·SN.....
तारारहस्यम्
।
बोब्रह्मानन्दपरमहंसपरिव्रावकविरचितम् ।
202415
पहिसालपसिना .
वि, ए, उपाधिधारिणा
श्रोजोवानन्दविद्यासागरभट्टाचार्येमा
संस्कृतं प्रकाशित।
हितोयमंस्करणमा
কালিহ্ম্যান
कलिकाता यन्त्र
सद्रितम्।
ईया
। ।
प

·तारारहस्यम
BHARA
S.Nam
श्रीब्रह्मानन्दपरमहंसपरिव्राजकविरचितम्
पडितकुलपतिना
वि, ए, उपाधिधारिणा
श्रीजोवानन्दविद्यासागरभट्टाचार्या
सस्कृत प्रकाशितञ्च ।
.
द्वितीयसस्करणमा
कालिकातानगर
कलिकाता यन्त्र
मुद्रितम् ।

·anda be
पण्डितकुलपति
श्रीजौवानन्दविद्यासागर वि, ए,
PANIDT JIBANANDA VIDYASAGARA, B. A.
Superintendent Pret Sanskrit College, Calcutta

·तारारहस्यम
។
प्रथमः पटलः।
ओं नमस्ताराये।
तारां संसारसारां त्रिभुवनजननी सर्वसिद्धिप्रदानी
सर्वायां सर्वरूपा सकलगुणमयीं पन्दितां देवन्दैः ।
दिव्य राजे सरोजे भवभयभयदां राजमानां प्रणम्य
ब्रह्मानन्दायकोऽई भुवनहिनते तद्रहम्यं तनोमि ।
ब्रह्मा विष्णरुमापतिस्विभुवने सृष्टिं स्थिति प्रालयं
ध्यावेमा जगदम्बिकां वितनुते मोक्षपदा तारिणीम्।
भत्त्या सहतमानसो यदि जनस्तारा भजेद् यत्नतः
समहरमैतदेव लभते तत्त्वागतो यात्यधः ।
जात्वा तारारहस्यं भजति यदि जनस्तारकामन्दराज
येष्ठां सिहि लभेसासरवरमनुजैर्दुर्लभां तारकातः ।
त्या तारां प्रयाति ध्रुवमतिविपदामापदं मोहकूर्य
दुःख भोकञ्च सम्यक् गतिरपि सुतरां नैव भव्या कदाचित् ।
तारासारं समालोक्य तारानिगममेव च।
महानीलं महाचीनं नीलतन्त्र गियप्रियम् ।
ताराकला' शतिकल्प शक्तिसारं तथैव च।
रुद्रयामलकवि नीलसारखतं तथा ।
लिइतन्त्र' योनितन्वं पोढ़ातन्वं ममतम् ।
तारायाः सालमर्व मानाय विशेषतः ।
A

·तारारत . .4 भानामामादिशास्त्रीय ताराया मसिहये । पो रहस्य नाराया ब्रह्मानन्दो हिताय । इति प्रथम मसाधरणम् । मानागामार्थविलोकनपूर्वक श्रीमतारादेव्या रहस' धर्म- कामार्थमोक्षाणां तारामन्छ हायक सलगुस्मत प्रातःकत्यादिक्रियामानार्थ देवतासन्धनिरूपशादिपन्य साध. कहिताय बनानन्देन मया यवन वितन्यते । प्रथमे निगम को नहीपे मरालयै । श्रुत्वा कालोमुखाद वाक्यं न च : सदाशिव । पुनः पुनः पृच्छमान. प्रयश्चैयाकरोच्छिवाम् । यदा भूा करानास्यो रावणो मागितपुरा। वराभयकरा देवी पद्धगुण्डधरा परा। लोलजिदा चोयरूपा तारा सर्व, मुपूजिता ॥ सदा चिन्तान्विता देवा रुद्राय शनिश्याः । देवनाभि. समं ब्रह्मा स्तुति कत्त समागतः दृष्ट्वा तान मोचदा देवी कवित्वधनदायिनी। मामलजा महादेवी दक्षिणे समावहत् ॥ सज्जया नम्रता च तस्मालम्बोदरी परा। साहिगहित वासो ब्रह्मा चर्माम्बरं दधी काञ्चीमुद्रा राहीत्वा च कर्तो कत्लाय दक्षिण। भूमी व मुकुट पिता नत्र रुद्र समान्यत् ।। भूमी निपत्य देवेश पपात चरणास्तिके। अयुत हादश देवि । पुस्तक चावलोकितम् । कला वक्तुं न शोह वद योग सुरेश्वरि । पूज्ये मे काहिले देवि प्रसीद महसले ।। श्रुत्वा दाय निस्यापि हसिलोवाच तारिणी।

·प्रथमः पटल। . वद्रूपा. पुरुषाः सर्वे भद्रूपाः सकला: नियः । इदं योग महादेव भावयख दिने दिने। . पादपने ततो नौलपन दत्तं मनोहरम् ।। सहोला वामहस्तेन तत्तोयैरभिषिध छ । रुद्रदत्त पानयानं विकृतं वामपापिना। एतेन तारा सा जाता गोर्यक्षोभ्यो भुजङ्गमः। महाकालः स एव स्यात्तारारुप जगत्रये यस्याथ सरणे सद्यो भोगमोची करस्थिती। एवम्भूता महादेवी ब्रह्माण्डशून्यमध्यगा। सूरिस्थिरिकरी देवी तारारूपा दयान्विता । दितोये चैव शून्यान्ते सुविरापधारिणी । सतीये च महाशून्ये तडिकोटिसमप्रभा। निराकारा निराधारा तारा सर्वार्थसाधिकार चतुर्य शून्यमाथित्य विष्णु पालयते ध्र वम् । तस्माजातयतुर्वक सृष्टि वितनुते ध्रुवम् ॥ पञ्चशून्ये महादेवी शियरूपा विलोचना। लयं नयति प्रमाण्ड महाकालेन लालिता। पुनय माण्डसियर्थ महाविद्या च तारिणी। सर्वान्ते कालिका मूर्ति त्या वस्त्र पुनर्दछौ । पहे शून्यमय बना विज्ञ विखेखर तथा । महामहाशब्दपरा कालिका वीजतारका: पक्षशून्ये स्थिता तारा सर्वान्ते कालिका खिता। इति श्रीपरमहंसपरिव्राजकाचार्यबधानन्दगिरितोर्यावधूत- विरचिते तारारहस्ये सर्वरहस्योत्तमे हरगौरीसंवादे प्रयमपटले सृष्टिप्रकरणपटसः 2 ·४ साधको बाझे मुहते उत्थाय योपादनं त्वा च उत्त- रायः खनाभौ दक्षिणहस्तोपरि वामहम्' दवा पिरमि शादयार्णसरमिसहोदरसहसदलकमलावस्थित खेतवर्ष नाना- लद्वारभूषितं रक्तशनिवाममार्ग विमयनं विम्बाधरं शनि- वदनारविन्द गुरु, समालोकयन् मानसं स्वस्तिकासनस्वं विभाव्य मानसोपचारंगराध्य ऐं इति अष्टोत्तरशत जगा जपं समयं प्रणमत् ।। औं अखण्डमण्डलाकार व्यास येन चराचरम् । सत्पदं दर्शितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः । पों प्रज्ञानतिमिरान्धस्य भानासनशलाकया। चक्षुरुमीलितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः । उत्थाय पविभ यामे भाषयेद ब्रह्मरन्धत ॥ रतापत्या समायुक्त सक्ररुप महेश्वरम् । सहसार महापने कर्पूरधवनं गुरुम्म उत्याय परिमे यामे तथेतन्य' समाधीत्। सर्व विद्यास सर्वत्र प्रात सत्यादिकर्मसु ।। ध्यानयोगे वामहस्ते दक्षिण परिधारयेत् । इति नानाशास्त्रानुकूनपात कत्यादिवचनात् सारा- विषय परीत्यमिति । तारागमे च- खनाभी दचिणे हस्ते वामहस्तं प्रदापयेत् । भावयेच सहस्रारे श्रीगुरु गलियतकम् । महानीलेऽपि । ताराविद्यास सर्वासु भावनादी अतिक्रमः । सनाभौ पाण्योर्योगय भूतभयादिके शिव सहसार महापने कुन्देन्दुसदृशप्रभम् । रक्तयत्या समायुक्त भावयेत् साधकाग्रणीः । सारानिगम च । प्रातः शिरसि आता दिने विभुज गुरुम्।, . . - ·प्रथमः पटलः। घराभयकर गान्तं देव्या बदनाम्बुजम् । दृष्ट्या दृष्टं ब्रह्ममय परब्रह्मस्वरूपिणम् । नानालद्वारसंयुक्त भावयेत् स्वस्तिकासने । सर्वज्ञानप्रदं देवं ज्ञानानन्दस्वरूपिणम् । तथा च वाग्भवं वोर्ज सर्वज्ञानविशुहये। न नधा वाग्भवं वोज तारिणी यस्तु भावयेत् । न सिधिस्तस्य देवेश ! विघ्नस्तस्य क्रियासु च ॥ प्रातः शिरसि शुक्लाले गुरु सम्भाव्य यवतः। जमा तु वाग्भवं वोज सर्वज्ञानविशुद्धये । संजता वाग्भवं वीज प्रणमेच पुनः पुनः । सर्वसाधारणब्रह्मखण्डोतमन्त्रेण वारदयं प्रणमेत् । तत्र प्राणायामचतुष्टयस्यावश्यकत्वम् । मन्बयन युक्तेन प्रणमेत् थोगुरु सदा। तारामन्त्रविशेषेण कुलोक्तेन इयेन च । तत: खस्तिकासनस्यः पृमीमण्डलात् साईविवलया- विता रविकोटिममप्रभा चन्द्रकोटिसुशोतला स्वयम्भू लिङ्ग- वेष्टितां निराकारखरूपां पर बमयों कुण्डलिनी ज्ञाना- नन्दमुदितमानसां महायोगस्वरूपिणी पुरतः स्वयम्भू कनक- वर्णगोपंत; पद्मवनसमुद्भवा बहुतरप्रणवानामेककतशब्द- विभागमयों तत्वखरूपाम् इडापिङ्गलयोर्मध्ये सुपुधामध्य- मध्यतः चित्रियों ब्रह्मनाड़ी प्रवेशयेत्। द्वितीय पद्म वामतो विभाव्य मृदुमन्दगतिमयों लोलीभूतां कृत्पद्म विशाम्य गुरुयोग विभाव्य मानस: पूजयेत् । विभावयेत् सदा भत्त्या सर्वायां भुजगाश्चतिम् । भूपद्म लिगमावेध्य राजते ब्रह्मरूपिणी। इति भनिसारे।

·तारासारनद्राध्यायादो।
खयम्भूनानि योनौ च सिझे भावयेछिये ।
मतकोटि जपन् देवि! तस्य सिदिन चैव हि
पुरतो मेरुदण्डस्य त्रिगुणां गुणशालिनीम् ।
इडापिङ्गलयोर्मध्ये सुधुम्बामध्यमध्यतः ।
चालयेच्यामला शाहि जानमन्दोपनों पराम् ।
वियुस्कोटिप्रभायुक्तां विपतम्तुतनीयसीम् ।
मध्यतो वानाधा च रविकोटिसमपमाम् ।
द्वितीय धामतो बुना गुरोरन्तिकमानयेत् ।
सवानीय परां गुर्दा मानसन्दोपनीं शिवाम् ।
तडिकोटिप्रभायुक्तो ब्रह्मविष्ाशिवालिकाम् ।
परी कुण्डलिनीशक्ति साकारों परिभावयेत् ।
तस्य मध्ये समानीय रलवणां विभावयेत् ।
सदा सिधिमवाप्नोति नान्यथा कल्पकोरिभिः।
ज्ञानानन्दमयों माहात् सर्वानन्दप्रदायिनीम् ।
नानालङ्कारभूपाच्या माधयेद गुरुसनिधी ।
मानस: पूजयित्वा च मूलमन्त्र शतं जपेत् ।
कसाबलिपुटो भूत्वा चिन्तयेत् परदेवताम्।
कालबिपुरसुन्दा रूपं तव नियोजयेत् ।
उद्यानुसहसाभां दिभुजां शिवसुन्दरीम् ।
TIत्य विधायाध मूलमन्त्र जपेत्त यः ।
तस्य मिहिमहादेवि !दये योगिनीगणैः ।
परेन गुरुसनिधी कुण्डलिनी साकारां विभाव्य मानस
संपूग्य मूलमष्टोत्तरमत जमा रामाप्य प्रश्मेत् । ततो भूमौ
प्रणम्य कुमारों वाहापांच दृश पठेत् ।
को पहं देवो न घाचोटि नीवास्मिन गोकमाक्।
!

·थप्रमः पटलः ।
मचिदानन्दरूपोऽई नित्यमुहास्वभादवान् ।
ब्रह्मानन्दमदानन्दपरी ज्ञानविधायकः ।
तारकाभक्त मानन्दपूर्णानन्दः सदाशिवः ॥
भैरवोई सुधादयोऽहं तत्वोऽहं कुलम्बियः।
गुरुप्रसादयानम्मि गतिमाधकसेवकः ॥
रतानन्दः कुलानन्दः कुमारीदाम एव च ।
कुमारोवणिकोऽहच ताराचरनायकः ।
इति तारानिगमोत पठिला वहिगत्।
प्रातःकृत्य विना देवि न सिदिर्जायते शिवे
न पूजाफलमाप्नोति मन्त्रगापस निशितम् ।
सो क्रिया निष्फला स्थाद वैरिको तान्त्रिको तया ।
प्रात सत्यविहीनस्य गोचहोना यघा किया ।
इति थोपरमहंमपरिव्राजकाचार्यब्रह्मानन्दगिरितीर्थस्वामि-
कुलावधूतमरचिते तारारहस्ये सर्वरहस्योत्तमे परगारी-
सवादे प्रयमपटले प्रात.त्यादिपटन. ।
ततः प्रात.सत्यानन्तरं मानम्। साधकानां वैदिको तान्यिकी
प्रातःकालावधि महानिशापर्यन्त क्रिया वक्तव्या। गिवपूजा तु
येदिकतान्त्रिकयोरेक्यत्वात् तत्पूजनञ्च । अतो नद्यादी गत्वा
मजन क्लत्वा “ी अद्येत्यादि योमत्तारादेव्याः प्रीतये भिन्
जले मानमर करिथे” इति सइल्पा जले निको यिलि.
खेत् । तयाच तारानिगमे-
देव्याय पीतये ग्रान करीब तन्नवेदिभिः।
सौर्यमामा तोये च जशा मजनपूर्णतः ।
तवैव रुद्रयामले च।
यत्र यव महाविद्या साधकः समुपारिता।
।

·C
तारारहवं
.
तब तब त्रिकोणञ्च अधोमुखमुदीरितम् ॥
देवत्रिकोण कर्तव्य जहास्य विधिसम्मतम् ।
ता। गङ्गे च यमुने चैव गोदावरि सरखति ।
नर्मदे सिन्धु कावेरि जलेऽस्मिन् सविधि कुर ।
इति अडुगमुद्रया सूर्यमण्डलात्तीयमावाला प्राणायाम करा-
कपड़ने विन्यस्य देवोरूयं विचिन्त्य प्रात्मानं तारामये विभाग्य
मूले शो दशधा इदि दशधा जले दशधा जघा विकोणत.
चतुरस्र विलिख्य धेनुयोनिमत्स्याइशमुद्राः प्रदर्य सूर्वाभिमुख
बादशधा वारि निक्षिप्य मूलेन मूर्दानं सप्तधा अभिषिक्षेत् ।
खत इष्टदेवताचरणानि:स्तजलेन उदम्म खः मायात् ।
तारार्णवादौ । तोर्थमावाध तोये च प्राणायामषडङ्गको
देवोरु जले ध्यायेदात्मान तारिणीमयम् ।
भो हदि जले जया दशधा मूलमन्तकम्।
जले त्रिकोणहत्तञ्च चतुरंस लिखेहुधः ।
पद्धग धेनुमुद्राच्च योनि मत्स्य प्रदर्शयेत् ।
रखो रविजल दत्त्वा सिञ्चेको तु सप्तधा । इति नानम् ।
तथाच महाचीनमहाताराणवादो।
प्रकुर्यादिकखान तान्त्रिक तदनन्तरम् ।
सध्याञ्च वैदिकी कला तान्त्रिकी स्वयमाचरेत् ।
जले त्रिकोणं संलिस्य तीर्यान्यावायत्ततः ।
तत्त्वे नाचमनं कला वशिजायान्तमन्ततः
कुगे. समूले रुदकं दद्याच्छो च साधकः ।
ततय भूमो दातव्यं समधा साधकोत्तमः ॥
वामहस्ते जलं वोल्वा चाशाद्य दक्षिणेन च ।
मन्त्र वारवयं जवा पञ्च वर्णान् जपेत्ततः ॥
धान्तं चन्द्रसमायुक्तो सप्तवर्णाद्यमेव च ।
.

·प्रथमः पटलः। ८ ततश्च . वडिवीजे पृथियाच वारणं तदनन्तरम् । है य व ल इलेकजटामन्त्र घमर्षणमन्तकम् ॥ मुद्रया बापच्छीर्ष मलितोदकविन्दुभिः । मुद्रा त तत्वमुद्रा स्यात् सन्ध्यायां कुलतर्पणे॥ तजनं दक्षहस्तेन वामनाड़ी प्ररोपयन् । भस्त्रवोजेन मन्त्रेण पुरः पाषाणवजके ॥ ताडयेत् साधकः सर्वसिद्धये ज्ञानसिइये। कृष्णवर्ण जलं ध्यात्वा पापन पुरुषेण च । नाडीना बालनं कृत्वा देहस्य पालन तथा। दरूपिणीम् ॥ देयापीन् पितृ चैव गुरु परगुरु ततः । परापरगुरुश्चैव परमेष्ठिगुरु ततः। ततो मूलं समुच्चार्य देवो तारां ततः परम् ॥ श्रीमदेकजटां पथात् तर्पयामि ततःपरम् । प्रकाशशक्तियुक्ताय पदमर्यमई ददे । मार्तण्डमण्डले ध्यात्वा ताराच्चैकजटां तथा। गायत्तयाध्य प्रदद्याञ्च वयं कुसुमसंयुतम् ॥ गायचीच ततो ध्यायेनपेशितिसंख्यकम् ॥ जलेधोमुखः त्रिकोणं विलिख्य ॐ गने चेत्यादिना तीर्थ- भावाम योनिमुद्रा प्रदर्श्य भी भामतत्वाय स्वाहा, विद्यातत्त्वाय खाहा, ओं शिवतत्त्वाय स्वाहा, इति पाचम्य मूलेन कुशेन साधा यो भूमौ सवधा दवा वामहस्ते जलं नोवा दवहस्तेनाच्छाद्य तेजोरूपं जलं ध्यात्वा मूल विवारं तत्र बघा, हं यं वं लं रं इति विरभिमन्चा गलितोदकविन्दुभिः विमुद्रया मूर्दानं सप्तधा अभ्युक्ष्य भेषजल दक्षहस्तेनादाय ड्या प्रारुप देहान्तःपदं प्रक्षाल्य तज्जलसष्णवर्णध्यात्वा वाम- क

·ताराने
.
कुधिषितं पापपुरुषेष सह पुरकलितपशिवाय
ताडयेत् । ततो पस्त प्रक्षास्थ तारां मुखा
देवांतर्पयामि, पी ऋषींमार्पयामि, पी पितृ तर्पयामि,
गुरूस्तर्पयामि, श्री परमगुरूस्तर्पयामि, भो परापरगु
स्तर्पयामि, भी परमेष्टिगुरुस्तर्पयामि। मूलमुचार्य
तारा बीमदेकजटां सर्पयामि स्वाहा इति मिटा
सरकपुष्पसहितमय राहीत्वा षों की सः
प्रकाशपतिसहिताय इदमर्थ्य ददे । इति सूर्थावार्य
सूर्यमण्डले देवीं ।
देवे श्रीमदेकजटाये इदमय नमः इति निः। ततः बतानतिः
घी मातराधारकमले हुतभुमण्डलोपरि ।
पाम्बोजरूया विद्या तां विद्युत्पटलमाखराम्।
पुष्पवाले तुकोदण्डपामा पलसकराम् ।
खेवाग्रहीतषपुषों गुरुषिद्याकरामिकाम् ॥
मध्याहे दयाम्भोजकर्णिकासूर्यमण्डले ।
कामवीनामिका देवी प्रस्तावकरसारुणाम् ।
प्रसूनदालपुएई दुचायपाशाभान्विताम् ।
परिस्तृतां च मुख्याभिः षट्विंगतत्वसेविताम् ।
सामयन्ने सरोजस्य चन्द्र चन्द्रसमद्युतिम् ।
गलियोजामिको चापवाणपायाधुशान्विताम् ।
चिन्तयिता भगवती नित्वाभिः परिवारिताम् ।
युगनित्याक्षराकारा धष्टिकावरसविमाम् ।
तारासारमतो ध्यायेद गायत्री तारकामली।
विपुराया विषेश देण्याकनटामशी।
इति तारासारोलवयात्। त्रिपुरासुन्दरीविषये
गायनाइदं धानम्।

·प्रथमः पटसः। तथा नीलसरखतीत तारानिगमे । तारायै च पदं प्रोच विपड़े तदनन्तरम् । महोपाय ततो दद्यादीमहीति सतः परम् । तबो देवीति चोचार्य ततो दद्यात् प्रचोदयात् । "ओं ताराय विद्महे महोग्राय धीमहि तनो देवी प्रचो दयात्” इति तारानिगमादिनानानन्यसम्ता गायत्री जप्तव्या। सामान्यमादौ नया च दशधा साधकोत्तमः । विशेषिका जपेद्विद्यां गायत्रों सर्वसिद्धिदाम् । शतं वा विंशति वापि यो जपेत् साधकापणीः । मर्वपापविनिर्मुक्तः सय तारापुरै वसेत् ॥ नाश्चैव कृतनय ब्रह्मवीनच यो नरः। गुरुतत्परतो वापिस पायां वा रतो यदि । एतैः पापैविमुद्यत सत्यं मत्य सदाशिव !। कुमारोगमनाहोपो न भूतो न भविष्यति । ततच सुचते लोकी गायचीमरणादपि । गायचा भागमोक्षायाः शतमानजपादपि । एतैः पापैविमुच्येत सत्य सत्य सुरेशर ! एतैः पापैर्विमुक्तय विशेषमरणादपि । तम्मानिगदिता विद्या जप्तव्या सिद्धिमिच्छता। कूर्चवीज समुत्य भगवत्येकजटे ततः । विद्महे घोरदंष्ट्रे च धीमहीति ततः परम् । तवस्तार ततो जया ततो गद्यं प्रचोदयात् ।। "हुँ भगवत्येकजटे विद्महे घोरदंष्ट्रे धीमहि तनतारे प्रचोदयात्” इति भतं विंशति वा गधा समय" मूलमष्टोत्तर- ते जपेत् । गायकों परिजम्याप मूलमन्त्र जपेत्र च।

·तारारार - मा सभ्या मिष्फला याप्यभिचाराय कल्पाते। प्रास.मन्याविहोनथ न च सामफानं बभेत् । मध्याइमन्व्याहोनय न पूनाफसमाप्नुयात् । साय मन्याविडोनम्य अपवित्र: सदा भवेत् । तम्मात् सुन्दरि तलनामध्यावयमुपापरता मातम सर्पर्ण कार्य न प मायं विपतः । मध्याई तर्पणं शत्वा यथोताफनवान् मवेत् ॥ पध्य होना तु या सध्या गोकदु खपदा मता। अध्यं विमन्ध्य दाराव्यमन्यथा निष्कलो नयः । समन्यापि च गायभो मत्यं सत्यं वरानने।। ततः मंहारमुद्रया तत्तज्ञ. स्वादये नयेत् प्रणम्य पूजा- वरत् । इत्येव सन्ध्या योमटेकजटाविपया इति । अथ उग्रतारामध्या। मूनेन विभन्न देवताये सत्वा वामहस्ते जलमादाय पूर्यद- दामादनम् । जपाघमर्पण च ततस्तथा प्राचमनम् । ततो मूल- मुच्चार्य "योमदुमतारा देवों तर्पयामि नमः" इति विः । तत. मोडी १ मा इदमय योसूर्याय नमः। इति गायना सूर्यमण्डलस्थाये श्रीमदुग्रतारायै दमयं नम इति नि। ततो गायचों ध्यायेत्। मूनेन निर्जलं दत्त्वा देवतायै यरानने ।। सतो देव्या प्रकर्तव्यमघमर्षणमुत्तमम् । तत. स्तुखाचर्म कुर्यात् ततः स्यादिहतर्षयम् । अध्वं दया प गायनमा धान जाच साधकः । देवतातपणे चैव राष्टाः स्तुपड्मयः । भरीरेऽस्यामातो देव्याः सन्ति शामतराजमा: । रुवामा ध्यान सर्वच्यावहा ।

·प्रथमः पटलः।
सर्वदेवमयो यस्मात् तारिणी विगुणात्मिका ।
प्रातः । उद्यानुसहस्रामा पुस्तकाचकराम्बु
जाम् ।
कृष्णाजिनाम्बरा ब्राझी ध्यायेत्तारकिताम्बरे ॥
मध्याह । श्यामवर्णा चतुर्वाई शहचकलसत्कराम् ।
गदापद्मधरां देवीं सूर्यासनकताथयाम् ॥
सायाहे वरदां देवों गायधीं संस्मरेत्ततः।
शुको शुक्लाम्बरधरां कृपासनकताथयाम् ॥
त्रिनेवां वरदा पाशकपालशूलधारिणीम् ।
सूर्यमण्डलमध्यस्थां ध्यायन् देवों समभ्यसेत् ॥
लज्जावीज समुत्य उग्रतारापदं ततः।
सम्बोधनान्तं देवेशि ! विद्महे तदनन्तरम् ।।
श्मशानवासिनिपदं धोमहोति ततः परम् ।
तन्नस्तारे समुदृत्य प्रचोदयात् पदं ततः ॥
सम्बोधनान्तं देवेशि ! ततः स्यात्तु प्रचोदयात् ।
"श्री उग्रतारै विद्महे श्मशानवासिनि धोमहि तवस्तार
प्रचोदयात्" इति ।
ततः सामान्यगायचों दशधा अन्धा समाम्य विशेषगायचीम्
अटोत्तरशतं जपेत् । ततः संहारमूद्रया तत्तेजः सहदये
नयेत्। इति उग्रतारासन्ध्या।
मूलेन जलं संशोध्य सूर्याभिमुखं पञ्चधा नधा जलच्च
पञ्चधा दत्त्वा ओं ह्रीं साहा इत्याचम्य शतालिः ।
श्री श्मशानालयमध्यस्थां चतुर्वर्गप्रदायिनीम्।
महमियप्रभा देवी नोलप विराजिताम् ॥
सर्वाभरणशीमाभ्यां लोचनं हरनेत्रतः॥
इति पठिला जले पट कोणं विलिख्य तीर्थमावाद्य तत्व.
नाचमनं कृत्वा मूलेन विर्जलं भूमौ दद्यात् इत्यधमप्यम् ।
२

·तारारहस्से
ततय कजटावत् तर्पणं विधाय अध्यं दद्यात् ।
जलमूले च संगोध्य पञ्चधा मूलमलकम् ।
पञ्च वारान् जल दत्वा पूजावञ्चाधम चरत् ॥
सूर्यस्य मण्डले देवीं ध्यात्वा पाचमनं चरत् ।
तत कजटावच सथ्यां कुर्यात्तु माधकः ॥
अध्ये तु गायचया सूर्यमण्डलस्थाय तारादेव्यै योनील
सरस्वत्य इदमय वाहा। इति नि ततो ध्यानम् ।
मातः । सूर्यमण्डलसंलग्नां मुक्ताहारविशोभिताम् ।
दिनेवां विभुजा देयों चतुर्वको मरोजजाम् ।
मध्यान्हे विरूपाक्ष चतुर्हस्ताच भैरवीम् ।
मुप्तामाणिक्यसंयुक्तां नानाहारादिशोभिताम् ।
मन्चसिधिप्रदां देवों गायत्री साधकाग्रणोः ।
साया मूर्यसंस्थाच पक्षवका विलोचनाम्।
माहेबरी जगडात्रों जगज्जगमपालिकाम् ।
तारं पूर्व समुत्य नीलसरस्वतिपदम् ।
धीमहि प्रथम योज्य सारदायै च विद्महे॥
सन्नः शिवे यदचोका सतो दद्यात् प्रचोदयात् ॥
"श्री नोलसरस्वति धीमहि सारदाय विद्महे तब: शिवे
प्रचोदयात्” इति गायत्री ययागक्ति जपेत् ।
ततः सर्वमेकजटावत् । तारावे महाचीने च विशेषः ।
स्तोणाचापि च शूद्राणां ब्राह्मणानां पृथक् पृथक् ।
ब्राह्मणेन प्रकर्त्तव्यं यदयद उक्तं हि पुस्तके ॥
अन्यथा निष्फलं विद्यात् सर्वा पूजादिका क्रिया।
मामाकृत्य तथा सानं तथा सध्यान शिवः ।
स्त्रीशूद्रयोस्तारमन्त्रे लज्जादौज प्रकीर्तितम् ।
वलिजायामनुर्यन नमस्तत्र प्रकोर्तितम् ।

·प्रधमः पटेल।
१५
सर्व पूजाहोमादावविशेषो विधिर्मतः ।
इति नीलसरस्वतीसध्या।
ततो देव्या मर्नु वो तारायाश्च सदाशिवे ।।
यस्थ विज्ञानमात्रेण जीवन्मुत्तो भवेवरः ।
श्रथ वीजकोषमहानोलतारानिगमादी-
ब्रह्मा पृथ्वी वामने चन्द्रविन्दुसमन्वितम् ।
कामवीज समाख्यात बैलोक्वजयदायकम् ।
क्षान्तर्रफसमायुक्त वामनेत्र सचन्द्रकम् ।
लज्जावोजमिति ख्यातं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ।
पष्ठवरसमोपेत हकारं चन्द्रखण्डकम् ।
कूर्चवीजमितिख्यातं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ॥
पवर्गस्य हितोयश्च टवर्गस्वायमेव च ।
सर्वरक्षाकरं मन्त्रम् अस्त्रवीज प्रकीर्तितम् ।
चन्द्रखण्डसमोपेतं हादशखरमीरितम् ।
वाग्भवं तच विनेयं वाचःसिद्धिप्रदायकम् ।
वयोदशवरं देवि । चन्द्रखण्डविभूषितम् ।
तारं प्रणवमित्युक्तं ब्रह्मविष्णुशिवात्मकम् ॥
पञ्चमस्वरसंयुक्तं हकारं वर्मयोजकम् ।
जलाग्निविन्दुसंयुक्त चतुर्दशवरान्वितम् ।
अनुशं धोजमरख्यातं त्रैलोक्यस्य शुभावहम् ।
नादिमान्तं विसर्गान्त हृदी परिकीर्तितम् ।
हान्त यस्थ चतुर्थश्च द्वितीयखरसंयुतम् ।
तदन्त्वञ्च हकारत वडिजायासमन्वितम् ॥
ब्रह्माग्निर्वामनेत्रान्तं हिजराजसमन्वितम् ।
बधूवीजमिति ख्यातं वधरिव यशस्विनी
बालस्वं वन्दनोयस्व दासस्व गुरुरेव च।
1
१

·तारारह
-
माता न गोपयहाक्वं'वान केभ्यः कदाचन।
तस्मात्तत् पृच्छता नाथ ! ययई देवदुर्लभम् ।
तारामन्त्र महादेव ! वसुमिरिप्रदायकम् ।।
काली तारा महाविद्या पोड़गी भुवनेश्वरी।
भैरवी शिवमम्ता इ मातङ्गी कमलामिका।
धूमावतो च वाला महाविद्याः प्रकीर्तिताः ।
एतामा श्रवणादेव सर्वसिहीखरो भवेत् ।
विष्णुविद्या-देवविद्याशिवविद्याविभेदतः ।
शक्तिविद्यामभेदेन विद्याबद्धाः प्रकोर्तिताः ।
सत्यादी त्रियुगान्तच्च विद्या जागतिं नित्यगः ।
कलौ जागर्ति काली च कनी नागर्ति नित्यशः ।
कमी काली कली कृष्णः कलो गोएलकालिका।
काली तारा महाविद्या महासिक्षिपदायिनी।
महाविद्याम् सर्वासु कलो मिहिरनुत्तमा ।
सर्वविद्यामयि देवि ! कली मिहिरनुत्तमा।
कालिका तारका विद्या सर्वाचार्यनमस्काता।
तयोर्यजनमात्रेण सिहा साचात् सदाशिवः ॥
यथा काली तथा तारा तथा नीलसरस्वती
सर्वाभीष्टफलं दद्यात् तथा त्रिपुरसुन्दरो।
अभेदमतमास्थाय यः कथित् साधयेवरः ।
त्रिलोके स तु संपूज्यः स्यात्तारासुत एव सः॥
भेदं कवा तु यो मन्त्रो साधयेदव साधनम् ।
न तस्य निष्क तिदेवि निरये पथते हि सः।
एतासां साधनेनैव यमः सिधि नित्ययः ।
केवला भलिमास्थाय चतुर्वर्ग लभेत् करे ।
त्रिपुरा च महाविद्या बहुसाधनसिहिदा।
।
.

·प्रथमः पटलः। . यस्थाः प्रसादान्मन्क्षेप भोगो मोष जाय। कालिका तारका विद्या कलौ सिदिसमरिदा। दुःख विना प्रसौदेत कली जागरणालिका। न वा प्रयोगवाहुत्वंन्यासजालादिक तथा । न तव पखाचारः स्यात्तस्मात् तसाधनं शुमम् । कालिकासाधनं देवि ! मएकले कालिकार्जने । राजते तहि तवैव प्रबुध्ध साधनचरेत् । पस्था मूर्तिद्वितीया या सृष्टिमूले व्यवस्थिता। एतस्या: साधनश्चैव सर्वसिद्धिप्रदायकम् । धनं धान्यं मम (सतं) जायां भोग मीच तव च । अचिरालभते पाणी यस्याः स्मरणमावतः । नाधोत्व छन्दशास्त्राणि विनाला कवेरपि। गद्यपद्यमयो वाणे वलात् तस्य प्रजायते । अणिमा लघिमा व्याति प्राकाम्यं महिमा नया। . , . अदर्शनं स्थौल्यरूपं घटिमा जलस्य च। चन्द्रसूर्याग्निभूतानां स्तम्भको विमुरव मः। मन्त्रसिद्धिस्तथा सिहिः पुराणागममिदिमाक् । उपचारवियेण राजपनी वशं नयेत्। चतु,पष्टिप्रकारष सिदिराकागगामिनी पञ्चशून्ये स्थिता तारा सर्वान्ते कालिका स्थिता । सिहयः सन्ति यत्रापि तदानीय प्रदीयत यदि साधयितुं रेवि! शक्यते तारकाकुले तदा सिदिमवानीति सर्वदा कुलमएने । कुलाचारविहीनस्य न सिदिन च सदतिः । ब्रह्ममय तनय गुरुयोंपागतय यः। कन्यागत, सुपागम बागीगो गीगत: 1 । D

·तारारपये
हिमावान् सर्वजन्तूनां बाबणानां विशेषतः ।
पृथिव्या रेतमा पात: शिवपुजापतिर्मुखः ॥
शृण वत्स ! महादेव महापातकिनी यया।
एतेभ्यो मुच्यते देव ! सारामन्नः श्रुतो यदि ।
मर्वपापविनिर्मुशाः सर्वपापयुतोऽपि मः ॥
कुलदीनाविहीनम्य न सिनि च महतिः ।
सम्मात सर्वप्रयत्नेन ताराया देशिको नरः ।
कुलाचारविहोनशेत् सर्वपापैरयाम्यये ।
कुलाचाररतो यस्तु तर्पयेत् कुलदेवताम् ।
नित्य' योतारकां देवों तस्य सिधिः करे स्थिता ।
प्राचारज्ञानवान् यय क्रियते न कुन्नक्रिया।
पच्ची नरके घोरे कल्पकोटिशतैरपि।
परदाररतो यय चकमध्ये भवेवरः।
शुनौविष्ठाकामिभूत्वा तिठेत् कल्पायुतं भुवि ॥
साधनञ्च समासाद्य परयोपारती भवेत् ।
मातुर्यानिं परित्यज्य विहरेत् सर्वयोनिषु ।
निर्विकारो निर्विकल्पो भवेत् साधकसत्तमः ॥
मारपद सप्तमारपरम्। इति सद्गुरुमिहानन्दगिरि-
तिवान् तारानिगमादिदर्शनात् ।
शक्यते यस्तु वे दातुं वयोपां भक्तवत्सलाम् ।
तदा यो समानीय धन्येषा साधयेत् ध्रुवम् ।
स एव साधकोष्ठो निर्विकल्पाय निश्चितम् ।
साधकेभ्यः प्रदोयत तदान्यां परिययते ।।
न दातुं शक्यते यस्तु वयोषां देववत्सलः।
नटी स तु समानीय साधयेच्छक्तिसाधनम् ।
स्खयोपो दीयते यस्तु चक्रमध्ये तु साधकः।

·प्रथमः पटलः।
.
गुरुभ्यः साधकेभ्यय तस्य शौर्षे वसाम्यहम् ॥
सर्वसिदिस्तस्य देव । चक्षुपोस्तस्य गोचरा।
इत्यादि तारानिगमादिचीनान्तम् ।
अंध विद्या वक्ष्यते।
तारकत्वात् सदा तारा तस्य भेदविभेदतः ॥
प्राधाकल्प मुक्तकेगी रुद्रस्त्वैकजटः स्वयम् ।
अस्माकजटा प्रोता मन्त्रथास्या निरूप्यते ।
वगिटाराधिता विद्या न तु शौनफना यतः।
अतस्तेनापि मुनिना मायो दत्तः सुदारुणः ।
सतः प्रति विद्ययं फलदात्री न कस्यचित् ।
तत्तारित तेन शिवेन गुरुणा स्वयम् ॥
लज्जावी बधूवोज कूर्चवीजमतःपरम् ।
अस्वात्तमनुना स्यातं पझरश्मिखरूपकम् ॥
इति चैकजटाविद्या सर्वशास्त्रेषु गोपिता।
सर्वशास्त्रे गोचरा च कामिनी सिद्धिदायिनी॥
महापातकलक्षण क्षितौ यदि च मानवः ।
एतस्य श्रवणावि ! जीवन्मुक्तो भवेत् ध्रुवम् ॥
श्रोतारा नैव दातव्या भूमिवर्गरसातले ।
यदि प्रदीयते देवी निरये पयते ध्रुवम् ॥
ज्येष्ठ पुत्राय शान्ताय स्वरूपज्ञानशालिने ।
योयुतां यदि राधेत शूद्रो मोहवशंगतः।
तारकाद्या महाविद्या पतनं तस्य निथितम् ।।
स्त्रोणाचापि वरारोहे निपिई सर्वदैव हि।
पादौ यो एकजटा उदारिता ततः यौतारा नोक्ता
सर्वव दोषयवणात् खोयधर्मवाच्च ।
थोवीजाद्या यदा विद्या तदा श्री: सर्वतोमुखौ।।
!

·३.
तारारहस्य
वाग्भवाद्या यदा विद्या वागीगत्वपदायिनी।
पञ्चरमिर्महाविद्या लभ्यते यदि भाग्यतः ॥
तय भोगव मोक्षय करस्थ एव गार।
प्रत्येकजटादेव्या गतिसिदिमन्त्र ।
लज्जाद्या चापरा चासो भोगमीचापदायिका।
भाईयच्चाक्षरं मन्त्र महासिद्धिप्रदायकम् ।
'एतस्या गायत्री। "नों तारायै विद्महे मोचदाय धीमहि
तन्द्रो नीले प्रचोदयात्" । इति तारामन्वगायवी।
कामास्या चापरा विद्या कामतारा प्रकीर्तिता
भोगमोक्षप्रदा देवी शर्यशास्ले प्रपूजिता ।
इति कामतारामन्त्र ।
"ओं कामाख्याय विद्महे कुलकौलिन्यै धीमहि तवा ग्यामि
प्रचोदयात् । इति एकजटाभेदः ।
अस्या
गायत्रो तव।

·प्रथमः पटलः।
.
फडन्तथ महामन्त्रः सर्वतन्त्रशुभावहः ।
महाकालप्रिया देवी भोगमोक्षप्रदायिनो।
ही स्त्रों फट् । एतस्या गायत्रो। "श्री तारकायें विझ
महाकालप्रियायै धीमहि तनः शक्तिः प्रचोदयात्" । प्रति
महाकालप्रियागायत्रीमन्त्रः ।
अध नोलसरस्वत्याः प्रकरणम् ।
तारायेकजटामन्त्रो नौलवाण्याः प्रकीर्तितः ।
यस्थास्तु स्मरणात् सम्यग् वागीशत्वं लभेद्धवम् ।
अस्या गायत्रो। "नों नीलसरस्वत्यै विग्रह योतारायै
धीमहि तन्नो देवि प्रचोदयात्” इति ।
वाग्भवाद्या चैकजटा महानोलसरखती।
अस्याथ स्मरणात् सद्यः सर्वसिहीखरो भवेत् ॥
अस्या गायत्री। बतीयसन्ध्यायां लिखिता। उग्रतारा-
सन्ध्यायां गायत्री श्रुता।
अथ कुम्ल काप्रकरणम् ।
कुलका विद्या मन्त्रस्त । सर्वत्र प्रयोगै पद्मावती च ।
लज्जाबधूकूर्चवीजप्रयोगः सिद्धिदायकः ।
कुल केयं समाख्याता सर्वतन्त्रेषु गोपिता ॥
प्रणवं पूर्वमुद्धृत्य पद्म पो पदं ततः ।
महापद्म पद प्रोच्य पद्मावतिपदं तत ।
माये स्वाहा महामन्त्रप्रयोगः सिद्धिदायकः ।
"ओं पद्म पद्म महापद्म पद्मावति ! श्रीं ह्रीं साहा"
अत्र शास्त्रे माये इति यषणालज्जाइय' बोध्यम् । ये तु
सम्बोधनान्तमायाशदं पदन्ति ते म्लेच्छाः। तारानिगमे
বয়ানীগন্ধ।
तार पझेच पाच महापा तत.परम् ।

·যায়
-
पद्मावति ततो उपाय माहाती मनः ।
तारकत्वात् मदा ताग या काली मंच निषिता।
सहयोध्याय मला. म्यः मतम्बागमाधि
गणिमिता महाविद्या: मारात् माग्तराः स्मृताः ।
पटविद्याममो माम्मि भतने मिष्टिो मनुः ।
एतामा ममताण देयतावितयाः स्मृताः ।
पाचा काटा प्रोसा दितीया घोप्रसारका,
सतीया नीच्याणी म्याद भोगमोचपदा मता।
तय एकसटामन्त्रीद्वारादिकम्मत निषित मतपतः ।
उपायतारिणी यमादुपसारा प्रकीर्तिता।
दत्ता पार नीलया यम्मातम्मानीलमरस्वती।
नीलया इत्यव तकारपाठन्तु न तदा नीलसरस्वतीति
भवति । एतत्तु भामता पदन्ति ।
एसामामष्टमन्त्राणां प्रपिच्छन्दांमि माधक !!
गृण धान प्रवक्ष्यामि रहस्य मम मम्मतम् ।
नीलाचारादिक हा पुरयरणमेव च।
प्रत्येकच प्रवक्ष्यामि पष्टमन्वय सारके ॥
प्रक्षोभ्योऽस्य ऋषि: मोतो वृहतीछन्द एव च ।
घोज लज्जामन. प्रोक्त शान्तिः कुर्चमितीरितम् ।
फीलफ निजवीजञ्च वधूवोज मुमिहकम् ।
लक्षसंख्य जपेमन्त्र फम्नमूलेयेने वमन् ।
नक्तं ताम्ब लपूर्णास्यः गतिमङ्गकुले रतः ।
तत्र शिवेन ब्रह्मानन्दरतं प्रपक्षितम् ।
नीनपथ जुड्यामधुरेण येण च ।
प्राधामन्त्र त दे च सर्ववर्णवयं विधिः ।
उग्रतारामनी या विधिरेण न मंत्रयः।

·प्रथमः पटलः। २३ नतव्यच नोंदे पुरचरणकर्मसु । नौलवाणी नीलकल्ये मन्त्रभेदसमन्विते । लघदर्य जपेन्मन्वं तदा सिधिरनुत्तमा सर्यताराम विद्यासु पुरयरणकर्मम् । जुहुयायीलपद्मथ विल्वपवरभावतः । ऋपिश्छन्दम्तया यो गति कीलकमेव च । सर्यवैव पृथक् विदि नाममन्त्रविभेदतः ।। जपमन्त्रे च तारायाः.साधने शक्ति कुन्नम् । योरभायरहस्योत व्यका साकारमाप्नुयात् । एतासां मप्रचलितं संग्टन शैव मतम् 'ताराया. परिपूजनं जपपिधि योज तया तपणम् । सन्थेऽस्मिन् विनिवेगितं खतु मया संमृत्य तारावचः अत्रास्ते कमला तालिपरा योणारा सारदा । इति श्रीपरमहमपरिव्राजकाचार्य ब्रह्मानन्दगिरितीर्थ- स्वामिकुलावधूतरचिते तारारहस्य हरगौरी- संवादे प्रथमपटने सृष्टवादिपटलः । अघ दितीयः पटलः। तारानिगमादी कामाण्यामूले च- झालोतारामन्चदाने चक्रचिन्तां करोति यः । पायुर्विद्यामोसयाध: शूनी विष्ठातमिभवेत् । यदि भाग्यवगानाथ ! ताराविद्या मनभ्यते । ध्यामिभिवेत्तस्य किं मोवयाटमिइये। यदि मन्वे गुरुः साचात् मवतन्वे स्वयं हरः । न दद्यात् तारकां विद्यां दातुं नैव वदेत् कचित् ।

·२४
सागरम्य
यदि भाग्यमान ! कोरिमन्नतपोवनात् ।
नभंत तारका विद्या म भवेत् कम्पपादपः ।
गोपनीयो गोपनीयतारामन्त्र: मदागिय ।।
यन्त्र मम्वच पटनम्ती कामेव च।
रम्य गुनपोढ़ाव सागनिगममेव च ।
गोपनीयं प्रयदोन तारो नेद प्रकाशयेत् ।
कुलकर्मरती यन्तु मखमायिवर्जितः ।
मन्चे तम्ब गुरो विप्रे लतायां वीग्मावतः ।
एताहगाय कोनाय गठाय न कदाचन ।
यो ददाति पर तम्य दातार गिवाया।
अपनोभो कामलोमो कमलोभो नरः कचित्।
ददाति यदि देवगिमिरी पतति ध्रुवम् ।
गिवहा विपु मोकेषु गरिहा बदहा भवेत्।
म एव मट: कीनेषु कोन्यो माटो महीतले।
फुलोनाय महछाय यहाभलिपराय च ।
कोलमेवायुतायपि शशिमेवारताय च।
तारामलाय गिटाय मदानन्दाय शूलष्टक!।
एतेभ्यय प्रदातव्यं धन्यथा मृत्युमार यात्।
मदगुरनक्षपानान्तं वयं लचसंयुतः ।
प्राप्य दोहा प्रफर्सया अन्यथा निष्फला किया।
विल्वमूले श्मशाने वा पर्वते वा नदीतटे ।
गुरुगेहे महापौठे मिहिपाठ शिवालये ।
एकनिडे तड़ाग वा अपगून्यगियालये।
दीचां कात् सदा मन्त्री जपचापि ममाचरत् ।
पञ्चक्रोमान्तरे यत्र न लिङ्गान्तरमीक्षते।
सञ्चैकसिङ्गमाख्यातं मन्त्रसिहिप्रदायकम् ।
.

·द्वितीयः पटलः।
२५
.
यदि भाग्यवशाहेवि ! गगातीरं प्रलभ्यते।।
तत्र चेत् क्रियते दीक्षा कोटि कोटि गुणायते ॥
यसेनां पितुहीक्षां दीक्षां मातामहस्य च ।
सोदरस्य कनिष्ठस्य वैरिपक्षाथितस्य च ॥
विविक्ताथमिणे दीक्षां न स्टीयात् कदाचन ।
न पत्नी दीक्षयेद्भर्त्ता न पिता दीक्षयेत् सुताम् ।
न पुत्रश्च तथा ज्येष्ठो कनिष्ठं न च दीक्षयेत् ॥
दीक्षारतीयदिवसे सत्या क्षौरादिकं शुभम् ।
हविष्य तद्दिने कार्यमुपवास परेऽहनि ।
गुरोराजा समादाय पुप्यादि स्वयमाहरेत् ।
पञ्च घटांश्च संस्थाम्य तब देवान् प्रपूजयेत् ॥
प्रथम गणनाथञ्च दितीये च सदाशिवम् ।
हतोये सुन्दरी देवी चतुर्थे परदेवताम् ॥
पञ्चमे सर्वदेवाय सर्वजिटुगुरुसत्तमः ।
खस्ति वाच्य ततः कुर्यात् सङ्कल्प विधिपूर्वकम् ।
मुक्तामाणिक्यवैदूर्य गोमेदान् वचविट्ठमौ।
नील मरकतं पद्मरागं पञ्चघटे न्यसेत् ।
ततो मूलं सहस्रञ्च प्रजपेत् सदगुरुः स्वयम् ।
करन्यासं ततः कृत्वा तत्त्वन्यासं ततःपरम् ॥
पुष्पागलहतं गिष्य' चन्दनेन प्रलेपयेत् ।
ततो रनादिकुम्भस्यैस्तोयैः शिय प्रसिच्य च ॥
शिष्यशी ततो हस्तं दत्त्वा चाटोत्तरं शतम् ।
जन्मन्न गुरुयेष्ठः कपोले भूलमुञ्चरन् ।
पिच्छन्द: कोलकञ्च शक्तिवीजमत.परम् ।
एकदा दक्षिणे कर्णे गायत्रीच विधा जपेत् ।
ततो मन्वं प्रवक्तव्यं स्वीदीक्षा वासतः सात् ।
३

·सारारहस्य
!
।
विधिरप दिजातीनां स्त्रीशूद्राणाच वामत..
ततय प्रणमेवि ! श्रीगुरु सर्वलक्षणम् ।
खयं जता ततो मन्न दक्षिणादोन समाचरेत् ।
नारामन्येषु सर्वयु चैषा दीक्षा प्रकीर्तिता
शिवस्य पूजन कार्य पार्धिवस्य न चान्यया ।
सामान्यायं प्रकर्त्तव्यमासनादीन् विशेषतः ।
योनिपीठाहिष्णुपीठं लिझापात्तुल्यमूलकम् ।
योन्यधापपर्यन्त विसूत्रीकरणविदम् ।
म पूजयेत् पार्थिव यः शिवलिङ्ग सुरेश्वरि ।।
नान्यपूजाफलं तस्य चण्डालर्व प्रजायते ॥
देवध्यानं ततः कृत्वा पुष्य' शौर्षे प्रदापयेत् ।
प्रणवस्य च पाशस्य कलासंस्यकलापता।
विहं देवं गोधयित्वाभूतगडि' ममाचरेत् ।
खनाभी दक्षिणं पाणि वाम पाणी विधाय च ।
चतुर्विशतितास न साई जीवस्य तोलतम् ।
प्रदीपकसिकाकार सर्वतेजोमयं विभुम् ।
प्रविभिधापिल चक्र परब्रह्माणि योजयेत् ॥
मूलाधाराग्निशिखया सर्व देह विदाहयेत् ।
सर्वरूप शरीरञ्च पापेन पुरुपेण च ।
दक्षन हला कलासंख्य अपेच्च यः ।
पूरयित्वा तमो वायु चतु पष्टिजन च ॥
फुम्भयेत् परम वायु सतो हातिगत अपेत् ।
धियेद्दामतो वायु लिङ्गदेह विनाशयेत् ।
वडियोज जपे वि! पूर्वमयानुसारतः ।
सर्व भम्ममयं धात्वा ततो भस्मविरंचनम् ।
एनौवीज नतो जघा फलया साधयेत्तनम् ।
--

·द्वितीयः पटलः।
महाविष्णुः स्वयं साक्षादित्येवं मानसंकुला।
सुनव चन्द्रवोजेन चतुःषष्टिजपेन च ।
खिरौतत्व निजं देहं कुम्भवहायुमण्डलम् ।
हाविंशवारणजपादयतेन विरेचयेत् ।
साधयेत् परया भत्त्या दिव्यरूपं मनोहरम् ।
भाले चन्द्रश्च संभाव्य विभूति परिधारयेत् ।
वामहस्ते समानीय पयक्ष शुष्कभम्मकम् ।
यनभासमायोग वृषभस्मनि कारयेत् ।
प्रनपेत्तत्र मन्वञ्च शिवस्यापि षडक्षरम् ।
शूदः पञ्चाक्षरं जा प्रिये ! पोडशसंख्यकम् ।
पठेत्तव महादेवि ! मन्दमनद्वयं पुन..
ओ अग्निरिति भाजलमिति भस्म सर्वहरं परम् । भस्म
मे चतू'पोन्द्रियाणि भस्मनि दध्यात् शामा पशपाशवि-
मोक्षणाय।
ओं भरारूप परब्रह्म परा शक्तिरितीरिता।
भायं परं ज्ञानं परं तत्त्वस्वरूपकम् ॥
परमानन्ददं भस्म जानकल्प व्यवस्थितम् ।
विधारयामि तद्भस्म पशुपाशविमुक्तये॥
तितय ब्रह्मणे गर्व मन्त्र तस्य पक्षरम् ।
शूद्रः पञ्चाक्षर मन्वं पठिला धारयेत् सदा ।
भृगमुद्रा समासाद ललाटे विध्याच्छुभम् ।
मूलेन प्रणवेनापि प्राणायाम समाचरेत् ।
कनिष्ठानामिकाड्यंत्रासापुटधारणम् ।
प्राणायामः स विघ्न यः पूरकै कुभरचकः ।
कलावतुष्टये तस्य द्विगुणेन विरेचयेत् ।
क्रमात् क्रमात वयं कला मानसेनापि पूजयेत् ॥

·सारारम्य
.
H
जानिनामपि सिधिः स्वाश्थासमेतत् समाचरेत् ।
पथपतये नमः भीष, मुखे च हरये नमः
कह श्रीनीलकाय रुद्राय चोरमियमेत।
कपाले धूमनेवाय मूले श्रीगम्भवे नमः ।
पादयोमरवायेव शिवाय दक्षवाहतः ।
कलाय वामपादौ च पृष्ठेशानाय एव च
फ्रोधाय सर्वगावेषु विन्धसैच्छिवपूजने।
पड्दीर्घभाजा वीजेन कुर्यादय पडङ्गकम् ॥
करानञ्च तथा न्यस्स दादिग्बन्धनरत् ॥
हराय नम उचार्य मृदञ्चैवाहरेत् गचिः ।
महेश्वरचतुर्यन्तं नमोऽन्तं गठनचरेत् ।
। शूलपाणे होचार्य सुप्रतिष्ठो भव स्वयम् ।
प्रतिष्ठाप्य ततः सिद्धे दत्त्वावाच प्रपूजयेत् ।।
पायमध्यञ्च गन्धञ्च पुष्प' धूपच दीपकम् ।
नैवेद्यादीनि दलाच पूजयेत् परमेमरम् ।
मोचाफलं सहन्तच शिवलिने ददाति यः।
तस्य पूजां महादेवि ! गृहामि प्रयतात्मनः।
तस्य सिद्धिर्भवेहेवि ! नियता सफला सदा॥
पुर,स्थित्वा मूलमन्त्र जपेद्दशसहस्रकम् ।
पशुपतये नम इति लिङ्गं संस्थापवेद वुधः ।
विल्वपत्रस्य माहात्मा वक्तु का मन एव हि ।
विस्वपनधिना देषि ! लिङ्गपूजा तु निस्फला ॥
पूजयेत् घरया भन्या चाष्टमूर्ति शिवस्य च ।
पाग्नेय्यान्ता प्रपूज्याय वेद्यां लिझे भिवं यजेत् ॥
लिङ्गवेदी भवेद्देवी लिई सामामहेश्वरः ।
तयोय पूजनात् स्यातां देवीदेवौ सुपूजिती ।
!

·द्वितीयः पटलः । पौ सर्वाय चितिमूर्तये नमः, ओं भवाय जलमूर्तये नमः, भी रुद्राय अग्निमूर्तये नमः, भो उग्राय वायुमूर्तये नमः, घो भीमाय अाकाशमूर्तये नमः, भी पशुपतये यजमानमूर्तये नमः, श्री महादेवाय सोममूर्तये नमः, श्री ईशानाय सूर्य- मूर्तये नमः । इत्यनेनाष्टमूर्तीः पूजयेत् । पुष्पाञ्जलिवयं देवि ! गहराय निवेदयेत् । स पूजाफलमानोति नान्यथा लक्षपूजनात् । सतो मूल प्रजायं देवि ! चाटोत्तर शतम्। सजलविल्वपदैश्च जपन् लिने समर्पयेत् । श्री गुधातिगुनगोता व एमागास्मत्त जपम् । सिद्धिर्भवतु मे देव ! त्वत्प्रसादान्महेन्जर !! महेश्वर इत्यव त्वयि स्थिते इति क्षचित् पाठः । स्तोवञ्च लिमार्चनचन्द्रिकादावनुसन्धेयं कवचञ्च। ततो मुखवाद्यादिकञ्चरेत् । संपूज्य पार्थिव लिङ्गं मुखवाय चरेत्तु यः । शिवसायुज्यमानोति तथा करतलध्वनिम् ॥ अर्द्ध प्रदक्षिण कला प्रणमेत् पार्वतीघरम् । याम्याच गच्छत् कौवेरी पुनस्तत्रागतिवरेत् ॥ पृष्ठे हस्तं समादाय मयां जानुदयं सथा। शोविनामं दत्त्वा तु चाईचन्द्राकृतिर्भवेत् । यो दद्यात् सम्बिदापात्र शङ्कराय महेश्वरि ।। अखमेधकृत पुण्य पात्रेणैकेन जायते ॥ हादश्यां शाडूरं देवि ! लिङ्गं दृष्ट्वा व पार्थिवम् । सखिदापात्रमादाय सर्व दद्यात् कृताञ्जलिः ॥ नायेच्छदारस्थापि लिई यस्तु नरः क्वचित् । न विष्णुभक्तः शातो वा न गैवः स नराधमः । .

·যায় मृत्यगीतवायनामोचणेन गिर्व भत्तोष संहारमा चमति विसृज्य यानं मम्कुर्यात् । हरस्य पार्थिव मिा पयित्वा नरो यदि । नले मन्थापये विम दरिदो भवेद ध्रुवम् । पूजयित्वा तु यो नि पायंतीप्रियमुत्तमम्। स्थापया विरोध दन्दरा प्रयाति सः । गियमित पूजयिला भूमी ममापयेत् किन। अथवा म्यापयेतोये दन्दाक वजेवरः। यव यव नरकतिम्तत् मुधीभिर्न कार्यम्। दरिद्राभि- भवच न कार्यम् । किन्तु महालिनबरतन्वे उभयर दोपत्र- पात्। दन्दमूक मभेवर प्रति अपाच । भूमो मायणमेव कार्य तदभाये मले वा धिपत् । गम्भु भागीरथीजन विना न जले कृपोदके पूजयेत्। न जले पूजयेछ, भागीरयोजनं विना । इति यामले। विपुरानन्देन मद्गुरुणा व्याप्यातम् । पूजने गाजले पित्तपत्रादिभिविनापि न च सामान्य जन्ते। जस्ले मामान्य लले न स्थापयेत्। मुद्रादर्शनादिभित्र पूजयेदित्यर्थः । तथा तारानिगम महानिखरतन्त्र च। पार्थिव नायिला तु काली ताराव सुन्दरीम्। अचयेद यस्बिलोकस्यः म गच्छेदयमयातनाम् । पतेनादौ महाविद्या पूजयिला शिवपूजा पदन्सि, तब लिङ्गाचनचन्द्रिकायाम्। महाविद्या पूजयिला शिवपूजा समाचरीत्। पन्ययाकरणादेवि । न पूजापतमाप्नुयात् । इति महाविद्यानां प्रममाय शिवदाक्यम् । तथाच त्रिपुराकने । यावन पूजयेनि पार्थिवं साधकाधमः ।

·द्वितीयः पटलः । तस्य पूजां न ग्टहाति सुन्दरो सारकामिता इति ब्रह्मानन्दपरमहंसपरिव्राजकाचार्यतीर्थावधूतविरचित तारारहस्ये हितीये पटले शिवलिङ्गपूजनपटलः । शतिसारे- प्रातःकृत्य चरदादौ प्रातःसख्यां ततःपरम् । ततः मान विधायाय सन्ध्या माध्याझिकों तथा ॥ शिवपूजां ततः कुर्यात् तथान्तर्यजनं शिय !! ततः पूजा विधातव्या ततो होम समाचरेत् ॥ वलिं दद्याततो दैव्यै होम कुर्यात्ततःपरम् । भोगं देखा महादेव्यै सायंसन्ध्यां समाचरेत् ॥ ततो योगो विधातव्यस्ततः साधनमुत्तमम् । एवं प्रकारमासाद्य तारकां साधयेद् यदि ॥ तदा सिधिमवाप्नोति नान्यथा कल्यकोटिभिः । स्तवञ्च कवचचापि सहस्राय पठेत्ततः। प्रपठेत् साधकोष्ठस्तिसभ्य' कार्यसिद्धये । एतेन शिवपूजान्तर्यजनस्य कर्तव्यत्वं तदेव लिख्यते । तारासार निगमे च- न पूजाफलमाप्नोति विनान्तर्यजनं शिव ।। तस्मादर्चनतः पूर्वमन्तांगं समाचरेत् ॥ तथाचेकजटापचे- स्वकीयदये ध्यायेत् सुधासागरमुत्तमम् । रतदीपञ्च तन्मध्ये सुवर्णवालुकामयम् ॥ पारिजातवनं तत्र रवानाश्चापि मन्दिरम् । श्मशानं तत्र संचिन्त्य तत्र कल्पनुमं स्मरेत् । तन्मध्ये मणिपीठच नानामणिविभूपितम् ।

·तारारहस्य
-
चतुर्दिा गवण्डैथिताद्वारास्थिभूषितम् ।
विभाव्य यत्नती मन्त्री तत्त्वहीपे वसेत् स्वयम् ।
ब्रह्मरन्धु सदा धायेन्महादेवं जगदगुरुम् ॥
तस्य वामस्थितां देवीं तारां तारस्वरूपिणीम्।।
विभाव्य प्रणमे विद्यां मात.तिरितीरिता।
ब्रह्मरन्धे विन्दुरूपं पुष्कर तीर्थमुत्तमम् ।
प्रकुर्यात् साधकस्तव मानं सर्वमलापहम् ॥
वधूवीजस्वरूपे च शिवतीर्घ दि न्यसेत् ।
मध्ये सुषुम्नानाड्यो त मायात साधकसत्तमः ।।
इति मानम्।
खकीयदये घ्यायेत् सिंहासनमनन्यधीः ।
तव संभाश्यते शय्या ज्ञानानन्दवरूपिणी।
शिर्ष तव विभाध्याय सर्वालङ्कारभूषितम् ।
दिगम्बरं महाकायमुमत्त कामभावतः ॥
शय्यायामूह लिङ्गच भावयेत् माधकायणीः ।
भाषयेच ततो देवीम मृतानन्दरूपिणीम् ।
ततकाचनवर्णाभा नानालझारभूषिताम् ।
पारिजातान्विता देव्याः कवरी परिभाषयेत् ॥
विमध्य मध्या कर्तव्या मन्तसिधिमभीमता।
माता कामेश्वरो देयो पिता कामेश्वर शिवः ।
थवावान् भावयित्वा च अष्टमिडीखरो भवेत् ॥
प्रति सध्या।
सर्वतेजोमयों देवीं गियानि यतालिकाम्।
ध्वलत्सूर्याग्निचन्द्रामा तडिकोटिसमप्रभाम् ।
भापयेत् साधको यस्तु ध्यानयोगेन निचलः ।
इति ध्यान विधातष्य भाधकर्मन्त्रसिद्धये । इति ध्यानम् ।

·हितीयः पटलः।
बारम्धचन्द्रपात्रातर्पयेत्तारिणों पराम् ।
सवस्थर्यपात्रेण चाय दद्यान्मनोहरम् ॥
दया जानं जमा पुण्यं पुप्पमिन्द्रियनिग्रहम् ।
भानदानं.पुण्यपुष्पमहिंसापुप्पमुत्तमम् ।
आचारपुष्प मे देवि ! खयमा पुष्पमुत्तमम् ।
प्रानन्दपुष्प दातव्य पुष्पञ्च साधकार्चनम् ॥
दशपुष्प यः प्रदद्यात् स गच्छेत्तारकापदम् ।
त्रिलोकस्थशभद्रव्यैः पूजयेत् साधकोत्तमः ।।
तत्त्व दद्यात्तारकार्य मत्स्यमांससमन्वितम् ।
तदा सिद्धिमवाप्नोति न जपान कुलार्चनात् ॥ इति पूजा
"प्रजपेईर्णमालाभिासपूर्व कुलेखरः ।
इत्पने पोडशारच विन्यसेत् पोडशस्त्ररम् ॥
पूर्वादितः समारभ्य वह्निकोणान्तपनतः।
आधारे विन्यसेविद्वान् ककारादिचतुष्टयम् ॥
पथिमादिदले न्यस्य धोत्तरान्तं सुसाधकः ।
लिङ्गमूले न्यसेत् पद्म पड्दले चोत्तरक्रमात् ।।
डकारादिअकारान्तं पड्वर्ण साधकोत्तमः ।
नाभिमूले न्यसेहणं टादिटान्तं मनोहरम् ॥
दक्षिणादिक्रमायस्य वर्णरूपान्महामनून् ।
विन्धमत्तालुमूले च चतुर्दशदलान्विते ।।
धकारादिसकारान्तमिन्द्रवर्ण न्यसेवुधः ।
ललाटे च वोर्मध्ये हक्षी वर्णी न्यसेत् सदा ।
आदौ दक्षे तथा वामे शलपत्रे सुनियितम् ।
हादशाणे न्यसेहिहान् कादिठान्तान् मसिद्धये ।
डकारादिविसन्तिान् सहमारे न्यसेत् सदा।
एवञ्चान्तालकाणां विना न्यासन पार्वति !

·तारांरक्षस अन्त.पूजा घरेदयस्तु स गच्छेत् यमसादनम् । इति माकान्त यासं हत्वा वर्णमालया जपेत् । अकारादिक्षकारान्त हचवणों च मध्यतः । नादविन्दुसमायुक्त वर्णान्ते प्रजपेन्मनुम् । अनुलोमविलोमन जपेदष्टोत्तर शतम् । पहुँत प यु श प्रष्टवर्गेषु संजपेत् ॥ उ अवर्ग: पोडशवरवर्ण: । कु कषर्गः, चु चर्ग', टु टर्म तु सर्गः, पु पवर्गः, यु यवर्गवतुर्वर्णः, शगवर्ग: षड्यर्थः । तारार्णवे- नादबिन्दुसमोपेत सर्वधरी व्यवस्थितम् । स्त्रीद्रयोरमदेव मादविन्दुविवर्जितम् । नादविन्दुसमायुक्त जप्ये न्यासे च मोक्षदम् ॥ एतेन मोचवणात् सर्ववर्णानाम ई चन्द्रखण्डभूपित्तवर्ण- जपे न्यासे घाधिकारः। सोशूद्रयोस्त विसर्गाकारविन्दूनां न पन्द्रहरड्योगः। तथा च तारासारे। निरन्ट्र न चरीक्षणे जपे यासे च शूनतक । पन्ययाकरणाम हो मरकं याति निथितम् । स्पकोयहूदये ध्यायेद योनिमाइलमुत्तमम् । राजभिय ममोपेतं विकोप सर्ववर्णकम् । फामाण्यायोनि संभाष्य नौलपममनुस्मरन् । हुनेत् पोडशवारच एतनिलोवेर्धिया । ततः प्रदक्षिणं कुर्य्यामानसेन शिवां भयम् । इत्यन्तयंजनं भूदोऽष्टत्वा यः पूजयेत् पराम् । न पूजाफलमायोति सारायाः कोटिजमवः । अत्यन्तयंजनम्।

·हितीयः पटलः ।
३१
अयोग्रतारान्तर्यागः।
अयोग्रतारकायाय अन्तर्यागं वदाम्यहम् ।
स्वकीय हृदये ध्यायेत् सुधासागरमुत्तमम् ॥
हत्यो पोड़गार च तर्पयेदुअतारिणीम्।
दले दले महादेवीं भूलमन्त्रमनुस्मरन् ।
तस्था योनो हुनेहस ! मन्त्रेणानेन साम्प्रतम् ।
ओं नाभिचैतन्यरूयाग्नी हविमा मनसा सुचा ।
सुपुम्नावर्त्मना नित्यमक्षत्तिर्जुहोम्यहम् ।
प्रकाशकाशहस्ताभ्यामवलम्बगोन्मना मुथा ॥
धर्माधर्मकलाने हपूर्णयही जुहोग्यहम् ॥
ततय वर्णमालाभिजपेदटोत्तरं शतम् ।
प्रदक्षिणीहत्य ततः प्रणिपत्य सुखञ्चरत् ॥
इत्युयतारान्तर्यजनम् ।
स्वकीयो हदये ध्यायेत् सारदा नीलरूपिणीम् ।
प्रत्यालीढ़पर्दा देवी व्याघ्रचर्माहतां कटौ।
हास्यवनां महाघोरां यजेबीलमरस्वतीम् ।
विपरीतरतागतां वागीशत्वपदायिनीम् ॥
पाययित्वा सुधाधार मत्स्यमांससमन्विताम् ।
चसकेन ददेवको चासवं मांसमंयुतम् ।।
महाहदि पर ध्यायेनोलवाणी मुरेश्वरीम् ।
पासवोन्मत्तहदया शिववत पुनः पुनः ।।
पपात वातयोगेन चुम्बनञ्च करोति हि।
पादप महादेवि वित्य निजहस्ततः ।
उत्याय तारिणीव स चुम्मति पुनः पुनः ।
तस्य व प्रदद्याच मत्स्य दग्ध महासवम् ।
दुग्धमस्य दग्धमांस शोणितं पश्देहतः ।

·तारारइथे
शूकरस्योष्ठमांसच भगलिङ्कामत तथा ।
दद्यान्नीलसरसत्य चोच्छिष्ट हरवकके।
पुनः पुन: पूजयित्वा पूजयेदर्णमालया ।
इत्यन्तर्यजनं प्रोक्त नीलवाण्याः सुशोभनम् ।
योऽयेत् परया भत्त्या हस्ते तस्य सदा वसेत् ।
सर्वसिदिमहादेवि! वने वापी वसेत् ध्रुवम् ।
दिवारातौ कुलाचार चैवं यस्तु विभावयेत् ।
तस्य भोगय मोक्षर वाहासिद्धिः कर घसैत् ।।
इति नीलसरखत्या अन्तर्यजनम् ।
अथ एकजटामन्त्रीद्वारा।
ब्राह्मणेतरवर्णानां पट्कोणं कर्णिकागतम् ।
प्राधणानां सदा लेस्य त्रिकोणं कर्णिकामतम् ।
मध्ये कूचं लिखेद्विद्वान् हत्तयमत.परम् ।
ततयाष्टदल लेवं चतुर्वोजसमन्वितम् ।
पूर्व लज्जा वधूर्दसे उत्तर फ: प्रकीर्तितः।
परिमेटं समायात कोणे च रेएकायुतम्।
पतरसं चतुर लिखेदयन्त्र सुशोभनम् ।
एवं यन्त्र परित्यज्य भिमयन्वे प्रपूजयेत् ।
तस्ये दावा रुपा गार्प देवो याति हर प्रति ।
अस्या भेदेन ताराया वयामि तदनन्तरम्।
विकोपच वित्तश्च लिप्चापि चतुर्दतम्।
ततयाष्टदल लेण्य' वित्तं सदनन्तरम् ।
पतुरन चतुहारं कामताराप्रपूजने ।
एतामा धारणयन्वं यथा-
त्रिकोण साधकाप्यच पट्कोर्ष सदनन्तरम् ।
सिदष्टदन पद्म पोड़गवरसंयुतम् ।

·द्वितीयः पटलः। पद्मावत्याच मन्चेण सप्तवर्णेन वेष्टयेत् । चतुरस्रं चतुर कोणे वचसमन्वितम् । इति । अयोग्रतारायन्तम् । नवकोणं लिखेदादौ पञ्चपत्रसमन्वितम् । दिसतं द्विगुणं पद्म सर्वत्र रैणभूषितम् ॥ चतुरख चतुरमुग्रताराप्रपूजने। षट्कोणञ्च चतुष्कोणं पञ्चत्तसमन्वितम् ॥ लिखेदष्टदलं पा चतुरसादिकं तथा। धर्तनं विन्दुसंयुक्त पट्कोणं तदनन्तरम् । लिखेदष्टदल पद्म भूग्रहं तदनन्तरम् । अथ नीलतारिणीयन्वम् । त्रिविकोणं सम लेख्य मध्ये विन्दुसमन्वितम् । हिहत्तं पड्दलं विधि त्रिवृत्तं दादर्श दलम् ॥ पुनर्वृत्तत्रय लेख्य चतुर्दारात्मकं ग्रहम् । हित्रिकोणच पट्कोणं वृत्तं चाटदल तथा । पुनर्वृत्तं कलापत्रं चतुर्दारात्मकं गृहम् । साधारणयन्त्रमेकजटाप्रकरणोही सर्वत्र इति नरयन्त्रोहारः । अथ यन्त्रसंस्कारः। तारानिगमे- ताम्रपाले कपाले वा श्मशाने काष्ठनिर्मित। वर्ण रौप्येऽथवा लोहे यन्त्र कुर्य्याहिधानतः । संस्कारस्य नित्यतामाह तारामार- असंस्कृते तु ये यन्चे पूजयन्ति नराधमाः । पुण्यभानमतहीनाः साधने सिद्धयः कथम् ? ॥ यन्त्र लिखित्वा ये पूजां न कुर्वन्ति दिने दिने । तेषां यूजां न रहन्ति देवाः सिद्धिः कथं भवेत् ॥ । ४

·३८
तारारहस्ये
।
.
तवेव । यत्वस्य लेखनेशितः मुथयन्वे प्रपूजयेत् ।
अपरायां जवायाश्च द्रोणे च करवीरक।
गौरीपट्टे शिवस्यापि तत्त्वपात्रेयवा पुनः।
अभाव सर्वयन्त्राणां शालग्राम जलेचयेत् ।
समत्त्यां मर्ववांच तदयन्ये च प्रपूजयेत् ।
शालग्रामतरे यन्त्र शस्यते शूद्रयोपितः ।
गौरीप? तु पूजायां पापाषादी न पार्थिवे ॥
तथा शक्तियामले-
पार्थिवे योनिवेद्यास्तु पूजने रेणुनाशकत् ।
पद्यते नरके घोरे न मोक्षः कोटिजन्मतः ॥ इति ।।
रसासनस्थितो दीर कामाश्यामुख एव च ।
लिषेदरदल पद्म कुटुमेन सुसिक्ष्ये ।
सब संस्थापयेट् यन्त्र पञ्चगव्येन सेचयेत्।
घोक्षणं मूलमन्त्रण प्रस्तेण पुप्पताड़नम् ।
मूलेन निक्षिपेहिन्दून लेपयेहन्दनेन च ।
गन्धपुष्याचर्यन्त्र समभ्यर्थ विलोकयेत् ॥
जो यम्वराजाय विद्महे सर्वाधाराय धीमहि तदो यन्त्र
प्रचोदयात्।
एतया वापि गायत्ता शर्तस्तमभिमन्वयेत्।
देवतामायमामाय मूलमन्नातं जपेत् ।
प्रतिष्ठोलक्रममापि प्रतिष्ठास्य निरीक्षयेत् ।
गायचा देवतायास्तु गतं तमभिमन्वयेत् ।
देवों सत्र ममावाड्य दशमूलेन मन्तयेत् ।
पुष्पाञ्जत्यष्टक दत्वा चोपचारय पूजयेत् ।
कलाभिर्दयभिवापि पञ्चभिर्वाग्यशक्तिप्तः ।
नर्पगन्नु तमः क्षत्वा शतमष्टोत्तर हुनेत् ।

·द्वितीयः पटलः ।
१८
होमकर्मस्यशतायेद द्विगुणं जपमाचरेत् ।
प्रणम्य धार्य तदयन्त्र सदा सद्भापसिद्धये ।
शुरुणा कारयेद्दापि स्वयं वापि विशोधयेत् ॥
मालानां नचियाणां वेशानां हरसुन्दरि!।
योषितामपि शूद्राणां चाधिकारोऽव सद्विधौ ।
सर्वत्र होमे पूजायां संस्कार वालकस्य च ।
प्रयोगे यव संशुद्धो मजः संस्कारकर्मपि ।
भवानाच चितानाञ्च लतानाश्चापि साधने
'लज्जा तुं प्रणवस्थाने हों वोज वद्भिवल्लभा !
मतस्थाने कूर्चवोज पोढायां कामशेलकम् ।
स्वर्गमोचप्रदं विदि सर्वत्र शूद्रयोषितः ।
इति श्रीब्रह्मानन्दपरमहसपरिव्राजकावधूतविरचि
तारारहस्ये द्वितीय. पटले यन्त्रसंस्कारः।
अर्थ मालाप्रकरणम्। तारानिगमे-
कपालस्य खण्डेन रचिता जपमालिका।
महाशलमयी माला अकस्मात् सिदिदा स्मृता।
दन्तजा प्रकर्त्तव्या तथा चाड्डुलिपर्वभिः ।
काली तारा महाविद्या यम्ब तिष्ठत्यतन्द्रिता ।
अभावे स्वाटिको माला महाशहस्य
शोधयित्वा जपेन्मन्व सर्वकामार्थसिद्धये ।
महामसजपाहत्स ! अकस्मात् सिडिभाम् भवेत् ।
मन्वसिदिः स्फाटिके स्वाद्दाशे सर्वसिदिमाक् ॥
कुशप्रन्यिः शान्तिके स्यात् खरदन्ता च मारणे।
उच्चाटने चासदन्ता वश्ये प्रवालमालिका
विद्यायाच धने चापि खियामाकर्षणे तथा ।

·সাথে गवां स्तम्भने वापि माला रौप्यमयी तथा । संस्कार नित्यतामाह- यथासंस्कृतमालाभिमन्त्र जपति मानवः । तम्मे दत्त्वा रुषा भाप देवी याति हरं प्रति त्रिकोणं संलिखेडूमौ माला तब निधापयेत् । देवप्रतिष्ठामन्त्रेण तव देवी प्रतिष्ठयेत् । संस्कृत्य तत्वं तेनेष सहयविन्दुक क्षिपेत् । सिन्दूरकरवीराधेः पूजयेत्तारिणी पराम् । तुलसीगोमयास्पृष्टां गङ्गास्पृष्टाच मालिकाम् । गोपयेद्दहुयनेन गुरोरपि न दर्शयेत् । अपमृत्यु गतस्यापि चास्थि विप्रेतरस्य च । स्वीकर्णवेधे देवेशि चास्थि चादाय यवतः। धमन्या प्रथयेन्मालां रतसूत्रेण वा पुन: ॥ इति महाशमाला। अथ सामान्यमाला। मारणे पञ्चदशकमष्टादश सदोघटे। अष्टाविंशतिमालाभिर्वश्येऽप्याकपणे तथा । धनाथ विशता लप्यं सिदौ स्यात् पञ्चर्षिशतिः । एकपञ्चायन्मनुभिः सर्वसिद्धिमयानुयात् ॥ ब्राह्मणी कन्यका या तु अनूदा स्यात् कलेवर। कृतसूर्वव कर्तव्य नजं सर्वसुखावहम् । शान्ती कामसूत्र स्यात् सिडी स्याट्तावकम् । जानसूत्र पर्णरूपे लणसूत्रन्तु मारणे : पाकर्षणे नीलसूब धमनी सर्वसिहिदा। विगुणं त्रिगुणोऊत्य दरज समन्वितम् ॥ साईदयावेष्टनेन पन्थिं कुर्यादयया हदम् ।

·हितीयः पटलः। १ ब्रह्मपन्यियुत्तां कुर्यादप्रन्थिं वापि विवेष्टिताम् ।। अथवा ग्रन्थिकं तव हर समन्वितम् । एषा पुण्यमयी साला सर्वसिद्धिप्रदा मता। अथ शोधनम् । अखत्यपवनवकै पक्षाकारन्तु कारयेत् । तन्मध्ये स्थापयेन्माला मालकामूलमुच्चरन् । क्षालयेत् पञ्चगव्येन वामदेवेन घर्षयेत् ॥ वामदेवस्तु महाकुलार्णवे-ओं वामदेवाय सर्वसिद्धी- खराय सर्वपापहराय सर्वमालिकेबराय भी हुओं ऐं क् फट् इत्यनेन धन्दनकुशमगोरोचनादिभिर्घपयेत् । तखार्न तु नेतन्यो वामदेवस्तु वैदिकः । कुलाचारविहीनानां न वेदाः फलदायकाः । घों लज्जा त समगा चैव वाग्भवा काम एव च । एतेन वोक्षणं कुर्यात्तारामन्वमुसिद्धये ॥ इति वीचयेत्। तत: यताभिमन्त्रितं मूलेन कुर्यात् । ततो माटकावणे: प्रत्येकविन्दु निक्षिपेत् प्रतिमास मूलेन देवीं तर्पयेत् । मूलेन सापयेन्माला कुझुमेनापि लेपयेत्।' घर्षयेहिधियोधेन कामवोजेन पूजयेत् । ततस मूलमन्वं हि मालोपरि शतं जपेत् । सब देवों प्रतिष्ठोतविधिना प्रतिष्ठापयेत् ।। । तत आवाहनमुद्राभिरावास्येत् । ततः पोडशोपचारः पञ्चोपचारैर्वा पूजयेत् । तत अष्टोत्तरशते हुनेत् । तदशको द्विगुगए जय। लतः समप्रदक्षिा शाखा भाणायाम सत्ता करागपड़ङ्गन्यासी वित्यय माला शिरसि संवेष्य गोययेत् । मुखे मुषन्तु संयोज्य पुच्छे पुच्छ नियोजयेत् । मुखतः प्रजमन्त्री पुचतो न कदाचन । F -- -

·तारारहस्य
पुच्छतः प्रजपित्वा तु गोकदुःखभयादिकम् ।
सतावलियस्य देवी तस्यापि नरक किल ।
न सहतिन वे मिहिर्विघ्रस्तस्य सदा भवेत् ।
शब्द जाते भवेद्रोगो धूननं बहुदुःखदम् ।
हेलनात् सिदिहानि: म्यात्तस्मादयनपरो भवेत् ।
इति मालासंस्कारः।
भध होमः।
मागमा उदगग्राय तिस्रो रेखा विलेखयेत् ।
तन्मध्ये च चतुःकोठं लेपं कुर्याहिधानतः ।
विकोणमादी लिप्याथ मध्ये लग्नासमन्वितम् ।
वृत्तं ततश्च पट्कोण कोपवञ्चचतुष्टयम् ।
गजकुम्भ वाधकोणे दारे योनिद्वयं इयम् ।
अष्टयोनियुतं चक' गजकुम्भचतुष्टयम् ॥
एवं कुण्ड स्थण्डिलं वा कृत्वा देवीं विभावयेत् ।
अग्नी प्रपूजयेद्दिष्णु ऐशान्यां शूलधारिणम् ।
वायव्यों चापि ब्रह्माणं नै त्यामिन्द्रमेव च ।
लक्ष्मों सरस्वती पूर्व के विकोणे प्रपूजयेत् ।
शची कृष्णां चोत्तरस्यां छायां गङ्गाश्च पथिमे ।
दुर्गा देवीञ्च विपुटां दक्षिणस्यां प्रपूजयेत् ॥
प्रागग्रेषु यजेद्देवान् मुकुन्देश पुरन्दरान् ।
यजेई चोत्तराग्रेषु ब्रह्मवैवस्वतेन्दुकान् ॥
देवों प्रपूजयेत् पश्चात् पट्कोणेषु सदाशिव !!
दुगों काञ्चों तथा काली वियुरां भैरवीं तथा ।
असितो पूजयेत् कोणे तारिणों मोक्षदायिनीम् ।
मध्ये प्रपूजयेत्स ! यथाशक्त्युपचारकः ।
देव्या योनि विभाव्याध भाषर्यक्ष रजोयुताम् ।
!

·द्वितीयः पटलः। पुष्पाञ्नलिवयं दत्त्वा काष्ठं तत्र निपातयेत् ॥ ततो सिमानीय कांस्यपाले स्थितम् शुभम् । पो कव्यादेभ्यो दु फट स्वाहा इत्यनेन त्यजेद्ध: ।। पुनमू लेन चानीय योनिमध्ये निधापयेत् । योनिमुद्रा प्रदाय मूल तत्र जपेद्दश । तर देवी चिन्तयिला रजसा योनिमण्डलम् ।। गन्धपुष्येण संपूज्य देवी सर्वार्थसाधिनीम् । ॐ चित् पिङ्गल इन इन पच पच मथ मथ विध्वंसय विध्वंसय मम दुष्टान् पापान् सत्त्वान् शत्रून् ग्रस नस पिव पित्र अनेन होमेन सर्वाजा ज्ञापय मम सर्वकार्याणि साधय खाहा इति पठित्वा वद्धि' धापयेत् । रजोगुणसमुद्भूतं रक्तवर्ण त्रिलोचनम् । द्विभुजं सर्वपापन्न नमिदं विश्वतोमुखम् ।। नानालद्वारसंयुक्त बहुजिह्वासमन्वितम् । एवं ध्यावा अग्ने त्वं वरदनामासि इति नाम रुत्वा वरद- नामाग्ने इहागच्छ इह तिष्ठ तिष्ठ मम सर्वकर्माणि साध्य खाहा। इत्यावाहयेत्। ततो मूलेन नमस्कुर्यात् । एवं पाज्यस्यापि शुवस्य च । आन्यपानस्य दक्षिणभागादाज्य' 'पहोवा मूलेन अग्नेर्दक्षिणनेने जुहुयात्। तथा वामभागा- दाज्य' यहोवा वामनेत्र। मध्यतो मध्यने । ततो महा- व्याहृतिभिः ओं भूः स्वाहा। श्री भुवः स्वाहा। ओं स्व: खाहा। औं भूर्भुवःस्वः स्वाहा। इति स्त्रीशूद्रयोविना। सतो मूलेन एकादशाहुति हुत्वा यौतारादेव्याः पौठदेवताभ्यः खाहा। ततः प्रक्षोभ्यऋषये । ततः कान्यकर्म चेत् सङ्कल्पा नित्यञ्चेन तथा। त्रिमध्वन्धितेग प्रतहोम समाप्य स्त्री- देतरो महान्यातिभिटुवा प्रावरणदेवताभ्यः अष्टाहुती- . ।

·४४ तारारहस्से दुत्वा पहि गन्धपुष्पमाल्यताम्बूलरभ्यर्च श्रीसदायिक पूर्व- वाहुतिवयं दत्वा मूलेन पूर्णाहुतिं दत्वा वधि प्रदक्षिणी- सत्य प्रणम्य काम्यदक्षिणादिः। तिलकन्तु मूलेन संहार- मुद्रया क्षमखेति विसर्जयेत्। इति होमः । यवास्ते कमला कृताञलिपरा धोणाधरा सारदा तारावाकामनुस्मरन् प्रियतमं पामावचः कारणम् । वमानन्दक्कतो समाधनविधी हारारहस्ये शुभे. दोमायः पटलो दिसोय इति संसिक्षिपदः सत्वरम् । अघ तृतीयः पटलः। अथ मन्सविस्मरणप्राययित्तम्। तारानिगमे तारार्णवे च। प्रन्यामा व्यवस्था न्यवेव । कालोताराम विद्यास यदि स्याग्मवविधमः । सारापूर्जा ततः हवा चैकलिङ्ग शिवालये। कुगांसनस्थितो वोरो अपेत् पभावतोमनुम् । एकादशसहयाणि ततो मन्वस्मृतिर्भवेत् । कालीताराम विद्यासु चक्रचिन्ता न विद्यते । परिदोपादिदोपान लोको लिप्य से कचित् । यदि भाग्यवमादि । साराम प्रलभ्यते। अषिधन्यादिकं चक्र न च तव परीक्षयेत् । ताराविद्याचक्रमध्ये न कदाचिइनो भवेत् । महाचीनक्रम प्राप्य सर्वम्येय ऋणी भवेत् । तमाथ्याथ ताराया. प्रागान्तेऽपि च माधक। माधने पूजने वापि महाचोन स्वजेन च । महाचीन महानीले न साधयति यो नरः।

·वतीयः पटलः।
।
1
न तस्य साधने शक्ति: कुम्भोपाके महीयते ।
वामाचार परित्यज्य पूजन वा नई चरेत् ।
भ गच्छेवरक धोर यावदिन्द्रावतुर्दछ ।
वामाचार विना देवि ! ताराया: परिपूजनम् ।
भोकाय मरणायेह परे च नरकाय च ॥
२ पूजा न जपो यस्य न सध्या न च तर्पणम् ।
महाचीनक्रम फत्वा स गच्छेत्तारकापदम् ॥
पञ्चतत्व विना देवि ! ब्राह्मणः शूद्रतामियात् ।
पञ्चतत्त्वयुतो देवि ! शूद्रोऽपि विप्रतां व्रजेत् ।
भाह्मणाः शधिया वैश्याः शूद्रायेवान्यजास्तथा।
महाचीनक्रम कला शिवः साचावेत् स्वयम् ॥
कौलं दृष्ट्वा यदा कौलस्तस्य पूजा न कारयेत् ।
चक स्थित्वाथवा मन्त्री लतायोगं समाचरेत् ॥
मध्ये चक्रे स्थितः कौल गतिलय. साधकाय च ।
दातुं नेप मनयने स्वयं नेतु प्रवर्तते ।
अथवा दिवस पाप्य कुलपूजा धरेन च ।
साधकानपि भक्तिय खेच्छाचार तोपयेत् ॥
प्रसनसनसा धापि सत्कौलाय मदीयते।
वर्य स्खीयकुलैः साई क्रियते च कुसक्रिया ।
तस्य यन्तय माला पूजापडतिरेव च ।
धारित कवचं तस्य झीयसे योगिनीगणः ।
वहिना दधते वापि जले पापि प्रलीयते ।
चोरों नीयते किश्चित् किश्चिदा योगिनोगणैः ॥
एक्चेन्जायते घसा यन्वादिहरण शिव! ।
पञ्च कौलान् समानीय कुमारीश्च दिशेयतः ।
শাঘন মুক্ত স্বরচ্ছিা ।
॥

·तारहस्य
होम कुर्यात् सहस्रन्तु चक्रमध्ये सुमाधकः ।
अष्टोत्तरशतं कुर्यात्तपणं साधकोत्तमः ।
दधमौनासवेनापि सर्वदोपैर्न लिप्यते ।
थानादिनाणे चैतत्तुं प्रायश्चित्तं शिवोलितः।
प्रजपेहर्णमालाभिरष्टोत्तरशतं मतम् ।
अथ पञ्चतत्त्वसंस्कारः।
लाचारणहे पापि कामाख्यावंदने जनः ।
सर्व शृङ्गारवेशव कुर्य्यात् साधकसत्तमः।
सिन्दूरं कुडुम वापि धारणं कुलचन्दनम् ।
वामभागता शक्ति: सर्वाभरणशोभना ।
गन्धपुष्याचस्तान्तु पूजयित्वा तु साधकः ।
पट्कोण विन्दुसंयुक्त वृत्तवापि त्रिकोषकम् ।
पुनर्वृत्तं चतुष्कोणं कुडुमैन विलेखेयेत् ।
रतचन्दनसंलिप्तं रतावस्वेण वेश्येत् ॥
मूलमन्तेण संयोय योनिमुद्रां प्रदर्शयेत् ।
देवतां भावयेत्तत्र परमानन्दरूपिणीम् ॥
प्रणमेत् पञ्चमुद्राभिः कारणाधारमुत्तमम् ।
झी नमो योनिमुद्रादौ नमस कताञ्चलौ ।
५ नमः कुलमुद्रायां ग्लौं नमो मत्स्यरूपके।
हौं नमः सपुटाकार पच्च मुद्राः समीरिताः ।
प्रोक्षयेन्मूलमन्त्रेण धूपयेत्तेन कारणम् ।
गन्धयुष्यं ततो दवा माषायाम समाचरेत् ।
ऋष्यादिन्यासं कृत्वा तु करा पड़नकम् ।
वर्णन्यासं ततः कृत्वा पञ्चमुद्राः प्रदर्शयेत् ।
धेनु योनिश्च मस्यश्च भई खगमत.परम् ।
हस्तं दत्वा ततः पावे पठेन्मन्तमनुत्तमम् ॥

·हतोयः पटलः। श्री एकमेव परं ब्रह्म स्थूलसूत्ममयं ध्रुवम् । साचोद्भवां ब्रह्महत्यां तेन ने नाशयाम्यहम् । ओं सूर्यमण्डतसम्भूते ! वरुणालयसम्भव ।। अमावीजमयि । देवि ! शशशापादिमुच्यताम् । ओ देवानां प्रणवो वीजं ब्रह्मानन्दमयं यदि । लेन सत्येन देवगि! ब्रह्महत्या व्यपोहतु। यो वां वी व वें वौं वः ब्रह्मगावाहिमोचितायै सुधा- देव्यै नमः । इति दशधा जपेत्। ककारो रैफसंयुक्त: पदीर्धेचन्द्रसंयुतः । को को . मैं क्रौ का । सुधादेव्याः कृष्णशापं सोचय मोचय अमृत यावय थावय स्वाहा । इति दशधा जपेत् । त्रों को छी छु हैं छौ छः छुरिका भवगोभिनि सर्वपशुज- সমনঘর্ভূমীয়িবি জ্বত্র জুম্ময় না নাময় চানয় घालय इति विप्रो परमस्वामिनि। परमाकाशगून्य- वाहिनि ! चन्द्रसूर्याग्निभक्षिणि ! पात्र विश विश स्वाहा । इति निः। सन्मध्ये भावयेवोममतानन्दरूपिणीम् । सूर्यकोरिप्रतीकामा चन्द्रकोटिशीतलाम् ॥ रहावस्त्रपरीधानां सर्वातशारभूपिताम् । रनकेयूराङ्गदायः गोभिता सर्वरुपिणीम् ॥ इति ध्यानम् । विधातव्य सुधामध्ये साधनच समाधवः । पूजयहिखपत्राद्यैरमृतानन्दनन्दिनीम् । तनमध्ये भावग्रद्देयं भैरव भैरयोप्रियम् । अमृतार्णवमध्यस्थ पचव विलोचनम् ॥ वृषारूद नीलकण्ठं सर्वाभरणभूषितम्। अष्टादशभुजैर्युन गदामुपलधारिणम् । 1

·तारारहस्ये
महामहति विख्यात मीन ताराप्रिय सदा ।
ओं को क्को मों व स स स इम मीनं शोषय शोधय
स्वाहा । इति मीना
योनिमुद्रा ततो बड्डा दृधा च योनिमुद्रिकाम् ।
यठेदिम मनु वास । सवकर्म समिहये ।
योनिविद्या महाविद्या कामास्या कामदायिनीम् ।
कामसिद्धिप्रदा देवी कामयोजादिका पराम् ॥
घों की कामेसरि । महामाये की कालिकायै नमः।
जो योनिविद्या महाविद्या धतुर्वर्गप्रदायिनीम् ॥
कलाकलास विज्ञान तारानामतरोमते॥
नोक्षाच
योनिविध योनिमिहे योनिकारणकारिके।।
कागदाफामदासे या तस्वमध्ये महामहा।
पों मौ बाले वाले विपुरसुन्दरि योनिरुपे । मम मर्व
सिडि देहि देहि योनिमुद्रा सुरु कुरु साहा। इति मुद्रा
अधि।
सत मलिशोधनम् । यो ए सी बिपुरदेवि सर्वगापिके।
शिवत्व देहि देदिपों घों पति तस्या' शो दगधा जमातम्या
देहे मायकान्याम लत्वा ऋष्यादिन्यासं कराङ्गन्यामी च पित्य
मैत् । मूले सहदये गत अपेत् । इति गहिसंस्कार ।
मूर्म चोमा सवामे तु सिकोणं विलिरहेद बुध ।
सब मध्ये लिममा कामतत्वस्वरूपिणीम् ।
सव पूजा विधातया गन्धपुष्यापतेरपि।
माधकायापलीय प्रणम्य ध पुन पुन:
मनापूर्व जन दत्त्वा चाना नौवा र साधकात् ।
तर्पयामीति पोशा ततपयन समानयन् ।

·हतीयः पटलः। न वामहस्तानामिकयाप्याष्ठयोगमाधयेत् ।। इसक्षम ल वर यूं धानन्दभैरवों तर्पयामि स्वाहा इति गइयुवासवेन ब्रह्मरन्ध विस्तर्पयेत् ! एवं गुरं परम गर' परापरगुर परमेष्ठिगुरु ह स ध म त वर ५ मानन्द- भव साहा इति विः। ततो इदये तद्रूपेण मूलसुधाय मोमामेकजटां परमपददाबी तारादेयों तर्पयामि साहा। एवं "देव देवोविश्य । तथाच तारानिगमे-- तर्षयेत्तु यदा तारा तर्पयेत् कालिका पराम् । तर्पयेत् पोडगो देवों अन्यथा निष्फला क्रिया। यत्ते कालो परा प्रोता मा तारा परिकोर्तिता ! सेव थोपोडगो देवो महात्रिपुरसुन्दरो। अभेदं भावयेयम् स एव श्रीसदाशिवः । অনুয়া মায় দুঃস্মৰ } स्वर्ग मत्यै च पाताले यः पादयुगमाधयेत् । स भवेत् कल्पवक्षय महामोक्षानुकूलकः । यवास्ति भोगो न च तव मोक्षो यवास्ति मोक्षो न च तत्र भोगः । थोरुन्दरीसर्पणातत्यराणां भोगय मोक्षय फारस्य एव। ततः स्वदक्षिणकरतले विको विलिस्य शदियुतासर्व विकोणमध्ये संस्थाप्य सज्जापोज दशधा नठा प्रो डी छौं हां नौ भाईलूह ए ओ औ अं श्रा बोजतत्त्वम् अध.कोणस्थपरमतत्त्वेन शोधयामि स्वाहा । इति शरिखण्ई वामहस्ते नोवा राक्षोयात् । वामपई । नौवा यो हो हो हो हो के छ ? ४ वामतत्वलपरमतवेन शोषयामि माहा। -

·सागरहस्य
प
इति पूर्ववत् । ततो दनिशखण्ड नीत्वा घों की होगी
२ नं प फ ब भ म य र ल वगं से दचकोरसतखेर
प्रतितत्त्व शोधयामि स्वास। इति पूर्ववत् । ततो मध्यापर
नीला भौजी ही हांडी मायातत्त्वेन मायासावं
मोधयामि साहा। रसि पूर्ववत् । ततस साधकम्यः गलियर
पान राहिच देद्यात्। सर्वे ययाविधि कर्म कुर्वन्ति। ततः
कुण्डलिनीमुझे पावं ग्टहीतव्यम्।
पावोपरि जपेन्मन्त्रं सप्तधा साधकोत्तमः।
गुरु स्मृत्वा पिवेन्भद्य सर्वकामार्थसिहिदम् ।
ततः कुण्डलिनोमुरडे मन्त्रपूर्वक जुहुयात्।। प्रथमपावं
नीत्वा द्वितीयपाने गच्युच्छिष्ट नोवा च पिवत्। तथाच--
मत्युच्छिष्ट पिवमय वोरोच्छिन्तु चर्वणम् ।
वीरोच्छिष्टात् पृथक् पाने पम्पानं प्रकीर्तितम् ।
निन्दाशुतिः साधकानां हिंसावानं कुले यतः।
निन्दा वा शतिकीलानां साधकानां न पूजनम् ॥
अनिच्छया शक्तियोगं चक्र वापि च मैयुनम् ।
कामतः शक्तियोग वान ध्यानं देवतेन वा।
नपहोमविहीन यति होनं कुलार्चनम् ।
प्रकटं साधकानाञ्च प्रसन्तुष्टय साधकः ।
धर्मयुप्त: कोलो भष्टः कोलः प्रकीर्तितः ।
पक्षम पुरतः सता चतुर्थे जपमाचरेत् ।
जपपूजां विना पानं पशुपानं प्रकोर्तितम् ।
अथ पावबन्धनमन्त्राः ।
योमरवशेखरमविलमचन्द्रामृतमावितं
वाधिष्ठितयोगिभिर्जना घिईः समाराधितम् ।
-JA

·रतीयः पटलः ।
भानदाइम महामकमिदं सामाचिखण्डामृत
वन्दे श्रीप्रधर्म कराम्बु भगर्त पात्र विगविग्रदम् ॥
इम भीलकन्नान्विसं मुमहिमायोग महामांमकं
विविवेक्षिकञ्चन रविवरछायामदं गाम्डतम् ।
पानन्दादिमाये विगनितं भान महामोचदं
वन्दे पावमई हितोयमधुना सामावबोधचमम् ।
महापौ फरे पर्भ योनिमानोकयन् धिया ।
दग्धमीनममोपेतं वन्दे पात्र वतीयकम् ॥
मद्रारूपा योनिमुद्रा सिद्धिदा सिडिएपिषीम् ।
भजामि परया भन्या चतुर्थ शारयाम्यहम् ।
योनिमा निमाणोतं पञ्चम परिकीर्तितम् ।
सतनागीन कल्पयामोह पञ्चमम् ॥
मदानन्दप्रदं दयं महानन्दप्रदायकम्।
गुरुपादगते दान पठे पात्रं नमाम्यहम् ।
समुद्रमासम्भूतं ममुद्रयारिज गभम् ।
ममुद्दे निगमे प्राप्ने एमामि मातमी सधाम् ।
परदुर्गा शशिल्पा महिषासुरनागिनी।
पुनाति मा जाडावी नारे गहपिया ।
महाविद्या दश प्रोमा महामिहिप्रदायिनी।
महामधिनायव मोहिनी दमे करे ।
एकादश महारदा वहिप्रदायका:!
शा पष्टिमिडिदास्तान बन्दे कादश करें।
दादगे शादशादिया: मदा तपंपसरपरा:!
বামনাথ েমুহামম্ ।
प्रयोदश महाविद्या मारदा ग्भूियो।
वाच मिशिदा देवो पन्दे पापत्रयोदमे ।

·५४
तारारहस्ये
4
इति त्रयोदशपाववन्दनं सदा सुखप्रदम् । अन्यद यत्प्रका-
रान्तरं पासवन्दनं ग्रन्यान्तरे दृश्यते तत् कालौतारासुन्दरी-
त्रिपुरेतरविषयम्।
यावन चलते चक्षुर्यावन चलते मनः ।
तावत् पाने प्रकर्तस्य मन्त्रमिडिप्रदायकम् ।
पीत्वा पीत्वा पुनः पोस्वा पुन. पतति भूतले।
उत्थाय च पुन: पोत्वा पुनर्जन्म न विद्यते ।
पथ तारानिगमोलकेवल योताराविषये सर्वपाववन्दन
मन्वयकवव। पौ माई का कारयिता न १ मे कार्य
नाई भोला भोजयिता या न प भोज्यम् । भई, चिदाला
स्वयमेव तेज: स्वयं गुरुर्विषारह मरूपः । नान्य मारन च भोत्
परिक्षाय धार्या नान्यो तपो न च गति: परिहाय चाधाम् ।
इति पाने मर्वन शादियुसन । प्रयम यधागति पिता सस:
पश्चतापक्रमः। प्रयम वामहस्ते सिकोणाकारपानमुद्रया
ट्रव्य नोखा दक्षिणहस्ते गहिनोला मूलमुचार्य रद गदि.
युक्तामय यीमत्तारा एफजटामहादेथे नमः । सर्वत्र शाहि-
भेम्बारे भूनमन्त्रजपः । वामहस्ते मांग धत्वा मूर्त साधा
घा एपा मामगध यीमसारा एक्जटादेय नमः। ततो
मौन पामते नोवा एषा मीनगडियीमत्तारा एकजटा-
নন: মক্ষি লিঃ प्रदर्य एपा ति:
यीमत्तारा एकजटादेवी महानन्दकप्रनाय रच रस पान पश्य
प्रमीट प्रमोद पम्या योनी मम मिचि देहि देखिपी पोको
माहा रति निवेध यथायोग्यमानन्द सत्ता पक्रादिसरम्यान
मामोत्या पपुरत: पुरोमुषों मस्याप्प सदुपरि विन्दुविनि-
पंप वा योनिनिमुद्रो प्रदर्घ प्रदीक्षितया कणे मना
पोजमुभा नासिर
देष्य नमः ।

·वतीयः पटलः ।
५५
अनिरूपै । महादेवि ! योनिसिदिस्वरूपिणि ।
प्रसीद जगतां सृष्टिकारिणि । ब्रह्मरूपिणि । ॥
योनिरूपा महाविद्या योनिसिद्धिप्रदायित्नो।
सृष्टिः प्रजायते यस्मात् पुचवेनाएि पाल्पते ॥
पुन, प्रलोयते योनौ सृष्टिस्थितिलयालये।
साधयामि महामन्वं तेन सिद्धि विधेहि मे।
ॐ हो हो की कामश्वरि महानिपुर तिपुरालये : ममैव
सिहि देहि देहि साहा इति पठित्वा लिझे शापमन्च' सप्तधा
जमा दिगम्बरो भूत्वा सां दिगम्बरी रुखा पद्म दृष्या तत्र
विश्व रविविम्ब चामर सफरोवापि शिखरं तथा नाभौ शतं
' जपेत् ।
योनिमये शतं जमा प्रवेश कारयेहुधः ।
महायोनिमयों देवी पार्वती परिभावयेत् ॥
स्वयं शिवखरूप: स्याद यात्मानं शिवरूपिणम् ।
भावयित्वा निर्विकार स्वयम् आद्य विधावयेत् ॥
साधको भावयेदयस्तु कामुको वा प्रजायते ।
पच्यते नरके घोर न मोक्ष: कोटिजन्मतः।।
तस्मात् सर्वप्रथमेन निर्विकारो भवेत् खयम् ।
अन्यथा मिडिहानि, स्थात् पतते मरक स्वयम् ।
ओं मामिचेतन्यरूपानी हविषा मनमा खुना।
ज्ञान प्रदीप्यते नित्यमवत्तिर्जुहोम्यहम् ।
यो धर्माधर्महीप्त सामानौ मनसा सुचा ।
सुपुन्नावर्तना नित्यमवत्तिजुहोम्यहम् ॥ इति त्यजेत् ।
ततस्तवामने स्थित्वा सहसं जपेत् । ततः पात्र प्रक्षास्य
- अहुँच जो मायावी विलिस्य तबस्न मुदा
पों यं यं स्मगामि पादेन यो मां पश्यति दया।

·तारारहम्
-
.
म एव दामतां याति यदि शक्रसमो भवेत् ।
इति ललाटे टोकां नील्ला विहरेत् । द्रव्य वारणालि
तोनकमितं पात्र मदावेगयेत्।
साधकम्यय शक्तिभ्यो दत्त्वा पावं समानयेत्।
माधयचिविभावदियवीरपशुक्रमः ।
दियास्तु देववत्प्रायाः सदाचारपरायणा: ।
ऋणाधान तथा पाठ्य हिमाञ्चैव विगेपतः ।।
सानं मन्ध्याञ्च पूजाश्च दिया कुऱ्यांचयं वयम् ।
परस्तीमाहरदोध्यापरं पुत्ववदिप्यते ।
सदा मत्वगुणं स्मृला ब्रह्मचारी भवेत् ध्रुवम् ।
योपावक्तं कुची वापि ऊपञ्च माधकोत्तमः ।
दृष्ट्वा मन्त्र जपेलन दादशवर्णमुमृजेत् ॥
तर्पयेत् सधया देवों तारा तारकदायिनीम् ।
सातादिन्ट्रो भवेत् मोऽपि यदि योपां न च स्मृमेत् ।
योपार्शनमात्रेण दिव्यभावो हथा भवेत्।
यावत्तपस्या कर्तथा तावदद्योषां विवर्जयेत् ॥
मत्स्य मास तथा तैल सिन्धान मोदकं तथा ।
स्तोगद्रौ नैव द्रष्टव्यो चान्यथा पतनं भवेत् ।
जाते सिद्धे च तपसि ऋतुकाले व्रजेत् स्त्रियम् ।
पञ्चपर्व वर्जयित्वा नचेभ्रष्टो भविष्यति ।
अनायं संक्षेप: भावसारावल्यां व्याख्यातो वोराचारोऽपि
संक्षेपतः कामाख्यामूले व्याख्यातः पसाचारस्तु ।
चितों वा कामिनों वापि सर्व वा न च साधयेत् ।
कालीताराम विद्यासु नैवान्तर्यजनञ्चरेत् ।
पीठस्थानं भावयेत्र परयोपा न दर्शयेत् ।
धीरभावकुलो दिव्यस्तम्माव्यिं ममस्यते ।

·तीयः पटलः।
,
प्रशतनाइवेदोरो न पशुय कलौ कचित् ।
येन तेन प्रकारेण यशभावं विवर्जयेत् ।।
खेच्छा यदक्षणे चास्ति का सिद्धिस्तेन भारते।
अथ तारानिगमोललोकमे शान्तिस्तोत्रम् ।
भों याहि त्वं करुणामयि! मियतमं सरसाधकं रच मां
भष्टानाशय नाशय प्रियतमावतारविन्दं मम ।
नित्यं देहि सुधासुधाचयमयीं सिद्दि शिवे ! सिद्धिदम् ।
ज्ञानं मोक्षविधायकं कुरु शिवे ! संहारिणि । पाशवे
मान्तिस्तोत्र पठित्वा तु यथेच्छ विहरेन्नरः ।
चक्रमध्ये भवेदया सा वक्तव्या न च कुत्रचित् ।
कथा प्रातर्भवेत् साधि नाशाय भरकाय च ।
चनाकार चौचक्र पंयाकारमथापि वा।
प्रविष्टे भैरवीचके सर्वे वर्णा द्विजोत्तमाः ।
निहत भैरवीचक्रे तथा सर्वे पृथक् पृथक् ।
गन्तु' चक्रात् समायात नवा नवा पुनः पुनः ।
अन्यथा मरखं तय गति: स्यादयमसादने ।
अन्यचकच दूरस्थ स्वचक वा महत् व्रजन् ।
म भवेत्तारकापुत्री वसुसिदीखरो भवेत् ॥
अश्वमेधसम्माणि वाजपेयशतानि च।
लप वापि तड़ागानां चक्र दृष्ट्वा लभेत् फलम् ॥
यो ददाति महादेव ! पतिभ्यः साधकाय च।
कलामावेण देवेषु कोट्यवमेधजं फलन् ।
उपवासं भूगोःपात सध्या सततधारणम् ।
तोर्थपर्यटनश्चैव कौल: पञ्च विवर्जयेत् ॥
महापोठ बजेत्रित्व नचेत् पीठमनुत्तमम् ।
तारापुर महापीठ गन्तव्य बनवः सदा ।

·तारारहस्से । लवनयजपा वि ! मसिद्दीवरी भवेत् । ईशाने चक्रनायस्य वैद्यनाथस्य पूर्वतः। तारापुरमिदं ख्यातं नगरं भुवि दुभम् । तत्र यवन गन्तव्य' यत्र ताराशिवालयम् ॥ इति संक्षेपः । इति यौब्रह्मानन्दपरमहंसपरिव्राजकावधूतविरचित तारारहस्य बतीयपटले तत्वादिरहस्यम् । अथ पूंजा। तथाच तारामिगमे तारासार च । शादी जलञ्च संशोध्य पालनं हस्तपादयोः । मूलेन तिलकं कुर्यादिभूत्या तु त्रिपुण्डकम् ॥ रक्तचन्दनटोकां या सिन्दूरस्यापि वा पुनः ॥ प्रो मणिधरि वविणि ! सर्ववरि। ई फट स्वाहा । प्रवनेन शिखां बसा ओं ही स्वाहेति पाचमनम् । गुरुः प्रथम पूजाग्रहहारमागत्य औ वोदके हुँ' फट् स्वाहा इति अल. मधिष्ठाय। प्रों विराजधर्माय विसर्वणपानि समयावेष- विकल्पमपनोय हुं फट स्वाहा। इति इस्ती पादौ च प्रक्षाल्य। मूलेन तिलक विभूत्या विपण् सिन्दूरगीरोचना. न्यतमटीका रहोला। गौ मणिधरि । पषिणि सर्ववरि। ई फट स्वाहा इति शिडां बड़ा ओझी वाहा इत्याचम्य । ततः पीठ चिन्तयेच कृताञ्जलिपरो भवेत्। आचमन तत: कला सर्वसिडीखरो भवेत् । धेरोचनादीन् विन्यस्य भूमि संगोधयेत्ततः ॥ ततर भूमि संशोध्य शासनाधस्त्रिकोएकम् । संगोध्य प्रासनं पथात् सर्वविधान् विनाशयेत् । ततः प्रयोगः। प्रथम जन संदिग्व तम कमहुन मरत।

·हतीयः पटलः। स । जमध्ये मणिपोउञ्च नानामणिविभूषितम् । नानालद्वारसंयुक्त मणिदेविभूषितम् । शिवाभिवहुमांसास्थिमोदमानं समन्ततः । चतुर्दिक्षु शिशमुण्डचिताद्वारास्थिसंयुतम् । सनमध्ये भावयेद्देवीं यथोलध्यानयोगः । सतम्ताराचमन यों उग्रतारायै स्वाहा। मैं एकजटायै वाहा। घओं नीलसरसल्यै स्वाहा। इत्याचम्य ! श्रीं ह्री' थाहा इति करी संशोध्य वधूवीजेन कूर्चन धोठी परिशोध- येत्। पुनरपेष इस्ती झावयेत्। मुखे ओं वैरोचनाय নমঃ। বাধায় খী অসায় না। স্বী যয়নামায় नमः । चक्षुषोः प्रो असिताङ्काय नमः। यो मामशाय नमः । कर्णयोः यो मामफाय नमः । श्री पाण्डवाय नमः । पोवार- काय नमः । इदियो पद्मान्तकाय नमः। गिरमियों यमात- काय नमः । वामवाही प्रों विधान्तकाय नमः । दशबाही श्री नरालकाय नमः । इति नारासनम् । श्री परिव भूमि ! फाट खासा। पति योनिमुद्रया भूमिमभिमन्त्रा। औं रह ,'रन मां फट स्वाहा इति जलसेकामि संशोध्य । ततः पासनास्त्रिको विलिश श्रा: सुरेने! चरखेहुं फट् स्वाहा इत्यासनमभ्यर्थ श्री ही आधारशिकमलासनाय नमः वासनमभ्यर्थ श्री सर्वविघ्नानुसारय ई पाट वाहा पस्यासनमस्य ! प्रामन तापये। कोमलं पिटरं वापि चूडकं मृटुक्र तथा ! अष्टमामातगर्मस्य पतन मुटु चोयते । चातुर्वर्षान्तरालञ्च चूडकश्च विधीयते ॥ पक्षातगयन्वनिर्मित मस्मयातुफाभिः शोधित माहि. तमिति ।

·तारारहस्य J . ततधाडालिनीगर्भजातच ब्राह्मलीग्मात्। ब्राह्मणीगर्भजातं वा दण्डालस्थापि चौरमात् । कमलासनमित्युक्तं मन्त्रमिहिप्रदायकम् । इत्यादि कमलासनं मंगोध्य। श्री स्वाहा इति पुष्पाइतक्षेपैविधाबापयेत् । खेचरान् वामपादधातत्रयेण भीमान् । गपशादीन् प्रणम्याथ दशदिग्बन्धनञ्चरेत् । करौ च गन्धपुष्पाभ्यां शोधयेत्तदनन्तरम् । फडिति गन्धपुष्पाभ्यां करौ : काभिर्दशदिग्बन्धनश्चरेत्। वस्ले ग्रन्थि शोधयेत्। पुष्पच्च शोधयित्वा तु भूतभदिनमा तत कर्तारमाराध्य मूलं व एकादश प्रजप्तव्यः प्रतिठामनुरीव च माटकान्यास हात्वा मारकायाः करानं माटकायाय प्राणायाम सतः भों मणिधरि! वञ्चिणि! . स्वाहा। इति कायवाञ्चित्तं पिता हने जताय मम्यक् सम्बडाय । यो पुप्पसम्भवे ॥ पुष्पचयावकोणे दु' फट, सद्धिं कुर्यात्। खाडे उत्तानो लिनी जीवात्मानं पनि स्थितपरमात्मनि शिवे संयोज्य नदु नेनाग्निना लिडशरीरं संदन हदु नेन वायुना मन्स प - ·हतीयः पटलः शिरसि विचिन्य तदुद् तेनामृर्तन तदस्थि प्लावितं वाला तस्मिन् विश्वव्यापके वारिणि धाःकारादतपङ्कजं तदुपरि टोकारात् श्वेतपङ्कजं तदुपरि हुंकारं नीलसन्निभं तदुपरि श्री वीजभूपिता मालकां ध्यायेत् । भों प्रत्यालीदपदां धोरां मुण्डमालाविभूपिताम् । खड़कीसमायोगे सव्य तरभुजहयाम् ॥ कपालोत्पलसंयुक्तसन्यपाणियुगान्विताम् । पिझोपेकजटां ध्यायेन्मौलावक्षोभ्यभूपिताम् ॥ अक्षोम्यो हरमूर्दन्यस्त्रिमूर्ति गरूपधृक् ॥ चन्द्रसूयाग्निनयनां महापानप्रमत्तिकाम् । इति ध्याखा स्वशिरमि पुष्पं दत्वान्तर्यजनप्रकारण मान- सोपचारेराराध्य नमस्फुयात् । ततः स्वशिरसि डी को स्वाहा इत्येकादशधा जवा प्रतिष्ठाण्य क्षतामलिः । पञ्चायलिपिभिविभक्तमुखदो पन्मध्यवक्षःस्थला भास्वग्मोलिनिवदचन्द्रशकलामापौनतुन स्तनीम् । मुद्रामक्षगुणं सुधाव्यकलसं विद्याञ्च इस्ताम्बुजे- बिमाणां विशदप्रभां बिनयनां वाग्देवतामाश्रये ॥ इति मालकां ध्याला। मालकान्यास कुर्यात्। अनमो ललाटे । श्रां नमो मुखे। नमो दक्षिणचक्षुपि। ई नमो बामचक्षुधि । उ नमो दक्षकएँ। ऊं नमो वामकर्णे। ' नमो दफनमि । ऋ नसो वामनसि । लनमो दक्षगण्डे । लनमो वामगण्डे। ए नमो पीछे। ऐं नमो अधर। श्री नमो ऊर्बदन्ते । श्री नमी अधोदन्ते । अं नमो ब्रह्मरन्धे । पः नमो मुखे। के नमो दक्षयाहुमूले। रझं नमः कूपरे। गं नमः कवचे। घं नमोऽड्रलिमूले। ई नमोऽगुल्यो । नधा दक्षहस्तेन च छ ज झ वामबाहुमूलचत सध्यप। F ! ६ ·-सारारहस्से टंडणं दचपादमूलचतुःसध्यरेषु तं यं दंध न वाम- पादमूलचतुःसध्ययेषु । पं नमो दहपा। नमो वाम- "पाखें। वं नमः पृष्ठे। मैं नमो नाभी। में नम उदरे में नमो हृदये। रंगमो दक्षस्कन्। 'लं नमः ककुदि। ६ नमो वामम्कन्धे । शं नमो हुदादिदचकर। पं नमो दादियाम- करे। सं नमो हदादि दक्षपादे। हं नमो दादि वामपादे। लं नमो हृदादि उदरे। हं नमो मृदादि मुखे। लसाटे मुखयते च चक्षुषोः कर्पयोर्नसोः । गण्ड्योरोष्ठयोर्वापि दन्तपंत्योर्विशेषतः। ब्रह्मरधे पुनर्वने प्रकारादौन न्यसैद बुधः । तर्जनीमध्यमायोग प्रकार विन्यसेद बुधः । मध्यमानामिकायोगात् मय पके न्यसेत् ततः। मध्यमाठयोगेन विन्यसैच्चक्षुषोस्तया । पनामाङ्गुष्ठयोगेन कर्णयोन्यसनीयकम् । नजन्यद्गुष्ठयोगेन नासायोगे परिन्यसेत् । पनामामध्यमायोगाद गण्योधिन्यमेत् सदा । पष्टपणा न्यासः कर्तव्योष्ठयोरपिः मध्यमा समादाय दन्तयोर्चसनीयकम् । पठान महारचे मुखे करततं विदुः। विद्यामुद्रा समादाय हस्तयोः साधकोत्तमः । विन्यसहस्तपादेषु पार पृष्ठे च नामितः। इदाकातलं प्रोत मावफान्यासक्रमणि । ककुदि स्कमयोपि पुनः सर्पत हस्तयोः । नतो मूलेन गिर पादि पादान्तं पादादि। पादियान्ता ·रतोय; पटला के गं, डोदयाय नमः। ईईज में में ई शिरसे स्वाहा। शिखायै अषट् । एथं द ध न ऐ चाय । ओ पंक ब भ में ओं नेत्रत्रयाय वौषट् । म य र ल व शंघे भ ई ले यः कर- तनपृष्ठाभ्याम् अस्त्राय फट । अ के वं गं ६ डॉ शं अगुआया नमः । न येई तर्जनीभ्यई माहा। ठंडे हैं ऊमध्यमाभ्यां वषट् । एतयं दधं नं ऐं अनामि- कामियां हूं। मैं प फ ब भ मंओं कनिष्ठाभ्यां वौषट् । अयरल वंश संई सत्र करतलमाया प्रमाय फट । योनिादविद्याश्च विन्यसेत् साधकोत्तमः । भूहि वा संधा कण्ठे हदये चोदरे तथा । नाभावाधारपोच पदोनोय सर्वतः । योनिवेद्या योनिनित्या योनिरुपा तथैव च । योनिमध्या योनिसिदा योनिमृता च योनिदा। योनिदा योनिसाध्या च योनिद्वानाच योनिपा। योनिपुण्या तथान्यासयतुर्गस्य सिहये । मृगमुद्रया मूईि पो योनिवेद्याये नम: 1 के भी योनि- नित्यायै नमः । का? नो योनिरूपाय नमः । इदये प्रो योनिमध्यायै नमः। उदर रों योनिसिदाय नमः । नाभी भी योनिश शायै नमः । मूलाधार प्रो योनिदायै नमः । दक्ष- पादे को योनिहाय नमः । वामदे भी योनिमायायै नमः। दचवाही पौ योनिशानाय नमः । वामबाहौ प्रो योनिपायै नमः । सर्वाई ओ योनियुवायै नमः। इति विन्यसेत् । हिवादशयोनिन्यासः। ছোল ঘষgঃ গুলা ভুল স্বীকার मा वायु पूरयेत् । ततो नासापुटी ला चतुःषष्टिवारजन ·. 3 ६४ तारारहस्य कुम्भयित्वा वामनामायां कनिष्ठानामिकाभ्यां कृत्वा प्राविंग- हारजपेन दक्षिणेन रचयेत्। पुनर्दक्षिणेनापूर्य बार्मिग रिचयेत् । कनिष्ठानामिकाहठ यंत्रामापुटधारणम् । प्राणायामः स विघ्न यः पूरकुम्भकरच के। इत्यमिव धारवयं कुर्यादिति प्राणायामः । शिरसि भी अक्षोभ्य ऋपये नमः । मुखे श्री सम्पति- छन्दसे नमः। इदि श्रीमत्तारायै एकजटाय देव्यै नमः । मूलाधार ई योजाय नमः । पादयोः फट् शक्तये नमः । माने निजवीजकोलकाय नमः । इति ऋष्यादि न्यासः। पीठन्यास ततः कृत्वा पीठगति न्यसेत्ततः । तत्तन्यासं विधायाय वौजन्यामं समाचरेत् ॥ करानश्च पड़नञ्च न्यस्वा वर्णाश्यसेत्ततः। संयोध्य यन् देहे त पीठपूजां समाचरेत् । गणेशं वटुकञ्चैव क्षेत्रपालञ्च योगिनीम् । पीठपूजा तत: कृत्वा पोटगति प्रपूजयेत् । पोढ़ां कृत्वा ततो मन्त्री पयं कृत्वा च तत् पुनः । व्यापकं पञ्चधा कला पूजयेत् परदेवताम् । वृदि हस्तं दत्त्वा मगमुद्रया इत्यनस्य केशरपु श्री श्मशा- नाय नमः । यो कल्पहछाय नमः। श्री मणिपीठाय मनः। गों नानालङ्कारभ्यो नमः । श्री मुनिभ्यो नमः । श्री देवेभ्यो नमः । भो बहुमासास्थिमोदमानशिवाभ्यो नमः । चतुर्दिनु ओं गवमुण्डचिताङ्गारास्थिभ्यो नमः। इति पौठन्यासः । दि श्री लक्ष्मी: नमः, श्री सरस्वत्यै नमः, श्री प्रोत्यै नमः, ओं कौत्य नमः, ओं शन्त्यै नमः, तुध्यै नमः, प्रो पुच्चे नमः, इति पीठशक्तिन्यासः । .

·बतोय. पटलः। पौ पात्मतत्त्वाय स्वाहा इति आधारादि इत्पर्यन्तम् । घों विद्यातत्वाय स्वाहा इति वदादि सुखपर्यन्तम् । श्री शिव- तलाय स्वाहा इति मुनादि ब्रह्मरन्धान्तम् । इति तत्वन्यासः । मन्न पञ्चखण्ई जात्वा ब्रह्मरमात् ललाटान्तम् । पाद्ययोज बमोहन्त न्यसेत् । ललाटात् मुखान्त द्वितीययोजं नमः । मुखा. दावाद कृतीयवोज नमः। कण्डाद हृदयान्त चतुर्थवर्ष नमः। दयान्मुखान्त पञ्चमवर्ण ममः । इति वौजन्यासः । हकारं रिफर्मयु पड्दोघेण समन्वितम् । चन्द्रखण्डयुतं कृत्वा विन्यसेत् साधकोत्तमः । एकजटा तारिणो च न्यस्था वोदका तथा। उपजटातलो न्यस्था महापतिसरा तथा पिड्रोय काटा पयास कराने पड़ङ्गः तया हो एकजटाये अगुष्ठाभ्यां नमः । श्री तारिण्यै- तर्जनीभ्यां स्वाहा। , बोदके मध्यमाभ्यां वपट । . उग्रजटे अनामिकाभ्यां । छौ महामतिमरे कनिष्ठाभ्यां शेषट् । छः पिटोग्रेजटे करतलपृष्ठाभ्याम् अवाय फट् । पति करानन्यासः। हा एकजटाये हृदयाय नमः । ही तारिरथ गिरसे स्वाहा। बधोदके शिखायै वषट् । हे उमजये कवचाय हुँ। हो महापतिसरे नेवत्याय वीपट् ! एपिसोय कजरी करतात- पृष्ठाभ्याम् यस्ताय फट । इति षडइन्यास । चालु नमो इदि। ए, भी भी क जंगं च नमो दक्षवादी। ईचं इंजमेंट ई नमो वामबाही! न देधन प ब भ नमो दक्षपादे। मकर में से ईलंच नमो वामपाद। मान योमटेकनयायन्तम् उपत्य सकुवात् । भी भा: सुरेचे । - ·तारारहस्ये पचरखे हु फट् नमः । इति योनिमुद्रां प्रदर्य यन्त्र गोधयेत् । ततः पूजामारमेन्। पूर्वादित: त्री हों गां गणपतये नमः । दक्षिणे ओ ड्री वां वटुकाय नमः । पश्चिमे ओं ही क्षेत्र- पालाय नमः । उत्तर में हों यां योगिनीभ्यो नमः । यौठ- न्यासवत् पीठपूर्जा कृला पूर्वाद्यष्टदले पीठशति संपूज्य मध्ये हसौः सदाशिवमहाप्रेतपद्मासनाय नमः । ततः सवाम विन्दु- मध्यत्रिकोणवृत्तचतुरसमण्डनं कृत्वा तत्र योमदेक जटादेव्याः अर्घ्य स्थानाय नमः । तत्र विपदिकामावाध जलेनाभ्युज फडिति पात्र प्रक्षाल्य तत्र संम्याप्य श्रीमदेकजादेव्या: भो अर्ध्य पात्राय नमः । ततो मूलेनापूर्य रक्तचन्दनविल्वपन दूर्वा- क्षतादीविक्षिप्य विलोममालकावणमूलेन च विन्दुतसुधामय- जलेन गहमापूर्य तवं गड्डेचेत्यादिना अद्यशमुद्रया अर्घ्य मावान वं इति धेनुमुद्या अमृतीसत्य योनिमुद्रा प्रदर्य मत्स्य- मुद्रया पाच्छाद्य तत्र देवी ध्यात्वा पुष्याननिं दत्ता पड़नानि विन्यस्य मूलं तब दशधा जसा तजलैः पुष्पादिना प्रात्मानं पूजोपकरणं चाभ्युस्य पञ्चाय कृत्वा पञ्चधा व्यापक क्षत्वा देवी ध्यायेत् । ध्यायेत् योतारकादेवों करकच्छपमुद्रया। विशेषतः फलार्थी च ध्यायेत् तां योनिमुद्रया। प्रत्यालोढपदार्पिताहिशवदघोराहासा परा। खवेन्दोरकर्चिवपरभुजा हुंकारवीजोद्भवा । खर्चा नोलविशालपिङ्गनजटाजूटेकनागैर्युता जाधंन्यम्य कपालके विजगतां हन्यु प्रतारा खयम् । इति ध्याला यन्ते तत् पुष्पं दत्वा धानरहस्य' विभाव्य आयाइयेत्। यथा सामभिनवजलधरनीला लम्बोदरी व्याघ्रचर्माहत- ·तृतीय पटल । गोभितकटोम् पौनोन्नतपयोवरा रक्तवर्तुलनेत्रत्रया पृष्ठेति नोलजटाजूटा गोपेऽक्षोभ्यमहादेवकतनागफणातिभोमिता पा- वहये लम्बमाननोलोत्पलमाला पञ्चमुद्रास्वरूपशवत्रिकोणा- कारकपालपञ्चतमाम् अतिनीलजटाजूटा विस्तोर्णचमरिकाकेश श्वमहाविगलितचिकुरा शुधवर्षतचकनागसातकशाणा रक्तवर्ण লাঞ্জনা বিনির্মােননাৰ ঘৰঘ - नागपादागुरीयकाम् उपद्रतनागशतकटिसूत्रा दूर्वादलश्यामन नागझतवलया चन्द्रसूर्य्यवङ्गिकतनेसवया कोटिकोटिशाल- रविच्छविकृतदक्षिणनेत्राकोरिकोटिबालचन्द्र क्षतवामनवा लक्ष- लक्षदहनकतोड़नेवा लग्नाजद्वा महाकालगवरूप हृदयस्थितसङ्कुचितदक्षिणचरणा शवपादयस्थितप्रसारित- वामचरणाम् एतन प्रत्यालीटपदा सद्यमिव गलगुधिरान्योन्यकेशथितमुण्डमालावलीरम्या सर्वस्त्यलद्वार शोभिता महामाहविमोहिनी महामोचविदायिका विपरीत रतामा रत्यावशमेराननाम् । दक्षिणहस्साधीतकर्चि को तढे लक्षचन्द्रहाससङ्गधरा वामोई मशियाणा भयहरणाय पासवर्गालतनालोत्पकिञ्चिहिक स्मरतनागधरा तदध कपालचसकसय रुत्तमुण्डगोभितभुजा हुडारवोजोगवा सर्व- ब्रह्माण्डाना कर्वो शपयत्री पोडशाब्दा सर्वदा यदायिनी ध्यात्वा आवाहयेत्। श्री देवेशि भक्तिसुलभ ! परिवारसमन्विते ।। यावत्ता पूजयिथामि नावत्या सास्थरा भव । इत्युका जडानालना यामदकजरा दोष ! इहागध्यागच्छ अधोमुखाञ्जलिना इह तिष्ठ तिष्ठ गर्भाङ्गुष्ठमुष्टिभ्याम् इह सविधेहि सविधेहि तदधीमुखेन दह सबिरामखहले माम- यित्वा प्रव अधिष्ठानं कुरु मम पूजा पहाण।

·तारारहस्य आकारं विन्दुसंयुक्त मायापागविभूषितम् । वहिजाया च ईमान्तः प्रतिष्ठामन्त ईरितः । मांझी को वाहासः योमदेकजटादेवतायाः प्राहा इह प्राणा: एवं नोव इह स्थित: एवं सर्वेन्द्रियाणि दर स्थितानि एवं बालनयतुःयोवधाषमाणा हागत्य मुख चिरं तिष्ठन्तु वाहा। इत्यनामाङ्गठसंयुक्ताग्रे गण प्रतिष्ठापयेत् । ततो मूलं दगधा जमा धेनुयोनिमत्स्पाइगशहखगमगगालिनीमुद्राः प्रदर्य श्रीमदेकजटे देवि ! वपुष्य प्रतीच्छ ई फट् खाड़ा। इति पुप्यान्नलोन् दत्वा पूजयेत्। पासन स्वागत पाद्यमयमाचमनोयकम् । मधुपर्काचमनं सानं वसनाभरणानि च । मुगन्धि कुसुमं धूपदीपनैवेद्यवन्दनम् । दशोपचारर्धा पञ्चोपचार पूजयेत् । पुरुषधिया सोह- मिति मत्वा ओं वचपुष्प प्रतीच्छ हुं फट् साहा इत्युधाय पूजयेत्। एतत् पाद्यं नमः पाय राहीत्वा तदुपरि पूजा- मन्त्रम् एकजटादेवतायै एतत् पाय नमः। इति कतमुष्टि- प्रसारितागुष्ठतर्जनीभ्यां दद्यात् । तथा इदमध्य स्वाहा। पाद्यञ्च पादयोदद्यात् मौली चाय निवेदयेत् । गन्ध भाले तथा पुष्पं पादयोय निवेदयेत् । इदं खानीय स्वधा । मृगमुट्या गन्धोऽयं नमः । अन्न- लिना पुष्पाणि चौपट्। ततः स्वामे घण्टा चानीय गन्ध- पुप्पाभ्यां यों जयध्वनिमन्वमात: साहा इति घण्टा सपूज्य धूपं पानोपरि संस्थाप्य पूजामन्त्र जया वामहस्ते धृत्वा एष धूप: स्वधा। इति निवेद्य मृगमुद्रायां नोवा वामहस्तेन घण्टा वादयन् पानासामुहतो धूपसमीरणं प्रापयेत् । तथा दोपोऽयं स्वाहा। दृष्टिपर्यन्तं दीपं दत्त्वा 'नौराजयेत् ।

·तारारहस्य मासानन्दनाथान् तथा महाकालरुद्रायम्ब उग्राम्य-भीमाब- घोराव-मामयंग्व-कानपनाप-विखरूपाम्वा: । ततः पूर्वादि थामावत्तनाटदले पूजयेत्। ओं विरोचन वजपुष्य प्रतीच्छ फट् स्वाहा । एवं गडपाण्डर पानाम अमितान नामक पाएर सारक पमान्तक वचपुष्प मतीच्छ हुं फट साहा इति पूर्वहारे। तथा उदो यमान्तकपाहिन्नान्सक- दक्षिणे नरान्तक एतान् संपूज्य पञ्चपुष्पाञ्जलीन् दवा पायार्यादिना देवों संपूज्य पामे विकोण पटकोणं उत्त चतुरन विलिण्य तव विभरितमाधारपान समांसतण्डुल दधिहरिदादग्धमीनामवपिण्याकलवणाद्रकान्यमा एडोवा दक्षहस्ते जलं नोवा पो हों श्रीमदेकजरे देवि मयोपनीत धलि र राह पक्षापय राज्ञापय मम शान्तिं कुरु कुरु परविद्यामायालय बुट वुट हिन्धि छिन्धि भिन्धि मिन्धि सर्वजगहगमानय पो हो साहा इति वि: पठित्वा वर्ति दद्यात्। यदुह कालिकाकस्पे वलि स्वतनुशोणितम् । तत् सर्वे कालिकायां न नाराविषये कचित् । खगावरुधिरं यत्तु तारकार्य प्रदीयते। तस्थ रुटा सदा तारा न पूजाफलमाप्नुयात् । त्रिकोणवाटकोणच हत्त' कोणचतुष्टयम् । बलिदाने विदं स्थानं शस्यते तारकाने भी हों एकजटेन्युमा देवीति तदनन्तरम् । महायचाधिपतये मयोपनीलक पदम् । वलिञ्चोका यह युग्म' यावयेत्तदनन्तरम् । ग्रहापय पदइन्ई मम शान्ति समाचरेत् ॥ कुरुयं परविद्यामाष्याशष्य एव च। n

·हतोयपटना।
७५
बुटयुग्मं यदेत् ययात् विधियुग्म ततः परम् ।
भिप्रियुग्म मनचार्य जगत सर्व शं नय!
समतारं समुच्चार्य वलिं दद्यात् पठेचयम् ।
ततः पुनरम्य सत्या था की , योमदेकनटे देवि मम
विद्या मिइय मिहय गृहाणाय मर्यवाचस्पमित्व देखि
ा । इत्युक्षा जय जय इत्युका नोराजनपुरमर देव्या मीली
ला ययाति अग्रा समय भन्ने देण्या. वामपने दद्यात् ।
ततस्तस्कयनादिपाठः मर्यय कुलक्रियादिपूर्वकः ।
ततः प्रदधिर्ण कुप्यात् घण्टापायपुस्मरम्।
कई दक्षिणमा सत्ता याययं नरः
याम्याच यायथा गश्चेत् स्थिस्वा विविध माम् ।
पुनर्याम्य प्रगया तुममध पुर स्थितः ।
मणमैत् माया ति: मर्यात् मदक्षिणम् ।
दाकार नियत्वाथ क. फनी भूमिमध्यत, प्र
प्रानानाश्च अग्राणि एकोशल्य समाना।
विकोणाकारमाधाय किवितामांगसी नमेन् ।
घरमा गिरमा पयात पाणिभ्यां जानुतम्तया।
मामाणिक योगेन प्रणम्य मिदिमानुयात् ।
प्रयजयक्रमः
कुष्य को प्रजपेसोपं दगधा मामा
पुणे मत मसथा प्रणयेन पुरदि।
সাশ্যাল বুধ গণ আম্বন্ধ।
कुल्पका यथा
साहितार्य चन्द्राममा पाग पर।
पाही को ति गिगि दममा जन्। मुझे मेरा
इति माया अपेत् । अदि मायटितम माया अपत् ।

·७२ तारारइये सर्वत्र यादी प्राणायामः । ततः सेतुं ततो महासेतुं ततो मब- भिखाम् ॐ हौं ऐं इति सप्तधा जपेत् । ततो मन्वप्राणं कसरी इति सप्तधा। ततः सहस्रम् अष्टोत्तरशतं विगतिं वा अपेत् । ततो जलपुष्प करतले नोवा ओं गुध्यातिगृह्यगोष्ठी त्व' यहाणाम्मत्त जपम् । सिद्धिर्भवतु मे देवि ! त्वत्प्रसादावयि स्थिते । इति जपं देव्या धामहस्ते समर्पयेत् । ततः प्राणायामः । इति जपक्रमः । काम्य जपः पुरयरणप्रकरणे वक्तव्यः । नित्यजपे निगमम् अस्या एव । सहसं प्रजपेन्मन्त्र धर्ममोक्षार्थसिद्धये। प्रष्टोत्तरशतं यत्तु तत्पूजाया: फलाप्तये । विगतिञ्च जपेन्मन्वं पूजा सिद्धार्थमेव हि। पूमनेतरजपे तारामारे। यावन क्रियते फर्म पुरचरणमुत्तमम् । तावदेव प्रजातयं महस्राधिक गिव ॥ प्रजपेत् माधको यस्तु क्षोभयुक्तोऽप्यनन्यधीः । सहमादधिक वन्स ! महसेषु समर्पयेत् ।। एसेन पुरचरणहीनः महमादून जपेत्। यद्येकदा प्रयुत जपेत् तदा महस्र सहस जघा ममर्पयेत् । महम्र प्रजन्मन्वं पुरगरणकर्मणि। शतं सेन प्रजप्तध्ये घधिकं न कदाचन ॥ सतोऽर्घ्य जल नीत्वा पो रतः पूर्व प्राणयुधिदेहधर्माधि- कारतो आग्रहस्प्रमुपुत्ययस्थासु मनमा वाचा कर्मणा हस्ताभ्यां पड्यामुदरेण गिमा यत् म तं यदुक्त यत् कृतं तत् सर्व प्रधा- पण भवतु मदीयं सकल सम्यक् श्रीमदेकजटादेयताय सर्व. समर्पितम। .

·हतीयः पटलः ।
ततः संहारसुद्रया क्षमस्वेति विसूज्य ऐशान्यां त्रिकोणे
पो उच्छिष्टचाण्डालिन्यै नमः। ततस्तेन यन्वलेपनवन्दनेन
टोकापादादिकं नैवेद्य किञ्चित् खोकल्यान्यचक्तिभ्यो दवा
यधेच्छविहरेदिति एकजटामूजापतिः ।
प्रत्यालीढ़पदा देवी महामायां त्रिलोचनाम् ।
सर्वालङ्कारभूपायो महानीलप्रभा पराम् ।
खङ्ग पाश दक्षिण च वामन्दीवरमूर्द्धतः।
दधतं चसके देव्या भाश्येत् साधकोत्तमः ।
प्रति ध्यात्वा तकल्पोतयन्ने पूजयेत् ॥ इति तारापूजा ।
अथ कामतारापूजनम् । तत्कल्पोलायन्ने ।
घोरहास्या महादेवों तारिणों ताररूपिणीम् ।
चसोन्दोवरश्चैव सञ्चापि वरं तथा ।
याघ्रचर्मपरीधानां सर्वालङ्कारभूपिताम् ।
पक्षमा नागहाराञ्च महायोगस्वरूपिणीम् ।
इति ध्याला पाया पूर्ववत् सर्वम् । इति कामतारा-
पूजनम्।
उग्रताराप्रकरणोक्तयन्चे या या लक्ष्मदिपीठशक्तयः ।
अवता: सान किन्तु,
इच्छा ज्ञानक्रियाञ्चापि कामिनों कामदायिनीम् ।
रति रतिप्रिया व रतिदा परिपूजयेत् ।
शवोपरि महादेवी शवेशहास्यसयुताम् ।
विपरीतरताशक्तामुग्रतारां परात्पराम् ।
कचि काखमयुक्तां दक्षिणे तारिणी पराम् ।
धाममागे नोलपन चमकं तदधः स्मृतम् ।
मुण्डमालावलीरस्यां रक्तधाराविभूषिताम् ।
घोरहास्यां विनताञ्च सर्वदा शानदायिनोग।
७

·७४
तारारहस्ये
एकवेणों महावेजों फणिराजविभूपिताम् ।
सुवर्ण मुकुटेयुकां शुभटन्तविभूषिताम् ॥
इति ध्यात्वा पूर्ववत् । इति उग्रतारापूजनम् ।
शम्भुपत्नीमहाकालप्रियाणाम् प्राणायामः वेदकलावसु
मन्त्रयुतः । इयान् विशेषः।-
नीलपाणों सदा वन्दे नीलाष्चनचयप्रभाम् ।
स्त्यलद्वारसमोपेतां व्याघ्र चमावृतां कटौ ।
नागनावेष्टिता देवी फणिहारविधारिणीम् ।
। फणिमस्तकयोगेन दक्षपादं प्रश्चितम् ।
वामपादं भवे नाभी रत्यल्लासहदान्यिताम् ॥
तामसी महती विश्वमोहिनों घोरकामिनीम् ।
शिववतस्य भमरा प्रत्यालीदपदां मुभाम् ।।
चमरीकेशसंस्कारसदागलितफुन्तलाम् ।
नानामणियुतां गोयें महापापविनाशिनीम् ॥
- कपालश्चापि खड्च नीलपद्मां सरसतोम् ।
भावयेत् सर्वसिद्धार्थ नीलवाणों कपित्यदाम् ।
एवं ध्यात्वा सर्वे पूर्ववत् । यन्त्रस्यादित्तु पद्मसनदण्ड
पागकपालशूलगदापद्मचझादौन पूजयेत्। इति विशेषः ।
इति पूजन नोलसारदाया: महानीलसरस्वत्याय। ततो
ययाति नित्यहोमः । तथा निगमे ।
एकदा पाहुतियन तारकार्य प्रदोयते ।
कोटिजम्मकृतं पापं तत्क्षणात् तस्य नश्यति ।
ततो बलिदानम्।
छागं वा महिपं वापि शूकर या पताबिएम् ।
हस्तिनं मूपिक वापि माजोरक्षापि मेषकम् ।
दला देव्यै महादेव्यै स भवेत् कुलनायकः ।

·हतोय: पटलः।
पनि पुरत पानीय योनिमुद्रां प्रदयं च ।
दक्षिणे नदन ला वामपठे नियोजयेत् ।
योमदेकजटे देवि पनि रङ्ग मुरोत्तम
मन्बापाचापि मे मिनितामिशिश्च देहि मे।
हो, ऐ ममिधिप्रदे। मे चतुर्वसिडि देखि
विनिमय साहा। इति निवेद्यमा' मलपुष्पा-
दना संपूज्य एक्रयानेन छेदयेत् । प्रति पलिदानम् ।
पास मविदाचापि निवेधानन्नमाचरेत् ।
सदा पूजा प्रकाथ्या धन्यथा निष्फना भयेत् ।
मंपिदा चतुर्धा विभज्य प्रथम तत्वामुद्रया
पों मविदे। मनमभूते । प्रनि । मदानधे।।
भैरवानाच सय परिवा मवमवंदा ।
ॐ ग्रामो नमः पाहा। इति भूमी सिपेत् ।
सो मिहिमूनकर देवि होनधोधप्रबोधिनि ।।
राप्रमायगकरि ! शबुकण्ठे मिनिनि !"
२ दियाय नमः।
मो नमस्यामि नमामि योगप्रतिनि।।
बेनोविजये ! मातः ! ममाधिफलदा भव ।
हो माये ना
यो प्रजानिधनदौलाग्ने मानाग्निपिदिए।
पानन्दस्याइति प्रीति मम्यग जान प्रयच मे ।
की शूद्राय नम: माता सतमतमध्ये निको मिनिष्य
मोपमगे ! पममोहये । पमतापनि प्रिये ! पमतमाकर्षय
पाकर्षय
स्यामसम्तापमुट्या पूर्वपत्तयेत्। ततो भूमी
विरिविधिय ऐ ऐ बद यद वाम्मादिनि:सम भिनायां स्थिरी.
भव सर्वपश्य कर र सारा इत्यनेन शरणादिति ।

·तारारहस्य यवास्ते कमला तान्नलिपरा दोषाधरा सारदा सारवाश्यमनुस्मरन् मियतम चोमावच,कारणम् । ब्रह्मानन्दकतो सुसाधनविधी तारारहचे गर्भ- प्याचारादिविधी बतीयपटलः सायसिहिपदः . अध चतुर्थः पटलः। अघ पोदा। मगर्व मालकावर्ष: पुटित मारकास्थले। देनैव पुटित वर्ण न्यसेत्तवैव पार्वति ॥ इति यामले। केवल माटकां कृत्वा मावको तारमंपुटाम् । तारण पुटितां तान्नु लज्जा तु मालकापुटा । স্বলহা বুলি মা বা ধজীম। माटकया पुटा योषा योधया मायका तथा । माएकया पुरे कूचं कौन पुरितार्थताम् । माटकापुटित चास्त घस्त मारकया तथा । माटकापुटिने मन्त्र मन्त्रण पुटितान्त ताम् ॥ प्रयुतं विन्यसेद यस्तु वायुकुम्मायोगतः । महायोगी भवेत् सोऽपि देवीं पश्यति चक्षुषा । पोदाहीनस्य मन्त्रस्य दुबला प्रजायते। न सिहिदो भवेत् सोऽपि मोक्षदो न कदाचन । तार मोच नमः । श्री पंपों नमः। स्त्रों स्तौ च नमः । म्हों में स्त्री' नमः । श्री नमः। हो पडी नमः। घई नमः । ईई नमः। 4 फट नमः। फट 4 फट नमः। मूनं नमः । मूलं च मूस नमः। ५ नमः लजाईनमः लज्मा सजा नमः ।

·चतुर्थः पटलः ।
बधूम् थ नमः कूर्च अनमः कूचे कूचे नमः ।
फट नमः फट अफट, नमः | मूल नमः मूल मं
मूलं नमः इति वायुधारणेम न्यास कला मूलन समधा व्यापक
कुर्यात् । इति गुधपोटा।
ही ऐं ही कोई फट
लज्जा वाग्भववीजच्च प्रासादं काम एव च ।
धर्मवोज ततोऽन्यत्र म्यस्तसिडिमवाप्नुयात् ।
इति महापोटा।
धूं धूं धूमावति । स्वाहा इति मन्त्र जपेद्दन ।
वर्णन्यासक्रमेणैव मायया पुटिता बधू ।
बधा संयुटितान् वर्णान् विन्यसेत् साधकोत्तमः।
पड्धा न्यास ततः कला महासिदिमवाप्नुयात् ॥
इति पूर्ववत् पुटितं कृत्वा वर्णन्यासवत् पक्षागत् स्थाने
पडधा न्यसेत् । इति महापोटा।
प्रत्यहं क्रियते येन पोढा वरम । महामहा।
मन्त्रसिदिर्भयत्तस्य व वाक्यं शृणोति हि
रवि ब्रह्मानन्दपरमहंसपरिव्राजकावधूतविरचिते तारा.
रहस्ये चतुर्थः पटले त्रिपोढापकरणम् ।
पोदा नहां मत्स्यमांस परमावादिभिर्य नम्।
सायंसध्या ततः कला योगं च परिकल्पयेत् ।
प्राधारमूलं ग्रोषाय मेरुदण्ई प्रकीर्तितम् ॥
तदाचित्य पसेर लोके कोटितीर्थवये सनी।
धामि तदेशे नाडी स्यात् ईडा सर्वार्थसिद्धिदा।
दक्षिणे पिङ्गला नाडी सर्वतीर्थमयी गमा।
सुषुम्ना मेरुपुरत. पुण्खनाधखिलपदा ।

·तारारहस्से
.
समध्ये चिविणीचा तमध्यमध्यतः स्मृता ।
ब्रह्मनाडौ समाख्याता ब्रह्मानन्दमदायिनी म
इन्दीवरमृणासवराजते मध्यमध्यतः।
स्थिरवायुसमायोगात्तिष्ठत्येव चराचरम् ।
स तावत् कुण्डलोगतिर्नासापायुः प्रकीर्तितः।
मायायोगसमायोगात् तत्र पाष्टस्थितानि वै ।
तिलकाकाररजतं तथा भाति च तिष्ठति ।
चैतन्यरहिता नायो बदास्तिष्ठन्ति देहतः ।
तीर्थ पुण्य महापीठ सदायित्य च तिष्ठति ।
यम्ब र देवता तब मूले व परिनिष्ठिता।
मेरो ले यथा पय मूलाधार प्रकीर्तितम् ॥
चतुलविस्तीर्णम् उचित चतुरङ्गलम् ।
चतुपर्ण गोषपर्ण विकोणं कर्णिका तमः ॥
तन्मध्ये विन्दुरुपोहि काकिनीशक्तिसंयुता।
सयम्भ लिन माण्यात स्वर्णवर्ण मयोभनम् ।
यरपरकमानन्त महानिङ्ग मनोहरम् ।
वेष्टयित्वा च विहरीत् गति: कुण्डलिनी परा:
विलोलभुजगाकारा ब्रह्मरूपविधारिणी।
माईतिवलयाकारा महायोगमयी मदा।
पट्पदेय मोच्चमाना नेव निई समेत कचित् ।
भयकोटिप्रतीकामा चन्द्रकोटिमुग्यौसला।
सडिपलरूपाभा परब्रखरूपिती।
विराटमूनिवेशो विहरेत् पूर्वतोदले।
पिस्कसायनिसंयुक्तः सूयते च हतासिः।
महाकासो दधिणे च कासिकासिमपुतः ।
स्तयते पाया भन्या महामानम्बरुपि

·चायः यदलः।
नारायणः पथिम व महालक्ष्मीकुलेबरः ॥
स्तूयते परया भक्त्या भावन कुण्डली पराम्।
उत्तरं च महादेवः पावत्या सह भार।
मृत्यले तारिणी देवी' सर्पाकारां महेशरोम् ।
पदा कदाचित् तहाचामिक वाक्यं शृणोति हि
तदा सृष्टिं स्थितिचापि संहार कत्तुमेव हि ।
ते मताः स्युर्महादेव : साधु साधु प्रकाशितम् ।।
बदा लिने भनिसा तदा निद्रा ब्रजेवरः।
সহ মা মা মঞ্জি: হি হি শব্দ।
सदा पुण्यकरो लोको भविषति न संगयः ।
यदा मूनि लिनस्य मा ददाति सुख परम् ।
अपगत्तो भवत् जीवस्तव शन्दे च सिदि
यदा पुच्छ लिङ्गमूड़ि ददाति ब्रह्मरूपिणों ।।
गुरुतल्य ब्रह्मयोपां गच्छदालाच कामिनीम् ।
पडदलं लिङ्गमूले च पद्म' स्याट्रकपातरम् ॥
तन्मध्ये रतपाण्डुश्च लिङ्क विश्लोवाभिकम् ।
साकिनोगनिसंयुक्त समिमिदायकम् ।
बझा विषास्तथा रुद्रो भगयन्द्रः शवोपतिः।
राजते दलमध्ये तु सर्वशतिसमन्वितः ।
स्तूयते परम लिन सर्वकामार्थसिजिदम् ।
मूनाधारात कुण्डलिनों तत्र योन घासयेत् ।
तम्याः वनमात्रेण दल तस्योत्तर मुग्नम् ।
पद्मोपरि व्रजेवेव महागही महेपरि ।
किन्तु तन स्थिताः सर्वे वर्षा गन्ति नक्की।
एकत्रोभूय ते सर्वे नुवन्ति मिहिदायिनीम् ।
जाभावष्टदल पन नयौनजलदप्रभम् ।

·तारारहस्ये
विशान्तकस्तव लिङ्ग शाकिनीशतिसंयुतम् ।
इन्द्रो वह्निः पिटपति तो वरुणो मरुत् ।
कुवेरस्तव ईशानः खखतिसमन्वित:।
तव यमस्य मध्ये तु ब्रह्मनाडीसमाथिताम् ।
छत्वा तु तस्य पावाणि चोत्तरच विभावयेत् ।
ते ते देवास्ततो गत्वा स्तुवन्ति भक्तिसंयुताः ।
हृदये च ततो ध्यायेत् पद्म पोड़शभिर्दलैः ।
महागल' महापद्म गजकुम्भातति दलम् ।
इन्द्रयन्द्रो गुरुः शनो वामदेवः शिवापति: ।
ईबर: भारः कृष्णः वामदेवः कुलेखरा
कमलानायकः कोपः कामरूप कृपामयः।
करणे गोडशके व स्वस्खयोपासमन्वितः।
स्तूयते सर्वदा भत्त्या महालिङ्ग महेश्वरम् ।
डाकिनीशक्तिसंयुक्त भावयेच परात्परम् ।
तत् पन्थान समारुध तब देवी' समानयेत् ।
तामे राजते जीवमादधः पाप एव च ।
सरापानद्दा युक्तं गुरुतस्यकटियम् ॥
परदन्तसमोपेतं मृदन्तविभूषितम् ।
महाकायं महादेवरहित इदये सदा॥
नखे स्वततं चिङ्ग सर्वदोपयुतं परम् ।
नशकार मोषहीने कुलाचारविहीनकम् ।
कामद कामरूपेण रसिदोषपद तया।
ता.पा भाययेच्च दशपर सुशोभनम् ।
नीला महापन समिहिप्रदायकम् ।
महानिकामनाम राजसे कामिमीयुतम् ।
काम माम्बए कामाचारप कामुकः।

·।
चतुथः पटलः ।
कामिनौनायक: कामो ब्रह्मानन्दः कुलेश्वरः
त्रिलोकेशः सदानन्दः कोलो दशदले स्थितः ।
खसशक्तिसमोपेताः स्तुवन्ति कुण्डली पराम् ॥
ललाटे नेत्रपवञ्च ब्रह्मलिङ्ग समन्वितम् ।
सशक्तिर्विष्णूरुद्रय स्तौति तारासमन्वितः ।।
तं विभिद्य गता देवो कुण्डलो शक्तिरुत्तमा।
अधोमुख सहस्रारं मेरुदण्डाग्रनाडीत:
बिलोकस्यास्ततो देवाः सन्ति तत्रैव शक्तिभिः ।
नाडोत्यसमोपेतं सरोज दादर्थ दलम् ॥
त्रिकोणकर्णिका तव ब्रह्मविष्णुशियाग्विता।
दन्तावाकवती शय्या शक्तिवचसमन्विता ॥
तत्रापि थोगुरु: माक्षात् सर्वभूतहिते रतः ।
कपूरधवलं देवं ब्रह्मरूपिणमव्ययम् ।
परमं शिवमाख्यातं कौवेरास्य विभावयेत् ।
मूलादिदेवताः सर्व स्तुवन्ति सर्वकारणम् ।
कुण्डलिनों महाशक्ति ललाटे कमलावतीम्।
भावयेत् शिवरूपेण वामभागे समानयन् ।
वामे रति मंस्थाप्य गुरोरैव सुसिद्धये ॥
समुत्थाय गुरुस्ताञ्च माकारां मन्त्ररूपिणीम् ।
तत्रापि गुरुणा देवि । वीतशता महेनरो।
उपरि स्थीयते तेन महामोहविनाशिनो।
वामपादाङ्गुष्ठतोऽस्या. वक्ष्यतेऽमृतमुत्तमम् ॥
तत् पीत्वा सुखदुःखाभ्या जोवो जीवति नित्यशः ।
भावनाभ्यासयोगेन यदि नाडौं प्रवेशयेत् ।
महासिद्धि स लभतेऽम्यमरो जयते ध्रुवम् ॥
इति तारायोगे योगसार.।
॥
-

·तारारहस्य
वास्ते कमला कतालिपरा बीसाधरा सारदा
नाराराध्यमनुस्मरन् प्रियतम चोमावच. कारणम् ।
अधानन्दकतो मुसाधनविधौ तारारहस्ये शुभे
योगाचारविधी चतुर्थपटल सर्वार्थसिदिप्रदः ।
इति तारारहस्यतन्त्र समाप्तम् ।