமியாயும் இப்படி ஸாவவிதபந்து வாயும, நம் முடைய தண்மையையும், தம்முடைய பெருமையையும் பாராதே நமமுடைய ஸாவபரத்தையும தாமேயேறிட்டுக்கொண்டு செய ஹேயமான நமமுளளே புகுந்து ஒரு நீராகப்பொருந் தினார் ; அறிவிலியான நெஞ்சே!, நம்முடைய ஹிதமறிகைக்கு நாம் ஸாவஜ்ஞராயோ, அவன அஜ்ஞனாயோ, ஹிதததைப் ப்ரவ ர்த்திப்பிக்கைக்கு நாம் பாகதராயோ, அவன அகதனாயோ, கார் யஞசெயது கொள்ளுகைககு நாமப்ராபதராயோ, அவன அப்ரா பதனாயோ , தனமேன்மைபாராதே தாழநின்று உபகரிக்கும் வன ருக்க எத்தாலே நீது கேஸாகரத்தில் கிடக்கிறது என்று, திரும சைப்பிரா னருளிச்செய்த அததனாகி கி” என கிறபாட்டும் இந் க்லோகத்துக்கு அர்த்தமாக அநுஸந்தேயமென்கை. ஆக, இத்தால் ஸ்வீகாராங்கதயா த்யாஜ்யமான தாமவி ஷங்களையும, அநத தர்மங்களினுடைய த்யாக ப்ரகார தடை தாமதயாக பூர்வகமாகப் பற்றும் விஷயத்திட ஸௌலப்யாதி குணயோகத்தையும், அககுண விசிஷ்ட , வஸ்துவி னுடைய ஸஹாயா உஸ ஹதவ லக்ஷணமான நைரபேக்ஷயத்தையும், நிரபே க்ஷவஸ்து னுடைய உபாயபாவத்தையும், யதவோ ஸ்வீகரிககையையும, ஸ்வீகர்தமான உப த்தி ஜ்ஞாநபாகதயாதி குணயோகததையும், அக்குண விசிஷ்டவஸ் துவிலே ந்யஸ்தபரனான அதிகாரியையும, அதிகாரி. த விரோதி யான பாபஸமூஹததையும, அபபாபவிமோசந ப்ரகாரததையும், அப்பாபவிமோசகனைப்பற்றின அதிகாரியுடைய நைாபபாயததை யுஞ் சொல்லிற்றாயிற்று, பெரிய ஜீயர் திருவடிகளேபரணம் முமுக்ஷப்படிவ்யாகயா நம் சாமர்லோகப்ரகரணம் முற்றிற்று. அந்த த்தை T 5

·No text on this page.