·ॐ नमो महिदासाय ऐतरेयाय । प्रस्ताव , . . - ऋग्वेदोऽय यजुर्वेदः सामवेदः' इति त्रयीमाचक्षते । अथर्वणस्य चतुर्थस्य यज्ञे प्राधान्याभावात् देशान्तरे या विद्यमानत्वात् ऋषिभिर्नासौ रुग्रहीतोऽभूत् प्राचीनतमे काले इत्यैतिहासिकाः । तत्र अग्वेदश्य एकविंशति; शाखा भवन्तीति व्याकरणभाष्यकार: 'एकविंशतिधा बाझ्यं' इति पस्पशाया पतिपदे । (1) अथ आश्वलायनगृह्यसूचे ब्रह्मयज्ञानाचार्यतपणे माण्डूकेयगण साख्यायनगगः आपलायनगणश्चेति गणत्रयमुक्तम् । तत्र माण्डुकेयगगे जानन्तिः, बाहविः, गार्ग, गौतम', शाल्या, नाभ्रव्यः, माण्डव्य', माण्डूकेय - यति अष्टौ आचाया उत्ता' । साल्यायनगगे कहोइः, कौपीतमा, महाकौषीताः, पैायः, महाशयः, सुयशः, साख्यायनः इति सप्त आचार्या । आवलायनगणे च ऐतरेयः, महतरेया, फला, बाष्कलः, सुजातवक्तः, औद- पादिः, मदीदवाहिः, मौजामिः, शौनका, आपलायनव इति दश आचार्याः । एतद्गनयम कलमया पञ्चविंधति. राचार्या भवन्ति इति सप्रदायः । (२) अवेदमालोचनीय पहाडः कोपीतकवेति मिनी एक एव वेति, ए4 सुयशः सात्यायनः इत्यत्रापि । तल मित्राविति प्रात, गायनारायणेन 'प्रयोविंशतिवाक्यानि, वोडादिषु अर्थात् तर्पयामिराद. पापः। इत्युक्तत्वात् ( आश्वगृ० ३।४।४), हरदत्तेनापि पहोमित्यादिषु द्वितीयानिर्दिष्टेषु तर्पयामि इति भवति, 'पहाड तर्पयामि इति' इत्युक्त स्यात् । यहाँडीपीतस्योः मुपासाख्यायनयोथ भेदाभाये उक्त- संख्यापूर्तेरमायप्रसङ्गात् इति । अगोच्यते । वृहदारण्यरोपनिषदि ( ३।५) ' अप देन कहोड: कौषीतकेयः पान्छ' इत्युपकग्य ततो ८ कहोर कौषीतरेय उपरराम' इत्युपसंहृतम् । अा 'विवशंकुपीतकात् पायपे' (पा. ४।१।१२४) अपत्ये दव पोपीतफेयः, अन्यः यौषीतविः 'अत इम्' (पा० ४।१।९५) । साल्पायनगम- साहे योमुम्परयास्तस्यपण्डितयरषासुरविरचित्रे चतुर्याध्याये उदगमकरणे योषीतकि, महादोषीतकिः' इत्येवोदाहृतम् । यद्यपि साख्यायनशासग्रहपुस्तके एए अन्ते चौराम्बाया १९०९ मने मुद्रित संप्र:मूलभूते कौपीत- किसूत्रे 'कोपीतषी, महाकोपीवी इति दीर्य पठ्यते', तथापि व्याकरणपिरोमात् समपिरोधाष दीपंगट. अपाठ: एवेति स्वीक्तव्यम् । अथ ' पोपीतकं' इति आवलापनीयः पाठः मिति चेन् , 'छन्द थियो विकल्प्यन्ते' इति छन्दोवत् मूवाणि भान्ति' इनि न न्यायाभ्या अतइसमाला औरगनिय तपापपं' (पा ||१२) इत्यगेय स पाउः राशनीयः, शिगदेश तिगम रादा मिदम् । सयापि युपीतापुग: कोड: इति सिष्यति । तेन कोड: पोपीतक नाम कुपीतरपुर दो. ति एर एपायमाचार्यः भायलाचाग उक्त इति । एवमेय मुपश्मात्यायनविपरे:पि शेषमा तपाहि । शाहलायनप्रीतीयः आनीपभापार. 'पाहतरापत अपरशुह सम् { १११८) मना ना मुश या निनादार याद (भुतिमेय कोया. १५) एमादाण्याये न प्रमाने 'मायाशेष परिभा मा मो भगान् मुश, सूगार; ' इत्याद । तस्मात् मुरगोऽयमाचार्यः शामायनारा पनि स्पटम् । मायनो भागार्यामा नामानि येन मेग पार्टतानि, नरेनैव मग कोवातावरणमा या सम्पायनामदे पा पटिनानि। आधापनापे परत यथा समयगम्यते, न तया सीतारामारपसाद या परमग तुम् । परतु कहो. पीतर पदयोः पपा भन्यभानेन आननीये पट, पैप सरप्रापि पदकोरियोः अपाय 3:, एवं सुपरसास्वामयोः अप्पयवान पपा मार पीये, पैर गुपहासानयोः । सानिया - - - ·प्रस्ताव कहोडकौपीतकी बदौडकोषोतकी या एक व्यक्तिः । तब कहोड इति स्वनाम, कोनीतमः इति अश्प्रत्ययान्त, कौषीतकिः इति इमन्त वा पितृनाम इति विशेषः । एव मुयसमाख्यायनो सुयज्ञमासायनी वा एकत्र व्याक: इति सिद्धान्त । (३) अथ साख्यायनशाइसायनान्दविचारः। आधायनीयाचार्यनर्पणे साख्यायनशब्द एवं पठितः, न शाङ्सायनशन्दा, कौषीतकिसवे शाखायनशब्द एव पठित., न तु साख्यायनशब्दः । गृह्यसनहेऽपि तो शाइसा. यनशब्द एर पठितः, परंतु प्रन्यनाम 'साख्शयनगृहासमहः इति, न तु शाट्सायनगृयसमह इति । किच प्रन्यादौ 'साख्यायनगृह्यस्य दीक्षितश्रेष्ठगनुना । तैपा पद्धतियाख्या शिष्याणा हितकाम्यया ॥ इति सोको प्रन्यकारीयः । एष चतुर्वप्यध्यायेषु अन्ते 'इति अहिछत्रविश्य कौतुम्बरवास्तव्यनीयासुदेवकृते साख्यायनगृत्यग्रहे अमुफोड ध्यायः इति समाप्तिसक्रपः । कौषीतकिगृह्यसूनान्ते च 'इति शाइखायनशासायाः कौषीतस्गृिह्यसूत्रे पष्ठोऽध्याय.' इति मुद्रितम् । एतावता सारख्यायन: शाखायनथेति किचिदक्षरभेदेऽपि व्यक्तिरेय, न मिले । उच्चारणभेदातु शब्दभेदः इति निश्चिनुमः। (४) अथ मन्येदीयचरणव्यूहस्य महिदासकृताया वृत्तौ 'जानन्ति वादवि इत्यारभ्य माण्ड्कया. इत्यन्तः माण्डूक्यगणः । गार्गी वाचनानी इत्यारभ्य साख्यायन इत्येवमन्त. साख्यायनगणः । एतेषा दोपीविवाहाणमारण्यक च साख्यायनसून च । एतरेय इत्यारभ्य आवरायनान्तः आश्वगयनगणः । एषामैतरैयब्राह्मण मारण्यकच आश्वलायन- सूत्रं च इत्युक्तम् । अनेन महिदासेग वृत्यन्ते 'निदशागधरामिd गतेऽन्दै मधुमारो दशमातियो सुधाश! । महिदास- बुधः परोपमृत्यै चरणव्यूहमिम व्यकारि कादयाम् ॥' इत्यनेन वृत्तिमूर्तिकाल उक्त । काश्यामित्युक्तत्वेऽपि तदुत्तोऽन्दः शालिवाहनाकाब्द एव । शकः १६१३ चैत्रष्ण. दशमी इन्दुवासर इति स काल. इति श्री शकर नारायण वास जोशी इतिहाससंशोधकाः शकावली दृष्ट्या कथयन्ति । (५) तत्र साख्यायनः शाइसायनापरपर्याय. एका आश्वलायनवापर. इति द्वौ आचार्यो कल्पसून कारावेव, न ब्राझणकारी । इतरे तु आचार्या. बादाणारण्य ककाराः । यचंई शाखायनताह्मण शाट् खायनारण्या इति च भण्यते । तत् वस्तुतः कौषीतविद्राह्मण कौषीतकिभारण्यकमेव स्यात् । नहि माह्मणकार एव सनकार. इति बस्नु शक्यमिति । (६) होह. कोपीतकः एच व्यक्तिः, सुयश. सात्यायनश्च एकैय व्यत्ति. इत्युक्त प्राक्, गाड्सायनः आपलायनति द्वायेतो पल्पसूत्र सरायर, न ब्राह्मणकारी इति च इदानीमेवोक्तम् । एव राति आश्वलायनगृह्मोत्रा- नामाचार्याणा ययाश्रुतानुसारिकल्पनया या पश्चविंशति' राख्या, गा इदानी चतुर्भि-यूंना सती एकविंशतिर्मवति । तदेव च एकविंशतिधा बावच्य' इति व्याकरणमहाभाष्यकारेणोक्तम् । कहोडकौपीतमयोः गुपशासायनयोश्च व्यक्तिमेदे शाङ्पायनाश्वलायनयो: बामगारण्यककार वे च स्वीइते महाभाष्यकारोक्तिरिय नव सगच्छेत । (७) माण्ड्केयः नाग प्रथमगणस्य आचार्य. अन्तिमः माह्मण कारः इति सीकार्यमेव । अत एव ऐतरे- यारण्यफ्स्यसहितोपनिषदि सहितोपासनाप्रतिपादने महर्षिभेदैन उपासनाविषयविशेषप्रतिपादनायसरे पूर्वरूपं, चौरुत्तररूप, वामु साहता इति माण्डूकेयः' इत्यायुक्त्वा ' इति नु माण्डूकेयानाम् ' इत्युपसहारः कृतः संगच्छते । परनु साख्यायनगृह्यसग्रहो नाम चौसम्बाया १९०९ सने यत् पुस्तक मुद्रित तदन्ते अध्यायपट्यात्मक कौषीतकिगृह्यत्वेन यत् सून मद्रित, नत्र उपाकरणप्रकरणे 'प्रत्यून जुहुयादिति हैक आहुः, सूक्तानुवाकायाभिः इति वा । अध्यायायायामिरिति माण्डूकेगः | अथ ह माइ कौषीतकिः अनिळे पुरोहितमित्य का ' इत्युक्तम् । अन निर्दिष्टो माण्डवेयः सूत्रकार एवेति स्पष्टम् । उपागादिप्रतिपादन हि सूत्राकारस्यैव कृसं, न मानणा- रण्यककारस्य इति । परतु किंचित् एकटमन पुरत प्रादु श्यात् , क्य ब्राझगकारः सन् माण्डूकेयः सूत्रकारः स्यादिति । अस्मात् सक्टादुन्मोस्तु अतिप्राचीनो माण्डुकेय. कश्चित् ब्राझगकार. स्यात् , ततोऽर्वाचीनतु कश्रित माजूफेयः सूत्रकारः स्यात् । इति स्वीकार्य गरन्तराभावात् । माण्डूकेयसूत्र तु माझगमिव लुप्तम् । 'पृथियी ·प्रस्ताव . व कौषीतकिविषयेऽपि । दासायनवाहाणारयावेन आनन्दाश्रममुद्रिते ग्रन्थे 'तदुह साह कौषीतकिः (२९, ७४, ७।१० इ०) इति बहुवारमुपलम्यते । ' इति कौषीतक' (३१३०) इति च । ऐतरेयवाह्मणेऽपि 'पूर्वो पौर्णमासीमुपवसेदिति पैग्य, उत्तरामिति कौघीतक' इति वाय दृश्यते (३२।९।२)! तब आनन्दा- अमीये शाट्सायनत्राह्मणेऽपि ( ३ । १ ) अविकृतमुपलभ्यते । तेन कौघातकः कौषीतकिर्वा ब्राह्मणकार: हति स्पष्टम् । यचंद कौषीतविगृह्यसूत्रमितिवदन्ति, न तत् वस्तुतः कौषीतकप्रशीत सून, किंतु शाट्सायनपणीसमेव सत् कौषीतकिबामणारण्यकानुसारित्वात् कौषीतकिसूनामिनि प्रसिद्धिः काचिकी । तथा च ब्राह्मणमारण्यकं च कौषीतक, श्रौत गृह्य च सूत्र शाइस'यनक इति सिद्धम् । (८) अथ पैदाय कोपीतक चेति वामगारण्याद्वय कौषीतकिबामगे आनन्दाश्रमे शालायनस्येन मुद्रित ऐतरेयमारणे च स्पष्टतपोलेसात् सिध्यति । यनु वन शाह वायगाह्मण शाइसायनारण्यकर्मिति च मुद्रित, आरण्यकास्तावनाया च तथा साधितभिव तत्तुः आपाततः । नहि सूत्रकार एव ब्राह्मणकारः इत्यस्य अवश्यवक्व्यत्वात् । शाखायनातसूत्रीय आनीयभाष्ये च (१०११०११ ) ' महाकौषीतकिबामणाभिमायेग नाम्ना धर्मातिदेशः इति तद्धर्मप्राप्ति.' इत्युक्तत्वात् महाकौषीतकिबामणमपि आनीयभाष्यकाल उपल्ब्धमासीन् । ऐतरेय ब्राह्मगारण्यक तु इदानी कण्ठस्थमेव । तथा च माण्डूकेय, वैग्य, कौषीतक, महाकौपीता, ऐतरेय चेति पञ्चविध ब्राह्मग सिद्धमेय । तेन यावन्त आचार्यास्तावन्नि ब्राह्मणारण्यकानि इति सिद्धान्तयामो वयम् । तत्र ब्राह्मगद्वयमेवेदानीमुपलभ्यते आश्वलायन शादखायनी च कल्पसूत्रकाराग, न ब्राह्मणकारी। शामायननाम्ना कैश्चित् घुष्यमाण तु ब्राह्मणा- र या न शाखायनक, किंतु कौघीतकमेव तत् । यत्तु बहौ देशे काले च वाजसनेथिन आवरायनीयमेव हौल स्वीकुर्वन्नि, तत् शाइयायनीयहोववेचणामलामात् आवलायनीयामा च मुलभत्वात् । यानुनस्तु कृष्णयजुदिभिः आश्वलायनीय होत्र श्यीयाभावे यया स्वीकार्य, तथा शुमलयजुर्वेदिभिः स्वीयहीनाभावे शाड्वायनीयमेव हौत्र स्वीकार्य नावलायनीयम् । शाकलसदिता ऐतरेय ब्राह्मणार- ज्या आश्वलायनसून चेखि एका प्रयी आश्वलायनाना वृष्णयजुर्वेदिना न स्वीकाराही । बाष्कलसहिता कौपीतक मालणारण्यक शाइसायनसूत्र चेति दितीया थी शाङ्सायनाना शुक्लयजुदिना च हौत्रविषये स्वीकाराही इति सिद्धान्त इति च ऋग्वेदीयचरण व्यूहस महिदासप्रणीते भाष्ये स्पटम् । (९) अथ सहिता । एकविंशतिघा बाढल्य इति भारत्पतञ्जलिवचनात् एकविंशतिराचार्याः नेपा एकविंशतिः सहिता, एकर्षिशतिरेय ब्राह्मणारण्यकानि चेवि ज्ञायते । न च ताः सहिताः सर्वथा अक्षरशो भिनाः बभूवु , किंतु कचि. दक्षरभेद. कचित् पदभेद , क चित् चा न्यूनाधिक-व, पौर्यापर्यभेदश्चेति वत्त मप्रदायभेदात् भेद । यथा शाकल्सहिताया पालखिल्यमशकानि एकादश सूक्तानि न सन्ति, द्वादशाहानुष्ठानोपयोगित्यात्तु वैदिक. खिलत्यन पठयन्ते । विशेषत उपयोगातु पदपाठकमपाठसनुनमसहितानि पश्यन्ते । (कम. ८।४९-५९) 1 पनि तु बाष्कलसाहिताऽन्तर्गतानि तत्रापि अन्तिमानि द्विलाणि न बाष्पलेऽप्यन्नर्भवन्ति । शाक्लके “समानी व आकूति ' इति अन्तिमा क्, बाष्कर के तु तच्छयोरावृणीमहे ' इति अन्तिमा कम् । इति दिन । अधिक तु चरणव्यूहस्य महिदासभाष्ये द्रष्टव्यम् । आमु सहितासु महता कालेन पाठकलोपात् भूयस्य सहिता लुप्ताः स्यु , तिस्रस्तु अवशिष्टाः । ताथ प्राक् थे त्रयो गणा. माण्ड्रेयगग. शाड्सायनगण- आपलायनगण इत्युक्ताः, तेपा शास्तिस. पहिता नभुनुः । पुनश्च माण्डूकेयगणस्य सहिता लता । अवशिष्ट तु दे बाफलहिता शाफलसहिता चैति । 'शापला बाप्कला दोनी इति मराठीभाषामय गुरुचरित्रे वेदशासाविचारप्रस्ताचे प्रतिपादितम् । तच विरोधाभावात् भमागमेर । शाखायन- श्रौतसूत्रीये आनीयभाष्ये (१२५) वापरानामप्रगृह्यः, तदर्थ वचन इत्युक्तम् । तेन शाकलसहिताया. मिना या गुर्जरदेशे ऋग्वेदीया द्वितीया सहिता उपलभ्यते सा आफन्सहितव | बाष्कलसहिता कौषीतकिबामगारण्या व शाखायनसूत्राधारः इति निश्चयोऽस्माकम् । (१०) अर्यतस्य समाग्नापस्य विताने योगापति श्याम: ' इति आश्वलायनश्रौतसूत्रगत प्रपमसूत्राय ग्याख्यानायसरे ' एतस्य इति शन्दः निविप्रेषपुरोषकुन्तापपालसिल्यमानान्यतरेयवासयहितस्य घाफलस्य - ·प्रस्ताव - . बाकारस्य च आम्नायदयस्य एतदावायनसूध नाम प्रयोगशास्त्र इति अध्येतृप्रसिद्धसरन्धविशेष द्योतयति' इति गायनारायणेनोक्तम् । तर 'आम्नायद्यस्य' इति सहिताद्वयस्य इत्यर्थ ! अत्रेद विचारणीय, शाइसायन नाम प्रयोगशास्त्र आश्वलायनीयात् पृथगस्ति न वा ? तर निषेधपक्ष शास्रायनप्रयोगशास्त्रोपलब्धिविरुद्ध । अस्तिपक्ष श्वेत् तत् तर्हि मयोगशाम कस्याम्नायस्येति वक्तव्यम् । तृतीयत्तु ऋग्वेदानायो नास्त्येवोपलब्ध , चरणम्यूहत्ति- कारस्यापि अयमेवाभिप्राय स्पम् । तथा सति दयान्यतरस्यैयाम्नायस्य प्रयोगशास्त्र शाइसायनसूत्र इत्यापतितम् । आश्वलायनीय प्रयोगशास्त्र च शाफर स्पैनाम्नायस्य, इति परिशेषात् वाकलस्रीवाम्नायत्य प्रयोगशास्त्र शाइखायनक इति निश्चप्रचम् । एर च शाकलस्याम्नायस्य इत्येतावदेव यचय, न बालस्यति । किंच 'ऐतरेयवाक्षण' इत्युक्त, तहि कौषीतारामणस्य उपल्ब्यस्य मा गति र तत्सहित क माम्नाय १ मिनाभ्रस्यैव तस्यनाशस्तु नैव युक्त । तस्मात् शाकर स्याम्नायस्य एतरेयताहणसहितस्य प्रयोगशास्त्र आलायनसूत्र, बाकरस्याम्नायस्य च कौपीत किबामणमाइतस्य प्रयोगशास्त्र शाखायनसूत्र इात विवेक । (११) पण्डितसातवळेकरमुद्रिते ऋग्वेदपुस्तके (पृ ७१-७२ ) साल्यायनसहिताक्रम चाप्कलसहिता क्रमचोदाइती प्रयाप्रमाणोपराम विना नेदानामेव भेदेन स्वीकर्तुं शक्नुम । बाष्कलसहितव शाड्याग्नछहिता नाम, पस्तुत सारूपायनसाहतव नास्ति । वाकल्माहता कौषीतकिवाहाणारण्यक शालायनसून चाधीयाना विमा एव शाहलायना शाडसायनशातीया इति वा निर्दिष्यन्ते, यथा शाक्टसहिता ऐतरेयवाहणारण्यक आश्वलायनसूत्र चापीयाना आपलायना आधलायनशाखीया इति च निर्दिश्यन्ते तद्वत् इत्यस्य सिद्धान्तस्य अस्माभि स्वीकृतस्यात् । (१९) आश्वलायनाचार्यद्यपि आश्वलायनगणे वाकल पठित , यदनुसारेणैव प्रागुदाहृता गार्यनारा यणोक्ति , तथापि पूषानुमन्त्रणमन्त्रन्यायेन ( ३।३।१३१३४ जे ) तत उत्कृष्य स साख्यायनगगे निवेश्य । यथा- श्रुते तु अनक्प्रमाणविरोध इति ध्येयम् । शाडखायनमूत्र तु वाकलानामित्यत्र घालायनश्रौतसूलीये आनीयभाग्य चाकरानामप्रगृह्य तदर्थं वचन ' (१।२।५ ) इति ज्ञापक प्रायुक्तमेव । (१३) वृक्षस्य यथा अनेका शाखा भवति, तथा सदस्यापि अनेका शापा भवन्ति । शाखाव च सहितानाहाणाभ्या मन्नवाहाणापरपर्यायाभ्या सपद्यते । रव येय आश्वलायनशाखेति वा शाफ्लशाखेति वा प्रसिद्धा, तस्या शाकल्सहिता ऐतरेयवाहाण चान्तर्भवति । आरण्यक तु ब्राह्मणस्यैव अन्तिमो भाग । अरण्ये पवित्र स्पले नदीस्निादौ वा पठनीयत्वात् अभ्यसनीयत्वात् विचार्यत्याच आरण्यकमित्युच्यते । तदुक्त बृहदारण्योपनिषद्भाध्ये भगवधूज्यपादै अरण्यऽभ्ययनाच आरण्या इति । धस्य ब्रामणस्य ऐतरयनामधेयत्वे तु सायणाचार्यरुक्त यथा--" प्रकृतस्य ब्राह्मगत्य ऐतरेयक व संप्रदायविद आख्यायिकामाचक्षते । कस्य चित् पल महर्षे बव्य पल्यो विद्य ते । तासा मधे यस्याचिन इतरा प्रति नामधयम् । तस्या इतराया पुतो महिदा साख्य कुमार । एतच आरण्यकाण्डे सगाम्नायते । एता रम वै तत् विद्वानाइ महिदास ऐतरेय, (ऐआ. २८१२) इति । तदीयस्य तु पितु भार्या तरपुरेष्वेव स्नेहातिशयो, न तु महिदासे । तत कस्या चित् यज्ञसभाया त महिदासगयज्ञाय अयान पुत्रान् स्वोत्स) स्थापयामारा । तदानी सिन्नवदन महिदारामवगत्य इतराख्या तन्माता स्वकीयकुल्देवता भूगिगनुसरमार, साच भागदेवता दिव्यगूर्तिधरा सती यज्ञसमाया समागत्य महिदासाय दिव्य सिदासन दवा ततैनमुपवेश्य सवपि कुमारेषु, पाण्डियाधिक्यमवगत्य एतबामण 'अग्नि देवानामवम ' प्रतिभासनरूप पर दौं । तदनुप्रदात् तस्य महिदासस्य मनसा इत्यादिक 'स्तृणुते स्तृणुते' इत्यन्त चत्वारिंशदभ्यायोपेत ब्राझा प्रादुरभूत् । ततऊर्व 'अय महानत इत्यादिक 'आचार्या आचार्या ' (३।१२।९) इत्यन्त आरण्यकरूप न याहाशमाविरभूत् " इति । नव्याप्त अस्यामेव कथाया किंचित् परिवर्तयन्ति, नद्यया येय इतरा नाम नये फनी मा नैवर्णिका-य स्तरा शूद्रवर्णीया आसीत् । शुदा कृषीवला भूमिमेव देवता म यन्ते इति इतराया खकीयकुलदेवता स्वपितृकुलदेवता इत्यर्थ इत्यादि । (१४) तस्यास्य ऐतस्यत्राझणस वेदपाठकपडत्या अटो पश्चिका भवन्ति । पत्रिका नाम पञ्चानामध्यापाना समुदाय । अर्थात् अष्टसु पच्चिकासु चत्वारिगदपाया मवन्ति । मत्यध्याय च कानि चित् सण्डानि | HAVE ·प्रस्वावः . " । कानि चित् सूत्राणि । सूत्राणि चैतानि पारिभाषिकाण्येव ।सायणमाष्ये हि तत्तत्खण्डस्य किंचिदवान्तरं वाक्यं विलिख्य, सदाप्यं लिख्यते, तत उत्तर द्वितीयमवान्तस्वाक्यं लिखित्वा ततस्तद्भाष्यं, एवं यावत् खण्डसमातिः । एवं द्विती- यादिखण्डेष्वपि । तत्र यान्येतानि भवान्तरवाक्यानि, तान्येव मुनाणि नामेति । (१५) अथारण्यकम् । यद्यपि ऐतरेयारण्यकानि पञ्च इति वैदिकासिदिः, तथापि वस्तुतः चत्वार्येव आरण्यकानि, पञ्चमं तु शौनकप्रणात सूनं प्रथमारण्यकोक्तमहाव्रतप्रयोगशास्त्ररूपम् । तथा चोस्तं सायणाचार्यैः "ननु प्रपमारण्यकेऽपि ' अब महावतं, इन्द्रो वै वृत्र हत्या' इत्यादिना महारतप्रयोगोऽभिहितः, पञ्चमेऽपि तस्यै- वाभिधाने पुनरुक्तिः स्यात्इत्याशक्य उप 'नाय दोषः, सूनब्राह्मणरूपेग तयोर्भेदात् । पञ्चमारण्यक मषि- प्रोक्तं सुन, प्रथमारण्यक तु अपौरुषेय ब्राहाणम् । अत एव तत्र अर्थवादपपञ्चेन सहिता विधयः श्रयन्ते, पञ्चमे तु न कोऽप्यर्थवादोऽस्ति इति । एतेषु चतुर्यु आरण्यकेषु पाठकपद्धत्या प्रथमारण्यके २२ खण्डानि, द्वितीये २६, तृतीये १२, चतुर्थे १, पञ्चमेतु सूनामके १४ सण्डानि । सर्थन च प्रतिखण्ड कानि चित् लागि पूर्ववत् । (१६) अथ नामाणगताना विषयाणा स्थूला सूची । १-१५/१-४ अमिष्टोमः । १५।५-६ उक्थ्यः । १६॥२-४ पोडशी । १६५-६, २७।१-५ अतिरात्रः । १७६-८, १८१-८ गवामयनम्। १९-२ अध्यायेषु द्वादशाहः । २५ अ० अमिहोत्र प्रायश्चित्तानि इ० । २७-३० होलकाणा शस्त्रादि । ३१ सने पशो- भिस्तिः। ३२ प्रायश्चित्तानि । ३३-४० क्षत्रियमज्ञ । इति । अथारण्यक्षु । १ महानतम् । २-३ उपासना. । तन द्वितीये २१-२६ सण्डेषु आत्मज्ञानम् । नृतीये च दशमे खण्डे मरणसूचकानि प्रत्यक्षाणि स्वप्नदृष्टानि च अरिष्टानि । ४ महानाम्नीनामका मन्त्राः । पञ्चमे तु सूना- स्मके आरण्यके महामतप्रयोगः । इति । (१७) तस्यतस्य ऐतरेयब्राह्मणस्य ऐतरेयारण्यकश्य च कोषोऽस्माभिर्विरचितः । तत्र च सर्वाणि अनुष्ठेयानि कर्माणि इतरे च विषया. वर्णक्रमेण निवेशिता. । अर्थवादास्तु नाश सगृहीताः । तेषा तु पृथगेव सूची निप्पादिता वर्णक्रमेण तदीयप्रतिपाद्यसक्षिप्तविषयसूचीसहिता । ता च ऐतरेयवाह्मणारण्यकयोः कौषीतकिबामणारण्यकयोश्च वर्त- माना अर्थवादाः सगृहीताः । ऐतरेयकवत् कौषीतकिब्राह्मणारण्यकोषोऽपि विरचित.) परतु तत्रेदानी ऐतरेयक- कोष एव प्रसिद्ध क्रियते, इतरच प्रसिद्धं भवेन वेति न जानीमः । अस्मिन् ऐतरेयब्राह्मणारण्यककोघे मूलवाफ्यान्यपि कचिन्निवेशितानि बाहुल्येन तु मूलार्थबोधकानि स्वरचितवाक्यान्येव निवेशितानि । (१८) सोऽयं ऐतरेयब्राह्मणारंण्यककोपः १८६८ शफवर्षे विजयादशम्यामेव लिखित्या समापितोऽपि १८७४ भाद्रपदमायान्तं यावत् गुप्तः सुप्त एवासीत् । आश्विनादौ तु अस्मासुहाद्भिः बदलापुरवास्तव्यैः श्री नानासाहेब चापेकरैः स्वीये आर्यसकृतिमुद्रणालये मुद्रयित्वा प्रकाश्यते इति सधन्यवाद सप्रश्रय निवेदयित्वा विरम्यते । अप्रत्यं न्यूनाधिक अन्यथा व प्रतिपादन विद्वद्भिः सशोधनीयमिति प्रार्थन। । (१९) अस्मदीयप्राथमिकलेखस्तु कीलकयोजकानामुपकारको नासीत् । पुनलेखने तु कर्तव्ये काल- स्तावानोपलब्ध इतिकृत्या अशद्विबाहुल्य समुदभूत् शुद्धिपत्रके तु प्रायस्तत् । सर्व शुद्ध करिष्यते । रचनाक्रमस्तु यद्यपि वर्णक्रममनुसरत्येव तथापि निर्दोषा रचना नासीत्, कालभड्गमसगात्तु पुनारचना कर्तु न पार्यते । मूलगता विषयास्तु विस्तरेण क चित् सक्षेपेणापि सर्वे एकन समाविष्टा एव । (२०) वर्णक्रमोऽस्माम् ! अ आ इ ई उ ऊ ऋ ल ए ऐ ओ औ इति स्वराः त्रयोदश । (अनुस्वारः) 1: (विसर्गः ) कवर्ग: चवर्गः टयर्गः तवर्गः पवर्गः यवर्गः शवर्गः इति ३५ व्यञ्जनानि, छ इति क्वचित् षट्त्रिंशम् । क्षस्तु फकारे शस्तु जकारे अन्तर्भवति । 'ओऽऽऽम्' इत्यस्य ओकारः त्रिमात्रचतुर्मात्री बा उचारणीयः इत्यर्थः । एवं 'शों सा योऽऽऽम्' इत्यादौ शेयम् । -

·६
प्रस्ताव
(२१) अघ अन्धादिसंक्षिप्तासराणि विवरणं च ।
सं.-मसंहिता पन्हितसातवळेकरैः औन्धराजधान्या मुद्रिता । तस मण्डल सूक्तं का इस्पड्कत्रयम् ।
ऐ.---ऐतरेयारण्यक आनन्दाश्रममुद्रितम् । आरण्यक-सस्थराण्ई-सून इत्यायम् ।
ऐना.-ऐतरेयमाहाणम् । अयं संक्षेपः आदौ एकदैव निवेशितः उचरत सर्वत्र तु यत्र इतरत् किंचिदशरं
अङ्कतः प्राङ्गारित तर आधिकारिकः ऐना. इति संक्षपोऽस्यवेति शेयम् ।
ज.-जैमिनि मासा अध्यायः पादः अधिकरणं गर्व चेति अचतुष्टयम् ।
द्र०- द्रष्टव्यं इत्यर्थः ।
पा०-- पाणिनि: अध्यायः पादः सूर इत्यत्करयम् ।
प्रयोग-याशिकायोगानुसारेण इत्यर्थः ।
सायण:--सायणभाष्यम् ।
सौन-सूत्रोक्तमित्पर्यः
स्वामी केवलानन्दसरस्वती.

·विश्वजिति आज्यशास्त्रं तदपि महावते यकृत दितीय आप्रेमात रामिभ्यते । २८-२९खसमे अमिना । । ॐ नमो गुरुभ्यः। ऐतरेय ब्राह्मण-आरण्यक कोषः। अक्षरपतिः-सु मद् पद् वर दे इति पञ्च ] आज्यशस्त्रं । प्रवोदेवायाग्नये इति च सप्तर्ने प्राकृतं इति द्वे अक्षराणि । इति केसि । तन । ऐआ १।१।३. एतानि होतृजपादौ प्रयोक्तव्यानि । अमिष्टोमे आय अग्निं नरो दीधितिभिः इति विश्वजिति महानते शस्त्रस्य होनृजपे इसमक्षरपङ्क्तिः पठ्यते । ऐना ८।६।२. | चान्यशनम् । ऐ आ ५।१।४ अक्षरादिध्यानानि ऊष्माणः स्पर्शाः स्वराः अन्त- असिं पुरस्तादरन्ति शामित्रदेश पशी नीयमाने. स्याः इत्यादीनामुपासनाः । एका ऐा ३।७, द्वितीया ६६८-१०. ३१८, तृतीया ३१९११-२२, चतुर्थी ३।११।१-२. अभिः देवता पृथ्थे षडहे प्रथमेऽहनि । २०११११-२. अग्नयः आरण्येन अमिना संदोरन् तदा झटिति आमि: बायोः सकाशाजायते, प्राणादि बलात् समारोपयेत् अरण्योरात्मनि वा । तदसंभवे अरणी | मध्यमानोऽधि जायते । ४०।५।१२. गृहीत्या पलायेत । गाईपत्यादाहवनीयादा उल्मुकं गृही अमिप्रणयनीया ऋचः । अनिष्टोमे सोमक्रयोत्तरम् । खा पलायत । तस्याप्ययमवे अग्नये संवर्गीय अटा. प्रेयः । ५।२११। ब्राह्मणस्य गायत्री प्रयमा । २-३॥ कपालं निपेत् । कुषित्सुनो गविष्ठये. मानो आस्मन् , राजन्यस्य निष्टुए पथमा |४-१वैश्यस्य जगती प्रधमा । महाधने० इति याज्यानुवाक्ये । आहुति था आव• १०-१२समन्द्रस्वरेण प्रथमा,द्वितीयायामनुष्टुभि उपाशुल्य- नाये हुयात् अमये सवर्गाय स्वाहा इति । (पुनराधान- | त्यागः ।१३-१६। अष्टमी परिधानीया । ३७ ४०॥ त्रिः पूर्वक दर्शपूर्णमासान्तं वृत्या वतः इसयिष्टिः आहुतिर्वा | प्रथमा वित्तमा । ४१। उत्तरवेद्या संमाराः । २८. कर्तव्या इति केवलः) ३१७४. अमिमन्थन । ३।४।६,३।५।१.४४ । आतिथ्यायां अग्नयः माम्येश अग्निना सदोरन् तदा प्रायभित्त | चातुर्मास्येषु च । १४२६. - अगये सवर्गाय अशापालं निपेत् । कुवित्सुनो। अशिमन्यनीया कचः प्रपोदशा । मेष अग्नये गाँवष्टये. मानो अस्मिन् महायने इति यायानु- | मध्यमानायानुहि इत्यहाध्वर्युः । ३।५।१, अभिवादेव. वास्ये । माहुति वा भाइबनाये जुहुयात् अप्रये संवर्गाय | सावित्री। २-४। त्यागमे पुष्करादपि गुचमाग्नेयं गायती स्वाहा इश्ते । ३।६१. ७.८ । यदि न जायेत यदि या चिरं जायेत राशोध्न्यः अग्नि नरो दीधितिभिररण्योः इति पञ्चविंशत्यूचं गायोऽभूयाः अमे इंखिन्यात्रिणं ० इत्येताः।३।५३९.१२. आयशस्त्रं महानते अनाद्यकामस्य । तत्र १-१८ मचा राशोच्या एकस्या द्रयोयोऽनुक्तयोरेव यदि जायत विराट्छन्दस्काः । १९-२५ त्रिष्टुभः । तिः प्रथमाम- 'उन मुयन्तुजन्या' इत्यनुयात् । १३.१४ आ ये न्याइ निकत्तमाम् । ऐआ सस१- १२. अमिन दीधितिभिः इति पञ्चविंशत्यूचं यत् | गायाभिरुपा । २०-२३॥ आजातं जात० 1 २४-२01 । हस्ते ग सादिना १५-११॥प्रदेनं देववीतये० प्रवियमा - ·आमिता ऐतरेय ब्राह्मण- ३०-३२॥ त मजयन्त । ३३-३४ । यशेन यज्ञमयजन्त | होतुः । निष्केचल्यं शत्रं मैनावरणस्य । (मैलावरुण- इति परिधानीया | ३५-३९मधितस्यानेः अग्नौ प्रहरणे | शस्त्रम् ) । प्राहाणाच्छसिशनम् । अच्छापाकशस्त्रम् । मदेवं देववीतये । ४०-४११त्रिःप्रथमा निश्चमामन्याह । इतिमाध्यंदिनं सवनम् । आदित्यग्रहः । आर्भवः पय- ताः सातदश संपद्यन्ते । ४२-४४. मानः । विगुवोमः । हविर्यागः । वनस्पतियागः । स्विष्ट अभिनेता का मरुत्यतीये शस्त्रे धाच्या महानतादी । ] मृत् । इहा । सक्नीयपुरोडाशाः । स्विष्टकृत् । उनीय ऐआ ११५७. मानानुवचनम् । प्रत्यितयायाः। इहोपाज्ञानम् । सावित्र- अमि. उद्वान् वायुमनुप्रविशीत । सोऽन्तर्धीयते । | ग्रहप्रचार. । वैश्वदेय शस्त्रम् । घृतयागः सोमयाग: वृत. ४०१५।१०, यागः । पाल्नीयतमहः । आनिमारतं शस्त्रम् । पाशुक अग्निवती इष्टिः 'उद्धरण इत्यन द्र० । ३२।५।२। कर्म | हारियोजनः । इनि तृतियसवनम् । निष्कमणम् अमिबिहरणं पिण्येषु । आग्रीप्रादेय सदसि समाहुतयः । दधिद्र-धमक्षणम् । सख्यविसर्जनम् । अमीन विहरन्ति । २०४१२. प्रायश्चित्तानि । अवभृयः । उदयनीया । मैनावणी अग्निपु अन्तरागमने प्रायश्चित्तं तदपवादश्च 'अन्त- | आभिक्षा । देविकाइवीपि । उदवसानीया । इति । रागमने इत्यव द्र० ३२२२१०३,७. अमिष्टोमः आज्यशत्रप्रभृतिः आमिमाघतान्तः । अग्निष्टोमः १-१५ अध्यायेषु प्रतिपादितः उत्तरतापि | कौमा १६।९. केचिद्विशेषाः उच्यन्ते । अय प्रयोगपुस्तकानुसारेण अग्नि अमिष्टोमगत आनिमाक्तशस्त्र पृपयषवगतपयमा- टोमस्य हौत्रविषये रूपरेषा उच्यते । सोमप्रयाकःहस्थ आनिमारुतशस्त्र च एकमेव । २०२।१५. वरणम् । मधुपर्क. । दीक्षणीया । प्रायणीया सोमनायः । अनिष्टोमनिष्पादकाः स्तोमाश्चत्यार: त्रिवृत्, पञ्चदश: आतिष्या । तानूनपत्रम् । आप्यायनम् । निह्नवः । सप्तदशः, एकविंशश्चेति । ऐमा १८१७ सायगः । प्रवर्यः । उपसद् । अमिप्रणयनम् । हविर्धानमनयनम् । अमिष्टोमप्रशंसा । १४१-६. अग्नीपोमप्रणयनम् । अमीषोमीयः पशुः । ऐन्द्राम. पशु अमिष्टोमस्य नत्रतिशत (१९०) स्तोत्रीया कचः । विच्छिन्नसधानाम् । आश्विनः पशुः दौर्तामण्यनिरा- | प्रातःसवने बहिष्पवमाने क्षिवृत् स्तोमः, आज्यशस्त्रगि सार्थम् । प्रवृत्तात्रयः । दण्डप्रदानम् । वनस्पतियाग:। नत्यारि पञ्चदग्रस्तोममानि इति ( ६९) स्तोत्रीयाः । यूपः । प्रवृताहुतयः । दण्डप्रदानम् ! अश्विगुः । मगोता1 | माध्यदिने पवमानं पञ्चदश, परस्तोत्राणि चत्वारि प्रातरतुवाफः । अपोनप्नीयाः । उपाशप्रहः । अन्त- | सप्तदशस्तोमकानि इति ( ८३ )। तृतीयसपने आर्भवः मिनदः । उपाशुसवन. मावा । यहिप्पवमानम् | सब- पवमानः साददास्तोमकः, यज्ञायशीय च एकविंश इति नीयः पशुः । अभिमन्यनम् । प्रवृताहुतयः । दण्डपदा- (३८) मिलि घा (१९०)।१४।३।४ सायशः। नम् । पर्यनिकरणम् । उपस्पानानि । उपवेशनम् । अमिष्टोमस्प यथा मायशीया तथा उदयनीया, सबनीपुरोटाशाः । द्विदेवत्यप्रचारः । उनीयमागानु | विशेषस्तु अल्पः । १४।५।४-८ वचनम् । प्रस्थितयायाः। द्विदेवत्यग्रहमक्ष | अतुयाजाः। अनिष्टोमस्य स्तोत्राणि द्वादश, शस्त्राणि च द्वादश | आज्यशनम् । होतृजपः-शस्त्र-शस्त्रजपः-यान्या-मक्षः | १४|१॥६, ३६४१६. इद प्रतिशस्त्र भवति । प्रउग शस्त्रम् । मैत्रावरुणशस्त्रम् । अग्निटोमे बहाने च मैनावरण ब्राझगाच्छसि- अच्छा माझणाच्छसिशस्त्रम् । इति प्रातःसवनम् । प्रावस्त्रो- | वाकाना परिधानीयाः । परिघानीया' शम्दै द्र। प्रम् । माध्यदिनपवमानः । दधिधर्मः । सपनीयपुरो- २७१४१५. हाशाः । पशुरोडाशः । उत्रीयमानानुवचनम् । प्रत्यित अमिष्टोमे मातुप्रभवारे मनुयाया मैलावरुणः यायाः। दक्षिगा. । मरुत्वतीयग्रह्मचार. । गरुत्वीयशन होनादीन् प्रेष्यति । २४।४।२ सायणः ।

·आरण्यक कोपः ३ अमिहोत्रम् - यज्ज- अमिष्टोमे अतुयाजेषु मैपयषट्कारी भवतः, परतु अनिष्टोमे होता उत्तमे शस्ने परिधानायाया उत्तमे Jषमन्त्र पठित्वा होतर्यज इति प्रेपो मैत्रावरुणस्य भवति । वचने अन्तिम चतुरक्षर द्विरुक्त्वा प्रण्यात होत्रादयोपि प्रेयरूपामैव याज्या पठित्वा वषट्कार रिने यजरिमोऽऽऽम् इति । अतिराने तु धेहि चित्र कुर्वन्ति । प्रेषानन्तर अब ऋक् न भवति । २२।४।२ | धेहि चित्रोऽऽऽम् इति । २८ । ७ । १३. सायणः। अनिष्टोमे होत्रादयः अतुमहप्रचारे मैलावरुणेन अग्निष्टोमे तृतीयसबने होत्राकाणा शस्त्राणि न सन्ति | मैषसूक्तगतेन प्रेषिते सति याज्यया वषट्कुर्वन्ति । अतिराने तु सन्ति । ३०५/२. अध्वर्युयजमानौ तु प्रेषितो स्वस्वयाच्या 'होतुरेतद्या' अमिष्टोमे दक्षिणासु नीतासु ता अनु सुनाण्या | इति होने प्रयच्छतः, स्वय वा पठतः । २ १ २१४२ सतिष्ठते । २६३।१२, सायणः। अमिष्टोमे निष्केवल्यशस्त्रान्ते उक्थ वाचीन्द्रायोप अग्निसंसर्गे प्रायश्चित्तं । गाईपत्यायनीययोः शृण्वते त्या इति जपः । रात्र उक्य वाचीन्द्राय इति | ३५। ५ । २, अनाना प्रयाणा ३, अन्यैरमिभिः भागः उक्थसपत् नाम । उपट्टण्यते त्वा इति मागस्तु | ४, दिव्येनामिना ३२ १ ६ । २, शवामिना ३, उक्थवीर्य नाम । ५.१२।३-४. आरण्येनाग्निना ४ । तत्रतत्र शब्दे छ । अग्निष्टोमे प्रात.सबने अच्छावारस्य शस्त्र इन्द्राग्नी अग्निहोनमपित्रित अमेध्यमापधेत तदा सबै अभि- आगतः इति । ऐा ५।१५ सायणः । होत्रहवल्या पर्यासिच्य प्राडुदैत्य नित्या समिधमाधाय अमिष्टोमे प्रातःसवने आज्य शत्रं होतु', प्रउग | उत्तरव उष्ण भस्म निरुह्य मनसा अमिहोत्रमन्त्रमनुत्य होतु:, मैशायण शस्त्रं ग्रामिणाच्छसिशस्त्र अच्छावाकशस्त्र प्रजापते न वत् इति मचा वा (न मनसा नौपाश) चेवि पञ्च । तलैक प्रउग इतराणि चत्वारि आज्यानि । मुद्दयात् । उन्नयनकाले एकस्मिन् वयोवी उनी तयोः इत्युच्यन्ते । माध्यंदिने रखने ममत्वीय होतुः, स्तोः अमेध्यपाते अदुष्ट द्रव्यान्तर अधिश्रयणादिना निकैवल्य मैत्रावरूणस्य, मैनावरुगशस्त्र, ब्राह्मणाच्छ सत्कृत्य जुहुयात् । ३२॥ ४ | १. विशस्त्र, अच्छावाकशस्त्र चेति पञ्च । तृतीयसबने अग्निहोत्र अधिश्रित सन्दति वा विप्यन्दत वा वैश्वदेव होतुः, आमिमारत होतुः इति द्वे । मिलित्या तदा अभिपनिनयेत् । दक्षिणेन पाणिना अभिमुश्य- द्वादश शस्त्राणि । प्रयोगः। जपेत् दिव तृतीय यज्ञोऽगात् ० ययोरोजसा स्कभिता अमिष्टोमे मात.सक्ने मैवावरुणस्य शस्त्र आनो- रजासि ० ( सौन्त्र ) इति मत्रद्वगम् । ३।४।२५. मित्रावरणास माहाणाच्छसिन' आ याहि सुपुमा हिते. अमिहोत अस्त मिते साय जुहोति, उदिते प्रातः । इति । अच्छावाकस्य इन्द्राग्नी आगत० इति । ऐआ1|२५|४|१-८. ५।१।५ सायणः। अग्निहोत्र ( इविः) आइवनीय प्रति नयनकाले अमिष्टोमे माध्यदिने महत्वतीय होतुः शल आ | स्खलेत भ्रशेत वा तत्रैवोपविश्य तत्रैवानीतायाः स्थाल्याः त्या रथ इत्यादिक तदन्ते च जनिष्ठा उमः सहसे तुराप इति | सकाशात् एनरनीय जुहुयात् । ३२ । ४ । ६. सूक्तम् । ऐआ ५।१।८ साययः । अमिहोन पैश्वदेवं पोशाक्ल - अग्निष्टोमे शस्त्राणि द्वादश । सेषु आग्यं प्रथम, (पपः यदा गवि भवति तदा तात् ददेवताक इत्यर्थः ततामिदेवता । आनिमारूत अन्तिम विष्णुरानावः । एवं उचरत्न ), वायव्य उपावसष्ट ( यासरू पिऊ इति शानिः अगः, विष्णु , परमः इत्युचम् । ऐसा लागल्यावर ), आदिन दुहमान, सौम्य दुग्धं, वारण उपक्रमे सायणः। अमिष्टोमे एवनाति असत्परमाणावरेयुः। १४।६।२० [ ( यर येऊ लागता), माठ विष्वन्दमान ( उड़ जाऊँ रोद्र गवि सत् अधिभित ( तापत ठेवले अगवा ), पोष्णं समुदन्त ·अमिहानम् ऐतरेय ब्राह्मण लागता ), वैश्देव विदुमत्, मैत्र शरोगृहीत ( साय अमिहोने अधिश्रिते यजमानमरणे अधिश्रिते' आली अठता), द्यावापृथिवीयमुद्रासित ( खाली | इति शब्देद्र० । ३२॥१२. उतरल्यावर ), सावित्र प्रकान्त (हामाकरिता नेण्याच्या आमहो। उदितहोम सिद्धान्त ! अनुदितहोमस्तु आरभी ), वैशव हियमाग, वाईपत्य उपसन्न , कौषीतकिना, तु अत्र निन्दित । २५:४५-६. (आहवनीया जवळ ठेचलेलें ), अग्नि पूर्वाहुति , अगिहोो उद्वराहवनीय ' इति यसमान अध्नमें प्रजापतेतरा । ऐन्द्र हुन, इति पाइशकलस्वम् । प्रेष्यति । साय अस्तमयात् प्राक् प्रातच उदयात् मात्र २५।१५८. २५१४. अमिहोन साय मातच स्वाहाकारेण चहति । अग्निहोंगे मन्त्री भूर्भुव स्वरोऽऽऽ मग्निज्योतियों १४।२।३. तिरग्नि स्वाहा ' इति माय जुहोति । ' भूर्भुष अमिहोतदोहकाले अग्निहोत्री (धेनु ) बसेनो- स्वरोंऽऽऽसूर्योज्योतिज्योति सूर्य स्वाहा' इति प्रात । पसष्टा यदि उपविशेत् तदा यस्माद् भीषा निषीदसिक २५/६४ इसभिमन्य उदस्थादेव्यादिलि. इस्युत्थापयेत् । उद अमीना सागामपि उपशान्तौ अग्नये तपस्वते पात्र अस्या मुखे ऊधानि च उपग्रहीयात् । एना | जनद्वते पावकयते अष्टाकपाल निवपेत् । आ यादि तपसा. माझगाय दद्यात् । २५ । २ 11-५ । यदि याश्येत | जने० आ नो याहि तपसा बने० इति याज्यानुवाक्ये । (हबरल्यास ) अन्न भादयेत् सूयवसाद् भगवती आहुति वा आहवनीये जुहुयात् अग्नथे तपस्वत जन इति । ६ यदि सन्देत स्पन्दनेन च पय सन्देत् इते पावकयते स्याहा इति । ३२।७।४. वदा स्कन अभिमुश्य जपेत् पदय दुग्ध पृथिवी० अमीना तयाणागपि मिय ससर्गे प्रायश्चित्त । अमये इति । ७-८ । पारशिटेन जुयात् यदि अल होमाय | विविवयेऽष्टावपाल निर्वतेपत् । स्वर्णवस्तोपसामरोनिक स्यात् ९ । सस्मिन् सने अन्या दुग्ध्या जुहुयात् ।। त्वममे मानुपीरीळते विध • इतियाज्यानुवाक्ये । अन्याऽभावे दधियवाग्वादिना जहुयात् । १०-११। आहुति वा आहवनीये जुदुपात् अमये वियिचये स्याहा सर्वथा अराभवे तु 'अह श्रद्धा जुहोमि' इति सकल्परूप इति । ३२।५।३ भद्धाहोम एव कर्तव्य । अमीना द्विव्यनामिना समर्गे(एकरपापि),अमयेऽप्सुमते यमिहोजस्य प्रशसा । २५ । ३. अष्टाकपाल निर्वपेत् । अप्स्व सचिव मपोदधे मेधिर अमिहातस्य सायमाहुतय प्रातराहुतयध मिडिया प्रादह • इति याज्यानुवास्ये । आहुति वा आइपनीय (७२०) भवन्ति । ता यजप्मत्य इटका एवेति जुहुयात् अगायेऽप्सुमते स्वाहा इति । ३२०६२ ध्यातव्यम् । २५ ।३।११-१२. अग्रीना शवामिना ससमें प्रायश्चित्त अग्नये शुचयेड अमिहोत्रादि अपत्नीकस्यापि भवति । तदेवाऽमि टाकपाल निर्वपेत् । अग्नि शुचितततम यशगापा गीयते । यजेत् सीतामण्यामपत्नीकोऽयसमिप । यस्तयः इति याच्यानुवाक्ये। माहुतिं या आहवनीये मातापितृभ्यामरणार्यात् यति वचनाति (श्रुते । जुहुयात् अमये शुचये स्वाहा इति । ३२।६।२ इति । ३1८1९-१६. । तस्मादपानीपस्य आधान अग्नीपोमप्रणयनीया कच | समीपोगाम्या प्रणी पुर्वन्ति । ३२ । १०।३। अपलीक आमहोत | ममानाभ्यामनुहि इति प्रैष । ५४|१. सार्दि जोति । ३२।१०।१४. देव प्रथमाय० इति भाविती प्रथमा । २-३, प्रेतु अनिदोषी धयिषये प्रायश्चितानि । ३।। 'मामि ब्रह्मणस्पति इति प्रामणस्पत्या द्वितीया । ४६, दोषकाले 'इस्या यदुक्त तदेवांग प्राधिन प्राधान्ये । होता देवो समयं इतितृच आमेय गायनमन्माह मे गोस्वम् । राजनिमगीयमा १७ १,उपत्याग्ने दिवेदिवे इति तिस्त्र., . उदमे शुच ·अच्छावाक ६ ऐतरेय ब्राह्मण- प्रभृत्ति ११ १०) अनदशमी परिधा या शस्त्रयाज्या | इति विराट्छन्दर 1 किंवा यो वाचा विवाचो मधवाच. पिबा यर्धस्व । प्रयोगे। इति वैमदलच । पञ्चमेऽहनि समिन्द्र गर्दभ मूण अच्छावाक्शन चतुर्विशेऽहान महानत च प्रात इत्यादिस्लच पार । पटे हनि आदिते अस्य वीर्यस्य सबने जासुते सिञ्चत प्रियम् । ऐआ ५११५. चरिन् इति पापच्छेप यात्यण्ट तृच १२९४३८१ अच्छावारस्य अमिष्टोमे प्रात सपने परिधानीया अच्छायाकस्य तृतीयसबने शिल्पेषु भन्ते फतुर्जनित्री गोमद्धिरण्यवत्, विकृती आह सरस्वती वतो । अग्नि- इत्यादय नाराशसमिन्ना सच शसनीया । २८1८!- टोमे माध्यदिने शुन हुवेम । विकृतौ नन गते ।। १-३ अभिष्टोमे विस्तौ च तृतीयसबने उमा जिग्यशु । अच्छावाकाय दक्षिण अस पशुमाग | ३१।१२. २७/४.५. अच्छावाकस्य पठेऽहनि प्रवीमहे एक्यामरुत जागत अछापाकस्य अहरद शस्य अभिवष्टेव दीधया । | अतिनागत या सूक्त मारुन शसनीय सत्र न्यूड्स । अहीने माध्यदिने सपाता परिष्टात् । २९।४।१३-२२ ३०1४।१४. अच्छावाक्य अइरह शस्से सूरत्वे प्रतिपत् उरु नो अम्छावारस्य पठेऽहनि माध्यदिने द्यौनय इन्द्र लोग्गनु। २९६५ इति विशुलिगोपेत मारत एवयाममा पूस्त शसनी अच्छापारस्य अहर्गणेषु ऐन्द्रामाशम्ने आरम्मणाया यम् । ३०१४/१४१५ यसोम मामुते । २७१३१५. अच्छावावस्य पनि विष्ण्यशने नामाकस्तृच अच्छाबावत्य अहीनसूक्त माध्यदिने शासद् यहि ताहि मध्यमराणाम् | २९।८।१-३ जनयन्त । इदमेव चमुर्विशे अभिजिीत विधुवति विजिति गहायते पराविषु लहसु अभ्यावर्तिपु च । अछावाकस्य सद प्रवेशे विशेष । पुरस्तादन्ये होत्रका सद प्रापन्ति पश्चाऽच्छायाक | १०१४।५. २९४२१५,८ अच्छावावस्य अहीने परिधानीया उभा जिग्यथु । अच्छावाकस्य सोमविवृद्धौ आवापिक सूक्त आया- २८७१६। उक्थ्ये तु अन्त्यचतुरक्षरा-माए ऐरपेथामेर । ह्मांडुप । २९।३।१०-११ येथा इति । २८७/१२ अज मेध्य प्रयुक्ततम १६८३, अच्छावारस्य भहीने प्रात सपने परिधानीया आद अक्ष सब =अञ्जसा इटिपशुसाकर्यमन्तरेण ऋजु सरस्वतीयतो इति । या मुति म ! माध्यदिने नून साते। | मागेंग, सव सोमाभिषव यस्मिन् यागे स । यन्त्र माया सा विमुक्तिनाम । २९/६१८-१०,२९।७।३. इति नवचे सूक्त, तन पञ्चमादिभिश्वतसभि अभिषब अाधारस्य अहीने प्रात सपने प्रस्थितयाज्या प्राता | नवम्या द्रोणकलशे प्रक्षेप , आद्याभिश्चतमृभिट्टोंम । पभिरागत । २८१२।६। माध्यदिने इन्द्राय सोगा | अगन्तरमेवावमय व नो अग्ने इति दाभ्याम् । प्रत्येय प्रदियो। २०१३।१२ 1 तृतीयसपने इन्द्राविष्णू पिबतम् । (नाश्चित् इत्यूचा आहवनीयस्योपस्थान इति । सोय अञ्ज. २८।४।११. सब। २३१५/१. अच्छावारुस्य अहीने माध्यदिने वे सूने शतनीये अञ्जन नेनयो दीक्षितसस्वार | १३६७. भूय इन इमामूषु।२८।५।६ अञ्जन यूपा । भैप अङ्ग्मो यूपमनुहि इति। ३।२।१, मन्डावाकस्य उपय्ये तृतीयपक्ने आरम्मगाय सूक्त | अनन्ति त्वामघरे इत्यादय सत मच अञ्जनानुव जागत मतुर्ननिधी 1 अन्वे भैग्म अष्टर्च ऐन्द्रावैष्णव | चनीया । तर अञ्जने प्रथमा, उच्छ्रपणे द्वितीया, युवा सवा यमंगा। १५/५/२,२८1७२-४. मुवासा इति सामी परिव्ययणे सा च पारधानीया । लि. मायाकस्य चतुर्थेऽनि भावापिकस्तूच प्रयोमई प्रथमा निकत्तमा । ६।२।१३३.

·७ आरण्यक कोप अधिकारी . , अञ्जने महावीरस्य अनुषचनीया। अवन्ति य प्रथयन्तो | अन्तिमौ द्वौ प्रतिप्रस्थाता । पोऽशिस्तोत्रे एकविंश साम, ४ास अन्ते सविस्तोत्र त्रिवृत्स्तोमकम् । एव च अतिराने अतिक्रम उपसत्सु । सकृदतिक्रम्य आप्रावयति ! एकोनविंशत् स्तोत्राणि भवन्ति । १४३१२ सायण । ४।९।२ ब्रह्मा 'भूर्भुव स्वरिन्द्रवन्त स्तुभ्व' इति स्तोत्र अतिन्छन्दस जगती असृजत । १९६६ प्रसवमाह । २५।९।५-६ । होता उत्तमे शस्त्रे परिधानी अतिच्छन्दा छन्द पृष्ठये पढहे पटेऽहनि । याया उत्तमे वचने चतुरक्षर द्वित्वा प्रणुयात् धेदि २२।७।१. चिन धेहि चित्रोऽऽऽम् इति । २८१७।१३. अतिथि यद्यपि दरिद्र याचनार्थ चरति तथापि आतेगरे एकाहे तृतीयसवने होत्रकाणा शस्त्राणि सन्मार्गवर्ती श्रेष्ठध भवति । न या असन्नमातिघ्याया सन्ति अमिष्टोमे तु न सन्ति । ३०५/१, द्रियन्ते । ऐआ ॥१॥९. अतिवाद् । ब्राह्मणाच्छसिशस्ने षष्ठेऽहनि वीमे देवा अतिमर्श विहरण, अतिलड्थ्य मुश्यमानत्वात् | अक्रसत इति अनुष्टुप् अर्धचंश । शाखान्तरीया इयम् । अतिमर्श । वालसिल्येषु प्रथमसूक्तस्य प्रथमाया | ३०७२० सच प्रथमपादस्य द्वितीयसूक्तगताद्वतीयस्या कच अतिशसनं स्तोमविवृद्धौ प्रात सक्ने माध्यदिने द्वितीयेन पादेन सयोजनम् । एव २२१ + ११२, | सपने च एकया द्वाभ्या या ऋभ्या अतिशसेत्, अपरि १।१३३ + २।२।४,२।१३ + १/११४ इति । एवमे मिताभिस्तृतीयसबने । २९।७।१०-१३ । तत्र प्रात • वोत्तरन । ३०।२।६ साषण । सवने एकया द्वाम्या वा इति नियम , माध्यदिने एकया अतिमर्शप्रशसा वालखिल्यासु । ३०१२। ७-८. द्वाभ्या अपरिमिताभिवा इति विकल्प , तृतीयसवने तु अतिराज गवामयने प्रथममह । १७६१ सायण || अपरिमिताभिरेव । ५७/५/०-८ अन्तिम च । १७१८३-८. अतिशमनार्थ स्तोमविवृद्धौ, चतुर्विशादिस्तीमयुक्तेषु अतिरात्र ।१६।५-६ तब आधिन शस्त्र। १७११ अह सु स्तोममरुपामतिकम्प मचा शमन अतिशसन --५। रात्रिपाये प्रथम होतु शस्त्र पान्त मा वो अपन। नाम । तस्मिन् कर्तव्ये मैनावण को अद्य नयों इति १६।६।१-२, पर्यायत्रये होतु शस्त्रयाज्या । प्रथमे | सूक्तमावपेत् । ब्राह्मणा छसी बनेन यायो इति सूरत, अध्वर्यवो मरतेन्द्राय सोम, द्वितीय अपाय्यस्यान्धसो। ] अच्छावाक आयाद्यांडुप वन्धुरेष्टा इति । २९१३- तृतीये तिष्ठा हरी। १६६।३ । प्रथमपर्याये शस्त्रे प्रथम १०-२० पादा द्विरभ्यसनीया स्तोत्रे इस । ४, मध्यमे पर्याय अत्यये (अतिक्रमे ) अमावास्याया पौर्णमास्या या मध्यमा पादा तोरे दाने च द्विरभ्यसनीया. । ५, प्रायश्चित्त-अनये पयिस्ते अटारपाल पुरोडाश निर्य- तृतीये पर्याये उत्तमा पादा स्तोत्रे शखेच दिरम्यसनीया। पेत् । वेत्था हि वेधो अध्यन • आदेवानामपि न्या. ६-७ । इन्द्राय मद्रने सुख, इद वसो मुतमन्ध , इद इति याव्यानुवाक्ये । आहुर्ति धा आहवनीये जुहुयात बन्योजसा सुत इति मम्मि स्तुवन्ति च दशमन्ति च । अमये पथिकृते स्वाहा इति 1 ३२७३ ८-९ । द्वादश रात्रिपर्याया सर्व पञ्चदशा | गणचतु अत्रि पश्चममण्डलस्य ऋषि मारत्वेनोपास्य । ध्येन एकै पर्याय । पर्याया साक्षात् त्रय एव | ऐ रा११-६, २११०११-५. गणास्तु द्वादश भवन्ति । तत्र होतृचमपमुख्य प्रथमो अद्रय = नावाग सोमाभिपवार्था 1 ३५/६४. गण , मैत्रावणचमसमुरप द्वितीयो गा , ब्राह्मणान्छ अधिकारी द्वादशाइस्स । भूपधी दक्षिणा ददत् सिचमममुरय तृतीयो गण , अच्छावाकचमसमुख्य अपापश्च ईदृशो यजमान । ददत् याज्य । दक्षिणा चतुर्यों गण । ठत्र प्रयमौ दो पायो अश्वर्युश्वरति, [ प्रतिमहोत्रा कत्विजा याज्यम् । उभये रामुवन्ति य एव - ·अधिनिते ऐतरेय ब्राह्मण विद्वांधी यजन्ते च याजयन्ति च । द्वाददाई हि याजने मन्त्रेण गृहाति । तस होतुः आज्यं शस्त्रम् ।१०।५।१७. प्रतिपेपो भवति, तंत एवमुक्तम् । १९०१-२. अध्वर्युः मंत्रायरुगेग मनुयायाय मेपितः दोतरे. अधिश्लिते अमिहोले सामाग्य हावापु या भाहिता - ताज इति स्सपाया होने प्रयन्धति (प्रायः) भरणे यजमानदहनदेशे एतानि उक्तानि हयापि यजमानं | अमिष्टोमे । पडद पटेऽदाने तु सयमय पठेत् । परितः क्षिपेत् यथा सर्वाणि रांदोरन् । ३२।१।२. २२।४।२ सायग:। अधिपवणं चर्म = यस्मिन् सोमः मिपूयते । अवर्युः वां सुयेगाभिधारयन्नाह स्तोम्योऽनुदि ३५।६।४. इति प्रेयम् । ७ १२।१-२. अधिषवणफलके वे उपरवेयु कापलके अध्वर्युः हिरण्यकशिपो आसीनः मतिरगाति राजसूये स्याप्येते, तदुपरि चर्म, सदुपरि स्पद् (पाटा), तल्या शोनारोपाख्याने । शतं गवां प्रतिगरिने दद्यात् एत- सोमः अभिप्यने प्राचामिः ( वरवंट्यांनी) । ३५।६।४. | वासनम् । गौम् इति ऋचः मतिगरः । तथा इति अध्ययनविधिः पोधपर्यवसायी । पाठमालपर्यव- गाथायाः । ३३ 1६1१२-१३, १५. सायी वा गाड्करदर्शनानुसारात् । ऐ मा उपक्रमे गायणः। अध्वर्युः होतारं प्रति उत्तरमाह 'उतेमननमुः' अधिगुः । होतुः । प्रैपः अध्वयों: मैलावरणं प्रति | इति एफ्धनामु वसतीपरीषु च होतृनमसे समयनीतासु । 'उपप्रेष्य होतईन्या देवेभ्यः' इति ।६।५।६। गैलाया- अमिष्टोमे । ८।२।१२.१३. णस्य होता प्रति उपप्रैपः 'मजेदनिरसनद्वाज०' इति । अघयुभिः प्रेड्सः उपकल्पनीयः महानते । ऐसा ७-९ । अधिगुः दैव्याः शमितार आरमध्वमुत्र मनुष्या | ५।४।१ सायगः, उपनयत मेध्या दुर आशासना मेघपतिभ्या मेधं इत्यादिः । अध्चर्यो: आज्यशस्त्रकालीने पाहाये अनुम्पदत्वं, ६।६।१-१६, ६।७१-११ । यदि एकदेवत्यः पशुः | परावं चतुष्पद्यासीनं अम्याहूयते होता 1१०५४। स्थाद मेधपतये मेधं ' इति ब्रूयात्, यदि द्विदेवत्यः आहावोत्तरमध्ययुः सम्यद्द द्विपाद् भवति । ५. मेधपतिम्या मे, ' इति यात्, यदि बहुदेवत्यः अवयोंः दक्षिणं पाव पाभागः । ३१।१।२. 'मेधपतिभ्यो मेधं' इति घूयात् ।६। ।६. 'अना अध्वयोः मेवावरणं प्रति आधिगी प्रैष: 'उपमेध्य रक्षा संसृजतात्' इत्यत्र रक्षःपई उपाशु यतत्यम् होतईव्या देवेभ्यः इति । ६ । ५। ६. अवयोः होतृशस्त्रजपोत्तर प्रातःसवने 'मोमुस्थशाः' अधिगी शमीध्वं सुशमि शमीपमधिगा 5553 इति चतुरक्षरो जपः । एवं माध्यंदिने सबने । तृतीय- इति विपदयात् 'अपाप ' इति च । ६ । ७।११।। सपने तु ॐ इत्येकाक्षर एव जपः । १२१ १ १ २-४. अधिगुपाठानन्तरं जपः 'शमितारो यदन सुकृतं अनुचरः तृच। अगवाकाज्ये ऐन्द्रासशस्त्र अग्नि- कृणवयामासु तत् यहुकृतमन्यत्र तत्' इति । ६१७। टोमे प्रातःसबने इन्द्रामी अप० । प्रयोगः । निष्पत्य- शस्त्रे होतुः पृष्ठे चतुर्थेऽइनि पृष्ठये पदहे ध्रुधी हवं अध्रिगौ मस्ना रक्षः संसृजतात्' इत्यत्र रक्षापदं | विपिपाना ! २१ । ४ । १९ । तत्रैव षष्ठेऽहनि खा नैवीचार्य इति केचित् । उपाशु उचार्यमिति सियान्तः| इदेवतः स्तोता० । २२।७। १४ । ब्राह्मणाच्छसिआज्ये ६७१-९. अमिष्टोमें प्रातःसवने आ नो याहिक प्रयोग । महत्वतीये अध्वर्यवः महानते निष्केयल्योपक्रमात् प्राक् अपा- ! शस्त्रे पृष्ठये पडद्दे प्रयमेऽहनि इदं वसो सुत०।२०।११९॥ घाटलिकातुम्बुरूवीणादीना दान्दान् कारपन्ति । ऐसा तत्रैय द्वितीयेऽइनि इन्द्र इत् सोमपा०१ २०३१६॥ तत्रैव तृतीयहनि त्रय इन्द्रस्य भोमाः १२१ ॥ १।१३। अध्वर्युः ऐन्द्राग्न नई इन्द्राग्नी आगत सुत इति | तवैव चतुर्थेऽहनि हद क्यो सुतमन्ध १२१ । ४ । १२॥

·आरण्यक कोपः . . अनुवपकारः तन्लेष पञ्चमेऽहनि इन्द्र इत् सोमपाः । २२ ॥ ११९। रम् | १३|१४|१-२, वव घटेऽहनि सय इन्द्रस्य सोमाः । २२१७।७। अनुयायचतुष्व इमाहानिष्टपरिहारयोः अलौ. मयत्यतीये शो एव छन्दोमप्रथमेऽहनि 'इद यसो सुत- किक उपायो विषयः, तरोधः प्रयोजनं, तन्दोधार्थी मुन्धः' । २०११। तय छन्दोमे द्वितीये इन् इत् | अधिकारी, उपकार्योपकारखभावः संबन्धः। ऐयाउपामे सोमपाः । २३ १३।१०। तमेव उन्दोने तृतीये त्रय, सायणः । इन्द्रस्य सोमाः । २४९९१ | अमिष्टोमे प्रात सपने अनुमति.= या पूर्वा पौर्णमासी साऽनुमतिः । मैनायगाय आ नो गन्त रिशाद । प्रयोग नसतेय | ३२।९।२. माध्यदिने मैशावणष्ठे फया त्वं न ऊत्या । प्रयोग । ततेव अनुमन्त्रणं वषट्कारस्य ! मतभेदेन मन्त्रचतुष्टयम् सृतीयसपने वैवदेवाने अद्या नो देव गवितः । प्रयोग। वाक्' इत्याः पक्षः । 'पट्यार मा मा प्रमूक्षो पृष्ठये परदे वैश्वदेवशख्ने प्रथमेऽहनि अद्या नो देव सविता | माह त्वा प्रमुखं वृहता मन उपहये व्याने शरीर प्रति. २०१२।१, द्वितीयेऽहनि आ विश्वदेव ।२०३।२। छातिप्रतिष्टा गच्छ प्रतिष्ठा मा गमय' इति द्वितीयः तृतीयेऽहनि भया नो देव सवितः ।२१।२।६। चतुर्थे- | पक्षः। ' ओगः सह ओजः' इवि तृतीयः पक्षः । इनि आ विधदेवं ।२१।५।६। पञ्चमेऽहनि अया नो । 'बागोज. सद योजो मयि मागापानी ' इति चतुर्थः देव सवितः २२।२।६। पटेऽहनि दोषो आगात्' । पक्ष. सिद्धान्तः । १११८१२-१०. २२ 1८101 वदेयशस्त्रे एव छन्दोमे मथने अनुयानिषेध: आतिथ्यायाम् । ३।६।१२-१५॥ अद्या नो देव सवितः । २१ । २।६। १२ । छन्दोमे | उपरारसु ४।९।१. द्वितीये आरिधदेय सापति । २३ । ४ । ८ । उन्दोमे अनुयाजामायणीयाया न गन्ति प्रयाजाय उदयनी. तृतीये अया नो देव सवितः । २४ । २ । ९. याधान सन्ति इति एकः पक्षा, उभय उभयत्र वर्तते अनुचरः नयः पृष्ठथे पड़ पञ्चमेऽहनि निके इति पक्षः सिद्वान्तः । २१५:१-४ वयशस्त्रे वादोरित्या (१-३ ) आ नो हरिभि, अनुरूपः - अर्शने या वास्तोलयः तमय अनु. (१-३) इन्द्र विश्वा अवीवृधन् (१-३) । २२।२।५. का बुन्ति । ( उया स्तोलाचा जो फगादिरूप अनुचर. प्रगाय अमिटीने माध्यदिने आया पहिला अश्या मरोन, ती आज रखोलाचा दुसरा पृष्ठे 'तरणिरित् निधासनि', ब्राह्मणा उनिपृष्ट तत्वा यानि । अयया यराययाचा, त्याला अनुरूप म्हणतात.) सुवीर्थ', मरुत्वतीयशस्त्रे होत. पृष्ठे 'इद यसो सुत' । अनि- २७।२।१०३:२१।१।१. प्टोमे तृतीयसपने आग्निमाको शस्ने 'देवो वो द्रवियोदा.। अनुप्प. प्रायः निष्फेकल्ये स्तोत्रियात् उ. पृष्ठये पदे निष्केरल्यशस्ने प्रयमेऽहनि अमि त्वा पूर्व। | स्वरामिव शस्तमः । १२।१३।११. २२।१।१३ 'द्वितीयेऽहनि 'सोहि चेखे। २०१३ । ११ । तृतीयेऽदनि यदिन्द्र यावतस्त्य २१ । । रमको या रागो या गाभा पा स्यात् । स एष अनु. ११८ । निष्केवल्ये शख्ने छन्दोमै प्रयमे (योटि | चर इस्शुरफो। सोरियानुरूपौ ए१ प्रतिषशुगरी । चरखे ॥ २३ ॥ १ ॥ २० ॥ २५ । छन्दोमे द्वितीय भाभ और गाते सोषिपातुको रत्युग्यो, होने पुनस्तान वा पूर्व' ।२३ ॥३॥२१॥ छन्दोमे तृतीये व गोद नेत्ये । पशुगरी उपते । १२।१२।७, अनुमपा प्रावर य पर श. इसका अनुपानीया. नाम ऐन्द्रीश्चतस्त्र प्रातः ६ | पशः, १-8, इति yि , अशः इति की किलाय मधुर्मी उसायम् । अन्न मदान प्रतिगरः | विज्ञासा 11८1१५, मदामादेव ' इति । आनिमारते शरमे पिया अनुपपदकार। ये हमारे काहि । २ - शुरूपः शखायययो द्वितीयः । स च मागद्या- ·अनुपादरूपाणां ऐतरेय मालग- १९१५।२-६। प्रवर्षे पूर्वाद अपराहे च । ४।५।४.६ । धारां 'तन्तुं तन्वन् रजसो' इति मन्त्रेश गिश्यन् महारते निष्केवल्यशस्त्रान्ते यामायपट्कारेणोपसंतनुसार ) अध्ययु : मध्येन गच्छेत् । तन्च प्रायश्चित्तामेवेति न अनवानम् । ऐआ ५।१३।७. दोपः । ३२।११।३,७. अनुवषटकार निषेध: आदित्यग्रहे ।१३।५।३। प्रातु अन्तर्यामप्रहं अनुमन्त्रयेत होता उपांशु ' अपानं यानेषु ।९।५।६-७ द्विदेवत्येषु ।९।४।२-३। पानीपत- | यच्छ स्वाहा वा मुह्य सूर्याय ' इति अमिष्टोमे । महे ।२६।३।९। सावित्रमहे च १३१५/४. तमन्यपानेत् । अपानापानं भे यच्छ' इति ! पायिवर्ग- अनुवषकारेण सोमस्य धर्मस्य पाजिनस्य च | स्यैवायं प्रयोगः । ८1८३. विष्टकृतः सिद्धिः । तेषु पृथक् स्विष्टकृनास्ति । अन्तर्याममहहोममर्यन्तं अपोनपूसीयोत्तरं होतुर्वाद- ४।५।६. नियमः | ८३११-२, अनुवादरूपाणां 'विः संघसरस्य पन्यते' इत्या- अन्धाहिः । तस्य दष्टिः । १३।२।३. दीनामर्थवादाना न स्यार्थे प्रामाण्यम् । ऐना उपनामे अन्नं अशीतयः महानते पक्षिरूपेण ध्यातस्य निष्क सायणः। पल्यस्य | गायत्री तृधाशीतिः, पाहती चाशीतिः अनुव्याहाराः नाम के चिन्महर्षयः । परकीयदोषो- औष्णिही च तृचाशीतिः या प्रत्यते, सा अनं इति ध्यान क्तिमनु स्वरय व्याहारा शापरूपं वचन पेषा प्रागोपा- | वर्तव्यम् । ऐआ । १।१९।१-४. सकाना ते महर्पयः । शापवचनं यथा-१ माणं वशं अनं प्रभूतं दद्यात् यजमानः महारते । ऐसा समधा प्राणं मा वंश सदधतं न शनोपि मागस्त्या) ५.५४१२. वंशो हास्यति । २ माणं घंशं समाधसिपन्त नाशक: अनाद्यकामस्य वैल्यो यूपः । ६।१।६--९, संधातुं प्राणस्त्वा वंशो हास्पति, इति । ऐमा ३।४. अन्नाद्यकामस्य महामते आज्यशास्त्रं अग्नि नरोदधि. अनुष्टुप्कारं शंसनं नाम पादद्वये अष्टाक्षरे असाय | तिभिररण्योः' इति पञ्चविंशत्यूचम् । ऐआ १।२।१०-१२. चतुर्थपादे प्रणयः । ऐआ ५।१२।२ सायणः । अभ्यरग्निभिः स्वाग्नीना संसर्गे प्रायश्चित्तं, अग्नये अनुष्टुप् छन्दः चतुर्थेऽइनि पृष्ठभे धइहे । २१।४।१.२. | क्षामयते अष्टाकपाल निपेत् । 'अन्ददग्निः स्तनय. अननुप्राइस्र निष्केवल्ये महानते इत्येके । ऐआ | त्रिय द्यौः, अधा यथा नः पितरः परासः' इति याज्यानु- ।१७।३. पाश्ये । आहुति वा भाहवनीये जुहुयात् अग्नये क्षामवते अनुष्टुभं गायनी अमजत । १९।६।६. स्वाहेति । ३२।५।४. अनूक= मूलवस्तिः, साना इत्येके । ३।११२ अन्वाधानंदक्षिगाम्ने कर्तव्यमेव ।३।११।४-६. अन्वाधानकाले दक्षिणाग्नेराइरण कर्तव्यमेव । ३२१ अनूवन्ध्यापशुपुरोटानं अनु निर्वाप्याणि देविकाइ- | ११६४-६. बीपि देवीना इवीपि च । १५/३-४. अपहारे सायंदुग्धस्य सानाय्यस्य, प्रातर्दुग्धं वैध अनूपन्ध्यायाः समिष्टयनुषामुपरिष्यात् 'पुनों कृत्वा अन्यतरात् आतच्म उमाम्या यजेत । ३२।३।। अगिजातोदा ददातु क्षत्रं पुनरिष्ट पूर्त दात् खाहा' | प्रातर्दुग्धस उभयस्यापि वा अपहारे तस्य स्थाने ऐन्द्रं दति मन्त्रेण होम: आइवनीये क्षत्रियस्य यजमानस्य । ] माहेन्द्र वा पुगेडाश निपेत् । ३२।३।२-३ १ आयाणा- ३४॥३॥३. मेव हविधामपहारे तु सर्वत्र आज्य पारफल्म्य संपवाज्य- अन्तरापमने अग्रिषु प्रायश्चित्तं, अनो वा रयो वा | हविषा या यजेत । ततः पुनः साइगया तयैवेष्टया धा वा यदि गर्छन् नैतन्मनसि कुर्यात् । वैमनसि | यजेत । ३२१३।४. कुर्वीत, गाहप पात भा आहवनीयं अविच्छिन्ना उदक अपाशान्तिः नाम मन्त्रः । तस्य वाचन यशाङ्ग । सायणः।

·आरण्यक कोषः अभिमन्त्रणं . राजाभिषेके आसन्यामारोहणोत्तरं शिवेन मा चक्षुषा ( पिरामिनछन्दस्काया ऋचा ) अस्य याजयेत् गाय- पश्यताप:' इति ।२७/२४९..११. न्या वा त्रिष्टुभा वा अन्येन वा छन्दता ।१२।११।१०. अपिशवराणि नाम अतिराने रात्रिपर्यायषु द्वादश स्तो अभिचारप्रयोगः प्रउगशवयाध्यान्तवषट्कारेण, यं त्राणि अपिशवरागि। १६६।११, द्विन्यात् तं ध्यायेद् वषट्करिष्यन् । ११।६।१. अपोनप्त्रीयं सूक्तं अग्निष्टोमे प्रदेवया ब्रह्मणे इति! अभिचारप्रयोगाः मरुत्वतीयशस्त्र । य: कामयत तत संततमनुव्यात् । तत्य निः प्रथमा संनतमन्वाह क्षण विशं हन्यामिति शिस्तईि निविदा सूफ्तं विशंसेत् तेनैव तत्सर्व संततमनूक्तं भवति । ८११।१-८ । ता | ( सूक्तस्य आदी मध्ये अन्ते च निविदं दध्यात.) । य: प्रथमाः नव कचः अनूच्य हिनौता नो अवरं इत्येका- कामयेत विशा क्षन इन्यामिति विस्ताई सूक्तेन निविद दशी दशमीवेन वस्तन्या 1 ८१२।१-२] आवईततीर- | विशंसेत् (निवित्पदानां आदी मध्ये अन्ते च सूक्तं . धनु इति एकघनासु आवृत्तासु ॥३॥ प्रति यदापो इति । शंसेव) । य उ कामयेत उभयत एनं विश. ( पिना- प्रतिदृश्यमानासु एकघनासु । ४ । आ धेनवः पयसा इति | दिभ्यः पुत्रादिभ्यश्च, मातृपक्षे पितृपक्षे या ) पर्यवच्छि- चावालसमीपमुपायतीषु । ५ । समन्या यन्त्युप इति । नदानि इति, उभयतः (निविदामादावन्ते च) तर्हि ब्याव- समायतीषु ( होचमसस्थयसतीवरीभिः संयोयजितु समीप | यीच (आहावं पठेत् ) १२।८।८-१०. नीतासु) । ६-८ । आपो न देवीपयन्ति इति होट अभिचारे निवित्सूक्तयोः शंसने विशेषः । ये काम- चमधे वसतीवरीपु एकघनासु च रामवनीयमानाः । ९ । | येव झतेगैनं व्यर्पयानि इति, मध्ये निविदा सूक्तं शशेत् । अय होता अपर्यु पृच्छति 'अवेरपोधर्याऽऽऽउ यं कामयेत विशा एनं मयानीति मध्ये सूक्तस्प निविदं इति । १०-११ । अध्वर्यु: प्रत्याइ 'उतेगननमुः' | शंसेत् । १०।१।२-३, इति । १२--१३॥ होता प्रत्युतिधति आद च ' तावत अभिजित् सर्वस्तोमः गवामयने वियुवतः प्राक्तने यो इन्द्राय तारिपोऽऽऽम् ( सौत्र)।१४-१५ । अनु- | दशाहे व्युत्क्रमेण चतुर्धमहः । १८५४२. प्रपद्यते च अम्बयो यन्त्यध्वाभिः इत्यनुवन् ।१६..२॥ अभिजिति माध्यंदिने अहीनसूक्तानि शंभेत् ।। देजस्कामो ब्रह्मवर्चसफामस्तु अमूर्या उपसूर्ये इत्ययात्। | मैत्रावरुणः आ सत्यो यातु भघवाँमजीधी इति । ब्राह्मणा- २राअपो देवीरुपह्वये इति पशुकामः।२३।एताः सर्षा अनु | च्छंसी अस्माइदु प्र तवसे इति । अच्छावाका शासद् नुवन् अनुप्रपद्येत । २४-२५ । एमा अग्मनाप उशती वहिर्जनयन्त पहिं इति । २९।२८. इति साधमानासु वसतीवरीषु एकधनासु च । २६ । अभिष्यः षडइः गवामयने आदित्यानामयने च । आग्मनाप उशती इति सनासु परिधानीया । २७. १८११. अप्लोयामः अत्यतिरागः । अतोर्यामो नाम ज्योति अभिप्तवपदहे द्वौ व्यहो । प्रथमे ज्योति: गौः विष्टोमस्यसस्था शेष एव | ता अतिरात्रोत्तरं चत्वारि | आयुः ( ज्योतिष्टोमः गोष्टोमः आयुटोमः ) । द्विती- सोनाणि अधिकानि इति ता गयस्त्रिंशत् लोत्राणि | ये गौ आयुः ज्योतिः इति व्युत्क्रमः । अत्र पढदे प्रथम भवन्ति, तग अन्तिमं स्तोत्रं वैष्णवम् । १४।३।२ षष्ठं चाहः अनिष्टोमी ज्योतिष्टोमी, मध्ये चत्वार उपथ्याः । तथा च आयन्ती ज्योतिष्टोमो, मध्ये गोष्टोमो अप्रतिरय नाम एकं आशुः शिशानो इति । ३७६४, अभिचारः वषट्कारेण । यं द्विष्यात् तं घ्यायेत् वघटकरिष्यन् ( वषट्कारात् प्राक् होता.) १९६१. प्राच्या त्या दिशि०इमा आपः शिवतमा इत्येतेन च तुलन अभिचारप्रयोगः निष्केवरूप यायायां, अपिराजा | देवरुप स्वेति च यजुषा भूर्भुवः स्वरिति च ब्याहातभिः 5 सायगा। उस्थ्यौ आयुटोमा उक्थ्यौ इति चत्वारः । १८१). अभिमन्त्रणं अभिषेकोत्तरं राशः ऐन्द्रामहाभिषेके ·अभिमर्शः ૧૨ ऐतरेय मालण- इत्येक पर्याय दक्षिणायां त्वा इत्यादिदितीपः 1 8- स्वरित्येताभिश्व ध्याहारीभिः 1 ३९ । ४ । २. च्या त्या इत्यादितृतीयः । उदीरयात्रा इत्यादिभतुर्थः । अभिधेरः उदयमानीयोत्तर क्षत्रियस्थ | यशाद्गो. उपायां त्वा इत्यादिः पञ्चमः । अश्या या भुपाया सम् । ३७११-७॥ संमारा: । ३७।१।३। इत्यादिः पाठः । इति पभिः पर्यायः । ३९।५।१२. आसन्धाः प्रतिष्ठापनम् । ४ । आसन्धा उपरि ध्यानचर्म । अभिमन्नण आसन्धाः ऐन्द्रमहाभिषेके । वृदय से | ३७२|| आगन्या अभिमन्नगम् ।२-३ । आसन्या- स्थतरं च पूर्वी पादी इत्यादि । ३९।३।१-२. मारोदगम् ।४-८ अपाशान्तिवाचनम् ।९-११। उदुम्बर- अभिमन्नणे आसन्याः यागराजाभिषेके । ता | शाखामन्तर्धायामिप्रियति, अभिषेके मन्नाः इमाः आपः पश्चादुपविश्य आच्य जानु दक्षिण, उभाभ्या पाशि- | शिवतमा इमा: यामिन्द्रमभ्यापित् प्रजापति भ्यामालम्य अभिमन्त्रयते यजमान: अनिष्ट्या गायन्या महान्तं ता महीना ( इति तियः मनः मैनाः) इत्यादि ।३७१२।२३. देवस्य त्या सचिनु: प्रसो-यशसेन्नाधाय इति यजुः अभिमन्नणं राशः गुरापानोत्तरं ऐन्द्रागदामि। सोनं, भूर्भुवस्वः इति न्याययः इति । ३७ । ३ । अपाम सोमं नो मव. इति । ३९।६।६. १-९ । होमः, महा प्रपद्ये स्वाहा क्षतं प्रपये स्वाहा इति अभिमर्शः पुरोहिग राजदचस्य विष्टरस्य कर्तव्यः, | आहुतिद्वपम् | १० । संभारपसा । ३७।४।१-७॥ या ओषधीः सोम राशीही शत० इति । ४०४. सुराकस राजहस्ते आदधाति स्वादिष्टया मदिशा इति । अभिवान्यवत्सा गौः नाम अभिवाः अभिप्रातः ८-९ । शान्तियावन नाना हि या देवहितं इति । अन्यः वत्सः यस्याः सा गौः। स्ववत्सो मृतः, अन्या १०-१२। सुराशेपदानं पागोत्तरं मित्राय । १३-१४/ सेन च खवाति या, सा गौः ।३२।१४ सायरः । अवरोहः आसन्याः सकाशात् । ३७ । ५११-४ आभिषिक्तः क्षत्रियः जयार्थिन शरणागतं राजानं, | अयरोहणप्रकारः।। अवरोहोत्तरं उपस्थे कृत्वा आसनं तस्प रयोपरपं वनस्पते वीड्यद्गो हि इति ऋचा अभि- | ५ । ब्रह्मणे निमस्कारः । ५-६ । वरदानं । ५, ७ । मृश्य यूयात् आतिष्ठस्यैता ने दिशाभमुखः इतिम- | याग्विसर्गः। ५,७ । समिदाधान | ८-१० । उत्क- त्रम् । ततः अभीवर्तन हविषा इति सूक्तेन एनं दिशु | मण त्रीणि पदानि । ११-१२ / दिशुपस्थानं । १३ । आवर्तयेत् । ततः आशः शिशानः इत्यप्रतिरथेन सूक्केन, | शत्रूणां व्यपनुचियचनम् । ३४६१८ । गृहे आगमनम् । शाम इस्था इति शासमूफोन, प्रधारयन्तु मधुनः इति ८ । आन्याहुती: कसेन चतुम्हीताः प्रपद जुहोति । सौपर्णसूक्तेन च एनमन्वीक्षेत ! जयति ह ता रोनाम् । १३७ १७ १ १-४ { आशीर्भन्त्रपाठः । ५-६ । ३७५६५२-५. अन विशेषः तत्तचन्दे द्र० अभिषिक्तः क्षलियः पुनः राष्ट्रप्राप्स्यर्थिनं पुरुष अभियप्रयोगः यज्ञाद्गराजाभिप्रेरस्य । पुररता- शरणागत अपराजिताया दिशि प्रवनयेत्, राष्ट्रमगपन्छति। देव संभारा उपक्तता भवन्ति । मौदुम्बरी आसन्दी ३७४६७. प्रादेशमात्ररादा अरनिमाप्रशीर्षण्याऽनूच्या मौलवियाना अभिषिक्तः क्षत्रियः द्वंयुद्धे जयार्थिनं पुरुष पर व्याघ्रचर्मास्तरणा, औदुम्बरध्यमसः, उदुम्बरशाखा अस्सी. णागतं अपराजिताया दिशि प्रवर्तयेत्, जयति इयसी अभिषेकार्थ, ताईमश्चम दधि मधु सर्पिः आत- संग्रामम् । ३७।६।६. पवा आपः शम्पाणि तोक्मानि मुरा दूर्वा इस्यौ आमिपेकः । अभिमन्त्रणोचर ऐन्द्रमहाभिषेके राज्ञः सितानि भवन्ति । महादेः दाक्षिणाया रफ्यवर्तन्यां आसन्यामागीनस्य, औदुम्बयां आद्रया शासया सप- | तामासन्दी प्रतिष्ठापयनि, तस्या अन्तर्वेदि द्वौ पादी, बहि- लाशया जातरूपमयेन च पवित्रण अन्तर्याय दमा आपः | दि दो। अथ यजमानः पश्चादामन्दीमुपविश्य दक्षिण - शिवतगा इति तचेन, देवस्य त्वति च यजुषा, भूर्भुवः- जानु आन्य तामुमाभ्या पाणिभ्यामालम्प अभिमन्यते ·आरण्यक कोपः मदामसि महे समभुवो ब्रह्म प्राणममृतं प्रपद्यतेऽयमसो सतकार समिझो अनिश्चिना (शालान्तरमा गोली) अभिष्टयः माहागोक्तेन मन्त्रेण । अभिमन्य तामारोहति अग्रे | राज्ये वाजॉ अभि पवमान प्रगाहसे स्वाहा ।। अजीजनो दक्षिणेन जानुना, अब सम्पेन तेनैव मन्त्रेण । अथ पुरो- हि पयमान सूर्य विधारे श स्वहा प्राणममृतं प्रपद्यते:- हितः अपाशान्ति याचति शिवेन मा चक्षुषा इति । | यमसौ शर्स वर्माभयं स्वस्तये । सद प्रजया सह पशुभिः अपोदुम्बरशाखामन्तर्षीय यजमानमाभिषिञ्चति इमा- | क्मना पयो गोजीरया रम्भमागः पुरं या स्वाहा ।। आपः शिवतमा. याभिरिन्द्रमभ्यापिञ्चत् प्रजापति | इति । अथान्ततः प्रजातिमाशाते यह गावः प्रजा. महान्त स्वा महीना इति तिसृभिमग्भिः, देवस्य वा यध्व० इति । ३७१-७. सवितुः प्रसवेऽचिनो हुम्या पूष्णो हस्तायामप्नस्तेजसा अभिषेकान्तक्षश्यियागोदाहरणं जनमेजयः पारिक्षितः सूर्यस्य वर्चसेन्द्रस्येन्द्रियेगामिपिञ्चामि बलाय श्रियै | ३७७९. यशसेनाद्याप इति यजुपा भूर्भुवःस्वः इति च ध्याह अभिष्टव : प्रयार्थे । पूर्व पटलम् । तं संभृत्य (अवयं- तिभिः । व्याइतिवर्जमेके असार्वभौमस्य । अप जुहोति कोपयुक्तसाधनसंभार संपाद्य) अपर्युवतिप्रस्थातारी अझ प्रपये स्वाहा, क्षनं प्रपद्ये स्याहा इति । अथ सुराकरं आहतुः ‘ब्रह्मन् प्रवग्येश प्रचरिष्यामो होत- यजमानहस्ते आदधाति स्वादिष्टया मदिष्टया इति | ममभिहि' इति । ४।१।३ । अथ होता अशजज्ञान माना । आधाय शान्ति वाचयति नाना हि या देवहितं. प्रध। ४।२।१६ इयं विव्ये ।२१ महान् मही अस्तभाय सदस्कृतं० इति । यजमानः सुरा भूयः पीत्वा शेष | इति ब्राह्मणस्पत्या । ३ । अभि त्वं देवं सविताएँ इति मित्राय प्रयच्छति । उदुम्बरशाखा परिकर्मी भूमौ | सावित्रीं । ४ । (एताश्रतस्रः शाखान्तरस्था भावलायनेन प्रतिष्ठापयति । शाखाया पादौ प्रतिष्ठाप्य प्रतितिष्ठामि | पठिताः ।४।६।३। संसदस्य महाँ असि हति महावीरस्य द्यावापृथिव्योः इति प्रत्यपरोई यजमानों जपति । 'खरे स्थापनार्थी । ५ । अञ्जन्ति यं इति महावाराण अथ प्रत्यवरोदेण प्रत्यवरुझ उपस्थं कृत्वा पाटासीनो | अज्यमानायाभिस्पा ६१ पतड्गमक्त० यो नः सनुल्यो. 'नमो ब्रह्मणे नमो ब्रह्मणे नमो ब्रह्मणे' इति त्रिनमः | भवानो अग्ने० इति द्वे द्वै । ७ । कृणुष्य पाजः इति पञ्च । स्कृत्य ' वर ददामि जिया अभिजित्यै विजि यै सनित्य | राक्षाप्तीः ।८। परि त्वा गिर्वणो गिर० अधियोरदधा० इति याचं विसृजते । उपोत्याय आहवनीय समिधम- | शुक ते अन्यद् अपश्यं गोपा० ।९। वा एकविंशति- भ्पादधाति समिदसि सम्बेलेन्द्रियेग वीर्येण स्वाहा | वन्नि । सके द्रप्सस्य इति नव पाचमान्यः।४।३।१।- इति । आधाय मभिध प्राइ उदद्द प्रादह वा ] वेनः पवित्र ते० तपोष्पति वियत्पवित्रं० । ३-४। प्रीणि पदानि अभ्युत्कामति ( उड्या मारणे पुढे | गणाना त्या इति प्रामणस्पत्य एकोनविंशत्यूचं १४३४|| पुढे ) क्लतिरसि दिशां० इति प्रतिकर्म । तेनैव मन्त्रण | प्रथश्च ० तृचं धर्मतन्यः नाम, अपश्यं त्वा तूच २-४]. अपराजिता ( ऐशानी ) दिशमुपतिष्ठते । उपस्याय काराधत् काक्षीवर्व आश्विनं नवचे ।५-७/ आभात्यग्निः 'अप प्राच विश्वाँ अमित्रान् इति अमित्राणा न्या- त्रैष्टुभं पञ्चचे 1८-१० ग्रावाणैव नैष्णुभं अष्ट, 1११-१२। नुचि बुवन् गृहमभ्येति । एत्य गृहान् पश्चात् यस्यामे | ईले यावा जागतं पञ्चविंशत्यूच ।१३-१६। अरुचा रुपविष्टाय अन्वारब्धाय पुरोहितः फतेन चतुर्ग्रहीतास्तिख | उपोचमा आधैया (आयपनीया )।१७। इळयावीया आज्याहुती: ऐन्द्रीः प्रपदं नाम जुशेति-पत् प्रधन्व | उत्तमा परिधानीया १८-२० । इति नु पूर्व पटलम् । वाजसातये परिवत्रा भूर्ब्रह्म प्राणभमृत प्रपद्यतेऽयमसौ | अमोत्तर ! उपद्धये० हिंग्यजी० आभि त्या देव० समो. धर्भ वर्माभयं स्वस्त्रये । यह प्रज्या पशुभिर्गि सञ्चणि दि- वास न ० सं बस इव० यस्ते रतनः० गौरीमे० नमसैदुप.. पस्तरध्या कणयान ईयसे रसाहा ! अनु हि त्या मुर्त सोम | संजानाना उपसोदन : आ दशभिर्विषत्व. दुहन्ति शम धर्माभयं स्वस्तये । खद् प्रनया सह पशुमार्य समिझो अभिषणा ( शालान्तरस्था सौत्री) बदु मय- - 1 ·अभ्यञ्जन ऐतरेय ब्राह्मण- शतम० पात्मन्वनमा उत्तिष्ठ ब्रह्मणसते. अमेध्यपाते अग्निहोत्रे प्रायवि ' अग्निहोने अवतियते । अधुक्षत् पिप्युपी इति दुग्धाया, उपद्रव | इत्यत्र द्रः । ३२।४।१. पयसा (सौत्री) इति दुग्धे आहियमाण, आ नूनमश्विनो अयातयाम नाम अमेरायुः नाम मन्त्रकाण्ड-ऐतरा इति गव्ये दुग्धे आखिन्यमाने, आ सुते सिञ्चत विपं इति | -प्रलापाः । तान् ऐतयो मुनिर्ददर्श । एते अधा आ आजे दुग्धे आसिच्यमाने, समुत्ये महतीरपः इति । प्रयन्ते इत्यादयः नक्सहितापरिशिष्टे । ३०७१२. आसिक्तयोः दुग्धयोः सतोः, (इत्येकविंशतिः) अयुवं पृथग्भावरहित, अस्थिरम् । ४०२ ४।५।१-२ उदु प्य देय. सविता इत्यत्तिष्ठति, सायणः । धेनु ब्रह्मणस्पति' इत्यनुप्रैति, गन्धर्व इत्या पद इति अयुवमारि = युवमरणरहितम् । ४० । २१२ सरमवेक्षते, नाके सुपर्ण इति उपविशति, ततो वा धर्मो । सायणः । (सौत्री) उभा पिबतमश्विना इति द्वे पूर्वाद्धे याज्ये ।३। अर्धश ठयतिमर्शविहग्ण वाल्यखिल्याना प्रथम अमे बीहि इत्यनुवषट्कीत । ४ । यदलियासाहुत | सूक्तगतपथमाया मच. पूर्वार्थस्य द्वितीयमूक्तगतद्विती- (सौती) अस्य पिरतमधिना इति द्वे अपराहे याज्ये, | यस्या ऋचः उत्तराधेन सयोजन, व्यस्थयेन द्वितीयसूक्त- अमे वीहि इत्यनुवषट्करोति । ५-६ । विद्या आशा | गतप्रयमाया ऋच. पूर्वार्धस्य मयमसूरतगतप्रथमाया काच' दक्षिण इति प्रझा जपति । ७ । होमोत्तर स्वादाकृतः उत्तरार्धन सयोजनम् । अनौर रीत्या उत्तरासामपि शुचिः समुद्रादूमि० द्रप्स. समुद्रमभिः ससे सखाया ऋचा सयोजनम् । २९१८१५ सायणः । उर्ध्व ऊधुण ऊों न. पाह्माइस० तमित्या. १८ अयमहः नाम मन्न, तं होता पठति द्वादशाहस्य पायक शोचे तव इति भक्षमाकाङ्क्षते।९। हुतं हविर्मधु हविः ] दशमेऽहमि मानसमहे 'ते वाएते ग्रहमागृहन्त' इत्यादिम् । इति सपा मक्षयमन्तः 10 1 श्येनो न येनि० मा य- (चतुहोवमन्त्रपाठस्पशस्त्रोत्तर इति सायणः)२४।६।१३. स्मिन् सात वासना इति द्वे समाद्यमाने प्रार्यपाले ॥११॥ अपट. = गत. पोः पुरीपस्यापनार्थ. ऊषध्यगोहः हाविहविप्मो महि इति उत्तमदिने आपराह्निकै उपोत्तमा । नाम । ७११६८९. १२ । स्यवसाद् भगवती इति परिघानीया । १३ । अवभृथं, उन्मुन्य कृष्णाजिन अवभृथमभ्यवेति । प्रशसा १४-१५. ११३१२२ । सहव वायसा अभ्यति । २३. अभ्यञ्जनं नवनीतेन दीक्षितसरकार. 1 ||४-५. अवरोहणं राज्ञ आमन्या सुबाशात् उदुम्बरशा- अभ्युत्क्रमण यज्ञाद्गारियाभिषेके । समिघम- | खाया गयाट्गराजाभिषेके । उपत्र आसीन भूगो भ्याधाय त्रीणि पदानि प्रादुर अभ्युत्कामति | पादौ प्रतिष्ठाप्य प्रत्यवरोहमन्चमाइ 'प्रतितिष्ठामि द्यावा- (पुढे पुढे उच्या मारणें ) क्मृतिप्ति दिशा मयि पृथिव्यो । इत्यादिम् । अवरोहोत्तर उपस्थं कृत्वा इतिमन्तेग । ३७१५१११.१२. भासनामू। ३७।५।१-५. अभ्युत्मोशन (गुणकीर्तन ) । आस-यामासीन अपस्यु % अबसीय धनरहित १४०३।१२. राजान राजकार. अभ्युत्मोपन्ति ऐन्द्रमहाभिषेके, अवान्तरेदाप्रायन स्वनीयपुरोटाद्यानाम् । अयान्तरे- इम जना अम्युकोसत इत्यादि । ३९४३३५. हामेर पूर्व प्राश्रीयान् अथ होतृनमस भक्षयत् । अमानास्पाया पौगंमास्या वा अल्पये प्रायश्रिव,११६।२-३. भरपये' इति शम्देद्र. ३२॥११. अवि. मेप्यः यचाई । ६।८१३. अमिताणा म्पपति. यशाशनियाभिषेके । अप अविज्ञातप्रायश्चित-म् न स्व. इति सो अनु- प्राच इन्द्र वियों भमिलान इति हुवन् गुदानेति । मुत्य आहबनी ये एव उपाए । २५१७१५. ३७१६८ अप्रियाम्य दशमसदः दादया । यदि प्रमादात् ·भारण्यक कोपः প্রণালি भन्ने तन्ने या कश्चित् किंचित् विद्रमाचरेत् तत् अवेक्षगं पादप्रचालनोदकस्सापशिष्टस्य पुरोहितेन समीचीनमन्येन पाय, अत्र तु नास्मिन् अनि फेन- क्रियते 'आपः पादायनेजनीदिपन्दं निर्दहन्तु मै' इति । चित् कस्यचित् विवाय इत्सवः ) अविवाफ्यां-४०1४, मित्येतदाचक्षते । संगये तु पहिदि स्वाध्यायप्रयोगः, अवेटेः राजयोत्पनायाः अपि पृथक् प्रयोगो अन्नवदीत्येके । पानीसंयाजोतरं मानमनहाय प्रसयु: । | भवति श्रेणिकाधिकारिकः। ऐआ ५।१।। सदसः प्रमृप्य तीर्थदेश मायित्या पत्नीशालां | सायगः । प्रपद्य समन्वारम' इत्युक्त्वा तुटुयात् 'इरमेइ अप्रत्याचरणे (दिवा स्थापादि) आहितामे उप- रमम' इत्यादिना । ततः पत्नीशालातः प्रमृन्य तीर्थ- | यषेऽहनि कृते प्रायश्रितं = अनये मतपतये अष्टा- देशे मार्जयित्वा आग्नी प्रपद्य समन्यारभवं इत्युक्त्वा कपालं निपेत् । त्यममे मसपा असि, यदो धयं प्रमि- जुहुयात् उपमृजन घण• इति । ततः आग्नीमात् | नाम इति याज्यानुवाश्य । आहुति वा भाहयनीये प्रसृप सदा संमपद्य यघाययं अन्य प्रत्विजः व्युत्स- जुहुयात् अमये मतपतये स्वाहा इति । ३२ । ७ १२, पन्ति, संसर्पन्ति उद्गातारः साईराजा कभु (आयं गौः अशनापिपासयोः भागो दत्तः प्रत्येकं इन्द्रिय- पृमि० ) स्तुयते । मनसा प्रस्तौति, मनसोद्गापति, विषयभोगे । ऐमा २१ २२. मनसा प्रतिदति, पाचा शंसति ( होता) । अप अश्रुकरणे आहितामिना उपवसधेऽहनि मायश्चित्तं- चतुतिन होता म्माचष्टे । तदेय स्तुतमनुशंसति । चनु- अमये प्रभृते अष्टाकपालं निपेत् । स्वगमे प्रतभृन्चुचिः० होतृव्याख्यानपद्धतिस्तु औदुम्बरी सधै समन्धारमन्ते | प्रतानि बिभ्रद् व्रतपा० इति याज्यानुवाक्ये । आहुति 'इधमूर्जमन्यारभे ' इति । वाचं यच्छति, न दिवा | या आध्वनीये जुहुपार अग्नये प्रतभृते स्वाहा इति । वाचं विसृजेरन् । किंतु अर्धास्वमिवे आहयनीयं परीत्य | ३२७११. यदि होगमकर्म० इति मन्त्रेण याचं विसृजेत् । ततः अश्वः मेध्या यशाईः । ६८९ चतुहोतृव्याख्यानं, ' तेषां चित्ति: घुगासीsssत् । अश्वत्थस्य सृष्टिः । ३५।६।२. चित्तमाध्यमासीऽऽऽत् । इत्यादि दश पदानि । ततः अभ्यस्य सृष्टिः । ऐआ २।२२.. अवाहसंज्ञको मन्त्रः ते या एते मदमराहत । वाचसते अश्वस्य स्तुतिः । २११९१७-११. विध नामन्' इत्यादिः । चतुझेतृमन्त्रे अधयों: अश्वमेधकर्तारो राजानः तत्पुरोहिताध ऐन्द्रमहा- प्रतिगाः ओऽऽम् होतस्तथा होतः' इति अब-मिषेकफलोदाहरणानि ' इत्यत्र छ । सितेअवसिते दशमु पदेषु । अवप्रदान्तपठनोत्तरं मजा- पतसन्ः नाम मन्त्रान् अनुदवात 'अत्रादा चानपत्नी अष्टाचत्वारिंशस्तोमस्य विष्टुतिः च' इत्यादीन् । अय ब्रह्मोद्यं वदन्ति 'अग्निपति- रिति हैक आहुः सोऽस्य० । इत्यादि । २४१४-६, १७/६८९ सायमः। अविहृतं पाळशिन (शत्रं ) समृद्धो यजमानः शंसयेत् । १६ । ४ । ५-६. अस्तोमन्नतोमानां निवृत्पञ्चदशादीनां कृन्तु अविरत पोडशिशस्त्र स्तोतं च नाम परस्परब्यति तिनं छेदः, तद्राहित्यम् ।२३।१।२३ सापनः । पगरहितः भचा यथाधीतपाठः । १६२१४ सापगः । अस्लातेन अग्निहोतोमै कृते प्रापचिवम् । रे अवेक्षणं पादप्रक्षालनोदकस्य पुरोहितेन ( प्रक्षा- वरुणापाष्टाकपालं निपेत् । त्वं नो अग्रे बरसात सनात् प्राक् ) क्रियते 'स्मिन् राष्ट्रे श्रिय० । इति । अग्ने इति याज्मानुयाये । अरमा राहुयात अभय वरुणाय स्वाहा इPिot. . अष्टश्निः तपः । ६।१।३-४.

·अहीने, द्वादशाइस महीनस धर्मागामाता, देउरेय ब्राहम अहत यासः दीक्षितकार । तय साद्वीतं नवं अनित्य युक्तिप्रियुक्तिध (योग्य विमोहर) स्नेत सदश वस्वम् । १६३१५-१६, माझमाच्छसिनः पातःसबने पन्तक्षमवित हो बहरहः शस्येषु कदन्तः मगायाः । यसमिन्द्र | पर्यामतृपस्य अन्तिमया इन्द्रेण रोवना दिया. इत स्वावी, कमब्यो अनसीना कन्ववस्या कृवं इति । ते च परिपार्न यया योगः, माध्यदिने एवेदिन्द्र इति परिवानी कतारम्भहेतुत्वात् आरम्भणीमाः । २९।५।१-४, यया पिमोकः । अन्डावाकस्स आहे मसीरो इति | ते स्याम देव वरुण पति परिधानोपया मोगः, माणदेते . असरदास्येषु परिघानीयाः मैत्रायणस्य नू युत, प्रात:रायने परिधानीपया योगः, साध्यदिन सूर्य का ब्राह्मणासिनः एपेदिन्द्र०, अच्छावाकस्य नूनं सा दे। इति परिधानीथया विकः । मैनापदणस प्राव सदन अदास्येषु सूकप्रतिपदः विटुभः। मेत्रावस्ययन पुत इति परिधानीयया विमोकः । २९/७/ta अच्छाबासस्य उनो लोकमनु इति । के चित् एताः। ते स्याम देव याय, माध्यदिने न् पुन इन्द्रमान भगापानी पुरस्तान्छेसन्ति तत् तथा न कुर्यात् किन | तृतीयसने इयमिन्द्रवरूगने मीः आमा सूनानो पुरसतादेव शंसनीयाः । मासु व्याहायो नास्ति । प्रात:सबने इन्द्रेण रोचता दिवः, माध्यदिने एवैदिई अदरहायस्यानि अीने भाध्यदिने । पदन्तः । प्रातःसबने आई सरस्वतीवतोः, माध्यदिने सा मागापा, प्रतिपदा अहकानि च । २९/१३.४. प्रति, तृतीयसक्ने उभा जिम्मधुर २७/५/२. साम पास्य भयो ६ जातो घरमः इति सूतात् पुरस्तात् वैश्वामित्र प्रासपने ते स्याम देव वश, मामंदिने चूतरता पचर।२९।४।१-६॥ ब्राह्मणा सेना उदु प्रझाये- बालशा छमिनः प्रात:वने व्यन्तरिक्षमा बाद व इति वासिष्ठ पदचे संतादुपारधात् । ७-१२।पर्यास तुचे इन्द्रेश रोचना दिव इति, भामंदिने क्षे अन्नावाक्य भतिदेव दीपया इति बेवामित्र । दिन्दम् । अच्छाशकरप मात धबने आई सारी मैवावरणारे शाजनीती नो घामाझमाहसिना प्रगाथाः, पल्पिदः, अहीरसुस्वानि च।२११११. अहंद अप पार इन्द्र, प्राणाञ्छसिनः ब्रह्मणा से रायुजा, २९१५१५-१४, ६।१-७. अहाहाशमान सूतानि । २९। ४.७ । मैत्रापर अनियकं दशाचे संपातापरिष्टान् ।१३-२२. अइर्गणेषु शस्त्रागा आरमीयाः । क्षेत्रावरुणस्य ব্যgiণ; যশেয। ময়ৰমৰ সাৰ तूषणं, तृतीयसपने बहसविनः परिपाई। अमावास अहीने अभिटोमे च पापीमाः । मध्यापार यो, माध्यंदिन जून माते । २७१४.१. महीने माध्यंदिने आरश्याने, बन्द आख्यायिका अशिष्मसुन्दा ११४।३।१, " अस्ति। प्रापशीमोदयनीय ऐन्ने से इन ची विश्वनस्वार। अच्चावास्य ऐन्द्राग्ने शन्ने यसोम आ सुतेनरः १ २७।३।१-६. आधुिनीया शक् उत नोऽहिर्बुध्न्यः। इयं आम्निमा- को शने आपोष्ठिीयोचरम् ।१३।१२।५. अहीनसूतानि । २९४२१४-११ । होत्रा प्रात:- सपने घडवस्तोत्रीयान् ग्रस्त्वा मा दिने भीनमुकानि सन्ति ।४। मैप्रावणस आसत्यो पातु माँ सजीपी, मामालिनः भस्मा इदु मतभे, अच्छावकरय सद् पहिचान र सानि पश्चनु असु भान्ति (पासपने भविश, अभिनिति, विधुति, विश्वजिति अनुप्मसार्या । १२/२0१-१HI - অথনৈীগুণনায় নি मशंसा " भाग १५.११. आशिमास्तरावा 15 राधा रोहिणी मजा सा दुहितामा ·भारण्यक फोर " " " " आमिमारत ध्यायत् इत्यादिः । १३।९।१-६, स्त्रोतीयतृचायाँ निष्केवल्यशस्ने । १०११-३. १२।१२।१-२. आश्विनशस्त्रप्रतिपदा । १७१-३. 'आगन्म वृत्रहन्तम' इति द्वितीय तृचं प्रथम शंसेत् आश्विनशस्त्रे काहसार्या । 'विशो विशो ची आतेषि' इत्याज्यशस्त्रे सति महारते, १७११. पुष्टिकामस्य । ऐआ ११११५-१४. इन्द्रस्य छन्दसां च प्राधान्यसिध्या । आगूः नास्ति द्विदेवापानां द्वितीययाण्यायाः १६.५१.५० | १|४|४.६. इन्द्रस्य मयतां मरुत्वीयालयाच्या आग्निमारुतं शस्त्रं अग्निटोमे तृतीयसबने होतु:- याश्च प्रशंसा । १२१९११.३. अन्तिममिदं त्वरया शस्तव्यम् १३६९-१४ । मतिपत्- उक्थ्ययागायां । १५.६. 'वैश्वानराय पुथु पाजसे' सूक्तं, तन प्रथमा कक् अनवानं, उपसदा । ४।६।१६. 'अत्र आदी एव विचार्य निश्चेतव्यं पश्चान निर्णेयम् | ऐशान्याः दिशः अपराजितत्वार्था । | १३।११।१-४ । मारुतं शंसति प्रत्वक्षस: सूक्तं, प्रगाथद्वयं यज्ञायज्ञायो• देवो यो द्रविणोदा० मध्ये कवषस्य ऐलषस्य अपोनपूत्रीयसूक्त- | योनि चानुरूपं च, अश्य स्तोनियानुरूपौ वैश्वानरीय- प्रशंसा । ८।२।१.४. मारुतसूक्तोचरं प्रगाथद्वयम् । १३।१११५.८ । जातये- क्षत्रिस्य सोमभक्षराहिल्यार्या । दस्य प्रतव्यसी, आपोहिष्टीयं 'आपो हि धा' इत्यारभ्य शनैः शंस्तव्यं, अहिर्बुनीया 'उत नोऽहिर्बुध्न्य' । तानूनप्लार्या । ४१७१४-८. २३।१२।१-५ | देवानां पत्नीः 'देवानां पत्नीरशती वणीशंसायी । ९।७।१-४, रवन्तु उद्यम 1 राका 'राकामहे मरद्वयम् । राको दीक्षणीया । १५॥१-८. पूर्वमेके तन्न । पावीरवी, पावीरवी कन्या । यामी 'इयं देवनीथनामकमन्तप्रशंसाा। यम प्रस्तर मातली कन्यैः । पित्र्याः, 'उदीरतामवर' ३०८२-३, ९१. तिनः । पित्र्यासु प्रत्युचमादावः । यामी उत्तरामेके द्वादशाइस्य व्यूढत्यार्था । । ।५।१. पित्र्याभ्यः। १३।१३।१-१९। अनुपानीया ऐन्द्रीयता: द्विदेवत्यपदार्था । ९।१।१.३. स्वादुष्किलाय, अत्र महान् प्रतिगरः मदामो देव इति । नामनिदिष्ठस्य । २२।९।१-७, वैष्णुवारणी, ययोरोजसा स्कभिता। वैष्णवी, विष्णोर्नु निष्केवल्यशस्त्रयाज्याधाय्यार्या । कं वीर्यागि, । प्राजापत्या, तन्तुं तन्वन् रजसो। परि- १२।१०।१४, ११-१ धानीया, एवा न इन्द्रा मवा । भूमिमुपस्पृशन् परिद. प्रवार्था । ४११-२. ध्यात् । याज्या अग्निमारती, अमेमवनिः शुभ०। प्रातरनुवाकप्रथमझग १७६५१,४. | १३|१४११-१४, यूपस्य तयैव स्थापनार्या 1.६।३।३. आमिमान्तं शस्त्र यज्ञायज्ञीय (प्रयोगपुस्तकाथ। यूपार्या । ६।१।१, ३।३. अमिष्टोमे तृतीयसवने होतुः । सूक्त आग्नेयं निषि- वपाहोमप्रशंसार्या । ७।३।६. सानं वैवानराय पृथु १-१ • ऋचः, निविदः । दाई सवनीयपुरोडाशगतपयस्याप्रशंसायो । १५, पूर्वोकसूतशेषः एकादशी क्, शं नः करत्य ८४११०. | वैते उक, सूको मारुवं निविद्वानं प्रत्यक्षस: प्रतवसो सवनीयपुरोडाशविधानार्या ८५१, | १-५ चा, निविदः । ९११-१४, मारुतमातशेषः " " " " " " " " " " " ३ ·. मनराप चिरगा, मुस्त मस्त भारावरा माता, वपर कारो नास्ति, नेपुररस्थ आनो भक्षयति । आमिमारत ऐतरेय ब्राह्मण- पष्ठी ऋक्, प्रतिपत् प्रगाय स्तोनिय यज्ञायत्रावो, अनु र जातवेदस्या जातवेदस, सूज जातवेदस्य त्वममे चर प्रगाथ देश वो द्रविणोदा, सूक्त आग्मय निर्षि मयमा अङ्गिरा । २ १२११४११७ धान प्रतव्यसी नव्यसी १-७ मच , निविद १०१ आग्निमारत दास्त्र चतुर्मेऽहनि पृष्ठ षडहे प्रतिपत् १६, आमयसूस्त शेष अष्टमी का, तृच भापो हि ठा, सूक्त वैद्यानरस्य सुमती, सूरत मारत क ई न्मक्तान, " उत नोऽहिय , वृच दबाना पत्नी हशती, | नक् जातवदलो जातवेदसे, सूरत जातपैदस्य गमि नरो वृच शकामह सुइया, ना पाबौरदी, र इय यम | दीधितिमि । २।५।१२ १७. प्रस्तर, म मातली कम्यमा अझ् उदीरतामबर, आमिमारत शस्त्र पश्चमेऽहनि पृष्टये षडहे प्रतिपद कर आह पितॄन्, तर इद पितृभ्या गमो, च । नृच हविष्पान्तमगर, स्वत मारत य तचिकितुष, स्वादुफिलाध, मक् ययौरोजसा सभिता, नव जातवेदत्य जातवेदस्या, तृच जातवेदस्य अभि- विष्णोर्तुक, नक्त-तु तन्वन् रजमो, मा 'एवा न इन्दो दाँता गृह । २२।३।११-१४. मघवा' परिघानीया । आमिमारुत शस्त्र पठेऽहनि पृष्ठथे पाहे प्रतिपत् आनिमारत शत्र छन्दोमप्रथमऽइनि द्वादशाह । प्रति सूक्त जहन कृष्णमह, सूक्त मारत मध्यो यो नाम, मक् पत् तृच गायन वैवानरी अनीननन्, रापत मास्त जावेदस्या जातवेदसे, उक्त जातवेदस्य रामनथा गायत्र प्रयस्त्रिष्टुमिय, कर जातवेदस्या जातनदस राहसा । २२/१०५१. सुन राम, मुक्त जासवे स्य गायत्र दूत व विश्वेदगम् । आनिमान्त शस्त्र महारते । प्रतिपत् सूरत वैश्वानराय २३।२।१४-१६ आमिमात शस्त्र छ दोमद्वितायेऽहनि प्रतिपत् तुच धिपणा । (१-१५ अच), सस्त मारत प्रथज्ययो गायन कतावान वैश्वानर, सूरत मारुत गायन मील व महतो भाज । (१-१०मचा), मक् जातवेदस्या शधी, मक् जातादल्या जातवेदसे सुनाम, सूक्त जात जातबदसे, सूरत जातवेदस्य इम स्तोममईते जात । घेदस्य अनि नरो दायितिभि । २३।४।१५-१८ (१-१६ मच)।ऐभा १९२१११-१४. जागिमारुत मात्र छ दोमतुतीयऽहनि प्रतिस्त् च आनिमात शस्त्र महायते । सामग यशायशीये वैश्वानरो न मार, गूस्त मान माया मानो यस्य हि | सामनि प्रयुक्ते सति सूक्त पैश्वानराय पिषणा, माकू क्षये, मर जातपस्या नादसे सुनवाम, गात जातोशन करते, सात प्रयज्यवो मरुतो । (१ १०५च), दस्य गायन पामये वाचमारय । २४२१५-२१ प्रतिपत् प्रगाय यनायशा यो, अनुचर प्रगाय देवो वो, आदिमात शनप्रमेहनि पृणुधे परहे। दम म जातवेदस्या जातोदरे, शस्त्रशेष प्राकृत आपो यानिशेमेडी पर सविस्मपि सावत् । प्रतिवत् मत्त | हि या यादि । ऐआ ५।१३।१५ प्रधानाय पृथुपानसे, सूत मान्न २३ स प्रनरसो, भाभिमास्त शस्न महानते सामग इलान्दे सामान "एर जातवेदस्या जातवेदो मुनगाम, सून नातोरस प्रयुस्ते सते, तनापि एक्तृचगानपक्षे पूर्वोक्तमगाथ प्रतापसी नायसीम् । २०१२।१०-१४, दयस्याने असे ता प्रग इति पर मचे प्रतिपदनुचरी मिमा शस्त्र दिनीय नि पृष्ठये पदे प्रतियत्। वर्तव्यो । तृचयगानपक्षे तु आणि न स्वस्तिमि य पृथ्यो, सात मारुन वृष्ण शर्धाय सुपाय, इति पद मच अनुचर कर्तव्य । ऐमा ५।१२।१५. मर जातवेदया जावेदसे, सूक्य सातयेदश्य योन आगिमारुती # याच्या आमिमारतास्त्रस्य वर्धते पात | २०१४1-1. जम गरी गुभवाने । १३१४:१४ सानिमाप्त दान नृनौयही ध्ये पडदे प्रतिका आग्नध्रि पानीवादस्य याच्या उपायु साह, ·आरण्यक कोपः आज्यभागी २६३८-११. अश्वमे सघिश्य, अप्सु मे सोमो अमवीत् । आश्व. आग्नीघ्रस्थान पृष्टत. कृत्वा अग्नीषोमप्रणयनीयासु | रा१३।३-४ । अवमृषे च । ६।१३१४. प्रयोदश्याः अन्तिम पाद अन्याइ होता । ५।४।१५-१६. आप्यभागी आमेयो अवारम्भगीयाया समिधाऽEि आमीनस्य प्रात सर्वन प्रस्थितयाज्या उचानाय दुवस्यत, एयपु प्रवाणि ते । बुद्धिमदिन्दुमतौ इत्याचक्षते । वशानाय ।२८।२।५ : माध्यदिने आपूर्णो अस्य कलशः। आश्व. २१८१७-८. २८१३1३। तृतीयसबने इमं स्तोममहत । २८।४।१२। आज्यभागी आतिथ्याया समिधाऽनि दुवश्यत, पानीवतग्रहे पस्थितयाण्या तृतीया ऐभिरग्ने सरयम् । आप्यायष समेतु ते । आध. २६६११.४ २८.६४. आज्यभागी जीवातुमन्ती आयुष्फामेष्टया आ नो आग्नीप्रस्य सब्य रुरु: पशुभाग: अजिनं च यः थः असे सुचेतुना, व सोम महे भगम् । आश्व. २।१०।२-३। सुत्यामाह । ३११२. पित्याया च । आश्व २।१९।१६. आग्नीधीयमण्डो वासः ऋविजा सुत्यायाः प्राची आज्यभागौ दर्शपूर्णमासयोः जुषाणों अभिराज्यस्य नाया रात्री १४१. । धेनु, नुपाणः सोम आज्यस्य हविषो बेतु, इति । ३।६।५। आग्नीप्रीयादव विष्ण्येषु अग्निविहरणम् ।। सायगः । आज्यभागी दीक्षणीयायामग्निष्टोमे पूर्वमीजानस्य, १०४१-२ आग्नीधीये होता, मात्यतीये शस्त्रे पस्थिते, तिल । त्यमग्ने सप्रथा अवि, सोमयास्ते मयोभुनः । पूर्वमीजा- आज्याहुतीहोति महानते । ऐआ. ५११४१०-१३ नस्थ अग्नि. प्रत्नेन मन्मना, सोम गीमिया इति के चित्र, आनीभीये डोमा पनीशालायाः संप्य तीर्थे माज.) पावनी एवेति सिद्धान्तः। आनिर्धाशि जयनत्, त्यं मिस्वा आग्नी संपपय होम: उपहज धरणं इति । सोमासि सत्पति । ११४१-७, द्वादशाइस्य दशमेऽहनि मानमराहे । २४१३१४-१६. आज्यभागी परोक्षवाननौ साकमेधेषु मरुभ्यः भारती अध्वर्युषा आहुःया हूयमानाया अग्नीयो- कीहिन्या इत्यत्र । उत चुयन्तु जन्तवः, अय पृत्सुरगृभीत । मप्रणयनीसामु दशमीमाह होता अभिटोमे । ५।४।१०. [ माघ २।१८।१५. आप्रयपान अनिष्पा नवानाशने प्रायश्चितम् । आज्यभागी पावन्त्री परिवेक्ष्या पाचावेव । अग्नये वैश्वानराय द्वादशकपाल निपेत् । थैधान ो अजी. आमेयस्य अशी रक्षासि पति, पते परित्रमाथि । जनत्, पृष्टो दिवि पृष्टो अग्निः इति यान्यानुयायये । सौम्यस्य यो धारया पाकया, आ कलशेषु धावति आहुति या आसनीये जुर्यात् भाने वधानराय स्वाहा पवित्र । भाय २।१२।३.६. इति । १२१८१. भाग्यमागी धिमन्ती अग्न्याधेो तृतीयस्या अग्नी आचार्यः रानइस्ले मुरागगादधाति स्यादिग्या पोमोष्टौ अग्निना रयिमश्नरत्, गपसानो अमीरहा । मदिध्या इति पेन्द्रमहा भोके । ३९।६।३. आश्च २११११७ । सारमेधेषु आदित्येौ । आय. आचार्याय दक्षिणादान ऐन्द्रमहाभिषेके, राइस, २।१९४० मेधीय । आव २।१८१५. दिर, सेय, चतुप्पात, अपरिमितम् ।।६२ याज्यमा रक्षितबन्नी पर रायन्यामिष्टो अग्ने आजितासेन्याः प्रामाणिसे पहनि । स्थाणे असा, समा सोम विश्वत' | आश्व, २।१०।५. अ. शंति । देय नागरागुर हान चाम्र: पाचः सामानारंगता. सोपहिताः ३010१८. आज्य हिरापस्य प्रतिनिधि | M48. आध्यभायौ वा नौ पौर्यमास्या अमितागि जङ् भगत, वं सोमासि सत्पतिः । आच, ११५१३२. आज्यमागौ वृषन्वन्तौ अमावाराया अभिः प्रनेन भाग्यभागी अप्नुभन्ती कारीयांदिवादि । मन्मना, सोम गीमिष्टका क्यम् । आव. ११५३३५ ।

·आयशचं २० ऐतरेय माह्मण अमाधेये द्वितीयस्यां पावकशुनी । आप. २१।२५॥ आग्यशन्नं उन्दोमप्रथमेऽहनि दादगाहे मेष्टुमं, साकमेधेषु मांजपनीयौ । पाव. २११८३. समुद्रादूमिघुमान् । २०१६-१० । दितीयेऽदनि भाग्यशसं अमिष्टोमे प्रातःसवने होनुराज्यम् । धुर्भ, अनि यो देवमग्निभिः २३।३।६-७1 नृतीयेऽइनि बहिषयमानोतरं मनुग्रहमक्षगादूर्भम् । अक्षरपतिः, श्रेयुभ, अगन्म महा मनमा । २४।१।७-८. मु मद् पद यर है। पिता मातरिया । आहायः, सों आग्यास्त्र पृष्टये पदहे पथमेऽमनि, उप्रयन्तो अध्वरं । सायोडम् वणींशयः, भानियोतिन्योतिरमोऽऽऽम I २०११४-५ । दितीयेऽहान अमि दूर्व पृगीमहे । इन्द्रो ज्योति को योतिरिन्द्रोऽऽम् । सूर्यो प्योतिन्योतिः | २०१३। हतीयेऽहनि, पुता हि देवहूवमान २१) स: स्योऽऽऽम् । निविदः, अनिदेवेदः अग्निमन्पिदः ४-१ | चाहनि पावं, आमिं न स्वस्तिभिः इत्यादयः । (१।१-१२) । सूकं, प्र वो देवायामपेड | २११४३-८ । पञ्चमेहाने 1 जागत, इमम् पु यो बधिमास्मै । अन्त्या परिघानीया ( बाम्ब्रजपः, उस्य | अतिथिं । २२।१।६ 1 पोऽनि अतिम्धन्दाः, अर्थ वाचि घोपाय त्वा । शस्त्रयाच्या, येऽऽऽयजमहेऽम | जायत मनुगे । २२१७१४. इन्द्रश्च दापों. देवाऽऽवौषट् । अनुगषटकारस, आज्यशस्त्र अन्नाद्यकामस्य, आग्नि नरो सोमाग्ने वीहीऽऽऽौषट् । भशा, उस्यातं (मई) दीधितिभिः ऐसा. १।२२१.१२ । कीर्विकामस्य, अबो- अग्रे भक्षयति ततधममिनः नारासान् भक्षयन्ति, | व्यग्निः समिधा । ऐआ. १११।१५ । पुटिकामस्य, आप्याययान्ति । १०१५1१,१०1९१७:५,१०।१०।१. विशोवियो वो अतिथि । ऐसा. १।१५।१४। मबाप- ३, ५-९ ऐ. १३१ सायगा । ऐ.आ. ५।११४, कामस्य, होता जनिष्ट नेतनः । ऐया. १४१०१६. सामणः। भाज्यशत्रं महामते म बो देवायाम्नये इति सार्च भाज्यशनम् । आज्यं पवमानमनु शंसति । १०५।२१ प्राकृत, अग्नि नरो दीधितिभिः इति पञ्चविंशत्वं च आग्नेयं होता आज्य शंसति । ४ । आनुष्टुभ होता आज्यं | विजिति विहितं कृतं द्वितीय इति के चित् । ऐआ. अंति। ८। सप्तैता अनुटुमः ति:प्रथमा वित्तमा।१०। १।१३. ' याज्या विराट् प्रविशदक्षरा आग्नेन्द्री आन इन्द्रश्च आपशस्त्रस्य आरम्मीया प्रयो देवायाग्नये इत्पनु- दारो। १-१५1१२-१६ | पट्पदं वर्णाशंसं शंसति । पुर् अग्निष्टोमे । १२१३।१. १०९रा द्वादशपदा पुरोचं शंसति २। प्रबो देवा आज्यशसस्य आहावे अध्वयों चतुष्पदत्वमिव । याग्नये इति सूकं मांसति।३-९॥ याव्या यजति ।१०) १०१६।४.५. आदाकः निधित् सूक्तम् । आइयत्रे अप निविदं दधाति । आप्पशस्त्रस्य पाया पिराद् त्रयसिंधदक्षरा १०, १८, १०१२।१-१२ । निविदं शस्त्वा मतं आग्नेन्द्री अग्न इन्द्रश्च दाशुषो दुरोगे इति । सति । १०१।१, १०६३।१।५ । प्रथमें पदे (पाद) | १०५।१७-१६, १०1८1८, १०।९।१०-११. विहरति, उचमे पदे समस्यति (स्तस्य प्रथमाया मचा आप्यारे तुष्णासः, भूरग्निज्योतिज्योतिरग्नोsss प्रयमे पादे विच्छेदं कृत्वा द्वितीयः पादः शस्तन्यः । | इत्यादिः पट्पदः । १-६. अनयानलेवास परंतु मध्ये विवृत्तिः क्तव्या । तृतीय आज्यशास्त्रै न्यूट्टतः नृतीयपादै उत्तमावर्ग पृष्टये चतुर्थपादयोस्तु सममनमेव, न विहरणम् ) १३२४. | घडई चतुर्थेऽनि । २१।३।११. आज्यशनं । आज्यशास्त्राणि चत्वारि अनिशेमे । आयशसें पुरोगह (निायेत् ) | तूष्णीशंस परवा तानि सर्वागि प्रातःसबने एव । तत्र प्रथमं होता, | पुरोरुन शंसति । इचः पुरोह सति, दादयपदां रितीयं मैषावरुणस्य, तृतीय मागाउंसिनः, चतुर्य | पुरोग्चं शंसति । सो जातवेदस्या ! १०१७॥५-११, मन्नावारस्य प्रयोगः । १०९/२, ·आरण्यक कोषः २१ भामा ४ ७ .. आज्यशस्ने शंउने अक्रमः द्विविधः, ब्राझणोक्तः आतिघ्याय असन्तं नाद्रियन्ते । ऐआ. ११२।१०. सूत्रोक्तश्च । सूत्रे एव विकल्प उकः । आत्मनः = देहमध्यस्य,उपस्थानं चित्यामः, महानते ब्राह्मणोक्तः । साहितिकः (ऋस १११३।१-७) | माध्यदिने । होता । ऐआ. ५।२१६. १ प्रबो देवाय १ प्रवो देवाय आत्मा अश्रुतः अगतः अमता बनतः अदृष्टः २दीदिवास ५ मतावा यस्य २ | अविज्ञातः अनादिष्टः श्रोता मन्ता द्रष्टा आदेष्टा घोटा ३ सनः शर्मागि ४ सयन्ता विध ३ विज्ञाता प्रज्ञाता सर्वेषा भूतानामन्तरपुरुषः । स में ४ उतनो ब्रह्मन् ६ सनः शर्माणि आत्मा इति विद्यात् । ऐआ. ३।१०।१९. ५ सयन्ता चिप ३ दीदिवास आत्मा= देहमध्यः निष्फेवल्याशस्त्रस्य महामते । तदिन ६ ऋतावा यस्य २ उत नो ब्रह्मन् ६ दास इति सस्तं नयचे, ता सुते फीति पझचं, मूर्य ७ नू नो रास्व परि नू नो रास्व परिधानो द्वादृधे पञ्चचे, नृणामुत्वा नृतमं तृचं, सूददीहाता घानीया अस्य सूददोहसः ऐआ. ५।६।१,११ । के चित्तु तदि. ऐना १०८।१-११, १०।९।३.११. दास सूक्तगततृतीयस्या प्राचः तृतीय पादमुद्धत्य । आज्य-आशिर-पशुविधिः अग्निष्टोमे तृतीयसयने । दक्षिणपक्षगताभिस्वाशूरप्रगाथगतस्य ' अधायन्तो मप- १३शशर-३, वत्रिन्द्र याजिन.' इत्यस्य पादस्य स्थान पठनीयः, भाज्याहुतिः प्रशस्ता | ७४।१. अवायन्तो इत्येतं च . पूयोक्ततृतीयपादस्थाने पठनीयः । आल्याहुतीः तिस्त्रः होता महानते माध्यंदिने महत्व- | एवं तदिदाससूक्ततृतीयस्था कचः चतुर्य पादं ततः सोये शस्त्रे संस्थिते विसंस्थितसंचरेण निष्क्रम्य आम्नी- | उद्धृत्य उत्तरपक्षगतस्यामिद्धिप्रगाथे । गामधं रक्ष्य- भीये औदुम्बरेण सुवेग होति अनुमामिन्द्रो, आदिया | मिन्द्र सकिर' इत्यस्य स्थाने पठनीयः, गामश्वं इत्येत मा विधे, पितरो मा विध इतिमन्त्रैः । ऐशा. | च पूर्वोक्तचतुर्थपादस्थान पठनीयः इति वदन्ति । ५॥१॥१०-१३. ऐआ. ५।६।२-३. मातपया आप चमसे पायां वा अनेपाः आत्मा निष्फेवल्यस्य महावते । तदिदास, तो सुते, ऐन्द्रमहाभिषेके संभारः । ३९।३।१ । यहागराजा | भूयइद्, नृणामुखो, इति त्रयोविंशतः कचा 'नदं व भिषेके न चमसे प्रक्षेप्याः। ३७.११३. ओदतीनां' इत्पनमा सवा पादशः पादयो विहरणं आतानः = विस्तारः, रचना, प्रयोगपाशुभाः । कर्तव्यम् । किं च तदिदासमचः प्रथमद्वितीयचतुर्थ- २११४४१२६०. ऐआ. ५।१४८. पादेषु पु, २, ५ः, इति श्रीण्यशरामि यथासंख्य आतिथ्या अग्निधोमे । नाकपालः पुरोडाशः । स्थापनीयानि । तया सति आत्मस्था एका मर, ३।४।३ । विष्णुदेवता । ४ । अग्निम-धनं । ३।४।६, नदं प ओदतीना इत्येषा एका मक्, उभयोः पादशी ११२१६, ३।५।१-४४ | आग्यभागयोः पुरोनुवाक्ये. मिश्रो दे बृहत्यौ भातः एवं च २३ + २३ = ४६ ३।६।१४ याज्ये । ९प्रधानस्य याज्यानुवाश्ये । ६.८ | एतारयो बृहत्यः संपवान् । तदिदाज भुयनेयु स्य सयान्ये । ९११ । पूर्वेदान्ता इयं । ११, १५॥१॥३॥ | यतो जश उग्रस्त्येष नृष्णः ! सद्यो जशानो निरिणाति अनुयाजप्रतिषेधः। ३।६।१२-१५॥ इविशतिथ्यं निश्प्यो | शत्रून् , अनु यं विध मदन यूमा: इति का प्रथमा । गोमे राजनि आगते । ३।४।१-२॥ अग्नि मन्यति नवोदतीना, नई यो युवतीनाम् । पति यो अध्याना, सोमे राजन्यागते । ३।४।६. धेन्नामिपुष्यसि इत्येका ऋक् नदः नाम । अनयो- ४दा. योजन . . आविष्यापदि रेप उपस अमीषोमै पशौ न । मिश्रा यया । अपि निदर्शनायोदाहरिप्यामा-तदिदास भुवनेपुण्येा पुनद । ओदतीनाम् ·मात्रेयस्य २२ ऐतरेय प्रामण- . उग्रस्त्येप्रनम्णो २ नई यो युपतीनोऽऽऽम् । (एषा ३५।६।४. एका वृइती निप्पला) सो जशानो निरिणाति शासून आध्वर्यवं यजुषा । २५१७३३-४. पति वो अघ्न्यानाम् । अनु यं विश्वे मदन्त्यूमा: पो धेनू आनुभं चतुर्थमहः पृष्टये परहे । २१।४।६. नामिषुध्यसोऽऽऽम् ।" एषा द्वितीया वृद्धती निष्पत्र।। आन्द्राः विश्वामित्रपुत्रा एवं शताः सन्तः संजाताः। इदं वृहत्तीद्वयं इस्थमेव विपठनीयं प्रतिपरयात् | अथ ३३।६।२. तदिदासेत्याद्यात्ममागस्थाना सर्या मचा नदेन आपः आतपत्राः चमसे पाच्या या समानेया: ऐन्द्र- विहरण उक्तरीत्यैव कर्तव्य 'पु-रु-पः' इत्यक्षराणि तु | महाभिषेके समारेषु । ३२।३।१ । यशाङ्गराजाभिषेके प्रथमायामेव प्रचि, नोत्तरासु । ऐआ. १११३।१,७च चमसे समानेयाः | ३७१॥३॥ १।१५-१६, ५।६।४-६. आप: पादावनेजनीपिन्त निदंदन्तु भे। ४०४॥९. आत्मा ब्रह्म चिद्रूपम् । ऐआ. २।२५. आपः शूद्राणां भक्षो मतादिषु । ३५।३।४. आत्रेयस्य दक्षिणो बाहुः पशुमागः । ३१।१।२. आपोहिष्ठीयः तृचः शस्तभ्यः आदित्यः अमेजायते । ४०१५।१३. अमिष्टोमे आनिमारते शने जातयेदरयोत्तरम् । १३. आदित्यग्रहः अशिष्टोमे तृतीयसपनारम्भे । १२।३-४. आप्यायनं सोमाप्यायन जलेन प्रोक्षणम् । तत्र अंशु- आदित्यग्रहस्य याज्या आदित्यागो अदितिर् । इय | रंशुष्टे देव सोमाप्यायता इत्यादिर्गन्धः । यजमान कवि- मदती। १३३५/२. जश्व सर्वे पुर्वन्ति । ४।९।३-४, आदित्य नानुवषट्करोति, न भक्षयति । आप्रियः नाम पद्योः प्रयाजयाध्याः एकादश । १ समिधा,२ तनूनपात् वसिष्ठ शुनकभिन्नाना, नराशंसा आदित्यातूचन्द्रमा जायते । ४०।५।१५, वरिष्ठगुनकानाम्, ३ इलः, ४ यहिः, ५ दुरा, ६ उपा- आदित्याना सृष्टिः । तस्य (प्रजापतेः) यदेतसः | सानता, ७ दैन्या होतारा, ८ तिखो देवीः, ९ त्वष्टा, प्रयममुदीप्यत तदसावादित्योऽमात्.'अय तृतीय- | १० वनस्पतिः, ११ स्याहारत्तयः इति १६१४१-१६। मदीदेवि त आदित्या अभवन् । १३३१०१. यथा । १६ । अत्र आश्वलायन:-समिद्धो अग्नि- आदित्यानामयन = आतिराना, उपभ्यश्चतुर्विशः, निहितः पृथिव्या ( मात २।३।१-११) इति शुनकाना, शेपं सर्वे अभिप्लवाः पहाः, अन्ते च महामतं, अति-उपस्व नः समिधमग्ने अद्य (मस ७।२।१-११) इति रानः। १८३१५-६,८. वसिष्टाना, समिदो अय मनुषो दुरोणे ( सं १०i. आदित्योपस्थान होता गहानते माध्यंदिने मार्जाः | ११०।१-११ अनाराशस ) इति सर्वेषा ( शुनक- लीयहोमोत्तर, तत मार्गलीयहोममन्त्रा एवं स्वाहा. चण्ठिामनाना ) आच ३।२।६ । यथापि या आश्व. काररहिता दश, द्वौ चाधिक 'एोवाऽऽऽइदं | ३।२१। अत्र शौनक श्लोकः कण्वाद्दागरोगसयशनका मधूऽऽऽइदं मधु, इमं तीनसुत पिनाऽऽइदं | विश्वामित्रोऽनिरेव च | यसिष्ठःकश्यपो वाध्य वो जमदग्नि- इति । ता आदिश्ये प्राश्धिते रयोत्तमः ॥ इति । अत्र गायत्तिः-सुसभिद्रो म प्राइमुखो होता, आदित्य प्रत्यक्ष्यिते तु प्रदक्षिण | आवह कस १।१३।१-१२ क्ण्वाना उनूनपानराशंस- पर्यापत्य प्रत्यड्मुसः सन्नुपतिष्ठेत । ऐआ. ५११।२६. सहितम् । आदित्यो चै अस्त यन् अग्निमनुप्रविशति । समिद्धी अम आवह, मस ११४२।१-१३ कण्य. ४०१५/९. भिनानामनिरसाम् । समिदो अद्य राजसि,११८८१-११ अगस्तीनां आधवनीयः पलचमससंभारेषु पाल्पनीयः । मधूइद मधु ·आर्भवं आरण्यक कोपः " . " अनाराशंसम् । अच्छावाकस्य यत्सोम आसु ते । २०३।१-६. समिद्धो अग्रिनिहितः सं. २।३।१-११ शुनकाना आरम्भणीयानि सूक्तानि उस्थ्थे तृतीयसवने ऐन्द्राणि जागतानि । मैत्रावरुणस्य चर्षणी घृतं, माझ. अतनूनपात् । समित्समित्सुमना ३।४।१-११ विश्वामित्राणा | शाच्छसिनः प्र मंहिष्ठाय, अच्छावाकस्य ऋतुजनित्री, अनाराशंसम् । अन्ततश्च त्रैष्टुभं स वां कर्मणा इति । २८।७।१-४. सुसमिद्धाय शोचिषे ५।५।१-११ अत्रीणां शत आरम्भणीया वैवदेवशस्त्रस्य तृतीयसवने सरसावतु- घृणीमहे | १२१३॥३. नूनपात् । जुषस्व नः समिध ७।१-११ वसिष्ठाना अत आरोपणं आसन्या यजमानस्य । ऐन्द्र महाभिषेके यसवस्त्या गायत्रेण छान्दसा इत्यादिमन्त्रण । ३९॥३॥ नूनपात् । समिद्धो विश्वतस्पतिः १/५1१-११ कश्यपान ३-४, अनाराशंसम् । आरोहण आसन्या यज्ञाराजाभिषेके । यजमानः इमा मे अग्ने समिषं ,, १०७०।१.११ वाध्यवानां अग्रे दक्षिणेन जानुना अथ सव्येन. अमिष्ट्वा गायच्या अतनूनपात् । सुयुक् इत्यादिना । ३७१२।३-८. समिद्धो अद्य मनुषो (स १०१११०११-११) आर्विज्य विविधं जग्य गीणे वान्तं इति । शुनकवाभायश्वभिन्नभृगूणां अनाराशसम् । जग्धं मतिर धनलंपटः अनुष्ठानतात्पर्यरहितश्चेत् । प्राजापत्ये तु (पशै ) जामदग्न्यः ( समिद्धो अद्य गीर्ण= यजमानस्य भयंकरो यदि मत्विर । वान्त मनुषो) सोषा ( वसिष्ठशनकहितानाम् । आध. | पातित्यादिना अपवादैन युक्तः ऋत्विम् यत्न । प्रमाद. २८. कृते तु तस्मिन् प्रायश्चित्तं वामदेव्यसाग्नि । तच, आप्रियः जागदग्न्यः समिद्धो अद्य मनुषो द्वादशाहे | कयानश्चित्र इति तृतीया गायली सप्तसारा प्राजापत्ये पशौ । १९४६-८. तत् त्रिभिरक्षरेन्यून, तल भतिपादान्ते 'पु, , पं: ' आप्रियः पशुषु वर्षि भवन्ति | १९४७. इत्यक्षराणि यथासंख्य उपवपेत्, अभीपुणः सखीना पु, आयुष्यं सूक्तं कया शुभा सवयसः रानीळाः । अविता जरितृगा रु, शतं भवा स्यूतिभिः पः इति । २३११११५. ऐआ. १।६।१२. नित्यायोगेऽपि इदं कुर्यात् 'अपि यदि ( यद्यापे), आरण्यनामिना अमीना दाहे प्रायश्चित्त, समा सगृद्धा इव कत्विजः स्युः' । १५।१।१-७. रोपयेदरण्योः, ( असंभवे ) आश्वनीयात् गाईपयाद्वा आस्थियाधिकारी द्वादचाई दक्षिणाप्रतिमहसमर्थ; उल्मुझे समादाय दूरं गच्छेत्, ( तदसंभवे) अमये संव- | तपस्वी विद्वाध । १९१३/१. गाय अष्टाकपालं निर्वपेत् । कुवित्सु नो गविष्ठये, मा नो आविज्याय आह्वानं स्वीकर्तव्यमेव, ' यशसा का अस्मिन् महाधने इति याज्यानुवाक्य । आहुति वा आइ. एषोऽम्यति य आविज्येन, त यः प्रतिधेत् यशः पनीये जुहुयात् अनये मगाय स्वाहा इति । ३२६६।४, स प्रतियेत्, यदि तु अयाज्यः स्वयमपोदितम् । आरम्भणीयस्तुचः मरु वतीयशन्त्रस्य मापदिने ३०८४. अनुष्टुप् भा या स्थम् । १२१३२. आर्भवं तृच गायत्र वैश्वदेवशस्ले छन्दोमप्रथमेऽनि आरम्भगीया अक् आयशस्त्रस्य प्रथमस्य प्र वो अयं देवाय जन्मने ।२३।२१९,१२। छन्दोमाद्वैतीयेऽहनि देवायामये । १२॥३३१. पुनाना पितरः पुनः । २३६४।११ । छन्दोमतृतीयेऽहनि । आरम्भणीयाः अहणेषु शस्त्राया, माणस तु- इन्द्र इथे ददातु नः ।। है नो सनानि धत्तन २-३ नीता नो वरणः, मामगाच्छामिनः इन्द्र को विश्वसरि, २४|१२.

·आलम्मनविधिः पतरेव प्रोमण- । आर्भव निविद्वान सूक्तं वैश्वदेवशस्त्रे अग्निष्टोमै आशिर-आग्य-पशुविधिः ॥१३॥३॥२-३, तृतीयसयने तक्षन् रथ सुवृतम् । प्रयोग.। भाशीर्मन्त्रपाठः प्रपदहोमोन्तरं यज्ञास्गराजाभि- भाव स्वत व वदेशी पृष्टये षडहे । अयमेऽहनि के 'इह गावः प्रजायथ्वीमहावा इह पूमशः । इहो इंदेह वो मनस। । २०१२।६, द्वितीयेऽहनि तक्षन् रथं सहनदक्षिणो धीरलाता निषीदतु ॥ इति। ३७१५-६. सुवृत।२०।३।५। तृतीयेऽदनि अनधो जातो ।२१।२।१०। आशीर्वादमन्त्रः स्वस्त्ययन नाम | स च 'प्रच चतुर्थेऽहनि प्र कभुभ्यो दूतर्मिय ।२१।५।९। पञ्चगेहऽनि | इत्येव । १३।२।१. मभुर्विम्या वाज इन्द्रो २२।२।९। पठेऽहनि चतुर्दशचे आश्रमचतुष्टयं शब्दान्तररुतं मलं (२), अजिन सिमु श्रेष्ठः सि यविष्ठ इत्ये चतुरूंचं, उप नो वाजा (१), मणि (३), तपः (४) इति । ३३१११७. अध्वर इति द्वितीयम् । २२।८।११, आश्वत्थानि पलानि चमसे पान्या वा समोप्यानि आर्भवपवमानस्य स्तोतियः स्वादिष्ठया मदिष्ठया । | ऐन्द्रमहाभिषेके समारः १३९१२११-४, १३ १३११. १२१३१३. आश्विनप्रहशेषभक्षमन्त्रः होतुः ‘एवं यसः संयद- आर्भवसूक्तस्य तक्षन् रयं सुकृत इत्यस्य वैश्वदेवश- मुरिद यसुः संघद्वसुमयि वसुः संयद्वसुः श्रोतमाः धोक्षं में स्नगतस्य आदी सुरूपकृत्लुमूतये इति धाय्या । अन्ते च माहि' इति | सर्वतः परिहारमाश्विनं भक्षयति येम्पो माता, एवा पिव्ये, इति शस्या अयं वेन-1 (स्वशिरः, श्रोलसामीप्येन पात्रस्य प्रदक्षिणीकृत्य )। चोदयत् इति धाय्या। १३।६।१.४. ९/३१७-८. आलम्भनयिधिः अग्नीषोमीयपयोः । ६।३१९. आश्विनशसं अतिराने । १७१-५ । घृतं माश्य आवापिकं सूक्तं स्तोमविवृद्धौ चतुर्विशादिस्तोमेषु !! शंसेत् । १७११।२ । आहारः शकुनिरिव उत्पतिभ्यत. मैत्रावरुणस्य को अद्य नयाँ इति सूक्त, ब्राझणाच्छं. आह्वयीत । ३ । प्रतिपत् आमेयी अमिहींना यहपतिः स सिनः वने न वायो न्यधायि, अच्छावाकस्य आ याह्यवा- | राजा । ४ ९।अग्निं मन्ये पितर इति के चित् तन । आमेय हुप । २९/११०-११ उषस्य ऐन्द्रं आश्विनं इति ।१७१-७) वीणि सप्त- आधापिका ऋचः उत्तरध्यदे पृष्ठभपडहस्य अन्यूट् । सप्तच्छन्दो युक्तानि । सौर्याणि च सप्तन्छन्दासि इति संख्या: चतुर्थेऽदनि न ते गिरो अपि भूध्ये इति चततः के चित् तल, किंतु लीण्येव शंभेत् । सूर्यो नो दिवसात, प्र वो महे महिषे इति तिस्त्रश्च इति सप्त विरजः। तत्र | उदुत्यं जातवेदसं इति द्वे गायत्रे, चिनं देवानामुदगाव प्रेथमास्तिसः मैत्रावरुणस्य, तृतीयाचतुर्थीपञ्चम्यः बाह्म- इति सैटभ, नमो मित्रस्य वरुणस्य चक्षसे प्रति जागतं णाग्छसिना,पञ्चमीषष्ठ सप्तम्या अच्छावारस्य । मदीराव- इति । १७३।५-१२ । ऐन्द्रः प्रगायः इन्द्र ऋतु म पेरल् इति पक्षान्तरं, तत्र यजामह इन्द्र इत्याद्याः विमदेन | आभर, प्रगाथः स्थवरयोनिः अभिवा शुर, प्रनाथ:- पिणा दृष्टः रात । तत्र ।।२।शमैनावरुणस्य,३१४५३ मतावरण: बहवः सूरचक्षयः, ऋचौ द्यावापाथवीये मही ब्राह्मणाच्छसिनः । ५।६/७ । अच्छाधाकरय पती. चौः पृथिवी इति गायत्री, ते हि धारापृथिवी इति पञ्चमेऽहनि पश्चिाद्ध सत्य सोमपा इति सत । तत्र जागती, द्विपदा विश्वस्य देवीमजयस्य । १४१४११-१८॥ १।२।३ मैत्रावरणत्य, ३।४१५* माझगा छसिनः, | परिभानीया ब्राह्मणस्पत्या बृहस्पते अति यदर्यः, प्रजाका. ५१६७४ अच्छावावस्य । पारुच्यी: बरेऽहनि इन्द्राय मत्स्य पशुकामस्य च एवा पिरे विश्वदेवाय इति, तेजस्का- दि द्याः इत्यादय राप्त ऋषः, तन्न १।२।३ मैत्रावरुणस्य, ] मत्य ब्रह्मवर्चसकामस्य च वृहसते अति यदयः इति । याज्ये ३१४१५ माह्मणान्छसिनः, ५।६७ अच्छाशकस्म । अयं दे उमा पिनतमश्विना इति गायत्री, अश्विना वागुना इति चापापः सपातोत्रं अहरहाशस्येभ्यश्च पूर्वम् । त्रिg । के या उमा पिवत गायत्री, प्र वामन्धासि भद्या २९८-९. इति विराट् । १७१५४१-२० ।

·आरण्यक कोषः आहावः आश्विनी इष्टि. पारनाशे । हरवल्यास ) माय शाखया सपलाशया जानरूपमयेन च पवित्रण अन्त श्चित्तम् । अश्विभ्या दिकपाल निर्वपेत्, अविनावतिरस्म | र्धाय अभिषिञ्चति, इमा आपः शिवतमा इत्येतेन आगोमता नासत्या इति याज्यानुवाक्ये । आहुति वा तुचेन, देवस्यवेति च यजुषा, भूर्भुवः स्परित्येनाभिश्च आइवनीये जुहुयात् अश्विभ्या साहा इति । ३२२८१२. | व्याहृतिभिः । ३११४२. आसन्दी औदुम्यरी प्रादेशमालपादा अस्निमान आहनस्या. नाम मन्त्राः दश ब्राह्मणाच्छंसिशिले शीर्षण्यानूच्या ( अरनिमात्र आडव्या पश्या पठेऽहनि । तासु न्यूल' । ताथ यदस्सा अभेद्या. बसविलेली) मौजविवाना व्याघ्रचर्मास्तरणा । यज्ञा- | इत्यादयः (साहितापरिशिष्टे पठिताः ) । हो राजाभिषेके सभरेषु दक्षिणाया स्फ्यवर्तन्या प्रातेठा ३०1१०४ ७. पयति,अन्नवेदि द्वौ पादा बाहिर्वेदि द्वौ । २७१।३-४ । आहवसीयोपस्थान क्षविययागे । पुरस्तादीक्षाया अभिमन्त्रग तस्याः।३७।२।२ ३ । तर आरोहण राज ! आहुति हुत्या आपनीय पतिठते नेन्द्राद्देवताया एमि ४.८ । अवरोहण ततः। ३७१५३१-४ । ऐन्द्रमहाभिषे न पिटुभश्छन्दसो न पञ्चदशात् स्तोमात् इत्यादिना । कऽपि इयमावन्दी उपविधा, तस्या आभिमन्त्रण, तस्या ३४।५।१-४ । अनुपन्ध्यायाः समिष्टयजुपामपारष्टात् राजान आरोहयेत् । ३९३१.४. दुल्या आहुतिं आदयनीयमुपतिष्ठेत नाग्नेर्देवताया एमि आसन्दीं औदुम्वरी उद्गाता अधिरोहति महारते। न गायत्र्याउन्दयो न विकृत स्तोमात् इत्यादिना । ऐआ. १८१०-१२, ५।४।१६. ३४१६४१-४, आसन्दीमारोहयेत् राजानं ऐन्द्रमहाभिषेके, यक्ष आहारः 'अध्वयों ' इति । अयं द्वादशाइस्य रत्वा गायत्रेग च्छन्दसा तिवृता स्तोमेन रथतरण साना दशमेऽदनि मानसग्रहे चतुर्दोतृपाठरूपशस्त्रस्य । रोहन्तु, इत्यादिना मन्त्रेण । ३९।३।३-४, २४।६।१. आसन्धा अभिमन्त्रग ऐन्द्रमहाभियेके, बृहच ते आहावः आग्निमातशत्रगतासु तिसपु पियामु रथंतर च पूर्वी पादौ भवता, रूप च वैराज चापरौ | सभु प्रायचम् । १३।१३।१९, शाकररवते शीर्षण्ये इत्यादिना । ३९।३.१.२. आहाव: निविद् सूक्रा चेति त्रयाणा विधिः । आसन्या अभिमन्त्रणं क्षत्रिय यज्ञे महाभिषेके, १०१११. अग्निष्ट्या गायल्या समुक छन्दसाऽरोहतु सरितोणिहा आहाव. निम्केवल्ये शस्त्रे महावते नि । शस्त्रादौ इत्यादि । ३७२।३. 'अध्वयों शोऽऽऽसावोम्' इति, निविद परिधानी- भासन्धाः प्रतिष्ठापन यज्ञागे अभिषेने दक्षिणाया | यायाश्चादौ ' शेsssसायोsssम् ' इति । ऐआ. स्फ्यवर्तन्या अन्नदि द्वौ पादौ बहिदि दौ ।। ५।५।१० १७.१४ आहायः प्रात सबने 'र्थोऽऽऽसायोऽऽऽम्,' माध्यंदिने आपन्यामारोहण यशागे अभिषेके क्षत्रियस्य । 'अध्ययों शोऽऽऽसावोऽऽऽम्, तृतीय सपने 'अध्ययों अग्निट्या गायव्या सयुक् इत्यादिनैव मन्त्रण । शोयोsssसायोऽऽऽम्,' इति । १२।१।१४. २७।२।३.८. आहाव. वैश्वदेवशस्त्रे उभयतो - धाय्याम् । आसन्यामासीन रागान राजा: अभ्युत्को शान्ति १३७।२-३. ऐन्द्रमहाभिषके, इमेजना अायतकोशत सम्रान साम्राज्य अहाय शत्रस्य अवयाविशेष. शोऽऽऽसायोऽम् इत्यादि । ३९५ ६. इत्यादि । अब शस्त्रादौ तमध्ये च पठ्यते । आहान आसन्यामासनस्य राज्ञोऽभिषेक' यशाङ्ग , पुर । आयते जाहय इति शन्दरयमेयोच्यते । १२।१२।४ स्तात् प्रत्यङ्मुम्वस्तियन् पुरोदितः औदुम्बर्या आईया सायशः । T ·आहितामिः २६ ऐतरेय ब्राह्मण- । आहावे आज्यशास्त्रकालीने होता प्राट् मुखः तं दध्ना चरान्ति । १४।२।९. पराञ्चं गौरिव चतुष्पद्यासीनमध्वर्यु शोऽऽऽसायोऽऽऽम् इलान्दं साम महारते अन्ते सामगा गायन्ति यशा- इत्याहयते । आहायोत्तरमध्वर्युः सम्यक् द्विपाद् भवतिः । यज्ञीय वा । इलान्दपक्षेपि एक्तृचे तृवद्वये या गानं इति १०।६४.५. पक्षद्वयम् । ऐआ. ५।१३।१५. आहिवामिना उपवमथे अश्रुकरणे प्रायश्चितं । इष्टानिष्टार्थ वषट्कारप्रयोगाः । ११।७।१-११. अधुकरणे' इति शद्वे द्रष्टव्यम् । ३२१७११. इष्टापूर्तस्यापरिष्यानिः नाम होमः दीक्षायाः आहितानेः उपवसथदिने मरणे उत्तरो यागो न | पुरस्तात् शालयस्य यजमानस्य । चतुर्गहीतमाज्य आइय- कर्तव्यः । ३।११. नीये 'पुनर्न इन्द्रो मधया' इति ऋक् , तदन्ते च सत्रं पुन- आदितामे: उपवसथे अप्रत्याचरणे प्रायश्रित, 'अब. रिठं पूर्त दात् स्वाहा इति मन्त्रः । अनुबन्ध्यायाः समिष्ट- त्याचरणे' इति शहे द्र. ३२१७।२. यजुषामुपरिष्टात् च 'पुनों आमिर्जात' इति कक् , तद. आहितारे: मरणविषये प्रायश्चित्तं, उपयस्ये, अधिन्ते च क्षत्रं पुनरिष्टं पूर्त दात् स्वाहा इति मन्त्रः । ३४/- श्रिते आमिहोत्र सानाय्ये हविःषु वा, आसनेषु इविपु, | ३११-४ भवासे, प्रेतास्थिचिनाये पर्णशरः । ३२।१।१-९, उक्थं शत्रं द्विविध पक्मानोस्थं एकं, यत् पवमानार्थ इडा-अनम् । ४०१३१७. भवति । ग्रहोक्यं द्वितीय, यत् प्रदार्थ भवति । ३६।१।४ इडान्ता आतिम्या । ३२६.११. सायाण:। इटोपाहानं अग्नीषोमीयपशी, परिवडा । उक्थदोहः नाम मन्त्रसंघः । मूर्धा लोकानामसिक ६।१०।११. एतास्त उक्य भूमयः प्रजापतिः भूर्भुवःख. आयुः इसोपाहानं अग्नीषोमीयपशुपुरोडाशस्य । ६।९।११. | प्राण. इत्यादयः अष्टौ महामते निष्केवल्योत्तरं उक्य- इडोपाहानं सवनीयपशुपुरोडाशस्य द्विदेवत्यान् भक्ष- | संपज्जपः, ततः उस्यदोहजपः होतुः । ऐआ. यित्वा इळामुपढ़यते । ९।६१. इन्द्रः देवता द्वितीयेऽहनि पृष्टये पहहे १२०१३।१३. उक्थवीर्य नाम मन्त्रः 'उमण्यते त्वा' इति । तस्य इन्द्रगाथाः कुन्तापसूक्ते पञ्च अर्धशः शस्तव्याः, | त्याने महाप्रते निष्केवल्यातर उपथदोहं जपेत् । ऐआ. य इन्द्रो दाशराज्ञे मानुषं व्यगायाः इत्यादयः । ५।१२।४, ३०१६।२५-२६. उस्थवीर्याणि नाम मन्त्रान् होता जपति । सोऽयं इन्द्रनिहयः प्रगाथः मत्यतीये शस्त्रे भवति इन्द्र | महाव्रते निष्केवल्योशरं द्वितीयो जपः । भोपाय त्वा, नेदीय एदिदि इति । १२।४।२,३१२।५।१.२, २०|- | लोकाय त्या शृण्वते त्या, उपाण्यो त्वा, आभुत्यै स्वा, ११८, २०१३।७, २१।१।१३, २१।४।१२, २२ | आश्रुताय त्वा इति पट् मन्त्राः धयां शस्त्राणामन्ते कमेण २१९, २२१७१७, २३।१।१२, २४।१।११. ऐआ. होला पठनीया भवन्ति । रोऽत्र जप्याः । ऐआ. ५१५१७., १५।३. उक्थसंपत् नाम मन्नः, होतुर्जप: महाव्रते निष्कैय- इन्द्रस्य देवैरभिषेकः कृतः । तत्र आमन्दी, आरो ल्योत्तरं 'उस्य वाचीन्द्राय' इत्युक्यसंपत् । ऐआ. हणमन्त्राः, अभ्युत्कोशः, अभिमन्त्रणं, । ३८1१।१-६५ | ५।१२।३. अभिषेक, प्राच्या दक्षिमस्या प्रतीच्या उदीच्या ध्रुवायां उक्योपासनं प्राणदृष्टया । ऐआ. २१४-२०. माया इति दिग्भेदेन देवरभिकः । ३८२-३ उक्थ्य: ज्योतिष्टोमसंस्थाविशेष: 1 अमिष्टोमस्य इन्द्रियमष्टिः । ऐआ. २१२१. विकृतिश्यम् । तन्त्र अग्निष्टोमादूर्व उपपर्यायातयः । इळादधः नाम दर्शपूर्णमाट विकृतिरूपः यशातुः तत्र प्रथमे चमरगणे मैत्रवणयने इन्द्रावरुमा युवमध्य.

·भारण्यक कोषः उदः राय नः इति दशचे सूक्तम् । द्वितीये चमसगणे ब्राम रसि दिशा मयि देवेन्यः इति राजा।३७१५.११-१२. शाच्छंसिशस्ने ऐन्द्राबाईस्पत्य उद घुतो न वयो रक्षमाणाः उपस्थानं अपराजिताया दिशः यशाइगराजाभिषेके इति द्वादशथै सूक्तं, अच्छाम इन्द्रं मतयः खविंद उलमगोत्तरं क्लतिरसि दिशा मयि इति मन्त्रेण | इत्येकादशचे सूक्तं च । तृतीये चमरागणे अच्छावाकशखे । ३७।५।१३. सवां कर्मणा समिषा इत्यश्चै ऐन्द्रावैष्णव सक्तम् । पोतु: उत्तरयेदी नामिः अनुयादोऽयं तेन विधिर्गम्यते । हो तुपाजो प्रस्थितयाज्याश्व तिस्रः ' । नेटुः द्वौ बहनु- | उत्तरया मध्ये नाभिः नाम अल्पीयसी वेदिरेव क्रियते । याजौ स्थिरायाज्याश्च तिसः। १५।६।१-६, ५।२।२३, ३२. उक्थ्यस्य पञ्चदश स्तोत्राणि, पञ्चदश सम्माणि । उत्तरवेद्या पोतुदारवाः परिधयः अग्निष्टोमे । तत्र अमिष्टोमोत्तरं त्रीणि ।१४।३।१. ५।२।२८. उध्ये अच्छावाकः परिधानायाया अन्तं चतुरक्षर उत्तरपेद्या संभारा: स्थायन्ते गुग्गुलु ऊर्णास्तुकाः अभ्यस्यति ऐरयेयामरयेथा हात । २८७११२. मुगन्धितेजनानि च अग्निष्टोमे । ५२१२८. उक्थ्ये तृतीयासक्ने आरम्भणीयानि सूक्तानि होन उदश्चन - परिप्लुः परिप्लवा इत्यधर्यवो यद्द काणा 'आरम्भणीयानि' इति शब्दे द्र० । २८।७।१-४. वदन्ति, तत्मालम् । ३५।६।४. उनथ्ये तृतीयसवने मैत्र वरुमः इन्द्रावणा युवं इति उदयनीया अग्निष्टोमे, मायणीयावत् । विशेषस्तु ऐन्द्रावरुण शंसति । तस्य स्तोलियानुरूपी आमेयो पत्नीसंयाजाः समिध्यजुश्वास्ति। प्रायणीयाया तु एषु आनिरगामि० इति । २८।६।९ । ब्राह्मणा न सन्ति । (सत्यापाटः ९।६।११, गार्यवृत्तिः ६।१४१२) च्छसी ऐन्द्राईस्पत्य शंसति प्रमंहिष्ठाय इति । तस्य देवताः अग्निः, सोमः, सविता, पथ्या स्वस्तिः, स्तोत्रियानुरूपी पेन्द्रो वयमुत्वा० योन इद इति । | अदितिः इति क्रमेण । देवताना देशास्तु प्रायणीयोक्ता २८६६।१० । अछावाक: ऐन्द्रावैष्णव शसति मनु एव । प्रायशीयानिष्कासे स्थाल्या वा (निष्कासयुका जनिती इति । तस्य स्तोनियानुनी ऐन्द्रौ अधाहीन्द्र | स्थाल्या इत्याचारः) उदयनीयानिपिः २१५६७८ । गिर्वणः, इयं व इन्द्र गिर्वणः इति । २८।६।१० होता समानः, त एव विजः ये प्रायणीयायाम् । आव उपध्ये विंशत् स्तुतशस्त्राणि भवन्ति । ३६।४।३.६१४१५ । प्रयाजा न सन्ति अनुयाजान सन्तीति उक्थ्ये ' भूर्भुवः स्वरिन्द्रवन्तः स्तुध्ध' इति ब्रह्मा । पूर्वपक्षः, उभयवत्व सिद्धान्तः । २१५॥१.४ । संयाज्ये स्तोत्रप्रसयमा । २५१५-६. सेदग्निरग्नीरत्यत्पन्यान्० सेदग्नियों धनुष्यतो. इति उक्ये साकमश्वेन साम्ना उस्थ्यस्तोनाणि मगयेत् / विराजो । ४४ ७ । अन्य अदित्यावर इतरेषा प्रमादिष्टीयेन साम्ना वा । १५1५1८-१०. चतुगांमाध्यम् । आश्व ६।१४।३. उच्छ्यणं यूपस्य । होना अनुप्रवचनीया मन्त्रा उता उदयनीयाया पथ्या स्वस्तिः चतुर्थी देवता, प्रायणी- अत्र । अज्मो यूपमनुहि इत्याहाध्वर्युः । अञ्जन्ति | याया तु प्रथमा । २।५।१५. स्वा मध्वरे इत्यन्याइ । उच्छ्यस्व वनसते इत्युच्छीय उदरं ब्रह्म इति शार्कराक्ष्या उपासते । ऐआ. माणाय, समिद्धस्य श्रयमागा, उर्व ज्युग, उर्धा नः | २१४१५. पासो,जातोजायते,युवासवासा इत्युत्तमया परिदधाति । रदर्क: अवसान-विच्छेदः । पुरस्तादुदकै उपरिष्टा ता एता: सप्तान्याह । विः प्रथमामन्वाह निरुत्तमाम। दुद समानोदके इति धा। पूर्वकालीनो विच्छेद ६२११-३३. पुरस्तादुदके, शसनादूर्घकालीनो विच्छेदः उपरिष्टा- उत्कमणं ( उपा) यहाद्गराजाभिषेके । आपाय दुक, यस्मिन् पके चरणः चरणार्थो का पुन पुन सिम, श्रीणि पदानि प्रादुद्द आम्युकामति क्लूप्ति- प्रत्यूच पश्यते तसूकं समानोमा २११२।१७ सायण, ·उदवसानीया २८ ऐतरेय ब्राह्मण- उदवसानीया द्वादशाइस्त्रस्य वसन्ते कुर्युः । उदरणे अग्नौ अग्ने प्रायश्चित्तम् । तत्र निधानात् ३९४११३. प्राग्ज्ञाने उदूह्य पूर्वमग्नि अपर निदध्यात् । यदि प्राट् उदाहिवतर:-उन्नततरः । ऐआ ५६३३११, मानुपश्येत् अग्नयेऽग्नियते अष्टाकपाल निर्वपेत् । उदितहोम एवाग्निहोत्रै अनुदितहोमस्तु गौणः पक्षः अग्निनाऽग्निः समिध्यने, त्वं ह्यग्ने अग्निना इति स च शासान्तीयः । २५।४।१८, २५।५-६ । याज्यानुशक्थे । आहुति पा आपनीये जुहुयात् उदितहोमप्रशठा । २५१४ ६. अग्नयेऽग्निवते स्वाइति । ३२।५।१. उदुम्बरदााखा अखीयसी अभिषेकार्थी राजाभिषके। उद्धरणे प्रैपः अमिहोत्र सायं प्रातश्च । उद्धराहव- ३७४।१.७, २९१३।१. नीय इत्यपराहे आ६, उद्धराइवनीयं इति प्रात: उदुम्बरस्य सृष्टि ! जजों वा एषोऽनाद्यात् धनस्प- | (उपसि) । २५॥११-४. तिरजायत यदुदुग्धरः । भौज्य या एतद् वनस्पतीनाम् । उद्यती नाम निवृस्त मस्य विष्टुतिः । उपास्मै, दकि. ३५।६।१. झुतत्या, पवमानस्य ते इति निपु तृषु प्रथमप्रथमा सचः उहामिरेज्ञातस्वरस्थानविशेषयुक्त कल्पगामि । | प्रथगै पर्याये, द्वितीयाद्वितीया कच द्वितीये, अन्तिमा- ऐआ. ५४३ सायणः। अन्तिमाश्च मचः तृतीये पर्याय इति । १४४१ सायणः। उद्गाता औदुम्बरीमासन्दीमाधिकलगायति महा उन्नयनं नाम अमिहोत्रहवण्यादी सुवादिना सेचनम् । बते । ऐआ. १।८।१०- २, ५।४।१६ । शौचाच- ३२४१ सायणः मनाद्यर्थ गमने प्राप्ते यजमानानुसया गावा पुनरागत्य उन्नीयमानयाज्याः सप्त होवारः एकैका पठन्ति । पूर्ववत् समारोहेत् । ऐआ. ५।४।१७. २८1१.८ सायणः. उद्गातारः महावते यज्ञायज्ञीय या इलान्द ना साम उनीयमानसूतगता आदिमाः सा मचः उनी गायन्ति । इलान्दगानमपि एक्तृचे या वृचये वा यमानयागयाज्याना पुरोनुवाश्याः । २८।१८. गीयते इति पुन: पक्षद्वयम् । ऐआ. ५।१३।१५. उनीयमानसूक्तानि प्रात सवने आत्वा यहन्तु इस्या, उद्गातारः छन्दोगा: = खामगा' ( सामगशब्दस्य ! इन्द्र, गायत्री. ( २८१।१४। सर्वे सूक्षमन्वाह । लोके सामफ' इति अपभ्रशः अपनः) पोऽशिलाम्नः | आदिमाः सौबान्वाइ इति के चित् तन । माध्यदिने स्तोनियादि नानदसामपक्षे निहतत्वेन, गौरिवीतमा- | असारिदेव गोहनीक, इन्द्रः त्रिभुप् बसिष्टः सर्वे सूक. मपक्षे न विद्धतत्वेन रतुवन्ति । १६।२।४ सायगः मन्याह । आदिमाः सप्तति के चित् तन्न ।२८।३।१-४। उद्गातारः मौम्य चरी बहुलतायते स्वात्मान पूर्वम- | तृतीयसमो इहोपयात शो, व मदेवी गौतमः शेरन् ततो होना इति के चित् । रन, होते। पूर्व उभव' त्रिष्टुम् । २८111१, ४-५, मवेक्षेत । १३८६. उन्नतु तिव: कीकसाः अर्ध च वैकर्तस्य पशुमागः । उदातु, श्येनाकार वशः पामाग. ३शश ३०१२ उद्गीथ उद्गाचा गातयः सामाश्यपस्तृतीय पान. उपगातणा सव्यं पार्थ पाभागः । ३११२. भक्ति के, सातभति में तु चतुर्थ, । १२।१२।४. उपप्रैग: मैगावास्य होतार प्रति अधिगौ। ६।५।६. उद्वरण माहपनी यस्स साय छाशना सभेदारपुरा उपनसबदिने आहितामरणे उत्तरी पागो न सति आतीयति चित् । ३१॥२. पर्तव्यः । २०११ उद्धरणाभावे सूर्योदये रजतमत्वर्धा (उपरिकृया) उपक्सयानश्या दर्शपूर्णमामयोः । पूर्वी पोर्गमासी- प्रातपरत् । ३२।११।१२ । रातममा च हिरण्य | सुपरसेन इति पैग्य उचरामिति कौपीताम् । एव- पुरसय सायमुदोत् । ३२१११२. मम यास्पामपि । ३२।७।१-५.

·२९. भारण्यक कोपः उपवसये अनन्याचरणे ( दिवास्वापादि) आहि. क्षत्रिययागे । ३४१५-६, ताग्ने: मायश्चित्तम् । 'अवत्याचरणे' इति शन्दै द्र। उपस्थानं नित्याग्नेः' ( इत्यत्र द्र०) महावते माध्यं- ३२/७२. दिने, होता । ऐआ. ५।२१२-६. उपवसथे अश्रुकरणे आहिताः प्रायश्चित्त, उपांशुप्रदं होमादू होता 'प्राण यन्छ खादा सुइव 'अभ्रकरणे' इत्यत द्रः । ३२१७।१. सूर्याध इति अभिमन्वयेत । तं अभिप्रागेत् 'प्राण प्राण उपवासः ( रानी ) यागमाग्दिने बतार्थ कर्तव्यः । मे यच्छ' इति, अग्निष्टोमे ८।३।३. ३२।९।१. उपाशुप्रहहोमपर्यन्त अपोनपुत्रीयानुवचनमारभ्य होत. उपविशति विष्टरे पुरोहितः या औषधीः सोम | नियमः । ८।३।१-२, राशी विष्ठिताः पृथिवीमनु इति, वरणप्रयोगे । ४०४, उपाशुत्वं नाम 'करणयत् अशब्द अमनःप्रयोग उपविशत् चेत् अमीहोत्री धेनुः दोहकाले, ता | उपांश' इति प्रातिशाख्यम् | करणवत्-ओष्ठव्यापार- प्रायश्चित्तं अदित्रिदोहकाले' इति शब्दे द्र० । | युक्चम् । अमन:पयोग=न तु मनःप्रयोगव्यापारमात्रम् । २५।२।१५, ३२।२।१-२. अशब्द-परैः अयणायोग्यम् । ऐ.आ ५।११३ सायणः । उपशान्तिप्रायश्चितं (विझणे ), 'नाशप्रायश्चित्तं उपांशु पानीवग्रहस्प याज्यामाइ अमीधः । गाईपत्ये' इत्यत्र द्र० । ३२१४८. २६।३३८. उपशान्ती, 'अमीनां त्रयाणामति' इति शन्देद्र. प्राय उपांशुसवनप्रावाणं यानाय स्वा' इत्यभिमृश्य वाचं चित्तम् । ३२१७१२. विसृजत होता अमिष्टेमे प्रातःसवने । ८।३।३. उपसत्प्रशंसा।४।१-३४८११. उपावहरणं सोमस्य अमिष्टोमे । सोमं क्रीया प्राचीन उपसत्सु तिखः सामिधेन्यः तितो देवताः। वंशे नयनम् । तत्र होता सोमोपायहरणीयाः अधी १५॥१॥४. कचः अन्याह । तत्रादौ 'सोमाय फ्रीताय प्रोत्यमाणापा- उपसदः अमिष्टोमे । ४।६-९ आख्यायिका ४।६/- | नुहि ' इत्याहाध्वर्युः । अथ होता भद्रादभिश्रेयः प्रेदि १-७,कालः (४।६७ बर्हिः १४।८।१। देवता |४1८।२। इत्येका, सोम यास्ते मयोभुव इति तृचं सौम्यं गायत्रं, द्रव्यं ।।१८।३] मत ।४।८।४-६। सामिधेन्यः ।४।८।७। | सर्वे नन्दन्ति यशसा इत्येकां, अगन्देव कतुभिवर्धत याज्यानुषाक्या. 111८1८-१४॥ प्रयाजागुयाजनिषेधः | इत्येका, यात धागानि हविषा इति सप्तमी, इमां धियं ९ सदतिकम्य आश्रावणं ।।९।२। तातन | शिक्षमागस्य देवेत्ति वारुण्या परिदधाति । तासा त्रिः शन्दे विचरणंद्र। प्रथमामवाह वित्तमाम् । ३ । १ उपरादः तिखः अग्निशमे । द्वादश द्वादशाहे । उमममन्तरेण पाठः नाम फमराठः । संहिता- १०।३. पदकमाः। ऐभा. ३१२-६. उपसदन्तासु इष्टिषु मन्दः अनिशमे अमेध्यः अभश्यः । ६५८६. १५/१६. उष्ट्रस्य राष्टिः प्रजापतेः रेतसः प्रदीप्तस्य मस्गनः उपस्यानं अमेः, प्रवासे प्राप्ते, परामादेन्य, अदर- उकाशात् । १३ । १० । २. इश्च । दमोमेव अअल्पादि वियदर्शनरूपं, विया उगिक्त्वं संपादनी गायत्रीपु' इति शन्दे 'अभयं वोऽभयं मेऽरत' इति पठेत् । ३२।११।। द्र. महारते निकाल्ये औष्णिहतृवाशीती । ऐआ. उपस्थान - 'आदित्योपस्थान' (इत्यत्र द्रश्य | ५।११।२ मायणः । महारते मापादन होतः। ऐआ. ५।११४६. ऊतयः नाम दष्टयथ आहुतयश्च । १।२४, उपस्थानं = आवहनीयोपरयानं (इत्यत्र द०)। अहः कर्मभागः, गस्थि च अधोमागः इति भेदा, 1 ·करू महारते ऐतरेय ब्राह्मण- ३१।१।२सायण मरमः नाम मच मिनोति मिमाति मीनातिया। ऊरू महाव्रते निष्केवल्यस्य । इन्द्रामी युग सुन इति | कचा युक्त इत्यर्थ । ऋशिरस्क प्रेषमन्त्र इति प्रक- रक्तम् । तम द्वितीया सप्तपदा, द्वादशी निधुप, इतरा रणवलासिद्धो यौगिकार्य । २२।४।६. षट्पदा । तर द्वितीया मच आदिमपादनयेण ऋग्वेदश्य महरय प्राण एवेति उपासना 1 ते च गायत्री कुर्यात्, उत्तरैश्चतुर्भि पादै अनुष्टुभ कुर्यात् । शतचिन माध्यमा. गृत्समद विश्वामित्र, घामदेवः द्वादशी त्रिशुभं पन्छ शमेत् । इतरास्तु दश गायती अनय भरद्वाज. वसिष्ध प्रगाथा पावमान्य क्षुद्रसूक्ता. कार शंसेत् । निविधान सूक्त प्रयोमहे मन्दमाना, निवि महासूका इति । एआ. २९-१०. दश्च (३।१-२०) इन्द्रो देव सोम पिबतु इत्यादय । कग्वेदस्य हौत्रय समाल्याबलात् भीमासाया सूक्त वनेन वायो इस्यश्चै, यो जात एव इति पञ्चदशच, विचारितम् । ऐनाउपक्रमे सायण । त्यमू चाजिन तृच, इन्द्रो विश्व विराजति इत्येवपदा मचा शौन शेपाख्यानगताना प्रतिगरः 'ओम्' शालान्तरस्था, इन्द्र विश्वा अवीवृध इत्यष्ट, आनुष्टभ, | इति । ३१।६।१२-१३. तर पाचन्तयोरर्धर्चयो• यथाम्नातपाठेन शमन, मध्य मतुप्रयागविधि. "मयाजेश्वरन्ति' । ९।५।१. माना तु चतुर्दशानामाना व्यतिषड्गेण शसन, पथा उनुग्रहा द्वादश । वन मैनायरणेन प्रेषिता होता प्रथमः अर्धच यथाम्नात शस्तव्य , तृतीयपादस्य पोता नेटा अमीत् नाह्मणान्छसी प्रशास्ता अच्छायाक सयोजन द्वितीयस्था पाच प्रथमपादेन इत्येकानुष्टुप् अध्पगृहपतिश्च इत्येते षद्महेषु तुना सोम इति सपना । सत प्रथमायाश्चतुर्ये पाद द्वितीयस्था द्वितीय- ) याप्याया पठन्ति, सामादिदक्षमान्तेषु चतुषु ग्रहेषु पादेन संयोज्य प्रयमार्च कुर्यात्, ततो द्वितीयस्यास्तृताय 'अतुमि सोम' इति, एकादशद्वादशयोस्तु 'ऋतुना सोम' पाद तृतीयस्या प्रथमपादेन संयोज्य द्वितीयमर्ध कुर्यात्, इति पठन्ति । अयाजाना नानुवषट् कुर्यात् । सेय द्वितीया अनुष्टुप् । एवमुत्तरत्रापि एकैकादा-तरि | ९१५४२-७ तत्वेन द्वौ द्वीपादौ सयाज्य अर्थचान कृत्वा तादृशाम्या मतुबाजेषु अमिष्टोमे मैत्रावरुण औषमन्त्र पठित्ता मर्धांभ्या एकका अनुष्टुप् सपादनीया । उत्तम अर्ध | होतयंज इति घेण्यात होत्रादयश्च याया प्रेष चातु यथासात एव शस्तव्य इति । पिवा सोममिन्द्र | मामेव पठित्वा तदते वषर्यन्ति । षडई पनि , योनिष्ट इन् सदने दति षड्नच, तत्र तु कम्मेभ्योऽसि उमय कुर्वन्त । २२।४६ सायण । मादिमाश्चतत्र शस्था षष्ठी शठेत् । पञ्चम्या परिद- तुयाजेषु मैनावरुणेन पैधमन्त्रमुच्चार्य ऋच परिया पाति तथा निकैवल्यम्य परिसमाति । ऐमा १।२०- | मैप कर्तव्य , होगदिभिरपि गैपमत्र पठित्वा सच २१, ५११९११-२ | मुच्चार्य वपर कार कर्तव्य तस्मात् अमेभ्य एवाधि ऊ पास्तुका नाम अपि ( मा ) सन्धिन शीर्ष | प्रेषितव्य अमेभ्योऽधि यषट्कत्य इद सर्व पद घोऽनि ।२२१४६ स्था रोमा । ५।।२८ मायग । ऊपध्यगोहपशो पुरीषस्थापनार्थ अबट खनति अनुयाजी द्वौ दो पोनुनेंटुन भवत उश्य कतो पौ। ७१1८-. अमिष्टोमऽप्येवम् । होतुरपि द्वावेर "तुपाजी। तत्र ऋस्तो यज्ञनपपायश्चित्त भू साहा इति गाईपत्ये | प्रथम सतमान होनु , द्वितीयोऽनश्च पोतु , तृतीयो | नवमश्च नेट इति । १५/६६. अहुयात् । २५७/२ फक्श व्यतिमर्शविहरण घालसिल्याना । १ सस्ते अनुयाज्या द्वादश मेण होता पो नेटा अमीत् १२ मक्ते२ ऋर, २।११।२ इवि रीन्या | वामगा उसी प्रशस्ता होता पाता नष्टा अन्ठावाका सर्वध १२९८९ सायग. भार्य ( अम्पर्य प्रतिस्थात्रा सइ) गृहपतिध पठन्नि मन्दतु वा इति । .

·आरण्यक कोपः ऐन्द्रमहाभिषेक अमिष्टोमे ।२४।४।२. सक्ने बृहस्पतिर्नः परि पातु । अन्धाबाकस्य प्रात:सक्ने ऋतुयाज्यापठनार्थे मैत्रावरुणः होत्रादीन् प्रेष्यति गोमद्धिरण्यवत्, माध्यदिने शुनं हुवेम गघवान, तृतीय- अमिष्टोमे । २४१४२ सायणः । सबने उमा जिन्यथुनं परा | २७।५।१-५ सायणः । ऋश्यस्य पशो: सरिः प्रजापतेः रेतसः प्रदीप्तस्य ऐतरेय ब्राह्मणमारण्यकं च कस्य चिद् बहुपत्नीकस्य भस्मनः सकाशात ।१३।१०।२. इतरायाः नामवायाः पुत्रेण महिदासेन भूदेवताया ऋषयः अश्वमेधकर्तृगां पुरोहिताः 'ऐन्द्रमहाभिषेकफ-, अनुग्रहात् लम्ध, इति ऐतरेयकं इत्युच्यते । उपक्रम लोदाहरणानि' इत्यत्र द्र०। सायणः । ऐतशमलापो गाम सप्तलिसंख्याकपदसमूहः । अयमेव एकधनासु अप्सु आवर्तनं प्रतिदर्शनं इत्यादिक्रिया. युक्तासु सतीषु होता अपोनप्त्रीया ऋनः आवसती- अमेरायुः नाम अयातयामः नाम मन्नकाण्डम् । तन्त्र रधन इत्यादीज्वाह 'अपोनप्त्रीय सूक्तं' इत्यत्र द्र। पठेऽइनि प्राह्मणान्छमिशिल्पे कुन्तापोचरं पदावमाई निविद्वत् शस्यते । उचमेन पदंन प्रीति ( अन्ते पदे सारा-२७. एकपदाः षष्ठेऽइनि बालखिल्याना प्रगाथेप्रगाय / प्रणवः ) । एता अक्षा आप्तवन्ते, प्रदीपं प्रतिसत्यनं, एकैका अन्तभन्ने प्रक्षेपणीयाः । वान पञ्च । इन्दी इत्यादिः । ऋग्वेदसिले । तत्र अष्टादशपदान्येव शंस्त- न्यानि इति के चित् । तं हैके भयासं शंसन्ति सर्वाण्येव । विश्वस्य गोपतिः, इन्द्रो विश्वस्य भूपतिः, इन्द्रो विश्वस्य चेतति, इन्द्रो विश्वस्य राजति, इन्द्रो विश्व | स न निषेधेत् यावत्कामं शंख इत्येव घूयात् । ३०।।। १-१५. विराजति इति । तर चवसः शाखान्तरे दशमेऽहनि पठिताः। पसमी तु शासान्तरे महावते पठिता तास्ततः ऐन्द्रः महाभिषेकः पुरुषार्थः । तत्र शपपदानं पुरो. अनानेतन्या: । २९४८१४-६ सायणः । हितेन ।३९।१।१-२१ शपथग्रहणं क्षलियेण।३१ संभाल ३९२।१-४, ३।११ चमसे पाच्या या यानस्पत्यान् एकविंशस्तोमाः चतुर्थेऽद्दनि पृष्ठथे पदई । औषधाश्च संभारान् समोप्य दध्यादि अभ्यानयेत् । ततः चमसादिः भूमौ प्रतिष्ठापनीयः । ३९।३।१। अभिमन्त्रणं एकविंशस्लोमस्य विष्टुविः । १४।४।१-२ सायणः । आसन्याः। १-२ आरोपणं क्षत्रियस्य आसन्यां ।३.४/ एकाहेषु असस्तोमेषु असपृष्ठेषु ऐकाहिका एव अभ्युत्कोगना५ । अभिमन्क्षणं ।६,३९।४।१। अभिषेकः। होपकाः । ३६४१. राअभिमन्त्राणी ३ १।५।१.रा दक्षिणादानं ।९।६।२। एतं व बना महस्युक्ये मीमासन्डे, एतममावष्य- मुरास शानियस्वे आदधाति ।३। सरापानं सप्रियेण । र्यवः, पतं महानते छन्दोगाः । ऐ. ३१९।११. ४.७ । अभिमन्न । ६.७, अमिपेकप्रशंसा | एययामरुत गस्तं वैश्वदेवशम्ने घठेऽहनि पृष्ठथे घडहे. १९१७।९। ( एतेषां कियाणा विवरणं तत्रतत्र शब्दे प्रवामहे मदयो यन्तु । सहचरसस्तमिदम् । २२।१०। द्रष्टव्यम् ). ऐन्द्रमहाभिषेकः क्षत्रिययसागः । उदयसानी- एपयामले अन्ययाकशिल्पे घटेऽहनि न्यूट्सः प्रयो. पायां संस्थिताया अभिषिञ्चन्ति ॥३७॥२१ सुमाराः। महे त्या । ३१-२.. ३॥ आग्न्याः प्रतिष्ठापनं ।। व्याघ्रचर्मास्तरण १३७/- ऐकाहिकाः परिघानीयाः । मैत्रापरणस्य प्रातःसपने, ते ! अभिमन्सगं आसन्धा: २.३॥ मारोहणं आमन्यां। स्पाम देय यश, माध्यदिने न दुनन्द्र न् गगान, तृतीयः । ३.८ मशान्तिमत्वयाची १.११ अभिषेक:३७१- सक्ने समिन्द्रं यादगमष्टमे, प्राशामिनः मावासबने । ३१.९ । होमः आपकादगम् । १० प्रशंसा ३५. 8 न इन्द्रः शिष.सत्ता, माष्पदिने एवेदिदं पुणे, नृवीय. ! ४१-७) मुछ प्रतिस्ते आदधाति पुरोहितः ।

·एन्द्रमहाभिषेकफलोदाहरणानि ३९ ऐतरेय पाह्मण- राजानः च्यवनः मार्गवः ८-९ शान्तिवाचनं ।१० १२। सुरापाने, सुराशेषदाने | ३९।९।११. मिताय ।१३-१४ अवरोहः ॥३७१५११-२। प्रत्यवरोह ऐन्द्रमहाभिषेकविद्यावते पुरोहिताय अत्यरातिर्जा- मन्त्रः ३-४) नमस्कारो ब्रह्मणे । ५.६ । वरदानं 101 नतपिद्रोह । तेन स पाजिग्ये । ३९।१०१९, समिदाधान आहवीये ८-१० अग्युरक्रमण ११ १२॥ ऐन्द्रयायचः महः द्विदेवत्यः इन्द्रतुरीयः । पुरोऽनुवा- दिगुपस्यानं ॥१३, ३७६१११ आमिलाणा व्यपनुत्तिः। ये अनुष्टुमौ इति के चित्, गायथ्यौ सिद्धान्तः । ८ प्रपदहोमः ।९, ३७१७।१-४आशीर्वादमन्त्रपाठः। | पाय यायायाहि, ऐन्द्रयायी इन्द्रवायू हमे सुता ५-७१ अस्विजा अभिषेकपरिशानाभावे निन्दा 1८1 ] उप प्रयोभिरागतम् । याज्ये वे, गायन्या इति के प्रशंसा ।९-१०। ('अभिषेक: उदवसानीपोत्तरं ' इति चित परंतु वायवी अमं पिपा मधूनां, ऐन्द्रवायवी शब्देपि द्रष्टव्यम् ।तत्तत्पदार्थविवरणं तु तत्तच्छन्दै द्रष्टव्यम्.) | दातेनानी अभिटिभिः इत्येव गायव्यो इति सिद्धान्तः। ऐदमहाभिपेकफलोदाहरणानि अनुना पुरोहितेन ! ९:२१३-६। भक्षमन्त्रः एप यहः पुरूवसुः-उपहूता • अमुप्य राशोऽभिपेकः कृतः, तेन स राजा समन्त | वाक् छह प्राणेन । भक्षणं पुरस्तात् प्रत्यञ्चम् ! पृथिवीं जयन् परीयार अश्वेन च मेध्येन ईजे. इ. ९१३।३-८. पुरोहिताः ऐन्द्राग्नं महूं अध्वर्युः इन्द्राग्नी आगतं सुतं इति गृह्णाति । तदर्य अच्छायाकस्य आज्यम् । १०।५।१७. तुरः कावषेयः जनमेजयः परिक्षितः ३९. ऐन्द्राग्नदस्य आज्यशस्त्रस्य याज्या अन इन्द्रम ७१-३ दाशुषो इति विराट लयस्त्रिंशदक्षरा ।१०।५।१२, शातिः मानव सोमशुष्मा वाजरत्नायनः शतानीका सानाजितः ऐशान्या दिश: अपराजितत्वे आख्यायिका । देवा- पर्वतारो सुरयुद्धे भन्यासु दिनु देवाना पराजयः, ऐशान्या तु न युधामौष्टिः औग्रसेन्यः पराजयः किंतु जय एवेति तस्यास्तापर्यम् । ३।३।५.६. विश्वमा भावनः और:-गृहम् । ४०।३।६. घसिष्ठः ओषधीः शतविचक्षमा - सतावामिना। संवतः आङ्गिरसः महत्त आमिर्शितः १२-१४ ४०1४/५. अगः वैरोचनः ३९।८११.८ औदुम्बरः चमसः ऐन्द्रमहाभिषेक पुरुषार्थे ।' दीर्घतमा मामतेयः भरत: दीप्यन्तिः ३९।९।१-७.३९।३।१, यशानें । ३७।३।१. ऐन्द्रमहाभिषेकविद्याप्रातिपलोदाहरणानि | वृहदुक्या औनुम्बरः बाणः शततन्तुः महावते तन्तुवाचविशेषः । आचार्य: दुर्भखाय पाञ्चालाय प्रोवाच । ६९।९।८ । | ऐसा. ५।४।१. विद्याप्रातिपले प्रत्युदाहरणं, राजा आभिषिक्तः सन् औदुम्बराणि प्रेयस्य काष्ठानि पालाशानि वा जिगाय । परस्तात् पुरोहित सोऽपमानया चके, तेन पर।. ) महामते माध्यदिने । ऐमा ५१३४. जिग्ये इति । स च रामा आत्यराति जानतापि: औदुम्बरागि पलानि क्षत्रिय यज्ञे फ्लचमसार्यम् । ३९।१०।९। यशाड्गाभिषेपिद्यावतः उदाहरण तु | ३५।४।२, ३५/६१. जनमेजयः पारिक्षित: । आभिषेकान्तक्षत्रिययागोदाहरण औदुम्बराशि फ्लानि चासे पाया वा समोप्यानि मपि जनमेजयः पारिक्षित एव । मविजा च ताइश- ऐन्द्रमहाभिषके । ३९।२।१-२, ३।१ विद्याशून्याना निन्दा । ३७१७१७-१.. औदुम्बरी आसन्दी ऐन्द्रमहाभिषेके पुरुषार्थे । । पेन्द्रमहामिविधायते पुरोहिताय न, दुखेत ।। ३३३३१ । यहाडे, ३७११३. आम्बाष्ठया ६ " ७ कृश्यपः २ - मुदाः पैजवनः उदमयः आनेयः ·आरण्यक कोपः ' काम्येन औदुम्परी आसन्दीमधिरोहति उद्गाता महानते । कन-यो अतसीनां, कदूग्न्यस्याकृतं इति । २९१५।१-४. ऐआ. १1८1१०-१२, ५१४११६. कन्यादानं आनेयः उदमयः अड्गराजपुरोहितः औदुम्बरी शारसा समन्वारभन्ते सर्वे 'इधमूज-! दशसहसाणे निष्करण्ठी: आध्यान्या: अदात् । गन्यारमामहे ' इति चतुहानमन्त्रव्याख्यानरूपदास्नकाले | ३९।८।६. द्वादशाइस्य दशमेऽनि मानमग्रहे । २४।५।१-५. कपालनाशे (इरवल्यास) प्रायश्चितं आधिनी औदुम्वरी शासा असीयसी अभिषेकार्था । | इष्टिः' इत्यत्र २० । ३२१८१२. ३५३,३९४२१. कयामुभीय सूकं पञ्चदशचे कया शुभा सवयसः औदुम्बरेण खुत्रेण होता आनीधीये तिस आन्याहुती- सनीळाः इति । इदमेव संशानसूक्तं नाम, इन्द्रोऽगस्त्यो जहोति मरुस्वतीये शरने सस्थिते महानत । 'आन्याहुतीः' । मरुतल्ते समजानत (तेषा एतेन ऐकमत्यमभूत् ), इति शद्वे द्रः । ऐआ. ५।१।१०.१३. संतनिम्क्तं इदमेर संतानकरत्वात् , आयुष्यसूक्तं चदं औदुम्बा आया शासया सपलाशया यजमानम- आयुष्करस्यात् । द्वादशाहे छन्दोगप्रथमेहनि महत्वतीय भिाषेञ्चति ऐन्द्रमहाभिवेके। ३७३।१-९, ३९।९।२. | शस्ने इदमुपान्त्य सूकम् । २३।१११३-१६. औद्गात्र साम्ना ( सामवेदेन ) क्रियते । करम्भः सयनीयपुरोधाशेपु द्वितीयं इविः । मन्य २५।७।३-४, संयुक्त करम्भः इत्याचक्षते । त्रीहिधानाना सत्यः औष्णिही तृशाशीतिः अथ सूददाहाः महामरो निष्के- | मन्थः सन् करम्भः (पाण्यात किंवा दह्यात कालयिले वल्ये शास्त्रे । य इन्द्र सूक्तं (१-२३), इन्द्रः मुतेषु | भाताच्या लाह्याचे पीठ) ८५, ८।६।१। तस्य याच्या सूकं (१-२३), तम्मामिप्रगायत सूक्तं ( १-१३), प्रषण्वान् कराभमत्तु' इति । ८1५. तन अन्त्यामुद्धरेत्, इन्द्राय याम गायत सूक्तं (१-१२), कलिः शयानो भवति । ३३।३।४ (वेसावधपणे सखाय आशियामहि सूक्त (१-३०', तत अन्तिमः | झोपा काढणे म्हणजे फलि ). तृचमुरेत् , य एक दद् विदयते तृचः, भायावद्रिाभिः फचपस्य ऐल्पस्य आख्यायिका अपोनप्त्रीय- सुतं सूचः, पस्य त्यहम्बरं मदे सृचः । यक्ष्यमामासु | सूकप्रशंशार्या । "यो सरस्वत्या सत्रमायत । सासु गायत्री उष्णिलं संपादनीयम् । यदिन्द्राह ते कवपमैलूप सोमादन पन् दारशः पुवः स्तियोऽयादाणः, यया त्वं इति सूरतं गायचं, समाज चर्षणीनां सूक्तं , क नो मध्येऽदीक्षिति, तं बहिन्योदयदन अन गायत्रं तल उत्तमामुद्धरेत , सुपरमूनये सूक्तं पिपासा हन्तु. उरस्वत्या उदकं मा पादिति । स यहिधन्य गायत्रं, आ त्वेता नि पादत इति सूरत गायनं, युरित | उद्दळः पिपाराया वित्त एतदपोनप्त्रीयनपश्यत् प्र प्रामवयं इति सूक्तं गायत्रं, एन्द्रमानसिं रथि इति | देवत्रा प्रमो गातुरे इनि। तेनापा पिपं धामोपागाछत् । सूस्त गायत्रं, हि मल्यन्धतः इति सूक्तं गायतं, य | तमायो-नूदायन् तं सरस्वती सरन्त पर्यधात् । तस्मा. आनयत्परायतः इति सूक्त गायनं भर उत्तमास्तिम झाप्येतर्हि परिसाररुमिन्याचा यदेनं सरस्वती · यमन्त उद्धरेत् , रेवतीनः सधमादः इति तृचः गायनः। भर परिससार । ते या प्रययोऽत्रुपन् पिदुवा इमं देयाः, उपेमें १३० गायः उणिरत्वेन पंपादिताः प्रयः ।।४ यामहे इति तपेति, तमुगाइयन्त । ८1१11-४, उणिहा संपद्यन्ते, रूतःसिदा उणिः १२६, इति कश्यपगोत्रजमाम्हणरदिवं यज्ञ जनमेजयश्च । औष्णिही तृचाशीतिः (८.४ ३ = २४० ) संप- ३५1१।२. यो । वदन्ते मुदयोदाः । ऐभा. ५।११।१-२. काण्ड्यीणाः पन्यो वादयन्ते महासे । ऐआ. कद्वन्तः प्रगायाः अहः सय शयाममाः ५१५११३, भावारम्गदनुस्वात् भामगोपाः । परतमिन्द्र बावमुं, काम्पन नियसिदिः यात मामासाना दिण्डिमः। ५ ·कारख्या ३४ ऐतरेय ब्राह्मण- २।२।१६ सायण । कारल्यान्तासु न्यूट्सो नास्ति । निनर्दस्तु कर्तव्य । कारख्या नाम मच बुतापसूक्ते चतस । ता १६ १८ । दिशा कलमी शराति, य सभेयो विदथ्य पच्छ शस्तव्या, तासु निनदं । इद्र फारमधत् | त्याचा पर ता अपर्चश शसति । १९-२२ । जन इत्याचा। ३०१६१६-१८. क्ला शसति, योऽनास्ताक्ष इत्याद्या घट् अर्धश काल उपसदा अनिष्टोमे । दिननये सुपूर्वाहे स शासति । २३ २४ । इद्राथा शसति, यदिन्द्रादो पराह 1४॥६७ दाशराजे इत्याद्या पञ्च, अर्धचंश शसति । दिशा फाल दीक्षणीयाया आमावास्येन वा हावषेट्या | स्लप्त्यादिषु न्यू गिनी न त । २५ २६ पौर्णमासेन वा तस्मनेर हविषि तस्मिन् बहिपि दक्षित कुम्च्या = आचारविषणरूपा झक् 1 ब्रह्मचार्यसि (तस्मिनेय दिने इत्यर्थ )| सा एका दाक्षा (एक अपोऽशान । कर्म कुरु दिया मा स्वाप्पी इत्यादि । प्रकार ) । सोमपूर्व मेवाधान इति द्वितीय प्रकार । | ऐआ. २।२८१८ सायण ११।१२. कुष्ठा = कोणा । एआ ५।३८ सायण । काल द्वादशाहस्य । शिरयोर्गासयोर्दीत । १९।४।१-३ । आपूर्यमाणपक्षेषु यजन्ते । १९।५।८ मुहू = या उत्तरा अमावास्या स ( सा नऐन्दुकररा काल प्रातरनुवाकस्य । मदति राज्ये, पुरा कुडू इत्यमर )। ३२।९।३ वाच प्रवदितो , पुरा शनिवादात्, अपर्युगा उपा फूर्चान होतका समारोइन्ति प्रसा च महासते वृते । ७.५1८-१५ दसनानि । ऐआ ५।४।१६ किंपुरुप अमेष्य अमक्ष्य १६८।६ कृत सपद्यते चरन् , चरैव । ३३।३।४. किरिश नाम राजा । तस्य पुत्र सुन्नन्। स च सत्या कृन्तन पृन्तन छेद । २३१३ भागायण भर्गस्य गताप यम् । ४०५:१८ वृष्णाजिनं दीभितसस्कार 1 उन्मुच्य कृष्णाजि कीकसा = पार्थे स्थिता मासराण्डा । ३१।१।२ | नमवभृयमभ्यवात | १।३।१७ १८. कौपारय = कुषारो कुधारवस्य या पुत्र मैत्रेयो कीर्तकामस्य महानते आध्यशन, अबोध्याम | महर्षि परिमरमन्नज्ञानवान् आसीत् । ४०१५।१८ रामिधा इति द्वादशम् । ऐआ १।१।१५ मम । सहितापदक्रमोपासना । ऐआ ३।१६. कुन्तापसूस्त निंशहच पाऽहनि ग्राह्मणाच्छसिाशल्पे कय सामस्य प्राच्या दिशि शिधाम | ३१ वृषाकपैरुत्तरम् । उनतिहास , “ छ दमा वै षष्ठनाहा होमा - हृदयपार्श्ववर्ती मामरसम्छ । ३२॥१॥२ आताना रसोऽत्य दत् ( अतिक्रम्यागच्छत् ) स प्रजा सायण । पतिरविभेत् पराउय रसा लोकान् अत्येष्यतीति, त क्षन नाम मानसारमादरूप शौर्यम् । ४०१४ परस्तान्ट दोभि पर्यग्रहात, नाराशस्या गायत्र्य , रैम्या | गायण । त्रिष्टुम , पारिमिया जगत्स , कारख्यया अनुष्टुम । क्षत्रिययज्ञ उक्थ्यसस्थ एव पञ्चदशस्तीम इति तत् पुनश्च द सु रसमधात् " इति । ३०६।१२। क चित् । वस्तुतस्तु ज्योतिष्टामै एवानिष्टोम स्यात् । नाराशी शसक्ति इद जना उपश्रुत इत्याद्यास्तस । तस्य चतुर्विशति स्तुतरानाणि भवन्ति । २६।१२६ ३६ । रमा शसति, वच्यस्य रेभ वच्यत्य इत्याद्या क्षनिययज्ञ विशेष । दवयजनयाचन आदित्य स्तिस्त । ७१ । पारिक्षिती शसति, राज्ञो विश्वननी प्रत्यन । दीक्षादिो पूर्वाह्न उद्य-मादित्यमुपातठेत 'इद नस्य इत्यायाधराय १० १५। कारच्या शमति, इद्र श्रेष्ठ ज्यातिषा पातिकत्तम० 'ऋक्, ' देव सवितर्देव कास्मनूवधत् इत्याद्याथतल नाराशस्यादपु | यजन म देहि' हात यनुश्च । ३४ारा१-२. सायण । - ·आरण्यक कोपः क्षत्रियस्य अथ " इष्टापूर्तस्यापरिज्यानिः नाम होमः पुरस्तादीक्षायाः ५१ फसचमसाप्यायनं मन्तद्वयन 'आप्यायव सभेतु ते' चतुर्गहीतमाच्यं आइयनीये 'पुनर्न इन्द्रो मघया ददातु 'सं ते पयासि समुयन्तु बाजाः' इति ।७। आसादनं ब्रह्म पुनरिष्टं पूर्तदात् स्वाहा ' इति ! ३४:३।१-२ ।। कम्पनं सोमचमसयत् । ३५। ८।१ । अथ अन्यन्यायाः समिष्टयजुषामुपरिष्टात् ' पुनों , नाराशंसस्य फलचगसस्य मक्षणं निराशंसपीतस्य अर्जाितवेदा ददातु क्षत्र पुनरिष्टं पूर्त दात् स्वाहा देय सोम मतिविद ऊमैः पितामक्षितस्य भक्षयामि प्रातःसबने । नराशंसपीतस्य. इति । ३.४ । अथया ' नझ प्रपद्ये नहा मा क्षबाट गोपा- | इति मन्त्रण यतु ब्राह्मणे स्वाहा' इति पूर्वहोममन्त्र , दानं प्रपद्ये मा । उवैः पितृभिभक्षितस्य मक्षयामि' इति माध्यदिन । नरा- प्रमशो गोपायतु क्षत्राय स्वाहा' इतुत्तरहोममन्तः, शंसपीतस्य० काव्यः पितृभि०' इति तृतीयसबने । ३४।४।१-७ | आपनीयोपस्थानं पूर्वहोमादनन्तरं | ३५१८१|आत्मस्पर्शः आप्यायनं च पूर्ववत् । माध्यंदिने 'नेन्द्राद्देवताया एमि न लिष्टुभश्छन्दसा' इत्यादिना । | तृतीयसबने च प्रात सपनवत् सोमचमसान्ता च । ३४१५५११-४ । उत्तरहोमादनन्तरं नामर्देवतामा एगि ५-६ । रतावशोषु विशेषः, प्रातःसवनं तृतीय- न गायाच्या छन्दसः' इत्यादिना । ३४१६३१.४ । | सवनं च प्रातमेव । माध्यदिने माध्यदिनः पवमानः . दीक्षितत्वावेदनं, ' अदीशिष्टाय ब्राह्मणोऽसी अमुष्प आमजिदादिवत् । पयमाने रयंतरम् । मरुत्वतीय पुत्रः' इत्यादि हाणमन्त्र एव । ब्राह्मणप्रवरापेक्षायां शरा, प्रतिपत् ' आ त्वा रथं पयोतये 'तृचः, अनुचर- तु पुरोहितस्यायेण ३४।७११.४ । यजमानभागः स्तृचः 'इदं वसो सुतमन्धः । बृहत् पृष्ट, इन्द्रनिहवः दीक्षपीयादिषु ब्रह्मणे परिहत्यः, अग्रौ ईके जुहति | प्रगायः प्रामगस्पत्यः प्रगाथः प्रकृतिवत् । घाय्याः प्रक- प्रजापतेर्विभानाम लोकरतस्मिरत्वा दधामि सइ यज विवत्, महत्वतीयः प्रगायः 'प्रव इन्द्राय बृहते ' ऐका. मानेन स्वाहा' इति । तत्तया न कुर्यात् । ३४४८११-६ । | हिकः । ३६।१।१-८) निविद्धान रास्तं । जनिष्ठा फलचमसः । न्यग्रोधर यावरोधाः फलानि चौटुम्पराग | उपः सहसे' इत्येकादशचे गौरिवीतम् । निश्केवल्यं आश्वत्यानि लक्षाणि च अभियुगुयात् । शत्रियस्य | शसं मतिपत् 'स्वामिद्धि हवामहे,' अनुवरः अभि. सोऽयं फलमक्ष न सोममशः । ३५।१-५, खा शूर', धाय्या 'यद्वावान ', साममगायः ' उभयं ३५।६।१.३ । फलचमसस्य प्रयोगः । मोमकयात् / गयश्व नः १३२।२।१.५। निविदानं सूरतं 'तमु पुद्धि प्रार न्यग्रोधायरोहान् औदुधाचत्यप्लाशफलानि क्रयेग | यः' इति पञ्चदश भारद्वाज, बृहन् पृष्ठम् । ३६।३।- संपादनीयानि । सीमाभिपये जाते न्यग्रोधादि द्रव्यं द्वेधा | १.५ । क्षेत्रमाणां शुत्राभि प्रकृतिवत् । ३६।४।। भिन्य एक भाग मपदिनाप अवस्थाप्प आर माग अभिषेको मशागः 1 ३७१-७. अभिपुणुयात् । ३५।६।४ । सोमचमसोनयनं कृत्या क्षत्रिययज्ञ क्षन्नियः यजमानः सान्यायुधानि फलचमसमुनयेत् । तस्मिन् दे दभैवरण प्राले स्याताम्। निधाय प्रमाण आयुपानि स्वीपरोति । ३४।१।१९:. वषट्पते तयोरेफ अन्तःपरिधेि प्रास्येत् आ दधिकाः क्षत्रिययज्ञे सर्वत्र वृहत् पृष्ठम् । ३६२५. शपसा' इति पाचा सस्वाहाकारया। सोमचमसाहरण. क्षत्रिययज्ञे अभिप्रायनीयानु विडम् प्रथमा । काले यशमाननमसमाइरेत, मक्षगार्थ सोमचनमोगदग | ५२२४-१ झाले फरनमममुद्रग्रहीयात् । इळामुपहम यदा होता क्षत्रियस्य अभिषेकान्तानिटोमयागोदादरण जन. सोमयम मक्षयेत् तदा यजमानः सोमचम मशयेत् । मेजयः पारिचितः । ३७१७७-१. मामन्प्रन' यदस शि रसिनः सुतस्य' हाते माझगे क्षत्रियस्य यायुधानि अवस्था, कचरा स्पधन्य च। पदितः । ३५१४ । आत्मस: मनोज ३१२. पनि हदे पीत: प्राग आयुनोपवे सोम तारी: ' इति ।। क्षत्रियस्य सानाहुकरय सतः भेष्यत्वम् । - ·क्षत्रियस्य ३६ ऐतरेय ब्राह्मण- . ३३१२/७८. १८1५/२। महादत १८८८।९. क्षत्रियस्य सोमभक्ष दधिमक्ष अमनो वा गाथाना प्रतिगर एष तथा ' इति सौन- नेष्ट , किंतु पलचसमभक्ष एव । ३५।३।१४, शेपारयाने राजस्थे । ३३६६।१२ १३, क्षत्रियस्य सृष्टि प्रजापतिर्यशमसृजत, यज्ञ सृष्ट गाथा सबलोकस्य प्रसिद्धार्यप्रतिपादिका मन मनु प्रझक्षरे असृप्यताम् । ३४।१११ 'प्रात प्रातरन्त ते वदगि पुरोदयाहात येऽनि क्षनियात् ब्राह्मणो भूयान् । ३३।३।८ होन' इत्यादि | ऐया २।२८1८ सायण । क्षुपिपासयो सर्वेष्वेव इन्द्रियेषु भागो भाति । गायन मात सवन अग्निष्टोमे ।२६।८ ऐआ. २।२२।७. गायतृतीयलरन छदाम यह 1 २३११२, क्षुद्रसूरवा मण्डरर्पय प्राणदृष्टया उपास्या । १७, ४११४, १९. २४।२।१५, २१ ऐआ १९११६. गायत्री अनुभमसृजत । १९।६।६. सरमवेक्षते प्रयग्ये ' गन्धर्व इत्या पदमस्य' इति, गायनी अष्टाक्षरा प्रात सवनमुदयच्छत् ११३१४॥ दोता। ४।५।३ १-२. सरे महावीरस्य सादने अनुवचनीया मर 'ससी गायत्रीकार दासन नाम पादद्वये अष्टाक्षरे अय दस्व महा असि' इति । ४।२५, साय अाक्षरतृतीयपादे प्रणव इति । ऐआ ५।१२।२ सादिर यूप वर्गकामस्य । ६।११५ सायण 1 गण्डूपदरय सृष्टि (गाडूळ-गाडवळ ) । सोमा गायत्री छन्द प्रयमेऽहनि पडहे । ३०।१४१-२ हरणकाले गाय या सोमपान नवछदे कृते यानि गायत्री तृचाशीति महानते नियल्ये शस्त्रे रनाय नि, ते गण्डुपदा अभवन् । १३।२।३ गायत्री तृचाशीति शसति, अथ सूददोहा । ऐ.आ गतश्रिय प्रजातिकामस्य देविकावीपि देवाना ११९११ महाँ इन्द्रो य जोजा इति सूक्त, तना- हवीपि च रामुच्चयेन वर्तव्यानि अनुर-ध्यापुरोटाशोत्तरम । | न्तिम तृचमुद्धरेत, पुरोळाश ना अन्धस इति तृव यसो सुसमन्ध इति यस्त, तर प्रथम अन्तिम च गर्दभस्य सृष्टि , प्रजापते रेतस प्रदीप्तस्य भरमन | तृचमुद्धरेत् , तव स्वादव सोमा इति कचाहत्य, सकाशात् । १३३१०२ तत्याने 'न ह्यन्य बळा' इत्येता मत्यवदधाति, जज्ञानो गयय अमेध्य अभस । ६८ार. नु शतनतु इति पातमावो इति सूक्त तनान्त्या गषयस्य सृष्टि गर्दमत्येन । १३३१०२ मुद्धरेत् , प्रकृता-यूनाषिण इति सूक्त, आ प्र द्रव इति • गवामयन सत्र घष्टयधिक्याम्यदिनाध्यम् । सूक्तम् । एव २४० गाय-य तृचाना अशीति । प्रतिदिन च अमिष्टोम-उपय-पोशी-अतिरानागा तता यददोहा पटनीया । ऐआ ५११२२ सायग । सरपानामायतमया युक्त होमयाग एवानुष्ठीयन । तन गायत्री उष्णिकलसंपादन महारते निष्केवारी प्रथमे दिवसे अतिराम, द्वितीये चतुर्विशस्तोम गथ्य शस्ने औरिपतृवाशीती। यथा, सस गायन्यो मिलित्या १७१६८ । अतिरात्र अतिम ११७१८३-८ा अभि- | पर उजिद सुपरन्ते । एतम्या गाय या अक्षरनतुष्काणि एम पद । १८॥१॥ पादा पन्ना १८श सवारिधि घर मान । तेषु एक अपरचतुष्प पूर्वागु घट्स १८।३।१४। आमिर षटहा ,पृश्यपटना १८३१८। गायनी प्रत्येरमन्त योगनीय, एर सर्वेप्यपि गायत्री पिपुरान् । १८१४.८ । विपुयत अयस्तात् परस्ताच नसकेगु उष्णियत्व संपद्यते । ऐआ ॥११॥२ सायग । दशाददयम् ॥१८४४) स्वरसामान प्रयाज्य इति पत्। गायत्री निविद दधाति । २११५/५, २२।१।१४, १८४५1 अभिनित सर्वलोम, विश्वामित् स्यपृष्टया १५, ८।१३.

·आरण्यक कोपः प्रावस्तोत्रीय . गायन्नीसोमाहरणादिमाहात्म्यज्ञानपान दानपात्रम् | | अमेध्यः अभक्ष्यः ।६।८।६। स च प्रजापतेः रेतसः प्रदी- तस्य भस्मनः सकाशात अजायत । १३।१०।२. गायत्र्यः द्वितीयस्य व्यहस्य माध्यंदिन वहन्ति । गौरिवी पोडशि साम विद्दत अभि प्र गोपति २२१७११३८१६. गिरा' इत्यस्यां रुचि उत्पन्नम् । ३ ६।२।१, ४, गायत्र्यौ तृतीयसबने वैश्वदेवस्य प्रतिपदा सूचस्य ग्रहाणं द्विदेवत्यानां एपेनैव पालेण | यागस्तु उत्तरे द्वे मची, अनुचरश्न सर्पः गायत्रः । १३।४।३. पात्रस्येन। ९.३११. गायत्र्यौ माध्यंदिने गरुत्वतीयस्य प्रतिपदः उत्तरे ग्रहाः प्रातःसबने नव गृह्यन्ते अमिष्टोमे 'नव पाचौ, अनुचरश्च सर्वः गायत्रः । १३।४।२. प्रातर्गहा गृह्यन्ते' धाराग्रहाः । ११।१११. गाईपत्याहवनीयौ यदि मियाः संसृज्येयातां तदा प्रहाणा द्विदेय पाना प्रतिपणे होतुमन्त्रास्त एव, प्रायश्चित्तं, अगये वीतयेऽष्टाकपालं निपेत् । 'अन्न आ परध्वर्युः प्रयच्छति ‘मपि यसुः पुरोवसुः' इत्यादयः । याहि वीतये, यो अमिं देववीतये इति याज्यानुवाक्ये । ९/१२. आहुति वा आहवनीये जुहुयात् समये वीतये साहा ग्रहोक्थं पवमानोरथं चेति द्वैधा उक्थम् । यत् इति । ३२।५।२. गाईपत्ये उपशान्ते, आइयनीथे च सति सर्वमाद- पवमानस्तोत्रार्थ, तत् पथमानोक्थम् । प्रातःसबने प्रथम बनीय भागसहित पाने समोप्य गाईपत्यायतने निघाप वैश्वदेवं होतुः शन इति पयमानौपथानि । गाध्यदिने होतुराज्य, माध्यदिने महत्वतीयं होतुः पृष्ठ, तृतीयक्षयने अथ प्राश्चमाहवनीयाद्धरेत् । ३२।४।८. होनाणा चत्वारि शस्त्राणि प्रहोस्थानि । ३६।१।४, गीर्ण आविन्यं तत्र प्रायश्चित्त च 'आविज्यं ग्रावस्तुत् अमिष्टोमे माध्यंदिने प्रावस्तोत्रमन्वाह । त्रिविध ' इत्यल द्र०।१५।।१-१०. तच अर्बुदस्य काव्यस्य मधेः । २६११।१-३ । तत्र गुग्गुलु प्रसिद्धं धूपसाधनम् । ५/२१२८ सापणः । उष्णीपेग ग्रावस्तुतः 'नेत्रवेनं ४-७। प्रायस्तोते : गृत्समदः मण्डलर्षिः प्राणदृष्ट्या उपास्यः । ऐआ शत वा त्रयस्त्रिंशत् बा, अपारमिति: इति मुख्यः पक्षः २।९।२-६,१०११-५. गृहपतेः मार्यायाः यो व्रतपदा, तस्य सव्यौ पादौ | १२६।२।१-१। शरानं च अक्षरशः, चतुरक्षरशः, ओष्टार्थं च पशुभागः । गृहपतेर्यो मतपदः, तस्य तु दक्षिणौ । पछः, अर्घर्चशः, सश: इति पक्षाः । तत्र अर्धशः पाद ओष्ठाधे च पशुभागः । ३१।१।२. इति सिद्धान्तः । ६-७ गायतीभिश्व जगतीभिश्य 1८-९सप्रेपो नास्ति ।१०. गृहपतेः सदं च अनूकं च (पृष्टवशश्व बास्तव साना वा) पशुभागः । ३१।२।२. प्रावस्तुतः स्कन्ध्या मणिकाः तिसम.कीकसा: गोः यमलजनने प्रायश्चित्त 'यमलजनने' इति | पशुभाग: ३१११।२. शब्दे २०।३२१८1८. प्रावस्तोत्रीय अभिस्वा देव सविनः इयं "एक् लि, गोः सृष्टिः । देवताः ईश्वरमब्रुवन् 'आयतनं नः युजते मनः इति , आ द न इन्द्र इति , मा प्रजानीहि यस्मिन् प्रतिष्ठिता अन्नमदामेति । वाम्यो चिदन्यत् इति रु, ते बदन्तु (१-१३), आव गामानयत् । ना अब्रुवन् न वै नोऽय अलं' इति । उन्स ऊर्जी (१-८) वो प्रावाणः (१-४)। ऐआ २१२२० ततः यादभिपुतः सोमो भवति, यारद् वा प्रहा गृहीता गाः देवता पञ्चमेऽहनि पाहे । २२।२।१-५. भवन्ति, तावत् स्वादिष्ठया मदिष्टया इत्यादिपाक्मानी- गौर मेध्यः । ६८ार. भिरभिष्टुयात् । सुते 'अघरे अधि' इति परिधानीया । गौरमृगः नाम पशुः यस्य शुद्गे अपि लोमशे । सः 1 के चित्तु 'रैते वदन्ति' इति चतुर्दश अर्बुदसूक्तमेक ·ग्रीवा ३८ ऐतरेय ब्राह्मण- १ - मायस्तोत्रीयं, 'प्रयो ग्रावणः' इति चतु उंचमेवान्ये, | २९।३।९. गाणगारिमते तु 'आप्यायस्व समेतु ते' इत्यादि अन्य. चतुर्थेऽहनि पृष्ठथे पडहे वार देवता, एकविंशः देव ग्रायस्तोत्रम् । प्रयोगः। स्तोमः, राजं साम, अनुगुप् छन्दः, आज्यशस्त्र, नीयाः महाते पक्ष्याकारत्वेन कल्पितस्य निष्केवल्य- प्रउगे, मरुत्वतीय, निष्केवल्यं ॥२११४१-२४ । वैश्वदेवं शस्त्रत्य । 'श्रीवा यस्यदमारजः' इति तृचः शाखान्त- आनिमायतम् । २१५।१-१७. रीयः पञ्चगे मौनफेन पठितः, तदन्ते सूददोहा. । प्रीवा चतुर्विशस्तोमस्य विष्टुतिः । १४१६१ सायणः । अर्धशः शंसनीयाः । ऐमा १११७१२-३, ५/७/ चतुर्विशं नाम गवामयनस्य द्वितीयमहः आरम्मणी- १-५,१४, यम् । उक्थ्यो वा अग्निष्टोमो वा १७१६.८ । चतुर्विशः धर्मतन्वः नाम 'प्रपश्च यस्य सप्रयश्च नाम' इति स्तोमः ।१७।६।३। उपथ्यस्य पञ्चदश स्तोत्राणि, पशदश तृचः1४४२-३. शस्त्राणि, स्वोत्रियाः त्रीणि शतानि परिश्च. अमिष्टोमः धर्मसंभरणविधिः । ४।१।१-२ । प्रवर्णानुष्ठाने | स्यादित्याहुः, अष्टचत्वारिंशाः त्रयः पवमानाः चतुर्वि- अनुसापनमन्त्रः ब्रह्मन् । प्रयन्येश प्रचरिष्यामः । शानि इतराणि स्तोत्राणि । उक्थ्य एव स्यात् । वृह- इति । श्रेषमन्त्रः होतरभिष्टुहि इति । ३. द्रयंतरे सामनी चिकल्पेन । निष्करल्यशस्ने तदिदास धर्मस्य खिष्टकृनास्ति तत्यानुवषट्कारेण सिद्धः। भुवनेषु' इति बृहद्दिवं सूक्तं शंस्तव्यम् । चतुर्विशे अहीनपरिघानीयामिः परिदप्युः । तत्र घृतयागस्य द्वितीयस्य याच्या वैष्णवी 'उफ विष्णो मैत्रावरुणः ऐकाहिकामिरेव सवनद्वये (१-२) परि- विक्रमस्व' इति । अनिष्टोमे माध्यंदिने वैश्वदेवोत्तरं दध्यात्, ब्राह्मणाच्छंसी प्रातःसवने अहीनगताभिः धृतयागो द्वौ, मध्ये सौम्यश्चरुश्च भवति ।१३।८।१. माध्यदिने च ऐकाहिकाभिः परिद-यात् , अच्छावाक: धृतयागस्य प्रथयस्य य या आग्रेयी 'घृताहवनो अहीनगताभिरेव परिदध्यात् । २९।७।७-९. घृतपृष्टो अग्निः' इति । १६॥८॥१. चतुर्विशे अहीनसूक्तानि माध्यंदिने होत्राणाम् । घृते चमः प्रतिष्ठाकामस्य दीक्षणीयायाम् । १।११ | २९।२।८. ८-११. चतुर्विशेऽहनि महानते च प्रात:सपने मैत्रावरुणस्य चक्षुबैसत्यं, 'एतदेव मनुष्येषु सत्य निहितं यश्चक्षुः। शस्त्र ‘ता नः शक्तं पार्थिवस्य ', ब्राह्मणाच्छंसिनः २११६१०-११. सुरूपकानुमूतये, अच्छावाकस्य ' आ मु ते सिनत चतुर्थमहः आनष्ठभं पृष्ठये षडहे । २११४१६. श्रियम् ।' ऐआ. ५।११५ सायणः । चतुर्थेऽहनि न्यूसः निफेवल्ये शस्त्रे 'कुह श्रुत चतुःप्टोमपदस्य निर्वचनं, बसवो रुद्रा आदित्या • इन्द्रः कस्मिन् ' इति सूके, माध्यंदिनीयत्वात् प्रथमे | विश्वेदेवाः इति चतुष्टया देवाः चतुभिः स्तोमै त्रिवृत्त- पादे ( २११३१२) पृष्ठथे पडहे । २११५१. ञ्चदशसप्तदशैकशिः अस्तुवन् तस्माचतुःस्तोमः, स चतुर्थेऽहनि न्यूयः प्रातरनुनाके प्रथमे पादे, | एव चतुम्टोमः । १४।५।२. आग्यशास्त्रे उत्तमाच तृतीये पादे, माध्पंदिने प्रयमे चतुहातमन्त्रः अविवाक्ये दशमेऽहनि. तेपां पादे पृष्ठथे घडहे । २१४३१०.१२. नितिः मुगासीत् , चित्तमाध्यमातीऽऽऽत्' इत्या- चतुर्थेऽहनि पृष्ठयपडइस्य 'न ते गिरो अपि मृप्यादीनि दशपदानि. तच्छंसनपद्धतिश्च ' अविवाक्य इति चतसः, 'म वो महे' इति तिनः इति सप्त दशमं । इस्त्र द्र० । २४॥६॥३-१२. २४/३-६. विराजः भन्यूडख्याः अदीनमुकेषु आवापिकाः 'यजा- चत्वारः पुरुपा इति आभ्यः कपिः 'शीरपुरुषः, मइ इन्द्र' यायाः साह पैमदीया भावापिकाः । छन्दः पुरुषः, वेदपुरुषः' महापुरुयः इति । ऐसा. ३१९.

·छन्दोमप्रयमेऽहानि आरण्यक कोप: चन्द्रमसो वै वृष्टिजीयते । ४०।५।१५. निष्कम्य अप्रेश यूप पुरस्तात् प्राङ्मुखस्तिष्ठन् अग्नेः चन्द्रमा आदिन्याजायते । ४०५।१४, शिर उपतिष्ठते 'नमस्ते गायनाय यत्ते शिरः इति । अ चन्द्रमा वै अमावास्यामनुपविशति सोऽन्तर्धीयते । आ ५।२। तेनैव यथेत प्रत्येय दक्षिगमुड्मुसः पक्ष ४०१५1८. नमस्ते रायतराय यस्ते दक्षिण : पक्षः' इति । ५।२।३१ चमसः औदुम्बर. । तत्र दधि, मधु, सर्पिः, | अपरेणामिपुच्छमुपक्रम्य प्राङ्मुस उत्तर (पक्ष) आतपया आपः, शष्पाणि, तोक्मानि, सुरा, दूर्वा, 'नमस्ते वृहते यस्ते उत्तरः पक्षः, इति । ५२४ इत्यष्टौ द्रव्यागि प्रक्षेप्यागि यज्ञाङ्गराजाभिषेक्सभारेषु । | पश्चात् प्राट् पुन्छ 'नमन्ते भद्राय यस्ते पुच्छ याते प्रतिष्टाः ३७१३, इति । ५।२।५ दक्षिणतः पुच्छस्य आत्मान 'नमस्ते चमस: औदुम्बर:. तल घानस्पत्यानि फलानि, | राजनाय यस्त आत्मा' इति । ५।२।६। इंद महावत औषधानि तोक्मानि, दधि, मधु, गर्पिः, आतपया माध्यदिने, होता। आपः, इति प्रक्षेप्यागि ऐन्द्रमहाभिषेकसभारेषु । चित्याग्नेरुपस्थानानन्तर होतुः सदाप्रवेश: गहायते ३९/३१. मान्यदिने । ऐआ. ५।३.१ चमसः होमार्थ भक्षणार्थं च सोमस्य पात्र दीर्घ छन्दः षष्ठथे पडदे प्रथमेऽहनि गायत्री २०११ चतुरस समुष्टिकम् । ३५।६।४ सायणः । १-२, द्वितीय त्रिष्टुप् २०।३।१-३, तृतीये जगती चयनानुष्ठाननिषेधः पितृआचार्येतरयागे निष्केव- | २१।१।१-३, चतुर्थे अनुषुप् २११।१-२, पञ्चमे ल्योपासकस्य । ऐआ. ३।१०।१-६. ' पङ्क्तिः २२।१।१, घरे अतिच्छन्दाः २१७१. चराति चरतो भगः (प्राप्त्यर्थ)। ३३।३३३. छन्द पुरुपः वर्णसमाम्नायः । तस्य रसः अकारः, चराः घृते प्रतिष्ठाकामस्य अनिष्टोमे दीक्षगीयायाम् । | अमिमीले इत्यकारादित्यात् । ऐआ. ३।९।२,४. १९१८-११. छन्दांसि गायत्री उष्णिक अनुष्टुप् बृहती पक्तिः चरैव । नानाभान्ताय श्रीरस्ति इति रोहित लिष्टुप् नगती इति सप्त' पूर्वाणि, विराट् द्विपदा अति. शुश्रुम । पापो नृषद् (परगृहे वर्तमान: अलसः) घर: छन्दा अन्यच किंचित् इति चत्वारि उत्तराणि । ऐ. (अपि) जनः, इन्द्र इत् चरतः सखा ॥ चरैव ।। आ ५।४९ सायणः । ३३३३३१. 'पुष्पिण्यश्वरतो जड्ये, भूष्णुरात्मा फ्ले. छन्दांसि पृष्ये घढहे पृष्ठस्तोलसामाधारागि क्रमेण महिः । शेरै (शेरते ) ऽस्य सर्वे पाप्मानः श्रमेण प्रपये | गायती विटुप् जगती अनुष्टुप् पङ्क्तिः अविच्छन्दाः इतः ॥ चव ।' २. ' आस्ते भग आसीनस्य ऊर्ध्व | इति । १९६६ सायण । स्तिष्ठति तिष्ठतः । शेते निपद्यमानस्य चराति चरतो छन्दोगेभ्यः याण दाततन्तुं संस्कृन्य होटा प्रयच्छति भगः ।। चरैय। ३. ' कलिः शयानो भवति साज-महानते । ऐआ ५।४।१-७. हानस्तु द्वापरः । उत्तिवस्त्रेता भवति कृतं संपद्यते छन्दोमप्रथगेहाने आज्यं प्रलं २३१०१-१०। चरन् ॥ चरव'। ५. मउग ११, महत्वतीयं १२-१९/ निष्करल्य चर्मवेधनं राजपुगेण महानते । ऐआ. ५।५।१३. २०-२१, २०२।१-५॥ वैश्वदेवं २३।२।६-१२॥ चातुर्मास्याना राजसूयोत्पन्नानामपि पृथक् प्रयोगो | आभिमास्तम् १३-१६। छन्दोमंद्वितीयेनि भाग्य भवति । ऐआ ५/५/१ सायणा, टुभं २३१३०६-७) मउगं ८-९मान्यत्रीय चातुर्मास्येषु अभिमन्यनम् ! १४।२।६. १०.२० निदेवत्यं २१-२४, २३८१-७॥ वैश्व- चित् एव आत्मा ब्रह्म । ऐभा. २२२५. देव ८-१४! यामिमारनं १५-१९॥ छन्दोमतृतीये. चित्याग्नेः उपरपानम् । शिरसः, प्रदक्षिणमीम ! इनि भाज्यं लेटुभ २४११॥5-८ पटगं मं ९-१० ·छन्दोमाः ऐतरेय ब्राह्मणं- मरत्यतीय ११-१८1 निष्फ्रेवल्यं २१-२२, २४१२ जननाशौचं दशाहम् । यदा वै पशुनिर्देशो भवति १-६। वैश्वदेयं ९-१५॥ आनिमार १६-२१, अथ स मेध्यो भवति । ३३३.. छन्दोमा: अयः द्वादशाद अष्टमनवमैकदाशेषु अहःसु। जन्मवयं जीवस्य । पुयशरीरात् रेतोड़पेग प्रथमः चाशः, द्वितीयः 'चतुत्वारिंशः, तृतीयः , खीशरारे प्रवेशः प्रथमं जाम, मानुः साझाात् द्वितीयं, अष्टाचत्वारिंशः । उन्दोभिः गायत्रीत्रिष्टुम्जगतीभिः | मृमा पुगर्जन्म तृतीयम् । ऐआ. २।१४. साक्षरसंख्याद्वारेण मोयन्ते पाछियन्ते इति छन्दोमश अन्यानि सपना, प्रतिजन्यानि द्विषन्तो भ्रातृव्याः' न्दस्य व्युत्पत्तिः । २३।११४, २४।१-२. ४०।३।३,११. छन्दोविशपः प्रातरनुवाके अमिष्टोमे । आग्नेयानि जपः पुरोहितस्य । यदा राजा पुरोहितं वृणोते, उपस्यानि आश्विनानि च यतसत छन्दांसि, देवतास्तिशः, | तदा 'अमिय पुरोहितः पृथिवी पुरोधाता, वायुवि :: छन्दांसि सप्ताछन्दमां क्रमश्चात्र गायत्री अनुष्टुप् त्रिष्टुप् वृह- | पुरोहितः अन्तरिक्षं पुरोधाता, आदित्यो याच पुरोहितः 'ती उणिय जगाती पङ्क्तिः इति । ७।७।१२-१७ । यौः पुरोधाता' इति । ४०।४१. अल ल्यूढत्वेऽपि बृहतीमध्यकत्यात् अव्यूहत्यम् । जपः होतुः पी अधिगुपाठानन्तरं 'शमितारो जादा५. यदत्र सुकृतं कृणयथास्मातु तत् , यदुष्कृतं अन्यत्र जाती अतिच्छन्दसमसजत । २९।६।६. तत्' इति । ६।७।१२-१३. जगती छन्दः पृष्ठथे पडदे तृतीयेऽहनि । जपः होतुः महाते प्रस्तोगा प्रथमप्रतिगरस्य २१११।१-३. काले कथिते सति, 'सुपर्णोऽसि.' इति, उपधवीर्याणि जगती मूलतः चतुरक्षरा, सोपाहरणप्रसइन एका च जपति, 'सं प्राणो याचा' इत्यादि च जपति, क्षरा अभूत् । सा पुनः गायन्याः त्रिष्टुपायाः संमेल. आहूय 'याक्' इति च जपाते । ऐआ. ५।५।४-९. नेन द्वादशाक्षरा संपना । सा द्वादशाक्षरा जगती जपः होतु, प्यातिजपः महानते #ड्वं चालयति तृतीयं सवनमुदयच्छत् । १३१४१३. जपति, पुनधारयति । ऐआ. ५।४१८.१०. जगतीपु निविदं दधाति । २३।१।१८, २।४; जागतं वै तृतीयसवनम् ! २८५४।२५, ७/१,५. ३११७४/४. २४११११८,२२७. जातवेदसः आयतनं तृतीयसक्नं आमिमारुतशस्त्रे । जगतीसहस्त्रं महादते निष्केवल्ये शस्त्रे शस्तव्यं | १०७१०, इत्येके । ऐआ. २।१७।३. जातवेदस्य सूक्तं आमिमारतशस्त्रै |. अमिष्टोमे जगत्प्रातः सवनः द्वितीयः व्यहः व्यूहस्य पृटय- | अनुरूपोत्तरं, प्रतव्यसी नव्यहीं जागतमन्त्या त्रिष्टुप् | पडदस्य । २१॥४॥५ १३३१२।१-२ । छन्दोगप्रथमेऽहाग, दूतं वो विश्व- जगत्मासाहाः । जगत्य: बहुला यासु, ता: तृतीय- | वेदसं' गायत्रं अनिरुक्तम् । २३।२११६ । छन्दोम. सवनगता : प्रस्थितयाज्याः । २८४१५. द्वितीयेऽइनि 'भग्ने मूळ महाँ असि' गायत्रम् । जगत्यो पै छन्दोमधदस्य मध्यंदिनं वहन्ति न्यूढ- | २३।४।१८ । छन्दोमतृतीयेऽहनि 'प्रामये वाचमीरय' त्वात् । २३।१।१८, ३१७, ४॥३. २४।१।१८. गायत्रम् । २४।२।१९२१ । पृष्ठये पडहे प्रथमेऽहनि जग्धं आस्वियं तत्र प्रायश्चिचं च 'भाविज्यं | 'प्रतव्यसी नव्यमीम्' । २०२।१४ | द्वितीयेऽदनि त्रिविधं' इत्यत्र द्र.१५१२।१-१०, 'यज्ञन घर्धत जान' जागतम् । २०१४।११ । जनरल्पा नाम मन्त्राः कुन्तापमुक्तेपु षट् 'योऽ | तृतीयेऽहनि स्वमने प्रथमो अगिराः' जागतं तिस नाक्ताक्षः इत्यादयः, ते अर्धशः शंस्तव्याः । विभः ! २१:२६१७ ! चतुर्थेऽहनि ' अनि नरो ३६२३-२४. दीधितिभिः' विराजस्त्रिष्टुमध । २१११।१६-१७. - ·तिथिस्वरूप आरण्यक को जायते पुन पञ्चमेऽइनि अग्निहोता गृहपति' अतिच्छन्दा तृच । १५।२।१० २२३४ | घोऽइनि 'स प्रनया सहसा जायमान वन्तुमती इष्टि ' सूतकाचभक्षणे प्रायश्चित्त । त्रैष्टुभ सूक्तम् । २०१८५८-१०, इत्यवद्र. ३२१८।६ जातवेदस्या अक् आग्निमारतशस्ने एप, 'जात तस्मादेकस्य बढ्यो जाया भवन्ति, नैक्स्यै बहन वेदसे सुनवाम' इति छन्दोमप्रथमे । २३।२।१५ । सह पतय । ( परस्परैक्मत्येन सह वर्तमाना न दृश्यन्त छन्दोमद्वितीये । २३ । ४ । १७ । छन्दोमनृतीये । इति सायण ) ११२१. २४१२।१८ 1 पृष्ठ षडहे प्रथमेऽहनि । २०५।१२ तस्य य आत्मानमाविस्तरा वेद । ऐआ.२।१४।१. १३ । द्वितीय २०१४।१०तृतीये २१ । २।१६। तस्य (प्राणरूपस्य ईश्वरस्य ) वाक् तन्ति (दावण) चतुर्थे २१ ।५।१५। पञ्चमे २२।३।१३। ष २१ नामानि दामानि । ऐभा श६ार २०१७ तानूनपत्रम् । ते देवा अविभयु अस्माक विप्रेमाण- जाया। तज्जाया जाया भवति यदस्या मनु इदमसुरा आ भविष्यन्ति इति (आमच्या आप • ।३१।१०। सखा ह जाया । मातील यादवीमुळे अमुराचे फावते) ते न्युत्क्रम्य ३३।१।८ पतिर्जाया प्रविशति गर्भो भूत्वा ।९१ आम् | (एकान्तामध्ये पृथक् पृथक् सभा घेऊन ) अमन्त्रयन्त ! तिरेषा भूति बीजमेतनिधीयते १० । देवाधतामृषयश्च | अग्निनुभिरुदकामत् , इन्द्रा प्दै , वरण आदित्य , तेज समभरन् महत् । ११. बृहस्पतिविश्वदेवे । तेऽब्रुवन् हन्त या वै न इमा जाया बङ्ग्य । तस्मादकस्य बढ्यो जाया भवन्ति । प्रियतमास्तन्व ता वरुणस्य राशो गृहे सनिदधामहे । नकस्यै बह्व सह पतय । १२।१२।१ ताभिरेव न सन सगच्छातै, यो न एतदतिबामात जीवति मृतशब्दप्रवणे प्रायश्चित्त ( स्यविषये)। (जो को०) एकीचा नियम मोडील त्याची प्रियतनू 'अग्नये सुरभिमते अष्टाकपाल निर्वपत् । ' अमिहोता | त्याला परत मिळणार नाही) य आलुलोभायात् न्यादत, साधीमकदेववीति' इतियाच्याऽनुवाक्थे । (लोभाने वाडी करून उपटू पाहील ) तति । तै आहुतिं वा आइवनीये जुहुयात् 'अमये सुरभिमते स्वाहा'। यद् वरुणस्य राशो गहे तनू सन्यदधत, तत् तानून- इति । ३८७ पत्रमभवत् । तत् तानपत्रस्य । नत्रयम् । तर जीयरूपेण ब्रह्मण शरीरे प्रवेध ।' एतमेव | स्वरूप तु आतिथ्याया धौवात् शुचि चमसे या ताज्य सीमान (ब्रारम्भ ) विदार्य एतया द्वारा प्रापद्यत । समवयति चतुरवत्त पञ्चायत का, ऐआ २।२३।७-८. ग्रहाम' इत्येते प्रतिमन्त्रम् । 'अनाधृष्टमान र प्रति जीवस्य जन्मत्रयम् । 'जमय जीवस्य' इत्य। यजमानसप्तदशा मात्विज तान्गय समवमृशन्ति द्र । ऐआ शर (आज्याला सर्श करून मैत्रीची अपय घ्यावी) जीवो ब्रह्मैव नापर । तब चिदेव । 'प्रज्ञान प्रहा' | इति । ४१७४-८. ऐआ. १२५६०. तानूनन दुर्वनि परस्पर द्रोहो न कर्तव्य । ज्योति टोम चतु सस्य अमिष्टाम षोडशी, अतिरात्रभेति । स च सार्थेन अध्यायपोड- शकेन अभिहित (ऐतरेयकबामणे ) । अस्यताश्वतत्र | मधु लिपु, पृष्ठये पाहे च पद्यपि अद गु, निवस्य तादर्थ सूक्त 'त्यमूपु वानिन देवा पति, आन्दो. सरमा माप्रित्यैव गवामयन प्रवर्तते । १७७१ माया शस्त्रे भवति । २०११:१६-१७, २०१३।१४. आपतये त्या . ४१७/७. ज्योतिष्ठोमे यामदेव्यसाग्नि तृतीयस्यामाचे प्रति पादान्ते 'पुक, इति अशरोप प क । . तिथिस्वरूप, या परि भरतामियात् मन्युट्रियाद् वा इति, स तिथि (यामाहाँ) | ३२९..

·वीर्थ ऐतरेय ब्राह्मण- " " तीर्थ उत्करचायालयोमध्यदेशः । ऐआ ५।३१३ नृतीयसवने अनिष्टोमे होत्रकाणां शस्त्रागिन सन्ति सायणः। अतिरावे तु सन्ति ।२०५।१. ती मार्जयित्वा । पत्नीशालामाः प्रसुम्य तीर्थे माज- सवनीयपशोः श्रपयित्वा अद्गहोमः । यित्वा, आनीभ्रं संप्रपद्य, समन्वारमध्वमित्युक्त्या 'उप' ७.३१८-९ सूज धणे' इति आमीप्रीये. अहुमत् । द्वादशाहस्य अच्छावाकः अन्ततः शिल्पेषु, अनारायंती: दशमेऽहनि मानरामहे । सदसः प्रहप्य, तीर्थे मार्जीयत्वा शंसति. ( नारायससंबन्धरहिताः ऋतुजनित्री इत्यादयः पत्नीशाला संप्रपद्य, समन्वारमध्वमित्युक्त्वा 'इह रमेह | अचः)। २८।८।१-३. रमध्वं' इति शालामुखीये जुहुयात् । २४।३।६-१६. तृतीयसवने आरम्भणीयानि सूक्तानि ऐन्द्राणि तूष्णींशंसः प्रयमे आज्यशस्त्रे । भूरग्निज्योतिव्यों- जागताने शस्यन्ते उपथ्ये ।२८७१. तिरमोऽऽऽम्, इन्द्रो ज्योति वोज्योतिरिन्द्रोऽऽम, सूर्यो तृतीयसवने उन्नीयमानसूक्तं मैत्रावरुणस्य इहो- ज्योतिन्योतिः स्वः सूर्योऽऽऽम् । इति षट्पदः तूणीशंसः । पयात शायो नपात' इति सूक्तगता आदिमा नव मनः । ९७४८१९ । आहावोत्तर उपाशु तिर इव (अस्पष्टं) | सौवेति के चित्. तन । २८।१।६-१२, ४।१. षट्पदः । १०७।१-४, १०९।१। तिपदः पट्पदो तृतीयसपने प्रतिगरः । 'शंसामोदैवोम्' इति वा इति आश्वलायनः ( ५।९।११) तूष्णीशंसं शस्त्वा अध्ययुः प्रतिगुणाति पञ्चाक्षरेण । १२।१।४. उथैः पुरोरचं (निविदं ) शंसति १०७१५-६. तृतीयसवने प्रश्यितयाज्याः होतुः "इन्द्रमभुभिवा- तूष्णींशंसे शस्तै फेन चिनिन्दायां कृतायां शाप | जवन्दिः,' मैलावरुणस्य 'इन्द्रावरुणा सुतपा, ब्राह्मणाच्छं- या दत्ते 'एप एततामातिमारिष्यति प्रात व वयमोमं सिनः इन्द्रश्च सोमं पिबतं, पोतुः 'आ वो वहन्तु सप्तयः, शस्ते तूष्णीशंस संस्थापयामस्तं यथा गृहानितं कर्मगाऽ | नेटुः 'अमेव नः सुहवा', अच्छावाकस्य 'इन्द्राविष्णू नुसमियादेवमेवैनमनु समिमः' इति मन्त्र जपेत् । | विदत', आग्रीवस्य 'इमं सोममईते' ।२८।४।६-१२. ९।७।६. तृतीयसक्ने बलिष्ठतमया वाचा शंसेत् ।१४।६।५. तूष्णीयसे शस्ने केन चिनिन्दा न कर्तव्या शापो महत्वतीयसूतत्य भारम्भणीय सूकं या न देयः (शंसन० क.)। ९७४६. 'वैश्वानराय पूयुपाजसे' इति वैश्वानरीयम् । १२।३- तृतीयसननं ऐन्द्रार्भवम् । २८१४१६. जागतम् । २८।४।१५, ७११. तृतीयसपने महानते आनिमारतं शस्त्रम् । ऐसा. , जातवेदस आयतनं आमिमारते शस्त्रे | १।२२।११-१४, वैश्वदेवम् । १।२२।१-१०, १॥10॥१०. ५।१३।१४. द्वादशाक्षरा जगती उदयच्छत् । १३।४।३. तृतीयसपने मैत्रावरुणः ऐन्द्रावारुणं ' इन्द्रावरुणा नारास व तृतीयमचनम् ॥२८८१. युर्व' इति सूक्तं. शंसति । तस्य स्तोनियः आग्नेयः " धैश्वदेवम् । २०७१।६-११, २०७१, एइपु ' इति, अनुरूपः आग्नेयः 'आग्निरगामि सताराशंसम् । ८।६।३. इति । ब्राह्मणासो ऐन्दाबहिस्सत्यं 'मंहिष्टाय तृतीयसवनारम्भे आदित्समदः । १३५११-३. | इति शसति । तस्य स्तोनियानुरूपौ ऐन्द्री ' ययमुत्या तृतीयसपने अमिष्टोमे अहीने च मैरावरणस्य । यो न ददं ' इति । अन्ठावाक: ऐन्द्रावैष्णवं दसति परिधानीया. 'इयमिन्द्र यगं', माझगासिन'वृहस- मनुजानेनी' इति, तस्य स्वोत्रियानुरूपी ऐन्द्री तिर्नः परिपातु', भन्यायास्स 'उमा जिम्यः'। 'अधाहीन्द्र गिगः', 'इयं त इन्द्र गिवंशः ' २०३५/५ यायमः। २८१६९-१० " " . - - ·आरण्यक कोपः दक्षिणामेरन्याधानं तृतीयसपने वैवदेवशस्त्रस्य प्रतिपदस्तृचस्य उचरे वित् स्तोमरय उद्यती नाम विद्युतिः । ' उपास्मै द्वे मचौ गायत्र्यो अनुचरश्व गायलः ।१३।४।३. गायता, दविशु तत्या व्चा, पवमानस्य से कवे, तृतीयसवने शस्त्रजपः होतुः । उक्थं वाचीन्द्राय | इति त्रियु तृचेषु आदिमाः तिस्रः ऋचः प्रथमे पर्याय देवेभ्यः' इत्येकादशाक्षरः, अध्वयों: ओम् इत्येकाक्षा: 1 ] गातव्याः, द्वितीया द्वितीये पर्याये, अन्तिमाश्च तृतीये १२।१।४. | पर्याये' सेयं उद्यती विष्टुतिः॥ १४।४।१ शायणः । तृतीयसपने शस्नेषु एकां पाचं शिट्या निविद्धा. त्रिण्टुप् छन्दः द्वितीयेऽहनि पृष्टये पहहे । नम् ।११।१०।३-५, १०-११, २०१३३१-३. तृतीयसवने सपनीयपसद्गहोमाः ।७३।८.१, त्रिष्टुप् पङ्क्तिमजत ।।९।६।६. तृतीयसयने स्तोमविवृद्धौ अतिशंसनं अपरिमिता त्रिष्टुप्प्रातःसवनः छन्दोमव्यहः । २३ । १ । १०, गिरेव माग्भिः तथा माध्यदिने । मातःसवने तु एकया -११, ३७, ९,२४११८-१०. द्वाभ्यां वा । २७१५१७-८:२९।७।१०-१३. विष्ट मूलतः चतुरक्षरा, सीमाहरणकाले एकाक्षरा 'तृतीयमयने 'स्वीरन्द्रयन्तः स्तुष्वं' इति ब्रह्मा अभूत् । पुनः गायत्रीसंमेलनेन एकादशाक्षरा संपना स्तोमप्रसवमाह । २५॥१॥५-६. सा एकादशाक्षरा सिष्टुप् माध्यंदिनं सवनमुदयच्छत् । तृतीयसवने होतुः एषयामरत् सूस्तं शश्यं भवति। । १२४१२. ३०१५।३॥ तच शं नः करति इति रौद्याः धाग्याया त्रिष्टुराइखं महानते निरकेषलशस्त्रे अस्तव्यं इति उपरिष्टात् मातरक्तस्य च पुरस्तात् । ३०१४।१४.१५. | के चित् । ऐआ. २१७३. तृतीयेऽहनि पृष्ठधे पडहे व्यढे विश्वेदेवा देवता, प्रेता, उचिठता भयति । ३३३३४. पातदशः स्तोमः, पैरूपं साग, जगती छन्दः। २१॥१॥ श्रेष्ठभानि च जागतानि च एकानि गवामयने १.३ ) भाग्यं शसं ' युट्या हि देवहूतमान ११विशुपति शरयन्ते 'परितम्मशृद्गा, दिवश्चिदस्य मउगं 'बाययायाहि वीतये इस्यौणिम् । १२॥ इति । १८७१६, १८८३-७. मरत्यतीय १३-१७॥ निष्केवल्यं । १८-२२, २११२। श्रेष्टुमो हि माध्यंदिनः । ऐसा. १।६।२२. १.५॥ वैश्वदेव ।६.१३॥ आमिमारुतम् ॥१४-१७. व्यहः द्वितीयः जगत्प्रातःसनः २११४१५. तेजस्फामस्य अपोनपूत्रीये • अमूर्या उप सूर्ये' पहे उत्तरस्मिन् आवापिकाः पारः अन्यूयाः। हत्पनया अनुपपदन एक्धनासु।८।२२. विराजधनुर्थेऽइनि, 'नते गिरो भविष्या' (१-४), तेजस्कामस्य पालायो यूपः। ६।११०-१३. 'प्रयोमई महिधे '(१-३) इति सप्त मारः। तोक्माः = धान्यापाः (मोड फुटलेले धान्य)| तामु मैत्रायणस्य (१-३), प्रामायिनः (३-५), रागागाभिषेक गंभारेए चमसे पान्यो या प्रक्षेप्याः। | अच्छाधारस्य ( ५-७) इति । अथवा यमदी: भाय. ३५॥ ऐन्द्रमदाभियो घान्पचनुष्टयस्य मोहीणां | रेरन्, 'यनामद इन्द्र' इत्याद्याः सा । तासु मैत्राय- महामहीमा प्रियद्गुना यनानामिति ।।९।२।३-४ | गस्य (१-३), मामगाउंसिनः (३-५), २१. भन्छायाकार (५-७) इति । पतीः पञ्चमे, प्रयाशः स्तोमः पोटनि पृष्ठये परहे । यदि त्यसोमपाः' इति सप्त । तत्र विभागः २२ पूर्ववत् । पाइन्छेपीः पठे 'इन्द्राय हि द्यौः' इत्यादयः विषयः स्तोमः पनि पृष्टये परहे । सप्त । विभागः पूर्ववत् ।२९/३१८.९. २२१-५. दक्षिणाः माध्यदिने सपने नीयन्ते । १३१॥३. निकृत् सोमः प्रथमेनि । २०४१।१८०२. दक्षिणामेरन्याधान कर्तव्यमेव । ३२।११।४-६. .

·दक्षिणामो ४४ एंतरय प्राह्मण- . " - दक्षिणामौ 'अन्नादायानपतो स्वाहा' इत्याहुतिं । शीषु स्तोत्र । २४।४।१-५ । होता चतुहौंतून ज्याचष्टे, होति अन्वाधानोत्तरम् । ३२।११।५. तदेव शास्त्रं । ६-१०; २४।६।१-१३ । प्रजापतरेतन्: दक्षिणा । दातव्यैव यशे दक्षिणा भवति अन्यल्पिकाई | ब्रह्मोचं च अनुद्रयति । १४-२२ । शस्त्रादौ औदम्बरी- पि।३०१९।११. समन्बारम्भः १२४१५:१-५/ वानियमः ॥६-१/ वाग- दक्षिणादान आचार्याय ऐन्द्रमहाभिषेके । अभिः | विसर्गः समयाविषिते ध्ये अस्तमिते एव वा। १०.१६ विक्त: अभिपेको बालगाय सहस्र दद्यात्, क्षेल दद्यात्, मानसमहः | २४।३।६-१३, २४।४-६. चतुष्पाद् दद्यात् , अपरिमितमेव दद्यात् । ३९।६।२. दशमे इनि मानसरहे । सदसः प्रसृप्य तीर्थे माज- दक्षिणा दोष दृष्ट्या त्यता सती तेनैव या अन्येन | यित्वा पत्नीशाला सप्रपद्य ' समन्यारभ' इत्युक्त्या या न माह्या। 'न निवृत्तदक्षिणा प्रतिग्रहीयात् ।। 'इह रमेह रमध्य' इति शालामुखीये जुहुयात् । पत्नी. ३०१९/२-३. शालायाः समृप्य (स) वीथै मायित्वा आग्नीधे दक्षिणामु नीवामु, ता अनु सुब्रह्मण्या सतिष्ठते । समपद्य 'समन्यारभाव ' इत्युक्त्वा उपसृज धरणं अशिष्टोमे । २६३।१२. इति आम्रोधीये राहुयात् २४।३।६-१६. दधिध दमा चरान्ति । १४।२।९, दशापवित्रं यहागराजाभिषे अर्यरुपकल्पयति । दधि चमसे पाच्या या अभ्यानेय ऐन्द्रगहाभिषेके | ३५१६।४. समारः । ३९३१ । यहाइगे च राजागिषेके । दाक्षायणयज्ञे पयसा प्रचरति । १४१२१७. २७/११२. दाधिको कर अनुपुर् 'दधिक्राणो अशारिष दधि वैश्याना भक्षा सोमयागादो, न सोमः । | इति षष्ठेऽहनि ब्राह्मणा सिशिल्पे । ३०.१०१८-९. ३५॥३॥३. दानं अदानं च। काले एव दद्यात् काले न दद्यात्। दन्तीपत्यनन्तर, द्वितीयदन्तोत्पत्यनन्तर मेध्याय | न सदैव दातव्यं रिक्त्वप्रसङ्गात् । न च सर्व देव अदातव्य अपकीर्तिप्रसङ्गात् । ऐआ. २।१८।१३. कुमारस्य । २३।२।४.७. दर्शपूर्णमासयोः उपवस्यदिननिर्णयः । पूर्वा पोर्ण दानपात्र गायत्रीसोमाहरणादिमाहात्म्यज्ञानवान् । मासीमुपोदिति पैदाय, उपरामिति कोथीतकम् | या पूर्ण पौर्णमामी साऽनुमतिः, योतरा सा राका । या दासीपरिनर्तनं मा|लीयं परितः महामते माध्म- पूर्वाऽमावास्या सा सिनीवाली, योत्तरा सा कुहा, दिने । तितः अवमाः पडुचमाः (कमीत कमी ३, उत्तरामुपरसेद । २२।९।१.५. जास्तीत जास्त ६) शिरस्थितपूर्णकुम्मा: मेव्याः दर्शपूर्णमासयोः पञ्चदश सामियन्यः | १४१२४. मति सशास्ति (होता) हम विष्ण्यं उदकुम्भं च दर्शपूर्णमासाविकृतिरूपः इहादध., सर्वसनियता, | ( तल स्थापित ) त्रिः प्रदक्षिणं परिणजाय दक्षिणैः पसिष्ठयशः, शौनकयशश्च । १४।२।९ (आपरताय. ) पाणिभिः दक्षिमानूस्नानानाः ' एमेवाऽऽऽद सायणः। मधुऽऽइद मधु इतिवदन्त्यः' इति । ताश्च उद- दशममहः दादशाहे-२४१३१६ । प्रशंसा । कुम्भान् शिरसि अधि निधाय दास्यो मार्जालीय परि २४३३९-४ । इद अविवार नाम,। नास्मिनहाने ) नृत्यन्ति पदो निम्नती: इदमधु मायन्यः। ऐशा. केन चित् यस्य चित् विपाय (न वाश्यम्)। ५/११२७-२८ । उपाक्त स्तोरे सशास्ति 'कुम्म- संशपे महिदि स्वाध्यायस्योगः, अन्तर्वेदि इत्येके मुदक वैध निनयाथ अन्न ( मार्जालीये ), उचरे मार्जा- (आश्वला.) । ५। शालामुस्तीथे गाईपन्यहोम! | लीये (आमीधीये इत्पर्यः), शेषमन्तर्वेदि' इति । ६-१३ 1 आमीनीये होमः | १४-१६ ! वापरा- वास्तया कुर्वन्ति । ५।२।१.

·आरण्यक कापा दूरोहणं ५ दाहे । अनिदाहे प्रायश्चित्तं 'अग्नयः ग्राम्येश स्यैव प्रयोगः । ३४/७1१-४. इत्पन्न, तदुत्तरे च द ! ३२१६); ७४. दीक्षितविमितात् दीक्षितेन बहिर्न गन्तव्यं, गम- दिगुपस्थानं यशाड्गराजाभिषेके सगिदाधानो- | नेऽपि सूर्योदये सूर्यास्तमये च प्रत्यागन्तव्यं, अन्यैरपि क्रमगोचरं 'क्लगिरासि दिशा मयिः' इति अपरा- | यजमानाय ज्ञापनीयं तथा इति नियमः । ११३।१२-१४, जितां दिशमुपतिष्ठते । ३७/५/१३. दीक्षितस्य संस्कारां: दीक्षायाम् । स्नानं १३२-३॥ दियाकीत्य, दिवेव कीर्तनीय मन्त्रजातं यस्मिन् , अभ्यञ्जनं नवनीतेन ।४.५ । अञ्जनं नेत्रयोः । ६-७) सत् विषुवदहः दिवाकये गवामयने मध्यममहः । | पावन दर्भपुञ्जीलैः । ८.९ । शालाप्रवेशः । १०.११॥ १८/४४. नियमविशेष: दीक्षितविमितात बाहेर्गमनामावः इत्यादिः । दिव्येनामिना अमीना संसर्ग प्रायश्चित्तं 'अमीना' १२-१४। अहतं यासः॥१५-१६। कृष्णाजिनम्। १७.१८। इत्यादौ द्र० । ३२।६ उन्मुच्य कृष्णाजिनं अपभ्षमभ्यवैति । २३३ मुष्टीकरणम् । दिशांशती: नाम मन्त्रान् कुन्तापरस्ते अर्धशः १९! सत्यवदनम् । १।६।६ । विचक्षणपदप्रयोगः अन्य- शंसति. 'यः सभेयो विदथ्यः' इत्यादीन् पञ्च । | संबोधने । ७-१२. ३०१६।१९-२२. दुरुक्तोक्तस्य (अपवादेन जनयंवदनस्य ) अमि. दीक्षणीया अनिष्टोमे । देवता अमाविष्णू ।।१।१ टोमे प्रातरनुवाफे ऋचर्चा अधौ शतानि अनूच्यानि । -२1 द्रव्यं एकादशकपालः पुरोधाश: घृवे चर्वा प्रति- ७७६. कामस्या ३-७१ कालः, आमावास्येन वा हविषेना दुष्टे केश फोटादिना सायं सानाय्ये प्रायश्चित्त, एय पौर्णमान वा तस्मिन्नेव हविपि तस्मिन् वर्हिषि दीक्षेत। प्रातः, उभयस्मिंश्च । एतत् सर्व ' सानाय्य ' इति शब्द एषो (एषा ३) एका दीक्षा। १२ । सप्तदश सामिधेनी- jद्र० । त्रयाणामेव हविषो दोषे प्रायश्चित्त हनीपि' रनुबूयात् । १३-१५ । संस्काराः यजमानस्य दीक्षि- इति शब्दे द्र, ! ३२१३।४. तस्य ।२।१-२३७१।६।६-१२। भाग्यभागयोः। दुहिता कृपणं अगत्यात् परकीयत्वात् ।३३।२६८. पुरोऽनुवाक्य ।।१-७, प्रधानस्य याज्याऽनुवाक्ये । दूरोहग रोहति. हसवत्या मचा ' हंसः शुचिषत्' १४१८-११ | संयाध्या: काम्या नित्ये च | इत्यनया । १८१६११-१५, स्वर्गकामस्य तु तायेंग -२५३ १।६।१-५ । सवतन शब्दे द्र० सूरतेन 'स्यमूषु याजिन' इसनेन । २०-२१, आहूयं दीक्षणियादिषु इष्टिषु यजमानमागो ब्रह्मणे देयः दूरोहगं रोहति ( मन्त्रशंसनमेव दूरोहगारोहणम् ). शानियेण यजमानेन । अमओ हैके जुद्धति प्रजापति- पन्छः प्रथम, अर्धो द्वितीय, अय त्रिपद्या, सया मानाम इति मन्येण । ३४८१-६. मचा चतुर्थ इति परिमाहाः आरोहे । प्रत्यवरो. दीक्षगीया पानांसंयाजान्ता । १५.११. ६गं तु विचारमेव. तत्र निपद्या प्रपन, अर्धर्चयो दीक्षा द्वादश द्वादशहे । १९२२. द्वितीय, पटसृतीयमिति । स्वर्गकामानां तु प्रत्यवरोदर्श दीक्षायाः पूर्व होमः क्षत्रिययागे । चतुर्गहीतमान्य | नास्त्येव । १८५७।१-५. आहवनीये 'पुनर्न दो मया' इति अचमनु दूरोग 'इंमः शुचिषद्' इतिहसवत्या मचा दुत्य 'वदा पुनरिष्टं पूर्त दात् स्वाहा' इति । इशापूर्तस्या- पन्छा अर्घश त्रिग्या मशः ( अनवानं ) विद्या परिज्यानिः नाम होमोऽपम् ।३।३।२।१.२,४११.४. अनंशः पच्छ: इति समभिः प्रकारैः पटनम् । दीक्षायाः प्रार द्वादमाहे माआररर पो पालनेत । | २९।९।१, पशुकामस्य तु ऐने जागने महामूरते १९४४-१२. वणा नागा हट 'प्र ते महे' इति योदशचे शीक्षितत्यावेदने पहियेऽपि यजमाने मासगान्द-1.दूरोग, प्रतिष्ठाकामस्य तु 'शुष्टो पा - यश उद्यतः ·णत्तरं ऐतरेय ब्राह्मण- - । सवितारं यजति उत्तरतः, सजोपा' इति ऐन्द्रावरूणे सूस्ते, सौपणे वा 'इमानि | तास्तुचाः, सौताः प्रउगदेवताः इति सानुक्रमणी). वो मागधेयानि' इति सैलिके सूक्ते प्रधारयन्तु' देवताः मातरनुपाके अनिः उपाः अश्विनी इति गृयोक्ते वा सूक्ते दोहणं रोहेत् । २९।९।२-७. ७५।२-७। आगेयानि सप्त च्छन्दांसि, उपस्यानि सप्त, दूरोहणोत्तरं ऐकाहिकानि शस्त्राणि शंसनीयानि आश्विनानि सप्त । ७७।१२-१७. न तु वालखिल्याम्या पूर्यम् । तत्रापि 'चर्पणीधृतं' देवताः प्रायणीयायां अमिष्टोगे। पध्यां स्वस्ति यजति इत्येन्द्रं ऐकाहिकं त्याज्यं, 'आ वां राजानौ' इति | पुरसात् , अग्निं यनति दक्षिणतः, सोम यजति प्रतीच्या, ऐन्द्रायणे तु शंसनीय, नान्यत् । २९।१०।१-६०. उत्तमामदिति यजति दूर्वा यशाङ्गराजाभिषेकसंभारेषु चमगादौ प्रक्षेप्या | | अर्धायां दिशि ( मध्ये इत्यर्थः ) पञ्च देवता यजाते । ३७१९१३. उदयनीयायामेता एव, परंतु पथ्या स्वस्तिवतुर्थी, देशात देवता आतिथ्यायां विष्णुः । ३।४/४. ते एव । २।१३-१६, २।२।११-१६. देवता उदयनीयायां प्रायणीयावत् । विशेषस्तु , देयताध्यानं वपट्कारात् प्राक् होत्रा कर्तव्यं । यसै पथ्या स्वस्तिः आप्यइविषां उत्तमा ( आवला. देवतायै हविर्गहीतं स्यात् (अध्वर्युणा) ता ध्यायेत् वषद् ६।१४।३, सत्यापादः ९।६।८) तथा च अमिः, | फरिष्यन् ' । ११।८।१. सोमः, सविता, पथ्या स्वस्तिः, अदितिः इति क्रमा, देवनीथः नाम मन्लः ब्राह्मणाच्छंसिशिल्पे पठेऽहनि. देशस्तु प्रायणीयानुरोधेन तत्तद्देषतानियत एव । : आदित्या छ जरितरशिरोभ्यः' इत्यादीनि सप्तदश २१५/७-८. पदानि, तानि पदावनाई निविद्वत् शंसनीयानि देवताः उपसत्सु अमिः सोमः विष्णुश्च ।। ३०८-२. देवयजनयाचनं यशभूमियाचनम् । वादाणो देवताः त्रिविधाः आहुतिभागाः स्तोमभागाः | राजन्यौ वैदयो दीक्षिष्यमाणः क्षीवयं (राजानं) देवयजने छन्दोभागाः इति । या अमौ आइतयो हूयन्ते तामि- | याचति. राजा तु यदहदीक्षिष्यगायो भवति, तददर, राहुतिभागास्तुप्यन्ति, अथ यत् स्तुयन्ति उद्गातारः, | पूर्वाह एव उद्यन्तमादित्यमुपतिष्ठेत 'इदं श्रेष्ठं ज्योतिषां तेन स्तोमभागास्तुष्यन्ति, अथ यत् शंसन्ति होतारः, तेन | प्योतिरुत्तमं ' इति सक् ' देव सवितर्देवयजनं मे देहि छन्दोभागास्तुष्यन्ति । ७/८/६. देवयन्यायै ' इति देवयजनं याचति । ३४।२।१-५. देवताः दीक्षणीयाया आमावैष्णवं एकादशकपालं देवरातः शुग शेपः वैश्वामिनः आम, कापिलेयाः पुरोधाशं निपन्ति दक्षिणीयं अमिष्टोमे । १।१६१.७. भवाश्च तस्य बन्यषः अभवन् । ३३।५।२. देवताः पृष्ये पडदे । प्रथमेऽहनि अमिः देवानां पत्नीः नाम 'देवनां पत्नीहशती २०११।१-२, द्वितीये इन्द्रः २०३६१-२, तृतीये | इति ऋग्यं आमिमारुते दास्ने अहिर्बुभियोचरम् । विधेदेयाः २१।२।२-२, चतुर्थे वाक् २१।३।२, पञ्चमे | १३११३६१... गौः २२. २२।१३१, पष्ठे चौः । २२।३।२. देविकाइवीपि अनूपन्यापपुरोडाशमनु निर्धा २२/७११. प्याति, धाने पुरोहा द्वादशपालं, अनुमत्यै चई, देवताः प्रउगे शस्त्रे सत ! याययं दसति, ऐन्द्र- | रामायै चक, सिनीवाल्यै चरु, मुढे चइन् । फे चित्तु वायवं शंसति, मैत्रायणं संगति, आधिन शंसति, ऐन्द्र अनुमत्यादिचतुष्टये मत्य पुरस्तात् पाताई आज्येन । शंसति, वैश्वदेवं शंसति, सारस्वतं दसति ११।२।३-८. यजेत् इति वदन्ति, वर । १५ । ३ । १.१३ । ११॥२॥५-१०. ( वायो नर, वायव्येन्द्रवायवमैत्रायः | देविकाहविधा देवीना हविभिर्विकल्प: गतश्रियः प्रनाति- रगावचा, अधिना द्वादश, आचिनन्द्रवैश्वदेवसारस्व. , कामस्य तु समुञ्चयः, धनकामस्य तु न समुचयः ४१८२... .

·"आरण्यक कोपः विदेवा . 1१५/४।५-८. चतुर्णामाज्यम् । २।५।१३-१४. देवीना हवींपि । पर्याय पुरोडाशमेकादशकपालं द्रोणकलशः नाम काष्ठपानं सोमाधारभूतं अमि- निर्वपेत् , दिवे चई, उघ चई, गवे चर्क, पृथिव्यै | टोमे । ३९।६।४. 'चरम् । एतेषा देविकाहविनिर्विकल्पः । के चित्तु चतुर्णी द्वादशाहः । अहालांतस्तु आतैराना, पडदा, चरूणां पुरस्तात् प्रत्येक सूर्य आज्येन यजेत् इत्याहुः, छन्दोमव्यहः, दशममदः, अतिरातः इति । १९१२।१. द्वादशाहः द्विविधः । भरतः ब्यूदश्चेति । तन व्यूढस्य तन्न। १५/४. देशकमः प्रायणीयोदयनीययोः देवताना यागेषु विधानं १९-२४. अध्यायेषु । तन षडहे प्रथममहः । 'देवताः प्रायणीयाया' इत्यत्र द्र० । २।१।१.१६. | २०११-२, द्वितीयम् । ३-४, तृवीयम् । २१।१-३, २।२।१११६. चतुर्थम् ४-५, पञ्चमम् २२।१-३, पष्ठम् ४-१० दोहकाले अग्निहोनी धेनुः उपविष्टा चेत् प्रायश्चित, | सप्तमम् । (प्रथमश्छन्दोमः ) २३११-०२, अष्टमम् वाश्येत चेत् , स्पन्देव नेत् तेन च पयः स्कन्देत चेत् । (द्वितीय छन्दोमः) ३-४, नवमम् (तृतीयश्छन्दोमः) 'अग्निदोनद्रोहयाले' इतिशन्दे द्र. । २५/२. ३२१२.२४१-२, दशमम् २४१३-६. द्यानापूथिवीयः चतुर्गचस्त्रैणुमः पष्ठये घडहे द्वादशाइस्य अधिकारी । यजमानः भूयसदिक्षिणा पञ्चमेऽहनि वैश्वदेवशने 'मही द्यावापयियी' इत्यादिः | ददत् अपापश्च । अविर, दक्षिणाः प्रतिगृहन् अपापः । २२।२।८. १९।३।१-७. द्यावापृथिवीयः तची गायत्रः वैश्वदेवशस्त्रे छन्दोम द्वादशाहस्य कालः, शियोमासयोदीक्षित।।१९।४/. प्रथमेऽनि, ' प्रेता यशस्य भुवा' इति २३२८,१-३ आपूर्यमाणपक्षेषु यजन्ते । १९१५३८. १२. द्वितीयेऽहनि 'मही द्यौः पथियी नन' इति द्वादशाहे दशममः अवियास्य नाम |.तत्र न केन २३।४।१०, तृतीयेऽहनि । प्र या महिावी अभि' चित् कस्मै चित् विवक्तव्यं, संशये तु महिदि स्थाया- इति । २४॥२॥११. यप्रयोगः, अन्तर्वेदीत्येके । २४१३-६. थायापृथिवीय युक्तं निविद्धान अमिष्टोमे वैश्वदेव. द्वादशादे दीक्षा द्वादश, उपसदो मुन्याश्च द्वादश शस्त्रे, 'प्रधावा यशैः । १३३९७ द्वादश, इति पट्त्रिंशददोध्यम् । १९२-६. घावापृथिवीय सूकं पाये षडहे वैश्वदेवशम्ने द्वादशादे दीशायाः पुरस्तात् प्राजापत्यं पशुमाल. प्रथमेऽहनि 'प्र द्यावा यो । २०१२१५, द्वितीपे ' ने भेत । १९४४-१२. दियावापृथिवी' २३, नृवीये 'पृतेन द्यावा द्वापरः निहानस्तु द्वापरः । आलस्यं सकता यदु- पृथिवी २।२।९, चतुर्षे 'प्र ऋभु यो दूतभिव' स्थानं स एव द्वापरीनाम | ३३३३३५, २११५८, पञ्चमे ' महीधावाधियी इह (चतुझंच:) द्विदेवत्या प्रहाः । के चिवाः गई प्रथमः २२।२८, पठे 'कतरा पूर्वा कतरा परा' २२।८।१०. पिवैयं अई प्रथमः पिवयं इत्यानिमीयुः । तेषां धानि गौः देना पृश्ये पडदे पठेनि । २।७१. यता यायः प्रथम प्रयायत, अयेन्द्रः, अय मित्रावासो, द्रव्यं गातिप्पापा नवपालः पुरोडायः । अधाचिनौ 1 इन्द्रानुरीयमाङ यायोमागाप्रयः ४३. इति इन्द्रायोः मविभून. तेन पेवापपरा इन्द्र. द्रष्यं असरमु आपारियो भरन्ति । १८५३ तुरीयः ।९।१-६। ऐन्द्रशायरम्य पुरोगा अनुष्टुभो, द्रव्यं दीक्षीयायां आमायैाय एकाददापार: पाये व गायन्यो इलेके ना, किंतु यायायादि पुरोडाश:, घने चाया प्रतेकामस्य । १।१।१-११. दर्शन, इन्द्रावायू इमे मुताः इति + गायग्या पुरोट दर्म प्रापचीयोदयनीयोः भक्तिभरा, इतरेषा वापे, 'अयं दिवा मां, गदैनानी अमिलिमि:

·द्विपदाः ४८ ऐतरेय ब्राह्मण . । इति द्वे गायन्यौ याज्ये ९।२।३.६। ग्रहभक्षमन्त्रः धनकामस्य देविकाहविषा देवीनां इविषां च न शेतु; 'एष वसुः पुरुवसुरिह वसुः पुरूवसुः' इत्यादिः समुच्चयः ।१५।४।७-८. ९।३।३-५1 पुरस्तात् प्रत्यञ्चमैन्द्रवायवं भक्षयति ८ । धनानि = राष्ट्राणि । ४०।३।१०. मत्रावरुणग्रहमभमन्त्रः एष वसुर्बिददुसुरिह वसुर्विदद्वसुः" धाचे पुरोडाशः देविकाइविषु, तत्र धाता ददातु इत्यादिः ९१३।६ पुरस्तात् प्रत्यञ्च मैलावरुणं मक्षयति दाशुषे इत्यनुवाक्या, धाता प्रजानां इति याच्या । ८ । आश्विनग्रहभक्षमन्त्रः 'एष यसुः संयद्वसुरिह घसुः | १५।३।११ सायणः । इत्यादिः, सर्वतः परिहारं (शिरः प्रदक्षिणीकृत्य) धानाः भृष्टाः यवतण्डुलाः । सवनीयपुरोडाशेषु आश्विनं भक्षयति ९।३।७-८१ द्विदेवत्या एकपात्रेण | प्रथमं हमिः | तर याज्या हरिया इन्द्रो धाना अत्तु गृह्यन्ते पात्रद्वयेन ड्यन्ते । अध्वर्युः येन यजुषा द्विदे- | इति । ८।६।१-६. चत्यमई प्रयच्छति, तेनैव होता प्रतिगृहाति ९।३।१२। धाय्या निष्केवल्ये शस्त्रे अमियोमे माध्यदिने याज्याद्वयं अनवानमेव पठेत. येयजामहे इति आगूल | यदावान इति । नीचेस्तरामिव शंस्त्र व्या । १२॥११॥ प्रथमयाज्यारम्भे एवं पठितव्या, न पुनातीययाज्यारम्भे १-११, १२।१३।५-५. ९।४।१।५ क्षेत्रावरणप्रेषस्तु 'होता यक्षद्वायुमने गां० घाय्या निष्केवल्ये शस्त्रे पृष्टपे पड़हे प्रत्यहं, इत्येकः होता पक्षदिन्द्रयायू अईन्ता इत्यादिदितीयः, छन्दोमेषु च प्रत्यहं यदावान इति । २०-२४ अध्या- प्रत्येकान्ते होतयंज होतर्यज इति पठेत् । होतुर्वषट्- | येषु उक्तमिदम्. कारस्तु याज्याद्वयान्ते एक एन, न दौ । अयं विशेष घाय्याभिरेव इमाँलोकान् धयति संयं कामं काम- ऐन्द्रवायवे ९।४।४ सायणः । द्विदेवत्येषु अनुवषट्कारो. यते । याभिः कामं धयति सा धाग्या । यत्रयन वै नास्ति ९१४१२-३। द्विदेवत्यमक्षोत्तरं सबनीयपुरोडाशस्य | देवा यज्ञस्य छिद्रं निरजानन् उदाय्याभिरपिंदधुः इटोपाहनम् ९१६।१। विदयस्यानां संत्रावान् होतृचमसे | तदारयाना धाय्यात्यं । दधाति अपिदधाति आमि: समवनयति । ९।६।४. ता धाय्याः । एताभिस्य छिद्रं संदघदेति. आभिः द्विपदाः अष्टाक्षरद्वादशाक्षरपादाः पठेऽहनि तृतीय- दधाति संदधाति ता पायथाः ।१२।७।३-४, ६. सपने मेत्रावरुणस्य शिल्पशस्त्रे 'अमे स्यं नो अन्तमः' धाय्या: मरुत्वतीये शस्त्रे,अमिता भग इव क्षितीनो इत्याद्याः ।२९।९।११-१२. इति आमेयी त्रिष्टुप् , त्वंसोम क्रतुभिः सुक्रतुः इति द्विपदाः छन्दोमप्रथमेऽहनि वैश्वदेवशस्त्रे 'मा यादि | सौम्या त्रिष्टुप, पिन्यन्यपो मक्त: सुदानवः इति वनसा तह' इति २३।२।१०। द्वितीयेऽहनि इमा नु के | वैष्णयी त्रिष्टुप् । तान्यो महे इति तृतीया के चित् तन । गुवना' इति २३।४।१२। तृतीयेऽहनि यधुरेको विष्णः | एवा अमिष्टोमे १२१७१-१४, पृष्ठये पदहे प्रत्यई इति ॥२४॥२-३. छन्दोमेषु च प्रत्यहम् । २०-२४ अभ्याये. द्वितीयेऽहनि पृष्टये घडहे इन्द्रो देवता, पञ्चदशः घाय्या महायते नि येवल्यस्य 1 पुच्छे यदावान इति स्तोमः, बृहत् साम, त्रिष्टुप् छन्दः । आज्यं अमि दूतं | ऐआ. १।१८।१०, ५/८/२०. हनीमहे इति । प्रउगं चापो ये ते सहलिग इत्यादि । घाय्या पायाच प्रकृती विकृतौ च समाना एन । मरुत्यतीय, मिप्येवल्यं, वैश्वदेवं, आनिमारतम् । १३१७/४. धाय्या वैश्वदेवाने आर्भये सूरते आदी मुरूप. धामुष्यायणो देयरातः गुनः शेषः । अधीयत उलमूतये पति, अन्ते च येभ्यो माता एवा पिये इति देवाती रिस्थयोरभयो पिः । जनना चाधिपये देवे |दयोः सनोचरं अयं पेनवोदयत् इति । १३१६-२४. बेदे च गापिनाम् 1 ११॥३१९.. धाग्याः सामिषेनीषु महानते पिपुवतश्रोदकासाः ·- . आरण्यक कोपः नियिता पृथुपाजा अमत्यः इत्यादयः पद, गवामयने मध्यमेऽ- तस्मातु पुलो मातरं स्वयार चाधिरोहति । ते मात्राऽपि इनि च । ऐआ. ५:१२ सायणः । मिथुनीभवन्ति । तामात् पुन आवश्यक इति भावः । धाच्या सामिधेनीधिय शोऽपि अधिकत्वेन प्रक्षे । नारदो हरिश्चन्द्रमुवाच । ३३।१।१२-१३. पणीया मचः शस्त्रावयवः । १२११२७. नाभाका तृचाः षोऽहनि पिण्याखे । मैत्रा. धाग्यास्थानं सामिधेनीषु समिध्यमानो अमरे, गमिद्धो यस्य ' या यमुभो निधारयः' इति तय: । नाम- अम आहुतः इत्यनयोर्मध्यम् । ऐआ ५।१।२ सायशः । गासिनः 'पूर्वीष्ट इन्द्रोपमातयः' इति तृचः । भन्छा. धियायसुः = धिया बुध्धा वसति भागदयति | वाकस्य ता हि मध्यभराणा इति तृपः । २९।६।१-३. इति, बुद्धिप्रदा इत्यर्थः । इति सरस्वती एव घियावसुः । नाभानेदिष्ठस्य सत्यवस्तुः कथा । २२।९. ऐसा. ११४१७. नाराशंसी: तिख. कुन्तापसूक्रो प्रमाई पन्छः, धिष्ण्यशस्त्रं शिल्पं शस्त्रं पठेऽहनि तृतीयसक्ने निनदेश्य, ' इद जना उपश्रुत' इत्याद्याः । ३०१६।३.६. मेभावरुणस्य नामाकास्तृयाः।२९।८।१-३। शिल्प ।४/ नाशप्रायश्चित्तं, उपशान्तिप्रायश्चित्त 'गाईपत्ये' पालखिल्यान पन्छी विहरणं ॥५॥ याचाष्टः १५1 इयन द्र० । ३२१४८. ३२१७४४. एकपदाः १६ माहानामनानि पदानि ७ अर्धशः निसननं यास उर्मस्य । ६।१।२. विहरणं वालसिख्याना १८ का निहरण ।९। विह नियनं नाम सामावयरः अन्तिमः स संवर्गातव्यः । रणप्रशंसा ।१०। चतुर्थ शंसनं अविहतं यथापाठं, १२।१२:४ सायणः । परंतु अएमं सूक्तं सप्तमत्वेन सहम चामत्येन शस. निनः कारव्यासु कुन्तापसूक्ते योऽदनि । ३०१६, भीयं इति विपर्यपः कार्यः।११-१॥ शिल्पशस्त्रप्रशंष्ता। १६. रोहण इंसपत्या कचा १२९१९११-७। ऐन्द्राव निनः नाम तृतीयपादस्य प्रथमाक्षरमनदातं द्वितीया. रुगं सतं 'आ वा रामानौ इति १२९।१०११-१01 क्षरमुदान इति शसन (वृपभो यथा रोरवीति तथा)। स्तोत्रे द्विपदाः अष्टाक्षरद्वादशाक्षरपादाः 'अमेवं नो | ३०६६ सायगः । अन्तमः 'हत्यायाः ।।५-१सयाग्या ऐन्द्रावणी निनः नारायसी (३०१६६३-६ पारिक्षितीपु। 'इन्द्रावणा मधुमत्तमा इति । १३-१४. १०१५। रेभीषु । २०१६७९. विण्यात् - दोषियात् पदमारे प्रेट्सः यस्या नियमविशेषः दीक्षितस्य दीक्षाया, दीक्षितविमि. पनीया महायते । भा. 1५।३।१२. तात् यहिर्गमनामायः कदाचिद् गमने, एयर्योदये मो. विष्ण्ये, अमिविहरणं आमीधादेव भमिष्टोमे ।। स्वमये च सस्थाने एप सातप, अन्येश्च शानीयो १०४ार. दीक्षितः ११३१२-१४, नराशंसपक्तिः - दिनारा सात सवन, निर्भुजपारः नाम संदितापाः। ऐसा. ३।३।१.६. दिनाराशरा माम्यदिन स्यनं, सातारा ननीयसवन, निर्भुजप्रवादाः हितोपाइरसः । ऐआ. ३३३१. इति आमष्टोमे 1 ८1१1३. निर्यापः प्रायगीयायाः निष्कासे स्यात्या या उद:- (मतस कर, पुत्राकरिता)-स (समिन्द्रः) यग | पनीयानिवारः । २।५७.८. रामानमुरसार पुत्रो में जायतां न वा यने इति । निरिच्छंमकाय भवं दयात् । ११।११।३. तय पुत्रो ज रोहितो नाम ! २३।१-२. निषित् ' अस मदे जरित 'दत्यादिः पोटापा मानदं पोळा पाम अरिहने 'भारमै विगो' (१११ १६ निशिपाये ) घोडनिहाये उनमे तूचे विस्तामुचि उत्पनम् । १६।।२-१. उसमामृचं शिक्षा धीयते । १६१०५. नापुत्रस्य लोगोऽस्तीति तत् सो पराको विदुः।। निपिन् इन्द्रो देयः इति नियन्ये महान। ७ ·निवित्सूक्तयोः ऐतरेय ब्राह्मणं- २१३-५, प्रयोगे। । वासामादौ शोsssसाशेऽऽऽम् इत्याहायः । ऐआ. | तु अन्ते एफामृचं शिष्टया । ११०१०-११. ५.५/२०. निविद्वानं सूकं 'अभि स्यं मेष' इति 'जागतं, निवित् एकचे कादयात्मके या सूक्ते न दध्यात् । | निष्केवल्यशस्ने छन्दोमप्रथमेऽहनि अन्तिमम् । २३/- २३।११।९. निवित्प्रशंसा |१०१११५.८. निविद्धानं सूक्तं 'अभुदेवः सविता' इति सावितं निवित्सूक्तयोः शंसने अभिचाराथै विशेषः। वैश्वदेवशस्त्रे । प्रयोग। १०॥१॥२.३. निविद्धानं सूक्त ' अहं भुवं वसुनः पूये' इति निविदः आभये सूक्ते आमिमारते शस्त्रे अमिष्टोमे | जागतं । छन्दोमतृतीयेऽहनि निकैवल्येशस्त्रे २४।२।६. तृतीयसवने (१०।१-१६), द्वितीये आमेयसूक्ते च । निविद्धानं सूक्तं 'आ न इन्द्रो दूरात्' इति पृष्ठये (८1१-१५) प्रयोग। पटहे प्रथमेऽहान निष्फेयस्ये शस्त्रे। २०२१. निविदा आल्याने अमिटोमे मासक्ने निविदानं सूत्रं 'श्रा नो भद्रः ऋतरः' इति देव. (११९१२) माध्यंदिने निष्वल्पशने (३॥१.२०) | देयं वैश्वदेवशख्ने । प्रयोगे । महत्वतीयेशले 'जनिष्टा उमः' इतिसूरने पणामृना निविद्धानं सूकं 'आ याविन्द्रः' इति पृष्टये पदई मुपरिष्टात् (२२१-२०) पुनश्च पञ्च प्राचः । तृतीय | प्रथमेऽइनि मरुत्वतीय शस्त्रे । २०११११. सपने वैश्वदेवाने द्यावापृथियीये एस्ते (५११..५) निविद्धानं सूक्त..'आ नो भद्राः ऋतवः' इति वैश्वदेवं | वैश्वदेवाने । प्रयोग। 'निविदा द्वादश पदानि अमिष्टोमे आज्यशरने निविद्वान सूक्तं 'भा याविन्द्रः इति पृष्टये पडहे १०२।१-१२. प्रथमेऽहनि मायवीये शो। २०११२. निविदा पर शस्यन्ते ।.११११२. निविद्वान सूक्तं इन्द्रस्य नु वीयर्यागि' इति, तान्त्या निविदा पदं नातीयात् (न परित्यजेत् )।११।११॥ | परिघानीया, निष्वल्प शस्त्रे । प्रयोगे । निविदानं सूक्तं 'इन्द्रस्य नु वीर्याणि इति पञ्चदार्च निदिदः पदे न विपरिहात ( विपर्यायो न कार्यः)। रियल्पं नियन्ये शौ, नथ प्रतिष्ठिततमया वाचा ११११११६. संस्तव्यं (पाग घनिना-सायण: 1 धीरगंभीर निविदा पदेन समस्येत् (पास्यद्वयं न संपयेत् ) | दमदार स्वराने-यल: ) १२११३।१०-१३.' ७॥ प्रेदं मन्दं ४'एने एव तु पदे । यादयं) निविदा सूक्त 'जनिष्ठा उमः' इति एकादश समस्ये।।८. महान महत्वतीये शतं । ऐया. १६:१७. नियिः मारने ले भाभिमारवगत (९४१. निविदान तंजानिया उमति गौरिचीत शास्त्य ११), परसत यश्वदेवशम्गो (१..३०)। युमं अमिटीमे मान्वतीये दाने, तस्य अर्धाः (पद) प्रांगे। A. अर्धाः (पक्ष परिशिप मध्ये निविदं दधाति Hitr. AR के यशस्त्राने गरिता देयः आरममा र शिंगरावर चढताना पटल्या सोमरर मि (१९-२० निविष्या) विस) सत् । १२१८२-७. निसान सस्त न य गुागं पति भाभ विपिता राम (भR) न अप्रिमि परदेशे गायोगे । सूने न । ११९१९ : निविदा प्रात: निविज्ञान सूचं. 'मय पापा सपने Eent पुरा, मालदिने मापे, तनीयसपने एमीमदितीपरनि मरयमोये । २३।१।१६-२० - + র লার ·32316. निष्कवष्य आरण्यफ कोषः . : । 7 । 32315 २२८५-६. निविद्वान सूक्त 'त्य सुमेष मझ्या ' इति जागत निविद्धान' तृचः छन्दोमप्रथमेऽहनि मरुत्यतीये शस्त्रे । २३।१।१३-१९. तमिन्द्र वाजयामसि' इति निविदान सूरख दिवश्चिदस्य परमा' इति जागतं गायत्रः पृष्टय पद्धहे पचमेऽहनि निणेवल्ये शस्त्रे । छन्दोमद्वितीयेऽहनि निष्फेवल्येशस्त्रे । २३।४।३ ७. २।३।४-५. निविदानं सूक्त निविद विना न पठेत् । विस्मरणे निविद्वानः तृचः त्यमु वः सतासाई' इति तु अन्यत् तदेवत्य तच्छन्दस सक्तमाहत्य तस्मिन् गायनः पृष्ठधे षडहे चतुर्थेऽहाने निकाल्ये शस्त्रे २११५४-५ निविद ६ध्यात् । आइतात् सस्तात् माक् ‘मा प्रगाम पथी वय' इति तृच परत पठेत् । सैव तत्र प्रायश्चिात्तः। निविद्धान: तुच: 'मरुत्वाँ इन्द्र मीदवा ' इति २११११११२-२२. टथे पडदे पञ्चमेऽहनि मरुत्वतीये शने । निविद्धान सूरत । प्रतव्यसी नव्यमी इति । २२१११.-१४. आग्नेय अनिष्टोमे आमिमारते शस्त्रे । प्रयोगे। निविरिधिः । १०।१।१-८, २१-१२. -निविद्धान सूरत प्रत्यक्षम: प्रतवस: निष्कासे स्याल्या 'वा प्रायणीषायाः, उदयनीया. माप्त अमिटॉम आमिमारते शस्त्रे । प्रयोगे । निर्यापः । २०५७ निविद्वान सूक्त अद्यावा यशै.' इति धावापृ निष्केवत्यं शस्त्रं अमिष्टोमे। आपयाविकामाध्यदिने पिवीर्य अग्निष्टोमे वैश्वदेवे शखे । प्रयोगे। सबने, माहेन्द्रः महः, निष्टुप् छन्द्रः, पृष्ठं माम | १२२१० निविद्धान सूक्त 'प्रत्वक्षसः प्रत्यसः' इति मारुत ३-४ । धाप्पा ' यदायावान' इति, नुनजिया अमिधोमे आमिमारते शस्त्रे । प्रयोगे। | प्रयोग., याज्य पिरा सोम इति, आभिचारप्रयोग: निविद्वान सूरत 'प्र द्याया य.' इति घावा १२।११।१-१. 1,आख्यायिका स्मोत्रियतृचार्या, पृथिवीय अनिष्टोमे वैश्वदेवे शस्त्रे । प्रपोगे. सामशस्त्रप्रशसा १२।१।१-८ । स्वोत्रियः । आम. निविद्धानं सस्त 'प्रमन्दिने पितुमत् ' इति जागत खाशूर' इति । ते मध्यमया वाचा सति, अनुप छन्दोमतृतीयेऽहनि महत्वत्तीयदाखे । १४११।१७-१८. 'अभि वा पूर्वपीतये' इति स उत्तरामिय रास्तव्यः, निविमान सूक्तं ' यो जात एव प्रथम.' इति पृष्ठये भय्या ' यद्वापान' इति सा भी नेस्तराभिर अन्या, पडदे तृतीयेऽहनि निष् केवल्ये शस्ते । २३।२।१-५. प्रगाय 'पिया मृतस्य रसिनः त म स्वस्थया घाचा निविद्धान सूस्त 'यो जात एव प्रथमः' इति पृष्ठये | वास्तव्यः, निविद्धान गर्न इन्द्रस न थीयांगिति षडहे तृतीयेऽनि निप्पेषल्ये शर । २१।२।१-५. पञ्चददाच दरम्यान तत् प्रतिष्ठितमया याना दरिउम्यम्. निविद्यानं सूक्तं वैश्वानराय पृथुपानगा । इति तन बादौ (१-८1 फवः ततो निषिदः (३।१-२०) अमिष्टोसे आग्निभारते शस्ने । प्रयोमे। ततः सूतप:१९-१५ पादशी परियानीया । प्रयागः । अययेन वा हृद'इति गायत पष्ठ्य षडहे पष्टेऽहनि मत्यती शो पयांशः । सामिद्धि हवामहे', अनुरूप: प्रणयः २२१७११२-१३. निविद्धानः तृचः निदेवव्य अन्न दापियो । प्रदिप प्रगाय: अभि-का- सूर', धाम्या यावान'। सामग्रगाए 'भयं निविद्धान: तूच' ' इन मायिन हुये' इति श्य, निविद्यानं गतं । तमुदि यो पनि गायत्र' पृष्टये पडहे चतुर्थेऽहनि मकवनी राधे पटपञ्च माद्वाजम् । १६३६२५, २१।४।१६-१८ निदेवन्य सय छन्दोमाय नि पिन: निविद्वान, तृचः ' उस नो इधिभिः मुन्न' इति । बृहत तौप्रिय: मिहिकामह', अनुवाचा "गायतः पृष्टपे पडहे षष्ठेऽहनि निष्पेयाय शस्ने पर्यासः। 'वो' In.

·निफेयल्यं ऐतरेय ब्राह्मण- . , . . 'अमि त्या शूर'! सामनगाय: 'पिया मुतस्य', ताक्ष्य | योनिः 'आभ त्या शूर, सामग्रमायः 'इन्द्र निधातु सूस्त 'त्यम पु वाजिनम् , मूत्त' भं 'इन्द्रस्य नु शरणम्', ताक्ष्य रक्त 'त्यम् पु वाजिनम', निविद्धानं वायोगि', निविद्धानं नागवं पतं ' अभियं पम् । सुस्त सजनीय गासमदं 'यो जात एव प्रयमः । २१११ २३११०२०-२९१२. १८-२२:२।१-५. निर्णयल्यं शम् छन्दोमद्वितीय हाने । प्रतिग्त् निवल्यं शस्त्रं पृष्ठये पड़हे चतुर्थेऽहनि । प्रतिपत् प्रगाय: स्यतरस्य स्तोत्रिय 'भाग त्या शूर', अनुचरः | तृचः 'पिबा सोममिन्द्र', अनुनरस्तृचः 'ध्रुधी हवं प्रगाथ: स्यंतरस्यानुरूप: ' अभित्या पूर्व', पाय्या | विपिपानरय पारया यदावान', प्रगायः वृहतो योनिः यदायान, भगाय: यहठी योनिः 'पामिदि कामहे, | स्यामिदि', सामपगायः 'स्वमिन्द्र प्रवर्तिपु', ताश्यं पाममगाय: 'उभय गरय', साचै राम्तं 'त्यमू पु | मुक्त 'त्यम् पु वाजिनम्', सस्तं न्यूहलसहितं 'कुह याजिनम् , मूक्तचतुष्टयं प्रेष्टुम 'अपूज्या पुरुतमा' भुत इन्द्रः', सूस्त प्रद्युम 'युग्मस्य ते वृपभरस', तृचः 'तां मु ते की िमहाँ रुद्र यो है', 'सं महाँ पर्या: 'त्यनु वः सनामारम्' । २१।१९.२४; इन्द्र तुभ्यम् ', निविद्वानं जागतं सुस्व 'विधिदत्य ५१-५. परिमा'। २।३।२१-२५, ४११-७. निषेवरूपं शस्त्रं पृष्ठ पडई पदमेऽहनि , प्रतिवत् निष्पत्य एवं गन्दोमतृतीयेऽदनि । प्रतिपत् तृचः । मह नान्यः नाम विंदा मपान् विश' इत्यादयः, अनु- मुदता स्तोत्रियः 'स्वामिद्धि', अनुनरस्तृनः बहतो:- | नरः नवः 'स्वादोरित्या' (1-3)'उप नो परिमि:' नुकसा त्वं यदि चखे', पाग्या 'पहावान', प्रगायः । (१.३), 'इन्हें विद्या अवीवृधन्'(१-३), पाप्या पदा. रतरस्स योनिः 'अभि ला शूर', सामप्रगाम: | वान', प्रगायः रमंतरस्य योनिः मि त्वा धर', 'इन्द्र विधान सरगम', ताय सू 'यन् | सामागायः 'मो पुया पान', वाय सुस्त 'त्यम् । पानिनम्', सूरवानि चल्गारि टुमानि 'सवारी जानु' वनिम्', सस्तं पालं प्रेइ प्रा पुत्रव्ये', 'लो 'कदा भुवन स्पशयागि' ' मा गयो पातु मघवान् मदाय यापे', एवं मं 'या मदासस्तम', तृचः वचदिलिप परमन', लिपियानं जागत स्' भद भुवपर्याय: 'तमिन्द्र यानयाममि' । २२ । २।१-१ पगुन २४।२। २१-२२०२।१-६. नियम शयं पृष्टये परे प्रयमेट नि । मतिपत् निफेरा शनं पृष्टये परदे पनि प्रतिस्त प्रगाय: 'ममि सागर', अनुगरः प्रमायः समित्या सूचः 'रेयतीनः सध', अनु परगः 'रेवा इन्द्रेयत', पूर्व, भाग्य पायान', गायगायः 'रिपा गुनस्प', । पाया 'रदायान', प्रगायः वरतो योनिः सामिाद', ताराम यानि , नितिन मन गामा: 'भिकाये, पाय स्यम् इन्नो दूरा। २०१३-१५, २१. पानिना', गृह पायो 'ए यार ना', सूस्वं निक्षेप सब से पाये, दिवानि । प्रति- | 'AAREEमा, संभ 'भरको पिने, र तुमः रामा, अनुनाग वंदनेने, पारा पास. निविदान: : 'नो शरीरः गुतम्' पापान, गालगायः उमयं गाय, साशं सून २२.१८१८१.६. म मानिनराई 'd fa(समा' 12.10 नियत समयानामतः । दिशारेप मारमः। १०Brit. मनोनोमरतन मातरः । 'सादाम ARE | अपि म पागः '--: मरामि प्रगापः 'ए दाल, भनुमाः गाय: परिद अपनaji antiन, पा, भाग 'A', प्राय: सुपरि माय भोगामिया ·मारपयफ कोपः निष्केवल्यं . - " अन् । आत्मा-'तदिदास' नवर्च त्रिः प्रथमा, 'ता अयंत मेट्खं प्रपञ्चमघवनन्ति यथा शंसितार भक्ष. सुते' पडचे, 'भूय इद् वावृधे । पञ्चचे, 'नृणामु त्वा यिष्यन्तं नोपहनिष्यति । प्रेड्सस्यायतनमासीनो होता तृचः इति पञ्चविंशतिमगात्मकः' सूददोहाश्च 'ता | इतराज्ञापूर्वक वाग्देवी सोमस्यः' इति मन्तजपेन अस्य सूददोइसः' इति । ग्रीयाः-'श्रीवाः' इति शब्द ! भक्षयति । ऐा. ११७-२१, ५।३-१३. द्र शिरः-'शिरः' इति शब्दे विजवाः विजयः' निष्फेवल्यं शस्त्रं महामते प्रेड्समारुन शस्यते । इति शब्दे द्र० । पक्षः दक्षिणः, पक्षः उत्तरः, पुच्छं, | ऐआ. १७११ सायणः । अशीतयः, गायत्री तृचाशीतिः, एते पदार्याः तत्र तत्र निष्फेयस्यशस्त्रस्य पञ्चमेऽहान स्तोत्रियः विदा शब्दे द्र० । बाईती तृचाशीतिः ‘मा चिदन्यदिशंसत । गवन् विदा'' इत्यादिः । ऐसा. ४११११.९. इति एकयानविंशत् (२९मच:), पिना सुतस्य रसिनः' निष्फोल्यास्त्र आमिनारप्रयोगः । अविराजा इति पिंशतः स्तमी चाष्टमी चोद्धरति, ' यदिन्द्र माग- / (विर ट्छन्दोभिनेन ) अस्य यजेत् गायच्या या त्रिष्टुमा पागुदक्' इति चतुर्दश (कचः) व प त्या या अन्येन वा छन्दशा ।१२।११.१०. सुतावन्तः' इति पञ्चदश, 'गो पुत्वा वापतधन निष्केवल्यशने गायत्री पाईती औष्णिही च इत्येतस्य (सूकरय 'रायस्कामः' इति-) दिपा तृचाशीतिः, प्रत्येकान्वे सूददोहाथ, महानते । ऐआ. चौद्धरति ('अभि त्या शूर' इति) रानरं च १११९1१-४. मगार्य, अप हास्य 'नकिः सुदामी रणं '.इत्येतं प्रगा- निष्फेवराशन्ने निधित् इन्द्रो देवः' इत्यादिः यमुहत्य तत्स्थाने 'स्वामिदा खो नरः' इत्येतं प्रगायं महानवे । ऐआ. ५।५।१३. प्रत्यवदधाति, 'अभि प्र यः सुराधस' इति षड् वाल. निषेवल्यशस्त्रे निविज्ञानं सूक्तं 'आ न इन्द्रो खिल्यानां सूक्तानि, ' य: सवाहा विचर्षगिः' इति शेषः । दूरात्' इति संपातो नाम | २०१२।२. ( १२ कचा), ' असं ते अस्तु दर्पतः' इति सूक्ते (द्वे) निष्फेवल्याने प्रतिगरः अविहतः प्राकृरा एय । (इति सून, तम) मामी ऐभा. ५।६।१०, पाष्टमी चोदरति, 'तरोभियों विदद्धमु' इति (सूक्तं तत्र) निष्केवल्यशस्ने वृहद्दिवं नाम 'वदिदास भुवनेषु' उत्तमामुसरति, 'यो राजा चगीना' इत्येकादश, इति सूक्तम् । तथ महायवात् चतुर्विशे गवामपनस्य 'तं यो दरममृतीघई (इति सूक्त), 'आ नो विधा- द्वितीयेऽदनि शस्तव्यम् । १७८०१-२. सुहम्प:' (इति सूकं), 'या इन्द भुन आमर' निधेयल्यान्वे स्तोनियो पुरीपपदानि नाम इति नव (का), सूरदोहाः (ता अस्प सूददोड्स: मन्त्राः पञ्चमेऽनि । 'पुरीपदानि' इति शन्दे द्रः । इति पर)। " रोयं पाती तृवानीतिः ॥ अप | ऐआ, ४।१।१०-१५. भोगिही तूचाशीतिः 'औष्णिही' इति शन्दे दः । नि फेकल्पशवोपकमात् प्राक् अवः पिछोला यशः (उदरं) 'यशः' इति शन्दे द्र० । ऊर- | अपागटलिकादीनां (वाधाना) दान कारयन्ति करन्दे द्र० । उपयवर-जा, उस्यहोइ-जपः । महातते । ऐआ. ५१११११. सत्र तप्त शन्दे । भय होता अथदोई पाचपति, निष्पवल्ये भाहायः त्रिरेघ । प्रय आहाया: चखादेः, अपर्युः स्यपं या पात । 'ओमुक्या यज्ञ सोमस्य' निविदः, परिघानीयायाः इति महानते । ऐसा. इति इम्पा मेषिक: ये यजामहे ' इत्याग निय. | ५।५।१०. यैव ('पिया सोममिन्द्र इति') पति । मान्य नि हेरल्ये विद्यामहसमेके, जगतीसहसमेके, अनु- अनुवट्यारोति । या कारानुगन्ना (पागोजा इत्यादि सुबहसमे । ऐसा. २११७१३. प्रशविर) | मरमाप्त होता प्रा प्रेदसावरोहति । निकाल्ये प्रतिपत् राजनमामस्तोनिय एव महा- 'उभयं गया ना - .

·निष्टयः ऐतरेय प्रामण . - .. भते । ऐआ. ५।५।१३, ६६७-९. तेभ्यो हान्ये अधिजाताः । न्यग्रोहः = न्यग्रोधः । , निष्फेयल्ये याच्या 'ओमुक्थशा यज सोमस्य' ३५/४१३-४, इति संप्रेषिते 'ये यजामहे' इत्यार्य 'पिया सौम- न्यूहरः अछायाकशिल्पे एक्यामरते पटेदनि । मिन्द्र' इति अनवानं वषट्कारश्च । वषटदारानुमन्त्रणं | ३०/४. बागोजः' इत्यादि प्राकृतमेय महामते । एमा न्यूट्ख: आइनस्यारा पठेऽहनि । ३०१०७. ५११३७-८. न्यूट्सः । नितरां विषममकारेण अइसनं उधार- 'निफेवल्योत्तर उक्थसंपत् नाम मन्त्रस्य जपो णम् । द्वितीय स्वर ओकारं त्रिमा उदात्तं त्रिः, तस्य होतुः महानते । ऐआ.1 ५।१२।३. तस्य चोपरिष्टात् अपरिमितान् पञ्च वा अर्धाकारान् निष्केवल्यापासकरप परकीययागे निष्केवायसः | अनुदाचान् , उत्तमस्य तु लीन् । पूर्वमक्षरं निहन्यते नस्य चयनस्य महानतस्तोत्रमहानतशनानुष्ठानस्य च | न्यूडम्यमाने (आधला ७११।१-७) । मन्त्रादौ निषेधः । पिने आचार्याय वा शसेन, तत्र न निषेधः ।। चत्वार्यक्षराणि उचायं न्यूझो यस्तभ्यः । सोऽयं चतु. ऐा. २१०११-६. रक्षरेण इत्येक पक्षः। व्यक्षरेण एकाक्षरेण इति च विष्यस्योपासना प्राणदृश्या । अनहोऽन । पक्षी घरेग हाते सिद्धान्तः । २१ । ३ । १-९॥ अधिदैवतं अध्यात्म च । इदमेव स्थूलदेहरूपेगा उक्थ- | चतुर्थेऽइनि निष्केवल्यशस्वे 'कुह् श्रुत इन्द्रः ' इति स्योपासनम् । ऐआ. २१४-२०. वैमदे सूक्ते. माध्यंदिनीयत्वात् प्रथमे पादे न्युदुखः। निहवः नमस्कारविशेषः अमिष्टोमे | दक्षिणेन | २१।५११ । चनुर्गेऽहनि प्रातरनुवाकास्पिदि अर्धर्ना- बैधन्ने प्रस्तरं निधाय दक्षिणान् पाणीन् उचानान् | यो सः ( आव ७१११ ॥ १-७) प्रातरनुयाले कृत्वा सम्यान् नीचः । ( कृत्वा न्युजान ) तत्र, एटा | प्रयगे पादे न्यूडुखः, आयशस्ले तृतीयादे उत्तमावर्षे, राय एष्टा वामानि प्रेपे भगाय । तमृतवादिभ्यो नमो | माध्यंदिने प्रथमे पादे चतुर्थेऽहनि पृष्ठये पहई । २१ । दिवे नमः पृथिव्यै ' इति प्रस्तरे निन्हुयते । ४।९।५. ३।१-९ वृषाकपिमूलते ब्राह्मणाच्छंसिशिलले पठेऽहनि निष्टर्यः मन्धिः = शिखाबन्धनवत् सहसा मोच. न्यूहतः । ३०१ ३. यितुं शक्यत्वं निश्पयत्वम् । ऐना ५।३।८ सायशः पक्षः उत्तरः निष्फेवल्यशत्रस्य पक्षिवेन कलि तस्य महावते । तस्य असी लोकः, आदित्यः, मना, बृहत् ag: उपस्थेः आसीनः आनीघ्रः पानीवतग्रहस्य | साम, भरद्वाजः, इति पट् चीयर्याणि । ऐआ भक्षयति । २६।३१०-११. १।१८।। पाहत उत्तरः पक्षः। ऐआ ८४. नेटः दक्षिणं दोः पशुभागः । ३१११।२. स्तोत्रिय प्रगाय: वाईतः त्वामिद्धि हवामहे, अनुरूपः नेटः मातःसवने पस्थितयाज्या 'अग्ने पत्नीरि- | प्रगाथो बाहत: 'त्वं त्यहि चैव, । पञ्चदशचे रक्त 'हावह इति । २८१२।४। म ध्यंदिन 'तवायं स्तोमः।' | 'तमु घुहि यो अभि', दशर्च सूक्तं ' मुते इत्य २८ । ११ । तृतीयसबने ' अमेव नः सुइया' || निमिश्ल,' 'पा मदः इति च । नव या त ऊतिः' १२८४१२. पश्चानि अष्टौ सूनानि अगरेकः' अपूर्णा पुरु. नयमोधफलानि चमसे पान्या वा रामोप्यानि ऐन्द्र- | तमा'य ओनिष्टः, 'सं च त्वे, ', 'कदा भुवन्' महाभिषेक समारः । ३९२११-२. 'सना मदासः ''अर्वाग् रय' । अरादितः' इति । .. नौधससामयोनिः 'इममिन्द्र मुनं पिव' इति | एकादश संपात: नाम ' क्या महामवृधत्' इति । १९.१६मायणः ।। एका पद्दनिः 'इन्द्रो मदाय' इति । अथ ददोहाः। .... न्यग्रोधा (वटवृक्षः) न्युजः कुरुक्षेत्र प्रथममुपनः | एमा. ५१८१४.६. । .(सुरगाइ)।

·आरण्यक कोपः पयस्या, 'इंद्र नरः पक्षः उत्तरः निष्केयल्ये महावते । ब्राहत उत्तः, | पादप्रक्षालनोदकदानेन । त्वचि एका, तस्याः शान्तिः, सप्तदशः स्तोमा, द्विशत (१०२), भाद्वाजप्रासाहः । अलकरणेन गन्धमाल्यैवस्वेश्च । हृदये एका, तस्याः ऐआ. ५।८७. शान्तिः अन्नदानेन मधुपर्केण च । उपस्ये एका, तस्याः पक्षः दक्षिणः निष्पवल्य शस्त्रस्य पक्षित्वेन कल्पितस्य शान्तिः अनवरुद्धं वेश्मनि वसत्या | ४०१६ महामते वस्य अयं लोकः, अमिः, वाक्, रथतर, वसिष्ठ पञ्चमेऽहनि निष्कैवल्ये । शस्त्रे पुरीपपदानि सोनि- शतसंख्या १०१) इति षद् वीर्याणि । ऐआ ११९८१योत्तरम् । ऐआ. ४१६१०.१५. रार्थतरो दक्षिण पक्ष ऐश्रा ५१८११ । प्रतिपत् प्रगाथ: पञ्चमेऽइनि 'यचिद्धि सत्य सोमपाः इत्याद्याः स्तोत्रियः ' अभि वा शूर' | अनुचरः प्रयायः अनु सप्त पयतयः अहानसूक्तेषु आवापिकाः । २९/३।९. स्पः अमि वा पूर्वपीतये । प्रतिपदनुचरी बाईती । पञ्चमेऽहनि गौर्देवता, त्रिणवः स्तोम., शाकर साम, पञ्चदशर्च ' इन्द्रस्य नु वीर्याणि ' व ह यत् पितरः' पङ्क्तिदछन्दः २२।१।१.५ । आग्य, मउगं, मझ- इति च । एकादशचे यस्तिग्मशड्गो वृषभः । दश [ त्वतीय ।२२।११९-८ । निश्केवल्यं, वैश्वदेवं, आमि-, उमो जसे वीर्याय' । पट्टचे द्वे 'उदु ब्रह्माग्यरत', मास्तम् । २२।२।१-१४. 'आ ते मह इन्द्रः । इति च । पञ्च नि' सोमः' पश्चविंशस्तोमं महानतम् । ऐआ. १।२९,४१२१. 'प्रमाणः । 'अय सोम.' इति चवारि पञ्चावच चपा चरत्तिनोऽपि । आन्य, हिर- । एकादशचे सपालः नाम 'आ न इन्द्रो रात्' ।। ण्यशकल, पपा, हिरण्यशकलं, आज्यं इति । हिरण्या- 'इत्या हि सोमः' इति एका पतिः । सूददाहाश्च । भावे प्रतिनिधिराज्यम् । ७१४४३,६. ऐआ. ५1८।१-३, पस्नी गाईपत्यमनूची (पश्चात्) आस्ते।१३।१३।१.. पक्षः दक्षिणः । रायंतरी दक्षिणः पक्षा, पञ्चदशः परनीना जायनी पशुमागः । ता ब्राह्मणाय द्यः ।, स्तोमः, एकशत (१०१ ), यसिष्टमासादः निफेव- | ३१११॥२. त्यस्य महावते । एआ. ३१८१७. पल्लीरहितस्यापि अमिहोत्रादि भवाते । ३२।८।९- पक्षी निविल्यस्य महायते ऊनाविरिस्तो भवतः १६,१०१.४. दक्षिणस्य पाचः (१०१ ), उत्तरस्य नवः (१०२) पस्नीशाला प्रपद्य शालामुतीय होमः दादशाइस्य इति ऐआ. १।१८।३. दशमेऽहनि मानरामहे । २४३६. पशक्ति लिए असजत । १९।६।६. पानीशालायाः सप्रसप्प तीयें मार्जयित्वा. आमी , पक्तिः छन्दः पञ्चऽनि पृष्ठये पडहे । १२।१।१. | संप्ररय आनीधीये शेमः द्वादशादस्य दशमेऽदनि मानस- पच्छ व्यतिमविहरणं बाल सख्यानाम् । २९।८।५ | महे । २४१३।१४-१६. पत्नीसयाजनिषेधः प्रायगीयाया, उदयनीया तुं पर उगने नाम एकस्मिन् पादे अवसाय उत्तर- फूल्ला संतिष्ठते । २१.१५-६. स्मिन् पादे प्रावप्रयोगः इति । ऐा. १९९२ पन्यः काण्डवीगा वादयन्ते महानते । ऐआ. सायगः। ५१५१३. पघदशा तोमः रितीय निवडहे । २०११११.६. पच्या स्वस्तिः प्रायगीयायां मधमा देवता, उदः- पथदशस्तोमस्य विधुति. १२१६४, १४।४।२ | यनीमाया तु चतुर्थी 1 २१५५१५. पदानि संहिता का एषामुपामना । ऐसा. परमनिः पुरोहितः । वाचि एका, तश शान्तिः ३१.६. स्वागतेन भावनदानेन च । पादयोरेका, तस्याः शान्त पयरया मैत्रायणी स्वनीयपुरोहायेषु पञ्चमं हविः । । + . रायगः। साया ·पराग ऐतरेय ब्राह्मण- ४११०. परिघानीयास्तुतिः । २७१५।१-१.. पराग् वचनं नाम आवृचिमन्तरेण ऊध्र्वपाठः । परिमरः नाम कर्मविशेषः शत्रुनाशायः । ४०१५. १८ सायणः। परिवापः । लाजान् परिवाप इत्याचक्षते । परिकपन्ति = पांयन् परिमन्ति स्थूगा परितः । लाजेभ्यस्नुपान् संहरन्ति । इदं सवनीयपुरोडाशेषु तृतीर्थ भवटे दार्थ औदुम्बरकाष्ठेन । ऐआ ५।२।२८. हविः। ८५-६। तत्र याज्या 'सरस्वतीवान भारती- परिधयः पोतदारवाः उत्तरवेद्यां अनिष्टोमे । वान् परिवापः' इति 100६-५. ५।२।२८ परिव्याणे यस्य अशनाद्यनुयचनीयामु सहमी परिघानीया प्रातरनुयारस्य 'अभूदुपा सार''युवा मुवासाः परिचीत' इति परिधानीया । . दा११-१२. ६२।२९-३२. परिधानीया भूमिमुपस्पृशता शंस्तव्या आदिमात पर्णशरः 'प्रेतास्थिनाये इति शब्द . १३२।१।- शस्त्रे । एवा न इन्द्रो मपया' । १३।१४।९-१३, परिधानी सहरहाशस्येषु । मेवावरणस्य 'न् पर्याप्तकरणं पणेः । मेषः 'पर्याये क्रियमाणायानु- पुत', प्राक्षणासिनः 'एवेदिन्द्रम', अच्छाचारस्य हि' इत्याहाध्वर्युः । अमिहोता नो अयो' इति तूच. नूनं सा ते । २९६८-१.. मामेयं गापत्रमन्नाह मैत्रावणः (आइयनीयादुमक- परिधानीयाः । मैलावरमस्य अहीने मातासरने 'ते मादाय आग्नीधः परियाजपतिः' इति निः प्रदक्षिग स्साम देव.', माध्यदिने न त इन्द्र', तृतीयसक्ने | पर्यमिकरोति (आपरतम्यः) ||१-५. यमिन्द्रम् | एका प्रासःसयने वे स्याम, माध्यदिने पर्शसः तृचः ( पीठ इति चान्ताख्या जमिनिः) नू धुत, तृभयसयने ' इयमिन्द्रम् । वामगाउंसिनः | गायत्रः निविद्वानःत्य सवः सत्रासाई' चनुऽनि निष्के- महीने प्रतारायने 'न्द्रेण रोचना: 'मापदिने 'एये- | पल्ये शग्ने । पञ्चमेहनि तिमिन्द्र याजयापसि,' पठेऽहनि "दिन्द्र, कृपणं, ' तृतीयस्यने 'हस्पतिनः' । एकाहे | उप नौ हरिभिः मुनग' २१॥५. २२।२, ८) महत्वतीय- प्रातःBने ' स न इन्द्रः शिवः, ' माध्यंदिने 'एच. भाग्ये चहनि 'इमं न माथिनं,' पचमेऽनि मरत्वों दिल' यसको वृहस्पति ः 'अछापारस्प | इन्द्र गीदमा', घःइनि भई ह येन वा इदम्' । २१ महीने प्रात.रावने 'आई Balयतो', 'मापदिने | २२२१,७ 'नून भारो, 'गीयसने 'उमा पिः' । एकाएं, प्रश्शान: आर्भ नाम तृतीयसयनगतः । प्रात:सबने गोमदिरम्पयन्, मापदिने 'शुनं उपग,' | ९८२-३. तुतीपमयने ' उगा निग्यधुः' । २७१५१-५. माना: प्रपोऽपि अष्टाचत्यारिता भवन्ति गयाम- परिक्षानीया यूपस्य परिकपागे सामी '3ा मुगामाः | यनस्य द्वितीयेपनि नातुणे आमिष्टामस्वपक्षे । उपप्प- ति। २९-१२. वसतु चनु1ि1 11८-१. परिपानास मन्या सुरक्षा पागः नित् । उपणे यमनाक्यं प्रोक्यं चेवि विविधमुस्पम् । तत्र HTTAR 'कायरा'वभ्यानि चतुरक्ष. मागीय शर मानौयर । ३६१४ यापनः । रम् । यता 'पारो राम य. पवितकनाशे (पन्याग) प्रायमिन् । साये whati I पि in दिगिदि पाप भनिन में पो. पिm पोयिनि मुग्मुः परे गल्तुः पवित्र ति' इति पाग्याउनुषारये । भाति पा पम्' इति२८१२-१४. भायनीप नपान 'भमरे परिनपते मारा। परिवानी RARE | २८-११. | १२८1१. .

·आरण्यक कोषः 4 पशुप पवित्रवती इष्टिः पवित्रकनाशे । ३२१८३. गवयस्य मश्यस्य उध्वस्य गर्दभस्य च सृष्टिः प्रजापतेः पशवो विवाहाः (विवाहाद्ययाः) । ३२॥१४८, प्रदीप्तात् रेत-पिण्डात् । १३।१०।२. पशुरनीपोमीयः । ६।३१९-६।७।१-४. पशोः प्रयाजा एकादश तन्मन्त्राश्च १६१४।१-१६ । पशुकामः अपोनपत्रीये एकधनामु 'अपो देवीरुपहये' | यथर्षि । १६. 'इश्यनया अनुप्रपद्येत । टा२।२३. पशोः विमक्ति कस्य को भाग इति । स सबनी- पशुकामस्य यूपतिष्ठेत् । नानौ प्रहरेत् ।६।३।१.४ | यपशोः शेषमक्षगोपयोगार्थम् । अथातः पशोभिक्ति। तत्पक्ष स्वरुपहरणमगा।।६।३।८. तस्य विभागं वक्ष्यामः । हा सजिद प्रस्तोतुः। श्येनं पशुपुरोडाशः वायव्यो द्वादशाहे प्राजापत्यपशोः । वक्ष उद्गातुः । कण्ठः काकुद्रः (काकु) मतिहर्तुः । १९/४९-४२. दक्षिगा श्रोणिहोंतुः । सम्या (भोणिः) ब्रह्मणः । पशुपुरोडाश: श्रीहिमयो यवमयों वा । ६।८।१-८, दक्षिण सविथ गैनावरुणस्य । सव्य (सक्थि ) ब्राह्मणा- ११-४.७.२११०-१३. उंसिनः । दक्षिण पाबै सासमध्वर्योः । सव्य (पाच) पशुपुरोडाशस्य अमीषोमीयस्य इहोपाहानम्। उपगातृणाम् । सोऽम: प्रतिप्रस्थातुः । दक्षिणं दो ६।९।२१ । याज्या 'आन्य दिवो मातरिश्वा' इति । नेदुः । सव्य (दोः) पोतुः । दक्षिण ऊरु: अन्छा- ६१९१७-८ । समाज्या 'स्वदस व्या' इति । वाकस्य । सव्यः (ऊरः) आनीधरा । दक्षिणो माहुः ६/११९-१०. आत्रेयस्य | सत्य. (बाहु.) । सदस्यस्य । राद चानूक पशुप्रधानविपो याज्या 'अग्रीषोमा हविषः प्रस्थि- च गृहपतेः । दक्षिणी पादै गृहपतेतप्रदस्य । सम्यो तस्य इति । ६।१०।५-७. पादी गृहपतीयायै व्रतमदस्य । ओष्ठ, एनयोः (बत- पशुप्रधानावदानकालीनं अनुवचनीय मनोता. प्रदयाः) साधारणः (गृहपतिना विभज्य देयः) । जापनी सूक्तं प्रेषश्च अग्नीषोमीये। ६।१०।१-४. परनीभ्यो इरन्ति, ता ग्राहगाय दयुः । सन्ध्याश्च पशुप्रयाजस्य उचमस्य पुरोऽगुवाक्या च प्रेपश्च मणिकाः, तित्रश्च कीकसाः प्रावस्तुतः । तिलव याच्या च याः स्तोकानुवचनीयास्ता एव, न पृथः । । कीकसाः अर्धे च वैतस्य उन्नेतुः । अर्धे चेव वक्तस्य देवताश्च विश्वेदेवास्त एव । ' होता यक्षदर्शि स्वाहा । | कोमा च झभितः, तद् ब्राह्मणाय दद्यात् यदि (शमिता) इत्यादिः षः, आफ्रीसूक्तत्या उत्तमा याज्या । अनाझणः स्यात् । शिरः सुब्रह्मण्यायै । यः वः सुस्या ७३।१-५. प्राह तस्य (आमीनस्स) अजिनम् । इळा सर्वेषा पशुप्रशंसा ! ७८८. (साधारणी) होतुर्वा (असाधारणी)। य एष सर्यः पशुधिधिः अमिष्टोमे । १३३३१२-३, पशुः, य एनमेव विभजन्ति । अब ये तोऽन्यथा, तयथा पशुशेषभक्षः । अग्नीषोमीयपशुशेषभचो न क्तव्य | सैलगाः (केवलोदरपौषमपरायगा: ) पापहतो वा 'इति पूर्वपक्षः, कर्तव्य इति सिद्धान्त. । ६।३।११-१२. पशु विमभीरत, बाहर तत् । ३१।१।१-७. पशुपु आश्रियः (प्रयाजयाज्याः ) यथर्षि भवन्ति । पोः शामितदेशे नयनम् । तं वा एतं पशु आप्रीत 'यर्षि' शब्दे द्र० । १९४७. | सन्त (प्रयाजेस्टोपितं ) पर्यनिकृतं उदचं नयन्ति, वस्यो-, पशूना अशनापिपासे एर विशानं, न विचात मुकं पुरस्तादरन्ति । ७।१।३-५. पदन्ति, न विज्ञात पश्यन्ति, न विदुः वसन, न पयो: सियतो विधिः 'स्विष्टकृतं यजति । लोकालोको, त एतावन्तो गवन्ति, ययाप्रज्ञ हि ६।१०।१०. संगवाः । ऐसा. २११४५. पयोः हृदयादेः प्रधानहविषामरानकाले मनो- . । पशूना कृष्णाना रोहिताना अरमाना ३, गौरस्य वाऽनुवचने त्रैषः 'मनोवाय हरियोपदीयमानायानुदि' ८ ·आरण्यक कोषः पुरोहितः . पुत्रप्रशंसा । ३३।१-१४. ४०४. पुत्रविक्रयः अजीगर्तेन कृतः । ३३६३१७, पुरोऽनुवाक्याः आज्यभागयोः दीक्षणीयायाम् । पुत्रस्तु ज्योति स्वर्गस्य । ३३।१।८. पूर्वमनीजानत्य, स्वमग्ने सप्रथा: सोम वास्तै मयोभुपः' पुत्रेण पितृमणापाकरणं भवति । ३३।१४. इति । पूर्वमीशानस्य 'अमिः प्रस्नेन मन्मना, सोम गीर्भि- पुरीपपदानि नाम मन्त्राः पृष्टयषडहस्य पञ्चमेऽहनि वा वयं इति के चित् । तन्नादृत्य 'अमित्राणि, त्वं निष्केवल्ये शस्त्रे स्तोत्रियोत्तर उपसंतनीयाः । 'एवा झे- मोमास' इति याननी एव पुर्यात् । ११४१-७, थैवा हमा३६ । एवा ह्मवैवा होइन्द्रम् । एवा होवैवा हि पुरोऽनुवाक्याः । उनीयमानसूतानि प्रात:सक्ने विष्णा३ । एवा खेवैया हि पूष३न् । एवा त्यवैवा हि । आ त्या यहन्तु हरयः । इति ऐन्द्रीगायत्रीरन्वाह न थे। देवा३: । एषा हि शको वशी हि शक्नो वशॉ अनु। | माध्यंदिने असावि देवं गो एजीक इति दशचे सूक्तम् । मा यो मन्याय गन्य उपो मन्याय मन्यये । उपेहि । तृतीयसबने इहोपयात शवसा इति नवचम् । एतानि विश्वध । विदा मघवन् विदोयम्' इति । ऐआ. ४।१।- सूक्तान्येव अनुवक्तव्यानि इति सिध्दान्तः । प्रतिसूक्तं आदिमाः सप्तसत्तेव पाचो. ग्राह्याः इति पूर्वपक्षः । पुरीपस्थापनार्थ अवध्यगोइ: नाम अघटः वर्तव्यः | २८।१।१-९. पशी ७११८-९. पुरोऽनुवाफ्याः । यावत्यो वे पुरोऽनुवाफ्यास्तावत्यो पु-रु-पः इति वीण्यक्षराणि महावते निष्केवल्यस्य । याज्याः । २८१शट प्रतिपदि प्रथमद्वितीयचतुर्थपदिपु क्रमेण विहरणीयानि । पुरोऽनुवाफ्याः पशुप्रयाजस्य उचमस्य ता एप, याः तवो 'नदं घ ओदतीना' इत्यस्या माचः पादशो विद. | स्तोकानुवचनीयाः । ७३११-५. रणम् । ऐआ. १।१२।१७-१८. पुरोऽनुपाक्या यायायाः सकाशात् न्यूना या समा पुरुषस्य ( मनुष्यस्य) सृष्टिः परमेश्वरण कृता! वा कार्या, न जायसी । व्युदं वा एतय कियते, या ऐआ. २१२६. पुरोऽनुवाश्या प्यायसी यान्याये । ९१३१५. पुरुषे त्वेव आविस्तारामात्मा स हि प्रशनेन संपन्न - | पुरोऽनुवाक्ये आव्यभागयो: यातिध्यायां सामया- तमो विज्ञातं वदति, विज्ञातं पश्यसि, नेद् श्यस्तन, वेद- | दुवायत, आप्यायस्य समेनु ।' इति । १६६१-४, लोकालोको, मत्यनामृतमीप्सति, एव संपन्नः । पुरोलक (निपिन् ) आनगन्ने अग्निष्टोमे । दणी- २।१४।४. मोदरं, उच्चैः, द्वादपदा, जातवेदस्या । आनिदोदः पुरोडाशः सयनीयपुरोडाशेषु अष्टाकपालः प्रात:- हमादिः (१११-१२)1 1012-17; ९१२. सवने, एकादशकपालो माध्यंदिने, द्वादशकपालस्तृतीय पुरोहितः पञ्चमैनिः । पञ्चमेनिगन्दे द्र० ४०1१६. सक्ने इति के चित् । ८1५11] स एकादशकपाला বিঃ নামালাই বাগ শাসনাল एवेति सिध्दान्तः । सबनीयपुरोगबाध नाम मानवादि अवरुष्य इत्यन्तं पछैन् । पादपश्चाटनार- घानाः करम्मः परिवायः पुरोडाशः पयस्या चेति । छिटोर च बापः पादायनेजनीदिपन्तं निरन्तु में ८1५1७.८६.१. दति अवेत | ४० पुरोडाशभागस्य घृतेनास्तस्यैव मय इति के चिन्। अक्तस्य अनक्तस्य वेति सिध्दान्तः । ८५६-८. पुरोहिनः । यो रथे श्रीन पुरोहितान् श्रीन पुरोगा- न वेद म वामगः पुरोदितः । अनि पुरोदितः . + पुरोडाशसनं लोक्यं (शमीयं रति माययः । वृथिवी पुरोधाना, वायुर पुरोहितोन्नरिक्ष गोमाता, स्वार्य इति केवलः) । ६९४. आदित्यो बार पुगेहिती यौः पुरोधाता। ४०४. पुरोधातारः लयो देवाना,पुषिती भन्दा योनि । पुरोहित. राजा यदपमामिन य । ४०११-१.

·पुरोहितवरणे ऐतरेय ब्राह्मण- , पुरोहितः राष्ट्रगोप:, विद्वान् ब्राह्मणः राज्ञः पुरोहित । पृष्ठये पडदे चतुर्थमहः आनुष्टुभम् । २१।४।६। ४०।२-४४॥२-३. चतुर्थेऽहनि न्यूड्सः ।२१।३।१-१२। छन्दांसि क्रमेण पुरोहितः विष्टरमभिमृशति वरणप्रयोगे । ' अभिमर्श- | सामाधारभूतानि प्रयमेऽहनि गायधी, द्वितीये त्रिपुर, शन्दे द्रविष्टरे च उपविशति । 'उपविशति' शब्दे द्र०) | तृतीये जाती, चतुर्थे अनुष्टुप्, पञ्चमे पङ्क्तिः, ४०1४, पिष्ठे अतिच्छन्दाः | १९६६ सायणः । परोहितप्रशंसा । राजानं परिगृह्य तिष्ठति, अनिष्ट- पृष्ठये पउहे देवताः । प्रथमे अमिः, द्वितीये इन्द्रः, परिहार करोति, इष्टं प्रापयति, प्रजाऽनुरागं जनयति, तृतीये विश्वेदेवाः, चतुर्थे वाक्, पञ्चमै गौः, पष्टै यौः । अयुवमार्यस्य (अयुर्व भार्यस्य इति वा अयुवमारि पृष्ठये पडहे पठेऽहनि प्रातःसवने माध्यंदिने च अस्य इति या पदच्छेदः) राष्ट्र गवति, नैनं पुरा | प्रस्थितगाड्याना पुरस्तात् पारुच्छेपी: च उपदध्यात, आयुषः प्राणो जहाति, आजरसं जीवति, सर्वमायुरेति, । प्रत्येकमेकैकाम् । २२।५।१.५. न पुनर्मियते, क्षत्रेण क्षत्रं जयति, बलेन बलमश्नुते । पृश्ये पटहे स्तोमाः । प्रथगे विवृत् ।२०११।१-२१ ४०।२।१-३॥ तस्मै विशः संजानते समुसा एकमनसः, द्वितीये पञ्चदशः ।२०१३।१-२। तृतीये सप्तदशः । तस्य राजा "मित्रं भवति, द्विषन्तमपनाघते । | १२||२|१-२॥ चतुर्थे एकविंशः।२१।४।१-२१ पञ्चमे ४०।४।२। पुरोहितः आहवनीयः, उज्जाया गाईपत्यः, | त्रिणवः (३४९-२७)।२२।१११-२॥ पठे प्रयस्त्रिंशः तत्पुत्रः अन्याहार्यपचनः । ४।१।३.५. २२७११-२. पुरोहितवरणे राशो भन्नौ अमोऽहमस्मि, तगूरसि पौतुदारयाः परिधयः उत्तरपेद्या अमिष्टोम | पीतु. तन्वं इति ।४०1४/४. दारु: नाम खदिर इत्येके, देवदारुः इत्यन्ये । ५।२१२८ पुरोहितस्यायेण क्षत्रियस्य. प्रवरादि प्रवरापे- , सायणः । क्षायाम् । ३४१७२. पातुः प्रतुयानो (प्रेयसूक्ते ५१२,८) उक्थ्ये 'पुरोहितस्य जपवरणप्रयोगे । 'जप' शब्दै द्र० । | ऋतौ, प्रस्थितयाज्याच तिलः । १५।६।६, पोतुः प्रातःसवने प्रस्थितयाज्या ' मरतो यस्य पुरोहितस्य प्रतिशा भूर्भुवःस्वरोग् इति मन्त्रेण । | हि' इति । २८।२।३१ माध्यंदिने ' अर्यादेहि सोम; ४०१४. कामं ।। २८.३।१०। तृतीयसबने 'आ वो वहन्तु पुलिंदाः नाम समाजः विश्वामित्रपुताः ये पित्रा | सप्तयो' । २८१४।९. शताः । ३३२. पोतुः सख्यं दोः पशुभाग: सले । ३११२. पुष्टिकामस्य आज्यशत्रं महानते पिशोविशो वो पौर्णमास्या अमावास्याया: घा अत्यये प्रायश्चित्तं अतिर्षि इति पञ्चदशर्चम् । तत्र च 'अत्यये' इत्यव ० १३२।७३. न्तम' इति द्वितीय तृचं प्रथमं शंरोत् । ऐआ. प्रउगम् । आमेयी सामगाः स्तुवते, वायव्यया होता प्रतिपद्यते । ११४१-११. पुष्टिकामस्य पैल्लो यूपः । ६।१।६.९. प्रउगं आज्यशस्त्रोत्तरं, आन्यं तु बहिष्पवमानो. पूतभृत् नाम सोमपानविशेषः । ३५।६।४, तरम् 1१०1५1१. पृथिवी मेध्या । ६८५. मउगं शास्त्र अग्निटोमे प्रातःसबने । वायव्यस्तृचः पृष्ठसामानि पद क्रमेण रथंवर-वृहत्-वैरूप-राज- वायवायाहि, ऐन्द्रवायवस्तृचः इन्द्रवायू इमै सुताः, शाकर रेषतानि । १९६१-५ सायणः । मैलावरणस्तृचः मिनं हुचे पूतदक्ष, आश्विनस्तृचः पृष्ठपः पडदा २०-२२ अध्यायेषु प्रतिपादितः । अधिना यापरी, ऐन्द्रस्तृचः इन्द्रायाहि चिनमानो। . ४०1४ 'अगन्म वृत्रह ·आरण्यक कोपः प्रग वैश्वदेवस्तृचः ओमासवर्षणी, सारस्वतस्तृचः पावका नः।। इति षष्ट । उत न. प्रियाः प्रियासु इति सप्तमस्तृचः । १९१२-११. ११२।४-१० । सप्त देवताः | २१११२. शाति ११४३३१॥ याच्या विश्वेभिः सौम्यं मधु । मउग शस्त्र चतुर्थेऽहनि । बायो शुक्रो, विहि होना, ११।४।१२। वषट्कारानुवषट्कारौ। ११।५।१६। वायो शात हरीणा इति तृवः प्रथमः । इन्द्रश्न पायवेषा प्रउगेण आज्यमनु शंसति होता ।१११५१. इति द्वितीय: 1 आ चिकितान सुकन् इति तृतीयः । पउग शस्त्र छन्दोमप्रथमेऽहनि लैष्टुभम् । आ वायो- । आ नो विश्वामितविभिः इति चतुर्थ: 1 त्यमुघे अप्रहण, भूष, म याभियोसि, आनने नियुद्भि. पति प्रथमस्तृचः।। इति पञ्चमः । अपत्य वृजिन रिपु इति षष्ठः । अम्धि- म सोता जीरो, ये पायव इन्द्र, या या शत नियुतो इति | तमे नदीतमे इति सप्तमस्तृच । इदमानुषुभम् । २१ । द्वितीयस्तृचः । प्रयद्वा मित्रावरुमा इति तृतीयः । | ४|१०, आ गोगता नासत्या इति चतुर्थ. । आ नो देव प्रउगं शस्त्र पञ्चमेऽइनि । आ नो यज्ञ दिविस्थ, शवसा इति पञ्चमः । प्र वो यज्ञेषु देवयन्तो इति | इति द्वे, आ नो वायो मद्दे इत्यका इति प्रथमस्तृचः षष्ठ.1 प्रक्षादसा थायसा इति सतमस्तृच.।२३१।११.। रथेन पृथु पाजा इति द्वितीयः । बहवः सूरचक्षसः प्रउगं शस्त्र छन्दोनद्वितीयेऽहनि तैष्टुभम् । कुविदा | इति तृतीय, । इमा उ वा दिविष्यः इति चतुर्थः । नमसा, पीवो अन्नारयि, उच्छान्नुघस. इति तृच पित्रा सुतस्य राखिन. इति पयमः । देवदेव बसे इति प्रथमः । उशन्ता दूता इत्येगा, यायचरस्तन्धो इति । षष्ठः । बहदु गायिषे इति सप्तमस्तृचः । इद बाईतम् ।। इति द्वितीयस्तः । प्रति वा सूर उदिते इति तृतीयः।। २२।१७. धेनुः मनस्स काम्य इति चतुर्थः । ब्रह्माण इन्द्रोप इति प्रउग शस्त्र घोऽहनि पारुच्छेपं अतिछन्दा: पञ्चमः । ऊों अग्निः सुमति इति षष्ठः । उत त्या नः | सप्तपदम् । स्ती बहिरुप नो इति प्रपमस्तृधः । सरस्वती इति सप्तमस्तृच । २३१३१८-९. आवा रयो नियुत्वान् इति द्वितीयः । सुपु मा प्रउग शस्त्र छन्दोमतृतीयेऽहनि । प्रवीरया शुचयो | यावमादिभिः इति तृवीयः । युवा स्तोमेभिर्देवयन्तो ददि वे (सहिताया 'ना' इति पद, अन तु 'ते' इति । इति चतुर्थः । अवर्गह हन्द इति द्वे, पनिन्द्रः इत्येका पद) इति प्रथमस्तृच । ते सत्येन मनसा इति द्वितीयः । इति पञ्चमः । अस्तु प्रौषट्, ओ पु गो अमे, से रिवि क्षयता रजस. इति तृतीयः। विश्वनाराऽश्विना देवासी, दिव्येदश इति पठ. । इयमददाद्रमसमृण इति नतुर्थः । अय सोम इन्द्र तुभ्यं इति पञ्चम. । म इति सप्तमः । २२१७१५. ब्रह्मागो अगिरगो इति घ8. । सरस्वती देवयन्तो, प्रउग शस्त्रं मानने औष्णिह आनुष्टुभं बर्हित आनो दिवो बृहता, सरस्वत्सामि नो इति सप्तमतृचः । पाहत श्रेष्टुभ जागत वा कुर्यात् इति पक्षाः । २४॥११९. गायत्रमेवेति सिद्धान्तः | ऐआ. १३२-३. मउग शस्त्र पृष्टये पड़हे प्रयमेऽदानि । वाया यादि प्रउग शस्त्र विद्याजति महान च प्राकृतमेव दर्शत इत्यमिष्टोमवत् । २०१६ । द्वितीयेऽहनि वायो | चायवायाहि दर्शत इति । ऐसा ५/१४. ये ते राहप्तिमः इति ।२०.३१५॥ तृतीयेऽहनि औष्णिह प्रउ शस्त्र वैश्वदेवमहणादू शस्यते । ऐशा. वायवा याहि वीतये इत्यका, वायो याहि शिवा इति । | ५११४ सायणः । इति प्रथमतृपः । इन्द्रा पायवेया इति ३, तर प्रउगशस्त्रयाध्यान्ते वषट्कारः 1१२।५।१, अन्यतरा दिवस्तम्या इति द्वितीयस्तृच.! आ भिरे वरुणे प्रमशस्त्रे विकारेण याम्याः प्रयोगा. । अनिएजनका: 'वयं इति तृतीयः । अधिनायेद गछ। इति चतुर्थ. 1 त्रोः ॥११॥३॥३-९) इष्टशनको यममानस्य । मायाधिभिः सुत इति पञ्चमः । सर्विश्वेभिदेवेभिः | ११॥३॥१०.

·प्रगाथ: ६२ ऐतरेय ब्राह्मण- - प्रगाथः अच्छावाकशस्त्रे अग्निष्टोमे माध्यदिने क्त्या वाचा । ८-९ उदिल्वस्य रिच्यते इति । प्रयोगे । प्रगाथः निष्केवल्ये शस्ने छन्दोमद्वितीयेऽहनि प्रगाथः अत्र प्रप्रयनं क्रियते । यया प्रनूनं इति | बृहतो योनिः 'लामिद्धि हयामहे' २३३२३॥ बृहती 1 तत्र चतुर्पु पादेषु अक्षराणि क्रमेण 1८1८।१२।८ छन्दोमतृतीयेऽइनि रयंतरस्य योनिः 'अभि त्वा शूर' इति । तमिद् वोचेम इति मतोवृहती। तत्र चतुर्प | २४।१।२२. पादेषु अक्षराशि क्रमेण ।१२शटारा८ इति । अनयोः प्रगायः निष्केवल्ये शस्त्रे पृष्ठये पड़हे तृतीयेऽहनि प्रग्नयनेन तिस्रो बृहत्यो निष्पादनीया: । तत्र प्रनून | अमि त्या शूर २१।।२०। चतुर्थेऽहनि स्वामिदि इति नृहती ययाश्रुतैव । तन्नत्यः अन्तिम: अष्टाक्षरः | हवामहे २१।४।२१। पञ्चमेऽहनि अमि त्या शूर पादः द्विः पठनीयः इति एकोऽर्धचः संपन्नः । अथ | २२१२२७ वष्ठेऽहनि स्यामिद्धि हवामहे २२।७।१६. तमिदं योनेम इत्यस्याः प्रथमावतीयपादाभ्यां अर्चः प्रगाथा प्रतिपत् अनिष्टोमे अच्छावाफशस्त्रे माध्य- इति मिलित्वा द्वितीया बृहती । अथ तमिद्वोचम दिने तरोभियों । आग्निमारते शस्त्रे ' यज्ञायशा बो'। इस्पस्याः द्वितीय पादं द्विरायत्यै एकोऽधर्चः, उत्तरोऽ निष्केवल्ये शस्त्रे अभि त्वा शूर । ब्राम्हणाच्छसिशस्त्रे धंस्तु यपाश्रुत एवैति मिलित्वा तृतीया वृहती इति । | माध्वंदिने 'तं वो दस्ममृती । मत्त्वतीये शस्त्रे १२.६३ सायणः। आत्यारयम्' । छन्दोमे प्रथमे तृतीये च त्वामिद्धि प्रगाथः अनुचरः अशिष्टोमे माध्यंदिने अच्छावाफ हवामहे । द्वितीये आभि स्था शूर । पृष्ठये पडदै प्रथमेऽ- शस्त्रे तरणिरित सिपा, आमिमारुतराने देवो चौ | इनि अभि त्वा शूर । द्वितीयेऽहनि स्वामिद्धि हवामहे द्रविणोदाः । प्रयोगे। । तृतीयेऽ हनि 'यद् द्याव इन्द्र ते' २०-२१. प्रगाय: अनुचरः अमिष्टोगे माध्यंदिने निष्केवल्ये प्रगामः चाहतकाकुमादिः कद्वयात्मकः, आनुष्टु- शाने अभि त्या पूर्व । प्रयोगे । माध्यंदिने ब्राम्हणा- | मस्तु तृचः । शस्त्रावययविशेषः ।१२।१२।७. छसिशस्त्रे महत्वतीये शस्त्रे च तत्त्वा यामि सुवीर्यम् | प्रगाथः ब्राह्मणस्पत्यः मरुत्ववीये शस्त्रे अमिष्टोमे प्रयोगे। होतु: 'प्र नूनं ब्रह्मणस्पतिः' । प्रयोगे. प्रगायः अनुचरः निष्केरल्यशस्त्रे छन्दोमप्रथमेड प्रगायः ब्राम्हणस्पत्यः ममत्वतीये शख्ने छान्दोम- हनि खं बेहि चरखे ।२३।१।२०-२५॥ छन्दोमद्वितीये प्रयमेऽहनि 'प्रेतु अम्हणस्पतिः' २३।१।१२। द्वितीयेऽ 'मभित्वापूर्व ।।२३।३।२१। छन्दोमतृतीये 'त्व यहि | हनि उत्तिष्ठ मग्दणस्पते ' २३।३।१०। तृतीयेऽहनि- घेखे । १२४४११२१॥ पडहे प्रथमेऽइनि अभि त्वा प्र नूनं ब्रम्दशरपतिः ॥२४।१।११. पूर्व' ।२०।१।१३। द्वितीयेऽहनि त्वं हि नेरवे'। प्रगायः ब्राम्हणसत्यः मरुत्वतीये शस्त्रे पृष्ठये षडहे। २०१३।११॥ तृतीयेऽहनि 'यदिन्द्र यायतस्त्वम् प्रथमे चतुर्थे चाइनि भैतु प्रम्हणस्पतिः । द्वितीये २१1१1१८. पञ्चमे च उत्तिष्ठ ब्रम्हसते । तृतीये षष्ठे च प्र नूनं मझ- भगापः इन्द्रनिहवः 'इन्द्र नेदीय एदिहि' इति महत्व-णस्पतिः २०१२२. दीये शस्त्रे, छन्दोमेषु त्रिप्यपि, पृष्ठथे पहदे च सर्वे प्रगाय: ब्राझमाच्छसिशस्त्रे अनिष्टोमे माध्यंदिने अहम। २०-२४. 'उदु से मधु' प्रयोगे. प्रगाय: निकैवल्ये शख्ने अनिष्टोमे 'पिया मुतस्य'। प्रगाथ: महत्वतीय: महत्वतीये शने अमिष्टोमे स्तोनिया 'माम त्या शूर मध्यमया वाचा | छन्दोमप्रयमेइनि च, प्र य इन्द्राय २१।१ । १२, १२।१२।१-२। अनुमा 'अभि त्या पूर्व' उत्वे, द्वितीय इनि वृदिन्द्राय २३।३।१०। तृतीयेऽहनि नकि: स्वरामिप ३-४। भाप्पोरं 'पिया मुतस्य खा। गुदासो २४।१।११ | पृष्ठये पाहे प्रथमे चदथे चादनि - ·आरण्यक कोपः प्रतिज्ञा ra प्रव इन्द्राय बृहते । द्वितीये पञ्चमे च बृहदिन्द्राय शस्त्रे अनुपानीया । १३११४।१-२. गायत । तृतीये षठे च 'नकिः सुदासो स्थ' २०१२२. प्रतिगरः गौना झपाट्याने वा 'ओम्' इति, प्रगायः मैत्रावरुणशस्त्रे आमिष्टोमे माध्यंदिने कस्त गाथायाः 'एवं नया' इति । ३३।६।१२-१३. मिन्द्र त्या यसु । प्रयोगे. प्रतिज्ञा पुरोहितस्य वरणप्रयोगे 'भूर्भुयः स्वरोम् । प्रगाया-सामप्रगापः। निकैवल्ये शस्त्रे छन्दोमप्रथमेऽहनि | इति । ४०४. पिश मुतस्य ।२३।१।२८ । द्वितीये उभयं भवच । प्रतिनिधिः यूपस्य स्वरुः प्रहरणे पशुकामस्य । २३।३।२४ तृतीये इन्द्र निधातु । २४।१।२२ । पृष्ठये ६३८. पडहे प्रपमेऽहनि 'पिया सुतस्य' ।२०।१।१५। द्वितीये प्रतिनिधिः हिरण्यस्य आश्यम् । ६।४।५-६. उभयं शृगयच १०३।१२ । तृतीये इन्द्र त्रिधातु प्रतिपत् तृचः अच्छावाशस्त्रे अमिष्टोमे प्रात:- २१११।२१) चार्थे त्यमिन्द्र प्रतिषु' २१।४।२१। रावने इन्द्रानी भागतम् 1 प्रयोगे. पचमेनोपया वापतः २२।२।८। पठे 'इन्द्र- प्रतिपत् वा गायत्रः भानिमारते शने छन्दोम- मिदेवतातये' २२१७११८. प्रथम इनि वैवानरो अजी' २३।२।१३। उन्दोग- प्रगाथा: FIR मण्डलयः मागदृष्टया उपास्याः। द्वितीये अतावानं वैश्वानरम् । २३३४।१५ छन्दोम. ऐआ. ११९११-६, १।१०।१-५. तृतीये वैधानरो न ऊतये २४।२।१६। पृष्ठथे पदे प्रजापतेम्तनवः नाम मन्त्राः अवग्रहपठनोतरं द्वितीयेऽहनि पृस्य वृष्णो २०४।८। पञ्चमेऽहनि द्वादशाहस्य दशमेऽहनि मानसप्रदे । ' अनादा चाल-विष्पान्तमजरम् २२।३।११. पतिध, भद्रा च कल्याणी च, अनिध्या चाफ्भया च, प्रतिपत् तृचः निष्करस्मे शस्ने पृष्ठये पहे चवथें:- भनासा चानाप्या च, अज्या चाप्रतिकृप्या च, हनि पिया शोममिन्द्र । २१४११॥ पठे इनि अपूर्वा चा भ्रातृभ्या च' इति । २४।६।१४-२१. रेवतीनः सध । २१४. प्रजापशुकामस्य महारते आवशस्त्र देताजनिष्ट प्रतियत् तृचः प्रामणान् शिस्त्रे अमिशेमे माता- पेतनः इत्यनम् । ऐआ. १।१।१६. सवने 'आ याहि सुपुमा । प्रयोगे. मज्ञारमा अशरीरः । ऐआ. ३१९१८. प्रतिपत् तृचः मरुत्वीये शस्ने । प्रथमा मनुष्टुप्, मज्ञानं प्रहर । ऐआ. रा२५।६. उचरे दे गायव्यो आ त्वा र यपोतय । १२४११-३. प्रणपस्य सृष्टिः । प्रजापतिः वानि शुकागि १२।६।५. (म्याहविप्र ) अम्मतरत् सेम्पन्न यो यी अजायन्त प्रविपत् नृनः मरत्वतीये शरने उन्दोमप्रपमेहनि अकार उकारी मकार इति । वानेमा सममात् , आ त्वा स्यं २०३।१।१२१ दितीय-इनि विवानएय सदेत ओम शते । २५७।२०. विस २३३३३१० तृतीय इनि तमिदापसे । प्रविगरः 'होतस्तपा शेत.इति अवहिते २४११।११. अवसिवे दनु पदेषु चौतृमन्त्र पारपानलसमस्य, मविपत् तृचः गस्वतीये शो पृष्ठंचे परदे प्रपमे:- बादपाइरस दपमेऽमि मानस। २१६ार, हनि मा स्वा र २०१11 द्विवीयानि विधानरत्य प्रटिगरः प्रकृतिपत् अविहतः महामने नियत्ये। वयदि २०१६ तृतीफे नि तमिदासे २. ऐभा. ५६१.. १३। चनुहानि या योम | प्रतिगः प्रात.सनास्त्रिय शिरोमे 'सामो- परमेशनि यत् सायमन्सा २८ पदनि सोम् 'रवि । १२१, ३-४. उपयों महानाम् । २६. मविगर। मसन् 'मदामो देव 'इवि मामिमार) प्रदिर नृचः मैत्रावने अभियोमे प्रात:सपने ·प्रतिपत् ऐतरेय ब्राह्मण- , आ नो मित्रावरुणा । माध्यंदिने कया नश्चित्र । वैध- । हवामहे २० । ३ । ११ । तृतीयेऽहनि यद् द्याव ,इन्द्र देवशये रात् सवितुर्वृणीमहे । प्रयोगे. ते । २०१११८. प्रतिपत् तृचः वैश्वदेवशस्त्रे अमिष्टोमे तत् सवितु - प्रतिपत् प्रगाथ, ब्राह्मणासशसे अग्निष्टोमे माध्य. णीमहे । छन्दोमपथमेऽहनि नत् सवितुर्वृणीमहे | दिने ' यो दरम', मरुत्वतीये शस्त्रे 'आ त्वा रयम् । २३।२६। द्वितीयेऽइनि विश्वो देवस्य नेतुः इत्येका प्रयोगे. "वत् सवितुर्वरेण्यं इति द्वे मिलित्या एकस्तृचः२३।४।८ प्रतिपत् प्रातरनुवाकस्य एक लिः पठनीया, 'आपो तृतीयेऽहनि तत् सवितुणीमहे । २४।२।९.. रेवतीः' इति । ७६१-६. प्रतिपत् तृचः वैश्वदेवशस्त्र पृष्ठथे घडहे । प्रथमेऽहनि प्रतिपत् वैश्वदेवशस्त्रस्य तत्सवितृणीमहे ।१३।५।४. तत्सवितुगीमहे २०१२।३। द्वितीयेऽइनि विश्वो देवस्य प्रविपत् शस्त्रारम्भे पठ्यमान अवयवविशेषः । सच इत्येवा तत्सवितुर्वरेण्यं हति द्वे २०१३१२१ तृतीयेऽहनि उक् प्रगायः तृनः सूक्तं वा भवति । प्रायः सामाधार: तत्सवितुर्वृणीमहे २६१२।६। चतुर्भेऽहनि द्वितीयाहवत् । भूतो यः स्तोनियो नाम तृचादिः सैव शस्त्रे प्रतिपत् । २११५।६। पञ्चमेऽहनि तृतीयाइवत् २२।२।६। पठे-' औद्गाते स्तोलिगा, होने प्रतिपत् इत्युच्यते । १२. 'इनि आम त्यं देवं इत्येका तत्सवितुर्वरेण्यं इति द्वे । १२।४. २२।८1७. प्रतिपत् सूक्तं वैश्वानरीयं आमिमारुतरास्ने भमिष्टोमे प्रविपत् नवर्चः निष्केवल्ये शस्त्रे पृष्ठये पडहे वैश्वानराय पृथु १३।११।१ । पृष्ठये घडहे प्रथमेऽइनि पचमेऽहनि महानाम्मीपु अत्र स्तुवते शाकरेग साम्ना, | वैश्वनराय पृथु २०१२।१० द्वितीयेऽहनि 'पृक्षाय वृष्णो 'विदा मघवन् विदा (१-१)'। २२।२।१-४. | अरुषस्य २०१४८ तृतीपेऽहनि श्वानराय धिषणा मतिपत् निफेवल्ये महामते । तदिदास गुवनेषु' २१।२।१४॥ चतुर्थेऽहनि वैश्वानराय मुमती २११५११२ इति निमुप् 'नदं व आदतीनां' इत्यनुष्टुप्, अनयो: ] पोऽहनि 'अहश्र कृष्णमह' । २२।१०१५. •पादयो विहरणं तदिदाउपादा नद्रंयपादः इति रीत्या । प्रतिपदः उत्तर द्वे ची गाययौ अमिष्टोमे माध्य- तदिदातमचः प्रथमपादान्ते 'पु' इत्यहर, द्वितीय- | दिने मरत्वतीय, तृतीयसपने च वैश्वदेवयस्ने । पादान्ते 'ह', चतुर्यपादान्ते च 'प:' इति अक्षर. | १३१४२-३. विदरणं कृत्वा 'मद यः' इत्यास्याः पादानां विरहण प्रतिपदः सूस्तप्रतिपदः सिधुमः अधरहः शस्येषु । फर्तव्य, तेन नहतीद्वयं संपन्यते । एवं निः प्रथमा "उ । एताः प्रगायानां पुरसात धाय्यात्वेन शंस्तव्याः इति के मिलिया षट् बृहत्यो भवेयुः । सेयं एतारती प्रतिषत् । | चित्तन्न मैनावणस्य 'अप प्राच इन्द्र',ग्रामणासिनः ऐमा.१११.१२. ११३११-६. ५।६।६. 'ब्रह्मणा ते नहा युजा', भन्छावाकस्य उर्फ नो लोकमनु प्रतिपत् प्रगाय: अन्राकशास्त्र अमिष्टोगे माय-इति । २९६१-७ दिने तरोमियों, निफेरस्ये अमिसा पूर, आमि. प्रतिप्रस्थानः सोऽस: पनुभागः एने ।३१।१।२. मारते यशया यो। प्रयोगे. प्रतिराधः नाम मन्त्रास्त्रयः प्राहाणासशिल्पे टेड प्रतिपत् प्रगाय: निष्क ये एन्दोमप्रथमेदीन | इनि 'मुगियभिगतः' इत्यादयः । तानि पदानि नाग। स्वामिदि दयामई २०१३ : दितीय दनि अभि | ३०७११. स्पा घर २॥३॥२१॥ तृतीयेऽमि त्वामिदियामहे । प्रविष्टाकामस्य दीक्षगीयायां धृते चर: अशिष्टोमे । २४॥२१. १८-११. प्रविपत् प्रगायः निवस्पे पृष्ठये पदे अपोनि प्रतिहतुः १०3: काकुद्रध (पापुदं) पशुमागाध भभि स्या र २ | मितानि तामिदि. ३२. .

·भारण्यक कोपः रमंतर साम, प्रवर्यः प्रतिहारः प्रतिहला गातव्यः पाञ्चभक्तिके चतुर्थः, प्रमंहिष्ठीयन साम्ना उपय्यस्तोत्राणि फर्तव्यानि सातभक्ति च धष्ठः सामावयवः । १२२१२१४ सायगः। सारमश्वेन वा । १५/५/८-१०. प्रतिहारः महाग्रते। प्रस्तोतार प्रशास्ति होता । प्रयाजयायाः आप्रियः जामदग्न्याः 'समिद्धा राजनाख्यस्य साम्नः पञ्चीवंशस्य स्तोमस्य तिसूर्य, अर्ध- अद्य मनुषो' । द्वादशाहै प्राजापत्यपशी ।१९।४।६-८. तृतीयासु (२I) अर्घत्रयोदशासु (१२॥) या परिशि प्रयाजाः अग्नीषोमपशोरेकादश । समिधः, तनून सासु (इति त्रयः पक्षाः प्रथम प्रतिहारं प्रदूतात्' इति । पात् वसिष्ठानतरेषा गोवाणा, नराशंसः, इन्ळ: बर्हिः, 'अर्धत्रयोदघासु प्रवाचयत' इति जगदकर्ण्यः । ऐआ. | दुरः, उपासा नाना, देव्या हातारा, तिखो देवी, त्वष्टा, ५।५।१-३. वनस्पतिः, स्वाहाकृतयः इति । यथर्षि आप्रियः । प्रतण्णपाठः नाम पदपाठः। ऐआ. ३२१२-६. ६|४|१-१६. प्रथमेऽहनि पृष्ठये पोहे अभिर्देवता, नियत् स्तोमः, प्रयाजा अनुपाजाच प्रायणीयाया, प्रयाजाः सन्ति गायत्री छन्दः । २०१।१-२। आन्यं, | अनुयाजा न सन्ति, उदयनीयायाया तु प्रयाजा ने मउग, स्वतीय, निष्फेवल्यम् । २०।१।४-१७। सन्ति अनुयाजाश्च सन्ति इति पूर्वः पक्षः । उभया वैश्वदेवं, आनिमारुतम् । २०१२।१-१५. उभयं इति सिद्धान्तः । २।५।१-४. - प्रधानस्थ याज्याऽनुवारये दीक्षीयाया अमिर्मुस प्रयाजाः पशा यथर्षि भवन्ति । 'पधि' इति शन्दे प्रथमो देयतानां, अमिश्च विष्णो तप उचर्म' इति | द्रष्टव्यम् । १९।४।७. निष्टुभौ ।१।४।८-११ मयाजानुयाजनिषेधः उपसरसु । ४।९।१. प्रधानानां यायाऽनुवास्याः मायणीयोदयनीययोः । प्रयाजेषु काम्याः प्रकाराः प्रायगीयायाम् । प्रयाजा. पक्ष्यायाः स्पस्तेः त्रिष्टुभी 'स्वस्ति नः पथ्यासु, स्वस्ति-हुतिभिः प्राटियात् प्रम्हवर्चसकामः । दक्षिणा यात् सिदि मपये' इति । अमेस्मिधुमी 'अमे नय सुरया, आअन्नाद्यााम: । प्रत्यङ् इयात् पशुकामः । उदद् श्यात् . देवानामपि पन्याम्' इति । सोमस्य निष्टुभी ' त्वं सोम | भूयः सोमपीयामः । मधे स्वर्गकामः ।२।२।१-१०. प्रचिकितो, या ते धामानि दिवि' इति । सविनु प्रवर्यः । आख्यायिका, प्रेय., अभिष्टरः उत्तर गांयन्यो 'भा विश्वदेवं सत्पति, य इमा विधा पटलम् |४१-५, जातानि' इति । अदितं जगत्यौ । मुगामार्ग पृथिवीं मग अभिष्टयनाया प्रदा ! पूर्व पटरसम् । प्रम्हज घा, महीम् पु मातर' इति । २१३१७ ज्ञान, इयं पिन्ये, महान् मदी (प्राम्दगरपत्या). प्रपदं नाम होममन्त्राः । प्रतिप्त पदजातं यस्मिन्नु अमि त्वं देवं ( साविती) एतावतस्रः वासान्तरगता- पारणे, तदुपारणं प्रपद नाम । ३७७३१-३ सायगः । आवटायनेन (६३) पटिताः । संग्रीदत्य प्रपदहोगः पशाद्गराजाभिषेक पदे भागमनातरम् । महान् इति महावीरस्य खरे संस्थापनायो । अन्ति यं एत्य गृहान् गृमस्यायेगवशाय अन्नाधाय मालिक इति महायोराय अन्यमानायाभिम्पा | पवट्गमका, सर्वप्रयोगान्ते सेन चतुहीतास्तिस आन्याहुनीः यो नः अनुत्यो, मानो अग्ने इति दे दे । वृणुध ऐन्दीः प्रपदं होति । पशु धन्यपाजतात, अनु र पानः इनि पन राशप्यः । परि त्या गिरंगो, अघि स्या मुनं सोम, भोजनौ हि पयनान इति मलप्रये | योदयाः, शुक्र दे अन्यत्, अपश्यं गोपाम् । ता विरार मन्त्रान्तरप्रक्षोऽस्ति, ते मन्याः स्य | एकवियति यन्ति ।।२।१-११! सके द्रप्टस हा प्रदं नाम । ७/९७१-४. का पायमान्यः, अयं येनप्रोदयन्, पवित्रं ते, तपोप्या, प्रमंदिष्ट्रीय साम 'प्र मंदिाप गा३' इति । विय, वियपरिम, गाना वा माग्दनस्पत्य एकोन मपि उत्पनम् । १५॥५॥ 111 विशतिसचं, प्रथम तूचं पर्मतन्नः नाम, अपश्यं या ·प्रवलिका ऐतरेय ब्राह्मण- - " तृ० फारापत् नवचे फाक्षीयतमाश्विन, आ भात्यागः | पनीया यदहरासादयिष्यन्तो भवन्ति । सूयवसाद् मग- पञ्चचे त्रैष्टुभ, प्रावाणेय अष्टर्च त्रैष्टुमं, ईळे यावा | यती इत्युत्तमया परिदधाति । अथ प्रययंप्रशंसा । पंअविशत्यूचं जागतं, 'अरूकचत्' उपोत्तमा आधया, ४१५।१-१५. ईलेद्यावीया उत्तमा परिघानीया । इति नु पूर्वे पटस्टम् । प्रपये पयसा प्रचरति । १४/२७, ४॥३-४ । अयोत्तरं पटलम् । उपहये (त्रिः) प्रवलि का नाम मन्त्राः ऐतशमलापोत्तरं प्रावणा- हिंकृण्वती, अभिवा देय सवितः, समी वसं, में चार च्छसिमिसे पष्ठेऽहनि विततौ किरणौ द्वौ' इत्यादयः इय, यस्ते स्राना, गौरमीमैत्, नमसेदुप, संजानाना, पट् अनुष्टुभः अर्चशः शंसति । ३.७१६-१७. आ दामिर, दुहन्ति सप्तका, 'समिद्धो अभिरश्विना, प्रवासे मासे अग्न्युपस्यानम् । प्रवामदेस्य च । समिदो अभिषणा' इति दे मची शापान्तरी आश्वलायनेन पटिते । तदु प्रयश, आमन्वन् । वोऽमय मेऽस्तु ' इति पठेत् । ३२।११३८. अहरहश्च तूष्णीमेव विनयप्रदर्शनम् । किंवा 'अभयं उतिष्ठ ब्राम्हणसते इत्यवतिष्ठते । अधुक्षत् पियुष प्रवासे यजमानमरणे स्वगृहे पुत्रादिः अभिवान्य. इति धेन्वां दुग्धापाम् । उपद्रय पयसा इत्याहियमा वसायाः पयसा जुहुयात् । अपि वा यत एव कुतब्ध दुग्धे। इयं शासान्तरगता आश्वलायनेन पठिता । आ नूनमश्विनो पिशते गव्ये दुग्धे आसिच्यमाने पयवा जुहुयात् । किंवा अमीन् असान् हाम. रहितानव धीरन् आ शरीराणामाहतोंः । ३२ ॥१॥ आमुते सिम्वत शति आजे दुग्धे आमिच्यमाने । साधु से महतीरपः इत्याधिक्तयोः उदु प्य देवः सथिका हिरण्यया इति अत्तिष्ठति मनु ब्रह्मणस्पतिः इत्यनुप्रैति । प्रवेशः परनहाणः जीवापेग शरीरे । ऐसा. गन्धर्य नाथा पदमस्य इति खरं (महावीरस्थापनापा २।२३१७-८. दि)। औक्षते । नाके मुर्गमुष इत्युपरियति । 'am प्रस्तावः प्रस्तोत्रागातव्यः द्वितीयः सामावयवः । व पों (इति शापान्तरगता आचलायनेन पठिता) १२।१२।४. उमा तिमधिना' इति दाम्या पूर्गव यांत ( प्रस्तोतारं भेडसास्दो होता संशास्ति महारते । याये इयर्थः) । अमे धीहि इत्यनुवषट्कारः । 'राजनसाम्नः पञ्चविंशस्य स्तोमस्य विमा अर्ध- उसिपाखा (शासान्तरगता आयलायनेन तृतीयागु (२॥) अर्धगयोदशामु (१२॥) या परि- पठिता), अस्य विनतमश्विना' इति दाम्या अपगहे शिष्टामु प्रथमं प्रविहारं प्रतवात् ' इति । ऐमा. यजति । अमे योदि इत्यनुवपद्कारः । मझजा ५1५/१-२. विधा माशा दक्षिगगात् ' (शासान्तरगवा आध प्रस्तोतुः सजिहे पशुमागः । ३१श. सायनेन पटिता) पति का रोला होमादूर्य प. प्रस्तोत्रा प्रथमप्रतिहारकाले प्रोक्ते होता जपति नीयाः सा करः, 'साहारतः शुचिर (शाररान्तरगत गाणोऽसि गत्लान् इत्यादि मन्त्रमयं महामते। ऐसा माधापनेन पटिना), मुदाभिमुदिपति, ५/५१३-१. मुमनि, यो गलाय, अर्गक पुगा, उनी । प्रस्थितयाश्याः तिसः पोतः उज्थे ती । पातयं, संमिया' इति । पायकोचे शाति मा- १५१५/६. मादयो । वि (मागपटिला) प्ररियापाग्याः प्रातःसयने । दोवा, इसे छोम्यं धर्मस्व मशपति । नो न योनि, भा परिमन् राम। प्राहामा मिना, इन्द्र या पृषभं यम् । पापा: (भावनापनेन पटिला ) पदे मारा-मापाय, मित्रे ययं हवामदे । पोतुः, महतो पाया। शानातलो मदिवि मा उमेरमपेन मा. एपे । नेदुः, भो पनी रिहायर । मामीभाष, उपा• - ·आरण्यक कोपः प्रातःसवनं , नाय वशानाय । अछावाकस्य, प्रातर्यावभिरागतम् । दृष्टया उपासनम् । प्रायः सूक्ष्मदेहात्मकः। अतः सूक्ष्म• २८२१ माध्यंदिने । होतुः, पिया मोममभि । मैना- देहरूपेण उक्योपासनं इत्युच्यते । अइंग्रहोऽत्र । ऐा. वरुणस्य, सई पाहि यः । ब्राह्मणाज्छंसिनः, एवा पाहि २४/२०. प्रस्नया । पातुः, अर्वाडेहि सोमकामम् । नेषुः, तवायं प्रातःसवनं आनेयम् । २७।११४-५. सोमरत्वमेहर्याइ । अच्छावारस्य इन्द्राय शोमाः प्रदियो। प्रात:सयनं गायत्री उदयच्छत् । १३१४१२. आनीघस्य, आ पूर्णो अस्य कलशः ॥ २८॥३॥ प्रातःसवनं द्विनाराशंसम् । ८६।३. सृतीयसवने । हेातुः, इन्द्र अभिजवादः । प्रातःसयने अच्छावाकशस्त्रं अमिष्टोमे (आय) प्राह्मणाच्छंसिनः, इन्द्रश्च सोमं पिबतम् । मैत्रावरुणस्य, 'इन्द्रामी आगतं सुते' इति । प्रयोगे । इन्द्रावरुणा सुतपा । पातुः आ वो बहन्तु सप्तयो । प्रातःसबने अच्छावाकशस्त्र चतुर्विशे महानते च नेयुः, अमेव नः सुहवा। अ-छायाकरय, इन्द्राविष्णू 'आ सुते सिञ्चत' इति । ऐआ. ५।१५. पिबतं मध्वो । आमीघ्रस्य, इमं स्तोममईते । २८।४. प्रातःसक्ने अन्छावामस्य परिधानीया .' आई मस्थितयाज्याना सताना पुरस्तात् प्रत्येक एकैका सरस्वतीवतो।' सा च युक्तियोगः । २९७।२. पारच्छेपी ऋक् उपधातम्या पृष्ठये पडदे । प्रातःसवने प्रात:सक्ने उन्नीयमानसूक्तं (मत्रावरुणस्य) क्रमेण पृषनिन्द्र, सुषुमा यात, वनौति दि सुन्वन् , ऐन्द्रीगायत्रीनंव आ त्या वहन्तु हरयः' इत्यादयः । मो षु वो अस्मदभि ओ पू गो अग्ने, अमि होतारं मन्ये, आदिमाः रातवेति के चित्, तन्न । २८११।१-१२. दध्यड् ह यन्मे ' इति (आश्वला ८।१२) माध्यंदिने प्रातःसबने नव महा गृह्यन्ते (धारामदाः), नवमिः तु 'पिमा सोममिन्द्र' इत्येका, इन्द्राय हि धौरसुरी पवमाने स्तुवते । अनिष्टोमे । ११११११. इति पट ( आश्वला ८११४) २२।५।१-५. प्रात:सक्ने प्रतिगर: 'शंसामो देवोम्' इति । प्रहरणं यूपस्य (अमो) स्वर्गकामस्य ।६।३।८. १२।११. प्रहरणं खरोरेव यूपप्रतिनिधित्वेन प्रतिष्ठाकामस्य । प्रातःसवने प्रस्थितयाज्याः । २८।२।१-१०। ६.३८. प्रस्थितयाज्या शन्दे । प्राजापत्यं पशुमालमेत द्वादशाहे दीक्षायाः पुर प्रातःसपने बहिष्पवमानोत्तरं आज्यास्त्रं, ततः स्तात् । तत्र साभिधेन्यः सप्तदश आप्रियः जामदग्यः प्रउगम् । १०५।१, समिद्धो अध मनुषो' इत्यादयः ।१९।४।४-८. प्रातःसबने बाझगाउंसिनः अनिष्टोमे परिधानीया भाज्यापत्या पडक् ‘दन्तुं वन्वन्' इति आशि 'सन इन्द्रः शिवः ससा' इति । विकृतौ तु 'इन्द्रेग माताले वैष्णन्याः उत्तर, प्राजापत्योचरं च 'एवा रोचना दिवः' इति । २७१४।६. में इन्दो मघवा' इति परिधानीय । १३।१४।५-८. प्रातःसवने ब्राहाणासिनः अहीने 'व्यन्तरिक्ष प्राणः प्रपदाभ्या शरीरे प्रापद्यत आत्मा तु मूनी । इति पर्यासस्मृचः । ' इन्द्रेण रोनना दिवः' इति परि- ऐआ. २४९. माणभैष्ठ्याथै इन्द्रियकलहः । ऐआ?।।९-१५. प्रातःसपने प्राणान्सशस्त्रं अनिष्टोमे । प्राणस्य वंशत्वं शरीरे । वंशो गृहस्य मध्यस्थूगा । याहि सुपुमा हि' इति । चतुर्विशे महानते च 'शुरूप: ऐआ. ३४२, ७१. कृत्तुमूतये' इति । ऐआ, ५।१५. प्राणाः शरीरे द्वादश ! सप्त शोवण्याः, दो स्तन्यौ, प्रातःसवने वाझशाच्छसिशस्त्रस्य अमिष्टोमे स्तोलिय- तृचः निस्केषु महियो, अनुरूपस्तृचः एन्द्रया . भानीया । २९/७२. आ अयोऽवादः नाम्या सह । ऐआ. ११२०1७. प्राणोपासनम् । महाव्रतगनिष्केवल्यशस्त्रस्य माग- हयुष नः' इत्येका, 'इन्द्राय हि धौः' इत्यका ·प्रातरनुवाकः ऐतरेय ब्राह्मण- 'प्रोप्वमै' इत्येका इति गिलिखा । प्रयोगे । प्रात.सवने | विशातेश्रान्च्यानि प्रजापशुकामस्य । अष्टी शतान्यनू- "भूरिन्द्रवन्तः स्तुवं' इति ब्रह्मा स्तोत्रप्ररायमाद । च्यानि अप्राह्मणोक्तस्य, यो वा दुरुस्तोस्तः शमल- .२५।९।५-६. गृहीतो यजैत । सहस्त्रमनूच्य स्वर्गकामस्य । अपरिमित- प्रातःसबने गन्द्रया याचा शंसेत् । माध्यंदिने वली. मनूच्यं सर्वेषां कामानामवरुध्धै । सप्त आनेयानि छन्दां- यस्या वाचा । तृतीयसवने बलिष्टतमया याचा। स्यन्याइ । छन्दःक्रमच गायत्री अनुष्टुप् विष्णुप् वृहती उत्साहानुसारेण उत्तरोत्तरिया वाची शंछेत् । उष्णिक जगती पङ्क्तिः इति ! सप्त उपस्यानि छन्दां- १४।६।५. स्यन्याह । सप्त आश्विनानि छन्दांस्यन्वाह । ७/७/- प्रातःमयने माध्यदिने च षष्ठेऽहनि प्रस्थितयाज्यानां १-११। 'आपो रेवती: ' इत्यनया मचा आरम्भः । पुरस्तात् प्रत्येक एकैको पाइन्छेपी उपदध्यात् । ७।६।१-६ । पन्छः अनूच्यः इति के चित् । अर्ध- २२।५।१.५. चंश एवानूच्यः इति सिद्धान्तः । ७८११-४ 1 'अ. प्रातःसवने मैलावरुणस्य अमिष्टोमे अहीने च परि- भूदुधा शत्पशुः' इत्युत्तमया परिदधाति । ७८ारस धानीया ते स्याम देव यरुण । ब्राह्मणाच्छसिनः अमि- | (आपला ४११३-१५.) टोमेसन इन्द्रः शिवः ससा' इति, विकृती तु प्रातरनुवाकस्य व्यूढस्य सतः अन्यूढत्व बृहतीमध्य- 'इन्द्रेण शेचना दिषः ।' अच्छावाकस्य अनिष्टोमे कत्वात् । ७/८५. गोमादिरण्यवत, विकृती तु आई सरस्वतीक्तोः इति । प्रातरनुवाके न्यूः प्रथमपादे यक्षरेण चतुर्थेऽदान २७४२, ५१२. पृष्ठये पदे ।२१।३।१०. मातासपने मनायगशत्रं अमिष्टोमे । आनो प्रायणीया शंग्वन्ता । १५१२. मिलायरुणा घृतेः' इत्यादि । ऐआ. ५३११५ सायशः । प्रायणीये धाय्यारहिताः समिधन्यः पञ्चदश । १४/- चतुर्विशे महानते च 'ता नः शस्त पानिवस्य' इति । २।४. ऐसा. ५1१५ सायणः। प्रायशीयोदयनीये अमिष्टोमे । होता एकः, देवताः, मातःसवने याज्या अनवानम् । २७१५।६. देशक्रमः, प्रयाजानां काम्या: प्रकाराः, याज्यानुवाक्या: प्रातःसयने शस्त्रजपः होनुः 'उपयं वाचि' इति | प्रधानानां, संयाज्ये, प्रयासानुयाताः, पत्नीसंयाजास्तु नतुरचरम् । अध्वयों: ' ओमुक्याः' इति चतुरक्षरम्। न मन्ति, समिष्टपश्च नारत, प्रायणी यानिष्कासे, १२. स्यात्यां वा उदयनीयानिर्यापः, व्यविषड्गो याच्या प्रातःसपने शस्त्रागां पुरस्तात् निषिद्धानम् । ११. नुवामाना, द्रव्यं आदित्यश्वरः प्रायणीयो भवति आदि- उपचपदयनीयः इतरेषा चतुर्गामाज्यम् । (भावना मारा:यपने स्तोमयिनी अतिशंसनं एकया द्वाम्यां ६।१४१३) (तचन्छन्दे तद्विशेषा द्रव्याः) पा, नाधिकपा । २७१५/७.८.२९/७११०.१३ २११-५. पगा। प्रायश्चित्तं अमो अनेकदरणे । 'उदरणे' इत्यात मातरतुवाकः । मेष: ' देवेन्यः प्रातर्यावभ्यो होत- द्र. ३२१५११. गुह 'त्यामाप्पः । महवि राज्ये अनूयः पुरा प्रायधि अमिदाहै | 'अप्रयः ग्राम्येग' इत्यत्र पाचा प्रयदितोरया, पुरा शकुनिवादानुयात् । द्र. ३२१६११. अपो सतु यदैवापरात् (दगात् ) अया. प्रायधि अमिनाशे। 'आमगारे' इत्यत्र । नुयात् ।७।५।१।१५। तमग्थ्यमायुकामस्य । श्रीगि ! 'भमीनां प्रपागामपि उपशान्ती' इत्यत २०३२।४८) पएतानि पटियानूष्यानि भामर । सतच शतानि | १२|७४.

·आरण्यफ कोपः प्रायश्चित प्रापश्चितं अमिषु 'अन्तरागमने' इत्यत्र द्र० । १ ३२२. ३२११११३,७. प्रायश्चिचं आहितामेः उपवसथदिने मरणे । प्रायश्चित्तं अमिरागें । 'गार्हपत्याहवनीययोः' इत्यत्र, ३२।१।१. भनीना त्रयाणा' इत्यत, 'अन्यैरामिभिः' इत्यत्र, प्रायश्चित्तं प्रवासे यजमानमरणे ।३।१४-६. अमीनां दिव्येनामिना' इयत, 'शवामिना' इत्यत च प्रायश्चित्रं प्रवासे भरणेन अस्थ्यादीनामलाभे यदि दृष्टव्यम् । ३२।५-६. शरीराणि (अस्थीनि) न विरन् पर्णशरः कर्तव्यः । प्रायश्चित्त 'अग्निहोलदोहकाले' इत्पन्न दू। धेनुः | 'प्रेतास्थिविनाशे' । ३२।१७-९. . यदि उपविशेत, यदि वाश्येत, यदि स्पन्दनेन पयः प्रायश्चित्तं आहिताग्नेः 'इविःषु येद्यामासनेषु' मरणे । स्कन्दयेत् । २५।२१७-११७ ३।२।१-४. ३३३१४३. (इत उत्तरं अवतरणनियुक्त शब्दे तत्तत् प्रायश्चित्तं प्रायश्चित्तं उद्धरणाभावे 'सूर्यास्तमये 'सूर्योदये' च । द्रव्यम्, पौनरूस्त्यभयात् अबन विश्वम् ) ३११११-२. प्रायश्चित्तं अग्निहोत्रह विधि अमेध्यपाते । 'अग्निहोत्र प्रायश्चित्वं पतः आर्ती 'भूः' इति गाईपये जुहुः अधिश्रित अमेध्य' इत्यत्र । ३२।४।१. यात्, यजुष्टः आर्ती 'भुवः' इति यशे थामीधीये, प्रायचित्र अमावास्यायाः पौर्णमारयाः वा 'अत्यये । हविर्यशेषु च 'अन्याहार्थपचने । सामतः आर्ती 'स्व:' ३२/१३. इत्याहवनीये । अविज्ञातायामाती सर्वतो या आर्ती प्रायश्चित 'अविशतप्रायश्चित्त । २५७५. 'भूर्भुवःस्वः' इति सर्वाभिः आइवनीये एव ।२५।०५। प्रायश्चित्त अनातेन' अमिहोनहोमे कृते । | एतत् प्रझा करोति । २५।९।४. ३२।८1५. प्रायश्चित 'कपाल्नाशे'।३।८ार. प्रायश्चित्तं 'आप्रयणेनानिष्ट्वा । नवान्नप्राशने । प्रायश्चित्त 'जीवति मृतशब्दश्रवणे' १३२।८७. ३२।८18. प्रायश्चित्त निविद्धानपिग्मरणे । अन्यत् तदेवस्य प्रायश्चित आरण्येनामिना विहारस्थानीना संसर्ग, तन्छन्दस्क सूक्तमाहृत्य तस्मिन् निविदं दध्यात् । अमये क्षामयते अष्टाकपा निर्वत्, तस्य याज्याऽनु. आहुतात् सूक्तान प्राक् 'मा प्रगाम पथो वयं' इति तचं वाक्य अकन्ददभिः स्तनयन्, अधा यथा नः पितरः सूक्तं पठेत् । सैव तल प्रायश्चितिः। ११११३० इति । आहुति या आइयनीय चुडुयात् अपये शामवते | १४-२२. खाहा इति । ३।५।४. प्रायश्चित्तं 'प्रविनकनाशे'। ३२८३. मायश्चित्त आविज्यदोषनिरासार्य पृष्ठस्तोत्रे वामदे- व्यसामगाने 'अभी षु णः सरवीना पु', 'अविता | प्रायश्चित्तिरपि तदेव । ३२१॥२ सायणः । जरितॄणा क, 'शतं भवास्यूतिभिः पः' इति पुरुषपदा- गाणि प्रक्षिप्य उदावार गायेयुः । नित्येऽप्येतत् कर्तव्यम्। प्रायश्चित् 'स्वकानगक्षणे । ३२१८१६. १५।२।६-१०. प्रायश्चित्त आहितामिना उपवसादने 'अश्रुकरणे। ३२१७११. प्रायश्चित्तं 'अधिभिते अमिदोत्रे, सानाम्ये, हवि पु या आहितामेमरणे ॥३२१२. प्रायश्चित्तं आहितानेः उपयसपदिने ‘अत्रत्याचरणे' | अभेण्यपाते, स्कने, स्खलने घेथे वा, मिले, अमिना । प्रायश्चित्तं प्राय: नाम नाशः तस्य वित्त समाधानम् । प्रायश्चित्त भिने 'मुक्' इत्यत्र । ३२१४१७. प्रायश्चित्तं लिया गवि या 'यमल जनने' । ३२२८८ प्रायश्चित्तं 'इविदोषादिविषये । ३२६३४४१. प्रायश्चित्तं 'हिरण्यनाशे'। ३२२८४, प्रायश्चित्तानि पिचतारिंशत् उक्तानि। मरणे ३२११दोहविषये ॥३२रारा हविदोष १३२३ विधि ·प्रार्थनामन्नः ऐतरेय ब्राह्मण ३२।४। उद्धरणविषये, अग्निससगै ।३।५, ६२-३| प्रेड़ा होता दायपरीक्षणार्थ चालयति । भूते. अमीना केन चिदन्येनामिना दाहे ॥३२।६। अनुकरणे, भ्यस्त्वा' इति । पश्चाधे फलके पाणी प्रतिष्ठापयति । अमत्याचरणे, यागात्यये, अग्नीना उपशान्ती 1३२१७१ प्राणमनु प्रेट्सस्य' इति प्रान प्रेझ प्रणयात । मामपणाकरणे, पालना, पवितानाशे, हिरण्यनाशे, 'ध्यानमन्धीड्सस्व ' इति तिर्यश्चम् । अपानमन्वाङ्- अस्नातेन होमे, सत कानभागे, जमिति मृतशब्दश्रवणे, स्व इत्यन्यात्मम् । भुभूवास्वरिति जपति । यमलजनने । ३२१८. प्राणाय त्या' इति प्रानमेव पुनश्वालपति, व्यानाय प्रार्थनामन्त्रः, शान्तिमन्त्रः । वाझे मनसि प्रति वा इति तिर्यञ्च, अपानाय वा इति अभ्यात्मम् । ऐआ. छिता, मनो मे वाचि प्रतिष्ठितम् । आविरादीम एधि, | ५१४८.१०. वेदस्य म आणी स्थ', श्रुतं मे मा प्रहासीर, अनेनाधी प्रेट्सः महानते माध्यदिने अध्वर्युभिरुपकल्पनीयः । तेनाहोरागान् सदधामि, परतं वदिष्यामि,सत्यं वदिष्यामि, | ऐआ. ५/४१ सायणः । तन्मामय पद् वक्तारमयनु, अपतु मा, अवतु वतार- प्रेड्सः महानते माध्यंदिने सद.प्रवेशात् पुरस्तात् मयतु वक्तारम् । ऐमा. २।२६।१. उपक्लप्तो भवति । स्थूणे रस्त वीवधः इत्येतत् प्रक्षाल्प मासाहा बाहुल्यम् । जगत्प्रासादा: जगतीछन्दरका | वीर्यन प्रपाद्य उत्तरेगामाधीय परिवध्य पूर्वया द्वारा कामदुला: तृतीयसवनगवाः प्रस्थितमान्याः । २८१४- पदः, सर्वान घिणियानुचोण । औदुम्बराणि कायानि १५ सायणः । यविष्ठपासाहाः निवेवल्यस्य उत्तरः | प्रेट्सस्य भवन्ति, पालाशानि, मिनाणि । । लोणि पसः। तमिम मिष्टो मुनिः स्वगामध्यन संपादितवान् , | फ्लकानि उभयतस्तष्टानि, हे या, सूज्यश्च तावत्यः । शवोऽयं वसिष्ठप्रासाद. 1 एव भरद्वाजमासाहः । | इयुमानः प्राइ ड्राः, निमुटिकः ( मुष्टिन्यूनेघुमानः) ५1८1७. तिर्यक् ( प्राड् = रुदी, तिर्यक् = लानी)। उदगमः मियानां वोपमानि चमसे पाच्या वा समोप्यानि | मागग्राम्या सूवीम्या समुवः (पोतः भात भरण)। दक्षि- ऐन्द्रमहाभिषेके संभारः । २९१२-३. गोरे स्थूगे निसाय अमितो होतूपदनं बीयधम- प्रेड्समाइन्य शस्यते महामते निप्वेवस्य शास्त्रम् । | स्वादधाति आस्यसभित यजमानस्य । प्रेट्यस्य पृष्ठासु तरप पलक एकमेवेति ये चित्, श्रीगीत्यन्ये, दे इति | ( कोगेषु चतुएं) छिद्राणि भवन्ति,रजम्यागू गुद्वयति, सिद्धान्तः । दे पलके औदुम्परे भूमिपीतययोर्मध्ये । । दक्षिणतो दक्षिणया (दक्षिणावृतया रज्जा), उचरतः उद्भूत स्याता भूमि वीतय च (तिर्यकाठ उपरितन) राज्यया ( सव्यातया रज्वा)। दाम्य निगुणे स्याता यथा न स्पृशेयाताम् । रनवः दक्षिणासाश्च सध्याइता. | र सम्यदक्षिण पञ्चव्यामे द्विगुणे, वीवधे तिः प्रदक्षिण अति उभय्यः, दाभ्यः । मेड्सस्य उद्दरण अस्निमा । पर्यस्य ऊर्मप्रन्यि निष्पर्य (सुरगाठ) यमाति । शाखाभिः भूमेपरि इति के चित् । प्रादेशमात्रे इत्यन्ये । मुष्टि- सीमिया परिकान्त (पाइन् अयटे पर्यहेत ) अभ- मारे इति सिदान्तः । पुयुकेन उपस्पृशेत् अधिरोहण | कमि यया स्यात् । चतुरगुलेन एप विभूमः काले पुरवत् । अरनिम्यामपिरोहेत् पेनयत् । एक | (भुई सोहन घर) प्रेड्स: स्यात् मुष्टिमात्रेग था। पाई भूमौ स्थापयेत् । प्रेस दोता अधिरोहति । दक्षिगन. उदादिततरः (दसिंगर जरा उंच ) । प्रपद. उद्गाता मोहम्पसमास-दीम् । होराः समझदाः नीः मा धिण्यात् । ऐसा. ५१३२-१२. अदिन्ति । होता यत्स प्रेगादबरीहेत् । इति प्रेदास्थिविनाशेपचरः। यष्टिः पीमि च शतानि के चित, भक्षं एते गही या अपरोदेत् इत्पन्ये 1 मक्ष परशन्नानि (पानाचे दाद ) मादत्य नेपा पुण्य- एका अपरोरेत् इति पिशान्तः 1 प्रार अवरोदेत् । मिय वृत्या अग्नीन् ः संस्पयं उदासयेयुः । दरल- मा. ११-८. पिनदानादि च यः । वर (१५.) पदानि ·आरण्यक कोषः फलचमनः - . . शरीरमध्ये, ७०७० सक्थिनी, २५+२५ अरू, १५/५६. शेषं (२०) शिरसिं इति पुरुषरूपकक्लाप्तिः । प्रोण (शकटेन नयन ) सोमस्य कीतस्य प्राग्वंभे ३२१९१७-९. अमिष्टशेमे ३१-३. प्रेयमेघाः (प्रियमेधपुत्राः) कषयः उदमयं नाम प्लक्षस्य पलानि चमसे पाभ्यां वा समोप्यानि अड्गराजपुरोहित अयाजयन् । ३९।८।४. ऐन्द्रमहाभिषेक संभारः । ३९२-३. प्रैपः। अग्निप्रणयने 'अग्नये प्रशीयमानायानुद्धि' फलफानि प्रेइरास्य त्रीणि द्वे चा उभयस्तष्टानि इत्याइाध्वर्यु. । ५।२।१। अग्निमन्यनीयाऽनुवचने महामते माध्यदिने निष्फेवल्यार्थम् । ऐआ, ५:३९. 'अग्नये मध्यमानायानुभूहि' इति । ३।५।२ । अग्निहोत्रे उद्धरणे 'उद्धराहवनीय' इति । २५६१४१२॥ फलचमसः क्षत्रियस्य । न्यग्रोधावरोहान औदुम्बर- अग्नीषोमप्रणयनीयासु अग्निष्टोमै 'अग्नीपोमाभ्या प्रणी- आश्वस्थ-प्लाक्षाणि च फलानि पुरस्तादुपफ्लसानि यमानाभ्यामनुसूहि' इति । ५१४११ । अप्रिगौ मैत्रावण । भवन्ति । अथ सोमं राजानं फ्रीणन्ति । राश एवापता मति, 'उपप्रेम होतया देवेभ्यः' इति । ६।११६ (रीत्या ) उपमसथपर्यन्तं चरेत् (पूजयेत् फलानि)। उच्छ्यणे यूपस्य ' यूपायोच्छीयमाणायानुहि उच्छी- यदा राजानं प्रातराभिषुण्वान्त तदा एतानि देधा रमाणायानुहि ' इति वा ( आपस्तवः | श६. वियहीयात्, एक भागमभिपुणुयात् अपरं भागं माय- सापणः । धर्मसंभरणविधी (प्रवर्याभिट्यने) 'ग्रझन् दिनाय परिशिप्यात् । ३५।६।४ चमसान् यदा उन- प्रवर्येण प्रचरिष्यामो होतरभिटुहि' इति अध्वर्युः प्रति- । येयुः, तदा यजमानचमसमुनयेत, तस्मिन् वे दर्भ- प्रराता च । ४।१।३ । पशुपयाजस्य उत्तमस्य होता तण के मास्ते स्याताम् । वयोः पूर्व (एक दर्भ) पपट्कृते यक्षदग्नि स्वाहा' इति पैपसूरत अन्तिमः 1 ७१३।१-२ अन्तःपारिधि प्रास्येत् दधिकागो अकारियं इत्येतयर्चा सायगः । पशोः पर्यग्निकरणानुषचने ‘पर्यग्नये क्रिय- सत्याहाकारया । अनुवपते अपरं (दर्भ)' या माणायानुन्हि' इति । ६१५१६॥ प्राचीनवंशे सोमै नीय- । दधिकाः शयसा' इति । यदा एतांचमसानादरेयुः माने 'सोमाय श्रीताय प्रोह्यगाणायानाह' इति । तद् एतं यजमानचमसमारेत् । तान् यदा उद्ग्रहीयुः ३।२।। प्रातरनुया के 'देथेभ्यः प्रातविभ्यो होतरनु । तद् एन उपोहोरात् । यदा होता नमस भक्षयेत् अर्थ ' यदव शिष्टं रधिनः' इति मयत (क्षत्रियो बहि' इति 10१५।१मनोताऽनुषचने 'मनोवाय हवियोऽ पदीयमानायानुवृद्धि' इति । ६।१०।१ : यूपस्याना प्रत्यभिमर्शः । आप्यायस्व समेतु ते, सं ते पोसि । वैशो वा यजमानः)।' न एघि दे.' इत्यात्मनः घनने 'अनमो यूगमनदिति । ६०१ । यूपस्य परिम्यागे 'यूगाय परिवीयमाणायानुसूष्टि' इति।६।२।३२॥ इति दाम्यां चमसमाप्याययति ।३५।७।१-01 वया पहेऽपनि फवयाने मन्त्रावगेन ऋशिरस्कमपमन्त्रो- तरं पठनीयान अग्निष्टोमे व केवल्पमन्त्रोचरम् । २२।४।१-६॥ सोमप्रोदयानुवचनीपारा सोमाय कीताप आत्मस्वधः, आप्पापर्न इति कर्मानि भवन्ति, मन्जन, प्रोझमागायानुहि ' । ३।२।१ ! स्तोकानुवचनीयामु षो सुवेमाभिधारपनाहापर्युः, 'सोम्योऽनुहि ' रात ७२|१-२ इविर्धानप्रवर्तनीयामु 'विधा- नामों प्रोझमागाभ्यामनुहि' इति । ५ । प्रह- सिउन प्रेषति । १९१९१६-८० मूळे (५।२,८) पोटः पनुपानी, उसे फो। तरः सापेर पलचममय उनयनं, होमः, मशः, भाभरपर्यः, आप्यायनं, आमादन, प्रकमनं, नाराशंसनममम, पालकमरास्तारोमहाशापा वनुष्ठाएका पयथ । फरपः रामो माग धानः वितरः मौषमनः स्नमेनवः पारिक्षितः ·ऐतरेय ब्राह्मण वहम यमः देवावृधः इसनःश्रुत: अरिंदमः मनुविद् जानकिः मुदाः पैजयनः - सौमकः सहदेव्यः चाईती नृचाशीतिः महानते निष्केवल्यै शस्त्रे । 'मा सहदेवः सार्शयः ( सृञ्जय ) | चिदन्यद्विशंमत' इति एकयानत्रिंशत् ( २९ ), पिया पर्वतनारदो सुतस्य रसिनः इति विंधतेः सप्तमी चाष्टमी चौद्धाति, मीमः वैदर्भः जनजिन् गान्धारः यदिन्द्र प्रागपागुदक्' इति चतुर्दश, वयं यत्या मुतावन्तः इति पञ्चदश, मो पु त्या वायतश्चन इत्य- अमित तस्य द्विपदां चोदरवि रातरं च प्रगाय (अभिवा शूर इति कायमुरवि) । अय हास्य नकिः सुदामों यसिष्ठः रथं इत्येते प्रगाथमुद्धृत्य (तस्य स्थाने) वाभिदा ३५।८1७-१०.ह्यो नरः इत्येतं प्रगार्थ प्रत्ययदपाति, भाभि प्र यः सुराधसं फालचमसप्रशंसा । महाराजो मदति । आदित्य इव इवे षड्वालतिस्पानां स्वानि, या सलादा विचर्षणिः मियां प्रतिलिपति । सर्वाभ्यो दिगम्यो पलिमाव- | दनि स्वामिद्धि हवामहे इति सूक्तस्य द्वादशगात्मकः)- इति । उ हास्य राष्ट्रमध्यध्ये मति । ३५१८.९. शेषः, अयं ते अस्नु यतः इति सूक्ते (अयं ते, यहम् = कोटिशतम् । ३९८१४ । बद्ध न्दं इति । आमन्द्रः इति द्वे सस्ते इत्पर्यः ), उम हातपय नः पर्यायो १३९४९।३ पायणः । देव सहसं वदानाम् । इति (एक्तं, तर ) सप्तमी चादमी चौदरति, al. ३९८०४१ शतं मनानि स च गजान् ददौ १३९।९१३| भिवों विश्वसुं ( इति सूक्तं, तन ) उत्तरामुदाति, यो पदयो गा विभरि सदर प्राक्षणाः ॥३९।९।४। | राजा चर्षणीनां इत्यकादश, र यो दरममृतीयदं (सस्त); बीमसागवे टीकायां घीधेरैस्तु यद = १३०८० इति । आ नो विधामु रुमः ( स्तं), या इन्द्र गुज आमर संस्पा उत्तर इति नर, ददोहा । इति । ऐआ. ५११०११-३. यहिप्पवमानस्य उपास्मै गायता वृसीचः तृपय शलाकादिनिमितः मापन.. स्टोधिपः। ११११. विशेषः । ऐसा. १८१३ पायगः । तपस्यिना- परिप्परमाने नवभिमा स्खयते उद्गातारः। माना तृगपालीवालपमेणुदलादिनिर्मितः अरूपा पार.' उपारी, चितुवया, परस्य इति प्रयतूचाः । ता पिः । ऐमा. ५३३५ सायगः । भाचिनो प्रदो पाते दशमायन, हुपते च नृतीयत्वेन । वृहतः अनुरूपः प्रगायः वं हि चरस रवि २०११. पहिप्पपमान होता सदिये है, न दिति सिलान्तः महवः पोनिः मगापः स्वामिवियागंद ।। भियानः ' यो देवानामिद', 'मुममाठि मुर्ग २०१३।११. पाई' इति चानुमन्त्रोत I 11... मत पाशात् पेपर सति पतरर चा: पदिमामानी माग्पासं गाः मउगन् । १९६२,४. वृहती महसं महाको विषये राग ( मात्र या पष्टुपानीकस्य पुष्प, एफपति च किया। 'फर्ग गसं नारिस, विषादिगगनर या चित्र 'हमारेकरप परमा बारा मन्ति सामर' गुन्या । ऐमा. २०१२. HTHAT ARE TEST हरियं नाम मानं दिशाम पति। परस्परसनासी गापा (TRः तब मानने मारतानि मदामझाएोष' समान मानावे या ! dि समान न १७१८१-२.. जी)R१. दृदयंतरपोजिसमा १५11-1. - -- ·ब्रह्मणः जीवन आरण्यक कोपः ७३ ब्राह्मण बृहस्पतिई चे देवाना पुरोहिता, तमनु अन्ये ब्रह्मवर्चसकामः अपोनप्वीये एकधनासु अमूर्या उप मनुष्यराशा पुरोहिताः । ४०१२।४. सूर्ये इत्यनया अनुप्रपद्येत । ८।२।२२. वृहस्पतेः सहिः । प्रजापतेः रेत.पिण्डस्य प्रदीप्तस्य ग्रझवसकामस्य पालाशो यूपः । ६।१।१०-१३. अद्गाराः पुनरवशान्ताः उदीप्यन्त तद् बृहस्पति ब्रह्मा परिवर ब्राह्मष्ठः स्यात् । ऐआ ।३।९।६. रभवत् । १३।१०।१. ब्रह्माण नमरोति त्रि. अधस्तादासीनो राजा, बैल्या यूप: अलायकामस्य पुष्टिकामस्य च । 'नमो ब्रह्मणे नमो ब्रह्मगे नमो ब्रह्म' इति । यशा. ट्गराजाभिषेके । ३७१५४५६. ब्रह्मचारिपुंश्चल्योः संप्रादः महानते । स च साम ब्रहा होरकाव कूर्नान् समारोहन्नि महाबले । ऐआ. ब्राह्मणे दर्शित. [ ऐआ. ५.५।१३. ब्रह्मजपः प्रव] 'विवा आशा दक्षिगसात् ' प्रझोन - ब्राह्मणाना उव सराद । अभिग्रहपति- इत्यादिः सौत्रो मन्त्र ।।५।७. रिति हैक आहुः इत्यादिः । आवाक्ये दशमे हनि । मवेश:।ऐआरा२-७-८.२४१६।२२. ब्रह्मणः परिमरोमासना तदद्गजपश्च पुरोहितस्य । ब्राह्मण. आदायी (प्रतिग्रहधर्मा ) आपाची ४०/५/१-२०. ( सोमपायी याजनधर्मा ) आवसायी (परग्रहे भोजन- ब्रह्मणः सन्या भोगिः पशुभागः सत्रे १३११११२. याचाधर्मा ) यथाकामप्रयाप्यः (कोणी हि धुडका- प्रक्षणे यजमानस्य क्षत्रिय (वैदयस्य च ) भागो | वन लावावे, घरातून घालवून द्यावे असा ) १३५१३१२. देयः दीक्षणीयादिपु । अनौ है जुदाते 'प्रजापते ब्राह्मणः क्षत्रियात् भूयान् । ३३१३४८. विमानाम लोक०' इति मन्त्रेण, तन तया । वाहणः देवयजन (यशभूमि) क्षत्रिय याचने । ३४१८११-६. ३४/२।१. ब्रह्मत्वम् । यदेतत् घबै विद्यार्य शुरु (व्याइतित्रय) वामगः विद्वान् राशो राष्ट्रगोप. पुरोहितः । ४०।२. तेन प्रदत्वमकरोत् । २५१७१३ । न ब्रह्मस्य क्रियते प्रामणलत्या प्रगाथ. अग्निटोमे, छन्दोमतृतीये इति (प्रभे) या विषया इति घूयात् । २५३८११1) हनि पृष्ठये पडदे तृतीये षष्ठे चाहनि 'अनून बनगरप. यदि यो कस्व आविर्भवति, भूरिति गाईपत्ये जुवाय, / वे' इति) छन्दोमद्वितीयऽहान, पृष्ठे पड़हे द्वितीय पय- यदि यवर भुर इत्यामाधीये (सोमे) अन्वाहापचने मे चाइनि ' उत्तिा ब्रह्मणस्पते' इति । उ-दोमण्यम वा हविर्यज्ञेषु । सामतः, सरिस्पादयनीये, यद्य ऽहनि, पृष्ठे यदहे प्रथये चतुयें चाहनि 'बेतु ब्रह्मगरसते. विशाता सर्वव्यापद् वा, भूर्भुवःस्वरिति आयनीय एव । इति । २०१।१, २०६३।७।। शुक्ष्याय । २५७१५ । प्रक्षा उपाते प्रातानुयारे प्रागस्य अनिमगपने गायत्री प्रथमा प्रदेव बाचयमः स्यात् आ उगवन्तयांमयोहाँमात्, उपाक. | देया थिया' हात । ५।२।२-३. तेग परमानेषु मा उदर. ( समाप्तिपर्यन्तम् ) , अय माझगस्य अनानगवेन विटेपत्तस्य अमिष्टोम प्रात- यानि सोधाशि सदारता आ वेग घटकारात् । । सुराके अटो शतानि कचा अन्न्यानि अब्राह्मणोतः प्रसोता उपाइते सोरे आह अहान् प्रस्ताभ्याम: = राजसेगाधिशरी । ७६. प्रशास्ता' इति, स भूरिति प्रज्ञा मात.सकने यात, भु माहागा: हुतावा भाविन्यात् । ३४.११. इति माध्यदिने, स्वरिति नृतीयमाने, भूर्भुवः सरि- प्राणगाना सोमो मशः, न शरिपरिषयोः । स्युफ्पे या अतिरा या यात् । प्रत्येकान्ते च 'इन्द्र. मन्तः एप' इति भूयात् । २५/०५. माना - सापर्यहमनु । हुनादः प्रनाः, यद् ·ब्राह्मणः ऐतरेय ब्राह्मण- , मगाथ माह्मणा । ३४|११ २८।४।८माध्यदिने द्वे सूते शमनीये इन्द्र पूभित्, प्राम्हणरपत्य प्रगाथ अग्निष्टोमै, छन्दोमतृतीयेऽहनि, उदु ब्रम्हाण । २८1५/६ व्यन्तरिक्षमविरन् इति स्क्ते पृष्ठचे षडहे तृताये पठेचाइनि' प्र नून ब्राम्हणपति तृतीया ' इन्द्रेण रोचना दिव ' इति परिघानीया इति । छन्दोमाहितीयेऽइनि, पृष्ठय पहहे द्वितीये पञ्चमे | अहोने प्रात सवने १२७।४।३-९॥ षष्ठेऽहनि शिल्पशस्त्र चाहनि उत्तिष्ठ भाम्हणस्पते ' इति । छन्दोमतृतीयेs | नामाकस्तृव 'पूर्व इद्रोप' । २९।८।१-३। स्तोम इनि, पृष्ठथे घड़हे प्रथमे चतुर्थे चाहनि पैठ ब्राण । विवृद्धौ आवापिक सूक 'यने न या यो न्यायि'। स्पति ' इति २०१९ २०३७, इ २९।३।१०-११ प्राह्मणान्छासन, अमिष्टोमे प्रात सबने परिधानीया ब्राह्मणान्छसिन सन्य सस्थि पगुभाग सने । 'स न इन्द्र शिव सखा' इति, विकृती 'इन्द्रेण , ३३९१२, रोचना दिव' इति । उभयत्र माध्यदिने 'एवेदिन्द्र ब्राह्मणासिशस्त्र अग्निष्टोमे प्रात सथने । ऐन्द्रम् । वृषणम् ' । उभयन तृतीयसक्ने 'बृहस्पतिर्न परिपातु'। प्रतिपत् तृच 'आ याहि सुयुमा' इति । अनुरूप तव २०१५ 'आ नो याहि । सूक्त प्रयोदशथै 'आ याहि मधुमा' ब्राह्मणाच्छसिन अहरह शस्य उदु ब्रह्माण्यैरत (इत्यनुवर्तते । सूरत नवचै ' इन्द्र का वृषभ' इति । इति वासिष्ठ षड्काच सपातादुपरिष्टात् ।२९।४।७ १२१ , सूक्त तृच उदिभि श्रुता इति, तत्र तृतीया परि अद्दरद शरये सूक्त प्रतिपत् भर 'ब्रह्मणा ते ब्रह्म घानीया। प्रयोगे । एआ ५।१५ सायण । युजा ।२९।६।४1 अहीनयूक्त माध्यदिने अस्मा इदु बाहाणान्छसिशस्त्र अमिष्टोमे माध्यदिने । प्रतिपत् म तब: । चतुर्विशे, अभिजिति, विषुवति, विश्व 'त वो दस्ममृतीपह' इति, अनुक्म प्रगाय' ति, महामते च ।२९।२१५,८। अहीने परिधानीया ) तावा यामि सुवीर्यम्, प्रगाय ऐन्द्र उदु मधुमत्तमा, एवेदिन्द्रम् १२९६६८-१०१ अहीने प्रात उपने । सूवत ऐन्द्र इन्द्र पूर्मिदातिरत् एकाददार्चम, सात व्यन्तरिम' इति पर्याधस्तृच , ' इन्द्रेण रोचना । ऐन्द्र 'उदु ब्रह्माण्परत' तत्र पष्ठी परिधानीमा । प्रयोगे। दिव ' इति परिधानीया युक्तिर्नाम | माध्यदिने 'एये ब्राह्मणाच्छसिशस्त्र चतुर्विशेऽहनि महामते च प्रात दिन्द्रम् ' इति परिधानीया विमुकिर्नाम ।२९ ।२। सपने ' सुरूपकृरनु ' इति । ऐआ ५/१५ उध्ये तृतीयसबने भारम्भणीय सूत जागत 'प्र महि माझगाच्छतिशस्त्र महामते प्रात सबने । प्रतिपत् पाय' ।२८७।१। ऐन्द्रे पाने अहर्गणेषु आरम्मणीया | तृच त्रिकद्रुकेधु महिपो, अनुरूप तृच एन्द्र यााप इन्द्र वा विश्वतस्परि' । २७।३।१-६॥ चतुर्थेऽहनि न इत्येका, इन्द्राय हि चौरसुरो इति द्वितीया, मोष्वस्मै आवापिस्तृन तुभ्येदिमा सवना, प्रधो महे महि वृधे, पुरोच इति तृतीया । इद प्राझणान्तरानुसारेण । उस लचसे महिने इति विराज । हरीन्वस्य, यदा वत्र, । ऐआ. ५।११७. सोचिनु सृष्टिर् इति च वैमद । पञ्चमेऽइनि शिप्रिन् ब्राह्मणान्यसिशस्ने उस्म्ये कती 'उदमुतो न वयो। पाजाना, निप्वापया, ससन्तु त्या इति तृच पाहत । इति द्वादश सुस्त, अच्छा इन्द्र मतय इत्येकादश पष्टोऽनि विधेषु हिस्सा, वित्वा ततस्ने, विदुष्टे अस्य वीर्यस्य | सूक्त व शसनीयम् । १५।५।२. पति तृच पार ॥२९॥३॥८-९॥ परिघानीया प्राझगाच्छनिधिल्प पत्रेऽहनि । मुकीति शमवि बृहसतिन पी पातु 1२८७६ मा सको प्रस्थित 'अप प्राच' वृषाकपि शराति पात 'विहि सोतो याच्या इन्द्र त्या वृषभ ययम् । २८ारा। माध्यदिने रसुक्षत' न्यूद्वयति । वृषाकषिक्षक्त पन्छ शस्यम् । प्ररिपतयाण्या 'एवा पाहि प्रलया २८१३९१ ३०३।१-५ । कुतापमुक्त लिशच, तर बारा तृतीयसपने परिपतयाग्या ' इन्द्रभ सोम पिमतम् । शसीस्तिष प्रवाह (पादे पादेऽवसाय) शति, मी- . . .

·भारण्यक कोपः भूतेच्छदः . स्तितः प्रगाहं शंसति, पारिक्षितीश्वतस्रः प्रमाई शंसति, | पुरस्तात् प्रत्यञ्च, आश्विनस्पतु सर्वतः। परिहारं (स्वशिरः कारच्याश्चतस्रः प्रमाई शंसति । नाराशंस्यादिषु न्यूड्यो | प्रदक्षिणीकृत्य ) । एष वसुः पुरूवसुरिङ् वमुः इत्यादि- न कर्तव्यः, निनातु वर्तव्यः । दिशा क्लीः पञ्च | मन्त्रण ऐन्द्रया यवं भक्षयति, एष वसुर्विदेवसुः इत्यादिना अर्धर्चशः शंति, जाकत्साः षट् अर्धचंशः शंसति, | मैत्रावणं भक्षयति, एष चनुः संयवसुः इत्यादिना असोभयत्र न्यूह्लो निनर्दश्च न कर्तव्यौ । इन्द्रगाथाः | आश्विनं मक्षयति ।९।३।३.८. पञ्च अर्धचंशः शंसति, न्यूट्खनिनदो न सा एव । भः पानीवतपदस्प, आमीधः नेटुपस्थमाखीनो ३०६। ऐतशप्रलापं सप्ततिसंख्पाचपदसमूहात्मकं पदा- भक्षयति । २६।३।१०-११. वमा शंसति, तस्योत्तमेन पदेन प्रोति । प्रवलिकाः षट् | भक्षः प्रबन्थे, पावकशोचे तब हि क्षयं परि इति अर्चयः शंसति । आजिज्ञासेन्याः चतस ऋचः | भक्षमाकाङ्क्षते । 'दुतं हविर्मधु हरि० मा मा हिंसी' अश: शंसति । प्रतिराध पत्रमात्मक मन्त्र शंसति । इति धर्मस्य भक्षयति । ४१५१९-१०. अतिवादं मन्तं अशः शंसति । १०) देवनाथ भक्षः सावित्रप्रहस्प नास्ति । १३१५१४. छादशपदात्मकं पदावमाई दाँसति, तस्योधन पदेन भरतः दौ:पन्तिः ऐन्द्रेण महाभिषेकेण समन्त प्रणाति । ३०८-९ । भन्छिदास्तिसः अर्धशः | पृथिवी जयन् परीयाय अन्वेन च मध्येनेजे । शंतति ! आइनस्याः दश शंसति, ताः न्यूइखयति । | ३९।९।१-७. दधिकाणी अकारिषमिति दाधिकी शंसति । सुतासो मरतद्वादशाहः । वस्य अहावलाप्तिः । अतिरातः, मधुमत्तमाः इति पावमानीस्तितः शंसति । अत्र द्रप्सो | अग्निष्टोमः, अष्टौ उस्म्याः, अभिटोमः, अतिरानः अंशुमती इति ऐन्द्राबाईस्पत्यं तृचं शंसति । ३०.१०. | इति । १९४१।१-६, ब्राह्मणान्छसी उक्थ्ये तृतीयसबने ममंहिष्ठाय इति भरद्वाजः मगुलर्षिः मागच्या उपास्यः । ऐआ. ऐन्द्राबाईस्पत्यं शंसति । तत्य रतोत्रियानुरूपी ऐन्द्रौ 1९1१०. वयम स्वा, यो न हद' इति । २८०३०. भरद्वाजपासाहः । भरदान संपादितः मदानते प्रामणाच्छंसी महानते प्रातःसपने सशस्त्रान्ते ईट्- | निष्फेवल्यस्य उत्तरः पक्षा, चाईतः, सप्तदशसोमः सयन्तारणस्युवः इति पवर्षे सूरतमावपेत । मार्षदिने द्विशतम् (१०२)। ऐआ. ५1८1७. 'आ नो विश्वासु हव्य' इति स्वखाते (तीसा भाद्वाजो वे कापीगामनूचानतमः दीपजीवितमः भिवयसः' इति पयर्च सूस्तमावपेत । ऐसा. ५११६. | पस्चितम आस । ऐा. ११६१८. भक्षः आदि यमहस्य नास्ति । १३५१३. भः नाम राजा, तस्य गोरापन्य पिरिसस्य पुत्रः भक्षः उपपात्रादीनां, आइरति अर्यकरप्यपात्र. | सुत्या नाम । तस्य शमुभूताः पञ्च राजानः परिमरमन्त्र. मातिप्राधान् चमसाथ, मक्षं मतिरराय (शावा) पाठात् परिममः । ४०५।१८. होता प्रा दसावरोहति, अपेतं प्रेस प्रत्ययमव. भागाधिकारिणे भागादाने अदातुनाशः । 'यो बन्ति यथा सितारं मशयिष्यन्तं नोपहनिष्यति, मेह- | पै मागिनं मागास्नुले चयते (यापयति ) येनं, स सापायतनमासीनो होता भक्षयति, अथ तदुस्प्यात याद वैनं न चयते, अथ पुत्रमय पौत्रं, पयते त्वनिम्। होता उपसून (अनुशापूर्वरेम, जयेन भक्षयति वाग्देवो | ६७४. गोमस्य तप्यतु । सोमो मे गजाऽऽयः प्रागार वर्षतु । मिन्ने मामिन 'सुट' गन्दे द्र० । ३२४, ए मे प्रायः सर्वमायुर्दा महत्' इति । ऐभा. १११३३१ भूताना मैथुन (मागधबल्यो ) उत्तरस्या वेदि- भोपातीभिते । महानते। ऐसा. ५।५।१२. मध: दिवामहागा, ऐन्द्रवायतस्य महावामएस मोस नाम मन्ना मागास पो.

·भूमिः ऐतरेय ब्राह्मण- इनि । त्वामेन्द्र शर्मरिण। इति तिम्रः अनुष्टुभः अर्ध- न सन्तीति के चित्, न । ३७।३।१११०. चंशः शस्तव्याः । ३०११०।१-३. मन्थनमः आतिथ्यायाम् | प्रेषः आये मध्य. भूमिः विश्वकर्माण भौवनं नाम राजानमाह । ' न मानायानुहि इति । अग्निमथनीया मचा. अभि. मा मयः कश्चन दातुमर्हति विवर्मन् भौका मा त्या देव सवितः इति सावित्री, मही यौः पृथिवी दिदासिथ | निमोऽहं सलिलस्य मध्ये माघस्त एष इति यावापृथिवीया, सामने पुष्करादधि इति तुच: कश्यपायास संगरः' इति (कश्यपस्य भूमिप्रतिग्रहविषयः । आमेयो गायत्रः (ओरजनने चिरजनने या निमित्ते , संगरः मोघः आस) । ३९१७/१०. अमे दंसि न्यरिणं इत्यादयः पा सक्षोऽन्यः ) उत. भूमिदुन्दुभैः आइननं महानते । भूमिदुन्दुभिर्नाम | वन्तु जन्तवः इति जाताय, आय हस्तेग खादिन, प्रदेयं अपरेण आमीधीय भूमिन्ददुभि अवट (गः) खनन्ति । देववीतये इति प्रहियमाणाय, आ जावं जातवेदार, अर्धमन्तवेदि अर्धे बहिदि । तमाद्रेग चर्मणा उत्तर- अमिनाऽग्निः समिध्यते, त्यं होने ग्रेिना, तं मर्ज- लोग्ना अभिवितव्य (प्रसार्य) शकुभिः परिनिहत्य | यन्त सकतुं, योन यज्ञ । इति त्रयोदश । लि प्रथ अत्रैतत् पुच्छकाई (पोः) आहननार्थ निदधाति । मामन्याह निरुत्तमाम् | ३।४।६. ३।५।१-४४. पुन्छकाण्डेन भूमिदुन्दुभिमानन्ति (आपसम्बः) । मन्थावानां सृष्टिः सोमानयनकाले गायत्र्यां यो चाणः ऐआ. ५/५/१३ सायणः । सोमपाठन प्रक्षितः तस्य पणे यो जाताः (ये जीवविशेषाः भ्रंशः नाम साकल्येन द्रव्यपतनम् । स्खलनं तु | वृधशाखामु अधोमुखा अवलम्वन्ते सायगः । सर्पटोळ.) बिन्दुपतनम् । तर प्रायश्चित्तं, अग्निहोत्रहविः आध्वनीय | १३,२११३. प्रति नयनकाले यदि स्खलते भ्रमते वा तदा सतले. मरणविषये आरिताः, प्रायश्चित्वानि । आहि. वोपविशेत् । अन्यः पुरुष स्थालीगतं अमिझोलद्रव्यशेष | तामिपरसथै नियेत, नैनं याजयेत् ( उत्तरो यागो न तरसमीपे आदरेत् । स च पुनश्चतुरुनीय जुहुयात् इति। | कर्तव्यः) । आहितामिः अधिश्रित अग्निहोत्रे सानाय्ये ३२।४।६. वा हविःपु वा नियेत, तदा यजमानदहनदेशे एवं भातरः रियविभागं पितरि सत्यपि कुर्वन्ति । एनानि हबीपि पांदयात्, यया सर्वाणि रांदोरन् । नाभानेदिष्ठं वै मानवे ब्रह्मचर्य वसन्त भ्रातरो निर- | ३९११।१-२ आहिताशिः आसन्नेषु हविःपुनियेत, तदा भजन । २२।९।२. याभ्य एव तानि देवताम्या हयोंघि गृहीतानि भवन्ति मलिष्टर विषद्रव्यं रकम् । ऐ. ३११.०५७. ताम्मः स्वाहा इपिवैनानि अहवीये सहुन्ति जुहुयात् । मथितस्याः अनौ प्रहरणम् । तदा च ‘प्रदेव १२।१३ आहितामिः प्रसन् नियेत, तदा आभान्य- देववीतये' इति भाच पठेत् । ३१५।२०-२३. यसायाः पयसा, अपि वा यत एव कुतश्च पयसा अमिहोत्र मद्वान् प्रतिगर: 'मदामो देवं इति आनिमारत- ! जुटुयात, अथवा अमीन् अनलान् भजुलतः इन्धारन् शस्त्रे अनुपानीपासु ।१३।१४११-२. आशरीराणामाइतोंः । यदि दारीराणि न विद्येरन् पर्ण- मधु ऐन्द्रमहाभिषेके रामार: चमसे पात्र्यां वा अन्या शरः । ३२११४.७. नेयः । ३९।३।३ | यशागराजाभिषेके च ११७१।३. मरणसूचकानि अरिष्ठानि । प्रत्यक्षाणि = (१) मनोतासूक्तं ' त्वं त्यमे प्रथमो मनोता' इति चन्द्रमा इवादियो दृश्यते न रश्मयः प्रादुर्भवन्ति, (२), पशुप्रधानावदागकालीन अनुवचनीयम् । ६।१०।१.४ लोहिनी चौर्भवति यया मजिष्टा, (३) व्यस्तः पायु: मन्त्राः अभियेके यहाइगे । इमाः आपः शिरत- (विवृत्तो भवति न सोचयितु शक्यते ), (४) काक- मा', याभिरिन्द्रमभ्यपिञ्चत् , गहाना सा महीना, देवस्य । कुलायगान्धिकमस्य शिरो वासति ( दुर्गध प्रसारयाते), पा सवितुः• यशरोजायाय भूर्भुवा मुगः इति । व्याइतयो (५) यन छिद्र इवादित्यो दृश्यते रपनाभिरियानि- . .

·आरण्यक कोषः मरुत्वतीय - ख्यायेत, (६) छिद्रां वा छायां ( स्वस्य ) पश्येत्, । 'मरुत्वतीयं ग्रहं गृह्णाति, मरुत्वतीयं प्रगार्थ शंसति (७) अयाप्यादर्श वा उदके या जिहशिरस वा अशिरस | प्र व इन्द्राय बृहते इति, मरुत्वतीयं सूक शंसति, 'जनिष्ठा, वा आस्मानं पश्येत, (८) विपर्यस्ले वा कन्याके डोळ्यां उप.' इति, गरुत्वतीया निविरं दधाति इन्द्रो मत्वान् . तील पाहुल्या ) जिोन वा दृश्येयाताम्, ( १ ) आप- | इत्यादि, मरुत्यती या यति ये स्वाऽदिहत्ये मृपवन् पायाक्षिणी उपञ्चेत तयथा बटरकाणि (शुकृष्णानि | इत्यनया । १२१९४४.६. सूक्ष्मवर्तुलानि) संपतन्तीव दृश्यन्ते, तानि यदा न पश्येत्, मस्त्वतीयं शस्त्र पवमानोरथं माध्यदिने । ३६।१।५. १.१० ) अथापि अपिधाय की उपशृणुयात्, स एष मत्वतीय शम्नं भनियोगे माध्यदिने पवमानोत्तरम्। अमेरिव प्रज्वलतः रथस्येव वा उपदिः (धोषः) तं | प्रतिपत् आ त्या रथ, अनुचरः इदं यसो मुत, इन्द्र- यदा न शृणुयात् , (११ ) यत्र नील इवामिश्यते निहवः प्रगायः इन्द्र नेदीय, बाह्मणस्पयः प्रगाथ: म. यथा मयूरतीवा , ( १२) अमेवे वा विद्युतं पश्येत्, नूनं ब्रह्मणस्पतिः, धाय्याः अभिनेता. त्यं योमा मरे वा विद्युतं ( सतीमपि , न पश्येत् महामेथे वा पिन्वन्त्यपः, तान् वो महे इति तृतीया इति के नित् मरीचीरिव पश्येत्, (१३), यन्त्र भूमि ज्वलन्तीमिव तन्त्र, मरुत्वती : प्रगायः म व इन्द्राय वृइते, निविद्वान परन्, तदा न चिरमिव जीविष्यतीति मन्येत । अथ | सूरत ' जनिष्ठा उग्रः सहो । गरिवीतं शाक्य, तस्य स्थमाः । पुरुष कृष्ण कृष्णदन्तं पश्यति । एन दन्ति, अर्धाः (पट ) शस्त्वा अर्धाः ( पञ्च ) परिशेष्य मध्ये वराह एन हन्ति, मकैट एनमारकन्दयति, आशु वाय. इन्द्रो मर वान् (२॥१.१.) इति निविदं दधाति आफ- रेनं प्रवइति, सुवर्ण सादित्वा अपगिरति, मधु अभाति, | ममाण इव शंसेत् (डोंगरावर चढतांना म्हटल्यासारखें ) धिंसानि भक्षयति, एकपुण्डरीक ( रक्तवर्ग ) धारयति, वयः सुपर्णा इति परिधानीवायां पूर्षि चक्षुः' इत्यंश- खरेवरादयुक्तयाँति (रथादिना), कृष्णः धेनुं नलदमाली पाठ काले चक्षुषी मरीज्येत । याज्या, ये स्वाऽदिहत्ये दक्षिणामुखो माजयति । तदाऽपि न चिरामेर जीविष्य. ) मघवन् इति । १२।४.८. नीति विद्यात् । ऐसा. ३३१०७ १७. मरस्वतीयं शर्म क्षत्रिययो । प्राह्मणस्पत्यः गायः मरो औरष्टीते यत् करणीयं मन्येत तन् कुर्वीत । उत्तिष्ठ नागस्पते । शेषं समानं अनिष्टोमध्यमदत्यतीयेन । ' पदन्ति यच दूर' इति सा जपेत् । आदित् | ३६११-२ प्रश्नस्य इत्येका, यत्र ब्रह्मा परमान इति ष, उद्वयं महत्यतीय शर्स छन्दोमप्रथमेऽहनि | प्रतिपत् तृचः, तमसपरि इत्य का इति सर्व जपेत् । उपोध्य पायसं | अनुचरस्तृचः, इन्द्रनिहवः प्रगाया, ब्राह्मणस्पत्यः स्थालीपार्फ अपयित्वा रानी व्यख्यत् इति रानीसूक्तेन । प्रगाथा, धारयाः ,मरुत्यतीयः प्रगायः इति प्रथमेनाहा प्रत्यूचं हुत्या, अन्येनान्नेन बामणान् भोजयित्वा, चरं समान आतानः । कया शुभीय सूक्तं श्रेष्टुभ कया शुभा (हुतशेष ) स्वयं प्राभीयात् । अन्तरपुष आत्मसेन सवयसः इति । निविदानं सूक्तं जागतं 'यं सुमे जानीयात् । ऐआ ३।१०।८,१८. महया' इति । २३११११२,१९. 'मरुतः परिवेटारो मरुत्तस्य ( राज्ञः) आसन् महत्वतीयं शस्त्रं छन्दोमाहितीये इनि । प्रतिपत् तृचः गृहे । आधिक्षितस्य कामप्रेर्विश्वे देवाः सभासदः ॥ विश्वानरस्य वस्पतिम् । अगुवरस्तृचः इन्द्र इत् सोमपा १९१७१४. एक:। इन्द्रनिहवः प्रगाथा इन्द्र नदीय एदिहि । मरुत्तः आविक्षित: ऐन्द्रेण महाभिषेकेश समं ब्राह्मणस्पत्यः प्रगाय: उत्तिष्ठ प्रमाणपते । धायाः अपि पृथिवीं जयन् परीयाय अधेन च मेध्येनेजे । ३९७७- नेता स्य सोम. पिन्वन्त्यरः । मरुत्वतीय: मगायः १२-१४. रहरिन्द्राय गायत । इत्येतावन् द्वितीयेनादा समान मस्वती इष्टिः यमलानने । ३२६८८... भाताना रक्तानि श्रेष्ठभानि ऐन्द्राणि चत्वारि शंसा ·मरुत्वतीयं ऐतरेय ब्राह्मण- । महामिन्द्र, महश्चित्वमिन्द्र, रिया सोम मभि य, महोइन्द्रो । सूक्तं त्रैयुमं मरुत्वा इन्द्र । निविद्धानः तृचः पर्यासः नृवदा, सूक्तं जागतं ऐन्द्र निविदानं तमस्य धाराहायची | गायत्रः इमं नु मायिनम् । २१॥४॥११-१८. इति । २११३३१०-२०. मरुत्वतीयं । पञ्चमेऽहनि । प्रतिषत् तृचः यत् महत्व नीयं शर्स छन्दोमतृतीयेऽहनि । मतिपत् तृनः पाश्चजन्यया । अनुचरः तृचः इन्द्र इत् सोमपाः। इन्द्र- तंतमिद्राधसे । अनुचरः तृचः प्रय इन्द्रस्य सोमाः1 | निहवः प्रायः इन्द्र नेदीय । माह्मणस्पत्या प्रगाथः इन्द्रनिहवः प्रगायः इन्द्र नेदीय । वाहाणपत्यः मगायः उत्तिष्ठ प्रह्मण धाय्याः अमिता, स्वं सोम, पिन्वन्त्यपः। प्र' नूनं ब्रह्मण। धाय्या: अमिता, स्वं सोम, पिन्व. | ममत्वतीया प्रगायः घुइदिन्द्रस्य गायत । सूक्ते पाते न्त्यपः । महत्वतीयः प्रगाथा नकिः सुदासो । सूक्तानि | पञ्चपदे द्वे अवितासि सुन्वतो, इत्या हि सोम इन्मदे । अनुमानि चत्तारि इन्द्रः स्वाहा पिबतु, गायत् साम न., सूस्त धुमं इन्द्र पिब तुभ्यं सुतो । निविदानः तृनः भन्यं, तिठा हरी रप आ, इमा उ त्या पुष्तमस्य । सूक्तं | पर्यासः गायतः मरुवा इन्द्र मीढ्वः । २२।१८-१४. जागतं निविदान प्रमंदिने पितृमर्चता । २४।११. मरस्वतीय शस्त्रं षष्टेऽहनि । प्रतिपत् तृचः स पूयॉ ११-१८. महानाम् ! अनुचरः तृचः त्रय इन्द्रस्य सोमाः । महवतीयं शस्तं पृष्ठये षडहे प्रथमेऽहनि । प्रतिपत् । इन्द्रनियः प्रगाय: इन्द्र नेदीय । ब्राह्मणस्पत्यः प्रमायः तृचः आ त्या रयं ययोतये । अनुचरः तृचः इदं सो म नूनं ग्रहण । धायाः अमिनता, त्यं सोम, पिन्वन्यपः। सुतमन्धः । इन्द्रनिहर' प्रगायः इन्द्र नेदीय | ब्राह्मण- मरावतीयः प्रगायः नाकः सुदामो । सूक्तं पापच्छेपं यं स्परयः प्रगाथ. अंतु ब्रह्मण । धाय्याः अमिता, 'वं सोम | त्वं रयमिन्द्र । सूक्तं स यो वृषा वृष्ण्योभः । तृचः पिन्वन्त्यपः । मत्यतीयः प्रगाथः प्र व इन्द्राय वृहते । धुमः इन्द्र महत्व इह पाहि । निविद्धानः तृचः पर्यासो सूक्तं निविदानं भायाचिन्द्रोऽवस । २०।११७-१२. गायत्रः अयं ह येन वा इदम् । २२१७१६-१३. मात्वतीय शस्त्रं द्वितीयेऽहनि । प्रतिपत् तृचः विश्वा मरुत्वतीयं शस्त्रं महामते माध्यंदिने चतुर्विधात् नरस्य वस्पतिम् । अनुचरः तृनः इन्द्र इत् सोमपाः । पाह्यम् । तदन्ते च असत्सु मे जरितः, पिव। सोममाम, इन्द्रनिहवः प्रगाथः इन्द्र नेदीप । ब्राह्मण सत्या प्रगा। का शुमा, ममत्वाँ इन्द्र वृषभो इति चत्वारि उचिष्ठ ब्रह्मग । धाय्याः आमिर्नेता, वं सोम, पिन्व | सूतानि शंसनीयानि सन्तेि च प्रकृतिवत् जनिष्ठा उमः न्स्यपः । मरुत्वतीयः प्रमायः हदिन्द्राय गायत । सूस्तं इति सूक्तेन समातिः । ऐआ ५/१५८-९/प्रतिपत् तुचः निविद्वान इन्द्र सोम पोमरते । २०श६-१७. ऐकाहिक: आ त्वा रथम् । अनुचरः तुचः ऐकाहिक: महत्वतीयं शस्त्रं तृतीयेऽहनि । प्रतिपत् तृचः तंतमिद्रा- इदं वो सुत । इन्द्रनिहवः प्रगायः इन्द्र नैदीय । धसे । अनुचरः तृनः धय इद्रस्य सोमाः । इन्द्रनिहवः | प्रामणस्पत्या: प्रगाथाः प्रयः प्रेतु ब्रह्मण, उचिष्ठ ब्रह्मण, प्रगायः इन्द्र नेदीय । बाइणरसत्यः प्रगापः प्र नूनं अनूनं प्राण | धाय्याः अग्निता, त्वं सोम, पिनन्त्यपः। मम्हण । धायाः अभिनेता, त्वं सोम, पिन्वन्यप । प्रगायाः श्रयः प्र व इन्द्राय वृट्ते, बृहदिन्द्राय गायत, महत्वतीयः प्रगाय: नकिः सुदासो । उक्त निविदानं नकिः सुहासे । ऐा. १।५।१-१४ । सूक्तानि चत्वारि पर्यमा मनुषो । २११११३-१७. असत्तु मे जरितः इति चतुर्विंशवृर्ष वासुकं माजापर्स, भस्त्वतीय शास्त्रं चतुर्थेऽइनि । प्रतिपत् तृचः तं त्वा य पिदा सोममभि इति पञ्चदएर्च मारवाज, कया शुभा शभि । अनुनरः तृचः इदं वो सुत । इन्द्रनिहनः | इति पञ्चदशचे, मरुत्वा इन्द्र वृषमो पञ्च वैश्वामितम् । प्रगाथः इन्द्र नेदीय । नाम्दाश्त्यः प्रगायः प्रेतु बम्हण। | सूर्त निविद्धान एकादश ऐकाहिक जनिष्ठा उमः । धाग्याः अमिनता, स्वं सोम, पिन्वन्त्यरः । मभवतीयः ऐआ. १।६।१७. प्रगायः प्रपन्दाय बहते । सूस्ते ध्रुधी हमिन्द्र । महत्वतीय शख्ने विश्वानिति अमिष्टोमादसिदिश्यते ।

·आरण्यक कोपः महानवं अधिकाश्च के चिद्विशेषाः विश्वाजति भवन्ति । तदेत महादिवाकीय सामयोनिः विभ्राट् बृहत् पिषतु सवै महायते अतिदिश्यते । पूर्वमाय ततापि कश्चिद- | इश्ते ।।८।३ सायणः । धिको विशेषः । ऐआ. ५१११३८ सायशः । महानाम्नीनामुरसर्गाः नाम मन्त्राः । १ प्रचेवन, मरुत्वतीयं सूक्तं अमिष्टोमे मदत्यनीये शस्त्रे निवि २ प्रचेतय, ३ आ याहि पित्र मस्व, ४ ऋतुच्छन्द कतं दानं जानष्ठा उमः इति । प्रयोगे । बृहत्, ५ मुम्न आधेहि नो सौ इति । एते पञ्च मत्त्वतीयः प्रगाथः अग्निष्टोमे मरुत्वतीये शस्त्रे प्रय| बिनपोडशिशस्त्रै अतिन्छन्दासु ऋक्षु उपलव्याः । इन्द्राय ।१२।८।१ । छन्दोमपथमेऽहान प्रव इन्द्राय ।।१६।४।१-३. २३।१।१२ । छन्दोमाद्वितीयेऽहनि वृदिन्द्राय गायत । महानाम्नीनां पञ्चाक्षरा उपसर्गाः। १ एवा हि एव, २३ । ३ । १० । छन्दोमतृतीयेऽहनि नकि सुदासो।। २ एषा हि इन्द्रम्, ३ एवा हि शमा, ४ वशी हि २४।१।१२ | पृष्ठथे पडई प्रयमेऽहनि 'प्र व इन्द्राय' । शरः इत्येते विहतघोडशिशस्त्रे याज्यायां प्रतिपादान्ते २०११।११॥ द्वितीयेऽहनि वृहदिन्द्राय ।२०१३]81 उपलटत्याः । १६।४।१४-१५. तृतीयेऽहनि नकिः सुदासो ।२।१६। चतुर्थेऽनि प्र व महानाम्नीमन्त्राः पृष्ठथपडहस्य पामेऽहनि निष्के- इन्द्राय।२१।३११॥पञ्चमेऽहनि बृहदिन्द्राय १२२११६९। | वल्यास्त्रस्य स्तोत्रियस्तृचः यदि उद्गातार: शाकर घछेऽहनि नकिः सुदामा । २२१७५७, गायेयु. तदा । चतुर्ये आरण्यके ' विदा मघवन् विदा' 'मस्त्वतीयग्रहेषु लिषु मध्ये तृतीयस्य होमात् प्रार मह | इत्यादयो ना कच. पठिताः। तन्न तिमस्तिस्रो मिलित्या त्वतीय शस्त्रं होना शंसनीयम् । ऐआ.५।११८ सायगः। | एकैका कक् भवति । एवं सति नव मिलित्वा तूच एव महत्वतीयशपाग्या ये त्वाऽहिहत्ये मघवन् । | संपद्यते । तृचश्च पुनरभ्यर्धकार अस्तव्यः । (श्राव २२।९।५-७. ७१।१०) ऐआ. ४९१-९. मरत्वतीयशस्त्रस्य आरम्भगीय:तक आत्वा रथम् । महापुरुषः कालात्मा, तस्य रस आदिन्यः । ऐआ. १२।३।२. शा२,७. मरुत्वतीयशस्त्रस्य महावतगतस्य प्रकृतिः चतुर्विागत महाभिषेक ऐन्द्रः पुरुषार्थ: ३९१-९. मरत्वतीयम् (ऐआ. ५११)। ऐसा. १।६।१ सायणः । महापालभित् नाम विहारः वालखिल्याना अति- मारतीय निविद्धानं सूक्तं सपावो नाम आ } मर्श घट यस्तानि । प्रथमें यच्छा, पुन: षट् अर्धर्चयः, सात्यिन्द्रोऽवस इति। २०२२. पुनः पद्धपि मक्याः, पुनश्च यथापाई पदपि सूक्तानि । मरुत्वतीयशस्ने माध्यदिने प्रतिपद. उत्तरे दे ऋची | सप्तमाध्मयोस्तु सूक्तयोः केवलं विपर्यासः अष्टम साम- मायन्यो । १३३४१२. स्पेन, रातम चाष्टमावेनेति । ३०१२।३ सायणः । मालतीयशने समाप्त होता आसीधीये विस्त्र: महावीरस्य अञ्जने अनुवचनीया, अञ्जन्ति यं प्रध- आहुतीर्जुहोति महावसे । 'संस्थिते महत्वतीये होता | यन्ता इति । प्रयाये । ४१२२६, विसंस्थितसंचरेण निष्कम्य आधीये तिस आहुतीज महावीरस्य खरे सादने अनुवचनीया सदस्य दोति औदुम्बरेण सुवेम । अनु मामिन्द्रो अनु मां बृह- | महाँ अहि' | ४१२९. मादित्या मा विश्वे अवन्द्र देवाः, पितरो महात्रतं गवामयनस्य उपान्त्यमरः । एकापेम मा विश्वमिदं व भूत' इति । ऐा ५/१५१०-१३ पृथक् प्रयोगोऽपि भवति । पौण्डरीकस्य चेदं दशममहर्भ. मध्यारः नाम देशविशेषः । ' हिरण्येन परीठान् वति इति अहीनत्वेनापि प्रयोगोऽस्य । ऐमा. ५ कृष्णान् वदतो गगान् ( गनान् ।मणारे मरतोऽद- | सायणः । तत्र सवोत्पनं महाबत प्रकृतिः, एका अही. दाद शव बदानि सा च ॥ १९॥३, नम्र विकविः । १८८८-१ सायणः । स्पतिः, ·महामतं ८० ऐतरेय ब्राह्मण- । महानतं पञ्चविंशतिस्त्रोम्झम् । ऐआ. ६।२।९. | छतिगल सुपकलुमतये । तस्य स्तोनियस्तृचः २१४/२१. त्रिकद्रुक्षेषु महिषो'। अनुरूपस्तृचः एन्द्र यात्रुप न', महारतं घृत्रं हतयते महते इन्द्राय सोमपानात्मक | इन्दाय हि द्यौः, प्रोप्यस्मै पुरो | मैत्रावरुणशखं चतु- कर्म। ऐभा. १२. शिवत् तानः रक्तं पार्थिवश्य ऐश्रा. ५.१. महावतगत मरुत्वतीयशस्त्रा नताशाख्यमहः महानते प्रेट्स. अध्वर्युभिः उपकल्पनीयः तवादी प्रकृति । ऐआ. १२६१ सायगः । होता शंसति । ऐआ. ५.३. महाप्रतशसनस्य पित्राचार्येतरयागे निषेध, निष्के. "महामने माध्यदिने आदित्योपस्थान माजीलीय- वल्योपासकस्य । ऐआ. ३।१०१-६. होमादूर्णम् ! मार्जालीमसमीपे तिष्ठन् प्राङ्मुखः आदित्य- महारते अहीनस्पतानि होगकाणा मादिने । मुपतिश्ते, पर्याइते ( आदित्य ) प्रदक्षिगमावृत्य । अमि २९।२८. रिवानाया इत्यादिमिर्दशभिमन्तैरवाहाकारः, एलेवा महानते आज्यशस्त्र अन्नायकामस्य अग्निं नरो इदं प्रधु इत्यादिना च । ततः प्रेष्याः सशस्ति पूर्ण- दीधितिभिः इति पञ्चविंशत्यूचम् । ऐ.प्रा.१।२।१.१२१ बुम्मा. तिम्रोऽवमा. घलुत्तमाः, " इमं विष्णमुदकुम्भ कीर्तिकामस्य अबोध्यमिः समिधा इति द्वादाचंम् ।। च तिः प्रदक्षिगं परिन जाय दक्षिणः पाणिभिदीक्षगा. ऐमा. १।१।१५ । पुष्टिकामस्य विशे विशो वो इति | नूरूनानानाः, एहोवाऽऽइदं मऽऽऽइदं मधु इति वदन्त्यः पञ्चदशचम् । ऐ. ११११५ १४ । प्रजापशुकामस्य | उपाकृते स्तोने जैव निनयाय अन उत्तरे च मार्जा. होताऽजनिष्ट चेतनः इत्यष्टम् । ऐना. १।१।१६ । प्र लोप (जानीधीरे इत्यर्थः । शेषमनोदि" इति । यो देवायामये इति प्राकृत एकमेवेति सिद्धान्तः । तच | ऐसा. ५।१ । प्रदगिमा निष्कम्प अमेग यूपपुर. रादिकामस्यापि । अभि नरो दीधितिभिः इति पञ्चः | स्तात् प्र यमुसस्तिष्ठन् अग्ने शिर उपतिष्ठते । नमस्त विंशत्यूच कृतं द्वितीय, विजिति विद्यमान शस्तन्य | गायनाय यते शिर' इति । तेनैव येथेत प्रत्येय दक्षिण इति के चित् । ऐआ. ११९१३. उड्मुसः पक्ष 'नमस्ते रायंतराय यले दक्षिग: पक्षः' महानते उद्गाता मौदुम्बरीमासन्दी समाहा गायति। इति । अररेणामिपुच्छमतिकाय प्राङ्मुख उत्तर (पक्ष) ऐसा. ५।४।१६. 'नमस्ते वृहसे यम्त उत्त: पक्षः' इति । पश्चात् प्राट् पुच्छ महारते चतुर्विोऽहनि च प्रातःसपने अन्धावाशनं 'नमले भद्राय येते पुच्छ या ते प्रतिष्ठा' इति । दक्षि- मा सुते सियत श्रियं इति । ऐमा ५।११५. णतः पुच्छस्य आत्मानं 'नमस्ते राजनाय यस्त आत्मा" महामते तृतीयसवनं अमिश्रपदहस्य पठाददो प्राय, | इति । ऐआ. ५॥२॥ ययेत सदः प्रसर्पति । एआ. अन्यत् (विना ) पेवदेवात् निविदानात् । ऐआ.! ५।३।१. ५।१३।१४. महावते माण्णांदेने निवख्य शस्त्र प्रेड्समारुध हाता महाप्रवे निष्फेवल्योचरं उपयसपजपान्ते उपपदोह- सति । ऐआ.१७१२१. मंशकमन्यजपा ऐसा. ५/१११.५. महामते माध्यदिने ग्राहगासिशस्त्र आ नो विश्वामु महामते पल्प काण्डवीगा. बादयन्ते । ऐआ. हव्यः पवितदन्ते च तीवस्यामिायस इति पञ्चमा- वत | ऐभा. पाश६. i महामते प्रभूतम दद्यात् यजमानः । ऐला. ५१५/ महानवे माध्यदिने मस्त्यतीय शम्न आ वा स्य ययोतये इत्यादि। तदन्ते च अनिष्ठा उग्रः सइसे इति • महामते प्रात को प्रउगं वायपापादि दर्शन ति | स्तम् । ऐया. १९१६ 1 तास्मन् मस्थित होता प्रताचाम माधुच्छन्दसम् ।ऐमा. 12011 माझगा आनीप्रीय वित्र आती होति । ऐना.५।१३१०-११.

·आरण्यक कोपः माध्यदिन . महानते माध्यदिने मार्जालीय. विहरणप्रति जाग इति तिराष्ट्र निष्टुपुर, इति विछन्दस्वम् । एतासु रितः स्यात् परिवृतश्च भवति, द्वारं च तस्य प्राग्या उदया बृहताप सामगा रोरययोधाजयाम्या पुनरादाय स्तुवते' प्रागुदग्या । ऐआ. ५.१।२३. १२।६।६. महानते माध्यदिने मार्जालीयोम. आमोघीयहोमो मापदिनस्य पवमानस्य 'उचा ते जात' इति त्तरम् । ऐभा. ५३१११४-२५. स्तोत्रियः।१२।३२. महामते माध्यदिने 'राजपुत्रेण चर्म व्याधयन्ति, माध्यंदिनीयशस्त्रक्लतिः अर्गणेयु होत्राणाम् । आमन्ति भूमिदुन्दुभि, पत्न्यच काण्डवीणाः (पादयन्ति) २९।१-७, भूताना च मैथुन (उत्तरस्या येदिओण्या पुश्चलोमाग. माध्यदिने अग्निष्टोमे अधीनेच मैलावरुणस्य परि- धयोः परिभिते), ब्रह्मचारि पुश्चल्यो सप्रवाद । स च घानीया 'नू द्युत इन्द्र नू' । ब्राह्मणान्छसिनः एवेदिन्द्र सामनाक्षणे दर्शित. ऐआ. ५११११३. वृषणम् । अच्छावाकर अनिष्टोमे शुन हुवेम, विकतो महाप्रते वाण शततन्तु ( तन्तुवाद्यविशेष) सकृय तु नून सा ते ।२७१४-५ तारण । छन्दोगेभ्यः प्रयच्छति । ऐसा. ५/४।१-७. माध्यादने अहीने अच्छावाकस्य परिधानीया मूने महानते शिल्पानि । वाण: शतत-तुः,प्रेड्सः, आसन्दी | सा ते ! सा च विमुक्तिः विमोक. १ २९१५३. औदुम्बरी, कूर्चफलके, कूर्वाः, अगवाटलिका , तालुक. माध्यदिने अहीने बदन्त. प्रगाथा:, प्रविपदः, वीणा, काण्डवीणा., पिच्छोला , अलायुकपिशीर्षग्यः | अहीनसूत्ता नि, अहरह.शस्यानि च। २९।१।३-४. इति । ऐआ. ५/५/११. सत्यापाढयौ १६६६. माध्यदिने उनीयगानमूक्त मैनावरुणस्य असावि महावते सपनीयः पशुः वैश्वरमण ऋषमः पाद्वये | देव गो गरुजीक इति दशम् । तत्र सहव शस्तव्या इत्येक द्विरूप. १८८८-९. तन । ऐन्द्री: लिटुभः । २८।३११-२. महामते सवनीयपशुभिर्यदा वैश्वकर्मण सभा समुच्ची माध्यदिने न्यूड खः प्रयमे पादे चतुर्थेऽहनि । यते सदा पञ्चविंशति. समिधन्य । अन्यथा तु सप्तद २११३३१२. शैव । ऐआ. ५।।३. माध्यदिने प्रतिगरः शसामो देवोम् इति । महानीहीणा तोक्मानि चमसे पाच्या वा समोप्यानि | १२१३. महाभिषेके सभारः। ३९॥२-३. माध्यदिने प्रस्थितयाज्या.। २८।३।५-१४ तासा महासूक्ता. मण्डलर्षयः प्राणदृष्टया उपास्याः। ऐआ. | पुरस्तात् पारुच्छेपीः कचः प्रत्येकमेकैकामुपदभ्यात् । २।९-१० २२।५।१-५. माभ्यदिन सवन एकादशाक्षरा त्रिष्टुप् उदयच्छत् । माध्यदिने बलीयस्या वाचा शसेत् । १४१६५. १३१४॥२. माध्यदिने ब्रह्मा 'भुवन्द्विषन्तः लुवा इति स्तोत्र- माध्यदिन सवन शुभ 'नुभो हि माध्यदिन' । प्रसवमाह | २५९/५-६. ऐआ. शवा२२. माध्यदिने महत्वतीयशस्त्रस्य आरम्मंगाया 'भा त्या माध्यदिन सवन दिनाराशंसम् । ८६३. स्य' अनुष्टुप् । १२।३।२. माध्यदिनः पयमान. त्रिच्छन्दाः पञ्चदशः उचा दे माध्यदिने महापतीयशने प्रतिपत्तृचस्प उतरे हूँ जात इति घट्स गायत्रीषु स्तुवते, पुनानः सोम इति | गाययौ अनुचरश्च पर्यो गायल. । १३६४१२. पद यहतीषु । तल प्रग्नथ्य सिसो बृहतीः कृत्वा रोष माध्यदिने मैत्रावरुणस्य हे सूक्ते शंसनीये सद्यो ह साम मीयते । पुन तथा प्रग्नध्य यौधाजय नाम गीयते । जातो, एवा तमिन्द्र बनिन् इति । वामगारासिनः इति = एव चौ सत्यौ षट् सपटान्ते । 'प्र तु द्रय' । इन्द्र. पूर्मित, उदु ब्रह्माणि इति । अन्धावारस्य भूय ।

·माध्यमा ८२ ऐतरेय ब्राह्मण- इत् , इमाम् इति । २८/५।६. मारनं सूक्तं वैश्वानरीयोत्तरं आनिमारते । माश्यादने वैश्वदेषशस्त्रस्य आरम्भगीया तत्सवितुणी- १३।११।२. महे । १२२३३३. मार्जनं तीर्यदेशे द्वादशाहस्य दशमेऽदनि मानधमहे । माध्यदिने शस्त्रजपः होतु: अधयोंश्च । १२॥१॥३. | २४१३. माध्यंदिन मारमध्ये निविदानम् । ११॥१०॥२,५. मार्जालीयः महानते मापदिने विहरणप्रभृति जाग- माध्यंदिने सपने दक्षिणा नीयन्ते । १३३१३. रितः परिवृतश्च भवति । ५।१।२३. माध्यंदिन स्तोमविदो अतिशेमनं एकया दाम्या मानीलीयहोमः महादत मादिने ममत्वतीयास्त्रो. अपरिमिताभियो । २७१५।७-८. २९।७।१०-१३ चरम् । आमीधीयहोमे हुरो होता चि चतुहीत यायमः। गृहीत्या दक्षिणे मार्जालीये उत्तरतः अमरपनिधाय, माध्यंदिने हनुः सदः प्रवेश चियामपस्यानानन्तर | सरग अग्निरियानावृष्यः पृथियीय सुषदा भूयास इन्या- मदानवे । ऐ.भा. ५।३१. दिभिः नभिर्मन्त्रैर्नयादुतीर्दुत्वा, दशमी पूर्वमेव चतुर्ग- माध्यमाः मण्डर्षयः प्रामदृष्टया उपास्याः । ऐआ. होतेन यदम एषा समितिमवाति इति मन्त्रेग बहुयात् १९-१०. इति । ऐसा. ५।१।१४-२५. मानसमहः द्वादशाहस्स दरामेऽहनि पत्नीसयाजो मादानामनानि (मदानाम्नीगवानि) अष्टादाराणि घरम् । प्रर्पगं सदसः, मान तीयंदेश, पत्नीशालाया | पदानि परेशान घिण्यशस्वे वालखिल्यानां आदिमा- संघरदन, होम गालामुसीय,सपंग पत्नीशामयाः, मार्जन मनमगाथेषु प्रक्षेपणीयानि प्रचेतन प्रचतन इत्यादीनि तीपदो, दोमः आनाभीये, गर्पगं सदसि, स्तोतं सा- 1 (ऐआ. ४।१।१-९) १२९८७ सायगः । रात्याः , धन चार्शनुमन्याठनक, अपाहा नाम। मुष्टीकरण दीक्षितसंहारः ॥ १॥३॥१९-२१. मन्त्रः, प्रजातनयः नाम मन्त्राः, प्रशोधम् । मतिमाः नाम विवामिवपुताः ये पाहाः पिया । सातिविशेषः । ३३६६।२. मानुपस्य यति प्रशापतेः रेतरः समाधात् । मेयोनिहनने हविधानप्रगयनीयायु परिपानीया ·आरण्यफ कोपः ८३ गैत्रावरुणं पत् तृचः कया नश्चिध | अनुचरस्तुनः कां त्वं न अत्या। जागतं, चर्षणी धृतं इति । २८1७१, प्रगाथ ऐन्द्रः कस्तमिन्द्र त्या वसु । सूरतं ऐन्द्र सद्यो मैवावरुणस्य आवापिकस्तृचः चतुर्थेऽपनि नते गिरो ह जातो, पञ्चम् | सूक्त ऐन्द्रं एवा स्वामिन्द्र वनिन्, | अपि मृप्या इति, वैम्दीपु सससु प्रथमस्तृचौ यजामह एकादशचे, तत्र एकादशी परिघानीया । प्रयोगे । इन्द्रं इति वा । पञ्चमेऽहनि यमिद्धि सत्य सोमपाः इति मैत्रावरुणः उक्प्ये तृतीयसयने — इन्द्रावरुणा युव. तृचः पठेऽहनि इन्द्राय हि द्यौः इति तृचः पारुण्ठेपः । इति मैत्रावरुणं शस्त्रं शंसति तस्य स्तोलियः आग्नेयः । महास्तोमेषु चाहानु को अद्य नयों देवकामः इति सूक्तम् । एत्यूषु । अनुरूपरतृचः आमेय आनिरगाम । प्रयोगे । २९/३१८-१२. मैत्रावरणः प्रातःरावने मैत्रावरणं शस्त्रं शंसति मैत्रावरुणस्य दक्षिणं सविथ पशुभागः सने । अग्निहोमे । २७।१।१. ३११२. मैत्रावरुणा होत्रादीन् प्रत्याज्याथै प्रेष्यति गमिष्टोमे ) मैलावरुणस्य परिधानीया इयमिन्द्रं वरुणमष्टमे गी:। २४।४।२ सायणः। २८1७।६. मैत्रायणग्रहशेषभक्षमन्त्रः होतुः एप वसुर्विददसुः । मैत्रावणात्य परिधानीया प्रती अहीने च, प्रात:- उपहूवं चक्षुः । पुरस्तात् प्रत्यञ्चं मैत्रावरुणं भक्षयति । | सपने ते स्याम देव वरण । २७१४१२, ५।२] माध्यंदिने श६-७. नू त इन्द्र । २७१५४२ सायणः । तृतीयसवने इयमिन्द्र मनावष्णब्राह्मणाच्छंस्याछावाकशस्त्रविधानम् ।२७११. J वरणमष्टमे गीः । २७१५५. मेवावरुणशिस्म पठऽनि पालखिल्या: । विद्वताः मैत्रावरुणस्य । प्रस्थितयाज्या, प्रातःसवने मित्र शंसाते । प्रथमे सूक्तद्वये पच्छ,, तृतीयचतुर्थसूक्तयोः | वयं हवामहे । २८।२।२। माध्यंदिने य ई पाहि य अर्धशः, पञ्चमषष्ठयोः सूक्तयो। मशः । अय विहारः । ऋजीपी २८६३८ । तृतीयसबने इन्द्रा वक्ष्णा गुतपा । हौण्डिनः नाम । २९ अध्याये उक्तस्तु महावालभित् । २८४७. ना। बिहारा । के चित्तु सह वृहत्या सइ सतोवृदस्यौ मैलावरणस्य माध्यदिने द्वे सूक्ते शंसनीये सद्यो । विहरन्ति, उन । किंतु विमर्श बिहरेत् षट् मुतानि | जातो, एवा स्वामिन्द्र बनिन् । २८।५।६, दे उत्तमे सूक्ते तु (७-८) पर्यस्यति अष्टमं सतमत्वेन मैत्रावरुणस्य मैत्रावणाने अहर्गणेपु आरम्भशीया सतमं चाटमान इति। ३०१२.१-१०. मनीतीनो घरमः। २७४३१२. भैत्रावरुणस्य अदरदः शस्य सूक्तात् पुरस्तात् 'सयो मैत्रावरुणस्य शस्त्र अमिष्टोमे प्रात:सपने आनी इ जातो वृषभः' इति श्वामित्रं पश्चै शसति । | मित्रावागा । २७।१।१ । ऐआ. ५।११५ सायशः । २९।४।१-६. चतुर्दिश महारते न ता नः शस्तं पार्थिवस्य । ऐआ. मैलावरुणम्य अहरहाशस्ये प्रसिपत् अप प्राच इन्द्र १९४५ सायमः । इत्युक्। २९।६१-३. मैत्रावरुणस्य शस्त्रे उक्थ्ये इन्द्रावणा युवमध्यराय मैलावरुणस्य अहीन मूक्त माध्यंदिने आ सत्यो यातु | इति दशम् । १५।५।। मघवान् । इदं चतुर्विशे अभिजिति विपुपति महानते मैत्रावरुणस्य पनि शिल्याने नामस्तृचः यः च।२सारा५।८. क्युभो निधा । २९४८1१-३. मैत्रावरुणस्य अहीने परिधानीया न दुत इन्द्र इति] मैत्रावरणस्य स्तोमपितृदो आवापिकं सूरत को अध २९६८-१.मातःसबने परिधानीपातेस्याम देव वाग। नयाँ 1 २९।३।१०.११. सा युक्तिः योगः । माधदिने तु न मृत इन्द्र ।२९. मैत्रावरुणस्य होतारं प्रति अभिगो उपप्रेषः औद. मैशावरणस्य उम्प्ये तृतीयप्तपने आरामगीय सूक्तं निरसनत् इत्यादिः । ६।५।५-१, । .

·मैत्रयः ऐतरेय ब्राह्मण- . J मैत्रायणन पशोः पर्यनिकरणे अनुवचनोवस्तृच आमेयो | कृष्णानिन च सम्या च उल च मुसनं च पचो- गायतः अमिहोता नो अध्वरे । ६।५।२-५. फ्ला च । एतानि वै दश यज्ञायुधानि । ३४११।२ मैत्रेयः कोपासः महपिं. मुन्वने कैरिशये भाायणाय सायण: ब्रह्मणः परिमर' नाम मन्नं मोवाच । तेन तस्य यथार्प अमीषोमीयस्य पद्यौराप्रियो भनन्ति । 'यर्षि शतवः पञ्च राजानः परिमारुः । ४०१५/१८. आपिणीयात्' । यर्षिय च आश्वलायन याया मैथुनं भूताना ( मागधपुश्चल्योः । सायणः ) उत्त- | नारायणवृत्तौ । रण्वाना सुमिद्धो न आ वह । कण्यभि. रस्या वैदिक्षोण्या परिश्रित । महानते ऐआ. ५।५।१३. | नानामङ्गिामा रामिद्धो अम जावह ] अगसीना यः सकृत् पापक कुर्यात् कुर्यादेनत्ततोऽपरम् । मिद्धो अद्य राजसि । शुनसना समिद्धा अमिनिहितः। ३३१५/४. विधामिराणा समित्समित् सुमनाः । अत्रीणा सुसमि- यजमानभागः दीक्षणीयादिषु ब्रह्मणे देयः क्षतिय- माय शोधिये । वसिष्शना जुपरयः समिधा कराना यागे । अमौ हेके जुहति प्रजापतेर्विभानाम० इति | समिदो विश्वतस्पतिः । वान्यश्वाना इमा मे अमे मन्त्रणा तन । ३४१८१-६. समिधम् । भगूणा शुनाचायचवार्जिताना समिद्धो अद्य यजमानः महानते भभूतगनं दद्यात् । ऐआ | मनुषो । इति । आश्वला० ३।२१७. ५।५।१२. यथा वाव शस्त्रमेवं याज्या | २९1१०।१३. यजमानः मैत्रावरुणेन मनुयायार्थ प्रेषितः 'होत. यथा वाव स्तोलमेव शखम् । २९.१०१११. रेतद्यज' इति स्वयाज्या होने प्रयच्छति । स्वयमेत वा यमलजनने त्रिया गवि या अपये महत्वते सयो- यजेत् । अन्निष्टोमे ।पठेऽहनि तु याज्या स्वयमेव पठेत् । | दशकपाल निपेत् । महतो यस्य हि, अराइवेदचरमा २२।४।२. इति याज्याऽनुवाक्ये । आहुतिं वा आयनी ये जुहुयात् यजमानस्य सस्काराः दीक्षणीयाया अमिष्टोमे । अग्नये मरुत्वते स्वाहेति । प्रायश्चितमिदम् । ३२१८/८. यमयः नीहिमयो का पशुपुरोटाशः । ६८५ यजुष्टो यशभ्रेषप्रायश्चित भुवः इति यो आगामीथे, | ९१२-, ७१।१२. इवियज्ञेषु अन्बाहार्यपचने जुहुयात् । २५६७१५ । एतत् । समाना तोक्मानि चमसे पाया वा समोप्यानि नहा कुर्यात् । २५/९४. महाभिषेके संभारः | ३९।२३-४३।१. यज्ञस्य सृष्टिः प्रजापतेः सकाशात् । ३४।१।१, यस्यै देवतायै हविहीत स्यात् ( अभ{णा) त यज्ञाड्गः राजाभिषक अभिषकः' इत्यत्र द्र०३७ ध्यायेत् ( होता ) वषट् करिष्यन् (वपट्कारात् प्रार)। अध्याये. ११३८1१. यज्ञायज्ञीयं आनिमारत शस्त्र अग्निष्टोमे तृतीय याग. द्विदेवत्याना पालद्वयन ग्रहण तु एकामालेगा। सक्ने अन्तिमम् । अत्रव्य सामव 'अग्निष्टोमसाम | ९३१. इत्युच्यते, शस्त्र च अग्निष्टोमशस्त्र इत्युच्यते । यागादिने नतार्थ उपवासः कर्तव्यो यजमाना- पशायझीय दलान्द वा साम महानते सागगा भ्याम् । ३२।९.१. विकल्पेन गायन्ति । ऐआ. ५११५. याज्या अगीपोमीयपमुप्रधानस्य अग्नीषोमा हविषः यज्ञायशीयस्य सोनियस्तृचः यज्ञायज्ञा वो अमये । प्रस्थितस्य इति । ६।१०।५-५, १२।३४. याज्या अनवानं पठितव्या मात सबने । २०१५।६. यज्ञायुधानि ब्राझयस्यायुधानि । तानि च पाग्या भाभिमास्तराखस्य आरिमारती अमे मन्दिः सपश्च सपालानिब अमिदोनवणी च शूर्प च | शुभद्धिः । १३।१४।१४, १॥३,६.

·आरण्यक कोपः ८५ याव्या . याज्या आदित्यग्रहस्य तृतीयसक्ने आदित्यासो | ९४१. अदितिर्मादयन्ताम् । १३२५/२. याच्याऽनुवाक्या: पापणीयोदयनी ययोः प्रधानानाम् । याज्या उलीयमानयाध्याः, 'प्रस्थितयाज्याः' साम पध्यायाः स्वस्तात्र भी खात ना पथ्यासु धन्त्रसु, होतारः एकैकरं पठन्ति । २८.१४८ सायण. । स्वस्तिरािद्ध प्रपथे | अग्नेरियष्टुभौ अग्ने नय सुपया, याध्या ऐन्द्रामप्रहस्य अग्न इन्द्रश्च दाशुष।।१०।। देवानामपि पन्धाम् । सोमस्य तिमी त्वं सोमप्र ५.१२. चिकियो, या ते धामानि दिगि । सविनुपाययों याज्याः यावत्यो वै पुरोऽनुनाफ्यास्तावत्यो याज्या: । आ विश्वदेव सप्तति, य इमा विश्वा सातानि । (पाय:)। २८३११८० अदितेर्जगत्यौ मुत्रामाण पृथिवीं, महीम पु मातरम् | याज्याः सवनीयपुरोधाशानाम् | धानाना हरियाँ इन्द्रो | याः प्रायणीयस्य पुरोऽनुवाक्या, ता उदयनीयस्य धाना अत्तु । करम्भस्य पूषण्वान् कर मात्तु ) परिवापरय याच्याः कुर्यात् । या उदयनीयस्य पुरोऽनुवास्याः, गरस्वतीयान् भारतीयान् परिवापः । पुरोधाशप, इन्द्र- | ताः प्रायणीयस्य याज्याः कुर्यात् । २।३।१-१, स्याप्पः । पयस्यायाः (शासान्तराद् माह्या-सायणः)। २१४।१-३, ८१६१५-१०. नुवाक्ये आतिथ्याया प्रधानस्य इद विष्णुर्वि याध्या पृतथागस्य प्रथमस्य घृताहवनो वृतपृष्ठो आमः चक्रभे, तदस्य प्रियमभि पायो। ३।६।६-८. (सौनी)। द्वितीयस्य वैष्णवी, उरु विष्णो विकास्त्र पाज्याऽनुवाक्ये दीक्षीयाया प्रधानस्य अग्निर्मुखं (सौनी)।१३।८।१. प्रथमो देवताना, अग्निव विष्णो तप उत्तम महः। याध्यामा दिदेवत्यानामगवानायम् । १।४११. | त्रिष्टुभो । ११५१८-११. याच्या निष्केवल्पशस्त्रस्य विराट् प्रयस्त्रिंशदक्षरा, याज्या पशु पुरोडारास अग्नीयोभीपस्य आऽन्य पिना सोमामिन्द्र । १२१११-११. दियो मातरिया। स्विकृतः स्वदस्वदन्या समिपो । याज्याऽनुवाक्या आल्यभागयोः आतिथ्याया, । ६९/७-१.. समिधाम हुवस्यत आप्यायरव समेतु ते इति द्वे याज्या पशुप्रयाजस्योत्तमाय गाभिसूक्ते या उत्तमा पुरोऽनुवाक्ये । जुषाणे व यजति प्रकृतिवत् । जुषाणो । सैय । ७।३।१-५. अधिराज्यस्य वेद, जुषाण: सोम आन्यस्य इविषो वेतु याच्या पालीवतहस्य ऐभिरने सरथे, वामानी इति । ३.६१-६. आह उपाय | नानुवषरोति । २६३१७-१, याच्याऽनुवाश्या उपस सु। अग्नेः अग्निवाणि यादा पुरोऽनुपयापा. सकाशात् ज्यायसी वा जयनत, य उम इह शर्यता। सोमत्य त्य सौमासि | समा या कार्या न तु न्यूना यत्न रे यान्या ज्यायी, समतिः, गपस्फानो अमादा । विष्णोः इद विष्णुर्वि | तत् समृद्ध, भयो यत्र समें १९१२१५. चक्रमे, श्रीणि पदा वि चक्रमे 1 पूर्वाह्वात् विपर्यस्ताभि याच्या प्रगस वैधदेवी विभि छोम्यं मधु । रसराढ़े यमति । रामचन्दसः कर्तव्या: 1 ४८८-१५.| ११४।१२. पाप्याऽनुवाक्या, द्विदेवत्येषु । ऐन्द्रवायचग्रहस्य याच्या महत्वतीयशस्वस्य ये त्वाऽदित्य मपयन् । अनुष्टुभौ पुरोऽनुवाक्ये गायत्र्यो याव्ये इति केचित् । १२१९५-७. तन । पुरोऽनुवाक्ये च याज्ये च गायत्री प्रवेति पापापा द्वितीयाया आगूनास्ति निदेवाये । सिद्धान्तः । वायायाहि दर्शत, इन्द्रयाय इमे मुता इति ! 1४11.-६. पुरोअनुवाश्ये । अम पिकामधूना, शनानो अभिरभिः पाग्या चायाः युवमेवानि दिवि । ६।११५.६, इति याज्ये । २।३-६। तर शाज्ययोरणमानवम् पाग्यावश्कारपोनन्तर्यम् । १११७१३.१३. ।

·यामी ८६ ऐतरेय प्रामाण- । शाज्या वालीखत्याशिल्पशस्त्रस्य ऐन्द्रावरुणी इन्द्रा- इत्याहाध्वयुः, अञ्जन्ति स्वामध्यो देवयन्तः इत्यन्वाद वरुणा मधुमत्तमस्य । २९/१०११३-१४, होता । उच्छ्रयस्व वनस्पते इत्युन्द्रीयमाणायाभिरुपा, याज्या वैश्वदेवशस्त्रस्य विश्वे देवा:- शृणुतमम् ।। समिद्धस्य श्रयमाणः परसात, ऊर्य क षु ण ऊतये, १३१७/१५. अों नः पाादसो, जातो जायते मुदिनत्ये अहां, युवा याज्या सावित्रग्रहस्स, दमूना देवः सविता वरेण्यः । मुवासाः परिवीत आगात् इत्युत्तमया परिदधाति । ता १३/५४. एताः सप्तावाद, तामा त्रिः प्रथमां निरुत्तमाम् । ६।२। याज्या सौम्यनरोः मौमी व सोम पितृभिः संविदामः | अथ यशसमातौ स यूपः तथैव तिष्ठेत् पशुकामसा'। १३४८।१-२. तत्पक्षे खर तस्मिन्काले अनुप्रहरेत् अनी । यूपमेव रावै याज्या स्विष्टकृतः परापुरोडाशस्य स्वदस्य इत्या | अनुमहरेत् स्वर्गकामस्य | ६३. समियो,६१९९-१०. योगः युक्तिः २९॥१-१. याज्ये आतिथ्यांयां आज्यभागयोः । रायो पागैनैव यौधाजयं साम सामगाः माध्यदिने पवमाने पुनानः यजति । प्रकृतिवत्। जुषाणो अग्निराजयस्य चेनु, | सोम इत्यनयोर्दयोः प्रमथनेन तितः कृत्या तासु पुनर्गा- जुपाणः सोम आज्यस्य इविषो चेतु। ३।६१५. यन्ति । अत एव होनाsपि इन्द्रनिहवं प्रगार्थ प्र नूनं याज्य दर्शपूर्णमासयोराज्यभागयो. जपणो अमिराज्य- ! ब्रह्मणस्पतिरिति प्राह्मणस्सत्यं प्रगाथं च पुनः पुनः स्य बेतु, जुपाणः सोम आज्यस्य हविषो वेद । | पठितमेष पादमादाय शंसति । १२६६६६. रक्षः इतिपदं अधिगौ ' मला रक्षः संमृमात ' याज्ये प्रयर्थे पूर्वाडे, तसो वा धर्मोनक्षतिः, उभा । इत्यत्र नोचार्यमिति के चित् । उपांशु उपाय इति पिनतमधिना। ४।५।३। अपराहे यदुलिया वाहुतं | सिद्धान्तः । ६७१-९. (सौत्र) अस्य पिवतमश्विना | ४/७५. रज्जू द्वे प्रेट्खयन्धनक्षमे गहामते । दाम् त्रिगुणे यामी कचौ इयं यम प्रस्तरमादि, मातली कव्यैः । स्याताम् । पञ्चव्यामे (पांच नाव) । समावृता एका आनिमारुतवस्त्रे पावरिल्याउत्तरं, यामामुत्तरमेके । दक्षिणावृता अन्या । ते च प्रेइच्छिन्द्रेणु दक्षिणातया पिण्यायाः। १३४१३४९--११, दक्षिणतः, सब्यावृतया चोत्तरतः दिगुणे पोते कुर्यात् । युक्तियोगः । अहीने अच्छावावस्य, आऽहं सरस्य- रज्जोरन्ताश्च वीवधान्तयोः लि: प्रदक्षिणं पर्यस्य ऊर्य- तीवतो!, काक् प्रातःसवने । प्राझणाच्छसिनः व्यन्तरि- | अन्धि निटक्य ( सुरगाठ ) बध्नाति । ऐआ. ५।३।३,८. क्षमतिरत् इति तृचस्य इन्द्रेण रोचना दिव इति परि- रथतरं ग्राम छन्दोमे प्रथमे १२३३११२७/ तृतीये च । घानीया। मैत्रावरुणस्य ते स्याम देव वरूण इयमृत | २४।१।२२ । पृष्ठये पहहे प्रथमेहनि । २०११-२ मातःसवने परिधानीया । गवामयने चतुर्विशेऽदनि वर्त- | तृतीये २१।१।२०। पञ्चमे चाहनि। २२१२१७. मानाः सर्वाः परिघानीयाः। २९७१-९ रयंतरसामयोनिः अमि त्वा शूर नोनुमः। १७१७।१. युधांभौष्टिौमसैन्यः राजा ऐन्द्रमहाभिषेकेण | २२१३१७. समन्तं पृथिवीं जयन् परीयाय अश्वेन च मेध्येनेजे । रथंतरात् वैरूपस्य सृष्टिः शाकरस्य च । १९१६। ३९७७. यूपः ऊर्यो निमीयते, मोऽष्टानि कर्तव्यः, सादिर रराट्याः ईक्षणं हविर्धानप्रवर्तनीयासु सप्तम्या वाचोड यूपं कुर्वीत स्वर्गकामः, वैल्वं यूपं कुर्वीतानधकामः भुधि- | नुवचनकाले ( राटी = ललाटी द्वारस्य उपरिस्थिता कामः, पालाशं यूपं कुर्वीत तेजस्कामो ब्रह्मवर्चसकामः । जनी ) । ५।३।१५-१७. ६।१ । तस्य संस्कारः । अञ्जनं अञ्जमो युपमनुहि राका या उत्तरा पौर्णमासी । पूर्णचन्द्रा । ३२।९।२. ।

·आरण्यक कोप: वनस्पतीयोगः । राका देवपलाभ्यः पूर्वमेके । राकामह इत्यूगद्वय राशा यक्ष्यमाणेन पुरोहितः कर्तव्यः ( सदा राजप- आनिमाश्तशस्त्र देवपत्नीभ्या उत्तरमेवति सिद्धान्तः । तिनिधिरसो)।४०।१-५, १३।१३।२-३,६-७, राद्धिकामस्य आज्यं शस्त्रं महाव्रते प्र वो देवायामये राक्षसी वाक् । यो वे दसो वदति यमुन्मतः, यो वै | इति सतर्चम् । ऐआ. ११११४. राक्षसी वाक् । ६।७८. राष्टगांपः पुरोहितः १४०।२।२-४; ४।३-४. राक्षोनीमचा अमौ मध्यमाने अजाते चिरजाते या राष्ट्रादपरुध्यमानं पुन: राष्ट्रप्राप्त्यानं शरणागत पुरुष । भनौ पढ्यन्ते । अमे इसि न्यनिणं इत्याद्याः पञ्च । प्रति अभिषिक्तस्य क्षत्रियस्य कर्तव्यं, ऐशानी दर्श ३।५।९-१२. प्रवायें अभिष्टव पूर्व पटले च । ४।२।८. उपनिष्क्रमयेत् । ३७१६६१०. राजनसाम्न स्तोनिय एव निष्केवल्पस्य प्रतिपत् रुद्रस्य भूतपतेः सृष्टिः । देवाना या धोरतमास्तन्या महावते । तदिदास भुवनेषु इति ऋन् । ऐआ ५।५।१३. | आसन, ना एकधा समभरन् , ताः संभूता एप देषोऽ. भवत्। १३।१।१-२. राजनसान्नि पञ्चकन्या प्रस्तौति, पञ्चकत्व उद्गायति, रेततः सकाशात् (प्रजापतेः) राष्टिः। ऐआ. २०३११ पश्चकृत्वः प्रतिहरति, पञ्चकत्व उपद्रवति, पञ्चकृत्यो रैमीः नाम तिल उच' कुन्तापसको, प्रप्राई पच्छः निधनमुपयान्ति । वत् स्तोमसहल भवति । ऐआ. शसेत्। निनद । वन्यस्व रंग यन्यस्व इत्यादयः । ३०॥ २।१६।३. ६७-९, राजन्यवैश्यशूद्रा: अहुतादः आविज्यामापात् । रैवत साम पष्ठे हनि ।२२।७।१. १४॥२॥१. रैवतस्य बृहतः सकाशात् सधिः । १९६६३४. राजपुत्रेण चर्म व्याधयन्ति महावते । ऐआ. चतसामयोनिः रेवतीनः उपमादः इति का । ५1५/१३. १७७१६ सायगः। राजसूये अक्षैर्दीव्यति राजन्य जिनाति शान.. रोहित नाम छन्दः पारच्छेपीना ऋचा (स. शेपमाख्यापयति । ( अक्षा:-क्षिपळ्यातील चेह)। | १११२७- १३९ इति प्रयोदश रास्तानि मिलित्या ३३११-६. १०० चाम् ) | २२।५।१. राजसूयेन हरिश्चंद्रः ईजे । ३३१३४८. रौरवं साग सामगा: माध्यदिने परमाने पुनान; राजहस्ते आचार्यः सुराकं समादधाति स्वादिष्टया सोम इति द्वे ची प्राथनेन तिनः कृत्या तासु गायन्ति। मंदिया इति मन्त्रेण । महाभिषेके । ३९।६।३. ११६।६. राजानः अश्वमेधकर्तारः त पुरोहिताञ्च । 'ऐन्द्रम लोकपालाना अग्नेः वायो: आदित्यस्य दिया ओप- दाभिषेकफलोदाहरणानि इत्पत्र द्रष्टव्यम् । धिवनस्पतीना चन्द्रमसः मृत्योः अपा च गृष्टिः । राजाभिषेक यज्ञादगः । 'अभिषेक' शन्दे द्र०अब- ऐसा. २।२१. भृयादुदेत्य अनूबध्यया दृष्ट्या उदवसानीयाया सरिथ- लोकाना सृष्टिः अम्मः परेण दिवं, द्यौः प्रतिष्ठा । ताया पुनरभिषिञ्चति ३५११२. मरीचीः अन्तरिक्षम् । मरः = पृथियी। अपः या राजा यो विजिती स्यात् स शौन शेपाल्यान अधस्तात् पृथिव्याः । इति चतुगी मृष्टिः । ऐआ. शृणुयात् । नैनः परिशिष्यते (एनपापम् ) (अयज्ञ- २१, संयुक्तः सः । ३।६।१४. वनस्पतीयागः अग्नी पोगोयपद्यौ । हृदयाघारूप- राशः पुरोहिनः विद्वान् प्राणो राष्ट्रगीप १४०1र. प्रधानहरियो सागः, अथ वनस्पतियागः, भय स्विष्ट. राश पुरोहितस्य वरणम् । ४.४. इन् । 'जुमामुपस्तीर्य सार पृधदापरयोपहत्य द्विरभि- ·याशन ऐतरेय ब्राह्मण- थान्तेषु एकपदाः प्रक्षेपणीयाः । २९१८/५-१५ असा इदु प्र तबसे । अन्ठावाकस्य, शासद् पहिर्जन- सायणः। यन्त । २९।२।५. वाशने ( हमासे) दोहकाले आग्निहोत्र्या धेन्वाः विश्वजिति आज्यशर्त अशिं नरो दीधितिमिः इति मायश्चिन्त अग्निहोत्री ' इति शन्दे द्र० । २५१२।३. | पर्चविंशत्यम् । ऐआ.५१११४ सायणः । प्रउगं घायरा ३२।२।३. याहि दर्शत इति प्राकृतमेय । ऐआ. १।१३। माध्यं- विकर्णसाम्नो योनिः पृक्षस्य वृष्णो अस्पस्य इति । | दिने मस्त्वतीय शस्त्रं अनिष्टोमादतिदिश्यते, अधिकाध १८।५।३ सायणः। के चिद् विशेषा भवन्ति । तब सबै महामते अतिदिश्यते विचक्षणपदप्रयोगः अन्यसंबोधने इति दीक्षितस्य | तत्रापि के चिदधिका विशेषा भवन्ति । ऐआ.५।११३८ नियमः । ११६१८-१२. सायणः। विजयः = विशेग वेगो यस्सित् पक्षमूले । यद्वा विश्वजित् द्विविधः अतिराप्रसंस्था अमिष्टोमसंस्थश्च । प्रीबायाः अघस्तनाः अस्थिविशेषाः येन यैा वेग तन संवराराने अमिष्टोमसंस्थः । तत्र होता तृतीयसपने उत्पद्यते, महानते निश्केवल्यशस्नस्य पक्षित्वेन कल्पितस्य। एवयामरुतं शंसति । ३०।५।१-३. 'मुतस्ते सोम उपयादि इति तृचः शासान्तरीयः शौनकेन विश्वामित्रः मण्डलपिः प्राणदृश्या उपास्यः । ऐआ. पठितः (ऐा ५।७।९-१२) ततः सुददोहाः । ऐआ. २१७१७-८. ५/७१९-१३. विश्वामिनो होता, जमदनिरध्वर्युः, वसिष्ठो प्रमा, विद्युत् वृष्टेजायते । ४०५।१६. अयास्थ उद्गाता हरिश्चन्द्रस्य राजसूये । ३३।४।१. विद्युद् वै विद्युय वृष्टिमनुप्रविशति, सा अन्तर्धीयते । विश्वेदेवा देवता पडई तीयेऽहनि । २१।१।१-३. ४०11३. विपुवति अहीवसूक्तानि होगकाणा माध्यंदिने, विभूतयः प्राणपुरुषस्य । ऐआ, २७१-७. यानि विधनिति, तान्येव । २९।२।५. चिमुक्तिः विमोका 'महीनस्य' इत्यत द्र० । विषुवति सामिधन्य एकविंशतिः । प्र वो वाजा २९/७/१-९. इत्यादय एकादश, प्रथमोत्तमयोनिरामृत्या पञ्चदश, विमोकः = विमुक्तिः । २९४७९१-९. धाय्यास्थाने 'पृथुपाजा अमर्त्यः' इत्यादयः षड् धाय्याः निविचीष्टिः · अमीना नयागा इत्यत्न द्र० । इति मिलित्वा एकविंशति, | ताश्च महामते चोदक. ३२।५/३. प्राप्ताः । ऐआ. ५॥१२ सायणः । विशः (प्रजाः) संजानते (संघटिता भवन्ति ) विपुवान् गवामयने मध्यममहः । तच दिवाकीय॑म् । समुखा एक्मनसः यस्यैवं विद्वान् ब्राह्मणो राष्ट्रगोपः। तत्र पृष्ठयः घडहः + आभिजित् सर्वस्तोमः + स्वरसा- पुरोहितः । ४०१२।४. मानस्त्रय' + विपुत्रान् + स्वरसामानन्नयः पूर्वपरीत्येन विश्वकर्मा मौवना ऐन्द्रमहाभिधेकालेन समन् पृथिवीं + विश्वजित् सर्वपृष्ठः + पृष्ठया पडदः इति क्रमः । जयन् परीयाय अश्वेन च मेध्येनेजे । ३९/७८ १०. १८४१४ सायगः । तत्र विपुवति महादिवाकीय पृष्ठ, विश्वजित सर्वपृष्ठः गवामयने विषुवतः परस्तात् | विकर्ण ब्रह्मासाम, मास आनेटोमसाम, बृद्यतरे पव. दशाहे चतुर्थमः । १८.५।२. मानयोर्भवतः । प्रातरनुवाक: उदिते आदित्ये शंसनीयः विश्वजित अविराने, षष्ठेऽहनि च शस्त्र समानम् । पशुः सौर्यः सर्वश्वेतः । सामिधन्यः एकविंशतिः । विशु- ३०१५॥१. वदहः एकविंशस्तोमकम् । निकैवल्ये एकपश्चाश द्वि- विश्वनिति अहीनसूक्तानि होत्रकामा माध्यदिने । पञ्चाशत या शिष्ट्वा निवित् । १८५३-६ 1 दूरी- मैनावरणस्य, आ उत्यो यातु मयवान् । ब्राह्मणाच्छसिनः, ! इणम् । १८६१-३१.

·आरण्यक कोषः ९१ वैदपुरुपा विष्टरदान पुरोहिताय राजा वरणान्ते । ४०१४ मान् वीर ब्राह्मकृति जुषाण झाते द्विपदां च त्रिपुभं च सायणः। व्यातिषजति । एप ब्रदा (इति तिसो द्विपदाः ) प्रते पिष्टरभाभिमशति पुरोहितः । 'आर्भिमर्शः' इत्यत्र ) महे विदथे ( तिस्त्रो लगत्यः) इति विपदोश्च जगतीश । ४०१४. व्यावयजति । इदं सर्व बिहते पोदारी शस्त्रे विद्युतिः मिस्तोगस्य उधती नाम । उपास्मै | १६।३११-४, गायता, दवियुतत्या, पवमानस्य ते, इति त्रयस्तृवाः । विहार, विहरणं, विरहात, विद्वतः - एकमगत. तब प्रथमे पर्याये सर्वाः प्रथमाः अचा, द्वितीये पर्याये पादस्य अर्धर्चस्य च एव या दूरस्य मग्गतेन पादेन सो द्वितीयाः, तृतीय पर्याये सास्तृतीया शंसनीयाः | अर्चन मानव का संयोजनम् । २९६८९५ सामगः । इति । १४४१ सायणः विहवं पोदशिन पाप्मानमपजिघांसुः शंसयेत् । विष्यन्दनप्रायश्चित्तं ' अमिहोत्रं' इत्यागः | १६।४।५-६. ३२४१-५. विहृतं पोशिशस्त्र स्तोत्रं च । यथाधीतपाठं स्सस्वा विसस्थितसंचरः सम्यक्चरन्ति अनेन इति संघरो | यथाविधि परस्परब्यविषड्गपाठोऽत्र निप्पाय।।१६।२६४ मार्गः | सका द्विविधः संस्थितसंचरः विसरियतसंचस्थ। सायणः । सबने समा सदशः पश्चिमद्वारेण निगच्छति सोऽयं वीणाध्यानम् । ऐआ. २११११३-६. संस्थितसंचरः । असमाते तु सवने प्राद्वारेण निर्गच्छति वीतयः (अकारान्तः शान्दोऽयम् ) मेदासस्य रजः सोऽयं विसंस्थितसंचरः। ऐआ. ५११।१० सामगः । उपरि यस्मिन् नियष्यन्वे व तिर्थर स्थूलं काप्टम् । ऐभा. विदरणं (- मिभणं ) तदिदास इत्यादिसूकचतु. १७८ सायणः । एयतकाग्भिः (२३) प्रत्यूचं प्रतिपादं नदं व औदताना অনুষ:=রমণীষার বিষয় সাপ্তাবি: इत्यस्या ऋचः पादशी मिश्रणम् । तद्यथा तदिदाय । यत्र प्रेसः भवसम्यते । मदानते माध्यदिने । विपदन भुवनेषु ज्येष्ठ पुनद व औदतीनाम् । यतो जरा उप-मभितः दक्षिणोत्तरी रयूगो निधाय तदुपरि मायधम- स्वैप गम्गो नदं योयुगतीनोऽऽ सद्यो जातो निणाति यादधाति । यीषधान्तपोश्र दाया जिम्मा मेरा अन् पतिं यो अध्न्यानाम् । अनु यं विश्व मदन्त्यूमाः | बमारि । ऐसा. ५१२१३-८. पो पेन्नामियोऽऽऽम् । इति । एवमेव प्रत्यूच पृक्षचतुष्टयपलानि ऐन्दमहाभियो मारः। नेप- विदरणम् । ऐसा, १११३.१६. ५/६६. मोधानि औदुरपगि माययानि ARIA चति । विदरणं = धिप्प्येषु अशिविरमं आमोधात् ।। ३९२।१-२. १०४२. पृपाइपिस्तं चयन पठेदनि । होतो. विदाणं - स्थापानात् विभय अपर नयनम् । । रसशत । गदवास्तमिदम् । २२।१०।१-३. गायत्रीमा पस्तीमा च । प्रथमायामाचे गायत्री पदस्योः । गरसे माममा मणि पंटरमियूरमः । प्रपमरादयोध्यंतिपमाएवं रितीपयोः पादयो एप १० उतीययोः पादयोः । ततः परः धनुमायोः । दृष्टि: चन्द्रमा जायो, चन्द्रमा भादियो। एवं दितीयस्या बनीपस्या च पचि । टेना. ४.५।१५. भः संरचन्ते भावान हरपः सति मृदा ममममनुनि मानो। विसो मारमा, उपोgame पर। . पनि तनामेत, असे अkि. रिगुजारते । ०।५।१६ (भीम भनुहुर्काएन् । मा पूर्व पेपरषो नाम थापाले ३० । भा. ३१२,९. - ।

·वैकर्तः ९२ ऐतरेय ब्राह्मण- चैकर्त: पाथः प्रौढो मासखण्डः । ३१।१।२ / माता मधुमत्, एवा पिवे विश्वदेवाय । निविद्वान सायणः। सूक्त वैश्वदेव आ नो भद्राः क्तयों ( १-८) निविदा वैराज साम चतुर्थेऽहान परहे । २११४११-२, (१-३०) सूक्तशेषः नवमी दशमी चेति, तन राजसामयोनि. पिना सोममिन्द्र इति । १७/७६ | दशमी परिधानीया । १३५-८. सायगः। वैश्वदेव शस्त्र छन्दोम प्रथमेऽहनि । प्रतिपत् तृचः वैराजसाम्न स्तोनियस्तृचः पिवा सोममिन्द्र इति। | तत्सवितुर्युगीमहे । अनुचरस्तृचः गायरः अद्या नो देय २४/४।१९. सवितः । सावित्र सूस्त गायत्त तृव अभि त्या देव राजस्य बृहत- राकाशात् सृष्टिः ।१९।६।२. सवितः । यस्त द्यावापृथिवीय तृच गायन अयं देवाय वैरूप साम तृतीयेऽहनि षडहे । २१११।१-३ जन्मने । द्विपदाः आ याहि वनसा सह (१-४)। वैरुपसामयोनिः यद् द्याव इन्द्र ते शतम् इति । वैश्वदेव सूक्तं गायन ऐभिरमे दुवो गिरः । २३।। १७७६ सायणः । वैरुपय स्यंतरात् सृष्टि । १९१६.१. वैवदेवं शस्त्र छन्दोमाहितीयेऽहनि । प्रतिपत् तृचः वैश्यः अन्यस्य वलित, अन्यस्य आयः (साद- विश्वो देवस्य नेनु: (१), तत्सवितुर्वरेण्य गायन्यौ नीयः) यथाकामज्येयः ( वरदान पराधीनत्य-अभिभ- | (२-३ ) । अनुचरस्तृचः गायतः आ विश्वदेव सत्य- वनीयधर्मा) । ३५।३।३. तिम् । चन, सावित्रः गायन हिरण्यपाणिमूतये । वैश्यः अहुतादः । आविष्याधिकाराभावात् । तृचः द्यावापृथिवीयो गायत्रः मही द्यौः पृथिवी । तृचः ३४।२।१०. आर्भवः गायरः पुनाना पितरा पुनः । द्विपदाः इमा वैश्यः क्षारय देययजा याचते । ३४।२।१. नु क भुवना (१-५) । वैश्वदेव सूक्तं गायलं देवाना- पैश्यस्य अग्निप्रणयने अयमिह प्रथमोऽधायि इति | मिदको महत् । २३१४४८-१४. जगती प्रयमा । ५।२।१०-१२. वैश्वदेव शस्त्र छन्दोमनृतीयेऽइनि । प्रतिपत् तुचः वैश्याना दधिमक्षः सोमयागादी । ३५।३।३. तत्सवितुणीमहे । अनुचरस्तुचः अद्या नो देव सथितः । पैश्वकर्मणः कथमः उपालम्भनीयः पशुः । उपाश । | तृचः सावित्रो गायत्रः (मौत्रः) दोषो आगात् । तृचो महायते सवनीयपशुभिः समुचीयते ऐतरेयिणा, इतरेषा। द्यावापृथिवीयो गायरः म वा महि ययी । तृच: विकल्पः । ऐआ. ५॥१॥३. आर्भवो गायन• इन्द्र इथे ददातु न. (१) ते नो वैश्वदेवं वै तृतीयसवनम् । २८1१. रानानि धत्तन (२-३) । द्विपदाः बभ्रुरेको वि पुणः वैश्वदेव शस्त्र अमिष्टोमे तृतीयसयने । प्रतिपत् तृचः | (१.१०)। सूक्त पैश्वदेव गायत्र ये निशति त्रय- तत्सवितुर्वणीमहे । अनुचरस्तृच. अद्या नो देव सवित.। | सरः | २४।२।१-१५. निविद्धान सूक्तं सावित्र अभूदेवः सविता, पञ्चः वैश्वदेव शास्त्र परदे प्रथमेऽहनि । प्रतिपत् तृचः तास- निविदः (४।१-२०) (इ. स. १।१५९।१४) | पिणीमहे । अनुचररतृचः अद्या नो देव सवितः । तनः सूक्तशेषः षष्ठी । ' एकया च'। निविद्धान सूक्त | सूरतं साचिन युञ्जते मन उत युञ्जते । सूक्त धावा- द्यावापृथिवीय म द्यावा यः पृथिवी (मठ ११५९। | पृथिवीय । धागा यज्ञैः । उक्त आर्भव हहेह वो मनसा । १-४) निविदः (५।१-१५), सूक्तशेष पञ्चमी । एक्तं वैश्वदेव देवान् हुवे बृहत् । २०१२।३-९. भक् रूपकृत्नुमूतथे । निविद्वान सूक्त आर्भव तक्षन् देवदेव शन्न षडहे द्वितीयेऽहनि । प्रविपत् तृचः रय मुवृत्त ( १-४), निविदः (६।१-१७), सूक्त- विश्वो देवस्य (१) तत्सवितुर्वरेण्यं (२-३)।अनुचरस्तृचः] शेपः पञ्चमी । कर अयं धेनाश्रोदयत् । मानो येन्यो । आ विश्वदेव सत्पतिम् । सस्त सावित्र उदु प्य देवः ·आरण्यक कोपः व्यतिपड्गः - सविता । सूक्त द्यावापृथिवीय ते हि द्यावापृथिवी । | सूरत यावाप्रथिवीय कारा पूर्ण क्तरा परा। सूरत सात आर्भव तशन् रथ सुवृत्त । सूफ्त वैश्वदेव शायर्यात | आर्भव अनवो जातो अनीषु । सूक्त वैश्वदेयं अस्य मानव यज्ञस्य वो रथ्यम् । २०४।२७. वामस्य परितस्य' 'गौरीमिमाय' इत्येतदन्तम् । वैश्वदेव शस्त्र षडहे तृतीयेऽहनि । पतिपत् तृचः | सम्व वैश्वदेव आ नो भद्राः ऋतयो' ऐकाहिकम् । तत्सवितुईणीमहे । अनुचरस्तृचः अद्या नो देव सवितः। | ऐआ. ११२२११-१२. सूस्तै सावित्र त यस्य सवितुर्यम् । सूरत द्यावापृथि- धैश्वदेवशस्त्रस्य तृतीय सवने प्रतिपदस्तृचस्य उत्तरे पीय घृतेन द्यावापृथिवी । सूरतं आभव अनश्वो । द्वे चौ गयया अनुचरच गायनः । १३।४।३. जातो । सूरत वैश्वदेव परावती ये विधियन्त । वैश्वदेवशस्त्रस्य प्रतिपत् तत्सवितुर्वणीमहे । तस्यादी २२।२।६१२. निचित् सविता दवः सोमस्य पिवतु (४११-२०). वैश्वदेव शस्त्र पडदे चतुर्थेऽहनि । प्रतिपत् दृचः | अन्ते च निवित् सविता देव इद प्रयत् (३।१५-२०१)। विश्वो देयाय (१) तत्सवितुर्वरण्य (२-३ ) अनु. एक्या च ' इति वायव्या । यावापृथिवीयं सूरते प्र चरस्तृचः आ विश्वदेव सत्पतिम् । सूत सावितं आ देशे द्याया यसैः । १३/५/४-७। आर्भर सूरत वक्षन् रथम्। यातु सचिना । सूक्त यावापृथिवीय प्र द्यावा यौ । धाय्ये आदौ मुरूपानु, अन्ते अय बनधोदयत् । सूरत मार्गर प्रमभु-यो दूतमिय । सूरत वैश्वदेर म अन्त्यधाय्याया. पार येभ्यो माता, एयर पिने इति दै शुरेनु देवी मनीपा । २११५।६-११. ऋची ।१३।६।१४। वैश्वदेव शास्त्र पाई पञ्चमेऽहनि । प्रतिपत् तृच. वैयदेव सूक्तं आ नो भद्राः । आहायः उभयतो तत्सपिणीमहे । अनुचरस्तृचः अया नो देव सवितः । धाच्याम् । १३१७१-३ 1 शसनपूर्वकाले दिग्पानम् । तृचः साविनः उदु य देवः सविता । चतुचः द्यावा- देष्यदियिन ध्यानम् । परिधानीया अदितिया । पृथिवीयः मही द्यावापृथियो । सूस्त आर्भ कभु परिधानीया द्विः पन्छ: परिदधाति एपर्चयः । पिया पान | सस्त वेधदेव रतुषे जन सुनतम् । परिधानाले भमिस । यान्या विश्वे देयाः शृणुते. २२।३।६-१०. भम् । १३/७७-१५. पञ्चदेय सूस्त पडहे पठेऽहनि । प्रतिपत् तृच. भाभ पैमानरी हिः । 'आप्रयगेना निदना 'इत्यत्र द्र०।1८.. स देव (१) तत्सवितुर्वरेण्य (२३) अनुचरस्तृचः श्वानरीय पतं आमिमारस्य प्रतिपत् वैश्वा. दोषो आगात् । मुक्त साचित्र उदु प्य देवः सविता | नाप भु पानसे। प्रपमा ऋगनवाना पचास विच- यस्त द्यावापृथिवीय कतरा पूर्ण कतरा परा | गात व्यम् । १३११११. आर्भय त्रयोदश कच; किमु श्रेष्ठः कि यविठो, चतुझ्न यस पृतसागर याज्या 'उ विप्नी विक्रमस्व' उस नो बाजा अपर । स्काय वैश्वदेव नामानेदिउ इति । आवला. १९३. मानव इदमित्या रौद्र, ये यशेन दक्षिगया इति सूदम् । वैष्णवी पर भारीमारत विणोक, Ay मालखिल्या: सहचरमात अभि यः पुराधराम् । भूत | वारण्या उरन् | १३१४ir, मुकीनि फासीवतं । अप पार इन्द्र' पापिमा पैमानी र आमिमा | मनुष नीयोचर, "सिदि गोतौरस भत । एषयामात प्रबो मदे मतयो 'योनिमा स्वभिता । १२१. पन्नु। २२1८.१०. व्यतिमपिहरण पावटम्न परित्या प्रसाराम- येदेख शम्न माते । प्रतिस्तु तन तमीपती रेण मागदादीना मगोजनम् । २.९१८१५. सारः। म। मनुचरस्तुच भया नो देव सावित । प्रतिय मातिएमाफीयोदपनीपो. पासानुमाया. नुररी ऐकादिको 1 राम मात्रि देव सवितुमित यायाया। पा. प्रारीपरम पुरोऽनुवारसामा उत्पनी- - ·व्यपनुत्तिवचनं ऐतरेय ब्राह्मण- 1 यस्य याज्या: कुर्यात् । याः उदग्नीयस्य पुरोऽनुवाक्या. | यवागः, वैश्यस्य आमिक्षा ] १४।२।३. स्ताः प्रायणीयस्य यान्याः बुर्यात् ।।५।९-१२. बतं (नियमरूप) 'ब्रह्मणः परिमरोपासकस्प' व्यपत्तिवचनं दिगुपस्थानोचरं यज्ञानराजाभिषेक | यजमानत्य ! न द्विषतः पूर्वः उपविशेत् । यदि अप प्राच इन्द्र विश्वाँ अमिवान् इति कम्पठनम् । तिष्ठन्तं मन्येत तिष्ठेवैव। न द्विषतः पूर्व संविशेत् । ३७.६८. यद्यासीनं मन्येत, आसीतव । न द्विषतः पूर्व प्रस्वप्यात्, च्यानच आसन्यामुपरि आस्तृणाति उत्तरलोम | यदि जामतं मन्येत जगृयादेव इति । ४०१५. प्राचीनग्रीवं यज्ञाद्गराजाभिषेके । ३७२।१. बातपती इटिः 'अनत्याचरणे' इत्यत्र द्र.। व्याहायनिषेधः त्रिष्टुप् सूक्तप्रतिपदथे । २९।५।१२. | ३२१७१२. व्याहतयः भूर्भुवःस्वः इति । ऐ. १।१०१९, प्रातमूनी इष्टिः 'उपवसथे अनुकरणे' इत्यत्र व्याहृतित्रयस्य सृष्टिः । प्रजापतिस्तपस्तप्त्या लोकानस | द्र० । ३२१७।१, जता पृथिवीमन्तरिक्ष दिवम् । तेभ्यस्त्रीणि न्योतीपि अजा श्रीहिमयो या यक्मयो वा पशुपुरोडाशः ६/८७. यन्त क्रमेण अभि: वायुः आदित्यः इति ! तेभ्यः कमेण १२. त्रयो थेदाः अजायन्त । तेभ्यः क्रमेण व्याहृतित्रय अजा. वीहीणां महानीहीणा च तोक्मानि (मोड फुट- यत । ताभ्य: अकार-उकार-मकारा अजामन्त । तदे- | छेले धान्य.) चमसे पान्या वा समोप्यानि ऐन्द्रमहाभि- तदोम् इति । २५।७।१-२. के सभार ३९/२।३-४. व्यातिभिः ब्रह्मा प्रायश्चितानि जुहोति । अना शंप्यन्त पूर्वशय्यन्तं प्रायणीयं भवति । १४ार. भ्रेषे भूस्वाहा इति गाईपसे । यजुर्मन्नने सोमयागे शंसने नियमो महानतस्य । 'नादीक्षितो महानत आमीघ्रीये, हविर्यज्ञेषु च दक्षिणाग्नौ भुवः स्याहा इति शमैद, नानी (चित्यानिरहित ), न, परम, नासं- इति । सामनेम स्वः स्वाहा इति आइयनीथे । त्रितयः । वत्सरे इत्येके (स्त्रभिन्ने कती), काग पित्रे आचार्याय भ्रेषे अविज्ञातभ्रेपे या भूर्भुवःत्यः स्वादा इति | वा शंसेत्' । ऐआ. ५।१४।१. आहवनीय ॥२५॥१३. शकटादयरोहणं सोमस्य । 'अन्यतरोऽनड्यान न्यूढः द्वादयाइः १९--२४ आध्यायेषु उक्तः। युतः स्यात् अन्यतरो विमुक्तः, अय राजानं (सोम) घ्यूटः पृटा पडदा २...२२ अध्यायेषु । उपानहरेयुः (शफटात् बहिः आनययुः)। ३।३।१. व्यूढत्वनाम स्वस्वस्थानविपरीतल्येन उदानि स्थानान्तरे शतपिना, माध्यमाः, गृत्समदः, मिश्वामित्रः प्रक्षिप्तानि छन्दानि यस्मिन्, सोऽय ब्यूट.प्यूढच्छन्दाः । ] वामदेवः, अनिः, भरद्वानः, वसिष्ठः, प्रगाथाः, पाव- तस्य भावों व्यूढत्वम् । १।५।१-४. मान्यः, क्षुद्रस्क्त्ता, महासूक्ताश्म एते मण्डलर्षयः प्राण- ब्यूढत्वं प्रसिद्धक्रमविपर्ययात् । यथा प्रातरनुयाके | दृष्ट्या उपास्याः । ऐआ. २।९-१०. यूढे घटहे च । ७८५ मायणः । शत्रुक्षयार्थः । ब्रह्मणः परिमरः' नाम प्रयोगः । व्यूदे पृष्ठये पढहे चतुर्थेऽहनि म्यूयः । । ४०५।१--१९ २११३३१-९ शत्रुसेवाजयार्थः प्रयोगः। सेनयोरुभयोमध्ये व्रत , उपमझतं, चतुरः स्तनानो, अथ श्रीन्, तिष्ठन् तृण उभयतः परिधि शत्रुसेनाया प्रास्येत् अय द्वौ । चतुरः साय, श्रीन माना, दो सायं एकनुचमः। 'प्रासई कस्वा पश्यति' इति मन्त्रेण । १२।१११७ । १८४-६. अपान्यः प्रयोगा, यगड्गराजाभिषेकेगाभिषिक्तः प्रत प्रबन्धन्ति सायंप्रातः स्वाहाकारेण अमिटोमे | धारयः शरणागतं द सतनाम भोजनम् । तत्र माणस्य पया, क्षत्रियस्य वीवड्गो हि भूपाः , , ·. शरमः अधामः पादपेतः सिंड्याती मृगविशेषः ।। प्रात:सवने । निफेवसे, मइत्यवीय इति दे माप्पंदिने। ७२ अमेष्यः अमश्यः। पशिरूपं च शरम केवदेव, सानिमारतं इनि देतृतीयमरने । इति होतुः आरण्यक कोपः शस्त्रं मिमृश्य आतिष्ठस्वैता इत्यादिमा भ्रूयात् । ततः शल्यका = मर्कट शरीरपरिमितः शलल्याख्या मृगाः 'अभीवर्तेन दविधा' इति सूक्तेन दिक्षु आर्शयेत् । । यस घुच्छसमीपे बहयो रोमावेशेषाः प्रादेदापरिमिता रात एनं राजानं अप्रतिरयन { आशु, शिशानो), तोशामाः उत्पद्यन्ने । १३।२।३ सायगः । शासैन (शास इत्या), सोपणेन (प्रधारयन्तु मधुनः ) शवामिना अशीना संसर्ग प्रायश्चित्तम् । अमये च सूक्तेन अन्दीक्षेत । जयति ह । ३७६।२-५. शुचये अष्टारुपालं नियपेद । अग्निः शुचित्रततमः, उदो शत्रूणां व्यपनुत्तिवचनं द्विगुपस्थानोत्तर यज्ञादराजा- शुवयास्तत्र इति याज्यऽनुवाक्ये । आहुति वा आइवनीये भिषेक । अप प्राच इन्द्र विश्वा अमिनार इत्यूग्जपः । जुहुयात् अग्नये शुचये स्वाहा इति । ३२|६|३, ३७/६८. शष्पाणि (श्यामतृणानि कोमलानि) यशड्गः शपथकारिभिः समयशपथकारोभिःसंघटनां कुर्वद्भिः राजाभिषेके समारः चमरो पाच्या चा समोप्या। परस्परं द्रोहो न कर्तव्यः । ४.७१७. ३७१३. शपथग्दर्श क्षत्रियेण महाभिषेकात् प्राक् । ' या च शस्त्रं अच्छावाकस्य ऐन्द्रामं प्रातःसबने आज्य रात्रीमनायेऽई या च प्रेतास्मि तदुभयमन्तरेण इष्टापूर्त में 'इन्द्राग्नी आगतं' अग्निष्टोमे | १०।४।४. लोकं सुकृतमायुः प्रजा घुश्शीथा यदि ते द्रुह्येयं' इति । शस्त्र चतुहर्मोनुमन्तपठनरूप द्वादशाहाय दधमेऽहनि अयं पुरोहिताने शपयः 1 ३९।१।१३. मानसरहे औदुम्बरी समन्वारभन्ते । वाच यच्छति शपथदानं पुरोहितेन क्षत्रियाय महाभिषेकात् माव्ह । अनि । आहावः ' अध्वयों' इति । मातिगरः 'या च रात्रीमनायथाः या च प्रेतास्मि तदुभयमन्तरेण । ॐहोतस्तथा होतः' इति । शस्त्रं च, 'तेपा चित्तिः इसापूर्त ते लोकं सुनमायुः प्रजा पञ्जीय यदि मे द्रुह्ये' लगाठीऽऽऽत् । चित्तमान्यमासीses' इत्यादीनि दश इति । ३९११-२. पदानि । २४|४-६. शफौः प्रवन् महावीरप्रणाय उदुम्बरकाष्ठनिर्मिती शस्त्रं, यया वाय शख्मेवं याज्या । १०५।१५ । दण्डविशेषौ । ४५/१४ सापणः । यथा वाव स्तोत्रमेव शस्त्रम् । १०१५(४,८१११।४।१. शवराः 'के चित् विश्वामित्रपुत्राः शताः संजावा.। शस्त्रजाः प्रात.सबने होतुः 'उज्य वाचि' इति । ३१६२. अक्यो: 'ओमुक्य शा: । इति । माध्यंदिने 'उपय शमलगृहीतस्य लोकविरुद्धाचरणेन स्वीकृतस्य अग्नि- वाचीन्द्राय' इति होतु । अध्वयोंस्तु' ओमुग्यशाः । प्टोमे । मातनुवाके गष्टौ शतानि अनूच्यानि मचाम् । इति तृतीयसक्ने होतुः 'उप पाचान्द्राय देवेभ्यः' इति । शवोस्तु 'ओऽऽऽम्' इति । १२॥२-४, शस्त्रयाज्याः रात्रिपर्यायेषु होतुः अतिराने । शर्मितुः अर्ध थैकर्तस्य क्लोमा च पशुमागः । तद् प्राणाप दद्यात् यदि शमिता अमाझमा स्यात् ।। १६६६६३. शस्त्राणा इन्दौदेवताविषये प्रश्नोत्तरे । २८1७11-11 ३२।२।२. शरणं ह वासः । गद यासार्थ भवति इत्यर्थः । परिमानीयाना छन्दसि प्रश्नोपरे । २८1७५ शमामि दादश अनिष्टोमे । आध्यं, प्रउगं इविदे २३३११८. चिन्मन्यन्ते । वाटा. शरीरपुरुषः देव एव चेतनः । तस्य चैतन्यं रसः । ऐमा १२.३. पद, होत्रा प पद इति दादछ । १४१४. शम्माशि परदा उपम्यस्य अप्रिोमात् श्रीमि भधिकानि ।

·शाकर ऐतरेय ब्राह्मण- - शस्त्रावयवावशेषा पञ्च आहाय , प्रतिपत् , मा शामिनदेशे पोर्नियन, पुरस्तादमि उमुरुपो त्रय, वषट्कारश्चेति । १२।१२।४ । किंच स्तोत्रिय ( नेराव्य । ६।६।८-१०. ७१।४-५. (मतिपत् ) अनुरूप (अनुचर ) धाय्या, प्रगाथ, शामिनदेशे पहननस्थले अध्ययुगा रहिष प्रक्षेप । सूक्त चेति । ११ ७११६-७ शस्त्रेषु स्तोत्रेषु च क्षत्रियस्यानिगमे विशेष प्रात शार्यातो मानव ऐन्द्रमहाभिपे पलेन समन्त पृथिवीं सवन तृतीयमबन च ऐकाहिकम् । उभयसाम्नो वृहास्य जयन् परीयाय अश्वेन च मेध्येनेज | ३९/७१४. अभिजिदाँदयों माभ्यदिन पवमान ,स एव । मरुस्वतीय शालाप्रवेश दीक्षित सरकार । १३३१०-११ शस्त्रस्य प्रतिपदनुचरी आता रथ, इद वसो सुत इति । शालामुखीये होम बादशाहस्य दामेऽहनि मानस इन्द्रनिड्व प्रगाय । ब्राह्मगरसत्य प्रगाथ उत्तिष्ठ ब्रह्म ग्रहे । सदा प्रगृप्य तीथे माजयि वा पत्नीशाला समपद्य णस्पते । धाय्या । मह वतीय प्रगाथ ऐकहिक । समन्वारमध इत्यत्वा दह रमह रमध्व' इत्यादिना निविद्धान सूस्त जनिष्ठा या सहसे इति एकादशचं होम । २४।३।६-१३ गौरिवीतम् । निष्फेवल्याग्रस्य प्रतिपत् तामिति हवामहे शास नाम सूक्त शार इत्या इति । अनेन सूक्तेन अनुरूप अभि त्वा शूर | पायथा यदावान। मामगाथ अभिषिक्त क्षतिय शरणागत परान जि गिषु राजान उमय शुगवश्व न | निविद्वान सूरत तमु हि यो अक्षते । ३१६६४, अभि इति पञ्चदश भारद्वाजम् । होला ऐकाहिका । शिर अनयत ब्रह्म । मूर्धान सहसारे ब्रह्मध्यानम् । क्षत्रियज्ञ उक्थ्य पञ्चदश इति के चित् । ज्योविशेम | ऐआ २।४१६ एव अमिम . स्यादिति सिद्धान | स्तोमाश्चत्वार शिर निष्फेवल्यशस्त्रस्य पक्षित्वेन स्लप्तस्य महायते । त्रिवृत्, पञ्चदश , सप्तदश , एकविंश । यज्ञाङ्गोऽभिषेक । इन्द्रमिट गाथिन इति दशर्च सूक्त अन्ते मुददोहा । अमित्राणा व्यपाते । प्रपदहोम । ३६१-१ ३७१ ऐआ १९७१४-६ ५।६।६-८1विर अर्धश शस्तव्यम् । ५।७।१४। सन्यासु चेत् समाम्नातासु शाकर साम पञ्चमेऽहनि षडदे । २२।१।१-५ स्तुवीरन् (उद्गातार , सदा-) उभयमस्या स्तलिया शाकरसामयोनि प्रोवस्मै पुरोरथम् । १७७१६ ] आदौ पठित्वा तत इद्रमिद् गायिन इत्यादि स्तृनोऽपि पठनीय , न विपर्यय । असमानातासु चा स्तुपारन शाकरस्य रयतरात् सुधि । १९४६.३ मिश्रामु च (समाम्नात-असमाम्नातासु चेति) तदाऽपि शान्तिमन्त्र प्रार्थनाम न बाद में वनसि प्रनि अयमेव न्याय । इन्द्रमित्सूक्तस्य या दशमी, तस्या ठिता मनी में याचि प्रतिष्ठित' इत्यादि । ऐश्रा स्याने सूददोहा पठनीया दशम्यास्तु प्रायुद्धार । ऐसा २।२६, ५/७१७ शान्तिगत्रवाचन राश पासवारोइणोत्तर अभिपे शिरस चित्याने शिरस उपस्थान महानते माध्य कात् माक्, शिवन मा चक्षुषा पश्यताप इत्यादि दिने । होता प्रदक्षिणममि निष्कम्य अमेण यूप पुरस्तात् मैत्र । यहागराजाभिषेके । ३७।२।१-११. प्रत्यङ्मुखस्तिष्ठन् असे शिर उपतिष्ठत 'नमस्ते गायत्राय शान्तिमन्यवाचन सुगरसदानोत्तर यहागराजा | यचे शिर ' इति । ऐसा ५।२।२ भिषेक 'नाना हि या देवहित इयादिमन । ३७४) शिल्प अच्छापाक्य, पठेइनि, एक्यामरुत शाति, १०-१२ तत् न्यूपियति । ब्राझमाञ्छसिन 'अप प्राच इति सुकीर्ति शापवचन मागोपास नि दक प्रति प्रागोपासकस्य। शहते'। भेत्रावरुणस्य पालसिल्या याच फूटश्च । 'मनुग्पाहारा' इत्यत्र द्र। ऐआ ३४. ! होतु 'नामानेदिष्ठ शसति'। तस्य प्रागुपोतमाया ये - मायण । .

·आरण्यक कोपः शौनःशेपाख्यान यज्ञेन इति सूकं आवपत्त ।३०११.४. शूद्रः अन्यस्य प्रेष्यः कामोत्थाप्यः यथाकामयध्यः । शिल्पप्रशंसा । ३०११-५. शिल्पशस्त्रं धिप्पयशस्त्रम्। षष्ठऽहनि तृतीयसबने । शूद्रः अहुतादः आत्वियाभावात् । २४॥१. २९८. शूदः । स्त्रीशूद्रयोः वेदाधिकारः प्रतिबद्धः । उप- शिल्यानि शंसति । ३०१-१०. नीतस्यैव अध्ययनाधिकार बुबत् शास्त्रं अनुपनीतयोः शिल्पानि सहचराणि नाभानेदिष्ठं, पालखिल्याः, | स्त्रीशूद्रयोः वेदाध्ययनं अनिष्टप्राप्तिहेतुः इति बोधयति । वृषाकपिः, एवयामरुत् इति चत्वारि । एतानि सह कथं तहिं तयोः इष्टोपायादिशोधः ? पुराणादिभिः इति या सित् सह वा न ऐसेत् । ३०१४।५-६. मः । अत एवोक्तं स्त्रीशूद्रद्विजबन्धूनां त्रयी न शिशिरे कतौ द्वादशाहस्य दीक्षाः कर्तव्या. । । श्रुतिगोचरा । इति भारतमाख्यानं मुनिना कृपया कृतम्॥' १९४४३. इति । उपोदावे सायणः पृ. २. शिष्टाः आचार्यादीनामागमनात् प्राक् पश्चाद्वा नोत्ति शूदाणा घर्मानुष्ठानकाले आपो भक्षः । ३५।३।४. रान्ति, किंतु यावता देशब्ययघानेन ते पश्येयुः तावति शेषमक्षणं अनीपोमीयस्य पशाः नास्तीति के चित्, देश तदृष्टिपावे एव सहसोत्तिष्ठन्ति । 'एषा वा अप स्न । किंतु आंशतव्य च लीप्सितव्यं च । लिप्सा चितिः, यां पश्यते करोति' । ऐसा १।८।१७. इच्छा । ६।३।११.१२. शीर्पण्यानूच्यानि अरस्निमात्राणि । चिरसि उपरि शेषभक्षणं होला अग्निष्टोमे आधिनादस्य 'एष वसुः भागे अवस्थितानि अन्यक् = निर्गर अवस्थितन | संयद्वसुः' इत्यादिना मन्त्रण कर्तव्यम् । तच सर्वतः काष्ठानि । शिर्षण्यानि च तानि अनूच्यानि च काष्ठानि | परिहारं-सवासु दिक्षु शिरसः परितो हरणं प्रदक्षिण अरनिमात्राणि आसन्याः औदुम्बर्याः। अभिषेके । | कृत्वा कर्तव्यम् १९।३।७-८ । ऐन्द्रवायवग्रहस्य 'एप वसुः ३७।१।३. पुरूवभुः' इत्यादिना मात्रेण पुरस्तात् (प्रायसः सन्) शुक्ल पक्ष: यागेषु मुख्यः ।१९।५।८. | प्रश्चश (पात्रं कृत्या आत्मसंमुख) भक्षयति । ९।२३. शुचीष्टिः शानिना' इत्यत्र द्र०।३२।६।३. ४१ मतावणादस्य तु 'ए मुदिवसुः' इत्यादिना शुनाशेपः देवानुपसार । प्रजापति, कस्य न्दन | मन्त्रेण पुरस्तात् प्रत्यञ्च भक्षणम् । ९।३।६ । सपनीय- फतमस्य पार । अनि, अग्नेयं प्रथमस्य मा । सपि । पुरोटाशाना 'यतो घृतेन अनक्त स्यात् ततः मानी. तार, अभि त्वा देव सवितः तृन. । यरुगं, अभि त्वा यात्' इत्याहुः, तन तथा, किंतु या एव कुतश्च माम्नी- देव इति सूक्ते तृचात् उत्तराभिः ३१ अभिः । अशि, ] यात् । ८।५।६.७. तव उत्तराभिः २२ मम्मिः । विवान् देवान्, नमो शशिरयोर्मासपोर्दादशाहः कार्यः । १९४११.३. महद्भयो नाम् । इन्द्र, यचिद्धि सत्य सोमपाः सूक्तं, शौनःशेपाख्यानं राजसूये । तदेतत् परक्शत- उचरक्तस्य च १५ मचा। इन्द्रदल रथ प्रतीयाय, | गायं, शनशेपेन दृष्टाः (१७) ऋचा विसधान्या शश्वादिन्द्रः पोप्नुयादि का अधिनौ, उत्तरेण तृचेन मिलित्वा शतम् । बाझगे प्रोस्ता (३१) गायाध । आश्विनाऽधावत्या इति । उपस, कस्त उपः नृचः। एतैः पेपेतु ' हरिश्चन्द्रोह' इत्यादिकं सर्व शौन- ३३४।१४. पाख्यानम् । तत् होता राशऽभिषिस्तापाचहे। हरण्य- शनःशेपः विश्वामिलस्य दत्तकः पुनः देवैर्दनः । केरिपी आसीन आचष्टे । 'हिरम्पकशिपी आधीनोऽपयु. रा देवरातो नाम बभूव । ३३।५।२. शुक्षुत्रान् गायोः इत्युपत्रे । १५४६ सापगः। शिष्यते । भयं अयशसंयुक्तः कल्पः' । पुत्रकामा शुष्मं पौर्यम् । ४.३. प्रतिषणाति । विदिती राजा एतायात, नैनः परि. गुयुः, लभन्ते ह पुत्रान् । ३३।१-६.

·शानफयज्ञः ९८ ऐतरेय ब्राह्मण- . ' शौनःशपाख्याने मचा प्रतिगरः ओऽऽऽम् इति । पठेऽहनि मस्थितयाज्यानां पुरस्तात् प्रत्येक पार्य- गाथाना 'एवं तथा' इति 1 ३३६।१२-१३. च्छेपीः ऋचः एकफामुपदायात् । २२।५।१-५ । शौनकयक्षः नाम दर्शपूर्णमासविकृतिरूपः ११४।२।९ | यजमानोऽध्वर्युश्च ऋतुयाज्यां वयमेव पठेत, न होने सायगः। प्रयन्छेत् । २२।४।२. श्यापर्णनामकत्राह्मणयुलगतपुरुषरहिवं यज्ञ विश्ववरो षष्ठेऽहनि शिलानि । अच्छावाकस्य-तत्र एवयामको राजा चके । ३५१४१. न्यूड्सः । ३०।४।३० ब्राह्मणान्छसी-सुकीर्ति शमति श्यैतं साम त्यामिदासो नरः इत्यस्यामृच्युत्पन्नम् । अप प्राचः' इति । वृषाकपि शंसति विहि सोतो:- १९१५.६ सायशः। सुक्षत' इति । न्यूदायति । ३०१३ नाराशंसीः शंसति अमः कार्या,नान्यथा श्रीर्वा शानं वाऽन्यद्वा लभ्यते। | प्रमाइं,पादेपादै । न न्यूयेन, निनर्दस्तु कर्तव्यः । भीः नानानान्ताय श्रीरस्ति इति रोहित शुश्रुम । पापो | अमीत प्रमाई. न्यूखो नास्ति, निनर्दः पर्तव्यः । पारि- वृषद्वरो । जन इन्द्र इञ्चरतः सखा । चरैवेति । इत्यादि | क्षितीः अंसात माई, न न्यूट्खः, निनदः कर्तव्यः । अर्थवादकाण्डे १६२७३माड्के द्रष्टव्यम् । ३३।३।१.५. कारव्याः शंसति प्रमाद, न्यूड्लो नास्ति, निनोऽस्ति । श्रीकामः अभिटोमे दीक्षणीयाया ' एना वो अमि, दिशा स्लप्तीः शंसति पञ्च अर्धशः, न्यूइसनिनी न सयोजते अश्या इति द्वे बृहत्यो संपाये कुर्यात् । स्तः । जनकल्पाः शंसति अर्धशः। इन्द्रगाथाः शंसति ११५।१०. अर्धशः । (नाराशंसीरारम्यः इन्द्रायान्तं कुन्तापसूको श्रोणिः ऊरमूलम् । ३११११२ सायणः । नाम त्रिंशवम् ) । ३०१६ । ऐतरामलाप शंसति पडहः पृष्ठयो द्वादशाहे । २०-२२ अध्यायेषु । पदावनाई प्रवहालिकाः शंसति अधयः । आजिज्ञा. अभिप्लयः गवामयने आदित्यानामयने च । १८.१। | सेन्याः शंसति । प्रतिराध शंति । अतिवाद शंगति अर्धचशः । ३०७ देवनीयं शंसति सप्तदशपद पदाब- पडहे अहरहा शस्याः कान्तः प्रगाथा: 'फरतमिन्द्र | माई, उत्तमेन पदेन मणौति (प्रणवं योजयति) ३०१८-९ त्या यहुँ, कनन्यो अतसीना, कदून्वक्ष्याकृतम्' इति । भूतेच्छदः शंसति अर्धशः । अाहनस्याः शंसति २९॥५॥१. दश, अत्र न्यूक्षयति । दाधिकी शंसति दधिकाणी पहहे चतुर्थेऽदान पोशिशनम् । पृष्ठथे। १६५३१. | अकरिय' इति । 'सुनासो मधुमत्तमाः' इति पावमानी: पडहे छन्दासि क्रमेश गायत्री, अनुष्टुप् , निष्ठुय्, | अंगति (तिस्रः) । अब द्रप्सो अंशुमतीमतिष्ठत इति पत्तिः, जगती, अतिग्छन्दाः इति । सामानि च क्रमेण ऐन्द्राराईस्पत्यं तृचं शंसति । ३०।१०। मैत्रावरुणः रयंतरं, बृहत्, वैरूपं, पैराड, शावरं, रैवतं इति 1 , वालखिल्याः शंसति विहृताः । पच्छा प्रयमे सूके, १६१-६. अपर्चशी द्वितीये, जास्तृतीये । ३०।२।१-३ । परदे शस्त्रक्लप्तिः । अनुरूपः, संपातसूक्तानि, आक्प- अतिमीमेय विहरेत् प्रथमाया ऋचः प्रथम पादं द्वितीयस्या नीया ऋचः, अहोगयुक्तानि, भहरहः शस्यानि, वदन्तः ऋचः द्वितीयपादन योजयेत् इति रीत्या षट् सूकानि । मगाया;, सूकप्रतिपदा, परिधानीपाश्च इति ।२९४१-६. अष्टम सप्तमत्वेन सप्तमं वाष्टमस्वेन शंसेत् १३०१२।६,९। पदहे स्तोमाः क्रमेण निवृत् , पञ्चदशः, सप्तदशः, | होता 'इदमित्या रौद्रं' इति नामानेदि शंसति, तस्य एकविंशः, त्रिणयः (३४९०२७), त्रयस्त्रिंशवेति । उपोत्तमायाः प्रार 'ये योन दक्षिणया' इति सूक्त २६४१ सापमः। शसेत् 1 ३०११।६-१४॥ पठेऽहनि चोदेवता, प्रयस्त्रिंशः स्तोमः, रैवतं साम, पोडशकलं अमिहोतम् । पयोमं अमिहोप्रहावः अतिगन्दा छन्दः । २२१७-१.. पोडश विस्थ घोडशदेवताक मवति इति तदर्थः । .

·आरण्यक कोपः २५/२।५-८. ' १६।२।१-४, . ६।३।१-१९ इत्या द्रव्यम् । संमामजयार्थिनं शरणागतं पुर्व प्रति आभेषिक- | नवग्रोधानि भादुम्बराणि यायायानि शावाद पिंप- क्षनियेग यत् काव्यम् । ऐशान्य दिशि एनं यावद, रबी) । औपचानि नोमानि (मोड आलेले संचसया चरति अनेन इति मार्ग:सामन्दी भोदुमचमः योदुमाः पाश्री मोहु. संमारा द्विविधः संस्थितसंचरः विरियतसंचाश्च । सवने समातें पोडशिशस्त्रं अविहृतं यथाधीतपाठो,न व्यतिषड्गः। सदसः पश्चिमद्वारेण निर्गच्छति सोऽयं संस्थितसंचरः । १६।२।४ सायणः । तत् समृद्धौ यजमानः शंसयेत् । भसमाने तु सबने प्रारद्वारेण निर्गच्छति मोऽयं घिसं- १६।४।५-६ । छन्दोगानुसारेण नानदसामपक्षे अवि- स्थितसंचरः । ऐआ. ५।१।१० सायणः । हतत्वेन, गौरिवीतसामपक्षे व विद्वतत्वेन शस्तव्यम् । संज्ञानं नाम सूक्तं 'कया शुभा सवयसः सनीला इति पञ्चदशर्च, एतेन इन्द्रः अगस्त्यः मरुतः ते समजा- पौडशिशस्त्र ' असावि सोम इन्द्र ते ' इत्यादि। नत । २३६१।१३-१६. ऐसा. १।६।११। इदमेय तत्र अन्तिमे तृचे अन्तिमायाः ऋचः प्राक् षोदशपदा संवनि सूक्तं संततिप्रदम् । निविद् (१९५१-१६ ) धीयते । १६।१-२. संधिस्तोत्रं रथंतरसाम्ना निष्पाद्यम् । १६६९१. षोडशिशस्त्र द्विविय वितं आवहृतं च । तत्र संपातः नाम सूफ्नं 'आ न इन्द्रो दूरात्' इति अपितं नाम अध्ययनक्रमेणैन इंसनम् । विहतं तु । एकादशर्च कथा महामवृषत् ' इति च एकादशर्थम्। ऋचा परस्परं व्यतिषतः । १६१४ सायणः । ऐसा. ५।८३,६, योउशिशस्त्रं सर्व आपलायनौते ६।।१-१२; संपातसूक्तानि । मेगावरुणस्य प्रथमेऽहनि एषा त्या- मिन्द्र, द्वितीयेऽहनि यन इन्द्रो चपे, एवीयेऽहनि पोशिसंस्थः ज्योतिष्टोमः उक्थ्यगर्भितः एकेन । कथा महामवृषत् । एतानि वामदेवत्यार्यम् अइराशय स्तोत्रण अतिरिच्यते । तस्मात् अन पोटश स्तोत्राणि च सद्यो ह जातो वृषमः इति । २९।३ । मानणा. मवन्ति । १६१५ सायणः । सिनः प्रथमेऽदनि इन्द्रः पूर्मिदातिरत्, द्वितीयेऽदनि य पोडशिसंस्थायां उत्तमे शस्त्रे परिधानीयाया। अन्तिमे | एक इदन्यः, तृतीयेऽइनि यस्तिग्मशृङ्गो, अदाहायस्य पचने अन्तिम चतुरधारं द्विरुक्त्या प्रगुयात् 'सख्युः पदे | भरमा इदु न तबसे । अछावाक्स्स भयोऽहनि इमाम् सख्युः पदोऽऽऽम्' इति । २८७।१-४, सुप्रभृति, द्वितीयेऽदनि इन्छन्ति स्वा सौम्यास:, तृतीय- घोशिमाम गौरियीतं विद्वते, नागदं अविद्यते । अनि शासहिदहिनुः, अहरहायस्पं आभितप्दैव दीधया! २९/३. पोटशि स्तोते एकशि साम तदीयतुचगताना- संपाती मवतः निष्ठेवल्यगरवतीययोनिविद्धाने आ मृचा आवृत्या सामगैगीयते । १२ गाया। यारियन्द्रो, मान इन्द्रो इति । संपत्तिमाप्नुवन्ति आभ्यां बौदधी ज्योतिष्टोमस्य चतुषों संस्था । १५1५1१। इति संपाते। । २०२२.. सायणः। संप्रदन प्राति: गमनम् । दादशाहस्य दशमेऽ. संख्याविशेषः प्रातरनुवाके कचाम् । आयुकामस्य | इनि मानराग्रहे पत्नीशालायां आमीभे च । २ शतम् । यज्ञकामस्य १६.1 प्रजापशुकामस्य ७२०८,१४. अपामगोकस्य दुरुकोक्तस्य दागल ग्रहीतस्य च ८..। स्वर्णकामस्य १००० । सर्वकामस्य अपारमितं सहला- | जने (बाळा इति अनिष्टोमे | ५।२।२८.. दाधिकम् । ७।७।१-११. जपति ह संग्रामम् । ३७६६. । . संभारा इचरयेद्या गुग्गुरुः ऊर्गातुका सुगन्धिते. ARTI: पेन्द्रमहाभिषेके । वानस्पत्यानि पानि, पाय) मीहीगां मदानी मियां पानांच ·सयाज्या, १०० ऐतरेय ब्राह्मण- मरी । उदुम्बरखासा अल्लीयमी आभिषेकार्थम् । दधि, | सोमाभिषयः संगवः । स च महान् दोपः । तस्मिनेच मधु, सपिः, आतावा आपश्चेति । ३९।२-३. देशे तास्मन्ने काले मत्सरग्रस्तैर्यजमानः प्रवर्तितत्वात् । संमारा: यशाङ्गे राजाभियो । भाग्दी, ज्यान- नद्या वा पर्वतेन या व्यवधानराहतयोः परस्परमन्त्रमा चर्म आवन्यामुपरि, चममः, उदुम्बरपासा अभीयस!! | निनयोग्ययोर्देशयोः सर्धमानाभ्या মারিখ: अभिषेकार्य, दधि, मधु, सपिः, आतपया आपः, | सोमयागयौरय संसवायो दोषः । तदाहुः न राष्पाणि, तोयमानि, मुरा, दूर्वा चेति । ३७१।३. पूर्वशक्षिणः समदोऽस्ति, (किंतु ) अपरदीक्षिण एवं | सयाज्या अमीषोमीय पशगुरोडागारर, स्वदस्थ संघेशाय स्वोपवेशाय स्वा' इत्यादिमन्वेण संसयप्रायधि- इम्या समियो । ६।१।९-१० । आतिथ्याया होना चाहुतिः । १।३।२१. चित्ररथं, प्रायममिः इवि निटभी । दीक्षगीयायां तेन संस्कारा दीक्षितस्य । स्नानं, अभिरभिपिश्यन्ति । कामस्य प्रायचंकामस्य च गाय-या स हव्याळमाय:, / नीतनाम्यन्ति । अञ्जनं, 'आजन्त्यैनम् ' । पायन अगिहोता पुरोहितः । आयुशागस्य उणिही अने एकविंशत्या दर्मपिजूलैः। शालाप्रवेशः, दीक्षितविमित पारय गोमतः, पानो यमुपविः । स्वर्गकामत्य प्रपादयन्ति । नियमविशेषः, दीक्षितविमिते एव आस्त्रे अनुष्टुगौ त्वमोर यगून इति द्वे । श्रीकामस्य यशस्लामस्थ च चरति च, तस्माद् दीक्षितं नान्यत्र दीक्षितविमित्रात च हत्यौ एया नो अभि इनि दे। यह कामस्य पदकी आदित्योऽन्युदियादा जस्तमिपादा । अहतं यासः, अणि तं मन्ये इति । वीर्यकामस्य लिटभी 'दे विष्प वाससा प्रोणुवन्ति, सदेव यासमा अभ्यति अभूयम्, परतः' इति । पाकामस्य जगत्यो 'जनस्य गोपाः। वृष्णाजिनमुत्तरं भवति, उन्मुच्य कृष्णाजिनमभूयमन्य- इति दे | अनायरामस्य विराजो दो अमे, इमो पति । मुशी कुश्ते । सत्ययदनम् । विचरगपदमयोगः अमेति । एते पर विराजी नित्ये । १।५।१-२५॥ अन्योधने, 'विचार कराय' इत्यादि। १।३।१-६. प्रायनीयोदयनीययोः विरानो प्रयस्त्रिशसरे सेदार. सीस्थरायविपः (रामिष्टयतः) प्रायणीयायाम्। भीन, दारयो । इति । २.४४४.७ । पनीयपुरो. २१५५५-६. साधना रिमे धीर घरपनुसरनं यजति ।। स्थितराचरः। सपने एमाले पदयः भिगदारेश। दा६११-१२. निर्गन्छन्ति, स_मार्गः। ऐमा ५।१।१० शायगः । या रसाने सरिती प्रतीयात् । भाव. संहिता- १२- प्रमामा उपासनाः । ऐसा । २११२१. १६. संपरसरमग्राणां गामर प्रवृतिः । १८३१ संहितापनिन । संहितोपाना साधा। भा. । पत्यास प्रतिमास मयारः पमिप्यराः पाहा, मक्मि अपोभागः, ऊररा उप्यागः ३१॥१ पचमन आपः पादः १८ारा सात | २ शाम संग निसर्ग प्रापितम् | अमे अमेरदरभे, गजनीय नाम की 'यो गाव एक अपमो मन- मांसाहनीयो, प्रयागामाल अमीनान, हवा. गान 'दि। अस म ' जनायः इन्द्रवि ममिमिः, प्रामानिा, दिनाना (RTM), विदो परिमन् र मां गनीयन् । ६ पो भारनामना । १२१५11-४. गरि निष्पम् | RI-4. ENTE: भारमेनामिना' हार भमा माया मामानेदिको ममनुमा तागाः। HTTTTI ११, २२. संगपाश ा ा परमानान करने मरवपनं MEANILETuut. .

·आरण्यक कोपः सवनपकिर्नाम . . प 32316 सत्यवचन विधिः पुरुषार्थः 'सत्यमेव वदितव्यम् । सामेऽज्ञान होतुः षट्शस्त्राणि । २३॥ १-२. २२११७. सप्तहोतार:- होता, मैवावरण, ब्राह्मणाच्छंसी, सनिणां जीविका । अथातः पशोषिमाक्तिः नेष्टा, पोता, आग्रीधः अच्छावाकवेति । ते च उन्नीय. इत्यारम्य वस्य सविनः कः पशुभागः स्यात् इति । मानसूक्तगता एकैका पठन्ति । २८०६८ सायणः । सविस्तर प्रतिपादितम् । ३११-२. समानोद यस्मिन् सूले मधु प्रत्येकं एक एप सरे उपसदः एकैकस्मिन् दिने निर्दिः इति चरणादिः पुनः पुनः पश्यते, तादृशं यूकम् ।२१।२०१५ द्वादशदिनेषु अनुपातम्याः । ४।६।७ सायणः । चतु- सायाः । वितिः संवस्तरे ( गवामयने ) इति आश्व० ४८६१५. समिदाधानम् । पाचं विसृज्य उपोत्थाय आह- राने द्वादशाहे संन्युप्य (एकत्र सगोप्य ) भगीन बनीय 'समिदति सम्वेदास्वेन्द्रियेण चीयेंग स्वाहा यजेरन् । सर्वे दक्षिरन् । सर्वे मुनयुः : वसन्ते उदवसा- | इति समिदमभ्यादधाति यजमानः क्षत्रियः। नीया कुर्यः । १९।४।१३. ३७/५/८-१०. सने ये यजमानाः, ते एव क्रास्विजः । १७६१ समिष्टयजुः संस्थितयजुनीम प्रायणीयायां निविदः सायणः। उदयनीया तु करना मंतिष्ठते । २।५1५-६. सत्रे सांवरारिके पूर्वमुत्तरं चेति पक्षद्वयं मध्ये समुच्चयः देविकानां देवानांच इविषां गतप्रिय, विषुदान् । तल प्य पक्षति षडहाधनुष्ठान आरोहणक्रमण | प्रजातिकामस्य । धनकामस्य तु न समुशयः । तु प्रत्यवरोहणकमेण । १७७८ ( विश्वजिदहः | १५१४७, अमिष्टोमसाथम् । ३०१५/१ सायशः । समुद्र इच भूमि पुरोहितः पञ्चभिमनिभिः ( शस्त्रः सदं तु पृष्ठवंशः स्यात् इति पूर्वाचा: । ३११॥ गौणः) राजान परिपद्य तिष्ठति । ४०१२।१. २सायणः। सर्पण ( गमनं ) सदसः सकाशाद गार्हपत्ये सदःप्रवेशः हातुर्महायो माध्यदिने चित्याग्न्युप- होमार्थम् । २४।३१६ । पनाशालायाः सकाशात स्थानोचर मानीलीय वामभागे अवस्थाप्य 'यत सदः | आग्नीघ्रीय दौमार्थम् ॥ २४॥३।१४। आनोप्रात् सकाशात मसर्पति' । ऐआ ५.३१. सदनि स्तोत्रार्थ उदातृणाम् । २४|४|१. सदाप्रो 'पुरस्तादन्ये होत्रकाः सदः सन्ति सर्पराशीमिर्गम्भिः उद्गातारः सदसि स्तुवन्ति दशमेऽनि मानलमहे 'आऽयं गौः भिरकमीत् ' इत्या- पश्रा अच्छावाकः४५. सदा मसप्य प्रेड्यात् पश्चाद्देशे आसीनो होना वाम | दिभिः (साम. ६३०.३२)1 मुख्य निर्देशिनः (दुनो) सर, सोमाइरणकाले शतवन्तु संनयति । ऐआ. ५।४।१-६. सदसः प्रसप्प तीथे माजयित्वा पलीशाला मप्रपद्य गाया शिरमागत्य गायत्रीनसेन कुण्ठितामरय सकाशाद। ११२।३. समन्वारनप इत्युक्त्वा 'इहरम इ. रमप्प' इति शाला सपिः ऐनमहाभिषे नम पाया वा सम्पानेयः मुसीये जुहोति द्वादशाइस्य दयमेऽहनि मानसप्रदे। समाः । ३९॥३१७ 1 यशाह राजाभिषेक च ३३१२. २४१३२६-११. सबनत्रये दोनदै उने । मातःसबने माग सदस्यस्य सव्यो पाहुः पशुभाग: रु। ३१११।२. रादरयाः अमापः नाम शिप्म्यामयः आनीभात् । प्रउगं च, पाध्यंदिने मरुत्पतीय निफाल्पं च, ही यमरने विहरन्ति । १.४२, सादशः स्तोमः पदे तानि। २११.३. रामदातामस्य विधुतिः । १४४ायगः । प्रदेय अधिमाप्तंचति । २८।५।७ सायशः । सबनपदाफाम शुश्वमये (इत्ये), श्रीनि सपनानि, पारनूपन्ध्यः (इदि पदम) पनि । ८1१।४.

·सवनानामुत्पत्ति १०२ ऐतरेय माझाग- . - सवनानामुत्पत्ति ।स्वर्गात् । सोममानयन्ती गायत्री | कम् । तयोरैन्छिको विकल्प । १५।५।८-१०. सोमस्य यावन्त भाग दक्षिणेन पदा समगृह्णात् तावत् शाकमश्च लाम 'एयूषु द्रवाणि ते ' (साम ७) प्राप्त सवनमभवत्, यत् सन्येन पदा तत् माध्यदिन, इत्यस्यामाचे उत्पन्नम् । अमहिष्ठीय तु 'प्रमहिठाय गायत' अय यन्मुसेन तत् तृतीयसवनम् । १३।३११ (साम १०७) इत्यस्याचि । १५१५१७ सायणः । सक्नीय पशु महायते वैश्वकर्मण विरूप पार्थयो सामगा आम आ माहि' (साम १) इत्याचा शुक्लवर्ण ) षमः । १८८८. मेयीपु स्तुवते, होता तु 'वायया याहि । इति वायव्यया सवनीय पशु विपुवति सर्ववत सौर्य ॥१८१५१५ प्रतिपद्यते प्रउगे।११४१-११. सवनीयपापुरोडाशप्रचारादूर्ध्वं तदङ्गेडोपाड्वानात् सामगा 'उपास्मै गायत' (साम. ६५१) इस्या प्राक् विदेव यमहप्रचार शेपाभक्षणान्त , ततोऽवशिष्ट | दिगायनीपु स्तुयते, होता 'म वो देवाय' इत्यानुभ इडोपादान, तत अवान्तरेडामाशा, तत होतृवमस भाज्य शमत। १०1५1८-११. भक्षणम्। 31६1१-२. सामगा पावमानीषु स्तुवते, होता आमेम आज्य सवनीयपग्रो. पपा सुत्यादिने प्रात सवने हुत्वा ! दशसति (भाज्यवत्)।१०५।४ ७. हृदयाघङ्गानि पक्त्वा तृतीयस्यने जुहति । ७।३।८ सामगा माध्यदिनपवमाने ' उच्चा ते जातमन्मय सायण । इति (साम ६७२ ७४ ) गायधु माध्यदिनपवमानेन सवनीयपशो. वैश्वकर्मणस्य कपमस्य ऐतरेयिणा आग्ने । स्तुते । पुनान सोम ' इति (साम ६७५-७६)२ येन समुचितस्य प्रोक्षणादू अघgणा मेषितो होता | प्रायनेन तिसूधु बृहतीषु रौरव साम, पुन तास्वेर साभिधेनीरनुयात् मानते । ऐआ ५।११. तिसषु यौधाजय माम गायन्ति इति वृहत्य षट् भवन्ति । सवनीयपुरोडाशा अनुसवन घाना करम्भ परि तत 'प्रतु द्रव' इति (साम ६७७७९) तिस्पु वाप पुरोहाश पयस्या चेति पञ्च । हविष्पपि म | त्रिष्टुप्पु स्तुपते । १२:६४ सायग । इयम् । तत्र भृष्टा यवतण्डुला घाना, धानापिष्ट जल सामतो भ्रष मायश्चित्त 'ख स्वाहा' इति भाइव. एयुत करम । नीहीणा लाजा परिवाप , पयस्या | नीये ब्रह्मा जोति । २५।७।५. आमिक्षा | ८६१ सामनयाथ निष्केवल्ये शले छन्दोमप्रथमेऽदनि उपनेषु त्रिषु मद्रया वाचा प्रात सवने, बलीयस्या ! 'पिमा सुतस्य रसिन । छन्दोमनितीयेऽनि 'उभय माध्यदिने, बलियतमया तृतीयम्बने । १४१६१५. शृणयन न १२३।३।२४ । छदोमतृतीयेऽहनिद्र सहचराणि सूक्तानि नाभानेदिष्ट, वालखिल्या, | त्रिधातु शरण' इति । २४११।२२ वृषाकपि,एक्यामन्त् इति चत्वारि । २२।११ ४. सामप्रगाय निष्केवल्ये शत्रे षडह । प्रयमेऽहनि सामान्य साय दुग्ध यदि केशकीटादिना दुध्येत्, | पिा गुतस्य रमिन ' इति । २०११।१५ । द्विती कश्चिदपहरेदा, तदा प्रातर्दुग्ध वैध हत्वा अन्यतरत् येऽहनि 'उमप शृणवच न ' इति । २०१३।१३ । आतन्य उभाभ्या मजेत् । ३२१३।१ । यदि प्रातर्दुग्ध | तृतीय हान इन्द्र त्रिधातु शरणम् । २।१।२१ । दुष्येदा अपहियेत या, तदा तस्य स्याने ऐन्द्र माहेन्द्र | चतुर्थेऽहनि 'स्वमिन्द्र प्रदर्तिपु' । २१।४।२२ २३॥ था युरोडाश निपेत् । २ । यदि उमय दुप्पेद्वा अप पश्चमेऽहनि 'मोपुवा बापत ' । २२।२।८ । हियेत वा प्रातर्वत् कुर्यात् । ३. पोऽहनि 'इन्द्र मिद्देवतातथे । २२।३११.३. सानाय्य अधिभिते यजमानमरण 'अधिभिते' सामानि पृष्ठ्ये पाई अह सु कमेण स्थता, वृत, इति शन्दे द्रष्टव्यम् । ३१२ | वैरुप,वैराज,शाकर, रैवत इति । समाघारभूतानि छन्दांछि साकमध्य प्रमादिष्ठीय वा साम उपध्यस्तोत्रनिष्पाद च क्रमेण गायत्री, निष्प, जगती, अनुष्यप् , पति, ·आरण्यक कापा सुब्रह्मण्या . असिचन्दाः इति । १९४६५ सायशः । तृतीयेऽहनि 'तद्देवस्य सवितुर्य' भूकम् । २१।२। समान विषुवति अहनि महादिवाकीत्य पृष्ठ ७-८ । चतुर्थेऽनि 'आ देवो यातु सविता' तृमः। (विश्नाड् बृहत् पिचनु सोम्य इत्यत्र), विकणे शहासाम | २१॥५६७१ पञ्चमेऽहनि ' उदु ध्य देवः सविता' तृनः। (स्थ कृष्णो अपत्य इत्यत्र ), भासं अग्निष्टोमसाम । २२।२।७ पटेऽहनि ' उदु प्य देवः सविता रकम् । (प्रपत्य वृष्णा इत्यत्रब ), वृद्रियतरे पवमानयोः । २२।८।९. (माध्यदिनार्भवयोः) भवतः । १८।५।३. सावितं सूक्ता वैश्वदेवशस्त्रे निषिद्धानं अभिटोमे सामावयवाः पञ्च पाशभक्ति के हिंकारः, प्रस्तावः। तृतीयसबने 'शमुद्देवः सविता । प्रयोगः । उद्गीयः, प्रतिहारस, निधनं इति । सातभरिकेतु साविनमहस्य याच्या 'दमूना देवः सविता । उद्गयात् प्राक् आदिः, प्रतिहारराय प्राक् उपद्रयः इ.स. नानुवषट् करोति, न भक्षयति । १३१५६४. चिको । भक्ति अपयवः । १११२।४. साहः मतुर्नाम एफाहः | १४४६१. सामिधेन्यः । उपसमु उपनद्याय मीद्वषे इति तिसः सिनीवाली या पूर्वा अमावस्या (सम दृष्टेन्दुः पूर्वाङ्गे । इमा मे अग्ने समिधमिमामुपसदं इति सिल: सिनीवाली इत्यमरः) । ३२।९।३. अपराहणे । ४१८१७ । दर्शपूर्ण मासयोः प्रचो वाजा सुकीर्ति काशीवतं सूक्तं पैश्वदेवाने षष्ठेऽहनि अप अभिद्यवः इत्याचाः पञ्चदछ । १४२१४ । दीक्षणीयाया पाच न्द्र' इति । २२।११४. प्पाजा, ते सरायो इति द्वे धाव्ये इति सतदश । सुगन्धितेजनानि तृणविशेषः, यस्य मूलानि धर्म- १।१।१३-१५॥ द्वादशादे दीक्षाशीयामा पूर्व कर्दमे का पानीयमध्ये स्याप्यन्ते (वाळा ) 1 ५।२।२८ मागापत्ये पा सप्तदश । १९४५ पिपुवात सपनाये | सायणः । पा पमिदो अम आहुतः इत्यतः प्राक् पृथुपाजा मुत्या द्वादश द्वादशादे । १९१२१४. इत्यादयः षड् पायाः इति एकविंशतिः । महामते 'एक सुत्या कैरिशिः (किरियस्यापर ) भागांयगः । विंशती प्रागुपोत्तमायाः समिधामि इति चतसः | तस्य शनुभूताः पञ्च राजानः मुस्वस्वास्मिरमन्त्रपाटात भषिकाः इति पञ्चविंशतिः । यदि वैश्वकर्मणः पशुः परिमनुः । ४०/५/१८. सनीयपशुभिः समुचीयत तदैव तल पशी पञ्चविंशतिः सुदाः वैजवनः उदाहरण ऐन्द्रमहाभिरेकफसमाप्तौ। अन्पदा व तन पश्चन्तरे सप्तदोष । ५१२ सापाः ।। ३०१. सार्पराश्या: 'आर्य गौः पृभिः' इत्याद्यासु सुपर्णरय (पक्षिा) उत्तरः पशः एन पोग सुपते उद्गातारः सदसि संसप्प दादयाइस दशमेऽहनि मायान् । ऐसा ११८१४. मानसादे । २४३४१-५. सुपर्णस्य प्राययि पागि एफपियामिपन्ति । ऐभा सार्यसनियपक्ष (मासेनियशः वि नामावरम) नाम दर्शपूर्णमासविरूपः यागः। १४।२।९ मायगः। मुलाया कति । तस्य मुसमन्यायमन्त्रपठनेन साविय सूत: वैश्वदेशले । छन्दोमप्रभमेनि | देयतावानं, उदेव मुनक्षन्यादानं हा १२६॥ ममि त्वा देव सवितः तृचं गायनम् । २३०१७, १-३,१२. १२ । छन्दोमदितीयेऽहनि दिपानिमूतये वर्ष माया दक्षिा नीता सा दक्षिा अनुसंविधते गायनम् । २०१९ । छन्दोमगृतीयेशन ' होतो (माप्तिमति ) मोमे २६३।१२. भागात ' य: गापः (हा)। २४|.। पर प्रामदनि 'एभरे मन उस मूवम्। २०२|| चिोदनि 'उप्प देवा सविता' गणम् ।२०११॥ [ २९३. ११८६. - - सुनमा माग | RIR. भुमपा पमं दधिमा सम्मान ( ददति)।

·सुरमिमती एतरय ब्राह्मण- सुब्रमण्याऽऽध्यानम् । राजनि क्रांते गुब्रह्मण्यामास मात: आममुद्धरेत् । ३२।११।१.२. पति उत्करे तिष्ठन् (मन्नं पठति ) । ०६३।१-७. सोम रामानं क्रान्ति अनिष्टोम | १४१२।५. सुरभिमती इटिः 'जीपति मृतशब्द ' इत्यत्र गोमायणं प्राध्याम् । ३। शाट प्रामुख द्रष्टव्यम् । ३३1८1७. तिष्ठति खोममादधाति । शकटं दक्षिणा परिवहन्ति, . सुरां पियेत् कसरयां ऐन्द्रमहाभियर ' यदम शिष्टं प्रत्यक्षमावर्तयन्ति, उदमुखात् तिमतः शकटात् रविनः' इत्यादिमन्त्रेण । ३९१६४-५, सोम उपायहरन्ति सोमोगवहरणं ऐमान्याम् । सुराकसं आचार्यः राजस्तै आदधाति एन्द्रमहा | ३|३१५-७. भिषेक 'स्वादिष्ठयण मदिष्ठया' इति । ३९६३ । सोमायची आख्यायिका | ५१४ा. यज्ञानराजाभिषेक च । ३७/४१८-१. सोमक्रयणी वत्सतरी अस्कना (गर्भधारणात् सरा यशाइराजाभिषेके संभारः चमठ मक्षिणा । प्राकनी 11 स पुनर्निकांशीयात् । ५।२।२३. ३७१११७. सोमायगन्त्रेषु मन्द्रः स्वरः । ' उपांशु याचा चरि. सुराशेपदानं पानोत्तरं मित्राय यशान्नराजाभिषेके । | तन्यम् । ५।१४, ३७१४।१३-१४, सोमपा देवाः अयनिशत् अष्टौ यसवः, एकादश सूकं ऋक्, अर्घः, पादा, अक्षर इति सर्ये प्राण ! रुद्राः, दादर आदित्याः, प्रजापतिश्च, यषट्कारश्यति । एव । २०११०१६-११. ७८1८. सूक्ष्मदेहदृष्टया महानतगतनिफेवल्यशस्वरय उपा. सोमप्रशंसा । सोमैन ऋयरिंशदेवान् सोमपान्.. सना । अहंमहोऽत्र । ऐआ. २०४-२०. प्राणाति । ७८1८. सूच्यः (काष्ठमयः कालः) प्रेयस्य फलकयोः सोमप्रोदणानुवचनीयाः अष्टौ काचः । (प्रोणं शक संधानतियः सूक्ष्मामाः तिलो देवा। महामते । ऐआ. टेन नयनम् ) । आदौ प्रेपः 'सोमाय झीताय प्रोहमा- गायानुबाद ' इति । 'मद्रादभि श्रेयः प्रेदि' माम् , सूतकान्नमाणे प्रायश्चित्तं आहिताः । अगये तन्तु 'सोम यास्ते मयोभुया', तुचः, 'सर्वे नन्दन्ति यशसा' मते अष्टाकपालं निपेत् । तन्तुं तन्वन् रजसः, अक्षा. क्, 'अगन् देव' कक्, 'या ते धामानि 'श, नही नात इति याज्याऽनुवाक्ये । आहुति वा आह. इमां धियं शिक्षमाणस्य इस्पष्टमी परिघानीया। वनीये जुहुयात् 'अग्नये तन्तुमते स्वाहा' इति । त्रिः प्रथमा वित्तमा ( इति द्वादश स्थः)। ३२।८।६. ३।२।१-३५. सूददोहाः नाम प्रक् ता अस्य राइदोहसः' इति । सोगविऋयिणः प्रत्यवायःपापा हि सोमविक्रयी। ऐया. १११७।१. ३१. सूर्यस्य पश्य भेमाणे यो न तन्द्रयते चरन् । चौव | गेमस्य शकटादयरोहणम् | अन्यतरोऽनड्वान् युक्तः, ३३७३।५. अन्पतरो विमुक्तः अथ (तदा) राजानमुपावडरेयुः । सूर्यास्तममै उद्धरणाभावे हिरण्यं पुरस्कृत्य सायं । ३।३।१-४. अभिमुद्धरेत् । ३१शर. सोमस्य विष्टकृत मास्ति । तस्य मनुषपः सूर्यास्तमये सूर्योदये च दीक्षितस्य दीक्षितविमितात् | सिद्धः । ४१५६६. विमितं मण्डपः कुटो) विशेषतो बहिर्गमनं निषिद्धं, सोमादरणकया । सोमः छन्दोभिः (शि तत्पस च अन्यैदाशितः मनोधनीयः | ११३१२.१४. आनौतः । सत्रापि गाय-यः । गोमपालान् सूर्योदये उद्धरणामावे रजतमन्ताय (उपरि धृत्वा) अमुप्मात् लोकादानीतः ·१०५ . . दादशाहस्य वामदान मानराम। मनमा प्रस्तानि, भगापः नियनेमादासाने ! २०१४-२. आरण्यक कोपः स्तोमः सौम हविर्धान ( मण्डप) प्राप्यमाणे अग्नीषोममण स्तोत्रशस्त्रयोः विशेषः क्षत्रियाग्निष्टोमे । प्रातःसवन- यनीयासु पञ्चदशी 'अन्तश्च प्रागाददितिर्' इति । मै कादिकं तृतीयसवनं च । माध्यंदिनं तु उभयसाम्नः अन्याद । ५।४।२०. बृहत्पृष्ठस्य यत्, तदेव ममत्वतीयं निकेवल्यम् । होत्रका सोगे हविर्घानसमीपवर्तिनि सति अग्नीषोमप्रशयनी- ऐकाहिकाः । ३६१.४. यामु योदशी 'येनो न योनि' इत्यन्वाह ।५।४।२१. स्तोत्रियः तृचः निष्केवल्यै मध्याया वाचा । 'आम सोमो ग्रासणानां भक्षः, न क्षवियवैश्ययोः । स्था शूर नोनुमः' इति प्रगाथे करद्यस्य पादाटके ३५।३१२. (तयोस्तु सोमस्थाने न्यग्रोधादीना फलानि प्रायनेन ! तेन वृहतीत्रयं संपद्यते । प्रमथनं त पर्थमा सोमो राजा जयहेतुः । ३।३।६-७. बुइती एकदा यथापाठ, पुनः चतुर्थपादं दिरावय सौपर्ण आल्यानम् । मुर्पर्णानां पक्षिरूपाणां छन्द- | रितीयस्याः सतो वृहत्याः प्रथमद्वितीयौ पादौ संयोज्यौ सामिदम् । तर जगतीवृत्तान्तः । १३।१।२ । विष्टम् | सा द्वितीया वृहती संपाते । पुनश्च दितीयस्याः ऋचः वृत्तान्तः ।३। गायत्रीवृत्तान्तः ।३१ गन्धर्वेण युद्धम् ।४. | दिवी पादं द्विरावत्य तृतीयचतुर्षपादौ संयोजनीयौ सा सौपणे सूतं 'इमानि चा मागधेयानि' यद्वा तृतीया बृहती संपद्यते इति । 'प्रधारायन्तु' इति गृह्योत सूक्तम् । (प्रधाश्यन्तु स्तोत्रियः तृचः राजनसाम्नः वाददास भुवनेषु, इति मायणपाठः १३७६४)।२९।९।७ मायणः । वावृधानः शवसा, त्वं ऋतुमापि सन्ति । ऐया, सौम्यचरीः याज्या सौमी 'वं सोम पितृभिः | २|१२।१-१३. संविदानः ' इति । १३३८१. स्तोत्रिया सामाधारः अत्रयात्मकः । मेन तृचेन सौग्यचरी बहुलघृताक्ते होता छन्दोगेभ्यः प्राक् | सामगाः स्खयन्ति, स स्तोत्रियः । स एव शस्त्रे प्रतिपत् स्वात्मानमवेक्षेत्र । छन्दोगाः पूर्वमवेक्षेरन् इति के चित्, भवति । १२।१२।१. तन । १३१८५. स्तोत्रियः नवर्चःनिष्केवल्य दाने पञ्चमेऽहनि, "विदा सौम्ययागः मध्ये,अभितश्च आज्ययागो अग्निष्टोमै । | मधयन् विदा' इति महानाम्यः नाम । २।२।१।। १३४८१-६. मन्त्रास्तु । ऐआ. ४१११-१, स्कन्नमायाश्चत्तं 'अग्निहोत्र' इति शब्द द्रष्टव्यम् । लोत्रियः प्रगाय: बृहतः प्रतिपत् छन्दोमनृतीये:- ३२।२।४. इनि 'लामिद्धि हवामहे । २४२१ । दितीये - स्खलनं विन्दुपतनं, साकल्येन द्रव्यपतनं तु भ्रंशः। हनि च । २०३।११. तत्र प्रायभित्तं 'अग्निहोत्रं 'इति शन्दे । १२१४६ स्तोत्रियः वहिपवमानस्य ' उपास गायता नरः। सायशः। १२२२१॥ माध्यंदिनपवमानस्य 'उमा ते जातमन्धसः। स्तोकानुवचनीयाः वपायां ( अमी संतापनकाले ) | २२।२।३। आर्भवस्य 'स्वादिष्टया मदिष्ठया' । रतोकेषु उत्पनेषु : इमं नो यर्श' इति सूरत पचन | ३२३. पठेत् । आदौ षस्तु स्तिोकेभ्योऽनाह' ति । स्तोत्रियः यशापयस्य ' यशाया वो अमये। १२।३४. ७२।१२। स्तोकप्रशंसा । ७।२।१८. स्तोत्रं सार्पराज्याः का 'आय गौः भिरकमीत्' इत्यायाम् । सदः संप्रपद्य यपायपं अन्ये कवित: प्युत्स- श्रीगि च शतानि पष्टिय । ११६७९ पन्ति, संसन्ति उदातारः, गरायाः शुक्ने । स्तोत्रियः पशाये गवामयनस्य दितीय-इनि सोत्रियानुरूपारगम् । यः यस्तोलिया, सोस म्नीमा परे प्रथमेनिमित् । २०११।१२। मनसा उदार्यात, मनसा प्रतिइरविन २४it...

·ऐतरेय माह्मण- सियां द्वितीयेऽहनि पञ्चदशः । २०१३।१-३ ! वृत्तीयेऽहनि जुहोति । 'अमिरियागाधृभ्यः' इत्यादिभिर्नयभिमन्यः सप्तदशः । २११११-३॥ चतुर्थेऽहनि एकविंशः २१॥ गदा एपा ममितिः' इति ममा च । ऐआ. ५१ ११-२॥ पञ्चमेऽहनि विशयः । २२॥२-५/ पटेड-१४-२५. इनिलयविसः । २२१७११. युवेष रामगिपारगन् अचमुराद साकपा- स्तोमविवृद्धी अतिशंसनं प्रातःवने एकरयाः योवा अनुमहि ' इति प्रेपम् । ७।२।१-२. प्रचोः इति नियमः । माध्यंदिने एकस्योः दोः अप. स्वप्ने मरणाचकामिन अरिष्टानि स्यन्ते । तानि रिमितान बा, तृतीयसबने तु अपरिमितानामेव । यथा, 'अपस्यमाः, पुर्ष कृष्ण कृष्णदन्तं पश्यति २७५/७-८.२९/७/१०-११, य एनं इन्ति, बराह एवं दन्ति, मकंट एनमारकन्द- स्तोमविवृद्धौ आयपनीयानि रक्तानि । को अब । यति, आशु वायुरेनं प्रवाति, मुर्ग गादिया अपगि- नयों देयकामः इति मैत्रावण आपपेत, घनेन यायो रति, मधु अभाति, गो थे। मृगक्सां नलदमाली न्यधायि इति ब्राह्मणान्छसी, आ याप डुप इति । दक्षिणामुखी माजयति। ऐआ. ३।१०।१६-१७ । अछावाकः । २९।३।१०-११. एवं सम दृष्टेन विरमिय जीधिपति इति विद्यात् । म्तोमाः स चतुर्विी उपप्यपक्षे चतुर्विशः, अमि- ऐआ. १०७. टोमपक्षे तु पवमानेभ्य इतरे सबै चर्षिगाः । १७६. स्वरः उपः । उरः पुरोषचं शंसति ।१०७६. सरः । उपांच तूजा शंसति | १०२. लियां गवि वा यमलजनने प्रायश्चित्त 'यमलजनने' स्वरः। उपांशु याचा चरितव्य सोमे राजनि कौते) इति शन्दे द्रव्यम् । ३२२८८. स्थाली उपकल्पनीया फलचमप्रयोगे । ३५।६।४. स्वरः मायमः निष्कयल्पस्य सोत्रिये तृचे, अनुरूप रपाल्यां प्रायगीयाया: निष्कासे मा उदयनीयायाः । ततः उमारामिन, धाग्यायों नीचेस्तरामिय, प्रगाथा निर्वापः । २५१७.८. स्वरयत्या याचा शस्तभ्यः, निविधान सूक्तं प्रतिष्ठित स्नान ती दीक्षितसंस्कारः। २।२-३. वमया वाचा (मध्येग वनिना) शंतव्यम् । १२११३॥ स्थूणो दौ स्तम्भी होतृपदनमामितः दक्षिणोत्तरी | २०-१३. निखाती स्थानां अपकम्पियौ । तयोपरि प्रेम्वरय वी. स्वरसामानः गवामयने विषुवतः प्राक् परस्ताच घधः स्थापनीयः महानते । ऐसा. ५१३३. प्रयत्ययो भवन्ति । तेच सप्तदशा उक्थ्याः ९८४) स्थूल देहदृष्टया महामतगतनिकेवल्यास्त्रस्य उपा-५-८. मना । अइंग्रहोऽत्र । ऐआ. २।१२।१-३, खरुपहरणं अमो यूपप्रदरणस्य प्रतिनिधिः पशुका. सक् यदि भिद्येत अन्मा संस्कृत्य ग्राह्या । मिनां । मस्य । ६।१।८. तु माग्दण्डो प्रत्यापुष्करा आहवनीय अभ्याध्यात् । स्वरूपं अग्रीयोमीयस्य पशोः । दिरूपः रवि (पुष्कर = टवळे इति भाषा)।३।४।७. के चित् । पीत्रा स्मात् इत्येर सिद्धान्तः । ६४।१० सुवेण औदुम्बरेण तिस आहुतीजुहोति होता स्वर्गकामस्य अमिटोमे प्रातरवाके मन सम्म महावते मरुत्वतीये शस्ने समाते । 'अनु मामिन्द्रो, | मनून्यम् ।७१७१८. मादित्या मा विधे, पितरो मा, विश्वं' इति ऋग्भिः । स्वर्गकामस खादिरो यूपः । ६।११५. ऐसा. ५1१1१०-१३. स्वर्गकामस्य यूपं प्रहरेत् अमर 1 ३1३१५-५. वैश औदुम्परेण नव आहुतीः सुचा च चतुही स्वस्त्ययनं 'प्र, आ' इत्यक्षरद्वयम् । अमेग सोमै तेन दशमी होता महावते माध्यंदिने आमधिीयहोमोत्तरं | प्र आप्नुहि इति प्रथमायाक्षरस्यार्थः । क्षेमेग आगना ·होता (34) अन्यामि अनुन्धमा ( उत्बयादिना होचर- देवानामनिदि शंसनि, माध्यदिने। दविधान सोमे माने अग्नीशमनीयागु | पापोनि २८1०1१३. आरण्यक कोपः इति द्वितीयम्याथः। परिपूर्णोऽयं महान् आशीर्वादः । हविधान- ( शकट-) प्रवर्तनीया ऋचः अष्टौ । योऽस्य पियः स्यात् तमेतेनानुमन्त्रयेत 'प्र' इति च ! ता प्रथमा अन्तिमा च त्रिस्तिः इति द्वादश | आदी आ' इति च । १३१२११. | प्रेषः 'हविधीनाम्या पोह्यमाणाभ्यामनुभूहि' इति । स्वादाकृतयः नाम विश्वेदेवाः । ७१३।३-५. युजे वां ब्रह्म का प्रेतां यशस्य इति तृचः, यमे इय स्विष्टकत अमीषोमीयस्य पशो: वनस्पतियागोत्तरं । यवमाने ऋकू, अधि द्वयोरधाः पक, विद्या रूपाणि इडोपाड्यानात् प्राक् । ६।१०।११. प्रति इत्यनया राव्या: (द्वारस्य उपरिस्पित- स्विष्टकृत सोमस्य धर्मस्य वाजिनस्य च नास्ति । तिर्यकाष्ठस्य ) ईक्षणं कर्तव्यं, परि त्या गिर्वणो गिरः अनुवषट्कारेणैव तस्य सिद्धिः । ४।५।६. इति अष्टम्या परिदधाति । सा च विधान परि- विष्टकृयाच्या पशुपुरोधाशस्य स्थदस्य हव्या समिषः' अयणान्ते, तत्रापि मेयोनिहननकाले । ५५३३२-२४. इति । ६१९९-१०. हविधानसमीपातनि गति सोमे अग्नीपोमनगय. हंसवती अक् ' हंसः शुचिषद् वसुः' इति । नायागु षोडशी 'श्येनो न योनि' इत्यन्याए । १८६४-५. ५।४।२१. इंसवस्या कचः सप्तथा पठनं दूराहेणं नाम । पछः हविपक्तिः नाम धानाः, फरमः, परिवापा, अर्धर्चश ,त्रिपद्या, अक्शः,भनयानं, विपद्या, अर्धशः, ! पुरोडाशः, पयस्या पति हविष्पचकार ।८।६।१-१३. पन्छ इति । २९/९।१. इति हिंकारः निष्फेवल्यावरण आदी उपाय हरिश्चन्द्रोपारयानम् । ३३।१-६, तलो व्याहृतयः, ततश्च मतिपत् वक्तच्या महामते । हविः दीक्षणीयायां आमाणकः पुरोडाशः एका. | ऐआ. १३९१-६. दशकपाल । धृतै चरुर्वा योऽतिरितो मन्येत । हिंकारः नामावयवः प्रथग: sesइति २।८-११ छान्दः उद्गाषा पठनीयः ।१२।१२।४ सायणः । ६विः प्रायणीयोदयनीययोः । अदितेधः ।।५। हिरण्यं रूपं ( सौन्दर्यवर्धकम् ) ।३३।१८. १३-१४ । इतरेषां चतुर्णामाज्य | (आध० | दिसण्यनाशे प्रायश्चित्तम् । अभय हिरण्ययते अष्टाफ- ६।१४।३) पालं निपेत् । हिरण्यकेशो रजसो, आहे मुरणं अभि- हविःपु अधिनितेषु दादी यजमानमरणे यान्य गन्त इति यायानुरापे । साहुति या आननीय एव देवताभ्यो वींषि मदीतानि भवन्ति, ताभ्यः जुयात् समये दिरण्याते स्याहा इति । दिण्यवती नाम स्वाहा (मानय स्याहा इति रीवा) इति भावीये | रियम् ॥३१३८५४, सर्वन्ति जुहुयात् । ३२११॥३. पिण्यरय प्रतिनिधिः आरयम् ॥७१५४६. घषिदोंपादिविषये प्रायश्चित्तम् । यस सर्वाशेव हृदयं प्रक्ष इति भारयः नाम करपः उपासते । वीपि दुध्येयुधी आपहायुया, आम्यम्म एनानि यथा- ऐला. २१४५. देवतं परिप या आपति टया यजेत, अत: दिता माशास्य) यात । १२ । अग्निहोत्र- चियियये मग्निहोमशन्दे ट्रायम् ! ३२it. होता मिशमस्ये विश्वजित नीरमने वैव- होवा भप्रिटीम उसने रामे परिघानीयायाः उत्तम बनने उत्तम चरणां दिया प्रमात् 'पनाने पबशी भिन्न भागा भारतिर' ५२.. से अप अपदोई याममति भइन्वे, अदा ६ भषः सयं पठेत् रोचरम् । महारते ·होता ऐतरेय ब्राह्मण- । , निष्केवल्योत्तरम् । ऐभा. ५।१२१६. शौचाचमनार्य गगने प्राप्ते यजमानमनुशाप्य गवा होता अध्वर्यं पृच्छति । अवस्पोऽधर्याssss' | पुनरेस पूर्वयत् जपरहित मेड्स समारोहेत् ।५।।११ इति। एकधनामु होतृचमझे समयनीतामु । १२| होता प्रेट दायपरीक्षार्य बालयति, पहती होता अन्तर्यामग्रई आभिमन्येव 'अपान यछ पति, पुनश्वारयति । महामते । ऐआ. ५१४१८-१०० स्वाहा त्या मुइय सूर्याय' इति । तमपानेच (यास होता प्रेट्स स्टः प्रस्तोतारं संधारित 'पञ्चविंशरण मुश्चेत्) 'अपानापान में याछ' इति ।८।३।३. स्तोमस्य अर्धतृतीयामु (२॥) अर्थत्रयोदशामु(१२॥) होता. आज्यशस्त्र शंसाते फतुपहभक्षणादूर्ध्वम् । वा (मक्षु) परिशिष्टामु प्रयमं प्रतिहार प्रतात्' ऐआ. १२१ सायणः । इति । 'अर्धत्रयोदशासु प्रवाचयत दति जानुका होता आनुष्टुभं आज्यं शंसति, सामगास्तु गायनी' (आइ) । ऐसा. ५।५।१-२. स्तुवते । १.१५८-११. होता वहिप्वपमान मत् इत्येके, न सत् इति होता उपांशुमई अभिमन्नयेत 'प्राण यच्छ स्वाहा । सिद्धान्तः । तत्रवासीनः अनुमन्येत 'यो देवाना' इत्या' स्या मुइव सूर्याय' इति । तममि प्राणेत् ( प्रहसमीपे | दिना ! अथो ब्रूयात् 'मुरूमसि मुसं भूयासम् स्वमुखं नीत्वा उच्यत्) 'प्राण प्राण मे यच्छ' इति । इति । ८।४।१-९. ८॥३. होता महानते माध्यदिने चित्यानरषयवान उपतिष्ठते । होता एक एव स्यात् प्रायणीयोदयनीययोः । चित्यामेः उपरथानं' इति शन्दे द्र० । ऐआ. शश. ५।।२-६. होता चित्यानिप्रदेशात् सदः प्रसृप्य रेखात् होता महाते माघ्यदिने मार्जालीयहोमान् जुहोति पथात् भूमी आसीनः औदुम्बरं वाणं शततन्तु (वाघ- ! आमाधी यहोमोचरम् । ऐआ. ५११३१४-२५. विशेष) उमाम्या हस्ताम्या उरत: ( उभे) धारयति होता सौम्ये चरी बहुलताते छन्दोगेभ्यः प्राक् स्या- यया वीणाम् । सतभिच्छन्दोमः चतुरुत्तरः वाणश्य रम नमवेक्षेत । छन्दोगाः पूर्वमवेक्षेरन् इति के चित्। तन । स्थानानि (पड़नादिस्वरस्थानानि ) उर्व उद्गुदगीयात् ११३८३ ५. (चिनानि कृत्वा निश्चिनुयात् ) दशभिर्वा ।। गाय. होता हिरण्यकशिपों ( जरतारी गादीवर ) आसीनः ग स्या छन्दसा उद्गृणामि' इत्यादिभिः 'अति- अभिषिताय राक्षे शैनःोपाख्यानमाचष्टे । ३३१६ । न्छन्दसा उद्ग्रहशामि' इत्यन्तैर्मन्वैः शाखमा ११.१२ राजा सहसमाख्याने दद्यात्, एतचवासन, सपलाशया मूलप्रदेशेन वाणं त्रिरूर्व उलिखति । अपनं | घेतं च अश्वतरीस्थम् । १५. छन्दोगेम्यः प्रयच्छति । ऐआ. ५।४।१-७. होतुः अग्निष्टोमै माध्यदिने महत्वतीय शनं आ होता जपति सुपर्णोऽसि गरुत्मान् इत्यादीन् मन्त्रान् | स्वा रथ यथोवये । इत्यादि, तदन्ते च 'जनिष्ठा उमः प्रस्तोत्रा प्रथमप्रतिहारकाले प्रोक्ते, महावते ।५।५।३.१. | सहसे । इति सूक्तम् । ऐआ. ५/१८ सायणः । होता निष्केवल्यशंसनोत्तरं भयमानीतं दृष्ट्वा होतुः अत्रिगुमन्त्रपाठः अग्नीषोमीय पशौ, तदन्ते च श्रेष्वादवरोहेत् । ऐआ. १९८०१५-१८. 'शमितारो यदन सुकृतं' इत्यादिपः । ६।६।१-१६. होता । पायमानीय सामगाः स्तुवते, आग्नेयं होता| ६७१-१३. आज्यं सति आनुष्टुभम् । सौता भवन्ति (मचः)। होतुः दक्षिणा भोगिः (ऊमूलं) पगुभागः सरे । निःप्रपमा वित्तमा 111५।४-७, १.. ३११२. होवा प्रेड्समारोहवि महारते निष्केवल्पशंसनार्थम् । होत: मस्यितयाज्या प्रातःसबने 'इदं ते सो ।

·अम्छावार ऐन्द्रामे से यत् सागमा गुने नरः। होत्रा - ५।१४८-९. यरपय भवावरगय फलनीती गोयगा। होतृचमसे द्विदेवस्याना सावान् समानयति होता। बाझगाउधिन. ऐनेस'नयोति । आरण्यक कोपः १०९ ।२८।२।१। माध्यदिने 'पिया सोममभि स्थूणौ निस्वाय रादुपरि वविध (तिर्यक् स्थूल काठ) यमुना' २८.३।७। तृतीयसबने 'द्र मा भिजिवदि।' जत्यादधाति, वर च प्रेड्स. । महारते । ऐआ. २८४६. ५।३।७. होत. महारते मरुस्वतीय शनाचतुर्विशात् (अभिक) होत्रकाः ब्रह्मा च वृसी. समारोहन्ति । महामते । आतानः (विस्तार:-) ' असासु मे जरित. 'सत, मी दर्भासनम् । स्पीणामायन वृसी इत्यमरः । शौचा. 'पिना सोमममि' सूक्त, 'क्या शुभा वयस. चमनार्थ गमने प्रासे यजमानमनुशाय गत्वा पुनरेत्य ‘महत्या इंद्र युपमः' सूक्तम् । ता ऊर्य च पूर्ववत् समारोहे । ऐआ. १३८।१३-१४. ५।४।१६. 'जनिष्ठा उग्रः सहसे' इति सूक्तेन समातिः ऐआ. होनका:-मैनावरणः, माह्मणान्सी, अच्छावाकः, पोता, नेश, आग्नीध्रश्चेति । तथापि सामान्यत: आधा- होतुः वानियमः प्रातर नुवापोत्तर अन्तर्यामप्रह- स्वयः एव भूयसा होत्रमशब्देन गृह्यन्ते । ऐआ.१।८।१३ होमपर्यन्तम् । उपाशुमनुमन्य अभिप्राप्य अन्तर्याममनु- सायणः । मन्न्य अभ्यपान्य उपाणुसपन प्रावाण अभिमृश्य वाच होत्रकाणा महीनस्तानि माध्यदिने | मैत्रावरणमा विसृजते । ८।३।१-५. 'आ सो यातु मघवान्, '। बाह्मणाच्छसिनः भस्मा होतुः दास्रजपः प्राप्त.सबने 'उस्थ याचि' मायं. इदु प्र सबसे । अच्छारावस्य शासद् पसिनयन्त । दिने 'उस्थ यानीन्द्राय', तृतीयसवने 'उस्थ वाची- नानि च चतुर्विशे, अभिजिति, विषयति, विश्वनिति, न्द्राय देयम्य.' इति । १२।१।२-४. । महानते च भवन्ति गवामयने । २९।२।४-११. होतु: शिल्प षष्ठेऽहनि “इदमित्या शै' इति होराणा परिधानीयाः प्रावी अहोने च । परि- नाभानेदिउ, तस्य अन्त्से दे चौ शिवा । ये यशेन' धानीयादे द्रष्टव्यम् । २७१४-५. इति नारास सूक्तमापत ३011६.१५. होबकाणा माथदिने शस्त्रक्लतिः भार्गव । २ होस्चमसभक्षणात प्राक सपनीयापुरोहानास्प तमे अध्याये । अवान्तरेडामक्षणम् । ११६।२-३. होनाणा शस्त्रागि थमिष्टोमे गुतीय सवने न होतृचमसे एक्धनासु वसतीवरीपु च घनीय अतिराने तु सन्ति। ३०१५।१. क्षेत्रका शग्नेषु भारम्भगोयाः भगए। मत्रा. मानामु अनुवचनीया अपोनप्त्रीयारम्ते 'आपो न देवरिपयन्ति' इति ८२।९. । . सन्ति, ९६४ ·होमः 'ऐतरेय बहीण 7 होमः क्षत्रिययज्ञाङ्गाभिषेकानभूतः 'दादा अपये हौण्डिनबिहार: बालसिल्पानाम् । पच्छः प्रथम- स्वाहा क्षनं प्रपद्ये वाहा । इत्याहुतिद्वयम् । द्वितीयसूक्तयोः, अधर्चशः तृतीयचतुर्थयोः सूकयोः ३७।३।१०, शः पञ्चमपष्ठयोः सूक्तयोः, भटम सूक्तं सातमत्वेन होत्रं माचैव क्रियते, यजुषा आध्वर्यधं, साम्ना | सप्तमं चाष्टमत्वेन शस्तन्य इति । ३०।२।१-१. उद्गीथे, अय्याः विद्यायाः शुक्रेण (व्यातिभिः) ब्रह्मत्वमा २५७३-४, ।। इति शम् ॥ 1 मधुकर नारायण चापेकर यांनी आर्यसस्कृति मुद्रणालय, लि०, १९८१७ सदाशिव, पुणे २ येथे छापिलें व त्यानीच भार्यकति मुद्रणालय, लि• करितां प्रसिद्ध केले.

·ऐतरेयबामगारण्यककोपस्य शुद्धिपत्रकम् प्र... पति अशुद्धम् शुद्धम् पृ.-रत, पतिः अशुद्धम् शुद्धग अधिगुः सना यायामनुवष्ट सोमपर्यन्त अन्यतरस्मात् परिकल्प्य . स्प सापाविशेष धन्दस्या पेन्द्रमा " " १।११२७ १।२।१८ शश२३ रारा२३ शरा५ ४।९।२४ ४१३४ ४॥२॥१८ ४।२।३५ ५।१।२६ ५१२९ ५।२।२ ५/२।३ ५।१५ ५/२।२० ५।२।३३ ५।।३५ ६।१।१७ गोमराशी मदिष्पा दितीय द्वितीय ९।२।३२ प्रमश: प्रेष श्रेषः १०१११२ याच्यावपटू अधिगुः १०२८ होमगर्यन्तं पट पृष्ठ २०१२।२९ अन्यतरात् मह ग्रह १०२३२ पाकिलप मिलित्वा मिलित्वा सवत्सरे ११।९।२७ स्पसस्था शेष होत्रकाले होनदोहकाले ११।। छन्दरकाया निर्वतेपत निर्वत् ११।२।२३ ऐन्द्रामा तिला १२।११ हैनन ईन १२।१।१४ होम राशी अन्या आन्या १।१४ मदिश्या मीय मीये १२।१।१३ दित यात यात् १३/२।१२ ममामि अमीषोमीयपशो. सानीयायोः १४|११ राति उत्स्ये उस्प्ये प्रगाधः प्रगामा १४१२।२७ अभिः साना पिपुवति विधुति पानीपपा, प्रबोमई प्रया मरेशम, १६. समिद्रा ३१.१२) १६. रथीया परिपपने पीपाये १७३१ मार्या परपम् प्रियाद पार hite मन देर FA आगो Hit ममाम करोति भटामि " सीना,... বাধি: पमिद पानीस नन का माति ६२।१४ दारा१२ दा१२२ दा१२५ હારાજે ८१२१२१ ११२।११ ९९७ पेका पा, ·२ ऐतरेयनाक्षणारण्यककोपस्य पृ. स्तं. पतिः अशुदम् शुद्धम् पृ.-स्तं. पङ्क्तिः अदम् २६३११३ प्रबासे, 'सि१४ सायाणः २९ निदेव 1३२ दृष्ट्या 11,1३४ उक्थप प्रवासे सायण: निष्केव x शरथा , - ३५ मैनब २७१४ मैत्र वरुणः ॥३४ पोमे N२१ ज्य १७ च्छसी R१ 'गिवर्णः १९६१।४ प्रात सबने प्रातःसवने MR. रागाद समाद ,,|३२ हात इति चतरः चतसः दिन्दुमती दिन्दुमन्ती II,१४ पूर्वमीजा पूर्वमनीमा २२४ गपाशु गमा पोमीये ज्येष्ठ २२॥१॥३१ पाहामु प्राइम ।।२।२७ धामना घमित्रा २३।१।२४ आरण्यनोमिना आरण्येनाधिना गविष्टये उक्थ्ये उपथ्ये चर्पणी धृत चर्षणीधृतं छन्दसा २२ जरितृगा जरितमा २४१३ 'पृष्ठये पृष्टये 'मेहऽनि मेहनि his इत्येकं चतुर्मच, इत्येक (१-२३), उप ,,. स्वादिष्या स्वादिया Wite ना नयों २४१२९ यविधि यचिदि 11३२ हिपाः हिचीः २५।। ८ संमरे समारेषु उक्थ्यप मैत्राव 'मैत्रावरुणः छंसी गिर्वणः ऊय 'ऊयों नः 'समिधं अभ्यु "वेदीनाभिः समिष्पज "मेदार २७ गविष्ठये गा। mins गन्दा 11६ विसिष्ठः 'मदे गाणा चतुर्कच उप उध्वानः ३५ सिम, आभ्यु "RI ५ वेदी नाभिः १५ समिष्टय २८।१।३१ सभेदात् MRIR८ मञ्चः २३ घसिष्टः २५ व मदे HIR९ गातृगा २१११।२८ मन्द यम अमीभः "||१६ टेमें ३०११ धुंध २४ दासेत् MIn|३४ ,११ पचा १६ दसमा ३११,११६ कर्तगा २।१२ प्रतिम पार पण ३२४ परिशितः "२१२ वतम आमीमा टोमे १२ कापि २२ अप्रिय यो २३ राहेत 11. क्षत्रिययो 'रोत पृधन् शीत् ૨૨ चा देशमा कर्तगा प्रातिस यहासम् पारिसितः २५१४१४ पुर आहायः " २७ मध्ययो रार माहाषः अम्मयों " " " ·शुद्धिपत्रकम्, पृ.-स्तं. रडूक्तिः अशुद्धम् জদ पृ.-स्तं-पट्टक्तिः अशुद्धम् गुदम् " २ णस्य शंसनकरें आयतनं याज्याः हो वमान विद्युतत्या दधिधर्मे नामा शिरस्थित दागीया थरणे दोद पृष्ठये पृथिवी . " ३२१११८ पर्वत परदौ पर्वतनारदौ ४११२।१५ ",२९ आत्यरातिः अत्यरातिः १६ णत्यं जानतापिः जानंततिः ४२।१।२२ शंसन करें २९ क्षत्रिय यज्ञे क्षत्रिययज्ञे २५ आयतन २४ यज्ञाने, । ३७ यज्ञाते ३७ "R५ याज्याः हो ३३११३ ग ४३शश तमान MI १:४ दवियु तत्या .३३ सूदयोहाः सूददोहाः ४४११११३ दधिधौ ३४।२।१५ क्वान् 11,1३१ नाम, ३. टोमे टोमः १२।२५ शिस्थित ३६।१।१७ सामे सान ४५.११२४ दीशाया २७ धीयत ठीयते ४६११ पको २९ चतुविश चर्षिश ४७११९२ द्रोह २७।२० अपारमितिः अपरिमिता १३ पष्टये २८९ धर्म धर्म १४ पथिवी १९ धृतया घृतया 10 २३ सत्य सत्यं २१ सदो misha पथ Fr गायच्या "11३. शास्त्रे पुग्ने કાર मा "३४ न्यूसल्याः न्यूहल्याः २१ पवमाना: पपमानाः, It' उनम २७ स्तोमै स्तोमः १ यामु २६-२१ अय सयौं बिन्दु 'च रास्य' इत्य- ४१२।२८ nि २९ मग १९२४ नमस्ते 'नमसे ५२. पर्व ५९le मेवदा भैरादयतु NIR mat ५शश MIRIT अगर पम स ४११0 ना " মাষী मैत्रा भन पानम् सामु पनाम: चनार जीपा स्मात् पातपः मानिन MRIY ५३।२।१४ नमः ५॥१॥२४ मा ·शुद्धिपत्रकम् शुद्धम् शुद्धम् पृ. स्तं -पक्ति; अशुद्धम् पृ.-स्तं. पक्तिः अशुद्धम् ८७१२।२९ प्रतिष्ठा अनी पो ८८।१।१० प्रेयो .३३ प्रतिष्ठा अग्नीषो श्रेषो रोचनानि बल्गपति यमघा ",१३ रोचना वत्गृदयति यजधा ,,२३ "1. गन्छम गन्छन वल्यस्य इत्यादि " " ७५।११३ उदा "" ३१ पूर्वकेण, २।१ सर्वतः। गा।९ हिंसी' ७६।१।२७ देव २।९ प्रदि,यमाणाय ७७२।२५ स्वतीयः ३१ नदीय ७८।१।३३ प्रेतु ७९॥९॥२७ विस्त्र: ८२१२११० सदः प्रवेश २।३३ घानीयाः ८३१०१ क्या ३२ घरुण ८४३ कोपाखः 11१७ अभिग ८५।१।२७ सप्ततिः उपास " सर्वतः हिंसी.' देव प्रह्रियमाणाय त्यतीयः नेदीय अंतु तिसः सदःप्रवेश धानीया। पया वरण कोषारयः अमि यत्पतिः सत्पति जातानि पशुपुरो ।२।२३ धल्य II ૨૧ इत्यादी ८९/१११३ सपाव 118 मध्य ९०११३ हमारी ",३. जित २।११ रारा ,1,१६ अयाप ९२१५ पिस्तो २१ नो २८ प्रीप MAR४ न्मय ईमारखे जित् रसले अपास्प विरस्तो श्रीप पिच दन- गा। सप्तति सातामि १८ पशु पुरो RP स्वह 11,२१ आमि ८५११११ आतिध्याया २१ पापरिप्या १५भशमो २११६ जात ८७ मु दन ९२११८ २८ गरिया, पर सोम आधी आवायां पारिया भो অধ্য गगीता प्रमः दोस्त्र गायत्रः १५ मापत्र ९१२ पास हरिग सपने २२: भावित राममा मन: - InRमीको भावन R11. सी ·ऐतरेयमाझमारण्यककोपस्य शुद्धम् पृ. रतं. पङ्क्तिः अशुद्धम् शुद्धम गोपाः अलाद्य श्चित्तम् ""४ एकैको प " १२ निषिद्धं १२।१५ संभार संमारा १००१।१६ गोपाः। ९४२२ युकः युक्तः ",१७ अनाद्य ९४।२।३० सेवा सेना ९५।१।३ २९ श्चितम् आशु, आश: १५११५ અન્સી अन्वी २४ । १५।१।१३, प्रवीया वृक्षीया १॥२६ पूर्व ९५।९।१५ प्राद माक ",२१ सदयः ९५/११९ शपोः शफी २१ द्वारेण । ९५श मटश मर्कटश जानासः इन्द्र' ९५२१ मृग। मृगः "३३ तत्कयाः ९५६ याज्यऽनु याज्याऽनु १०२१३२ प्रय: आ ९५राट याइगः यशाग १०११२२ रुग, १५।२।१४ प्रदे औ पदे । भो ९५।२।२२ मुक्य शाः मुरथयाः ९५/२४ इतित इति । i,२३ राशीम ९६।१।१० ऐकदिकः ऐकाहिकः १०२।११ स्वर्गात् । सो १२ मदे दुप्यो ९६९।१४ यश यथ २।२२ प्रयायः १६१६ एप्रियशः क्षत्रिययशः १०३।१३ सोम्प ९५।१।२५ पनलि मनाठि पृक्षस्य १६४३५ यचन वचनं ५ इत्यत्रय १६/२५ मिपेक्य १०३१७ प्रस्तावः। ९६।२।१३ जि गि जिगीषु १०३११११३ पूर्ण मास १६।२।२२ दिन १०३१२७ नियपः ९७२२२ न्दन नूनं १०३।१५ धर्म १८.११ यो । वन रोजन १०४।१।१४ मुक्तं ९ ८२ त्यादि द्रव्यम् । (दं एवं नास्ति) १०४१८ कलिगः ९८।१५ रारम्म: राभ्य १.४IUS देवा परति १०४१२१ तन्तु रा सन् १०५।। सो बर पित १०६।१।१३ विधाः सस्तो १.७१३८ आप १९४२१४ विपना १.दारा आप १.018 या यसी १.८।२१ मनम १.८२४३५ यो प्रमा १.९१२।१२ मनु पूर्व सदस्यः দুলে जनास इन्द्र तकृया मयः । तान् था स्पः एकाच प. निषिद्ध राशीम स्वर्गात् यो दुष्यदा अंगाय: सोम्य पृक्षस्य इत्यत्रैव प्रस्ताया, पूर्णमास नियः प सूतं, कीला "२० मिषेप "१७ वलि सतार पिशः "". ति ॥ ॥ २१ सधता प्रिया भि मागम मा ". मीय पशु ॥ प्रपा रेत् । भनु "