Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner

Shri Navnath Mahima Varan Roop�

Nana Dadaji · 2011/01

PDF Proofread

Front matter

No text on this page.

Ka
॥ श्री पंच परं में ष्ट्रि,भ्यो नमः ।।
॥अथ श्री नवपद महिमा वर्णन रूप
॥ श्रीपाल राजाको चरित्र॥
॥ श्री सिद्ध चक्र माहात्म रास ॥
॥ जैन धर्मी श्रावक लोकांसारूं।
माना दादाजीगुंड इणने
माँभन्यमित्र" छापरवानापाहे
छापिने प्रसिद्ध विनो
-
सवत १९४६
से पुरतकपुना माहे पेठ नानाको भाठे,
माई भगवानदासनी केशरनामी नार
रकी दुकान उपर मिलसी
किमत १० आणा
।
INS
R

पोथीया तयार हुई,वे. तीणीरी किंमत 书本卡若林本生多半梦半半半老老老平特 *********************** . १ श्री जैन धर्म ग्यान प्रदिपक पुस्तक किगत १॥ रुपया २ श्री विवध रतने प्रकाश पुस्तक किंमत १२ आणं ३ हंसगन यछरानको रास किंमत ६ आणे अजनाको तथा राणी पदमावती को रास किंमत ६ आणे ५ सतधारी राजा हरीयदको चोपाई किंमत ४ आणे ६ धन्ना माळमटे शठको बापाई किंमत ४ आणे , ७ मेगरहयानी चौपाई किंमत ३ आणे ८ मगळ कळमकी चौपाई किमत ४ आणे ९ देवकी राणीको राम [ छै भाइनो रास ) किंमत ४ आणे 1. लिलावती गणीकी चोपाई किमत : आणे ११ अमरसेन जयमेन रानाकी चौपाई किंमत ४ आणे २ चदन मलीयागौरीकी चौपाई किंमत आणे १३ परदेशी राजाको राम किंमत ४ आणे १४ श्रीचावीमी दरसण तथा ऑणापुरवीकी पोथी किमत (माणे १५ श्री आणापूरवी किमत १ आणा १६ साम्य चक्र भगवानको गडो किंमत १२ आणे १५ मानतुग मानवती कोरास किमत आणे महिपती राना भने मति सागर प्रधानकी चौपाई किंमत ४ आणे १९ कानड कठीयाराकी चोपाई कर्म वधे रास किंमत ४ आणे स्तवन साय सग्रह भागपाहिला किमत १ आणे २१ स्तवन सझाय सग्रह भाग दुसरा किंमत आणे २९ कयवन्ना शाहको रास किंमत ४ आणे २३ श्री नवपदीको दरसण पितळ कोगटी किंमत १८ आणे २४. श्री नवपद दरसण पत्राको गटो किंमत ४ आणे 李梦主, है *****************

॥ श्रीपंचपरमेष्ठीभ्योनमः॥
॥ अथ श्रीपालराजाकोरास लिख्यते ॥
दोहरा ॥ कल्पवेलि कवियणतणी, सरसति
करि सुपसाय ॥ सिद्धचक्रगुण गावतां, पूर म-
नोरथ माय ॥ १॥अलियविधन सवि उपशमे,
जपतां जिन चोवीश, नमतां निजगुरु पयकमल,
जगमां वधे जगीश ॥२॥ गुरु गौतम राजग-
हो, आव्या प्रनूआदेश ।। श्रीमुख श्रेणिक प्रमु
खने, इणपरिदे उपदेश ॥३॥ उपगारी अरिहं-
तप्रनु, सिद्ध नजो नगवंत ॥ आचारज जव
ज्जाय तिम, साधु सकल गुणवंत ॥४॥ दरि
शण दुर्लन ज्ञान गुण, चारित्र तप सुविचार ॥
सिद्धचक्र ए सेवतां, पामीजे नवपार ।। ५ ।। 5-
हुनव परजव एहथी, सुख संपद' सुविशाल ।
रोग शोक रौरव टले, जिम नरपती श्रीपा-
ल ॥६॥ पूछे श्रेणीकराय प्रनु, तेकुण पु-
ण्यपवित्र ॥ इंद्रनूति तव उपदिशे, श्री श्री-
पालचरीत्र ॥ ७॥

ढाल पहेली ॥ ललनानीदेशी। देश मनोहर
मालवो, अति जन्नत अधिकार ललना॥देश अव
र मानुचिहुं दिशे, परवरिया परिवार ॥ ललना
॥ दे० ॥१॥ तससिर मुगट मनोहरु, निरुपम
नयरी उज्जेण ललना ॥ लखमी लीला जेहनी,
पार कलीजे केण ललना।दे० ॥२॥ सरगपुरी
सरगे गइ, प्राणी जस आशंक ललना॥अलका
पुरी अलगी रही, जलधी ऊंपाची लंक ललना
॥ दे० ॥३॥ प्रजापाल प्रतपे तिहां, नूपति स
वि सिरदार ललना ॥ राणी सौनाग्यसुंदरी, रू
पसुंदरी भरतार ललना॥दे०॥४॥ सहेजे सो
हग्गसुंदरी, मन माने मिथ्यात ललना ॥ रूपसुं
दरी चित्तमारमे, सुधी समकित वात ललना ॥
॥ दे० ॥ ५॥ सुरपरे सुख संसारना, नोगवता
नूपाल ललना ॥ पुत्री एक्केकी थइ, राणी दोय
रसाल ललना ॥ दे० ॥६॥ एक अनोपम सु-
रलता, वाधे वधते रूप ललना ॥ वीजी बीजत
पी परे, इंदु कला अनिरूप लालना ॥ दे० ॥
॥ ७॥ सोहग्गदेवी सुतातj, नाम ठवे नरना
ह ललना ॥ सुरसुंदरी सुहामणी, प्राणी अधि-

३ , क उच्छाह ललना॥ दे० ॥८॥ रूपसुंदरी रा- पीतणी, पुत्री पावन अंग ललनानाम तासन रपति टवे, मयणासुंदरी मनरंग ललना ॥ दे॥९॥ वेदविचक्षण विप्रने, सोंपे सोहग्ग देवी ललना ॥ सकल कलागुण शीखवा, सुरसुंदरीने हेवि ।। ललना ॥ दे० ॥ १०॥ चतुरकला चोसठनणी, बहु बुद्धिनिधान ललना ॥ शब शास्त्र सवि आ- वड्या, नामानिघंट निदान ललना ॥ दे ० ॥ ॥११॥ मयणाने माता ठवे, जिनमतपंडितपा- स ललना ॥ सार विचार सिद्धांतना, आदरवा अभ्यास सलना ॥दे ० ॥ १२॥ कवित कला गु- ण केलवे, वाजिन गीत संगीत ललना ज्योति प वैद्यक विधि जाणे, राग रंग रसरीत ललना ॥ दे० ॥ १३ ॥ सोल कला पुरण शशि, करवा कला आभ्यास ललना ॥ जगति नमे जस मु. ख देखी, चोसट कला विलास ललना ॥ दे०॥ ॥ १४ ॥ मयणासुंदरी मति अति नलि, जाणे जेनसिद्धांत ललना ॥ स्यादवाद तस मन वस्यो, । अवर असत्य एकांत ललना दे० ॥१५॥ नय जाणे नवतत्वना, पुद्गल गुण पर्याय ललना - ॥ कर्मग्रंथ कठे करया, समकित शुद्ध सुहाय ल- लना ॥ दे० ॥ १६ ॥ सूत्रअर्थ संघयणना, प्र- वचनसारोबार ललना ॥ खेत्र विचार खरा धरे, एम अनेकविचार .ललना ॥ दे० ॥ १७॥ रास जलो श्रीपालनो तेहनी पहेली दाल ललना ॥ विनय कहे श्रोता घरे, होजो मंगल माल लल- ना ।। दे० ॥१८॥ दोहरा ॥ इक दिन अवनीपति इस्यो, प्राणी मन उल्लास ॥ पुत्री, जो पारखं, विद्याविनय विलास ॥ १ ॥ संजामाय शिणगार करि, वो लावी बेज वाल ॥ श्रावी अध्यापक सहित, मो- हन गुण मणिमाल ॥ २॥ अर्थ अगोचर शा- स्त्रना, पूरे पति जेह ॥ बूदिवले बेन बालिका, आपे उतर तेह ॥ ३॥ प्राध्यापक आनंदिया, सजन सचे सुख पाय ॥ चतुर लोक चित चम किया, फल्या मनोरथ माय ॥ ४ ॥ विनय वल्ल न निज वालनी, शास्त्र सुकोमल नाप ।। सर- स जसी सहकारनी, साकर सरखी साख ॥५॥ ढाल बीजी ॥ राग धोरणी ॥ पुण्य प्रसंशी- ए एदेशी ॥ प्रश्नोतर पूछे पितारे, आणी अधि- क प्रमोद ॥ मन लागे अति मीठमारे, बालक वचन विनोदरे ॥वच्छ विचारजो, देइ उत्तर एह रे, संशय वारजो ॥ १ ॥ ए आंकणी ॥ कुण लक्षण जीविततणुरे, कुण मनमथ घरनारि ॥ कुसुम कुण उत्तम कारे, परणी शंकरे कुमारि रे ॥ व विचारजो ॥२॥ एके वयणेएहनोरे उत्तर इणिपरे थाय ॥ सुरसुंदरी कहे तातजीरे, सुणजो सासरे जायरे ॥ नप अवधारजो, अर थ सुणी अम एहरे, महोत वधारजो ॥३॥ मयणाने महीपति कहेगे, अर्थ कहो अम एक ।। जो तुमे शास्त्र संभालतारे, वाध्यो ऋदय विवेक रे ॥ वव०॥४॥आदी अदरविण जेहोरे, ज ग जीवामपहार । तेहिज मध्यादरविनारे,जग संहारणहाररे॥व०॥५॥ अंत्याक्षरविण श्रा पणुरे, लागे सहुने मीठ ॥ मयणा कहे सुणजो पितारे, ते में नयणे दीठरे । नृप० ॥६॥सु गूण समश्या पुरजोरे, नूपति कहे धरी नेह ।। अर्थ उपाइ अनिनवोरे, पुण्ये पामीजे जेहरे ॥ चव०॥७॥ सुरसुंदरी कहे चातुरीरे, धन यौं चन वरदेह ।। मन वल्लन मेलावडोरे, पुण्ये पा .

मीजे एहरे ॥ नृप० ॥ ८॥ मायणा कहे म- ति न्यायनीरें, शीलसुं निर्मल देह ॥ संगति गु- रु गुणवंतनीरे, पुण्ये पामीजे एहरे ॥ नृप० ॥ ॥९॥ इण अवसर जुपतिनणेरे, प्राणी मन अनिमान ॥ हुं त्रुट्यो तुम उपरेरे, देवं वंबित दानरे ॥ वठ० ॥१०॥हुँनिर्धनने धन देखरे, करूं रंकने राय ॥ लोक सयल सुख भोगवेरे, पामी मुज पसायरे ॥ वच्छ० ॥ ११ ॥ सकल पदार- थ पामीएरे, में नुव्ये जगमाय ॥ में रुट्ये जग रोलीएरे, उनो नरहे कोइ गंयरे ॥ वच्छ० ।। ॥ १२ ॥ सुंदरी कहे साचु पितारे, एमां किशो संदेह ॥ जगजीवाडण दोयमेरे, एक महीपति दू- जो मेहरे ॥ नृप० ॥ १३ ॥ साधु साचुं सहु क- हेरे, सकल सना तिणीवार ॥ ए सुरसुंदरी जेह- वीरे, चतुर नको संसाररे । नृप० ॥१४॥रा- जा पिण मन रंजिरे, कहे सुंदरी वर माग ॥ वंच्छित वर तुज मेलवीरे, देनं सयल सौनाग- रे॥वच्छ० ॥ १५॥ तिहां कुरुजंगल देशथीरे, आव्यो अवनिपाल ॥सनामांह सोहे घणोरे, यौ चन रूप रसालरे॥ नृप० ॥१६॥ शंखपुरीनयरी ७ धणारे, अरिदसन तस नाम।।ते देखी सुरसुंदरीरे, अंगे उपन्यो कामरे । वच्च० ॥ १७ ॥ पृथवी- पति तस उपरेरे, परखी तास सनेह ॥ तिलक करी अरिदमननेरे. आपी अंगजा तेहरे ॥ वन. ॥ १८॥ रास रच्यो श्रीपालनोरे, तेहनी बीजी ढाल | विनय कहे श्रोता घरेरे, होजो मंगल मालरे ॥१९॥ दोहरा ॥ मयणा मस्तक धूणती, जव निर खी नरराय । पूढे पुत्री वात ए, तुम मन क्यु- न सुहाय ॥ १॥ सयल सनाथी सोगुणी, चतु राई चितमांह ॥ दीसेने ते दाखवो, आणि अंग उत्साह ॥ २॥ उचित नहिं इहां बोलवू, मयणा कहे महाराय ॥ मोहे मन माणसतणां, विरुवा विपय कपाय ॥ ३॥ निर्विवेक नरपति जिहां, अंश नही उपयोग ॥ सना लोक सहु हाजिया, सरिपोमिल्यो संयोग ॥४॥ ढाल त्रीजी ॥ राग केदारो ॥ कपूर होवे अ ति उजळूरे एदेसी ।। मन मंदिर दीपक जिस्यो रे, दीपे जास विवेक ॥ तास न कहिये परान- बेरे, अंग अज्ञान अनेक ॥ पिताजी मकरो जु ॥ ठ गुमान, ए रुदि अथिर निदान ॥ पिताजी जेहवो जलधी उधान ॥ पिताजी मकरो०॥१ सुख दुख सहुए अनुनवेरे, केवल कर्मपसाय । अधिकुं न तु तेहमारे, कीg कोणे नजाय । पिताजी मकरो० ॥ २॥ राजा कोपे कलकल्यों रे, सांजलता ते वात ॥ वहालीपण वेरण थई रे, कीधो वचन विघातरे ॥ वेटी नलीरे नणी तुं आज, तै लोपी मुज लाजरे ॥ वे० ॥ विण सामयं निज काजरे ॥ बे० ॥ तुं सूरखशिरतान- रे ॥०॥ न० ॥ ३ ॥ पोपीने पोढी कगैरे, नो- जन कूर कपूर ॥ रयण हिमोले हीचतीरे, नोग नला नेरपुररे ॥ बे० ॥ न०॥४॥ पाट पटव र पहेरणेरे, परिजन सेचे पाय ॥ जगमां सहू जी- जी करेरे, ए सवि मूज पसायरे । बे० ॥ नः ।। ॥ ५॥ तत्व विचारो तातजिरे, मत प्राणो म- न राप ॥ कर्मे तुज कुल अवतरीरे, में किहां जो- यो जोश ॥पि० ॥ म०॥६॥ महलावो मोटे म- नेरे , नव नव करो निवेद ॥ते सवि कर्म पसा- जलेरे, ए अवधारो नेद ॥ पि० ॥ म० ॥ ७ ॥ नो हठ वाद तुमने घणोरे, कर्म उपर एकंत ॥

तो तुमने परणावशुरे, कर्मे आण्यो कतरे ॥ बेटी० ॥ नः ॥ ८॥ मान हण्युं जो इणीघेरे, माहरु सना समक्ष॥ फल देखाडु एहनेरे,सकल सना प्रत्यदरे । वेगान०॥९॥ सौखीए एशुंशी खव्युरे, अध्यापक अज्ञान ॥ सज्जनलोक लाजे सहुरे, देखी ए अपमानरे ॥ वे० ॥ न०॥१०॥ नगरलोक निंदे सहुरे, नण्यु एहनुं धूल ॥ जून वातनी वातमारे, पिता करयो प्रतिकूलरे॥ बे० न० ॥११ मिथ्यात्वी कहे जैननीरे, वात सवे विपरीत ॥ जगतनीति जाणे 'नहीरे, आवलान अविनीतरे ॥०॥ भ० ॥ १२॥ अवसर पा- मी रायनोरे, रोप समावणकाज ॥ कहे परधान पधारियेरे, रयवाडी माहाराजरे ॥ बे०॥न० ॥ ॥ १३ ॥ रास नलो श्रीपालनोरे, तेहनी त्रीजी ढाल विनय कहे मद परिहरोरे, जेहथी बहु जं- जालरे ॥०॥०॥१४॥ दोहरा ॥ राजा रंयवाडी चढ्यो, सवल सेन परीवार ॥ मदमाता मेंगल घणा, सहसगमे अ सवार ॥ १ ॥ सुनद सिपाई सामटा,जिस्या पं. चायणसिह ॥ आयुध आमंबर अधिक, अटल ।

- अनंग अवींह ॥२॥वागा केसरिया किया, र- ढियाला रजपूत ॥ मुबगला मुबरायला, योध ज- सा जमदूत ॥ ३॥ पाखरिया परखीपरे, ऊडे अं- बर जाम ॥ पंचवरण नेजानवल, गयण चोक चित्राम ॥ ४॥सरणाई वाजे सरस, घुर गुहिर निसाण ॥ पुरबाहिर नृप आविया, नाला लहल नाण ॥५॥ ढाल चौथी ॥ रामचंदके बाग चांपो मोरी रह्योरी एदेशी ॥ मारग सनमुख ताम, नमे खे हंघपारी ॥ पूरे नूपति दृष्टि, देई मंत्रीजणारी ॥१॥ कुण आवेने एह, एवडा लोक घणारी ॥ कहे मंत्री रहो दूर, दरिशण एहतणारी॥२॥ ए कुष्टि सयसात, थाई एक मणारी ॥थापी रा- जा एक, जाचे रायराणारी ॥ ३॥ मारग मूकी जाम, नरपती दूर टलेरी ॥ गलितांगूली तस दूत, श्रावी ताम मिलेरी ॥४॥ उत्तम मारग कांई, जाए दूर तजीरी॥उज्जेणीना राय, हारे कीर्ति संजीरी ॥५॥ निर्मुख आशानंग, जाचक जास रह्यारी ॥ जारभूत जगमाहि, निर्गुण तेह कह्यारी ॥ ६॥ शीजाचोगे वस्तु, विगते तेहन- , पोरी ॥ रायकहे अमाज, कीरति काई हणो री ॥७॥ दूत कहे अमराय, सघली ऋद्धिाम लीरी ॥ राजवह परगह, कांधीअमे जलीरी ॥ ॥ ८॥पण सुकुलिणी एक, कन्या कोइ दीएरी ॥ तो तसराणी होए, श्रम ए हरप हीयेरी ॥९॥ मन चिते तवराय, मयणा देन परीरी ॥जगमां राखं कीर्ति, अविचल एह खरीरी ॥ १०॥फ ल पामे प्रत्यद, मयमा कर्मतणांरी ॥साले हिय मामांहि, वयणां तेह घणारी ॥ ११॥ वले रूख धनवुठ, दाध्यां जेह दवेरी ॥ कुवयण दाध्या जे ह, नवले तेह नवरी ॥१२॥ रोपतणे वश राय, शुद्धिबुद्धि सर्व गई ॥ कहे दूत तुजराय, अम घर आणो जईरी ॥ १३॥ देउं राजकुमारी, रू पे रंन जसीरी ॥ दूततणे मन वात, विस्मय ए ह वसीरी ॥ १४ ॥ कशुं विमासे मूढ, में जेवात कहीरी ॥ न फिरे जगमा तेह, अविचल साच सहीरी ॥ १५॥ श्रीश्रीपालनो रास, चोथी ढा- ल कहीरी ॥ विनय कहे निरवाण, क्रोधे सिद्धि नहीरी ॥ १६॥ दोहरा ॥ कोप कठिन भूपति हिवे, आव्यो .

निज आवास ॥ सिंहासण बेठो अधिक, मन अनिमान विलास ॥१॥ मयणाने तेमी कहे, कर्मतणो पख गेड ॥ मुनपसाय मन आण जि भ, पूरू वन्ति कोड ॥२॥ मयणाकहे दुरे त- जो, एसवि मिथ्यावाद ॥ सुख दुख जे जग पा मिए, ते सवि कर्मप्रसाद ॥ ३॥ बालकने बत लावतो, हठे चढावे राय ॥ वाद करतां बालसुं, लघुता पामे न्याय ॥ ४॥ कोइ कहे ए बालि- का, जुन हठीली थाय ॥ अवसर चित न ने लखे, रीश चढावे राय ॥५॥ ॥ ढाल पांचौ ॥ ईमर आंबा आंबलीरे, मर दामिम द्राख एदेशी ॥ राणो जंबर इण स- मेरे, आव्यो नयरीमांह ॥ सटित करण सूपड नीसुरे, बत्रधरे शिरगंय ॥ चतुरनर कर्मती ग तिजोय ॥ कर्मे सुख दुःख होय॥ चतुर० ॥ कर्मे न छूटे कोय ॥च०॥ कर्म० ॥एकिणी॥१॥ श्वेतांगुली चामर धरेरे, अविगतना सुखवास ॥ घोरनाद घोघरस्वरेरे, अरज करे अरदास ॥ ॥ च०॥ कर्म० ॥२॥ बेसर असवारी करीरे, रोगी सवि परिवार ॥ बलि बावलीए परिवस्योरे, ॥

• जिस्यो दग्ध सहकार ॥०॥ कर्म०॥ ३॥को- इ टुंटा कोइ पांगलारे, कोई खोमा कोइ खीण ॥ कोइ खसिया कोइ खासियारे, कोइ ददर कोइ दीण ॥ च०॥कर्म०॥४॥एक मुखे माखी नणनणे रे, एक मुख पडती लाल ॥ एकतणे चांदांचगे रे, एक शिर नाठा बाल ॥ च०॥कर्म०॥५॥ चउटामांहे चालतारे सोर करे सयसात ॥ लोक लाख जोवा मिल्यारे, एह किस्यो उतपात ॥ च०॥ कर्मः ॥ ६॥ ढोर धसे कुतर नसेरे धि क धिक कहे मुखवाच ॥ जन पुढे तुसे कोणछो रे, नूत के प्रेत पिशाच ॥ च०॥ कर्म० ॥ ७॥ कहे रोगी तुमरायनीरे, पुत्री रूपनिधान।। ते अ म राणो परणशेरे, एह जाए तस जान॥ च०॥ कर्म०॥ ८॥ नगर लोक साथे थयारे, कौतुक जो वा काज॥ जंबर राणो आवियोरे, जिहां बेठा महाराज ॥ चतु०॥९॥मयणाने नुपती कहेरे, ए आव्यो तुम नाह ॥ सुख संपूरण अनुभवोरे, कर्मे करयो विवाह ॥ चतु०॥१०॥ मयणामु- ख नवी पालटेरे, अंशन आणे खेद ॥ ज्ञाननि दीठंहुवेरे, तिहां नहीकिस्यो विनेद ॥ चतु० ।।

॥ ११ ॥ जेह पिताए पांचनीरे, साखे दीधो के त॥ देवपरे आराधवोरे, उत्तम मन ए खंत ॥ चतु०॥ १२ ॥ करी प्रणाम निज तातनेरे, वयण विमल मुख रंग।। आवीने ऊंनी,रहीरे उं बरने वामंग ॥ चतु०॥ १३॥ तव ऊंवर इणप रे जगेरे, अनुचित एह जुपाल ॥ न घटे कंठे कागनेरे, मुक्ताफलनी माल ॥ चतु० ॥ १४ ॥ राय कहे कन्या तणेरे, कर्मे ए बल कीधा घणुं का में एहनेरे, दोप नको में लीध ॥चतु०॥ ॥ १५॥रोगी रलीयायत थयारे, देखी कन्या पा स ॥ मरमेश्वर पुरण करीरे, आज अमारी श्रा श ॥ चतु० ॥ १६ सुगुण रास श्रीपालनोरे तिहां ए पांचमी ढाल | विनय कहे श्रोता घ- रेरे, होजो मंगलमाल ॥ चतु० ॥ १७ ॥ दोहरा ॥ कोइ कहे धिक रायने, एवो रोप अ गाध ॥ कोइ कहे कन्यातणो, ए सघलो अप राध ॥ १ ॥ ऊतारे आव्या सहु, सुणतां इम जनवात ॥ अनुचित देखी अथम्यो, रवि प्रग टी तव रात ॥ २ ॥ यथाशक्ति उत्सव करी, परणावी ते नार ।। मयणा ने ऊंवर मिली, वे ठा जुवलमकार ॥ ३ ॥ । ढाल बेठी। कोइलो पर्वत धुंधलोरेलो एदेशी ॥ ऊंबर मनमा चितवेरेलो, धिक धिक मुज अवताररे उवीली ॥ मुज संगतथी विणसशेरे- लो, एहवी अदभुत नाररे रंगीली ॥ १ ॥ सुं- दरी हजीय विभासजोरेलो, ऊमो करी आलोच- रे ॥ ३० ॥ काज विचारी कीजीएरेलो, जेम नपडे फिरी शोचरे ॥ रंगी० ॥ सुं० २॥ मु- जसंगे तुज विणससेरेलो, सोवन सरखोदेहरे॥ २० ॥ तुरूपे रंभा जिसीरेलो, कोढीसुं शो ने- हरे ॥ रंगी ॥ सुं. ॥ ३ ॥लाज इहां मन ना- णीएरेलो, लाजे विणसे काजरे ॥ ब० ॥ निज माता चरणे जइरेलो, सुंदर वर कर राजरे ॥ रंगी. ॥ सुं० ॥४॥मयणा तस वयणां सुणीरे- लो, हीयडे दुःख न मायरे वालेश्वर ॥ ढलक ढलक आंसु पडेरेलो, विनवे प्रणमी पाय रे वालेश्वर ॥ वचन विचारी ऊचरोरेलो, तुमेगे चतुर सुजाणरे॥वाले० ॥ वच० ॥ ५॥ एह वचन किम बॉलीएरेलो, इणे वचने जीव जायरे॥ वाले० ॥ जीवजीवन तुमे वालहारेलो, क

अवरन नाम खमायरे॥ वाले. ॥६॥पछिम र
वि नवि ऊगमेरेलो, जलधि न लोपे सीमरे ॥
वाले० ॥ सती अवर इछे नहींरेलो.. ज्यां जीवे
त्यां सीमरे॥वाले. ॥ वच.॥७॥ उदयाचल ऊ
पर चढ्योरेलो. मानु रवि परनातरे ॥ वाले० ॥
मयणामुख जोवा नगीरेलो, शील अचल अव
दातरे । वाले. ॥वच. ॥८॥ चक्रवाकदुःख चू-
रतोरेलो, करतो कमल विकासरे॥ वाले. ॥ जग
लोचन जव ऊगीयोरेलो, पसरयो पहवी प्रकाश
रे। वाले. ॥ वचः ॥ ९॥ आवो देव जुहारीएरे
लो, ऋषनदेव प्रासादरे ॥ वाले. ॥ आदीसरसु-
ख देखतारेलो, जांजे दुःखविषवादरे ॥ वाले. ॥
॥ वच. ॥१०॥ मयणावयणे आवियोरेलो, ऊंच
र जिनप्रासादरे जिणेसर ॥ आदीश्वर अविलोक
तारेलो, जपन्यो मन आल्हादरे जिणेसर ॥ ति-
हुँ अणनायक तुं वमोरेलो, तुमसम अवर नको
यरे जिणेसर ॥ तिः॥११॥ मयणा ए जिन पु
जीआरेलो, केसर कुसुम कपूररे ॥ जिणे ॥ला
खीj कंठे ठव्युरेलो, टोमर परिमल पूररे॥जि
णे. ॥ तिहुं ॥ १२॥ चैत्यवंदन करी जावनारे-

॥ लो, भावे करी काऊसग्गरे ॥ जिणे०॥ जयज- य जगचिंतामणिरेलो, दायक शिवपुर मग्गरे । जिणे० ॥ तिहुं ॥ १३ ॥ इह नव परनव तु- जविनारेलो, अवर नको आधाररे ॥ जिणे०॥ दुःख दोहग दूर करोरेलो, अम शेवक साधाररे ॥ जिले० ॥ तिहुं० ॥ १४ ॥ कुसुममाल निज कंठथीरेलो, हाथतणुं फल दीधरे ।। जिणे० ॥प्र- भुपसाय सहु देखतारेलो, ऊंबरे ए वेऊ लीधरे ॥ जिणे०॥ तिहुं० ॥१५॥ मयणा काऊसग्ग पालियोरेलो, हियो हर्प नमायरे ॥ जिणे० ॥ ए सही शासनदेवतारेलो, कांधो अम सुपसा- यरे । जिणे० ॥ तिहुं० ॥ १६ ॥ सुगुण रास श्रीपालनोरेलो, तिहाएगठी ढालरे । जिणे० ॥ विनयकहे श्रोताघरेरेलो, होजो मंगलमालरे ॥ जिणे ॥ तिहुं० ॥ १७॥ दोहरा ॥ पासे पोसहशालमां, वेठा गुरु गुणवंताकहे मयणादे देशना, श्रावो सुणिए कंत ॥१॥ नरनारी बेऊ जणां, अाव्यां गुरुने पा- य ॥ विधिपूर्वक वंदन करी, वेठां वेसण्ठाय ।। ॥२॥ धर्मलान देई गुरू, आणी धर्मसनेह ॥

1 योग्य जीव जाणी हिवे, धर्म कहे गुरु तेह ॥३॥ ढाल सातमी ॥ वात म काढोहो व्रततणी एदेशी ॥ नमतो एह संसारमां, दूलहो नरनव लाध्योरे ।। गंमी निंद प्रमादने, आपसवारथ साधोरे ॥ चेतन चेतोरे चेतना, आणी चित्तम- काररे ॥१॥ सामग्री सवि धर्मनी, आले जे नर खोइरे ॥ माखीनीपरे हाथते, घसतां आप विगोइरे ॥ चेत० ॥२॥ जान लई बहु जु- क्तिसु, जिम कोइ परणवा जायरे ॥ लगनवेला गई ऊंघमां, पडे घणुं पसतायरे ॥ चेत० ॥३॥ इणीपेरे देई देशना, करे नविक उपकाररे ॥गु रु मयणाने नलखी, बोलावे तिणीवाररे ॥चेत ॥४॥रे कुमरी तुं रायनी, साथे सवल परि- वाररे ॥ अम उपासरे श्रावती, पूरण अर्थ वि चाररे । चेत० ॥५॥ आज किस्युं इम एक- ली, ए कुण पुरुप रतन्नरे ॥ धुरथी वात सवे कही, मयणा थिर करी मन्नरे ॥ चेत०॥६॥ मनमांहे नथी आवतुं, अवर किस्युं दुःख पू- ज्यरे ॥ पण जिनशासन हेलना, साले लोक अ वमरे ॥ चे०॥७॥ गुरु कहे दुःख न प्राण- 1 जो. नई अंश न नावरे ॥ चिंतामणि तुज कर चढ्यो, धर्म तणे परजावरे ॥ चे०॥ ८॥वम वखती वर एहरे, होशे रायां रायरे ॥ शासन सोह वधारशे, जग नमशे जस पायरे ॥०॥ ॥९॥ मयणा गुरुने वीनवे, देइ आगम उप- योगरे । करी उपाय निवारी ए, तुम श्रावकत नुरोगरे ॥ चे० ॥ १० ॥ सुरि कहेए साधुनो उतम नही आचाररे ॥ यंत्र जसी मणिमंत्रजे. औषध ने उपचाररे ॥ चे. ॥ ११ ॥ पण ए सु पुरुप एहथी, थाशे धर्म उधोतरे ॥ तिणे एक यंत्र प्रकाशशु, जस जग जागती ज्योतरे ॥चे. ।। १२॥ श्रीसुनिचद गुरू तिहां, आगमग्रंथ विलोइरे ॥ माखनी पेरे उदरी, सिद्धचक्रयंत्र जोईरे ॥ चे ॥ १३ ॥ अरिहंतादिक नवपदे, उही पद संयुत्तरे ॥अवर मंत्रादर अनिनवा, लहिए गुरुगम तत्तरे ॥ १४ ॥ सिद्धादिकपद चिहुं दिशे, मध्ये अरिहंत देवरे।।दरिसण नाण चरित्त ते, तप चिहुं विदिशि सेवरे ।। चेतः ॥ ॥१५॥ अष्टकमलदल इणीपरे, यंत्र सकल शिरताजरे ॥ निर्मल तन मन सेवतां, मारे - . + गित काजरे ॥ चेतः ॥ १६ ॥ आशोशुदमाहे मांमीए, सातमथी तप एहरे ॥ नव आंबिल क री निर्मला, आराधो गुणगेहरे ॥ चेत० ॥१७॥ विधिपूर्वक करी धोतियां, जिन पूजो त्रण का- लरे ॥ पूजा पाठ प्रकारनी, कीजे थइ उजमा लरे ॥ चैत० ॥ १८॥ निर्मल नूमि संथारिये, धरिए शील जगीशरे ॥ जपीए पद एकेकनी, नोकरवाली वीशरे ॥ चेत० ॥१९॥ाठे थोइ ए वांदीए, देव सदा त्रण वाररे ॥ परिकमणा दोय कीजीए, गुरु वेयावञ्च साररे ॥ चेत० ॥ ॥२०॥ काया वश करी राखीए, वचन विचा- री बोलरे ॥ ध्यान धर्मनुं धारीए, मनसा कीजे अमोलरे ॥ चेत०॥२१॥ पंचामृत करी एक- ठां, परिगल कीजे पखालरे ॥ नवमे दिन सि. इचक्रनी, कीजे नक्ति विशालरे ॥चेत० ॥२२॥ शुद सातमथी इणीपरे, चैत्री पूनम सीसरे ॥ ली एह आराधीए, नव आंबिलनो नीमरे ॥चे त०॥ २३ ॥ इम एकाशी आंबिले, नली नव निरमायरे ॥ साढा चार संवबरे, ए तप पुरणथा यरे ॥ चेत०॥ २४ ॥ ऊजमणुं पण कीजीए, शक्तितणे अनुमाररे ॥ इह नव परनव सुखध णां, पामीजे जव पाररे ॥ चेत० ॥२५॥ आ राधन फल एहनां, इह नवे आण अखंगरे । रोग दुहग दुःख उपशमे, जिस धन पवन प्रचं मरे ॥ चेत० ॥ २६ ॥ नमजले सिद्धचक्रने, कष्ट अढारह जायरे ॥ वाय चोराशी ऊपशमे, रुके गुंबन घायरे ॥ चेत०॥ २७ ॥ नील नगंद र नय टले, जाय जलोदर दूररे । व्याधि वि- विध विपवेदना, ज्वर थाये चकचूररे ॥ चेत०॥ ॥२८॥ खास खयन खय चक्षुना, रोग मिटे स- नेपातरे ॥ चोर चरमने माकणी, कोइन करे जपघातरे ॥ चेत० ॥ २९॥हीक हरस ने हे- मकी, नारां ने नासुररे ॥ पाठां पीमा पेटनी, ट ले दुख दंतनां सूलरे ॥ चेत० ॥ ३० ॥ निर्ध- नियां धन संपजे, पुत्र अपुत्रीया होयरे ॥ विण केवली सिद्धचकना, गुण न शके कही कोयरे॥ ॥ चेत०॥ ३१ ॥रास जलो श्रीपालनो, ति- हां ए सातमी दालरे । विनय कहे श्रोताघरे।। होजो मंगल मालरे ॥ चेत० ॥ ३२॥ दोहरा ॥ श्री मुनिचंद मुनीश्वरे, सिद्ध यंत्र २२ करि दीड ॥ इहनव परजव एहथी, फलशे वं- गित सिद्ध ॥ १॥ श्री गुरु श्रावको कहे, एबे न सुगुणनिधान ॥ कोइक अवसर पामिए, सेवो थइ सावधान ॥२॥ साहमिना सगपण समुं, अवर न सगपण कोय ॥ नक्ति कम्यो सा हमितणी, समकित निर्मल होय ॥ ३ ॥ पधरा वे आदर करी, साहमि निज आवास ॥ नक्ति करे नवि नविपरे, आणी मन उल्लास ॥ ४ ॥ त्यां सघलो विधि साचवे, पामी गुरु उपदेश, सिद्धचक्रपूजा करे, आंबिल तप सुविशेष ॥५॥ ॥ बाल अाठमी ॥ चोपाइनी देशी ॥ आ- सो शुदि सातम सुविचार, उली मांगी स्त्री न रतार ॥ अष्ट प्रकारी पुजा की, आंबिल की- धां मन संवरी ॥१॥ पहले अविल मन अनुकू ल, रोगतj त्यां दाध्यूं मूल ॥ अंतरदाह सय- ल उपशम्यो, यंत्र नमण महिमा मनरम्यो । ॥२॥बीजे आंबिल बाहिर तचा, निर्मल थइ जपतां जिनरुचा ॥ एम दिन दिन प्रत्ये वाध्यो वान, देह थयो सोवन्न समान ॥ ३॥ नवमे आं विल.थयो निरोग, पामी यंत्रनमपसंयोग॥ सि , बचानो महिला जुन, सकल लोक मल अच- रिज हु ॥४॥ मयणा कहे अवधारो राय. एस वि सहगुरुतणो पसाय ॥ मातापिता बंधव सुत होय, पण गुरुसम हेतु नहिं कोय ॥५॥ कष्ट नि वारे गुरु इहलोक, दुर्गतिथी वारे परलोक ॥सु मति होय सद्गुरु सेवतां,गुरु दीवाने गुरु देवता ॥६॥धन गुरु ज्ञानी धन ए धर्म, प्रत्यद दीठो जेनो मर्म ॥ जैनधर्म परशंसे सहू, बोधवीज पा म्या त्यां बहू ॥७॥ सातसेंह रोगीना रोग, ना ठा यंत्रनमणसंयोग ॥ ते साते सय सुखिया थया, हा निज निज थानिक गया ॥८॥ इक दिन जिनवर प्रणमी पाय, पागं वलतां दीठी माय॥ हर्प धरीने चरणे नमे, मयणा पण आवी ते- • समे ॥ ९ ॥ सासू जाणी पाये पमे, विनय करं- तां गिरिवर चढे । सासु वहुने दे अाशीप, अचरज देखी धूणे शीश ॥ १०॥ कहे कुंवर माताजी सुणो, ए पसाय सवि तुमबहुतणो ॥ गयो रोगने वाध्यो रंग, वली लह्यो जिनधर्म प्रसंग ॥११॥ सुगुणवहु निर्मल निजनंद, दे- खी माय अधिक आणंद ॥ पुनिमपरे वहुए ज .

२४ श लीध, सफलकलापूरण पियु कीध ॥ १२॥ शुषो पुन कोसंबी शुण्यो, वैद एक वैदक बहु जण्यो। तेहनणी त्यां जाऊं जाम,ज्ञानी गुरु मुन मिलिया ताम ॥ १३॥ में पूज्युं गुरुचरणे नमी, कर्म कदर्थन में बहु खमी ॥ पुत्र एकळे सुज वालहो, ते पण कर्मे रोगे ग्रह्यो॥ १४॥ तेहत- पो किम जाशे रोग, के नहिं जाय पापसंयोग ॥ दया करी मुज दाखो तेह. हुं तुमचरणोनी खेह ॥१५॥ तव बाल्या ज्ञानी गुणवंत, मतकर खे- द सांजल विरतंत ।। ते तुज पुत्र कुष्टिए ग्रह्यो, जंबरराणो करि जश लह्यो॥ १६ ॥ मालवपति पुत्रीए वरयो, तस विवाह कुष्टीए करयो॥ घरु- पी वयणे तप आदरयुं, सिद्धचक्र अाराधन क- रघु ॥ १७॥ तेथी तुज सुत थयो निरोग, प्रग- व्यो पुण्यतणोसंयोग। वली एहथी वधशे लाज, जीती घणुं भोगवशे राज ॥ १८ ॥ गुरुवचने हुँ आवी आज, तुम दीठे मुज सरियां काज ॥ त्रणे जणे हिवे रहे सुखवास, लील करे सा हमि आवास ॥ १९॥ सिदचक्रनो उत्तम रास, नणतां सुणतां पूगे आश ॥ ढाल आ- .

५ ठमी इणिपरे सुणी, विनय कहे चित्त धरजो गुणी ॥२०॥ दोहरा । इकदिन जिन पूजा करी, मधु- रस्वरे इक चित्त ॥ चैयवंदन करि कुंवरे, सारा बहू सुपंत ॥१॥ गयणानी माता घ- णु, दुहवाणी नृपसाथ ॥ जव मयणा मत्सर धरि, दीधी ऊंबर हाथ ॥२॥ पुण्यपाल नामे नृपति, निज बंधव श्रावास ॥ रीसानि प्रावि रही, स्थ- के मुख नीसास ॥३॥ जिनवाणी हियमे धरी, वीसारी दुख बंद ॥ आवी देवं जुहारवा, तिण दिन त्यां आवंद ॥ ४॥माए भयणा लखी, अनुसारे निज वाल ॥ आगल नर दीठो अव- र, यौवन रूपरसाल ॥ ५॥ कुलखपण ए कुं वरी, कां दीवीकिरतार । जिणे कुष्टिवर परहरी, अवर कियो जरतार ॥६॥ रूपसुंदरि इणि- परे घणं, रुदन करे तिणिवावज पमो मुज कू खने, धिक विक मुज अवतार ॥७॥रोती दीठी दुख नरे, मयणाए निजमाय ॥ तव प्राची ऊ- तावनी, लागी जननी पाय ॥ ८॥हतणे था निक तुमे, का दुख आगो माय ॥ दुख दोहा दूरे गया, श्रीजिनधर्मपसाय ॥९॥ निसिही कहिने प्रावियां, जिणहरमांहे जेण ॥ करतां क था संसारनी, आशातन हुए तेण ॥१०॥ह वणां रहिए जिहां. श्रावो तेह आवास॥ वात सयल सुणजो तिहां, होशे हिये उल्लास ॥११॥ तिहां प्रावि वेठां मिली, चारे चतुर सुजाण ॥ जे दिन सजन मिलावमो, धन ते दिन सुवि- हाण ॥ १२॥ मयणाना मुखथी सुणी, सघलो ते अवदात ॥ रूपसुंदरि सुप्रसन थइ, हियो हर्प न मात ॥१३॥ ढाल नवमी ॥ अरध मंमित गोरी नागिलारे एदेशी ॥ वर वहु वेहु सासूमिलीरे, करे वेवाह- ण वातरे ॥ कमला रूपांने कहेरे, धन तुम कुल विख्यातरे ॥ जुन अगमगति पुण्यनारे, पुण्ये वांन्ति थायरे ॥ सवि दुःख दूर पलायरे, जुन अगमगति पुण्यनीरे ॥ १ ॥ एत्रांकणी ॥वहुए अस कुल ऊधरपुरे, कीधो अम उपकारर । अमने जिनधर्म वूऊव्योरे, उतात्यां दुःख पा- ररे ॥ जू० ॥२॥ सूइ जिम दोरा प्रतैरे, आणे कसीदे ठामरे ॥ तिम पहुए मुज पुत्रनीरे, - , घणी वधारी मामरे ॥ जू० ॥ ३ ॥ रूपा क हे भाग्ये लह्योरे, अमे जमाइ एहर ॥ रये पचिंतामणी सारखोरे, सुंदर तनु समनहरे ।। ॥ जू० ॥४॥ सुणवा अम इच्छा घणारे, एहना कुल घर वंशरे । प्रेम तेह प्रकाशीएरे, जिमहिं से अम हसरे ॥ जू०॥५॥ कहे कमला रूपां सुणोरे, अंग अनोपम देशरे ॥ त्यां चंपानयरी नलीरे, ज्यां नही पाप प्रवेशरे ॥ जु० ॥६॥ तेह नयरीनो राजयोरे, राजा गुण अनिरामरे ॥ सिंहथकी रथ जोमतारे, प्रगट होए तस ना मरे ॥ जू०॥७॥राणी तस कमलाप्रनारे, अं- गेधरे गुणसेनरे॥ कोंकणदेश नरिदनीरे. जे सु- लिए लघु बेहेनरे ॥ जू०॥८॥राजा मन चिंता घणीरे, पुत्र नहीं अम कोयरे । राणी पण आ- रती करेरे, निशदिन फूरे दोयरे ॥ जू०॥ ९ ॥ देव देहेरमां मानतारे. इच्छतां पूवता एकरे ॥रा णी मुत जनम्यो यथारे, विद्या जाणे विवेकरे ।। ॥जू० ॥१०॥ नगर लोक सवि हरपियारे, घर घर तोरण बाटरे॥आवे घणां वधामणारे, शि- णगात्यां घर हाटरे॥ ज० ॥११॥ राजा मन ૨૯ - उल्लट घणेरे, दान दिए लख कोलीरे ॥ वयी प- ण संतोपियारे. बंधीखाना गेमोरे ॥ जू० ॥१२॥ धवल मंगल दीए सुंदरीरे, बाजे ढोल निमाणरे ॥ नाटक होये नव नवारे, महोत्सव अधिक मना णरे ॥ जू० ॥ १३॥नाति सऊन लहुनोतरचारे, जोजन पट रस पाकरे ॥ पार नही पकवाननोरे, सालि सुरहां धृत शाकरे ।। जून० ॥१४॥नूपण वस्त्र पहरामणारे, श्रीपाल कुसुम तंगोलरे ॥ के शर तिलक करी गंटणारे, चंदन या रंग रो लरे ॥ जू० ॥ १५॥ राजरमती अम पालशेरे, पुण्ये लयो ए बालरे ॥ सऊन नूआ मिली ते हनुरे, नास ठवे श्रीपालरे ॥ १६ ॥ रास समो श्रीपालनोरे, तेहनी नवमी ढालरे ॥ विनय कहे श्रोता घरेरे,होमो मंगल मालरे॥ जू० ॥१७॥ दोहरा ।। पांच वरसनो जव थयो, ते कुंवर श्रीपाल ॥ तामशून रोगे करी, पिता पहोच्यो काल ॥१॥ शिरकूट पीटे हियु. रुवे सकल परि चार ।। स्वामी ते माया ती, कुण कारशे अम सार ॥२॥ गया विदेो बाहुले, वाला कोइक चार ॥ इण वाटे वोलाविया, नानिले बीजी वार ॥ ३ ॥ हेजे हसि बोलावता, जे लारामां के वार॥ नजर न मानेते सजन, जुटे नहियु गिमा र॥४॥ नह न आण्यो गाहगे, पत्र न था- प्यो पाट ॥ एवमि उतावल करी. शुंचल्या इ वाट ॥ ५ ॥ रोती हिय फाटतं, वमला क- रे विलाप ॥ मतिसागर मंत्री तिसे, इम सम- जावे आय ॥६॥ हिवे हियर्ल्ड क'हूं की, स. कल संनाहो काज ॥ पुत्र तमारो नानमो, रोतां ग रहे राज ॥ ७॥ कमला कहे मत्री प्रते, हि वे तुग आधार ॥राज देह श्रीपालने, सफल करो अधिकार ॥ ८॥ ॥ ढाल दशमी ॥ जगतगुरु हीरजीरे एदे- शी ॥ मृतकारज की रायनरे, सकल निवारी शोक ॥ मतिसागर मंत्रीश्चरेरे, थिर कीधा स- वी लोक ॥ देखो गति देवनीरे, देव करे ते हो य ॥ कुणे चाले नहीरे ॥१॥ ए आंकणी ॥ राज ठवी श्रीपालनेरे, परतावी तस आण ॥रा ज काज सवि चालवरे, मंत्री बहु बुद्धिखाण ।। * देखो० ॥ २॥ इणे अवसरे श्रीपालनारे, पित रियो मतिमूढ ॥ परिकर सगलो पालटीरे, गुह्य ।

करे इम गूढ ॥ देखो० ॥३॥ मतिसागरने मा रवारे, वलि हलवा श्रीपाल | राज लेवा चंपात "रे, दुष्ट थयो जजमाल ॥ देखो० ॥ ४ ॥ कि महिक मत्रीसर लहीरे, ते वयरीनी वात राणी ने प्रावी कहेरे, नाशो लेई रात ॥ देखो० ॥५॥ जो जाशो तो जीवशोरे, सुतजीवामणकाज ||कुं वर जो कुशलो हशेरे, तो चलि करशो राज ॥ देखो०॥६॥राणी नाठी एकलीरे, पुत्र चमा- वी के ॥ ऊवट ऊजामे पमीरें, विपमी जिहां के वेग ॥ देखो० ॥ ७॥ जास जमोजम मां- खरारे, खाखर नाखर' खोह ॥ फणिधर मणि- धर जिहां फिरेरे, अजगर उंदर गोह ॥ दे- खो० ॥८॥ ऊजम अवला रमवमेरे, रयणी घोर अंधार ॥ चरणे खूचे कांकरारे, ॥करे लो हीनी धार ॥ देखो०॥९॥ वरू वाघने चरघ मारे, सोर करे शीयाल ॥ चोर चरमने चीतरा रे, दीए उबलता फाल ॥ देखो० ॥१०॥धुघ घु घुमम करेरे, वानर पामे हीक ॥ खलहल प स्वतथी पमेरे, नदीनी ऊरणा नीक ॥ देखो०॥ ॥११॥ वलियुं बेउनु पाउपुरे, सत्य शीयल - , संघात ॥ वखत बली कंबर वमोरे, तिणे न क रे कोइ धात ॥ दखो० ॥ १२॥ रयणहिमोले हिं चतीरे, सूती सोवन खाट ॥ तस शिर आ वे ला पनीर, पनो दैवशिर दाट ॥देखो० ॥१३॥ रमवरकता रयणी गइरे, चमी पंथशिर शुद्ध ॥ तव बालक नुख्यो थयोरे, मागे साकर दूध ॥ देखो० ॥१४॥ तव रोती राणी कहेरे, दूध रह्यां व- त्स दूर॥जो लहीए हिवे कूशकारे, तो लह्यां कू र कपूर ॥ देखो० ॥ १५॥ हिवे जातां मार्गे मिलिरे, एक कुष्टीनी फोज ॥ रोगीमिलिया सा तशेरे, हीमे करता मोज ॥देखो० ॥ १६ ॥ कु टीए पूज्या पगरे, सचल शुणावी वात ॥ वल तुं कुष्टी इम कहेरे, भारति म करो मात ॥ दे खो० ॥ १७॥ श्रावी श्रमशरणे रहोरे, मन रा खो श्राराम ॥ ए कोई अम जीवतारे, को इ-नले तुम नाम ॥ देखो० ॥ १८॥ वेसर आ प्यं बेसवारे, ढांकी सघलुं अंग ॥ बालक रा- खी सोमपारे, वेठी थई खमंग ॥ देखो० ॥१९॥ एहवे, अाव्या सोचतारे, क्यरीना असवार ॥ कोइ स्त्री दीठी अहींयारे, पुढे पारोवार॥ देखो । ॥२०॥ कोइ इहां श्राव्यु नथीरे, जूठम अंबा आल ॥ वचन न मानो अमानणुरे नयणे जून निहाल ॥ देखो० ॥ २१ ॥ जो जोशो तो ला- गशेरे, अंगे रोग असाध ॥ नाठा वीहता बाप मारे, बलगे रखे विराध ॥ देखो० ॥ २२॥ कु- टीसंगतथी थयोरे, सुतने ऊंबर रोग ॥ मामी मन चिंता घणारे, काठन करमना भोग ॥ दे खो० ॥ २३ ॥ पुत्र नलावी तेहनेरे, माता बलिय विदेश ॥वच नवम जोवानगीरे, लहेंगो घणा क- लेश ॥ देखो० ॥२४॥वानीने वचने करीरे, सय ल फली मज प्राश || तेहज हु कमलानना- २, आ बेठी तुम प.स। देखो० ॥ २५॥ गसक डो श्रीपालनोरे, तेहनी दशनी ढाल विनय कहे पुप्ये करीरे, दुख पाये विसगल ॥ देखो०॥२३॥ दोहग ॥ रूपमुंदरि श्रवणे जुणा, विमल ज माइवंश ॥ हर्षे हियडे गहगही, इणिपरे करे प्रसंस. ॥ १ ॥ वखतवत मयखासमी, नारि नको संसार ॥ जिणे बेउ कुल उद्धरयां, सती शिरोमणि सार । २॥ वर पण पुण्ये पामियो, नरपति निर्मलवंश ॥ पुत्र सिंहरयरायनो, क्ष- . त्रियकुलवंतसं ॥ ३ ॥ रूपसुंदरि रंगे जई, वात सुगावी सोय ॥ निजबंधव पुण्यपालने, ते पण हर्पित होय ॥४॥चतुरंगी सेना सजी, साथ सवल परिवार ॥ तेजी तुरिय नचावता, अवल वेप अशवार ॥५॥ रत्नजमित फलके घणा, धरया सूरिया पान ॥ ढोल नगारां गम गमे, नेजा फुरे निशान ॥६॥नाणेजी वर ज्यां वसे, त्यां आव्या ततकाल ॥ निजमंदिर पध- राववा, पुण्यवंत पुण्यपाल ॥७॥ ॥ ढाल इगीयारमी ॥ राय कहे राणीप्रते ए देशी ॥ आबो जमाइ पाहुणा, जयवंताजी ॥ अमघर करो पवित्ररे, गुणवंताजी ।। सहुने अ चरज ऊपजे, जयवंताजी ॥ सुणतां तुमचरित्र- रे, गुणवंताजी ॥१॥ गज बेसारी उत्सवे ॥ ॥ जय० ॥ पधराव्या निजगेहरे ॥ गुण ॥ मा उलसुसरो पुरवे ॥ जय० ॥ भोग मला धरी ने हरे ॥ गुण० ॥२॥ एकदिन वेठा मालीए ॥ , जय० ॥ मयणाने श्रीपालरे ॥गुण०॥ वाजे वंदे नव नवे ॥जय०॥ मामल मुंगल तालरे॥ गुण ॥३॥राय राणी रंगे जए ॥ जय० ॥थइ थइ नाचे पात्ररे ॥ गुण०॥जरह नेद नावे नला। जय० ॥वाले परिपरि गात्ररे ॥ गुण ॥ ४ ॥ इणे अवसरे रयवामीथी ॥ जय० ॥ पागे वलि यो रायरे ॥ गुण ॥ नृत्य सुपी उनो रह्यो । ॥ जय० ॥प्रजापाल तिणे ठायरे। गुण० ॥५॥ सुख भोगववंतां स्वर्गनां ॥ जय० ॥ दीठां स्त्री नरताररे ॥ गुण ॥ नयणे लाग्यो निरखवा ॥ जय० ॥चित चमक्यो तिणी वाररे ॥गुण० ॥ ॥६॥तत्क्षण मयणा लखी॥ जय० ॥ 'मन उपन्यो संतापरे ॥गुण०॥ अवर कोइ वर पेखी ॥ जय० ॥ है है प्रगटयुं पापरे ॥ गुण ॥७॥ धिग धिग क्रोधतणे वशे॥ जय०॥ में अवि- चारयुं कीधरे । गुण० ॥ मयणा सरखी सुंदरी ॥ जय० ॥ कोढीने कर दीधरे ॥ गुण ॥ए पण हुइ कुलखंपणी ॥ जय० ॥ मुज कुल परियोग ररे ।। गुण०॥परण्यो प्रीतम परहरी ॥ जय०॥ अवर कियो भरताररे ॥ गुण ॥९॥ इणिपरे उन्नो क्रूरतो ॥ जय० ॥ जव दीठा ते रायरे ॥ ॥ गुण ॥ पुण्यपाल अवसर लही ॥ जय० ॥ भावी,प्रणमे पायरे ॥ गुण० ॥ १०॥राज प- . , ?

धारो मुज घरे ॥ जय० ॥ जूनजमाइ रूपरे॥ ॥गुण ॥ सिद्धचक्रसेवा फली ॥ जय० ॥ ते क- युं सकल स्वरूपरे ॥ गुण. ॥ ११॥ राये आ- वी लख्यां ॥ जय० ॥ मुख इगित आकाररे॥ ॥ गुण. ॥ मन चिंते महिमा निलो ॥ जय० ॥जै नधर्म जगसाररे ॥ गुण ॥ १२॥ मयणा तेंसा ची कही ।। जय. ॥ सनामांह सवि वातरे ॥ गु ण. ॥ में आज्ञानपणे का॥ जय०॥ तेसघलु मिथ्यातरे ॥गुण ॥१३॥ मे तुजदुःख देवा नणी ॥ जय० ॥कीधो एह उपायरे ॥ गुण. ॥ दुःख टलीने सुख थयु ॥जय० ॥ ते तुज पुण्यपसायरे ' ॥ गुणः ॥ १४॥ मयणा कहे सुणो तातजी ॥ जय० ॥ इहां नहीं तुम वांकर ।। गुण. ॥ जीव सयल वश कर्मने ॥ जय० ॥कुण राजा कुण रां करे ।। गुणः ॥ १५॥ मान तजी मवणातणी॥ जय.॥राये मनावी मायरे ॥ गुण. ॥ सज्जन थया सवी एकमना ॥ जय० ॥ उलट अंगन मा यरे ॥गुण ॥ १६ ॥ नयर सयल शिणगारिय ॥ जय० ॥ चौटां चोक विशालरे ॥गुण ॥ध घर गुडी ब्ले ॥ जय० ॥ तोरण माकममालरे - । T ॥ गुण. ॥ १७॥ घरे नमाइ महोत्सवे॥ जय० ॥ तेडी श्राव्या रायरे ॥ गुण ॥ संपूरण सुख नो गये ॥ जय० ॥ सिद्धचक्र सुपसायरे ॥ गुण. ' । ॥१८॥ नयरमाहे प्रगट थई ॥ जय० ॥ 'मुख मुख एहिज वातरे ॥ गुण ॥ जिनशासनजन्नति थई ॥ जय० ॥ मयणाए राखी ख्यातरे ॥ गुण. ॥ १९॥रास रूडो श्रीपालनो॥ जयः ॥तेहनी इग्यारमी ढालरे ॥ गुण ॥ विलय कहे सिद्धच क्रनी ॥ गुण. ॥ सेवा फले ततकालरे ॥ जय० ॥२०॥ चोपाइ ॥ खंड खंड' मीठो जिम खंग, श्रीश्रीपाल चरित्र अखंम।।श्री कीर्ति विजय वा चकथा लह्यो.प्रथम खंड इम विनये कह्यो॥१॥ इति श्रीमन्महोपाध्याय श्रीकीर्तिविजयगणि शि- प्योपाध्याय श्रीविनय विजय गणि विरचिते श्री श्रीपालचरित्रे प्राकृतप्रबंधे मयणासुंदरीपाणि ग्र हणे श्रीसिदचकाराधनात निरोगत्वप्राप्ति श्री कमलप्रनामिलन, स्वव्यतिकरकथनेत्यादि व- पनो नाम प्रथम खंम समाप्तः॥ अथ द्वितीय, खम प्रारंजः दोहरा।। सिद्धचक्र आराधतां, पूगे बंबित को । । 1 - , म॥ सिद्धचक्र मुज मन वस्यु, विनय कहे कर जोड ।। १ ।। सारद सार दया करी, दीजे वच- न विलास । उत्तर कथा श्रीपालनी, कहेवा म- न उल्लास ॥२॥ एक दिन रमवा निकल्यो, चौटे कुंवर श्रीपाल ॥ सवल सैन्यसुं परवरयो, यौवन रूपरसाल ॥ ३॥ मुख सोहे पुरण श- शी, अर्ध चंद्रसम नाल ॥ लोचन अमिय कचो लडां ॥ अधर अरुण परवाल ॥४॥ दंत जि- सा दाडम कली, कंठ मनोहर कंबु ॥ पुर कमा- ड परि ऋदय तट, नूज नोंगल जिम लंबु ।। .॥५॥ केमलंक केसरि समो, सोवन वान शरी र ॥ फूल खरे मुख बोलतां, ध्वनी जलधरगंभीर ॥६॥ चोक चोक चौटोमल्या, रूपे मोह्या लोक हेम्ल गोख मेसी चमे, नर नारीना थोक॥७॥ मुग्धा पूरे मायने, मा ए कुण अनिराम ॥ इंद्र चंद्रके चकवे, श्याम रामके काम ।। ८॥ माय कहे मोटे स्वरे, अवर म ऊंखो आल ॥ जायेज़ माई रायनो, रमवा कुंवर श्रीपाल ॥ ९॥ वच न सुणी श्रीपाल ते, चितमा लागी चोंक। धि ग सुसरा नामे करी, सुज अोलखावे लोक ॥ - -I - ॥ १०॥ उत्तम आपगुणे कह्या, मज्जिम वाप- गुणेण ॥ अधम सुण्या माउल गुणे, अधमा- धम सुसरेण ॥११॥ ढाल पहेली ॥ चतुर सनेही मोहना एदेशी ॥ क्रीमा करी घरे आवियो, चपल चित्त श्रीपा लोरे ॥ उच्छक मन देखी करी, बोलावे पुण्यपा लोरे ॥ क्रीडा० ॥१॥राज कीणे आज रीश व्या, कीणे लोपी तुम आणरे ॥ दीसो काइ दू मणा, तुम चरणे अम प्राणरे ॥ क्रीडा० ॥२॥ चित्त चाहोतो आपणुं, लीजे चंपाराजरे ॥ च- ट्यो प्रयाणे चालीए, सवल सैन्य लइ साजरे।। क्रीडा० ॥ ३ ॥ कुंवर कहे सुसरालणे, वले न लीजे राजरे ॥ श्रापपराक्रम जिहां नही, ते आवे कुण काजरे ॥ क्रीडा० ॥ ४॥ तेहनणी अमे चालशुं, जोशु देश विदेशरे । नुजावले लखमी लही, करशुं सकल विशेपरे ॥ क्रीमा०॥ ५॥ माय सुणी आवी कहे, हुं आवीश तुम साथरे ॥ घडीय न धीरु एकलो, तुहिज एक मुज आथरे ॥ क्रीडा० ॥ ६॥ कुंअर कहे परदेशमा, पग- चंधन त खटायरे ॥ तिणे कारण तुमे इहां रहो, - ३९ . ॥ घो आशीश पसायारे ॥ क्रीडा०॥७॥ माय कहे कुशला रहो, उत्तम काम करेजोरेशनजवले वयरी वश करी. दारिशण वहेलु देजोरे॥क्रीडा ॥ ८॥ संकट कट श्राची पडे, करजो नवपद ध्यानरे ।। रयणीए रहेजो जागता, सर्व समयसा वधानरे ॥ क्रीडा० ॥ ९ ॥ अधिष्टायक सिदच- क्रना, जेह कह्या ग्रंथेरे। ते सवी देविदेवता, यत न करो तुम पंथेरे ॥ क्रीडा. ॥ १०॥ इम शि खामण देइ घणी, माता तिलक वधावरे ॥शब्द शुकन होए नला, विजय मुहूरत आवेरे ॥ क्री डा. ॥ ११ ॥ रास रच्यो श्रीपालनो, तेहने बी जे खंडेरे ॥ प्रथम ढाल विनये कही, धर्म उद- यथिति मंडेरे ॥ क्रीडा. ॥ १२ ॥ दोहरा । हिवे मयणा इम चीनवे. तुमसुंभ विहड नेह ॥ अलगी क्षण एक नवी रहुँ, ज्यां गया त्यां देह ॥ १ ॥ अग्नि सहेतां सोहिलो, विरह दोहिलो होय ॥ कंतविगेही कामिनी,ज- लण जलंती जोय ॥ २ ॥ कहे कुंअर सुंदरि सु णो, तुं सासुपयसेव ॥ काज करी उतावलो, हुं आधुं बुं हेव ॥ ३॥ मन पाखे मयणा कहे, - ग यु तुम वचन प्रमाण ॥ पंजर शूनू पड्यु, तुम साथे मुज प्राण ॥४॥ ढाल वीजी॥ कोस्या ते ऊनी प्रांगणे ए. देशी । वालम 'वेहेलारे आवजो, करजो माहेरी साररे ॥ रखेरे विसारी सूकता, लही नवं नवी. नाररे ॥ वा. ॥ १ ॥ आजथी करीश एकासणा, करयो सचित परिहाररे । केवल भूमि संथारशें, तज्यां स्नान शिणगाररे ॥ वा. ॥२॥ ते दिन वलि कदी आवशे, जिहां देखीश पियुपायरे॥ विरहनी वेदना वारशु, सिद्धचक्र 'सुपसायरे ॥ ॥वा. ॥३॥ सज्जन वलावी सहु इणिपरे, लेइ ढाल कृपाणरे ॥ चंद्रनाडी स्वर पेसते, कुंअरे कीध प्रयाणरे ॥ वा. ॥४॥ देश पुर नगरना नवनवा, जोतोकौतुक रंगरे ॥ एकलो सिंहपरे म्हालतो, 'चढ्यो एक गिरिशृंगरे । वा. ॥५॥" सरस शीतल वन गहनमां, जिहां चंपकतरु ग हरे । जाप जपतो नरपेखीन, करीनवं निज बां हर ॥ वा. ॥ ६॥जाप पूरो करी पूरुष ते, वो- ल्यो करी परणामरे। सुपुरुप तुं नले आवीन, सरयुं माहरु कामरे ॥ वा. ॥ ७ ॥ कुंवर कहे - .

- ॥ मुज सारिखं, कहो जेह तुम काजरे ॥ घणे आ गे उपगारने, दीधां देह धन राजरे ॥ वा० ॥ ॥८॥ तेह कहे गुरुकृपा घणी, विद्या एक मु- ज दीधरे ॥ घणा उद्यम करयो साधवा, पण काज नहीं सिद्धरे । वा० ॥ ९॥नत्तरसाधक न रं विना, मन रहे नही ठामरे ॥ तिणे तुम एक करु वीनती, अवधारिए स्वामरे ॥ वा०॥१०॥ कुंअर कहे साध्य विद्या सुखे, मन करी थिर थोनरे ॥ उत्तरसाधक मुजथकां, करे कोण तुज -खोबरे ॥ वा०॥ ११॥ कुंवरना सहायथी तत खिणे, विद्या थइ तस सिद्धरे ॥ नतम पुरुष जे आदरे, तिहां होए नवनिधरे ॥ वा० ॥१२॥ कुंअरने तिणे विद्याधरे, दीधी औपधी दोयरे॥ एक जलतरणी अवरथी, लागे शस्त्र नही को यरे ॥ वा० ॥ १३ ॥ कुंअर विद्याधर दोयज- पा, चाल्या परवतमायरे ॥ धानुरवादी रस सा धता, दीठा तिहां तरुगयरे ॥ वा० ॥ १४॥ते ह विद्याधरने कहे. तुमे विधि को जेहरे ॥ ते णे विधि खप अमे बहु कस्यो, न पामे सिदि एहरे ॥ वा० ॥ १५॥ कुंअर कहे मुज दे... . न । चली एह करो विदरे ॥ कुंअरनी नजर महि- माथकी, ते थइ ततखिण सिद्धरे॥वा० ॥१६॥ धातुर्वादी कहे नीपन्युगकनक तुम परजावरे, एह माथी प्रनु लीजीए॥तुमह जे मन नावेरे॥वा ॥ ॥ १७॥ कुंअर कहे मुज खप नहीं, कुण ऊ- चले नाररे ॥ अल्प तिणे अंचले बांधियु, करी घणी मनोहाररे॥ वा०॥१८॥ अनुक्रमे कुंअर श्रा वियो, नरुअचनयरमकाररे॥ हेम खरची सजा इ करी, मला वस्त्र हथीआररे ॥ वा० ॥१९॥ सोवन मढीय ते औषधी, वांधी दोय निज वां- हरे॥बहुविध कौतुक देखतो, फिरे नरुअचमां- हरे ॥ वा०॥२०॥खम बीजो एह रासनो, वीज़ी एह तसं ढालरे ॥ विनय कहे धर्मथी सुख हुवे, जिम राय श्रीपालरे ॥ वा० ॥ २१ ॥ दोहरा कोसंबीनयरी वसे, धवलशेठ धनवं तालोक अनर्गल धननणी, नाम कुवेर कहत ॥ ॥ १ ॥ सकट उंट गाडां नरी, किरीयाणां बहु जोडि ॥ ते जरुपचे आवियो, लान लहे लख 'कोडि ॥२॥ वस्तु सकल वेची तिणे, अंवर . वस्तु बहु लीध ॥ जलवट प्रवहण पूरवा, सव 1 ल सजाई कीधं ॥३॥ एक जुंग वहाण कियु, कुआ थंन ज्या शठ ।। कुआ थंन सोलेसहित, अवर जुंग अमसठ ॥४॥ वमसफरी वहाण घ पां, चेमा वेगम द्रोण ॥ शिल्प खुप आवर्त इ म, नेद गणे तस कोण ॥५॥ इणिपरि प्रवह ए पांचसें. पूरयां वस्तु विशेप ॥ वदरमांहे आ णिया, पामी नृपादेश ॥६॥ मालिम पट पु स्तक जुए, सूखाणी सूखाण ।। दू अधिकारी द्रु अतणी, जरे दोरि नीसाण ॥ ७॥करे कराणी साचवण, नाखूदा ले न्याय ॥ वायू परखे पंज- री, नेजामां निज दाव ॥८॥ खरीमसागति खा रुआ, सज्ज करें सढ दोर॥हलक हलेसां हा लवे, बहु बेठा चिहु कोर ॥ ९॥ पंचवर्ण ध्वज बावटा, शिर करे चामर बत्र । वहाण सविशि पगारियां, मांहि विविध वाजिन ॥१०॥ सात भूमि वहाणतणी, निवम नालिनी पांत ।। वय- रीनां वहाणतणी, करे खोखरी खांत ॥ ११ ॥ सुनट सनूरा सहसदश, वमा वमा कुंभार ॥ वे ठा चिहुदिशि मोरचे, हाथ 'विविध हथिभार ॥ ॥१२॥ इंधण जल संवल ग्रही, बहु'व्यापारी - - ८ लोक ॥ सोहे बेठा गोखले, नूर दिए धन रोक ॥ १३॥ हिवे नांगर उपामवा, वमा जुंगनी जा म ॥ नाल धडूकी नाल सवि, हुई घमोघमि ता म ॥ १४॥ सवि वहाणना नांगरी, करे. खरा खर जोर ॥ पण नांगर हाले, नहीं, सबल म च्यो तव सोर ॥ १५॥ धवल शेठ, जांखो थ- यो, चिंता चित्त न माय ॥ शीकोतर पूरण ग यो, हिवे किम करवू माय ॥ १६॥ शीकोतर कहे शेठ सुण, वहाण थंभ्यां देव ॥ गेमे बत्रिश लक्षणां, पुरुपतणो बलि लेव ॥ १७॥ .. ढाल त्रीजी॥ श्रेणिक मन अचरज थ.. यो एदेशी ॥ धवल शेठ लेइ नेट', श्रा- व्यो नरपति पायरे ॥ कहे एक नर मुजने दियो, जेमबलि बाकुल थायरे ॥धव०॥१॥ राय कहे नर ते दियो, सगो नहीं जस को- “यरे ॥ वलि करजो ,ग्रही तेहनो, जे परदेशी होयरे ॥ धव० ॥ २ ॥ शेवक चिहुंदिाश शेठना, फिरे नयरमा, जोतारे ॥ कुंअर दे- खी,शेठने, वात कहे समहोतारे ॥धव०॥३॥ दीठो बत्रीशलदाणो, पुरुष एक परदेशीरे ॥ , कहो तो काली प्राणीए, शुद्ध नको तस लेशारे ॥ धव० ॥४॥ धवल कहे प्राणो इहां, म क रो घमिय विलंबरे ॥ बलि देईने चालिए वहार नहिं तस डुंबरे ॥ धव० ॥ ५॥ सुनट सहस- दश सामटा, आच कुंअर पासेरे । अनिमानी जडतपणे, कमयां कथन प्रकाशेरे ॥ धव० ॥६॥ ऊठ श्राव्युं तुज आजपु, धवल धिंग तुज रुव्यो रे । बलि करशुं तुजने हणी, म कर मान मन जूठोरे ॥ धव० ॥ ७॥ वलि नवि थाये सिंहनो, मूरख हिये विमासोरे ।। धवलपशुनो वलि थशे, वचने कांई वारांसोरे ॥धव०॥८॥ वचनसूणी तस वांकमां, शेठने सुनट सुणावेरे ॥ शेठ विन ची रायने, वहोलु कटक आणावेरे ॥धव०॥९॥ एकलमो दोय सैन्यसुं, जव अतुली वल ऊंफेरे । चौटावच्चे धुंखल मच्यो, कायर हियडुं धूजेरे ।। १ धवः ॥ १० ॥ कुंत तीर तरवारना, जेजे घा ले घायरे ॥ कुंअर अंगे लागे नहीं, औपधीने महिमायरे ॥धव० ॥११॥नेसापरे रणखेतमां, चिहुं दिशि धिगड धायरे ॥ मुड्या जोड वेला जिस्या, शिंगे वलग्या जायरे ॥ धब० ॥ १२॥ .

कुंभर ताकी जेहने, मारे लाठी लोढगालहवंह- ता लांबा थई, तें पुहवीर पोढरे॥धव०॥१३॥ मस्तक फूटयां केइनां, पड्या केइना दांतरे। केइ मुखे लोही क्मे, पमी सुजटली पांतरे। धवः ॥ ॥१४॥के पेठा हाठमां, केइ पोलमा पेठारे।के दांते तरणां दई,गलिया थइने बेठाधव०॥१५॥ कइ कहे कायर अमे, केई कहे अमे संकरे ॥ केइ कहे मारो रखे, नथी अमारो वांकरे॥धव० ॥१६॥ केइ कहे पेटारथी,अशरण अमे अनाथरे ॥ मुखे दिए दश अंगुली, ये वली आमा हाथरे ॥ धव०॥१७॥धवलशेठ ते देखतां, अावी ला- ग्यो पायरे ॥ देवसरूपी दिसो तुमे, करो अमने सुपसायरे ॥ धव० ॥१८॥ महिमानिधि मोठा तुमे, तुम बल शक्ति भागाधरे ॥ अविनय कीध अजाणतां, ते खमजोअपगधरे॥धव० ॥१९॥ अवधारो अम वीनती, करो,एक उपगाररे । थंभ्यां वहाण तारवो, ऊतारो दुःख पाररे॥ धव० ॥२०॥ कुंअर कहे ए कामन, शं देशो मुन नाडुरे ॥ शेठ कहे लख सोनैया, खूत्यं का हो गाडूरे ॥धव० ॥ २१ ॥ सिद्धचक्र चित्तमा , - 1 ४७ - धरी. नवपद जाप न चूकेरे ॥ वम वहाण ऊ- पर चढी, सिंहनाद ते मूकेरे ॥ धर्व०॥२२॥ जे देवी दुस्मन हती, दुष्ट गई ते दूररे। वहाण तरयां कारजसग्या, वाजमंगल तुररे ॥ धव० ॥ ॥ २३ ।। बीजे खेमे ढाल ए, त्रीजी चित्तमां धरजोरे॥ विनयकहे वहाण परे, नवियण नव- जल तरजोरे ॥धव० ॥ २४ ॥ दोहरा ॥ ते देखी चिंते धवल, चड्यो चिंता मणि हाथ ॥ वडो बखत जो मुज हुए, तोए आवे साथ ॥ १॥ एक लाख दीनार तस, देइ ला- ग्यो पाय ॥ करजोडीने वीनवे, वात मुणो इक नाय ॥ २॥ वरसप्रते एकेकने, सहस दे दी नार ॥ सेवा सारे सहसदश, जो नला कुंजा- र॥३॥ तुमने मुह माग्युं देउ, आवो अमारि साथ ॥ ए अवधारो वीनती, अमने करो सना थ॥४॥ कुंभर कहे हु एकलो, लेलं सर्वनुं मो ल॥ए सर्वनुं हुं एकलो, कारज करुं अमोल ॥ ॥५॥ ते धन- लेखं करी, शेठ कहे करजोम।। असे वणिकजन एकने, किम देवाए कोड ॥६॥ कंअर कहे शेवक थई, दाम न कालुं हाथ ॥प । ए देशांतर देखवा, हुं आएँ तुम साथ ॥ ७ ॥ नाडू लेइ वहाणमां, द्यो मुज बेसण ठाम ॥ मास प्रते दीनार शत, भाई परठयुं ताम ॥ ८॥ ढाल चोथी ॥ राग मल्हार ॥जीहो जोयु अवधि प्रयुजीने एदेशी ॥ जीहो कुंअर बेठा गोखले, जीहो महोटा, वहाणमाय ॥ जीहों चिं हुदिशि जलधि तरंगना, जीहो जोवे कौतुक त्यां य ॥सुगण नर पेखो पुण्य प्रभाव॥ ए अंकणी ॥जीही पुण्ये मनवांवितमिले, जीहोदूर ट- ले दुःख दाव ॥ जीहो, सढ हंकारया सामेटा, जी हो पूरथा घण पवणेण ॥ जीहो वम वेगे वहाण वहे, जीहो जोयण जाये खणेण ॥ सु० ॥ ॥ २ ॥ जीहो जलहस्ति पर्वत जिस्या, जीहो जलमां करे कल्लोल ॥ जीहो माहोमांहे मुमता, जीहो उछाले कल्लोल ।। सुः ॥ ३ ॥ जीहोम गरमच्छ महोटा फिरे, जीहो सुसुमार केइ कोमि। जीहो नक्र चक्र दीसे घणा, जीहो करतां दोडा दोम ॥ सुः ॥४॥ जीहो इम जातां कहे पंजरी, जीहो आज पवन अनुकूल ॥ जीहो जल इंध जो जोइए, जीहो आव्युं ववरकुल ॥ सु. .

- । ५॥ जीहो तस वंदरमांहे ऊतरी, जीहो जल- इंधण लेइ लोक ॥ जीहो धवलशेठ कांठे रह्या, नीहो साथे सुनटना थोक ।। सु० ॥ ६ ॥ जी- हो कोलाहल ते सांनली, जीहो आव्या अति- श पराण ॥ जीहो दाणी बब्बररायना, जीहो मागे बंदर दाण ॥ सु०॥७॥ जीहो शेठ सु. नटन गोरवे, जीहो दाण न दीए अबुक ॥ जी हो तब तिहां लाग्यं तेहने, जीहो माहोमांहे कुं- ॥ सु० ॥ ८॥ जीहो शेठतणे सुनटे हण्या, जीहो दाणी नाठा जाय ॥ जीहो सैन्य सबल तव सज करी, जीहो आव्यो वब्बरराय ॥ सु० । ॥९॥जीहो राज तेज न शक्या सही, जीहो दीधी सुनटे पूठ ॥ जीहो मार पड्यो तव ना- शतां, जीहो बाण नरोनरी मुठ ॥ सु०॥१०॥ जीहोबांध्यो काली जीवतो, जीहो रुख सरीखो शेठ । जीहो बांह बेन ऊंची करी, जीहो मरत क कीधुं हेठ ॥ सु०॥ ११ ॥ जीहो रखवाला मूकी तिहां, जीहो पागे वलियो राय ॥ जीहो तव वोलावे शेठने, जोहो कुंअर करी,सुपसाय ॥ सु० ॥ १२ ॥ जीहो सुनद सवे तुम किहां - - । - गया, जीहो बांध्या बांह मरोड ॥ जीहो एवडुं दुःख न देखता, जीहो जोदेता मुज कोड ।। सु० ॥ १३ ॥ जीहो शेठ कहे तुमे का दियो, जीहो दाध्या ऊपर लुण ॥ जोहो पड्या पठे पाटु कसी, जीहो हणे मुआने कुण ॥ सु०॥ ॥ १४ ॥ जीहो कहे कुंअर चयरी ग्रहुं, जीहा जो वालु ए वित्त ॥जीहो तो मुजने देशो किशुं, जीहो नाखो थिर करी चित्त ॥ सु० ॥१५॥ जीहो शेठ कहे सुण साहिबा, जीहो ए मुज का- रज साध ॥ जीहो वहेंची वहाण पांचशे, जीहो देइशुं आधोआध ॥ सु० ॥ १६ ॥ जोहो बो- ल बंध साखीतणो, जीहो कुंअरे पामी तंत ॥ जीहो धनूप तीर तरकस ग्रही, जीहो चाल्यो. तेज अनंत ॥ सु० ॥ १७॥ जीहो जइ बब्बर बोलावियो, जीहो वल पागे बडवीर ॥ जीहो शस्त्र शत नुजवलतणो, जीहो नाद उतारूं नीर ॥सु०॥१८॥जीहो तुज सरखो जे पाहुणो, जीहो पहोच्यो अम घर आय ॥ जीहो सूखमली मु- ज.हाथनी, जीहो चाच्या विण किम जाय ॥ ॥ सु० ॥ १९॥ जीहो माहाकाल जुए फिरी , - जीहो दीठो एक जुवान ॥ जीहो काकानी परे मुऊतो, जोहो लदाण रूप निधान । सु० ॥ ॥ २० ॥ जीहो तुं सुंदर सोहामणो, जीहो दीसे योवनवेश ॥ जीहो विणखूटे मरवा जणी, जी- हो काइ करे उद्देश ॥ सु० ॥२१॥ जीहो कुं- अर कहे संग्राममां, जीहो वचने कशो व्यापार ॥ जीहो जोदेजोड गिल्या जिहां, जीहो तिहां शख्ने व्यवहार ॥ सु० ॥२२॥ जीहो माहाकाल कोप्यो तिहां, जीहो हलकारे निज सेन ॥ जी- हो मुके शस्त्र ऊडोऊडे, जीहो राता रोप रसेन ॥ सु०॥२३॥जीहो वुठ्या तीखा तीरना, जी- हो गोलाना केइ लाख ॥ जीहो पिण अंगे कुं- अर तणे, जीहो लागी नही सराख ॥ सु०॥ ॥ २४ ॥ जीहो आकर्षी जेजे दिसे, जीही कुं- अर नाखे वाण ।। जीहो सम काले दश विश- ना, जीहो तिहां बंगावे प्राण ॥ सु०॥२५॥ जीहो सैन्य सवल माहाकाल,जीहो नागी गयुं दहवह ॥ जीहो नृप एकाकी कुंअरे, जीहो वां ध्यो बंधन घट्ट । सु० ॥ २६ ॥ जीहो वांधीने साथमा, जीहो पासे आण्यो जाम। जीहो निज बंधन गेड्या शेठनां, जीहो रहाक नाठा ताम ॥ सु० ॥२७ ॥ जीहो खड़ लेइ माहाकालने, जीही मारण धायो शेठ । जीहो कहे कुंअर बेशी रहो, जीहो बल दीठं तुम ठेठ ॥ सु० ॥ ॥२८॥जीहो बंधन बब्बररायनां, जीहो जोडा व्या तेणीवार ॥ जीहो नुपण वस्त्र पहेरामणी, जोहो करे घणो सत्कार ।। सु० ॥ २९ ॥ जीहो सूनट जीके नाठा हता, जीहो ते आव्या सहु कोय । जीहो नांजे तस आजीविका, जीहो शे ठ कोपे करी सोय ॥ ३० ॥ जीहो कुंअरे ते स वि राखिया, जीहो दीधी तेहने वृत्त । जीहो वाहण अढीसें मांहरां, जीहो साचवजो एक चि, त्त ॥ सु० ॥ ३१॥ जीहो जे पण बब्बररायनो, जीहो नाठो हतो परिवार ॥ जीहो कुअर तेडी' तेहने, जीहो.आदर दीए अपार ।। सु०॥३२॥ जीहो चोथी ढाल इणीपरे, जीहो चीजे खंडे हो य।। जीहो वीनय कहे फल पुण्यनां, जीहो पुण्य करो सहु कोय ॥ सु० ॥ ३३ ॥ दोहरा ॥ महाकाल श्रीपालनुं, देखी नुजब ल तेज ॥ चित चमस्यो इम बीनवे, हियड़े प्रा. , - पी हेज ॥ १॥ सुज मंदिर पावन करो. महिर करी महाराज ॥ प्रगव्यां पूरव नव करयां, पु- ण्य अमारा आज ॥२॥ तुमसरखा सुपुरुपत णां, असने दरश दुलंन । जिम मरुधरना लो कने, सुरतरु कुसुमसुरंग ॥ ३॥ वोलावा विण • एकलो, चाली न शके दीन ॥ धवलशेठ तव वीनवे, इणिपरि थइ अाधीन ।। ४ ।। प्रनु तु- मने वं सहू. देखी पुण्य पंडूर ॥ पण विलंब थाए घणो, रतनहीपने दूर ॥५॥ कुंअर कहे 'नररायन, दाखिए किम माय ॥ तिणे नयरि जोवानणी, कुंअरे कियो पसाय ॥६॥ हाट स ज्यां हीरागले, घर घर तोरण माल| चौटे चौ टे चोकमां, नाटक गीत रसाल ॥७॥ फूल वि गयां फूटरां, पंथे करि बिटकाव ॥ गज तुरंग शिणगारिया, सोवनरूपे साव ॥ ८॥ ढाल पांचमी ॥ राग सिंधु ॥ चित्रोडा रा- जारे एदेशी वीनती अवधारोरे, पुरमांहे पधा रोरे. महोत. वधारो बव्वररायनुरे ॥ कुंअर वन नागीरे, देखी, सोनागीरे, जोवा रढ लागी पग पुग लोकनेरे ॥ १॥ घरे तेमी अाव्यारे, साजा । E- न मन नाव्यारे, सोपन ममाव्यां भासण वेस- णारे ॥मीठाइ मेवारे, पकवान कलेवारे, भगति- करे सेवा बब्बर बहु परेरे ॥२॥ भोजन घृत गो लरे, ऊपर तंबोलरे, केसर रंग रोल करे वली गंटणारे ॥ सवि साजन साखेरे, मुखे मधुरु ना' खेरे, अंतर न राखे कांइ प्रेममारे ॥३॥ दीए कन्यादानरे, देइ बहु मानरे ॥ परणी श्रम वा न वधारो वंशनोरे ॥ तव कुंअर नाखरे, कुल जाण्या पाखरे, किम चित्तनी साखे दीजे दीकरीरे ॥४॥ कहे नृप अवतंसरे, गनों नही हसरे, जाण्यो तुम उत्तम वंश गुणे करीरे ॥ जाणे सहु कोइरे, जे नजरे जोइरे, हीरो नवि होए विण वे- रागोरे॥५॥ महोच्छव, समावेरे, साजन सहु आवेरे, धवल गवरावे मंगल. नरवरूरे ॥ रूपे जिसि मेनारे, गुण पार न जेनारे, मदनसेना प- रणावी इणी परेरे ॥६॥ मणी माणिक्य कोडीरे, मुगताफल जोडीरे, नरपति करजोडी दिए करमोचनेरे ॥ परे परे पहिरावेरे, मणि नु- पण नावेरे, पार न आवे जसगुण वोलतारे ॥ ७॥ नाटक नवं दीधारे, निहां पात्र प्र- ५५ "सिद्धारे, जाणे ए लीधां मूल्ये स्वर्गथीरे।बहु दासी दासरे. सेवक सुविलासरे, दीधा उल्लासे सेवा कारणेरे ॥८॥ रसजर दिल केतारे, तिहां रहे सुख वेतारे, दान सेवकने देता बहु परेरो।अमने वोला बोरे, हिवे वार म लाचोरे, कहे कुंअर जावू अ म देशांतरेरे ॥ ९॥प मन दुःख आणेरे, किम गखं प्राणेरे, घर एम जाणे न चसे पाहुणेरे ॥ पुत्री जे जाइरे, ते नेट पराइरे. करे सजाइहिवे बोलाववारे ॥ १०॥ एक जुग अलंबरे, ते दे- खी अचंबरे, चोसठ कुआ थंने सोहतोरे॥का रीगरे घमियारे, मणि माणिक्य जडियारे, थं- 'न ते अमियां जइ गयणां गणेरे ॥११॥सो- बन चित्रामरे, चित्रित श्रजिरामरे, देखिए ठा मठाम त्यां गोखलेरे ॥ ध्वज नेजा जलकेरे, म- णि तोरण चलकेरे, चंचल ढलके चामर चिहुं- दिशेरे॥ १२ ॥ मुंए सातमी एरे, त्या वेशी विसमीएरे, बेसीने रमिए सोवन सोगठेरे॥व- वंदे बाजेरे, वाजां घणां वाजेरे, वहाण गा- जे रह्यं समुद्रमारे ॥ १३॥ पुरे ते रत्नेरे, राजा जे बहु यत्नेरे, सासरवासो मन मोटे करेरे॥ वो " . लावी बेटीरे, हैमानर नेटीरे, शिदा गुणपटी दीधी बहु परेरे ॥ १४॥ माजन सहु.आव्यारे, मिलणां बहु लाव्यारे, कांठे सर्वे आव्या आंसु पासतारे ॥ वरवहुवोलाव्यारे, मावितर दुःख पा- व्यारे, तूर वजमाव्या हिवे प्रयाणनारे ॥ १५॥ नांगर नपामाव्यारे, सढ दोर चढाव्यारे, वाहाण चलाव्या वेगे खलासीएरे ॥ नित्य नाटक थाय- २, गुणीजन गुण गायरे, वरवहु वेऊ सोहावे. गोखलेरे ॥ १६ ॥मन चिंते शेठरे, में कीधी वे- ठरे, सायर ठेठ फल्यो जुन एह नेरे ॥ जे खाली हाथेरे, श्राव्यो मुजसाथैरे, आज ते आथे सं- पूरण थयोरे ॥ १७ ॥जल इंधण माटेरे, व्या इण वाटेरे, परण्यो रण साटे जुन ए सुंद- रीरे ॥ लिखमी मुज आधीरे, इने क्षणमा ला- धीरे, दोलत वाधी देखो पलंकमारे ॥ १८ ॥ केम मागुं नाथुरे, खत पत्र देखाडुरे, देशे के अाडु अवलं बोलशेरे ॥ कुंअर ते जाणीरे, मुखे मीठी वाणीरे, नाडु तस आणी 'आपे दश घ [रे ॥१९॥ पाम्या अनुक्रमेरे, नरनव जिन धर्मरे, वहाण रयण दीवे खेमे सहुरे ॥ नांगर ज- - ल मेल्यारे, सढ दोर संकेल्यारे, हलवे हलवे लोक सहु त्यां उतरयारे ।। २० ॥ बीजे इम खं- मेरे, जुन पुण्य अखरे, एकण पिमे उपराजय करीरे ॥ कुंवर श्रीपालरे. लह्या नोग रसालरे, पांचमी ढाल इसी विनये कहीरे ॥२१॥ दोहरा ॥दाण वलावीवस्तुना. नरी अनेक व खारव्यापारी व्यापारना, उद्यम करे अपार॥१॥ लाल किनायत जरकसी, चंदरुआ चोसाल ॥ ऊंचा तंबू ताणिया, पचरंग पटशाल ॥२॥ सोवनपट मंगपतले, रयणहिंदोला खाट ॥ त्यां वेसी कुंअर जुए, रसनर नवसर नाट ॥ ३ ॥ पवलशेट अावी कहे, वस्तु मूल्य बहु आज ॥ ते वेचावों का नहीं, नरया अढीसें जहाज ॥ ॥४॥ कुंअर पनणे शेठने, घमो वस्तुना दाम ॥ अवर वस्तु विराजो वली, करो अमारुं काम ॥५॥ काम नलाव्युं अम नले, हर्यो दुष्ट किराम ॥ आरत ध्याने जिम पड्यो, पामी दूध बिलाम ॥६॥इण अवसर आव्यो तिहां, अ- वल एक असवार ॥ सुगुण सुरुप सुवेप जस, श्रापसमो परिवार ॥७॥ कुंअरे तेमी आदरे, बेसामी निज पास ॥ अद्भुत नाटिक देखतां, ते पाम्यो नल्लास ।। ८॥ हिवे नाटीक पुरूं थये, कुंभर तेमी पास ॥ कूण कारण कुण ठामथी, पधारिया अम पास ॥९॥ ढाल ठी॥शांकरीया मुनिवर धन धन तु- म अवतार एदेशी ॥ तेह पुरुश हिवे वीनवेजी, रतनद्वीप सुचंग ॥ रतनसानु पर्वत इहांजी, व- लयाकार उत्तंग ॥ १॥ अनु चित्त धरीने अव- धारो मुजवात ॥ए आंकणी ॥ रतनसंचया ति- हां वसेजी, नयरी परवतमांह ॥ कनककेतु राजा तिहांजी, विद्याधर नरनाह ॥प्रनु०॥२॥ रत- न जिसी रलियामणीजी, रतनमाला तस नार ॥ सुरसुंदर सोहामणीजी, नंदन तस चार ॥ अनु० ॥३॥ ते ऊपर एक इच्छातांजी, पुत्री हुइ गुणधाम ॥ रूप कला रति आगलीजी, म- दन मंजुपा नाम ॥ प्रभु०॥४॥पर्वत शिर सो- हामणोजी, तिहां एक जिनसाद ॥ रायपिताए करावियुंजी, मेरुसुं मंडे वाद ॥ प्रनु०॥५॥ सो वनमय सुहामणाजी, तिहां रिसहेसर देव ॥ क- नककेतु राजा तिहांजी, अहनिश सारे सेव ॥ ,

५९
॥ अनु० ॥ ६ ॥ भक्ति नली पूजा करे-
जी, राय कुंअरी त्रणकाल ॥ अगर उवेखो
गुण स्तवेजी, गाए गीत रसाल ॥ प्रनु० ॥
॥७॥ एक दिन जिनआंगी रचीजी, कं.
वरीए अति चंग ॥ कनकपत्र करि कोरपीजी.
विचे विचे रतनसुरंग ॥ प्रनु० ॥ ८॥ आव्यो
राय जुहारवाजी, देखी सुताविज्ञान ॥ मन चिं
ते धन्य मुज धूाजी, चनसठ कलानिधान ।
। प्रनु० ॥ ९ ॥ ए सरखो जो वरमिलेजी, तो
मुज मन सुख थाय । साची सोवन मुद्रमीजी,
काच तिहां न जमाय । प्रनु० ॥१०॥ एमज
नो सूने मनेजी, चिंतातुर नृप होय ॥ इणे अ
वसरे अचरज थयुंजी, ते सुजो सहु कोय ॥
प्रनु ॥ ११ ॥ उसरती पाने पगेजी, निजमुख
जोती सार ॥ श्रावी गंनारा बाहरेजी, जव ते
राजकुमार ॥ प्रनु०॥ १२॥ ताम गंजारा ते-
हनांजी, देवाणां दोय वार॥ हलाव्यां हाले नहीं
जी, सलके नहींय लिगार ॥ प्रनु०॥१३॥रा
जकुंअरी एम चितवेजी, मन आणी विषवाद।
में कीधी आशातनाजी, कोइक धरी प्रमाद ॥
-

. ॥अनु०॥ १४॥धिग मुन जिन जोवातणोजी, जपन्यो ए अंतराय ॥ दोप सयल मुज सांसहो जी, स्वामि करी सुपसाय ॥ प्रनु० ॥ १५॥दा दा दरिसण दीजीएजी, ए दुःख मुज न खमा य ॥ गेलं होय कुगेरुआजी, नेह नदाखे माय ॥प्रनु० ॥ १६॥राय कहे व सांजलोजी, दोप नही तुज एह ॥ दोप इहां माहरोजी, प्राण्यो तुज पर नेह ॥ प्रनु० ॥ १७॥ वरनी चिंता चितवीजी, जिणहरमांहे जेण ॥ ते लागी आ- शातनाजी, वार देवणां तेण ॥ प्रनु० ॥१८॥ जिनवर तोरुपे नहीजी, वीतराग सुप्रसिद्ध ॥प ण कोइक अधिष्ठायकेजी, एमुज शिदा दीध ।। ॥प्रनु०॥ १९॥ एह कमाम विण ऊघड्यजी, जाऊं नहीं आवास ॥ सपरिवार नृपने तिहां- जी, त्रण हुआ अपवास ॥प्रनु० ॥२०॥त्रीजे दिन निशि पागलीजी, वाणी हुई आकाश ॥ दोप नहीं इहां कोइनोजी, कांइ करोरे विपादा। अनु०॥२१॥ जेहनी नज़रे देखतांजी, ऊघड शे ए वार ।। मदनमंजूपातणो थशेजी, तेहज नर भरतार ॥ प्रनु० ॥२२॥ ऋपनदेवनी किं- -- - - " करीजी, हुं चक्केसरी देवि ॥ एक मासमाहे हि- वजी, आबुंवरने लेइ॥प्रनु०॥२३॥ सुणी तेह हरण्या सहुजी, रायने अति आणंद ॥ प्रेमे की- धां पारणांजी, दूर गयां दुःख दंग ॥ अनु०॥ ॥ २४ ॥ दिन गिणतां ते मासमाजी, गेरे दि न एक ॥ तिणे जूए सहु वाटडीजी, विकलपक- रेय अनेक ॥ प्रभु० ॥२५॥ पुत्र शेठ जिन दे- वनोजी, हुं श्रावक जिनदास ॥ प्रवहण आव्यां सांनलीजी, आव्यो इहां आवास ॥ प्रभु० ॥ ॥ २६ ।। सुणी नाद नाटकतणोजी, देखण श्रा व्यो जाम ॥ मनमोहन प्रन्नुतुमतणुजी, दरिश- ण दिठु तामाअनु॥२७॥जाणुं देविचकेसरीजी, तुमे आण्या अम पास ॥ जिणहर बार उघाड- तांजी, फलशे सहनी आश ॥ प्रनु० ॥२८॥ पूज्यपधारो देहरेजी, जुहारोश्री जगदीश ॥ ऊ घडशे ते वारणाजी, जाणुं विसवा वीश ॥ ॥अनु०॥ २९ ॥ बीजे खमे इणीपरेजी, सुण तां बठी दाल ॥ विनय कहे श्रोता घरेजी, हो- जो मंगल माल। प्रनु०॥३०॥ दोहरा ॥ तव हरखे कुंअर कहे, धवल शेठने तेडि ॥ जइए देव जुहारवा, आवो दुर्मति फेडि ॥१॥शेठ कहे जिनवर नमो, नवरा तुमे निचि- त॥विण नपराजे जेहनी, पोचे मननी खंत ॥ ॥२॥ अमने जिमवानो नहीं, घमी एक परवार ॥ सीरामण वालु जिमण, करिए एकजवार ॥३॥ हिवे कुंवर जावा तिहां, जव थाए असवा र ॥ हरप्यो हैपारव करे, तेजी ताम तुखार ॥४॥ साथ लेइ जिपदासने, प्रवल अवरपरी- वार ॥अनुक्रमे श्राव्या कुंअर, ऋपनदेवदरबा- र ॥५॥ एकेको श्रावो जई, सहु गंभारापास ॥ कुंअर परी पधारशे, इम वोले जिनदास ॥६॥ जिम निर्णय करि जाणिए, वार उघाडणहार ॥ गंभारे आव्या जइ, सडको करी जुहार ॥७॥ हिवे कुंअर करी धोतियां, मुख वांधी मुखकोप ।। ॥.जिणहरमांहे संचरे, मन आणी संतोप ॥८॥ ढालसातमी॥ वे मुनिवर विहरण पांगुर घाजी एदेशीकुंघरगंजारोनजरे देखतांजी.वेज ऊघडी बाररे ॥ देव कुसुम वरपे तिहांजी, हुने जयजयकाररे॥ कुंअर०॥ १॥ रायने गइ तुरत पधामणीजी. आजु सफल. सुविहागरे । , - देवि दियो वर इहां आवियोजी, तेजे फलामल जाणारे ।। कुं० ॥२॥ सोवन सुपण लाख वधाम णीजी. देइ पंचाग पसायरे ॥ सकल सज्जन ज न परवरयोजी, देहरे आवे नररायरे ॥ कुं० ॥३॥ दीठो कुंअर जिन पूजतोजी, केसर कुसुम धन साररे । चैत्यवंदन चित्त उल्लसेजी, स्तवन कहे नमस्काररे ॥ कुं०॥४॥ दीठो नंदन नाभिनरिं दनोजी, देवनो देव दयालरे॥आज महोदय में लडोजी, पाप गयां पायालरे ॥ कुं०॥५॥ दे- व पूजीने कुंअर आवियाजी, रंगमंडपमाहे जा मरे ॥राय सज्जन जने परवरचोजी, वेठा करिय प्रणामरे ॥ कुं०॥६॥ जिनहर बार उघाडतां जी, अचरज कीधी तुमे वातरे ॥ देवस्वरूपी दीसो आपणांजी, वंश प्रकाशो कुल जातरे॥ कुं० ॥७॥ कहे उत्तम नाम ते आपणुजी, न व करे आप वखाणरे ॥ उत्तर न दीधोतिणे रा यनेजी, कुंअर सयल गुणजाणरे ॥ कुं० ॥८॥ देख्यो अचंनो इणे अवसरेजी, हुन गयणे उ द्योतरे ॥ ऊंचे वदने जोए तव सहुजी, ए कुण 'प्रगटी ज्योतरे ॥ कुं० ॥९॥ विद्याचारण मुनि श्रावियाजी, देव घणा तस साथरे ॥ जइ गंना रे जिन दीयाजी, थुण्या श्रीजगनाथरे।कुं०॥ ॥ १० ॥ देवरचित वर आसनजी, वेठा ति- हां मुनिरायरे ॥ दीए मधुरध्वनि देशनाजी, न विकश्रवणसुखदायरे ॥ कुं० ॥११ ॥ नवपद म हिमा तिहां वरणवेजी, सेवो नविक सिद्धचक्ररे ही इहनव परनव लहिए एहथीजी, लीला लहे र अथग्गरे ॥ कुं० ॥ १२ ॥ दुःख दोहग सवि उपशमेजी, पग पग पामे ऋद्धि विशालरे, ए नव पद पाराधतांजी, जिम जग कुंअर श्री- पालरे ॥ कुं०॥ १३॥ प्रेमे सयल पूजे परषदा- जी. ते कोण कुंअर श्रीपालरे ॥ मुनिवर तव धुरथी कहेजी. तेहनुं चरित्र रसालरे ॥ कुं० ॥ ॥१४॥ ते तुम पुण्ये इहां प्रावियोजी. ऊघा- ड्या चैत्य दुवाररे ॥ तेह सुणी नृप हरषियो- जी. हरण्यो सवि परिवाररे ॥ कुं० ॥ १५ ॥ इम कहीने मुनिवर उतपत्याजी. गयणमारगे ते जायरे ॥ ऊभा थइ ऊंचे मुखेजी, वंदे सहु तस पायरे ॥ कुं० ॥ १६ ॥ ढाल सुणी इम सातमीजी. खेम बीजानी हरे ॥ वियन कहे , सिदचक्रनीजी. नक्ति करो गुण गेहरे।।कुं०॥१७॥ दोहरा ॥ बेठा जिनहर वारणे. मुख मंम्प सहुकोय ॥ कुंअर निरखी रायनु. हैडू हर्पित होय ॥ १॥धन रिसहेसर कल्पतरू, धन चक्के सरी देवि ॥जास पसाये मुज फल्यां, ननवंठि त ततखवि ॥२॥तिलक वधावी कुंअरने, देइश्री फल पान । सऊन साखे प्रेमेकरी, दीधुं कन्या दान ॥ ३ ॥ श्रीफल फोफल सयणने, देइ घ णां तंबोल ।। तिलक करीने गंटणां, कीधां के सर घोल ॥ ४ ॥ निन मेरे कुंअर गया, मंदि- र पोहोतो राय ॥ बेऊ ठामे विवाहना, घणा म होत्सव थाय ॥ ५॥ वमी वमारण देवमी, पा- पर घणां वणाय ॥ केलविए पकवान वहु, मं- गल धवल गवाय ॥६॥वागा सीवे नव नवा, दरजी वेठा बार || जमिया माणि माणिक जमे, घाट घमे सोनार ॥७॥ राय ममाव्यो मांमवो,. सोवन मणिमय थंन ॥र्थन थंन मणिपूतली, करती नाटारन ॥ ८॥ तोरण चिहुदिशि चारणे, नीलरयणमय पान | मे मोती सॅमखां, जाणे सरग विमान ॥ ९॥ पंचवरणना चंद्रुआ, दीपे ६६ मोतीदाम ॥ मानू तारामंडले, आवि करयो कि श्राम ॥१०॥ चोरि चिहुं पखे. चीतरी, सोवन माणिक कुंन ॥ फूल माल अति फूटरी, महेके सबल सुरंन ॥११॥ ढाल आठमी॥राग खंनायति ॥ करडो ति- हां कोटवाल एदेशी ॥हिवे श्रीपालकुमार, विधि पूर्वक मकान करेजी ॥ पहेरे सबि शिणगार, ति- लक निलाडे शोना धरेजी॥१॥शिर खूणालो खूप, मणि माणिक मोती जड्योजी॥ हसते ही रा तेज, जाणे हुं नृपशिर चड्योजी ॥२॥काने कुंडल दोय, हार हिवे सोहे नवलखाजी ॥ ज- ड्यां कंदोरे रत्न, बांहे बाजुबंध बेरखाजी ॥३॥ सोवन वींटी वेढ, दश आंगुलिए सोहिएजी ॥ मुख तंबोल सुरंन, नर नारी मन मोहिएजी ॥ ॥४॥ करधरी श्रीफल पान, वरघोडे सवि सं- चरचाजी ॥ सांबला श्रीकार, सहसगमे तव प- रवयाजी॥५॥वाजे ढोल निशान, सरणाइ मुं- गल घणीजी ॥ रथ बेठी सय बद, गाए मंग- ल जांनणीजी ॥६॥साव सोनेरी साज, हयवर हीसे नाचतानी ॥ शिर सिंदुर सोहंत, दीसे में यंगल माचताजी ॥ ७॥ चौटे चौटे लोक जूएं महोत्सव नव नवेजी ॥ एम मोटे मंमाण, मोह- न आव्या माडवेजी ॥८॥ पोखी प्राण्या माहे, सासुए उलट घणेजी। आणी चोरी माहे, हर्प घणो कन्यातणेजी॥९॥कर मेलावो कीध, वेद पाठ ब्राह्मण नजी॥सोहव गाए गीत,ऊप खे आप आपणेजी॥१०॥करी अग्निनी साख, मं गल चारे वरतियांजी ॥ फेराफिरतां ताम, दान नरिंदे बहु दियांनी ॥ ११ ॥ केलवीन कंसार, सरस सुगंधे महमहेजी ॥ कवल ठवे मुखमाय, माहो माहे मन गह गहेजी ॥१२॥ मदनमंजूपा नारि, प्रेमे परपी इणीपरेजी ॥ बेऊ नारीसुं नोग, सुख विलसे सुसराघरेजी ॥ ॥१३॥ऋपनदेव प्रासाद, उच्छव पूजा नि- त करेजी ॥ गीत ग्यान बहु दान, वित्त घj तिहां वावरेजी ॥ १४ ॥ चैत्रमासे सुखवास, आंबिल नली श्रादरेजी ॥ सिद्धचक्रनी सार, लाखेणी पूजा करेजी ॥ १५॥ वरतावी अमार, अठाइ महोत्सव घपोजी ॥ सफल करे अवता- र, लाहो लीए लखमीतणोजी ॥ १६ ॥ एक दिन जिनहरमांहि, कुंअर राय बेठा मिलीजी॥ मृत्य करावे सार, जिनवर अागल मन रलिजी ॥ १७॥ इणे अवसर कोटवाल, श्रावी अरज करे इसीजी ॥ दाणचोरीए चोर, पकड्यो तस आज्ञा किसीजी ॥ १८॥ वलि नांगी तुम आ- ण, बल बहुल इणे आदरयुंजी ॥ अमे देखा ज्या हाथ, तक मोंढं झांखु करंयुजी ॥ १९ ॥ राजा बोले ताम, दंडचोरनो दीजीएजी ॥ जि- हरमां एवात, कहे कुंवर केम कीजीएजी ॥ ॥ २०॥ नजरे करी हजुर, पहेला कीजे पार- खुंजी ॥ पडे देइजे दंग, सहुए नहोए सारखु- जी ॥२१॥ श्राण्यो जिसे हजुर, धवलशेठ सव जाणियोजी ॥ कहे कुंअर महाराय, चोरभ- लो तुमे प्राणियोजी ॥२२॥ ए मुज पिता स- मान, हुँ ए साथे प्रावियोजी ॥ कोटिध्वज स- रदार, वहाण घणां इहां लावियोजी ॥ २३ ॥ गेमावी तस बंध, तेडी पासे वेसामियोजी ॥गु न्हो करावी माफ, रायने पाय लगामियोजी ।। १२४॥ राय कहे अपराध, एहनो परमेसरे स- झोजी ॥ अजरामर थयो एह, जेह तुमे बांहे रह्योजी ॥ २५॥ एकदिन श्रावी शेठ, कुंत्र- ने इम विनवेजी ॥ वेची वहाणनी वस्तु, पू- या करियाणे नवेजी॥ २६ ॥ तुमे अमने आ ठाम, कुशल खेमे जिम आणीयाजी ॥ तिम प- होचाडो देश,तो सुख पामे प्राणियाजी ॥ २७॥ कुंअरे जणाव्यो नाव, निज देशे जावातणोजी ॥ तव नृपने चित्तमांहे, असंतोप ऊपन्यो घणो जी ॥ २८॥ माग्या नूपण जेह, ते ऊपर मम ता किसीजी ॥ परदेशीसुं प्रीत, दुःखदाइ ना णो इसीजी ॥ २९ ॥ सासु सुसरो दोय, कर- जोमी आदर घणेजी॥ आंसु पडते धार, कुंभ रने इणीपरे जणेजी ॥ ३०॥ मदनमंजुपा एह, अम ऊत्संगे ऊपरीजी ॥ जन्मथकी सुखमाहि, आज लगी लीला करीजी॥३१॥वाली जीवितप्रा य, तुम हाथे थापण ठवीजी ॥ एहने मदेशो के ह, जो पण परणो नव नवीजी ॥३२॥ पुत्रीने कहे वत्स, दमा घणी मन आणजोजी ॥ सदा लगी नरतार, देव करीने जाणजोजी॥ ३३ ॥ सासु सुसरा जेठ, लजा विनय म चूकजोजी, परहरजो प्रमाद, कुलमरजादा म मूकजोजी ॥ , . ॥ ३४ ॥ कंत पहेली जाग, जागंतां नवि ऊंघी एजी ॥ सोक्य बहेन करी जाण, वचन तासन उलंघीएजी ॥३५॥ कंत सयल परिवार, जि म्या पी नोजन करेजी ॥ दासी दास जण ढो' र, खबर सहुनी चित्त धरेजी ॥३६ ॥ जिनपू- जा गुरुनक्ति, पतिव्रता व्रत पालजोजी ॥शी कहीए तुम शीख, एम अमकुल अजवालजो- जी, ॥३७॥ रयण ऋद्धि परिवार, देइ नृपे व हाण नरयांजी ॥ मयणमंजूपा धूत्र, वोलावा सहु निसरयांजी ॥३८॥ कांठे सयल कुटुंब, है मां नरी बेटी मिल्यांजी ॥ तस मुख वारोवार, जोतांने रोता पागं वल्यांनी॥ ३९॥ कुंअर व हाण माहि, बेठां साथे दोइ बहुजी ॥ काम अ ने रति प्रीति, मिलियां एम जाणे सहुजी ॥ ॥४०॥ बीजेखमे एह, ढाल 'सुणी एम आठ- मीजी ॥ विनय कहे सिद्धचक्र, भक्ति करो सुर तरु समीजी ॥४१॥ चोपाइ ॥ खंग खंम मधुरु जिम खंड, श्रीश्रीपालचरित्र अखंम ॥ कीर्तिवि जयवाचकथी लह्यो, विजो खंड इम विनये क- ह्यो, ॥ १॥ इतिश्रीमन्महोपाध्याय श्री कीर्तिवि जयगणिशिष्योपाध्याय श्रीविनयविजयगणिविर चिते श्रीश्रीपालचरित्रे प्राकृत प्रबंधे विदेश- गमने द्वय कन्यापाणिग्रहणेत्यादि वर्णनो नाम द्वितीय खंम समाप्तः ॥ ५॥ ॥ ॥ अथश्री श्रीपालचरित्रे तृतीयखंडप्रारना॥ दोहरा ॥ सिद्धचक्रना गुण घणा, कहेतां ना वे पार ॥ वंचित पूरे दुख हरे, वंदु वारंवार ॥१॥ सना कहे श्रीपालने, समुद्र उतारो पार ॥ अ. मने उत्कंठा घणी, सुणवा म करो वार ॥ २ ॥ कहे कवियण आगल कथा, मीठी अमिय स- मान ॥ निद्रा विकथा परहरी, सुणजो देइ का- न ॥३॥ धवल शेठ फूरे घणु, देखी कुंवरनी ऋद॥ एकलको श्राव्यो हतो, है है दैव शुं की- ध ॥४॥ देखी न शके पार की, ऋदि हियेज स खार ॥ सायर थाए दूबलो, गाजते जलधार ॥५॥ वरसाले वनराय जे, सवि नवपल्लव था- य ॥ जय जावासानुं करों, जे ऊनो सुकाय ।। ॥६॥ जेकिरतार वडा करया, ते शू केही रीश ॥ दांत पड्या गिरी पाडतां, कुंजर पाडे चीश ॥ ॥७॥ वहाण अढिसें माहरां, लीधां शिरमां दे- इ॥ जो घरे किम जायजे, ऋद्धि एवमी लइ ॥ ८॥ एक जीवछे एहने, नाखु जलधिमकार ॥ पनी सयल एमाहरु, रमणि ऋद्धि परिवार॥९॥ ढाल पहेली ॥ शीतल तरुअर गहिके बांह वालम्मनीरे एदेशी ॥ देखी कामिनी दोइके का मे व्यापिठरे, ककामे व्यापि ॥ वलि घणो ध- ननो लोनके वाध्यो पापियोरे, केवाध्योपापियो। लाग्या दोय पिशाचके पीडे अतिघणुरे ॥ केपी डे० ॥ धवलशेठतुं चित्तके वश नहि आपणुंरे ।। केवश० ॥१॥ उदक ननावे अन्नके नावे निद्र डीरे ॥ केनावे०॥जल्लस वालस थायके जक न ही एक घडीरे ॥ केजक० ॥ मुख मूके निश्वास दिन दिन दूबलोरे ॥ केदिनः ॥ रात दिव- स नवि जायके मन बहु आंबलोरे ॥२॥चार मिल्या तस मित्रके पूरे प्रेमसुरे ॥ केपू० ॥ कोण थयो तुम रोगके कुरो इमशुरे ।। केरो०॥ केचिंता उत्पन्नके कोइक आकरीरे ॥ केकोइ०॥ नाइ था- धीरके मन कांठं करीरे ॥ केमन ।। ॥३॥ दुःख कहो अम तास उपाय विचारीएरे ॥ उपा० ॥ चिंतासायर एहक्के पार उतारीएरे ॥

केपार० ॥ लज्जा मूकी शेठ कहे मन चितव्यं- रे॥ कहे मन०॥ तव चारे कहे मित्रके धिक्क ए शुं लव्युरे ॥ केधिक्क ॥४ ॥ परनारीनेपाप नवोनव बूडीएरे । न० ॥ किम सुरतरुनी डा- ल कुहासे जुडीएरे ॥ कुहा० ॥ परउपगारी एह जिस्यो जग केवमोरे ॥ जिस्यो० ॥ दीठो प्रत्यक्ष जासके महिमा एवमोरे । केम० ॥ ५॥गेमा- व्या दोयवार इणे तुमने जीवतारे ॥इणे ॥ऊ गरियां धन मालजो पासे एहतारे ॥ जो०॥ तारयां थंभ्यां वहाण इणेागल रहीरे ॥३०॥ एहवो पुरुपरत्नके जग बीजो नहींरे ॥ केजग० ॥६॥ करी एहसुं द्रोहजो विरुन ताकशोरे ॥ जो० ॥ तो विण खूटे किहां एकअंते थाकशो रे॥ अंते॥नाग्येलाधी ऋदि इणेजो एवीरे ॥ इ० ॥ पडे कां दुर्बुद्धि गले तुम एवडीरे ॥ ग० ॥७॥त्रण मित्रहितशीखते एम देइ ग- यारे ॥ ते॥चोथोकहे सुण शेठए तुजवेरी थ यारे ॥ ए० ॥ गणिए पाप न पुण्यके लखमी जोमीएरे ।। केलख० ॥ लखमी होए गांठतो पाप वगेमीएरे ॥ केपाप० ॥८॥ नपराजी - - - इणे ऋद्धि तेकाजे ताहरेरे ॥ ७० ॥ धणी था- ए नाग्यवंत कमाइ कोइ करेरे ॥ क० ॥ क- रशुं एवो उपायके दोलत ए घणीरे ॥ के। अने ए सुंदरीदोयके थाशे तुम तणीरे के ॥ ९ ॥ जेम पामे विश्वासमिलो तुमे एहसुरे॥ मि० ॥मुख मीठी कगे वातकेजाणेनेहसुरे ॥ के जाणे० ॥ मीठीलागी वात ते शेठने मनवसी रे॥ तेशे० ॥ आव्यो फीटण कालके मति तेहनी खसीरे ॥ केमतिः ॥ १० ॥ दुधजदेखे डांगनदेखे मांकडोरे ॥नदेखे०॥मस्तक लागे चो ट थाए तव रांकमोरे ॥ थाए० ॥ रोगी करे पथते लागे मीठडुरे ॥तेलागे० ॥ वेदना व्यापे जाम ते थाय अनीठडुरे ॥ तेथाय०॥११॥ बे- से कुंअर पासके 'विनय घणो करेरे ॥ केवि०॥ तुंप्रभुजी अवधारके मुख एम जच्चरेरे॥केमुख० ॥ पूरव पुण्य पसायके तुम सेवामिलीरे ॥ केतु- म० ॥ पग पग तुम पसयके अम आ- शा फलीरे ॥ केअमः ॥ १२ ॥ जोतां तुम मु- खचंदके सवि सुख लेखीएरे ॥ केसवि. ॥ रखे. तुमारी चातके विरुइ देखीएरे ॥ केविरुइ. ॥

७५
कुंअर सघली वात ते साची सर्दहेरे ।तेसाची
॥दुरजननी गति लांति ते सज्जन नव लहेरे।।
सज्जन ॥१३॥जेहवहाणनीकोरकेमांचावांधिया
॥ कमांचा ॥दोरतणे अवलंबके ऊपर सांधिया
॥ऊपर॥तिहां बेसीने शेठतेकुअरनेकहेरे॥ते
अरने० ॥ देखी अचरज एहके मुज मन ग
हगहरे ॥ के० ॥ १४ ॥ मगर एक मुख श्रा
ठके दीसे जूजूबारे ।। केदीसे० ॥ एवां रूप
स्वरूपन होशेके हुआंरे ॥ नहोशे० ॥ जोव
इच्छगे साहेबके तोश्रावोवहीरे ॥ केतो० ॥पर
काढशोवांकजे काइकानहीरे ॥ जे कांइ.
॥ १५॥ कुंअर मांचे ताम चन्यो ऊतावलों
॥ चढ्यो० ॥ ऊतरियो तव शेठ धरी मन
आंबलोरे ॥ धरी० ॥ बेउ मित्रे बेन पासर्व
दोर ते कापियारे ॥ केदोर० ॥ करतां एहव
कर्म न बीहे पापियारे ॥ न० ॥ १६ ॥पमत
सायरमांहे ते नवपद चित्त धरेरे ॥ ते॥सि
इचक्र प्रत्यदके सवि संकट हरेरे ॥ के० ॥ म
गरमवनी पीठके बेठो थिर थईरे ॥ केवेठो० ।
बहाणनी परे नेहके पहोतो तट जईरे ॥ केप
-

७६ U हो० ॥१७॥ औषधिन महिमायेके जलनय निस्तरेरे॥केजल ॥सिद्धचक्र परनावेके सुर सानिध करेरे । के सुर०॥त्रीजे खंडे ढाल ए पहेली मनधरोरे ॥ ए पहेली० ॥ विनय कहे न विलोकके नवसायर तरोरे ॥ के नव०॥ १८ ॥ दोहरा ॥ कोंकण कांठे ऊतरयो, पहोतो एक वनमांय ॥ थाक्यो निद्रा अनुसरे, चंपकतरुवर गंय॥१॥सदालगेजे जागतो,धर्ममित्र समरच्च ॥ कुंअरनी रदाकरे, दूर करे अनर॥२॥ दा वानल जलधर हुए. सर्प हुए फुलमाल ॥ पुण्य वंत प्राणी लहे,पग पग ऋद्धि रसाल॥३॥ करे कष्टमां पामवा, दुर्जन क्रोम उपाय !! पुण्यवंत- ने ते सवे, सुखनां कारण थाय ॥४॥थल प्र- ।' गटे जलनिधिविचे, नयर रानमां थाय ॥ विष अमृत थइ परिणमे, पूरवपूण्यपसाय ॥५॥ ढाल बीजी ॥ राग मधु नादन ॥ जीरे म- हारे वाणी अमीय रसाल. सुणतां मुज अाशा फली जीरेजी एदेशी ॥ जीरे मारे जाग्यो कुंत्र र जाम, तव देखे दोलत मिलि जीरेजी ॥ जी रे मारे सुन्नट नला सयवह, करे विनती मन र - . । -- --

ली जीरेजी ॥ १ ॥ जी० ॥ स्वामी अरज श्रम
एक, अवधारो आदर करी जीरेजी ॥जी॥ न
थरी ठाणापुर नाम, वसे जिसी अलकापुरी जी
रेजी ॥२॥जी॥तिहां राजा वसुपाल, राज
करे नग्राजियो जीरेजी ॥ जी० ॥ कोंकणदेश-
नरिंद, जस महिमा जग गाजियो जीरेजी ।।
॥३॥जी॥एक दिन सनामकार, निमित्तिन
एक आवियो जारेजी ॥ जी०॥प्रश्न पूवा हे
त, रायतणे मन भावियो जीरेजी ॥४॥ जी०
॥ कहो जोशी अम धूअ, मदनमंजरी गुणवती
जीरेजी ॥ जी०॥ तेहतणो नरतार, कोण थ-
शे जलो भूपति जीरेजी ॥५॥ जी० ॥ किम
मिलशे अम तेह, शे अहिनाणेजाणशुं जीरेजी
॥जी॥ कोण दिवस कोण मास, घरे तेडीने
आणशुं जीरेजी ॥६॥ जी० ॥ सकल कहो ए
वात, जो तुम विद्या ने खरी जीरेजी ॥जी॥
शास्त्रतणे परमाण, श्रम चिता टालो परी जीरे
जी ॥७॥ जी० ॥ जोशी कहे निमित्त, शास्त्र
तणे पूरण वले जीरेजी ॥ जी० ॥ पूर्वगत आ
नाय, ध्रुवतणी पेरे नवि चले जीरेजी ॥ ८॥

जी० ०॥ शुददशमी वशाप, अढी पहोर दिन अतिक्रमे जीरेजी ॥जी० ॥ रयणायर उपकंठ, जइ जोज्जो तिणे समे जीरेजी ॥९॥ जी० ॥ नवनंदन वनमांय, शयन कीध चंपातले जीरे- जी ॥ जी० ॥ जोज्यो तस अहिनाण, तरुवर- गया नविचले जीरेजी ॥१०॥ जी० ॥राये नमानी वात, एम कहे एशुं केवलि जीरेजी ॥ जी०॥ अमने मोकलिया आंहि, भाज वात ते सवि मिलि जीरेजी ।। ११ ॥ जी० ॥ अनु थाd असवार, अश्वरत्न आगल धरयो जीरेजी ॥ जी० ॥ कुंअर चाल्यो ताम. बहु परिवारे पर- वरयो जीरेजी ॥ १२॥ जी० ॥ आगल जइ असवार, नृपने दिए बधामणी जीरेजी ॥ जी. सन्मुख श्राव्यो राय, साथे लेइ दोलत घणी जीरेजी ॥ १३ ॥जी॥ शिणगारया गजराज, अंबाडी अंवर अमी जीरेजी ॥ जी० ॥ घंटाघू धूर माल, पाखर मणी रयणे जडी जीरेजी, ॥ ॥ १४ ॥ जी.॥ सोवन जडित पलाण, तेजाला तेजी घणा जीरेजी ॥ जी. जोतिरिया केका ण, रथ जाणे.दिनकरतणा जीरेजी ॥ १५ ॥ है जी.॥ बरबेडा धरी शीश, सामी आवे ब्रालि का जीरेजी ॥ जी. ॥ मोती सोवन फूल, वधा वे गुणमालिका जीरेजी ॥ १६ ॥ जी. ॥ राज- वाहन चकडोल, रयण सुखासन पालखी जीरे जी ॥जी. ॥ सांबेला शयबद्ध, केतू पताका न व लखी जीरेजी ॥ १७॥ जी० ॥वाजे बहु वाजिन, नाचे पात्र ते पग पगे जीरेजी ॥ ॥जी. ॥ शिणगारयां घर हाट, पाट सावटुं ऊ गमगे जीरेजी ॥ १८॥जी॥ इम मोटे मं- माण, पेसारो महोच्छव करे जीरेजी ॥ जी. ॥ राय सकल गुपजाण, कुंअर पधराव्या घरेजी रेजी ॥ १९ ॥ जी० ॥ जोशी तेड्यो जाण, ल- गन तेज दिन प्रावियुं ॥ जीरेजी ॥ जी. ॥ देइ वहोलां दान ॥ राये लगन वधावियु ॥ जीरेजी ॥ २० ॥ जी ॥ तेहज रयणीमांह, धुश्रा मय- परेखातणो जीरेजी ॥ जी. ॥ राये करयो वि- वाह सज्जन मन जलट घणो जीरेजी ॥ २१ ॥ जी. ॥ गज रथ घणा नंमार, दीधां कर मेला- वणे जीरेजी ॥ जी. ॥ जहए महिमा देखि, सि वचक्रने नामणे जीजी ॥ २२ ॥ जी. ॥ पमि- या सायरमांय, एकज दुःखनी जामिनी जीरे- जी॥ जी. ॥ बीजी रात्रे जोइ, इणीपेरे परण्या कामिनी जीरेजी ॥ २३ ॥ जी० ॥ नृपे दीया श्रावास, त्यां सूखन्नर लीला करे जीरेजी ॥जी. मयणरेहासुं नेह, दिन दिन अधिकेरी धरे जीरे. जी ॥ २४ ॥ जी० ॥पदीए बहु अधिकार, कुं अर नवां तेहने जीरेजी ॥ जी. थायो थगी धर आप, पानतणां बीमां दीए जीरेजी ॥२५॥ ॥ जी. ॥ जे कोइ अति गुणवंत, मान दिये न प जेहने जीरेजी ॥ जी. ॥ 'तेहने बीडां पान, देवरावे कुंअरकने जीरेजी ॥ २६ ॥ जी. ॥ त्री जे खेमे एह, बीजी ढाल सोहामणी जीरेजी ॥ जी. ॥ सिद्धचक्र गुणश्रेणि, नवि सुणजो विन ये नणी जीरेजी ॥ २७॥ दोहरा॥वहाणमाहे जे हुई, हिवे सुणो ते वा त ॥ धवल नाम कालो हिये, हो साते धात ॥ १॥ मन चिते मुज भाग्यथी, मोटी थई स माध ॥ पलकमांहि विण औषधे. विरुई गई वि राध ॥२॥ ए धनए दोय सुंदरी, एह सहेली साथ ॥ परमेश्वर मुज पाधरो, दी● हाथो हाथ ॥ ३॥ कूडी माया केलवी. दोय रीम नारा हाँ थ लेइ मन एहनां, सफल करूं संसार ॥४॥ दुःखिया थइये तस दुखे, वयण सुकोमल रीत ॥अनुक्रमे वश कीजिए, न होय पराणे प्रीत ॥ ॥५॥धूर्त एम चितमां धरी, करे अनेक विलाप।। मुखे रुप हियमे हसे, पाप विगोवे आप॥६॥ ढाल त्रीजी ॥ रहो रहो रथ फेरवोरे एदेशी॥ जीवजीवन प्रनु क्यां गयारे, दियो दरशन ए- क वाररे । सुगुणा साहेब तुम विनारे, अमने कोण आधाररे ।। जीव० ॥ १॥ शीर कूटे पीटे हियुरे, मूके मोटी पोकरे । हालकलोल थयो घ- णोरे, नेला हुआ लोकरे ।। जी. ॥ २॥ कौतुक जो चाने चव्यारे, मांचे वहानणी कोररे॥है है दैव ए शुं थयुरे, तुव्या जूना दोररे ॥ जीव ॥३॥ जव वेऊ मयणा तणेरे, काने पीते वातरे॥ध्र सक पड्यो तव ध्रासकोरे, जाणे वचनो घातरे ॥जीव ॥४॥थइ अचेत धरणी ढलीरे, कर ती कोड विखासरे ॥ सहि सहेली सवि मिलीरे, नाखे जोइ निशासरे ॥जीव.॥५॥ गंव्यां चं दन कमकमारे, कश्या वीऊणे वायरे ॥ चेत पर J ल्युं तव आरडेरे, हियडे दुःखन मायरे॥ नीव. ॥६॥कां ए प्राण पाग वल्यारे, जो रुख्यो कि रताररे ॥ पीहेरी अलगां रह्यारे, मूकी गयो जरताररे ॥ जीव. ॥७॥ माय बापने परहरीरे, कीधो जेहनो साथरे ॥ फट हियमा फाटे नहीरे, विउड्यो ते प्राणनाथरे ॥ जीव. ॥८॥ धवल शेठ त्यां अवियोरे, कूमा करे विलापरे ॥ शुं की जे ए दैवनेरे, दीजे कशा शरापरे ॥ जीव. ॥ ॥९॥दुःख सह्यां माणस कह्यारे, नूख सह्यां जिम ढोररे ॥ धीरज आप न मूकिएरे, करिए ऋदय कठोररे॥ जीव. ॥१०॥मणि माणिक्य मोती परेरे, जेहना गुण अनिरामरे॥जिहां जा शे तिहां तेहनारे, मुकुट हार शिर ठामरे ॥जी व० ॥११॥व्यंग वचन एहवां सुणीरे, मन चिं ते ते दोयरे ॥ एह कर्म इणे करयुरे, अवर न वेरी कोयरे ॥ जीव. ॥ १२॥ धन रमणीनी ला लचेरे, कीधो स्वामिद्रोहरे ॥ मीठो थइ आवी . मिलेरे, खांम गलेफ्यु लोहरे ॥ जीव०॥ १३ ॥ शीयल हिवे किम राखशुरे, ए करशे जपघातरे ' ॥ करिए कंततणी परेरे, सायरे ऊपापातरे॥जी व० ॥१४॥सम काले बेहु जणीरे, मन धारी ए वातरे ॥ इणि अवसरे त्यां उपन्योरे, अति विपमो उत्पातरे ॥ जीव. ॥ १५॥ हालकलोल सायर थयोरे, वाजे उनस वायरे ॥ घोर घनाघ न गाजियोरे, विजली चिहुंदिशि थायरे ॥ जी व० ॥ १६ ॥ कूत्रा थंना कडकडेरे, ऊमी जाए सढ दोररे । हाथो हाथ सूझे नहीरे, थयु अंधा रु घोररे॥जीव० ॥१७॥ डमडम ममरू डमक तेरे, मुखे मुके होंकाररे । खेत्रपाल तिहां प्रावि यारे, हाथ लेइ तरवाररे॥जीव. ॥ १८॥ वीर वावन्ने परवरयारे, हाथे विविध हथियाररे ॥ - मीदार दोमे उडारे, चार चतुर पडिहाररे ॥ जी व०॥१९॥ वेठी मृगपति वाहनेरे, चक्र नमा डे हाथरे ॥ चक्केसरी पधारियांरे, देव देवी बहु साथरे॥जीव० ॥२०॥हण्यो कुबुद्धि मित्रनेरे, जेणे वांकी मति दीधरे। खेत्रपाले तवते ग्रहिरे, खंमोखंड तनु कधिरे ॥जीवः ॥२१॥ ते देखी बीहन्यो घणोरे, मयणा शरणे पइठरे ॥ शेठ प शूपरे ध्रुजतोरे, देवी चक्केसरी दीठरे । जीव. ॥ ।२२।। जारे मुक्यो जीवतोरे, सतीशरण सुप- .ܐ - ॥च. ॥ पाड घणो अमे मोनशुं होलालं ॥ २॥ डुंव कहे स्वामी सुणोरे, करशं ए तुम कामरे ॥ च. ॥ मुजरो हमारो मानजो होलाल ॥ केलवशं कुडी कलारे, लेग परठ्या दामरे ॥ च. ॥ सावा सी देनो परे होलाल ॥ ३॥ डुंब मिली सविते गयारे, रायतणे दरबाररे । च० ॥ गाय ऊना घूमता होलाल ॥ राग आलाप टेकसुरे, रीज्यो राय अपाररे ॥ च ॥ मागो कांइ मुखे एम कहे होलाल ॥४॥डंब कह अम दीजीएरे, महोत वधारी दानरे ॥ च० ॥ महोत अमे वांई घणो होलाल ॥ तव नरपति कुअर कनेरे, देवरावे तस पानरे ॥ च ॥ तेहनु महोत वधारवा हो- लाल ॥ ५॥पान देवा जव आवियोरे कुंअर तेहनी पासरे ॥ च. ॥ हस्त वदन जोतो हसी होलाल ॥ वडो डुंब वलग्यो गलेरे, आणी मन उल्लासरे ॥ च. ॥ पुत्र आज नेव्यो नले होला ल॥६॥ एहवे आची झुंबडीरे, रोइ वलगी कं ठरे ॥ च. ॥ अंगों अंगे नेटती होलाल । वेन थइने एक मिलीरे, आणी मन 'नत्कंठरे॥ च०॥ ** Inima 1 , कहे मुज मानलोरे, एक कहे नाणेजरें॥च० ॥ एवमा दिन तुमे क्याहां रह्या होलाल ॥ एक काकी एक फुइ थइरे, देखाडे घj हेजरे ॥ च० ॥ 'वाट जोतां हतां ताहरी होलाल ॥८॥ डुंब कहे नररायनेरे, ए अम कुल आधाररे ॥ च०॥री सावी चाल्यो हतो होलाल ।। तुम पसाय नेलो थयोरे, सवि माहरो परिवार ॥ च०॥ जाग्यां दुःख विगेहनां होलाल॥ ९॥ राजा मन चिते इ सुरे, सुणी तेहनी वाचरे ॥ च० ॥वात घणी वि रुइ थइ होलाल । एह कुटुंब सवि एहरे, दी से परतख्य साचरे ॥ च० ॥ धिग मुज वा वि- टालीयो होलाल ॥१०॥निमित्ति तेडावियोरे, में तज वनच विश्वाशरे ॥च०॥ पुत्री दीधी एह- ने, होलाल ॥ किम मातंग को नहीरे, ते दी- धो गल पाशरे ॥ च०॥ निमित्तियो वलतुं कहे होलाल ॥ ११ ॥ मुज निमित्त जूठं नहीरे, सु- पाजो साची वातरे ॥ च ॥ ए बहु मातंगनो धणी होलाल ॥ राय अरथ समजे नहीरे.,को- प्यो चिते घातरे ॥च०॥ कुंअर निमित्तिया ऊप रे होलाल ॥१२॥ते बेनने मारवारे, राये की . A प धो विचाररे ॥ च० ॥ सुनट घणा त्यां सज कि या होलाल ॥ मदनमंजरी ते सुणीरे. आवी त्यां तिणी वाररे॥१०॥रायने इणीपरे विनवेहो- लाल ॥ १३ ॥ काज विचारी कीजीएरे, जिम नवि होय उपहासरे ॥ च० ॥ जगमां जश- हीए घणो होलाल ॥ आचारे कुल जाणीएरे, जोइए हिए विमासरे ॥ च० ॥ दुवलकना थइ- ए नहि होलाल ॥ १४ ॥ कुंअरने नरपति कहे : रे, प्रगट करो निज वंशरे॥च०॥जेम सांसो दूरे टले होलाल ॥ कहे कुंअर किम जच्चरेरे, उ त्तम निज प्रशंसरे ॥ च० ॥ कामे कुल नलखा वशु होलाल ॥ १५ ॥सैन्य तुमारूं सज्ज करो- रे. मुज कर दो तरवाररे ॥ च० ॥ तव मुज कु ल परगट होशे होलाल'॥ माथु मुंडाव्या पगेरे, पूजे नदात्र वागरे ॥ च ॥ ए जखाणो साचव्यो होलाल ॥ १६॥ अथवा प्रवहणमां रे, दोय परणी मुज नाररे ॥ च ॥ तेमा पुगे तेहने हो लाल ॥ ते कहेशे सवि माहरोरे, मलथकी अ- विकाररे | च० ॥ इणीपरे कीजे पारखु होलाल.. ॥ १७॥ तेहने तेउवा मोकल्योरे, राये निजप्र- - । । - धानरे ॥ च० ॥ तेह जईने त्यां विनवे होलाल।। तव मयणा मन हरपीयारे, पामी आदरमानरे ॥ च० ॥ सहीकते तेमावीयां होलाल ॥ १८॥ वेसीरयण सुखासनेरे, आव्यां राय हजूररे॥१०॥ नूपति मन हर्पित थयो होलाल ॥ नयणेनाह नि- हालतारे, प्रगट्यो प्रेम अंकुररे ॥ च० ॥ साचे जुठ नसाडियुं होलाल ॥ १९ ॥ विद्याधरपुत्री कहेरे, सघलो तस विरतंतरे॥०॥ विद्याधर -' मूनिवर कह्यो होलाल ॥ पापी शेठे नाखियोरे, सायरमां श्रम कंतरे॥च०॥ वखते आज अ- मे लह्यो होलाल ॥ २०॥ ते सुणतां जव - लख्योरे, तव हो मन रायरे ॥ च० ॥ पुत्र सगो नगनीतणो होलाल ॥ अविचारयुं कीधु हरे, पण आव्यु सवि ठायरे ॥ च०॥नोज- नमाहे घी ढल्यु होलाल ॥२१॥ नरपति पूत्रे डुवनेरे, कहो ए कशो विचाररे॥च० ॥ तव ते वोले कंपता होलालशेठे अमने विगोईयारे, लोने थया खुवाररे ॥ च० ॥ कुडू कपट अमे केलव्यु होलाल ॥ २२ ॥ तव राजा रीशे च- ढ्योरे, वांधी अणाव्यो शेठरे ॥३०॥ डुंब सहि- 1 , -

९२
1
--
+
स हणवा धरयो होलाल ॥ तव कुंअर श्रामो
बलीरे, गेडाव्यो ते शेठरे ॥ च० ॥ उत्तम नर ।
इम जागीए होलाल ॥ २३ ॥ निमित्तिन तव
बोलीनरे, साचुं मुजः निमित्तरे ॥ च० ॥ए बहु
मातंगनो धणी होलाल ॥ मातंग कहिय हाथी-
यारे, तेहनो प्रनु वम वित्तरे ॥ च० ॥ ए राजेस
र राजी होलाल ॥ २४॥ निमित्तियाने नृप
दीएरे. दान अने बहु मानरे ॥ च०॥ विद्यानि-
धि जगमां वडो होलाल ॥ कुंअर निज घरे श्रा
वियारे, करता नवपदध्यानरे ॥ च० ॥ मयणा
बेणे एकठीमिली होलाल ॥ २५॥ कुंअर पूरव'
नी परेरे, पाले मननी प्रीतरे ॥ च०॥ पासे रा
खे शेठने होलाल ॥ ते मनथी छंझे नहीरे, दुर्ज
ननी कुल रीतरे ॥ च० ॥ जे जेहवो ते तेहयो
होलाल ॥ २६ ॥ बेन हाथ नोंये पड्यारे, का-
जन एके सिद्धरे ॥ च० ॥, शेठ एवं मन, चिंत
वे होलाल॥ पीन, शकुं तो ढोली शकुंरे, एहवो
निश्चय कीधरे।। च० ॥ एहने निज' हाथे हणुं
होलाल, ॥ २७ ॥ कुंअर पोख्यो जिहारे, सात
सी मुंइए 'आपरे ॥ च०॥ लेइ कटारी त्यां
,
।
।
-
।

चढ्यो होलाल ॥ पग लपट्यो हेठो पूज्योरे, अावी पहोच्युं पापरे ॥ च० ॥ मरी नरके ग यो सातमी होलाल ॥ २८ ॥ लोक प्रनाते त्यांमिल्यारे, वोले धिग धिग वाणरे ॥ च०॥ स्वामिद्रोही ए थयो होलाल ॥ जेह कुंअरने चिंतव्युरे, आप लघुनिरवाणरे ॥ च० ॥ उ- य पापं तुरतज फल्यु होलाल ॥२५॥ मृतकारज तेहना करेगे, कुंअर मन धरे शोकरे ॥ च०॥ गुण तेहना संनारतो होलाल ॥ सोवन घj तपावियेरे, अगनीतणे संयोगरे ॥ च० ॥ तो- हे रंग, न पालटे होलाल ॥३०॥माल पांचसें वहाणनोरे, सवी संनालीलीधरे ॥ च० ॥ ल- खमीन लेखू नहीं होलाल.॥ मित्र त्रण जे- सेटनारे, ते अधिकारी कीधरे॥च०॥गुणनिधि उत्तम. पद लहे होलाल ॥.३१ ॥ इंद्रतणां सु ख नोगवेरे, ते कुअर श्रीपालरे ॥ च० ॥म- यणा व्रणे परिवरयो होलाल ॥ जीजे खंमें ए- म कहीरे, विनये चोथी ढालरे ॥ च० ॥ सि- चक्र, महिमा फले होलाल ॥३२॥ दोहरा ॥ एक दिन रयवाडी चढ्यो, रमवा- - - । -1 ३ J -- ने श्रीपाल ॥ साथ बहु त्यां ऊतरयो, दीठो ऋ दि विशाल ॥ १॥ सार्थवाह लइ नटेणो, श्रा- व्यो कुंअर पाय॥तव तेहने पूठे इस्यं, कुंअर क री सुपसाय ॥ २॥कवण देशथी आविया, क्या जावा तुम नाव ॥ सार्थवाह तव वीनवं, करजो डी सदनाव ॥ ३॥ श्राव्या कांतीनयरथी, कंबु. हीव उदेश ॥ कुंअर कहे कोइक कहो, अचर- ज दीठ विशष ॥ ४॥ तेह कहे अचरज सुणो, नयर एक अनिराम ॥ कोश इहांथी चारसे.क मलपुर तस नाम ॥५॥ मकरकेतु राजा तिहां, कपूरतिलकाकंत ॥ दोय पुत्र उपर हुइ, सुता तास गुणवंत ॥६॥ नामे ते गुणसुदरी, रूपे रंन समान ॥ जगमां जस उपमा नहीं, चोस- ठ कला निधान ॥ ७॥ राग रागपी रूप स्वर, ताल तंत वितान ॥ वीणा तस ब्रह्मा सुणे,'थि र करि आठे कान ॥ ८॥शास्त्र सुनापित का व्य रस, वीणानाद विनोद ॥ चतुर मिले जो 'चतुरने, तो ऊपजे प्रमोद ॥ ९॥ मेहेरो गायत णे गले, खटके जेम कुकट ॥ मूरख सरशी गो- ठडी, पग पग हिय हठ॥१०॥ जो रूस्यो . - V . r . गणवंतने, तो देगे दुखपोठ ॥ देवन देने एक तु, साथ गमारां गोठ॥ ११॥ रसियासू वासो नही, ते रसिया इक ताल | फरीने कांखर हु- ए. जिम विउडी तरु माल ॥ १२॥ युक्ति जुक्ति समजे नहीं, सुझे नहीं जस चोज ॥ इत उत जोइ जंगली. जाणे आव्युं रोक ॥ १३ ॥ रोक- तणुं मन रीऊवी, नशके कोइ सुजाण ॥ नदी- माय निशदिन वसे, पलले नहिं पापाण॥१४॥ मर्मन जाणे माहिलो, चित्त नहीं इकठोर ॥ ज्यां त्यां मायूं घालतो, फिरे हरायं ढोर ॥ १५॥ वली चतुरसुं बोलिए, चिते कदा इकवार ।। ते सहेली संसारमा, अवर अकज अवतारं ॥१६॥ सियाने रसिया मिले, केलवतां गुण गोठ ॥ हिये नमाये रोक रस, केपी नावे होठ॥१७॥ परख्या पाखे परणतां, मुंब मिले भरतार ।। जाय जमारो कुरतां, किशुं करे किरतार ॥१८॥ ते कारण ते कुअरी. करी प्रतिज्ञा सार ॥ वीणा वादे जातशे, जे मुज ते भरतार ॥ १९॥७॥ ढाल पांचमी थारा मेहला उपर मेह ऊरूं- ख वीजली होलाल ॥ ऊरूंखे वीजली एदेशी ते ॥ - ह प्रतिज्ञा वात नयरमां घर घरेहोलाल ॥ न यरमां०॥ पसरी लोक अनेक बनावे परपरे हों लाल ॥ब० ॥राजकुमार असंख ते शीखण स- ऊ थया हालाल॥ ते० ॥ लेइ वीणासाज ते गुरुपासे गया होलाल ॥ ते० ॥१॥त्रण ग्रा. म सुर सातके एकावीश मुर्बना होलाल ॥ के० । तान गणपञ्चास 'घणी विधि घोलना हो- लाल ॥ १० ॥ विद्याचार्य एक सवावे शीखवे होलाल ॥ स० ॥ करे अभ्यास जवान ते ऊं- जम नव नवे होलाल ॥ ते० ॥ २॥ शास्त्रसं गीत विचरण देश विदेशना होलाल के ॥ ॥ दे०॥ करे सनामांहि वादते नाह विशेषना होलाल ॥ते०॥मास मास प्रते होय तिहां गु ण पारिखा होलाल ॥ ति० ॥ सुणतां कुंवरी वी, ण सर्व पशु सारीखा होलाल ॥ सः ॥ चौटामां हे वीण वजावे वाणिया होलाल ॥ व०॥ नकरे कोइ व्यापार ते होंसी प्राणिया होलाल॥ ते॥ इणीपरे वरण अढार घरोघर आंगणे होलाल ॥०॥ सघले मेमी मेहेल तं वीणा रणझणे होलाल ।। ते०॥४॥गायो चार गोवाल ते वीण - -- वनाडता होलाल ॥ ते०॥राजकुंवरी विहाह में नोरथ जावता होलाल ॥ मनो० ॥ सूनां मूकी खेत्र मिले वहु करपणी होलाल ॥मिले० ॥शी खे वीण वजावण होस हिये घणी होलाल ॥ हो० ॥५॥ तेह नगरमा एहवं कौतक थई र- ह्यं हॉलाल के ॥ को० ॥ दिठे बने ते वात न- जाये पण का होलाल ॥ न० ॥ सुणी कुंभर ते वात हिये रोम्यो घणुं होलाल ॥ हि ॥ सा- र्थवाहने सार दीए वधामणु होलाल ॥ दीए०॥ ॥६॥ आव्यो निजत्रावास कुंअर मन चितवी होलाल ॥ कुं० ॥ नयर रह्यं ते दूर तो किम जाशुं हिवे होलाल ॥ तो० ॥ देत विधाता पां- ख तो माणस रूममा होलाल ॥ तो० ॥ फिरि फिरि कोतक जोत जूए जेम सूअडाहोलाल ॥ जू० ॥७॥ सिद्धचक मुज एह मनोरथ पूरशे होलाल | मनो० ॥ एहज मुज आधार विघन सवि चूरशे होलील ॥ वि०॥ थिरकरी मन वच काय रह्यो एक ध्यानसु होलाल ।। रह्यो । त- न्मय तत्वर चित्त थयो एक ग्यानसुं होलाल । थ०॥८॥ तत्क्षण मोहमवासी सुरदर आवियो "

।
।
होलाल ॥ सु० ॥ विमलेसर मणिहार मनोहर
लावियो होलाल ॥ म०॥थइ घणो सुप्रसन्न कुं
अर कंठे ठवे होलाल ॥ कुं० ॥ तेह तणो कर:
जोडी महिमा वरणवे होलाल ॥ म०॥९॥ जे
हवं वं रूप ते थाये तत्कणे होलाल ॥ते. ॥
तन्दप वंन्तिठाम जाए गयणांगणे होलाल॥
जा. ॥ आवे विण अभ्यास कला जे चित्त धरे'
होलाल ॥ क० ॥ विषना विषम विकार ते सघा, '
ला संहरे होलाल ॥ ते०॥ १० ॥ सिद्धचक्रनो,
शेवक हुंबं देवता होलालके ॥ हुं. ॥ कैक नधा-
रिया धीर में एहने सेवता होलाल.॥ में. ॥ सि
वचकनी नक्ति घणी मन धारजो होलाल ॥
घ. ॥ मुजने कोईक काम पमे संभारजो होला-
ल॥पमे ॥ ११॥ एम कहीने ते सुरवर निज
थानक गयो होलालके ॥ नि. ।। कुंअर पोढ्यो
सेज निचिंत्तो मन थयो होलाल निजाग्यो
जिसे प्रनात तिसे मन चिंतवे होलाल ॥ ति...'
कुंडलनयरममार के जइ "वेशुं हिवे होलाल ॥
के ॥ज.॥१२॥ नयण उघाडी जाम विलोके
आगले होलाल ॥ वि० ॥ देखे उन्नो आप नय
-

९९ रनीनागले होलाल ॥ न० ॥ दीठा त्याहा दरवा- या तेवीण वजावता होलाल ॥ ते. ॥ राजकुम रीनां रूप कलागुण गावता होलाल।क. ॥१३॥ चित्तमाहे चिंतिरूप करे त्याहां कुवई होलाल ।। ॥ करे । उनड शीश निलाम वदन जिस्युं तूं- वडू होलाल ॥ ३० ॥ चूए चूंची अांख दांत स- वि मोकला होलाल ॥ दां. ॥ वांका लांबा हो- ठ रहे ते मोकला होलाल ॥र. ॥ १४ ॥ चिहुँ दिशि बेठे नाक कान जिम ठीकरा होलाल । ॥ का. ॥ पूठ बंची खूध हिये बहु टेकरा हो- लाल ॥ हि. ॥ कोट केमउर पेट मिली गयां कमां होलाल-|| मि. ॥ टुंकी सांथल जांघ हाथ पग टुंकमा होलाल | हाथ. ॥ १५ ॥ ठक ठक ठवतो पाय नयरमांहि नीकल्यो होलाल ॥नः॥ तेह निहाली लोक खलक जोवा मिल्या होलाल । ख. ॥ जिहां शिखे वीण कला तिहां प्रावि यो होलाल || क. ॥ श्राव्या राजकुमार मिली बोलावियो होलाल ॥मिली. ॥ १६ ॥ आवो 'आवो जुहार पधारो वामणा होलाल ॥ प. ।। दीसो सुंदर रूप घणा सोहामणा होलालघ.. -- . IT क्याथीपधारया राज कहो कोण कारणे होलाल॥ कहो. ॥ कोने देशो महत्व जइ घर बारणे हो- लाल ॥ ज. ॥ १७ ॥ कुब्ज कहे अमे दूरथकी आव्या अहीं होलाल ॥थ. ॥ हांसुं करतो वात : तुमे साची केही होलाल ॥ तु. ॥ वीणा गुरुने पास अमे पण साधशं होलाल ॥ अः ॥ करशे जो जगदीश तो तुमथी वाधशु होलाला तो० ॥ ॥१८॥विद्याचारज पास जइ एम बीनवे हो- लाल॥ ज०॥ वीणानो अभ्यास करावो मुज हिंव होलाल ॥ क. ॥ खड्ग अमूलिक एक करयुं त- स नेटणुं होलाल ॥ क. ॥ तव हरप्या गुरु मह त्व दिए तस अति घणु होलाल ॥ दि.॥१९॥ वीणा एक अनोपम दोधी तसकरे होलालके ॥ दी॥ देखाडे स्वर नाद ठेकाणां आदरे होला- ल ॥ठे ॥त्रट ट तूटे तांत गमां जाये खसी होलाल,॥ ग. ॥ ते देखी विपरीत सना, सघ- ली हसी, होलाल ॥ सः ॥२०॥ हिवे परीदा हे ' त सना मोटी मिली होलाल ॥ स.॥ चतुर सं- गति विचक्षण वेठा मन रली होलालके । वे॥ आवी राज कुमारि कला गुण वरसती होला- । - -- ल॥ क. ॥ वीणा पुस्तक हाथ जे परतद सर- स्वती होलाल ॥ जे. ॥ २१ ॥ दरवाने दरबारे कुब्ज जब रोकियो होलाल । कु. ॥ दीधु नूष- ण रत्न पनी नवि टोकियो होलाल ॥प. ॥श्रा- व्यो कुंवी पास इच्गरूपी वडा होलाल॥ इ०॥ कुवरी देखे रूप बीजा सवि कूबडो होलाल ॥ बीजा. ।। २२ ।। साचीते मुज एह प्रतिज्ञा पुर शे होलाल || प्र. ॥ सफल जनमतो मानशुंद रिजन कूम्शे होलालके । दु.॥ जो एहथी न- वि जांजशे मननुं प्रांतलं होलालके॥म.॥ करी प्रतिज्ञा वयर वसाव्युंता खलं होलाल॥व.॥२३॥ दाखे गुरु आदेशे निजविणा कला होलाल के- ॥ नि० ॥ जाम कुमार कुमारसमा मद आकला होलाल। स० ॥ ताम कुमारि देखावे निजगुण चातुरी होलालके ॥ नि०॥ लोके जाप्यो अंतर ग्रामने सुरपुरी होलाल या०॥२४॥ कुंमरी कला आगे हुइ कुंअरंतणी कला होलाल कुं०॥चंद्र कला रवि आगेते गशने वाकलाहोलालतेि॥ लाके प्रशंसा सांजली वामन आवियो होलालके ॥ वा. ॥ कहे कुंडलपुरवासी जलो मन नावि

यो होलाल ॥ न० ॥ २५॥कुवरी संकीतेण वी-
पा दिए तस करे होलाल ॥ वी. कहे कुमार
अशुद्धले ए वीणा धूरे होलालके ॥ ए. ॥वीणा
सगर्नने दम दाध्योगले ग्रॉ होलाल।।दा०॥
तुंबड तेण अशुद्ध पणु में तस कडं होलाल॥
प. ॥२६॥ दाखी दोष समारी वीणा ते पालवे
होलाल ॥ वी० ॥ होइ ग्रामनी मुड़ना किमपि
नकोचवे होलाल || कि. ॥सुता लोकनां लई :
मुकुट मुद्रा मणी होलाल ॥ मु.॥वस्त्राभरण ले
इ करी राशिते अतिघणी होलाल ॥ रा.॥
॥ २७ ॥ जाग्या लोक , अंबेरुं देखी । एहवं
होलालके ॥ दे. ॥ पूर्ण प्रतिज्ञा कुमारी चित्त ह
रषित हुर्बु होलाल ॥चि ॥ त्रिभुवनसार कुमार
गल वर मालिका होलालगः॥हिवे ठवे नि
ज माने धन्य ते बालिका होलाल ॥ ध० ॥
॥२८॥वामन परियो जाणी नृपादिक दुःख
धरे होलाल ॥ नृ. ॥ ताम कुमार स्वनावनुं रू-
प ते आदरे होलाल के ॥ रू.। शशिरजनी ह ,
रगोरी हरि कमला जिस्यो होलाल ॥ ह. ॥ यो
ग्य मेलावो नाणी सवे चित्त बल्लस्यो होलाल 1.

+ स.॥२९॥ निज बेटी परणावी राजाये नलीप रेहोलाल || रा. ॥ दिए हय गय धण कंचण पुरे तस करे होलाल ॥ पु.॥ पुण्य विशाल नु ' जाल तिहां लीला करे होलाल ॥ ति० ॥ 'गुणसुंदरीने साथ श्रीपालते सुख वरे होलाल॥ ॥ श्री. ॥ ३० ॥ त्रजेि खमे ढाल रसाल ते पां- चमी होलाल ॥र. ॥ पूरी ए अनकूल सजन मन सक्रमी होलाल ॥ स. ॥ सिद्धचक्र गुण- गातां चित्तन कुणतणो होलालचि॥हरपेवरसे अमिय ते विनय सुजश घणो होलाल॥३१॥ दोहरा ॥ पुण्यवंत जिहां पगधरे, तिहां आ- वे सवि ऋद्धि ॥ तिहां अजोबा राम जिहां, जिहां साहस तिहां सिदि ॥३॥ पुण्यवंतने लच्छि नो, इच्छातणो विलंब ॥ कोकिल चाहे कंठ र व, दिये लुंब नरि अंव ॥ २॥ पुण्ये परणति होय नलि, पुण्ये सगुण गरिठ ॥ पुण्ये अ- लिय विधन टले, पुण्ये मिलेज इठ ॥ ३॥ ढाल बठी।सुण सुगुण सनेहीरे साहेवा एदेशी • ॥ एकदिन एक परदेशीन, कहे कुअरने अद- नुत ठामरे ॥ सुण जोयण व्रणसे उपरे, वेन - - - . यर कंचनपर नामरे ॥ जून जून अचरज अ- तिनलं ॥ एआंकणी ॥ त्यां वलसेन राजी- न अरिकाल सबल करवालरे ॥ तस कंचनमा- लाछे कामनी, मालति माल सकुमालरे ॥जू. ॥ ॥२॥ तेहने सुत चारने ऊपरे, वे त्रैलोक्य - सुंदरी नामरे ॥ पुत्रीने वेदने ऊपरे, उपनिपत् यथा अनिरामरे । जू. ॥ ३ ॥ रंनादिक जे. रमणी करी, ते तो एह घरवा करलेखरे ॥ वि धिने रचना बीजीतणी, एहनो जय जैश उल्ले- खरे ॥४॥ रोमाय निरखे तेहने, ब्रह्माद्वय अनु नव होयरे ॥ स्मर द्वय पूरण दर्शने, तेहने तु- ल्य नहीं कोयरे ।। जू. ॥ ५॥ नृपे तस वर स रिखो देखवा, मंडप स्वयंवर कीधरे । मूल मं डप थंने पूतली, मणी कंचनमय सुप्रसिद्धरे ॥ ॥ जू० ॥ ६॥ चिहुं पास विमाणावली स- मी, मंचातिमंचनी श्रेणिरे ॥गौरव कारण कण- राशिजे, जीपीजे गिरिवर तेणीरे ॥ जू. ॥ ॥ ७ ॥ तिहां प्रथम पक्ष आँपांढनी, बीजे व- रण मुहुर्तरे ॥ शुन वीज बीज ते कालवे, ण्यवंतने हेतु आयतरे ।। जू. ॥ ८॥ इम नि- । -- " -सूणी सोवन सांकलं, कुंअरे तस दी, तावरे।। घरे जइ कुजाकृति धरी, तिहां पहोतो हारप्र- नावरे ।। जू० ॥ ९ ॥ ममपे पेसतां वासन, पो- लीयाने नूपण देइरे ॥ तिहां पहोतो मणिमय पूतली, पासे वेठो सुखसेइरे ॥ जू०॥ १०॥ख रदतो नाकते नानई, होठ लांबा उंची पीठरे ॥ आंख पीली केश ते कावरा, रह्यो जनो मांडव हेठरे ॥ जू० ॥११॥ नृप पूजे केइ सन्नागिया, व लि वागीया जागीया तेजरे ॥ कहो कुण कार- णे तुमे आविया, कहे जेण कारणे तुम हेजरे॥ जू० ॥ १२ ॥ तवते नृपति खड खम हसे, जून जून ए रूपनिधानरे ॥ एहने जे वरसे सुंदरी, तेहनां काज सत्यां वल्यां वानरे ॥ जू० ॥१३॥ इणि अवसरे नरपति कुंअरी, वर अंवर शिवि कारूढरे ॥ जाणीए चमकति वीजली, गिरिउप- रे. जलधर गूढरे ॥ जू० ॥ १४॥ मुक्ताहल हारे सोहती, वरमाला करमा लेइरे ॥ मलमंझपे श्रा वी कुंअरने, सहसा शुचिरूप पलोइरे ॥ १५॥ जे सहेज स्वरूप विनावमां, देखे ते अन्नवयो गरे ॥ इणे व्यतिकरे ते हर्पित हुइ, कहे हुने मु - १०६ ज इष्टसंयोगरे ॥ जू० ॥ १६ ॥ तस द्रष्टि सरां. ग विलोकतां, विचे विचे निज वामनरूपरे.॥ दाखे ते कुंअर सुवल्लही, परि परि परखे करी चूपरे ॥ जू० ॥ १७॥ साची ते नट नांगरत- पी, बाजी वाजी प्लुत जेमरे ॥ मन राजी काजी शुं करे, आ जीवित एहसुं प्रेमरे ॥ १८॥ हिवे वरणवे जे ने नृप प्रते, प्रतिहारी करी गुण पो. परे ॥ ते ते हिले कुंअरी दाखवी, वय रूपने दे शना दोपरे ॥ जू०॥ १९ ॥ वरणवतां जस मु ख गजलु, हेलंतां तेहनुं श्यामरे । प्रतिहारीथा की कुंअरने, सा निरखे रति अभिरामरे॥ जू० ॥२०॥ मधुर यथोचित शेलडी, दधि मधु.. साकर द्राखरे ॥ पण जेहनुं मन जिहां वेधियु, ते मधुरने बीजा लाखरे ॥ जू०॥२१॥इणे अ वसरे थंननी पूतली, मुखे अवतरी हारनो देव- रे ॥ कहे गुणग्राहक जो चतुरडे, तो वामन व- र ततखेवरे ॥ जू० ॥ २२॥ ते सुणि वरियो कुं- .. वरीए, दाखे निज अतिही कुरूपरे ॥ ते देखी नित्से कुब्जने, तव रूट्या राणानूपरे ॥जू०॥ ॥२३॥ गुण आवगुण मुग्धा नवि लहे, वरे कु- ॥ -- ।

ज तजी वर नूपरे ।। पण कन्यारत्न नकुञ्जनु,
ऊकरमे शोवर धूपरे ॥ जू. ॥ २४ ॥ तज माल
मराल अमेकहुं, तुं कागजे अति विकरालरे ।
जो नतजे तो ए ताहरूं, गल नाल लुणे कर-
वालरे। जू. ॥२५॥ तव हसीय नणे वामन
इस्युं, तुमे जोनवि वरया इणरे ॥ तो दुर्नगो
रुपो मुज किशु, रुपोन विधिसुं केणरे ॥ जू० ॥
॥ २६ ॥ परस्त्री अनिलाग्ना पातकी, हिवे मुज
असिधारातीच्छरे ॥ पामी तुमे शुद्ध थान सवे,
देखो मुज केवा हच्छरे । जू.॥२७॥एम कही
कुबजे विक्रम तिस्यु, दाख्यं तेणे नरपति नठरे।।
चित्त चमक्या गगने देवता, तेणे संतति कुसुम
नी वुठरे ॥ जू. ॥ २८ ॥ हुन वनसेन राजा खु
शी, कहे वलपरे दाखवो रूपरे ॥ तेणे दाख्यु
रूप स्वनावर्नु, परणावे पुत्री नूपरे। जू०॥२९॥
दीए आवास उत्तंगते, तिहां विलसे सुख श्री-
पालरे ॥ निज त्रैलोकसुंदरीनारिसुं, जेम कम-
लासुं गोपालरे ॥ जू० ॥ ३०॥ ब्रीजे खमे पू-
रण थइ, ए बठी ढाल रसालरेजशमातां श्री
. सिद्धचक्रना, होए घर घर मंगल मालरे ॥३१॥

। . दोहरा ॥ विलसे धवल अपार सुख, सौ- नागी सरदार ॥ पुण्यवले सवि संपजे. वंचित सुख निरधार ॥१॥ सामग्री कारजतणी, प्राप क कारण पंच ॥ इटहेतु पुण्यज वर्ल्ड, मेले अ- वर प्रपंच ॥ २॥ त्रिलोकसुंदरि श्रीपालनो, पू. ण्ये हुवो संबंध ॥ हिवे शृंगारसुंदरितणो, कहि- शुं लान प्रबंध ॥ ३॥ ' ढाल सातमी ॥ साहेबा मोतीडो हमारो ए- देशी ॥ एक दिन राजसनाए आव्यो, चर कहे अचरज मुज मन जाव्यो ॥ साहेचा रंगीला ह- मारा, मोहनारंगीला ॥ दलपत्तननोडे महाराजा धगपाल जस बेन पख ताजा ॥ सा.॥ए आं कणी ॥१॥राणी चोराशी तस गुणखाणी, गुण माला प्रथम वखाणी ॥ पांच बेटा उपर गुण पे- टी, शृगारसुंदरीने तस बेटी ॥सा० ॥२॥ पल्लव अधर हसित सितफूल. अंग चंग कुचफल बहु मूल ॥ जगमतेने मोहनवेली, चालति चाल जसी गज गेली ॥ सा.॥३॥ पंडिता विचक्षणा प्रगु- णा नामे, निपुणा ददा सम परिणामे ॥ तेहनी पांच सखी के प्यारी, सहुनी मति जिनधर्मे सारी . । । .

-- . . ॥ सा०॥४॥ते आगल कहे कुंवरी साधु, श्रा पणुं मन मत होजो काचुं । सुख कारण, जिनम- तनो जाण, वर वरवो बीजो अप्रमाण । सा०॥ ॥५॥जाण अजाणतणोजे जोग. केल कथारत- णो संयोग ॥ व्याधि मृत्यु दारिद्र वनवास, अ धिको कुमित्र तणो सहवास ॥ ६ ॥ हेम मु- द्राए अकिकन गजे, शो जलधर जे फोकट गा- जे ॥ वर वरवो परीने आप, जेम नहोय क- 'म कुजोमालाप ॥ सा० ॥७॥ कह पंमिता प रनुं चित्त, नाव लखीजे सुणि, एक चित्त ॥ सी थे पाक सुनट आकारे, जैम जाणिजे शुद्ध प्र- कारे ॥ सा०॥८॥करी समश्या पद तुमे दा खो, जेपूरे ते चित्तमां राखो ॥ एमनि सुणी क- हे कुंवरी तेह. वरूं समस्या पूरे जेह ॥ सा० ॥ ॥ ९॥ तेह प्रसिद्धि सुणीने मिलिया, बहु पंमित नर वृद्धि वलिया। पण मतिवेग तिहां नवि चाले, वायु वेगे नचि डुगर हाले।सा०॥१०॥पंच स- खीयुतते नृप वेटी. चित्त परखे करी समश्या मोटी ॥सुणिय कहे जिन केम पूरिजे, परमन द्रह किम थाह: लहीजे ॥ सा० ॥११॥ सुणिय कुमार च .

३ - 1 - 4 मक्यो आवे, घरे कहे मूज हार प्रनावे ॥ दल पत्तननयर ज्यां नृप कन्या, त्यां पहोतो सखीय- त ज्यां धन्या ॥ १२॥ देखी कुंअर अमरसम ते ह, चित्तचमकी कहे जो मुज एह ॥ पूरे समश्या तो हुं धन्य, पूरि प्रतिज्ञा हुए कहे पुण्य॥ सा..। ॥ १३ ॥ पूजे कुंअर समश्या कोण, कुंअरीसंके त सखी कहे गौण ॥ शीशे कुंअर दीये करपू. रे. पुतल तेह रहेन अधूरे ॥ सा०॥१४॥पंमिता वाच ॥ मनन्ति फल होय ॥ पुतलोजवाच ॥ दोहरा॥आरिहंताइ नव पय. नियमन धर जे कोय॥ निश्वे तस सुरनर स्तवे, मनवंन्ति फल होय॥१॥विचक्षणोवाच ॥अवरम ऊंखो आल ॥ पुत्त लोवाच ॥ अरिहंतदेव सुसाधु गुरु, धर्मज दुया विशाल,॥ जपो मंत्र नवकार तुम, अवर म , ऊंखो आल ॥२॥ प्रगुणावाच ॥ करि सफ- लो अप्पाण ॥ पुतलोउवाच ॥ आराहीजे देव गु रु, देइ सुपत्ते दान ॥ तप संजम उवयार करि, करि सफलो अप्पाण ॥३॥, निपुणोवाच ॥ जित्तो लिख्यो निलाड ॥ पुतलोजवाच ॥ रे म- त अप्पा.खंतिधर, चिंतां जाल,म पाड़ ॥ फल, 4 १ . - 11

तितोहिन पामिये, जित्तो लिख्यो निलाम ॥ ४ ॥
दक्षाउवाच ॥ तस तिहुंयण जिणदास ॥ पुत
लोजवाच ॥अच्छि नवांतर संचियं, पुनसुमुग्गल
'जास ॥ तसवल तसमई तसंसरी, तस तिहुंयण
जिणदास ॥ ५॥ शृंगारसुंदरीउवाच ॥ रविपहे-
ला ऊगंत ॥ पुतलोउवाच ॥ जीवंतां जगजशै
नही, जशविण का जीवंत ॥ जे जश लई आ-
थम्या, रविपहेला ऊगंत ॥ ६ ॥ ढाल पूर्वनी ॥
'पूरे कुंअर समश्या सारी, आनंदित हुइ नृपति
कुमारी । वरे कुमार ते त्रिभुवनसार, गुणनिधा
न जीवन आधार ॥ सा० ॥ १५॥ पुतलमुखें
समश्या पुरावी, राजाप्रमुख जन सवि हुआना
वी॥ ए अचरज तो कहीए न दीठं, जेम जोइ
ए तेम लागे मीठु । सा० ॥१६॥राजा निज
पुत्री परणावे; पांच सखीयुत मनने नावे ॥ पों
णिग्रहण महोत्सव कीधो, दान अतुल मनवंति
त दीधो । सा०॥ १७॥ सातमी ढाल ते त्री-
जे खंडे, पूरण हुइ गुणराग अखंम ॥ सिद्धचक्र
गुण जो गाइजे, विनय सुजश सुख तो पाइ-
जे॥सा०॥१८॥

११२ । दोहरा ॥ अंगनह इणे अवसरे,, देखी कुंभ रचरित्र ॥ कहे सुणो एक माहरु, वचन विचार पवित्र ॥१॥ कोल्लागपूरनो राजियो, अबे पुरंदर नाम ॥ विजया राणी तेहनी, लावणिम लीलाधा म॥२॥ सात पुत्र ऊपर सुता, जयसुंदरी - तास ॥रंना लघु ऊंची गई, जोड न आवे जा स ॥३॥लावणिम रूप अलंकरी, ते देखि क- हे नूप ॥ ए सरखो वर कुण हशे, पाठक कहो स्वरूप ॥४॥ सो कहे इणे जपतां कला, रा- धावेध स्वरूप ॥ पूज्युं ते में वरणव्यु, साधनने अनुरूप ॥५॥ आठचक्र थंन ऊपरे, फिरे दं- दणने वाम ॥ अरविवरोपरि पुतली, काष्टनि राधानाम ॥६॥ तेल कढा प्रतिबिंब जोइ, मुके अधोमुख बाण ॥ वेधे राधा वाम अवि, राधा वेध सुजाण ॥७॥धनुर्वेदनी ए कला, चारवेदथी ऊढ उत्तम नर साधी शके, न वि जाणे कोई मूढ ॥ ८॥ तेसुणी तुज पु- त्री, नृपति, करि प्रतिज्ञा एम ॥ वरशुं रा- धावेध करि, बीजो वरवा नेम ॥ ९ ॥ मोटों मंम्प मांडिये, राधावेधनो संच ॥ करिए जिम' - । + वर पामिये, पाठक कहे प्रपंच ॥ १० ॥ ममप ने प ममावियों; राधावेध विचार ॥ कोई नर्वि साने धी शके, पण साधशो कुमार॥११॥ एम निमुणि ते नहने, कुंमल दिये कुंमार ॥ रयणी निज वासे वंसी, चाल्यो प्रात उदार॥ १२॥पहोतो ते कोल्लागपुर, कुंवर दृष्टि सवसाख॥साध्यो राधावे ध त्यां, हारमहिमांगुण दाख ॥ १३ ॥ जयसुंद- रीए ते वस्यो, करियो नूप विवाह ॥ तास दत्त आवासमां, रहे सुजश उच्गह ॥१४॥ ढोल आठमी ॥ बन्योरे कुंअरजीनो सेहरो एदेशी.॥ हिवे माउल नृप पेखीश्रा, श्राव्या न र आणा काजरे ॥ विनित ॥ लीलावंत कुंअर नलो. कुंअरे पण निज सुंदरी, तेमावी अधिक समाजरे ॥ वि०॥ ली० ॥ १॥ सैन्य मिल्युं त्यां सामटुं, हयगयरथ नट चतुरगरे॥वि०॥ तेणे संयु त कुंअर ते प्रावियो, ठाणानिधपुर अति चंग रे ॥ वि० ली ॥२॥ आणदियो माउल नरप- ति, तस सिरिवरि सुंदरी देखिरे ॥ वि०॥थापी राज श्रीपालने, करयो विधिअनिपेक विशेपिरें ॥ वि०॥ ली० ॥३॥ सिहासन वेठो सोहिये, वे ५.

रहार किरिट विशालरे ॥ वि०॥ वर चामर छ- त्र शिरे धरयां, मुखकंज अनुसरत मरालरे । वि.॥ ली० ॥४॥ सोले सामंते प्रणमितो, हय गय मणिमोती नेटरे ॥ वि. ॥ चतुरंगी सेनाए परिवरयो, चाले जननी नमवा नेटरे ॥ वि० ॥ ॥ली.॥५॥गाम ठामे ते आवंतडो, नृपे प्र- पमितो सुपवित्तरे ॥ वि० ॥ नेटी जतो बहु ने. टणे, सोपारय नगरे पहुत्तरे ॥ वि. ॥ लि. ॥ ॥६॥ते परिसर सैन्ये परिवरयो, आव्यो ते श्री पालरे ॥ वि. ॥ कहे नक्ति शक्ति नवि दाखवे, शुं सोपारक नरपालरे ॥ वि. ॥ ली० ॥७॥ हे नर परधान नवि एहनो, अपराध गुण- वंतरे ॥ वि. ॥ नामे महसेनए नलो, तारा रा णीनो कंतरे-॥ वि०॥ली० ॥८॥पुत्री.तस कू खे उपनी, ये तिलकसुंदरी नामरे ॥वि.॥ तेतो- त्रिनुवनतिलकसमी वनी, हरे तिलोत्तमानुधामरे ॥वि.॥ली० ॥९॥ तेतो सृष्टि चतुर मदनत पी, अंगे जीत्यां सवि उपमानरे ॥ वि. ॥ श्रु- ति जम जे ब्रह्मा तेहनी, रचनाले सकल समा- नरे॥विली ॥१०॥दीर्घपीठे मंपी सा सुता,

फीचा
बहु विध उपचाररे ॥ वि.॥ मणीमंत्र औ
यध बह आणियां, पण नथयो गुण ते लिगाररे
॥ वि. ॥ ली० ॥ ११ ॥ ते माटे दुःखे पीडियो,
महसेन नृपति तस तातरे ॥ वि०॥ नवि श्रा-
व्यो इणे कारण, मत गणजो वीजो घातरे ॥
वि० ॥ ली० ॥१२॥ राजा कहे किहां ते दाख
वो, तो कीजे तस उपकाररे । वि. ॥ एम कही
तुरंगारूढ थयो, दीठां जातां बहु नरनाररे ॥
। वि. ॥ली०॥१३॥ समशाने लेइ जाती जा
पी, त्यां पहोतो ते नरनाहरे ॥वि.॥ कहे दाखो
मुज हुँ सज करूं. मुक्तिने मदियो दाहरे ॥
॥चि. ली. ॥१४॥ महियल मुकी ते थानके
• करीहार न्हवण अनिषेकरे । वि. ॥ सज करी
सवि लोकना चित्तसुं, थइ बेठी धरीय विवेकरे।
वि० ॥ ली. ॥१५॥महसेन मुदित कहे राजि-
यो, वत्स तुजनेएशं होतरे ॥ वि. ॥ जो नावत
ए बडनागीयो, न करत उपगार उद्योत। वि.
। ॥ ली ॥१६॥ तुज प्राण दीधारे एहणे, तुंभा
ण अधिक मुजरे ॥ वि० ॥ एहने तुं देवी मु..
ज घटे, ए जाणजे हृदयनुं गुजरे ॥ वि. ॥ली

- ॥ १७॥ स्निग्ध मुग्द दृग देखतां, एम कहेतां ते. श्रीपालरे॥वि.॥मन चिंते माहरा प्रेमनी, गति- एहसं असरालरे ॥ वि.० ॥ ली० ॥ १८॥ जो प्राण कहुं तो तेहथी, आधिको केम लखीए प्रे- मरे ॥ वि० ॥ कहुं निन्नतो, अनुनव केम मिले, अविरोधः उनय गति कमरे॥विली. ॥१९॥ एम स्नेहलसा निज़ अंगजा, श्रीपालकर दिए नूपरे ॥ वि० ॥ परणीसा आठे तस मिली, द. यिता अति अद्भुत, रूपरे ॥ वि० ॥ ली० ॥ ॥ २० ॥अम दृष्टिसहित-पण-विरतिने. जेम, वं- ने समकितवंतरे ॥ वि०॥ अमप्रवचनमात स हित मुनि, समताने जेम, गुणवंतरे ॥ वि० ॥ ॥ ली० ॥ २१ ॥ श्रम बुद्धिसहित पण सिद्धिने, अड सिदिसहित पण मुक्तिरे । वि० ॥ प्रिया । आठ सहित पण प्रथमन, नित्य ध्यावे ते इण युक्तिरे ॥ वि० ॥ ली० ॥२२॥ उत्कंठित चि- त्त तेहसुं, वली जननिने नमवा हेजरे ॥ वि० ॥ श्रीपाल प्रयाण ते पूरियु, देवरावे डंका तेजरे।।. ॥ वि० ली० ॥ २३ ॥ हयगय.रथ नम मणि- कंचणे, वली सच्च, वच्छ बहु मुलरे. ॥ वि.॥ प A ।

गे. पगे भेटेजे नृप प्रत्ये, तेहनुं चक्रवर्ति सम शु लरे ॥ वि. ॥ ली० ॥ २४ ॥ तस सैन्य जरे नारित महि, अहिपति फण, मणिगण प्रो- तरे ॥ वि०॥ तेणे गिरि पण जाणुं नवि गि- रया, शशि सूर नयण विधि जोतरे ॥ वि० ॥ ॥ ली० ॥२५॥ मरहठ सोरठ मेवामना, व- ली लाट नोटना नूपरे ॥ वि० ॥ ते आव्यो सघला साधतो, मालवदेशे रविरूपरे ॥ वि०॥ ॥ ली० ॥ २६ ॥ आगम निसुणी परचक्रनो, घर मुखथी मालवरायरे ॥ वि० ॥ नयनीत ते गढने सज, करे, तेहD नवि तेज-खमायरे। ॥ वि० ॥ ली० ॥ २७॥ कपड चोपड तृण कण घणा, संग्रहे ते इधण नीररे ॥ वि० ॥ सन्नद्ध होए सुनट वमा, कायर कंपे नही धी- ररे ॥ वि० ॥ ली० ॥ २८ ॥ एम उज्जयणी हुइ नगरी ते, लोके संकिरण समीपरे । वि. ॥ चींटी, श्रीपाल सुनटे तदा, जेम जलधि अं- तरद्वीपरे ॥ वि० ॥ ली० ॥ २९ ॥ मेरा दी- धा सवि. सैन्यना, पहेली, हुइ रयणी. जामरे॥ ॥ वि०॥ जननी ने पहोतो प्रेमसुं, नृप हा र प्रजावे तामरे ॥ वि० ॥ ली० ३० ॥ ढा- ल पूरी थइ अाठमी, पूरो हुवो त्रीजो खंगरे । ॥ वि० ॥ होए नव पद विधि आराधतां. जि- न विनय सुनश अखंडरे ॥ वि० ॥ ली ॥ ॥ ३१ ॥ चोपाइ ॥ खंड खंड मीठाइघणी. श्रीश्रीपालचरित्रे नणी ॥ ए वापी सुरतरुवेल- डी, कशी द्राखने कशिशेलडी ॥ १॥ इति श्री मन्महोपाध्याय श्री विनयविजयगणि उपकांते महोपाध्याय श्री यशोविजयगणी पूरिते श्री • श्रीपालचरित्रे प्राकृतप्रवधे विमलेश्वरदेवेनार्पि- तम हारप्राप्ति मनोनीप्टदायक षटकन्यापाणिय हणकरणनोनाम तृतीयखम समाप्त ॥ ७ ॥ ॥ अथ श्री चतूर्थखंग प्रारंन । दोहरा ॥ त्रीजो खंड अखंड रस, पूरण हु- प्रमाण ॥ चोथो खेम हिवे वरण, श्रोता सु णो सुजाण ॥ १ ॥ शीश धूणावे चमकिन, रो- मांचित करि देह ॥ विकसित नयन वदन मु- दा,रस दिए श्रोता तेह ॥ २॥ जाणज श्रोता आगले, वक्ताकला प्रमाण ॥ ते आगल घनशुं करे, जे मगशीलपाषाण ॥ दर्पण अंधा आग ले, बहिरा आगंल गीत ॥ मूरख श्रीगल र- सकथा, व्रण्ये एकज रीतं ॥ ४॥ ते माटे स ज.थइ सुणो, श्रोतां दीजें कौन ॥ बुझे तेहने रीम, लद ननूले ज्ञान ॥ ५॥आगे आगे रस घणो, कथा सुणतां थाय ॥ हिवे श्रीपाल चरित्रना, आगल गुण कहवाय ॥६॥ 'ढाले पहेली ॥धन दिनवलाधनघडी तेह, अचिरारो नंदन यदि जिन नेटशुंजी एदेशी॥ रहियोरे आवास दुवार, वयणं सुणे श्रीपाल सो हामणांजी ॥ कमलप्रनारे कहे एम, मयणाप्र. त्ये मुज चिते ए दुःख घणांजी ॥ १॥ वीटीजे. परचक्र, नगरी संघलुरे लोक हिलोलीयुंजी ॥ शीगति होशे इणी ठाम, सुतने सुख होजो बीजें घोलियुजी ॥ २॥घणारे दिवस थया तास, वा लम तुज गयो देशांतरेजी ॥ हजीय न आ- घी काई शुद्धि, जीवेरे माता दुःखणी नवि मरे- जी ॥३॥ मयणारे वोले मकरो खेद, मधरो जय मनमा परचक्रनोजी ॥ नवपदध्यानेरे पाप पलाय, दुरितन चारो ग्रह वक्रनोजी ॥ ४ अ री करी सागर हरीने व्याल, जलण जलोदर बं १२. धन नय सैवेजी ॥ जायरे जपतां नवपद जाप: लहिएरे संपत्ति इह नवे परनवेजी ॥५॥ बी- जारे खोजे कोण प्रमाण, अनुव जोग्या मुजएं वातनोजी ॥ हुनरे पूजामां अनोगम नाव; आ- जरे संध्याए जगतातनोजी ॥ ६॥ तद्गत चि त्त समय विधार्न, नावनी वृद्धि नवनय अति घणोजी ॥ विस्मय पुलक प्रमोद प्रधान, लदी ण एजे अमृतक्रियातणोजी, ॥७॥ अमृतनो लेश लह्यो एकवार, बीजारे औषध करावा न- वि पभेजी ॥ अमृत क्रियाते लहि एकवार, बी- जारे साधन विण शिव नवि अमेजी॥८॥ एं हवारे पुजामा सुज नाव, आव्योरे जाव्यो ध्यान न सोहामणेजी ॥ हजीअन माए मन आणंद, दण दण होये पुलक निःकारणेजी॥९॥ फर- केरे वाम नयनने नरोज, आज मिलेबे वालम माहरोजी ॥ बीजुरे अमृतक्रिया सिद्धिरूप, तुर' त फलेने त्यां नवि आंतरोजी ॥ १०॥ कमल प्रना कहेरे वच्च साच; ताहरी जीने अमृत व से सदाजी ॥ ताहरुरे वचन होशे सुप्रमाण, त्रि विध प्रत्ययवे ते साध्यो मुदाजी ॥११॥ करवाएँ - चचन प्रियानं साच, कहेरे श्रीपाल ते बार उ घामीएजी ॥ कमलप्रना कहे ए सुतवाण, मयणा कहे निजमत नहाये मुधाजी॥१२॥नधाड्यां बार नमे श्रीपाल, जननीना चरणसरोज संहकरू- जी ॥ प्रणमारे दयिता विनय विशेप, बोलावे हने प्रेम मनोहरूजी ॥ १३ ॥ जननीरे श्रा- 'रोपी निजखंध, दयितारे निज हाथे लइ राग- सुजी॥ पहोतोरे हार प्रनावे राय, शिविरआ- वासे जल्लसित वेगसुंजी ॥ १४ ॥ वेसामीरे न द्रासन नरनाथ, जननीने प्रेमे इणीपरे विनवेजी ॥ माताजी देखोए फल तास, जपीया में नव पद-जे सद्गुरुं दियाजी। १५॥ वहुरोरे श्रा- ठे लागी पाय, सासुने प्रमप्रिया मयणातणेजी ॥ तेहनीरे शीश चढावी आशीप, मयणारे आगल वात सयल नणेजी ॥ १६ ॥ पूरे म- यणाने श्रीपाल, ताहरोरे तात अणावू किणप- रेजी ॥ सा कहे कंठे धरीने कुहाड, आवेतो कोइ आशातना नवि करेजी ॥ १७॥ कहेवरा- व्युं दूत मुखेतिणीवार, श्रीपाले राजाने त चय- णजी ॥ कोप्योरे मालवराजा ताम, मत्री कहे 11 जे - १२२ नवि कीजे एवडुंजी ॥ १८ ॥ चोथे खमे ए पहेली ढाल, खेम साकरथी मीठी ए नणीजी ॥ गाये, नवपद सुजश विलास, कीरति वाधे जगमा तेहतणीनी ॥ १९॥ दोहरा ॥ मंत्रि कह नवि कोपिए, प्रबल प्र; तापी जेह ॥ नाखीने शुं कीजिए, सूरज सामी खेह ॥ १ ॥ उद्धत ऊपर आथम्युं, पसरंतु पण धाम ॥ लाए जिम दीपनु, लागे पवन उद्दाम ॥२॥जे किरतारे वडा किया, तेसुं नं चाले रीश ॥ आम अंदाजे चालिये, नामीजे तस शीश ॥३॥ दूत कहे ते कीजिए, अनुचित करे बलाय ॥ जेनी वेला तेहनी, रदा एहज न्याय ॥४॥ एवां मंत्रिवयण सुणी,धरी कुहाडो कंठ ॥ मालवनरपति आवियो, शिविरतणे उपकंठ ॥५॥ते श्रीपाले गेडावियो, पहिराव्याअलंकार ॥सनामध्य तेड्यो नृपति, आप्यु आसन सार ॥६॥ तव मयणा निज तातने, कहे बोल जे मुज ॥ कर्मवशे वर तुमे दियो, तेनुं जुओ ए गूज ॥ ७॥ तव विस्मित मालवनृपति, जामा- उल प्रणमंत ॥ कहे न स्वामि तुज ओलख्यो, एवो रहना । गुरुदर्शित नालियो ए. प्रवल जार ॥ ९॥ तेजा विशुमी ल्यो, निहाँ विवशब्दार ॥ सौभाग्य संदरी के पसुंदरी, प्रमुख सयल परिवार ॥ १०॥ vf न वर्ग संघलो मिल्यो, बयों मार पूरा टककारण आदेशे, श्री श्रीपाल सनूर ॥१३॥ बाल बीजी ॥ लंबे जुबे वरसालो मे - ज दहामो धणरी त्रीजनो होलाह एसीपी जी पहेलुं पेडु ताम. नानवा ऊ ruit tal. लाल ॥ होजी मूल नटी पण एक मनि singi हुपरे नणी होलाल ॥ १॥दोजी HIT in कट, पण तगहन सा घरे मोला Nil हो करी सविपाद, दुलो एक गत सावि titil ल ॥२॥दोहरो ॥ क्या मालम l us, क्यां बच्चर क्या नागरी दल्यो मरह ॥ १॥ दाल Marat.. सुणी तव तेह, जननी जनमादित, Bharli हाजी चिंते विरिमन चिन, शा...1 वे होलाल ॥३॥ माजी नगी माnि, १२६ होजी ते दंपति श्रीपाल, मयणाने सुपसाउले होलाल ॥होजी पामे समाकित शुद्ध.अध्यवसाए अति नले होलाल॥१९॥ होजी कुष्टी पुरुपशत सात, मयणा क्यणे लही दया होलाल॥होजी आराधी जिनधर्म, निरोगी सघला थया होलाल ॥२०॥होजी ते पण नृप श्रीपाल, प्रणमे बहुले प्रेमसुं होलाल ॥ होजी राणीम दीए नृप तास, वदन कमल नित्य उल्लस्युं होलाल ॥ २१ ॥ होजी आवी नमे नृपपाय, मतिसागर पण मं- त्रवी होलाल ॥ होजी पूरव परे नरनाह, तेह.अ मात्य कियो कवि होलाल ॥ २२ ॥ होजी सुस रा सालानुप, माल वीजा पण घणा होलाल।। होजी तेहने दीए बहु मान, नृप. आदरनी नही मणा होलाल ॥ २३ ॥होजी नालमिलित कर- पद्म, सवि सेवे श्रीपालने होलाल ॥ होजी ए- क दीन विनवे मंत्री, मतिसागर नूपालने हो- लालः॥२४॥होजी चोथे खमे, ढोल, वीजी हुइ सोहामणी होलाल॥होजी गुणगातां सिद्धच क, जश कीर्ति वाधे घणी होलाल ॥२५॥ दोहरा ॥मातिसागर कहे पितृपदे, ठव्यो बाल, पण जेण॥उठावियो ते तुज अरि, ते सहि दित्तम- एण ॥३॥अरि कर गतजे नवि लिए, शक्ति उतेपि तृरज्ज॥लोक हसे बले फोकतंस, जिम शारदघ- नगला ॥२॥ ए बल ए ऋधि ए सकल, सै- न्यतणो विस्तार ।। | फलजो लेशो नही. ते निजराज उदार ॥ ३॥ नृपं कहे साचुं तें क- ह्यं, पण चार उपाय ॥ शाम होय तो दंग श्यो, सांकरे पण पित जाय ॥४॥ अहो बु- द्वि मंत्री नणे, दूत चतुरमुख नाम ॥ नूप शि- खावी मोकल्यो, पहोतो चंपा ठाम ॥ ५॥ ढाल त्रीजी। राम बंगाल|| किसके चेले कि सके पूत, आतम राम एकलां अंबधूत ॥ मन मानले ए देशी ॥ अजितसेन ज्यां नूपाल, ते आगल कहे दूत रसाल ॥ साहेव सेविए।क- ला शीखवा जाणीवाल, जे तें मोकल्यो श्रीपा ल॥सा०॥ १॥ सकल कला तेणे शीखी सार, सेना लइ चतुरंग उदार ॥साला आव्योछे तुज खंधनो भार, उतारेछेते निरधार ॥ सा० ॥२॥ जीरण थंनतणोजे नार, नवो ठवीजेते निर- धार ॥ सा० ॥ लोके पण युक्तछे एह, राज देइ । - t १२६ - होजी ते दंपति श्रीपाल, मयणाने सुपसाउले होलाल ॥होजी पामे समाकत शुद्ध. अध्यवसाए अति नले होलाल, ॥१९॥ होजी कुष्टी पुरुष शत सात, मयणा वयणे, लही दया होलालहोजी आराधी जिनधर्म, निरोगी सघला थया होलाल, ॥२०॥होजी ते पण नृप श्रीपाल, प्रणमे बहुले प्रेमसुं होलाल ॥ होजी राणीम दीए नृप तास, वदन कमल नित्य उल्लस्यु होलाल ॥२१॥ होजी आवी नमे नृपपाय, सतिसागर पण मं- त्रवी होलाल, ॥ होजी पूरक परे नरनाह, तेह अ मात्य कियो कवि होलाल ॥ २२ ।। होजी सुस रा सालानुप, मान्ल बीजा पण घणा होलाल।। होजी तेहने दीए बहु मान, नृप. आदरनी, नहीं मणा होलाल ॥ २३ ॥होजी नालमिलित कर- पद्म, सवि सेवे श्रीपालने होलाल । होजी ए- क दीन विनवे मंत्री, मतिसागर नूपालने हो-' लाल ॥२४॥होजी चोथे. खेमे, ढाल, बीजी- हुइ सोहामणी होलाल॥होजी गुणगातां सिद्धच क्र, नश कीर्ति वाधे घणी होलाल ॥२५॥ दोहरा ॥मातिसागर कहे पितृपदे, ठव्यो बाल 1 । 1 4 ૧૨૭ पण जेण॥उठावियो ते तुज अरि, ते सहि दित्तम- एण॥१॥अरि कर गतजे नवि लिए, शक्ति ग्ते पि तृरज्ज ॥लोक हसे बले फोकतंस, जिम शारदघ- नगऊ ॥२॥ ए वल ए ऋधि ए सकल, सै- न्यतणो विस्तार ॥ शं फलजो लेशो नही. ते निजराज नदार ॥ ३॥ नृप कहे साचुं तें क- ह्यं, पणने चार उपाय ॥ शाम होय तो दंग श्यो, सांकरे पण पित जाय ॥४॥ अहो बु- दि मंत्री नणे, दूत चतुरमुख नाम ॥ नूप शि- खावी मोकल्यो, पहोतो चंपा ठाम ॥ ५॥ ढाल त्रीजी॥ राम बंगाल|| किसके चेले कि सके पूत, आतम राम एकला अंबधूत ।। मन मानले ए देशी ॥ अजितसेन ज्यां नूपाल, ते आगल कहे दूत रसाल ॥ साहेब सेविए।क- ला शीखवा जाणी वाल, जे ते मोकल्यो श्रीपा ल।सा० ॥ १॥ सकल कला तेणे शीखी सार, सेना लइ चतुरंग उदार ॥सा०॥आव्योछे तुज खंधनो नार, जतारेछते निरधार ॥ सा० ॥२॥ जीरण थंनतणोजे नार, नवो ठवीजेते निर- धार ॥ सा० ॥ लोके पण युक्तुछे एह, राज देइ - १२८ -- 1 तुमे दाखो नेह ॥सा०॥३॥बीजा पयपंकज तस नूप, सेवे बह नक्ति अनुरूप ॥ सा० ॥ तुमे नाव आव्याजपायो विरोध, नवि असम: र्थ छे तेहसुं शोध ॥ सा० ॥ ४ ॥ किहां सा रसव किहीं मेरु गिरिद, किहां तारा किहां शा रदचंद ॥ सा०॥किहां खद्योत किहां दिननाथ, किहांसायर किहां बिल्लर पाथ॥सा० ॥५॥कि: हां पंचायण किहां मृगवाल, किहां ठीकर किहां सोवनथाल ॥ सा०॥किहां कोद्रव किहां कूर कपूर, किहां कुकस ने किहां घृत पुर ॥ सा०६॥ किहां शून्य वेमी किहां आराम, किहां अन्यायी किहां नृपराम ॥ सा०॥ किहां वाघने किहां वली ग.., ग, किहां दयाधर्म किहां वली याग ।। सा० ॥ ॥ ७॥ किहां जुठने किहां वली साच, किहां रत्न किहां खंडित काच ।। सा० ॥ चढते ठे श्रीपाल, पमते तुम सरखा भूषाल ॥ सा०॥ ॥८॥जो तुं निज जीवित नवि रूठ, तो प्र- मी करी तेहज तुठ ॥ सा० ॥ जो गर्वित के देखी रम, तो रण करवा थाजे सऊ ॥सा०॥ ॥ ९॥ तस सैनासागर मही जाण, तुज - - 1 A । १२९ दल साधुचूर्ण प्रमाण सा० ॥ मोटासुं नर्वि कीजे कुंक, सवी कहें एम बूक अबूझ ॥ ॥ सा० ॥ १० ॥ बोली एम रह्यो जव ते, अजितसेन बोल्यो थइ नूत ॥ राजा न- ही मीले ॥ कहेज तुं तुज नृपने एम, दूतप- मानो जोछे प्रेम ॥रा०॥चंपानगरीनो राजान- ही मिले ॥ ११ ॥ आदि मध्य अंतेछे जाण; मधुर, अमले कटु तिक्त प्रेमाण ॥रा०॥नोज । न वचने सम परिणाम, तेणे चतुरमुख ताज हरु नाम रा० ॥ १२ ॥ निज नहि तेह अ- मारो कोय, शत्रुनाव वहिएछे दोय ॥ रा०॥ जीवतो मूक्यो जाणी वाल, तेणे अमे निबल बलियो श्रीपाल ॥ रा०॥ १३ निज जीवित- ने हुँ नहि रूंठ, रूठयों तस जमराय अपूठ ।। जेणे जगायो सूता सिंह, मुज कोपे तस नरहे लीह ॥ रा०॥१४ ॥ जस बल सायर साथु प्रायः जेह निबलते बीजा राय ॥ रा० ॥ तेमां हुं व डवानल नाण; सविते शोपुं नकरूं काण ॥ ॥ रा० ॥ १५ ॥ कहेजे दूत तुं वेगे जाई, आ- बूं तुज पूठे धाइ ॥ रा० ॥ बल परखीजे रण- । - र ।

१३० 7 मेदान, खड्गनी पृथ्वीने विद्यानुं दान ॥ रा०॥ ॥१६॥ चोथे खंभे त्रीजी ढाल, पूरण हुइ गु ण राग बंगाल रा.॥सिद्ध चक्र गुणगावे जेह, विनय सुनश सुख पावे तेहे ॥रा०॥ १७ ॥ दोहरा ॥ वचन कहे वयरीतंणां, दूत जई अति वेग ॥ कडुअां.काने तेसुणी, हुश्रो श्री- पाल सतेग॥१॥च्च भूमि तटिनीतटे, सेना करि चतुरंग ॥ चंपा दिश जइ तिण दिया, प ट आवास उतंग ॥२॥ सामो आव्यो सवल , तव, अजितसेन नरनाह ॥ मांहो मांहि दल बे जमिल्यां. सगर्व अधिक जगह ॥ ३॥ ढाल चोथी। कमखानी देशीनचंग रणरंग मंगल हुआ अति घणां, नूरि रणतूर अविदूर वाजे ॥ कौतुकी.लाख देखण मिल्या देवता, ना द दुंदुनितणे गयण माजे ॥ चं० ॥१॥ वन- ता, करण रणभूमि त्यां शोधिए, रोधिए अव- धि करी शस्त्र पूजा ॥ बोधिए सुन्नटकुलवंशशं सा करी, योधिए कवण विण तूज दूना ॥ चं० ॥२॥चरचिए चारू चंदनरसे सूनटतनु, अ- रचिए चंपके मुकुट शीशे ॥ सोहिए हच्च वर , .

३३१ वीरवलये तथा, कल्पतरु परे बन्या सुनट दीसे ॥०॥३॥ कोइ जननी कहे जनक मत ला- जवे, कोइ कहे माह विरुद राखे ॥ जनक प- ति पुत्र तिहु वीर जश उज्जला, सोहि धन ज- गतमा श्राणिय आखे ॥ चं० ॥ ४॥ कोइ र- मणी कहे हसिय तुं सहिश किम, समर करवा ल शर कुंत धारा ॥ नयण वाणे ह्ण्यो तूज में वश कियो, त्यांन धीरजरही कर विचारा।। ॥ चं० ॥५॥ कोइ कहे माहरो मोह तुं मत क रे, मरण जीव तन तुज पीठ गडं । अधररस अमृतरस दोय तुज सुलनवे, जगत जय हेतु- हो अचल खांड ॥ चं० ॥६॥इम अधिक को तुके वीररस जागते, लागते वचन हुआ सुनट ताता ॥ सूर पण क्रूर थइ तिमिरदल खंडवा, पूर्व दिशि दाखवे किरण रातां ॥ चं० ॥ ७ ॥ रोपि रणथंन संमरंन करिअति घणो, दोइ द- ल सुनट तव सबल पूंजे॥नूमिनेनोग्यता जोइ निजयोग्यता, श्रमलारोगतारण नमूळाचं० ॥८॥नीर जिम तीर वरसे तदा जोदघन, संचरे खगपरे धवल नेजा ।। गाज दल साज ऋतु आ. 4 १३२ इ पावसतणी, वीज ज़िम कुंत चमके सतेजा, ॥ चं॥९॥ नांड ब्रांड शतखंड जे करी श- के, उच्चले तेहवा नालगोला, ॥ वरसता अग्नि रणमन्न रोपे नस्या, मानु ए यमतणा नयणडो- ला ॥ ९ ॥ १० ॥ केइ दे शरे अरितणां शिर- सुनट, आवतां केइ अरि-बाण माले ॥ केइ असि बिन्न- करि कुंन मुक्ताफले, ब्रम्हरथ विहगमुख ग्रास घाले ॥ चं० ॥ ११ ॥ मद्यरस सद्य अनवद्य कवि पद्य, नर, बंदिजन विरुदथी अधिक: रसिया ॥ खोज अरिफोजनी मोज ध- रिनवि शके, चमकनर धमक दइ मांह धसिया ॥ चं० ॥ १२॥ वाल विकराल करवाल हत सुनटशिर, वेग उच्चलित रवि राहु-माने ॥धू- लि धोरणि मिलित गगन गंगाकमल, कोट अंतरित स्थ रहत गने॥ चं०॥ १३ ॥ केइ नट नार परि शीश परिहार करि, रणरसिक अधिक पूंजे कबंधे ॥ पुर्ण संकेत हित हेत जय जयरवे, नृत्य मनु कृत्य संगीतबंधे॥॥१४॥ , नूरि रणतूरपूरे गयण गमगमे, रथ सवलशूर चकचूर नजे ॥ वीर हक्काइ हयगय पूले चिहूं- - . । - १३३ दिशे. जेह होय शूर तस कोण गंजे ॥ चं० ।। ॥ १५॥ तेह क्षणमांह हुइ रणमही घोरतर, रुधिर कर्दम जरी अंतपुरी ॥ प्रीति हुइ पूर्ण व्यंतरतणा देवने, सुनटने होंस नवि रहि अधू री ॥ चं० ॥ १६ ॥ देखि श्रीपालनट नांजियु सैन्य निज, ऊठवे तव अजितसेनराजा ॥ नाम मुज राखवो जोर फिरी दाखवो, हो विमल सु- नट कुल तेज ताजा ।। चं० ॥ १७॥ तेह इम बुझतो सैन्य सजि पूंजतो, वींटियो जत्ति शय- सात राणे॥ ते वदे नृपति अनिमान तज ह- जिय तुं, प्रणमि श्रीपाल हित एह जाणे ॥ चं० ॥ १८॥ मानधन जास माने नते हितवचन, तेहसुं कुंऊतो नविय थाके ॥ बांधियो पाडि क- .रि तेह सतशय नटे, हुन श्रीपालजश प्रगट वाके ॥ चं० ॥ १९ ॥ पाय श्रीपालने श्राणियो तेह नृप, तेणे. डोमावियो उचित जाणी॥ नुमि सुख भोगवो तात मत खेद करो, वदत श्रीपाल इम सधुर वाणी ॥. चं० ॥२०॥ खंम चोथे हुई हाल चोथी नली, पूर्ण कमखातणी एह दे- शी। जेह गावे सुजश एम नवपदतणो, ते लहे . - ।

ऋदि सवि शुद्धलेशी । चं० ॥ २१ ॥ दोहरा ॥ अजितसेन चिंते करयुं, अविमा-- स्युं में काज ॥ वचन न मान्यूं दूतनं, तोन रही मुज लाज ॥१॥ आप शक्ति जाणे नही, करे सबलसुं हुंऊ ॥ सुविहितवचन. माने नही, आ- पद पमे अबुझ ॥२॥ किहां रद्धपणं हुँ सदा, परद्रोहि कृत पाव ॥ किहां बालपण ए सदा. प- रउपकार स्वभाव ॥३॥ गोत्रद्रोह कीर्ति नहीं, राजद्रोह नवि नीति ॥ बालद्रोह सदगति नही, ए त्रणे मुज नीति ॥४॥कोइनकरे तेमें करयु, पातक निठुर निजाण ॥ नहि बीजं बहु पापने ॥ नरक विना' मुज ठाण ॥ ५ ॥ एहवा पण बहुः पापने ॥ उधरवा दिये हच्च ॥ प्रव्रज्जा जिनराजनी, छे इक शुद्ध सम च्छ ॥६॥ ते दुखवल्लीवन दहन, ते शिवसु- खतरु कंद ॥ ते कुलघरगुणगणतणुं, ते टाले सवि बंद ॥७॥ ते आकर्षण सिद्धनु, नव नि कर्पण तेह ॥ ते कपायगिरिनेदपवि, नोकपाय- दवमेह ॥८॥प्रव्रज्जा गुण इम ग्रहे, देखे ने वजल दोष ॥ मोह महा मढ़ मिटिगयो, हुश्रो ३ ।

7 नावनो पोप ॥ ९॥ नेदाणी बहु पाप थिति, कर्मे विवरज दीधै ॥ पूरवनव तस सौनरयो, रंगे चारित्र लीध ॥१०॥ ढाल पांचमी ॥ थोरे माथे पंचरंगी पाच सो नारो गेगलो मारूजी एदेशी ॥ हुो चारित्र जुत्तो, सुमतिने गुत्तो, विश्वनो तारूँजी ॥ श्री- पालते देखी सुगुण गवेपी मोहियो ॥ वारूजी। प्रणमे परिवार नक्ति उदारे ॥ वि० ॥ कहे तुज गुण थुणिए. पातक हणिए आपणां ॥ वा० ॥ ॥१॥ उपशम असिधारे कोचने मारे ॥ वि०॥ तुं मदववंजे मदगिरि भले मोटका ॥ वा० ॥ मायाविषवेली मूल उखेगी। वि०॥ तें अऊव खी- ले सहज सलीले सामटी॥ वा०॥२॥ मूगेज ल नरियो गहन गुहरियो ॥-वि० ॥ तें तरियो दरियो मुत्ति तरीसुं लोननो ॥वा०॥ ए चार क- पाया नवतरूपाया ॥वि०॥ बहु नेदे खेदे संजय निकंदी तुं जयो ॥ वा० ॥३॥ कंदर्प दर्प स वि सुर जीत्या ॥ वि० ॥ ते तें एकण धके वित्र म पक्के मोमीयो ॥ वा० ॥ हरिनादे भाजे ग नवि गाजे ॥ वि० ॥ अष्टापद आगल ते । है . - ण गगल सारिखो | वा०॥४ी रति अरति निवारि नय पण नारी ॥ वि०॥ तें मन न- वि धरिया तेहज मरिया तुजथीं ॥ ३०॥ ते तजिय दुगग शी तुज वगं । वि। ते पूग्गल अप्पा विहु पखे थप्पा लक्षण । वा। ॥ ५ परिसहनी फोजे तुं निज मोजे ॥ वि०॥ नवि नाग्यो लाग्यो रण जेम नागो एकलो ।। वा० ॥ उपसर्गने वर्गे तुं अपवर्गे॥वि० चालतां नडियो तुंनवि पमियो पाशमा॥ वा ॥६॥ दोयं चोर उठता विपम वजंता॥वि. ॥ धीरज प- विदंडे तेज प्रचं ताडियां ॥ वा. ॥ नइधार एप तैरतां पार उतरतां ॥ वि. ॥ नवि मारर्ग लेखा विगंत विशेपा देखिये ॥ वा. ॥ ७ ॥ तिहां जोगनालिका समता नामे ॥ वि. ॥ तें जोवामांगी जतपत गंमी उद्यमे ॥ वा. ॥ ति- हां दीठी दूरे अनंदपूरे ॥ वि. ॥ उदासीनता शेरी नहि.नवफेरी चक्र ॥ वा. ॥ ८॥ ते तुं नवि मूके जोगन चूकें ॥ वि. ॥ बाहेरने अं तर तुज निरंतर सत्यछे ॥ चा ॥ नयने ब- हुरंगा तिहांन एकंगा ॥ वि. ॥ तुमें नयपक्ष- -- श + कारीगे अधिकारी मुक्तिना ॥ वा. ॥ ९ ॥तु । मे अनुन जोगी निजगुण भोगो । वि. ॥ तु मे धर्मसंन्यासी शुद्ध प्रकाशी तत्वना ॥वा. ।। तुमे आतमदरशी उपर्शम वरसी।वि. ॥ सिं- चो गुणवाडी थाये ते जामी पुण्यसुं ॥वा. ॥ ॥ १०॥श्रप्रंमतप्रमत्तते द्विविध कहिजे॥वि.॥ जाणग गुण ठाणग एकज भावते तें ग्रह्यो । वा. ॥ तुमे आगम अगोचर निश्चय संवर ॥ वि. ॥ फरस्युं नवि तरस्युं चित्त तुम केलं स्व- नमां ॥ वा० ॥११॥ तुन मुद्रा सुदर सुगुण पु. रंदर वि० सूचे आते अनोपम नपशम ली. ला चित्तनी,॥ वा० ॥ जो दहन गहन होए अं तरचारी॥ वि०॥ तो केम नवपल्लव तरुअर दीसे सोहतुं ॥ वा० ॥ १२॥ वैरागी त्यागी तुं सोनागी । वि०॥ तुज शुनमति जागीना- वठ नांगी मूलथी ॥ वा० ॥ जगपूज्य तुं मा रो पुज्य छे प्यारो || वि० ॥ पहेलो पण न- मियो हिवे उपशामियो आदरयो॥वा ॥१३॥ एम चोथे खंडे रग अखंम संथुण्यो ॥ वि०॥ ने मुनि श्रीपाले पंचमी ढालेते कह्यो वा०॥१४il .

N । 1 दोहरा ॥ अजितसेनमुनि इम थुणी, ते- हेने पाट विशाल ॥ तस अंगज गजगति सुम ति, थापे नृपे श्रीपाल ॥ १॥ कारज कीधांओ पणां, आरजने सुख दीध ॥ श्रीपाले बल पुण्य ने, जेवोल्यो तेकीध ॥२॥ । ढाल ठठी ॥ वलद मला सोरठीरे लाल एदेशी ॥ विजय करी श्रीपालजीरे लाल, चंपा, नगरीए कीध प्रवेशरे सोनागी ॥ टल्या लोक- ना सकल कलेशरे ॥ सो० ॥ चंपानगरीते बनी सुविशेपरे ॥ सो० ॥ शिणगारया हाट अशेपरे।। , सो० ॥ पटकुले गया प्रदेशरे ॥ सो० ॥ जय- जयनणे नरनारियां होलाल ॥ १॥ फरके ध्व- जा त्यां चिहुं दिशेरे लाल, पैग पेग नाटारंनरे ॥ सो०॥ मांड्यांते सोवन थंजरे ॥ सो०॥गा वे गोरी गीत अदंबरे ॥ सो. ॥ जेणे रूपे जी- तीने रंनरे॥ सो॥ बंनने पण होए अचंनरे ॥ सो० ॥ ज. ॥ २॥ सुरपुरी ऊंपाजे करीरे ला ल, चंपाहुइ तेणीवाररे ॥ सो० ॥ मदमोदसमुद्र मां साररे । सो० ॥ फलियो साहस मान उदाररे ॥ सो॥ त्यां N अवा ।

1 श्रीपाल ते कुलनदाररे ॥ सो० ॥ ज० ॥३॥ मोतीय थाल जरी करीरे लाल, वधावे वर ना- ररे ॥ सो. ॥ करकंकणना रणकाररे॥सो० ॥प- गे फांऊरना ऊम काररे ॥ सो० ॥ कटिमेखलना खलकाररे॥ सो० ॥ वाजे मांदलना धौंकाररे । ॥ सो० ॥ ज०॥४॥ सकल नरेसर तिहां मि- लीरे लाल, अनिपेक करे फिरी तासरे ॥सो०॥ पितापाटे थापे उल्लासरे ॥ सो० ॥ मयणा अ- लिपेक विशेपरे ॥ सो. ॥ लघुपाटे श्रा- ' ठजे शेपरे ॥ सो. ॥ सीधोजे, कीधो उद्देशरे ॥ ॥ सो० ॥ ज०॥५॥ एक संत्रि मतिसागरुरे लाल. पण धवलतणाजे मित्तरे ॥ सो० ॥ ए चारे मत्रि पवित्तरे ॥ सो० ॥ श्रीपालकरे शुन चित्तरे ॥ सो० ॥ एतो तेजे हुन आदित्तरे ।। ॥ सो० ॥ खरचे बहुलु तिहां वित्तरे ॥ सो० ॥ ॥ ज०॥६॥कोसंवी नयरी थकीरे लाल, ते. डाव्यो, धवलनो पुत्तरे ॥ सो० ॥ तेनुं नाम विम लचे युत्तरे ॥ सो० ॥ तेह शेठ, करयो सुमुहत्तरे ॥ सो॥ सोवनपट बंध संयुत्तरे। सो० ॥ किधा कोप ते अखय सुगुत्तरे।सो० ॥ज.॥७॥ उत्सव - १४.. । । ॥ - चैत्य अठाहियारे लाल, विरचावे विधि साररे ।। ॥ सो० ॥ सिद्धचक्रनी पुजा उदाररे ॥ सो० ॥ करे जाणी. तस नपकारर॥ सो॥ तेनोधर्मी सह परिवाररे ॥ सो० ॥ धर्मे उल्लसे तस दाररे ॥सो० ॥ ज० ॥ ८॥ चैत्य करावे तेहवारे ला- ल, जे स्वर्गसुं ममे वादरे ॥ सो० ॥ विधुमंगल अमृत आस्वादरे॥ सो० ॥ध्वजजिहे लीये अ- विवादरे ॥सो०॥ तेणे, गाजे गुहिरे नादरे । सो० ॥ मोडे कुमतिना उनमादरे ॥ सो० ॥ ज ० ॥९॥ पम्हः अमार वजावियारे लाल, दीधां दान - नेकरे ॥ सो ॥ साचविया सकल विवेकरे।। सो समाकितनी राखी टेकरे। सो ॥ न्याये राम क- हायो करे । सो ॥ ते राजहंस बीजा करे ॥ सो० ॥ ज०॥ १०॥ अचरज एक तेणे क- रयुरे लाल, मन गुप्त ग्रह हुता. जेहरे॥ सो० ॥ कर्णादिक नृप ससनेहरे ॥ सो ॥ छोमाविया स . घला तेहरे .सो. ॥ निज अद्भत चरित अबे- हरे । सो॥ देखावी निज गुणगेहरे ॥सो० ॥ ज. ॥ ११॥ श्रीपाल प्रतापथी तापियोरे लाल, विधिः शयन करे अरविंदरे। सो. ॥ करे जलधि . ।

। . वास मुकुंदरे ॥ सो. ॥ हर गंगधरे निसपंदरे।। ॥सो. ॥ फिरे नाठा सूरज चंदरे । सो० ॥ ज.॥ ॥ १२ ॥ तस जश गंगा सारिखोरेलाल, तिहां अरिअपजश सेवालरे॥सो. ॥ कर्पूरमांहे अंगाररे ॥सो ॥अरविंदमाहे अलिबालगासो ॥अन्योन्य संयोग निहालरे। सो०॥ दिए कवि उपमा तत्काल रे। सो० ॥ ज० ॥ १३॥ सुरतरु स्वर्गथी ऊत रीरे लाल, गयां अगम अगोचर ठामरे।सो.॥ जिहां कोइन जाणे नामरे ॥ सो० ॥ तिहां तप- स्या करे अनिरामरे। सो० ॥ जव पाम्यां अद- नूत ठामरे ॥ सो ॥ तल करअंगुली हु ता मरे। सो०॥ज.॥१४॥जश प्रताप गुण या गलोरे लाल, गुरुनने गुणवंतरे ॥सोः॥ पाले रा ज महंतरे ॥ सो.॥वयरीनो करे अंतरे॥सो॥। मुखपद्म सदा विकसंतरे॥सो. ॥ लीलालहेर ध रंतरे । सो. ॥ ज- 1, १५॥ मेरुमवे जे अंग- लेरे लाल, कुशअग्रे जलनिधि नीररे । सो । फरसे आकाश, समीररे । सो० ॥ तारागण ग- णित गंभीररे ॥ सो० ॥ श्रीपाल सुगुणनो ती- रे । सो ॥ ते पण नत्रि पामे धीररे । सो. ॥

११.२ ज० ॥ १६ ॥ चोथे , खंडे पुरी थईरे लाल, एक ठी ढाल अनंगरे । सो० ॥ इहां उक्ति ने युक्ति सुचंगरे ॥ सो० ॥नवपद महिमानो रंगरे॥सो ॥ एहथी लहीए ज्ञानतरंगरे । सो० ॥ वलि विलय सुयश सुखसंगरे । सो० ॥ १७॥ दोहरा ॥ एहवे, राय रिकी नलो, अजितसे न जस नाम ॥ नहिताण तस ऊपन्युं, शुद्ध..च रण परिणाम ॥ १॥ तिण नगरीते आवियो, मुणि आगमन उदंत ॥रोमांचित श्रीपालनप, हर्पित हुन अत्यंत ।। २ ।। वंदन. निमित्ते आ- वियो । जननी नऊ समेत । मुनि नमि करि- य प्रदक्षिणा. बेठो धर्मसंकेत ॥ ३॥ सुणवा वां ने धर्मते, गुरुसन्मुख सुविनीत ॥ गुरु पण तेह देशना, दे नय समयअधीत॥४॥ पाल सातमी ॥ हस्तिनागपुर वरनलो, जि. पांडुराजा साररे एदेशी ॥ प्राणी वाणी जि नतणी, तुमे धारो चित्तमझाररे ॥ मोहे भुझ्या म त फिरो, मोह मूक्ये सुख निरधाररे ॥ मोह मू क्ये सुख निरधार, ॥संवेग गुण पालीये। पुण्य कंतरे पुण्यवंत अनंत विज्ञान, वदे इम - - - । १४३ - - नेगवंतरे ॥१॥ दश दृष्टांते दोहिलो, मानवन व ते पणलिदरे ॥ आरिजदेने जन्मजे, ते दु- लन सुकृत संबंधरै ॥ ते दुर्लन० ॥ संवे. ॥२॥ आरजक्षेत्रे जनम हुन, पण उत्तमकुल दुर्लन- रे॥ व्याधादीक कुल ऊपन्ये. शुं आरजदेव अचंगरे । शु. संवे॥ ३ ॥ कुलपामे पण दुलहा, रूप आरोग्य आयु समाजरे ॥ रोगी रूपरहित घणा, हीण आयु दीसे आजही ॥ ॥ संवे. ॥४॥ ते सविपा, पण सही, दुल्लहोने सुगुरु संयोगरे । सघले दोने नही सदा, मुनि पा- मी जे शुभ योगरे । मुनि ॥ संवे.॥ ५॥ मोटे पु ण्ये पामीए, जो सदगुरु संग सुरंगरे।तेरे काठीया तोकरे, गुरु दर्शन उत्सव नंगरे। गु. ॥ संवे० ॥ ॥६॥ दर्शन पामे गुरुतj, धूर्ते व्युदयाहित चि त्तरे। सेवाकरी जन नविशके, होए खोटो भाव अ मितरे ॥ हो. ॥ सवे.॥७॥ गुरुसेवा पुण्ये ल- ही, पासे पण वेठा नित्तरे॥धर्मश्रवण तोहे दो हिलं, निद्रादिक दिएजो नित्तरे ॥ नि॥संवे॥ ॥८॥पामी श्रुत पण दुल्लही, तत्ववुद्धिते नरने नहोयरेशृंगारादि कथारसे, श्रोता पण निज गुण । .

१४४ ।। खोयश्री ॥ संवे.॥९॥ तत्व कहे पण दुलही सदहणा जाणों संतरें ।। कोइ निजमात पागल करे, कोइ डामाडोल फिरंतरेको सौ.१०॥श्रा पा विचारे पौमिए, कहो तत्वतणो केम अंतरे।। आलसुश्रा गुरु शीप्यनो, इहां नावे जो मन तंतर ॥ इ० ॥ संवे० ॥११॥ वठरछात्र गज अ. वतां, जेम प्राप्त अप्राप्त विचाररे।। करेन तेहथी जगरे, तेम आपमति निरधाररे। ते.॥संवे॥१२॥ आगमने अनुमानथी, वलि ध्यानरसे गुणगहर ॥ करे जे तत्व गवेपणा, तेपाम नहीं संदेहरे ॥ ॥ ते॥ संवेः ॥ १३ ॥ तत्वबोधते स्पर्श, सं- वेदन अन्य स्वरूपरे । संवेदन वैध्ये हुवे, जे स्पर्शते प्रापति रूपरे ॥ जे. ॥ सवे. ॥ १४ ॥ तत्वते दशविध धर्म, दांत्यादिक श्रमणनों 'शु द्वरे ॥ धर्मनु मूल या कही, ते खंति गुण अ विरूद्धरे । ते. ॥ संवे. ॥१५॥ विनयन वश-.' ले गुण सवे, तेतो मार्दवनें, आयंत्तरे ॥ जेहने माईव मनवस्यो, तेणे साव गुणगण, संपत्तरे। ते. ॥ संवे० ॥ १६ ॥ आर्यव विणं नवि शु 'द, नवि धर्म आराधे अशुद्धरे ॥ धर्मविना . । - नवि मोदडे, तेणे रिजु नावी होय वुद्धरे।ते ॥ संवे० ॥ १७॥ द्रव्योपकरण देहना, वलि नं कंपान शुचि नावरे ॥ नाव शौच जेम नवि च ले, तेम कीजे तास बनावरे । ते॥ संवे० ॥ ॥ १८॥ पंचाश्रवथी विरमीए; इंद्रिय निग्रहीजे पंचरे । चार कषाय त्रण दै जे, तजीएते स- जम संचरे । त०॥ संवे०॥ १९॥ बांधव धन इंद्रियं सुखतणी, वली नय विग्रहनो त्यागरे । अहंकार ममकारनो, जे करशेते महानागरे । जे०॥ संवे०॥२०॥ अविसंवादनयोगले, वली तन मन वचन, अमायरे ॥ सत्य चतुर्विध जिन कह्यो, वीजे दर्शने नकहायरे । बी०संवे०॥ । ॥२१॥ पटविध बाहिर तप का, अभ्यंतर प टविध होयरे ॥ कर्मखपावे तेसही, पमिसोयटति पणे जोयरे ॥५०॥ संवे०॥२३॥ दिव्य उदा रिक कामजे, कृत कारीत अनुमति नेदरे ॥ यो ग त्रिके तस वर्जवं, ते ब्रह्महरे सवि खेदरे । ते० ॥ संवे०॥ २३ ॥ अध्यात्मवेदर्दी कहे, मूं» ते परियह नावरे ॥ धर्म अकंचनने भयो; ते. कारण नवजल नावरे ॥ ते ॥संवे०॥२४॥पांच , 1 । नेद खंतिना, उवयार वियार विवागरे॥ वचन धर्म तिहां त्रण, लौकिक दोय अधिक सोनागरे लो० ॥ संवे० ॥२५॥अनुष्ठान ते चार, प्री. ति नक्तिने,वचन असंगरे ॥त्रण दमा दोय- मां, अग्रिम दोयमांहे चंगरे ॥अ० ॥ संवे०॥ ॥२६॥ वल्लन्न स्त्री जननी तथा, तेहना कृत्यमां जूजून रागरे ॥ पमिकमणादिक कृत्यमां, एम प्रीति नातिनो लागरे ।ए० ॥ संवे० ॥२७॥ वचन ते आगम आशरे, सहेजे थायेते' असंगरे ॥ चक्र भ्रमण जेम दमथी, उत्तर तदनावे चंगरे ॥ज०॥ संवे ॥ २८ ॥ विप गरल अनुष्ठान, तहेतु अमृतवलि होयरे ॥ त्रिक तजवां दोय से- ववां, ए पांच नेद पण जोयरे॥ए॥ संवे॥ ॥२९॥ विप किरिया ते जाणीए. जे अंशना- दिक उद्देशरे ॥ विप ततखिण मारे यथा, तेम एह नवे फल लेशरे॥ते ॥ संवे॥३०॥ पर- नवे इंद्रादिक रमा; इच्ग करतां गर थायरे॥ ते कालांतरे फलदीए, मारे जेम हमकियो वायरे मा०॥संवे०॥३१॥ लोक करे तिम जेकर, जठे वेसे समृर्छम प्रायरे ॥ विधि विवेक जाणे 1 ११७ . नहीं, ते अनुष्ठान कहायरे ॥ ते० ॥ संवे० ॥ ॥ ३२॥ तदेतु शुद्ध रागथी, विधि, शुद्धते अमृ- त होयरे ॥ सकल विधानजे आचरे, ते दीसे, विरला कोयरे॥ते. ॥ संवे० ॥ ३३ ॥ करण प्री- ति आदर घणो, जिज्ञासा जाणनो संगरे ।शु- नागम निर्विघ्नता, ए शुद्धक्रियानां लिंगरे । ए.॥संवे. ॥ ३४ ॥ द्रव्यालंग अनंतां धरयां, करी किरिया फल नवि लद्धरे ॥ शुद्धक्रिया तो - संपजे, पुद्गल आवर्त जो अद्धरे।। पु० संवे० ॥ ॥ ३५॥ अरिहंत सिद्ध तथा नला, आचारजने उवडायरे ॥ साधु नाण दंशण चरि, तप नव पद मुगति उपायरे ॥त.॥संवे॥३६॥ए नव प- द ध्याता थकां, प्रगटे निन. आतम रूपरे । " आतम दरशण जेणे करयुं, तेणे मुद्यो जवनय- कूपरे ॥ ते० ॥ संवे. ॥ ३७॥ क्षण अर्धेजे अ- घटले, तेन टले नवनी कोडीरे ॥ तपस्या कर- तां अति घणी, नही ज्ञानतणीछे जोमीरे ॥न.॥ संवे० ॥ ३८॥ प्रातम ज्ञाने मगनजे, तेसवि पद्गलनो खेलरे ॥ इंद्रजाल करी: लेखवे, नमिले. तिहां, देइ मन मेलरे ।। नं० ॥ संवे० ॥ ३९ ॥ । I १४८ जाण्यो ध्यायो आतमा, आवरण रहित होए सि द्वरे॥ आत्मज्ञानते दुःखहरे, एहिज शिवहेतु प्रसिद्धरे ॥ए०॥ संवे०॥ ४०॥ चोथे खंझ सात मी, ढाल पूरण श्रृइ खासरे । नवपदमहीमा जे सुणे, ते पामे सुजश विलासरे। ते.॥संवे.॥४१॥ दोहरा॥इणिपरि देइ देशना, रझा जाम मुनि चंद॥ तव श्रीपालते विनवे, धरतो विनय अमंद ॥१॥ नगवंत कहो कुण कर्मथी, बालपण मुज देह "महारोग ए ऊपन्यो, कुण सुकृते हुन बेह ॥२॥ कवण कर्मथी में'लही, ठाम ठाम बहु ऋद्ध । क्रवण कुकर्मे हुं पज्यो, गुणनिधि जलनिधिमध्य ॥३॥ कवण. नीच कम हुने, डुंवपणुं मुनिराय '" मुजने ए सवि किम हुने, कहिये करि सुपसाय ॥४॥ : ढाल आठमी ॥ वे वे मुनिवर वहिरण पांग रयारे एदेशी ॥ सांजलजो हिवे कर्मविपाक कहे मुनिरे, काइ-कीg की, कर्मन जायरे ॥ कर्म व शे होय संघलां सुखदुख जीवनेरे, कर्मथी बली यो कोइ नव थायरे ॥ सां ॥१॥रतक्षेत्रमा नयर हिरण्यपुर हुनरे, महीपति मोटोते श्रीकांत - - , रे ॥ व्यसन तेहने लाग्यं आहेमातणुरे, काइ वारे वारे राणी एकांतरे ॥ सां० ॥२॥ राणी तेहनी जाणो सुगुणा श्रीमतिरे, समकित शी- लनी रेपरे ॥ जिनधर्मे मति रुमी कुडी नहि म नेरे, दाखे दाखे शीख विशेपरे ॥ सां. ॥३॥ पियु तुजने आहे; जावू नवि घटेरे, जेहने के- डेने नरकनी नीतिरे ॥ धरपीने परणी वे लाजे तुज़थकीरे, मांडी जेणे जीव हिंसानी अनीतिरे ॥ सां० ॥ ४ मुखे तृण दीधे अरिपण मूके जी. वत्तोरे, एवो रुडो दात्रीनो आचाररे ॥ तृण, आहार सदाजे मुग़पशु आचरेरे, तेहने जेमारे आहेडे ते गमाररै ।। सां० ॥ ५॥ ससलां नासे पासे नहीं आयुध धोरे, सापीजीया बाणी ते- हने केडरे ॥ जे लागते आगे दुःखलेशे धणारे, नाठासुं वलन करे दात्री. वेडरे ।। सां ॥६॥ अवल कुलासी ऊखने निज द्रुम पीमतार, ख- * गने मृगने तृण नदीने दोपरे ॥ हणतां नृपने नहोय एम जे उपदिशेरे, तेणे कीधो तस हिं- सक: कुल, पोषरे,॥ सां०॥७॥ हिंसानीते खिंसा सघले सानलीरे, हिसा नवि रुमी किणही हेतरे। AN ~ . आप संतापै परसंतापे,पापीरे, बाहेडीते जाणो कुलमां केतरे ॥सांजान रसाताल विक्रमजे. दुर्बल हणेरे, एतो लेश्या. कृष्णनो धन परिणामरे, ॥jडी करणीथी जग, आपजश पामीएरे, ल- हालो खातां मुख होयते श्यामरे ॥ सां. ॥९॥ एहवां राणीए वयण कह्यां पण रायनेरे, चित्तमाहे नवि जाग्यो कोई प्रतिवोधरे। धन वरसे पण न वि निजे मगसेलीवरे, मूरखने हित उपदेशे हो ये क्रोधेरे ॥१०॥ अन्य दिवस शतसात डल्लं- ठे परवस्योरे, मृगया.संगे आव्यो गहने रायरे॥ मुनि तिहां देखी कहे. ए व्याधिबे कोढीयोरे, उ ल्लंठते मार देइ घन घायरे ॥ सां ॥११॥जे म जेम तामे मुनिने तम नृपने हुएरे, हास्यत- णो रस मुनिमनते रस शांतरे ॥ करी उपसर्ग, ने मृगयाथी वल्या सातसेंरे, नृपसातै पहोता, घरे मन खांतरे ॥ सां० ।। १२॥ अन्य दिवस मृगपूठे धाया एकलारे, मृगली पेठो नदी तट रानरे ॥ नूलो नृपते देखे. नदी तट साधुनेरे, बो लेते जलमां काली कानरे ॥ सां० ॥ १३॥ कां- इक, करुणा अावी काढ्यो नीरथीरे, घरे आवी-- - - 1 ८ हे राणीने वातरे ॥ सा कहे वीजानी पण दुःख दिएरे, जन्म अनंतादिए ऋपिघात सां० ॥.१४॥ राजा नोपे नवि करशंफि- हवंरे, वित्यों केटलाएक वासर जामरे । गो यकी मनि दीठो फिरतो गोचरीरे, विसारी णीनी शिदा तामरे ॥ सां० ॥ १५॥ नग- वटाले कहे नृप लंठनेरे, काढो बाहर माली ने कंठरे ॥सणीए दीठा गोखथकीते काढ- रे, राजाने आदेशे लाग्या लंठेरे॥सां०॥१६॥ एगी रूठी राजाने कहेए | करोरे, पोतानुं बोल्यु लोन वचन्नरे।मुनि उपसर्गे स्वर्गे जावं दोहि- हुरे, नरके जावा लाग्युठे तुज मनरे॥सां०॥१७॥ प उपशमिन नमियो मुनिने तेमी घरेरे, रा- गी नापे राजा ए अन्नाणरे ॥ मुनि नपसर्गे पा प करयुं इणे मोटकुरे, ए छूटले कहिये कांइ वि. नाणरे ॥ सां० ॥ १८॥ सऊन जे नूंडं करतां रूड़े करेरे, तेहनुं जगमा रहेशे नाम प्रकाशरे। श्रावो पच्चर मारे तेहने फल दिएरे, चंदन श्रा पे कापे तेहने वासरे। सां० ॥ १९ ॥ मुनि क हे मोटा पातकनुं शुं पालवुरे, तो पण जो होय

एहने नाव नल्लासरे ॥ नवपद जपतां तपता ते
हनुं तप जलुरे, आराध्ये सिद्धचक्र होए अघ
नाशरे ॥ सां० ॥ २० ॥ पूजा तपे विधि शी-
खी आराध्यो नृपरे, राणी साथेते सिद्धचक्र वि
ख्यातरे ॥ ऊजमणामांहे आठे राणीनी सहीरे,
अनुमोंदे वली नृपर्नु तप शतसातरे ॥ सां० ॥
॥ २१ ॥ अन्य दिवसे गाते सिंह नृप गाममे
रे, नांजी तेवलीया लेइ गोवंग्गरे । कैड करी-
ने सिंह मारयाते मेरीरे, कोढी हुआ दत्रि मु-
निवर्सग्गरे ॥॥ स॥ २२ ॥ पुण्यप्रनावे
राजा हुँन-श्रीकांत तुंरे, श्रीमत्ति राणी मयणा-
सुंदरी तुङरे ॥ कुष्टिपणु जलमऊन डुवपणु नुमेरे,
पाम्या ए माने आशातना फल गुऊरे । सां. ।।
॥ २३ ॥ सिद्धचक्र श्रीमंत वयणे आराहीयोरे,
तेहथी पाम्यो सघले ऋद्धि विशेषर। आठ स
खी राणीनुं तप अनुमोदियुरे, तेणेते लघु देवी
हुइ तुज शुन वेपरे ॥ सां ॥२४॥सांप खान
तुज. ठिमीए-कडं सोक्यनैरे. तणे सपि मंषी
न टले पापरे । धर्म प्रशंसा करी रोपा हुआ
सांतसरे, घांत विधुरथी सिंह लीए व्रत आपरें
1

- । सां०॥२५॥ मास आणशणे अजितसेनते हुनरे, बालपणे तुज राज्य हरयो तेगणरे ॥ वां घी पूरव वेरे तुज आगल धरयोरे, पूर्व आभ्या से मुजने आव्यु नाणरे ।। सौ. ॥ २६ ॥ जाति संभारी संजम ग्रहि लहि महिनेरे, इहां श्राव्या जेणे जेवां कीधां कमरे ॥ तेहने तेवां श्राव्यां फल सुख दुःखतणारे, सद्गुरु पाखे जाणे कु- ए ए मर्मरे ।। सां. ॥ २७॥ चोथे. खंडे ढाल थइ ए पाठमीरे, एहमां गायो नवपद महिमा साररे ॥ श्री जिन विनये सुजश लह्यो एहथी- रे, जगमा होए निश्चे जेजेकाररे॥सां.॥२८॥ दोहरा ॥ एम सांगली श्रीपाल नृप, चिते चि तमकार ॥ अहो अहो नंव नाटके, लहिए इस्या प्रकार ॥ १॥ कहे गुरुने हमणां नथी, मुजचा- रित्रनि शक्ति ॥ करि पसाय तेणेजपदिशो, ज- चित करण पडिवत्ति ॥२॥ वलतुं मुनि नापे नू पति, निश्चे गति तुं जोय ॥ कर्म भोग फल तु ज घj, इह नवं चरण नहोय ॥ ३ ॥ पण न वपद बाराधतां, पामिश नवमुं सग्ग॥नरसुख सुरसुख अनुनवी, नवमे नव अपवग्ग ॥४॥ , +- सुणि रोमांचित्त हुन, निजघर पहोतो नूप ॥ मु नि पण विहरतो गयो, ठाणांतर अनुरूप॥५॥ ढाल नवमी ॥ कंत तमाकु परिहरोरे एदेशी ॥ हारेलाल हिवे नरपति श्रीपालते, निज परि- चारसंयुत्त मेरे लाल ॥ आराधे सिद्धचक्रने, वि धि सहित ग्रही सुमुहत्त मेरे लाल ॥ मनने म- होटे मोजमां ॥१॥ मयणासुंदरी त्यारे नणे, पूर्व पूज्यो सिद्धचक्र मेरे लाल ॥ धन त्यारे थो हतुं, वहणां तो ऋद्धि शक ॥ मे० ॥ म०॥ ॥२॥धन मोटे गेटुं करे, जे करणी धर्मनुं ते ह ॥ मे० ॥ फल पूरूं पामे नही, मत करजो तिहां संदेह ॥ मे०॥म० ॥ ३ ॥ विस्तारे नव पदतणी, तेणे पूजा करो सुविवेकामे०॥धननो लाहो लीजीए, राखो मोटी टेक ॥मे०म०॥४॥ मयणा वयणा मन धरी, गुरु भक्ति शक्ति अनु सार ॥ म०॥ अरिहंतादिक पद नलां, आराधे ते नवपद सार ॥ मे०म० ॥५॥ नव जिन.. - घर नव पमिमा नली, नव, जीर्णोद्धार करावी ॥ मे० ॥ नानाविध पूजा करी, जिन आराधन शुभ नाव ॥ मे ॥ म. ॥ ६ ॥ एम सिद्धतणी है . N - प्रतिमातणु, पूजन त्रिहुं काल प्रमाण ॥ मे ॥ तन्मय, ध्याने सिद्धनु, करे अाराधना अनिराम ॥ मे॥॥म ॥ ७॥ आदर नक्तिने वंदना, चयावच्चादिक लग्ग ॥ मे० ॥ शुश्रुपा विधि सा- चवी, आराधे सूरि समग्गामे ॥म०॥८॥अध्या पक नणता प्रते, वसनासन ठाण बनाय॥मे.॥ द्विविध नक्ति करतो थको, आराधे नृप उवा य॥ मे० ॥९॥ नमन वंदन अभिगमनथी, व सही अशनादिक दान ॥ मे. ॥ करतो वेयावच्च घणं, आराधे मुनिपद ठाण ॥ मे.॥म. ॥१०॥ तीर्थयात्रा करी अतिघणी, संघपूजाने रहजत्ता। मे० ॥ आराधे दर्शनपद जल, शासन उन्नति दृढ चित्त ।मे।म॥११॥ सिद्धांत लिखावी तेह ने, फलते अर्चादिक हेत ॥ मे ॥ नाणपद आ राधन करे, सजाय उचित मन देत ॥.मे ॥१२॥ व्रत नियमादिक पालतो, विरतिनी भक्ति करत ॥ मे० ॥आराधे चारित्र धर्मने,रामी जति धर्म एकंत ॥ मेम॥१३॥तजी इच्छा, इह पर लो कनी, थइ संघले अप्रतिबद्ध ॥ मे ॥षट बाह्य अभ्यंतर पटे करी, आराधे नवपद शुद्ध ॥मे.॥ - - ८ 1

१५.६
सः ॥ १४ ॥ उत्तम नव पद द्रव्य नावथी,शुन
नक्ति करी श्रीपाल॥ मे० ॥ आराधे सिद्धचक्र:
ने, नित पामे मंगल माल ॥ मे०॥म०॥१५॥
एम सिद्धचक्रनी सेवना, करी साढा चारते वर्ष
॥ मे. ॥ हिवे ऊजसणाविधित्तणो, पूरे तप उप-
न्यो हर्प ॥ मे० ॥म० ॥ १६॥चौथे खम
रीथइ, ढाल नवमी चढते, रंग॥ मे० ॥ विनयसु
ज़श सुख तेलहे, सिद्धचक्र थुणेजे चंगामे ॥१७॥
दोहरा ॥ हिवे राजा निज राजनी, लंच्छित-
णे अनुसार ॥ ऊजमणु तेह तपतएं, मांडे अ-
तिहि उदार ॥१॥
ढाल, दशमीनोलीमा हंसारे विपय नराची
एएदेशी विस्तिरण जिना नुवनने विरचीए, पु-
ण्य वेदिक पीठ ॥ चंद्र चंद्रिकारे धवल नुवन
तले, नवरंग चित्र विसिठ ॥१॥ तप ऊजम-
पुरे इणीपरे कीजीए, जेम विरचे श्रीपाल ॥त-
प फल वाधेरे ऊजमणुं करे; जेम जलपंकजनाल
॥तप० ॥२॥,पंच वरणनारे शालि प्रमुख न-
ला, मंत्र पवित्र करी धान सिद्धचक्रनीर रचना
तिहांकरे; संपूरण शुन ध्यान, त० ॥३॥

। 1 १४७ - रिहंतादिक नवपदनेविपे, श्रीफल गोल ठवंत ॥ सामान्ये घृत खाम सहित सवे, नृप मन अधि- केरे खंत ।। त०॥४॥ जिन पद धवलुंरे गोल कते ठवे, शुचि कर्ककेतन अठ॥ चोत्रीशे हीरे रेसहित विराजतुं, गिरूऊ सगुण गरीठ॥त०॥ ॥ ५॥ सिद्धपदे अमसाणिक्य रातमां, बलि इग तीश प्रवाल ।। घृसृण विलेपित गोलक तेठवे, मुत्ति राग विशाल ॥ त०॥६॥ पण मणिपीत उनीश गोमेदके, सुरुिपदे ठवे गोल ॥ नीलर- यण पंचवीश पाठक, पदे, ठवे विपुल रंग रोल । त०॥ ७॥ रिटरतन सगयीशते मुनिपदे, • पंचराय पट अंक ॥ सगसठ एगवन्न सित्तरी पं चासते, मुगता शेष निशंक ॥ त ॥८॥ ते ते वरणेरे चीरादिक ठवे, नवपदतणेरे उद्देश ॥ बी जी पण सामग्री मोटकी. मांडे तेह नरेश ।' त. ॥ ९॥ वीज़ोरां खारक दामिम नलां, केलां सरस नारिंग ॥ पुंगी फल वली कलश कंचन- तणा, रतनपुंज अति चंग ।। त० ॥१०॥ जे- जे ठामेरे जे ठवq घटे, तेते ठवेरे नरिंद ॥ग्रह दिरापालपदे फल फूलमां, धरे सवर्ण आनंदा।। . - - त. ॥ ११॥ गुरू विस्तारेरै ऊजमणु करी, उ- त्सव न्हवण कराय ॥आठ प्रकारिरे जिनपूजा करे, मंगल अवसर थाय ॥त. ॥१२॥ संघ ते वारेरे तिलक मालातj, मंगल नृपने करेइ ॥ श्रीजिनमान्येरे संघजे करयो, मंगल, ते शिव दे" ई ॥त. ॥ १३॥ तप ऊजमधूरे वीर्य उल्लासजे, तेहज मुगति निदान ॥ सर्व अन्नव्योरे तप. पू रां करयां, पण नाव्युं प्रणिधान ॥ त. ॥ १४ ॥ लघु कर्मीनेरे किरिया फल दीए, सफल, सुगुरु जवएस ॥ सिरहोए तिहां कूप खनन घटे, नहि तो होए कलेश ॥त. ॥१५॥ सफल हुन सवी नृप श्रीपालने, द्रव्य भाव जस शुद्ध ॥ मत को ई.राचोरे काचो मत लेइ, साचो बेज नय शुद्ध ॥त. ॥ १६॥ चोथे खंडेरे दशमी ढालए, पूर- ए हुइ सुप्रमाण ॥ श्री जिन विनय सुजश ने- क्ति करी, पगपग होय कल्याण,॥ त०॥ १७॥ दोहरा ॥ नमस्कार कहे। एहवा, हिवे गंभीर उदार ॥ योगीसर-पण ते सुणी, चमके हृदय मकार ॥१॥ उप्पयचंद जो, धुर सिरि, अरि- हंत, मूल दढ पीठ, पइठो ॥ सिद्ध सूरि जवङ्गा--.. । ।

।
१५९
य, साहु चिहुंपास गिरिठो । देशणं नाणं चरि
त, तव पडिसाह सुंदरू ॥ तत्तक्षर सवग्गल
दि गुरुपयदल तुंबलं, दिशिपाल जद जदणि
पमुह ॥ सुरअसुरकुसुमेहि अलकिया, सो सिद्ध
चक्क गुरुं कप्पतरु ।। अंम्ह मन वंचित दियो।
॥१॥ नमस्कार करि उच्चरी, शक्रस्तव श्रीपाल
॥ नवपद स्तवन कहे मुदा, स्वरपद वर्ण विशा
'ल ॥ २॥ मंगल तूर वजावते, नाचते वर पात्र
॥ गायते बहु विधि धवल, विरुद पढ़ते गत्र ॥
॥३॥ संघपूजा साहमिवग्ल, करी तेह नरना
थ ॥ शासन जैन प्रनावतो, मेले शिवपुर साथ
॥४॥ पटदेवी परिवार अन्य, साथे अविहल
राग ॥ आराधे सिदचक्रने, पामे नवजल ता-
ग॥५॥ त्रिनुवनपालादिक तनय, मयणादिक
संयोग ॥ नव निरुपम गुणनिधि हुआ, नोग-
वतां सुख भोग ॥६॥गय.रह सहसते नव हु
श्रा, नव लख जच्च तुरंग ॥ पत्ति, हुश्रा नव
कोडि तस, राजनीति नवरंग ॥७॥राज नि-
कंटक पालता, नवं शत वरस विलीन ॥ थापी
तिढुंयणपालने.नृप हुनें नवपदलीन ॥८॥

द ३ ढाल इगीचारमी॥ श्री श्रीमंधर साहेब पा गे एदेशी ॥ त्रीजे नववर थानक तप करी, ज णे वांध्युं जिन नाम ॥चोसट इंद्रे पॅजित जेजिन, कोजे तास प्रणामरे नवीका || सिद्धचक्रपद वं, दो, जेम चिरकाले नंदोरे ॥ ॥ सि० ॥१॥ ए आंकणी । जेहने होए कल्याणक दिवसे, न- रके पण अजुभालु ॥ सकल अधिक गुण अ- तिशय धारी, ते जिन नमी अघ टालुरे॥नः ॥ सि० ॥२॥ जे तिहुनाण समग्ग ऊपन्या, नोग करम क्षिण जाणीं लेइ दीक्षा शिक्षा दिये जनने, ते नमिये जिन नाणीरे॥न.सि.॥ ॥३॥महागोप महामाहण कहीए, निर्यामक सः ग्वाह। उपमा एहवी जेहने गजे, ते जिन नमिए जच्गहरे॥न०॥सि ॥४॥आठ प्रतिहारज जस गजे, पांत्रीश गुणयुत वाणी ॥ जे प्रतिबो- ध करे जगजननें, ते जिन नमिए प्राणीरे॥न० ॥ सिं०॥५॥ समय पए संतर अण फरसी,. चरम तिनाग विशेप ॥ अवगाहन लेही जे शि व पहोता. सिद्ध नमु ते अशेषरें । न०॥ ॥ सि.॥६॥ पूर्वप्रयोगने गति परिणामे, बंधन 7 * ८ । । - नबेद असंगे ॥ समय एक ऊरध गति जेह- नी, ते सिद्ध समरूं रंगेरे ॥ ॥ सि ॥७॥ निर्मल सिद्ध शिलाने ऊपर, जोयण एक लो- कंत ॥ सादि अनंत तिहां स्थिति जेहनी, ते सिद्ध प्रणमी संतरे ॥ज.॥ सिजा- णे पण नशकें कही 'पुरगुण, प्राकृत तेम गुण जासः ॥ जपमाविण नाणी नवमाहे, ते सिद्ध दि यो उल्लासरे ॥ न. ॥ सि ॥ ९॥ ज्योतिसुं ज्योति मिली जस अनुपम, विरमी सकल उपा धि ॥ प्रातमराम रमापति समरो, ते सिद्ध स हज समाधिरे ॥ ॥ सि०॥१०॥ पंच, श्रा- चारजे सुधा पाले, मारग नापे सांचं ॥ ते श्रा चारिज नमिए तेहसुं, प्रेम करीजे जाचुरे ॥ न. ॥ सि. ॥ ११ ॥वर बत्रीश गुणे करी सोहे, युगप्रधान जनमोहे ।। जंगें वोहेनरहे खिण को है, सूरि नमूं ते जोहेरे । न० ॥ सि. ॥ १२ ॥ नित अप्रमत धर्म उवएसे, नहि विकथान क- पार्य ॥जेहने ते आचारिज नमिए, अकलुप श्र मल अमाचरे ॥न.सि.॥ १३ ॥ जे दिये सारण वारण चोयण. पमिचोयण वलि जनने।

-- १६२ पटधारी गबन आचारज, ते मान्या मुनि में- ननेरे॥न०॥ सि०॥ १४ ॥ अच्गमिए जिन- सूरज केवल, वंदीजे जगदीवो ॥ नुवन पदारथ प्रगट पटुते, आचारज चिरंजीवोरे ॥ न० ॥ सि० ॥ १५॥ इंदिश अंग सजाय करते, पारंग धारग तास ॥ सूत्र अर्थ विस्तार रसिकते, न- मो उवज्जाय उल्लासरे ॥ नं० ॥ सि.॥ १६ ॥ अर्थ सूत्रने दान विनागे, आचारज उवाय ॥ जव त्रणे लहे जे शिव संपदं, नमिए ते सुप- सायरे ॥०॥सि० ॥ १७॥ मुरेख शिष्य नि- पाइजे प्रनु, पहाणने पल्लव ऑणे ॥ ते उवाय सकलजन पूजित, सूत्रअरथ सवि जाणेरे ॥न ॥सि ॥ १८ ॥ राजकुंवर सैरखा गणचिंतक, आचारजपदयोगे ॥जे उवजाय सदाते नमतां, नावे नवनय शोगरे॥नः ॥ सिं. ॥१९॥ वाव नाचंदनरससमं वयणे, अहित तापं सवि टाले ॥ ते नवजाय नमीजे जेवली, जिनशासन जजूभालेरे ॥ ॥ सि० ॥२०॥ जेम. त- रूफूले जमरो बेसे,, पीडा तसन उपाय ॥ ल- इ रसने आँतम संतोपे, तेम मुनि गोचरी जा- O - ।।

१६३ - ५ - यरे॥न.सि. ॥ २१ ॥ पंचेंद्रियनेजे नित्य जीते, पटकायक प्रतिपाल ॥संजम सत्तर प्रकारे आराधे, वंदु तेह दयालरे॥न.सि. ॥२२॥ अढारसहस सिलांगना धोरी, अचल आचार चरित्र ॥ मूनि महंत जयणायुत वंदी, कीजे जन्म पवित्ररे।। न. ॥ सि ॥ २३ ॥ नवविध ब्रह्म गुप्ति जे पाले, बारसविह तप शूरा ॥ एहवा मु- नि नमिए जो प्रगटे, पूरव पुण्य, अंकुरारेनि०॥ सि. ॥ २४॥ सोनातणी पर परीक्षा दीसे, दिन दिन चढते वानासंजम खप करता मूनिनमिए, दे श काल अनुमानरे॥नः॥सिः ॥२५॥ शुद्ध देव गुरु धर्म परीक्षा, सईहणा परिणामाजेिह पामीजे तेह, तमिजे, सम्यकदर्शन नामरे ॥नः॥ सि.॥ ॥२६॥मल उपशमक्षयउपशम यथी,जेहोयात्रि विधअनंगासम्यगदर्शततेह नमीजे,जिनधर्मे है ढ रंगरे ॥न. ॥.सि. ॥,२७॥ पांच. वार उप शमिये,लहीजे, खय नवसमिय, असंख ॥ एक- वार क्षायकते,सम्यक, दर्शन नमीए, असंखरे॥ ॥न०॥ सि• ॥ २८ ॥ जेविण नाण प्रमाण । नहोए, चारित्रतरू नवि फलियु:।। सुख निर्वाण, । - - " - । । न जेविण लहिए, समकितदर्शन बलियुरे ॥नः॥ ॥ सि. ॥ २९ ॥ समसठ बोलेजे अलंकरयु, ज्ञा न चारित्रनुं मूल ॥ समकितदर्शनते नित्त प्रण- मु, शिवपंथें अनुकुलरे ॥०॥सि.२ ॥ ३९ ॥ भद अनदन जेविण लहिए, पेय अपेय. विचा राकृित्य अकृत्यन जेविण लहिए,ज्ञानते सकला धाररे ॥ नः ॥ सि. ॥ ३१॥ प्रथम ज्ञानने प छी अहिंसा, श्रीसिद्धांते नाण्यु ॥ ज्ञानने वंदो, ज्ञानमानंदो, ज्ञानीए शिवसुख चाख्युरे ॥न०॥ ॥ सिं० ॥ ३२॥ सकल क्रिया- मूलन अंदा, तेहनुं मूल जे कहीए। तेह ज्ञान नित वंदीजे, तेहविण कहो केम रहीएरे॥भ.॥ सि.॥३३॥ पाचे ज्ञानमाहे जेह सदागम, स्वपर प्रकशाक ते, ह॥ दीपक परे त्रिभुवनउपकारी, वलि जेम र- विशशि मेहरे ॥ ॥सि.॥३४॥ लोक ऊर्ध्व 'अध तिर्यग ज्योति, वैमानिकने सिंधि॥लोक- अलोक प्रगट सवि जेहथी, ते ज्ञान मुज सुद्धिरे ॥भ० ॥ सिः ॥ ३५॥ देशविरतिने सर्वविरति जे, गृही यतिने अनिराम ॥ ते चारित्र जगतं ज यवंतु, कीजे तास प्रणामरे ॥ न. ॥ सि.॥ । 1 , । " - । ॥३६॥ तृणपरे जे पटखम सुख गंमी, चक्रव ति पण वरियु ॥ ते चारित्र अदय सुख कार- पा, तेमें मनमांहे धरियुरे ॥ न. ॥ सि.॥३७॥ हुआ रांक पण जेह आदरी, पूजित इंद्र नरिं- दे अशरणशरण चरणते वंदू, पूरयूं ज्ञान प्रा- नंदेरे ॥नः॥सि.॥३८॥वारमास पर्याय जे हने. अनुत्तरमुख अतिक्रमिए ॥ शुक्ल शुक्ल अ निजात्यते ऊपर, ते चारित्रने नमिएरे॥न.॥ ॥ सि. ॥३९॥ चयते आठ कर्मनो संचय, रि- तं करेजे तेह ॥ चारित्र नाम निरुत्तिए नाप्यु, ते वंदू गुणगेहरे ॥ न. ॥ सि.॥४०॥ जाण- तां त्रिहुं ज्ञाने संयुत्त, तेभव मुक्ति जिणंद ॥ जे ह आदरे कर्म खपेवा, ते तप शिवतरु कंदरे॥ नः ॥ सि. ॥४१॥ कर्म निकांचित पण दय जाय, दमा सहितते करतां॥ते तप नमिए जे ह दीपावे, जिनशासन जजमंतारे ॥नः॥सि. ॥४२॥ श्रामोसही पमुहा बहु लदि, उपजे जा स प्रनाचेः॥ अष्ठ महा सिध्धि नवनिधि प्रगटे, नमीएते तप.भावेरे ॥१०॥सि ॥४३॥ फल शिव सुख महोटुं सुरनरवर, संपत्ति जेहन फूल - - ।। ते तप सुरतरू सरिखं वंदु, सम मकरंद अ मूलरे ॥न. ॥.सि. ॥४४॥ सर्व मंगलमांहे प हेलं मंगल, वर्णवीए जेथे ॥ते. तपपद त्रिहुं- काल नमीजे, वरसहाय, शिवपंथेरे ॥ न. ॥ सिः॥४५॥ इम नवपद थुणतो तिहां लीनो, हुने तन्मय श्रीपाला सुलश विलासे चोथे, खंभे, एह इगीयारमी ढालरे॥न. ॥ सि.॥४६॥ 1. , दोहरा ॥इम नव, पद- थुणतो थको, ध्याने श्रीपालः॥ पाम्यो पूरण अाउपो, नवमो कल्प विशाल ॥१॥राणी मयणा प्रमुख सवि, माता पण शुन ध्यान।आजप्ने,तिहां ऊपन्यां; सुख भोगवे विमान ॥२॥ नर-नव अंतर स्वर्गते, चार वार, लहि सर्व ॥ नवमेव शिव पामश, गौतम कहे निगर्व ॥३॥ ते. निशुणी श्रेणिक' कहे, नव पद जलसित भावं ॥ अहो; नवपद्म हिमा वमो, एनवजलनाव ॥ ४॥ वलतुं गौ- तमगुरु कहे, एक एक पद नक्तिः॥ देवपाल मु ख सुख लह्यां, नवपद महिमा, तहत्ति ॥५॥ किंबहुना मगधेश तुं, ए. पद नक्ति प्रभावः ॥ होइश तीर्थकर प्रथम, निश्चयए मन, नाव ॥ IP - , १ १ + ॥६॥ गौतुमवचन सुणी इस्यो, उठ्यो मगध नरेंद ।।वधामणी आची तदा, आव्या वीर जिं ऐंद ॥ ७॥ देवे समोवसरण रच्यु, 'कुसुमदृष्टि त्यां कीध ॥ अंबर गाजे दुंदुनि वर अशोक सुप्रसिद्ध ॥८॥सिंहासने मर्मियु तिहां, चामर उ व ढलंतादिव्य ध्वनि दिए देशना, अनुनामंगल चैत॥९॥वधामणी देई वांदवा, आव्यो श्रेणि । 'कराया।बांदी वेठो परखदा, उचित थानकेाय ॥१०॥श्रेणीकै उद्देशी कहे, नवपदमहिमा वीर॥न वपदसेवे बहु नाविक, पाम्या नवजल तीर॥११॥ आराधननुं मूल तस, आतमनाव अवेह ॥ ते- णे नवपद आतमा, नवमांहे पंदतेह ॥ १२॥ ध्येय समापति होय तव, ध्याता ध्यान प्रमाण॥ तेणे नवपद आतमा, जाणे कोइ सुजाण ॥१३॥ लेइ असंगक्रियांवले,जस ध्याने जेणे सिद्धिातेणे तेहवू पंद.अनुनव्यु, घटमां सकल समृद्धि ॥१४॥ ढाल बारमी ॥ स्वामिश्रीमंधर उपदेशे एदे- शी॥ अरिहंत पद ध्यातो थको, वह गुण प- ' जायरे ॥नेद छेद करी प्रातमा, अरिहंतरूपी थायरे ॥ १॥विर जिणेसर उपदेशे, सानालजो । ।

. , ॥ ते तप सुरतरू सरिखं वंदु, सम मकरंद अ: मूलरे ॥न. ॥ सि ॥४४॥ सर्व: मंगलमाहे प हेलं मंगल. वर्णवीए जेथे ॥ ते तपपद त्रिहु- काल नमीजे, वरसहाय, शिवपंथेरे ॥ न. ॥ सि.॥४५॥ इम नवपद थुणतो तिहां लीनों, हुन तन्मय श्रीपाल। सुजश विलासे चोथे खंभे, एह इगीयारमी ढालरेन.सि.॥४६॥ । दोहरा ॥ इम नव, पद- थुणतो :थको; ते ध्याने श्रीपाल:॥ पाम्यो पूरण उपो, नवमो कल्प विशाल ॥१॥राणी मयशा प्रमुख सवि, माता पण शुन ध्यान।।आज तिहां ऊपन्यां, सुख भोगवे विमानः ॥२॥ नर नव अंतर स्वर्गते, चार वार लहि सर्व ॥ नवमे नव शिव पामश, गौतम कहे निगर्व ॥३॥ ते निशुणी श्रेणिक कहे, नव पद उलसित नावं ॥ अहो, नवपदुम हिमा वमो, ए नवजलनावः॥४॥ वलतुं गौं- तमगुरु, कहे, एक एक पद नक्ति-॥ देवपाल मु ख सुख लह्यां, नवपद महिमा-तहत्ति ॥५॥ किंबहुना मगधेश तुं, ए। पद नक्ति प्रनाव ॥' होइश तीर्थकर प्रथम, निश्चयए मन, नावः ।। - - १६७ 1। 'थायरे ॥१॥विर जिणेसर उपदेशे, सांजालजो ॥६॥ गौतुमवचन सुणी इस्यो, उठ्यो मगध नरेद । वधामणी प्रावी तदा, श्राव्या वीर जि ऐद ॥ ७॥ देवें समवसरण रच्यु, कुसुमष्टि ''त्यां कीध ॥ अंवर गांजे दुंदुनिः वर अशोक सुप्रसिद्ध ॥८॥सिंहासन मामयु तिहां, चामर उ चढलंतादिव्य ध्वनि दिए देशना, 'प्रनु नाममल चैत॥९॥वधामणी देइ वांदवा, आव्यो श्रणि करायावादी वेठो परखदा, उचित थानकेाय ॥३०॥श्रेणीक उद्देशी कहे, नवपदमहिमा वीर॥न वपदसेवे बहु नविक, पाम्या नवजल तीर॥११॥ आराधन, मूल तस, आतमन्नाव अव्ह ॥ ते- णे नवपद प्रातमा, नवमांहे पद तेह ॥ १२ ॥ ध्येय समापति होय तव, ध्याता ध्यान प्रमाण। तेणे नवपद आतमा, जाणे कोइ सुजाण ॥१३॥ लेइ असंग क्रियांवले,जस ध्याने जेणे सिद्धिातणे तेवू पद अनुनव्युं, घटमां सकल समृद्धि ॥११॥ -ढाल वारमी ॥ स्वामिश्रीमंधर उपदेशे एदे- शी ॥ अरिहंत पद ध्यातो थको, दवह गुण प-' कायरे । नेद चेदं करी आतमा, अरिहंतरूपी 1 11 - १ चित्त लाइरे॥ प्रातमध्याने प्रातमा, ऋद्धी, मिले सविआइरे॥वी. ॥२॥ रूपातीत स्वनावजे, के ' बल देसण नाणीरे॥ते ध्यातां निज आतमा, होए सिद्धगुण खाणीरे ॥वीओ३॥ध्यातांआचारिज न ला, महामंत्र शुन ध्यानीरे ॥ पंच प्रस्थाने आ.. तमा, आचारिज होए प्राणीरे ।। वी.॥४॥तप सजाएं रत सदा, हादश अंगनो ध्यातारे॥ज- पाध्याय ए श्रातमा, जगबंधव जगभ्रातारे ॥ ॥५॥अप्रमत्ते जे नित रहे, नवि हरपे नवि शोचेरे ॥ साधु सुधाते आता, सुमुंब्ये सुँलो चेरे ॥ वि०॥६॥ सम संवेगादिक गुणा, दये उपशमजे आवेरे ॥ दर्शन तेहिज आतमा, शुं. होए नाम धरावेरे ॥ वि० ॥ ७॥ ज्ञानावरणी, जे. कर्म, दय जपशम तस थायरे ॥ तो होए एहज आतमा, ज्ञान अबोधता जायरे॥वी.॥ ॥८॥ जाणो चारित्र ते आतमा, निज स्वभा वमा रमतोरे ॥ लेश्या शुद्ध अंलंकरयो, मोहवने नवि नमतोरे। वी०॥९॥ इच्चा रोधे संवरी, परिणति समता योगेरे॥ तपते ऐहिज प्रातमा, चरते निजगुण नोगेरे । वी० ॥१०॥ आंग' 1 +

--
,
नोआगमतणो, नाव ते जाणो साचोरे ॥ श्रा
मनावे थिर होजा, परचावे मत राचोरे ॥ वि.
1 ११ ॥ अष्ट सकल समृधिनी, घटमांही ऋद्धि
दाखीरे।तेम नवपद ऋद्धि जाणजो, आतमराम
ये साखीरे ॥ वी. ॥ १२॥ योग असंखों जिन
कया, नव पद मुख्यते जाणारे । तेहूतणे अव
लंबने, आतमध्यान प्रमाणेरे ॥ वी० ॥ १३ ॥
ढाल वारमी एकही, चोथे खंडे पूरीरे ॥ वाणी
याचक जशतणी, कोइ नये नअधूरीरे॥वी ॥१४॥
दोहरा ॥ वचनामृत जिनवीरना, निशुणि श्रे
णिकनूप ॥ आनंदित पहोते, घरे, ध्यातो शुद्ध
स्वरुप ॥ १ ॥ कुमतितिमिर सवि टालतो, वई
मान जिनजाण ॥ जविक कमल पमिबोहतो. वि
हरे महियल जाण ॥ २ ॥ए श्रीपाल नृपति क
था, नवपद महिमा विशाल .जणे गुणजे साँ-
नले, तस घर मंगलमाल ॥३॥
ढाल तेरमी॥ राग धनाश्री ॥थुपिन थुणिरे
अनु तु सुरपति जिनयुणित
एदेशी। तुन्यो तुव्यो
रे, मुज साहेब जगनी तुव्यो। ए श्रीपालनो रास
करता, ज्ञानअमृतरस बुट्यारे ।। मुज० ॥१॥

- तेतरिया एदेशी ॥ तपगवनंदन सुरतरु प्रग- व्या, हीरविजय गुरूरायाजी॥अकवरशाहे जस उपदेशे, पडहअमार वजायाजी ॥ १॥ हेमसू. रि जिनशासन मुद्राए. हेमसमान कहायाजी ॥ जाचो हीरो जेप्रनु होता, शासन सोह चढाया जी ॥ २॥ तास पढे पूर्वांचल उदयो, दिनकर तुल्य प्रतापीजी ॥ गंगाजल निर्मल.जस कीर- ति, सघले जगमांहे व्यापीजी || ३॥ शाह स नामांहे वाद. करीने, जिनमत थिरता थापीजी॥ बहु आदर जस शाहे दीधो. बिरुद सवाइ श्रा पीजी ॥ ४,श्री विजयदेवसूरि-तस पटधर, ज- दया. बहु गुणवंताजी ॥ जास नास दशदिश चावं, जे महिमाए महंताजी ॥ ५॥श्री विजय प्रन तंस पटधारी, सूरि प्रतापी गजेजी। एह रासनी.रचना कीधी, सुंदर तेहने राजेजी॥६॥ सूरि हीर गुरुनी बहु कीर्ति, कीर्तिविजय उव- जायाजी.॥७॥ विद्या, विनय विवेक विचक्षण, लक्षण लदीत देह जी सारथ, संगत, सखर सत्तर वरसे, - संघतणा आग्रहथी मांच्यो, रास अधिक उल्ला सेजी ॥९॥ साई मत शत गाथा विरची. पहा ताते सुरलोकेजी॥तेहना गुण गावे गोरी, मिली मिली, थोके थोकेजी ॥ १० ॥ तास विश्वासना जन तस पूरण, प्रेम पवित्र कहायाजी ॥ श्री- नयविजय-विवुधपय शेवक, सुजश विजय ज- वज्जयाजी ॥ ११॥ नाग थाकतो पूरण कीधा. तास वचन संकेतेजी ॥ तेणे वलि समकितदृष्टि जेनर, तेहतणे हित हेतेजी ॥ १२॥ जेनाव ए भणशे गणशे, तस घर मेंगल मालाजी।वंधुरसिंधु र सुदंर मंदिर, मणिमय फाकळमालाजी ॥१३॥ देह सबल ससनेह परिच्छद. रंग अनंग रसा लाजी ॥ अनुक्रमे तेह महोदय पढ़वी, लेशे ज्ञान विशालाजी ॥ १४॥ इति श्रीमन्महोपाध्याय श्री कीर्तिविजयगणि शि प्योपाध्याय श्री विनयविजयगणि विरचिते श्री श्रीपालचरित्रे प्राकृतप्रबंधे तन्मध्ये उपाध्याय श्रीयशोविजयगणिपूरिते चतुर्थखमः॥संपूर्णम्॥ 4 समाप्त पोधीत्या छपावणो के तिणाग तपमाल ** . + 学生先学法求生主生生半实体学学生, १ श्री जैनधर्म मियात मार पुस्तक किंमत १३ रुपया. २ श्रीगम चरित्र किंमत १ रुराया ३ चदगमाकी चौपाई किंमत १.१४ अण १ १. करकडू आदिकन्या पानाको राम किमन त आणे. ५. भक्तावर किमन ' आणे ६ चद्रगुप्त गनाको न्योपाई किंमत १ आणे ७ रतन कवरकी चालाई IFमत ४४ आण. श्री गजाको गय; किनत १२ आणे ९ एलापुत्री चोराई • तथा , विनय शठ विनया राणाको चोदाकीया विमन.१ आण. उत्तम चरित्र कुमारकी चौपाई किमन र आगे ११ विविपना छोटी तथा विसस्थानकनी पुना किंमत ८४ आण १२ मिलोका मग्रह भाग ला, किंगत ८५ आण १३ स्तवन मझाय संग्रह भाग- ३ जो किंमत १ आण १४ अभय कुमारकोगम किमत 6 आण. १५ नरशीमेनाको माह्मगे माण १६ विमल मेताको राम किंमत ४५ आण १७.शील "तीको राम किंमत ८५ आण १८ वस्तुपाळ तेनपाळ को राम किंमत 4भाणे १९ पन्नानीको माठो रास किंमत २ आणे - २० रत्नपालको गम किंमत ४६ आण २१. अष्टापदनी तथा ममव मरण-आदिक पुजाको सह किंमत ८४ आण २२ शनिमरजीकी चोपाई 'किमत' . आणे ,२३ रोथ मातानीकी कथा किंमत ४२ आणे २४ कुमर पाल राजाको रास किमत १२ आणे २१ श्रीभुवन पान केवळीको राम किंमत १२ आणे किंमत : 李字求学移率实实体本来孝庄升学率逐 ..-. १ 4 .

No text on this page.

Shri Navnath Mahima Varan Roop�

Author
Nana Dadaji
Title
Shri Navnath Mahima Varan Roop�
File name
Shri Navnath Mahima Varan Roop�
Text
OCR done
Citation
1945
Published
2011/01
Publisher
Xxxx
Language
Sanskrit
Pages
174
Library
Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
Classification
Literature
DLI number
546369
Barcode
4990010024851.00
Scanning centre
C-DAK, Kolkata
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
Gqe85vo2yM1
Download PDF

Shri Navnath Mahima Varan Roop�