Acharya Shri Vinaychandra Gyan Bhandar, Jaipur
Shrimadrantshekharsurivaryavivartam Shradhpratikamansutra
Front matter
ये प्रकरणकायत एव भीललितविस्तराकारिणा, समता पस्तुतिमी,रैयाहस्यमयी सूत्रं च सर्वेषां करणीयतया पैत्यबन्दनकारिपार०१ इमे स्पष्टगापाम्यामामपी विषयविवेचनप्रणा काम्पयोपपिपामिबिविपच्छन्दोमरगपसरावाच्यमापामयकवाकलिता ऐई मुगीनानेकाऽाहासमाधानसापना पतुरचेतसमतारमरिम्पपीमं वृधि "वर्षदीपिका" नाची निर्मिवाऽपि पूम्पपानिहायोग्य शोधिता उस्मीमद्रविपुपैर, वो मिकसदा समभ्यसनीयाऽभ्यासपटिष्ठानामित्यम्पर्यनापुरस्सरमपन्थे उदन्यदन्ता आनन्दा रमुन्योन्युमिते हायने अधिकम्पावश्या सूर्यपुरे.
* अहम् श्रीश्राद्धप्रतिक्रमणसूत्रस्य विषयानुक्रमणिका पत्राचार पनाका ४ . विषया अथ प्रथमः सम्यक्स्वाधिकार भाषासामायिफेऽपि स्थापनासिसिः सामायिके रगोहरणमुखवत्रिकामहर्ण प्रागीयांपमिकाप्रतिक्रमणसिवित पचास सिटमेदा। गाथा १ पापायर्यादीनां स्वरूप भावपसमाम्यः प्रतिकममाम्म विपयार अतिक्रमाविखरूम गाया २ भारम्मपरिमाप्रतिक्रमणं पाये ३-४ इन्द्रियरुपायाप्राशस्त्यमविक्रमण भवमादीनां प्रशखवानिरूपर्ण धर्मष्टाम्त इन्द्रियसवरासंपरयो। भोपादीनो प्रशस्ववाऽपि गाया ५ २ .+1 OM .. - ४ ममियोगाः पद सम्यक्स्वस्वरूपफलानि गाथा ६ ४ M H ९ २५ -- 4 म २५ ३२ पिपया सम्यक्स्से जमविजयकथा (लेका ४७२) सम्पक्समाप्तिवर्मनम् पुषत्रयकरणं पुनः सम्यक्त्वमाप्ती बपूर्वकरणापरणारखे सम्पफ्स्वमेदाः पत्स्पितिमाकर्पगुणसामाम्वरोपमोगम- म्मिचिन्ता बीपसमिकापीनामित्र ... कारकाविखरूप दम्माययो निसर्गादया मेदार सावीना माझ्या सधयां कन्वाध्यता | माकाहायो बिजमान शाविपिकित्सापार्ययोजित धर्मपम रसिकार्याणा पिपिपिस्यायामापागार्यरान्त . विपयार सौपम्पपस्सापनपूर्व स्मृतिमिमवतोमानम सिद्धिः पिटमुगुप्सायो मावसुवाया स्टाम्तः कलिङ्गिप्रशंसायो एमपमेपिरष्यन्तः संसर्गाद गुणपोपोसाइसिनी शुकन्यष्टयम्सा मिथ्यात्वस्थानानि ७९ देवगतान सैकिगुरुगवानि मिथ्यात्वस्थानानि ५ छोकोचररेबगसामि मिच्यात खानानि ४ शसोममपि पमापारापनस मिप्पालानुगत्व मनुकम्पापानसिक मिप्यात्वस त्रिपिपत्रिविपत्साम्पवा भामिमाहिकारयो मिप्यास्वमेरा। मष द्वितीयोऽमुवतपत्रकाधिकार प्रणम्यादीनां जीवस्वसिसि गाबा . ३२ ३४ २७ २८ - २८ 4. H R M ५ ३५ . M पमाहार पनाम विपया मृपावादे मातुचातानीसंवादा गाया१२ ३५ H H N सत्यवादे गुणा! +4 ६२ +- . MH ३८ ३८ ३९ ६२ . H ४० . विपया प्राणवपस्स मेवा। २५३ गामा ८ हिंसापतुभंगी गावा ९ भूम मामा पीपा इसस व्यापा प्रमावाना पचमटकप सापेक्षा वपनपावय' गाया १० वपादीनामविचारवासिद्धि पावाः सर्वधर्मरहस्मता पशीयहिंसाया' मनुभोड्यवा धनपासमोजरेवरच | मारिसायो हदमर्मविप्ररष्ठाता माया मनङ्गीकारस्म पर पयायो हरिवठकमा ५०४ भायो। सुपावारस्वरुप गावा ११ ७१ ७२ ४० .00 P M ४१ सुपावादिनो धर्ममापि अयोग्यवायां भाससूनोविं मृपावादपिरवौ फमम्भेष्ठिकया २५२ चतुर्विपमद खाम्पाविमिा,साम्यदचोषियं प,गापा१३ खेनाहवाचा मातीचायः(सपियं मोसू०व्यास्या) गाथा १४ मष्ठाइस पौरप्रसूखया भरवत्यागच्छ मरस्त्यागे बमुदत्तपनदयोर्मात २८७ गावाः चतुर्पतवसरूप पापा १५ मपरिग्रहीयागमनाचा भतीचायः गाथा १६ स्ववारसंवोपपसारमषयोरवीचाराः परदाराणी अश्यानो विधिपु स्वदायणो प त्यागः M. 4. M ७२ ७२ ८२ ८३ ८४ 9 .400 ४२ ४२ H 4- ६० ८५ H H 1.
पनाका ८५ . H ८५ H ९९ . - विपया परमतेनापि मैयुनस दुष्टता वपसे सीत्पागन प्रपनवेशीसपतीमिवर्गन-मोकार (भर्पसततमाफवमय ) ३८७ पथमाणुन परिमहस्वरूप गाये १५-१८ पाम्परप्रस्थावररिपतपसुष्मदसम्यानां चतुर्विशतिपतुषि- शविविहिरकमेदता परिमापरिमाणाविचारा कृष्णाया: दाखवा परिमहपरिमाणे मनभेष्ठिरमाम्त १६६ सोकार अप गुणप्रताधिकार तृतीयः विग्नवातिपाया गामा १९ ९९ PM HN W विषपा पनाका मोगोपमोगम्यास्पा गापा २० समस्यम्पास्या पत्रिमोअनदुष्पवासिदि रात्रिमोजनत्यागे मित्रत्रपरिष्टान्तः वात्रिंशदनम्वकाया: ११९ पिष्ठसचित्तविकाठमानं गावा २१ १२० पथदशकर्मादानस्वरूप पत्र दोपदर्शन च, गापे २२-२३ १२१ मोगोपमोगपरिमाणे मत्रिपुत्री ११७ सोकाः १२२ मनपणास्वरूप दिसप्रवानप्रमादापारिवातिचायः गावा.२४-२५-२६ चन्द्रोदये सुगमुन्दरीकमा १३४ मनपणमागे वीरसेनकसमभीकमा ३५७ १३५ १०२ 4 H - दिग्विरती महानन्दपम्पू: १०८ १०९ १४८ H १७६ H १५१ १८८ H + विषया अय चतुः शिक्षाप्रताधिकार सामायिकविमिवर्णनम् सामायिकातिपाय: गाया २७ सामाविकाते मनमित्रमाव १६७ गायाः देशापफारिकवर्णनम् देशावकाप्तिफावीपायः गाया २८ पेशापकाशिक पनवसात प्रामवगचपन. पौपषस्वरूप पोपमातीपारा गाया २९... पौपधे मोबनानुमतिः भपर्वसापि पीपरावे. सिमिः पोपगारापनपिएपनयोरिम्पयवा (पम्पू) १८९ पिपपा गतिसिविभागस्वरूपं देशवालाविमुच्यानविपिन अतिमिसंविभागमाविचारा: गाबा ३० मतिविसंविभागे गुप्पारगुणभरपच ३७२ शोकाः मुखितदुखिताविमो पिनाशुरूपी पानेऽसीचाराः गाये ३१-३२ तपधरणकरणसप्ततिमेवाः सविसर अथ पत्रमः दोपाधिकार सलेखनातिचापमावाशंसा गाथा ३३ . नवनिदानध्यारया योगत्रवातिचायणी प्रतिक्रमण योगत्रयेण गाया ३४ पन्दनाविसकाना पपर्णन गापा ३५ पनस्पतापपि सदावर्सनम् . १९० M १५८ १५८ १६२ १६३ १६४ १६५ १६५ ७ H 4 १९१ १९२ १९२ 444 . - १९८ १९८ १९९ १९९ d H विपया पोम्ससमावर्णनम् मन्यापागोरसेऽपि मम्मा गतिः सम्यम्बर्सनमहिमि श्यापणन गामा ३६ १९४ पात् पापिषत् प्रतिक्रमणात् पापांति: गामा ३० १९५ मन्त्रात् विपामावरत् प्रतिकाम्वेरविचारपापामाषा गामा ३८ १९६ मपानपगमेऽपि सूत्रात् पापापगमे ईसटटावा १९६ भाठोपमानिन्दाम्यो हिप पापनाश: गापा ३९ १९६ सम्पायरष्टान्तः गापा ४० पागोपनामोग्या: क्षेत्रकाठमावाः गारा ४१ १९७ पारजसोऽपि प्रविकाम्तेरपिरापन्तक्रिया गापा ४२ १९८ विषपार भस्मृतावीचारप्रतिक्रमण मामामा सोचमवा गापा ४३ सपैत्यसाधुनमस्कारः गाये ४४-४५ जिनपया बिनादिकमणे आशंसा गाया ४६ बाईवादीनो मगलवास्मृतिः गापा ४७ मस्तीसमवानामपि प्रविपिनारणाविपु प्रतिक्रमणं भावस्म गुर्गनुवारफत्पेन पर्मच्या गाभा ४८ क्षमण मैत्री वैरम्पुत्सर्गरम प रण गापा ४९ प्रतिक्रमप्पसूत्रमार्पता गामा ५० प्रालि २०० २०१ . . . M २०१ २०२ २०३ Mh M अहम् । श्रीश्राचप्रतिक्रमणे साक्षीमूताऽऽगताना श्लोकाना गाथाना चाकारादिअनुक्रमणिका सोकाः पत्राद्वार सोफा पत्राद्वार ON- H H माकोदो मासोहो आरोसो भावोसो महत्ता परसन्याप० मनसुदीप सीर मरिमपानिधो गव० मासे परामर पा मागीमो नगि जाप भनीपोमीयमिति या पत्राद्वार सोकार १६६ भदामरगपमाण १३१/माद्विर्गात्राणि शस्सन्ति २७ मधिकारादिमिर्मासैः १३५/अपीते वस्पिधिप २०० अनामनमूनोपरिया २८ भेठमावसम० १०३ भन्दमुंवो सारे ३६ अधोमुहुचमिपि १४'अन्धे तमसि मनाम: ७३ मटेण न घर ११४ मणमिमाहिमकृविही -७ भणपहिम मणो जस्स १८६मणाणाप पगे सोपडामा १९. मणुबच्यपराणुग्गह० २ पविलोमोन कम्मो १९ बस्ति जिमो पद नियो ४१मदेवे रेवारिक .. १२० ७१ १८८ २६ ४८ . H M -- - ए 1 म पत्राद्वार 41 -- H म सोका १०४ मवरे र मध्यस्थ परंपरा भवश्य यावारमिरवर ८५/नवि माणिम पत्पा ४० मपिहिष्मा परमपर्य ३२ असाधुः सापुर्वा मवति ९९/पखि मुखिः परेषां हि ३५ मस्सिासम्ममो धर्म PM H सोका अन्माण संसमो. भामर्स सच..... मो मुखेजसाने मपभरिपु मा पार्ष अपरिक्तिपाप मपम्पति यति वर्ष भपुरस्म गई शून्य मपहिर्याय मपंपि भाषस...- अमारवरिए सम्मे ममत्पभागणारे ममत्यमममारोगा ममता बिटु नयति - सोनार २८ ममममाघर नाति ३४ ममाम्पेग विमान १११ अमावास्यामष्टमी १४० ममेप्पमये कीरस १६ मंषस्स र निस्स ७४ भयसि पहरिमंच ६७भरिईस सिन पास ११७/परिविमा म फो १९/परिरं ऐको गुम्पो २६/ज्यिा प्रथम लिये ११९ महप्तायतेम विसजणेप ११८/मलियं न मासियई ११८ मपम कोपस निहन्तुरापदा १५० ३२ १४६ ... HA - ७ H - ~ १४९ ९/भाटिया रविधा दप्पो पुम हो १७४माठमाइ परतुस्समकरणं ४६ माझीरपारेकमुजामागहें ६० मापही पर निनीपति दुर्ति १६८ माणाईसरिम वा + HW ८४ . W H - N सोडा पनाह सोसार माणागिरझो मत्वो २८ आक्षेपणमसती जह सहाण मरममूपविरम चिरन्तनः माद वह पिंगदर्वति मात्मायचे गुणापाने ६२/ मागेअणापरिणमो सम्म भादेयत्वमसंस्तुवेऽपि हि जने १५२ बापत्सु सम्पबन्तीपु मालोमणामुवाणे हिंगमिणं १५९ मामिग्गदिम मणमिग्गाईप आप्तसया विनिमुने भापरियममुईपार गच्छो १८८ माना स पेठसो सहात् मापरिस १ बरसाप २ र ३ १८९ माहाकम्मामवण परिमुणमाणे भावरियपरपराऍ भाग मो १४९ माहारमयपरिमाह भावम्गमुरग्गम ४३ माहारमयपरिमाहमेहुण १०२/"माहारमयमैडुन" मारोदन्ति सुखासना म्पपटपो नागान्, १४२ आहारे सा मुनी सहा 'इव चि गपस्य पनाङ्कार सोफा पत्राका २५ प्रवासीई सा करणकारपाणु इण फयम कोश इण विणा पियमाणुसेण ८९ १९७ इम्पेव देवनममोजय पारित ४१ इदिय पूचाण भहो विनुसमिपि ६ ३२ इन्द्रियाणा अये शूरो ४ "इमपि जाइषम्म एपंपि" २८ १९२इप मोषफले पाने १८८ १९३ ह व खरारोहण गरिहा ७२ १९२/हर पुत्वयाइ ले यस्मगंष ९८ ७८ पहछोइपिय जीवा पीएम ६२ H . .. भायेग्गसारिम माणुसचण. - 14 पनाका ११२ H M १८१ ३२ २५ N इप्सिवपनासिरमाप्रतिष्ठिसिषी० उ मोसं सासायपउपसमिआ हुँदि परिभ मपूर्ण कर बार मृगामी रामा केसव चमा खगुण मावा मम्पमा उपयस्व निरोगे उदयप्पचाणं रारिकरि सो भुजे पचमे नाति पारिग्रम् व्यापणा पाहाबण लिचो उपकारिणि वीमस्सरे या उपरुतिरेव नमानी वष्कामार्मारगमनम्बरम्या पत्रा सोका सोका १०१ उपमोग दिगईयो ११४ एगवेण निसेहो जोगेस न० उनसमसम्मदिशी वरकरणे २५ एर्गमि गर्षि(मि पोण मणेगाई पयार .५ एम मजंतरचं मित ३५ पगेणमि मीहिणा वरस्स १९१ एकतामसुरो वेदाः ८४एत सीसवंते मसीलववेदि १६/पात्रासत्स पार्प ६२ एवं वाया न भण १९४ एकमच्मासनामित्सममिहोप्रफल म्मेत् ११६ १६३ पागम्युपिवस्माऽपि ८४ कतिपयविषसहायिनि मदफारिणी १३८ एकस्स पेव दुपस इमि. ७९ कश्या मदुम्पनेय ३ पगम्गया य साणे ही ३फमागहणे दुपयाण सूबग० ८२ एगविद दुविर विविध २७ न्यायिकरिणीय ५२ पगपि सम्म (वच) का निसग्ग० २७ कम्पः सेवा प्रमो मू ११६ एग फोरिसर्व सह मावमा कोहि १९९ सम्म कस भयो वा समायो ५५ ૧૮ - -- H १२२ CH ८१ ५० M N H. H .. सोकार पचार पपबयफम्मो बहसीब प १९५) फार्ये उमेशुमे पापि फरपलुभपाणिएपपि भवसरवि० ११३ फागपभोपि मरिई परस्पर फरसमममुहलेषाइदि १५ काठे विष्णस्स पहेजपरस भग्पो० परोत्सावी वायत् सपणापमा १२४ किकम्मफरो वर साहू कर्मः स्वपे फारयितुः परेण १७१ किविणाण घण नागाण फम. फसिफारमोवि जण मारमोवि ८५ किं फेण फस्स विमा फोठापि पुनुवादपि पसवि० ९५रिवार पटिआए पयकोग. कहपाद रेमि फर मा १९५/किं तिरेण तवेण किप मवेण "फहमें मवे। जीवा नेयमचाए फम्म ५ िमुरपिरिणो गरम "फहिणं भवे। मुरिराम मनुस्सा से."१३३ अमामवासः पुनरेन्द्र क्रियान्पस यो भागो इयूरगहीवनसनाटकादि कारण नाममा विद्या मुटुंप २. रंगमावगपवगमूला कामरागस्नेहपगारिपत्करनिवारणौ ७'वषयवरुप्पो फछति जस्प पत्रावास सोकार पना १३६ विमस्स भावरस्सय २०२ सम्ममाम्भोवलि १७५/सिपाणि पपरसष्ठी १ फूलसाक्षी मृपावादी० ९५ फूटसाझी मुमोदी० ३० फ्लेम सुमोप्पची० १४४ ४० कपणेऽनायरिद्रे म्यसनमाते. १८८ १५५/फपानदी महावीरे० ४१ ४० केपिलोजनमाविनिर्मरघिया ५९ ४३ फेसिपि होर पिच विच. १८६ १२३ कोऽपि कापि कृतोऽपि फस्सपिहो ६ फौशेये फमिर्म सुवर्णमुपगएर्षा १९२पणमणिसोवा० 4 " H H H ग 4 भान्सा मुखम्ति वितासो क्षेत्र रामति पचा सौप हमेसात् । स N . साबासासणजुर्म० सहसणाविस वा गठ खप्पमिचमुक्खा पाम्बुम्मा मर्ण जामा परिए. करनी पेपणी चुठी. टिभनव माप. सवी सुहाण मूह मूर्स पम्मस्स तापम गष्यामि (सन मापे सिचे ससे परमे दिया य रामो० पवाया सोका सोका पत्रा गुणेवावर कार्य ३२ १११ गणिम आईफसफोफसाद १०० गुणैरेष महत्त्व सामान पयसाऽपि वा ९० गमणमि गदा सयणमि मुविम १५३ गुरुगुणगु तु गुरु ठावित्रा गछेसु इतिगमो फमेसु म १४० गुरुपियामि य ठवणा २७)गवाशनाना स गिरा मृणोति १२ गूडसिरसंधि पर ४१ गामागरनगराण ७२/"गोममा! मपरिवार इरियापहिलाए" २ ८३ गावी महीसी गट्टी अय एमा १०० गोशवादपि गोहीर १७० गिरिकणि विससपचा ११९ गौरवाय गुमा एप २४ १२२ गिहमोफिल्मषयवसमिस्सेण घ १८९ गिहमसं मुपूर्ण विसिगमण १५७/मोळवग पारंगण २०२ गुम्योरबयणकस्कोर मठरे.... ४५ गुणानुरागिणः स्वस्सास्तेभ्योऽपि गुणिा १५ पम्वस इस य ममिमे नियमा २४ ७२/गुणिनः समीपपई पूम्यो १७७ पदसपुम्दीमाहारगा य पत्रा W १३३ १९३ १९६ १९४ स सोकार परमेम मिमार्च परसदहण विलिंगरस विषय पके विपणे मीमत्व पवषो विहसयो चतुर्वी स्तुतियानत्यकराणामिति पतुर्दश्यष्टमी पैव ममापाला पचारि पंप मोयम सपाई गयो बस्वाये भरपाया पाउमासिम परिसे वस्सग्गो खित. पेश्यकोणियानुसे पुम्सी पौरपोरापो मत्री x सोका पत्राद्वार सोका ३५ छबिह जयणाऽशार. ३५ यपणा य धम्मजणणी २५/हिना सीस भह होड सत्रण ४६ जखीरान्पोछनाविपिनोदो ९१ हितो मिळतो पीमिजतो वि ३५ मत रेणु पुरवि पध्ययराइ ११५ सिस्वा पाशमपास्स फूटरपना १४१ जह इससो बिदु विनो २०१ छिमितिमा नपुंसा दुरा ८५/जह जपायवेगो ८५ जहमाम महुरसति २९ जइमा होही पुच्छा जिणाण मग्गमि २८जह पागे जपवो फचमक ११९ मा किंपिप्पो मणमप्पय वा १५९/बह माह मणो होहो कसमक २०० जइ सि जीवाण तत्व गयाण १८९/जाइल रूप पळ तव २०२ मा मुग्गमासमाई पिक्स ११८ नागरिमा धम्मीर्ण ७१ मावि मान जाइ सपत्प १०९ या गठी वा परम जरव पुरे मिजमवणं ३२ जा पीप वरिस पठमास ८३ "मविदेसमो माहारपोसहिलो वो" १६३ जाणिव मिच्छविही से १९७ १०२ १९२ H H4 .41 २४ १८३ उमंगसणे फासणे अ पत्राशा - H 4H H - H 4. . +00 PH H WW W . ९५ . - H . . सोका जातियातु रसावर्ड गुणगण मा दमे होइ मा जाय सम्पन्न जाम्परेदि मुमीह गारे सणिमो वारे जिव ममिव पुमपावा मिणमासणे मुसलमा जीवम् मद्राण्यवानोति पीपाइ नपपयत्मे जीवाण कुसमाईण जीवे महिपए, जीवो भपाइ निरपो जीयो पमायबहुलो ५३ यूएन नुम्मण ५५ जे फेविगया मोक्स १५० मेसे पुरिसे अगणि ८२ यो मरियकायधम्म १५० जोग भोगे मिणसा ८मोगाण दुप्पणिहाण ३५ जो जारिसेममिचि ४५ नो मिणविष्ठे भावे ८जो जेण मुराधम्ममि ११५ जो वेण्णवको नो समो समूएम २२/ो मुत्मदिनको १५०म मालुस्वं सोए पवादार ८१ मत्रिम परिच १५१ बमाणी कम्म १३४ अ इदिय सवणाई २८ ज सद्धि कर १९८ ज मह भावसा ३९/म पिचे पिंखेर २२म म मा माई २७/ म मा सम्मच ३मि पीलियो ८४ १४९ टकण्ठेदेन मे दुख २७ १९४वाम पम्पे वम्मि M 440 ५२ ८ 1 -- ११८ ट H H - H - H H W H A पत्रा - १०६ H - H १६३ १४९ H H H ८६ P . सोकार वज्ञानमेव न भवति पचमिम सारमिण 'पत्तिको विहिण्या तत्व य मग्मासे सस्थ समणोपास वरणीमइ रागंपेण तमसजमगोगेम वस्मानार्थिमिस्त्मा वस्मिन् वझे स्पिमा सस्साबणे गाणि पदारव समणं पा, सामठिवणे सषेप, सामपुर गरग, पत्राद्वार सोका ६ विण सा सम, १९४| वि सहस पुरतं ८६ सित्वरिषरुणायहणेण २०० तित्वयरपवरणसुम, ३४ सिभिपर्वोस्सवाः सर्वे, १९२ वियव ववमाणो, सुरवि उमरमर, ८५/तुम्गासानिरगाषेय, ३० देसिपि म मणणीमो, २/म्मीमांससम्मो, १८८दो परिम वो गुणि ३१/ पहिरै सपती ६२/ मदुरै पनि २६/समि म रयति वत्पे २६/ सचीमो करिना ववो ३५ सार्वगरम्यान २५ त्रयःस्थान न मुचन्ति १७४ नयी वेजोमयो मानुरिति १५१ त्रिविपमिद भपति शकुन प .३ विरकरमा पुष्प बेरो - २०२पूण मुहमा जीया ८५ व १६०/पर्सनषेधावरगतिमात्य १०६/दव्याण सध्यमावा १९७ वसयना समाएकी 04- H H 4 M 41 H ८. H . . २७ म H ... १२२ HNA Mr पा ८१r पाल 11 HIT . + TOHIT .. 11. nor writ रिप २८ - FELIAN Achal . 1 .. -- HA - + "रान २.मरागमन २३ ८ vaifmire ८. गुलाम 11 -- म Hai ८ मन - होमनार २ ११. IN . ETAJAKnt - पत्राकार - १०६ . M W H . १० M .. H 11 ८६ - . सोकार वयानमेव न मबति वचमिण सारमिम. ततिको विहिराया वरब ५ मम्मासे तस्प समणोपास वममीमइ रागीम सबसजमघोगेमु वरमालाथिमिस्या पस्मिन् बो सिसा वस्साहणे मागि वहारु समर्ण पा, वामतिपणे वेग, वालपुर गरगम, सोका ६विण सह सम, १९४ विणं सहस पुरत ८६ विस्वकरचमणाहणेम २०० विस्पयरपक्यणमुझे, ३४ विधिपोत्सवाः समें, १९२ विम्वतव पवमाणो, सुषि उमरमर, ८५/मातानिरगाप, ३७देसिपि अणमीमो, २/वैससीमाससम्मो, १८८ तो परिम यो गुपिर्म ३१) पहिरै जवदी ६२८ न दुर जे परि सोफा २६/वमि भ रपति पत्ये २६/८ सचीमो करिना यो ३५ त्यचावरीम्मान २७ त्रयःस्पान नमुपन्वि १७४ त्रयी तेजोमयो मानुरिति १५१ विविपमिद भवति शकुन १३५ प ७५ पिरफरणा पुग मेरो २०२ यूगा मुहमा जीवा ८५ व १६० पर्शनष्टावरगतिमात्य - १०६वम्माण सम्पमाया १९७ दशमूना समयकी H 7 H .. ३ २८ .. 4 ८७ . २७ H W १२२ पनामा १९३ + H W H +++ - N H . HW .. सोका गतियागु गासे गुनगण जा दोहोरमा जापये उसपर पाठप भुमीद जारे मणिभो नार बिर समिर पुमराग जिसमासो गठपा जीरन भाग्यरामोति जीराइ नापपरप जीराम कुंशुमार्ण जीने मरिहर्षपए. जी मपाइ नामो जीरो पमायबो पत्रा सोका ८१] में भत्रिम परिच ... १५१/ मनाप्पी फम्म १३४ जे इंदिप सयणाई २८ जे गरिट्ट का .... १९८/अ फुण मावसम ३९/मं पि पिचेर ३२ वह गाइ २७ म छाइ सम्मच ३ मिस पीतिमवो ८४ ... १४९ टपपोदेन मे दुस 4. पत्रा सीबार ५३ जू" न जुम्मण ५७ फेदि गया मोरी १५० जेसे पुरिसे अगणि ८२ यो मरियपधर्म १५० जोग जोगे निणसा ८ जोगाण दुप्पणिहाण ३५)जो जारिसेममिनि ५७/जो मिणवि भावे ८ जो मेण मुरापम्ममि ११६ जो देशकणपोलि जो समो सम्बमूप ३२ जो मुत्तमहिमंगे १९० अदुक्य सोए १९७ ९५ ५२ H H H H H ८ WH ~ ११८ M ट . . H 11 H १४५ । .4 . w १९४ वाम पर पम्मि + २६ M H पत्राद्वार १०६ १६३ १४९ H - 4444 म . वहानमेव न भवति वचमिण सारमिण वचिसो विहिराया त्व य भम्मासे वरम समणोपास वरणीमहरागंण सवसजमगोगेसु वस्मासार्पिमिस्त्या पस्मिन् पसे लिखा तस्साहणे माणि ८६ . + सोकार २६/पनि म रयति पत्थे २६/व सचीमो करिना सवो ३५ त्वचाद्रम्यान २७ प्रयास्पान न मुचन्ति १७४/त्रयी वेजोमयो मानुरिति १५१ निधिपमिद मपति शकुन थ ७३ पिरफरणा पुण पेरो २०२/भूग मुहमा जीवा ८५ व १६० वर्भमष्टास्वरगविमस्य १०६व्याम सबमावा १९७ मशूना समयकी पत्रा सोका ६ विणं सा सम, १९४ विण्ई सहस पुरत ८६ विश्वकरपळणागरण २००/वित्वयरपवयममुभ, ३४ विपिपर्वोत्सवाः सर्षे, १९२ तिम्रवर्व वयमाणो, ३.पि उमरमर, ८५ तृष्णाबानिरगाघेय, २७ देसिपि असणणीयो, २ पैलसीमाससम्मो, १८८ वो परिम वो गुणि २१ रुहिरे अवधी ६२ व न दुरे पति . m H M .. ३ ३८ मH H . •m H ८७ - वहास्यं समण पा, वामतिवणे दवेण, पाम्पुर गरखाम, . 44 M १२२ M 4 . MP HN . पत्राद्वार सोकार २०१/पोहेसु मिचदोहो ११० सणनापरिचे छमेपु सलिल सर्पिरेषु ४४ हे वाससी प्रवरयोपिदपायशुमा म . १०२ M 44 + सोका १११ मुभणपिभो रा नपरि न सर in पाणतपयरोसा पात्र ररिस्स पहुस्स पति रानमौपित्यविज्ञान पानेन भूमि वीमपम्ति दामे याने सपने दान परप्रयमोपकारिणि विहिपरिसरणेगा १ पप्पोख विवसे दिवसे उपसं दुग्गंपो परमहो दुफ्माण युपम गुरु दुप्पसई के परम में ." पपाव सोफा ७७ दुप्मासिएण इक्षेप १५५ दुर्जमदूपियमनसा १७५ दुर्मानामनापानी २०२ दुनियदुर्मग दुध ८० दुविधो य मुसामानो १५२ दुविद छोइसमि ५७ दुष्टः मुतोऽपि निवास्मः १८८दमेश्मर्ण वावर १८९/प्रमगरि १५१ देववाणवगन्धम्या १२/ बाम दाणवाणे ४१ देसारगासिभ पुष २८/रो पारे विषयास 4. ९९ H RH 80 घ १५२ पमसपयो म विग्यो घनाइ परखीस १९६ पहाणं रक्सट्ठा २ ८४ पासून पनत एवं ९२/पमारमे भरपरदे १५७ पारिवा वो जगनिहीवि २७ वर्ष परमोवसमीकर. + - +4 M H 141 न H + पनाका ६९ १०९ ११४ १९० ३२ २७ . न नकरेमितिमणिचा नमस्खे पशपो अकैमपरा: न पाहयामि म मागि न मर्मयुद्धं पचन नलिमिचदिपा क्षेमो न प्रारर्म सिथति नमसामो देवामनु सिविधेः न मारयामीतिकवनवस्म म म्ठापिताम्यसि मरणे निर्मिते भूरो,. N पनाह सोका मवित सत्वं मसि ११६ न शक्य रूपमद्रष्टुं २०० न सत्यमपि मापेत १३५ न सए पमायजुत्तो ६८न मेहेन म विपया न प पिया २९/न स्वय पापितगुणो ८८ न त म तप्पट १११ नाणाविदोपगरम ४० मासेइ मुमै विणयं ६२ नाद वर्गफडोपमो० - ४० निविय पापपकाः ७२,नित्य शुसाकारहता २०१ निवापे दाहाः पवाहा सोफा १९७ निम्वन्तु नीतिनिपुणा ८३ नित्य नद्यावेरप्यन्त्यमवर्म्य ६१ निरवमाहारेणं १५० निर्व सिही इरि पुरिसे ८७ निवसेना तस्य समो १६९/निसरगुपएसई १५१)नीपस्सापि पिर १०० मूण जिणाण धम्मोवि मृपसिनर नारी सुरगखत्री ४१ नपम्यापारपापेभ्यः १९७ नृभ्यो नेरसिका सुराम निखिताः ३१ नेमिपी हगारो ४४ नेहम्मगिमवणुणो HM M 04 + १२० ११८ नरयामओ उव्वा . "मवकारेण विपोहो" H H RH - . ८५ ६६ नेवासुविन प यानं, मोहमोगहमाग भापा नोएकमपि पावम्य, पत्रा प पपिसप पाउम्मा पशिणो वापसो पूव पचामपाशिरमण पोमियापि शिरिष परिसमण परिमरणा "पर मुमेह गुमेइम परम मणिपमा पठर्म जाण पाश्म पपरिण मीसोलो पत्रा सोकार ११६पणपाहर मार फागुणि. १९०, पवितं पिस्मृव नष्ट ११६ पचे पसवमासे परसाने विभत्सन्ते,. १९५"पघायुवकरपूना प्रदान," १३ पनरसकोरी सयाइ १८९ पम्पानाम विशुसम्वि २८ "पभूर्ण मवे सखे निदे। ४"पम चस्स सम्पमो मर्म ... २०१४परराणगहण छरणुष १८९/परतिस्पीण तरेष १५४ परदारवत्रिणो १२०/परमरप सन्सपो सोका १२० परमागमसुस्सूसा ७९/परसोए सिंपति १७१ परहिवपिन्सा मैत्री १२९) परिमु बनाइर्ण ७२/परीक्षणीयो यमेन १९९ पासवगिठाणेसु २१ (पाणिवहमसावर्ष, १५ पाणिवरे बस्वा ममति मी ३९ पाणेडियोपि पिमो मत्यो on १८४/पाम्योरुपति सस्त २५/पात्रे धर्ममियन्मन परिवरे ८४ पालाइव यदुत्पाय, ३५/पापानिवारयति योनयवे H H १५७ ४२ 44 W M ७९ ९ H ४५ H H . H . . H १८८ H WH an H H १०८ . W ८० W H - 4 सोका "पायचिस्स अपाई" १९८/पुरिसस्स य महिछाए पायतसे फरणे बा १४४ पुर्म मपासिझम ०. पारवारिकपस्सूना० ६२ पूर्वपुष्पविमबम्ययवसा, पारिय कारस्सगो २०० प्रयिष्यामप्या पार्य। पामणि पम्मकदी पाई ३५ पोपकार सस्ते पापऊम सर्य ११६ पोसित माणुसाह पिढे पपमभोपि .. १४४ पोसति मापुसाई पिंचविसोही समिई ... १८९/पच पपाविचारा पिर सिर्वपत्पंप .. १८९/पथम जिमखाणेस पुरवि रंग मणि माम० १८९ पर्नुपरि पठपिगई पुत्रमासं पर मुक - ११९ पंफिमेली पापाली पुत्रमित्रपणिपुत्र १०९प्रत्यूहोपहवाना विग्मूगना १"पुरिसे पंप परामुस" १३३ प्रमावः परमपी १ वंचिगपस्स। सोफा १४४ प्राणाम्वे न मकम्य ४० प्रायभिचम्याने १०२ ३७ फारफुलिंगमासुरमय० य m १०६ पानां समवायरिं ... १०६ पाणवई कोरीयो १७५ वीमा पुविहे पम्मे २९/पीमा पथमिमामि - ११५/पीयगुणे सासाणे ३६/मूहि सात्य यवाचं ८८ मसपर्यस्थितो नेहम १३९/प्रपज्ञानविवेकनिर्मगपिया H bad H १६४ १६४ २६ H H H H .. H . ३० M - १०१ सोनार पत्रा १४९ २०२ M H " - ९४ ++M H " H . -- 1 .. म मामले देवाव्यस्त "मपर! मीजनमुहास मन कु र्जा मम्पदाममयः सोऽम भाषित मूगभूम भामुगममाबुगाणि म गए भूमरणानिगया भूमण्यममानिन० भूमीप प रुगण. मृगारासमवाजिइपरप० मोगे रोगभर्य मुझे एपमर्म ८ सोका महर परिणामसार्म ३१ मा कात् िकोऽपि पापानि ९२ मा गा इत्यपर्मगढ़ प्रख ११५ मा जीवन परमा २८ "माणं तुम परसी। पुष २५)मावा पिता काचार्य ८५मासाप्येका पिताम्मेको ११५ मापापोसीमो, १९२ मायापलेहि गोमुत्ती २०२ मार्किवि महिम ४०मासाई सत्तमा पठमा ३० मा मुमासगियम्मे ५मा शह समग्गाही ८५ मधिशापि छाया १६४। मण्डपर्व जम्मको मजे मम्म मसनि १०१ म विसयसाया मणवायाकामाय मधमासरता सोमा० मपे मासे मधुनिक मनसा मानस कर्म, ३७ ममिन्वया पवि खन १००मममम्मद तुमसंगम ४८ मम्मइस पंकमाइला १७३ महापरिमघरम्मा, H m M m १९७ १९३ १ -4 4- 400 - + १८९ म - ८१ पत्रास पत्राद्वार सोका ३१ मगलम्लीम्ममा प ५६ . . H .. १३४ ८१ ४१ ८५ . M .no . मिरचपिरीधर मिपाचमि भसीमे मिया मूः पत्याओ सच मित्रोधी तमाम मुनिरस्मि निरागसा मूग वार पहन मृगमीनसखनानो मुझे स्वजनमात्रेऽपि मूत्खोरमापानिपमोऽखि वसा मती शम्या प्रातदत्याय पेया मेहाण अब पाण "मेहुपमहासरो नवम्स" मेई पिपीलिमामो १३२ यस्तु सन्वाकालिन यस्मिम् रुठे मयं नासि ११४ यस स्मरणमात्रेण ८५ पा मतिर्मापते पचात् ८५ पापन्ति पशुरोमाणि १५०यावामिमान्पवामिला १०२ युगपत्समुपेवामा ४८ यूसमयदशादीम् १५ यूपं विस्वा पशून् इस्वा, ५३ पे दुर्गामटवीमटन्धि विफट ११०/रात्रौ सर्ववाहार १३५ यो वाकाथन मेव, १६९ यो मा सगव सात्वा ९. पळोपयुको जपति, ६१ यत्र न खमनसंगतियः ८० "यपारेव विरोत् वदहरेष" ९"अदा सव्यसामाइम मसपो" ८१ यदि पत्रैव श्रेष १६१ पद माले स्मात् त्रिश सा ५० यद्यपि न भवति हानि: २८ यद्रामामिनिवेसिस्व ५९ पमेष्यते ममुम्पेखत् ८५ या कामायशसा, ११६१पम्मनोरपञ्चवैरगो० H ४० N H ४१ १०१ ११६ ४० पमा . - १९/रागपये प्रेमपदे ७६ रावामिभोगो म गणामिक H +M 441 ऐगमार्गममी मुक्ता HH . M -- W यो यो परमाद् व्यापकसममि० गौवन जरमा मत र रफीमपन्ति पोपा० रतिपा पीईपा रप्या कमवोपा. रमो प्राणामंगे. रमोद परासस रयणाईपमम्मीस "रसजासकारमापपिवीम रसावस बात यपत्र पौरुप रसोने गृपन पैक, रागारपी यदि मावा मोकार १०९मनिवेदोसा पाकि ३६ लोत्पेन किचित् पठया प १३३ वसासवन्तुगलिते, ष "बसमप्यो तिछायो स्वस्सा" ३५ वजेमित्ति परिणमो १७६ वहति वसे नो जस्स १९७पणियाण पपिमि ७/पनमम रुपममी १९५ पयायपिरहिमाणवि ६२बयसमणधम्मसजम १५४ वरुणो सोहम्ममी वस्स ३९ वर प्रबलिवे वहापहाय - 01 M ६ H ..- M ११६ रपणाणपीसम० ४८ २१ मक्सिमा सम्म २०३ सम्मीसति बाणिमे, १ म्वाइ गारण १०० लो गुणौपवननी ११८ मा मारहानपण मठमपी एवं मासह १९९गमो पणेसु हिमप. मम्मानो रोपा: . R WH . H M . M H १८९ २०२ H ४ H H ७८ पनाहार ४१ - H H . . H H H " परे गोहादुर पर्प मेप अगागयो बती नरिमपि यसवानिसिभिविप० पसही सयपासणमचपा० पापणरम्मन्मणना० पहमारणमम्मकाण. बायसपयामिपपि० बाप कौतुकवती पागे सरस्स भर बिमसंवि सिलवालको विकटा मट पर्वतश्वीवर विपटिप्पम पटपति N पाया सोका ५४ विचीवोच्ोमम्मित १९४ विपदोऽभिमनन्सविक्रम ५५ विपगुरे खेयं पदमनु० ८३ विमवो पीवसंगाना, १७५ विसासहासनिष्ठपू० ८५ विक्षस्यहम्मान तु १०पिमाम पादपवन ६२ विपरम विपवाणा प,.. ५८ विसएमु दिमाई ११६ विहछ ओ भबछम्मा ... १९२ युणिमा सिअरा नया १८२) पेसारिस गमणे महा ८८ बरवैयानरम्याधिक पनाया १९८२रिणोऽपि हि मुम्मन्द.. १६७पर मिचळच ७वविजा निमसामी १२ पन्वणनमसणे वा वामाणु० १३३ म्यवसायं करोत्यम्य: ३७ व्यालेनापि मनसा .. ७२ प्रान्ति ते गूरधिय परामष ९व्रतवमा मवदम्भ: H . १०४ → M - M . ७. शकुन क्षेत्रे पोरणकरप. १७१ ससेपु जायते शूरा ८ शुचिर्भूमिगत तोम २०२ शून्येऽरण्ये मपने पामे ८६ ४० २० H म H पना H PH 444 HW H H + IH H PM N . P + . - सोका सोका भालुता मावि मिनेन्द्रसासने, ५ सत्यपि सकते धर्मणि मिप प्रसूवे विपर ९० सत्यमनुशिवपानो सवेन पुखिः सुरुवेन ५४ सत्येन पाते पृणी "सत्येन उम्पखपसा" सइ फासुभमि दाणे १७५ सम यूपं तपो पनि सकसमुपस्तरमपि १३३ सस सोपं तपः सोच, स िसखा सापु न साचि योऽपिपं, १६७/"सदारसदोसिस्स इमे पर" सपिचदयविगइवाणा १५७ सपा पवति मासेन सर्व ससस्स मूसं सब ६१ समण सावरण म सद्धि पाससहस्सा ३१ सम्माचनाणसंममनुचो १९९ सम्मम्मि अछने पछि सचावरी पीराठी मारि ११९ सम्मदिहि जीपो गम्छा सवीर वि क्व ९८|सवणो दुखमो विरेसिओ पमा लोकार ५४ सयइत्तरि सचसया १४० सर्वत्र मुनमा गगम् । ६२/सर्वे वेदा न वचः ८४ सपामपि शौचाना. ४१ साहामा पिसे फामा ३० सानुवरणनिमित्वं ८४ सव्यापसव्यसम्मुखपछेषु .. १२२ सम्बस्य संजम संजमामो २०३ सम्वा र मतखोगा २ सपा य कराई २६ सम्मु कासपोम ९समुवि सेम १९/ससहो गइवि कहा १८९ ८३ १९७ ८६ १२५ H . सहि छला गुणनपद H - H H M म. १९६ पभाशा H H . H - +- . १०१ M ४५ सोका सा पर कुसमचिन्तयम् सहसामपसाणाई मापदो सइसा पिवधीय न मियामविक सामाश्मपोसासठिसस्स सामाइम मुमतो सामामकार सामाममि उकए. सामी मविसेसम् सामीजीवारच साम समय सम्म सालिजवी विकास सावगस्म जामेम सापवमोगविरमो N -- २ . सोकार सोका १५६ सावयपरमि पर हुन २०० मुत्तत्वम् पिर ६१ सा साई सपिज १५८ सुपटुपि वन पिन ४५ साहूम सम्पणिवं १७४मुभूमप्रापपचाचा १६४ “साहूण सगासामो" २ सुवण्णरुप्पस्स प पव्यया भवे १५१ सारण सापणाम य .. १३५ सुवर्णपुष्पो परिवी १५० सिरफरणे किर रख १४४ 'सेर छोउत्तरियं मावाव." १५० सिंई करोति विक्रममति १६५ सेषा मुसानो व्य. ८६ सीसम्ममा जो पाफमा १९० सेवितः किस सम्पूर्ण:, ७० मुधिम सहो सो पेष १७६"सो जिणदाससामो १५९ सुधिरपि भाष्यमाणो बेठिमो ३२ संक्रमो सेरेमो परिवारो १०० सुपिरपि मच्छमाणो नमो ३२ सेपम्त्यवमे तुच्छा १९२/"मुचर मस्ते ' साह जागरिय".... १३२ सेकन्सविष्यपेमा विसयपसचा १४९ मुत्त्पविऊ असणनुचो शंसको विणिसागर J 7 H " १४० २०१ " H H - 44 H १२६ २९ 4 → 4 पनाह सोका पवाहा १५२ H एप माण कियादी - - N ६१ H सोका संत पसपिरियमिय संपत्तरमपाइ सरगमममारम्भ मारेममि वहेच प. संपरमरेण परपाप संगपर पिताम् स्थानम्पाना सकुन पदमा० सोका १६४ सान सर्वसापि पावम्म ४क्षानमुवर्तनाभ्याई स्पारोश मातमुखलारण्ये समहेश्यगदे वाऽपि ८६ खस्थानापस्परस्पानं २० एस्वे नरकपात वे, (हिसर जिणाण माणा पनि विगफछाउने वा १५मामिपचसफोष माहरणासभने म ४८ 144 - +4 २८ PM H ॥मईम् ॥ श्रीपाखप्रतिक्रमणे कथायामागतानां विशेषामिधानानां अकारायनुक्रमणिका 4- 40 .4 . N १९४ ८५ ७-१९१-१९४ १९. 441 अमिधानानि ममयमार समयदेवरि। अम्बिका मायान्माईन्यो मानन्दमाया भाईमारा मार्यरक्षितः इसापुत्रा H MH . पारा अमिधामानि कोशिका ७ गई मिशः गौतमः १९३ पन्द्रशेखर १५० जम्पूजीवः जयन्ती १३५ वलिमुता ३४-१९२ दशामा ३५ वझार्णमद्रा पनाम ममिपामामि ३४ उदयनमत्री २०२/बायना २००/उमास्वाति १७५/करटोकरटो १९१ कर्णार्जुनी १९९/पालिकसूति कुमारपामगिनी १९५ रुप्मा निगमपरः . - H . १३२ PM H H H १९२ - । १९२ १९२ १७५ - H . भमिपानानि । पहारी पनपाला ঘটে। नममणिकरा पालका पोठिाचार्य: प्ररेशिरागा सभिषामानि १९१ ममुरामड्म्यापार्या ११८ मरीचि -- २०० मारख्या ३२ मापतुपा १९२ मूछदेवः मेवायः ३५/मोक्षापि १९१रावणा १९४वधूसा H H - पत्राद्वार भमिपामामि १९२ सशिरामः १९२-२०१/शाम्बा १९४ शालिमद्रः शिवमूविः शोमनः मेणिका १९२-२०० संगम ८४ मदर्शनमेष्ठी २४ सोमाविसमेठी ११८ हरिकेशिका १९७ हरिमद्रमिप्यसिसाधुः १९२/हेमसूति . H H M - W २१-२४-१९३ १९३ ८५ १९४ १९२ ३२ २०२ H पाहुपठी मारेषः मतमति . H - M H १२९/बीरका H ॥ अहम् ॥ श्री श्राद्धप्रतिक्रमणे साक्षीभूतानि अन्यकाराणा नामानि . - प्रम्पकापा अन्योकित् ममयपरिक भार्यश्यामा उसमणानसून गुणरत्नशि पनाका प्रन्थकारा १४४ जिनमद्रगणि १५२, देवेन्द्रसूरियाः १३३ मर्मदासगणित २ नमिरामर्पिः H + . . - पनाकार १-२८ मनोनिप्राइभावनात् ६ महामाभ्यकार १४९ समहमिकार २९ हरिमरित १४९ १४९ ८५ हेमचन्द्रापाः (कतिकारसर्वशः) १४९ १९ हेमाचार्या . . ४ निर्युजिकत् . - पिरम्वनापार्यो ३९ महरित १ भद्रबाहुस्वामी M H ॥ईम् ॥ श्री श्राद्धप्रतिक्रमणे साक्षीमूता प्रन्या M M प्रम्या पमा पत्राका भनुयोगारं २-२०२/भाषायाचित १९३ मावश्यकचूर्णिः पाखामिचरित्रं प्रमुयोगारपूर्णि २/भापपचाप्त ३२-८३ भावश्यकनियुचियपिट ३४-१-१४९ मनुयोगद्वारा मीति २)मायुर्वेद ११६ मावश्यकमियुति यति १४९ अनुयोगधरा हामिमद्रीमचिा २/माम्मेषनापचापा १९. मावश्यापित २०२ अंगरिया २४४ भावश्यककायोत्सर्गनि० २०० भाषश्वमहाधिः १६५ १५० मावश्पपूर्णि' २-३१-१०-१०८-१२६/भावश्यकमचिः १६५ माधारांगसूर्व २८-३८-२०० ~१४९-१५०-१५०-१६३-मावश्यमत्यादि। १८८ पापारांगपषमाप्पपर्न २ १६५-१७३-२०१इतिहाससमुपया H भागमा H H म पत्रावास १४९ AN २०० 1. Wh १९८ - H सचरमीमांसात एकोनधिविवर्म पंचासकम् कठोपनिषद कयासम्बन्धा- कर्मपन्या कर्मभकतिपूति कस्समाभ्यम् . पावापर्मचा शानांकुशा सुर्यपोरमकम् पराकालिकापति पघकासिफपित परिमद्रीया दर्शनकिकरणम् २७ पर्सनसप्ततित १५४ दिनकत्यम् ८५ दुर्गापन ४५ निशीपपूर्णिः २५/नीतिक २१/नेपर्ष २५/पथमांग १६५ पपसमाह २०१ पचासककि १७०/परमा ११८/परसमया पीपधप्रकरणं ३५ प्रज्ञापनोपा पचारा २६ प्रतिक्रममसूत्रपूर्णिः १५७ प्रवचनसारोगपति ९७ माध्यम् ११६-१६५-१६४-१९७माणपुपर्ण ७१/भगषवीधि: ४२-१०२/मगवद्रीवा ५-१२३-१५५-२०१/मगवार २६/मागवधपुराणं १४८-१७२ भाष्यादि। १९०मक भावविधिमकरणं ८५ महवार्यकोमुरी • ११८ मनुस्मधिः १२३ मनोनिमहभावना H १६४-१९८ ८५ १९२ AH M +H १८८ ३१-८५-१२२ ६ H NH मन्थाः प्रन्या H H H . - PM h प्यपन 1. पत्रा प्रन्या पराया मानिसीप २-10-१६४/पारस्पायन ८२/गुणसंपापः महामार ३५-४०-८५-११९/विचारसंपहर मारविधिप्रकरणापित मिवामरा स्मृतिः ३१ विचारास्वसंप्रहा भावरूपतिकमणसुपपूर्णिी पर्नु ८४ लिपिकीमुपी १९५-२०२ भावप्रतिरपिा (हारिमझीया) १९२ पिपाकभुवामितीयमुपे प्रपमा- समवायाजाति १६२ पाणवत्क्यस्मृति संसहनिर्मुचित १००-११८ योगशासधि ७१-१०८-११५-१२१ विक्षेपावश्यक १६४ सूत्रावांर्ग १४८-१५७ विष्णुपुराण १४९-१६४ ८५ स्कन्दपुराण पजमीयम् २५ म्यास्पानदीपिका १ हेमन्यामयति ९९ छपुखपा १९६ शानशाख ८६ हेम मपः ६२ वमुरेवहिति १६५ शतकापूर्षि २५/हमानेकार्यसंप्रहा मोकोऽपि प्रन्या सूत्रं वा यमामाऽपारि वनामबोरिव यसो नानेकनोलो मिलता। सूत्र 14 H H H . H अथ उपयुक्तानि पद्यानि। रंगमासंगपवगमगा मीना एता पथमिरेव पथ । एक प्रमापी स प न हयात् । म सेवते पचमिरेष पथ ॥१॥ पानिमते दोसा वारिमते गुणा बहूनि । गयवसमतुरंगाण व सो होम मुसिक्तपरिवारो ॥१॥ छा गुणोपजननी जननीमिवामन्यन्तशुपयामनुवर्तमानाः । जखिना सुन्नमसूनपि सत्यजम्ति, सत्यसिविम्यसमिनो न पुनः प्रतिक्षाम् ।। १॥ विपशुबै स्पेय परमनुविषेप प महता, प्रिया न्याय्मा चिर्मळिनमसुमंगेऽभ्यमुकरम् । मसन्तो नाम्पाः मादपि न याच्यः कसपना, ससा केनोदिष्ट विपममसिपायप्रवमिरम् ॥१॥ कामयगहरागावीपस्करनिवारणी । पिरागस्तु पापीयाम् , दुरुच्छेवः सपामपि ॥१॥ पाण्योपार्वि सत्त्वं, सिया ममशुनो परम् । जिवाया पक्षणामणोः, सलिसा शिक्षयेत् मुधीः ॥ १ ॥ विमगो वीतसंगाना, वैवग्य उपयोपिवाम् । दाक्षिण्य वणिजो प्रेम, वेश्यानामा पिपम् ॥१॥ पक्षिणां वायसो पूर्वा, भापदेषु च जम्मुकः । नरेषु प्वकारम, नारीपु गमिका पुनः ॥ १॥ उधमाः स्वगुणः स्याता, मध्यमास्तु पितुर्गुणः । अधमा मातुः ममावा, अठरेरधमाधमाः ॥ १॥ . १३ १५ पत्राधार ००० . ४२ म उपयुतानि पधानि म रिमिनल मो, नापुरतापिरिभाम् । न पीनविदिशामेकमपि धमति नदि ॥१॥ मछमाता कमाता पूठीमाता न से नप माना । जे पापर्पकमाया है मामा जीपयोगमि ॥१॥ सपपतिमो नामममारनापी । इन्वपापनगीवारि, प्रसपारी पिपयत् ॥१॥ पाम्पा गुस्पति विमो, पानेनाकापारिया । प्रामपापा जापेन, पपसा विचमाः ॥ १ ॥ इपासमामा मनोगसेवा, भोजन कोषमुसी प मार्यो । फम्पापहवं परिवार पर जीवको मरा भवन्ति ॥१॥ श्रीमती गम्मिफवा भीलवा भूपसी मणिनायो । रोपा धनिपगाणे विभाठिनावी पुनर्लोमः ।। १ ।। दुम्पिदुभगदुमदुमानिष्टारियितसपोगात् । निसं जीवन्मरणात् भयस्करणं सफन्मरणम् ॥ १॥ वाम गठामि (सम मापे, गर्व नसोपामि एम मम्मे । सम्पो प्रतीयो न मपामि गन् ।, भस्माशा फेन गुप्पेन मूोः ! ॥ १ ॥ मुपपुलो पिली, विम्यन्ति पुरुपात्रया । शुरण वसेबम, यम जानाति सेवितुं ॥ १ ॥ मासाठेपनि समगेज मस्मरा समुविमा । वे परमरटइजीरियप न ममा हुपि ॥ १ ॥ विमा सीस भारोपण पपा सम्बरा उठी । परिसमपारणेमु पुरिसाम सरोवोट ।। १॥ इरिमस्म भारस्म प बमणामत्तस्म परतस्स । मचस्म मर्रतस्स प सम्माषा पापहाति १ ॥ ४० ४४ - पसारा उपयुकानि पयामि कतिपपरिपससायिनि मदारिणि पोपने दुस्मानः । विवपति वापराम, सन्मैप पाषा भवति ॥ पिक सेवफा सपा प्रमुख्त्ये विमेति बस पतितः । कार्याझयाऽपि मरण झापाकरणं हि मुमटानाम् ॥ १॥ काम ! मानामि ठे रूप, संकस्मात् बिस जायसे । न वो संकल्पयिम्पामि, न प मे स्वं भविष्यसि ॥१॥ माकोरे भइसोसो भादोहो माममो प मइमोहो । पूरै परम्मवमि म इहेव हा हुंसि दुहरेऊ ॥१॥ महावा परसतापमास्या खलनम्रताम् । मनुस्वम्य सो मार्गम् , यत् स्वस्समपि पद गहु ॥१॥ पानमौपित्तविकानं, सत्पात्राणो परिमा। मुच्छ मुप्रभुत्व , पण प्रविमुष मिया ॥१॥ मृगमीनसम्बनाना एणजम्सन्तोपविहिवाचीनाम् । मुम्घकधीवरपिशुना मिष्कारणवैरिणो जगति ।। १ ॥ भारम्भे सामने, म्यागाने पवागमे । शत्रुभावेऽमिरोगे प, कालोप न कारयेत् ॥ १।। सामी मबिसेसम् मषिणीमो परिमणो परपस । मम्बा र अपणुल्या पचारि मणस्स ममाई ॥१॥ प्रतिलोमो न पम्मो, छोम नैव परित्मनेत् । मतिगेमामिभूतस्म, पर्क भ्रमति मल ॥ १॥ रागपरे प्रेमपरे लोमपदेती पदे सपरे। प्रीतिपदे कीर्तिपणे नविष्यम्पका किरते ॥ १॥ निम्यं मपावरप्यम्सजबर्म गुमापतितम् । विविधपोर्गत्यदूत पूर्व व्यसनार्मव पिन्याः ॥ १॥ पुत्रमित्रपतिकपुत्रभावजामासेवकाः। पहीसपनीयानारिस्नुपा। शिम्बाध प्रामात् ॥ १॥ ५१ ५२ । (04-१८) (११२) ८०-३२ ८१-४० ८१-४७ ८५-१३ १०९-२० १०९-६ १०९ उपयुक्तानि पपानि पत्राद्वार पमेयवे मनुप्पैखाया प्राप्यते प्रचुरमधियत् । यस्तिप्यते वदीपम कपिलपि वैपरीत्यमहो ॥१॥ ११०-५१ क्षेत्र रपति पचा सौर्ष गेमस्पटी कणाम् रक्षा । इन्वाचवर्ण प्राणामरेण किं निरुपकारेण ॥१॥ समर्थोऽभ्यसमर्योऽसौ, विपिकोऽयविविकात् । सशक्या दुखपमिष्टोद्वारमारपमेम यः॥१॥ उपमे नास्ति पारिप, अपवो नाचि पावकम् । मौनेन फमो नाचि, माखिजागरवो भयम् । (१.४४) प्रवीणता पणिम्पास, त्यताम एपक्रमः । न मिदम कुत्रापि, प्रय' प्रतिमुवा मिया ॥१॥ मम्मीर्वसति पाणिम्ये, विचिदति कर्पणे । मस्ति नातिन सेवायां, मिमामा न कदापन ॥१॥ परानुगामी परपात्री, पराममोजी परपिचरखी । परप्रवादी परपिचजीवी, सर्वेऽप्यमी स्मुर्गुणिनोऽपि निन्या ॥१॥ १७८ मननित्वा मियः स्पेष्टा, मास्वा पात्रसाधवाः । मात्वा वान्पदम्यानि, प प मां गुणाकर ॥१॥ १.८ परगमगाणं सपाणुवर्ण हिलमकास वपर्ण । निबमदोसमााण भमूसमव बसीकरण ॥१॥ १८४
लौकिकन्याया।
भोप पत्रामा
भापोवोऽपि पुतिमत्सरो प्रविशन निवार्यः किम् ।।
स्वोत्तरीयानुसारेण मनु पापप्रसारणम् ।
मनसा हि मानि यचदेव पिये प्रशस्पम् ।
२४
निबार्यनाशी हि मूरतमा ।
मध्यं नहुषीपनतो ह प रष्टम् ।
९८
सोएपि वेहो कटेरी, के वको समे समो ।
न सन्तपनपत्वस्म बोका, धानो यमा, विप्रा देयाः, काकाः पितामझा, पहिणी पक्षबातेन गई।
पविते पार्षझते स्वपपावम् ॥
३
१३
.
आसप्रतिक्रमणान्तर्गतोपयुक्तवाक्यानि ॥
..
उपयुकवाक्यानि
भ
अगपित्रा जाईलो गए मणीर्ण हुमाण प
भवा हि बासना
भणबधिमनिचा का महापेपि माभठिई
मणुभ्वफर को वा न परहिमत्मी विसेसेहा
मविपारेपपि फर्म परदेषपि धर्मसंयुतम् ।।
मतुप्पती लावाचास्मान्ति सम्ममाम्बपि
नस्युमपुज्यपापानामिदन फामाप्यते।
मत्योमुच या प्राप्तमपि त्रासयत्पपिरात्
ममन्यसाम्मे हिना साम्पम्
उपपुण्मास्यामि
मनुमध्यापारणे फिमम्वर सिताम् ।।
(३) भन्पद् प्यास बातु पिगिहाम्पत् ।
(५७)
() अम्पक शकतो विपपि संपपवे सम्पत् ॥
(४८४) मनिपिटमनुमा स्मात्
मनुचितचिन्तनमपि । परानः सहमनपाने । (९८८)
(१) अपरिणिमास परिकम परियारो।
(१८) मप्रियस्म व पध्यस्थ, पचा भोवा प दुर्गमः।
(२७) / भपत्यमुग्मार्गगत पितृष्णा रोपाव गोपस मोर गाव।। (३ २५)
अपरिक्तिम कवाय सिपि म समपा पर्ससंवि।
(१२) । मम्महि फारम्प
म
(१४९) 144 W उपयुसमाफ्यानि पनाहर उपयुकपास्यानि मसपणिये हि सुरका (१) महो मगि महिलमहिमप मबहिनिमुन ससमई जोगिनाणन (१) महाना नैवापराप्यति |मवनयकोपस निहन्तुरापदा, भवन्ति पश्याः स्वयमेव ( २१) मविपासे शमः ! [हिन' (७) माल्मायचे गुणाघाने, नैर्य पनीया । मनुमसा फागरण धमकरणम् (३ ३५) | भाभूपगोप॑ सभ्पा, स्पादेवमपातपाद, असक्षा न प्रयोपे हि, मोपे सेमुले प्रमत् । पामायाः सह दुर्भमा महर वाण पवल (१२) भारोमगसारिम माणुसचम समसारिभो पम्मो मार महिमा महीयाम् सहसवाया अपि पाया। मासम् पगझे पत्राणि, धीम्येयेति सिविर्वत । महो धम्मेगच्छचवा मासारहिम हुदुए महपामपि रो माइसई। भो एप्पापो महान मामा कार्य कोऽसस महो दुरन्दा रसना दुरात्मनाम् भास्फाबनवितामृते प्रत्येति म जान सन्मूर्तः । महोबपननिर्वाहमहोत्सायो मात्मनाम् । (९८५) महो अमूस्याकीवर्य साम्यमानेण नितिः (५६) इत्पीणऽणत्पभरिपं दुपरिभ (१९) (६) (५५) M (१२५) (१५९) (१४६) (५१) .. (१४८) पत्राका उपयुकपाफ्यानि इष्टसहि मुमा शुधि पनामा उपयुकपास्यानि ए एका मविर्महा सीपकरण हि मरणं वा । एगवसहावा मयमा ज PH -- (५) इपिर्म कर संपर। परिमायण विपिंवारयण महिप पिमर! उशिष्टान व रुमच, का सुपीर्मोस्तुमिच्छति । उछिनतिन केणावि, फमतस्सवि ष्टया। (१५९) एपीसना मा इस विद्यापतिशापिसका प्रायः उत्तरफम्या पुस्तष्टपरस्मैपोषिवा मवा । उपयत्येव सुगोरखं गत्वाऽपि विननाव: (११७) उदयभीरपि भासति माखवि सति भनति न सुगाहम् । (१३०) सवारयनिसरपसायणि नमो पपिनामि । (६४९) उपहतिरेव सठाना, दोपस्य महीयसो भवति खा (११.) सपिए पपभगमि पायमिति मरे।। (१९२) फरिभो सल निगरसो माफमो पेष यविाचे प मुण्टवि वापि छोके पमिझ साधुः । (१३४) फरमपाणिएपवि भवसररिमेण मुधिर्भ जिभइ। (१११ १) कहासंघागि हा सदा (१६) कपमाणां स्थान निन्दनादिना। (५) कह दुखे पूमरया । कर पीकसे विसठवाय! (१५७) कामान्या वचनादों यत्, सामाप्तिकनियामा श्यामा प्रमफर्मरुवाम् । (४१) कामिनो मुसक्यता, १ H (५) . H . उपयुतवास्यामि पत्राद्वार उपयुक्तपास्यानि कामिजनकामधेनौ यामिन्या (7 २२) किमनू समर्पाना ! फिमगम्य महापियाम् । किमपध्र्य कार्य कार्य सामात् समीस्य सुपरीस्य वरः। (1३५) स्वामीना, किमसाम्य महौजसाम् ! ॥१॥ कासे लिपस्स पोणयस्स भग्पो न वीरए फाउं (१९५९) किमिव एवीयोऽपवोपमिनाम् । (१४) विन कमविरुम संपना चिमकामामो ? का वा सिसी न पुरीप किंवा न वाणामो! काउविझपोस्मनुमे मुमसम्परे । किं पा पुमेहं दुस्सम ? कार्यापिना हिसष्ठ कारणमेपणीयम् । किंगागफसपि व पावं परममेव भइमार। (1) हिममार्स पर्णगणासंगयाण वा. () पिा कवराणमगोमरो। (१५४९) केशरी पासमगी बिगीपुः ! (१७) किंवा पछा सुखीप किनेह कर्म सिम्झेशवध्यमो। (१६) हमा किनमकिर्ष पपफ्समसबवाईणं (६८१) नि रिव्यौपपीवमत् । (१५) ज्यो का दुर्नयेऽभीष्टम्। फिमस विमसचीए! (7) | सामी मुरझोही, तमो पीपरोपमः । स्वार किमपिन कुरते न केवी सौरमसमझे। (२०) कर्मचाण्डागा, पथमो जाविसम्मपः॥१॥ (1) H M . T 1 H उपयुक्तवाफ्यानि केतिप्रिपेया सह पाठयाऽपि, कोवान माणमियो विसमतं पदमपो।। को या न दुासी दुरले महात्मनाम् । को पेर रेवणविम्। कौतुकी पिठ माछसा, २४ HN ८६) (७०) (1) H . उपयुक्तवाक्यानि गुणेष्वेवावर कार्यः, विमाटोपैः प्रयोगनम् । विकीर्यन्ते न पण्टामिर्गावर झीरविवर्जिताः ॥१॥ गुणैनिना का सच मान्य, गुजैरेव महत्त्व सामान पयसाऽपि । (३४२) गुणोवि गोसाय कम्मवसा (१९२) गुरी समेत लिमिन्ताः शिम्या मृत्मा मना लपा) () रहवामा कारावासा, गान्ति निहन्ति प ते फेचित् पचपाः पुष । (२८) गृहिणोऽपि सारोघे, घन पौनेरिय परेशानुसारिणी हि गृहम्पमा गौरवास गुमा एप, न शाधेवाय (२) घ पूजा का (चिन्त्या) सकपातक। N खपरेना इदा र मायाम्ति पमा वमा करन। (१२०२) पावपूनिवनीतिका लडिवा समिव पुनः। H H . H H - गठमोरी सनापी, खाप्रती र पम्मूर्ख। (१७८) गहिलो पूठि रेलिग, पक्मिमा भय पुप मम । (५६३) गुणिना समीपवर्ती पूम्यो छोरे गुणविहीमोऽपि । -
उपयुजवाफ्यानि
पए पुरे पुचो इस ठि व एसा नरेसाणं।
पिचोत्साहो हि मृणा, मिषम्पन सामससिके।
पिच विच पत्त तिमिनि केसिपि ममार्ण ।
छ
पपुरुषाक्यानि
अयमा पम्मजणणी,.
जहिं बहुमायो पुर्वि । मुम होइ वीर भवे। (1)
(११४) जीवम् मदाम्पपामोति, जीवम् पुण्य करोति । ("३६)
(५) बीपि सर्वमर्माणा, भावना भषनाशात् ।
जुआ खाण में सिम्ता -
(१६)
(") जैनधर्मस्तु दुभा,
(१)
(२१) मेहकर सर्व, पपई नरम इमं । (१९१५)
(८२) विवि परमि भ परमि आगये इयं । (१२४)
पम्मरम्मबोगो बोरवये सारसतिछ। (३)
में सम्मनिमममसे मवा मर्म समवयुक्त।
(")
44
पहिलो पाप न किमाई।
पिनो क्या सैब, पत् कार्य समयोचिवम् ।
मेरे नि नागवावा दूरेऽपि रणनि मन्ति ।
PM
बफायदो पसगुण पावादि या पुरा ।
जनकाजिया विभूतिर्मगिनीम
अपवार पुष गाए मय नए मनरपि तर्प
ममिबसि पेष इपिस
साया वा किंपिमति माई
रपयुज्यास्यामि पत्राद्वार उपयुजवापानि देबस्थति मसबस्स, विसस्सेव पुरम्वो - (५ H H (१९०) - पदा पापाभ्यासासतवमशुमेषु प्ररमते । तस्पवागो हि सापवा, वास्थिचिर्भर्मे, सास्वियमीमुख, तिम विपमकार्यप, मागखपर सक्सा शीठ मुक्षीम्मात्मवशम् । सुष्यतो मितिमृकंद छिमिः, पापानि सूर्णा फलोदया। छपदेवतयाऽऽपिसे, सपि बिदगमपी।। तृष्मका निरूपमा, प्पासामिणापं, दुष्पूरन पूरेवे । वषुष्मेशवचिनी, - रस्सरण व सम्म जिपिम्दसम्म व माहुण्ड। पा पम्मजीविर्म, पम्मी पम्मेम पस् साप्पा, परिभ पप्प मिसेहो दुख विही मा जहा रोगे। रामपण को नाम संपन्यो नेव सिम्बइ। पावल्यम्यसम्बन्धो, वनपोपमो शुषम् । पाने माने अयने म्यास्याने मोमने समाजाने सप- लिमयेऽतिमिले राजाले पूर्णफळ भापः ॥१॥ द्वितीयपतने पन्ना, ममापि विवर्जिताः । दिपवोपरोपी हि नासको, (१२७) ('' - H ( HD WH (२८) (1) - । H - IN - ." . उपयुतवाक्यानि पनाह उपयुकवाफ्यानि नम्मवस्तूनो स्पेपया दि गतिसिटी। (५) मन्दि मुपा मूग मिया फलं स्वस्म कर्मवसमिह यत् । (५१) विम्पनरे बदन यता सखमा ज्यापू विसंवादा।। (१८) प्ाविम्यसनवशायी पौर्याच जीवनातोऽपि । तुर्जनपितमनसो पुसा बजनेऽपि नासि विश्वासः। (१) गयुपि मृतिः कृतः !, (२४२) हस्स हमिचो प विसिहस्स बिसिहयो। (३) एकोऽसका। डासम्मवा हि मनसा, विशुशि शीग्मीग्ने । (१८) | देवेनाइले किन सिम्यति ? () दुष्टा कटफस स्पष्ट, र विना न मन्यते । (७१) पोस मित्तदोदो ठवणीमोसो असेसमोसेसु । रेस उपशिधा शिष्टरमा, रीविनातिषिदो सछ। सक्सिर कारेसुं णिस्ससियकवर ॥१॥ (२८) दुष्टोऽपि सड्यात! पत्र समन्त्री मुमन्त्रपरः। (१४०) दृष्य जपिरपसे बिना लिम्फसारम्माः। (१९८५) मनधर्माप्तौ हि कधिरयेत्', (१) दुधा मुखोऽपि निर्वास्या, (13) पनामामर्डनेनेव, प्रविष्य प्राप्नुयात् पुमान् । (११) दुष्टाशयम पीवमहिम हि आन मुमति प्रकृतिम् । (५७४) पन्यास भने रखा। aww) दुर्गमस्व प पमा, कामिना सा परा रतिः। (१०) धर्मो पनादेममिवारवायो, मीजे फलस्मेव हि मुम्पहेतुः। (""") दुरजसतिमिवरियाणं पुर्व पाहणं मुषपर्णपि । (१५२) भविमेन भेयसामपि विनमापात् । () घ H H 4 14 .44 M H H H - 4- वपयुक्तपापानि उपयुकवाक्यानि मर्मसमारम्भसंपरसोऽपि न निकला। पिया पुमर्म समर्षयति, (२.) पावन पनत एक समयकामा धुचो पहोति मधामि, पम्मामो जायए पम्मो, व पोपा मम्पते, पर्मिटरदेसपर्मयोऽपि, धर्मिष्टवा पापतितापिनो। (११२९) । पूर्षे पनि मौनभार, (१४) पिथमान्पान खगोप्यमिया, धैर्यमेष परित्राप, न युज्मनुलोचनम् । (१" ७४) मिड पराधीनतापमान, म पिइ सेवक या प्रमुफले विभेदि भव सवितः। (६८) म कसापि प्रकाश्म साद, गुर्य मीणा स्वक्षेपवा। (९१) पिगस्त बिहामविता सुदगीम् , र १५७) न प विकास संभवतपति, पिगहो परित विचा, न कुनाना पवन कपिन्सूपा मार विधिम्य पिग विपासमनरम (१२२) शिवाना। (१४१) पिग ऐ रस्नपूर्णाम्। मदुम पथमिः सा मिसी कामिनं कामिणिमा, मेसीन चीरे इयमपि विनष्ठं विपिपात, पिछी मसापरिमाई, (५) नब संतमासिम, HA . -- M A M HA T 4 . -- . उपयुकवारमामि पनाह उपयुकवाक्यानि नमोम्मा प्रपक्व ये, भातृणामपि वैते । माप म्यते यपि, मय एव सर्वसम्पमूगमगारम नृणाम् । (१४५) नान्यमा सा विभिहतम् , (१७६) नयनिरमोवि नरेसो मित्रा दुखणा मादि पहाणा (१५) माम्यया भापि सपाम्, ५११७) १२८) म्यायात् पपः मविचछन्ति परम धीराः न पदो माचि विना काभन रत्नम्। १५५८) नयममिसदविमाणं वाण मप्पेपि होश सपमार्ण । (९४) म्याप्ये पनि पपिकाना, पा सममेव विपममपि । (३०) नयेन पासकियो नरेन्द्रवा, (४७) नियममया मरवापासेहि मुरम्प रविपासे । १९०८) न विमृश्यमतिमेम्पि, (") निवार्यनाशी हि मूरतमा, (१२४) नव्यानुर कात्य काठमपी भवेदसवतोऽपि । (४८६) मिसे जीवम्मरणात् मेपकरण सकम्मरणम् । (७४) न वर्ष म्पापिनगुणो, गुणवानिति कप्यते । (१०) | निर्माग्यस्य कर्य सिभ्येत् कोटीपरमनोरया! नह सुपरस्लानि मुसमान । (१) निवासमा बस पुणधि अहिगारिणो घेव । १३) नव महिला य बिमुखसीसा य । (१८२) | निधा(पा)ने नहि मात्रकम् , ( १९) माकण्ठपूर्ण हि समामयसे, (१०) निष्ठेय लष्ठ महवा परस्त्यावे खात्यहति।। नाणं पपयसारे, ३) निस्सूगाणं नगणं हि, विजय नपि विकरा। २५४०) ५ H 4. - H P - । उपनदास्पानि स्पपुण्यापामि नेतुरेवापि फरम् । (६४) प्रसरीसरीति दुर्गन्धषलुम हार्वमपि पापम्। प्रधीयते सद् दुरितं न पाबचावद् व्यवाऽपैतिक परफ्लेवि मनि जुबाजुचं बियारिया। (५५५५) पपसमिन्वनमोवो, पति पार्वभवे छापपावम् । (३०) परविचगापमणमो, मणमो मदविणपविणसपनपभो प्रापम्पमोगात् किमु दुईम पा!, (१९९५) को वा दुभपकारी सुपरिसस समीत ॥१॥ प्राक्पुम्मसम्बप्रागरम्बसम्म कि मवेम वा1 ७४) परकीय पुत्रिका (". १९) प्राच्या प्राणाः प्रतिष्ठा, पुंसः सत्यैव गीगम् । (५५) परपरिपु परमरसयां, किमिव पति प्राणाम्तेऽपि प्रविपनमम्पवा कममिवास्तु सताम् ।।(१२५) दुपस्मनामयम् (११४) प्रार्थनाम्पर्धनायां हि, सां न फौश किस। परस्म पिन्सवे पार, वा खयमवाप्यते। प्रार्मिसमर्यन खलु मूगमामा मुगुणवाया। परदिवपरवा दिसयकवित, (१७२) पापा पापेन पमताम्, (ए३२ प्रविपरिषौ बिपुरेम्पपीरता पाम्ति नदि भीया । (२४) । प्राप्तमपूर्व सर्व प्रेमपदे कि निवेपमैपदे । प्राप्त विसम्मोति नैव दाता, (१४) ..H M ." .. ममापो नरकासनम्, 4 पमा - " H . उपयुकवाफ्यानि पत्राकार उपउकवाफ्यानि पामो पाव नका!, (१५) पोपमा स्वाससवे, काककायस्वकएंटा । स्वकर प्रामो माम्पो न कस वा', (११ ११) प्रन्ति बतारो, षणिक पानो गजा द्विजाः ॥१॥ (१२) प्रीम तिबेटम, सापके बाप नका।। (1) फ पुष्पैरसम्माम्पमिहाखि किंवा', (१५८९) फलेनमूतेऽ समत्र वा फिमु!, (१३) पुत्रशोका कोषा न तूपसे, (1) पुचो हि पिठणो तुलो, (५५) पहूपरोपेन विशिष्टवस्तुमहे महान्तोऽपि हि सानुप पा । (३३) पुच माच पावतु पिमा, (१५८) पालः पयसा बग्यो दम्पपि फूकत्स सल पिवति । (३१) पुमस्स सबहावि जमो पापस्स समो। (३६१) । बुद्धिर्मानेन शुप्पति, २) पुरता सम्पस्माप्तौ विपदा प्राप्तो पुनर्मवेत् परमात् । (५.२७) भुम्पा समन्से सत्रियाः कपम् ।। ( पुम्बमवम्मासामो लम्मा मसुम अविपि । (१९१७) पूरणैरेव सन्यते, भक्मवि किसिपला पुचि, (१८) प्रमिम्पो प्रबरे व पानम्, (३) भर्तफळ सत्सकस यत्, प्रेमसाने हि किंगोप्यम् !, (१४५) भवेद् माग्यवतामेष, विष्यषस्वप्यमीष्टकत् । ( .. M 144 M -- - M 1 उपयुक्तपापानि पत्राशा भम्म पाजीपमतो हि बारष्टम् , मक्षपम्ति तुप पन बणिक्पुत्रावगमोय । माग्वाम्युरपेऽभ्युदयसि, मसिरपि पुंसोउम्मुरमशः। ९९) माग्यमाया कि माम दुर्लभम् , (३४ माग्यवतो मवति धर्मसंयोगा, (६७४) मानोम परमानोरनन्यसाधारणी शछि। (१४) H M उपयुकवाक्यानि भास्वमीह मन्सुः, महल महको सङ्गापमानप्यवाप्नुयात् । रगोऽपि पूम्मवे वीर्यविनीसङ्गव न किम् । ॥१॥ (१) महाकवि अमो हि, विवई नहुपारे । (३४) महार्पता हि दुष्प्रापवया मस्खतया नहु। (',४७) ममिवावोऽपि स मुद्रा, स्वानुरूप म चिया। ८४) मा जीवन पस्त्वाप्तीमवम् परस्मै पक्षात पुतिम् । (१८) मा जीवन् मा परावमादुमदग्पोऽपि जीवति । (२८) मा पचिम बन विष्ठपवास, (१५३) मा होइ समग्गादी, (१५३) मा हाकिम प्राप्तम् , (२४) मुक्स विवेण पुर्व परिमारमो पुममायो। (१) मुमरसत्र पम्मवे, (९८२) ९०) ~ LA AN H मग्गेपि निपरिया पारी, मनसा हि मानि पचदेष दिये प्रशस्मम् । मनः सत्सेन गुम्पति, मन् हि मुप्रयुक्त के प्रमापि विपास्मा । मरण हि महामपम्, महात्मनो नाममपि पर्प, M . - (") १.९ १४४) H H N प्पयुवाम्मानि पत्रात उपयुपपापयामि नीना पवनीन्द्रायेने विम्यत्यसियोगतः । 'पान्ति विख्य मनोरया माग्यहीनानाम् । (","८१) न्या चन्माना व एष ये मन्ति मातु नहि मन्सून् । (२३) यो ननु पनस्य पावा, स एव संरक्षिताऽपि खल। में दिमासा मो, योऽपि सोऽप्यधिपा पूम्या, (४२) हलोहमहापणे, वारयाणवि दुपये। (१२५) यो था पसा स्मादिक्षा सवेन, पिउभ्यतेऽपि न में सर्वासापकम् , (३९) सेनयोऽत्र। (१ ४३) यो येन नीला परमा समरिमारामनीयो पमुना स संपर विवरस (१५८) स्तम्पवे प्राइमुखम पुरवात, (१८८) पौवनं जरया मों, शरीर ध्यापिपीरिखम् । मृत्युरा- मामछि विपीमवे, काति प्रापास्कृष्णका निरूपद्रपा ॥ १ ॥ ११०) या वचा कर्य वारक पस्त विहः कासयेत् ।। पया चिम्त्यतेऽन्यमे, वचषा स्वयमाप्यते। (१) रमो माणा मणिया, स्मिन् कठे भय नाखि, तुष्टे नाखि धनागमः । यापिठ प्रजानो हि, प्रमाण लिम्पपस्त्वपि । निमहानुपही नासाकरिष्यति । (९०) राग्यं प्राम्यपनाम्यं विपु पिपोतमिव विन्याः । (१५०१) H . . - - - . 44.
M - M - उपयुकवाक्यानि पपयुकषापानि प पर्व परेड सर्व माइ भासापिसाईए। गति राम्पासायो मियाकपालंक, ("५५) बणिमाण पणिमि, मारणार्ण मुईमि भ । सचिपाणं मामेष्योगमपि नष्ठम् । (५८) सिरी सम्गे, कारण सिप्पकम्मम ॥१॥ गोएगि हो हेदिक मंने समे समो। (५५४) पमिग्वराणां पाणिम्पवेदग्पी कामपुरध्वम् । गेका पूजिवपूजका पणिासि सस हिनियमीक्मना।। (१२५) गोका प्रवाहपतिवः, मापवस्ववर्सिसा । (F) | प्रमोऽतिदुःसाय, प्रामा जम्मनि बन्मनि । (१) गोफ प्रकटपाक पता, (६) | पहारे पुण मुखी गिदिमम्मे दुक्य मणिमा । ("४९) छोम सर्वविनाशी (५८५) म्पतीम दि गुणाम्सर्वान् , समावो मूर्ति बसे। ठोठाऽतिमोमन अपमयेऽपि, रसे बनाये (५४३) कल्पसहित। (""५८) माकोऽति रेवतीम् । (1) मोहसमरेमावि परणनितपापि । (३२९) पाजे स्मात् दिगुण विचम् ,. मेहिस्सा गोहगिई, लिमो परम परपति।। (१४४) पाणिम्बनेपुर्ण प्रायः, सावन हिपमाने। I- M । म्पसनं दुरपासनम्, - + H H . उपयुजवापानि विसमेोऽपि वाययो, विसमं विस पासो, पासो सप्पो परमस्मो । (२७) विसस्स पनि विस, पायसो नस्थि भोसरं । विहछ यो मवउंपा भावापरि पो समुराद । सरमागय परमसह विमुमु मछफिया पुहबी॥।॥ (२२२) विहसुपरणं हि मह पुण्णं, विसोले का विधारणा', (९०) वेश्यावश्याना हि विडम्बना, वैमा सम्प्रेपणमय पोरं प्राहरिककर्म । उपयुकयाफ्यामि म्याधिषिपामदुप्मा, पयावधिपूछेयाः । विचापिना हि पिचानि, म निर्विवन्ति पित्। मिना मिच्यसाय, मुहाई संवोससायां। विधा सम्पप दीयते, पोग्यापैवेति हि मितिः। विपानसमं न्याया, भिगामायु प्रकीर्दिवम् । (१४६) विद्धिपो भन्छ विद्धम्या, सर्वपाऽपि कर्पते । ( ) | बिना नीबी ममाप्पिम्पम् , (१) बिना न वैराग्यमभय दि, (3) विपयोऽमिमवन्यविमम्, (1) विपमरमावशास्त, विजगनापि पुर्डमाः। (१४) विशेपहा हि सापवा, विपम विपयायाम, यो महान्तरम् । (२३) विपयोऽपि संपर्प, वयं तुमसाम्प्रसम् । (३ २२) W - +4 . - शपया न मोकुं भूपामाबेद् द्रष्टुमपि वर्हि किम् ।। शकोऽपि पित कर्म, नैव साम्स्वपितु पटुः । (१५९६) शत्रोरपि परित्राणे धीहो पीरपेतसः M उपयुकयाफ्यामि प्पमा यसकामेन न घपि, जातु साम्पः सुसमिषिः । भीमामिपनिपारि, पदिय हि पेहिनाम् । शाला पर शूम्या न पौरयुक शिपुरेवाईति पाशुशेश मुकिच पिपरम्या। शिवापि वपापाराम पिरति पारिणि ।। सोलेन निप्पररेन, विमा दुर्गम नृणाम् ।। (20) गुरादि मुशिकिल कामना, (१४०) मेयसि न मुपीमिरयेत् । (१२) PH उपयुकपास्यानि 'पराष्ट्रवार सो र शिहराविष्ट, वटवीमायादि । सवि वित्ते का सममेशात् समपुपा पिशः। सन्दो पर्विवाकया, (७०) सम्बो दिसन्तोषजुपा, (९९) समर्थ या पति (1") सत्मपि मुझवे कर्मणि दुर्मतिरेषाम्तरे मिय हरति । (१४४) । सत्सापारमसत्य सत्य प्रसेठि सत्यमेव अनः । (१८३) समुषिवमनुषिकात्यापरणात् प्राणप्रहाणमपि । (१९२) सयको दुखणो पिरेसिमो सोपामो हो । गहिने 'विन्दिरो भील, सक्सी नन म किए ॥ (२.) सससे मतिष्ठिवम्, (२३००) सर्वभून्य परिणा, (१४४) सर्व सल्ले प्रविष्टियम्, H (१५२) . सरियामसाइए, सकारो गुरुपणो, सो सोन्मेषा पुनरसमसमरे विजपणे, सतो तपोध्यो , x .
. प उपयुकवाक्यामि पत्रावा उपयुकवाक्यानि सहामो हि सुनुपमो, (१५१६) स्त्रीवशाः किन कुर्वते , मरे प्रमुममी वा, म प स सुजना पम् ।। (1) | खोकादपि खोकर वयात् , (',४५) खसानरक्षिणः पक्षिणोऽपि हि, (१) स्वीकारः परनीम्यास्तु, परमवपदं परम् । विचाय यः सातिपारावप्यनुष्ठानापम्पासवः कालेन निरसिपारमनुष्ठान परपिचापी पिक्स नरापमम् ॥ १॥ (२५) / मुप्पारोसो अक्सयकोसोव मुधुरुयो पार्य । (३६) भवति । अभ्यासो दि कौशामावहति । सापयते दुसान सरवलाऽपि मभ्यगवा । (१५) मुनिधिसय ६ म, युद्धी कह नभए । (१९५१) मुपानवानकत्स हि, सत्यकारः मुखभियाः । (३) सामर्म सपसलोयाण, (३८५) सूत्र सूचनका () लामिद्रोहो महापापम् (१४२) सदेव मदणं पिलम्यो, खानान्वरविक्षेपेण, पद्माम्मानि फसन्सपि । (१३) सहभत्सबमे हा', प्रसरन्ति महाशयाः । (१८५ सास्मिाटातुटे, मुरे फिमिष्ट न शिष्ठानाम् ।। (८५) हमहिला महिगादपि वपन्त्येव यत्तदपि । ("२७) सिरीस्माचारसं बस्तु, सारस परे फयम् ।। ह सिटे कार्य सम फरम्, हरिप्रिमायाः प्रसादवा मुखुणापम् । (१९५४) Dom H . H H ११
H
उपयुक्रवाश्यानि
परास्नाप्पर्जिव कर्म, मर्माविषणकापवत् ।
(दिवाम पा सेपुते स सिंप्रमुः,
हीनं हिमाः प्रायः परानुगम् , ..
पत्राद्वारा
उपयुकवायानि
(१.२६) दी ही छोमस सानाम्पम् ,
(५५) हो ही पुत्तस्स उत्तीमो,
दौर्शहिम्मवस्तु फळेतू भयम् ।।
.-
.
(१५०
(१५८)
H
भेष्टिदेवचन्द्र-सालमा जैनपुस्तफोदारे- श्रीमद्रशेखरसूरिवर्यविवृतं श्राद्धप्रतिक्रमणसूत्र वन्दित्तुइत्यपराभिधान। अहे पापविनवासाननगर, परपुर जयति ससतोवयमी भीवीरजिनेश्वरोऽमिनथभानुः । वलयपोषं विदधति गवां विलासा विमोर्यस्य ।। १ ।। मुत्तजलजलपीन पहुविषलपीन मणिदध्महे गणघरेन्द्रान । मुतवेवा च विश्रुतगुणैर्गरिष्ठानिजगुस्य ॥ २॥ श्रीसोमसुन्दरगुरुपवरा प्रथितास्तपागणप्रभवः । प्रतिगौतमतः सम्पति जयन्ति निष्पतिममहिममृतः ॥३॥ तेपा पिनेयवृषमा भाग्यमुवो भुषनमुन्दरापार्याः । ध्याख्यानदीपिकापैन्थैिर्ये निजयशोऽग्रनन् ॥ ४ ॥ तेपामेपोऽन्तिपदन्तिम किमप्यावघाति सुखपोषाम् । वृत्तिा स्वपरहितार्थ गहिप्रतिक्रमणसूत्रस्य ॥५॥ पीर्थि मन्यकृतामहमिन्छन् मन्दोऽपि नोपडास्यः स्याम् । यद्योप्तोऽपि पुतिमत्त्पती प्रविशन निवार्य किम् ?॥३॥ एताषस्कृतसामापिफेन प्रतिक्रमणमनुष्ठेय, सामायिफका च साक्षाहरोरमाचे स्थापनाचार्यस्थापना पूर्व विधेया, सर्वस्यापि धर्मानुष्ठानस्यैषमेषागमेऽभिहितस्वात, शून्पानुष्ठानम्य प फलशून्पस्वापत्ते, यदायुः श्रीजिनमद्रगणिक्षमाममणपादाः श्रीविशेपाययके-“गुरुविरहमि प ठवणा गुरुवपसोवदसणस्य च । जिण विरहम्मि प मिणपिंपसेपणामन्तण सहलं ॥१॥ रनो ष परुपलस्सवि जह सेमा मतदेषयाए पा। तह व परु पम्पस्सपि गुरुणो सेवा विणयहेज ॥२॥" भप पतिसामापिफमस्साये भवन्तशम्वम्याम्यानं माष्पता "गुरु पिरह" मित्यादि साधुमामियोक्त न आपकमिप्ति कप भावफस्य स्थापनाचार्यस्थापना युक्तिमप्ती १ इति चेत्सई मठम्पोऽन भपान्-कि आपका सामापिकवण्यकमुषारयन् भवन्तशाच मणति न षा 1, मणति पेसाई साधु पत्साक्षानुरोरभाष सोऽपि स्थापनाचार्य स्थापपत्येव, अन्यथा भवन्तशम्योचारणस्य सामायिककरणापादेश मार्गणस्य च न्यस्वमसक्ते, न मणतीति पक्षस्स्वसमस एप, भवन्तशम्बर्जसामायिकस्याईतयोचारणीयस्थात्, किन-पान्पेय स्थापनाक्षराणि साधुनुदिश्यागमे प्रतिपादितानि तान्येव भादमामिस्यापि प्रतिपत्तभ्यानि, यपा श्रीभाषइपकनियुक्तो-"किड़कम्मफरो हषर साहू" इति साघदेशेनोक्तमपि बन्वनकादि मावेनापि क्रिपते, अन्यत्रापि सर्वत्र सिदान्ते पर्मानुष्ठानादि सापूशेनोक्त तथपाई मावस्यापि सर्व प्रतिपसम्प, न हि आद मानित्य फाप्यागमे मायः पृथगक्षराणि सभ्यन्ते, ततः मादस्यापि स्थापनाचार्यस्थापना मागमोक्तवेति स्वीक सम्प, सस्स्थापनाऽप्यागमानुसारेणाक्षावावेवोचिता न पुनर्निकटोपटपिटकटकम्मावायपि यत्र तष अनुचित- स्वात्, उक्का चिरन्तनापाय-"गुरुगुणजुत्स तु गुरं ठाविना मह व तस्प अक्साई । महमा नाणाइति १ उविज सक्ख गुरुसमावे॥१॥ मक्खे पराए वा कडे पुस्ये प चित्तफम्मे पा । सग्मावमसम्मावं गुरुठवणा इसरावकहा ॥ २॥” अनयोग्रॅम्या-गुरुगुणाः पत्रिंशत् तैयुक्त गुरुं अपपाक्षादीन् अथषा ज्ञानादित्रय तनुपकरणादि स्थापयेत् साक्षागुर्षभावे, ‘अक्षा' प्रतीता, विराटका।' कपर्वाः 'काष्ठ' दहिफादि 'पुस्त लेप्यादिकर्म चित्रकम्मे वा-गुरुमूरपोविरूपं पूर्व समावेऽसनाचे च गुरुस्थापना 'रस्परा' किपस्काला फाठादी 'यायस्कधिका' याषष्पभाषिनी स्थापनाचार्यावी, तदेष गुरोरमावे सामायिककी भाषकेण यथोक्तविधिना स्थापनाचार्यस्थापनाऽवश्य विधेयेति सिद्ध, सामापिक च कुर्वाणेन रजोहरणमुखपनिकादि धर्मोपकरण प्राम, तथैवागमे प्रोक्तस्वात्, तद्यथाऽनुयोगद्वारसूत्रे-"से कि त लोउत्तरिय भाषावस्सय, २ जल समणो पा समणी वा सापओ पा साविया वातचित्ते तम्मणे तसे तवजापसाणे तवट्ठोवउसे तदप्पियकरणे अण्णस्य कस्था मणे अषमाणे समो कालं आवस्सय करेती" सि, अत्र तदप्पियफरणे' इति पदस्य पूर्णिया- "तस्साहणे जाणि सरीररओहरणमुरणप्तगाइआणि वषाणि ताणि किरिमाफरणसणो अप्पियाणी" ति, तस्यैष पदस्य हरिमद्री हेमी च कृत्तिर्यपा-तदर्पितफरणा' करणानि तस्साघकतमानि देशरजोहरणमुखयनि- कादीनि तस्मिन्-आवश्यके यथोचितष्यापारनियोगेनार्पितानि-नियुक्तानि येन स तथा, सम्यगयथास्थानन्य स्तोपकरण इत्यर्थ इति, भावश्यकपूणों व सामायिकाधिकारे यथा-"साहूण सगासामो रयहरण निसिहं पा मग्गा भार घरे तोसे उपग्गदिम रयाहरणं अस्थि तस्स असति पुत्तस्स संतेण" इति, ततः सिद्धं श्रावस्य
रमोहरणमुलवनिकादिग्रहण, शेपयुक्तिविस्तरस्तु पूज्पनीकलममनभिभीगुणरमहिपावमणीतमीसिदान्ता-
लापफषिषारसप्रशदषगन्तम्या, तदेव सामायिककरणाय ग्रहीतरजोहरणमुसपोतिका मुभाषका 'गोलमा!
अपरिकताए इरिमावहिलाए न कप्पा चेप किंचि चिइपंदणसमझायमाणाइझ का' इत्यादिमीमहानिशी
पषचनात् 'ईपर्याप्पप्रतिक्रमणमकृस्वा न किशिदन्पस्र्यात् नवशुद्धतापसे रिति दारिमनदशकालिककृति-
पपनाप पूर्षमीपपिकी प्रतिक्रम्प सम्पग्विधिना गुर्वादिसाक्षिक सामापिक निर्माय निर्मायतया पट्विधावश्य-
कलक्षण प्रतिक्रमण उर्माण "काऊण पामजाणु रिहा नच वाहिण जाणु । सुत्त भणति सम्म" इति यति-
दिनचर्यायां, 'तत्र निविष्टस्य विधिर्मम्पामेकामूकम्पपस्याप्य द्वितीयामुक्षिप्य तिष्ठेदिति श्रीमाधारापनमा-
प्पयन चतुर्पोरेशकवृत्ती प, पयोक्तविधिनोपविश्य मनाला प्रथम नमस्कारं भणति, तत' समभावसितेनेव
प्रतिक्रमितव्यमिति सापना "करेमि मते । सामाइय" मिष्यावि, वतम सामान्येन देवसिकातिधारप्रतिक्रम-
गाय "इग्णमि पविकमिउं जो मे देवसिओ आइशारों" इत्यादि, तदनन्तरं विशेपतो देवसिफातिचारमति-
क्रमणा प्रतिक्रमणसूत्रमस्खलितादिगुणोपेत पठति, तसच सातिचारविंशोभफस्पेन विशिष्ठयोमूतस्या-
दविन परिसमास्पर्ष स्वाभीष्टपपरमेछिनमस्काररूपं मङ्गलमभिधेयर सूत्रकृत् प्रपमगाथया माह-
वदितु सबसिद्धे धम्मायरिए अ सबसाहू आच्छामि पदिकमिड साक्षापम्माइारस्त ॥ १॥
'पविच सस्यादिवन्वित्या'नस्वा सर्वेम्यो हिता एप्ति 'सर्याण्णो वेतिणमस्यये सार्वा-तीर्यवरा श्रीपभावयः सिद्धयन्ति सम-कृस्नकर्मक्षयास्कृतकृस्या भवन्ति मेति सिद्धाः श्रीमरुदयीपुण्डरीकादयः सामि सिदाम सासिदास्तान्, तथा धर्माचार्यान्' श्रुतधर्मचारित्रधर्माचारसमाचरणप्रवणान् पशब्दापाध्यायान्-श्रुता- ध्यापकान , तथा सर्वसाधून' जिनस्थविरफस्पिकापनेकमेवभिमान मोक्षमार्गसाधकान मुनीन्, घशवः समुपये, धन्विस्वत्यत्र 'चतुरस्तुस्पमिवादनयोः' इत्यर्थयामियापी घातुः, तत्राभिवादन-कायेन प्रणतिः स्तु- तिम वाचा, अनपोम मन पूर्पकस्यानिधाऽपि नमस्कारः कृतो भवति, अथवव्याख्या-यन्विस्वा सर्वसिद्धान्' तीर्थकरातीर्थकराविपभवशमेव भिक्षान् , तत्र तीर्घफरसिद्धा:-मापभादयः १, अतीर्थकरसिद्धा पुण्डरीकगीत मावयः २, ती-जिनप्रवचने तदाघारत्वाचतुर्षिघसपा सति सिद्धास्तीर्थसिद्धाः ३, अतीर्थे-तीर्घामाघे सुषि- घिप्रमृप्तीना तीर्थकृतां सप्तस्वन्तरेषु धर्मव्यवच्छेवेऽपि सति केचिजातिमरणाविना सिद्धा अतीर्थसिदा मरके- म्यावयो घा असीर्यसिद्धास्तदा तीर्थस्यानुस्पन्नस्थात् ४, सय-आस्मना वैराग्यहेतुफ पाननिमित्तमन्तरेणैष जातिमरणादिना युदाः सन्तः सिद्धाः स्वयम्पदसिद्धाः ५, वृपमाविपापनिमित्तेन बुद्धाः सन्तः सिदार प्रत्येकनुदसिद्धाः करकणादपः ६, पुढेः-आचार्याविमिर्पोषिताः सन्तः सिद्धाः मुद्धपोधितसिदाः ५ पुलिज- सिदा ८, प्रत्येकयुद्धवर्जिताः केचित् सीलिङ्गासिद्धा९, तीर्पकरमस्येकषुदवर्जिताः केचिन्नपुसकलिङ्गसिद्धाः १०३ 'सलिङ्गसिद्धा' स्वसिङ्गे रजोहरणादिस्पे साधुलिङ्गे सिद्धाः स्पलिङ्गसिदाः १९, मन्पलि) घरकपरिव्राजकादि- लिने सिखा अन्यलिसिदा', पते पान्यलि सस्यपि भावतः सम्पक्स्वचारित्रादिप्रतिपस्या केवलज्ञानोस्पसौ सत्क्षण सिदखलामे द्रष्टम्पा, मन्यपा स्वस्य दीर्घायुदर्शने सेऽपि साधुलिझमेष प्रतिपयन्ते १२, एवं गृहिलि- प्रसिदा अपि मम्वेवीपुण्यायपादयो शेयाः १३, पकस्मिन् समये एकैफजीवसिदावेकसिद्धाः १४, एकस मपे यादीनामष्टशतान्तानां सिवायनेकसिदाः १५ इति पञ्चवश सिदमेवाः, तपा भर्माचार्यान-सम्पन्भर्म- दापकान् गुरुन नास्तिकमदेशिम्पस्य केशिगणेन्द्रमिय, यदुर्फ-"जो जेण सुदधम्ममि ठाविमो संजएण गि हिणा था। सो पेय तस्स माया धम्मगुरू धम्मदाणाओ ॥१॥" तथा सर्वसाधून' आचार्योपाध्यायप्रवर्तकस्य विरगणायच्छेदकादिभेदमिक्षान् मुनीन , आचार्यादीनां स्वरूप भेषमाहु:-"सप्तत्पषिक लक्मणजुत्तो गास्स मेसिम्सो अ । गणतत्तिविप्पमुफो अस्थं मासे (वाए) आयरिओ ॥ १॥ एगग्गया य झाणे बुजी तिस्पपर- अणुर्गाि गुस्पा । आणाधिन इम गुरु कपरिणमुक्तो न पाए। ॥ २॥ सम्मत्तनाणसजमजुत्तो उत्तत्थत- भपविहिम् । आयरिमठाणमुग्गो सुस्त पाएउवमाओ ॥३॥ सुत्तस्पेस चिरप्स रिणमुक्सो आयईमपरि पपो। पारिणामोरजमो मुत्त वाएरषज्माओ ॥४॥" 'आयसि आपल्या आचार्यपदापासे अमति पघ-अस्यन्ताभ्यस्तप्तया सूत्रस्यानुवर्सनं स्यात्, 'पारिणति पतीकार-सूत्रषाचनादानेऽनुग्रहीताः स्युः "तसंसमझोगेसु जो जुग्गो तत्प तं पषत्तई । असद व निभत्तेई गणतत्तिलो पपत्तीमो ॥५॥ थिरकरणा पुण घेरो पपत्तिवापारिपस अस्थेसु । जो जस्प सीआइ जई सतलोतं पिर कुणा ॥६॥ उद्धावणापहावण- 7 खिसोपहिमग्गणासु अघिसाई । सुसस्पसमयविऊ गणवणे एरिसो होई ॥७॥" 'सद्धापण'त्ति गच्छका- योत्पत्तो उत्-पापल्येन पावना-आत्मानुमायुद्ध्या तस्करणे प्रवृत्तिरिस्यर्थः, शीघ्र व तस्कार्यस्य निष्पादन मपावनं, शेष सुगम, अनेनापि स्पाम्पानेन पञ्चपरमेष्ठिनमस्कारः कृतो भवति, एव पूर्वार्द्धन विनमातोपशान्तये कृतपधनमस्कारमाल उत्तरार्दैनामिघेयममिषत्ते शामि' अमिलपामि 'प्रतिक्रमितु' निवर्सितु, कस्मात् 'पापफर्मातिचारात्' तन शृणोतीति आयफा, उतन-"सपसदसणाई पइदियह जइमणा सुई म । सामाधारिं परम जो स्वस्तु तं साथगं पिंति ॥१॥” “भद्वारलता प्राप्ति जिनेन्द्रशासने, धनानि पानेषु वपल्य- नारतम् । कुन्तस्यपुण्यानि सुसाघुसेवनातोपि त आपकमारुसमाः ॥१॥” इति निरुकादा आषकस्तस्य धर्मो-ज्ञानदर्शनादिरूपस्तस्यातिचारो-मालिन्यं तस्मात्, अन्न जातायेकवपन पथा यथा सम्पन्न इस्यावी, पक्षम्य व पाठी, सतो ज्ञानाधार १ वर्शनाचार २ चारित्राचार ३ सपाचार ४ वीर्यापार ५ पत्रकस्प चतुर्षिश- त्यधिकशतसमेम्पोऽतीचारेम्पो निवर्तितुमिणमीया, प्रतिक्रमणशन्दोऽन निरपो, यता-"स्वस्थाना पस्परस्थानं, प्रमावस्य पशागतः । तत्रैष फ्रमण भूया, प्रतिक्रमणमुच्यते ॥१॥ तत्र जीवस्य स्वस्थानं धर्मः परस्थानमतिधारा: "अइआरा जाणिभषा न समायरिअधा" इति अपनात्, प्रतिक्रमणमिष्यादुष्कृतनिन्दा व्यसैकार्थी, यहा:-"परिकमण १ पसिभरणा २ परिहरणा ३ पारणा निमती अ५। निन्दा गरिहा ७ (सोही ८ पडिफमणं अशा होह ॥१॥” 'परिवरणति मतिचरण-शानापासेपन प्रतिक्रमणे ईर्यापथमतिका मकातिमुरुकादयो मिथ्यानुष्कृतनिन्दादौ च मृगावतीधन्वनादयः प्रासतस्कालफेवला रयन्ताः, यद्वा 'भा- आरस्से यन्न कर्मणि पष्ठी सता पायकधर्मातिचार प्रतिफमित-मिथ्यातुष्कृतनिन्दाविना विशोषपितुमिग- मीति पोगा, इच्छामीस्यनेन भायपूर्वकस्वमाए, त विना सम्याक्रियाणामपि पूर्णफलामाषात्, आह -"क्रि- याशून्पस्य यो मायो, भावशून्या च या क्रिया । अनपोरन्तर रटं, भानुलयोसयोरिष ॥ १ ॥” इति प्रथमगा- थापः ॥ १॥ अप सामान्येन सर्वप्रतातिधाराणां ज्ञानापतिपाराणां च प्रतिक्रमणार्यमाह- जो मे वयाइआरो नाणे तह दसणे चरिचे अ। मुहूमो व यायरो वा त निदे त च गरिहामि ॥२॥ 'जो में ख्यादि, यो में मम 'प्रसातिचार' अणुव्रतादिमासिन्यरूपः पनससतिसय सात इति शेपा, सकादशमतानों पक्ष पर ससमग्रतस्य तु विशतिः एवं पञ्चसप्ततिम्रतातिधाराः, अतिक्रमादि चातिपारे एका तर्भवति, सत्र प्रतमहाप केनचिनिमन्त्रणे कृतेऽप्रतिपादापतिकमा १, गमनाविष्पापारे तु व्यतिक्रमः २, क्रोधाययपधावामतिधारा ३, जीवम्सिादी वनाचार। ४, ययुक्तमाषाकर्मोविश्य-"आहाकम्मामंतण परिसु पमाणे अइफमो होइ । पयमेआइ पाम गहिए सइएयरो गलिए ॥१॥" तथा साने-मानापारे काल १ बिनप २ पहुमान ३ उपपान ४ अनिलपन ५ व्यञ्जन ९ अर्थ ७ तदुमय ८ मेवादष्टप्रकारे वितयापरणेन शाने मस्यादिपश्चभेदे अनदानादिना, तथा दर्शने सम्पफ्स्वशादीनां पचानामासेवनावारण, अधषा दर्शने निश शक्ति र निष्कासित २ अजुगुप्सा ३ अमूवरष्टि ४ उपवृहण ५ स्थिरीकरण ६ पास्सल्य ७ प्रभावना ८ मेवामि- लेऽष्टषिधे, अथषा साने दर्शने च ज्ञानदेवगुर्वाचाशातनाझानदेवगुरुसाधारणद्रव्यविनाशोपेक्षादिना था, तथा चरिने पनसमितिगुतित्रयलक्षणेऽष्टमेवग्नुपयोगरूपा, पशम्दारसंलेखनायां पत्रघा वक्ष्यमाण इह पदयात्रा न्तरमेवाहादशविधे तपआधारे पपाशस्त्यनाराधनलक्षणे मनोयाकार्यसिविधे वीर्याचारे खशक्तिगोपनरूपम योऽतिचार, एव चतुर्षिशशातातिचारमध्ये या सूक्ष्मा-अनाभोगावनुपलक्ष्यो पावरो व्यक्तः, पाशन्दावन्यो- ऽन्यापेक्षायौँ त निन्दामि' हा बुद्ध फय' मियादिपश्चात्तापेनास्मसमक्षं स च गर्दै गुरुसमक्ष । झानाधाघारप अफविशेषष्पाक्ष्यादि मस्कृतप्राविधिप्रकरणपोरयघार्यमिति द्वितीयगाथार्थः ॥ २॥ प्रायः समस्तप्रताति- पारा अपि परिप्रहारम्भेभ्यः प्रादुर्भयन्स्यप्तः सामान्येन तत्प्रतिक्रमणमाह- दुविहे परिग्गहमी सावज्जे पहुविहे अ आरभे । कारावणे अ करणे पडिकमे देसि सब ॥ ३॥ 'दृषि इप्ति द्विविधे 'परिपहें सचित्तचित्तरूपे पायाभ्यन्सररूपे था तत्र पाद्यपरिग्रहो घनघान्यादि। आभ्यन्तरस्तु मिथ्यात्वाविरण्यादि, तथा 'आरम्भे' कृपिपाणिज्यादिलक्षणे, न तु जिनार्यातीर्थयात्रारथयात्रा गम्बरायदेशेन प्रभावनाहेती परिग्रहे, चेत्यसहवास्सल्पाशेन आरम्भे च सत्यपि न तस्य प्रतिक्रमणमित्याहू- 'साप' स्वकुटुम्पायर्प सपापे इत्यर्थः, सायपमपि कियन्तं परिग्रह फियन्तमारम्भ प विना गृहिणां निषोंद
एष नेत्याह-यहुषि' निम्शूफतयाऽनेकप्रकारे श्य, 'फाराषणे' अन्यपाश्वोद्विधापने 'करणे खयविघाने घश-
वादनुमतावपि, आवकेण हि परिमितपरिप्रहारम्मेणैय भाम्यमन्पपाऽधिकलोभाकुलतया पहजीववधसृषामा-
पणादत्तादानादिसम्भषे सर्वप्रतातिचारमापात्, ततो बहुविधे परिग्रहे आरम्भ प करणकारणानुमतिपु यो
मेऽसिचारस्तमिति पूर्षगायोकमनुवर्सते, सर्व सूक्ष्मपावरमेवं, 'सिमति मार्पवादूकारलोपे वैषसिकम्,
पप स्वस्थप्रतिक्रमणे राधिक पाक्षिक पातुर्मासिक सांवत्सरिकमपि प्रतिकमामि-शुमभानापुनाकरणतया
सम्मावतिपारात्मातिस्पेन प्रजामि, सम्माभियतेऽहमिस्यः, परिप्रहारम्माम नरकादिमहादुःखहेतवा, सतुक
श्रीपनमाले-कान मते ! जीवा नेहमसाए कम्म पगरति ?, गोभमा ! महारभयाप महापरिग्गड्याए फणि
मारेण पपिदिययण"मिति, अन्यत्रापि-"घणसचमो भपिउसो भारंमपरिग्गहो अ विआिण्णो । नेइ अव-
स्सं मणुम नरग व तिरिक्वजोणि वा ॥१॥" मन एटान्तो यपा-"सुम्मनमवत्तापा , सप्तमी पृथिवीं गताः।
महापरिग्रहारम्भर्मम्मणापास्तु दुम्विनः ॥१॥ महापरिप्रहारम्भपरिपागेन निर्दृताः । अष्टौ भरतसगरशान्ति
फुन्यादिचक्रिणः ॥ २॥” इति इतीपगापापः ॥ ३॥ भप विशेषणाशेपानप्यतिधारान् प्रतिक्रमितुमिच्छुः
पूर्ष ज्ञानातिचार प्रतिकामति-
ज पद्धमिदिरहिं चउहिं कसायहि अप्पसत्पेहिं । रागेण व दोसेण पतनिदे तं च गरिहामि॥४॥
ज पति 'यहद' यस्कृतमशुभ कर्म प्रस्तावात् ज्ञानातीचारभूत, फै?-इन्द्रियैः' ओप्राविमिः पत्रमिा, कपायैः क्रोधादिमिन्माभिः अपलक्षणखाद योगेश्व-मनोपाकायलक्षणमिमिा, नन्धिन्द्रियादिमिदर्शनापति- चारभूतमपि कर्म पम्पते, अनियुत्पन्मगुणस्थानावधि प्रतिसमय सर्यजीवानां समाप्टकर्मपन्धकस्यात्, तथा च भगवचा-"जीषे अविहपषए वा माउपजससविएपधए पा"इति, ततः किमिश्यत्र ज्ञानातिधारभूतमि- स्येषोकम् ?, उच्यते, अत्र सर्वातिधारप्रतिक्रमणे प्रथम सानातिधारस्य प्रस्तापायातस्यात् सानातियारभूतमिति भ्याल्यास, सम्पगझानामावेनैव प जीपा कर्माणि यनाति, यतः सम्यगाने सत्यशुभकर्मकरणमेव न युज्यते, ययुक्तम्-"समानमेय न भवति यस्मिनुदिते पिभाति रागगण' । तमसा फुतोऽस्ति शकिर्दिनकरकिरणामत: स्पातुम् । ॥१॥ वति यसे नो जस्स इदियाइ फसायषग्गो म । निरण्यो अन्नाणी नाणासस्थे सुण तोपि ॥२॥" सानातिचारता चान्न किमेतदीयेन ज्ञानेन यवेवमिन्द्रियैर्जितः कपापैम, तपा-"नूण जिणाण धम्मोवि एरिसो देषया गुरुमणोषि । कहमनदेरिसो सो न सालिपीआओ बलकणो॥१॥" इत्यादिलोकाप पावेन मानाशासनाफारिस्वात् , इन्द्रियादिमिन कीरशैर्षदम् । इस्याह-'अप्रशस्तैः' अशोभने , इन्द्रियकपाय- योगा हि प्रशस्सा अभयास्ताम स्यु, सन्द्रियेषु अषणेन्द्रिप प्रशस्तं देवगुरुगुणगुर्वनुशिष्ठिधर्मदेशनाभवणावी शुभाध्यवसायहेतुस्खेन यदुपयुज्यते अप्रशस्तं च पविछानिष्टेषु शम्दपु रागद्वेपहेतुः स्यात् , यक्षुः प्रशस्त यद्देव गुरुसहशामधर्मस्थानापरलोकादिना पवित्री स्यात् यच फामिन्यनोपानापालोकने व्याप्रियते सवप्रशस्त, घाण मान परमार्ग मुमतामकरादीनां सुगन्धितरपरीक्षापा गुलानादीनां प पध्पीपपादौ साधूनां ग मंगामापानगिजामापामुपयुज्यते अपचास्त नु सुगन्धदुर्गन्धयो रागद्वेपत्, जिहेन्द्रिय प्रशस्त यत्प परि गाणार देयगुरम्नुनिपरानुशिएगदी गुदिमत्त्या भरूपानपरीक्षादौ गोपयोगि अप्रशस्त ज्यादि गाणिपिकाणापानपरनस्यावी रक्तमिष्टतपेष्टानिष्टाहारावी ग प पानिपते, स्पर्शनेन्द्रिय प्रशस्त गन्धि- नामामारी गुम्नानावियेगये गोपयोगयत् अमशस्त तु म्यागारिगनादी व्यापारयत्, पफैकमपि पेत्रिय गगारिपेद प्रण पमहानाटतुः किं पुनः ममुदिनानि तानि, उत्तम-"फरद्गमातगपतहमृगा, मीना हसाः पगाभिोप पम! एक प्रमादी मनहगात् , पा सेयते पशभिरेष पश ॥१॥" मनोनिग्राहमापनायामपि- "दिगानाण हो मिलनुममित्रापि वेमु मा पमर । आ विग्नोसोनीओ जत्व म्यणो कोरियरिससमो॥१॥" पडिपोपरि शालामादम्योक्ता फर्मरशन्ना, सपा न समाये-"यिसामु इविआइ मर्मता रागवोसनि मगुप्ता । पापनि निगम यम्मुप मरागदासपन ॥१॥ अपरे उ अणस्थपरपराज पापति पायफम्मयमा । मंमारमागरगणा गोमाउभगसिमम्मुष ॥ २॥" यथा पाणारया गद्गापां मृदातीरइदे गुसेन्धियागुतेन्त्रिपी पों पमना, मी म्यागारिकीगागामिपापिनी पहिर्निगतो दुष्टयगालाभ्यां दृष्टी भीती चतुष्पदी मीयां प परोरिमाणे मद्रोण निमेश निर्मापापिय स्थिती, जम्बुकाभ्याममालोसनोत्पातनाय पातनपानधाताधिभिरपि किपिद्रिमा मताभ्यां सिविरे गस्या रहः स्पितम् , अगुप्तेन्द्रियमापल्पादेक पाद पाषदीवां कर्पस्ताम्पो खाशः कृतः, मितीयस्स्वचपल मुधिर तथैव स्थितस्वापद्यायत्तोपतु स्थिस्था आन्तौ गतो, ततः स दिगवलोक कृत्वोत्लख्य सथो इवे प्राप्ता मुखीजाप्ता, पञ्चाङ्गगोपफकूर्मयत् पधेन्द्रियगोसा सुखी स्याविख्यायपनया, सपा कपा येपु क्रोधोऽप्रशस्तफलहावी यस:-"मेह जर्ण तापेर नित्तणु नेर बुग्गई घिन्ति । कोपोजलणो घ जए कमणस्थ जन पाइ॥१॥" मशस्तम दुर्विनीतपरिजनशिक्षायां यथा श्रीकालिकसूरेः प्रमत्तशिष्याणां सुप्तानां स्याग रूपः सेतलिसुतमप्रियोपार्यपोहिलावेपदर्शितनृपक्रोषपदा, यस:-"लालिखते दोसा ताहिजते गुणा यह इति । गपरसभातुरगाण य तो होज मुसिक्स्पपरियारो ॥१॥" अमशस्तो मानो नमनाईप्यपि एविष्यनम्रता सर्यानिष्टताहेतु, पत:-"नासेड़ मुआं विणयं च दूसए हणइ घम्मकामस्थे । गपगिरिसिंगलग्गो नरो न रोए पिउणोषि ॥१॥" प्रशस्तस्तु सत्पतिज्ञाया आजन्मनिर्याहो मध्यवयन निर्यापनार्थकारितपतिषेपपण्ठादिवत् । पता-"लमा गुणोधजननी जननीमिया-मस्यन्तशुद्धहत्यामनुषर्तमाना । तेजस्विनः सुम्पमसूनापि संख्यजन्ति, सपस्थितिष्यसनिनो न पुनः प्रतिक्षाम् ॥१॥" आपस्वदीनवृत्तिता च हरिमन्द्रादेरिय, पता-"विपशुपःस्थेय पदमनुविधेय प महता, मिया न्याम्या पृप्तिमलिनमसुमलेप्पमुफरम् । असन्तो नाभ्याः सुहदापि न याच्या कूशधनः, सतां केनोदिष्टं विपममसिघारामतमिदम् ? ॥ १॥" अप्रशस्ता माया याव्यादिकाया परपश्चना पणिजामिन्द्रजालिकादीनां घा, प्रशस्ता तु व्याघाना मृगापलपने व्याधिमतां फटकोपधादिपाने वीक्षोपस्थितस्य विधकरपित्रादीनां पुर कुखमो मया एप्टोस्पायुष्कसूचफ इस्यादिका सुपरहितरेतुः स्खपितुः सम्यगयत्यायारम- हणा भीमार्यरक्षितपयुक्तमायेव, यत'-"ममाप्येव हि भाषेन, मारपेण तु भवेत् कचित् । पश्पेत्तपरयोर्यत्र, सानुबन्ध हितोष्यम् ॥१॥" अप्रशस्तो लोमो धनधान्याची मूर्ण, पता-"वधा मित्तकलसं नाविषवा पिअरमाए सपणे म । माई पपवेषि मुरिसो जो होइ षणमुद्धो॥१॥" प्रशस्तम शानदर्शनचारित्रपिनयषयावस्यशिष्य सवहादी नानासुतासंग्राहकोमाखाप्तियापकाविषुत्, चतुष्कपायप्रतिमेवादि पचर्षिशगापायां वक्ष्यते, योगे पप्यप्रशस्त मन मार्सरीदप्यानयोः प्रशस्त तु धर्मशलण्यानयोगप्रशस्ता पौरोज्य भारोष्यमित्यादिपापमयी प्रास्ता तु धर्ममयी देवगुरुगुणवर्णनादी कायोऽप्रशस्तो विषयलापासेषाकृत प्रशस्सस्तु धर्मकृष्योधुक्ता, सपा रागेण कामरागलेहरागरष्टिरागाणामन्यातरेण, तत्र कामरागः रुपावौ श्रीजम्पूजीवस्य भ्रासदाक्षिण्यासयत्तस्य भवदेषस्येवादमण्डितवपप्या लेहरागः स्वजनपनादी वोटिकमतप्रवर्तकशिषभूताविष मगिन्युत्तरायाः रटौ- शाक्याविरुदर्शने रागो इष्ठिरागः, स च सतामपि दुपरिष्याग', प्रमावतीदेपकृयापोषिततापसमक्तोवापन- मुपस्येन, तपा पाहुः श्रीहेमाघार्या:-"कामरागलेदरागावीपत्करनिवारणौ । दष्टिरागस्तु पापीयान, दुरुषोदः सप्तामपि ॥२॥' तथा पेण-अमीतिरूपेण गोष्ठामाहिलाविषत्, वाशब्दो विकल्पापो, रागद्वेपावपि प्रशस्ताव मशस्तीच, तत्रामशस्तो रागाल्यादी प्रशस्तोवादी भीगीतमादेरिष, उक्त-"अरिहतेसुम रागोरागो साहस पमयारीस । पस पसस्थो रागो म सरागाण साहूण ॥१॥" देषोऽमशस्तो द्विपक्षादी प्रशस्तो दुष्कर्मममा वादी तत्क्षपार्षोयतभीवीरादेरिव, रागद्वेषयोधकपायेपन्तर्मावेपि एषापावान विशेषतोउनहेतुत्वायर्श दुर्ज , पस्वाय, उपाच प-"जं न लाए सम्मसं लणषि ज न एइ संवेगं । विसयमुहेसु अ रख सो दोसो रागदो साणं ॥१॥” इत्यादि, तथा-"रागद्वेपौ यदि स्यातां, तपसा कि प्रयोजनम् तावेव यदि न स्यातां, सपसा कि प्रयोजनम् ? ॥१॥" शेर्पत निंदे' इत्यादि मारवदिति चतुर्यगाथार्यः॥४॥ अथ दर्शनातिचारं प्रतिक्रामति- आगमणे निग्गमणे ठाणे चकमणे अणाभोगे । अभिओगे अनिओगे पडिकमे देसिअ सर्व ॥५॥ 'आगमणे' इति आगमने मिथ्यारष्ठिरषयात्राः सन्दर्शनार्थ कुतूहलेन आ-समन्तागमने, एष तवर्षमेष स्वगहादेर्निर्गमने, तथा स्थाने मिथ्याष्टिदेवगृहावापुर्यमवस्थाने, 'पलामणे ततस्ततः परिभ्रमणे उपलक्षण स्वाभिपवनशयनावी घ, यहचमिति पूर्षगाथातोऽनुषसते, निपिद्धच आदानां कृतीगमनादि, यत:-"येसागि देसु गमण जहा विरुवं महालयहण । जाणाहितहा सावय! सुसायगाण कुतिस्पेसु॥१॥" आगमनादिप फ सति ?-'अनाभोगें' भनुपयोगे प्रमाववशास्सम्यक्त्वोपयोगाभाषे इस्यर्थः, सदुपयोगे सति फुत्तीर्थगमनादौ स्वनापार एष नातिचारः, तथा 'अमियोगे' राजाभियोगादिपलात्कारे, राजामियोगावयच पद, तब राजामि योगो-राजपारपश्य १ गणामियोगा-खजनादिसमुदायवश्यता २ पलामियोगो-राजगणव्यतिरिकस्य पलयतः पारतकप ३ देवाभियोगो-पुष्टवेषधशप्ता ४ गुरुनिग्रहो-गुरुपलात्कारः, गुरयच मातापितृभत्रोदयः, यवाह- "माता पिता फलाचार्य, पतेपा ज्ञातयस्तथा । वृद्धा धर्मोपदेष्टारो, गुरुवर्गः सतां मतः ॥१॥” इति ५, पृत्तिफा- हणार्य भीआरक्षिप्तप्रयुक्तमापेष, पता-"अमारपेष हि भावेन, मारपेष तु भवेत् चित् । पश्येस्थपरपोर्यप्र, सानुपन्ध हितोत्पम् ॥१॥” अमशास्तोलोमो धनधान्यावौ मूर्ण, पता-"यचा मित्तफलस नाषिक्पा पिअरमाइ सपणे अ। मारेई पविहु पुरिसो जो होइ घणलदो ॥१॥” प्रशस्तम शानदर्शनचारित्रपिनयफ्यायशिप- सनदादी नानाभुतार्थसपाहकोमाखातिवाचकादियत्, चतुष्कपायमतिमेदादि पञ्चशिगाथापां वक्ष्यते, योगे- प्पप्पप्रशस्त मन आर्सरौद्रध्यानयोः प्रशस्त तु धर्मलप्यानयोर्षागप्रशस्ता पौरोग्य जारोऽयमित्यादिपापमयी प्रशस्ता तु धर्ममयी देषगुरुगुणवर्णनादी कायोऽप्रशास्तो विषयधूताचासेषाफुत् प्रशस्तस्तु धर्मकृत्योटका, तथा : रागेण फामरागस्लेइरागरष्टिरागाणामन्यप्तरेण, तत्र कामरागः स्यादौ श्रीजम्यूजीवस्य भ्रातृवाक्षिण्यास तस्य भषदेवस्पेषादमण्डितखवायां लेइरागः स्वजनघनादौ वोटिकमतपयर्सकशिषमताषिष मगिन्युत्तरायाः रटौ- शापयादिकवर्शने रागो रष्टिरागा, स प सतामपि दुष्परित्याग', प्रभावतीदेवकृच्यूबोधिततापसभकोदायन- नृपस्पेष, तथा चाहुः मीहेमाचार्या:-"फामरागलेहरागावीपत्करनिवारणी । रष्टिरागस्तु पापीयान, दुमच्दा सप्तामपि ।।२।।" तथा पेण-अप्रीतिरूपेण गोष्ठामाहिलावियत्, पाशष्दी विकस्पार्यो, रागद्वैपावपि प्रशस्ताव प्रशस्तौ थ, तत्राप्रशस्तो रागा ज्यादौ प्रशस्सोईवादोश्रीगौतमादेरिय, उक्कम-"अरिहतेमुभरागोरागो साहस पभयारीसु । एस पसस्थो रागो अन सरागाण साहूण ॥ १॥" देपोभशस्त्रो द्विपदावी प्रशस्तो दुष्कर्मप्रमा- वादी तरक्षयार्चायतमीषीरादेरिव,रागद्वेषयोमकपायेष्यन्तर्भावेऽपिपगुपादान विशेषतोऽनपहेतुखाश बुर्ज यत्लाब, उवाच प-" म लहइ सम्मर्स लणवि ज म एए संयेग। पिसयसुहेसु अ रमा सो दोसो रागदो- साणं ॥१॥” इस्यादि, तपा-"रागद्वेपो यदि स्याता, तपसा कि प्रयोजनम् तावेष पदि न स्याता, तपसा कि प्रयोजनम् ॥१॥"शेष 'तं निवे' श्यादि माग्यदिति चतुर्पगापाः॥४॥ अथ दर्शनातिचार प्रतिक्रामति- आगमणे निग्गमणे ठाणे चकमणे अणाभोगे । अमिओगे अ निओगे पडिकमे देसिअ सब ॥५॥ 'आगमणे' इति आगमने मिथ्यारष्ठिरपयात्रादेः सन्दर्शनार्य कुतूहलेन आ-समन्तानमने, एष तदर्थमेष स्त्रगृहावेर्निर्गमने, सपा 'स्याने' मिथ्याष्टिदेषगृहावार्पामथस्थाने, ‘चमणे' तत्रैषेतस्ततः परिप्रमणे उपलक्षण स्वाभिपवनशयनादौ च, पदमिति पूर्वगाधातोऽनुवर्सते, निपिदच मादानां कुतीर्थगमनादि, यत:-"वेसागि | इस गमण जहा विस्तू महालयतर्ण । जाणाहि सहा साषय! सुसाषगाण कुतिरयेसु ॥१॥” आगमनादि घ क सति ।-'अनाभोगे' अनुपयोगे प्रमावषशात्सम्यफ्स्योपयोगामाघे इस्यर्थः, तदुपयोगे सति कुतीर्थगमनादी खनापार एवं नातिचारस, तथा 'अमियोगें' राजामिपोगादियलात्कारे, राजामिपोगादयश्च पद, तत्र राजामि पोगो-राजपारयल्प १ गणामियोगः-स्वजनादिसमुदायषश्यता २ पलामियोगो-राजगणम्यतिरिक्तस्य पलषत पारतपय ३ देषाभिपोगो-पुष्टदेववशता ४ गुरुनिग्रहो-गुरुपलात्कारः, गुरषश्च मातापित्मोदया, यवाह- "माता पिता फलाचार्य, पोपा शासपस्तया। वृद्धा धर्मोपवेटारो, गुरुवर्ग सतां मतः ॥१॥” इति ५, वृत्तिफा- सारो-दुर्मिक्षारण्यादी सर्वषा निर्वाहामावः ३, एपविधेऽमियोगे तथा 'नियोगे' अष्ठिमप्रिपदादिरूपेऽधिकारे च सति शेप प्रग्वत्, एवं दर्शनासिधारमामिस्थेय गाथा म्यास्याता, यद्वा सामान्येनेष न्यायायते-पथाऽना- मोगेन ग्रहाशदिष्यागमननिर्गमनस्सानादिना योऽतिपार', प्रयोजने सस्यप्यसावधानतया गमनागमनावे। पोन्द्रियादिवघहेतुकत्वस्यापि सम्भवेन भादानां निपिखस्वात् , तथा राजायभियोगे सति स्थनियमस्वपसनादो नियोगे व पापमये योऽतिचार, शेप तथैष, सानातिधारमाप्रित्य म्याकृतायाः पामात्यगापाया अप्येषं सामा न्येन म्यास्पा संमतीप्ति पञ्चमगाथाः ॥ ५॥ सम्प्रति सम्पपस्वातिचारपत्रक प्रतिक्रामति- संफा १ पंख २ विगिंछा ३ पसस ४ तह सथवो कुलिंगीसु ५। सम्मत्तस्सइयारे परिकमे देसिम सब ॥ ६॥ 'संका कंसेति तत्र दर्शनमोहनीयफर्मोपशामाविसमुस्योऽहंदुतजीरावितत्वसम्पफमदानरूपः शुम मारम- परिणामः सम्यक्त्वं, यवाहः सिदपश्चाशिकास्प्रवृत्तिसिद्धमामृतष्यत्तिधर्मरतवत्तिकर्मग्रन्पसूत्रवृत्तिविनफूल्य तिममृतिग्रन्पप्रपनकलानसकीनाट्याचार्याः पूज्यनीदेवेन्द्ररिपर्याः "जिम १ अजिम २ पुन्न ३ पावा ४ सफ- ५ संवर ६ पप ७ मुक्स ८ निमरणा ९ । जेण सदहा सयं सम्म बागाइपहुमे ॥१॥" अन्यत्रापि-"जीवाइ- नवपयत्ये जो जाणइ तस्स होइ सम्मत्त । मावेण साइते भयाणमाणेषि सम्मत ॥१॥" तत्वप्रयाप्यवसायो पा सम्पफ्स्वम् , उत्तर-"अरिए देवो गुरुणो सुसामुणो जिणमय मह पमाण। इवाइ सुदो भाषो सम्मत्तं मिति जगगुरुणो ॥१॥” सम्पक्व चाईधर्मस्य मूलमत, यतो द्विविघधिषिधेनेत्याविमतिपस्या आहादशमती सम्प पस्वोत्तरगुणरूपमेदवपयुतामाश्रित्य त्रयोदश कोटिशतानि चतुरशीतिकोव्यो द्वादश लक्षाः सप्तविंशतिःसहस्रा- णि दे शते व पुत्तरे भवाः स्युः, पपु ष केपल सम्यक्त्व प्रथमो मतः, सम्यफवं विना च नैकस्यापि मनस्य सम्मया, अत एवोक्तम्-"मूल वार पाहाण, आहारो भायण निही । पुच्छफस्सावि धम्मस्स, सम्मत्त परिकि त्तिय ॥१॥” एतत्फल चैवमानः-"मतोमुनुसमित्रापि फासिभ जेहिं हुन सम्मत्त । तेर्सि अषवपुग्गलपरि- अहो पेव संसारो॥१॥ सम्मविही जीवो गराइ निमा विमाणवासीस । जाइन विगयसम्मत्तो आइप न पदाउओ पुर्षि ॥ २॥ ज सफरत कीरइज प न सफाइ तयमि सबहणा । सदहमाणो जीयो षवा अयरामरं ठाणे ॥३॥” सम्यक्स्वे जयविजयपफया, सा घेयम्-अघ्राभूगरते मूरिमूतिमिर्भरितेऽमितः । स्वःस्पर्दिाद्धि- मिर्पिश्चानन्वि नन्विपुर पुरम् ॥१॥ दो।स्थ्यदौर्भाग्यदुर्भिक्षावक्षयमयावयः । [दोस्म्यादीनामेच यत्र, सर्व- सम्पत्पभवत् ] सर्वसम्पस्पदे पत्र, दौसध्यादिष्विव जज्ञिरे ॥२॥ अमात्रशाषनासी, तमासीद्धर्मनामभृत् । माभूदर्मनयैश्वर्यसम्पदा मिपमेलकः ॥ ३॥ यत्रयानासु घमूसमुत्यितै, रजोमरैः सप्रसरैः पुरःसरैः । विभाज्य भाव्यर्थमिवादितोऽप्पल, मालिन्यमानीयत पिद्विपां मुम्ये ॥४॥ मुख्याऽमुष्याऽग्रमहिपी, विलुपीय मीयुपी । श्रीकान्ताऽन्या व श्रीवत्ता, श्रीमती व तृतीयका ॥५॥ जज्ञे मान्यः सुमनसामाषायास्तनयो जयः ।
विजयम द्वितीयाया, नाना पाना अगखयन् ॥ ३॥ दिल्यस्पायुरुगुणैरे, समं सम्यक्त्वमेतयो। पाल्पेऽपि मागमषात् प्रादुरास कर्पासरस्वत् ॥७॥ तयोस्तुल्याकृतिषयोवियाशीलगुणभियोः । ऐक्पप्रख्यममूत्सल्यम सिम्पामिष शिक्षितम् ॥ ७॥ यता-"पाप्योरुपकृति सत्त्वं, निया ममशुनो पलम् । निहाया यक्षतामणो, सखितां शिक्षपेत् सभी ॥९॥" पुनः प्रकृस्या दुर्मस्या, श्रीमस्या अप्यषामवत् । नयधीनयधीराहा, पहिलो इवाम्युजः ॥१०॥ परमाग प्रजाराग, प्रेक्ष्य सापत्रयोः परम् । इयालरीयावर्षीक्षा, मीमतीति व्यचिन्तयत् ॥ ११॥ मिपासङ्गतयोः सर्वमतपोरेतयोः सतो। राज्याशाऽपि क मे सूनो सीसूनोरिष तुषम् ॥ १२॥ तस्कि- विवायलिहितं, करोमीयप तत्कृते । सा परिवामिकामेकामावर्जयवनार्जषाम् ॥१३॥ सिदटकशक्त्याऽथ, श्रीमस्युक्या भूपस्य सा । अन्तास्वम दो स्वम, राज्याधिष्ठायिकास्यया ॥१४॥ इवा स्वामचिराद्राजन् !, राज्य मेतौ निवृक्षतः। दुर्जयो जयविजयौ, दैत्याविष नवोत्पिप्ती ॥१५॥ तदुच्चाविमो विन्याः, सपयात्ममुवावपि। दुष्टप्रणापिय पूणा, का चिन्या स्वघातके ॥१६॥ प्राथ्यमाज्यानुरागेण, तब राज्यादिवेन्यहम् । हिता हिताबई पन्मि, पपोचितमपोकर॥१७॥ स्वमतोऽममाप्ततस्थमा, श्रीमस्याऽभ्येस्य भूपतिः। शसस्तथैव स्वस्थमोपलम्मोदम्मि धीरहो । ॥ १८॥ तसंपादोदपरिपिपादो मेदिनीश्वरः । सतामुचितया चित्ते, चिन्तयामास चिन्तया ॥१९॥ सत्समवसमेताभ्यामेताम्पामेतककथम् । समवेत् पुष्पदन्ताम्यामिवान्घतमसोद्गमः । ॥२०॥ अखप्रदत्तखमम, नैव मिथ्याऽसवाक्यषत् । तस्किंकर्ताऽस्मि हा इता, सत्तो हन्तामिवाकपम् १ ॥२१॥ विषक्षोपि संबर्स, खप शेतुं न युज्यते । पुत्रौ किं पुनरीदक्षी, सरक्षी कल्पवृक्षयोः ॥२२॥ सयः कश्चिशिमिष्य, चेतस्तवेतवेतयो। कुर्वे नियन्त्रणामाप्रमियताऽपि न मे भयम् ॥२॥ ध्यात्वेति पानि धात्रीशा, शहमानः कुमारयोः । प्रदेश पार- पामास, मविश्वासः श्रिय पदम् ॥ २४ ॥ अथ श्रीस्थानकास्थानस्यायिन तायिन मुवः। ती नन्तुमागतो दौथा रिकेण द्वारि पारितौ ॥ २५॥ इयताऽप्युनकैनी, मौनेनैव तवैव तौ । पञ्चानिवृत्तौ कर्तुं च, प्रवृत्ती मन्त्रमित्यथ ॥ २६ ॥ विनाऽपराधापमिषामेष यथायोरपि । राज्ञाऽयक्षा विधीयेत, तन्न स्थातुमिहोधितम् ॥ २७॥ यतः- "मा जीवन् यः पराषझादुःस्वदग्धोऽपि जीवति । तस्याजननिरेषास्तु, जननीलेशाकारिणः ॥ २८ ॥" तदवश्य प्रयास्यावा, खैर देशान्तर परम् । कः स्यात् परषशे वैवषशे जानन् शुभाशुभे ॥ २९ ॥ देशान्तरदिक्षाऽपि, पूर्यतामेषमाषयो। भूजानिरपि जानातु, स्वसून्वोरभिमानिप्ताम् ॥३०॥ यत -"प्रयः स्थान न मुञ्चन्ति, काकाः कापुरुषा मृगाः । अपमाने प्रयो यान्ति, सिंदा सस्पुरुपा गजाः ॥ ३१॥" फिश्चित्मपश्चितं चैतद्रिमातुर्दमते सुषम् । युक्त पास्या न तु पितुरीरंग राजाज्यवैप वै ॥३२॥ फिन्तु निर्दम्भसरम्म, उपालम्भः प्रमोरपि । शाप्यः फोऽपीति तो युक्तपाऽन्योक्ती लिलिखतुः क्रमात् ॥ ३३ ॥ से चैते । पचप्रयेण-तुलेऽवलेप पहसे पृथैव, सम प्रमाण निखिलानयेऽहम् । गुस्नघस्तावगुरुन् यदुधान् , करोष्यशेपान कुरुपत्समांश्च ॥ ३४ ॥ रमानि रक्षाकर माऽवमस्था, महोम्मिभिर्यधपि ते पाहूनि । हानिस्तपेवेच गुणैस्विमानि, मावीनि भूयल्लममौलिमानि ॥३५॥ न पैप वोपस्तप किन्तु फस्याप्यन्यस्य यः क्षोभकरस्तपापि । गुणोऽयवाश्य कथमन्ययाऽस्तु, तेपी गुणैः स्वैर्महिम प्रदिः ॥३३॥ सिंहद्वारे लिविस्वेद, सिंहपस्साहसान्वितौ । साप मुगुप्त निष्कान्ती, द्राग जीवाधिष तौ पुरात् ॥ ३७॥ मणिमदीपः शान्स्पईये नित्यप्रकाशिनि । पुराइहिर्जिन नखा, तापिति स्तुतिमूचतुः ॥ ३७॥ निष्पान न्दपप्रपाणसरणी श्रेयोऽयनीसारणी, ससारार्णवातारणैकतरणी विश्वर्दिविस्तारणी । पुण्याकरमरमरोहधरणी पामोहसंहारिणी, प्रीस्पै फस्य न तेथिलातिहरणी मूर्तिमनोहारिणी ॥ ३९ ॥ ततस्तो मस्थिती दूरे, प्रान्ती पिान्तये स्थिती। पटाधा झापि सुष्यापानुजो मानस्यपामजे ॥ ४०॥ यक्षिणी यक्षमापम्पो, तवा तटवा- सिनी । एतो द्वापतिथी नापाऽऽतिथेय प्युईत ॥१॥ योऽपि सोऽप्यतिथिः पूग्या, सर्वेपामपि सर्षया । शुभैः किं पुनः प्राप्ताविमौ निजगदुत्तमौ ॥ ४२ ॥ आल्प यक्षोऽपि दक्षोत्तपा, साधु साध्वम्यपाः प्रिये !! दिव्यपस्तुप्रय वस्त्या, फारस्पातिथ्यमेसयोः॥४३॥ महामनस्तत्र पाठसिद्धः शुया टुर्व स्मृत । सप्तकृतः ससमेह, माज्यसामाग्पम्दाद्विवः ॥ ४४ ॥ इटाकृतिकृतियोमगतिपिपपराइतिः । श्पर्दिभोज्पाचासिमामा- रमार्थिसान्महामः ॥५॥ महौषधीपं शमाग्निम्पालभूताविकोपात् । पिये! अपीप मुवनयीसारमिय अपी॥ ४६॥ जयाय आपपिस्वेद, परदे प्रमवेन सः।चिसध्यं भाग्यमाओ किं नाम दुर्लभम् ॥ १७ ॥ माहात्म्येन महीपप्पा, निमिषानुपद्रवम् । जपोऽपि सुप्याप सुम्यं, मुदितोऽथाकुतोभय ४८ निवाष्पप- गमे प्राव्यमुहते हितबस्सला । जनकस्तनयाय, विजयाय जयाहयः ॥ ४९ ॥ पक्षातिपेयीसान्त, स्पाइस्य विधिपूर्वकम् । राज्यमन्त्रमवावाज्यमस्वैमासिस्थति चिन्तपन् ॥ ५० ॥ युग्मम् । पर्जपन् षिजयो ग्याज, म्याजड़े विनयी द्विधा । राज्यं प्रातः तवैवाई, तप सेवा च मे पुनः ॥५१॥ सौमित्रेरिव मे राज्याज्ज्याय सेवा विशि प्यते । तदार्येणैष जाप्योऽयमार्यवास्तु राज्यभृत् ॥५१॥ दिस्संस्तस्यैव राज्यदि, सोऽप्यजल्पवनस्पमुत् । द्वयोरप्याययो राज्ये, न्याम्पे न्याय्येतरत् किमु ॥५२॥ तदायपि जपावस्तुमित्युक्त्वा तत्प्रतीतये । जपनिषा- बजपनप्पसौ लेहधीरहो ! ॥ ५३॥ ज्येष्ठवाक्यात् कनिष्ठस्तज्जपन्मिठस्ततोऽजनि । लघुदानुगामी स्यादिति सध्यापयनिव ॥ ५४॥ अथो जगद्वयथोयुक्ततमःसहारफारणम् । साक्षालगयत , श्रीगुरुगौरवास्पदम् ॥१५॥ पुरतः प्रस्थिती प्यान्साम्यथिती पथि तो तप्त । प्रेक्ष्यानुज निज प्रान्त, क्रमापाचिन्तयजयः ॥५६॥ फोऽय मुधिकया कायक्लेशालेशसहोधिप्तः। को नाम सुखसामयां, प्रेक्षामाग दुःखभाग मषेत् ? ॥ ५७॥ ध्यावेस्य- भ्यर्य सोऽम्पर्य, त मणिं तत्प्रभाषतः । खगषत् स्वगतिः खैर, वियचार कुमारयुक ॥५८॥ इत्य तद्रवदत्ते- पभोज्यभोग्यादिमिम तौ । जातो सर्पन सर्वाङ्गसुखिनौ सुकृतान्यहो ! ॥१९॥ नानाबलोकनोत्को, कृतार्थों तीर्थयन्तुन। । क्रमारतर धेशं, तो वस्राविव जग्मतुः ॥ १०॥ प्रातः प्राप्तौ सप्तमेऽहि, क्रमास्कामपुर पुरम् माझ्या स्पर्दादिव विष, चैत्यागैर्यनिरीक्षते ॥३१॥ प्रान्तम्योपषने मोथैर, फलितानतरोरघः । तस्थौ पोधेः फला पौष, ज्यायसोनुशयाऽनुजः ॥२॥ राज्यमय तुष प्रासा, सप्लाई मन्त्रजापत ।कुतोऽप्ययं मयि ज्येष्ठे, स्थिते. प्र न तु लास्यति ॥३३॥ प्रसघ मनमेषाप, किन्तु वास्यति नीतिवित् । अस्य पार्श्वस्थता नैपोषिता सन्मे मुने- रिय ॥३४॥ चिन्तपित्वेति चतुरस्तरसा निरगात्ततः जया किचिन्मिपं कृत्वाऽस्पृहता महतामहो । ॥३५॥ सतां धासोब नोपापिर्यस्परस्मै पदार्पणम् । आस्मने पक्वान तु, तेपामोपाधिक पुनः ॥६६॥ इतम-मायापस्तत्र निष्पु प्रधात्रीपतिमृतेः पुगे । अन्यवास्यन्स इस्मश्वसनमारचामराः ॥ १७॥ पुरान्तान्तवन्तस्ते, राज्याहीनासि तस्ततः । पुरादहिर्यातपन्सा, क्रमाव विजयान्तिकम् ॥ १८॥ तत्पुण्यप्रेरित श्य, माधुपेण्याम्युषाहयत् । गजोऽय गर्जित पके, इयोहाच इपितम् ॥ १९ ॥ सवारस मृङ्गारः, स्वयं भक्तिवशाखौ । दैवतस्येव तस्यार्प, किं न दिम्पानुभाषत । ॥७॥ त्रियोगजानि माकपुण्यानीवास्योर्स व पार्श्वयोः । म्यम्मत सितममधीम्यतां च पामरे ॥७१ ॥ उन्नतस्योमप्त स्थानमेवोचितमितीष तम् । द्विपोऽध्यारोपयत् स्कन्धे, प्रणेमुख प्रजाप्रसाः ॥७२॥ रान्पाईराजासिष्यत्मजाजयजयारवैः । पञ्चशम्बोस्पशम्दैम, शम्माद्वैतममूत्तवा ॥७३॥ इम गुणैः सातिशय, , विजय नाम दुर्मदी। मात्तराज्यं राजन्य, राजानं यो म मन्यते ॥७॥ त निग्रहीष्ये देव्येति, व्योम्युक्ते शक षत्सुरैः। भीतः स मेने सामन्ती, भाकसमेत समन्ततः ॥७॥ युग्मम्। सचिषाधीनपाषादीदिजयो व्यञ्जयन् शताम् । ममाग्रजोन काप्यस्ति, सशोप्यानीयतां द्रुतम् ॥७३॥ राज्य च धीयतां तमै, राज्याायाखिलैगुणैः । सति ज्येष्ठे कनिष्ठेन, राज्य प्रामं कपं मया ॥७७ ॥ तेऽप्यास्तद्विनीतत्वनीयोचिस्यथमस्कृताः । देव ! देव- तया दत्त, राज्य स्यास्कपमन्यथा ? ॥७८ ॥ सामी त्वमेव नस्तस्मात्, पापैतस्पुरं प्रमोइस्युक्तपैव सम हस्सी, प्रतस्पे तत्पुर प्रति ॥ ७९ ॥ अमुलायं विम्यकृत्यमित्याबर्याचदमदै । प्रविवेश पूर सोऽप, तत्कीर्तिम। दिगन्तरम् ॥ ८० ॥ सोत्सर्व वसुभाधीशसाये सिंहासनस्थिते । सामन्तमश्रिमियक्रेमिकोऽस्वार्दपनियत् ॥४१॥ जपो विजयराज्याप्त्या, कृतार्थः प्रस्थितस्ततः । तदानीं नामिलसस्य, राज्यमहोयशङ्कया ॥८२॥ महिना तन्मणे मायां, खे ष खेघरलीलया । यम्भ्रम्यति म स खैर, कौतुफी किल नालसा ।। ८३ ॥ नाना समानामन्येवा, प्रययौ स जयापुरीम् । महर्म्यसमृच्या या, लकाशामकारयत् ॥ ८५॥ जैत्रमलस्तत्र भूमान, प्रधेश्यावय' मिया। पुमा हात जगनश्रीजेश्रीन पुत्रिका ॥ ८५॥ साक्षात् कामलता कामलता नाम पणाकना । समास्ति सोऽस्यामासक्तस्सत्सौधे तस्थिवांचिरम् ॥ ८५ ॥ विनोपाय भनोत्पत्सिरीप्सिसाऽस्य कप न्विति । वत्से ! कथचिस्पति, तो लुब्धाकान्पदास्यवत.॥८७॥ सा माझा प्राह किं मातः!, सुम्या पच्छ पाऽभया । किं मण्यकार्यलेशन, मण्डकैर्हि प्रयोजनम् ॥ ८८ ॥ इत्यापुक्ताऽपि लोमार्त्ता, सस्पषणकवाग्रहम् । मया कपविनामुष्टमाइगृहीतवत् ।। ८९ ॥ ततस्तपा जयासाना, सोपरोधमपच्यत । प्रेममाभिया सोऽपि, पपास्थितमयोचत ।। ९० ॥ न फस्यापि प्रकाश्य स्याद्गुण स्त्रीणां विशेषतः । तस्यै तथापि स मोचे, स्त्रीवशाः किं न कुर्षसे ! ॥११॥ मातुः प्ररूपयामाहे (से), सत्स्वरूप ततस्तया । ष्टा दुष्टाशया सापि, तन्मणिग्रहणा- शया ॥ ९९॥ तत' कपटिनी नीतिकुहिनी कुटिनी रहः । दुग्ध लुग्धा पिकालीयान्वेपीद्विष्यग्महामणिम् ॥९॥ अन्यत्रावर्शनात तत्पाचे संभाष्य दम्मिनी । स पन्द्रहासमविरा, दधिवम्मावपाययत् ॥ ९४ ॥ सतो गुप्तां- शुफप्रपर्णवस्यास्य साऽमहीत् । ततस्योपल न्यस्य, स्वातरितरीतिषित् ॥२०॥ क्रमाच सापघानेऽसि- न , स्थाने मानति तं मणिम् । स्थाने विषादस्यातोऽपि, न विपादस्तवानि ॥ ९६ ॥ विना तरे किं तु किश्चि
पाचना तमर्षितुम् । प्रन्यायुदयिते सेन, स्पेदोऽप्युद्वधिता प्रमु ॥९७॥ हा हतोऽमि इतोऽस्म्युचैः, पापया नून
मकपा । नो पेस्कसमद्रासमपमेयमपायिपि ॥२८॥षग्रहासप्रयोगाव, शिरश्ण्वोऽपि समषेत् । इयव
पापि मे स्तोकमोक' किं बासम्पधिष्ठितः ॥ ९९ ॥ न स्यादुस्था गहे वास्या:, किं या हारपायहे नृणाम् । हा! किं
फर्रामि धर्मास्मि, दुःखान्यप दरिद्रयत् ॥१०० ॥ अप्येषं वममानोऽन्तरन्तलमामिवक्षषत् । सोऽस्यात् काम
लतासल्या, तथैव म्यसनान्यहो ! ॥१॥निर्घनस्याथ तस्याफा, विसर्जनफूते सुताम् । सुतरां गैरयत्तासामसौ
धाऽनुपाधिजः ||२|| यत'-"विभवो वीतसङ्गानां, पैवगम्य कुलयोपिताम् । वाक्षिण्प पणिजां प्रेमवेश्यानाम-
मृत पिपम् ॥ ३॥ सा पुनस्तद्गुणाकृष्टा, पिप्रकृष्टा विफर्मतः । प्रेम्णा प्रकृष्टाऽभापिष्ट, निष्ठामभि मातरम् ॥४॥
माप्तरेतेन ना पुण्या, समेतेन घिदेशतः । प्रत्ता हेम' कोटिफोव्यस्तवसौ स्यज्यते कथम् ? ॥ ५॥ इत्युकाऽप्यवि-
विकाऽमा, तापस्कारमकारयस् । दासीसफाशतो वेश्यावश्यानां ही घिसम्बना ॥६॥ ततोऽभिमानात्तस्था
नामिर्गसो दुर्गतो यया । हीविपादामुपगतो, गतोऽसौ शून्यवेश्मनि ॥ ७ ॥ इत: सखीमिः सहिता, दुहिता
तस्पुरेशितु । रन्तुमन्तासरिभाषन्मरालीयाप्तरत् ॥८॥तावत्सप्रेव दुर्वेषभवाष्पेतदोषतः। पिता लतेव
न्पपतत्, सा मृतेय विपेतना सम्मास्या खेवभूत् मामृत्, प्रतीकारानकारयत् । तानीमा घाम निषिधान् ,
लेहलानामिपं स्थितिः ॥१०॥ टकटकनवर्जे, न स्वस्याः फोऽप्पम्हणः । माधिकाविमहिमो हि, हिमानी दोष
दुष्टता ॥ ११॥ ततोऽस्यन्तार्सिमान भूमान् , पगेनेस्यघोपयत् । यो गुणी प्रगुणीकुर्याद्राजकन्यां कपनन ॥१२॥
तस्मै तां स्वर्णकोटींच, यच्छेत् क्ष्मामृत्यो जयः।इष्टस्तषणात् स्पष्टपटहरूमापघान्यगात् ॥१३॥ राज्ञाऽनुज्ञात मात्रमामात्रधीमप्रवादिवत् । शौचामगुण्ठनजापाचारम्परपुरस्सरम् ॥ १४ ॥ महौषधीमाविताम्मश्ण्टाछोट नया रयात् । राज्ञः कन्या पदूषके, कि म दिव्यौषधीपलात् १ ॥ १५ ॥ युग्मम् ॥ लोकोत्सराकृतिफलाऽनुमिसैत- स्कुलादिकः । सुविस्मिता प्रमुदितस्तमै क्षमावयिप्तस्ततः ॥१३॥ स्खकनीमयनीं वीक्षामाप्सां नागकनीमिष । यदी कनकफोटीं च, नान्यथा मापितं सताम् ॥ १७ ॥ युग्मम् ॥ महीनेसा महोस्साई, विवाहे विहिते तयोः । योतके कौतुक्रेनोधैः, सर्व सौमाद्रिक बदे ॥ १८॥ तन तस्यौ सुख सैप, वोगुन्दुफ श्यामरः । व्यायनुपाय सन्मत्या, प्रस्यानोतुं महामणिम् ॥ १९ ॥ अप च-राजाङ्गजादोपपिट्ये, प्रयुक्का गुप्तमप्यहो । फमित्कथविषुधे, घूर्तास्मा तां महौषधीम् ॥२०॥ तां जिपसुः कृतक्षत्रप एप विशेपतः । जयमावर्जयपाजाद्विनयायैः सुभूस्यपत् ॥२१॥ सैष विश्वास्य त गुप्ता, गृहान्तस्ता ग्रहीतवान् । इष्यामटवांध वाफ, घिग विश्वासमनर्थवम् ॥ २२ ॥ तदुक्तम्- "जीणे भोजनमात्रेया, फपिला प्राणिनां दयाम् । वृहस्पतिरविश्वासं, पाचाला स्त्रीपु मार्दवम् ॥२३॥ फन्यादि लाभान्सरितस्वेऽप्यनन्तरिताऽमुना । अमानि हानिः सा प्रायः, सुख दुःसे निमजति ॥ २४ ॥" कन्यादिलामा को वाऽस्योशिसूनोर्महात्मनः। दिव्यद्विवस्तुहानिस्तु, पुरखाकृलोचकैः कथम् ? ॥२५॥ इसे देवेन देयेनापरते ते नुवस्वनी। देवेनैष मापणीये, मानाधिक्पपलादपि ॥२३॥ तस्किं पृथा कपनयाऽन्यस्य पर्शितदैन्यया। इस्यन्तरेव दमेसी, दुरखमौर्षिमिवाम्मुधिः ॥२७॥ इतम-अभ्यर्य याचितोऽप्युर्जपं निर्षास्य वेश्यया। सामान्यमणिवन्नेय, ददी कित्रिन्महामणिः ॥२८॥ भाग्यषतामेष, विष्यवस्वंप्यभीष्टकृत् । कुतोषा पुर्नपेऽभीष्टं :, किन्तु पाप्मैव पामिनः ॥२९॥ ततो षिकारमझायाः, काम कामलतादयः म्यघुस्वामभ्यघुमापाप्पसौ तस्यैव दीयताम् ॥३०॥ कि पैथ राजमान्यत्वानाजलीला नमाज यः । साक्षात्कल्पद्रुमपि तं, हा! ग्रहामिरकासयः ॥३१॥ तामिरित्याए पालन्धाऽधिकस्तुधा व स्निी । किनिद्विचिन्त्य तद्रव, गहीवाऽगावयान्तिके ॥३२॥ दम्मेन दम्मिनी दुम्ला बता चोन्मुायन्स्यथा । हा यस्स! किं विमुच्यास्मात्रैव सम्भालयस्यपि ॥३३॥ यद्वा प्राप्तः पौरिमान, मान राज्ञः परं मितः । सर्गगत इपाङ्गीष, स्मरस्यपि कथं नुनः॥३४॥ विस्मारकस्याप्पस्माक, मरामस्तव नोकथम् । पग्रिन्यः पपिनीमाणनापेनेष पिकसराः ॥३५॥ स्वद्रियोगामिसन्तमा सुता कामलताछता। वत्स! जीवनदेनोवेनिर्याप्पा भवतव चेत् ॥ ३३ ॥ किन किधिस्त्वपूर्व, खेमेऽमामिर्गहान्तरे । फिसस्कमिति नो विग्रस्तुभ्य दयः प्रिया- स्मने ॥ १७ ॥ यहाणानुग्रहाणामान, खगहागमनेन च । मायनाम्यर्थनायां हि, सतां न फौशल किल ॥२८॥ जस्पिस्वेस्यर्पपामास, सातमै त महामणिम् । नठं पुण्यमिव स्पष्टमहो कपटपाटपम् ॥३९॥ तदाह-"पक्षिणां पायसो पूता, श्वापदेषु च जम्मुकः । नरेषु पूतकारम, नारीपु गणिका पुनः" ॥ ४० ॥ अक्षाकपटतस्पुश्रीस्मृति- सबसलामतः । तदा कोपोस्सुष्यहः, सोऽन्वम्झावसकरम् ॥४१॥ क्षणोऽधुना न कोपस्येस्यतः कोपं स गोप यन् । प्रीति प्रकटयोप्यामीस्पुपरखा, विससर्ज ताम्॥४२॥ सोऽपि कामलतां प्यापन , बिनप्योर्षीमिब वारणः । बागेवागातहरे धिग, व्यसनं पुरपासनम् ॥ ४३ ॥ प्रारबत्तसौ च तत्रैव, तवासता कियदिमीम् । तम्मणीपूर्व ।
माणर्दिमहतामप्यहो स्थितिः ॥४४॥ वियोगोद्विमचिन्तान्धिमग्नराजसुतोवितात् । तारगजामातृत्तान्तात्, लान्तात्मा माझवप्यमूत् ॥४६॥ व्यसनाद्विनिवर्तेत, जास्वय मम लमया। ध्यास्वेस्यमास्पमाहौ, माहिणोत्तस्य पार्षियः ।। ४६ ॥ तस्या पानो द्वारमेष्यामाख्यस्त पायवाहयत् । तापदाविषद्रीगपीमार्सः सोऽभ्यचिन्तयत् ॥४ा राई राज्ञाऽपि पिज्ञाता, स्थास्नुरन विटादिवत् । कप स्वास्य दर्शयामि, यामि तदूरतः फधित् ॥४८॥ ततस्ताय इवोरमुख्य, द्वारा निर्गत्य च तद्हात् । ख रूप च परापपे, निरगानगरादहिः ॥४९॥ नैवान कथि- छेति, खे खेघर श्योचक । मणिममाषावुप्तस्याप्यगाएरसर फधित् ॥५०॥ तत्रावघ्तरूपेणारण्ये शून्ये भ्रमप्नयम् । नष्टवस्वासिपिशून, शकुन प्राप्य पिप्रिये ।। ५१ ॥ पापहव्यो घ लग्घाऽस्मि, कथं घेर महौषधीम् । सावत्सस्या मिलत् पीस्पेवान्पोऽयघूतरूपमृत् ॥५२॥ जयस्तेनासपत् पृष्टा, स्पष्टयित्वा महौषधीम् । किंगुणेयं सोऽपि तां स्वामुपलक्ष्य मुदायदत् ॥५३॥ सस्यं घेक्षि तसेऽस्या, गुणानायौ गुणाम्यहो । भूहिकेय स्वया लन्धा, लुग्धा- त्मा सोऽप्यपाभ्यधात् ॥५४॥ पुर्यामेकस्यामेकस्माद, भो महास्मन् ! महात्मनः । महोयमान्महाविधामियास्मि मापिवानिमाम् ॥ ५५॥ गर गारशतपेवानया गुप्तमयुकया। स तत्क्षणात् क्षिणोति स्म, महायोपमहामहम् ॥५६॥ मरप्रयुक्ता तु कं हेतु, दोपहन्नास्पतोऽप्पसौ । तवस्या घेवमानाती, सदानायगुणान् भण ॥५७॥ स्तेन ततस्त स स्पर्ट, निष्पक्याचष्ट सप्टमस् । रे अनार्य! इत चोर्याहियवस्तु फलेत् कथम् । ॥ ५० ॥ अनामुम्राप्य- नय, क्रौर्यमृचौर्यमशिनाम् । विश्वासघातजातस्य, सस्प किं घूमहे तुलाम् ॥२९॥धत! सप्तयैवं मामिष पश्च- यसे जगत् । किन्सु काप्याशु सग्यासि पाप! पापफलनुषम् ॥६०॥ शपमेयेति तां क्षोणी, क्षिप्येष मुद्रवारुवत् । जीवनाश ननाश दाग, नुव दोषा प्रकम्पाते॥३१॥ समर्थोऽपि कृताः सन् , गतार्यपासितो जयः। तत्पठे नान्यषा विछ पापः पापेन पश्यताम् ।।६शा प्रषासारण्यवासाचमुनौषधमिवामयी। क्लेशेऽपि स्वार्थसिया सोऽन्वमोमोदिष्ट विद्यपान ।। ६३ ॥ विनोदात्यन्यदा भूता, निकामयामयामनः । भोगावतीपयोगाब्या, सोऽगायोगापुरी पुरीम् ॥३४॥ नमोगविमुपस्या, सभोगस्तत्र भूविम्।। देवी भोगवती विश्वसुभगा भोगिनी फनी ॥३६|| स क्षुद्रामि रिपक्षोद्र, सुदामा कौतुकाजनैपरीतः परितोऽभोपीत्, पटाहोघोषणामिमाम् ॥१६॥ष्टाविष्टा जीव्येत, फनी येनापनीशितुः। तो वत्तेऽसे सपा साश्वसहस्र व शत गजान ॥३७॥ ततः कलीकिल इयोस्कलिका नाटयन्नयम् । स्पष्टवान् पटर हास्य, विमय प जने पुनः ॥ १८ ॥ फम्यादिलामे भो! कापीघा वामन ! मा मनः । मुफा कनीयं घेणार्युका मात्र प्रतिमुतिः ॥ १९॥ न्यषार्यतारिख्येप, गैर्यतार्यतरैः पुनः । उपेक्ष्यत च मध्यस्थैरहो प्रेघ जगत्पितिः ॥ ७० ॥ तता कौतूहलानल्पजस्पलोकानुकूलगी । अगाम बामनोऽक्षामशक्तिर्घाम क्षमा मुजः ॥ ७१ | अहो आहोपुरुपिफेल्यादिवादिष्ययो वपु । नस्वा तुप मुपादिष्टः, स कन्याने निविष्टवान् ॥७२॥ मेषाम्पेप महीपच्या, माग्वगुसप्रयुक्तया। तो अपाजीवयामास, नहि तारर विसंववेत् ॥७३॥ सर्वे सविस्मया काव, विपावं च तदा दयुः । कन्याया जीवनात्तस्य, तागरूपनिरूपणात् ॥ ७४॥ आदानीये गुणे। कन्यादानी- येऽस्मिारोत्तम । किं नाम वामन मनस्वादि, घिग देष रमपूपकम् ॥७५ ॥ किंमाऽधुना निष्फलया, चिन्मया लतया- ऽनया । मान्यथा म्याद्विधिकृत, न्याहत च महात्मनाम् ॥७६ ॥ कन्याखेदं अनन्यादेः, साव हाद च दुर्ववाम् । अम्मै जनप्रवाद घावमन्येमा ददामि तत् ॥ ७७ ॥ विमृश्येति नृपोऽम्म तां, याषयच्छति तापप्ता। कुर्वन् स्वगर्व सर्वस्व, पर्यस्त्वाश्यावखर्वगीः ७८॥ महीन! हीति हीनामतुर्वशायेदशाय मे। किं हसीं पायसायेव, बदास्येता विदायर १॥७९॥ स्वया वताऽपि वा कन्या, कर्य मा स्वीकरिष्पति! । कथ पा लोकसांमस्यमत्यन्सानुचित पद: ॥ ८०॥ तदुक्तम्-“पयपि न भवति हानिः परकीयां परति रासमे प्राक्षाम् । वस्तुधिनाश इष्ट्वा तयाऽपि परि थियते चेतः ॥ ८१॥" सदिय दीपमामापि, स्वया नादीयते मया । खोत्तरीयानुसारेण, ननु पादप्रसारणम् ॥ ८२ ॥ करीरनिम्मादिरतेाक्षावणविदूरगात् । उष्ट्रावपि निकृष्टोऽसौ, खानुरूप न वेत्ति य ॥८३ ॥ श्लेष्मादि- संश्लेपमुपमन्दनादिविनिर्मुखा (गः)। मक्षिकातोऽपि स क्षुद्रः, स्वानुरूप न घेत्ति यः ॥८॥ आवाने पदने दाने, निदाने सपनेयने । आसने शयने यानेऽप्युत्थाने स्थापनेऽर्थने ॥ ८५ ॥ याने विधाने सन्धाने, योषने पोधने घने । हाने मानेमिमाने ष, समाहाने विषाहने ॥८६॥ उस्पाटने विघटने, घटने स्वेटनेऽटने । पाटने छुटने ज्ञाने, | विज्ञाने सेवने वने ॥ ८७ ॥ पठने पाठने गाने, फोपने गोपनेऽसने । एवमाविपु सर्वत्र, या स्पं थेद विवेत् सः ॥८॥ फलापर्फ । सनहस्स्येवम् खग्रहेऽन्पग्रहे पापि, कृत्लकृष्येषु फूत्यधित् । खमतिष्ठाऽहताशपाचनुरूप प्रयतते ॥ ८९॥ इत्थ तस्मिनुत्तमत्यापिसंपादिनि चादिनि । धमचरीक्रियन्ते सा, सर्वेऽप्युषीश्वरादयः ॥१०॥ गुणानुरागिणः खल्पास्तेभ्योऽपि गुणिनस्ततः । गुणिनो गुणरक्ताच, सेम्पः स्वागुणधीक्षिणः ॥११॥ म्यास्यरनेऽप गां राजा, नर्तकीपदनर्तयत्। मो भद्र! ते मया रोया, कन्या मान विधारणा ॥९२॥ माग्याः प्राणा: प्रति- छाया:, पुस सस्यैष गीHषम् । तत्तस्यै कि न क कुर्यादिशिष्य च महाशयः॥९३॥ तवर्षमेष पित्रायः, भी रामो पनपासकृत् । न न्पयारि हरिमन्द्रेणाप्यफारिककर्म तत् ॥९॥इस्प प्रमाष्य धमाष्यमनपेक्ष्य की ददौ । पद्रविष्यः भाग भविष्यत्मिये तस्मै मिय तु सा ॥९५॥ कन्या कन्यामनन्यापैरप्यमानि तथैव तत् । अहो पचननिर्वाहमहोत्साहो महात्मनाम् ॥ ९३ ॥ सूर्णसम्पूर्णतत्तारकपरीक्षः स सुपर्ववत् । रूपव्यक्ति स्वशक्ति ष, म्यक्तीकीमपानवीत् ॥ ९७ ॥ पनामनेन रूपेण, भूप! रूपसनी कनीम् । पाणी कुर्य कथ फुर्षे, तस्कथमित्सुरू पताम् ॥ ९८॥ नमीठसाप्यसिदिम, साहसावेष देहिनाम् । येन निर्लक्षणोऽपि स्याहाशिल्लक्षणाधिकः ॥१९॥ यस:-"अस्थिप्पपीः सुख मांसे, स्वचि भोगाः नियोऽक्षिपु । गतौ यान खरे घाझा, सर्व सस्चे प्रतिष्ठितम् ॥ २००॥" सत्वमारस्य तज्जाव्यमय महिसास्कृतम् । प्राग नेष्येश निज देई, नि सन्देह परां श्रियम् ॥१॥ इस्युक्खा सखिकां कृत्वा, सस्वामः सकलेप्यपि । पश्यस्सु विस्मयमयस्वेदोवयवयादिमि ॥२॥ ज्वालाजटाले ज्यसने, स पपात पतपत् । तत्क्षणाभिर्ययो थोपेप्रिस्चित्रं पतङ्गवत् ॥ ३॥ युग्मम् ॥ माहात्म्पेन महीपघ्या, न बग्पा स्वल्पमप्ययम् । जसे मणीमहिमा च, विम्यमातनरूपमृत् ॥ ४॥ अपोर्विस्मितः लसमितः क्षितिभू- वादिमिः । सोऽनुयुक्तः सनिबन्ध, यथास्थिप्तमचीकथात् ॥५॥ मनशम्युक्तितः किन्तु, महामणिमहौषधीम् । सुपी संगोपयामास, तयो रक्षा तथैव हि ॥ ६॥ ततः प्रमोदमेवस्ती, मेदिनीमान् महामहः । तेनोवास व्यधा- 7 दिम्पभोगिनी भोगिनी कनीम् ॥७॥शत मतङ्गजान पिश्चातानवान् सहस्रशः । कृती वितीर्णवांचास्मै, सौधागण्यघनायपि ॥ ८॥ मोगिन्या सह भोगीन्द्रः, स नरेन्द्रमहामहम् । अवाप्य चित्र तत्रोपैथिर स्पैर म्य- लालसीत् ॥ ९॥ मदा कदाचिवम्चीयाचारम्परपुरस्सरम् । माकान्तमिव त यान्तमाक्रीस क्रीउनेछया ॥१०॥ मेक्ष्य साक्षेपमपाक्षीत् , पभाक्षी सत्र कामपि । वास्तव्यां काऽप्यषास्तव्या, फ एप सखि ! गच्छति ॥ ११ ॥ युग्मम् ॥ दशव गारशम्दा साऽप्पशन्दायत तां प्रति । तत्तवाधर्यनिर्माता, जामाताऽय महीपतेः ॥१२॥ अपात्समिशम्यैप, सुमना व्यमनायत । पर परिभवस्थानममिमानवता पवः ॥ १३ ॥ यतः-"उत्तमाः खगुणः क्याप्ता, मध्यमास्तु पितुर्गुणैः । अघमा मातुलैः स्याताः, श्वशुरैरधमाधमा ॥१॥" तप्त एव ततः पमानिवृतः स सुपुप्तात् । सौषं प्राप्त प्रतप्ता समेतचेतस्यचिन्तयत् ॥१५॥ न सर्ययाऽत्र मे स्थातु, युक्त नापि जपापुरीम् । तत्रातृविजयोपान्तं, यामि कामितमुधकै ॥ १६ ॥ ममानर्जितराज्यस्य, प्राज्यराज्यशपाऽमुना । सयोगः किंगुणो यदा, ग्रहस्येव विवस्वता ॥रा सत्माज्यराज्यमर्जिवा, जिस्वाऽरीन् परमर्द्धिमान् । गन्ताऽस्मि धातुरम्पर्णमेय स्यागौरवं सुषम् ॥१॥ महशमाप्सराज्योऽपि, गुणैः माज्योऽपि सोऽन्यथा । मां न सन्मान येत्रातु, निश्वा (घा) ने नदि नानकम्॥१९॥ ध्यास्वेति राज्यमत्र स, मरमप्पस्मरनिय । सम्यग् न सम्मार विस्मारणाप्तत्तत्म मावता ॥ २०॥ पदे पदे लीलपा स्यागसमत्यागत विदाम् । विदांपरस्पाप्यस्यासीन तदा तस्कपश्चन ॥ २१ ॥ इत्स्वेदपेवनामेदस्पष्टपद स तत् । घिफ माग्दष्कर्मसोन्मादममावमदिरान्धताम् ॥ २२॥ सोऽनन्यग तिका प्राग्वत्, स्वगसिर्गतवांस्ततः । मासु तं मममम्यु स्थपन्धुमम्मुधिमम्वषत् ॥ २३ ॥ परीक्षाी परीक्षार्थमथा ! छानिमित्तषित् । मुस्खा भ्रातुः पुरः मातोता स्वास्पातषानिति ।। २४ ॥ ज्ञानेन जाने मुजानेऽनुमानेनानुमेय पत् । पासमषासतरिम्पयस्वैश्ययोजनादि ते ॥२५॥ सतमामुनाभर्यनिकेतर्जस्पिातैपः। धमस्कृतः स्मृत- प्रादवियोगा सासुरग जगी ॥ २६ ॥कास्ते कप भो! महन्धुः, कदा संगस्यते च मे । सोऽप्याइ सुरवत् खैर, विदरन् स सुस्ती भृशम् ॥ २७॥ सङ्गतिस्तु का तेन, सगा सम्पयतेऽत्र ते । पर्टिष्णुषि नेपांशो रदूरविदा रिणा ॥ २८ ॥ यमा विपोचमात्सोऽपि, सम्पयेत सपथपि । वैवषदिव्यशक्तीना, नेष किशिदगोचरः ॥ २९ ॥ किन्तु धातुः सातिस्ते, नैव सङ्गतिमङ्गति । कप ज्येष्ठा कनिष्ठस्य, सोटा सुमोदिमीरशीम् ॥३०॥ पाणीममा णीकोणीमान, मा भाणीभद्र ! भेरफट । दिस्सदैव हि राज्यस्प, संजिगांसोऽमि पन्धुना ॥३१॥ सोऽपि कोऽपि निरीदेप, रेयाभूस्कोहरेषु च । शिशोमै मोज्यधवाज्य, य: स्वमित्याय्यमप्यवात् ॥३२॥ स साम्राज्याप्सिसमये, मयाशोन्यात सर्वतः तपापि कापि न प्रापि, पापिनेय निधिर्गतः ॥ ३३ ॥ तस्सामाषधि मात्र, धारये नैव वीजपे । भराजपचामरे येत्यप्रदीपममिप्रहम् ॥ ३३॥ तत्काऽपि शक्किमेत्ते सत्, सम्प्रत्येवार्यमानय । सोऽप्या यदीक्षवाकर्षविपया कर्पयामि तम् ॥ ३५ ॥ पवादः ममदत्तिरोभ्य रपात् कचित् ! जया साक्षादम्। बनान्तर्मतिर्मानुमानिय ।। ३६ ।। जय जयवपुष्मन्तमिवावेश्य म्पसिष्मपीत् । भामोमोवीन्मेदिनीमानननसीब । सप्रमात् ॥ ३७॥ ततः स्वत्तमुगीर्य, कार्यविदिनिवार्य छ । राज्यादानासह राज्यमन्त्रममाजयोऽग्रहीत् 7 ॥ ३८॥रवेरिय विषुः सिद्धस्वार्थः श्रीयिजयाजयः । सप्तो निर्गत्य स्वगतिर्गतो भोगापुरी पुनः ॥ ३९॥ जजाप घ स निष्पापत्तिस्त मप्रमावसः । सप्तमेऽष्टि नपं नैमितिकस्तप्रेत्युषाच च ॥४०॥ पलावालानमुन्मूल्य, पहस्ती पुरीजनान् । मत्सोऽधुना धुनात्युपैश्वेन्महापायुषद् द्वमान् ॥ ४१ ॥ सदा तप व मावि, पत्रस्य पञ्चमे- ऽहनि । परलोकार्यपाथेय, तयथाऽहमपाचर ॥ ४२ ॥ सतो वहननुलेगसवेग सत्वभन्नुपः । प्रादात्तस्मै तुष्टिवा नमिषोः शुभशंसिने ॥ ४३ ॥ जयाय तनयाभायाहस्था राज्य सदैव सा । सगुरोर्वतमावस, पानावानविदा परः ॥४क्षा अचिराचिरफार्यस्य, चिकीकाव्यसोऽनिशम् । फायोत्सर्गात् पश्चमेऽप्ति, प्रापोथैः पञ्चमा गतिम् ॥४५॥ सवाज्यचिन्तां कृस्वाऽय, जया प्रति जयापुरीम् । मचचालायला चक्रे, धम्चयलाघलाम् ॥ ४६॥ अभ्यमित्र्यमिवाभ्येतमेतमेतकृपधरैः । जानन मामातर पुर्यामानयवस्तुमानतः ॥४७॥ सपुत्राणां कुपानत्वा सी पात्राय सोऽप्यथ । राज्यमुत्सृज्य प्रवज्य, शिवसाम्राज्यमागमत् ॥ ४८ ॥ माग्भवमेमदुर्मोयतया काम- बता च सः योस्तुतीयां कृतवान् , राज्ञी राज्ञो न किं भवेत् ॥ ४९ ॥ निकृतीनां कृती दया, तां स्वको निर- कासपत् । स्वदेशसस्तोपरोपो, महतां न हि निष्फलो॥५०॥ तत्राप्यसौ राजसूत्रमासूश्य खमियादियुक । मेम्णा कृष्टो रश्मिनेव, गौरागाद्विजपान्तिके ॥५१॥ मिपामिस्तिमृमिस्तामिा, सुभगेनेष शक्तिभिः । पराक्रमेणेष नयो, जयेन विजयो व्यभात् ॥५२॥ भ्राने वागतमात्रेण, प्रेम्णामात्रेण सेन ते । वदे मुदोपदा मण्यौपायौ विष्यनिधी इव ।। ५३ ।। जयन्तीमपि रूपा, जयन्ती विजयाझ्या । जयन्तीपुरीशपुत्री, सययरेऽयणीत माम् 1॥५४॥ स्थम एप्लेत्यन्यवोस्को, जयन्त्यां विजयो जये। न्यस्य राज्य मणीशसया, बगस्याऽगार खगेन्द्रषत् ॥१५॥ फुस्पः कुलरूपम, फौतुकात्कोतुफार्थिकः । गुरवद्वेष्ठितः स्पष्टमासिष्ठोः स्वयंवरे ॥५६॥ दीर्घोष्ठवन्तसूक्ष्माक्षि यफनत्रफराविमिः । ससपेष्टोक्सिमिप, कस्य हास्पाय नाभवत् । ॥ ५७॥ सन्मञ्चस्थनरेशालिशालितेऽसौ स्वयवरे । मनुरायो न्यभावाजिराजिन्यामिष मर्फट: ॥५८ ॥ विश्वोत्सरस्वमीप्सुम्मेत्तद्विश्वप्रवर परम् । स्वयं परे फुन्जरूप, स्व वृणीयाः सयवरे । ॥ ५९॥ स्वमान्ताँप्रदेश्येत्याविध विष्टाधिकाऽथ सा । समागास्वर्गिक न्येय, नयानस्या नपाजा ।। ६० ॥ युग्मम् ॥ मास्वामिना हरमनासि, साहरत् पश्यतोहरा । तान् से तथा ऽयो प्राणेश्वरीमेघ चिफीयः ॥३१॥ वेत्रिणीवर्णितान् सर्वानुर्षीशान सप्रियोऽपि सा । स्वारुग्या व्यमुचनाही, निर्गन्योस्फुटपुप्पषत् ॥ १२॥ माऽमीपा पक्लिमेवोऽदिसीयास्सिलराजमुक । खेदात्साऽयादि वेनिण्या, ननु फुसमिमं पृणु ॥३३॥ तयुक्ति सस्यतां नेतुमिव खमामयेण साघरस्र कुन्जकण्ठे, निदवे च पधे मुवम् ॥१४॥ सोत्कर्ष्याभूतः कुन्ना, मामृत स्यातास्तदा । रे दुर्भगाः स्वदीर्भाग्य, द्विष्ट द्विष्ठास्तु माम माम् ॥ ३५॥ श्रुत्वेत्पुपकला केऽपि, नपाः कोपाद्विपाइय। कन्या हातु महर्तुतं, बागवघापुस्वायुधाः॥३॥ त्रैलोक्पत्रासकृस्कि विपदर्शनसस्वसौ ।हर्पक्षववष्यमीमासयामास तान द्रुतम् ॥३७॥ कन्पापितमहीमट्टलोकेष्वय क्रमात् । सकार्यचिन्तामात्सर्यभयामर्यमयात्मसु ॥ ६८ ॥ स्वर्विमानधिमानस्वऋदिमानममानरुक । तत्रैक मापदप्तीर्या वादीदन्दीय कोऽप्यतः ॥ ३९॥ युग्मम् ॥ जय श्रीविजयक्ष्माप!, मापमूर्द्वन्यपन्यपी । दक्षिणभेण्यषीशा L सकन्योनाइनहेतये १७०१ स्वामारयति समझा, मातीवषसाऽलसा । उत्कृष्टकन्या बुस्कृष्टयरस्यैवोचिता मता ॥७९॥ युग्मम् ॥ खामानेतु विमानेन, मान्य मामेप नेचरम् । प्रेषीत सधःप्रसपैता, प्रार्थना तस्कृतार्यय ७२|| अयो सहाय्याप्त स्योत्सरणिप्रभोः पुमान् । तथैष कन्योबाहार्ष, विजयालयमाझ्यत् ॥७३॥ सम निमन्त्रणमहो, प्रापूर्णस्येष मुक्तपे। प्राक्पुण्यालम्पमागल्भ्यसम्मवे किं भवेन पा १ ॥७४ ॥ ज्ञातोऽसीत्यथ स सस्यकुन्जरूपा खरूपमृत् । रामः सीतामिव प्रीत्योपयेमे पार पतिपराम् ॥७॥ श्रेणियेशयोः कन्ये, अप्युपायस्त स क्रमात् । धैजयन्ती जयन्तीं च, रतिप्रीती इव स्मरः ।।७३ ॥ श्रेणिद्वपेऽपि श्वशुरोपरोधेन सगौरषम् । कियत्स्थिस्या स निस्याईपस्यार्चातः कृतार्यभूत् ।। ७७ ॥ भौतादिवत्ममूतानामुपहासाचसफलः । स्वमः सुषीजवत्तस्प, मुसरो सरसफलः ॥७८॥ खेटेन्वयत्वेटनानायिमानादिश्रियाऽयस स त्रिप्रिया स्वपुर्यागात्, पौरखसोयगौरव ॥७९॥ उर्धीमुमपानुवर्षी कर्षन सैन्यैः स माग्रजः । या विद्याभूद्विमानैम, मतस्पे पितर प्रति ॥ ८०॥ दत्तान्यदैन्यै स्तस्सैन्यैरजन्पैरिय सत्पिता । पिहस्सस्त सनिमित्तोत्साहितश्चाभ्यपेणयत् ॥ ८१ ॥ पाहिन्याः सामे युद्धतीर्थ अदालुरुषकः । सनि निवार्य विजया, सधैं साईमयुभ्यत ॥ ८२ ॥ महोपध्यामालगनात् , सैन्यान सर्यान् पितु' स तु । छियाऽस्माण्यखिलान्यनिरमान सीरिव व्यधात् ।। ८३ ॥ चीतान एष पप्तापि, विशाल इष शास्त्रिका । विलक्षः क्षमितोऽभ्येत्य, विजयेन जयेन च ।। ८४ ॥ पुत्रौ सोप्युपलक्ष्योः, प्रेम्णाऽऽलिङ्गयोलस- न्मदा । उत्कझोलाम्युचेलीला, पधाधिरमपाभ्यघात् ॥८५। षस्सी! सत्साघेकान्योकियापिनी वां वियोगता।
दुखोत्कण मे वर्षशत कल्पशातं स्वमूत् ॥८॥ स्वभाविवृत्तान्समपो, यभाषद्विनिषेधसः। मृखेऽपि पुप्रयोखि श्रे, सौमनस्य पर ध्यपात् ॥८॥ सन्योवृत्तान्मिपः प्रोक्तावत्युपैर्पिमितः पिता । पुरे परैमर्नीिस्वा, तौ राज्याय न्यमप्रयत् ।। ८८ ॥ विजयोत्पा जये राज्यमारमारोप्य समियः। चित्र निर्पतये तीमं, मप्तमार पभार सा ॥ ८९ ॥ तवाज्यचिन्तामायोज्य, नयधीरे महाशयः । निस्य हरेईलीवास्याद्विजयस्यान्तिके जयः ॥ ९० ॥ फर्धन दिग्विजयमतो, विजयः सजयो द्विधा । योगत्रयमिर्पिः क्षमापणत्रयमसाधयत् ॥ ९१ ॥ तलामा विजयपुरे, स्पाते कामपुरेश्य सा। राज्यं पके चिर सेव्यो, सधैर्यासुदेवपत् ॥९॥ धर्मसनमीमसेनचरित्रैरर्सनम यः। जनार्दनरतिमित्र, तथापि कापि नाजनि ॥९॥ विहरन जिनकल्पीय, फेवला केवसभिपा । नत्र प्राप्तोऽथ सद सा, भेजे रपिरिष विषा ॥१४॥ प्रणतः परमोऽसौ, विजयेन जयेन प । सप्रियेणोपदेशान्ते, पृष्टमारमषमित्य पक ॥ ९५ ॥ विभूतिम्राजितौ मूतमषनातराघुमौ । मानुभामौ परौ प्रेम्णाऽभूतां भूतिलके पुरे ॥९॥ पिन्नो माइदिनेऽन्येचा, परमानषिटालिनी । शुन्पेका न्यपतझमकटिस्वाभ्यां प्रकृहिता ॥ ९७ ॥ महिपस्सम आन्ता, षहमम्मु क्षुषादितः । सासुरेख्य सयामलाप, स्वगिरोस्तदा ध्यधात् ॥८॥ सामर्येष्यप सर्वेपु, तत्रागात् शानयान मुनिः । पृष्टभाभ्याममापिष्ट, भो! मो! पां पितराषिमी ॥२९॥ प्राग मिथ्यात्यात्सप्तमषेप्येष जाती हतो समिः ! भवेष्टमेऽस्मिन्नकामनिर्जरातोऽघुना यो ॥ ३०० ॥ जाता जातिस्मृतिरयो, आदमस्मस्कृते पदः । दशेय नौ तु पिग्मीमामिण्येतो पाहतुर्मिपा ॥१॥ युग्मम् ॥ तस्यपस्या इन्त मिथ्यावं, सम्यक्स्य अयप्ता
रसाः । प्रवरं सर्वधर्मेभ्यः, सुकर च शिषफरम् ॥२॥ श्रेणिकादिकववेककसम्यग्दर्शनाबिनरमाऽपि न दूरे।
पूर्वकोटितपसोऽप्यतितीघा, ब्रह्मलोकगतिरेष विना तत्॥ ३॥ भुवेति प्रत्ययुद्ध्यन्त, भानुभामादयोऽखिलाः।
प्रार्य मपय महिपशुन्यौ तु खते द्रुतम् ॥ ४॥ ताभ्यामम्पेत्य दिव्यर्दिवर्शनाशानुमामयोः । देवादितत्त्वनि
तयाराधनैकाग्रताऽभवत् ॥५॥ सौम्पलालसपोर्म्यक्रियास्खलसयोस्तयोः । विष्णोरियैकमभवज्जगबैत्र
सुदर्शनम् ॥३॥ तयोः मिये च प्रिययोर्दै सम्पौ च तगिरा । सम्यफ सम्यक्स्वममजन् , कोऽपि सत्सङ्ग्तेर्गुणः
॥७॥ शहा सकृस्कृतीर्थोक्त्या, भानोस्तत्वप्रयेऽप्यम्त्। प्रोज्ज्वले कालुष्यमियतन्निन्दादि चना(स्विहा) जनि ॥८॥
मानोआर्या कलमद, सुपौदालसम्मया । चक्रेग्न्तरान्सरा स्त्रीणां, स्यान्मदा करिणां च यत्॥९॥ आयुः समाप्य
सौधर्म, प्राप्य म्युत्वा च ते क्रमात् । युवां मियाम युषयोस्तिस्रस्तिस्रोऽभवप्तिमाः॥१०॥ तत्त्वप्रयाराघनादा,
विम्ययस्तुप्रयी तथा । ईदक मियात्रयी स्वपत्रपीराज्यायजायत ।। ११ ॥ नि: शल्या विम्पवस्तुनिर्गमापत्रमा
पभूत् । जयस्य प्राक् मियायास्तन्मवानीथकुलादि य॥१२॥ तेऽद सुस्वा निजा जाति, स्मृत्वा खा दहात्मताम् ।
यतिधर्मपिणः भावधर्ममावदिरे मुदा ॥१३॥ अयोया विजयो(शः, सम्यक्त्वाविप्रपर्सनै । एकातपन पके
ईदर्म किं न सुपाशया? ॥ १४ ॥ चतुःश्रद्धानादिभेदैः, सप्तपट्याऽस्य वर्शने । शुद्धिस्तथाऽभूत्स यथा, विपमे-
प्यस्खलन हि ।। १५ ।। नानाजिनार्धात्यार्यात्रामिा सहमक्किमि । सर्वमिथ्यावहानाच, स सम्पफ्स्वमदी-
दिपत् ॥१६॥ विजयायास्तस्य देख्यस्तिनस्तासां स्वमी क्रमात्।नन्दना नन्दनानन्दसुन्दराहायोग्भवन् ॥१७॥
अप प-प्राग्विदेोन्यवान्त, शक्रोमाक्षीत् प्रमोऽधुना। आदमकरधीही कोऽप्यस्ति मारते॥१८॥अन्धी रूषणषणषत्ततामाऽत्र च का भवेत् । सम्पन्धो भारते मे च, तेन पुच्ण सवाया ॥ १९॥पमापे भगवान् पलिन् !, स्वधर्मे वजवहरम् । राजाऽस्ते विजयपुरे, साम्प्रत षिजयाइय ॥२०॥स सम्यक्त्वगुणादेवैरप्यकम्प्या सुमेरुषत् । अस्वेति मुक्षितः स्वर्गिवतसा प्रशशस तम्॥२१॥तथ्यामप्यन्यथा कर्च, मिथ्या कोऽपि तां गिरम् । निर्ययो निर्जरोनास्पा, पिक सर्वज्ञवचस्यपि ॥ २२ ॥ प्राप्तोऽसौ विजयपुरे, जैनावतरूपमृत् । राजान रजया मास, कलायभ्यासकौशलात् ॥ २३ ॥ वशीकृप्त इषोशोऽप्यनिश सदशपदः । गुरोरिष विनीतास्मा, सस्य पोक्त समानयत् ॥२४॥ फवाचिधर्मसपादसावर मापुरन्धरम् । निगोवाविपवेऽप्युः, स सन्देहानदर्शयत्॥२५॥ तत्वप्रकाशकशला, मापस्तान युक्तिशुण्ण्या । तूर्ण तरूनिय करी, समूखमुवमूलपत् ॥ २६ ॥ सप्तोऽषतः क्ष्माकान्तममापत सुभापितः । सर्वसः कोऽप्यहो धर्मः, शर्मदः फर्मममहा ॥२७॥ परमुर्षीश ! निर्वोतु, सम्यक् शफ्येत केन सः । खगपारागतिप्रस्य , मापोऽप्यास्यन्महर्पिमिः ॥२८॥ युग्मम् ॥ मर्दानमषध्यैनम पप्तोऽभ्यपात्सतः । पारम्पर एषेपामन्तः को घेद का स्थितिः ॥२९॥ भूपः प्राह महाभाग !, न्यनपीः किमिद हए । विसंवादोईन्मुनीना, न काप्पई निरामिष ॥ ३०॥ सोऽपि प्राहाइमप्येषु, पूर्वमेषमवेदिपम् । अन्यथा वर्शनात् सम्प्रस्यन्यपा कि स्ववादिपम् ।।३१॥ देव पव स्खय यता, दक्षघीस्तान् परीक्षताम् । यतीन कोऽपपवर्षी राईतास्तु विशेषतः ॥ ३२॥ माभूवारपत् परीक्षा मोः।, मुनिीतगुणस्य का । साऽप्यस्व षा यथायोगं, यदि तेऽनापि सशयः ॥ ३३ ॥ अथ तत्रायपुर्गच्छयुजः केचिनुसत्तमाः । भूपायैस्तत्सपर्याता, पर्याप्त य जनु फलम् , ॥ ३४ ॥ सद्गुणान् षर्णयन क्षोणिरमणोऽभाणि तेन च । श्लाघाऽप्येपां परीक्ष्यैव, मणीनामिव युज्यते॥३५॥ परी क्षण च सपा, स्पष्ट स्थानमधर्यया । सत्समिघौ यसखाशु, युक्त कुर्याः परीक्ष्य च ॥ ३३ ॥ इत्युचैः प्रेरितः पृथ्व्या, पतिस्तस्यां तममये । निर्ययो नष्टचर्यार्थी, रामपच्यामवेपमृत् ।। ३७ ॥ महर्पिमेकमेकापश्यच सह घेश्यया । मयामिपाखावसक्तं, सुव्यक्तं विटभेष्ठितम् ॥ ३८॥स प्रेक्ष्य रोपमन्दाक्षनिदोगविनमैः। धमैक-। भायोऽप्युर्षीभूवन्यमझाषसहरम् ॥ ३९ ॥ विमृश्य च विशेपन्सस्तममापत भूपतिः । आः किमेप्तन्मुनेज्नई, निस्सीममसमञ्जसम् ? ॥४०॥क कीरित सुरेन्द्रस्य, क यिष्ठाफीटफस्य च । क परित्र पवित्र ते, क घेवं दुष्ट पेछितम् ॥४१॥ किं शान वर्शनं किं पा, किं चारित्रं षकिं तपः। को जपः का क्रिया काही, का भीरेवं करोपि यत् ॥ ४२ ॥ पिफ्स्वां विक ते प दुर्सदि, षिक ते घेष व वाम्मिकम् । पिक से निराशचित्तस्व, घिर भषं विषयांच धिक ॥ ४३ ॥ अत्रापि च परत्रापि, मषिता भवतः क नु । स्थान हाऽनन्तदुःखानि, सोरा पोवान्पहो कथम् ॥ ४४ ॥ निष्कलङ्गस्य धर्मस्य, कलहोशावनाप्रधान् । अनन्तपुःखमभष, मनन्तं भ्रमिता भषम् ॥ ४५ ॥ तत्वज्ञ ! समादेतस्माद्विरमाशु कर्मणः । किं तस्य तेन विज्ञात, यः कुकृत्ये प्रवर्तते ॥४३॥ एष हुषन्स- मुशि, प्रत्यव्रवीद्रतिमुषः । ईशे तत्वार्थमज्ञावा, किं मामेष विमापसे ॥४७॥ रीतिरेवविधैवास्ति, रहोऽन्य- प्रतिनामपि । एतस्य हि का शक्ता, पश्यन् शास्यसि वा स्वयम् ॥४८॥ पतितः पतितानेवान्यानप्याख्यास्यहो दहा । ध्यायमेव नदेयोऽने, गरगनेकमक्षत ॥४९॥ परस्त्रीसम्पट श्वेतपट पौर्यपर परम् । शौनिकापितमेकं प, सधैफ धीवरापितम् ॥ ५० ॥ युग्मम् ॥ भ्रष्टा निकृष्टयः सर्वेऽपि, भुवमेते गणादाहिः । फर्पणीया पुरोः पार्धा तूर्ण विशीर्णपर्णयत् ॥५१॥ चिन्तयन्नित्यय यापलिम भषनमाययो । तावत्स्वान्तापुरासेपा, गुरु निर्यान्तमैक्षत ॥५२॥ सत्तोऽस्युद्वेगमयनीधयः साधेगमाषहन् । यपाष्टममापिष्ठ, पृष्ठस्सेन कलावता ॥ ५३॥ सोऽप्युवाच षयोऽस्माक, घेवयस्कपमन्पया ? । घूसॅष्यिष तदेतेपु, मा भूदिमम्मवान् भवान् ॥ ५४॥ राजा मार्गानुगामि स्याद्वपञ्जयतुपता निमाम् । अपाम्पधावसम्भाम्पमेसेष्वेतदतीव मो! ॥ ५५॥ इंदमुकृस्यमेतेभ्यस्सरणेरिव सामसम् । सोपपत्तिकतां याति, युगान्तेऽपि कषं स्वहो ॥५३॥ साक्षादीक्षितमेसचातथ्य पा तथ्यमेव था। तथ्यस्येऽपि हि सर्वेषु, युक्तानास्या न साधुषु ।। ५७ ॥ सार्पः कधिचीरघाटीरूपा प्रावर्शि तर्हि किम् । सापों सर्येऽप्यविश्वास्या, घेवं म्यषहतेः क्षितिः ॥ ५८ ॥ चारित्रयन्तस्तस्पूज्या, एक सन्ति पते प्वम् । नन्षम्यक्त मतमारे, भषेनियतैय मो ! ॥ ५९॥ फलापानचिषान् राजन् !, रष्ठिरागस्तवाप्यहो । तेपु म्पलीके प्लेऽपि, स्त्रियां फामीप रज्यसे ॥ ३० ॥ रष्टिरागे प नो धर्मा, किन्तु तस्वस्य निर्णये । राज्ञोक निरणेप तत्सर्वज्ञोक न संशप ॥ ३१ ॥ तेनोदिता प गुरुता, पतीनामेव तां पुनः । मिथ्याकुर्वन् भवान् मिथ्याठि लापमई ति ।। ६२ । दम्मनिष्फलारम्भस्सयोस्याऽसौ विलक्षात् । ययौ कापि नपोऽप्यन्वि)पीन्मिध्यारमस्वात् पुनर्न तम् ॥३३॥ अन्यदा तत्र धात्रीशमनीम्पममृतीन जनान् । दिव्या फोऽपि पुमानेस्य, खमे प्रत्येकमित्यवक॥ ६४॥ अहो अस्मिन् पुरे रौद्रा, सर्पाणां कोऽप्युपद्रवः । नितान्त भविप्ता कुकृतान्तक्रीमिताकृतिः ॥ १५॥ नागेन्द्रमूर्तेः सस्फतेंवेधार्थनमावरात् । एक एव प्रतीकारस्तस्य व्याघेरियौपघम् ॥ ३६॥ मातनैमित्तिकोऽप्येका, माप्तः मापतिपर्पदि । तय फथपामास, संवादः कोऽप्यहो द्वयोः ॥ १७ ॥ नागराः सादराः सचे, ततस्तां नैकमे- या । पूजया पूजयामासुम॒त्युमीः कस्य वा न हि १ ॥३८॥ राजा प्रजामिः समिा, प्रेर्यमाणोऽपि नो पुनः सम्पफ्स्पेकरतिस्तस्याः, पूजापां खमनोऽप्यदात् ॥ ३९ ॥ ध्यौ घ शुद्धीन, कर्मायत्ते शुभाशुमे । तस्फ' सवधर्म मलिनीकुर्यादैहिकशया ॥७० ॥ सतोऽमितोऽपि मोत्सर्पहर्पाः सर्पाः सुपालये । सर्पन्ति म फरा- लास्या, फलिफाले खला इव ॥७१॥ फुत्कारकृतः स्फारस्फटान स्फुटपमानिष । व्यालोक्य राजलोक स्सान्, समस्वरमस्तवांस्ततः ॥ ७२ ॥ ततः प्रयातःक्ष्माकान्ता, सान्तापुरपरिछवः । सौघान्तरं सघीस्तिष्ठेत् , क सरलेशास्पदे पदे ? ॥ ७३ ॥ दुष्कर्माणीप तत्रापि, मादुरासँस्तथैव ते । जाते स्थानान्तरेऽप्येय, ध्यभापीत्यखिले नेपः ॥ ७४॥ घिग धिक कदाग्रह राज्ञा, प्राशस्यापि यतोऽमुना । अनरूपोऽल्पकृतेऽनया, खस्यारेमे स्वशत्रुणा ॥ ७५ ॥ क्लेशशान्ये किमयापि, नागार्या नाचरस्यसौ । पचावपि चिना घेणं, पाषिग्रस्तस्य का गतिः ॥ ७६ ॥ इत्यादि साक्षादप्युक्तो, मण्यापतिर्दवः । नानर्थ तां ततः क्रुद्धः, खमे नागो जगी नृपम् ॥७७ ॥ रेरे मामव- मानासि, न मे जानासि विक्रमम् । रुष्टः साक्षात्कृतान्तोऽस्मि, तुष्टः कल्पद्रुमः पुनः ॥ ७८ ॥ अन्वयष्यतिरे काभ्यां, पश्यपि फल स्फुटम् । न मामर्थसि सम्यक्त्वकदाग्रहग्रहीतहत् ॥ ७९ ॥ अथापि प्रातरुत्थाय, स्वय
पूजप मां न घेत्। स्वां सकान्तामृतं नेता, कृतान्ताप्तिपितामहम् ॥८०॥ साक्षादिष नागेनास्पातेऽपि क्षिति
नायकः । प्रातक्षिसिमियेयेष, नैव यापत्तवर्चनाम् ।।८॥ तापद्विधाऽपि कालेन, म्यासेन नुपनन्दनः । वशे दुष्ट
दशेन, मुमूर्यास्पन्समाशु प॥८२॥ युग्मम् ॥तथाषस्ये तपाऽप्युर्षीनेतुश्चेतसि तस्क्षणात् । पहलेम्यपि बुधादिवटा
पुत्रदशा वधौ ॥ ८३ ।। एष प्रापपरौ पुत्रो, वे देव्यावपरे अपि । तथाऽभूषन्न तु मामुग्मनोऽक्षुभ्यन्मनागपि
॥४४॥ मप्रतापभीजाप्ते, जाते तत्र व निष्फले । राजादिलोकेऽस्तोकेन, शोकेन विनिपीरिते ॥ ८५ ॥ किं
फर्तम्माधिमूषु, प्रधानपुरुषेषु च । वैधादिष्ट इषागात् ब्राक, कोऽपि गारुरिकाप्रणी॥८६॥ यमलम ॥ समये
क्यैप जानतमीविताशा पात्यः । जहपुः पुप्पुमैनं, खागतादिकसत्कृतेः ॥ ८७ ॥ सोऽपि प्राह महीनेतः!,
पतेण विषम विपम् । असाम्पमिष किवि, प्रतिकर्षे वशफिप्तः ॥८॥इस्युफ्स्वा कन्यकामेकां, पानीकृस्यामि
मश्रितः । भक्षौरक्षतैरान्छोटयामास स यावता ॥ ८९ ।। तापताज्याप्तरसत्र, देषत सोऽप्युवाच तत् । मसीद
सीवरानुफानेतान्मुन्न फणिप्रभो ॥२०॥युग्मम् ॥सेनाप्यमाणि भूपोऽय, सर्ववाऽपि कवाग्रही। अवजानाति जाति
नस्तवाक्षमिमान रुपा ॥९॥ सर्पया तन्न मुश्चेष, मत्युत इमापमप्यमुम् । मस्क्षु वक्षयामि वृक्षात्मन् !, दिग्या
हि विपमा रुपः ॥ ९२ ॥ मात्रिका माह सनातमियप्तापि रुपः फलम् । प्रसादमप याः, प्रणामान्ता
सतो रुपः ॥ १३॥ मोगी जगी जगन्मान्य, मान्यते केन ते न गी । न मां नमस्यपि पर, जाखसौ शुष्कका |
ठषत् ॥९॥ तन्मे मवेत् प्रपदस्प, कोपाः प्रशमा कथम् । प्रत्यर्पिनोऽपि मुख्यन्ते, प्रणता एक मान्यपा॥१५॥
५ धात्रीशं मानिफोऽप्यूचे, मुप! चेनतिमात्रतः । अमर्थालुल्यतेऽमुष्मात्, पर्याप्त किं न नस्तदा । ॥९६ ॥ मनो- विना प्रणामे च, न काधिनियमक्षितिः । प्राणिनां मन एपेह, प्रमाण पुण्यपापयोः ॥ ९७ ॥ मप्याकारा नुप सुरामियोगाचा स्मृता प्रते। ममीराइमपि फापि, न मधेटारमन्तरा ॥९८॥ मशमात्रा गुरुकृते, स्वीकृतस्या न्यथाकृतिः । गुणायैषाशनत्यागः, प्रत्यप्रज्वरिणामिव ।। ९९ ।। अत्रापि कमिदोपवेत् , प्रायश्चित्तात्तमप्यहो । निराकुर्याप्लवनोत्प, फार्य पथ्यावनाविष ॥४००॥ उत्सर्गचापयावय, यतिधर्मेऽप्युभी स्मृतौ । किं पुनः श्राद्ध- धर्मे भो, तवेकान्तमहो मुधा ॥१॥ किश्व-स्यावाव एव सर्वत्र, युक्तः स्याद्वादयादिनाम् । तेपामेफान्तषा वस्तु, मिथ्यात्वमिति गीयते ॥२॥ स्वक्वा तदायएं राजन् !, नागराजं प्रणम्प च । मोवीषय प्रियापुत्रान्, मुमेत का स्वहिते सुधीः ॥३॥ युस्येत्युक्त मानिफेणाईन्मतज्ञेन विझधी। सत्त्वगौरषगौरश्रीजंगाद जगतीपतिः ॥ ४ ॥ पाध्यमेतद्धि निस्सिल, विषल प्रति घेतसा । न माणान्सेऽप्यतिघरेद्धर्म धीरः पुनर्मनाक ॥॥ अस्यस्पादप्यप्तीचाराद्धर्मस्यासारतैव हि । अहिकण्टकमात्रेण, पुमान् पयते न किम् ॥३॥ पच्छुद्धी क्रियते प्रायश्चित्तं तत्याज्यमादितः । प्रक्षालनीयो यस्तस्य, परस्यास्पर्शन घरम् ॥७॥ सत्सर्गमार्गेऽशक्तस्यापपादः प्रसिपायते । अपवादोऽपषादाय, शफम्य तु सुनिश्चितम् ॥८॥ स्याद्वादोऽपि न निर्विष्टा, पापकृत्ये कृतात्मभिः। स्याद्वावस्यापि नैकान्तवादः स्यावादिना मत ॥९॥ भषे २ मियापुषसयोगान् लन्धपूर्व्यहम् । न तु धर्म फधित तस्यजेय तस्कृते फथम् ॥१०॥ सर्वेभ्योऽपि मिया प्राणास्तेऽपि यानवधुनाऽपि हि । न पुनः स्वीकृत धर्म, वण्डयाम्पस्पमप्यहम् ॥ ११॥ तद्रो गारुरिकमष्ठ!, शक्ति काप्पस्ति से यदि । जीययैतांस्तवा नो द्धि पराशु यथारुचि ॥१२॥ पर्या या प्रार्थनाऽप्पेषा, कर्मायत्तं हि जीवितम् । मत्रैस्तप्रेम यत्रैच, तद्विना निष्फले- । रसम् ॥१॥ अपो गारिका कुरोऽभिवषेषसुधेश ! घिक । कदाग्रहमानस्तान्मामप्यवमन्यसे ॥१शा हितम प्यहित यो हि, मन्यते तस्य दुर्षियः । म्याषितस्येष सदैवविद्विपः स्थास्कप शुभम् १ ॥ १५॥ कदामहविपद्रो स्तस्फलमामुहि सम्पति । मजामो षयमप्येते, मोगिन् ! फुरु पपेप्सितम् ॥ १६ ॥ इस्युफ्स्वास्थितयान गारु- रिफमण्डदभिः पुनः । तदोवियाय तत्सत्त्वमकर्पमिष धीक्षितुम् ॥ १७॥ निरुतमुक्तपानीयपूरपारतस्तराम् । महावेगा घामोगी, मोगीशस्तमपाम्पधात् ॥ १८॥ निशिषिस उन्मस, इष रे सफलान्यपि । शृणापसि न घे घेस्सि, दिव्यशक्ति सम्सहाम् ॥ १९॥ मरः सुखनिर्यातमस्यन्तारफालन विना ।न मस्येतीति मौल्पस्य, स्वस्य पश्याघुना फलम् ॥ २० ॥ इत्युपस्वा सोयजत्पात्रं, गान जीप श्य क्षणात् । अवन्दशीच निम्शूक, मन्द- शुकवपुर्मपम् ॥२१॥ दुसौघोषवशेन, सहशेन नरेशितुः। प्रोथैः फालज्वरेणेव, वाक सर्यातमपीपत ॥ २२ ॥ शाट २ स्फट तच, प्रोटं बोटं च सर्वतः । कृस्यामानमिषापसदहा दुष्टचेष्ठितम् ॥२३ । शटफुटत्प्रतीकैम पक्र- दोषैस्तथा भूपः। पथा मुखाऽपि तत्कैमिन्मृप्तमन्यैश्च मूर्णितम् ॥ २४ ॥ पीरिता पीरितेभ्योऽपि, दु:खिते- भ्योऽपि दु:खितः। पीमस्सेभ्योऽपि भीमस्सस्सदाऽभूपतिर्मशम् ॥ २५॥ साषस्या नरफावस्था, भूपेन माग्मषे फचित् । मनुस्तामतितमा, विस्मृतामप्यसमरत् ॥ २६ ॥ तदा सतोपरि क्षारक्षेपरूप स भूपतिः । आसः पुन- मिपामस्युममाष्यत सुमुग्भधम् ॥ २७ ॥ तवा खनुपम्पे या, मघवेनातिदुःस्थिता । सा तयैचोपमेया स्यानोतुं शफ्याऽमुनेष घा ।। २८ ॥ पृथ्वीनार्य तथाऽवस्य, स पयोपेत्य माधिका । उन्मुद्रयन् कृपास्वमियोपैरिस्यवोचत ॥ २९ ॥ भपापि स्वहितं इन्त, विचारक्ष! पिचारय । नागं नम यथा स्वास्थ्य, सर्वेपां विदधुना ॥३०॥ कम्मोऽपि दुःखवास्यामिनिष्पफम्पा स्वकमाते । भाग्यदेव उपोऽप्यूचे, क पा पाग्थ्यस्यपः सताम् ॥ ३१ ॥ पुन- जंगी जालिक, जगतीपतिपुरमा । न सर्वथैतद्विपये, घाच्य किनिधया मम ॥ ३२॥ स्वामेफ फिन्तु पृच्छामि, यदि जानासि तव । जीवित पीरितोऽस्यन्त, घt नारूपमपि क्षमे ॥ ३३॥ एतनातीयवुष्ठाहिदष्टस्तिछेत् फिय क्षणम् । सोऽप्याह नप! पण्मासीमाग नायुक्षयोऽस्य दि॥ ३४॥ इयत्कालमिलापाली, पुरखमत्यन्तस्स- एम् । सहिष्यसे कय इन्त, सुमेनेव ववस्स्वया ॥ ३५ ॥ धर्महेतोहि तदुख, सुखीयस्तु महर्पियत् । नपोजल्प- निर्विकल्पमनस्पसस्वतस्पगः ॥ ३६॥ पण्मासी पड्युगीं वास्तु, मुख पुस्सहमप्यदः। धर्महेतुतया किन्तु, गुणा येय भविष्यति ॥ ३७॥ स्वजनायां तु धर्मस्पानन्तैरपि भनेः । दुखान्तो भपिता नेघ, गुणस्तत्र न कमन ॥ ३८ ॥ दुःस्त्र च दुष्कृतामात, तस्यैष क्षयतः क्षयेत् । सुकृतात्तत्क्षयब स्यात्तत्तस्मिन् सरदो न क.१ ॥ ३९ ॥ इस्युवमानेऽस्मिन् , पञ्च दिल्यानि जझिरे । येलोत्क्षेपः १ पुष्पपर्प २, वसुधारा प ३ दुन्दुभिः ४ ॥४०॥ अहो सत्त्वमहो सत्यमिति विष्या प पागिति ५। महिमा फोऽप्यहो भईरालवदृखधर्मणः ॥४१॥ यमलम् ॥राजापि जातसर्वातसोस्थ्यस्तत्क्षणमैक्षत । पुरः सुरवरं माखदूमाखर स्वरसप्रिया॥४२॥ सौस्थ्येन पदीपुत्राणा, राज्या स्पेष तदेव च । मासर्वापपाय, शुभे योगःशुभस्य हि ॥४३॥ देष एवमयावादीनरदेव! चिरं जय। विधेऽपि स्वस्समः कोऽस्तु, सास्थिफिशिरोमणिः ॥४मा धन्यानामपि पन्यस्थ, लाप्या लाघायुजामपि।मान्यानामपि मान्यच, नान्यस्त्वत्तो जगत्यपि ॥ ४५ ॥ राजन् ! महाधिवेहेदर' सुरपतेः पुरः । स्थाने ज्ञानेन जानस्ते, धर्मे वामवर्णयत् ॥ ४५ ॥ अधमस्वहमेवेह यस्तवमाछत्तप । क्षोमाय साधून दुशीलान् , सुशीलानप्यवीरचाम् ॥ ४७ ।। मुक्षेत्रपामाम्मुधिपत्तथाऽप्यन्तः स्पिरे त्वयि । क्षिप्र प्रापचय मोरेवं साधुपालपम् ॥४८॥ मुनेय लीकादेफमायन्यैर्षिपरिणम्पते । धर्मे विपर्यणसीयं, पुनरेतायताऽपि न ॥४९॥ प्रियापुत्रकृतेऽप्यन्ये, फफू- स्यान्यपि कर्पते । स्वल्पातिचारमीत्वं धातृणीपस्तान् स्वमप्यहो ॥५०॥ धनानिमायया राजन् !, माययाऽ- प्यनया मया। भाषामिपे सर्दि, स्वाभाक्रामतु का पर। १ ॥५१॥ दुखेष्टित तवेतन्मे, मर्पयामवर्जितम् । सन्त एक यतः सर्पसहायो तद्गुणसशः ॥५२॥ किश्चिचादिश कृष्य मे, मुस्यमन्यतया यथा । सपः सम्पादये राजन् !, रामापि म्याजहार तम् ॥५॥ पप्त' सिल्पस्यमीप्टार्याः, स चेदर्मसुरद्रुमः । हदहे मम सुस्पैर्यमस्थात् कोऽय: परोऽस्तु तत् ॥५४॥ किंतु स्वमेष मिथ्यात्व, त्यक्स्वा सम्यफखमाश्रय । सुमनः ! सुमनस्य ते, जायते येन सार्थकम् ॥५५॥ ओमिति प्रतिपेदान , प्रपेदानः परां मुवम् । तमाएथ्य दिवेषाप, त्रिदिय विविपरः ॥५॥ एव निरसम्यक्स्वरिमा पौडिमामितः। सुधिर मुक्तराज्यनीर्विजयोऽध्यायदन्यदा ॥ ५७ ।। पल्लोरिय घिग पापि, परणोमुक्तता न मे। तां पिना च परपदप्राप्ति: स्यात्कथमास्मना ? ॥५८॥ यदा दर्शनशुद्धियेत् , सुक राऽपि भवेत् परा । तदा ममापि स्यामातु, सर्वदर्शिस्वसम्मष ॥१९॥ तवमाराधनैरेव, स्यात्तस्याम प्रकृष्टता। ध्यावेल्यमत्सोवरुधर्मध्यानकतानघीः ॥ ३० ।। सम्यक्त्वपण तीर्यसेवां कर्नु च सोऽन्यदा । राज्ये ज्येष्ठ- सुप्त न्यस्य, ययौ श्रीषिमलाचलम् ॥ ११ ॥ जिगीपोर्गवस्थार्थसिद्धयै सिमर्थिनां हि यो। त्रैलोक्येऽपि पर तीर्थ, नित्योऽनन्तप्रभाषमाग ॥ ३२ ॥ सत्तीर्घसेवो कृर्षाणा, सर्वाङ्गीणां यथाविधि । निर्जिनात्यचिन्सापैः स्व जन्माकृतार्पयत् ॥१३॥ सोऽन्यदान्महापूजा, सापमाधाय सुस्थिरः । इत्युचैर्मावयामास, सम्यग्दर्शनमा पनाम् ॥ ३४ ॥ सर्पः कोऽप्पहो धर्मः, स्वास्यातः सुखसाधनः । कृष्ण विनाऽपि ससारपारः प्राप्येत या- लात् ॥ १५ ॥ परमात्मस्वरूपोजन, परमाचारपान गुरुः । धर्मच सर्वपरमा, काऽपि जैनमतस्थितिः ॥ ६६ ॥ प्यानेनैवं विशुखेन, सिद्धेनिमेिणिकामिष । क्षपकणिमाम्मः, शक्तिीवस्य फाऽप्यहो ॥६७ ॥ तदा सस्प निशीपेऽपि, समस्तोमविनाशकृत् । ज्ञानभानवयो जसे, फूष्यमाप्योऽप्यकृष्कृतः ॥ १८॥ पुत्रः पिनधिको पीति, गहिस्वेऽप्याप्सफेषलः। राजर्पिदेवदारार्षिवेपः सोऽर्यत निर्जरैः ॥ ३९ ॥ निस्तार्यः प्राग निजज्ञातिरित्यप समियात्रयम् । जय मियात्रप पुत्रपूय मावाजयप्रघात् ॥ ७० ॥ प्रर्य वर्षलक्षायुखिरमुष्यों विहारतः । सो म्यास्त सिर्दि सार्द्ध तैः, सदर्शनफलान्यहो ॥७१॥ आराधनेज्य बढताविपये फलस्य, माधावपीति विजयस्य । जयस्य चोधे । मुस्था सुदर्शननिदर्शनमत मो, मव्याःसुदर्शनविधी विधिषयतध्वम् ॥७२॥ ॥ इति सम्परत्वे जयविवपक्यानफम् ।।
प्रथम सम्पफ्स्वसामग्र गतिचतुफेपि सक्षिपर्याप्तपश्चेन्द्रियस्प स्यात्, स चैव-कमिदनादिमित्या रष्टिजन्तुर्मिभ्यास्वमत्ययमनन्तान पुनलपरापत्तन प्रान्तपूर्षी गिरिसरितुपरघोलनाकस्पेन कथमप्पनाभोगनि सिप्तयपावसकरणेन परिणामविशेषरूपेणायुर्षर्ज सप्तापि कर्माणि कर्माणि पस्यासमेयभागन्यूनैफसागरो- पमकोटाकोटीसितिकानि करोति, अत्रान्तरे जन्तोर्पकर्मजनितो धनरागद्वेपपरिणाम: कर्कशनि- विरचिरप्रस्पापिलयक्रमन्यिवादोमिनपूर्वो प्रन्धिर्मपति, इम यापदमच्या अपि यथामकृप्स करणेम कर्म भपपिस्वाऽनन्तशा समागन्ति, प्रन्यिदेशे च पर्समानो मन्योऽभव्यो वा सो पमसझोप था कालं तिष्ठति, स प तय स्थितो ब्रम्पभुत भिन्नानि दश पूर्षाणि यावल्लमते जिनमदिदर्श नास्वर्गसुस्थापित्यादेव दीक्षाग्रहणे तत्सम्भवात् , अत एवं मिनदशपूर्षान्त झुतं मिथ्याश्रुतमपि स्यात् मिथ्याविरहीतस्वात्, यस्प च चतुर्दश पूर्वाणि पावत्पूर्णानि दश पूर्वाणि श्रुतं स्यात् तस्मिभिपमासम्प पस्व शेपे किविनयशपूर्वपरावी सम्पफ्त्वस्य भजना,यमुक्त फस्पमाष्ये-"पउदस बस य अमिझे निपमा सम्म सेसए मपणा ।" इति, त प पन्धि कधिनिशिताठारधारयेव परिणामविख्या मित्त्वा मिध्यास्वस्थितेरन्त- मुरीमुवपक्षणानुपर्यतिक्रम्यापूर्वकरणानिवृत्तकरणविशुद्धिजनितसामथ्र्पोऽन्तर्मुहर्सकासप्रमाण सत्प्रवेश षेपदालिकामावरूपमन्तरकरण करोति, करणत्रयक्रमम कल्पमाप्योक्तोऽयं-"जा गंठी ता पदम गठिं सम- इओ भरे पीमा । मनियशीकरणं पुण सम्मत्तपुरक्सरे जीवे ॥१॥" 'समरन्छति समतिकामतो मिन्दा नस्पति, सम्यक्त्वं पुरस्कृत येन तस्मिनासनसम्पफ्स्व इत्यर्थः, अन्सरफरणे च कृते मिथ्यास्वस्य स्थितिद्वय स्यात्, अन्सरफरणाधघस्तनी प्रथमा स्थितिरन्तर्मुहर्सप्रमाणा तस्मादेवोपरिसनी द्वितीया, स्थापना , तत्र प्रथमस्थिती मिथ्यास्यवलिकषेदनावसौ मिथ्यादष्ठिरेय, अन्तर्मुहर्तेन पुनस्तस्थामपगतापामन्तरकरणाचसमय एपोपशमिक- सम्पफ्स्पं प्रामोति, मिथ्यात्वदलिकवेदनाभावात्, एष सम्धेनोपशमिकसम्यक्स्खेनौपघविशेषकस्पेन शोधि- तस्य मदनकोषकल्पस्य मिथ्यात्वस्य शुद्धाशुद्धाशुद्धसर्प पुनत्रयमसो फरोस्पेय, अत एवीपशमिकसम्यक्त्वा प्रयुत्तोऽसौ क्षायोपशमिफसम्यग्रष्टिमित्रो मिथ्यारष्टि भवति, उक्तह कर्मग्रन्थेषु-"धुष परमोषसमी करे। पुंजतिमं । सहरिमो पुण गण सम्मे मीसंमि मिच्छ वा ॥१॥” इद व कार्मग्रन्थिकमतं, सैद्धान्तिकमत स्वेष-यक्षुप्तानादिमिथ्यावृष्टिः कोऽपि तपाविघसामग्रीसमावेपूर्वकरणेन पुषत्रप कृत्वा शुद्धपुगलान् वेदप सौपचामिफसम्यक्त्वमलम्व प्रपमत पथ क्षायोपशमिकसम्यगरष्टिर्भवति, अन्यस्तु यथाप्रवृत्तादिकरणत्रय- क्रमेणान्तरकरणे भोपशमिफसम्यक्त्व लमते, पुक्षत्रयं स्वसौ न करोख्येष, ततमोपशमिकसम्यक्स्यायुतोऽवश्य मिप्यास्त्रमेव याति, उपकच कल्पमाम्ये-"आपणमलईती जर सट्ठाण न मुचए इलिमा । एष अफयतिपुलो मिल पिस उषसमी पर ॥१॥" मपम च सम्यक्त्वे लभ्यमाने फधित्सम्यक्त्वेन सम देशविरति सर्व विरति वा प्रतिपद्यते, उक्तश्च शतकवृहपूर्णो-"उपसमसम्मपिट्टी अतरकरणे ठिो कोइ देसविरहपि लमद कोर पमत्तापमत्तमावपि, सासायणो पुण न किंपि सहेत्ति, पुखमयसमझ कस्पभाष्ये एषमुक्ता- मिथ्यात्ववालिकास्पुङ्गलानाकृष्य सम्पमाधिः प्रवर्द्धमानपरिणामः सम्पक्त्वे मिभे च सष्टमयप्ति, मिभपुनलाम सम्पष्टिः सम्यक्स् मिथ्यारष्टिस मिप्यास्वे, सम्पक्स्वपुजलास्तु मिथ्यात्वे सङ्गमयति न तु मिश्रे, "मि- यसमि भवीणे तियपुजा सम्मविहिणो निपमा। खीणमि उ मियते दुएगपुजी पवषगो वा ॥१॥" मिथ्यात्वे अक्षीणे सम्पग्दष्ठयो नियमाभिपुतिमा, मिथ्यात्वे क्षीणे वि.पुसिना, मित्रे क्षीणे एकपुझिना, सम्प पत्वे तु क्षीणे क्षपका, सम्पफ्स्यपुनलाम शोपितममफोद्रषस्थानीया विम्बतैलाविद्रप्पफल्पेन कृतीपिकसंसर्ग कुशामभवणादिमिष्पास्वेन मिश्रिताः सन्तस्तक्षणादेष मिथ्यावं स्युः, यदाऽपिमपतितसम्पपरवा पुनः सम्य क्व समते तवाऽप्यपूर्वकरणेन पुसत्रयं कृस्वाऽनिवृत्तिकरणेन सम्यक्स्वपुल एप गमनामुष्ठम्य, ननु तदाऽपूर्व करणस्य पूर्वलग्यस्यैय लामाकयमपूर्णता इतिश्यते-अपूर्वमिषापूर्व स्तोकपारमेष लाभादिति श्याा, सैदा न्तिकमतं चैतत्-सम्यपस्वमाप्ताविव वेशविरतिसर्पषिरस्योः मासायपि यथामतापूर्वकरणे [२] भवतो नवनि पृप्तिकरणम् , भपूर्षकरणादासमासावनन्तरसमपे पष तयोर्भावात्, शसर्वषिरयोः प्रतिपसेरनन्तरमन्तर्मु र्स पावववइय जीवः प्रवर्द्धमानपरिणामस्तात अन् स्वनियमा, कोपि प्रपर्द्धमानपरिणाम कोऽपि स्वमा- वस्य कोऽपि हीनपरिणामः, ये चामोग विनेष कथानिस्परिणामहासाद्देशविरतेः सविरतेयों प्रतिपतितास्ते सकरणा एवं पुनस्ता छमन्ते, ये स्वामोगता प्रतिपतिता आमोगेनैव प मिष्याय गतास्से जघन्यतोऽन्तम का नोस्कर्पतः प्रमूतकालेन यथोक्तकरणपूर्षकमेव पुनस्सा लभन्ते इत्युक्त कर्मप्रकृतिवृत्ती, सैद्धान्तिकमते हि विरामितसम्पपरवो पहीतेनापि सम्यक्वेन पाठपृथ्वीं यावत्कोऽप्युत्पद्यते, फार्मप्रन्थिफमते तु वैमानिफेभ्यो- ऽन्यत्र नोत्पयते तेन गृहीतेनेस्युक्त प्रयधनसारोवारप्सी, भवाससम्यषखश्च सस्परित्यागे कामप्रन्पिकमते नोस्कृष्ठस्पितीः कर्मप्रकृतीनाति, सैद्धान्तिकाभिमायतस्तु भिन्नग्रन्पेरत्कृष्ठः स्थितिपन्ध एप न स्यात् । तच सम्यक्त्वमौपशमिफ १ क्षायिफ २ क्षायोपशमिक ३ दफ४ सास्वादन ५ भेदैः पञ्चधा, तत्रौपशमिक मिथ्या वरूपदर्शनमोहनीयोपशमनस्वरूपं मन्धिभेदकारुपशमणिभारम्मकस्य वा स्यात् १ क्षायिक सम्यक्स्वमिश्र मिप्यास्वपुनरूपत्रिविघदर्शनमोहनीयनिशेपक्षयलक्षण क्षपकणिप्रतिपन्नु। २क्षायोपशमिकमुदीर्णस्य मिथ्या स्वमोहनीयस्प विपाकोदयेन वेदितवाक्षयेऽनुदीर्णस्य प्योपशमे सति क्षयोपशमरूपम् , अस्मिथ शुद्धमिध्या स्वपुलपुद्गला विपाकोदयेन प्रदेशोययेन स्वशुद्धमिध्यात्वपुलपूहला अपि वेषन्ते, औपशमिके तु सर्वथा न कि मपि पेपते इत्यनपोर्भवः ३, वेवक क्षपकणि प्रपन्नस्य चतुष्यनन्तानुबन्धिपु मिथ्यास्यमिअपुसयेच क्षपितेषु सत्सु क्षिप्पमाणे सम्यक्त्वपुले सस्सस्कपरमपुजलक्षपणोचतस्य तधरमपुनवेदनरूप ४ सास्वादनं पूर्वोक्तीपश मिकसम्पपस्वयमनसमये तवास्यास्वरूप ५ । पञ्चानामप्येषां स्थितिकालमानादि चैवमाछ:-"अतमुमुक्षुषसम मो १णपलि सासाण २ घेअगो समओ ३ । साहिअ तित्तीसायर सइओ ४ गुणो वमोवसमे ६ ॥१॥" उमोसं सासायणउपसमिमा हुति पंचधाराओ । अगस्खइगा इससि असखवारा स्वओयसमो ॥२॥ तिण्ड सहसपुरतं सपप्पुरतं च होइ विरईए । एगम भागरिसा एवामा हुति नायदा ॥३॥' 'तिणन्ति मुतस म्पपस्वदेशपिरतीनाम् 'मागरिसति आकर्षः मपमतया मुकस्य वा ग्रहणम्, एते भाकपी उस्कर्पतो जघन्यत- स्वेक एव, "तिण्ड् सहसमसंखा सहसपुहुप्स पहोर विरईए।नाणमये आगरिसा एवइमा ति नायथा ॥१॥" "मीमगुणे सासाणो तुरिभाइस अहि १ गार २ प ३ पउसु ४ । उपसमग १ खड्ग २ पेमग ३ खाओष समा ४ कमा हुति ॥१॥" अस्या ध्याल्पा-द्वितीपगुणस्थाने सास्वादन पतुविष्यष्टस गुणस्थानेप्योपश मिर्फ चतुर्णादिप्येकादशसु क्षायिक चतुपोंदिपु चतुर्पु वेदक भायोपशामिफ चेन्यः, “सम्ममि अलढे पलि- अपयुत्तेण सावमो हुमा १ चरणोरषसम ३ बयाण ४ सागर संखतरा हुति ६ ॥१॥ अप्परिषलिए सम्मे सुरमणुए इगमये य सपाणि । इगसेडिजिभाइ सिषं च सप्सहभषमाको ७ ॥२॥" क्षापिकसम्परष्ठिस्तु सूतीये चतुर्षे तस्मिन् भषे वा सिस्पति, उक्त पनसमहादो-"ताअचउत्थे तम्मि प भवमि सिन्हति दसणे वीणे । ज देवनिरयसखाउचरमयेरेस ते हुति ॥१॥" व्यापा-यदायुः क्षीणसप्तको यदि वेषगर्ति नरफगर्ति वा पाति (तदा) तपान्तरितस्कृतीयभषे सिस्पति, अप तिर्यक्षु सुपु पोत्पपते सोऽधक्ष्यमसमपर्पायुप्केष्वेपन तु सोपवायुफेपु, तपादनन्तर प वेवमषे तप्तोमवे सिध्यतीति चतुर्यमवे मोक्षः, अपदायुभ तस्मिन्नेव मधे झपकमेणिं सम्पूर्णीकृस्य सिल्पतीस्पर्पः, एकजीव नानाजीवान् घाऽपेक्ष्य सम्पपस्वोपयोगो जघन्यत उस्कृष्टतथा तमार्समेष, भयोपशमरूपा तालन्सिस्स्वेकजीवस्य जघन्यान्न्तर्मुसमुस्कृष्टा तु ९६ सागराणि नुभवाधिकानि,तप्त जई सम्यक्त्वामच्युतः सिछ्यस्येष, नानाजीवानां तु सर्वकाला, यता-“दो पारे विजपाइस गपस्स तिदिन पुप बहप ताइ । आइरेग नरमविर्म नाणाजीवाण सपा ॥१॥” सम्यक्स्पस्यान्तर जघन्यतोऽन्तर्मुहर्स, फस्य विरसम्पफ्स्वस्थागे सति पुनस्तवावरणक्षयोपशमावन्तहर्समात्रेणैष तत्प्रतिपत्ते, उत्कृष्टतस्याशातनामपुर- स्थापापुलपरापर्सा, उक्तश्च-"तित्यपरपवयणसुझं आयरिस गणहरं महजीमं । आसायंतो पलुसो अण- तसंसारिओ होई ॥१॥" नामाजीपानपेक्ष्य पान्तराभाष श्स्यायुक्तमावश्यकसौ, किं सम्यफख किं गतौ तामविकं पारमविक घेत्यादिपिधारो मन्पान्तरादयधार्यः, अथवा सम्पफ्स्व त्रेधा फारकीरोचफरदीपफमे दात्, तत्र सम्पगनुष्ठानमहर्ति कारपतीति कारक विशुद्धचारित्रिणामेव १, रोचपति सम्पगनुष्ठानमर्सि न तु फारयतीति रोचकमविरतसम्पग्दशा कृष्णभेणिकादीनां २, व्यञ्जफ दीपफमित्येक एवार्थी, एतच या स्वप मिष्याप्टिरपि परेभ्यो जीवाजीचादिपदार्यान् यथाऽयस्थितान् व्यनक्ति तस्यामारमईकावेठठय, यवा सम्य- फ्वमनेकविष, यवाहु:-"पगविह १ दुधिर २ तिपिए ३ चउछा ४ पचविह ५वसथिए ६ सम्म । वधाइकारयाई उपसमभेएहि पा सम्म ॥१॥ पगविह सम्म (तप्स) कई निसग्गदिगमेहि तं भवे दुषिए । तियिह तं स्वाआई यावि पु कारगाईम ॥२॥" 'दवाईति शुद्धपुनलवनतत्त्वाविरूपाम्या द्रव्यमावास्यां निसर्गाधिगमाभ्यां पा निभयन्यपहाराभ्यां पौनलिकापौगालिफमेदाम्पो वा सम्यक्त्व द्विधा-"सइआइसासणसुभ चउहा वेअग- जम तु पंयषिद । त मिचरमपुग्गलवेअणो दसविद एव ॥३॥ निस्सग्गुषपसर्ग २ आणई ३ सुत्त- ४ पीपणमेव ५। अभिगम ६ विस्थार ७ किरिमा ८ संसेव ९ धम्मलई १० ॥ ४॥ भूभस्थेणाहिगया जीपाजीवा य पुनपाष छ । सहसंमहाउसवसंवरो म रोएई निसग्गो ॥५॥" "म्मत्यत्ति समता भयी- अK इति सद्भूतार्यस्वेन सहसंमहमति सहसन्मत्या जातिस्मृतिप्रतिभादिरूपया, "जो जिणविवे भाषे पउ बिहे सरहा सयमेष । एमेष मनहत्ति अ स निसग्गरहत्ति नायदो ॥ ६॥" 'पउपित्ति द्रव्यादि दैनामा विमेवो, “पए चेष हु भाषे उपाहे जो परेण सदहा । एउमस्पेण जिणेण ष उपएसमाप्ति नापमो ॥७॥ रागो बोसो मोहो भनाणं जस्स अपगय हो । माणाए रोयतो सो खलु आणाई नाम ॥ ८॥"'आणाए'सि माझयेयापार्यादिसम्बन्पिन्या जीवादि प्रतिपयमानो मापनुपादियत् , “मो सुप्तमहिम्नसो सुरण ओगाहहए सम्मत्त । अंगेण पादिरेण ष मो सुप्समाप्ति णायदो ॥९॥” 'ओगावाति मामोति सम्यक्स्य रहस्यग्रहणार्थ कपटसंयतीभूतशाफ्पमतगोषिन्वधायकवत्, “एगेण अणेगाइ पयाइ जो पसरइ उ सम्मत्त । उदपच तिल पिंदू सो बीमाप्ति मापनो ॥१०॥" 'एगणति जीपायेफपदेन रुचितेन जीवाजीपायनेफपयेपु रुधिमान् , "सो होष अमिगमई मुभनाणं जेण अस्पो विह। हफारसमगाई पान्नग दिहिवाओ अ॥११॥” “पामसि प्रकीर्ण कानि-उत्तराप्पयनादीनि, “वषाण सषमावा सम्पमाणेहिं जस्स ज्वलद्धा ।सपाहि नयविहीहि अ विस्थारगत्ति नायबो ॥ १२॥ वसणनाणपरिसे तवषिणए सबसमिइगुप्तीसु । जो किरिआभाषर्मा सो ग्वल किरिआई नाम ॥ १५॥ अणमिग्गहिमकृविही सखेवशक्ति होइ नायो । अक्सिारो पपयणे अणमिग्गहिओ से सेस ॥ १४ ॥” 'अणभिग्गहिओत्ति अनाग्रही शाफ्याविषयनेपु चिलातीपुत्रवत्, “जो अस्थिकायधम्म सुभधम्म खलु परित्तधम्मं च । सहर जिणामिहिसो घम्मात्तिनायो ॥१५॥” इति सम्यक्त्वस्वरूपम् ॥ अभिम परमरहस्यमते शकावयः पश्चातीचाराः परिहार्याः । अप सूत्रगाथाख्यास्या-'सकसि शका-सन्देह, सा व सर्वविपया देशविपया घ, सत्र सर्पविषयाऽस्ति पा नास्ति या धर्मः यया जिनधर्मः सस्योऽसत्यो वेस्यादि, देशशङ्का एफैकवस्तुगोचरा यथाऽस्ति जीपः पर सर्वगतोऽसर्यगप्तो पा पृथ्ख्यादीनां वा फथ सजी पख ? निगोदादयो पा फष घटन्ते यद्वा सम्प्रति यतिचारित्रमप्रास्ति न पा ? इत्यादि, इय द्विविधाऽप्यई- वृक्ततत्त्वेष्यमत्ययस्पा सम्पफ्स्व वूपयति, यता केचन भावा हेतुगम्या यथा पनपत्यादीनां सजीवस्व, तथा च प्रयोगा-वनस्पतयः सचेतना जलायाहारग्रहणामहणाभ्यां चयापचयवर्शनान्मनुष्यवत्, आधारानेऽप्युक्तम्- "इमपि जाइपम्मय एमपि जाइधम्मय इमंपि घुप्लिघम्मयं एयपि घुहिधम्मय श्मपि चित्तमतय एयपि वित्तम- तय इमपि पिन मिलाइ एयपि छिन मिलाइ इमपि आहारग एयपि आहारग इमपि मणिषय एयपि अणिषय इमपि असासय एयपि असासय इमपि चोषचइम एमपि चओषचार्म इमंपि विप्परिणामय एयपि विप्प- रिणामय"मिति, 'इमति मनुष्पशरीरम् ‘पमति घनस्पतिशरीर 'जाइधम्मय'ति उत्पत्तिधर्मक 'विप्परि- णामय'ति विषिषपरिणाम तत्सबोगसम्पर्कात्, सवेष घनस्पतिसचेतनस्वादयो भाषा हेसुगम्या इष्टान्तेन दर्श-| पितुं शक्यत्वाधान्तिकाओच्यन्ते, एष सम्पयन यतिचारित्रसमापोऽपि, यत्क्तम्-"तुप्पसहतं चरण ज मणिप भपषया इई खिसे । आणाजुत्ताणमिपं न होइ बहुणत्ति वामोहो ॥१॥" केषिष भाषा निगोवा- पया केपठागमगम्या, यता-“गोला य असंलिजा भस्संलनिग्गोमओ हया गोलो। इमिमि निगोए भण सजीवा मुणेपहा ॥१॥ अइमा होही पुग्ण जिणाण मग्गमि उत्तरं तइआ। इपास्स निगोअस्स य अणंत भागो म सिदिगो २॥" न पात्र हेतुएटान्तापस्ति, तदुक्तम्-"माणागिसो अस्पो आणाए पेष सो करे अयो। दितिउ विहंता करणविहि विराहणा शारा ॥१॥" प्रीजिनमद्रगणिक्षमाभमणोऽप्यूषे-“कस्पा मह दुमल्लेण तमिहापरिअधिरामो षाधि । नेअगहणतणेण य नाणापरणोधएण ५ ॥१॥ऊवाहरणासभषे असर सद्गु जन पुजिममा । सवण्णुमयमषितह तदापि त किंतर महमं ॥ ९॥ अणुवकयपराणुग्गहपरायणा ज जिणा जगप्पपरा । जिभरागवोसमोहा य नमहापाइणो सेणं ॥३॥" शहायां ज्ञातं यथा-पहारासिद्धनरेणेय पण्मासी निस्सं कण्ठस्था प्रस्यह ५०० पक्षशतबीमारप्रदेस्युफ्त्या व्योः कन्या वत्ता, एकेन शझ्या जनहिया त्यक्तान्येन पामासी म्पूग स महर्दिर्जझे अतः शक न कार्येतिमपमोऽप्तिधारः १४ क्षमादिगुणलेशदर्शनादिना परदर्शना- मिलाप भाकाहर, साऽपि सर्पविषया वेशाविषपा च, सर्वविषया सर्वपापण्डिपम्मोकासालक्षणा देशविषया- काक्षातु सुगतापन्यतरवर्शनामिलापसपा, यथा सुगतेन भिषणामालेशको धर्म उपविष्ठः सानानपानाच्णद- नशयनीयादिषु सुसानुभवतारेणष, पदाह-"मग्री शय्या प्रातल्पाप पेपा, मध्ये मरू पानक धापराहे । माक्षाखण्ड पार्करा पाईरात्रे, मोसमानते शाक्यसिंहेन इष्ठः ॥ १॥" तथा परिव्राजकमीतबामणादयः खाना दिपरायणा विषयानुपमुजाना एष परलोकेऽप्यमीष्ठसुखेन युज्यन्त इति साधीयानेपोऽपि धर्म इत्यादि, दश्यन्ते हि मुग्धषुद्धयः स्थलनिम्नक्षेत्रमूपीजवापककएकपदार्पितया सर्वदर्शनान्याराधयन्ता, एवं पाकासाऽपि परमार्थतो भगवईत्मणीतागमानाश्वासरूपा सम्यक्ष वूपयति, अब ज्ञातमेव-कधिहिजो धारामिघखगोत्रवे- म्याराघकचामुण्डामपि समभाषां निशम्याराधयामास, अन्येपुर्नयाः परेण प्लान्यमानो घायस्थ घारे! धायस्थ पामुण्डे! मां रक्ष २ इत्यादिवादी तमागताभ्यामप्युभाम्यां देषीभ्यां मिया ईय॑योपेक्षितो मुरितस्यन्यान्याफा झा[न] काति द्वितीपोऽतिधारः २। 'चिगिच्छसि विचिकित्सा तपस्तपनादौ धर्मकार्य फल प्रति सन्देहा, सा विषम् उभयथाऽपि हि क्रिया दृश्यन्ते सफला अफलाम कृपीपलादीनामिष, अतः प्रीजिनधर्मेऽप्यस्य महत- स्तपस्तपनकष्टानुष्ठानाविक्लेशस्य सिकताफणफषलवनिःस्वादस्यायस्यां फलसम्पषित्री न वेति, मूवघुतयो मेष चिन्तयन्ति-सम्पक्समाराषिताद्धयतिधर्मा महातपखिनः प्रान्तसमयस्पष्टसाप्ताराधनाऽनशनादिकृस्याः प- पिडतमरणेन कालं कृतपन्स' प्रान्तसमयकृतसप्रेता अपि देवभूयं गता न कापि ख दर्शयन्ति ज्ञापयन्ति वा, तत- स्सपस्तपनादेः लेशमात्रमेव फल सम्भावयाम इत्यादि, नत्वेव तत्वमषवुष्यन्ते यत्सम्यगधाराघफाः प्रेस्य देयत्व मासास्तत्तागषिमानदेवाननादिदिव्यमहर्खिलामाविना प्राग्भवसम्पन्धिनः मरन्यपि न, जातु सरणेऽपि सम्मस्येष मारमषस्थाने यामि ख दर्शयामीत्यादि चिन्तयन्तोऽपि दिव्यमोगढिरसासकवादिना प्रभूतमपि सम- यमतियाइयन्ति तापता च प्राग्भवसम्पन्धिमनुष्याणामायूष्यपि समाप्पन्त इति का कस्य स्ख दर्शयिष्यति, यत्रापि ष सुराः प्रकटीम्य व दर्शयन्ति दिष्यमोगदिच पूरयन्ति सत्रापि हसतमलेहाधाकृष्टत्वमेव देतु येथा गोमवदेषस्य शालिम प्रप्ति, माह च सहणिकार:-"संकतदिषपेमा घिसयपसत्तासमप्सकसधा । भण हीणमणुमकमा नरमवमसह न इति सुरा ॥ १॥ वत्सारि पच जोमणसयाइ गपो अ मणुअलोगस्स । उह पवा जेण न दु देवा तेण आपति ॥२॥ पचम जिणफाटाणेमु धेष महरिसितषाणुभावाओ । जम्मतरनेहेण य आगळती सुरा इहय ॥२॥” तदेव विचिकित्साऽपि भगषवचनानाश्वासरूपत्वात्सम्यक्त्वस्य दोपः । मनु शा शऽपि सन्दहरूपा तदेतस्याः शहाता का प्रतिविशेषः, उच्यते, शहर हि वष्यगुणविपया इप तु क्रियाविपयै ति, यस्पस्यन्त विपर्यस्तमतिः कस्यचिस्सद्धर्ममारापयतोऽपि प्राग दुष्कर्मवशादुपस्थिते किनि(कर्मिमि)पसने धर्मकरणादिव जातमिति चिन्मपति पति पा तस्यान्यस्येव सम्पग्दर्शनमेष फ?, धर्मस्वरूपस्यैवापरिज्ञानातू, न अमृतात्कस्यापि मृतिर्घटते पानीयाना प्रदीपनोस्थान तरणेयर्या तमाप्रसरण सुधांशोषों पहिकणवर्पण कल्पगुमादेर्वा वारिपोपद्रवः कृशानोर्षा शीसविसषा, जातुषिठसूतावरपि मुख्यादि स्थान तु कस्पान्तेऽपि धर्म- कूष्यामिरूपसम्भयो मूतो भवति मषिष्यप्ति था, अन्यस्यापि चासीकमालमदान महते दोपाय किं पुनीसो क्षेऽप्यतिशयालोः सकलमेयापरमनिमित्तमूतस्य धर्मस्य ?, अप्तस्तस्य धर्मद्वेपिणो धर्मनिन्दासावरस्य परेषामपि पोभिवीजषिपसिनो दुर्लमपोधेरनन्तसंसारिणः कृतस्यमत्रामुत्र च श्रेया, यता-"न निमित्सद्विपा क्षेमो, नापुचकविद्विपाम् । न श्रीर्नीतिद्विपामेकमपि धर्मद्विषां नहि ॥१॥" महानिशीपोक्त रजापिकाशातं पधा-भवाचार्यस्य पञ्चशती साधया वादशशती साठया, सप्तपणे च फालिफमपामण विवण्टोहत्तोष्णो- बफ च मुक्त्वा वारि न मुज्यते, रब्बार्यायाश्च दुईपाछेहो गलत्कृष्ठेन यिनष्ठा, अन्यसापीमिर्तुष्करकारिके। किमेतत् । इति ममे तयोक्तम्-पतेन मासुफपानकेन वेहो मे विनष्ट इति, तस्वैव क्षुमित सर्वसाध्वीना घर्जयामः प्रासुफपानफमिति, सप्रैफया चिन्तित-सम्प्रत्येष जातु मे पेशा शादं २ पतति तदापि मासु कोदकं न स्यजामि, नदि देहस्य प्रासफोरफेन विनाशः किन्तु मानुष्कर्मणेष, हा घिगनया महापापया किमि- दमीरशमसमलसमवाच्पमुकं, यता-"किं केण फस्स दिखा विहिलं को हरर हीरए फस्स । सयमप्पणा वित्त अल्लिया सहपि दुक्खपि ॥१॥" एवं ध्यायन्या एष तस्याः केपलमुत्पेदे, सया सर्पिफादीनां सन्थे- हो हता, रन्धया रक्तपित्तदूपितपा कोलिकमिश्रः लिग्याहारो मुक्तस्तथा श्राद्धमुप्तस्यामासुर्फ पानक सवध्य मुखं प्रक्षालितं, रुष्ठया प शासनदेच्या शिक्षा किचिपूर्ण रखाया आहारान्तः क्षिप्त तेन वेहो विनष्ठो नतु मासुकोदकेनेति, ततो रखपोक्त-भगवति ! मे प्रायश्चित्त देहि, सयोक्त-तव शुविहेतुः प्रायश्चित्तमेव नास्ति, खया तसादग्दर्यचननिकाधितकर्मणा कुष्ठभगन्दरजसोदरश्वासार्शीगण्डमालादिमहानुःखमनन्तमपैरवश्य येदितव्य, अन्पासामार्याणां तु तया प्रायश्चित्त दसमिति, एषमगीतार्थतायां दुरन्तदोप परिभाष्य धर्मषि- रुद्ध वचः सर्वथा त्याज्यम् । पिचिकित्सायां चापातम्ख्या चार्पस्टान्तः, तै िपटुशिष्य निर्यापफैर यौफः स्थशिष्यः सम्पर निर्यापिता, देवस्वे स्वया व दर्शनीयमिति एवं सतितध, तथापि स मुरीभूतो च्याक्षिप्ता- सक्तस्वादिना शीघ्र नागतस्तत आषामिन्तितं-मुषाऽप पारिवारापनाविशस्स्यजामि लिामिस्यादि सावता: शिग्यसर उपयुक्त परीक्षार्प नाटफषिकुर्वणादि आचार्येण पण्मासी नाटफालोकनार्थ मार्गे प्रथिवीकायिका : दिपकुमारालद्वारमुण्टनावि शिप्यसुरेण भादीमय निमश्रणे रिणा चाग्रहणे पलान्मोदकक्षेपार्य पात्रकर्प णेऽलहारवर्शनामादि देवेन पोषितमेति पिचिकित्सास्वरूप । विउम्पत्ति पाठे तु पिउफा-विद्वज्जुगुप्सा विमुगुप्सा था, तत्र विद्वांसो पिवो पा शातप्तस्यतया सापपस्सेपो जुगुप्सा, तपाहि-मलमलिनगानोपधीन सापून घट्वा धीरेवं चिन्तपति-पपा लानाकरणाविना प्रस्खेदजसप्लिममालवाहुर्गन्धियपुरुपधप एते मुनपा, को वोपा खापदि प्रासुकोदकेनाङ्गोपषिक्षालन कीरमियादि, स हि मृगस्थादेष न पेत्ति यन्मुनीनामजि प्रप्राषिशुरूपर्य विषादिवर्जिना मलमलिनस्व प्रत्युप्त विशेषगुणशोभाहेतुः, आर प-"मलमास पफमाला : घूसीमाला न ते नरा माला । जे पाषपंकमाइला ते महला जीवलोगमि ॥१॥" लौकिका एव पठन्ति-"शुधि भूमिगत तोय, शुधिर्नारी पसिनता । शुधिर्षर्मपरो राजा, प्रमचारी सदा शुचिः ॥ ११ लानमुर्तनाम्पा, नस्लकेशाविसस्क्रिपाम् । गन्ममाल्यं प्रदीप च, त्यजन्ति प्रमचारिणः ॥२॥ सस्य शौच तपः शौचं, शौचमि न्द्रियनिग्रहः । सर्वभूतदया शौर्च, जलशौच च पश्चमम् ॥ ३॥" याज्ञवल्क्यस्मृप्तापपि-"ब्रह्मचर्यस्थितो नैक मममपावनापदि । वन्तषापनगीतादि, ब्रह्मचारी विवर्जयेत् ॥ १॥" मनुस्मृतावपि पञ्चमाध्याये-"क्षान्स्या शयन्ति पियांसो, दानेनाफार्यकारिणः । प्रमपापा जापेन, तपसा वेदवित्तमाः ॥१॥ अद्विर्गात्राणि , शुपन्ति, मना सत्येन शुद्धपति । विधातपोभ्यां भूतास्मा, पुद्धिर्ज्ञानेन शुख्यति ॥२॥ नित्यं शुद्धः काफहस्त पण्य पच प्रसारितम् । ब्रह्मचारिगत भैक्ष, निस्य शुदमिति स्थितिः ॥ ३॥" शोष हि लोफेऽपि यथानिर्वा हमेष म्यपहियते सर्वप्रापि, न खन्यभा, पाछनीगपादिपशुप्रभृतिषु मलिनपरिकर्मितकोरकषमपटकुलकरप त्रिकाकुतुपोपानश्कलसापद्धसूर्पकशस्त्रीमस्याकारन्तिदन्तश्रीकरीचामरकम्पलादिग्रहणे मृगमवजपाधिपोही- सकगोरोपनानसपूपाशुचिस्थानकवर्द्धितकेतकीदलादिमोगे मलिनसंस्कृतपूगीफलसेलरकवर्जूरगुदादिभक्षणे नानास्थानश्मशानमृतकमलमूत्राथाक्रान्सनचादिजललानपानादौ च सर्वत्र पावित्र्यस्यैव व्यवहारात्, उक्तञ्च | मनुस्मृती-"रध्या कर्वमतोयानि, स्पृष्टान्यत्यैम वायसैः । मारतेनैव शुख्यन्ति पकेटकचितानि च ॥१॥ मक्षिकाविष्ठप णया, गौरश्वः सूर्यरश्मयः। रजो मूर्षायुरग्निच, स्पर्शमेष्यानि निर्षिशेत् ॥२॥" मिताक्षरास्मृता- पपि-"पन्यानन्ध विशुद्ध्यन्ति, सोमसूर्याशुमारुतेः । श्मभु पास्यगतं वन्त, सित्यु स्यफ्वा ततः शुचिः ॥३॥" अप्तो विवेकिना चिवज्जुगुप्सा सर्षया स्याम्या, अप्रोवाहरण यथा-विषाहे आवसुता सङ्गविभूपिता साचूना प्रतिलामनेजमलदुर्गन्धाइभ्यो जिनधर्मोऽनवद्या पर मासुकोदकेन मुनीनां यदि लान स्यात्तदा को दोप इत्या वि, सा पानालोच्य मृता राजगृहे गणिकाकुक्षौ उत्पेरे, गर्मेऽप्यरतिप्रवानान्मात्रा त्यस्ताऽतितीवदुर्गन्धा राज्ञा श्रेणिकेन तदुर्गन्धस्वकर्मपणयाँ श्रीधीरेणोक्त-पात्रदानादिय ते मिया भवित्री क्रीडाया अन्ते पृष्ठेऽधिरोहणाच सा झेयेति, सा व मुहर्तेनापगतदुर्गन्धा बाभीयो नीता पर्दिता यौवने फौमुदीमहे अणिकस्तस्स्पर्शनानुरक्तस्त- स्था वसाबले खनाममुद्रिका बद्धा मया मामममा हारितेस्पुषाच, अमयमप्रिणा तदेषकुलद्वारे एकैकमानुषशो घने तवरले मुद्रा रष्ट्वा साऽन्तापुरे क्षिप्ता, राज्ञा हटेनोदूरा, फ्रीलायां पृष्ठाषिरोहे राज्ञा हसिते माक्तनतत्कुला दिसम्बन्धकथने निर्वेदात् मनजिता प्रसपार्षे इति वृतीयोऽतिचार! ३ । कुलिलिपु-शाफ्यादिष्यहो! महातप स्थिन एत इत्यादि वर्णन प्रशसा, मिथ्यारष्टिप्रशसायां हि मुग्धमुदीनां मिथ्यारष्टिप्वप्यावरयामानादि स्यादि ख्येपाऽपि सम्यक्स्व दूपयति, सत्ता-"मिष्यत्तथिरीकरण अतत्ससद्धा पपित्तिदोसो अ । तर तिषकम्मपयो पसंसओ शह फवसणिणं ॥१॥" मिथ्यारष्टिपु हि महातपस्तपनायपि रवासानफष्टमेतेपामिस्यायेष चिन्तपि तम्यषक्तव्य च स्या, पत कम्-"ज अन्नाणी कम खवेइ यहुआहिषासकोरीहिं । तं नाणी तिहिं गुत्तो खवेइ मसासमित्तेण ॥१॥ सर्हि वाससहस्सा तिसत्तमुत्तोवरण धोएण । अणुषिमतामलिणा भन्माणतपुत्ति अप्प फलो ॥२॥ सामलितणे तषेण मिणमा सिमा सत्तजण । ममाणह वोसेण तामलि ईसाणहिंगो ॥३॥" भस्या सिंहपुरीमासिपरमाईतगीतार्थनैष्ठिकलक्ष्मणधिष्ठान्ता-तेन समानिविष्ठेनान्यदैको मासक्षपका परि- प्राट तपसि साधिता, ततृत्वा दो भादौ तं नन्वें सादर गतो व्युदाहिती व तेन तया यपाईन्मतावज्ञाकारि- णो मृत्वा नरकादिनानामपेषु भ्रान्ती, लक्ष्मणश्रेष्ठी तु घिर आधर्ममाराध्य सौष सुरोऽभूत, च्यवनासत्ती पतेन पर भीवीर माह-ससतिर्यग्भवानन्तरं मृत्वमासावपि प्राक्कलिनियशसपा मोघिस्तेऽतिदुर्लभा, ततोऽपि कतिपयमवान् प्रान्स्वा पचनामाईसीय स मेम्म्यमीति निरी "था कुलिनिषु विभक्तिव्य- त्ययास्कृतिविमिः सह वा संवासभोजनालापाविरूपः परिचया सस्तपा, मिथ्यादष्ठिभिः सहकप्रवासाविपरिचये सुखसाभ्यतत्मक्रियाश्रयणास्सुखसाध्यतरिक्रयादर्शनाथ पुरसम्पफ्स्वपतोगपि दृष्टिभेद: संभाव्यते किमुत मन्वयुद्धरमिनवधर्मस्पेप्ति सत्संस्तपोपि सम्यक्त्वदोपः, उपलक्षणस्वाप्नियादीनामपि प्रशसायां सस्तचे घ सम्यक्त्वातिचार', यवागम:-"अपस्स य निम्पस्स य दुण्डपि समागयाई मूलाइ । संसग्गी विणट्टो भयो निव सण पत्तो ॥१॥ जो जारिसेण मिसि कर अधिरेण सारिसो होइ । कुसमेदि सह पसता तिलापि तग्गधिमा मुति ॥२॥” अघ नोवकवचन-"सुपिरपि अच्छमाणो घेरुलिओ कायमणिअउम्मीसो । न उवेद कायभाय पाहनगुणेण निअएण ॥ ३॥ सुचिरंपि अच्छमाणो नलयंमो उच्सुवाउमजसमि । फीस न जायद मारो माइ संसग्गी पमाण ते १॥ ४॥" फषपोऽप्यातुः-असाधुः साधुर्षा भवति खल्लू जास्यैव पुरुपो, न समाधौर्जन्य न च सुजनता कस्यचिपि । समाने सम्पन्धे मणिमुजगयोर्जन्मजनिते, मणि ईशोपान् स्पृशति नघ सो मणिगु णान् ॥५॥' अत्रोत्तरं-"भावुगमभागाणि अलोए पुविहार टुति वपाए । घेलिओ तत्थ मणी अभावुगो अनवधेहि ॥६॥ जीवो अणाइनिदणो सम्भाषणमाविओ अ ससारे । सिप्प सो भाषिष मेलणदोसाणुमाषण ॥७॥जह नाम मारसलिल सागरसलिलं कमेण संपस । पायेइ लोणभाष मेलणदोसाणुभाषेण ॥७॥ एष सीलयते असीलयतेहिं मेलिओ सतो। पायइ गुणपरिहाणि मेलणदोसाणुभाषेण ॥ ९॥" सस्सद्गफुसङ्ग- योम शुकद्रयोदाहरण, तदाह-"माताऽप्येका पिताऽप्येको, मम तस्य च पक्षिणः । अहं मुनिमिरानीता, स च नीतो गवाशनैः ॥१॥ गवाशनानां स गिरः शृणोति, अह प राजन् ! मुनिपुयानाम् । प्रत्यक्षमतवसापि संसर्गजा दोपगुणा भवन्ति ॥ २॥ भास्तां सचेतसा सास्सक्सस्स्याप्सरोरपि । अशोकः शोफनाशाय, कलये च कलियूमः॥३॥" असा विजयादीनां सर्वधा परिचपः परिहार्यः संविमगीतार्थसाधुसाधर्मिकाणां प पोनापि कार्य:, मादस्य निषासोऽपि तस्सामम्यामेष युज्यते, तथैव स्वधर्मनिर्षाहस्थैर्यवृद्रिसम्भवादन्यथा नन्दमणिकारस्येव स्वीकृतपर्मभ्रशापत्ते, भण्पते प-"जस्प पुरे शिणभषण समयविऊ साहसाषया अस्य । सत्य सया पसिभष पउरजलं पर्ण जस्प ॥ १॥" आयपञ्चाशकेशपि-"निवसेज तत्य सदो साहूण अस्प होर संपायो।चत्रमपराइ जमि अतपक्षसाहम्मिा पेव ॥१॥" मिथ्याकसस्तये भीहरिभवसूरिशिष्यसिद्साघुझात, स सौगतमतरहस्यमर्माहणार्य गतस्तैौषितो गुरुवत्सपचनस्वान्मुस्कलापनाय गतो गुरुमियोंधितो पौदानाम पि छत्तषपनत्वान्मुस्कलापनार्थ गतः पुनस्तै विता, एपमेकविंशतिवारान् गतागतकारी तत्प्रतिबोपार्थ गुरु तललितविस्तरास्यशक्रस्तववृपया इस प्रतियुना भीगुरुपाचे तस्यौ, इति पत्रमोतिचारः ५। एष सम्पफ्स्वाति- पारे सति यहमित्यादि पूर्ववत्। सम्यक्त्वं हि सर्वप्रकारमिप्यास्वपरिहारेणैव निष्कलहतां फसयति, मिथ्याव प द्विषिष-सौकिकं खोकोसर च उभयमपि च विविध-देवविपर्य गुरुविषय थेति मिथ्यावस्य चत्वारो मेवा, तत्र देषगतलौकिकमिथ्यावस्थानानि यथा-हरिहरप्रमादिदेषानां भवनेषुगमन प्रणामपूजादि ष १, फार्यारम्भ रोपवेशनादी लामापर्ष विनायकादीनां नाममहणम् २, पनरोहिण्यो गीतगानादि ३, विवाद विनायफ- स्थापनं ४, पुत्रजन्मादौ पष्ठीदिने पष्ठीदेवताएजादि ४, विधाहे मातृणां स्थापन ६, चण्डिकादीनामुपयापित फरण ७, तोतुलापमहादिएजन ८, सूर्यचन्द्रग्रहणब्यतिपातादी विशेषतः लानवानपूजादि ९, पितॄणा पिण्र- प्रदान १०, रेवतपन्थदेवतयोः पूजन ११, शेषे सीतापा इलदेवतायाः कृपिमारम्भर्घन १२, पुत्रादिजन्मनि मानुशरावाणां दानामकानां मरणं १३, सुवर्णरूप्परङ्गितषस्नपरिघानदिने सोनिणिरूपिणिरगिणिदेवताविशे पानाधिस्य विशेपपूजालाहणकाविवान च १४, मृतकार्य जलाञ्जलितिलदर्भजलघटवानादि १५, नदीतीर्थादौ मृतकवादा १६, मृतकाय शष्यविवाह १७, धर्मार्थ सपनीपूर्वजपितॄणां प्रतिमाकारण १८, मूतानां शरायदान १९, आदद्वादशादिफमासिफपाण्मासिकसावत्सरिकाणि २०, प्रपादान २१, कुमारिकाभोजनदानं २२, धर्मार्थ परफीयकन्यायाः पाणिग्रहणकारणं २३, नानायशविघापन २४, लौकिकतीर्थे यानोपयाचितवानतुण्यमुपसमुण्ड- नाइदापनादि २५, तयात्रानिमित्त भोजनादि २१, धर्मार्थ छपादिखनन २७, क्षेत्रावी गोचरवान २८, पितॄणां निमित्त भोजनात् धान्तकारवान २२, काकमाजारादीनां पिण्डदान ३०, पिपलनिम्पवटाघ्राविषक्षारोपणसेच नादि ३१, शशाङ्कनपूजनादि ३२, गोपुच्छपूजादि ३३, शीतफालावी घर्थिममिप्रज्वालनम् ३४, उम्पराम्लि- नीपुल्यादिपूजन ३५ राधाकृष्णाविरूपकारिनटप्रेक्षणकाचवलोकन ३६, सूर्यसङ्क्रान्तिदिने विशेपपूजामानवाना वि ३७, उत्तरायणविने विशेपलानादि ३८, आदिस्यसोमपारावियेकमक्कादि ३९, शनिवारे पूजार्थ विशेषतिल तैलपवानस्लपनादि ४०, कार्तिकमान ४१, माघलानं वृतकम्पलवानादि च ४२, धर्मार्थ क्षेत्रे चचरीदान ४३, अजामतिपत् तहिने गोसिादि प ४४, प्रातद्वितीया ४५, शुक्तमितीयायां धन्न प्रति वशिफावानं ४६, माघ शुलतृतीयायां गौरीमक ४७, अक्षयतृतीयाविनेकर्सनं लाहणकादिवानं च ४८, भाद्रपदे कृष्णकम्बलस्सीया शुला तु हरितालिका तपो कजलीदेवतापूजावि ४९, आश्विन शुक्लगोमयतृतीया ५०, मार्गशीर्पमाघकृष्णपक्ष पोगणेशचतुवा॑मिन्नूपयेऽवनादि ५१, भावणशुलनागपत्रम्या मागपूजादि ५२, पञ्चम्यावितिथिपु षष्यविलो- एनाकर्तनादि ५३, माघशुक्लपठ्या सूर्यरपयात्रा ५४, भाषणे शुक्ला पन्दनपष्ठी माद्रपदे सूर्यषष्ठी मूलणाषष्ठी प ५६ मावणशुविशीतलसप्तम्यां शीतसभोजनादि ५७ भाद्रशुलसतम्यां पैयनापादेर्देषस्य सप्तम्याध पूजोप पासावि गइससके सीमिः कणमिक्षादि ष ५८, वुधाप्टम्यां केवलगोधूममात्रभोजनादि ५९, भापदिजन्मा एम्पामुस्सषादि शुलदूर्याप्टम्पा विरूपावनादि ६०, आश्विने क्षेत्रलपक्षयोर्नपरात्रपो गाविपूजोपयासादि ११, क्षेत्राधिनशुविअप्ठम्यां महानषम्यां गोत्रदेवताविशेषपूजादि १२, मावशुविवक्षतनवम्पामक्षताममोजना- वि ६३, मावशुदिमविषयदशम्पां जागरणादि १४, विजयदशम्यां शमीप्रदक्षिणादि १५, विष्णोः स्त्रापे षस्थाने तथा फाल्गुनशुदिामलक्या ज्येशुदि पाण्डवानां कादश्यां सर्वमासेषु वा तास्पषासादि १६, सन्ताना विनिमित्त भाषावविवस्सद्वादशी यल्लाहु भोघदावशी १७, ज्येष्ठ शुदित्रयोदश्यां ज्येष्ठिन्यां सकुकवानावि ३८, धनत्रयोदश्यां लपनावि ६९, फाल्गुनवविपतुर्दश्यां शिवरात्राघुपषासजागरणावि ७०, चैत्रवदिचतुर्वक्ष्या नपसतीपात्रादि ७१, भाद्रपविचतुर्दश्यां पवित्रकरणादि ७२, चतुर्दश्यामनन्तवन्धनादि ७३, अमावास्यायो जामावभागिनेयभोजनादि ७४, सोमवारयुतामाषास्यायां नवोदकीअमावास्यायां च नदीतरागादौ विशेष जानादि ७, दीपोस्सषामावास्यायो पितृनिमित्तदीपप्रदान ७६, कार्तिझ्यादिपूर्णिमासु पिशेपलानादि ७७, फाल्गुन्या पौर्णमास्यां होलिकाप्रदक्षिणावि ७८, माषण्या तु पलिपर्ष ७९, एवं तत्सदेशप्रसिद्धमनेकषिर्च लौकि- कवेषगत मिथ्यास्वम् । लौकिकगुरुगत स्वेवम्-लौकिकगुरूणां प्रामणसापसादीनां नमस्कारकरण ब्रामणाने पारण (पण्या) इति सापसायने ओं नमः शिवायेति भणनादि चमूलालेपादिजातेयाले विप्रोक्तक्रियाकरण २ विमादीनां कथाभषण ३, सेम्यो गोतिलसैलादिवान भोजनादिवान व ४ तेप गरेपु पनुमानार्य गमनावि च । लोकोत्तरवेषगस तु परसीर्थिकसकृहीतजिनविम्यानादि समस्ययश्रीशान्तिनाथपानाधाविमतिमाणामिहलो कार्य यात्रोपयाधिसमाननादि घ ३, लोकोत्तरगुरुगत पलोफोसरलिङ्गेपु पार्श्वस्यादिपुष गुरुत्वबुमा यन्दनादि गु सस्तूपावाहिकफलार्य यात्रोपयाचितादि य ४, ननु यथा वैचादयो व्याधिप्रतीकाराष घनमोजनपसनमदाना दिना पप्नुमन्यन्ते तथा सप्रभावपक्षयक्षिण्यादीनामप्यैहलौकिकफलार्थ पूजोपयाथिसादौ को दोपः १, मिथ्यास्व हि तवा स्पापदि मोक्षमवोऽयमिति वेषस्खयुख्याऽऽराप्पेत, यवानु:-"अदेवे देषबुद्धियाँ, गुरुधीरगुरी थ या। अधर्म धर्मबुद्धिम, मिथ्यास्व तविपर्ययात् ॥१॥” श्रूयते च विशुद्धदसम्यपस्वरावणकृष्णमेणिकामयत- मारादयोऽपि शत्रुजयपुत्रप्रास्पापैहिककार्याथै विद्यादेषताचाराधन कृतवन्स इति, ततधेहलोकार्य यक्षापारा- धनेपि किं नाम मिथ्यावं, सत्यं, तस्ववृत्यावेषस्य देवस्वयुझ्याउराधने एष मिथ्याखं तथाऽपि यक्षापाराधन- मिहलोकार्थमपि पाषकेण पर्जनीयमेष,प्रसङ्गापनेकदोपसम्मवात्, प्रायोहि जीषा मन्दमुग्धपक्रबुद्धयः सम्प्रति विशिप्य, से पेय विमृशन्ति-पयनेन विशुद्धसम्यक्रवेन महात्मना यक्षाचाराधन विधीयते तदा नूनमयमपि वेसो मोक्षमवतया सम्पगाराध्य इत्यादिपरम्परया मिथ्यावदिस्सिरीकरणाविमसमः, तथा चैहिकफलार्थमेव यक्षाचाराधकस्यापि प्रेस्य पोधिपुष्पाप' स्यात्, उक्तन-"अन्नेसि सत्ताण मित्त जो जणेइ मूठप्पा । सो तेण निमित्सेण न लहा पोहि मिणामिहिम ॥१॥" रावणकृष्णादिभिम सस्समधर्मस्पेतरधर्मेभ्योऽतिशा यितया सर्पप्रतीतस्वेनापपादपदे यदि किनिद्विपाराधनादि कुत तदाऽपि तदालम्पनग्रहणं नोधिप्त, यत:-"जा मिन मिपादिही जे परणालपणाइ पिप्पति । जे पुण सम्मपिट्ठी सेसि पुणो घर पपीए ॥१॥" आवश्य- कनियुकायप्युफ भद्रयाट्रस्वामिना-"तस्य समणोषासमो पुषामेव मिसाओ परिक्षामा समत्तं उपसपना, नो से कप्पा अज्जप्पमिई अमउस्थिए षा भन्नारिषभदेषयाणि षा अन्नमस्पियपरिग्गहिआणि वा मरिहतबेइ आणि षा पवित्सप वा नमसित्तए वा पुर्षि अणालित्तएण आरुषित्तए पा संलपित्तए था, तेर्सि असण घा पाण था स्वाइम वा साइम पा वाउ षा भणुप्पयासं वा, ननस्थ रायाभिओगेण गणामिओगेण पलामिओगेणं देवया मिओगेण गुरुनिग्गदेणं विसीकतारेण"मिति, 'पुर्षि अणालिप्तएण'सि पूर्णमालसेन स्वसम्भ्रम तोकापवादमीच तपा फीरशस्वमिस्यादि मतिषाच्यमित्युक्तं तात्ती। गुरुसमक्ष सम्पकत्वालापकोऽप्यनयैष रीयोचार्यते, ततो निर्वाहयितुमपि तथैष युग्यते, नन्वेव तदि विमादीनामशनादिन दातव्यमेवेत्यागतं, तपाच चिरमसकदान स्थापि निपेघे कपंन लोकपिस्वखापम्राजनाविदोपः?, उच्यते, पात्रबुध्या तेपांन देयमेव, तथाईता दययौथिस्यादिवान तु न कापि निपिप्यते, यदुक्त राजममीयोपाने प्रदेशीनूपस्य नष्याईद्धर्ममतिपत्पनन्तरं शिक्षानसरे केशिगणघ- रेण-"माण तुम पएसी! पुष रमणि भवित्ता पच्या अरमणिजे मयिवासि"ति, श्रीमलपगिरिकृतससिर्यया- 'मा ण तुम पएसी'त्यादिनन्यस्याय मावार्थ:-पूर्वमन्पेपो दाना भूस्वा सम्पति जिनधर्मपतिपस्या तेपामदाना न माग्यम्, अस्माकमन्तरायस्य जिनधर्मापनाजनस्य च प्रसक्त"रिति सतो यपोक्त मिथ्यास्थ सर्व षय, तदुक्क | दर्शनशुद्धिपकरणे-“दुविद लोहअमिय देवगय गुरुगय मुणेअप । लोउत्तरपि दुविह देवगय गुरुगयं चेष ॥१॥ घउभे मित्त तिविद सिविहेण जो विषबह । अफलक सम्मस होइ फुर तस्स जीवस्स ॥२॥" विविध विविधेनेस्यत्र भाषनामेवमाहु:-"एमं मणतरुत्तं मिच्छ मणसा न चिंता करेमि । सयमेसोप करेऊ अनेण कए व सुगु कय ॥१॥ पय पाया न भणइ करेमि अण्ण प न मणइ करेदि । अन्नकर्य न पसंसहन कुणइ सयमेय कारण ॥२॥ करसनभमुइखेपाइएहि नय फारवेद अण्णेण। अण्णकय न पसंसह अण्णण फएच मुह कपं ॥३॥" अयया मिथ्यात्वं पञ्चविष, पदाह-"आभिग्गहि अणभिग्गइंच तह अमिनिवेसिम घेष।ससइममणामोग मिासं पचहा एम ॥१॥" मामिमहिकं पापविना सस्वशासनियनितषिवेकालोकाना परपक्षप्रतिक्षेपवक्षा- णाम् १, अनामिप्रएिक प्राकृतजनानां सर्वदेवा पन्या न निन्या, एक सर्वे पुरवोधर्माधाराप्या इति २, भामि- निषेधिक (तेपाये) ययास्थितषस्तु जानन्तोऽपि दुरमिनिवेशपिप्लावितमसयो, गोष्ठामाहिलादेरिष ३, सांशयिक देवगुरुयर्मेप्ययमय या सत्य इति सशयानस्य ४, अनामोगिक विचारशून्यस्यैफेन्द्रियादेर्षा विशेपज्ञानविफलस्य, एव सर्वप्रकारैमिथ्यास्त्र परिहार्य । सम्पपत्य च ससपष्टिभेवैर्षिशुद्ध स्यापदाहु:-पषमहरण तिखि ३ सषि णप १० तिसुद्धि ३ पंचगपदोस ५ । अहपभाषण ८ मसण ५ लपत्रण ५ पचविहसंजसं ॥१॥ विजयणा ६ गार ६ ग्मावणमाविमं च राहाणं ६ । इम सप्तहिवसणमेअपिसुन तु सम्मत्त ॥२॥ परमस्पसंथयो सस्लु १ समुणिअपरमस्पजइजणनिसेवा ।। २॥ वापत ३ कुदिहीण य पत्रण ४ मिस पउह साहणं ॥३॥ परमागमसुरस्सा १ अणुराओ धम्मसाइणे परमो २ । जिणगुरुषेमावचे निभमो ३ सम्मसलिंगाई ॥४॥ अरिहत १ सिद २ पेइस ३ सुए अ ४ घम्मे अ ५ सानुषग्गे य ३ आयरिय। ७ एजमाए ८ पययणे ९ दसणे १. विणओ ॥५॥ मणवायाकायाण सुदीसम्मत्तसोहणी तस्य । मणसुद्धी जिणजिणमयवसमसारं मुगइ लोम ॥६॥ तित्यकरषलणारादणेण जं मजस सिम्मा न फन । पत्येति तस्य नवे देवविसेसे हि पयसुद्दी॥७॥ छिमतो भिजतो पीलिखतोवि रमझमाणोषि । जिणवजदेषयाणं न नमइ जो तस्स तणुसुदी ॥८॥"शहाय पन दोपा' प्रागुक्ताः, "पायपणी १ घम्मकही २ पाई ३ नेमित्तिमोर तपस्सी अ५। विना १ सिदो अकई ८ अद्वेष पभावगा भणिमा ॥९॥ शिणसासणे फसलया १ पभावणा २ तिस्थसेवणा ३ पिरपा ४। मसी अ ५ गुणा संमसदीयगा उत्तमा पथ ॥१०॥ वपिना सम्मत्स हिययगय जेहिं ताए पञ्ष । उपसम १ सपेगो २ तह निज ३ णुकंप ४ अतिपक ५॥१॥ परतिस्पीण तदेवयाण सग्गहिअचाआर्ण पोज अघियवहार न कुणा सा एधिहा जयणा ॥ १२॥ पदण १ नमसण पा २ दाणा ३ गुपयाण ४ मर्सि पर। आलाव ५ संलाप ३ पुषमणालत्सगो न फरे ॥ १३ ॥ रायामिओगोभ १ गणामिओगो २, पलामि मोगोभ ३ सुराभिलोगो ४१ कप्तारषित्ती ५ गुरुनिग्गहो अम्ििसमाओ जिणसासणमि ॥१४॥ भावित मूलम्भ १ दुधारभूम २ पइष्ट ३ निहिम्झं । आहार ५ भायण ६ मिम संमत्त चरणधम्मस्स ॥१५॥ अस्थि जिओ र तह निचो २ फत्ता ३ भुसा य पुनपायाण ४। अत्यि घुवं निषाण ५ तस्सोपाओ अ ण्डाणा ॥ १६॥” एप मेदानां व्याख्या दर्शनससत्यादिभ्यो शेयेति पष्ठगाथार्थः ॥ ६ ॥ ॥ इति भीवपागच्छनायकपरमगुरुश्रीसोमसुन्दरसूरिशिप्पथीमुवनसुन्दरमरिविनेयोपाध्याय रमशेस्वरगणिविरचितायामपदीपिफानान्या भावप्रतिक्रमणसूत्राची सम्पपत्वाधिकार प्रयमः ॥१॥ इवानी पारिनाचारं प्रतिधिकामिपुः प्रथम सामान्येनारम्भनिन्सुनायाह- छक्कायसमारंभे पयणे अ पयावणे य जे दोसा । अत्ता य परटा उमयट्ठा चेव त निंदे ॥७॥ पद्कायानां-भू १ जला २ नल ३ षायु ४ घनस्पसि ५ अस ६ रूपाणां समारम्भे-परितापनादी, नन्वन्य- प्रागमे-"सरमसमारंभे आरंभमि तहेव य । मण पषत्तमाण तु निमत्तिज जय जई ॥१॥” इत्यादिना संरम्म समारम्भारम्माणां प्रितपमुपात्तमप्र किमिति केपल समारम्म एषोपावदे, उच्यते, मध्यप्रहणे आचन्तयोरपि प्रदण तुलावण्यस्पेवेति न्यायेन समारम्मोपादानास्संरम्भारम्भाषप्युपासाषेव मन्तम्यौ, तत्र सरम्मा-आणि पधादिसल्पा, समारम्भः परितापनादि।, आरम्मः प्राणिमाणापहारः, तपा चोक्तम्-"सकप्पो सरंभो परिता बकरो मषे समारंभो । आरमो उदयमओ सपनयाण विसुद्धाण ॥१॥" ततस्तेपु त्रिष्यपि ये वोपा-पापानि न स्वसीचाराः पारेन पदकायारम्भवर्जनस्यानङ्गीकृतस्वादनङ्गीकृते चाप्तीचाराभावात् पफे (पचने) सति-सय पचने परपास्पारने घशम्बावनुमतौ ष, किमर्थम् -भात्मा सभोगार्य परार्थ' मापूर्णकापर्यम् 'उभयार्थ स्वपर- भोगार्थ चशम्माभिरर्थकद्वेपाविकृतपचनपाचनादौ च, एपकारः प्रकारेयत्तासूचका, निरर्पकपाकादि घ लोकेऽपि निन्य, यथोक्तम्-“पहिमेवी पूषापाकी, निस्य दर्शननिन्दका।मृतशय्याप्रतिग्राही, न भूयः पुरुषो भवेत् ॥१॥" ननु 'विहे परिगहमी स्यनेनारम्भनिन्दा मागुस्सा पुनः कसमावियम् , उप्यते, तत्र निपिदयविषारम्भमुदि पात्र तु खनिर्वाहतुकारम्ममपि, अत एव तत्र प्रतिक्रमणमुरामत्र तु निन्दामात्रमेष, सम्पगइशा हि साथ- पारम्भेषु निर्षाहार्यमपि प्रवर्तमानेन पिग्मां पदफायवघाविपापिनमिष्यादिदि भाषनीय, सपाह-"हिजए जिणाण आणा परिसं मह परिसं अउप्तस्स । एमं आलप्पाल भयो दूर विसषयह ॥ १॥” यमामार्यमिति कोऽर्थ -साधुनिमित्तमशने कृते मम पुर्य भविष्यतीति मुग्धषुरितयाऽऽस्मपुण्यार्य पाप करोति, पर। पितृमातपुत्रादिस्तस्पुण्पार्थ साएदानाय पाकफरणाढी परार्यम. एपममयोः पण्यायमभयाय पशन्दारेषेण
सानियमभाप फमिस्पचनादि कृत्वा तसे इत्यादिग्रहः अथवा पदकायसमारम्भाविष्ययोनागालिताशोधि-
तजलेन्धनधान्यग्रहणादिना ये वोपाः कृतास्तांम निन्दामीत्या, आयफेण हि प्रसादिरहित सखारकसम्पफा-
सत्यापनादिविधिना निश्ण्विवपनगालिप्त अलमिन्धनानि च शुष्कापयजीर्णान्पशुपिराप्यकीरजग्यानि घान्य-
पकानमुखासिकाशाकस्खादिमपत्रपुष्पफलावीन्यप्यससक्तान्यगर्मितानि सर्याप्यपि च जलादीनि परिमितानि
सम्पक पोधितान्येव च व्यापार्यान्यन्यथा निर्वयवादिना शमसवेगादिलक्षणसम्पपस्वलक्षणपश्वकान्तर्गताया
अनुकम्पाया व्यमिधारापत्ते, तदुच्यते-"परिसुद्ध जलगहण दारुअपनाइआण य तहेव । गहिआण य परिभोगो
विहीइ तसरफ्पणछाए ॥१॥" महाभारतावावपि-"संवत्सरेण यस्पाप, कैवर्तस्येद जायते । एकाहेन तवाप्नोति,
अप्सजलसनाही ॥१॥ विशल्यालमान तु, त्रिंशवालमायती । सदस्न द्विगुणीकृत्य, गालयबलमापियेत् ॥२॥
तस्मिन् पो स्थितान् जीवान, स्यापपेनलमप्यतः। एवं कृत्वा पियेत्सोय, स याति परमां गतिम् ॥३॥” इत्यादि।
पृथ्न्यादीनां घागमे जीपमयस्त्वमेषमुक्तम्-"अहामलगपमाणे पुढविधाए हपति जे जीषा । त माइ सरसव-
मिसा अंबुद्दीषे न मापति ॥१॥” “एगमि उद्गर्पिमि जे जीवा जिणवरेहिं पन्नता । ते पारेययः॥१॥"
इस्पादि, उत्तरमीमांसावाषपि-"लूतास्यतन्तुगलिते, ये पिन्दौ सन्ति जन्तवः । सूक्ष्मा भ्रमरमानास्ते, नैय मान्ति
निविष्टपे ॥१॥ कुसुम्भकमाम्मोवनिषितं सूक्ष्मजन्तुमिः । न तेनापि वमेण, शक्य शोधयितु जलम् ॥२॥"
भगवद्गीतायामफि-"प्रविष्यामप्यार पार्यो, वायावमौ जलेऽप्यहम् । वनस्पतिगतचाइ,सर्वमूतगतोऽप्यहम् ॥२॥
यो मा सर्वगतं झास्था, न पहिस्येस् कदाचन । तस्यादन मणश्यामि, न च मां स प्रणश्यति ॥२॥" धनस्पस्या- दीनां सचेतनत्यमुक्तिस्तु प्रागुक्तेति सप्तमगापार्यः ॥७॥ अधुना सामान्येन चारित्रातिधारान् प्रतिक्रामति- पचण्डमणुषयाण गुणवयाण च तिण्हमइआरे । सिक्खाणं च चउपह पडिक्कमे देसिय सव ॥८॥ 'पचति०, मनु-सम्यक्त्वप्रतिपसेः पचात् यद्वाणूनि-महाप्रतापेक्षया लपूनि प्रतानि अणुमतानि, तेपां पनाना मूलगुणमूतानां तथा तेपामेष यानि विशेषगुणकारफाणि विग्नतादीनि श्रीणि गुणप्रतानि तेपा तथा शिष्पस्य विधामएणवत्पुनः पुनरभ्यसनीयानि पखारि सामायिफादीनि शिक्षाप्रतानि पो पाप्तिधारानाप्रित्य परद, शेप प्रागुकवत, सत्राणुतानि गुणप्रतानि च मायो यावस्कथितानि शिक्षावतानि पुनरिस्वरिकाणीस्य एमगापाः ॥ ८॥ अथ ‘पयोद्देशे निर्देश' इति प्रथममणुप्रतमाह- पढमे अणुवयमी यूलगपाणाइयायविरईमो। आयरिममप्पसत्ये इत्म पमायपसंगेण ॥९॥ 'पडमेंक्ति ॥ प्रापिवयो दि २४३ विष स्पायता "भूजलजलणानिलषणपितिघउपचिदिएहि नव जीवा । मणषयणकायगुणिमा इपति ते सत्तधीसत्ति ॥ १ ॥ इकासीई सा फरणकारणाणुमइतारिआ दोइ । सचिन तिकालगुणिमा दुभि सपा हुति तेआसा॥२॥" या द्रम्पभाषाभ्यां हिंसा चतुर्धा, तत्र द्रव्यतो भावतम हिंसा एन्मीति परिणतस्य म्याघस्य सुगवघे १ द्रष्यतो न तु भावत ईर्यासमितस्य साधोः सत्यवये, यवागमा-"बो- मित्ति परिणओ संपत्तीए विमुखए वेरा । अयहतोपि न मुघर फिलिहमायोड्यायस्स ॥१॥" ति, भाषप्तो न तु दम्यतोऽङ्गारमर्दकस्य कीटसुद्ध्याकारमर्दने मन्दमकाशे रज्जुमहिनुझ्या प्रतो पा ३, न द्रव्यतो न प्य भाषतो मनोवाफायः शुद्धस्य सापोः ४, अन्यथा या माणिषषविष्यादि, यत उक्तम्-"यूला सुहमा जीवा सफापार- मओ अ ते दुविहा । सपराह निरपराहा साविक्सा चेष निरविक्खा ॥१॥" अस्याध्याख्या-माणिवषो द्विविधा स्थूलसूक्ष्मजीवमेवात्, सत्र स्थूला दीन्द्रियावयः सूक्ष्मायात्रैफेन्द्रियाः प्रध्यादय पञ्च पादरा न तु सक्षमना- मकर्मोदयवर्तिनः, सर्वलोकव्यापिनस्तेषां वघाभावात् स्त्रयमायुःक्षयेणैव मरणात्, अत्र च साधूनां द्विविधादपि बघानिवृत्तस्यादिशतिषिशोपका जीवदया, गृहस्थानां स्थूलपाणिवानिवृत्तिनतु सूक्ष्मषघात, पृथ्वीजलादिषु ससतमारम्ममवृत्तस्वादिति दशविशोपकरूपमई गत, स्यूलपाणिवघोपि द्विघा-सङ्कल्पज आरम्मजम, तत्र सङ्कल्पान्मारयाम्पेनमिप्ति मनःसङ्कल्परूपायो जायते तस्मागही निवृत्तो नत्यारम्भजात्, कृष्याचारम्भ द्वीन्द्रि यादिव्यापादनसम्मपात्, अन्यथा प शरीरकुटुम्पनिर्वाहाभाषात्, एष पुनरई गप्त, जासाः पञ्चविंशोपका, साल्पजोऽपि द्विधा सापराधो निरपराधम, सत्र निरपराधानिवृत्तिः सापरापेतु गुरुलाघपचिन्तन यथा गुर्व पराधो लपूर्वेति, एष पुनरखें गतेऽस्या दो पिशोपफो जाती, निरपराधवघोऽपि वैधा-सापेक्षो निरपेक्षय, तत्र निरपेक्षानिवृत्तिर्न तु सापेक्षात्, निरपराधेऽपि पाहामानमहिपवृषमयादी पाठाविसमतपुत्रादौ च सापेक्षतया पघम धाविकरणात् , ततः पुनर॰ गते सपादो विंशोपफ स्थित आपकस्य जीवदयायाम् , एवंविषादस्य प्राप प्रथममणुमतम् । अथ सूत्रगापाम्पाल्पा-अपमे सर्पवतानां सारस्थावादिमाणुव्रतेऽनन्तरोक्तस्वरूपे स्यूला एष स्थूछफा-गमनागमनादिम्पकजीपखिका द्विविधतुष्पवेन्द्रिया जीवास्तेषां प्राणा इन्द्रियादयस्तेषां सस्पतो । ऽस्थिधर्मनसहन्तापर्षमतिपातो-विनाशो हिंसेत्यर्ष , उक्त प-"पनेन्द्रियाणि विविध पलं च, उच्चासनिः वासमधान्यदायुः । प्राणा दशैते भगवद्विरुकास्तेषां पियोजीफरणं तु हिंसा ॥१॥" यया स्यूलफमाणा दीन्द्रियादयस्पामत्तिपात स्थरको पारुपलक्षणस्याहरादरो दीन्द्रियादिमाणानामतिपातः स्थकमाणातिपात इति पा तस्य विरति-निवृत्तिस्तस्याः, अत्र गम्पयपि पत्रमी, ततः प्राणातिपातपिरतिमाधिस्य यवाचरित षक्ष्यमाणं षषपधादिकमसाप्यनुष्ठितम् , अथषा प्राणातिपातविरते सफाशात् 'आपरिअ'त्ति आर्पस्वास्पाठा- न्तरावर यदसिचरितमतिकान्तमतिक्रमाविना मालिन्पं कृतमितियापत् षषपन्याचाचरणं वोपमान्यायुपशान्ये प्रधास्तेऽपि भावे स्थात्, यद्वातिपरितम्-अन्यन गमन तब वेशघिरतेः सर्वपिरतावपि स्यात् न च तत्पतिक मणाईमित्याह-अप्रशस्ते-क्रोपादिनीदायिकमाये सति, बघायो प्रतिधाराः क्रोपापप्रशस्तभाष एष स्था, मृपावादाविद्वारेणाप्यायप्रतातिधार संभवेयपा लेहपरीक्षार्थ देवेन रामो मृत इत्युक्त्या लक्ष्मणमृतो, कमा रपालेन कौतुकादेव नाणकापस्या म्पफमतो षा तब द्वितीयमतादी प्रतिक्रम्प तन्यपोहायाह-इस्पति अत्रै प्राणातिपाते प्रमावप्रसङ्गेन, तत्र प्रमादार पर, यदाह-"म १ विसय २ फसायानिहा ४ विगहा ५ य पचमी मणिआ] एए पंच पमाया जीर्ष पारति ससारे॥१॥" अष्टो पा प्रमावा, यदा:-"अनाण १ ससमो व २, मिष्णनाणं तहेष य रागो वोसोपमहाभसो, धम्ममिय अणायरो७॥१॥जोगाणं सुप्पणीहाण८, पमाओ अहहा भवे।ससारुतारकामेण, सघहा पजिमषमो॥२॥"तेपुमकण संजननं-प्रवर्तन प्रसङ्ग प्रमावरस्य प्रसंग ममावप्रसास्तेन फषापविषयादिप्रमादमसालेय हि मापो जीषा घतान्यतिचरन्ति, प्रमावममय मुतफेवलि- नामप्यनर्यहेतुः, किं पुनरन्यस्य !, भणित -"पउदसपुषी आहारगा य मणनाणि वीमरागाधि । हुति पमा यपरवसा तयणतरमेष पगइमा ॥१॥" श्रीआचारानेपि-"पमत्सस्स सबओ भप अप्पमप्तस्स न कुतोधि भप" प्रमावग्रहणं थानोपलक्षण सेनाकुस्लिादिभिरपि यदाचरितमित्यप्यभ्यू, सत्राहि उपेस्य प्रतिपिता- चरणोत्साहात्मकः सकल्पः वर्पो-वल्गनघावनादिउन्मत्तता, उक्तमपि-"आउहिया उविचा दप्पो पुण होस पग्गणाओ। कंप्पाइ पमाओ बप्पो पुण कारणे करणं ॥१॥" सन्मत्ततया घ वल्गनघावनादी इयशफटा- वेरौत्सुक्यस्वेटनादौ च मुधैष पञ्चेन्द्रियवधास्मोपघातादिरपि वोपा, एघ यदाथरित तमिन्वामीति गम्य, पदा ऽत्राचरितमिस्येयोक्त तत्मतिक्रमणं स्वप्रेतनगापया व्यक्तिवर्शनपूर्व करिष्यतीति नषमगाथार्थः ॥९॥श्वान यदाचरित सवेष व्यक्या दर्शयति- वह १ वध २ छविच्छेए ३ अहमारे ४ भचपाणबुच्छेए ५। पठमवयस्सइआरे पडिक्कमे देसिम सब ॥१०॥ 'पहपति 'यधोम्यपोवा' चतुष्पदादीनां निर्दयताउन १, 'पन्धो' रज्ज्यादिमिर्गादनियन्त्रण २, पविः-शरीर खर पा सस्पाइण्याविनोद कर्णनासिकागसकम्बलपुरणादिकर्तनमित्यर्थः ३, 'अतिमारः' शरस्पनपेक्ष गुरुमारारोपण ", "भक्तपानष्पवरुदः' अन्नपाननिपेषः ५, सर्वत्र क्रोधाविपपलकपापोषयाविषयाहार्य, अन्यपाऽतिधारस्वानुपपते, मादेन विनयादिशिक्षार्थ पुम्रादीनामपि सापेक्षतया पधपन्धाचाचरणात्, यचा- णाक्या-“लालनाहहलो दोपास्सारनादल्यो गुणाः । तस्मात्पुत्र च शिष्य ष, तारयेनतु लालपेत् ॥ १॥" एव पथविधे मयमाणुमतस्यातिचारे सति यदमित्यादि तपैष, अन घावश्यफर्णियोगशामवृत्यायुक्तो विधि रप-प्रपमं तापीतपदेष भाषण माम्प, पपा पुनादयः फर्मफरादयन इटिदर्शनादिमात्रेणैष मीताः सम्यक प्रवर्तन्ते, सम्भवे ष सति वासादिविपदा गवादिचतुष्पदाच त एव संपाशा ये वपन्धादि विनाऽपि मर्यावया तिष्ठन्ति यसकार्याणि प कुर्वते, तथा सम्भषाभाषेऽपि सापेक्षतयैव षषवन्धादि फरोति, नस्वन्यपा, सन घघो मर्माणि मुख्या सत्तापयरकादिना मकृर्षाि १, बन्धन प्रसम्पदाममन्धिना शिपिलेनेष पथा पदाना- मप्यमानि समषीचाराणि स्युः, प्रदीपनाचौ च सय एष छोटनावि स्यात् २, प्रविशवस्तु रक्तगकुममृतिविका- रेऽपि सदयस्वेनैव युज्यसे ३, द्विपदादिभारवाइनेन पुनर्याजीविका सा आपकेण मुक्पवृत्त्या पर्जनीपा, पहुंदोपस्वात्, अन्यसीविकोपापामापेऽपि द्विपदो यावन्त भार स्वयमुरिक्षपस्यवतारयति च तावन्तमेष वामते, पतुप्पदस्य तु यथाशक्ति मारः विभिन्न क्रियते, इलशकादिम्पोऽनपानाधितवेलायां घासौ मुच्यते तथाऽनपानादिनिषेयोऽपरापकारिणोऽपि तवाय भोजन न वास्यते इस्यादि परसेबोच्यते न तु क्रियते क्रियते तदापि स भोजयित्वैव खय मुनीत, रोगादिशा व्यर्थ पुनरुपषासायपि कारयेत्, कि पहुना, यथा मूलगुणस्याषाणुव्रतस्प मालिन्य न स्यात्तथा यतिप्तष्पम् ५, पर चौर्यादिमहाऽपराधकारिणोऽपि वपन्धादि सापेक्षतयैव आवस्य युज्यते, नतु निर्दयतया, यदुक्तम्-"हमारणअम्मकस्वाणवाणपरघणषिलोषणाईण । सघजहन्नो उदओ वसगुणिमो इमसि फयाण ॥ १॥ तिवयरे अ पोसे सपगुणिो सयसहस्सकोरिगुणो। कोसाकोरिगुणो वा इज्ज विवागो यदुतरो वा ॥२॥" पडकणगोत्पत्त्यादिषदोघहेतुमहिष्यजादिसह घ वर्जयेविति, षषपन्धाविग्रहण चोपलक्षण सेन क्रोधाविना हिंसादिहेतुमप्रतीपघप्रयोगादयोऽन्येऽप्यतिचार- तयाऽत्र प्रतेऽवगन्तम्याः। पर माह-अवीकृतायाः प्राणातिपातविरतेरस्थणितखावधपन्धादिविरतेश्च श्राद्धेना नङ्गीकृत स्वास्कप यधादीनामनिचारता 1, उच्यते, प्राणातिपाते प्रत्याख्याते परमार्यवृत्त्या निरपेक्षवधयन्धादयो ऽपि प्रत्याख्याता एष, माणातिपाप्तहेसुस्वासेपा, एप घेत्तईि धघादिकरणे प्रप्तमा एष नातिधारो, नियमस्यापा लनात्, मैप पाटी!, यतो द्विविध प्रतम्-अन्सीच्या पहिल्या च, तत्र यदा कोपाचावेशानिरपेक्षतया पधादी प्रपर्सते तवा जातु स म्रियते तेन निर्दयस्वानिरपेक्षत्त्वाच प्रतमन्तर्यस्या भम, हिंसाया अभाषाघ पहिर्यस्या पालित, सतो देशस्य भङ्गादेशस्य पालनाचातिचारव्यपदेशा, तदुक्तम्-"न मारयामीतिकृतपतस्य, पिनैव मृत्यु करहातिचार । निगयते यः कुपितो वषादीन् , करोत्यसौ स्यामियमेनपेक्षः॥१॥ मुस्योरभाषा नियमोऽस्ति सस्य, कोपाइयाहीनतया तु मनः । देशस्य भगावनुपालनाच, पूज्या अप्तीभारमुवाहरन्ति ॥२॥" यहाऽनामो गसहसाकारादिना भाग्प्यामपातातिक्रमादिना या सर्षत्रातीचारता विशेषा, तथानामोग-असावधानता सा- माफार:-अविमृश्यफारित्वम्, आहुम-"पुष अपासिकण हे पायंमि अ पुणो पासे । न य तर निपसेउ पार्य सहसाकरणमे ॥ १॥ एतद्रस सर्वत्रताविषाणां रहस्यमूत, याता-“घनाण रफ्स्पष्ठा कीरति घइओ जह सहेयेस्थ । परमयपरफम्वणवा फीरति पयाइ सेसाइ ॥१॥ र्फि साए पविआए पयकोरीप पलासभूआए।। जंतिम न नार्य परस्स पीरा न कायथा ॥ २॥ किं सुरगिरिणो गरमं जलनिहिणो र्फि प ज गमीर।। किं गयणो विसाल को(उ) अहिंसासमो धम्मो?॥॥ इतिहाससमुपयेऽपि "सर्वे वेदा न तस्युः, सर्व यज्ञाम मारस ! । सर्वे तीर्यामिपेकाम, पत्कर्यात् माणिनां पया॥१॥" महाभारतादावपि-"यो दद्यात् काभन मेरू, फत्मा गैय यसुन्धराम् । एकस्य जीवितं दद्यान व तुस्य युधिठिर। ॥ १॥" इत्यादि, तपा-"शतेषु जायते शूरः, सहस्रपु च पपिरता। वक्ता पातसहस्रेषु, दाता भवति वा न पा ॥१॥ न रणे निर्जितेशरो, मिपया न म पण्डितः। न पक्का पाकपटुत्वेन, न खाता धनदायकः ॥ २॥ इन्द्रियाणा जपे शूरो, पर्म परति पण्डितः । सत्यवादी भयेका, दाता भूतामपप्रदः ॥ ३॥" अभयदाता च स एप यो यूकालिक्षाविद्रजन्तूनपि न दुनोति, उफतिहाससमुनयादी-"यूकामस्कूणर्दशादीन् , ये जन्तस्तुवतस्तनुम् । पुत्रवत्परिरक्षन्ति, ते नरा। सर्गगामिनः ॥ १॥ अमेम्पमध्ये कीटस, सुरेन्द्रस्य सुरालये । समाना जीविताकासा, समं मृत्युभय पोः । ॥२॥" वो रिना च सर्वेऽपि धर्मा निष्फला, पनाग्निसाधककमठतापसादीनामिक, यता-"मयमाणं व सुसरण व गपमळणं ष सर्वपि । कासासम व बरगाइम प विहल इमीड विणा ॥१॥ कृपानवीमहातीरे । म धर्मास्वणाहुराः । तस्यां शोपमुपेताया, कियनन्दन्ति ते पुनः १ ॥२॥" एव सति ये वदन्ति-यज्ञादों हिंसा धर्माय भवति, वेदविदितत्वाद्देवपूजाविषदित्यादि, तत्सर्व प्रलापमानमेवेष्यवगन्तम्य, हिंसायाः सर्वत्र गर्हितस्वात्, पवि च हिंसातोऽपि धर्मस्तवा विषादप्यमृप्तोषः कृशानोरपि शीतलजलममवः सर्पषकावपि सुधारसोनारः खलमुखावपि सम्यक परगुणोधारः क्षाराम्धेरपि लिग्धपुग्यपूरप्रसरः फर्वमावपि कर्पूरमकरन्यो- पादि, कदाचिरेषताविसानिध्यादेवषिघान्यपि घटन्ते न पुनहिंसातो धर्मसम्मषः कयमप्युपपसिपदवीमय- गाहते, यतः-"अहिंसासम्मवो धर्मा, स हिंसातः कर्ष मयेत् । न तोयजानि पानि, जायन्ते जातवेदस ॥१॥" निपिटा च परसमयेऽपि यशहिंसा, यदासुस्त एव-"अनीपोमीयमिप्ति या, पचालम्भनफारिका । न सा प्रमाणे शापूर्णा, नामिता(का)सा सतामिह ॥ १॥ यापन्ति पशुरोमाणि, पशुगापु भारत । तापमर्पसह वाणि, पन्यन्ते पशुघातकाः ॥२॥ अन्धे तमसि मजामा, पशुभिर्ये यजामहे । हिंसा नाम भवेटर्मो, न भूतो न भविष्यति ॥ ३ ॥” अथ यझे हप्तामाणिनः स्वर्ग प्रयान्ति ततो यज्ञहिंसा न दोषायेति, सवप्युन्मसमलपित, पतः कोऽत्र प्रत्ययो । यपझे हताः खर्गे यान्तीति, तेपा हि तपा फुमरणसम्मषे महासरौद्राध्यानेन प्रत्युत्त दुर्गतिरेव सम्भविनी, तपा पाय घनपासपण्डितसम्पन्ध -अन्यदा श्रीमोजे सृगयागते कविमिपम्पावर्णने नियमाणे धनपालपण्डितः प्राइ-"रसातल यातु पवत्र पौरुर्प, कुनीतिरेपाऽशरणो प्रदोपवान् । महन्यते पलिनाऽतिपलो, हहा ! महाफप्टमराजफ जगत् ॥१॥ वैरिणोऽपि हि मुच्यन्ते, प्राणान्ते तृणमक्षणात् । वणाहाराः सदेवते, इन्यन्ते पशवः कपम् १ ॥ २॥” इति शुस्वा स जाप्तकरुणरसः श्रीमोजो नियमितमृगया म्यसना पुर प्रत्यागच्छन् यसस्थाने स्तम्भनियमित जगं छीन राष्ट्वा किमेप विनधीतीति पप्रच्छ, पण्डितपन पाला माह-वामिन् ! मरणमयास ग एव पक्ति-"नार वर्गफलोपभोगपितो नाम्यर्थितस्स्व मया, सन्तु- छस्तृणमक्षणेन सतत साषो । न युक्त तप । स्वर्ग यान्ति यदि स्वया विनिहता पझे घुष प्राणिनो, यज्ञ किं न । करोपि मातृपिसमिः पुत्रैस्तपा वाघः ॥ १॥" राज्ञा किमेतत् ? इति प्रष्ट' पुनराह-“यप पिया पशून् इस्वा, फरवा झघिरकर्दमम् । थपेष गम्यते स्वर्गे, नरके केन गम्यते ॥१॥ सत्य यूप तपो पनि, माणाम | समियो मम । मरिसामानुर्ति दयावेप पज्ञा सनातनः ॥ २॥" शुकसंपादोक्तमिव अस्वा श्रीमोजेनाप्यनुमत भीमहाफपिनाऽपि यज्ञे हिंसा दोपहेतुर्वर्शिता, यग्नैपधे धार्षिशे सर्गे पदससतितम वृत्तम्-"इज्येष देवमज- भोज्पमति , शुद्धा सुपादीधितिमण्डलीयम् । हिंसा पपा सैष तथाअमेपा, फलामेक मलिन विमति ॥२॥" यज्ञहिंसायर्या यशर्मविप्ररष्टान्तः-पथा तत्पुत्रेण यज्ञार्य शागे नीयमाने शानिना सोममुनिनोक्त-"सहसणाविम नई एगल ! तहं आरोविन रुक्ल । इमजि पबत्तिा जन पर कार बुन्दर मुहाव! ॥१॥” इद मुस्था शगस्प जातिमरण, साधुनोक-रुद्रशर्मा गवघकस्य पिताऽमुत्तेनेव सर खानित पालो वृक्षारोपिताः प्रतिवर्ष णग- बघेन यसः प्रवर्तिता, सशर्मा मुस्वा गो जाता, पुत्रेण पत्र भयेषु यशे हता, एष षष्ठो भषा, सम्मलेत - स्थाकामनिर्जरया जात जातिस्मरण पुन प्रति कपयनस्ति-पुत्र! किं मां मारयसि ?, तव पिताह, यदि न प्रत्येपि तवामिज्ञानं पश्य, तसरणगेन गृहमन्तर्निधानस्थान दर्शित, तब निधाने लन्धे प्रत्ययो जाता, सर्व- याधर्मः प्रपन्ना, तस्मात्सर्वथा हिंसा पर्पा, पतप्तफल चैवमाहु:-"ज आरूगमवग्गमप्परिश्य आणेसरतं फर, रूप अप्परिरूपमुजलतरा कित्ती पण मुषण । दीह आउ अषणो परिमणो पुत्ता सुपुण्णासया, त सधं सचराचरमिषि जए भूण दयाए फल ॥१॥" एतस्यानङ्गीकारेऽतिधारे चा पत्ताकणिसाकुष्ठादिमहारोगवि- योगशोकापूर्णायुःखदौर्गस्यादिफल, यत'-"पाणियहे वहता भमति भीमासु गग्मवसहीस । ससारमण्यलगया नरगतिरिक्सासु जोणीसु ॥१॥” इति दशमगाथार्थः ॥१०॥ पतन्वते इरिपलघीवरकथा- कल्पलतिकेय कस्पितमनल्पमल्पापि कल्पयस्यचिरात् । जीषवयाऽनापि भये कैयर्सकहरियलस्येव ॥१॥ पश-अपि सुकरं नियमवर विधुरेऽप्याराघयननन्यमनाः । प्रामोति फल धीवरहरिपलयासमवेऽप्यतुलम् ॥२॥ तथाहि-कलपत्काबनफमलामुः स्म पकास्ति काशनाचलयत् । काधमपुर पुर सन्नन्दनमानन्ति सुमनामि॥३॥ मृपतिर्वसन्तसेनस्तत्रासीप्रासितारिनुपसेनः । कान्ता पसन्तसेना मेनारूपेण तस्य पुनः॥४॥ निरपत्ययोस्त योरथ धुगुणपात्र सुता वसन्तश्रीः । युषजनमनउ मादे मूर्तेपासीद्वसन्तश्रीः ॥ ५॥ तस्याः प्रियमयिष्णोः प्रभविष्णोः सुरपुरन्धिरूपजये । नाप काऽप्यनुरूप पर पिता कविवपमानम् ॥६॥ इसच-तिमिजालजालपातन- निष्णात प्रथई मकृतिभद्रः। हरिवलनामा कमित् कैवर्तस्वन पसप्ति सा ॥ ७॥ मायोऽनार्योधुयो तस्य च सस्यामिषा मचण्डेति । स तु तीतो नियोदिमा खमेऽपि नाप सुम्पम् ।। ८१ पता-"कामयासा कनरेन्द्र सेवा, इमोजन कोपमुली व मार्या । न्यायव व परिखता प, पह जीवलोके नरका भवन्ति ॥९॥ मुनिक सोन्येनुर्नयास्तीरे निरीत्य नमसितवान् । मुनिना किमिधर्म घेत्सीत्याक्षिस आस्पष॥ १०॥ वक- सापारो धर्म को पा धर्मस्ततः परः परम आराधयामि तं पुनरनुदिनमेकाग्रचित्ततया ॥ ११ ॥ मुनिरूचे माधियां अपनामिन युज्यते न विज्ञानाम् ! कुछमार्गे धर्ममेवधर्मनामाऽपि तलष्टम् ॥ १२॥ किन-दारिम्पदा- स्थपूर्नपर्भगतातुरसितादि पिपरितम् । नैव स्याज्यं तनयैः स्वकुलाचारककथितनपैः ॥१शा तम्मान कुलाचारो: धर्मः स्थात् किन्तु जन्तुरक्षादिः । तत्रापि जन्तुरक्षा रक्षा पक्षाऽर्षितप्रपने ॥ १५॥ मणिहन्ति दन्त ! सतत पुरन्तदुरितोस्थासवन्तितती । एकाऽप्यनेकरूपा सद्यः सिंहीव जीवस्या ॥ १५॥ दुःखामुहिनो पदि २६दि: सोश्यामिलापुकमासि । मीवर ! परहणपीचर ! जीवदपायां यतस्य तदा ॥ १६॥ स माह प्रतियुद्धः सत्य धर्मों क्यैप किन्तु कुता कैवसकते सा स्पाय पत्रिभोज्यमिव ॥१७॥ पिराम्पवक्षमवधिक कर्तु कृवष्य तहदम् । जाले प्रथम पतितो मत्स्यो मोम्यस्त्वया जीवन् ॥ १८॥ एतापानपि नियमः सम्पफ प्रतिपा-- सिलो पटापत् । सायनाम्बुसिक्तः फपिताजन्तः फलेरतुलैः ॥ १९॥ सुकरवात नियम मुदिता स्वीकृस्य स खहस्वकृते । गस्था सरिमानार्जाछ निक्षेप साक्षेपम् ।। २० ॥ तमिम कमन महान मीना पीना पपात तत्कासम् । तमै प्रदर्शयमिव नियमफलं मुनिष्ठ पुरतः ॥२१॥ लोमसोममसर निरुभ्य नियमाभिवण्य तत्कण्ठे । तेनामिज्ञानकृते फपरिकां सपदि मुमुचे सः॥ २२ ॥ निर्भयतयेय पुनरपि स एव पतितोऽप्यमोचि तेनैवम् । स्थानान्सरेपि सन्याषष्यपि पतितम मुक्तच ॥२३॥ अनुशयकथाऽपि न तथापि तस्य नियमे हताश पस्यासीत् । प्रप्तिपतविधी पिघुरेऽप्पधीरता यान्ति न दि धीराः ॥२४॥ सायसमये स महासिमिर्पिमुक्तस्तमुरू वासरवाफ । साहसिक! साहसात्ते तुष्टोऽसीष्ठ वृणीष्व वरम् ॥२५॥ अयमप्यतिषिमयमयहदयस्तमुवाच वाच मिति मतिमान् । मस्स्योऽसि मस्स्य ! किं स्व दास्यसि मत्स्योऽप्यपामिदघे ॥ २६ ॥ मा मा भस्स्य शासीर्भाग्य शासीय यदहमुदाधिसुरः । भवघार्यासन्नतया पपेक्षिपि ते नियमकक्षाम् ॥ २७ ॥ गृहन्ति नैव नियम केषि नमन्ति निर्घान्ति न च । गृहन्ति निर्वहन्ति च ते केचित् पश्चपाः पुरुपाः ॥२८॥ अपि मात्स्यिकस्य स्खता तवेक्ष्य तुष्टोऽस्मि किं वदे तुभ्यम् । तेनेस्युक्त स मुवाऽववक्षापदि सपदि मां रक्षेः ॥ २९ ॥ प्रतिपय तथा सयस्तिरो ऽभवरेवता स तु तमी ताम् । मस्स्पालामामार्यामीतोऽस्थाद्वानदेयकुले ॥३०॥ तत्र स्थितम पायौ द्विघाऽप्यप धीवर: फयमिवाहो ? । बाग मे नियमः सममूत् फलेग्रहियक्रिशालिरिव ॥ ३१ ॥ अप्येकजीपदयया मया रपास् प्रापि निर्जरस्य परः। यदि कुर्वे सर्वेष्वपि वयां तदा घेव कः किं स्यात् । ॥३२॥ मूर्दन्या धन्याना तयेव ये मन्ति जातु नदि जन्तून् । निर्मन्तुजन्तुघासननिरत सप्तत पुनर्घिग माम् ॥ ३३ ॥ तनिहामि कथमपि पथौ पपिकेन केनचित्कथन । सईि कृतसकृतहिंसां जहामि हिंसा विपरुतायत् ॥ ३४ ॥ दृष्टैहिकधर्मफलो भनमक- सिमविष्यममोऽसौ । चिन्तयति यापदेवं तापपदमूत् शृणुप्त तझोः । ॥ ३५ ॥ एका प्राग नृपसुतया गवाक्षग तया तयाऽन्यदा पषि यान् । इम्यात्ममून्यरुप्यत हरिसपा भीहरिपसाहः ॥ ३३ ॥ सपोऽनुरागसागरममा लमा तवास्युपाये सा । कपन कपञ्चन तेमालिनीष नलिनेन समगस्त ॥३७॥ पनितास्वभावसुलभैामोहकरे- रिपोपधैर्ता । सटिति पद्धचाटुकारस्तं पम्यामोहयामास ॥ ३८॥ स तनिकेतागमदूरगमोपयमनादि तद्गदि- सम् । अषमत्य नपमयाथप स प्रतिपेदे विनीत इष ।। ३९ ।। सतिस प सहनं दिन च देवात्तयोस्तदेयासीत् । यत्र हि राम्रो चिन्ताविता स्थितः सोऽस्ति तिमिहन्ता ॥४०॥ अथ सा कथमप्यनयोरम्पर्यनयेष पप्रथेऽतिश्यू । कामासिकृप्रियामा श्यामा प्रसन्नकर्मकृताम् ॥४१॥ सजीमयम तस्यां रात्रौ तत्र प्रयासुमुस्कमना । फर्मानु गामिनी मतिरिति चिन्तयितु प्रषसेऽसौ ॥ ४२ ॥ को घेद र्फि पुरस्तावितेत्यधुना तु जासु मन्तुकृतम् । यदि मां विधाइयात् सुषं समाभूधमाय तदा ॥ ४३ ॥ इत्युझवदाश शशाक गन्तुं न गन्तुकामोऽपि । तत्रैप मोफुकामोऽपि मोलमिव मीरहो! पणिजाम् ॥४४॥ उक्तं च-"श्रीजातौ वास्मिकता मीलफता भूपसी पणि गजाती । रोपः क्षत्रियजातो द्विजातिजातौ पुनर्लोमः ॥४५॥" यहाशातकाकुलितः किल नेहलौकिफमपीह। न व पारलौकिकमपि सहित कार्य प्रमुष्णुः स्यात् ॥ ४६॥ यद्वा क सस्य ताहग भाग्य जागतिं येन तां लेमे । नियत तस्या मर्ता भर्ता मषिता मुषोऽपि यतः॥४७॥ सातु खजातिसिद्धान्मानाषिकसाहसास्सम मात्रा। कृत्वा कृत्रिमकलह पपरगृहस्सा यपाऽभीष्टम् ॥ ४८ ॥ यवासमात्यरमाधुरुधनयसना हयेन्द्रमधिरुघ । पूर्ववतेष साक्षादगमत् समयाऽलपारि ॥ ४९ ॥ युग्मम् ॥ निर्विवागममुदिता द्रुतमुदितानेकसास्तिका पततः । सा व्याजहार हरिपल ! सुभगाऽग्रिम ! कश्विदनास्ति ॥ ५० ॥ अच्छुप्तामिष देषीं तां विख्यालकुर्ति सुरगयानाम् । निर्व सच तस्या बचा समाफर्ण्य कर्णसुषाम् ॥६१॥ विस्मितमुदिता कृतवान् छुकार हरियलोऽथ मध्यगतः । तमावतोपहेतोरप्येपाऽन्तस्तुतोपतमा ॥५२॥ युग्मम् ॥ ऊचे प चतुरघेतः पुरत प्रस्थीयतां त्यरितगल्या । स्युर्वेशान्तरगमनान्मनोरया नौ यथा फलिताः ॥५३॥ नियतमिय सङ्केतितमन्य मतुल्यनामक फनित् । प्रीति महाशयते तत्कं नो यामि सस्थाने ? ॥५४॥ माग्येनैसमुपस्थितमिस्वन्तचिन्तयन्नय सरयम् । निर्गस्य सप्तस्तस्याः पुरस्सरीम्य चलति म ॥ ५५ ॥ आमाय जिनानामानाय सह कुकर्मणा स अहो । तत्रैव लाति राज्याशायां मिक्षाकपाल का! ॥ ५६ ॥ त पीक्ष्य सादशमसी साशवाषत्कुमार! नम इष । निदिनन्ध फस्मास्किं फेनाप्यप एत ख से ॥५७ ॥ दुष्कर्मैयापहृतं स्वया भमाथेति स एषन्नन्तः । तां प्रति पहिःप्रलम्प पफार सुद्धारमेष सुधी ॥ ५८ ॥ निर्गमितसमग्रतया न वदति खेदोदयात्य नियतम् । ध्यात्वे ति पर्यघाप्यत पर इस परवेपमेप तया ॥५९ ॥ मणितम्ब निपुण! गणनाऽप्तीप्तमदानीतपिप्सतः खलु नौ । निखिलामिलपितसिद्धिर्षिशुद्ध तोरिव मषित्री ॥ ३० ॥ तस्मादम्मिन् विपये न पिपादनिपावसविधमपि गम्यम् । धनहान्याय घिदुरा दुःस्वममिष मरन्स्यपि न ॥ ११ ॥ इत्यानयाय धिम्या मनोविनोदाय सस्य शस्यतमा । प्रेमरसोल्लासिन्यः पथि तास्ता प्रस्तुता घातोः ॥ ३२ ॥ स पुनः सर्वत्रापि हि एकतिमात्रोत्तरस्तदेकगतिः । सिकृतितात्कालिकफलोपलव्धे रिय पमूव ॥ ३३ ॥ तस्येप्सितस्य चोधेस्वादिकसाम्पादू दयेन तमसा सा। निश्शताऽभूत् पूर्व ततस्तु शशामि- मामकरोत् ॥ १४ ॥ गास्वाइहारान् सुहारानेव किमिति करतेऽसौ । किमिति व किशिहरे चकित इव प्रजति मत्सोऽपि ॥ ३५ ॥ किमिति च कुपितप्रियवकचन न मे संमुख मुस कुरुते । पद्धतगतिरिष चाप सन्मा मूत कमनाप्यन्यः ॥ १६॥ इत्याशङ्काशव्यपामपादु:स्थिताऽस्ति सा यावत् । इन्दरदियाय तापपरित तषिर्ण यायेय ॥ १७॥ उद्योते जाते सख्यासत्तिमुपेष्य सेक्षते यावत् । तापसमीप्सितेसरमवेत्य हाहा पकारतराम् ॥ १८॥ कर्कशकुखिशाकस्मिकनिपातनिहतेष तीनदुःखार्सा । दायौ च तुर्विघे ! घिग नष्ट मे वयमपि द्विपषत् ॥ ३९ ॥ उक्त-"निवाघे दाहाल प्रचुरतरतृष्णातरलितः, सरः पूर्ण दृष्ट्वा स्वरितमुपयातः करियरः । तथा पड़े ममस्तटनिकटयर्सिन्पपि यघा, न नीरं नो तीर यमपि विनष्ट विषिषशाप्त् ॥ ७० ॥” पित्रादिविरहराज्य भीष्यजनोग्रजनजनपिस्दादि । य हेतुमत्र साऽगासस्य पदेऽयं मणेर्मविव ॥७१॥ स्वान्वचारिता अरुषित पुसां विशिष्य पत्रीणाम् । घिनिषारिता यदस्याः फलमिदमावो मया लेमे॥७२॥ घिग दुर्षिया मयाऽऽदी निर्दन नमो पर्प न निरणापि । सम्मति तु का गतिमें घिरमनुतप्यापि यदि तु मृतिः ॥७॥ दुर्षिपदुभंगाकुलदुष्टा नियविवयितसंयोगात् । नित्य जीवन्मरणात् श्रेयस्करण सकृन्मरणम् ॥ ७४ ॥ इति साऽप्यन्तार्सिपरा परासु तामप्यमीप्सुरश्चयरात् । मूतयाऽघः पतिता गत चैतन्पेष मुन्यलुठत् ॥ ४५ ॥ अनया सह ग्रहवासापाशा प्रसर करोम्यह इतका। मां वीक्ष्याप्येपा पुनरीदगम्वनिमप्लेष ॥७६ ॥ कर्तम्प किमिद मया यविषा येवोऽत्र सनिषत्ता सः । नियमापो मेस्तुण्यस्सुपीरिति भ्यायति स यावत् ॥ ७७ ॥ तापकशालविमर्शाविति सा विममर्श कि गतस्यायो । गतशोधी स्वलाधी सार्थनशी च यन्मूर्ख ॥ ७८॥ यदुक्त कथासम्पन्धे-"स्वादन गामि इसन्न मापे, गत न शोचामि कृत न मन्ये । दाम्यां तृतीयो न भषामि राजन् !, अमाशा केन गुणेन मूर्खा ॥ ७९ ॥" तत एनमेव देवमरसमन्येपयामि सविशेपम् । ननु कोऽय! किंमातिः ? सिपः ? किंखरूपच १ ॥८॥ तस्स्याने सिद्धोपस्थायितया भाग्यवांस्तु मान्येपः।यद्वामि मन्दमाग्या यवेतवनुगामिनी मूता ॥ ८१॥ पृष्ट्वाऽपि निर्णयेमु तदिद को वास्तु निर्णयो धनिकात्। अस्यामिति सशयमृति विपि दिव्या पार पम्वैषम् ।। ८२॥ मोहिं परां यदीच्छसि तलधार महोदय येषा। सन्वनि सङ्गत स्वशाग्यैरनिर्भजले- नम् ॥ ८३ ॥ इति दिष्यगणीसापितसमीहिता सा इवाहितानन्दा । सानुनय समणय तमाललाप मियालापैः ॥ ८४ ॥ मागुतपाHिषाकृते त जलं पयाचे च । तस्या हि रसार्थिन्या रसार्थन युक्तमेय सदा ॥ ५॥ नव्यानुरक्तकृस्य कष्टमपीष्ट भयेवमृततोऽपि । इति स प्रमुदितघेताः प्रपयो सूर्ण सवानेतुम् ॥ ८६ ॥ अभ्यस्त नीरसीरस्तम्पामपि स भ्रमन फवन लम्सा। ता जीवनेन नितमामपिमीणखीवनेनेष ।। ८७॥ रात्राघप्पशाते- रण्ये मानवा रयाम्खलानयनात् । साहसिकतयापि तयाऽतिशायित्ता तस्य निधिक्ये ॥ ८८ ॥ अथ पप्रथे पृथु- श्रीर्मियस्तयोः प्रीतिवत्पमा मानो। समातरिष विशन्ती प्रसादविधिना धूपरयोः॥ ८९ ॥ मनसा दिमानित यत्तदेव विश्वे प्रशस्यमिति तस्य । रूप सौभाग्यमय पश्यन्त्यप साह सलेहम् ॥ ९० ॥ सुभगाग्रिम! कुरु सम्पति पाणिग्रहीति गृहीतषिनयां माम् । इयमेष लग्नषेला प्रागपि निर्दारिता सासीत् ॥ ११॥ स नियमधर्म- स्थाहो महिमेत्युचैम्वशिरोमाञ्चः। गन्धर्वविषाहेनोपाइ स हरि मियमिवैताम् ॥ १२॥ उदयनिय तदेष च वियसाधीशोऽपि पर्पणेष्ठ किल । पुरता प्रपदिलक्ष्म्या साम्पमिव व्पयनमुना ।। ९३ ॥ प्रोडनयोराषपसा फवन प्रामेश्य सोऽग्रहीयम् । सलमणगतिचतुर तुरङ्गमं सनम श्रीणाम् ॥ ९४ ॥ कर्मकरफर्मफर्या चप्येवमुपादवे यथाई स । सति वित्ते का लेशमषेशकृत् वषपुपा विज्ञ ॥ ९५॥ क्रमतोऽतिकामन् पहुदे शान वेषान्तरेऽप दूरे सा । सुकृतेरित इय गतवान् प्रिया विशाल विशालपुरम् ॥९६ ॥ माटफरतस्तत्रासो मोदसरावासमभ्युपास सम्मम् । फन्यानीतद्रषिणप्रगुणसमग्राहयोगः ॥ ९७ ॥ काह निन्यः फेप धन्या फेद धनं ममानिधनम् । पोगोऽयमजनि देवासस्किं गहे मियो न फलम् ? ॥ ९८ ॥ प्यास्वेति भावसंत वातु भोक्तु च मुशमसौ विमषम् । भाग्याभ्युदयेभ्युदयति मतिरपि पुसोऽभ्युदयहेतुः॥१९॥ दानाचारम्परतो नगरेऽभूत्तस्य कस्यचिप्नुपतेः । पुनोऽयमिति स्पातिर्यद्वा वानान किं भवति॥१००॥ यतः-पाने धर्मनि पन्धन तदितरे मोथायाम्यापक, मिचे प्रीतिविषक रिपुमने वैरापहारक्षमम् । मुस्खे भक्तिमरावह नरपती सन्मानपूजाप्रद, महावी प यशस्फर वितरण न काप्पहो ! निष्फलम् ।। १ ।। झुस्वाऽप तस्मसिद्धिं सरपुरनरना यफेन स सभायाम् । आहाय्य पहमन्पत शुमोदये पखिलमनुकूलम् ॥ २॥ सोऽपि मूवमसेवत तथा यपोथेः प्रसादपानं सातस्यासीत् कामगषी सेवा सेवाषितः किल यत्॥३॥ पव्यतेऽपि-"सुवर्णपुष्पा थिषी, चिन्यन्ति पुरुषालया। शरम कृतषियम, यम जानाति सेवितुम् ॥ ४॥ अवनमवानमादरपूर्व सन्मान भाविम इतीमम् ।
जातु निमप सजानि भूजानिरःमुजङ्गप्पा ॥ ५॥ अप्रतिस्पं रुप निरूप्य लुम्पपस्तु तस्पत्न्यां । हन्तुमपि हरिपल ब्राग पप्पो षिक्षामिनां घेतः ॥ ६॥ ज्ञास्यापि दुरभिसन्धि पुष्टो मन्त्री न्यवारयम नपम् । प्रत्युत्त सपयुद्धपोवदीपपत् पवन श्व पतिम् ॥ ७॥ प्रभोः प्रसादेकदुराशया रयाद, पुराशयान पोपुपती दुराशपा। धिग्मत्रिणोऽप्यन्त्र परत्र भाषिनीमनर्थपीथीं नहि मनयन्त्यपि ॥ ८॥ यता-"सर्वत्र सुलभा राजन् !, पुर्मासः प्रिययादिनः । अभिपस्य तु पध्यस्य, पता ओता च दुर्लभः ॥९॥" घीसखषियाऽभ्यधादिधमास्थानीमास्थितो ऽथ नरनापः । स्वोदवीवाहमई सर्वोत्कर्षाधिकीपुरदम् ॥ १०॥ तषुपरि पुरि लकायां गत्वा सत्याधिकः सपरि- पारम् । को नामामधपिता पिमीपण भीषणं निपताम् ॥ ११॥ असमञ्जसमादेश श्रुत्वैवमपास्मुखेपु निखिले पु। क्षितिपसिरक्षत हरिपलमुखसन्मुसमेघ फैतवतः ॥१२॥ सविषम तावत्पदम्भनिधिय! सेवकाः के?ते। स्त्राम्यावेशी येपां न्यग्मुम्बप्ता लीपाप्तासचपाम् १ ॥ १३ ॥ धुपानुस्साईतफैः कथमस्तु घस्तुनः सिद्धिः । चित्तो साहो हि मृणां नियन्पन साध्पसंसिद्धः ॥ १४ ॥ देय । तव मान्यताऽस्योचितष धन्यस्य यो महोत्साही । फर्सा कार्य या पर्सा जगतां हि हरिरेष ॥१५॥ मुस्वेण्यपत्रपिष्णुः स वैषपरता सधैर्यमवलम्म्य । तत्प्रत्यपचत मुदा अपागुणः कोऽप्पहो ? पुंसाम् ॥ १३ ॥ अपयैष धीरपुरपा विपमेष्यपि सम्यमुख्यकृस्येषु । तुरगा प्रदीपन इयायतः स्युरषमस्य मृत्युमपि ॥ १७ ॥ अप तस्कथितमतपय व्यतिकरमाफर्ण्य सा घसन्तनी। तमुथाच विषादयती विज्ञा विज्ञातनुपचिता ॥ १८॥ मूषिमुना निसभषने भोजनसमये समीक्ष्य मां लातुम् । आर्य च हा ! निहन्तु नूनमनर्थोऽयमारग्घः ॥ १९॥ कामं कामान्धेनाविष्ट वौष्टयेन यदि नपेणेवम् । कमादेतदकस्मात् खामिभङ्गीचकार तदा १ ॥२०॥ भविमृश्यकारितायां नियतमन पुरास्थित पश्य । शलभो लभते रमसाद भलीभाष न पाहो किम् ॥ २१ ॥ उक्का-"सहसा पिवधीत न क्रिपामविवेका परमापदां पदम् । शृणते कि विमृश्यकारिणं, गुणतुषार स्वयमेष सम्पदः ॥ २२॥" वाक्षिण्यनिधे ! किमिव दाक्षिण्यमपत्रपाऽपि कात्र पद । येनान्पार्यविनाश: मोल्लासा प्रकृतिमलिनानाम् ।। २३ ॥ अवापि किमपि फपमपि विधार्य किश्चिन्मिप च परिघार्य । पर्यवसायो सुपतिर्निजार्थनाशी हि मूरतमः ॥ २४ ॥ शुस्खेति सास्विका सोभिवधे मुरपेष किमि वमभिवधिपे। प्राणान्तेऽपि पतिपममन्यथा कथमिवास्तु सप्ताम् ॥ २५॥ कातर एषातुरात्तरसाऽपि विमुत्रति प्रतिज्ञातम् । म तु साहसिका कचिदपि विपुरिष पिधुरेऽपि लक्ष्ममृगम् ॥ २६ ॥ उक्तश्च-"अलसायतेणषि सजणेण जे अस्सरा समषिमा। ते पत्थरटकपीरिय प न हु अन्नहा हुति ॥ २७ ॥ जिउ सीसं अह होउ पंधणे भयउ सबहा ली । परिवनपालणेसु पुरिसाण ज होइ त होउ ॥ २८॥" किस स्वीकृतकृत्ये पुरतो यदि कोऽप्पनयं आशमः। तत्त्यागे निष्टयः सम्प्रत्येषापथावस्तु ॥ २९॥ यास्याम्यवश्यमेतत्कार्यकृते तेन पविष्यतया न्याय्ये पपि पपिकानां यद्वा सममेव विषममपि ॥३०॥ मम काऽपि मामफीना नहि चिन्ता किन्तु तापकीनोवैः । हरिणाधिप इव हरिणी मा हापीवेप नपतिस्त्वाम् ॥ ३१ ॥ श्रुत्वा तत्समस्यान्यमिचरित चार मापित भर्नुः । मुदितार्दिता च विरहासशस्सा गगदमगादीत् ॥ ३२॥ एष यदि तत्पन्थाः माणेश! शिषस्त पास्वपि समस्तः । अयस्थी व यशस्वी प्रसप सपा समागच्छे॥३३॥मचिन्तया च चितया मा धाक्षीः स्वतनु- मतनुपुझ्या यत् । स्रक्ष्यामि शीलरक्षां वक्षाः स्वस्तु तत्र फुलललना ॥३४॥ विज्ञापयाम्यविज्ञाऽप्यइमेक जीवित निज रक्षेः । मषिचार्यकार्यकरणास्पतगमरण तु मा कार्कीः ॥ ३५ ॥ यतः-"जीवन भद्राण्यषामोति, जीपन पुण्य फरोति च । मृतस्य देहनाशः स्याद्धर्मा परमस्तथा ॥ ३६ ॥ प्रियतम! यद्वा शिक्षा यक्षाणां का विशिष्य पुरुपाणाम् । लेहयहिला महिलास्तदापि वदन्त्येष यसदापि ॥ ३७॥ लिग्धां मुग्धां मुग्धाङ्गनागिरं तां सुषाकिर सुचिरम् । पीस्वा प्रीतः प्रास्थित दक्षिणदिशि दक्षिण क्षणतः ॥ ३८॥ सत्त्यैकसखा खसुखाएजस्स्यजन्मक्षु स विषयमामान् । निःसङ्गश्च पमासे समधिफवेगैककृतरङ्गः ॥३९॥ विफट तटिनीम स्वर्ट स्फुटन्स तु पीधि- निर्घातः । सोज्गार क्रमतोऽक्रममिव किमिव दपीयोऽथयोधमिनाम् ॥ ४० ॥ पारावारमपार भीष्माकारं नमिई रुत्सारम् । वर्श वर्श भवमिष भष्यः सोद्वेषिजामास ॥४१॥ दम्यौ च निपिद्धोऽपि मियया प्राप्तोऽनयषिष्प तया । पारिधियिहितात कथमिष सशं प्रमिष्यामि ॥ ४२ ॥ नैवान यानपात्रप्रभृतिरुपाया प्रसप्यते सज्जैः। कार्यमकृत्वा च कथ कृतप्रतिको निवर्सेजयम् ॥४३॥ प्राग् घीपरोऽप्यषाप्पै (पिच) देयेनैवेयतीं मुष मदतीम् । तेनेष यनविष्योऽभवन भविष्यामि कयमघुना? ॥४४॥ नुपमेकजीवरक्षाफल मया तुच्छवित्तमिप सफलम् । लघु मुक तमुक्त परिमपन्मम सुपुरस्सिस्वम् ॥४५॥ तेजस्व्पपि निस्तेजास्तत्राजनि सैष यन्न तचित्रम् । यत्तेजो- ऽधिपतेरपि विशि तस्यां हीयते सेजः ॥ ४६॥ यदा-नृपतेः स सेयफोज्जनि निस्तेजास्तत्र यन्न तत्कार्यम् । परि हीयते हि सेजस्तदिशि विशतस्विनस्यापि ॥ ४७ ॥ अजराशयोऽपि सोऽय जराशयस्यैष सम्ममधिगम्य । जझे जराशयस्तत्क्षणे क्षण किं विधेयविधी १ ॥ १८ ॥ परिघार्य धैर्यमुपैमेतसि पुनरेप चिन्तयामास । किमनुचितां कातरतामातुर इच हा वहामि मुघा १ ॥४९॥ अघिजसधि साहसपशाद्विशामि सहसैष मषतु यचति । एफैष गतिमहता स्वीकृप्तकरण दि मरण पा॥५०॥ इति निर्धार्य स धैर्या घेतोयसि विधाय धुतफम्पाम् । सम्पां यावस्पदवास्यपानिधो भयमुजामषधौ ॥५१॥ उदयस्ताषनुष्ठः प्राग्वत्सतदराकृष्ठः । प्रादुर्मय प्रणयात्मण अण मद्र ! किं कर्षे ? ॥ ५२॥ जीवषपानिपमफल फिमप्यहो । निस्तुल यदपिलम्पात् । मम विस्मृतोऽपि निधिरिष पिधुरे स्वपमेष आविरमूत् ॥५३॥ इति चिन्तयन् स तुष्ठस्त प्रत्याधष्ठ शिष्टधी स्पष्टम् । नय मां लडामपनय शामिह कार्यनिर्याहे ॥ ५४॥ हरिमिव हरिपलममर: कालिय इव पिपुलमत्स्यसपघरः । पठे फखा मस्यपये प्रतस्येश्य पपि पयसः ॥ ५५ ॥ कस्यामिष फुल्यापत्तिमतुल्पमुहाच्य स लघुपयन श्ष । लोप पनमनैपीवम महायानपात्रमिष ॥५६॥ सर्व कपुप्पफुल विधाषिघिसिविविधपक्षगणम्। त पीक्ष्य धीक्षणीय मणमय विवाषरोयानम् ॥ ५७॥ अन्सर्पहिन्स पूर्णवर्णप्रियमाव्यषेधरी खमिव । पालेन्दुनिष्कलका ला स विषेश पेशलमूत् ॥५८५ युग्मम् ॥ तस्या: सुषमाममृत दग्भ्यां सुखमापिपस्तुपित इष सः। कौतुकता काप्प पिशविषशा शून्ये फनफसदने ॥ ५९॥ मघटितहाटकपटान्मेरोः फटानिव स्फुटस्तित्र । ठिपरिकाराशीनिव सुवर्णदीनारगुरुराशीन् ॥ ३०॥ निधयीकृतांम मौक्तिकमिकरान जूण्ाहकणगणान् किन्तु । गुरुगुञ्जापुआनिष नषदीव्यसिद्धमस्तोमान् ॥ ११ ॥ सटिकान् स्खटिकालण्णानिव पदाणीव पनरागमणीन् । जात्यतरहीरकाणां पकरान् किल शर्कराशफलान् ॥३२॥ तृणमणिनिषहानिष हारितरणीन् पहुतरेन्द्रनीलमणीन् । निचयविहितानि जम्मूफलपत् किल रिठरवानि ॥ ३३ ॥ अन्यानपि विषिषमणीन् गणीकृतान् फरानिष प्रपुरान् । इन्धनषद् धनयन्दनवासणि सुगन्धघारूणि ॥३४॥ राशिकृतानिष राशिजवष्याणि देयष्पाणि । मुस्थूलकम्पलानिव कम्पलरतानि नमानि ॥६५॥ उपः श्रेणिकृतानां हिरण्मपीनां मणिमयानां च । भाण्डानामुनिपुटी पटीयसी मन्मयानां तु ॥ १६ ॥ अपरमपि ग्रहोपस्करमासनशयनादिक सथारूपम् । पश्यनुत्पश्यतया विसिष्मयामासि- पानेपः ॥ ६७ ॥ अष्टमिः कुलकम् । डिस्मद्धिरम्य हम्य शून्य किमेतदिति विमृशन् । अषिशसमिक्षपवर- कान्तः कमलान्तरलिरिष सः ॥ १८ ॥ सौभाग्यगुणविशाला पाला नघयौवनप्रिय शालाम् । निधेसनां मृतामिष स तत्र पीयेति चिन्तितवान् ॥ १९॥इए घाम किमियमेकाऽप्यपिनष्टसुपुष्टषरषपुष्टमका । किं घा मृतेष पसिता यरिया को पेव वैवगतिम् ? ॥७०॥ ईपद्विपादपिसायषान् सैषमपेक्षतामृतसुपूर्णम् । सूर्ण सम्य कमेक गसमुपैर्जीवितमिवास्याः ॥७॥ पानीयधिया मुषिया वयालुनाशवाय तयमुना च ततः । सा सङ्गम- सियत परहिसपरता हि सत्प्रकृतिः ॥ ७२ ॥ सुसोस्थितेष तरक्षणमुत्तस्यौ साज्य मुस्थिता स्थातुम् । पुरसस्त मेक्ष्य दक्षेश्यपिमिणत् प्रणयगर्मगिरा ॥ ७३ ॥ उत्तम ! तपोतमत्व निर्णिन्येऽन्योपकारसारतया । तदपि यद पोऽसि कुन च षससि किमयं तपाऽनागाः १७ सोप्याह मदनभेगाहयस्य सपत्तेर्षिशालपुरमीः। सेवा कृता स्थितो पुरि हरिपलनामाऽमि मान्यतमः |७|| लशविमोर्पिमीपणनानो राहो निमन्त्रणार्पमिह । महिता प्राप दिय्यानुभावतो मीनयानस्पा ॥७३॥ अथ फयय यथाऽवस्थितवृत्त स्वमपीति तेन सा मोक्ता । प्रोचे मान्य प्रणयादिवोदयस्परमरोमाया ॥७॥ लापतेः पिता मे पुष्पानयनाय देवतायतने । पुष्पपडका प्रकृस्या कडक कडकर्मफर्ता च ॥७८ ॥ कुसुमग्रीसुकमारा कुसुमश्री मतोऽस्मि तनुजाऽस्प । विपहारिणी विपमृतोमणिरिष भवषिपमरीतिरहो? ॥ ७९ ॥ पिधान्येव सामुद्रिकशष्ठः प्रष्ट इत्यमापिष्ठ । अस्याः सुलक्षणायाः पतिः पपिष्पाः पतिर्भविता ।। ८० ॥ यदुरूम्-"भूतारासनथामिफलररथभीषत्सयूपेपुमिालाचामरकण्डलाषाप शैलेयजेस्तोमरैः । मत्स्यस्वस्तिकषेदिकाश्यजनकैः शहातपत्राम्बुजैः, पादे पाणितले नरा उपतयो रापो भवन्ति लियः॥ ८१॥ ययाले स्यात् त्रिशूल सा, स्वामिन्यखिसयोपिताम् । इसन्याः स्वस्तिको यस्या, माले एपेप्त साऽपि च ॥ ८२ ॥ अन्तर्मयो ललाटे घा, मशकेन रमान्विता । राझी चापि कपोसे च, बामे मिप्यनधी भवेत् ॥ ८३ ॥ इदि तिलकलाग्ने षा रकामे घान्यधनसुखोपेता । राज्ञोऽम्या पनी पा लोहितमशफानसाग्र- जुपः ॥८॥ मुखेति राज्यलोभादियेप मामेप मेप इव मूर्सः । उद्बोड घिग लोमान्धमुन्मार्गेकगमनपरम् ॥८५॥ 'रसिधा दीइंघा जबघा मायमाणकोषघा । फामंधा छोघा इमे कमेण विसेसषा ॥ ८६ ॥ सोमः सर्पविनाशी स्थनियर्तितवेकर्मतिः स ततः । मन्मात्रादिस्सजनैः सपरिजनमुदिनैः ।।८७॥ सहसा इमानतारिष पयिरेण तत्यजेऽपि निज।। अनुचितचिन्तनमपि हा व्यवहना लेहमनदहने ।। ८८॥ युग्मम् ॥ पाण्यालादिव पण्णासमारं निनरूक्षुमाक्षेपास् । मां तु स पन्धघृतामिव निस्य निरुणदि दुर्युद्धिः ॥ ८९ ॥ नि शूकात्मकुख्या कृष्यायितषियया सपथपि माम् । कृत्वा मृतामिष पहिः स यात्यनार्यः स्वकार्ये च ॥ ९० ॥ रहमागतम पुनर- यमेतमामुम्मतोऽमृतं लास्था । सिफ्वा किल मा स्वमिष प्रोजीवयति स्वकृस्यकृते ॥ ९१ ॥ ईदग्विपमनिममा कथमपि मृतिमप्यमीप्मुरहममि । समुचितमनुचितकृयाचरणास्थाणपहाणमपि ॥१२॥ स्वां प्रार्थये च किनिस् प्रार्थितकल्पद्रुमाद्रिययायेत् । प्रार्पितसमर्थन स्थल मूलप्राणाः सुगुणतायाः॥९३॥ तदुक्तम्-“दुक्खाण एज दु फ्वं गुरुमं गुरुआण हिययमममि । जपि परो परियमा अपि परे पत्थणामगो ॥ ९४ ॥" मामनुरको पाणि- प्राणधिघेरनुगहाण सुभगाम्य ! । यस्याः प्राक्तनपुण्यैराकृष्ठ पात्र समगस्याः ॥ ९५ ॥ मम जीवितमप्येव स्थाहस वश च मधिसम् । सम्पति च लपवेलाऽप्यतुला तवल विलम्ब्य विभो ! ॥९६ ॥ स प तस्यास्तद्व- धन निशम्य सम्पग वितर्कयोचकृवान् । आइए ! महिमा महीयान् सकृत्कृप्ताया अपि कृपायाः ॥ ९७ ॥ अघरीकृतामरीश्रीर्यस्खधरीसुन्दरी परीरम्भम् । उररीचरीकरीत्यपि स्वचरपरीहारतो मेऽपि ॥ ९८॥ अहह मह- शग्यमहो ममेति मुक्तिस्तदेष वैवाप्तवत् । तां मानयमनपीत् पाणीकृष्य प्रसत्तिपक्षम् ॥ ९९ ॥ सलेहमाह साऽप्पथ हरिमिह ते जीवितेश ! शिवमिछोः । पापस्थानक इष पै न साम्प्रतं साम्प्रतं स्यातुम् ॥ २०० ॥ मा जातु पुष्पपटुका कोपाटोपावनमपि कापीत् । शास्त्वेवमत प्रस्थीयतामिता स्थानतस्त्वरितम् ॥ २०१ ॥ अल मफलेन विमीपणनिमप्रणेनापि यन्मनुजकार्ये । खचरेन्द्रा इन्द्रा इष नायान्ति यया तथा कपन ॥२०२॥ अत्रा- गमननिमन्त्रणकृत्यमत्यायनाय सुपतेस्तु । सत्यप्रत्ययममाद्राज्ञोऽमिज्ञानमानेष्ये ॥ ३ ॥ श्स्यमिघाय विधायप कश्चिदुपाय तदेव निरपायम् । कृतचन्द्रहासषदना मुपसदनापन्द्रहासमसिम् ॥ ४॥ विज्ञामिझानकृते सुगुप्त मानीय साऽर्पयस्पस्यै । साघपते दुस्साघं सवलैरथलाऽपि मध्यगता ॥५॥ युग्मम् ॥सद्धिकर्मकौशलपमस्फूत स्वस्कृपाणमादाय । सह सहचर्या निजगृहग्रहीतसारमिया स तया ॥ ६॥ लास्वा तवमृततुम्यं सिद्धरसस्यैय सुम्बमविलम्बम् । योगीन्द्र इष युतोऽमुतशक्त्या निरगावप नगर्याः ॥७॥ युगलम् ॥ अनिमिपमनिमिपषपुप कृपममियोपस्थित स्मृतेरेष । गौरीगौरीशाविष ताषभ्याकरहतुः सहसा ॥ ८॥ मय पथि मिया कुतूहलकलने करसी विशालपुरविपिने । तो सीपुंसौ प्रकटिततपाशयो सेन निन्पाते ॥ ९॥ हरिपलचलनानन्तरमवनिप- तिर्यकार सषिकारः। निजधानि बसन्तभीग्रहणाय मणामि तदिवानीम् ॥१०॥ प्रीतस्ततः प्रहितवान् वा सीदासीकृतः स्मरेण नृपः । नवनवसुषस्तुहस्ता हरिपलललनां प्रसादयितुम् ॥ ११॥ अन्तमिस किमिनिचार्य सोपाष ताः प्रति प्रथमम् । प्रेपयति फिमिति सुपतिनपनववस्तूनि मषने ॥ १२॥ माफ शिक्षितामिरामिर्व- मणे निपुणे ! न पेस्सि तप मर्सा । नृपतेः प्रसादपात्रं प्रहितम मुपेण निजकार्ये ॥ १३ ॥ उधितां तनहचिन्ता तत्समुते मपतिरिति वचा शुषा । वैयाघ्र सम्प्रेषणमप चौरं प्राइरिककर्म ॥ १४ ॥ पपसचिन्तनमोतोरिवं विव न्स्यप्युपाददे सर्वम् । सुमहान् प्रसाद इति वाफ कामान्धा वमनाहा यत् ॥ १५॥ युग्मम् ॥ एवं वस्तुमेपणकश लप्रमादिना दिनाः कतिचित् । भाशाषशतो व्यङ्गयाशयेन सलु निन्थिरे राज्ञा ॥१६॥ राजाहमुत्तमोत्तमर मणीसपणीय उसमा त्वं च । लक्षफशम्यै येस्सयमाशयमकृत लक्ष्यमय ॥ १७॥ अय मन्मयष्यथाषान मुखेन दूस्या अपाम्यमपि वाच्यम् । कृतवान् खाफूतमसो स्मराम्घिपूरस्य वृद्धिरहो !॥१८॥ तदमिमायस्तस्या वहन प्रायः झुतेः पपा प्रविशन् । देह ववाह नहि यत् प्रागन्तः सहनमिह हेतुः ॥ १९॥ समधिकतापस्तु तथा व्य थाप्रपामाव यथा नैनाम् । युद्धिपलसलिलमहरत्युत्तरमसधियस्तस्याः ॥ २० ॥ प्रस्यावृत्त्य च दूख्या क्षित्या पत्युनिषेदितेऽथ तथा । अनिपिदमनुमत स्यादित्यासीत् प्रमुदितास्मा सः॥ २१ ॥ कामिनकामधेनौ यामि न्यामप चौर इय निभृतम् । स मवनवेगवशोऽस्याः सवनमगान्मवनवेगनुपः ॥ २२ ॥ काम फामार्तस्तां पि लोक्य परमप्रमोदमयमदयात् । युक्तमयुक्त तु सती साऽप्येतदर्शनातमधात् ॥ २३ ॥ अन्सāपविषादी सत्य विवृस्य पिप्रम थ मनाक । आसनदानामुचितमतिपत्ति व्यधित सा नृपतेः ॥२४॥ मय्यपि महाननुग्रह इह य त्पावाषघारण पिवधे । इत्यायुक्त्यापतिमप्पदीदृशद्धीरहो सुदृशः ॥२५॥ संवाद एव सतत तनुवयनमनस्सु शस्पते सत्याः। तस्यास्वमूत् प्रशस्यो भूश विसंवाद एव तदा ॥ २६ ॥ सत्यप्यसतीचेष्टितमसष्ठ काठ स्वशील पुष्टयै सा। किमशुचिसहं कुरुते न केतकी सौरमसमृद्ध्यै ॥२७॥ सोऽध कृतार्थमन्योऽभ्पचत्त घन्पेऽयरोधमाने तुम् । वामागतोऽस्मिन यतो मासि पिना फाचन रखम् ॥२८॥ छेफोक्त्या साप्यवदहदेव ! देषेन सत्यमुक्तमि वम् । परममिर्य महाहितरेतुः श्रुतिगोचरीचके ॥२९॥ भत्तरि चिन्ताकर्तरि सति किन्तु कथ नु युज्यते तदि वम् । उदयनीरपि भास्त्रति भास्यति सति भजति न मृगाहम् ॥ ३०॥ स विहस्य रहस्यमपि प्रकाशयन्ताह- रमणि। रमणं ते। मरणार्पमेव विपमे कार्यमिपारसस्टेप्सम् ॥३१॥क च तस्प जीषितम्यं वान्सर्निपततः प्रतिज्ञातातटमेत् पमावागन्ता तईि हन्ताऽस्मि ॥ ३२ ॥ अयमारेमे सम्भारम्मो रम्मोह! पत सवैवार्थे । स्वीकुरु तत्सरसा मां विधामान्थान् खगोप्यमिवः ॥ ३३ ॥ उक्त हि-"कृषिअस्स आसरस्स य घसणासत्तस्स रापरसस्स । मत्सस्स मरंतस्स य सम्माषा पायग हुँति ॥ ३४ ॥" अशुमय कालहरणं शुभकरण सा घिमान्य तदनु जगी । केयं खरा नराधिप ! फरानगे काम्यकत्येऽस्मिन् ॥ ३५॥ समृद्धिनिर्णयावषि विषाय धैर्य प्रमो! प्रतीक्षम्यम् । अत्यौत्सुक्य अयः प्रासमपि त्रासपस्यचिरात् ॥ ३६॥ शोऽप्पषिमशन्मश्पैवेयमपि पति मुस्यो । निर्णयमपेक्षते तस र्षे कपटपस्यापि ॥ ३७॥ तदुपायमायतिहितं सपदि विवच्यामिदं दि ध्या- स्था । षघनमनुमस्य तस्याः पुण्यैः महितोऽनुग्रहमगमत् ॥ ३८ ॥ साऽपि स्वयुटिकौशलपालितशीला प्यलोक- सानुफलम् । आगमनं निजमस्तिोपमुषमातकीयोस्का ॥३९॥ अप हरिपालः स्वगृहस्वरूपविमिरूपणाय निपुणास्मा । फसुमभियमुपाने षिमुन्य कुसुममिया स्थाने ॥ ४० ॥ स्पश इव मनिमृतकृपया समेस्य निजम घनसनिपी फषन । गुप्तस्पितिरोपीत् सखीममि स्वमियां वसीम् ॥ १॥ युग्मम् ॥ चिरयन्प्रेयामायास्ययापि सुपस्तु फपटता स्फुटयन् । तदमालगिरमत्रागन्ता पेस्का गतिस्तन्मे ? ।। ४२ ।। आषास्प किमतः परमुसरमिह शीलमाः कप धास्ये १। प्राणप्रहाणमेष हि शरणीफरणीयमियमर्थे ॥४३॥ मुस्वा स इति सतीस्वाष्यभिचरिते निधये मियापरिते । अतितुष्ट प्रकटोऽभूज्झटिति यदिष्ट शुममिवास्याः॥ ४४ ॥ सुषिपुलपुलकोस्कलिफाक- लिततनुयष्टिरिष्ठगीस्तस्मै । खागतपच्छापूर्व सर्व सा माह नुपवृत्तम् ॥ ४५ ॥ सोऽपि च निजवृतान्त प्रस्थानधि घेहागममान्तम् । कथयामास यथास्य प्रेमस्थाने हि र्फि गोप्यम् ? ॥ ४६ ॥ रसवशप्तः सहसोफ्स्वा कुसुम श्रीस्वीकृति कृती सोऽस्याः । आशा मनसि विकृति खस्याकृत विकृति यावत् ॥४७॥ तावदयादीवेपा नि शेपानन्दकन्दलितवेहा । सा सुभगा मागिनी पनीस्थिता फिमिह नानीता ? ॥४८॥ उत्कण्ठुला मिमेलिपुर- | हमस्पायामि संमुस्समिदानीम् । विपरीतलक्षणेय फिमुताविपरीतमेयेवम् ॥४९॥ खपवीति सदिहाने पस्यो सत्यौचितीकृते साऽयक् । त्यज निजमिह सन्देह लेह सम्पग इदि पहेहम् ॥५०॥ मन्ति मुघा मूढा मिया फलं स्वस्वकर्मघशमिह यत् । उपवेत्यनुपतिमगमत् सा सुमुखी संमुखममुष्पाः ॥५१॥ तामायान्तीं इष्ट्वा हय पर्युल्ल लास सहसा सा । विकसितिरुचिता कुसुमश्रियो वसन्तभियो योगे ॥५२॥ ते पदपतनालिगनकुशलप्रमादि मिर्मिपथ तथा । सप्रेम समगसातां यथासमुतां सत्यमगिनीखम् ॥ ५३॥ न सपनी स्वसपनीमपि सौवर्याम जर्यतः लिभेत् । ते तु विजातीये अप्पतिलेहावहह पतिमाग्यम् ॥ ५४॥ ताभ्यां सहितः स्वहितं फिमपि विमृश्य प्रकाश्य किचिवसी । कश्चित् पुरुप गैपीत् स्वागमनझप्तये राज्ञः ॥५५॥ गस्या सोऽपि पमापे विमी पण नृप ! निमन्य सस्पुत्रीम् । परिणीयोपचनमिह प्रापवहो! इरिषलः कुशली ॥५६॥ वाक्येन कर्णजाहावगा हिनाऽनेन निहत इष इसपीः । पायी घराघपोऽपयात जात तु, घिगिहान्पत् ॥ ५७ ॥ कथमयमगमलाम- लमत लकापतेः सुतां च कथम् ।। सत्यमसत्यमुतेदं सम्प्रति कोऽस्मि हा! किमहम् ॥५८॥ शिशुपाल स लोला मापालसामे यवम्यधिकम् । सहसैव हरिपलस्यागमने तत् फिमपि महि भान)म्यम् ॥१९॥ पार्य मवष्ठभ्य पुनः कुतो भय मेऽकृतोमयस्य ततः।बहुमानदानपूर्व हरि निरीक्षे परीक्षेऽपि ॥१०॥ध्यायमिति गुरुकृत्य कृतमेतेनेति त युत प्रियया । प्रावीविशद्विशांपतिरसुच्छमहिमोस्सवैः स्वपुरम् ॥ ११ ॥ प्रापस्य सोऽपि जायाय स्वसौषं च सौघरसतुम्पम् । सूपसममागत्य नुप तदैव देवतमिषानतवान् ॥ १२॥ वह सत्कृत्य स राज्ञा पठोमापिष्ट शिष्टधी स्पष्टम् । कष्टात्ममो ! प्रकृष्टयस्कृतपूर्षी कृत्यमत्रागाम् ॥ १३ ॥ तथाहि-पलितोड- हमितः कतिषिद् दिवसै समिपिमपांनिषेः प्रापम् । त दुस्तर सरीतु स्वशनुषान् पारमुद्विविजे ।। ६४ ॥ ताप द्वादों राक्षसमभिमुखमापान्तमेकमद्राक्षम् । नास्माक्ष भयमथ त लास्योपयिफममाक्षम् ॥६५॥ सोप्या स्या पुरुषा पौरुपता काठमक्षण कुर्यात् । तस्यैव हि लायां भवेत्सपेशम मानम ॥ ३६॥ विनिशम्येति व्पमर्श निमयिक निधनमत्र सांशयिकम् । लहागमन तु तदप्यषश्यकृत्यं प्रभोः कृत्यम् ॥ ३७॥ धिक सेवक- मुष तं यः प्रमुफुस्ये विमेति पत मृत्तितः। कार्याशयाऽपि मरणं ग्लाघाकरणं हि सुमटानाम् ॥ ३८॥इस्युरसि- कृस्य सत्पमतिपत्तिरई विचिन्त्य मृत्युचिताम् । महतीं चिप्तां नितान्तं दुताशमुदीपयामास ॥ १९॥ सहसा साहसता प्राविशमचिराव भस्मसादभवम् । का स्थात्कालविलम्बः प्रज्वलने जाम्पलपलने ॥ ७० ॥ तम | पिमयास्पदमुपदेषावाय पृत्सममिघाय।म्यक मुक्त नक्तपरेण खचरेशिनुः पुरतः ॥७॥ सात्विकवृत्यामुतया सपातितुष्ठा सशक्तिता स रूपः । सरमिव भस्मीभूत भूतपतिर्मामुवजिजीवत् ॥७२॥ तस्समयमुस्थिते मयि । नुपेन्द्र सद्रूप एवं देव इष । स भृश प्रशासनपरः परमाप्रहतः सुतां प्रावात् ॥ ७३ ॥ तेनैव तेन महता महेन थीयाह आचयोर्नक्यो । मकवे पविश्यवृष्याभरणाविणादि पतु मह्यम् ॥ ७४ । फरमोपने च तस्याः समान- देऽश्वीयहास्तिकादिन तु । अपि दीपमानमत्रागमनमतिपन्धहेतुस्वात् ॥७५ ॥ अत्रैव निवस साधय वियां विद्याधरीमपामिनषान् । मुस्क्व च मोगानपि नषषल्लभयामिनषमषनेपु ॥ ७३ ॥ इति खेचरेश्वरे पभणति भणामि म निजसुत्तपिपाहे । स्वां देव ! निमन्त्रयितु महितोऽस्मि विशालपुरपतिना ॥ ७७ ॥ शिथिलीकृस्य ततस्तत्कृस्यमह फपमिषेद तिष्ठेयम् १ । निष्ठेप सस्तु महता परकृत्यकृते स्वकृस्यहति ॥७८ ॥ सबः प्रसथ तना पायप पावापधारणेन पुरम् । सोऽप्यार यादि तईि स्वयमेष्यामोह वाहे ॥ ७९ ॥ एतद्विपये राज्ञाऽभिज्ञान मदस्त्वमप्यरिसिवाक । स चन्द्रहासखा ममार्पयामास विष्यमसौ ॥ ८०॥ तेनैव वैषशतया संमैपि समि पोऽप्य एमिहाशू । हरिरित्युक्त्वा प्रवदे मृपाय निपुणः कृपाण तम् ॥ ८१ ॥ तान्याखङ्गाभिमानासस कियुक्त्या य । मेनेऽखिलमपि भूपतिस्तस्सत्यासत्यमपि सत्यम् ।। ८२ ॥ सख्याधारमसत्य सस्य मध्येति सत्यमेव जना । कपरपूरमिलित करतयैव रेणुगणम् ॥ ८३॥ काण: काक इवेको पूर्ती मन्त्री न तवचो मेने । मनसा यघसा तु न सोप्यपाधकार छलालामात् ॥ ८४ ॥ भूपसर्पपिशुनचौरसूनसुरश्वापदारिशाफिन्या । दृष्टा अपि किं युलं विना निष्फलारम्माः ॥ ८५॥ पद्धकपटादतिविकठे क्षिसोऽसौ सटे मया कुधिया । मद- धनते भस्मीमूतस्वयमुत्तमस्वमहो। ।। ८६ ॥ सन्मान्यतमस्सय विचिन्सयमेवमयनिपा सभ्यान् । प्रत्याह ! साहसमहो । महो! प्रतिज्ञातनिहः ॥ ८७॥ सौभाग्यभाग्यसझतिरहो ! अहो ! असहा ! निजाऽस्य । खखामिकृत्यकौशलमहो! अहो! मे महत्परमः ।। ८८ ॥ लाघामनां घोपन क्षितिपतिरिति सपफार सार- तरैः। स तुष्यभूषणापैः प्रजिघाप ग्रह स पहुमहम् ॥ ८९ ॥ तात्त्विकसिम सास्विकवृत्तिम विपमका येपु । किं या फामगवीवस्कामितममित तनोति नदि ॥ ९० ॥ तस्येस्यसमसमर्दि वर्श वर्श सहायहां पहुशा तस्कृतकृष्याकरणासवा निमिन्दुः सवस्याः स्वम् ॥ ११ ॥ अपि कातरः प्रपीरावदातमयदातसम्पदं पश्यन् । लमतेऽम्सिफाषिलोककवन्तोदफसप्पयापितताम् ॥ ९२ ॥ तस्मृतिमुपतिपरमप्रसावपात्रस्य तस्य किमपि यशः।। तवमूपरिनुतौ पुरमखिल मुखरमुखमासीत् ॥ ९३ ॥ कोपो मन लोभोदयेन मानः सुम्बेन दुःखमिष । । लेहः कलहेन महेन युग विषादम इर्पण ॥९४ ॥ काममहोऽतितीमोन्तरितस्तत्तषिमयरसेन । अवनिपतेर अनि ततः शनैः शनैर्मन्दमन्दतः ॥ ९५॥ युग्मम् ॥ सरूपयोनिजन्मनि मूल सहस्प एष नस्वन्पत् । सहस्पस्य विकल्पान्तरेण नाशे तु सोऽस्तु कृतः ॥ ९३ ॥ ययुक्तम्-“फाम ! जानामि ते रूप, साल्पात् किल जायसे । न खां सहस्पयिष्यामि, न प मे स्वं भविष्यसि ।। ९७ ।। स रतिप्रीतिरताम्पा ताभ्यां दाम्यां द्विमा पिपसमाभ्यां । सरतिप्रीतिः मर इप हरिरशुभवलक्ष्पपरितोऽसौ ॥९८॥ असहिष्णुरिम हरियलमदिमानममान मस्सरा सपियः। वोट्या मूषिमुमुक्त्यै युफ्स्पैन मेरयनितराम् ॥१९॥ पहुबहुमानावर्जितमना मनारमुग्घधी कदा चिवप। अपि पारित प्रियाभ्यां प्रचकल्प स समप्रसामग्रीम्॥३००॥ अविभाज्य भाग्यनयं मुफ्स्यर्थ पार्थिष सप रियारम् । मत्यादिकैरपि सम निमनपामास सोलासाशयुग्मम् ॥ मुक्तिसमये च ताभ्यां नवनवषेपान विधाय सविशेषान् । परिवेपणावि विवषे सकौशलं दर्शपितुमतुलम् ॥ २॥ प्रेतमहश्छलादतिदोस्ख्यादाधिः कुप ध्यतो व्याधिः । फनपास्कुयशः फोप फफितः शोक इठमृतेः ॥ ३ ॥ अलवनिनवादलर्कन्चाविषमनिलाघ पहिरिष राज्ञः । तार्शनान्मनोमः प्रादुरभवप्यसन प्रायः ॥ ४॥ युग्मम् ।। इयतीः सुवतीः कौतस्कृतीः कृती प्राप्तवान् मतीते तु । मे एष हन्म्पमु दिमास्तवानी मदायत्ता ॥५॥ इति तर्कात् फर्फशाकोऽसौ सस्कृप्तः स्वसमगतः । भाय विमाष्प जगदे दुर्मतिसचिन सभिवेन ॥ ६॥ कृतरतिपोपे योपे इमे उमे एवं देष ! जानीयाः। अनुरक्ते मकिं तप नषनषषेपैस्वपपुपताम् ॥७॥ तष्ट्रपणावरणिषयो द्विगुणरणरणकपणन गुणात् । मनिन ! मश्रप एरिमृत्यूपायमापतिहित तर्हि ॥ ८॥ स्खल व लग्याषसरः सचिषा प्रोयाच देव ! हरियचनम् । पन्चनपर नृणां यत् क जीवन मषिशतो ज्वलनम् ॥ ९॥ यमराजाहानमिपायक्षेपात् क्षिप्यते तदनौ सः । अपरक्षीण क्षोणीरमणोऽप्यनुमणितवास्तविवम् ॥ १०॥ घिग घिग् घृष्ठान पुध्यन् पापिष्ठानयम तान्यभपफष्टान् । ये दुर्षियः परेभ्योऽप्पामतया दुर्षिय ददते ॥ ११ ॥ हरिमानाप्य नरेन्द्रोऽन्यदाऽवददू युज्य से न ते सुरवः । आदेष्टु सदापि वदाम्पनन्यसाम्य हि ना साम्यम् ॥ १२ ॥ निमिमनयिपोऽस्मि यम सम सुरैर किरैरिहोताहे । पहिमवेशसाष्प सिद्धपति तस्किन्तु भवतेय ॥ १३ ॥ सिंहस्य साहसपा सुजनस्य घनाघ नस्य शशिनय । भानोब पुरमानोरनन्यसाधारणी शक्तिः ॥१४॥ सास्विकमुकुट ! प्रागिव तत्साधय साप्य- मिति विमोचनम् । सचिवमपश्चरपनं निमित्य सचिनापांचवान् ॥१५॥ मारबहुष्ट न्यदिशमापपाप- स्य धीससस्य घिया। पिम् भुक्तिमस्कृतिफल यहा युक्त पानेश्वः ॥ १३ ॥ यदुक्तम्-"उपकृतिरेष स्वछानों दोपस्य महीयसो भषति हेतुः । अनुकूलाचरणेन हि कप्यन्ति व्याघयोस्यर्थम् ॥१७॥ मागुप्तकपा वितथा मा दिस्यम्पुपेस्य म्पोकम् । कामिद्विचिन्स्य च घिय न्यवेदयायितपोः स तता ॥ १८॥ माग्यारणासु ताभ्यां फिमप्युपालम्प सम्पमम्युदितम् । आधास्यापा स्वषिया सापुतर स्व घिर जीव ॥ १९॥ अथ पार्थिषः पुराह हिरपीफरणामिवितां निचिताम् । प्रज्यलिप्ता ज्यालयितुं यशाशरीर स्वमिव सर्यम् ॥ २० ॥ पहुमान दर्श यितु प्रत्यायपितु परांध सपरिफरौ । अप त संप्रेपपितु समीयतुः क्षितिपमप्रिपती ॥ २१॥ फिमिद विवम्म मया सदम्भमतिसम्म्रमेण सममिलत । तत्र य विषिषचनाः पौरजनाः प्रेक्षिन्तु कुतुकम् ॥ १२ ॥ तारफ स्य नपपपरा पूरे दूरेण पश्पता तेपाम् । किधित्मयिचिन्स्य पित्तावहापहाप स विवेश ॥ २३ ॥ से स्पष्टमेप रष्ट' प्रविष्टमायब भस्मसातः । हाहारवाशुपातेः शुचा मुदा स्वधिपसचिषाम्याम् ॥ २४ ॥ हरिहरिहरिबल नामा हरिपामा भीरवीरफोटीर । फपटेनानेन मुघा वसुधाधीशन दग्धा किम् ? ॥ २५ ॥ आ हातमस्य लक्ष्मी- एएनालम्पो उप म्पपावधिपः । (सवधीसम्पादीदक्ष घिगघमहितपीम् ॥ २३ ॥ इत्यादि सदैव तपोनि न्यात जमेऽमनिष्ट पतः । प्रप्तरीसरीति दुर्गन्धर्म हाईमपि पापम् ॥ २७ ॥ हरिरष संस्कृतजलनिधिसूरस निधितो मनागपि न वग्यः । प्रत्यतजात्योत्सतस्वर्णमिवोरीपतीप्तिरभात ॥ २८॥ अखनसिद्ध श्यामनि जनैरह- श्पम तत्क्षणे स ततः। स्थिस्था काप्यपदोपदोप एव स्वग्रहमागात् ॥ २९॥ मुदिताम्यां दयिताभ्यां सुपिस्मि साम्यां कृतमिताभ्यां च । सिक्कोऽभूम्यगतामृतेन सुरवध दिव्यातनुः ॥ ३० ॥ अन्यकृते कष्टकृतां विपदापि सम्पद्यते सपदि सम्पत् । भगुरोर्न किं गरीयान् वहनानन्धप्रपन्धविधिः ॥ ३१ ॥ यावत्प्रेमालापं तनोति ताभ्यां स तापदायसपे । तम्राजगाम काम प्रकाममत्सा क्षणारक्षमापः ॥ ३२॥ सोभ्यामभ्यायान्त भूधषमवगस्य पस्यु रित्यूचे । गर्ग स्थित्वा किश्चित्कौशसमषलोकय प्रिय ! नौ ॥ ३३ ॥ पिहिते तथैव हरिणा हरिणाक्ष्यो क्षोणिपस्य साक्षेपम् । प्रतिपत्तिमासनायां वक्षे न्पक्षामसूक्षाताम् ॥ ३४ ॥ पप्रच्छतुम सम्प्रति फिमागमो देव ! वेवपा- दानाम् । सोऽप्या अहित इष स्थप इसपलसंघ भृशम् ॥ ३५ ॥ कामिन्यौ मानिन्यो नो जाना फयं प्यूस्क पठः । आनेतुमागतोऽछ युवा युवामिह निजाषासे ।। ३६ ॥ ते पाहतुस्ततस्त नेतस्तपा नेति युज्यते पकुम् । सेव फजनस्य मनका पोपको यत्ममा प्रथितः ॥३७) पररमणी मुररमणीरमणीयाऽप्याशु सुपरिहरणीया । सेवक रमणी तु नृणां लपेप दूराद्रिशेपेण ॥ ३८ ॥ रामा भवेत्प्रजानां वण्डविधानावकृत्यविनिवारी । यदि सोऽध्यक स्यकारी पिनिषारी ताई फस्तासाम् ? ॥ ३९॥ यामिकप्तस्त्रास्फर्य घाटीपातय रक्षफनरेभ्यः । पानीयता प्रदीपन मिद समाप्रसरण तरणेः ॥ ४० ॥ तव कोऽयमसद्ह इह मामेते यात कामयिष्येते । प्राणान्तेऽपि हि नायां शीलं फलपीफरिष्यायः॥४१॥ यता-"परं शृङ्गोजमगुरुशिखरिणः कापि विपमे पतिस्वाऽयं काया कठि नापदन्तर्षिदलितः । पर न्यस्तो हस्तः फणिपतिमुखे तीक्ष्णदशने, पर पही पासस्तवपि न कृता शीलषिलयः ॥४२॥" तद्विरम पिरम पिरसात् पररमणीरमणपापता परमात् । पवनीतिरीतिरीतिप्रतान श्य माखितानयकृत ।। ४३ ।। यदुक्तम्-"सत्यपि सुकृते फर्मणि कुर्मीतिरेवान्तरे प्रियं हरति । तैलेऽनुपमुक्तेऽपि हि दीपशिखा इरति याताती ॥४४॥ श्रेयस्कामेन ततः प्रयसितम्य नये न पुनरनपे । नय एव सर्वसम्पन्मूलमलहारकम नृणाम् ॥४२॥ यता -"द्रुमेपु सलिल सर्पिनरेषु मदने मनः । विद्यास्सभ्यसन न्याया, प्रियामायुः प्रकीसितम् ॥ ४६॥ सुतेन युद्धि' सुकृतेन विज्ञता, मवेन नारी सलिलेन निलगा । निशा शशाङ्केन धृतिः समाधिना, नयेन पाल कियते नरेन्द्रता ।। ४७ ॥” इत्यादि नयनयोराया नवनवयुक्त्याऽप्यपोधि नैष उपः । अमिनवमहाज्यरावी सदी पघायपि मुधा भवति ॥ ४८॥ पृथुमन्मपदुषया फपयामासाथ पार्थिषा कपमाः । प्रार्थनपरे नरेन्द्र मग्प प्ययि नानुरज्येपे ॥ ४२ ॥ मा पतिश कुस्तां तवर्षमेयास्य भस्मसात्करणात् । युषयोर्नयपोस्तम्मा गतिर । हमेपेद रतिहेतुः ॥५०॥ अपले यसावपि युधामयले अपलेपवान् ग्रहीतारम् । सस्वरसेनागमतमसुन्छ एवं मिथः लेहः ॥५१॥ मुस्वेप्ति जगवतुस्ते घिर पृष्टभ्यास व निपिद्धोऽपि । कटु रटसि कपटपपीर्निफटातटस्थ फधकारम् ॥५२॥ अपसर दूरे नो चेल्लमसे रमसेन पापफलमतुलम् । सेत्युक्तोगारात्करोति यावद् पलात्का । रम् ॥ ५३॥ फसमभिया सतावत् सयो वियापलेन उपन्धैः । तस्करपन्धं पदापात्यत पेतुर्यथा दन्ताः ।। ५४ ॥ विशदा घय सदाऽन्योपकारिणमैप सकलुपोन्येपाम् । अपकारीति किमेतत्त्यक्ता छन्ता गता दूरे ।। ५५ ॥ कुर्निग्रहोऽप्यनगमहः सहाईकृतिग्रहः सहसा । अतिमीत इष द्विजपरसार्थोग्नश्यत्तदा तस्य ॥५६ ॥ ।
उपाशपन्धपन्धनदशन-शोस्थया महाव्यथया । अथ दु:स्थितः स गाठ मन्द इवामन्वमाफन्दन ॥१७॥ लालाकन्वरवच्युतिमूपाप्ताश्रीफतादिनाझप तदा।स युवापि वाफ हा लामेच्योर्मुलमपि नष्टम्।।५८||उकञ्च- "कतिपयदिपसस्थायिनि मदफारिणि यौपने दुरास्मानः । विवधति तथाऽपराधं जन्मैप यथा पृथा भवति ॥१९॥ परवाररिरसायामपि ही निपिउ विठम्यते जन्तुः । इष्टिविपदुष्टविषघरदृष्टायपि या न फि मृत्युः ॥ ३०॥ सन्वनं क्षितेरथ वीक्ष्य फूताफन्वन विगतरवनम् । अतिहीनदीनषदन कृपया साज्यफ कृपासवनम् ॥ ३१॥ तसस्परपापपरोऽप्यपारकृपयाऽऽया मया त्वरया । अपि मोक्ष्यसेऽन्न न पुनः परत्र देवेन नरफादौ ॥ ३२ ॥ मा पुनरेय फापीरित्याग्रुपदिश्य पन्धनान्यस्य । विनिरस्य तस्य सरसा दुष्फर्माणीव मूर्तानि ॥ ३३ ॥ सटिति ततः सुस्थान स्वस्थीमूतः स भूतलस्पोऽपि । यदा हरिप्रियायाः प्रसादतः फि सुपुष्पापम् ॥ १४॥ स पासु शोपापैरमवमन्दाक्षमन्दमन्दगतिः । अनुतप्तः सविगुप्ता मुगुप्तमातस्तप्तः स्वग्रहम् ॥ ३५ ॥ अतिवाध पाय सुस्वदेरीपपिफैस्तां निशा विशां नेता । किश्चिन्मिपपिडितमुखा मगे हियाऽऽस्थानमास्थितवान् ॥ ३६॥ मन्यास- तया विदितात्सवुदन्ताद्विदिततत्य श्य भवतः। भयविस्मयफरुणरसैयुगपतियापत्रिरूपत्वम् ॥ १७॥ अथ हरि- पलोऽयलोकिससफलफलम्रातिधिनतरपरितः । नपतो गृहानते सति मति मिपे तत्मिय माए ॥ ३८॥ अनुचित- कर्जुनपते. समुचितमेयेवमावधे दरम्याम् । आस्फाप्लनविप्लपमृते प्रत्येति न मातु यन्मूर्खः ॥ १९॥ मन्त्री स्वस्य परिग्रीषयस्य दुर्बुद्धिवानतो दम्भी। कुपपे प्रस्थापयिता रथस्य दुःसारपिर्यवत् ॥७०॥ नृपति रध नारी तुरगस्त- त्री प शास्त्रमप शस्त्रम् । चारुवाचारूस्खे स्थातामेषां परायते॥७१ । उक्त "पल्ली नरिवचित्त वफ्लाण पाणि च महिलाओ। तस्य य वर्षति सया जस्प य धुत्तेहि निखंति ॥७२॥" धर्मनिष नृपतिवर व विपमेण संनिपातेन । कुष्पत्तिफारस्तरमाग युक्तस्तस्य प्रतीकारः ॥७३॥ दुष्टाशयम जीवन्मदिवस हि जातु मुशप्ति प्रकृतिम् । स मुवमनर्थमूल समूसमुन्मूलनीयोऽयम् ॥७॥ काऽस्तु च कृपा कृपालोरपि घास्ये तुर्नयाधमाश्ये:- स्मिन् । ननु वमन दृष्टानां शिष्टानां पालन न्याम्यम् ॥ ७५॥ दम्ममपन एषोपायस्वनिग्रहाय निरपाया । तस्कृतवम्भानुसातेर्दम्भी वम्मेन यत्साध्यः ।। ७६ ॥ कषयोऽप्पा:-"प्रजन्ति ते मूधिया पराभव, भवन्ति मायाविपु ये न मायिनः । प्रविश्य हि मन्ति शठास्तथाविधानसंघृतामाग्निशिता इषेपषः ।।७७॥" मप्रविदा फिल मन्त्रः सर्वत्र लाप्यते चतुष्कोः । पदकर्णोऽप्यस्य पुन साध्योऽभूमाविसिरिफलः ॥७८ ॥ षट्कर्ण मधमसाविति कृतपूर्वी स्मृतान्धिसुरसस्यात् । दृष्याभरणैर्दिन्यैर्दिन्यं नष्यं ध्यघाटेपम् ॥ ७९ ॥ सह रौद्ररुप पमराभिप्रतिरूपदिम्पपुरुषेण । प्रातर्गतय सपतेः पर्पवि हर्पावनसीत्तम् ।। ८० ॥ हरिमिव दिवोऽवतीर्ण हरि । पलमयरोक्य सफरलोकयुतः । तारशवेपदपुपू म्यसेष्मपीत् मापतिः सोऽन्तः ॥ ८॥ घिग्मप्रिवचोऽषचं निरषय किन्तु कृस्यमेतस्य । साक्षाव्रक्षापुजीमतोऽप्पपमाययौ यदिह ।। ८२ ॥ इति निर्णयता क्षोणीभूता महा साहसिक्य! सहसाऽगाः । कपमिह कोऽय च पुमानिति पृष्ठः सोऽप्यमाविष्ट ॥८॥ देहे वहनेनार यावदिता पितृपते पुरस्तावत् । तत्किरैरनायिपि तोपात्तेनोवजीविषि ॥ ८४॥ तस्य प्रभावभूमे प्रभावतोऽभूवमल साङ्गमी । साविककयानुष्ठे सुरे किमिष्ट न शिघ्यनाम् ॥ ८५ ॥वाचानसयोरविपयः काऽपि मयाऽवर्शितस्प ऋखिन्न । का का कय कयमिति क्षितिपाक्षिसः स पुनराम्यत् ॥८॥ तस्य पुरी संयमनी शक्रपुरीमौदिदर्पस यमनी । राजा स पर्मराजा प्रजाः पुनस्तत्र पुण्यजनाः ॥ ८७ ॥ स्याताऽस्य तेजसीति च समा शुमा ताम्र पूरमय दण्वम् । लेखनिका पुस्तकमपि इस्तेषु चतुर्यु स च घसे ॥ ८८ ॥ शकादयोऽपि देयाः सेपाहेपाफमा पहन्त्यस्य । विष्णुब्रह्ममहेशा अपि तनुष्टपै कृतलेशाः ॥ ८९ ॥ योगीन्द्रा भपि योगाभ्यास भीख्या मजन्ति तस्यैष । किं पहुना निमुघनमपि वनमिव सेकुर्वशे तस्य ॥ ९० । तस्य च सपिता सविता दुस्तमसा प्रसविता प्रणाशमिह । सम्झासमा सजापतीपु मुस्या पुनर्जननी ॥ ९१ ॥ भ्राता च तस्य शस्यः शानिरशनिरिवाति दुःसहो जगति । मलिनाऽपि विदितविष्ठपपषना यमुना पुनर्जामिः ॥ ९२॥ मोर्णा धूम्रमुखी द्वेष्याणां तस्य पहषी । यान पुनः प्रधान धीरस्कन्धेषु घोरेयः ॥ ९३ ॥ त्रिजगत्कृतसस्कारस्तस्याय वैध्यता प्रतीहारः । घण्हमहाधण्यायिति नामा घाम्ना च वासघरौ ॥९॥ लिपिकृष चित्रगुससिजगत्सवसचरित्रलिपिफर्ता । भाखि। सर्वाङ्गीणाऽप्यनन्यसाधारणाऽस्यैवम् ॥१५॥ सुष्टः स प कल्पतरू रुष्ठस्तु कृतान्त एष सत्याहः । विश्वप्रमुसाल क्षकमर्पण सक्षण घेतत् ॥९॥ लोफेऽप्युक्तम्-"यमिन रुष्टे मयं नास्ति, तुटे नास्ति धनागमः । निग्रहानुग्रहो न स्त:, स जाप्ता किं करिष्यति ? ॥९॥” तां तारशी समृद्धि पश्यन् स्वदशोरमंसि सफलस्वम् । लोकोऽपि पक्ति भष्य पाहुजीधनतो हि पहुएष्टम् ॥ ९८ ॥ नाप! मयाऽथ स युक्त्या निमभितः प्रीतिपूरितः प्रोचे । अस्यावरस्य फरणात् युक्तं षयमागमिष्यामः ॥९९॥ किन्तु सकृत्सव नेता नेता ना सौहदं यदि समेयात् । मायापखिलव लाम्पस्तदुचितमफि किमपि कर्मः ॥४०॥ मत्राऽस्यर्थ मयि मुहुर्मुहुः प्रार्थनामिष स कृत्वा । दवा दिव्याल हुतिवसायमुवाद सादरहत् ॥१॥ पहयोऽपि दिम्यरूपा धन्याः कन्या इमा दि मम मान्याः । तविमामेकां परिणय पराणप प्रमदपदममात् ॥ २ ॥ राजन् ! राजाऽमास्यादीनां कन्या यपोचित ध्याः। श्यतेष हि मे सुष्टि भर्तृफल भृस्यकृष्य यत् ॥ ३॥ द्विपां पधे वधे युद्ध, दुर्गप्राहे रहे महे। क्लिश्यन्ते सेषकाः किन्तु, नेतुरेवाखिल फलम् ॥४॥ इत्यधिवानह मोस्तदा नृपायास्त्वया रयारमेष्याः । मुशमुफ्स्वेति विसृष्टः प्रकृष्टपहुमानसस्तेन ॥५॥ माकारणार्थमय पपदर्शनवहुमानदर्शनार्थ च । प्रजिघाय क्षेप्यताइयमिम स पारममतीहारम् ॥ ३॥ दुसममनैव तु देवतशतया निन्येशमिह महीश! ततः । पावापधार्यतां तत्पुरि सन्तो पर्यितार्पकृत ॥७॥ तस्संवादि सदामीमयादि तेनापि षेत्रिणाऽभ्यधिकम् । दिम्यनरे पति यतः कुतस्तमा स्पाद्विसंवादः ॥८॥ अपि पीसस्वः स पूर्सः कुधीससस्तद्विवेद वेदमिव । मन्त्र हि सुप्रयुक्त हुं प्रमापि जिमास्मा ॥९॥ उभयोरपि संवादा दिति प्रचावास्कृताशयोन्मावात् । सुपसचिषाचाः सर्वं गन्तुं तत्रौदस्कापन्त ॥१०॥ यमनानाऽपि सूर्णा मीस्तवा तुकतुकं विवक्षवोऽभवन् । यमग्रामहमहमिकया नपादयोऽप्यहर लोममहः ॥ ११ ॥ पागजातमन्तपातम्यथा प्रथाऽप्यस्य मादिगागवात् । प्रत्यप्राऽप्यस्युमा कापि समग्राऽपि दूरमगात् ॥ १२॥ सजीपमूव भूमानष भूपा । स्पूर्वमेव सचिषण । सामाजिका भपि मिषस्तथैव वैयपाहतमप्तयः ॥ १३ ॥ विष्यकनीदिष्पबद्रष्यविषादि ।
लोमाता मतिपित् । कौतुकितयाऽपि फतिचिनिषेकरय ते पहिः पुरता ॥१॥ पौरजनोऽपि परिसुसमनोविनोवै- कहेसुतद्वन्तात् । गठरुपैत्तस्सा ही ही लोमस्य साम्राज्पम् ॥ १५॥ अतिमहती काऽपि पिता रषिता ज्यलि- ताऽप्यपो नृपावेशात् । अतिभीपणाऽपि तेपामतितोपकरी भवस्थितियत् ॥११॥ भसीमषन निश्चितमनिमित दूरप्तम मझ्यादि । तदपि तदेकामावस्तवाऽमयस्ते भयास्थाऽहो। ।। १७ ॥ अत एवोक्तम्-"जा दवे होइ मई अहया तरुणीसु स्पषतीसु । सा जइ जिणवरघम्मे फरयलमसहिआ सिद्धी ॥१८॥" पीतासवा इव भवामि नन्तनास्ते तदाऽतिगार्यवशात् । नवनषघोपैर्जपूपूर्णहपुर्जसम्म नसुन्ध ॥१९॥ याववार्षिकया सर्वं कुर्वन्ति पहिसावप ते । खपपुस्तायस्कृपया सहरि परिथिन्सयामास ॥ २०॥ कृषिया मया मुधिफया महाननः क एप आरन्धः । नरकेऽपि पापिनो मे फ स्थान निरपराधषधात् ॥२१॥ शिक्षाऽपि सापराधस्यैव बुधानां हि समु चिप्ता नो पेत् । भष्याभम्पषिभागानमिझदावामितुलनैष ॥ २२॥ कोऽध ततः सदुपायः स ध्यायति याषतेति सायदया । कृत्रिमतान्तयेत्री जनतामित्रीयमाणोऽमुम् ॥२३॥ औत्सुक्यं मा कापुमा हाप्रपेकृस्फल मासम् । यदि वा फलामिलापस्तदा मवाल्यातमासनुत ॥ २४ ॥ विपमोऽस्मार्फ खामी रीत्यैष हितत्र युज्यते गन्तुम् राज्ञः कोऽप्यस्ति मान्यः सम मया यातु सत्मयमम् ॥ २५ ॥ राजा ततस्तता मजायजा अप प पीसखोऽध्या सीत् । आयौ गमने नूनं मावि ममेष्ट फलमनूनम् ॥ २६ ॥ पुरसः सम्परप्राप्ती विपदः मासी पुनर्मवेत् पश्चात् पूर्तः कोऽपि हि धीमान घिया पुमर्य समयति ॥ २७॥ दाने याने शयने व्यास्याने भोजने समास्याने ।
प्रयविक्रयेऽप्तिपिवे राजफुले पूर्णफल आयः ॥ २८॥ शून्येऽरण्ये भषने प्रामे तोये भये च संग्रामे । आरोहेड़- प्यरोहे पुरस्सरेन पपि रामौ च ॥ २९ ॥ घ्यायलेषमवादीचामि स्वामिन् ! सहामुना पुरसः । अपि राज्ञाऽनु- शातः कृतार्पमानीय मुमुवेऽसौ ॥ ३०॥ अप दिन्पनरः प्रसरज्ज्वाले ज्वलने षकार विकराले । सम्पापात पृष्ठे दुर्धीः सचियम सद फैमित् ।। १ ।। निपतन्नेष स भस्माषशेपतां माप पापधीः सह हा । स्वमनोरथैः कयनि- पमघाम जगाम यवाऽपम् ॥ ३२ ॥ राजाऽपि कलिप्तः पता ललिस तनोति सज्ज्वलने । यावत्तावरने हरिणा फरणायुजा भुजयोः ॥३३॥ माः किन्तु विननिन मामिह फुरपे रुपेति परुपगिरम् । हरिराह नृर्प किमन सुस्या शृणु नाप! वन्मि यथा ॥ ३४ ॥ असमीक्षितकृस्यकृतां नितान्तमप्राप्यमुत्र धानर्यः । कार्य कार्य साक्षात्समीक्ष्य सुपरीक्ष्य ताक्षे ॥ ३५ ॥ मा वेव देष! देवैरपि यमीम्येत फवनापि मृप्तः । किन्तु पटु कपटनाटकमिद् मया प्रकरित सर्वम् ॥ ३८ ॥ धर्मनिणैष मभितफुमनकूटमपचरचनाप्तः । प्राणानासाटे वन्मुखेन बहुशोऽसि निक्षिप्तः ॥ ३७॥ प्रक्षिप्यते म वन्तमपातपीरादिनिपिरफष्टमरे । प्रसम प्रमो! भवानपि इहा! महापापिना तेन ॥ ३८॥ मा जीपन यस्स्वातीमवन् परस्मै ददाति दुर्बुदिम् । यस परब्रोहपरः परधनससनारतिर्यम ॥ ३९॥ नृप! आर्यः किं कुर्याद पत्र कुमात्री कुममममणकृत् । दुष्टोऽपि स किं कुर्यात् यत्र सुमन्त्री सुमनपरः ॥४०॥ अत एव देव! चम्ममपातः सचिवममिसावकृपि । म्याधिविषमवृष्टा यया कपशिलपणेयाः ॥४॥ खामिन् ! स्यामी स्व मे तनुपेक्षे स्वकिपं हुताशान्ता प्रविशन्त इन्त यतः सामिद्रोहो महापापम् ॥४२॥अन्येषामपि नियतं द्रोह स्याहत्तरससन्दोहः । मिनखामिगुरूणां स पुना को घेद किं फलिता? ॥ ४३ ॥ शृणुवनिति भृशशशि- तपेता नेता सितेर्षिचिन्तितवान् । हा पेत्ति पुष्टचेष्टितमयं मवीय समग्रमपि ॥४४॥ इत्युपत्रघमहानिपिस- धीराऽतिपीच्या तस्यौ । न्पग्यमा शून्यमना विनाऽपि मूर्ण स मूतिवान् ॥ ४५ ॥ युग्मम् ॥ तैस्सैर्यघोमि रुषितैरभिरुचितैस्तस्य तद्यथामथ सः। अगदैरिय सतपः शमयामास प्रकृतिसुजनः ॥४३॥ दृष्ट्वाऽथ घिवित देवतसानिध्यायनुतैस्तदुरुचरितः । अतिषिमितः स्वकशिर। स फम्पयश्चिन्तयामकृषान् ॥४७॥ पर्षविधेऽपरा घेऽप्येवषिघशकिमानय पन्माम् । न ववाह न जग्राह प राज्य परमोपकारी तत् ॥४८॥ खयमक्षमा समर्म क्षमसे क्षमया न लाति पान्यर्छिम् । न नव तत्क्षमतायामिव तु लोकोत्तर चरितम् ॥४९॥ अस्योत्तमम्य परमोपकृतः माणाकिलोसमर्णस्य । अघमाघमोऽधमर्णः कथममृणीभाषमासाऽस्मि । ५०॥ इत्यादितत्पशसा वकनिन्वासादरभिरेण ययौ । भषनिर्षिण इष स कथमपि भवन पिमुः स मुषः ॥५१॥ अस्तोका अपि खोका प्रस्याशाम्यर्थसाममितशोकाः । विस्मयमयत्तहप्तोपपृहिणः स्वान् गहान् जग्मुः ॥५२॥ तस्मादेवाक- स्मिकनिमित्ततवित्तमस्य भूपस्य । वैराग्यरमसमममगमन्महता हि रीतिरियम् ॥५॥ मत्युपचिकीरिय ततस्तस्मै विसेरयोधनां खफनीम् । स्वां कीर्तिमिव स त्या व्यपादयत् समहमहि शुमे ॥५४॥ फरमोचनपर्वणि प प्रश्दे ममदन राम्पमपि सर्पम् । चिरसभितमिव सौममतापमुचितज्ञताऽस्याहो ॥५५॥ प्राकृतदुष्कृतविसति प्रतिक्रियां सस्क्रियां गुरोः कृत्वा । कक्षीकृस्य स दीक्षा दक्षः कृतयांध शिवधीक्षाम् ॥५६॥ अप कासनपुर नृपतिः सुताप्रति विमाषयममितः । पथिकोत्या तत्साहग हरिपलवृत्तान्तमओपीत् ॥ ५७ ॥ पता-“वार्ता च फौतुकपती विशदा प पिधा, लोफोत्तरः परिमलच कुरानामे। सैलस्य पिन्दुरिय पारिणि दुर्नियारमेतमय प्रसरतीति किमत्र चिनम् ॥ ५८॥” संभाव्य त प जामातरमतिमुदितः प्रधानपुरुपमुम्वात् । निधिस्य कृत्य विटामानावासास्त पुत्रमिव ॥५१॥ सोऽप्युाप्तमुपधिप इष सर्खिपूर्वमागप्तषान् । सह फान्तामिस्तिसमि स्तन सुपिमयमुर्पकृत् ॥ ३०॥ पत्से। स्वेच्णस्याऽप्यनहया कोऽप्यवापि विधार्थः । पतिरिति परमा- ग्याऽसीत्यमाघि मुतापि पिधापैः ॥११॥ प्रेम्ण पदे पदेय निजपदमेवेति राज्यमपि तस्मै । श्वशुरः प्रदाप दी क्षामादाप प सदयितः सिदः ॥ ३२ ॥ अथ हरिपः परयलप्रसार्पियलवसर्पसर्परिपुः । भाग्याभ्युदयात्मासे प्रापे राज्ये म पास्यति ॥ ३३ ॥ प्रेयस्पस्तस्य ततस्वासंस्तिस्रोऽपि पद्धदेव्यस्ताः । अन्या अपि पकन्याः पाणिग्रहीतीपिहितवान् सः ॥ १४ ॥ जिनवानादेः पुण्यात्फलमतुल तमयेऽपि नादृतकृत् । हरिनियमावल्पावपि फलमीदशमलुत तु महत् ॥ ३५ ॥ अमृत फन्यासून चर्मप्यत्रादि चक्रिरतानि । पटवीज पालेन्दुलहरिस्तन्तु जन्तुम ॥१३॥ जास्यमणिः सिदरसो रसागमेकाक्षरा महाविया । उपमा इमा हरिकृते सुकृतेऽल्पेनल्पतरफलवे ॥३७॥ सन्दानितकम् ॥ क नु कैवर्तकुकृस्य ? केप परमा समा (पि भूप) पिपस्परमा। कटरे कोटिगुणाधिकफल- मदान्याऽपि जीषदया ॥ ३८॥ इत्यादिना स्वनुदिन निजनियमाराधनं नृपत्वेऽपि । लग्यधन तदन इव विभाव पन् म्पमरनायम् ॥ १९ ॥ विस्मरति जातु नान्योऽप्यनुभवपिपयीमपनवफलस्य । सुकृतस्य किं पुनरय तर- पसिदिनिभिः सुधियाम् ॥ ७० ॥ अथ सोन्पदा निजहदाध्यासी परेशनाऽमृतावासीत् । वासीप दिव्य माद्धिर्ममेयमापाति स गुरुयेत् ॥७॥ स्यो तत्कृतार्य इति तस्मानाकृष्य इषाशु समवस्ताः । ते तत्र श्रीगुरवा स्पय महतां विलम्पोऽय॥७२॥ युग्मम् । धनपालभसतवागमा क्षमापाल उल्लसनप सः।आरम्परेण गुरुणा जगाम सुगुरूम यिननाम ॥ ७३ ॥ व्यापय संविज्ञः पुण्यनिघे! स्वस्प्रसादप्तः प्रापम् । इयती समृद्विमिद्धामधिक निन्योऽपि सयोऽहम् ॥ ७४ ॥ अवधेहि घेरि करुणां कारुण्यनिघे! निधेहि सिद्धी माम् । ददि संमिधेहि मद्धि समभिधेहि विधेहि मयि तुछिम् ॥७५ ॥ अप त प्रणतं नृपति सुकृतैफरत विचिंत्य सत्यगिरा । गुरुरगणाद्ध- न्यस्व धर्म पीर्यस्य से सुधिपः ।। ७६ ॥ उक्त-कचिनोजनमङ्गिनिर्भरघियः केचित् पुरन्भीपरा, फेचिन्मा स्पपिलेपनैकरसिकाः केचिच गीतोत्सुकाः । केचित् घुसकथामृगष्यमदिरानस्यादिमद्वावरा, केचिद्वाजिगजोक्ष यानरसिफा घन्पास्तु धर्मे रताः ॥७७ ॥" धर्मे वैधेऽपि पुनर्यतिधर्मादधर्मभेवाभ्याम् । मूल फिल जीवदया:- शेपस्तस्यास्तु विस्तार: ॥७८॥ तामेष व नियोंड कृतिना फुर्षन्ति सर्पविरतिरसिम् । सामन्तरेण तस्या न स्यावा राधन सम्यग् ॥ ७९ ॥ यो यतिधर्म नालफर्माणः स प्रवीण! गृहिधर्मम् । सम्यक्त्वपूर्यमङ्गी सरगमनीचरीकार्ति ॥८०॥ सोऽपि दावारूपः प्रसापितः प्राणिरक्षणापैच। लोका अपि लक्ष्म्य किं विदधति विषिधान सम्पायान् ? ॥८१॥ घाः सर्वेऽपि कृपां पिना विनश्यन्स्यपश्यमधिरेण । ऐदे हि नागवल्या दूरेऽपि वलानि शुष्यन्ति ॥८२ ॥ फि पलुना यमनियमप्रमुखमशेप वयाँ विना विफलम् । महुफलमल्पमपीव तयेसि तत्रैष यतित्तव्यम् ॥ ८॥ इत्यादिवेशनामृततुष्टः स विशिष्ठमावता सम्पछ । सम्यग्दर्शनपूर्व समाववेऽणुव्रत पूर्वम् ॥ ४॥ शेपमतान्यपि स यथाशक्ति समादाय सप्रिया स्वपदम् । प्राप मुदं च तदा सुरद्रुमातेरिव दरिद्रमाणास ततः प्रपता स्वस्मिन् देशे कृतधर्मकर्मविनिषेशे । पटहोघोषणपूर्ष न्पधारयन्मारिनामाऽपि ॥८६॥ म्पसनानि प सप्त जगरलसम्पसनानि सपनरकाणाम् । सस्यहारानिव स खोया निसियामास ।।८७॥ अमृतेन च सम्पक गतेन तेन प्रतेनिरे नृणाम् ।उपकारसारमतिना पहुमकाराः सदुपकाराः॥८॥ यतः-'मेहाण जाल घाण पविणं तरुयराण फलनिषहो । सप्पुरिसाण वित्त सामझ सयललोमाण ॥८९॥" इत्याचगण्यपुण्यैर्नयनैपुण्यैश्च धर्म सामान्यम् । निजसाम्राज्य पैकातपत्रतां प्राप्यतानेन।९०॥किं जास्या किंकृत्या किं समस्याऽथ किं कुलस्थिया । पदि सोऽपि हरिपप्तोऽभूपालमेशामाशु ॥ २१ ॥ तयुक्तम्-"कौशेयं कृमिज सुवर्णमुपलार्षाऽपि गोलोमता, पहातामरस' शशाङ्ग उदघेरिन्वीवर गोमपात्। काष्ठादमिरहे। फणावपि मणिोपित्ततो रोचना, प्राकाश्य खगु गोवयेन गुणिनो गान्ति किं जन्मना? ॥” ऐश्चर्यशौर्यपुरुषोत्तमतासुमहखितादिमिः स हरिः । सख्या- होमवापसपासत्यादिमिर्न पुनः ॥९॥ यदा तल्पावर्णनममहमेवाईणीयचरितानाम् । साम्राज्यासावपि पस्तस्याज न जातु धीवरताम् ॥ २४॥ सुरपरसमपेश्स्य बहुतमसमये यातेऽप समय इस समयम् । शाखा सम- पविवस्ते समया पूरमागमद् गुरवः ॥९५ । गुलर तेषां पादाबपारण सारंपारण विधिवत् । गला मसातमि- हपे निषिष्टे जगुर्गुरका ।। ९३ ॥ यो पो यमापापकसमृदिमामोति तेन सतरां साभाराप्पा स यथाऽमें तो पुनरधिकाधिक वत्ते ॥ ९७ ॥ जीवव्याता सुकृतादियाती प्रासोऽसि भोः परां भूतिम् । तत्तामेवाराधय सापय सिर्दि य दुस्सापाम् ॥ २८॥ आराधन व मुघष! तस्याः सम्यग् यतिख एष स्यात् । आछे सपावपिशोपक एष यता सत्तमेऽपि क्या ॥ ९९ ॥ बीएम-“प्ला- सुंटुमा जीया० ॥ ५०० ॥" गायेयं प्राग्विता । संस्समति यतिधर्म यहाण निगृहाण दुर्मदं मोहम् । राज्यमाज्यधनात्य विद्वियोतमिष विन्याः ॥५०१॥ इत्युपदेशमसर- भैराग्परसोर्मिषर्मितः स्वान्तः । सप प्रजामुदेश्सो संस्थाप्य ज्येष्ठमात्ममुवम् ॥ ५०२॥ सह तिभिर्देवीमिः प्रमज्य सदोपयुज्य यातनायाम् । दुस्तपतपांसि तस्या शाश्वतमुक्तिं ययौ मुक्तिम् ॥ ५०३ ॥ युग्मम् ॥ हरियल- चरित्रमिति मो विमाष्प मष्या हापि पूर्णफलम् । सुकृतप्राप्तिमयायां जीवदपायां कुरुत यलम् ॥ ५०४ ॥ ॥ इति प्रथमाशुनते हरिपलधीवरकया । उर्फ प्रथममणुमत साम्प्रत द्वितीयमाह- पीए अणुवयमी परिथूलगमलियषयणविरईओ।आयरिअमप्पसत्थे इत्य पमायप्पसंगेण ॥११॥ 'चीए अणु' इति, मृपाषादः क्रोधमानमायालोभत्रिषिघरागद्वेपहास्यमयनीसाक्रीयारस्यरतिवाक्षिण्यमी पर्यविकपादिमिः संभवति, पीवाहेतुब सत्यवादोऽपि मृपाषादा, पता-"अलिअ न भासिअप अस्थि छ सपपि ज न षसप । सपपि स न सब ज परपीगफर षपणं ॥१॥" स प द्वि विषा-स्यूला सूक्ष्मय, तत्रातिदु- प्रविषक्षासमुद्भवः स्यूलस्तद्विपरीतः सूक्ष्मः, आइदि-“दुविहो अमुसाषाओ सुमो यूलो अतस्थ र सुहुमो ।। परिहासाइप्पमयो धूलो पुण तिघसंकेसा ॥१॥" भाषकस्य सूक्ष्म भूपावावे यातना, स्थूलस्तु परिहार्य एष, यदा । पक्ष्यकर्णिकृत्-"जेण भासिएण अप्पणो परस्स या अतीव वाघासो अतिसंकिलेसो म जायते त अहाए अण द्वाप पा ण पए"सि । अथ सूत्रगापास्यास्पा-द्वितीयेऽणुनते 'परिस्पूकम्' बतियावर लोकेप्यकीर्त्यादि । देतुरलीकवधन तथ कन्यालीफ १ गवालीक २ मूम्पलीक ३ न्यासापहार ४ कूटसाक्षिख ५ मेवात् पत्रकार, । तत्र नेपादिभिरविषकन्या विषकन्या विषकन्या वाविपकन्यां सुशीला या दुरशीला दुग्शीला या सुशीलामि त्यादि पवतः फन्पासीकम् १ । पषमपक्षीरों गां पहुक्षीरां पहुक्षीरावास्पक्षीरामियादि ववतो गवालीकम् २। परसस्को भूमिमास्मादिसस्कामास्मादिसस्को वा परसस्काम् ऊपर या क्षेत्रमनूपरमन्परं पोपरमित्यादि पदतो भूम्पलीकम् ।। उपलक्षणानि चैतानि तेन कन्यागोमूम्पलीकवत्सर्वविपदयतुमवापवालीकान्पपि वपतपा शेयानि, माहुरपि-"कभागहणं दुपयाण सुभग पउपयाण गोषयण । अपयाण दवाणं सपाणं भूमिबयणं तु॥१॥" पपेर्ष सईि विपक्ष चतुष्पदापूवमहणमेव सर्वसरमाइफ किमितिनकृती, सर्य, किन्तु कन्याचलीकानो लोकति गर्हितस्वाद्विशेषेण वर्जनामुपादानम् , कन्पालीकादौ च भोगान्तरायद्वेषयावयो दोषाः स्फूठा एव, तथा न्पासस्य पनघान्यादिस्थापनिकाया भपहार!-अपसापो न्यासापहारो महापातकहेतु, न्यासकर्ता हि परमासो ऽयं ममेति सामिण विनाऽपि वपन न्यासीकुरुते, स चमहालोभाभिम्तो विश्वासघातमपि कृत्वा तदपलपति, सपा- न्यासापहारस्प पावसावानस्थे सस्थापि वानस्यैव प्राधान्याधिवक्षणान्मुपायावस्वम् ४ तथा लम्पदेयविपये साक्षीकृतस्य लञ्चामत्सरादिना फूटसाक्ष्यपदानास्फूटसाक्षित्वमत्र परध भषेऽप्यनर्षहेतुर्षसुराजस्पेवाजशवार्य साइपे लोकेऽप्युच्यते-"मूहि साप यपार, लम्पन्ते पितरस्तष । स्वदीपवचनस्याम्ते, पतन्ति न पतन्ति व ॥१॥" न्यासापहारकूटसाक्षिस्वपोष द्विपदापलीफान्तर्भाषेऽपि छोफेऽप्यतिनिन्यस्यास्पथगुपावान, तथा च लौकिकपषन-"कटसाक्षी सुहद्रोही, फूतमो वीर्घरोपणः । चत्वारः कर्मचाणाला, पञ्चमो जातिसम्मषः ॥१॥" -"इस्से मरफपाल से, मदिरामांसभक्षिणि !! भानुः पृच्छति मातनि !, कि तोय दक्षिणे करे ॥२॥ पाण्डाली माह-"मित्रद्रोही कृतमय, स्तेपी विश्वासघातकः । कदाचिदलितो मार्ग, तेनेय क्षिप्यते ण्टा ॥२॥ कूटसाक्षी मृपावादी, पक्षपाती सगइफे। कदाचिचलितो मार्गे, तेनेय क्षिप्यते ज्दा ॥३॥” एतस्य पञ्चविधाली कस्प यधन-मापण तस्य पिरता, 'आपरिम'मिस्यादि प्रागुकपवित्येफादशगापापः ॥ ११ ॥ अस्पातीचारान् मतिकामति- सहसा रहस्सदारे मोसुवरसे अ कूडलेहे अ। वीअ वयस्स अइयारे परिकमे० ॥ १२ ॥ 'सहसेति ॥ 'सूर्व सूचना दिति पचनात्सहसाशवेन सहसाऽभ्याक्यानम् रहाशम्देन रहोम्याक्यान स्ववारशम्वेन च स्खवारमश्रमेव उच्यते, तत्र सहसा-अनालोम्याम्पाक्यान-चौरोज्यं पारवारिकोऽयमित्याय- - सदोषाप्पारोपणं सहसाऽभ्यास्यान १, रहसि-एकान्ते कैमिन्मने क्रियमाणे माफारेगितादिमि स्वेदमिदं राज- विरुदाविकमेते मनयन्ते इत्याचमिधान रहोऽम्पाक्पान, पैशुन्य वा रहोऽभ्याम्यान, यथायोः प्रीतो सत्यामे- कस्पाकारादिनोपसम्पाभिमापमितरस्य तपा कथयति यया प्रीतिः प्रणश्यति २ खदाराणां विश्वासमापितस्या- न्य कपन पदारमन्यमेवस्ततः सहसादिपनपस्य पून्द्रस्वस्मिन् ३, एपमन्यत्रापि, ननु स्ववारमन्त्रभेदे रहोऽभ्या : म्याने व सस्यस्यैव कथनात्तपमतिधारसा , उच्यते, दमनप्रकाशनजनितलबादिता कलवादमरणायनर्ष- स्थापि सम्भषात् परमार्पतोऽस्पासायनमेव, यदाहुः-नि सत्यमपि भाषेत, परपीराफरं वचः । लोकेऽपि भूयते यस्मात्कौशिको मरक गतः॥१॥" खदारग्रहणस्य चोपलक्षणस्यामिप्रादिमअमेवः सिय प्रति स्वपत्यादिमन्त्र मेवमातिचारतपा शेयः३, तपा पोर्विवादेन्यतरपानोपायशिक्षण सम्पगजातमन्त्रीपप्पानुपदेशन निकृतिप- घानधामाध्यापनादि वा मृपोपदेशस्तस्मिन् ५, अन्यमद्राक्षरादिना कटस्थापत्य लेखन कूटलेखः ५ तर्मिम, शेपम्पाक्या प्राग्वत्, अप कूटलेखस्य स्थूलासव्यस्खास्कथं न तत्करणे प्रतमतः इति चेत्, सत्य, परमसत्यस्यो- क्तिर्मया प्रत्यास्पाता इदं तु लेखन न फिरिस्पमिमायेण मुग्घयुद्धेतसापेक्षस्यातिधार एष, यशऽनामोगादि- नातिधारता, यवाह-"सहसाम्मक्खाणाई जाणतो जइ करिज तो मंगो । जइ पुणऽणामोगाईहितो तो होइ भाषारो॥१॥" एततफल विश्वासयशःखार्थसिदिमियादेयाश्मोघमघुरषषनतादि, तथा ष मोनु:-"सपा उमत. जोगा सिम्झन्ती पम्मअस्पकामा य । सपेण परिग्गदिमा रोगा सोगा य नस्संति ॥१॥ सब जसस्स भूख सब घिस्सासकारणं परमं । सरसग्गहारं सघ सिदिइ सोषाणं ॥२॥" लोकेऽपि-"सत्येन धार्यते पृथ्वी, सख्येन तपते रधिः । सत्येन घायपो पान्ति, सर्व सख्ये मतिष्ठितम्॥३॥"दश्यते दि सम्प्रत्यपि सत्ययादिना दिल्यादी विशुद्धता राजममापूजालाघावि, एतस्याग्रहणेऽतिधरणे वा वैपरीस्येन फलं, भण्पते -"ज ज पर जाई अप्पिअधाई सहि २ होइ । न य सुणा सुहे सहे मुणइ मसोअपए सहे॥१॥ घुग्गयो पूरमुहो अणिधयणो म फरुसय- यणो अ। जलपलभूसमम्मण अलिअवयणजपणे दोसा ॥२॥ इहलोइपिस जीवा जीहारेसं यह प पंध वा । अयसं घणनासं था पापति प अलिअययणामो॥ ३ ॥" असत्यवादी हि पिनीसतापशान्तताविपहुगुणोपेतोऽपि सर्वप्राविश्वास्यतया न लौकिकम्यवहारे नापि धर्मेऽधिकारितामहति, यता-"लाउअपीम छ नासह मार गुरुस्स जह सहसा । तह गुणगण असेसं असघषयण विणासेइ ॥ १॥ वायसपयमिफपि सामुशिमलपवणाण लफ्सपि । अपमाणं फुण जहा तह अलिम गुणगणं सपल ॥२॥ तालपुर गरलार्ण जाइ पहुयाहीण खित्तिओ वाही । दोसाणमसेसाणं तह अविगियो मुसादोसो ॥ ३ ॥” श्रूयते हि कस्यापि अमणोपासकस्य सनुर्निमा पित्रा मसभ गुरुपायें नीतो घूर्ततया गुरूक्तान् सर्वानपि मावशवसनियमान प्रतियुद्ध श्व सादरं प्रतिपय नियम पार्थ गुर्षाविमिः प्रशस्यमानः प्राह-पतेष्वेको द्वितीयम्रतनियमो मम मुस्कलो दुष्पालवादास्यस्य, एतावता सर्थमिदमसत्यमेव मयोकमिति तस्याशया, सतधायोग्योऽयमित्युपेक्षितो गुरुपित्रादिमिा, यप्तो हैम पचा-"पा रवारिफदस्यूनामस्ति काघिस्मतिक्रिया । असत्यपाविना पुसः प्रतीकारो न विद्यते ॥१॥ एकवासस्यज पापं, पाप निाशेपमन्यतः । योस्सुसाविपतयोरापमेवातिरिष्यते ॥ २॥” इति खावागायायः ॥ १२॥ अधिनते कमलभेठिकपा, तपाहि- विजयमि पुरे पत्तविजमि जयतरे। अस्थि दुस्पजणाधारो,नपसारो नरेसरो॥१॥ अमाई समाई अ,विपखाओ! सापको तदि। सिष्ठी नामेण कमलो, कमलो व मुफोमलो ॥२॥ अप्पलोहो अप्पमोहो, परवोहपरम्महो। सचिमान् । कय भ, सघसंघो सधम्मिभो ॥२॥ वझा तस्स सीलेण, विमला कमलासिरी । तप्पुत्तो विमसो नाम, समलो पुण फम्मुणा या पुत्तोति पिणो तुलो, एमखोमप्पस्षिर्मा पिपरीमंकासी सो,सणीप रविनंष्णो । उक्त केनषित-"न म्लापितान्पतिलघामवता मुखानि, नास्तं तमो न च कृता भुवनोपकाराः।सूर्यास्मजोशमिति केन । गुणेन लोकान्, प्रत्यापपिप्पसि शने! शपपैर्विना त्वम् ॥ ६॥" मासई धम्मनामेण, धणमामेण धापई । माई परिर्स अप्प, पनई परिम निर्म ॥ा पिशितं तहाल्व, यन्नया जपप पिआ। पणवणेण किंव, कण जत्तं गुणवणे ॥८॥ यता-"भास्मायत्ते गुणाघाने, नैर्गुण्यं वचनीयता। देवापत्ते पुनर्विते, पुंसा का माम वाच्यता? ॥९॥" गुणाणं भवणे पेव, सम्म होइ पणवर्ण । अमहा गिहि उनोउ, पसो खल पलीवणा ॥१०॥ तयुक्तम्- "गुणेष्वेवावर कार्य:, किमाटोपो प्रयोजनम् । विक्रियन्ते नघण्टामिर्गावः क्षीरविवर्जिताः॥१९॥" एवं विधि- मुत्तीरि, पिउणा सो पमोहिमओ । लजाए परिषजेह, वयसा मणसा उ न॥१२॥ तत्तोपत्तोष तप्पुत्तो, धुत्तत्तण धणं घणं । अजिस भनि तस्स, सए मासए तहा ॥१॥ ताय! अजिजए एपं, धुत्तत्तेणुनमेण य । सुबहुपि घणं तमा, गुणधम्मपणेण कि ॥१॥ यता-"जातियतु रसातलं गुणगणस्तस्याप्यधो गमता, शील शैलत- टास्पप्तस्वमिजना संवधता पसिना । शौर्ये वैरिणि पत्रमाशु निपतस्पर्योस्तु ना केवल, पेनैकेन विना गुणा- स्कूणलषमायाः समस्ता इमे ॥१५॥" एष किमवित पित्तविरत्तीइ सुगपिरं। जपेर जणलो जाय!, सब एवं भवे घम् ।। १५ ।। किंतु असापकारीण, परिणामोऽतिवारुणो। इश्व समवे एस्प, सुण पर्ग कहाणग ॥१७॥ तपाहि- आजम्म धुसिमासत्तो, धुत्तो कोपि महाई । ममतो इमसेणं, संपतो सोरिमं पुरं ॥१८॥ पास्स पणिणो इटे, सालिदालिघयारणा । उप्पारिकण को ईके, धुत्तो भणइ पाणिमं ॥१९॥ पुत्त पेसेस मोजेण, सत्ति दावेमि सामय । पासविमं निर्म पुस, लहु मोयि पेसा ॥ २०॥ तो त गिहि सो धुत्तो, गंतुं पोसिमभदए । सुप्पसत्याणि षस्थाणि, गिहाँ च साई ॥ २१ ॥ महपुस्तो इमो तुम, पासे घिर जायद । मुझ आणि अप्पेमि, सुर अम पणिजय ॥२२॥ तो सो नाविअसालाए, नहलाद कारिउ । वषप्पणाय सम्मलं, गिहिउ निग्गओ तो ॥२३॥ गओ तयोलिंअस्सहे, मुन्न पाहि तमित्यिो । तंगोलप्पमुह घिस, पटुं तप्पा जपइ ॥२४॥ दपप्पणायहि श्मा, इस्थ चिट्ठ मे पिया । इस्थि तु जंपए पस, अप्पिही तुज्म सम्मयं ॥रातत्तो गिहिच सो सप, थेरीप गिहमागो जपेड़ तुम पुप्सोऽह, अप गिण्ड इम सम ॥२६॥ तदप्पणेण सा तुद्वा, त पुत्तमिष मलए । दसप्पणेण फो नाम, संपयो नेव सिज्मई ॥२७॥ निच निर्षितचिसो तो, चिट्ठई सो मुही तदि।इसो सो पणिो पुस, अलाहतो गपेसप ॥२वा बहु दोसिअहवे से, दोसिब सो पयपए। किंमज्न पुस रक्खेसि , सोपि
जपेह सलमा ॥ २९ ॥ एसोहि पिउणा इषप्पणावदिशासिओ । वष अप्पेहि गिण्डेहि, इम अप्पेमि नमहा
॥१०॥ दुस्सहो कलाहो एवं, जामओ सेसिं तदेव य । मावियस समजस्पं, सह संपोलिएणषि ॥ ३१॥ चउरोपि।
तो गर्नु, रनो साइति तकर। रायावि घिमिहओ जाओ, कृषिलो मिओ तदा ॥३२॥ अक्सितो तो तला-
रस्मो, रमा त छ जागिउ । सो भाइ देष ! भागिस्स, घुस सत्तविर्णसरे ॥ ३३॥ पपगे ममहा संबो, मनस
छोड जहिणियो। तो सो सवस्प समुसो, धुत्त तेण व सोहए ॥ ३४॥ पुत्तो सोउ पाइन्न त, पान परिषप।
तो सत्तमविणे गतु, बेइमारविमप्पिर्म ॥३५॥ तुज्म कोण नाणीओ, घुसो रहेण राणा । तो सो पद्धो पर।
इहि, इति गेहेषि तत्रणा ॥३॥ मई भमुहसलाइ, पेसिओ हुए मनुणा । जाहि २ छह मा छ, उहहस्ये पति
बम ॥ ३७ ।। नहा मीमा पराई सा, सुम मुह गिई तो । घुत्तोधि गिहसपर्स, सिउ सगिह गओ ॥३८॥
सिमं सगिई षट्व, सोहितो वाम निम । विलक्खो तो तलारक्सो, सदि पवास्सिओ ॥ ३९ ॥ कामपागा
गणिमा, पार्म कई तयो । देसप्तरिअयेसो सो, साहए त गिरं गमओ ॥ ४० ॥ सस्थाहो एए अबेह, तेणेसा
दुइ पेसिमा । दफपंचसई सोमुत्सरा समामेहि च ॥४१॥ विमहारिमसकला सा, अणना घिन्तं पण । पति-
आ समुदं तेण, सदि ही लोहखोहणा ॥४२॥ पुरवाहि गओ पुत्सो, आर सस्थाइओ इह । एइ जा ताव रमोर,
जलसाखर मिस ॥४३॥ तस्प जाए निसीहे म, सीहे इस भयावहे । वसिमा तेण सविं सा, निदाए मुशिया
दरं ॥ ४॥ तो फषणमणीसाराहरणाइ भसेसर्य । हरिएं सो गमो तीसे, हासो जावो तो पुरे ॥१५॥
कामसेणा महायुत्ता, तो पहल पणगणा। करेर पुत्तो संझाए, बुद्धसालाइ तो गमो॥४६॥ मणे मो! लहु वारं, उग्यारेजण गिण्डह । पसत्य पोत्थय तेवि, पिति धुसो घुष तुमं ॥४७॥ उग्धारिमो न वारं तो, आइ सो अण्ण हाविता । लेह पोत्यं तमो हस्प, पुद्धो लदो पफहए ॥४८॥ हत्यं सस्पेण किंदिसा, गिणिहत्ता घुत्तो समो। महापापो गमो किं वा, कपडाणमगोमरो ॥ ४९ ॥ त इत्य निभाएथमि, पघिसा धुत्सओतओ। कामसेणागि- ई पसो, घुत्तो पुत्ती पिस्त्रओ ॥५०॥ यंसेइ कित्तिम पिम, सम्म सा तस्स जाणिउ । रमिउ सोघि साव, सोअमेण जाइ जा ॥५१॥ महाधुसीह सा सीइ, इस्थमि गहिलो इमो । से जिन प्रिदिउ हत्भ, सारं धिक्षु च निग्गयो ।। ५२॥ जाए पहाए भूमीससहाए सा समागया। त इस्प इसि आए, छिमहस्थोदु घुप्तओ ॥५॥ सा जाणिओ मए घुत्तो, एष जा गषमुषहे।ता मुद्धो आगओ जिनकरो सो पुकारतओ॥५४॥ युद्धेण पुते युत्तते, त पेस हसए सहा । तो रायरजगो कसनगो तं परिवाए ॥ ५५ ॥ अन्नहा दुनयासत्तो, धुत्तो सरगहमागओ। सप्पुट्ठो येह वठोऽह, पत्तो कालिंगदेसमो ॥५३॥ संकाए रजगेणेसो, जप्तेण ठाविमो घरे।पत्याणि समुहस्यो तं, पक्खाऊण रंजए ॥७॥ एष पिस्सासिब नहो, तमि सुसंमि घुसमो। घिझं निवस्स पीराइ, इमोवि हसिओ जणे ॥५८॥ एवं सबमि लोअंमि, मूगलक्खमि सप्पुरे । परिवना तप्पाण्णा, रमा अण्णायहारिणा ॥१९॥ आइपिता महीपालो, वारपालं वपर तो । रतिं पोखिदारेस, जंतांतपि पारसु ॥ ३० ॥ पद्मस पोलिवारेसु, गसंतो अ धुत्तय । तो राया सुरयास्वो, इको भई सपो॥३१॥आरोवित्सासरे धुत्तो, पोसाणि रयगोधतो।
पक्लालणण्या पोखिदार सो ग्यापए॥३२॥ पुतं बोवारिएणापि, भा! भूषेण पारिन। वारसमुग्धारण रति, तो घुत्तो परिर्जपप ॥ १३ ॥ जइ रायस्स पीराणि, षिणस्सति इमाणि तो। विज पच्युत्तरं तो सो, भीमो वार विहारए ॥३४॥ सरपालिं गओ घुत्तो, एर्ग पिजिन मष्टिम । जपेहरे पठाएस, मू! एह नियो इहिं ।।६।। धुतं गवेसमाणो सो, बईत घेष मपिही । मीमो परामो तो नीरे, नछो मष मभिगमो ॥ १६॥ तो तत्पेष सर मुस, सारं वीरं निमसि । पुरस्सामिमह जाइ, अहो पुप्सस्स गूगया॥१७॥ इतो धुप्त पुराओ तं, निग्गर्य जागिर निवो । बाहिं गमग पिणे, त थ इत पपुच्छए ॥ १८॥ विट्ठो फोषि नरो इस्य, भो। भो भर! सगरसे।सो माह नाह! मठो सो, सरनीरंमि मिट्टए॥१९॥पेइ राया घरिजास, तुरय सुरिमं जहा। इर्म कमि सईप, केसेस परिव रिसं ॥७॥ आमति मणिए तेण, राया जा अग्गो गो । ता पुत्सो यमास्यो, पविठ्ठो पूरमंतरे ॥७१ ॥ विसेसवेसतुरयाणा कोषारिएणपि । विनाओ स नियो धेष, धुत्तस्साहो समीरिमं ॥७२॥ तो वह वारवाल सो, पोलिधाराणि घसु । पवेसं माहु फस्सावि, दिजा हि कईचिपि ॥७॥ अभो रमो मए एगो, घुत्तो सनुप सपइ । तप्पक्सिमो पुणो अण्णो, तिणिजो इह पर ॥७४॥ तहत्ति विरिप तेण, धुत्तषुतंत घुत्तिलो । पार्वतो सीपसमूहो रापा समागमो ।। ७ ।। मेह वोवारिमं वारं, विहारेस मियो अई। सोवि माझ्यासो, मासे पिछे पस्थिवो ॥७॥ ततो तुम धुर्ष मनो, ताहे साहे धुक्तओ। मा उग्यारेस वाराणि, मलो धुत्तो इमो सस्तु १७ तसो विलक्तचित्तोसो, राया चिंतेह कोविमो । घुत्ताणवि महाधुत्तो, जेणाहमषि 8. धुत्तिमो॥७८ ॥ अतिणि एमस्स, परिण विहिणोषहो । लोए जयपरायावि, एपण गहिमा धुष ॥७९॥ ताजा न कोइ जाणेश, ताव सामगिरा इम । पसंसेमि जहा मम, पषेसो जायए पुरे ॥८०॥ इस चिंतिम सो धुत्तं, भाह हे धुत्सऽणुसरं । परिमं सुजन हो, परं परम इमि॥८॥ सो आह अमय वेदि, सहा रक्षाषि मनिष । पिहेरि विदेभष, सबहा पिडिर्भ निर्भ ॥ ८२॥ अप्पाण पयसीका, वारं च विगपि । पगे राप पाएस, तो घुसो समुहागओ ॥८३॥ रमापि पिहिहस्थो से, दिनो नर्ष (वृत्त) च जीषिम । निम्मिओ सुपसाओ भ, मनाहा संतमासिमं ॥८॥ तत्तो निस्संकषिप्तो सो, घुसोरायपसायो । मत्तसप सच्छव, ममेर विलसेह अ॥८६॥ कलाकलाई सेय, उल्लासेर, पुरीजण। परिम प पयासेइ, आइभरिम निमं ॥८॥ एष सुदीपि सो माइ, अन्नया इस्य धुत्तपा । न तहा हो तो जामि, दूर घी दुमुदिनं ॥८७॥ धोरुष छन्नो रनोषि, भकदिनु स घुत्तमो। पुराओ निग्गो भ्याभिभूध ममेर सो।। ८८ ॥ पुरपणगामाइ, घुत्तपतो सहस्ससो । पत्तो पुरमि मुषणावर्यसि कमसो इमो ॥ ८९ ॥ तस्युजाणमि पीसंतो, रापर्चपयपायवे । पसरपं आइपित्यारं, संघ पासह सावर ॥९०॥ मनुगसाहार्दि, लिहत प नहतर । उप्फष्फुल्लमडासिफुलपयफुलालयं ॥ ९१ ।। युग्मम् ॥ त धपयत बहु, माणासफप्पकप्पिमं । पत्तो पमोमं सो घुत्तो, सयं चेष पयपए ।। ९२ ॥ भइरम्मो इमो रुपखो, ता जुत्तं इत्थ फारिस । ससम्मं हि धवलहर हेममणीमर्य ॥९॥ पलस्स पासो सुप्सा, आवासा मणिनिम्मिा । अतेउरीण सपार्ण, कीलायाषी य इस्मयं ॥१४॥ इत्थे पप्पमयषणं, साला हयगयाणि । इत्प राया महं जुत्तो, चवीप महिहिमो॥९॥ असंपद्मसंभष, वयण मुणिकण त । पुतं पड़ पयपेड़, चपयाम- देषया ॥ ९६ ॥ रे पुत्त! घुसिमासेसदेस दुरिएण त। निघईतो मुहा कीस, मृद! मासेसि परिसं ॥९॥ न किंधि पासे ते पासे, निहसण! सुलक्षण। जेण एमपि सिज्मेइ, सोवि जपेह देवय ॥ ९८॥ सुमरिजा गिरं एम, एम सयविणतरे । कुल्ला नो जर तो तुज्म, परक्स पषिसे पिमं ॥ ९९ ॥ तमो तनगरदारवासिदेवीद मंदिरे । सो कषनाइ मेलित्ता, जूमं खिझेर फप्पिम ॥ १०॥ लंगोवरचित्ताहिषजक्सजक्विणिमाइओ। पारपासिणि देवि प, टंकसक्ति मिणेइ सो॥१॥ खरीखरकए मंके, मेलिसा संहरिनु ।तो सो लपोवर पेइ, देहि मे सम्भय घणं ॥२॥ तिकोणतिक्खपाहाणकोणग्याएण सिग्घयं । फोरिस्स लपमवरं, लपोवर ! तुहऽमहा ॥॥ एव मणिमु सो जाय, महतं पाइण तयं । उप्पागे स भीमो ता, बेहदो लफ्स्य टंकए ॥४॥ एष भोषि ते सवे, बतरा दिति लम्मय । निस्सूगाण नराण हि, पितरा अपि किंफरा ॥५॥ वित्तेण तेण तस्थेव, आवासाइ तहेव सो। कारसत्तिकि नेह, कर्ज सिसा वयो।॥६॥ सहस्सर्टकमुलहमोगा सेण पणंगणा। अणंगसेणातो- णगसेणा मंतेउरी कया॥७॥ विलसंतो सम सीए, तत्पतं सरुवतरि। पुग्युत्त गपिरो पायो, सबारेए पुणो पुणो ॥८॥ तसो च्छा निकिट्टा सा तं, धुत्त परिउ सिरे । आणि नपरे तस्स, सषषुत्तं पयासप ॥९॥ विरपिओ प णेगाहि, पीगरि नारयं व सो। तपउप्पारित दूरे, पपिखवेह ममारिख॥१०॥दुम्मारेण मओ सोवि, निन्मग्लो पुग्गई गओ। 'भवमि ममिमी पाषफल ही केरिस फर॥१२॥ता पुत्तीस महाघुत्तो, सपत्ताण अग्गिमो। एवं विद्युत्तो तोहन्त !, म कहं घुसत्तणं परं? ॥१२॥ पुत्तेण घुसं तस्सेम, ताय ! अन्नायकारिणो। जुत्त कितु अहवत्स, अजे हत्थकलाइणा ॥ १३॥ न तस्थ कोवि अमाओ, ताओवि षयए समो। एसोवि खलु भन्नाओ, पंधणा जे परस्सिमा ॥१४॥ सपहा षवहारस्स, विसुद्धी व मुखए । ज रफपर सघं, पयरं नरयं इम ॥१५॥ एवं घुसेवि सो पुत्तो, जण एण अणेगसो । न निअसो सहावामओ, सहावो हि सतपओ ॥१३॥ यता-"परीक्षणीयो योन, स्वभावो नेतरे गुणाः । व्यतीत्य हि गुणान् सर्यान्, समावो मूर्वि वर्तते ॥१॥ अन्नहायिहु अप्पाण, पाहुवि विहयोऽस्पि सो संतराइआरम, मा कुष्मा दुपस्वकारण॥१८॥ इचाइ पारयप्तस्स, अणपस्सवि अण्णया। गिणिसं विवि पत्यु, पणिनष्ठा सपढिओ ॥ १९ ॥ वसहाणं सहस्सेविं, सस्थवाहु प सो गयो । पलमग्गेण सोपारासत मलयपरणं ॥ २०॥ पुष सपपि सो तस्प, विष्क्षिणिसा कयाणगं । अहापीससहस्साई, वध अबेइ लाएओ ॥२१॥ वणिमाणं यणियमि, मादणाण मुहमिम । खसिआण सिरी सग्गे, कारूर्ण सिप्पकम्मसु ॥ २२॥ पुणो महिलाहत्य, चित्तूण य कयाणग । अवर पपरं जाय, सपुरं पर यल्लप ॥२३॥ ता पत्तो पाउसो कालो, कालोष पहिसं जण । सगजिविज्जवरेविं, मेसयतोषि सपनो ॥२४॥ तो तस्येष ठिणो एसो, कुणित्ता गिहणपणि । को नाम पामरं मुत, पये दुधमकामे ॥ २५ ॥ इत्तो अ विजयपुरे, मेष पासी घिसारओ । गुणाण आगरो इम्भो, सागरो पुद्धि- सागरो ॥ २६ ॥ सो सागरं गओ आसि, घणलणकए पुरा । पहूणि सारयस्यूणि, घिन तस्थागो तया ॥२७॥ विमलेण इमो दिहो, पुट्टो अ कुसलाइभ । गणिस्सामो पुरे सद्धिं, इचाइ उपरोधिर ॥२८॥ सोवि तस्थहिओ विषमुवष्णि जहिनियम । विक्षिणेश सुवष्णि, अवराणि किणेइ अ॥ २९ ॥ पिमलो समलो पुत्तो, पणिजे, तस्स अंतरा । हरयसनाइणा हेमसहस्से क्स गिणरे ॥३०॥र्षिता अपि मज्म,मोमबारए मुहा। निवणेण नएणेष, मए अनि षण ॥३१॥ अह ते दोषि गिणिसा, सर्व वर्ष निम २ । पहिया नुरपाला, सपुरासम मागया ॥ ३२ ॥ ताहे सो कमलो सिट्टी, निश्रपुत्तस्स समुहो । समेओ अघिभमूर्ति, उपिमं कह संघए ॥३॥ तेहिं दोहिपि पणओ, विणएण इमो तओ। पणएण य अधुन, तेहिं खेमाइ पुच्छि|३४ातेसिं लिपि सुरया स्वाणं पुरभो तओ। पवंताणं पर्यपेड़, विमलं पा सायरो ॥ ३५ ॥ मित्तचित्सवमझारफर किंपि कडेमि ते । अदिहमषि विद्वप, सावहाणमणो सण ॥ ३६॥मो किंधि पुरो जाए, पवफलपरिमं । सणि सगर तस्प, सारही पुण पमणो ॥ २७ ॥ तस्स पासे पुणो वारिभरिमा करवत्तिमा । गतीए खपिमा अस्थि, लट्ठीतोत्तपप तहा ॥ ३८ ॥ सोपि निमिडकडीण, पगलतण पिचिप्लो । जुत्तो वक्लिणपासंमि, यसो गलिओतहि ॥३९॥ घामपासे पुणो गोणो, वामपापमि संजओ। काणो अपामाणिमि, वेहग सगर चतं ॥ १० ॥ अधिप्पंतो अचंगलो, त प होइ पिडिगो। पिडिमि रुहा कस्साषि, पर एगाय आगपासानिमाममि पार्यमि, सषणा परलपवणा । मणुषाणहा प सीसे, देहे आहरणा पर ॥४ा सा पर पणिणो नूण, गपिणी गविणी विक । अपा सनप्पसवा य, जणिही तणय पुणो॥४३॥ मस्सगरागो म, तीसे सपंगसगमो । पससस्सिरी फुल्लाण, पम्मिलो म महलओ ॥४४॥ उत्तरीमं पुणो तीसे, कुसुमनवरंगिम । गतीइ तीइ आस्या, मपन्छी सावि गगाए ॥ ४५ ॥ सावि सागरिमाणे, निविटा अस्थि इस्पिया। पेडगस्सुपरि तस्थ, सो अ सागरिओ पुणो ॥४६॥त सोउं विमलो आह, किं जंपेसि असंगर्य। को सवण्णु विणा पष, जपेड़ अविगप्पिम? ॥४॥ को नाम सरहे एसी, का पा जाणिल तए । अहो पाते जीहा, आदीदा जहातदा ॥४८॥ सागरो पागरेई तं, अगतेपि अर्सगय । नार जपेमि जसष, सबकारो गुरुत्तणो ॥४९॥ स्थमि ककणे सते, किं फर्म दप्पणेण पा। आसम सगर तं दि, जाहि मित्त। पलोयसु ॥५०॥ त सवपि अमवष, सपरा सादे न सो। सुयुद्धि- यिसय ज त, पुवुद्धी का ममए! ॥५१॥ तो तेण सिट्ट मिहत्त, गाउमालपसे कह! । सो आए घिट्टपा घिढे, मुत्ता पके अकया ॥ ५९॥ उलुमि उज्मुआ घेव, पपीणमि पषीणया। लोएपि वेहो कठेहिं, के षको समे समो॥५३॥ विमलो भार लोहेण, तो एलफलिओ इम । भसच जह तो सुज्म, पत्यु सबपि हुन मे ॥ ५४॥ आमेइ मणि सोधि, कोयेण भणिओ इम । अन्नहा तुह गिहिस्स, सच पस्युमहं इमं ॥५५॥ तेणानि मलिए एस्पं, हरषेण परिसारिउ । कमल सागरो आइ, दुहं सक्ती तुम इर ॥ ५५ ॥ फमलो फोमल ताहे, साहेइ पर सागरं । इमोष दफ्ल! मुफ्सत्त, किं तुर्मपि करेसि मो? ॥१७॥ विमलो तो पयंपेइ, संपप घेव ताय! किं । म लई फुरसे पुत्त, महत्त पापए पिआ ॥५८॥ मणि सागरेणावि, हे सिट्टि! जर ते सुभो । मह पापमु लग्गे तो, दुईण्डेमि अपि ॥५९॥ विमलो पेइ वित्सपि, समग्गे गदिप मए । लग्गिस्सति पए भिक्याममणे तुज्म कमरा ॥ ५० ॥ एष विषाययायाला, मिलिआ सगस्स ते । विमलो मच्छरच्छारच्छनो पिच्छे तदेव त ॥३१॥ अपिडि मचि, मायंगे पपुणो तस्।ि बल्लासियमुहकमलो, पिमलो जाष जायए ॥१२॥ सायर सायरप्पुढो, सारही ताव साइए। पुषिणी पसवस्थ सा, इस्पी पत्ता वणतरे ॥ ३३॥ जगल । इत्येव नपरे अस्पि, इमीए जणणी तभो । तीसे भाषणस्य हि, मायंगो पेसिओ मए ॥ १४ ।। आई हि माहणो पसा, वणिमस्स पुणो पहू । भन्नुणा तारिमा रुवा, ममम पिढे समागया ॥ ३५॥ पागेसिभत्तपीईप, कह एक चए आई।। पिसमेऽनोऽपि तायधो, किं पुणो उपलक्सिमो ॥ १६ ॥ इमओ भ तस्य तम्माया, सो मायगोवि आगो । तीसे म तणवो जामो, विप्पस्सय निषाओ॥ ३७॥ एष समि सषाए, जाए जपेड़ सायरो । इम विमल ! पेसेस, समग्गपिठ मग्गिः ॥ ३८॥ तो घुसो विमलो घुत्तधीरिमाए पयपए । जहा ते परिमासर, तहा इसम अम्हत ॥ ६९ ॥ तो सायरो विपारेप, मुहा कि फलहेण मे। जहोधिम करिस्सामि, जामि इहि नि गिह ॥७॥ रचाई वितिरो सप, विमलस कपाणग । ठविधं निभवारीए, सागरो गहमागमो ॥७१।। तो सिओष सो। कापि तणओ नीमो, कमलेण समंदिरं ॥ ७२ ॥ मुहमि तह चित्तमि, विमलो भइसामसो।तो विनवेह कमल, कमल व मुनिम्मल ॥७३॥ आवयंमोनिही ताय!, तरिअवो इमो कह। तुम्जा पुणो बुदिपेरीए निस्परिजए ॥ ७४ ॥ हासेण मणि तेण, पुत्तेण तु पमाणिज । तोताप! तग्गिह मलापस कईपित ॥ ७॥ अमहावि जहात्ति, दुग्गा सागरं व तं । सागर परिपोरेस, जन गि मे धणं ॥७६ ॥ किंवा विपिहबिताए, बाओ पग एव हि । सोवि सिग्मे तुमेणेब, महु मोण केणपि समुष, मुनियमोप ॥७॥ तेण सक्सीको तस्थ, तुम सो सपिलमनहा । रनो सहाए अक्षेसु, रक्सेसु पिणं निम ॥७॥ निमगेहस्स कजामि, निमववस्स रपसणे । निमपुसफए समासणेवि न दूसण ॥ ७९ ॥ यता-"न नमयुक्त वचनं हिनस्ति, न खीपु राजन्न विवाहफाले। प्राणायये सर्वधनापहारे, पश्चानुतान्याहुरपातकानि ॥ ८॥" तो सिही कमलो धम्मकमलाकमलायरो । सघसघो पयपेइ, विमल पर कोमल ॥ ८१॥ मा पच्छ! गच्छ सम्मग्ग, नयमग्गमि गठण्सु । सुमरिया निमं युर्स, विस चित्तमि मा कुण ॥ ८२॥ इससेणवि ससेण, आइ थप्पंपि अपिमं । तया तस्सेय निषा, सपहावि जएइ सो ॥ ८३ ॥ किश्च-न हासमणि एम, किंतु तपित्तलोइओ। दशा कया तए चेष, तो किं दूमेसि संपर्य? ॥ ८४ ॥जं च पुत्तमिहासघमासणेवि न दूसणं । त मूबमासि जन, घूमायो कह कालिमा?॥ ८५॥ सस्थपि अप्पसस्थ त, सत्यपिय भयावह । जस्थऽणत्यकरं एआरिसंपि सधएसि ॥ ८३ ॥ घेवस्सघि असचस्स, पिसस्सेव तुरंतमओ । विधागो किं पुणो फूबसक्थीप घणलोहो? ॥ ८७ ॥ भणे तणमो ताय!, अवधाओ हि सपनो । मणिओ जिणघम्मेषि, एष सकेसि कि तो? ॥८८ ॥ महटकबाहेउ षा, असर्घ किंचि मासिउ । पायच्छित्त परिबासु, एवं सदोषि सुज्झए । ८९॥ पेड़ ताओ समो पुत्त!, सुसन्मघणहेतणा। कोवि मूढोऽपि खडेइ, निअघम्म सुबह ॥९॥ महल्लघम्मकोसु, भषयाओवि देसिओ।न पुणो पाषफजमि, जिणधम्ममि कस्पषि ॥ ९१ ॥ सइमसाइणा पावे, पायच्छिण सुजाई । धविध पपमंगमि, पायच्छित्स तु किं भवे? ॥ ९२ ॥ तम्हा सषधणस्साषि, पिद्धसे जीषिणस्सपि ।
अगतेवि न मप्पपि, जंपिस्स अलिभ भइ ॥ ९३ ॥ मणि अणयस्से, सुणिर्ड आइकमियो । कोलोष घरहरतो, विमलो उल्लषे इमं ॥ ९४॥ हुइ नाप पयते, पासर धम्मकम्मस । भए अजिसे दवं, त मे अपेसि सन्जुणो ।। ९५ ॥ मालो अगहिलो अगदी सकसोवि मूरो । तुम कारण तो मोणे, गिहकोणमि घिस ॥ ९ ॥ पहुपादुगस्यो सो, पिदस्थो पिमलो तमो गओ रायकल राप, नमिस विमपेर म ॥ ९७ ॥ वेय। संतर गतुं, फिरोण घणमनि । गहीम हासमित्तण, समग्ग सागरेण मे ॥ ९८ ॥ रखा हकारित पुठो, सागरो तो पिमागरे । हासेण गहिमं ने, कि तुहार निजिम ॥ ९९॥ तेणेवं सघवुसते, वर्त घुत्ते निषेणषि । उस्लासिकोमहरलेण, मो नाय फहिम तप। ॥ २०० ॥सो भाइ नाद! विझाया, पका मरफला महि । तपासिमभूमिपरिकोषसणगपओ ॥१॥ निषिसंतो गठी मुस्रो, पूलिपियेण जाणियो । बामे पासे पुणो खंजो, नामओ पापाणुसारो ॥२॥ मर्गमि दक्सिणे पासे, भरमणेणं तणाण पापामे ममता गणं च, काणो अतिमि निलिओ॥ ॥ मुसपोसिरणे सोअसखिल परिम परे । परिए पुजवाठेब, तोसम्म अपिक्सियोरा ॥ सत्ता कोषिणित्ता प, माइणो मुणिमो मए । साणो कोषिणो पाय, सर घेण हि मारणा ॥५॥ भूमोमणमि पिण, जाणिमा करपत्तिा। मग्गे गलतसखिलाडोमणा सखिलाइ 1॥५॥ भग्गे तोते पिद्विगेण, मुम्हा भूमीह पिपिमा । लट्टी नो भप्पिमा इरपे, पालो तेण जाणिमो॥७॥ सगवायो उत्सरिता, मम्मुफियत्ता जस्टेण य । विप्पेण लवीगहणे, तप्पापरसिमा पुणो ॥८॥ मूमीए परिवा
रिमआिदि च डिआ । त वह पुटको सो, नामो लट्ठीवि से करे ॥ ९॥ पहमि पपपतीप, अणु-
सारेण जाणिमा । पिटे इत्थी राष्ट्र साषि, पद हसणाइणा ॥ १०॥ पण्णयावेण सा पण्णमुही पिडिमि
पिच्छए । तीसे परामहे पाए, बटुं सवत्ति निच्छिमं ॥ ११॥ धूलीए पायपदृस्स, पसिपियेण सवणा। पाय-
पिपाणुसारेण, लक्षणाइवि पिसमं ॥१२॥ पाणिपायगुप्लीणं तु, पिवेण भूसणा पडू । मुणिमा पणिणो
य, होइ एवंविहा यह ॥ १३ ॥ जेण सहा सगेहाउ, निग्गया तेण गविणी । विमपि सा धुप वपसणाइ-
विपक्षणा ॥ १४ ॥ वेरर्षिताकर तीए, गंतीए मामिणी इमा । उसिता य निसला य, आसमे परीवणे ॥१६॥
कट दक्षिणइस्पस्स, अवहमेण उहिमा। तो नाया पुसगन्मा सा, आसनपसवा सहा ॥ १६॥ तीए कय
आयमणं, तीर तु निरूविउ । घुसिणस्सगरागोवि, तीए निदारिमो मप ॥१७॥ तीसे केसकलावाओ, पनि
पउलस्सिरि । पलोइई परिमाओ, घम्मिलोपि तहापिहो ॥ १८॥ पदरीकटयलग्गे, उसरीअस्स तंतुणो । तीए
पिच्छितु निण्णीअ, उत्तरी सुमिम ॥ १९॥ न यिणा समया अंयोपरि माणुस ! मारहे । पयपतीवि नो
तीए, निहालिलाइ भूतले ॥ २० ॥ सारहिस्स पुणो ठाणे, इयो व निसीभए । सामस्पओ तमो नायं, बेल्लग
सगर मए ॥ २१ ॥ घेलगोपरि इस्पी अ, न सह निवेसिउ । ता तस्य सारही नूण, निसमा सा उ सप्पए
॥ २२।। सुणित्ता सापरेणुप्त,प्त पित्तमि चमक्षिाओ।भूषो मासेइ भो तुण्ड, अस्थि कोवि हु सक्खिओ? ॥२३॥
सायरो अक्खए दफ्लो, पिक्खाभो अस्थि सक्खिओ । विमलस्स पिआ सिही, कमलो विमलो मणे ॥ २४ ॥
रमापि सिष्टं सो सिट्ठी, सपाई तमो घण । विमलस्सेष बचेह, आउरस्सेप जीषिन ॥ २५॥ पर मा पुस्तषि- तस्पं, सोषि साहेअन्नहा । मोहलोहमहापूरो, तारपाणवि तुप्तरो ॥ २६ ॥ सपणो पुजणो विदेसिलो लोह- इओ तहा । गहिलो पिम्हिरो मीरू, सक्सी नून म किनाए ॥ २७ ॥ तो पेड़ सायरो एप, देव! सो व पम्मिओ । तहाविर पमाण मे, निच सर्व पयंपिरो ॥२८॥ आइ भाइपिउं राया, कमल कोमलं गिर । जहा तुम विणापासि, तहा सम्म पयाससु ॥ २९ ॥ गपं ही वषमेयन्ति, घसक्षिमहिए तया । सिप्पं सप्पतपाणेप, विमले आमाकुले ॥ ३०॥ सवव सबहा एस, कई या गमिही मुहा? । एषं पुणोवि भासाए, मासासिते निर्म हिल ॥ ३१ ॥ सबमेष कई एसो, पयपिस्सइ संपप । एक विर्षितिरे भूमीसरे अ तह सागरे ॥ ३२ ॥ एष सहाइ लोएपि, षिविह तयसंकुले । संघापुरमि घवष्ठो, कमलो किस अन्नवी ॥ ३३॥ कलापकम् ॥ महा- कषि भनो हि, पितई नहु पाइरे । अमोवि किं पुणो सम्म, जिणधम्मस्स जाणओ ॥ ३४॥ मणुस्सस्स सुवमस्स, एसेव कसबहो । षसणेषि समापसे, ज असषं न घुपए ॥३५॥ भवा पसर्ण नाम, किमेज भवे भषे । छट पर्ण भणतंपि, न धम्मो पुण निम्मलो ॥ ३६ ॥ तम्हा पुत्तोवि दूमिजा, पहसिज व दुखणो । ससिज पापि सपणो, असच पुण नो लषे ॥ ३७॥ यता-निन्वन्तु नीतिनिपुणा यदिवा स्तुवन्तु, लक्ष्मीः समाविशतु । गयतु वा यपे । भयुष वा मरणमस्तु युगान्तरे वा, न्यास्यात्पपः भविषखन्ति पदं न पीराः ॥ ३८॥" जो जारिसोऽस्पि देवावि, त पिआणेइ तारिस । साद तहपि सर्वपि, सर्व सागरमासिौ ॥ ३९॥ पयण सुणिर्ड, तस्स, सं बासी सो नरेसरो। आईप पिन्हिरो सीसकपिरो गुणजपिरो ॥४०॥ हारजहि विसिह सो, एकठा- ए सकठो । कठे कमलसिहिस्स, संतुट्ठो संठयह तो ॥४१॥ पवस्वं पुषणपम्भारो, पित्यारो सुजसस्स य । हारो विषमणीसारो, तस्स कंठमि सोहए ॥४२॥ पसई अनिषाई, पथक्स सुगुरुव ते । अदो से सचया कापि, कणगस्स प जपया ॥ ४३ ॥ महो। निलोहया साहुजणस्स घ अणुसरा । अहो निम्मोहया तुजम, कणएपि तमि ॥ ॥ अहो धम्मेगवितत्त, तत्त घ गहिसं तए । अहो वापइनस, सत्त घ तय सत्तम ॥ ४६॥ सषेसु सपाईस, पत्तरेहस्स तुम तो। रनोप मउगो पहवघो होज अहोनिस ॥ ४२ ॥ एष पर्यपिरो पीइ निम्मरो स नरेसरो। भाले पईमि सोवनापी यमेह सिद्विणो ॥४७॥ जपेर पावघूमेण, सामल विमल पुणो रे घिट्ट । बुह! जीहाए, ऐजस्स अरिहोऽसि त ॥४८॥ किं तु पुत्तोऽसि कमलसिहिणोति पिमुपसे । बिति न केणाषि, कमलस्सपि केटया ॥ ४९ ॥ सागरेणावि तुटेण, संतुण कपाणग । चत्तलोड़मलस्सेम, कमलस्सेव अप्पिस ॥ ५० ॥ पक्खो सबपापस्स, पभावो कोयि उपायो । गर्यपि आगय वित्त, किसी तह मुनिम्मला ॥५१॥ महापसाओ रपणोपि, जाओ नामोषि पालियो । कप्परुपयोवि पञ्चस्वो, सच किं पा न साइए? ॥५२॥ पमाणणिजो सोर्सि, माणणियो य सघओ । इमो सलाहणिजो अ, तमो जाओ विसेसमो॥५३॥ पिमलोऽलीअवाइसि, निंदणिजो जणे शह।सुओ सुस्साषयस्सापि, दुग्गमो दुग्गई गओ ॥५४॥ बुद्धीद रजिमो राया, सापर सायरं पुणो । ठवेइ सपर्मतीसपए बुद्धिफलं महो। ॥१५॥ घिर परिसा य गिहत्यधम्म, सुसाहुसम्म गहिऊण सम्म । विसेसमासासमिईपउत्तजसोऽणुपत्तो कमलोजगलोग ॥ ५६ ॥ इस्यं पसस्य कम लस्स सिट्ठीसरस्स वित्त निमणि पित्तं । विधा भकिपं व युहा असम, किच प नियपि सरेह सच ॥ २९७ ॥ ॥ इति शिवीयाणवते कमलभेष्ठिकया ॥ उक्त द्वितीपं प्रतमय तृतीयमार- तहए अणुवयंमी धूलगपरदवहरणविरईओ । आयरिसमप्पसत्ये इत्थप्पमा० ॥ १३ ॥ 'साइए' इति ॥ इहावत्त चतुर्दा, पदार:-"सामीजीवावस तिस्थयरेण तहेव प गुरुहिं । एवमदत्तसरुव पसपिने भागमघरेहिं ॥१॥” यस्तु कनकादिक स्वामिना न दत्तं तस्याम्पदस १ । यस्फलादि सवित्तं सकीय भिनत्ति तजीवापत्त, यतस्तेन फलादिजीवेम न खलु निजप्राणास्तस्य इत्ता।२। गृहस्पेन वसमापाक- मोदि तीर्पहराननुसातवारसाधोस्तीपैकरावृत्तम् , एवं मादस्य मासुकमनन्तकापामपादि तीर्थकरादत्त ३ । सर्वदोपविमुकमपि यगुरूनानिमाय मुज्यते तद्वत्तम् ४ । अत्र खाम्यदत्तेनाधिकार, तब विविध-स्यूल सूक्ष्म प, पेन जने पौरव्यपदेशः स्यात्तस्यूल पार्ययुद्धमा क्षेत्रखलावावस्पस्यापि ग्रहण स्थूलमेवावत्तावान, स्थूछादितरत् सूक्ष्म-स्वामिनमननुज्ञाप्य तृणलेमादिग्रहणरूप, तत्र भादस्य सूक्ष्मे यतना स्थूलासु निवृत्तिा, श्वमेय वर्शयति-तृतीयेऽणुमते स्थरक राजनिमाविहेतुः परद्रव्यदरणं तस्य विरते, उसराई प्राग्यविति प्रयो वशगाथाः॥ १३ ॥ पतस्यातिचारपञ्चक प्रतिकामति- तेनाहडप्पओगे तप्पडिरूवे विरुद्धगमणे अ । कूडतुलकूडमाने पडिकमे० ॥१४॥ 'तने ति ॥ स्तेनैः' चौरैराहत-स्थानान्तरादानीत किधिस्मादि महार्य काणक्रयेण मुधिकया था पदमते तत् स्तेनाहतं । 'पयोगत्ति सूत्रस्प सूचकत्वात्सस्करमयोगः किमय करपे यूयं निर्यापारा? युष्मदानीतमो पस्य यदि विक्रापको नास्ति तदानीमह पिकेष्पे इत्यादिवचनैः कुशिकाकतरिकाघरकादिचोरिकोपकरण शम्पलायर्पणाविना था तस्कराणां चौर्यक्रियायां प्रेरण प्रयोगा, एष फरणे हि तत्त्वयुस्पा सोऽपि चौर पर, तथा प नीति:-"चौर १ चौरापको २ मनी ३, मेवज्ञा ४ काणकक्रयी ५ । अमदा ६ स्थानव ७- खेति, चौर सप्तविधः स्मृतः ॥ २ ॥” इति २, 'तप्पटिस्येति तस्य-विक्रेयवस्तुनः प्रतिरूप-सहश तन प्रीहीणां पलजि नाम भान्य घृतस्य घसा तैलं पा तैलस्य मूत्र हिङ्गो खदिरादिलोठयणकादिपिष्ट गुन्वादि षा हमस्य कृत्रिमफम फुसम्मावि वा मसिष्ठादेधिप्रकादि जायकर्पूरमणिमौकिकसुवर्णस- | प्यादीनां कृत्रिमकरिमणिमौक्तिकसुवर्णरूप्यादि सत्पतिक्षेपेण व्यवहारस्तमतिरूपव्यवहार, पहुमूल्येषु धीमादिप्पस्पमूल्यपलज्यादि प्रक्षिप्प बीमाविमूल्पेनय विक्रयादिकरणमित्यर्थः, यद्वा स्तेनसकाशाहहीतानां गवादीनाममिपककालिङ्गीफलस्खेवादिना शृङ्गाणि पक्राणि मजूनि माजूनि पक्राणि करोति यथाभूतत्वाम्प)प्युप- लक्षपति नेत्येव तत्पतिरूपव्यवहारः ३, विरुवराज्ये वैरिराज्ये राज्ञाऽननुज्ञाते वाणिज्पार्थ गमन पिस्तुगमनम्, उपलक्षणस्वादाजनिपिदवन्सप्लोट्टोपलाविषस्तुमहणमप्यतिचार। ४, तथा तुला-प्रसिद्धा मीयतेऽनेनेति मान-: सेतिकादि पलादि इस्सादि च तयो कूटस्वं-न्यूनाधिकरवं ताम्पो न्यूनाम्यां ददाति अधिकाम्यां गृहातीत्येवं म्यवहारः फूटतुलाफूटमान, पदार- लाल्येन किशित् कलया ष किभिन्मापेन किसिमुलया च किञ्चित् । फिशिष २ समाहरन्तः, प्रत्यक्षचौरा पणिजो भवन्ति ॥ १॥ अघीते यस्किचित्तदपि मुपितु प्राहकजन, मुटु मते यदा सदपि विवशीकर्समपरम् । प्रदत्ते यस्किभित्तदपि समुपादातुमधिफ, प्रपत्रोऽय धृत्तेरहह ! गहनः कोऽपि षणिजाम् ॥ २॥" म पेष भाषकस्य युज्यते, यत:-"उधिमं मुसूण कल दवाइकमागय च एमरिस । निषरिममवि जाणतो परस्स संतं न गिणिवा ॥१॥" अस्या व्यापा-उचित कलाशत प्रति बहुप्फपत्रक- पक्ष्यादिरूपा "प्याजे स्यादिगुणं वित्त" मित्युक्तेईिगुणद्रव्याविरूपा वा तां तथा वन्य-गणिमपरिमादि धादि शन्दात्तनतानेकमेवमहस्तेषां दम्पादीनां क्रमेण-अम्पसयलक्षणेनागत:-सम्पमो य पत्कर्ष:-अदिरूपस्तं मुफ्स्वा शेष ग्रहीयात्, कोऽर्थः १-यदि कपत्रिस्पूणफलाविद्रयाणां क्षपाहिगुणादिलामा स्यात्तवा तमनुष्टः शयतपा गृहाति, न खेब चिन्तयेत्-सन्वरं जातं यस्गफलादीनां क्षयोऽमदिति, तपा निपतितमपि परसत्कं जानन कीयात्, फलान्तरादौ चयविनयादौ च देशकालापपेक्षया प चिता-शिष्टजनानिन्दितो लामा स एष प्राय इति भाव इति पञ्चमोऽतिचारः ५। एसेपु क्रियमाणेषु यमित्यादि तथैव, 'सहममि अणुपए निदे' इति चतुर्थपादपाठोऽपि रश्यते, अर्थस्तूत्सान एव, पतेषु पशखपि मया याणिज्यादिना पणिपालेय क्रिय माणाऽस्ति न तु पौर्य साम्रपननायकरणादिस्यमिप्रायेण तसापेक्षस्खाल्लोफेऽपि चौरोज्पमिति ध्यपदेशामा पापातिचारताऽवगन्सम्या, यद्वा स्तेनाइतादयः पञ्चाप्यमी राजनिप्रहहेतुस्खादिना व्यक्तचौर्यरूपा केवल | मनामोगाविनाऽतिक्रमादिना पिषीयमाना अतिचारतया व्यपविश्यन्ते, मावफेण पातिचारपरिवारा- मष्टावशाचौरमसूतयोऽपि पर्जनीयाः, ताभैषमातु:-"मलन १ कुशल २ सर्मा ३, राजभागो ४वलोकनम् ५। अमार्गदर्शन ३ शय्या ७, पदमा ८ स्तथैव च ॥१॥ विभामा ९ पादपतनं १०, पासन १९ गोपनं १२ तथा । स्वास्य स्वावन १३ चैव, तथाऽन्यन्माहराजिफम् १४ ॥ २॥ पचा १५ म्यु १६ वक १७ रज्जूना १८, प्रदान झानपूर्षकम् । एताः प्रसूतयो सेया, अष्टादश मनीषिभिः ॥३॥" व्याख्या-तत्र "भसन' मेतव्य भवता स्वपि विपयेश मलिष्यामि इत्यादिवाक्पैशौर्यविषये प्रोत्साहन १, कुशल मिलिसानां सुखदु:- खादिममा २, 'सर्जा' इस्ताविना धौर्यार्थ प्रेपणाविसष्शाफरण ३, 'राजमाग' राजमोग्यद्रव्यापलयः ४, 'अषलोकना परता चौराणामपेक्षाबुख्या दर्शनम् ५, 'अमार्गदर्शन' चौरमार्गमाकाना मार्गान्तरक घनेन सवज्ञापनं ५, 'शय्या' शयनीयसमर्पणादि ७, 'पदभा' पमाचतुष्पदाचारादिद्वारेण ८, 'विश्रामः'
खगहे यासकायनुज्ञा ९, 'पावपतन प्रणामादिगौरवम् १०, 'आसन' वितरदान ११, 'गोपन' चौरापहषः
१२, 'स्थण्यस्लावन' खण्डमण्डकादिभाप्रयोगा १३, 'माहरामिक' लोकप्रसिद्धं १४, 'पघायुवकरजूना
प्रदान मिति प्रक्षालनाम्यगाम्यां दूरमार्गागमजनिप्तभमापनोदिखेन पावेम्यो हित पचं-उष्णजलतैलादि
तस्य १५, पाकापर्प चामेः १५, पानाथ ष शीतोवफस्प १७, चौराहतचतुष्पदाविवन्धनाएं रज्ज्वाम
प्रदान १८ शानपूर्वकमिति सर्वत्र पोज्पम् , अमानपूर्वस्य निरपराधस्वादिति चौरममुतिस्वरूपम्, एत
तनिर्वाह म्पवहारशुखमेव स्पातू, सा च मनोवाकायावक्रतास्पा, तपापाविषिस्तारो मस्कृतप्राविधि-
प्रफरणपूतोपा, अस्म फब सर्वजनविश्वाससाघुवादसमृदिवृदियैश्वर्यखौदि, पवषादि-"सित्ते खले
अरमे दिया य रामो प सस्पघाए वा । अस्पो से न विणस्सइ अधोरिमाए फल एम ॥ १॥ गामागरनगराणं
पोणमुहमरंपपष्टणार्ण प । सार इषति सामी अचोरिमाप फल पमं ॥२॥" एतद्रतस्यानुपावाने मालिन्या
पादने वा दौमाग्यं वास्य गणेद् धारिश्मदुर्गस्यादि, उक्तमपि-"शव वरारोहणगरिहाधिकारमरणपजत ।
बुक्स तरपुरिसा लहति निरय परमवमि ॥१॥ नरपाओ उपधा केषा कदमटपहिरंपा। मोरिषवसानिया
हूति नरा भवसहस्सेछ ॥२॥" इति चतुर्दशगापार्थः ॥१४॥ अत्र प्रते पितापुत्रयोषेसुदत्तघनवत्तयो
शीत, तबैतत्-
पोमणपुरमि नयरे, नयरेहापत्तवित्तविभपउरे । पउरेईि गुणगणेहिं छत्तो जिअसा निष भासी ॥१॥
सरपासि सोमदेवो सिही सिट्ठीसु पिस्सुओ उज्ज् । सोमुख सोमयाए दिधविमुईद वेवध ॥२॥ घणवसनाम तस्स यं पुसो जुषणपिआरमणुपत्तो । वसणासत्सो मषिणयषिप्सो न गणेश गुरुणोषि ॥३॥ तस्येव वसा सिट्ठी वसुषप्तो नाम सिटिणो मित्तो । घणवत्तो से पुत्तो मायचित्तो सुगुणमुप्सो ॥ ४॥ रिद्धीऍ पसिद्धीद पणिज सिदीय पुण्ह सिट्ठीण । सेर्सि सरिसाण पीई फमागया कावि लगिण्य ॥५॥ अह पहुधणोवि सिट्ठी सोमो पुणरवि घणमणाय सप । पुस्तमजुग्ग जाणिय विवेसगमणमि कुणइ मण ॥ ६॥ यता-"तृष्णास्वानिरगा धेयं, दुप्पूरा केन पूर्यते । या महगिरपि क्षित, प्रणैरेव वन्यते॥७॥" पुस्तस्स अमित्सस्स व अविस्ससंण विस्ससाराणि । अहिमं महषयाणि ष फचणपणकोरिमुल्लाणि ॥८॥ गुसनिअनाममकिअघणकसिणपसत्य वस्यपदाणि । जीषियमिष संगोविय मो रपणाणि पंच दर्द ॥ ९॥ रुप्पकणगाइएण असारवषेण उवरि भरि ऊणं । मुसा करंरिआ तो तेण पसुदत्तमित्तगिहे ॥१०॥ जमलं ॥ मित्तस्स तस्स स वह मुखो मुनो मलाविलं पलिभो । पाहुषत्युविस्थरेण गो अवेसतर दूर ॥११॥ नायषवसायरसो तसो सिट्ठी विसिष्ठफयजस्तो पेषसमएण विश्वर पाहु घण नवघणुष जल ॥१२॥ तसो पमुइमचित्तो गिण्हेर फयाणगे अणेगयिहे । जेहिं सपयमि जाया सहस्सगुणिओ पुणो लाहो ॥१३॥ तो हरिसरिअमणो मणोरहे याविहे परिषहतो । पह सपयमातुरतो इतो पत्तो महापलिं ॥ १४ ॥ पल्लीमिल्लेहिं तहिं महल्लपाघल्लभल्लाहरति ।हण हण पण मणिरेईि सहसा सो सिओ सघ ॥ १५ ॥ पिदी मूगा जीवा कुणति गुरुए मणोरहे विविहे । न उ जाणति परापा सापइ पाइप किमवि अन्न ॥ १३ ॥ लाहाहिलासिणोऽयिह मूलस्यमओ ही विषागु तहाए । स तहवि । देवपपिच वहति हिअए हहा अयुहा ॥१७॥ भइकोहो अइलोदोभावोहो आमओ अ अश्मोहो। दूर परन्मयमि ? इहेव हा हुति वृहहेक ॥ १८॥ अप सो गपसपस्सो पहुसोगषसो पिलुसचित्तरसो । केवल पाहुसहाओ ! असहाओ आगओ सगिह ॥१९॥ सेणागयमिसेण य मित्तो पट्टो करंसिआफुसल । तो निममो घुसप्तो कहिओ दयिणस्सऽहो! मोहो ॥ २०॥इसो अ तस्स मित्तो चिंता चित्तमि इसिआसारो । रुप्पाइअसारस्सघि कर णु सो किंपि पेहेमि ॥ २१॥ तो गेखि करहिं निस्वयतेण तेण लदाणि । अद्धगगरिसकरनयणाणि । प पप रपणाणि ॥ २२॥ अह तेण लोहखोहिमहिएण एणि विवेगवरनयण । मुत्तूण मिसमिसिं मिळूण । १ भयपि मूवइणो ॥ २३ ॥ मित्तदोह रहमषपरमयसमाविदोससंदोह । अषिआरिअ आयामपि पंचषि गहिआणि रयणाणि ॥ २४ ॥ जुअलं ॥ इहमवपरमवनवनयकुहरेक चोरिया असेसाषि । सा पुण ठयणीओ महविसं व पग्धारिख अहिलं ॥ २५ ॥ सप्पुष वप्पचरिमो अग्गी घग्गीकोष पवणेण । तपि कुणति समिक्षा अपि घिद्धी घीहसाणं ॥ २६ ॥ मुभलं ॥ अन्नविणे सोमेण मग्गिय नीआ गिह निमा ठयणी । जा संभाला सो ता न निहाला पंच रयणाणि ॥ २७॥ तो सुन्नमणो खणमुगिअब उसीरिअष लिहिमप। सत्ताहिमत्सयाए कयावहाणो विधिता ॥२८॥ मित्तोवि पगचित्तो कजविक कहमका- मिस कुडा । अहया लोहसमुदे दुरति दुतरणनिउणादि ।॥ २९ ॥ पच्छममेव संपद गंतु मग्गेमि जेण जणवाए । विस्परिए लम्बाए समलिओ मनिदी नेष ॥३०॥ सुअणो नेप विरुद्ध कुणइ कुणइ तापहेश अणुताय । जणयाप पुण जाप मरेइ नउ मनपरि तयं ॥ ३१॥इस विंतिम तग्गेह गओ स जुत्तीय जाच मग्गेह। ताव यसुबत्तपुत्सो धरि धीरसमुल्लवई ॥ ३२ ॥ फाणि रयणाणि गहिलय! अघणी इमत्ति किंष पलवेसि । अश्व सवाए सुप्तो गहगहिओ घाउखुहिओ पा ॥३३॥ यत'-"अपलपति रहसि वृत्त प्रत्ययदसेऽपि संशप फुसते । क्रयविक्रये च लुण्यप्ति तथापि लोके वणिक साधुः ॥ ३४ ॥” ताहे परियषयणो स वीणषयणो सय गो भषणं । बितातायिअघिसमो विविष्ठ उपाए पलोएइ ॥ ३५॥ सो पुच्छतो घुत्ते घिय सुणतो अणेगपुत्तफह । निमुणा केणपि फस्यषि पमणिखत म ॥ ३६॥ वणिपुप्ता दो मित्ता अनि वित्ता पणिजउजुत्ता । पगे पिपिहनीपीजुत्ता पप्सा पर देसं ॥३७॥ विदविज दक्षिण किंचियि एगो उपठिमो गिई गंतु । आपुच्ण मित्त तो थीमो निअरयणमप्पेह ॥ ३८॥ पमणइ अ मजा मवणे निघाइस्थ महप्पि आहरपे । अपिजणप्पमुल्ल इम महामंततन्तं च ।। ३९ ॥ तो मामित्ति भणिप्ता गिणिहत्ता रपणमायरेण इमो। आपुच्छिता मिस पलिओ सगिह गओ अ फमा ॥४०॥ लोहाइरेगमो त न अप्पिमं तप्पिमाद अदपीओ अजिसपाहुषिहरयणो हरिसिअषयणो कमा थलिमो ॥४१॥ निअपुर आसनपुरे पसो साय भय विभा पतो । सस्थेष रपणगंठिं ठवेइ पविरपिप्पगिहे ॥ ४२ ॥ आयाओ निमगेह पुष्पाइ हरिसिअहिझ निम वाम । रयणथरण तमो नहि नहित्ति सुणिण स विसनो ॥ ४३ ॥ सोइ जइ षयसोवि एगरयणेण लोहि- ओ ताहे । लोहिस्सा लोहगिई विओकहन बहुरपणेदि १ ॥४४॥ सइ माधणेवि घणिमं वोममिमा ममप्ति मिलाप । जे माणा परषण न गइति कर फरगय से।॥४५॥ एष अश्वसटो समयर पर तरपनि । सो कदमवि भावाहिम अविहाए जाइ विभई ॥४६॥ जा मग्गइ निषठी स मारणो प्साय पाहिविदुमा पहिया अमम विरुवा तो सो पिणियासो ॥४७॥ दुस्साई पहतो जणे करतो उवायमसहतो। जिणमवणगमो केणवि मणिो इभेण सकिवेण ॥४८॥ युगलम् ॥ कयधुत्तमत्तगुफा फुफा गणिवा हस्पि हुए फवं । सिजोइ ती मसोसोउं तम्मंदिर पतो ॥४२॥ आपत्रिम त गणिर्म पणिम घणवाणभो निलं कर । साह साषि साह लह साहिस्सं अवस्समिम ॥५०॥ अह सा उमरिं बहुविधिस- पिचित्तानो दिमतालाओ । पसारि पेरिमामो कारिभ पारेर गिदमो ॥५१॥ अहसा धुत्ता पत्ता घरमि विपस्स तस्स एगते । विच्णयमा पमणइ मद तणमो एग एपासी ॥५२॥ सो गयपुषो जलनिमित्ताए जाणयसमगेणं । पूरो ममो अचउरो तम्मनाभो भत्तायो॥५३॥ तासिं च पेरिाजो पडरो परपण महमरिमाओ । अब व सुबाहुवर्ष म पाणिमो का गई इति ॥५॥ अम्हाण मणादाण प तणयविहीणाण सम्मति सपाही गिणिस्सा राया जा नाया तेण इस सुटी तो मामणे तुम्मे ता संप किंपि किंपि निमवित्त पित्तपतुम्ह पासे मुचामो माणिर्ड गूह ॥५६॥ इन सोड सो तीए मणिम पणिम हिर्ममि गह- गरियो । गहगदिमो इस जाओ परसो दायोमेणं ॥ ५७॥ मम्मुष सुगुरूमपर्ण सामानो तात्ति त सर।
पमण आणेह लहु बहुपि मुह महगेरे ॥५८॥ न विणस्सह किंपि इह गेहे देहं प रक्सिमो एमं । तुम्ह पसं इह सप गिहिस्सह जेण भे कल ॥९॥ किं इत्य पुराणिज विआरणिल पिलपणिम था । तूरह तूरह आणह ही ही घुसस्स उसीओ ॥६०॥ साधि अपाविस भवण निमय संकेाऊण षणि च । चउ परदासीण सिरे दाउ पउपेरिआ ताओ ॥३१॥ रपणीइ जाइ दिअगिहमद सो नहर इहसुट्ठमणो । जा मजो मुफाषइ ता सो पणिमो समायाओ ॥ १२ ॥ मग्गेइ रपणगठि पुर्षि ठपिमं सओ दिओ माइ । जइ सपइ नप्पिस्सं ता नूण फलफलो होही ॥३३॥ कि एहिं रपणेहि अप्पयरेहिंति त रयणगठिं । अप्पिस पमणा पणिअय! यत्त किंपि न खलु हम ॥३४॥ इत्यतरे नरेण केणवि संफेहएण आगतु । कुसलेण भागओ तुह सुओत्ति पद्धाषिमा गणिमा ॥ ६५ ॥ ताहे कित्तिमहरिसं परिसंती सह पाहि दासीहि । सा नया निअठवणीलाहपहिहो स पणिओघि ॥ १३ ॥ एस्मृवि नवतेसु नवा विप्पोवि तीइ सो पुट्ठो । किं तुम नपसि स भणइ घुप्तो घटोत्ति नपामि ॥३७॥ एप पणिओ सापसायपरिसद्वसुनिअरयणो । तीसे उचिम घाउ पमुइअहिसओ गओ सगिह ॥ १८॥ अर मित्तगहिअरयणं पणिो मग्गेइ मिसपासमि । घुत्तो मित्सो जपइ मएप्पिसं तुर पिआइत्थे ॥ ३९ ॥ तो सो मग्गा सपिस्व तेणषि घुसेण दक्पषिम लोई । सिक्सविष फूटसक्ती आणीओ सचसफ्वीष ॥ ७० ॥ सत्तो विसायवतो तस्य तवाय न किंपि पावतो । सामनाए सए सक्विणा सह कुमिण ॥ ७॥ अपास गामे पावुदिपलस्स नायकुसलस्स । नायगरस्स घरे सो गओ पलोपर नायगर ॥७२॥ जुमल ॥
ता तेण तादे फणेषि पुसं सो नायगरो गओ पर लोमं । तो झुरतो तग्गिहमझे पिछेष तप्पुत्त ॥७३॥ परिवे- सिउण्हरम्प निन्यघेणयपासि मग्गत । रोज घय तओ सो पहु मूरिभ जाइ जा पण ॥७४॥ युग्मम् ॥ लहुपण सो मणिमो तुम मो किमिह कन्ज । स भणइ एयावस्थो का काहिसि मम्ह गुरु कब? ॥७५ ॥ सो आए अम्ह गेहे न निरस्थ किंपि फिजए फल । आइउपहा रम्पा इस घयजायणमो पिलपेमि ॥७॥ जा दिन तो लाहो न हि तो उपारिकण पाइस्सं । इस तम्यालयपुदीचमकिलो सो कहा कम ॥७७॥ तेणघि पाहिं पउरो ठविमा इपिच भाइविअ मनसे । तस्स रपणस्स माण अडकणिकाइ कारविमं ॥७८॥ तं दो पणिपहिं कय सम्म नय जाणएवि पणिभना । पाहुमुहति महत करेइ पुण कूरसक्सी सो ॥७९॥ फूर पयगीफार तो मप्पावे तस्स त रयण । पालो अपासपुदी का वा सिदी न मुद्धीए॥८॥इम मुणि सोमदेषोवि निवणगणिआण भणइ निअकर्ज । नायगराणपि तहा तेहिवि नहु किंपि संसिद ॥८॥ तो सो पिंप्तइ नूण गपाणि एयाणि मम्म रयणाणि । ही मह अमग्गजोगो मग्गेषितु निवरिआ घारी॥ ८२ ॥ महसो निरासमूमो परासम्मप्पिअप पलषतो । पत्तो रायनुवारे विवषसा राइणा दिट्ठो ॥ ८३ ॥ को एसो किं विल- पर निषेण सकिषेण सेपपा एवं । पुट्ठा तेहिपि सिहो जइटियो सिष्ठिषुत्तंतो ।। ८४ ॥ आइषिमतओ रमा पुट्ठो सिट्टीवि कहिल हिअफस । विन्नवर देव ! सेवयजणस्स मह गइ भर तुमेव ।। ८५ ॥ तो पस्थिवो पयपद सुस्थो होमण कहसु पीसत्यो। ताण रयणाण नामप्पमाणमुल्लाइम सयछ। ८६ ॥ तेणपि ताण मणिम जहत्य-
ममिहाणमाणमुल्लाई । तो रक्षा विनाय एस धुष मघवाइत्ति ॥८॥ भहय ! कमवि उयायं चिंतिस्सामी इममि
तुए कमे। इस घणि मणिमं तो वणिय राया विसम्मेइ ।। ८८॥ अह अक्षया नयस्थी राया आयारिज रयणष
थिए । सधे भणेइ भोई मणिमयमसर घगघिस्सं ॥ ८९॥ यारयणा नणु धरणी रमणीयमणी प रोहणाईसु।
षषहारिणोषि पाहुविहवेसेसु पिहारिणो मम ॥२०॥ सा पहुगुणाणि फाणियि षयणाणिष सजणस्स रयणाणि ।
होहिंसि जइ गहिस्सं मुहमतुल्लपि वाहिस्सं ॥ ९१ ॥ सो मे रयणकरसे सए सए संपर सपुतेहिं । आणामह
जह पद्धे पर मज्क्ष पुरिसाण ॥९२|| एम आणता तेषिहु रनो आणा असंघणिप्ति । आणार्थिति तहेव य
रयणफरटीओं सगिहाउ ॥१३॥ मह मणिणो अ अमुल्ला निघाउ वध जाहिशिअ लहिस्से । वसुदेयोवि करविं
आणावा अमुमचिप्लो ॥९४॥ ताणि अ परिक्वगेदि परिषत्रमाणेहिं रायआएसा । पसुदप्तकरडीए पधषि
सिहार विहार ॥९॥ संकेरएदि पुधि निरुपपत्तेहिं तेहिं नाया। सवाणि अमिनापाणि अवि विनविभाणि रनो
अ॥ २६ ॥ फले मुलेण बह फाणिधि गिहिस्समिम विसछेउ । ते सपे नरदेषो हमारिभ सोमदेवस्स ॥१७॥
पहुरयणमझस्विपिआणि ताणि वंसेइतक्षणा सोषि। पचवितो उपलक्खइजह पक्विणि असणो असे ॥९८॥
मुअल । साहुति जायववसपपो आइयेइ नरनाहो । पीअदिणे मणिपणिणो परिक्सिणो सोमसिलुि प्य
॥२९॥ पएस अतुल्लाणे मुल्लर मुल्ल महग्घरपणाण । इस निषमणिआचिंतिम परिक्खया जा समरम्नति ॥१०॥
ता अपवा निवसिपिम्पा सोमो सामिम इमार पधाधि । मह संतिआइ नासीफयाइ वसुदप्तमित्तगिहे ॥१॥
तो विमिष पुण्य निई पमुसिटिमेस किं काई । सोवि षसविमहिमभो धिहसं धरिम थाहरी ॥२॥ पणनासाओ महिलाम्मो संखा नरेस ! एस पुष । सोमोवि मणा सम्बसि तुमेव पहलोहगहगहिमो ॥ ३ ॥ फलहन्ति दोषि जाहे ताहे पसुहाहियो वसु पुछे । पत्साणिमाणि करतो? कमागयाइति स मणे ॥ ४॥ इस्थस्थि कोपि सक्सी नरवहभगिए मणेइ वसुसिही। पाति तमो गाड गांकुपिओ निषो पयए ॥ ५ ॥ गोत्ते पमाण भूमें गोते सिहरष सपिम्वण ताहे। आणहिला सोषितस्साणयणाप निस्सरिओ ।।६।। पायप्ति कविणविहिणा पारिभवसणं व परिसपस्से । मइजरजबारा गलिममुह पलिमरेए ॥ ७ ॥ तो मुमसिट्टिमेग मठ्ठधण सो भणेइ पगते ! तुए एगरपणमुल्त वाहिस्सं वेस मह सपिंख ॥ ८॥ युग्मम् ॥ घणरूपलदो मुदो तहसितं मसि सोवि परिकथे । बज पडेट सब याद मासापिसाईप ॥९॥ पत्त:-"यौवन जरया प्रस्त, शरीर म्यापिपीरि तम् । मृत्युराकाइति माणस्तिष्णका निवपद्रवा ॥१०॥" गदगदिमो धमुसहिभो स लोपषुरिओ विधाररदियो । अघिद्वदिमो निषपुरमो गओ तमो अमिदिमो रना ॥१९॥ माइपपिर । अहो पेविरविगलिमसवगपति मामलिम । सबवेव पपुषसु बमोवि विस्समणिज ते॥१२॥ सो सत्तिसबमाइप रायपाएपिछिप्पिस पुरप्पा। कप्पिअगिराहि समित मरेइ भपंच पावहिं ॥ १३॥ अह महिनाो दिगए दस्सरकोरेण बिटुरिलो महिम। जपा भो! भो ! पिण्ड एसि दुईपि पहसा॥१४॥ घुस्स पाववास्स गसशिठियाधिकाधि हो।बहनय रघट्टपा अइनिविद्वपाविहयापि महो ॥ १५॥ नापिस्सिम समाए न मिमं अप्पणोवि पलिमाण । नय पीहिम ममाविहु सकिअमवि नेय वायस्स ॥१६॥ वसुदत्सस्सवि सन्तुस्स असणो घुत्तपिट्ठय घणिय । पिछह अमेरकरि ज मह पुरओषि इन कुणए ॥१७॥ दोहेस मित्सदोहो ठषणीमोसो असेसमोसेसु । गेसु सक्रिय कर कपडेसुं विस्ससिसकघर ॥१८॥ एआणि महापावाणि पावरिपूर्हि वोहिं लिहिआइ । तहषि महषि असं । किविता धिहसओ दहा ॥ १९॥ ता दुण्ड दुपरिमं सपरिउ नरया असेसपि । नामाइ सवपचयमवि दसि । भणा फारणिए ॥ २० ॥ भो ! मो! मणेह तुम्मे दुण्ह फयदुनयाण को दंगे। अभर्णिसुषि कारणिआ ज देषो । आणइति ।। २१ ॥ ताहे नरनारेण कोहसणारेण रामक्स्सिस्स । हयगुणलीहा जीहा पिला पखा घ पखिस्स। ॥ २२ ॥ अरोपि जिनहत्यो करिखमाणोषि सोमवेषेण । मोआषिो समिति अतर तेसि कुण्डमहो ॥ २३ ॥ तसो पुषीपणा अणायकारिसि एरिअ सवसं । निधासिमोसदेसा गिहाओसुणयष फीउवओ ॥२४॥ षिद्धी इयबुद्धीण पाविहाण निकिट्ठाण । आइचिट्ठाण जाणे ठाण नहुइस्य न परत्था॥२५॥घिद्धी गिद्धा लद्धा मुद्धा अवि- आरिण चिठ्ठता । कई वर्मति सहसा सवसमिद्धीओ पुधायि ॥२६ ।। पचक्खो उप्पाओ महामणस्थो महामय पयर । विसम विसं पासो पासो सप्पोमु परअत्यो॥२७॥ तत्तोतम्भवपाचं पुस्सहदाय व अणुइयतोसो । संपसो पुत्तामसहिओ देसंतर दूरं ॥ २८ ॥ कस्यवि गामे पुर्षि संगयषणिपण करुणहिभएण । आवासिभोषि सगिहे फदर विविह दिनयतुएम्वं ।।२९५ यता-“वहा सुमणपिमोगो वहा अणाहत्तण परषिएसो।दहरम अन्मक्खाण पहा अफल कयं पण ॥ ३०॥" चिंतेइ सओ पणिओ एस सपाषेण पिणिहओ तहवि । कहमपि करेमि सहिमं पिहलुबरण हि मह पुण्ण ॥१॥ जो-"विहल जो अपलपइ आषइपटिअंध जो समुदरइ । सर- णागय व रक्या तिसु तेसु अल किया पुहवी ॥ ३२॥” इस चिंतिम तस्स सो नीर्वि जीवध अभिनय केर। पमुसिट्ठीषि पयह पबहारे गहिल पिहगेहे ॥३३॥ मरणाषसाणयाए असरणमूअस्स जीअलोमस्स । अवसाण- विरसयाए भसारससारयस्स तहा ॥ ३४॥ पहुषिहिमपाषफम्मो इयधम्मो अन्नया वितुरगत्तो। पसुदत्तो प्रति ममो गओ सकम्माणुसारिगइ ।।३६।। युग्मम् ।। बहुमोगगलिरनयणेण पिरपयणेण तस्स तणएण। पुकारिअ पु पारिभ पिआइ सवारिभो स तओ॥३॥ तत्व पपसे घड्य विच्छिन्न कारिम च तेणेग । उफीरिसंघ तस्थ य त परमासपाराई ॥३७॥ भह सो कमसो सोग रोगपिघ ओसहेहिं पवरेहिं । पापारेहिं उवसामिऊण चित्ते विर्णितेइ ॥ ३८ ॥ हा कामह अणएण अणएण गणस्पजणएण। सबस्सहरणनिधासणाइ दुसह युद्ध पत्त॥३९॥ नम्मो अदुखणाण पिहिमो पिम्मो हमओ मसुमणाण।हाहारिमोकरमुहाइजम्मोतह य परजम्मो? rv०तोज तहा जइस्स ससुपि चेष सपरकम् । जइ मह सधा होही नामो अ सुसाहुषामो अ॥४१॥ यता-"अकृस्या परसन्तापमगत्या बलनम्रताम् । अनुस्मृज्य सतां मार्ग, यस्थल्पमपि तरतु ॥" किं च अह : मेगगो मह नय सयमो मोरि कोरिन सहामो। तेण पणेण व विणा सुपणमरणंव सापि ।। ४३॥ यता- "भपुत्रस्य ग्रह शून्प, दिशा शून्या भवान्धवाः । मूर्सस्य तय शून्य, सर्वशन्य दरिद्रता ॥४४॥ वीमसिऊण बहुसो इस सो आवासहायग एग । मादायग समित्त करिख जुत्तीह यमहरई ॥ ४५ ॥ अहलदिन सरारुगोग - पाविम स तहेव घम्मायएस । परमपरीहार हार व ठवेइ निअहिलए ॥४॥ गिरिधम्म सम्मसाजमवि जह ससि सत्तमो पितु । पालेह मापसार गयाआरं घर्ष तामं ॥१७॥ अणामहिअवणिचं वर्वतो कूरमाणसुल माई । सो सुदि षषहारे करेइ अपारपि तओ ॥४८॥ मणिम च-"आहारे स्वस सुद्धी दुलहा समणाण समणधम्ममि । षषहारे पुण सुद्धी गिहिधम्मे दुपारा भणिमा ॥४९॥” एसो विस्ससणिज्जत्ति तो पणिज कुणति गजणा । मुटु अपरे चिरपरिचिएपि तस्सेष पासंमि ॥५०॥ अहद पवहारसुद्धी सिद्धी सवाण घरसमिठीण । जीसे जसो अ अत्योइरप परस्पावि परमपय ॥५१॥ तस्सेव पहुषणित पिच्छता तुम्युद्विणो पणिणो। अपरे अतुमचारमिममि सप्तुमिव वहति ॥५२॥ जह नह सुसानुपाय जह जह लाह पाहु च ते तस्स । पासति तेसि तह तह विस घ नपणेस उप्लसई ।। ५३ ॥ पापपराण नराण घिरत्यु पररिद्धिमचारधराण | ह मुहिआ दुहिमाण पिषधि रिद्धि हणताण ॥ ५४॥ तदुक्तम्-“घर प्रज्वलिसे यहाधवाय निहित शिरः । न पुनर्गुणसम्पने, खल्पोऽपि मस्सरः ॥५५॥" तस्स य अवायपाटणवरावणहेउमह पलोमति । बिदाइ दुरप्पाणो पणिणो अहिणोष सवस्थ॥५६॥ सवधरिअस्स तस्स य न लइति लहुपितहवि से छिडा फह युद्धे पुअरया कह पीऊसे पिस लया य । ॥१७॥ तो सस्स गेहपुरओ तहपुरओ रओमरे पप्लुसो । पारुति कषरुपणो पणिणो मणिणो गुरु अमुल्ले ॥१८॥ ते पासिझण मोयि हु निरीहचिसो परस्स वित्तमि । पाई मणेइ भो ! भो ! केण इमे पासिआ मणिणो ॥९॥ १ साहे ते मागंतु ससंभमा अम अम्ह घुषमेए । पवित्रा पमायवसओ पमणता प्रति गिण्हति ॥ ३० ॥ ते तगाणे हटा पास मन्ममि पुणवि फलकपरा । जाया पहुपिग्णया एलिअपो जन अलिअत्ति ॥१॥ पहपाहुदिणमतरप एम अणुमारेण णेगसो तस्स । कयरपपंचो तेहिं पर्वपिओ चंचणपरेहिं ॥ १२ ॥ तहपि न फहिगि मुदो सुदो मो सपकिपकरणेसु । अइह निमनिअमपारणविहीर तस्सेगचित्तरा ॥३३॥ नितिति सप्ताह शाहे अयरदिद्विमफाए । इस कह गिणहर घुसो? सतो कपदंतर कुणिमो ॥३४॥ यानुमसरमि तसो पाहपुसो फोपि सेस तस्महे । फेणपि मिसेण गन्तुं उपयिष्ठो जा पसोपा ॥६५॥ ता समय लहिणं घण- दाईसु अपपिसेमु । आहरणफरडीए सियेह मणिमुरिम एग ॥ १६॥ त कोरिमुलमुलह मणिजडिमे जयक गपरिघटिमं । जलिम जसणेच सादि पपिम्मपि सो गो पायो ॥३७॥ तो ते बुट्टा हिट्ठा मतति दिर्णतरे श्मे मुर। पपरीफाई दायिस्मामो तस्स सपस ॥ ६८ ॥ आह सुददिघयसेण तम्मि दिणे घेव किंभि कोण। पणो उम्पारिज फररिमतं निरपणे ॥ १९॥ ता तय तेण दिहा उमिहा रपणमुदिआमिनवा । कस्सेसा करा आगपत्ति तो पिमिओ शशि ||७॥ लिट्नु प पिसिटुंपिपरदप साहा सममतो। जाजणे पपा- माता मणिओ तस्म मिरोण ॥७९॥ पाए एगाइपि हुँति अणेगा 3 फणगकोटीओरत पुरवसा पत्त कीस पामेमि जमा १५७२॥ नूर्ण पपासिम तं तदपिओकोपि अपमधुत्तोपाभूषो का गिहिस्मइन पहिस्सर कपि तुर एस्पे ७३ ॥ भकण र मुकिम्बएण पतिसिएण जल व पाषिर्म तुमए । वित्तमिम जस्सहा किलति अणेगाताई ॥७४ ।। अरविषिदेसमहोमदिसुसाणशष्ठजरणविवरगिरिगमण । किसिसिप्पकसेवाई कणा रणाईयि घणदेउ ॥७५॥ता जीविभ प एमं मी भक्ष्य ! मुदिय परिमासु । पहजसेण न कस्सवि अन्नस्स मणिमासु ॥७६ ॥ इचाइ सेण सुपा सपाभिग्गहपरेण परिमणिमं । भो ! मज्झयोरिआप निममो रफ्तेमिता नेमं ॥७७ ॥ पुर्विपि दिघरयणाणि निमरपरिमाणि हस्पपरिमाणि । पयसीकाऊण मए असर दिनाणि घणि आण ॥ ७८ ॥ परवित्तमि सपिसं देइ भवसमि फोधि मूगप्पा । जेण गहिएणऽणस्था इस्थ परत्यापि छ पुरस्था ॥७९॥ अह आर सो नवि सए गहिएसा तेण तेणिस किमिमको जाणा केण इए कर मुका तुज्म कम्मवसा! ॥ ८० ॥ अहया एआ तुए गोत्तदेषयाए पसलहिययाए। दिना अन्नद इह फहमागच्ण अन्ननिधिसए? ॥ ८१ ।। जइ कोधि हु एआए हुतो घणिओ तओ स इत्साहे । जाणि जणाविन व पुलिसन व परिमावि ॥८२॥ किं पाणप्पेहिं बिगप्पिएहि तुह अप्पिया मएपइमा । मुजेसु जहिच्छाए थपसु तह पम्मकिसु॥८३॥ ता फोऽपि धम्मलोयो न य नयस्लोवोऽपि कोपि नेय यह । पुग्मसु वुमसु तम्हा मा मुझसु गुज्झफजमि ॥८॥ अह जाए संफसि परषणमिमन्ति घणवत्त ! मित्त तो एन । धम्मेण वेसु कस्सवि अहवा मह व अप्पेसु ॥ ८॥ एव च लहसि धम्म सम्म मित्तसणं प सफलेसि । इत्य अणत्पमसेसं ता कर निपहेमि अह ॥८३॥ तत्तो सो घणद- सोत पर जपइ हिमं सए मणिम । हलोए परलोए पुण एमंदुज अहिअयरं॥ ८७॥ ज पारण सप सप जाणि अमजाणिमपि सप । दूरं परिहरणिज भवत्तपरिहारकारीणं ॥८८॥ यदायुः-"पतित विस्मृत नष्ट, स्थित स्थापि- तमाहितम् । अवप्त नावदीत स्व, परकीयं फघिस्सुधीः ॥८९॥ किं पाहुणा तत्तमिणं मणामि तुह मित्त । मस्स जा विजा । देषोषि कोपि धणिो पयरीहोऊण तो गिण्हे ॥ ९० ॥ अमह सपह दुस्सहालयहजालं ष नायि प्पेिमि । बहुभवसुलहत्यकए को मालइ दुलहनिमनिमम ॥११॥ को सुत्तकर हारं हारह फीलिअकए विहार पाचवणर्मिघणकने ठिशरिभकए य कामघरं॥ ९२ ॥ तुह अप्पिमंपि एम नहु गिण्हेज सुमपि नो घणिओ। अन्नस्सवि दिनाए एमाप हुब किं पुग्न ! ॥ ९३ ॥ नयअनिभदक्षिणाण वाण अप्पपि होइ सपमाण । भणय जिआण ताणं वार्ण सुबहुपि अपमाण ॥९॥ परघणगहणा पावो पाव वाघज धिणा तपि। तहाणप्पजसा ण उपसमइ त तेण अपमाण ॥ ९५॥ तुज्झवि इममि वित्तमि नेव वित्त पत्सिव जुत्तं । परविहवस्सऽहिलासो ऽपितु दुहरासीण भाषासो ॥९६॥ जो-"पाणेरितोवि पिभो अस्पो पुरिसाण तो फुणतेण । परघणहरणं मरण विहिम तेर्सि न संदेहो ॥ ९७॥” एकास्स घेव दुक्ख इणिजमाणस्स हवा खणमित्त । जावजीव दुसह सपुत्त पोत्तस्स धणहरणे ॥९८॥ मन प-"सुविवइत्ति मए तुर सुषुदिवाइसि त कमो मित्त । तो कह देसि बुद्धि फदिवाणं हि महपाव ॥९९॥” मणिशं ष लोइएहिषि कहाणय ह य पाहारिणीणं । वागुरपरिमा हरिणी दीणमुही वाह वाह ॥ २०॥ पणजीषिमतणपाह कि में गिण्हेसि वाह ! बहरे । सो माह आह मुहिमो छुहिलो पावं न किं कुणाई॥१॥ ता मं मुंचसु इमसि जा गं निअसुआण हिआण । थणपाण कारित्ता सयमेव पुणो पागम् ॥२॥ तीए एव पुत्ते इयं को परमोक्ति सोपमणा । तो सा सबहे विविद विहे नहु कहवि ममइ सो॥ ३ ॥ तुम्युदिदाणसवहो मह विहिलो तीइ मलए तो सो । सावि जहिरिवठाण गहु ला मागया पच्छा ॥५॥तो पिम्हिएण तेण आणिसा वास्यमि सा खित्ता । जा सो बहाय सजीहयाता सीह अलवियो || फिमह करेमि नस्सेमि किं व इह व वाह ! चिट्ठामि।। दुम्बुद्धिवाणपावा भीएण इमेण परिभ- गिमं ॥६॥ नस्ससु नस्ससु सिग्घ तथालं घेष सावि साणिष। नहा गया सठाण अमओ कुषुद्धी न वाया ॥७॥ सम्हा लोह यिम्हारिकण आहेस किंपि सुदि । हिजए। एसाहय कहमागयसि मह फिंच कापप १८॥ इय तप यण मुहगुरुवयणं व सुणिच पत्तलोहमई । स विभारिऊण परिणामिभाइ महए पयपेश ॥९॥ शुक्स युत्त तुमए तत्तं ष सुमिस ! ससहिमचित्ता । पित्तकरं धुत्सकय तकमि इमं मुण कहेमि॥१०॥ अमे अपनव णिणो तुइ पाहुपाणिजम्वपिच्छणभो । ममारमरिमा पिजिण्यति न जाई साए जाइ ॥११॥ पत्ता-"पोषकाः स्वकुलस्यैते, काककायस्थकोटाः । स्वकुल प्रन्ति पवारो, षणिक श्वानो गजा द्विजा ॥१॥" तो नूर्ण मणिघर- णीपारणपमुह इम प दुचरिमं । धुत्तेहि तेहिं विहिर्म हेहिं तुजा एलणहा ॥१३॥ यतः-"मुनिरमि निरागसः कुसो मे भयामिस्येप न भूतयेऽभिमानः । परवृद्धिषु पदमस्सराणां किमिष भस्ति दुरात्मनामलमध्यम् ॥१४॥" ता साहु साष्टु साहुष पाहिओ जन लोहओ तुमयं षिद्धी मह युद्धीविठ्ठपुर्षि गिद्धीह कह खद्धा ? ॥१५॥ ताण पुण पणिआण पडकषडनिहीण कापरिआण । निषदो कारिबह सुबइ पुष्वाण ज सिफ्था ॥ १५॥ घणवणषि चुस्त मित्त । न जुत्त हु सामुणो पर । मन्नणस्थफरणे किमंतर पुसिट्ठाणं १ ॥१७॥ पगते किंतु महाभयमित्तं मित्त । तेसि वसेमो । जेण पुणोषि न पव पाष कृषति भयभीया ॥१८॥ श्म मतिमु समितो घणवत्तो आएपितु ते यणिए । फेणवि मिसेण भासह भो । भोनिसुणेह मह वयण ॥१९॥ चोरिफाइ कलंक दिज याषिच दुजणो जो। कस्सपि फेणधि कपडेण तस्स किं किन्नर भणह? ॥२०॥ तोते ससंकिमा अधि असंकिआ परिमणति सो नणं । वरिखा पुण्डिा किमिद अहो ! घिट्टपा तेसि ॥ २१ ॥ तो पयरिम सो मुर भणइ इमा फस्स फेण इह विविआ ? सब साहह अन्नद रनो इहिपि पमणिस्सं ॥२२॥ तो जायहिमपसका मुफा घिहत्तयाइ नहु सका। भणिपि किंपियफा ते पावा कीलिअप खण ॥२३॥तफति म अषितषि महा कर अम्रेहिं निम्मिमं पमं । चिंतिम परमि अ घरमितं आगय इयं ॥ २४ ॥ तो ते पाहु पीहता अलईसा सबहापि अमपह। घणवत्तस्स पएसु पद्धति सुविणीअसीसुध ॥ २५॥ मनिस निमकुवरि पनिय पविष तग्गुणे वीणा । पमणति सुभण! गिण्डस मुद्द पुण अन मुसु ॥ २६ ॥ गुरुशवराहनिहीणवि पसिऊणऽम्हाण जीषिभ देस। घणमिक्खं व पुणो नहु कयावि एवं फरिस्सामि ॥२७॥ घणसोवि समित्सो तसो ते तजिऊण माइगाव । मुघड अप्पर मुरतंपि महो उत्तमस्म पहो॥२८॥ ताण नमो ताण नमो ताण नमो गुणनिहीण ताण नमो।गिहिणोषि भषणिणोपितु परम्मुहाजे परघणस्स ॥ २९॥ तप्पिमिई भयभीआ सुषिणीमा तेषि तमि संजापा। अहव पवहारसुद्धीइ दुलहसिद्धीवि फा न भवे ॥३०॥ इम नपसुदीइतहा बहुयियुदीइ षयहरंतेणे । घणवसेण पिरस वित्त बहु सुहोदयओ ॥३१॥ पत:-"दानमौषिस्यविज्ञान, सत्पात्राणां परिग्रह । सात सुप्रमुख ध, पत्र प्रतिमुवः भियः ॥३२॥" इत्तो म पो भणपुराहियई महषिम्हरिअपकोवृत्ति । पादत्तगुत्तिएहि विमत्तो अवसरप्पत्तो॥ ३३॥ सामित्र सो बसुरत्तो - पुढचरितो सदुपयषिगुसो। दिखहमो निषिसओ को मओ किंतु सप्पुसो १॥३४॥ घणदत्तो नयचित्तो यष्टुणु णमुत्तो विठासपाविसो । जइ आणवेइ यो ता आगच्छतष पुरमि ॥ ३५ ॥ युग्मम् ॥ रमावि अणुनाए सस्साणयणाय पेसिओ पुरिसो । गत सेणाडूमो स भणड ला आगमिस्सामि ॥ ३६ ॥ सहणिजलहणहेउं होही मह किंतु कोयिह विलयो । पुरिसो विसजिओ तो जणमि फुटो असतो॥३७॥ सहि य महिं निचममधे- हि चिंतिम तारे । एस सरीरपिइबोइहागओ आसि इम्हि तु ॥ ३८॥ खद्धावाणिठ जाओ निममि गाममि गतुफामो अ । ता दडेमो कहममि अहह फुमतीण हयमतो ॥ ३९ ॥ यता-"मृगमीनसजनानां तणजलसन्तोप विहितवृत्तीनाम् । सुग्घकधीवरपिशुना निष्कारणवैरिणो जगति ॥ ४० ॥” सुखस्स तस्स खलिम अलपता लिहिअ ते अ इगपत्त । अण्णं व विहिअघूमा रनो अप्पिच जपति ॥४१॥ जह नाद ! पोमणपुरागरण षसुक्स सिद्विणा पूर्षि । वीणाराण सहस्सा इस गहिआ कोसगेहाओ ॥४२॥ स विवनो वमुदप्तो घणवतो पुण एहत्यि तप्पुप्तो। सो सहाण पहिउकामो तं तेण भग्गेह ॥ ४३ ॥ षष्ठरमासदिणाइअमंफमुभ मुन्नयं व तं पस। (तत्तपि व मन्नतो हकारइत महीसमो॥४४॥ सो भागो अपणो सम्पत्तं दसिऊण नरयाणा। भणिो भो भए ! रिण पिउणो पुत्तेहिं योग्य ॥ ४५ ॥ तो वेस इम तुरिमं परिभधकरणं रिणं जो मणिमं । तदाणे न विलयो अजा अबाण सधिसेस ॥४६॥ एतं हि-"धारम्भे पाणगेरे, कन्यादाने धनागमे । शवधातेऽमिरोगे घ, फालक्षेप न फारयेत् ॥४७॥" पञ्चपख व अणस्पं तत्प ठिओ सस्य सोपि तं लिहिम । पितो तो चिंता हा अन्नाय किमेअंति: ॥४८॥ तहषि ववहारनिउणो स भणइ नरनाह ! देमि पिछेष्ठं । उदारयनिक्विवयसा राणि जत्रो वणिजाणि ॥२॥ ता तेण गिर गतु पुर्षि लिहिमा निरूविआ पहिमा । समावि न पुण दिहं अमि हाण नापि मदिनाण ॥५०॥ तह मणिए भणइ नियो न निषा आमीरिओष बचेई । सका वधणको सोणवि पणिअधुत्तेण ॥५१॥ एस यवहारसुद्धो मुद्धो परपंचणे परघणे अ। नियमलुदो सामिम ! विआरणिज्न इम तेण ॥५२ज मणिम-"मा होह सुभग्गाहीमा पत्तिम ज न विपक्स। पञ्चपखेषि अदिष्टेजुत्तामुत्तं विभारिजा ॥५३॥" इस उषयारपरेहिं वषहारिषरेहिं फेहिषि महीसो । विनविओपि न ममा कुमतिबुग्गाहिओ अहिज ॥५४॥ नयनिरमोषि नरेसो कि कुना बुजणा जर्षि पहाणा । गिहनाहसुसाइत्तं असाहुगिहिणीइ कह । सहल । ॥५५॥ तुर रिणदाणे मुफ्खो सुफमाणेष ननहत्तितमो। निषअफिसमस सखि परिवखिम निभगिई स गमो ॥५६॥ बिताउरो तमो सो सषयमो सुरुचरियअवयमो। तिइ विविह उवाए पुण्ण बुद्धीउ बहु । हे ॥ ५७ ॥ पुत्ताण मूलदेवाइमाण भवसाणयाई निसुणेइ । जा लहर न उवाय संपहाता हिनदुह दुसहं ।। ॥५८॥ आसासहिमपि दुइ बहुएहिं सहिजए मुबहुमंपि । मासारहिम तु दुइ महयाणवि होइ भइसह ॥ ५९॥ तत्तो सो मितणं घुप्सो हे मित्त! वित्तगणवा । घुत्तेहि इम कित्तिमपत्त दत्त निवस्स घुर्व ॥३०॥ ता मा कासि पिसायं पाय पुनस्स सबदावि जमो । पाषस्स सओ पुर्दिपि भणुह इहेव इम ॥३१॥सुहसउ- णाओ इवतवयणाओ पुण मणे कुणास। दुइजसहिनिवरियाण घुवंपषहण सुवयणपि ॥३२॥ कविकष्काए गहिउप रओ तो भमतो सो । अन्नविणे पुण्णेण ष पणुल्लिमो पिउवर्ण पत्तो ॥ १३ ॥ जा सो अपिरिएलाहिं पिण्ड अच्छीहिं तस्थ नियपिउणो । सफारठाणघसए उकिरिय परिसमासाइ ॥ १४॥ सदसणेण जाणइज पत्तपलिहिअवरो पण । माउत्ति एपित्तो पत्तनिहाणुष तो जाओ ॥३५॥ सो तस्थ सोमठाणेधि यष गपसोमो समनिअपमोओ। मिससमेओ गतु सविधेमो विनषा निवई॥३६॥ ज आणये देवो सीसे सेसं ष त पहेमु परं। तपस धुत्तेहिं परिहाइ पकप्पिसप नथ॥१७॥ ज मजस मए ताए सं लिहिम पपओज्य पुरयादि। उफिरिम तहिनद अवधारसु देव । सयमेव ॥ ६८ ॥ निषईघि नयरयमई अपि हिअयंमि विम्हिओ पाहिं । लहु गतु ते पिच्छा पच्छरमासाहतिहियारे ॥ १९ ॥ तो मतिसयासाओ त पस आणविस जा जोइ । त पभिरिम बई अइन्छो फुरिअहरुठो ॥ ७० ॥ पमण रेरे खुट्टा ! निफिट्ठा धिट्टयाइ पाविद्या । मजसवि रज्जे परिसअणखको कई सजा १ ॥७१ ॥ जुअल ॥ सपा न होह तुम्हेत्ति जाष मारावए नरवई से । ता घणदासो सदुहपग्गो लग्गो निधपएस ॥७२॥ पिण्णवह देव ! जइ मए सुपसाओ पदमपस्थणमिमति । तायिअरेस नरेसर ! अभय पाणाण एआणं ॥ ७३ ॥ इस पहुउवरोहेण फहमपि मोआवए सचिवए सो। अहर अपराहकारिणि करुणा करुणामयहिाण ॥७४॥ यतः-"उपकारिणि वीतमस्सरे वा, सत्यस्व यदि तत्र कोऽतिरेकः ? । अहिते महसाऽपराधस्तुन्धे, सपूर्ण यस्य मनः सतां स पुर्यः ॥७॥" से तहषि पुरविपगुणा नययाणा वदिफण सघस्स। निद्वारिमा सुदूरं सबिआणि ष मसि पत्ताणि ।। ७३ ॥ घणदत्त पुण पहम सफारिस युणिम सुपरमाणेण ।
सुपर सो नरमको फरेर परिसुमसुककर ॥७७॥तो एस सपाइप्ति सवफारित्ति पत्तयर किप्सी । पत्तो सगिह समह ाघि महो। सम्मघम्मफल ॥७८॥ रापप्पसायपसओ सहेण लदिऊण सबलहणिज । उफठिमो नियेणयि पिसमिओ फपि मिमुष ॥ ७९ ॥ पोअणपुरमि पसो सत्तो निभसयणगुसिआईणं । उल्लसिरपिम्म फलिओ मिलिभो मना सधनस्त ॥८०॥ सत्यषि पसस्थषषहारपरमसुदीह लदसपसिद्धी । वधिअपरघणगिदी अजेह अणतपररिती ॥ ८॥ पिण्णायतग्गुणेण य तपुररमाघि मनिभो स पहु। किं पाणा सधेसिपमाणम्यो इमो जाओ ।। ८२ ॥ प्तप्पिउणो दुपरिभ तस्स सुपुप्तस्स निषसपरिमं । आइमरिम सुणि धणि धुणिम न फेण सिर १८ तो तम्मषेषि उघसदसुखसम्मम्ममाहप्पो । सापपधम्म सम्म सो पोसह पुसपिम्म व ।। ८५॥ नपत्रिम सदष यषद सुपी य सत्सखित्तेसु । जण तजुत्तो जहणता होइ सपत्ती ॥ ८५ ॥ इल सहसषयनियम सम्म आरादिऊण धणवत्तो। सग्गसुई सपप्तो अपवग्गसुदपि लहु लिहिही ॥ ८ ॥ इत्यस्य पितमनुपरिन, चित्रपात्रफलमत्र भयेऽपि । उसमास्यजत पित्तमदत्त, वत्त वित्तपरिशुदिपु पित्तम् ॥ ८७॥ ॥इति तृतीयव्रते पमुबचपनदया। उर्फ सतीपमतमध तुर्यप्रसमाह- चउस्थे अणुपयमी निच परदारगमणविरईओ । आयरिममप्पसत्ये इस्थपमायप्पसगेण ॥ १५॥ 'पउत्थें' इति ।। मैनं द्विपा-मुक्ष्म स्मूलं च, कामोदयेन पदिन्द्रियाणामीपद्विकारस्सत्वस्म, मनोगामारीवा रिफपैकिपरनीणां यः सम्मोगस्तत्स्थूलम् , मथवा मैथुनविरतिरूप घ्रामचर्य विधा-सर्वतो देशतम, सर्पया सर्प- मीणां मनोवाफायैः समस्यागः सर्वतो वन्न तदितरदेशप्ता, तत्रोपासकः सर्वतोऽशक्तौ देशतस्तस्प्रतिपद्यते, तवेष च दर्शयत्ति-चतुर्थेऽणुमते 'निस्य' सदा परेपां-आत्मच्यतिरिक्ताना मनुष्याणां देवानां तिरमा चयेदारा:- परिणीतसङ्गृहीतमेवभिन्नानि फलबाणि तेषु गमनम्-आसेवन तस्य विरतेरियादि तथैव, यथप्पपरिग्रहीतवेध्य स्तिरध्यम काश्चिस्साडीतुः परिणेतुम कस्यचिदभावाश्याकस्पा एष भवन्ति तथाऽपि प्राया परजातीयभोग्य स्वास्परदारा पष ता इति वर्जनीया:, सवारसन्तोपिणस्तु परिणीतस्त्रीव्यतिरिक्ताः सर्वा अपि परवारा एष, वारशम्बस्योपलक्षणस्वात् सिप प्रति स्वपतिष्यतिरिक्तसपुरुषवर्जनमपि द्रष्टव्यमिति पञ्चदशगाथाः ॥१५॥ अस्यातिचारान् प्रतिक्राम्यति- अपरिग्गहिआ इत्तर अणगधीवाह तिष्अणुरागे। चउरयवयस्सइआरे पडिक्कमे देसि सध ॥ १६ ॥ 'अपरीति ॥ अपरिग्रहीता विघचाकन्याया तस्यामिय परस्त्रीन भवतीति बुझ्या गमनमपरिग्रहीतागमनम् १, 'इसर'त्ति स्वरम्-अल्पकाल माटीमदानता केनचित्खवशीकृतायां धेश्यायामिय साधारणा स्त्रीतियुमा गमन- मिस्वरपरिगृहीतागमनम् २, 'अणगति अना-कामस्तस्पानाः कीदा-अघरदशनकुचमनधुम्यनालिझनायाः परदारेषु कुर्वतोऽनङ्गक्रीडा ३, भाषकस्य हि पराङ्गनाइसविकारदर्शनायपि न फल्पते, यतः प्रोकम्-"एगव- - । सणे फामणे अ गोमुसगदणफुस्सुमिणे । जयणा सपरय करे इदिअअपलोअणे असहा ॥१॥" आयपञ्चाशकष्ट त्याधुकाऽस्या म्यागया- त्रीणां पनाङ्गानि रागजनकानि नोपेस्य द्रष्टम्पानि स्पष्टव्यानि घा, फशित्तेपुटेषु राष्टेषु पा रागयुदिन कार्या, पता- "न शक्य रूपमद्रष्ट, चक्षुर्गोघरमागतम् । रागद्वेषोतु यौ तत्र, ती घुघा परिवर्ज पेत् ॥१॥" गोमनग्रहणमपि गोयोनिमर्दनेन न कार्य, फिन्तु यदा स्खय त्रयति सवैघ, आगाढकार्येषु पुनर्यानि मर्दनेऽप्यभिप्यसो न कार्य , फुस्यमे ग्रीसेपादिरूपे स्वेष यसना-“सल्ल फामा विस कामा, फामा आसीथिसोषमा। फामे पत्थेमाणा, अफामा जति दुग्गइ॥१॥ पणमिससुपखा पाहुकालनुपरखा, पगामदफावा अनिगामसुफ्सा। संसारसुफम्यस्स विपपावआ, वाणी अणस्थाण उ काममोगा ॥२॥” इत्यादिधैराग्यमापनामाविसेनेव नमस्कारपउनादिपूर्ण स्वप्तव्य यथा कुस्यमाविलाम एप न स्यात् , जातु मोहोदयाप्सद्यने तत्कालमुस्थायर्या परप्रतिरमणपूर्षकमष्टोत्तरशतोशासप्रमाणः फायोत्सर्गः फार्यः, तथा इन्द्रियावलोकने घशम्वादापणादौ च । सर्पन यतना-दृष्टिनिषर्तनादिरूपा, आह हि-"गुज्झोरुपयणकपरवोरमंतरे तह पणतरे वहा साहरइ तओ विहिं । नप पार विहिप दिहिं ॥१॥" एप पररुयापाभित्य गृहिणाऽपि नषघ्रपचर्यगुसिविषये यतनीप, तायमाहुः- ' "पसहि १ कह २ निसिर्वि ३ दिअ ४ कुडतर ५ पुषकीलिम ३ पणी ७ । इमायाहार ८ विम्सणा य ९ । नय पभगुत्तीओ॥१॥" इत्यस प्रसट्रेन, पदा स्वस्यामेय पोपिति वास्स्यायनायुक्तचतुरशीतिकामासनासेषनम । तसतया पुनपुसकादिसेवनदस्तकर्मादिकरण काष्ठफलमृत्तिकाचर्माविघटितकामोपकरणैः कीरन वाऽनङ्गकीरा ३, । - - 'विवादत्ति परफीपापल्यानां कन्याफललिप्सया नेहाविना पा विवाहस्य करण परविवाहकरण, खदारसन्तो पिणा कसत्रात्परदारयर्जिना घ सकलनधेश्याम्यामन्यत्र मनोवामाथैमथुन न कार्य, नैव कारयामीति यदा मत खीकृत स्यात्तवान्पविपाइकरणेऽर्थतो मैथुनफारणं तेष्वनुछितं स्यादिति मा विवाह एषाप मया विधी- पते न मैथुनं कार्यते इति भावनया तु प्रतसापेक्षस्वादमा ति भामरूपोऽतिचार, स्थापत्येष्यपि यचन्यमि न्ताको स्यात्तता षियाहकरणनियम एष सुभाषकस्पोभिप्तीमत्रप्ति, पपा कृष्णचेटकमहाराजयो, अन्यधि ताकत्रमाणे तु यथानिर्वाह विवाहसझ्यानियमो युक्तः, अथवा सस्यपि सजकलने सन्सोपाभावात् पुनः परस्याः स्वय वियाइन परवियाहकरण खदारसन्तुष्टस्यातिधार ४, 'तिषअणुराग'त्ति कामेषु-शवस्पेषु मोगे पु-गन्धरसस्पर्शेषु तीबानुरागः-अत्यन्ताम्यवसाय: काममोगतीमानुरागा, तमाच कृतकृत्योऽप्यनुसतया योपामु | पकक्षोपस्थादि चिर सेपते केशाकर्षणमहारदानवन्तनस्वक्षताविभिषो मवनमुप्सेजपति कामखिफारीण्याप पानि पा करोति, भाषको हि पापमीस्तया ब्रह्मचर्य चिकीर्षुरपि घेदोदयासहिष्णुप्तया स्वदारसन्सोपादि प्रति पपते, मैथुनमात्रेणैष च पेवोपशान्तिसम्मवादधिक कामविस्तार खयोपायामप्यनङ्गक्रीयातीमरागादिक सर्ष परिहरति, नहि तस्फरणे कन्धिद्गुणः प्रत्युत पलक्षयापनोऽपि, यत -"फम्पः खेवा श्रमो मूर्ण, ध्र- मिर्लानिर्पलक्षयः । राजयक्ष्मादयमापि, कामापासक्तिजा रूमः ॥ ६ ॥” इति, परवारयर्जिनः पश्येतेऽती पारा, सवारसनतोपिणस्तु प्रय एषान्स्या:, आधी तु भगायेच, एष मिया अपि स्वपुरुपसन्तोपस्यैष 'मायाप्रय एपातिधाराः पन था, तभानामोगादिना परपुरुष प्रमचारिण स्वपतिं पाऽमिसरन्याः प्रथमोऽतिचारः, यदा तु खपतिरिफदिने सपल्या परिग्रहीतो भवति तदा सपनीषारफ विलुप्य त मुनानाया द्विसीयोऽपि, एवं पञ्च, उक्तब-"परदारपजिणो पच हुति तिनि उ सदारसन्सुढे । इस्थीर सिग्नि पध घ भङ्गाषिगप्पेहि नायया ॥१॥" यदा खप भाटीपदानादिस्वरकाल खीकृतायां पेश्यायां स्ववारवुझ्या गमन मिस्वरपरिग्रही तागमन, तपा च स्ववारसन्तोपिणोऽपि द्वितीयोऽतिचारः, अनामोगातिक्रमादिना प्रथमोऽपि, एव स्य पारसन्तोपिणोऽपि पश्चाप्तिधाराः संभवन्ति, तथा च सूत्रम्-"सदारसतोसिस्स इमे पच अइमारा जा णिवा न समायरिअप"सि, एतविपये यदिमित्यादि प्राग्यात् । शक्ती सत्यां गान्याविषहाल्पतोऽपि विशुद्ध आदेन शीलमेष पालनीय महाफलस्वाद्विशिष्य घ दुष्पालतया गहस्यस्य, यत -"जो देह कणयकोटिं अहषा कारो कणयजिणभषण । तस्स न तत्सिम पुम जत्तिा पमधप धरिप॥ १॥ देववाणषगधवा, जक्स्वरक्तसकि- परा । पमपारि नमसंति, दुफर जे करंति त ॥२भाणाईसरिमं पा इही रज प फाममोगाय । किसी पल प सग्गो आसप्ना सिद्धि प्रभाओ ॥ ३ ॥ फलिकारोपि जणमारोषि सावनजोगनिरोऽपि । ज नारओपि सिसइ त सस सीलस्स माहप्प ॥ ४॥" परसमयेऽपि-"पकराज्युपितस्यापि, या गतिब्रह्मचारिणः । न सा ऋतुसहस्रेण, पहुं शक्या युधिष्ठिर ! ॥१॥ एकतमतुरो पेदा, ब्रह्मचर्य तु एकता। एकता सर्वपापानि, मघमांस तु एकातः ॥२॥" पर्जुवेऽपि मोक्षरुचिमोक्त-सखेन लभ्यस्तपसा प्रमचर्पण चैका।" इति, श्यते प सम्म स्यपि विष्यावी विशुदध्ममहिमा, आपाल्या व्रममताशक्तौ तु स्ववारसन्तोपः कर्तव्या, सदर्शनश्रेष्ठमा विवत्, ततोऽपि गृहिणो ग्रह्मचारिकल्पत्त्वात् , तस्याप्यशक्ती परवारवर्जन विधेयमेष, यत:-"वहपघणउभ्यपणनासि दिअच्छेयघणखयाईआ । परदाराओ याहा कयस्थणाओ इहमवेवि ॥१॥ परलोए सिंपलितिक्वकंटगालिंग गाइ पहुस्य । नरपम्मि दुह दुसह परदाररया लहति नरा ॥२॥ छिप्रिंविधा नपुसा दुस्व दोहग्गिणो भगव- रिणो । रखकुरग मला निंदुअविसकन्न हुति पुस्सीला ॥ ३ ॥ तथा-मक्खणे वेषवषस्स, परित्यीगमणेण य । सप्तमं मरय जति, ससवाराउ गोभमा । ॥४॥" परेऽप्यातु:-"तस्मादम्मार्थिमिस्त्याज्य, परवारोपसेवनम् । नपन्ति परवारास्तु, नरकानेकर्षिशप्तिम् ॥२॥” परमिपा वामणमात्रेणापि नृणां दशास्यगई भिल्लादिवशवये ऽपि महाननः किं पुनरासेवनेन ?, खदारसन्तोपिणा च साधारणााना अपि त्याज्याः, “मघमासरता लोमात्, मरीयस्यपि कृष्ठिनम् । निस्नेिहा निमपा निन्या, वेश्या पा विटैः भिसा ॥१॥" तथा पर्वतिथिष्वईस्कल्या णकाष्ठालिकादिदिनेषु नित्य च दिवा रात्रावपि सद्विर्षा वर्जपित्वा प्रभचारिणैष भाव्य, पर्षमैथुनस्य लौकिकैरपि । निपिदत्वात् , यन्मनु:-"अमावास्यामप्ठमी च, पौर्णमासी चतुर्दशीम्। ब्रह्मचारी भवेन्नित्यमन्तौ लातफो द्विजः ॥१॥" विष्णुपुराणेऽपि-“चदेश्यष्टमी चैष, अमावास्था च पूर्णिमा। पर्वाण्येतानि राजेन्द्र !, रविसङ्कान्तिरेष च॥१॥ तेलस्लीमांससम्भोगी, पर्वस्येतेपु पुमान् । विण्मूत्रमोजन नाम, प्रयाति नरक मृतः ॥२॥" अवसरे प खदारपिपयेऽपि ग्राम प्रतिपत्तव्य, यत-पुरुपो वा मोगान् परित्यजति भोगा पा पुरुप पक्षिण इव क्षीण , फल पक्ष तमावर लयमेष परित्यकाः, आइहि महरि:-"अवश्य यातारभिरतरमुषिस्वाऽपि विपया, वियोगे फो भेवस्यजति न मनो यत्सयममून् । बजनता स्वातन्याहतुलपरितापाप मनम रूप त्यक्ता ते शमसुम्पम नन्त विवधति ॥१॥" मैथुनस्य च सदोपस्व-"मेहुणसभाको नषलफ्स हणइ सामजीवाण" इत्यादिना स्वसमये प्रसिद्धमेष, परसमपेऽपि च यमागपतपुराणे-"यास्तामिस्रान्यतामिम्रा, रौरषापास्तु यातनाः । मुझे नरो का नारी पा, मिपासान निर्मित || महाभारते भाविपर्षण्यास्तीकेऽप्युक्त-जरत्कार सपिल पात्ततपार सन्तानक्षपापितुन नरकेधोमुखान् पिस्सून राष्ट्वा दुखितः पितृवचनाहारपरिमा प्रतिमुन्य वासुकिस्ससार नागकन्यां परिणीतयान, भाफ्लसत्वां च सा निरपराषामपि विरहनुस्खादिरूपन्तीमपि प पुनस्तपसे तत्पाज, कठोपनिपपि “यदरेष धिरजेप्सबारेष प्रयजेवार यनाश संन्यासाह्मणः स्थान"मिति, एष व भाषफोऽपि यतिकरूपनयापप धक एपेति पोरगाणाः ॥ १६॥ अननते शीलवतीनिदर्शनमिवम्-- नन्दमवनमिष नन्दनपुरपुरमास्ते परर्दिसन्तानम् । तस्य जहस्पऽमिहाणो भासी बरिमाणो रापा ||१} अजगशयोपि रलायर इति सत्रामवन्महेम्पपरः । सिरिनामा तस्स पिआ सिरि सोहगल ठीए ॥२॥सा साम्भूतलतावन्मताऽपि जगतोऽपिसाङ्गस्तैस्तै निष्फलमेवऽप्पाण तणयाभावेण मना श्रेष्यपि पुत्रामाषा अपने स्य पूर्णचरिपूर्णमपि। जिणधम्मजाणमोबि माइ मुल मरना व ॥सा पल्लोकिकोक्कि:-"यत्र न खजनसङ्ग- तिरुपैर्यत्र नो उपुल पनि शिनि । यत्र नैव गुणगौरवचिन्ता, इन्त तान्यपि गहाण्यगहाल ॥ ५॥" मयस्त रोपरोधात्मेपस्या मेरिता कदाचिदयम् । तमयमाणगपाजिअमिणभषणस्स वारमि ॥५॥ संस्थितषस्या दम्पा अजिसपटापा प्रभाषशफ्लापा पुमुप्पत्सिनिमिर्स करइ उपजामं चिहिणा |७|| युग्मम् ॥ काले क्रिया महसा फछति तस्कालमेष शुभयोगात् । इभ तस्स हलो मणमो जाओ गिरिफापश्यसप॥८॥सुनोर्महाजनुर्म- पपुरासर द्वादशेहि सनकेन । देषीनामाणुगर्य नाम कर्य अजिससेणुसि ॥ ९॥ षषधे पश्चारपूर्व जगहे सदि ऐसया कला सकलाः । मुसं वा सपलकलाफसणे रएणापरमअस्स ॥ १०॥ सूनोर्विमाम्य पाश्रीमियमेस्तक सीर्यता स तारुपये । कमाकर विमकार कविष नवअस्पधरणाए ।१९।। का नु कुतो पाऽस्य गुरनुरूपा भाविनी पानी मषरा । अन्ना पिही जाहलो पमंमि अवषमो सपो ।। १२॥ पता-“सामी अविसेसन्न् अधिणीओ परिभणी परषसत्तं ! मत्रा य अणणुरुवा पसारि मणस्स साकार ॥ १३ ॥” तत्समयमेष फस्तत्र पणिषपुत्र आगता प्रणतः । हो सिद्विवरेणं अपहारविहिं कहिम कहए ॥ १४॥ श्रेष्ठीश ! सपादेशादेशान्तरगाम्पदो। जगामाहम् । सपयफयमंगलाप कपंगलाए घरपुरीए ॥ १५ ॥ तत्राद जिनदत्तम्पपहारियराहार व्यपजहार । पीई अमया तो निमतिको तेण सिमणस्प ॥१९॥ सहहगतेन व मया दहशे स्वर्भूर्भुवो रहस्पमिय । एगत्य पर विहिम निरिणा वरकलगा एगा॥ १७॥ दर्श वर्श सां साश्चर्यः पर्यन्धयुति जिनदत्तम् । कस्सेसा गुणपटुमा लहुमा सो सेण पविमणि ॥१८॥ मूर्तिमती चिन्तम सुतामिपान्मे यता सुता समिता । निध तर्धिताए पहा ससलाप दासपदुद ॥ १९॥ परतत्प्रीतिनजनामिमतस्वसपत्न्यपोगशीलगुणैः । परसहअषचर्थिताई हिदि ।
कलापिमा पुहिनो ॥२०॥ एषा पुनर्विशेषाद्गुणानशेपानुपेयुपी सुमुखी । विक्स्साया नामेणं परिणामेणपि सील पई ॥ २१ ॥ सौभाग्पमाग्यनिलया फलपत्ति चतुरुत्तरां कला पष्टिम् । एसा पिसेसओ पुण निवणर्मा सक्षण- सत्येस ॥ २२ ॥ द्विकपूककेकिवर्गाकपितित्सिरिभैरवीशियादिवान् । सम्म विमारपती जाणइ तिविपि सड णमिमा ॥ २३ ।। उक्ता शमशाने शकुनविष्यम्-"निविपमिह भवति शकुन क्षेत्रिकमागन्तु जाहिक पान्यत् । क्षेत्र स्पाने वर्मनि शकुनविभागाध शुभमशुभम् ॥२४॥ शकुन क्षेत्रे तोरणकल्पनया प्रमनियतफल फासम् । क्षेषापियासनायपदीक्ष्यते क्षेत्रिक तत्स्यात् ॥ २५ ॥ स्थानस्थानां शश्न पदकमारिग्विमागतो 'भवति । शान्तप्रदीसमेदाम्पतफल प्रथितमागन्तु ।। २६ ॥ सम्यापसम्पसन्मुखपछेपु प्राम्पपन्यसत्यानाम् । शकुन स्वरगतिचेयमावः पथि जाधिक नाम ॥ २७॥" इत्यस्याः सकलकलाकुशलायाः सद्गुणैर्गततुलाया: मह समुचिअपरचिंता संताया हिपपमहियपरं ॥२८॥ मुखेति मयाऽमितपेदिनि! मा षिहि चिन्तालिम् । जेण इमा निम्मविषा तेण इमीए घरोवि घुव ॥२९॥ यता-"ततिलो पिहिराया जाणइ रेवि जो हिंषस । जं जस्स होइ जग्ग त तस्स पिहजय देह ॥३०॥" शृणु नाम नन्दनपुर रवाफरम्: प्रमूतगुणमि । अजिओ इमीह झुग्गो भमिमी रोहिणीप ॥ ३१ ॥ जिनवत्ता प्राप्त प्रमुदितचित्तस्तदुत्तर सरसा । एमेव होउ रयणापरसंबधो न कस्सिट्टो ! ॥३२॥ यसि न सुपीमिरयेदिति व स्वमुतां प्रदातुमजिताय । जिणसेहरामि हाणो निभपुत्सो पेसिमोतेण ॥ ३३॥ सोऽपि मया सार्वमिहायातोऽस्यादिश्यतामय यथाईम् । तो सिही हिट हिममओ साहा ई साहु साहु कय ॥ ३४॥ परमानेनाहूतः पूतमनाः श्रेष्ठिनाऽय निजजामिम् । देश जिणवत्सत पाओ सगउरवं सिहितणयस्स ॥ ३५ ॥ अजितोऽप्यमुनष समं तां नगरी गुरुमिरुत्सदैर्गस्वा । सीलपा परिणे गिह समेमो मरिहीए ॥ ३३ ॥ सा च पधूनषपूर्षहगुणा ग्रहमाज्यभारनिर्वहणे । तीए सोहर अहिलं ससिघ सो पपमुहाए ॥ ३७॥ सा सुखसुसाओपीरक्षणवायामन्यदा शिषाशन्दम् । तं सोऊण वियाणा नूण पसा भणइ एष ॥३८॥ आयान्सी पहन्तीर्षनकोटीः पञ्च सुनिफटसटिन्याम् । जो अस्थी सो गिण्हट छुहिलाए पेउ मह भक्ख ॥ ३९ ॥ ताशमसौ शिवाया मुहर्मतुः क्रन्दन मनसिकृस्य । पितर इइ कत्ति अमित्तवर्ष च कह भक्त १॥ ४० ॥ म च शकुनानां वचन कचिन्मुपा स्याद्विशिष्प च शिवायाः। मल प अमा गेहे न सहा वर्ष इमं च पहु ॥४१॥ तपामि सहीतु प्रस्मेमि प्रस्यपेऽपि सत्यस्वम् । सपा कहिमपि इम मनिस्सइ कोधि ना अनो॥ ४२ ॥ ध्यास्वेस्युत्याप शनैरादाप घट जलानयनदम्मात् । पत्ता नई पिच्छा आगच्छतं मण्यमेगं ॥४३॥ नयाँ प्रविश्य सबः सा प्रेक्ष्य च मृप्तफकटितटनिपलम् । तो कोरिमुल्लपणरयणगंठिमुकठिमा गहए ॥ १४ ॥ तन्मुप्तफ च शिवायै वस्वा सत्ताधिकाम्सतत्त्वार्या। भागम्म गिरे गूप त गंठिं ठयह सिज्मुवरि ॥४५॥ प्रात: पस्युर्वितरिष्यामि वक्ष्यामिहर्पहेतुमद।इम चिंतिम सा मुत्सा सुहेण निर्षितहिअयच॥४६॥ तस्या गमनाग मने निसप्प तस्पतिरचिन्तयचैवम् । एसावि धुव सदचारिणी महह असइप ॥ ४७ ॥ अम्मस्कुल कलकित मनयावनया विघास्यते निपतम् । इत्पीणऽणस्थमरिमं परिमं किमपि भारिमं ॥४८॥ पिक लेहलेऽपि मर्तरि मग्येतस्कल्पितार्थकल्पतरौ । भन्नेमि इमा रत्ता भहो अगिन महिलहिअयं ॥४९॥ उक्तभ-"म ले इन न विधया न च भिया रूपेण शौर्येण षा, नेर्पाचाडभपादानविनयक्रोघक्षमामाईवैः। जापौषनभोग- सस्यकरुणासात्वादिमिर्षा गुणैर्गुमन्ते न विभूतिमिव ललना दुशीलचिप्सा यतः ॥५०॥” इति तत्पतिर्षिरता प्रातः स्वपितुनिषेध तवृत्तम् । मइम मतेह इमं समं स पिउणा समदुहेण ॥५१॥ यापदुर्गन्ध इव प्रसरति न मने प्रवावपहरोऽस्याः । संपेसिजाइ सहु पिउगिहे इमा ताव किंचिमिसा ॥ १२॥ आकारणार्यकृत्रिमपितृलेसमकटन : प्रयोगेण । संपेसिट पिउगिह बहुतओ ससुरओ पलिभो ॥५३॥ सा पिज्ञा विज्ञातखपतिवशुराशयातदाऽभ्या सीत् । साहिम न पइणो तया दहा तेणिम जापं ।। ५४ ॥ प्रस्ययमृतेऽपि पस्युः सत्य तत्प्रथममकपयिष्य चेत् । षिणसिम मजा ता किं किं वा पच्छा सुपुदीए? ॥ ५५ ।। यता-"या मतिर्जायते पचास्सा यदि प्रथम । मषेत्। न घिनश्येत्तदा कार्य, न इसेत् कोऽपि दुर्जनः ॥६॥" किंवाऽनस्पविकल्पैः कुमित्रजस्पैरिवाफलेरेमि। जाइन निम्मससीला हीला मह तो कह होही १॥५७ । जाहिकशकुनैरघुना धुनामि मनसब संशयं तरसा । भावापरिमाण जो सतणा सुमणाव अषसमो॥५८॥ इति सा शकुनैकमना मनाग्विषण्णा रयोपरि निप पणा । नीषा नयराड यहि सारहिहएण ससरेण ॥ ५९॥ खपवासीय गता किपति प्रत्यागता च भक्ष्पमुली। इस्पतरे म पुग्गा करेइ ससरे पमाणदिसि ॥ १० ॥ पियवहुमतां पुनस्ता निरीक्ष्य दक्षा समीक्ष्य निरणेषीत् । बहुसाहो अदपहा वलण माण च मह होही ॥ ११॥ यदुक्त दुर्गाशकुने-“वर्यानचेष्ठाखरगतिभक्ष्यग्रहणेपु - अधिकमधिकं स्यात् । क्रमशो पलमेतेपो समुदाय सकलफलहेतुः ॥३२॥ न मारग्ष सिद्धपति न प्रस्थान प्रमाणमायाति । शकुने प्रमाणजाते विघटेत समागप्तः सन्धिः ॥ १३ ॥ विघटितमर्य घटपति संशयित वस्तु साधयत्यचिरात् । प्रत्यानयति च नीत ममाणकोणोदयः शकुनम् ॥ ६४ ॥ प्रत्यूहोपदताना विग्मूढाना मतिम्र मात्र्तानाम् । प्रायः प्रमाणशकुनः साधीयान् कान्दिशीकानाम् ॥ १५॥” अन्यान्यप्याशासीत्सा शुभशकुनानि सग्नुयायीनि । तषि वहर दिमयदुए कलासफारुषि हा सहा ॥ ६३ ॥ रथमय सारथिरुपैरवीवबहनवाह इष पहनम् । मग्गमि मुग्गसित भइफलिमं पिछि मई ॥ ६७ ॥ एतरक्षेत्राधिपतेरसिपाहु घान्य भविष्यती त्यथ सा । जपइ सच जर पुण न भफ्खिम होइ इस सोस ॥ ३८॥ सोऽध्यासीत्क्षेत्रमिदं न भक्षित फाप्यवे क्ष्यतेऽप्यल्पम् । तो अविणीआ पिवरीअथाहणी इइयि घुषमेसा ॥ १९॥ युग्मम् ॥ पुरतः पहिलपहुजलनया सपा सूदुर्गमावयतः । उत्तरिम नमुसारिम उवाणहे स नामुत्तिनो ॥७०॥ लिने विनयप्त इमे इति तेन पह दिताऽपि सा तु षः । सारेवि न उसारद उवाणहे सरिअउत्तारे ॥७१॥ घिगिय पारितपामा यामाक्षीस्यय विपण्णपानेपः । पुरमो पिच्या मुहय परापोरप्पहारमरं ॥७२॥ प्रशशंस च कसरिपोरिषास्प शोण्यीयममुत किभित् । सा सारा सुणहो प साष्ट्र इमो कुटिओस्थि ॥ ७३ ॥ घातानुस्पातानिय योग्सुसहान् सासहि स हि फप न । मुहयोक्तिअहो उठा परिकूलं घेष पलधेइ ।।७४ । श्रेष्ठीति खियमानः समानसेमन्तमप्राप्त फम् । देउलमठल सग्गा वागय पिच्छिउं भणई ॥७॥ आयतन भम्पमिद साऽप्यपदन यदि पुनरनायतनम् ।
तासो चिंता उम्मनुषश्मा लवर सबस्थ॥ ७६ ॥ पुरतः पुरस्य दुःसपरस्य कस्याप्यनस्पपीरजने। मनमोण - इमो निग्गळतो भणड एष । ७७ ॥ अतिशपषास निषसति पुरमेतस्फीरश शो सुसकृत् । ।ता सा साहइ ' एम सुन्न र प परिहाई ॥ ७॥ अमे च मामटिको मपं मध्यदिनेऽविशस्सोऽषक । सुन च इमं गाम साज । पर पपरपासमिमं ॥ ७९ ॥ दप्यो च खेदमेदुरादयोऽयं हन्त दुर्षिनीतेयम् । विषरीअसिक्सिमा इय तुरगी। उरगीव बुहहिआ॥ ८॥ पुमोदित सदस्या दुर्ललित सस्यमेष किल सकलम् । किं पा किपमाकिर परसमस घषाईण ॥ ८॥ सायत्तत्रैव षसमयगस्याऽऽगस्य मातुलस्तस्याः । परमापरेण सिर्टि स बहु सगिरे निमते ॥४२॥ सरिसूक्तिपहुभक्तिमोजिसो सस्कृती च तो तेन । समए मिलिओऽनोविमाणरिहो किं पुणो सपणो? ॥ ८३॥ अष्ठी तदेष तीमाप्तपेऽपि सरपः पुरः प्रतस्थेऽय । अणषहिमचित्ताण कह सहाणेवि महुअठिई ॥क्षा मामादहिः कियत्यपि गतम तीमातपाद्विलम्पचिकी। निरपरण्याए स निसमो सवणुत्तिलो ॥ ८५ ॥ सा च स्तुपा निपण्णा पापायां स्पन्दनादषस्थायाम् । रुदेव पाणणय परिहरिज सिट्टिकरणेवि ॥८॥ सा यो गिनीष यावद्भयनिर्वेदं वन्तरथ वध्यौ । ता भासनकरीरे कामो नाणिव उल्लई ॥७॥ शम्पायमानमुहुर्स हुस्स निशम्य सा सम्यम् । अस्थ विणिपन्ती दुनिहपि जहद्विम सप ॥८॥ निर्मन्धमत्तवार्थ भनमूत विमाषपन्तीव । निमखेअनरिमा इन परिजपेइ पाकायं ॥८९।। युग्मम् ।। इसे वृक्षय जे कपा तिहिनीहरि अ घरस्स। पिना दुमय जइ फरठ तमो न मिलठ पिमरस्स ॥१०॥ श्स्युरैस्तप्रणिति मुखा मेष्ठी पमाण निपु- णात्मा । बहु! साहिम किमेमं सा साहर! ताय नहुँ किंपि॥९॥ निर्मन्पेन प्रमे निश्वस्य प्राह मन्दभाग्या:- इम् । नणु फि भणामि जीसे गुणोपि दोसाय फम्मषंसा ॥ ९२॥ मसिष्ठासुघटनुमोपलखनीफर्पासपशेक्षुम् न्मुक्तापिट्दुमचन्वनादिकपणखर्णादिषाधाकणाशजायाः सरघाः शुकावि कियवाश्यातु कंटाभन्मृगा, उष्ट्राश्वे भगयादयः खकाणैः फ्लेशास्पद स्युर्न के ? ॥९॥ युष्मदृहुनिर्देशाप्सदपि प्रषवामि किमपि निरषयम् । रयणीय सरणओ मणिपणग नाउ मए गहिम ॥ ९४ ॥ मुक्तं च सत्वशय्यास्थानोपरि तात ! गुप्तमित्यादि ।सर्व साहिम साहा गिहाउ निशसिमि तओ ॥९५ ॥ सम्मति पुनरमतिमध्वनिना प्यासोऽप्यमीक्ष्णमाक्याति । ज कारपसदिहा शह दसकोरी दक्षिणमत्यि ॥९॥ यस्य जिक्षा साक्षाशास्वलाप मिधिमर्मुस महान् । पहुमु क्सिअस्स मह पुण विजउ भफल न परमीहे ॥ ९७ ॥ तस्विन्नया मया स्वल्लु बदुःखमय स्वय गवितमेतत् । त सोउ सो सिट्ठी हिवो इस चिंतए हिअप ॥९८॥ एपा विशेपविज्ञान विज्ञानस्य संभमस्यषधिः। तो घरद सबमेनं इहेप अषा परिक्खिस्सं ॥ ९९ ॥ ध्यायमिति सदामास्वनिप्रमानीय तत्क्षणावखनीत् । जा मुत्त पुनपिए पपीहलो निही प्तस्य ॥ १०॥ ताशकोटीमान प्राप्य निघान सुवर्णमणिपूर्णम् । हरिसुलसिरो सरहे ठई सो शत्ति आइगुत्त १॥ वत्या च ससंरम्भ सम्मै काकाय शम्मलकरम्पम् । चिंतेइ अहो एसा गिहका मपुरा हि पचपस्खा ॥२॥ हा घिग महास्मतया तनयेन मया च दुर्षिया खगृहात् । श्यमधि निकासिला अनधि षा सुब्बए उचिमं ॥ ३ ॥ इति चिन्सयस्ततोऽयं सपा स्पन्दनमपालयस्पश्चात् । अपरिच्छिमकजस्स उ परिक व परिमारो॥४॥ साऽपि वघवघूयान्तरखेदभर पर प्रमदमाता । सउणाण परिमाषा अषिसंपायं फुर जाये ॥५॥ सोश्य रयस्य परात्पथि गच्छन् खफाषियमपृष्ठताम् । एरिसनिउणाइ तए 'किमसंपद सपा मणिय १ ॥१॥ सा प्रत्युवाच पितर्षपः समीचीनमेष तपोचम् । सबपि जुत्तिपुष अषधारह जह कहेमि इमं ॥७॥ सा द्विगुणपत्यर्पण प्रप्तिमुख्य माविनिजपान्ये । पाय परस्स घन मक्खति किसिपला पुर्षि ॥ ८॥ तनिष्पक्ष धान्यं पहपि सेषां गहेपमेति इय तायातया मणिम जइहोइन मक्खिमति मए॥९॥ निजपाद रक्षणकृते पार्येते पावरक्षणे पन्याम् । पायाण रक्षण पुण जुना विसममि सविसेस ॥ १०॥ नयामवष्ठपया गमने स्यात्कण्टकापनयर्थोऽपि । ते उल्ले पुण मुझे दुद्ध विणद्वेषि महब नये ॥१९॥ यमोपाये सत्यपि क हेतु सधते वपु पीरा । किपिणेणप निउणेहिं तो से सत्तारिए न तया ॥१२॥ तस्य च मटस्य पछेभषन् प्रहारा न सम्मुम्मा केचित् । तो नस्सतो मूण स कृषिभो तो तहा मणिमो॥१॥ अप्यायतन भव्य तदैव यदि इन्त चौरजारायः । नाहिद्विमं मए तो मणिम नउ आइ अणाययण ॥ १४ ॥ पुरतय पुरे तस्मिन्न स्वजनः कोऽपि नैय सुम्दादिः । नय मालवे फोवि हु तो त मणिम मए मुन्न ॥१५॥ यात'-"इशेण पिणा पिप्रमाणुसेण सम्मायनेहमरिएण । जणसकुलाधि पुरुषी भयो सच्च परिहाइ ॥ १६ ॥" अदनाचादरकर्ता भमहर्ता मातृलः किल ममासीत् । गाममि तमि तम्हा मणिभो सो पपरवासोति ॥ १७॥ जत्य गएहि सहिना बहुमार्ण गामपि तं नयर। नयरंपि गाम त जस्पालवणेऽवि सन्देहो ॥१८॥ न्यग्रोधतस्वस्ताहिकविदशास्त्रामपातशादि । तमहा नि रवायाए रहणयाए नियिम्हि ॥ १९ ॥ इति युक्तियुक्तमुक सुस्वा तत्वार्यवचो पप्पाः । विम्यहसिरो हरिसुलसिरो ससुरो विचिंतेह ॥ २०॥ अस्याः प्रतिभा प्रतिभाषतोऽपि कस्यास्तु परिमितेर्विपयः । अहवा अपहियिमुका संतमई जोगिनाण व ॥२१॥ यता-"मिता म्: पस्याऽपां स च पतिरपा योजनशत, सवा पान्या पूपा गगनपरिमाणं फलपति । इति मायो भायाः स्फुरदवधिसम्रामुकुलिता, सतां प्रझोन्मेषः पुनरयम- सीमो विजयते॥२२॥" श्रेष्ठीति मुदित उपपुरमुघोषपदेपु तित्तिरिखरतः। निलिममविस्सअहिमाहिअनिअम- हिमाइ सीइ जुओ ॥२३॥ सम्पत्त्येव विषेकः सुसङ्गतः खग्रहमागस' क्रमतः। वर्ल्ड सिद्धि सबहु सुपाहुं रुहो भणइ तणओ ॥ २४ ॥ युग्मम् ॥ धिक तात ! पातफपद दुर्घत्तेप किमर्थमानिन्ये । परम्वेष अलछी अपिाणिमा गिहे पण ? ॥ २५ ॥ स्वं विप्रतार्यसे स्म वमनया मुग्घषद्विदग्धोऽपि। इस पहु मणिरं तणय जणगो हु हुति पारेइ ॥ २६ ॥ मा यादीओ वादी साक्षादेपा सरस्वती लक्ष्मीः । सिजुवरि रयणपणग पिच्छसु रहठाविम प निहि ॥ २७ ॥ पनवशकोटिसद्ध दम्पमिद विज्ञयाऽनयाऽनीतम् ।कुलपयष सम्हा पाहुमा लामावि अम्हाण ॥ २८॥ इति पित्रोक्त शुस्वा पुनधित्रादपैफमयहदयः । रणरणयषसा गतु जा जोमइ ता तहेवरिप ॥२९॥ प्रतपश्चकमिष तन्मणिपञ्चकमादाय सादरः सप्ततम् । दशविहधम्म पिय त दसकोरिनिहिं च गिण्डे ॥३०॥ सम यविस्मयपरमममोवमेवस्थलः सकलमपि तत् । ला फोसगिहे ठावइ घणगहणे कस्स व विलयो १ ॥३१॥ पमच्छ ततः पितर निजदयिताम्यतिकर स चित्रफरम्। सप सोपित्थरतो मणिमं जणएण निसुणेइ ॥३२॥ समानुशय सपिमपमुदा चतुःसहरे प्रसमरेऽपि । जाओ अहोमहोचिन स तया अज्या हि यहुलजा ॥ ३३ ॥ कृप्यो च पिग्मयेय माझमन्येन सुफपिकषितेष । समाविऊण अलि फलकिआ निफलफाषि ॥३४॥ लोकोत्तरचरिताया दपिताया दूनता कपमपास्ये इमारतो मणिमओ पिउणा किं कृणसि मणखेमं ॥३५॥ अज्ञानकृत नैषापरा- पति क्षम्यते सवधुनेयम् । इम सत्ति दोहिपि इमा खमाविमा नीरनिवणेहिं ॥ ३६॥ साऽपि विनीता प्रीता प्रत्याह ममैप इन्त दोपोऽयम् । ज पुर्षि नहु कहिमं विणयरयाण हि ठिइ एसा ॥ ३७॥ तत्मभूति निमृतकृत्या समस्तकृस्यानि तो पितापुत्री । सीसुप गुरु पुच्छिम कुषंति अपुषपुदितं ॥ ३८ ॥ अन्येपामपि विपमापतिप्ता- पद्धयतिफरे तमारे। वीषिष तीह घुदी बहह सुबुद्धीइ सहलप्स ॥ ३९॥ यता-"भिय प्रसूते विपदं रुणदि, पासि सूते मलिन ममार्टि । सस्कारयोगाध परःपुनीते, शुद्धा हि धुदिः किल कामधेनुः॥४०॥" देवतामिव सैव पर्षितविविधार्सिरिति महद्भिरपि । सहुरपि बहु ममिना पानिजह किं च न गुणेहिं १ ॥४१॥ यत:-"गुणैरेन महत्व स्थानान पयसापि या दिलेषु केतफीनां हि, लघीयस्सु सुगन्धता ॥४२॥ रमाकरे सुरेशासपेऽतिथि तां गतेऽष गहनाप जाओ अजिओ तो जाइ रायभवण महेग्मुत्ति ।। ४३ ।। एकोनपत्राशस्याः सचिवानामग्रिम सचिवमेकम् । अब राया मग्गतो इन्भे पुणे पत्ते ॥४४॥ भोः मोर ! पदप्रहारायो मां हन्ता क्रियेत किं तत्सी । जपति तेवि अनुणिम परमस्य परमवगे से ॥ २५॥ अजितस्तु सपतिपटोऽभाषिष्ट निमाम्य देव । वक्ष्येश्वः । गिहमागमो म पबिहमुदिगिह पुच्छप गिहिणि ॥५६॥ साऽपि सपथाई महान् सस्कारस्वत्स युज्यते नियतम् । फहमिम पइणा भणिए भणेइ सा सामि! निसुणेसु ॥४७॥ दयितां तनय च विना कोऽन्यो इन्यामिजाहिणा नृपतिम् । तो सो रायसहाए तह साहा पुणवि भणइ नियो ॥४८॥ सोलय कथमपि करिण मिपाधिया सोऽपि सरिति पेसायाम् । तं स्विघिउ पहिमाए करे जलघरणअहिनाण ॥ ४९ ॥ तत सत्सार्य गज त तस्यां चिक्षेप स रपवस्त्रावत् । पुषकए अहिनाणे जाव जल आगय तमि ॥५०॥ निखिलांब तोलयिस्खा पवस्ता हस्तिनः प्रमितिमाम्यत् । रक्षो पुरओ रना तोसो घर्मनिओ जाय ॥५१॥ तावत्सत्र पणिग्यर आगस्य जगाद पेय! पणिगेका । किंपागफलप मुहे मिठो हो अ परिणामे ॥५२॥ धूर्तेन तेन सार्द्ध मुग्धतया दुर्णिया मया मैत्री । ययरीए इष कयली निम्मिआ कम्मवसगेण ॥५३॥ यत:-"एण जुषणेण य वासीसंगेण घुसपि-| म्मेण । उम्मेउ अंगुलिं सो जो नवि गुत्तो इमेहिपि ॥५४॥" अथ तस्य मालपिस्वा पन्धोरिव निजगृह च गहिणीं घ। पाणिण विदेस गओऽम्हि पणिमाण एस ठिी ॥५५॥ फलितलतायां रक्षक इव मुलुभेऽसौ मदीपदायि- तायाम् । सहआ समय लरिउ पायो पाप न कि कुना ॥५६ ॥ गहमागतेन च मया न्यवेदि मुहदेर्जित धन सम्यक । तमि विलुरो स मणइ भण दिड किंचि अच्छेर ॥५७॥ ऊचे मयाऽप्यकालजमालोक्यत तसालफ लमेकम् । गुरुपत पसरत भास जाणवजले ॥ ५८॥ सोऽप्यम्पस घोल्यवि सस्यमिव तवा करयुगेन । ज सकिया गहिउँ त गिणिसा मह गिहाओ ॥ ५९॥ नो घेदह तय गृहातहामीति प्रतिश्नुते माभ्याम् । घुसेण तेण गन्तु गुप्त रसीइ त गहिमं ॥ ३० ॥ प्रासम्म तन तस्याभावास्विमस्य मम सुधीरेका । आह तुझ सघवर्ष पाच इमो घुव गरिहरी ॥ ११ ॥ कपमन्यया स पुर्यात् पणमीरशमाशु तद्विचिन्यमिवम् । बिहाणा भए तो तरिम निसिप ॥३२॥ अन्जनहादिव रविश पूर्तप्रहावमुष्मान्माम् । मोभाषस कहवि पहो । विस मेरि पर इषा सरणं ॥ १३॥ यत'-"तुर्मलानामनापानां, पालवृदतपस्विनाम् । अनार्यैः परिभूताना, सर्वेषा पार्थियो गतिः ॥ १४ ॥ मपतिस्ततोऽजितस्यादिदेश तस्कार्यमार्यधीः सोऽपि । निसवर विपिव पुगिस पभणेहतं वणिर्म ॥६५॥ विन्यस्य निजगृहस्योपरि मुवि भार्या निज च सर्वस्वम् । गुरुमार निस्सेणि मणु मुचसु इमपासंमि ॥५६॥ उपरि गसेप्सितषस्वादातुं स यदाऽऽददीत निभेणिम् । इस्पेदि दोहिताहे साहिवासु गिहिम चेष ।। ६७ ॥ सिन्नस्तामपि स ततस्यपस्था इतषीनिज गई गन्ता । इस निअहिलं निसुणिउ विदिसतह घेव तेणापि ॥ ६८ ॥ इति मतिमुदितः कृतवानजित नृपतिः समप्रसचिवारयम् । अहह ! गिहिणीवि कस्सवि पुलेहिं परिसी होइ ॥३९॥ किनिद्विचिन्य सस्या पत्युःमोचे कदाचित्य वाया। जइविमह नाहसील सफोपिन ररिस सफो ॥ ७० ॥ तवपि उपकार्यपरवत्सयाऽर्यपुत्रोस्पक मधेशवने । निपनियकाविसेसा जणा असेसा प रह इति ॥ ७९ ॥ दुर्दैववशात्माग्यस्पुनरपि ऋविकल्पकल्पना मा मूत् । कस्सवि चित्ते तो तुर अप्पे पउमं परिषसत्य ॥७२॥ मनसाऽपि कामये घेत् परपुरुष तत्तदैव पद्ममिवम् । लहु सझान अन्नद होउ सया विम सिमं घेष ॥७॥ उक्स्वेति जिना याः पुरता स्वपमेव विरचिता पा। सा निअपिभस्स अप्पा सनालकमल निमहिम ॥४॥ सोप्पतिविस्मितचेता न जातु निमुन्नति म निजइस्तात् । निवं परिमलबहुखेण तेण हुन भ नियमोगिय ॥७॥ तत्कमल रविसीसाकमलमिपोन्मीलित सकसकालम् । अपलोइफण सयलो लोमोवि मफिमोचिस्ते ॥१७॥ निवासादपि यघट म्लापति तस्कायमेव किल फमल । तपितु चिट्ठर एष पयरमहो। सीलमाण ॥७७ ॥ जानु नपो रिपुपममिपेणयितुं प्रस्थितोऽजितेन समम् । नियममधा नरयापासेहि युतुष रविपासे ॥ ७८ ॥ पपि प्रधिषीशा प्राप च तत्र पदे यत्र नीरसे मरुषत् । नामपि न कुसुमाणे किं पुण परमाण पउमाण १ ॥७९॥ सप्राप्पजितकरेऽम्बुजमुम्म भूषिमूनिभाल्योथैः । पुण निन्यधे पुण साहेर जहविसं सोपि ।। ८०॥ तदभन्य इवासमान्यतया स्वयपदाधीशः । थनरोवि तस्स सधिवे पुग्नं फिमेमति ॥ ८॥ तेऽप्यूपिरे नरेश्वर ! मुग्धोऽय भुवमयधि पूधिया। कहषि पिाह जो नहु महिला प विसुद्धसीला प|| जन्म मौरयशुद्धा लिग्धा लिग्ध विदग्धमपिम्पतिम् । पायालसुवरी जा वह तो कासु पीसासो? । ८३ ॥ पातालसुन्दरी का! कध नृपो पश्चितच कथमनया। नरषाणा मणिए ताणिको मणइ सुण नाद!!८४॥ तथाहि-पालपति स विशाला पुरी विशाला नयत्रिपः शालाम् । राया जयतसेणो जिरि उसेणो कलाकुसलो ।। ८५ ॥ स स्पोऽन्यदा नगर्यास्सोन सामाजिकान् प्रति प्रोधे । सा अस्थि कला काविष्ट नाए जाणामि सम्म ॥ ८६ ॥ तन्ववादिपु सदाऽनुयवत्स मायदद्विदुर एका । सपत्यविकषि परिमन याणासि ।। ९७ ।। यता-"देवाण वाणवाण मतततमि मतनिउणाजे। इत्थीचरिमि पुणो साणयि मंता कहि नहा॥८८ ॥ जालंघरेहिं भूमीहरेहिं विपिहेहि अंगरफ्वेदि। निवरक्सिावि रमणी दीसा पम्म. तुम इस्थी- हमजाया ॥८॥ मापय जलमले आगासे पविखाण पयपती। महिलाण दिपयमग्गो तिमिवि लोए नदी सति॥१०॥युधमापितमिति शृण्वन् धुन्वन् मूर्दानमवनिमुदप्यो । सब एम पीओज गूढहिसमाउ वीसंति ॥ १॥ अन्तापुरनियोऽपि यमसतीत्वेन शक्तिा एवम् । संयंघो पुण निम्मलसीलाण चेष जा असो॥९२॥ भन्यो तपफन्या कामपि परिणीय तपिनोस्पन्नाम् । भूमिहरे पदारिम महासइ फाउ मुंजिर्स ॥ ९६॥ मायः स्त्रीणां ननणां स्मृताः कुसंसर्गसम्मषा दोपाः। तस्यहिआइसीए फाहोही दोससकावि ॥९॥ इति निमित्य क्षितिपः स्वसेषकक्षितिपकन्यकामेकाम् । पररूवलपरपणजुम जम्मपणे घेष परिणेउ ॥ ९५॥ निजघवलगहे भूमीगृहे रह स्थानफेप सस्याप्य । विस्सासपसपाई पासा पालेइ लालेइ ॥ ९६ ॥ युग्मम् ॥ पाम्पपि नुपति निपिदा हस्थितिमानापधिकयाक्यम् । न भणेइ तीइ पुरओ एव सा जुषर्ण पत्ता ॥ ९७ ॥ पातालसुन्द- रीति च तस्या वसुधाधयो प्यघावमिधाम् । पायाचठि मणोहरस्पाईहिपि जहस्थ ।। ९८ ॥ माजन्म मुग्ध याज्यो विशुदया लिग्घया च सलेहम् । सीए सह महिनाहो विधिहविलासेहिं विलसेड् ॥ ९९ ॥ परनरनामा- प्पेपा न पेत्ति मनसाऽपि शुदशीला तत् । इस उल्लसिरसिणेहो चिट्ठर तस्थेव सो बहुसो ॥ २०० ॥ अथ तत्र मणिदीपावनगदेयोगमिषानरूपाभ्याम् । सपत्तो सस्थाहो पसस्थपहुबत्युविस्थारो ॥ २०१॥ भामलकमाननि मेटमौफिकहारेण विश्वसारेण। पाहुसकण्ण होराया मुषेद से सुख ॥२॥ स च मणिमौक्तिकविद्रुमकनक कलादिवस्तुविकपत । पहुकोरिपह्र जाओ मणीहिं कारेइ निअमवर्ण ॥ ३॥ कामपताका गणिका सुपचामर- धारिणी पिणदानः । सवसीकया य तेण अहमया पुस्यिमा य पुणो ॥४॥ सुपकार्येपु पोऽय शिथिलमना अन्पचिप्स इस फरमात् । उस्सूरंमि सहाए आगच्ड झत्ति गण ! ॥५॥पूतहपादिन्यसन स्फुटमस्य न दृश्यते च तत्किमिदम् । संभवा सायि साहा सम्म जाणामि नहु किंतु ॥ ६॥ अन्तःपुरान्तरेपा वार्ता यव्य नपस्तवेफरतिः । आजम्ममूमिहरठाषिआइ पिलसा सह पिआप ॥७॥ सुखेति सोऽथ पायौ याऽसूर्यपश्य- सो घाति सस्याम् । जीए अफ्विसो निषोऽपि सा फेरिसी सुखा ॥८॥ वर्शनमपि पुष्पाप रेऽस्तु संस्पर्शन पुनस्तस्याः । इस कामग्गहगहिओ स इयहिजो चिंता उपाप ॥९॥ यतः-"यद्रामामिनिषेशिस्वं, यतच पिनि वार्यते । दुर्लभस्व च यनार्याः, कामिन सा परा रतिः॥ १० ॥स प्राभूतः प्रभूतैपतिमाषर्य राजमान्यतया । सुद्धते गच्छतो सो जाणइ भूमिघरठाण ॥११॥ स्वग्रहामिगहापधि निःसन्धिाद्वारपिधानको सुगमाम् । अत्स- नरेटिं सूरग तो कार निरयमग्ग घ ॥१२॥ अथ निर्गते भूपेऽगाद्भूमिगदेसी सुरगया रक्षात् । त सहसुस मुत्त रष पिपिण्नु चितेह ॥ १३ ॥ पाप्तालसुन्दरीय निर्जितपातालसुन्दरीरूपा । रापसुअरायपिया आज म्म सरचरिआ य ॥१४॥ तस्फयमनयपचो मे मन्ता पक्ष्यामि या हृदयमस्याः । इस चिंतिम मरगाविस आला पर पिम्मवयणेहिं ॥१५॥ साम्पो सोल्लासा सा तु सहासातिपरिचितेव ब्राम् । सह तेण मिलर विलसद अहह ! अणाई भषम्मासो ॥१॥ रागदोसकसायाहारमय समनिहमेनं । पुषमपन्भासामो लम्मा असुमं भविठ्ठपि ॥ १७ ॥ एवं शङ्कितचिप्सस्वतम निशा एप तपः । फयगुरुसुरगदोरीचालणऽदिपणाणओ एड ॥ १८॥ प्रतिदिन मिति तस्करपन्नतागते तस्यतो विलसतोऽस्य । सा अपघुत्ता जापा पुण निवपुरओ इवा सा ॥ १९॥ अथ मा मैपी: गई नीत्वा वर्शय समप्रनगररमाम् । इस पर मणिभो तीए तं सर सो गिद नेउ ॥ २० ॥ सा घ गवाक्षे जालान्तरिता पुरषीक्षणोपताऽद्राक्षीत् । महावीए जप्त त राय रायपासीए ॥ २१॥ वघ्यो प पटुषिषामिः क्रीवामि कीरति स्वय नृपतिः । म पुण गुत्तिहरे इष त्रिपई आजम्मभूमिहरे ।। २२ ।। इति सा सपे विरता रक्तात प्रत्युषाच मोरध्यार्थम् । सिविआ निषेण पर तो इमस्स सेमि मुदत्त ॥ २३ ॥ अपद्धः पय दम्मास्या मुक्यै निमन्यव उपम् जेण चमझारफर करेमि परिवेसणाइ सय ॥२४॥ स ततोs- भिवषे मुग्धे ! दुर्नीप्तिरियं निमप्रणा चैवम्। परिवेसण च रण्णो तुमए अ अहो! अणस्पोग्य ॥ २५ ॥ साह विहस्यैनमहो! वणिगसि सत्यं हि निष्यभीरुमनाः। निसुणेहि सम परिसं अमे सपि यधेमो ॥ २६ ॥ किं पुनरपनीशोऽय विदग्धमानी मुषा किमुत बहुना जइ मह मणिम न करिसि जीवतो काणु मुशिहिसि ॥२७॥ मुखेति भयप्रान्तखान्तः स तपा प्रपथ सघस्तत् । पदिणमदो जाओ कमेण समोवि कारेण ॥ २८॥ स्वामिन् ! मान्यनिवृत्तेर्यममन्दिरसोरणानिवृत्तोऽहम् । तुम पसाया ऊसपकए तुम तो निमंतेमि ॥ २१ ॥ इत्याग्रही महीश निमन्य समय सर्वसामग्रीम् । भोमणसमए तीए स देह परिवेसणाएसं ॥ ३० ॥ सजीभूता सत्रापाता पातालसुन्दरी साऽपि । परिवेसइ जुत्तीप पुत्तीए अहह घुसत्त ॥३१॥ वसपाधिपः पुनस्तां नि- ध्यायन् प्यापति म विस्मयवान् । पापालसुन्दरीय तत्प ठिआ इह कह पत्ता ? ॥ ३२ ॥ अपवाभुनैव मुक्ता A सातत्रामन्ममुग्धचित्ता च । एसा एअस्स पिया ऐमा पुण तीह सारिया ॥ ३३ ॥ नयनसिलसर्पपादेरप्य- तरमीश्पते न पुनरनयोका सबह सुझसं को वा जाणेई इद तसं ॥ ३४ ॥ कथमन्त्र निर्णयः स्यादिति नृप उपसक्षणाय सिषयान्ते । परिसिम जसीए सीमणपिंदू खिया तीए ॥३६॥ सुपगतचिसा पूर्ता सम्झास्वा माह सा खमनसा तम् । इह किं होसि पल्लो मूब ! पइयोऽसि मह पुरओ ॥ ३६॥ सा स्वधिवतीव सुदसी सरिन्तु क्षेपमुपम्पमुपेता। परविजणेहिं पक्षण पकुणती भणइ भतारं ।। ३७॥ भूमान् किमेप विपवन्मुखेपि न विपत्ति मध्यमपि भोज्यम् । पणिआण भोमण या कह कह कोहरापाणं ॥३८॥ तव भपनस्र्य किमिपसेभिसे चम परिकृयावा । अप्पछड़ा व मईसा घिद्वाए अहह या युद्धी ॥ ३९ ॥ संशयविस्मयमयतां अपति मुपे सार्यपे व समयताम् । रमो दिन तीए ससिअपप ताविअस्सेच ॥४०॥ निास्वावमेव मुनिवसत्पीत्वा स्वरितमुस्थितः स ततः । बलिमो तमूलदुगुलभूसणाई किमवि घिन्तु ॥४१॥ तद्रूपमपरपस परिषाय पिभाय मुखमपि प्राग्वत् । ता पत्ता भूमिहरं सुप्ता सितार सा धुता ॥ ४२ ॥ सकलानि तालकानि क्षितिपतिम्घाव्य शहितसान्तः । जा गइ ममिरे ता पेच्णसं सुहपसुत्स ॥४३॥ छम्मामृम्भाविकृतस्तस्या उत्पाप्य सोपरं सिचयम् । अप्पि- अपरिहिअवरप मणिमालोए पलोएड् ॥४४॥ सन्मनसीव स ऐक्षत न च सत्कालुप्पमीपदपि तस्मिन् । तो नि- संकिअहिअमओ सह तीए विलसा तहेव ॥४८॥ तस्किमपि पूर्तचरितं पूरोपीयोद्विधीपते साक्षात् । सचम- सद्यपि नखाइ सपाओ अम्महि ॥४॥तत इयमस्वर्षगर्व प्रकर्यती सार्थपेऽतिरज्यंती। साएर सज्जो होइस ज गणमो पर वेसं ॥४७॥ प्रत्युक्तिकातरोऽप्ययमयर नपः किं न दिसा पिदुरे! । सा मणई जाइमीरू जुत्त वणिमा मणिजति ॥२८॥ तदह विदुरा यदि मे नपोऽपि सम्प्रेपणाय समुपेयात् । षणाणि जलहिलपपपणि सुपहणि सोस॥२॥ स्वध्यपहार सर्व संवृण सर्व ग्रहाण यद्रामम् । होइस निप्परिपयो जह युर्वि पनरे मितमो ॥५०॥ अतिकातरोऽपि स तथा पन्विग्राह गृहीत इव मीतः । जामो सो घिदी फामीण कामिणि मुहाण ॥५१॥ यता-"स्याम्शषे मामुम्नस्तारण्ये तरुणीमुस्वः। यार्सके तु पुत्रमुम्यो, मूदो नास्ममुखः फचित् ॥५२॥" मप साह सौवपित्रा कारणमुझाम्य कारणंमपतिम् ।आपुच्छेसु पसन्न पुण अणुगमण स्तु मग्गेसु ॥५॥ सोऽपि पिनीत इव प्राक प्रतीतप्तदिफौशलस्तदिवम् । परिवनिअगभित्ता वितसि पिनषा रो।५४ादेवस्थ विरी पितरौ मम पहुषिरहातुरो सदूरतरौ । तेसिं लेदो इह मागओसि गमणाय पुच्छेमि ॥ ५५॥ राजा मजा दिसतया पहावर्जिततया च समपोचे । तुम्हारिसाण गमणे कर अणुना निसेहोषाः ॥६ायत -"मा गा इख्यपम जलं बज इति जेहेन हीन पचा, तिष्ठेति प्रमुप्ता यथारुधि कुरुष्वेस्यप्युदासीनता । किं ते साम्मतमाचराम उचित तस्सोपचार पधा, मस्थानोन्मनसीस्यमीप्टमनुजे वक्तु न शक्ता षयम् ॥५७॥ पदि धैकान्तेन भवान् गन्तुमना तस्कपय किमपि कार्यम् । ज संपइ करणित भइया पणवि पमणेसु ॥५८॥ सोऽप्यपददेव ! तब प्रसादतः सर्वमस्ति सम्पूर्णम् । जइ पुण त सुपसलो तो अणुगमण फणस किपि ॥ ५९॥ देशान्तरेऽपि पेन प्रसरेन्मम कीर्तिरलता काचित् ।त परिवारमा गुरुभाग महामणुवित्ती ॥३०॥ सार्यवाः सुमहतं ततोऽतिमात्राणि यानपात्राणि । पराविन पर अलहिं पलिलो सुक्खासणास्वो ॥ ११॥ पशिफाइपालीमालीनोऽनुगमनाय नपतिरपि । पलिओ तो सा पलिआ असईषि सहासणासीणा ॥ ३२॥ निजघुद्धिसिद्धिष्टा धृष्य निफपा नृप प्रयान्ती सा । त पर जपइ संपइ महापसामो फओ पहुणा ॥ ३३ ॥ स्वामिस्तव प्रसत्तेपार्जिता मरिप्रयेण परमर्दिः । समावि कमसिदी अम्ह जाया तुह पसापा ॥ १४ ॥ प्रमुयमानावयषाऽप्यज्ञानायवपरादमिद किश्चित् । ते स्वमसु सामि! सुमरिजम निअमिषेषि फाआधि ॥ ३५॥ राज्ञा कथमिव पणिजा मरणीयास्त- दपि नाप ! नापस्त्वम् । कह विम्हारिसि अम्हंहीही असई घिद्वत्तं ॥६६॥ धरणिधवोऽप्यन्यायद्धिग घिक पा तालवल्लीवेयम् । पुर्षि व मह भमो या कह सा एसा कह गइला ॥३७॥ समशीर्पिकया स्पर्शपिधेरिव सुखा सनप्रिप्तथी । ला घेव जलहितीरे पत्ता परिवारसमुत्ता ॥ ६८॥ नस्वा प्रथिवीनाप स सार्थनाय स्वसार्थिक सनाथः । सह तीए आरुहिमओ पेराषद पषहणाणि लहुं ॥ १९ ॥ नीतानि सानि तेन च पछागमशहयोविप्तान्य पर्थे । नपणमणपषणषेगा चलंति इल्लोहलेणष ॥७॥ सा पण्मासीमासीद्रक्ता सप्ता च सार्थपे तमिन् । तो सस्स अस्थि यम् जहत्य नामो सुकंछत्ति ॥७१॥ देवरसम्पन्धेनोपहासिनी सुखरेण रक्ता सा । सह तेण रमा गुतं अहह ! महिलाण चवलप्स ॥७२॥ यता-"कल्लोलादपि बुद्धवादपि चलद्विशुदिलासावपि, जीमूता वपि मारतावपि तर तायार्द्धपक्षादपि । चित्रं चित्रमियं चला त्रिमुपने किं श्रीन ते शेमुपी, नैवं किं वलसा- तिर्ननु ननु स्त्रीजातिरस्यै नमः ॥७३॥" निनाज्य विनमूतं सार्यपति त विभाषयन्सीयम् । चितइ मारेमि इम जेण फर तेण पिससेमि ॥ ७४ ॥ स तु तशी निशीषेऽन्यदोत्थितः स्वतनुचिन्तयाऽऽशु तया । खित्तो मतो : जलाई पलहस्पिन पत्थरब पहा ॥७५॥ पता-"ज पित्ते पिंड ज नषि मुषिणेषि पिरिउ सफा । लीलाष ईण लीलावाषारो तमि कमि ॥७६॥" असती प्रतीक्ष्य ध पिरास्पोचेः पूर्वरुपी विपीदन्ती। रे घाई घार परिओ मह नाहो इस्प जलहिमि ॥७॥ तम्मवभषणतः लिनाः सर्वेऽपि सर्वसस्तमिह । सोहिंति नहु सहति म मढे रयण व गयपुनो ॥ ७८ ॥ असती सतीव तीन विलपन्ती नषनवैः किल विलापैः। भई उट्ठा मरणंठा कवास्स अहो! परा कहा ॥ ७९ ॥ सर्वेऽपि सकण्ठापास्वायवधापग्निषारणायास्याः । जति म अम्हाणवि कह मरर्ण काहिसि अफमा १॥ ८०॥ दुर्दैवदुर्ललितप्तः प्रतिकारमनई तस्तु सार्थपतिः। अम्हाण गमो सामी ता त ठाणे तुम घेष ८१॥ सपदि तप्तोऽकृतमीनं मौन वधतीव पहिरनीहस्वम् । मंतो हिडा सा पुण फणा सफठेण । गिदपासं ॥ ८२॥ दप्यो ततः सुकण्ठोऽप्यकुण्ठधीः शाव्यतोऽनया नूनम् । सिविलो जलहिमि पई कह अमह विलसए एष १॥ ८३ ॥ पिग या वृष्य दोध्यादेष भूप घ सार्पपप जहो। कह सा मह वसि होही को जाणा महषि किं काही? ॥ ४ ॥ एष विरक्तचित्तोऽप्ययं मपेनानुवर्तमानस्ताम् । साइणिगहपरिमो इव लिए कासे किमतंपि ॥ ८॥ अप सार्थपः पयोऽन्तः पतिता प्रमान कुत्तोऽप्यसौ फलकम् । पाबा दिवसेणं महल अपुवमिणपम्म ॥ ८६ ।। शुभकर्मणेष वेलस्कहोलैः प्रेरितः सफलकोऽसौ । सिंहलवीर्य पत्तो मुत्यो हो विषि- सेह ॥ ८७ ॥ पस्याः कृतेऽस्मि निकृतेः स्वामिद्रोहायकुलमपि कृतवान् । तीसे इम सहर्ष भणुरूप मा इम तीप ॥८८॥ यत्त'-"वधिमा निअसामी दिनाजीमंपि फिनए जस्सा ।कले गरूसमकम्न हा इत्थी सावि विह ॥८९॥" अस्यामप्यासक्त पिग्मां कामान्म्यमुरतममनसम् । काहिस्समिमाओ दुरतपाषाओ पावोऽई ॥२०॥ एष निर्वेदमवनयधैराग्येण सगुरोः पार्थे। परिघजिम पज निरषज पालए धीरो ॥ ९१ ॥ तान्यपि वदनानि तवा देवयशावागतानि तत्रैव।संकाए सफिटोमणमि घाओ अ पाएण ॥९२॥ तौकीरतो तत्रोपाने त मुनिम- पश्यतां सहसा । विम्मयविसायलखाकुठो जामो सुकठो तो ॥९॥ खस्य प्रकाश्य चरितं तस्य च प्रष्ट्या विवि रक्तचित्तोरसी। सम्म स्वामेह इम उसमचित्ताण परिणमिण ॥९४॥ तन्मिलित सा समपि त्यक्त्वा शहिप्तमना: प्रवाहणानि । तुरिमं पेराषित्ता पावा दीवत्तर पप्सा ॥१५॥ यावधीय समाप्यपत्रपा पैरिणी पणनीलम् । फाउं निरय पत्ता पछुपाषा पमुभष भमिही ॥९॥ प्रमजति म सुफण्ठोऽप्यकुण्ठवैराग्यसङ्गमोत्कण्ठः। ते वोषि वेपतोम सपत्ता ससि मुत्तिमपि ॥ ९७॥ नृपतिर्जयन्तसेनः सार्थपती प्रस्पितेऽथ शक्तिहत् । जा भूमिगिह गच्छर पिण तात न सरलनि॥९८॥ स ततोऽस्यन्तविहस्तः प्राह माहूप मधिसामन्तान् । पुत्रोण तेण हरिआ वामा मह अहह पचक्ख ॥१९॥ फोऽप्यस्ति धीरवीरस्तरसा यस्तो नितान्तदुरिती । आणे जेण तेर्सि पुण्हपि सिक्ख पपच्छेमि ॥ ३०० ॥ अप्रधानफैस्तैः सूक्ष्मेक्षिकया निरीक्ष्यमाणैस्तु । भूमिहरंतो फहमपि उपलद्धा तारिस सुरगा ।। १ ।। ते मुवते म सुविस्मयविपावदोलायमानमनसोऽय । सामि! सा पती देवे गुक्सक्सिा न किम् ? ॥ २॥ प्राह सुपो मा मकुश पतिते घात क्षते लवणपातम् । किं संपइ स्खलिउग्घार-
गेण लहु चिंतह उवाय ॥ ३ ॥ इत्यादि वदनेषागमत् क्षमाकामुको समुद्रतटे । पमणइ सजा सजह रेरे यह
णाणि स घेछ ।। ४ ।। प्रवहणसजीकरणप्रषणाः मोर्न वैपटिफेयम् । नो पा गधिमपुरिआ इमाणि पाहुका
लसत्राणि ॥५॥ पिममधि नरेशो निराशहवयोपरा महापौात् । पावेशि घोहि अहमवि पधक्स यंधि
ओम्दि कह? ॥ ६॥ आजन्म भूमिगृहस्थिताऽप्तिमुग्धा मया मयि स्निग्धा। इस तीए का किला घिरत्यु श्स्थीण
परिमाण ॥७॥ एष सशपविस्मयविपावनिर्वेदवेदनाषिपुरे । निवपवरे सुरमहिमो तर्हि चारणफेवली पत्तो
॥ ८॥ दृष्ट्वा दोऽभ्रवियुगपछिनिम त प्रमु प्रमुस भुषः । पणमिन तीइ चरिम पुष्ण सप भणइ सोऽपि
॥९॥ आफये तस्सकर्णस्तूर्ण पैराग्यपूर्णहत् नपतिः । पजिम सप्तमदिणे अमिमनाणो कमा सिद्धो ॥१०॥
तस्मापवि सा पातालसुन्दरी तारशी कृशीलाऽभूत् । ता एसा पणिमपिमा भरपिसा कह रह सुसीला ?
॥ ११॥ इति मन्त्रीपष: सुत्वा तत्त्वार्थपरास्मुखः क्षितिप आस्पत् । समिण किंतु इमा पाकवर पयरए
एच ॥ १२॥ तदिद फपर्ट प्रफटीक्रियता कथमपि कुशीलमुद्भाष्य । तं परिषग्न चउहिषि सचिवेदि पर्वचष
उरेहिं ॥१॥ ते सु पुराऽपि परस्त्रीलम्पटचित्ताः स्फुट नृपतिवेशात् । हिट्ठा हुआ दुद भलाविम खलु मिलीए
n१४॥ यत्वारोऽपि ततस्ते किशिन्मिपतः समागताः पमात् । सीलजलसोसणस्थ घरो परवानलप फुरा
॥१५॥से दिग्यरूपयेपा निजनिजबूतीमुखेन कामुफताम् । तीसे अपुरुषत्युप्पेसणपुर्षि पयासंति ॥१६॥ प्यात
पत्ती तु सती सा घिगिमान् मूगन् ममापि ये शीलम् । सीहिणिदुदं व अहो! पिछइति तुच्छमई ॥ १७॥
पता-"किविणाण घणं नागाण फणमणी के सराओं सीहाण । फुलबालिआण सील करतो धिप्पति अमुभाण? ॥१८॥" वीक्ष्य पतिपनमश्रावतोऽभूपतेझपमनर्थ । काममह निस्सकिय हिमपा प इमे अकषि ॥ १९॥ तदर्शयामि तेपां चमत्कृति काचिदिति विपिन्स्यैपा । परमं पूर्व पमण को नेहा एतत सुइयं ॥२०॥ किन्तु परपुरुपसा सङ्गतिमङ्गति कुलागनाना नो । साहूण वक्षसंगोष दिमाण प मनसंगोह ॥ २१ ॥ नवरं क्रियते सोऽपि हि ननु येस्माप्पेत याचितं वित्तम् । उछिट्टपिटु पाहुनेहलोहमओ मुजए मत ॥ २२॥ तद्वित्तलक्षसहितः स्वहितेनुर्यमुपैति सदुपैतु । सो मुरलो ए पंचमिजामिणिजामंमि पठममि ॥ २३॥ दूतीभिमतुरैव धतुरोऽप्या- कारयचतुर्याम्पाम् । फारेर अ अपषरए संख्यखबाइसामग्गिं ॥ २४ ॥ प्रपमा प्रथमे पहरे कृतार्यमानीव निशि च पचम्पाम् । तर्हि घिनु विप्तसपस पत्तो पामाणिो तीए ॥२५॥ गोपरि पल्यरेतन्सुव्यूतेगुकेन पिहिते पर जाप नियिट्टो छिट्टो हिहा परिमो मो ताव ॥ २६ ॥ एषमपरेऽपि यामत्रयेण तत्र प्रयोपि विनिपेतुः । असमंजससमाण भसमजसमेव किल मुत्स ॥ २७॥ से सिकतिले निपतिताः सुफोमलेऽचिन्तयलियतमनया। विशिमो वयाइ मुट्ठाण अहिभगो न अम्हाण ॥ २८ ॥ ते तत्र पस्पे स्वकर्मणा निपतितास्तु नरक इप । ही नीहरिसमसका विपिएं हिअयमि भूरति ॥ २९ ॥ तेपामेषा व्यरफपबुशरावेण कोद्रयान्नादि । निष ध नीरकरगं देह व्याए पालुहिआ ॥ ३०॥ सुधिया तया पहुदिनैः शनैः शनैयुक्तिवहनैस्तेषाम् । विजेण व निग्गमिओ मयरोगो अंतरगोपि ॥ ३१ ॥ पण्मासीमासीना वीनास्ते इन्त! तत्र वित्रस्ताः । जीयंतावि मया इष घिद्धी विसयाण तहाए ॥ ३२ ॥ यत-"विपस्य विषयाणां प रश्यन्ते मापनारम् । उपमुक्त पिपं हन्ति, विपयार स्मरणादपि ॥३३॥ चक्रे पिषेण नीलखमानं कण्ठे महेशितुः। विपर्यस्तु तववाद, कृतमेपामहो। महः ॥३४॥" पिषीनापः पापापसिषरमत्यर्पिन प्रमध्याप । सारं पितु पत्तो सपुर सह अणिमसचिवोपि ॥ ३५॥ निजम जितेन च धरित तया च तस्सचिवविश्वायलिलम् । लहु जहवास पुत्स सम्म पिम्म इम हि घुर्ष ॥ ३६॥ तेषा शुईि कामपि विलोक्यमानोऽप्यनामुवंस्तु मपः। हसिउं पर अजिसं तुम निमतेसिपि न मोड ॥३७॥ इपि तावचनेन ततस्तेनापि निमश्रितः सिर्दयितः । कामपि सुर्दि तेर्सि शह हि लहिस्संति हरिसेइ ॥ ३८॥ वणि जोऽस्प रहे किपत्ती सामग्री परिजनेन कियता च । मह गमणमुचिभमेन नास पेसइ घरं राया ॥३९॥ गस्वाम- गप्तमरोऽपि मो मोषाच वाचमिति मेताका सामग्गी घूमोषि तस्स गेहमि नहु भस्पि ॥४०॥ तद्विस्मिता स सपतिमिन्तयति किमेतदमृत ! यद्वा । पाहुपरिवारो मच गणिसं किं हवा पिच्छे ॥४१॥ अप सा महा तपस्विम मास्थिधर्मावशेषवपुपस्तान् । पमणा भो भो। तुजम कडेमि करे जा मणिम ॥ ४२ ॥ यदि तु मदु- कादिसरस्करिष्यपेपदापि तत्पुनरिौष । पफ्धेविसं तोते मीमा सब पचति ॥ ४५ ॥ सा तांस्ततोऽन्पकपा दिव गुप्तिहाइदिः समाकृष्य । हावि रत्तपणचवणेवि पोई सांग ॥४४॥ तान् यक्षानिव साक्षादक्षा न्य भार्वितान् विकचकुसुमैः । ठापिन निमगिहमले मणे मप्पेह ज मग्गे ॥४५॥ मन्यस पश्यता पुनरीष बझुर्निमेपमात्रमपि । पब्रिहिए जहा तुम पण सित्मार मुचेमि ॥ ४५ ॥ उपवेति मिनभवनकारिनिर्मा पितां रसवती सा। पहमक्खमुलसम्म पहुमाणापेइ तप्पासे ॥१७॥ अजिता प्रमुदितचिसस्ततः क्षितेः कान्त मगमदासातुम् । तसो सो यहुमुत्तो संपत्तो प्रति सम्भवणे ॥४८॥ अथ मननोवकासनभाजनपदुमक्ष्यमो ज्यशाकादि । ज ज तहिं जोरजातंत अप्पति से अक्खा ॥४९॥ भूमान् संमुखसमन्यपपरके किश्चिवन्ध कारेऽसौ । ते जसे सपिक्सा पपक्से कप्परुपले ध॥५०॥ पोतेऽर्पितपितरणवक्षा यक्षा भवन्ति मनपने । तोह होमि कयत्यो पस्थिमसत्यसिद्धीए ॥५१॥ इत्यादि तदेकान्तखान्सा कान्तः क्षितेः सचिषशुद्ध । मामपि पिम्हरतो भोअणमपि कुणइ सुन्नमणो ॥५२॥ मुक्कोत्थितम पसामरणायैः सत्कृतनपा स्यपस्या सो मग्गा से जक्से बहुउपरोरेण वीणुष ॥ ५३ ॥ मन्त्र्यप्यजल्पद जिता माग वपिताशिक्षितः क्षिप्तीन्द्र मिह कह पत्पिमं न दिइ पिसेसमो निययसामिस्स ॥५४॥ या सर्व स्वामिन् ! स्वामिन एवेवमत्र किं वाच्यम् । पाधारह निअगेहे से सपा व पेसिस्सं ॥ ५५॥ किन्तु चतुर्मपान्तः प्रक्षिप्योपदीकरिष्ये तान् ।ता पुण महा मरेर्ण सहा उग्यासिमवाओ ॥५६॥ इत्युक्तिता प्रकाम मीतः क्षितिभूलगाम निजधाम । तेणषि तहेव तुरिम पिले ते पेसिआ घउरो ॥ ५७॥ यावत्पर्पवि होवुद्घाटितवासुपस्तु मञ्जूपाः । ता पिण्ड विकराले ते किल ककालयेाले ॥५८॥ किवियतः किनिद्विस्मयतः प्रीतितच किश्चिदयम् । खणिमणिमिसिष अणिमेसनयणो ते पिकाए घउरो ॥ ५९॥ स निमेषोन्मेपशुपमलयपुपस्तानषेश्य मानुपषत् । उल्लसिमकोउदल्लो युष्ठापा भो तुमे ए के ? ॥ ३०॥ ते शीलषप्तीमणिर्मिया समाया दिया च न वक्तः। कहमधि सम्म अवलोमणेण
उपलपिम्प रमा ॥ ११॥ विस्मयविपावसम्बाप्रीतिभृता भूमृताऽप ते पष्ठाः । लजंताधि सघ साइति जह
हिम युक्त ॥ १२ ॥ यादग्महासती प्रति चिन्तितमचिरेण तारशमवापि । गहिलो पूर्ति हेलि पक्सिषद भरेर
पुण अप्प ॥ १३ ॥ सत्मभूति शीलपल्या प्रशशसुः कौशलं ष शीलकसाम् । निवसचिषा अषि अहवा सला
हणिला न सा कस्स? ॥१४॥ वपुपाऽपि सुपुष्पाल विश्वशील ततोऽपि वचसा थ। मणसाविहु तप्पालणमिमं
तु सोउत्सरं परिमं ॥ ३५॥ महिमा तया महीयान् परीक्षया दीक्षयेव कोऽप्यस्याः। जाभो खलु जतणामो कणय
पणिसं हवा दित्त ॥६६॥ भूपसचिवैः सा क्षमिता पन तदीय प्रदाय परियोज्य । तेषि परदारनिअम कारेइ
अहो! सईई पहो ॥३७॥ अप प शुमपोपिधोप घमघोपं सुगुरुमागत तत्र । सपिओ अजिनो दिम पिभाइ
पुणे पुषमप ॥ १८॥ ऊचे प चतुर्यानी घनी मनीपी पुराऽस्ति पुष्पपुरे । सुष्ठसो अलसो पावे सुजसा मुजसा :
प तस्स पिया ॥ १९॥ कर्मकरी तनेहे दुर्गा दुर्गा च दम्पती भद्रो । सिमपंचमीइ साहुणि पासि सदुग्गा
गपा सुजसा ॥ ७० ॥ ज्ञानावि प तस्कृप्तमेश्यामाक्षीस्मपर्सिनी दुर्गा । किंतु सिमपचमीए फल इमा मणेइ
भाषिउलं ॥ ७१ ॥ पत:-"इह पुस्थपाइ जे पस्पगंधकसुमधएति अवति । रोमंति ताण पुरको नेवज वीषय
विति ॥७२॥ सत्ती फणति तव ते हुति विसुद्धबुद्धिसंपन्ना । सोहग्गाइगुणहा समुपपं च पाविति ॥७॥"
धुर्गाऽप अगौ भगवति। भाग्यवतां भवतिधर्मसंयोग मनहारिसाण कहिं पुण तहावि जासत्ति तं काई ।।७४॥
स्यागस्तपम शक्या शीत तु मशीसमास्मचित्तशम् । इम सीखिस्स सीलपि निम्मल परपुरिसचाया ॥७॥
माप्य पर्वस सपु निज पतिमपि नियमान कामयिष्यजाम् । इस परिषजिम अग्निमसम्मत्ता सा गया सपय ॥७॥ प्रासमपूर्व सर्व प्रेमपदे किल निषेचमेकपदे । इस निमपणो तीए परिषानं पक्षिम निअय ॥७७॥ सोऽपि प्रशसनपरस्तचनावन्यसर्ववनितानाम् । जापजीपं घमा पसु संग पिआएवि ॥ ७८ ॥ तनियमाराधनतः क्रमतः सम्यक्त्वमापिषान् सोपि । दीवानो इष वीवो घम्मामो जायए घम्मो ॥७९॥ दुर्गा च निसर्गाधिक धर्मरुधि नपञ्चमी तपसा । तरिणवित्तीइ सुम पूमती पालए सम्म ॥ ८० ॥ इत्याराध्य सुषमं सौधर्म तो च्युतौ च ततः । पुग्गजिओ तुममजिमो जाओ दुग्गाइ तुम पिआ ॥४१॥ प्रागज्ञानाराधनयानया मति- सानफोशल लेमे । पुषभयम्भासेण य सील मि इमा मुमाया ॥ ८२॥ यत्मागस्या पचनासर्म कृतवान् भयास्ततोऽत्र भये । पहुइलिपइहाई पर मुहेण तुर माया ॥ ८३ ॥ मुस्वेति जातजातिस्मृती उभी दम्पती प्रतीस्य तपा। साइप्ति नाह! तुह सारिमं फुलं विट्टमम्हेहिं ॥ ८४ ॥ आम्पत् मुमुक्षुमुल्योऽप्यहो! फल वेशशी लतोऽप्येषम् । नाऊण सघसील सीलह पपश्चगहणेण ॥ ८५ ॥ आसमतो ततस्तो घमगुणामलोकमितवन्तौ । तत्तो पास निम्मलसील सीलिनु मुत्तिमषि ॥ ८६ ॥ इति शीलवतीनिदर्शनादसतीदुम्भववृत्तगर्भितात् । उमयोः किल मार्गयो सतामुचितो योऽत्र स एव सेव्यताम् ॥ ७ ॥ ।। इति तुर्याशुपते शीलवतीवषम् ।।
उक्त दुर्यमणुमत, सम्पति पञ्चममाह- इचो अणुवर पचममि आयरिअमप्पसस्थमि । परिमाणपरिच्छेए इस्थप्पमायप्पसगेण ॥ १७ ॥ 'इत्तो' इति, परिग्रदो द्विपा-पाचोऽभ्यन्तरम, नामो-धनधान्पाविरभ्यन्तरो रागपादिः, अत्र माना धिकारस्तथैव च पाण्या-'इता' सुर्याणुमतानन्तरं वक्ष्यमाणपनधान्याविनवविधपरिग्रहपरिमाणलक्षणे पश्नमेऽणु व्रते यवाचरित लोभादिनामशस्तमाघे सति, कस्मिन् विपये ?-परिमाणपरिमोदे-गुदिपा स्वीकृतधनधान्या- दिममाणोसरने अप्रेस्यादि पूर्ववदिति ससदशगाथाः ॥ १७॥ अस्यातिचारपत्रक प्रतिक्रामति- धणधन्नखित्तषरयु रुप्पसुपने अ कृविअपरिमाणे । दुपए चउप्पयमी परिकमे० ॥ १८ ॥ 'पणपति, भीमद्रयाहुकृतवशवकासिकनियुक्तौ ग्रहिणामर्थपरिपहो घान्य १ रस्न २ सावर ३ विपद :- पतुष्पद ५ रुप्य ५ मेदास्सामान्येन परिषो विशेषेण तु तहतमेदैमतुःषष्ठिविधः प्रोक्ता, तत्र धान्यानि चतुर्षि शतिर्यया-“पन्नाई चवीस जप १ गोहुम २ सालि ३ वीहि सहीम ५। काष ६ अणुमा ७ कग ८ रालग ९ तिल १० मुग्ग ११ मासा १२ य ॥१॥ अयसि १३ य हरिमंथ १४ तिपय १५ निप्फार १६ सिलिंद १७ रायमासा प १८। इक्खू १९ मसूर २० तुपरी २१ फलस्प २२ तह पाय २३ कलाया २४ ॥ २॥” एतानि प्रापः प्रसिदानि नपरं पष्टिका-शाछिमेदाः ५ अणको मणिपण्याल्या धान्यमेवा इति मसाभपात्ती यद्वाणुका युगन्धरी इत्यपि कापि दृश्यते ७, अतसी-प्रतीता १३ हरिमन्या:-कृष्णचणकाः १४ विपुटको- मालषके प्रसिद्धो घान्यवियोपः १६ निष्पावा:-बल्लाः १३ सिलिन्दा-भकुष्ठाः १७ राजमाषा-चपलका १८ इक्खा-परहिका संभाम्पते १९ मसूरतुपरीधान्यद्वयमालयकादौ प्रसिद्ध २३ कलायका-वृसचनका २४ । रनानि चतुर्विशतिर्यथा-"रयणाइ पउदीस सुषम १ सउ २ तष रयप ४ लोहाई ५। सीसग ६ हिरण्ण ७ पासाण ८पहर ९ मणि १० मोसिस ११ पघाल १२॥१॥ संखो १३ तिणिसा १५ गुरु १५ चंदणाणि १६ वस्था १७- मिसाणि १८ कछार १९ । तर धम्म २० दंत २१ वाला २२ गधा २३ दघोसहाइ २४ ॥२॥" प्रसिद्धा न्यमूनि, नवर रजत रुप्य हिरण्य-रूपकादि पाषाणा पिजातिरस्नानि मणयो-जामानि तिनिसो-वृक्षविशेषः अमिलानि कर्णाषमाणि काष्ठानि-मीप|विफलकादीनि धर्माणि-सिंहादीनां वन्ता गजादीनां वाला:-पम- र्यादीनां दम्पोपघानि-पिप्पत्पादीनि, स्थावर निघा, द्विपद व विधा, यथा-"भूमी घरा य तकगण तिषिद पुण पावर भुणेअध। चकारपद माणुस पुषिद पुण होइ दुपय तु॥१॥" भूमि:-क्षेत्र गृहाणि-प्रासादातरगणा- नालियोधारामाइति त्रिषास्यापर, पारपद्य-गव्यादि मानुपं-चासादीति द्विषा द्विपद, चतुष्पद वशधा, यथा- "गापी महिसी उद्दी अय एलग आस आसतरगा य। घोरग गरह इस्थी कठप्पर्य होइ वसहा उ ॥१॥" एते मतीता, नघरम् अभ्याः-पालदीकादिवेशोत्पला जाण्याः अजाया घोटका अवतरा-सरा नानाविधमपि सत्यमेकमेय पया-"नाणाविहोषगरणमेगविह कुप्पलक्षणं होह। एसो अत्यो मणिमओ छषिद घउसहिमेमोउ । ॥१॥" चतुःपष्ठिभेदोऽप्येप नषविधपरिग्रहेन्तर्मपति तेनातिचारानुलोम्याविना नषविष एथात्र वर्शितो, यथा-'घणपन्नति, तत्र घन गणिम १ घरिम २मेय ३ पारितोय ४ भेदाचतुर्षा, यदाह-"गर्णिमं जाईफलफो फलाइ धरिम तु फकमगुणगई । मेम चोप्परलोणाइ रयणवस्थाइ परिज ॥१॥" धान्य पतुर्विशतिपा- नन्तरमुक्त सप्तदशपाऽपि स्याए यस:-"साखि १ ज २ धीहि ३ कदव ४ रालय ५ तिल ६ मुग्ग७ मास ८ घयल : पिणा १०॥ तुपरि ११ मसूर १२ फलस्था १३ गोहुम १४ निष्फाप १५ अयसि १६ सणा १७ ॥१॥" अपया पान्यान्यनेकविधानि तसदेशमसिदानि, वक्ता संसक्तनियुक्ती-“कृसिणाणि म पठसठ्ठी फरे जाणाहि एगतीसं घ । नष घेष पाणपाई तीसं पुण खजया हुति ॥ १॥" पयलक्षणयोर्षनधान्पयोरतिक्रमोऽतिचार, अपमर्थ -पनघान्यस्य स्त्रीकृतप्रमाणास्कालान्तरादिनाऽपिकीमतस्याषमर्णादिमियस्याप्रेतनघनपान्यविक्रय पावत्सद्वारे एव स्थापनेन समर्पलम्यस्य पसनद्वारादिना स्त्रीकारेण स्पूलमूहकादिवन्धनेन पा पनपान्पप्रमाणाति कमरूपः प्रपमोऽतिचारः१, क्षेत्र-सस्योत्पत्तिमिस्तव सेतुकेतुतदुभयात्मक निधा,तपारघाविमलनिष्पापसस्य सेतुक्षेत्र १ जलनिष्पापसस्य केतुक्षेत्रम् २ समयजलनिष्पापसस्यमुमयक्षेत्रम् ३, वास्तु-गृहमामादि, तत्र गृह प्रिषिय-पात १ मुष्ट्रित २ खातोति च ३, सात-भूमिग्रहादि १, उष्तिं प्रासादादि २, खातोकित भूमि ग्रहस्योपरि ग्रहादि ३, तयो क्षेत्रवास्तुनोरेकाविपरिमाणे कृतेऽधिकाभिलाषावासमक्षेत्र ग्रह वा गृहीत्वा व्रत भन्नमयात्पूण सहकरखकरणापं वृत्तिमित्यायपनयनेन क्षेत्रवास्तुप्रमाणातिकमरूपो मितीयः २, रुप्य-रजत सुवर्ण-कनक तयोः कृतप्रमाणादाधिक्ये पत्नीपुत्रादिभ्यः प्रदानेन रूप्यसुषर्णप्रमाणातिक्रमरूपस्तृतीपा ३, कुपितं कुप्य-रूप्यसुवर्णव्यतिरिक्त कांस्यलोहतासूत्रपुपित्तलसीसकमुशासषशफाष्ठहसशफटशस्त्रमशक मश्चिकामसूरकादिग्रहोपस्कररूप तस्य सस्मयादिप्रमाणाधिक्ये स्थालकचोलकादीनां नियमितसल्याकरणा स्थूलस्वादिविधापनेन कुप्पममाणातिक्रमरूपम्चतुर्थः ४, द्विपद पतीकर्मफरफर्मकरीप्रभूति हसमयूरकुकूटशुकसा रिकाचकोरपारापतमभूति च चतुष्पदं गोमहिष्यादि वशविघमनन्तरोक्त द्विपक्ष चतुष्पवयोम्ब गर्मस्य पहिरवश्य- स्वावगणने द्विपदचतुष्पदप्रमाणातिक्रमरूपः पनमः, यदा घनघान्यवत् क्षेत्रषास्वादीनामपि चातुर्मासिका- विनियमसमात्याचवसरेग्हमेतलास्याम्पतो नान्यस्य देयमित्युक्त्या परनिश्रया स्थापनादिनाऽतिचारता भाष्या ५ शेप माग्यत्, विवेकिना हि मुल्यवृत्या धनधान्याविनषषिषपरिग्रहस्थापि प्रात सतः किपस्सस्क्षेपसप परि- माणं प्रसिपत्तष्प, तदशकाविष्णपरिमाणमपश्य विषेय, तस्य पथास्वाभिमाय प्रतिपत्तिसम्मषेन सर्वेपी सुकरवाए, यत:-"मज्ञानविधेफनिर्मलषियः कुर्वन्स्यहो। दुष्करं, यन्मुनस्युपमोगभाज्यपि धनान्येकान्ततो निम्स्पदा । म प्राप्तानि पुरा न सम्मति न प प्राप्ती समस्ययो, वामामात्रपरिग्रहाण्यपि षय प्याकुं न तानि क्षमाः ॥ १॥ ननु गहे द्रष्यशतस्यापि सन्देहा, परिग्रहपरिमाणे तु द्रम्पसहस्रलक्षादिप्रमाण प्रतिपयते एव घेणादिसम्मवाको गुणस्तस्य १, उच्यते, इच्छाद्धिः सर्वदा सर्वेषां सांसारिकजीवानां प्रागप्पस्त्येष, तथा य ममिराजर्पिः-"सुवण्णरुप्पस्स य पपया भषे, सिमा हु फेलाससमा असखया । मरस्स सुखस्स न तेहिं किंचि, एणदु जागासमा अणतिया ॥१॥"इयांस्तु विशेष-अन्येपामिणदिरमतिहतप्रसरा इग्णापरिमाणक संस्तु स्वीकृतपरिमाण यामदेष, अधिकेापास्तेन निपिदत्वात् , यथा २ चेच्यया आधिक्य सथा २ दु:स्वस्यापि, बालस्येमणमूलस्थात्, उक्तब-"भव्य ! दुखमयासोऽय, किमामाति भषस्तष। यच्णतुलिस दास्य, न पुनर्स भ्यते मुघा ॥१॥" पन्ते हि गहे सुस्पेन निर्वाऽप्यधिकाधिकघनार्जनाशयाऽनेफलेशानिरन्तरमनुभयन्ता, यता-"ये गुर्गामटवीमटन्ति षिकट कामन्ति धेशान्तरं, गाइन्ते गहनं समुद्रमतनुक्लेशा कृर्षि कुर्वते । सेवन्ते कृपण पर्ति गजघटासंघहासंचर, सर्पन्ति प्रघन पनाभितधियस्तालोमविस्फूर्जितम् ॥ १॥ नीचस्यापि पिर पनि रचयन्यापान्ति नीचर्नति, शत्रोरप्यगुणात्मनोऽपि विवधत्युथैर्गुणोत्कीर्तनम्। निर्वेद न पिनि किशि वकृतस्यापि सेपाकृत, कष्ठं किं न मनस्विनोऽपि मनुजाः कुर्वन्ति विप्साधिनः । ॥२॥" पवमभिलषितपनत्वेऽपि तद्रशास्त्रमतिष्ठामापभीष्टमीसंयोगकामितकाममोगापाचाया तत्प्राप्तावपि सिद्धरामजपर्सिहमपादिवत् पुत्रा घपल्याशया तदुस्पतावपि तखीवनसद्गुणाभ्यारोपणप्रतिष्ठामापणसुकन्यापाणिमहणतत्पुनसन्तण्याचाशया तभावेऽप्पपिकाधिकाधिपत्याचाशया प्राकृतसुकृतैरभिमतसर्वाङ्गीणसंयोगमुत्तेऽपि तम्मे तदषियोगरोगजराम रणायभाषाशपातः सर्वदापि दुःसिन एव, अत्र संग्रहलोका-"ईप्सितभनातिरक्षामतिछितिस्लीमुताभिप घ्यायलय सुतादेषणः सुखनिर्यादेऽपि मैव सुली॥१॥" परिमहस्य भ्यस्तरत्वेऽपि खस्पातरमेष पनि कल्पोपकारि, शेषव परोपभोग्यमेष, केवल तख चिन्तायाकुलस्वातुपर्णादिनानामुत्रापि दुरसैकहेतु, पता- ।
"गोशतादपि गोरक्षीर, मानं मूढशतावपि । मन्दिरे मशकस्थान, शोषः परपरिप्रहः॥१॥ देपाससी प्रपरयो-
पिपायशदा, शप्यासनं करिवरस्तुरगो रयो वा । काले मिपनियमिताशनपानमात्रा, राज्ञः पराक्पमिष सर्व
मषेहि शेपम् ॥ २॥" परिप्रहस्य स्वल्पस्वे च खल्पचिन्तानियवादयो गुणाः, पता--"जह २ अप्पो लोहो
जर २ अप्पो परिग्गहारंभो । तर २ सुइ पहा धम्मस्स य होइ संसिद्धी ॥१॥" समाविण्यामसर निरुप्य
सन्तोपपोपायैव यतितष्य, सुखस्य सन्तोपमूसखात्, भणित च-"आरोग्गसारिस माणुसत्सण सबसारियो
धम्मो । विना निष्ण्यसारा सुहाई संसोससाराई ॥१॥ यदि यत्रैव तत्रैव, यथैव च सय थ । रतिं स्व
चित्स! पासि, नासि दास्थस्य भाजनम् ॥ २॥" सता सन्तोपसेन्तुषन्धेन लोभमदाम्भोधिमुखेलतया प्रसरन्त
विनिवार्य स्वीकार्यमेततं यथाशक्ति सम्यक प्रतिपाल्य ब, प्रत्या पुनः पुनः स्वनियमसरण ययाऽवसरसम्भवं
सत्संक्षेपणाविना, अथ स्वीकृतपरिमाणावनिधनधान्पादिसमृदिसम्भवे किं विधेयभावेन, उच्यते, स्वीकृत
परिमाणावधिक धनावि पचनुत्पद्यते तसत्सर्व धर्मव्यये एष नियोग्य,न तु व्यवसायमोगादी, एव च म कमि
देततस्यातिधारः, वानाविमुफ्तारापनेन पञ्चलायाः कमलापा नियन्त्रण कृत स्यात्, यदुक्त नेपधेऽपि-"पूर्ष
पुप्पषिभवम्पयपहाः, सम्पदो विपद् एवं विमृष्टाः । पात्रपाणिकमलार्पणमासा, तासु शान्तिकषिधिषिधिवष्टः
॥१॥” तदेवमेतद्वतस्यात्रापि सन्तोपसौश्यलक्ष्मीस्थैर्यजनप्रशसादि फल परत्र तु नरामरसमृद्विसिमावि,
अतिसोमामिभूततया चैतन्तस्यास्वीकृतो पिराधनार्यावा वारिअवास्यवीर्भाग्यदुर्गप्यावीत्यष्टादशगायाः॥१८॥
अत्र घते धनभेटिदष्टान्तोऽयम्-
भीकाशमपुरे प्रावस्काशनामुतेऽभवत् । प्रकृया सुन्दर श्रेष्ठी, सुन्दर सुन्दरीपतिः ॥ १॥ सजनान-
न्वना मीमान, धनः भेष्ठ्यस्य नन्दनः । घनमीय वधूस्वस्थ, धनसारावया भुताः ।। २॥ पितयुपरते चिन्ता,
धनस्याम्दनार्जने । गुरौ सत्येष निमिन्ता, शिष्या भूस्याः सुताः स्नुपाः ॥३॥ सोऽन्येधुनिजविसस्याशेप
सिट लेम्पकम् । यावता मवनपतिष्ठफलक्षाणि जसिरे ॥ ४॥ तत्रापि पचपधाशस्ममिताः पूर्वजार्जिताः ।
पत्वारिंशचतुर्युका, लक्षाः पिचार्जिताः पुनः ॥५॥ स ततस्सर्फयामास, लक्षमेक भवेयदि । स्वसौपे निषे
कोटीप्पज कोटीशवतया ॥ ६॥ ततोभ्यर्थ तवर्ष स, म्यवसायाननेफशः। पकार मस्सरमान्ते, पुनलेख्यकम-
क्षत ॥७॥ यापत्तत्तापदेपेक्ष्य, पप्यावयामलुम्पधी । म्ययो भूयान मुषमेत फिम्भिाधे धनम् ॥८॥ म्पय
ततोऽप सरमिप्प, निर्यप निजधाम्यपि । महाकृपणवत्सस्सी, जीर्णवासाः कवनपुर ॥ ९॥ पिर वरिखवास,
सकम्पोऽपि सोमवान् । पन न स्वधिकीमत, कीलित तु फकर्मणा ॥ १०॥ भूयोऽध्यायदय मूत्रि, भक्षयन्ति
भुवं पनम् । पणिकपुनावयचौरास्तस्कर्वे स्वयमुपमम् ॥ ११ ॥ ततोऽषमस्म सोऽस्यन्तप्रवासशसम् । स्त्रय
ययौ पणिज्यामप्रमाणक्रयाणयुक ॥ १२॥ धनलक्षार्जन काइन, लम्पसभः क्रमेण सः । तर्पोत्कर्षाद् म्पय
हापरतरं प्रजन् ॥ १३॥ मम्तार्जितवित्तम, तुष्टचित्ता खवेश्मनि । प्राप्तः शुभाव औरोपद्रव कुम्भव
जवात् ॥ १४॥ तता कलत्रपुषापा, सकलै। कसहायितः। सर्वेपामप्यनिष्टोऽभूरिलोमान किं भवेत् ॥१५॥
यफम्-"अतिलोमो न कर्सन्यो, लोम नैय परित्यजेत् । अतिप्लोमामिस्तस्य, पक भ्रमति मस्तके ॥ १६ ॥" लेस्यकेच मते विसं, स्वातपूरितनीतितः । तापवेषाभवाग्यायस विस यतः स्मृतम् ॥ १७॥ ततोऽभ्यासी वसौ दुर्षीर्घरिभ्यन्तर्निधानषत् । निघाय स्वधन भूयो, घन भूयोऽर्जिताऽस्पषो ॥१८॥यथा न किचिचौरादिगो परे संघरेत् फचित् । विचिन्त्यस्यन्यवा श्रेष्ठी, क्षणवार्दै पुराहहिः ॥१९॥ पुत्रावेरप्यविज्ञात, घरान्सय॑स्य यततः। सार सार निज सार, प्राग्यत् प्रस्थितवान् प्रिये ॥२०॥ युग्मम् ॥ तच धूर्तन केनापि, ज्ञात खात च भूतलम् । आत्त घ जात्यरसादि, कपरक्षेपपूर्षकम् ॥ २१ ॥ प्रमूततरलाभेन, ममततरवस्मयुग । प्रमूतहर्पः सोऽप्यागात्, प्रभूतसमयानुएम् ॥२२॥ यावद्रात्री तत्र गस्था, स्खनित्वा च तवैक्षत । तावस्कफरफास्ता, वीक्ष्य पैलक्ष्पमीयिवान् ॥ २३ ॥ पस्तूनां पिक्रये लक्षा, नवप्तिस्तु नवाधिकाः । आसन् पलाशे पत्राणि, श्रीण्येवेति स्थितियतः ॥ २४ ॥ फस्पाप्पषिश्वसन सर्व, व नीस्वा सह सोऽन्यदा । प्राप्तो थिवेश क्रमशः, श्रियमार्जयदीप्सिताम् ॥२५॥ कृतार्ष मानी स महासाथै सार्धेशलीलया । प्रत्यागछस्तु लुण्टाकैरपिट घरटैमैटेः ॥ २६ ॥ सार्थाशिलण्व्यमानाच, नष्ट्वा ययशावयम् । कथशिशिरगाध्यापकरादिव कुरकः ।। २७ ॥ शून्येऽरण्येऽप्यविश्राम, ग्राम प्राम क्रमा सः । कृतपार्श्वस्थसद्रलयतः खगहमागमत् ॥ २८ ॥ तेषां त्वमवरताना, विक्रयान्यक्रयादिना । सायवेवाभव प्रष्य, तस्य हर्पषिपावत् ॥ २९ ॥ एष लोभाभिमूतोऽसौ खकोटीपूरणेच्या। क्रियासमभिहारेण, थ्ययहारेज 'भषत् परः ॥ ३० ॥ कथञ्चिदपि नाशाच, नेपावत तद्धनम् । न चोद्वेगमगावेपोऽप्यहो? तृष्णाप्रहो महान् ॥ ३१॥ व्यचारपनिर्षिचार!, सोऽन्यता सि पात्रया । मम चिन्तिप्ततिः स्पाचिन्तापूर्सिम कर्हिषित् ॥३२॥ स्थानान्तरविशेषेण, यामाग्यानि फलन्स्यपि भीजस्यापि हि निरपती, र त्रिभुषोऽन्तरम् ॥ ३३ ॥ किश्व रक्षाकरः सेष्यमानो रवान्यनेकशः । यनाद्विनाऽपि दत्ते वाक, सुस्वरक्ष्याणि तानि च ॥ ३४ ॥ एव षिमाम्प सर्यस्थमावा- पोवधिपात्रया । सांयाधिक धामात्रैर्यानपासचाल सा॥३५॥ रमदीप समासाप, स क्रमाक्रमादिछ । माज्ये पथावाणिज्पे, नैककोटीः स्वमा मार्जिजत जयत् ॥३१॥ मर्माविस्थकदुकर्मचकितच म्पपिन्तयत् । पोतानां जानुभिभा), मूलस्वस्थापि संशयः ॥ ३७॥ रखमेकं फोदिमूल्य, मममध्ये सिपामि तत् । यथा प्राऽपि विघुरे, एषे कोटिवलं गहे ॥ १८॥ एवं विधार्य स्वामूरू, स्लप धैर्याद्विवार्य सः । रन सपन सोप्य, पषले खायले पवान् ॥ ३९ ॥ मा भूत् मक्रममङ्गोऽत्रेतीप दुर्वातपाततः। ममाः सर्वेऽपि पोतास्ते, पर्पटा इष मुशितः ॥ ४०॥ तृष्णाविरबनानीप, बप्पु फसकमाप्य सः । दशदिन्पासास्तीर, सहमानो महास्यपाम् ॥१॥ मूगिता पतितस्तत्र, तीरे मीरेपितुः पम् ! एजिजीव क्रमेणैप, सायुपि मृतिः कुतः ॥४ा मानसीमय शारीरी, म हात्ति दासही पहन् । सोऽयम्भ्रमीवरपानी, पुलिन्द्र र मन्दधीः ॥ ४ ॥ तवलमजीपथ, जीवन मेश्येण रपत् । भूयसा रंइसाऽप्यागात्, भ्यसाउनेहसा गाम् ॥ ४॥ द्रष्पनाशाविधाना, सहरेऽपि मुमुद्रित । ऊर्जन्तापितानातकोटीशो भविताऽस्म्यहम् ॥४५॥ विचिन्त्येति स तद्रम, सरमः कृष्ट्वाऽतिकष्टा धाः पर्शयामास, मूल्यापातुल्पपीजपाम् ॥ ३॥ पुग्मम् ॥ सवैरपि तवा तस्तस्कम्मेपेरितरिम । लक्षाणां नषनवसिरेव तन्मूल्पमोच्यत ॥ १७ ॥ यत्तस्य कोदिमूल्यस्याप्युष्णोर्वन्तर्निवासता तेजोऽहीयत मूल्य च, मूल्य हि महसा मणे ॥४८॥ कोट्याशाकुहनाचैप, खेदमेदखितामधात् । ध्यौ च विगि यताशावेशाकोव्यपि नाजनि ॥४९॥ यद्वा मम पणिज्यायामिन्यायामिय हिंसया । प्रत्युतानर्थ एवा भूभायः कोऽपि तु सिद्धवान् ॥५०॥ तापायान्तर पझ्यामीति चिन्तातुरं घिरम् । शाखा घूसों धातुवादी, कोऽ प्पपादीसमन्यदा ॥५१॥ पिघासि मुघा चिन्ता, मुघा खेद दधासि च । श्रेष्ठिस्तषेष्टमाधाम्ये, घातुर्वाद सावतः ।। ५२ ॥ आप्तोक्तमिव तत्तत्व, मन्यमानस्तदुक्तिप्तः । समग्रां पातुसामग्रीमन्यग्रीमतहह्मघात् ॥५३॥ स ततः कृत्रिम ऐम, कियशिर्माप मायया । परावर्पयसम्म, परीक्षार्थमकृत्रिमम् ॥ ५४॥ चतुष्परीक्षाषीक्षा तस्तुष्ट अल्पप्यमन्यत । समाप्तमेष सोऽप्पा, ताटक स्वर्ण पशु न्यधात् ॥ ५५ ॥ हृपत्वपसानिवाखण्यान, स्वर्णवण्ठानस्लण्यमुप्त् । राशीचक्र श्रेष्ठी, प्रत्यह मूग्रहान्तरे ॥५६॥ कोऽपि द्रव्यार्जनोपाप , फापफ्लेश विना:- प्पहो । वष्यमिति स घुर्साय, महाभक्तिमतन्तनीत् ॥ ५७ ॥ सारः परोपकारोऽश्रेष्याविषादी स वाम्भिकः । विदघमिसाई दम्भ, पिधम्म तमनीनयत् ॥५॥ यत:-"प्रतवम्मा सुतवम्मः लातकवम्मा समाधिवम्मच । निस्विम्भस्य तुला प्रजन्ति नैते शतांशेन ॥१९॥" सवेश्मसार रसादि, मुपिस्वा परिमोपियत् । सोऽन्यवा पुष्ट धीनता, श्रेष्ठलमूत् कष्टकष्ठितः ॥३०॥ शकाला काननं तत्, पक्षिष्ठ च यायता । तावता कृत्रिम साममयमेष विषेद सः॥ ६१ ॥ मुपितो मुपितोऽस्मीति, पत्कर्षन् पूर्जन कैः । उशिराप्रफुटाफा, सोऽतिलोभावहस्यस ? , ।। १२ । मौलाद पहुसक्षोना, वीस्प दुःख महबूहन् । देयामवीतटे मौरनिधि प्राप्य प पिप्रिये ॥ १३ ॥ ग्रहे रहस्समानीय, तद्वित्तगइषित्तयोः । मीलनानयनपतिलक्षीमक्षीणमाप सः ॥३६॥ गठस्ततोऽयमप्यायलिधिमेक लमेय चेत् । कृतकृष्णीमषेयं तसदुपायम को न्विह ? ॥६५॥ ततोऽसौ निधिफल्पज्ञान , पप्रच्छाप्नुमफिमाक । तेऽम्पधुर्भाग्ययोगेन, निपानानि परे परे ॥ ३६॥ यतः-"अमममक्षर नास्ति, नास्ति मूलमनौषधम् । निना प्रथिषी नास्ति, आनायाः खलु दुर्लमाः ।। १७ ॥विशिष्य शिष्यते किभित्, तदभिज्ञानमप्पहो? । प्रस्रा पेऽश्वस्वरादीना, पार्मिभरणैः समः॥१८॥ बहुपक्षिपवे पाऽर्मपारे खानविदपवे । एगणान्सर्गतैरपडपीजारपदे ऽपि च ॥३९॥ स्वजारीटाविकानां च, मैथुनस्थानफे निषिः । प्ररोहे पपुनाटादेखापि पिस्थपलाशयो॥७०॥ त्रिभि विशेषकम् ॥ प्ररोहस्य घ कार्येऽस्पा, स्थौस्पेनस्पः पुनर्निधिः । तसतक्षीरवर्णानुसारि सार निषो सपा ॥७॥ मुस्वैषं शोधयनुया, पलाश तारश फचित् । स निरीक्ष्य परीक्ष्य प्राग, पलिक्षेपपिर्षि म्यधात् ॥ ७२ ॥ भों नमो घरणेन्द्राय, ओनमो धनदाय च । इस्यादिमधमत्रेण, पूर्वमुर्षी यस्थान प ।।७।। साक्षादिष महाभाग्य, साक्षा छासीन्महानिधिः । तत्र स्वर्णकोटिपूर्ण, तुर्णमुरैः प्रमोषकृत् ॥ ७४ ॥ रथमारोप्य सङ्गोप्य, त निर्षि समसन्नि धिम् । सोऽगाद थावहरे तावत्पदीपनमुवैसत ॥७२॥ तस्य पश्यत एषाश, भस्मीभूतेऽसिले गृहे । भूर्ण गन्छन् क्षणं दे पान्द मन्दधी ॥ ७६ ॥ हा देव ! नैष ते फिनिदपराद्ध मया कचित् । दुःसपमी पदीयाछ, ममं द्वमसि किं मुपा ॥७७ ॥ सैर विलापी पापीयोद्वितः कृषनिमग्नात् । क्रमात् कपत्रिस्त सौषं, निषिद्रव्याधापयत् ॥ ७८ ॥ शेष निधिधन लक्षा, नपतिं तु नयाधिकाम । वीक्ष्यै विसयानन्दस्खेदो गैचिन्तयत् ॥ ७९ ॥ फायलेश मुधिफया, सेहेश दुस्सई पहम् । निर्भाग्यस्य कथ सिद्धोत्, कोटीश्वरम नोरथः ॥ ८०॥ यता-"यनकुसुम कृपणनीः पच्छाया सुरवली प । तत्रैव यान्ति विलय मनोरया मा ग्यहीनानाम् ।। ८१॥” इस्यादिचिन्ताधान्त स, तस्थौ प्रान्स इषाधिकम् । कियस्कालमपो कोटीश्वरान् लक्षे श्वरै फचित् ।। ८२ ।। अभ्युत्पानासनापामिः, सन्मान्यान् प्रतिपत्तिभिः । एष्ट्वा कोट्यत्तिभृत्योः, कनियो गीन्द्रमैक्षप्त ॥ ८३ ॥ युग्मम् ॥ सम्पोष्य पष्ठ सन्तोष्प, तमनाक्षीच दक्ष! । समाल्याहि समीक्ष्याएं, भाषी कोटीश्वरो न पा ॥ ४ ॥ सोऽपि ध्यान नाटयिस्खा, स्पष्ठमाघष्ट शिष्ठ! ते । भूयस्पो धनवस्पेष, भाषिन्यो धनकोटयः ॥८॥ कथं कथमिति प्रोक्ते, भेछिना लोस्तुपास्मना । योगी जगी जगस्यामप्युपायोऽत्रैक एव हि ॥८॥ अन्येप्यन से पझ्याम्पय तु पिपमोऽप्यहो । सब प्राचीनदुष्कर्मक्षयप्तः सिद्धिमेष्यति ॥ ८७ ॥ प्रसय सयः स्वामिन् ! मे, तमेषोपायमादिश । इत्युधेः सावरे तस्मिन्, सोपरोषं जजस्प सः ॥ ८८ ॥ मध्येऽदि रसा पीस्थरसस्यैकेन विन्दुना । लोहमारसहस्राणि, सुधीस्युः क्षणादपि ॥ ८९॥ स च सिदरस मापो, देवाना मपि दुर्लभः । कष्टमाप्यः पर फापि, श्रेष्ठ्यथाघट हष्टात् ॥ ९० ॥ निष्फलान्यपि कप्टानि, सघन्ते म मया भृशम् । सुसह सफल फष्ट्र, फायः कप्टसहच मे ॥ ९१ ॥ सुमहन्महिपीपुछ, अष्ठिनानाय्य योगिराट् । पपमासावधि तेलान्त', प्रक्षिप्पास्थापयत्ततः ॥ १२॥ रसेन्द्रपिकाकल्पपुस्तिो साम्प्रदायिकीम् । लाखा , पुमा च सतत , मतस्ये भेष्ठिना समम् ॥ ९५ ॥ मीस्वा च वीर्षरज्जू दे, तुम्पफे द्वे च मशिफाम् । मस्याय रुपसामन्या, प्रामो तो विवर गिरेः ॥ ९४ ॥ द्वारस्पं यक्षमर्षिया, पुस्सिकोक्तानुसारत । विपरान्तः प्रविष्टी तो, नरकान्तरियोस्सुको ।। ९५ ॥ उत्तिष्ठत्मेतम्तादेपेलि पेण तर्पणात् । भशपुष्णवीपस्योदयोसेन दूतया यिनी ॥ ९६ ॥ द्रियोजनीमतिकान्तो, मीती वाशनुम तौ । चतुरस्र चतुईसविस्तार रसफूपकम् ॥ १७ ॥ पुग्मम् ।। सार्म तुम्बवराभ्यां, तत्रापितलेऽथ तम् । रसं ग्राहयितु योगी, मुमुचे मशिकास्थितम् ॥२८॥ सोपि प्राप्य रसं बिम्पं, रस नव्यं वहन् इति । तेन तुम्ययुग मुस्खा, सम्रो रज्जू अपीचलत् ॥ ९९॥ आ कुष्य योगिना रम् युग्म पोपकण्ठगः । मुग्धधीर्मानितः सोश्वास तनुम्पफरयम् ॥१०॥ योगी मो गीप दुष्ठात्मा, नयपोषिषाय ते । चिोद रज्जू युगपत् , सोऽपसात् परितमात् ॥१॥अत्यलग्नः पतन देवा वस्थात् कण्ठे रसस्य सः । वयो च घिग अहो लोमात्, दाम्मिकख विजृम्मितम् ॥२॥हा देष ! किं करि प्यामि, मरिष्यामि देव हापिग घिग लोमान्षक पूर्व, नैव किनियवारयम् ॥३॥ इस्याति तृगम दुम्सी तस्थौ कियपिनीम् । नियामकारे कारायामिव लोमस्य तत्र सः ॥२॥ तत्राप्यागान्महागोपा, तहो- धापेव शयत् । रर्स पीस्था निर्यान्मास्तस्याः पुछमवर्धरीत् ॥५॥ भषितम्पतयेवातस्सयाऽऽकृष्टः स कठयुक । निगोवादिष निर्गम्प, प्राम्पन् साऽमिलत् कचित् ॥६॥ सुण्डाकै पिटते साये, मेष्ठी नश्यति तस्ततः । पन्दीप्राह पहीतस्तैपिंकीतम कचिस्परे ॥७॥ क्रीतः स सार्पपतिना, ले वरनानि च । पनलो भेन विक्रीता, सेहे दुःसहवेदनाः ॥ ८॥ यता-"पोसिन माणुसाएं सपंर्ग तच्छिऊण गालति । तदेहाओ महिर कुरा उ भरंति तो सदा ॥९॥ स च महिर जयप्ती जायमि पहंति तस्य अह किमिणो। परिफम्मिएस तेसं किमिरागो जायए रंगो ॥१०॥ तमि अ रयंति पत्थे तरागो होइ जेण सो अहिलं । बहमिवि वस्थमी जायद परोधि से रसो ॥ ११ ॥ पोसंति माणुसाई पुणोवि गालति साण पुण रुहिर । एव निहयचिप्सा कुणति फिमिरापलोमेण ॥१२॥” एष नारकपारख, सेहे द्वादशवस्सरीम् । स चान्यदाऽग्राहि भक्ष्यम्रमामारण्यपक्षिणा ॥१३॥ व्योनि च प्रजतस्तस्य, मारणोऽस्पाययो परः। भक्ष्यार्थमुभयोयुद्धे, पपातो(तले वणिक ॥१४॥ दुर्मरत्वा न्मृप्तो नैष, दैपतस्तु भ्रमन् भ्रमन् । भवो भव्यवल्लेमे, कथनिनगर निजम्॥१५॥दरम्बावत्समुक्त्वाऽसिदाम्बलीना स दीनगीः । पान् श्रेय नियां मोचे, सनुना न्यायसानुना ॥१३॥ तात! वित्त देवदास, व्ययेऽपि खेच्या मया । न्यून नाजनि थाप्यम्बुषत्तत्किं खिवते मुघा ॥१७॥ अल कृत्वाऽधिकं लोम, कृप्तक्षोम सतामपि । एत बन सद्धनता, दिवा व्ययय सर्वतः ॥ १८ ॥ इत्यादियुक्त्या स भृश, दुःखमुफ्स्या च घेतितः । सर्वत्राव्य ययष्प, न तु न्यूनममन्मनाग ॥ १९॥ प्रष्टोऽन्यदाऽमुना ज्ञानी, प्रागमप माह तयथा । अमचन्द्रपुरे चन्द्रवणिम् निास्तशिरोमणिः ॥२०॥ सोडवह गतोऽन्याहि, कपदेशतवेतनैः । उद्धारफेऽर्चकानीतैरान कुसुमैर्जिनम् ॥२१॥ तेनार्यन्त कपर्वाध, नयतिः सनषा जपात् । यो दाप्ताऽस्मीति सैफस्तु, पैयग्याद्विस्मृतः स्थितः ॥२२॥ अचि-1 रावचिरावध, शूलेन स विपन्नवान् । स्वममून्मभ्यभाषेन, जिनपूजामभाषता ।। २३ ।। स्युर्वराकपदेसया, लक्षा
वित्तस्य ते स्पिराः । कपर्वमात्राहाण्यानर्पणानाधिक धनम् ॥२०॥ यत्तस्थायर्पणे ते धीरासीप्सदर जायते। न तु
तिष्ठति तप्सोयामिधाम्भोऽभ्यधिक धनम् ।।२५॥ तस्सन्तोप कुरुष्पति, शुत्वाऽऽलोच्य सदैव तत् । वत्तेसा देय
देवस्य, स सहस्रगुणाधिकम् ॥ २६॥ न्पयंसीभवनवतिसक्षम दक्षधीः । गदादीन्यष्ट पण्पानि, भारान
ट हयाविकम् ॥ २७ ॥ गास्मिरष्ठौ किंकरानप्यप्ठौ स्नेहयतुर्परीम् । विशेपदोपाधिक्यामु, धान्य दायेव मूत्रको
॥ २८ ॥ युग्मम् ॥ शेप सत्याज निश्शेप, नियोगनपतापपि । इत्युपात्तपत्रमाणप्रतं सम्मत्यपालयत् ॥ २९ ॥
सतः पीलीलपाऽप्यस्पाषर्दतोचैः स्थिराऽप्यमूत् । श्रीप्राप्तिपतिस्यैर्यादि, धर्मादेष हि देहिनाम् ॥ ३०॥
न्यघस स च तां धर्मे भिगृहीताधिकाधिकाम् । मुख्य फलमि लम्पा, शेप म्बल्यानुपनिकम् ।। ३१ ।। नेदि-
छनपा अन्पेगुस्तीरे स्वर्णमणीनिधी । परीक्षित तु त साक्षातं साक्षाचकार सा ॥ ३२॥ तमैककोटी दातु
मप्पैठास रमतः । गहिणोपि स्पहारोधे, घन लेएमनेरिप ॥३॥ वसपज्ञप्तये पम्पार, पुरस्तेनोदितं निशि।
निघिस्यानादि शुभाष, चौरमौर्यार्धमागतः ।। ३४ ॥ठच लातु तत्रैप, प्राप्तः मैक्षत त भृतम् । मोपला
धिमाझा देवानां स्पितिसौ ॥ ३५॥ पश्रितोसम्पमुनेस्युधे, रुष्टोऽसौ लेप्ठफैस्ततः । आक्रम्प पृमिकान्मों
सूत्य त सहदेऽभ्यगात् ॥ ३६ ॥ पृमिकः सटुम्योऽसौ, मक्ष्यतामितिघी मा । साविकोपरिष्ठासमन्त
स्सट्रेक्षम सोऽक्षिपत् ॥ ३७॥ भेष्ठिभाग्यानु ते सर्वे, सौवर्णमणयोऽङ्गणे । सटत्सटस्कृतः पेतुर्दिश्यपृष्टाविष
स्फुटम् ॥ ३८॥ सन्तोपसुकृताकृष्ट, स तदनमतदनः । न्ययुग युक्त क्षेप्यावावस्युः पवससहः ॥ ३९ ॥
ज्ञानिवदिशदेषसशकुन सदैवत । अन्यदाऽवावि सवादियादिमिर्नपपर्पदि ॥ ४० ॥ देव ! भाष्यत्र दुर्मिक्ष, व द्वादशवार्षिकम् । येन कल्पान्सकल्पेनाल्पे जीविष्यन्ति जन्तवः ॥४१॥ ततः सममा अध्यया, समग्राही पुरन्यहम् । अगण्यघान्पलेहावि, पारिवारिधिषमनाः ।। ४२ ॥ स्वपरैः प्रेरितोऽप्युर्घनो धान्यादि नाधिकम् । समग्रहीवधीनास्मा, स्थाभिग्रहदामही ॥४३॥ क्रमेण जातेऽप्यवमेऽन्यान्यधान्यकयेण सा । सामिग्रह फडम्य च, सस्वयामिरवाइयत् ॥ ४४॥ स्तोकादपि स्तोकतरं, दयादिति तदाऽन्यदात् । वीनादिभ्यः सवा मावि, स दानाविस्फरप्रतिः ॥ ४५ ॥ दिने २ पान्यमूले, घटत्यम्बुधिपूरषत् । वाशयस्यानुशयस्तस्य नासी निजयते ॥ ४६॥ रैलक्षमूस्पा सामान्पपान्पस्थाल्यप्यमूत्ममात् । महार्यता हि पुष्पापतया वस्तुतया न तु ॥४७॥ ततो महाघमप्यत्र, यदि सस्य न लप्स्यते । तदा किं कृत्यमिस्याधात्, स सचेताः सथिन्सताम् ॥४॥ तदेव तयषशास्पक्षिणा फस्पषिन्मुसात् । देषवत्तेप तस्यामे, कृष्णचित्रसताऽपतत् ॥ ४९ ॥ उपलक्ष्य लन्ध लक्षस्तामाधाप मुवाऽक्षिपत् । खण्णानि तस्याः सस्थादो, पीजानीवाक्षपभिषः ॥ ५० ॥ अभवत्सरममावेण, सस्पायरक्षपास्मता । व्यापारणेऽप्यहोरात्रमुपैयक्रिनिधिखवत् ॥५१॥ सध्यतरः पुण्यफीपों, समागारै स्वतस्वसी । मुम्ना भीष्मेऽपि पुर्मिक्षे, फलौ कस्पषत् ष्पमात्॥५२॥ सन्तोपव्रतपोपस्य, महाफलमिहाप्यहो।। खनिर्षावपि सन्देही, समिहिपस्ययम् ॥ ५३॥ निस्टहवाविनाऽन्पेास्तुष्टस्तं शिष्टवावृपः । विश्वास्योन सीत्युच्यसे भो, मष श्रीगदिको मम ॥ ५४॥ स ध्याजहार व्यापारखीकारनियमोऽस्ति मे । तदनेन प्रसादे- नाप्पल खपतलोपिना ॥ ५५॥ सुमोज्येनापि किं तेन, सुमोग्येनापि तेन किम् ? । मोफर्मुक्केन येन स्थावस- माधानसम्भवा १ ॥५६॥ तदेष! देषनिर्माल्यमिव नैवाहमाद्रिये । कोशाध्यक्षस्वमध्यक्ष, कोशमांइससहते॥५७॥ राशामाज्ञामधानवादयान्ता कोपभूमृपः। अवादीदमवयेऽस्मिन, वोपा सस्फर्मणीव कः? ॥५८॥ विश्वाधारस्य माण्डागारस्य परिरक्षणे । पुण्य प्रत्युप्त तत्तस्मिन्, को नाम नियमः सताम् ? ॥ ५९॥ गहाण श्रीगहिकता, तविक्षय कवाग्रहम् । प्रसमापि मदाताऽस्मि, तद्रिमशों वृथाऽत्र कः ? ॥ ६०॥ भुस्वेति तात्विकोत्तस , सोड न्तमित्तमचिन्तयत् । षिक पराधीनप्तादग्धान्, मुग्धान् संसारयासिनः ॥ ११॥ प्रमजामि पुरा पेत्तस्क तस्येप विरम्यना । मुनीन्द्रा अपनीन्द्रावन पिम्पस्यमियोगतः ॥ १२॥ किं करोम्पप सपोऽपाप्युचित चिन्त पेऽपवा । इत्यासोच पलोच , स चक्रे पात्रमौष्टिकम् ॥ १३ ॥ देवतादत्तवेषम, वीक्षामादत्त सत्तमः । रासोऽग्न एव नियमस्याहो निर्याइसाहसम् ॥ १४॥ प्रणम्याय समेशेन, क्षमीश क्षमितः क्रमात् । विर्मा राज्यमाराव्य, सिदा माफ सिक्केवलः ॥ ३५ ॥ परममतविधौ घनाइयभेष्ठिनमरितमियदेख मोः।। सोम कृत् निजगतोऽपि विस्फरन् , लोभवारिनिधिरा। वार्यताम् ॥ १६ ॥ ॥ इति परमाणुबते भनभेष्ठिकथा ॥ ॥ इति भीतपागनायकपरमगुरुमीसोमसुन्दरसूरिशिपभीवनमुन्दरसरिपिनेयोपामायभीरतशेखरगणि- पिरधिवापो भावप्रतिक्रममत्राचापपुवतपत्रकाधिकारो द्वितीय ॥ प्रग्याप्रम् ।। ३५६१ ॥
उक्तानि पाणुप्राप्तानि, तानि च पाद्वधर्मनुभस्य मूलकल्पवान्मसगुणा उच्यन्ते, तदुपषयकारीणि दिग- प्रतादीनि तु सप्तापि शाखामशाखाफ्ल्पालादुसरगुणा, तत्र त्रयाणां गुणवसानामाप्यस्य मूलतस्तु पठस्प दिग्विरतियतस्यातीचारनिन्दनार्थमाह- गमणस्स य परिमाणे दिसासु उड्ड अहे अतिरिए य । वुद्वी सइअन्तरद्धा पढममि गुणवए निदे॥१९॥ 'गमणेति ॥ 'गमनस्य परिमाणे' गतेरियत्ताकरणे चशम्दापतित्रान्त, क विपये -दिन, एतदेष विशे पत प्राइ-'उहति उन गिरिशुनादेर्योजनद्वयादिना ग्रहीतप्रमाणस्थानाभोगादिनाऽधिकगमनमूर्यदिकममा जातिक्रमणरूपः प्रथमोऽतिचारः १, एवमस्तिर्पग्विशोरप्यतिचारस्य पाच्यम्, अनावश्यकचूर्युक्तो विधि- रयम्-ई स्वीकृतप्रमाणादुपरि वृक्षे गिरिशिखरे पा पानरविहामादिर्वस्त्राभरणादि गृहीत्वा याति मन्त्र न कल्पते गन्तुं, यदि तत्तमापतितमन्येनानीत पा सदा कल्पते प्रहीतुम्, एतचाप्टापक्षसमेतायुंवो जपन्तचित्रकूटानमन्दरादी संभवति, एषमघोदिशि भूमिगदरसपविवरावी तियेग्दिशि च पूर्वाविचतुर्वि- ग्रूपायर्या पाच्य"मिति, पो विवक्षितक्षेत्रादधिकगमन न करोमि न च फारयामीति नियमवान् स विवक्षि तक्षेत्रास्परत स्वय गमनतः परेण नपनानयनाम्यां च विक्रममाणातिक्रम परिहरति, तवन्यस्य तु तथावि घमस्यास्यानाभाषात्परेण नयनानयनयोने दोप इस्युक्त योगशामवृत्तौ ३, 'युदिति क्षेत्रपति, अनाने १ सूत्रात्वात्सप्तमीलोपा, अयं चाप -सर्वाम विश्व योजनशतादिना नियमितप्रमाणासु सतीष्येकस्यां विशि योजन शातादेः परत कार्योत्पत्ती लोभादाऽन्य दिकसम्पन्धिनि कतिचिद् योजनानि जिगमिपितायां दिशि पश्येत्, एष व जिगमिषितां विशमाभिस्याङ्गीकृतप्रमाणस्यातिकमादिगमयमीलनमात्रिस्य पुनरनतिजमानामङ्गलक्षण क्षेत्रवृद्धिस्पस्तुर्योन्तीपारः ४, 'सइभतरदत्ति स्मृस्पता-स्मृतेर्विघ्पस इस्पर्थ, तपाहि-पूर्वस्या विशि कृत योजनशतममाणस्य गमनायसरे पातिव्याकुलस्वप्रमादमत्यपाटवादिना किं शतं पश्चाशमा प्रमाण कृतमिति सन्देहे स्पष्टतया योजनमानमस्मरतः पत्राशपरिगमने पनमोऽसीयार , शतास्परतो गमने तु भङ्ग एष, अय पातिचारः सर्ववतसाधारणोऽपि पनसमापूरणार्धमत्रोपासा, तमास्पुनः २ मतम्यमेष स्वीकृत प्रतं, स्मृति मूल हि सर्षमनुष्ठान, स्मृतिप्रशे च तशापसे, अनामोगाच क्षेत्रपरिमाणातिक्रमे यल्लम्मलाभद्रष्यादितत्सर्व परिहर्सम्य, पत्र प स्मृतिर्जाता तत एव निवर्तितम्य न स्वमतोऽपि गन्तम्यं, कृतक्षेत्रममाणास्परतवान्पोऽपि न प्रेष्यः, कदाचिदन्योऽपितोऽपि गतस्तदा तेन तत्र यल्लामादि ट्रम्प सम्म तस्परिहार्य, तीर्पयानाविधर्म- निमित्तं तु नियमितक्षेत्रात्परतोऽपि गमनमेषणादी न दोषो, धनार्जनाचैहिकफलामेवाधिकगमनत्य नियम मात् ५। तदेव अपमे नियमितयोजनशताविममाणकतिपपमुभाग मुफ्स्वाऽपर चतुर्दशरज्जुप्रमाणलोकगतस कसजीवानां विमर्वनातो रमणरूपाय गुणाप यद्रत तस्मिन् दिग्घिरतिनानि पतिचरितं तमिन्दाम्युपलक्षण खान पलन्धर्षः, पतस्वीकार्नुमससापरजीवाभयदानसोभाम्भोधिनियमणादिमहालाम , पता-"फारफ।
सिंगमासुरभयगोलयसग्निहो इमो निष । अविरयपायो जीयो वए समता समस्थ जिए ॥१॥ जइति मन जाइ सबस्य कोइ वेदण माणषो एस्थ । अविरामषयमंषो तहावि नियो भषे तस्स ॥२॥” इत्येकोनर्विशति गापार्थः ॥ १९॥ अनेद महानन्दकुमारोवाहरणम्- समस्ति समस्तवस्तुविस्तारैरमरावतीमपि पराभयन्ती श्रीमदवन्ती नाम नगरी-सवर्ण्यवर्णसुषमा नया पपालिशालिता धान्तः । विविधार्पसार्पपूर्णा या पूमम्परिव पिरेजे ॥१॥ सत्र निजगनेत्रविक्रमो विक्रमो नाम सपा, यस्य सत्यमुवारत्वमुपफारित्वमुखकैः । मषः स्त्रमयीसारमिवोद्धृत्य विधिय॑घात् ॥ १॥ सस्पांच फोटिवित्तो घनवत्तो नाम जैनः भेष्ठी, तस्यौवार्यपद्मपचायमानपाणिपना पद्मावती नाम प्रिया, सयोर्निष्पुत्र- तथा भूशातयोः कृतकूलदेवतामुपयाचितशतपोवावेकः पुत्रोऽजायत जयकुमाराइयः सौभाग्यप्रिया सातिशया, तस्य गर्भाधानजन्मरक्षाविधानचन्द्रार्कप्रेक्षणषष्ठीजागरणनामस्थापनदेवगुरुपन्दनालास्वादनमुण्ड- नवन्तोन्नमनकटीसूत्रन्पसनरिक्षणभापणहमणचूगकरणवसामरणपरिधानपर्पप्रन्थिवन्धनकलामहणमाषि घिशिक्षणमहेम्पमुकन्याविषाहनयाणिज्यविघापनप्रभृत्यशेपकृत्यमहोत्सवेषु महोत्साहेन पित्रा महीयानेय धनव्यपो म्यपायि-रागपदे प्रेमपदे लोभपदेहासेः पदे खपदे । प्रीतिपदे कीर्सिपदे नहि कर्बव्यम्ययः कियते ॥ १॥ पुत्रस्तु सुमतिवेइमसुसाङ्गण्यसुशिक्षावियोगादालः सन् पालेन्दुरिव निष्कलकोऽपि यौषन कालावृद्धिमान् कलापानिष कलयते म घूतम्यसनकलङ्केन “निन्य मचावेरप्यन्त्यजवर्षे गुणापतिहेतुम् ।
दिविषदौर्गस्यवृत पुत व्यसनार्णष पिन्याः ॥१५॥” इत्यादिपित्रादिमियपवियेऽपि मागण्याविष्टो न कथचिन्मुमोच धर्मोपतया स तम्सनं तदन इष स्वपन, क्रमाविटादिकसत्तेर्जायते म धेश्याव्यसन्यपि, महर प्रपतथालता समन्तोञ्जन्तो:-वित्तसाहुतिपूर्त्या व्यसनकृशानुः प्रपद्धते प्रधिकम् । पारिवारियोगाद पशाम्पति तत्क्षणेन पुनः ॥॥ इति जाननपि जनको मा भूत्तनयस्य वैमनस्यमिति । मादात्त वित्तमीप्सितमह निश मोहमोख्यमहो? ॥२॥ एष व्यसनासकेन मुतेन प्रीष्मादिस्येन सरोनीरपस्कोटिषन नियोपमपि शेप्यतेम खस्परेव विषसे, यत:-"सेवा सुस्माना व्यसन धनानां,याशा गुणानां कुम्रपा प्रजानाम् । प्रनष्पशील सुतः कुलाना, मूलाषपाती कठिनः कुठारः ॥ १॥" ततोऽसौ स्वगृहे घनामास्या उषाविष्ठा प्रविष्टमौर्याय कस्पचिन्महेभ्यस्य गदे बटम पृष्ठफणीन्द्रेण तथा यथा तवष्यमाट्टीणैरिव माणैस्तदैव स्यज्यते म, प्ताविन्य सनषशार्प मौर्याच जीवनाशोऽपि । स्यादन परत्र पुनर्गतिदासायनन्तमपि ॥१॥ मातीत सर्वे मेछिपुत्रोऽममिति तज्ज्ञास्या राजा महाऽपराधीष प्रियतेस घनदत्तमेष्ठी निगरितम सर्वाजनिगरैरतिनिविर भाह मनोरपसहस्त्रैः संभावितस्य सूतस्य दुर्विलसितं खपरपोरयहित, यदा-"पुत्रमिववणिकपुत्रमातूजा मातृसेवका। पलीसपनीयानारिमुषाशिप्याम प्रागुणात् ।।१।। अप कपमपि चपते। सम्पकपुत्रादिलरूपं पिझप्प मोच्यते म महाजनेन घनवत्तमेष्ठी, ततामभृति प्रोद्भूतदोस्म्यापमानाचापत्तिस्तारकपुत्रमरित्रवित्रस्तचित्त स्खेनानिष्टतरापस्योत्पत्तिः प्राकमपुण्यवाणिस्पनैपुण्यादिना प्राग्वत्पुनरुपार्जितसम्पत्तिा साततस्सहचरजन यत:- महत्वपमसत्तिाख पुनर्नवजीवित स मन्यते स्म, तस्पल्याः पुन पुत्रो नाजनिष्ट सस्यानिटारखादिष, तता सपढीपुत्रोऽप्पेत्तद्धनपनिकतपा ममाप्यापारः स्यादिति भृशं पुत्रायोकान्तया कान्तया हितजननः स्वजन- मान्पकन्यापरिणयार्थ सोऽत्यप प्रेरितोऽपि कुपुत्रोस्पस्यारेफया न षकार निर्विकार इव सर्वथा तत्र मनोऽपि, :-"दुर्जनपितमनसा पुसा स्वमनेऽपि नास्ति विश्वासः । पालः पयसा बग्यो वष्यपि फूत्कृस्य खस्ल पियति ॥१॥" सोन्यवानुरूपापरवरस्याप्राप्त्या स्वप्रौदफन्पास्वीकारायेश्वरदत्तग्नेष्ठिना प्रज्ञाशालिना प्रज्ञा प्यते मेस्थ-प्रेछिन् ! किमेव विश्वस्टहणीयमाव्यपुण्यप्रापणीयपुत्ररनोस्परोरुत्पातोपत्तेरिव पृथा पिभेपि, नहि जाताः सर्वे कुजाता एष न पिटपिनः सर्वे कण्टकिन एष नहि जलायाः सर्वे पशिलताप्रया एष, न च सकृवजीर्णमात्रेण मोगर्न सकृन्मार्गे घाटीपासेन गमन या सर्वथा कम्धिनमात्, तमाहुर्निर्महमेनभाग्रहमप हाय स्वीकुरुष्व सलक्षणवर्ती कुमुमूती नाम मे फनी, कुमुदत्याय पतित्वे नवेन्दोरिव मदान् कचिवम्युदया सम्भपीति तल्लक्षणैर्निर्णिन्ये मतिमा विमर्शादि फारेितविपये, अथामूदगदचित्तो धनदत्तोऽप्यास्यत्-आयु- मन् ! युष्माक्षिण्पादेरवोऽपि क्रियते यदि खपत्यवासामपि सा न विदध्यात्, बैषाखातेऽप्यपस्ये निन्दरिष सर्वथा निर्मोहतामेष चवण्याविति, तद्गृणार्जितेन तेन तु तथाऽपि सा मसिपाच प्रत्यपायत सम्मै गिरीन्नेण गिरी शायेष गौरी-मार्यमाणाऽपि सोत्कण्ठ, कन्याऽन्यः प्राप्यतेऽपिन।तस्पैषमपि दीयेत, नाल्पपुण्यफल भव॥१॥ सेनाप्युठा मौरोत्सवेन सा, कमानात धनीणो प्रीतिनिधानं सस्या आधान श्रेष्ठिनोऽनिष्टमपि, रटय सयाऽभी- टदत्तं कांस्यफपोतमुक्तपफपदरीफले सफांस्यकपोल केनाप्यात्तमिति स्वम , ज्ञापितम पस्युर, पत्यापि समस्या पामसारसुतोस्पसिकियागन्यान्विततत्परग्रहस्पिस्यायनुमीयते सा, धीयते स्म चित्ते-अह तथा विपास्ये यथा स मदीयं किनिनादास्यत इति, फ्रमाजाप्ता सुरूपः सुतो, ग्रहीतम जातमात्र एव अष्ठिना प्रारबचनपलात्, मुक्त गस्या जीर्णोचाने निषश्य श्मशानस्थाने, अहो निर्मोहता कात्रकवर्धनोवेगिना भेष्ठिना, याषष मुफ्त्वा मुदितः पभावले तापवकालिकाम्नगर्जिरिवाविभूष विम्यषाग वियन्मएरले-रे मेष्ठिन् । वातव्यं वस्या प्रजेति, भेछाप्यामापिष्ठ भयविस्मयाषिष्ठा-फियन्मयान देय', सा माह-म्मसहस्रमेक, ततस्तेन भूरिभयो- शान्तन खमपनादानीय मुक्त तस्कायमेव पासकान्तिके उम्मसहस्रपरे दीनारसहस्रम्, इयताऽप्येतरक्षकर्ण महाविप एव्यते तवा साविति विमृश्य, गई गतम भेष्ठी, जातमात्रपुप्रविरहपहार्दिताऽपि दयिता भेष्ठिमता पावपरसमसषषामिपि पुबलीपन्न प्रकाशयामास, सद्रम्य त बालक मालाकार मातरवाटारमा निष्पुत्रः पुत्रतया खमियायै समर्पयामास, साऽपि त स्वपुत्रपाल पालपामास, 'योप्यते मनुष्यस्वरमापा प्राप्यते मधु रमधिरात् । यत्यिप्यते तदीपन्न कचिदपि परीत्यमहो।॥१॥" इस्यचिरास्कमुद्रस्याः प्राग्वादिष्टवसं काबन- कपोलन्यस्त सरगनारङ्गफल तयुत केनाप्यारामिति स्वमसूचितो स्पायरद्वितीयो द्वितीयोऽपि तनयोजनि, सोपि भेष्ठिना तथैव मुक्ता स्पानपरावर्तपिपा द्वितीयारामे, तत्र गगनगिरा द्रम्मदशसहस्री मुस्ता, सोऽपि महेम्परेगपतिना तथैवात्ता पाल्पते म, अप तथैव पुनः पुनः पुत्रप्रसवादिशेशोद्वेगवस्याः कुमुदस्या अपि प्रकृष्ठमनिटं, स्पष्टदृष्टभद्रजातिधेतदन्तिस्सवेश्मप्रवेशखमेन तु फिनिस्कृतानन्दसन्दर्भ: पुनर्पम्व गर्मः प्रसूतय प्रमूतग्रहोचतादिगुणमये निशीथसमये समप्रगुणैः सातिशयस्तनपः सुखमादिना, भृश भार्यया वार्य- माणोऽप्यविभग्घा भेष्टी मुक्कवास्थमपि तृतीयोचाने, भो! लभ्यमलावा किमेन स्यजसि ? इति शुभआप च भपासुधाकिर नमोगिरं, इष्ट पृष्टयांम कियन्मयाऽस्मालभ्य ?, सयोक-दीनारकोटाकोटी, सता मोः प्रीतः सन् पभावानीय चिन्तारवामिवार्पयामास जन्मापूर्वस्यै कुमसत्यै, स्थापयामास घ महाजन्ममहादिपूर्व महा- नन्दकृत्येन तस्य महानन्द इति नाम, यस्तदानीमवन्तोऽपि, सर्वतो गुणदिमाक । सवन्तोऽपि मात् स्यातोऽनन्त एष भियाजुतम् ॥ १॥ स एवं पर्वमानः क्रमास्कुरुते म फलावानिष कलाप्रहण स्वीकुस्ते म च सहरुसफाशे शैशवेपि सम्पपस्वमूलस्थिति देशविरतिं, तस्यां च पष्ठवते नियम्यते म तेन वासस्थाना स्सर्वतस्तिर्यगयोजनशत, स्त्रीकार्यते म प यौवने जनकेन यज्ञवसेभ्यनन्दनीं सान्ययनाम्नी कलावती नाम कनी, तस्य पोस्पसेरारम्प धनदत्तमहेम्पग्रहे सर्वतः प्रवर्द्धते म धनं प्रादृधुनीमपाइ श्व, प्रतिदिनं स्वयं पाणिज्या प्रथितमोत्साहे तु तनूरुहेण कल्परहेणेव वितीर्णा स्वल्पदिनैरेव वीनारकोटीकोट्यप्यमनिष्ट भेष्ठिगहे, स्वनिर्धाहेप्यनुस्साहा जन्मनाऽपि धनार्जनात् । फेचित् केचित् पुनद्रव्यमेवमप्यर्जयन्स्यहो। ॥१॥ वातव्यलभ्य सम्पन्धो, षप्रपन्धोपमो सुषम् । घनश्रेष्ठीद यन्तस्त्रिकुपुत्रसुपुत्रयुग ॥२॥ ततस्तत्पुत्रवचनानिमिन्सचतु- मुखादिचैत्यहिरण्यमयाचर्चाविघापनाविना सप्तक्षेत्रीसप्तस्वर्णकोरीष्ययनिसन्म्यजिनार्चाविसम्यकाफियाप रोपक्रियादिमिः सर्वेभ्योऽपि मेष्ठी मेष्ठीभावमावहत, अहो सुपुत्रप्रासिफल तवेऽपि निस्तुलम्, अन्येशु- विपासापकेन केनषिस्मप्रकृतिना कृतपण्मास्यवधिपूर्वसेवादिविमिना नमोगामिनीवियासिदिदिनेश्नुत्तरमा ग्यपमरतयोत्सरसाधफत्यार्थमम्पर्षिता प्रप्तिपनपान् बहुलेशमपि दाक्षिण्यपरोपफारसारस्तवचन महानन्द- कुमार, यता-"क्षेचं रक्षति पत्रा सीप सोलरपटी कणान् रक्षा । सन्तासतूण प्राणान्तरेण किं निरूपकारेण ! ॥ १॥" तता कृष्णपर्दशीनिशीपिन्यां स्थितोऽसापुत्तरसापकतया, सोऽपि भारनिधितस्सनिधिमलायपा- विपि सर्वपाऽप्यनापाषया सापयामास कैलास व निष्पकम्पस्ता वियां, सिदिसमये साक्षायाम्पद्विचाधि- देषी-अहो महोत्साहतया सापिता स्वया सिदाऽस्मि पर परकार्यसाधकापास्सै उत्तरसायकाय तरेदि देहि मामाधाराय मां कुमारीमिवाम कुमाराप, इयतैष च ख कृतार्थ मन्येपा, नहि कर्मणोऽधिक विधात्राऽपि विधातु शक्प, यता-“नमस्पामो देवामन इतविस्तेऽपि वशगा।, विपिर्वन्यः सोऽपि प्रतिनियतकमैकफ सवाल कायस यदि किममरे कि विधिना, नमस्तस्कर्मभ्यो विधिरपि न येभ्यः प्रभवति ॥१॥"इस्पुषत्वा सपः सा वित्तिरोऽभवत्, सोऽपि निपुणास्मा कुमाराय तां वियों तवैव देवतोक्तिपूर्ण दावा तत्वागि सनिमित्तमेष विरक्तपित्तस्तपस्यामावत, कमारा जातस्तया बियया पियापर इस बियगामी, महो? भाग्याभ्यमिकल, यत:-"म्यवसाप फरोख्यन्या, फलमन्येन मुज्यते । पर्याप्त म्यवमान, प्रमाण विधिरेष ना । १" स जमाद विहरतीयहरशाश्वततीनमस्तिपापरोपक्रियादि तद्रियाफलं सर्वकालम्-उपडला खला इष विद्यापतिशायिशक्तयः प्रायः। स्यु(नयप्रवृता प्रोपेगलपुत्र इव ॥१॥ तस्य तु तारग्वियालामेऽपि सुसंकृतस्य संयतयत् अन्धेरिव नैवासीन्मर्यावातिकमा कापि, क्रमाजातस्तस्य पुरुपोत्तमस्य प्रद्युम्न इव पित्रनु- यायी पुत्रः सौभाग्याचतिशायी, अन्यस्मिन् दिने तस्मिन् नन्दने दुर्दैवाविष्टेन दुष्टेन फणिना दष्ठे सर्वथा च सपैतन्ये नष्टे वैधादियवानां कृपणरमानामिव वैफल्ये घरटे जाते च पित्रादीनां प्रकृष्ठे हवयार्मिकप्ठे मस्युत्पन्नम तिना धनदत्तप्रेष्ठिना चतुरशीतिचतुष्पथेषु पटइनोवघोषयामाहे-य एन पिपमृद्विपापेशाभिधेतनं स्तनन्धय मोजीषयति तमी भेष्ठी स्वर्णकोटीमपि प्रवत्ते इति, तदाकण्ये वैदेशिकविम एकः सविवेकममापिष्ट श्रेष्ठिपुर: प्रासा-प्रेष्ठिन् । इसो वशोत्तरयोजनशत्यां मम निवासस्थान श्रीनिघानं नाम नगरं, सत्र मम गृहे गृहिणी ज्ञाता देवतादेशमाप्ता विपौषधी पहुशः स्पष्ठदएप्रत्ययाऽस्ति, मार्गे गमनमिया सा सई नानीता मया, यदि तां विनोवयावर्याक् कोऽपि फयमप्यानयति तवा तया नियतमयममृतेनेष जीवयत्येवेति, अपाघाट पठाश्रेष्ठी- साघु रमो भवेष ! यदेषमाषेवितषान् भवान् अय मे नन्दनः सक्रन्दन याचिन्त्यशक्तिः खगामिविद्ययाऽति- स्वरयाऽप्यानेष्यति तां, तहेहि स्वगृहिण्या हस्ताक्षराणि पेन सा तामपस्येती, तसो विस्मितमुदितो याष- द्विजः सम्धीस्पातल्लेखलेखनाप तावदुवाद महानन्दः सुकृतककन्या-साताशप्तयोजनमात्रदिग्यतोह श्रितोऽपि पुत्रमोहं कय नाम तामानयामि तसा स्थानात् !, स्वीकृतनिर्वाहपूर्वमेव सर्व साधितं साषिष्ठतां दधाती स्युपायान्सर किश्चिद्विचिन्तयत तासपावा, तातोऽप्यूचे-वत्सा वियागमने जीवविराधनापभाषात् का हन्त शत- योजन्याविनियतिः, क्षितिगतिमेवाभिस्य हिंसा क्रियते, किन-षियति ऋजुतरगतिसम्भवेन शतयोजन्य- पीपता न पूर्णा भवित्री, धरित्रीचलने हि मार्गाणां पकत्वाविना भूपस्येवाभिपर्दते, पते परमेव सर्वत्रा पिपप्तिपत्पा, शेरगपासपोजीषन प परमो धर्म, धर्मकार्य प तीर्थयात्रादिवत् सहस्रपोजनीगमनेऽपि गृहिणो म कमिहोपा प्रत्युतागण्यपुण्यपोपा, तस्स ! पालवत्सलतामालम्पस्थ मा विलम्प स्वल्पमपि तदोपप्यानय नविधी, विषौतकस्मपा महर्पयोऽपि जीवदयार्यमेव यतन्ते, तवन मुधा मौरम्पपरामर्शः को नाम विमर्शः !, पुत्रेणाप्युक्त वाम्पातमवस्तातपावे केवल न केवलाऽत्र धर्मधीः किन्त्यतिमात्रस्यपुत्रमोहधीरेव मुस्पवृत्त्या, तेनैतत्फल्ये समतक्षितिः कथं न स्यात् ?, नियमम यथा गीतस्वधैय प्रमाणयितष्य ,सेन यावलमनेन भूमौ पातपोजनी स्यात्ततोऽपिफगममे नियममा एप, नहि नमोगमनमपेक्ष्य प्रारमया नियमः स्वीचके, ततः कपि- तेन पित्रोक्तम्भहो फेयमस्थाने समेक्षिका?, स्वपुत्रकृते हि जातु कमिदसिधारः स्यात्तदा पमात्याय मित्तेन सोऽपि शोग्यते, नहि सर्वपा निरतीचारता चारित्रिणामपि भवेत् , सर्वत्र हि लामालामादि विलोक्य, पठन्स्यपि-"एगतेण निसेहो जोगेसन देसिमो विही वावि । दलिभ पप्प निसेहो हुन विही पा जहा रोगे ॥१॥" न हि कदामाइग्रहान्तर्गत पर्मरहस्य, अशे कठोरवयता अहो बालहस्यायामपि निरपेक्षता महो! लोकापवादेऽप्यमीरकता महो निर्दयात्मकता, स्यादि पित्रादिमिस्तत्वत्पमवगल्यागतैपमच्यादिमिम सर्वशक्योक्तोऽपि स यायम जहाति निजामह ताबदबावीपरोपकराला स्मापास:-मोः कवाग्रहकदोष !
सदीपभ्यनानयने ययप शिशुर्षिपत्स्यते सदा वा सक्कदम्प सर्वस्वापारवण्यपूर्व जीवनिग्राद निग्रहीये, सोऽप्यूचे-वेव। सर्पस्वास्सर्षफडम्पारमाणेभ्योऽपि च प्रियतमोऽय तनयः, तद्विपत्ताधपि निरपेक्षतायां का नामा न्यापेक्षा का नाम घेपा पिभीपिका तम्मापति तद्भवन्तु पर स्वीकृतमत सत्पमपि कल्पान्ते नातिचरामि सर्वधा-पिणमाणपुवादि, सुलम हि भषे २१ स्यादनन्तैरपि भवैजैनधर्मस्तु दुर्लभः ॥९॥ सर्वत्रमाणापुत्रादे किमपि समूधे । दुःख भवेष्वनन्तपु, धर्मप्पसे तु दुस्सहम् ॥२॥ एव तात्त्विकसात्त्विकमुकुटायमाने तस्मिन् वद माने धर्मेकामतया आकृतिविद्यपेयाकृष्टया: शासनदेष्या याग दिम्यापिर्वभूव-मोर कुमार । सस्वैफसार ! दर्शय सपा स्वधर्मदायमहिमान निमान सिम्रन सकरामृतरसेनेनं पाल यपासी प्रोखीवति तत्काल, ततो विमायावयमामने समयजने सिक्तोऽसौ मारेण सपाणिपावितनीरेण जासम तरसा सुपारसाभिषिक्त इप सुव्यक्तचेतना प्रमुदितम प्रोः सोऽपि जनः अजापन्त वर्धापनादिमहोत्सवाः भाषर्तन्स सर्वतोऽपि फुमा राजुतमशसारषा:-पेकाग्यमाहात्म्पमहो।, महीपा किचिवजुतम् । येनेय धर्मनिर्वाह।, पुनमोजीवनाचपि॥२॥ स्वस्पमात्रकृतेऽन्येके, स्वजन्ति सुणषतम् । हसमता फेषिदेय, पिफटे सरटेऽभ्यहो ॥ २॥ अपरेगुः स्मृतमान पुमादित्तान्ततान्तस्वान्सफमुमतीकान्तमेरिता स खगत्या गतवान् महाविवेद मणतिर्य पष्टवांग जिनश्रेष्ठ येयाविप्रारमपसन्देह, स्वाम्पप्यूचे-धन्पपुरे सुधनो नाम धनी धनश्रीगंदिनी धनापहम तस्य पालवयस्था, सौ प्रीश्या सहोदराविष सदैव स्पषदरसा मुद्धतया शुदल्यवहारता, मन्सरा २ तु मयविक्रयादी विदम रिम्भायर्पणखग्राम्यापारणादिना सुषना सुस्वितस्ततो म्पपति, अविश्वासास्पदेन च तेन सुचित्त भूपस्तर पूयते मैत्रीमनमिया तु न किचित् प्रतिमूते, सुघनेन वैवमसम्ययेन विनाशित तस्य प्रम्मशत, एकन प कणिकमोकेन साम्पवहारादितस्ततो मिलितास्तस्य देया विंशतिम्मा:, सपोऽनर्पणास्वल्पखा दिना पुनरुत्तमर्णानामार्गणाच सुधनसनिधी स्थिताः, अन्येन च लभ्यधनप्रदानेऽधिक उम्मदशकम्रान्त्या दत्त पमानातं सुपनेन पर लोमाम प्रत्यर्पित-सोमा सोमकरः कस्य, न स्यादर्मवतोऽपिदि।पः सूक्ष्मसम्प रायारूपगुणस्थानेऽप्यषाप्यते॥१॥ एतष शास्यत्रय व्यवहारशुद्धिप्रसिरिमसया गुरोः पुरोऽपि सम्पर नालोचिप्त- समर्थोऽप्यसमोऽसी, विविक्तोऽप्यषिषिक्तात् । स्वशत्या दुस्थधर्मिठोद्धारमारचयेन यः॥१॥इति म्यास्या पूषनेनाषमसमपे सीवतः परमधार्मिकसाधर्मिकस्य पत्तं द्रम्मशत तदुपजीवनेनासी यावजीवमुवाह सूखनि वाहतो, समयदत्त दि जलवजलपस्वल्पमापनस्पफलपत् एकत्र-"करचअपाणिपणगि मपसरविमेण मुशिम जिमा । पच्छा मुआण सुदर! घरसय दिसेण कि तेण ॥१॥"क्रमाते समाप्तायुकाः सुपनो धनभीस्तस्मात्ती वणिजी साधर्मिणय पाप्यारादभावधर्मेण सौप गतायुताय घनवत्तकमुद्रस्यो तत्पुत्राम चस्वारो जझिरे, माग ब्रम्मशतविमाशेनापपुत्रापितुः सर्वखनाशापासीत्, तेन व प्रागेकस्य पादस्य वाणि- । ज्पपिपयायनुत्सार्यमास्सयतो व्यसनिकलप्रदामासनिख तं प्रवेष विद्विष्टतया सयः किमय न मियत इति तुानाबाल्पायुष्क तत्वाजनिष्ठ, मम्पमात्मजयोः प्राग देयमियगुण मात, प्रागलम्मशतोपकृतेस्व कोटा कोटीपूरणाचकृपा-जघन्यतो वशगुणमृण घातादि वा पुरः।पे तु शतसहस्रलक्षकोटिगुणायपि ॥१॥ मुद्रस्याः स्वग्रहमहिपीप्रसूतपडफयोकोऽप्येतावपहत्य यातितवा साथिति प्राग दुानाजातमात्रापत्ययषियोगोजनि, देपलभ्यनमोगीस्तु संनिहितसुरकृता, एक मध्यममेट्रयात्ममयोः स्थानायपि स्वामिनोक्तम् , इत्यहाफमुपास्या- वोद्भुतमहानन्वेन स्वस्थानमागस्य श्रीजिनोदिते सम्यगनिवेदिते निर्षिण्णाः पिनादया प्रपन्नाम्य प्रमभ्या, मश नन्योऽपि तौ सोवरौ धर्मघनप्रदानाविना प्रमोदमेतुरौ विधाप समये च दीक्षामावाप माहेन्द्र माहेन्द्रसमः सुरोत्तमा सममूत्, ततभ्युतम सेत्स्यति । इति दिग्विरतियत विशा, पनुसझेपविधेः प्रपथ भोः । विघुरेऽपि विधाय धीरता, प्रतिपालय घनवसपुत्रषत् ॥१॥ ॥ इति पष्ठमके महानन्दनिदर्शनम् ।। उक्त पष्ठ प्रतमथ भोगोपभोगामिधार्न सप्तम गुणवतं तु द्वितीय, तथोपमोगपरिभोगप्रतमित्यप्युम्यते अर्थस्यै फ्पात्, इद द्विषा-भोगतः फर्मतम, तब भोगो द्विविधा उपभोगपरिभोगभेदात्, पढेकपारमेवान्तर्वा मुज्यते तस्पाहारभक्षणाईकुसुमावर्मोगा, उपमोग उपशन्वस्य सकृवर्षस्वादन्तरवाय, यश्च पौन-पुन्येन पहियाँ भुज्यते तस्य भवनाइनादेमों(परिमोगः परिशन्दस्यासकृवर्भस्वारहिरस्वाय, यवाह-"उपभोगे विर्गाओ तयोलाहा रपुष्फफलमाई। परिभोगे षस्पसुषन्नमाइम इत्पिगेहाइ ॥१॥” आपकेण तावदुत्सर्गतः मासुकैपणीयाहारमोजिना भाव्य, तमिलसति सचिसपरिवारः फार्यः, तस्याप्यशक्ती पानुसाषयान्मयामिपानन्तकायादीन् वर्जयसा
प्रत्येकमिमसचिसादीनां प्रमाण कार्य, भणित प-"निरपजाहारेणं १ निखीवेणं २ परित्तमीसेर्ण ३ । भत्ताणु-
सधणपरा सुसाषगा एरिसा दुति ॥१॥" एषमुत्सबाविविशेष पिना सफम्मतफरणस्किरिणीकमणिसुवर्ण-
खचितवुकलरणभूपुरादिपरिघानमुकटावियन्यनशिरोषेष्ठनात्रलोपेमुवन्यसनाविनाऽस्यन्तचेतोगसमुन्मादजना-
पभावाविजनकमत्युगटपेपषाहनालाराविकमपि आषको षर्जयेत्, पत उक्तम्-"भइरोसो अश्तोसो घर-
रासो दुव्रणेहि संघासो । अइसम्मगे अ वेसो पंपवि गरूमपि सहुमति ॥१॥" अतिमलिनातिस्पूलइसस-
पिषनादिसामान्यषेपपरिपानेऽपि कुलस्वकार्पण्यादिना जनापषादोपहसनीयतादि स्थावता खपिसषयोऽ
वस्पानिवासस्थानकुलायनुरूप वेपं कुर्यात् , सचितवेषावावपि प्रमाणनैपर्ख कार्यम् , एष दन्तकाष्ठाभ्यातलो
एनिमखमबपिसेपनाभरणपुष्पफलष्पासनशयनभवनादेस्तपोवनस्पलेहशाकपेपास्पडसाधायशनपानला
विमस्साविमावस्यमशक्यस्य म्पत्या प्रमाणे कार्य, शेषं च त्याज्यमानन्दादिसुआपकवत्, फर्मतोऽपि
भावकेण मृस्यतो निरषयकर्मप्रवृत्तिमता भवितव्य, तवशकावप्यस्यन्तसावपरिवेकिजननिन्यमपविक्रया
विकर्म पर्जनीय, शोषकर्मणामपि प्रमाण करणीयं, यता-"रषणकरणपीसणवलण पयण च एवमाईणं । निष
परिमाणकरण अपिएपंपो जमो गुरुयो॥१॥" अन सूत्रकृद गापामाह-
मजमि अ मसमि अ पुप्फे अ फले अ गपम आउवभोगपरीभोगे पीअमि गुणबए निंदे ॥२०॥
'मनमी ति ॥ मप-मदिरा,तच देवा-काछोमव पिछोरव च,मयस्य च प्रथममुपन्यासो परोपाभयत्वात् महाऽ- नईदेवस्वाच, पवाद-"गुरुमोहकलहनिहापरिमघउपहासरोसमपहेऊ । मज दुग्गइमूल हिरिसिरिमघम्मना सकर ॥ १॥ श्रूयते किल शाम्पेन, मयावन्धमविष्णुना । इत नृपकुल सर्प, लोपिता च पुरी पितुः ॥२॥" मांसं प्रेधा-जलयरस्थलघरम्यचरजन्तुगरमेदाधर्मरुधिरमांसभेदादा, पतवप्यतिदुष्ट, यदाहु:-"पर्षिदिअपद भूभ मसं दुग्गभमसुइपीमत्य । रक्सपरितुलिअमक्खगमामयजणय कुगइमूल ॥ १॥ आमासु अ पफासु अ विपचमाणास मसपेसीसु । सययं चित्र उपवाओ भणिो निगोअजीषाण ॥ २॥" योगशालेऽपि-"सपः संचितानन्तजन्तुसन्तानपितम् । नरकाम्वनि पाथेय, कोऽमीपात् पिशितं सुधीः १ ॥१॥" सपो-जन्तु- विशसनफाल एष समूपिता उत्पमा अनन्सा निगोवरूपा ये जन्सवस्सेपा सन्ताना-पुनः पुनर्भपनं तेन दूपित- मिति तात्तो स्याफ्या, सघ्रगापायां वशम्दान्मध्यादिशेपामपदम्याणामनन्तकायानां च परिग्रहः, तत्रामध्य- द्रष्याणि साविंशतिस्तथा:-"पंचुरि ५ चउ विगई ९ दिम १० विस ११ करगे अ १२ सघमही अ १३॥ रय- णीमोअणर्ग चिय १४ पाहुपीय १५ अर्पत १६ सघाण १७॥१॥ घोलवरा १८ वायंगण १९ अमुणिअना- माणि फुल्लफलपाणि २०॥ तुफल २१ पलिअरस २२ वजह पाणि पायीस ॥२॥" व्याख्या-पञ्चोम्परी घट १ पिप्पलो २ तुम्पर ३ पक्ष ४ काकोदुम्बरीफल ५ रूपासी मशकाफारसूक्ष्मयष्टुजीवनिचितत्वावर्जनीया ५, लौकिका अपि पेढुः-"कोऽपि कापि फुतोऽपि कस्यचिवहो चेतस्पकरमानना, केनापि प्रविशत्युदम्परफल माणिक्रमेण क्षपात । येनामिमपि पाटिते विघटिते विस्फोटिते चोरिते, निष्पिप्ठे परिगालित विदलित निर्या- त्यसो पाम वा ॥१॥पतस्रो विकृतयो-मप १ मांस २ मधु इमषनीत ४ रुपास्तवर्णानेकजीवसमूर्णनात्, : तथा चार-"मजे महमि मसमि, नवणीममि उत्पए । उम्पन्नति पपत्ति भ, तपण्णा तस्य अतुणो॥१॥" = परेऽपि- म मांसे मधुनि प, नवनीते तक्रतो पहिनीते । उत्पधन्ते पिलीयन्ते, सुसूक्ष्मा जन्तुराशयः॥१॥ सप्त प्रामे च यस्पापममिना भससास्कृते । तदेशजायते पाप, मधुपिन्तप्रमाणात् ॥२॥" मयमांसे प्रारम्पारपाते, मए मासिकं १ कौत्तिक २ भ्रामरं ३ चेति त्रिपा, नवनीत चतुर्पा गो १ महिप्प २जै सका ४ सम्मममेवात, एष ९, दिम वासरल्येयाप्कापरूपस्वात. १०, मिष मनोपहतवीर्यमप्युदरान्तत्र्तिगण्डोलफादिजीवघातहेतु स्वान्मरणसमये महामोहोस्पावकत्वाच १९, करका असरम्याफायिकत्वाद, नन्धेवमसरूयाफायमयलापा नीयस्याप्यमध्यस्थ , सख, पर पानीयेन विना निर्वाह एव म खाद, करकादीन् बिना तुम कमिवनिर्वाहा तत एक निपिदा न पुन: पानीय, तदपि सामन्यां पावकल्प प्रासुकमेमोभितं १२, सर्वाऽपि मृत्तिका पदरान्त वरादिपत्रेन्द्रियमाण्मुत्पत्तिनिमित्तखादिमा मरणाचनकारित्वात, सर्वग्रहण सटिकाहितरेवपरिशरार्थ,तङ्क- क्षणस्यामाभयादिदोषजनकलात्, मृत्तिकापदणमुपलक्षण तेम सभापपि वर्जनीप, तमक्षणादशाहापन सम्भवात् , रश्यन्ते हे मत्तिकाविमक्षगभ्यसनिमामबलतापाणुरोगवेदोषल्पाजीर्णवासमायरोगादयो महा मी मरणानता, सरितत्तिकाविभक्षणे पाससम्येयापिपीकापविरापमापपि, एवं तर्हि पमप्यसस एघिमीफापास्मकस्वात्याज्य, सत्य, किन्तु सर्षया सत्यागे शास्सस्य न निर्वाहा, सचित्तं पुनस्तमोजने स्पमति, विवेकिनो हि मुशाना यदि लवणं गहन्ति सदा प्रासुफमेष नस्विप्तरत्, प्रासुफत्वं च तस्याम्यादिपपलपासयो गेनैव संभवति न वन्यथा, प्रथिवीकायजीवानामसम्येयवेनासन्तक्ष्मस्वात् , तथा च पत्रमाझे एफोनविंशो शते तृतीयोदेशक निर्दिष्टोऽयमः- वामप्या शिलापां स्वल्पपृथिवीफायस्य वजलोष्ठकनैकविंशतिं वारान् पेपणे सन्येके केन्चन जीवा ये सष्ठा अपि नेति"१३, रजनीभोजनं पाहुविधजीषसम्पातसम्मषेनैदिकपारसोकि- कानेकदोपतुष्टस्वात्, यदमिहित-"मेह पिपीलिआमो इणति घमण च मच्छिमा कुणा । जूमा जलोदरं तू कोलिममो कोठरोग च॥१॥ वालो सरस्स भग कटो लग्गइ गलमि दारय । तालमि पिघा अली पंजण- मममि मुखतो ॥१॥” निशीपर्णायपि-"गिहकोकिलअषयवसमिस्सेण मुत्रोण पो किल गिरकोइला सम् पान्ति।" एवमत्रान्तर्षिपमिश्रसदिलासामलमूबधीर्यपाताविना मृत्यायपि, सपा-"मालिंति मदिअल जामि णीस रयणीमरा समतोषि । ति य ते हुर्ण रयणीए मुखमाण सु ॥१॥ जीवाण युमाईण घायणं भा- घोषणाईस । एमाइ रयणिभोगणवोसे को साहिउँ तर ! ॥२॥ उल्फकाफमार्जारगप्रशम्परशुकराः । अहिवृधिफगोधाम, मायन्ते रात्रिमोसनात् ॥३॥” इत्यावि, परेऽपि पठन्ति-"मृते स्वजनमात्रेऽपि,सूतक जायते किल । अस्तगते दिवानापे, भोजन क्रियते कयम् ॥२॥ रकीभवन्ति तोयानि, अभानि पिशितानि च। रात्री भोजनसकस्य, प्रासे तन्मांसमक्षणम् ॥२॥ नोदकमपि पातम्यं, राबावत्र युधिष्ठिर ! तपखिना विशेषेण, १ प्राणिक्रमेण क्षणात् । पेनास्मिन्नपि पाटिते विघटिते विस्फोटिते प्रोसिते, निम्पिले परिगालित विदलित निर्या: त्यसो षा न पा ॥१॥" पतम्रो विकृतियो-भय १ मांस २ मधु ३ नवमीत ४ रूपास्तवर्णानेकजीवसमूळमात्, तथा चातु:-“मधे महुमि मंसमि, मपणीममि पउत्पए । उप्पज्जति चयति भ, सघण्णा तस्य जतुणो॥१॥" परेऽपि-मषे मांसे मधुनि च, नवनीते तकतो पहिनीत । उत्पपन्ते विलीयन्ते, सूक्ष्मा जन्तुराशय॥१॥ सस प्रामे च यत्पापमपिना मम्मसात्कृते । तवेतनापते पार्प, मधुपिन्द्रमभक्षणात् ॥२॥" मघमासे मागम्याख्याते, मधु माक्षिक १ कौतिक र प्रामर ३ घेति त्रिघा, मवनीतं चतुर्पा गो १ महिप्य २ इसका ४ सम्मममेदात्, एवं ९, हिम शृद्धासम्पयाकायस्पस्वात् १०, विष मनोपहतषीर्यमप्युदरान्तर्वर्तिगण्डोलकादिजीवघातरेतु- स्वान्मरणसमये महामोहोत्पावकस्वाय ११, फरफा जसरक्याफायिकवाद, नन्वेषमसहल्याप्कायमपत्तात्पा नीयस्याप्यमध्यस्व ?, सभ्य, पर पामीयेन विमा निर्वाह एक न स्यात्, करकादीन पिना तु न कम्भिवनिर्वाह तत एप निपिदा न पुनः पानीयं, तदपि सामायो भाषकस्य प्रामुकमेवोचितं १२, सर्वाऽपि मृत्तिका वरान्त- देषुरादिपवेन्द्रियपाण्युत्पत्तिनिमित्तलादिना मरणाचमर्थकारित्वाद, सर्वप्रहण सटिकावितवेदपरिहारार्थ, तङ्क- क्षणस्थामामयादिदोषजमकत्वात् , मृत्तिकाप्राणमुपलमणं तेन सुपायपि वर्जनीप, तासगामाटापार्ष सम्ममात्, श्यन्ते हि मत्तिकाविमक्षणम्यसनिनामपलतापाणरोगदेरदीर्वल्पाणीणवासक्षयरोगादयो महा- नर्षा मरणान्ताः, सचित्तमत्तिकादिममगे पासपेपपिपीकापपिरापमापपि, एवं ताई तपममप्यसर .
पुषिषीफापात्मकत्वात्याय,सखं, किन्तु सर्पया सत्यागे गास्यस्य म निर्वाहा, सचित्तं पुनस्वरोजने स्वजति, पिवेफिनो दिवाना पदि लवण ग्रान्ति तवा प्रासुकमेव नस्वितरत्, मासुकर्व च तस्यान्याविपपलपाखयो गेनैव संभवति न खन्यथा, एपिवीकायजीवानामसक्ष्येयवेनायन्ससूक्ष्मत्वात्, तथा प पश्चमाने एकोनर्षिशे शाते तीयोदेशके निर्दिष्टोऽयम:-"वनमय्या शिलायां स्वल्पप्रथिवीकायस्य चनलोष्ठ केनेकविंशति पारान् पेपणे सन्येके केपन जीया ये स्पष्ठा अपि नेति" १२, रजनीभोजन पशुविधजीषसम्पातसम्मयेने हिफपारलोकि- कानेकयोपदुष्टत्वात् , यक्षमिहित-"मेह पिपीलियाओ हणति घमणं च मशिआ कुणइ । जूमा जलोदरंतू कोलिममो कोठरोगं च॥१॥ पालो सरस्स भगं कटो लग्गइ गलमि धारु च । सामि पिंघद अली घंजण- मममि मुखतो ॥१॥" निशीथपूर्णावपि-"गिहकोकिलअपयवसमिस्सेण भुसेण पोहे किल गिरकोइला संमु- छन्ति ।" एवमत्रान्तर्षिपमिमसदिलासामलमूत्रवीर्यपाताविमा मृत्याचपि, सपा-"मालिंति मरिअल जामि णीस रपणीभरा समतोपि । उल्लंति य ते हु फर्य रयणीए मुखमाणं तु ॥१॥ जीपाण कुयुमाईण घायण भा- णपोमणाईस् । एमाइ रयणिमोअणदोसे को सादि तर ॥२॥ ग्लुककाकमार्जाररामशम्परशकराः। अहियधिकगोधाम, जायन्ते रात्रिभोजनात् ॥३॥” इत्यादि, परेऽपि पठन्ति-"मृते स्वजनमात्रेऽपि,सूतक जायते किल । अस्तगते दिवानाथे, भोजनं क्रियते फयम् ॥२॥ रक्तीमयन्ति सोयानि, अनानि पिशितानि च। रात्री भोजनसफस्य, प्रासे सन्मासमक्षणम् ॥ २॥ नोदकमपि पातव्यं, रामापत्र युधिष्ठिर!। सपखिना विशेपेण, गहिणा प विषेकिना ॥ ३॥ ये रात्रौ सर्वदाजहार, पर्जयन्ति सुमेधसः । सेपां पक्षोफ्षासस्प, फल मासेन जायते ॥ ४ ॥” स्कन्दपुराणे स्त्रमणीतकपालमोचनस्तोत्रे सूर्यस्तुतिरूपेऽपि-"एकमताशनानित्यममिहोत्र फल समेत् । मनस्समोजनो नियं, तीर्थयात्राफल मजेत् ।। १॥" रात्रौ भोजनकारिणां च कप नामाचमनेऽपि शुद्धिा, यता- पीतेजोमयो भानुरिति वषियो षिदुः । तस्करैः पूतमखिलं, शुभ कर्म समापरत् ॥१॥ नैषा- हुतिन पलानं, न आई देवतार्थनम् । दान घा विहितं रात्री, भोजन तु विशेपता ॥२॥" आयुर्वेदेऽपि- "माभिपनसोचमडरोघिरपायप्तः । अतो नक्त न भोक्तव्यं, सूक्ष्मजीवादनावपि ॥१॥" समाद्रिकिना रात्री धनुर्विषोऽप्याहार परिबार्पा, तवशको स्वशन खादिमं च स्याज्यमेष, स्त्राविमं पूगीफलायपि दिवा सम्यक शोपनादिपतनयैव पहाति, अन्यथा असहिसादयोऽपि योषाा, मुरूपापा च प्राता सायन रात्रि- मलासमस्या घटिके भोजनं त्यजेद,यता-"अहो मुखेऽषसाने प,यो ने घटिके स्यजन् । निशाभोजनदोष- शोऽमात्यसौ पुष्पमाजनम् ॥ १॥ भत एवागमे सर्वजघन्यं प्रत्यास्यान मार्सप्रमाण नमस्कारसहितमुच्यते, जातु तत्सत्कार्पम्पप्रत्यादिना तया न मानोति तदापि सूर्योदयास्तनिर्णयमपेक्षत एषामापदर्शनादिना, अन्पपा राभिमोजनदोषा,अन्धकारमवनेऽपि वीरया मदीपाकरणादिना प्रसादिहिंसानियममनमायासषावादा योऽपिकवोपा भपि, यता-"म करेमित्ति मणित्ता त पेष निसेवए पुणो पाय । परक्तमुसाबाई मायानिम पसंगो ॥१॥ पाव काऊण सप अप्पाणं मुदमेष पाइरई। गुण करेइ पाय बीमं मालस्स मवत्तं ॥२॥"
राधिभोजननियमारापनषिरापनयोर्मिनप्रयदृष्टान्तो यथा-एकत्र मामे आपकमद्रकमिथ्यारष्टपलय' सुहदो वणिजा, तेऽन्पदा जैनाचार्यान्तिके गताः, तेय रात्रिभोजनवर्जनादिवेशनां चक्रे, ततः आद्धेन रात्रिभोजन फन्दमूलापमक्ष्यनिपमा आदलोद्भवतया सोत्साहयच जगहे, भद्रकेण च पार पडु विमृश्य रात्रिभोजनमेव नियमपामाहे, मिथ्याष्टिस्तु न प्रतियुद्धः फवाग्रहप्रस्तस्वात्, यता -"आग्रही पप्त निनीपति युक्तिं, तत्र यन्त्र मतिरस्य निषिष्टा । पक्षपातरहितस्य तु युक्तियत्र तत्र मतिरेति निवेशम् ॥ १॥” तदनु आपकमप्रफयोः फुड म्पेऽपि रात्रिभोजननियमपरे अभूता, गद्देशानुसारिणी हि गृहव्ययस्था, आस्तिकच क्रमात् प्रमावपछुलप्तया स्वनियमे शिथिलादतिस्तत्सत्कार्यम्याकुलतार्या माप्तः साप च त्याज्यघटीपमध्येऽपि मुझे क्रमास्सूर्येऽस्त गते पि, सम्यमियमाराधकभद्रकादिमिनॊवितस्तु सम्पति विवस एमास्ति फ रात्रिरित्यादि प्रत्याइ, तवनुसारेण सकल तत्कुटुम्वमपि तथैप जात, अहर ! गृहस्वामिनः प्रमावयाहुलप्तायां पापमसमवृद्धिा, अन्यदा किषिभूपा विष्टकार्यष्पप्रतपा मातर्मभ्याप्यमुक्तौ साप सहेय शै यावत् कथमपि भोक्त गृहमागतो सावदुस्वरोऽभवत्, सतः सुखवादिभिरत्यर्थ कवर्धितोऽपि भद्रको नामुक्तव, यता-"अप्पहिम फायष जा सका परहिमपि कायप! अप्पहिअपरहिआण अपहिमं घेष काय ॥ १॥"आवफस्तु निःशूकतया फिनिवन्धकारप्रसरेऽपि यथेच्छं युभुजे, तवा च तवात्तष्कृतादिष मूर्मः पतिता यूफा सेनाहारान्सराहारिता ततोऽसी जलोवरमहाष्याधिना:- त्यन्स पाघितो मुस्वा निशाभोजननियममारकरो मार्जारोजनि, सप्तम दुप्ठेन शुना कदय॑मानो विपत्याय नरके पदपत, रजनीभोजनप्रसको मिथ्यास्यपि कदाचित्किंचितिपमिमाहारसुसया पाट पाट चुटवलनिवि- रपीच्या मृतो मित्रवत्सपेव माजोरो नारकयामत, मद्रकस्तु सम्यगनियमाराधनाता सीप, महर्दि सुरोऽमूत्, मारजीयम नरकोरत्तो निस्सद्विजस्य तनूजोअनि श्रीपुञ्जमामा, मिष्यास्विजीषा सल्लघुभ्राता भीपरामिषा, इतमोपयुक्तम भनकदेवेन रहसि नखरूपज्ञापनमाग्भवफपनपूर्व प्रतियोग्य रात्रिभोजनापमक्ष्यनियम प्राहिती तो तत्प्रतिपालमे सीहतो , यता-"पापालिषारयति योजयते हिताय, गुप निगहति गुणान् प्रकटीकरोति मापनस प म जहाति सवाति काले, सन्मित्रलक्षणमिद प्रयदन्ति सन्तः ॥ १॥" पित्रायैस्तु कयामहनिप्रहाय सर्वषा भोजम निषिर, तयोलमत्रयं जातं, तृतीयरात्रावहितमवकसुरेण तमियममहिमपूजये तत्र भात्री पतेराष्पन्तिकी अठरपणा विधके, यपा यया मिपगम्योतिपिकमाधिकादयाकिभिदुपचेरुस्तपातपा सापतसि- कण्याप्ठेवापर्दततमा, ततो मनभ्याधिषु किंकृस्यमूपु हाहारबपरेयु पोरेपु च दिषि विम्या पागमूत्-भो। भो। निशामोजनबर्जनाविसमर्मश्रीपुत्रहस्तस्पर्चानेवास्प राज्ञः पाटव भावि नान्यपा कपमपीति, ततः कोऽत्र पुरे भीषत इति विमशास्सु सचिवादिषु नाप्युक्त निस्विविभपुत्रः स्वनिपमवायकहनश्रयेऽप्यमिता श्रीपुझा शियरेकोऽस्ति स एपाप सम्मवीति, ततः सम्भावनामात्रेणाप्यमामबहुमानेनाडूता सचिमाया स भीपुजा, सपपागतम सोस्साहसराह-यदि मदाराम्पमानयामिनीमोजनाविनियममाहात्म्पमस्ति तवानीमिवानीमेवास रामा साम्यथा सर्वपाऽप्युपशाम्पतु, इत्युक्तिपूर्वमूर्तीश स स्वहस्तस्पशेनैव सटिति पाचशे, ततस्तुनराका श्रीपुत्राय पत्रशतीमामाधिपत्य मावापि, सतूचनाच नृपाचैस्तस्पित्राचैरन्यैरपि भूयोभिर्षिमावरीभोजनाविन्य- यम्यात, एवं मिनधर्म प्रभाषयपिर भुरुपमशतीमामसाम्राज्या श्रीपुजा श्रीघरेण साई सौधर्म प्रासामयोऽपि चक्रमास्सिद्वीः॥ ॥ इति रात्रिमोसने मित्रत्रयसम्पन्धः ॥ पहुपीज पम्पोटकाविकमभ्यन्तरपुटाविरहितफेवलयीजमय तथ प्रतिपीजं जीवोपमर्दसम्मवावर्जनीय, पे वामपन्तरपुटाविसदितयीसमय दारिमदिन्दुरकादि समाभक्ष्यतया व्यवहरन्ति १५, अनन्तकापिकानि अनन्त जन्तुमातघातपातफहेतुत्वात् , यत:-"सुम्पो नैरपिकाः सुराध निखिलाः पञ्चाक्षतिग्गणा, पक्ष्यापा ज्वलनो पयोत्तरममी समातिगा मापिताः। तेम्पो भूजलवायवा समधिका मोक्ता यथानुफम, सर्षेभ्यः शियगा अनन्तगुणितास्तेभ्योऽप्यनन्तशिगाः॥१॥” एतानि च म्यस्याऽने दर्शयिष्यन्ते १६, सन्धानं निम्बुकविस्विका दीनामनेकजीवससफिनिमित्तत्वात, सन्धानस्य च व्यवहारवृत्त्या विनप्रयास्परतोऽभक्ष्यस्वमाचक्षते १७, घोलपटकानि-आमघोसमिअषटकानि उपलक्षणस्वादामगोरससंपृक्तविलानि घ केलिगम्यसूक्ष्मजीवसस क्तिसम्भवात् , उक्तन ससक्तनिर्युती-“ससुषि वेसेसु ससुवि चेय तहय कालेसु । कृसिणेसु आमगोरस जुत्सेस निगोमपंचिंदी ॥१॥" शिवलक्षण स्वेवमातुः-"जमि उ पीलिखते नेहो ना होइ पिति त विवल । विस्लेषि हु सप्पन नेहसुस होर नो विदलं ॥ १॥इति १८, पून्ताकानि निद्रामाहुल्यमवनोदीपनादिदोपपो षकस्यात्, पठन्ति प परेऽपि-“यस्तु वृन्ताकफालिममूलकानां च भक्षक । अन्सकाले स भूदास्मा, न मरि व्यति मा प्रिये ! ॥ १ ॥” इति १९, अज्ञातनामानि पुष्पाणि फलानि च, अज्ञानतो निपिद्धपुष्पफलेषु प्रवृत्ती प्रतमङ्गसम्भवाद्विपपुष्पफलेषु तु प्रवृत्ती जीवितस्थापि नाशाद्, कचूलपट्टीपसिसार्थिकवत् २०, तुच्छफल मधु कजम्यूविस्वादे, उपलक्षणस्वाच तु पुष्पं करीरारणिशिनुमधूकादेः, तुर्ण पत्र प्रापि तन्दुस्लीयफादेश पाहु- जीवसंमिभत्वात्, पमा तुषाफलमर्दनिष्पनकोमलचषप्सकमासिकादिक, तक्षणे हि न तपाधिपा तृप्तिर्विरा धना र भूपसी २१, चलितरसं कृषिप्तान पर्युपितद्विवलपूपिकादि अनेकजन्तुसंसक्तस्वात् , उपलक्षणस्यास्पुष्पि तोवूनपकानाविदिनदूपाप्तीप्तवम्याचपि च, अथ पर्युषितद्विवलादी कृषितत्वादिना जीवससक्तेगेम्पत्वात् परि- हार्पस्वमस्तु दिनद्रयातीते पनि जीवसंसक्किा कपमवगम्यते ।, उभ्यते, शासप्रामाण्यात्, तथा षोक्तम्-“जइ मुग्गमासमाई विदस कामि गोरसे पग।ता तसजीयुप्पत्ति भणति दरिएवि दुविणुवरि ॥१॥" हारिभद्र वशवकालिकात्तावपि-"रसजास्तकारनासवधितीमनाविषु पायुकृम्पाकृतपोऽतिसूक्ष्मा भवन्ती"ति, भूपते प पनपाठपणितस्प प्रतियोपनार्षमागतेन तान्पुना शोमनेन मुनिना दिनस्यातीते वल्पलककपुम्भकेन जीव दर्शनं ततस्सस्पतिमोषमपन च २२, निपिद धामक्ष्य प्रभा पुराणेऽपि-"अमक्ष्यभक्षणादोषास्कण्ठरोगः मजापते" शान्सातपोक्तशालेऽपि-"अभक्ष्यभक्षणादेव, जायन्ते कृमयो सदि।" इति वार्षिशत्समक्ष्पखरूपम्॥ अनन्तफायिका आर्यदेशमसिदा द्वात्रिंशत्, तदाहु:-"सधा य कदजाई सरणफवो अ१ षनकदो अश अण्ड हलिरा य ३ सहा मल ४ तह अलफपूरो ५॥१॥ सत्ताधरी ३ पिराली ७ कुमारि ८ तह पोदरी ९ गलोईल १०। लसुण ११ घसकरिम्ला १२ गजर १३ णो अ १४ तह लोदा १५ ॥२॥ गिरिकण्णि ११ किसलपत्ता १७ खरिंसुमा १८ पेग १९ अलमुस्था प २० सह लोणरुपमणठी २१ सिकायो २२ अमयवल्ली अ २३ ॥३॥ मूला २४ तह भूमिकहा २५ विरुहा २६ तह टपश्यत्युलो परमो २७ । सूपरवल्लो २८ तहा पठको २९ कोम लयिलिआ ३० ॥ ४ ॥ माल ३१ ता पिताल ३२ हपंति एए अणतनामेणं। अन्नमणतं नेम लपस्थणजुत्तीर समपाउ ॥ ५॥” व्यापा-सप कन्वजातिरनन्तकायिका, तत्र कांनिस्कन्वान् व्याप्रियमाणस्वालामतो दर्श पति-सूरणफन्दः-अर्शोना कन्दविशेपार वप्रकन्दः २आग्रहरिद्रा ३ आम्रक शृङ्गापेरम् ४ भाकरका ५ शता- परी ६ पिरालिके वल्लीमेवी ७ कुमारी-मांसलमणाप्लाफारपना ८'योहरी सही तमा९ गदूपी-घल्लीविशेषः १० लशुन-कन्दविशेपः ११ पशकरेग्लानि १२ गर्जरकाणि १३ लवणको-वनस्पतिविशेपो येन दग्धेन सजिका निष्प- पते १५ लोवफा पधिनीकन्दः १५ गिरिकर्णिका-पट्टीविशेपा १६ किशलयरूपाणि पत्राणि पौरपत्रावळग पीजस्योस्थानावस्यालक्षणानि सर्वोण्यपि १७ खरिंशुकाः १८ थेगम कन्दभेदः १९ आवमुस्ता २० लवणापर पर्यायस्य भ्रमरनाम्नो पक्षस्य कावि-स्वम् न स्वन्येऽवयवाः २१ सिदो-लोकमसिदा कन्दः २२ अमृतवल्ली- बालीविशेषः २३ मूलका प्रसिद्धः कन्दा, तस्य त्याज्यत्वं महामारतादायप्यवादि-"रसोन गूजन मेव, पहाण्ड पिणम्तकम् । मस्त्यमांस सूरा , मूलकस्तु ततोऽपिका ॥ १॥ पुत्रास वरं मुरू, न तु मूलकमक्षणम् ।। भक्षणानरकं गोवर्जनास्वर्गमानुपात् ॥ २॥" २४, भूमिमाणि-त्राकाराणि वर्षाकालभाषीनि भूमिस्फोट- कानीति मसिदानि २५, विस्थानि-आरितानि द्विवरूपान्यानि २१, टापास्तुला-माफविशेषा, स ध प्रय मोदत पवान्तकायिको न तुमिप्रल २७, शूकरसज्ञितो पल शूकरवालः स एवानमतकायिको न तुपान्य बहः २८, पाल्पा शाकभेदः २९, कोमसाम्लिका-भपदास्थिका चित्रिणिका ३०, मालक १ पिडालुको कन्धभेदी ३२, म चैत एवानन्तकायाः किन्तु “गासिरसंपिपप समभगमहीरग व चिमह । साहारण सरीरें तविपरीभ घ पत्तेर्म ॥१॥इत्यादिसिद्धान्तोक्तताणयुका भन्येऽपि या हेयाम, यत:-"वतारो मरक द्वारा, प्रपमं रात्रिभोजनम् । परनीगमन व, सन्धानानन्तकायिके ॥ १॥" बनन्तकायायमस्प बाधित- । मूतमपि परिहार्यम् , भषाकादेः स्वप परेणाचित्तीकृतत्व पाहणे को दोषः, सच्यते, निश्शूकतालोल्पामादि। परम्परया सचित्ततद्राणप्रसहपावित्र, यपोकम् "पण फयमका करे तप्पपया पुणो मनो । सापामा लपरम्परपुणेमो सजमतवाणं n १॥" इति द्वात्रिंशवनन्तकायस्वरूपम् ॥ एते चामत्यानन्तकायाः सुभगा पापा शम्दषिता उपयोगिस्वास्किविहिवता, सम्पत्ति सूत्रगापाऽप्रतो म्याम्पायते-"पुष्फे न फले.भक्ति बजेनीपपुष्पादीमि विषयत्वात् पत्रकारः साक्षावपि वर्शयति, तत्र पुष्पागि पवादात्यामलादीनि फलानि च प्रसाफलानि सुभाफलम्पाम्यायां ध्यास्पातानि, एषु मघमासादिपु राजयापारादी पर्समानेन राजपारव- श्यादिना यस्किशिक्रयणावि कृत तस्मिन् , अत एष राजम्यापारस्ताहग्धर्मार्जनामावेन नरकस्पैव हेवा, पठित ध-"मपन्यापारपापेभ्यः, स्वीकृत सुकृत न यैः । सान् पूलिधावकेभ्योऽपि, मन्ये भूवतरान् नरान् ॥ १॥ मधि- कारानिमिर्मासै:, माठापत्याप्रिमिर्दिनः। शीर्ष नरकषाच्ण चेदिनमेफ पुरोहितः ॥२॥" एलेमानन्तरोहित र्मचादिमिरन्तर्मोगः सूचितो, पहिौगस्वयं 'गघमाले असिगन्धवासाः कस्तूरीकर्परागुरुधूपावयम माल्यानि- पुष्पमालादया, उपलक्षणस्वादेपषिमपणाचशेपं भोग्य घ, एषु गन्धाविषु कृतप्रमाणेषु विपयभूतेषु मागल्या- च्यातस्यरूपे उपभोगपरिमोगाक्ये द्वितीये गुणमतेऽनामोगाविना पवत्तिकान्त सनिन्दामीति विंशतिगाया। ॥२०॥ अमुमिन बसे पिंशतिरतिचारास्तेपु पूर्व भोगतः पश्चातिचारान् प्रतिकाम्पति- सञ्चिचे १ पडिषछे २ अप्पोलि ३ वुप्पोलिए अाहारे ४।तुच्छोसहिमक्खणयापपडिकमे देसिम सब २१ 'सपिसे इति, कृप्तसचित्तपरिहारस्य कृतसचिप्तपरिमाणस्य वा सचित्तमधिकसचित्त वाऽनामोगादिना सावतः सचित्साहारः प्रथमोऽतिचार।१,एष वृक्षात्तस्कालगृहीतं गुन्दावि राजावनादि षा सचित्तान्ती पक फर्ड फटाइमेष मक्षयिष्यामि पफस्पेन माशुफवाधीज पुनरमाशुफस्वास्पक्ष्यामीतियुझ्या मुखे प्रक्षिपता सचिस- मतिपदाहार। २, अपफम्-भमिनासंस्कृतम् सपरिणतकणिकाधिक पिष्ठमपित्तमित्यादि घिया भक्षयतोऽपफी पप्पाहार, अथ पिष्टं कियस्कासं मिमं फर्थ धाऽपित्त स्यात् !, उभ्यते, पालित पिष्टमन्सर्मुहर्तास्परतोऽधित्तम् , अचासित मिर्म घान्यनलिफापवयवानां परिणतखासम्भपात्, मिभत्यकालपरिमाण चैषमाहु:-"पणदिण मीसो हो भचालिमो सावणे अ भाषए । पउ आसोए कसिम मिगसिरपोसेसु तिषिण दिणा ॥१॥ पण पहर माह फग्गुणि पहरा पत्तारि चिसषासारे । जिट्ठासा तिपहर मंतमुहूस प पासिभो ॥२॥" सचित्त- तिमिभयवधानादिरूपसचित्समियाहारोऽप्यस्मिभतिचारेन्तावनीपः ३, तपा दुष्पकस्य-अखिमस्य प्यु- कषणकतन्दुलयषगोप्मस्यूतमण्डकफलादेः प्रामुफबुमा भक्षण तुष्पकौपायाहार, इहलोकेऽप्यजीर्णाविप्रत्य- पापकारी याषताशेन प सचेतनस्सापता परलोकमप्युपहन्ति ४, तुरण:-तथाविघटस्पजनकस्वावसारा औप- प्पा-कोमलमुनचपसकादिशम्पिफास्ता मक्षयतस्तुणपपिमक्षणता पचमोऽतिधार, आइ ननु यताः सचे तनास्ताई तरक्षण प्रपमातिचारान विशिष्यते, अपावित्सास्तईि को नामातिधार, सख्य, किन्तु योऽस्यन्त साषचमीहतया सचित्तं प्रत्याख्याति तेनाचित्ता अप्येता न ममणीया, लोल्यमाप्रनिमित्तस्वात् , न दिया नामपि तासां मक्षणे विशिप्प काऽपि दृप्तिरुपजापते, विराधना प महती, अत एव द्वाविंशत्यमस्पमध्ये सुम्पफलशन्देनता भपि प्रागम्यास्पातास्तस्मादेतासां भक्षणे पस्तुत एततषिराधनासपोऽतिचारः ६, एते , पशातिवारा सचित्तपरिहारमामिस्याघ्र प्रतिपादिता, एवं रात्रिभोजनमपमांसाविपरिहारमचित्ताहारं यमा दिपरिमाणनैयख्यं पामियाप्पनाभोगातिकमाविमा खमिया खयमभ्यूमा, रुपलक्षणमात्रत्वावमीपाम् एतद्विषये 'परिममे इत्यादि माग्यदित्येकर्षिशगाथार्थः ॥ २१ ॥ भत्र प्रते भोगोपमोगोत्पादकानि पासावधानि फर्म तोभारफर्मादीनि पनदश कर्मादानानि तीव्रकर्मपन्पनिमन्धनानि आवेनाप्तीचारभूतानि वयोनि अतस्तेष्यना मोगादिना पदाचरित सत्प्रतिक्रमणाय गापावपमाह- इगाली घणसाडी भाडी फोडी सुवजए कम्म । वाणिज्ज चेव दतलपखरसकेसविसविसय ॥२२॥ एव खु जतपीलणकर्म निल्लछण च दवदाण । सरदहतलायसोस असईपोस च वजिज्जा ॥२३॥ कर्मशम्ब। पूर्षाढ़े प्रत्येक योग्यः 'गाली ति, एयमिति, अनारफर्म काष्ठदान नष्पाझारफरण,एव भ्राष्ट्रकरणे प्रकादिपाककुम्भकारायस्कारस्वर्णकारकृत्यायप्यारकर्म तेन यजीयन तवतारजीविका, एषमप्रेऽपि भाध्यम् १, विभाच्छिमापनपत्रपुप्पफलकन्दमूलतृणकाष्ठकम्पावशादिषिक्रयो घनकादिकरण चषनफमे २, शकटशकटाक्ष घटनखेटनविश्यादि शाफटिफर्म ३, शकटवृषमकरभमहिपतरघेसराम्वादेर्भाटकग्रहणेन भारवाहनं भाटफर्म यवचणकगोधूमकरबादे सकुवालिपिटतन्दुलकरम्यादिस्खानिसर-पाचर्घ मुम्बननइलम्पेटनपापाणघटनावि का स्फोटकफर्म, पोगशाने तु कणवलनादिवनकर्मतया विषक्षितम् । अथोत्तरार्द्धन पंच पाणिज्यान्याह-वाणिज- मिष्यादि,विषयशम्बू, प्रत्येक पोज्या, सतो वन्तविषय वाणिज्यम् , एव लाक्षादिष्यपि, सत्राकरे दन्तिवन्तघूका- दिनखइंसादिरोमधर्मघमर शशक्तिकपर्वफस्तूरीपोदीसफावित्रसामग्रहण पन्तवाणिज्य ६, लाक्षाघासफीनी लीमनापासाहरिताप्तवमलेफ्तुमरिपटमासटाणसाक्षारादिविक्रयो लाक्षाषाणिज्य ७, मधुमयमासम्रक्षणदुग्ध पमिततेलाविविक्रयो रसपाणिज्यं ८, वासाविनणां गवावादितिरमा विक्रयः केशवाणिज्य ९, विपशन- कुशीकालादिलोइहलादिविक्रयो पिपाणिज्यम् १०, पतस्पत्रविधवाणिज्य पूर्वोक्त पत्रकार च कर्म सुत्रा षको वर्जयेदिति सष्टाए । 'अंतपीलण सि शिप्लोदूस्खष्टमुशलघरहारइटहनादिविक्रयस्तिलेखुसर्पपेरण्डफला तस्याविपीरनवलनतेलविधानजप्लयप्रषाहनाविना यनपीटनकर्म, योगशाने तु घरवाधियअधिक्रयो षिषषा गिरपातपोक्का ११, गपादिकम्पलपुणणेवनासावेघाङ्कनपण्डमत्वग्वाहाविष्ट्रपष्ठगालनावि प निष्णिन कर्म १२, गहनवाहे सति मिल्लादया सुखेन चरन्ति जीर्णतणवाहे वा नवाणाहरोनेवागवाव्यमरन्ति या बग्घे क्षेत्रे सस्यसम्पत्तिवृदिः स्यादिस्याधिपुण्यपुळ्या कौसुफादारण्येऽप्रिप्रम्बालन ववधान, भूपते व मरण काले मिल्लादयो भणन्ति-पपेयन्तो मम मेयोऽर्थ धर्मदीपोत्सवाः करणीया इति १३, सरोवरावतडागादि- शोपः सारणीकर्षणेन तब धान्पादिपनार्य, तत्रासात सरः खात तु तरागमिष्यनयोर्मेदः १५, वित्तार्थ दुःशी- सवासीनपुसका शुकशारिकामपमार्जारमर्कटाईटकुईरगशिकरादेय पोषोऽसतीपोचा, केचन हि वासी पोपपन्ति तस्सम्बन्धिनी माटी गान्ति यथा गोदेशे १५, एषां पानापरणीपवं पादोषत्वात् । तत्राद्वार- फर्मण्यमे सर्वतोमुखशम्मस्वात्पण्णां जीवनिकापान १ पनकर्मणि वनस्पतेस्तवामितवसावेभ २ शकटमाटक कर्मगोमारवारकपमावेमार्गस्थपरजीवानां च ३-५, कोटकर्मणि कणदलमादी पनस्पतेर्मूलमनादी एप्पा उभयत्र तगतत्रसादेन महाविराधना ५, आफरे दन्तचमरीकेशादिवसापाणिज्ये प्राहकान् दृष्ट्वा लोभास्पुलि- बादपस्तस्कालमेष इस्तिषमर्याविषधे प्रवर्त्तन्ते ६, लाक्षावाणिज्ये लाक्षाया पावसाकुलस्वासप्रसस्य च रुधिर भ्रमकारिखात् घातकीत्वकपुष्पयोर्मचाङ्गवासस्कस्कस्य च पृमिश्नुस्वात् गुलिकाया अनेकजन्तुघाताविनामा पिस्वात् मनाशिलाहरितालषमलेपानां सम्पाप्तिमयामजन्तुघातकस्थात् तुभरिफायाः पृथ्वीत्यादिना पटवासस्य प्रसाफुलस्यात् एणक्षारसाक्षारादेषांभपद्धजीवविनाशनिमित्सवाघ महानेव वोपा, लाक्षादेईष्ठत्वं मनुस्मृता वप्युक्तम्-" सपः पतति मांसेन, लाक्षया लपणेन च । पहेण शद्रीभवति, प्रामणः क्षीरविक्रयात् ॥१॥" ७, रसवाणिज्ये मचादी जन्तुषातोमवत्वावनेकजन्तुसंमूनादिवोपः, दुग्धादी सम्पातिमजन्तुषिराधना, दिनद्रयातीते दृप्ति जन्तुसमू नाऽपि प्रागुकयुख्या ८, केशवाणिज्ये द्विपदचतुष्पदानां निस्य पारपश्यवधय न्यक्षुत्पिपासापीगवि ९, विपघाणिज्ये शृद्धिकायस्सनागावेईरितालसोमिलक्षारादेम विपस्य शमादीनां च । जीवितात्य प्रतीतमेष, रश्यन्ते हि जलाईहरितालेन सहसैप पिचमाना मक्षिकादयः, सोमिलक्षाराविना तु भक्षितेन पालादयोऽपि, विपादिवाणिज्य परेऽपि निषेधपन्ति-“कन्पाविक्रपिणचैव, रसविकयिणस्तथा । विपविकयिणक्षेय, नरा नरफगामिनः ॥१॥" इति १०, यमपीसकर्मण्यनेकप्रसवोऽपि, सत एवोक्तम्- "खण्वनी पेपणी बुल्ली,जलकुम्मा प्रमार्जनी । पर शूना गृहस्थस्य, पप्यते यास्तु पाइयन् ॥१॥" सिलयनादेव महापातकोतुस्व लौकिका अपि वर्णयन्ति-"दशशूनासममक्री, दशक्रिसमो प्यजः । दशध्वजसमा पेश्या, दशवेश्यासमो नपः ॥ १॥” इति ११, निर्माणानकर्मणि गवान्चोष्ट्राविपोन्द्रिपकवर्थना १२, दवानेऽनेकधि पजीयकोटिवघः १३, सरोपरादिशोपे जलस्य तथा तद्गतानामनेफमत्स्यादीनां जलभाषितानां च पण्णामपि जीवनिकायानां विनाशः १४, मसप्तीपोपे वास्यादिक्रियमाणदुष्कृतः पापवृद्धिः १५, एषस्खुशन्दो सूत्रगाथा- मान्ते योग्यौ, सतवमकाराणि अन्यान्पपि खरकर्माणि निर्मिशजनोचितानि फोपालनगुसिपालनसीमपा लनादीनि 'खु' निमपेन वर्जयेत्, पोवर्जनक्रिपाभिधानमख्यावरल्यापनार्थम् , एपु वर्जनीयेषु यदनामोगा तिक्रमादिनाऽतिचरित तत्मतिक्रमामीप्यम्याहार्यम्, एततपालने सर्पाकीणविष्यमोगनीरोगप्तामीप्ठसंयोगन रामरपरमपदादि फलम्, एतस्यानुपावाने विराघने वा घोररोगमियवियोगसममभोगविमाषोगमनानि घेति द्वार्षिशत्रपोषिशगाथार्पः ॥ २२-२३ ॥ एतताराधनषिराधनयोर्मनिपुत्रीवृत्त, सबेवम्- सौवर्दिसंपतिनाककम्पा, पम्पाऽनुकम्पापरपौरलोका । माहदेशेऽस्ति पुरी पुराणा, पुरः पुरः किर यन्ति यस्पाः ॥ १॥ प्राशस्यतापेन सइस्ररश्मिा, सासशीर्पः क्षितिमारपस्यै । तो पासयामास सहस्रपीया, माप सहनाक्षसक्षमीर्यः ॥२॥ तस्प क्षिप्तीन्दोबहुमानपात्रममात्रदिपहुबुद्धिमत्री । बभूव येनेप्सितसि मर्मभैरमन्त्रीकृत इन्द्रमझी ॥३॥ कदाचितुर्षीवलये प्रजानामभाग्पयोगेन युगान्तकृषपर्व सोत्कर्षमम- र्पणाशीषिपेन्द्रपत्तीविप तरिस्वान् ॥ ४॥ अनिष्ठकृष्टेः किल सस्यसम्पत्काले करालेन जलेन तस्य । दवा नसेनेव निवाते म, तृपयावनीधान्यलतापशेपम् ॥ ५ ॥ पत्राणि रेषु विहङ्गमानां, पुष्पाणि केषांचन दुष्ट- - पतु । फलानि शोपु च नन्वबस्तदा मादौ फचिदस्पतोऽपि ॥६॥ जलाशयानां अलमप्यपेयमशेषमासी द्विपमिभित तु । तष्ठितस्तेन जनः समग्रोऽप्यस्याकुलीभाषमयापदुचैः ॥७॥ दुर्मिक्षफाले किल पत्रपुष्पफले जलेमाखिलदेहभाजाम् । निर्वाहमात्र हि भषेकथशितदा तदप्याप मुर्घटस्वम् ॥ ८॥ महेभ्यगेहान्तरथर्ति कूपीजलेन पहनयाल्पकेन । सुधाषदाप्तेन तवा कयश्चित्, केषित् कियन्त समय नयन्ति ॥ ९॥ तार्लम पे वलभन्त नाम्भः, पपुम सदुष्टजल सपार्ताः । ते तत्क्षणोत्पन्वरफटकासश्वासम्रमाचैर्मसिमप्यषापुः ॥१०॥ निमिशफा देवतसेचकाम, ज्योतिर्षिदो मनषिदोऽपि विझा । पृष्ठा भूपाचैरववत् सम्वृष्टिः पुरः प्रावृषि नारसस्तु ।। ११ ।। किंकस्यमूरा नृपमधिमुख्या, हाहामहाराषसूजा मजाच । ततः परिक्षिघगलेकपाशा, झ्या भषमुजितजीविताशाः ॥ १२॥ उपलये रिष्यतुलेरनल्पा, कल्पान्तफल्प फिल याति काले। मगेऽन्यवाऽस्थान गतः क्षमाद्यज्ञप्यत प्राग पनपालपुभिः ॥ १३॥ सर्व कै पुष्पफलैर्दलैम, वन निशि मागविशि सर्वतोऽथ । अपम्फलीमाप ! तथा पपान्सः, करमचारोऽपि रवेर्भधेन ॥ १५॥ एष चतुर्विगषनवण्यपालै, क्षेत्राधिपालैरखि लेध हटैः। निपानपालैध जलप्रसस्याऽपर्दाप्यप्तोवीपतिरेफफालम् ॥ १५ ॥ पुरान्तरमामसमागतचाप्येव जनैर्विज्ञपिता क्षितीन्द्रः । सविस्मयानन्दरसातिशेपमशेषलोकैः सहितोऽन्ययोमोत् ॥ १५॥ तदा तवास्वापस रत्समग्ररोगा मटित्युगप्तजीविताशा । मजाः प्रजापालयुताः प्रमोवान्महोत्सवातथिर्षि वितेनुः ।। १७ ।।। ताइफसमृद्वेरषितर्कितायाः, सम्पमिमित्तं न हि वेप्ति कमित् । ततः क्षितीशेन जनैध मेने, स्वस्यैव भाग्या घान, भ्युदयोऽध हेतुः ॥१८॥ तपस्विमिस्तु खतपाणमाषा, सार्मिकैर्धर्मविनिर्मितिम । प्यानस्य च प्यानिपरैर्षि- योगस्य योगीन्द्रव प्रयोगः ॥ १९॥ समनशक्त किस मानिकप, सदैवतैयप्तपस्गित घ। यसकषि जैनिजयशमृष्टिप्रहमचारो प्रचारविमिः ॥ २० ॥ त्रिमिर्विशेषकम् ।। मिथ्यामिमानेषु कदार्थितपु, सयपीस्थ स्लमनोज्न्तरे । ससंशयेष्मन्पदिने मुनीन्द्रस्तप्राययौ केपछसंधिवापः ॥२१॥ रामा प्रजायुग विधियन्दनादि, निर्माय निर्मायमण्वेनम् । स्वामिनसमाष्यतमे समदिमावे भुषः सम्मति कोऽत्र हेतुः ॥ २२॥ गुरुर्जगो या यहुदिमनीश्वरस्य पुत्री निपुणाऽस्ति जाता।तस्साःप्रभावो मुवनातिशायी, सर्वोऽप्यय माग्मवपुण्यजन्मा ॥ २३ ॥ तस्याः पाग्भषसम्पन्धधायम्-राजन् ! पुरा मद्रपुरे महेभ्यमद्रस्य भन्नावयितस्य पुत्री। भासीत् सुभद्रेसमिषा प्रधान निभानलक्ष्मीरिष माननीया ॥ २४ ॥ सा भादपुत्रीत्युपलम्मजैनधर्माऽपि कर्मानुगमममा- षात् । आपास्यतो सोल्यमतुस्यमाघात् , सहोस्थमेक विघुमणलीव ॥ २६ ॥ खैरभ्रमा सर्वममध्यमेपा, पत्रादि । फन्दापपि पर्पसावत् । पिनादिमिर्मूरि निवारिता तु, रहोऽप्यहो । दिरसस्य वृद्धिः ॥२२॥ अपथ्यमन्मार्गगत पिता, वोपाप गोपस्य पथेह गावः । इत्येपकोत्सतानिवृत्य, न्यबारि पित्रा गृहनिर्गमादिः ॥ २७ ॥ तथापि सा तपसनाभिभूता, प्रभूतमानाप्य परैः पथित् । अनन्तकायापपि नम्पनम्य, सचित्तमत्ति म विषेकशून्पा ॥ २८ ॥ धर्मिष्ठगेहे अपधर्मगोऽपि, धर्मिटता खादतिशायिनीति । सा नैष्ठिकमामहेम्पसूनोर्द- तापि न सो प्रकृति प्यमबत् ॥२९॥ यता-"भारमभूपतिरप चिरन्तन,पीतमोहमदिराविमोहिता । बिहारस्य मनसोऽपि फिरिन्द्रिपरहर किरीकृतः ॥ ३०॥" गुप्त न तिष्ठत्ययमिस्मर्य, तस्या विदुः म श्वशुरादयो प्राक । आसंस्ततोऽस्यां शिधिलादरास्ते, गुणैर्षिना का स्सल मन्यते झैः ॥ ३१ ॥ यता-"गौरवाय गुणा एघ, नतु शालेयरम्परः । पानेय गृपते पुष्पमालस्त्यज्यते मला ॥ ३२ ॥” पिन्नाऽप सा स्वापसय कपभिवानीय मीता सुगुरोः सकाशे । वाक्षिण्यलादिवशाहनन्तकायापभक्ष्यस्य निषेधमाघात् ॥ ३३॥ अमिमहस्यैर्यकृते नितान्त, ऋता प्रशसा गुरुभि यैा । कष्ट मकृष्ट सुनियनितेप, सा मन्यमाना गामाप पस्युः ॥ ३४ ॥ सुसं स्कृता फाप्यय कोमप्लाम्लिकामालोक्य बन्सोदकसंप्लषोत्कहत् । दोपोऽत्र का मासुफवस्तुनीतिगीराहारपत्ता निरभिग्रहेष सा ॥३५॥ अनन्तकायान्यपि स्यादति स्म सा, प्राक प्रामुफान्पेष शनैः २ पुनः। अमासुफान्यप्य- हहो ? महीपसी, निःशकता काऽप्यतिलोल्पसरते ॥ ३५ ॥ यता-"फरोघ्यावी तापत्सपणावयः किशिवशु भ, द्वितीयं सापेक्षो विमृशति च कार्प प फुरते । इसीय निशा विगतपूणमन्यत्मकरते, ततः पापाभ्यासा स्सततमशुभेषु परमते ।। ३७॥" एष निजाभिग्रहकरूपमूह, समलमुन्मील्य पितुल्पलोल्पतः। माग्वत्मवृत्तार विप्लपस्सुमक्षणेऽप्यहो । दुरन्ता रसना दुरात्मनाम् ॥ ३८ ॥ सा सर्वभक्ष्या मुपि राक्षसीप, ज्वालेव धावस्यं विसर्पिणी या । तसर्प न फापि षटरमकर्पसतपंछीतिरहो। मवस्य ॥ ३९ ॥ विशुद्धपक्षदिप्तयापि सा वधौ, निमेनिा शूफमना पकीयितम् । दीपोड्या भग्यशरावसङ्गिनी, तदप्यजसं मलिनेष वा मपी ॥४०॥ यान्त्य न्पदा सम्म पितुः पथि कचिदनान्तरमातफसादनोचता । आखावित सा सपदि द्विधा मुर्षिपाककिम्पाफफ- लैपपद्यत ॥४१॥ र्याममामिप्रहनिप्रद पा, प्रापः स तेनैव भवदयेऽपि । अनर्पभाक स्यादिति फिन्स्वभ क्ष्यफलावनादेव मृता दूत सा ॥ ४२ ॥ यो पा यस स्यादिवशः स तेन, पिरम्यतेनापि न संशयोऽन्न । इसीव सा गवतयैव तस्मिन् , भवे विपेदे नषयौपनाऽपि ॥४३॥ सस्पप धाये नरके रसझाऽस्योस्कर्तनोन्मर्दन वाहमुक्यैः। कार्पितोदस्य महातिमित्वेऽप्येष मृताऽगाभरके द्वितीये ॥ ४४ ॥ ततश्च विद्शकररासमादिमवेषु मूपाखनुभूयते स्म । खुत्तृम्यपाऽस्यर्पफदर्षनायैर्दु ख तया दुर्षिपद चिराप ॥४५॥ तत सुता सा पनिमुख्य लक्ष्मीपरस्य सक्ष्मीपुरवासिनोऽभूत्। लक्ष्मीषतीकक्षिभषा भपानीनाझी भवानीप सुरूपताथैः ॥४६॥ सा मातमात्राऽप्यतिमात्रकासश्वासादिकैः पोग्शतुष्टरोगैः। निपीदिप्ताऽनेकविधोपचारसल्लाघतां शापहतेष नाप ॥४७॥ पोरशरोगामेषमुका:-"कासे १ सासे २ जरे ३ वारे, कृच्छिमूले ५ भगवरे ५। अरसा ७ अजी रए ८ विट्ठी ९, पुद्विसूले १० भरोभए ११ ॥४८॥ कडू १२ जलोअरे १३ सीस १४, कमपेजण १५ कुछए १६ । सोल एए महारोगा, आगमंमि विआदिमा ॥४१॥ शृङ्गारसाम्राज्यमयीमवस्या, माप्ताऽपि नित्यामयतः प्रतप्ता । कदाचिवासममुपाभप सा, गस्वा च नस्वा पतिनीरपृच्छत् ॥५०॥ अस्स्योपचं व किमपीह तारग, म्यापिः सहोस्थोऽप्पपयाति येन । ममाणि तामिः सुतरां ततः साऽप्यस्यारता प्राइ तवामेतां तत् ॥५१॥ ततोऽभ्यपुस्ता इह एस्सहानि, पाराप्तपापट्ठफलान्यनि । भयाय तेषां समिघामिवामिा, सदोषषं भीमिनधर्म एष ॥५२॥ माराषितात्रैवविदिभावावस्मातकस्मावपि बोमवीति । अत्राप्यमुत्रालिलाम्मराशेरशोरिय प्यान्सतर्मपायः ॥ ५३॥ घिग्गद्विख्या नियमस्य भङ्गमप्याचरन्ति इतमेव मूढाः । परत्र तहुष्कृतदुर्विपाक, दुरन्तमन्तनतु चिन्तयन्ति ॥ ५४॥ प्रक्षीयते तहुरित न यावत्ताषयपाऽपति फय सदस्था । अयोऽस्य सर मर्मत एय चातस्सव यहोईति तस्ववेञ्जः ॥६५॥ प्राग दुष्कृतं कि कृत मयैष, यदाधिता व्याधिभिरम्प साध्यै। तयेति पृष्टा अपता जगुः प्राम्भवांस्सदीपांत्रपसंविदामाः ॥५६॥ प्राहुः पुनस्ता व्यवहारिजाते !, जाताऽसि तहष्कृतभोग्यशेपात् । इडापि हा दुःसहदुःखखानिर्षिगस्तु जिझामजितां मुजङ्गीम् ॥ ५७ ॥ मसज्यते यौपन ण्य जन्तोरेफैकरूपे पिपये गादिः । लोलातिलोला तु षयमयेऽपि, रसे च वाक्ये घ कृतमसक्तिः।।५८॥ शूकलाश्व इप दुर्दममुपैरिन्द्रियेपु रसनेन्द्रियमेव । उन्मव यदखिलान्यपि सानि, मापयत्यधिकमुन्मदभावम् ॥ ५९॥ प्राणानि शेपाणि पुमुक्षितायां, प्राणास्मिकायां तु पुमुक्षितानि । स्युर्यत्र चिप्स करणानि वोध, प्रय नतः सा रसनैष जेया ॥ ३० ॥ मुत्वेति जातिस्मृतितः प्रयुद्धा, शुद्धाशया सा गृहिधर्ममाप्य । भोगोपभोगे:- सिलसगषेऽपि, तत्याम भोज्पे सकल सचित्तम् ॥ ११ ॥ अचित्तमप्योजावभक्ष्यमेपा, भक्ष्य च निःशेषमि- मानि मुफ्स्वा । पेयाज्य शालि कलमच मुन्ना, वोल्मास्यशाफ च गाज्यतके ॥ १२॥ फल प दूग्धामसर्फ च पूग, जल निदण्डोस्कलित च याप्याः । प्राय दिने द्रव्यचतुष्कमेवैष्यपीति निर्वाहयति खधर्मम् ॥ १३ ॥ युग्मम् ।। सम्यग्दशैकेन सुरेण साज्य, माशस्यत स्वीकृतधर्मदाये । अअधत् सन्नु परः सुरस्सा, परीक्षितुं धाम जगाम तस्याः ॥ ३४ ॥ विदग्धपैदेशिकवैद्यरूपः, प्ररूपयामास प सानुकम्पः । सुम्पद्विपो व्याधिगणस्य वत्से!, विच्छेदमिपुर्यदि मूसतोऽस्य ॥ १५ ॥ पीयूपवृक्षस फर्स तवामीमास्खाल्यावः सकलामयनम् । अतुम सुखाद- तम सुमनपवित्रित पारि सुधानुकारि ॥ ६६ ॥ भाम्यामुमाभ्यां प रसायनाम्पामियोनवेनैष मवेऽप्यमुष्मिन् । आमाविनामापि पुनर्मषेच, सहमोगर्दिमुलामिवृद्धिः ॥१७॥ इत्युक्तिमात्रापितृभ्रातृमानादिकेषु मात्रा पिकसमवेषु । जजास्प साकल्पत एप नेतत्, फल जलं वाऽन भवेऽपि मे मोः ॥ ३८॥ आषष्ट पक्रोष्ठिक याज्य वैयो, नन्यौपपा किमकल्पमीयम्।।महर्पयोऽप्यौपषमाद्रिपन्तेऽन्यथा विभाथ्य विभवाहानिम् ॥६९॥ पिरस्प सा धर्मरहस्यवाचा, प्रोवाच पाधयमवत्ततश्च । अधर्मजम्याधिविनाशनामयम्यहेतुः खलु धर्म एष ॥ ७० ॥ सं पीजमूतं किस का फलार्थी, विध्यसयेनुमतिरल्पहेतोः । तस्मायुगान्तेऽपि निषिद्धवस्वादान न कुर्षे समित्यवेदि ॥७॥ सवैरिणीय सहितेऽपि मुग्धा, सुधा विदग्धात्मकमानिनी च । कवामहग्राहग्रहीत चित्तोत्सर्गापवादापपि नैव पेत्ति ॥७२॥ यता- सवस्य संजमं संजमामओ अप्पाणमेव रक्सिजा। मुबह भइयापामो पुणोषि सोही न याविरई ॥७३॥” एवविधां म्याधिगणतणैरिब, प्रस्ता प्रशस्ताकयष्टिमप्य मुम् । पाणी करिष्यस्यपि का कप नु षा, स्वजन्म निर्वाचमसमयाऽनया ? ॥७॥ इत्यादि यस्त्रजमान्यलोका नेकपकारोकिमहोर्मिमालाः। किविन दुर्मदमिदोऽप्यमिन्दन्ममस्ती पत्रमपीमिबास्याः ॥७॥ इत्पं सात करणलमखा, जगबमस्कारकर निरीक्ष्य । तुष्टः सर सयतया खरूप, द्विधा प्रकाश्य प्रशशंस तां सा॥७॥ रोगान् समपानपात्य पात्याः, सरेपौवातशक्तितोऽसौ । रैरमप्रितीनि पसाबर्याणि कला सपद प्रपेवे
॥ ७७ ॥ निरभ्रनिप्पशरन्मगार, श्योपका सा शुशुभे ततघ । धर्मस्य माहात्म्यमहो। महीयस्तत्कालमेवानु
भयमतीतम् ॥ ७८॥ तद्धर्ममाहात्म्यमवेक्ष्य साक्षादक्षा अवक्षा अपि पौरलोकाः । आराषयन्ति म मिनेन्द्र
धर्ममुपैर्यतो इष्टफलेऽलसा का १॥७९॥ माणान्तिफास्यन्सिकसटेऽपि, नादत्त सचित्तमियं कदाचित् । तेस्तै-
गुणैः सा तदपि प्रतीता, सथिसही जगतोऽपि चित्रम् ।। ८० ॥ सौभाग्यशोमाभषन भवानी, महेभ्यपुत्रेण
महेन्वरेण । सा स्वीकृता युक्तमिद च चित्र, घण्टीत्वमाधत्त कदा च नापि ॥ ८१॥ तस्यास्तु साङ्गव्यवशेन
सोऽपि, शिश्राप मुआवकधर्ममुधैः । तथा यथैकात्मजजन्मनोऽनु प्रपेवतुर्ग्रहा भवावपि दी ॥ ८२॥ योगेऽपि
भोगानसमग्रसङ्गसेनिसनमायो भूषनाजुतस्तयोः । दिने दिनेऽपर्दत गर्दभुक्तयोस्तत्स्पर्द्धया घाग्नि महर्द्धयोऽपि
च॥ ८२॥ क्षेत्रेषु सप्तस्वथ दुम्स्पदीनादिकोपकारेऽप्यनिश खवित्तम् । साऽयोजयद्विश्वहितकचिप्सा, विशिष्य
दुर्भिक्षभयाऽमयादौ ॥८४॥ यतः-"सचन्स्यवमे तुणा, प्रसरन्ति महाशयाः । ग्रीमे सरासि शुष्पन्ति,
कामं पारिधिरेषते ॥ ८५॥" निर्याम सर्ममपाथमावा, तस्मिन् भवे सैष मृताऽच्युताहे। कल्पे सद्भयम
धानुभय, भूमीन्द्र ! मश्रीन्द्रकुलेऽपत्तीर्णा ।। ८६ ।। तस्याः मियोऽपि मियधर्मकर्मा, सुभावधर्मा विगलस्कफर्मा ।
शर्मानुम्याइतमच्युतस्यव्युतः क्षितीश ! स्वममन्महर्दिः ॥ ८७ ॥ प्राक सर्वसचित्तरसादिशनादानाविपुण्यैश्च
समृदिरेपा। आसीग्जिनस्येय मनिक्षणेऽस्या, यस्पज्यते माफ सुलभ पुरस्तत् ॥ ८८ ॥ अस्या प्रभावात् परमा
समृदिरेष सममाशिषनिर्गमय । आजीवित संभविता प्रमूत, पुण्यैरसम्भाव्यमिडास्ति किं घा॥ ८९॥
एवं वचा केवलिनो निशम्य, धात्रीपतिर्मनमिव प्रजाम। संभाषित खस्खशुमादिगर्य, सर्व व्यजन्ति स्म फणीप वर्षम् ॥ ९० ॥ वहनमान पहुमानमन्तस्ततः क्षितीशः स विषेश वेश्म । गवा प दृष्ट्वा जनतान्वितस्ता, खगोत्रदेवीमिष मन्यते म ॥ ९१ ॥ निशम्य माहात्म्यमिद तदीय, देशान्तरस्था अपि भूमिपालाः । मूर्तिर्हि तस्था इव परदेख्या, प्रपूज्य निन्युः स्वमुष समृदिम् ॥ १२॥ सैव जगस्यामपि आगस्मसौभाग्यभाग्यादि गुणैर्गरिठा । अमोघवागेष पमुष पाल्पादपि स्खजिहाविनियप्रणास्माक् ॥ ९३ ॥ जाते मृते ग्रामगते स्थिते सा, पते घृते गुप्तकृते ते वा। सर्वत्र मौरप्यावपि यचपास्यात्तथैव तज्ज्ञानिषचोवदासीत् ॥९॥ कलामतुःपष्टि मयो पसुर्दा, पुदीस्तयाऽऽध्यप्त लीलयैष । सा साक्ष्यमात्रेण गुरोर्गरीयामाफपुण्ययोगास्किम दूर्लम था ! ॥९५॥ तत्रान्यवागात् किल पाविन्दवृन्दारका कमन काकतः। धोत्न सर्वत्र जयी प्रसपरोस्कटा पौरपरिणाम ॥९॥ राज्ञः समामेत्य स चेस्यवादीद्वावी शरमारिवषन्निनादी । राज्येऽस्ति राजस्तव कोऽपि पादी, कर्यान्मया यः सह वादकेलिम् १ ॥९७ ॥ यदादिकेतो मपि पावन्ददुर्मिक्षहेतो मुपनेऽम्पुदीते । संमा ष्यतेऽनुशव एव तेपा, तीक्ष्णस्विपीष प्रहमण्डलानाम् ॥९८॥ मातस्त्वया भोः प्रतिवाविवर्यमाकार्य वाद किल कारयिष्ये । पाझेन राझेति विराज्य वाविपुर्य र पोच्यत मनिपुर्पः ॥ २९॥ कोऽप्यच विचावितुरः प्रबादी, वादाय सजीकरणीय एव । नो पेजगस्यामपि नोऽपकीत्तेरिडिमारम्बर एष मातः ॥ १०॥ ततोऽतिथि तातुरतानितान्ततान्त समन्ताद पहुबुसमायः । अन्वेषणेऽपि प्रतिवायनासे, किंकुख्यमगे निशि दर्पमा- णत् ॥ १॥ ताशं वीक्ष्य मिलक्ष्यमाझ्याक्षाशपा सा तनयाऽथ सात । यथार्थनासोऽपि कुसस्तवास्य, श्वासाहतादर्शनिदर्शनीयम् । ॥ २ ॥ तेनापि तस्याः सफले स्वरूपे, प्ररूपिते सा मुखमोटनेन । प्रारुपयत्तस्य नफीटफस्य, पराजये काऽस्तु परास्तचिन्ता ? ॥३॥ मध्याह सर्षेन जयी स तों, वैवगम्यतस्तेन सचिन्तता में। मितानना माह प साऽपि वप्ता !, पर्यासमेतस्परिचिन्सनेन ॥४॥ सत्रपत्र हि मयाजसमेत्यस्यां महीयोम हिमायुतायाम् । सुसम्भवं सर्वमपीस्यमात्योऽनुचिन्स्य निमिततया निवद्रो वा माप्तः पुरस्कृस्य सुतां सवित्रा, प्रभामियो(शसभामभाजि । उक्तं सुतोक्त च ततः क्षितीशाहता समेयाय स धादिपर्सः ॥ ६ ॥ष्ट्वा पदे सां प्रतिषादिनभाषा सृजन विस्मययानुवाच । वचोऽपि किनिन्नहि विफमेत, किं केशरी पालमृगी जिगीषुः ॥७॥ सर्वेप्पो फौतुफिपूस्सुफेपु सा, साक्षेपमाक्षेपमकुप्स त प्रति । वादीन्द्ररीया वचनैः सुसंस्कृतर्विधाऽप्यपो घुर्स तपाऽभ्पषस सा॥८॥ अमात्र प्रशस्वपि पालिकाया, न सारः सवतिमासीह । किश्चित्पुनः प्रमतासरा दिकेसी विधेया सह पालयाऽपि ॥९॥ इत्युक्तिपूर्ष स सगर्षमाख्यदक्षे! समाश्याहि समीक्ष्य मस्सु । न्यक्षा- प्यफम्माननु मलिफाहियाताप्रिलोकी फथमाप कपम् ? ॥ १० ॥ विहस्य सा प्राह समित्तिचित्रन्पस्ता पयोन्नता पतिपिम्पिता सा । स्वचित्तवत्सम्मति मस्पकप्ताक्षेपादकम्पिष्ट ततोऽपि युकम् ॥ ११॥ घमस्कृतोऽप्यन्तरतीव उर्घटामयो समस्यां पुनरेप प्रष्टवान् । कोणे तिलस्योष्ट्रमसूत कीटिका, सा प्राह सस्य पदि मां विशेष्यसे ॥१२॥ पुनः स प्रशान्तरमकरोत्-बीयुग्मनरयुग्मोस्पा, कृष्णोऽन्तयहिरुज्वलः । देवनामापि नो देवा, सर्पनिहसा पकः॥१॥ समुद्रोऽपि जसाङ्कीमाग, अफमोऽपि यहुम्रमी । सर्षमाध्यपि मौनी ध, साक्षरोऽपि जरस का ॥ २॥ युग्मम् ॥ कन्ययोक्त लेखा । पुनः स एष पारा-नरस्त्रीपक्षकोत्पन्ना, अप्सा गाउशन्यकृत् । देहे लमा ऽपि दाम्पाकृत, का नु स्यापि पैरकृत् ॥ १॥ तयोतमिय तवैवाईति मिप्यामिमानिस्वात्, सता का नामा स्वाति ज्ञातुमुत्सके समालोके तपोक्त पपेटेति, सतः सर्वेऽपि हास्य नाटयन्ति, अय समर्थषावीन्द्ररीत्या प्रस्याह सावनिपुणा निपुणा-हो। मया प्रसे कृते तन्मूगात्मतया कतष पापात्रावकाशोऽपीति प्रमा पुनर्यधेप्या, ततः सोऽप्युषिचार्यातिविपममममयत्-"मुअणा १ पपरतुरगा २ सारहिणो ३ नाणिणो म पाइयरा ५। सुमारा ६ जुनारा७ गमिमा ८वरगायणा ९विप्पा १०॥१॥पणियरकर्विदभवणा ११ फणा सुमि- पसमि १२ गिम्हि मलहिता १३ । घुसा १५ दुनयससा १५ धम्मिमपिता प धम्ममि १६ ॥२॥ अपिक अ १७ पाल् १८ घेला असुदा १९ परी २० महासुहरो २१ । असई २२ सुतन्तुषामो २३ महवाओ २४ पाठ सि जयासो॥ २५ ॥ ३॥ मधवसणी अ २६ मंतिमजसहिठिई २७ मछसंकलतरागा २८ । अणुकूलपषणपोआ २९ अपपासगिहा य ३० जलहिमुरा १॥४॥ परपरपणापरमणा ३२ निषदरिदा ३३ महासमुरा य ३४ । इस्पाइगा प ३५ वहगा ३६ कुमारा ३७ गिरिणई ३८ मरुम् ३९ ॥५॥ कम्हारमही ४० सिद्धा १ महामा ४२ निषठिई १३ सयप अw। मेरीओ ४५ फलिअसाली ५ मंतिवरा ४७ धुत्तमिसी अ ४८ ॥ ६ ॥ तिपटमनरगा १९नियकमगा प ५० रापा प ५१ जायगा ५२ मुगिहा ५३ । सुराग कृषिमा ५४ सिसि आ ५५ वणउदेसा य फेरिसपा ५६॥७॥ पागयमासाइ इई घण्णपउमेण चेष पापसिण । पभुत्तर पय- पसु आइ अइण्यत्तणं वहसि ॥८॥"ईपद्विमृश्य तयोक-परवाया' इति, तत्र सुजनाः परधाचा प्राणान्तेऽ- प्पन्पयाकरणात् प्रकृष्टगिर इस्यर्थः १, प्रवराधा-परवाजाः प्रकृष्टयेगा। कंगधजतवपपर्चा मायो 'गिति (भीसिन्द० म०८ पा० १सू १७७) जस्लुक, 'भयों यश्रुति' (भीसिद्ध० म०८ पा०१सू १८०) रित्यव- स्य या२, सारथपः परवाजाः प्रकृष्टरषेण आज:-क्षेपः प्रेरणमर्याद वृपयोउँपां ३, ज्ञानिनः परावाया:- अयापो-निमपा, 'वीर्घट्यो मियो पृत्ता' (श्रीसिद्ध० १० ८ पा० १ स ।विति इसः ४, पादिषराः पर- पावा: ५, सूपकाराः परपाकाः 'पोप' (श्रीसिद० अ०८ पा० १ २ २३१) इति पस्य प. ६, पूतकाराः परपाता, पाशकपातनादि ७ गणिकाः परण्याजा व्याजा-कपट ८, परगायना:-प्रारवायाः प्रकृष्ठ आरषस्यायो-विस्ता- रोघेपा विमाः परम्पादाः परं-श्रेष्ठ विशेपेणावन्तीति कर्मणोऽ' (भीसिद० अ०५ पा० १ सू७२) १०, पनिषरफविन्दायासा:-परापाया!, आपाया-कुपिन्दशाला ११, सुमिक्षे कणाः परमाता:-प्रकृष्टसम्हाः १२, ग्रीप्मजलधिसटाः परवाता:, पातो-धायुः १३, प्रताः परन्याचा व्यचन् व्याजीकरणे व्यपर्न व्याघो-वचन १४, पुर्नपसत्वाः परापाया, अपायोऽनः १५, धार्मिकचित्ता धर्म परपादाः 'यद स्पै प्रकृष्टस्यैयाँ १६, पेदविदा परवाफा पाक-भागयजुःसमूहात्मक वाक्यं १७, दयालुः परपाता, परान् पातीति शीला शुन् १८, अशुभषेला परपाप्ता, पात: क्रान्तिसाम्यादिः १९, पटः परव्याता 'व्यग संपरणे' पर ध्पयसि-आच्ण व्यतीति तन २०, महासुभटः परपाया।, पररक्षकशमः २१, मसती परव्यागा, मकृष्टपिस्वापराषा: २२, सुतन्तुचाया परषाता बिग तन्तुसन्ताने प्रकृष्ठ षयतीति वन २३, महापाता वांझ गतौ' तुन २४, प्राकृषि यपासा परपाता पे शोषणे दन २५, मपव्यसनी-परपाता, प्रकृष्ट पिवतीति खन् २६, अन्स्याधिस्थिति पर- म्यापा, प्रकृष्टविस्तारा २७, मत्स्पसहरुमागाः परमाकार, पकसमूहो पाकम् २८, मनुफूलपवनाः पोताः परख्यायाः 'म्ययी गतौ' प्रकृष्टगमना! २९, भजापालगहा:-परपाजाः प्ररपन्तीत्यषि भरपा अजा यष ३०, अग्धिमुलाः परावापा प्रकृष्टः अपामायो-सामो यत्र ३१, परमार्पनापरमनसः परम्पसाः, परेषु विशेपेणाजो- गतिपैपी ३२, निस्पदरिदाः परापाया:, पर-चूरमपगतमयो-भाग्य येभ्यः ३३, महान्षयः परापापा:-परा- मृशा परापा-मृशापा आयो येषु ३४, दालिकाः परषापा, प्रकृष्ठोसयः ३५, षघका-परपापाः ३६, कुम्म फारा परापाका, मापाको-मृदुभाण्डपाकस्थान ३७, गिरिनदी-प्ररपार काम्टे' अधि परषा मापो यत्र ३८, मरम्। परापागा दूरमपगतपक्षा ३९, फाश्मीरमही परवाके, बाल-सरखती ४०, सिद्धार परापाकाः प्रकृष्टम पगतमक-अप येभ्य ४१, महाद्वमार-परपावा, पादा-मलामि ४२, मुपस्थितिः परषाफ-परान् शश्न षाज ति-अवक्षिपतीति किए ४३, शतपदी-परपाद पहुस्यात्प्रकृष्टाहिः ४४, मेयः परप्यावाः सह शाम्ने' युवणे (मीसिद० म०५ पा० ३ स २८)त्यलि भवा-शम्मः परान-पान्यान् पयति-भारुणपतीस्यातोर (मी- सिर० अ०५ पा० १सू. ७६) इतिरे परम्पोऽयो यासा ४५, फलितशालपा-परवापार वचार-राकास्तस्स महो पाचम् ४६, मनियराः परापापा, मायापोऽरिचिन्तन ४७, पूर्तमैत्री परापाता, आपातस्तत्कालः ४८, प्रपा प्रथमनरफाः परापाफा!, परेभ्यः-परमाधार्मिकेभ्य आप्यत इति परापमक-दुःखं येषु ४९, भूपकन्या:- परमायाः 'मीशू धरणे' प्रकृष्ठो मायो यास ५०, राजानः-परपायाः, पर पायो-रक्षा येपाम् ५१, याचकाः परण्याप्ताः 'अत सातत्यगमने अतनम् आतः परेषु पिशेपेणातो येपां ५२, सुरक्षाः परष्यायाः, परेभ्यो विशि ठा आया-पमधूमादयो येषु ५३, फपिताः सुभटाः परापापाः, परे-शत्रापपापा-प्राप्तिपां ५४, सुपिताः पर- फेयल पिपन्तीति परमते सन्ध्यधीति णे परपायाः ५५, पनोदेशाः परष्यायाः प्रकृष्टये पीनामाया-आगमन येपु ५६, पाजा पक्षमुनिनिस्सनेप्यपि वा सर्पिर्यारियज्ञानेपु, पाका शिशुदेव्ययोरपि पततीति या ज्वलादीति (श्री सिव०५-१-६२) णे पाता पसतीत्यधि पता-पक्षी तस्समूहः पातं व्याजोऽपवेशेऽपि आगोऽघेऽपि "अजश्णगे हरे पिप्णी, रघुजे वेसि मरे" उप्यतेऽस्मिमिति पापः क्षेत्रेऽपि, पापा-पापिटेऽपि, अगा-ौलसरीमपाःयपि पादोशुतुशांहिपर्पन्सामिपूजाखपि, आषापा-पातभेदालचालप्रक्षेपमाण्डपचनवलपेप्वपि, आपाता-पाते ऽपि पको रक्षोभेदश्रीदशिवमल्लीष्यपि, ‘पदं स्थाने विभक्त्यन्ते, शब्दे वाफ्यैकवस्तुनोः । प्राणे पावे पाव बिहे, व्यवसायमदेशयोः ॥१॥" महमते पद चरणन्यासाक्षधिहयोरपि, पचा औपधिशारफयो, पपा पिव रमेवसोर, मजोऽध्यगोष्ठसकेपु, ग्यजा ऊपाकर्षणाय रघुपवघव्यादिनिक्षेपमार्गे प्रेरणदण्डे च 'पज प्रजण् मार्गण संस्कारगस्यो' मार्गण संस्कारेऽपीस्यन्ये, एतयोरपि पजा प्रज , पदपचादिभ्योऽधि पयः पप इत्यादि २७, पकादीनां घता(पदादीनां च यथायोग समूहायणि पार्फ पादमिस्यादि, एष १४९, तथा 'पा 4 वेंग येग र पद घ्यफायर्यायाधि' फण्ठमते पव स्थैर्य अषरक्षणादि १९ अपु, अफ अग कुटिलगप्तौ 'पज घ्रज अयि वयि पयि पविच गतौ 'पांफ गतिगन्धनपोपींफ प्रजनफान्त्यसनखावनेपु' अन्पे असनस्यानेऽशनमाहुः, 'पीद पाने ग्रीन परणे पतण गती पा' एपो पनि पाया वाय इत्यादि ४४, ६ गतौ यातण गतिसुम्बासेवनयोः सुसासवनयोरि स्येफे' एपा 'युवर्णेस्थलि अपः पातः 'वषण पदिण् भापणे संदेशाने इस्येके 'भाषण लम्भने पर्पा युजाविस्था णिमभायपक्षे पनि पाकादि 'व्ययण विससमुत्सर्गे गतावित्येके, पविण् गती, अनयोर्णिजनित्यस्वेऽनन्त- स्वेन घनिम्यायादि १४,'यूगक परफ(भापणे) पतीतिशील किपि घाफर ओवे वांकगतिगन्धने निवाता २ पात्याचावन्तससफासनग्यपीति णे पायादि ७ 'अज गती' अयु मत् आए भक अग गियोनियस्वे का ण पां फिपि अयाज इत्यादि १०, पैंग रे परया १९ अर्धेष्यवधाप्तोरचि भषः परमासायवर परावा, परं पिप तीति फिपि परपाः, एष पास्याचादन्तैरपि भने आयादि योग्यम् २८, अर्जाजादिम्पोज्याऽपोवाऽविमजा- सावि (०२९ आइपूर्वपात्याविषवपचाविसकर्मघातुभ्यः कर्मणोऽणि(श्रीसिव०५-१-७२)त्यणि परवायाः परपावा परपाचा इत्यादि ५३, पूर्षोक्तपातूनां पपाप्राप्त गिधि शेपाणां तु सपा गिगि किपि पात् पात् इत्यादि, पाय' पाप इत्यादि ७८ एव ३६१, एपामाषष्ठे इत्यापर्षे निजि किपि पुनः ३५१ प ७९२ प्रभोत्तराणपत्र, प्रकर्षण रामत इति कषिप्रा, अनेनापि सर्वरूपाणि सपाटकर्ज स्युः, तपा १११, पूर्वोत्तरपदयोर्मिपो यपाई , परायतें विशेपखण्डने प न सम्या, एवं नयनवमकारमभोसरैः सर्वपामपार चमत्कार कृत्वा वादिनस्तिरस्कार कर्जुमना मनाग विदस्य सा सं प्रत्यार-मो वादीन्द्र ! यदि मयुक्तममस्यैकस्याप्युत्तर चिरेणापि दास्यसि तदा चापि स्वपैष जितमिस्युक्तिपूर्व सा लीलावती जातिसुलमलीलयानतिविपममेव प्रमपामास-"चिप्रमत्र पप: पेया, एम म्यअनवर्जिताः । समीपन जनैनित्यमपि धर्गत्रयार्पिमिः ॥१॥" भो वादिन ! कपयास्य लोकस्य को भाषा:१, अत्र पण्मास्यवधिः, सोऽपि पराजितमानी सदानीमतिमतिमौल्याङ्कर्श विमृशमप्यमय्य इप सम्यगमावं यापन लमसे तापत् परिज्ञानायास्युत्सुकैर्नुपादिकैरक्त-कन्ये! पक्क त्वमेप कपयेति, तस स्तया मोक-पयापेयाशवस्य ध्याननिस्वे आया इति स्यात्, अत्र विसर्गाणामपि व्यसनत्वं शेप, 'कादि येशन' (मीसिद्ध०१-१-१०)मित्यत्र कस्यादिः कादिरिष्यपि व्याख्यानात्, ततोऽतिविपादिनं स पादिन सा पुनः प्रत्यपादीत-पादिन् ! अद्यापि ययेक युधिषिपयमपि मम प्रत्युत्सरयसि तदाऽपि स्वया न पराजितं, मम मायम्-पकन पुरे राज्ञः पुत्री साङ्गीणामृतगुणा फेनापि विद्याभूतापाहता, या कन्पामानपति तस्पैप सा मया दत्तेति राक्षा पटहवादने नैमित्तिकेनोकम् अहं तयोः स्थान जाने पर खे गन्तुं न शक्नोमि, रपकारेण नभोगामी रया कृता, सहस्रयोघी युद्धाप पानधाते सपासरोहणाय पेयम सलीमूतो, चतुर्भिः संमूय गत्या कन्या प्रत्यानिन्ये, तसस्तामुहोई घस्वारो पियवन्ते, परिणीता खेकेनैव सा, उक्तश्च-"नेमित्ती १ रहगारो २ सहस्सजोही तहेव विखो म४ । विना पउण्ड फण्णा परिणीमा नपरमिक्षेण ॥१॥" सा केन कप या परि- -
णिन्ये, पाविन् ! बद यदि विदग्धमन्योऽसि बहुतरपिधारेणापि, तवदिनि पादिनि नरेशादेशान्मधिपुण्येष
माह-राजन् ! तया रामपुञ्या गृहाभिप्रायया चतुर्णा विधादापहस्यै स्वयमित्युक्त-यो मया सहामौ प्रक्ष्यति स
एष मे परा, ततनयो मीसा सितार, नैमितिफस्तु निमित्तपलालमपञ्च जामन् कन्यया सह पितापां प्रविष्टः
परेोर्यमाणोपि, पावप चितायामनिरुदीपित्तस्तापसी प्राकृतसुरमया निर्गती सोत्सर्ष परिणीती च, एष दुर्या
दिन तिरस्कृत्यासुकोस्सः मा सो माध्यमाना स्वगृहं प्राप्ता, अन्पेयुरन्या कमियूर्सी सकृतश्रुतधरः सम-
गिखर्णकन्दुकफरः पुरान्सः प्राप्ता, स प्रोपे-यो ममापूर्व आषपति तस्यैन कक दवामीति, निपुणपोक्त-म
स्पिना त्वत्पापे धनकोटी न्यासीकृति पदि प्राफ मुतं तदा दवतां नो बेदेन कन्दुक देहीतियुझ्या स जिग्ये
तारक फनुकमोपार्जिता, एषमनेकशः खघुद्धिकौशल दर्शयन्ती सरस्वती सा कन्या फस्य न विस्मयरसादेतम-
तनिष्ट !, क्रमाच तारुण्यरसोगमेन, पहीप दिम्या सुमोनमेन । बिपिता सा शशमे ग्रिलोकीक्षेत्र सुमन्त्रा
अमिय स्मरस्य ॥ १॥ विश्वप्रयेऽप्यनुतभाग्यलक्ष्मी, लक्ष्मीमियोदश्यति या किलैताम् । भान्पेष विश्वम्मरि
पत् स विश्वविश्वेश्वरा भागिति चिन्सनोका ॥२॥ पानीश्वरस्तां खयमेष मप्रीश्वर ययाचे घरचिन्तयाs-
संम् । पपरोधेन पिशिष्टवस्तुमरे महान्तोऽपि हि सानुषन्धाः ।। ३।। युग्मम् ॥ राजा स्वय याचत इसमन्दा ।
नन्यापवाति स्म ततः सतां ताम् । तमो मृतं मधिपतिः सुपात्रे, प्रासे विलम्मोईति नैव धातुः ॥ ४॥ नाथ:
प्रपिम्पाः प्रापर्वपूर्वमपूर्वमोदातुनुवाइ चैताम् । शची शचीपालभवतप्तोऽस्या, पशभिषेक निरमीमपच ॥५॥
तस्याः प्रभाषात् प्रमुरेप पृष्ठपा, पृथ्वीमुशोऽन्पासिखिलानपि वाफ । वशीकरोति म घशी मुखेन, कुठेन्द्रिया- णीय भधी पिरस्या ॥६॥ तदा समग्राफ्समृद्धिसौम्यैः, खपुष्पवान्यभिधेयशून्याः । युभिक्षदारियदुरीति- नीतिवर्ष्याधिपाधाथमिघा पमूचुः ॥७॥ नुपक्रिणभफियवस्य चैष, साम्राज्यलक्ष्मीः सकलेऽपि विश्थे । एका- तपत्राऽभयतुरामग्मीयोगस्य माहात्म्पमहो ! महीयः ॥ ८॥ यद्वा कपालीह महेश्वरत्व, जनार्दनो वा पुरुपोत मस्यम् । सुरालयेशनिदशेव्रतां च, लेमे पुराऽप्युत्तमदारलाभात् ॥ ९॥ ईग्विधमौधिमसनमेऽपि सा, मीजा तिसुमापमपीपरप्यहो । नेपाभिमानं मजति म जातुचिनाफण्ठपूर्ण हि झलझलायते ॥ १०॥ सा प्रत्युत ध्यातपती प्रमायो, ममात्र का ? प्राफ सुकृप्तस्य किन्तु । तवेय कुर्वे तदिहापि येनोत्तरोत्तराः स्युर्मम सम्पदो ऽपि ॥ ११ ॥ आर्यासु पर्यप्ति विद्यार्प पूर्वमभ्यस्तमाराधयति म सम्यक । भोगोपमोगप्रप्तमेव पूर्या, हदेष निर्याहयितुं प्रतिमाम् ॥ १२॥ जिलेन्द्रिय यपि दुर्जय तणां, विशिष्य च प्रौविषिशेपशालिनाम् । सैकाग्रचि सैच सवापि सन्ते, फलेऽनुमूतेनुसमत्र पा किम। ॥ १३ ॥ तद्वाक्यतः क्षमापतिरन्यलोकोऽप्येतस स्वीकृत पान् पथेष्टम् । पुमांध धर्मध महद्भिरेषारती रि साम्राज्यपन प्रयाप्तः ॥१०॥ यो येन नीतः परमां समृद्धिमारा धनीयो नमुना स एष । सस्किं व्रत सप्तममेघ सोफा, माघीकृतत् कापि कृतज्ञताहो ॥१५॥ घिर चरित्वेति गृहस्थधर्म, सा प्राज्पसाम्राज्यसुखावपेऽपि । निष्कम्प जिहाविजयेन सारैः, सिद्धा तपोभिः क्षितिपेन सार्द्धम् ॥ १६ ॥ प्रारमषानुगतमनिपुत्रिकाचित्रकारिधरितावितीरितात् । मो! विमाष्प विपुल द्विधाफलं, सप्तमप्रत विधी प्रयत्रताम् ॥ १७॥ ॥ इति मोगोपमोगवते मनिपुत्रिकासम्बन्ध ॥ उक्त सप्तम प्रतमधानपदपरिहाराम्पमष्ठम, गुणम्रत द्वतीय, तत्राया-पयोजन क्षेत्रवास्तुधनधान्यश रीरस्त्रजनपरिजनादिविपर्य तस्याभाषोऽनपस्ततोऽन-निष्पयोजन प्राणी पुण्यपनापहारेण पुण्मते-पापकर्मणा विलुप्यते येन सोनयंदण्डा, यवाह-" इंदिअसयणाई पड़प पावं फरेज सो होइ । अत्पे दरो इप्सो असो उमणस्पतगे ध॥१॥" स पापल्यान १ पापोपदेश २ दिनप्रदान ३ प्रमादाचरित ४ मेवाचतुर्दा, तनाप ध्यान-आसरौद्रभेदादिषा, तबाप्यात चतुर्दा-अनिष्टशम्मादीनां कालत्रयेऽप्यस्वन्तविप्रपोगचिन्ता १ एष रोगाविवेदनाया विप्रयोगचिन्ता २, इष्टशबादीनां कालत्रयेऽप्पत्य संयोगाप्पवसाय: ३, विम्यमोगर्दि राज्यादिनिशानाप्यवसाय ४ मेति, रौद्रमपि चतुर्दा-हिंसानुपन्धि १ मृपानुबन्धि २ स्तेयानुवन्धि ३ विषयसं रक्षणानुपनि पर, तत्रागमतिकोपादिना नेष्य प्रति वपन्पनाशनहिंसनपुरदेशमादिचिन्ता १, द्वितीय पिशुनासभ्यासतघातकाविवाकमणिपानं २, तृतीयं परखहरणचिन्ता ३, तुर्प शम्दादिविषयसापनपनरक्षार्ष सपामविश्वसनेनोपघात एप मेयानिति योनं ४-१ क्षेत्र कृष वृषान्वं समय ल्यान षण्ाय झपय शम् यों वाहय शर्म सम्रय पापोपदेशोऽपम्, एवं प्रत्यासीवति कालो दीयता बहरेपणमिः सनीमियतां हलफा लादि भतिफामति वापफाला शीघमुप्यता धान्यानि भृता वा फेवारा गासन्तां साईविनत्रयमध्ये पप्पांच माया जाता वयास्या कन्यका विषामा शीघ्रं प्रत्यासीवन्ति प्रयाणपूरणदिवसाः प्रगुणीमियंता प्रवाणा नीत्यादि सर्वोऽपि पापोपदेशः २॥ हिंस्रमदानप्रमावाचरितरूपमेवार्य तु पातुसाषयस्वास्सूत्रकदेव क्रमादू गाया दूयेनाइ- सत्यग्गिमुसलजतगतणकटे मतमूलभेसजे । दिन्ने दवाविए वा परिकमे० ॥ २४ ॥ पहाणुवणवघ्नगषिलेवणे सदरूवरसगधे । वस्थासणआभरणे पडिकमे०॥ २५ ॥ 'सत्भग्गीतिहाणुषहणेति ॥ शस्लामिमुशलानि प्रसिदानि उपलक्षणस्वादूपसदलायपि यन्त्रक-शकटघरहा- वितण-महार करणादिवतुर्वर्मादिवणकृमिशोधन वा पहुकरीषा काष्ठ-अरघयष्ट्यादि मनो-विपापहाराविर्व- शीकरणाधिो मूल-नागदमन्यादि ज्यरायुपशमनमूलिफा वा गर्भशातपातादि षामूलकर्म,पदमाणि- मंगल मूतीणपणाइ गम्भधीवाहकरणघापाई। भवषणमूलं फमति मूलकम्म महापाप ॥ १॥" मेपज-सांयोगिक दम्यमुघाटनादिहेतुः, एसएनाचनेकपाणिप्राणव्यपरोपणकारणम्तदाक्षिण्यापमाघेऽन्येभ्यः प्रदत्त दापितं या समिन योऽसिधारस्तं परिणमे इत्याविमारवत् । इति चतुर्विंशतितमगायायः ॥ २४ ॥ 'हाणु' इति लान- अम्पार्षफमगमक्षालन तचायतनया प्रससंसक्तम्मौ सम्पातिमसत्त्वाकुलेकाले या सम्यग्यताप्तजलेन पा यस्कृत तपोबर्सन अससंसक्तपूर्णादिमियत्कृतमुर्तिका वा मम्मनि न क्षिप्तास्ततस्ताः कीविकाकुलाः श्वावि मिमेक्षिताः पादैमर्दिता था, तपा वर्णका-कस्तूरिकादिभिः कपोलाविमन, विलेपन-चन्दनकरकमाविमि प्रीमदमन्तादौ, पतप सम्पातिमसत्वाधयतनया यस्कृतं, शब्दो-घेणुवीणादीना कुतूहलेन मुतः निशि धोखरेण शम्दा हातस्तस्मिंघ कृते ग्रहगोषाविष्टजीवा जागरिताः तैम मक्षिकादिजीया हिसिता मला म्यापारम्मकैबिशन्देन जागरितः स्वस्थारम्मा प्रारम्मि, सपा च सति पानीपाहारिफायाणिज्याकारकर्प कारपटिकचाफिकरजकलोहकारमास्थिकसौनिकवागरिकघातकचौरपारवारिकापस्कन्वतायकादीनामपि परम्प रया फुग्यापारप्रवृत्तिरिति महानमर्षणः, मत एषोक्त भीभगषस्यने फौशाम्भ्यां शतानीकभगिन्या मृगाव तीननन्दुर्जयन्स्याः भीषीरपा प्रमसम्पन्धे-“सुप्सत्त मते ! साहू जागरिअसं साह, जयन्ती ! मस्पेगइ- आण सुत्तस्तं साह भरगइमाण जागरिमत्तं साह, जे इमे जीवा आइम्मिमा हम्पाणुमा महम्मिट्ठा अह म्मफलाई हम्मपसोई महम्मपत्रणा महम्मसीलसमुदायारा अहम्मेणं व वित्ति कप्पेमाणा विहरति एएसि ण जीवाणं सुप्सत्तं साह, एएणं जीवा सुत्सा समाणा नो पाहणं जीवाण पाणाण म्ाण सत्ताण : एक्सणाए जाप परिमाषणाए पति, पए णं जीषा मुत्ता समाणा अप्पाणं परं वा तदुमय पा नो बरहि अर म्मिमाहिं संजोमंति, एएसिं सुत्तत्तं साह जयन्ती !, जे इमे जीवा पम्मिमा जाव घम्मेण षेष पिति कप्पे माणा विहरन्ति एएसि र्ण जीवाण जागरि साह, एए णं जीवा जागरा समाणा पण जीवाण ४ अदु पवणाए जाय अपरिभावणार यदृप्ति, एए णं जीवा जागरा समाणा जाय घम्मिाहिं संजोअंति, एए णं जीया मागरा समाणा पुषरतापरतफालसमयसि धम्मजागरिम आगरपसारो भवति एपर्सि जागरिअत्त साह, गय पलिअप्स दुन्यलिअस, सक्खस आलसत्त, चाइ, 'जागरिमा घम्मीणं, अहम्मीणं तु सुत्सया सेा। षणदिवभइणीण अकहिंस जिणो जयंतीए ॥१॥” इति, रूपाणि-उपादीनां नाटकादौ विलोकितानि परेपा पुरो पर्णितानि घा, रसा-मिष्टामशाफादिसम्यन्धिनः परेपामपि गुद्धिद्धितिषो पर्णिताः, पप गघवस्त्रासनाभरणा न्यपि पररादिहेतुतिया म्पावर्णितानि, एतैम पञ्चविधषिषयलक्षण प्रमादो दर्शितः, तदर्शनाच सनातीयम पादिप्रमाद। पनप्रकारोऽपि परिहार्यतया द्रष्टम्या, यदाहु:-"कुतूहलानीतनुस्यनाटकादिनिरीक्षणम् । कामशान प्रसक्रिय, पूतमधादिसेपनम् ॥ १॥ जलश्रीगन्दोलनादिविनोवो जन्तुयोधनम् । रिपोः मुताविना पैर, भक्त स्मीदेशरादफया ॥२॥ रोगमार्गप्रमो मुक्त्वा, खापच सकलो निशाम् । एवमादि परिहरेत् , प्रमादापरणं सुधीः ।। ३ ॥ पिटासहासनिछपतनिद्राफलहनुष्कथाः । जिनेन्द्रभघनस्यान्तराहार च चतुर्विधम् ॥ ४॥” तथा आलस्पादिना पृततैलजलाभिाजनानामस्थगन, मार्गे सति हरितकायापर्यशोधिताभ्यनि वा गमनमनालो कितस्पाने इस्तक्षेपादि सत्यपि म्याने सपित्तोपरि स्थिस्यादि घनादेर्या मोधन पनफान्थ्याचाक्रान्तमुव्यवश्राप गादेस्यजनमयतनया कपाटार्गलादानादि पृथा पत्रपुष्पादिघोटन मृत्वटीयर्णिकादिमन घड्युरीपनगपादिघा सदानशरमव्यापारणनिष्ठुरमर्मभाषणहास्यनिन्दाकरणादि रात्रौ विवाऽप्ययतनया पा लानकेशग्रन्यनरन्धनम्ब पनवप्रानभूलमनमृदादिमनलेपनवसपावनजलगालनादि च प्रमावाचरित समादीनां व्युत्सर्गेऽस्यगनाचय तनापि प्रमावाचरित मुहतानन्तर तत्र समूटिममनुष्यसंमूर्धनतहिरापनादिमहावोपसम्भवात्, भाइच भीमज्ञापनोपाने भगवानार्यश्यामा-"कहिणं मंते ! समुच्छिममनुस्मा समुष्णप्ति ?, गोयमा ! अंतो मणुस्स खिते पणयालीसाइ जोयणसयसहस्सेसु महाइजेसु दीपसमुदेस पन्नरसु कम्मभूमीसुतीसाए अकम्मम्मीसु एप्पभाए अंतरदीवेस गम्भवपतिममणुस्साणं घेष उचारेसु षा पासषणेसु षा खेलेसु षा सिंघाणेसु वा पतेस या पिरोसु षा सुसु मा सोमिएस पा सुपुग्गलपरिसासू पा विगपजीवकलेघरेसु वा पीपुरिससंजोगेस पा नगरनियमणेसुपा गामनिमणेसु था सबेस व असुइठाणेसु समुशिममणुस्सा संमुमति अंगुलभससि अमागमित्ताए ओगाहणार असली मिमाविही अभाणी सवाहि पञ्जत्तीहि अपनत्सगा अंतमहत्ताउआ श्रेष काल पफरति” 'सबेसु "सि अन्यान्यपि पानि कानिचिन्मनुष्यसंसर्गावशुचीनि तेषु सर्वेध्विति तात्ती, अभिकरणम्प्तस्थागतस्य शास्त्राधर्मलमूत्रावसाम्युस्सर्जनमपि प्रमावाचरित, यदुक्तं पत्रमारे "पुरिसे णं घणु परामुसति उसु परामुसति बहु उपरिते समाणे जाइ तस्प पाणाइ भमिहणति तते णं भते। से पुरिसे कतिकि रिप?, गोमा ! से पुरिसे पचकिरिमादि पुढे, जेसिपि ब जीवाणं सरीरेहितो पण नितिए तेवि अ जीवा पपदि किरिमादि पुढा, एष घणुपट्टे महार सम् सरे पत्ते फतेषि पंचदि पढे"ति, ननु पुरुषस्य पत्रक्रिया भवन्तु कायादिव्यापाराणों तस्य रश्यमानस्यात्, भनुरादिनिर्वतकशरीराणां तु जीयामां कप ताः, कापमानसापि तदीपस्य तदानीमचेतनस्वात्, अधेसनकायमात्रादपि पन्धोपगमे सिदानामपि सरप्रसमा, सस्कायानामपि प्राणातिपातादिहेतुत्वेन लोके विपरिवर्तनात्, किन-पपा धनुरादीनि कायिक्पादिकियाहेतुस्वेन पापकार- पानि स्युस्तषीयानां सपा पात्रपण्डादीनि जीवरक्षाहेतुत्वेन पुण्यकारणानि स्युापस्य समस्वात् , अप्रोच्यसे, अपिरतिपरिणामाइन्धा, स च यथा पुरुषस्पास्ति तथा धनुरादिजीवानामपि, सिद्धानां तु नास्तीप्ति न वन्धः, पाशादिजीवानां च न पुण्यप पहेतुखं, तदेतोर्षिषेकादेस्सेप्वभावात्, किश-सर्वशषचनप्रामाण्यायधपोक्तं तत्तथा अदेयमेवेति तत्तौ, एप संसारान्तर्धमद्विीधैर्यानि २ शरीरायुधादीनि मुकानि तेस्तैर्यवाजीपषधाचनः स्याप्त दासत्वामी भषान्तरगतोऽपि तस्सत्ताऽपरित्यागात्तत्पापेन लिप्यते, समादनन्तमवान्सर (मुक्त) देहशस्त्रादी न्यप्राधिकरणत्वाभ्युत्सर्सनीपानि विकिना, स्वकार्ये कृतेऽपि ज्वालविन्धनमवीपावरविध्यापनमपि ममावापरण, नन्वनेविपापनेऽपि वोप एप!, सत्य, पर विम्यापने निजीपानामेव विनाशो ज्षसति तु कियता सेपो पल्या दीना प्रमाणां च यहनामपि निराधनेष्यधिकदोपा, तदुक्तं भगषल्याम्-"जे से पुरिसे अगणिकाय निषाद से ण पुरिसे अप्पकम्मतराए पेप"ति, अपिहितस्य प्रदीपधुरहकादेारण पुल्हकोपरिचन्द्रोदयाप्रवानाधपि प्रमादा परण, सथो जीषयधादियहुदोपहेतुयात् , अब निवर्शन पधा- श्रीपुरे श्रीपेणो राजा तस्य पुत्रो देवराजो देवराज इषापरः, स यौवने दैववशात्कुष्ठी जाता, सप्तवर्षावधि विविधमतीकारैरप्यपटुवैयेस्स्यक्ता, सतो यो मस्पुत्र नीरोग फरोति सस्पाईराज्य वदामीति नृपा पटहमपाव- यत्, तत्र न महेम्पयशोदसपुत्री सक्ष्मीपती शीलादिसर्पगुणमयी तया पटट निवार्य हस्सस्पर्शन कुष्ठः स्फे टिता, याता-"पस्य स्मरणमात्रेण, सर्या ससारमा रुसः । शरीरिणो पिशीर्यन्ते, सोज्य शीलमिपर नया ॥१॥" ततस्तयोः पाणिग्रहमहः, पुत्र राज्ये न्यस्य दीक्षाऽऽयवे राज्ञा, तत्र धैकदा पाटलाचार्या शानिन ऐयुः, गुम्यन्दनार्थ नपराश्योर्गमन, देशनान्ते प्राग्भवपण, गुमराह-वसन्तपुरे व्यवहारिदेयवसस्य पत्वारः पुना- पनदसो १ धनदेवो • घनमित्रो ३ घनेश्वर ४ स मिथ्यास्विन',श्प्तम मुगपुरे जिनदत्तः श्रेष्ठी जैना, पुत्री मृग सुन्दरी तस्या अभिमानय-जिन पूजयित्वा १ साधूनां वान इत्या भोक्पेश २ रात्रौ प न मुले ३, मन्पदा प्यपसापाय धनेश्वरोमृगपुरे पपी, रष्टा रूपश्रीजितसुरसुन्दरीधन्दा मृगसुन्दरी, रमनुरागो जो, मिथ्याविनो नैनां दरो पितेति ज्ञात्या फपटायफीमय तां परिणिन्ये स , स्वगरे नीता, धर्मर्पया जिनपूजादि निपिद, तस्या भपणाप जात, तया गुरष पृष्ठा , गुरुमिर्गुणागुण विचार्योक-लहकोपरियोदय पातीपास्सेन पासाघुदानेन पवतीpमर्नमस्मियया यारश पुण्य जायते (ताइश पुण्यमपाप्यते), ततस्तया तथा कृते श्वशुरादिभिः किमपि फार्मणमनपा कृतमिति विपार्योक्त धनेश्वरस्य, तेनस चन्द्रोदयो ज्चालित तया द्वितीयो पदः सोऽपि ज्यालितः एप सस वग्पा , ततम शुरेणोक्त-मने ! किमोऽप प्रयास, तयोक्त-जीवदयार्थ, पुनस्तेन सरोपमधे तर्हि पितराहे गण, तयोक्त-सकाम्पेन स्वयाह पितृगहे मोच्या, तप्तः सर्वेऽपि पलिताः, कापि मार्गग्रामे श्वशुर पक्षीयैः मापूर्णकार्प रात्री पाकः कृता, सा व पहुकथनेऽपि न मुझेता कोऽपि न मुक्ता, ततो यख गोऽन जात तस्यैष फुटुम्प मुक्त मृत, प्रातर्यावद्विलोकन्ते तापवनस्पारपां सो रष्ठः, सर्वरचिन्ति-रात्री पाके घूमा फुतः सोऽग्नस्थाल्या पपातेति, पचावपूः क्षमिता, तयोक्तम्-अत एव पुल्डकोपरि चन्द्रोदय ददे रात्री न मुखेऽहं, ततस्तेषां प्रतियोघ , सर्वेऽपि जीवितप्रधानास्साक्षात्कुलदेषीमिष तां मन्याना पभावागता, तदुप देशास्सुआपका जाताः, मृगसुन्दरीघनेश्वरी सम्पग्धर्ममाराध्य स्वर्ग गतो, च्युस्या युषां जाती, यावया प्राग्भवे सप्त चन्द्रोदया दग्यास्तहुप्कर्मनिन्दाविना पर क्षपित, अशमात्र तु स्थित तेन सतवार्पिको व्याधिस्तषामूत्, पात -"नामुत क्षीयते फर्म, कल्पकोटिशतैरपि । अवश्यमेष भोक्तव्यं, कृत कर्म शुभाशुमम् ॥ १॥” तस उभयोर्जातिस्मरण पुत्र राज्ये न्यस्य प्रवज्य स्वर्ग गतौ क्रमान्मोक्ष व तौ ।। ॥ इति चुलकोपरि पन्द्रोदयदाने मृगसुन्दरीकया ॥ अशोधितेन्धनधान्यजस्ादिन्यापारणमपि प्रमादापरित सथतना प्रथममते प्रागुफा, चतुर्विघोऽपि वानर्थ- एणोऽनहेतुरेव निरर्थकम्प, नदि सेन विना कभिवनिर्षाहू, तथाहि-आर्सरौद्ररूपापल्याने न काचिविष्टसि विः प्रत्युप्त चित्तोद्वेगपपुःक्षीणताशून्पताघोरतुष्कर्मपन्धदुर्गस्यायनर्थ एच, उक्तब-"अणघट्टिम मणो जस्स सायइ पहाई अहमष्टाइ। त चिंतिम च न लहइ संघीणइ पायकम्माइ ॥१॥ वयफायविरहिमाणधि कम्माण चित्तमित्तविहिआण । अइयोर होइ फल तमुलमव जीवाण ॥ २॥" असोऽशक्यपरिहार जास्वपध्यान क्षणमान स्यात्तवापि सब एप परिहार्य मनोनिग्रहयतनया, यदाद मनोनिग्रहभाषनाकृत-"सातूण साप गाण य धम्मे जो कोइ विस्परो भणिओ। सो मणनिग्गहसारो फलसिदी तओ मणिमा ॥१॥" धर्मशु- भ्यानयोम मन प्रवर्तनीय, पता-"पहः कामार्थयशा, कृतोऽपि विफल्लो मषेत् । धर्मकर्मसमारम्भमा ल्पोऽपि न निष्फलः ॥१॥" पापोपदेशाहिस्रमदाने च प्रातपत्रकलत्रमित्रादापन्यथा निर्वाहायदर्शना दुश फ्यपरिहारे, अन्येषु तु पापाचनर्पफले एष, तदुक्त लौकिकरपि-"न प्रामाणिम देयानि, पच न्याणि पडितः। अग्निर्विर्ष तपा शास्त्र, मप मांसं च पत्रमम् ॥ १॥" प्रमादापरिते मुमैवायतनादिनिमिसो हिंसाविदोपः, अत एयाह-"तुल्लेषि उभरभरणे मूठमाण अंतर पिच्छ । एगाण नरयदुषस भन्नेसि सासय सुषम् ॥१॥" यातना बिना व प्रवृत्ती सर्वधानपदण एव, मतः सदयतया सर्वम्यापारेषु सर्वशत्या आपकेण यतनायां यत- नीय, यत:-"जपणा य धम्मसणणी जयणा धम्मस्स पालणी पेव । तदुटिकरी जपणा एगंतमहावहा अयणा ॥१॥" हास्पमौसर्यापनर्पदण्डमात्रापि पोरवैरवृक्षपायनर्पकृत् , कुमारपासमूपालभगिनीं प्रति मई। घूतकी गयां मारय मुणिकानिति हास्योक्ताविव, सार्थकपापाच निरर्थकपापेऽपिककर्मबन्धाविदोषोऽपि, पत:- "सडेण तं न वह जमणद्वेणं तु पेवपहुभावा । भट्टे कालाईमा निआमगा न र अणवाए ॥ १॥" अतमतु- पिघोऽप्यनपदणः सर्वया विवेकिना स्याम्पा, तर्मिम योऽतियार इत्यादि पूर्वपदिति पार्विशगापाः ॥२५॥ अत्र पनातिधारामिन्दति- कदप्पे कुफुइए मोहरि महिगरण भोगाइरते । दडमि अणहाए तइअमि गुणवए निंदे ॥२६॥ कदप्पे' इति ॥ कन्वर्षः-फामस्तहेतुर्कफप्रयोगोऽप्युपचारात्कन्वर्पः-रागादिविकारोदीपक हास्पादिवचनमि स्पर्धः १, 'कोकप' सूनेग्रीष्टनासाफरचरणयदनादि विकारगर्म हास्पजनक विटचेष्टित, पेन हि खस्य परस्य या मोहोरेको हास्य स्वस्य लाधय च स्यात् न तादृश भाषफस्य व पेष्टितु या कल्पते, प्रमावात् तपाचरणे स्यतिधार, पतौ यो प्रमावाचरितरूपानर्थवण्यस्यागस्पातिधारौ २, 'मोहरित्ति मौम्वर्प-असभ्यासम्पद्धपहभा पिख, मोगये सति जातु पापोपदेशस्यापि सम्मवादतिधारस्व, मौखर्य हि मापः सर्वानिष्ट कार्यविपत्तीच विशेपानहेतुः, पयुक्तम्-“यहूनां समषापे हि, सिदे कार्य सम फलम् । यदि कार्यविपत्तिः स्यात् , मुस्खरस्तत्र याप्यते ॥१॥" मौखर्ययुक्ता प्रस्ताषायोचिस्य पिनाऽपि ववेत्, तथा चामीत्यादिमहान् एष दोपः, यता-"अयि आणि परथाव परपित्समलपिस्वऊण ज भणिसं । किं पापयर तत्तोपि हुन अमपि लोअमि ॥ ३ ॥” इति ३, 'अधिफरण'शि संयुफाधिकरणता, अधिक्रियते नरकादिष्वास्माऽनेनेस्यधिकरण-मुशलोवृखलावि सयुक्त- अभे क्रियायां सजीकृत यदा संयुक्त-सहिसमधिफरणान्तरेण यथोखलेन मुशल इलेन फालः घनुपा तीराः शफटेन युग पेपण्या लोष्ठकः कुगरेण दण्डः घरटिकापुट द्वितीयपुटेनेस्यादि, सयुक्त च तदधिकरण च २ तस्य भाषा संयुक्ताधिकरणता, इह तापग्निपेकिना सजीकृत शकटादि न स्याप्य यतस्तदृष्ट्वा जनो गृहनियारयितु न शक्य ते, असजीकृते तु स्वयमेष नियारिता पात्, एषमनिरपि यवा गृहस्पैहे मण्यालित स्थासदा प्रज्वासनीया, घरणार्थ गपाविमोचन हलशफटवाइन गृहाहारम्ममामान्तरगमनायपि प्रथम न कुर्याद अधिकरणप्रयर्सनादियो पात्, उक्तं हि-“फायें शुभेऽशुभे याऽपि, मपत्तिः कृतावितः ज्ञेयास्ते तस्य कारः, पभावप्युपपारतः ॥१॥ अप दिनप्रवानपरिहारस्यातिपारः, 'मोगरिससि उपभोगपरिमोगातिरिक्ता, उपभोग्यपरिमोग्य- वस्तूनां लानमोजनमोगपरिधानायणामाधिक्पमित्यर्थः, तगगादौ सानाचवसरे दिलामलकादीनामा । पिपपेन्येऽपि तानि याथित्वा लानायौ प्रवर्सन्से तथा पानर्थदण्डा, अनापमाषठ्यकोयुको पिधिः-पूर्व, तापहे एथ लातम्य, तदभाषे तु तेलामलकैह एष शिरो घर्पयिस्वा तानि सर्वाणि शाटपित्वा समगादीनां तटे निषिष्टो गाजितजलेनाजतिमि लाति, गोपि लानमोजनसाम्सूलपुष्पा पस्करारूपतय गुणहेतु , यदा हु-"सकलमुपस्करमधिक मतिमान् स्वगहेशपि कारयेन्नैष । मात्राधिकोपकरणैर्लोकः पाप समाचरति ॥१॥" पेपु ष पुष्पफलादिपु कुन्थ्यादिषिराधना तानि परिहरति, एप प्रमावाचरितविरतेतिचारः ५, पतद्विपये पडदं तद् दरमि अणद्वार'प्ति अनर्थवण्डाक्ये वतीये गुणवते निन्दामीति पशिगापार्य ॥ २३ ॥ अन धीरसेनकु- सममीफया, तपा- पुरे कनकसालेभूतिशासे सकसर्टिभिः । नामा धाना व विक्याता, क्षितिमानरिकेशरी ॥१॥ तस्य पिया प्रिपालापा, नाना प्रियमती सती । वीरसेनस्वयोः मनुरनूनगुणगौरषः ॥ २॥ मियाः सार कुमार त,
कुमारमिय भूमिगम् । समय अयन्ति स्म, निस्तुला सकला कला ॥ ३ ॥ इतम-पुरे रसापुरे राबजैनमासा
वसुन्दरे । आसीश्यापधुराघीरो, रणधीरो घराधिपः॥ ४॥ पली रवायसी रवायसीवास्य सुनिर्मला । अपस्य
चिन्तातुरपोस्सपोः काल फियानगात् ॥५॥ अथोपयाचितशतै , प्राकृतः सुकृतस्तयोः । कुसुमश्रीरिति
क्याता, जाता विश्वालुता सुता ॥ ६ ॥ लापण्यकुल्पा निस्तुस्था, सा पारम्पातिक्रमात् क्रमात् । रराज माररा
जस्य, राजधानीव अगमा ॥ ७ ॥ परचिन्तातुरस्सस्याः, पिसाझासीघरैर्नरैः । साक्षान्मारं कुमार त, पीरसेन
घर परम् ॥ ८॥ सुरसुन्दरनामान, निपुण तत्र मत्रिणम् । मैपीदरैपी राजाऽथ, सत्वरं सोऽपि जग्मिवान् ॥१॥
सर्यागीणगुणत्रीणां, त सकेतनिकेतनम् । दृष्ट्वाऽतिबष्ट सचिवस्तौ दसे म ता कनीम् ॥ १०॥ पिनादेशा
न्महासेनो, वीरसेनोऽपि तत्पुरे । अगाम इषाकृष्टः, स्पीकर्तुं कुसुमप्रियम् ॥ ११ ॥ महीयसा महेनाप, मही
शस्तो व्यपाइयत् । सा स्वास्यदपरक्षीण, फरमोक्षक्षणे पत्तिम् ॥१२॥ देव ! देयतया दत्तोऽन्यः पल्प शुक
स्तथा । यामामईन्ति न वन्यमनसैन्यादि किन्चन ॥१॥ यपानामा फमलामेलस्तन तुरङ्गमः । उहतेः कामित
गन्ता, दिवि दिग्यविमानषत् ॥१४॥ पल्पर सर्वदा स्वर्गिपल्यश्य सनिता। स्वामीष्ट्या पृष्ठगामीष्टनिद्राकृत
फामिप्तप्रवः ॥१०॥ सुधी सुधीमवस्तारग, विधुराप्ती सुधीरबत् । विदग्धप्रामण्यारूपा, शूफम शकुनादिषित्
॥१६॥ निरदीय निषेदीय, निजाग्यभिचारिणी । विश्वातिशायिताहेतुः, सैव तन्मायतां गुरो ॥१७॥
पश्चमिा फुलकम् । तेनापि मुहितेनैघ, यायितेऽचिन्तयनृपः। अहो ! गहरहस्य मे, तुष पुष्पा प्रकाशितम् ॥१८॥
पितृभ्यां पालिताऽप्यु, परकीयैष पुत्रिका । यान्ती परग्रह पित्रो, सर्वस्व या जिघृक्षति ॥ १९॥ अविस्सु ' रपि मूकान्समपात लेहतम सः । तस्मै रमत्रय पादाम्पायेष गुरुत्तमः ॥ २० ॥ दिनानि कानिचित्तत्र, . सामई समई स्थितः । प्रस्पातुकामः स्वपुरं, श्वशुर सोऽन्वमीमनत् ॥२१॥ सहाऽयां स्वपुरोधाने, विधाप प्रजि : घाय सः । पूर्व सबै निज सैन्य, द्रुत प्रस्थितवा तत् ॥ २२॥ स्वयं त्वारुमत दिष्यहय नव्यवप्युतः। पल्य पृष्ठगे कीरं कृत्वा । चकार सः ॥ २३ ॥ बिरनीसत्कनीमासिप्रीत्पुरेकवशवदः। संभ्रान्स्या कुसुमपुरोगान : पाहीस्युषाच म ॥ २४ ॥ उत्पपाप्त तुरशोऽपि, गझस्मानिष तत्मणात् । योजनानां सहस्राणि, ललहे व लघु मजन् ॥ २५ ॥ तेनाशु पत्रिनेत्रांशुजैत्रषाजेन पाजिमा । स्थान यथोक्त निन्पेसी, रेवतेन रविर्यथा ॥ २६ ॥ मरण्यानीमिवागण्यारण्यप्राणिगणारवैः । रौद्ररमृप्रेमीप्म तीक्ष्योपानं जगाद सः ॥२७॥ कीरात्र कुत्रायात : सम, फीरोऽप्यार प्रभो ! स्वया । पनामामाहि कुसुमपुरोधानमिव हि तत् ॥ २८॥ किन्विदं मगर शून्य, तेनो पानमपीदशम् । तत उक्तिममा सनिनिन्द पनवनः ॥ २९ ॥ निस्तुल्य सोऽप पस्या, निशिशफवा फ्यता चिन्तारलमिषापिस्वा, यापनोज्य पुमुक्षितः ॥ ३० ॥ ततस्तेन द्वत दमित्तकमीतिकारिभिः । लाप सापादिमिर्मुक्तस्कृति स पाप सप्रिया ॥ ३१॥ तदर्पितैस्तदईस्ती, कीरोऽपि सुरगोऽपि च । समाती सुहितो तत्पस्याहो ! कामितवायिता ॥ ३२॥ कुमारः कौतुकात् पश्यस्तस्पुरं खापुर मिया। मध्ये दुश्वापदाकीर्ण, ट्वा बाहिरपापयौ ॥ ३३ ॥ पूजाम्पकमभाषापार, परदेण्या निकेतने । एकतो जगतीमध्ये, बासकं सोऽप
तस्थिवान् ॥ ३४ ॥ सुपर्णमणिवपाहालकादासपमण्डितम् । ममस्तवस्तुविस्तारसारमेतरपुर महत् ॥ ३५ ॥
प्पोमेप शून्प तु कुतस्तेनेत्युक्ता शुफोऽब्रवीत् । देव ! संभावये देग्या, कुतोऽपि उद्धयाऽनया ॥ २६ ॥ उदा
सित विपहते, धन्यममासकं फयम् । सप्रत्ययेय खस्थानरक्षिणा पक्षिणोऽपि हि ॥ ३७॥ विभिर्विशेपकम् ॥
फिश्च किनिमिमित्तेन नैमित्तिक इष मुवे । विमो ! भाषी भषानेव, नगरेऽत्र नरेश्वर ॥ ३८॥ मुदितास्मा
तहुदितावितात्यन्तकौतुकः। शुकेन साक सोऽकापीत्, काशिगोध्या सुम्पासिकाम् ॥ ३९ ॥ अथास्तमीयुपि
जगपापि ध्यान्तपिद्विपि । परितः प्रमृतप्पान्ती, स्त्रसैलम्भलैरिष ।। ४० ॥ तसयाकसिमफ किनिस्स शुका
शफनादिकम् । चुस्याग्यधार्य निर्धार्य, कार्यषित् माह से प्रति ॥ ४२ ॥ रात्रि!रान्धकारेयं, स्थान निर्मानुष
स्वदः । श्य रमत्रयी तायपापा सदामपि ॥ ४२ ॥ पश्याम्यवश्य कमपीहाय विनं हि भाविनम् । जागर्मि
यामयुग्मं तत्पूर्व पभागुवां पुनः ॥ ४३ ।। यत:-"जयमे नास्ति दारिमं, अपतो नास्ति पातकम् । मौनेन कलहो
नास्ति, नास्ति जागरतो भयम् ॥४॥” जामता सुमतीकारः, स्यास्पस्यहोऽप्युपस्थितः। भयस्याने हि या सुप्ता,
स यिगुप्त इति स्थितिः ॥ ४५ ॥ सुपुप्तेऽप सवारेऽपि, अमारे पामिकस्थितिः। पीरपत् कीरराट् सस्थावार्यः
फा हि फोग्लस: १ ॥ ४६॥ निशीपेऽथ तयोः शय्याममाषाद्वीतनिद्रयोः। सुप्वाप प्राप निवां वाक, शुकः
प्रान्त श्याध्वगः ॥ ४७ ।। पदेण्या गृहे विध्य, स्फीतसङ्गीतकम्पनिम् । कुमारः सोऽय सुभाष, मधासारमा
पागुराम् ।। ४८ ॥ सेनाकृष्ट इषाकृष्ठिमश्रेण नृपनन्दनः । वेदचिन्तामिप कस्वा, गवा गुम व्यस्लोफयत् ॥ ४ ॥
सत्र प-तत पीणादि तालावि, धन च मुरजादिकम् । आनद शुपिर घशाधे वाध चतुर्पिधम् ॥५०॥ श्रीरा- गमस्या रागाः पद, मापासिंशत् परन्विताः । पादयः खरा सस, मयूरादिकशवगाः ॥५१॥ यदुक्तम्- "पहज मयूरा हुषते, गाव अपममापिणः। अजा पदन्ति गान्धार, क्रोधः फणतिमध्यमम् ॥५२॥ पुष्पसाधारणे काले, पिकाः कूजन्ति पत्रमम् । धैयत प्राहुरश्याम, निपाद वृहते गजः (घुयते गजाः) ॥५३ ।। सरानुगामायो प्रामा, मांना एफपिशतिः । ताना एफोनपञ्चाशन्मात्रास्तिस्रनयो लपा ॥५सा पतुर्दा रूपक प्रेघाऽप्येकताली विषा पुन । रासाप्तालकानीसारचकप्रतिमाठकाः ॥५५॥ माठफा पद्विषो मामिघ पोरशमेवभूत् । निधा सुरं मुम्बरका, करणी पर्सनी तथा ।। ५६ ॥ रागोपरागा रागागभापामानि क्रियागपुर । उपाहादीनि गीते स्युर्मेवा नस्ये तु ते पपा ॥ ५७ ॥ प्रयोदश भेदाः शी, सप्तत्रिंशव लोचने । कनीनिका नवषिघाऽप्पट्यषा लोकने गुणाः १९५८ १९ पुटानि नघ सप्त धूमेवा नासा कपोलयुक् । पोदाधरम प्रत्येक, मुष्परागमतुर्विधः ॥५२॥ मीषा नवविधा बाहुः, पत्रमेवः करा पुनः । इस्तकानि धापटिष पार्थ च पाषा ॥ ६०॥ फुक्षिकत्यूरज हराम, मयेक त्रिविया मताः । करणान्यष्ठाप्रवात, मात्रिंशदङ्गहारकाः ॥६॥ पवारो रेचकाः सप्तदश पन्धाम पैखिकाः । इस्यु स्फीतसङ्गीतरसे स विषशोऽभवत् ॥ १२ ॥ मानुप्यकेऽपि सहीते, जन्तु येत तन्मयः । किं पुनवते मायुरपि पर्यंत यद्रसात् १ ॥ ३३॥ एकाकिनी तदानी च, कुसुमभीरपि क्षणात् । निद्राणा देष पशातो, भावि स्यात्कपमन्यथा ? ॥ १४॥ तावरजपल्यौ, चौरषत् कोऽप्यपाहरत् । एलयोकाइण्ल प्राप्य, राष कसै न प्रभविष्णयः । ॥६५॥ समायां पधिमायां च, शुक सुसोस्पितस्ततः । अपश्यस्तो कुमार ष, घुम्या विनिर्ममे ॥ ३६॥ फसमनीर्जजागार, त झुवा दुध रपम् । आरेफया कुमारोऽपि, भवेचायत्पराज- मुखः ॥६॥ गीतमुस्यादिफ तापदिन्द्रजालमिघाखिलम् । फाप्यनेशदश सोऽपि, शशाङ्केच विसिष्मये ॥ ६८॥ स्वस्थानगम तो खट्वाश्चाषधीक्ष्य पिलक्षात् । दयौ घिग्मे मुषा फेय, मूरता दुष्पमादिनः । ॥ ३९ ॥ आ फीरेण तपोकेपि, काऽपि प्याक्षिप्तचित्तता । कूटनाव्येऽप्यन्मे पिफ, स्वार्थभ्रशोऽपि नैक्षि यत् ॥ ७० ॥यवा स्थफार्यम्दस्य, प्रमस्तस्यैसवरूपफम् । अत्रामुत्रापि यत्पुसा, प्रमावोऽनन्तदु स्वदः ॥७१॥ पठ्यतेऽपि-"प्रमाव: परमपी, प्रभावः परम विपम्। प्रमादो मुक्तिपूर्वस्युः, प्रमादो नरकायनम् ॥७२॥” इस्यापतिमहावुःख, वधतं त प्रपोषयन् । शुफा प्राह प्रभो ! नेय, युज्यते हि मयाशाम् ॥७३॥ यतः-"आपत्सु संपसन्सीपु, पूर्वकर्म- नियोगतः । धैर्यमेव परित्राण, न युफमनुशोधनम् ॥ ७४ ॥” एव पन्त फीरेन्द्रमार्यः पर्यन्वयुङ्ग सः। सखे ! सखेवपित्तस्य, फूष्य मे कथयाप किम् ?॥ ७९ ॥ सोऽप्याएपदेव ! दुर्देषादिव्य दुर्ललितं धदः। जझे विसेन सदेवी, देयेनाराध्यतामियम् ॥ ७६ ॥ सोऽप्युपोप्य विशिष्यार्थाविधिनाराभ्यति म ताम् । स्पष्टीमुय तृती- पेहि, तुष्टाऽभाषिष्ट सापि तम् ॥ ७७॥ फियरकालविलम्मेन, मिलिष्यत्यसिल प तत् । किन्वितोऽप्यधिक दुम्ब, भाषि प्राधर्मतः कियत् ॥ ७८ ॥ यत -"धारिधर तो जलनिहीवि कल्लोलभिमकुलसेलो । नहु मलज म्मनिम्मिम सुहासो कम्मपरिणामो॥७९॥" किन्तु पैस्ये फरप्यान, व चिहं यथा द्रुतम् । अग्धिद्वीपा- RED दिता पाविव स्यात्सव निर्गमः ॥ ८० ॥ इत्पुपरवान्तहितायां दाग, देवताया तदैव स । तस्योतुङ्गाने, चिहेतु ध्वज म्यपात् ॥ ८१ ॥ सांपात्रिको धनपतिः, सार्थपोऽय परार्थकृत् । वीक्ष्य टिप्पज पीवणिक पुत्रान् दूत निमान् ॥ ८२ ॥ तेऽप्यागस्य कुमाराप, प्रोचिरेऽस्मरप्रमुः प्रभो ! । उद्धरत्यधिपतितान्, प्रदत्ते शम्पलायपि ॥ ८३ ॥ पावावधार्यतां वाफ तस्सोऽपाठ सुरीमय । देषि ! मामापदः पाया, पूरयेय मनो रवान् ॥ ८ ॥ इत्युपत्वा स सरीं नत्वा, शुकमावाय समियः । उपतः पोतपतिना, स्वपोतेऽप्यप्यरोप्यत ॥८६॥ पृष्ट्वा भात कुमारस्य, आत्तान्ते सार्थपोऽप्यथ । दाम्वीपम्प को था न, दासी दुःखे महास्मनाम् ! ।। ८६ ।। ततः सार्थपतिस्तत्समधनस्त प्रमोदयन् । भस्पा भुस्यादिसपक्ति, फर्वतावर्जयसराम् ॥ ८७॥ क्रियासमभिहारेणा न्यवा तुमसुममियः । रूप निष्पतिरूपं निरूपयन्मुमति म सः ॥ ८८॥ तस्या लुग्घम पुर्यदिशाल साया ऽपत निशि । क्षिप्रं चिक्षेप विमममम्धी स्मं तु भवाम्युपौ ॥ ८९॥ अम्मो मपाततुल्योऽभूत् , निर्धातः कोऽपि सम्मति । भो ! भो ! स्वस्त्रमनुप्यास्तस्सम्भालयत यमतः॥ १० ॥इस्युः प्रत्कृते पोसपतिनैव च तिषात् । सोत्पिता पप्रपाकीव, स्व पति नक्षत कचित् ।। ९१ ॥ छिन्नशाखेष साकमा मूर्षिणप्ता न्यपतसत । कयत्रि इस्थिता पापि, विसलाप मुहर्मुः ॥ ९२ ॥ विलाप दाम्मिकालाप, सोऽप्युवमांस्ततः। सर्वेऽन्येऽपि तदा दीन, छपन्ति पिलपन्ति च ॥९॥ अथ आते प्रभातेऽन्यैार्यमाणाऽपि सर्वपा। सती सुतीबदुसाधो, याम जसम्पां ददाति सा॥९॥तापरेष श्षाकस्मात्माभ्याश भूपम्।। मा मा राममितिबार, माहम्पा तामापी परत् ॥१६॥ युग्मम् । विस्मयानन्ययोदैतमद्वैत घसी तु सा । पास खण्धी स्वामिन्!, फगतमांगता कता ? ॥९॥ सोऽपि माह प्रिपे ! नेप, जानेऽम्पो केन पातितः । इतस्ततस्तरन्मुक्तोऽप्युलस्यात्र च केनचित् ॥२७॥ अधिम मुमुविरेन्ये सार्चशस्तु कृत्रिमम् । अन्तराफस्सिकभयानुशयाभ्यां भूशार्दितः ॥९८॥ कुमारस्तस्प वर्परा, नैयाषादीद्विवमपि । अहो ! फारुण्यवाक्षिण्यनैपुण्पनिधिता सताम् ॥ १९॥ मनसाऽप्यस्य नापासीद्वि म्व एखपीरयम् । कृत्याकृस्यफस सी, स्वयं वर्षोऽप्ययाप्स्यति ।। १०० ॥ उकं हि-"अपकारिपु मा पाप, विचिन्तय कसाचन । खयमेव पतिष्यन्सि, कूटजाता इव द्वमाः॥१॥" प्रायवेव कुमारेश्य, तस्थुपि स्वस्थता गुपि । सार्थपोऽपि तथैवास्थाभृस्य इवानिशम् ॥२॥ इतम दुरितता, तस्य वीक्ष्येव कोपतः। पवन। मति फूल' सन्, प्रचण्डोहवतां वधौ ॥ ३ ॥ महायातोछलको कल्लोले: कौतुफादिय। प्राप्यन्त इन्त ते पोता स्ववानी का दुकीं फलाम् ॥ २॥ महोपलैरिव महाकल्लोले प्रपलस्ततः । आस्फाल्यास्फाल्प भनास्ते, माण्डव स्मश क्षणात् ॥ ५॥ सार्थेशः सह मान, वस्तुसा गत्तेऽम्युधौ। मोहात्सप्ताष्ठगामीप, शहाकलिमम- पान् ।। ५॥ अस्युमपुण्यपापानामिष फसमाप्पते । इतीष साधारस्य, तादशी दुर्दशाऽभवत् ॥७॥ कुमार कीरयुग वैवास्फलक प्राप्य तत्क्षणात् । फुसुमभीरपि तया, काऽप्यहो! सुकृतप्रथा ॥ ८॥ फलके पेलतुस्ते च, पापापिय पुष २१ व्यसन्सी इव जीवानां, मवे भिन्नपर्धा गतिम् ॥९॥ मुस्ताविकतः किमिसिकटेऽपि तटे सवा । ऊर्मिमिः कर्ममिडूर, नीयेते ते तु जन्तुषत् ॥ १०॥ अमिसापभवापसम्मिताद्विमलम्मतः । प्राप्तौ तो दम्पती रात्रिरथामिएनस्पितिम् ॥११॥ समयमस्तु दम्पस्योखीयोडीय कीरराद् । गतागत कियस्कार्स, मिपा शुदिमधीकपत् ।। १२ ।। तता भान्त शुकं शोकपिल मितवस्सलः । सोगवनमव देवाघुवंशेय पपात नः ॥ १३ ॥ मा मूवमस्कृते तेऽपि, मृप्तिरत्र पतत्रिणः । तन्मे शुदि पवस्तस्पा, बस्स ! गच्छ बनान्तरे ॥ १४ ॥ जीवन पुनर्न। कापि स, मियदर्शन ! दर्शयेको पेठ वा मावि किं ना, माणितेऽप्पय सशय ॥१५॥ धीर। कीरस्ततोऽवादी, देर ! मा मुत्र पीरताम् । पीरतामेव जानीहि, सेतुमापत्पयोनिपौ ।। १५ ॥ यत:-"सत्यम नुज्झितपामा स्मलितान्तरितोऽपि भवति पुनरूवया । उदयस्येष पुररस्त्र गत्वाऽपि दिननापः ॥ १७॥" रूपोऽप्याराषितोऽपि मान, सम्पग्पर्मोऽन्तरा कचित् । असणि नून तजम्माक वैशसमीरशम्॥१८॥ यत "सेवितः किल सम्पूर्णा, सम्पूर्ण तमुते फलम् । जमानां जिनपर्मोऽपि, सण्डितः स्वणित पुनः ॥१९॥” पुनः सर्व शुभ मावि, पनाग्य भवतोद्भुतम् । न कि स्मरसि देश्योक्तमित्युच्या तमधीरपत् ॥ २०॥ मुहर्षिसष्ठः कृप्रेणापूच्यान्तरमुरक शुकः । तस्याः पार्षे समापासीत्, परमामाष्टमन्पुषत् ॥ २१ ॥ विविष विखपन्ती ता, पीरपन् घीरपीरयम् । न्यवेदयत्कमारोत, साऽप्ययो सामुग जगी ॥२२॥ याहि यादि निजान् प्राणान्, पाहि २ कपचन । मवश्यं प्राकृत कर्मामामिर्मोक्तम्यमत्र तु ॥२॥ ततो गहन महादुरलमनन्यगतिका सका। शुका कथमपि मापदासमे कानने कधित् ॥ २४॥ रुवती मुक्ती साऽथ, तुदती खकमर्तिभिः । भस्माइलीकृता वीचीमरेजलचरैरपि ॥ २५ ॥ दुष्कर्मपातस्तस्या, फसका इस्ततस्ततः । जीवितम्यमिव प्रध, कम पिग विधि घेष्ठितम् ॥ २६ ॥ पाताल प्रविशन्तीय, मअन्ती सा ततोऽम्युघौ । जनसेऽजगरेणेष, महामत्स्येन केनचित् ॥ २७ ॥ यत -"पित्त्या पाशमपास्य कूटरचना भस्मस्या पलाद्वागुरां, पर्यन्तामिशिस्थाकलापपसनानिर्गव्य दूर पनात् । म्याघानां शरगोपरादतिमपेनोरहस्य घायन् मृगः, कूपान्तः पतितः करोतु विधुरे किं वा विधी पौर पम् । ॥ २८ ॥” षप्रफुम्मीनिमे मत्स्यकक्षी कृष्ण सा स्थिता । जीवन्ती इन्स! कयमप्याप नारकदुःखिताम् ॥ २९ ॥ भवितम्यतानुभाषाग्राम २ तिमिध सः। काप्यल्पनीरे तीरेऽगाद्विपेदे च सपथपि ॥ ३० ॥ त मस्स्य मात्स्यिकोग्रहान्मूल्याच जगास्सस । फुम्फाइवेश्यावास्योऽष्ठावासनश्रीपुरागताः ॥ ३१ ॥ तामिस्तुष्टामि रटामिरिष्ठाभिर्गणिकागरे । कप्ठेनोस्पाट्य नीतोऽसौ, शरुया याषन्यदार्यप्त ॥ ३२ ॥ तापदाविरभूसत्र, चित्रकू दूपसम्पदा । मझूपान्तर्गता साक्षालश्मीरिव मृगेक्षणा ॥ ३३ ॥ तां मृप्तामिव मूर्णला, मालां पहुषिधोपषैः। पहफख्य पल्लापगुम्फफम्फा मुदाऽवपत् ॥ ३४ ॥ निश्चित ते कुलं पाले !, पपु षण्यप्लीलया । तथापि कथय एवं का, किं पाऽभूर्वोदशी ? ३५ ॥ सुगन्धिशीलकुसुमा, कुसुमभीरत्वचिन्तयत् । ममाम्धी किं न ? किं नाई। पिसीना मीनकक्षिगा ! ॥३६॥ इयम्स्यपदानेनाप्यतसेन दुरात्मना । घिग दम्पषिधिना कस्मिन् , स्थाने क्षिप्सा- मि शत्रुपत् १ ॥ ३७॥ सासमे सर्वस्यानि, पाषमे पेन्धनापपि । पर वो प्रसव (१), ग्रहनानाऽप्यहं पहु ॥३८॥ तस्किं प्रतिवे? यमा, मौन सर्वार्थसाधकम् । भ्पास्वेति प्यानलीनेव, मौनमेष सतान सा ॥३९॥ इवा नीमा दुःखेय, क्रमास्सर्ष फरिष्यति । इति साऽपि तवालापे, शिथिलीमावमाषहत् ॥ ४० ॥ अनन्तमन्सस्त- हुस, पहन्तीं तो महासतीम् । फम्फा प्राहान्यदा घत्से !, पत्सल मनपा शृणु ॥४१॥ एपा मर्दनलेवा में, लम्परेखामानाजमे । पन्या फन्पा जगन्मान्या, मन्यता मागिनी स्वया ॥४२॥ मास्कुल हि विमलं, महाभा- ग्येन लभ्यते । पत्र नियमषैषम्य, विभ्य मोगसुखादि ॥४३॥ सम्पषियुक्तस्य,फस्य स्याप्तहि दुरसिप्ता। नियोत्सय विदं पेश्म, स्वर्यस्माताऽसि पुण्पतः॥४४॥ पिमुप दुःखं सौक्यानमोगानलीरुष्य तत् । तपाय समिव सर्व, परीवारगहादिकम् ॥४५॥ एवं दुशकुनारापमियोनेगकरं परम् । मुस्त्या सा पिधुराभ्यासी, घिगस्या मूरभाषितम् ॥ ४६॥ निन्येम्पोऽप्यतिनि पाया, न पठष्यमुस्था च या । यमानापि सतां पाया, घिग साऽपि न विकत्यते ॥७॥ यवक्षाध्य यवमम्प, यमहापापकारणम् । उपदेश्य सदप्यस्या, अहो । भीवननस्पितिः ॥४८॥ किमुत्तरं करोम्यस्पा १, मौनेन प कियधिरम् । मया स्पेय विधेय घ, किं पा! काउन गतिर्मम १॥ ४९ ॥ इति चिन्ताकुला पाला, तयाऽलापि पुनसम् । खस्वरूप स्वया घस्से, पाध्यमेषाधुना ममाम् ॥ ५० ॥ षकि सम्यग् न युक्ताऽनेयमस्पत् साऽपि कल्पितम् । भीषसन्तपुरे भेष्ठी, देषसेन पिता मम ॥५१॥ पतिः पुनर्वसन्तास्पा, सांपात्रिकतया मया। साईमन्याषगामे, पोते मां तिमिरग्रहीत् ॥५२॥ इति मुस्वाऽमुमिनाक्षी, फहिनी कपटे पडः प्राह हा ! ! महाकठमीरग मा महिपामपि ॥५६॥ भनतस्तु व्य दृष्टया साऽभ्यासीस्सिदं ममेप्सितम् । इयं सतपमा पापीघामा मयाऽग्नितः ॥ ५४॥ एष विचिन्त पन्ती सा, परिवारान्विताऽपि ताम् । आवर्जयन्ती सरिन्यदा प्राववन्मुवा ॥५५॥ पनीरू करवाति !, विशेषपभूपणान । सावण्पपौपनमीस्ते, हलेवास्तु फलेप्रदिः ॥५६॥ सप्ती ध्यातवती स्वत्र, शीलभाजन्म नि मसम् । हा। निर्वाध कथ शोषमिय श्वपथपाटके ? ॥ ५७ ॥ पस्युः प्रत्याशया मृत्युः, साम्प्रत नहि साम्प्रतम् । शुदयुद्धिा स फीरोऽपि, दूरोऽभन्मम देयतः ॥५८ ॥ यवा स्यात्कालविक्षेपोऽप्यशुभे शुमसम्पदे । फीरोपि जातु मिलतीस्यमल्पत् परिकल्प्य सा ॥५१॥ मातरमस्कले रीतिरिय यक्षयिते मृते । पण्मासान पक्षिणां भक्ष्य, वीनवान पदीयते ॥ ६०॥ ततः खैर तु शृङ्गारफरणायपि युक्तिमत् । इत्युक्त्या कुटिनी हृष्ठा, तदर्थ सर्वमार्पि पत् ॥ ११॥ युग्मम् ।सा शीलशालिनी शालिमुल्पासनफणोत्करान । अनेकांस्तनुसे नित्य, कृतिनीहर्म्यफहिमे ॥ ३९ ॥ फेकिकाफएफक्रोधफसविस्फपिस्खलाः । कपोसायचापाध, पहिफा लावकादयः ॥ १३ ॥ पक्षिणो:- न्येऽप्पनेके तयमक्षणफाक्षिणः । तत्राययुर्याचफवदिने दिनेऽधिकाधिकाः ॥३४॥ युग्मम् । तेपो वासभिया एससर्षागाच्णदना तु सा । फतापगुण्ठना निस्प,कणान् दसेऽतिदुःसिनी॥५॥ विश्वस्ता अपरिप्रस्तास्ततस्तेऽपि पतत्रिणः । दूरातिपूरादापान्ति, कणानाहारपन्ति च ॥ ३६॥ मियय कृपयन्ति म, षिमिताः सस्मिताच ते । नरा नराणां दानानि, वयते न तु पक्षिणाम् ॥ १७ ॥ इवमस्याः पुननि, निदान सर्वसम्पदाम् । दीयमान विमान हि, निस्समान कर्थ स्तुमः १ ॥३८॥ एत्य पक्षिगणास्तस्याः, सद्गुणोघोपघोपणः । दानणं शोधयन्सीप, साराषिणपरायणाः ॥ १९ ॥ यता-"आरोहन्ति सुस्वासनान्यपटयो नागान् हयास्त पस्ताम्मूलापमुसते नट विटा म्पादन्ति इस्त्यादयः । मासादं घटकादयोऽपि नियसन्स्येते न पान स्तुते, स स्तुस्यो मुघने प्रयच्छति कृती लोकाय या फामितम् ।। ७० ॥" अपि फार्पटिकादिम्या, पतिशुद्धी पिशुदधी। येदेशिकेम्पः सर्वेभ्या, प्रदते सा यथोचितम् ॥ ७१ ॥ सेन स्यामियियुक्केन, सुकेन भ्रमता बने । विदग्धवगमणिना, दु:खिना शुमुवे स्वदः ॥ ७२ ॥ यत् काचित् फामिनी निस्य, दु:स्थिनी नवयौवना । निस्यमध्यमधिसेन, प्रदत्ते पक्षिणां फणान् ॥ ७३ ।। स ततोऽस्याः स्थितिस्थाने, सकर्णस्तूर्णमागमत् । कुसुमीरिय नून, भाषिनीति विचिन्तयन् ॥४॥ तत्रागप्तः स तष्ठिरपि तो पिहितालिकाम् । अभिज्ञोऽनमिजानस्तस्पार्चे पूर्णिमिपाययौ ॥७५ ॥ अस्यासमा स पिज्ञस्तु, व्यालोक्प क्रममक्रमात् । तो निर्णीय निजा वाणी, प्रणयेन मेणुमषान् ।। ७३ ।। स्वामिनि ! ख जन किं न, प्रसप्तनपनर्निजैः। सम्भाषपसि । भाषझं, मिलनोत्कण्डल चिरात् ॥ ७७ ॥ अचिन्तितामृताम्मोवसा गरां तां गिर पिरम् । सा खफर्णपुरैः पीस्वा, परमानन्दमासदत् ॥ ७८ ॥ रुद्राव्य वदन लेसदन वीक्ष्य त शुफम् । ससम्भ्रम निजोत्सरे, रङ्गेण जगृहेश्य सा ॥ ७९ ॥ तयोस्तदा इदानन्दवाप्पाकलितनेत्रयो। स्पर्द्धयेष द्वयोरासीत्, कोपि रोमाधक कः ॥ ८० ॥ सा तमालिझम सलेई, लेहपात्र पुत्रवत् । मालापयत् प्रियाला- पैरापापैरमृताम्भसः ॥ १॥ अथ प्राप्तिसाततदागमनमातया । सपत्यागमनप्रत्याशया प्रीताऽन्वयुक्त तम् ॥ ८२॥ पत्युः शर्दि परस ! येत्सि !, सावेद सोऽपि नेयषक । निराशेव दुरालापान , विलापान सा म्यपा सतः ॥ ८३ ॥ ततः कीरेण धीरेण, घीरिता भणिता प सा । सर्वमम्प ! राम मावि, सर तरेषताषचः ॥८॥ पूर्वसागतिक कीराकीरो सावित्पुवीर्य सा । वास्यानीते ततोऽक्षेप्सीत्त कीर मस्नु पसरे ॥८५॥ तममाक्षीन्म गाक्षी घ, दक्षायपाहि समीक्ष्य मे । भाषी न था मिययोगो, यदि नो तस्यजाम्पसून् ॥ ८॥ अस्या विवेकक हिन्या, फुष्टि याः पुरतोन्यधा । कप शील मपा रक्ष्पमयाचल्यो समीक्ष्य सः॥ ७ ॥ मा सन्विग्षा अस- दिग्घे, मोरध्यापितसदमे । पर कालयिलम्पः प्राग, व्याऽप्युक्ता फष टलेत् । ॥ ८८ ॥ मातर्माऽतः परं सम्मात, खेदं फास्तष भुपम् । शील निर्वाहयिप्येह, कुरु सानादिक मुदा ।। ८९॥ साशा साऽथ पण्मास्यां, पूर्णायां तूर्णमासनोत् । लानामभोगमारान्, विझोके का विधारणा ! ॥९० ॥ दास्याविम्यस्ततस्तस्या, विश्व स्पाप्यसप्रदाम् । स्पादिसम्पद मुखान्यदाऽऽगात् फश्चिदिभ्यम् ॥ ९१॥ उस्कण्ठिसे स्थिते धारि, तस्मिन् पिम्मेरयोयने । वास्याऽथ सस्था विशम, यूनोऽभ्यागमन मुदा ॥ ९२ ॥ सप्ती प्रोफयती साग्य, शुकोनार्थे सम- पंधीः । पक्ति यितनुष्य तसला कीरोऽप्युवरपत् ॥१३॥ दीनारान वितरेत् पमशती घेत्पोरशोत्सराम् । तवैकरानं सोऽौतु, गत्वापत् साऽपि तस्य तत् ॥ ९४ ॥ हष्याप्तैश्चर्य श्ष, स धेश्याव्यसनी पनी । तदपि प्रतिपय दाग, पायलपमुपानपत् ॥ ९५ ॥ तावत् सममाः सामग्री: कुशाग्रीयघिया रयात् । कामुकस्य प्यतु मातिफमार्थ पपक २ ॥९६ ॥ दासीर्वक्षा शिक्षयिस्या, रह: कीरेण कारिताः। प्रीस्यागस्याथ फहिन्य, स नष्प देपयादी ।।९७॥ पिचोपफ ।। अभ्यशोवर्सनलानोमिन्या याममादिमम् । अथापभूमौ क्षणवास्या तस्या स्पयाहयत् ॥ ०८॥ एषं भूमौ द्वितीपायां, द्वितीय याममावरात् । अशन। पानकैः स्थाये, खावैध विविधैर्वरः ॥ १९॥ तूतीपायां नृतीय सु, गीतयाचादिकौतुकै । तुर्य नृत्यादिचातुर्मासुर्षायां मुपि पाहतात ॥ २०० ।।
गमो नरामापेशपियशः पशुपत्पुन । विभातायो विभाषामावासामिरवास्यप्त ॥१॥ तस्यास्तु भूमी सप्स म्या, मस्तुप्पा दुर्ममिप्ययत् । पदेण्या इप फापि, नैशिष्ट मुख्यमप्पसौ ॥२॥ विशलः शिफ्याद्रप्ट, इव 'फारयुता कपिः । वायादा प्तडान्सस्ततो एस्तो जपर्प सः ॥ ३॥ मुधा ब्रम्पष्पयाखेप्टफार्यशाप पर । सम्पपोऽपि स्पधा नागपत्ता पृष्ठो हि मौनमाम् ॥ ४॥ अन्पेपामपि यथेष, मवेपूनां विउम्थना तवा मै समता मे स्याप्त दु ग्य पश्चमिः सह ॥ ५॥ ध्यायन्निति स घस्मिा, स्वमान्तरप्पनीक्षितम् । रूपादि तसा प्राशसीत् , पुरो पूना मुहुर्मुः ॥ ६॥ सप्तस्तनावानोऽन्येऽप्युत्सुका यान्ति तद्नुहम् । पश्यन्ते च तथै पादो, फामिना सुम्पयम्पसा ॥ ७॥ मिथ सम्मापितस्यापि, पचनस्याप्रकाशनात् । तुल्योक्तीनां तवा तेषां, प्रामन्यमियाभयत् ॥ ८॥ तस्यैफरतीस्याहा, सार्थका शुफकल्पिता । एकमकारानुमषात्, स्पाता तेवपि । मार्थका ॥ ॥ पय निरर्गलबम्पमाप्त्या मीता पणानना । सशीलपालनात्सापि, काऽपि कीरस्य धीरहो ॥१०॥ प्रतीपोरपि मिया, म्यासिद्ध्या पोस्तयोः। माननीयः स मनाऽभूत, प्राज्ञो मान्यो न कस्य वा ॥११॥ पागारमा महा पमना सेत्य कथन । सुमुग्वी शुकसाहाय्यात्, काल बहुमवाहयत् ॥ १२॥ इतम बीर सेनो पितटे सफलफः क्रमात् । क्षिप्तः सप्तदिनः पुण्यकर्मणेव स वायुना ॥१३॥स नष्टनेतनः कष्टपतित स्तन देवत' । दरशे म्यहशामध्ननगरम्पपहारिणा ॥an दयालनामुनानीय, सपालि निविभीषधः । मनीममत्तान्तमपं पाववाष्पत ॥ १५॥ तापवेष स्मतमायावसा सन् दोस्व्यमालिता। पाल्पला इरणेनेवामपदाप्पाम्पूर्णदृग ॥ १५ ॥ व्यलापीच ततस्तेनापिन्ति नून महेम्पम् । कोऽप्यय पृष्ण्या पूर्व दुस स्मृत्वरशोजनि ॥ १७ ॥ सदल तुच्ण्याऽस्यैतत्पण्या हि मईच्छताम् । अतुस्सा स्वच्छतां पाण्या- न्ति सक्षणान्यपि ॥ १८॥ यता-"अभणतापिष्टु नथति सुपुरिसा गुणगणेहिं निअपहिं । किं घुलति मणीओ जाउ सहस्सेहि धिप्पति" ॥ १९॥ सैप विचिन्त्य कृस्यज्ञस्तमपुत्रः पवित्रधीः । इप राज्यपदे पुत्रपवे सयोन्य पीविशत् ॥ २० ॥ तस्यापकृधिमप्रेमा, सोऽप्यकृत्रिमपुप्रवत् । छेकाना ऐकता सैव, यत्कार्य समयोचितम् ॥ २१ ॥ विसै प्रमूते जरसामिभूते छिनि क्रमात् । स्वाप पपिकीमते, सोऽभूत्तस्यनमसुः ॥२२॥ ततो- प स्थपिपाशुद्धयै, पाणिज्यव्याजतः सुधीः । संभ्रमी वनमीति म, देशादेशं पुरात्पुरम् ॥ २३ ॥ भवे भव्य श्य प्राम्यहमय पाभितप्रदम् । पुण्यैरगण्यैस्तु तता, स प्राप श्रीपुर पुरम् ॥ २४॥ तस्मिन् प्रविशतस्तस्य, मावास्याफनादिमिः । काऽप्यासीजीवितेशा सा, जीविताशेव रोगिणः ॥२५॥ मध्यपुरं भविष्ठश्च, निषिष्ठर कापि पटके। अपशगुस्सुका फश्चित्वरूप तत्पुरस्य सः॥२३॥ सोऽप्याह नपसारोऽत्र, राजेन्द्रामीपुरे पुरे । म्यवहारिण खानेके, शुदैव व्यवहारिणः ॥२७॥फम्फाषेश्यागहे का, युवतिर्युषचेतसाम् । साक्षादेकरतिः काचिदत्रास्त्येकर तिः श्रुप्ता॥२८॥ सौवर्णपद्यशष्यापि, तत्सहस्त्वेफरात्रिका।शुण्यन्नित्यादि सोऽम्यासीमास्वियं सैप संमषेत्॥२९॥ सापा स्यात्कथमीदोयमुना सशयालुना । निर्णीतमत्स्फूरणैर्मिलेवेवापसा कचित् ॥३०॥ यवङ्गापिया-"सिरफु रणे किर रख पियमेलो होइ पाछुफरणमि । अफिरणमि म पिम अहरे पिअसदमो छोद ॥ ३१ ॥ गोस इस्पिछामो कमेस म सोहणं कुणा सा । नेसते घणलामो उठे विजप विप्राणाहि ॥ ३९॥ पिट्टे पराजजो- विहु भोगो असे तरेप कठे मोइत्पे लादो विजओ पर नासार पीई म ॥ ३३ ॥ लामो थणेसु हिमए हाणी अतेस कोसपरिमुष्टी । नामीद पाणमंसो लिंगे पुण इपिलामो अ॥ ३४ ॥ फछेसु सभोप्पत्ती असहि मधुणो अरिष्टुं हु । पासेस पल्लरस पाहणाहो फिजे मणिभो ॥ ३५ ॥ पायतले फरणेणं इषद सलाम नरस्स अखाण । उपरि व पाणठामो जघाहिं पोषमराणं ॥ ३९ ॥ पुरिसं स य महिलाए पुरिसस्स य दाक्षिणा अत्तफला । मदिल सपुरिसमहिलाण हुप्ति पामा जाप्तफला ॥ ३७॥" तो निर्णिनीपुरेपोऽप, फम्फाराहमुपा- गतः । पम्फाय प्रवदे द्रव्यपदे खां मणिमुद्रिकाम् ॥ ३८ ॥ अथास्फुरणात्तस्था, निर्णीय मियसम्मम् । पाव मसोकपत् कीर, कमार तापवैक्षत ॥ ३९ ॥ तां च पर्दापयामास, भियस्यागमनेम सः । क्षिप्रं निर्यापयामास, तस्पाम विरहानसम् ॥ ४०॥ शुभारं कारयामास, सार रोमानिता ताम् । वास्सायाकारयामास, ससम्मा सुषि त तत् ॥४१॥ भाग्ययोगाद्वियोगान्धकृपादिष स भूपः । सधैरुपैरथारोहत, प्रापिवान् प्रेप्सित पक्षम् ॥४२॥ स प पातुर्यपेटीना, पेटीमा प्रतिपत्तिमिः । अनरूपमुहिम्यतस्पकल्पे तरूपे निविष्टवान् ॥ ४३ ॥ सदा स्वमन्दमन्दाक्षादीक्षापमासने पपक । निपण्णायोमुसी दयावीरक सा सामुरक सुरक॥४४॥ अस्मिन् स्पाने सिताया मे, प्रसाने सहमिपाम् । प्राणनापः कम हा पिक, प्रमेष्यति विशुद्धताम् ॥ १५॥ अनु- भूत महासक, न मे साङ्गरने तथा । निन्दास्थानमवसानमिद देवक्त यया ॥ ४२ ॥ उक्त चान्पोक्तिकृता- "टाये न मे नुम्ब, न पाहे न प धर्पणे । एतदेय महासम्प, गुस्सया सह तोलनम् ॥४७॥" सा तथा दु: स्थितापस्या, निध्याय घ्यायति म सः । नेय नाम पणनीय, फुलस्त्रीव तु लक्ष्यते ॥४८॥ सदिय दयिता: कि मे, धिर घिग धा सा महासती । किमेतद्धामनामापि, शफरीव वष सहेत् ? ॥४९॥ तदेपा कापि एपेध, दुर्दैवयशतस्तु सा । फो वेद क गता फास्ति, नास्ति पा फाऽसि हा मिये । ॥५०॥ स्मृतदुःखं तमप्येव, न्यमुम्म पीक्ष्य पक्षिराट् । स जगाव पिपादोऽय, का प्रमोदपदेश्य वाम् ? ॥५१॥ स्वेस्यूमुखा प्रेक्ष्य, में क्षापान पसरे शुभम् । अयं क्रीनगशुका कि मे?, यायदेष म्यतर्कयत् ॥५२॥ तावदागातदुस्सो, रणात्यु सुफा शुफः । उपलक्ष्प प समाप्य, लेहात्तेनाप्पपचा यस ॥५३॥ यस्स ! पेरिस प्रियाशुद्धि, कामपीस्थय सोड। प्पषक । स्यामिन् ! कोऽय भ्रमस्तेऽय, देषीय पुरतः स्थिता ॥ ५४ ॥ ॥ तनिशम्य कुमार पार, निकामं श्या । मलाननः । चित्तान्तभिन्तयामास, घिगहो परित स्त्रियाः ॥ ५५ ॥ इय तस्प महीमाई हिसा मम घ प्रिया ।। अष्ठम्यमपामध्य, पेश्यावं कपमाचरेत् १ ॥५६॥ माननीयः सतां पुनस्सानीयश्च शुकोऽप्ययम् । कारयेदी दश फर्म, घिग योनिर्षिषेकताम् ॥५७॥ तवस्या अतिनिन्याया, न पुक्त वर्शनायपि । विपावविपदाहेन, पा पदेयमदाहि सः ॥५८॥ उत्तालस्तुमुलस्सापद्भूपालमपनेऽभवत् । ता त्याज्यामिव तयाजात्ययस्वा द्राक् तत्र सो ऽप्यगात् ।।५९॥ युग्मम् । अनाक्षीध रख क्रीमपन्य पर्व घराघधम् । फेनायमान पीठे, लठन्त यध्यजन्तुयत्॥३०॥ अय संमाम्य तरिल्यमक्रियन्त प्रतिक्रियाः । मनिमिर्मत्रतत्रापा, नैफास्तास्त्वमषन वृथा ।। ६१ ॥ अथ कण्ठ गतप्राणे, निमाणे रमणे मुषः । किंकर्तव्यविमूरेपु, प्रोमपि च मधियु ॥ १२॥ हारषपरे पोरे, निकरे परि तोऽपि च । दिष्याविरमषदिप्या, पाग युगान्ताम्मगर्जियत् ॥ ६३ ।। युग्मम् ॥ भो! भो जनाः । निजनिज, स्थानं यात दूत द्रुतम् । पापः पापफल मेप, लम्मनीयोऽधुना प्नुपम् ॥ १४॥ पोरक्षेपादिमत्यापि, विन योच्यापि ममिणाम् । अरष्ठः कोऽप्यसौ कोपाटोपो यापन शाम्यति॥३॥ तावत्परोपकारैकरतिः प्रकृतिसत माकुमारः माइ तं स्वामिन् !, मुश्च मुत्र कृपां कुरु ॥३६॥ युग्मम्। प्रसीद सीदति जनेऽस्मिमशेपे विपादिनि । प्रत्यक्षीम्प चाम्पादीख्याल्पाते क्षितिभूषा ॥ १७ ॥ वेतालपत्कराला कोऽप्यावियाम्पघासुर । कथ मोष यसे धीर, वीरसेन ! निज रिपुम् ॥ ३९॥ रिकेशरिराजेन्द्रकलापार ! कुमार। किम् । न मरस्येप षट्वाश्यौ, पुरा तेम्पहरिष्यति ? ॥ ३९ ॥ प्राप्तोऽयं षां विवाहे तो, इष्ट्वा सुम्मस्तपा आलात् । विपया पहुरूपिण्या, रस्सा वो प्यसनेऽक्षिपत् १७०॥ दुशा कटफछ स्पष्ठ, रष्ठ विना न मन्यते । उपस्वति मुद्रेणोचेस्त्र प्रहर्नु दवाव सा ॥५१॥ तदाऽन्तरे मारेगापिरणेम प्रदेशिना। पादयोः पतितेनोपशमितः कपमप्यसौ ॥७२॥ लोकोऽस्तोकोऽपि विस्मरषिमयम म्पचिन्तयत् । शोरपि परित्राणे, धीरहो ! धीरचेतसः॥ ७३ । खस्त्रीय सहिता स्वस्याशिष्ठो पा कैर्म रक्ष्यते । । विपक्षरक्षावक्षास्तु, त्रिजगत्यपि दुर्लभाः॥४॥ परापोऽम तप, सरूप दिम्परुपिणी । स्फुटीकस्यापदरेनी, मो मो शृणुत तात्विकम् ॥ ७५ ॥ इमे वप्रमया बन्पा, निर्यन्याः ऊदया मया । कृता- शएटिष्पन्ति महासतीइस्तेन नान्यया ॥ ७६ ॥ तहमा जन्म या शुदा, प्रसिदा सा ममसती । सहस्तवारिणा सियारिणा मोघयस्वमुम् ॥ ७७ ॥ धकम पढेव्यायास्तथा न स्वभवस्फलम् । दासंभषा दि मनसा, वि शुदिः शीलशीलने ।। ७८ ॥ तदपत्रपया तास, न्पमुखास्वस्तिलासपि । फा सती स्याद्विशुद्धति, संशयाने जनेऽखिले ॥ ७९ ॥ देव्युषाव स्थापवादच्छेवायोत्सर्गकारिणी । फम्फाग्रहेस्ति साध्याहो। कुसुमीमहास सी ॥ ८ ॥ युग्मम् ॥ कुमारमश्रिप्रमुखाा, सर्षे गण पर्जिताः । खय गस्वा स्पेष्ठसिये, महा माहानयतु ताम् ।। ८१ ॥ विस्मिता देषतायाफ्यात्तेऽपि तत्र गता द्रुतम् । आइयन् पसुमानासा, कीरोऽपि प्रेरयप्सया ॥ ८२॥ देषताऽध्येस्य सत्रोचे, पाले ! यालेन्दुनिर्मले।। शीललीलापित कित्रित् , कौमुदीषत् प्रदर्शय ।। ८३ ॥ ततः सा पारितोत्सर्गा, निसगोवापि घस्सला । उपक्षमापति प्रापदिष्यनम्पमहोत्सवः ।। ८४॥ मनसा पचसा कायेनाप्पा जन्म नयेस्परः। अकामये कुमारासत्सिद्धिरनास्तुमाऽन्यथा ।। ८५॥ इस्युःप्रोच्प सा सोपच्याऽछोटयनुपम् ।। पन्याम शीर्णतणयप्रदप्रटिति तुयुद्धः ।। ८६ ॥ आकाशात्पुष्पवृष्टिम, सदाऽभूत्सोयवृष्टिषत् । शीलेन निष्कल देन, फि र्फि पा दुर्लभ नृणाम् । ।। ८७ ॥ स्वस्थीमतस्ततो मृतधाधीशः स प्रमूतमुत्। धीशविपावषिमायर- सैम विषशोऽप्पमूत् ॥ ८८ ॥ श्यापेक्ष्मस्थिताऽप्येपा, प्रासरेथा सतीप्यहो । कथमिस्र्थ कुमारोग्य, देषी पमा पस्सलाम् ॥ ८९ ॥ ततस्तया समस्तेऽपि, वृत्तान्ते कथितेयुते । पिधीपमाणाः सर्वेऽपि, लायन्ते स्म गुफ प ताम् ॥ ९० ॥ केप किममत्सान्निध्य, विवध्यादिति विमिती । कुसुमश्रीकुमारी तु, देव्युवाद प्रसाद । मृत् ॥ ९१ ॥ सुमगौ मां युपां वक्षी, नोपलक्षपथः कथम् । । पनदेव्यमि कुसुमपुरे मा तोपिता खया ॥ ९२॥ तवादि वस्स! वास्सस्यावस्सलाऽम्पेष तेऽनुगा। सानिध्य विदधानाऽस्मि, स्वस्पुण्पैशायसिनी ॥९॥ सहस्वाममेहत्यानीतः पोते मया तवा । भयापि संनिपास्ये ते, सर्वकार्येषु सर्वदा ॥ ९४ ॥ इयडु स सु यमाप्त, ता माग्दुष्कृतः कृतम् । न शक्यतेऽन्पपा कर्म शरपि फुतो मया ? ॥ ९५ ॥ याप्त:-स्ति पुद्धिः परेषां हि, कोप-यावर्तनक्षमा । शकोऽपि कृषित कर्म, नैव सान्स्वपितु पटुः १९६१” आतापरं परं भाग्य, परसप ! निरन्तराः । निरन्तरापाः प्राप्तोऽसि, चिरं सम्पत्परम्पराः ॥ ९७ ॥ जीवितोपकृतिक्रीता, मी तस्तस्मै स भूपतिः । समयिस्या दसौ राज्यं, स पुन ग्रहीत्तदा ॥९८॥ पस्पा ससुरा , सरन जगहेतु सः । सन्तो हि सन्तोपतुपा, प्रप्तेष्वप्यन्यषस्तुपु ॥ ९९ ॥ स श्रीरनेन तद्रनत्रितयेन च साता । रगतः कति चित्तत्र, दिनांस्तस्पी रखामहात् ॥३००॥ तमापूज्य पंसोग्य, मतस्ये स्वपुर प्रति । देवीकृतविमानस्थो, निस्स- माममहर्टियुक ॥१॥ अप प-धीरसेनस्य सैन्य तत्, स्वपुरोधानमागत। तस्यानागमनासत्र, रवि पुलमषाशाम् ॥२॥ वीरसेन बिना सेना, शून्पा तनुरिषास्मना । तस्यौ कपत्तित्रैवापेक्षमाणा तदागमम् ॥ ३॥ एतपतिकर दुःखाकर शुस्वा पिताऽप्यमूत् । दुःसादयमयः पुत्रशोकात् को वा न दूयते ॥ ४॥ जनोऽन्यदा तवागल- दिम्पमेमणकक्षणम् । दिव्यं विमान वीक्ष्योपैनि:शेपोऽपि विसिष्मिये ॥५॥ दिध्या वाप्यसे देय!, तव सना समेस्ययम् । ष्यादि पर्दापनिकोत्सव कीरोऽकरोत्तदा ।। ६ ॥ भयो प्रस्तण्ठितेन, सैन्येन पुरादि । यूपेश ष यूथेम, संजग्मे जगतीशसूः ॥ ७॥ मावेश्यत तता पित्रा, पुत्रभित्रकस्सः। रामो दशरपेनेष, सपधूफा पुरं निजम् ॥ ८॥ नम्पजन्मोत्सवेनेघ, पुत्रस्यागमनेन सः । मासादयधमानन्वं, स तु पाचामगो- पराः ॥ ९॥ सप्तस्तया देवतया, सदुदन्ते निषेदिते । मेदामृताभ्यां भूपाचा, रस सङ्कीर्णमामुषन् ॥ १०॥ अथा- पदा मुदामुष्मै, कुमाराय निज पदम् । प्रदाय दीक्षामावाय, मापः प्राप परं पदम् ॥११॥ अमान निस्स मान सन्महिमानं घ शुश्रुषान् । परमानन्दवांस्तस्मै, खराज्यं श्वशुरोऽप्यदात् ॥१२॥ स्वभारमारोपितवानय सारोऽपि भूपतिः। आग्रह्य गुमषत्तस्मिन, लोकः पूजितपूजकः ॥ १३॥ देष्यप्पवादीकुसुमपुरे यः भार नरेश्वरः । स पुष्टो दुर्नपी दुर्षी, प्रायस्सजाय ताशाः ॥ १४ ॥ इति तन्मत्सराबस्स !, परसरात्परता पुरम् । सन्मपोद्वासित शाला, परं शून्या न घौरयुफ ॥ १५॥ स्वामथाम्यर्थये तस्मिन्, नगरे भव भूविमुः। विया राज्य प वीयेते, योग्यायैषेति हि स्थितिः ॥ १६ ॥ इस्थ समुद्वासनोत्थोऽपपादोऽप्यपयाति मे । शुस्वेति माफ शुकमोरूसंपादि मत्यपादि सः ॥ १७ ॥ दिम्यत्रीमिर्मासितं सद्देय्या द्राग पासित ततः । तदावोत्पन्नशफ्रेणा लमके पौरियामुना ॥ १८ ॥ पर्व तस्याभपयस्या, प्राज्यराज्यचतुष्ठयी । चतुष्टयीय श्री. श्रेष्ठा, विफपाले रुपदौकिता ॥ १० ॥ वशीकृतापाः मुफ्तर्देयतायाः ममायता निष्कण्टकत्वमेयासीसवाज्येष किराज्यपत् ॥ २० ॥ फेवली कनकसाला, पुरस्योपपनेऽन्यदा । आपयो निर्ययो चैप, पन्दितु सपरिण्यवः ॥ २१ ॥ नस्या स्तुवा प तस्यासो, तस्वातत्त्वार्धदेशिनीम् । अवाप्रवेशिनीं धके, देशना क्लेशनाशिनीम् ॥ २२ ॥ सोऽथ प्रस्ता- पयामास, प्रस्ताषे संशयं निजम् । नेतनूतनयोगे नौ, वियोगः केन फर्मणा ? ॥ २३ ॥ अग्धिपासादिकष्टं च, फुतोऽभूत् । किन किंकृतः । वेश्येति निष्कलङ्गायाः, फल कुसुमश्रियाः ॥२॥ युग्मम् । अयादिवेश भगवान् , फेवली के पलीयसा । अस्पीयसाऽपि विषषत्कर्मणा नेह जमिरे ? ॥ २५ ॥ हास्येनाप्यर्जित कर्म, मर्माविषण्ण काण्डपत् । सर्षपाऽनर्थवण्योऽपमास्तद्विनिधार्यते ॥ २६ ॥ युषाभ्यां हि युवम्यां प्राग भषे कौतुफमाग्रतः । यथायते स्म दुष्कर्म, सकर्णाकर्ण्यता तपा ॥ २७॥ सम्मेतशलतलहटिकायां प्रामसत्समे । क्षेमकरः सार्प नामा, ग्रामाध्यक्षो भवानमूत् ॥ २८ ॥ तवा च सहुणमेणिधारिणी धारिणीयमूत् । इय ते वल्लभा पाणवल्ल माऽतिशुभाशया ॥ २९ ॥ शुदमाचौ समृदो तो, मावपि मद्धयाऽपिफो । नैकयात्रिफलोकस्यातुल्यवात्सल्य कारिणौ ॥ ३० ॥ तीमार्गे प्रपादानदायिनी दीनसापिनौ । शुदानषत्रपाम्रायः, सुपात्राराघिनौ मुदा ॥ ३१॥ प्रापमतृर्षियाहारमत्यास्यानषिघायिनौ । सविसपरिहारेण, सफवाहारमोजिनौ ॥ ३२ ॥ पनपा चतुष्पा, विपयो प विशेषतः । भारम्मवर्गिनी अपोपभोपोपणार्जिनौ ॥ ३३ ॥ धानादिमिमतुद, विधिवदर्ममाव- रात् । आराध्यन्तो धार्मिकाणामीयतुः वाघनीयताम् ॥ ३४ ॥ पथमिः कुलकम् ॥ तस्य पन्धुः लिग्घमुग्मोड़- नुरूपां मिपमम् । कनी कनीयानन्येला, परिणिन्ये परमदः ॥ ३५ ॥ भीमे प्रीष्मेऽन्यदा रात्रौ, तो नमोरी पधूवरौ । गृहोपाने दीर्घिकापा, जलक्रीसामीयतुः ॥ ३६॥ वृद्धन बन्पुना मेहसिन्युना प्रेमहाखतः । षक मातावपास्येतो, तवा तदीर्घिकोदके ॥ ३७॥ न पचप्पधिक वनी, तावम्यूनोदकाभयात् । तदप्याकस्मिकी कामप्पाहतां पाइलास्मताम् ॥ ३८ ॥ क्षेमहरेण तत्कीरापरेणैतन्यकाचि तकृतहतकारिण्पा, पारिण्या ऽप्यन्धमन्यत ॥३९॥ ताम्पांतयाऽन्धकरणेऽन्धकारे नौ प्रयकएपकामुक्तौ ततो वियुको तो, क्षणं जाती भयनुसौ Inmoll अस्युदार प शनार, कारपिस्वाऽथ पारिणी । देवरस्य मियां रूपमसरी प्रियमसरीम् ॥४॥ निषेश्य मुग्धां सौघान्तरभ्यपादेयर रए । देषराग गोह, पेश्यां च पश्य पश्य च ॥४२॥ युग्मम् ।सोप्पागतः स्वकवचूं, वीक्ष्प मन्वाक्षदाम्पमाग । त प्रेक्ष्य साऽप्यमुरिखदमेवखिला दिया ॥४॥ इति कौतुकमाण, मात्राधिकविपाकमृत्। क्षेमकरधारिणीभ्यां, सचित तुफत फियत् ॥४४॥ हास्यमात्रेण को नाम, होप इत्यषहीलनात् । नालोषितं गुरोस्ताम्या, मतिफान्तं च मेष तत् ॥४५॥ सम्परधर्मार्जितानन्तमुकृतौ तौ च तद्भवम् । क्रमास्समाप्य सौधर्म मता पाक्रसमी सुरौ ।। ४६ ॥ सतम्युखावतीणों तो, पग राजकुले युवाम् । युषयोः मारमवलेहात्पाणिग्रह महापमूत् ॥ १७ ॥ लष्ठपान्धयजीयोऽपि, धर्ममाराध्य किशन । देवतादिभवान् मान्या, असे धनपतिः ससु ॥४८॥ तपाभूत्माग्भयाभ्यासात्तोरस्तेन सह क्षणात् । दीर्घिकायामक्षिपस्खे, त तस्य सोऽपि वारिषौ ॥४९॥ पूर्षाचीर्णानुसारेण, नषपोर्युषयोरपि । वियोगोऽम्सथैवास्या, त्यात वेश्यावमप्यहो! ॥५०॥ स्वल्पमप्य ज्यंते जीव, माग्मषे फर्म पद्यया । तसपा षेधते हन्त !, पुरोऽनन्तगुणापपि ॥५१॥ चतुर्विधस्य विधिवद्ध- मेस्याराधनाच ते । वेष्या सहामनमानां, राज्यानां च चतुष्टयी ॥५२॥ इण्याकपर्योभयाकर्णी, सको ताघु- भावपि । जातजातिस्मृती पूर्ष, सर्व सम्मरतुर्भवम् ॥ ५३॥ निर्वेदाप प्रपेदानो, सो आदावामसीम् । वि शिष्य सर्वपाऽनर्थदण्डस्यागनत पुनः॥ ५४॥ चतुर्विध विशुद्धयैर्ष, धर्ममाराध्य तौ घिरम् । प्रान्तेऽनशनतः । प्राप्तायच्युते प्रेदशी मियम् ॥ ५५ ॥ युवा याती विवेद तो, निस्संदेह महर्दिसाम् । लगया पुदाईत धर्म, भायिनी शिपगामिनी ॥५६॥ अषण्यधर्मे विहितेभ्यनवणस्य रास्यापि किधिवेषम् । प्रचण्डदण्डं परि भाग्य मग्यास्तस्यागता आफ सुखिप्तां अयध्वम् ॥ ३७॥ ॥ इत्यष्टमनते षीरसेनकसुमनीष्ठान्ता ।। इति श्रीवयागरनारकपरमगुरुभीसोमसुन्दरमरिशिष्यभीमपनसुन्दरसूरिपिनेयोपाध्यायमीरमशेखरगणिपिरचिताया श्रावण विक्रमणयमाची गुणशापिकारस्ववीयः ॥ अपापम् ५३३१ ॥ उक्तानि प्रीणि गुणप्रतानि, सम्पति पत्यारि शिक्षाप्रतानि प्रस्तुतानि, तेपु ष प्रथम सामायिकवत मूलतस्तु नपम, मन्नापमापश्यकपूर्णिपनाशकचूर्णियोगशासवृत्यायुक्तो विधि:-इए आषफो द्विविधामाद्धिमानमुदि फस, तत्र पोऽमृद्धिका स पर्प स्थानेषु सामायिकं करोति-जिनगृहे साधुसमीपे पोपघशालायां खगहे का, पत्र पा विमाम्यति निर्व्यापारो या तिष्ठति तन च सर्वत्र, यदा प साधुसमीपे करोति तदाऽय विधिः-पदिक मादपि भयं नास्ति फेनधिद्विवादो था नास्ति माणं पान पारपति मा भूप्तस्कृताकर्षणापकर्पणनिमित्तमित्त सरलेशा, पदिय निापारोऽस्ति तवा स्वगरे सामापिक कृलेया शोधयन सावाँ भाषां परिहरन काष्ठ सेवादिना पदि कार्प तवा तत्स्वामिममनुज्ञाप्य प्रतिलिस्प प्रमाज्यं गृहन् खेलसिहाणादीकामाविवेचपन् प्रत्यषेशितप्रमार्जितसण्डिले वा विवेचयन् एष पश्चसमितित्रिगुप्तियुक्तो नैपेधिफीपूर्व साध्यामय गत्वा गुरूतस्या गुमसमक्ष पपाविधि सामायिकदण्डकोपारादि कृत्वा ययाज्येष्ठमाघापोंदीन् पन्दते पुनरपि गुरू पन्विस्खा प्रत्युपेक्ष्य निषिष्ट शृणोति पठति पुरणति था, एवं चेत्यपि द्रष्टम्य-पदातु खगृहे पौपधशालायां वा सामायिक गहीखा सनैयास्ते सदा गमनं नास्ति, यस्तु राजामात्यध्यादिमर्द्विकास गन्धसिन्धुरस्कन्धाधिस्थानचाम राविराजालशरणासपूतो हास्तिफावीयपावातिरथफयापरिकरितो मेरीमाहारभरिताम्परतलो पन्दिन्दको लाइलालीकृतनमस्तलोज्नेफसामन्तमण्डलेश्वराहमहमिफासम्प्रेक्ष्यमाणपावकमलः पौरजनैः सदमा स्पोपवर्षमानो मनोरथैरुपस्पश्यमानस्तेषां सेघाझलिपन्धान खाजाअलिपातान् शिरामणामांधानुमोदमानो- दो। धन्यो धर्मो य एवंविधैरप्युपसेव्य इति माकृतजनैरपि श्लाघ्यमानोऽकृतसामायिक एय तीर्थप्रभाषनाहेतो : र्जिनासय साधुषसर्ति या गति, तत्रागतो राजकदानि एमचामरोपानन्मुकुटखङ्गरूपाणि परिहरप्ति, जा पश्यफपूणो त्वेषमुक्तम्-"सामाइन फरितो मउ न अपणेई, फरसाणि माममुह पुप्फतपोलपाधारगमावि योसिरद" ति, सतोऽसौ जिनार्धन साधुपन्दन पा करोति, ततम सामायिक, सामायिक व त्यासायथ- कर्मणो मुहर्त याषत्समताभायो, यदा:-"सायनजोगषिरओ, सिगुप्सो पसु संजओ । उयउत्तो जयमाणो, आया सामाइम मपे ॥१॥ जो समो सघभूएसु, तसेसु थावरेसु म । सस्स सामाइ होइ, ए फेवलिमा । मं ॥२॥" सामायिफशन्दाम निषामतुर्धा, यवाह नियुक्तिकृत्-“साम १ समय २ सम्म ३ इग मिह सामा:अस्स एगहा । नाम ठपणावविए भायमि अ सेसि निफ्खेयो ॥ १ ॥ महुरपरिणामसार्म १ सम सुला २ - ।
सम्म सीरम्याई । वोरे हारस्स चिई इगमेभाइ तु वमि ॥२॥ भावषमाइ परखुपसमकरणं १ रागदो समजतस्प २। नाणाइप्तिगं ३ तस्साइ पोमण भाषसामाई ॥३॥" तब "करेमि भो । सामाइ"मित्यादि दण्डकोपारपूर्षक कर्तव्य, उक्त पावश्यकनियुक्तिवृत्ती सामायिकाधिकारे भीहरिमारिमिा-ग्रहस्थोऽपि गृहस्ससामापिक "करेमि मते ! सामाइअ सापज जोग पथक्सामि जाप निपमं पशुवासामि पिई प्तिविहेण" इत्येव कुर्यादिति, ननु त्रिविघं विविधन प्रस्थापक्षाणस्य को दोपः ?, उच्यते, पूर्वप्रप्तकृष्पादिफारम्भेष्वनु- मत्यनिपेघेन मप्रसङ्ग एष, नन्वागमे निषिधनिधिमेनापि शास्पमस्याम्यानमुक्त तत्किंविषयम् , एच्यते, अप्तिस्थूलसापपयोगविपपमेतत्, सपा च महामाप्यकार:-"जा किंचिदप्पओभणमप्पप्प वा विसेसिउ व स्थु । पपफ्स्पेन ण घोसो सयमुरमणाइमन्गुष ॥१॥" सामायिकवपके घ सामान्येन नियमग्रहणेऽपि विव क्षातः पूर्षाचार्य परम्पराप्रामाण्याच जघन्यतोऽपि घटिकाद्वयमान तस्कर्तन्य, तथा च प्रतिक्रमणसूत्रचूर्णि- "जाव निमम पन्जुषासामिसि जइषि सामनवयणमेअंतहाषि जहन्नमपि अंतोमुहुत्त नियमे ठायवं, पर ओपि समाहीए चिहउ" ति । कलिकालसर्वज्ञभीदेमाचारप्युक्तम्-"स्यकारौिद्रध्यानस्य, पक्कसाबचको णः । मुहूर्त समता पाता, पितुः सामापिकप्रतम् ॥१॥” न पाशठपूर्वाचार्यपरम्परा न प्रमाण, भागमेऽपि तस्याः प्रामाण्पसमर्थनात्, यदुक्क सूत्रकृताङ्गनिर्यको-"भापरिमपरपरा भागय जो भ माणुपुषीप (उऐया दीप)।कोई ऐसाईजमाखिमासंस नासिदिई ॥१॥" एपिपल सामायिकतसातिचारपत्रकनिम्दनापा- तिविहे दुप्पणिहाणे अणवट्टाणे तहा सइविणे । सामाइय वितहकप विप सिक्खावए निंदे ॥२७॥ 'तिविह' इति 'प्रिपिघ' त्रिप्रकार दुष्पणिधान मनोवामायानां दुष्टप्रयोगः साषणव्यापार इस्यपी, तत्र मनसा ग्रहहादिसायपव्यापारचिन्तनं मनोदुष्पणिघानं प्रथमोऽसिचार, आहुम-“सामाइम तु काउं घरर्षित जो अचिंतप सहो । अदृषसहोपगओ निरस्थय तस्स सामइमं ॥१॥" तथा वाचा फर्कशादिसावयमापण यानुष्पणिधान २, कायेनापतिलिखिताप्रमार्जितभूमौ निपदनादि पावप्रसारणादि षा कापतुष्पणिघानम् ३, अनयस्थान-मुहर्तादियेसावधेरपूरण यथायश्चित्सामायिककरण था, पया प्रतिनियतवेलासद्भावेऽप्यनावरा स्सामापिकाकरणमनयस्थान, सामायिक हि क्षणिकेनापश्य कर्तव्यम्, अन्यथा प्रमादः, आर चावश्यकथर्णि फूत-"जादे सणिमो ताहे सामारों करे" ति, तपा स्मृतिविहीनम्' इति निद्रादिपायल्यावहादिचिन्ता पैपप्यादा शून्यतया मया सामायिक फुतमस्ति न पा? इति श्य था मम सामापिफलेत्यादि यदा न म रति तदा स्मृतिविहीनस्व पञ्चमोऽतिचारा, स्मृतिमूलस्वान्मोक्षसाधनानुष्ठानस्य, तथा घाछु!-"न सर पमाप अत्तो जो सामाप कया य काय; । कयमकर्य या तस्स हु फयपि विहलं तय नेम ॥१॥"५, पतेपां पश्चानामपि जीवस्य ममावपाहुलतपाऽनाभोगादिना तिचारत्वम्, एतेषु सत्सु 'सामावत्ति सप्तमीलोपास्सामापिके प्रथमे शिक्षामते 'वितयकृते सम्पगननुपालिते योतिधारस्तं, अयषा प्रपमे शिक्षामते यद्वितयं कृतं तर्णिवामि, आ ह-सामायिफे विविपस्य निषिधेन प्रत्याक्याते रोखुमशक्येन मनसा दुषणिधानसम्भवात्सामायिकाभाष पष प्रतमजनितं च प्रायमित्त स्यावतस्तवतीकारावनङ्गीकार एष श्रेयान् , मैय घोचा, सामायिकप्रतिपसौ दिसा वय मनसा न करोमि रन कारयामि २ चाचा न करोमि म कारयामि ४ कायेन न करोमि ५ न कारयामीति ६ पण्णियमास्तेष्यनामोगादिनैकसरमनेऽपि शेपसायान्न सर्वपा सामापिकामापा, मनोनुष्मणिघाने च मि ध्यादुष्कृतेनैव शुदिमणनान सामापिकास्वीकारः अपस्करः, अन्यथा सर्वषिरतेरप्यस्वीकार्यताप्रसमात्, पचा विधिकृतावनुष्ठानादरमकृतमिति फेचिदन्ति तदप्ययुक, यदुक्तम्-"अविहिकया परमफय असूमवयणं म णप्ति समय । पायभिप्त जम्हा मकर गुरुम कए लाभ ॥१॥” किश्च सातिधारावप्यनुष्ठानावभपासतः कालेन निरतिधारमनुष्ठान भवति, अम्यासो हि कर्मणां कौशलमाषइति न हि प्रथमत एव धनुर्वरादीनाप्यम मोधकर्मस्व, अम्यासे सस्येव तमावाद, यथा फर्णार्जुनादीना, लिखनपठनगीतनस्यादिकला अप्पभ्यासेनैव प्रायः प्रकर्ष प्राप्नुपन्ति, न हि सकृषिपातमात्रेणोदपिन्दुरपि मारिण निम्नतामावधाति, अतः सम्यगमनाशुस्यादी प्रय अपरेण ययाक्षण पुनः २ सामापिक कर्तम्य, तथा पागम:-“सामाइममि उ फए समणो इव सापओ एषा जम्दा । पपूण कारणेण बहुसो सामाइमं जा ॥१॥जीवो पमायपहुसो पासोवि अ बहुविस अस्पेर्मु । एएण कारणेण बहुसो सामाइन करा ॥२॥” आवश्यकपूर्णाषप्युक्तम्-"यदा सघसामाइम काठमसक्तो तदा देससामाइर्मपि ताप बहुसो फाइति, तथा 'जस्थ वा पीसमा भमण वा निषापारो सपत्प सामाइम फरेसि, एवं प द्विसन्ध्यमेय सामायिक विधेयमिति यत्फेचिनियमपन्ति तवपास्त मन्सव्यं, नियोंपारताया दिनमप्पे पहशोऽपि सम्भपात, विशेषयुक्तिमात्र पूज्यप्रणीतविचारामृतसङ्गहावषगन्तव्पा, ननु 'निधावारो सपस्प फरे' इत्युक्त, यदा व नियापारता घटिकादिमानमेषास्ति नतु घटीय यावत्तदा जाप नियम पघासामी त्येष सामायिक कथ कुर्यात् ।, नियमस्य जघन्यतोऽपि घटीवपमानतयोकत्वात् ?, सत्य, तस्सा- मापिफ दण्डकोपारकादि यिनैप समतामाषमात्ररूप संमान्यते, तत्त्व तु पहुश्रुतगम्य, सामायिफफलं चै पमाहुः-"दियसे २ लपम्प देइ सुषमस्स सठिम एगो । इसरो पुण सामहम करेइ न पटुप्पए तस्स ॥१॥ सामाइभ फुणतो सममाष सापओ अ घरिअदुग । आउ सुरेसु पघा इत्तिममिसाइ पलिआई ॥२॥ याणवई फोडीओ लफ्स्था गुणसहि सहस पणषीस । नषसय पणषीसाए सतिहा अरमाग पलिअस्स ॥३॥" असतोऽपि- ९२५९२५९२५। ।। सिपतर्ष तघमाणो नवि निट्ठषद जम्मफोदीहिं । त सममाविअचित्तो वह कम्म वणवेण ॥४॥ जे केपि गया मोफ्स जेषि अगच्छति जे गमिस्सति । ते सधे सामाइअमाइप्पेण मुणेअधा ॥५॥ न एपेप्त न तप्येत, वीयेत पा न किञ्चन । अहो ! अमूल्यकीय, साम्पमात्रेण नितिः ॥ ६॥” इति ससर्वि शगाथार्थः ॥ २७॥ अन्न प्रते म्पपारिपुनधनमित्रज्ञाप्त पया- सस्थं व अइमहत्व न पुणो सत्य पणत्यसत्यकरं । सुपसत्यसस्थिभसम सस्थिमपुरमस्थि पुइवीए ॥१॥ सपसीकपरिर्षिदो अरर्षिदो नाम नरपरिंदो अ । इडीइ सुरपरिंदो गरिमाए, गिरिवरिंदो अ॥२॥ जस्स पयापपईयो पय पयगस्स देह सतूण । विसं तपिसबससिसोहि फलसइ अहिमं ॥ ३ ॥ मयणपहा पमहराभो इस्स प तस्स भागमविसीमो। बट्ट पसिदा एम पंच मया आसि दामाओ ॥४॥विषिहेहि उवापहि जाओतणो म तस्स इमोवि । तो मन्नइ रमसिरि सो बिहल उच्चुलढि व ॥५॥ सिट्ठी पिसिह तणओ घणओ अपरोष नाममो षणभो । पसा तहिं जस्स सय कोरीओ फयणस्सेष ॥६॥ जिणधम्ममा विपण न केवल पम्ममो षणामोपि । नेगममरहिमसहसो जेण कसो अप्पणो सरिसो ॥७॥ तस्स घण स्सिरिनामा गिहिणी गिहिणीहनिउणमहविहवा । विहार घणसिरीए सो सोहा अणुषमत्तेण ॥ ८॥ तप्पुत्तो घणमित्तो अविणयचित्तोब तुण्णयपसत्तो । विसिसिष्टिकृतविहिदोसपरिणत्व का ॥१॥ पालत- णोषि इमो पइदियह पिउगिह परिमुसतो । चोरण घोरकम्मो वह सबपि विफगे ॥१०॥ अणयाओ जणपाईद पहुपरिसेदिओ हिलस्थीहिं । सो म विमरीमसिफ्यिभड्या अदिस पयरे ॥ ११॥ वाणिजाइक छामो ससिफ्लिमामोनितेण न कलिआ।चोरिफाइकलाओ प्रसिक्तिमामोवि मक्वलिम ॥१२॥ अषण मणुपत्तो पुण जाओ पसणेसु सत्तस पसत्तो । करिमो सस्लु निबरसो अइको घेव जाप ॥ १३ ॥ सत्तार बेर नरपहाराणि व गिइपईण गेहेस । गिणो तेसि सब दव पारद पवक्त ।। १५ । भणत्यभूमं इप्प भूम भ नरयगापूर्म । सिमा मिस्हिपस्तो सोऽणमोहममहासमरे ॥ १५ ॥ सारसणपसपो मज मसपिर- वसो व सो। मफ्लेइ कि ममस पर्णगणासंगपाणं वा ॥ १६ ॥ सो माइ मत्ताण तिमसपर बोरिमै प कामयुएं । नयरंगण च अमरंगण प मलाइ अमयं व ॥ १७॥ सपनाणविरुद्धपि हु निम्माण पमाणणिज दी । अमेसि कुणिम साणाण भक्म्पणिजं हि ॥ १८ ॥ अन्नविणमि स दुमयफारी चोरीइ कस्थषि पविहो । पापिहो ला गहिमो फेणषि कोलुप वाहेण ॥ १९ ॥ पंघिम नीमो नरया पुरो सो जाणिओ अ सिद्विसु- ओ। तो रना हफारिअ घणमओ सिट्टी इम सिहो ॥ २० ॥ पज्झोषि तुजा पुत्तोति अजाणतो इमो मए मु फो। नेव पुणो मुधिस्स जमिफसि पेय वपिम्पन्न ॥ २१ ॥ यता-"स्थान सर्वस्य वातव्यमेकवारापराधिनः । द्वि तीपपप्तने दन्ता, वझेणापि थियर्जिताः २२ ॥" ववहारिओवि साइ महापसाओ इमो नपरि एसो । यहुसि पिथओयि न मुमर अणय टारप टारस ॥ २३ ॥ प्ता एस न मे पुत्सो अहपि न पिऊ इमस्स अबदिणा । दूरीफओ हु फरफम्वरोष एसो अफसफरो ॥ २४ ॥ यता-“दुष्ठः सुत्तोऽपि निर्वास्या, स्वामिना न्याय- गामिना । प्रदप यहाधीशा, शनिमन्ते न्यषीविशत् ॥ २५ ॥” रमाषि साहु साहुप्सि पनिओ मलिओ म पहुसिही। किंप न फनषिऊण सपना उचिअफजाओ ॥ २६ ॥ यता-"आदेयस्थमसंस्तुतेऽपि हि जने विस्ता रयष्यससा, दुर्घसानपि सान्स्वपत्यषनिमृत्मायानपायोचतान् । त सवर्गयति त्रिवर्गमिह वाऽमुत्रापि यमा सम, किं पा तन तनोति यस्सकृतिनामौचित्यचिन्तामणिः ॥ २७ ॥" अह घणयमुमओ सदआ रमा मुफोषि पिंति दुमो । अह जइ रमो इत्थे परिमो ता मारिओ प्य ॥ २८ ॥ न य माजम्मषिणिम्मिमअण्म्मपि म्माचोरिआइ यिणा । सफो इफपि दिण ठाउ पाणप्पिभाश्च ॥ २९ ॥ पल्लीभो घेलाए फलति सयतामो पोरिया र लया। तमालमेष जाया जीइ मरिही परियोपि ॥ ३०॥ ताकिं करिस्समिणि हया ज होइ होर त सघ । चोरि मुचामि का जीए विलसामि समद ? ॥ ३१ ॥ अजणमदिस्सफरण जह पा यिन कपि पावे मि। ताग होमि कयस्पो रेमि मणोर निभए ॥ ३२ ॥ एम चिंतप्तो मतो नयर सहरं परिम्ममतो सो पगत्य जोगसिदं कसासमिद्धं निहालेई ॥ ३३ ॥ त तह पाषणदाणेणायचा सो जहा लहु देह । त अजण मणपिप निअप किं वा म वाणामो १॥ ३४॥ जमो-“दानेन भूतानि वशीभषन्ति, दानेन वैराण्यपि यान्ति नाशम् । परोऽपि पधुत्वमुपैति धानात्, ततः पूपिम्पो प्रपर हिवानम् ॥ ३५॥" सीहो प पक्रपरजुओ पफ्स मुमओ विसहरो प सो सहो । चित्तापत्तोष रवी आओ तेणजण जणे ॥ ३३ ॥ तसो सो सच्छद गिणार दषिणागि सदमवणाणि । परिमुसिउ २ चोरो अषरोष रोहिणिो ॥ ३७॥ परस्थिओषि मुजा गिहतरे वतरूप पषिसिप्ता । एष सो अहिस्सो लोस पिना सधमपि ॥ ३८॥ सेणासन्नगिरिस्स य गूढगुहम्मतरे पर पणेहिं । विहिमो निअभारो पबक्सो पावभंगारो ॥ ३९ ॥ जीयुध अप्परिहओ सुहुमो धाउप सचरतो सो। गारपपत्तपरेहिवि निउणेरिमि म मुणिओ कहषि ॥४०॥ नरवहणो वयणाओ तह पिठणो चोरिमा मए पत्ता । शम मणिरो इग्मो इष निवसहाए सया पर ॥४१॥ जो तरस गरिह करेइ त पपरिउ परम वा । सो मुसह तस्स गिह ह दिन प सपंपि॥४२॥ अणुमाणेण तेण त जाणताधि पुपचिहाए । रायाई नहु भगिर सका इस्पे अपरणाओ॥१॥मा सामपिटु अस्प सस्पस्स पपश्यति बिऊ । पयर पोदपि इम न को - पि पुण माह धुत्तत्त ॥ ४॥ किंकिवज राया ता घोसाइ पपरदपुष । जो पयरइ चोरमिम कोरि कण- पस्स से वेमि ।। ४५ ॥ पुलसीइस पउपपईस पहोवि घनमाणो सो। धुत्ताए पगाए गणिआर विआरिस एपिओ ॥ १६ ॥ तो सा गतु नरघापासे भासेर सत्तदिणमझे । गृह पुररोगमिम वस्तुमयस्सं दि पयसिस्सं ॥ १७ ॥ रक्षा दिनमदिनप्पमएण इमीड पीग्य ताहे । को वा न माणणिलो विसम फल पवनतो? ॥४८॥ सो सा चिंतइ नूण अजणसिदो प पिलसिद्धो पा । सो तपरो न केणषि जतो इतो य दीसह जे ॥४९ ।। ता तदरणनिमित्त विस सपपि निअगिरस्सतो। स्वियित दार पिहिउँ गाठ चिठेर तधिसा ॥५०॥ रतिं तु निम- गिहतरगया महाजोगिणिध गयनिरा । त चिअ घोर झायइ तर्सप पर अनन्त्रमणा ॥५१॥ चोरो परिमाणो मारर नूणति तस्स घरणहा । पाहय तिषसुणहे मुहरे ठाइ सा पासे ॥ ५२ ॥ तेणोऽषि सीइ सारं मुसिउम दिस्सो पुणो पुणो इतो । सुणइस तरिगहंसो नो सफाइ पविसि विषसे ॥५३॥ ततो सो तहि रति सस सणिउ होइ जा सजो । जणणी इय हिअसणणीइ पारिओ ताव जीआए ॥५४॥ विविहिं असणेहिं पिहि अनिसेहस्स तस्स परियसा । एप गया न सम तीइ गिह सेण पुण मुसित ॥ ५५ ॥ तो सो चिंता विसे घुत्ता एसा पुय मह परिही । विणियारति पुणो पुण कह अमह दुनिमित्ताइ १ ॥५६॥ निमिप्सवारिम पुण नेमि सिअवारिस य नहु काउ । उचिअविऊणं जम्दा ताणिपि नरकम्मवसगाणि ॥ ५७॥ जो-“गयणमि गहा सपणमि सुपिणया सउणया घणग्गेस । तर पाइरति पुरिसं जह दिट्ट पुषकम्मेहिं ।। ५८॥” अन्ज पुण सत्त- मदिण तेण विसेसेण भिंतणिजमिण । पचफ्लमणस्येण ता किं एमाइ अस्थेण ? ॥ ५९॥ चिंतिता सत्त मरसीइ स्वणिच गुत्तल सो। कोरीसरस्स कस्सषि गिहं पविट्ठो निअगिह ष ॥ ६० ॥ तहिं पिचर दुम्म- इणा पिठणा करेण किविणगणषणा ! तारिखत कागणिक पुतंपि समुष ॥ ११॥ ततो विधिसथित्तो चिंता मूण इमस्स किषिणस्स । सघस्सं गिहिस्सं जाता हिमयपि हिदिए ॥ १२॥ इस झाइम तम्गि एभो नीहरिओ सत्ति भसुइगिइटछ । सो पविसइ पुषिपिष सुवण्णकारस्स घरभवण ॥ १३ ॥ जा पिया निष्णारयणरयघूसीण पुजए बहुप ।उफारम्पुजए इव निवाइ गेहादि गहिसाणे ॥ १४ ॥ एगत्य य गिहनाहत पूलिं धमिल पमिस भमिमातरं । कणगरय अमित्त कवि गइंतं स पेहेर ।। ६५ ।। रकेहिपिष घरमाणुसेहि पस्थिबमाणय प तय । वहुँ किमिह गहिस्सं ? इस चिंतिम निग्गमो स तओ ॥६६॥ तो सो निवमरिवाए महिलिआए इगाइ गणिआए । गच्छा गिई सुगड अमावसाए ससिष नई ॥ १७॥ त पिणा आपिरिएलग सप्तद्वेण वुद्धचिप्सेण । अपहरण रममाणि सुरवरेणष ॥ १८॥ पिटी पणलपगिदीमपार श्माइ कुछ- मिनाए । म पिंतिम निग्गतुं गिई गमो वसिमपरस्स ॥ १९ ॥ देण तेण कणज्य च अइपरावरषा एहिं । भान इणिनमाणि लहुगयपाण व वर्ण ॥७॥ निमिहनिारपहारमीय निग्गओ स तओर सिम सपे रमो पषिसह पासायमुसिभो ॥ ७१॥ मुगल ॥ जा तस्स मग्गमहिसी सा भसई हप्परेण संप रिआ। रमिऊण पिर परा मागण माप तार नियो ॥७२॥ विषयसा गयनिरो निदोसो पुपए कई गयाऽसि ! । महिलासहापसुलह सा किसिममुत्तर दे। ॥ ७३ ॥ जुअल ॥ निदाघुम्मिअनयणो पुणोषि सत्तो तहेय महिरमणो । सा पुण सकिअहिलया हिअए साएइ पापड्या ॥७४ ॥ धुषमज अकसरया इमेण परिजाणिअमिहता इदि । फहमषि मारेमि इम जहा जहिल्या पिलसेमि ॥ ७५ ॥ श्म चिंतिम दुवाए पाविद्याप निफिटमंगुष्ठो । रन्नो गलमि दिनो घिदी असईण परिमाद ॥७३॥ पदमुहो मेसो इस तीर तर्हि सो विपिओ जह से । पाणा शरत्सि नहा मीआ इष तीइ इट्टाए ॥ ७७ ॥ तो सा धम्मविमुचा पुफारिस पहिमा कपरपरिआ।हा हा हया हयाह रो जाय किमेति ॥ ७८ ॥ कालमुहा मेहा इव मतिप्पमुहा महातुहा साहे । पचाइयप जाया निव निरूषि निजीष ॥ ७९ ॥ सीइ इम परिमं दुप्पि पिच्छिण सपपि । पाषाणयि पावाए फुगणवि कुमाणिक्षाए ॥ ८॥ यज पिज्जूष सिला पडेउ निविस इमीई सीस मि । इस मंतो पमणतो तोपि तेणो स निक्स्वतो ॥ ८१ ॥ जुमल ॥ चिंतइ अघोरिआए पिग्धा वग्धा व फि समुहति । दुनिमित्ताणि इमाणि अ अलपणियाणि सविसेसं ॥ ८२ ॥ सा मह विएला पिहवा शुषणल- रिप हा निसा पसा । अमषि अझ्या गपणे विहिमपइसाइ तीइ गिह ॥ ८३ ॥ परिषनयनिधाहो मज्झवि एय हयेइ जइ कहषि । इम चिंतिम तीइ गिह सुहसउणपणुलिओ स गओ ॥४॥ पमुअचित्तो तसो खणितु म्मस निमं दुफम्म प । पविसइ तीसे गेह देहे जीघोष गदगई ॥ ८५ ॥ जा सम्मंजूसाओ भमय राजध अमपफवाओ । सार हरेइ ता सो सीप नाओऽणुमाणेण ॥ ८॥ जइवि अदिस्सो एस्स् एस पिसाउघ पषिसए ।
तहपि । तीए नामो तस्सधाराइपउत्तचित्ताए ॥ ८७॥ तो तीए धुप्साए कहवि जाणिमु गुप्समयि खत्त ।। समाविम भोतिहार कावार व ॥ ८८ ॥ पुषिधिम सजामो चूषघरीच घमघरिमाओ । सयराह । पहुआनो सात्ति नग्धारिमाओ ॥ ८९ ॥ तमसम्हेण तनयणा भग्गसलिलमर छ । गलिमा तहा पाहा तग्गय गप अंजण सप ॥ १०॥ समि घणमि व नपणअणमि सघमि पिहरिमंमि लहु । सो सजाओ पयगे पपरो केउन लोआण ॥ ९१ ॥ तो निग्गतुमसको सिग्घ परषुष निग्घिणमरेहिं । बघाविबोषि सीए पुदी पुत्तीइ कावि बहो ॥ ९२ ॥ ता तीइ निमपदमापूणो परिआइ हरिसेण । णगुष इमो पदो समप्पिो दरपासिस्स ॥ ९३ ॥ राया मउत्ति तेणवि सय पहाए पहाय आइहो । निवासमाथे का कुणति अहिगारि णो घेष ॥ ९४ ॥ जमपुरिससमाणेहिं पाणेहिं निग्धिणेहिं अब चोरो । खरमारोहणखरकाहलपमुहविरवणापुष ॥१५॥ लोपरि मिसिएहि कलिपरि कमाइलेण कोहेण । हीलिजतो तमिजतो नीमो पुरा पाई ॥ ९५ ।। सु- मल ॥ मह सो चिंतश् चोरो रहा ! फिमेसो भणस्पपिस्थारो १ । सहसवणेहिवि विदि जाप अमिय अहर किमिम ! ॥ ९७ ॥ मावा मह पाषेण सउणा सयणा य विरिआ नूण । कह भमद नहु इणि रिषु प म रक्सए कोवि ॥ २८ ॥ किंवा किंवागफलपि पाव परममेव अहमहुर । परिणामे पुण विरसं न ड सह पुर इहरि ॥९९॥ सरेमि कापि ता जमाषऽणस्पास तो पप पाव । सब वरव दुसह कह नु वा एष्णं शर्णि ॥ १०॥इम बितिरो स दीण पपपिरो कपिरो न पाणेहिं । जमदारापक महासूलाए मंतिमं नीमो ॥१॥ --- इयो अतमि नपरे नरेसरो सो ममो अतणओ अ । अणओ अ एस रख ज विनइ जस्स कस्सापि ॥ २॥ गोसदेवि तत्तो अहिवासिार मसीहि । इस्थित्यरातचामरभिंगारा पंच दिवाणि ॥ ३॥ अह मोशिपसु : तह नगसु अदिगारिएम सुहोस । पमणपणिआईसुषि कास्मुवि समूएस ॥४॥मा होत पतिमेमो पसि ससि सरिसासाण | इस उल्लपिम सपे नपराओ निग्गओ स गओ ॥५॥ युग्मम् ।। षणसाषय पण पर पहियमेमति जपिरजणाण । थपणाणि अवगणतो मसणाणिव भसणनिपाण ॥६॥ जत्पत्थि सफरो सो तम्मिलणस्थ प तरप सोपवि गओ । नवजलहरूष सहल करे। गलगजि अपलं ॥ ७॥ जुगलं ॥ सवेसु विम्हि । एसुतेण गइटेण गतिअपरेण । अमएण प अहिसित्तो भिंगारजलेण सो चोरो ।। ८॥ आरोविमओ अ पिढे । सुबिसिहफेसरिष गिरिसिहरे । देसारपो पसंसारपोप विदिओ हपणावि ॥९॥ पस सिरमि छत फलंकषि । कलय मसल ससिणो । अण्हुष तस्स दुरो स्थिरिआ चामरमिसेण ॥ १०॥ दिवि दीण पुचीतलमि । पापरहपमुइसूराण ( नापण विवापणष पमा फहई पतपा ॥११॥ देमीय विवरबोसि मनिओ तफरोऽ- पि सपेदि । सामाईदि निषो अलपणिज हि सरकम ।। १२ ।। अह सो महाहीए महतसामंतमतिपमहेदि । दोष देखलोए पपेसिमो तमि नपरमि ॥ १३ ॥ सो उत्तिनो रनो भषणे सिंहासणे सुरनिसण्णो । सामता रवि महामण अहिमिपिओ रखे ॥ १४॥ पुण्ण पलस्स हर इस एसो नाममोवि बरपुण्णो । विपस्वामओ ज | पाओ महत्तणे नाममपि नए ॥ १५ ॥ सामसदिनकानागणेण सो तारगागणेण च । सोइए अहिम राया कुषल ।
पहासगो उपि ॥ १६ ॥ पुषफपसुफयषसओ पसीफयाणेगदेसनिवनियहो । रज मुजेइ इमो पिण्मुष पिलासगुललिओ ॥ १७॥ रमेण तस्स अपिदिरेसु ससु फोवि मुणियसहो । षसहोष धरणभारपणे नाणी ताई पत्तो ॥ १८॥ निवि सपरिवारो गंतु वविन्नु पुगए मपप ! । पापपरतफरस्सपि रज कर नाद ! मइ जाप १ ॥ १९॥ पमणा मुणीधि नरपर ! पुषमषे आसि मिणादिष्टि तुम । पारोसिमो अतुर पुण सहो राहुस्स चष ॥ २० ॥ पारोसिएण पहुसो पहुबहुजुत्तीदि पनपिवतो । लामो इमोवि महय ! मावो उवलप - पशुपविभो ॥ २१॥ जिणपरपम्मो भयो इस पहुमाण पर सो तत्तो। सुप्पागेसो अक्षयकोसोष सलहो पाप ॥ २२ ॥ पारफेहियि धूपयकपूरफरिआइयत्यहि । आसन्नो असोषितु भाषिबा मुरभिभाषेण ॥ २३ ॥ सामाइस कृणप्तो पइदिवसं सायओ असो तेण । पुठ्ठो सार एमं वय मुसाहु प सुषफल ॥ २४ ॥ मणष- अित्यसाएणसमस्यय पनिमो किमअस्स !। तक्षणमे अफ्स्वयमुफ्स मुक्सपि ज देह ॥ २५ ॥ यता- "किं तिघेण तयेण किं च जयेण च र्फि चरिशेणं । समयाइ विणा मुफ्सो न हो कहवि नह होही ॥२६॥ इस सुणिम भएमो सो भणेह सा होउ मनमषि इमति । पमणि सचिताई मुहं सहुष सोषि ठिमओ ॥२७॥ तारिसमपि सामइमं विणिम्मिम तेण इकर्मि पेष । जं धम्मकम्मजोगो योवतरो साइसलिल व ॥ २८ ॥ सत्त पसणप्पसत्त तहिमिक तकरं मुरवरं । सो विलसंत वहुँ बहु पर्ससेद मुदई ।। २९ ॥ सो सट्टो सगुणे आराहिल अनुममि सपत्तो। इमरो भइयभावो मरिऊण इह तुम जामो ॥ ३०॥ जिणघम्मे बहुमाणोज - । पुर्षि आसि तं तप पत्ता । इम्मफुलाइसमिद्धा पंण्मिसिद्धीवि सघस्प ॥१॥ घसणप्पसत्ततमारपसंसणा ओ सुइपि तह जाओ । जहिं पठमाणो पुषिं त सुलह होई पीइ मवे ॥ ३२ ॥ पाषाण पसंसाइम परमाणो इहवि पहु अणस्थफरो। किं पुण अनमि भवे ? तो कर कुषतु त विषुहा ? ॥ ३३ ॥ अषत सामानं मुलुप्त मिस तु ज तया तुमए । निजीपदिमे विहिम मुमुचाराइरहिमपि ॥ ३४ ॥ तप्पुण्णपभाषेण तेणस्सवि , तुज्म परिसं रन । आप घरठाणेपितु किया पुग्नेहिं दुस्सा ? ॥ ३५ ॥ रजाइफल सामाइअस्स अवत्सपस्स म्बलु युस । संपनियोवि सेण चिम रख पापिही परम ॥ ३६॥ एम आयनिय राया दरपुग्नो पीइपूरपरि पुनो । अग्नेपि मतिमाई सामाइमझुआ जाया ॥ ३७॥ तो निषई सदई सामाइभषय सयाषि निअमेण। पालतो पाहुकाल गमेइ कम्म च पाहुअपरं ॥ ३८ ॥ अषरविधसमि सझासमए सामाइम विहेऊण । परिक मिण प सम्म सुहमाण झायए राया ॥ ३९ ॥इसो अतफरते इफस्स विअस्स निषाणा पुर्षि । कीपीइ तितिरेण ष सचिअवध हरिममासी ॥४०॥ कोइपषलो खिन्नो निधिलो तावसो समओ होउ । मरि जामो मिरविट्ठी सो पतरो कुरो ॥४१॥ सो भमिरो भमरो इष फयसामइमं निव सहिं वहूं । उहसिअपुषवेरो महो हो पिचिंतेह ॥ ४२ ॥ पषयसिहराओ व धम्मपराओ कहघि मसिप्ला । निविस पिरपणाहिं विपि ऊण एणिस्समिण ॥ ४॥ जह सहर बुग्गदुग्गाहाणि दुसहाणि एस पिषिहाणि । ज धम्मनिमममसे भवा अणत सु भयदुक्ख ॥४४॥श्म चिंतिम सो उअरे सिरतरे नयणवयणकलेसु । अवरगोवगेसुवि तस्स उई रो आइपीर ॥ १५ ॥ तहवि मणसावि मुणिणो र निप्पकपस्स तस्स उप्पन्न | माणुव भासमाण माप्पमाण अपहिनाण ॥४३॥ जाणेइ मतेण निर्गत वतरषावामरमसेस । तत्तो विचित्तचिसो इस अणुसासेइ अप्पाण ॥४७॥ रे जीव ! पाष पाव परसताव अफासि जद पुर्मि । तो कह इष्टसि इम्हि ? ता सम्म सहसु धम्मफए ॥४८॥ यत:-"सह कलेवर ! दु खमचिन्तयन् , स्वशता हि पुनस्तष दुर्लभा । बहुसर च सहिप्यसि जीप ! हे, परपशे न च तत्र गुणोऽस्ति ते॥४९॥" रे जीव ! अवजमाण अणुप्पमाणपि कुणसि जह इर्णिह । सामाइमाइआरोता महदहकरो होही ॥५०॥ पापुर्वि सशको भाप एमो पातरोतए पत्तो। जो कम्मक्लयफरणा तुर होही परमपयहेक ॥५१॥ सहसाणमेष एष कणमाणमिमं मुणितु नाणेण । सो जामो अइस्टो विष्ठा दहाण पसेव ॥५२॥ तत्तो सो भइभीसणरक्स्यसरूप लिमपिड गयणे । उप्पइट उप्पाग बजा- सिल कासचम घ ॥ ५३ ॥ जपा अमूर ! मुंचसु धम्ममिम मना र सिलाए । पकमरष मुर सहस्सस्मर सहु करिस्स ॥ ५५ ॥ एयपि जा न मिला सो सहमाण पर्णप आइकिविणो । तेण सिला तस्स सिरे ता मुका निसियतमहो। ॥ ५५ ॥ विजापरणामो इस तम्घायाओ न केवल तस्स । मुर पमपि सपदिसिं फर्छ घ तया ॥५६॥ एष फुटेषि सिरे समतमो अधमजरीव । ज सो न ममो पतरसत्ती खलु कारण सस्थ ॥ ५७ ॥ बुद्ध पसिलाए इणिजमाणस्स तस्स सरमाण । नहु इगिलं असेणपि घाइ कुकम्म तुणतमवि ॥५८ ॥ सहग अवगणतो तपि इमो पेमण सबगसेणिं । पापिस पावह केवलमपि सामझ्यस्स भइर! फल ॥ ५९॥सो पतरोवि भागो उवसतो सघिऊण तस्स सिर । सिप्प करेइ सज किमसम दिघससीए? ॥१०॥ उस पनमाप्ने चतुर्दशशतेऽष्टमोदेशके-“पम् ण भते । सके देषिदे पुरिसस्स सीस सपाणिणा असिणा ििदसा कमालुमि पश्मिपिप्सए !, इता पम्, से फहमिआणि पफरेद', गोपमा ! छिविआ २ प ण पक्कि येन्ना मिदिमा २ च ण पफ्सियेजा कुधिआ २५ ण पक्विवेता चुण्णिा २ प ण पक्खियेजा तओ परण लिणामेप पडिसघारमा नो पेव ण तस्स पुरिसस्स किंचि आपार पा पापा पा उप्पाप"सि ॥ मुणियेसप्प णपुषिं तत्तो उपउत्तसासणसुरीए । कयमहिमो ऐममहापउमे निविसेइ रायरिसी ॥ ३१॥ तो याणमतराश्सु आयिम्हिरपुरनरेसुषि मिलिसा । नमिम निषिढेस इमो सम्म धम्म पयासेद ॥ ३२॥ मुक्सस्स परमपीस सादर सामाइमं तु सघिसेस । अणुभूभफल को पा न परहिमस्थी विसेसइ ॥३३॥ स्वामेइ मुणि तत्तो सप तरो शशि पत्तसम्मसो । लोमाघि दुविधम्म सम्म जहसत्ति गिण्हति ॥ १४ ॥ परदुक्खे जे ठषिआ तेणप्ते तेण ताण परसुफ्स्य । मुफ्स्य विशेण घुप परिअरिओ पुषअपराहो ॥६५॥ एष सो पुरवीए विहरि घिरं हरि अप्राण । सनाण भपाणं दितोपत्तो पय परम॥६६॥ सपप्पहाणं नवमस्स सामाइमामिहाणस्स पपस्स एवं । फल मुणिसा घणमित्तपत्त, कुणतुतस्पेय वुहा ! पयत्त ॥ १७ ॥ ॥ इति सामायिकमते घनमित्रकया। उक्त नयमग्रतमिवानी देशावकाशिफ नाम वशम शिक्षाप्रत तु द्वितीय, तप पूर्व योजनशताविना याय- जीव गृहीतदिग्पिरतिमतस्य यपाऽभीष्ठकाख ग्रहशय्यास्थानाः परतो गमननिपेषरूप सर्षम्रतसद्धेपकरणरूप षा स्यात् मायवपि, आरम्मैकदेशाऽवफाशः २ अवकाश:-अषस्थान तेन निवृत्त वेशाषकाशिर्क, यातम्- "एगमुहत दिवस राइ पचाइमेप पफ्स था । षयमिह घारेइ दरं जावा उच्हे कालं ॥१॥" योगशास्त्र- घृत्तौ स्वेवमुर्क-विगतषिशेप पव देशावकाशिकयतम् , इयोस्तु विशेषो-विग्नत याषजीवं सवत्सर चतुर्मा सीपरिमाण वा, देशावकाशिफ तु विवसमहरमुहर्ताविपरिमाणमिति, अनेन च प्रतेन सर्वषतनियमाना प्रति दिन सझेपः कार्य: स्यात्, अत पप “सचित्त १ वष ९ विई ३ पाणह ४ तवोल ५ पस्प ६ कुसुमेसु ७॥ पाइण ८ सयण ९ विलेषण १० पंम ११ दिसि १२ ण्हाण १३ भत्तेसु १४ ॥१॥” इति गायोक्तनियमान सम्प्रति प्रतिमाता मादा गृहन्ति साय च सहोषयन्ति मस्याम्यानमान्ने देसावगासि पचपस्वामी स्यादिना गुरुसमक्ष तहत प प्रतिपयते, उक्तत्र-"सावगासिमं पुण दिसिपरिमाणस्स निवसंवेपो । भहवा सबव- याण सखेषो पाविण जो उ ॥१॥" स्थापायषसरे प विशेषता सर्वमतसङ्केपरूपमिद प्रन्धिसहितादिना स्वीका पम्, उक्त हि दिनकृस्ये-पाणिषहमुसावत्त मेहुणदिणसामऽणत्पदर च । अंगीकय च मुक्त सा उपभोगपरि मोगं ॥१॥ गिहमन्स मुत्तूण दिसिगमण मुमु मसगजूभाई । वयकाएदि न करे न कारए गठिसहिएण ॥२॥" 'विणलामत्ति विद्यमानः परिग्रहो दिनलामम प्रातर्न नियमित इदानीं तमपि नियन्छामीस्थर्यः। अथा स्प पश्चातिचाराधिन्वति- आणवणे पेसपणे सदे रुवे अ पुग्गलक्खेये। देसावगासिअमी चीए सिक्खावए निंदे ॥२८॥ 'आणपणेति गृहादौ वेशाषकाशिके कृते सति गहादेशिः स्थित किशिवस्तु यदा स्वय प्रस्थितफर्मफरादिपाश्र्धा दानापपति सदानीमानयनप्रयोगः१, गहादेशिः स्यप्रयोजनाय प्रेपणादिना फर्मकरादिव्यापारण प्रेष्यप्रयोगः २, ग्रहादेपहिास्थितस्य स्खफाकारणार्थ वतभामिया साक्षावासातुमशक्यतया दम्मादुधैः काशितादिशम्वेनास्मानं ज्ञापपतः शम्बानुपातः ३, एवं निजरूप दर्शयतो रूपानुपाता निभेण्यादौ फाप्पारध परस्पाणि प्रेक्षमाणस्य पा रूपानुपाता , गृहादेपहिलेप्छुफाप्छाविक्षेपणेन खकार्यमारणे पुद्गलक्षेप.५, वेशावकाशिफयत हि मा मूलमना गमनादिष्यापारजनित प्राण्पुपमर्द इत्यभिमापेण गमते, स तु खय कृतोऽन्येन फारित इति न कविस्फले विशेषः, प्रत्युत स्वपगमनादिव्यापारे ईपर्यापधषिशुद्ध्यादिगुणाः, कर्मकरावेः पुनरनिपुणस्वनिःशूकस्यादिनी समित्यमाषादिदोप इस्थानपनप्रयोगादयो न कल्पन्ते, स्त्रयगमनादिना प्रसभको मे मा भूदिप्ति प्रतसापेक्षत्वे नानाभोगादिना म प्रवृत्तेरतिधारता, ननु सर्यपतसाझेपकरणमपि देशाषकाशिकमित्युक्तम्, अतिचाराब विगतसझेपकरणस्पषोक्का न घतान्तरसङ्घषकारणस्य सप्तोऽपि वर्यताम् ?, उच्यते, प्राणातिपासविरम- पादिमतान्तसझेपकरणेषु षधपन्धावप एयातिचाराः, विगततसक्षेपकरणे तु क्षेत्रस्य सङ्क्षिप्तस्वादानयनुप्रयो गादयः पृथगपि संभवन्ति, विशेपम्पारया पूर्णपत्, एतरफल वैषम्-पया हि केनचिन्माधिकेण सर्वागत विपधरादिषिपं निजमाप्रयोगेण वंशे एषानीयते, एवं धार्मिकेणाप्पेततप्रयोगेण बहुसावधम्यापार! सक्षि प्पते, तस्सझेपे च कर्मणामपि सझेपस्ततम क्रमेण नियसायाप्तिरियष्टाविंशगाधाः ॥ २८ ॥ अनाय मुपकोशाध्यक्षघनदसम्बन्ध पासपुरमि पुरमि पपिपुरमिष समिदिपउरंमि । हरिकेड केक इव रिऊण सुविक नियो आसी॥१॥ लोमटि- श्लोअपपणिव जाणणट्ठा स नट्रपरिमाए । परर पुरे घुत्तोष लिई हि एसा नरेसाण ॥२॥ रतिं कयार गुस्सं निहालए पमिसातजणघा जहामि पया सो न विपना व ॥३धणसारसिद्वितणमो घणनामेण गुणकलानिलो । फलमोष उमपकरो लीलायतो तहिं पत्तो॥४॥ सामनो कोविमो इम भिवस्स निवस्स सो सपे। इस्पेण वेहमारं वाउं पिफ्लेइ पिक्मणयं ॥ ५ ॥ पिक्सणयते पिक्लणकराण घणपण वाउ पण मुचित । तयोलजओ रन्नो विन्नो सोचावीणारो॥३॥ खणमित्तमारभाडयनिमित्तमवि किंपिशो कयनुत्तं ।। निभगोषणाय गरिमोस निषेणवि मग्गणा हुँ ॥ ७॥ युग्मम् ॥ घणयस्स नएण नियो सुट्टो लीलाइ तह पहामि । ते आहज हसिउ साहा समेसु मह ख ॥ ८॥ घणिसं घणओवि तमो धमकियो सकियो म समपम् । भासद भूभारसमे संघे को णु मह मारो। ॥९॥ तोतं विसेसष्ठो निवाविसिहो ठवर पुप्त पए । विभपण हि पितारपर्ण न किंपिमरेह ॥१०॥ मया समागया तत्प रयणवणिमा उवमीम पते रमो रपणतप तिलोअणलोमणचय र अदिप्पतप, रमापि माश्ठारपणपरिक्सावमला तपरिक्सट्टा, तेदिघि यह निहालिऊण साहिम-सामि! इम महातेअत्तणेण निस्वम पदमिल्ल पीय प रयणकोरिमुष्ट तइमं पुण अप्पतेअसणेण अप्पमुल, अओरपणाणतेयगुणेण गराणमिष पहाणअपहाणतण, तमि समपमि ईर्सि इसिओ धणओ रमो आसप्तनिविट्ठो विट्ठो म रमा पुट्ठो निम्पघेणं तफारणं पमणेई परिवयण-दफ्स्वत्तणामि माणा जणा असेसायि पायसो नरिआ । दफ्स्यत्तण हि सम्म मिणिपघम्म प अइदुलह ॥१॥ तस्थवि रय णपरिपम्या दृष्टयसा देव ! देषयाणपि । किं पुण २६ मणआण सिक्खिअधिन्नाणअणुआणं ॥ २॥ तहषिष्टु जह पिनायं विनयहस्सामि सामिपायपुरो। अगणिला जाईओ जप मणीण सुमाण प॥॥तेसिं विषिदा पहाया रेदपहायग्नपिवुपमुद्देहिं । तत्पवि इस्प पसिद्धा आईउ इमाउ नामेहि ॥४॥पमराग १ पुष्पराग२मरफत ३ कर्केतन ४ पम ५ पैहय व सूर्यकान्त ७ चन्द्रकान्त ८ जलफान्स ९ नील १९ महानील ११ इन्द्रनील १२ रागकर १३ यिभयफर १५ ज्यरहर १५ रोगहर १६ शूलहर १७ विपहर १८ शहर १९ रुचिकर २० लोहिताक्ष २१ मसारगछ २२ इसगर्म २३ पिट्ठम २४ भई २५ अञ्जन २६ रिष्ठ २७ मुक्ताफल २८ श्रीकान्त २९शिषकान्त ३० शिवार ३१ मियटर ३२ भद्रसर ३३ प्रमहर ३४ आमटर ३५ चन्द्रमम ३६ सागरप्रम ३७ मभानाप ३८ अशोक ३९ पीसशोफ ४० अपरामित ४१ गोदक ४२ कौस्तुभ ४३ कर्कोट ४४ पुलफ ४५ सौगन्धिक ४५ सुभग १७. सौभाग्यफर ४८ धृतिकर ४९ पुष्टिकर ५० ज्योतीरस ५१ श्वेतरुथि ५२ गुणमालि ५३ हसमालि ५५ अंशुमालि ५५ वेषानन्य ५६ क्षीरसैल ५७ स्फटिक ५८ अहिमणि ५९ चिन्तामणयः ३० इति ६० रमजातयः, पार्सि तिण्ड पुण पढमरयण पिसुणपेसलषयण प पर संतो कलुसत्तण उप्पत्तिसमए मज्झटिअपकिसजलेण पिइप तु गम्भिझं महकीपुष्ट ५ मडकीए कहषि द्गमसीसजोएण सप्पत्तिसमए समुच्छिमाए तओ संतो असा रसणओ धेवेणधि संघसेण इमाणि दुनिषि पदारिमफल प तरित्ति फुरिहिति तेण पिसेसमुल्ल न किंपि लहति, तइय पुण इम रयण दिघरयण घ अणप्पपमाष पासहिममि इममि न पभवति नरस्त पतररक्साए खुरपाषा दया इय वारिममहिमस्स न उन्मपति केषि कुष्ठजरभगवराह रोगा सोगा इष समग्गस जोगाणुगयस्स न फवाविति सुतिक्वाऽपि सप्पा अघि सप्पसरा सरा इय सन्नाइसणाइस्स न वंति स्वर्णपि समरगणमि समुहा महावेरिनिषहा गहा इव गहाहिवस्स तम्हानस्थिइमस्स मुठ मन्नं षा कस्पवितुझ, अहवा नाण परपसारति पपफ्स्य व अषधारत देवो इमस्स परिक्वं, देव! इस्थेष फलमसालीए भराषिजउ पाली मोमाथिसतु सालिमक्सिपो सो परिवणो, पालीसालीए उपरि इममि मुके इकोवि कणो जइ पक्सीहिं मपिसम्मइ ताव घुर्व पधगस्स व मह वयण सर्वपि वितह भन्नह सपनुस्स ष सपि अवितरं, तमो घण यस्स यदाषणस्थमिष महीपणा आणाविमा सालिमरिमा थालिमा मुखप नालिकेरष तीसे उवरितं माणिक मिल्हिा य पुमुफिम्बआ कीरसाहलिभाइमा पक्सिआ, ते पुण तं सषमोवि ससमम परिम्ममंति न पुण गड़ा इष मेमगिरि परामुसिउपि समति, तमि दूरीकए पुण सपेषि बुझा रंका इव तम्मक्खणकए, तभो जायध मकेण महीसफेण रयणवणिआण मुहमग्गिभबहुकोरिवीणाराइमहामुनमुलवाणसम्माणपुषप गहिमं त रपणासय, परिपिम्पम च सकोउगं परममणिमुगपि फोमापिजण माष मझे जहा घणपण भणिर्म त सहेय सप, तत्तो सो भूषितो अइपिम्हिअपित्तो पितिउ पपसो-पस परिसविसेसन्नू जइ भगरिमपए ठविला तो नूर्ण गाण घणएण परिपिम्पम २ सगहिएहिं उपिहरयणेहिं चेव मह भरारो इदभतारोध मरिजा, नपर इमरस हत्यसुदी धम्मिअस्स चित्तसुद्धीप कहमवि सम्म जाणिवा, अश्या परिक्षा एसापि विआणिस्स इति चिंततो भूफतो पचगपसत्यनेषत्यपहिरायणपुषि सपपरिक्खगाण अग्गेसरतपए तपा त ठायेइ सपाट्रमाणं पायेइ महिम निस्समार्ण, कमेण मरणायसाणपाए जीषलोअस्स अप्परिआरतआए आउअस्स उपरए जणप धण एण परिषन गिहनाहस गहनाइस प रविणा, अतमि दिणमि घणयपरिक्सट्ठा आईहा असनरा नराहिषेण, सओतेहिं मतोजरिमकोरिअमुष्टमहलमणिगण फणगफकण इस मुमघणयगिहासन्नपहमि नइमि प रधिमाल मलद्दलतकंतिमहल, सय ठिा कत्थषि फुझाइमतरे से गुत्तविशीप, इओस तस्य समागओ घणओ नियपुरि ससहिओ, त निहालिफण विदिओ पाइरेह-अहह फेणवि पासिम इत्य इम इहा महाहाणी कस्सपि स पमा स्थाइ भपासो सं परस्स अत्य पचपसमणस्प ५ मन्नतो पासहिअनिअपुरिसेहिं विविहरसिसिविना सेहिं पपिलिमोवि सामुष सपहा अपम्बोहिओ पलोअणत्यमपि अणिपत्यरस्त्र व हत्थे अगिणित्ता गो सगिएं, जओ-"तो पटिम तो गुणिमं तो मुणिम तो य चेइमो अप्पा । आपरिमपिल्लिामतिमोवि अप न फुणा अकम ॥ १॥"तं तस्स सस्य रनो विनविम तेहिं जदहि, तमो अहमच्छरिजमणेण भूषणेण पहाए सपाहमाण धणपमाइविता सम्म सरूप प पवपित्ता पुछिम-मो सक्षमेष पुषसु किं नु तए तं कफणं न गहिम?, पणिणो कागिणिगणणानिठणा इफाइ कागणीएपि । लोहपरलोहिनहिनया कुणति श्रीसत्यदोहमषि ॥ १॥ इह इत्तिअमिसमिपि पिसमि तुम तु लोदिओ न कह! । किं तुह परघणगरणे निममो सका मह जाया? ॥२॥ तेणवि मणि सामी । निममो मह कोघि नऽनघणगहणे । तुह संकापि न कावि परिमगाणे हि को शेमो! ॥३॥ किं तु परवित्तगहण भणमो अणो अपविणलयमणो ! को चा पुण्यकारी सुपरिमसा समीहते ? ॥ ४॥ तम्हा फयापि न कय इममि जम्ममि ज मप पुषित परवधिणादाण पापहरण कह कृषे ॥ ५॥ तमओ रमा पितिम-अहो उसमपगातणमिमस्स-वनियमनिपदाधि एपपाचिरा फेपि कुपहमि सया। निमम पिणावि पगे संजमिभा निभयपगईग ॥ १॥ धायससाणखराई निपारिभाषित रूपंति असहरी । इसफरिसीहपमुहा न कयावि पणुलिभावि पुणो ॥२॥ तो उवरुदविमुदत्तमरिकवणेण ' भूषणेण मजायएगतविस्तासो एसो निममहारिअपए रखपएष अपुषपदपुर्षि विमो भागमो असरमाण- भो। भरेहि मह मदार कणेदि कोडागारंप अपुर २तररयणेहि, गिण्डिनमाणमाणिमार्ण क्सम २माणिक सुमप गदिअप अपि सपत्ति, विडिओ WRI साओ, अहो नयागत संगसिप निसग्गसुपरससागस्त अणगत किंपि पि फल, तो तेण परिफिमा २ कमेण सगहिआणि रमो सिरिहरे रयणापरे व अणेगाणि अपुपरपणाणि, सोवि वससमणिमित्तसगहेण जाओ कमेण मणिकोडीसरो, पता-"जायतेजठवान्दधिमिा, शासिनो सफलता शनैः २॥ तुष्पातां क्षितिभूतां तु दृष्टिमिा, तरक्षणापि सणां फलोदयः ॥९॥" अमया पुष पुनपसओ गओ सो सुगुरुसगासे, भणिमो अ तेहिं असंपन्यपन्धवेहिं कियामहलवेहि-भो भद्द! भदकामेण ।। अमुकर्षितासमुपदिएणचि धम्मो कायपो, यतः-"प्याकुलेनापि मनसा धर्मः कार्योऽन्तराऽन्तरा। मेवीपसोऽपि हि भ्राम्यन्, घासमास फरोति गौः ॥१॥ युगपस्समुपेतानां कार्याणां यतिपाति सस्कार्पम् । अतिपाते प्यपि फलद फलवेष्वपि धर्मसंयुक्तम् ॥२॥" पषमुपाटो सवित्पर सुगुरूहि सम्मत्तरम्मो सावयधम्मो, उद विहो अ तस्स चिसमि भायणरसेण अरिओ फषणमिव मणी, तओ जहाससि सम्मत्साह परिवजिता तेण परिव एष-सपस्म सपकालेषि, ससि मुकर हम । साषगासिअवय, गहियष मए सया ॥१॥ सफजारज फोहिं, आइप्लाण अहोनिस । अमारिसाण सपिम, यय सषगासिमं ॥२॥ अहो मिर्णिवधम्मस्स, पहो कोपि सुहापहो । अम्हारिसावि वधति, निवघम्मि जहासुद ॥ ३॥ एव भाविअहिअओ गओ सो गिर निअप, गहेर अहोनिसं सायगासि वर्य, अन्नया रो उचिमकिचाइ किया जामिणिपीमजामे पन्नो सो नियासमवण, पस्विनो अतं पर्य रविउदय ाष निअमषणाओ निग्गमणपक्षणरूप, रत्तो अ असार- याए सरीरस्स रोगपहुलयाए सरीरस्स पिचिप्तयाप सरीरस्स विचित्तपाए कम्मरस जाया अफम्हा व मही- सस्स सीसयेपणा, चेपणावि जीसे तिषत्तणेण नहुष जाया, तीए इदासणीपप तिवाप जिप मिजाय | जलइप दलाष फुटरष सुइय तस्स सीस, तओ राणा आणाविम निभकोसामो तयणाहर रपणवर मंरा
रिअपासाओ, सो रो अणा सक्खणा गया घणयाकारणस्प, जणाविमं घणपस्स सघ सरूष निषस्स,
परूपिओ तेणपि तेसिं गहिमनिपषयममिग्गहो, तओ सेहिं पहु२प्पयारेहिं पातपिओ जाष पतरुप गहि
पवेहाओ न निस्सरेइ सो कायि निअगिहामओ ताव तेहिं उठेहिं हिं पिमुणष तहा निषपुरमो किंपि अपि
जहा जमघ जाओ अइतिपरोसाषेसो नरेसो, आइट्ट प तेण तेसिं-रेममम पाणप्तसकषि वेहाफर (चोरियाकर)
पत यघिऊण आणेह लहु जेण वसेमि आणामगफलं सुपटु, तओ से मुफ्षिभघ निमंतिमा मित्ता इव
आमतिमा जोहा इय उणहिमा भषा इस परिपोहिमा गहमहिमा भागया जाष त पघिउ तग्गिहासन्न
साय ज जाय त सुणेह-जो अ जीअलोअस्स, अणस्थपाहुलत्तओ । विचित्तपाइ दिवाइ, गईएवि विसेसओ :
॥१॥ तत्प सतस्पनिस्सेसमणुस्सोषि सुदुस्सहो । पनघायव वनग्गी, अफम्हा घेष वढिओ ॥२॥ सहामो
तस्स सजाओ, महापामोवि स्पओ। तकाल कुनरिवस्स, कुमतिष सुतिषमो ॥३॥ पुस्स वुट्टमित्तोउ, विसि
द्वस्स विसिओ। सरिसेहिं सुरेवि, रघति सरिसा घुव ॥४॥ असतो जलणो सपमफ्षणो रपस्वसोष तो
निरकसो न केणाषि, सपिओ पिणिपारित ॥५॥वजग्गिमुखआ लोआ, विजापति जहा जहा। तहा तहा
स पोर, कापि दा विपरीभया? ॥६॥लो सोभाउरा तत्तो, भवणाणि घणाणि अकडपाणिपि उमित्ता,
सत्ति नहा दिसो दिसि ॥७॥ सेणग्गिणा निवजणा, तक्षणाउ घणा इव । पवणामो पलाणा उ, मुहम्म
मणोरहा ॥ ८॥ विम्हारिअसिरोपीरो, निवापीरोबि गेहओ । मिग्गओ अग्गिमीईप, मरणं हि महामयं ॥९॥
सत्य सपेमणा तस्स, नहा सीअघ तपम्पणा । भीमय तीह अग्गीए, अहो बाहिविचित्तया ॥१०॥णग्गिणा अणेगाणि, मदिराणि गुरूणिवि । तक्यणा तणगिहाणीय, छारीमूआणि सपओ ॥ ११ ॥ एष दहते वहणे, सध- सहारफारणे । अयाने जुगतेध, अपासनेपि आगए ॥१२॥सयहिं जणेईिपि, पिलिमोवि यदु २ । षयभग- भपा नेय, निग्गओ घणओ गिहा ॥ १३॥ युग्मम् ॥ किं तु अंहोइ त होउ, सय अगीकय धर्य । फह मजेमि जाणतो, वस्त्त घम्मजीथिम ? ॥१३॥ इय चिंतितु सागार, पपक्वाश्च उत्तमो । ठिमो तस्येय साहब, साहु- साइसमेरिस ॥१४॥ तस्स सम्ममाहप्पमणपमिव दसिउ । गिह पपपिखणीफाउ, पजग्गी अग्गओ गओ ॥१५॥ पजग्गी समुहग्गीण, विझाइ अहया सप । विसस्स पजिन पिस, पापसो नरिथ ओसह ॥ १६ ॥ अजाणणाए तमती, न फया तम्मि फेणधि । ततो सो परिसतो घ, उपसतो सय कमा ॥१७॥ स्वारसार जलापुग्ने, ठम्मागसागरे । दीवय दीसप दिघ, भवण धणयस्सहो ! ॥१८॥ बवेषि सपओ पासे, आवासे घण- पस्सहो । घूममित्तपि नो लग्ग, पक घ गणयगणे ॥ १९ ॥ गपं गेह ठिअवेर, म राया पया तया ।ससोआ सम्पमोआ ये, पत्ता निभनिए पए ॥ २० ॥ धणयस्स सरुव त, विआणि जणुत्तय । उषसतपुषकोयो, भूयो आपमपिओ ॥ २१ ॥ जाए पहाए राएण, आ सओ इमो । पुलिओ पच्छ । दुप्पिणे, किं ठिोसि पसीयणे । ॥२२॥ तेणापि तमिसपमि, सस्पमि परूविए । त नरेसो पससेइ, ससेइ निमर्षितिम ॥२३॥ अणप्प धम्ममाहप्पपिपखणेण य तपपणे । राया पपा प सजाया, सम्म धम्ममि सायरा ॥२४॥ देसापगासिअचय, सयप षणय व तो। सो विहीर गिण्डति, अहो घम्मेगासया ॥ २५॥ घणो पणदाणेण, सम्माणेण पं सपमो। चिरीकरेर शम्ममि, सब साहम्मिम जण ॥ २६ ॥ किया मणीरि मेगाण, उवगारं वय इम ।। मा राहिंतो सहस्सारं, पत्तो तत्तो सिषपि सो ॥ २७ ॥ षणयफहाणयमेष निसुणिय तस्साणुसारको सुमणा। देसावगासिवय अणवरय धरह दुमपहिम ॥ २८॥ ॥ इति दशममते पनदकया ॥ उक्त वशमवत, साम्प्रत पीपषोपवासालपमेकावर्श शिक्षाप्रत तु तृतीय, तत्र पोप-पुष्टिं प्रस्तापादर्मस्प पत्ते इति पोपधा-अवश्यमष्ठम्पादिपर्वदिनानुछेयो प्रतविशेपस्तेनोपषसन-अषस्थानं पोषधोपवासा, अपवा पौपध-पर्वदिनमष्ठम्यादि तत्रोपवासा-मभकार्यः पौषषोपपासा, इय च व्युत्पत्तिरेक प्रवृत्तिस्वस्य शम्दया हारशरीरसस्काराप्रमपर्यव्यापारपरिषर्जनेषु, समवायागवृत्ती भीममयदेवसतिमिरेवमेव व्याक्यातस्थात्, पोपपधाहार १ शरीरसत्कार २ प्रमचर्य ३ अम्यापार ४ मेवाचतुर्दा, पुनरेकैको रेघावेशसर्वमेवात, पच मष्टौ मकाः, तत्रैकाशननिर्वियादिकरण देशत आहारपोपध १ सर्वतस्त्वहोरात्र पाववतुषिपाहारवजेनरूपः २, एष शरीरसस्कारपोपधादयोऽपि देशतः सर्वतम पाम्पा, यदा देशता पौषधं करोति तदा सामायिक करोति का न वा, यवा तु सर्वतः करोति तदा सामायिक नियमाकरोति, अकरणे तु तत्फलेन पश्यते, सर्वतः पोषध पैख्यगृहे या साघुम्छे वा गहे वा पौषधशालायां पोन्मुक्तमणिसुवर्णः प्रतिपय पठति पुस्तक पाचपति धर्मध्यान ध्यायति यर्थतान् साधुगुणानह मन्दभाग्यो न समयाँ धारयितुमिति, आवश्यक पूर्णिमापकमसप्तियुत्पादावपि सर्वमेतदुक्त, यह प सायचषर्जनरूपस्य सामापिकार्थस्य पौपधेनैष गतत्वेऽपि पौपधसामापिफलक्षणग्रतपाराधनाभिप्रायाविना फलविशेपोऽभ्यूमर, एतेषां चाहारादिपवानां चतुर्णा देश सर्प विशोषितानामेफद्धपाविसयोगमा अशीतिमा भवन्ति, तथाहि-एककसयोगाः प्रागुफा पवाटी, बिक सयोगाः पद, एकैफसिख द्रिकसपोगे ये १ स २ स दे ३ स स ४ एष धस्यारो भका भयन्ति, सर्वे चतु. विशति , निफपोगे देशसर्यापेक्षया दे दे १३ दे स २ दे स दे ३ दे स स ४ स दे दे ५ स दे स ६ स स दे ७ स स स ८ एपमठो अष्टौ भवन्ति, सर्षे द्वात्रिंशत्, चतुष्कयोग एफस्तन देशसर्यापेक्षया पोग्श भा-वे वे १ दे दे स २३ वे स हे ३ वे दे स स ४ सदेदे ५दे स वे स ६ दे स स २७ दे स स स ८ स दे दे दे ९स दे दे स १० स दे स दे ११ स दे स स १२ स स दे दे १३ स स दे स १४ स स स वे १५ स स स स १५, एप सपां मीलनेशीतिमा स्युः, एतेषां मध्ये पूर्वाधार्यपरम्परया सामाचारीविशेषेणाहारपौषध एव देवासर्यभेदाद्विघाऽपि सम्प्रति क्रियते, निरषयाहारस्य सामायिकेन सहा विरोधदर्शनात, सर्वसामायिफपता साधुनोपधानतपोपाहिबावकेणाप्याहारस्य महणात्, शेपानपा पोपधाः सर्पत पुषोपार्यन्ते, वेशतस्तैः प्रायः सामायिकस्य विरोधात्, यतः सामायिके "सापन मोग पर- फ्यामी" स्युचाते, शरीरसत्कारादित्रये तु प्रायः साषयो योगः स्यादेष, मनु निरषयदेहसस्कारष्यापारयोः
कम्मापोप, उभ्यते, विमुपास्लोभादिनिमित्तवेन सामायिके तयोरपि निपिदस्यात्, आहारस्य खन्यथा
शापमापे धर्मानुष्ठान निर्षा हा साधुषदुपासकस्याप्यनुमतस्वात्, उक्त बाषश्यको पीपप्रताधिकारे-"त
सतिगो करिना सपो अजो पमिओ समणधम्मे । देसावगासिपण जुत्तो सामाइएणं वा ॥१॥" निशीपमा
प्येऽप्युरां पौपधिनमात्रिस्य-"उरिहकरपि सो मुंजे" इति, निशीपचूर्णी य "ज उरिफर तं फरसामानोऽपि
मुजा सि, इव च पौपधसहितसामायिकापेक्षयैव समाम्पते, तद्रहिते सामायिके मुहर्तमानस्वेन पूर्षाचार्य पर
म्पादिना आहारग्रहणस्याक्रियमाणायात, माषकपसिझमणसूत्रपूर्णायप्युक्तम्-"अवि देसमो आहारपोसहि
ओ तो भत्तपाणस्स गुरुसक्स्विा पारापिता आषस्सिा करिता ईरिआसमिईए गतु घरं ईरिभावहिल परि-
मामा, आगमणालोअण करेइ, घेइए पवेर, तो सगसय पमजिता पाउण्णे निसीअर, भायण पमबार,
जहोचिए अमोअणे परिवेसिए पचमगरमपारेइ, सरेइ पचपखाणं, तो वयण पमनिता-असरसरं अब
पपयं अनुअमपिसमिम अपरिसार्डि। मणक्यणकायगुत्तो मुंजइ साहुए उपरतो ॥ १॥ जायामापाए मुबा
फासुमजलेण मुदसुर्दि फाउ नपकारसरणेण उहाइ देथे पापदणय वार्स सपरण काउ पुणोषि पोसहसालाप
गतुं सम्मायतो चिट्ठति । अतो देशपोपधे सामायिफसाये पपोक्तविधिना भोजनमागमानुमतमेव रश्यते,
पोपमहणपिपिस्तु पोपधमकरणावरपसेयः। मथास्यातिधाराशिन्वति-
सथारुचारविही पमाय तह चैव मोदणाभोए । पोसहविहिविवरीए तइए सिक्खावय निदे ॥ २९ ॥
'सधारपारे सि, सस्तारो-धर्भतृणकम्पलीपस्मादिः उपलक्षणस्वात् शम्यापीठफलकादि च 'उधार'त्ति उधार मभयणभूमयो-दावचा विषमूत्रस्थण्डिलानि, तत्रासहिष्णोः पोपघागारस्यान्ता पद सहिष्णोष पहिः पद जघन्यतोऽप्येफैकहस्तमानानि अघस्वकुलप्यतुप्फमानानि सेपामुपलक्षणस्वामिष्ठयूत लेष्मप्रखेदादिस्पण्डिलाना प विधि:-सम्पफमत्युपेक्षणप्रमार्जनादिरूपस्तत्र प्रमावा, अयम-सस्तारकशय्पादौ चक्षुपाऽमस्युपेक्षिते तुष्परयुपेक्षिते पोपपेशनादि फर्षतः प्रथमोऽतीचार १, एप रजोहरणादिनाममार्जिते दुष्पमार्जिते वा द्विती- यः २, पचमुचारप्रश्रवणम्मीनामपि द्वापसीचारी पाच्यौ, अत उक्त तह प्यासि तथा धेष भयष्यनामोगो- अनुपयुरुसायां सत्यामित्यतिचारचतुष्टय ४, सपा 'पीपघविधियैपरीस्य' पोषधस्य चतुर्विघस्यापि यथामतिपतस्य विधि -सम्यकपाटन सस्य यैपरीत्य-अन्यथाफरणमसम्यकपालनमित्यर्थ यथाऽऽहारादिपोपधे कृते सति क्षुप्तापा पार्सतया पोपचे पूणे स्वार्थमादारपाफदेहसस्कारादि इत्थमिस्थ कारयिष्ये इस्यादि घ्यायतीति पनमोऽतीधारः, पत्यप्रम्-"अप्परिलेहिअनुप्परिलेछिअसिज्जासथारए १ अप्पमनिअदुप्पमनिअसिनासधारए २ अप्परिले हिअनुप्पष्ठिसेहिउधारपासवणम्मी ३ अप्पमजिअप्पमधिअउचारपासषणमूमी ४ पोसहोयषासस्स सम्म अणणुपालणया५" "मोभणाभोए' सि पाठान्सर वा तत्र भोजने-आहारे उपलक्षणस्वादहसस्कारावी पामोग:- उपयोगो भोजनामोगा, कदा पोपप पूर्ण भविष्यति येनाह लेण्या भोजनादि करिष्ये इत्यादि ध्यायतः पअमोऽतिपारः ५, पषु पञ्चसतिघारेपु पोपधविपरीत्ये सति, शेप माग्वत्, पोपधनते घ शको सत्या निर्जल एपोपयासो विधेया, तवको सजलोपवासाचामाम्लापपि कृत्वा पर्षसु पौपधपतं खीफार्यमेव, मापः सर्पसायपण्यापारवर्जनेन याफलस्वात्, यत:-"सामाइअपोसइसठिभस्स जीवस्स जाइ जो कालो । सो सफलो पोदपो सेसो संसारफलहेज ॥ १॥" पर्षस्वं च द्वितीयापञ्चम्पादेरपि, यता-"मीआ पंचमिमष्ठमि एगारसि एउहसी पण तिहीमो । एआउ सुतिहीमो गोजमगणहारिणा मणिआ॥१॥ भीमा दुबिहे घम्मे पथमि नाणे म अहमी कम्मे । एगारसि भगाणं पउइसी पठापुषाणं ॥२॥" भगवदचोऽप्पेवं श्रूयते-"भय । प पीअपमुदासु पसु तिहीसु पिहिमं धम्माणुट्ठाण किंफल होइ ?, गोअमा! बहुफल होइ, जम्हा एमासु तिदीस पापण जीवो परमपाउभं सममिणा तम्हा सपोषिहाणाइ धम्माणद्वाणं कायम जमा सुहाउभं समषिणा"ति, पञ्चम्पाय पर्यव महानिशीथेप्युक्तं-"संते बलपिरिपपुरिसकारपरबमे अकृमिवासी नाणपंचमीपरोसपणाचाउम्मासिएस पवस्थामण्हे न करिजा पशित्त"मिति, निशीपचूर्णावपि-"पुधिमाप पंगमीए दसमीण एवमादिसु पसु पनोसबेमान भपयेस"सि, एकोनर्षिशपनाशकात्याविष्षप्यनेकप्रन्पेषु पश्चमी मणिताऽस्ति, नन्वेष सति त्रिपर्वी चतुप्पी पापी पट्पी चा तपाशीलादिनारामनीया, उम्पते स्यशरापपेक्ष सा रे गा पा तामाराधपतां न कमिगोपा, ननु चाउसहमविपण्णिमासिणीस परिपुण्ण पोसह अणुपालेमाणा' इत्युक्त स्त्रवादी आनकरर्णके, तत्पाझ्या -चतुर्वक्ष्यष्ठम्यो प्रतीते सरिष्ठासू- महाकस्पाणकसम्बन्धितया पुण्यतिपित्वेन प्रपातासु पौर्णमासीबु तिमधु चतुर्मासकसम्बन्धिनीप्पिस्या, मगपतीहतो तु उहिष्टा-अमावास्या इत्युक्त ततोऽष्ठम्पादिपर्यस्खेष पोपपा कार्पोन शेषवियसेविति, मैप, नाप मेकान्सा, सुपाहादिमिर्वशभिामापका पर्वान्यदिनेऽपि पौपघस्प कृतस्यात्, तदुक्त पिपाकश्रुताङ्गद्वितीय तस्क- पेमपमाप्पपने-"तए णं से सुपादुकुमारे अन्नया फयाइ चाउद्दसमुरिपुणिमासिणीसु जाप पोसइसालाए पोसहिए अहमभत्तिए पोसह परिजागरमाणे पिहर"सि,एष चाष्ठमकरणाधिनत्रय संलमपोपयग्रहणात्पर्यान्य- दिनेऽपि पोपपोग्नुमत एय, किच-पदि पर्यान्यदिने पोपधफरणमपिपिरेप स्यात् तवाऽभयकुमारश्रीविजयनृपादी- नांसप्तस्फार्पोत्पसो विनम्रयसप्तकाविपोपपोपपासैः कथ नामेष्टसिद्धिर्यभूय?, अयिधिफरणे हि प्रत्युतापाय एष समाम्येस पधाऽफाले खाध्यापफरणे, न पतेपामिष्टसिद्धिभयन सन्दिग्धमिति पाम्यं, ज्ञाताधर्मकपापसुदेयहि डिप्रमुस्यागमे साक्षानुकरवात् ,अपि च-"सपेस कालपधेसूपसस्थो जिणमए तहा (यो) जोगी। अहमियतहसीसु निपमेण इपिन पोसहिमो॥१॥"इस्याचाषश्यकपर्यादौ पर्वसु नियमेन पोपघाभिधानात् शेषविषसेपु अनियमेन पोपधग्रहणमापासि न तु सनिषेधः, न प फापि आगमे तप्तिपेषः श्रूयते, ननु “पोपघोपवासातिथिसंविभागौ तु प्रतिनियतविषसानाठेयौ न प्रतिविषसाचरणीयो" इतिश्रीहरिभद्रसूरितापश्पत्तिापकमज्ञामित्त्यावी साक्षायुक्त एप समिपेघ इति चेत् अहो अन्यकाराभिमायज्ञता भवता, नहीव वचन पर्षान्यदिनेषु पोपपनि- पेषपर, किन्तु पर्यसु पोपपकरणनियमपर, यथा आपइपफमृत्यादी आपञ्चमप्रतिमाधिकारे 'दियेष प्रमचारी न तुरानो' इति घचन वियसे प्रध्मचर्पनिपमा न तु रात्री ग्रनिषेधार्थ, अन्यथा पत्रमप्रतिमाराधकाढेन रामायग्रहमचारिणैव माध्यमिति पापोपवेश एष दत्तः स्पात्, राधौ ब्रह्मपालने प्रतिमाऽतिचारध प्रसज्येत, फि प-एसपनपलाद यदि प्रप्तिनियतविषसेप्येष पोपधः फार्प इति नियमयिप्यते तदाऽतिपिसंविभागेऽपि तथानियममसरा, तुरुपयोगक्षेमस्वात्, तथा प पोपयोपपासपारणं विनातिपिसंविभागोऽपि न कार्य एष अपिधिप्रसन, प्तमारपन्पिदिनेष्वपि पोपपाहणे न कमिवविधिः, किन्तु सावर्जनाविना विशेषलाम एवेति प्रतिपसम्यम् । एततफलमेषमुक्तम्-"कंचणमणिसोषाण धमसहस्सूसिम सुवनातल । जो कारिज जिण हर तमोवि तषसजमो महिओ ॥१॥" एकस्मिन् मार्समात्रे "पाणपई कोरीओ" इति गायया प्रागुक्त सामायि फलामसिंशन्मुहर्तमानेहोरात्रपोपपे शिनुणो पावरहत्या स्यात्, स पाय-"सयासरि सत्तसया ७७७ सतहतरिसहस ७७ लक्ष ७७ कोरीमो ७७ । सगषीस कोरीसया २७ मव भागा सत्त ७ पलिभस्स ॥१॥" भक्तो पथा-२७७७७७७७७७७। पतायस्पल्पायुर्वन्ध एकस्मिन् पोषधे, सूक्ष्मवृत्त्या स्वधिकतरोऽपि, प्रमा दारपोपघाग्रहणेऽहोरावस्थापि तप्सयापारैः पापमपत्वसम्मषे नरके पतापत्पस्पायुर्वन्धादिफल पक्तम्प, पक्रिषासुदेषादीनां तत्तदेवदशीकारापैहिकमपि पोपधफल प्रतीतमेस्टकोनत्रिंशगापार्षः ॥ २९ ॥ पोषघारा घनषिरापनपोरिभ्यपुत्रपज्ञातं यथा- लक्ष्मीनिवासनगरे नगरेम्वाऽनुरुतिकृत्कनकदुगें । सार्पकनिरर्थकाम्यः क्षितिपतिरपराजितः प्रथितः॥१॥ मान्यस्तस्य च राहा माझा प्रशाफर पुरः श्रेष्ठी । प्रज्ञावती सतीषु प्रथमा प्रथिता मियतमाऽस्य ।। २॥ तन- यास्तयोर्पघु सप्त पर निर्गुणा गुणा इव से । वरपरणरेणुफणवद्धनहानिकृतश्च सरकृताम् ॥ ३॥ यत "अजारजा स्वररजस्सया समासैनीरजा। दीपमञ्चकयोइणया, लक्ष्मी हन्ति पुराकृताम् ॥४॥" औवरिका रशय निशा न्यक्षमक्षणेऽप्पनिशम् । सर्वन प निःशुका काम सतां गुणाहणे ॥५॥ दुःखरबुर्मग दुर्मतिदुर्गतिदुर्दशतुराशयारण्यः । ते सस नारका इव मिथोऽनुफलमफलहायिपप्त ॥६॥ युग्मम् ॥ ते खेदितस्य तस्यानिष्टतमः छिनोटमः शशिषत् । तनुजोअनि जनिताकसिकप्रकाशो निशीयेऽपि ॥७॥ यापजन कजनन्यादयो विपीवन्ति घिमयन्ते प । तापदुवाच वधस्वीपोधेरपि जातमात्रोऽसौ ॥ ८॥ खेदः प्रमदपदे व कोऽय ननु तात ! तन्यतामतनुः । ममन्मादिमदः आग नहि सुप्तरतानि सुलभानि ॥९॥ शुस्वेति पिता ध्यासी मूतः प्रेतोज्ययाऽयमयप्तीर्णः । ननु सनुर्येनार्य जल्पति जल्पाकषवनस्पम् ॥१०॥ पुत्रस्वेऽप्यस्य जनुमहोऽस्तु का साम्मत कप्तम यतः । उद्वेजितोऽस्म्पमित्रैरिव पुत्रैः स च निर्गमितम् ॥ ११ ॥ इति तर्फ पर पितरं शिशुरुमे सात ! मा म पाकिछाः । भाग्यैः कैश्चिद् भवतः कुलेऽमि कस्पगुरयत्तीर्णः ।। १२ ।। नग राहिरुपाने देवकुलद्वारि सस्यर गत्वा । दशकोटिघननिधानं गृहाण निगृहाण च धनार्सिम् ॥ १३॥ मम्म न्ममहावीन्यपि महसमान्येय वितनु कृल्यानि । तेन घनेनान्यान्यप्यगण्यपुष्पान्यपि वितन्पाः ॥ १४॥ इसि सगिराऽतिविस्मितमुदितः श्रेष्ठी तदैव सस्स्थानम् । गस्वाऽस्वानयवासर्यावसानिषिर्निरगात् ॥ १५॥ तं साइश तदानीमेप समानीताल निजसन । मूर्त सुकृतमिवासी धनधर्मासो हि फभिरयेत् १ ॥ १६ ॥ जन्ममह सुम इत्तममकृत कृतज्ञः सुतस्य तख स । देषकमार: स्फुटमयमिति देवकुमार नाम पुन' ॥१७॥ आजन्म तोऽपि पहषाक पडुपीर्विपुरेऽपि धीरघोरेपा । लोकोत्तररूपादिकगुणैः सम स क्रमावघे ॥ १८॥ सर्वप्रापि शुनानामिष पिशुनानामवासितः कमित् । अथ कथमपि निषिलाम पुवाभिवषे घरापिपतेः ॥ १९॥ मुग्ध कुवनरेशादेशादागतोऽथ पामि भटान । पुहा पाषत् मेष्ठि प्रमुखाः प्रचकम्पिरे प्रोपैः ॥ २०॥ तावदमा पिष्ट शिशुर्मों ! मो। मा भेष्ट कष्टादोहम् । मयि रसकेऽन्न रमापतिरपि नोपद्रवे वक्षः ॥ २१ ॥ धनगमना- रेकामपि कामपि मा फा: धालमाभयत । यो ननु घनस्य दाता स एष संरक्षिताऽपि लछ॥ २२ ॥ जस्पने पाला पालमफास्थितः स्पितम दाग । गत्वा गेहद्वारे सहस्रयोघीय योघवरम् ।। २६ ॥ इतमागता असुरा इष सुदुर्घरा घरापिपनराा, पावष प्रविशन्ति तस्याषासान्तस्तापत्तेनाईमारपेनापि पालेन म्यालेनेव विकरालेन तथा इशिता इतायीस्कव्यपेटामिभटामिर्यथा पमन्ति स्म मुलेन रकष्ठीरिसंनिपातम्पपिता इष रुपिर प्रमन्ति म प पक्रमिता इव निरन्तर पतन्ति म मयपूर्णिता इष सोणिपीठे भवन्ति म छिता सच सर्वे, ततस्तव्यतिकरमाकर्ण्य जायते म महीयान महीपतेः कोपा, क्रियते स च तेन सङ्कामसामग्याटोपा अत्रान्तरे मभिवरेण नरेश्वरः परमासप्रज्ञापनया विज्ञापयामहे-दे! सतां निवारिता केयमपिमध्यकारिता कोप निष्फलारम्भ संरम्मा ? ननु पत्र जातमात्रपालोऽप्येव प्रगल्भते तत्र किमाम सामर्यमबकाश लमते स्वामिन् । असंभाम्यमवकम्यमिदं महागहनपद किभित्, ततः संरम्मं परित्यज्य प्रतीक्ष्यपादाः प्रतीक्षप्य क्षणमे पायद गस्या गपेपयामि सम्यक स्वरूप सविवेक, यत -"अपरिफ्खिा फयकल सिद्धपि न सजणा पससंति । सुपरिपिखरं पुणो थिहरिमपि न जणेइ षयणिज ॥१॥" ततो राशाग्नुशाप्तः समायाता प्रेष्ठिसौर्घ सपीसम्पा, नएमटांम सथापतितान् प्रेक्ष्य विशिष्य विपण्णः शशकुलतया अधिष्ठिपियामियालाराविपूर्व सौषमम्पमप्यास्प शिशुपाचे निषण्णा, आलापितवाव समणपालापेन पालनकान्तर्मणिफन्दुकोहालक तं पासकम्-अपि ! कोऽय फमारेन्द्र ! नरेन्द्र । नरेपु दुर्निरोधस्तष कोषः कोऽयं केशरीन्द्रस्येय तपापिन्स्यशक्ते गोमायुमाग्रेप्यतेपु विक्रमः, यता-"सिंहकरोति षिक्रममलिकुलशहारभूषिते करिण।न पुनर्नसमुम्वविलिलि ? समतलकहरसिते भकसे ॥१॥" तता प्रसप सप एव विमुञ्चैतान रानिव वराकान्, प्रणामान्ता हि महता छुपा, पतेष जायते म सपा पमत्कारः, युज्यतेऽथ सर्यथाऽपि कोपापहार।, इत्यूचियांसं सचिष किषि। दिहस्य प्रशस्पगिरा शिशुराह-महामते । न अस्माकमेतेष्वेप विशेषत सरम्मा किन्तु मन्सुविधायिनं वसु घातायिनं प्रति, वय हि तवागमनमार्गमेष विलोकयन्तः मा, फिमिति समितिनिर्मितादतिः मापतिरपापि पिरयति फम्माचा नियार्यते भवताऽप्यमुष्मात्सशामकौतुकात् ? यादि २ तृप्त नृपतेरुपान्त स्वरय २ च तदमि मतस्यकृते अत इसमेफोक्तियमस्फूतः कृती कृतवान् वफान्तरचारिणी मनोहारिणी वाणी-महानुभाष । प्रान्तोऽयं भूफान्तो पायद्वित्तमपि सतीचित्तमिय सुदुर्मह मिघक्षते, सम्मति च ज्ञातस्त्ररूपा लिम्भरूपा अपि मन्त्रमपन्तो मषन्तो भूपतिनाऽपीत्यनुराधा एप खग्रया इय ययमिति, शायोऽप्युवाच-सचिवेन्द्र । सुमापित भषता, नवरं नरनायकः किधिषमस्कृतिवर्शन विना न मां पातुमन्ता, पदयापि भवानिव नागमदस्मद्वे- इमाम्माफमनुनयाय, यदि पलोमात्रान्तेन भूफान्तेनास्माभिरपि सामिपस्कृत तदा किभिवयमपि प्रतिषि कीर्पामा, यता-"पावाहतं यदुस्थाय, मूर्दानमधिरोहति । खस्थादेवापमानेऽपि, देहिनस्तर रजः ॥ १॥ विप वोऽभिमवन्यविक्रम, रायल्यापपेतमायतिः । नियता समुता निरायतेरगरीयान् न पदं मपभियः ॥०॥" तबहो महोत्साह ! गस्था निपेदय नरेन्द्राय सपदि मादितमिदं यत्पृथिवीपतेः प्रधुमनोरप पृथुकोऽयं स्वामिवमाविशति-राजन् ! राज्यमेव समग्र स्वामई याचे महाऽपराषयन्त नान्यथा सर्वया मुझे, सरस्वयं पुमा मया साई युदा माइतमेव देहि मप राज्य पपा स्यात्तथापि सुखासिकासुर्ख प्राज्प शति कुमारप्रति पादित मधिपतिना सटिति गरवा निवेदित नरेन्द्रस्य अनुमतं व तेनाप्यनन्यगतिकतया निस्तुपधीससधिया प पपोषित, यत:-"स किंसवा साघु न शास्ति योऽधिपं ?, हिसान या सशृणुते स फिप्रमुः। समाग्नुको यिह पर्वते रति, नपेष्वमात्येपु ष सर्वसम्पदः ॥१॥" तप्त ससधिवः माघषस्तदेव देवतमिव त स्तन न्षय वयं ससम्भ्रममभ्यागस्य सत्यप्रतिपत्तिः पतितामिव स्वीकुर्वनुपाषषाचमुर-अहो कुमारराज! राज्यमिद मदीय स्ववायत्तमेव यथारधि सम्मस्येष स्त्रीरुप्प, कुरुष्य परं मवादीनामुपरि तोप, स्फुटीकुरुष्ण च सख- रूप विहितमिमपातपोपम् इति मुपति विकसितमाशयः स उत्तानशयः प्रत्युत्तरपति म मितस्मेरास्या शेशय -क्षितिपते ! सूतं २ नः सम्प्रति राज्पेन, को दिनाम शिशुमात्रः सम्ममात्रराज्यचिन्तामारे पारावारे श्य पविशति , तस्मयातु सम्प्रति मपाभिमपद आवधातु ष स्वाहदि मुद, उत्तिष्ठन्तु द्रुतमेपैते मया विद्रावितषि- पत्तपस्तष पत्तयः, भवन्तु भयवादीनामपि कियदिनान्याधिपस्यादिसम्बसम्पत्सया, अवसरे पुनर्ययोपित चिन्त पिप्पामः, अस्मस्वरूप च परिक्षास्यसि स्वय स्वरूपसमपादेव केपलिमुखात्, एष पालषाक्यसमकालमुत्थितः पुनर्नयजीवितस्तै सनरैः सह सहर्षविस्मयोत्कर्षमुर्षीशा सापासमध्यमभ्यासामास, अथ घ तत्रैव नगरे नगरे- शमान्यस्य धन्पापलभस्य धन्पमहेभ्यस्य सप्तभ्यः पुनीभ्योऽनन्तरमजनिष्ट गरिष्ठमनोरथैरेकः पुत्रा, यापता च तत्पिता प्रमुदितारमा तमन्मोत्सषमतुच्छ फिशित्कारयति तापतैप दुर्दैवहतः स सुतः पित्रादीन् प्रत्यया- दीस-रेरे नियिरमरिमानः! फोऽय मन मजन्मा मुधैव ष प्रमदविधिर्निरुपमाना, अह हि चिरसश्चितमष द्विराममेरफसेस्कन्दनिकन्दनार्य घराह श्वापतीर्णोऽसि पश्यत २ सम्भस्येप मस्कृतमिति तयुक्तिसमकालमेव विकरालस्सनहान्तः प्रजग्याल महाज्वलन , प्रज्वलित च तहहपहुसार उस्पिसलीभूत च यापत्पित्राविमि स्साषरोनैव शाषेनोत्थाय मानिकेणेष तोयनाटया सटिस्येव वहिर्षिघ्यापयामाहे मरूपयामाहे चातिविमित- भीतान् पिप्रादीन मप्ति-द दो महेश इव सृष्ठिसंहारक्षमोऽह अत इव विश्वेऽपि निस्समोड् तस्मान्मति मोद विहाय मनुरुमेष कुरुम्य, मनन्ममहनाम्नेषतायान् कोपः कोपफल च किश्चिन्मया दर्शयामाहे, यशारधिः- "अप प्यफोपस्य निहन्तुरापदा, भवन्ति वक्ष्याः स्वयमेव देछिन । अमर्पशून्येन जनस्य जन्तुना, न जातका न न पिद्विपा धरः ॥ १॥” तन्मा मन्निमित्तमतो महामोहरर्पभक्तिप्रशसावि किमपि कार्ट, यदि स्वरुप मपि करिष्यध्ये तवा तत्काल फलमपि छप्स्यवे, केवलं दास्यादिस्तन्यपानादिना मनिर्वाहमामेष कुस्त मापता भीषामि, न स्वषिक, माप मत्तो मत्तोदाप्तादिय मैप्ट, मीपणव माज्ञातिकमे एव मम नरदेवस्येव न खन्यथेति, ततसमस्कृता पित्रावपस्तथैष तमनुवर्तन्ते मात्रादयोऽपि नाधिक लेह शंयन्ते, मन्पदा प्राति शिमकी वपुत्र नवनयोलापैः मीरयन्ती रष्ट्वा तन्मात्राधिकलेहोलासमवृत्त्या रमसत्या यापता सापकाले फीरमा स पासका सांकपालीसहशाली क्रियते म तापता स राक्षस एस रौद्रतामुन्मुश्यन्नमुद्रकोपसमुद्रः प्रसन्म स्व विमोऽय पश्यत रे ! मवाझालोपफसमित्यादि विहुवनिर्ययो निजनिफेतनात, पापत जनकार्जा सास्यन्तमयैर्मुश सानुपापैरनुनया तमनुगम्यते म तापत श्य तिरोमतः स कापि ततः किमिष्मत्यादि तमित्यादिधादिपु पिनादिषु क्षणान्तरे घोरान्धकारमसरे मशिन्ति म सरेश्मान्ता सलदा उदायुपानेलो- क्यकुशका इष केपिण्टाकाः, विलुण्टयन्ति म च समपा वर्णमण्यादिसार, पहिनिर्यानतेषु च यापजनका- पः शून्यावया इतस्ततो भवनान्तमति गतस्थितप्रेक्षा प्रेक्षन्ते तापसमभक पालनकगर्मगत इसन्स, क्षम यन्ति म ततस्त मानलयः सकला अपि प्रसादयन्ति स च सावर तत्तायोमिरुपितेरभिरुषितम त म्पति- कर चित्रकर समाकप क्षमाधनो भन्यमेछिनमाहाय्य पर्पदन्तस्तस्मतोवन्तममाक्षीत, सोप्पाचल्यो यथा- स्थितमेप त, ततः कौतुकात् कुमार तत्राकारयात्रकार नरेश्वरश्रेष्ठः मेछिना, प्रेक्ष्यपि अगर गला उपाय- शखरूप प्ररूपयाकार कुमाराय, कमारोऽपि किं मामाकारयतीति सप्ताटतटारोपितप्रकटिः लयमुत्तालचल- नमनसितविफटफटि प्रफटितविश्वविमय समयमुशिपधाजगाम न तु प्रणनाम, तथाऽपि क्षमापतिरक्षाम सपटुमानवचन मे कुमारेन्द्र ! फचिस्वशालिनो यूय इत्यादि याषयावीत् तावत्प्पुकोऽप्यवादीदैत्यरूपानुवादी- रे नरेश ! मामिन्द्रसया पडु मानयसि न मानासि मदिफम श्रेष्ठिराहयत् त्वद्वहमपि भस्मीकरिष्याम्यकमामि रयुक्तिसमफमेय समुत्थितः कुतोऽपि घूमकेतुम मेघने २ हहा! भ्रान्तोऽह २ प्रसीव २ इत्यादिनपोक्त्योप शान्ता सदेय सत्मोपामिना सार्द, ततः प्रेतफुमारः फोऽप्यप नतु प्रेष्ठिकुमार इत्यादि घिमुपन्ति म भय भाजः सामामिका, ममुदितमातिप्तमा तवचसा सशिशु , उदितांश्च मुपादिसमुदितजनताः मति-दहो। अह मेतफमार एष नाम्ना पानाऽपि मम च महामुनेरिष निन्दयैवानन्दः न तु सस्ययाऽपि स्तुत्येति, सतोऽति विस्मया सभृत्क्षमाभूमापे-रेरे फुमारापशव । फिमदः सदस्यादिममवमिवर त्रिजगणयार ते चरित ?, सोऽप्युपाव वेध ! फेयल्पेप देयफुमारम्यरूपयत् मेतकुमारस्वरूपमपि प्रापयिष्पति किं नाम मम पार्चे पुण्या १, न दि स्वगुणोत्कीर्सन महास्मानः स्वय ऊर्यन्ति, यत:-"न स्वय ग्यापितगुणो, गुणवानिति कथ्यते । स्वय सपाहता नां हि, गात्राणां नितिः फुतः ॥१" इतथ पर्दापयांपभ्य भूविमु केवल्यागमनयिशपनेन सयोऽप्युपान पालफा, सतोऽतिमुदितात्मा मारमणः प्रज्ञाकरधन्यादिष्यवहारिगणश्च विधिना गवा नवा शुस्वा च तदुप- दिष्ट सुकृत्वम्पर्प पर्यन्वयुक्त युक्तिपिस्केपलिन कुमारवयवृत्त, सोऽप्पभिवधे-थसुधेश्वर ! प्राकृतकर्मणा न किम प्पसम्भान्य, यस:-"यन्मनोरधशतैरगोयरो, यत्स्पृशन्ति न गिरः फवेरपि । समवृत्तिरपि यत्र दुर्लभा, हेलयैव पिवपाति तद्विपिः ॥" सफर्ण! आकर्णपतयो प्रारममं यया समपैति मषवादीनां दुस्तमप्तमासशयममय, सपाहि-इस्तिनापुरषास्तव्यावाईतस्पविरासुतौ ।सुमतिः कुमतिम दौ, नामप्तः परिणामतः॥१॥ तो पाणिज्या दिपैयापारममावाप्रान्सचेतसो । न किधिवक्रता सम्पग, पम पावसुतापपि ॥२॥ धर्मकृत्ये सपि फिन्तु, सुमतेः मते पुनः । अरोचकित्यमेपासीज्यरार्सस्पेष सर्पिपि ॥३॥ स्पविरा मप्पमावेन, धर्माराधननिष्णधी। निर्जिनार्यादि कुमरो, महावाचर्षिनी पुनः ।। ४॥ वृद्धस्वविधिषेवग्यादिना ग्रहाति पोपपम् । पखग्रेसरीम्प, भूयः स्त्रीभिः सम प सा ॥ ५॥ वार्तानिद्रादिना फिधिमिरापयति स प सा। पिफ प्रमावमस्तस्यापि फालप्पस्य कारणम् ॥६॥ युग्मम् । अमुष्पाः पोपधादी पानुमति सुमति कृती। दत्ते चिसे मुव घसे, संनिघ से प सर्षया ॥ ७ ॥ भोत्साहनशः मोस्साहपत्युङ्कस्तां च तविधौ । लाघादिना सुपुत्राणामियं रीतिः पितृन् प्रति ॥८॥ कुमतिस्थाह हे माता !, पार्द के दुशकेन फिम् ।। पीपमेन समर्थत्वे, निमितवे घ सोईति ॥२॥ अहो ! महदित मातुर्षास्सस्यं पुग्यो । खपाणिना पर्वदिने, न वायवनापपि ॥१०॥ मुघा क्षुषा प मियतेऽन्पान मिमारयिष्पत्यपि । स्यपस्था च स्वकवेश्मापि, तिष्ठत्यन्यत्र कुप्रचित् ॥ ११॥ किमनेन ततः फायझेशेन ? स्वगृहस्थिता । फरु चिन्सां सुतादीनां, स्थविरत्वे स्थितिसौ ॥ १२ ॥ महत्वमीहते जन्तुर्जरखे पी विशिप्प तु । सेत्युपैः स्वमहत्येच्या, पौपधादौ शया ॥ १३ ॥ तप्ता सा सुमती प्रीति, परेप्रीति स्व धाए दरम् । मीयते ऐष्टि घेठस्य, सापके पापके न का ॥ १२॥ म्पनतर्यभरकमान्मृत्वा, सा पोपपपिराध
नात् । इहोयाने व्रतस्यातिधारे हीनसुपर्वता ॥ १५ ॥ जज्ञे प्रज्ञाकरेभ्यस्य, सुप्तस्तु सुमतिर्मत । धन्यस्यान्यम
निर्मापभायफरवेऽप्पदः फलम् ॥ १६ ॥ प्राक प्रीतिप्रतिपन्धेन, प्रज्ञाकरसप्तस्तयोः । ष्यन्तयाँ जात एवोच,
प्रतिष्ठामधिष्ठितः ॥ १७॥ निधि सैपार्पिपत्पिने, तस्य जन्ममहादि । अधीकरत्तयाप्युटुममस्कारमवीवशत्
॥ १८ ॥ यिसम्पयितुमत्यन्त, प्राविपयिशेपत । धन्यात्मजोऽप्पण्यष्ठायि, न्यष्ठापि च तया पनम् ॥ १९ ॥
सिष्टया च तपा निन्ये, स शिशुस्तादशी दशाम् । विद्विपा खलु विद्वेष्या, सर्वथाऽपि कवर्थ्यते ॥२०॥ तारक
स्वरूपं भो भूप !, फिनिस्मादर्शि तेऽपि च । चित्रकृद्धर्मसानिध्यासानियोस्पमहो। फलम् ॥ २१॥ एष वावधा
वर्षाणि, वर्शयिप्यत्यसो पूयोः । प्रीत्यप्रीतिफल विष्यतोपरोपौ हि नास्पको ॥ २२ ॥ इण्याकर्ण्य गुस्तीर्णमु
| स्कर्ण क्षोणिपादयः । सर्वे पम्युः सद्धर्मसामिप्यैकाप्रबुदयः ॥ २३ ॥ प्रजाफरेभ्यधन्याभ्या, पिजप्तोऽयान्तरे
गुमः । आवयोः प्रारभव चिनविपाफ मूहि सोऽप्यषः ॥ २४॥ प्राग्यान्घषो धर्मदासधर्मवप्तौ पराईतौ । जातो
शाही पधूपाक्पावर्षा घफतुः कलिम् ॥ २५ ॥ यता-"आक्षीरधारैफमुजामागमैकनियासिनाम् । नमोऽर्थेभ्या
पपपत्वं ये, भ्रातूणामपि कुर्यते ॥ २३ ॥” फयविच विभक्तार्थों, जातो तो सर्वथा प्रथम् । फलहे सति नियोंहो,
महता नान्यथा ॥ २७ ॥ मिधस्तपाऽपि तो गुप्तपित्तप्राणशहिनौ । द्वेप तस्यजतुर्नान्तरविभासे शमः
फुतः । ॥ २८ ॥ आगस्याये मियागर्ने, समियोऽन्यो महामहम् । दृष्ट्वा द्रिष्ट सुतेषास्याऽसौ भूपाविति
एण्यको ॥ २९ ॥ क्रमाघ्रातः सुतस्तस्य, महीयांस्तन्महोऽप्यमूत् । स स्वपनास्सप्तगर्मेन्वेष दुष्कर्म दुर्मतिः॥३०॥
गर्मेटमेऽतिनिष्टः स, बन्यो कोपि फलक्षणः । पुत्रोऽप्यस्तु यथाऽस्प स्ख, नश्येदाताहतान्दवत् ॥३१॥ लघो भार्यासप्तगर्मेष्वेषं प्रदोऽपि सप्रियः बप्पी निर्लक्षणा भस्प, सुताः सन्तु सहानिदाः ।। ३३ ।। सुजाता एष जाताम, गुमस्तस्य मुघा तु सः। तीन कर्मार्जयामास, घिग टेप शुम(वि)द्विपम्॥३॥ गर्नेऽष्टमे सविस्यात्, प्राग दुर्म्यानेज्नुतापमृत् । सलक्षणगुणोत्कृष्टा, पुत्रोऽस्यासिस्वस्यचिन्तयत् ॥ ३४ ॥ शान्ती क्रमासकान्तौ तौ, भारपर्मादिवं गतौ । युती जाती युवां तारक, प्रापपुः फलमन्त्र च ॥ ३५॥ परस्य चिन्मते पाटक, तारक स्वयमवाप्यते । शुमेप्मुरशमं तत्का, खमेऽप्यन्पस्य चिन्तयेत् ॥ ३३ ॥ दुखाकर मस्सर तद्विदाप सहिता पिनः । निजगतपूज्यताहेतु, मैत्राचं सूत्रयन्वहो। ।। ३७ ।। मैश्याविखरूप वैषमुक्त तुर्पपोग्शके-"परहित चिन्ता मैत्री परदुःखविनाशिनी तथा फरणा । परमुखातुष्ट्रिमदिता परवोपोपेक्षणमुपेक्षा ॥ ३८॥" मुस्वेति सर्वेऽन्येषां दुमिन्सनस्पापि वर्जने । मोथताः स्वपद प्रापुर्वामा कोऽपि गुरोगिरः ॥ ३९ ॥ तावपि कुमारी तपा १ क्रमावईमानी खेतकृष्णपक्षाषिव निर्मसानिर्मठो सदसोपवेषावस्थाऽयस्पानोत्सवानुत्सवाविरतौ पित्रादीनां दसहर्षविषावमको जाती लिशिनद्वादशवपों, इतम स देवताश्चतारेण देवकुमारेण मापते म पृथ्वीपति प्राक प्रतिभुत राज्यं दत्त प बिसेन तेनापि स्वाभीष्ठायेष तवैव तत्तम स्वकन्पामदानपूर्व समी होत्सष, को नाम भेपस्कामा प्रतिश्रुतदेवतदातव्ये विमर्शविलम्पादि कुर्यात् !, तता-"खणं जाणादि परिए" ति पचनात् तत्भणमेषात्तभामण्पा मीमानपराजितनामा श्माकामुका क्रमान्मुक्तिकामुकतामासादपामास, देषकमारस्य य त राज्योरम्पर निरीक्ष्य प्रेतकुमारपिताऽपि वपुत्रस्य पाणिग्रहणाधासम्परार्थ पावस्कुद्धम्म सम फिनिद्विपारमात्रमासूत्रयति तापवनभिप्रेतेन साक्षात्मेतेन तेन प्राइमूलस्तम्भमेव ग्रहीस्वातथा फथनिस्पि प्रादिनिपासनार्थमुत्थित पपा सर्वैरपि जीवनाश नश्यते म, तदा च तेन शुन्य तन्हाई काशगृहमिव समग्रमपि फुटयिस्वा पातित ज्यालित ष लाक्षागृहयत् तथा यथा वर्णद्रघ्यायपि निशेिष भरमापशेपीयभूष, दुसहो हि देयतकोघा, पयं द्वादशपर्णा प्राग्भयतनपजीवयोः साम्राउपप्रधानसर्वस्वप्रणाशावधि स्वतोपरोपफलं निस्तुल दर्शपिस्खा सकृष्णमानिनी सा न्यन्सरी स्थ पदमासदत्, ततोऽन्धिवेलाजलषिममुक्ता सरित्मपाइ इष स धन्यतनगद। स्वस्वरूपापस्थामास्थिता, पित्रादिभ्यः सकलमपि स्वस्वरूप परिज्ञापातिदु:स्थितः पित्रोरप्यस्य दौस्थ्पथ्यपामयाहेतु: केतुरिप भवति स सर्पपामनिष्ठप्तमा परमास्त्रस्पनिम, कुतो या माग्भये धर्मविप्रकृतां फिश्चिदेयवशात् मफलमासापपि अपामाप्ति स्वस्पापि ?, धर्मविन श्रेयसामपि विसभावात् , अहह ! प्राध सतुष्फर्मसन्धफपुत्रसद्या दौर्गस्यादिषु ग्वस्सनिस्व जनकादीनामपि, यद्वा कपोतपोताप्यासितशास्त्रायाः शुप्फत्वे र्फि नाम नम्प, वेषकमारनपोऽपि तसन्तरीविप्रमुक्कस्तरणिरिषाम्रपटलीविममुक्तः सहजनिजतेज साऽपि विगुप्तेतमाम्, अन्येस्तत्पुरोधानान्तः समवस्त केवलिन विज्ञाय विज्ञानणीः क्षोणीन्सुर्देयकुमार सपरिषार: मेतकुमारसस्पिनाविमिः सह त पन्दितु ययौ, तवा च तदारामस्थापिनी सा रूपन्तयेपि साक्षा भूप नतिपूर्ण ज्ञानिनोऽमे निषिष्ठा, ज्ञानिनाऽप्युपदिष्टम्-अहो ! अर्थकामैककृतापेक्षाः प्रेक्षाचक्षुपः! क्षणमपि मा भूषन् मपनतः सामीप्टसापकषर्मनिरपेक्षा, यत:-"बुमिना किं तु जरा नट्ठा रोगा य किंगपं मरणं । पार्म प नरपदारं जेण जणो पम्मनिरविषसो ॥१॥ मा सुबह जग्गिये पलाइभवमि कीस पीसमह ।। तिमि मणा अणुसग्गा रोगो अ जरा य म अ ॥२॥" तमापतिधर्माशकस्से भावपमें सम्यग्यतितम्य, विशिष्य प तत्परमसारमते पौपधनते तस्मानियानुमोदनादी च, यता-"कर्चः स्वय कारयितुः परेण, तुष्ठेन पिसेन तपाऽनुमन्तुः । साहाय्यक म शुमाशुभेपु, तुस्य फल तत्वविदो पदन्ति ॥१॥" स्पष्ट र सदै- पफमारमेतकुमारपोः पोपधादिसामिप्यासाभिष्यफल निस्तुल, एष धर्मदेवानया प्रतिमुद्धामाकृतधर्मसानिय वात्साप्तारामदः मादभर्मप्रतिपत्तावादशनाती प्रतिपयते स देवकुमारः मापा, तारकसपुत्रप्रसादेन मुस्षेपि सर्षार्थसिदमन्याः प्रज्ञाकरापम पर्वस सर्वदा प्रतिपूर्णपीपषारापन न्यक्षकर्मक्षयसापन, धन्य भेष्ठी तु समेठिनीकस्सारकपुत्रप्रवत्तामुदाविधाविम्सगर्भवैराग्यासदैव परिणज्य क्रमात्माज्यशिषसाम्राज्य भागमत, अन्पेऽपि यथाशक्ति धर्म तस्सानियादीपप्रययन्ते म,म्पन्तर्यपि प्राप्तसम्पफ्सम्यक्त्वा सम्यग्रता सामिष्यनिपिसाषघानाऽभक्त, भन्यतनूजस्तु तारखाखवग्योऽपि बहु विदापोऽपि माग पर्मान्तरापकरणात सम्परधर्मे विशिष्य च पौषपग्रहणादौ सर्वथैवनोत्सेरे, प्रारभवसम्बन्माइन्धवादिमिर्मशमुत्साहितोऽपि प्रत्युतोष्ट्र इव प्रासाबणे विमेपमावषे पौषधे भानुकुलोत्पन्नोऽपि, अहह ! जीवस्य तारकसमप्रसामध्यामपि धर्मष्मापर्व, कपा वर्षास बसन्तेऽपि वा करीरे पत्रोनमः , तयुक्तम्-"पत्ते पसंतमासे रिदि पार्वति सयलपणराईज न करीरे पर्स ता र्फि छोसो घसतस्स ! ॥१॥" ततः क्षिस्यधिपादिभ्यः प्रसप पोपधादिषिघापनमीसा स दुर्मिनीतस्तस्याम तनगरमपि सर्वमेयोमिः सह, एवं धर्मशर्मपहिर्मुखः सर्वतोमुखदौर्गस्यमान्यपरामयादि महादुखः स क्रमान्मृतस्तिर्यग्नरकादिपतुमवेषु प्रान्सम, अइह दुःसहाकोऽपि धर्मविनकरगिरी निष्फलाना मपि विपाका, अथ देषकुमारनरेन्द्रः सुरेन्द्र श्योन्या विहितावतारः पर्वपयर्षागविने पर्वघोपणापूर्ष सर्वसाम सामास्यायैः सम पोपधाराधनाविना कृतेफातपत्राईतधर्मविस्तारबिर राज्य धकार, कदाचिदम्पमित्रीणः स परितीरमणः स्वयम्भूरमण श्योरेल प्राप्तवान् शउदेशसीमानं, ततः शान्पोऽपि सर्वामिसारेण निस्ससार सङ्घामार्थ समुसा, इतमागतमष्ठमीपर्व तदिने च युदारम्म निवार्य मण्यादिमिश निवार्यमाणोऽपि मही पतिरमहीन्महीयः पापौपध पौपध, सत्स्यरूप शात्या एलान्वेपिणा दूपिणा नदीनेनेष चतुरवलेन बेलाकूल- मिय थेलाजलेन सर्वतः परिवेष्ट्यते स्म तत्सैन्य, तप्तः समस्ता अपि विहस्ताशया अनन्यगतिकास्तस्सैनिफा दूतमागय मणस्य च सस्यवस्पनरूपणपूर्व राज्ञो विज्ञपयामासुर-देव ! युद्धाप संनमतां यद्वा तदादेशो वीयर्ता आः किमिदमप्रस्ताये पुण्यकृयाचरणं रणनिवारण च सर्वेपामपि कवर्थनाकारण !, नहि कफरकोपे शर्फराऽप्या दरणीया भवति, पयमत्यन्तविषादिभिः सचिवादिमिरपि शुभाशुभोक्तिमिर्मुशमुक्कोऽप्यसो नैवेपदापि स्पी पघ विरापपामास मनसाऽपि, प्रत्युत्त रहतया कथयामास सचिवादीन्-मो मो मुग्पमुद्धया! को नाम विदग्धः सन् ऐत्तिफमात्रकृते पारनिफफुसीद सीवन्तम कुर्यात्, मा म मन्निमितं कमिस्लेशलेशमपि खीफुर्यात् खर- क्षार्थ यथापि युष्मामिवैरिमिटनावावपि न खूण मनागपि मध्ये, न चास्य एसकृतोऽपि योदयाकरणं मन- साइप्पनुमस्ये, सम्पति यतिरिौकोन करें सवेरेऽपि मोह किं पुन खजने परिजने भने पा, पता- प्राणान्तेऽपि न मरम्प, गुरुसाक्षित व्रतम् । प्रतमहोऽसिवासाय, माणा जन्मनि २॥१॥" एवं राज्ञो निस्सको गिर मुस्था किंफुल्यमग यावत्सर्वेऽप्पमुषस्तापहारिपूरबर्निवार रिपल तस्सैन्यान्तः सर्वतोऽपि प्रविष्ट महाक्रोधाषिष्ठ, प्रमष्टाम सटिति दिशोविश निर्मायका इव सजातात्पन्तदेन्या, राजा तु खजीरिसेऽपि निरपेक्षस्वयानुमेक्षालग्धफलस्सपैव धर्मसंस्तारकस्पस्तस्यो, पापप पिपिम्पस्तगटाम गोष्ठश्या इष दृष्य पराधिप विप्रकमवायुधावपापिरे तापत्तवर्ममाहात्म्पसनिहिताहितया शासनदेयतपा सविस्वम्भ स्तम्म्य से मते तथा यथा सोनम्यपाप्रपामिर्षअघरसम्पुटनिपीनमानसलमानुषववत्युवरापक्रन्दु-अहो ! महो।हापिसात्कालिका अपुण्यपापविपाका, तत माः किमिदमाकमिकमेतेपो जातमित्युल्लसवसाधारणकपण- रसमसरा स नरेनरस्वरेषताकृतं सभाम्य तां प्रख्याइ-पर्मसामिप्यामागते हे देखते ! मा मलिमित्समेतांस्तप- लिना स्वल्पमपि पिम्पपा, मा मामेष पर्मे सांनिध्यमपि पमप, मितेन सांनिम्पेन पेन परः परितप्यतेति, ततः पापभीरूषसूक्ष्मेक्षिकाचमस्कृतया देवतया देवकुमारनवेषस्य यावजीवसेवकतामतिपावनपूर्व मुक्तास्ते तस्प पशे पषः, मिलिताय तस्फालमेर विस्मितमुदिततराः सर्षे पचरा, तारराषमैकाम्पतुष्टया तया व मावापि ती सम्पापिविषापहारकं सर्वभूताविदोपनिषारकं शमपन्यजखाग्रियापदाविष्टस्तम्मनप्रभूत्व- नेकाअकारक विम्यरममेक पोपपपणानन्तर, एषमाजन्मनिर्या हितनिकलपोपवामिमहा पुण्यप्रभावा- वपमसिधवर्तिमाशउनिग्रहः प्राप्सविपरनम्वरः स खनगरमागस्य तेन निासममहिमा मणिनाऽनेकप्रकारान म्यपरोपकारानकरोत, इति भवरोगसदीपपपोपभपिपिनाऽवनीपवो पधुनात् । निजकर्मरजा प्रपलममलनेनेव निषितमपि ॥१॥ स्तेनं स्तेनजनन्यां श्यामरजन्यां कदाचिदिभ्यगरे । खात्र दत्त्या फोऽन्याववे धन विनिमये । नेप ।।२।। निर्गस्य ततो पान्स मार्गे भूगपूतवद् कुतगति प्तम् । पाष्टे व्यापा इष नपयोषा अपापिषत ॥३॥ सोप्यम्पस्तदुततरगतिः प्रणश्पन पिनिर्गतो नगरात् । पहिरुधाननिक प्रविष्टांधौररीतिरियम् ॥४॥" वस्युमिपा तपान्तः प्रसृमरतिमिरे प्रवेष्टुमसमः । रिपुभिः पुरमिष परितोऽप्पपेष्टि तप्तः प्रभूतसरे। ॥५॥ दस्युमस्पस्तन तु शममिय साक्षादवेक्ष्य मुनिमेकम् । अरणादमय शरणागतस्य मे देहि देहिहितम् ॥ ३ ॥ ऋपिराम्पपदि दीक्षा कक्षीकरुपे तवैप तय न भयम् । न खन्यथा कपपिद्विना न पेराग्ममभप हि॥७॥ तफम्-"मोगे रोगमप सुखे क्षयभय विसे च भूमप, माने म्लानिमप गुणे सलमय वेहे कृतान्ताभयम् । शोर्य शमय जपे रिपुमय पशे कयोपिनय, सर्प नाम भय भवेदिवमहो। वैराग्यमेवामयम् ॥८॥" मुस्वेति सदासोचा गुससोपा शासनाधिदेवतया । वत्तपत्तिषेप एष भामाजीव ! जीवगतिः ॥ ९॥ प्रासस प्रन जित से प्रेक्ष्यारक्षका नपापात्पन् । सोऽपि सुधीरतिविमितचित्सस्त नन्तुमागलयान ।। १० । नस्सा पसाधि सयान् यिभो ! भपाने सास्विकप्रपरः । अपि दुनयेन येन प्रापि वाक निमगवर्यस्खम् ॥ ११॥ एष पौरजने रप्यन्यन्तधमत्कृतः कृती स यतिः । प्रणता प्रणुतमोबदस्योरप्पहह सुकृतफलम् ॥१२॥ अवशोऽग्दिनप दहप्पनिना पर्वघोषणापूर्वम् । पोपरशाले पोपधमाधाद्विभिना कदाचितष ॥ १३ ॥ कायोत्सर्ग कृतवान् प्रत पान सपानमेष निशि यावत् । स्मृतपास्तापतस्करमनिमुघेतं मरति ॥ १४ ॥ भाषितषांम ततोऽसौ लाप्यतापायुजामपि स एम या परितापिसपोरचौर। सनावदे पीक्षाम् ॥ १५ ॥ महमहह ! मन्दभाग्यः सम्परममखरूपमपि जानन् । घिदशापलचूलामिष ममक्षतां न ममे पर्सम् ॥ १६ ॥ पिग मां कातरमातुरम नसं सांसारिकेषु सौम्यपु । सम्पग्घारापनविमुस्व सहयालुममृतसुखम् ॥ १७ ॥ भवजलषियानपान पात्र परसंविदा दुरितदात्रम् ।। चारित्र चिन्तामणिमिव कपमासामि रहा सन् ! ॥१८॥ सैवं शुमभावनया पावनया पातिकर्ममसहरणात् । केवसमलमत पोपपफलममुतमुक किमित् ।। १९ ।। समिहितावहितमरैः कृतमहिमा स प्रवत्तपतिसिता दीक्षितपित्रा सह सिदः प्रतियोग्य पोपजनान् ॥ २०॥ सामिप्यासा- लिम्पपोः पौषपादौ, तन्मालिन्ये तसूरारामने च । इस्प मुस्वा कित्रितुः फलं मोस्तस्सामिप्पारामनादौ पतप्पम् ॥ २१॥ ॥ इति पोरपनते देवमारप्रेडमारकमा ॥
उसमेकादश मतमपातिषिसंघिमागास्य द्वादश शिक्षाप्रत तुर्य, तत्र तिथिपदिलौकिकन्यवहारपरिव- जको भोजनकालोपस्यायी अतिथिरुम्पते, स प भावफस्य साघुर, उक्का-"तिथिपर्षोत्सवाः सर्वे, स्यका पेन महात्मना । अतिथि त विजानीयापमभ्यागतं पितुः॥१॥" तस्यातिः सङ्गता-आघाकर्मादिद्विघाखा रिशोपविरहितो विशिष्टो भागः-पभात्कर्मादिदोपपरिहारायांशवानरूपोऽतिषिसंषिमागा, भयमर्य:-न्याया जिंतानां प्रासुकैपणीयानां फल्पनीयानां पानपानयनादीनां देशकालभदासस्कारक्रमपूर्वक परया मस्या भारमानुग्रहयुद्धपा वानमतिथिसंघिमागा, तत्र शास्पादिनिष्पत्तिमाग वेशः १ मुभिक्षदुर्मिक्षाविः कालः २ पिशुद्धचिशपरिणामा अदा ३ अभ्युत्थानासनदानपन्दनानुषजनाविः सस्कारः ४ यथासम्भव पाकस्य पेया विपरिपाट्या मवान क्रमः ५ तत्पूर्वक देशकालापौचिस्येनेस्यर्थः, यवाह-"पहसतगिलाणेसं मागमगाहीस तए य फयसोए । उत्सरपारणगमि अ दिन सुपहष्फल हो ॥१॥" आवश्यक पूर्णिपनाशकायुक्त इह पाप पिधि:-आपकेण पोपघपारणके नियमास्साघुभ्यो वस्या भोक्तव्य, कप !, यदा मोजनकालो भवति सदा- | स्मनो विभूपां कृत्वा प्रतिभय गस्वा सानिमनयते-मिक्षा गृहीतेति, साधूनां च सत्र का सामाचारी !, उच्यते, सवैका पटलकमन्यो मुखानन्तकमपरो भाजन प्रत्यक्षते माऽन्तरायदोपाः स्थापनावोपा वाऽभूषमिति, स प यदि प्रथमायां पौरुष्यां निमन्त्रयते अस्ति च नमस्कारसहितप्रत्याख्यानी तप्तस्सहमते, अप नास्त्यसो तवा न गुणते यप्तस्तद्वोरष्य भवति, यदि पुनर्घनं लगेसदा गमते संस्थाप्यते च, यो वोदूघाटपौरुण्या पार- यति पारणकवानन्यो पाती तदीयते, पचात्तेन भावफेण सम सहाटको मजति, एकोन युज्यते प्रेपपिह, साधु पुरता मापफस्तु मार्गतो गति, ततोऽसौ गई नीस्या तावासनेनोपनिमप्रयते, यदि निरिक्षते तवा मम्यं अप न निविशते तपापि विनया प्रयुक्तो भवति, ततोऽसौ मकं पान व स्वयमेव सदाति माजन या भारयसि स्थित पच वाले याषदीयते, माघ अपि पधारकर्मपरिशरणार्थ सावशेष रहीत, ततो पन्धिस्या विस जयति अनुगाति भकतिचिस्पानि सतः वयं सके, यप साधुभ्यो न इत्त सापकेण न भोक्तव्यं, यदि पुनस्तन्न ग्रामादौ सापवो न भवन्ति तदा भोजनबेलापा मारावलोकन करोति, विशुद्धमावेन च चिन्तयति यदि सामोऽभविस्तदा निस्तारितोऽहममविष्यमिति, पप पोपपपारणके विधिः, अन्पदा तु साघुम्पो दावा मते मुस्खा वा ददाति, एवं पसम्पापारणादायपि यमाई शेय, पदाइ धर्मदासगणि:-"परम जाण वारुण अप्पणा पणमिण पारे । असई म सुविहिमाण मुंजेइ अ कयविसालोओ ॥ १ ॥ सारण कप्प मिल ज नवि दिन कर्हिषि किंपि ताई। धीरा जतकारी सुसावगात न मुजाति ॥ २॥षसहीसपणासण भत्तपाणमेसजवत्वपसाई । जइविन पनत्तपणो पोवाउवि पोषय वेद ॥ ३॥" अन्यत्राप्युक्तम-"अन्यः प्रथम नियेप सकल सस्साघुवर्गाय च, प्राप्ताय मषिमागतः शुधिषिया दवा पपाशाक्तित। देशापातस- भर्मचारिभिरल साई फाले सय, मुशीतेति सुभोजन ग्रहबा पुण्य मिनर्भाषितम् ॥१॥" पतरतारापना पैव प्रयह मायकेण 'फामुपण एसणिण' स्यादिना गुरूणां निमप्रण क्रियते ॥ अत्रातिचारानिन्धितुमार- -- सचित्ते निक्खियणे पिहिणे वषएस मच्छरे चेष । कालाइफमदाणे चउत्थे सिक्खावए निंदे ॥३०॥ 'सपिरो' इति देयस्यानपानादेरदानबुद्ध्यानाभोगसहसाफारादिना पा सचित्ते-मृदादो निक्षेपण प्रथमोऽ- तियारः १, पप सचित्तेन पिपान स्थगन सचित्तपिधान २, स्वफीयस्याप्पदानवुझ्यादिना परकीपस्वाभिघान परफीयस्यापि था वानपुळ्या स्वकीयस्वाभिधान परव्यपदेशा, यद्वा विद्यमानमपि किधिस्तु याषितोऽमुफ स्वमस्ति तत्र गत्या मार्गपस पमित्यभिघरो अयज्ञया था परेण वापपति मृतस्य जीवतो वा परस्य पुण्य भूपादिति परोदेशेन दवातीति वा परम्पपदेशः ३, मत्सर!-कोपो पपा मार्गितः सन् फुप्पति, सदापि या मार्गिस न ददाति, या परोक्षतिवैमनस्य मस्सरः, यदुर्फ इमेऽनेकार्थसम्रदे-"मस्सरः परसम्पत्य क्षमा प्रति कुधी"ति, सता केनचिभिर्द्धनेनापि छान इस दृष्ट्वा किमेतमावयह हीन इति मात्सर्या हान चतुर्थम् ४, उपितभिक्षापेलामतिकम्य सम्प्रत्येते न लास्पन्तीति घिया साधूनां निमन्त्रणे फालाति फमस्तन वान फालातिकमवान, कोयच तेन दानेन ?, यता-"काले दिण्णस्स पहेणयस्स अग्धो न सीरए काउ । तस्सेय अधफपणामिअस्स गिण्इसया नस्थि ॥१॥" 'पहेणयस्सत्ति लम्मनकस्येत्यर्थः, 'अथकपणामि भस्स'सि अनयसरदत्तस्य, पपु ष मया निमन्त्रणाविना दीयमानमस्ति नपर साधय एय न गुमन्तीति पहि पेरपा प्रतसापेक्षवापानान्तरायनुष्कर्मणा च मायाकरणादतिचारता, यदुक्त-"सइ फासुगंमि दाणे दाणफल तह प बुम अग्छ । बमराइयत्तं पत्तपि अघिनए तस्प ॥१॥ वार्ड नपरि न सका दाणविधायस्स कम्मुणो सदए । दाणतरायमेमं रमो मारिसमाणं॥१॥" तत्वत्पा तु मा एप, यात -"वाणतराय दोसा न देह दिखतयं च पारेर । दिने वा परितप्पा किविणत्ता सो भये भगो॥१॥" अतिक्रमादिना चाति पारता मावनीया ॥ एते च पे प्रतिव्रत पत्र पातिधारा सकास्ते उपलक्षणमतिचारान्तराणां न स्पेतावन्स एप्स्यपपारण, पदाहु:-"पंचपचातिधारा उ, सुत्समी जे पदसिमा । ते नायपारणहाए, किंतु ते उषलपवणं ॥ १॥" तेन स्मृत्यन्तनादयोऽनुका अप्यतिधारा यपासम्मव सर्वमतेषु शेया, 'चठस्थे स्यादि घ्याम्पा पूर्ववत्, एतद्वतफलं विम्यमोगसमृदिसामाज्यप्तीकृत्पदादि मीशालिममूलदेवाचान्याईदादीनामिव सर्व प्रसिद, पैपरीस्ये तु वास्यदौर्गस्यायपीति प्रिंशगापार्थः ॥ ३० ॥ मत्र प्रते मित्रवयसविमानमेवम्- जम्मदीपामिपे दीपे, प्राग्विदेहविमूपणम् । विजयः स्वर्षिजयश्रीपुष्कला पुष्कलावती ॥१॥ तस्यां शस्या शित द्वेषा, विशासस्वान्वित विमा । पुमर्पम्मतुर्दाऽऽस्ते, जयस्थलपुरं पुरम् ॥ २॥ पप्रदेवस्तष पनासम्म पभसमस्थितिः । ममन्महेम्पमित्रं तु, न परसप्रभाक ॥३॥ देवकी देवकीवास्प, देवकीर्तितसद्गुणा । भजनीमिरमनीजनी सार्वजमीनहत् ॥ ४॥ जोर्जितनयः स्फीतविनयस्तमपोज्नपो भाग्यफपाम सान्व पनामपारी गुणाकरः ॥ ५॥ पित्रोमनोरपी सार्द, पमानः कमेण मा । कालावानिव जमाइ, लीलया निस्वान्महेशास्प , मत्सा शर इषोपका ॥ १७ ॥ महत्त्व महर्ता सहादमहानायचामुयात् । रजोऽपि प्रजनन सकसा कसाः॥६॥ सपा समागुणेनेष, विषेकेनेव पेभवम् । लापण्पलक्ष्म्पय षपुरावरणेव भोजनम् ॥७॥ सुत मस्येय मन्येष, स्तषः शत्येष शान्तता । अद्धयेव च धर्मः सोऽसबके पोयनमिया ॥८॥ युग्मम् ॥ पस्य म्प निरूप्यासिस्मररूपं सुरानाः । नरागमनात्वमीहन्ते, तद्भवेऽन्पमवेऽपि च ॥९॥ औवार्यमस्य पातुर्पशुपैरप्युच्यता कियत् ! परिक्षिस्येय गीर्वाणतर्षाचा ववसीप्सितम् ॥ १०॥ शारदागुरुशुक्राणां, वर्षे चातुर्पधुर्यधीः । स एष धर्यता प्राज्ञैरन्यो वा वयतां कचित् ॥ ११ ॥ पास्पा दापि प्रवद्रव्य, सर्वेभ्योपि घषेप्सितम् । सोमलोकप्रिपा मोची, क न वातावपत् प्रिपा ॥ १२॥ इतम-सौष वेषपनस्प, मित्र पात्रं गुणप्रियाम् । जो धनसपः भेष्ठी, दोपेन्धनधनञ्जयः ॥ १३ ॥ विश्वेऽप्पयासविजया, जया जामाऽस्प सगुणा । तयोग्णपर मनाय महु सस्थतः ॥१४ ॥ स निर्माग्योऽपि भाग्याव्यमन्या पुण्यपरामुखः सुखी पिनो प्रसादेन, प्रपेदे यौयन क्रमात् ॥ १५॥ गुणाकरस्प निस्सुम्पा, पाल्यापप्यमुना समम् । गुरो रद्वारफेणेष, मैन्यम्त् माग्भपोरवा ॥१६॥ गुणाकरस्प मित्रत्वान्मान्यः सोऽपि जनेज्मनि । वाह तीर्थप्रधिषीसङ्गत न किम् ॥ १८॥ तौ तुल्यवपसौ तुल्पकारी तुस्पचारिणी । गुणैस्स्वतुल्यौ धतुस्तुला इसपकोटयोः ॥ १९ ॥ मृवान्यदा भ्रमन्ती तो, पुरान्तः खैरधारतः । प्राप्ती फचिन्मठेमोठा, सूक्ते सूक्ते पुरिमे ।। २० ।। जनकार्जिता विभूतिर्मगिनीति सुनीतिवेदिभिः सद्भिः। सत्पात्र एव योन्या न तु भोग्या , योषनाभिमुसः ॥ २१ ॥ स्तन्य मन्मनवधन पापलमपहेतु स्पमत्रपताम् । शिशुरेपार्हति पांशुक्रीयां मुक्ति पपितुलक्ष्म्याः ॥ २२॥ तमिशम्प निज मित्र, प्रणाति म गुणाफरः । न नौ युक्तः पितुर्लक्ष्म्या मोगा स्वल्पोज- प्यतः परम् ॥ २३ ॥ पत:-"सपिम मुहरो सो धेष पण्मिो सो वित्तविण्णाणो । जो निअनुभवरजिम सीए उपाप कित्ति" ॥ २४ ॥ तवर्जयावस्ता कापि, यापस्तदर्जनाय च । ननुपायेन केन ब्राफ, सा स्पेष्टा कोटिशोपते। ॥ २५॥ आप! नो पूर्यते मास्यकमलासिस्ते मम । कौतुक वानमोगादे , लानादेरिष दन्सिनः ॥ २३ ॥ मित्रोक्तिमिति मुखा, समानी खममीपया । जगी गुणधरः श्रीणां, प्राप्तो घिन्सा पयस्य! का?॥२७॥ लीलयाऽप्यपिप्पाषो, लक्ष्मीर्वाणिग्यनैपुणात् । पणिग्वराणां पाणिज्यपैदग्धी कामधुर वषम् ।। २८॥ प्रवीणता पणिग्यासु, स्यकत्रम उपक्रमः । न निषेधम कुत्रापि, या प्रतिमुवः श्रियः ॥ २९ ॥ तयुक्तम्-"लक्ष्मीर्षसति पाणिज्पे, किश्चिदस्ति च कर्पणे । मस्ति नास्ति च सेपाया, मिक्षायां न कदापन ॥३०॥” निशम्पेत्य समीपस्यो, मुलक्षणविषक्षणः । कोऽप्याचचलेऽपिक्षेपपूर्व तवर्षसंहते ॥ ३१॥रे वणिम् जात! मा कार्गिमेषमसर्वगी। परोपजीवीप परमसत्यवासि यमुखी ॥ ३२ ॥ लीला निर्लक्षणस्यापि, तपा मित्रसमिधेः । शिलाऽपि तप्रकाधारान किं तरति पारिणि ? ॥३॥ न प्रेक्षे लक्षण सारग, निर्लक्षण! तवारके। खरपामपि श्रियं येन, मोक्यसे समजार्जिताम् ॥३४॥ अप तु ते सुधाग्यरक्षणः पूर्णलक्षणः । लीलामात्रा जिंता भोका, विभूति पनामुता ॥ ३५ ॥ तस्वयाऽस्य मृगाइस्थ, मृगेणेषानुगामिमा । भेयस्कामेन न कापि, जातु स्याम्पः सुसमिधिः ॥ ३३ ॥ पता-"गुणिन' समीपवर्ती पूज्यो लोके हि गुणविहीनोऽपि । विमले क्षणप्रसप्तावसनमामोति फाणाक्षि ॥ ३७॥" श्रुत्वा सामुद्रिकस्येत्य, गिरं गुणघरस्तदा । अन्तनोपि मौनेन, स्थितपान लोकललया ।। ३८ ॥ अचिन्तयच पित्तान्तरेतस्याशु पयोऽन्यथा । फरिष्ये दर्शयिष्ये घ, सर्वेषां सशुभोवयम् ॥ ३९ ॥ एय गर्योबुरेणाप, साई गुणघरेण सः । गुणाफरः समुत्सस्थी, तन्मठावशठाशयः ॥४०॥ कीरमाक्रीपमासम, इष्ट्वा धर्ममिमानिनम् । धर्मदेवगुरु इष्टा, प्रष्टयान्नतिपूर्वकम् ॥ ४१ ॥ प्रभो! प्रसीदादिश मे, सपा स्पेष्ठश्रियोर्जना । केनोपायेन जायेतेस्पयो पाषद्गुरुर्षदेत् ॥ ४२ ॥ तापमुच्यतयौ स्सुफ्पधारी गुणधरोऽभ्यपात् । हु मया म्यषसायाविरुपापः प्राकवोदितः ॥ ४३ ॥ गुणाफरोऽगुणान्मित्र, मयाऽपि शायते सवः । प्रमोय तु विशेपार्य, विशेपा हि साधयः ॥ ४४ ॥ पाच वाचयमेन्द्रोऽपि, मोघे भो। स्पिरचेतसौ । शृणुत परिम या तत्त्वं, तस्वयाचो हि सापयः ॥४५॥ तवम्-धर्मो धनादेर्पमि पारप प्यो, पीजं फलस्पेष हि भुस्यहेतुः । उपक्रमायाः सहकारिणोऽम्मासेफादियचे व्यभिचारिणोऽपि ॥४३ ॥ इपन्ते सुधियोऽपि हि महोपमा अप्पमुदारियाः । अधियोऽप्यलसा अपि च श्रीपतया भीषि लासेन ॥ ४७ ॥ उत्तम-"समाखतुरूप विपमासु तुल्य, सतीष्यसबाप्पसतीपु सच । फल क्रिय यथ पनि मिस, तदेहिनां सोऽस्ति तु फोऽपि धर्मः ॥४८॥ तवम एव यलो विधीयता धीयतां च हदि सैव । या सर्या अपि दत्ते पिसेप्सितसम्पदः सपदि ॥४९॥ यता-"धर्माद्धन धनत एष समस्तकामा, कामेभ्य एव सकले !
द्रियणं सुन्न च । कार्यापिना हि खलु कारणमेषणीय, पो विषेय इति तस्वविवो वदन्ति ॥५०॥ स प दानादिस्वत्र दान पतुर्षिधम् । समयज्ञानधर्मोपष्टम्मेतरपिमेदतः ॥५१॥ मृत्योर्मातस्य यत् साणं, माणिनः प्रीणन परम् । स्मृत तवमय वान, प्रधान सर्वदानतः ॥ १२॥ सुशानपाठन स्थानपुस्तकाचर्पणा दिना । साहाय्यानमपि ष, शानदानमदाहतम् ॥ ५३॥ साघोर भादस्य वा यक्ष, धर्मनिर्धाहतुकम् । पर्मोपष्ठम्मदान तनवानापनेकपा ।। ५४ ॥ पात्राईवादिव पानवानमप्युध्यते पुषैः । श्रेष वानमिदं मोक्ष फल भोगानुपतिकम् ॥ ५५ ॥ तुर्प दान दयाकीयोचिस्यादिमिरनेकपा । तत्रापि प दया दान, धर्माणामिति ।। गीयते ॥५६॥ कीयौचित्यत्रपाप्रेमभीतिदानादिकानि तु शेपाणि कीयोचिस्याविमाप्तिमात्रफलानि हि ॥ ५७ ॥ ययेतेप्मपि दानेपु, पोपटम्मधीः कधित् । संभवेस्कर्हिषिस्काघिगवेदाङ्गताऽपि तत् ॥५४॥ शीलमप्राणस्यागा, सर्वतो देशतोऽपि था। देशात्सदारसन्तोषोन्पनीस्यागम तद्विधा ॥५९॥ पाच पोग- तर पोदेस्युक्त प्रावशषा तपः । दुस्सामसापक तीमकर्मणामपि घातकम् ॥ १०॥ मनित्याशरणतादिमे- विशमेवमृत् । जीवित सर्वधर्माणां, भावना भवनाशकृत् ॥ ३१ ॥ आराधयमतुर्धाऽमु, धर्म सम्पपत्वपूर्ण कम् । प्रामोत्यामोमसौम्पर्दी, सुधीस्तत्र यतेत तत् ॥ १९॥ विशिष्य पात्रदानादी, पतनीयं पनापिना । नादत्त लभ्यते कापि, नानुप्तमपि ल्यते ॥ १३ ॥ धनखामेऽपि सन्तोषपोषादेव सुसंपणाम् । न त विना तु तबकिशकयोरपि कर्दिचित् ॥ १४ ॥ इत्य देशनया पुद, शरदिर्पणाकरः । सर्मणीमिष सम्परत्वाचा साप मुमुवेतमाम् ॥ ६५ ॥ अभदानस्वसम्पख्तया गुणधरस्य सा । प्रत्यभास्पिसतिकास्यस्येव तिकतया सिता ॥१६॥ एकमेय मुनेफ्यि, तयोः पात्रकपात्रयो । पीयपषिपर्ता प्राप, परिणस्याऽम्दपारिवत् ॥ ७ ॥ उक्त प-“सा साई तपि जल पप्सविसेसेण अंतर गरुमं । अहिमुहि परिमं गरल सिप्पसरे मुत्तिय होइना" मापस्तदादि दानादी, मावर्तत विशेषतः सतां हि शिष्टेराविष्ट, पटपीमायते इदि ॥ १९॥ मतिः प्रस रति स्मास्प, घानादिपु यथा यथा । पुरान्तरे कीर्सिरपि, स्पर्द्धयेव तथा तथा ॥ ७० ॥ परस्तु परयन्मित्रेऽप्युग- पारपरमस्सरः । चिन्तया चिन्तयामास, तुडण्या तुच्छपीरिति ॥७९॥ वित्तक्रीतीय जनता, सममाऽपि गुणा- यहो । गुणान गुणाकरस्पैप, भाग्पसौभाग्यमुरूपकान् ॥७२॥न पुन' कमन प्रान्स्याऽप्यषिकस्यापि मे गुणैः । लोफर प्रयाहपतिता, मापस्तत्त्यपहिर्मुस्वः॥७शासहचारेण चैतस्प, लामाको मम प्रत्युत ? । महत्त्वाहानिहींन हि, प्रातः प्रापः परानगम् ।। ७४ ॥ परानुगामी परषदर्शी, परातमोजी परषिसरसी । परमपावी परपित्तजीवी, सर्पऽप्यमी स्युर्गुणिनोऽपि निन्याः ॥७॥ तदेनमत्र मुफ्वाग्य, गस्या देशान्तरे पराः। भियोजयित्वा खां भाग्यषसां कीसि च दर्शये ॥७६ ॥ एतसिंध सहायाते, तदीयफयाणकैः । लामो भूयान्न भावी मे, समर्थ पहु यस्तु हि ॥७७॥ मां पिनेप च न कापि, गन्ता प्रकृतिकासरः । यष्टेरियान्यो धापारान्ममैष विचरण्ययम् ॥७८॥ विना देशान्तरासिं , नाप्येपोर्जिष्पति धिपः । तन्महत्वं जने भावि, ममैवोधनार्जनात् ॥७९॥ पनानामर्जनेनैव, प्रतिष्ठा प्राप्नुयात् पुमान् । फलाधनार्जनादेव, कलाषानपि पूज्यते ॥ ८॥ यावेति सजी- मूपाशु, मित्रस्थासातमेव सा। भूखा पण्यैरनोराजिं, मनोऽपि च मनोरथैर ॥८१॥ पचाल भीतिषाचालम लपतचलामपि । नियोजयितुमत्युस्का, कापीpहो। सुपपि ॥४२॥ युग्मम् ॥ साय शुस्वा स्वमि अस्य, पालन मेटन सत् एस्वमन्वगावरसं, गौरिव द्वारा गुणाकरः ॥८॥ न विमृश्यमतिप्रेम्णीस्पेका फ्पेष पुरादादिः । स फ्रामप्रतियक्राम, पर्म यावावास्किपत् ॥ तावत्तमोऽर्मित्रदौर्मनस्यमिव स्फुटम् । सदाऽम्पापान्तमप्यन्पमेक सोऽपत्सुकः ॥८५॥ युग्मम् ॥ किपरं गत साः, पान्य! पान्योप्पथा प्रपीत् । इयरकासेनातिदूरं, पाप्तः साधः कप मिले ? ॥८६॥ तस्मादेव वसन, साम्प्रत साम्प्रत तव । असम्मान मवोपे हि, प्रदोपे संमुम्ये प्रजेत् ॥ ८॥ इत्युक्त्वा स पुरं माप, कुमारोपि व्यचिन्तयत् । मा किं मे दुर्वष इय, सादेव न्यवेदि न! ॥an किं मया काप्यप दून:, किंषा म्युदाहितः परः। किं वाऽन्तः धिमप्रेमा, पदा मामप्यसासहि ।। ८९ ॥ किमनत्पैर्विकल्पैा, पुष देशान्तराप्तितः । असी कुशलकोटीरा, कोटीरप्पर्जिता मियः ॥१०॥ कपहार पुनरह, करिष्ये द्रविणार्जनम् । विना नीवी न वाणिज्य, नीवी नैव प फापि मे ॥ ९१ ॥ वयाने पितुर्नीया, भवेमुक्ति पिवृमिपः । न पुकम तथा मे तु, तस्यागेकामचेतसा ॥ ९२ ॥ स्वीकार' परनीष्यास्त, परामवपद परम् । वित्ताय या परचित्तावी पिकत नरापमम् ॥१॥ तारदेव पुमान् वाप्यस्तापदेष गुणामयः । मैव यावत्परमुख, प्रेक्षते खात्मनः कृते ॥ ९४ ॥ अनर्जिवा मियः स्वेष्य, मकृला पात्रसाप ताः। भरवा चान्पदैन्यानि, कप पखां गुणाकरा १॥ ९५ ॥ इतस्तदैव त पात्साम्पायं स्थगद यदि । स्वदेषयोगास्कपमप्यर्जिप्यामि कियटनम् ॥ ९६ ॥ विधिन्स्यैष स्वदेध स, परीक्षितुमनीय॑हत् । पतीष शून्ये तत्रैप, सिप्तांस्तां निशीथिनीम् ॥ ९७ ॥ इतच कमितत्रास्वि, यक्षराट् निकटे पटे । यक्षो मुजिप्योऽमुप्यफा, कुतोऽप्यागासदोस्सकः ॥९८॥ कोऽयं विषो विगुविधापातारीदिति विस्मिसे । स्थिते गुणा फरे गुप्त, स स्व स्थामिनमिस्वयफ ॥ ९९ ।। इतोऽस्ति योजनशतात्परतः श्रीपुर पुरम् । द्विधाऽपि कापि यत्रा मुणपा फोटियजमजेः ॥ १०० ॥ अष्ठौ मुरुपा महेभ्याना, महेभ्याः सन्ति तत्र पर विश्वाधारतयाऽऽस्याप्ता, विग्गजेब्रा इवापरे ॥ १॥ पनाफरो धनपतिर्धनधर्मा धनेश्वर । धनसारो धनगुरुर्घनामो धनसागर' ॥२॥ इति तस्यामिभानाना, प्रधानानां नरेशितुः । मागजातामात्रपुत्राणां, पुश्येकैका क्रमावमूत् ॥ ३ ॥ गुणा पली गुणपसी, मुगुणा गुणमासिनी । गुणमाला गुणलता, गुणीषुणसुन्दरी ॥ ४ ॥ अष्टदिकोणसौभाग्य सारैरिष षिनिर्मिताः । अष्टायपीठाः पित्रोस्ता, माणेभ्योऽप्यधिक पुनः ॥५॥ अष्टदिग्यसिनां यूना, संमो इनलसा इय । पापष्टिकालावयास्ता, क्रमापोवनमासदन् ॥ ६ ॥ सासा समानषयसा, समानमनसां सदा । समानगुणशीलानां, समानरूपसम्पदाम् ॥७॥ पिम्रतीनां परमीशेरैकात्म्यमिव शैशवात । इति प्रतिज्ञा सुल्यैपामुहियोगमिया मियः॥ ८॥ युग्मम् ॥ शीतांशुरिष साराणामेक एष परोऽस्तु नः । विश्वविश्वाश । राध, सोपि कोऽपि हि नापर। ॥ ९॥ गयासा कारापासा, स्वेप्टयोग विना स किम् । । पशिष्टयन । प स्क्ष च, का सुधीभोकुमिति ॥१०॥ ततस्तवनकास्तारग्यरमाप्पै कृताधरा । नैमित्तिकमित्याउन् , को न्यासा भविता परः ॥ ११ ॥ नैमित्तिकोऽपि निमित्तनिपुणः प्रपमाण तान् । मा म चिन्तातुरा भूषन् , भवन्तोऽस्पमपीद मो.१ ॥ १२॥ युम्माकमेकगोत्राणां, गोत्रम्येव भक्तितः । सुष्य शिधापतसं वाग, परं सङ्घमापिष्पति ।। १३ ।। मुखेति ते तमापूजादिभिः वो गोनदेवताम् । तोपयामासुरानन्वं, पोपयामासुरा- स्मनः ॥ १४ ॥ तयापि तुष्टया स्पष्ठमाविष्टमिति तान् मति । विशदेवशनिर्दिष्ठशिष्ठलग्नदिनोपरि ॥१५॥ समसामपि सामग्रीमम्पनीमय भूपसा । कुरुतोपक्रमेणाशु, तद्विषाहोत्सवाय मो! ॥ १५ ॥ युग्मम् ॥ प्रासापां समषेसायां, रेलपापि मया रयात् । परसुरसुखपमी, कतोऽप्पानेष्यते सुतम् ॥१७॥ इति गोत्रसुरी पाक्पहायकस्वधेष ते। तुष्टदेवतयादिष्टे, का सन्वेग्धि विदग्पधीः ॥१वाइवानीच मुदानीता, पितमि मणिमण्डपे । कन्या भष्टापि निर्माप्य, लानम्पादिकक्रियाः ॥ १९॥ सुवासिन्या प्रीतिरसैस्लासिन्पा सम- ततः। गापनस्य सन्ति तत्रोरुस्कल्लोलैरुलमिः ॥ २०॥ प्रत्यासमाऽभवलममेवाऽपि न पुनर्वरः । प्रादुरा- सीत् पुरस्तात, न जाने किं भषिप्यतिः ॥ २१ ॥ विमा परमहो! चित्रमशादः कोऽप्यय नवः । इस्युर्विम पन्ते म, नरास्वध पुरा अपि ॥२२॥ तदेतत्कौतुकालोककृते स्वरपत प्रमो! । प्रममाहातुमेवास्मि, समायातः समुस्मुकः ॥ २३॥ प्राप्यमप भोऊम्पमपूर्व प्राप्प किवन । स्मरेत् प्रसममीष्ट पा, नया स सुजना कपम् । ॥ २४ ॥ निशम्पत्युत्पपाताय, यक्षा ले खमुजिव्ययुक । तत्पुरं प्रति पन्धान, मारस्येव दर्शयन् ॥ २६ ॥ तब पक्षोतमुस्कर्णमाकोणाकर। प्यातबानिमहो! पम्पा, कस्ताता मपिता परः ॥ २६॥ ताशा अपि सन्स्येके, कौतुक पुरुपोतमाः। मादशा मपि फेचिच, धनार्जनेऽप्पल नये ॥२७॥ यदिवोचैम नीचे मासोफनेनाफलेन किम् । । स्वस्खदेवयशादेय, सर्वेषामपि सम्पदः ॥ २८ ॥ किन्तु सस्कौतुक प्रेक्षे, कपचियदि तरः । शपया न मोक्तु भुपानाभेद्रामपि तर्हि किम् ? ॥ २९ ॥ प्रांशुमाप्यफल प्रासु, वामनस्येव मेऽथवा । तत्र गन्तुमशक्तस्य, पृधयैप मनोरयः ॥ ३०॥ यपदा चिन्तितं यद्वा, तत्तदा यस्य सिद्धाति । स भाग्यवान् प्ठयमिति, प्रयदन्ति विदावराः ॥ ३१ ॥ तदप भाग्यषत्ता स्था, परीक्षिप्येऽत्र निमितम् । ममाग्यशासकु- म्भस्य, घपैव कपपछिका ॥ ३२॥ घ्यायवेत्यसो तेषां, गोपदेषतया स्यात् । उदाइमण्डप निन्ये, स्वय कृतिनां फलम् ॥ ३३ ॥ अय घर। स्फुरस्कान्तिविधाऽपि हि गुणाकरः । इस्य पन्विवतुपुष्प, पुष्पवृष्ठिमसृष्ठ सा॥ ३४ ॥प्त तत्र सहसोहीक्ष्य, तदास्योस्पानदेवषत् । फन्पास्तचनकायाय, सर्वे मुमुदिरेतराम् ॥ ३५ ॥ सास्तेन फन्याजनकैर्जनकैरषिणीन्दुना । विषाप्प भूपाविविर्षि, पर्यणाप्यन्त फन्यकार ॥ ३६॥ मनोऽभीष्टवर माप्त्या, तुष्टाः कन्याऽप्ठफस्य ते । महान्तमुद्राहमह, महोत्साहतया ध्यपुः ॥ ३७॥ हिरण्य कोटीमेकैकामेकै कमध गोकुलम् । वार्षिशस्पात्रसम्पन्मेकैक दिव्यनाटकम् ॥ ३८॥ एवं सदेपनिम्शेपम्पारेभाजनादिकम् । जात्यावशप्याविमुखासनमद्रासनादि च ॥ ३९ ॥ सग्रहोपस्करापासदासदास्यादि चोधकः । सेऽष्ठावपि दु स्तस्मै, पाणिमोक्षणपर्वणि ॥ ४०॥ त्रिमिर्विशेषकम् ॥ उदारमनसा दानसीला सामाविकी किल। जामाता व स ताबक्षस्तदान स्वल्पमेष तत् ॥ ४१ ॥ स विमानसमानेपु, रम्यहम्र्येष्यमवत् । अध्यमिर्षिलसस्ताभिरष्ट रूप इषावभौ॥४॥ मेरुः कुलाचलभीमिर्दिग्मिर्मानुरिवाष्ठमिः। अनमहिपीमिरिन्द्रोऽष्ठाभिः सिम सिद्धिमिः। ॥४३॥ अष्टामिमूर्तिमिा शम्मुरिव कान्ताभिरष्टमिः । अवियुक्तोऽनिश नानाक्रीसारसनिमनहत् ॥४४॥ भानूदितास्तमप्येपोऽपिदन् वैपयिक सुखम् । संसारमुखसर्वस्व, कियत् समयमन्धमूत् ॥ ४५ ॥ त्रिमिर्यि शेपकम् ॥ भय तस्यां निशीपिन्या, सूनो समन्यनागमात् । गुणाकरस्प पितरौ, अज्ञाते भृशमातुरी ॥ ४३ ॥ : रात्रौ मातम सर्वत्र, शोपनेऽप्यनवाप्य तम् । पाणिच्युतचिन्तामणिमिवास्मानमशोषप्ताम् ॥ ४७ ॥ अन्पदा प सवार्या तो, लान्तो ज्योतिर्विदापरम् । परन्तु सपुत्रस्य, श्रेया स्थिस्यागमादिकम् ॥४८॥ पृष्यालम प समांश, सम्पग निर्णीय सोऽप्यवक । मुधैव मा स्म सियेषां, मेयस्ती यो यतः सुतः ॥४९॥ लीलार्जि तमहर्दिय, वानमोगेः प्रसिद्धिमाक । महासौख्याम्भिलीनम, पर दूरेऽस्ति स कचित् ॥ ५० ॥ किश प्राच्या मितः सोऽस्ति, भास्यानिव मवोदयी । वर्षेण स्थानविज्ञान, द्विषर्षाचास्य सङ्गमः ॥५१॥ तगिरा मुमुवाते तो, प्राप्तपुत्राविवोषकः । इष्टस्य हि शुमा शूदिरपि तत्सममायते ॥५२॥ ततः प्रतिदिन पित्रादीनां तस्स्थानशोधिनाम् । कपश्चिदतिधकाम, वर्ष वर्षशतापितम् ॥ ५३ ॥ अथैका श्रीपुरपुरान्दी बन्दीकृतद्विषः । राक्षः पर्पवि तत्रागामाकीन्द्रस्येव मारवः॥५४॥ गुणान् गुणाकरस्योपैर्णियामासिवाम सावणिजोऽपि नपस्यो, मटा हि स्वेष्ठसंस्तुताः ॥५५॥ तदाभन्यबादीमुषाशको पक्रोष्ठिका सुजन् । शृगाल लायसे मेऽप्रे, किं सिंहस्येव पाणिजम्। ॥५६॥ महोऽप्पाषष्ठ पयस्मा, देवसेवकवस्सला । सर्वाङ्गीणगुणैरेष, पणिग् पाच पर्यतेन सा ॥ १७ ॥ पानेपमिति सत्पुष्प, शिरस्पारोप्यते न किम् ।। मृगनामिदंगनामिमवापीप्स्येत किन पा। ॥५८॥ भाग्ययान देयतादिष्ठफन्याऽष्टफयर। स हि । लीलया लक्षदायी ष, कल्पद्वरिय जनमः ॥ ५९॥ ततिशम्य गमस्कारमानि सामामिफमने । गुणाकरस्य जनका, स्थितस्तस्यचिन्तयत् ॥ ३०॥ य मे सनया सोऽप, संभयेपद्भषेदतः । मोलासा कोऽपिहदि मे, धाराइतकदम्पपत् ॥११॥प्रोक्तं ज्योतिपिफेणापि, योन्ते सुतस्य ते । स्थान विज्ञास्यते तेनास्मिन संशयोऽस्तु का ॥२॥ एतक तदपि ष्यतया, पूष्णमीति विमृश्य सा। पन्विन्वारफ एवा, व पुत्र निधिकाप तम् ॥ १३ ॥ उत्कण्ठितस्ततः पुत्राहानाय प्रजिघाय सा। अयोफिगर्भसन्दर्भमेशलेम्वकरं नरम् ॥ ६४ ॥ द्रुत गस्वार्पित तेन, लेखमेप गुणाफरः। प्रेम्णा सम समु मुम्प, पापयामास तथपा ॥६५॥ स्वस्तिमयस्थलनगरात् पद्मा प्रणपागुणाकर स्वसुतम् । आदिशति यया । श्रीजिनगुरुप्रसादेन ना कुशलम् ॥ १६ ॥ स्वककशालकिंवदन्ती ज्ञाप्या नः प्रीतये स्वयाऽपि रयात् । अथ कार्पमार्ग । भषप्तोता मुता काऽपि परमर्दिः ॥ ६७ ॥ सुचिरं स्खद्विरदमहादुस्साहर्मिक्षदुःखिताना नः।। तेने सेनेवानी नन्यमृतमातराशसुम्यम् ।। ६८ ॥ किन्तु भववङ्गसामसुखाय निखिलेप्टमोजनाप वयम् । उथै रस्वरामहे तस्वरस्य तस्सिन्युपायविधौ ॥ १९॥ फिच-पितरायुपेक्ष्य वक्षः श्वशुरौकसि तस्थुपः स्थिरतया से। सत्पुनपपया कपमिष भाषीति विचिन्त्यमेतदपि ॥ ७० ॥ इति वाम्यषापनाता प्रेमात्रमना मनाम् भवेद् याय- त्। तावत्तसलेसान्ता पुरता सोम्योक्किमद्राक्षीत् ॥७॥ सा चेयम्-गानेय ! गेयगरिमादिगुणाष्ठकाम! विश्वैफ ।
मुपण! विपण! सौम्यहेतोः । सन्मानतोऽन्यजनताजनिताम जातु, मातु: मरस्पपि पिरास्किट तप्सचाई- म: ॥७२॥ मात्रा मानाधिकप्रेम्णेत्यन्योक्त्या लिखिखेऽमया। सोऽम्युनोव मिमोन्तर्गन्तुमस्यौत्सकापत |७३।। कपशनाप्यनुज्ञाप्य, अशुरामलितस्ततः । परीषारपरीतामिः, कान्तामिः शोमितोऽष्ठमिः ॥७४॥ प्रतिग्राम प्रतिपुरं, चमत्कार मिया सूजन् । स्वस्पैरेप दिन। माप, स राजेव निज पुरम् ॥ ७५ ॥ युग्मम् ॥ प्रवेशितस्य पित्रापे, पुरान्तः प्रवरोत्सधैः । आभूपगोप सर्वेन्या, साघातमवाप्तवान् ॥ ७९ ॥ परीक्षितखभाग्यर्द्धिरित्य स्पेष्टार्थसामता । शिलीधामस्य मिप्रस्थागम सोवैस्वक्षत ॥७॥ देशान्तरे म्पवहरमयो गुणपरः कमात् । पितुर्नीम्या पितुर्भाग्पैराजित् प्रोर्जिताः भियः ॥७८॥ अहो माग्यं मम महत्, सहसैष मियोऽर्जनात् । इस्मन्तब जमर्वोपैस्तुणेऽपेनापिरप्पति ॥७९॥ यता-“एगेवि दीक्षिणा संवरस्स जह पोधि पावग इत्या माह मणियपरमस्या पेवेणवि उत्तणा हुँति ।। ८०॥" तुष्टः स लामतस्तस्मादसन्तुष्ठम लोमता । कन्यामि वार्कोऽन्यदेश, पमुहारी ततोऽप्यगात् ॥ ८ ॥ तत्रापि सेमे लाभ स, म्यांस प्यवसापवित् । वाणिज्यनैपुण प्राया, साधन हि धनार्जने ॥२॥ असर्वगर्वसोत्कर्षापः खकार प्रति । ततः प्रतिनियते, श्रिमापरमरेण सः ॥८॥ सोऽनर्पसापदरी, पासका महाटवीम्। दावानलम प्रणयानलबत् प्राम्बलतराम् ॥४॥त मेखितुमियो- तालकासपदागुपैच सः । सात सततं यदा, तस्य वामानसत्य च ॥८६॥ ततस्तायतस्तूर्ण, हाहाकारपरा यणैः । कवितको साद, जीवनाश ननाघा सा ॥ ८॥ वाकटोक्षापशेष प्राक, तप पश्यत एव तु । पम्प भस्मसात्तम्मात्तपा फोघोदयादिय ।। ८७ ॥ निर्भाग्य एप निद्रव्य, इतीष भृतकैरपि । इतस्ततः स विवस्वैर्वि वस्तैरपि तपजे ॥४८॥ घने पर श्यारण्ये, शून्ये शून्पेन पेतसा । सम्ध्रमी पन्ध्रमीति म, सोऽपि निर्वेसमेदुर ॥ ८ ॥ प्रतप्तसप्तरानेण, चरायः कथनन । विवेश सनिषेशंस, पन्नम्पन्मभिकावतीम् ॥ ९० ॥ तत्र प प्रश्पसौ वैयपोगाटेकेन योगिना । प्रकृया सानुफम्पेन, सकम्पेन तवर्तितः ॥ ९९ ॥ दृष्ट्वा विज्ञातवृत्तेन, तत स्वेन निजालये। नीस्वाऽशनाः पित्रेय, स्यपुनः पोष्यते स्म सा ॥ ९२॥ विषिषौपधिवैदग्धीलम्धिनाऽथ कृपाघिना । भूभृप्तितम्ये नीत्वा त, प्रावश्यका महापधीः ॥ ९३ ॥ एतां भो ! प्रत्यभिज्ञाता, सम्या अहा- पंधीः । मा मुदः सौपघीयन्वेजाइप इष मुग्घधीः ॥ ९४ ॥ रथी कृष्णचतुर्दश्यामद्धरात्रेप मो! यथा । जणेय गुमर्षियां, ग्राइयेऽहमिमा स्वया ॥ ९५ ॥ पोगिनेस्युदिते तेनाप्पभिज्ञानादिना तथा । सा निर्ममे निर्भमेण, स्य पदं वायपेपतुः ।। ९३ ॥ अतिकान्सेप यामिन्या, यामयुग्मे स योगिराट् । विधायास्य शिखाप- न्ध, विमपन्थनियन्धनम् ॥२७॥ अभ्यघान्मम सानिध्यावविष्यातमना मजादीप्यमाना दीपशिखामिव रष्टीपी प साम् ॥१८॥ युग्मम् ॥ सा चोपरिष्टाद्वाप्टयन, प्रस्वा दक्षिणमुष्टिना । वाममुष्ट्यावशल्याग्यश्णेचा सपोम्ज नालयत् ॥ १९ ॥ रतीपपीमुष्टिपन्धस्स्यकान्यप्रतियन्धधी। समाश्रयन् सास्विफरव, पधारकाप्यविठोकयन् ॥ २०० ॥ भयहरानगणयन् , रौद्ररूपस्वरादिकान् । तामत्रानय पोगीय, मानसे प्यानसम्पदम् ॥ १॥ युग्मम् ॥ विष्यातया तया सिदरसेनेव वशे मृशम् । भाषिनी स्वर्णसिदिस्ते, भाग्यसिद्धि रियाशिनी ॥२॥ जातया व तपा पस्स!, पयेषातपो द्रुतम् । विद्रोप्यस्यपमुद्रोऽपि, वारियोपद्रवस्तष ॥ ३॥ इति योगिगिरे भुस्वा, सास्विकी सात्त्विकामणी गवा स रक्तविपिना, तो जग्राह महीपषीम् ॥४॥श्व प्रयत् स्पष्टयुष्ट- विषष्ठिमान् । भूतान् प्रभूतान् प्रेतानप्युपेतान् परितोऽधिकम् ॥५॥ महाहहासकरसान्, रामसानप्यसयताः । शिपादिमियरपान, भैरवानपि भूरिशः ॥ ६॥ परीपहानिष मुनिः, स सर्षानवहेलपन् । क्रमायावतमानो निःसमानोत्साइसाहसः ॥७॥ विवापि विपमा उभ्यभाषाभ्यां मघरावनीम् । दुर्लखां सहयामास, मष स्थितिमिय प्रती ॥८॥पतुर्मि: फसापकम् । जितकाशी ततोऽयासीण्यतो भावतोऽपि सः। समामुवी मुले नेप, यापमगरमार्गवत् ॥ ९॥ सावहुदैवपर्यस्त, इष स्रस्वोऽविगतः । प्रस्तरस्तरसाऽकम्मादेकस्तस्पछतोऽपतत् ॥ १०॥ तमामरम्पटम्बठाकारारात्मसारिणा । संघान्सचेताः सहसा, स पात्पपंलोकपत् ॥ ११॥ तस्म णाप्तम्य रुष्टेप, मुष्टेष्टा महापधी । स्पिरीस्याप्तादशं वस्तु, तारशस करे कपम् ! ॥ १२॥ पिपण्णा सन् स निाशेप, तनवा योगिनो जगी । योगिनाऽप्येष जगदे, जगवेकहितात्मना ॥१३॥ भतुया वत्स ! ते सरत मुफ्फमम निस्समा इन पर प्राकृत पुण्य, तद्विनाते तुनिष्फलम्॥१शायत:-"विकटाभट पर्वताटपीस्वरवादीन् भज भूपतीनपि । अपि साधय ममदेवता, नतु सौदप सुकृतर्विनाऽस्ति ते ॥ १०॥" धनार्जने कवाया ताम- पास्योपास्यता स्वया। सन्तोष एष पेन सात, लोक्येप्पतिशापिता ॥१॥ तेनेस्युकोपि लोमान्धा, सपप्राम पुर्व भृशम् । मितानिनां हि पित्तानि, न निर्विन्दन्ति कईिचित् ॥ १७ ॥ स प्राम्पन् मलपग्राममभिराममुपे पिपान् । प्रेक्षाप्रफे परिमाजा, पिम्राजा धम्मपिनमः ॥१८॥धा शास्वा च तसं, तेनेत्यूचे स सालसम् प्यपनेप्यामि ते दुःख, मा विपीद पसीद प ॥ १९ ॥ मुहीमहीरुहं रक्तक्षीर नीरन्ध्रमादरात् । काप्पन्वेषय पेनाश, दारिश वापयामि ते ॥ २० ॥ महोत्साहेन तेनापि, फाप्यन्धेपयता सता । सोऽप्यापि कस्पटुरिवोपक्र- माफि न वाप्यते । ॥ २१ ॥ ष्यज्ञापि च परिग्राजे, तेन सोऽप्पथ हात् । सिद्धिस्सिखियोगाहि, तेनामा तस्पद पपौ ॥ २२ ॥ ततोऽमिमय त पूर्यसङ्घीतोषधीयुतम् । चास्वारगणैर्विश्वक, परिवाद पर्यवेष्टस ॥ २३ ॥ कपटेफपद्धस्सत्र, ज्यालयामास चानलम् । शिखापन्धमिपात घाजुदाय निजसन्निधौ ॥ २४ ॥ उपेत्य नीपैत त, सता स सपसाली। केशपाशे रस मूर्मि,प्रतवानिष तस्करम् ॥२५॥ कामक्षिप्य पक्षिम, पापारमा त दुतावाने । आहुतीकुरुते यापच्छागं यज्येव निर्गुणः॥२६॥ मा नूनमनाणेस्पुषद्वीपः प्रसघ सा। दुष्कर्मणः स्थमात्मैय, सायत्तमावममुघत्॥२७॥युग्मम् । ततस्तो क्रोधषिपुरी, योघायिव सुर्घरो। प्रक्षेसुमन्तर्दहन, हरोफाते परस्परम् ॥ २८ ॥ दुःसह फसह वीक्ष्य, त तयोः तपोरिष। पूछुरुषकैर्गोपा, भयोझान्ततया रयात् ॥ २९ ॥ शुभाष कुम्भप तप, तनासनमहापुरात् । मृगयामागसा मामृतकुमार स्फारविक्रमः ॥ ३० ॥ तेजा- सारा स सान्यभिधाना संपनुशिरः । द्रुत तत्राययौ धुम्पा, क्षमन्ते क्षत्रियाः कथम् ! ॥३१॥ परिव्राजक । पावास्य, दुराशस्य दुरास्मताम् । शुस्वा गुणधरेणोक्ता, तस्मै शुक्रोध सोऽधिकम् ॥ ३२ ॥ पाहापिन्धनसापके, झटिस्पुत्पाव्य त प सा । दुष्टशिक्षा शिष्टरक्षा, रीतितिषिदा खल ॥३३॥ स चाप्लिवग्पा समशिष्यः सौष पूरुपः। पपया चिन्स्यतेऽन्यमै, तत्तपा खयमाप्यते ॥ ३४॥ तस्मादाकमिकालामाश म्पमुवोऽभवत् । आनन्दः कोऽपि पन्माने, प्रैलोक्यमपि साहटम् ॥ ३५ ॥ अगोप गोपतेः पुत्रस्सप्रेष निधिषाव तम् । यथा तथा फथ तारग, वस्तु पिज्ञा प्रकाशयेत् ॥ ३६॥ किनिस्पष्यवनप्राय, प्रदाय दयया धनम् । पनीपकमिवापन, विससर्जायनीशाम् ॥ ३७॥ शेष रोहनमात्रेण, तापमात्रेण तुष्टिमाछ । स्थानान्ततः सोऽपि गास्तुशामि तामिप्ति प्पपात् ॥ ३८॥ जागर्यपापि मे मारपममहरमहो! महत् । छटितोऽसि भटियमायमाद्विकट सहयात् ।। ३९ ॥ श्यद्वित्तमपि माप, स्वपमेषामुनार्पितम् । तत्काप्यचापि सुमाप, मया नूनं धन बहु ॥४०॥ अता पर निजपुर, गणनयर्जिताऽस्म्यहम् । पमिष्ट धनं देवेऽनुकले कि न सिध्यति ॥४१॥ ध्यायमिति प्रचलिता, स्थपुर मति दुर्मति । एकस्य मप्रसिदस्य, मिलितमान्तराऽभ्वनि ॥ ४२ ॥ गोष्ठी गरिठां तन्वान', सम सेन स मन्दधी मापपानमेकस्प, सनिवेशस्य समिषौ ॥४३॥ भोजनापसरे तत्र, मप्रसिद्धोम्प परत तम् । मो मद्र ! भोज्य तेऽभीट, पद सम्पादयामि किम् ॥ ४४ ॥ प्रभूतान् सुरभीमतान् , कपूरैः सिंह केशरान् । देहि मे देहिकल्पयो, मोदकान् मोवकारकान् ॥ ४५ ॥ तेनेति शिष्टे पठेन, प्यानमापूर्य सोऽपि तान् । तारशानानिनाय द्राक, पूर्व सजीकृतानिष ॥१६॥ अविएस्तो ततस्तो तान, बुमुजाते पपारपि । पपासातिपये दस्सा, भुको रीतिरिप सताम् ॥ १७॥ एव पिकाले सातपूरान् प्रारितान् । रिती पेहि मगे सर्पिशर्करामिमपा सम् ॥ १८ ॥ आलापानि पसापा, पलायाम्पनेकश । वृतीपेखि पुनः १ माता, शालिवालिश्ताविकम् ॥ ४२ ॥ सापदिने च लपनोहासिनी सपनभियम् । तुर्ये प्रान्तर्मण्डकायान् , साय नेफा सुम्पादिका ॥ ५० ॥ चतुर्मि कलापकम् ॥ इति प्रतिदिन प्रेक्ष्य, शक्किं तस्य स विस्मिता । त्रुप महानु भाषोऽयमिठदातेति चिन्तपन ॥५१॥ छन्दानुत्तिप्रणतिलाघाषिप्रामणादिमिः । दुर्विनीतोऽपि शश्वत्त, सिपेवे सुविनीतषत् ।। ५२ ॥ युग्मम् ॥ यत:-"परगुणगइण प्रदानुवत्सण शिअमफकसं पपर्ण । निधमवोस ग्गहण अमूलमंत पसीकरण ॥६॥” सोऽन्यदा त मुदा भत्त्यावर्जित दम्भवर्जितम् । पपणे कृत' शक्ति, फस्पद्रोरिय ते विमो! ॥ ५४॥ सिद्धोऽप्यभिदधे भद्र !, वारियोपतो अहम् । अपम्भ्रम सुष व्रन्यसम्भ्रमं विप्रदाशये ॥ ५५ ॥ कृपालुमेक चैकमालोक्य कापालिकोत्तमम् । प्रणेमिवान् प्रोधियांम, दारियोपद्रवं निमम् ॥५६॥ दीनार्सवत्सलस्त्यकाल' सोऽपि कृपावताम् । नेता घेतालमन मे, गुरुस्तस्वमिवादिशत् ॥ ५७ ॥ सन्मनसापनादशिरीदम्मेज' पुनः फिपत् । कर्ताऽमि सर्वसम्पत्ति, स्वपद प्रामुषांस्तु ते॥५८॥ ततः स तुष्टिपुष्टास्मा, सार्ट सिद्धेन भूत्यवत् । दिनानि कानिचिन्मार्गे, न्यूरा प्रोग्घनाशया॥५९॥ सिद्धोऽन्यदा जगावे तस्तय देशोऽस्ति पामप्ता । आसनोऽह पुनरं, गन्ता दक्षिणप्त' सम्बे ! ॥ ३०॥ पद तत्सम्पद सम्पादये से मा ! फीडशीम् । शोऽह हन्त ! वित्तस्प, वातु फोटीरपि स्फुटम् ॥ ६१ ॥ कोटीमिरप्यसन्तुष्ठस्ततो गुण घरोऽभ्यपात् । त मनमेव मे देहि, पीज या सर्वसम्पदाम् ॥ १२ ॥ सिद्धा प्रोषाच याचख, वर्णकोटिशता न्पपि । महाफप्टैकयश्रेण, किं मन्त्रेण प्रयोजनम् १ ॥ १३ ॥ पदेप विषमा मोचैः, माणसंशयकृवृणाम् । चेत्पर गिधामपन, गुण्याग सिम्पनि ॥१३॥ पल माम्पमपि प्राप्प, मेनयग तनोत्यपम् । महानयं मयाऽप्येप, मसाण मापिना १५॥ इत्युकोऽयमुना वणो, मोऽहमन्पजनानिमः । तत्फि मया या सापमसापा रागिना men मनुष्य ममाना, शिमगम्प महाधिपाम । किमपथ्य सामीना, फिमसाध्य महौजसा मUnr मिप्याभिमानन, पूर्णो गुणपर कुशी' । पाल्पयामुगग्नेय, मनपाच्याफदामहम् ॥ १८॥ तो वाक्षिपनिपिना, रिपिना प्रत्येऽमुना । तमे मन स्फुररामाया, मस्कार इय श्रियाम् ।। १९ ।। कृतार्थ मानी तागा, मानी गुणपरम्नन । सिदमारण्य गन्त, विवेश सेवामात्मनः ॥७॥ तयारामसुसी प्रमि, गगीमगरमापिपान । प्रागजातमातुलावाममपुपाम म मादरम् ।। ७१ ॥ मुवान्युर्मातुलाप, सदा पममिपा मा पा समप्रमामप्रीमेकाफ्याकुतोमा n ७२ ॥ रात्री कृष्णचतुर्दश्पा, श्मशानम्पान मागमा । गमोमाविसमा ग, मत्रप्पानुमटीकत ॥७३॥ पुग्मम् ॥ मन प्यायमर्य सम्पग, योगीन्द्र इस निभा । पिमीपिका मीपणा अणुमिप तापिहिवान् ।।७४॥ सानुमानिव मातीवियोपैरिविधैरपि पर सोम, निमोभा पमप्यमो॥७॥ कुमालनारपरमायुरेकमेकातायमितुमारेमे, धूम् कारोवारणमा पुग्मम् ॥रोभाकन्दनाप्दभात्युकलितोऽन्यत । महापनपीनमानसलमानुपरिष inा तामा पाइनन्य, प्राणपत्ता नेतम । पैतन्यमिव दुर्दमायेक मनपद जपात् १७८ ॥ मुहः र रिनपतापभिजन तत्त्वम् । निशुम्पनेष गीर्वागमणिः पानिपरिग्युता ॥७९॥ लग्नयछलब पताल', कराला फालस्पभूत् । सत्त्वेनानेन रे प्लीप !, मां वशीकमीहसे १॥ ८० ॥ खफर्मणः फल मुस्क्य, भरर्सयमिति त था । सगुस्तास्पामास, सस्यम्बकषट्शम् ॥ १ ॥ युग्मम् ॥ आरारटस्कदुर पीठे च पलोलठत् । सोऽसासहीमारफीप, दुःखं घिर मन्दभाग्यताम् ॥ ८२॥ मूरिमहारसंमू नम्र्णविष्णय विग्रहः । फपश्चिन्मुमुघे सेन, निष्ठीकृत्य फाष्ठयात् ॥ ८३ ॥ प्रातस्तन्मातुलस्तत्रान्वेपर्यस्त सशकात् । श्मशाने शपपरप्रेक्ष्य, पतित प्रषिपेदिवान् ॥ ८४ ॥ कृष्ण प्रगुणीकृस्य, सस्कृस्य प तत' कृती । शून्यचित्त कपश्चिस, परं निन्ये जयस्थलम् ॥ ८५॥ आश्वास्यतेप च प्रीतिप्रतियन्यविधायिना । गुणाकरेण सुखवा, सतां तुम्णेऽप्प हो ! कृपा ॥ ८ ॥ गुणाफरस्य सुखवस्त्रां समृर्षि तपाऽपि सः । मुस्या दृष्ट्वा च हवन्तरवन्धत सामिवत् ॥ ७ ॥ अन्येदुर्गाप्पमारोप्य, रैनरं भासुरं रथे । महापुरपुरासयनरपसेनराः ॥ ८८॥से च राजानमा स्थानस्यास्नमेष ध्यजिज्ञापत् । अस्माकं स्वामिनः स्वामिस्तेजासारस्तनबहः ॥८९॥ रैनरस्तस्य सिद्धोऽभूभाग्य पोगेन किन्तु सः । पानि यापदानिन्ये, समे तापदुवाच तम् ॥ ९० ॥ परियामा साधनायारग्ष सिद्ध सेतु भो । पर गुणाफरस्पैय, रहे स्थासामि सुस्थिरः ॥ ९१ ॥ जयस्थलपुरस्थापी, स प पममहेन्पम् । कस्सस्मालाग्यपानन्यस्तेजस्त्रीय दिवाकरात् ॥ ९२ ॥ पदमस्साहशानां च, तारगेवाईति भुषम् । कल्पते कल्पष्ट क्षाणां, स्थान फि नन्दनादिना ॥९॥ सन्मां नय नयभेष्ठ , अष्ठिनस्तस्प मन्दिरम् । को षा गुणाकरस्थान, नेहते सहितार्पयित् ॥ ९४ ॥ विम्योपयैप म्यकपाञ्च, वार ना सार्थेन भूपम् । त गैपीदिव्यवस्तूना, माया हि गतिस्थिती ॥२५॥ तत्राप ! रैनरः सोऽयं, सपस्तौ प्रसापताम् । राजार्पितं प्रजानां दि, प्रमाण दिव्यव स्वपि ॥ ९६ ॥ ततो राज्ञा विषेकेन, बागाकार्य गुणाकरम् । रैपुमान प्रवदे तस्मै, थाप कोऽत्येति देवतीम् ? ॥९॥ सोल्लास' सौषमावासमाच सोऽपि भूपाझया। मौरोत्सवैस्तमानीय, तदीयफलममहीत् ॥९८॥ तदाप्तवा सितस्तस्प, सर्वेभ्योऽप्यतिशायिता । निधिपये सफलैर्षिष्णोरिष कौस्तुभसामत ॥९९॥ ततस्तद्भाग्यविभष सापाकमणि निर्ममे । एकान्तवाद एवोचैरपि स्याद्वादयादिमि ॥ ३०० ॥ द्वमन् गुणधरः किन्तु, खेवाद्वैत पत्कपीः । तदाऽपि पत्तद्रिते, विगहो! तस्य सौरवम् ॥ १॥ ततोऽय दुर्षियां धुर्यो, निर्माग्यवर्गवः । मिथ्यामिमानिमाणिक्यमद्रष्टव्यमुखामणीः ॥२॥ वाचाटकोटिमकटा, समत्सरशिरोमणिः । निर्लजजन मूर्दन्यो, पृष्टपठः खलानिमः ॥ ३॥ अपमेभ्योऽयमः काय, कोप्तमेभ्य' स उत्तमः । अनयोः सन्त घिर पिक, शऋविट्कीटयोरिव ॥४॥ इत्यादि सर्वतः सर्वैर्नागरेः स निरन्तरम् । सोपहास गर्धते म, लोक प्रक ट्याग पतः॥५॥ कलापकम् ॥ कृतहत्यादिपाप्मेव, स्वास्य दर्शयितु ततः । कस्याप्यशक' स ब्रीगपीरितो द्विममानसः ॥ ६॥ स्वयमेव समुदाय, स्वारमशवरनारमवित् । तस्याज दुस्थजान माणान् , घिग् घिग भवति उम्मनाम् ॥७॥ युग्मम् ॥पमूष तिर्यग्नरकनुःखसक्षसनिम सः। भत्रामुत्रापि निर्म', सौल्यमागी भवे स्कृता। ॥ ८॥ तारगम्यतिकर दुसाकर ज्ञावा गुणाकरः । निर्विवेद भरे तत्वं, धर्ममेव विवेद च ॥९॥ तत्राप समवासाद, पमहर्षमहर्षिराट् । केरली देवसी हिरिष गौतमकेबसी ॥ १०॥ विधिना बन्दनाप मवेशनामुतिपूर्वकम् । तममाक्षीत् प्रारमघ स, सौहद् च गुणाकरः ॥ ११ ॥ उबगार गुरुः सोऽपि, मात्रैव : पुरे पुरा । अभ्ता भ्रातरौ विष्टा, सुपिष्टमेति वाणिजौ ॥ १२ ॥ समपैकरतिर्दुष्टमतिर्विष्टस्तयो पुनः । दुष्प- : पारादिष जनम्यवहारावपि प्रसेत् ॥१शा सन्मानयति नो जातु, खजनान् दुर्जनानिय । सुखाइयोत्परीवारमप्य - पर पैप न ॥१५॥ अमित्रानिष मिधाणि, नैवोपफरते कचित् । न चानुकम्पते झापि, इथितान सुस्थितानिय ॥ १५॥ निमोनिष सवान, दुष्कर्मो नार्थयेत् कचित् । निधारपति भिक्षार्थिप्रवेशमपि वेश्मनि ।। १६ ।। नाजभोगेऽपि सोचोगा, सवाहारेऽप्यपस्या । सदेष देवहसका, कुलमलिनाङ्गक ॥१ाहील्पमान: संकजने स्तर्यमानय समन। निन्धमान स्थललाईस्पमानम भोगिभिः ॥१८॥ विसे सत्यपि सौरपानां, निमिसे निस्पनिास्थयत् । हुसैकमय समप, निर्भाग्यो गमपस्ययम् ॥१९॥ शिष्टप्रष्ठा मुविष्टस्तु, असन्तुष्टविशिष्टधीः । सपा सदाचारपर', परेपामुपकारहत् ॥२०॥ भर्थिमार्थितकल्पद्वरनरूपगुणभूपण । सौदर्येऽपि तयोरेष, मेवोऽ- मन्मणिलेष्टुवत् ॥ २१॥ यता-"अमरदीण खीर काररयणाइ पत्थरा घोधि । पररकप्पतरणो स्पसा पुण तर गम ॥ २९॥" सी मिषः प्रीतिफलिसी, मिलितो तिष्ठतोनिशम्। यातपाविष पर, प्रकृति न व्यती पः ॥ २९ ॥ एफोऽन्यदा सुविष्ठस्याषासमासभसिदिका । तपक्षी पापयामास, मासक्षपणपारणे ॥ २४ ॥ अहो ! अनं विना वृष्टिरहो। पुष्प पिना फलम् । यधेप जङ्गम तीर्यमागमन्मम समनि ॥२५॥ इत्युावना सोऽन्तषियन् म प पाचपन् । अष्टौ विशिष्टान् शिष्टात्मा, मासुकान मोवफान् वदो ॥ २३॥ स कोऽपि पर- मानन्दस्वा मान्मयत । जाने यस्योपमाने स्पाद्विश्वस्यापि परिव्रता ॥२७॥ वित्तादित्रिकपोगोऽस्प, भाग्ययोगेन कोऽप्ययम् । सर्वसिरिप्रदोषा, सिदिपोग श्यामवत् ॥ २८॥ यत-"केसिपि होइ वित्त वित्स अलेसिमभयमसि । चित विच पतं तिनिधि केसिंधि पधाण ॥ २९॥" पर मोगफल किधिसवानी तेन निस्तुलम् । सुपात्रदानकृष्ण हि, सष्पहार सुसभियाः ॥ ३०॥ निकृष्टता विष्टस्तु, प्रेताविष्ट इव स्पम् । हसिस्वा किचिदिस्यूचे, पवा स्वोषितमुलक ॥ ३१॥ अहो! भवपासा, पाषण्यासण्डलायित । पर पेश्मानि मुम्पनो, पूरिव कृपा कपम् । ॥३२॥ इव हि मम्मनित, प्रवाहेत्रित किल । एषां वत्तेन दानेन, । फल स्वम्पयात्परम् । ॥५५॥ वपन्धेतीप्रपन्धेन, तेनैव यवताऽसता। घोरं दुष्कर्म तत्तारग, यनुत्यैव सविता ॥ ३४ ॥ तस्यामूवाभायैप, मुनरपि समागमः । एशोरान्न्याय चूकस्य, सहस्रांशोरियोदयः ॥ ३५५ मिा- मिक्षामपावाय, यावयाति निज पदम् । तावताछगतस्तस्य, मुविष्ट पटवानमम् ॥१६॥ सषिराहु महा भाग!, मिपिदा हि महात्मनाम् । गोचरकाप्रपायां, स्थित्वा पर्मकवाया ॥३७॥तमानुपामये ताप, भोतम्यं समये लपा । समपे सोऽपि तत्प, नखातित्वमित्यवक ॥३८॥ साधुरप्यभ्यपाचव, धर्म एवं द्विधा पसा । साप्नुपर्मभावपर्मभेवादास्तु दुष्कर ॥ ३९ ॥ द्वितीय सुकर सोऽपि, सम्परत्वएणपूर्वकः । प्राव प्रतरूप' सन्, यपाशक्ति विधीयते ॥४०॥ इमादि पिस्वरायोके, भादपमें महर्षिणा । सवा स दानकर पिसाप सपन समा॥४१॥ तेम्यो प्रापशम्पोऽपि, सकर मावश मतम् । तन्मया नियमाणिय, पाल्पं तयो गसम्भये ॥ ४२ ॥ घ पस्स यस्य धर्मे धी , साधुनेत्युपहितः । सता प्रमुदितः माप, स मन्दिरमुबारहत् ॥४३॥ तदारम्प स साघुम्या, साघुधीः समवेऽन्धरम् । मुले भक्त्या प्रदायैष, सतो मोकं हि नान्यथा ॥४४॥ एष नियर्गसामग्रीसमग्रीकृसनस्थितिः। पिरमायुः प्रपूर्य स्ख, मृता स सुखमृत्युना ॥ ४५ ॥ प्रापोत्तरकुरुक्षेत्रे, क्षेत्रेऽनुसरसम्पदाम् । युगलिख निपल्यापुरतुल्यागुतमाग्यमाक् ॥ ४६ ॥ वशप्रकारकल्पद्रुकल्पितानस्पकल्पि तः। ततोऽसौ धर्ममाहात्म्यात्सोधर्मवर्गमागमत् ॥ ७ ॥ चित्रं तत्र निदशव, विवशमीनिपेषितः । पस्य- मेक सुसौन्फवशोऽप्यनुपभूव सः ॥ ४८ ॥ ततम्युस्या पुरेऽत्रैप, देवकीपनवेषयो। तनयस्त्वममुरिमाग्यः माकृतपुण्यता ॥ ४९ ॥ यस्यया माग् यती द्राय, प्रादापि मोदफाष्टकम् । तेनाजनिष्ट सत्कन्यारवर्णकोव्यष्टकादि ते ॥ ५० ॥ यस्यपातिधिसभागवतं खीकृस्य नित्यशः । पालित तेन नियर्दि, माप्त: सौपर्णपुरुषः ॥५१॥ विष्टस्तु दुष्टधीः साधुवाननिन्दाविधानसः । काले कालगतो असे, फुखुरा पाप्मिठसुरः ॥५२॥ तद्रेश्मैव स पूर्ष मावभ्यासानोगियसिधिः । प्रसम परिगृह्मास्थात्, केनाप्यकृतसस्कृतिः ॥५३॥ स कृष्मजीषितः कीटमक्षितः क्षतवान् मृतः । करालो पिगलोऽमूत्, तमिन्नेव च वेश्मनि ॥५४॥ आहारयन् रसपती, नानारसवती रसात्। सोन्यवा सूपफारेण, कृष्णमारेण मारितः ॥५५॥ तेनाथ जातं मातङ्गजन्मन्पाजन्माखिनि । फुस्वा च जीव हिंसावि, मृत्वाऽऽये नरके गतम् ॥ ५६ ॥ चतुष्पल्पां दुरसखानो, स तर्मिस्तिमिवदवे । कयचिद् गमयामास, हो । प्राग्नुष्फर्मदुष्टताम् ॥ ५७॥ सस उदस्य तज्जीया, किमियानुभाषतः । धनञ्जयस्य धनिना, सूनुर्गुणध- रोमनि ।। ५८॥ प्राचीनप्रेमतस्तेन, सत्रा मैश्यमवतव । प्रीतिविपाठयः मापा, प्रागभवाभ्यासषासजाः॥१९॥ निनिन्द मुनिदान यमिदान सोऽखिलभियाम् । तेन तस्य भूशलेशेऽप्यासीन श्री कपन ॥ ३० ॥ दुसानि दुस्सहान्येव, प्रत्युत प्रासपांच सामामापि शर्मणां कुत्र, पूर्व पतधर्मणाम् ॥३२॥ निन्दान्यव पि निविंश्य, निपिदाऽनेका सकृत् । अनन्तदुःखकृत्मोथैर्धर्ममुद्दिश्य किं पुनः ॥२॥ पषानेप विरोप, यदम माग्मषे ततः। द्वेष्योऽमूवध सषेपां, फल पीजानुसारि यत् ॥ १३ ॥ प्राग्लुप्फर्ममहावात्यावर्त्तनाचापि पोतयत् । वीतपार स ससारपारावार चिर भ्रमी ॥ ३४ ॥ एष पूर्षभयं खस्य, सुहवम निशम्य स । समुतिः प्रतियुदात्मा, धर्म एष पिय दी ॥ १५ ॥ ततः मर्या स सौपणे, म्याद्रिमिरिषापरै । असमद्विहारैस्तारैरिव दिव भुवम् ॥ ३३ ॥ दुस्था अवस्था दुस्थानामृणानिामूणानि च।माफाशकसुमौपम्प, छानिना तेन निन्थिरे ॥ १७ ॥ मात्रातीतास्तीर्थयात्रा, विघाप विधिना पुमः । सहारिपत्यमापन्तदुर्लभ लमते म सः ॥ ६८ ॥ सप्तक्षेभ्यां सौषवित्त, पाप वापमपापधीः । साफल्य सम्पदोऽवाप, धर्मिकौडम्पिफामणीः ॥ १९ ॥ आराष्पैवं गृहिधर्म, सुचिर शुचिरमभाग । समये समयज्ञोऽसौ, यतिधर्ममुपाददे ॥ ७० ॥ तमप्याराष्प दुःसाघ, मिराबाघ विपण सः। गतवानम्युतस्वर्ग, भ्युत्तम शिवमीपिवान् ॥७॥ वृत्त निशम्पेति पपस्ययोर्ययो , शुभाशुमोस्कृष्टफला- लिगर्मितम् । मो भावयन्तोऽतिपिसंविभागसते यतव यदि या शिवसहा ।। ५७२ ।। ॥ इति द्वादशनते गुणाकरगुणधरास्मानम् ॥
अथास्यातिषिसंविभागप्रतस्य न फेवलमेत एय प्रदर्शितरूपा अतिचारा निन्दाः फिन्स्वन्येऽपि सन्तीत्याह- सुदिपसु अदुहिपसु अ जा मे अस्सजएसु अणुकम्पा । रागेण व दोसेण व त निंदे त च गरिहामि ॥३१॥ 'सुहिणसु' इति साधुप्यिति विशेष्यमनुक्तमपि संविभागवतप्रस्तावावभ्यादाप, ततः साधुपु कीडशेपु :- सुप्तु हित ज्ञानादिग्रय पां ते सुहितास्तेषु, पुनः कथम्मूतेपु !'दुषितेपु रोगेण तपसा षा ग्लानीमतेपु उप घिर-हितेषु च, पुनः फीरतुन सप स्यान्वेन यता-उच्चता भस्खयतास्तेषु गुर्पाज्ञयैव विहरस्थित्यर्थ:, या मया कृताउनुफम्पा-कृपारापानयनादिवानरूपा भक्फिा, अनुकम्पाशम्वेनात्र भक्ति सूचिता, यथोक्तम्-"आपरिस अणुकम्पाए गणे अणुफपिओ महाभागो। गणणुफपणाए अध्युपिएसी फया तिस्थे ॥१॥" 'रागेण' स्वजनमिनाविभेम्णा न तु गुणयत्ययुझ्या, तथा 'देपेण' इद उपा-साधुनिन्दाल्यो यथा धनधान्याविरहिता शातिमनपरित्यक्ताः क्षुधासाः सर्यया निर्गतिका अमी उपप्टम्माही इत्येय निन्दापूर्व यानुफम्पा साऽपि निन्दै प अशुमदीर्घायुष्कतुत्थात्, यवागम -"तहारूप समणं था माहण पा सैजयविरयपरिहयपणक्खायपाव- कम्म दीरिता निवित्ता बिसित्ता गरएित्ता अयमसित्ता अमणुनेणं अपीइकारगेण असणपाणखाइमसाइमेण परिणभिसा असुहदीदाउणसाए कम्म पगरे ति,यदा सुखितेपु दुखितेपु या असंयतेपु-पार्श्वेस्थाविपु शेर्प तथैव, परं देपेण “वगपाणं पुष्फफल बणेसणि" इत्यादितनतदोपदर्शनान्मस्सरेण, मपया असपतेपु-पक्षि- घमीयरपकेषु कृसिक्कि रागेण एकदेशयामगोत्रोत्पत्त्याविभीस्मा वेपेण जिन पचनमत्पनीकताविवर्शनोस्पेन, ननु प्रयचनप्रस्यनीकावेदानमेष फुप्ता ?, उच्यते, तक्तम्पत्यादिभयात्, सोपविष दान निन्दामिगहें च, यत्पु नरोधिस्येन दीनादीनां वान तदप्यनुकम्पादान, यता-"कृपणेऽनाथदरिद्रे व्यसनमासे व रोगशोकहते । यदीयते फपार्यमनुकम्पा तमानम् ॥ १॥" समर्पदेहस्यापि प्रार्थनाकारिणो दरिद्रमायस्वादान अनुकम्पा वानं तब न निन्दाई, जिनेन्द्ररपि पार्पिकदानापसरे तस्य दर्शितस्वात्, उक्तश-"इय मोक्षफले वाने, पात्रा- पाप्रविचारणा । वयावानं तु सर्वसः, कुत्रापि न निषिम्यते ॥१॥” तथा “दान यत्प्रथमोपकारिणि न तपास: स एवार्यत, वीने याचनमूल्पमेव दयिते तस्क न रागाभयात् । पाने पत्फलविस्तरमियतया तार्युषीक म किं, तहान पपेस्य निहतया क्षीणे जने दीयते ॥१॥” रपेकत्रिंशगापाः ॥ ३१॥ अधुना साधुस विमाग मतीय हस्माकरणप्रतिक्रमणापार- साहू सविभागो न को तवयरणकरणजुत्तेसु । सते फासुअवाणे त निंदे तं च गरिहामि ॥३॥ 'साई इति, तपो-सामान्तररूप द्रावशपा, यता-"मनशन १ मौनोदर्य २ ते सरक्षेपण ३ रसत्यागः ४। कायचाः ५ संप्सीनतेति नाम तपः प्रोकम् ॥१॥ प्रापमित्तघ्याने २ यायस्य ३ मिनया ४ बपोत्सर्गः ५। खाध्याय ३ इति तपः पदप्रकारमाभ्यन्तर भवति ॥२॥" तपोविशेषम्पास्यादि मस्कृतार्पकौमुपा शेय, परण सप्ततिभेद, यता-“यय ५ समणधम्म १० संजम १७ घेमावच च १० पमगुप्सीओ ९। नाणाइतिम ३ त्तय १२ फोदनिग्गहाई ४ चरणमेमं ॥१॥" तत्र भमणधर्मो वशघा, यत:-"खती १ अक्षय २ महय ३ मुत्सी ४ तप५ सजमे अ६ पोधे । सप ७ सोम ८ आफिचणं च ९ प ध १० जाधम्मो ॥१॥" 'मुक्तित्ति मुक्तिः निलों । मप्ता 'सोमति शौच सपमं प्रति निरुपलेपता, सा चादत्तावानपरिहाररूपा, लोमानॊ हि परधन जिवृक्षन् । सपम मसिनयति, लौफिफा अप्याहु'-"सर्षेपामपि शोधानामर्षशौचं परं स्मृतम् । योऽर्थेषु शुधिः स शुचिर्न मृदारिशुपिः शुधिः ॥१॥" सयम' सप्तदशघा, यता-"पश्चाभवाद्विरमण ५ पञ्चेन्द्रियनिग्रहः १० फपायजयः १४। यण्डप्रयपिरति १७ मेति सपमा सप्तदशमेदः ॥१॥” पदा-"पुढषि १ ग २ अगणि ३ मारुम पणस्सइ ५ मितिषउपणिदि ९ अधीये १० । पेहो ११ पेह १२ पमजण १३ परिठषण १४ मणो १५ पई १६ फाए १७ ॥१॥" ग्याम्या-पिण्यादिनपषिघजीवानां रक्षेति नषधा, अजीवसंयमः सत्त्वोपघातहेतूनां पुस्त फादीनामग्रहणरूपा, यता-“जइ तेसिं जीवाणं तस्थगयाण तु सोणिभ मुखा। पीलिखते घणिम गलियत भक्खरे फुसिउ ॥१॥" दुप्पमादोपात्मज्ञापताहीनशिष्यानुग्रहार्य यतनया प्रतिलेखनम्ममार्जनापूर्व प्रहणरूपो षा १०, प्रेक्षासपमा प्रस्युपेक्ष्य प्रमाणं च स्थिस्यादिकरणम्११,उपेक्षासयमः सीदासयताना चिन्ता अस यतानांतुन१२, प्रमार्जनासपमः सागारिके सति रजोहरणेन पदोरममार्जन (असति तुममार्जन) १३, परिष्ठापनासयमस्त्याज्यस्प विपिना स्वागः २४, मनसो मोहामिमानेयादिभ्यो निवृत्तिः धर्मध्यानादिपु प प्रवृत्तिर्मनासयमा १५, पाचो सथैव, पर उपेण "दगपाण पुप्फफस अणेसणि" इस्यादितगतदोपदर्शनान्मस्सरेण, अथपा असयतेषु-पदि- घजीवषयकेषु कृसिक्किम रागेण एकदेशग्रामगोप्रोस्पत्याविप्रीत्या पेण जिनप्रवचनमस्पनीकतादिवर्शनोस्थेन, नन प्रषचनमस्पनीकार्वानमेव इता, उच्यते, तहसम्पत्यादिभयार, तदेवषिष दान निन्दामि गर्दै च, यत्पु- नरौचित्येन धीनादीनां धान तदप्यनुकम्पादान, यता-"कृपणेनापरिने न्यसनमासे च रोगशोकहते पहीयते कृपार्थमनुकम्पा तषेधानम् ॥ १॥" समर्धदेहस्यापि प्रार्थनाकारिणो दरिद्रमायस्वादानं अनुकम्पा- धान तप न निन्दाई, जिनेन्द्ररपि वार्पिकदानापसरे तस्य दर्शितखात्, उक्तब-"श्य मोक्षफले दाने, पात्रा पाप्रविचारणा । दयादानं तु सर्वः, नापि न निपिप्पते ॥१॥” तथा “दान यस्मपमोपकारिणि न तम्पासा स एषाप॑ते, वीने याचनमूल्यमेव दयिते तस्कि न रागाभयात् । पात्रे यस्फुलविस्सरमियतया तवाऍपीक न कि, तहाने यापेस्य निसिहतया क्षीणे जने वीयते ॥१॥” इस्यकत्रिंशागापार्षः ॥ ३१॥ मधुमा सापुस- षिमाग प्रप्तीय कृस्याकरणप्रतिक्रमणायाह- साहस सविभागो न कओ तवचरणकरणजुत्तेसु । सते फासुअवाणे त निंदे सं च गरिहामि ॥३२॥ 'साहति, तपो-सामान्तररूप द्वादशधा, यतः-"शनशान १ मौमोदर्य २ वृत्तः सरक्षेपण ३ रसमागः ४। कापलेशः ५ संप्लीनतेति ६ पाप तपा मोक्तम् ॥१॥ मापमित्तम्पाने २पैयाहत्य ३ मिनया पोत्सर्गः ५। स्वाध्याय ३ इति तपा पदमकारमाम्पनतरं भवति ॥ २॥" तपोनिशेषम्याश्यादि मस्कतापकीमुपा शेय, परण - ससतिमेव, पत'-"वय ५ समणधम्म १० संजम १७ घेाषच च १० पमगुप्सीमो ९। नाणाइति ३ तय १२ फोहनिग्गहाई ४ चरणमेनं ॥१॥" तत्र अमणधर्मों वशघा, यत:-"स्वती १ अजय २माव ३ मुत्ती ४ तप५ सममे अ६ पोधे । सघ ७ सोम ८ आकिंचणं प ९पम च १० जइधम्मो॥१॥" 'मुसिति मुक्ति निलों मता 'सोति शोध सयम प्रति निरुपलेपता, सा पावसादानपरिहारस्पा, लोभातॊ हि परधन जिघृक्षन सपम मलिनयति, लौकिका अप्पाहु:-"सर्वपामपि शौचानामर्पशोच परं स्मृतम् । योऽर्थेषु शुचिः स शुचिर्न समारियनि: शनिः ॥९॥" सपम ससदशघा, यता-"पश्चाभवाद्विरमण ५ पोन्द्रियनिग्रहः १० कपायजयः १४ापण्यापिरति १७ मेति सयमः ससवशभेदः ॥१॥" पदा-"पुरषि १ ग २ अगणि ३ मारुम ४ पगार मितिनवाणिदिलीप पेदो पेद १२ पमजण १३ परिठयण १४ मणो १५ पई १३ Renu'गामा-प्रमियादिनपपिजीयानां रक्षेति नपणा, अजीषसंयमः सत्योपघातहेतूना meणा, गत "या तसिंगीतगाणं सोणि तुला पीलिन पणिक गलिस त अक्सरे Irfannगारोगात्मशागतीनशिपावा पतनमा प्रतिलेसनाप्रमार्जनापूर्फ प्रहणरूपो पा १०, शामगमगा लिलातिकरणार, पेशागमा सीवता संगसाना गिन्ता अस यताना सुन१२, भगागासंगमा गारि राति रोरणे गतीरममा जतिममार्गन) १३, परिठापनारागमस्याज्यस्य निषिमा लागः १५, गगसो गोदामिगार्णादियोगपत्तिा गागादिपु प प्रतिर्मनासपमा १५, पागो हिम्रपक्षपादिभ्यो निवृत्तिः शुममापायां च प्रवृत्तिपशिसयमा १६, कायम्य घावनवल्गनादिभ्यो निवृत्तिः शुम- क्रियासु च प्रवृत्ति कायसंयमः १७, एष सप्तदशप्रकार प्राणिव्यासपा सयमः। वैपापप सुशघा, यता- "आपरिभ १ उपमाए २ घेर ३ सवस्सी ४ गिलाण ५ सहे अ६। साहम्मिा ७ कुल ८ गण ९ सघसंगय तमिह फापर्ष १० ॥१॥" प्रध्यगुप्तयो नव प्रागुक्ताा, शेपामरणमेवाः सुगमा।करणमपि ससतिमेद, यता- "पिंषिसोही ४ समिई ५ भावण १२ परिमा य १२ इंदिभनिरोहो ५। परिलेहण २५ गुत्तीमो ३ अभिग्गहा ४ चेव करण तु ॥१॥ तत्र पिण्डविशुदिचतुर्वा, यत:-"पिर सिर्व २ षस्पं च ३, चवस्थ पायमेव य ४। अफस्पिन इन्सिना, परिगाहिन फप्पिन ॥१॥” मापना द्वादश, यता-"पदम अपिवमाष १ असरणय २ एगय प ३ अमर्स ४ । मसार ६ मसुइम चिम विविहं लोगस्सहाय च ॥१॥कम्मस्स आसब ८ संवरं च ९ निजरण १० मुत्तमे व गुणे ११ । जिणसासगंमि पोदिप दुलह १२ पितए मइम ॥२॥” प्रतिमा प्रावश, पता-“मासाई सत्तता पठमा ८ विम ९ तास १० सत्तराविणा । अहराइ ११ एगराइन १२ भिक्स्परि- माण पारसग ॥१॥" एतपास्या आषश्पकापावेज्ञेया। प्रतिलेखनाः पञ्चविंशतिः, यत:-"दिद्विपरिले हपगा १ पप्फोग तिमि तिप्ति मतरिमा असोग पक्मोग नव नब २५ इन पुत्तिपणवीसा ॥१॥” अमि प्रहामस्वारो द्रव्प १ क्षेत्र २ काल ३ माघ ४ मेवात, शेपार करणमेवाः कण्ठया, पतेन मूलोसरगुणाः प्रव र्शिता, पर तपमरणकरणयुकेषु साधुप सति प्रासकवाने देयवानयोरमेवोपचारादुपलक्षणलाच प्रामुकेपणी यदेयतव्ये सति यत्सपिभागो न कृतस्तमिन्दामि गहें घेख्यन्वया, इह प चरणमध्ये तपसः सनहे सस्यपि पृष्- गुपादानमनेन निफाधितान्यपि कर्माणि क्षीपन्ते इप्ति प्राधान्यश्यापनार्थ, यस्परमार्पम्-"कवाण फम्माण पुर्षि दुघिमाण दुप्परिपताण वेत्ता मुफ्वो नस्थि अवेहत्ता, तवसा पा सोसासा" इति द्वात्रिंशगाथार्थः ॥ ३२ ॥ ॥ इतिथीवपागच्छनायकपरमगुरुश्रीसोमसुन्दरमरिशिष्यश्रीभुवनसुन्दरभिविनेपोपाध्यायभीरतशेखरगमिविरचिताया श्राद्ध प्रविक्रमणम्यानी शिक्षामवाधिकारमतुर्य ॥ ४॥ श्री ॥ एप द्वादशमतातिधारान् प्रतिफम्य सलेम्बनातिचारान् परिजिहीऍस्सवमषने प्रार्थनामाइ- इहलोए परलोए जीविअमरणे अ आससपओगे। पचविहो अइआरोमा मझं लुज्न मरणते ॥३३॥ 'इहलोए' इप्ति, आशसाप्रयोग इति सर्वत्र पोज्य, प्रतिकामकमाप्रित्येइलोको-मनुष्यलोकस्तत्राशसा-अभि सपा मेत्य मानुपा स्यां राजा या श्रेष्ठी येण्याविरूपस्तस्याः प्रयोगो-व्यापार इहलोकाशसामयोगः १, परलोको- देयभवादिस्ततो देयो देयेन्द्रो या मधेयमित्यादि परलोकाशसाप्रयोगः २, तथा कमित्कृतानशन: प्रतिदिन नानानगरमामसमागच्छन्तुच्यत्रीसविधीयमाननि'समानमहोत्सषपरम्परानिरीक्षणाइनेफनागरिकलोकमार- म्भितमृत्यकलाकौशलसमुद्भूतममृतशोभानिमालनान्मृदुमबारदेणुषीणापटुपटहप्रमुखसुखकारिवाचमानना |मायाचन्द्रनिनादाफर्णनावहम्मर्षिफापूर्वफविवेफिजननिकरनिरन्तरक्रियमाणव्यप्तीतप्रमाणघम्नमास्पादिसस्का रसमानयन्वनाथपलोकनात्सुविहितगीतार्थपतिप्रारधभीसिदान्सपुस्तकवापनाविषतुमानाधिर्मावनायोम् यासम्भूपम्पस्तरघार्मिफधुरीणप्रवीणसापर्मिफमेणिमणीयमानसगुणोपदणाभवणायेषं मन्यते-पदुत प्रतिप पानशनस्यापि मम जीवित सुचिर श्रेयो यतोमामुद्दिश्येयविघा समृद्विरिति जीविताशसामयोगः३, तथा कवित् फर्फशक्षेत्रे फूतानशन प्रागुक्तपूजापभाषात् क्षुदायाप्त पाचिन्तयति-फदा म्रियेऽहमिति मरणाशसामयोगा४, पशचात्काममोगाशसामयोगः, तत्र फामौ शब्दरूपे मोगा-गन्धरसस्पर्शास्तेपामाशंसाप्रयोगो या ममास्य सपसः प्रभायात् प्रेस्य रूपसौभाग्यादि भूयात् ५, एप पशयिधोऽतिचारो मा मम भूया मरणान्ते परमोच्यास मपि पावतिस्पर्पः, उपलक्षण पैतत् तेन सर्यस्मिन्नपि धर्मानुष्ठाने ऐहलौकिफी पारलौकिफी वा सपाऽप्या- शसा पर्जनीया, पत्सूत्रं-"नो लोगट्ठयाए आपारमहिटिमा नो परलोगट्टयाए आयारमहिहिला नो कित्ति पण्णसासिलोगट्ठयाए आयारमहिहिना ननस्य आरिहतेहिं हिं आयारमहिटिमा । तपा-"आशसया विनिर्मुक्तोऽनुष्ठान सर्वमाचरेत् । मोसे भषे च सर्वत्र, निस्सहो मुनिसत्तमः ॥१॥" आशसां कुर्वाणो हि प्रकृष्टयर्माराधकोऽपि दीनमेव फल लमते, धर्मस्य चिन्तामणेरिवाशसारूपतुच्छमूल्येन विक्रीतस्वात्, मारप- "सीलपपाइ जो पहुफलाद इतुण मुकम्पमहिलसा । पिम्पलो तपस्सी कोरीप कागिर्णि किणइ ॥१॥” मत पव निवानान्याईविर सर्वपा निपिदानि, तानि प नव, पपाशा-"निव १ सिहि २ इस्थि ३ पुरिसे ४ परपबि- आरे १५ सपपिआरे अ६। मप्परपसुर ७ वरि२८ सहे९९मा नब निमआणा ॥१॥" पाण्या-कभिस्साघ्या- दिनिदान कुर्यात् देषाः केन साक्षादाटा इमे राजान एष देवास्ततो यपस्ति तपोऽनुष्ठानादीनां फलं तवाह राजा भषेय, स स्थगै गतम्युषा राज्य लमते, नतु सम्यक्त्वाविधर्म, एवं दुर्लभपोधिः स्यात् १, एवं पादृचिन्ता पहुव्यापारा राजानस्ततः प्रेठ्याविकुले भषेपं २, पुमान् पहुप्यापार। समामादिदुष्करकारी ति सीखमा पास्ने ३, एय ग्नी निस्य पराधीना पराभयपन चेति पुंस्त्वम् , अशुमा नभोगास्ततो ये देया अन्य क्षेष देवी या आस्मान पा देययीरूप पिकुर्य प्रविचरन्ति तथागमपि स्पाम् ५, आस्मानमेव देवीसपं विकर्य ये प्रविष- रन्ति तथा स्यां ३, निर्षिण्णफामभोगत्वा यत्र न विचारणा तत्र स्या, स ततभ्युतः सम्यगदर्शन लमते, नतु देशपिरस्यादि ७, तत एषात्मा मे निस्तारः स्यादिप्ति दरिद्रा स्या, स स्वर्गादागतो दरिद्रीम्प प्रमज- त्यपि न तु सिम्पति ८, पष आदख साम्पिति भावः स्पां, स सर्यविरति नामोति ९, सौभाग्यादिनिदाना न्यपि नयखेतेप्येयान्सर्माव्यानि, निदानकृय प्रारमवारामकृष्टधर्माऽपि प्रायो नरकाविवर्गतिःस्वभागी स्यात् सप्तमपृथिवीमाप्तसुम्मघ्रप्रवत्ताविषत्, तदुक्त-“सुपपि सप चिन्न सुदीदमषि पालिम सुसामन्नं । तो काऊण निआण मुहाइ हारिति असाण ॥ १॥ उचगामी रामा केसप सधेवि ज महोगामी । तस्यवि निभाण कारण मओ अ माम इमे पजे ॥ २॥” इति प्रयस्त्रिंशगाथार्थः ॥ ३३ ॥ उकाः संलेखनातिपारा, तपोवीर्याचारयो रतिचारास्तु “जोमे षयाइभारों" इति मितीपगाथायां पशन्दवचितत्वेन सामान्यता मान प्रतिक्रान्ता, विशे- पप्तस्वरुपवतन्यस्वादिना नोक्ताा, एवं शानापाचारपत्रकमाश्रित्य पतुर्विशशतातिधाराणां भाषकं प्रति प्रतिक्रमणमुरुम्, अप सर्वेऽप्यतीचारा मनोषामाययोगसम्मषा अतस्तास्तरेव प्रतिकामनाह- कारण काइअस्सा परिकामे वाइअस्स वायाए। मणसा माणसिअस्सा सबस्स वयाइआरस्स॥ ३४ ॥ 'कापणेति कापेन व वधादिकारिणा कृतः कायिकस्तस्य, मार्षवादन दीर्घा कायेन गुरुवत्ततपःफायोस्सगों पनुष्ठानपरेण देहेन इत्यादिखपातकस्मृत्यवमिनिषिद्धसाहारषण्मासीकायोस्सर्गसिद्धहमहारिषत् १ तथा पा घा-सहसाऽभ्यायपानवामाविरूपया कृतो वाषिकस्तस्य पाष मिथ्यातुष्कृतमणनाविलक्षणया श्रीगौतमवत् पपाऽनशमस्थानन्दभावेन पूर्पोपवित्रये योजनपञ्चशतीमुवीभ्यां त्वादिमाषलादुईमासौधर्मकल्पावधो रन प्रभायां आ लोलुपान्ममामधिकरपेये इस्युका, सहसा भीगौतमेनोक्त-गृहस्पस्येपान अवधिर्न स्थावतोऽस्य स्थानस्यासोचय, मानन्दोऽप्यूचे समायोक्तो किमालोचमा स्यात् ?, नो पेषु यूयमेवालोचयत, सतास साशर भीषीर घाऽऽलोच्यानन्द क्षमयामास, एष वाचिकस्य वाचा २, तथा मनसा देवतस्यादौ शहादिकाध्येण फुतो मानसिकस्वस्य मनसा हा दुष्कृतमिख्यास्मनिन्दापरेण, मनसैवार्जितसप्तमनरकयोग्यकर्मक्षणान्तरोत्पत्रके पसमसमपन्द्रराजर्षिवत् २, "तुः पुनर" इत्युक्क भीअकलादेनरिकृतवृत्तौ तेन "माणसिमस्स उ" इति पाठा समाप्यते, पाठान्तर वा तत्, सर्पस्य प्रतातिचारस्य प्रतिकमामीति योगा, परम्पऽध पष्ठी,ततः कायेन कायिफाद पापा पाचिकात् मनसा मानसिफात् सर्पस्मातातीचाराग्निवतेऽहमित्यर्थः, पठन्ति च-"मनसा मानर्स फर्म, पयसा पाधिफ तथा । कायेन कायिक त निस्तरन्ति मनीपिण ॥१॥" इति चतुर्विंशगाथा धः॥ ३४ ॥ सामान्येन योगप्रय मतिफम्य विशेपतस्तदेष प्रप्तिक्रमितुमार- यदणवयसिक्खागारवेसु सन्नाकसायदडेसु । गुचीसु म समिईसु जो अइआरो य त निंदे ॥ ३५ ॥ 'पदणे ति यन्दन-पस्ययन्वन गुरुपन्दन ष, तत्राप द्रव्यप्ता पालकस्य भावतः शम्यस्य, द्वितीय द्रव्यतो पीर कस्य भाषत श्रीकृष्णस्य, दशनिकादिचतु:ससस्यधिकद्विसहस्रीमितद्वाररूपचैत्ययन्वनाविधिनियत्यधिकचतुः शतीद्वाररूपो गुरुवन्दनविधिम भाप्यादेरभ्यूछा, तथा प्रतानि-अणुवतादीनि पौरुष्याविमव्यायानरूपा निपमा पा, शिक्षा ग्रहणासेपनरूपा देघा, तत्र प्रवणशिक्षा सामापिकाविसूत्रार्थग्रहणस्पा, यवागम:-"साय गस्स जहोणं अट्टप्पथयणमायाओ उपयोसेण एनीपिणिआ, सुत्तोऽयि अस्थोऽषि, पिसणज्झयण न स्त्तओ अस्थओ पुण उहायेण सुणई"सि १, आसेवनशिक्षा तु नमस्कारेण विपोष इत्यादि विनकृष्यलक्षणा २, गौरवा णि-जास्याविमवस्याना यष्टी, यप्त -"जाइ १ कुल २ रूप ३ पल ४ सुअ५तव ६ लाभे ७ सरिय ८ अहमपमसो। गाइ पिअपघर असुहाइ यष्टु च ससारे ॥१॥" मेतार्यहरिकेशिपलमरीच्यादयोऽत्र ज्ञातानि, यद्वा श्रीणि गौरपाणि फद्धि र रस २ सात ३ गौरवमेवात् , राम प्रभूतघनस्यजनादिमिर्गर्यकरणमृद्धिगौरय इहैव लाघयाय यथा दशाणभद्रस्य सर्पपरमर्या श्रीधीर विषदिपोः १, रसेपु-मधुरानपानादिपु गाय रसगौरव महादोपाय पथा मधुरामयाभावे, स हि पाश्रुतो रसलौस्यान्निस्यवासी मुस्वा पुरनिर्द्वमने यक्षोजनि २, खुश पासनादीत्रिपार्थासरितः सातगौरपं दुर्गतिपाप्ताय पपा शशिरामादे, स हि हलालनकरसस्तृतीयनरक गत: ३, ततो पन्दन च प्रतानि चेस्यादि द्वन्यस्तेषु, तथा सशा-आहार १ भय २ मैथुन ३ परिग्रह ४ स्पाम तम्रो वश या पावश पोग्श पा प्रोक्ताः भुते, तत्र शसझा यथा-'आहार १ भय २ परिग्गह ३ मेहुण ५ सह कोह ५ माण ३ माया यालोम८ लोगो ९इसन्ना १० वसमेआ सषजीवाणं ॥१॥" एता दशापि दीन्द्रि पादीनां प्रापः प्रतीताः, एकेन्द्रियाणां तु मान्यते-सत्राहारसम्झा पनस्पतीनां जलाहारस्वात् १, भयसका प्रदार्थमुपस्थिते सूत्रधारादौ पृक्षाणां फम्पदर्शनास्सकोचनिकायाम भयेन सहपनात् २, परिग्रहसम्मा पालीमि प्रेक्षावीनां पेष्टनात् ३, मैपुनसमा कुरुपकाशोकादीनामानाऽऽसिनपावमहारादिभिः पुष्पोगमात्, ऊपम- "करुपपतमणो फलति जस्प आलिंगणेण(णाणि)तरुणीण तरुणिपयोहरतुहा असोअतरणोनि विमसंति॥१॥ तरुणीमहरागघेण तोसिआ केसरायि कुसुमति । घपयतरुणो फुल्लति सुराहि जलदोहलेपि ॥२॥ विलसति तिरुपतरुणो तरुणिकरमधेहि परिहया जस्थ ५। फुल्हति विरहरुमस्या सोमण पचमुग्गार ६ ॥३॥” पारवत्यापि समाराङ्गनाताम्बरसस्पर्श कूषाढहिः समन्तादुरलवनाविअधणान्मयुनसभा सभवति, क्रोपसण्शा पादे लने कोकनवस्य कन्दो हुशरान मुशति ५ मानसमा मयि सस्यां किं लोकदुलमिति मानाद्वदन्तीनामौषधी पिन अपति यतस्सया पाया सुपर्णसिदि। स्यात् १, मायासी बल्ली फलानि पराम्पादयति ७, लोम- सम्मा पिस्पपलाशावयो मूलादि निघानोपरि क्षिपन्ति ८, लोकसष्मा कमलानि रात्री फेरपाणि तु दिवा सा- पम्ति ९, मोघसञ्ज्ञा यही मार्ग त्यक्त्वा वृतिवृक्षापारोहति १०१ पनवश ससा यथा-"माहार १ भय २ परिग्गा ३ मेहुण रसुइ ५ दुपस्व व मोह ७ पितिगिच्छा ८ तर कोह ९ माण १० माया ११ छोमे १२ सोगे अ १३ धम्मो १४ पे १५॥१॥" पता एवं लोकसमया सह पोग्श, समाल्या पापाराग्यस्यम्तर्गता यथा- आहारसम्मा-आहारामिलापा, सा च सैजसशरीरनामकर्मोक्यावसातोदयाप भवति १, मयसमा प्राम रूपा २, परिगाहसम्शा-भूर्णरूपा ३, मैयुनसशा-सपाविषेवोक्यरूपा, पतास्तिस्रो मोहनीयोदयात् ४ सुखदुः पसशे सातासातानुभवरूपे घेवनीयोदपजे ३, मोहसज्ञा-मिथ्यावर्शनरूपा मोहोवयात् ७, विस्थिफिस्सास- मा पिराधिकृतिरूपा मोहोत्याशानायरणीयोदयाघ ८, झोषसज्ञा अमीसिरूपा ९मानसशा-गर्षरूपा १० मापासम्शा पक्रतासपा ११, सोममा गद्रिसपा १२, शोकसभा-विप्रलापषैमनस्वरूपा १, एता पश्च मोहो दफ्जा, लोकसभा समानघटितविकरूपस्पा लौफिकाचरिता, पर्या-"न सन्स्यनपस्यस्य लोका, वानो यक्षा वित्रा देया, काका पितामह, बहिणा पक्षपातेन गर्म" पेषमादिका ज्ञानावरणक्षयोपशमान्मोहोदयाच भवन्ति १५, धर्मसपाक्षमापासेपनरूपा १५, मोघसम्मा-शिवितानारोहणादिलिता सानाधरणीपादिकर्म- सपोपशमोरपा प्रधम्या पाय-सारस्तत्वायो सामों म्यतेकपाया कोपमानमायालोमलक्षणार, सयुक्त-"कम्म कस भयो था कसमामो सिं जो फसायात । संसारकारणाण मूल कोहाइणोते अ॥१॥" पवारोऽपि ते प्रत्येकमनन्तानुपन्धिनोऽप्रत्याक्यानाः प्रस्यास्यानावरणाः सखलनामेति पोरश तनेदार, एपां स्वरूप पैषमाछ:-"जाजीव १ परिस २ पठमास ३ पक्खगा ४ नरय १ तिरिम २ नर ३ भमरा ४। सम्मा १- णु २ सपपिई इ महसायचरित ४ घायकरा ॥१॥ अलरेणु २ पुरवि ३ पचयराई ४ सरिसो घउपिहो कोहो । तिणिसलपा १ फट्ट २ द्विमा ३ सेलस्पभोषमो ५ माणो ॥२॥ मायावलेहि १ गोमुत्ति २ मिसिंग ३ घणषसमूल ४ समा। लोहो हलिए १ खजण २ कदम ३ किमिराग ४ सामाणो ॥शा" ननु यदि संज्वलनादयः क्रमेण देवतिर्यगनरकगतिहेतवस्तत्कप सामावयो निस्यानन्तोवपिनोऽपि स्वर्ग मेणिफादयस्तु द्वितीयकपायो- दयिनोऽपि नरक जग्मुः १, सत्यम् , पतेऽनन्तानुवन्धिकोषादयः पोरशापि यपास धतुम्मसूरूपस्वाचतुःपष्टिर्भ पन्ति, पपानन्तानुपधी कोपोऽननानुपन्धिकोपप्रतिस्पोऽत्यन्ततीपतमस्यात्, अनन्तानुबन्धी कोषोऽप्रमा रूपानावरणकोषप्रतिरूपः किचिन्मन्वयात्, तपा स एव प्रत्यास्पानापरणक्रोधपतिरूपो मन्दस्वात् , स एव च संज्यसनकोपप्रतिरूपो मन्वतरस्वात्, एषमप्रत्याख्यानकोषादयोऽपि प्रत्येकमनन्तानुगन्धिकोषाविप्रतिरूपतया चतुर्दा पाभ्याः, एवं कोषः पोशधा, एष मानादयोऽपि प्रत्येक पोरशघापाच्या, तदेव कपायामतुःषष्ठिा, तता समकादयोऽनन्तानुबन्धिभिरपि सविसनप्रतिरूपैः खर्ग अणिकादपस्वप्रयास्यानैरप्पनन्तानुगन्धितुल्यैर्नरक जग्मुः, एते व सर्वमा परिहार्या, पत:-"ज अखिम परित्त वेसूणाएवि पुषकोरीए । तंपि कसाइयमित्तो हारेर नरो मुहुरोण ॥१॥ उदयस्सेप निरोहो उदयप्पसाण वाऽफलीकरण । ज पत्य कसायाण फसायसली गया एसा ॥२॥ ससमिण सारमिण दुषालसंगीइ एस परमत्यो। ज भवभमणसहाया इमे फसाया पाखति । ॥३॥ ज अपम्प लोए ज व सह उत्सम तिअणमि । त जाण कसायाण पुहिफ्स्वपहेउ सध॥४॥" परेड प्यूधिरे-“यरकोपयुक्तो जपति, यजुहोति पर्चति । तत्सर्य स्रषते तम्मानिन्नकुम्भादिषोदकम् ॥१॥" क्रोधे फरटोस्करदयोति-तौ मही पूरनिर्वमने वाचतुर्मासी फापोत्सर्ग स्थिती, तवाशातनामिया पुरान्तर्दृष्टपमा पाजनैराकुष्टो फुदी पाहतुः- वर्ष मेघ कुणालायां, दिनानि दश पन्न थ। मुशल [युग] प्रमाणधाराभिर्यया रात्री सभा दिवा ॥१॥” तथैष जाते पुराग्रुपद्रयान्नरफ गती। माने वर्ष कायोत्सर्गस्यपाठपल्यादिः मायायां श्री मलि लोमे सोमादिस्यश्रेष्ठी मिपैकपुनमपि वापिस्वा रात्री श्मशानावध! कोटिनिधि सनोप्य कश्चिद्रमाप्तो मनमियता स केनाप्यासो भाषीत्यस्यन्तास्यैष वाहज्यराकान्तो मृतो रग्यिपोऽदिप्तिस्तनिधी, एवमेकैकोऽ प्पनर्धहेतुः किं पुनः समुदिताः, तथा घण्व्यते धर्मघनापहारेण प्राणी यैस्ते दग-अशुभमनोवाकायस्पाः मनोवण्ये जात-श्रीगोतमनिर्यामिता सुादो धारास्फलनोस्यखभार्याभालपणाा तत्रैव कृमीमतः १, वाफा पवण्ययोलोफिकमहर्पि`ध प्रति सम्पग्मृगगत्युक्त्या नरकं गतः फौशिकः २, प्रागजापालत्वे यूकाशूलामोत नात् भयशतं निर्मन्तुस्येऽपि शूलाशितो माण्डव्या ३, माया १ निदान २ मिथ्यादर्शन ३ शल्यरूपा षा प्रयो पणास्तेषु, तथा गुसिष्वशुममनोवाफाययोगनिरोधरूपासु तिसूपु, तथा ईर्या १ मापा २ एपणा ३ आदाननि क्षेपण ४ पारिठापनिकासु ५ पवसु समितिपु यशवात्सम्युक्त्वप्रतिमाचशेषधर्मकृत्यपरिमा, एतेषु निफि- सफरणाविना योऽतिषारस्सकं निन्दामीति पत्रिंशगापापः ॥ ३५॥ नन्वेव सर्वेऽप्यतिधारा सामाम्येन प्पसपा प्रतिक्रान्ता' परं पुनर्गहस्सा पट्कापारम्भाविपापेष्वेव प्रवर्तते इति निरन्तरपालदुष्कर्मबन्धका- लुप्पसम्भवास्कपे नाम तस्य शुदिर्गजसान पायस्यैव भपनादिस्याशहायां सम्यग्दर्शनमविमान दर्षायन् मत्युत्तरमाह- सम्मट्ठिी जीवो जइविहु पापं समायरइ किंचि । अप्पो सिं होई वो जेण न निबंधस कुंणद ॥३६॥ सम्पग-अपिपरीता (ठिा-पोयो यस्य सं सम्पग्दष्टिी!, 'यपपि' कपशिदनिहार 'पापं कुप्पापा रम्भ समाचरति १ किमित्' निर्वाहमात्र, हुशस्वस्तपापीयर्षे अष्पयानामनेकार्थस्थात, ततस्तपाऽप्यस्पा अपमगुणस्थानत्रयापेक्षया स्तोका सिसि तस्य भावकप भपति पन्धो मानापरणादिकर्मणामिति शेषा, हेतु माह-येन कारणेन ' निघस' निर्दयमिति क्रियाविशेषणं, 'निदरसेक्ति पाठे तु 'निन्यसा' निशुफा फरसे, जीवदयामूलसम्यग्धर्मोपलम्भेम सर्वकृस्येषु यतमापूर्वमेव प्रवर्तनात् बत एष भेकस्मिमपि कृत्ये निर्द पस्वसदेपस्याम्पा पविलेपारूपपरिणामविशेषेण पहेबान्तरमागमे जमलादकमामवपकरष्यन्ताम्याममि मित तवम्-"मजदुपापवेगो सुपककलमारनामिमसाइग्गो । विटो छर्षि पुरिसेहिते बिती जड मोमो ner कई पुणे से पितेगी मारहमाणाण जीजसवेहो। तो णिविऊण मला पासि ताणि मक्खेमो ॥ २॥ पीआर किमम्हाण तरणा मिण इमइतेणे १ विंह महलसाही ताओ पेई पंसाहाओ ।। ३॥ गुणे पसत्य- ओ पुर्ण पंचमओ पे गियर फलाई । हो म येई पसिमा एए थिये खायहां वितुं ॥ ४॥ वितस्सोवणमो दिह मूलाओं पेइ जो एवं । सो यई किण्हाएं। साइमहला य नीलाए ॥ हवा पसाहा काज ३ गुण तेज ४ फला ये पम्हा या परिमी य सुक्लेसी माहवा अन्न उदाहरण ॥६॥ गमियहत्य चोरा पिणिग्गयी एगु ये घाए । * पिन्हं तं सर्व दुपये व पउप्पय वाविआपीमो माणुस २ पुरिसों तहसओ ३ साउहे पउत्यो अ४। पचमओ जुजमते ५ ण्डो पुण तस्पिम भणइ ॥८॥इस ता हरह घण पीमं मारेर मा कुणा एवं । धणहरणमेष फषर ६ उपसंहारो इमो तेसि ॥ ९ ॥ सपे मारेति स वष्टा सो किण्हलेंसपरिणाम । एवं कमेण सेसा जा परिमो सुकलेसाए ॥ १०॥" इति पशिगाथार्थः ॥३॥ ननु स्तोकस्यापि विपस्य विषमा गति रियल्पोऽपि पग्धः संसारस्यैष हेतुरियाशमाह- तंपि? सपडिक्कमण सप्परिआवं सउचरगुण च। खिप्प उवसामेई वाहिवं मुसिक्खिओ विजों ॥३७॥ 'तपितु सेति तवपि यत्सम्पनष्ठिना कृप्तमल्प पाप सह प्रतिक्रमणेन-पक्षिघावश्यफलक्षणेन वर्सत इति समतिक्रमण, सपरिताप दा पिसप कूतमिति पचासापसहित, पंकरित्यं द्विस्वमार्पवात, 'सप्परिमार'मिति पाठे सप्रतिघार, प्रतिचारः-प्रसिधारणा-लामापिपणिग्ववायम्ययातोलमया प्रवृत्तिः, सवाइ-"कह कह फरेमि फा मा फरेमि का कह कप पहुकप मे । जो हिआइ सपसारं करे सो भइको हिमं ॥१॥" सोसरगुण च गुरूपविष्टमायमिसघरणान्वित 'क्षिम' शीघ्र मापक उपशमयप्ति' मिप्यतापं करोति क्षपयति षा, दुशब्दोऽत्र एवार्थ तप्त उपशमयस्येवेस्यपः, अन ठान्समाइ-ग्याषिमिय' साध्यरोग कासश्वासज्यरादिकं यथा सुशि क्षितो-रोगनिवानषिफित्सादिकशखो वैयो घमनविरेचनलहननिवातायनादिनोपशमयतीति सप्तत्रिंश गापार्थः ॥ ३७॥रष्ठान्तान्तरेण पूर्वोक्तमेष स्पष्ठयति-- जहा विस कुट्टगयं, मतमूलविसारया । विज्जा हणति मतेहिं, तो त हवइ निविस ॥३८॥ 'जहा पीति, विप विघा स्पापर जाम घ, स्थावर दुमावीनां सङ्गम पृमिफसवीनां, ततो यथा विर्ष 'फोटगत उदरगात म्पासशरीरमिस्या मना-गारुसादयो मूलानि अपुष्यादीनां, अनेन तनापपि सूचित, तेपु विशारदा-गुप्निायाभ्यासादिना रष्टप्रस्यपाः 'वया' मनपादिनः मन्ति' नाशयन्ति मस्ततस्तस्पात्र निर्विप भपति, पथप्पसौ विपातस्त्रेपा मनाक्षराणां न तथाविषमर्थमवयुप्पते तपाऽप्यचिन्स्यो मणिमौषधीनाप्रभाव इति-तदक्षरमवणेनापि तस्य गुणः संपनीपपते, यथा हि स्थपिरापुत्रस्य इसस्य दुष्टाविष्टत्य निमेष्टस्य माधिकैस्त्यक्तस्य शोकार्तयजनन्या मुहुर्मुहुईस । इस । इति पुत्रनामग्रहणपूर्व रात्री नानाविसापकरणे ईसेति गामहमपीजाक्षरअयणादेव सर्षाप्रविषष्यपगमावि, यथा पाऽज्ञातगुणोऽप्यमिः प्रत्यासनो पालस्य शीतं न्यपनयति, जल षा पीत तृष्णां मुष्णाति, क्षुगुगदि सस्य सुखावुत्ता तुष्टिं च पुष्णाति, एष मतिमान्या दिना सूत्राणां सम्यगर्यानवगमेऽपि प्रतिक्रामफस्य फर्मक्षयः स्यादितिभाषा, लघुस्सवेऽप्यवादि-"दृष्ट्वा सम्भ्रम कारि यस्तु सहसा ऐऐ इति व्याहृत, पेनाफूप्तपशावपीह घरदे ! यिन् विनाऽप्यक्षरम् । तस्यापि पुषमेव देषि । सरसा जाते तयानुग्रहे, पाचा सक्तिसुधारसद्रयमुचो निर्यान्ति पकोदरास् ॥१॥" लोफेऽपि श्रूयते कमिस् केन चित् पृष्ठा-आम्राणि लास्पसि राजावनानि ति, तेनोक्तम्-आम्राणि न राजावनानि, (आंपा ना रायण) एष लोकभाषयाऽन्पार्थेऽपि नारायणनामग्रहणासस्य राज्याविमहाफलममूत्, इत्यष्टर्षिशश्लोकार्थः ॥ ३८ ॥ वार्टान्तिफ योजयति- एव अट्टविह कम्म, रागदोससमजिअ । आलोअतो अनिंदतो, खिप्प हणइ सुसावओ ॥३९॥ 'एष'मिति, एषमष्ठयिघ-झानावरणीय १ दर्शनावरणीय २ घेदनीय मोहनीय ४ आयु ५ र्नाम ६ गोत्र ७- थिम ८ मेवभिन्न फर्म रागद्वेपसमर्जित गुरुपाचे मालोचयनात्मसमक्ष निन्तम क्षिम हन्ति-जीवप्रदेशेभ्यो षियोजपति सुनावका, ममावावयोऽपि फर्मपन्पहेसषो भवन्ति रागद्वेषयोस्तूपादान प्राधान्यक्यापनार्य, पता-"नेहम्मगिअतणुणो रेणुए विजाए जहा देई । रागदोसाउलमाणसम्मि तह फम्मपघोषि ॥२॥” सुभाषक इस्था सुशान्वः पूजाधी, स च पदस्थानयुक्तभाषावफस्वस्य सूचको, यता-"कयषयकम्मो १ तह सीलव च २ गुणवंबई समक्वहारी ४ गुरुसुस्मसो ६ पषपणेकसलो ६ संखें भावभो सही ॥१" इस्कॉनस्वारिं- शम्सोकाः ॥ १९॥ एनमेवार्य सविशेपमाह- फयपापोषि मणुस्सो आलोइअनिदिअ गुरुसगासे। होइ अइरेगलहुओ ओहरिअभरुव भारवहाँ ४० कियपावों' इति पायति-शोपयति पुण्यं पाशयति वा-गुण्डपति जीवयसमिति पाप-पशीतिसाराम कर्मप्रकृतिरूप तसेतु हिंसाऽनृतीयपि पाप, ततः कृतजीवनाविपापोऽपि 'मनुष्या' पुमान् स्त्री नपुसको पा न सु तिर्यग्वेवावि, मनुष्याणामेव प्रतिक्रमणपोग्यस्यात्, बालोचितनिन्दितः सम्यकृतालोचननिन्दाविधिः को वाह-गुरुसकाशे' गुरोः समीपे, भएरोरगीतापावरनितके आस्मनैघ पा क्रियमाणापामालोचनापा शुपमावात्, यता-"मग्गीयो न विआणइ सोई धरणस्स वो जणहि तो अप्पाण आलोअग च पाई संसारे ॥१॥" प सीम्रतपसाऽपि न शुदिर्पयेतोऽशीतितमचतुर्विशती सुपेठपुत्री चतुरिकामृतपवा- न्याईपीमिता लक्षणायाँ पटकयुग्मरतं वृष्ट्वा वप्पी-अहेता किमेतभानुमतम् ?, मवेदोऽसौ वा मावि, हिया:- मायोचित, तम्बुको वश मणि विकृतिपर्ज पठाटमार्दै घणकैर्दै पोरदा मासक्षपणेविषातिमात्रामाम्ला, एवं ५० वर्षतपस्सपनेऽप्युमदुम्सासिझमः पममामती सेस्स्यति तदुकम्-"ससलो जावि फग्गा घोरं पीर तवं परे । विसं पासंसहस्स हु, तमोषित तस्स लिप्पलं ॥१॥र इंससोविड विलो जमरस को मप्पणो 1 पाहिं । एवं जाणतस्सपि संदिरण परसगासें । २ अखरिमंपारितों यंगणाओं में जो # गीभस्यो। तस्स सगासे वसणयपगहण सोहिकरण च ॥ ३॥ सछुवरणनिमित्त गीअस्सऽसणा उ उशोसा। जोअणस- याई सत्त पारर्से परिसाई कापपा ॥ ४॥ आलोभणापरिणओ सम्म संपहिलो गुमसगासे । जइ मसरापि फॉस करिब आरोगों तहर्षि ॥ ५॥ लेजा गारवेणं पहुस्सुअर्मपण पोषि दुचरिअं । जो न कहें गुरुणे ना सो माराही मणिओं ॥ ६॥ई पालों जपतो कम्बमकचे उन्मुम भणई तितह आलोइजी मायोमर्य- विप्पणी ॥ ७ ॥ संवेगपर पिसे काऊण तेदि र सत्तेहिं । समीरणविवागरसाईहि औलोए ॥८॥ मायाश्योसहिमा पासमय वहमाणसंवेगों । आलोज अकरम न पुणी कोर्हिति मिच्छयमो॥९॥" वर्षांनी समातिस्पफमानानीतर्फखहिमलों सम्यगर्नुक्तक्तिपातपिपी मृतसन्मानितचित्र ज्ञात, त्तिा सहरूसमक्ष पत्तपैयांलोचपिसभ्य, गुरुणाऽप्यालोचकस्सधा प्रोस्साघों पपा सम्यगालोचयत्ति, रोगावस्या गुरीरमासौ तुं सिसोदिसमक्षमालोचयतोऽपि शुद्धिः स्यात, रपमुशलसामान्तर्घातजर्जरेवरुणस्येवं सौधर्म गतस्यैकापती रिणा, सता किम् ? इत्याद-मपिस्पतिरेकलघुका पापमारापर्गमाईतिशयेन घुम्त इत्यर्थः, क-अपरस मेर भारवाई, येषां धाम्पेन्धनसोहादिमारवारिका शीर्षकम्पपठेभ्यस्तारवितारमानन्तरमात्मानेमतिश- पॅन लपक मन्यते सपा अषिकोऽप्यालोचितनिन्विताखिनेपापा, यता-से? १ औल्हाईजणणे २ अप्पपरनि- पेसिजम ४ सोही दुरिकरण ५ मिनिसास ८ सोहीणी ॥"दुष्कर घमासंक्षपणी विम्योऽपि सम्पगालोपन, लक्षणार्यावरिष, अत एवात्याभ्यन्तरतपोमेवत्व, यदुक्त निशीपपूर्णी-"त न दुबरं स परिसेषिजात दुफर ज सम्म भालोइबा"त्ति, शल्प च महाऽनाय, यता-"नपि त सत्पं व विसं व दुप्परत्तो षणा मालो । जत व दुप्पउत्त सप्पो प पमायओ फुदो॥ २॥ ज कणइ भाषसई अणुदिम इस्प समदुमूल । दुखापोदीमत्त अर्णतससारियत्त च ॥ ॥ अप्पपि भावसाल अणुखिम रायवणिमतणए- हिं । जाय फडभविवाग किं पुण पहुआइ पावाइ ॥४॥” 'भप्पति अल्प पूर्वमये प्रमज्यानन्तर स्वजायासाप्पी सानुरागावलोकनमात्र रायपणितणएमिति क्रमादाकुमारेलापुप्राम्या 'काति धर्मविष्युसिनीचकला- गमनादि “निहविभपावपंफा सम्म आलोइउ गुरुसगासे । पत्ता अणतसत्ता सासयमुक्त अणापाइ ॥ ४॥" यथा समगिन्यां खस्वामिपस्न्यामासका खामिराज्यपालपदणद्रोहाविचन्द्रशेखरनपा सम्यगालोच्य प्रमज्य सिखस्तरसम्म पो विधिकौमुपन्तर्गतशुकराजकथातो सेया, गुरुवसं प्रायमित व सम्यग योसम्यं, उक पालोचनापनाशके-"मालोमणासुवाणे लिंगमिण पिंति मुणिमसमयस्था। पत्तिकरणमुधिम अकरणय धेय दोसाणं ॥१॥ पफ्सिअचासम्मासे मालोमण निअमसो त वायवा । गहणं अभिग्गहाण य पुषग्गहिए निषेप ॥२॥” इति पत्वारिंशगायार्य ॥४०॥ सम्प्रति प्रतिक्रमणस्य मोक्षफसमापणद्वारेणापि माहासम्पमाह- आवस्सरण एपण सावर जदवि वहुरओ होइ । दुक्खाणमतकिरिय काही अचिरेण कालेण ४१ 'आवस्से ति, आवको यपि पप्तुरमाः-महुपच्यमानफर्मा पारतो वा-विविधसापचारम्मासतस्तपापीय ज्याहारावावश्यकेन-अवश्यकतम्येन एसेनेति सामायिकर भर्विशतिस्तपर पन्दनक ३ पतिक्रमण ४कायोत्सर्ग ५ प्रत्यानपान ६ रूपेण पनिषभाषामदयकेन न तु पन्तधापनादिनन्यावश्यकेन 'दुम्माना' शारीराणां मानसाना च 'अन्तकिया क्षप करोति 'अचिरेण' स्तोकेनैव कालेन तयादिनाऽपीति सटका, इह च यमपि दुखाता मन्तफ्रियाया अनन्तरहेतुर्यपाउझ्यातचारित्र, तल्लामे एषान्तक्रियाभाषात्, तपापि परम्पराहेतुरिदमपि जापते, अपमः पतिवृसहोडवरूपेण सामायिकापावश्यकेनाभ्परपमानेन सारमीकृष्य सर्पषिरति तदाराधन- सस्तमपेऽपि भाषफस्य मोक्षः स्यात्, सामापिकापापश्पफेनैव वा गहिणोऽपि मावविशुद्ध्या भरसचक्रपादेरिव केपलोत्पत्तिः समपति, श्रूपन्ते च सामापिकादिपवमानावप्यनन्ताः सिद्धा , पठन्स्यपि-"जोगे २ जिणसास मि दुपसक्सय पजता । इकियामि अणता वहता केवल पत्ता ॥१॥"इयेफचत्वारिंशगाधाः ॥४॥ अप मनोवाकायप्रवृत्तीनामतिसूक्ष्मस्वादिन्द्रियहपाना चातिचपलत्वात् जीवस्य चातिममावपहुलवास्कियन्तोऽप- रापाः स्मृतिपथमायान्ति?, आलोचनाहोम सर्प, यद्भगवद्ध -"पायछित्तस्स ठाणा सस्माईबाइ गोशमा ! अणालोइम तु इमपि ससल्ल मरण मर" तो विस्तासियार सामान्पेन प्रतिक्रमितुमाह- आलोअणा बहुविहानय संभरिआ पडिकमणकाले। मूलगुण उत्तरगुणे त निंदे त च गरिहामि १२ 'मालोमणेति, आसोचना-गुरुम्यो निजयुमरितकपनमुपरिसस्कोरणभूसाप्रमावक्रियाऽप्पालोषनोग्यते 'पाहुविधा नानाप्रकारा, तदेसूनां पहुवात, मत पषोपयोगपरस्यापि न स्मृता प्रतिक्रमणकाले-आलोचना निन्दागोऽयसरे, प्रतिक्रमणस्प दिदी कोप्तौ-सूर्योदयो स्तमयनं च, सूर्योदयात्माक प्रतिक्रमणमुपधिपतिले म्पेन पायता स्थानापन्माना, साप त्यावश्यके फुते यपा सन्ध्याविगम: स्यात,इए सानुदिश्योक्त उत्सर्गेण मापकस्यापि शेय, अपपावेन तु वृत्तिक्रियायुपरोधिनीन्यपापि, यता-"वित्तीवोमम्मि स गिहिणो सीमति सपकिरिमाउ । निरविक्सस्स व जुत्तो सपुलो संजमो पेष ॥१॥" के विपये आलोचना ? इसाई-मूलगुणे उत्तरगुणे, मूलगुणा:-पाणुव्रतानि उसरगुणा:-सस गुणामतावीनि, एवं विस्मृतासिचारस्र्य सामीपेनापि । प्रतिक्रमणेन शुदिरियाषेवितमिति द्वाचस्यारिंधगाथायः ॥ ४२ ॥ एष प्रतिक्रमको दुष्कृतनिन्वादीन् विधाय विनयमूलधर्माराधनार्य कायेनाम्युस्थितः सन् तस्स धम्मस्स केवस्लिपमत्तस्सेति' मणिस्वा मासंगर्ममिव मणति- अन्मुट्ठिमोमि आराहणापं विरओमि विराहणाए। तिविहेण पडिकतो वदामि जिणे चउबीस ४३ 'अग्मुहि ॥ तस्य गुरुपाचे प्रतिभिस्य धर्मस्य-भावधर्म पसिंपर्शसस्य, 'अम्युस्थितोऽस्म्पाराधनायें उपतोऽई सम्पैकपासना 'विरत विराधनाया निती मण्डनापी विवियन मनोचायः 'प्रतिक्रान्तः' प्रतिमानित पातिचारेम्पो पाहतो पन्दे मिममिसिति भीनामादिका क्षेत्रकालीसंतोपकारिण।। चार- शतिग्रहणास्पश्चभरतपधेरावतमभपानुपलक्षणस्वास्पञ्चमहाधिदेहगांव जिनान् पन्चे, एव 'चउवीसजिणपि जिग्गयकहाई' इत्यत्र मान्तगाधान्ते च भाष्यम्, इति त्रिचत्वारिंशगापार्थः ॥ ४३ ॥ एव भायजिनान् नवा सम्पपवशुद्ध्यर्थ लोकत्रयगतशाश्वताशाश्वतस्थापनाजिनवन्दनायाह- जायति चेइआइ उ अ अहे अतिरिअलोए अ। सबाइ ताई वदे इह सतो तत्थ सताइ ॥ १४॥ 'जायतीति पापन्ति 'चैत्यानि' जिने ब्रमतिमा' ' लोके खर्गादौ 'अघोलोके' भवनपतिभवनादी 'तिर्य गलोके नन्दीश्वराछापदादौ घ सन्ति सर्याणि तानि यन्वे १६ सन् तत्र 'सन्ति विद्यमानानि, अत्र स्थितस्तत्र स्थितानीति षा, निस्यप्रतिमासयां स्वित्याष्ट्र'-"सट्ठी लफ्खा गुणनया फोरि तेर कोटि सप पिंप भषणेसु १३८९६००००००। तिम सय घीसा इगनपा सहस लक्सतिग तिरिम ३९१३२०॥१॥ एग फोलिसय खलु मायग्ना फोडि पउणयह लपस्वा । चउघस सहस सगसय सही घेमाणि पिंपाणि १५२९४४४७६० ॥२॥ पनरसफोसियाई पुषसकोगीशायनलफ्सा प । छत्तीससहस असिआ तिहुअणर्षियाणि पणमामि १५४२५८३६०८० ॥ ३ ॥" ज्योतिय॑न्तराणामसमभयनेपु प्रत्येक पैस्यमाषाप्त प्रतिमासयेति चतुधवा रिशगापार्थः॥४४॥ अप सर्वसाधुवन्दनार्थमाह- जावत केइ साहू मरहेरवयमहाविदेहे असधेसि तेसि पण तिविहेण तिडविरयाण ॥ ४५ ॥ ...- पापन्तः केचित् साथषा केयलिपरमतदितराषधिषिपुलमतिचर्वशवनयपूर्विदावशेकावशानिजिन स्पथिरकल्पिकपथालन्विकपरिहारविशुद्धिपक्षीरमधुसर्पिराभवसंमिन्नश्नोतःकोष्ठधुदिविद्याजलाधारणपवान सररिवैफियसग्धिकमषिमुपमसामर्शस्खेदकेशनसादिसाँपच्याशी विषपुलाफनिप्रन्पलासकापार्योपाभ्यापप्रवर्स फादिभेवमिन्ना उत्कर्पतो नपकोटिसाइनसमा अपन्यतस्तु रिकोटिसहममिता भरतराषते महाविदेहे प पसरणभेदे, प्य पनवशकर्मभूमिपु चशम्वाद्रपन्तरहरणादिनाऽकर्मभूम्याविषु सन्ति सर्वेभ्पस्तेम्या प्रणतोऽमि 'प्रिषिर्धन' मनोमाशापैः, तत्र मनसा तवणमरणगर्भपहुमानात वाचा-तक्षामोधारणात् कायेन ईपशिरोन मनात्, 'त्रिदणपिरतेभ्यः' अशुभमनोषाशापयोगविरतेम्पा, इति पश्यत्वारिंशगाथार्य ॥ ४५ ॥ एष मसो प्रतिक्रमणका कृतसमस्सस्यपतिपणतिः प्रवर्द्धमानशुभतरपरिणामो भविष्यस्कालेऽपि शुभभाषा- शसां फरोति- चिरसपिअपावपणासणीइ मवसयसहस्समहणीए।चउवीसजिणविणिग्गयकहाइ योलतु मे दिमहा४६ 'पिरेति ॥ चिरसमितपापपणाशन्या मवशतसहस्रमपन्या, अनोपलक्षणस्यावनन्ता भया प्रष्टम्पा, पतु- विशतिजिनेभ्यो चीजेम्पोहरपद्रिनिर्गतया कपया-तमामोस्कीसंनतद्गुणगानतबरितवर्णनादिकया एषनप दषा शिनाईने पुष्पाविष्टकायोत्सर्गस्था केतोरिम सथोऽपि केवलमदया 'वोससि अजन्तु में मम 'दियसाः' महोरामाणि, पोधिमार्थनवल छोपायेदमिति पयस्वारिंशगाथार्य ॥ ४६ ॥ अप माल पूर्व जन्मान्त- रेऽपि समाधि पोधि घ प्रार्थयते- मम मगलमरिहता सिद्धा साहू सुमं च धम्मो अ। सम्मपिष्टी देवा दितु समाहिं च घोहिं च ४७ 'मम मंगसि ।। मम मङ्गलमहन्तः सिदाः साघमा भुत च-अङ्गोपालाचागमा धर्म:-भुतचारित्रधर्मास्मक , पशदालोकोतमाम शरण पत इति बप्टम्प, घसारि मगल' हस्यावी घस्वार्येष मजलान्युक्तानि अतुधर्मान्त गैसस्पेऽपि सुतस्य मालतया पगुपादान ज्ञानक्रियाभ्यां समुदिताभ्यामेव मोम इति ज्ञापनार्य, तदार:-"हय नाणं कियाहीण, हपा अभाणो किया। पासतो पगुप्लो दहो, घाषमाणो अ अपओ॥१॥" इत्यादि, तपा- "नमस्ये पशषो जलैजलपराः सर्वे जटामिर्पटा, पस्कैलताः सृतः करिसरा श्वानावयो मम्ममि' बिहीनां ज्यसनर्जना हरियार संवानिप्ता रभिा, स्वर्ग यान्ति कथन ते यदि पृथा ज्ञानमिपे निष्पमे ! ॥१॥" भाषारानेऽपि-"अणाणाप पगे सोवहाणा आणाए एगे निपटाणा एष ते माहोउ"सि,तथा सम्पगटया-मई- स्पालिका देया क्षेपमेयेकशेपारेवा-धरणेन्द्राम्पिकायक्षावयो वदतु' प्रपश्यन्तु 'समाधिचित्तस्वास्थ्य, समा चिहि मूर्ख सर्वधर्मार्णा कन्या शापामा शाखामाप्रशासाना पुष्प वा फलस्य नीज पारस, पित्तखास्थ्य पिना विशिष्टानुमानसापि कानुष्ठानमापत्वात्, समाधिमाधिष्याधिभिषिच्यते, ततिरोषय तहेतुकोपसर्ग-, निधारणेन स्यादिति सरप्रार्थना, पोधि' परलोफे जिनधर्मप्रासि, यत-"सापयपरमि पर हुन पेरो नाणव सणसमेमो । मित्तमोहिममई मा राया पाषष्ठीपि ॥ १॥" कमिते-ते देवाः समाषिमोभिदाने किं समर्पा न पा , ययसमर्पास्तईि तस्मार्थनस्य यय, यदि समर्यास्तईि पूरमध्यामम्येभ्य' किं न याति !, अथैव मन्यते-पोयानामेव समर्पा नायोग्यानां, ताई योग्यतैय प्रमाण किं तेरजागलस्वनफरूपैः १, अघोसरं, सर्वत्र पोग्यतेष प्रमाण, पर न षयं विचाराक्षमनियतिषापादिववेफामवादिनः, किन्तु सर्धनपसमूहात्मकस्थाद्वादवा- दिना, 'सामग्री पै जनिति पचनात्, पपा हि घटनिष्पसौ मृदो योग्यातायामपि कुलालचक्रीवरदयरकद प्रमाणोऽपि सहकारिकारणमेपमिहापि जीवस्य योग्यतायां सख्यामपि तया तपा प्रत्यूष्यहनिराकरणेन देवा अपि समाधियोपिवाने समर्थाः स्युः, मेतार्यस्प प्राग्मपमित्रसुर इवेति फलवती तस्मार्थना, ननु देवादिपु मानापमानादिकरणे कप न सम्पपस्वमालिन्यम् ?, उच्यते, नहि ते मोक्ष पास्यतीति मार्यन्ते पा, किन्तु धर्मपानकरणेऽन्तराप निराकुर्वन्तीति, न पेष कबिदोपः, पूर्वतपरैरप्पाचीर्णस्वावागमोक्तत्वाब, उक्तबावश्यकपूर्णा भीषणसामिपरिग्रे-"तस्प य अम्मासे भन्नो गिरीत गया, तत्प देवयाए काउस्सग्गो कमो, सावि अम्मुहिला, अणुग्गत्ति अणुमाय" मिति, आवश्यक कार्योस्सर्गनिर्युक्तावपि-"पाधम्मासिमष रिसे उस्सग्गो सिसदेवयाए । पक्तिय सिम्सुरीए करति पवमासिप बेगे ॥९॥"माप्येऽपि-"पारि- बहु मन्यन्ते अफाउस्सग्गो परमिट्ठीण घ कयनमुकारो। वेयाषचगराण दिन धु अक्सपमहाण ॥ १॥" प्रकरणकृता भीहरिभवसूरपोऽप्याहुललितविस्तरायां-“चतुर्थी स्तुतिपावत्यकराणा"मिति, तवेष प्रार्थनाकरणेऽपि न फाथिवयुक्तिरिति सप्तपस्वारिंशगापापः ॥ ४७ ॥ ननु येनैतानि प्रतानि स्वीकृतानि स प्रतिकामतु न स्वन्पा अस्वीकृतेऽतिधारासम्भपाद, प्रामसङ्गाये हि सीमाफरणमईति, तयुक्त, द्वापपि प्रतिकामेतां, यतो नातिधारे प्येष प्रतिक्रमण, किन्तु चतुर्यु स्थानेष्यपि, सान्येवाह- पडिसिद्धाण करणे किच्चाणमकरणे अ पडिकमण । असरहणे अ तहा विवरीअपरूवणाए अ॥४८॥ 'परिसिद्धार्ण' इति । भादस्यापि सिद्धान्ते प्रतिपिद्धानि स्थूलपाणातिपाप्तावीन्यष्ठावश पापस्पानानि, तेपु प्राणातिपातावपा पर फ्रोधाचाच पवारः प्रागुप्ता, एव प्रेम-अध्यक्तमायालोमोवयरूप १० रोपा-अव्यक्त कोषमानोवयरूपः ११ अभ्याख्यान-असहोपाधिरोपण १२ रस्मरती-रष्टानिष्टेपुमीयमीती १२१४ पैशून्प-मोहेण परवोपोद्घद्वन १५ परपरिवादो मौखर्येण परनिन्दन १६ मायामृपापादो मायया मृपामापण १७ मिथ्यात्वं प्रागुक्त १८ पास्तरराट्यादिरूपः कलहोऽपि पापस्थानेषु फधिस् पठितः श्रूपते, तब रस्यरस्योरेकस्वगणन संभा व्यते, ण्य मतिपिद्धानां फरणे १ तथा कृत्याना-'नषकारेण विपोहो' इत्यादिश्तोतमादिनकृस्यानां स्वीकृसवे. पार्यादिनियमाना पाऽफरणे, दिनकृस्यम्यक्तिस्तु मस्कृप्तमातविधिमफरणवृत्तेझेंया २ तथा आशाग्राह्याणां । ।
निगोयादिममानामभदाने ३, तथा विपरीतमरूपणा-उन्मार्गदेशना, इप च तुरन्तनुःखहेतुमरीच्यावरिष, पपोत-"दुग्मासिषण इक्षेण मरीई दुक्खसागर पत्तो। ममिओ कोदाकोडिसागरसरिनामपिताण ॥१॥" अन्या मानामोगादिना तायां प्रतिक्रमणं मयप्ति ४, ननु आषफस्य धर्मफपनेऽधिकारोऽस्ति ?, अस्तीति मूमा, गुर्पादिम्प सम्पफ सूत्रार्धानययुग्य गुरष एषमादिश तीति धर्मफयने को नाम नाधिकार ? “पद सुणे गुणेर अ जणस्स धम्म परिफहेई"स्यादियवनप्रामाण्पात्, सया पाषश्यफर्णि:-"सो जिणदाससा यो अहमीपउद्दमीसु उयपास फरेइ पुत्भय च पाई"त्यादि अष्टचस्वारिंशगापाधः ॥४८॥ उक्त सपि- पर्य महेसुफ प प्रतिक्रमण, सम्प्रत्यनादिसंसारान्तर्गतानां सर्वपां जीवानां नानामवेष्यन्पोऽन्यषैरसमवातरक्ष मणेन प्रतिप्रमणमाह- खामेमि सबजीवे, सबै जीवा खमतु मे । मिची मे सबभूपसु, पेर मज्म न केणई ॥ १९ ॥ 'ग्रामेमी ति समपामि' मर्पयामि सर्पान् जीपाननन्तमषेप्यमानमोहावृतेन पीरितानह, सबै सीमा: 'क्षमन्तु' मर्पन्तु मेष्टितम्, एतापता मामालियाक्षान्तिहेतुकस्सेपा कर्मबन्पो मा भूदिति कारुण्य सूषित, ऐतुमाइ-यतो मैग्री मे 'सर्वभूतेषु सर्वसत्त्वेपु, पैरम्' अप्रीतिर्मन नफेनचिस्माणिना सद, कोऽर्प१-मुक्तिलाम हेतुमिस्तान् सर्वान् पयाशक्ति मुक्ति सम्मयामि, न ष केपावितद्विप्रकृतामपि विधाते पर्तेऽह, न च निन्द- कादीनपि प्मि, शाससत्यत्वात्, उक्त दि झानाशे-"ममिन्वया यदि जन परितोपमेति, नन्वप्रयासज- नितोऽयमनुमछो मे । अपोर्थिनो हि पुरुषाः परितुष्टिहेतोःस्वार्जितान्यपि धनानि परित्यजन्ति ।।१॥" मैत्रीस्वरुप चैषमातु:-"मा फापीत् फोऽपि पापानि, मा य मूत् कोऽपि दुःखितः । मुम्यतां जगदप्येपा, मति मंत्री निगयते ॥१॥" पैर व स्वल्पमप्यनल्पानर्थनषद्वयपि, सम्रान कौरपपाण्यावीनामिवाटावशाक्षोहि- णीक्षयादिहेतुभेटककोणिकयोरिय षा, यदुत पत्रमाङ्गादिसंपादि-"चटयफोणिअमुझे चुलसी एस लक्ख मणुाण । रहमुमलमि अ नेा महासिलाफटए घेष ॥१॥ वरुणो सोहम्ममी सस्स य मिसो अ माणुसगई। नयलफ्स माउअरे सेसा पुण सिरिअनरएसु ॥२॥ कालादमोयि मरिउ पउत्थपुढपीइ सवि उप्पना । सतो ते उपटा सिजिमस्सति विवेहमि ॥ ३ ॥ तेसिपि अ जणणीभो वीरसगासमि पहाओ । उस्सप्पिणी इमीसे न एरिसो अन्नसगामो ॥ ४ ॥” परत्र तु और भवपरम्परानुयायि कमठमरूभूत्यादीनामिय, पठन्स्यपि- "येरवैश्वानरपाधियावष्यसनलक्षणाः । महानाय जायन्ते, पकाराः पत्र पत्तिा ॥१॥" क्षमाप्रधानन्य जैनधर्मः, भीषीरजिनेन सप तयादर्शितत्त्वात् , 'रामि स्वमासमणों' इत्यादौ च तस्याः प्राधान्येन भणनात्, अमाणि प-"सती सुहाण मूल मूलं धम्मस्स उत्समा स्वती । इरए महाधिजा इष स्वती पुरिमाई सघाइ ॥ १॥" समर्थस्य च क्षमा याफला, यता-"दाण दरिदस्स पठुस्स खत्ती, इच्छानिरोहो मणइविअस्स । परमे पए इदिमनिग्गहो अ, पत्तारि एथाणि सुद्धराणि ॥१॥"क्षमाफल च कूरगडकादीनामिव तदपि केषत सानलामादि प्रतीतमतः क्षमामादस्य धर्माधिना वैर स्याज्यमेवेस्यकोनपहागापाः॥४॥ सम्प्रति प्रतिफम णाभ्ययनमुपसहरमुत्तरोप्सरधर्मापर्थमन्स्यमालमार- एवमह मालोइम निदिअ गरहिअ दुगच्छिउ सम्म। तिषिहेण पडिकतो वदामि जिणे चउबीस ५० ॥ इति श्रीमाप्रतिक्रममसूत्रं सम्पूर्णम् ॥ 'एपमई मिति, पपम्' अनेन प्रकारेणाह सम्यग् 'आलोन्य' गुरोनिषेप निन्दिस्वा' कृतमिति खस मक्षं गर्दिस्या-तदेष गुरुसमक्ष घराप्सिवा-धिग मा पापकारिणमिस्याविना, सम्पगिति सर्वत्र योज्य, 'सुगंछि में इति पाठे तु एषमालोच्य निन्दिया गर्हिस्वा अगुप्सित मिकिस्सित वाऽतिचारमात सम्पक 'त्रिवि घेन' मनोवापायलक्षणेन 'प्रप्तिकान्ता' कृतमतिक्रमणधतुर्विशतिगिनान् पन्चे इति प्रान्तगाथाः ॥५०॥ अग्राह पररानव प्रतिक्रमणसूत्रं केन कृतम् ?, उच्यते, यथाऽपरमतिझमणसूत्राणि गुप्तस्सविरक्तानि तपैत दपि, यफमावश्यकमूहात्ती-अक्सरसनीतिगापाम्पास्याने-अङ्गप्रषिष्ट गणधरकृतमाघाराङ्गादि, अनकम विष्ठ तु स्पविरक्तमाषश्यामदीनि, अप भाचकमतिक्रमणसूत्रस्य यथार्पत्वं तवा किं न तस्य नियुकिमा प्यादि ? इति चेत् तोषश्यकदशकालिकादिवशशास्त्रीम्पतिरेकेण शेषाणां नियुक्त्यमायादीपपातिकापा गानां प पूर्णेरप्यभाषायू अनार्पस्वप्रसास्तस्मा किनिदेतत् । मारप्रतिक्रमणसूत्रस्य व विक्रम १९८३ वर्षे भीविजपसिंहसरिभीगिनदेयरिकृते पूर्णिभाष्ये अपि स्तः, वृत्तयम यहया, अतः श्रुप्तसविरकृतखेन सघर्षाती पारविशोषकत्वेन भाषफैरेसदुपावेपमेय, साधुभि स्वप्रतिक्रमणसूत्रमिय, पप सप्ति ये खकदाग्रहमावामिनिषि एरष्टया पाभात्येन फेनधित् कृत सर्पथा चानुपादेयमिदमिति शुषते न विमस्तेषां का गतिः, सर्वज्ञप्रणीत प्राचीनस्पपिरापरितसम्पगमार्गस्पोपमर्वनात्, तदूधे-"रतो आणाभगे इनुषिक्ष निग्गहो हवा लोए । सपना णाभगे अणतसो निग्गह सहा ॥१॥" ननु आषफस्य प्रतिकमणकरणमेयासक्त दूरेऽस्तु प्रतिक्रमणसूत्र विचार, सवपि प्रलापमान, सिद्धान्ते श्राद्वानामनेकत्र तस्पोत्यात्' यवनुयोगद्वार-"से कि त लोउत्तरिम भाषायरसयं १, २ जन्म समणो पा समणी पा सापओ वा साविआ पा तचित्ते जाय उमओ काल आषस्सय फरेइ"ति, तथा सत्रैय-"समणेण सायएण य अवस्सफायचय हवाइ जम्हा । अतो अहो निसस्सा सम्हा आव स्सय नाम ॥१॥" नवात्तिकृयमपदेषसूरिकलिकालसर्वशश्रीहेमरिममुखपूर्वाचार्यरचित्तेपु पञ्चाशकवृत्ति योगशालमभृतिग्रन्येषु च आदानां प्रतिक्रमण साक्षादुफ सर्वप्रसिद्धमेष, तत् पश्चमेव-वैयसिर्फ १ रात्रिक २ पाक्षिफ ३ चातुर्मासिफ ४ सांवत्सरिफ ५ चेति, एपां कालयिष्यादि मस्कृतविधिकौमुचा अपघार्यम् ।।
विसयातप्तपेयाश्या जगति जगचन्द्रसूरयोऽमूषन् । भीवेषसुन्दरगुसत्तमाम तवनु ममाद्विविता ॥१॥ पक्ष च तेषां शिष्यास्तेष्वाया ज्ञानसागरा एरवविषिपावर्णिलहरिप्रफटनता सान्धयाहानाः ॥२॥ मुतगत- पिपिपालापफसमस्तः समभषम सूरी बा। कुलमण्डना द्वितीया श्रीगुणरनास्वतीयाच ॥३॥ परवर्शनषत्ति क्रियारपसमुषयषिचारनिचयसमा। भीमपनसुन्धराविषु मेजुर्वियागुरुस्व ये॥४॥ मीसोमसुन्दरगुरुपपरास्तुर्या हार्पमहिमानः । येभ्पा सन्ततिरुपैर्मपति देपा सुघर्मभ्यः ॥५॥ यतिजीतकम्पषिवृतम् पञ्चमाः साधुरत रिपराः । पैौरशोऽप्पकृष्पत करमयोगेण भषपात् ॥६॥ श्रीदेवसुन्दरगुरोः पठे भी सोमसुन्दरगणेन्द्राः। युगपर इम विजयन्ते, तेपा शिष्याम पोते ॥ ७॥ मारीत्यवमनिराकृतिसहस्रनामस्मृतिममृतिकृत्यैः । भीमुनि सुन्दरगुरपश्चिरन्तनाचार्यमहिमभृप्त ॥८॥ भीजयचन्द्रमुनीन्द्रा निस्वन्त्राः सहगाकापु । भीमुयनसुन्दर : परा दूरविहारैर्गणोपकृप्तः ॥९॥ एकामा अप्पेकादशाङ्गिनम जिनसुन्दराचार्याः । निर्यन्याः ग्रन्थकता श्रीम मिनकीसिंगरपम ॥१०॥ एषां श्रीसुगुरुणां प्रसादतोऽन्दे परहविश्व १४९६ मिते । भीरतशेखरगणिीति- मिमामकृत कृतितुष्ट्यै ॥ १९॥ चातुर्षियोदधिमिर्दपिभिर्दपिशुदपरमपरमागम् । साऽशोपत प्रयमालक्ष्मी भदाहपिमुपेन्द्रः ॥ १२॥ विज्ञाऽवतसविहिसप्रशंसगणिसष्यासवियुपापैः । गुरुमतयाऽस्मा प्रथमावर्षो सालि - प्यमापापि ॥ १३॥ एतस्यां टीकापामनुधुभामर्थदीपिकानाम्पाम् । पदपछिशतीचस्वारिंशचतुरुत्तराऽनुमिता परनिविषिषवृत्यायनुसृत्य कृतेयमल्पमप्तिनाऽपि । उत्सूत्रमत्र विवुधैः शोध्य जीयाविय प घिरम् ॥१५॥ ॥ इति श्रीवपागयनायकपरमगुरुभीसोममुन्दरमरिशिप्पभीसुषनसुन्दरहिषिनेयोपाध्यापधीरखशेखरगगिविरचिताया थाव प्रतिक्रमणसूत्रची क्षेपाधिकार' पशम ॥५॥ संपत् १६०३ श्रावण मुदि ५रवि भीनीराउलागणे लिखित कीका जाउरनगरे । และจะละลชลคูลลลลลลลลลลลลลลลละลย ॥ समाप्ता पेपमर्षदीपिकानाम्नी भावकपतिक्रमणसूत्रटीका॥ ॥सर्वप्रथ' ६६४४ ॥ श्री ॥ श्रीरस्तु ॥ AVASTAJUAJMAJUANVAJUNUUNTO इति भेष्ठि-देवचन्द्र लालमाइ-जैनपुस्तकोदारे अन्या:-४६ - SARDAS WETASVT ॥ श्रीमद्रनशेखरसूरिवर्यविवृत श्रादप्रतिक्रमणसूत्र ॥ इति भेष्ठि दपचन्द्र मासमार अगपुसकोसारे प्रचार-
No text on this page.