·No text on this page.

·तखापुरी सरखतीमहालय अन्धमालायाः १२६ तमं पुष्पम्
॥ रत्नपरीक्षा॥
सरस्वतीमहालयस्य प्राक्तनपण्डितेन
श्री क्षे. शं. सुब्रह्मण्यशास्त्रिणा
द्राविडभाषानुवादेन साकं पूर्व संपादितम् ।
प्रन्थालयपर्यवेक्षकेन
श्री वे. गोपालैयङ्गार, एम् , ए.,
महाशयेन सशोध्य सविस्तरं
पुमः
परिष्कृतं
द्वितीयं संस्करणम्
तञ्जापुरी सरस्वतीमहाल ग्रन्थालयनिर्वाहकसमित्याः
अवैतनिककार्यदर्शिमिः
श्री नी. कन्दस्वामि महोदयः
प्रकाशितम् ।
-
शकादः 1890]
मूल्यं रू० 2/-
[कैस्तवादः 1969

·முதற்பதிப்பு 1958
இரண்டாம் பதிப்பு-1aEg
ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீ வாணீ விலாஸ அச்சகத்தில் அச்சிடப்பட்டது.

·தஞ்சை ஸாஸவதி மஹால் வெளியீடு-125
ரதன
பரீக்ஷை
ஸரஸ்வதி மஹால் முன்னை நாள் பண்டிதர்
திரு க்ஷே. சம். ஸுப்ரஹ்மண்ய சாஸ்திரிகளால்
தமிழ் மொழிபெயர்ப்புடன் முன்னர் பதிப்பிக்கப்பெற்று
ஸரஸ்வதி மஹால் நூலகர்
திரு வே. கோபாலய்யங்கார், M. A ,
அவர்களால் சீர்திருத்தி விரிவுறத தயாரிக்கப்பட்ட
க
இரண்டாம் பதிப்பு
தஞ்சை ஸரஸவதி மஹால் நூல் நிலைய நிர்வாகக்குழுவின்
கௌரவககாரியதரிசி,
திரு நீ. கந்தசாமிப் பிள்ளை
அவர்களால் வெளியிடப்பட்டது.
சகம் 1890]
விலை ரூ.2/-
[கி. பி. 1969

·No text on this page.

·PREFACE
The T M S S M Library, Thanjavur has been
rendering useful service for over twenty years in the
preservation and propagation of ancient Indian
culture by bringing out from the dark unfathomed
caves' of its literary ocean, 'many a gem of purest
While the previous publications of the
Library may be called gems in a metaphorical sense,
here is a work literally on gems, the Ratna Parikșa.
ray serene
Two of the works which are got up together
in this small volume were originally published in
the year 1958 as serial articles in the T. M. S. S M
Library Journal with text in Devanāgari and a lucid
translation into Tamil by Thiru K. S. Subrahmanya
Sastri, who was a Sanskrit Pandit in the Library and
has edited many works, especially on Mantra and
Silpa Sastras, for the Library. The booklets were
first released as off-prints from the Journal; and now,
they are placed before the public in book form.
The book has been revised, enlarged and re-edited
by Professor V. Gopala Iyengar, our Librarian, a
leading scholar in Sanskrit, English and Tamil. The
text has been improved in several cases with reference
to the original manuscripts, the translations have
been modified wherever necessary and extracts from
some other manuscripts on the same subject and an
informative introduction in English, have been added.
Exhaustive tables of contents both in Sanskrit and

·ii
Tamil have been provided for the benefit of such
among the readers who may like to have a taste
by a sip of the contents before drinking deep.
As the subject is one of common interest, it is
fervently hoped, the publication will be welcomed not
only by the scholars and specialists in Gemmology
but also by the general public who are interested
in the knowledge of our ancient lore about gems.
Thanjavur
1-3-1969
}
N. KANDASWAMY,
Honorary Secretary.

·INTRODUCTION The word Ratna, derived from Sanskrit root ram denotes philologically an object of delight or a or a coveted object. In this sense, it occurs in the first stanza of the Rgveda, the earliest available literary utterance There Agni, the god of fire is invoked as Ratnadhātama, the greatest conferer of all coveted objects The word has been subsequently used to denote the best object in any species, in compound words like nāriratna, the best among ladies, sūktırātna, the noblest among wise sayings etc. In its most general connotation, the word denotes adjectivelly any precious object As a common noun, 1t signifies the precious stones, or gems characterized by brilliance and lustre, and it is in this sense that the word finds its place in the title of this book. Since gems, on account of their charming colour and brilliant lustre, have been used as articles of ornament and decoration from very ancient times, the need for testing their purity and of correctly evaluating their worth has also engaged the attention of the wise men of the past and many works on this subject have appeared at different ages from the distant past The need for such treatises became more imperative as there existed and still exists a popular belief that certain categories of defect in the gems produce serious evil consequences and that the presence of certain kinds of merit is conducive to great auspiciousness and prosperity for the wearer, his dependants, his home and even his environment. It is also believed that the different gems are associated with the several planets and that by wearing one or another of these gems, the beneficient effect is enhanced and the malefic effects mitigated of the respective planet. Gems have their role to play in Medical Science, as well, since some gems are used as components of medicinal preparations and all gems have their curative faculties in psychic therapy. Thus, a study of the science of testing ·IV gems is a necessary and profitable pursuit for the jeweller with his commercial motive, the physician with bis pharma. ceutical purpose and the connoisseur and the beauty culturist with his artistic taste. Vyasa, Agastya, Varahamıhıra and a host of sages and great writers of the past are mentioned as having composed works on Ratna Sastra or Science of Gems. In the present work itself, ancient writers on this subject like Agastya, Bharadvāja, Angirasa, and ancient works like Ratoa Šāstra, Utpalaparimala, Visvakarmiya, Smrtisārasangrah and Vābata have been cited. Recently two works on this subject, Ratnadipika by Candeśvara and Ratnaśāstra by Bhuddhabhata have been published by the Government Oriental Manuscripts Library, Madras The two works contained in this booklet deal with a wide variety of topics concerned with gems Like many other Hindu branches of learning, the science of gems is interlipled with a good deal of mythological and legendary lore Different legendary versions are given about the origin of gems The extract from Smộtisāroddhāra narrates how Indra slew the demon Vrtra and how the several limbs of the demon's body were metomorphosed into different kinds of gems, the most precious among them having been named as Vajra or diamond Agastya's Ratna Sāstra ment1ons Bala as the demon whose body underwent such a rich transformation The legend explains that the demon's bones were transformed into diamonds, his teeth into pearls, his drops of blood into rubies, his hairs into lapiz-lazuli, his flesh into corals, bis eyes into saphire, bis bile into emerald, his phlegm into topaz and his fat into cat's-eye gems These episodes may as well remind one of Shakespeare's poetic fancy in Ariel's song in "The Tempest" "Full fathom five thy father lies, Of his bones are çoral made;

·Those are pearls that were his eyes ; Nothing of him that doth fade But doth suffer a sea-change Into something rich and strange". There are other similar legends giving different origins to some other gems One verse in Isvara Diksitiya (P 72 ) however, approaches the realistic explanation saying, “Others hold that stones by the passages of long ages are transformed into gems by the intrinsic nature of those parts of the earth Apart from the legends which only serve the purpose of glorification of gems, the bulk of the works are devoted to an elaborate account of practical details about gems The number of gems are enumerated differently in different works Out of the nine gems that are popularly known under the collective name of Navaratna, 1 Vajra (Diamond), 2. Muktā (Pearl), 3 Mānikya or Padmarāga (Ruby), 4 Indra nila ( Saphire) and 5 Marakata ( Emerald) are considered to be Panca Mahā ratna, the five major gems and the other four, 6 Vidruma (Coral), 7 Gomedaka (Cat's-eye gem), 8. Pushparāga (Topaz) and 9 Vaidūrya (Lapız lazuli) are mentioned as Uparatna, minor gems Utpala Parimala enumerates twenty-two varieties of gems adding to the popular list of nine gems, thirteen more varieties namely, 10 Karketana, 11 Rudhirākşa, 12 Vipula, 13 Vimalaka, 14 Rājamani, 15 Sphatika, 16 Candrakānta, 17 Saugandhika, 18 Sankha, 19 Mahānila, 20 Brahramani, 21 Jyotirasa and 22 Sivyaka Only some of these are dealt with in the texts and others are passingly mentioned The several geographical regions where the different gems are found and the respective characteristics and qualities of the same kind of gem occurring in different places are given in the course of the texts. The characteristic features of the gems and the distinguishing marks of their varying quality set forth at length for each kind of gem Special attention is devoted in the texts to the description of the are ·merits and the defects and the auspicious and inauspicious marks of the several gems which are said to make or mar the health and the fortune of the wearer. The wearing of gems with certain merits is highly commended while severe warning is given that gems with certain defects are disastrous and wearing them should be strictly avoided Hints are given in the works about the evaluation of the gems, based on their hue, lustre, shape, size, weight and place of origin. The expert tester of gems who has a sound and thorough knowledge of Ratna Šāstra and evaluates the gems correctly is extolled very highly, while the pseudo-tester who deludes the people by incorrect estimate, with his meagre knowledge, is condemned strongly. Not only treatises on gems but also those on Tantras and Jyotisa expound the benign effects of wearing rings and necklaces composed of the nine gems Each gem has its presiding deity among the nine planets whose movements and transits are believed to direct the destinies of men By wearing on ones person an ornament with a particular gem, one can enjoy the favourable influer ce of the relative planet and overcome the adverse effects arising from its unfavourable movement But a ring set with the pine gems arranged in the prescribed correlation of their positions is said to possess a wonderfully talismanic effect, securing health, prosperity, success and longevity for the wearer and is credited with the mystic power of warding off all evil A section of this book prescribes the method of making such a nine-gem-ring. A chapter of the book deals with the manner of making artificial gems and the tests for discovering their artificiality A knowledge of this section will be useful both for producing cheap substitutes for gems when they are purposely required and for guarding oneself against being duped by crafty men who can pass off inferior artificial stones as valuable genuine gems. Such are the more important topics dealt with in this work, ·V11 The Sarasvati Mahal Library, Thanjavur possesses eight different manuscripts bearing the title Ratna bearing the title Ratna Pariksa, of which four are complete. The present publication contains the entire text of two of the complete manuscripts One bearing Burnell No. 2032/ D No. 1850 and the other tearing Burnell No 20391 D. No 18514 Of these two, the former bears the title स्मृनिसारोद्धारे रत्नपरीक्षा । The colophon to it reads - fa श्रीमन्नारायणविरचिते स्मृतिसारोद्धारे रत्नपरीक्षाध्यायः समाप्तिमगमत् । (Thus ends the chapter on Ratna Pariksa 10 Smſtisāroddhara, composed by Sriman-Nārāyana) Evidently from this, this treatise on gems forms part of a bigger work and that work in turn is only a compilation, either substantially or verbally of many topics pertaining to Smộtis (not only to gems), as can be inferred from the phrase Fafa Artert in its title. In the latter manuscript the title merely reads बहुग्रन्थ सग्रहात्मक 99871 making clear from its title, as well as we can see from the matter of its contents, that the work is merely a compilation from several ancient works. Though no reference to the name of the compiler is found in the title leaf, the colophon introduces him to the reader with the words are feat TETOT and also suggests that the author's work is a comprehensive one, of which Ratna Pariksa is only one of the topics. Unfortunately there is no clue in the manuscript to make any surmise about the exact identity or age of the author. Information on these points and suggestion to make the edition more useful will be acknowledged with due respect and gratitude. The third complete manuscript bearing Burnell No. 2033/ D. No 18508 is a part of Hālāsya Māhātmyam. The colophon explains the context of its occurrence thus - sfa foraggio अगस्त्यसम्हिताया हालास्यमाहात्म्ये नवरत्न विक्रयो नाम त्रयोविशोऽध्यायः । (Thus ends ‘Navaratnavıkraya,' the 23rd chapter of Hālāsya māhātmya, 10 the Agastya Sambitā of Skandapurāņa ) In this work, Ratna Pariksa is included in the elaborate account of ·the Puranic episode of how Lord Siva, manifest as Sri Sundaieśvara at Madurai, appeared before his devotees as a trader in gems and expounded, incidentally, the treatise on gems To avoid repetition of ideas already mentioned, only an extract of the third work is given in this publication, selecting only the additional points not, contained in the other two The fourth complete manuscript and the four other incomplete ones in the Library under the same title have not been taken into account as they contain nothing new and simply repeat, either verbally or in substance, what has already been mentioned in the other works printed and published in this volume. Very exhaustive and collated tables of contents, one in Sanskrit and the other in Tamil have been added, a perusal of which will acquaint the readers with the comparative treatment of almost every minute detail about the several gems, dealt with in the three works included in this publication. My thanks are due in an abundant measure to the Honorary Secretaries of the Sarasvatı Mahal Library, to the former Secretary, Thiru O. A Narayanaswami Iyer, for having entrusted this interesting work to me and to Thiru N Kandaswami Pillai, the present Secretary, whose infectious spirit of enthusiasm and energy has spurred me on to continue and complete it Thanjavur 1-3-1969 V GOPALA IYENGAR, Librarian, EDITOR.

·॥ विषयसूची ॥ [अस्यां सूचिकायां स्मृतिसारोद्धारोक्तरत्नपरीक्षाया विषयानुक्रमणिका प्रधानतया सकलिता । इतरयोयोः रत्नपरीक्षाग्रन्थयोः तत्तद्विषय- प्रतिपादकानां पुटाना सख्याः पार्श्वत एव निर्दिष्टाः । अनया स्चनया अत्र प्रकाशितेषु त्रिष्वपि प्रन्थेषु समानविषयप्रतिपादनप्रकारविशेषपरिज्ञानं सुकरं भवेत् ॥] स्मृतिसारोद्धारे ईश्वरदीक्षितीये हालास्यमाहात्म्ये १-४८ ४९-७९ स्मृतिसारोद्धारे रत्नपरीक्षा ईश्वरदीक्षितीये रत्नपरीक्षा हालास्थमाहात्म्ये रत्नपरीक्षा (संग्रहः) रत्नोत्पत्तिः ८१-८८ १-८ ग्रन्थावतारः रस्नपरीक्षाविषये मुनीनां प्रश्नः, अगस्त्यस्य प्रतिवचनं च पृथिव्या रत्नगर्भेति नाम्न. कारणम् रत्नानामुत्पत्तिविषये ऐतिहासिकाः वृत्तान्ताः १-२ २ ५१-५२ ७१-७१ ७२ ८१ भूस्वभावात् उपलानां रत्नरूपापत्तिः वज्रस्य रत्नेषु मुख्यत्वम् रत्नानां विप्रादिजातिभेदा: युगमेदेन वज्राणामाकराः ५-६ ·ई-दी, हा-मा. ६-७ 4 ८१ ७ ६७ ६ ३ S लक्षणज्ञस्य वनपरीक्षकस्य प्रशंसनम् , तदनभिज्ञस्य निन्दा च प्रतिरत्न परीक्षणोचिताना वाराणा विधि जातिभेदेन रत्नानां चातुर्विध्यम् रत्नानां सात्त्विकराजसतामसगुणभेदाः स्त्रीपुनपुंसकभेदेन रत्नाना त्रैविध्यम् लिङ्गभेदेन रत्नाना लक्षणानि, गुणाश्च लिङ्गभेदेन गृहे स्थितस्य रत्नस्य फलम् स्त्रीपुनपुंसकवज्राणा धारणे विधिः गुणदोषौ (वजस्य) कृतादिषु युगेषु रत्नानामुत्पत्तिस्थानानि वजाकरप्रदेशाः विविधदेशोत्पन्नाना वज्राणां वर्णभेदाः वत्रैः विश्वकर्मणा देवादिनिवासानां निर्माणम् वज्रस्य छायाभेदेन देवताभेदः धजाणां छायाभेदेन जातिभेदः चतुर्जातिवज्राणा धारणे विधिः फलविशेषाः पत्रस्य स्त्रीभिः माङ्गल्याभरणे धारणनिषेधः, धारणे अशुभफल च बजस्य धारणे अन्ये विधयः राज्ञां बनधारणे फलविशेषः ७२-७३ ८३ ८३ १० १० ७४ ·ई-दी. हा-मा. १० बञाणां पञ्च गुणाः वत्राणां (रत्नानां) मल-बिन्दु-रेखा-त्रास काकपदाख्या पश्च दोषाः १० रत्नानां बिन्दु-आवर्त-तुष-त्रास-लेखा-कलङ्क- कीलकाख्याः सप्त दोषाः मलदोषस्य फलम् ११ बिन्दुदोषस्य बिन्दु-आवर्त-परिवर्त यवाख्यया चातुर्विध्यम् ११ बिन्दुदोषाणां लक्षणानि बिन्दुदोषस्य आयुर्धनहानिजनकत्वम् १२ आकरक्रमेण चत्वारो बिन्दुदोषाः , तेषां स्त्रीसंतति- विनाशकत्वं च बिन्दुयुक्तस्य पर्पटिका युक्तस्य च वज्रस्य वर्जनीयत्वम् आवर्तदोषस्य भयावहत्त्वम् १२ आवर्तदोषस्य आकारक्रमेण द्विप्रकारत्वं, तस्य विभ्रमकारकत्वं च परिवर्तस्य व्याधिहेतुत्वम् १२ तुषाख्यदोषस्य लक्षणं, तस्य अङ्गकार्यप्रदत्वं च रक्तयवस्य गजाश्वविनाशकत्वम् १२ पीतयवस्य कुलनाशकारकत्वम् १२ सितयवस्य धनायु प्रदत्वम् १२ रेखादोषस्य पञ्चविधत्वम् १२-१३ रेखादोषस्य त्रैविध्यम् , तस्य अतिकष्टप्रदत्वं च ५५ ५५ ·स्मृ.सा. chir हा-मा. सव्यवक्ररेखायाः शुभावहत्वम् वामवक्ररेखाया भयङ्करत्वम् १२ छेदरेखाया. छेवणचित्तभ्रान्तिकरत्वम् (अच्छिन्न) रेखायाः बन्धुविनाशकत्वम् १३ कलङ्कदोषस्य त्रिविधस्य लक्षणम् , तस्य असुनाशकत्व च भिन्नास्त्यदोषस्य भ्रान्तिकरत्वम् १३ नासस्य लक्षणं, त्रासजनकत्वं च १३ काकपदस्य मृत्युजनकत्वम् अथवा सर्वधनविनाशकत्वं च १३ कीलकदोषस्य तस्य हृदयार्तिजनकत्वं च भग्नान-भग्नधार दलहीन चतुर्दल-कान्तिहीन रत्नाना दोषयुक्तत्वं, गुणहीनत्वं च . ५५ लक्षण, ५२ मुक्ता १५-२६ मुक्तानां अष्टौ उत्पत्तिस्थानानि १५ मुक्ताना त्रयोदशस्थानेषु उत्पत्तिः जलजस्थलजभेदेन मुक्ताना द्वैविध्यम् विविधस्थानेषु उत्पन्नानां मौक्तिकानां वर्णाः, लक्षणानि उत्कर्षाश्च १५-१७ केषाचित् मौक्तिकभेदानामतिदुर्लभत्वम् शुक्तिजातस्य मौक्तिकस्यैव कलौ भूयसा लभ्यत्वम् शुक्तिजमौक्तिकस्य श्लाध्यत्वम् शुक्तिजमौक्तिकस्य प्राप्यस्थानानि, तस्योत्पत्ति- प्रकारश्च ८५ ५३, ८५ ८६ १७ ·स्मूसा, हा-मा. , १९ शुक्तिमुक्तानां मानानुगुण्येन मौल्यम् प्रमौक्तिकस्य लक्षण, श्रेष्ठयं, अमूल्यत्वं च १८ सिमल आरवाट पारसीक बबरेषु जाताना झुक्तिज. मौक्तिकाना लक्षणानि १८-१९ मौक्तिकस्य दश दोषाः १९ प्रकारान्तरेण मौक्तिकस्य अष्टौ दोषाः शुक्तिलग्नाख्यदोषस्य लक्षणं, तस्य कुष्ठकारकत्वं च मत्स्याक्षदोषस्य लक्षणं, तस्य पुत्रनाशकत्वं च १९ जरटदोपस्य लक्षणं तस्य दारिद्यजनकत्वं च १९-२० अतिरक्तत्वदोष. तस्य मृत्युजनकत्वं च त्रिवृतत्वदोष , तस्य दौर्भाग्यविधायकत्वं च चर्पटदोषः, तस्य अकीयुत्पादकत्वं च त्रिकोणमौक्तिकस्य सौभाग्यक्षयकर्तृत्व २० कृशाख्यो दोषः, तस्य यशोविध्वंसकत्वम् च २० कृशापार्श्वत्वं, तस्य निरुद्योगकरत्वं च २१ प्रकारान्तरेण काकपाद-स्रवन्नीर-पार्श्वस्फोट-अनल.नीलवर्ण- दद्रु-श्यामल-रक्तबिन्दुरूपाः अष्टविधा मौक्तिकदोषाः अष्ठविधदोषदुष्टानां मौक्तिकानां धारणनिषेधः कृमिभक्षस्य मौक्तिकस्य वर्जनीयत्वम् खल्पमूल्यहेतूनि दोषान्तराणि २१ सुतारत्व-सुवृत्तत्व-निर्मलत्व-गुरुत्व स्रिग्धत्व- अस्फुटितत्वाख्याः मौक्तिकस्य षट् शुभगुणाः २१-२२ प्रकारान्तरेण मौक्तिकानां नव शुभगुणाः २० २० २० ५३ ५३ ५३ ६१ ·स्मु.सा. ई दी. हा-मा. सर्वगुणोपेतस्य मौक्तिकस्य धारणे आयुर्लक्ष्मीवृद्धिः, सर्वपापहरत्वं च २२ मौक्तिकस्य चतुर्विधा छाया २२ छायाभेदेन मौक्तिकाना फलविशेषाः २२ माञ्जलि-रूपक-कलञ्जाख्याः धनपरिमाणाः २३ तोलनयन्त्रनिर्माण , तोलनप्रकारश्च २३-२४ परिमाणवशात् मौक्तिकानां श्रेष्ठ-उत्तम-मध्यम लघुत्वम् २४-२५ गौरवलाघवक्रमेण मौक्तिकानां मूलतारतम्यम् २५ कलाद्वयमानयुक्तस्य मौक्तिकस्य देवैकयोग्यत्वम् माणिक्यम् (पद्मरागः) २७-३० माणिक्योत्पत्तिस्थानानि २७ नानादेशजातानां माणिक्यानां गुणविशेषाः २७-२८ लघोः वज्रस्य, गुरो. पद्मरागस्य च प्राशस्त्यम् पद्मरागस्य (माणिक्यस्य) नामान्तराणि जातरङ्गाख्यपद्मरागस्य लक्षणम् सौगन्धिकलक्षणम् २७ नीलगन्धिलक्षणम् पद्मरागलक्षणम् २७ माणिक्यस्य पद्मरागनीलगन्धिरूपत्वेन द्वैविध्यम् श्रेष्ठमाणिक्यलक्षणम् माणिक्य (सामान्य) लक्षणम् पल्लवरागलक्षणम् ८६ ८६ ५६ ५६, ६० ६० ६ ·स्मृ-सा. हा-मा. २८ २८ ८६ २८ २८ २८ - २९ कुरुविन्दलक्षणम् माणिक्यस्य क्षेत्रभेदेन उत्तममध्यमनिकृष्टत्वम् पद्मरागस्य रश्मिप्रसारक्रमेण उत्तममध्यमाधमत्वम् पद्मरागस्य चातुर्वर्ण्यभेदाः माणिक्यस्य अष्टौ दोषाः द्विच्छायदोषः, तस्य बन्धुनाशक्त्वं च द्विपददोषः, तस्य पराभवजनकत्वं च भिन्नत्वदोषः, तस्य शस्त्राधातविघायकत्वं च कर्कटदोषः, तस्य पशुबन्धुविनाशकत्वं च लशुनपदस्य अशोभनत्वम् कामलदोष., तेन आयुर्लक्ष्मीजयहानिः जडत्वदोषेण धनधान्यनाशः धूम्रदोषः, तस्य वैद्युतभयहेतुत्वं च प्रकारान्तरेण अष्टौ माणिक्यदोषाः अ विधदोषदुष्टानां माणिक्यानां निकृष्टत्वं, मूल्यरहितत्वं च माणिक्यस्य चत्वारो गुणाः सर्वलक्षणसंपन्नस्य पद्मरागस्य प्राशस्त्यम् २९ २९ २९ ६० २९ ३० " सारेण " 1. ३१ पुटप्रभृति ३५ पुटपर्यन्तं विद्यमानस्याध्यायस्य मूलकोशानु- पदारागः इति शोर्षकं कृतम् । तथापि तत्रस्थं झाद्यश्लोक- चतुष्टयमेव पद्मरागविषयकम्। तच्चातीताध्यायेन योजयित्वा अस्याध्यायस्य "इन्द्रनील." इति शीर्षकविधानमेव समीचीनम् । एषा रीतिरेब अस्यां विषयसूचिकायामवलम्बिता ॥

·८ स्मृ-सा. ई-दी. हा मा. पद्मरागप्रभेदानां धारणे फलविशेषा पद्मरागस्य छाया कुरुविन्दस्य चतुर्विधा' छायाः सौगन्धिकमणे. छाया नीलगन्धिमणः द्विविधा छाया ३१ ३१ ३२ ४९ ४९-५१ ३ ६४ इन्द्रनील: ३२-३५ इन्द्रनीलस्य संभवस्थानानि नीलानामुत्पत्तिविषये ऐतिहानि नीलस्य छायाभेदेन जातिभेदाः ३२ जलनील-इन्द्रनीलत्वेन नीलस्य द्वैविध्यम् इन्द्रनीलस्य इतरापेक्षया उत्कर्ष. जलनीललक्षणम् इन्द्रनीललक्षणम् नीलस्य षडिधा दोषाः ३२-३३ अभ्रकदोषलक्षणं, तेन आयु.संपत्तिनाशः ३३ सशर्करदोष', तेन दारिद्र्यस्य देशत्यागस्य च संभवः ३३ भिन्नाख्यदोष , तस्य भार्यापुत्रविनाशकत्वं च ३३ मृत्तिकागर्भ दोषः, तेन चर्मरोगोत्पत्तिश्च ३३ अश्मगर्भत्वदोषः, तस्य परिभवजनकत्वं च ३३ नीलस्य पञ्चगुणाः उत्तमनीलस्य सप्त गुणाः जलनीलस्य सप्त (अवर)गुणाः प ·स्म-सा. ई.दी. हा.मा. नीलस्य अष्टविधा छविः दोषरहितस्य गुणयुक्तस्य इन्द्रनीलस्य प्रभाव: क्षीरे नीलवर्णोत्पादकत्वेन इन्द्रनीलपरिज्ञानम् इन्द्रनीलस्य शनिदेवताकत्वम् इन्द्रनीलस्य धारणेन शनेः प्रसादः आयुरारोग्यैश्वर्यप्राप्तिश्च ३५ मरकतम् ३६-३८ मरकतस्योत्पत्तिस्थानानि गरुडस्य कटिसूत्रस्थितस्य अरुणाण्डस्य विभेदात् मरकताकराणामुत्पत्तिः मरकतस्य गारुत्मतमिति नाम्नो हेतुः मरकतस्य नामान्तराणि मरकतस्य षडिधत्वम् यो मरकतमेदाः मरकतस्य सप्तविधा दोषाः रूक्षत्वं, तस्य व्याधिजनकत्वं च विस्फोटदोषः, तस्य शबहतिहेतुत्वम् ३६ सपाषाणत्वं, तेन बन्धुनाशश्च ३६ मलिनत्वं तस्य बाधिर्यावहत्वम् शर्करदोषः, तस्य पुत्रशोकप्रदत्वं च ३७ जरठदोष , तस्मात् दंष्टिवहिभयोत्पत्तिच कल्माषदोषः तस्य मृत्युभयावहत्वम् प्रकारान्तरेण मरकतस्य दश दोषाः पेटकायुक्तस्य मरकतस्य अधार्यत्वम् ७ , ३७ ६२ ५४ ·१० ई दी. हा-मा. ६२ निर्मलवं गुरुत्वं, स्निग्धत्वं, अरजस्कत्वं, सुरागत्वं इति मरकतस्य पञ्च गुणाः पञ्चगुणयुक्तस्य मरकतस्य सर्वपापहरस्वम् ३७ प्रकारान्तरेण मरकतस्य सप्त गुणाः मरकतस्य अष्टौ छायाः शैवालवल्लरीठायस्य दोपरहितस्य मरकतस्य अनयंत्वं, सर्वविषापहरत्वं च ३८ राज्ञः मरकतधारणेन शुभफलविशेषाः स्फटिकः ३९-४० स्फटिकोत्पत्तिस्थानानि स्फटिकस्य लक्षणम् हिमाद्रिजातस्य स्फटिकस्य गुणाः सूर्यकान्तलक्षणम् चन्द्रकान्तलक्षणम् चन्द्रकान्तस्य कलौ दुर्लभत्वम् विध्यतापीनटोत्पन्नाना सिझलोत्पन्नानां च स्फटिकानां गुणा स्फटिकस्य पद्मरागस्योक्ता एव दोषाः ४३ पुष्परागः ४१ पुष्परागलक्षणम् १ पुष्परागस्य पुष्टिवर्धकत्वम् पुष्परागस्य अष्टौ गुणाः पुष्परागस्य अष्टौ दोषाः आदिवराहस्य श्लेष्मकणिकाभ्यः पुष्परागोत्पत्तिः प्रशस्तपुष्परागस्य लक्षणम् ३९ ३९ ३९ ६२ ·स्मसा . curur ५३ १२ ६५ ६६ पुष्परागेण निर्मिता देवभूमयः वैडूर्यम् ४१ वैडूर्यलक्षणम् वैडूर्यस्य शुभावहा गुणाः वैडूर्यस्य अशुभावहा दोषाः बिन्दुयुक्तस्य वैडूर्यस्य अशुभप्रदत्वम् गोमेदकम् ४२ गोमेदकलक्षणम् गोमेदकस्य नाम्नः कारणम् गोमेदकस्य अष्टौ प्रशस्ता गुणाः गोमेदकस्य सप्त अशुभावहा दोषाः गोमेदक-पुष्पराग-वैडूर्य-चन्द्रकान्ताना स्फटिकजातिमत्त्वं, फले तत्तुल्यत्वं च प्रवाळम् ४२-४३ प्रवालस्य उत्पत्तिविषये ऐतिहानि विद्रुमोत्पत्तिस्थानम् ४२ प्रवाललक्षणम् १२ प्रवालस्य सप्त गुणा. प्रवालस्य अष्टौ दोषाः शुभफलप्राप्तये विशेषतः बीमिः प्रवालस्य धार्यत्वम् सर्वरत्नानां साधारणा गुणाः ५३ सर्वरत्नेषु साधारणा दोषाः रत्नेषु पञ्चभूतेभ्यः समुत्पन्ना गुणदोषाः कृत्रिमरनपरिज्ञानम् ८६ ६८-६९ ·म.सा. ई-दी. हा-मा ४४ ४ 45 कृत्रिमवज्रपरिज्ञानम् कृत्रिममौक्तिकपरिज्ञानमू माणिक्यादीनां कृत्रिमत्वपरिज्ञानम् गुणयुक्तानां रत्नानां नृपैः कोशे संचेतन्यत्वं, तेषां शुभप्रदत्वं च नवरत्नानां नामानि द्वाविंशतिरत्नानां नामानि सर्वगुणयुक्तस्य कर्केतनमणेः परमपवित्रत्वम् उत्तमकतनस्य परिज्ञानं , तस्य पृथिवीसमानमूल्यवत्वं च रुधिराक्षमणे. लक्षणं, तस्य ऐश्वर्यभृत्यप्रदत्वं च वैक्रान्तमणिलक्षणम् वैकान्तस्य नाम्नो हेतु वैक्रान्तस्य महिषासुरस्य रक्तबिन्दुभ्यः उत्पत्तिः वैक्रान्तस्य वनतुल्यत्वं, सर्वरोगहरत्वं च नवरत्नमुद्रिकानिर्माणप्रकार नवग्रहक्रमेण नवरत्नाना मुद्रिकायां निवेशनप्रकार: नवग्रहाणां प्रत्येकं रत्नानि नवरलमण्डले नवग्रहाणां पूजाविधिः रलानां विविधोपयोगाः कृत्रिमरत्ननिर्माणप्रकारः ४६-४८ कृत्रिमप्रवाल निर्माणप्रकारः ४६ कृत्निमेन्द्रनीलनिर्माणप्रकारः कृत्रिममरकतनिर्माणप्रकारः कृत्रिमपद्मरागनिर्माणप्रकार: ७१ : วัน ५९ ८२ sippeumate ·பொருளடக்கம் (இந்த அட்டவணையில் ஸமிருதி ஸாரோத்தாரத்திற் கூறப்பட்ட ரததின பரீக்ஷையை முக்கியமாகககொண்டு பொருளடக்கம் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது. மற்ற இரு ரத்தின பரீக்ஷை நூல்களிலும் அவ்வப்பொருளகளைப் பற்றிக் கூறும் பக்கங்களின் எண்கள அடுததாறபோல கொடுக்கப்பட் டுள்ளன. இவ்வகைத் தொகுப்பினால மூனறு நூல்களிலும் ஒரே பொருள் எவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது என்பதை ஒப்பு நோககுவது எளிதாகும்.) ஸமி -ஸா -தீ ஹமா 1.48 49.79 81-88 ஸ்மிருதி ஸாரோத்தாரத்தில் -ரத்ன பரீக்ஷை ஈசுவர தீக்ஷிதீயத்தில்-ரத்ன பரீக்ஷை ஹாலாஸ்ய மாகாத்மியத்தில் ரத்ன பரீக்ஷை (தொகுப்பு) ரத்னோத்பத்தி (1-8) நூலின தொடக்கம சததினப் பரீக்ஷையை ப பற்றி முனிவாகள கேள் வியும அகஸதியா பதிலும் பூமிக்கு 'ரத்ன காப்பா ' எனப் பெயர் வரக் காரணம். ரத்தினங்களின் உத்பத்தியைப் பற்றிய இதிகாச விருத்தாந்தங்கள் 2 3-5 51, 52 71.72 பூமியின் இயறகைத் தன்மையால கற்கள் ரத்தினங்களாக மாறின எனபது ரத்தினங்களுள் வைரம் தலைசிறந்தது 72 81 தி ·11 ஸமி.-ஸா. -தி. ஹா-மா. 5-6 6 6-7 81 ரத்தினங்களில் நான்கு ஜாதிகள யுகங்கள் தோறும் வெவ்வேறு வைரக் கனிக கள் உண்டாகும் இடங்கள் சாஸ்திரமறிந்த வைரப பரீக்ஷகனின புகழ்ச்சியும் அதையறியாதவனின் இகழ்ச்சியும் ரததினங்கள ஒவ்வொன்றையும பரீக்ஷிப்பதற் குரிய கிழமைகள் நானகு வருண ரத்தினங்கள் ஸாத்விகம், ராஜஸம், தாமஸம எனனும் முக்குண ரத்தினங்கள் ஆண், பெண, அலி முப்பால் ரத்தினங்கள் முப்பால ரத்தினங்களின லக்ஷணங் களும், குணங்களும் முப்பால ரத்தினங்கள் வீட்டிலிருப்ப தின் பலன்கள் முப்பால வைரங்களைத்தரிப்பதற்கு விதி 67 என 7 63 7-8 63 64 முதலிய 9 72-73 குணதோஷங்கள் (9-14) கிருதயுகம் யுகங்களில் ரத்தினங்கள் உண்டாகும் இடங்கள் வைரககனிகள் உள்ள பிரதேசங்கள் வெவ்வேறு தேசத்து வைரங்களின நிற பேதங்கள் வைரங்களால் விசுவகாமா தேவர் களின் வாலஸ்தலங்களை நிர்மாணம் செய்தது 73 வைரத்தின நிறத்திறகேற்ப தேவதா பேதம் ·sெae ஸ்மி-ஸா, 1.தி. ஹா-மா. 10 வைரத்தின் நிறத்திற்கேற்ப ஜாதிபேதம நான்கு வருண வைரங்களைத் தரிக்க 64 10 தாலியில் 74 74 84 10 நான்கு வருண வைரங்களை தரிப்பதின் பலன்கள் பெண்கள் வைரத்தை அணியக்கூடாது என்பதும் தரித்தால் வரும் தீமையும் வைரத்தைத் தரிப்பதில் வேறு சில விதிகள் அரசர்கள வைரத்தை அணிவதால் அடையும் நற்பயன்கள் வைரததின ஐந்து குணங்கள வைரங்களுக்கு (ரத்தினங்களுக்கு) மலம் (அழுக்கு) பிந்து, ரேகை, திராஸம், காகபதம் (காக்கைக்கால்) என ஐந்து வகைத் தோஷங்கள ரத்னங்களுக்கு பிந்து (புள்ளி) ஆவர்த்தம (சுழி) துஷம் (மூட்டம, படர்க்கை) திராஸம (பிளவு) ரேகை (கோடு, கீறல) களங்கம (கருப்பு) கீலகம (முளை) எனனும் ஏழுவகைத் தோஷங்கள மலதோஷத்தின் பலன பிந்து தோஷததின், பிந்து, ஆவர்த்தம் (வலஞ்சுழி ), பரிவர்த்தம் (இடஞ்சுழி), யவம் என்னும் நான்கு வகைகள் பிந்து தோஷ வகைகளின் லக்ஷணங்கள் பிந்து ஆயுளையும் செல்வத்தையும் அழிக்கும் 10 $4 11 11 12 ·iv ஸ்மி - ஸா எதி ஹாமா 54 எனப 19 55 12 55 உண்டாகும் இடங்களைப் பொருத்து நால்வகைப் பிந்து தோஷங்களும அவை பெண் சந்ததியை அழிக்கும் பதும பிந்து, பர்ப்படிகா எனனும் தோஷங்கள் உள்ள ரத்தினங்களை தரிககககூடாது ஆவாத்தம் (வலச சுழி) பயததை உண்டாக்கும் ஆவர்த்த தோஷம் வடிவத்திறகேற்ப இருவகை. அவை மதி மயக்கத்தைக் கொடுக்கும் பரிவர்த்தம் (இடச்சுழி) நோயைத்தரும் துஷம எனனும் தோஷததின லக்ஷண மும அது உடலை மெலியச செய்யும் எனபதும் சிவப்பு யவம் யானை குதிரைகளை அழிக்கும் மஞ்சள் யவம் குலத்தையழிக்கும் வண்மை செலவத்தையும் ஆயுளையும் கொடுக்கும் ரேகை (கோடு , கீறல) தோஷத்தின ஐந்து வகைகள் ரேகையின் மூன்று வகைகள் மிகுநத கஷடத்தை விளைவிபபன வலம் நோக்கிய ரேகை சுபத்தைத் தரும் இடம் நோககிய ரேகை பயததைத தரும் நடுவில முறிந்த ரேகை வெட்டுக காயத்தையும சிததப் பிரபையையும் கொடுக்கும் தொடர்ந்தரேகை உறவினரை அழிக்கும் 12 12 யவம் 12 12-13 55 12 12 12 18 ·ஸ்மி -ஸாடா-தீ ஹா-மா 55 பினன 13 13 55 மூவகைக் களங்க (கருப்புப் புள்ளி) தோஷ ஙகள. அவை உயிரை அழிக்கும் என்பது (உடை ச) தோஷம் மயக்கததை உண்டாக்கும் திராஸததின லக்ஷணம. அது பீதியை யுண்டாக்கும் காகபதம (காககைக்கால்) மரண ததைக் கொடுககும, அல்லது செல்வமனைத் தையும் அழிக்கும் கீலக (கீல் முளை) தோஷததின லக்ஷணம் அது மனோ வியாதியை வியாதியை (இதய ரோகத்தை) உண்டாக்கும் கூர் சசிதைவு, ஓரச்சிதைவு, தளமின்மை நானகுதளங்கள் ஒளிக்குறைவு இவை வைரத்தின குற்றங்களாகும் 13 56 14 முத்து (15-26) 15 51 52 32 5 2 முத்துக்கள் பிறககும இடங்கள் எட்டு பதிமூனறு நீர் முதது நிலமுதது என முத்துக்கள் இருவகை வெவ்வேறிடங்களில் தோன்றும் முத்துக் களின நிறங்கள், லக்ஷணங்கள், பெருமைகள் சில வகை முததுக்கள் கிடைப்பது மிக அரிது சிப்பியிற பிறக்கும் முத்தே கலியுகத்தில பெரும்பாலும் கிடைக்கக்கூடியது சிப்பி முத்தின சிறப்பு 15-17 85 53, 85 15 86 ·Pil PSINE ஸமி-ஸா ஈ-த ஹா-மா 17 18 18 18-19 19 61 என்பதும் 19 சிப்பி முத்துக் கிடைக்குமிடங்களும் அது உத்பத்தியாகும் விதமும் சிப்பி முத்துக்கள் பரிமாணத்திற்கேற்ப விலை மதிப்புடையன பரமௌக்திகததின லக்ஷணம, சிறப்பு, அளவிட இயலாத மதிப்பு சிங்களம், ஆரவாடம், பாரஸீகம பர்பரம இவ்விடங்களில் உண்டாகும் சிபபி முத்துக்களின் லக்ஷணங்கள் முத்தின் பதது வித தோஷங்கள் முத்தின் எட்டுவித தோஷங்கள் சுக்திலக்கினம் (ஒட்டுச்சிப்பி) என்னும் தோஷத்தின லக்ஷணமும் அது குட்ட நோயை உண்டாககும் மத்ஸ்யாக்ஷம் (மீன் கணகுரி) தோஷத் தின லக்ஷணமும அது புததிரனை யழிக்கும் என்பதும (கிழடு) என்னும் தோஷம வறுமை யைக் கொடுக்கும அதிரக்தத்துவம் { அதிகச சிவப்பு ) எனனும தோஷம மரணத்தை உண்டாககும் திரிவிருத (மூவளையச்சுழி) தோஷம் துரதிருஷ்டத்தைத தரும சர்பபடதோஷம(சப்படடையாயிருப்பது) அபகீர்த்தியையுண்டாககும முககோண வடிவமான முத்து சௌபாக்கியத்தைக் குறைக்கும் கிருசம் (சீம்புதல்) என்னும் தோஷம் புகழை அழித்துவிடும் 19 ஜாடம் 19-20 20 20 20 20 20 ·Vil ஸமின்பா ஹா-மா 21 2 4. 53 53 53 21 கிருசபார்சுவம் (ஓரு பக்கம் சீபியது) முயற்சியை (பதவியை) குலைத்துவிடும் காககைக்கால், நீர்க்கசிவு, பககவெடிப்பு தீபபொறி, நீலநிறம், சொறசொறப்பு பொரிசல) கருமை, ரத்தப்புள்ளி என முததின எட்டு வகைக் குற்றங்கள எணவகைக் குற்றமுள்ள முததைத தரிககக கூடாது கிருமி பக்ஷமான { பூச்சி அரிதத } முததைத் தள்ளிவிடவேண்டும் முத்தின் மதிப்பைக் குறைக்கும் மற்றுஞ் சில தோஷங்கள் நல்ல ஒளி, அழகிய உருண்டை வடிவம அழுக்கின்மை, கனத்தன்மை, பளபளப்பு, வெடிப்பினமை எனனும் முத்தின ஆறு சுப குணங்கள மற்றொரு வகையில் முத்தின் ஒன்பது சுபகுணங்கள் எல்லா நற்குணங்களும் பொருந்திய முத்தைத்தரித்தால் ஆயுளும் செல்வ மும் வளரும, எலலாப் பாவங்களும் விலகும் முத்தின் நான் குவித நிறச் சாயல்கள் சாயைக்கேற்ப முத்துக்களின பலன்கள மாஞ்சலி, ரூபகம, கழஞசு என்னும் முத்துக்களின் அளவைகள் தராசைச்செய்யும் முறை, எடைபோடும் முறை எடைக்குத் தக்கபடி முத்துக்கள், மிகச் சிறநதவை, சிறந்தவை, நடுத்தரம, அற்பம் எனக்கருதப்படும் 21-22 53 61 22 22 22 23 23-24 24-23 ·vilil ஸமி-ஸா ா-தீ ஹா-மா 25 கனம் இலேசு என்ற தன்மைககேற்ப முததுககளின விலைமதிப்பு வேறுபடும் இரணடு கழஞசு எடையுள்ள எடையுள்ள முத்து தேவாகளுககே தகுதியுளளது 26 மாணிக்கம் (பதுமராகம்) (27-30) 27 86 27-28 கனமான 86 56 27 27 27 56 56 56,60 மாணிககம் உண்டாகும் இடங்கள் பலநாட்டு மாணிக்கங்களின் பிரத்யேக குணங்கள் இலேசான வைர மும மாணிக்கமும் பெருமை பொருந்தியது பதுமராகததின (மாணிக்கததின) மறு பெயாகள் ஜா தரங்கம் என்னும பதுமராக உகை யின் லகூடிணம் லௌகநதிகததின லக்ஷணம் நீலகநதியின் லக்ஷணம் பதுமராக லக்ஷணம் மாணிக்கததின் பதுமராகம, நீலகந்தி எனனும் இருவகை சிறந்த மாணிககததின் லக்ஷணம் பொதுவாக மாணிக்க லக்ஷணம் பலலவராகத்தின லக்ஷணம் குருவிந்தத்தின் லக்ஷணம் மாணிக்கத்தின உத்பத்தி ஸ்தானத்திற் கேறப உத்தம, மத்தி ம, அதம வேறுபாடு பதுமராகத்தின் ஒளிக்கதிர் வீசும் முறை யிலிருந்து உத்தம் மத்திம அதமம் என்னும் பாகுபாடு 60 60 57 57 56 28 28 86 ·சான் ஸமி-ஸா. -தீ ஹா-மா 74 28 28 28) 28 29 (பால் பதுமராகததின நானகு ஜாதிகள் மாணிக்கத்தின் எட்டுவகை தோஷங்கள் தவிச்சாய (இரு நிற) தோஷம், பந்துக்களை அழிக்கும் எனபது தவிபத (ஈருநவம்) தோஷம் அதனால் தோலவி, அவமானம, உணடாகும எனபது பின்ன தோஷம ஆயுதத்தால அடிபடச் செய்யும் காக்கரம (மணற சேர்ககை) பசுக்களை யும் உறவினர்களையும் அழிககும லசுனபதம் படிந்தாற்போல தோற்ற -) எனனும தோஷம அசுபகர மானது காமலம் (தேன சொட்டு நிறம்) ஆயுள், செல்வம், வெற்றி எலலாவறறையும் அழிக்கும் ஜடத்துவம் (நிறக்குறைவு ) தன தானியங்களை அழிக்கும் தூமிர தோஷம் (புகை வடிவம்) மினனலாலும் இடியாலும் ஆபததை யுண்டாக்கும் மற்றொரு முறையில் மாணிக்கத்தின் எட்டு தோஷங்கள் எட்டுவித தோஷமுள்ள மாணிக்கங்கள் கழத்தக்கன, விலைத்தகுதியற்றவை மாணிக்கத்தின் நாலவகைக் குணங்கள் 29 29 29 29 60 29 இன் ·ஸமி-ஸா -தீ ஹாபா 31 87 1 எலலா குணங்களுமுடைய மாணிக்கத்தின பெருமை பதுமராகததின் பல்வேறு வகைகளை த தரிப்பதால ஏற்படும் பலன்கள பதுமராகத்தின் நிறச்சாயல்கள குருவிந்தத்தின் நானகுவிதச் சாயல்கள் லௌகந்திகமணியின நிறம் நீலகநதிமணியின் இருவகைச்சாயல்கள் 31 31 32 32 49 இந்திர நீலம் (32-35) இந்திர நீலம உண்டாகும் இடங்கள நீலத்தின உத்பத்தியைப்பற்றிய ஐதிஹ்யஙகள நீலத்தின நிறபேதத்தை யொட்டி ஜாதி 49-51 பேதம 32 ஜலநீலம், இந்திரநீலம் என நீலம இருகூகை 64 64 அவற்றுள் இந்திர நீலம் சிறந்தது ஜல நீலத்தின் லக்ஷணம இந்திர நீலத்தின் லக்ஷணம் நீலத்தின் தோஷங்கள் ஆறு 85 32-33 1. 81 முதல் 35 பக்கங்கள் வறையிலுள்ள அத்தியாயத்திற்கு முதல் நூலையொட்டி ' பதுமராகம் '' எனறு தலைப்புக கொடுக்கப் பட்டுள்ளது ஆயினும் அதிலுள்ள முதல் நான்கு சுலோகங்கள் மட்டுமே பதுமராகததைப்பற்றியவை. அவற்றை முநதிய அததியா யத்துடன் இணைதது இவவததியாயததிறகு “ இந்திர நீலம” என்று தலைப்பிடுவதே பொருத்தமாகும். இமமுறையே பொருளடக கததொகுப்பில மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது.

·xi ஸ்மி ஸா ஈதி ஹா-மா 33 33 33 33 {கலலை 33 34 5 65 ப்ரகதோஷம் அதனால் ஆயுளு பொருளும் நாசமுறும் ஸசர்க்கரம் (மணல் கலப்பு வறுமையை யும் நாட்டைவிட்டு வெளியேற்றத் தையு 0 உணடாக்கும் பினனம மனைவி மக்களையழிககும் மிருத்திகாகர்ப்பம (மண்ணை உள்ளே யடக்கியது) சருமநோயைக்கொடுககும அசமகாப்பம உள்ளேயடக் கியது ) மானக்கே கட்டை விளைவிக்கும் நீலததின் குணங்கள் ஐந்து உத்தம நீலத்தின் குணங்கள ஏழு ஜலநீலத்தின் குறைவான குணங்கள் ஏழு நீலத்தின நிறச்சாயல்கள் எட்டு குற்றமற்று குணம நிறைந்த இந்திர நீலததின் மகிமை பாலை நிறமாக்குவதிலிருந்து இந்திர நீலத்தையறிதல் இந்திர நீலத்திறகு தேவதை சனி இந்திர நீலத்தை தரிப்பதால் சனிபகவா னின் அருளும், ஆயுளும, ஆரோகய மும ஐச்வர்யமும் கிட்டும் மரகதம் (36-38) மரகதம் உண்டாகும் இடங்கள் மரகதம் உத்பத்தியான விருத்தாந்தம் மரகதத்திற்கு ' காருத்மதம்' (கருடரத் தினம்) என்று பெயர்வரக் காரணம் மரகதத்தின் மறு பெயர்கள் 34 34, 33 49 35 35 36 75 76 57 ·ஸ்மிசஸா T.தீ ஹா-'டா 57 76 36 86 36 36 36 37 மரகதத்தின் வகைகள் ஆறு வகைகள் மூன்று மரகதத்தின் ஏழுவகை தே"ஷங்கள் ரூக்ஷம (மினுமினுப்பில லா தது) நோயைததரும் விஸபோடம (கொப்பளமுள்ளது) ஆயுதங்களால் காயததை யுண்டாக்கும் ஸபாஷாணம் (கலகலநதது) பந்துக்களை நசிக்கச்செய்யும் மலினம் (ஒளியற்றது) செவிட்டுத் தனத்தைக் கொடுக்கும் சர்க்கரதோஷம் (மணல் கலப்பு) புத்திர சோகததைக் கொடுக்கும் ஜாடம் (பழமையால மங்கியது) விஷப் பறகளுள்ள பிராணிகளாலு', தீயினாலும் ஆபததை உண்டாக்கும் கல்மாஷம் (மஞ்சள் நிறம் கலந்தது) மரணத்தை உண்டாககும மறறொரு முறையில் மரகத்ததின தோஷங்கள் பத்து பேடகம் (பெட்டி போல குழிவு) உள்ள மரகதததை தரிக்கக்கூடாது மலமினமை, கனத்தன்மை, வழவழப்பு தூசியினமை, நல்ல நிறம், மரகதததின் குணங்கள ஐந்து மேற்கூறிய ஐந்து குணங்களையுடைய மரகதம் எல்லா பாபங்களையும் போக்குடி 37 37 62 54 என 37 62 37 ·ஸ்மி-ஸா ா-தீ ஹாகமா மறுமுறையும் மரகதத்தின் குணங்கள் 62 38 மிலலாத எலலா 38 87 39 58 39 39 மரகதததின நிறசசாயய்கள எட்டு பாசிக்கொடியின் நிறம பெற்று தோஷ மரக தம விலை மதிக்க முடியாதது. விஷங்களையும் போக்கடிகக வலைது அரசாகள் பரகதத்தை தரிப்பதால் அடையும் சுப பலன்கள் ஸ்படிகம் (39-40) ஸபடிகம் உத்பத்தியாகும் இடங்கள் ஸ்படிகததின லக்ஷணம் இமயத்தில் உண்டாகும் ஸ்படிகத்தின குணம் சூரியகாநதமணியின் லக்ஷணம் சந்திரகாநதமணியின் லக்ஷணம் சநதிரகாநதம கலியுகத்தில் கிடைக்காது விந்திய மலையிலும் தபதி நதிக்கரை யிலும் சிங்களத்திலும் உண்டாகும் ஸ படிகங்களின் குணங்கள் பத்மராகத்திற்குக் கூறியவையே ஸ்படிகத்திற்கும் தோஷங்கள் புஷ்பராகம் (41) புஷ்பராகத்தின லக்ஷணம் புஷ்பராகம் புஷ்டியைக் கொடுக்கும் புஷபராகத்தின் குணங்கள் எட்டு புஷ்பராகத்தின தோஷங்கள் எட்டு புஷபராகத்தின் உதபத்தி 39 39 40 43 41 54 62 62 ·ஸ்மி -ஸா -தீ ஹா-மா 77 சிறந்த புஷ்பராகத்தின் லக்ஷணம் புஷ்பராகத்தினால் நிர்மாணம் செய்யப் பட்ட தேவபூமிகள் வைடூரியம் (41) 77 வைடூரியத்தின் லக்ஷணம சுபத்தைக் கொடுக்கும் வைடூரிய குணங்கள் 66 66 53 அசுபததைக கொடுக்கும வைடூரிய தோஷங்கள் பிந்து (புள்ளி) உடன கூடிய வைடூரியம் தீமையைத் தரும் கோமேதகம் (42) கோமேதகத்தின் லக்ஷணம் கோமேதகம் என்னும் பெயரின் காரணம் கோமேதகத்தின சிறந்த குணங்கள் எட்டு கோமேதகத்தின் தோஷங்கள் ஏழு கோமேதகம், புஷ்பராகம, வைடூரியம், சந்திரகாந்தம இவை ஸ்படிகததின வகைகள், பலன்களும வைடூரியத்தை 65 66 66 போன்றவை 56 பவழம் (42-43) பவழத்தின் உத்பத்தியைப் பற்றிய ஐதிஹ்யங்கள் பவழம உண்டாகும இடங்கள் பவழத்தின் லக்ஷணம் 77-79 42 42 ·ஸமி-ஸா -தீ ஹா-மா 61 பவழத்தின் குணங்கள் ஏழு பவழத்தின் தோஷங்கள் எட்டு 61 மங்களங்களை அடைவதற்காக ஸ்திரீகள் பவழத்தை அணியவேண்டும் 88 எல்லா ரத்தினங்களுக்கும் பொதுவான குணங்கள 43 எல்லா ரத்தினங்களுக்கும் பொதுவான தோஷங்கள் 64 ரத்னங்களில் பஞ்சபூதங்களால் ஏற்படும் குணதோஷங்கள் 68-69 செயற்கை ரத்தினங்களை அறிதல் (43-44) செயற்கை ரத்தினங்களை அறியும் முறை 43 செயற்கை முத்தை அறியும் முறை 43 மாணிக்கம் முதலிய . ரத்தினங்களில் செயறகையை அறிதல் குணங்கள் பொருந்திய ர பொருந்திய ரத்தினங்கள் அரசர்களால் பொக்கிஷங்களில் சேர்க்கப்பட்டால் சுபததைக கொடுக்கும் ஒன்பது ரத்தினங்களின் பெயர்கள் 51 இரபத்திரண்டு ரத்தினங்களின் 57 எலலா குணங்களிம் நிறைந்த கர்க் கேதனமணி மிகப் புனிதமானது 53 ·*vi ஸமி-ஸா ா-தீ ஹா-மா 58 உத்தம கர்க்கேதன லக்ஷணம் அதறகு விலைமதிப்பு இவவுலகம முழுமையுமாகும் ருதிராக்ஷ மணியின லக்ஷணம், ஐசுவரியததையும பணியாடகளையும கொடுக்கும் வைக்கிராந்தமணியின் ல கூடிணம் வைக்கிராந்தம் என்ற பெயருககுக 59 71 காரணம் 71 71 71 வைராத்தின் உத்பத்தி விருத்தாந்தம வைக்கிராந்தம் வைரத்திற்கு ஒப்பானது, எலலா நோயைெளயும் தீர்க்கும் நவரத்தின மோதிரம் கட்டும் முறை (45) நவக்கிரகங்களின இடததிற கேற்ப அவற்றிற்குரிய ரததினங்களை அமைத்தல நவக்கிரகங்கள் ஒவ்வொன்றுக்கும் உரிய ரத்தினங்கள் நளரததின மண்டலத்தில் நவக்கிரகங் களை பூஜிக்கும் விதி நவரத்தினங்களின் பலவித உபயோகங்கள் 45 4 59 82 59 போலி ரத்தினங்கள் செய்யும் முறை (46-48) செயற்கைப் பவழம் செய்யும் முறை 46 செயற்கை இந்திர நீலம செய்யும் முறை 47 செயற்கை மரகதம் செய்யும் முறை 47 செயற்கை பதுமராகம செய்யும் முறை 47-48 வாயே ·| T: || ॥ स्मृतिसारोद्धारे रत्नपरीक्षा ॥ ॥ रत्नोत्पत्तिः॥ अथेदानी प्रवक्ष्यामि रत्नादीनां परीक्षणम् । येषां परीक्षणान्मयों लोके ख्यातो भविष्यति ॥१॥ पृच्छन्ति मुनयस्सर्वे कृताञ्जलिपुटाः स्थिताः । मेरौ बदरिकायां तमगस्त्यं मुनिपुङ्गवम् ॥ २ ॥ देवदानवगन्धर्व विद्याधरमहोरगाः। एतेषां भूषणं भाव्यमन्येषामपि रक्षमाम् ।। ३॥ किरीटे कटिसूत्रे च कुण्डले कण्ठभूषणे । ஸ்மிருதி ஸாரோத்தாரம் - ரத்ன பரீக்ஷை. ரத்நேரத்பத்தி இனி ரத்னங்களின் பரீக்ஷையைக் கூறுகிறேன். ரத்னங்களின் பரீக்ஷையை அறிநதவன உலகில் பிரஸிததி யடைவான். (1) மேருமலையில் பதரிகையில் அகத்திய முனிவர் தவம் புரிந்துவந்தார். முனிவர்கள அவரிடம் சென்று கைகூப்பி , ஓ முனி சிரேஷ்டரே! தேவர் - தானவர் - கந்தாவா - வித்தியா தரா-உரகர் - அசுரர் முதலியவர்களுக்குக் கிரீடம்-அரை ·reriter] कीर्तिवक्त्रे मुद्रिकायां कङ्कणे बाहुभूषणे ॥ ४॥ इत्यादिभूषणेष्वेव रत्नसम्मेळनाय च । तदुत्पत्ति परीक्षां च हि नो मुनिसत्तम ॥ ५॥ मुनीनां वचनं श्रुत्वा मुनिश्रेष्ठोऽब्रवीद्वचः । उत्पत्तिमाकरं वर्णगुणदोषांस्तथैव च ॥ ६॥ मौल्यमञ्जलिकं चैव मानक हस्तसंज्ञया । त्रिदिवस्योपकारार्थ वक्तुं समुपचक्रमे ॥ ७ ॥ अगस्त्य उवाच வகை पुरा पृथिव्या रत्नानि गर्ने सन्तीह (त्वासन्हि) सर्वशः। रत्नगर्भेति सा भूमिः ख्यातामझुवनत्रये ॥ ८॥ ஞாண் - குண்டலம் - கண்டாபரணம் - கீர்ததிவகதிரம் - சணையாழி-கங்கணம்-தோள் வளை முதலிய ஆபரணங்களில் ரத்னங்களைப் பதிப்பிக்க வேண்டும். ஆகையால், ரத்னங் களின் உதபத்தியையும் பரீக்ஷையையும் எங்களுக்குச் சால்லவேண்டும் என்று பிரார்த்தித்தார்கள். (2-5) அதைசகேட்ட அகஸ்திய முனிவர், தேவர் களுக்கு உபகாரததிறகாக ரத்னங்களின் உத்பததி, அவைகள் கிடைக்கும் இடங்கள், அவைகளின் நிறம், குணம், தோஷம, விலை, எடை போட்டுப்பாரப்பதற்கு அளவிடும் முறை, எடை , ஹஸ் தஸமக்ஞை இவைகளைக் கூறலானார். (6-7) முனபு, ரத்னங்கள் பூமிக்குள் எங்கும் இருந்தன. அதனால பூமியானது ரத்னகர்புை என்ற பிரஸிததி பெற்றிருந்தது. (8) ·ரத்னபரீக்ஷை * ततो वज्रासुरो नाम बभूवामरसूदनः । आक्रान्ता रक्षसा तेन त्रिलोकी वज्रदेहिना ॥९॥ समें देवास्ततो जग्मुः राजधानी शतक्रतोः। वास प्रार्थयामासुः प्रोचैर्जय जयेति च ॥ १० ॥ 16 வ जय देव महादेव जय तं पाकशासन । जय वासव देवेन्द्र जय वं हि शतक्रतो ॥११॥ जय रुद्र विरूपाक्ष जय शक्र शचीपते। वृत्रारे जय दैत्यारे दानवेन्द्र जय प्रभो ॥ १२ ॥ எனறு नमो नमस्तेऽखिलदेवदेव नमो नमस्ते द्विसहस्रनेत्र । देवेन्द्र नत्राह्यसुराच्च भीतान् पुनश्च भूयोपि नमो नमस्ते ॥ பிறகு, வஜ்ராஸ ரன் ஒரு அஸுரன தோன்றினான். தேவர்களை அழித்துவந்தான. அவன் வஜ்ரமயமான தேஹம் படைத்திருந்தான். அவன் தனது வலிமையால மூன்று உலகங்களையும் ஆக்ரமித்துக் கொண்டான் (9) அவன உடனே, தேவர்கள் தேவர்கள் எலலோரும் அமராவதிக்குச் சென்று தேவேந்திரனை வேண்டினார்கள். ஓ தேவர் களுக்குததேவனே! பாகாஸுரனை வதைத்தவனே! நீ ஜயம் அடையவேண்டும். வஸுக்களின் தலைவனே ! தேவர்களுக்கு அரசனே! வருந்துகிறவர்களைக்காப்பாற்று கிறவனே! வ் பருதராஸுர ரனைக் கொன்றவனே! UNTUT IT களின் பகைவனே! ஆயிரம் கண்கள படைத்தவனே! வஜ்ராஸுரனை தாங்கள் ஜயிக்க வேண்டும். வஜ்ராஸுரனைக் ·रतपरीक्षा इति स्तुत्वा महेन्द्रं तं देवाः प्राञ्जलयः स्थिताः । स्तुत्याऽनया प्रसन्नोऽभूदिन्द्रः प्रत्यब्रवीत्सुरान् ॥१४॥ यदर्थमागता यूर्य देवास्त्वग्निपुरोगमाः। विदितं भवतां कार्य साधयिष्यामि तत्सुराः ॥ १५ ॥ कापट्येन ततश्शक्रो ब्राह्मणी तनुमादधे । वज्रासुरः स्थितो यत्र तत्रागात्स पुरन्दरः ॥१६॥ आयान्तं ब्राह्मणं दृष्ट्रा प्रत्युद्गभ्य महासुरः । आसनाधुपचारेण पूजयामास तं द्विजम् ॥ १७ ॥ किमर्थमागतं ब्रह्मन्नाज्ञापय महामुने । करिष्यामि हितं तेऽर्थ यत्ते मनसि वर्तते ॥ १८ ॥ கண்டு நாங்கள் நடுங்குகிறோம். எங்களை க காப்பாற்ற வேண்டும். (10-13) தேவர்கள் இவ்வாறு வேண்டிக்கொண்டு கைகூப்பி நின்றார்கள். இந்த ஸ்துதியைக் கேட்டு ஸந்தோஷமடைந்த இந்திரன, ஓ அக்னி முதலிய தேவர்களே! நீங்கள் வந்திருக்கும் காரண ததைததெரிந்து கொணடேன. அக் காரியததை ஸாதிததுவிடுகிறேன எனறு அவர்களை ஸமா தானம செயது அனுப்பினான. உடனே இந்திரன் கபடமாக பிராமண வேஷம பூண்டு வஜ்ராஸுரன இருக்குமிடத் திற்குச் சென்றான். (14-16) வஜ்ராஸுரன, பிராமணன் வருவதைக்கண்டு எதிர்கொண்டு அழைத்து, அவரை ஆஸனாதி உபசாரங் களால் பூஜித்து, தாங்கள் வந்த காரியம் எனன? தங்கள் மனதிலிருப்பதைச் சொல்லவேண்டும், தங்கள் விருப்பத் ·ரத்னபரீக்ஷை 5 वज्रासुर महाभाग यदि मे मनसि स्थितम् । दातुमिच्छसि चेदेहि शरीरं तव सुन्दरम् ।। १९ ।। ज्ञात्वापि दैत्यस्तन्मायां ददौ तस्मै तनुं प्रियाम् । शस्त्रैरभेद्य तस्येन्द्रः तद्वजेणाहरच्छिरः॥२०॥ शक्रेण निहते दैत्ये तस्मिन्वज्रासुरे ततः । दिवि दुन्दुभयो नेदुः ननृतुश्चाप्सरोगणाः ॥ २१ ॥ तम्य देहाद्विनिष्क्रान्ताः समस्ता रत्नजातयः । तेषां मध्ये मुख्यरत्ने वज्रसंज्ञा कृता सुरैः ॥ २२ ॥ शिरोवक्षोद्ता विप्रा बाहुजाः क्षत्रियाः स्मृताः। எனது தைபபூர் ததி செய்கிறேன் என்றான். உடனே, பிராமண வேஷம் பூண்ட இந்திரன், மஹா பாகயவானான ஹே வஜ்ராஸுர ! நீ விருப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்ய விரும்பினால் உன் அழகிய சரீர ததை எனக்குக்கொடுக்க வேணடும, எனறு கேட்டான. வஜ்ராஸுரன, இது கபட மெனறறிந்தும், தனது சரீரததை அவருக்குக் கொடுத்து விட்டான். உடனே, பிராமண வேடம் பூண்டிருந்த இந்திரன், வஜராஸுரனுடைய சிரஸஸைத் தனது வஜ்ரா யுதத்தால் துண்டித்தான். (17-20) ன தேவர்கள் ஆகாயத்தில் துந்துபி வாத்தியத்தை முழக்கினார்கள். அபஸரஸஸுகள் நடனம் செய்தார்கள். அவனது உடலிலிருந்து எல்லாவித ரத்ன ஜாதிகளும் உண்டாயின. தேவர்கள அவைகளில் சிற றந்த ரத்ன ததிற்த வஜ்ரம் என்று பெயரிட்டனா. அவைகளில், தலை, மார்பு இவைகளில் உண்டானவைகள் பிராஹ்மண ஜாதியாம், கைகளில் உண்டானவை க்ஷததிரிய ஜாதியாம்.

·சார் नामेोतास्तथा वैश्यास्तत्पद्धयां शुद्रजातयः ॥ २३ ॥ ततो देवोरगरिसर्यक्षराक्षसकिन्नरः ।। गृहीतं रत्नजालं तत् शिष्टं मत्ये प्रकाशितम् ॥ २४ ॥ எT THIRI: அர ராSITEFT: I द्वौ द्वौ तेष्वनुवर्तेते कृतादिषु यथाक्रमम् ॥ २५ ॥ यान्ति चाल्पप्रमाणत्वं युगनाशे विनाशिताः। TIMEET SIRITHTTITE II REII वज्रस्य मौल्यं यः कुर्याद्गुणं दोष परीक्ष्य च । अश्वमेधाधिको धर्मः तस्य स्यात्तु मुनीश्वराः ॥२७॥ यो न वेत्ति गुण दोष मौल्यं कुर्यादयुक्तितः । ins நாபியிலுண்டானவை வைசிய ஜாதியாம. ணடானவை சூத்திர ஜாதியாம். காலகளில (21-23) - பிறகு, தேவாகள், உரகர்கள, ஸி ததாகள், யக்ஷாகள், கின்னரர்கள, ஆகியவர்கள் அந்த ரத்னங்களை எடுத்துச்சென றனர். அதில மிகுநததே இப்புவியில் பிரகாசப்படுத்தப்பட்டது. இப்புவியில வஜ்ரம் கிடைக்கு மிடங்கள் எட்டு. அவைகளில் கிருதாதி யுகங்கள் தோறும் இரண்டிரண்டு ஆகரங்கள காணப்படுகின்றன. அவைகள் யுகததின முடிவில நாசம் செயயபபட்டு சிறிதாக ஆகின்றன. வஜ்ரங்கள் இந்திரனுடைய பெருமையால் இவ்விதம் ஓரிடத்திலிருந்து மற்றோரிடத்தில் மாறுகின்றன வஜ்ரங்களின் குணங்களையும் தோஷங்களையும பரீக்ஷித்து அதன் விலையை நிரணயிப்பவனுக்கு அசுவமேதம் செய்வ தைக்காட்டிலும் அதிகமான புண்யம் கிடைக்கும். (24-27) ·ரத்னபாக்ஷை तस्य मूर्षि पतेद्वजं पर्वतानामिव ध्रुवम् ॥ २८ ॥ TITUTI: I SRIT: : | स्त्रीपुनपुंसकाचैव विधा ते लिङ्गनिर्णयात् ।। २९ ॥ वज्रादयोपि ये केचित्तेजोवन्तो बृहत्तराः । वृत्तास्ते पुरुषा ज्ञेया बिन्दुरेखाविवर्जिताः ॥ ३०॥ Taif-SEITHI: TVSTTI: fax: TET: ! सुनेजसः सत्ववन्तो भूवणे तान्नियोजयेत् ।। ३१ ॥ त्रासः काकपदं रेखा सौम्यं स्फुटितबिन्दवः । குணமோ, தோஷமோ தெரிந்து கொள்ளாமல் யுக்தி இல்லாமல் வஜ்ரததின விலையை மதித்தால, மலை மீது இடி விழுவது போல அவன தலையில் இடி விழுவது நிச்சயம். (28) வஜ்ரத்தில் பிராமண ஜாதி, க்ஷத்திரியஜாதி, வைச்ய ஜாதி, சூத்ரஜாதி, என்று நானகு ஜாதிகள் . அவைகள் ஒவ்வொன்றிலும் ஸ்திரீஜாதி , புருஷஜாதி, நபுமஸக ஜாதி என்று மூன்று பேதங்கள். (29) வஜ்ராதி ரத்னங்களில் நலல ஒளி, பெரிய உருவம், வட்டவடிவம், இவைகள உள்ளவைகளாகவும், பிந்து, ரேகை இல்லாமலுமிருப்பவைகள் புருஷஜாதிகளாம். (30) கோடுகள், புள்ளிகள உளளவைகளாய்ச சிறிய உருவ முள்ளவைகள், ஸதிரீ ஜாதி ரத்னங்களாம். இவைகளில் நல்ல ஒளியுளளவைகள் சிறந்தவைகளாம். அவைகளை ஆபரணங்களில் இழைக்கவேண்டும். (31) த்ராளம் (கல்லின் உட புறத்தில் பொரிசல் அல்லது கொப்பளம்), காகபதம, ரேகை, சிறிய உருவம், உடைந்து ·anti मालिन्यमपि यस्य स्युः तत्क्लीबं स्यात्कनिष्टकम् ।। ३२ ।। पुंलिङ्ग सुमहारनं यस्य गेहेऽस्ति सर्वदा। तस्य भाग्यवतो भूयात् पुरुषार्थचतुष्टयम् ।। ३३ ॥ स्त्रीलिङ्गरनं मुनयो यस्य कोशेऽस्ति नित्यशः । स्त्रीरत्नं च लभेत्तस्य पुत्रपौत्रादिकं फलम् ॥ ३४ ॥ क्लीवरत्नं गृहे यस्य वीर्यहानिर्दरिद्रता । भवेत्तच्च त्यजेद्धीमान् दुःखशोकमयप्रदम् ॥ ३५ ॥ STR. TIST II சிதறிய புள்ளிகள். அழுக்கு இவைகளுள்ள கற்கள் நபுமஸக ஜாதிகளாம். இவைகள கடைததர மானவைகள், (32) பெரியதான புருஷஜாதி ரத்னத்தை வீட்டில் வைத் திருப்பவன பாக்கியவானாக இருப்பான். நான்குவித் புருஷார்த்தங்களையும் அடைவான். (33) ஓ முனிவர்களே ! ஸ்திரீ ஜாதி ரத்னங்களைத் தனது பொக்கிஷத்தில வைததிருபபவன் சிறந்த ஸதிரீயை அடைவான. புத்திரர்களையும், பெளததிராகளையும் அடைவான், (34) நபும்ஸக ரத்னங்களை வைத்திருப்பவன் வீரியத்தை இழப்பான . தாரிததிரியததை அடைவான. அது துக்கத் தையும் சோகத்தையும் பயத்தையும் கொடுக்கும். ஆகையால் அதை ஒதுக்கிவிட வேண்டும். (35) ரத்னோத்பத்தி முற்றும், ·ரத்னபரீக்ஷை अथ गुणदोषो। रत्नानि धारयेत्कोशे शुद्धानि गुणवन्ति च । संभवं च तथा जाति गुणं तेषां परीक्ष्य च ॥१॥ कृते युगे कलिङ्गेषु कोमले वज्रसंभवः । हिमालये मतङ्गाद्रो त्रेतायां कुलिशोद्भवः॥२॥ पौण्ड्रकेषु सुराष्ट्रे च द्वापरे पविसन्ततिः । वैराकरे च सोपाने कलौ हीरकसंभवः ॥३॥ गुणाः पञ्च समाख्याता दोषाः पञ्च प्रकीर्तिताः। छायाश्चतस्रो विज्ञेया वज्राणां रत्नकोविदैः ॥ ४ ॥ குண தோஷங்கள் ரத்னங்களின் உத்பத்தி, ஜாதி, குணம் இவைகளைப் பரீக்ஷித்துப்பார்த்து அவைகளில தோஷமிலலாமல் குணமுள்ள ரதனங்களைப் பொக்கிஷத்தில் வைத்துக காப்பாற்றவேண்டும். (1) கிருதயுகத்தில கலிங்க தேசததிலும், கோஸல தேசத் திலும் வஜ்ரம் உண்டாயிற்று. திரேதா யுகத்தில் இமய மலையிலும் மதங்க பர்வதத்திலும் உண்டாயிற்று. துவாபர யுகததில் பௌண்டிரகம், ஸுராஷடிரம, இரண்டு களிலும் உண்டாயிற்று. கலியுகத்தில வைராகரம், ஸோபானம் இரண்டு இடங்களிலும் உண்டாயிற்று. (2-3) இடங் வஜ்ரங்களின் குணங்கள் ஐந்து. தோஷங்கள் ஐந்து. சாபை (நிறம்) நான்கு விதம். ரத்னபரீக்ஷகாகள் இவைகளைத் தெரிந்துகொள்ளவேண்டும்.

·10 रत्नपरीक्षा। षट्कोणत्वं लघुत्वं च समाष्टदलता तथा । तीक्ष्णाग्रहा (ता') निर्मलत्वं इति पञ्च गुणाः स्मृताः ।। मलो बिन्दुस्तथा रेखा त्रासः काकपदं च यत् । एते दोपास्ममाख्याताः पञ्च रत्नपु कोविदः॥६॥ श्वेता रक्ता तथा पीता कृष्णा छाया चतुर्विधा । विप्रक्षात्रेयवैश्यानां शूद्रजातेयथाक्रमम् ॥ ७ ॥ यज्ञनिस्तपोभिश्च यदाप्नोति तदाप्नुयात् । गुणयुक्तस्य वज्रस्य विप्रजातर्विधारणात् ॥ ८॥ जयः पराक्रमस्तस्य शत्रुनाशश्च जायते । गुणवत्क्षत्रजातीयं वजं वसति यद्गृहे ॥९॥ அறுகோணமாக இருத்தல், கனமில்லாமல் இருத்தல், ஸமவடிவமுள்ள எட்டு தளமாக இரு ததல, இரு த தல, முனை கூர்மையாக இருத்தல், அழுக்கு இல்லாதிருத்தல என வஜ்ரத்தின குணங்கள் ஐந்து. மலம் (அழுக்கு அவலது மங்கல்), பிந்து (புள்ளி), ரேகை (கோடு), திரா ஸ ம (சிதைவு அல்லது பொரிசல), காகபதம் (காக்கையின் கால போனற கோடு) என ஐந்து தோஷங்கள், (5-6) வெளுப்பு, சிவப்பு, மஞ்சள், கருப்பு என நான்கு வித நிறங்கள். இநநானகு நிறங்களும் முறையே பிராமஹண, க்ஷத்திரிய, வைச்ய, சூதர ஜாதிகள் தரிக்கத்தக்கவை களாம். (7) குணமுள்ள பிராம்ஹண ஜாதி வஜ்ரத்தைத் தரிப்பவன யக்ஞம, தானம, தட'ஸஸு இவைகளால அடையக்கூடிய பலனகளை அடைவான. (8) குணமுள்ள க்ஷத்திரிய ஜாதி வஜ்ரத்தை வீட்டில ·ரத்னபாக்ஷை कलाकुशलता द्रव्यं प्रजाक्षेमं यशो महत् । गुणिनः पविरत्नस्य वैश्यजातेर्विधारणात् ॥ १० ॥ परोपकारिता दाभ्यं धनधान्यसमृद्धयः । गुणयुक्तस्य वज्रस्य शूद्रजातर्विधारणात् ॥ ११ ॥ मले मलिनता ख्याता धारणाष्ट्रिणो भयम् । कोणे व्याधिभयं प्रोक्तं मध्ये न हि भयं भवेत् ॥ १२ ॥ दोषेषु बिन्दुरावर्तः परिवतों यवाकृतिः । चतुधैवं समाख्याता बिन्दवो वजसंस्थिताः ॥ १३ ॥ रक्कोन वर्तुलो बिन्दुरावतः सत्यवर्तनः । रक्तश्च परिवर्तस्तु रक्त एवापसव्यकः ॥ १४ ॥ வைத்திருப்பவன ஜயம், பராக்கிரமம், சததுரு நாசம் இவைகளை அடைவான. (9) குணமுள்ள வைச்ய ஜாதி வஜ்ரத்தைத் தரிப்பவன் கலா ஸாமர்த்தியம், பொருள்கள, பிரஜைகளின க்ஷேமம், புசழ் இவைகளை அடைவான். (10) குணமுள்ள சூத்திர ஜாதி வைரத்தைத் தரித்தால் பரோபகாரம் செய்தல், ஸாமர்த்தியம், தனதானிய ஸமிருத்தி இவைகள் உண்டாகும். (11) மலதோஷமுள்ளது அழுக்கடைந்ததை போல ஒளி மங்கி இருக்கும். அதைத்தரித்தால் விஷப்பல் உள்ளவைகளால் (பாம்பு முதலியவைகளால ) பயம் உண்டாகும. ஓரத்தில அழுக்கு இருந்தால் வியாதியால், பயம் உண்டாகும். அழுக்கு நடுவிலிருந்தால் பயமில்லை. (12) பிந்து (புளளி) என்ற தோஷமானது, ஆவர்த்தம, பரிவர்த்தம், யவை, என நான் த வடிவமாகக கூறப்பட்டிருககிறது. (13) பிந்து, ·கைது (writer बिन्दुरायुधन हन्यादावतों भयमावहेत् । परिवर्ते भवेद्व्याधिर्यवे तु फलमुच्यते ॥ १५ ॥ स च रक्तस्तथा पीतः श्वेतश्चेति त्रिधा मतः । रक्तवर्णयवे ख्यातं गजाश्वानां विनाशनम् ॥ १६ ॥ यवः पीतः कुलस्यान्तं धनमायुः सिते भवेत् । एवं दोषा गुणाश्चोक्ता यवविन्दोरशेषतः ॥ १७ ॥ अथ रेखा सव्यवक्त्रा शुभा रेखा वामवक्ता भयङ्करी । छेदभ्रान्तिकरी छेदा रेखा STER || 6 || பிந்து எனபது சிவப்பாகவும வட்டமாசவும் இருக்கும். ஆவர்த்தம என்பது சிவப்பாகவும் வட்டமாகவும வலமாக சுழித்தும் இருக்கும். பரிவா ததமென்பது சிவப்பாகவும் வட்டமாகவும், இட மாகசசுழிததும் இருக்கும். (14) பிந்துதோஷமானது, ஆயுள், தனம இவைகளை நாசம் செய்து விடும். ஆவா ததம எனற தோஷம பயத்தையுண்டு பண்ணும. பரிவாத்தம எனற தோஷம வியாதியை உண்டு பண்ணும். இனியவையின பயனைக்கூறுகிறேன. (15) யவையானது சிகப்பு, மஞ்சள், வெளுப்பு என மூன்று விதமாம. யவை சிகப்பாக இருந்தால் யானை குதிரைகள அழியும். யவை மஞ்சள நிறமாக இருந்தால் குலத்தையே அழிதது விடும் யவை வெளுப்பு நிறமாக இருந்தால் தனத்தையும் ஆயுளையும் விருத்தி செய்யும் என யவை தானியத்தைப்போனற உருவம ) பிந்து நது (புள்ளி ) வின தோஷங்களும் குணங்களும் முழுமையும் கூறப்பட்டன. (16-17) இனி ரேகையை (ரேகை = கோடு) க்கூறுகிறேன். ஸவ்ய வக்த்ரம் (வலது பக்கத்தில் முகம்) வாடிவக்த்ரம் (இடது யவை எனற ·ரத்னபாகை पक्षद्वयप्रदृश्या या छेदगा सा प्रकीर्तिता । रेखा बन्धुविनाशाय जायते वज्रसंस्थिता என் || 3 || मिन्नं भ्रान्तिकरं त्रामः सन्त्रासं जनये स्फुटम् । अङ्कः काकपदाकारो दृश्यते यः पवौ स्थितः ॥ २० ॥ स मृत्युमादिशत्याशु धनं वा सकलं हरेत् । भग्नाग्रं भग्नधारं च दळहीन चतुर्दळम् ॥ २१ ॥ சேதகம பக்கத்தில் முகம் ), சேதம் (நடுவில் விட்டிருப்பது), ரேகை (நடுவில விடாமல தொடர்ச்சியாக இருக்கும் கோடு), ( இரு பக்கங்களிலும் முகப்பு போல் காணப் பட்டால அதறகு சேதகம எனறு பெயா. ) இவ்விதமாக ரேகா தோஷங்கள் ஐநது விதமாகும் இவைகளில், வலது பக்கததில முகப்பு உள்ளது சுபமானது. சுபபலனைக் கொடுக்கும். து பக்கத்தில் முகப்பு உள்ளது பயத்தை உண்டுபணணும். நடுவில் விடுபட்ட கோடு வெட்டுக காயததை பும், சிததப்பிரமையையும் உண்டுபணணும். ஸாதாரணமான கோடு ஆயுதத்தால பயததை உண்டு பண்ணும். இருபக்கங்களிலும் முகப்பு அல்லது கத்தரிக்கப் பட்டது போல காணப்படும் எனற கோடு காணப்பட்டால அநத உஜ் ரதனம பந்துக்களின அழிவையுண்டுபண்ணும் (18-19) “ சேதகா'' என்ற வைரம் உடைநதிருந்தால் சித்தப்பிரமையை உண்டு பண்ணும. திராஸம் (சிதைந்தது போலவோ அல்லது கொபபளமுள்ளது போலவோ காணப்படுவது) தோஷம் காணப்பட்டால மனதுக்கு பயத்தை உண்டு பணணும்; நிச்சயம. வஜ்ரததில் காககையின போல காணப்பட்டால அந்தக்காகபதமென்ற தோஷம் அதிசீக்கிரத்தில் மரணத்தைக் கொடுக்கும், அலலது செல்வம் யாவும் அழிந்துவிடும். தலைப்பு உடைந்தது, முனை காலைப் ·tertiar कान्तिहीनं च यद्वजू दोषाय न गुणाय तत् । एवं दोषा गुणाः प्रोक्ता वज्राणां सोमभूभुजा ॥ २२ ॥ इति वनपरीक्षा सपूर्णा ॥ சி உடைந்தது , தளமில்லாதது, நானகு தளமாக உளளது, ஒளி இல்லாதது இவைகள் தாஷ ததை (கெடுதலை) உண்டுபண்ணும். நனமையை உண்டு பண்ணாது எனறு ஸோமபூபாலன வஜ ரதன ததின தோஷங்களையும் குணங்களையும் கூறியுள்ளாா. (20-22) வஜர பரீக்ஷை முற்றும.

·ர தன பரீக்ஷை 15 अथ मुक्ता। इमाहिघनमत्स्यानां शीर्षे मुक्ताफलोद्भवः । त्वक्यान्शुक्तिशङ्खानां गर्भान्मुक्ताफलोद्भवः ॥१॥ धाराधरेषु जायेत मौक्तिक जलविन्दुभिः । दुर्लभं तन्महारत्नं देवैस्तनीयतेऽम्बरात् ॥ २ ॥ गजाहिजं सुदुष्प्रापं मौक्तिकं तपसा विना । मौक्तिकं शुक्तिजं लभ्यमाकरेषु என் fu: || 3 || मौक्तिकं निबिडं गुरु । धनजं भानुसंकाशं देवयोग्यममानुषम् ॥ ४॥ कुक्कुटाण्टसमं वृत्तं முத்துக்களின் பரீக்ஷை கின்றன. யானை, பாம்பு, மேகம், மத்ஸ்யம் மத்ஸயம் இவைகளின் தலையில் முத்துக்கள் உண்டாகின்றன. மூங்கில், சிப்பி , சங்கு இவைகளின் கர்ப்பத்தில முத்துக்கள் உண்டா மேகங்களில் ஜலபிந்துக்கள விழுந்து அவைகள் முத்துக்களாக ஆகின றன. இந்த முத்துக்களை தேவர்கள ஆகாசததிலேயே எடுத்துச்செனறு விடுகிறார்கள். ஆகையால் இவைகள் கிடைப்பது அரிது. (1-2) யானை, பாம்பு இவைகளின தலையில் உண்டாகும் முத்துக்கள் தவம் செய்யாதவர்களுக்குக் கிடைப்பதரிது. இக்கலியில் சிப்பிகளில உண்ட கும் முத்துக்கள் ரத்னாகரங்களில் (ஸமுத்திரத்தில்) மனிதர்களுக்குக்கிடைக் கக்கூடியவைகள். மேகத்தில உண்டாகும் முத்தானது கோழிமுட்டையைப்போலவும் வட்டவடிவமாகவும் அழுத்த மாகவும் கனமாகவும் சூரிய ஒளியைப்போல் மிகவும் பிரகாச ·লম্বাধী। काम्भोजकुम्भिसंभूतं धात्रीफलनिभं समम् । आताम्रपिञ्जरच्छाय சரிக்க afi || 4 || फणिज वर्तुळं रम्यं नीलच्छायं महाद्युति । पुण्यहीना न पश्यन्ति वासुकेः कुलसंभवम् ॥६॥ कोलकं कोलसदृशं तदंष्ट्रासदृशच्छवि । अलभ्य मनुजै रत्न मौक्तिकं पुण्यवर्जितः ॥ ७ ॥ गुञ्जाफलममस्थौन्यं तिमिजं मौक्तिकं लघु । पाटलीपुष्पसदृशं मन्दजा[त्यो] सुवर्तुळम् ॥ ८ ॥ உண்டாகும் முளளதாகவும் இருக்கும். இது தேவாகள் தரிககததககது, மனிதாகளுக்குக் கிடைப்பது அரிது. (3-4) காமபோஜ தேசததிய கஜததின் மஸ்தகததில் உணடாகும முததுக்கள நெல்லிக்கனியைபபோனற உருவம, காததிரம் ஓரங்களில் சிவப்பான மஞ்சள் நிறம், மங்கலான பிரகாசம, இவைகளுளள தாக இருக்கும். (5) ஸர்ப்பத்தின் தலையில (நாகர தனம் எனப்படும்) முததானது வட்டவடிவமாகவும், மிக ரமணீய மாகவும், நீல நிறமாகவும், மிகுந்த ஒளியுள்ளதாகவும் இருக்கும். வாஸுகியின குலத்தில் உண்டாகும் இந்த ரத்னததைப் புண்ணியம் செய்யாதவாகள் பார்ககமுடியாது. (6) காட்டுப்பன்றியின் தலை யில உண்டாகும் முதது பன்றியைப்போனற வடிவமும் அதன் பல்லின ஒளியும உடையதாக இருக்கும், இது புண்ணியம் செய்யாதவர் களுக்குக் கிடைப்பதரிது. (7) திமி என்ற மத்ஸ்ய விசேஷத்தின தலையிலுண்டாகும் முத்தானது குன்றிமணியின் காத்திரமுள்ளதாகவும் லேசாகவும் இருக்கும். ( நிறத்தில்) பாதிரிப்பூவைப் கண்ணாலும் ·ரத்னபரீக்ஷை 17 वंशजं शशिसंकाशं ककोलीफलमात्रकम् । प्राप्यते बहुभिः पुण्यैः तद्रक्ष्य वेदमन्त्रतः ॥९॥ वर्षोपलसन दीप्त्या पाञ्चजन्यकुलोद्भवम् । करीता डरमाणं तत् कान्तं पापहरं शुभम् ॥ १० ॥ शुक्ति त्वम्बुधेमध्ये मिसळे चारवाटके । पारसीके बबरे च भवेन्मुक्ताफलं शुभम् ।। ११ ॥ स्वात्यां स्थिते रखौ मेधैर्ये मुक्ता जलबिन्दवः । ते शीर्णाः शुक्तिभिर्मुक्ताः [पीताः] जायन्ते निर्मलत्विषः ।। போலவும் ஒளி குனறியு ம நல்ல வட்டவடிவமாகவும் இருக்கும். (8) மூங்கிலில் உண்டானது சந்திரனைப் போன்ற பிரகாச முடையது. கங்கோலப்பழத்தின் (வால்மிளகின) அளவுள்ள தாகவும் இருக்கும். இது வெகுவாக புண்ணியம் செய்தவர் களுககுததான கிடைக்கும். இதை வேத மந்திரங்களால் ரக்ஷை செய்து காப்பாற்றவேண்டும். சங்குகளில உண்டாகும் முத்துக்கள ஆலங்கட்டியின் நிறம், புறா முட்டையின் காத்திரம் , நலல ஒளி இவைகளையுடையதாம். இது சிறந்தது. பாபங்களைபபோககும். (9-10) சிப்பியிலுண்டாகும் முத்தானது சிங்களம், ஆரவாடம், பாரஸீகம், பாபரம் இந்த இடங்களில் ஸமுததிர மத்தியில் உண்டாகினறது. ஸ்வாதியில் சூரியன் ஸஞ்சரிக்கையில் மேகத்திலிருந்து விழும் ஜலபிந்துக்கள் சிதறி அவைகளை சிப்பிகள் உட்கொள்ளுவதால் இந்த முத்து உண்டாகிறது. அ மங்கலாக இல்லாமல் ஒளியுள்ளதாக இருக்கும். இருக்கும். இது சிறந்தது. (11-12 ·18 रत्नपरीक्षा। स्थूला मध्यास्तथा सूक्ष्माः बिन्दुमानानुसारतः । भवन्ति मुक्तास्तासां च मौल्यं तन्मानरूप्यतः ॥ १३ ॥ रुक्मिण्याख्या भवेच्छुक्तिः तस्यां जात प्रमौक्तिकम् । निर्मलं कुङ्कुमच्छायं जातीफलसम वरम् ॥ १४ ॥ अमौल्य तद्विनिर्दिष्टं रत्नलक्षणकोविदः । दुर्लभं नृपयोग्य तत् स्वर पभाग्यैर्न लभ्यते ॥ १५ ॥ सुस्निग्ध मधुरच्छाय मौक्तिकं सिझळोद्भवम् । आरवाटसमुद्भूतं पीतच्छाय सुनिर्मलम् ॥ १६ ॥ சிப்பியில் உண்டாகும் முத்துக்கள் மேகஜல பிந்துக் களின் அளவை அனுஸரித்து பெரிதாகவும், நடுத்தரமாயும், சிறிதாகவும் இருக்கும். இவைகளின விலை இவைகளின் காத்திரததைப பொருதததேயாம. (13) ருக்மிணி என்ற சிப்பியில் உண்டாகும் முத்துக்கு ப்ரமௌகதிகம் (சிறந்த முத்து) என்று பெயா. இது சுத்த மாகவும், குங்கும நிறமுள்ள தாகவும், ஜாதிக்காயின் காததிர முள்ளதாகவும் இருக்கும். இது மிகச்சிறந்தது. ரத்ன பரீக்ஷையில் கைதேர்ந்தவர்கள் இதற்கு விலை மதிப்பே கிடையாது என்று கூறுகின்றனர். இது கிடைப்பதரிது. இது அரசாகள் தரிககததக்கது. ஸவல்ப பாக்கியம் செய்தவர்களுக்குக் கிடைக்காது. (14-15) சிமஹளத்தில் உண்டான முத்தானது வழவழப்பும் இனிமையான நிறமும் உள்ளது. ஆரவாடத்தில் உண்டான முத்து மஞ்சள் நிறமாகவும் சுத்தமாகவும் இருக்கும், (16) ·ரத்ன பரீக்ஷை पारसीकोद्भवं स्वच्छ सितं मुक्ताफलं शुभम् । ईषत्श्यामं च रूक्षं च मौक्तिकं बर्वरोद्भवम् ।। १७ ॥ चत्वारः स्युर्महादोषाः षण्मध्याः परिकीर्तिताः । एवं दश समाख्यातास्तेषां वक्ष्यामि लक्षणम् ॥१८॥ यत्रैकदेशसंलग्नः शुक्तिखण्डो विभाव्यते । ஏரிகா: சானIE: TY: TRETE: || 3 || मीनलोचनसंकाशो दृश्यते मौक्तिके तु यः । मत्स्याक्षस्स तु दोषः स्यात्पुत्रनाशकरो ध्रुवम् ॥ २० ॥ दीप्तिहीन गतच्छाय जरठं तद्विदुर्बुधाः । பாரஸீகத்தில் உண்டான முத்து நிர்மலமாகவும் வெண்மையாகவும் இருக்கும். இது சிலாக்கியமானதாம். பர்பர தேசத்திலுண்டாகும் முத்தானது சிறிது பசுமை யாகவும் பளபளப்பு இல்லாமலும் இருக்கும். (17) முத்துக்களின் மஹா தோஷங்கள் நான்கு. நடுத்தர தோஷங்கள் ஆறு. ஆகப்பத்து தோஷங்களின் இலக்கணத்தைக் கூறுகிறேன். (18) மான முத்தின் ஒரு பக்கத்தில் சிப்பி ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும். இதற்கு சுக்தி லக்கினம (சிப்பி சேர்நதது) என்று பெயர். இந்த தோஷமுள்ளது குஷடரோகத்தை உண்டுபண்ணும். முத்தில் மீன் கணபோலக் காணப்படும். இந்த தோஷத்திற்கு மத்ஸ்யாக்ஷம (மீன் கண்) என்று பெயர். து நிச்சயமாக புததிர நாசத்தை உண்டுபண்ணும். (20) ஒளியின்றி நிறம் குன்றிய முத்துக்கு ஜரடம் (கிழடு ·20 tami दारियजननं यस्मात्तस्मा तत्परिवर्जयेत् ॥ २१ ॥ मौक्तिकं विद्रमच्छायमतिरक्तं विदुर्बुधाः । तस्मिन् सन्धारित मृत्युर्जायते नात्र संशयः ॥ २२ ॥ उपर्युपरि तिष्ठन्ति वलयो यत्र मौक्तिके। निवृतं नाम तख्यातं दुभंगत्वविधायकम् ॥ २३ ॥ अवृत्तच[व]लनं यत्तु चपटे तन्निगद्यते । मौक्तिकं ध्रियते येन तस्याकीर्तिभवेत्सदा ॥ २४ ॥ त्रिकोणं तु समाख्यातं सौभाग्यक्षयकारकम् । दीर्घ यत्तु कृशं प्रोक्तं यशोविध्वंसकारकम् ॥ २५ ॥ நாள்ப்பட்டு உருக்குலைந்தது) எனறு பெயர். தாரித்திரியத்தையுண்டுபண்ணும். ஆகையால் நீக்கிவிடவேண்டும். தை (21) பவழ நிறமுள்ள முத்துக்கு அதிரக்தம் என்று பெயர், அதைத்தரித்துககொண்டால் மரணமடைவான. ஸந் தேகமே இல்லை. (22) முத்தில் ஒன்றுக்கு மேலொன்றாக (மூன்று) வளையங்க ளிருக்கும். இந்த தோஷததிற்கு திருவிரு தம என்று பெயர். இதைத் தரிப்பவன எல்லா பாக்கியங்களையும் இழந்து விடுவான். (23) முத்தில் கூட்டமாக இல்லாமல் சுழிகளிருக்காடு அந்த தே'ஷக்கிரக சர்படம் என்று பெயர் இகைத் சரிப்பவ னுக்கு எப்பொழுதும் அபகீர் ததி உண்டாகும (24) முக்கோண வடிவமான முத்து ஸௌபாக்கியத்தை அழித்துவிடும். நீண்டு (காத்திரமாக இல்லாமல்) இருக்கும் முத்துக்கு ·ரத்னபாக்ஷை अवृत्त पीठकोपेत निर्भुग्नमेकतो यत्तु कशपाच तदुच्यते । सदोष मौक्तिक नित्यं निरुद्योगकरं हि तत् ।। २६ ॥ खण्डसंभिन्नरूपितम् । अरम्यं गुणहीन च स्वल्पमोल्यं हि मौक्तिकम् ।। २७ ॥ तारकाद्युतिसंकाशं सुतारं तन्निगद्यते । सुवृत्तं मौक्तिकं यत्स्याद्गुणवत्तत्प्रकीय॑ते ।। २८ ।। स्वच्छं दोषविनिर्मुक्त निर्मलं मौक्तिक मतम् । கருசம் (சீமபியது) என்று பெயர். இது புகழை அழிதது (25) விடும். ஒரு பக்கத்தில் ஒடுக்கு விழுந்ததற்கு க்ருசபார்சவம் (பக்கததில ஒடுக்கு விழுந்தது) என்று பெயர். தோஷம உத்தியோகமற்றவனாகச செய்துவிடும். (26) வட்டவடிவமாக இல்லாதது, பீடமுள்ளது (அடிப் பக்கத்தில் பீடம் போல மட்டமாக இருப்பது அதாவது ஸம தரையில் வைத்தால் உருண்டு ஓடாமல் பலகையைப்போல் வைத்த இடத்திலேயே அசையாமலிருககுமபடி அகனறு இருப்பது), உடைநதது, விரிசலுள்ளது, சுறுக்கமுள்ளது. பார்வைக த ரமணீயமாக இலாதது, நலல குணமிலலாதது, இந்த முததுககள சறைந்த விலையுளளவைகளாகும். (27) ளி யுடைய நக்ஷத்திரததின் ஒளிபைடபோனற முத்துக்கு 'M'தாரம் என்று பெயா. நல்ல வட்ட வடிவமான (உருண்டை வடிவமான) முத்துக்கு குணவத எனறு பெயர். (28) தோஷமிலலாமலிருப்பதுடன் நலல ஒளி வீசும் முத்துக்கு நிர்மலம் '' என்று பெயர்.

·artier! गुरुत्वं तोलने यस्य शशिबिम्बसमं च यत् ॥ २९ ॥ वृत्तं रेखा विहीनं तत् स्निग्धमस्फुटितं शुभम् । इति सर्वगुणोपेतं मौक्तिकं येन धार्यते ॥ ३० ॥ तस्यायुर्वर्धते लक्ष्मीः सर्वपापं प्रणश्यति । चतुर्धा मौक्तिकच्छाया पीता च मधुरा सिता ॥ ३१ ॥ नीला चेति समाख्याता रत्नतत्त्वपरीक्षकैः । पीता लक्ष्मीप्रदा ज्ञेया मधुरा बुद्धिवर्धिनी ॥३२॥ सिता यशस्करी च्छाया नीला सौभाग्यनाशिनी । எடையில அதிகபபளுவும சநதிரபிம்பம் போன்றும் வட்டவடிவமும் கோடு , விரிசல், ஓடை சல இல்லாமலும் இருக்கும் முத்துக்கு “ஸநிக்தம்” (மனோஹரம் அல்லது பளபளப்பு) என்று பெயர். இத்தகைய ஸகலவிதமான ஸகலவிதமான குணங்களுடன் கூடிய மூத்தைத் தரிப்பவனுக்கு ஆயுள் விருத்தியடையும செலவம் விருத்தியடையும். ஸகல பாபங்களும் நசிக்கும். (29-31) முத்துக்களுக்கு மஞ்சள-மதுரம-வெளுப்பு-நீலம என்று சாயை (நிறம்) நான்குவிதம் என ரதன தத்துவத்தைப் பரீக்ஷித்துப் பார்ப்பவாகள் கூறுகினறனர். மஞ்சள் நிறமான முத்து செல்வத்தைக் கொடுக்கும். மதுர (மதுவையொத்த) நிறமுள்ள முத்து புத்தியை விருத்தி செய்யும. (32) வெண்மை நிறமுள்ள முத்து புகழைக் கொடுக்கும். நீல நிறமுள்ள முத்து ஸௌபாக்கியத்தை நாசம் செய்துவிடும்.

·ரத்னபரீக்ஷை 23 माञ्जलिः प्रोच्यते गुञ्जा तास्तिस्रो रूपकं भवेत् ॥ ३३ ॥ रूपकैर्दशभिः प्रोक्तः कळञ्जो नाम नामतः । - IFE कांस्यपात्रद्वयं वृत्तं समान रूपमानतः ॥ ३४॥ चतुश्छिद्रममायुक्तं प्रत्येक रज्जुयन्त्रितम् । TIT: sis: I: TIximatitta: !! 34 || TRITY TE: | मध्ये तस्य प्रकर्तव्यः कण्टकः कांस्यनिर्मितः ॥ ३६ ॥ पञ्चांगुलाचतस्तस्य मूलछिद्र प्रकल्पयेत् । FRI SAST SASIEST || 30 || ஒரு குன்றிமணி இடைக்கு மாஞ்சலி என்று பெயர். மூன்று குனறிமணி இடைக்கு ரூபகம் (பணவிடை) என்று பெயர். பத்துப் பணவிடை கொண்டது ஒரு களஞ்சம (கழஞ்சு ) என்று பெயர். எடை : - ஸம் எடையுள்ள வட்டமான இரண்டு வெண்கலத் தட்டுகளில் நானகு துவாரங்கள் செய்து அவைகளில் கயிறு களைக் கட்ட வேண்டும். கரடு முரடு இலலாமல 12 அங்குலம் நீளமுள்ள வெண்கலக் கோலின நடுமத்தியில் வெண்கலத்தால் முள் வைத்து, அதன் அடியில் துவாரம் செய்து, கைப்பிடியின் இரண்டு பக்கத்திலுமுள்ள தோரணங்களையும் முள்ளின் ண்டு பக்கங்களிலும் பொருந்தவைதது இணைக்க ·रत्नपरीक्षा। शलाके प्रान्तयोस्तस्य कीलयेत्तोरणाकृती । तोरणस्य शिरोमध्ये कर्तव्या लघुमण्डली ॥ ३८ ॥ तत्र रज्जु निवघ्नीयात् तां दृष्ट्या तोलयेत्सुधीः । कलञ्जमानक द्रव्यमेकदेशे निवेश केत् ॥ ३९ ॥ अन्यतो जलबिन्दुं च तोलनार्थं विनिक्षिपेत् । कण्टके तु समे जाते तारगस्य च मध्यगे ॥ ४ ॥ तदा समं विजानीयात् तोलनं नाम कोविदः । चत्वारि त्रीणि युग्मं वा तथकं वा तुलास्थितम् ।। ४१ ॥ समं कलञ्जमानेन तच्छेष्ठं स्याद्यथोत्तरम् । नवमात्पञ्चम यावत् कलञ्जन सनं तु तत् ॥ ४२ ॥ வேண்டும். முள்ளின் இரு பக்கங்களிலும் 5 அங்குலம் விட்டு துவாரம் துவாரம செய்து, தராசின கயிறுகளை அதில முடியவேண்டும். (அபபொழுது முளளு ஸமமாக நிறக வேண்டும்). கைப்பிடியில் மேலபக்கத்தில் கயிறறைக கட்டிததூக்கி முள்ளைப பாாதது எடை போடவேண்டும். ஒரு தட்டில் எடைபோட்டு மற்றொரு தட்டில் நீர்ச சொட்டுகளை விட்டுவர, முளளு நடு நிலையில் நின்றால் எடை ஸமமாகும். ஒரு கழஞ்சுக்கு 4 முதல் 1 முத்து வரையில் நின்றால், அந்த முததுககள் “ ச்ரேஷ்டம'" மிகச்சிறந்தவைகள் எனப் படும். அவைகளிலும் அதிக எடை நிற்கும முதது மிகச் சிறந்ததாம். ஒரு கழஞ்சு எடைக்கு முதல் 5 முத்துக்கள் வரையில் ·ரத்னபரீக்ஷை तत्क्रमादुत्तम ज्ञेयं मौक्तिकं रत्नकोविदः । चतुर्दशात्समारभ्य दशसंख्यावधिक्रमात् ॥ १३ ॥ कलञ्जस्य ममानन्वात् मौक्तिकं मध्यमं स्मृतम् । a futi FT HA AT || 88 || लम्व्यम्ताः कथिता मुक्ताः मौल्यं च तदनुक्रमात् । अतः परं च सूक्ष्माणि मौक्तिकानि प्रचक्षते ॥ ४५ ॥ तोलने क्रम एष स्यात् मूल्ये वाऽपि निरूपितः । सूक्ष्माणां स्वल्पर्क मौल्यं लघूनां लघुमूल्यकम् ॥ ४६ ॥ मध्यानां मध्यम मूल्यं गुरूणां गुरुमूल्यता । कलञ्जद्वयमानेन यद्येकं मौक्तिकं भवेत् ॥४७॥ உத்தமம" (உயர் தர முத்துக்கள் ) நினறால அவைகள் எனப்படும். ஒரு கழஞ்சு எடைக்கு 14 முதல் 10 முத்துக்கள் வரையில் நின்றால் அவைகள் " மத்யமம" (நடுத்தர முத்துக்கள் ) எனப்படும். ஒரு கழஞ்சு எடைக்கு 20 முதல 15 முத்துக்கள் வரையில் நினறால அவைகள் லகு" (இலகு முத்துக்கள் ) எனப்படும். இவைகளின் விலை அவைகளின் எடையை யனுசரித்ததேயாம். இவைகளைக் காட்டிலும் சிறிய முத்துக்களும் உண்டு. முத்துக்களை எடைபோடும் முறையும் விலை மதிப்புப் போடும் விதமும் இவ்வாறு கூறப்பட்டன. ஸனை முத்துக்களுக்கு விலை மிகவும் குறைவு. லகு முத்துக்களுக்கு இலகுவான விலைதான. நடுத்தர முத்துக் ·tariat न धार्य नरनाथैस्तत् देवयोग्यमनुत्तमम् । उत्पचिराकराद्यायाः (श्च) गुणदोषाः शुभाशुभाः । तोलनं मौल्यविन्यासः कथितास्सोमभूभुजा ॥४८॥ i ga: ||| aa களுக்கு நடுத்தர விலை தான். அதிக எடையுள்ள முத்துக் களுக்கு விலை அதிகம. ஒரு முத்து இரண்டு கழஞ்சு எடை இருந்தால், அது தேவார்ஹமானது. மிகமிகச் சிறந்தது. அதை அரசனும் தரிக்கலாகாது. முத்துக்கள் உண்டாகும் இடங்கள், கிடைக்கும் இடங்கள, குணங்கள், தோஷங்கள, நலல பலன்கள, எடை போடுதல, அவைகளின் விலை, இவைகளை இவ்விதம் ஸோம பூபாலன் கூறியிருக்கிறார். * முத்துககள முற்றும்.

·ரத்னபாவை 27 अथ माणिक्यम् । सिन्धौ रावणगङ्गायां सिझळे जन्म कीर्तितम् । क्षेत्राणि तत्र चत्वारि माणिक्यस्य जगुर्बुधाः ॥१॥ सिसळं प्रथम क्षेत्रं तथा कालापुरं परम् । எ(னா) சரியாரி சார் III !! अशोकपल्लवच्छायं अ'आ)न्ध्र सौगन्धिकं विदुः । तुम्बुरू(रे) छायया नीलं नीलगन्धि प्रकीर्तितम् ॥३॥ सिझळे तु भवेद्रक्तं पनरागमनुत्तमम् । - மாணிக்க பரீஷை மாணிக்கமானது ஸிந்து, ராவண கங்கை, சிங்களம் இவைகளில் உண்டாகின்றது. மாணிக்கம் நான்கு இடங்களில உண்டாகின்றது என்று அறிவாளிகள் கூறுகின்றனர். (1) அவைகளில் சிங்களம் முதலாவது இடம். காலாபுரம் இரண்டாவது இடம். அ(ஆ)ந்திரம் மூன்றாவது இடம். தும்பரம் நான்காவது இடமாம். (2) அ (ஆ) ந்திர தேசத்தில் உண்டாகும் மாணிக்கம் அசோகத்தளிர் நிறமுளளது. இதற்கு "ஸௌகந்திகம் என்று பெயா. தும்புரத்தில் உண்டாவது நீல நிறமுள்ளதாம். இதற்கு நீலகந்தி 92 என்று பெயர். சிங்களத்தில் உண்டாவது சிகப்பு நிறமாக இருக்கும். இதற்கு “பத்மராகம் ” என்று பெயர் ·लपरीक्षा। पीतं कालापुरोद्भुतं कुरुविन्दमिति स्मृतम् ॥ ४॥ उत्तम सिमलोद्भुतं निकृष्टं तुम्बुरोद्भवम् । मध्ययोर्मध्यम क्षेयं माणिक्यं क्षेत्रभेदतः ॥५॥ माणिक्यस्य समाख्याता अष्टौ भेदा मुनीश्वरैः । TITTI SISITET: SIT: ST Aar: || E II छायाद्वितयसंबद्धं द्विछाय बन्धुनाशनम् । द्विरूपं द्विपद तेन मासकेन पराभवः ॥७॥ संमेदं भिन्नमित्युक्तं शस्त्रघातविधायकम् । காலாபுரத்தில் உண்டாவது மஞ்சள் நிறமாக இருக்கும் இதற்கு " குருவிந்தம் ” என்று பெயர். (4) இவைகளில் சிங்களத்தில் உண்டாவது சிறந்தது. தும் புரத்தில் உண்டாவது கடைத் தரமானது. மற்ற இரு இடங் களிலும் உண்டாவது நடுததர மானது. இவைகள் இடங் களின் வேற்றுமையாலுண்டாகும் குணபேதஙகளாம் (5) மாணிக்கம் எட்டு விதமென்று முனிவர்கள் கூறுகின்றனர். அவைகளின் நலல குணங்கள் நான்கு. சாயை (நிறம்) பதினாறு விதமாம். (6) இரண்டு விதமான நிறம் கலந்திருந்தால் அதற்கு துவிச்சாயம்" (இரண்டுவித நிறம் கலந்தது) என்று பெயர். இந்த தோஷம் பந்துக்களை வதைக்கும். ஒரே கல்லில் இரண்டு உருவம் காணப்பட்டால் அதற்கு " துவிபதம் ” என்று பெயர். இந்த தோஷம் ஒருமாத காலத்திற்குள் அவமானத்தை உண்டுபண்ணும். (7) உடைந்திருந்தால அதற்கு “ பின்னம் ” என்று பெயர், இந்த தோஷம் ஆயுதங்களால் தாக்குறச் செய்யும், ·ரத்னபரீக்ஷை 29 कर्करं शर्करायुक्तं पशुवन्धुविनाशनम् ॥ ८ ॥ दुग्धलिप्तसमं यत्तु लशुनापदमुच्यते । अशोभन तदुद्दिष्ट माणिक्यं मणिकोविदैः ॥ ९ ॥ मधुबिन्दुसमच्छायं कामलं परिकीर्तितम् । आयुर्लक्ष्मी जयं हन्ति सदोष तन धारयेत् ॥ १० ॥ रागहीन जडं प्रोक्तं धनधान्यापवादकृत् । (T) - எரர் || || ईदृग्दोषयुता निन्द्याः मणयो मूल्यवर्जिताः । மணல் கலந்திருந்தால் அதற்கு 'காகரம்' என்று பெயர். இந்த தோஷம் பசுக்களையும், சுற்றத்தாரையும் அழித்துவிடும் (8) கல்லில பால் படிந்ததுபோல் காணப்பட்டால் அதற்கு லசுநாபதம் என்று பெயர். இந்த தோஷம் அமங்கள கரமென்று ரத்ன பரீக்ஷை தெரிந்தவர்கள் கூறுகின்றனர். (9) தேன் சொட்டின் நிறமுடைய தற்கு “காமலம் '' என்று பெயர். இந்த தோஷம், ஆயுள், செல்வம், ஜயம் இவைகளை ஒழித்துவிடும். ஆகவே இதைத் தரிக்கலாகாது. (10) என்று பெயர் சிகப்பு நிறமாக இல்லாததற்கு "ஜடம் து தனம் தானியங்களை நாசம் செய்துவிடும். புகை நிறமாக இருப்பதற்கு “ தூம்ரம்” என்று பெயர். இந்த தோஷம் இடியினால் பயததை யுண்டுபண்ணும் (11) இத்தகைய (எட்டுவித) தோஷமுள்ள மாணிக்கங்கள் நிந்திக்கத்தக்கவைகளாம். வைகளுக்கு விலயே கிடையாது.

·entra at a = Traf: 'ார்ண || || माणिक्यस्य गुणाः प्रोक्ताः चत्वारो मुनिपुङ्गवाः । स्निग्धच्छाया गुरुत्वं च नैर्मन्यमविरक्तता ॥१३॥ TU || இந்த தோஷமுள்ளவைகள் சமயம் கையில் கிடைததாலும் வீட்டில் சுப சோபனங்களை விரும்புகிறவன் அதைத் தரிக்கலாகாது. (12) ஓ முனிவர்களே! மனதைக் கவரும் பளபளப்பு (ஒளி), கனமாக இருத்தல், மங்கலாக இல்லாமை, நல்ல சிகப்பு நிறம், ஆகிய நானகு குணங்கள் கூறப்பட்டிருக்கின்றன. மாணிக்கம் முற்றும்.

·ரத்ன பரீக்ஷை 31 3TY TTTIT: | सर्वलक्षणसंपन्ने पद्मरागे गृहे स्थिते । अश्वमेधफलं तस्य वित्तमायुधनं भवेत् ॥१॥ छाया या पद्मरागस्य रक्ता कोकनदप्रभा । छायास्तु कुरुविन्दस्य चत्वारः परिकीर्तिताः ॥ २॥ எTI (TET=TET) कुङ्कुमोदकसनिभा। ईषद्रक्ता भवेच्छाया सौगन्धिकमणेरियम् ॥ ३ ॥ नीलोत्पलदळप्रख्या लोहानिविटसमप्रभा । பத்மராக பரீக்ஷை ஸகல லக்ஷணங்களுடன் கூடிய பத்மராகமணி வீட்டிலிருந்தால, அசுவமேதம் செய்த பயன், செலவம் ஆயுள் இவைகள் உண்டாகும். (1) சிகப்பும் செந்தாமரையின் நிறமும் பத்மராகத்தின் நிறங்களாம். வெளுப்பு, பாலின நிறம், குங்கும ஜலத்தின் நிறம், சிறிது சிவப்பான நிறம், இந்நான்கும் குருவிந்த மணியின் நிறங்களாம். சிறிது சிவப்பான மணிக்கு “ ஸௌகந்திகம்” என்று பெயர். (2-3) நீலோத்பலத்தின் இதழ் போன்ற நிறம், லோகாக்னி விட் என்னும் கிட்டான் நிறம் (லோகாக்னிவிட் என்பது - இரும்பைக் காய்ச்சும்பொழுது இரும்பின் பாகங்கள் உலையில் விழுந்து அது கட்டியாக ஆகும். இதற்கு லோகாகனிவிட் ·32 ri नीलगन्धमणौ प्रोक्ते छाये द्वे मणिकोविदैः ॥४॥ इन्द्रनीलस्य संभूतिः सिम्हळद्वीपमध्यतः । नद्या रावणगङ्गायाः कूल पद्मा कुरे (क) कुरौ ॥५॥ सितच्छाया भवेद्विप्रः ताम्रः क्षत्रियजातिकः । पीतस्तु वैश्यजातीयः वृषळः कृष्णदीधितिः ॥६॥ दोषांश्चास्य प्रवक्ष्यामि नामभिर्लक्षणैश्च षट् । गुणांश्च कथयिष्यामि पञ्चधाऽष्टविधा छविः ॥७॥ STRIET IT TTTI 9 என்று பெயர். இதற்கு கிட்டான் என்றும் பெயர்.) இவ் விரண்டுவித நிறங்களையும் உடைய மணிக்கு நீலகந்தி மணி என்று பெயர். (4) சிங்களத் தீவின் மத்திய பாகம, ராவண கங்கா நதிக்கரை, பதமாகரம், குருக்ஷேத்திரம் , இந்த இடங்களில் நீலமணி உண்டாகினறது. (5) இதில் வெளிர் நிறமானது பிராமண ஜாதியாம். சிகப்பு நிறமானது க்ஷத்திரிய ஜாதியாம. மஞ்சள் நிற மானது வைசிய ஜாதியாம, கருப்பு நிறமானது சூத்திர ஜாதியாம். (6) நீலத்தில் ஆறு வித தோஷங்களுண்டு அவைகளின் பெயாகளையும், அவைகளின் இலக்கணங்களையும் கூறு கிறேன். ஐந்துவித குணங்களும், எட்டுவித நிறங்களும் உண்டு. அவைகளையும் கூறுகிறேன். (7) நீலக்கல்லின் மேலே அப்ரகத்தைப்போல படர்ந் திருக்கும். இந்த தோஷத்திற்கு “ அப்ரகம் ” என்று பெயர், ·ரத்ன பரீக்ஷை धारणे तस्स संपत्तिः आयुश्चैव विनश्यति ॥८॥ शर्करामिश्रितं यत्तु तत् ज्ञेयं तु सशर्करम् । तस्मिन् धृते दरिद्रत्वं देशत्यागश्च जायते ॥९॥ भेदसंशयकृत् त्रासः तेन दंष्ट्रिभरं भवेत् । भिन्न भिन्नमिति ख्यातं भार्यापुत्रविनाशनम् ॥ १० ॥ मृत्तिका यस गर्भस्था दृश्यते रत्नकोविदः । मृत्तिकागर्भकं नाम त्वग्दोषजननं भवेत् ॥ ११ ॥ दृपत् प्रलक्ष्यते यस्य गर्ने नीलस्य कोविदः । अश्मगर्भ तदाख्यात तद्धर्ता परिभ्यते ॥ १२ ॥ ஐசுவரியமும அழிந்துவிடும். இதைத் தரிததுக கொண்டால் ஆயுளும் (8) கலலில் மணல் சேர்ந்திருக்கும். இதற்கு "ஸசாககரம்" என்று பெயா. இதைத் தரித்தால தாரித்திரியம் உண் டாகும். தேசத்தை விட்டு ஓடும்படி நேரிடும். (9) பொறிசல் முதலியவைகளிருந்தால், உடைந்திருப்பது போன்ற ஸந்தேகததை யுண்டுபண்ணும். இந்த தோஷத் திறகு தராஸம என்று பெயர். அதைத் தரித்துக் கொண்டால் பலலில விஷமுள்ள ஸர்ப்பாதிகளால் பயமுண டாகும். 6. உடைந்திருந்தால அதறகு " பின்னம் '' என்று பெயர். அதைத் தரித்தால் மனைவி மக்களை இழப்பான். (10) கலலின் மத்தியில (உட்புறத்தில்) மண்ணிருக்கும். இதறகு “மிருததிகா காபம் என்று பெயர். பெயர். இது சர்ம தேஷத்தை உண்டுபண்ணும். (11) நீலத்தினுள் கல காணப்படும். இதற்கு 'அச்ம கர்பம்! R. 5.

·रत्नपरीक्षा। गुरुत्वं स्निग्धकान्तित्वं सुरङ्गः पार्श्वरञ्जनम् । TUE JIT: | எனின: !! 3 || नीलरत्नसमाभासा वैष्णवी पुष्पसन्निमा । अतसीपुष्पसंकाशा चापपक्षसमद्युतिः ॥ १४ ॥ कृष्णाद्रिकणिकापुष्पसमानातिधारिणी । मयूरकण्ठसच्छाया शंभोः कण्ठनिभा तथा ॥१५॥ विष्णुदेहसमाभासा भृङ्गपक्षसमप्रभा । दोषस्त्यक्तो गुणैर्युक्तः इन्द्रनीलो महामणिः ॥ १६ ॥ यस्स देहे भवेत्तस्य वित्तमायुर्बलं यशः । क्षीरमध्ये क्षिपेन्नीलं क्षीरं तन्नीलतां ब्रजेत् ॥१७॥ எனறு பெயர். இதைத தரிப்பவன அவமதிக்கப்படுவான. இவைகள் நீலமணியின் தோஷங்களாம. (12) கனம், மனதைக் கவரும் காநதி, நல்ல பூரிப்பு, பக்கங்களில் பூரிப்பு, புலலைப் பிடிக்கும் தனமை எனற இவ்வைந்தும் நீலமணியின் குணங்களாம். (13) விஷ்ணுக கிராந்திப்பூ, காசாமபூ ஸுவர்ண சாதகம் அல்லது நீல நிறபபு , கிருஷ்ணாத்ரியிலுள்ள கர்ணிகா (கர்ணிகாரம?) புஷ்பம், மயிலின கழுத்து, நீலகண்டரின் கழுத்து , மஹாவிஷ்ணுவின் உடல, வண்டின் இறகு, இவைகளைப்போன்ற நிறங்கள் நீலமணி யின் நிறங்களாம். தோஷங்களில்லாத குணங்களுள்ள நீல ரத்னத்தை சரீரத்தில் தரிப்பவனுக்கு செலவம், ஆயுள் , பலம், புகழ் இவைகள் உண்டாகும், (14-17) ·ரத்னபரீக்ஷை इन्द्रनीलस्स विज्ञेयः रविनन्दनवल्लभः । इन्द्रनीले धृते सौरिः प्रसन्नः सततं भवेत् । आयुश्च महतीं लक्ष्मी आरोग्यं च प्रयच्छति ॥ १८ ॥ TRES: || நீல மணியை பாலில் போட்டால் அந்தப் பால முழுமையும் நீல நிறமாகக் காணப்படும். அப்படிக் காணப்பட்டால அந்த நீலத்திற்கு << இந்திர நீலம” என்று பெயர். இது சனி பகவானின ர தனமாகும். இந்த இந்திர நீல மணியை தரிததுககொண்டால சனி பொழுதும் கருணையுள்ளவராவார். ஆயுள, அளவற்ற செல்வம், ஆரோக்கியம் இவைகளைக் கொடுப்பார். (17-18) பகவான எப இந்திர நீலம் முற்றும்.

·i अथ मरकतम् । तुरुष्कविषयेऽम्भोधेस्समीपे विषमस्थले । भवेन्मरकतं रत्नं गुणो दोषोऽस्य कथ्यते ॥ १ ॥ दोषास्सप्त भवन्त्यस्य गुणाः पञ्चविधाः स्मृताः । भवेदष्टविधा छाया मणेर्मरकतस्य हि ॥२॥ अस्निग्धं रूक्षमित्युक्तं व्याधिस्तस्मिन्धृते भवेत् । विस्फोटं स्यात्सपिटकं तस्मिन्शस्त्रहतिधृते ॥३॥ सपापाणे भवेद्वन्धुनाशो मरकते धृते । विच्छायं मलिनं प्राहुः वाधियं तेन जायते ॥४॥ மரகதம் துருஷ்க தேசத்தில் ஸமுத்திரத்திற்கு ஸமீபத்தில் மேடு பள்ளமான இடத்தில் மரகதம் உண்டாகின்றது. மரகதத்தின் தோஷங்கள் ஏழு. குணங்கள் ஐந்து. நிறம் எட்டு விதம் என்று கூறப்பட்டிருக்கிறது. (1-2) நைப்பு அதாவது பளபளப்பு இல்லாததற்கு ரூக்ஷம என்று பெயர். அதை தரித்தால் வியாதியுண்டாகும். மரகதத்தினுள கொபபளம காணப்பட்டால அதற்கு “ விஸபோடம்'' என்று பெயா. அதைத் தரித்தால் ஆயுதங் களால் தாககப்படுவான. (3) மரகதத்தில கல் சோந்து இருந்தால பந்துக்கள் நசிப் பார்கள். இதற்கு “ ஸபாஷாணம்'' என்று பெயா. ஒளி இல்லாமலிருந்தால் அதற்கு “ மலினம்" என்று பெயர். அதை அணிந்துகொண்டால காது செவிடாகும், ·ரத்னபரீஷ்ை 37 शर्करें शर्करायुक्तं पुत्रशोकप्रदं ध्रुवम् । जरठं कान्तिहीनं स्यात् दंष्ट्रिवह्निभयं भवेत् ॥५॥ कन्माष वर्णशवलं ततो मृत्युभयं भवेत् । इति दोषास्समारख्याताः वर्ण्यन्तेऽतः परं गुणाः ॥६॥ निर्मलं कथितं स्वच्छं गुरु स्याद्गुरुतायुतम् । स्निग्धं रौक्षविनिर्मुक्तमरजस्कमरेणुकम् ॥७॥ सुराग रागबहुळं इति पञ्च गुणाः स्मृताः । एतैर्युक्तं मरकतं सर्वपापभयापहम् ॥ ८॥ மணல் கலந்திருந்தால் அதறகு “சர்க்கரம" என்று பெயர். இது நிச்சயமாக புத்திர சோகத்தைக் கொடுக்கும். ஒளி மங்கிப்போனதாக இருந்தால் அதற்கு 'ஜாடம் " என்று பெயர். அது பல்லில் விஷமுள்ளவைகளாலும் தீயி னாலும் பயமுண்டாக்கும். (5) ஒளியில் மஞ்சள் நிறம் கலந்திருந்தால் அதற்கு கல்மாஷம் ” (கலமாஷம்=விஷம) என்று பெயர். அதனால் மரண பயமுண்டாகும். இனி இவ்விதம் ஏழு தோஷங்களும் கூற பட்டன. குணங்களைக கூறுகிறேன. (6) நலல ஒளியுள்ள ரத்னத்திற்கு “ ஸ்வச்சம ” என்று பெயர். கனமுள்ள தற்கு ' என்று பெயர். பளபளப்பு உள்ளதற்கு "ஸ்நிகதம் " என்று பெயர். மணல் முதலியவை களில்லாததற்கு அர ஜஸ்கம " என்று பெயர். சிறந்த ஒளியுள்ள தறகு ஸுராகம் என்று பெயர். இவ்வைந்தும் மரகதத்தின் குணங்களாம். இந்த குணங்களுடன் கூடிய 19 ·38 எங்கள बहिपिञ्छसमाभासा चापपक्षसमापरा । अहिकाचनिभा चान्या तथा शैवलसनिभा ॥९॥ खद्योतपृष्ठसंकाशा बालकीरगरुत्समा । नवशावलसच्छाया शिरीषकुसुमोपमा ॥१०॥ एवमष्टौ समाख्याताः छाया मरकताश्रयाः । छायाभिर्युक्तमेताभिः श्रेष्ठं मरकतं स्मृतम् ॥ ११ ॥ शैवालवल्लरीच्छायं सुरङ्गात्रासवर्जितम् । अनयं तन्मरकतं प्राहुस्सर्वविषापहम् ॥१२॥ इति मरकतम् ॥ மரகதத்தை அணிந்துகொண்டால் ஸகல பாபங்களும் தீரும். எல்லாவித பயங்களும் தீரும். (7-8) மயிலின் தோகை, நீலநிறப்பு, அஹிகாசம் (அஹி காசம் - சிக்கிமுக்கிககல அல்லது விஷக்கல) பாசிக்கொதது- மினமினிப்பூசசியின் பினபககம், பச்சைக்கிளிக் குஞ்சின் சிறகு, புதிய பசும் புல, வாகைப்பூ, இவ்வெட்டு வஸ்துக் களின நிறமபோன்ற எட்டுவித நிறங்கள் மரகதங்களுக்குக் கூறப்பட்டிருக்கினறன. இந்த எட்டுவித நிறமுள்ள மரகதங்கள் மிகச்சிறந்தவைகளாம். (9-11) பாசிக்கொத்தின் நிறமுள்ள தாயும், ஓட்டை, கொப் பளம் முதலிய தோஷமற்றதுமான மரகதமானது விலை மதிக்க முடியாதது என்றும் ஸகல விஷங்களையும் போக்கி விடுமென்றும் கூறப்பட்டிருககிறது. (12) மரகதம முற்றும்.

·ரத்னபரீக்ஷை अथ स्फटिकः। हिमालये सिहाळे च विन्ध्ये तापीतटे तथा । स्फटिक जायते रत्नं नानारूपं मनोहरम् ॥१॥ हिमाद्रौ चन्द्रसंकाशं स्थूलं कान्तियुतं भवेत् । सूर्यकान्तं च तत्रैकं चन्द्रकान्तं तथाऽपरम् ॥ २॥ सूर्यांशुस्पर्शमात्रेण वह्नि धमति तत्क्षणात् । सूर्यकान्तं तदाख्यातं स्फाटिकं Tifi: || 3 || पूर्णेन्दुकरसंस्पर्शादमृतं क्षरति क्षणात् । चन्द्रकान्तं तदाख्यातं दुर्लभं स्यात्कलौ ரர் || 8 || अशोकपल्लवच्छायं दाडिमीबीजसप्रभम् । ஸ்படிகம் இமயமலை, சிங்களம், விந்தியமலை, தாபீந்தி (தப்தீ) இந்த இடங்களில் பற்பல விதமான மனோஹரமான ஸ்படிக ரதனங்கள் உண்டாகினறன. (1) மனோஹர இமயமலையில் உண்டானது ண்டானது சந்திரனைப்போன்ற பிரகாசமுளளதாம். பெரியதாக இருக்கும். மாகவும இருக்கும். ஸ்படிகத்தில ஒரு வகைக்கு ஸுரிய காந்தமென்றும் மற்றொரு வகைக்கு சந்திரகாந்தம் என்றும பெயர். ஸரிய காந்தம் ஸரிய கிரணம் பட்டவுடன் நெருப்பைக் கக்கும். சந்திரகாந்தம் என்பது பூரண சந்திர கிரணம் பட்டவுடன ஜலததைப் பெருக்கும். இவ்விரண்டும் கலியுகத்தில கிடைப்பதரிது.

·Tata विन्ध्यतापीतटोदेशे जायते मन्दकान्तिकम् ॥ ५॥ सिंहळे जायते कृष्णमाकरे नीलगन्धिके । पद्मरागभवस्थाने विविध स्फाटिकं भवेत् ॥ ६॥ காக: || அசோக பலலவம், மாதுளை முதது, இவைகளைப் போன்ற நிறமுள்ள ஸ்படிகமானது விந்தியத்திலும் தாபீ நதிக்கரையிலுா உணடாகிறது. து சிறிது ஒளி குறைந் திருக்கும். நீல நிறமான ஸ்படிகம , சிங்களத்தில் நீலகந்தி கிடைக் கும் ஆகரத்தில் கிடைக்கிறது. பத்மராகம் கிடைக்குமிடத்தில் பற்பல விதமான ஸ்படிகங்கள உண்டாகினறன. ஸ்படிகம் முற்றும.

·ரத்னபரீக்ஷை 41 अथ पुष्परागः। ईषत्पीतं पविच्छायं स्वच्छ कल्पमनोहरम् । पुष्परागमिति ख्यातं रत्न रत्नपरीक्षकैः ॥१॥ If USIRI अथ वैडूर्यम् । सिताभ्रधूमसंकाशं ईषत्कृष्णसित तु यत् । वैडूर्य नाम तत्प्रोक्तं रत्नवर्णपरीक्षकैः ॥ १ ॥ புஷ்பராகம் வைரத்தைப் போன்று சிறிது மஞ்சள் நிறம் கலந்த வெணமையாக இருக்கும். சிறிதளவு மனதைக்கவரும். இதற்கு புஷ்பராகம் என்று பெயர் என்று ரதன பரீக்ஷை அறிந்தவாகள் கூறுகின்றனா. புஷபராகம் முற்றும். வைடுர்யம் வெண்மேகம, புகைபோன்று சிறிது கரு நிறம் கலந்த வெண்ணிறமான ஸ்படிகத்திற்கு “வைடூர்யம 31 எனறு பெயர் ரதனங்களின நிறங்களை அறிந்தவர்கள கூறுகினறனா. வைடூராயம் முற்றும. என்று 1. 6.

·Tartari अथ गोमेदकम् । मधुबिन्दुसमं वापि गोमूत्रौघसमप्रभम् । गोमेदकं तदाख्यातं रत्न सोममहीभुजा ॥१॥ TN TET सेती सागरमध्ये तु जायते वल्लरीयुता । विद्रुमाख्या सुरप्रोक्ता दुर्लभा रत्नरूपिणी ॥१॥ पापाणत्वं भजत्येपा प्रयत्नात्क्यथिता सती । प्रवालं नाम तद्रक्तं वर्णाढयं मन्दकान्तिकम् ॥२॥ கோமேதகம் தேன் பொட்டின நிறமாகவோ கோமூததிர தாரையின நிறமாகவோ இருந்தால், அந்த ஸபடி கததிற்கு 4 கோமேதகம' என்று பெயா என்று ஸோமபூபாலன கூறியுள்ளாா. கோமேதகம் முற்றும். பவழம் ராமஸேதுவில் ஸமுததிரத்தில் பவழமானது கொடி யுடன உண்டாகிறது. இதைததான் தேவாகள சிறந்த பவழமெனக் கூறுகினறனா. இதுதான ரதனமாகக் கூறப் படுகிறது. இது கிடைப்பது துலபம். (1) இதை முயற்சியுடன கொதிக்க வைத்தால் இது கல போல் கெட்டியான நிலையை அடையும். அததகைய பவழம் என்னும் ரத்னம நலல சிவப்பு நிறமுள்ளதாய் இருக்கும். (உரை கலலில் உரைத்தால்) மங்கலான ஒளியைக் காட்டும். பவழம முற்றும். Pattee ·ரத்ன பரீக்ஷை पद्मरागस्य नीलस्य ये दोषाः परिकीर्तिताः । तैरेव दृषितं रत्नं सन्त्याज्य स्फाटिकं नृपैः ॥१॥ गौरवं स्वच्छता कान्तिः काठिन्यं रत्नजा गुणाः । विहाय वनं नान्येषु लाघवं शोभनं भवेत् ॥२॥ अथ कृत्रिमरत्नज्ञानम् । रत्नानां रूपमाम् हि धूर्ताः कुर्वन्ति युक्तितः । तेषां परीक्षां वक्ष्यामि रत्नारनविचारिणीम् ॥१॥ वजेण वेधयेद्वनं कृत्रिमं चेद्विभज्यते । कृत्रिमं मौक्तिक नश्येत् क्षाठितं लवणाम्भसा ॥२॥ பதமராகப , நீலம இவைகளுக்குக் கூறிய தே"ஷங்களே ஸபடி கததிற்கும் கூறப்பட்ட தோஷங்களாம, அத்தகைய தோஷமுள்ள ஸபடிகங்களை அரசர்கள் விலக்கி விட வேண்டும். (!) பளுவுள்ளதாக இருக்தல, சுத்தமாக இருத்தல், ஒளி யுள்ளதாக இருத்தல், அழுததமாக இருத்தல, இவைகள் ரத்னங்களின் குணங்கள் . வைரம் நீங்கலாக மற்ற ரத்னங்கள லேசாக (கனமிலலா மல) இருந்தால அது சுப பலனைக் கொடுககாது. (2) போலி ரத்னங்களை அறிதல் ஆகையால் அயோககியாகள் யுக்தியினால ரத்னங்களைப்போன்ற போலி ரத்னங்களைச் செய்து விடுகிறார்கள். உண்மையான ரத்னமா அல்லது போலி ரத்னமா என்பதைத் தெரிந்து கொள்ளுவதற்கு செய்யவேண்டிய பரீஷை முறை களைக் கூறுகிறேன். (1) ·रखपरीक्षा। சாயனாரி ரி ஏனார் | शोधयेद्रनवित्प्राज्ञः विज्ञानार्थ तु कृत्रिमे ॥ ३ ॥ त्यजति कथितं रागं कृत्रिमं तद्विदुर्बुधाः । मार्दवं दृश्यते घृष्टे ज्ञेय तत् कृत्रिमं बुधैः ॥ ४ ॥ एवं विचार्य रत्नानि कोशे संचिनुयान्नृपः । आयुर्लक्ष्मी जयं कीर्तिं प्रयच्छन्ति निरन्तरम् ॥ ५ ॥ माणिक्यं वजवेडूयं गोमेदं पुष्परागकम् । नीलं मुक्ताप्रवाळं च रत्न मरकतं नव ॥६॥ வஜ்ர ததை வஜரததால துவாரம் போடவேண்டும். போலி வைரமானால் அது சிதைந்துவிடும். உப்பு ஜலத்தில் முத்தை அலம்பவேண்டும். போலி முத்தானால் உருக்குலைந்து விடு . (2) மாணிககம முதலிய ரத்தினங்களை உரைத்தும், கொதிக்கவைத்தும பரீக்ஷிககவேணடும். கொதிகக வைததால போலி ரதனம நிறம் குனறும அதைப் போலி என்று அறியவேண்டும் ரதனத்தை உரைத்தால மிருதுவாக இருந்தால் அது போலி ரதனமாகும். (3-4) இவ்விதம ர தனங்களை பரீக்ஷிததுப் பார்த்து சுததமான ர தனஙகளைப பொறுக்கி எடுதது நல்ல ரத்னங்களை சேகரித்து பொக்கிஷத்தில் வைத்துக் காப்பாற்றவேண்டும். இந்த ரதனஙகள ஆயுள, தனம, ஜயம, கீர்ததி இவைகளை என்றும் கொடுக்கும. (5) மாணிககம, வஜ்ரம், வைடூர்யம், கோமேதகம், புஷப ராகம, நீலம், முத்து, பவழம, மரகதம எனபன ஒன்பது ரதனங்களாம். (6) போலி ரதின பரீக்ஷை முற்றும். - ·ரத்னபரீக்ஷை 46 नवरत्नमुद्रिकानिर्माणप्रकारः । मध्ये भानोम्सुमाणिक्यं पूर्वे वजं च भागवे । चन्द्रे मुक्ताऽनलदिशि कुजे याम्ये प्रवाळकम् ॥ १॥ नैऋत्ये गहोर्गोमेदं नीलं तु पश्चिमे शनेः । वायव्ये गुरोः पुष्पाख्यं केतोर्वैर्यमुत्तरे ॥२॥ ईशान्ये ज्ञो मरकतं एवं स्याद्ग्रहमुद्रिका ॥३॥ इति नवरत्नमुद्रिकाप्रकारः ।। நவரத்ன மோதிரம் செய்யும் முறை மத்திய பாகத்தில் சூரியனுக்கும், கிழக்கில் சுக்கிரனுக கும, அசனி திக்கில சநதிரனுக்கும், தெற்கில் குஜனுக்கும், தென்மேற்கில் ராகுவுக்கும், மேறகில் சனிககும, வாயு திக்கில் குருவுக தம, வட சகில கேதுவுக்கும், ஈசானியத்தில புதனுககும இடங்கள் கூறப்பட்டிருககினறன. இவ்விதமே ஸூரியனுக்கு மாணிக்கமும், சுக்கிரனுக்கு வஜ்ரமும் , சநதிரனு ககு முத்தும், செவ்வாய்ககு பவழமுர், ராஹுவுக்குக கோமேதகமும, சனிக்கு நீலமும், குருவுக்குப் புஷ்பராகமும், கேதுவுக்கு வைடூரியமும், புதனுக்கு மரகத மும, ரத்னங்களாகக கூறப்பட்டிருக்கினறன. எனவே சூரியனுடைய ரதனமான மாணிககததை நடுவில் வைத்து, வஜரம், முத்து, பவழம், கோமேதகம், நீலம், புஷபராகம், வைடூயம் , மரகதம இவைகளை முறையே கிழக்கு திக்கு முதல் ஈசானிய திககு வரையில், வஜ்ரம் முதல மரகதம ஈரான எட்டுரதனங்களையும் வைத்து மோதிரத்தில் இழைக்கவேண்டும். இதறகு நவரத்ன மோதிரம் என்று பெயர். (1-3) நவரதன மோதிரம் முற்றும்.

·48 Txvfrer 1 कृत्रिमरत्ननिर्माणप्रकारः। दग्धशङ्ख ससिन्दूरं समांशं चूर्णयेत्ततः । क्षीरैः सद्यः प्रस्तायाः इलाया मर्दयेदृढम् ॥१॥ पूरयेत्तं तृणोतं नाळे वंशादिसंभवे । सुपक्वे चानभाण्डे तु यवागूसहिते क्षिपेत् ॥२॥ आच्छाद्य पश्चान्मन्दाग्नौ घटे तैलं समुत्क्षिपेत् । प्रवाळ(ळ) नाळिकागर्ने जायते पद्मरागवत् ॥ ३॥ पाचिता नि विकाक्वाथे द्वियामं मन्दवह्निना । स्निग्धां सु(मु)कुटकोपेतां कान्ति याति प्रवाळकम् ॥ ४॥ போலி ரத்னம் செய்யும் முறை சுட்ட சங்கும ஸிந்தூரமும் ஸம எடை எடுததுப் பொடி பண்ணி பிறகு அதை அபபொழுது ஈனற மாட்டின் பாலை விட்டு பூமியில் நனகு மாதிகக வேண்டும். (உருவாகச் செயது) புல்லில் கோர்த்து மூங்கில் குழாய் முதலியவைகளில் நிரப்பி வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். பிறகு பாண்டத்தில அரிசியை உஃ வைத்து அது நன்றாக வெந்து அன்னமாக ஆனபினபு கஞ்சியுடன் கூடிய அந்த அன ன பாண்டத்தில் முன் தயாராக வைத்திருக்கும வைதது அந்தப் பாண்டததில எண்ணையை விட்டு மூடி, பின மந்தாக்கினியில் எறிக்க வேண்டும். அந்தக் குழாயில வைத்தவைகள பவழமாகும். அது பதும ராகத்தைப் போலிருக்கும். (1-3) அதை குழாயை பிறகு அதை மஞ்சிஷடை (மஞ்சட்டிக) கஷாயத்தில் மந்தாக்கினியில் இரண்டு யாமம் எறித்தால் மனோஹரமான நலல ஒளியுள்ள பவழமாகும், (4) ·ரதனபரீக்ஷை इन्द्रनीलः । नीलचूर्णं पलैकं तु पूर्वकूप्यां तु यद्रवम् । तद्रवं द्विपल चूर्णं क्षिप्त्वा सर्व विलोडयेत् ॥ ५ ॥ शीतत्वेन पूर्ववह्निना पचेत् । इन्द्रनीलानि तान्येव जायन्ते नात्र संशयः ॥ ६॥ मरकतम् । मञ्जिष्टं तिलकं नीली सम(म) चूर्ण प्रकल्पयेत् । काचकूप्यां स्थितं द्रव्ये(व्यं) सर्वमेव तु लोडयेत् ॥ ७ ॥ वर्पोपलान्यनेनैव सिक्त्वा पश्चाच (पच्याच) वह्निना । सर्वे मरकतास्तेन समीचीना भवन्ति हि ॥ ८॥ अथ पद्मरागम् । Y दग्धशङ्ख सदरद समचूर्ण प्रकल्पयेत् । काचकुप्यां स्थितं द्रव्य सर्वमेव तु लोडयेत् ॥ ९॥ இந்திர நீலததைப்பற்றிய பகுதி மூலத்தில் முற்றிலும் சரியாக இல்லை. (5-6) மரகதம் மஞ்சட்டி, திலகத்தின (மஞ்சாடிச்செடியின ) புஷ்பம அவுரி இவைகளை சமபாகம் தூள் செய்து அதை கண்ணாடிக் கிண்ணத்தில் போட்டுக்கலந்து, வாஷோபலங்களை (ஆலங் கட்டிகளை) அதனுள் பொதிநது நெருப்பில் வைத்து எரிக்க அவைகள் நலல மரக தங்களாகும். (இதிலும் மூலம் சமபூர்ணமாக இல்லை) (7-8) ·48 tartterI वर्षोपलान्यनेनैव सिक्त्वा पश्चाच्च (पच्याच) वह्विना । पद्मरागा भवन्त्येव समीचीना न संशयः ॥ १० ॥ इति श्रीमन्नारायणविरचिते स्मृतिसारोद्धारे नवरत्नपरीक्षाध्याय. समाप्तिमगमत् ॥ श्रीसाबसदाशिवार्पणमस्तु ॥ பத்மராகம் FILL 2 லிஙகம இவைகளை சமபாகம சமபாகம் பொடி செய்து, கண்ணாடி குப்பியில் (கிண்ணத்தில்) அவைகளைக கலந்து, குலுக்கி இதனால ஆலங்கட்டிகளை (ஆலங்கட்டிகளை இதனுள புதைதது) பிறகு தீயில எரிகக பத்மராகக் கற்களாகும். (9-10) நனைதது ஸ்ரீமநநாராயணன செயத் ஸமிருதி ஸாரோததாரததில நவரதன பரீக்ஷை முற்றும.

·ll at: || 11 அரளY TH: || ईश्वरदीक्षितीये रत्नपरीक्षा ॥ सिमाळस्याकरोद्भूता महानीलास्तु ते स्मृताः । क्षीरमध्ये क्षिपेन्नीलं क्षीरं चेन्नीलतां व्रजेत् ।। इन्द्रनीलमिति ख्यातमिति चागस्त्यभाषितम् । (इति रत्नशास्त्रे अभिधानात् इन्द्रनीलाः क्षीरनीलीकरणसमर्था. सिमलोद्भवाः । SqfETraft TT . Tfulf: TE-) बललोचनसंभूतं हरकण्ठविपोद्भवम् ॥२॥ ஈசுவர தீக்ஷிதீயத்தில் ரத்ன பரீக்ஷை சிங்களத்தின ரத்னாகரங்களில் கிடைக்கும் நீலங்கள் மஹா நீலங்களாம் (சிறந்தவைகளாம). நீல ரதனத்தைப் பாலில் போட்டால் அந்தப் பால நீல நிறமாகக் காணப்பட்டால் அதற்கு இந்திர நீலம எனப் பெயர், என்று அகத்திய முனிவர் கூறியுள்ளார் (என ரத்ன சாஸ்திரத்தில் கூறியிருப்பதால் இந்திரநீலக்கற்கள் நீலநிறமாகக காட்டும் தன்மையுள்ளவைகளாம். இவைகள சிங்கள ததிலுணடானவைகளாம. அவைகள் உண்டாகும் முறைகளின் பேதங்களாலும், அவைகளின் வகைகள் ரத்ன சாஸ்திரத்தில் கூறப்படுகின்றன.) (1-2) பாலை பலாசுர னின கணகளிலிருந்து உண்டானது ஒன்று. பரமேசுவரனின் கழுத்திலுள்ள விஷத்திலிருந்து 2.7.

·50 t द्विविधन्तु महालील प्रोक्तं तच्छास्त्रवित्तमैः । संज्ञा वाष्ट्री रवैर्भार्या तत्तेजस्सोडमक्षमा ॥३॥ आत्मच्छायां नियोज्यागात्तपसे काननं वरम् । रविश्च तत्र तां गत्वा दृष्ट्वैवातीव मोहितः ॥ ४ ॥ STATET T STTTT TTTI: | यत्र यत्रापतद्रेतस्तत्र तत्र विवस्वतः ॥ ५॥ सन्धार्या देवमानुपैः । विश्वरूपवधप्राप्तदोषशान्त्यै पुरन्दरः ॥ ६॥ अश्वमेधं चकाराथ तत्समाप्तौ तदङ्गकम् । चाक्षुषं च मलं यत्र विमुक्तं तत्र देशके ॥७॥ உண்டானது மற்றொன்று. இவ்விரண்டும் மஹா நீலமென்று ரத்ன சாஸதிரமறிந்தவர்கள் கூறுகினறனா. (2-3) महानीला बभवुश्च தவஷடாவின் பெண்ணும் சூரியனின் பதனியுமான ஸம்ஞை எனபவள , சூாய வீரயததைத தாங்கமுடியாமல், தனது நிழலைத (சாயையை) தனககுப்பதிலாக நிறுத்தி விட்டு, தவமபுரியக காட்டிற்குச் சென்றாள. சூரியனும் அவளை விரடடிககொண்டு சென்று அவளைக அவளைக கண்டு மோஹிததார். அவள குதிரை உருவங்கொண்டு ஓடினாள. சூரியனும குதிரை உருவங்கொண்டு அவளைத துரததிக் கொண்டு சென்றார். அபபொழுது சூரியனுடைய தேஜஸ பற்பலவிடங்களில் சிந்திறறு. தேஜஸஸு சிந்தியவிடங் களில மஹா நீலஙகள உண்டாயின அவைகள் தேவாகளும மனிதர்களும் தரிக்கத் தக்கவைகளாம். (3-6) விசுவரூபனை வதைத்த இந்திரன அந்த பாபததைப் போக்க அசுவமேதம் செய்தான். அதன முடிவில் அவன் கண்களிலிருந்தும் அங்கததிலிருந்தும் வியர்வை சிந்திறறு.

·ரத்னபரீக்ஷை 51 इन्द्रनीला इति ख्याता मणयः संभवन्ति हि । इति । मणिप्रवरं-मणिश्रेष्ठम् । लक्षणमुक्त रत्नशास्त्रे । मुक्ताप्रवाळवैडूर्यवचनीलानि गारुडम् ॥ ८॥ पद्मराग पुष्परागं गोभेदकमतः परम् । नव रत्नानि पाषाणाः भासयन्ति सदा नरान् ॥ ९॥ करीन्द्रजीमूतवराहशङ्खमत्स्याहिशुक्त्युद्भववेणु जानि । मुक्ताफलानि प्रथितानि लोके तेषान्तु शुक्त्युद्भवमेव भूरि ॥ आगस्त्ये रत्नशास्त्रे च-- बलो नामाभनच्छीमान् दानवेन्द्रो महाबलः ॥ ११ ॥ அது சிநதியவிடததில இந்திர நீல மணிகள உணடாயின. மணிப்ரவரம எனபதற்கு ரதனத்தில் சிறந்தது என்று பொருள். அதன் லக்ஷணம ரத்ன சாஸ்ததிரததில் கூறப்பட்டு இருக்கிறது. (6-8) முத்து, பவழம், வைடூரியம், வைரம், நீலம், பசசை, பதுமராகம், புஷ்பராகம், கோமேதகம் என்ற ஒன்பதுவித கற்களும் ஒன்பது ரத்னங்களாம். இவைகள மனிதாகளைப் பிரகாசிக்கச் செய்கின்றன. (8-9) கஜசிரேஷ்டம், மேகம், பன்றி, சங்கம, மீன், பாம்பு, சிப்பி , மூங்கில இவைகளில் முத்துக்கள் உண்டாகினறன என்பது உலகில பிரஸித்தமான விஷயம். இவைகளில் சிப்பியில் உண்டாகும் முத்துக்களே அதிகமாகக் கிடைக (10) கின்றன. அகஸ்திய மாமுனிவர் கூறியுள்ள ரத்ன சாஸ்திரத் தில்-மிகுந்த சோபையும் மஹா பலமும் உடைய பலன் ·52 Territer | तस्यास्थि वजं दशनाश्च मुक्तास्तथा च रक्तं खलु पद्मरागः । रोमाणि वैडूर्यमिति प्रसिद्धं प्रवाळमासीपिशित महाप्रम् ॥ नेलं महानीलमभूत्प्रशस्त पित्तं च गारुत्मतरतमासीत् । आसीत्कफस्तस्य च पुष्परागः मेदश्च गोमेदकतामवाप ॥ IT TIIT களf TTI वज्राघातप्रकीर्णा या दन्तपङ्क्तिबलस्य तु ॥ १४ ॥ सा तु त्रयोदशस्थाने विप्रकीर्णाऽभवत्तदा । वराहस्य च दंष्ट्रायां फणे च पवनाशिनाम् ॥१५॥ करिदन्ते बलाकानां कण्ठे स्त्रीणां तथैव च । शङ्ख मत्स्ये करे (घने) चैव वंशपुण्डेक्षुपर्वसु । शालिस्तम्भे च शुक्तौ च भुजे करटवाजिनः ॥१६॥ என்ற அசுரன் இருந்தான். அவனுடைய எலும்பு வஜ்ர மாகவும், பறகள முததுக்களாகவும், ரகதம பதுமராக மாகவும, உரோமங்கள வைடூரியமாகவும், மாமிசம பவழ மாகவும், கண நீலமணியாகவும், பிததம பச்சையாகவும், கபம் புஷ்பராகமாகவும், ஊந்தண் கோமேதகமாகவும் ஆயிற்று என்று கூறப்பட்டிருககிறது. (11-13) மேலும், முத்துக்களில் ஜலஜம ஸ்தலஜம் என்று இரண்டு விதமாம். பலாசுரனின பற்கள வஜ்ராயுதத்தால சிதை வுற்று 1. பனறியின பல் 2. பாமபின் படம் 3. யானை யின் தந்தம 4, நாரையின கழுத்து 5. ஸ்திரீயின் கழுகது 6. சங்கம 7. மீன் 8 மேகம் 9. 9. மூங்கில் கணு 10. நாமககருமபின 11. சம்பாப் பயிரின் தாள 12 சிப்பி 13. காடவாஜியின (கோவேறு கழுதை யின்) புஜம் ஆகிய 13 இடங்களில் சிதறின. டங்களிலும் முத்துக்கள் உண்டாயின. (14-16) கணு இந்த 13 ·ரத்ன பரீக்ஷை 53 नारीबलाकाकण्ठाभ्यां भुजात्करटवाजिनः । तिस्रो जाताश्च मुक्तास्तु न सन्त्येवातिदुर्लभाः ॥ १७ ॥ सुतारत्वं सुवृत्तत्व नैमल्यं धनता तथा । fETTISF 7 ITI: fafiar: || 24 || काकपाणिः (दः) सुकं (स्रवन्) नीरः पार्श्वस्फोटस्तथाऽनलः । नीलवर्णोथ दद्रुम्तु श्यामलो रक्तबिन्दुकः ॥ १९ ॥ एते न धारणे योग्या धतुर्हानिप्रदास्सदा । प्रवाळः कृमिभक्षश्चेत् वर्जनीयः प्रयत्नतः ॥ २० ॥ वैडूर्य बिन्दुसंयुक्तं न धार्य शुभलिप्सुभिः । ஸ்திரீயின் கழுதது, நாரையின் கழுத்து, கோவேறு கழுதையின் புஜம, இம்மூனறு ஸ்தானங்களில் உண்டாகும் முத்துக்கள் இல்லை எனறே சொல்லி விடலாம். கிடைப்பது மிகவும் துர்லபம. (17) நல்ல ஒளிவீசும் தன்மை முறறிலும உருண்டை யான வடிவம், அழுக்கிலலாமை, அதிக எடை நிற்கும் கனம், வழவழப்பு, விரிசல இலலாமை என்று முத்துக்களின் நற்குணங்கள் ஆறு விதமாகும். (18) கால் காக்கைக் போன்ற அடையாளமுள்ளது, ஈர கைப்பு உள்ளது, பககத் தில உடைந்தது, நெருப்புப்பொரி போலிருப்பது, நீலநிறமானது, சொரசொரப்பாக இருப்பது கருமை கலந்த நிறமாக இருப்பது, சிகப்புப்புள்ளி யுள்ளது இத்தகைய தோஷமுள்ள முத்துக்களை தரிக்க லாகாது அவை தரிப்பவனுக்கு அழிவை உண்டுபண்ணும். பூச்சிகளரித்த பவழத்தை விலக்கிவிடவேண்டும். புள்ளியுள்ள வைடூரியத்தை சுபத்தை விரும்புகிறவன் ·சாரின वजू पर्पटिकायुक्तं बिन्दुयुक्तं विसर्जयेत् ॥ मरकत (क्तं) पेटकयुतं न धार्य शुभमिच्छता । पुष्परागः पुष्टिवर्धनः ॥ भारद्वाजस्मृतौ च - बिन्द्वावर्ततुषत्रासलेखाकळंककीलकाः ॥ २२॥ सप्तते कथिता दोपाः रत्नशास्त्रविशारदैः । जम्बूफलवदाकारस्तत्र चूचुकसन्निभः ॥ २३ ।। चूडामणिवदाकारः बालवत्सस्य शृङ्गवत् । अयं चतुर्विधो बिन्दुः स्त्रीसन्ततिविनाशकृत् ॥ २४ ॥ தரிக்கலாகாது (பாப்படீ எனனும்) மெல்லிய புலலையொதத கோடுகளுடையது அல்லது புடைப்புள்ளது,) புளளியுள்ளது, இந்த வைரங்களை ஒதுக்கிவிடவேண்டும். நடுவில் குழிந்த மரகதத்தை சுபததை விருமபுகிறவன் தரிக்கலாகாது. புஷ்பராகம் புஷ்டியை விருத்தி செய்யும். பாரத்வாஜஸ்மிருதியில் "பிந்து, ஆவர்த்தம், துஷம், த்ராஸம லேகை, களங்கம், கீலகம், என்று ஏழுவித தோஷங்கள் ரத்ன சாஸ்திகரங்ளை அறிந்தவர்களால கூறப பட்டிருக்கின்றன. அவைகளில் “ பிந்து '' என்ற தோஷம் நாவல் கனியை போலவும், முலைக்காமபைப்போலவும், குண்டுமணியைப் போலவும், இளங்கனறுக்குட்டியின் கொம்பைப் போலவும் நான்கு விதமாகும். இவைகள் ஸ்திரீ ஸந்ததிகளை அழித்துவிடும். (22-24) ·ரத்னபரீக்ஷை शङ्खमस्तकसंकाशः सरिद्वेणिनमोपमः । आवर्तो द्विप्रकारोऽयं सदा विभ्रमकारकः ॥ २५ ॥ गोधूमचूर्णसदृशः व्याप्य रत्नं समन्ततः । आस्ते तत्तुपसंज्ञोऽयं सर्वदाङ्गकशप्रदः ॥ २६ ॥ त्रासारख्यः त्रुटितप्रख्यः शुक्त्यन्तररुजासमः । नासस्स द्विप्रकारोयं त्राससञ्जननस्सदा ॥ २७॥ रविरश्मिसमाकारा सूत्रपातवदाकृतिः । वर्षपातवदाकारा त्रिधा रेखाऽतिकष्टदा ॥ २८ ॥ कळङ्कः कृष्णलोहाभः कृष्णाभ्रसदृशाकृतिः । ஆவர்த்தம'' -(சுழி) எனபது இரண்டு விதம். ஒன்று சஙகததின தலையைப்போலிருக்கும். மறறொன்று, நதிப பிரவாகததின சுழலைப்போல இருககும. இவ் விரண்டுவித தோஷங்களும் சித்தப்பிரமையை உண்டுபண்ணும். (25) என்பது துஷம் கோதுமை மாவைப்போல எங்கும் படிநதிருக்கும். இகத தோஷம எப்பொழுதும உடமபை இளைக்கச் செய்யும். (26) தராஸம எனபது உடைந்ததுபோலவும், சிப்பியின் மத்தியில் பிளவைப் போலவும் இருக்கும. இவ்விரண்டு தோஷங்களும் பயத்தையுண்டுபண்ணும். ளள " ரேகை, என்பது சூரிய கிரணம் போலவும், கயிறு விழுந்தது போலவும், மழைக்கால் போலவும் இருக்கும். இமமூன்றும் மிகுந்த கஷ்ட ததைக்கொடுக்கும. (27-28) "களங்கம் 2 என்பது இரும்பு போலவும், கருப்பு ·66 Tertia शिखिपिञ्छसमाकारः विधैतदसुनाशकृत् । कीलका कीलवत्तिष्ठेत् सर्वदा हृदयार्तिकृत् ॥ २९ ॥ एवं रत्नेषु दोषाणां लक्षणं समुदाहृतम् । गोमेदकः पुष्परागः वैडूर्यः शीतरुङ्मणिः । एते च स्फटिकप्रख्याः फले स्फटिकजातयः ॥ ३० ॥ इति ॥ पद्मरागो रविमणिः शृङ्गारो हारनायकः । सलोहितो जातशृङ्गः कुरुविन्दोऽतिलोहितः ॥ ३१ ॥ सौगन्धिको मरालस्स्यात् नीलगन्धी तु धू(म्र)लः । போலவும, மயில் தோகை போலவும் மூன்று விதமாகும். இந்த தோஷம் பிராணஹாநியை உண்டு மேகம பண்ணும். " கீலகம்'' என்பது முளையைப்போல இருககும இது மனோவியாதியை உண்டு பண்ணும். (29) இவ்விதம் ரத்னங்களின தோஷ லக்ஷணங்கள் கூறப் பட்டிருக்கின்றன. கோமேதகம், புஷபராகம் வைடூரியம், பச்சை இவை களும் ஸ்படிகம் போன்றவைகளே பலவிஷயத்தில் ஸ்படிக ஜாதிகளேயாம் '' - என்று (பாரத்வாஜஸ்மிருதியில்) கூறப்பட்டிருக்கின்றது. (30) பதுமராகத்திற்கு ரவிமணி சிருங்காரம் என்றும், ஹாரநாயகம் என்றும் பெயா. அது சிகப்பாக இருந்தால, ஜா தச்ருங்கம் என்று பெயர். அது அதிகச் சிகப்பாக இருந்தால, குருவிந்தம் என்று பெயர். ராஜஹமஸ(த்தின் மூக்கின) நிறமாக இருந்தால , (வெண சிகப்பு நிறமாக இருந்தால்) ஸௌகநதிகம் என்று பெயர். புகை நிறமாக இருந்தால், நீலகந்தி என்று பெயா. என்றும், ·ரதனபரீக்ஷை 67 शिखरं मतम् । पक्वदाडिमबीजाभं माणिक्य तत्तु पल्लवरागः स्यात् पल्लवेन समप्रभम् ॥ ३२ ॥ इति । गारुत्मतं मरकतमश्मगर्भ हरिन्मणिः । गाढमुल्लसितं चैव पेशलं पित्तकं तथा । मुग्धं च पृथुकं चेति षड्डियोऽयं हरिन्मणिः ।। ३३ ।। Effog: || उत्पलपरिमळे तु द्वाविशतिरन्नान्युक्तानि - वजेन्द्रनीलमरतककर्केतनपारागरुधिराक्षाः । वैडूर्यविपुलविमलकराजमणिस्फाटिकशशिकान्ताः ॥ ३४ ॥ सौगन्धिकगोमेदकशङ्खमहानीलपुष्परागारख्याः । ब्रह्ममणिज्योतीरससीव्यकमुक्ताप्रवाळानि ॥ ३५ ॥ நன்றாகப் பழுதத மாதுளை முத தின நிறமாக இருந்தால, மாணிககம எனறும, சிகரம என்றும் பெயா. தளிரைப் போனற நிறமுடையதானால, அதற்குப் பல்லவராகம என்று பெயா கூறப்பட்டிருக்கிறது. காருதமதம, மரகதா , அச்மகாப்பம, ஹரின மணி எனறு பச்சையின பெயாகள நானகு, இது காடம, உலலஸிதம், பேசலம், பிததகம, முக்தம, பிருதுகம எனறு ஆறு விதமாம- எனறு நிகண்டுவில் கூறப்பட்டிருக்கிறது. (31-33) உத்பல பரிமளம் என்ற நூலில் 22 வகை ரதனங்கள் கூறப்பட்டிருக்கினறன. அவைகள வஜ்ரம 1, இந்திர நீலம் 2, மரகதம் 3, காககேதனம 4, பத்மராகம 5, ருதிராக்ஷம 6, வைடூரியம 7, விபுலம் 8, விமலகம 9, ராஜமணி 10, ஸ்படிகம 11, சநதிரகாநதம் 12, ஸௌகநதிகம 13, கோமேதகம் 14, சங்கம 15, மஹாநீலம 16, புஷபராகம் 17, பிரஹமமணி 18, ஜ்யோதீரஸம 19, ஸவயகம் 20, முதது 21, பவழம் 22 எனபனவாம். (34-35) R. 8 ·58 Tertiar स्निग्धा विशुद्वास्समरागिणश्च आपीतवर्णा गुरवः स्थिराश्च । त्रासवणव्याळविवर्जिता ये कर्केतनास्ते परम पवित्रम् ॥ ३६ ॥ पत्रेण काञ्चनमयेन च वेष्टयित्वा न्यस्तं यदा हुतवहे शीतीकृतं यदि भवेत् न च रूक्षवर्ण कर्केतनं भवति तत् पृथिवीसमूल्यम् ॥ ३७॥ आकाशतलसंलक्ष्यः उपलः स्फटिकः स्मृतः । मृणालशंखधवळः किञ्चिद्वर्णान्तरान्वितः ॥ ३८ ॥ भवति प्रकाशम् । நலல மெருகு (பளபளப்பு), துஷம முதலிய தோஷ மில்லாமை, எங்கும் நிறைந்த ஒளி, சிறிது மஞ்சளான நிறம், கனம், அடர்த்தி இந்த குணங்களிருப்பதுடன பொறிசல், உடைசல, விகாரமான உருவம், இந்த தோஷங்கள் இலலாத காககேதனம என்னும் ரத்தினம மிகவும் தூய்மையானது. (36) இந்த ர தன ததைத தஙக இலையில (மெல்லிய தங்கத தகட்டில) வைத்து மூடி நெருப்பில் வைத்தால , பிரகாசமாக இருக்கும். (ரதனத்தின் பிரகாசம் நன்கு தெரியும்). அதைக குளிரவைததால அதன விகாரப்படாது. இத்தகைய கர்க்கேதன ரத்னததிறகு பூமண்டலம் முழுமையுமே விலை மதிப்பாகும். (37) வாணம ஆகாசததை அதன வழியே பார்க்குமாறு ஒளி ஊடுருவும் தன்மையுடைய கல் ஸபடி கம எனறு கூறப் படுகிறது. இது தாமரைத் தண்டு போலும், சங்கத்தைப் வெணமையாக இருக்கும், வேறு நிறங்களும் சிறிது கலந்து காணப்படும். (38) போலும் ·ரத்ன பரீஷை मध्ये च पाण्डरमतीव विशुद्धवर्ण यविन्द्रनीलरुचिपूरसमानदेहम् । ऐश्वर्यभृत्यजनकं रुधिराक्षमेवं पक्कं च तत्किल भवेत् सुमनोज्ञवर्णम् ॥ ३९ ॥ इति आदित्यस्य तु पद्मरागममलं मुक्ताफलं शीतगोः माहेयस्य च विद्रुमं मरतकं सौम्यस्य गारुत्मतम् । देवेड्यस्य च पुष्परागमसुरामात्यम्य वज्र शनेः नील निर्मलमन्ययोस्तु गदिते गोमेदवैडूर्यके ॥४॥ वाहटे च- रसे रसायने दाने धारणे देवतार्चने । सुलक्ष्माणि सुजातीनि रत्नान्युक्तानि fa || 8 || மத்தியில் வெளுப்பாகவும், நல சுத்தமான நிறமுள்ள தாகவும், நாலாபுறமும இந்திர நீலம போனற ஒளி வீசுவ தாகவும் இருந்தால இதறது ருதிராக்ஷம'' (?) எனறு பெயா. இது நன்கு பகதவ தசையை அடைநதால மிகவும் மனதைக் கவரும் செலவத்தையும் பணியாட் களையும் கொடுககும். (இவ்வாறு உதபல பரிமளத்தில் கூறப்பட்டிருக்கிறது ) (39) ஸாயனுக்கு பதமராகமும், சநதிரனுக்கு முத்தும், செவ்வாய்க்குப் பவழமும், புதனுக்குப் பசசையும், குருவுக்குப் புஷபராகமும், சுக்கிரனுக்கு வைரமும், சனிக்கு நீலமும், ராகுவுக்கு கோமேதகமும், கே. கதுவுக்கு வை' 'டூரியமும் ரதனா களாகக் கூறப்பட்டிருக்கின்றன. (40) வாஹடத்தில் கூறியிருப்பதாவது:- போக பதார்த்தமாக உபயோகிப்பதற்கும், ரஸாயன த திறகும், (வியாதி, நரை, ஜரை, மூப்பு இவைகளை விலக்கக கூடிய ஓளஷதததிறகு ரஸாயனம என்று பெயா.) தானம ·60 Territar | माणिक्यं पद्मगगाख्यं द्वितीयं नीलगन्धि च । कुशेशयदळच्छायं स्वच्छं स्निग्ध मरुत् (गुरु) स्फुटम् । वृत्तायतं समं गात्रं (स्त्रे) माणिक्य श्रेष्ठमुच्यते ॥ ४२ ॥ नीलगङ्गाम्बुसंभूतं नीलगर्भारुणच्छवि । पूर्वमाणिक्यवत् श्रेष्ठ माणिक्यं नीलगन्धि तत् ॥ ४३ ॥ சகலratiIT(3) II चिपिटं लघुवक्त्र च माणिक्यं दुष्टमष्टधा ॥ ४४ ॥ செய்வதற்கும் தரித்துக்கொள்வதற்கும், தெய்வங்களுக்குச் சாத்துவதறகும, நலல லக்ஷணமான நலல ஜாதி ரதனங களையே உபயோகிக்க வேண்டும். அவைகள் தான கூறியுள்ள பலனைககொடுக்கும் (41) மாணிக்கமானது, பதமராகம், நீலகநதி எனறு இரு வகையாம். தாமரை மலரின இதழின நிறமும், தூய்மை யும், பளபளப்பும், கனமும், பூரிப்பும், வட்ட மாய விரிந்து, எங்கும் வடிவமும் பொருந்தியதாக இருக்கும் மாணிக்கம சிறந்ததாம். (42) ஸமமான நீலமான கங்கா ஜலத்தில் உண்டாகி, உடபுறம் நீல ஒளிகலநத சிவப்பு நிறமுளளது நீலகந்தி மணியாம. முன் மாணிக்க சதிற்குக கூறப்பட்ட குணங்களுள்ள நீலகந்தி மணி மிகச்சிறந்ததாகும். (43) துவாரம, கரடுமுரடு, மங்கல, பார்வைக்கு விகாரம், (சிதறல அலலது உடைவு) தட்டை உருவம், கனமின்மை, கோணல், இவை எட்டும் மாணிக்கத்தின் தோஷங்கள். (44) ·ரத்ன பரீக்ஷை 61 हादि श्वेतं लघु स्निग्धं रश्मिमत् निर्मलं महत् । ख्यातं तोयप्रमं वृत्तं मौक्तिकं नवधा शुभम् ॥ ४५ ॥ रूक्षाङ्ग निर्मलं (समलं) श्याम ताम्रभं लवणोपमम् । अर्धशुद्धं च विकटं ग्रन्थिल मौक्तिकं त्यजेत् ॥ ४६ ।। पक्वबिम्बफलच्छायं वृत्तायतमवासमम् [पांसुलम् ] । सि(शुद्धमत्रणकं स्थूलं प्रवाळं सप्तधा मतम् ॥४७॥ पाण्डरं धूसरं रूक्षं सत्रणं कोटगन्वितम् । निर्भारं शुद्धवणं च प्रवाळं नेष्यतेऽष्टधा ॥ ४८ ॥ மனோஹாமானது, வெண்மையானது, இலேசானது, பளபளப்புள்ளது, ஒளி நிறைந்தது, மங்கலாக இலலாதது, உருவததில் பொது, ஜல நிறமானது, வட்ட வடிவமானது ஆகிய ஒன்பது வித குணங்களுடைய முததுககள புகழப் பட்டவைகளாம (45) முத்தானது, விகாரமாகமோ, அழுக்குப் பமந்தோ, பச்சையாகவோ, தாமிர வாணமாகவோ உப்பைப் போலவோ, பாதி மட்டும் சுத்தமாகவோ, கரடு முரடாகவோ, விழுந்தோ இருந்தால், அதைத் தள்ளிவிட வேண்டும். (46) முடிச்சு * கோவைக் கனியின் நிறமுள்ளது, உருண்டையானது, நீண்ட. உருவமுள்ளது, அழுக்கு இல்லாதது, சுத்தமானது, வடுவில்லாத தது, உருவத்தில் பெரிது என ஏழு விதமான பவழங்களுள் சிறந்தவை. (47) வெண்மை நிறமானது, அழுக்குப்படிந்தது, விகார மானது அல்லது கரடுமுரடானது, வடுப்பட்டது அல்லது உடைந்தது , பொந்து விழுந்தது, நிற்காதது, வெளுத்துப்போன நிறமுடையது ஆகிய எட்டுவிதப் பவழங் களும விரும்பத்தகாதவை. (48) எடை ·62 txgfia हरिद्वर्ण गुरु स्निग्धं स्फुटद्रश्मिचयं शुभम् । मसृणं भासुरं तायं गात्रं सप्तगुणं मतम् ॥ ४९ ॥ कठिनं कर्कशं नीलं पाण्डु कृष्णं सलाघवम् । चिपिटं विकटं कृष्णं रूक्ष तायं न शस्यते ॥ ५० ॥ पुष्पराग गुरु स्निग्धं स्वच्छं स्थूलं समं मृदु । कर्णिकारप्रसूनाभं मसृणं शुभमष्टधा ॥ ५१ ।। निष्प्रभ कर्कशं रूक्षं पीतधाम नतोन्नतम् । कपिलं कलिलं पाण्डु पुष्परागं परित्यजेत् ॥ ५२ ॥ கன் பச்சை நிறமானது, கனமானது, அடாத்தியுள்ளது, வீசும ஒளிக்கதிர்களுடையது, வழவழப்பானது, மிகுந்த பிரகாசம் உள்ளது, எங்கும் ஒத்த வடிவமுள்ளது இவ் வேழும் மரகதத்தின் குணங்களாம். (49) கடினமானது, சுறசுறப்புள்ளது, நீல நிறமானது, வெண் நிறமானது, கறுப்பு நிறமானது, எடை நிற்காதது, அவல போன்றது அல்லது தகட்டையானது, விரிந்தது, மங்கலானது, விகார வடிவமுள்ளது, இததகைய மரகதம் சிறந்ததல்ல. (50) அ கனம், பளபளப்பு, தூயமை, பருமன், எங்கும் ஒத்த அமைப்பு, மிருதுவாக இருததல, கர்ணிகாரபபூவின் நிறம் (பொன்னிறம கர்ணிகாரம - கொனனையின பேதம) கொழுகொழுப்பு இவ்வெட்டும் புஷபராகத்தின சுபகரமான குணங்களாம். (51) ஒளி இல்லாதது, சொறசொறப்பானது, விகார வடிவ முள்ளது ம ஞ சள நிறமானது, மேடுபள்ளமானது, செமபட்டை நிறமானது, கலங்கலானது, (நிச்சயிக்க முடியாத நிறமுள்ளது), வெண்மையானது, இந்த குணங்க ளுளள புஷபராகங்களை நீக கிவிடவேண்டும், (52) ·ரதன பரீக்ஷை 63 वज्रं तु त्रिविधं प्रोक्तं नरो नारी नपुंसकम् । पूर्वं पूर्व महाश्रेष्ठ रसवीर्यपिपाकतः ।। ५३ ॥ अष्टाअं चाप्टफलकं पटकोणमतिभासुरम् । निर्जितेन्द्रधनुरित (ध)रं पुंपनमुच्यते ॥ ५४ ।। तदेव विपिटाकारं स्त्रीवजं वर्तुळायतम् । எர்க் கரீன்னா fafTIS TFT || 44 || स्त्रीपुनपुंसकं वनं योज्यं स्त्रीपुंनपुमके । व्यत्यासानैव फलदं पुंवत्रेण विना क्वचित् ॥५६॥ வைரமானது, ஆண், பெண், அலி என்று மூன்று விதம். இவைகளில அலியை விட பெண் வைரமும், அதைவிட ஆண் வைரமும் சிறந்ததாம். (53) எட்டுதளம், எட்டுப் பட்டை, ஆறுகோணம, அதிகப பிரகாசம, (பறபல நிறமான ஒளியை வீசும) வானவிலலை யுடைய மேகததைப பழிக்கும் எழில, இவைகளுள்ளது ஆண் வைரமாம. (54) அதுவே அவலைபபோல தகட்டையாகவோ நீண்ட வட்ட வடிவமாகவோ இருந்தால பெண் வைரமாகும். வட்ட வடிவமாகவோ மூலையில் நீண்டோ சிறிது கனமாகவோ இருநதால, அது அலி வைரமாம். (55) போன்று காது ஆண் வைரததை ஆணும், பெண் வைரத்தைப் பெண்ணும், அலி வைரத்தை அலியும் தான் உபயோகிக்க வேணடும். தை மாற்றி உபயோகித்தால் சிறிதும் பலனைக் கொடுக்காது புருஷ வைரத்திற்கு இந்த விதிவிலக்கு இல்லை. (அதை ஆண், பெண், அலி எல்லோரும் உபயோகிககலாம் என்பது பொருள் .) (56) ·64 रत्नपरीक्षा। श्वेतादिवर्णभेदेन तदेवैकं चतुर्विधम् । ब्रह्मक्षत्रियविट्शूद्रं स्वम्बवणे शुभप्रदम् ॥ ५७ ।। उत्तमोत्तमवर्ण हि हीनवणे फलप्रदम् । न्यायोऽय भैरवेणोक्तः पदार्थेष्वखिलेष्वपि ॥ ५८॥ काशः त्रासश्च बिन्दुश्च रेखा च जलगर्भता । सर्वरत्नेष्विमे पञ्च दोपास्साधारणा मताः ॥ ५९ ॥ जलनीलेन्द्रनीलं च शक्रनील तयोर्वरम् । श्वैतगर्भितनीलाभ लघु तत् जलनीलकम् ॥ ६० ॥ - வெளுப்பு முதலிய (வெளுப்பு, சிகப்பு, மஞ்சள, கருப்பு ) நிறவேற்றுமையால வைரம நானகுவிதமாகும். அவைகள பிராமண ஜாதி, க்ஷத்திரியஜாதி, வைசய ஜாதி , சூதர ஜாதி, வைரங்களாகும். அந்தந்த ஜாதி வைரங்களையே அந்தந்த ஜாதியினா தரிககவேண்டும். உததமஜாதி ரதனம ஹீன ஜாதிக்கு நல்ல பலனையே கொடுக்கும். இந்த நியாயம் எலலா பதார்த்தங்களுக்கும் கூறப்பட்டது என்று பைரவர் கூறியுள்ளார். (57-58) வெள்ளை படாதல, பொறிசல், புள்ளி, கோடு, உடபுறம் ஜலம் தங்குதல் (நுறை?) என்ற ஐந்து தோஷங்களும் எல்லாவிதரதனங்களுக்கும் பொதுவான தோஷங்கள். (59) ஜல நீலம், இந்திர நீலம என நீலம் இரண்டுவிதம். இவ்விரணடில் இந்திர நீலம சிறந்ததாம. உடபுறம வெளுப் பாகவும், மேலே நீலமாகவும், இருப்பது போல காணப்படுவ துடன இலேசாகவும் இருப்பது ஜல நீலமாம். உளளே கறுப்பாகவும், வெளியில் நீலமாகவும், இருப்பது போல காணப்படுவதுடன கனமாகவும் இருப்பதற்கு இந்திர நீலம் என்று பெயர். கருநீல நிறமானது, கனமானது, பளபளப் ·ரத்ன பரீக்ஷை 65 काण्यंगर्भितनीलाभं सभारं शक्रनीलकम् । एतच्छायं गुरु स्निग्धं स्वच्छं पिण्डितविग्रहम् ।। ६१ ॥ मृदु मध्योल्लसज्ज्योतिः सप्तधा नीलमुत्तमम् । कोमलं विहतं वर्ण निर्भारं रक्तगन्धि च ॥६२ ।। चिपिटाभं सरूक्षं च जलनीलं तु सप्तधा। गोमेदसमरागत्वात् गोमेदं वज्रमुच्यते ॥ ६३ ॥ सुस्वच्छगोजलच्छाय स्वच्छं स्निग्धं धनं गुरु । निर्दलं मसृणं दीप्त शस्तं गोमेदमष्टधा ॥ ६४ ।। புள்ளது, தூய்மையுள்ளது, அடர்த்தியான உருவமுள்ளது மிருதுவானது, நடுவில வீசும ஒளியுள்ளது, ஏழு விதமான குணங்களையுடைய நீலம உததமமானது. (62) என ஸம்பூர்ண நிறம் உண்டாகாதது, ஒரு பாதி நிற D உள்ளதாகவும் மற்றொரு பாதி நிறம் இல்லாமலும் இருப்பது, அரைப்பங்கு நிறம உள்ளது, கனமிலல தது, ரக்த கநதி (சிறிது செநநிறம் கலந்தது) அவலைப் போனறது, பளபளப் பில்லாதது என ஜலநீலம் ஏழுவிதம். - (கோமளம என்பதற்கு ரத்னத்திற்கு இருக்கவேண்டிய நிறம் முழுமையும் உண்டாகாதது எனறு பொருள். விஹதம் என்பதற்கு கலலின் ஒரு பாதியில் நல்ல நிறமுள்ள தும் மற்றொரு பாதியில் கொஞ்சமும் நிறம இலலாததும் என்று பொருள. வர்ணம் என்பதறகு ஸஹஜமாக இருக்க வேண்டிய நிறத்தில அரைப்பங்கு நிறம் உள்ளது என்று பொருள.) (62-63) கோமூத்ரம் போன்ற நிறமுடையதாதலால இதற்கு கோமேதம் என்று பெயர். இது வஜ்ர ஜாதியைச் சோந்த தாகக்கூறப்படுகிறது. R. 9 ·रत्नपरीक्षा। विच्छायं लघु रूक्षाम्लं (भ) चिपिडं पटलान्वितम् । निष्प्रभ पीतकाचा गोमेदं न शुभावहम् ॥ ६५ ॥ वैडूयं श्यामशुभ्राभं समं स्वच्छं शुभावहम् । भ्रमश्शु(च्छु) भोत्तरीयेण गर्मितं शुभमीरितम् ॥ ६६ ॥ श्यामतोयसमच्छायं चिपिटं लघु कर्कशम् । सप्त(श्याम)गर्मोत्तरीयं च वैडूयं नैव शस्यते ॥ ६७ ।। நிற நல்ல தெளிவான பசுவின மூத்திரத்தின முள்ளது, சுத்தமான து, பளபள ரப்புள்ளது, அழுத்தமானது கனமானது, பிளவில்லாதது, கொழு கொழுப்பானது, ஒளியுள ளது என கோமேதம் எட்டு விதமாம. (63-64) நிறம் இல்லாதது, இலேசானது, பளபளப்பு இல்லாதது போல இருப்பது, அவல்போல (தகட்டையாக) இருப்பது, வெள்ளை படர்ந்தது, ஒளி இல்லாதது, மஞ்சள் பூனைக்காச்சி மணியைப் போலிருப்பது இவ்வித கோமேதகங்கள் கபத்தைக் கொடுப்பவைகளல்ல. (65) பச்சை கலந்த வெளுப்பு நிறமுள்ளதும், ஸமமான உருவமுள்ளதும், சுத்தமாக இருப்பதுமான வைடூர்யம் சுபததைககொடுககும். போனற சுழலும் வெண்மையான வஸ்திரத்தின் தோற்றத்தை உட்புறத்திலுடையது சுப பலனைககொடுக்கும். (அதாவது வைடூரியத்தினுள் வெண்மையான நூலிழை உருவம் காணப்படும். இது எந்தப்பககம திரும்பினாலும் அங்கு தோனறி ஒளியை வீசும். இதை நூலிழை, நூலோட்டம் என்று கூறுவார்கள். இது உள்ள வைடூரியம சுபமானது என்பது பொருள்.} (66) கருப்பான நீரின் நிற முள்ளது, அவலைப்போல (தகட்டை அலலது சப்பையாக) இருப்பது, இலேசாக ·ரத்னபரீஷை 67 பாபா रतशास्त्रे च प्रजापतिरपः सृष्ट्वा तासु वीर्यमपासृजत् । तदण्डमभवद्धर्म सहस्रार्कसमद्युति ।। ६८ ॥ यत्र यत्र धनं वीयं अपतत् ब्रह्मणः पुरा । तत्र तत्राकरा आसन् रवानां सुप्रभात्मनाम् ।। ६९ ॥ मुक्तास्फटिकौ सत्वोत्तरात् वीर्यात् , गोमेदमाणिक्यविद्रुमाः राजसोत्तरात्, अञ्जनोपलनीलाघाः तामसात् , वज्रपुष्परागबैडूर्या रजसः , गुणत्रयात् मरकतम् ॥ इति । இருப்பது, கரடுமுரடாக இருப்பது, கறு நிறமான நூலோட்ட முள்ளது, இவ்விதமான வைடூரியம், புகழததகக தலல. (சுபததைக்கொடுக்காது என்பது பொருள.) (67) ரத்ன சாஸ்திரத்தில் கூறி இருப்பதாவது - பிரம்மதேவர் ஜலத்தைப்படைதது அதில தனது வீரியத்தைச் சிந்தினார். அது ஆயிரம் சூரியனைபபோனற ஒளியுடைய ஸுவர்ணமயமான முட்டையாயிற்று. எந்த எந்த இடங்களில் பிரமமாவின் கடினமான வீரியம் சிந்திறறோ, அந்த அந்த இடங்களில் சிறந்த ஒளி நிறைந்த ரத்னங்கள உண்டாகும் ஆகரங்கள் தோனறின. (68-69) முத்து, ஸபடிகம் இரண்டும் ஸத்துவகுணம் அதிக முள்ள வீரியத்திலிருந்தும், கோமேதகம், மாணிக்கம், பவழம் இவைகள ரஜோ குணம அதிகமுள்ள வீரியத்தி லிருந்தும், அஞ்சனக்கல், நீலம் முதலியவைகள தாமஸ் குண ததிலிருந்தும், வைரம், புஷபராகம, வைடுரியம இவைகள ரஜோ குணததினினறும, மரகதம முக்குணங் களிலிருந்தும் உண்டாயின, (என்று கூறப்பட்டிருக்கிறது) ·88 கான बलासुरङ्गाच्च रत्नोत्पत्तिः श्रूयते । எஜக 7- इदानी खलु वक्ष्यामि पञ्चभूतसमुद्भवान् । गुणदोषान् प्रकीर्णास्तु समाहृत्य पृथक् पृथक् ॥ ७० ॥ निस्तलत्वं सुगन्धत्वं निर्बणत्वं मनोज्ञता। तथा विगतधातुत्वं इत्येते पार्थिवा गुणाः ॥ ७१ ।। वैषम्यं धातयुक्तत्वं व्रणत्वं बिन्दुता तथा । दोपा रत्नेषु विज्ञेयाः चत्वारो भूमिसंश्रिताः ।। ७२ ॥ स्नेहत्वं शुद्धता शैत्यं कोमळत्वं मनोज्ञता। பலன் என்ற அஸுரனுடைய அங்கங்களிலிருந்தும் ரத்னங்கள் உண்டான தாகக் கூறப்படுகிறது. விச்வகர்மீயத்தில் - இபபொழுது, தனித்தனியே வெவ்வேறிடங்களில் கூறப்பட்டுள்ள பஞ்சபூதங்களால் ரதனங்களில் ஏற்படும் குணதோஷங்களை ஒன்று சேர்த்துக் கூறுகிறேன். (70) மேடு பள்ளங்கள் இலலாமை, நறுமணமுடைமை, வெட்டுவடு இல்லாமை, கவர்ச்சி, மண், மணல், கல் முதலியவைகளில்லாமை இவைகள் பூமியினால் உண்டாகும் குணங்களாம். (71) உருவம் சீறாக இல்லா திருத்தல , (அதாவது ஒரு புறம் அகலம் மற்றொரு புறம குறுகல போன்ற வேற்றுமைகள் ) கல மண் மணல முதலியன கலந்திருப்பது, வெட்டுப்பட்டு இருப்பது அல்லது உடைந்திருப்பது, புள்ளி விழுந்திருப்பது இவைகள் ரத்னங்களில் பூமியால ஏற்படும் தோஷங்கள், ·ரத்னபரீக்ஷை 69. तोयजाः खलु पञ्चैते गुणा रत्ने विवक्षिताः ॥ ७३ ।। अस्नेहत्वं क्षय यि)त्वं च लशुनत्वं विवर्णता। सशर्करत्वं रत्नानां दोषाः तोयभवाः श्रिताः ॥ ७४ ॥ सर्वदा द्युतिमत्वं च रक्तता चोर्ध्वरश्मिता । दूरोज्ज्वलनता चैव गुणाः ज्वलनसंभवाः ॥७५ ।। त्रासत्वं पिङ्गलत्वं च तथा विगतवर्णता। अधोगतप्रभावत्वं दोषा हुतवहाश्रिताः ।। ७६ ॥ Papana பளபளப்பாக மெருகிட்டது போலிருததல், சுத்தமாக (தோஷமில்லாமல் அதற்குரிய நிறத்துடன்) இருத்தல், குளிர்சசி (நீரோட்ட ம), அழகு, கவர்ச்சி, இந்த ஐந்தும் ரத்னங்களில் ஆலததால வரும் குணங்கள். இவைகள் விருமபத்தககவைகள. (73) மெருகிலலாமை, குறைவுடைமை, (சீம்பல், ஒடுக்கு விழுதல், சப்பையாக இருத்தல் முதலியன) வௌளை படர்ந்திருத்தல், (கல்லின் இயற்கை நிறத்தை மறைக்கும்படி பூண்டின தோலியைப்போல வெண்மை படர்ந்திருத்தல,) நிறமில்லாமை, ( அதறகு உரிய வர்ணம் பிரகாசமாய் இல்லாமல் இலேசாய் இருப்பது), கல கலந திருத்தல இவைகள் ரத்னஙகளில ஜலத்தினால் ஏற்படும் தோஷங்கள. (74) அதனமேல எபபொழுதும ஒளி வீசு தல, சிவப்பு நிறம், மேலநோக்கி ஒளிவீசுதல, தூரததிலிருந்து ஓளிவீசுதல், இவைகள் அகனியால் உணடாகும் குணங்கள. (75) பொ றிசல, மஞ்சள் நிறம, நிறமிலலாமை, கீழ்நோக்கி ஒளி வீசுதல இவைகள் அக்னியால் ஏற்படும் தோஷங்கள்.

·70 ir वृद्धत्वं समरागत्वं द्युतिमत्वं च दीर्घता। इमे मारुतसंजाता: गुणा इति बुधैः स्मृताः ॥ ७७॥ भ्रमत्वं दुर्बलत्वं च शबलत्वं च विद्धता । लघुत्व कोमलत्वं च दोषा मारुतसंश्रिताः ॥ ७८ ॥ தான் என்பார் ITIET (517) S: TTT I खरत्वं यन्मलेनाढ्यं द्वौ दोषौ व्योमसंभवौ ॥ ७९ ॥ खाकृतिः गुणवत्ता च वृत्तत्वं समरागता । खच्छता विमलत्वं च गुणाः साधारणा मणेः ॥ ८० ॥ முதிர்சசி, எங்கும் ஒரே விதமான நிறைந்த நிறமுடைய தாய் இருததல, ஒளிவீசுதல, நீண்டிருத்தல இவைகள் வாயுவினாலுண்டாகும் குணங்கள். (77) சுழி விழுதல், அழுத்தமாக இல்லாமல துர்ப்பலமாக இருததல, பல வாணமுடையதாக இருத்தல, புள்ளி, கோடு முதலியவைகள் விழுநதிருத்தல், இல்லாமல் இலேசாக இருத்தல, முதிர்நத வர்ணம் உண்டாகாம லிருத்தல் இவைகள் வாயுவினாலுண்டாகும் தோஷங்கள். கனமாக (பொதுவாக) ரத்னங்கள் தோஷமில்லாமலும் குண முள்ளவையாகவும் இருப்பது என்பது ஆகாசததால ஏற்படக்கூடியவை. கைக்கு ருதுவாக இலலாமல சொரசொரப்பாக இருத்தல், அழுக்கு முதலிய தோஷங்கள் நிறைந்திருப்பது இவ்விரண்டும் ஆகாசத்தால் உண்டாகும் தோஷங்கள். (79) அழகான உருவம், குணமுடைமை, வட்டவடிவம், எங்கும் ஒரே விதமான நிறம, தெளிந்த ஒளி, தோஷ மில்லாமை, இவைகள எல்லா ரத்னங்களுக்கும ஸாதாரண மாக இருக்கவேண்டிய குணங்களாம், (30) ·ரதன பரீக்ஷை वैक्रान्तो वनसमानगुणो धातुविशेषः । तदुक्तं रत्नसारसंग्रहे - अष्टाश्रिरष्टफलकः षट्कोणो मसृणो गुरुः । शुद्धमिश्रितवर्णैश्च युक्तो वैक्रान्त उच्यते ॥ ८१ ॥ विकृन्तयति लोहानि तेन वैक्रान्त उच्यते । SY கவு: 5T: TET || <R Ilafa | देव्या शूलेन महता महिषासुरदेहात् उत्पादिता रक्तबिन्दवः । (aq:) HTTEFAI पुरा वृत्रवधार्थ विश्वकर्मा दधीचिवंशास्थिना वज्रायुधं कृत्वा வைர ததிற்கு ஸமமான குணமுடைய ஒருவித கலலுக்கு வைக்ராந்தம் என்று பெயர். இது ரத்னஸார ஸங்கிரஹம் என்னும் நூலில் கூறப்பட்டிருக்கிறது. இது எட்டு தளமுள்ளதாகவும், எட்டுப்பட்டையுள்ள தாகவும், ஆறு கோணமுள்ளதாகவும், கொழு கொழுப பாகவும், கனமாகவும் இருப்பதுடன், (சில) சுத்த (ஒரேவித) வர்ணமுள்ளவையாகவும், (சில) கலப்பு வாணமுள்ளவை யாகவும் இருக்கும். இது வைக்ராந்தம் எனப்படும். (81) இது மற்ற லோஹங்களைக் கிழித்து விடும். ஆகையாலேயே இது வைகராந்தம் என்று கூறப்படுகிறது. வைகராந்தமானது வைரததிற்குப்பதிலாக உபயோகிக்கத் தக்கது. இது ஸகல ரோகங்களையும் போக்கும் என்று கூறப்பட்டிருக்கிறது. (81-82) மஹிஷமர்த்தி நீ தேவியானவள் பெரிய சூலத்தால மஹிஷாஸுரனைக் குத்த அவன தேகத்திலிருந்து சிந்திய ரத்த பிந்துக்களிலிருந்து “வைக்ராந்தம் " என்ற வைரம் உண்டாயிற்று என்பது கதை.

·रतपरीक्षा। इन्द्राय दत्तवान् । अन्यान्यस्थीनि भूमिपतितानि वज्राकाराण्यासन् । बलासुरास्थीनि च । अन्ये तु- - भूख भावाद्धि रत्नानि जातानि विविधानि तु । उपला रत्नरूपत्वं प्राप्ताः कालान्तरेण वा ॥ ८३ ।। इति ब्रुवते । आङ्गीरसमते तु महाराष्ट्रे तु कुद्दालो नाम देशोस्ति तत्र तु । वज्रस्य प्रभया तत्र वज्रमुत्पाद्यते स्फुरत् ।। ८४ ॥ भूमेनवसु खण्डेषु खण्ड एष इलावृतः । तत्र मेरुगिरेः पार्श्व दक्षिणे काश्यपो मुनिः ॥ ८५ ॥ முன ெ னாரு காலத்தில விருத்ராஸுரனைக் கொல்லு வதற்காக, விசுவகாமா , ததீசி முனிவரின் முதுகெலும்பினால் வஜ்ராயுதத்தைசசெயது கொடுத்தான. மற்ற எலும்புகள் பூமியில் விழுந்து வைரங்களாக ஆயின எனறும் பலாஸுரனின் எலும்புகளும் வைரங்களாக ஆயின என்றும் கூறப்பட்டிருக்கிறது. மற்றும் சிலர், பூமியின் இயறகையாலேயே பற்பல ரத்னங்களும் உணடாயின என்றும், கற்களே கிரமத்தில் ரதனங்களாக மாறின என்றும் கூறு கின்றனர். (83) ஆங்கீரஸர் என்ற முனிவரின் அபிப்ராயமோ வெனில் மஹாராஷ்டிர தேசததில, குத்தாலம் என்ற இடத்தில் இடிகளின் (மினனலகளின்) ஒளிகளால் பிரகாசமான வைரங்கள் உண்டாகின்றன என்பதாம். (84) பூமியின் ஒன்பது கண்டங்களில் இந்த கண்டம் இலா விருதமாம், மேருமலையின் தென்பக்கத்தில் தேவர்களும் காலக் ·ரதன் பரீக்ஷை 73 सुरासुरहितो (क्षितौ) ह्यास्ते ज्योतिष्मत्यास्तटे शुभे। आकरास्तत्र सन्ति स्म वज्राणां बहळविपाम् ॥ ८६ ॥ तैः पीठिकाऽमरावत्याः निर्मिता विश्वकर्मणा । श्वेतद्वीपे हरेर्वेश्म तथा बिन्दुसरस्तटम् ॥ ८७ ॥ पुरी भोगवती नाम भतुहिमवतः पुरी। द्वारवत्यां हि कृष्णस्य गृहं तैरेव निर्मितम् ।। ८८ ॥ उत्तराः कुरवः सिन्धुदेशश्चाध्याकरौ मतौ । मेरोरुत्तरसानुश्च यत्रासीत् शिखिवाहनः ॥ ८९ ॥ அஸுராகளும் வஸிக்குமிடத்தில் காசியப முனிவர் வஸிதது வருகிறார். இது அழகான ஜயோதிஷமதீ நதிக்கரையில் இருககிறது. அங்கு மிகச்சிறந்த ஒளியுள்ள வைரங்கள் கிடைக்கும் சுரங்கங்கள் இருக்கினறன. (85-86) அவ்விடத்தில் எடுத்த வைரங்களாலதான் விசுவகர்மா அமராவதியில பீடி கைகளை (திட்டாணிகளை, உடகாரும இடங்களை) கட்டினான். சுவேதச்வீபத்தில் மஹாவிஷணுவின் வாஸஸதலத்தை யும் நிரமாணம் செய்தான. பிந்து ஸரஸ்ஸின அடித தளங்களையும் படிக்கட்டுகளையும் கட்டினான. இமயமலைக்கு தலைவன் அலலது ஹிமவானுடைய போகவதீ எனனும் பட்டணத்தையும் நிரமாணம் செய்தான. துவாரகையில் கிருஷணனின கிருஹத்தையும் அந்த வைரங்களால் தான் கட்டினான். (87-88) உத்தரகுரு , ஸிந்து தேசம், இவ்விரண்டு இடங்களிலும் வைரங்கள் கிடைக்கும் சுரங்கங்கள் உள்ளன. R. 10 ·14 tariar | आरोहति नरेन्द्राणां मकुटं न कदाप्यधः । मङ्गलाभरणे वज्र कुलस्त्रीणां न योजयेत् ॥९० ॥ तद्युक्तं गुणमङ्गल्यं तासां वैधव्यदं भवेत् । विश्वकर्मीये च- मूर्ना न धारयेत् वज्रं शिरसापि च योषिताम् ॥ ९१ ॥ आगस्त्ये च- चातुर्वर्ण्यबहिर्भूतः न स्पृशेत् कुलिशं नरः । 31 TETIT: | विप्रजातिर्जातरङ्गः क्षत्रियः कुरुविन्दकः ॥ ९२ ।। முருகககடவுள வஸிதத மேருமலையின வடபக்கத திலுள்ள மலைச்சாரலில, மிகமிகச்சிறந்த வைரங்கள உண்டாகின்றன. இவைகள் அரசாகளின் கிரீடங்களிலே தானிருக்கும். அதைவிட்டு எப்பொழுதும் கீழே இறங்காது. வைர ததைக் குலஸ்திரீகளின (மங்களாபரணத்தில் (மங்களாபரணம் - தாலி) இழைககக்கூடாது. இழைத்தது குணமுளள தானாலும் அது அவாகளுக்கு வைதவயததை உண்டுபணணும். (89-91) "ஸ்திரீகள், தலையின் முன்பாகமாகிய உச்சி மண்டை யிலோ, பினபாகததிலோ வைர ததைத தரிக்கககூடாது என்று விசுவகர்மாவின் நூலில் கூறப்பட்டுள்ளது. ''நானகு ஜாதிகளுக்கு அப்புறப்பட்டவன் வைரத்தைத் தொடவும் கூடாது. என்று அகஸ்தியர் இயற்றிய நூலில் கூறப்பட்டிருக்கிறது. (91-92) வைரம பத்மராகம் பத்மராகத்தில் ப்ராஹ்மண ஜாதிக்கு ஜாதரங்கம் என்றும் , க்ஷத்திரிய ஜாதிக்குக் குருவிந்தம் என்றும், வைசிய ·ரத்னபரீக்ஷை 75 सौगन्धिकं तु वैश्यः स्यात् गोपाङ्गो नीलगन्धि च । गोपाङ्गा, नीलगन्धि इति नामद्वयं शूद्रजातेः । சாகாக विभिन्नमरुणस्याण्डं कटिसूत्रे गरुत्मतः ॥ ९३॥ विनता योजयामास प्रणयान्मेचकप्रभम् । शिथिलं त्वपतत् भूमौ यस्यां तां चाकरं विदुः ॥ ९४ ।। पित्ते दैत्यपतेर्हते फणभृतां पत्या निज प्रापिते लोकं पत्ररथेश्वरो निजबलादाहृत्य तजग्धवान् । वेगादुड्डयनेन संभृतपरिक्लेशः क्षणादर्णवो- पान्तेष्वाकुलमुजहार गरुडो देशे तुरुष्केऽपि च ॥१५॥ ஜாதிக்கு ஸெளகநதிகம எனறும, சூததிர ஜா திக்கு கோபாங்கம், நீல கநதி என்று இரண்டு பெயாகளும் கூறப்பட டிருக்கின்றன. (92-98) மரகதம் விநதையானவள், அருணன் உண்டான பச்சை நிறமான உடைநத முட்டையோடடை, கருடனுடைய அரைநாளில் அன்புடன அணிவித்தாள். அந்த ஓடு கழுவி பூமியில் விழுந்தது. அது எங்கே விழுந்ததோ அந்தவிட தில மரகதங்கள உண்ட கும் சுரங்கம் உண்டாயிற்று என்று கூறுகிறார்கள். ( 93 94) ( நாகராஜாவரீன வாகி, பலாசுரனுடைய பிததததை எடுத்துக்கொண்டு தனது லோகத்திற்குச் செல்லுகையில், கருடா வலிமையினால் அதை அபஹரிததுத் தின்றான். பின் அதிவேகமாகப் பறக்கையில் உண்டான களைப்பினாலே, அந்தப் பித்தத்தை ஸமுததிரக் கரையிலும் உன் தனது ·বা। तत्कारणान्मरतकं गारुत्मतमितीरितम् । मोहिनी दृष्ट्वा ईश्वरस्य यत्र रेतोऽपतत् तत्र मरतकस्य आकरा சா எT TITLETTY | SS II पुष्पाह्वयः गिरिकाचः शङ्खमृतजं चेति त्रयो मरतकभेदाः ॥ T UTTIT: | हिरण्याक्षेण युध्यत आदिवराहस्य घोणाग्रनिष्पादिताः श्लेष्म- कणिकाः यत्रापतन् तत्र ताः पुष्परागोपला आसन् । துருஷ்கதேசத்திலும் சிதறும் படி கக்கினான. அக்காரணத தினாலேயே, மரகதமானது காருதமதம் என்று கூறப் படுகிறது. (95) மோ ஹினியைக் கண்டு மோஹித்த ஈசுவரனுடைய வீரியம் சிந்திய விடங்களில மரகதச் சுரங்கங்கள ணடாயின அவ்விடத்தில் ஈசுவர வீர்யத்தினால் வனதேவதையான சாஸதாவு ம (ஐய்யனாரும்) உண்டானா. புஷ்பா ஸ்வயம் - கிரிகாசம - சங்கமிருதஜம் என்று மரகதததின பேதங்கள் மூன்று. (96) புஷ்பராகம் ஹிரண்யாக்ஷனோடு ஆதிவராஹமூர்த்தி சண்டை செய்யும் பொழுது, அவனுடைய மூக்கு நுனியிலிருந்து சிலேஷ்மத திவிலைகள் எங்கெங்கு விழுந்தனவோ அங்கங்கு புஷ்பராகக் கறகள உண்டாயின.

·ரத்ன பரீக்ஷை 27 हेमच्छायं शिरोवृत्तं ज्योतिरङ्गारनिर्मलम् । कान्त्या मनोहरं स्निग्धं पुष्परागं प्रशस्यते ॥ ९७ ॥ पारियात्रस्य शृङ्गाणि मन्दरस्य च सानवः । पुरं पुरन्दरस्यापि तदीया च सभा पुनः ॥९८ ॥ तत्पुष्परागविहितं विधिना विश्वयोनिना । अथ विद्रुमः । स्वया तन्वा पुरा ब्रह्मा पितॄणामसृजत्कुलम् ॥ ९९ ॥ तया सन्ध्यात्मना तन्वा यत्र यत्र मलानि हि । त्यक्तानि तत्र तत्रासन विविधा आकग अपि ॥१०॥ தங்க நிறமாகவும, மேலே வட்டவடிவமாகவும், (அல்லது தலை போல வட்டவடிவமாகவும்) நெருப்புத் துண்டமபோல் சுத்தமான ஒளியுடையதாகவும், மனதைக் கவரும் பிரகாசமுடையதாகவும், நல்ல மெருகுடையதாகவும் இருக்கும் புஷ்பராகமானது புகழப்படுகினறது. (97) பாரியாத்ர பகூயின் சிகரங்கள் மநதரமலையின் தாழ்வரைகள, இந்திரனுடைய பட்டணமாகிய அமராவதி, இந்திரனுடைய கொலுமண பம இவைகள், அந்தப் புஷ்பராக மணிகளாலேயே, உலகத்தைப் படைத்த பிரஹ்ம தேவரால, ஸருஷ்டிக்கப்பட்டன. (98-99) பவழம் முன்னொரு காலத்தில், பிரப மதேவர், தனது உடலி லிருந்து பிதருதேவாகளைப் படைத்தார். ஸந்தியாகால வடிவமான அவ்வுடலிலிருந்து வியர்வை முதலிய கழிவுப் ·78 பாரின वज्रपाणिः पुराऽऽकाशे लोकनाशं वितन्वताम् । पक्षस्य कदनं चक्रे पततां धरणीभृताम् ॥ १०१ ॥ न्यपतन्त पुरे देशे लूनपक्षा महीधराः । गिरीणां पात्य मानानां पक्षशातसमुद्भवाः ॥ १०२ ॥ निपेतुः क्षतजा यत्र खनेस्तत्र समुद्भवः । मात्रा विभिन्नदेहस्य सप्तसप्ताश्वसारथः ॥१०३ ॥ निपेतुः खण्डखण्डानि यासु यासु स्थलीषु च । तासु तास्वाकरा आसन् विद्रुमाणां प्रसूतये ॥ १०४॥ यदा जघान भगवान् केशवो मधुकैटभौ । பொருள்கள் பற்பலவிடங்களில் விழுந்தன. அவைகள் விழுநதவிடங்களில், ரத்னச் சுரங்கங்கள் உண்டாயின. முன்னொரு காலத்தில், மலைகள் பறந்து சென்று உலகத்தை அழித்தன அப்பொழுது இந்திரன், மலைகளின் சிறகுகளை வ ஜராயுதததால வானததிலேயே சிதைததான. சிறகுகள் விழுந்தன. சிறகுகளை இழந்த மலைகளும், பட்டணங்களிலும், தேசங்களிலும் ஆங்காங்கு விழுந்தன. அவைகளின் சிறகுகளை வெட்டியதால் உண்டான ரகதங்கள் சிநதியவிடங்களில் பவழங்கள உண்டாகின்றன. (101-103) அருணன் இருந்த முட்டையை விநதை உடைததாள். அந்த முட்டையின் ஓடுகளை விழுந்த இடங்களில், பவழங்கள் உண்டாகும் ஆகரங்கள் உண்டாயின. (103-104) மஹாவிஷ்ணு மதுகைடபாகளை வதம செய்தபொழுது, ·ரத்னபரீக்ஷை 7g यत्र श्लक्ष्णं तयोर्मासं तत्र विद्रुमसंभवः ॥ १०५ ॥ என் தா आदित्यतरुणोपमं - तरुणादित्योपमम् ॥ इत्यर्थः ईश्वरदीक्षितीये रत्नपरीक्षा संपूर्णा । रत्नपरीक्षा संपूर्णा ॥ மாமிசங்கள விழுந்த இடங்களில், பவழங்கள உண்டாகின்றன. இனி அதிகம சொல்லத தேவையில்லை, அவாகளுடைய னா ஹரமான - ஆதிததியதருணோபமம என்ற பதத்திறகு, நடுப் பகல் சூரியனைப்போனறது எனபது பொருள. (சுவடியில் பொருள கூறப்பட்டுள்ள இந்தப்பதம் சுலோகத்தில் இல்லை. ஆயினும் சர்ன் என்ற சொலலுககு க்ரியாபதம காணப்படா மூலத்தில் எழுத்தாளரின் கவனக்குறைவால் இந்தப் பதம விடப்பட்டு, மூலம் - மையால यदा जघान भगवान् केशवो मधुकैटभौ । यत्र श्लक्ष्णं तयोर्मासं आदित्यतरुणोपमम् । विकीर्ण न्यपतद्भूमौ तत्र विद्रुमसंभवः ॥ என்று இருந்திருக்கக் கூடுமா என்பதை வித்வான்கள் ஆராய்க. ] ரத்ன பரீக்ஷை முற்றும்.

·பக்கம்
சுலோகம
1
தலைப்பு
பிழைத் திருத்தம்.
பிழை
ரத்நோத்பத்தி
नमस्ते द्विसहस्र
कूल पद्मा कुरे(क)कुरौ
सुरङ्गत्रास
3
18
திருததம
ரதனோதபத்தி
नमस्तेऽस्तु सहस्र
कूले पद्माकरे कुरौ
सुरागं त्रास
32
5
38
12

·|| TƯ TIM TH: || ॥ हालास्यमाहात्म्ये रत्नपरीक्षा ॥ (HTT கார் காரிராரார் Eas: 1) . * नवरत्नानि । पृथिव्यां यानि रत्नानि ये चान्ये लोहधातवः । सर्व तद्विलिखेदजं वजं तैर्न विलिव्यते । तस्माद्वजं च रत्नानां श्रेष्ठमाहुर्मनीषिणः ॥१॥ वारक्रमेण वीक्षेत माणिक्यादिमणीनथ । आदित्यवारे माणिक्यं सोमवारे तु मौक्तिकम् ॥ २ ॥ ஹாலாஸ்ய மாகாத்மியத்தில் ரத்னபரீக்ஷை (முன்னிரு நூலகளில் சொல்லப்படாத சில கருத்துக களின் தொகுப்பு) வ நவரத்தினங்கள் உலகிலுள்ள எலலா ரததின வகைகளையும், உலோக தாதுக்களையும வயிரம் கீறும. ஆனால் அவற்றைககொண்டு வயிரத்தைக கீற முடியாது அதனால் வயிரம் மற்றெலலா ரத்தினங்களையும் விடச் சிறந்ததென அறிஞர்கள கின்றனர். (1) மாணிக்கம் முதலிய ரததினங்களை அவற்றிற்குரிய நாட்களிலேயே பரிசோதிககவேண்டும். மாணிக்கம், கோமேதகம் இவ்விரணடையும ஞாயிற்றுக்கிழமையிலும், R. 11.

·Terial विद्रुमं भौमवारे च सौम्ये मग्कतं तथा । पुष्पराग गुरोर्वारे वज्र वारे भृगोरपि ॥ ३ ॥ नीलं वारे रवेस्सनोमोमेद रविवार के। वैड्यं शशिनो वारे इति वीक्षाविनिर्णयः ॥ ४ ॥ शुद्धवस्त्रास्तृतं पीठं शुद्धदेशे निधाय च । माणिक्यादीनि रत्नानि मण्डलाकृति विन्यसेत् ॥ ५॥ मध्ये तु पद्मरागं च मुक्तादीनि यथाक्रमम् । पूर्वादिदिक्षु विन्यस्य तत्र तत्र समचयेत् । आदित्यादिग्रहान्नित्यं तत्तत्पुप्पैस्समर्चयेत् ॥६॥ முதது வைடூரியம் இவறறைத் திங்கட்கிழமையிலும், பவழத்தைச் செவ்வாய், மரகதததைடபுதன, புட்பராகத்தை வியாழன், வயிரததை வெள்ளி, நீலததைச சனி ஆகிய கிழமைகளிலுமே பரீக்ஷிககவேணடும். (2-4) 4 சுத்தமான ஒரு இடத்தில் ஒரு பீடததைக்கல் பித்து அதன மீது சுததமான வஸ்திர ததைப் பரப்பி, மாணிக்கம் முதலிய ரததினங்களை அதன மேல் வட்ட அமைப்பாக வைக்க வேண்டும். பதுமராகததை நடு லும், அதைச் சுற்றி முத்து முதலிய (மற்ற) ரத்தினங்களை அவற்றிற்குரிய கிழக்கு, தெனகிழக்கு முதலிய திசைகளிலும் அமைத்து, அந்த ரததினங்களில் சூரியன முதலிய ஒன்பது கிரகங்களை யும், அவை ஒவ்வொன்றுக்கும் கூறப்பட்ட மலர்களைக் கொண்டு அருச்சிக்க வேண்டும். (5-6) ·ரீத்னபரீக்ஷை 83 II कोसलं च शिरीपाभं कालिङ्गं पीतवर्णकम् । मातङ्ग मल्लिपुष्पाभं शुभं हिमवदुद्भवम् ॥ ७॥ महाराष्ट्रोद्भवं रक्तं सौवीरं कृष्णमेव च । पौण्ड्रमुत्पलवर्णाभं पिङ्गलं माग, तथा ॥ ८ ॥ देवताभेदतो वजूं बहुधा संप्रकीर्तितम् । शिरीषपुष्पकदलीवंशाभं वैष्णवं मतम् ॥ ९॥ शुक्ल षडझं माहेन्द्र याम्यं भृङ्गोत्पलप्रभम् । शाल्मलीकिंशुकामं च वजं वायव्यमीरितम् ॥ १० ॥ வயிரம் கோசலநாட்டு வயிரம் சிரீஷமலரின் நிறமாகவும் களிஙகதது வயிரம மஞ்சளாகவும, மதங்க மலையின வயிரம் மலலிகைமலரின நிறமாகவும், இமய மலை வயிரம் நலல வெண்மையாகவும், மகாராஷடிரததின வயிரம் சிவப்பாக வும, பௌண்டிர தேசதது வயிரம நீலோ தபலம் போன்ற நிறமுடையதாகவும, மக தநாட்டு வயிரம கபில நிறமாகவும இருககும. (7-8) இலை, பசுமை அவற்றுக்குரிய தேவலைகளைபபொருத்தும் வயிரம் பல வகைகளாகக் கூறப்பட்டுளளன. சீரிஷமலர், வழை மூங்கில இவறறைப்போல நிறமுடைய வயிரததிறகு தேவதை வஷ்ணு வெண்மையாயும் ஆறு கோணங்களுடையதாயும் இருக்கும் வயிரத்திற்கு தேவதை மகேந்திரன். தேன வண்டு, நீலோ தபலம் இவற்றை யொதத நிறமுடைய தறகு யானும், கிளுவை பலாசம் இவற்றின் மலரைப் போல (சிவப்பு) நிறமுடை ய தறகு ·Trfirefi - மலா कर्णिकारप्रसूनाभ वारुणं सौम्यमम्बुभम् । Tf it iTTTTTY || ?? || fyரிக்கத்தா: எTTTTTY: ! காளி ARIETIRTT TTTITRT Il ?? || बत्रैराभरणं युक्तं बिभ्राणो रणमूर्धनि । STRT: TET Tafsi 7 !! 3 || अल्पदेशाधिपः पृथ्वी लभते सागराम्बराम्। दारिद्यमुरगो वह्निः पिशाचा देवयोनयः । अपमृत्युरपि प्रेक्ष्य दूरे परिहरन्ति तम् ॥ १४ ॥ வாயுவும், காணி கார போனற ஒளியுடையதறகு வருணனும், நீர் போல தெளிந்த ஒளியுள்ள தற்கு புதனும், இந்திர கோபம் போன்ற நிறமுள்ள தற்குச் சூரியனும் , மாசற்ற (வேறு நிறக்கலப்பற்ற) ஒளியுள்ள வைரத்திற்கு அக்கினி யும தேவதைகளாவார்கள. ஸ்படிகம் போன்ற (வெண மை) ஒளியுள்ள வயிரம பிராமமண வருண மென்றும், முயலினகணபோனற (சிவப்பு) ஒளியுள்ளது க்ஷத திரிய வருணமென்றும், வாழை இலை போனறு (பச்சை) ஒளியுள்ளது வைசியவருணமென்றும், கத்திபோல (நீல) நிறமுடையது வருண மெனறும் கொள்ளப்படுகிறது. (12) வயிரங்கள் இழைக்கப்பெற்ற ஆபரணங்களை தரித்துக் கொணடிருக்கும் போமுனையில் பகைவரது ஆயுதங்களால காயமடையாது வெற்றி வீரனாகத் திகழ்வான. ஒரு சிறிய நாட்டுக்கு அரசனாயிருப்பவன் கடல் சூழந்த உலகததையே தன் ராசசியமாகப்பெறுவான். வறுமையும், பாம்பும், நெருப்பும், பேயகளும், தேவா இன ததவரும், துர்மரணமும் அவனைக்கண்டு தூரத்தில விலகிசசெலலும், நான்காவது அரசன ·ரத்னபாவை 85 சிரிக்கா शङ्ख मौक्तिकं श्वेत कपोताण्डनिभं वरम् । यत्तु मत्स्यशिरोजातं पाटलीपुष्पसन्निभम् ॥ १५ ॥ मौक्तिकं घनसंभृतमधिसूर्यप्रभोदयम् । नारीबलाकाकण्ठाभ्यां भुजात्करटवाजिनः ॥ १६ ॥ त्रिभ्यो जाताश्च मुक्तास्तु न सन्त्येवातिदुर्लभाः । वंशजं मौक्तिकं श्रेष्ठं वर्षोपलसमप्रभम् ॥ १७ ॥ पोत्रिदंष्ट्रोद्भवं रक्तं सापं नीलप्रमायुतम् । காசாவின் II ராது?< !! முத்து சங்கிற பிறந்த சிறந்த முத்து வெண்மை நிறமும புறாவின முடடையின வடிவமு பெற்றிருக்கும். மீனின தலையிறறோன்றும் முத்து பாதிரிப்பூவின் நிறத்தை யொத் திருககும். (15) மேகத்தில் உண்டாகும் முத்து உதிக்கும் சூரியனின் ஒளியையுடையதாய் இருக்கும் பெண்டிர் கழுதது, நாரை யின் கழுதது, கோவேறு கழுதையின் தோள ஆகிய இம மூனறிடங்களிற பிறக்கும் முத்துக்கள் கிடைக்கத் தகாதவை. அவை (இபபோது) இலலையென்றே சொலலி விடலாம், மூங்கிலில் பிறக்கும் முதது மிகவும் சிறந்தது. ஆலங் கட்டியையொத்த நிறமுடையது. (16-17) பன்றியின் பறகளிலிருந்து கிடைக்கும் முத்து சிவப்பு, பாம பினிடம (படததில) உண்டாகும் முதது நீல நிற முடையது. யானையின் தந்தத்திலிருந்தும், நாமக்கரும்பின் ·86 சா? | तथैव शालिस्तम्बोत्थं शुक्तिजं सोमसन्निभम् । बाहुल्याद्गुणबाहुल्याच्छलाध्य शुक्तिसमुद्भवम् ॥ १९ ॥ GV: 1 मक्का कालापुरं चैव तुम्बुरुस्मिनलं तथा । कृतादिक्रमतस्तस्य चाकराः परिकीर्तिताः ॥ २० ॥ लघु वज्रं प्रशंसन्ति गुरुत्वं पद्मरागके । ऊर्ध्वरश्मिरधोरश्मिः पावरश्मिश्च यः क्रमात् ॥ २१ ॥ पद्मरागान्तु विज्ञेया उत्तमाधममध्यमाः। गोभूमिविद्याकन्यानां दातुर्वाजिमखस्य च ॥ २२ ॥ கணுவிலிருந்தும் நெற்பயிரின தண்டிலிருந்தும் உண்டாகும் முத்துக்களின நிறம் மஞசள். சிப்பியில் பிறக்கும் முத்து சந்திரனைப்போன்ற ஒளி படை ததிருக்கும். அதிக அளவில கிடைப்பதாலும், நலல (குணங்கள் நிறைந்திருப்பதாலும் சிப்பியில் பிறக்கும் முததே போறறு தறகுரியதாகும்.(18-19) பதுமராகம் மக்கா, காலாபுரம, து' புரு, சிங்களம் ஆகிய நாடுகள் கிருதயுகம முதலிய நானா யுகங்களில் முறையே பதும ராகம் உண்டாகும் இடங்கள !கக் கூறப்பட்டுள்ளன. (20) வயிரததில் இலேசான சானதையுடா, பதும் ராகததில பளுவானதையும் பெருமையாகக கூறுகின்றனர். மேல நோக்கியும், கீழ் நோக்கியு?, இரு பக்கங்களிலும் ஒளிக்கதிர் வீசும் பதும் ராகங்கள் முறையே உத்தமம், அதமம், மத்திமம் எனக கொள்ளப்பட வேண்டும், ·ரீதனபாலகூடி 87 कर्तुश्च पुण्यमानोति जातरङ्गस्य धारणात् । धारयेत्कुरुविन्दं यस्स सम्राट् भवति ध्रुवम् ।। २३ ।। यस्तु सौगन्धिकं धत्ते संपदा यशपाऽतुलः । गवाङ्गं धारयेद्यस्तु क्षीरसम्यसमृद्धिमान् । २४ ।। दोपहीनमथ लक्षणयुतं पद्मरागमणिमुद्वहन्ति ये तेऽत्र रत्नमधिकं प्रयान्ति स्थेयसी च कमलां सरस्वतीम् ॥ २५ ॥ मरकतम् । इति गुणगणयुक्तं दोपसङ्घर्षहीनं मरकतमयनीन्द्रो धारयेद्रलवर्षम् । கோதானம், பூமிதானம, கனனிகாதானம, இவறறைச செய்தவனும், அசுவமேத யாகததைச் செயதவனும், அடையும் புண்ணிய ததை ஜாதரஙகம எனனும பதுமராக வகையைத் தரிப்பவன அடைகிறான. 4 ப குருவிநத்ததை யணிபவன் சக்கிரவாத்தியாவது திண்ணம். சௌகநதிகததை யணிபவன் செலவததாலும புகழலும் நிகரற்ற வனாவான. கவங்கம என னும பதுமராகததைத் தரிப்பவன பால வசதியையும் பயிர்ச் செழிபபையும, நிரமபப் பெறுவான. (21-24) குற்றமற்றதும் குணங்கள மைந்த துமான பதுமராக மணியை எவர்கள் தரிக்கிறார்களோ அவாகள மேலமேலும அதிகமான ரததினங்களைப் பெற்று, எனறும் அகலாத (லக்ஷ்மியையும் ) செல்வத்தையும் (சரஸ்வதியையும் ) கல்வி யையும் பெறுவார்கள், (25) ·रत्नपरीक्षा। जयति रिपुमहीपानाहवे वारणेन्द्र- बहुभिरपि हयौवैः पत्तिसङ्घश्च युक्तः ॥ २६ ॥ Tala तस्मात्प्रवालं निर्दोष कामिन्यश्च विशेषतः । धारयेयुसुखायुष्यसुपुत्रारोग्यमिद्धये ॥ २७ ॥ इति स्कान्दपुराणे अगस्त्य संहिताया हालास्यमाहात्म्ये नवरत्नविक्रमो नाम त्रयोविशोऽध्यायः ॥ கடவ பகையாக பாவம் affET II மரகதம் இவ்வாறு எல்லா நற்றன்மைசளும் பொருந்திக் குற்றங்க ளில்லாத மரகதம் என்னும் உயர்ந்த ரத்தினத்தை தரிக்கும் அரசன், மன்னாகளைப் போரில் வென்று சிறந்த யானைகளையும், பல குதிரைப் படைகளையும் காலாட்படை களையும் பெற்று விளங்குவான். (26) பவழம் பகை ஆகையால சுகம், நீண்ட ஆயுள், நலல புததிரர்கள், நோயற்ற வாழ்வு இவற்றைப் பெற விரும்புபவாகள், அதிலும் விசேஷமாகப் பெண் கள் குற்றமற்ற பவழததைத் தரிக்க வேண்டும் (27) இவ்வாறு ஸகாந்த புராணத்தில், அகஸ்திய ஸமஹிதையில், ஹாலாஸ்ய மாஹாதமியத்தில் நவரத்தின விகரயம் என்னும் 23-வது அததியாயம முற்றும்.