·ममिका। प्रधानाध्याक्षेरार्थरनीनिससाहियमहोदयः समाटिष्टा ऽहं मार्गय. माणस्तादृशं निबन्धं समासादयमस्मदम्मतमयीपनेपालराजगुरुथी. हेमराजगमगिडतवरेभ्य: शुद्धप्रायमेकमेव पुस्तकम् । पालोच- यनिद सच घंहूनां न्यायानामयहमालयन्नपि मीमांसासन्ययाति- फसंशोधनपाठालयपरीक्षोपथिकभागपाठनादिकार्यव्यापृततया उल. ब्धतत्पूरणाकाश: सांप्रतमियतेय निर्वाहयन्तु कार्यमुत्साहिनः सत्यवसरे ऽगानिबद्धान न्यायान् क्रमेण संगृह्य विकृत्य च यथामति तत्स्वरूपपिपयोपयोगान प्रकाशयेयं समयान्तरराति मन्यमान: प्रारभे सत्वरमिदं कार्य समापय च । समापिते मुद्रणे द्वितीयपुम्सकदर्श नायसरोपलवमधिकं पाठ तस्यले शुद्धिपणे च समयोजयम् । तमिम निबन्धमानाच्यावगच्छन्तु तत्प्रस्तुतन्यायस्यरूपं जिनाममः संगृह्य चाचानुद्दिष्टान न्यायान् प्रबोधयन्तु मां साम्यन्तु चेकमाचपु- म्सकायलम्बनाशक्यप्रतीकारापि स्मलितानि गुंगोकपक्षपातिन इति । महामहोपाध्याय गाधरशायी।

·घोफिकल्पापसंग्रहस्य शुरिपनम् । - -A पमुम 현망픽 . R AR . RRBaly 8 वि " भाग्य उम्म Mara Frim fgrl सन्तान मर Its हिनाम माम पाथ .. ११ HAMILY . C JA . BAR . C IRD Ra t . ति कुम এখন বিনা पन्न मद्र fev सि msstart fr ne If .. पाय दिप २५ " . " AN भटा मध्यम भिचष U मर Freg aufa पवार भिज fort otsfa स्वाय for . मात्र " कारे FUHIR १८ १७ दामा सनमा Ri ६ he माण मोण व fax: . पूधा s . LR vt Eि: पापन अपनी पाव संव प पंचाच CE मागे भयो rú . . ए4 घट - ·२ दिपघम् । पै. गुटम पै. गुरम १० कि १ मैत्र गुस्म घोधि ए. १४३ 1 पत्तः १ सोपकारामा १५३ " पः पति पसे पम यिदि कारणी पनि पने कमा चव कारणी स्यीय १४६ १४ १८ ३१ स्याय 1ષક सम्प बदक संज. १५6 भलप प्राप्त ५ सिट विखे 16 ४ साध्य रोध ทรง ५ निषिद्ध १३ ४ राज राध्य १२४ न स्येन १२७ . फारका १३७ ६ पुतिम युक्तिभि १४१ १ मान्यरा मान्परा १४१ १४ न्याये म्यायो १४२ ਸੋਥੋ १८ म धाम १५ 26 पटकं . संज में ३ घात पशि दि मान २० मुखे पति २ ग्यादि मनि मुखो सुराः १ER १६४ १३३ १३ प्राण्यातानाम पता शक्तिः महकारिणीति न्यायोऽत्र प्रासहिकः । शक्ति: पुरुषसामयम स्पष्टमन्यत्तय १ । ५५ एतायान पन्योऽमादितः ।

·लौकिकन्यापसंग्रहपृतन्यायानां पीपञ्चम् । पठ पो दिर पष्ठ पर R 1.महा। गरपपरोयमन्चा । ...गानामन्य। .चीनमाया । nife free 10वीपया। रतीयाः। जातपुरमामाकोमा । Chirwया । 10 १८ जा fatanasaluman नाममा Cryोधा। utमा या MIRai ४ WIT010fonsifenafifin ...धमन्या.. पध्यानaranei free प्युयानुमाया । उपयो। "या। ...Rafifvf mmsafarया। "मयमा "राटदा। "महाभाय। गर्भया, सपा RIRE If ARTI 1.धा। 16.merieमार। maiमामा । 1 yeaमाया। .या। - INNI मिया । 1... NEPा. me fryin HINutate uTufens .UNarene train ५.भा.न्या. muyकमam. "..साबन्दिन। mumbai uruwarfarayा। १. RRE ..

·. २ मधीपचम् । यिषणा:। एट पही विषय: १२१ १७ फटभ्यमुकुमन्या.. ४ पुग्न्या १५०० कदलीफलन्या.। ८ विद्यारम्या.. १४५५ करस्थबिन्यन्याः । - रयमाणममभिव्याबारे। 111करिहिसन्या । am युवेगया। १५.काम्याजिम्पा । ७२१कासासीयन्या। 14 उमद्रासदंष्ट्रारगया। १३काधिपाया। ५४ उनिमन्जनम्या । १९०१४ काकवलपरीयाया। उसजमिष्यमानिमि। 1100 कापिया। पोथ्यात्रीयोपजीयस्य १२ बारव गुणामया प्रामण्यम ५ मारनामामाया .." सग्यापन viTI ३.का कारण प्रत्ययः । .." चामा भिण ५८. शिमहामान्य दुकरम । 1 ' पाता। ..कोटमरम्पा.. ५० • मुन्टमिया । 1.कुम्भाधान्यन्याः । .nार टन्या 1.माधाचरम्बनाया। ... कृपावानमन्या । T ....भूपमन्या । मानियत । ५ माया । ४ mainta MAMALI affee ... fadfrewards 1 dard ft मुकाममा 11 धितोमावापता Hife ...मुलिया। ..mamtarian की "1"वाधिषमा । ...fun fafract का 11. ..Lancerstarare, .seira1 ·मीपत्रम् । प एष्ठ पो farari पष्ट पड़ी farm ग म १९ ४७पटाम्पस-1 ...सम्बिकाया। भुपिया.. 1. समतोला । पत्रकारवाया। १३"नमन्दमन्या. सपपरिया Pईभमाया। tnावाचा Henादुवाया। marvar 1. गुजिताया। लामा पम्प। पहाम्यहीय माkिaugairat. । सामान्या माना मगम । ...हिरवा । ट N • शिरिया 01 • पनीमालयन ...maarfमाया । ..पुपाचाया। Hum पपीया। ..मभाया । URfwalfver 1. Ham FEER ... क्रममयन्या. Ratangana anuमरा। .great . Ma 15 More nayasfreer.. "Maurfast "मामा । ..भाitfm. WRAभाषामा ...HMIRMER me freeन्या। Lamadan. FAIRRE.. .fuमाया.. gaar fraमचा.. fMAftware ferst antataa मार.garline ·४ मूचीपत्रम् । ७ पष्ठ पर विषयाः। एष्ठ पही विषयाः । ११० त्यजेदेकं कुनस्यायें। १४६ मयित्राहामन्तां घरीदा। ६६ २१ याज्या दुस्तटिनीसिन्धाः । १४ २५ न हि शाष्टमभाब्देमाति। १५ त्रिपुत्रो द्विपुत्रः। १६५ ० नदिमयंत्रानीगतिः। १६५ १८ न विसर्यः सर्व जानाति । १४E दाघपटन्या.. २१७ १४ दि मुतोष्णाऽसिधारा स्वर्ग ४ दाधेन्धनाहिन्या । छेत्तुमादितथ्यापारा। १४ ५दाधरशनान्या। १२ ख ३० नदि त्रिपुत्रन्या । १३८ २२ टपडसर्पमारणया । ११७ १३ हि मुशिक्षितो ऽपि पटुः स्व १३८ १० दण्डाधिकान्याः । स्कन्धयारोढुं ण्टुः। ११९९३ दधिपपसी प्रत्यती धरः। १३५१ नागोष्टन्या। ११४ १५ दामय्यानकटन्या । १.० मानाधिषणा। १५५५ दाहकदाहान्या . नान्यदृष्टं स्मरत्यय'। १४९ १८ देवदताहन्त इतन्याः । १४१ १८ नारिलफनाम्युन्या । १७ देयटनापुचन्या। १०० १५ निमगापाहन्या । ५३ ख २४ देवदत्तचन्याः । १०० - नीरवीरन्या । १७७ देवलोटोपन्या, १९५ १६ मीनेन्टीरिया। १५१० देशाधोमुखत्वन्य। , नपापितधुन्या। १३ विहाणायामन्याः । १५७१. नानाविन्या। ध प २८.४ घटारोहणन्या.. .१५ पञ्चकोशावतान्या । २९ धमाधर्मविधिः । २० पजरचालनन्या." 11३१ मिंकल्पनातः। १२. जरमुळपढन्या । धान्यपमानन्या.1 1101 १४ पतन्तमनुणवताबद्धोऽपिगतः। न १५९.पतियरान्या। H... मदानान्या." ५५ पदमधिमाभायात .."टावदाधरचम्या.. १५८० परस्याधिगधेहि 11 २५ - हि कामदुपदर्शनावाद ८ पाधायान्या.. १५.७ पर्यताधियिकान्या। mu हि दृष्टऽनुगए नाम: ४.८ पर्यतोपत्यकाम्या । विनिम्टा निम्टि ज्यान परिषदया । नविष स्वाद irant 2 पाटिकाम्या 10 मिमितिया - fat IEnt at मेडि। ०३ ·भगी। ५ farer 11 फ्रो विध บุบ งขา: "पाया। "Myfarent=.. चुनाएनाया। st wधुने। t"पुरकर men मदिरा UM भावापानमापातम् । mahetataदा । ... भामतीया Emmer " frgIKrमादया । emaramefore . am guruvarum. " teact.. भीमभामराम्या । • nimemuran rarere १५. भूमिया पा यपिया। museumar मत्पन्धान on मिनुमानम । ५.भमाया। ..... माहिया . मिया। म स." ragava.. रमक्षिकादा ५.मादरिन्दा । ॥ मनमाना। HAIRAAT सहबारण्याचा ४.मापरण्या। मुफो। 1.मिन्दा." 10. Rपाया। र furn. 1. मामाध्यापित " भद्रपटाया। काकष्टगा। १२३.मोपन्ना-1 ४.narपुरत्या। १५ मामाधीसमेत १४ मा । ०२१ मा पोतोवी. mam'विभमन्या । Muftware ..मुकाविलया। we माया rafranा। et " प्रतिक्षामन्य मभिया स्थानापा। BURमरन्या १५. पावागुराया। . -- ·मचीपत्रम् । पष्ट पट्टी विमान पष्टी विषया. "सामलिया। १५. मनधान्या। १५० ४ रामानुगविवाहपनर त्यन्या-1 11:भारतत्येिक utarसभरदिसन्या। १४ १५ पाको सभा 10. ठिपागमति । १०. पकनित्यम् । ५०रेखामवपन्या। .७ पत्पराअष्टा। स 100 मत्मापे भूयते । मक्षमाशय हि वस्तुसि- .2 ५ पचासंख्यया । टित ७४ १८ द्विवाहस्तीमिति म्या, ""पादन बीवनम १४२ १३ वित्तिमतिमि न्या । १०८॥ लोहचुम्यन्याः । पाचाडचीन सचोदना १५४२० महाग्निन्या। १०३ यासमोरोका। व १५८ २० पस्यावान ममस्तस्य । १२ ख घटयनन्या। १०२ १८ पादर्श मुख तादयी चपेटा। १५७३४ वयघातकन्या । ९०२ १८ यादया पवस्तादृशो वलिः। १.०२० पध्यतां घध्यताम् । १५ १६ पारिस्तावती घिरोया। १४.१३ वनश्यामन्या." १६५९१ यावत् माता मायत पुग्यम्। 13 ५ धिमन्या.. यावर्तन तावत् ध्यण्यानम्। ०३. वरचाताप कन्यावरणम् । १५३ ५ कामिया कन्यायागन्या । २.वरगोष्ठीया। ११॥ समाप्तिन्या. १५४ २५ वनि मानान्यपेतली माणे- १०० पैनापक्रम्यते चैन चोपनियत बनानि सवाश्याः। ११५ १६ वाजिमम्दुरान्या। १५ चाया पाग्येन संबन्धः । . वासदीपन्या. 1. ग्राजनयामा कावर्षी मन्लभ १०७ . यासाठिन्या। ११. पापुभवन्याः। र १५८ १५ वायुशेत्योपपन्या। .०३७ पटन्या । १५८ वातापमतमागापि। १०५ ७ रज्नुसन्या । १५. १४ विधेय शिस्तपते वस्तुः । १६.४ रथवश्याया। र विपरीत बलाबनम ररिममणादिन्याः । ४२५ मिटररिति न्या. । . राजपुत्रव्याभन्या । विनिष्टप्रष्टयाया। १५9 ...

·मुवीयम्। विषur. पिया। ....विपक्षी १०. पाया। ०१. विविषकन्या। । एतयोगितामा ...मिति .कामना । चियाभाषया." mulilearfmar bufavra me आमलिया। चौमाया। पम्पनया। ... मलिटाया । ...मारोवाया Haristant ...मिटवता मर्म । 1. afrainभन्या । भामंटो ... था। दियो। . मेध्यान साधया। uc समुहटिया ५५.याया। .waiभाममा ue tutoria ...मायाavran .बाधारया व्यायव्यातिः। वापारमा afte:age. v .. मरaah . न्या.. ललिता nifeीया. महामाया.. SEX motenallurimárcerere MOVITARAवन्या ... saafचमाना man unam mardan माणुकोण ...Ramfaranा UNTRIERINART nudeमया। musi. " मी भावानेfarane gain auriदवा. mमुदायमा - मुभाwिww. utarinakaferent utu. IN perlur me.. . ..1 ..

·मूचीपत्रम् ।
पष्ट पही
विषयाः।
१.५ सोपानायरोहणन्या ।
११३७ स्थानीपुनाकन्याः।
१२० १० स्थावरजङ्गमयिन्याः ।
५२ क १५ स्यूनिखनन ।
॥ स्यूलारुन्धतीन्याः।
१५३ टिकलोहियन्याः ।
१५२२२ स्वकरमुवन्या ।
१५४ स्थानमन्त्रनाभन्या ।
एष्ठ पट्टी
विषया.
१५४ थमब्याचम्पा. 1
१५६ २४ स्थग्ने मन्त्राभन्या ।
1 १९ स्वभावो दुरतिकमः ।
.७१ धनमति
घुम्यन्तम
१२ स्वामिभन्यन्या।
द
१५१ दस्तामलकन्या।
१६०३दनकन्या।
MHc

·No text on this page.

·No text on this page.

·अादन शब्दापापा मगायः पून्पोपमा मोगा पदिप्यानन्दनन्दका ॥3॥ उदाहणि दिप्यामः माग पंदान्नमाम्रगान मीमामान्पापांक पिस्लिामा भागपरिगामाया नियन्त्रमाना। . श्रीगणेशाय नमः। लौकिकन्यायसङ्ग्रहः। पत्कीर्तिप्रभया सुरालभुवने मायामभावः भा. नीलादेर्जनिता ऽनीनिरचला चr: संहना भने। यच्छिप्योहगणैः स मे गुमरहा हादीन्धकारापहः श्रीमद्रामदपानुरिन्दरमला मादाय भूपात्मदा ॥ १॥ नत्या शंभुं हरि गोरी चिघि दुरिटं च भारतीम् । मियने रघुनाथन लेकिकन्यायमंग्रहः॥२॥ लोकिकन्यायरमानामाकरे यत्प्रदर्शिनम् । सस्य मंदे गयेह ग्रीयोचाप दर्यने ।। पापा पिपपं वादानि च यथामनि। पदिप्यामा प्र संदेगटिस्तरादपि चक चिन ॥४॥ प्रमहादागमानां तु न्यायानां तत्र विनः । अमानं पदिप्पामः क घिदन्पामुदातिम् ॥ ५॥ प्रमाादायाता मपि निगदविण्यानविषा THEाग्यन्ते पुनरमकृदुता पिरताः। पुनपाण्याम्यन्ते विषयकथनादिपवित्रताः पुरा गान्कांचिपुनरपि पदिष्यामि विषय ६ ॥ Pारोपातु बाद मिनाममा ·*****: | (rr : firrff mm:و ہو \\ 4 \ ۳۳۳۲۳۴n ہو %n :توسېد 1 ۳۳۳۰rf15 # سهمیه {{ }} ! 1171fr fr۹۶ هجوم جیپ mentsriri firmr1 هموم مسمو » ۹) fre1 s۹ ۹f Trt It ۹۴=۲۲۶ و ۹:53 ۳۰۴ :: ::۴۹۳۶۹ : ۴۹-۳۰-پمپ و ۲۹ ۲۱ ۲۲۲« rrrr ۹۱۲۶۲۲۰۶ ۰۲۱ ۲۰۲۳ ۲ )۰۹ པཚ སཱr* +% འཐཱཀཟerrritཀr:| ۱۱ ۲۷ || ! ۲۰۹ * ۹۲: په ۳۶۶ ۱- د ۲۴۲ و ۶ ( ۱۹۲۶ ۱۹۹۲ T = 1 hr : 14 م ) 149 114 my * ۶۰۶ ، ۲۹ ۲۹-۱۲rn * 1 rtrt پس ا;04, 17:13 ، 41 پ * * * * و * به : من 1 : merif ۶۲ ۹۶ # ۰۹۲۲ ۴۲۴.* * * * * * * * - ههه د AP * * *توو د هر چه بوده " - ·३ लोकिकन्यायसंग्रहः। सहिष्णुः श्रयणादी व सर्वदैव समाहितः। गुरुवेदान्तवाक्येषु फेयलादेतवृत्तिषु ॥ २३ ॥ दृढविश्वासपान्धीरः सत्ययादी दयान्वितः । यहं परो विमुक्तः स्यां कधमेवं विचिन्तकः ॥ २४ ॥ घेदानवधिकारी स्याबेदान्तििनधितः। तमिपपस्तु जीयस्यात्पन्ताभेदः परात्मना ॥ २५ ॥ तय तस्य तात्पर्य नान्पग्रे यिनिधितः । स एय'विपयस्तस्य न्यायविद्भिर्थिनिस्थितः ॥२६॥ परपरः शन्द इत्यादन्यायादर्थव्यवस्थितिः। गगायां घोप इत्पादिलोफिकेयपि दृश्यते ॥ २७ ॥ प्रपोजनपति श्रुत्या तात्पर्य घ यिनिस्चितम् । स्वाध्यायस्य विधेनं चिराधा बन्यया भवेत् ।। २८ ।। सय प्रयोजनं ब्रह्मासज्ञानेन सिध्यति । प्रभविगपति ग्रामेत्पादिशाग्त्रानुगमनात् ॥ २६ ॥ न भदे तस्य तात्पर्य सिद्धस्यादन्यमानतः । प्रपोजनपिहीनत्यानिन्दितपाय सर्वथा ॥ ३० ॥ मृत्पाः म मृत्युमामोति यो ऽन नानेय पश्यति । अल्पमप्पनारं पुर्यन्पिमेतीति भूता श्रुतम् ॥ ११ ॥ प्रधानादौ न तात्पर्य अतः किं त्वनारात्मनि । उपप्रमोपसंहारमुलिपिनिययात् ॥ ३२॥ मगान्तरनिरामन होतदर्धमपणनम् । भपिता ऽग्रे तदेतस्य पिस्तरादुपरम्यते ॥७॥ प्रतिपाद्यस्य चैरपस्य जीधारमपरमात्मनः । पेदान्तानां पसंपन्धं पोध्ययोधकता पिः॥३४॥ तपार्मकस्वपोभेनाल्पाचारपादकता था। प्रपोजकमरोज्पर पन्धः शास्त्रमापपोत ॥१५॥ हेतुमदेतुभाषभ संपन्धो मोक्षपोषयोः ।

·४
लौकिकन्यायसंग्रहः ।
संपन्धो ऽभिहितो ऽभिरुक्तभेदैश्चतुर्विधः ॥ ३६ ।।
अद्वैतावरकस्यास्य मूलाज्ञानस्य याधनम् ।
सपिलासस्य संप्राप्तिश्चानन्दस्य प्रयोजनम् ॥ ३७ ।।
फल्पितस्य निवृत्तिश्च नाधिष्ठानातिरेकिणी।
रजुसर्प निवृत्तिर्हि न रज्जोरतिरिच्यते ॥ ३०॥
प्रत्यगात्मतया नस्य प्राप्तत्वे ऽपि च सर्वदा ।
कण्ठचामीकरन्यायात्तत्प्राप्तिरुपचर्यते ।। ३६.॥
ग्रामेय सन्नपं ब्रह्म प्रामोतीति श्रुता श्रुतम् ।
चिमुच्यते विमुक्तश्च निवृत्तश्च निवर्तते ॥ ४० ॥
अफे पेन्मधु विन्देत किमयं पर्यतं प्रजेत् ।
ग्यार्थस्य संप्राप्ता को विद्वान् पढामाचरेत् ।। ४१ ॥
इति न्यायं समाश्रित्य दुईटदुरुतयः ।
पास्ताःसम्यनिरस्ताः स्युः श्रुगिन्यायसमाश्रयात्॥४२॥
भनापपिचया तस्या वृत्तः सो मासयद्भवेत् ।
दिया तग्निसा तु प्राप्त इत्युपचर्यते ॥४३॥
म्याधिष्टानातिरेकेण न मसा करिपतस्य थे।
विषया समित्तिस्तूपचारादिति निधिनु ॥ ४४ ॥
स्पपाती कल्प्यमानस्य भुजगम्य नियसंगम् ।
नरपं वस्तुनो लोके दाहादी पाहामर्पयत् ॥ ४५ ॥
बना विविध अपि म्यादैकरूप्यं प्रयोजनम् ।
धारमण मम्यान ततः मि प्रयोजनम् ॥ ४३ ॥
गंरेशानुपन्या हि श्रीनाः मोगा यथामति ।
मानुपाटिगनादम्नायं विनिधिनु ॥ ४ ॥
नाममा निपन्यानामनुपन्धानपय ।
अभ्याध्यतमिपन्यायादनुवन्या भपलिते ॥४॥

·पाकिमन्यायमंग्रहः। मत पर निपन्धपदं प्रकरणरम् । ननु किमिदं पप्रादः शुल्पनुपाहि पायपोधातुत्यमिनि पर मम पप समाभन सपोर अन्या विषयागिविंगा- रानुपपरो । योगगोदमुक्तम् । पस्तुतस्तु घेदान्नविषय एय म माभपनि जोपनहायपग्यामधिपपत्वामिधर्मयो- सपास्तापागादिनि । उच्यते । परपि पेदान्नेभ्य पय तममा गायले धा ऽपि रोपां परपरिफपिपतापान्तर- परत्यागादसम्भायनादिपुगपदोपप्रतिपन्धपशाप प्र. मामामापा जापमाना ऽपि मा नाविधानियक्षमा किंतु मनान्मध्वनन्यानामतिष्ठितंय भपनि । मनस्ता. रामनिपन्धनिरामन प्रमापजन्यापाः प्रमितः स्यविषय. प्रतिरपग्पिरीफरणाय विचारशास्त्रमारम्भणीयम् । परा घिरमाकान्तत्यानीपनमारेक्यासम्भय मि | पिरोधम्य भेदाधीनता सदसिद्धापसिया नया दिन मति स्वरूपासिडे। अनुमानेन (निपाधायोगाग। किन्त्र |मर्षमानापजीप्यप्रत्यक्षविरोऽप्पागमस्यैव मायल्यमित्यु- रसाः तथा प सत्पादोपजीपिनो पराफम्यानुमानम्प का कथा । तथा प स्मृतिः प्रायल्यमागमस्रीय जान्या सेपु निपु स्मनमिति । सपाचन विषयविचारयोरमिद्धिरिति सिडम् । नननमार्फिकात्यापितफुननिराफरणेन मन्दान- पगाधभाप्पायुक्तिनात्पर्य वर्णनेन च प्रकरणानां माफ- रूपम् । अस्य तु प्रकरणान्तरेस्तुल्यायान्तरपिपयादिमत्व ऽपि मर्यशाग्नेतिहागपुराणमादित्यव्याकरणकाव्यनाटका- पापिशादिपु पर्तमानपुरपगाह्मलाकिकन्यायनिघयार्थ- विषयापुढाटनेन मर्यापकारित्वायरपारभ्यत्यम् । पर- मयिषपादयो यद्यपि प्रकरणानां शास्त्रीया एव तथा ऽपि प्रकरणत्यादेपायान्तरविषयादयः सन्त्येय। नत्र मारं नि- ·लाझिकन्यायसंग्रहः। घृक्षुरयानतराधिकारी । सगुणनिर्गुणरूपयिषयभेद विहाप निर्गुषमाग्रमिह विषयः शान्नकदशसंपद्धमित्यर्थन मंग हीतः । तन्मानायधारणमसिगशाग्नतापोडाटनं घ तार्किकोदायितशास्त्रतात्पर्यपरिपन्थिकुतकनिराकरणं चा. यान्तरप्रयोजनं शेषेण संगृहीतम् । संपन्धस्तु विषयानुरूप इत्यतं प्रपञ्चन । श्रथ व्याख्येयन्यायव्याग्यानमारभ्यते । नम्रता- पन्यायसप्तके प्रायस्त्वंपदार्यशाधनम् । ततो मे वृक्ष प्रकम्पनन्याये तत्पदार्थाधनपुरःसरं वाश्यार्थनिरूप भविष्यति । स्यूषनिखननसिंहावलोकनन्यायाभ्यामुक्ता- र्थदाय तमिमहमतान्तरनिरासाय चोत्तरग्रन्थमवृत्तिः। यत्रापि सूदमार्थज्ञापनाय क्रमेण तत्समीपसमीपतरसमी- पतमा ऽबस्तत्तपोच्यते तत्र स्थलागन्धतीन्यायो ऽघत- | रति । यथा ध्रुवमरुन्धती घ दर्शयतीति विधियलायरष- ध्वोस्तद्दशने प्राप्ते ऽतिसूक्ष्मायास्तस्याः झटिति दर्शयितुम- शक्यतया तावचन्द्रं तत्त्वेन वदन्ति । ततश्चन्द्र तरास्तरस- मीपस्थास्तारकाः । ततः सप्तर्पिसंज्ञकाः समीपतराः । ततः समीपतमं वसिष्ठं तत्त्वेनोत्तवा तमेव तत्तया योध- यन्ति तथा गृहादीनात्मानमिव मन्यमानाःप्राकृता गृहे नष्टे नष्टो ऽहमिति कौशन्तो दृश्यन्ते । तान्वारयन्ती श्रुतिः श्रास्मा चै जायते पुग्न इति तायत्पुभ्रमात्मत्येन वदति। ततेो ऽस्य धीः पुनात्मत्वे मा पर्यवस्यस्थिति स या एप पुरुपो ऽनरसमय इति देहमारमानं वदति सतो देह- मेयात्मानं न जानीयादिति तात्पर्ययती श्रुतिस्ते हमाणा: प्रजापति समेत्य युरित्यादिना श्रीपादीनां चेतनस्पं सूचपन्ती तदिनाभूतमात्मत्यं सूचयति । तथैव पुनर- न्योऽन्तरात्मा प्राणमय इति प्राणात्मत्वं घूते । इन्द्रिया- ·लौकिकन्यापसंग्रहः। स्मस् निरारमत्यापत्तिः न घ कस्य चिनाशे ऽधशिपस्य घृन्दस्यान्पत्ये ऽपि फस्य पित्तन्तानी ऽप्ययशिपृतन्तुन्दे से एयायं पर इति पदत्तिसाम्पात्मत्यभिज्ञान पिकाने परिपदन्यायेन च तत्कार्यनिर्वाहो ऽपीति शाम् । उत्तर- पृन्दस्य पूर्वसाभिनतया पर्येणानुभूतस्योत्सरणामरणा- पोनापिरष्टं सरत्यन्य इति न्यायात् । एफस्य कस्य चिदात्मत्वं तु पिनिगमनापिरहेपाराक्यं पहुं पां मत्येक भारत्ये स्यातध्ये च पाहनामैकमरयासम्भयन विरुददि- मिपपा यहुकामगन्यायेन देहोन्मधनप्रसन्नः। न प परगोष्ठिन्पायनकमत्पं फदा चित्तत्सत्त्वे ऽपि सदा सद- | सम्भवात् । एफस्य प्राधान्योपगमे तुतस्यैयास्मस्य युक्तम् | स्यामिभृत्पभावस्य देहभेदव्यासत्यातदेव स्वामिभृत्य- पापस्याप्यामपुरोः तस्मायुक्ता भुत्या सेप्यात्मस्यधी- निरासाय प्राणस्यारमत्याशिः। प्रार्थ ऽपि सरिरामापा. न्पोन्तरात्मा मनोमय इति पदति । एयमन्पोऽन्तरारमा विज्ञानमयो ऽन्योन्तरात्मा ऽनन्दमप इत्यादापपि पो. प्यम् । ततः पुत्रापानन्दमयान्तानामनास्मत्वं दर्णपन्ती भ्रतिनिविशेपास्मतत्वमेयात्मस्पेन दर्शपति । सपा हि फ. | सिद्धोरः प्रत्यगारमानमैक्षत् भम्यूलमनएपहस्यमदीर्घमन- धुरोत्रम् ममाणा हामनाः शुभ्रः अनन्तधारमा विश्वरूण यकीन पास्ति पेशा मम चित्सदाहं चिन्मानो ऽहं सदाशिवः एप ते भारमा सपान्तर पायाः भ्रुमपा ना. दिभषानुवर्तमानपाशादिभ्रमगिरस्य प्रकृतन्यापन गु. हातनाये मुमुक्षुधीनिषेराय पूराभुत्याभासानादि- तस्य पुत्राचारमस्वस्य पाधपूर्षकमारमतवं प्रतिपादपति। किं पुत्रारमरपमुतगाणपं सपमेय भेदमसिद्ध तेह प्राणा स्पादिभुमी प्राणादियन्दासमहेषतापरा पनि ·तोकिकन्यायसंग्रहः। स्पपृमाकरशाम् । अन्नमयाद्यानन्दमयान्तश्रुतेर्मुशादिपी. को हरगन्यायेन सर्वान्तरब्रह्मपुच्छशब्दार्थसर्वयाधायधि- भूतात्मतत्त्वप्रतिपत्त्युपायार्यत्वेनापन्यस्तत्यान्न तस्याःस्या- र्थपरत्वं प्रत्यगात्मत्वादिश्रुतीनां तूपनमादिलिगः स्वार्थ- परत्वात्मायल्यम् । प्रयोगश्च पुत्राद्यानन्दमयान्तं जगदना त्मा दृश्यत्त्वाद्धटयदिति। श्रात्मा स्वेतरचैतन्यभास्यः पदा धत्वादित्याद्यनुमानं त्वन्यदेय तढिदितादित्यादिश्रुति- बाधितं ज्ञाननैकान्ति च । ज्ञानमपि वेद्यं चेत्स्ववेद्यत्वे आत्माश्रयः परवेद्यत्वे ऽनवस्था। अस्तु को दोपो मूलक्षः याभावात् न यदेव न ज्ञायते तदेवासत्संपद्यते । एवं तदेद्यमपीति सर्वेपां गडलिकाप्रवाहन्यायेनाप्रामाणिक- त्वप्रयुक्तासत्वलक्षणान्धकृपपतनं स्यात् । ततश्च कथं न मूलक्षयप्रयुक्तो जगदान्ध्यरूपदाप इत्यलम् । तस्माद्देहादी- तरस्तत्साक्षी वेदान्तैः प्रकृतन्यायेन योध्यते इति सिडम् । पञ्चकोशावतरणन्यायस्तु श्रुतिमात्रसिद्धत्वान्न बाकिका एतत्तुल्यविषयप्रपोजनश्च । तथा हि ये स्थलदेहादयः श्रुत्पा ऽन्नमयादिशब्दैरुक्तास्ते कोशवत्कृमेरात्मानन्दावरकतया शहेतुत्वात्कोशा इत्युच्यन्ते । तत्र पक्षीकृतभूतात्पन्नः स्थूलदेही ऽन्नमयकोशः । पञ्चीकरणं त्वचिन्त्यशक्तिरीश एकैकं भूतं द्विधा विघाय तेषु पञ्च भागान्प्रत्येक चतुधी | विधाय तेषां स्वस्वद्वितीयभागानन्यस्थलभागेपु पोज- यति । एवं च ते प्रत्येकं पञ्चपश्चात्मका भवन्तीति । तेषु वियदादिव्यवहारस्तु मल्लग्रामन्यायेन स्वांशाधिक्यात् । ननु पुराणारा तारतम्यं दशांशैर्भूतपश्चक इत्यार्योक्तस्त- न्मूले तिहासादेच व्यामादिदशमांशसाम्यं वाग्वादेरिप्ति म्यते । तथा चाकारास्यापि वाय्वादिसापेक्षया उपाधिक्पारसर्वत्र तयवहार एव स्थादिति उच्यते ·लाकिकन्यायसंग्रहः। न्यूनाधिकभायो दि प्रमाणटावेनभूतेप्पेय नानसर्गनेषु अनुपलम्मात् । यथा ः प्रागपडावरणेप्येपा न्यूनाधि- कपिधारणेति । सानि चापश्चीकृतान्येयेति धासिधादौ प्रपिन पथा प ग्यांसाधिक्यासत्तापहारयोग्यानि स्पुस्त- धेय मेलितानि । यत्तु क चित्सम विभज्येति पाठः सन सममिमि संपातायातम् । यदा समं तत्तदंशाधिक्यात्तस- पवहारयोग्यं यथा स्यात्तति समर्थनीयम् । एवं हि ध्यानि शन्दोऽभिव्यज्यते पापो स्पपि । एवमग्रेऽपि पोध्यम् । न च सर्वत्र सर्व कुतो नाभिव्पश्यन्ते ऽभिव्यञ्जफस्य पती- करणस्य साम्यात् तस्य माग्यिधमानगुणाभिव्यकत्वा- वीकारात्। न धैयं सर्वकैकगुणाभिव्यक्तिरेष स्यात्। कार्ये कारणगुणानुवृत्तिस्थीकारण प्योमादिषु प्रमेणैफदिनिच- तुःपञ्चगुणानां प्रागपि तत्त्वात् । प्रियकरणश्नुतेः पञ्चीकर- गोपलक्षणत्याम सस्यामामाणिकत्वम् । तेभ्यश्च स्थूलदेहा- दिपी जायन्ते । ने च न हि निपुत्रो हिपुन इति कथ्यते इति न्यायन पाचभौतिका उच्यन्ते प्रपुरभागस्य भूतस्य प्राधा- न्यपियक्षायां देयदत्तापुप्रन्यायेन भौमादिव्ययहारभाजो भपन्ति । अवकाशादिरूपकार्पोपलम्भाध कार्येण फारण- संप्रत्यय इप्ति न्यायेनैकदेहे कारणसपा पच्चभूतसत्ता ऽयचायी। स धेकानेकहानगोचरतया पनपस्समर्थिक्षय- पिच भवति । पदा व्यक्तिषु जातिवत्सर्वम्यपृिष्यनु- | स्यूतमण्डात्मकं समष्टिः प्रत्येक गरोरं घ्यपिः एतदुपहितं | चैतन्यं विधनराभिमानिस्याशियिधं राजमानत्याच ये- श्वानर इति पिराडिप्ति पोच्यते । व्याप्ट्युपहितं विश्वश- रीरमपित्यागिन्धः तथा हि । जीयस्य प उपाधयः । | सुट घुयादिसंस्कारोपरचितमज्ञानमानमुपाधिः स्व लिङ्गशरीरं तचासानोपरचितमहमज्ञ इति प्रतीतः। जागरे

·༧
ཆཎ
，
ས
•
w
， ,
a
',
མ
t. : ， མ
ཨཙཱརཱཡཎས་པ་བས， ༼ཝམ༔ ༈ }
}:མསྶམཁཆ་ ༨

·। लोफिफन्यायसंग्रहः। प्रचुरत्यादानन्दमयो पन्धहेतुत्याकोशः समस्यूलदेहका- रणत्याकारणशरीरमिति पोच्यते । तापहिता पिरमाश इत्युच्यते।मायोपहिता रवीश इतिापतपोरक्यम पदया- मा। कोशानामनात्मत्ये तु पूर्वी एप गुरुपो ऽनुसन्धेपाः । संघातानात्मत्यमपीन्द्रियवृन्दानात्मत्वयप्रियपमिति दि. क् । इति स्यूलागन्धतीन्यायः । अवादित भारभ्यतायद अन्धसन्दर्भ मसगाद् प्रन्थान्तरेविय ये न्यायाः पठितास्ते पाठकमेणैप लिएपन्ते सद्गतिस्तु मुख्येप्येय पचास्यं भि- सुपादमसारणन्यायेनातिदेशसद्गतिः । प्रासनिकंप्यपि प. स्यान्पस्य सद्गनिर्भपिता स्थापर्षमानं पदिप्पामः । एपमपि पाध्यम् । पदार्थादयों न स पोदनार्थ इति न्या. परस्या मिययनमिदम् । भस्य पः भ्रतार्थनान्तरीपकनया लभ्यते नस पदार्यरपर्यः लोफसाधारणपाप न स रान्दार्थ इति पयो॥१॥ अनन्यलाभ्यः गन्दाप इत्यप्पेताहराः ॥२॥ परपरः द इति पार्य: परतारपर्यपिपपपराम परपर: स्पश्मन्यत् ॥ ३॥ फण्ठपामीकरन्पा । पाकण्ठगतं मम्पएमजा- दमाममिव कराठे तं परपरयुपदेशानभातं प्राप्तमित्युपत- तथा प्रश्ते ऽपीपः॥४॥ भयो पदिति पााच ग्रहकोषेपमन्पत्॥५॥ मननोन्मननन् । पचा नवादी पतितस्तरपान- कदा चिन्मजति कदा चिन्मन्नति तपः ॥६॥ पदा पर परितः मो ज्पदालम्पनमलभमाना लपिता पुराकाणदीनालम्पने तदा पराकापल.

·लम्यनन्यायन' | १२ लोकिकन्यायसंग्रहः। म्यनन्यायः। अनेन हि दृढासु युक्ति निरस्ता, युक्तीरवलम्यमानो ऽलमनेन निरस्यते ॥७॥ यथा पहालिप्ता तुम्बिका नदीसमुद्रादा मजन्ती कन्ये ऽयकारी आगत्य तिष्ठति तथा जीयो देहक्षये काकाशे गत्या तिष्ठति अयमेव तस्य मोक्ष इति । मासादवासिन्यायोऽप्ययतरति । एक पय देवदाः कालभेदेन प्रासादोपर्यधश्च वसनपि प्रासादवासमाधा- न्येन प्रासाद्वासीत्युच्यते ॥ ३१॥ कार्येण कारणसंप्रय इति न्यायः ॥ ३२ ॥ तदेतारेव तदस्तु किं तेनेति न्या। तस्य कपालाद- तादादेरेय तस् घटादिकारपत्यमस्तु किं तेनान्तर्गना | कपालादिम्पकायेंणेत्यर्थः ॥ ३३ ॥ कारणगुणमममन्या०।कारणगुणाः कार्य स्पसजाती. पगुणानारभन्ने पपा तन्तुरूपादयः पटरूपादीनिति न्या. पापः॥४॥ पसरपालानन्यायः यथा सपोर्दशमिः पचिभिरेक- मिनार मदनन परिचालनं क्रियते तथा दशभिरिन्द्रियः माणपकक्रियाम्पादनंन देहपालनं पिपतामिरपर्थः । न पायुकिगत्पधिकरणापचन्यायो ऽपम् ॥ ३५ ॥ पर्मिकम्पनात इति पयः धर्मकल्पनाया: भेंटरपंप लापयरगुनम् ॥३॥ मामयगंकवावगाय पायर्मदाहिनेष्यामि न्या. यनिया पोयम् ॥ ७॥ महनमनुमगमः । पतन मिनुवादमगारणत्यायो पि ध्यानाः विषपदाहरणगागात् । अगली ।

·१२१.६ पक्रने टिः। १२क दिगम्पराः। इति जलतुम्पिकान्या०॥5॥ तदेकदेशिनस्तु पारमुक्तपक्षिन्यायेन सदोर्ध्वगमन- मेव तस्य मोक्षं मन्यन्ने ॥६॥ विपपहुलं धावनमेव पुरुषार्थ मन्यमाना पालेर- प्युपहसनीया इत्यलम् उन्मत्तयचाप्ति काव्यदूपणावने- नेति न्यायेन नेह निरस्यते ॥१०॥ जीवः स्वविद्यादिभिर्देहान्तरं निप्पाप पूर्व स्पज- तीति विवक्षायां तृणजलैकान्यायः सापि हि तृणान्त. रमाश्रित्य पूर्व त्यजति ॥११॥ एकसम्पन्धिदर्शनमपरसम्पन्धिमारकमिति न्यापन मजनोन्मजनन्यापादनन्तरा न्यायाः स्मृत्वादाहताः । हस्तिपकदर्शनस्य हस्तिस्मारफत्ययप्रवादिज्ञानस्य रमम्प- धिशादिमारफत्यम् इतरन्यायव्येऽपि परमुगोत्यय तपोदाहरणम् दितीयस्य श्यादेपसद्स्योदाहतिः ॥१२॥ स्थणानिखननन्यायः । णा गया भाराभाय निखनन किपमाणे रदा भवति तथा सरमन्धेन प्रागुपपा- दितार्थदा भवतीत्यर्थः ॥ १३ ॥ सिंहावलेकिनन्याया। मिही या कपिन्मगारदा ऽग्ने गच्छमन्पोपि पेरमासमपि इन्पामिति पिपा मा. स्परपति हन्ति परपिथमागतं तथा एस्पिधमागनरप. परिपन्धिपरपरिकरिपतयुवायाभावान्तरनिरासापा. प्युसरमन्यमवृत्तिपः ॥१४॥ पारिपदन्याया। पथा पारिषदानाकामिय:प. परिष्टस्तत्वानिया रस्तपरयः ॥१५॥ मान्पामिति ॥१६॥ पहुभाति प स्पष्टा ॥१७॥ घराजकपुरन्यायो ना१॥ ।

·१२ पृ. ६ प.त्रुटिः। घरगोष्ठिन्या० । गोष्ठिरन्योन्यवाती वरलामाय गोष्ठिरगोष्ठिस्तया यथा वरवधूवन्धूनामैकमत्ये सति यि- याहरूपमेकं कार्य निष्पाद्यते तधत्यर्थः ॥ १६ ॥ स्वामिभृत्यन्यायः ॥ २०॥ मुखादिति न्यायः । भुनापतृणादिपीकाख्यं गर्भ- स्थं मृदुतणं यथा पहिरावरकतया स्थितानां मुक्षाख्यतृषा- नां विभजनेन समुद्धियये तथेत्यर्थः । गडलिकाप्रवाहन्यायः ।। २१ ।। गड्डलिकानामवीनां गणादेका चेत्कृपे पतिता तदा चार्यमाणा अपि सर्वाः तत्र पतन्तीति प्रसिद्धम् ॥ २२॥ एतादृश एवान्धपरम्परान्यायः सेो ऽप्यूर्ध्वमुख्यन- वस्थास्थलएवोदाहियते ॥ २३ ॥ घटयक्षन्याये यदि वक्तपरम्परोपदेशस्य मूलभूती ऽनुभयो नास्ति तदा सो ऽप्येतादृशः सत्वे तु विलक्षण इति योध्यम् ॥ २४ ॥ मल्लग्रामन्यायः । यथा ऽन्येषु सरस्वपि मल्लानां पहु- त्यान्मल्लग्राम इत्युच्यते तथेत्यर्थः ॥ २५ ।। एतेन ब्रामणग्रामाम्रवनादयो ऽपि न्याया वि. घृताः।। २६ ।। २७॥ न हि त्रिपुत्र इति स्पार्थः ॥२८॥ देवदत्तापुत्रन्यायः । न हि देवदत्ताया एप पुनो भवति किन्तु देवदत्तस्यापि तथाऽपि मातुः प्राधान्यपिय- क्षायां देवदत्तापुत्र इत्युच्यते ॥ २६ ॥ पितुः प्राधान्यविवक्षायान्तु देवदापुनन्यायेनेत्यु- दाहियते ॥ ३०॥ अप्रेय ·..- ܢܐ hܗ ! ܕܪܪܤܝܪܙܝ. | ܀ ܫܪܗܚ ܂ ܐ ܨ ܗܰܗܙ. ܝܘܛܶܝܚܪܝܕܐܙܐܝܚܙܟܕܐܝܝܕܬ,; ܠܚܬܵܬ.܀ ' ܃ ܛ ܚܬܬܕܕܬܪ ܟ ܕ،،، ܀ ܟܕܙ ܫܐܬܐܝܟ݂ ܬ݁: ܬ̇ ܥܝܼ ܬܝܼܫ:ܛܙܐܟ ܛ ܪܐܝ ܪܘܛ : 7 rfr،ܝܼܿ ܕܝܼ .܀ ܕܝܕܪܨܕܝܗܝ܀ ܤ ܙ ܨܛܕܛܤ ܨ ܙ ܝܽܐܝܬ -:܀ ܕܨܕܝܕܙܕܚ ܚܕܣܨܟ riܨܪܲܙܝܼܟܐ'ܨܨܨܕ܀ ܙ ܥܕܘܙܪ̈ܙܕ̈ܕܫܟ ܨܟܬ:܀ er - cnܕ+ܕ ܕrq » r: ܨܕܕܕܨܨܕܕܨܕ-' ܝܙܙܕ* .F qzr . eܕ ܨܤܚܨ ܨ ;:::•#•ܨܙܨܟܙܨܨfr * f «?; ܕܟ ܪܨܙ ܙ ܤܕܼ ? ܕܨܨܨܕܨܞܟ ܀܀ ܕܕܨ ܟܟܕܝܕܙܨܝܨܕܕܕܨ ܨܕܕܗܕܝܨܕܕܗ، - * ; ܝܕܝܼܟܼ ܨܐܝ;utr -ܪܕܟܼܝ ܟ ܕrr - f : fci » r܇ ' ܢ::r fܙܟ ܟ ܗ ?""? ܐ ܠܬ ܠܐܐ، ܀ ܕܕܛܪܐܪܫܙ.4 ܝܐ ܪܐܐ ܐܗܐ ܕ݁ܶܐܬ݁ ܕܚܰܪܬܐ܀ ܐܠ ܐܕܐ. ܙ ܐܬܙܨܐ ܪܳܗܙܐܕ ܬܘܪܐ ܝܐ ، ܐܐܐܝܳܚܙ ܕ ܫ ܝܙܐܬܢ:A ܐ ܕܐܪ ܪܐܐ ܘܪܵܐ، ܝܕܐ ܝܐ ܗܝ *wܬ݂ ܐܺܝܐ: ܚ ܨܐܐ ܕܐܙܘܪ ܥܣ ܐܐܐܬܐܬܐ ܬ ܐܼܲ ܐܐܝܙܐܕ ܠܐܬ݁ܕܰܐܙ -rfn qfxqffܕܨ ܕf ' in » ; ?? ;; rr ttm?? ܕ . ܚܕ ܚܗܕܐ ܐ -entryܕܚܝܺܟ݁;:wܕAn'r y : ܡܨ;rr * ܟ݂ ܕ݁ܗܺܝܟ݂ -w 4yow ?܀ -rft , mcurrwr a virrcirrmnuxnܕ 'myv - 1 ; ** * frrrrܪ .yrwqq ܛܳܣܨܕ »' ܕre ) " ? vcgcrqPATYProPrir'r N ? qi ? 1 1 nrfa * rr Prima܀ :1 vcrfnܐrfafq'qܗ ܙܕ:܀ s qq : nmrxerfpcft ; gifܟ 1 :r'rzis - imm :: ܝܟ -itarrܗܐ utiq ; prq4ܐܕܙ ?*diffrmzrmi ? & ; tttraqܕ'r '{ nc rurfqmaxrmnr difcrmܘܺrirrroܕܪ ܙrimaܗ -tܘ ܀ ܐ qܕ݁ܶr { { q ncqn'frrrrgnrmarsܞܟ

·No text on this page.

·, लोफिफापापसंग्रहः। गुग्यानोपदेशेनारमनि शाते तदात्मयुद्धिमपपदति ॥ ६ ॥ मासा पन्द्रन्पायो पीडशः । पथा चन्द्रं दिदर्शपिपु. राम मादी दिगन्तरगतनक्षत्रादिभ्यो इपिं पारपितुं शा. खापां पन्द्र इत्यधिकरणत्वेन संपन्धविशेषादी शाया- मुपलक्षणमुरादत्ते । ततश दिगन्तरपासचनुपचन्द्रस. मीपयतितारकादिषु चन्द्रनमा मा भूदिति तत्स्यरूपं प्रकृभकाशात्मकं पाधपति । एवं हि पोध्यधीः सुम्पेन पन्द्रे ऽयतारिता भवति तथा पञ्चकोशायतरणवाक्येप्यपि पोध्यम् । एवं प्रायविदामेति परमित्युपश्रुत्य प्रामशब्द- स्थानेकन प्रयोगदर्शनान्मुमुक्षुभिर्ने यो प्रशन्दार्थः कति जिज्ञासार्जगत्कारपत्यापन्पासेन येयु जीयादिपु जगत्का- रणत्वं न सम्भवति तेषां कार्यपाधितयोपाधिधारा सू- ज्यकोटी निवित्वेन सन्तृत्वासम्भवाभ्यो च्याएसयु- हेरपि सम्भयजगत्कारणभायेषु प्रधानादिषु प्रायत्यभ्र- ममपनेतुं स्वरूपलक्षणमुपम्पस्यनेन हि जहानां तेषां ज्ञा- नादिरूपतापपपते । ततधाचं लक्षणं फेभ्पविद्यापति- निधपर्वयुद्धिस्थिरीकरणा दितीयं तु सर्वग्नमनि- तिाकयस्तुस्वरूपससानिधपार्य त्वंपदार्पतटस्थस्थरूप- लक्षणयारपीदमेय माजनं पाप्यम् ॥ ७॥४४॥ कास्य पस्तुनो मतभेदेन पहूनि रूपाणि तत्तच्या. ग्वेषु प्रतिपापमानान्युपलम्प प्रिपा हि विकल्प्यते न | पस्त्यिति पायावस्तुनि विकल्पासम्भयं १ मरया पिग- जानां समुपपस्याप्पसम्भयेन तेप्येकमतप्रतिपादितं सर्या- पिरद्धं पस्तु स्थीमियते सत्र पृचप्रफम्पनन्यायः प्रवर्तते । पथा वृक्षमारुतः पुमानपास्थितर्नरः पूर्वमिपं शाग्वा मक- पितच्या पूर्वमियमिति भिाभिमशाग्यामपालने निपो- v- ·लौकिकन्यायमंग्रहः। जितः तदधास्थेनेय च केन चित्मवृचपकम्पने प्रेरितः सर्वेः पूर्वप्रयालनस्याज्ञप्ततया योगपचासम्भयेन फ्रमवि- कल्पापगमे ऽपि सर्वाविरोधासिनेस्तधिकीर्पया वृक्ष प्रक- म्पयति तत्प्रकम्पनेन च सर्व शाखा अपि प्रकम्पिताः स्यु- रिति भवति सर्वरविरोधः तया योगादारभ्य स्थायरा- तेशवादिभिरविरोधायोपनिपदाभिमतो महेो ऽङ्गीका- य धीतरागैर्मुमुक्षुभिः। ननु के तत्तदभिमता ईशाः कश्चापनिपदाभिमतः । कथं च तदुपगमे सवैरविरोध इति चेच्छृणु तावद्योगाभि- मतमीश्वरं क्लेशकर्मविपाकाशयैरपरामृपः पुरुषविरोप ईश्व- रः। सेो ऽपि जीववदसङ्गश्चिद्रूपश्च परश्च जीवेभ्यस्तन्नि- पन्तृत्वात् । प्रधानक्षेत्रज्ञपतिर्गुणेश इति श्रुतेः । ननु नि- यन्तृत्यं नाम तत्तत्कर्मकारयितृत्वं तचासङ्गस्यानुपपन्नं यः कारयति स करोत्येयेति न्यायेन कर्तृत्वस्य दर्नियारत्वात् । दृश्यते हि योधयितृपु नृपेषु दानादिकर्तृत्वं स्वयं योमृत्य येति। न लोहयुम्यकन्यायेनासङ्गस्यापि प्रेरकत्वोपपसेन च तनिष्प्रमाणकम् । भीपा मादातः पवतइत्यादिश्रुः तिसिद्धत्वात् । यन्धमोक्षादिव्यवस्था प्रध्यापयस्थित्य- नुपपत्तिसिहत्वाच । जीयानामपि स्यता लेशादिरहितत्वे ऽपि पुड्या सह विवेकाग्रहेण शादिमत्वाङ्गीकारात् । ईशस्तु सदा तैरसंस्पृय इति विशेष इति । पतेन सेश्वरसां- ख्ययादा ऽपि व्याख्यातः । एतल्पयोगक्षमत्यात् । तार्किकास्त्वसद्गम्य नियन्तृत्वमसहमाना नित्यत्। डीच्छाकृतिमान्'विशेप ईश्वरः। विशेषत्वमप्यस्य द्या. दिगुणकत्यादेव नान्यथा नित्यज्ञानादिमत्यानित्यज्ञा- नादिमनीवेभ्यस्तलक्षण्यमपि सिध्यति । दिल्यादि सक- ·लोकिकन्यापसंग्रहः। तक कार्यन्यादित्यनुमानं तत्र मानम् । स च लाघवादेकः मर्वप्र फापलब्धेर्षिभुष । सानादेनिकपत्कर्षो ऽप्य- झोकार्यो पापकाभावादिति न्यायेन भ्याधुपादानसर्पस- मदर्शित्यारसर्वक्ष। सत्यकामः सत्यसङ्कल्पः यः सर्वज्ञः सर्वविदित्यागमो ऽपि तन मानमित्याहुः । यधप्यविद्या- काममायभावानन्यं सुग्वमीश्चरे न सम्भवति तथा ऽपि नित्यसुखानीकारे पाधकाभावात् । भानन्दं प्रध्य विदानित्पादिश्रुतश नित्यमुग्वाश्रयत्वमपीशस्यान्यत्सर्व समानमिति तदेकदेशिनः । नित्यज्ञानादिमाये सदा सर्गप्रसद्गाग्नित्यजिहीपी. पत्ये सदा मलयापत्तय नेतन्मतं साधु प्रता लिद्गदहमम. | प्युपहिता हिरण्यगर्भ ईशः न च देहयोगे जीयत्वं यां सत्समनियताघिद्याधमान तस्यासम्भयात् । कथं तर शरीरपरिग्रहः लीलपेयेति गृहाण । न च तदीश्वरस्य मा. नाभायः उदीयमामयम्य तत्र मानत्वादिति हरण्यगर्भः। म्यलदेहं पिना सूक्ष्मम्यानुपलब्धेः म्यलसमप्टयुप- हितो पिरायशः मच मयतामस्तकादिमान् । सान. | शीपी पुरपः सहस्राचः सहसपादित्पादिश्रुतेः । मर्वतः पाणिपादं तदित्यादिस्मृतय। सदेहत्ये ऽपि जीवत्याभा- पादिकं पूर्पयदिति पिराष्ट्रपासयाः । पिधिमुपामीनास्तु पटुपाणिपादत्यं गत्यप्रयोज- कम् अन्यथा मिपिशेषम्य महनपचादरपोयत्यममहान | समात् श्रुतिस्मृत्पादिगणापशरीरया भगवरया गर. स्परपा मदापामितः परपलाकाधिपतिप्रायशः । पता पत्यादिगामागचारपायप्पाग्नेयं पी करातातिपित पवायपेन पुरोहागपतु करणपापपपरमजापति भासतपादिपिरोपपापपारापरतपैष नेपानि ।

·लाफिकन्यायमंग्रहः। सदस्य स्थललाटादायिकता हरणमुरपयायमयता. रेपु नियोजकः । कचिसयोः स्तुत्यादी प्रवृत्तिस्तु लोक. संग्रहाय सा च विधेः स्पोयैय योः स्यांशवादित्याहुः । श्रीयिष्णुनाभ्युशनपत्पिनी हि विधिः स चैनल तिष्ठनीति विचारिनवान । मा पश्यत्पुष्करपणे नि घरमो ऽमन्यत अस्ति चैनम्मिनिदमातीनि अनः । तनो पदस्याधिष्टानं तन्म मृलमिति ननिश्चया बि श्रम- अपि नापश्यत् । पश्चात्ममाधिना चिते ऽवमानमपरयत् चिरं तत्प्रसादात्मजोत्पाद समर्थो घमघ तत एव च येदान्मृत्वा मर्यनामापेति भागवतादिपु प्रधितम् । अतो विप्रेवेशः म प स्वकमधर्ममर्यादापालनाय स्यै- च्छया ऽवनरनि न तु कम्प चिदाज्ञया । यथा sa यदा यदा हि धर्मस्येत्यादि । किं च महोपनिषदि । एफोह नारायण पासीन ब्रह्मा नेयान इत्यादिना प्रोगानादि. सर्वव्यवच्छेदनकस्यै । हरेः मगादी मनायं ततः प्रपञ्चो- स्पतिं चाभिधायाध पुनरंच नारायणः मा जपत्कामो मनमा ध्यायन नस्य ध्यानान्त:म्यम्य ललाटास्वेदी- पतत्ता इमा प्रापः । तासु नेजा हिरण्यमयमएडमभप- सनमा चतुर्मुग्यो ज्ञायतत्यादिना अप पुमरेव नारा- पदः मान्यत्कामा मनमा ध्यायत समय ध्यानान्तास्यस्य ललादाच्यदः शूलपाणिः पुम्पा ऽजायन्यादिना पना. रुद्रयास्तत्मपृत्योपवर्णनं दृश्यत हरयने नापधुंटणं भार- सादिपु तस्मामिप्रवेश नि येणयाः । फे पितु मूर्तिपातीतं मापाशपलं प्रा नागपप इति मन्यने । मय पासुदेव इति माविष्णुरिति पाच्यने । तपा प्रधा दरादयः कालस्तयामिलजन्यः ।

·लौकिकन्यायसंग्रहः। १६ विभूतयो हरेरेता जगतः स्मृपिहेतवः । विष्णुमन्धादपः कालस्तथैवाग्निलजन्तवः । स्थितेनिमित्तभूतस्य विष्णो. रेता घिभूतयः । रुद्रः कालान्तकायाम समस्ताय जन्त- यः । चतुर्धा मलपायैते जनार्दनविभूतप इत्यादिवचना- न्यनुकूलानि। शेवास्तु ततो यस्य पन्धषिपर्ययो फलमत उपपत्ते- रित्पादिन्पायेन पशुस्थानीयानां जीवानां पन्धमोक्षसुख- दुःखादिलक्षणं फलं पदधीनं स ईश्वरः सर शेवगादिपु शिवाधीनं प्रतिपादितं तस्येश्वरत्वं ज्ञापयति । तथा हि प्रमायाः स्थायराना देयदेवस्य शूलिनः । पशयः परि- कीयन्ते संसारयशयर्तिनः। तेषां पतित्वाधेशः शिषः पशुपतिः स्मृतः।मलमायादिभिः पारीः सयभाप्ति पशून्प- तिः। स एव मोचकस्तेषां भत्या सम्यगुपासितः । मामा- दिस्तम्यपर्यन्तान्पशून्यद्धा महेश्वरः । पाशैरेतः पतिर्देवः कार्य फारपति स्वामिति । किं च जगत्कारणायोक्तयोन. अविष्कारपि पदीशानस्य कारणत्वं तदा जगत्कारणत्ये किंवक्तव्यं पया ऽऽह श्रीकृष्णो हरिवंशे। महं प्रघा कपिला ऽपाप्पनन्तः पुत्राः सर्वे प्रामपश्चातिकीपः । त्वत्तः सर्वे देयदेव प्रसूता एवं सशः कारणास्मा त्वमीय इति मन- पणेषु भारते पुराणेषु प शिवहोरुपास्योपासकभाषप्रति- पादकानि पनि पगनान्युपलभ्यन्ते तन कानि विदया- करे दर्शितानि यिस्तरभिया नेह लिख्यन्ते। फौमें चमार्ग- एडेपादीपीन्मति श्रीकृष्णः सर्गादौ महापये काकता. लीयन्पायेन स्पेन विधेः समागमं विवादं चोयरवा सामा- न्पेन मागुतस्य शियमाहात्म्पस्य पापनायोफयान । एवं पियादे पिरातेमापपा परमेष्ठिनः। प्रपोधार्य पर लिन प्रादुर्भूतं शियात्मकम् । कालानलसमभएप ज्वालामाला.

·लोकिकन्यायसंग्रहः। समाकुलम् । क्षयवृडिविनिर्मुक्तमादिमध्यान्तवर्जितम् । ततो मामाह भगवानधो गच्छ व माशु वै । अन्तमस्य विजानीयामूर्ध्वं गच्छेयमित्यजः । तदा ऽशु समयं कृत्वा गत्वा तूर्ध्वमघश्च ता। पितामहो ऽप्यहं नान्तं ज्ञातयन्ता समेत्य वै । बडाञ्जलिपुटा मूत्या शंभु तुष्टुवतुः पुनरिति शिवश्चताभ्यां स्तुनः स्वस्मात्तयोरुत्पत्तिमुचोवाच । प्रीती ऽहं युवयोः सम्यग्वरं दनि यथोप्सितम् । ततः प्रहपृमन- सौ प्रणिपत्य महेश्वरम् । ऊचतुःप्रेक्ष्य तवं नारायणा: पितामहै। । भक्तिर्भवतु ना नित्यं त्यपि देव महेश्वर । ततः स भगवानीशः संहसन्परमेश्वरः । उवाच मां महा: देवः प्रीतः प्रीतेन चेतसा । प्रलयस्थितिसगाणां की त्वं धरणीपते इत्यादि । अत्र प्राग्नमविवारीश्वरत्वाभिमा. नादिवादे प्रवृत्ते तदारणाय लिङ्गाविभीयः। तच्छिरःपादा. न्येपणशक्तयभिमाने निवृते शिवाविभीयस्तत्मसादाचत. पोः सर्वसामर्थ्यम् । अत एतयारश्वर्य शिवाधीनम् । शि. घस्य स्वाधीनं प्रसादेनैव च तत्तन्माहात्म्यल्यापनापक चित्कएपे ततस्तदंशनाविर्भाव इत्यायुपपादिनम् । एवं शैय- लैद्गादिप्यापि द्रव्यम् । ततश्च स्वतन्त्रैश्चर्यः शिय पयाराध्या मोक्षादिकामः।नहिभिक्षुको भिक्षुकंगागितुमर्हनि सत्प. न्यम्मिन्नभिक्षुक इति न्यापात् । देयो विश्वाधिको कद्रः शिव एका ध्येयः शियंकरः चन्याम परित्यज्पमिश्रुध । मर्यरयरयाराध्यत्यं च तम्यमनोदापनि । आन्तरिच्छन्ति तं जने रुटं परी मनीषया गृहन्ति रिहया ममिति । अनेष्यन्नामितया तिउन्म परः परं अं गे मनीषया सादरं ध्यायन्लिा ममं मम्पयिकारमान जिहा ग नीति शादीः । ये तु फुलव्यमनिनम्नममनधान पुरापमेव जिहया गृहन्नीति धन्याः मनु पने पाना ·-- लोकिकन्यापसंग्रहः। इत्यादेरियामस्तुतप्रशंसागम्पे 5 कटावः । तथा - हितं परागरेण । अन्तरिच्छति यो म सदा पन्धं मनी- पया । ग्रहाति जिहया सोपं रसपूर्णामृतोदकम् । अन्त- मच्छन्ति पे रुद्रं भपानीसहितं भषम् । पुरीपमेय गृहन्ति. जिलया से न संशय इति । अनायेन मनयाच्यो ऽधी दर्शितः दितीयेन गम्यः । स घेट स्वयंपाधितत्यारोपां गर्हितवृत्तिस्ये पर्ययस्यति । अयमधे दर्शिता अन्यत्र | पिपांधिक्तपां धिक्तपांजन्म धिक्तपाम् । पेपांन पसति हृदये कुमतिपरिमेायको रुद्र इति । तस्मात्सर्यपशित्वात् साराध्यत्यात्सर्यफलप्रदत्याच सर्वशः शिय इत्याहुः । सप निमित्तं जगतामुपादानं तु तन्मायेति फेचित् । परमाणष उपादानं महेशा निमित्तमित्यपरे। अन्ये त्यीशस्य शशी चिदात्मका प्रानन्दारमका पत्तप्रा. या गौरी समिशिस्य शिवस्प निमिसत्वं मिमीया विष्णु- स्तविधिपस्योपादानत्यम् । सयोच शिवस्वरूपत्वं तच्छ- तित्यं च मापापियादिशब्दयाच्या तु शरिसरन्पैय । सा पाभपषिधे ऽपि कारणत्वे सहकारिणीत्याहः । एतन्मत. मूलयधनानि तु रवाकरे यानि । परे स्वधर्यशिरसि पूर्य- वरडे देपा ह ये स्पर्गलोकमगमस्ते देया रुद्रमएच्छन् को भवानिति यतादेयान्प्रति सोऽनयीदहमकः प्रथममा | घसामिप भषिप्पामि च नान्यः कचिन्मसो व्यतिरिक्त इत्यादिना एवं मां यो वेद स सान्देयान्येदेरपनतेन पच- नैन शियस्य सपरिमर प्रतिपादितम् । अनन्तरं मना देया रुद्रं नापरयन् ते देवा मद्रं ध्यापन्ति अर्यपाहपः स्तुन्य. |न्तीति देउपास्यस्पं दर्शिनम् । सतय रितीपखए पो ये रुद्रः स भगन्मभुपस्वयमा तस्मै नम इस्पारभ्य पत्र विष्णुपंचमहेयरहापादिमकारेण माविष्णुस्त्रीमेन्द्रादीनां ·लौकिकन्यायसंग्रहः । महाभूतादीनां च तदिभूतित्वं पूर्वखण्डोक्रुसर्यात्मवचनेन सिहमवयुत्यानुवादन्यायेन विशिष्य दर्शिनम् । तृतीय- चतुर्थयास्तन्नामनिर्वचनमुखेन तस्य परभायः स्पीकृतः । प्रथमे तदुपासनादेव मोक्ष इत्युक्त्वा पाशुपतयोगात्म- कतदुपास्तिप्रकारो दर्शितः । तदेवमादित धारभ्यान्तं विमृश्यमानमर्यशिरोजातं मूर्त्तित्रयादतिरिक्तः परशियः सर्वतो ज्यायस्त्यात्परेश इति स्पपीकरोति । कैवल्योपनि- पदि च उमासहायं परमेश्वरं विभु त्रिलोचनं नीलकण्ठ प्रशान्तम् । ध्यात्या मुनिर्गच्छति भूतियोनि समस्तसाविं तमसः परस्तादित्यदिना मुमुतपास्यत्वमुक्त्या स प्रमा स शिवसेन्द्रःसो ऽक्षरः परमः स्थराट् स एव विष्णुःस प्राणः स काला मिः स चन्द्रमाः । स एव सर्य यद्भूतं यय भाव्य सनातनम् । ज्ञात्वा तं मृत्युमत्येति नान्यः पन्या विमुक्तय इति प्रमादेस्तविभूतित्यं दर्शितम् । नप म ब्रहोत्यादी तत्पदानां ससिहित प्राप्यत्येनोफ भूत- योना सेमरितत्वादामादीनां तदिभूतिन्यमय मिध्यति न तपास्यविभूनित्यमिति शक्यम् । भूतयोनिशन्दस्यापि पाकिस्य सन्निहित शिये एय वृत्तः सकतुन्यापासपा- सनात्तदातेरेय युक्तयेन तस्य शिवान्पवृत्तित्यकल्पनाऽपा- गाच । न च कथं ज्ञात्या समिति तम्य जानान्माचमतिपा- दनम् । सगुपनहायादे तदोषादेव मोचस्योपपनत्यात् । मविरोपनगदे मगुणमानान्माची नोपपचतातिशा- तंजामित्यत्र तत्पदम्ग निर्यिपपरस्यावश्यकमपा पूर्षे. अनेवालपरत्वं मिध्यनीति मेन । तसेजो जग्यादी मादरं एमविशेष वृत्तावपि तस्यमसियाफ्पभुततत्पद नीति गोम्पपश्या निर्विशेषलवणायरामानुपातिम्तय पुरोषमेव नियतत्र लापान्यापरयन योग- ·ताकिकन्यायसंप्राः। ममाणापांकापेयी मतपन्धनम्पायुफरयात् । समानुपा- | स्वपरमरिषषिभूतित्वमेघ प्रमादरिरपाहुः । उभयोरुप- पभूतानि भारतपापकर्मादित्यपरायररोपमानपादिपु- राणपायुम्मसंहितापपमानि परमशिषमहाररुद्रपार्नाम- रूपमाग्यम्य फिशिपिरोपस्य प्रतिपादफानि पपनानि घरबारे स्पानि । गाणपतास्तु तुरीयः परमशिपः श्रीगणेश एप स एप | पप्पयासुदेयाभियो महाधिष्णुरित्युच्यते । न तु शिष- सचं पिप्पं पा ऽस्ति पेनकः शियो यिप्पु मर्तिप्रप- मध्यगो मिनीयस्तदतिरिक्त इत्युपगम्पेन एवं प स एप चात्परं ग्राम प्रहमादीनां तु सरास्वेन प्रामपं ध्यपदि- श्पने पिवंशानामिय पिप्णुत्वं सपा च भ्रुतिः । नमस्ते गणपते स्पर्मय प्रत्यदं प्रामासीत्यादि । अन विशेप्पसंम- त्यादन्ययोगल्पयच्छदिनवकारेण पार्थ एप धनुर्द्धर इत्य- प्रत्यैवकारेण पाधीदन्यत्र धनुरित्यस्येव गणपतेरन्पत्र सा- जाद्रमत्यस्य योगो व्यपछिचने । अतः श्रेषःकामः सर्व रपि म एपारायः । तत्पूजां पिना ऽन्यपूजाया पर्यस्स- रणेन फलजनकत्वायोगात् । अपरयापेक्षितानपेदिनपोर- पक्षित स्मरणीयमिति न्यायेन ताकृतासही पो विधिः स नित्य इति न्यायेन च तदाराधनस्पायरयकत्वात् । कृते पतस्मिविद्यार्थी लभने पियां धनार्थी लभते धनम् । | पुप्रार्थी लभते पुत्रान्मोक्षार्थी परमं पदमित्पादियचनेभ्यः सयपृलाभसम्भवनानधीते महाभाप्य व्यथी स्यात्पदमा- री।अधीते ऽपि महाभाप्ये पर्था मा पदमरीति न्या. नान्याराधने प्रपोजनाभाषात् । सूर्याचाराधनफलारो- ग्यादिमोधान्तकथनानन्तरं सर्वमिच्यगणाधिपादिति सर- ·२४ लोकिकन्यायसंग्रहः । एमप्यत्रमानं तस्मादेव ब्रहमाद्युत्पत्तिस्तत एव तेषां सप्ट्या- दिसामर्थ्यलाभवेत्याहुः। परमशियविभूतिरूपस्यापि श्रीगणपतेस्तत्त्वेन वर्ष- नमुपासनार्थ पास्तवतभेदाभिप्रायं च । सर्वत्र तत्पूज- नस्य तत्तकापासनाङ्गत्यात् । न चैतावता नेपामननुष्टा. नापत्तिः प्रयाजादिषु कृतेषु ज्योनिप्टोमादीनामप्यननुष्टा- नापत्तेः इतरोपासनादिविधायकशास्त्रामामाण्यापत्तेश्च। सर्वमिच्छदित्यादि तु विनायकाराधनस्य परम्परया सर्व- नोपयोगवर्णनपरं न वितरनिषेधपरम् ननिधिविरोधात् । किं च हेरम्योपपादकवाक्येपु परमशिवनामानि रूपाणि च न दृश्यन्ते अतो न स परमशिवः किं तु शंभुशिवशङ्करा- दिनामा त्रिनेत्रेन्दुशेग्वरादिलिगो विवरपि शास्ता हरेरपि वरमदस्तेन नुतश्च श्रीकालभैरव एव वेदान्तप्रतिपाद्यो मु- मुक्षुभिराराध्यो मूर्त्तित्रयपरः परमशिव इति भैरवमुपा- सीनाः। श्रीमल्लारिभक्तास्तु कोम ग्रामविएवोः स्वस्वसर्वे- श्वरत्वाभिमानेन विवादे प्रवृत्त वेदैः प्रणवेन च पृथक्पृथ- ग्योधितो विधिनीवयुद्धवांश्चेत्तदा नीललोहितो रुद्रः प्रा- दुर्यभ्य । स च तद्र्ववचनं श्रुत्वा भैरवं प्रेरयामाम तेन य तच्छिरसि च्छिन्ने सति मोमः परमशियः प्रादुर्यभूव स च ब्राह्मणा पहुधा स्तुतः स्वपादयोः पतितं नमुत्थाप्य घरांश्च दत्या प्रोवायाग्रे स्थितं रुटं नीललोहितमीश्वरम् । एपा ब्रह्मा ऽस्य जगतस्त्वमस्य प्रथमः सुतः थारमना रच- पोयस्ने गुमज्येष्ठः पिता तव । अयं च भगवान्यज्ञो ऽमग. वो भवता ऽनय । सान्वितव्यो पिरिश्चम्य धारणीयं गिरस्वंपा । ब्राह्महत्याऽपनोदार्थ प्रनं लोके प्रदर्शय । घरस्व मिवामित्यादिना नीखलहिते प्रतमाज्ञाय पस्यानं ·लेफिकन्पापसंग्रहः। स्वाभाविक दिव्यं पयो तत् परमं पदम् । ततः स भगया. नीयः कपनीललोहितः । ग्राहयामास पदनं ग्रामणः का. लभैरपमित्युक्तम् । मप्र सदाशियांगनीललोरितांश भै- रथ इति भाति । फाशीबाहेऽपि कौशिरीस्य प्रासन सर्थवृत्तान्तमुपपारा प्रयेश्वरः पनगानः श्रुत्या गर्यवती गिरम् । समापनः समुत्पाग पुरुषं भैरवाकृतिम् । प्रार परजजन्मा इस शास्स्ते कालभैरय । कालयद्वाज मा. क्षारकालराजस्तो भयान् । विश्व भन्तु मम ऽसि भर- पारयः स्मृतः त्यामप्यनि कालो पित्तमायं काल- भैरवः । पतः पानि भत्तानां भवयिष्यामि सरचयात् । पापमच पत्य सप नाम भविष्यतीत्यादिनानालला- | हितारकालभैरवोदयस्य पिविधयरलाभम्य पाभिधाना- तस्प सदंशत्यमपगम्पते । महादेयांशसंभूतं भैरपं भरपा. कृतिमिस्पपि तयाराम् । इह महादेषः परमशिवस्मदंगा | नीललोहितम्मनः संभूतम्य भैरवम्य परमशियांशांगलं स्पष्टं प्रतीयते । एवं पाधादिप्यपि पुष्पम् । तथा पांगा. शिनार दोपगमात्परमशियांशनोलसाहितांशत्यामेरयग्य सदाशिवाझेदाभायाशस्येन रतुसिन पिमध्यने । मादार- | रमशियस्तु श्रीममारिरेर महिः मदा ध्येपः ताम् । ध्यायेन्मक्षारिदेष कनकगिरिनिभं महालगापिता- सारय पङ्गहस्त पिपिधयुभजने मेग्यमाने माता- धि दैत्यमर्मा रमपिलमिस नेशपूर्णाभिरामं निय भोपु तुष्ट वगपरितं निरपमाहारगम्पमितिपत्रा. नरपेन निश्पपदेन भागभाषामतिपागिरवपिपिषमाप्रति पोनिस्वार्थकन तस्य न पुराधिपतिर्न पात पिलर इति प्रतिपादनात् पवारण पवितम् । पूर्व तुप्पा- येदिस्पनेन पाजनीपम् । तथा गारगो प्रमपि.

·साकिसंग्रह।
मस परमगि trar MT
froinापनि
शनि प्रागार
मुरw frryमसालिनाग ।
Teri urinीनिमित्नात
Traffaiपोनामा.
rammfret fairnfanform
+fridaframuTHATMAniamir.
KI TITTTTring
witmentirinarianामा
Part IITir far
torrurtal पागजनगर
TAIT जनानाur
.r"Asian: भारा
-
WAP
*1:Truta गनाfar
* Rep 1:41Ramantra
* "AFETTE.00PTETTIT
1
१४...... 147 figirl
P
wrimentarmanmat farimin
-
fRTraramit attent
Rerter arture Int
-

·लौकिकन्यायसंग्रहः । भन्ये तुमच्या विष्णुश्च रुद्रश्चेत्यादिश्रीरामस्तुतिमा- प्रिय स एव तथाविधः भन्पे तदंशांशा इत्याहुः। श्रीकृष्णोपासकास्तु प्रकटेश्वर्यत्वात्साशामासुदेवा. दिगन्दाभिधेयस्वापका दिमस्यादन्यं शकलाः पुंसः कृष्ण- स्तु भगवानपपम् । मत्तः परतरं नान्पदित्यादिपचनशा- रिभ्परय कृपय एष तथा भन्येशांग इत्पादुः । एवं पामनादिप्यपि पोम्पम् । किं पहुना एफम्मि पि कृष्णे गोकुलस्थोऽन्यो बारकास्पोऽन्य इति भेदमा- रोप्य पूर्वः पूर्णेन्पांरा इस्पेके। हरिवंशे जरासन्धभपा. दिप पलापितः कृष्णः परशुरामेण संगतस्तमो मलं . पान् । स प तस्मै मत्रमुपदीरपावाच तत्र ते कृष्ण संग्राम |सुम्परा पैषं यपुः । दरपन्ति रिपपः सर्षे सुराग पुर- भायन । सा भजस्य गदां कृष्ण पांच पिरपिस्मृतमिति । अनेनेतः पूर्व पिप्पोरंश एपासीत् अनन्तरं स्वपमागत इति गम्पते । अपमशाग्रे सव गरापाने पावन तथा प पूर्षों शो पर पूर्ण इस्पसंदिग्गमिापन्य। एवमेताशेप्येप पीषिप्रदेषपि तन्माहात्म्पयन- नान्पाभिरप के चिरसररयतीम् मन्पे रमामन्यमांग- समामाहुः। फे गित मार्करहेगन्तर्गतसप्तशतिकामतिपणाम. हालघमीः मसिमा प्रत्मादपः भारत्यादप पतहि गलपः । भेष मादिहेतुपन्धमाशादिनु । नपा पिर. उपते विश्वं जगतपरागरम् । मैपा ममता वरदा मुलां भपति गुपये।संगारपन्धतुम मैप सर्वेश्वरपरी । एहि. शितिधिनासाना शक्तिम् मनातनि । पिला रागरण. हथमहमीसान एप । कारितार पारिनपात्।

·ताकिमन्यायसंग्रह।
মইয়ন বিমানঘাবিনা বৃয়মাখা মীম
সন মনমান সমিবি সিম বা মানা
मपां नरागाराभिमरने योगमायः सदभि.
াম সমিনামণি গাষিণি খনি। মাখা
নিবিনাৰমামলা এবি পােৰ
মাগিণা ণি সাগা:
শাসিলগালাগিল এ মাখি
। দল।
গাবশাল গলা,
* পলাশ লগনগনে বলি:
{{{ গান খালি। fa fংৰা •
পাশাপাশি সামান্য শা
**প শাওন rি
পালাল ল পাখি গােন
** ১ানাে খিল গরশালা
TY TNT*INFANTv.13 y 76,Tanamant mifimi
{ পশশাশ্বাণসাগr:
“নাস্থলানি চালু সমাপণ
» স ল স সপানিগri
ণয়
৮. : সিসা পূনিমপান
সৰ শপিশালা।
ফল শশালাশ
rৰ ল' পাণfাশ শালি ।
না মধ্যে নানা :
৪. কান লালাঘায় লা লাপ।

·तोकिकन्यायसंग्रहः। भघटनघटनापटीयस्या माययोपहितं जगमाम निमित्तोपादानं परब्रह्म परमेश्वरः तस्यांश इयांशेरी कोटिभिमादिभिर्जीवकोटिभिश्च सूत्रपिराइग्न्यादि जंगयासमित्योपनिपदाः। तथा च श्रुनिः मायां तु प्रकृति विद्यान्मायिन महेश्वरम् । तस्यावपयभूतैस्तु ध्यान सर्यमिदं जगदिति एवं च जडानामप्यधिष्ठानानतिरेकात्तदीशत्ववादिभिरपि न विरोधः । सर्वे चैते सेपिता ईश्वरत्वात्फलदा भवन्ति फलवैपन्यं तु पूज्यपूजादेः सात्विकादिवैपम्यात् । मोक्ष- स्तु प्रत्यगभिन्नग्रह्मसाक्षात्कारादेव । तदुक्तं वृद्धः ईशसूत्र- विराध्येघा विष्णुरुनेन्द्रवाहपः । विघ्नभैरवमैरालमारि- कायचराक्षसाः। विपक्षप्रियपिशूद्रगवाचमृगपक्षिणः । अश्वत्थयटनाचा यवनीतृणादयः । जलपापाणमृत्का- पास्यकुदालकादयः । ईश्चराः सर्व एवैते पूजिताः फल- दापिनः । यथा यथोपासते तं फलमीयुस्तधातथा। फले- स्कीपकपी तु पूज्यपूजानुसारतः । मुक्तिस्तु प्रायनत्यस्य ज्ञानादेव न घान्यथा।स्वपयो चिना नैव स्वस्थमाहीयते पथा। अद्वितीयतामसत्त्वे स्वमो ऽयमखिलं जगत् । ईश- जीपादिरूपेण घेतनाचेतनात्मकमिति । ननु प्रत्यगभिन्नमेकमेवादितीयं प्राति भयतां सि- सान्तः । ईश्वराः सर्वे एवैत इत्युत्तथा तु पुत्रलिप्सपा देयं भजन्त्या भी ऽपि न इति न्यायेन जीवशाभेदं साघ- पितुं प्रवृत्त वणिः सर्ववादिसंमत ईशाभेदोऽपि नाशितः स्थात् । न चैपां विकल्पनेशत्यसम्भयः वस्तुनि तदपोगात्। नापि समुचयेन परेशितृत्वापत्तेः । नापि कल्पभेदेन व्य- पस्थया सर्वेपामप्यैश्वर्यस्य फालतः परिच्छिणतया नक- स्थापि सर्वशत्त्वमिति दोपापातात् । तथा च वृद्धिमिव-

·तोकिकन्यमंहः।
এ ঘৰ বিনামিদি মাথা গশ্ববান ও
মৰি মাসি। মহিষাদা। মায়া
দাঙ্গা এবি মন খান গানিয়া।
লিমিনাগিনা ও বাশা
পাশাপাশি তা সায়াতি,
লা গা মাশিলা সমাজ
এমি শ ন মশা মালী শীল
শ। সমাজ সায়াখা। কাগ
কমলা। শ প শণালখাগ
। F সাশাপাখানা।
সাপ খ গ যােগাযোেগ না।
ও শাখা। গালাগা গল্প
মশা মাণ্য। ক ও শালা -
'শ গং পপাল না।
মশলাপাrি fা।
মশলা গান
* মাসাশিখিণি গা
গাশৰ শাৰি পাৰ। গ
boyprenyakife wit: Tritoret oppupuprof rart
Trattori TESTUI (217ft fx tfting
* পাম্প: শাfিfণ খান।
শপিংমৃণাল শাল মাথা
পাশাপাশি নলিপপাল
মামা ল ল ।।
- এ এ শাখা লাশ
ক খ এসে লাশ গুম খা
rr ণ ? : খা।
গার্মেনৰ গাখ

·रु लोकिकन्यायसंग्रहः। ध्यने । तर कारणीभूतरजोगुणग्रहणेन सर्वमपनस्य मन्स पर प्रत्युच्यते । हिरण्यगर्भस्तु पचप्पपश्चीकर सप्दृत्याभापार प्रमातथापि पवीकृतभूतभौतिक स्यात् फ विद्रात्युपचर्पते । स च जीय एप कल्पान्तरीय सूत्रात्माहंग्रहोपामनया तहापं प्राप्त इति प्रसिद्ध मितिदा मादिषु । अतस्तदीशत्यपाधिका पाचस्तदन्तपीमिपराः एवं पिराडीन्द्रसूर्यादीरात्यपाधिका अपीति पाध्यम् । सदन्तपीमियम पस्तुनस्तद्भदे ऽपि भेदव्यपदेशाधान्य इत्यादिभ्यः प भादित्ये तिष्ठादित्यादन्तरो पमा- दित्या न चंद पम्यादित्यः शरीरं य प्रादित्यमन्तरो यम- पति । भीपा ऽस्मामातः पवत इत्यादिश्रुतिभ्पस प्याव- हारिकभेदो ऽपि स्वीमियते । कारणीभूतसाचगुणमादाय सर्व परायरं प्रपत्रं पालयन्म विष्णुरित्युच्यते । ताहरा- तमोगुणमादायोपमंहरन्स एच रुद्र इति कथ्यते । एवं कि- स्यैष पस्तुनः परमपरमशियमहाविष्णुवासुदेवादिशन्द- गोचरस्य चतुर्मुम्बचतुर्भुजपत्रमुग्यरूपाः पुमाकारा: पाणीर- मामारूपाः रुपाफारा लीलायिग्रहाः। ननु चतुर्मुस्याफारो विधेमतुर्भुजाकारो हरेः पम्पमुस्खाकारोदरस्य पाएपाकारो विधे रमाकारोदरेममाफारो हरस्य विग्रह इति विशिष्य पफव्यं गुपनपभेदेन नदवच्छिमानां भेदात्तथा च कथमे. कस्पेत्युक्तमिति पेणु । पतुर्भुजशरीरिणः पालकत्यापा- जकं विष्णुत्वमेयेति परमशवयं दैत्यसंहारादिरूपस्य स- माध्यच्चिनरुद्र कार्यत्वात् । एवं पञ्चमुम्पाकारायच्छिा स्येयस्य त्रिपुरादिदेस्पसंहर्तृत्वे ऽपि न फेषलरहरूपत्वनि- पः संहारस्य देवादिपालनफलकस्येन विष्णुकार्यत्वात् । शिव पको प्येयः शिषंकरः प्रज्ञा पतमात्मस्ता पुराणी- त्यादिभुत्या स मापयति सुभीता मापयामि श्वपाकं थे. भा ·लोकिकन्याए मूलं विनमिति न्यायापातः। अश्वत्यादीनां तु नत. कथमपि सम्भवति । प्रत्यवादिविरोधात् । सर्वेपामीण- त्वाङ्गीकारे ऽपि तस्य साङ्गत्वेन घटादिवडिनाशापत्तिः। समादीशत्वयोधिकानामुकपापकर्पयाधिकानां च पायां व्यवस्थाभायादमामाण्यापत्तिः । गता च जीवेशकादित्य- व्यवस्था सरप्रयुक्ता पन्धमादादिव्ययस्था तत्मयुक्त श्रुत्पादिप्रामाण्यं च। तथा च धर्मतन्नी माहिती नीति न्यापापातः । तम्मारक प्रमादेरीयकोटियम् । कर्यम नेपामरपन्ताभेदः । का पनदुरकोपकर्षपोषकपमा व्ययम्या । कथं च तसन्माहात्म्यययसामेयाश्यगा । यनादजीयकाटिरये घ का तदीशत्ययोधकयायां गतिः । कर जीयेाभेदः । कथं पान्यान्यजीयेक्यं कर्ष न प्रध. पानात्मनां भेदाभायः । कथं च नेपामन्योन्यमपि भेदा. भाय इति मयं मम्गगुपपादनीयम् पेन स्थगिरान्ता प्रामन्यापमातिरय मिध्येत् । भन्यथा ईश्वराः मर्पयेत पनि पपाशुतोपगमे प्रशमन्यापमङ्गतिगिणपपि मणक- तालनन्यापन स्पमिद्धालाच्ययनादि पनपायो । भगवपयमनेरिमि श्रुत: गापण्यायोपगमे गाभायादीनां जन्मनायादिमायनोपपत्य विकनिदि पमिया मिति गाहमणः कृटम्पत्यहानिरिति प्यार पाधिनाया निम्पगुग्दुरमुकरणमाया कटम्यः पामारमा कामाप्रकृतिप्रिगुणमादिनः गर्मनिपतावादन. पामी बनमार्गम-गया की कायादी पाग। पपा पैरव मंत्री से पोजवान्यापक गणन समंव चमकादिना पालगन्नातकः मतदाना नाममुहायक पुष्णा नपैर पयंगः पाधि. पापा TATOमादिम्ममदन प्रद्यपियर ·लोकिकन्यापसंग्रह। त्यायुक्त्या षिप्रवादिरूपतोच्यताति नेत्सत्यमेवं इते भरुपश्रुतानां पहुश्रुतस्तूमापतार एय सेति नि । मथा हि मार्कण्डेये तस्या महिपशुम्भादिहन्तत्वं पुषीस्वादिषं च पतम् सत्सय हरिवंशे गोपी म् । तत्र तावत्मशुमसम्परयुले । हतार्या सर्वमा- गंशम्परो ऽचिन्तयत्पुनः । मस्ति मे कालदण्डाभो मु. हेमभूषितः। पुरा पो मम पार्वत्या दत्तः परमतुपा। हाण सम्परेमं त्वं मुहरं हेमभूपितम् । मायान्तकरणं म सर्वासुरविनाशनम् । भनेन दानवी रोद्रापलिनी कामरूपिणे । शुम्भश्चैव निशुम्भ सगौ सूदिती मयेति पर्यत्या एप ससैन्यशुम्भादिहन्तृत्वमुक्तम् । ततः शममे- पितनारद मुहरवृत्तान्सं सापशान्त्यै गोर्युपासनं पोपदिश्य गोसति।देस्येन सस्मिन्गृपमाणे सति तदुत्थानामादशा- कास्थानादीन् नानोत्पासान् मधुरः शंभुमियां हदि स्मस्या भूमी गिरसामएम्प तुशवनमः कात्यायन्यै गुहस्य जनन्यै नमः।नमस्रैलोक्पमायायै कात्यायन्यै नमो नमः । नमस्य शुम्भमपनी निशुम्महदिदारिणीम् । विन्स्य- पासिनों दुर्गना रपारपप्रियाम् । त्रिशूलिनी नमस्या- मि महिपासुरघातिनीम् । सिंहपाहां नमस्यामीत्यादिना मध्यमारामपरितो सर्व गुहमातृविषपमुफ्पादितम् । मधमपरितदेवता तु योगनिद्रारूपा तामसी शक्तिः साच रदान्तभूतवेति न पिवादः । तथा पकथं दुग मान्यति पाच्यम् । यद्यपि सत्र शुम्भनिशुम्भयोः शलपगाभ्यां इननमन तु मुद्रेषेति पिरोपः तथा ऽपि स कालभेदे- माभारतुं राषपः । पयस्यते इन्सर इत्यादिभगवत्युके परिवंशएपानिरुद्ध विष्णुकृते भीष्मपर्वणि पार्यले बत पुराधानारगोमामाहात्म्पवचनेप्यप्पपमा सामन्य.

·लौकिकन्यायसंग्रहः। त्यादिस्मृत्या च मुक्तिज्ञानादिरूपस्य सत्वावच्छिन्नवि- पणुकार्यस्य प्रतीतश्च । तमूचूमातरो रुद्रः सवितः सात्वि- कैर्जनः । माचयेत्सत्त्वसंयुक्तः पूजयेशमा हरमिति कामे तुरुद्रे साक्षादेव सत्त्वयोगः प्रतिपादितः। एतेन तामसत्येन मद्रस्यापकर्पत्वमलापो मूषणां निरस्तः । निरन्तरं दुःख- मयसंसारपरिवृत्तिभ्रान्तानां जीवानां के चित्कालं विक्ष- पविगमसमुल्लसदात्मानन्दानुभवेन विश्रान्तिं संपादयि- नुकामस्य तस्य महाराय तमोग्रहणस्य दुश्चिकित्स्यत्रण- पीडितानां व्रणं शिशमयिपाः शस्त्रग्रहणन्यायेन निदान- ज्ञस्य भिपजो रूग्णहिंसां प्रयुचनः । न किंचिदपि नैएपं घृणैवात्र प्रयोजिकेति शिवपुराणे व्याख्यातेन निरतिशय- करुणाम्बुधित्वलिङ्गात् । ब्रह्मकोटौ गुणवश्यत्वासम्भवात् निद्रालस्यादेस्तमःकार्यस्य तत्रापसिडेश्च । तमोयोगमा. श्रेण तत्पारवश्यस्य शशितुमशक्यत्वात् । अन्यत्राप्यति- प्रसङ्गात् । उत्कीपकर्षभाये श्रुतिस्मृतिविगीतत्वस्य मति- पादयिष्यमाणत्वाच । सत्त्योद्वित्तास्ततो व्रति विष्णुपुरा- यादी ब्राह्मणो ऽपि सत्त्वगुणयोगेन विष्णुत्वं प्रतीयते । भारते चातिद्धानां प्रजानां विधेः कोपामिनापसंहर्तृत्व- स्मरणेन रुद्ररूपत्वं चावगम्यते । वामिठे तु सत्वं देवा हरादय इति साम्येन सर्वेषां शुद्धसत्त्वप्रधानमायोपाधि- त्वमुक्तम् । एवं भवान्या दैत्यादिसंहर्तृत्वे ऽपि पालनरू- पयिष्णुकार्यप्रनीतेः नृणां भवति मुक्तयानि मोचकत्य- रूपसत्यायच्छिन्नकार्यमनीतः।महिषासुरयुद्धे ऽसंख्यगणो. त्पादकत्वरूपरजीवच्छिन्न कार्यप्रतीने न केवलमद्ररूपरप- निर्णयः । ननु मोक्षपदत्यादिकमिदं महालदम्या उराम् । सा चान्येय समपिम्पति मार्कण्डेयमाधानिकरहस्यगत- तन्माहात्म्यलायनेन युध्यते। तथा च कथमनेन पार्यरया ·लोकिकन्यायसंग्रहः। स्वयंभुपः। भर्सनारीश्वरास्ते तु व्रतं तीनं समास्थिता इत्यादि । एतेन रुद्रो नारायणपेस्पेर्क सावं मिधा कृत- मित्यादि भारतादिवचनमाश्रित्य शिवषिष्णू एव सत्या- | यघिरेशरूपी प्रमा तुजीय एवेशायिः सश भवतीति ग्रुपाषा निरस्ताः । पस्तु हरादिपु फ पिकमापिकस्य मित्कदा चिकेन चिसिमिसन लीलया था ऽविभीष उच्यते सो ऽपि विधार्यमाण एक्पएष पर्यवस्यति । तथा हिचिनिधरुभयोरापिप उच्यते पया पजुयाय विष्यमित्यादिश्रुतायमूर्तिग्रमणे पान्पन्नापि प पुरा- पादिपु कपित् फघिद्धरात् । तथा च श्रुतिः । भएई | हिरएपमपं रुद्रस्य पीयर्यास्मपमं संपभूय सत्र प्रहमा विष्णु- जीत इत्यादि । हरिवंशे व हरं प्रति हरिषपनम् । महं प्रामा कपिलो ऽपाप्यनन्तः पुत्राः सय प्रापवातिवीर्यः। त्यसः सर्व देयदेय प्रसूता एवं सर्येशः कारणास्मा स्वमी- स्य इति । कपिटरः यया नारायणादरमा जापते नारा- यणादिन्द्रो जापतेनारापपामादशादित्यासदासर्वादे- पता इत्यादि भी यथा च त्वरिस्तारोपतोप्राध्यामहं भूत- पतिस्तधेति भारते। एपमन्यान्यपि गैववैष्णवादिमतेपू- दाहसानीयानि पपांसि मष्यानि । एतानि कल्पमे देन व्यपस्सितानि । एतातिषिस्तरेण श्रीवसिष्ठो पासिष्ठे श्रीराम प्रति कथयामासातयेराधाहपसिष्ठं मति। एषं साहि कस्मिंचित् मयमो ऽय सदाशिषः। कस्मिंसिदिषु- रित्युक्तो नाभ्युरपप्रपितामहः । पितामहय कमिचित् कमिचिदपि पेतराति इतरः दुर्गाभैरवपिनापकादिः । नेपामपि तत्तन्माहात्म्पयोपकपुराणादिमागेषु प्राry पहेतुत्वसि । भगवान्यापुसाह प्रेमनारापणे पूर्व रुद्रः कल्पान्तरे ऽयजत् । कल्पान्तरे पुनर्भया खपिप्पू ·पिस्तरभयानह वचनानि लिप्यन्ते । यानि तूमादेर्महा- लक्ष्मीविभूतित्ववचांसि सानि विएण्यादेमुसिंहादिविम्- तित्ययोधकयांसीवोपासनार्थ स्तुतिरूपाथिावस्तुतस्तु गौरीत्यमेवेत्यादीनि साक्षादभेदपराएपेय । अन्यथा स्थम- चरं प्रात्यादेरपि ताशवाक्यगणे पठितस्य तथात्वास हुनाक्षरस्य परमाणोऽपि स्तुत्यश्रीरामादिविभूतित्वमस. सः। अवतारावतारिशयात्यन्ताभेदमनुपदमेष ययाम इत्युपरम्यते। न मे नारायणा दो विद्यते हि विचारतः । तन्म- योहं पर ब्रह्म स विष्णुः परमेश्वर इति कामे शिवस्यैव विष्णुरूपत्वं स्वस्योक्तं सदाशिवाझमाख्दा शक्तिरिया- हया शिवा । महालक्ष्मीरिति ख्यातेति शैवे सामान्महा- लक्ष्मीरूपतामाया उक्ता लक्ष्मीतने लक्ष्याः काल्यादेः स्वावतारत्याक्तिरपि स्वोमयारमंदपरैय । हिरण्यगीर- चिरी स्त्रीपुंसो कमलासनावित्यादिप्राधानिफरहस्ये रमा. या रोपच्छिपनामरूपत्वं प्रतीयते । अत ऽस्था न केव- लविष्णूरूपत्वनिश्चयः । न चैतेनास्याः केवलं विधिपत्य. मस्तु कौमें इयं सा परमा शक्तिर्ममया ब्रह्मरूपिणोति विष्णूपया विष्णुपुराणादियचनबास्या विष्णुरूपस्यस्यापि प्रतीतेः। एवं मोक्षदे मुक्तिमार्गे इत्यादी सरस्वत्या मावा. दिरूपमयावच्छिन्नकार्यप्रतीतः सत्वाख्येनासिशुरन गु. बानेन्दुममं दधायिति प्राधानिकरहस्पे श्वेतरूपत्वात्सा- वारसापयोगोरोचन केवलनामापत्यनिर्णयः । एतब रिये ऽपि तुल्पम् । तस्मात्सर्थ देहाः सर्यपामिति सिरम्। या पैकरूपायमेव सउँपां पर्यवसानंतर हरिवंश। पा) विष्णुःसपेरुदा पो मद्रास पितामहः। एकमर्शित्रपा ६पा अधिष्णुपितामहापरदा लोकारो लेफनापा:

·लौकिकन्यायसंग्रहः। पकगुणपश्चिमूर्तिभ्यः परस्तुर्पचन्द्रावतंसनीलक- पठोमासहाय शुमसत्वयुपलचिता परमशिव एव मु. | मुपास्याः । तदुपास्तेमाचे ऽन्सरगत्वात् । उमासहाय. मिस्पादिश्रुतेः । प्रमादिस्तमिभूतिः । स घ्रामा स शिव | इत्यादिश्रुतः । पस्याज्ञया जगत्वा पिरिशिा पालको हरिः संहती कालरुद्राख्यो नमस्तस्मै पिनाकिने इत्यादि- पुराणादिभ्योत्यादि । यप पैष्णया भाहुः । तादृशमायो- पाधिमूर्सिनमपरो घासुदेवमहाविष्णपाख्यः परेशः ग्रहमा- दिस्तविभूतिः । स ग्रामा स शिष इत्यादिश्रुतेः तरफ मान्तरसाधनं शियादेस्त्वापद्यषधानेन भारोग्यं भा. स्करादिच्छछिपमिच्छे दुतारानात् । ज्ञान महेश्वरादिच्छे- न्माक्षमिच्छन्ननार्दनादिति पुराणात् । मां च यो व्यभि- पारेषेत्यादितदुधेरणादि । तदप्पेलेनापास्तम् । सर्वेपां | शुस्सरवमयानग्रिगुणमायोपाघित्यसाधनेनात्पन्ताभेद- साधनात् । किश्च मैत्रेयोपनिषदि मापिनाम प्रस्तुत्य तस्य | माता भग्न्यास्तनयो ब्रह्मा गद्री विष्णुरिति परपिग्रहेषु विग्रहप्रपस्पैथान्यत्वं श्रूयते । यदि ततो ऽप्याच्या का चित्परमूर्तिः स्यात्तदा कथं तेपामान्यत्वं स्यात् अप्रेमया पन्या उच्यन्ते । अतः सर्य विशेषर्ष सायधारणमिति न्यायाद्रमादेन पुतधिरपायापत्यम्। अनेन प्रयाणामपि महाफल्पादी स्परा एयापिभीपः। परस्परमादयस्त्वया- सरकपपेपु फदा चिलीलपा फुतधिनिमिसाबा भयतीति । भमुमेधार्थमुपालयति भागयते । तत्र हस्तपत्रों म. स्तुस्प शरणं प्रपणे ऽहं स एच जगदीश्वरः प्रजामारमम:- मां मयं प्रपच्पत्विति पिन्तपमिति तस्य फलेच्छां पारावा ऽप चिरामरदानाप प्रामादिघपमनिपाने सति स्तुतिमा- पाख्यनन्तरं तान्मत्परेको मया हि भगवान्विविषमधा- ·लोकिकन्यायसंग्रहः।। जगन्मयः । विष्णुव भगवांस्तद्रामसजत्पुनः । नारा पणं पुनर्प्रधा ब्रमाणं च पुनः शिवः । एवं कल्पेषु कल्पेषु ग्रामविष्णुमहेश्वराः परस्परमाजायन्ते परस्परजये पिणः । सत्तस्करपान्तवृत्तान्तमधिकृत्प महर्षिभिः । प्रभायः क- भ्यते तेपां परस्परसमुद्यादिति । कौमें घ । कचिद्रुक चिविष्णु:फ चिद्रामा प्रशस्यते । नानेन तेपामाधिपं न्यू: नत्यं पा कयं च न । तत्तत्कल्पान्तकृत्तान्तमधिकृत्य मह- पिभिः। तानि तानि प्रणीतानि पिसांस्तन मुरातीस्त- कम् । मार्फएहये ऽपि विष्णुः शरीरग्रहणमित्यादिना दुर्गा- पापिएपायुदयमुगया पस्त हेभ्योऽस्या प्रापिीय उता मोऽपि कालभेदेन ध्ययस्थितः । एवं गणेशपुराणादो पो पिनापकादेशाधापिभीयो ऽभिहितः सो ऽपि कदा पिमहेश्वरमा तदात्मनैयापिीपस्तमो प्रयाथापिभीष इति गमाघातुं सत्य इति न कुत्रापि विरोषः।इदरीरपि पापः सपा मयंदा सरोथायगम्यते । न हि पात्र मागितरात उदेति मिक्लादेस्तलोदपापसे: तमादेक- मंपादिमी प्रामाघरनपटनापटीपम्या मापपा नेसमिय मामिष परम्परम्माजासमिय प प्रातीयते इति शिखए। एतेन कतिपपचापपान्याश्रिाप का यितापरामर्थन निरस्नम् । पारा हरि प्रत्यार । आई मग देव. रूपमेयाई जनार्दन । भाषपारलर नास्ति शब्दरगंगाप. से। नामानि तय गपिन्द पानि लोक महान्ति ता. न्पर मम नामानि मात्रा पिणारति गापाप नामद पप गामवयम् । अन्यथा पाया गुण दागदाधिसमंद दिदिलानां गिविणयादि. प्रायमापनासामना । पनु रनमा गुमपानरिणामापापलि ·लौकिकन्यायसंग्रहः। एकैकगुणापभिमूर्तिभ्यः परस्तुर्यचन्द्रावतंसनीलक- पठोमासहापच शुद्धसत्त्वमूत्पलचितः परमशिव एष मु. मुपास्याः । तदुपास्तेमाचे ऽन्तरगत्वात् । उमासहाय. मित्यादिश्रुतेः । प्रमादिस्तमिभूतिः । स ग्रमा स शिव इत्यादिश्रुमः । पस्याज्ञया जगत्लश पिरिसित पालको हरिसिंहती फालरुद्राख्यो नमस्तस्मै पिनाकिने इत्यादि- पुराणादिभ्योत्यादि । यध वैष्णपा पाहुः । तादृशमायो- पाधिमूर्सिनपपरो घासुदेषमहाधिपएपाख्यः परेशः ब्रह्मा- |दिस्तविभूतिः । स ग्रहमा स शिष इत्यादिश्रुतेः तद्भक्ति मन्तिरगमाधनं शिवादेस्त्वापयवधानेन पारोग्यं भा. | स्करादिच्छछियमिच्छ हुतारानात् । ज्ञानं महेश्वरादिच्छे- |न्मोदमिच्छेजनार्दनादिति पुरापात् । मां च यो ऽन्यभि- पारणेत्यादितयेत्यादि । तदप्येनेनापास्तम् । सर्वेपां | शुखमत्त्वप्रधाननिगुमायोपाधिरयसाधनेनात्पन्ताभेद- साधनात् । किञ्च मैत्रेयोपनिषदि मायिव्राम प्रस्तुत्य तस्य | मोका अग्न्यास्तनयो प्रमा रुद्रो पिप्णुरिति परविग्रहेषु विग्रहप्रपस्पैषाग्न्यत्वं भूयते । पदि सतो ऽप्पान्या का चित्परमूर्तिः स्यात्तदा कर्य सेपामान्यत्वं स्यात् यमया सपा उच्यन्ते । अतः सर्य पिरोपणं सायधारणमिति न्यायागरमादेन पुतधित्पागायत्वम् । भनेन नपाणामपि महाफल्पादी स्थत एवापिभीपः। परस्परम्मादपस्त्वया- न्सरकरुपेषु कदा चिल्लीलया कुतशिनिमित्ताया भवतीति । भमुर्मयार्थमुपोहलपति भागयते । सन्न सस्तपमयों - स्तुत्य शरणं तं प्रपणेऽहं म एव जगदीश्वरः।मजामात्मस. | मां मयं मयपत्विति चिन्तयप्तिति तस्य फलेच्छां पोत्तवा ऽप चिरामरदानाप प्रमादिनपसमिधाने सति स्तुतिमा- पास्यनन्तरं तान्प्रत्यरेको मया हि भगवान्वि विषमधा- ·लौकिकन्यायसंग्रह। नैक्षित्तीकृतःप्रजननाय कथं नु यूयम् । अनागतास्तनुभृतां मनसोऽपिदूरात प्रसीदतमहानिह विस्मयामइतिप्रो। पथा कृतस्ते संकल्पो भाव्यं तेनैव नान्यथा।सत्संकल्पस्यते आत्मन्यये पायसि तदमिति तेपामुत्तरोपन्यासेन मूर्ति प्रयातिरेकेण परस्य सर्वश्वर्याभिव्यक्तिस्थानं तुर्य भूप- न्तरं नास्तीति व्यक्तीकृतम् । तत्सत्ये सेनैवायिभावापतः। अन्यया पेः सत्संकल्पत्वविरोधात् । तम्माप्ततिरि- रुतुरोयोपगमा युक्तः । एतेषां सर्पपरत्ययोधकासंख्या- क्यपिरोधाच शियादेरेकैकस्यापि लीलाविग्रहा पहब राति पुराणादिपु मसिद्धम् । न च तेषु पचप्युत्कापकर्षपाती ऽप्यस्ति एफस्रीय शुद्धसत्यप्रधानमायोपहितस्य परब्रमण: स्तत्तदाकारोपिपर्तमानत्वात् तथा ऽप्युपासकमेमारद कपिरिग्रहे सप्रेमाधिक्यायोत्कर्ष प्रकल्प्यायं सर्वपरस्तु. रीपो ऽन्य एतद्धिमतप इति शास्त्रेणाच्यने तथा धन पर- रियादियोपफयाश्यपिरोपः। सर्योपासनापानास्पनर शानयारा मेचि साधनत्यं न तु साक्षात् । तमेप विदित्य. स्पादिवानविरोधात् । एतेनान्तरगत्यादिकल्पना SSNT- स्ता पात्यन्तामंदसाधनादपि सान पुका पानि प्पापन्मुनिर्गनिमांचयोज्यभिचारणेत्यादीनि हरा- गुतादिमत्ता मुक्तिपोषकानि तान्यपि पारपान्तरषि- राधारमारीपाश्यन्यापेन भक्त परम्परा मामहेतु स्पपरापीति पाध्यम् । न पार्न महेपरादिश्यत्रापि फलमेदोऽस्ति । पिदित्या ति मृत्युमेतीपादिश्रुतेः सानं लास्गदिस्यदेहारमानानपरमानंदहात्मज्ञानवापरम्। भाग्मन्येष मषेपम्पमच्यापि मुख्याति माया- दरचनाप सति जाने प्रार्थ पिलम्बामापात् । पामि तमा माननारियपिम विदं न माता- ·हाफिकन्पायसंग्रह। पपमम्मधात् सपा सत्यानुषमापनाचा तमाश किमपि पाप भेदपर प्रपोजनाभायात् फिन्तु फि पिरसा. पादभेदारक किं चिरपरम्परया सन्न पर्पयससम् । किं पभेदण्य प्रामाणिकत्व तमिन्दा न स्यात् । रिपते ग सा पपा नारदीये । हरिरूपी महादेयो लिगरुपी जनार्दनः । पिप्पनगरं नास्ति भयपरक प्रजेदिनि । फार्म पये स्वियं पिप्णुमपामांच दर्ष महेश्वरम् । एकीभाषेन परपनि न तपां पुनमयः। पेऽन्यथा संभपरपन्ति मत्ये- मंदेयतान्तरम् । त पान्ति नरकानपारासेपु ष ध्यपस्थि- तिमिति । इदं यिधिभेददर्शन निन्दाया अप्पलक्षणम् । सपा पभविष्योत्तरे। पिप्योरन्तु परपन्ति पेमांप्रमाण- मेय ध । फममता मूढाः परपन्ते नरकेप्यप इत्यादि। कर्मविपाकरमती पायो प्रालयिष्णरुद्राणां भेदमुसमभा- पता सापपेन्द्ररपाधियुक्तो भवति मानय इति । पा. युवाह। भपंपरस्त्वप नेति मरम्माभिनिवेशिनः । यातु- पाना भवन्त्येव पिशाचायन संगप इति । पेतु पैप्पयंमन्याः शिवादि पुर्यन्ति ते न घेशु- रसन्पापेन मापा पम्पा । ययेचरमा पहुरूपो ऽपि परि- मलिनो रयते सपा मापा ऽप्यन्सर्पगुरूपा ऽपि पहिस्त- मारूपा रयते तस्यास पनिमलतम रूपं सदेष सत्वम् । पपुरसम्येय सिता । पथा घेक्षमाधुर्य सितापां कृत्स्न- भाभिम्पपने मन्पन्न मलसम्पादल्पमल्पतरं च एवं परम्पर्य सत्ये ऽतिशुरे सर्पमभिष्पज्यते अन्यत्र मलिनद- पंपन्यापेनाप्पमस्पतरं घ । फिल मीहिपीजन्यापेनापि रजस्तमसोः सारः सार्ष पपा ग्रीहिपीजस्प स्थूलस्तुपः स्पश्स्तन थान्तरः सूक्ष्मस्तुपः फलीफरनामा ततोऽप्या- ररोत्पत्ति रान्तरस्यादेष समोरजमार्गमारसस्वादेष दि.

·हिमा पदापति: मागिता gm दीरायमिरसादभार । मनः Amar सायागपिन परमेशंग पियारा मान राजरांगामात ATM परिगनगदिगिमाया मियादि.निन्दनना fernदि फुगनि मेन मी गादमनमामीदिगि भूत कारण माणे गुणानरामायादारोगा नया मोदिता प्रप तुप पयापियन में प्रारपारण वर्ष भवति तदपि पुनः प्रकृरणारेण पनना गर्न सगदुलाला: सारा भपति सस्मिसिदगडी दमदपुरोत्पादनव भयति एवं शिष शाम तमयामीरापरणापरकत्यस्ता भाच्यादेकदेरो मच्यापिनं सम्मात्तिस्यभापत्यापल्या रजासं भयानि एवं रजो ऽपि प्रवृत्तिस्याभाल्यादकदेशे प्रच्यापितं पेपम्गात्मकायस्यमावत्यापश्या सायं सात गवं गुणसामस्त्पयियमाणं ग्रिगुणमा एकपुरुषः तत्स्य- सघधिवक्षायां तु प्रयः । तत्रापि समउपाधिः शिव ईशः। रजउपाधियिधिः मत्त्यापाधिष्णिः तो घ कार्यगुणोपा- पित्याकारणोपायः शिवस्यानुगा जीवा स्त: कायापा- पिरयं जीवः कारणापाघिरीश्वर इत्पादिश्रुतेः । तथा न हि भिक्षुक इत्यादिन्यायः तर न श्रेयाकामोपासनाही. विति स्वपात्यापिता ब्रीहियीजन्यायो वक्ष्यमाणाष्ट्रलगुट- न्यायेन तय मूर्ध्नि पतित इत्यादिनिन्दा कुर्वन्ति तेषां दुर्गमाहात्म्यं तु किं वक्तव्यम्।पथाह भगवान्युधिष्ठिर प्रति भविष्योत्तरे । मम भक्त: शिवदेषी मरेश धशिव- मियः । तावुभ नरकं यातो पाथचन्द्रदिवाकराविति । भारते च शिव मति । पस्त्वां देपिस मां देधि यस्त्वा- मनु स मामन्वित्पादि । कौमैं चर्षीन्प्रति । ध्यान योग- ·लाफिकन्पायसंग्रहः। स्तपस्ततं ज्ञानयज्ञादिको विधिः । तपा यिनरपति धिर्म पेरिपन्ति पिनाकिनम् । यो मां समाअपेपित्यमेकान्तं भापमास्थितः । चिनिन्ददेवमीशानं स याति नरकं भुषम् । माद्धि परिहतप्पा निन्दा पशुपतेर्दिजाः | कर्मणा मनसा घामा समाप्यपि पटातः । ये तु दधा. घरे शमा दधीचेन महर्षयः । भपिप्पन्ति कला भर परिहापाः प्रपनतः । दिपन्ता देयमीगानं पुप्मा पंध- सम्भवाः रामाश गौतमेनाों न मम्माप्या दिजोर. मैरिति । सय स्थलान्तरे । परात्परतरं पान्ति नाराय. पपरा जनाः नसा गमिष्यसि पेमिपन्मि म घर- मिति । इरमाहरि प्रति फैलासपात्रापाम् । यस रवां गोविन्द समां देधिन संगपरपादि। पापी. माति या पपिहतं पा ऽपि प्रावणं था पदाधयम् । मापयामि पार्क या मनारायणनिन्दकमितिको ऽतिदुर्लभमिन्द्रारानीपस्यगणमाएं प्रामेनापि पाक- ऐन परिवेपिणा मोपापाराधितो ऽपि न त तं दी। पथा sst सहरिमति । यई पिणाश्येपेण शिल: पापफर्मकृत् । मत पपन्पिष्णु घण्टामापप्प कारपोः पमन प्रपिताम पिप्पारिति पिचिन्तयन् । कला- सनिकपमामा पभापगम् । भाग महादेपमा स्तुएं सततं पिषम् । ततः प्रसो मामाह पूतीति परंतो मुतिर्मपा तन्त्र मार्षिता दंपति मुक्तिभापमानं मां पुनराह मिलापनः । मुस्लिमदाना मपां विष्णरेषन एण: समाजाका व पदरी HT. राप्प जनार्दनम् । मुक्ति मामुहि गरिन्दारनारायला भम इति पत्र भारतापरन्तरमियापारापमापनः मागमतामार्शनेन फरलंशिवापसः ।

·४२ | प्रियः । तावुभयनादेवाच्युतभत्तयवान्तरल्यादरी तत्रा. भारते च शिव मुक्तिफलं ज्ञानं जातयाहार्यम् । यता, | मनु स मामन्वित्यरत्वात् तमिछापालतु प्रससः ।। ताकिकन्यायमंगरः। पा रयां पीत्यादिशक्तिपिरोपेन रिजनिणि प्रमादा- पोगार । कपमन्या न मागत । न गाकमुनिक त्यं तस्य न मागायं नामोनिशहाम् । भर हैनं ग्राम पारिण मनुः किराणेनामाग्य हीनि म होमान पाश- पल्लपः शादियगति पगानि या अमृतम्य नामधे. यानि एने या भगृता भयति मादा मामा जपेदनन शानमामोनि मंमारार्णषनारामम् । शिव एका ध्येयः शिपकरः । प्रज्ञा सम्मात्मनना पुगणी । ध्यात्या मुनि- गच्पति भूतयोनि पे भक्का परदं देयं शियं रुद्वमुमाए- तिम् । इह लोके सुम्यं प्राप्य में यानि परमां गतिम् । सर्यग्रहहीतान्यै सर्यपापममन्यिताम् । स माचपति सुप्रीतः शरएपः शरणागतानित्याचमंग्यश्रुतिस्मृतिवचना- मामाएपापरतः । शम्भुशङ्करादिशब्दानां रियादियदनर्थ- कत्यापत्त्या संसक्तानां नित्यदा पत्करापि शमित्यादि. निरुक्तिस्मृत्पप्रामाएपापश। सम्मात्स्यभक्तिजमोक्षफ- लकज्ञानप्रतिपन्धकहरिपस्य शियानुपापिष्वनुपपन्नश्री. त्रिययिमयधानुमितस्य राक्षसत्वस्य च निवर्त्तनापेयमी. शक्ति पेऽपगते च तस्य राक्षसत्वापगमज्ञानलामो तत्रयोक्ती । तेन म तत्कृलेशभक्तिवेपर्यम् । कपमन्यथा प्रावधादिनिरसस्य हरी इदा भक्तिज्ञानलाभमातिीनं स्यात् । जन्मान्तरसहस्रेषु सपाध्यानसमाधिभिः। नरा- | पांक्षीणपापानां कृष्ण भक्तिः प्रजायते । अषणायापि सुरभिह न लभ्यः । मनुष्याणां सहस्रपु बहूनां जन्मना- प्रति भविष्ना तपोरतिदुर्लभतोतः । तस्मात्मतिबन्धा- . बरनारायणा- ·लाफिकन्पापसंग्रहः। पत्यादयः स्वर्गवासस्तइत्यादिना कृष्णापा स्वर्गगमनं सस्य तग्रोक्तं तदपि ये स्पर्गमेव परं मन्यन्ते तदर्थ पाति- प्रयासं कुर्वन्ति सैरप्पल्पापासा हरिभक्तिरेय काति शापनार्थम् । न तु पस्तुत इन्द्रावैरप्पर्यनीशिसामीप्पा. स्मच्याप्प ततो ऽतितुच्छे कारागारसहयं स्वर्गे भास्य पातनं युगम् न हि हरिभरिकरधोगतये । महेशसामीप्यं | स्वपारपुष्पपुसमसादिततस्मसादलम्पम् । पपा हेयः स्वसामीप्यस्यातिदुर्लभतां अपपन्दक्षाप भारते । परि- | तुप्टो ऽसि ते च स्वपेनानेन सुमत । पहुना किमु- केन मत्समीपे भपिप्पसीति । ननु शनाचमेपकर्तुः गफ- स्थापि घणमपि दुर्लभं ने सामीप्यमेकस्यापि मनोरममा- पपितुर्मे कर्थ भवितेति शमानं प्ररपाह । अश्वमेघमा. प्रस्य पाजपेपरातस्य न । प्रजापते मरमसादारफलमागी भषिप्यसीति । ननु यः पुरते स मुर्ताहति न्यापेन कर्तु- रेष फलं भपति मन्पपा तिप्रमहासपा पाश्वमेधाच- कर्तुम क तरफलमासयमिस्पायमा मरममादादिति । | पुनराशिफलफेस्तैरपुनरावृत्ति त सामीप्य गा | दिति तपिन्तामालदपाह । भूपय ते पर दीरणदिना स्पश्यता मानगो पर इत्पन्न । न मे बराः पा. मीप्पादन्य पेरोन दशा इति अमितष्पम् । पहुना त्र | विगुलोनेति मागेष परपर्पयमानात। एमपनाश शिष. मामीप्यायमेषगहनवाजपेपरातलामे पगतिमानपद- रामाभपादपपरदानेन तरगानमानुपपस मला. कारण तुमएं गुग्यो । शिषधोत्तरेचा संभाग पर | स्थान पानपोगरता मराः। मतेपी पुनरावृत्तिरािांगा- रमागरगजामगा: गुसा परिपूर्ण महाvिr. तुरुपपलपिता परं शिषपुर गायनामीप्यमहिमा ·४२ साकिमन्यायमंतः। पब स्यां धीरयादिनानुक्तिविरागन हरिपिणि प्रमादा. योगाए । कपमन्या रा न मागपत् । न हाफकि- तुरयं तस्य नमागाल्यं नामपंगेतिकाम् । भय हैनं ग्राम चारिण गुः किमेनागृनत्यं नहीनि स होमान पाज पल्क्यः शरारुद्रियेणेति एतानि या अमृतस्य नामो- यानि एतई या अमृतो भयशि मप्रदा मामा जपंदनन शानमामोति संसारार्णयनारानम् । शिव एका ध्येयः शियहरः । प्रज्ञा प्रारमममा पुराणी । पात्या मुनि. गच्छति भूतपानि पे भक्ता परदं देयं शिवं रुद्रमुमाप- तिम् । इह लोके सुग्वं प्राप्य से यान्नि परमां गतिम् । सर्वग्रहीतान्यै सर्पपापसमयितान् । स माययति | सुमीतः शरएपः शरणागतानित्यायसंख्यश्रुतिस्मृतिवयना प्रामाण्यापतेः । शम्भुशारादिशन्दानां रित्यादिवदनर्थ- करवापत्या संसक्तानां नित्यदा यत्करोपि शममित्यादि- निरुक्तिस्मृत्यमामाएपापत्तश्च । तस्मात्स्वभक्तिजमाफ- लकज्ञानप्रतिपन्धफहरिदेषस्य शिवानुयापिष्वनुपपन्नो त्रियषिप्रयधानुमितस्य राक्षसत्वस्य च निवर्तनायेयमी. शाक्तिपेऽपगते च तस्य राक्षसत्यापगमज्ञानलाभी | तत्रैवोक्तौ । तेन म तत्कृतेशभक्तिवैपर्थ्यम् । कथमन्यथा | ब्रह्मवधादिनिरतस्य हरी हढा भक्तिीनलाभश्चातिशीघ्र | स्यात् । जन्मान्तरसहस्रपु तपोध्यानसमाधिभिः। नरा- पां चीपपापानां कृष्णे भक्तिः प्रजायते । श्रवणायापि अभिर न लभ्यः । मनुष्याणां सहस्रपु पहूनां जन्मना- ति भविष्यमा तयोरतिदुर्लभतोक्तः । तस्मात्प्रतिपन्या- वुभधनादेवाच्युतभत्तययान्तरव्यापारकात्तस्य शिवं मुक्तिफलं ज्ञानं जातम् । तजन्यत्वे सति "न्वित्परत्वात् तनिहरिभक्तश्च तत्त्वात् ।

·लौकिकन्यायसंग्रहः। पत्थक्षणः स्वर्गवासस्तइत्यादिना कृष्णाज्ञया स्वर्गगमनं | तस्य सत्रोफतदपि ये स्वर्गमेव परं मन्यन्त तदर्थ घाति- भपासं कुर्वन्ति तेरप्यल्पायासा हरिमक्तिरेष कार्यति शापनार्थम् । न तु षस्तुत इन्द्रायैरप्पर्धनीपेशमामीप्या- रमच्याव्य ततो ऽतितुच्छ कारागारसहरी स्वर्ग मकस्य | पातनं युक्तम् न हि हरिभक्तिरघागतये । महेनसामीप्यं | स्वपारपुण्यपुअप्रसादिततत्मसादलभ्यम् । यथा हेराः स्वसामीप्यस्यातिदुर्लभतां सूपपन्दघाप भारते । परि- तुप्टो ऽस्मि से दच स्तवनानेन सुग्रत । पहुना ऽ किमु. तन मत्समीपे भविष्यसीति । ननु शनाश्वमेधक ः रामा- स्यापि क्षणमपि दुर्लभं से सामीप्यमेकस्यापि मतोरसमा- पपितु, कथं भपितेति ग्रहमानं मस्पाह । अश्वमेघसा. सस्य पाजपेपरातस्य च । प्रजापते मत्मसादारफलमागी भविष्यसीति । ननु यः कुरुते स भुर्तइति न्यायेन कर्तुः रेव फलं भवति अन्यथा तिप्रसद्गासपा पाश्वमेधाप- कम कपं सरफलमात्तयमित्पारायाह मरप्रमादादिति । पुनरावृशिफलफैस्तैरपुनरावृतिरूपं ते सामीप्पं क सा- दिति चिन्तामालदपाह । भूपच ते परं दधीत्पादिना स्थापतां मानमो ज्पर इत्पन्तन । न मे पराः स्वगा. मीप्पादन्य एथेरोन दशा इति प्रमितप्यम् । पहुना त्र फिमुनति मागेव परपर्पयसानोक्तः। एकपशनारो शिव- सामीप्पाश्चमेधसहस्रपाजपपातलामे पमति मानसम्प- रामाभवादन्यपरदानेन तरमणानुजानुपपत्तर मदुसर- कारेण तुमपं पुज्यते । शिषधोतरेप। ममामा पर स्थान पानपोगरता नरामपां पुनरावृत्तिरिसंसा. | रमागरे।मर्षजारमर्षगाः गुया परिपूर्ण महेश्वराः।शिव- तुम्पपलापताः परं शिषपुरं गताः । इतीरासामीप्यमहिमा ·लोकिकन्यायसंग्रहः। पक्ष त्वां शीत्यादितदुक्तिविरोधेन हरिदेपिणि प्रसादा- योगात् । कथमन्यया तं न माचयेत् । न तद्भक्तर्मुक्तिहे- तुत्वं तस्य च मोचकत्वं नास्त्येवेतिशयम् । अथ हैनं चारिण ऊचुः किञ्जप्येनामृतत्वं ब्रूहीति स होवाच याज्ञ. वल्क्यः शतरूद्रियेणेति एतानि ह या अमृतस्य नामधे. यानि एतैई वा अमृतो भवति सर्वदा सकृमा जपेदनन ज्ञानमामोति संसारार्णवनाशनम् । शिव एको ध्येयः शियङ्करः । प्रज्ञा पतस्मात्मस्ता पुराणी । ध्यात्वा मुनि- गच्छति भूतयोनि ये भक्ता परदं देयं शिवं रुद्रमुमाप- तिम् । इहं लोके सुखं प्राप्य ते यान्ति परमां गतिम् । सर्पग्रहहीतान्यै सर्वपापसमन्वितान् । स मोपपति सुप्रीतः गरएपः शरणागतानित्याचसंख्यश्रुतिस्मृतिययनाः प्रामाएपापत्तः । शम्भुशङ्करादिशन्दानां हित्यादिवदन- करयापत्या संसक्तानां नित्पदा यत्करापि शममित्पादि- निरुक्तिस्मृत्पप्रामाण्यापत्तथ। तस्मात्स्यभक्तिजमाफ- लमज्ञानमतिपन्धकहरिदेपस्य शिवानुयापिप्यनुपपन्ना धिपषिमयमानुमितस्य राक्षसत्यस्य पनियर्तनापेपमी- शक्तिःपे उपगने च तस्य राधमत्यापगमज्ञानलामा सवोतो। तेन म तस्यक्तियेपर्यम् । कथमन्पपा प्रभयपादिनिरतम्य हरी दा भतिज्ञानलाभधारिणीनं स्यात् । जन्मान्तरसहस्रेषु तपाभ्यानसमाधिभिः। नरा- पांचीपपापानां कृष्ण भक्तिः प्रजायने । श्रपणायापि समिशन सम्पः । मनुष्याणां महजेपु पहना जन्मना. मन्नामादिता नगरगिल मनात गारतिपन्या. पाये निगराधनादेपाच्युतमतपपान्नरच्यापारकाराम्प जातम् मन्याय गति महरिभक्तोष तायात् । ।

·लोकिकन्यायसंग्रहः। पत्यययः स्वर्गवासस्तहत्यादिना कृष्णाज्ञया स्वर्गगमनं सस्य तनोकं तदपि ये स्वर्गमेव परं मन्पन्ते तदर्थ पाति- प्रपासं फुर्षन्ति तेरप्यत्पापासा हरिमफिरेप कार्यति ज्ञापनार्थम् । न तु यस्तुत इन्द्रावैरप्पधनीपेशसामीप्पा- स्मच्याव्य ततो ऽतितुच्छे कारागारस स्पर्गे भगास्य पातनं युक्तम् न हि हरिभरिकरधोगतपे । महेशसामीप्यं | स्वपारपुरपपुशप्रसादितताप्रसादलभ्यम् । पथा प्रदेश स्वसामीप्पस्यातिदुलमतां सूपपन्दधाप मारते । परि- तुप्टो मिते दच स्तयेनानेन मुमत । पहुना ऽप फिमु. सेन मरसमीपे भषिप्यसीति । ननु शतान्यमेघाः रामा- स्पापि क्षणमपि दुभं ते सामीप्यमेकापि प्रतारसमा. पपितुर्मे कई भघितेति परमानं प्रत्याह । अश्वमेधशाह- सस्प पाजपेयरातस्य च । प्रजापते मरममादारफळमागी | भपिप्पसीति । ननु पः कुरुने म भएकातिन्यापेन क. रेय फलं भपति अन्यथा सिमसारापा पाश्चमंशाण- फर्तुम कथं सरफलमात्तयमित्याराकाह मरममावादिति । पुनरावृशिफलफेस्तैरपुनरावृतिरूपं ते गामी का. दिति तपिन्तामालपाद । भूपते परं दधीदिमा पपता मानमा ज्वर इत्यन्तन । म में परापा मीप्पादन्य एपेशेन दत्ता इति प्रमिला । बहुना त्र किमुत्तोनेति प्रागेप परपर्पयसानीत एमपना पि सामीप्याश्चमेपसहप्रवासपेपरातलामेषगरि मामगार. रासम्भवादन्पषरदानेन तरपणामुशानुपपराग गफमः कारण तम पुग्यते । शिषपत्ति mame at स्थान प्यानयोगरता मरा मतेपी पुनरानिधारमा रमागरे। मजाःसरंगाःगुरा परिपूर्ण महाशिव- गुरुपपलापता पर गिदपुरं ग funrirnfer!

·लौकिकन्यायसंग्रहः । मर्पते । नन्विदं माहातयं शियपुरंगतानां तत्सामीप्यसा. रुप्पलचषां मुक्तिप्राप्तानामयं तु तदनुचरो न तु सरपुरमा सीति मेषपुतहि गीतज्ञो यदि गीतेनेत्यादियाशयल्पा: पुरारीत्या शिवप्रसादहेतुगानयिधायभ्यासेनेशानुसरत्ये मामानामपि माहात्म्पम् | तेषां पदं हिरण्यगर्भादिपदेभ्यो ऽपि श्रेठ मन्नि पौराणिकमिन्दन्ति शैलानुदधीनिप: पन्ति परणामपन्ति चितिमन्तरिचम । तृणीकृतमध्यपुर- दरा हिंदुष्कर शंकरकिराणामिति । तेहि सावाहित शिरिषगरस्ता । धियीपद हरपेते विजयाग्नि ाि ा ादिपुराणाशुपहिता देययतापनिष- पापगमारिमितं महिमानगपानित। मितीपं गया মামাশাপাশি সাদমায গ্রি पुनरावीपरपानरेगा स्यातीपारकर्ष स्पुटपति । मी म भोग भवन्ति प्रतिमेप पेशा पिनी लिमिण प्रगनाप माषामभापार मोEिTTERVातिदनाकुटकोटिनिर्मपपदा. मित्रतापगपगहाय नाम गणाधिपणा भाग भागनाई महागलागीलागादितिया Ref लयागमन लि. relief प्रशिात जामि। ৰাৰ মলিকি গবিলা শিখা परिवारमदानामगंगा femafret .लि. जाननानातिवाणा | HIT. भागिरामगंगान्तिम नियमान गा लालम् | जापान मातुमाग गया। गाना मादाय नमः । {माल भूनगंगा: मा.

·साफिकन्पापसंग्रहः। पाप पारो समुह इति । तस्मादुफाभिमायमेपे. दमाएपानम् । एपं हरिपिधिभास्गपि पक्षस्येगमे पिता इम्यारिफरपि भारतादी शियपिणामन्पा पैष्णपा- पसदादीनामुफन्यापेन दुर्गतिरपिका पापापे सुगतेश यधिकति पाप्पम् । किंय तामसत्याकृष्णो रुद्रः साथि. करपेन गुपए हरपानात् कीटभृगन्यायेन शोलप गतः एवं श्वेतो हरिः श्यामस्पेमारय प्यानात्काएये गत इति पुराणे मसिसम् । शिपाय पिप्णुरूपाय पिष्णपे शिवरू: पिणपति हरिपरी प स्पीकतमिदम् । तथा च शुरू शिषं |मिपन्तो हरिमेय दिप्पन्तीति कर्ष ते पैठणपाः । एवं स्पाम तर मिप्यन्ता हरमेव मिप्यतीति कर्ष ते रोपा | इतिप्पेयम् । अथ प्रकृतमनुमरामः । पाल्मीकीपरामा- पपे पने रामगमनं मे ऽनुमतं नास्तीति फौशल्यामत्पाप- मार्प भरतो पाहून शपधारवा ऽतिपोरमेतं शपथं मत्पा. ने पकार । भरत्या वियमानेषु मार्गमाश्रित्य परपतः । तस्य पान लिप्यत यस्यार्पो ऽनुमने गत इति । अनादी हरिहरादेरिति शेपः।मार्गतरान्माहात्म्पयोधर्फ शारत्रम् । मार्गमित्पुरत्या तु शास्त्रोक्त तसापासनार्थ तसत्कर्ष- पर्णनरूपमार्गमेषाभिस्य न तु तबाद शारपेति पन्पते । | विषदमानेपुहरादेयकापकोयत्या कलहं कुर्षत्सुपरपा. पम् अथ च परयातः शृण्यतो परपा तस्य पापस्य सम्प- धिना तस्येनति यापत् न त्वन्यस्य पापेनान्पस लपसम्मषःतिनेति पाठस्तु सुगमःमत्रापि परपत इत्यु- फोर्पिवाद शुरवा ऽपमुस्कृशे ऽन्येऽपकृश इति यो निधि- नातितरप परस्यास्पापमिति भाषः पाप्यन्यतमधिन- भाषधियनिन्दा एषत पदासीनस्यापि पापं भवत्येष की पिपाय निरियापदकाप ईगे धर्मापतर्पपिमिk ·लैौकिकन्यायसंग्रहः। भिरस्यमाने चिन्यात्मसा रुशतीमसतां प्रभु बिहाम- सूनपि ततो विसृजेत्स धर्म इति भगवत्येशनिन्दाश्रवण स्थापि निषेधात् तथा ऽपि तस्येदमित्यमेवेति जानता सकाशादस्ति किश्चिदरमलोपन्यापात्पापात्पत्यमित्यभि- प्रायः । तथा स्कान्दे ऽप्युमापरीक्षार्थमागतेन मायावदुना शियेन शिषनिन्दायां कृतायां तां शृपयतीः सखीः प्रत्यु मोक्तिः आर्याणां निन्दनं श्रुत्वा ये न पान्ति त्यरान्विताः | स्थानान्तर सतिष्ठास्ते ऽपि स्युः पापपोनय इति । भपिः कैमुतिकन्यायद्योतकः यदीश निन्दां श्रुत्वा ये शीध देशा- न्तरं न यान्ति ते ऽपि न विद्यते प्रतिष्ठोसमलोकामि. लचणा पेपा तादृशाः सन्तः पापपानयः कृमिमयकादि- जन्मानः स्युर्मयन्ति सहि निन्दफास्तारया भवन्तीति | किमु पतष्पम् । पथा होपमन्युर्हरि प्रति । पधाप्य- यूपते देष कारणात्मानमीश्वरम् । स कृष्ण नरकं पाति मह पूयः सहारमजैरिति एवं हि दुर्गतिमिपा शान्ने प्रयः शानामपि दुर्भगानां यिष्यादिप्येकभशया न्यनिन्दकानां पिल्यानण्याटपापेन पुनर्गती प्रवेश इति काटिणे पा. पपानि पापपन्ति यिस्तरमपारियाप्रमेयोदर्शितम् । पपायकपक्षानान्यनिन्दकानामप्यस्ति तात्कालिका कमिरपांगविग्रेपस्तेषां मास्तिकादांना पिकारापा. नन्यापामिप्यायादिना नेपां परिणाम मिाम नाम मिपानिरस्पाग्यो दुराग्रहः ।नेपांग महो प. परयमेष स्पाक्या दुटिनीति व्यापारपाः मन्पपा गपरापान्माएथ्यनिप्रतिपापातामहिनामपि. गंमेषज्यत्वात् तत्तदिग्रहापरिपतीशाददर्शिनांग नमविप्रहापरिक्षामा निजामान निगरा निर्मा अस्वान्नानां तयमादातासापासारंण भाषः ।

·सौकिकन्यायसंग्रहः। मामानामप्पचिरादिमागेण सत्पलाकंगतानां हिरपप- गर्भण मह मापः । नमुफमीयरगीतायाम् । पे स्पिमं पिशुभपतं मां पदेपं महेश्वरम् । एफीभाषेन परपन्ति म तपां पुनरुप इति । भत्र हरिहरपाहणं काफदधि- पातकन्पापेन विधेरप्युपलक्षणं पया ह हरिद प्रति भागयते । भई प्रहमा न शपथ जगतः कारणं परम् । भारमेचर उपद्रश स्थपंगधिरोपण इत्यादिना प्रमाणा- मेकमापानांपो न परपति पै भिदाम् । सर्पभूतात्मनां प्रयत्म शान्तिमधिगच्पतीत्यन्तन । पयं हरिहरपनि- न्दामिन्द षषो ऽणुपलक्षणं पोम्पम् । किं पहुना सर्प- दहापच्छेदस्य सर्वेषु सापितत्पादेकनिन्दाये पयोः सर्प- विषपत्यादेकनिन्दफः सर्पनिन्दक एकटेश सर्पदे घेति वाष्पम् । ननु प्रयादीनां मपां किं नाम सचेपु पतु- मुखादिदेदेषु वृत्तित्वम् । न तापद्गणपतिन्यापेन मिन- भिमाषपयायच्देनकैकदेहे भिाभिप्रदेण्यत्तित्यं तत् । परिच्छिनत्यसापयपत्यादिप्रसदनानित्यत्वापातात् । अत पष म तिलनएदुलन्यापेन सर्पदेहेप्पां संसपिनीर- घोरन्पायेन सहरो था ऽपि सम्मयति । मतो ऽनुपपत्रो ऽपंपध इति पेस येण्याकाशन्पायेनात्यन्ताभेदस्यैष स्थी- कारात् । न हिमपागेऽन्पान्पसंसर्गेणैकमयाहीभूते श्वेत- । स्पामरताय गडापमुनासरस्वतीनीरे प्रतिपिम्पितस्य तद पच्चिस्य पा ऽऽकाशस्य भेदलेो ऽप्पस्ति । किन यतो या इमानि मृतानि जायन्ते सदेय साम्पेदमप्र भासीदे- कमेयामितीय सो कामपत पशु स्यां प्रजायेपेत्यादिना | हामितीयं प्रख मृष्टो मागासीत्तम्मादेय मापोपहि- तादभिन्ननिमिसापादानात्सर्वं जगदुत्पन्न सेनेय च सप्ता- स्फर्शिमत् राय यान्ते लीयते इति गोप्यते । ऐतदारम्प- ·तोकिकन्यायसंग्रहः । भिरस्यमाने दिन्यारमसम्म म्यतीममा प्रमुनिहाम- सूनापि ततो पिसजेत्स धर्म इनि भगवत्पेशनिन्दामयण- स्थापि निषेधात् तथा ऽपि तस्येदमित्यमेवेति जानतः सकाशादस्ति किश्चिदश्मलान्यापात्पापात्पत्यमित्यभि. प्रायः । तथा स्कान्दै ऽप्णुमापरीचार्यमागतेन मायावटुना शिवेन शिषनिन्दायां कृताणं तां शृण्यतीः सखीः प्रत्य- मोक्तिः आयाणां निन्दनं श्रुत्या ये न पान्ति त्वरान्विताः स्थानान्तरं हमतिष्ठास्ते ऽपि स्युः पापयोनय इति । अपिः | फैमुतिकन्यायद्योतफः यदीशनिन्दा श्रुत्वा ये शीघ्र देया- न्तरं न यान्ति से ऽपि न विद्यते प्रतिष्ठोत्तमलोकाप्ति- लक्षणा येपां तादृशाः सन्तः पापपोनयः कृमिमयकादि- जन्मानः स्युर्भवन्ति तहि निन्दकास्तादश भवन्तीति किमु घक्तव्यम् । यथा होपमन्युर्हरिं प्रति । यद्याप्य- सूयते देवं कारणात्मानमीश्वरम् । स कृष्ण नरकं पाति सह पूर्वैः सहात्मजैरिति । एवं हि दुर्गतिमिया शास्त्र प्रवृ. तानामपि दुर्भगानां विध्यादिप्वेकभत्तया ऽन्यनिन्दकानां पिल्वखल्वाटन्यायेन पुनर्गती प्रवेश इति काटियो वा- क्यानि पौधयन्ति विस्तरभयाद्दियाघ्रमेवेह दर्शितम् । यद्यप्येकपक्षपातेनान्यनिन्दकानामप्यस्ति तात्कालिकः | कश्चिद्धपशिविशेपस्तेषां नास्तिकसुहृदां तथा ऽपि कोशपा- नन्यायान्मिथ्यावादिनां तेषां परिणामे ऽतिदुःसहं दुःख- मित्यास्तिकैस्त्याज्यो ऽयं दुराग्रहः । तेषां च सङ्गो ऽप्य- |वश्यमेव त्याच्या दुस्तटिनीति न्यायात्याज्यः । अन्यथा चौरापराधान्माण्डव्यनिग्रह इतिन्यायात्तत्सहिनामपि - तेरपर्यत्वात् । तत्तविग्रहायच्छिन्नेशाभेददर्शिनां स्वन्य- | तमपिग्रहायच्छिनोपासकानां निष्कामानां नितरां निर्म- बस्वान्तानां तत्मसादात्तत्तत्त्वसाधाकारण मोक्षः ।

·४६ लाकिफन्पापसंग्रह मध्ययन फो भवानिति । सो ऽब्रवीदहमेकः प्रथममासं पामि च भविष्यामि नान्यः फधिन्मत्तो व्यतिरिक्त इत्यादिश्रुती तु शम्भारेव सृष्टः माक्सत्यमप्रितीपत्वं जगत्कारणत्वं सर्वात्मत्वं पानायते । मायां तु प्रकृति विद्यान्मायिनं तु महेश्वरमिति मायित्पमपि तस्य भूयते । न पात्र महेश्वरशब्दो ऽन्यपरः सन मने पहूनां शिषना- सामेयोपलब्धः दक्षय महेश्वरं प्रति निमन्त्रणामाये मर्य- भूतकरा यम्मारसर्पगतानिईः । सर्वभूतान्तरात्मा प तेन त्वं न निमश्रितः । त्वमेव हीउपसे यम्माधयिविध- दक्षिणः। त्वमेय फती मर्यस्य तेन त्वं न निमग्रिम इति सिरियाजेन तस्य सर्वहेतुत्यं मन्तिरात्मत्वं सर्वपक्ष- यष्यत्यं च पिरोपसम्यन्धिम्येनान्पयोगध्यपच्छदिभ्पा- मेवकाराभ्यामन्यपत्यकर्तृन्यपाधि गोपपारा अधपा मायया दंप सूरमया नव माहितः पसगात्कारपाण ऽपि प्रम त्वं न निमजिस सि मय इत्यन्तरोमिच्द- होन शुरु सम्मितसम्भपि पोफकारणपोपपादय मापि. | त्वमपि सस्पेयापार एवं पो मां पति स पेदान्वन्ति | मादानित्यधर्वशी गम्भुनानन्य साहदिमानप्यायल्या. शस्तमन्यन्योपलम्मातमिपणीमतमरंगस्य समतिपापर निश्चीयते । पेदा माहोपनिषदाः पुराणायारमनिरः । पंदन पर गुवं स प देयो महेश्वर इति द्रोणपनगर- शतगदीपे। पयोमर्षमितान्तदानामुनीश्वरति पा पस्पष्टं मारपेदपुराणादितात्पर्यभूमित्वं गम्भोगपते । (तम्मात् परतरं मान्यस्कि पिदम्नि महारादिति। ताला- पापा परो पारिता लोकेपु पिपतति पप्रमेण तपो. रंपास्य मालमतोपत हरिवंशेभ परिपाक्थे । मान्य- रस्पराः परमो देवदंप जगरपतिः सुरपीरारिहन्तरा। नाप.

·सकिन्गापमंहः । मिदं म मिादिना गरम गारगोगा. पनिगद पुरुष मामि मरें मेवा पारमामनगीगादि. तिमिरपक्रमादिमिग राय मांगतामिनि शा. पते । मा गय पाहणमागणागिय पर्पयमा. नम् । भय महलो मूग निमिगमगरलंदो पार्वेदः सामयेद इत्यागमेन सम्पयामिकागमायिमापनाच्या अपमया जन्मापस पना पासपोनियात्तशु ममन्यः पादियादिगप्रभाप्पादिषु प्रपभितः । पुरुषान्न परं कि पिरसा फाठा स परा गतिरित्यादिश्रुग्गा प तम्य मr. स्त्य मुरामाप्पत्यरूपपरमगनिमय पाकम् । अथ पुरो ६ नारायणो कामपत प्रजाः मुजेन्पादियुती तु जगरतुत्व परेगच्या । अथ निस्पो देय को नारायणी प्रध्या प नारायण इत्यादिना च मर्यात्मत्यं तस्यैयाना- पते । स्वतो ऽसनादासीनम्य कारपत्यामम्मयान्मापिन- स्तवाच्यम् । सय मायित्वं देयी होपा गुणमयी मम माये. ति हरिवाक्याइरेय ज्ञायते । तनिष्णाः परमं पदमिति श्रुत्या यद्गत्या न निवर्त्तन्ने तद्धाम परमं ममेति स्मृत्या चमुराप्राप्यता ऽपि तस्यैव प्रतीयते । अत्र सर्वत्र पष्ठी राहो शिर इतिवदर्भदे पोध्या। एकस्त्वमायं परमं पदं पदित्यादी सामानाधिकरण्पदर्शनात् । पतेन तमिप्पा- रिति भेदे पठी पञ्चमी च वदन्तो ऽपास्ताः । मत्तः पर- तरं नान्यत् न त्यत्समो ऽस्तीत्यादिना सर्वोत्तमता ऽपि तस्योंच्यते । तथा नारायणपरा घेदा नारायणपरा मखाः। पेदे रामायणे चैव पुराणे भारते तथा । श्रादावन्ते तथा मध्ये हरिः सर्वन गीयते । धेरशेषैरहमेव वेद्या वेदान्त- ऋदित्यादिना श्रुत्यादितात्पर्यभूमित्वं तत्कारणत्वं च हरेरवगम्यते । यों देवा हवै स्वर्गलोकमापन ते देवा कर- ·४६ घ गकिकन्यायमंग्रहः महपन को भवानिति । मेो ऽप्रयोदहमेकः प्रथममास वाम र मषिप्यामि नान्यः फभिन्मतो पतिरिक पादिभुगा तु सम्भारय सृष्टः भारसत्यमशिनीपत्वं जगामारपत्यं मर्यात्मत्वं पामायते । मायां नु प्रकृति विधानापिनं तु महेश्वरमिनि मायित्यमपि तसा भूपते । नपान महेश्वरगन्दी न्यपरः । मन मने पाहूनां शियना- लामेयापलब्धः दस महेश्वरं प्रति निमश्रणाभाये सर्व मतकरी पम्मारसर्पगपतिईरः । सर्वभूतान्तरात्मा सन त्यं न निमश्रितः । त्वमेव वीरपसे पगापज्ञपिपिध- दक्षिणैः । स्यमय फती मर्यस्य तेन त्वं न निमप्रित इति हेमियाजेन तम्य मर्य हेतुत्वं सन्तिरात्मत्वं सर्वपक्ष- पपत्यं न पिरोपसम्पम्धिन्येनान्पयोगप्पपच्छेदिभ्या- मेषकाराभ्यामन्ययप्तृत्वकर्तृत्वयोर्निपे, पोपपाय थयथा मापया देय परमया सव माहितः एसम्मात्कारणाला ऽपि प्रभो त्वं न निमषित इति तमेव हत्यन्तरोक्तिच्छ- लेन गुदे सम्मिममम्भपि प्रोतकारणत्योपपादक मापि- स्वमपि तस्यावाच । एवं पो मां पेत्तिस घेदान्वेत्ति मागानित्पथर्वशी गम्भुज्ञानस्प साद्गदशानव्याप्यत्या- रा.स्तनन्यत्वोपलम्भात्तमिपपीभूतमहेशस्य रामतिपापरवं निधीयते । घेदाः सागोपनिपदाः पुराणाध्यात्मनिध्ययः। पदा परम गुहं स प देयो महेश्वर इति द्रोणपन्तर्गत- शतरद्रीये। पयोमर्षसिदान्तैदान्तों मुनीन्यरोति पाने चस्पष्टं मागवेदपुराणादितात्पर्य भूमित्वं गम्भाः स्मर्पते । तस्मात् परतरं नान्परिक चिदस्ति महेश्वरादिति । तस्मा. मान्यः परो देवरित्रषु लोकेपु पिद्यतइति प फ्रमेण तयो- रपास्य सर्वोत्तमताच्यते हरिवंशे च परिपाक्ये । नान्य. स्त्यसः परमो देवदेष जगत्पतिःसुरवीरारिहन्तरा। नान्य- ।

·लौकिकन्यायसंग्रहः। भूतं त्वत्समं देवभूतं भूतं भव्यं भयदेवाय नास्तीति। तत्रैय । येदा वेदाङ्गैः सहितास्त्वत्प्रसूता यज्ञो दीचा प दक्षिणा चामिस्पेति वेदादिहेतुन्वमपि तस्योक्तम् । मुक्त प्राप्यत्वमपि परमपरायर्ष तत्त्वमिति तस्य श्रूयने । मर्यते पत्वं धाम परमं पदमित्यादि । अपि च भगवता गीतायाः सप्तमनयमदशमाध्यायेषु स्वस्य सर्वात्मत्वज्ञापको पावि- भूतियोगो दर्शितः अन्यत्रापि तत्परपुराणादिषु च सो ऽपि हरपरेतिहासपुराणादिप तस्य-दर्शितः- यया मा. क्षध दक्षस्तवराज । व्याघो मृगाणां पततां तार्यो, ऽनन्तश्च भागिनामित्यादि । पचैकादशे तत्पत्यायकं वि. श्वरूपं हरिणा दर्शितं तदप्यत्र शम्भोरुक्तम् । मच्छरीरे पश्यामि सोममग्निं जलेश्वरम् । थादित्यमय घे विष्णु ग्रह्माणं च वृहस्पतिमित्यादि । किंचैकादशएवामी हि त्यामित्यादिना मया हतांसवं जहीत्यन्तेन हरिणा हता एव भीमादयो ऽर्जुनेन हता इति ज्ञायते । शतरुद्रिये पार्जुनप्रश्नोपन्यासवाक्यार्य इति न्यायात्ता हता एव कौरवाः पार्थेन हता इति निथीयते । किंच एप एंव साधु कर्म कारयति अनादी वसुदानः फलमत उपपत्तरित्या दिश्रुतिसूत्रः परांत्मनः शुभाशुभकर्मफलदाहतोच्यते । यतमासमन्ताददातीत्यन्तादः । ततो यस्य बन्धविपर्य- यापित्यादिना चवन्धफत्वं मोचकत्वं पेशस्योच्यते । लमते पततः कामान, क्षिपाम्यजनमशुभान, तेपामहं समुदतें: स्यादिना सत्सर्व हररुच्यते। स मोचपति सुप्रीतः गर- एयाशरणागतान । यापुरारोग्यमेश्वर्य वित्तं काांच पुष्क- खान् । स ददाति मनुष्येभ्यः स चैयाधिपते पुनः । सेना. दिषु च देवेषु तस्य वैश्वमुच्यते। स कामानां प्रमुयो ये दिव्या पैमानुपाः । समेधपति पसिय सवार्य ·--- लोषिकन्यायसंग्रहः। सर्पकर्म । शिषमिपन्मनुप्पाणां तमादेप शिषा स्मु. तसर्पया पातिपद्रमो पुमः।तेपामधिल पतिपेषतमारपशुपतिः स्मृत इत्यादि भारते । प्रध्यादि- स्तम्पपर्पन्तान्पशन्यपादिपुराणेषु च तत्सर्व हरस्यो. सम् । देव्पयरसि तु पत्यष्टो भाग्यिामानामितीप. रूपत्यादिकं प्राणुदाहताथर्वशीर्षे शियस्योक्तं सरसर्प शि. पापा दर्शितम्। हरिपंगे प हरिभणीतोमास्तये। मापा सा सर्पभूतानां निठा परमा गतिरिति तस्याः सी. पिधानत्वं मुरसमाप्पत्यं पोकम् । तप । शरमीरूपेण दानवानां वधाय घेत्यादिना स्वपा प्पाममिदं सर्व जग- स्थायरजगममित्पन्तेन तस्याः सर्वात्मता पोफा तथा भषिप्पोसरे बमोतियो मां परपति सर्वत्र सर्ष प मपि परपति । तस्याहं नित्यदेवस्या स प नित्यं मपि (स्थितः। न परपेरसर्वमनेषु न च सर्व मयि स्थितम् । स तु पर्वतदुर्गेषु मार्गमा पिनरपनीति ।मात्स्पे प सर्वगा सर्पमतेषु द्रश्या परमेश्वरी । सर्पलेकेषु पत्किंचिनहितं मतया विनति । मार्फएटेपे तु तपा विसुज्यते विश्वं जग. देतपराचरम् । सैषा असता परदा नृणां भवति मुक्तये । (संसारमन्धहेतुब सैय सर्वेश्वरेश्वरीत्यादिना प्रागुरू सब गोपी दर्शितम् । सनत्कुमारसंहितापाम् । पिये येदान्त- गीते अतिपरिपठिते मोचदे मुक्तिमार्ग मार्गातीतस्परूपे इत्पादिना येदान्तापपापास्यमाचफत्पादिकं सरस्पत्या - कम् । सरस्वती ममस्यामि पेमनां ददि संस्थिताम् । म. सिदा परदा पेष सर्वकामफलप्रदाम् । सुस्वमोचमदामि- त्पादिना पृहस्पतिव तरस तस्या दुर्थितवान् । सस्याः समुद्रा अधि परन्ति तेन जीवन्ति मदिराश्चतस्रः। घरत्य- घरं तमिधमुपजीवतीस्यादि स्पा ऽप्यस्पा जगत्पाद- प ·५० ताकिकन्यायसंग्रहः । भूतं त्वत्सम देवभूतं भूतं भव्यं भयदेवाय नास्तीति । तत्रय । येदा घेदारैः सहितास्त्वत्मसूता पजो दीचा व दक्षिणा चामिस्पेति यंदादिहेतुन्यमपि तस्योक्तम् । मुक्त- प्राप्यत्वमपि परमपरायर्ष सत्यमिति तस्य भूयते। मर्यते चत्वं धाम परम पदमित्यादि । अपि च भगवता गीतायाः सप्तमनयमदशमाध्यायेषु स्वस्य सर्वात्मत्वज्ञापको पोधि- भूतियोगो दर्शिता अपप्रापि सत्परपुराणादिषु च सो ऽपि हरपरेतिहासपुराणादिप तस्य दर्शिताधा मी. क्षध दक्षस्तवराजे । च्याघो मृगाणां पततां तापो ऽनन्तश्च भागिनामित्यादि । पचैकादशे तत्मत्यायकं वि. श्वरूपं हरिपा दर्शितं तदप्यत्र शम्भोरुक्तम् । भवच्छरीरे | पश्यामि सोममग्निं जलेश्वरम् । श्रादित्यमय धै विष्णुं प्रमाणं च गृहस्पतिमित्यादि । किंचैकादशएवामी हि स्वामित्यादिना मया हतांस्त्वं जहीत्यन्तेन हरिणा हता एव भीमादयो ऽर्जुनेन हता इति ज्ञायते । शतरुद्रिये चार्जुनप्रश्नोपन्यासवाश्यार्थ इति न्यायान हता एवं कौरवाः पार्थेन हता इति निश्चीयते । किंच एप एव साधु फर्म कारयति अनादी वसुदानः फलमत उपपत्तेरित्या- दिश्रुतिसूत्रः परात्मनः शुभाशुभकर्मफलदातृतोच्यते । अन्नमासमन्ताददातीत्यन्तादः । ततो यस्य पन्धविपर्य- यावित्यादिना चवन्धकत्वं मोचकर्ष पेशस्योच्यते । लभते घ ततः कामान, क्षिपाम्यजस्रमशुभान्, तेषामहं समुद्धः- त्यादिना तत्सर्व हररुच्यते । स मोचयति सुप्रीतः शर- एपाशरणागतान प्रापुरारोग्पमैश्व वित्तं कामाचपुष्क- लान् । स ददाति मनुष्येभ्यः स चैवादिपते पुनः । सेन्द्रा दिषु च देवेपु सस्य वैश्वर्यमुच्यते । स कामानां प्रभुर्देवो पे दिव्या पे च मानुपाः । समेघयति पग्निपं सर्प ·लाफियन्यायसंग्रह। पिरहेण सीएपपि सुन्दोपसुन्दन्यापाराधितानि स्युः । न हि सपेषामन्योन्यभिसानां संसच्चारखोर सर्पश्चर- त्याम्यत्यादिकं मंभवति पिकल्पसमुगपादीनां प्रागेप निरस्तस्यात् । तम्मा पछु तिम्मृतिमामाएपमिच्छशिस्तभेद योपयः । पस्तु ते उहप दुराग्रहात्कुतस्तदं सा- यति स न शैयो न पा घेणयः फितु नास्तिक एपेति मन्तय्पम् । पथा ६ हरिः । श्रुतिस्मृती ममैयाज्ञे यस्ते पप्प पर्सने। भाशाच्छदी ममदेपी मरतो पिन | पेपणयः इति । मनु श्रुतिस्तु पेदा पिशेयो धर्मशास्त्रं तु ये म्मृतिः । मे भूते पो ऽयमन्येत हेतुशाग्नाश्रयो चिजः । म साधुभिपंहिकायें नास्तिको घेदनिन्दक इति । ईद- राय पन्धुभिरपि त्याज्यः । यपन्यानं तु गच्छन्तं सोदरो- ऽपि पिमन्यतीति न्यापात् । किंच दुराग्रही पेप्पयो पा शैयो पा प्रपृष्पो पुथैः । किं यिप्पोर्भिन्नः शियः शिया- हिनो पा पिप्पुः । नायः । घटासिस्य पटादेरघटत्य- पनिप्पुभिस्यायिष्णुत्वापरया नन्दात्मकशियरूपत्य- मपि न स्यात् । यो ये भूमा तत्सुखं नाल्पे सुखमस्तीति भुनेः। पुम्पोरामाद्गिमस्यापुरपोरामत्यं मुकुन्दभिन्नस्यामुकु न्दत्वं च धुपम् । तथा पालं तदुपासनपा मुमुन्गुणाम् । न द्वितीपः शियशम्मुरादरमहेश्वरभिग्नस्याशियाशम्भ्यरा. रामहेश्वरस्यापत्या ऽनुपास्यत्वप्रसगात् । शिष एको ध्येपः शिकरः मन्पत्सर्पपरियज्पेति श्रुतेः। यत एपोहरियशे नविना शारं विष्णुन यिना फेराचं शिय इत्यादि । शियस्य विष्णाभिनत्ये ऽपि न विष्णोः शिवापिस्पमिति तु न पेप्पपेन पहुं शक्यम् एषमन्प्रमादर्शनात् । न पिना परायं शिष इत्युक्तिपिरोधाप स्पपक्षचतेय । तथा च पध्यता वष्यतां पालो नानेनाया अस्ति जीता। स्वपमहानिकर्तृ- ·लौकिकन्यायसंग्रहः । कत्वपालकत्वादिकमुक्तम् । श्रयमर्थः। तस्या वाचः स. काशात्समुद्रा "मेघा नद्यश्च समुद्रपति जलममादिति | व्युत्पत्तेः अधि अधिकं प्रभूतमुदकं विक्षरन्ति वाग्देवता रूपेणान्तर्यामिणा प्रेरिता मेघादयो जलक्षरणादिकं कुर्व- न्ति । अक्षरं प्रधानं तदधिष्ठितं.सत्क्षरति ईक्षणादिघटा- चन्तकार्याकारण परिणमते । थन तस्या इति तेनेति च स्त्रीपुल्लिङ्गानिर्देशेनास्या मायामद्देशोभयरूपत्वं ध्वनितम् । तच मायोपहितनामरूपत्वे पर्ययस्यति । ईश्वरी सर्वभू- सानां तामिहोपव्हये श्रियमिति लक्षम्याः सर्वेश्वरत्वं श्र: यते । मर्यते च जगत्कारणत्वसर्वात्मत्वमोचकत्यादिक वैप्पये । नमस्ये सर्वभूतानां जननीमन्जसम्भवाम् । त्वं सिडिस्त्वं स्वधा स्वाहा सुधा स्वं लोकपायनीत्यादिना शरीरारोग्पजेश्वर्यमरिपक्षक्षयः सुग्यम् । देवि त्याशिनां पुरुपाणां न दुर्लभमित्यन्तेन तत्रैव । तनिरोध यथा सर्गे भगयान्मप्रवर्तते । नारायणाख्या भगयान्त्रमा लोकपि- महः । उत्पन्न उच्यते विद्यग्नित्य एवोपचारतः । एकाये तुलारये ब्रह्मा नारायणात्मकः । भागिशय्पागतः शेते प्रेलाक्यप्रामहितः । जनस्यैागिभिर्देयशिन्त्यमानो उन्जसम्भयः। प्रजाः मसर्ज भगवान्त्रमा नारायणात्मक इत्यादिना विवर्जगदुत्पत्तिमलपहेतुत्ययागिचित्पत्या दि. कमुताम् । एवं शैयवैष्णयादिमने दर्शितान्पदर्शितानि पापीहयानि मयागयय मर्सव्यानि । एतानि प पदि मं- मरत्येयाश्यत्वे पाक्यमंदाहिनेप्यताति न्यायामागु: दाटनमामान्ययाक्यरेक्याक्पनां नीत्यतम्मनिताचाना हरिहरादीनामेफयाक्यमापनानां मंयकार्यप्रतिपदकाय. मिनि न्यायनशानिमानसमापनं तदा प्रमाणानि भ. पनि । अन्यथा वन्योन्यं पिंगा प्राप पिनिगमना- ।

·५३ लोकिकन्यायसंग्रहः। विरहेण सर्याएपपि सुन्दापसुन्दन्यापाहाधितानि स्युः । न हि सर्वपामन्योन्पभियानां तत्तच्छास्त्रोक्तं सर्वेश्वर- त्यामयत्यादिकं संभवति विकल्पसमुचपादीनां मागेय निरस्तत्वात् । तस्माच्छुतिम्मृतिमामाएपमिच्छनिस्तदर्भद एयोपेयः । पस्तु ते उलम्प दुराग्रहात्कुतर्फस्तदं मा. | धपति स न गयो न पा पेप्एयः किं तु नास्तिक पयेप्ति मन्तव्यम् । यथा ऽऽह हरिः । श्रुतिम्मृती ममेधाजे पस्ते उहाइप्प घर्तते । माशाच्दी मम पी महत्तो ऽपि न पेपणयः इति । मनुश्श श्रुतिस्तु घेदो विशेगो धर्मशानं तु ये म्मतिः । से भूते पो ऽयमन्येत हेनुशाग्नाश्रया दिजः । स माधुभिर्यदिएका नास्तिको दनिन्दक इति । राम पन्युभिरपि त्याउपः। अपन्यानं तु गच्यन्तं मोदरो- ऽपि निमन्पतीति पापात् । किंच दुराग्रही पप्पयो पा | शैया था प्रपृच्या युधः। किं पिप्णार्मिनः शिवः शिवा- हिमा पा विष्णुः । नायः । घटाशिमग्य पटादरपदाय- पविष्णुभिाम्यापिष्णुत्यापच्या निन्दात्मकशिपम्पत्य- मपि न स्गत् । पो घे भूमा तस्मुखं नाल्पे सुग्यमनानि भुतेः। पुरुषोत्तमाशिमग्यापुरपासमत्यं मुकन्दभिरणामुषः न्दस्य भुपम् । तथा पाल तपासनपा मुगुषाम् । न मितीपः। शिपएम्मुशहरमहेश्वरभिरमाधिपारम्परा रामहेश्वरस्यापाया अनुपास्पत्यमसद्गात् । रिप एकोप्पेयः शिकरः मन्परसर्प परियारपति श्रुतेः प्रापपारिपये नपिनागरं विष्णुन पिना पराय शिषहापादि । विपण पिप्पाभितरो ऽपि न पिप्पोः शिवाणिशायमिति पुन पेप्पपेन परां पपपम् एपमन्यादानात् । न पिना बरावं | शिप इत्युक्तिपिरोपाए स्पाचपोय । गधा च पापना पपता पाला मानेनास्ति जीपता । स्वपक्षानिकाई- ·५२ लौकिकन्पायसंग्रहः । फत्वपालकत्वादिकमुक्तम् । अयमर्थः । तस्या वाचः सः काशात्समुद्रा मेघा नयश्च समुद्रपति निलममादिति व्युत्पत्तेः । अधि अधिकं प्रभूतमुदकं विक्षरन्ति वाग्देवता | रूपेणान्तयामिणा प्रेरिता मेवादयो जलचरणादिकं कुर्य- न्ति । अक्षरं प्रधानं तदधिष्टितं.सत्क्षरति ईक्षणादिघटा- धन्तका कारण परिणमते । थन तस्या इति तेनेति च स्त्रीपुल्लिङ्गनिर्देशेनास्या मायामद्देशोभयरूपत्वं ध्वनितम् । तच मायोपहितब्रह्मरूपत्वे पर्यवस्यति । ईश्वरी सर्वभू- तानां तामिहोपव्हये श्रियमिति लक्षम्याः सर्वेश्वरत्वं : यते । स्मर्यते च जगत्कारणत्यसर्वात्मत्यमोचकत्यादिक वैष्णवे । नमस्य सर्वभूतानां जननीमन्जसम्भवाम् । त्वं सिडिस्त्वं स्वधा स्वाहा सुधा त्वं लोकपावनीत्यादिना शरीरारोग्यजैश्वर्यमरिपक्षक्षयः सुखम् । देवि त्वदृपिशानां पुरुपाणां न दुर्लभमित्यन्तेन तत्रैव । तन्निधिं यथा सर्गे भगवान्संप्रवर्तते । नारायणाख्यो भगवान्ब्रह्मा लेोकपि- महः । उत्पन्न उच्यते विद्वन्नित्य एवोपचारतः। एकाधे तु त्रैलोक्ये ब्रह्मा नारायणात्मकः । भोगिशय्यागतः शेते त्रैलोक्यनासहितः । जनस्थैर्योगिभिर्देवश्चिन्त्यमानो उज्जसम्भवः । प्रजाः ससर्ज भगवान्ब्रह्मा नारायणात्मक इत्यादिना विवेजगदुत्पत्तिमलयहेतुत्वयोगिचिन्त्यत्वा दि. कमुक्तम् । एवं शैववैष्णया दिमतेषु दर्शितान्यदर्शितानि थापीहशानि सर्वाण्येव स्मर्तव्यानि। एतानि च यदि सं- भवत्येकवाक्यत्वे पाक्यभेदो हि नेष्यतइति पायात्यागु: दाहतसामान्ययाक्यैरेकवाक्यतां नीत्वैतत्प्रतिपाद्यानां हरिहरादीनामेकयाक्यतापनानां संभूपैकार्थप्रतिपादकत्य- मिति न्पायेनैकारितामरूपतापयते तदा प्रमाणानि भ. यन्ति । अन्यथा त्वन्योन्यं विरोधं प्राप्य चिनिगमना-

·F
६
लोकिकन्यायसंग्रहः।
विरहेण सर्याएयपि सुन्दोपसुन्दन्यायाद्वाधिता
न हि सर्वेषामन्योन्यभिप्नानां तत्तच्छानोक्त
स्यामयत्यादिकं संभवति पिकल्पसमुचयादीन
निरस्तत्वात् । तस्माद्युतिस्मृतिमामाएपमिच्या
एयोपेयः । पस्तु ते उप दुराग्रहात्यमस्त
घपति सन शैयो न पा पप्णयः किं तु नास्तिक
मन्तव्यम् । पथा ऽऽ६ हरिः । श्रुतिस्मृती ममैया
उहड्प्प पर्तते। माशाच्दी ममपी महतो
धेपणयः इति । मनुभ श्रुतिस्तु पेदो पिशेयो धर्मशा
पतिः । ने भूते पो ऽयमन्येत हेतुशवाण दि
स माधुभिपहिष्का नास्तिको पदनिन्दक इति ।
शय पन्धुभिरपि स्याम्पः। चपन्यानं तुगच्यन्तं माद
ऽपि पिमुम्पतीति न्यापात् । किंपदुराग्रही पंपएको
रोया या मष्पा पुः । किं विष्णोनिः धियः शिव
दिनो पा यिष्णुः । नाप: । पटामिप्य पटादेरपटर
पयिष्णुभिमस्यापिणत्यापरया ऽनन्दात्मशियरूपन्य
मपि न स्यात् । पो घे भूमा ससुर्य नाल्पे सुम्पमस्तीति
भुनः। पुरपात्तमाणिग्यापुरपारामत्य मुकुन्दभिनयामुयः
न्दत्वं च भुपम् । तथा पाल तदुपासना गुमुपाम् ।न
हितीपः। शियसम्राकारमहेश्वरभिरणागिपागायरा.
रामहररयापाया ऽनुपास्पस्वमसगात् । रिप एकोप्पेयः
शिकरः अन्यासर्पपरिणज्येति श्रुतेः। अत एवोरिपरी
मपिनामाबरं विष्णुन पिना पंग शिषपादि।शिपय
पिष्णाभिरये ऽपि न विष्णोः शिवासिायमिति तुम
पेपपेन पपपपम् एपमन्यवादनात् ।नपिनारा
शिष पुतिपिरोपाए स्पपपपhy I तथा पपापता
पपतां पालो मानेनागेऽस्ति सीपता । स्वपक्षानिका

·भाकिन्यागमता। स्थामा कुलाहारां गा निगायपिया नागियी। पर्य यमते ऽपि पापम् । समाराधीलाविमहानिधान परे प्रमाण मापापिसोऽपि भेदा फरणा पामर प्रमान स्थानतोऽपि परस्यामालिई सर्वत्र हीति अपि पेयमे हागि चास्याना उपापित पिपरयोमपलि. हमनेकरूपरयं नास्ति मयंत्र ग्रामपरेषु येदान्लेषु तदेकत्यम्प अपपादित्यापसमापः। एफे शामिनो मृत्योः स मृत्यु मामोतीरयादिभेदनिन्दापूर्वफममंदर्भय परमारमनः समा. मनन्तीति दितीया: सर्टि तरात्पुराणेप्यितरासापार- एपेन सत्रात्मतिपादनमप्रमाणं स्यात् । येणयं शेयमित्यादि- | पुराणसंज्ञामेदाधानका:स्युः। पतुर्भिर्मगयायिष्णुर्वाभ्यां प्रया तथा रयिः । भादरापुराणेषु शिष्टस्तु भगयाग्थ्यि | इत्यादिप्रभासायएडादिगतं बिभागपचनं घाममाणं स्यात् । तथा पाभेदययामामाएपसायने प्रवृत्तानां भयतामेकं सं. घित्सतो परं प्रच्ययतइति न्याययिपपत्यं दुर्यारम् । तथा | चौपधिको भेदो ऽवश्यमुपेय इति घेता तत्तद्गुणकार्यसादि. प्राधान्पविवक्ष्या रजयाचवच्छिन्न इव तत्तल्लीलाविय- हावच्छिन्ने ऽपीशे तत्तच्छन्दप्रवृतिसम्भवात् । एतबिव- क्षया ऽपि च संज्ञाभेदमानं परस्य कृषीवलस्येव पू. घोक्तसंज्ञाभेदः । तदुक्तं धैष्णवे । मृपिस्थित्यन्तकरणाद् ब्रह्मविष्णुशिवात्मिकाम् । स संज्ञां याति भगवानेक एव जनार्दन इति । मार्कण्डेये ऽपि कृपीयलपान्तपूर्वक- । मेवमेवोक्तम् । के चित्तु सत्वादिगुणावच्छिन्ने शवचतुर्भुजा- दिदेहवृत्तिजातिविशेषविशिपस्यापीशितुर्विष्ण्वादिशब्द- पाच्यत्वम् । तथा च श्रुत्यादी तत्तच्छन्देन तसन्मात्रव्य- वहारोपपत्तिरित्याहुएवं च रुद्रशब्दितस्य तमोपच्छिन्न- चैतन्यस्य चतुर्भुजदेहाभिमानित्यात् सदमिमानविषयमा ·लोकिकन्यायसंग्रह। पत्रिनेनदेहस्य पिन्दितस्य सत्यापषिचिमि- मानविषयत्वात् चतुर्मुखदेहस्यापि तपारभिमानगोधर- स्वात् रजोऽयमियोभयाभिमानिस्वाप यो विष्णुस तुधे रुद्रो यो रुद्रः स पितामह हत्यादेरासस्यम् । चतुर्भ- जदेहत्येय समिमानिनोहरिहरपोरपि हरिनारायणादि- शन्दाभिधेयस्याप्रामानि तय गोविन्दत्यादेरासस्पम् । विपक्षपा संभाभदादसाधारणपयहारादेराक्षस्यं पेति सर्व धतुरमम् । कारणीभूततमःमभृत्यपशिस्य रुद्रा- दिसंशा मैत्रायपोशावादी धूपन्ते । भय यो ह खलु पाषा स्यतामसी शो ऽसौ स ब्रह्मचारिणो यो ऽयं रुदा अथ पोह खलु धावा ऽस्य राजसशा स स प्रमचारिणो ण अर्घ व्रामा ऽप पोहखलु पापा ऽस्य साविकों ओर सी स प्रामचारिणे पो ऽयं विष्णुः स या एफस्त्रिधामूस इत्यादि । भयमा सामस: तमाश्यानत्वेन सत्कार्यसं. हारमियाप्रधानस्येन या विवचितों यांग हे घनपा- रिणः एवम ऽपिन पतामसादिपदेन केवलतममाप- पच्चिमा पिपचिता समादेम्पोन्पसहचरस्यभायरया- त्। थपा : सांख्याः । कपोन्पमिथुनयतय इति । भागमवाय भवति । अन्योन्यमियुनाः सर्वे सर्षे सर्वत्र गामिनरजसो मियुनं सत्यं सत्वस्य मिपुनरजIतमस- यापि मियुने से सत्वरजसी उभे । उभयोः सत्यरजसो. मिपुन तम उच्यते । नेपामादिः संम्पोगो पियोगो पोप- सम्पन इति । मिनपदेन सर्पप्राविनामायपर्सित्यक्षदर्ष सहपरपशील विपक्षितम् । तथा प पयोमपाण्यान- मेष तामसारिपदेपूचित्तम् । एतेन प्रलपे तम एवापनि व्यतहत्यादिकल्पना पास्तत्पलमतिमसहनतया मैं- रेप भूपतामेतपत्रप्टो ऽहमिदं त्वया ।पिप्पारगांरासंग ·1 लोकिकन्यायसंग्रहः। तिचरितं जगतो हिनमित्यादिवंगणवादी कृष्णादायगंश- त्यव्यवहार श्रौपचारिकः न होनपापाणांगोऽयंकणनि. पत्सम्मपति निष्फलत्यश्रुतिपिराधात् । अत एवेन्दारंग | गुरुरितियदपि न । तदेव भिन्नत्यापत्तेनापि पिम्य- प्रतिपिम्यभायेन मः अवताराणां जीयत्वापः। नन्वैश्व- यीवृतत्याविद्यावयिषयकर्मकर्तृत्वादिरूपजीयलिङ्गसत्त्या- त् जगदुत्पादकत्वादीशलिगासायाचे प्रमेय तेषां तदिति | चेमून दुर्मतिरसि यतः अजा ऽपि मनव्ययात्मेत्यानसंख्य- वाक्यानि पश्यन्नपि न परयसीय । कर्मकर्तृत्वं तु लोका: | नुग्रहायवेशस्य । यदि हाहं न यतैयमित्यादितदुक्तः। एवं | रामादिप्यपि योध्यम् । तमुद्दिश्य हाक्तं भागवते स्त्रीस- गिनां गतिरियं प्रथयंधकारेत्यादि । शिवावतारस्य भैर- थस्यतामहस्पाघ्रताचरणं लोकसंग्रहायेनि काशीम्बएडादी स्पम् । महादेवांशसंभूतमित्यादिना प्रांशत्वोक्तिरप्यु- तरीत्यौपचारिक्पेघ । एवं श्रीगणेशस्य ब्रह्मवैवर्ते विधएवं- शरोक्ति अन्यत्र क चिरांशत्वोक्तिः कचिद् प्रयांश- स्वोक्तिया सा पीटशी । गुहे फ घिमिष्यवंशत्वोक्तिःक चिच्छियांशत्योक्तिश्चैवमेय । मल्लारिस्तु साक्षाच्छिय एवं न तत्रांशत्यकथापीप्ति प्रसिद्ध प्रामाण्डपुराणे। कथं तर्हि राम- कृष्णादा गर्मवासादिपुरःसरं जन्म कमेण च याल्याद्य- घस्थाः युद्ध मूर्यादिकं भार्यावध विलापादिरिति चेति घेत् मायैव । यतो हरपतएवेन्द्रजालवन्न तु वस्तुतो ऽस्ति श्रखण्डचिदानन्दघनत्वाद्रामादेः । तदुक्तं ब्रह्माण्डपुराणे। स्त्रीपंमलानुपगात्मा देहो नास्य विजायते । किंतु निः- पचैतन्यं सुखं नित्यां स्वकां तनुम् । प्रकाशयति सैवेयं ज. निर्विष्णोर्न चापरा। तथा ऽप्यसुरमोहायं परेषां च क चित्क चित् । दुःखाज्ञानमादींश्च दर्शयेच्छु सद्गणः। क प्रणा ·तौफिकन्यायसंग्रहः। दिक चाज्ञानं स्यतप्राचिन्त्यसद्गुणे । मोक्षाभायार नेपा तु दर्शयेत्तानो हरिः। कृपया हात्यदेहोऽपि त्यक्तदेहस्य देशवत् । लोकानां दर्शयामास स्वरूपसहशाकृतिमिति । विप्पोरित्युपलक्षणम् । नन्दराहादी दुर्गादेरवतारो ऽप्ये- यमेव । तथा च रामावतारे शोकशापनाफलं रायपस्पेश्व- रत्वम्मितिपन्धेन मुक्त्यभायो मृत्युसिद्धिश्च । मनुप्या- तिरिक्तन मरणाभावस्य तेन वृतत्वात् । कृष्णावतारे देह- त्पागज्ञापनस्य मायानां पैराग्यं फलम् । यत्तु पैप्पथे । एवं संस्तृपमानस्तु भगवान्परमेश्वरः । उनहारात्मनः फेगी सितकृष्ण महामुने । उयाच प सुरानेता मत्केशा पसु- घातले । अयतीर्य भयो भारप्लेशहानि करिप्पत इत्युरा- मातस्यायं भायः सुराः समस्ताः सुरनाथ कार्यमेभिर्मया यच तदीश सर्यम् । थाज्ञापयाज्ञां परिपालपन्तः सदैव तिष्टाम सदा स्नदोपा इति सुरेशको भगवान्मम दुष्कर गुप्माभिः साहाय्यं कार्य स्थान स्पेयमस्ति भूभारनिया- रणादी कर्धन्तरापेक्षया महत्यपि कार्ये मकैशयोरपि शत- त्यादिति । न तु वेशमाप्रावतार इति अमितव्यम् । ततः क्षयमशेपास्ते देतेया धारणीतले । प्रयास्यन्ति न संदेश मट्टपपातविचूर्णिताः। कृष्णाम्यामहमुत्पत्स्पामीत्यादिषु सय स्वायतारत्योतिविरोधात् । कृष्णस्तु भगवान्स्वप. मित्यादिपुराणान्तरविरोधाय । अजरामरेशस्याईपलित- त्यासम्भवादेफः केशईशेच्यया रामस्य श्येतरूपतार्य तदेव रयतेऽभूदिति गम्पन। एतेनैतत्तुल्यं भारतयापपजातमपि व्याख्यातम् । सम्मादमावादी मत्स्यादी पांधत्वोफिरोप- गारिकोति सिद्धम् । तनांशत्यं प्रवादिप्यापिकृतारप- पादिहेतुशक्तिप्रयास्पोत्पत्पायेतिहेतुरातिरयमेव न तु यांशित्यनामिमतानन्तशक्तिमापीयापेक्षपा यस्तुती रुप.

·है लाफिकन्यायसंग्रहः। शक्तित्वेनानीशत्वापत्या तदनन्तशक्तित्वयोधकानन्तवा- फ्याप्रामाण्यापत्तः । तस्माचिंगुणमायोपहित एक एवेश विषवृक्षो ऽपि संवर्धा स्वयं छेत्तुमसांप्रतमिति न्यायास तदुपयोगितत्तद्गुणमादाय तत्तविग्रहावच्छेदेनोत्पत्याये. कैक फर्म कुर्वन्त्रमादिसंज्ञामाग्रभेदेन व्यवहियतइति सिद्धम् । एवं मत्स्यादिप्वप्यवतार्यपेक्षया ऽऽषिष्कृताल्प- थक्तित्वमेवांशत्यव्यवहारहेतुः । अरुपशपत्याविष्करणम- प्यधिकाया अनुपयोगात् न त्वभावात् । यथा हि कथि सर्वशास्त्रज्ञो पहून्देशान्यिचरन्यत्र यमियोपयोगं परपति तन तामेय प्रकटयंस्तद्यपहारभारमयति यत्र तु सर्वोपयो- गात्सर्या प्रकटयति तत्र सर्वजोऽभिधीयते तथा प्रकृतेऽपि। पर्य धान्ये ऽशकलाः पुंसः कृष्णस्तु भगवान्स्ययमिति भा- गवतं सवच्छते । कृष्णापतारे विश्वरूपदर्शनाचनेकशरापा- पिकरणात् । अन्यत्र तथा भावात् । यस्तुतस्तु सर्षेपाम. प्पारोपितसर्यशक्तित्वाचनन्तकल्याणगुणायितीपनाम: | पत्वमेय । सर्वत्र पोरालवणमौपचारिकांशत्थमपि । पे स्याहुः परिमामयतारे भगयतो पिग्रहान्तरं नोपलभ्यते स पूर्णः पोपलभ्यते सांय इति तेपामीशस्वरूपं किममि. मतामिति तुतएप मपृथ्याः। किं चैषां सत्सत्कापुप्रसिखि न रजापच्चिपग्राह्यरूपत्यं दैत्याधुपमहारलिङ्गन सदस्य तस्प पालने पर्पयसिनत्येन विष्णुरयं न ज्ञेयम् । एतेन गुए- गणेशपाईरिहरापपताररवयोपकयाफ्पस्य रामस्य कपिल जिवायतारत्योक्तो कृष्णम्य पपिच्चियापतात्यात पिकाल्पयतारण्यातीय पिरोपो ऽपास्तः । मपां गपी. पतारस्योपगमेन प्रत्युत तेषां पापानामनुफलस्यात् । मरम्पादपिणम्य गिद्धं विधिय तु पप्पये मिलिम् । मावोदिताम्मदा प्राधान्यं लोसमययन तापालाम ·। लौकिकन्यायसंग्रहः महीं ज्ञात्वा जगत्येकाचे प्रभुः। अनुमानात्तदुहारं कर्तु। कामः प्रजापतिः। अकरोत्स तनुमन्यां कपादिपु पथा पुरा । मत्स्यकूर्मादिकां सम्बाराहं प पुरा स्थित इत्यादि। शियसहस्रनामादिपु सर्षायतारनामोपलम्भात्तेषां रुद्रत्य- निधपः । प्रवृत्युपसंहारयोरपि पालने पर्पयसानेनास्य प्राधान्यामिप्यतारत्यव्यवहारमाधुर्पम् । पत्तु भागयते पिराज प्रस्तुत्योफम् । एतमानावताराण निधानं पीज. मन्यपमिति तदपि तात्म्यात्ताच्छन्पमिति न्यायारान. (स्पपिरापपादकरान्दजासस्य तस्यान्तामिपरत्वादपिक- सम् । एते.प लीलाविग्रहा अनन्ताः। नन्धीशस्य प्रमा- दिसंशा अपि रामादिसंज्ञापालीलाविमहमाघकृता एय किं न स्युरिति । चतुर्मुखादिपिम्हाणां प्रतिमहाफल्प- भेदेनानन्त्याद्रध्यादेरप्पानरपापः । एतेनैक एपेस्तत्त- मिमहापच्छिमा विष्णुशिवादिम्पपदेशमागिति तार्किक- मतं निरस्तम् । एकैकस्यापि विग्रहपहुस्पस्मरणेन प्रतिकरूपं तद्भेदेनप नेपामपि मत्स्पादिवदानन्त्यापातात् । न पेश. पचिः एको विष्णुरको रुम इत्पादि अतिपिरोपात् । तमारसावापषधेदफत एव विएवादिसंज्ञाभेदः । म तरागुणकार्यतत्तत्मिपामापान्पविषचपा तत्तमिहा- परिमले पीरो अपर्सतस्पेय साधु । पतु के चिन्मन्पन्ते विमहयोधकयुत्पादेपासनापररवादारोपितषिप्रदेणाप्यु- पासनासिदेशस्योतषिप्रहसिद्धिरिति । तम उपासना- परेम्पो ऽप्पपिरोपे देवताधिकरणन्यायास्मतीपमानाप- सिरेरनिवार्यस्यात् । न चापाणिपाद इति अतिविरोगे -स्तीति पापम् । निर्माणभृतिविरोधारसत्यकामादिगुणा- मप्पन युपगमापसेः । इशपतिरिति वदतां तु सत्पका- दिएपोपदेये सगुणविरामसिम्पतीति पनिहाराषि- ·. लोकिकन्यायसंग्रहः। करणभाष्यविरोधः । मायिका गुणा वास्तवं निर्गुणत्वं न | विघ्नन्तीति न्यायस्त्विहापि समः। यत्तु रूपोपन्यासा चेति सूत्रे विग्रहोपन्यासपरत्वेन सूत्रव्याख्यानानन्तरं ब्राह्मणो विग्रहाभायात्तयाख्यानमयुक्तं मन्यमानानाम- न्यथा च्याख्यानमुपन्यस्तंभाष्यकारैस्तन्मुण्डकश्रुतौ निर्वि- शेपनमपरोपक्रमविरोधान विग्रहोपन्यासः संगच्छतइ. स्याशयेन । उक्तश्च तैरेवान्यत्र विग्रहसझावः स्यात्परमे- श्वरस्यापीच्छावशान्मायामयं रूपं साधकानुग्रहार्थ मिति । सूत्रकारेण च भोगमानसाम्यलिङ्गाचेत्यहंग्रहोपासकानां ग्रमणश्च भोगसाम्यं वदता स्पछीकृतम् । शरीरसापेचे वैप- यिकानन्दे भोगशब्दप्रसिद्धः । न च वाग्धेन्यादिवाना- पारोपिता एव देहा इति शक्यं पातुम् छान्दोग्ये समान- | प्रकरणे गुणपसंहारन्यायेनोपास्यव्रह्मण उदाहृतमश्रव. पादिसिद्धवत्कारेण एप आत्मा ऽऽपहतपाप्मेत्यादिना देहित्यसाम्यात्मसक्तानां जरादीनां निपेघदर्शनात् । अ- न्यथा ऽप्राप्तनिषेधापत्तेः । न च देहयदजरत्वादयो ऽपि ध्यानपरिकल्पिताः तत्रैवास्मिन्कामाः समाहिता इत्या- दिना तेपामनारापितव्यापहारिकेशगुणत्वस्फुटीकरणात्। मन्ग्रजरत्यादि न देहत्त्वेनोपास्यम् एप आत्मेत्यादिना मगुणत्वोक्तः। तद्गुणैः सत्यकामादिभिः सह पाठाय । पत्मापे अपने पच क्तागवगम्यत इतिन्यायेनात्मगुण- | स्वसिर । सत्र नमसक्त्यमाये ऽपि स्वतः सिरमेय सदुपारयनपा निर्गुणमकरणस्याजरत्यादिवनिर्दिश्यतइति चित। सर्ययेदान्तमत्यपन्यापेन तन पिशिस्पैव प्राण | उपाम्पत्ये स्थित ग्राषिरयात् फोटिंग दृश्यमानापरणा- नरोगापाजरत्यादविग्रहगुणत्यसिद्धः। स्थपीकविपमेन्या- पेयंवम्यापनापश्रृंहणानुरोपाद्यपस्थापन ग्यायः पिमे- ·साफिकन्यायप्रदः। पभुगामे दो माम मरिष्यति । सिहागपुराणा पदार्थमुपायेत् । पेदा पर स्वयं भारतमाशानं भये- नापिभिनिभित सम्गिका शमा स्यान्महात्मना. मिति गरेता पारिपिंजारोगाम्म मर्य- मनोरम् । पर्पलाप गाढापनाभनमित्यागप- पुष्पानुपामिप्रागुणन्येनपान्पयो पुराः । धारयेऽपि मारा मान्मगुषस्यमाभयेन तापदंशस्य सद्गुणैः सद पाटग्य पप्रिलापनं नीलकण्ठमित्यादाविपापपरोः । पुरा- कोर्मिी मंशयापपागाय । न प संपामयादत्यं | फरुप्पं पुराणेयर्पयादपं पे पदन्ति नराधमाः । रजि- तानि पुष्पानि परदेय भपन्निवीरपादितमिन्दास्मर- पात् । तस्मानिसदगुणम्पाजरत्यादेः स्परूपता पिषमान- स्पेन निदिश्योपास्यतया विधानेनानारोपितरयाध्यवसा. पासमिणपिमहाप्पनारोपितत्य निधीयतो थोड़ी- पायी एप मापिनो महशम्य पूताः शासिडाः स्त्री- पुमाकारा पिमहारत्याग्पा पवनानुगापिना । एने न पिग्रहा मापामाप्रस्वरूपाः माशाशशरीर प्रोति शुतः। एपा माया मपा हटा पन्मां पश्यसि नारद । सर्यभूमगुणैर्युक्तं न तु मां द्रष्टुमईसीति मृते- येति फे चित् । अन्ये तु सगादिपु स्वयं भान्ति ब्रह्माचा ये स्थय- म्भुषः। विज्ञप्तिमानदेहास्ते मपात्मानः सदा स्थिता इत्पा- | दिवासिष्ठादियघांस्थाभिप चिन्माग्रस्यरूपा एप तेमाया- | तु गुरु धमन्यस्य पिमहाकारण भान निमिरामित्पाहुः । अवतारा अपीडशा पोथ्याः ननु सत्यसकल्प ईयः फिमिति नरसिर्पगादिभार्यन युद्धमा लिरपतीति पेत् भ.

·६० हौकिकन्यायसंग्रहः। करणभाष्यविरोषः। मापिका गुण वास्तवं निर्गुणत्वं न विघ्नन्तीति न्यापस्त्यिहापि समः। यतु रूपोपन्यासा: घेति सूने पिग्रहोपन्यासपरत्येन मूत्रव्याख्यानानन्तरं | ग्रामपो विग्रहामायाराद्यामपानमयुक्तं मन्यमानानाम: न्यथा व्याम्यानमुपन्यस्तंभाप्यकारेस्तन्मुण्टकश्रुता निर्यि- शेपनामपरोपममविरोधान्न पिग्रहोपन्यासः संगच्छना- त्याशयेन । उत्तश्च तैरेवान्यन्त्र विग्रहसमावः स्यात्परमे- श्वरस्यापीच्छावशान्मायामयं रूपं साधकानुग्रहार्पमिति । सूत्रकारेण च भागमाग्रसाम्यलिदाचेत्पहंग्रहापासकानां अश्मणश्च भागसाम्यं घदता स्पष्टीकृतम्। शरीरसापेक्षे वैष- यिकानन्दे भोगशन्दप्रसिद्धः। न पयाग्धेन्यादिव याना- | पारोपिता एव देहा इति शक्यं यतुम् छान्दोग्ये समान- प्रफरणे गुणोपसंहारन्यायेनोपास्यव्रत्मण उदाहतमन्नय- पादिसिद्धवत्कारेण एप आत्मा अपहतपाप्मेत्यादिना देहित्यसाम्यात्प्रसक्तानां जरादीनां निपेघदर्शनात् । श्र- न्यथा प्राप्तनिषेधापत्तेः । न च देहयदजरत्वादयो ऽपि | ध्यानपरिकल्पिताः तत्रैवामिकामाः समाहिता इत्या- दिना तेषामनारोपितव्यावहारिकेशगुणत्वस्फुटीकरणात् । नन्द्रजरत्यादि न देहत्वेनोपास्यम् एप भात्मेत्यादिना | ऽरमगुणत्योक्तः । तद्गुणैः सत्यकामादिभिः सह पाठाच । पत्माये श्रूयते यच स्ताहगवगम्यत इतिन्यायेनात्मगुण- | स्वसिः । तत्र तत्मसक्त्यभावे ऽपि स्वतः सिद्धमेव सदुपास्यतया निर्गुणप्रफरणस्थाजरत्वादिवनिर्दिश्यतइति चेन्न । सर्ववेदान्तप्रत्यपन्यायेन तत्र विशिस्यैव प्रह्मण उपास्यत्वे स्थिते पौचित्यात् कोटिशे दृश्यमानोपय॒हणा- नरोमाचाजरत्यादेविग्रहगुणत्वसिद्धः । स्वधीकल्पितन्या- पैवस्थापनादपगृहणानुरोधाद्यवस्थापनं ज्यायः पिभे- ·लोकिकन्यायसंग्रहः। त्यल्पश्रुताछेदो मामयं प्रतरिष्यति । इतिहासपुराणाभ्यां पदार्थमुपहयेत् । घेदाथै य: स्वयं ज्ञातस्तनाज्ञानं भवे- दति । पिभिनिश्चिते तम्मिन्का शका स्यान्महात्मना- | मिति स्मृतः । तथा च तस्योपरिगिलागेन्माम्यं मर्व- मनोहरम् । सर्वलक्षणसंपन्नं गाढयौयनशोभनमित्याधुप- हणानुरोधादिग्रहगुणत्वेनैवान्ययो युराः । तपात्वेऽपि तद्वारा प्रारमगुणस्वसम्भयेन सह्यपदेशस्य सद्गुणैः सह पाठस्य च प्रिलोचनं नीलकण्ठमित्यादावियोपपत्तेः । पुरा- पोनिीते ऽर्थे संशयाचयोगाय । न च तेपामप्यर्धवादत्वं फरूप्यं पुराणेप्यर्थयादत्वं ये यदन्ति नराधमाः । तेरर्जि- तानि गनि सयदेव भवन्ति हीत्यादितमिन्दास्मर- पात् । तस्मारिग्रहगुपस्याजरत्वादेः स्वस्पतो विद्यमान- | स्पेन निर्दिश्योपास्यतया विधानेनानारोपितत्याध्यवसा. पाडमिणा यिग्रहस्याप्यनारोपितत्वं निथीयते। योगी- कापी एव मायिनी महेशरय पूर्योक्ताः शास्त्रसिताः स्त्री. पुमाफारा विग्रहास्त्याज्या पवनानुयायिना । एते च विग्रहा मापामाग्रस्परूपाः श्राकाशशरीर प्रति श्रुतेः । एपा माया मपा हटा पन्मां परपसि नारद । सर्वभूतगुणैर्युतं न तु मां प्रष्टुमईसीति स्मृते. ओति के चित् । अन्ये तु सगादिषु स्वयं भान्ति प्रत्याया पे स्थप- म्भुषः। विज्ञप्तिमानदेवास्ते सयात्मानः मदा स्थिता इस्या. दिवासिष्ठादियघांस्पाश्रित्य चिम्मानस्वरूपा एव तेमाया- | तु गुरु पैतन्यस्प पिग्रहाकारेण भाने निमिसमित्याः भवनारा अपीरशा पाण्याननु मत्यरकप: फिमिति नरतिपगादिभान युथ रिपतीति चेत् भ.

·लोकिकन्यायसंग्रहः। काभिध्यानाय मनोहराणि चरितानि तसद्रूपैर्विधत्ते । तद्रूपधारणमपीशस्य ताडगेव न त्वचतार्यवतारदेहेष्वणु। रपि विशेषः फ्लेखहेतुरस्ति । तदुक्तं शिवरहस्ये । जगवचारी त्वं नासि.नन-घामैव- मिनिटास नवदाचरसि भैरवाचैर्मत्स्यायैश्यावतारैर्थिहरसीत्यर्थः । स्कन्दस्य कृष्ण प्रस्तुत्याह स्कान्दे । कैवल्यं यत्परं ब्रह्म निराकारमा गोचरम् । तच भूया परिणत भक्तानां भक्तिहेतुत इति । अभियुक्तश्योक्तम् । परमिममुपदेशमाद्रियध्वं नि- गमवनेषु नितान्तखेदखिनाः । विचिनुत भवनेषु घलवी- नामुपनिषदर्थमुलूखले नियमिति । युद्धमपीयस्यासरो- सारार्धमेव तदुक्तम । मार्कण्डेये । दृष्ट्वेय किं न भवती प्रकरोति भस्म सासुरानरिपु पत्नाहिशेपि शुनमः । लोकान्प्रयान्तु रिपयोपि हि शस्त्रपूता इत्यं मतिर्भयति से- स्वहितेषु साध्यीति । न ध युद्ध तस्य केशावह किंतु क्री- हैव मोहादेस्तु नाट्यत्य मानियेदितं हरियो प निकुम्म- परिघमहारार्थित इय कृष्णे भिहितं नूनमात्मेच्छया कृष्णस्तथा चके सुरोत्तमः । को हि शक्तो महारमानं युडे मोहपितुं हरिमिति। न पात्र त्वन्मुखाभेच्छया ननं पी. रापते शयीत्यय ननमित्युत्नेचायामिप्ति प्रमितव्यम् । येस्तु भक्त्या स्मृता नूनं तेपामृद्धिः मजापतइत्यत्रेय निधपार्थत्वात्। किचेशमापाया अचिन्तयत्वेनातयंत्या- सन्मपानि चरितान्पप्पतपाणि । नेपा तर्कण मतिराप- नेपेति श्रुतेः । अचिन्पाः खलु घे भाषा न सांस्सप पो. अपेदिति पृद्धौरव सम्मादसवें ये शाशय निर्णय! गानाकर्मयामितीय प्रम स्वमायया हरिहराकार रमा- मापाकारमरसरमेरपादाकारय मतीपतइति निधीयते । मनोऽपमेवापः प्रदेष चास्तिफ।।

·. पौकिकन्यायसंग्रहः। मनु इरादेरेफप्रारूपापं सहि तत्तन्माहार- रपुराणादिपितरनिन्दा न स्यात् रपते प सातप पदन्यथानुपपत्या साम्पमपि दुर्लभम् पेरपण तु कपा मतम फसन्तमनुपायतो पो ऽपि गत इति न्या पान इति पेदन के चिदाहुः । ग्यालगुनकन्यापार दिनः कोपोत्पादाप सदिएदेपस्यान्यपरपुराणेप्पपफर्पय पनभिति। परेतु मागुरुपास्वाभित्प कल्पभेदेन स्वेच्या परस्परम्माजन्मनिमित्त र पित्कापकर्षवर्णनमि- नहि निन्दा निन्दितुं प्रयर्सने अपि तु पिधेपं स्मो- तुमिनि न्यापानिधेपं हिस्तृपते पस्थिति न्यायमामत. समिमहाच्दिनेशप्पानादिस्तुतपे तदन्यपिमहावञ्चिार सापकर्षवर्णनम् । तप परपरः शन्द इति न्यापात्स्तुतिप- रमेष न स्यन्पनिन्दापरमपि फलाभापात् उमपपररये था- पभेदापत्तेचा भन्यत्रापि हो हरपते सपथा सर्वशाखा- भरपपमेकं कर्मप्ति न्यापागनायाखापिहितमप्पमिहोत्रं म भियते इति स्थिते के पिदुदिते मुहोतोति अतिमाधि- त्योदिते होम पुर्षन्ति के घिदनुदिते होतीति मुति. मवलम्पानुदित जरुति तत्र ये शाखिन पदिते शरुति ते उदयनु बलु पामादित्य पाहयनीयेन ररमीन्संदधाती. स्युपमाम्प प्राप्तःप्रातरनतं ते पदन्ति पुरोदपानुहति यो ऽग्रिहोत्रम् । दिवाकर्पमदियाकीसंपन्तः सूर्पो ज्योतिर्न नदा ज्योतिरंपामिरपनुदितहोमं निन्दन्ति । पेस्वनुदपे शुरुति त मादित्यो पा मस्तं पामिमनु मपियतीति श्रु. तिमुपजीप्प पदिते सूर्य प्रातर्जहुपाया तिथपे मद्र- लाप शन्पापायसपायाहार्प हरति तारगेप तदित्युदित.

·। लोकिकन्यायसंग्रहः । काभिध्यानाय मनोहराणि परितानि तरादपैपिपरी । सद्रूपधारणमपीशस्य तारगेय न त्वयतार्ययतारदेहेप्यणु- रपि विशेषः फ्लेशहेतुरस्ति । तदुक्तं शिवरहस्ये। जगाना, एषं नासि मन-धामैन-मिगु तिनिहास नटयदाचरसि भैरवाचमत्स्पायायताहिरसीत्यर्थः। स्कन्दश्च कृप्प प्रस्तुत्पाह स्कान्दे । कैवष्यं यत्परं ग्राम निराकारम- गोचरम् । तच मूर्त्या परिणतं भक्तानां भक्तिहेतुत इति । अभियुक्तयोक्तम् । परमिममुपदेशमाद्रियध्वं नि- गमवनेषु नितान्तवेदखिनाः। यिचिनुत भवनेषु पालवी- नामुपनिषदर्थमुलखले निपडमिति । युद्धमपीयस्यासुरो- द्वारार्थमेव तदुक्तम् । मार्फएडेपे । दृष्ट्वैय किं न भवती प्रकरोति भस्म सर्वासुरानरिघु यत्महिणोपि शरम । लोकान्मयान्तु रिपयोपि हि शस्त्रपूता इत्यं मतिर्मयति ते- वहितेषु-साध्वीति । न च यु तस्य क्लेशावह किंतु क्री- हैव मोहादेस्तु नाट्यत्वं प्रानियेदितं हरिवंथे घ निकुम्भ- परिचमहारान्मृर्षित इव कृष्णे ऽभिहितं नूनमात्मेच्छया कृष्णस्तथा चके सुरोत्तमः । को हि शक्तो महात्मानं युडे मोहपितुं हरिमिति। न चात्र त्वन्मुखाभेच्छया नूनं पी. चरायते शशीत्यत्रेय ननमित्युत्प्रेक्षायामिति भ्रमितव्यम् । येस्तु भक्त्या स्मृता नूनं तेषामृद्धिः प्रजायतइत्यत्रेष निश्चयार्यत्वात्। किचेशमायाया अचिन्त्यत्वेनातय॑त्वा- तन्मयानि चरितान्पप्यतयाणि । नैषा तर्केण मतिराप- नेयेति श्रुतेः। अचिन्त्याः खलु ये माया न तांस्तर्केण यो- जपेदिति वृद्धोक्तश्च । तस्मादतक्ये ऽर्थे शास्त्रेणैव निर्णयः शास्त्राचैकमेवाद्वितीयं ब्रह्म स्वमायया हरिहराकार रमो. मापाकारर्मत्स्यभैरवाद्याकारय प्रतीयतइति निधीयते । प्रतो ऽयमेवार्थः श्रद्धय थास्तिफैः।

·साफिकम्पायसंग्रह। मनु रादेरेसवरूपाय पेसाह तसन्माहाल्पप- पुराणाविधिारनिन्दा न स्यात् रयते प साताप सदन्यधानुपपस्या साम्पमपि दुर्लभम् ऐक्यस तु का कपा AIR पान्तमनुपायतो पो ऽपि गत इति पापा- पात इति पेदन के पिदाहुः । ग्यालगुनमायायाया- दिनः कोपोत्पादाय दिपदेपस्यान्यपरपुराणेप्पपकर्षय- नमिति। परेतु मागुरुपाल्पाश्रित्य कल्पभेदेन स्वेचण्या परस्परस्माजन्मनिमितकं क पिकपापकर्पवर्णनमि- मदि निन्दा निन्दितुं अपने अपितु विषेपं स्तो- मिति न्यायारिधेपं हि स्तुपाते स्थिति न्यापमासत- सानिमहापलिमेशप्पानादिस्तुतये तदन्यपिग्रहावधि- सापकर्षवर्णनम । तप पत्परः शन्द इति न्पापात्स्तुतिप- रमेव न स्वन्पनिन्दापरमपि फलाभापात् उमपपररये पा- पभेदापमा भन्यत्रापि हो रयते सपया सर्वशाखा- এবং কম যাযায়ানায়াখাবিনিমখমিষ্টান্ন ममियतेति स्थिते के चिदुदिते होतोति भुतिमानि- त्योदिते ऽ होमं पुर्वन्ति के पिदनुदित होतीति मुति- मपलम्यानुदित महति तत्र ये शाखिन अदिते शुरुति ते उदपा वलु पाभादित्य पाहपनीपेन रस्मीन्संदधाती- श्युपमान्य मामातरनतं ते पदन्ति पुरोदपाहति पो अमिहोत्रम् । दियाीर्यमदिधाकोर्सपना पो ज्योतिर्न सदा पोतिरषामियनुदितहोम निन्दन्ति । पेवनुदपे शहति से मादित्वा या प्रस्तं पामिमनु मपियतीति - तिमुपजीप्प पादिते सूर्य मातर्जण्याप्रया तिथपे भर- ताप शन्यापायसपापाहा हरति लागेव तदित्युदित. L ·लोकिकन्यायसंग्रहः । फाभिध्यानाय मनोहराणि परितानि तसद्रूपैर्विघरों । सद्रूपधारणमपीशस्य ताडगेव न त्ययतार्ययतारदेहेष्वणु- रपि विशेषः क्लेशहेतुरस्ति । तदुक्तं शिवरहस्य । जगद्रनारी स्थं नसि नत घामैन मितिनसि नटयदाचरसि भैरवाधर्मत्स्याचवायतारैर्यहरसीत्यर्थः । स्कन्दय कृप प्रस्तुत्याह स्कान्दे । फेवण्यं यत्परं ब्रम निराकारम- गोचरम् । तच मूचा परिणतं भक्तानां भक्तिहेतुत इति । अभियुक्तश्योक्तम् । परमिममुपदेशमाद्रियर्य नि- गमवनेषु नितान्तखेदखिनाः । यिचिनुत भयनेषु वल्लवी- | नामुपनिपदर्थमुलखले निपडमिति । युद्धमपीशस्यासुरो- सारार्थमेव सद्क्तम । मार्कण्डेये। इष्वैव किं न भवती प्रकरोति भस्म सर्वासुरानरिपु पत्यहिणापि शुत्रम । लोकान्प्रयान्तु रिपयोपि हि शस्त्रपूता इत्यं मतिर्भवति ते- | पहितेपु साध्वीति । न च युद्ध तस्य क्लेशावहं किंतु क्री- | डैव मोहादेस्तु नाट्यत्वं मानियेदितं हरियंशे च निकुम्भ- परिघमहारान्मूर्छित इय कृष्णे मिहितं नूनमात्मेच्छया कृष्णस्तथा चके सुरोत्तमः । को हि शक्ती महात्मानं युड़े मोहयितुं हरिमिति। न चात्र त्वन्मुखाभेच्छया नूनं पझै वैरायते शशीत्पग्रेय नूनमित्युत्प्रेक्षापामिति भ्रमितव्यम् । येस्तु भक्त्या स्मृता नूनं तेषामृद्धिः प्रजायतइत्यत्रेय निश्चयार्थत्वात्। किं घेशमापाया अचिन्त्यत्वेनातर्यत्वा- तन्मयानि चरितान्यप्यतर्याणि । नेपा तर्केण मतिराप- नेयेति श्रुतेः । अचिन्त्याः खलु ये भाया न तांस्तण पो. जपेदिति मृद्धोरोथ । तस्मादतक्र्षे ऽर्थे शास्त्रेणैव निर्णयः शाग्नाचेकमेवाद्वितीयं ग्राम स्वमायया हरिहराकार रमो. मायाफारमत्स्यभैरयावाकारेश्य प्रतीयतइति निधीपते । मतो ऽपमेवा: प्रद्धेय थास्तिफै।

·लोकिकन्यायसंग्रहः। ६५ पस्तुतस्तु भेदधीनिन्दा पेदुराग्रहेण तां न त्यजन्ति तद्विषपा। ये ऽपास्तभेदधियो ऽपि भवान्तरीयभाषपशे- | नेकविग्रहपानादापेष प्रवर्तन्ते ते तु न निन्या अनेकमू. र्ति पानादेर्युगपत्क मशक्यत्वात् कालभेदेनानुष्ठाने चि- तस्यैर्यासितः। अन्यत्र प्रवृत्तस्य जन्मान्तरीयध्यानादि- रूपपित्तवृत्तिप्रयाहस्पं निम्नगामयाहन्यापेनान्पत्र नयने | ऽतिलेशाय । यथा अह श्रीहरिः पूर्वाभ्यासेन सेनय हियते शवोऽपि स इति । न पेयं भेदयुानुत्तिरपि स्पात् परमेश्वरमसादासादितशान्ददेशिकार्यकाभेदधिया तग्नि- | वृत्तः । प्रत्यगभिमकममुडी सत्यां तु शते पश्चारादिप्ति न्यायेनेतहाधस्याप्पपदासिड । एफयिप्रदषिपपत्यनि- पमो ऽपि ध्यानादेरेप पायपूजादि तु पयागपूजादिपिधि. सामात्सर्वपिपपं कार्पम् । पस्त्पनेकजन्मार्जितपापपुर- जन्यदुराग्रहादेकभफिच्छलेनान्पं निन्दति अमोध्या मानो ऽपि पर्जुमार्गेषाभेदं नापति भ्रामपति ए मन्दान स याही पक्षस्तारसा पलिरिनि न्यायात्तरप्रतिपादिलात्क- पापकर्षविपरीतकापफ पपादनेन पिजित्य पधारपू. पोतरीत्या ऽऽत्पन्ताभेदोपपादनेन पोधनीयः । एषंह समारणाप गृहीतो ऽगच्चेदं स्पीकरोतीति न्यापेनाभेद स्पीकरिष्यति । स्वयं तु शिष्टहरिहरादिभेदधीः सयमां- सेष वपाकी पुरतरपाग्या पे तु दुराग्रहात न स्यन्ति ते नास्तिका एपेति दिक् ॥ भुतिस्मृतिपुराणादिसिदाभेदापमानिनः । पैसे घेदास्तिकास्तहि नास्तिका पद कीरशाः॥ मानन्दागृतसागरे सुमन पानादिमन्धोगपः प्रेमारूपणे हि हिमांशुराषिरभपरपुरगपररिमाजम् ।

·६४ लोकिकन्यायसंग्रहः । होमं निन्दन्ति अनयोःस्वार्थतात्पर्यकल्पने रागमाप्तसुरा पानादिवत्कालद्वयेऽपित्याज्यस्य पितो होमस्यैव यायः स्यात्तथा घ यावजीयमग्निहोत्रं जुहुयादित्यादयश्चोदना उपमध्येरन् । एवं च फालभेदेनाग्निहोत्रमिव गुणभेदेन विग्रहभेदेन वा नेशो भिद्यते । ततश्च य एकस्मिन्नीश गुणा- दिभेदेन भेदं प्रकल्प्यैकविग्रहावच्छिन्नमुपामीनो ऽन्यं निन्दति स ईशविमुखः स्वामिद्रोहान्नरकमेतीति ज्ञेयम् । | तस्मान्नैतावता सर्यविग्रहावच्छिन्नेरीकत्वविघातः शङ्ख्य इत्यन्ये । ननुमादेर्यहुपु पुराणादिषु शक्तित्वोक्तः कथमीशत्व- | मिति चेत्तर्हि सेयं चैतन्यदीप्ता ब्रह्मविष्णुशिवरूपिपीत्या- दिश्रुती शक्तयो यस्य देवस्य ब्रह्मविष्णुशिवादिका इत्या- दिपुराणे च ब्रह्मादीनामपि शक्तित्वोकरीशत्वं न स्यात् । तेपामोशत्ववोधकशास्त्रात्तत्त्वमिति चेत्तदत्रापि तुल्यमिति न वयं पर्युनुयोज्याः। यत्रोभयोः समा दोपः परिहारोऽपि था समः । नैकः पर्यनुयोक्तव्यस्तादृगर्थविचारणइति न्या. यात् । तथा च चित्प्राधान्यविवक्षायामीशत्वस्य उपा- धिमाधान्यविवक्षायां शक्तित्वस्य उपाधेर्मिध्यात्वेनात्य- न्तोपेक्षायां शुद्धचिन्मात्रत्वस्य च व्यपदेशः सर्वत्र समः । तस्मान कथमपि भेदलेशावकाशः। येषां तु धीमान्यायो भूयः श्रूयमाणोऽध्यभेदोन युडिमारोहति नैस्तृपवासादरं मिक्षतिन्यायेन भेदयुद्या ऽपि स्यमेमास्पदविग्रहावच्छि- मेशाराधनं कार्य तत्प्रसादान्मेधादये शालिसमृद्धो कोद- यारानन्पायेन त्याज्या भेदधीः । भेदधिया तम्यापि किं चित्पापं स्याराग्निन्दाश्रयणादिति चेत्तहि नपि कृपया- नकन्यापेनेशभक्तिजसुश्तैनाश्यते ।

·AMA -- हाकिमन्यायमः। पस्तुतस्तु भेदपीनिन्दा पेरामहणतम स्पान्ति नदिया पासतमंदधियो ऽपि भपान्तरीमापो ময়মখানাবে মাল ৪ ন নিয়া খান सिंगनादेर्युगपरकमयपत्यात कालभेदनानुधाने चि. सम्भासिमपत्र प्रवृत्तस्य जन्मान्तरीयस्यानादि- काशिातिप्रयाहस्प निरगावाहपानान्पन्न नपने इतिहगार पपा मीहरिपूर्वाभ्यामेन रोनय हियते पोऽपित इति । न चैवं भेदनानुत्तिरपि स्मात् परमेश्वरमसादासादिनमान्ददेशिकाकाभेदपिया ससि- पृतः । प्रत्यभिप्रममसी सत्यां तु शो पसारादिति न्यायमेतद्वारपाप्पपदासिर । एफपिग्रहपिपपत्यनि- यमा ऽपि पाना जादि तु पनागपूजादिविधि- मामध्यात्सर्प विषयं कार्यम् । यस्त्यनकजन्मार्जितपापपुर- সামান্য বিলুনি অায়- मानो ऽपि धर्जुमार्गेणाभेद नापति भ्रामयति च मन्दान स पाहय पक्षस्ताद पलिरिति न्यायासरप्रतिपादितोत्क- पापकर्षविपरीताकपापक पपादनेन पिजित्य पक्षात्पू- परीत्या उत्पन्नाभदोपपादनेन योधनीपः । एवं हि समारणाय गृहीतो ऽगच्छेदं स्पीकरोतीति न्यायेनाभेद पीकरिष्यति । स्वयं तु शिष्ट रिहरादिभेदी सम्बमां- सेष श्यपाको तस्याज्या ये तु रामदासांन त्यजन्ति ते नास्तिका एति दिक्॥ श्रुतिस्मृतिपुराणादिसिद्धाभेदापमानिनः । पैते दास्तिकास्मादि नास्तिका पद फोडणाः || সাম্বাই মননা ব্যানামিষ प्रेमापो दिहिमांशुरापिरमवरपुण्यापररिमयजम् ।

·लोकिकन्यायसंग्रहः। होमं निन्दन्ति । अनयोःस्वार्थनात्पर्यकल्पने रागप्राप्तसुरा- पानादिवत्कालव्येऽपित्याज्यम्य शेपिणा होमस्यैव याधः स्यात्तथा च यायजीवमग्निहोत्रं जुहुयादित्यादयश्चोदना उपमध्यरन् । एवं च कालभेदेनाग्निहोत्रमिव गुणभेदेन विग्रहभेदेन वा नेशो भिद्यते । ततश्च य एकम्मिन्नीशे गुणा: दिभेदेन 'भेदं प्रकल्प्यैकविग्रहावच्छिन्नमुपामीनो ऽन्यं निन्दति स ईशविमुखः स्वामिद्रोहान्नरकमेतीति जेयम् । तस्मान्नैतावता सर्वविग्रहावच्छिन्नेरीकत्वविधातः शय इत्यन्ये । ननुमादेर्यहुपु पुराणादिपु शक्तित्वोक्तः कथमीशत्य- मिति चेत्तहि सेयं चैतन्यदीप्ता ब्रह्मविष्णुशिवमपिणीत्या- दिश्रुता शक्तयो यस्य देवस्य ब्रह्मविष्णुशिवादिका इत्या. दिपुराणे च ब्रह्मादीनामपि शक्तित्वोकरीशत्वं न स्यात् । तेपामोशत्ववोधकशास्त्रात्तत्वमिति चेत्तदनापि तुल्यमिति न वयं पर्युनुयोज्याः। यत्रोभयोः समा दोषः परिहारो ऽपि था समः । नैकः पर्यनुयोक्तव्यस्तादृगविचारणइति न्या- यात् । तथा च चित्प्राधान्यविवक्षायामीशत्वस्य उपा. धिप्राधान्यधिवक्षायां शक्तित्यस्य उपाधेमिथ्यात्वनात्य. न्तापेक्षायां शुद्धचिन्मात्रत्वस्य च व्यपदेशः सर्वत्र ममः । सम्मान कथमपि भेदलेशावकाशः येषां तु धीमान्याइयो भूपः श्रूयमाणोऽप्यभेदोन बुद्धिमारोहति नैस्तृपवासाबरं भिक्षेतिन्यायेन भेदयुड्या ऽपि स्वप्रेमास्पदविग्रहावच्छि- शाराधनं कार्य तत्प्रसादान्मेधोदये शालिममृद्धी कोह- घाशनन्यापेन त्पाज्या भेधीः । भेदधिया तम्यापि किं चित्पापं स्यात्तनिन्दाश्रवणादिति चेत्तहिं तदपि कृपया- नकन्यायेनेशभक्तिजसुनैनाश्यते ।

·लोकिकन्यायसंग्रहः। वस्तुतस्तु भेदधीनिन्दा घेदुराग्रहेण तां न त्यजन्ति तद्विषपा । ये ऽपास्तभेदधियो ऽपि भषान्तरीयभाययशे- नेकपिग्रहध्यानादावेष प्रपर्तन्ते ते तु न निन्द्या अनेफमू- र्तिध्यानादेयुगपरक मशक्यत्यात् फालभेदेनानुष्ठाने वि- तस्यैपासिकः । अन्यत्र प्रवृत्तस्य जन्मान्तरीपध्यानादि- । रूपचित्तवृत्तिप्रवाहस्यं निग्नगामपाहन्यायेनान्यत्र नपने तिल्लेशाय । यपाउद श्रीहरिः पूर्वाभ्यासेन सेनय हियते यशो ऽपि स इति । न चैवं भेदयुद्धानपत्तिरपि स्यात् परमेश्वरप्रसादासादितशान्ददैशिकार्यकाभेदधिपा तग्नि- वृत्तः । प्रत्यगभिप्रमामयुद्धी सत्यां तु ते पवारादिति न्यायेनैतद्वापस्याप्यपटासिडस । एफपिग्राषिपपत्यनि- | यमो ऽपि ध्यानादेरेप पाहपूजादि तु पयागपजादिविधि- | सामात्सर्य विषयं कार्यम् । परस्पनेकजन्मार्जितपापपुश- जन्यदुराग्रहादेकमच्छिलेनान्यं निन्दति अमटोप. मानो ऽपि पर्जुमार्गेणाभेदं नापति भ्रामपति च मन्दान म | पाहशो पक्षस्ताही पलिरिति न्यापारात्मतिपादिनारक. पापकर्पपिपरीतोत्कीपक पपादनेन पिजित्य पधारण- पोरारीत्या ऽऽस्यन्ताभदोपपादनेन पोधनीयः । एपंह स मारणाप गृहीतो ऽगच्चेदं स्पीकरोतीति न्यानाभदं स्पीकरिष्यति । स्वयं तु शिष्टरिदरादिभेदीः मश्चमां- सेप वपाकी परतरपाग्या घे तु दुरापहात्तम स्यमन्ति ते मास्तिका पति दिक्॥ भुतिरगतिपुराणादिमिदाभेदापमानिनः । पैते दास्तिकारलाई मास्तिका पद कीरः ॥ भानन्दागृतसागरे एमन पानादिमन्धोपः प्रेमापणे हि हिमांशुरापिरमवरपुरणोपरश्मिाजम् । M ·लौकिकन्यायसंग्रहः । स्वयंस्मिन्ससुशैत्यसंचरपशात्सान्द्रत्वमापादयः न्मन्ये तेन सुखाम्बुधिविजयते संमाप्य मूर्त्तित्रयमिति॥ एकमेवादितीयं, नेह नाना ऽऽस्ति किं चन, पदा ह्येवैप एतस्मिन्नुदरमन्तरं कुरुते ऽथ तस्य भयं भवति, द्विती- यादै भयं भवति, मृत्योः स मृत्युमामोति य इह नानेव पश्यतीत्यादिश्रुतयस्तु जीवेशयोर्जीवानां च परस्परमात्मा- नात्मनोरनात्मनां चान्योन्यभेदमपि वास्तवं न सहन्ते नानेवेतीयशब्देन यो व्यावहारिकमपि नानात्वं परपति | सो ऽप्यनीदनान्तरमेति चेत्तर्हि वास्तवं तं पश्यतः का कति सूचितम् । तस्मात्तुच्छमेय द्रपृव्यम् । तुच्छत्ययोध- श्रेताभिः श्रुतिभिरेव भवति तदुक्तं तुच्छा निर्वचनीया च वास्तवी चेत्यसो विधा । जैया माया प्रिभियायः श्रौतयोक्तिकलाकिकैरिति । परंतु वास्तवनानात्वभ्रम निरासाय सोपानारोहणन्यायात्तत्तुच्छत्वयाघोदयाय । तदनियंचनीयत्ययोधकसत्ती अप्युपेयाः । न हि श्रुत्या। ऽपि सकृदेय तुच्छत्वं योधयितुं शवयं जातो ऽपि पा पोधा न मिथरीभयति अन्यथा मननविध्यानधक्यापत्तः। नन्येकमेवाद्वितीयमिति कथमतं योधपति यदि पदकमेय तददितीयं यदद्वितीयं तदेकमेय पा पापनाम: पया ध्यप्रमाणमिदं पाक्यं स्यात् यदि यदतं सदमिती. यमिति कम्पने तु माता मे यन्ध्यतिप केयलं यातुल रजा- पादकमिदं वाक्यं स्यात् । उच्यते कार्यस्य हितस्य कार• एमय मेगा ! कारणं चाम्स प्राय सदयेति पूर्यपान तथा अपारदात् । पापपरांपेण च कारणस्य प्रामणः सजा मीयादिभेदनिरामेनाम्पा करमत्यं पोपोनन्यकाकिनी पनिशा मिनिटात न माधयदिगि पनि प्रतिमय ·-- लोकिकन्यायसंग्रहः। ऽर्थसिद्धभावानातं साधयितुं मानमिति भेदयादिन जीवेशाभेदमपि न क्षमन्ते ऽन्यस्य का कथा । तदे किं मानमिति पेनादमीवर ति प्रत्यक्षमित्यहि । भ्रमः । श्रयाधात् यहमीश्वर इति प्रत्यक्षानुपलब्धेः मा न्तरस्य तूपजीवकत्वेनयाधात्यायोगादिति चेन्नाना नीशभेदमत्यतं मम्भवति हेत्यभावात् न हि पहिरिनि तत्र तुः रूपादिरहितेशद्महे ऽसमर्थस्यास्य सङ्गेदग्रहे se समर्थत्वात् । नापि मनः । सस्प प्रमाणसहकारित्वेनाले कादियदप्रमाणत्वात् । न च परोमेक्षिने पामिककार्यजन sो मनसि मानमप्यस्ति सर्येन्द्रियेपु तत्सविषयसंपडे युगपदनेकपाधोदयस्य केषु चिन्मेधाविष्वनुभ्यमानतय तदनुत्पत्तिरूपलिङ्गस्यासिद्धः। शतपप्रपत्रशतभेदन्यायेन फ्री सत्यप्पतिसूक्ष्मकालभदस्य दुरवगाहतया तत्र पोग- पचप्रत्ययो नम इति चेनपाधाभावात् । किश्च प्रत्यक्षेषा- पलब्धू योग्यस्य प्रतिपागिनो ऽनुपलम्भ योग्यानुपल- म्भः सो अभावरूपभेदग्राहकेन्द्रियस्य सहकारी पाच्यः । स च मनसेरा मेदग्ग्रहेन संभवति तस्मतियोगिन ईशस्य प्रत्यक्षायोग्यत्वात् । न प योग्यत्वमनुपलब्धेरेव विरोपणं समानुपलब्धेस्तद्ग्राहाभायमतियोगितयाप्येतरसफलत- दुपलम्भककालिकन्यमेवेति पाच्यम् । प्रतियोगिप्रत्यक्ष- जनकस्य तदुपलम्भकपदाभिलप्पत्यात्तत्मत्यवस्थामावर स्पक्षहेतुस्यापत्त्योरादापानिस्तारण घटकुटीमभातन्याया- पत्तः। ननु पनि परमवमनुपलम्माधिरोधि तन तदभाव: प्रत्यक्षः सतम स्तम्भ पिशायाभेदमा स्तम्भाभेदपतम्या- प्युपलम्भापरया अनुपलम्भपिरोधित्वासदभावरूपः पि. शायभेदः स्तम्मा पिशाची न भवतीति यया स्तम्भे प्रत्यक्ष- स्तथा जीये प्रामाभदसाये जोपाभेदपदनुपलम्भायोगारंग ·लौकिकन्यायसंग्रहः । तदभावरूपो ब्राह्मभेदः प्रत्यद इति चेन्न। साक्षादभाववि- रोधित्वं हि प्रतियोगिन एवं अन्यस्य तु तह्याप्यत्वेनेति स्थितिः । तथा च प्रतियोगिसत्त्यस्यानुपलम्भविरोधित्वं तत्पतियोग्युपलम्भव्याप्यत्वेनैवेति वक्तव्यम् । एवं 'चा- न्यत्र प्रतियोगिसत्त्वस्थाभावस्थलीयोपलम्भाव्यासत्वेन तत्रत्यानुपलम्भविरोधित्वायोगात् यत्र यत्सत्त्वमित्यादि वदता ऽभायाधिकरण एवं प्रतियोगिसत्वं तदुपलम्मच वक्तव्यः । ततश्च नाभावधीसंभव इति वरघाताय कन्या- वरणमिति न्यायापातः। यन्मनसा न मनुतइत्यादिनुः तिनिपिड चात्मनो मनोविषयत्वम् । श्रीपनिपदत्यविशे पणेनापि चात्मनो मनोगम्यत्वं निपिध्यते सर्व पिशेपणं सावधारणामिति न्यायात् । यद्यपि यतो याचा निवर्स: न्तइत्यादिश्रुतेन शन्दशवयं व्रध्य तथा ऽप्योपनिषदत्यनुते- चेदान्तममाणकं तदिति निश्चीयते प्रमाणकृत्यं च तसिस ज्ञाननिवृत्तिरेय नानपिगताधाधिगतिः स्वमभत्यात्तस्य । अज्ञानपाधय जीयेशाभेदविपयफतत्यमस्यादियावयजयो- छन । तम हितत्वंपदयोः सामानाधिकरण्यं प्रतीयते तप प्रकारान्तरेणापटमानं लक्षणया प्रत्यग्नह्मक्ये धाश्यपर्यय- मानं गमपति । तथा हिन तायवैश्वदेव्यामिशेसिपमा यारकार्याभिधानेन सामानाधिकरएपं भिमायाचकत्या. त् । नाप्पजहरस्यार्थयार्यिशेषणयिशंप्यमान नीलमुत्प खमितियारपते पिगमापास्तदयोगात् । न था जहास्या. धरयन मंपन्य लक्षणया ममितमा गतिपत्रादुपपतिः। कास्यम्य वियदिनत्यात् । श्रम जाहदाइसक्षपया वियत्यानानुगतचिदंगोपादानंन पैश्याप पर्यषसा- नम् । समापन पदमात्रवृतिः किं तु पापपतिरपि पपा मम्मीरार्ण नणं पाप हरपत्र पदयपटातीरें पता ·सानिमन्पायसंग्रह। ६६ पदपन परमाणने तत्पन्पो लघणा शपिशाप्या या पदार्थम्तमा पारपा पीति न का गिदनुपपतिः। चत पप पिम्पपंधितमारस्पमत्यापकता पादपदाना पदयनीयनया पिधिपापानेकपापना भवतीत्यर्षवाद- पापयानां पर्दकपापपता | पत्र तु मत्पर्क भिाभिरामंस. गप्रतिपादकयोबायपपोराकासापरोन महायापपायाध. करपंतप्रमापदापरपन्यापेनान्योन्याका जितागानिभा- पपोषकनया पायपैकवारपता गथा दीपूर्णमासाभ्यामि- स्मादेः ममिधा पगलीत्पादभ । मभरपादैः । स्थार्थ- पाघे ममामानामानित्यापपेचा पायानामेकपायप. स्पं पुनः महत्प जापतइति । प्रपतमनुमरामः । तस्मादापपेऽपि लक्षणासंभयादेदान्तानां लक्षणया निर्विरीपनामप्रतिपादकरयाम श्रुतिपिरोपः। मनसरतु न लक्षणादिकंमम्मयति सन्दयत्तित्वासस्पा नाहमीरा हत्य- नुभपस्त्पपिचापरिरूपी प्रम गय सपिरोपणे हियर्समा- मा पिपिनियों मति विशेप्यपाथे पिरोपणमुपसंपामत तिन्पापनोपाधिभेदपिपयो पापः पिप्पाशे पोतो पाप उस एप । म पानुमयेन सपाधः यः श्रमनिर- पकायत्यात निरपकायस्थप सायकारानिरयकारायोनि- रबकाया पलीपानिति न्यायाद्वापरयोपपत्तः । ननु जी. पेप्रयाक पिडेदः पिपाभेदी निश्पिते । तथा घ पाभदापय गृहोत सदा भेदनिर्देशा निरालम्पनः स्पात्न नयुक्तम् । तस्मादयिएडलन्यापन जीभेदयुती त. पास्तारियकस्यमुपेत्पेय प्यारूपेये यधैकस्याहरहित्येनामे- दस्तस्यैव कुण्डलापस्सस्प प्रांशुस्यायस्था दयताविकः । एवं प्रखो ऽपि चैतन्यरूपेणामेदः जीयत्येश्वरस्यरूपेण भेदम तात्त्विकातिापमा जीपचैतन्यमीरापैतन्यं च परतु --

·लोकिकन्यायसंग्रहः ।
तदभावरूपो प्रामभेदः प्रत्यक्ष इति घेता साक्षादभावपिः
रोधित्वं हि प्रतियोगिन एय भन्यस्य तु तयाप्पत्यनेति
स्थितिः । तथा च प्रतियोगिसत्यस्यानुपलम्भयिरोपित्वं
तस्पतियोगगुपलम्भव्याप्परयेनेयेति यतव्यम् । एवं पा.
प्रतियोगिसत्यस्याभावस्पतीयोपसम्भाप्पासत्येन
সমশালমষিাদিবালা যন্ত্র যদিশারি
মা মাঘিয় যে মসিমিন সব
ধষঃ। অসম নামাযানসি
মিস যাযাথামঃ। যমনা ন মনুসমাধি
সিনিধিঃ আমেনা মনবিষয়। নিয়ম্বিয়া
পপি বামনা মনা মিবিঘা ৰ যিয়
মাগালাপ শাহ। গতিশা ব্যথা নিয়া
পাখিসন গল্প পথা সোনিগম
গালমাল বিসি নিখস মা বা
ননিলিথ নানবিসসাirfষধি সশখাল।
গানৰ ধাৰথিলবনব্যবিবাঘা
'ম। সব zি সদা নামানােগিদে মানস মগ
শশামান সম্মা সরকাশ
vৰ না। যথা দিন শশলাদিশি-
সাথেfসখানৰ পৰাগিলে নিঃশ্বাস
। আপনাগাখিলখিলনাথন লাশ
শিলশ rিiarশাল। তা :
শম খাশ খগাখবিশ শিক্ষা।
গণ বিশ্বশিক্ষাস। অপা সস শা
খিলাসfখানম ল পাশা
। শাৰ নাম ি গাঙ্গলি
* ##শা ৰা খশিশ পয়দ শাপ

·लोकिकन्यायसंग्रहः। पदसंपन्धेन पशाप्यते तत्संपन्यो लक्षणा शक्तिशाप्यस पचा पदार्थस्तथा पाक्या? ऽपीति न का पिदनुपपत्तिः। मत एप विध्यपेक्षितप्राशस्त्पप्रत्यायकतयण यादपदानां पदस्थानीयतया विधिवाक्येनेकपाययता भवतीत्यर्थयाद. पाश्यानां पदैकपाश्यता । यन्न तु प्रत्येक भिभिप्रसंस- प्रतिपादकयोपाक्पयोराकाज्ञायर्शन महावापयार्थयोध- कत्वं सघनशश्वदग्घरधन्यापेनान्योन्णकाड़ितागानिभा- योधकतया पाक्पैकवाक्यता यथा दर्शपूर्णमासाभ्यामि- त्पादेः समियो पजतीत्यादेव । तदुक्तंभापादैः । स्वार्थ- पोधे समासानामगाहित्याचपेक्षया। पाक्यानाभेकयाफ्य- त्वं पुनः संहत्य जायतइति । प्रकृतमनुसरामः। तस्मामापयेऽपि लक्षणासंभवादान्तानां लक्षणया निर्पिरोपनापतिपादकत्यास अतिविरोधः। मनसस्तु न लक्षणादिकं सम्भवति शन्दपत्तित्वात्तस्यानाहमीश इत्य. नुभषस्त्वपिद्यावृत्तिरूपो भ्रम एव सपिरोपणे हि पर्तमा- न विधिनिपेयी सति विशेष्यपाधे विशेषणमुपसंकामत इति न्यायेनोपाधिभेदपिपपो माध्यः पिशेप्यांशे चौता पाघ उक्त एप । न पानुभवेन श्रुतर्याधः शयः श्रुतेर्निर- पकारात्वात् निरयकारास्य प सावकाशनिरवकाशयोनि- रयका पलीयानिति न्यायाद्वायकत्यापपत्तेः। ननु जी- घेशपाः कपिदः क पिया दो निर्दिरपते। तथा च | पथभेद एवं गृह्यत सदा भेदनिर्देश निरालम्पनः स्यात् न। घेतयुक्तम् । तस्मादहिकुण्डलन्यायेन जीयेशभेदश्रुती त. पोस्तारियकत्वमुपेस्पेय प्यास्पेये यकस्याहेरहित्येनाभे- दस्तस्यैष कुण्डलावस्थस्य प्रांशुस्यायस्थानेदय तात्विकः । एवं प्रपो ऽपि चैतन्यरूपेणाभेदः जीयत्वेश्वरत्यरूपेण भेदश्चताविकइतिायमा जीपपैतन्यमीशपैतन्यं च परतु ·७० साफिरून्यायसंग्रहः । तो भिग्नमेयास्तु अभेदनिर्देशानु प्रकाशाश्रयन्यायेन चैत्र- न्यरूपत्वसाजात्येन द्रव्यः । गया रयेस्तदाधिनप्रभारूप द्रव्यस्य च सत्यपि भदे तेजस्त्यरूपमाजान्येनाभेदनिर्देश इति प्रेग्न। तात्विकमेदावणम्पिनोः पक्ष्याः श्रुन्यादिविरुः उत्वात् । भेदश्रुतिस्त्यनुतमेदेनाप्युपपाते । एतेन श्रुने भैंदे प्रमाणत्वं निरस्तम् । अत एवार्यापतिरपि न तत्र मानम् । तात्त्विकभेदाहते ऽनुपपन्नाथाभायात् विरुद्धधर्मी फ्रान्तत्वहेतोस्तु भेदसिहेः प्रागमिडिरेय । ननु श्रुतित्य साम्ये ऽद्वैतश्रुतरेव कुतः प्रायल्यमिति चेत्तात्पर्यवत्यादि त्ययेहि । तदपि कुत इति घेदुपक्रमोपसंहारावस्यामा ऽपूर्वता फलम् । अर्यवादोपपत्ती च लिङ्गं तात्पर्यनिर्णय- इत्यभियुक्तमसिद्धतात्पर्यलिनैरिति गृहाणातन सदेवेत्यु- पक्रम्यैतदात्म्यमिदं सर्वमित्युपसंहरति इदमुपप्रमोपसंहा- रैकरूप्यं तात्पर्य लिङ्गम् । तथा तत्यमसीति नवकृत्यो ऽभ्यासः । रूपादिहीनाद्वितीयब्रह्मणः परिनिष्ठितरूपत्वे ऽपि मानान्तरायोग्यत्वादपर्वत्वमुक्तम् । अत्र वाव किल सत्साम्य न निभालयसहति संघाते स्थितं प्रत्यग्ब्रह्मन जानासीत्यर्थः तस्य तावदेव चिरमित्यादि ब्रह्मयोधात्फ- लमुक्तम् । अनेन जीवेनात्मनेत्याचद्धितीयज्ञाना! ऽर्थ- पादः । मृदादिदृशान्तः प्रकृत्यतिरेकेण विकारो नास्ती- त्युपपत्तिरुक्ता एवं पड्डिधानि तात्पर्यलिङ्गानि व्यस्तानि समस्तानि च प्रतिवेदान्तं दृश्यन्ते ॥ ननु या सुपर्णेत्यादि भेदे ऽप्यस्ति मानम् उपक्रमा दयो ऽपि तत्र सन्तीति कथमभेद एव तात्पर्यम् । तथा हि । या सुपर्णेत्युपक्रमः परमं साम्यमुपैतीत्युपसंहार: तयोरन्या अनभनन्यः अन्यमीशमित्यभ्यासः ईशस्यापूर्व- स्वात्त दो इप्यपूर्वः पुएपपापे विधूयेति फलम् अस्य ·लाफिकन्यायसंग्रहः। महिमानमित्यर्थयादः । अननमित्युपपत्तिः । अत्र हित्वं | साम्पं च भेदव्याप्पम् अभ्यासे तु करटोतएव भेद इति। उच्यते कम्मिनु भगयो विजातइति परमापमामे ऽभंदस्वय प्रमान्तत्यापापमुपमामः । नापि हित्वं भेदध्याप्पं राम- | कृष्णायित्पादो तथा ऽनुपगमात् । परममिति विशेपणा. दुपसंहारोऽपि न भेदपरः अभ्यासस्त्वतात्विकर्मदपरः । ईशो ऽपि सामान्पमो ऽनुमिमा भदप्रतियोगीति नापू ऽस्य भेदः । फलायादी स्यम्माकमपि न प्रतिलापिति भेदे तात्पर्यलिगामायाप्न भेदे घेदतात्पर्यम् । अस्ति पाभेदे तरसत्यात् । तथा चोपपलमभेदनेः मापरुपम् । | पूर्यमाएटम्यापि परम्परगा प्रामपरत्यं स्वादिफलप्रदर्शन तदक्षप्यत्यादिप्रदर्शनं च गुटजिहिकान्यानाशतापा | पत्रतर्फ सदनित्यमिसिन्यायेनानिस्य तन भ्रतितारपी- पोगादित्यलं पिस्तरे।। जीयानामन्पान्यताविभेद एफनेशनाभदासम्म यादेपामपभेदः । सुखदागादिप्ययम्या तु कल्पितमेद- नायुपपने मत्युत विभ्यनेकारमपादाय तदनुपपतिः । पतपोष्ट्रलगुनन्याय स्पीभपिप्पतीत्युपरम्यते । अनारम. | नामपि पिदारमनि रजा गादियरमपितापनमा भिपरपं मंभपत्ति । नन्धपमपि नामिक्षिा मन्पान्या- नारमभेदम्य न हिऽनुपपल नामति पापेन जागाथ- स्पात् तथा भक्षित ऽपि लशुने न शान्तो प्याधिरिति पापापात ति पापस्यामिरः । एताप पर्ष. भिगे पटइति पेरान हि घटे पर्ष भदमस्पदं गंभषति भेद प्रदे प्रतियोगिरहस्य हेतुस्यात् गर्षग्य पामर्षशन कातुम- परत्वात् । ततस सभिगे पट ति माप : अनुमानादेतु पूपि गतित्पिम्मेष प्रावणी रस ·७० लोकिकन्यायमंग्रहः। तो भिन्नमेयास्तु अभेदनिर्देशस्तु प्रकाशानन्यायेन चैन- न्यरूपत्वसाजात्येन द्रव्यः । गया रयंस्तदाश्रितममानप- द्रव्यस्य १ मत्यपि भंदे तेजस्त्यम्पसाजात्गेनाभेदनिर्देश इति चेन्न। तात्यिकभदायलम्पिनोः पक्ष्याः श्रुत्यादिविरु- इस्यात् । भेदश्रुतिस्त्वनतमंदनाप्युपपद्यत । एतेन श्रुने भदे प्रमाणत्वं निरस्तम् । अत एवायापत्तिरपि न तन मानम् । तात्त्विकभेदाढते ऽनुपपन्नाभावात् यिम्दयमा फ्रान्तत्यदेतोस्तु भेदसिडेः प्रागसिडिरेव । ननु अतित्य- साम्ये ऽतश्रुतेरेय फुतः प्रायल्यमिति घेत्तात्पर्यवत्त्वादि- त्यहि । तदपि कृत इति चेदुपक्रमोपसंहारावभ्यासो ऽपूर्वता फलम् । अर्थयादोपपत्ती च लिङ्गं तात्पर्यनिर्णय इत्यभियुक्तमसिडतात्पर्यलिङ्गेरिति गृहाणातत्र सदेवेत्यु- पक्रम्यैतदात्म्यमिदं सर्वमित्युपसंहरति इदमुपप्रमोपसंहा: रेकरूप्यं तात्पर्यलिङ्गम् । तथा तत्वमसीति नवकृत्वा ऽभ्यासः । रूपादिहीनादितीयब्रह्मणः परिनिष्टितरूपत्वे ऽपि मानान्तरायोग्यत्वादपूर्ववमुक्तम् । अत्र वाव किल सत्सोम्य न निभालयसइति संघाते स्थितं प्रत्यग्वाम न जानासीत्यर्थः तस्य तावदेव चिरमित्यादि ब्रह्मयोधात्फ- लमुक्तम् । अनेन जोवेनात्मनत्यायद्वितीयज्ञानार्थी अर्ध- वादः । मृदादिदृधान्तः प्रकृत्यतिरेकेण विकारो नास्ती- त्युपपत्तिक्ता एवं पड्डिधानि तात्पर्यलिङ्गानि व्यस्तानि समस्तानि च प्रतिवेदान्तं दृश्यन्ते ।। ननु दा सुपर्णेत्यादि भेदेऽप्यस्ति मानम् उपक्रमा यो ऽपि तत्र सन्तीति कथमभेद एव तात्पर्यम् । तथा हि । या सुपर्णेत्युपनमः परमं साम्यमुपैतीत्युपसंहारः तयोरन्या अनन्यः अन्यमीशमित्यभ्यासः ईशस्यापूर्व- स्वात्तनेदो ऽस्यपूर्वः पुएपपापे पिधूयेति फलम् अस्य ·लोकिकन्यायसंग्रहः। तालपतने तु तत्रैव हरैरवस्थानम् । तेन च काफतालसम- घेतमियांपरयोः काकतालपदयोरिवायें समासेन विधेह- रेश्च समागमः काकतालसमागमसदृश इति फलति । काकागमनतालपतनयोरुपमानस्य तदुपमेपयोविधिगमन- हर्यपस्थानयाः पृथगनुपात्तत्वेनान्ययायोगात् काकतालस: मागम एयोपमानम् । एवं च काफतालसमागमसदर्श काकतालमिव फाकतालीयमिति दितीयस्मिमिया समा- साच तदिषयादिति सूत्रेण इये मतितापित्यधिकारस्थेन धमत्ययः तस्य नमविप्पयोः समागमानन्तरं जात यादि- प्रतिपादिभावः काकतालफलयाक्तृिभाग्यभावमहरा इत्यर्थः । न च सकारिताभ्यां काकतालपदाभ्यां कथमु- पमास्याययोध इति शक्यम् । अनुभवानुसार्यनुशासनेन प्युत्पत्तिवैचिम्पस्य स्फुटमतिपत्रोरिति । अज्ञाकृपाणायायायो ऽपीहराः प्रमापि राजाकृपाण- पदाभ्यां सदागमनपतने लत्येने एयमन्पदपि सर्व तुल्प- मेव । पतावांस्तु विग्रेपः । पत्सो ऽपितार्किएलाभे नि- पृलाभे चावतरति कमान्महाफलस्थाने पतने काकस्य भोगलाभपच्चिरसि पतने मरणस्यापि सम्भषात् अर्य स्वकमात्केपलानिराधासा प्रवर्ततइति । ५॥ ५० ॥ नहि भिक्षुको भिक्षकमिति न्याप: स्पः।६।५१॥ योजनमाप्पा काय मलपनपनन्या । कावण्यायो नयां पोजनेन पोजनचलनेन माया. यां मनस्य परस्य बन्परं यथा न युज्यते तथा मले. पीरपर्यः केचित् मझो बाहुपुरपुरालस्तमधीलम्पित- पाससां कटीन्धन मझपन्धन तथा पोजनमाप्यायो। स्थामयुक्तं तत्पन्ये । ७।५२ ।

·लोकिकन्यायसंग्रहः। पंन्यायेनाज्ञातस्य प्रपञ्चाकारेण भानाप्नाद्वैतश्रुतिर्माना- न्तरविरुडा ज्ञातस्य च निर्विशेपत्वेन भानान प्रपञ्चोपच- मत्यभवणमपि विरुखमिति संक्षेपः। एवं हि सर्वदेोपसमाधानानापसिद्धान्तो न वा प्रकृतन्यायोदाहरणासंगतिः ये ऽपीशे केवलनिमित्तकार- णत्ववादिनो न तैरपि विरोघः । उभयविधकारणत्व- पति केवल निमित्तत्वस्यापि सत्वात् । न च केवलनिमि- त्तत्वं मामोपादानत्याभावसमानाधिकरणनिमित्सत्वं तब | त्वदभिमतईशे नास्ति तथा च विरोध इति शङ्कम् । ब्रह्मएए- पादानत्वस्य कल्पितत्याङ्गीकारेण वास्तयतदभावस्थापि सत्यात् तस्मात्सर्व निरवचम् । इति वृक्षाकम्पन न्पाय: । ४५1 प्रधाग्रत्याःप्रासङ्गिकास्तत्सद्गताश्च लिख्यन्ते। क्रिया हि विकल्प्यते न पस्थिति न्या० ५। ४६ । पः कारयति स करोत्येवेति न्या। राजादिर्हि भृत्पर्युडादिकं कारयन्स्ययमपि करोतीति प्रसिद्धम्।४७ । ज्ञानादेनिफर्पवदुत्को ऽप्यङ्गीका? पापकाभाया: दिति न्यायथा ज्ञानापकपावसानभूमित्वं स्थावराणां तथा सदुत्कर्षावसानभूमित्यमीशस्येत्यहीकार्य तपोस्ट पृत्य ज्ञानस्य सर्यविपपत्यमेयेति भायः ३।४। काकतालीयन्पा । मन काकतालगन्दी समास. पिपये काकतालसमयेतशिपायर्सिनी । तेन काफागमन• मिव तालपतनामिव कापसालमिति समासाप तमिपया. दिति सापकादिया समासः ।इया समासाभाये तमिल पपादिम्पनेनेवाविपपरमासानुपादस्पानुपपरपास रशासकम्बम् तत्र काशगमनमुपमेयं विपिनमन ·लोकिकन्पापसंग्रहः। सालपाने तु तय हरपस्थानम् । तेन पकानालसम- पेसफियापरपोः काकमालपदयारियायें समामेन यिओई रेम समागमः काकतालसमागमसदृश इति फलति । फाफागमनतालपतनपारुपमानत्ये तदुपमेयपोर्पिधिगमन- हर्पपम्यानपाः एथगनुपात्तत्वनान्ययापागात् काकतालस: मागम एपोपमानम् । एवं प काफनालसमागमसहवं काकतालमिय फाकनालीयमिति मितीपस्मिरिया समा. साप तस्पियादिति स्प्रेण इये प्रमिवृतापित्यधिकारस्थेन धमत्ययः तस्य प्रापिप्पयोः समागमानन्तरं जाता यादि- प्रतिपादिभाषः काकनालफलयोभाग्पभायसहश इत्यर्थः । न च सापरिताभ्यां काकतालपदाभ्यां कथमु- पमाम्यापोध इति रायपम् । अनुभषानुसार्यनुशासनेन प्युत्पत्तिचिम्पस्य रफुटमतिपरोरिति । मजाकृपाणायन्यायो ऽपीदृशः अग्रापि राजाकृपाण- पदाभ्यं सदागमनपतने लदपेने एवमन्यदपि सर्व तुत्य- मैप । एतायांस्तु वियपः। पत्तो ऽपितर्कितेलामे ऽनि- पुलाभे पायतरति अकस्मान्महाफलस्पा पतने काकस्प भोगलाभपच्चिरसि पतने मरणस्यापि सम्भयात् भयं स्वकमात्वेषलानिशपाती प्रवर्ततइति । ५॥ ५० ॥ नहि भिक्षुको भिक्षकमिति न्यायः स्पः ॥६॥५१॥ पोजनमाप्यायां कावे मल्लपन्धनन्या। कार्याएपापां नयां पोजनेन पोजनपलनेन प्राप्या- पां मनस्य पर्सस्य पन्धरं यथा न युज्यते तथा प्रकृते. ऽपीत्पर्यः। केचित् मल्ला पाहुयुस्कुरालस्तमदोलम्पित- पाससां कटी पन्धन मझपन्धन तथा पोजनमाप्यायां तस्थामयुतंतयेस्पन्थे।७।१२।

·लोकिकन्यायमंग्रहः।
अवश्यापेक्षितानपेक्षितपोरिति न्या०11३/
कृताकृतप्रसगी यो घिधिः म नित्य इति न्या।
यथा रन्धयतीत्यत्र रघिजमारचीति नुचिघिरत उपधापा
इति हा कृतायामकृतायां च प्रसनितया नित्यत्वेन
पलीयस्त्वाइद्धिविधेर्याधकस्तया गणेशाराधनविघिरन्या-
राधनविधेयर्याधक इति गाणपतानामभिमानः ।६।५४।
अनधीते महाभाष्यइति न्या०।१०।५५ ।
एकफलाकाइयां तदाराधनमन्यदपि फलं प्रयच्छ-
तीति विवक्षायां तु फलवत्सहकारन्यायः यथा सह-
फारः अानश्चता रसालो ऽसौ सहकारी ऽतिसौरभइत्य-
भिधानादतिसौरभ आम्रवृक्षो ऽतिमधुरपक्कफलनमितशा-
खः स्वमुपसन्नाय छायार्थिने जनाय फलं परिमलं चामा
तिमपि ददाति तथा प्रकृते ऽपीत्यर्थः । ११ । ५६ ।
तदभिन्नाभिन्नस्य तदभिन्नत्वमितिन्या०1१२१५७।
लक्षणप्रमाणाभ्यां हि वस्तुसिद्धिरिति
केवलमानेनार्थसिद्धिविवक्षायां मानाधीना मेयसि-
| डिरिति न्यायः प्रवर्तते । १४ । ५ ।
यमिवाहस्तगीतगानमिति न्या० के चित्तु प्रागुदा.
हृतं वरगोपीन्यायमेतदर्थकत्वेन व्याचक्षते । १५ । ६० ।
अन्धगजन्या० अन्धनिर्धारितो गजो उन्धगजस्तस्य
न्याय इति मध्यमपदलोपिगर्भः पष्ठीतत्पुरुषः । यथा हि
लोके श्रूयते जन्मान्धा यहवः कं चिदनन्धं पुरुपमूपुर:
स्मान् गजं दर्शयेति । स च गजशालायां ताप्नीत्वा तंत
गजापययं तेन तेन ग्राहयित्वा चावाचायं गज इति । ते
च तं तमवयवमेव गजत्वेन निश्चित्य स्वस्थानमागताः पर-
स्परं कलह धनुः । शूर्पसदृशो गज इति कर्णस्पर्श महा-
'न्या०1१३॥५॥

·लाकिकन्यायसंग्रहः। सर्पसहरा इति गुण्डामाही । लाभतुल्य इति जापान- दीना । पुच्चमाहशस्तु स्थूलरञ्जसमा गज इत्युपानि । तथा शाखाभिमायानभिता यादिना ऽपि स्पस्वरदयमा- हात्म्ययायकानि पापयानि पश्यराइसराणि तु पश्यन्ता अप्पपरपन्त इव सर्पमाहात्म्पयापैकपारपनां पा. जानतान्योन्य विपदन्त इत्यर्थः। एवमेय स्थलागल्यती- न्याये प्रदर्शितान्यागाभामानाधिन्य तात्यानभिता- भाषाकादया माध्यमिफान्तास्त्वंपदार्धपिपये वियदनानि पापम् । १६ । ६१ कूपमण्दकम्पा० । समुद्रमराष्ट्रका कर चित्ततीरर. मीपस्थ प्रविष्टस्तं वा कृपमराष्ट्रकपर्यो ग. मिति सात्या पर धन धागा भवानिति । म. दादिति पयनं श्रुत्या कियाना इति पान महानिरि प्रत्युषा स्पजहां प्रगार्य किमतापानिप्युपायन | हि माहरामः स इति प्रतिषगनमा हिनायगार्ण मसार्य पान्भपिणतीग्युपाय पुनरपितन निग সূর্ণ সুখী নয় মাল প কমায় মা- तिलिदस्तपरिमित देश भिंगापानिति नन निा. स्तोता पण भविष्यतीरापाषा भूगप प्रा. तनातिल्पो ऽन्यः रहिररिता परिनगागा- भी लपारापारी सीप महराम इति तन प्रायुग. रमा नारगप सपः पूषादपि महान स्पं तु मिर्पय मल. पीति निरागमनपिनानिति गाथा लागीपरावा पाभानिधिमारवानिराई मक उपहाम्पत भामरता जयममानभिारलदर. पपर पदासारपदीमवतीति पारसहित १७१६६ सापपिपाभिमानी गदा म पति पादापि ·७४ लौकिकन्यायसंग्रहः। अवश्यापेक्षितानपेक्षितयोरिति न्या० ।। ५३ ॥ कृताकृतप्रसङ्गी यो घिधिः स नित्य इति न्या। यथा रन्धयनीत्यत्र रधिजभोरचीति नुविधिरत उपधाया इति वृद्धा कृतायामकृतायां च प्रसहितया नित्यन्येन बलीयस्त्याइद्धिविधेर्याधकस्तथा गणेशाराधनविधिरन्या- राधनविधेयर्याधक इति गाणपतानामभिमानः ।।। ५४। श्रनधीते महाभाप्यइति न्या०।१०। ५५। एकफलाकाइयां तदाराधनमन्यदपि फलं प्रयच्छ- तीति विवक्षायां तु फलवत्सहकारन्यायः यथा सहः फारः श्राग्रता रसालो ऽसी सहकारो ऽतिसौरभइत्य- भिधानादतिसौरभ आम्रवृक्षो ऽतिमधुरपकफलनमितशा. ग्यः स्यमुपसताय छायार्थिने जनाय फलं परिमलं चामा धिनमपि ददाति तथा प्रकृते ऽपीत्यर्थः । १११ ५६ । तदभिन्नाभिन्नस्य तदभिन्नत्यमिति न्या०।१२।५७। लक्षणप्रमाणाभ्यां हि वस्तुसिद्धिरिति न्या०११॥५॥ फेवलमानेनार्थसिद्धिविवक्षायां मानाधीना मेपसि. हिरिति न्यायः प्रवर्तते । १४ । ५ । पदियाहस्सहीतगानमिति न्या० के चितु प्रागुदा. हतं घरगाग्रीन्यायमेतदर्थकत्येन ध्याचक्षते । १५ । ६० । अन्धगजन्या० चन्धनिपीरितो गजो इन्धगजस्तस्प न्याप इति मध्यमपदलापिगमः पठीतत्पुरुषः । यथा दि लोके अपने जन्मान्या पादयः कं चिदनन्धं पुरुषमपुर, म्मान गर्ने पति । मच गजशालापां सातारात पजावययं न सन ग्राइपित्या पायायायं गत इति । गनमयपरमेय गजायन निधित्य स्वस्थानमागास पर मगर कलाई पशुपंमांगा गत इतिकर्णी | महा:

·७५ लोकिकन्यायसंग्रहः। सर्पसदृश इति शुण्डाग्राही । स्तम्भतुल्य इति जड्यान- हीता । पुच्छमाहफस्तु स्थूलरज्जुसमो गज इत्युपाति । तथा शास्त्राभिमायानभिज्ञा वादिनो ऽपि स्वस्वेदेवमा- हात्म्यपाधकानि पाक्यानि परपन्त इतराणि तु पश्यन्ता ऽप्यपरयन्त इव सर्यमाहात्म्पधकयायकवाक्यतांचा जानन्तोऽन्योन्य पिचदन्त इत्पर्धः। एवमेव स्थलामन्यती- न्याये प्रदर्शितान्याक्याभासानाश्रित्य तत्तात्पर्यानभिज्ञा- वायीकादया माध्यमिकान्तास्त्वंपदार्धयिपये वियदन्त इति पोप्पम् । १६ । ६१॥ फूपमण्डूकन्या० । समुद्रमण्डूकः कथं चित्तत्तीरम- मीपसकृपे प्रयिष्ठस्तं दृष्ट्वा फूपमराहकयो ऽपृयरो ऽय- मिति ज्ञात्या पप्रच्छ फुत भागना भयानिति । समु- द्रादिति घ चनं श्रुत्या कियान्स इति पृथ्पान् महानिमि तेन प्रत्युतः। स्वजयां प्रसार्य किमेतायानित्युवाच । न हि महत्तमः स इति प्रतियचनमाकएप दितीपजऱ्या प्रसार्य तरोतायान्भपिप्यतीत्युवाच पुनरपि तेन निराक- तस्तृतीयां तुरीयां जयां प्रसार्याप्लुत्य प प्रमेण प्रादेश- पितस्तिहस्तपरिमितं देशे किमंनावानिति पृच्छस्तन निर- स्त तर्हि पूपसद भविष्यतीत्युपाए । भूगो ऽपि प्रा. तनास्ति तनुस्पो ऽन्यः स हि सरितां पतिरनषगायगा- म्भी ऽलक्ष्यपारायारो ऽतीय महत्तम इति सेन प्रत्युका- स्तर्हि नास्त्येष स यः पादपि महान स्पं तु मिध्य प्रल. पसीति निरायके। स प स्वमनमित्तं हमिलयानिप्ति या लोकगीपतराधापयधाऽम्भानिधिमज्ञात्यानिरापुर्ष फुपमएट्रक उपहास्यतां मामस्तथा अन्यमतानभिस्तदूर- पपर उपहामास्पदीभयतीति न्यापसद्गतिः । १७१६२॥ तपपिस्वाभिमानी मूदी मतगतिं पापमपि ·लोकिकन्यायसंग्रहः। लभते उपहसनीय भवतीति वियचायां चतुर्वेदविन्नपा पो ऽवतरति । यथा गहिरण्यादिरूपं यहुवनं चतुर्वेदविदे देयमस्तीति कस्य चिदातुर्वचनं श्रुत्या मुग्धः कश्चिद्वेदाच स्यार इत्यहं जाने महामिदं देयमिति पदन्न सल्लेमे उपहा- स्पतां च प्राप्तस्तथा यः सचिदानन्दरूपं प्रत्यगभिन्नं ब्री- त्यादिशब्दाभिज्ञस्तदामिजो या तत्त्ववित्त्वाभिमानेन तद्गतिमिच्यति न स तामेति उपहसनीयश्च भवतीनि ज्ञेयम् । १८१६३। नृपनापितपुत्रन्या० । इत्यं हि लौकिकी गाथा कस्य चिन्नृपस्य भृत्यो नापितः कश्चित्प्रातः सर्व पुरमन्विघ्या- तीव रम्यो यालो मे दर्शनाय त्वयात्रानेय इति नृपेणाज्ञतः प्रातरुत्थायाखिलपुरमन्विष्य दृष्ट्वा ऽपि च तत्र तत्रातिः रम्यान्यालान्स्यपुत्रतुल्यानमत्वा तमेव राजवेरमनि नी. त्या राज्ञे निवेदयामास स्वामिन्नानीतो ऽयं रम्यतमो याल इति । राजा च तमुपशान्तानलाङ्गाराम काणं खल्वाट कृशहस्वयाहुजघंस्थूललम्बोदरं दृष्ट्वापहासमयं खलः कृतः पान्मयीति मत्वा चुकोप उवाच च अरे जाल्म किमि- दमिति । नापितश्च कुपितं नृपं ज्ञात्वा कृताञ्जलिर्भूत्वा: वाच राजेन्द्रमाले तय चरणमुपालभे नायमुपहासः कि तु मे मनसीत्यमेव निश्चयो नास्तीह त्रिलोक्यां तक पुया. स्तु फा कथेति । राजा च सत्यमादृश्येव रागग्रहगृहीतचिः सदशेति मत्वा कोपं तत्पाजेति । तथा च यथाऽतिकुरूपे ऽपि पुने रागातिशयवशानापितस्य सर्वोत्तमत्वधीस्तथा मन्दधियां केषां चिजन्मान्तरीयसंस्कारप्रयुक्तरागातिशय पशाकस्मिंश्चिदतिद्रे ऽपि देवे सर्वोत्तमत्वधीः परित्य- ज्य प हरिहरादीस्तापासने प्रवृत्तिरिति न्यायसङ्गतिः । १९१६४।

·७७ लेकिकन्यायसंग्रहः स्वशिममपि धुम्पन्तमिति न्या०।२०। ६५ । महीपीप्रसवोन्मुख्य इति न्या । २१ । ६६ । अन्यचटकन्या । यथा मादन्यस्य हस्ते पतित- बटको अन्धेन गृहीत इति लोके प्रसिद्धिमगात्तथा देवाल. समभीष्टं स्वेदयत्वेनाभिमतयंशादिदत्तं मन्यन्ता- स्पः। २२। ६७1 पुषाक्षरन्यायो पीडा पुणेन भक्षिते काठादायक- स्मात्ककारादिसायषिदेपु सत्सु पुणेनाधराणि निर्मि- मानीरयषैः फरप्पते पपा तथा प्रकृने ऽपि २३ ॥ ६॥ पुनलिप्सपा पं भजन्त्या भी ऽपि न इति न्या०।२४। ६९। पृद्धिमिपृषता मूलं विनमिति न्या० १२५ ॥ ७० ॥ पर्मतन्ता महिपी हन्तीति न्या.। सप्तमीह निमि- से निमित्तं च फलं तथा व पर्मतन्त्यर्पमित्यर्थः स्पएम. न्यत् । २६॥ ७१। भएकोलनन्या । केपु चिन्मएकप्पभीमान- पूरणा तुलापामारोपितेपन्य उत्प्लुस्प गच्छन्तीति ना. भीमृसिरिस्तथा प्रहते ऽपि २७१७२। सचिषायाम्पुन्यापः २०१७॥ एकामसिदि परिहरता दितीया पचतात न्या. योऽपि यह प्रपर्सते । इयं पारधिमारे उदयनाथापित पापुरापकरी गरीर्यजन्परयादिस्यत्र शरीरीति पिसे. पणेन स्वरूपासिद्धि परिदरता पोद्धस्य पाप्यस्यामिति सपपपते तपा भने पि ९६ (७४। पपपपप पिरोति हि धर्मिणमिति न्या। पमा पंप रूपरसादिषधर्मस्य परावृताप रूपासाप- ·लाकिफन्यायसंग्रहः। न्तरोत्पत्ती चतगटुलादेमिषा विकृतिहरयने तथा प्रकृते ऽपि स्यादित्यर्थः ३०1७५ । मणं शिशमपिपाः शत्रग्रहणन्या स्वस्थाने स्प ऽयम् । ३२।७३। सर्व विरोपणं सायधारण मिति न्याशङ्ग्यः श्येत इत्यत्र श्वेत एवेत्यर्थः एवमन्यत्र प्रकृतेऽपि च ॥३२॥७७।। सर्व वाक्यं साधारणमिति न्यायो पि कैश्वनोदा- हियते । तत्रायधारणार्थक एयकारम्रिविधः क्रियान्विता विशेषणान्विना विशेष्यान्वितश्च। तत्र पूर्वस्यात्यन्तायोग- व्यवच्छेदो ऽर्थः यथा नीलं पनं भवत्येव । द्वितीयस्यायो- गव्यवच्छेदः स चोक्तः । तृतीयस्थान्ययोगव्यवच्छेदः यथा पार्थ एव धनुर्धर इत्यादी एवमन्यत्रापि योध्य- म्। ३३ । ७ । वृद्धकुमारीवाक्यन्या० । अयं महभाप्ये व्याख्यातः। तद्यथा वृद्धकुमारी इन्द्रेणोक्ता वरं वृणीप्वेति सा च परमवृणीत पुत्रा मे बहुक्षोरघृतमोदनं कांस्यपाच्यां भुञ्जीर- नितिन चतावदस्याः पतिर्भयलि कुनः पुत्राः कुतो गावः कुतो धान्यम् । तत्रानया एकेन वाक्येन पतिः पुत्रा गावो धान्यमिति सर्व संगृहीतं भवतीति तथा तत्तदुपासनया मोक्षयोधकचाक्पैरपि यदन्तरेण तदसिद्धिस्तत्संगृहीतं भव. ति। एवं काशीमरणान्मुक्तिरिति श्रुतियाक्यं तदुपहरामू नानि पुराणादिवाक्यानि च यानि काशीमरणान्मार घो- धयन्ति तेषां यथाश्रुतापिगमे तमेव विदित्वा ऽति मृत्यु- मेति नान्यः पन्धा विद्यते ऽयनायेत्पादियचनविरोधः स्था: समारणाय तत्वज्ञानदारैव मोक्ष इत्यही क्रियते । तच ज्ञानं ज्ञानमुत्पद्यते पुंसां क्षयात्पापस्य कर्मणः। मामा निर्वेद ·܀܀ SE लौकिकन्यायसंग्रहः। मायानास्त्यकृतः कृतेन शान्ता दान्न उपग्नम्नितिनुः प्रदायितो भून्या जन्मन्येवात्मानं पश्येत. मान्मा वा भरेद्रपृष्यः श्रोतव्यः, नायंदविन्मनु नं वृहन्नम. श्रागा. बयान पुरपा धंद, प्रोसो ऽनय सुजानाय प्रत्यादिमा- नप्रामाण्पादनेकजन्मार्जितपुण्यपुवपिनपापम्प मापन- चतुश्पसंपतम्य गुर्यधीनवेदान्नश्रवणादिमन एव नानाम्। ततम काशीमरणान्माराधकयाक्यजातंन गदन्तर मा. क्षामिद्धिस्तत्मर्यमनन न्यायेन मंगृहीतं भवति । न त सर्पमत्र काय किं नु मानमिद्धम् । मत्र मायापापनियगर फाशीमयशदर्शनस्पगने मग्रन्यगगादिस्नानदंयदर्गमादिना मनिनियाकानि पगनानि प्रमाणम । मप्रामीद शनमाम्यं काशीप्यराष्ट्र भितिम । गश दग्नामी में पुराः पापरायः । रश ने पिन मत. माक्षकभाजनमा मायनशानामानना या पिन मानमीमकम् ।पर्य मय पापं क्षेत्र पिन पनि । पानं । अम्माः मंदर्शनं शाम मर्याकमाएनम । सम्या नियाग निपाणं माधयमा मुन । प्राय। रयानात परमर्गिमा पुरी गागिभिः मुनिभिगनानी । निरीदप पुग्पः पुरा गृत: पाग, शमिगुगल। समहापारिभ्यर्थ:या पर मानि पानि पर्यज । বিবি। গfaiথ নামলেন মাথা যদি সোনাদি নিয়াবহালনাগা मंडियन्नं गनुपीकरणपायगानांयामंपिपपापन । যা থমবায়াখখান যে গান গখা : वहारिमपिन पापारासिमनल पिनारापनामा प्रकाशित दर्शनपानादिभिः । एवम राणादि पप्पम । धारामारमा Em.

·20 लौकिकन्यायसंग्रहः । वैवत्त । महापातकयुक्तो ऽपि श्रद्धया रहितो ऽपि वा। काशीप्रवेशादनधः सम्यक् स्थित्वा सुखी भवेत् । यत्तु कश्चिदाह । काशीप्रवेशापापं न नश्पति किं तु पहिरेव तिष्ठति एतदेवानयत्वं नाम श्रत एव लिगपुराणे वाराणस्यां तु यः कश्चित्मावि व्रत्मघातकः । तिष्ठते याह्यतः पापं निर्गते गृह्यते पुनरित्युक्तम् । एवमन्यान्यपि पुराणवा. फ्यानि योध्यानीति तन्न क्षोंदक्षमम् । थरूपस्य तस्या- न्तःकरणधर्मत्वेन पहिनिराश्रयावस्यानायोगात् । अय तार्किकमतमाश्रित्यादृपस्यात्मधर्मत्वमुपेत्य पापं प्राक् दे. हायच्छिन्ने स्थितमिदानी तु विभुत्वादात्मनो पहिरव- च्छिन्ने तस्मिंस्तिष्ठति न तु कारपवच्छिन्नइति मन्यसे न | तदपि चारु । तस्य देशायच्छेदेन इत्यभायात् । अन्यथा रमगुणस्यास्याश्रयगमनं बिना ऽन्यत्र गमनासम्भयेनान नरदेहावच्छिग्ने जातस्यापस्य स्वर्गादी देवादिदेहे भागा. नुत्पादकत्यममहात् । किं च यदि मागेय पहिरवच्छिन्ने पातं पापं न कारपयच्छिन्ने तर्हि काशीप्रयेशेन किमधिर्फ गृतम् । अतः स्वार्थासम्भवादपहिः पापस्थितियोपकानि यायपानि पदिन गन्तपं कि स्वय सदा म्पमित्पेयर- रापि निर्गते गाने पुनरिति तुन हि निन्दा निन्दितुं प्रपरांत इति न्यापन पहिर्न यायादिति स्फुदमेवाह । किंग पनि पाययानि पापनाग्रमेयोपपादपन्ति तन तापच्छये । मन प्रयिमाप्रम्य जन्तोः पाप पुरा ऽर्जितम् । पिनारामामोनि पां पुएराशिय पर्डने। लेटेप जन्मान्तरमाण पता पर्वमंपितम् । अपिमुक्तं माचिस्प तरम प्रगति धयम् । पचमन्यान्यपि पापानि । अन्न काग्रीदर्शनादिभिः पाप. নামপ্ত কােনোমিবি বালয়ে यः नायज्ञानेनापिनदंगानभ्युपगमारा पत्र ·*

·लौकिकन्यायसंग्रहः ।
वैवर्ते । महापातकयुक्तो ऽपि श्रद्धया रहितो ऽपि वा।
| काशीप्रवेशादनघः सम्यक् स्थित्या सुखी भवेत् । यत्तु
कश्चिदाह । काशीप्रवेशात्पापं न नश्यति किं तु पहिरेव
तिष्ठति एतदेवानयत्वं नाम श्रतएव लिङ्गपुराणे धाराणस्यां
तुयः कश्चित्मवि ब्रह्मचातकः । तिष्ठते पाह्यतः पाप
निर्गते गृह्यते पुनरित्युक्तम् । एवमन्यान्यपि पुराणया
फ्यानि योध्यानीति तन्न क्षोंदक्षमम् । अरूपस्य तस्या-
|न्तःकरणधर्मत्येन पहिनिराश्रयावस्थानायोगात् । भय
सार्किकमतमाश्रित्याहस्यात्मधर्मत्यमुपेत्य पापं प्राक् दे.
हावच्छिन्ने स्थितमिदानीं तु विभुत्यादात्मनो पहिरय.
च्छिन्ने तस्मिंस्तिष्ठति न तु काश्ययच्छिन्नइति मन्यसे न
तदपि धारू । सस्य देशायच्छेदेन वृत्पभायात् । अन्यथा
रमगुणस्यास्यामपगमनं विना अन्यत्र गमनासम्भवनाय
नरदेहायच्चिने जातस्यादृस्य स्वादी देवादिदेहे भागा-
नुत्पादकत्यप्रसङ्गात् । किं च यदि प्रागेय पहिरपच्चिने
जातं पापं न काश्ययच्छिन्ने तादि काशीप्रयेशेन किमधिक
गृतम् । अनः स्गसम्भयादुपहिः पापस्थितिपाघकानि
पापानि पहिन गन्तव्यं कि त्यय सदा म्येयमितपेयंप.
रापि निर्गत गृहाने पुनरिति तु न हि निन्दा निन्दितुं प्रयर्सत
इति न्यापन पहिन पायादिति स्फुटमेयाह । किंग पहनि
पागनि पापनारामेयोपपादयन्ति मन्त्र ताप ये । मन
अपितृमात्र जन्ताः पार्थ पुरा जितम् । पिनारामामोति
पर पुष्परा शिव परसैप जन्मानरमाहप्रेण पाया
पूर्वमंपितम् । अपिमुक्तं प्रवियतामय प्रति पपम् ।
पषमन्यान्यपिपाध्यानि अन्न कादर्शनादिभिः पाप.
मामान्पामग्रवणेऽप्यारम्पातिरितम्यवपापाग
T: I तापमाननापि तदंगानभ्युपगमात् ।

·পানি। যিশা কি সিগনা সান্যান্স বা | বাস সড়লামহ ঘষি। গঃ ঈ সি। নানাহালনাগাদ যি হােশম মালিথা। মেলান। বয়াননামহানি বানানবিবি। | ঃ এখয়া থানায়। প্রশঃ প্রয়াসল্ললন- मेव पापं लीप तत्तप्रितादिदर्शनादिना तु भाग्जन्मीय- বাবাই নি মশন। খে লালাখামাৱাম; মা- বিনা নোলনবমঘবামিবিয়াল- দায়্যিনানা কায়দা: থানা গন- फाजन्मीयाः चोयन्ने प्रवेशावशेषपापनाश पवनच याम না দিনমনি জামবিয়ান মরুষমায়াবীশ। নগদায়। খবর ৪ । ব া ফর্ম জানি যময় ঘা নির্নাবলহনি নিলিয়ন নানাবব্যি প্রথম বাং বান মনি সাব- খালায় ছিনীখ্য। এ সব শাখা- না ময়না মিয়াবিনা । চিঘি ও যায়- নায়নি সাপ্লিনাবিনা মাদাম- দৈ নানামি। নননি বাবাবিয়য়লিগলি খাবয়ানাবাদি বাবা { নানা গুণঃ গায়ানা থাই মাঘমুকাদঃ ৭ শ পনঃ মাখা নবাগান দাবধান। বিয়ানশিয়া- বিনােয়বিচাখ। সঘনঘিনা- নাই গদ্যবাহ। গমঃ ·लौकिकन्यायसंग्रहः। शादग्विलमेय पापं नश्यति काशीस्थतत्तत्तीर्थस्नानादिना एकट्यादिजन्मजपापक्षयोक्तिस्तु ये ऽन्यत्र मृताः पुण्या- तिशयेन काश्यां जातास्तटिपयति न का चिदनुपपत्तिः।न च तेषामपि लिङ्गदेहस्य क्षेत्रप्रविपृत्वात्सर्व पापं नमेवेति शयम् । पाठतिर्यगधिकरणन्यायात् । यतो विधिनिषेधेषु मनुष्याणामधिक्रिया अतः पशुपिशाचाद्या धर्माधर्मे ऽबरा मता इति पानाच मनुष्याधिकारित्वाच्छास्त्रस्य लिङ्गदेह पापनाशायोगात् । या तु पिशाचमोचनाख्याने पिशाच- स्यापि तत्स्नानात्पैशाच्यनाशाक्तिः सा निपादस्यपतीधि- वद्यावदचनं वाचनिकमिति न्यायात्तन्मात्रविपयैव । न च लिङ्गस्य काशीप्रवेशापापनाशे वचो ऽस्ति तस्मात्कारयु त्पन्नविपयाणि तत्तल्लिङ्गदर्शनादिनैकड्यादिजन्मपापक्षय- योधकानि वचांसीत्याहुः । अपरे तु काशीस्मरणगमनदर्शनतत्तत्तीर्थस्नानतत्त- लिङ्गदर्शनादीनां नियतकमाणां फलावैलक्षण्ये उत्तरोत्तरा- नर्थक्यापातात् प्रत्येकं सर्वपापनाशनवणाश्रयणे च स्वता लक्षण्याभाये कायिकवाचिकमानसडिपूवावुद्धिपूर्व- सकृदावृत्तात्यन्तावृत्तमहापातकोपपातकादिप्रतियोगिकृ- तवैलक्षण्यासंभवात् पापे च सर्वत्वस्यावान्तरबैजात्या- व्यवच्छेदेनेय संकुचवृत्त्या सर्वेभ्यो ज्योतियोमः सर्वभ्यो दर्शपूर्णमासी सर्वेभ्यश्चातुर्मास्यानीतिवत्संभवात् गम- मादी प्रत्येकमरोपपापक्षये ऽपि न का चिदनुपपत्तिः । तथा च प्रवेशाद्यजातीयाशेषपापं नपुं तरिजातीयमेक- ध्यादिजन्मीयं सत्तत्तीर्थस्नानादिना नश्यतीति वदन्ति । फाशीमयेशेन कायिकादिभेदभिनानामनारब्धानां मयासनानां सर्वेषां पापानां निवृत्तिरेय भयति । न पैथं काशीस्थानां पापे प्रवृत्तिन स्यात् । मारब्धेनैव दुःखोप- ·लाफिकन्यायसंग्रहः । तियपापप्रवृत्तरपि संभवात् । तत्ततीर्थस्नानादिनस्टा- दिजन्मीपपापनारामाप तु शास्त्रं पावना पुरणेन जल- स्थति नायत्पुरपादयपरम् ! या यथा काश्यां नमस्प- मपि पुरये पहु भवति तथा पापमपीति स्पष्टं पुराणादी। तथा च फार मृतं यावत्यापमेकादिजन्मीयसमं भवति तीर्थस्नानादिना तावमश्यतीत्यर्थ तच्छास्त्रम् । स्मर- এমনয়িবিয়ংমলানিনা বাদনামা, पाधशास्त्रस्याप्येपैच गतिः । एतु तत्र प्रमेश्वरं दृष्ट्या घपलाके महीयन इत्ति मालाकादिफलं या क चिन्मु- पत्यादिफलं तदपि यानां कृत्या देशान्तरमनविषयम् । মন্তু কায়ামাসীমাথঙ্কিাবাঘর - फाशीयात्रस्याकृतफास्ययस्य पहिर्गमनानन्तरमेच मरणे saपापतिः फेवलपुएपेन पर्यन्यासंभवात् । न प पुण्यात पायत्स्यर्गमागानन्तरं मुक्तिरेय तस्येति युतम् । श्रमणादिजन्यज्ञानाभाये तदपोगादिति पन्न। तस्यापि मार्गस्वजन्तुमरणादिनन्याशातपापापपत्तेः । व्यापादि- भिहनने धर्मत्युजपाएसंभवात् दुनारकर्मणा इन्ते दुपमतिसंभषेनान्ते या मतिः मा गतिरिति न्याय- नापि मार्यजन्मसंभवात् । अन्येपामभाये ऽयधिमुतमेच नियताविमुक्तं न विमुदित्पषिमुक्त प्रविपुस्प मप्र मरणालयासविधिवत्यागनिषेधातिकमायुकपापस्याय- श्यकत्याच परंतु तस्यादयः देवयमाय भपतीत्य- न्यदेतत् । अतः काशीमधेशादेशपापलधे ऽपि न पा पि. दनुपपत्तिरिति तु नवीनतमाः। প্রশ্ন থাকায় খ গ গায়ানা এ মন না হন লাখ মায়ামাগার ·४ लोकिकन्यायसंग्रहः । साधनसंपत्तिं लभते स्वयं च जद्गमः स परमकृपया मात्मैक्यवाघसाधनं तारकमुपदिशतीति न श्रवणस्यापि ज्ञानं प्रति व्यभिचारः । तथा च जायालोपनिषद्यान्नायने अविमुक्तं देवानां देवयजनं सर्वेषां भूतानां ब्रह्मसदनम् । अत्र हि जन्तोः प्राणेपुक्रममाणेषु रुद्रस्तारकं ब्रह्म व्या- | चपे येनामृती भूत्वा मोक्षी भवतीत्यादि । मर्यते च पुरा- णेषु तत्र तावत्कोर्मे । यत्र साक्षान्महादेवो देहान्ते स्व- यमीश्वरः। पाचपे तारकं ब्रह्म तदेवमतिमुक्तदम् । काशी- खण्डे च । ब्रह्मज्ञानेन मुच्यन्ने नान्यथा जन्तवः क चित् । ब्रह्मज्ञानं तदेवाहं काशीसंस्थितिभागिनाम् । दिशामिता. रकं प्रान्ते मुच्यन्ते ते तु तत्क्षणात् । पाझे ऽपि निर्वाण- पदमेवैतद्यदधिष्ठामि नित्यशः । नियमाणस्य जन्तोच वाक्यं कर्ण समुचरन् । विना वाश्योपदेशेन ब्रह्मात्मैक्यं न भासते । ब्रह्मात्मैकत्वविज्ञानाहनेमुक्तिन जायते । एव: मन्यत्रापि । तारक किमिति चेत्मणय इत्ययेहि । तदुक्त काशीखण्डे । न वयेते कैः किल काशिकेयं जन्ताः स्थित. स्यात्र यतो ऽन्तकाले । पचेलिमैः प्राक्तनपुण्यभारैरोंकार- मांकारयतीन्दुमौलिः अन्यत्रापि प्रणवं तारकं व्रते काश्यां देवो महेश्वरः। ननु प्रणवेन कथं ब्रह्मात्मैक्ययोधः। शृणु प्रकारो- फारमकारवाच्यान्विश्ववैश्वानरनेजससूत्रात्मप्राज्ञेश्वरान ज्ञात्वा प्रथम विश्वं वैश्वानरत्वेनाहमेय वैश्वानरो ऽस्मीति विभाव्य ततस्तैजसं सूत्रात्मत्वनाहमेय सूत्रात्मा ऽस्मीति विभाव्य पश्चात्माजमीश्वरत्वेनामेवेश्वरो ऽस्मीति विभा. व्यानन्तरं समर्पियपिस्थूलसूक्ष्मकारणोपाधिकोकारवा- च्यं परं ब्रह्माहमस्मीति सर्वात्मत्वेन विभाव्य पश्चान्मन- स्येकाग्रतामापने स्थलमूदमादि सर्व जगमोपानावरोहण.

·लौकिकन्यायसंग्रहः। न्यापोफक्रमेण निर्विशेपे प्रामणि विलाप्यैकाग्रेण मनसा स्वस्प प्रमत्वं साक्षात्करोतीति । पमा तयो ऽहं सो ऽसौ योमा मोऽहमित्यन्न मश- न्देन परमात्माच्यते । अहंशन्देन प्रत्यगात्मा ऽवगम्यते । ततम समानाधिकरणयोः सेो ऽहमित्यनयोः परमात्मा उहमित्यर्धस्तथा प्रणवस्थापि । सो ऽहमित्यस्यैव प्रणवत्वेन निपातनात् । तथा हि । सो ऽहमित्यस्य प्रपोदरादित्येन निपातनात्सकारहकारलापे कृते परिशिपयारोऽमित्यन पोरेडः पदान्तादतीति पूर्वरूपैकादेशात्मकं संधिं कृन्यो- पारणे मोमिति शन्दो निष्परः तदुतम् । सकारं च हकारं च लोपपित्या प्रयोजयेत् । संधि प पूर्वरूपाख्यं ततोऽसौ प्रणयो भवेदिति । एवं चोमित्यस्य परमात्मा ऽहमित्यर्थ इति सिद्धम् । अत्र फभिदाह । कारयादिफक्षाभेदेन चतुर्विधे क्षेत्रे मणिकरपी जान्हप्पोदके भुमी विश्वेशाभिमुख्येन फाल- T मृतस्य सिजमानस्य भैरवयातनादिजनकपापहीनस्य श्वेशभक्तस्य काशीमरणान्मुक्ति यति न पेनि मंशपर- तस्य सपः परनामसायुज्यं भवति विजेतरस्यापापस्य मात्रस्य दिजस्यापि कस्य चिदपापत्ये ऽपि विश्वेशाभ. र तगत्तरपे ऽप्यपापत्ये ऽप्युक्तमकारात्मकारान्तरण पतुर्पिधे क्षेत्रे पत्र कापि मरणे क्षेत्रायान्तरमंद- नम्येन जीयतारतम्येन मरणस्य मुखिपूर्वकत्याधुटिपूर्व- नयुक्तमारतम्येन कर्मादितारमम्पन घ सालोक्पादि. परा कैपल्पं भवति । पापिनस्तु नरमाप्रस्य चतुर्पिधे ग्रेपन फापि येन केनापि प्रकारेण मृतस्य भैरवपा. भयानन्तरं मोक्षः। नन्यन हि जन्नाःमाणेपत्कम-

·*
सैफिनापमहः।
ননি নায়লা না
না সঃ মা মাননা
নান সাকিমা
। নানা বামিমানামালামা-
বা পালা না শামাণপণ
গননামায়ামাগণ।
**মায়ান। "গণ ।
"Truার লি গামো । ।
-: শালা। {াংনা। '
পাণ সাঃ বাঃ-
$** "ণ পাস।
Frif
*** . ণ" {
- । না ! গাং তার
গা গো । কলাগা গ
* * ** ** শশণ কশাে শস। {
de regels van TTTrh erat fakta
trestne 13" **1 apriresmitment #3**!
***;at'11 Fমলন verm ণ স
*** * * * -frofা??
:: *** পানি ।
২২ , fা • ##
। *. - Yঃ গ + ণ : }
* ** *** *৫ ও ৫ পা। *
* * * * *৭। • &শা
# + ? :- = ?
'৮ } *** *****

·लोकिकन्यायसंग्रहः रिचानलम् । श्राकामा वा मकामा वा नियंग्यानिगता ऽपि धा । अविमुक्त त्यजन्माणान्मम लोके महीयते । गृह- स्थाश्चैव यतयस्तम्मिंस्तीर्यउपामकाः | एकदण्डानिदगटाश्च हंसवतधराश्चये । कर्मभेदेन नेपां तु सर्वेपामास्थिता यहम् । विभजामि परं म्यानं यच्चन्माक्षपदं शुभमिन्या- दिनानापुराणवचनैः काश्यां मृतानां क्षेत्रावान्तरभदनार- तम्यात्सारूप्यादिमभये ऽपि विदेहकंवन्यं कथं म्यादिनि घेदुच्यते । नदूपर्यपि हि यादरायणः मंभवादिनि व्याम- सूत्राद्देवानामपि ब्रामविद्याधिकार मिडे ने विशन्ति महा- देवमित्यादिव यनशनेभ्यः शिरलोकंगतानां महेशानन्या- चपाधलाभ कैवल्यं भवतीति। अन्यस्त्वाह यद्यपि पुराणेषु माम्प्याद्यविशेषण मा- क्षो मरणफलतया ऽवगम्यने नधा ऽप्यधिकारितारतम्यन निप्पापानामीशार्पिनकर्मणां मरणादेव मुक्तिः। तता नि- कृपानाममिप्रवेशादिकृतां शंभुमामीप्यम् । न चात्र निप- डात्स्वेच्छया मरणात्कथमीशमामीप्यम् । अग्निप्रवेशं ये फर्युरविमुक्त विधानतः । प्रविशन्ति मुग्वं ने में निःमंदिग्ध यरानने । फुर्वन्त्यनशनं पे तु मक्ताः कृतनिश्चयाः । न नेपां पुनरावृत्तिः कल्पकाटिशनरपीत्यादिमाभ्यादिव- धनरनिमवसमायोपवंशधारभ्यनुजानन निषेधम्यता ऽन्यत्र संकोचात् । निर्यक्मभृतीनामन्यन्नं पापीयमां च माम- -पम् । नतो ऽप्यधमानां मालाश्यामिति । किं च चतुर्विध ने यथा यया योगपीठाद्विप्रकपम्तया नथा मरणालाप- इत्यप्यार । तदपर न क्षमन्ने । तमेव विदित्वेत्यादि. तिविरोधान्मरणान्मादायोगात् । ननु मरणादय मो. नायकनानापुगएपलात्समयेति श्रुतिरन्यन्त्र मावकानि प्रयम् । पुराणन यंदमंकाचायोगात् । काशीमरणस्य प ।

·लाकिकन्यायसंग्रहः। जाबालोपनिपदा नारकोपदेशदारा ज्ञानजनकन्वयोयना. घेति । पश्चाद काशीमरणस्य चित्तशुद्धावुपयोगः । वारा पसीस्थती नामवगाहनतः पराम् । अन्तःकरणसंशुद्धि- मामुयादिजिनेन्द्रिय इत्यादिवाक्यैस्तस्याः पूर्वमेय सिद्ध त्वात् । किं तु योघद्वारा मुक्ताय । यो ऽपि प्रथमः पनः । भूमूर्मिणिकर्यन्तरदकनियासिन इत्यादिपूर्वोक्तयि- शेषणवतनवर्णिकम्येय साक्षात्कैवल्यमन्यस्य तुलसाला. क्यादिद्यारेति । सो ऽप्ययुक्तः । जन्त्यादिसाधारणपदन- यणात् । तथा हि यत्र हि जन्तोः प्राणेपूलममाणेप्वित्या- दिश्रुतr कीटाः पतला मशकाश्च वृक्षा जले स्थले वा विच- रन्ति मयीः मण्डूकमत्स्याः कृमयो ऽपि काश्यां त्यक्त्या शरीरं शियमामुवन्ति अविमुक्तरहस्यज्ञा मुच्यन्ने ज्ञानिनो नराः । अज्ञानिनो ऽपि मुच्यन्ते क्षेत्रे ऽस्मिंस्ते त्वकल्मपाः। सीन जन्तृन्मोचयेदन्तकाले विश्वेशो ऽत्र श्रोत्रमन्त्रोपदे शात् । आब्रह्मस्तम्बपर्यतं यत्किंचिजन्तुसंज्ञितम् । चतुर्यु | भूतग्रामेपु काश्यां तन्मुक्तिमाप्स्यतीत्यादि काशीखण्डे । एवमन्येप्वपि श्रुतिस्मृतिपुराणादिपु जीवसामान्यपरज- न्वादिपद्भवणेन कृर्मिपर्यन्तानां साक्षाद्ग्रहणेन च जन्तु पदस्य त्रैवर्णिकमानपरत्वकल्पनस्यानुचितत्वात् । प्रणय- श्रवणे दिजात्यतिरिक्तस्य कथमधिकार इति चेत्सत्यमस. दाद्युपदिएप्रणवश्रवणे तदितरस्यानधिकारः। अपारजन्मा- र्जितपुण्यपुञ्जप्रसादितपरमेश्वरोपदिप्रणवश्रवणे तु काशी- माहात्म्यसामपरमेश्वरसाक्षात्काराभ्यां ध्वस्ताशेषकरम- पस्य प्राणिमात्रस्याधिकारः । अत एव ब्रह्मवैवर्त तीर्थी- न्तरात्काश्या विशेष उक्तः। जिनेन्द्रियाः पापविवर्जिताय शान्ता महान्तो मधुसूदनाश्रयाः। अन्येपु तीर्थेपु हि मु: क्तिभाजो भयन्ति कारयामपि को विशेष इति शिप्यमो ·। लौकिकन्यायसंग्रह। शुमणासरितम् पिरोपंशृणु पश्यामि कारयाः कथयतो मम। कृतानि साधनान्यत्र स्वल्पान्यपि महामते। भवन्ति का. शीमाहाल्पासिमान्य न संशयः । श्रपत्र साधुसुकृतः कृतमुच्येत या न था । अत्र साधनवैकल्ये काशी पूर्ण प्रक- स्पपेत् । तथा फलिकालस्त्ययं तीक्ष्णः क नयः छ परात्म- हक् । कारपेय शरणं पां शुद्धिदा मलिनां नपाम् । कला पिनपूव्रतधैर्यधीपी गच्छन्तु काशी परमार्थराशिम् । तथा पे धादिजाम्याः स्वपचास निन्दा ये शमयर्तिप्यपि धर्म- रूपाः। पेघा दरिद्वाः परिमार्तिभाजः समानरूपां गति- मामुथन्ति । काशीखण्डे च संसारभयभीता ये ये पहा कर्मयन्धनः । येषां फापि गतिनास्ति तेषां पाराणसी गतिः । श्रुतिस्मृतिविहीना ये शौचाचारविवर्जिताः। येपा- मित्यादि पूर्ववत् तथा सौभाग्यभाग्यभूयो पे विख्याता मणिकर्णिका । ददामि तस्यां सर्वस्वमग्रजायान्यजाय मिति । अत एव पाभे ऽधिकारसंपादनमुक्तम् । पुमांसं दीपकलुपं शंकरस्तारकं पयः। माययामास विधिवत्सं- पायाधिति परामिनि । इदं चाधिकारसंपादनं नीचेप्य- नधिकारिष्येय। जातिकर्मभ्यामुसमानां स्वत एयाधिका- रसत्येन संपादनानक्यात् यतस्तयोराम् । गणपति न कि चिरकर काशिशायां किमुत मम सुभक्तो प्रात्मणः पुल्कसा था । उपदिशति सदा ऽन्ते पावपमेकात्मनि निजकुलनिरपेक्षी भाव्य तयाधिकारमिति । यतु भूमी मृतानामय मुतिरिति । तदपि नाममा जले तरिक्ष या यत्र कापि मृत मिजः नावात्मकत्यमामोति फाशीश- तिमुपाहितः । सूच्यामाग्रमपि नास्ति ममास्पदे गि न्यानं सुरेश्वरि मृतस्य न पन मुशिः भूमी जल मध्यमा था अन्तरिक्ष सपीमिदम्पपिभिनिहतस्य जन्तारित्या दिय- ·लोकिकन्यायमंग्रहः । चनात् । अनेन दुर्घन्युजदापो ऽप्यत्र नाम्नीन्युक्तम् । न चात्र कालकृतो ऽपि विशेषा ऽस्ति । उत्तर दक्षिणं या ऽपि श्रयनं न विचारयेत् । मर्यो ऽप्यम्य शुभः कालो हाथि मुक्त प्रियेन य इनि काशीग्नण्डात् । नम्मात्सर्वस्यापि काश्यां यत्र कापि कथं चिन्मृतम्य मोक्ष इति सिहम् । फ चिद्धि शिवशिवेन्युपदिशाम्यहमिनि हिरावृत्तः शिवः शब्दस्तारकनयोक्तः रामनापनीयं । मुमृोर्टक्षिणे कर्ण यस्य कस्यापि या स्वयम् । उपदेयाम मन्मत्रं म मुक्तो भविता शिवेति । पाझे तु श्रीरामरामेति एतत्तारकमुच्यने इति श्रीशब्दपूर्वकस्त्रिरावृत्तो रामशब्दम्तारकतयोक्तः । अनंन पडक्षरमन्त्रोपलक्षणाच्छीशब्दप्रयोगस्य भत्तयनि- शयार्थत्वान्न पामतापनीययोभिन्नार्थत्यम् । तथा च प्रण घाधिकारिणां सर्वेषां प्रणवोपदेश एब नदनधिकारिपु शैवानां शियमन्त्रोपदेशः । वैष्णवानां तु राममनोपदेशः शिवमदैतं चतुर्थ मन्यन्त इति श्रुतेः शिवेनिशब्दस्य रमन्ते योगिनो ऽस्मिन्नितिनिर्वचनेन रामशब्दम्यापि चाद्विती- यमत्यगभिन्नब्रह्मयोधकत्यान्न ताभ्यां मोक्षफलकतद्वोधा- नुपपत्तिशङ्कापीत्यपि के चित् । अस्मिन्मते ऽपि क्षुद्र- जन्तुनामधिकारोपपत्तिरीशाधीनय । तेषां फलन्मुिग्वेन फेन चिडुन फर्मणा क्षुद्रजन्मोपपत्तिः । अनादिभव सञ्चितासँख्यपुण्यैः काश्यां मरणे मुक्तिश्चेति योध्यम् । यत्तु क चित्तेत्रभेदादधिकारिभेदाच सामीप्यादिफलकीर्त- नम् । तन्निपियमोक्षभीरूणां तन्माहात्म्यानभिज्ञानां सन्तोपार्थ ज्ञेयम् । फाश्यां स्वादिकमुद्दिश्य यागाद्य नुष्ठाता ऽपि याटिकान्येपणे प्रवृत्तश्विन्तामणि लब्धवा- निनि पासिष्ठोत्ताभाणकन्यायेन मोक्षमेव लभते । अन्न .चिदाहुः । स्यस्वधर्मनिरतस्यापापस्य सर्वस्याप्यनन्त- ·लोकिकन्यायसंग्रहः। रमेव मोक्षः । तमिलक्षणम्य तु यातनाना ऽधिकारसपा- दनेन । नदुफम् । स्व स्वं कर्मणि निष्णातानुनमाधमम- ध्यमान् । थधमानपि मार्गम्यागामि परमां गतिम् । केवलं धर्मसापेक्षः कर्णे जपनि नच: । अधर्मिष्ठस्य नक्षेत्रे यामनान्ने दिशेन्मतिमित्यादीनि । अन्य तु मर्यघ्र नार- कोपदेशे वर्तमानतानिर्देशात् । कर्णे जापाक्तंभ देहे मन्ये योपदेशो ज्ञानं न देतापाये तु कैवल्यमेव । तथा च धर्म- मर्यादाम्यापनार्य भैरवपातनाती रुद्ररोदनादियदर्थवादः यदि तु सा प्रामाणिकी नदा प्रारब्धवज्जया ज्ञानं तु नदेव भयनीति मन्यन्तं । ननु मृनिकाले कफाययमहकण्ठम्या. दर्यवाताभिधानेन चिदीर्यमाणाशेपमर्मणा व्याकुलया- धान्तरिन्द्रियम्य प्रणवात्मकशब्दम्य श्रावणमाक्षात्कार एच दुर्लभः । मन्यपि तम्मिम्तदों दुरवगमः नम्मिन्नपि सति नभ्य मर्चेपां चंदान्नानां चाहिनीये नात्पर्य निर्धार- पानुकूलविचारात्मकम्य नाशनात्पर्यविशिशब्दज्ञाना- स्मकस्य था अयणम्य भ्रुतम्यार्थभ्य युक्तिभिरनुचिन्ननरू- पस्य विपरीतभावनानिवृत्तिफलकप्रमेपतत्त्यायधारणानु- फूलमकीनुसंधानात्मकस्य या मननस्यासंभयः । अन ण्या- मंभायनापिपरीनभावनयास्तत्वमाक्षात्कारप्रतिपन्धक- पोरभाये च शब्दप्रमाणादुत्पनो ऽपि ब्रामसाक्षात्कारः पुम- पापराधामंभाषनादिनियडत्यानापिधानिपर्ननक्षमः । बदनिवृत्ती पसन्मूलकमंमारानिवृत्तः कथं मोक्षः मम्मा. काशीमरणान्मुरिमतिपादकपपनजानं सारा पिप्पे. न्याक्यतया तदर्थयाद एपेति चन्मयम् । पृन्दारकवृन्द- न्दतपादारपिन्दोमामहायाचिन्त्यशक्त्यपरिमेयमहिम- शकरकृपया श्रीकृष्णकृपया भीष्मस्य शरतत्पजवेदना. त्तियत्कारपां मुमपाः मालवंदनानिवृत्त्या पिसम- ·१० लोकिकन्यायमंग्रहः। चनात् । अनेन दुर्घत्युजदोपो ऽप्यत्र नास्तीत्युक्तम् । न चात्र कालकृता ऽपि विशेपो ऽस्ति । उत्तरं दक्षिणं या ऽपि अयनं न विचारयेत् । सर्वो ऽप्यस्य शुभः काला ह्यवि- मुक्त नियेत य इति काशीग्यण्डात् । नमात्सर्वस्यापि फाश्यां यत्र कापि कथं चिन्मृतस्य मोक्ष इति सिहम् । क चिद्धि शिवशिवेत्युपदिशाम्यहमिति हिरावृत्तः शिवः शब्दस्तारकतयोक्तः रामतापनीये । मुमूर्पोर्दक्षिणे कणे यस्य कस्यापि या स्वयम् । उपदेष्यसि सन्मन्त्रं स मुक्तो भविता शिवेति। पाझे तु श्रीरामरामेति एतत्तारकमुच्यते इति श्रीशब्दपूर्वकस्त्रिरावृत्ती रामशब्दस्तारकतयोक्तः । अनंन पडक्षरमन्त्रोपलक्षणाच्छीशब्दप्रयोगस्य भत्तयति- शयार्थत्यान्न पाद्मतापनीययोर्भिन्नार्थत्वम् । तथा च प्रण वाधिकारिणां सर्वेषां प्रणवोपदेश एव तदनधिकारिपु शैवानां शिवमन्त्रोपदेशः । वैष्णवानां तु राममनोपदेशः शिवमदतं चतुर्थ मन्यन्तइति श्रुतेः शिवेतिशब्दस्य रमन्ने योगिनो ऽस्मिन्नितिनिर्वचनेन रामशब्दस्यापि चादिती. यमत्पगभिन्नब्रह्मयोधकत्वान्न ताभ्यां मोक्षफलकतद्वोधा- नुपपत्तिशापीत्यपि के चित् । अस्मिन्मते ऽपि क्षुद्र- जन्तुनामधिकारोपपत्तिरीशाधीनैव । तेपां फलोन्मुग्वेन केन चिदुधेन फर्मणा क्षुद्रजन्मोपपत्तिः । अनादिभव- सञ्चितासँख्यपुण्यैः काश्यां मरणे मुक्तिश्चेति योध्यम् । यत्तु फ चित्तेवभेदादधिकारिभेदाय सामीप्यादिफलकीर्स- नम् । तनिर्विपयमोक्षमीरूणां तन्माहात्म्पानभिज्ञानां सन्तोपा शेपम् । फारयां स्वादिफमुद्दिश्य यागावा नुष्टाता ऽपि पाटिकान्वेषणे प्रवृत्तश्चिन्तामर्षि लन्धवा निति पामिष्ठोक्ताभाषकन्यायेन मोक्षमेव लभते । भत्र के चिदाहुः । स्यस्यधर्मनिरतस्यापापस्य मर्यस्याप्यनन्त- ,

·No text on this page.

·ताकिकन्यायमंग्रहः। सादकरणपाटयादिसंभयेन श्रवणादिसंभवात् । अत एव मात्रय अनकाले मनुष्याणां विद्यमानेषु मर्मसु । यायु- ना प्रर्यमाणानां स्मृतियोपपद्यत इति क्षेत्रान्तरमरण- प्रकारमुत्राया। अविमुक्त त्यन्तकाले भक्तानामीश्वरः स्व- यम् । कर्मभिः प्रेर्यमाणानां कर्षजापं प्रयच्छति । ईश्वरप्रे- रितो याति दुप्पापमकृतात्मभिरिति तुशब्देन क्षेत्रान्न रापेक्षया विशेपा ऽभिहितः स च मरणकाले स्मृत्युपपत्ति- रूप एव । गारुडे च । मरणावसरे सकलश्रमनिवृत्तिः सहेतुक्रोक्ता अनिला मृगनाभिरेणुगन्धैरधिकाशि प्रणवा- पदेशकाले । हरते मरणश्रमं नराणां हरवामाईकुचोत्तरी- यजन्मेति । केचित्तु यथा स्वमे दृष्टरेय मृपित्वेनेन्द्रियाणां चा- तीन्द्रियत्वेन तत्सृष्टेरभाव ऽपि श्रवणादिव्यवहारस्तथा जागरे ऽपि दीर्घस्वमे याह्येन्द्रियाभावे ऽपि मनोमात्रेणैव श्रवणादिव्यवहार इति स्थिते ऽन्न मरणकाले पाढेन्द्रिया- पेक्षामन्तरेण मनसैच श्रवणाद्युपपत्ती काशीमरणादत्यन्त: | शुद्धस्य श्रीचन्द्रशेखरसाक्षात्कारान्नाशेषसंतापस्य तदनुग्र- हाच सर्वविक्षेपापगमेन प्रत्यगभिन्नब्रह्मनिमग्नचित्तस्य प्रत एव संजाततत्साक्षात्कारस्य क्षणेनैवासंभावनादेः ममूल- स्यात्यन्तिको वाघ उपपद्यतएव । ननु दीर्घकालनैरन्ताद रैरनुष्ठितश्रवणमनननिदिध्यासनादिकं विनाशोधिततत्त्व- पदार्थसाक्षात्काराभावात् ताशतत्पदार्थज्ञानासंभवाचन नम् पार्थसाक्षात्कारोत्पत्तिः पदार्थयुडेवाक्यार्थबुद्धौ हेतु सन्तोपत चेन्न । चिरत्वविशेषणवयात् उत्तमाधिकारिपु नुष्ठाता प्रवसंभवात् । न चावृत्तिरसकृदुपदेशादिति सूत्र- सारिस्य मध्यमाघमाधिकारिविषयत्वात् । न च गणानां सर्वेषां कथमुत्तमत्वमिति रायम् ·लाफिशन्यायसंग्रहः। ६३ यतः स्याचराणां कृम्यादीनां च तत्वावधाधिकारं मंपाद- |पितुर्विश्वेशस्य सर्वेपामुतमाधिकारित्वसंपादने न कश्चित् प्रयताः । मर्यते हि मार्कण्डेपे परमेश्वरानुगृहीनमहर्पिवर- प्रभावेन पक्षिणामुत्तमाधिकारित्यलाभेन 'याल्पावाति- शीघ्रमेव तस्वसाक्षात्कारलाभः जैमिनि प्रति पुराणव- स्कृत्यं च । वासिष्ठे च श्रीसरस्वतीकरमकलस्पर्शप्रभावेण भुशुण्डप्रमुखानां काकानां तत्वसाक्षात्कारः तत्र भुशुण्ठस्य श्रीयसिष्ठं प्रति घरकृत्यं च मार्यते। पवं च परमेश्वरानु- गृहीतानां किं फिन संभाव्यते । न देयं श्रयणादेः साक्षा- कारं प्रति ध्पभिचारः। भगवतीकृपया पामदेवादित्पूर्व- जन्मश्रयणादिकमनुष्ठितमेव । तदुतं पाराशरीये । अग्रेव मरणं सम्यग्यस्य सिझति देहिनः । विज्ञानसाधनं तेन | सर्व पूर्वमनुष्ठितमिति । तम्माधीशंभुमुग्यचन्द्रनिःसनप्र- पवामृतस्य श्रुतिपुटेन पानादेवाविधायिपनिवृत्तिसिडे फाशोमरणान मुक्तिरित्यादिवाक्यानां नार्थवादतेति सिडम् । एतेन मरणात्साधनचतुपृयसंपत्तः प्रायेणानुपलम्भा- सद्रहितायोपदेशोपगमे ऽधाता प्रत्मजिज्ञासतिसूत्रे ऽधश- प्देन साधनचतुपृयंसपरणनन्ततः तत्संपन्नमेवाधिका- रिणं प्रति चेदान्तशास्त्रारम्भा न स्यात् सदसामपि श्रध- पादिपरिहारेण काशीमरणायेय प्रयासापत्तिश्चेति परा- स्तम् । पहुजन्मार्जितपुरायपुशप्रसादितमेश्वरकृपया मरणा- पसरपव साधनसंपत्तिस्पीफारात् । जीपदयस्थायामेय सद्यो मोक्षपदविज्ञानोपायं अयपादिकं हस्तगतं त्यक्त्वे- |न्द्रपिहितकामादिदशपिनपत्यां काश्यां मृतिकालिकवि- ज्ञानाय प्रवृत्यसंभवाय। कोम उपायान्तरमभिधाय यसेना स्मरणाग्रिी पाराणस्यां समाहित इति पदता महेश्वरे- ·लोकिकन्यायसंग्रहः । सादफरणपाटवादिसंभवेन श्रयणादिसंभयात् । अत एवं मात्स्ये थन्तकाले मनुष्याणां विद्यमानेपु मर्मसु । वायु- ना प्रर्यमाणानां स्मृतिनवोपपद्यत इति क्षेत्रान्तरमरप- प्रकारमुत्तवा । अविमुक्त त्वन्तकाले भक्तानामीचरः स्व- यम् । कर्मभिः प्रेर्यमाणानां कर्णजापं प्रयच्छति । ईश्वरप्रे- रितो याति दुप्पापमकृतात्मभिरिति तुशब्देन क्षेत्रान्त- रापेक्षया विशेपो ऽभिहितः स च मरणकाले स्मृत्युपपत्ति- रूप एय । गागडे च । मरणावसरे सकलश्रमनिवृत्तिः सहेतुकोक्ता अनिलो मृगनाभिरेणुगन्धैरधिकाशि प्रणया- पदेशकाले । हरते मरणश्रमं नराणां हरवामाईफुयोत्तरी- पजन्मेति । फेचित्तु यथा स्वमे दृष्टेरैव मृपित्वेनेन्द्रियाणां था. तीन्द्रियन्येन तत्सप्टेरभावे ऽपि श्रवणादिव्पयहारस्तथा जागरे ऽपि दीर्घस्वमे याह्येन्द्रियाभाये ऽपि मनोमानणय श्रयणाव्यिवहार इति स्थिते ऽन मरणकाले पाहोन्द्रिया- | पेक्षामन्तरेण मनमैय श्रयणायुपपत्ती काशीमरणादत्यन्त शुद्धस्य श्रीचन्द्रशेग्यरसाक्षात्काराग्नाशेपमंतापस्य तदनुग्र- हाय सर्वविक्षेपापगमेन प्रत्यगभिन्नतामनिमग्नचिराम्प मत एय संजाततत्साक्षात्कारस्य क्षणेनैवासंभायनादेः ममत- म्गत्यन्तिका याध उपपचताय । ननु दीर्घकालनरन्तगाद रैरनुष्ठिनमवणमनननिदिध्यासनादिकं विनापितलापं. पदार्थमाक्षात्काराभायात् तारामपदार्थमानामभयापन नमल्यार्थमाक्षात्कारपशिः पदार्ययुदयावयार्थी हेतु मलान र पिरत्यविशेषण्वैपथ्यात् समाधिमारिए दृटामा उपगमवातान यात्तिरमापदंशादिनि गन दिशि यागि मध्यमाघमाधिकारियिषपापात् । पापानां गर्येषां करपुरामायमिति शासन ।

·लोफिन्यायसंग्रहः। । यता यावराणांम्यादीनां पतयायपधाधिकारं संपाद- पितुर्विश्वेशस्य सर्वेपामुत्तमाधिमारित्वसंपादन न कभित् प्रपरः । मासे दि मार्कण्डेये परमेश्वरानुगृहीतमहर्पिवर- प्रभायन पक्षिणामुत्तमाधिकारित्यलाभेन पाल्पयानि- शीममेव ताचसाक्षात्कारलाभः जैमिनि प्रति पुराणव- त्वं च पासिष्टे प श्रीसरस्वतीकरमकलस्पर्शभाषण भशुएटममुखानां काकानां तत्वसाक्षात्कारः तत्र भुशुरष्टस्य श्रीपसिहं प्रति परकृत्यं च मर्यते । एवं च परमेश्वरानु- गृहीतानां किंफिन संभाव्यते । न च श्रवणादेः साक्षा- कारं प्रति व्यभिचारः । भगवतीकृपया धामदेवादित्पूर्व- जन्मभवणादिकमनुष्ठितमेय । तदुक्तं पाराशरीये । अमेय मरणं सम्पग्यस्य सिद्धति देहिनः । विज्ञानसाधनं तेन सर्व पूर्वमनुष्ठितमिति । तस्मात्रीशंभुमुग्यचन्द्रनिःमृतम- एवामृतस्य श्रुतिपुटेन पानादेवाविवाविपनिवृत्तिसिडेः कामरणान् मुक्तिरित्या दिवाक्यानां नार्थवादनेति सिडम्। एतेन मरणात्साधनचतुष्टयसंपत्तः भाषणानुपलम्भा- साहितायोपदेशापगमे ऽथातो ब्रह्मजिज्ञासेतिसूने SUN- ब्देन साधनचतुपयंसपत्यानन्नयोक्तः तत्संपनमेवाधिका- (रिणं प्रति येदान्तशस्त्रारम्भो न स्यात् तदसामपि अय- पादिपरिहारेण काशीमरणायैव प्रयासापत्तिधैति परा- स्तम् । पहुजन्मार्जितपुण्यपुशप्रसादितमेश्वरकृपया मरणा- घसरण्य साधनसंपत्तिस्थीकारात् । जीयदयस्थायामेष मयो मोक्षमदविज्ञानोपायं श्रवणादि हस्तगतं त्यरत्ये. दपिहितकामादिशविघ्नवत्यां कारयां मृतिकालिकषि- जानाप प्रवृत्त्यसंभवाय काम उपायान्तरमभिधाय यमा ऽऽमरणारिमा थाराणस्यां समाहित इति पदता महेश्वरे- ·६४ लौकिकन्यायसंग्रहः। शैव वाशब्दबलात्काश्या पहिर्विज्ञानसंपादनाशक्तस्यैव काशीयासावश्यकत्वाङ्गीकाराच । कारयां शतयर्पजीयि. नामप्यन्ते प्रारब्धेन यहिर्मरणदर्शनाच शास्त्राधिकारिणां सर्वेषां सिद्धसुरासुरयक्षगन्धर्य किन्नरनरादीनां करयां मातु- मशक्यत्वाच काशीमरणस्य मोक्षं प्रति साक्षाद्धेतुत्याभा- यात्तत्र कस्यापि मुमुक्षोः प्रवृत्ति स्यादित्यपिन च शक्यम्। परंपराहेतावपि प्रवृत्तिसंभवात् । अन्यथा मुमुक्षोः शास्त्रे ऽपि प्रवृत्तिर्न स्यात्तथा चानिरीक्षप्रसङ्गः । न स्याच भु- क्षोभजनजन्यतृप्त्यधिनस्तण्डुलक्रयणादी स्वर्गकामस्प स्वर्गसाधनयागसाधनपुरोडाशानुकूलनीहिफयणादी प | प्रवृत्तिरिति वैदिकला किकसर्वव्यवहारोच्छेदप्रसङ्गः । तात्काशीमरणान्मुक्तिरिति श्रुत्या यद्यत्साधनमन्तरेष मुक्त्यनुपपत्तिस्तत्सर्य संगृहीतं भवतीति युक्तमस्या यूड | कुमारीयारपन्यायोदाहरणत्वम् । नधा सितासिते सरित पत्र संगने तयाटुनासो दिवमुत्पतन्ति ये वै तन्वं विग- जन्स्यत्र धीरान वै जनासो अमृतत्वं भजन्तइति श्रुतिः वाक्यं दृष्कृतो ऽपि दुराचारी घमहत्यादिपाती हरि ध्यात्या त्यजेद्देहं प्रपागे मुक्तिभाग्मयेदित्यादिपुराणया प.पदलरेण मोक्षो ऽनुपपनस्तत्मर्वमनेन न्यायेन कम्प पति । तत्र तायसव यिदित्यत्यादिश्रुतिविरोधारि ध्यायतो मुमुतोः प्रयागमरणायमर तत्यज्ञानं भयतानि कल्य्यने । मान प्रतियणायेभियारयारणापाटगपति- मोगरयनिवेशमयुनागारयनिरामाप च जन्मान्नरीप यपादिमाणं पामदेवादियरका कारणमिय मागे पि मृनियलपदेशो भयतीत्पश्रयणात् साप्रपा hi पिना सानंग मुच्यतइत्यादिपनं तमाः ....... पिना म गुप्यानपानपा का .

·मापiar!! infume मनमानाAIT cfrainfalmiarter ATATI भपि. FINT Irrfanमानानु. infor मर्ष पंपोएम पियः rani maa माराः प्रागं गणं कान पाएलप piry Wrii मा. Arrear rey mm भqtfn | गप Faraly माम मागवावयागादा का पिरिमारीपरमपमेय मित रुपमा परल्यापनादागिने १४ । । পাব মালি গােযাগম। শ খ এসি रिनिया1001 प्रमाप्रमापासानिमा- परिधिना गिरपादरमियादिर- मएमदानी प्रापरपाभाचे विमाण प्रायन निर्देशन सिपमा मामानामपि प्रापानगा मानप संग निदंग गुदाारसंगतिःपं पिशागारमरे बन पियानागादिनि गुगतापपरमण पृशपिगाणं भुता पिशाहयामिगिपाधि सम्मिलदसंभपादनन पापन भूमाप मंगच्यमानि पास्यम् । १६११॥ पत्र हुभाषिर्मापा निदे गा मान्द्रो परमेरका- पामापत्रमा प्रवारिपायापापमारः। एग्रम्प शा- दिपा पागध पधा प्रापण्याप भापिन्या शादि- कति मंजग निमा दानित पीति पापम् । अमागासपुरनामाफीसंगनमा परति 10

·No text on this page.

·लाफिफन्पायसंग्रहः। प्पाशु महाफलेन पतता भग्नं सशन्दं शिरःमायो गच्छति यन्त्र भाग्यरहितस्तवापदां भाजनमिति । ५० । ६५ । कोशपानन्या। कोशपानं दिव्पविशेषस्तस्य न्यायः तत्मकारयेत्वं दुर्गादीनुग्रान्देयान्पूजयित्वा तत्स्नानोदकं पादत्य तोय त्वं प्राणिनां प्राण इत्यादिमन्त्रेण माविया- कस्तत्तोपं संभाव्य शोध्येन च तत्तायं पात्रान्तरे कृत्या सत्येन मा ऽभिरक्षेत्यनेनाभिमश्रितं प्रमृतिप्रयं पायपेत् । एवं कृते पतुर्दशाहिनात्माग्यस्य राजनिमित्तं देवं या घोरं दुःख न जायते स शुद्धः अशुद्धो ऽन्यः । तथा च सर्वदि- | व्यसाधारणपूर्यदिनोपयासयनश्चौरस्य तत्पानफाले सुग्वं भवति शास्त्रनिर्दिावधिफाले तु महत् दुवं पथा तथा हरिहरादिप्वकत्र भफिव्याजेनेतरनिन्दां कुर्वत निन्दा- व्यसनिनो पापि तत्काले स्थाकिं चित्सुग्वं तथा ऽपि निन्दाजन्याघपरिपाककाले ऽतिवारं नरकादिवं भव. तीति न्यायसंगतिः। ५१ । ६६ । पदा त्वीशकोपाच्छीघमेव निन्दकस्य दुःखं स्यातदा तण्डुलभक्षणन्यायमतिः इदपि दिप्यम् । एयमने ऽपि दिव्यम् । एवमने ऽपि पसु न्यायेपु पोध्यम् । सत्यं शुलाच्छालितएदुलानादित्याने मृत्पाने धृत्या स्नानो- दकन संमिश्रान् रात्री तव पासयेत् प्रातः स्नातं माइ मुग्यमुपोपितं भक्षयित्वा पिप्पलपने निष्ठीययेत् । एवं कृते पस्य हनुलोहितं हरयते तालु च शीर्यते कम्पते प गानं सो ऽशुद्धः शुद्धो ऽन्य इति । ५२।६७ । पिपभक्षणन्यापो ऽपीह पाध्यः । तपा-कृतोप- पासमापिधाकः शंभु संपूज्य सदमे पिपं संस्थाप्य त्वं पिप प्रामणा सृष्टमित्यादिना भिमरूप निराद्ऐन मन Q ·लोकिकन्यायसंग्रहः। मंगाय दक्षिणाभिमुगर शीतलदेशे निमियापा तापकते भाकरमालिकानप यो निर्विकारस रामनन्तरं लिकित्सनीयः। भशुओऽन्यः । ५३ শামিমা মানা ঘমা নময়ি ঘিােমা गरप्रहपन्गपा नगरति। मग मादाहरणं भुगो. मादिनः । पुरुष मारगोर साहीतमानपति भाडा पETRETOममी पति । स पदिक मानिस मानमारमा रुने मा नाभि পানাম গ প স মসিগুলি যথ मा umrir भवति तत mer: rarthi for: पेमारमानात rintamar Mish True पधार Tarfi ruramfr Firmमाना गrammarrirem. * Toyottfrwtiriyorítt fyrsti *** MTViTrm farmirenामान zni ratan at furt writy Tara RTRIA + 7+ 8+ 9:497 4 + 4+ grọ1/1: Trị vết Imrn iiint afraremat antar * | Emitra MBAI frerreritertair aft 3 min' मागमा N7py rirrte fainpf911 ·१६ लाकिफन्यायसंग्रहः। अभ्युदय पदमपेन गन्धमास्यः समर्पयेत् । मिनपुप्पस्तु धर्मः स्यादधा ऽसितपुप्पभूत् । एयिधावुपालिग्न्य पिएटयोस्तो निधापयेत् । गोमयेन मृदा यापि पिण्डी | कापी समन्ततः । मृङ्गाएटक ऽनुपहरी म्याप्पी पानुप- लक्षिम । पलिसे गुपी देशे देपनाह्मणगंनिधी । बाया- हपेत देपावकिपालांस्य पूर्पयत् । धमायानपूर्व तु प्रतिज्ञापत्रक लिये। समः यदि पापविमुगो धर्म स्त्यापातु मे करे इत्पभिशस्तोऽभिमप्रयेत् । अभियुक- | स्तपोय प्रगृहीतायिलम्पितः । धर्म गृहीत मुरि: | म्यादधर्म तु स दीपने इत्यादिना पिनामांनाः ।। पयमतिसमतलादः मैयर्णमापकासन गोपाल फर स्फोटापमाये शुसि अन्यथा पशुभिः। ५७ । १० । शायण निम जनमम सररथानाति रमादाप नरपतनरपान पिता नरो पतियगेन सापयानमागार | मधिरामिरिण मुग्वनामिकादिकतापपर्ष म पनि गदा म गुरु हारथा पगुहाति। पतं सापि पापा: परगुपाहणन्यापषिपणे मपसन्तं पदम्पायय कारापानाव. पपे गएपलभक्षणपिप ऽपि पपीतलम् । स्यारा दुग्तटिनीतिया। शरापराधान्मापरामिमहातपा11 कापदाधिपातामा पा पाका पिा. मिरपत्र कारपदं दधिपातकाल तथा मन:। गणपतिपा-१९।१००।

·लोकिकन्यायसंग्रहः। तिलतएडलन्या०। ६३ । १० । नीरक्षीरन्या०।६४। १६ । घेण्याकाशन्या । इदं न्यायचतुध्यं स्वस्थाने व्या- ख्यातम् । ६५। ११०। येनोपक्रम्यते येन चौपसंहियते स पाक्या इति न्या० इदं परार्थानुमाने प्रसिद्धम् । यत्स्वयं धूमादग्निम- नुमाय परं प्रति बोधयितुं पञ्चायययवाक्यं प्रयुज्यते तत्प- रार्धानुमानं पञ्चाययवाश्च प्रतिज्ञाहतूदाहरणोपनपनिगम- नरूपाः नत्र गिरिरग्निमानिति प्रतिज्ञा धूमादिति हेतुः यो यो धूमयान्सो ऽमिमान्यथा महानस इत्युदाहरणम् । धूमः पांशापमित्युपनयः । तमादग्निमानिति निगमनमिति । माध्ययत्तया पत्तवचनं प्रतिज्ञा पञ्चम्यन्तलिङ्गप्रतिपादफं हेतुः च्याप्तिमनिपादकमुदाहरणं पक्षधर्मताज्ञानार्थमुपनयः तुमाध्यवत्ता पक्षप्रतिपादकं पचनं निगमनम् । तथा र गधा न पक्षम्य साध्ययत्तयोपक्रमस्तस्येनेव चोपसंहार इति तदेय याश्यास्तथा प्रकृतं पीतियोध्यम् । ३६।१११॥ मंमयत्येयाश्यग्य इति न्या०। ६७।११२ । पक्रयाक्यतापमानामिसिन्या०/६% ११३ । अपन्यानं तु गच्यन्नमिति न्या० । १६।११४ घातां पध्यमामयति । ७०।११। विपनी डीति न्या०1७२।११। पवापं अपनाति । ७२ । ११७॥ न्यायपद स्वम्याने गदंगापेन सनपानी- पने स्वमाया पि साधार्य पंनि मा माल्यातम् । नागनायनामिनि म्यामुगान्दीना।

·लौकिकन्यायसंग्रहः। मारात्मुध्नपथः पृट इत्यादी काष्ठपुरुपादीनामुष्ट्रदारादि- निष्ठत्यादृष्ट्रनारादिशन्दपिपपत्यं पथा तथा प्रकने ऽपी- त्यर्थः । पजमानपनमा इटां भक्ष्यन्नीत्यप्यस्योदाहरणं पापम् । ७४ । ११६। एक संधिमता पर प्रच्पयतइति न्या० । पथक फांस्पपापापपपादि संन्यातुमिच्छतो ऽपरं नदत्यन्मान. लसंपागादेः प्रच्यवने । ७५ । १२० । सुसजनिमुनिन्यायो ऽपीदयः । यथा कमिक चिह- पमाराध्य सनः पुत्रं लप्या पान्यपुनलाभाय देशान्तर- माराय सतस्तं लब्ध्वा नन्नन्मदाय प पूर्वदशकापा. पर्पमरणं सपा प्रशने ऽपि जातमित्यर्थः 1961 १२१। सार्पजनीनस्तुल्पायल्पपन्यापापीह पोपः ॥७॥ परान्तमनुपायता यो ऽपि गत निन्यापमान फर्य पिनालातिमाहीप गच्यन्तं पचिपमनुगपती जीयान्तकम्प पडोपि पछी पधा गाम्ना माल पी. स्पः । ७।१२। पालगुनकन्पा माविकी गापा स्थानुशी स्पमनग्ये गुनि पालनामसंकेगं पाया रपानी- कोपारपादाप गालीददी मा माता मापात. पापपरीतारमण हिदुःविता पति सपा प पथा स्पाभ्रातरि गुनि भ्रातृताप्रान्तिमरा भागागाः कापनाप भी निन्दा विपना शमन्ताभिरपिता- पन्छिने परात्मनि भेदभ्रमपना कोपारपादाय साए | तदिषिमहापरिनिन्दाप्पानान्पषिमहाधिर परतुतिः पिपने अपना कामाणिदिएकादी पिसा ·मरपायरं व्याधिरिति न्यायो ऽपीह शेयः।१०1) . कृपखानकन्या०। यथा कूपखानके पतितं पवादि। कृपानिामृतेनाम्भसा प्रक्षाल्यते तथा तत्तद्विग्रहापछि शभेदबुद्धिजो दोपस्तदुपासनाजन्यसुकृतमहिमोत्पने नाद्वैतपोधेन समुलं निवर्त्यतइति ज्ञेयम् । ८४॥ १२६।। निम्नगाप्रवाहन्या० । अयं स्वस्थाने स्पष्टं प्रतीयते ।। यादृशी यक्षस्ताहशायलिरिति न्या०।७।१३।। १०२ सैकिकन्यायसंग्रहः । दिनामसंकेतं कृत्वा शास्त्रेण सन्यूनतायुत्ता शिवादि स्तुतिः मियतइति भावः । ७६ । १२४ । न हि निन्दा निन्दतुं प्रवर्तने अपि तु विवर्ष स्तोतुः मिति न्या० केवलायां निन्दायां प्रयोजनामावाद भार भावपरत्वे वाक्यभेदभसमाचेति भावार्थो ऽस्य प्रार्ग- वोक्तः श्रदार्थस्तु स्पः । ८० १ १२५ । पत्रोभयोः समो दोप इति न्या1८? । १२३ ॥ उपवासादरं भिक्षेतिया। वरमिति सामान्ये न पुंसकम् एयमग्ने ऽपि । २११२७ । शालिसमृद्धौ कोदवाशनत्यागन्या।३।१२। शते पक्षाशदितिन्या०।८६ । १३१ । यादशं मुख तादशी चपेटति न्यायो पीह पोष्यः । मारणाय ग्रहीनोनच्छेदै स्यीकरोतीति न्या11 पफाकिनी प्रमिता हीतिन्या 188 १३६ ! नदि प्रतिज्ञामाप्रेणासिद्धिरिति न्यायो ऽपी:

·लोकिकन्यायसंग्रहः। एतपोरक्ये ऽपि स्वरूपभेदमाश्रित्य भेदेन निर्देश इति माध्यम् । ६२१ १३७॥ शतपत्रपप्रशतभेदन्या यथा सूच्या पद्मशतपत्र- भेदने कालयोगपथप्रतीतिर्भमरतयेत्यर्थः । ६३ । १३८ । घरकुटीमभातन्याः यथा घरकुटीस्थेभ्यः करमादिभ्यो भीत्या रात्री पलापितानां परित्यजां पणिजांदूरे गत्या ऽपि यथा प्रान्तिया फुल्यामेय प्रभाताप इति लोके प्रसिद्ध तथा प्रकृते ऽपि जातमिति तय पथम् । ६५ । परपाताप फन्यावरणमिति न्यायमेव चिट हि घरघाताय कन्यामुदाहयन्तीति लिख्यते । ६५ । १४० । नाश्वदग्धरयन्याarहि रथिना कंचिद् प्राम प्रविश्य रपाभ्यामयतीपाश्चांच माभ्यां मोचयित्या बदा- दो निषिप्टी । सता देयेन दंदयमाने ग्रामे तपारेका पभादवाप्तिःसारपियामीति धिया रथमादी निःसा- रितपान । अपरस्त्यवान् । तापता सम्मिन स्थले दग्ध एकस्यामा नश द्वितीयस्य रथो दग्धः नापपया न्यो- काहयक रथं कृत्वा स्वदेश प्रापतुस्तया पादयि- भिवायपे मचानागवावपे पेत्तरेतराकाइयकवायत मा. पमहापादि जनपात इति संक्षेपः।६६१ १४१ । पदा तु निराफाचे ऽपि पारये भाकामामुरथा- ध्येकषारयता मियते तदा । •धा पटो ऽस्तीति पारपस्य निराकास्पापि मुत्वाप्प रफत्पनेनैकवाक्यमा ফুসানা संपूर्णमासादीनां वामनारम्यापीतादपिकृतीनां . .

·साकिकन्यायमंग्रहः।
दिनाममनं कृत्वा यात्रेण नमाणुगया विवादि-
स्तुतिः नियनइति भावः । ७६ । १२४ ।
न हि निन्दा निन्दतुं प्रयर्सने अनि तु विषय लातु-
मिति न्या. केवलायां निन्दायां प्रयोजनामावाद माया
मायपरत्वे पाक्यमेदामनामेति भावार्थो ऽसे प्रागे-
घोरता अचार्यस्तु स्पः । ८०।१२५ ।
यनोभयोः ममो दोप इति न्या।। १२६ ।
उपयासारं भिक्षेतिन्यापरमिति मामान्ये न.
पुंसकम् एवमग्रे ऽपि । २।१२७ ।
शालिसमृद्धी कोद्रवाशनत्यागन्या।३।१२८
कृपखानकन्या । यथा कूपखानके पतितं पादि
कृपानिःसृतेनाम्भसा प्रक्षाल्यते तथा तत्रादिग्रहापच्छि-
नेशभेदबुद्धिजो दीपस्तदुपासनाजन्यसुकृतमहिनापन्ने-
नातयोधेन समृलं निवर्त्यतइति शेयम् । ४ । १२६ ।
निम्नगाप्रवाहन्या । श्रयं स्वस्याने स्पष्टं प्रतीयते ।
८५। १३०॥
शते पश्चाशदितिन्या० । ८६ । १३१ ।
यादो यक्षस्ताशी धलिरिति न्या०1८1१३२
यादृशं मुखं तादृशी चपेटेति न्यायो ऽपीद योध्यः ।
८।१३३॥
मारणाय गृहीनोगच्छेदं स्वीकरोतीति न्या०1८६ ।
मरणादरं व्याधिरिति न्यायो ऽपीह शेयः।१०।
१३५॥
एफाकिनी प्रतिज्ञा हीतिन्या०।११।१३६ ।
न हि प्रतिज्ञामात्रेणार्थसिद्धिरिति न्यायो ऽपीदृशः
।

·लोकिकन्पापसंग्रहः। एतपोरक्ये ऽपि स्वरूपभेदमाश्रित्य भेदेन निर्देश इति पाभ्यम् । १२१ १३७॥ হবগন্নয়নমা। যথা মুখ বয়সঙ্গ- भेदने कालबागपातीतिर्भमस्तयेत्यर्थः । ६३११३८ । घटफुटीमभातन्या० यथा घफुटीस्थभ्यः करमाहिभ्यो भीत्या रात्री पलापितानां पधिपजां पपिजा रे गत्वा ऽपि पपा भ्रान्तिरसाद् घटकुट्यामेय ममातादय इति लोके प्रसिद्ध तथा प्रकृते ऽपि जातमिति तय स्पथम् । ६४। परपाताय फ.पापरणमिति न्यायमेव चिर हि परधाताय कन्यामुवाहयन्तीति लिख्यते । ६५॥ १४०॥ नशश्वदग्घरधन्याहि रविमा कं चिद ग्राम भविश्य रथाभ्यामयतीयायांश्च ताभ्यां माययित्या पटा- दो निषिप्टी । ततो देवेन दंदह्यमाने प्रामे तपारेका पचादधानिसारपियामीति धिया रथमादी नि:सा- रितवान् । अपरत्वधान । तापता मस्मिन् स्यले दग्धे एकस्याश्वा न मिनीयस्य र दग्यः सो पपया पो. न्याकालयकं र हत्या स्वदेश प्रापतुस्नया पादपि- धिवाक्ये प्रधानाइयाक्ये पेतरतराकाकपापपमा मा. प्य प्रहापादि जनपान इति संक्षेप १६६६ १४१। पदा तु निराफाऽपि पापचे भाकामामुत्था- प्पेकपाक्यता मियते तदारापरल्यापमवृत्तिः । यथा पटो इस्लीति पारपस्य निराकाक्षम्यापि की हत्याकामा मुत्याप्य र त्यनेनेकपाक्यता मियते तथा प्रकृतीनां दर्शपूर्णमासादीनां रपयकरणस्थानिवृतोपकाराडा. कायामनारभ्याधीलाहौर्मिकृतीनां पातिदियाः परिए. है ·१०२ लोकिकन्यायसंग्रहः । दिनामसंकेतं कृत्वा शास्त्रेण तश्यूनतायुत्तया शिवादि. स्तुतिः क्रियतइति भावः । ७६ । १२४ । न हि निन्दा निन्दतुं प्रवर्त्तने श्रपि तु विधेयं स्तोतु. मिति न्या० केवलायां निन्दायां प्रयोजनाभावादु भावा. भावपरत्वे वाक्यभेदप्रसाचेति भाया ऽस्य प्रागे- वोक्तः अक्षरार्थस्तु स्पः । २० । १२५ । यत्रोभयोः समो दोप इति न्या०।१ । १२६ । उपयासादरं भिक्षेतिन्या। वरमिति सामान्ये न- पुंसकम् एवमग्रे ऽपि । २ । १२७ । शालिसमृद्धौ कोद्रयाशनत्यागन्या।। १२ । कृपखानकन्या । यथा कूपखानके पतितं पशादि कूपानिःमृतेनाम्भसा प्रक्षाल्पते तथा तत्तविग्रहापच्छि- नेशभेदबुद्धिजो दोपस्तदुपासनाजन्यसुकृतमहिमोत्पने- नादेतयोधेन समूलं निवर्यतइति जयम् । ८४ । १२६ । निग्नगामवाहन्या । अयं स्वस्थाने स्पष्टं प्रतीपते । ८५ १३०॥ शते पवारादितिन्या०।८६ । १३१ । याशा पक्षस्नादृशे पलिरिति न्या०1८७११३२ यादशं मुखं ताशी चपेटेति पापो ऽपीह पाया। - मारणाय राहीनोद्गच्छदं स्वीकरोतीति न्या.16 मरणारं व्याधिरिति न्यायो ऽपीह यः।१०। पकाकिनी प्रतिमाहीसिन्या०1१1१३६॥ नहि प्रतिज्ञामानणार्यसिद्धिरिति न्यापी पीय:

·trথাকা। এয় লিনুগানবিলাশব। শারদ :বি ধানশি আ• ?? ??? মোখা গা গান্য খাবামনা মান শাখা খা সম্বা মানা নয় মত্ব ফল খুলে নিবেন মান না মানালয় মিঃ।।।।। মানাশ সি মাঘবিখ্যাথা আমােসাম। সধাঘিান্ধায়মাথা মান জানা যােবনাঘামিং মধ্য সায়মম- ययादि मपाधिभदयिषपमिति नन मदेवपपरागमयि. খনি ।।।। শি ধূমথনাঘালাশ: কার না মাদা। ম মহানাম যম সন্তু নামাই ৪ নাৎ যিয়ব লি ঘনশা ও শিহাঃ। যথা- নাবিলনাবিকাবিনম্ন মাধ্য- গাষঃ। বিদিশৰ গঢ়িবাঘিনী । মাথা না। অশিৰি বন্ধাধনাগিনা- যিা। এ সময় মুখ খ ম মায়াখম ব্যর্থ খলি। সখা মারামামি বা যিয়া- শাধ নধ যুদ্ধ ঘােষ্টি স্বার্থ অনয়নি। থাকিবময় গg। সমিন নামায যা এখন বাবা মা না বা rষ সিরিশেৱান। প্রায় ৩য়্যনাথ কানামনি মা। মূলা খাই বই স্ক- শামি শাখা য রনি জানলাম ,

·।
१०४
लेकिकन्यायसंग्रहः ।
पानां शरमयादिभिः सहोस्थिताकाङ्क्षाचिरहे ऽप्युत्पा-
पिताकाझ्या ऽन्वय इति संक्षेपः। ६७ । १४२ ।
सचिशेपणे हि वर्तमाना विधिनिषेयो सति विशे
प्ययाधे विशेपणमुपसंकामत इति न्या० । घटाकायमानप
न मण्याकाशमित्यानयनविपयो विधिनिषेधी विरोष्णे
माकारो पाधाद् घटादिरूपं विरोपणमुपसंकामतस्तथा
प्रकृते ऽपि । न च निषेधस्य कथं याधः तस्य प्रसमिपूर्वक
सपा सदभाये ऽनुपपत्तः । किं चान विधिनिषेधशन्दी
भावाभायमानयोधको तथा च घटाकाशा मानीत न
मण्याकाशः घटाकारा उत्पतः शरायाका यिनए इत्यादी
भाषाभायो विशेष्य पारादिशेपणमुपसंकामतस्तथा प्रशन
ऽपि विशेष्ये पापानिशेषणे सपाः पर्यवसानमित्यर्थः ।
मायकारानिग्यकाशन्यायः स्थम्याने स्पष्टः।६९।१४४॥
महिगालन्या०।१०।१४५ ।
प्रकाशामपन्या । इदं न्याय स्ययाने पाठपा.
मम् ।...१५॥
गुजिहिकायापमा रामनामीत्या निम्ता:
नमाणम्य पालय जिहापां गुडलेपनं हा निर्ण
पापानि यादवायाानि काटे कापमान
- প্যাসকাধিক গাযিকা ববি
नीति:१४।
पता मदनिगमिति गा
.१४
निमामेति पा.१०४।१४।
Aft दर्शनावादात गापः।

·१०५ लौफिकन्यायसंग्रहः। प्रत्यचे किमनुमानमिति न्यायतत्कल्पः । १०६ । १५१॥ भक्षिते ऽपि लशुनइति न्या० १०७ । १५२ । रज्जुसपन्या० पधा रजोज्ञातायाः सपधात्मना भानं ज्ञातायास्तु स्वरूपेण तथा ब्राह्मणो ऽनवयुद्धस्य प्रप- वत्वेन पुरस्य निप्पपवयन भानं न मानान्तरविरह- मित्यर्थः । १० । १५३ ॥ नाहमीश्वर इति प्रत्यक्षविरोधपरिहारायोपाधिका- काराभेदनमायावतारः । यचौपाधिकाकाशभेदयिषयं मानं सविशेपेणे हीति न्यायेनोपाधिगोचर तथा जीपेशभेदम- स्पक्षादि तपाधिभेदविपपमिति न तेन तदैक्यपरागमयि. रोष इति दिक। १०६ । १५४ । इति वृक्षमकम्पनन्यापान्तर्गतास्तैः संगताध न्याया ध्याख्याताः। फैश्चितु प्रचालनेति पठ्यते तदस्तु नामा तु नापुरपि विशेषो ऽस्ति प्रचलनेत्पपि फ चित्पाठः । यग्रा न्पोन्पविरहानामपि संभूपैककार्यकारित्यं सत्र प्रदीपन्या- पायतारः । पथाहि पर्सिनैले अग्निपिरोधिनी धान्युपरि लपाते ऽमिनाशात् । पर्सिरपि स्वल्पकालनामिना. रोका । म च तस्याः भय १ मंभूय प्रकाग्रलक्षणम पर्य फुर्यन्ति । नपा सरवरजस्तमांसि परस्परं पिरता. पि संभूर्यफ देहादिकं प्रीत्यादिकं च कार्य जनपन्ति । माहिमपमेय लप। सहि कागमन हेतुपालाप Tईपलनं जीयानां पाई गच्पन्ति मायम्या - स्मृतिसिदमुगमनम् । मकारा प मापारसंजापते मिति स्मृतः । गुलकारणं प रा मुग्वे माप. स्मृतः । तथा च लपत्ये गति ज्ञानसुखहनुत्यं मरव.

·। लौकिकन्यायसंग्रहः । लक्षणम्। रज उपपृम्भकं संश्लेपजनक सत्यतमसी स्वपम- कियतया स्वकार्यप्रवृत्ति प्रत्मवसीदन्ती रजसोपपृश्यते। अवसादात्मच्याव्य स्वकार्ये प्रयन्नं कार्यते। पलं वरः चलत्वं च सक्रियत्वम् । एवं च प्रवृत्तिहेतुत्वं रजसः । तथा च स्मृतिः । रजसो लोभ एव चेति । लोभस्य च प्रवर्तकत्वं प्रसिद्धमेव दुःखकारणं च रजा रजः कापि भारतेति स्मृतेः । कर्मणा दुःखहेतुत्वं च सर्वानुभवसिर कएं कर्मेति न्यायसिद्धम् । तथा च प्रेरकत्वे सति सहित यत्ये च सति दुःग्यहेतुत्वं रजोलक्षणम् । तमस्तु गुरु भाषः रक मादकरं च भवति । तथा च गुरुत्वे सत्यावरकरये च सति माहकत्वं तक्षक्षणम् । एतेनेतेषां विरुदत्य प्रतीयते वियते पेषां संभूयैककार्यजनकत्यम् । सन रज उभपाः स्वः कार्य प्रवर्ग तय परितनगण्यं चालयद्गुरुणा पाएपना नममा सनसन प्रगृत्तिपनियन्धयोन काचिदेव प्रवर्यते तर नती च्यागृत्यति सममो निगामात्यम् । सत्त्यं च प्रति विषपदव्यांगयभामकम् । नहिसद्धटादिशान पिनामि पपा प्रतिः । तमाचयाणामन्पोन यिगडानामपि संग पैकरणादिकापंहेतुत्यम् । तथा देहादिषु मयंकायपि अपम् । तया हि गुमायमोहाः परस्पर विरोधिनः स्थाः नुम्माणि गुग्नादानि निमितानि कापयन्ति । तापा पर नामा भाममी नी पापनादिगंपा घर्ष गुणा कंगति माकति मपनी: मोहमति प मरागतरम् । मतानि मालगयात् । पोन मामीनाग यायातः न शकविापरयमपुगग। पटियागंतापगपागम्यादाहस पापा का. गुपया मायादरनिकि, मादिनिकाजातच भार मदेव माननिमानित .

·हीकिकरणपसंग्रह पपा एमदद सन्त्येषादानि निःमरन्ति विभज्यन्ते इदं फर्मशरीरमेनान्येतस्यानानीति। एवं निपिरामानानि तमा. पाफोमपन्ति । तथा मृपिएबारेमपिएटाढा घटमुकदा- दीनि रति प्रदीपन्पापः ११० । १५५ । कमीगन्यायम मनाया निगदप्यारूपातः शिन्या- पप्रयं तु स्वस्थाने व्याख्यातम् । १११ । १५६ ॥ पासादिन्यायो ऽपीह पाध्यः । पातपित्तरलेप्माणो दि अन्यान्यपिरोधिनी ऽपि देहधारणलक्षणेफकार्यक्रन इनि प्रसिम्म् । ११२ । १५७ ॥ भ्यादिन्यापस्तु पदा मसत्तापामित्यादयो पातयो प्रपन्ने तर्दकस्योपाधिभेदेन नानात्वाविवक्षायां प्रपर्तन्ते पक पय धातुरुपसर्गप्रत्यपरूपोपाधिभेदेन नानात्वं भज- तितपथा करणं मिया कतत्यादी प्रत्ययभेदेन पराभयो नुभप इत्यादी घोपसर्गभेदेन रूपार्यभेदः प्रतीयते तथै- मेय प्रायोपाधिभेदेन सानेयायभासतइति । पदि तु भ्या- सन्देन एधिच्यादपो पियक्षितास्तदा तूतविपप एवास्थ मवृत्तिः प्रसिद्ध हि परस्परविरहानामपि पां संभूपैकका- कारित्यमिति भ्यादिन्यापः। ११३ । १५८ ।। पग्रोभपोरपकाोपकारिभावनान्योन्यापेक्षया सं. पन्धे सति कापादपस्तग्रान्धपद्गुन्यापः । यथा हि कशि- रपुरुपो रातिसंपनः प्रवृत्तिविहोना पद्गुरन्यं पुरुपं प्रवृ. तिमन्तं एकातिरहितमन्धमाश्रित्य प्रयतपति किंपि- फलमुहिरप तथा घेतनः पुरुषः स्वपममपरीमानः प्रपृ. निरातिमदनेननं प्रधानं पर्सयति तत्र प्रधानं स्वक- कपुरुपकर्तृकदर्शनार्थ पुरुपमपेचते भोग्यं हि प्रधान नच कारं विना भाग्यस्य भोग्यत्यं संभवतीति युक्ता ऽस्य ·लोकिकन्यायसंग्रहः। | भावपेक्षा । पुरुपस्तु मोक्षार्थ प्रधानमपेचते। तथा हि भा. ग्येन हि प्रधानेन संबद्धः पुरुपस्तद्गतं दुःखत्रयमात्मन्यभिम- न्यमानः मोक्ष प्रार्थयते स च सत्त्यपुस्पान्यताख्यातिनिय. न्धनः न च सा प्रधानं विनेति भवति पुरुपस्य मोक्षाय प्रधानापेक्षा । अनादित्वाच संबन्धपरंपराया भोगाय सं- पद्धो ऽपि मोक्षाय पुनः संयुज्यतइति युक्तम् । यथा चान्धपगुसंयोगः स्वजन्यगमनादिकं विना नेफलाप्तये इति स एव तदर्थ गमनादिकमुत्पादयति तथा प्रकृतिपु. रुपसंयन्धो ऽपि न भोगाय न मोक्षाय च पर्याप्त इति स एच तदर्थं करोतीति दिक् । १२४ । १५६ ॥ ननु सांख्यैः प्रधानस्य स्वतन्त्रस्य प्रवृत्त्युपगमात् पुरु पस्य च प्रवर्तकत्वास्वीकारात् तथा च तेपामपसिहान्तः स्यात् कथं चोदासीनः पुरुषः प्रधान प्रवर्तयेत् । पङ्गुरपि ह्यन्धं चागादिभिः प्रवर्त्तयति । नेयं पुरुपस्य कश्चित्ययत. नव्यापारो ऽस्ति निष्क्रियत्याग्निर्गुणत्यायेति शानिरा- साय लोहचुम्यकन्यायो ऽवतरति । यथा धुम्यकमणिः स्वयमप्रवर्त्तमानो ऽपि लोहं प्रवर्त्तयति तथा पुरुपः प्रधान प्रवर्तयिष्यतीति । अयं न्यायो नामयादिमते ऽपि प्रय तते । इपांस्तु विरोपः यद्रामवादिभिरनिर्वचनीयम्याध्या. सिकस्य मायात्राममंपन्धस्याङ्गीकारान्न तन्मते को ऽपि दोपः प्रामणि प्रवर्तकास्यस्याप्याविद्यकत्याहीकारान को. | टस्थ्यहानिरपि । सांख्यमते तु गुम्यकस्यानित्यमंनिधिरेय प्यापारः प्रधानपुरपमग्निस्तु नित्यत्येन व्यापारत्यापो. गः । तुप्यतु दुर्जन इति न्यायाग्नित्यम्यापि घ्यापारत्योप- गमे प्रधानप्रवृत्पविच्छेद इत्पादयो दोपा पर लेपयनि- पायी इनि दिन्न । १५ । ११०॥ तुष्यत्यिति मांग माना ·लोकिकन्यायसंग्रहः। इति सकलफल्याणगुणभूरुहारएपश्रीनानकसदंशस- न्माफिकश्रीरामदयालुशिष्येण सोमवंशीयपिन्दरायकुलो- संसश्रीगुलापरायवमात्मजेनोदासीनायस्येन रघुनाथप- मणा विरचिते लाफिरुन्यापसंग्रह प्रमेयनिरूपणपरः पूर्व १०६ प अथ प्रमाणनिरूपणमपुरो भागः भारभ्यने । अमेय मसद्गात्पूर्वोकार्यो ऽपि स्टीमियते । पदा हि सरति शोकमात्मविदित्यादी प्राचीनतार्किकमतमामित्यापिल. पदार्थमारणायुगपदेय पिरोप्पे पिरोपणं मन विशेषणान्त- रमिति पापेन सर्यपदापानामन्पोन्पं नियाकर्मभाना. न्यपरूपः शान्दपोषः स्वीमिपते सदा पलेकपोनन्यायो ऽपसरति । पथा ः शृद्धा युयानः शिरायः कपीताः पले यथाऽमी युगपस्पतन्निामधेय मर्षे युगपत्पदाणः परस्प. रेपान्पपिनी भपन्नीगि । भन्न एल्युयशिशुभिः कपोनशि- रतरपिरसम्मिहितकालोपानां पदार्थानां साम् पापम्। न पोतरपदार्थम्मरणेन पूर्वपदार्थम्मरणनाशक पुगपना- पदार्पस्मरणमिति रायम् । प्रत्येकपदार्यानुभवजन्यम एमाररन्स्पस्य तापरिपपकम्मरणम्गदपसंभवात् । एतेन विशेषणे पिरोपणमिति न्यापो ऽपि पाण्यानःपदिनु पापिस्थितिपिपपो भपति मेन तेनैयायिनःस्वार्यः पद नयममनुभाम्पते । मनन्तरंग महापापपापापतिम. पापिकमतमाभिस्य पिरिपृस्य पेशिएगामातहत पी. प पपरस्पमिति न्यापेन शान्दपाधी भारिप तदा जपुरमान्याप: अपनेतत्र दिमामेव पानांपुर- पां प्रवेश भपति नपुगपत् । अस्मिन्मोतं मग. सम्पनारमर पर पिनापि निषाहनि संयः ।।

·लोकिकन्यायमंग्रहः । अत्र विशिवैशिष्ट्यन्यायो घ्याल्यातः।४। नाजातविशेषणा विशिष्टयुद्धिर्विशेष संक्रामती- त्यपि न्णयः पूग्दाहनः विशेषज्ञानम्य विशिज्ञानहे. तुत्वान्न तदन्तरेण तत्सिद्धिः । न हि दण्डनानं विना दण्डीति ज्ञानं संभयति न चाज्ञातविशेपणं तहिशेष्यं विपपीकरोतीति तदर्थः । ५। पनोभयकोटिकसंशये एकत्र यहथहानिः द्वितीयस्वी- कारे त्वकार्यहानिस्तत्र द्वितीयपक्षः स्वीकर्तव्य इति विव- क्षायां त्यजेदेकं कुलस्याथै इनि न्यायः प्रसरति । तद्यथा कठयाक्यम् । श्रात्मानं रथिनं विद्धि शरीरं रथमेव तु । बुद्धि तु सारथिं विद्धि मनः प्रग्रहमेव च । इन्द्रियाणि याना- हुर्विपयांस्तेषु गोचरान् । आत्मेन्द्रियमनोयुक्तं भाक्तत्या- हुर्मनीषिणः। सो ऽध्यनः परमामोति तद्विष्णोः परमं पद: मित्यनियतेन्द्रियादेः पुंसः संसारित्वमन्यस्य च परं पदं श्रावयित्वा किं तदित्याकाक्षायां तेभ्य एवेन्द्रियादिभ्यः परमात्मानं विष्णोः पदं दर्शयति । इन्द्रियेभ्यः परा ही अर्थेभ्यश्च परं मनः । मनसस्तु परा वुद्धिरात्मा महा- न्परः । महतः परमव्यक्तमव्यक्तात्पुरुषः परः । पुरुपान्न परं किं चित्सा काष्ठा सा परा गतिरिति । तत्र संशयः। किमव्यरुशब्देन प्रधानमुच्यते उत पूर्ववाक्यसंदर्भ प्रकृतं शरीरमिति । तत्र द्वितीयपक्षस्वीकारे ऽव्यक्तपदमुख्य त्तिमात्रत्यागः प्रसज्यते । अत्र हि विपं मृत्युरिति न्पा. यात्प्रकृतिवाचिशब्देन विकारो लक्ष्यते । न च कथं देहस्य महतः परत्वम् । विद्यानिष्ठपरत्वस्यानोपचारात् । पूर्व- कल्पस्वीकार तु परिशेषाद न्याय्यत्येन प्राप्तग्रहस्य शरीरस्य परित्यागः प्रसज्यते पूर्वयाफ्येप्यश्रुतस्य प्रधानस्य परिम ·साकिकन्यायसंग्रहः। एमपरीरस्य । किंप सांख्यः प्रकृतिपुस्परिकामा पदाक्षिा प्रतिरपि तदर्थं शेयेति स्वीक्रिपने २ घाग्रा- पर यवनोच्यते । तथा शेषत्वावथनानुसारेणा- पकपदेन म प्रधान माहीतुं सरपम् । माहे तु तदनुसा- रित्यत्याग । किप फव्यल्पाममिजीयपरमात्मनामेष पूर्वोत्तरवापयपालोचनण पतष्पापनापन्यासस्तविषय पर मसय रयते न प्रधानस्य नास्पास्मापदधाच्यत्वं स्यात् । तथा चैतदनुसारेणापि दमव्यापदपाव्यं सदु- पगमे तु तदनुसारित्यत्यागेपि प्रसज्यतइति । ६ । पिपं मृत्युरिति न्यायो न प्रासादिका ११७॥ लागले जीयनमिति ।२। माप्तिमिति । ३१६ दधिपपसी मत्पी ज्वर इति ध न्यायो ऽनेन सुल्पः।४।१०॥ पस्तु त्यजेदेकमिति न्यायं नानुसरति स पल्पस्य हिमा हातुमिच्छन्मिधारभूदः प्रतिभासि मे त्यमिति न्यायविषयता नासियते । ७१ ११ । एकस्मिन्साये ऽनेकेषु साधनेषु सत्स्यप्यादापेक- मिन्प्रयुक्त सति साध्यसिदावन्यायोगे ऽर्थाभायासस्य- पप निशर्त पूर्य कस्य चित्प्रपागेच नियामिकेति विपक्षापामयाकनिकात्यायः प्रयुज्यते । यथा रापो बकायां सीता नीत्या राहतीभ्य अज्ञप्तान । प्राक- पनिकामां स्थाप्येति । ताश न पयः सन्ति कस्यां स्थापिता पेशायनेष सदाशायाः परिपालिलावात्सर्यन स्थापपितुमपरवापता स्थापन सपमेय निवर्त। के पितु पथा रापणेन सीता नीता पेयाकवनिका. पामेव कुता स्थापिता मान्यत्पन रावणेछैप निपा- .

·लौकिकन्यायसंग्रहः। पनिषदमिति उपनिपन्मात्रगम्यमिति विगृह्यताम् । अन्य था विपुलधान्यराशिमतामपि सर्वपां विमापां कुम्भ्यां धान्यसंभवन कुम्भीधान्यायेति विशेषणवैयर्थ्यवनीवन- दुपाध्यादेरप्योपनिषदयायविषयत्वसंभवेन विरोषणय- •पातात् । एवं चोदनालक्षण ऽधै। धर्म इत्यादापि योध्यम् १४ । २३ ॥ यत्र सामान्यवाचकं पदं स्वयुक्तविशेषवाचकपदय- लात्तदर्थान्यविशेयपरतया नीयते तत्र ब्राह्मणपरिवाजक- न्यायः यथा वात्मणा भाज्यन्तां परिव्राजकाचैत्यत्र परि- ग्राजकानामपि प्रारमणत्याद्राह्मणपदं परिव्राजकतरपरम् । तथा एतम्मानायते प्राण मनः सर्वेन्द्रियाणि घेति श्रुता यन्तरिन्द्रियम्य मनमः समभिव्याहारासन्द्रियाणीति पदं तदन्यमन्द्रियपरम् । इदमुदाहरणं मनइन्द्रियत्यवा- दिमते । मनान्तरे तु सम्मादेतद्वारा नाम रूपमनं च जायत. इत्यादि पाध्यम् १५ । २४ ॥ प्रामणयसिष्टन्यायो ऽपीह योध्यः। ब्राह्मणा मापाता पमिष्टो ऽप्यागात इत्यत्रापि सामान्यपदस्य पिरोपपदरा- मपधानासदिनरपिशेषपरत्वात् १३ ॥ २५ ॥ गोयलीचदन्यायो ऽपीहशः । एतापांशु यिशेपः . पत्र विशेणापासम्म माशस्त्यमभिप्रेसन पूर्पनमागम यतिः पन ननाम्नि मनस्य प्रमियरसिद्धिनिपन्न थायं गोपदम्य दिबीयती प्रमिसिन पुग्यो । प्रा पप गामानय पलीय गति प्रयुम्पतं । उदाहरणं तु देया मनुग्गाः परायो पयामि मिहा: गपचारगदरपसंपा। नाः पिशायाम्नरयः समस्ता में पानमिलि मपा दत्तमित्यादि। काहि पिपरामरोगरयोगमपं निराः। सिंगागा गु: मिदो मनो मी पपामप .

·तोकिकन्यायसंग्रहः। इत्यभिधानात्सिडादीनामपि देवत्वेन देघपदस्य सिद्धा- दीतरदेषपरत्वं विद्यते । न चन्द्रायपेक्षया तेषां प्राशस्त्य- मस्ति न प देवपदस्य पिशायादी प्रसिद्धरस्तीति सर्वमन- पचम् । १७।२६। विशिवायकानामपि पदानां मति पृथग्विशेपणचा. पकपदसमयधाने विशेष्यमानपरतापां फरिबृंहितन्यायः। घृहितं फरिगर्जितमिति कोशादिशियाचस्प हितपद- स्थ तन स हिरदहितशङ्कीत्यादी विरोपणयाचिबिरदप- दसमयधानायथा गर्जितरूपविशेष्यमात्रपरत्वं तथा स्वप्ने सजीयः सुग्वःग्वभक्तिोति भ्रता सुखदुःस्वसाक्षात्कारक- र्तृत्यस्प भीतन्यामिशिवाचकस्यापि भक्तपदस्य सुख- दुग्यशब्दसमभिष्पाहारात्साक्षात्कर्तृरूपविशेष्यमात्रपर- त्वमिति १८।२७॥ एतेन न्यापपटकं व्याख्यातं योध्यम् । गजघटान्या० २६।२८। नीलन्दीवरन्या० २० । २६ । पर्वतापित्यकान्यायः ।३०। पर्वतापत्यकान्यायः २२ । ३१। पाजिमन्दुरान्यायः । २३ । ३२। मृगवागुरान्पायथा फरिणां घटना घटा इन्दीवरं नीले ऽमिन् । उपत्यकानेरासमा भूः तस्याईमधित्यका पाजि- शाला तु मन्दुरा। यागुरा मृगपन्धनीति कोशदिशिप- पाचकानामपि धादिपदानां नैवान्यन्न मदान्धसिन्धुर- घटा नीलेन्दीपरलोपनः अधित्यकायामिय धातुमय्यांलो- भामं सानुमतः प्रफुलमित्यादी पिरोपणपदसमभिष्या. हारादिशेप्पमानपरत्वादिति । २४ । ३।

·लैकिकन्यायसंग्रहः। यत्र विशेपशानाद्देश्यविशेपधर्मायच्छिमवृत्तिसा- मान्यधमावच्छिन्नोद्देश्यकशास्त्रस्य विशेषशास्त्रेण वाघ- स्तत्र येन नामा यो विधिरारभ्यते स तस्य यायको भव- तीति न्यायो ऽवतरति । प्राप्तडनि भावे क्तायन नामाप्त- इत्यस्य यत्कर्तृकायस्यप्राप्तावित्यर्थः नदयस्य प्रकृत्यर्थ- दार्शयोधकत्वात् ।सामान्यशाम्रामाप्तियोग्ये ऽचारितार्थ्य हि विशेपशास्त्रस्य याचकत्ये धीजम् । ब्राह्मणा भाज्यन्तां माठरकौण्डिन्या परिवेविटामित्यत्र यथा भोजनकर्तृका. वश्यप्राप्ती परिवेषणविधरारब्धत्वात्तेन सामान्यशास्त्रा- प्राप्तियोग्ये शूद्रादावचरितार्थेन विशेपविधिना स्वोद्देश्य- माठरत्यादिविशेधीयच्छिन्नवृत्तिघ्राह्मणत्वलक्षणसा: मान्यधर्मावच्छिन्नोद्देश्यकस्य ब्राह्मणा भोज्यन्तामिति शास्त्रस्य वाधः । तथा न हिंस्यात्सर्वा भूतानीति हिंसा- निषेधकर्तृकावश्यप्राप्तावनीपोमीयं पशुमालभेतेत्याद्या- | मीपोमीयादिपश्वालम्भनविधेरारब्धत्वात्तेन सामान्य शाखामाप्तियोग्य पुरोडाशादायचरितार्थेन विशेपविधिना स्योद्देश्याग्नीपोमीयत्वादिविशेषधर्मावच्छिन्नवृत्तिभूतत्व- लक्षणसामान्यधर्मावच्छिन्नोद्देश्यकस्य न हिस्यादिति शा- खस्य बाधः । एवं वाजपेये सुराग्रहादिष्वपि द्रव्यम् । न मुरां पियेदित्यादिनिपेधस्य विहिनेतरविषयत्वात् । तथा वर्णिनां हि वो यत्र तत्र सादयन्तं वदेदित्यत्रापि ज्ञेयम् । न च तत्पावनाय निर्याप्यश्चमः सारस्वतो दिजे- रिति प्रायश्चित्तविधानात्तस्य निपिडत्वं निर्धार्यते इति राय निपिद्धत्यनिर्धारणात्यायश्चित्तित्वनिश्चये प्रायनि- सयिधानाय निपडत्वनिर्धारणे श्वभृत्यन्यापनान्योन्या- श्रयाग्निपिद्धत्वानिये प्रायथित्तानिर्णयात् । मदिधानस्य स्वभ्यग्रहपृिषिधानपमित्तात्येनाप्युपपरन्तजानाशा-

·- लोकिकन्यायसंग्रहः।
पत्यकल्पनायोगात् । पिधित पय प्रवृत्युपगमेनाप्र रागतो
ऽप्रपोरिति दिक् । इति पेन नामाप्तिन्यायः।२५। ३४
थन प्रासादिकोश्वभृत्यन्यायः। यथा कम्पायमचा
पम्पाहं भूस्पा त्यं भृत्यः कस्य पम्यायमच हल्पत यथान
घस्तुनिर्णपस्तथा प्रकृते ऽपीत्यर्थः । १।१५।
पनान्योन्याश्रयो न दोषाय पधा दहारयादी नत्र
पीजचन्यायः॥२ । ३६ ।
भएपृपुदीन्यापक्ष मयति। अत्पशायन्यान्या-
श्रया प्रवाहानादित्या दीपापहः
।।
पग्रोमायोसायभायं मन दापम्ना नानायिफ.-
न्याया।४।।
मात्माप्रपागदोपत्यधिषमायां न हि मुशिक्षिता
ऽपि पा स्वस्फन्धमारोदुं पद्धरितिगामया
कारं पिना फरणम्य कार्यक्षमाययपधाम
दिसुतीपणा आमिधारा स्था गमाहितयार
न्यायः । इति न मानामिनानागारनाथ
न्यापाः।६।४०।
तफरागिन्यापाया अपि
पिशेपणास्त्रेण पाय पप पर्सा या प्राणी धि
दोगा तो पिपत्र कापियायनानि प्राam.
पारमामान्पारणाणापि पिदान प्रान fron.
पिहिन तमदानापागने । एपमारपांग जातील
मामानपशाग्नमागण्याहपनोगाधिकरणामस्य पदजी.
मानि पिपपिहितन पदोगन पापः । ता पमा का
इमानि गतानि नापन्ने पनि भुत्या पोधिताप भनेप
पापापापाय तामामा पतम्मादात्मन :

·लोकिकन्यायसंग्रहः। पत्र विशेषशास्त्रोद्देश्यविशेषधर्मावच्छिन्नवृत्तिसा- मान्यधमीवच्छिन्नोद्देश्यकशास्त्रस्य विशेपशास्त्रेण पाप स्तन येन नाप्राप्त यो विधिरारभ्यते स तस्य पापको भय. नीति न्यायो ऽयतरति । प्राप्तइति भावे रतः। येन नामाप्त- इत्यस्य यत्कर्तृकावश्यप्राप्तावित्यर्थः नव्यस्य प्रकृत्यर्थ: दायोधकत्वात् ।सामान्यशास्त्रामाप्तियोग्ये नारितार्य हि विशेषशास्त्रस्य पाधकत्ये पीजम् । ब्राहमणा भोज्पन्नां माठरकारिन्गी परिवेवियामित्यन यथा भोजनाका घरगामी परिचषणविधरारन्धत्यान सामान्यशाला मामियोग्ये शहादावचरितार्थेन विशेपयिधिना स्वाहा माठरस्यादिविशेषमायच्छिन्नवृत्तिनापणत्याल क्षणमा: मान्यधर्मीयच्छिमाहेश्यास्य ग्रmा भाज्यन्तामिति शारत्रम्य पापः । मधा न हिंग्यात्मा भूतानीति हिंसा. निषेधार्नुकायरमामायनीपानीयं पशुमागभनेरगाया। पीपामीयादिश्वालम्मनयिधेरारब्धत्यारोन सामाग शापात्रामागे पुरोटाशादायगरितार्थेन विशेषयिधिना বামখামাখামাবিযাগদানি- लवामामान्यायधिशाकम्पन हिम्यादिगि शा. खमा पार पाय गुगप्रहादिष्यपिगम् ।न मुरापिदिल्यादिनिशा विनिमयान्यात यणिनां दिया गन्न ना मादानं यददिगमावि क्षेपम । न प सम्पायनाप नियाणा गारमा fat. fিৰ প্লাগিবিনা নিবিৰ নিৰসি | নিৰিনিশাৰrfাশিনা মাগলি गायिपानाच नियममनिधारण नागना. কাষবিলাশি গলানি। সমিন কাশবৃপিসিপেনালায় ·- लाफिकन्यायसंग्रहः। धत्वकल्पनायोगात् । विधित एवं प्रवृत्युपगमेनाप्र रागतो ऽमवृत्तरिति दिक् । इति येन नामाप्तिन्यापः। २५ । ३४ । अन मासगिको ऽश्वभृत्पन्पायः। यथा कस्यायमधी पस्याहं भृत्यः त्वं भृत्पः कस्य पस्यायमच इत्यत्र पधा न घस्तुनिर्णयस्तथा प्रकृते ऽपीत्यर्थः। १ । ३५ । पघान्योन्याश्रयो न दोपाय यथा देहारादा नम्र पीजक्षन्यायः॥२ । ३६ ॥ भएटफुफुटीन्यायक्ष प्रवर्तने। अयं रात्पत्तावन्योन्या- अपः प्रवाहानादित्यार दोपायदः । ३।३७ । पम्रोबायोदाहफभाये स न दोपस्तत्र नानाविक- न्यापः।४।३। मात्माश्रयस्य दोपत्वयियक्षायां न हि सुशिक्षिता ऽपि यः स्वस्कन्धमारोढुं पटुरितिन्यायाप्रवर्तते।५।३६। कारं पिना करणस्य कार्यक्षमत्ययिवक्षायां तु न हि सुतीक्ष्णा ऽप्पसिपारा स्यय तुमाहितच्यापाति न्यायः। इति येन नामानिन्यायान्तर्गतास्मेन संगमाय न्पायाः।६।४०। तकौण्डिन्यन्यायो ऽपि सामान्पशास्त्रमासस्य विशेषशास्त्रेण पाच एच प्रवर्तते । पचा प्रामणेभ्यो दधि दीयतां सर्म कौण्डिन्यायेत्पन्न फोएिपन्यस्यापि प्रारमण- त्यात्सामान्यशानेणास्यापि दधिदानं माम तर पिशेष- पिहिनेन तमदानेनापोधते । एपमादयनीये जुहोतीति सामान्यशास्त्रमातम्याहयनीयाधिकरणफहोमस्य पदे जुहो- तीति विशेपविहितेन पदहोमेन पाधः। तथा पनो या इमानि भूतानि जायन्ते इति श्रुत्या पोधितस्य भूतेषु साधादायकार्यस्यस्य तम्माया एतस्मादात्मन आकाराः ·१ लौकिकन्यायसंग्रहः । संभूतः श्राकाशामायुरित्यादिविशेषश्रुत्या यायः । न चैकविज्ञानात्सर्वविज्ञानतिविरोधः व्यामादेब्रह्मानन्य- तया तट्टावापन्नब्रह्मजन्यत्वेन तद्विज्ञानाद्विज्ञानसंभयात्। न चैवमेतयोवाक्ययौनतन्यायोदाहरणत्वम् । थाकाशा- दिभावानापन्नब्रह्मकार्यत्वस्य सामान्यश्रुत्या योधितस्य याधान्यायसंगतः । न चानयोन्याययोः सार्य शङ्यम् । विरोधात्सामान्यशास्त्रस्य विशेषशास्त्रेण वाघे पूर्वन्या- यस्य फलसाम्यात्तेन तस्य याधे तृतरस्य प्रवृत्तेः सम. कालिकभाजनपरिवेपण्याहिंसातत्प्रतिषेधयोश्च विरोधः स्पः । दधितकयोस्वादनसैकरूपस्य तृप्तिरूपस्य वा फलस्य साम्यात् बाध्ययाधकता । दधिफलस्य तफ्रेणैव जनितत्वाद् दधो निवृत्तिः । यत एवं ग्राह्मणेभ्यो दधि दीयतां कम्यलः काण्डिन्यायेत्यत्र न बाध्ययापकभावः एवं होमयोरपि तृपकारलक्षणस्य फलस्यैक्याद् याध्य- याघकतेति तक्रकाण्डिन्यन्यायः।२६। ४१ । के चिन्याया व्याकरणमात्रगोचरास्तदुदाहरणस्या- न्यशास्त्रे ऽनुपलम्भाद् व्याकरणादाहरणस्य त्वमानुपयु- क्तत्वात्तत्स्वरूपं यीजं च प्रदर्श्यते । पुरस्तादपयादा अनन्तरान्यिधीन्याधन्ते नोत्तरा- निति न्यायः । अवश्यं स्वपरस्मिन् याध्ये प्रथमोपस्थि- तानन्नरयान पारितार्थे पश्चादुपस्थितस्य ततः परस्य पाधे मानाभायः । श्राकाइनानिवृत्तर्यिप्रतिपेघशात्र- पाघे मानामावास्येनस्य पीजम् । २७ । ४२ । मध्ये ऽपयादाः पूर्यान्विधीन्याधने नोत्तरामिति न्यायः । याँपस्थितयाधेन नैराकायमस्य पीजम् ।

·लोकिकन्यायसंग्रहः । पूर्व उपपादा शभिनिविशन्ने पभानुत्सी इति न्यायः । लक्षणेकपाको रापपादयिप पालाच्य तद्वि- पपन्याभापनिमये उत्सर्गेण नत्तलक्ष्यं संस्करोति थन्यथा पिकल्पापत्तरित्यर्थः। अभिनिधिशन्त इत्यस्य घुड्याख्दा भयन्तीत्यर्थः । २६ । ४४ । मकल्प्यापवादपिपपं तत उत्सो ऽभिनियिशतहति न्यायः । तत इत्यस्यापयादशारत्रपालोचनात्मागपीत्यर्थः | प्रकल्प्पत्यस्य परित्यज्येत्यर्थः । हप्ता लपेकचक्षुप्कस्त. सच्चारनपालारनं विनाऽप्यपवादयिपयं परित्यज्योत्स. र्गेण संस्करोतीति न्यापार्थः । ये त्याहुर्येन नाप्राप्तन्यापे प्रदर्शितविधिनिषेधया- | क्यान सामान्यविरोपभावान हि यथा होममात्राधि- करणमया प्राप्तस्याहयनीयस्य विशेपपिहिलेन पदहोमेन मंकोचस्तथेह हिंसामानविषयतया निषेधः प्रवर्तते येन विशेषणमंकाचा स्थाकिंतु रागमाप्तहिंसायामेच तावता ऽपि निषेधीपपत्ती न मातुप्रकरणे ऽपि निपेधप्रवृत्तिः प्रमा. पाभावात् प्रत्युत पदाधीप्रवृत्तिस्तदर्थः प्रतिपेध इति न्यायेनाननवदनादिनिधस्येवास्यापि कात्वर्थत्वं स्वासपा घानयोपिधिनिषेधयोहणाग्रहणपतिकल्पः स्थादित्यन- | परंपरापत्तिरिति तेषां तदप्यस्सोदाहरणं पोध्यम् । उपजनिष्यमाणनिमित्तऽप्यपवादः संजासनिमित्त. मप्युत्मर्ग पाधतइति न्यायः । श्रस्य तु भवति शास्त्रे ऽप्युदाहरणम् । तथा हि । ज्योतिप्टोमे यहिप्पवमाना- व्यस्तोत्रं का कमेण पृष्टतो हस्तेन संस्एश्योपसर्पताम- विजां मध्ये उद्गातुरपदे याद्गाता पच्छियेतादक्षिणं ·१२० लोकिकन्यायमंग्रहः। यज्ञमिष्टा नेन पुनर्गजेनेति श्रुनिजन्या तन्निमिता माप चित्तकर्तव्यतान्तिः पश्चात्प्रतिपच्चंदे यदि प्रतिहत्ती उपनिषदोत सर्ववेदसं ददादिनि श्रुतिजन्यया प्रायश्चि- तान्तरकर्त्तव्यताधिया याध्यते । अत्रोपजनिप्यमाणनि- मित्तान्तरे फ्रता पूर्वनिमित्तकप्रायश्चित्तस्थानत्यादि प्रागंव पाध्यते अन्यथा ऽस्य निमित्तान्तररहितमनुवत्तदननुष्ठाने वैकल्यप्रसगात्सगापवादत्वं गात्र याध्ययापकभावना पचारादिति संक्षेपः । ३१ । ४ । पूर्वापरयलीयस्त्वन्यायः। ३२ । ४७ । स्थावरजङ्गमविपन्यायश्चेह योध्यः । रजतादिज्ञान तद्वाघज्ञानयोः सर्पवत्सनामादिरूपजगमस्थावरविषपा- श्चोत्तरेण पूर्वयाधः प्रसिद्धोयथा तथा प्रकृते ऽपि । इयांस्तु विशेषः यत्पूर्वस्मिन्पूर्वोत्तरभावस्य नियनत्वाद्वाध्ययाध- कभायो ऽपि नियतः । अतस्तत्र तादृशयोर्जगतः सत्यत्व- मिथ्यात्वज्ञानयोरुदाहरणत्यं योध्यम् । द्वितीये त्यनियत- पूर्वीपरभावमयुक्तयाध्ययाधकभावस्यानियतत्यात्तादृश- योरुगातृमतिहम्रपच्छेदयोरुदाहरणत्वमिति । ३३ । ४८ ॥ अनन्तरस्य विधि भवति प्रतिपंधो पेति न्यायः। अयमपि व्याकरणमात्रगोचरः। न हन्यादित्यादायव्यव- धानेन मजस्य धात्वर्धनान्ययाद्यजेन्न हन्यादित्यस्योदाहर- समित्ति चेन्नाव्यवधाने ऽपि धात्वर्थस्य प्रत्ययार्थीपसर्जन. त्वेनोपस्थितस्य ननर्थेनान्वयानुपपत्तः । एवं चाव्यपधाने ऽपि नगर्यो न धात्यर्थन संबध्यते किं तु प्रत्ययार्थेन तस्य प्राधान्यादिति दिक् । ३४ । ४६ । एवमन्ये ऽप्यव्ययिकादयो न्याया व्याकरणमान. गोचराः सन्ति दिनामिह दर्शितम् ।

·लाकिकन्यायसंग्रहः। कृदभिहिता भायो द्रव्ययत्प्रकाशते इति न्य प्रमाणप्रमेयेति गोतमीयसूत्रान्तर्गतमधिगम इति हरणं. पाध्यम् । तथा च तत्त्वज्ञानाग्निःश्रेयसा इत्यस्याधिगम्यमानं निःश्रेयसं तत्वज्ञानापसी अन्यथा ज्ञानस्य मोक्षं प्रत्यहेतुत्यापतेरिति । ३५ । समकाण्डिन्यन्याये प्रदर्शितायास्तम्माया एत दात्मन इति श्रुतीपीतरगन्यायोदाहरणत्यमपि पोर तथा हि। पीवीतरगशन्दी हि पायो। भगस्तरन अमि स्त्रियां पीचिरिति फोगात् । एवं यथा पाय्यादि फाद दादीपिजीयते तदायापलाय तस्मातरगान तड़ायापसाय तस्मात्तरगान्तरम् । सधा मागेपहित द्रामणः ग्यमुत्पद्य सायापलाय तस्मादायुरित्यादि तार्किकास्तु शब्दोत्पत्तायतमयनारयन्ति भेदेिश जान- शन्दो धीगीतरगन्यायेन स्यमंनिहितं सदान्तरमारभो म प शन्दः शन्दान्मरमिप्ति प्रमेण श्रीदे जातः गन्दः प्रोग्रेण गातइति ।।६।५१। सफदेशिनस्तु कदम्पमुकुलन्यायमिहापातारपन्ति। पया हि कदम्पमुकुलात्कालविरोपनिमिरोन पाए दिन युगपनि फेसराणुरपद्यन्ते तथा भर्पादिदगागपागेन पंशादिदलदायिभागन पा निमिर्तन भयो दिदंगाप. धिसभाकाशे दशसु दिक्षु दश गन्दा जापने एताप. न्मान एप शन्ता । भने तु पामकारण स्पमंनिहित सानन्यादानारभन्तहरयादि शेपम् । १७१५९॥ अन्योन्पनाश्पनाशकभावविपायां सुन्दोपगुन्द- न्यागःपया दिएन्दीपसुन्दमंशा सरोदरापरी तिला. समार्थ परस्परं पापपाताभाषेनोभावपि मापिनि भा- ·लेकिकन्यायसंग्रह। रते प्रसिद्धम् । तथा धीचीतरनन्यायनान्पन्नानां कार्यशब्द- नारयानामन्योपान्त्यशब्दा परस्परेण नारयावन्यजपा- न्त्येनोपान्त्यभान्त्येनेति के पितार्किकाः । तदयुक्तमित्य- परं उपान्त्येन शिक्षणायस्यायिनान्त्यस्य मिनीयनवृत्ति ध्वंसप्रतियोगिना तृतीयतणउत्पद्यमानान्यध्वंसजनना- योगात् तम्मानुपान्त्यनाश इति । किं तडॅनन्यायोदाहर- एमिति चेत्सत्प्रतिपक्षायित्ययेहि तो हि परस्परानुमि. तिप्रतियन्धमत्वेनानुमितिकरणन्यम्पानुमानत्वनिरासको भवतः । इदमेव तयारितरेतरनाशकन्यं नामेति। ३८॥५३॥ अयं तुल्यपलयोर्विरोध प्रसरनि प्रयलनिर्यलविरोधे सबलेन निर्यलयाधविवक्षायां तु मात्स्यन्यायावतारः। अयं प्रायः इतिहासपुराणादिषु दृश्यते । यथा हि वासिष्ठे प्रहादाख्याने तत्समाधि प्रस्तुत्योक्तम् । एतावता'sy कालेन तद्रसातलमण्डलम् । यभ्वाराज तीक्ष्णं मात्स्य. न्यायकदतिमिति । यथा प्रवला मत्स्या निर्यलांस्तानाश- यन्ति तथा राजके ऽमुकदेशे प्रयला जना निर्यलान्नाशयन्ति स्मेति न्यायार्थः । प्रान्दर्शित आगमेन प्रत्यक्षादियाघो ऽप्यस्यौदाहरणं योध्यम् । प्रयलश्रुत्यादिप्रमाणैर्निर्यललि शादिप्रमाणयाधे ऽप्ययं योध्यः । तथा हि विधिविरोषस्य सहकारीणि पट् प्रमाणानि श्रुतिलिङ्गवाक्यप्रकरणस्थान समाख्यारूपाणि। विध्यन्तरस्य च श्रुत्यर्थपाठस्थानमुख्य- प्रवृत्याख्यानि । तेषु पूर्व पूर्वस्य प्रयलत्वेनानेन न्यायनोत्त- रोत्तरयाधकत्वमग्रे वक्ष्यामस्तावत्तपोद्धातत्वेन विधि- भेदाः संपतो निरूप्यन्ते । श्रप्राप्त फलवन्तं चाय यः स्वसामर्थ्येन प्रकाशयति स विधिमत्पत्त्यादिभिर्धमयुक्तः सन्नुत्पत्तिविधिविनियोगविधिः प्रयोगविधिरधिकारवि- धियेति चतुर्यिो भवति । तत्र कर्मस्वरूपमानयोधको ·- -- लाफिकन्यायसंग्रहः। विधिः प्रथमः । यथा मिहोनं जुहोतीति । अगसम्पन्धयो- धको पिधिर्विनियोगविधिः पथा दमा जुहोतीति । स हि तृतीयया प्रतिपसागभावस्य दनो होमसंपन्धं विधत्ते दक्षा होम भावयेदिति । दध्यादीनामद्गत्वं नाम परोद्देश- प्रवृत्तकृतिव्याप्यत्वं पाराय तयानेन विधिना ज्ञाप्यते । प्रयोगप्राशुभावपोधको विधिः प्रयोगविधिः। स चाहया- क्यैकवाक्यतामापनः प्रधानयिधिरेय। स हि साझं प्रधान- मनुमापयन्विलम्ये मानाभावादविलम्पापरपायं प्रयोग- | माशुभावं विधत्ते । न च विलम्यवदविलम्पे ऽपि माना- भावः । पिलम्पे ऽप्रधानविध्येकवाक्यतावगततत्साहि- त्यानुपपत्तेः। न हि विलम्पेन कृतयोः पदार्थयोः सह कृत. मिति साहित्यं च्यवहरन्ति । स चापिलग्यो नियने मामे थाश्रीयमाणे भवति । अन्यथा किमेतदनन्तरमेतत्कर्तव्य- मेतदनन्तरं येति प्रयोगविक्षेपापत्तेः श्रतः प्रयोगविधिरेय स्वपिधेयमयोगमाशुभायसियर्थ नियतं प्राममपि पदार्थपि. शेपणनया विधत्ते । तत्र ममो नाम पिततिविशेपः पाच- पर्यरूपो येति । फलस्याम्पपाधको घिधिरधिकारपिधिः । फलस्वाम्यं च कर्मजन्यफलमाक्तत्वम् । स च पजेत स्वर्ग- काम इत्येवंरूपः । अनेन हि स्वर्गमुद्दिश्य पागं घिद्धता स्वर्गकामस्य पागजन्यफलभारत्वं योध्यते । तच स्याम्यं तस्यैय यो ऽधिकारिविशेषणविशियः। अधिकारिपिशेषणं घ सदेव पन्पुरुषधिशेषणत्येन श्रुतम् । अत एव राजा राजसूयंन स्वाराज्यकामा पजेत्यनेन स्वाराज्यमुद्दिश्य राजसूयं वियना ऽपि न स्थाराजशाममानस्य तत्फलमा. कृत्यं पाध्यते किंतु रातः सनस्तकामस्य । किं पितु पुग्पयिशेपणत्पनाचुतमप्पधिकारिपिरोपणं भवति । यथा पपनयिधिमिडा विद्या अमिसाध्येपु ष कर्मस्राधान- .

·लोकिकन्यायसंग्रहः। सिद्धानिमत्ता । एवं सामर्थ्यस्याप्यधिकारिविशेषषत्वम् । पाख्यातानामर्थ ब्रुवतां शक्तिः सहकारिणीति न्या: यात् । असमर्थ प्रति विध्यप्रवृत्तश्च । एवमर्थित्यादेरपि पोध्यमिति दिक् । तत्सिद्ध फलस्याम्पयोधको ऽधिकार: विधिरिति । तदेवं निरूपितचतुर्पियो विधिः। उसरकाण्डे ऽप्युपलभ्यते सः । तथा हि । तस्माद् ब्राह्मणः पाण्डित्य निर्विोत्यादिमत्पतिविधिः । मन्तव्य त्याविनियोग- विधिः । तनिजिज्ञासस्येत्यादिना तु सन्प्रत्यययाच्यापा इच्पायाः प्रकृत्पर्यभूतस्य भानस्य भानुधातुमरापमा मन्प्रत्ययेन विचारं लक्षरित्या प्रकृत्या ग फलीभूनशान लचयित्या ऽदितीयग्रनशानाय सकर्तव्यता विधीयते प्राप्रमाक्षात्कारकामा घेदानायिगारं कुर्यादिति। प्रता ऽयमधिकारयिधिः मापन गतुयमम्पट अधिकारी नि. भारः माह वेदान्नश्रयणं पुरादिति प्रयोगविधिः कपण नि। पतुर्पियो : विधिः पुनः प्रकारान्तरेण नियिमः! मय.पिधिया म्यादर्यग्यावादमा नकम । उदा पापग्यात् यिधिस्तु धारणे अपयंत्यात निपमाघी पुनः श्रुतिरुणतं अपितु मंगोयमादिप भगाता जमिनः ষষ। মালালাগা विमुपादितः। विधिापनमामी निगम: पाyि मनि पानगन गमाग गरिमंगल गीmart अभ्या:पमा गदाय मानान्ताणामान विधिः मा गर्वविषिः । गणा Miamirfrrar. नागादिका मात्र पागम्यगामा ग्रामीण বল কামেণ পিসি না কখমণি প্লাসি ২শ সেনাং হে লিখি। গালাঘাষণা rafधिनियमतिविहिन ·?? ** rg। গামাৰ খ ম গিয়ে গালিগা ঘাঘমন। বিশ শাকসন্ধ্যা কাশিনাহি বহু মানুযাগিদান মান্নামঘালখাল। মাশাশা প্ন পূন্নাবানছিল সিথিঃ গনি- বি। পথ মন শানগো ঘুখ বাঘিনালার নালিশি সয়া- গাণাঘাষায় শনালোদ্যিমান্য মাথা ঘাম। খ ব ন ম বাথ - পাখি। রি প স : ন্যায় | যি মনমানথিমাস। ন শ নিয়ম ঃ কলা স ছিঃ। পদ নিব বিবাহ বানিয়ারিশমায়াময় হয় নাঘ- নাবিলদখিনি। অং স্বাসঘাস বিগলি বিল। মগ্ন ফ বিধ শিক্ষার্থনাঘাষাবি মানাননিয়- সল ঘনঘ্য বেশিৱই চাযথ সেনা শ্বামি ঘিনিষাবান ই বিয়াৰ- যে মৰমিষ্টি স্বাকি চা- সাকা পন্ধিহান্নাম যথাস ম যিশন নানান যা স্বত্ত মানানয সাম যাব। निमः परिमंख्या पनि गंभावना सारा हु सपा इस्ती- শাযগিতামিমি রুম। अपरं तु पिचारमा विचार्यनिर्णयहेतुत्यस्य लाफ- নিঃশ্বাঝাষবিষদানাবনাথবন্য শ িাাং শ্বাসাঘ , প্লা, ময়সি অপিনিধামনাযযিনিই- ·लोकिकन्यायसंग्रहः। दान्तरूपश्रवणस्यापि वात्मसाक्षात्कारहेतुत्वमर्थप्राप्तमेव परं त्वात्मतत्यजिज्ञासारेतद्विध्यभाये मनोगौचरे स्वस्मिन् श्रुतियोधितसूक्ष्मतमविरोपावधारणाय मनस एव समणि- धानव्यापारे ऽतशास्त्रश्रयणे या मेधाथिनो गुरुनिरपेक्ष वेदान्तविचारे मन्दव्युत्पन्नस्य भापाप्रबन्धश्रवणे प्रवृत्तिम- सक्तिरस्तीति साघनत्वभ्रान्निप्राप्तमनःप्राणिधानादिभिः गुर्वधीनाद्वितीयात्मपरयेदान्नश्रवणस्य पाक्षिकत्यप्रसक्ती नियमविधिरयमित्याहुः। चिकित्साज्ञानार्थ चरकादिग्रन्थश्रवणे प्रवृत्तस्येव न. ह्मज्ञानार्थ वेदान्तश्रवणे प्रवृत्तस्यापि मध्ये मध्ये प्रत्र- त्यन्तरप्रसक्तो तन्निवृत्तिफलकः परिसंख्याविधिरयमि- त्यन्ये। प्रागमाचार्यवाक्य ज्ञानमेव श्रवणं तर्मिश्च विष- यप्रमाणतन्ने ऽयोग्य शिलादी पुरधारेव भ्रूयमाणे विधिः कुण्ठीभवतीति नात्र चिधित्रयस्याप्यवकाश इतीतरे । परे तु विचारे ऽपि विचार्यनिर्णयहेतुम्वस्य लोकिक- मानसिहत्याद्गुरूपसदनविधेपार्ययत्त्याय गुरुपूर्वगत्यनि- यमसिद्धरीशानुग्रहलभ्यानशास्त्रश्रवाहीनस्य श्रवणवि- घावपि तात्मश्रयणपरत्वधीमंभवादिति न कस्यापिविधे- रकाश इत्याहुः। अलं प्रपश्चन । तदेव संक्षेपता विधि- भेदा निरूपिताः । तत्र विनियोगविधः सहकारीणि पूर्य:- तानि श्रुत्यादिपप्रमाणानि निरूप्यन्ते । तर निरपेक्ष रयः श्रुतिःमा च निघा विधाग्री अभिधानी चिनिपाकी पेनि । राम विधाग्री लिङावात्मिका धमिधात्री पीया. दिश्रुतिः पस्य च गन्दम्य भयणादेव संपन्यः प्रतीपते मा विनियोधी। मा य त्रिपिया विमतिरूपा एकाभि- ·लोकिकन्यायसंग्रह धानरूपा एकपदरुपा चेति । मप्र मोहिभिर्यजेतति पानृत्या ग्रीहोणां यागाद्गत्यम् । पशुना यजेतेत्य- पुंस्त्ययाः समानाभिधानश्रुत्या कारकगत्यं गजेनेत्यार नाभिहितसंख्याया भावनाद्गत्वं ममानाभिधानभूमेरे पदश्रुत्या च यागाद्गत्वं परिगणनं प्रायोऽभिप्राय शान्तो दान्त उपरतस्तिमितुः ममाहिनः श्रद्धायित भूत्या ऽऽत्मन्येवात्मानं पश्यदित्यत्र तयाभुत्या शमादेर स्मदर्शनाद्गत्वमिति घृद्धोक्तिः संगच्यते । एवं रेपी पारयन्तीयममिमसाम कृत्येन्यादायपि पाध्यम् । मा मध्य लिझं मामय मर्यभावानां लिगमित्यभिधीयम- इत्युक्त नागत्यं यथा पहिर्देवसदनं दामीत्यम्य मब्रम्प लयनागत्वम् । स हि लवनं प्रकारापितुं समर्थः । मत लिट्र शिपिधं सामान्यसंपन्धाधकमानान्तरापंगदन- पदं च तत्र पदन्तरण यान संभयत्यय तम्य सदार नद- नपंक्षम् । पधा ऽर्थज्ञानस्य कर्मानुष्टानागत्यम् । लपनं कि मन्नं पिना ऽप्युपापान्तरण स्मृत्या करी शवपत प्रत न मम्रो लपनस्यरूपाः संभपति किं स्वार्थमाधनमालय- नप्रकाशनार्यः । तामामयमामादयगायत लपन. प्रकारानमाने सामयात् । अतो ऽपर प्रकरणादिमामा- पसंपन्धपाधकगुपंच दशपर्णमागमकरणे मप्रभा पाटाद- पमरगम्पो सनंग मप्रेण दर्शपूर्णमामापूर्वसंपन्धि कि पिस्वकारणागि । अन्यथा प्रकरणपाठपपर्पगनात् । किं तदपूर्षपन्धि प्रकारपमित्याबाजाणं मामा-हि- लपनमिस्पषगम्पते । समभिष्पाहारो पाश्यम् । समभिः प्पाहारो नाम मा परयादियापकदितीपायभाये यस्ततः शेपोषिणः सहोपारणं पपा पल्प पर्षमपी भय- ·लोकिकन्यायसंग्रहः । दान्तरूपश्रवणस्यापि ब्रह्मसाक्षात्कारहेतुत्यमर्थप्राप्तमेव पर त्वात्मतत्यजिज्ञासोरेन द्विध्यभावे मनोगौचरे स्वम्मिन श्रुतियोधितसूक्ष्मतमविरोपावधारणाय मनस एव सप्रणि- धानव्यापारे ऽतशास्त्रश्रवणे या मेवापिनो गुमनिरपेक्ष वेदान्तविचारे मन्दव्युत्पन्नस्य भापाप्रयन्धश्रयण प्रवृत्तिप्र- सक्तिरस्तीति साधनत्वभ्रान्तिप्राप्तमनःप्राणिधानादिभि- गुंर्वधीनाद्वितीयात्मपरवेदान्तश्रवणस्य पाक्षिकत्व सक्ती नियमविधिरयमित्याहुः। चिकित्साज्ञानार्थ चरकादिग्रन्थश्रवणे प्रवृत्तस्यैव व. मज्ञानार्थं वेदान्तश्रवणे प्रवृत्तस्यापि मध्ये मध्ये प्रवृ- त्यन्तरप्रसक्तो तन्निवृत्तिफलकः परिसंख्याविधिरयमि• त्यन्ये। भागमाचार्यवाक्यजं ज्ञानमेव श्रवणं तमिश्च विष- यममाणतन्त्रे ऽयोग्ये शिलादा धुरधारेय श्रूयमाणो विधिः कुण्ठीभवतीति नान विधित्रयस्याप्यवकाश इतीतरे । परे तु विचारे ऽपि विचार्यनिर्णयहेतुम्यस्य लौकिक- मानसिद्धत्वाद्गुरूपसदनविधेई पार्यवत्त्वाय गुरुपूर्यकत्यनि- यमसिद्धेरीशानुग्रहलभ्यादैनशास्त्रश्रद्धाहीनस्प श्रयणधि- धायपि तात्मश्रयणपरत्यधीसंभवादितिन कस्यापि विधे- रवकाश इत्याहुः । थलं प्रपञ्चन । तदेय संपता विधि. भेदा निरूपिताः । तत्र विनियोगविधेः सहकारीणि पूr- सानि भुत्यादिपद्ममाणानि निरूप्यन्ते । तन निरपेक्षा | रवः श्रुतिःसा च निधा विधाग्री अभिधानी यिनियोगी पनि । रात्र विधानी लिडाधात्मिका चमिधात्री ग्रीधा- दिश्रुतिः यस्य पशब्दस्य अषणादेय संपन्या मतीपते सा पिनियोमी। सा च प्रियिया चिमतिरूपा एकामि.

·साकियापायसंग्रहः। তা। সমঠা গল্প টি সাক্ষা- पापां मना घिहित कर्मे प्रथमगुएनिष्ठ समानदे- पत्वात् । पानि तु परमायमानि पाएनाहानुपादेन पिरिनानि भारतालामारामाहानुपादन चिहिनादपिध्यो- साडगामधानपिप्यापी मापन पठित्तानि नेपां विकृत स्वयं सिपिपासात् । पशुधमायामापामीयार्थत्यम- मुबानमादेरपात् । भापमध्ये ऽहनि ममीपोमीया पशुरनु- सीपनि दिन ते धमाः पटपन्ने भास्तेषां यमपी. पाआपामनुगत्येनोपस्थितपश्चर्यमेप भाव्यत्येन संप- प्पो । चो युगमनुधानमादरपासदत्यं पामिति संपः । समारया पागिशः शब्दः । स सियिधा पैदिकी साशिक पोतुसमसभक्षणात्य होतघमस इति पैदिषा ममाल्पपा पोस्त पदाहित्वं लाफिक्या srयपमितिमापनि तदेयं निरूपितानां श्रुत्या- दीनामुपरोरारं प्रति पूर्यपूर्व प्रापरूपम् । ताम् । मिलियापपकरणम्यानसमाल्यानां समयापे परदी स्पर्धषिमापात् । ममपापं ममानपिपयत्वेन बोर्षि- रोये परसा दार्मस्पं कुतः अपिमरुपात परस्य पूर्वव्य- समानेर मरित्या अपं भाषः एकन यिनियुक्रुस्य निराकाट्यान्यन पिनियोग विरुद्ध एप पर तु विनिमानसमाएपीः समपलन्ये ऽन्यतरपिनियोगत्या गागोगादगापा मारोत्पादनेन विनियोगः स्थीमि- परे। पथा दिरो पो भवति खादिरं धीर्यकामस्य पर पादिति पापाभ्यां माता पिनियुक्तस्य स्वादिर- त्वस्य फले विनियोगः! पत्र तु प्रमाएपरितुल्यत्वं तत्र न स्वीक्रियते प्रपलेन दुर्पक्षविनियोगपाधात् । पथा कदा धन स्तरीरसिनेन्द्र सयसीत्वस्या पाच ऐन्द्रपा पाहपत्य-

·लौकिकन्यायसंग्रहः।
तीनि । अत्र न द्वितीयादिविभक्तिः श्रूयते किं तु पना-
जुहाः समभिव्याहारमात्रम् । तस्मादेव च पाताया जा
इत्यं प्रतीयते न चानर्थक्यम् जुहूशन्दनापूर्वलक्षणात
শষ যামা:। ঘনঘা যতিগাযাত্রায় যা
माधनं नसावादिति । एवं व पर्णतया यदि गुहः विगत
সৰ সামৰ মনি নানি যদি ন বই
মা গাম। মাঘ মযম। খামখানা
दिपुममिशेयजनीत्यग्र हीविशेषस्या निर्देशात्ममिधागेन
भाग फिमित्यरत्युपकार्याकाना दर्शपूर्णमामगार
: বামায়াখা মাযাগিন্ধা
গাগো মা সমাঘ মােৰীনা মা
নাগ লিলি। মামলাষামো
বিবিখা। গল্প কলমাখনাগা: মা সামান্য
বগ প্রনাম মন মা। বয় বাসায়।
" না মনঃ। পা দেয়ার সাম
* ম ণপশি স্মামনুমাে (
পান প্লন। ধ ঃশir না মা
পপি। লননা খাল না মা
" শসাস। পানাগাংনী থানা
বিধা। 7ন প্লাল r্যি পদ বা
snarfoi fra Irma PIT.
নয়।
শগ ইয়াসিনসোল শাক ,
মা fি। থাঃ গিয়া
ফায়দপ শাম -
* শিগ এনপিদিসরি না
{ পোগrশ্বগ =
স ম ল fলমিশ গা rি ?

·तोकिकन्यायसंग्रहः । तथा हि पारोहाशिफसमाख्या काण्डे श्रागपुरोटा- शादिफर्मयां प्रामेण मना पानातास्तत्र दधिपयोरूपसा- प्राप्यसमिधा शुन्यध्वं दैव्याय फर्मणइति मन्त्र आयात- स्तन समाल्यापलेनास्य मनस्य पुरोडारापानं गुन्धनशे- पत्यं प्रास समिधिना पाधित्या सामाग्यपात्रशुन्धनरोप- त्वमापायते । पुरोडाशसंपन्धिकाण्ड पारोडाशिकमिति समाख्यायाः काण्डान्तर्गतमन्त्रस्य पुरोटारासंपन्धसामा. न्पपोधकत्ये ऽपि शेपशेपिभाषरूपविनियोगयोधकत्ये सानिध्यापपेक्षतया दुर्पलस्यात् । एवं च पिरोधे मति मुसियापिय समास्या पाध्येय । मध्यानां तु पूर्वया- ध्यत्यं परयापकत्वं पेति श्रुतिलिमसूत्रार्थः । मदेपं निम्र- पितानि पिनियोगविधिमाकारीणि प्रमाणानि निरु- | पन्ते तहाध्यपाधफभावशोपपायते । सन प्रामपरं पपनं श्रुतिः । तप विविध फेपलमपरं तमिशियपदार्थपरं पति । तत्र घेदं कृत्या पदि फरोतीति केयलकमपरम् । पदिकरणादर्यचनान्तरेण पितितस्यात् । पपदकः प्रध- ममध इति तु फमविशिपदार्थपरम् । एकप्रसरतामहम- | पेन भक्षानुपादेन फममात्रस्य विधातुमयपपत्वात् । मेयं | श्रुतिरिसरममाणापेक्षाया पलयती । तेपां परस्पना द्वारा मामममाणत्वात् । थत एपाश्विनम्य पाटममातुमी. यस्याने ग्रहणममतो अधिना दशमो गृहाताप्ति पचना- परामस्याने ग्राहणमित्युत्तम् ११ पत्र प्रयोगनयन निर्णयः समापनमः । पथा निहाप्रहामपंचागपापयाः थम हि पपाग्या होमायस्पारस्पाया प्रयोजनपशादर्पमनुधीयते । स पायं पाठमामादलपान् । पधापाठेहानुष्टाने समया- जनपाध: माशपश्यं च स्यात् महिहोमाननार प्रिय. माणप फि पिएसजनमस्तिका पदायिकपाश्यानां ·लौकिकन्यायसंग्रहः। मुपतिष्ठतइति तृतीयाश्रुत्या ऽन्यनिरपेक्षया गार्हपत्या- पस्थानशेपत्ववाधिकयेन्द्रप्रकाशनसामर्थ्यरूपलिमप्राप्तमि न्द्रशेपत्वं वाध्यते । लिङ्गं हि न साक्षाच्छेपत्वं योधयति । किं त्चिन्द्रप्रकाशनमात्रं करोति । तेन च लिङ्गेनानेन मन्त्रेणेन्द्र उपस्थापयितव्य इति श्रुतिः कल्प्या तया शेष- त्ययोध इति श्रुतिव्यवधानेन शेपत्ययोधकं लिङ्गं झटिति स्वार्थयोधकश्रुत्या पाध्यम् । तथा लिङ्गेन धाक्यं माध्य यथा स्योनं ते सदनं करोमि घृतस्य धारया सुशेष कल्प पामि तस्मिन्सीदामृते प्रतितिष्ठ ब्रीहीणां मेघ सुमनस्य मान इति मन्नभागयोः प्रत्येक सदनकरणे पुरोडाशा- सादने घ तत्प्रकाशनसामर्थ्य लिनेन श्रुतिमारा यिनि- योगे सति प्रतीतमेकवाक्यत्वं पाध्यते । तस्य कृत्स्ने ऽपि मग्रे सदनकरणप्रकाशनसामर्थ्य पुरोडाशासादनप्रकारानः सामयं च लिङ्ग फल्पयित्वा श्रुतिफल्पनयोभपत्र कृत्स्नयिनिपोगयोधने याभ्यां लिनश्रुतिभ्यां व्ययभा नेन श्रुत्येकव्यय हितालिङ्गाद् दर्पलत्यात् । तथा यापन प्रकरणं पाध्यम् पधा मानप्रकरणानातवादशीपरादा बादशाहीनस्पति वाक्यनाहीनासत्यपायफेन प्रकरणमाम: सान्दाइत्ययाधादृत्कर्षः प्रधानम्याहाकारचारूपं प्रकरणं तम्यागप्रधानयाक्पेश्यायातामामर्थ्यश्रुतिभिः काप्यमा नामिः स्यायिनियोगममित व्ययधाननासामर्ग. त्पादयोः कापायाश्यात दुसरयाए । राधा प्रकरणेग मनिधियाभ्यः । पथा राजापारणेन सदनमामि पनीपाणणामयागपिशेषगतिधिपाटमा गुनाशा गानादामिपंचायपत्यं पाधिया रामनगंप. त्यमाणादिनम् । मनिया प्रकरणादिकम्पकायेन मार पात् धनस्याता तथा निधिना गमापा मारण।

·हाकिकन्यायसंग्रहः। तथा हि पारोडाशिकसमाख्या काण्डे श्रामेपपुरोटा- शादिकर्मणां प्रमेण मन्ना पानातास्तत्र दधिपयोरूपसा- भाग्यसनिधी शुन्धध्वं देव्याय फर्मणइति मन आमात- स्तन समाख्यापलेनास्य मनस्य पुरोडारापानं शुन्धनशे. परवं माप्तं ससिधिना पाधिस्या सासारयपात्रशुन्धनशेप- रंपमापायते । पुरोडारासंपन्धिकाण्ड पारोडाशिकमिति समाख्यायाः काण्डान्तर्गतसनस्य पुरोडाशसंपन्धमामा- पापकत्वे ऽपि शेपशेपिभापरूपविनियोगपोधान्ये सानिध्यायपेक्षनया दुर्यलस्यात् । एपंच पिरोधे मति भुतिराधिकय समाख्या पाध्येय । मायानां तु पूर्वपा- प्पत्यं परपायकत्वं पति श्रुतिलिङ्गसूत्रार्थः । तदेयं निर. पितानि पिनियोगविधिसहकारीणि प्रमाणानि निरू. प्पन्ते तद्वाप्यपापकभापयोपपाधते । सन ममपरं यमन भुतिः । तप विविध केपलगामपरं तमिशिएपदार्थपरं पैति । तत्र पेदं कृत्या दिं करोतीनि फेयलनामपरम् । पेदिकरपादेर्पचनान्तरण पिहिनस्यात् । पपदकः प्रध. | मभप इति तु मयिशिपदार्थपरम् । एकप्रगरलाभगम- पेन भवानुपादेन प्राममाप्रस पिधातुमरापपत्वात् । गपं अतिरितरममाणपेक्षापा पलपती । तेषां पपरस्पन- द्वारा ममममापस्यात् । अत एपाश्चिनस्य पाटमामानुनी- [ पम्याने ग्राणप्रमतो अश्विना दसमी गृप्यताति पपना. रामसाने ग्राहपमित्युक्तम् ।पन प्रपोजनपनि निर्णयः म भापकमः। यथाऽमिहाप्रहामपंपापापापयहि पवाग्या होमात्यासापाका प्रपोजनपगारपूर्वमनुष्टीयन । स पायं पाठकमारलपान् । पधापाठेशानुधाने यो- जनपाधः प्रशरियं पस्यात् । न हिमाननार निप. मापण पिपिएमपोगनमस्ति २॥ पदार्थपोकादायपानां ·साकिकन्यायसंग्रह। গ: লি: ম বামঃ মাঃ শাখানা কম । ৭ শ লিখি। মসা মানুষ। মালামানামা ধান কামাল। যা গgণা। নুন মামলায় মালালা। Tা 8ি সাম। খামাখ বা মা ন গুন গালাগালিশ গল্প মা: মাস। মশা মান rি frশা না । গ ল দ ন প রাগায়ণ' Fitfif TI MTATAI | Mr. Mürtfarfans i গণ ( ২৫ গুণ শতপন দাশ পৃথ পেশা শা শা ম্যান ? মপাri । 'নানান tি * ** " মা সা যাণ #rt ৰ • " * ৰ + প মামা । মশনগণ ঋ* * * * লাল, সধাপ গাগ কথI: । গৰ। গান in : ৫ । পা রে গা মা। rrit fr Tarsp7711TIAT#mtf natrija * {****fঃ। পাশ নিশা মাস * {স পাৰ। গৰু- frণ শৰসৰ। খ লাখtr" পদ? = ৭ মাস মূলম মাপ *** * পুরা কলা কৃষ্ণ" ify fতা কম- -- - ·खाफिकन्पापसंग्रह पदावमायः समः स प्रतिमामः ६ देपमेनेपु पाप- यापकमायरय संपतिपादनान्मारस्पन्पायोदाहरणत्वमा- मम् । पपा तिर्मिगिलगिलो उपस्ति तङ्गित प्पस्ति रापपात्पुतस्तिमिगिलपाधकस्य राघवस्य सुतरां साम्पतिभिगिलादिपाधफत्वं तथा लिदादिपापफस्प भुत्पादेः सुतरां तराष्पपारपादिपायफत्यमिति सर्पम- नपयम् । ननु श्रुत्पादिभिर्न हि पाम्पमित्येवं लिङ्गादि यापते किं तु सति विरोधे मत्स्पैस्तु दुर्पलमानं पाध्यते सपा र फसमुदाहरणसंगतिरिति पार तहाभ्यपाधकमा- पस्पापि पिरोधपुरःसरत्वात् । न हि सेः पुत्रपौत्रादयो ऽपि पाध्यन्ते कि तु प्रत्युत लाल्यन्तइति पेपणये सौभरे- राख्याने प्रसिहमिति सर्य सुस्थमिति मारस्पन्यापः ३६) ५४॥ पर निपलेनापि मपलासदायेन प्रपले पाम्पते तत्र अत्यन्तपलपन्नो ऽपि पौरजानपदा जनाः । दुर्पलैरपि पापन्ने पुरुपः पार्थिवाधिसैरिति न्यायो ऽवतरति । सधा ऽपम् । उदाहरणं तुझुन्पपेक्षापा दुर्पलाया अपि स्मृतेरापमनरूपम्पलपदापीभितत्त्वेन भापण्यम् अतः श्रो. तमामस्पागेन घेदकरणानन्तरं सुते भाचमनमेव कार्यमिति दिक् । ४०॥५६ पनान्यप्रातिपसक्तादययपालिोपनसच्यपेचाच योगात्समुदायशतपापल्पं विपश्यते तन रूदियोगमा पहरतीति पापः। पथा गारित्यादावन्पनातिनराकम- कृतिप्रत्यापार्यलाचनसव्यपेक्षगमनकर्तृत्वादिरूपपोगांध- स्पागेन रूस्या सास्नादिमती घ्पतिर्गयते सपा पपासु रप- कारी मीनादधीतत्यत्र रथकारशन्देन प्रात्परपोत्यसो ·लोकिकन्यायसंग्रहः। वर्णविशेप उच्यते न तु रथं करोतीति व्युत्परया दिजातय इति संक्षेपः । ४१ । ५७ ॥ श्रुतयागिकार्थलाभे सत्यनन्यितरूनार्यस्त्याज्य इति न्यायो विशेषतया ऽस्यं वाधकः । दृश्यते हि मण्डपं भोज- येत्यत्र मण्डं पियतीति यौगिकार्यलाभेनानन्वितगृहरूप- रूढार्थत्यागः । ४२। ५८ । एवं प्रकृतिप्रत्ययायोः प्रत्ययार्थस्य प्राधान्यमिति न्यायः सामान्यविषयः। श्रापगवो वापक इत्यादी हि प्रत्ययार्थस्थापत्यकत्रीदिरूपस्य प्राधान्यं यातीत्यादिमि- यान्वयात् । एवमन्यत्रापि योध्यम् । ४३ ॥ १५ । भावप्रधानमाख्यातमिति न्यायः । ४४१६० । इच्छेप्यमाणसमभिव्यहारइप्यमाणस्यैव प्राधान्यं न त्विच्छाया इति न्यायश्च तहाधकः । अश्वेन जिगमिपति असिना जिघांसतीत्यादी ययेष्यमाणस्य गमनहननादेः प्राधान्यात्तत्रैवाश्वास्यादेः करणत्यनान्ययस्तथा तमेतं चेदानुवचनेन ब्राह्मणा विविदिपन्ति यज्ञेन दानेन तपसा ऽनाशकेनेत्यनेप्यमाणस्य वेदनस्य प्राधान्यात्तत्रैव वेदानु- वचनादेर्विनियोग इति दिक् । ४५ । ६१ । एतेन कामनागोचरत्वेन शाब्द योधएव शाब्दसा- धनतान्वय इयि न्यायो ऽपि व्याख्यातः । ४६ । ६२ । नन्विच्छागोचरत्वस्य मोक्षसाधारणत्वात्तत्रैव यज्ञा- दिविनियोगः कुतो न स्यादिति शहानिरासाप शान्दी घाफाडा शब्दैनय पूर्यतइति न्यायः । ४७ । ६३ । न हि शान्दमशाब्देनान्येतीति न्यायध प्रवर्तते सष्टावुभौ । ४८१६४। EMA Jh ·लोकिकन्यायसंग्रहः । पकपदयपपार्थस्य सारामारमामंशायमस्तित्या- ज्यासारापिनामूनाभीमारगिपृषण घसदपिनामृतम- सारमायादी गाने स्पज्य प गृहीते मार मय मायक- एदकन्याप: पथा मत्स्यमांमार्थी सत्संपदाकण्टकादी- नपि सायदहाति पिजति समिान् गृहीमे मा मस्य- पदलत्या जिभूषण दुपाधी अपि होने पर मागत्यागलक्षण मति लपान । उपपादिमाग मर्पः प्राक् । १६ १५ घान्यपणापयायो पीदया। ५.१६६ परपजति पनि लि.न्यायो ऽपि मागram. सापपास्यलय प्रगति। ५११६७ ॥ ঘোগাম সেখাশ মা- पेदाय पदमपधिकाभायापारकान पिनियन पाया पत्तरति या लगया प्रमाणादया- सपा पदानारमाफपमिति पापम् । ५२।। मृत पपायरेथ त्यागनिमः । नगिननादिनिप. पानपानुपपणा पता पलंगती पानुपति. रिनियापन नगिनिमध्यापापधारणात् । पर्पज्ञान धर्मिएगान्तं प्रकारे तुपिपप तिगाया|| गतिमामद्विषः।।।७०। धात्मतादापामारगना मेतीपादिय. पापीधे पादाम्यापरणारमनी म पा T- दिति बालापारपाप मागाटापातारा. নিয়ে অনিবার্যায় সারণি - Farmer नया निषेधापणानि वाधारभिानामा पसानारमान पापन्तहति । ४.७।

·किकन्यापसंग्रहः । स्वमते परणामाव्यमानानां दपणानां तन्मते पातने जष्ट्रलगुहन्यायायतारः। यथोष्ट्रेणोयमानेनैव लगुहेन तत्म- हारः क्रियते तथा तार्किकोत्थापितदपणैस्तन्मतमेय पेदा- तिभिर्निराक्रियते । तथा हि । अवैतवादे पदोगसांक: पादिरूपदूपर्ण तैरुच्यते सदापनिपदैविभ्यनेफात्मयादिनां संपामेय मते पात्पते तयथा यदेकेनात्मना मनः संपुज्यते तदात्मान्तरैरपि तत्संपोगस्यायश्यकत्येन तदविशेपारसु. मादरप्पपिशेषः स्यात् । मायाभिमंध्यादेरपि सर्वसा. भारणमनःमंयोगासमयापिकारणात्येन व्ययस्थापत्या. मायारमांगये दुष्परिहरमिति संचेपः । ५५ ॥ ७२ । एकमानिसमनिरासाप प्रयुक्तया गुरामा तररार समतानगरनिराफरणं पदा पियपतो तदा पुणगुमन्या. पति: पपा पावनां मध्यएकम्य गुन: महारार्थ प्रधि: हम गुटम् प्रहरपान्यानपि प्रहरमि । तथा प्राकारण पादिभिः गांग्याभिमसमपानकारणयादनिरासाप मपु. का नीशग्दम् रमनाउनुपण नानुमानमित्यादि। ममन्यायिरोपापायगतग्रजम्या पुणगार्ग निरता যানিসগনাযােগমণি নালাগিলমাৰি दिए ।।६।। নাল গল বুঝিমিসি न्याप:५२,१४। महामांगपिन द रोगपगिति म्यारा।। पर्व मनमनमाना पिणI Tiger पर पशिसमागमायनानिमियरम मम पूर्वमामा मप्र पहालातरी ..

·लोकिकन्यायसंग्रहः। मिन्परमादेतवादिनि जिते ऽन्पे विनयोधम जिता भवन्तीति । ५६ । ७६ ॥ एकास्मिन्मधाने प्रतिपादिनि जिते ऽन्ये सुखेन जेतुं गफ्यन्तइतीग्यिपये प्रधानमल्लनिपईपन्यापः मना पाए- | युद्धपिशारदास्तेपु प्रधानस्य निपक्षणं भूमी प्रतिष्ठापन तत्यष्ठभागस्य सपा संयोजनमिति पायत् जयकामेन अधर्म मियते तसिभिगृहीते हि तदपेक्षया दुर्पलानामन्येषां जपः सुकर इति न्यापापः । ६०१७॥ पाभिर्युफिभरतिमपलशुष्कतर्ककत्येन प्रमिरी ऽपि तसत्पत्यपादी पैशेपिकादिर्जयपस्ताभिरितरे शुद्रा. बायोकादपस्तु दरता निरस्ता भपतीन्ति पिपधागा- मापादयाले चलति दिपेन्द्र यकीयता पारिधिरेष फाटति न्यायप्रवृत्तिः । पलतीति सप्तम्पन्तं पदं देहलीदीपन्या- नोभयन संपध्यने । पपीपान गभः । पीपन्तरतु परलेया रासभा गर्दभार घर इत्यभिधानात् । स्पम. देहलीति पासनिकोऽत्रा पधा देल्पां तो दीपो पायमापनतरं देणं प्रकापतिमा मप निहिल पद- मुभाभ्यां साफाजपदाभ्यां संपध्यातहत्यर्थः । ११७६ । काकाधिपायो पीह पापः । फाफम्पकामेय पा. रिन्द्रियं गोलकदयेऽपि प्रामेण पपा संपम्पते तपा मयले पीत्यर्प।।२० मापापातन्यापपिपये मुतिसन्यापोऽपित। पास्तु पिरोपो पर शान्तदान्तिायोनिन्दा पर्पयत्यति पतुरतुतिनिन्दाभपमापार नि. न्हापां मेवोदाहरणं पापम् । स्तुती तु मारिए

·लोकिकन्यायमंप्रहः।
स्पादि भगवद्गीतायाः मारलोक उदाहरणम् । अपि
घेत्सुदुराचार इत्यादायपिशन्देन पतितो यं न्याप:
सवैHदेहीतान्यै सर्वपापसमन्वितान् । स मागपति
सुमीतः शरण्यः शरणागतानित्यादावलभ्यः । यदि स.
दाशियः सर्वपापयुतामपि शरणागतान्मोचयति तदा
ऽल्पपापान्वितान्सान्या शरणागतान्माययतीति किमु
वक्तव्यमिति । ६२८१॥
मां हि पार्थेत्यादिकैमुतिकन्यायोदाहरणेपु पुएपपो.
नयो प्रामणाः प्रियाशेशव्यपाश्रयाःमनःसुतरां मावं
पान्तीत्यार्थसिद्ध दण्डापिकात्यायेन दण्डाकपणेन त
वलम्मिनामपूपानामाकर्पणं यथा ऽर्थमिदं तददित्यर्थ
इति के चित् । अन्ये त्वपूपवन्तं दण्डमानपेति स्वाम्यनुया
सनाद्गता भृत्या मूपकैः किं चिङ्गचितं दण्डं दृष्ट्वा दण्डस्तु
भक्षितो भूपरित्युवाचेति लोकिकी गाथा तथा च यथा
तद्वाक्यादेवापूपभक्षणं सुग्वेन प्रतीयते तथा प्रकृतेपी.
त्याहुः । ६३ । ८२
पुटलगुडन्यायादारभ्यैतत्पर्यन्तानां न्यायानां साम्पे
ऽपि पत्किंचिदिशेषमादायाणुरपि विशेपो ऽध्यवसाय:
कर इति न्यायेन भेदसिद्धिर्भिन्नादाहरणत्वसिडिश्च केषां
चिदिति पोध्यम् । ६४।३।
यत्रायासं विना साक्षारिसध्यन्तमर्थमुपेक्ष्यायासेन
परम्परया स एवार्थः साध्यते तत्र दण्डसर्पमारणन्याया-
वतरणम् । कश्चित्सर्प दृष्ट्वा तन्मारणाय दण्डमिच्छस्तमल.
भमानश्च कुठारं गृहीत्वा तच्छेदाय प्रवर्तते । तस्य यथा
ऽऽयासो वृथा कुठारेणैव सर्पस्य शक्यवधत्वात् । तथा
पया युक्त्या रसुसपीदिसंसर्गस्यानिर्वचनीयत्वं प्रसाध्य

·साफिफापापसंग्रहः । तान्तन मानिएपनीयत्यं साम्पते पैप सपाध. नियंपनीयत्वस्य सुमापायात्संसानिधनीपत्यसाध- नापासो पृषेत्यादि । ६५।४। पषपधानन्यायो ऽपीह प्रपर्सने । पर्फ जिधः कधि स्वरस्मिसंतो तस्पिासि नपनी निधाय पिलीमेन तेन मधयोः पूर्ण पारधीमतं मिति तस्य यथा नवनीत- मक्षेपापामो प्पा पिना पिसदेप ग्रहीतुं उपयत्या- सपा ममृते ऽपीत्यर्थः । ६६ ।। अन्ये राषिपाहदादापेव फूतानस इति न्या- पः। ६७1८६॥ प्राजुमार्गेण सिप्यतोऽर्थस्य पण साधनायोग इति न्पाप:। ६८18 शिरोषपूनेन नासिफास्पर्गन्यापधापीहराः । अत्र भुजपेरपादिः । पमन्यत् । अपमेय फैमिद् द्रविमा- सापामन्यापोऽभिधीयते । ६६106) पत्र पापारसपत्यागे महणे मा प्रसक्त नियुक्तिक- (मेकोरोपादानमंशान्तरपागध फियते सम्राईजरतीन्या पप्रपोगः । जरत्यां पापा भिपाः पतिस्तददै मुखमाग्नं हाति अपपपान्तरं स्पजतीति पपा युक्तिशुन्य नया पद्यातायघनत्यनागमप्रामाएपमुपगच्छनित तेषां पुरुपच- सामपि प्रामाएपप्रसङ्गः । पेदस्वापि पा शमाएपापत्ति: पदिपेशवपनरपसाम्प ऽपि पेदस्य मामाएपमप्रामाण्य च स्वपनस्थानीमियते तदेदमपि पुतिरान्पम् । ७०1८। हादसंभवधिपक्षाणमर्द्धवैशसन्पायः। पथा कृषी मांसभोजनकामस्तरसंततिकाम कनिधनस्तदूधीवादिक पिया मुरो उदरं संताना स्थापपति पद पपा न संभवति तथा प्रकृते ऽपीरपः । ७१181 ३ ·१४० लौकिकन्यायसंग्रहः। ऐफत्र विरुद्धानेकधर्मसमावेशासंभव विवदायां तु सुभगाभिक्षुकन्यायः । यथा सुभगत्यं भिक्षुकत्वं च पुंस्त्वं च तथाविधपददयसामानाधिकरण्यात्प्रतीयमानमपि पि. रुसत्यादेकस्मिन्युगपन्न संभयति तथैकस्मिन्नीशरूपासवचने मामाण्यामामाण्यलक्षणं विरुद्ध धर्मवयं न संभवतीति के चित् । अन्ये तु यथा सुभगाभिक्षुको प्रपलपातकभपात चिच्छरणं प्रपन्ना स च शरणागतत्यागदोपश्रवणात् सर्व- प्रयोनोभयो रक्षणे प्रथलारिकृतस्वघातभयेन त्यागे वा मासे ऽपि सुभगां रक्षति भिक्षुकं त्यजतीति यत्तत्र तस्ये च्छेच नियामिका न तु किं चिदिनिगमकमस्ति तथा प्रकृते ऽपीशवचनत्यादुभयोः प्रामाण्ये पारपेयत्वान्मूलप्रमाण- सापेक्षतया धर्मादी तदभावादप्रामाण्ये वा मासेऽप्युक्त- विभागे तार्किकेच्चैव नियामिकेत्यर्थमाहुः । ७२ । ११ । एवं स्मृत्यादि दृष्ट्वा ऽऽगममूलकतया प्रामाएपं न तु पापियचनत्यादिना वृहस्पतिमणीतनास्तिकशास्त्रापा- मपि प्रामाण्यापरित्यादि स्वयमूह्यम् । एकत्र निीतः शाखा अन्यत्रापि तथेति न्पापात् । ७३ । ६२ । यत्र स्थमतपिरहेपु यहुपु मतेप्वकन प्रपलपादिम. तेन मतान्तरं निरस्य तत्स्वयं निरस्यते तेपितं च स्यमतं सयुक्तिमिः सम्यक् स्याप्यते तन कएटफन्यायप्रवृत्तिः । एटकाः प्रसिखा रात्रयश तत्र प्रथमपचे पादमपिष्टं परएटकं तथा इन फएटकान्तरण निष्कास्थानेनापि काला- पतरपीडा मा भयत्यिति समप्पगन्पादौ मचिपन्ति प्रपमं| भमानानेन तद्धारायानुप्रविटंन च नं प्रणादिकं पथा उपासो परपशमं नपन्ति । दितीयकल्पे पतथा पे रात्रका पया पुरायां कृतवन्तस्तदपचया प्रपलममित्रान्तरं सामः ·लेकिकन्यायसंग्रहः। १४१ दानरूपोपायेन पशीकृत्य तद्वारा तान्पराजित्प भेददएट- रूपोपायेन तमपि पराजपन्ते तैः कृतं स्वप्रजोत्सादना- गुपद्रवं च स्वस्वस्थाने स्थापनादिना दरीपुर्वन्ति नीति- निपुणा नपाः । तापनिपदा भल्यास्पात्मपात्य. सत्ल्यात्तिपादानन्यधाख्यातिवादेन निरस्प तमपि नि- | राकुर्वन्ति अनिर्वचनीयख्याता तैस्तर्फितं प दृपणगण- मुखरन्तीति पायोदाहरणसङ्गतिः । तत्प्रकारस्तु प्रन्याय- | स्तरभयावह तन्यते । ७४।६३। पापं प्रवाध्य स्वपमेय पपकनिवृत्ती पियचितापां तु जलकतकरेन्पापः । पथा हि सपकजले निहिताः फतकस्यापधिचिशेपस्य रेणवा रजांसि समाजलारपछपि- लाप्प स्वयमेव दिलीपन्त तथा सत्यज्ञानं सपिलामाज्ञानं निवार्य स्वयमेव नियतते । ७५१६४ । दग्धेन्धनवमिन्याये ऽपीह पाध्यः दधानीन्धनानि पेन सो ऽग्निपा स्वयमेव णम्पत्ति तपेति पूर्वपत् । ७६ । नन्यज्ञानपायके ज्ञाने पिनप्टे पुनरज्ञानोदपेन फाय- भसा इति राजापां देवदत्ताहन्तहतन्यायापतारः । पपा देवदहन्तरि हते ऽपि न देवदत्तस्य जीयनं या प्रकृते ऽपि । ७७१६६। इदं प तुप्यतु दुर्जन इति न्यानोपगम्पोत परतुन. स्पज्ञानस्यानादित्पादपगीय नोपिना । ७-६७। ननु पत्रिवृत्तिममस्तु तदुत्पतिमदपीति पापा नाशिनो ज्ञानस्योत्पतिरपि संभाष्यतइति पत्ता सर्व कार्य एकारणमिति पापालापार्यस्य तरपूर्वकारपनिए- माराय दिपिकारणं पापम् । तप फिमज्ञानं प्रसपा ·लोकिकन्यायसंग्रहा। माये किमिदमेवाज्ञानं किमन्यसा आये श्रात्माश्रयः द्वि- तीयेऽनवस्याइत्युभयतःपाशा रजुरितिन्यायापातः। भा. पद्धिताये शुद्धंग्राम तत्कारणं विशिष्टं या नायः मुक्तस्यापि पुनर्यन्धापतेः । द्वितीये ऽप्यज्ञानं विशेषणमन्यदा आये प्रज्ञाने ऽप्यज्ञानकारणत्यापत्तिः विशिश्तेधर्मस्य यिरोप पवृत्तित्वनिगम इति न्यायात् । अन्यथा व्यापफव्यात्या प्याप्यव्यावृत्तिरिति न्यापेन कारणत्यधर्मस्य विशिष. तित्याभायापत्तन द्वितीयः । अन्यस्य सर्यस्याज्ञान- कारियन रातः प्रागमस्यात् । ज्याभिचारी पापं पणि गृत्तिमदिति न्यायोक्तो नियमः प्रागभायइति दिए । ७.६% भय प्रामालिकाः पमितिमदिति न्या०।१।१६ । उभपराः पाचारमुरिसिन्पा० यथा मृगादिपपना गगन नपाशागां रम प्रयिष्टं मृगादि फरामिपि मागावतुं न शति तथा प्रकृते ऽपि । २।१०० । पिरियोरिति न्याय दिपाली गागी. ग्गादा विशिष्टतमम्प गमादः पुगएलादिपविशेष निग्यम् । ऋगणी मुकाहरणादा तु गहलाद नयादिशेगामान्यपः न पदाधी . धनानिन पदादेशनेनि न्यायालदनुपातिक पद पवादमन गतिमान तप नीतिगत শিলিগায়ালিল্লাহি.it নিশো পানি পানিপা। गहागानंगादा मामामाHिAT Tim गादेगाव निगम NK TERIA निदानाविप माथि मना ·हाफिकन्यायसंग्रहा। मदते पटपे भिक्षा प्रत्यापक्षाणां स्वस्नुपां भर्मपित्या चभः पुनस्तमाप समागने समिमास्ति भिक्षा निर्ग- षति सधैष प्रत्याप्टेसधैते ऽपीत्ययः । ३ । १०१। अप्राप्यनुमसन्पायवयं व्याल्पातम् । ४।१०२॥ ५ । १०३।६।१०४॥ पापतिस्पष्टः ।७।१०५। पकृतमनुसरामः इदं सपिलासाशानंज्ञानेनपाधित सद्गजमुफकपित्यन्यायेन न ज्ञापते कुन गतमिति गज- भुक्तं हि फपित्यफलं तदुदराभग्नमेय निःसरति तय भग्नं सन्मजादिशन्यं प्रक्षालितमिवाभातीति प्रसिकम् । तथा च पपा निरिषदादतिफठिनात्तस्मादतिसान्द्रं तन्म- बादि कथं निस्तमिति न तर्कगोचरतामेति तथा तत्त्य- पोषपाधितं सत्कृत गतमिति न तर्कितुं शक्पमिस्पर्धः । ८।१०६। सप्ति तत्वज्ञाने सपितासाज्ञानं पाध्यमिति कि पाच्यं तस्यज्ञानात्यागप्यपाड्मनसगम्ये निर्षिफरुपे शुद्धा. मितीये सचिदानन्दघने परे प्रहाणीदं दृश्यं सापयपमशुर- मसनग्यात्मकं कथमासीदित्यपि नारिफेलफलम्युन्या- पनमतसंगोपरत्वं पाति । पधा ऽतिहदायपपसंयोगवति नारिफलफले जलं फयमागतमिति न सर्फगोचरतामेति तथा पर्योक्त ग्रह्मणि दिपरीतदेतं कपमासीदित्यपि न तर्फितुं पार्यतइति न्यायसंगतिः ।।१०। कि पेदमप्पन्पगुफमन्यमान्तमिति न्यायान्मुमुक्ष- साहपर्डमार्धमेप कि पिदुच्यते तः । पस्तुतस्तु तदनुभूत यस्तु न शन्दगरपम् । कई सात सदोषः लक्षपेत्यहि उपपादितमिदं माक् । न्यायस्तु निगदध्याएपातः।२। १०८।

·Irfanम प्रहार प्राग किमिदमवाजान माना ग्रा प्रामाश्र नीगं नयम्याटव्य भयन पाना ननिगायागत यविनाश ददा पानाग पुनः पुनर्वयानः । दिनीय मान 'कामनाना अज्ञान यज्ञानका विनिमय (य गनियनियम र मापात । प्रगया गया प्याप्यव्यानिमिन यापन कायमग 'यमित जिवाभावा । न हि य । अन्यमा मयाज्ञान कार्ययन सामन्यान। कसा भनाग नाय पनि वृत्तिमदिति न्यागाला नियम मानावटीत दिक अा प्रामापिका: यनिनिमदिन न्याः । उभया या या माटिन्धना- गाभयत्र कृनपाशाका प्रविः सगा', कुश्विनपि मागाइन न , नया । ...। विगत चायने मा. न्यादा चिपमम् 17: निमन । लज गया . पहा. पवाद'.. जानि'', "? नि.प.', “ पाग पुगटा. नामा मामामा गना य7.40 अनिगान II ARI11 '' 4 ताप- .

·लाफिकन्यापमंग्रह।
समापि पित्रानान्गाधनाकमागनि नन्नरमा-
र घमन्ते । गया पिनागना म्रीय ग्यमाना पिन
उम्पनालिद्गनादि फलं जनगि शामि तपा प्रलपी-
पधः।।१२६॥
मप्र निनामृनन्गायः।७।१२७॥
पिनालानन्या पाया।
नन्यादापनी र माम्नि घरीमान पिनि
पापाशुपमय सं मन्यन्तं पा प्राधेन गाषि-
गरपपिचापागे न ग्यात् हाय प्रधानमनियाधम.
शिप्रा मर्दय पाधिमन्यात् । अदागदानापानापाधिन
व पायगंभपात् ।महिपनि पनि निदा
পথ মনঃ বাঃবিঃ ধান সিআলা-
|रिण: गाम्नमाणगागमागमा प्रामापिया.
पिनानगममा ति । निगपगुमायागंगाre
पतामरमगारमिपमा पासमापन: ।
निरपपारमादि पापित कि न वापया मं.
जपम्यान पायरयापपने पा : farmers.
रिपीगिरिमं निगम लि.
रिसंपनंगीतिरपाल पथा पुनतिजा
म मागविचादापति
भदग्पदानागागा पिन ।
अपातापातु मिना पा
वासमा ।।।
मापदम्पापः ।।१४।
पुरधाममापापा।
परपंरावमापापा ।७।११।
-

·| १४६
लौकिकन्यायसंग्रहः ।
हिनि यिनीन्यायान कदा ऽप्यात्मनपा परी!
सर्पः स्वत्वचं पुरा ऽऽत्मनयोपगनामपि त्यागानना
समीपे वर्तमानामपि न कदा चिदात्मत्वेन आगतिक
त्यर्थः।३१। ११६ ।
प्रपञ्च च दग्धरशनान्यायेन निमारत र
यथा दग्या रजः पूर्ववत्रिगुपत्यादिरूपए प्रीरका
निःसारा बुध्यते बुधस्तयेत्यर्थः । १२ । १२० ।
दग्धपटन्यायो ऽप्यनारयः३
||
कथं चिदपि नानात्वानुभये कथमनपा TEE
ज्ञायां चित्रपदन्यायायतारा यथा परं पिताना मिला
न पदातिरकेण सत्ताऽस्ति तथा न प्रामाशिप
ऽस्ति । तथा १ चिमनानात्यशानन परानुभाव
पन्ययतत्वविदो न प्रपशनानात्यधिया प्रधान
पन्धः। ६४।१२२॥
पे कारणं विना कायम्यनागम मापमानामा
कपटयामन्यापन मकानाशा
रूपयापरोपं योपगलियां मन पुन: मान
बोरमातदंष्ट्रोग्गन्यापन पागली । पान
पतिनांगो नापकाचमनमाnिtali
पम्पनि प्रागतिकः । Thifaft ref
उपाषष पटसनमाना mir farmer
म्यानापागागंदा EART Emi
प्रामानिग्निमाला
मनु रिमानिनिय giantra
तर पुगलिन farm

·लाकिफन्यायसंग्रहः। कमाथि चिप्रागनान्यायेनाकारयेयेति न हेहान्तरमा र क्षमन्ते । पया चित्राङ्गना स्त्रीय दृश्यमाना ऽपि न धुम्पनालिगनादि फलं जनयितुं शमोति तथा प्रकने ऽपी- त्या १२६ भन चित्रामृतन्याय:/७१ १२७ । चिन्नालानन्यापश्च पाप 1111 नन्यादायन्ने १ पन्नास्ति परीमाने ऽपि तस्येति न्यायाचे तुच्यमेव तं मन्यन्ते तेषां प्रधान सथि- বিষাষী ল্যাব নয় যেনিবঘন- हि सदैव पाधिनत्वात् । अदग्धदानन्यायेनायाधित. स्यैष पापसंभवात् । न हि पन्दिग्ध दहनि । किं च दग्धं तथा ssrमनः स्वतःमिद्धं बैनादर्शने नित्यमुकरणासंसा- रिय: शास्त्रसाध्यायोजनमपनपा शास्त्रम्पापरशिया- पेनानयममा इति च । नित्यमुक्तस्यैवासंसारिका এনামমনিষাণ মাদায়াখব। নিযবাঘগন্নি বাথর ও ৪ন খামায়াঘ গন- जपन्यापन पायकम्योपपः । यथा ssg:। निरपपाय- रिपीरितं जगमिनम तुदति पायजामतिः । वासुदेवनि- दतं धनंजयन्ति कौरयकुलं यथा पुनरिति । १९1१२२ । अप प्रामाशिका मादायन्ने पेनि न्या॥१३॥ भदग्पदहनन्यापो न पित:२।११। अपरन्पिायस्तु निगदव्याख्यातः।।११३२॥ पोरसनन्यायः ४१ १३ । अन्यदर्पणन्याप:५११५४| पुरदासामनन्यायः भरपरोदनन्पापः।७।११।

·लौकिकन्यायसंग्रहः। मूर्यसेवनन्यायव्यापीदृशः । सर्वे ऽप्येने यध्ययो- घका स्पपाश्च।८।१३७ । समुद्रप्रिन्यायमपि के चिदुदाहरन्ति ।। १३७ ननु जीवत्वस्याज्ञानतन्त्रतया नहाध याधात्तदिशि- पृश्य जीवस्य थाधः स्यात् । तथा चादैततत्वारोहणं जीव- स्य तालसर्पन्यायास्यनाशाय स्यात् अवरोहणसमय:- मुस्तालग्रन्धिभिः सादरविदारणात्तालारोहणं स. पस्य स्वनाशायेति प्रसिद्धम् । एवं च प्रेक्षावतां तत्वाव- पापहेतुश्रवणादिवृत्तिन स्यादिति न रागिन्यायेन प्रवृत्युपपत्तेः । यथा रोगनाशाद्विशेषणाभाये विशिणा- भाव इति न्यायेन रोगविशिय नाशे ऽपि शुहम्य तत्स्व. रूपस्यानाशाद्रागिणस्तनाशक भेषजादी प्रवृत्तिस्तयेत्यर्थः । १०। १३६। प्रासद्विको नालसर्पयायो व्याख्यानः । ११ १४०। विशेषणाभाव इति तु स्पः । २। १४ । नन्वज्ञानकार्यालः करणयात्मकं ज्ञानं क स्व. कारणामताज्ञाननाशाय स्यादुपजीव्यविरोधादिति पेद- तरीगन्यायादित्ययेहि। पहयायां गर्दभात्पमा श्व- तरी तथा गर्भपया RAINIग भवनि नया भवतु शान. मपि स्वत्वभाननाशायेत्यनयतम् ।।१४२ । वृधिफीगर्भन्यायो पीडा । १०२।१४३ । कदलीफसन्यायो ऽपि । १०३ । १४४ । साकारणाभपये ऽपि मानुषपतिः किमशाना दुकरमिति न्यागात् ।।०४।१४५ । भभिन्याय शमादिमापनगंपयाधिकारी तो दाल यादिशाग्रोपदेश यामाधारन्यापन।

·लौकिकन्यायसंग्रह। मप सत्पाने प्रतिछां लभते पथा तत्सुवर्णपात्रएप तिष्ठति फलाप च भवति सत्यर्थः । १०५। १४६ । शमादिमानप्पमेधावी न अषणाधिकारी सम्रापि कृत उपदेशो पधिरफर्णजपन्यापेन किान्धदर्पणादि न्यापैश्च पर्वतामति । सदुकं वासिष्ठे। यस्य नास्ति स्वयं मक्षा शास्त्रं तस्य करोसि किम् । लोचनाभ्यां विहीनस्य दर्पणः किं करिष्यतीति । १०६ । १४७ । शिप्पवैराग्यादिपरीक्षा पादावेष कर्तव्यानहियि- पाहानन्तरं परपरीचा फिपतइति न्यायात् । १००। पश्चात्तापास्तु परीचापाः कृते कार्य किं मुहूर्त- प्रभेनेति न्यायेन व्यर्पता।१०८।१४६ । किं च यः शूर्पन्गायेन सतां गुणानेव गृहाति स एप शिष्यत्वेन स्योकार्यः। शो हि युसादि त्यक्त्वा शुर- मन्नमवशेपयतीति प्रसिद्धम् । १०६ । १५० । भ्रमरन्यायो ऽप्येताहशः । सो ऽपि कण्टकादीन्परि- स्पाप पुप्पादीनां गन्धगुणमात्रमादत्ते । ११०।१५१ । पस्तु पालिनीन्यापनासारमाधग्राही स नाद. सध्यः । १११। १५२ । मत्र मधिकान्यापः । ११२।१३। जलाकान्यापश्च पाप्यः । मदिका सर्ष देहं परि- रपय प्रणमेवायलम्पते । जलौका ऽपि स्त्रीस्तनाग्रे लगा धीरं त्यत्यया रुधिरं पिपतीति प्रसिदम् । ११३ । १५४ । चिरं परीपश शिष्यः । यतः केपु पिम्पयसाया- स्मकपुरिपु विशेषेण रपमानान्यपि साधनानि रासमर- दिसन्यापन क्रमेण दीपन्ते । पधा गर्दभशन्द भादायत्युः ·१५० ताकिमयागमंग्रह। नेम्पलभ्यन पप्रान्मन्दता पावन मेण नीयत तथे- व्यर्थः ।।५।। प्रवाहवामान्याग ।।५ ।। ग्वनमंत्रीन्यायश्च वाय । न अगादी वृहिं प्राप्य पश्चात्प्रमण चायने ।। धीरेषु तु मजनवादी म्याचि माधनानि कृपध्वनिन्यायन या वदन्न । १।। इह पगहाटापारा । माधुमेत्रीन्यायश्च । अवम् पर्गन्यश्च शियन पवित्रं गाढ़ा- चीर श्वरता नमिति न्यानाम पात्रं मदुपदेनी प्य- पवित्रतां याति ।।। प्रापि च विन दिन्नने वचन दियो- पायाननिप्रगम्नयटन स्याम मन पानिमायमु. पाय शिष्यं वचन । गा फ्री- पातु भवानिनि वियम्य यरामवादम्य तत्क- गणप्रवृत्तिवन ।। ।।.. किचकना 'वटा जन्म यर गतिरि- नव्या भावाना म्यान यम् । रेन्द्रादिप्रयनापचिपापना मनन यापनाजो नुमनव्य' न माना ?यनियमान्मनो रमनमगम्मन्य च नमान । १६ तु प्रत्युत यानमारण स्वपमपात। .. र गमा नुगनावबारामन-गया पिप्रव- 11 यिवारपना नया गज्ञा 'गन गगतानि प्रमि- ·लाफिकन्यायसंग्रहः। कांस्यभोजिन्यायो ऽप्येतारा: । तस्यायमर्थः । मया नित्यं गुरूच्चि भोरफयं कांस्यपात्रे च भाराव्य. मिति नियमवतो पिनेपस्य नियमाभगाय गुरुर्नित्यं का. स्पा भुइति । पाप्ययमशास्त्रीयस्तथा ऽप्येमाय. हारस्य लकिकत्यासुन्दोपसुन्दन्यायवल्लाफिकेप परिग- पितः सुन्दोपसुन्दपधमकुमारीयरादिनिरूपकशास्त्रा- पामपि सदानीरानजनमसिडतदनुवाद इति पोध्यम् । १२४ । १६५ एवं पेशेप्यासु तदाद इति न्यायो ऽपि मतमामादि- रूपलौकिकव्यवहारमूलकरयालीफिकेषु गणनीयः। १२५ । एवं शिष्येणापि यथाशास्त्र परीक्ष्यय परमशीलसं. पो ऽनुशंसः प्रोत्रियो ऽतनिष्ठो गुरुराश्रयणीयः । यदि धापरीक्ष्यवातिश्रद्धालुनया पिमलम्भकमेव कं चिदाया- पत्वेनाश्रयेन मुमुक्षुः । स पाशस्य मुमुक्षारहंकारादिरूप- मधेतनमनात्मानमात्मेत्युपदिशेत् । स प शिष्यः श्रधा- नत्येनान्धगोलागलन्पायन तदात्मदापि न परित्यजेत् । सद्यसिरित चात्मानं न प्रतिपोत तथा सति पुस्पा:- बिहन्येतान च मामुयात् । न्यायार्थस्त्येवम् । फभित्किल मुशात्मा महारण्यमार्गे पतितमन्यं स्वपन्धुं पुरे जिगमिपु. मुपाच किमत्र त्यया दु:खिनेन स्थापतइति । स चान्धः कामृतं यपनमाकणं तमाप्त मत्या पभापे मही महाग. धेपं यदनभवान्मां दीनं स्थाभीपुरे प्रामुमसमर्थ धूपइति सप पिलिप्सु, गोयुवानमानीय सदीयं लागलमन्धं प्राहयामास उपदिदेश च एप गोयुषा त्यां स्वपुरं नेष्यति TET लागलमिति । स पान्धस्तबधनप्रपा ·नोकायागमंप्रह। नदत्यनमामी परमाणानकर पगं ग्रामवानिति । गा लियान पगमायकुशलः म्वयं च याचगानः मापदामियान्यनत्य' भनि झाग्यः पनामा मानि गन' पुनमगंवदन्मिंद- ट्रान्नलग्नं मामलव जि नानिमम गदिम मारमा न भवति कि. मुम्दा ऽपि न माया । नाम :पि नाभीमहि । अपि त्वनावि मनि । प्रन्यवान्चननाम्य विनि- पानः पदं पदनियमात । किमाटावर गुनगनन चिरमदयामागिना वन- कन्वन मृग्वन वा नयनाय । वं ना ननादि पक्षम्य दगारपान यमिन न्यायापर्गनमा पूर्वमत्र ज्यागम्याचिनन्यान। ...! अत्र यः गमग विति न्यागा यवति । नन मि: HTET-न नरामय मंधा- ना वेदानाविवाग नचलन मानगामा. गमाग वारसा गायका बय. नंदन rif नमः। 4 ... भामपन श्रावतार ना। . . । प्रा.गया. पायदाना-मनार माना . :) .५01 ननु म्बन ना " कन्यमबाप.. 11:'मम. डिगा यात गंध नसकारण Ram मायामा ननिधी- ·लोकिकन्यायसंग्रहः। रणादसाधुत्यागसाध्याश्रमणपोः संभषेन भिक्षुभिया म्यारुपनधिगणन्पायेनासाधुकामतारपभिषा प्रणावि- पारत्पागायोगात् । १३२ । १७३ । इह मृगभिपा सस्थानाश्रयणन्यायः १३३ । १७४ । यूकाभिया फन्यात्यागन्पापथ प्रवर्राते।१३४।१७५ ॥ ननु गुपंधीनषिगारजन्यज्ञानेन पूर्वोकप्रकारेण का- कारणोपाधिपाधे ऽपेकदेविकृतमनन्यवदितिन्यायेन जीवस्यानपापापाभीप्रमत्वसिद्धिरितिए । स्फटिक- लोहित्यन्यापेन सरित्त्युपपत्या ब्रह्मभावसिद्धानहापा- घिजीयपोः पुच्छवादिययययाययविभायो ऽस्ति येन च्छिापुच्छादिश्चादेः श्वमायापनिवृत्तिपनिवृतोपाधेरपि जीयस्य जीयत्यानिवृत्तिः स्यात् । किं तु स्फटिके जपाकु- सुमादिसमिधिकृतलाहित्पस्य यथा तरित्तो निवृत्तिः । पथा पा घटायपच्छेदककृतस्याकाशे परिच्छिमत्वस्य घटा- पभाषेऽभायः। यथा या जलायुपाघिकृतस्य स्वदेहे ऽधो- मुग्वत्यादेस्तदपगमे ऽपगमस्तथा त्मन्युपाधितश्रस्प जीव- त्यस्य तदपाधापाधः १३५। १७६ । अप्रैकदेशेशि न्याय:प्रसङ्गाम्यास्पातः।११।१७७॥ माकायपरिधिनत्यन्यायः । २। १७८ ॥ देहायोमुखत्यन्पायब प्रकृतन्यापपिपपेऽर्थस: पठि- तो।। १७९। कोन्तेपराधेयन्यापस्याप्यन संचारः । पथा कर्षः कौन्तेय एष सन्कौन्तेपत्याज्ञानाद्राधेपमात्मानं मेने पक्षा- दासोपदेशेन फान्तयमात्मानं मन्यते स्म तथा प्राय स्वरू- पाज्ञानाजीवमात्मानं मन्यते गुरूपदिमहावापपजपोषा- मिति मन्पतइति । १३६॥ १८० ।

·५४ मिनागमं पर। गजपत्रमा गागमामायावी याया। गजान कशिमगा निम्नमानसमा चिनिनिमा याचवा पापम्तन पान लिन गामात्मानं जानीन मानहान धिन नाम- त्रिपामादानमामानं मन्या मगमन प्रति प्रामाप पगा HTTA नद समानां मग मर चरन्यया 17 मा Eिपन न भण- ज्वालम्बकणयमार याययातित २ 'याप पाय- नात्मानमपि मच “पमा मन दयारा न उनले पश्चायन्यमिंगपदेशन गरमा-मानमरमदिन गाये लोकनिः ।।८।।८।।८।। ननु पर्व जीवन्मुक. प्रसपादिना इदानीमपि वा. धनायाधयाय ब्रानंयासमिति मन्तव्यनया मचिता न तु मापगन्तुं युका नियोजनम्यान । प्रयाजनमात्रय न मन्दापि प्रबननइति न्यायन तदृ पगमापागात विद- हमुनरेव सविनामाजाननान मारप्रियम्ब- माधानाननामानिमामा-मना ग्मगुरुपान्यात । अत' पर हिम्या कर दान या- द ब्रह्मानन्दशनाविषयानन्द मानन्दामन भवहंतु- नाया प्रदीपन्यान बापाविनामबदायमात्र फ- दिनु मनायामानाविव । ब्रावणाम य- नत्यर्थ नदपगनति गन्न । वाजानपि नमन्त्रलाभन्यायन नल्लामसम्भवादन चमय अन्या निमिडाया पहभिरगामनायाश योजनामावापग- निरस्तुमशक्यत्यात । वस्नान मानान्यपनन्न न प्रया. नानि न्यायात यहनामनुग्रहा न्याय नि त्यागाचे- a । अम्मिन्नन्धमन्दर्भ न्यायपटक लापन दमगत - चम्मानन्नन्द्रायाः .

·लाकिफन्पापसंग्रहः। मापात्परम्परपा पतप्ररपघदप्रदीपन्यापसङ्गता अन्येऽपि पापा लिप्यन्ते । प्रयोजनमनुद्दिश्येति न्या० । १८२। पिएहमिति न्या०।२।१८३ । घटपदीपन्या यथा घटनिष्ठो दीपो घटस्पोदर. मानं भासपति तथा प्रापीत्यर्थः।३।१८४ । पक्षुरादिनारा पहिनिर्गत्पैप जोयोपाधिभूता धीर्या- पविपयाम्पानाति सयोगाप चिदाभासो ऽपि निस्त इव मतीपतति विवक्षायां पच्छिद्रघरमदीपन्यायो ऽय- तरति । अयं भगपत्पादैः संपेण भाप्यतात्पर्यप्रकाशके श्रीदक्षिणामूर्तिस्तोत्रे सोदाहरणमुक्तः। नानाच्छिद्रघ. टोदरस्थितमहादीपप्रभामास्वरं ज्ञानं यस्य तु चक्षुरादि- करणमारा पहिः स्पन्दते । जानामीति तमेव भान्तमनु- भारपेतत्समस्तं जगत्तम्मै श्रीगुरुमूर्तये नम इदं श्रीदक्षि- पामूर्तयइति । ४ । १५ । चक्षुरादिद्वारा पहिनिःसनस्यान्तःकरणस्य मूपामि- सलामन्पायेन पिपयाकारता भवति तदुक्तं भगवत्पादैः पासिक्तं यथा ताम्र तसिभ जायते तथा । रूपादीन्य्या- मुवचितं तमिमं दरपने ध्रुवमिति । ५। १८६ । 'ननु ताम्रादेस्तेजः संयोगाद् द्रयस्य शीतलफठिनमू- पाभिघातेन शेत्यापत्ती मूपाकारतापसायप्यमूर्तस्या- न्त:करणस्य ताम्रादिपिलवणतया विषयव्यासायपि फर्ष सदाकारतापत्तिरिति शानिरासाय व्यकव्याड्यन्या. यो ऽवतरति । यथा प्पक आतपादिडग्यस्य घटादेरा. कारतामेति तत्पर्षः।६।१८७। दाहकदापन्यायो ऽपीडश: रयते हि विगतज्या लस्य दाहकस्याग्नेदीकाठापाकारता । पते न्याया ·लोकिकन्यायसंग्रहः । मन्याप मवतन्ने । भवति हि तन्यापि तत्तदुपाघिसंस- गाचदाकाग्नगा भानं रूपं रूपं प्रतिरूपो बभूवत्पादि- भुनेः । ७ क्रमण बच्छया बुद्धविविधन्पग्राहकत्वविवक्षायां शैलपीन्यागः । गैलूपी नरी सा यथा कमेण विविधरूपा- fगध नगर्थः । ८11-21 एक विषयमभोतमा गृहानि नतो भीतरपिप. मान्नरला में पूर्व स्यका तं तथात्वनादत्ते एवममे ऽपीति धियः स्वभायः एमिमन्विपये चुरी कमेण सर्वेन्द्रियवि- परमम्बन्ध च नरागमान्यायो यतार्यते । रगभूमायागत नदभाया या या नटः पृच्छति कस्य भार्याऽसि सुभोपी. लिमा पनि नवनि यदनीति प्रमिद्धम् । १११०॥ মাথাসমশায়াখৰিবশ লম্বা, गणगायः ।।८। वायुरीत्योष्णपन्यायः । ११११९२१ भगेल्या गायागयावनार्य । जलं स्यामायिक नयम | तं तु तंजः मंगगारमाध्यामात्र भुवा गाभानुपातिव्यं स्यभायः । जलान्यादिसप- कादयामागाः । एवं प्रकृते ऽपि पापम् । . rrrrf.. বণগগাগ্যবান पानिय नागनाहा दहन किसिरित्या गनुवान ।। Irvinात मादाम्यायामपण या प्रशन ग+favमायमारह पाया. जनसमायरा कन मिविनिमयामयादिति पिया सायन.nam धर्मधापहायला ·-- मापिसन्यापर्मा। दाग पिणा म्यादे पपन्म । नापि पारंगापाम. परोहपसमरिगुरम्यपादे रामरप्टा कैगापादे पता राहमयममामिनि स्वादिनिभित्यारं कैपरी त्वमा गम पापमिगिन पिणदं कृतघानिति । महिनामो- न्मादकर भापपिपिरोपः पामोति पाभापमापपाएप. मन्ये ऽपीरता पायोन्यागः मलि प्रधपिस्तरभपात्मा- म्पाप नहलिरुपले मागपि पयफपिपणे पहुन्गापमद- प्रेशमेश पाणम् ।१४।१६५। पनियापान जानं कारणं सायशाने पालदीप- न्यापेन तषियतापम्नेहदीपन्यापन सदमामो ऽपि निष- तते । माननयोभपनिशिः कुतो न स्यात् । शान- महानग्येय नियसमिति न्यापपिरोपत् । द्विविधा हि नितिः विधिना सामग्री निष्पाप यथा पासादिना दीपनाराः पथा प लवादिनिवृत्या दीपनिवृत्तिः । तपाय निवृत्तिरशानस्पदिमीण कार्ययस्येति पाध्यम्। अनन्यायत्रयं प्यारणतम् । १५ १६७।१७। १६८। जामदादीपुरीमत्यांमादयो रयन्ते सुपुप्त्यादी समिती नोपलभ्यन्नतितरमी एव नात्मपमाः सुपुप्ता- पप्युपलब्धिमसहादित्यत्र सदागमे हिरयताति न्यायों ऽधनरति । रपने हि तेलादनतस्पर्यतेजोऽवययागमे सनापापलपिरिमि सरर्म एव न तेलादिधर्म इति । २।१९६ पक्षाननिवृत्ती चामतिपटमाधारकारी हेतुः भज्ञा- नोपलन्धी पपपपानकन्यायेननदभावो ऽवयुप्पने पपा हि भुजगादिपिनां वनभूमि रटा मुजगमगादेरभावो ऽपगम्यते । १९१२००॥ .

·। लाफिकन्पायसंग्रहः। स्मन्यपि प्रयतन्ने। भवति हि तस्यापि सरापाभिसंस. मासत्तदाकारतया भानं रूपं रूपं प्रतिरूपो पमयेरपादि. अनेः । ७।१८। क्रमेण स्वयपा बुद्धर्विविपरूपमाहरुपविपचापा सनगीन्यायः । शेरूपी नदीमा पथा क्रमेय विविषया. जिरी मयेरपर्यः। ८।१२। पर पिपरमभोपाया ग्रहाशि सतो भोगाविप पान्तरनामे पूर्ण स्परका सं समारनादरो पराममे जीति पिप: समायः पाणिन्यिपणे गुर। मामेण मन्त्रिपगि पम्म नदानापाणे ऽयतापत । रामावागता मामानामति काप भापनि एभोली. fr मानिनोति पदमागप्रमिदम:। अगागाधारणपणानगनारोपियो hr. ar:2वापुगेगागागापः।११।१९९॥ गेम्परागगागभावना । जो rurarविक लम 1 miज: मंपागामापागा भूपा पागाभानुगानीमा समाव! | TATEmदिगं. मादिमाग पर प्रत framme . शानिमालालामगादाम profiT i TIVI ATT fmftirar sfafcroyt - धनगंगागनु नाmuTITam अरहिरिप्रापमा मन राधानमिशिनिमगानाfafat महामामामामाTerrrrr- ·- लौकिकन्पापसंग्रहः । दासां मोपपिरवा स्वपादे पपन्ध । नायि पारं तापाम. बरोहपसमऽहिमुर स्वपादे रजुमरप्टा कैवर्तपादेश सां (रष्टाहमयमगमहमिति स्वादिनिमिपार कैपर्स त्वम- हम प त्यमिति न पियादं कृतवानिति । अहिनामा- न्मादकर भापधिषिशेप पालति पाक्षात्यभापागा एय- मन्ये ऽपीदा यहयो न्यायाः सन्ति अन्धविस्तरभगात्मा. म्याच नेह लिख्यते । मागपि पप्रेकपिपये पहुन्यापमद- नं धमेष पोयम् । १४ । १६५ समिधापासे जानं कारणं सत्यशाने पातदीप- न्यापन तपिसापस्नेहदीपन्यायेन तदप्यासोऽपि निय- संते। नप ज्ञानेनयोभपनियति कुता न स्यात् । शान- मझानस्य निवर्तमिति न्यायपिरोषत् । विपिपा हि निवृति: विरोधिना सामग्रीभिरपा प पपा पातादिना दीपनारा: या पलवयादिनिवृत्त्या दीपनिवृतिः। तमाचा निवृत्तिरज्ञानस्परिसीया कार्ययर्गस्येति पोयम्। पत्र पापनपं पाहणतम् । १५१९७१२७११६८। जामदादा दुखौ सत्यायादवोदरपन्ने सुपुत्पादो सप्रिनो नोपलभ्यन्तानि तरमी एष नात्मएमाः सुपुमा- पप्युपलब्धिसमादित्यत्र सदागमे दि हरयताति पापों ऽयंतरति । रपते हि तेलापनतरपीजोपपवागम मंतापपलपिरिति सर्म पर न लादिधर्माता -- মানিনী খামশিখাদ্যা লিঃ অা- नोपलमा थपप्पंपानकन्यायेन तदभाषा ऽपयुष्यापा हि भुजलादिपितां पनमिल्ट्रा मजगमगादेरभावी उपपते।२६।१००१ ·1 लोकिकन्यायमंग्रहः। ग्वादकधानमन्यायम्तु नम्र प्रवर्तन गन कनि म्पग्या नारप्युपनारण मानातुन्वमुच्यते । यदि गादिग्वादका नग नम्युम्नहि बानका इति खादका ঘানা রনি শাখ: । মায়ানমা याध्यम ।। दज्ञानानं कत्यवादिना पनागरवाडा वाला प्रशनभागी :पिन कला निस्त्रमाणक । प्रमाण यन्य दृयानि कल्पयानि मुयह पनि न्यागन बार्यन । " मामनाम्यनिनिवन्यमभवन परमपविगो हि न प्रकारान्तम्बिानन गागम दग्ग मत्यम्याम- ज्यम्य वा नुपपनगमगानाजानागम्य याचा- नुपपच्या नाज्ञानम्मानिव नायव्यं यलाचगन । गया सम्पयिन्य गर नागानग.नागना नियम जिदिन ना जाया ग• ६ गाभारान निक. जपमाना गया गमन नगनि नदा पाकामान, नाचा व पलाननात नेपा। पागम । अत्र गागदप- - गाना HAPul.1 म.न.मान गान गमनद-प्रमा जानमन..1 faनाग11. मानत. परमम . पानमनपामा मागतं फन्त नानमनानापनामगिल विचार नामा मानधनाय ·हौकिकन्यायसंग्रह। १५६ केतु मंदिग्धग्य संदिग्ध समयोजनं पपिचारमाईतीति पायात्। २६ । २०७॥ पे तु मागावपापोतुपिधारं पिपान्पन्न रसिं कुर्य- जिपिन्सामपिं परित्यज्य कापमणिग्रहणन्या नाति. पनि।२७॥२०॥ प्रतम्मादिचारादुगेन न निपर्तते नेदपश्यमनर्थनि- पृत्तिहेतुं प्रामायपाध मामोरपेयमि पियचायां रिहिभन्पा- संपत्तिः । मन्त्र संमदापषिद मारुयायिकामापक्षने कस्य पिहिहिभाग्यमय पशिणाएदानि तीरस्थान्युदधिकत्सेफेना- पजहार । म प पी एनं शोपपामीति प्रवृत्तो भाषादि- भिपहुधा पार्यमाणे ऽपि नोपरराम । प्रत्युत तानपि सह- फारिणा परे । सांय परानोत्पतनाभ्यां पहुधा लिभतः मीनपलाक्प कृपालु रदस्तत्समीपे गार्ड प्रेपयामास समस्तत्परधान शुप्पन्समुद्रो भीतोहान्यानीय पचिणे ददापिति । तथा च यथा स्वाभ्यवसायस्य परिणो गरुह- साहायपादपलाभस्तथा हदपुर्जिज्ञासारतिदुर्लभस्यापि सत्यज्ञानस्येशानुग्रहात्मुग्वेन लाभा भवति । २८॥ २०६ । यः सारामारविवेकधिया समलं तमसारं मत्वा त्यक्त्वा च सारं षस्तु ग्रहाति तस्य न ततोऽन्तरे ऽभीपृत्वमतिर्भवतीति यिवदायां पतियरान्पापावतारः। यथा स्वपंपरा कन्पा न्यास्त्पता सर्वोत्तमत्वेनाभिमतं पमभीतमत्वेनादसे न तो ऽन्पनाभीपृत्यमतिं कुरुमे तथा प्रकृते ऽपीत्यलम् । २६ । २१०। स्वमे मनलाभन्या उपासकस्य स्वमेशात्स्वेप देवान मनलाभस्तनपादिप्टसिरिख भवतीति ताधिकेषु प्रसिटम् । तथा पुएपपुअसहकृतस्वापियाकल्पितेन गुरुणा प्राविधालामा भविष्पतीत्यर्थः । ३० । २११ । wnsurane ·. | १६० लौकिकन्यायसंग्रहः। वस्तूनीति न्या०। १३८ । २१३ । यहूनामनुग्रहो न्याय्य इति न्या० । अत्र ५। इदं न्यायद्वयं प्राधान्येन विवक्षितम् । अनुग्रहः सा । न्याय्यः न्यायादनपेतो ऽीत्तदुपेतः कार्यसाधक यावत् । यथा ऽऽहुः । पहनामप्यसाराणां मेलनं कार्य साधकम् । तृणैः संपाद्यते रज्जुस्तया नागो ऽपि पप्पत इति १६६ । २१४ । के चित्वतनपापान्तरत्येनीदाहरन्ति । असाराषा- मपि पहनामित्पन्चपः । १४० । २५ । पूर्योगम्य सत्त्वज्ञानस्य जीयन्मुक्तिसुखातिशयावि. भीयालय घेराग्यदि सहकारि भयति । शान पयिषप- मिथ्यारययोधनेन थैराग्यादिपोषकं भवतीति नपारन्या- गगाहाणं पनव्यामन्यापाद्धदनकान्यायाय पोयम् । पा पनय्यापादनक्रयाश परस्परवियुगयोः शपर- धीपराम्यां प्रधर्षपीयता भपति युगयोस्तु परस्सरसाहा. समागतार्पना भयति तथा प्रगृते ऽपि पापम् । दिप पता चपागागमरगचिगहरादिकं गजक कार्य ग्वादिग्यापनुमानग प्रेमांतरगाहारगमनपान्यायपा पदाहरणम् । मया हि । सत्यप्पागमश्रयणे जगतः कसी कम्निन यति मंदिहानं प्रति पर पत्र पवादिषु সদৰি লগ্ন ম মুখ নিশি গল্প भूगोगनगनापन कम्तियारिमुकामाला पनिमारमा मानिनमा भुणा गुन भागि एकपः । पर्व नवनानुमाननाल मा पावलान् गपः । मन गिलगिगालिया। गादि नि मा fri ·मापदान हिमिनि सधा किं चिन्मगाणं किं मिने. परकर पिगागमाप्यमय परमागि अगा। पगापामानिमाजमा न leum पानापा भवेदिति पेक्षा remors पि रामपादाम्यापमा सब Arrotes हौकिशन्यायमंग्रहः। दा पातु मंसारिखनए सघ्र मिध्यन तु मदग्नि गायनास्तन मामाभायात् । म हि कारम- संतदेकाये रयादिनित्यत्यादी गोटामीन एय। किं पा किंपिकाममदानकं कि मिनि किंपिकार्ग साप चला गतकम्येन पटादिग्गयांग मध्ये नागादिप्यपहारोपपता तम्मान कंग लानुमाननग- मिति। अनुमानापेक्षा प शुनरमंभावनादिपणापार मित न तु समित्युपती माफल पागलानां माप पनामागतात् । तदुर्ग मर्यज्ञमुनिभिः । ग्यामाग गावाति पERITAन fair पुणमिति ।।४ ।।... . पपरपानगामी प्रपन mtaon पप पिOTAMITRA पिपुगतुम ना पाई Harfarm'' मापन गया भ्रमियुगी प्रतिय जापानिपूर्ण Antrata taar - मगुपिम् । १४३ मन निदापमान तापमाAamrat जन्मनि र बामादिन विषाशा पदे HTETaarsmary LAfriaryKanties t2

·No text on this page.

·খাবাঘর। মানব ন ফি ৪ তামান্না ঘর। ।। । गमादसामानस्य पान्योन्पमापपये किमपि म লিবিনাময় ঘনিয়ােগ বার্সামি বাগেরমিলাদ মা = দ্বিার মধ্য হানাদাদান্নবি বিখঃ।। नन्यसाय अन्न ममनादिना पुरपापगमे মণিদেন নাগগ গান গাৰণ | শনি বাংলায় বিগ ঘ শাল- মানবাধিক সি নিব ন অাঘাষণা | ঘা। যা কি নােখান frণ। পn | ধামাকা ইন মিনিনা । ঘণ বন বি, সি। কি ঘা নিন tণ। শাম্ব নিমিনি মিলা নামঃ। যথা থাবা মাথা | বাধাগপারাপা শস। লোনাদায়ণ গাগাযুগ থে মন খল। শাখা দশি অর্থ ও সমমঘাষণir " . নামধারাগা এবি ঘি খায়।। গনোবিধ দ মাথাঘা।।।। এখলাস পর।।। friranit SUTTII III ·लोकिकन्यायसंग्रहः। प्रत्यक्षादिविरोधेनानुमानम्य बाधिनत्वे गोमयपा- यसन्यायप्रवृत्तिः । यथा गोमयं पायसं गोविकारत्वात्सं. मलयादित्यस्य प्रत्यक्ष्याधितन्यं न पयादावमेकान्तिक- त्वेन धाममात्वं तथा अन्येष्वप्पेतादृशेषु योध्यम् । १४८॥ प्रत्यत्तविरोधेन तदितरमर्वयाध्यत्वे विचित उप- जीव्योपर्जावकयाम्पजीव्यमावल्यमिति न्यायः अयमन्य प्रापि सत्युपजीव्यापजीयकभावे प्रवर्तते । १४६ । २२० । उपदेशानुपदेशत्ये विपरीत बलाबल मिति न्यायो ऽस्य याधकः । दृश्यते हि चन्द्रादावतिविपुलप्रमाणेोपदेशेन प्रादेशप्रमाणग्राहिणः प्रत्यत्तस्य बाधः । दश्यने च म्याग्नि शब्दकविशेषगुणत्वापदेशसहकृतन नीलाद्यभावानुमाना- दिनोपजीव्यस्यापि नीलादिरूपप्रतियोगिप्रत्यक्षस्य याधः। २५०।२३०॥ दामव्यालकदन्यायो न तव स्यात्कदा च न । भीम- भासदहन्यापापास्यनि विशोकतामित्यादिना वासि- छइदं न्याययं समपञ्चमुपन्यस्तम् । नत्रायस्पोचतरां दशा- मापनस्याप्यज्ञस्यातिनीयदशामाप्तिरवश्यं कालन भवतीति सत्याधो ऽवश्यं संपाच इति वियज्ञायां प्रवृतिः। दामः ध्यलकटाण्याखयो ऽसुरः शम्मरण स्वमायया निमित्तास्ते घतलमहारादिना मेवादिचूर्णीकरण शसा अप्पज्ञानप्रभा- पाकालेन मराकादियानि मापुरिति प्रसिद्ध तत्र । १५१। तरपपिन कदा ऽपि स्वपदालततीति पियक्षायां मिनीयस्यायनारस ते ऽप्पसुरास्तेय मया निर्मिताशिरं जीवन्मुकिमुषमनुभूण नियोपपदं प्रामा इति संपः।

·लौकिकन्यागमंग्रहः। १६५ अपवस्तु तय द्रपुटरः । सुन्दापसुन्ददामायाण्यानरद- न्यान्यप्पाग्यानानि प्रायोन्पायसदाह सरयन्ते । एवं | सर्व लोकिका शन्ता लामिया गाया मया न्याय. त्यनादातु शरयन्तहरपलमतिमपन । १५२ ॥ २३२ ॥ व्याख्यातं पायवृन्दं निजमणिमनतिमाम्य यायन्मपानं | पारं माम तु सा न हि भयति गुमः कः पुनमीणा ना ॥ सर्यः मयं न पैति प्रधिमिदमता नास्ति में प्रापरायः शिश या स्वयं सुपिमलमतिभिःमगाराधिनायें: प्रय प्रथमपाद पायरीलं तापसापानमिति -पा. पपिपपत्यं पापम् । १५३1२। पायत् स्नासा तापपुण्यमिति न्याग सीप पा. प्पा।१५४१२३४॥ शिगीये ऽनयपुडाथै प्रतिलिपसिंगाधादिमन- नन्यापनापश्यति ध्यनितम् । १५५ । २.४। पप्राधियायला पार्थे प्रवृशिन दोषानि पि. যা যা মাযি যে সি আমিণশি पाय: मसाकाशिनी नोषिशेषः । १४६ तृतीयेन विपर्यः पर्ष जानातीति पाप पर पठितः। १५७ ॥ २७॥ महिमवानारागिरितिपापा १ मापिसिनीपपादापति म्यापमा प. निसः १५६ । २२६। प्रधाग्यापाः १५ मिलिना 1.1 पेदाप्राग ४०४ पंपालाविकपमा शिषः प्रीतपेयं पारिपत्रापालगोवि गगाम्भामिलिता पीधिपपारामतोपदारप में ·१६४ लोकिकन्यायसंग्रहः। प्रत्यनादिविरोधमानुमानम्य पाधितत्वे गोमयपा- यसन्यायप्रवृत्तिः । यया गोमयं पायसं गोविकारत्यासं. मायदित्यस्य प्रत्यनयाधिनत्यं न पयादावनैकानिक- त्वन चाममात्वं तथा अन्यध्यप्पनाइशेष पाध्यम् । १४ । प्रत्यक्षविरोधेन तदितरमर्वयाध्यत्वे चिवचित उप- जीव्योपजीयकारुपजीव्यप्रायल्यमिति न्यायः अपमन्य- प्रापि सत्युपजीव्पोपजीयकमायें प्रवर्तने । १४ । २२० । उपदेशानुपदेशत्ये विपरीतं पलायलमिति गायो ऽस्य बाधकः । हरयते हि चन्द्रादायतिविपुलप्रमाणेोपदेशन प्रादेशप्रमाणग्राहिणः प्रत्यदस्य पाधः। दृश्यने च व्याग्नि शब्दैकपिरोपगुणत्योपदेशसहकृतेन नीलाधभावानुमाना- दिनोपजीव्यस्यापि नीलादिरूपमतियोगिप्रत्यक्षस्य पापः। २५०। २३०॥ दामव्यालकटल्यायो न तब स्यात्कदा च न । भीम भासदृढन्यायावं यास्यनि विशाकनामित्यादिना वासि- छइदं न्पापदयं रामपञ्चमुपन्यस्तम्। तत्राद्यस्योचतरां दशा मापन्नस्याप्यज्ञस्यातिनीचदशामाप्तिरवश्यं कालेन भवतीति तत्वाधा ऽवश्यं संपाद्य इति विवक्षायां प्रवृतिः । दाम व्यलकदास्यास्पो ऽसुरः शम्बरेण स्वमायया निमित्तास्ते पतलाहारादिना मैयादिचूर्णीकरण शक्ता अप्यज्ञानप्रभा- पात्कालेन मराकादियानि प्रापुरिति प्रसिद्ध तत्र । १५१। तरयविन्न कदा ऽपि स्वपदात्पततीति विवक्षायां वित्तीयस्यायतारः। ते ऽप्यसुरास्तेनैव तथा निर्मिताधिरं जीयन्मुतिसुखमनुभूप निर्माणपदं प्राप्ता इति संवेषः ।

·No text on this page.

·लाकिकन्यायसंग्रह। येतो याति मुदं ध्रुवं मम वचो मिनं वचोभिा सताम् । श्रुत्यावचनैश्य लन्धमिलनं याता सतां सेव्यतां साफल्यं भविताततो मम कृतेः स्वाभीसंप्रापणात् ।३। पो प्रमा पश्च विष्णुर्वसुतनुरपि यो यथ गायर्यादिमूर्ति पश्चात्मा सर्यजन्ता अतिशिखरगिरां यश्च तात्पर्यभूमिः। यस्यायोधात्समुत्था प्रजति प पिलयं यस्य पोधात्मपद- स्तं शुद्ध संप्रपये शियममरमज शंभुमीशानमीडयम् । ४ ॥ इति श्रीसाधुवृन्दयन्दिनपादारपिन्दवैराग्यादिर- काकरविमसरश्रीमद्रामदयालुधियण सोमवंशीयपिन्दरा- पकुलोत्तंसभगवत्परायणश्रीसेवदिव्याधितपादारपिन्द- श्रीगुलायरायवमात्मजनोदासीनावस्थेन रघुनाथवर्मपा विरचिता लोकिकन्यायसंग्रहः समाप्तः ॥

·No text on this page.