Sanmati Library, Jaipur
Shriradhamadhav Stav Sangrah
Front matter
विमोल माधना - " हरेनीमा हरेनाम हरेनमित्र केवलम् । कलौं नास्त्येव नारत्येव नारत्येव विनायथा । दोहा-सुनो भक्तजन ! बीनती कहता मैं करजोर भेट मरू मैं आपको, यह पुस्तक-सिर-मार । पाठ. करो नित नेमसे; जुगल रूप उर ध्यान । निश्चय करते रहा, दरसन दें भगवान ।।. श्रीवन्दावन महिमा दोहो..धन वृदावन गांव भने, धन वृन्दावन धाम । धन वृन्दावन के रसिका धनीराधेस्यामः ॥ इंदावन में वास. कारि, साक पात नित खात। जिनके भागन हों निरखि ब्रह्मोदिक ललचात । : हम न भये ब्रज में प्रगट, यही रहीं मन मास । नित प्रति निरखें युगल छवि कर वृन्दावन वास ॥. जो इन को नितमति पढे, सब विधि सदा अनंद: कृपा करें तापै सदा, मोहन यदुकुलचंद ।। जा देही में प्रगट है), कृष्ण नाम सों नेह ! निश्चय करि के जानिये: ब्रजरज सों वह देह ।। (सेरठा) हरि पद मीति न होय, बिन हरि गुण गाये सुने भक्त कुटतन काय, बिना मोति हरिपद भये ।। पूज्य हरिभक्तों का दासानुदास- चौथमल अग्रवाल जयपुर.
श्रीगणेशय भगा..
२. श्रीराधा-साधवस्तवसंग्रहः ।
जन
मजलाचरणम् ।
श्रीराधयाऽलङ्कृतवामबाहु-
स्वच्छन्दवकीकृतदक्षिणांघ्रिम् ।
वंशीधर सुन्दर-न्दहासं
तू माउलामोहितकामराशिम् ॥
श्योपल्दावनं ध्यायेद वैष्णवो हृदये सदा ।
महापा' योगपीठं काजचनस्थलनिर्मलम् ॥ १ ॥
पूर्णचन्द्रोदयं नित्यं सर्वत्र कुसुमान्वितम् ।
कदम्बपादपच्छाय कालिन्दीपुलिनोत्तमम् ॥२॥
माधवीकुजविभोमभूमभूमरविभूमम् ।
कोकिलध्वनिसंवीतं मयूरोददामनर्तनम् ॥ ३ ॥
कृष्णसारसभाकीण कामधेनुसुखास्पदम् ।
गोपगोपीप्रियस्थानं कल्पपादपशोभितम् ॥ ४ ॥
मध्ये गोवर्धनं तत्र विचित्रमणिमन्दिरम् ।
रत्नसिंहासनासक्तं पदनरागसरोरुहम् ॥ ५ ॥
तन्मध्ये चिन्तयेत् कृष्णं किशोर नन्दनन्दनम् ।
वामेतस्यप्रियांराधां किशोरीवृषभानवी ॥ ६ ॥
स्वभावतापास्तसमएसदोष- मशेषकल्याणगुजैकराशिम् । व्यूहाजिनं ब्रापरं वरेण्यं ध्यायेम कृष्णं कमलेक्षणं हरिम् ॥ ७ ॥ अङ्गे तु वामे वृषभानुदाई मुदा विराजमानामनुरूपसीमगाम । लखीसहतैः परिसेवितां सदा स्मरेम देवों सकलेधकामदाम् ॥ ८ ॥ सस्पुणतरीकनयन मेघाभं वैदयुताम्बरस् ॥ द्विभुजं ज्ञान मुद्रोदय वनमालिनमीश्वरम ॥ ६ ॥ गोपीगोपगमावीत. सुरद्रुसलतात्रयम् ॥ दिव्यालंकरणोपेतं रत्नपङ्कजमध्यगमे ॥ १० ॥ कालिन्दीजलकल्लोलखंगिमारुतखेवितम । चिन्तयश्चेतसा कृष्णं मुत्तो संवति संसृतेः ॥ ११ কাষ্ট্র ক্ষীন্দ্রাহ্মী । भजे ब्रजैकमगढलं समस्तपापखण्डन सुभक्तचित्तरंजन सदैव लन्दनन्दनम् ।। सुपिच्छगुच्छमस्तकं सुनादवेणुहस्तकं ।
(३)
अनङ्गरंगसागरं नमामि कृष्णनागरस् ॥ १
मनोजगर्व मोचन विशालभालचन्दन।
सुपीतवस्त्रशोमन नमामि पालोचनम् ॥
कारविन्दभूषणं स्मितावलाफसुन्दरं ।
महेन्द्र मान दारणं स्मशनि कृष्णमारणम् ॥ २
कदम्बसूनकुंडलं सुचारगंडमंडलं ।
ब्रजांगनैकवल्लभं नमामि कृष्णदुर्लभम् ।।
यशोदया समादया सक्कोपया दयानिक्षि।
उलूखले सुदुस्सहं नमामि नन्दनन्दनम् ॥
नवीमगोपनागरं नवीनकलिसागरं ।
लयोनमेघसुन्दरं भजे बजैकमन्दिरम् ॥
सदैव पादपङ्कजं मंदीयमोनसे निजं ।
दधाति नन्दबालकं समस्तभक्तपाल कम् ॥४
समेस्तगोपनागरं हाम्बुजैकमोहनं ।
नमामि कुंजनायकं प्रसूनभानुशोभनम् ॥
हगन्तकान्तिरंजनं सदा सदालिसंगिनं ।
दिने दिने नवं नवं नमामि नन्दसम्मवस् ॥ ५
गुणाकरं सुखाकरं कृपाकर सुभक्तिदं ।
सुरासुरासुदायकं नमामि गोपनायकम् ॥
समस्तदोषशोषण समस्तलोमशोषणं ।
--
(४) समस्तदासमानसं नमोभिकृष्णलालसम् ॥ ६॥ समस्तगोपनायक निकासकामदायकं । हान्तचारुसायकं नमापिकृष्णनायकम् ॥ भयभवाब्धितारकं भवाब्धिकर्णधारक । यशोमतेः किशोरकं नमामि दुग्धचोरकर ॥ ७ विदग्धमुग्धगोपिकामनाजकामदायकं । नमामि दुग्धक्कानने प्रबुद्धवहिपावके । यहां यदो यथा तथा सथैत्र कृष्णसत्कथा । भया सदैवगीयता तथा कृपा विधीयतां ॥८॥ प्रमाणपष्टकद्वयं पठन्ति प्रातरुत्थिताः । सदैव नन्दनन्दनं सुभक्तभावसंस्थितम् ॥ ६ ॥ इति भीकृष्णकृपाकटाक्षस्तोत्रं सम्पूर्णम् । .. * श्रीराधाकृपाकटाक्षास्तोत्रम् * मुनीन्द्रवन्दवन्दिते निलाकशोकहारिणि । प्रसन्नवक्त्रपङ्कजे निकुञ्जभूबिलासिनि ॥ ब्रजेन्द्रमानुनन्दिनि नजेन्द्रसू नुसङ्गते । कदा करिष्यसीह मां कृपाकटाक्षभाजनम ॥ अशोकवृक्षवल्लरीवितानमंडपस्थिते । प्रवालजालपल्लवप्रभारुणाघ्रिकामले ॥
(५)
वराभय स्फुरत्करे प्रभृतसम्पदालये
कदा करिष्यसीह मां कृपाकटाक्षभाजनम् ।। २.
अनङ्गरङ्गमङ्गलप्रसङ्गभंगुरनु वा ।
सविमं ससम्म गन्तबाणपातनः ।।
निरन्तरं वशीकृतप्रशीतनन्दनन्दने ।
कदा करिष्यसीह मां कृपाकटाक्षभाजनम् ॥ ३
तडित्सुवर्णचंपकप्रदीप्तगौरविग्रहे ।
मुखप्रभापरास्तोटिशारदेन्दुमंडले ॥
विचित्रचित्रसंचरच्चकारशावलोचने ।
कदा करिष्यसीह मां कृपाकटाक्षभाजनम् ।।
पदोन्मदातियौवने प्रमोदमानमंडिते।
प्रियोनुरागरंजिते कलाविलासपंडिते ॥
अनन्यधन्यकुंजराजकामके लिकोविटे।
कदा करिष्यसीह मां कुंपाकटाक्षभाजनम् ॥ ५
विशेषहावभावधोरहीरहारभूषिने।
प्रभूतशातकुम्भकुम्भकुम्भिकुम्भसुस्तनि ।'
प्रशस्तमन्दहारचूर्णपूर्णसौख्यसागरे ।
कदा करिष्यसीह मां कृपाकटाक्षभाजनम् ।।
मृणालघालवल्लरीखरंगरंगदालते ।
लतानलास्यलेोलनीललोचनावलोकने ।
उलल्लुलन्मिलन मनोज्ञमुग्धमोहनाकृते ।
कदर्दा करिष्यसीह मां कृपाकटाक्षभोजनम् ॥ ७ सुवर्णमालिकांचित्तत्रिरेखकंचुकण्ठगे त्रिसूत्रामंगुलीगुणनिरत्न दीप्तिदोधिते । सलालनील कुन्तले प्रसनगुच्छगुम्फिते कदा करिष्यसीह मां कृपाकटाक्षभाजनम् ॥ नितंबविम्बलंबमानपुष्पमेखलागुण- प्रसक्तरक्त किंकिणीकलापमध्यमंजुले । करीन्द्रशुण्डदण्डकावरोहसौमगारुके कदा करिष्यसीह मां कृपकटाक्षभाजनम् ॥ | अनेकमंत्रनादमंजुनूपुरोरवस्खलत् समाजरारहवंशनिवणातिगौरवे । विलोल हेमवल्लरीविडम्बिचारुचंक्रमे सदा करिष्यसीह मां कृपाकटाक्षभाजनम् ॥ १० अनन्तकोटिविष्णुलोकनम्नपदुमजाचिते हिमाद्रिजे पुलॉमजे बिरंचिजे वरप्रदे । अपारसिद्धि वृद्धिदिग्धसत्पदांगुली नखे कदा करिष्यसीह मां कृपाकटाक्षभाजनम् ॥ ११ मखेश्वरी क्रियेश्वरी स्वधेश्वरी सुरेश्वरी त्रिवेदभारतीश्वरी प्रमाणशासनेश्वरी । रमेश्वरी क्षमेश्वरी प्रमोदकाननेवरी ब्रजेश्वरी व्रजाधिपे श्रीराधिके नमोस्तु ते ॥ १२
(७
इतीदभुतस्तवन्निशम्य भानुनन्दनी
करोति संततं जनं कृपाकटाक्षभाजनम् ।
भवेत्सव सन्ततं त्रिरूपकर्मनाशनं
लभेत्तथा ब्रजेंद्र सूनुमंडलप्रवेशनम् १३॥
कायां च सिताष्ठम्यां दशम्यां च विशुद्धयाँ ।
एकादश्यां त्रयोदश्यां यः पठेत्राधिक: स्वयम् १४
यं यं कामयते काम तं तं प्राप्नोति साधकः ।
राधाकृपाकटाक्षेण भक्त्यंते मे क्षमाप्नुयात् १५
जस्मात्रे नाभिम त्रे हामाने कराठमााके ।
राधाकुण्ड जले स्थित्वा यः पठेत्साधकः स्वयम् १६
तस्य सर्वार्थसिद्धिः स्यात् वांछित्तार्थ फलं भवेत
ऐश्वयं च लभेत साक्षात हशा पश्यति गधिकाम्
तेन साक्षात्क्षणादेव तुष्टा दत्त महावरम् ।
येन पश्यन्ति नेत्राभ्यां तदप्रियं श्यामसुन्दरम.१८
नित्यलीलाप्रवेशं च ददाति श्रीवजाधिपा।
अतः परतरं प्राध्य वैष्णवस्य न वियते ॥ १९
श्यामां गोरोंचनाभा स्फुरदसितपटमाप्तिरम्यावगुंठी
रम्यां वेणीचिकुरनिकरालम्बपादा किशोरीम
तर्जन्यंगुष्ठयुक्तों हरिमुखकुहरे यंती नागवल्ली-
पणं कायनाक्षी विभुवनमधुरा राधिका भावयामि १
इति श्री उद्धवाम्नायतन्त्र पार्वताहरसम्वाद गराधा-
कृपाकटाक्षस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।
.
: (८). * श्रीगोपीजनवल्लभस्तवम् * नवाम्बुदानीलमनोहराय प्रफुल्लराजीवविलोपनाय:, . वेणुस्वनामेाहित गोकुताय । नमोस्तु गोपीजनवल्लभाय १ फिरोटकेयूर विभूषिताय अवेयमालामणिरंजिताय । स्फुरञ्चलत्कांचनकुण्डलाय । नमोस्तु गोपी० ॥ २ ॥ दिव्याङ्गनावृन्दनिषेविताय स्मितप्रभाचारुमुखाम्बुजाय त्रैलोक्यसंमोहनझुन्दराय । नमोस्तु गोपी० ॥ ३ ॥ रत्नाद्रिसूलायतसंगताय कल्पद्रुमच्चायसमाश्रिताय । हेमस्फुरन्मण्डपमध्यगाय । ममोस्तु गोपो० ॥ ४ ॥ श्रीमत्सुरामावलिरंजिताय वक्षःस्थले कौस्तुभभूषणाय । सरोज किंजल्कनिभांशुकाय । नमोस्तु गोपी० ॥ ५ ॥ दिव्यांगुलीयांगुलिरंजिताय मयूरपिच्छच्छ विभूषिताय वन्यस्त्रजालंकृतविग्रहाय । नमोस्तु गोपी० ॥ ६ ॥ मुनीन्द्रवृन्दैरभिसंस्तुलाय क्षरत्पयोगोकुलगोकुलाय । धर्मार्थकामामृतसाधनाय । नमोस्तु गोपी० ॥ ७ ॥ नेत्रस्फुरत्सामदिवाकराय भक्तेष्टचिन्तामणिशोभिताय अनेकदुःखामयभेषजाय । नमोस्तु गोपी०॥5॥ ध्यानम् । सजउजलदनीलं दर्शितादारशील करतलतशैलं वेणुबाये रसालम् । ब्रजजनकुलपालं कामिनीकेलिलोले तरुणतुलसिमालं नौमि गोपालबालम् ॥र
नारद उवाच।
नयोननीरदश्यांमं नोलेंदीवरलोचनम् ।
बल्लवीनन्दनं वन्दे कृष्णं गोपालरूपिणः ॥. १
'स्फुरद्वहंदलोदयदुनीलकुंचितमूर्धजस् ।
कदम्बकुसुमेोदासिवनमालाविभूषितम् ॥२
गंडमण्डलसंसर्गिचलत्कांचनकुण्डलम् ।
स्थूलमुक्ताफलीदारहारशोभिववक्षसम् ॥ ३
हिमांगदतुलाकोट्रिकिरीटोज्वलविग्रहम् ।
मन्दमारुतसंक्षोभिवलितांवरसंचयम् ।।
रुचिरास्यपदन्यस्तवंशीमधुरनिस्वनैः।
लस्ट्रोपालिकांचेता माहयन्तम्मुहुर्मः ॥ ५
वल्लवोवदनांभोजमधुपानां मधुव्रतम् ।
क्षोभयन्तं मनस्तासा सस्मेरापाङ्गवीक्षणः ।।
यौवनादिन्नदेहाभिः संसक्ताभिः परस्परम् ।
विचित्राम्बरभूषाभिर्गोपनारीभिरावृतम् ।।
अभिन्नांजनकालिंदीजलकेलिकलोत्सुकम ।
चौधयन्तं क्वचिद्गोपाम व्याहरन्तं गवांगणम् ॥
कालिंदीजलसंसर्गिशीतलानिलकम्पिते ।
कदम्बपादपच्छाये स्थितं वृन्दावने क्वचित ।
उत्तभूधरसंलनिरत्नासनपरिग्रहम् ।
कल्पपादपमध्यस्थं हेमणपिकागतम् ॥ १०
.
-
(१४)
वसन्तकुसुमामोदरभोकृतदिङमुके।
गोवर्धनगिरी रम्ये स्थितं रासरसोत्तु ॥ १३
सव्यहस्तखलन्यस्तगिरिवर्यात पत्रकम् ।
खण्डिताखण्डलोन्मुक्तमुक्तासार घनीघहम् ॥ १२
वेणुवादमहोल्लासकृत हुंकारनिःस्वनैः ।
सवत्सरुन्मुखैः शरदगाक्लैरभिवीक्षितम् ॥ १३
कृष्णमेवानुगायशिस्तच्चेष्टावशवर्तिभिः ।
दण्डपाशोदयतकरैगोपालैरुपशोभितम् ॥ ३४
नारदादयैर्मुनिवरैर्वेदवेदांगपारगैः ।
प्रोतिसुस्निग्धया वाचा स्तूयमानं परात्परम् । १५
यएवंचिन्तयेददेवं भक्त्या संस्तौति मानवः ।
त्रिसंध्यं तस्य तुष्टोऽसौ ददाति वरमीप्सितम् १६.
राजवल्लभतामेति भवेत्सर्वजनप्रियः ।
अचलां श्रियमाप्नोति स.वाग्मी जायते ध्रुवम् १०
इति श्रीगोपालचूडामणिस्तवराजः समाप्तः ।
॥ श्रीराधास्तोत्र प्रारम्भः ॥
श्रीनारद उवाच
किंचिद्गुह्यतरं. ब्रह्मन यञ्चिन्त्यमखिलेश्वर ।
तन्मे बेहि सुतत्वज्ञ चोगेश मयि वत्सलः ॥ १॥
(15 नोब्रह्मोवाच । शृणु गुह्य तु मे तात नारायणमुखाच्छ लम् । सर्वदा पूज्यते देकै राधा वृन्दावने वने ॥ २ ॥ राधाविश्लेपितः कृष्णो यकदा प्रेमविलः । राधामन्त्र जप ध्यायन राशं पश्यति सर्वतः: ॐ अस्य श्रीराधास्तोत्रम कास्य ब्रह्मा ऋषिः अनुष्टुप्छन्दः श्रीराधा देवता हों वीजं हां शक्तिः श्रीराधामोत्यर्थे जपे विनियोगः । गृहै राधा बने राधा राधा पृष्ठे पुरः स्थिता । यंत्र यत्र स्थिता राधा राधैवाराध्याते मया ॥१ जिहो राधा श्रुती राधा राधा नेत्रे हृदि स्थिता सोङ्गव्यापिनी शंधा राधैवारा० ॥ २ ॥ पूजा राधा जपो राधा राधिकाचाभिवन्दने । स्मृतौ राधा शिरो राधा राधैवारी ॥ ३ ॥ गाँने राधा गुणे राधा राधिका भोजने गतौ । रात्रौं राधा दिवा रोधा राधैवारा ॥ ४ ॥ माधुर्यं मधुरा राधा महत्व राधिका गुरुः । सौंदर्य सुन्दरी राधा राधैवारा० ॥ ५ ॥ राधा रससुधासिन्धू राधा सौभाग्यमंजरी। राधा व्रजाङ्गनामुख्या राधैवारा ॥६॥ राधापमानना पदना पद्मोदवसुपूजिता ॥ ।
(१२) पदमें विवेचिता राधा राधैवारा ॥ ७ ॥ राधाकृष्णात्मिकानित्यं कृष्णीराधात्मकोधू-वम् वृन्दावनेश्वरी राधा राधैवारी० ॥६॥ जिहाग राधिकानाम नेत्राने राधिकातनुः । कर्णेच राधिकाकीर्तिर्मानसे राधिका सदा ॥ कृष्णेन प्रठितं स्तोत्र राधिकाप्रीतये परम् । यः पठेत्प्रयतानित्यं राधाकृष्णान्तिकेभवेत् १० आराधितमना कृष्ण राधाराधितमानसः ! कृष्णःकृष्णमनाराधा राधाकृष्णेति यः पठेत् ११ । इति श्रीब्रह्मांडपुराणे ब्रह्मनारदसम्बादे राधास्तोध सम्पूर्णम् । ॥ श्रीगोविन्दाष्टकम् ॥ सत्यं ज्ञानमनंतं नित्यमना काशं परमाकांशम् । गोष्टप्राङ्गणरिंगणलालमनायासं परमायासम् । मायाकल्पित्तनानाकारमताकारं भुवनाकारम् । क्ष्मामानाथसनाथं प्रणमत गोविन्दपरमानन्दम् मृत्स्नामत्सीहतियशोदाताडनशैशवसंत्रासम् । व्यादितवक्त्रालोकिप्तलोकालोकचतुर्दशलोकालि लोकायपुरमूखरतंभ लोकालोकमनालोके । लोकेशं परमेशंप्रणमत गोविन्दं परमानन्दम् ॥२
(१३)
विष्टपरिपुवीरघ्नं क्षितिभारघ्नं भवरोगघ्नम् ।
कैवल्यं नवनोताहारमनाहारं भुवनाहारम् ।
वैमल्यस्फुटचेतावृत्तिविशेपाभासमनामासम् ।
शैवं केवलशान्तं प्रणमत० ॥ ३ ॥
गोपालंभूलीलाविग्रहगोपालं गोकुलपालम् ।
गोपीखेलनगोवर्द्धनतिलीलालाख्तिगोपालम् ॥
गोभिर्निगदितगोविन्दस्फुटनामानंबहुनामानम्
गोपीगोचरदूरं प्रणमत गोविन्द ॥ ४ ॥
गोपीमगढलगाष्टोमेद भेदावस्थमभेदाभ।
शश्वद्गोखुरनिई तात्कृतधूलीधूसरसौभाग्यम् ।।
छडाभक्तिगृहोताशेषमचिन्त्यं चिन्तितसदाव
चिन्तामणिमहिमानं प्रणमत-गी० ॥ ५॥
स्नानव्याकुल योषिद्वस्त्र -मुपादायागमुपारूढ़ ।
ध्यादित्संतीरथ दिग्ववादयुपदातुमुपाकर्षतं ।
निई तद्वयशाकविमोहं बुद्ध बुद्धरतस्थम् ।
सत्तामात्रशरीरं प्रणमत गो० ॥ ६ ॥
कांतकारणकारणमादिमनादि कालमेनाभासं ।
कालिन्दोदकालियशिरसिसुनृत्यंतंबहुनृत्यं तम्
कालंकालकलातीत कलिताशेषकलिदोषघ्नम् ।
कानायगतिहेतुं प्रणमत गो० ॥ ७ ॥
(१४) वृन्दावन विवृन्दारकवरवन्दाराधित वन्देह । कुन्दामामलमन्दलेरसुधानन्दसुहृदानन्दम् ॥ वन्याशेपमहामुनिमानसंवन्दयानन्दपदबन्द वन्दघाशेषगुणाधिं प्रणमत गो० ॥८॥ गोविन्दाष्टकलेतदशीते गोविन्दार्पितचेता यो। गोविन्दाच्युतमाधवविष्णोगोकुलनायककृष्णेति गोविन्दांनिसरीजध्यानसुधाजलधौलसमस्ताघी गोविन्द परसानंदामृतमन्तस्थं स समभ्येति ।। इति श्रीशङ्कराचार्यकृतं धीगोंविन्दाष्टकं समाप्तम् । ॥श्रीगोपालाष्टकलू॥ विहरत स्वच्छन्द: आनंदकन्द श्रीब्रजचन्द्ब्रह्म परम् । पूरणशशिवदनं शोभासदनं जिंतछविमदनं रूपवरम ।। हलधरवरवीर श्यामशरीर गुणगम्भीरं धीरधरम् । भज.. श्रीगोपालं दीनदयाल वचनरसालं. तापहरम् ॥१॥ राजत. वनमाला रूपविशाला चालमराला सुरतहरम् । m . १५॥ कुण्डलधुतकरणं गिरिवरधरणं निजजनशरणं कृपाकरम् ॥ गोपन कृतसङ्ग ललितत्रिभङ्ग लजितअनङ्ग निरखि परम् । भज०२॥ जलधरवरश्याम पूरणकामं अतिसुखधाम दुःखहरम् । वृन्दावनक्रोडित असुरन पीडित- व्रजतियत्रीडित एसिक्रवरम् ॥ नूपुरध्वनिचरण मुनिमनहरणं । तारं तरणां तुष्ठतरम् । भज० ३ ।। राधाउरहारं रूपअपारं नीरविहोरं चीरहरम् । कुंचितवरकेशं मुकुटविशेष गीपसुबेशं निगमवरम् । कोमल अतिचरण-वेदविवरण जगदुद्धरणं मृदुलतरम् । भज० ४ ॥ अलकन-मुख-राजन मन्मथ लाजत किंकिणि बाजन मधुर स्वरम् । वंशीकृतना हरत विषादं युगवरपाद तिमिरहरम् ।
-
(१६):
अक्तन आधीनं चरितनवीनम
परमप्रवीणं प्रेमपरम । भज. ५ ॥
अतिन त्यप्रवीरे धीरसमीरे-.
यमुनातीरे रासकरम् ।
कलगान अनूपं श्यामस्वरूपं.
त्रिभुवनभूपं मोदभरम् ॥
राधागुणगायक-नजसुखदायक
सुरवरनायक-वेणुधरम् । भज०६ ॥
सुन्दरमृदुहासं विपिन विलास
कुंजनिवासं केलिकरम् ।
युवतीहगञ्जन जन मन रजन
केशियभञ्जन भारहरम् ॥
भूषणनिजभवनं गजगतिगमन
कालियदमनं नृत्यकरम् । भज०.७ ॥
गोरजमुखशोभित सुरनरलोभिव
मन्मथक्षोभित दृश्यपरम् ।
गोपनसहभुजे विपिननिकुब्जे-
वत्सन पुज्जे गुहिणहरम् ॥
यह छवि तारयण लखि नारायण
सयपारायणअखिलनरम् । सः॥
(20
॥ श्रीराधास्तोत्रम् ॥
॥ दोहा।।
पराभक्तिरतिवर्द्धिनी, श्यामा सब सुख दैन।
रसिकमुकुटमणि राधिके, जब नवनोरजनैन ॥१
(ताउचम्पक०)
जयति जय राधा रसिकमनि
मुकुटमनिहरमी त्रिये !
पराभक्तिप्रदायिनी करि
कृपा करुणानिधि प्रिये ! परा० १॥
जयति गौरी नवकिशोरी..
सकल-सुख-सीमा प्रिये ! परा० २ ॥
जयति रसिरसवर्दिनी
अतिअद्भुतो सदया हिये । परा० ३ ॥
जयति आनगदकन्दिनी
जगवन्दनीवरवदनिये । परा० ४ ॥
जयति श्योमा अमितनामा
दधिधिनिर्वाचिये ! परा०५॥
जयति रासविलासिनी
कलकलाकोटिप्रकाशिये । परा० ६ ॥
जयति विविधविहारकवनी-
.
(१८)
रसिकरवनी शुभधिये । परा० .
जयति चंचलचारुलोचन
दिव्यदुकुलाभरनिये ! परा० ॥
नयति परमा प्रेमसीमा
कोकिलाकलबैनिये । परा.
जयति कञ्चनदिव्य अडी
नवलनोरज नैनिये । परा० १०॥
जयति वल्लभवल्लभा
मानन्दकटभातरुनिये । परा० ११ ॥
जयति राबल पति कुमारी
नन्दबालवधूटिये । परा० १२ ॥
जयति नागरगुण उजागर
प्रानधनमन हरनिये । परा० १३ ॥
जयति नूतननित्यलीला
नित्यधामनिवासिये । परा०.१४ ।।
जयरि गुणमाधुर्यभूपा
सिद्धिरूपा शक्तिये परो० १५ ॥
जयति शुद्धस्वभावशीला
श्यामला सुकुमारिये । परा० १६ ।।
जयति यशजगप्रचुरपरिकर
(1)
श्रीहरिप्रिया जीवनजिये । परा० १७ ॥
इति धीतालचम्पक राधास्तोत्र सम्पूर्णम् ।
.
॥ श्री राधा-कृष्ण स्तोत्रम् ॥
जय राधे जय राधे राधे
जय राधे जय श्रीराधे।
जय कृष्ण जय कृष्ण कृष्ण
जय कृष्ण जय श्रीकृष्ण ॥ १ ॥
श्यामा गौरी नित्यकिशोरी
प्रीतमजोरी श्रीराधे ।
रसिकरंगोली छैलछबोली
गुनगरवीली श्रीकृष्ण ॥२॥
रासविहारिनि रसविस्तारिनि
पियरधारिनि श्रीराधे ।
नवनवरङ्गी नवलनिभङ्गी
श्यामसुअङ्गो श्रीकृष्ण ॥ ३ ॥
प्राणपियारी.रूपउजारी
अतिसुकुमारी श्रीराधे।
मैनमनोहर मझमोदकर
सुन्दरवरतर श्रीकृष्ण ॥ ४ ॥
(२०) शोभानी माहामैनी कोकिलबैनी नोराधे। कीरतिवंता कामिनिकता भोगवन्ता औकृष्ण ॥ ५ ॥ चन्दावदनी कुन्दारदनी शोभासदनी श्रीराधे। परम उदारा प्रयाअपारा अतिसुकुमारा श्रीकृप्प्य ॥ ६ ॥ हंसागवनो राजतरवनो क्रीडावनी श्रीराधे। रूप रसाडा नयन विशाला परम कृपाला श्रीकृष्ण ॥ ॥ कञ्चनवेली रतिरखरेलो- अतिअलबेली श्रीराधे ॥ ८ ॥ सब सुख सागर सब गुन अगर रूपउजागर नोकृष्ण ॥ ८॥ रमणीरम्या तरुतरतस्या सुगुणावगम्या नोराधे। धामनिवासी प्रमाणकासी, सहजसुहासी श्रीकृष्ण ॥
(२१)
शक्त्याहादिनि अतिप्रियवादिनि
उरउन्मादिनि नोराधे।
अंग अंग टौना सरस सलौना
सुभग सुठौना श्रीकृष्ण ॥ १० ॥
राधानामनि गुणअभिराभिनि
श्रीहरिस्वामिनि श्रीराधे।
हरे हरे हरि हरे हरे हरि
हरे हरे हरि श्रीकृष्ण ॥ ११ ॥
इति श्रीयुगलस्तोत्र सन्पूर्णम् ।
॥ श्रीनन्दनन्दनस्तोत्रम् ॥
श्रीमुनिरुवाच ।
बालं नवीनशतपत्रविशालनेत्रं
बिम्बोधरं सजलमेघरुचिं मनोज्ञम् ।
मन्दस्मितं मधुरसुंदरमंदयानं
श्रीनन्दनन्दनमहं मनसा नमामि ॥१॥
मंजीरनूपुररणनवरत्नकांची-
श्रोहारकेसरिनखप्रतियन्त्रसङ्कम् ।
दृष्ट्वातिहारिमषिविदुबिराजमान
वन्दे कलिंदतनुजातटबालकेलिम् ॥२॥
(२२) पूणेन्दुसुन्दरमुखोपरि कुंचित्ताग्राः केशा नवीनघननीलविभाःस्फुर्रतः। राजंत आनतशिर:कुमुदस्य यस्य नन्दात्मजाय सवलाय नमो नमस्ते ॥३॥ श्रीनन्दनन्दनस्तोत्रं प्रातरुत्थाय य: पठेत । तन्नेत्रगोचरं याति सानन्दं नन्दनन्दनः ॥ १ ॥ इति गर्गसहितोक्त नन्दनन्दमस्तोत्रम् । . (उध्दवद्वारा प्रेषितं श्रीपत्रम्) श्रीभगवानुवाच । गच्छ शीघ्रन हेसखे सुन्दरं शोलताकुंजपुंजादिभिर्मगिडतम् । शैलकष्णप्रभांचारुवृन्दावन गोपगोपीगणेगोकुलं संकुलम् ॥१॥ एकपत्रंतु नन्दाय वै दीयता वा द्वितीयं यशोदाकरे एव भाः। वा तृतीयं त्विदं राधिकायै सखे तत्र गत्वा हि तन्मंदिरं सुन्दरम् ॥ २ ॥ वा चतुर्थं सखिभ्यः शिशुभ्यः शुभं कौशलं दीयतां. इनमेवं पृथक । J . (२३) गोपिकानां शतेभ्यश्च यूथेभ्य उ- न्महितानां च देयानि पत्राणि च ॥ ३ ॥ मे पिता नन्दराजो घृणी मन्मना मे च माता यशोदा स्मरत्याशु माम् । वाक्यवृन्दैः शुभैर्नीतिवित्त्वं तयो- मैं परां प्रोतिमारावयारावह ॥४॥ मत्प्रिया राधिका मद्वियोगातुरा मन्यते मां विना खं जगन्मोहतः । मद्वियोगाधिमासा मदुक्तः पदै- मेचय त्वं भवान्दक्षिणो वाक्पथे ॥५॥ गोपबालाः सुदामादयो मत्प्रिया मां सखायं विना ते पि मोहातुराः । देहि तेषां सुखं मित्रवच्छोबजे स्वल्पकालेन तत्रागमिष्याम्यहम् ॥६॥ गापिका मद्वियोगाधिवेगातुरा मन्मनस्काश्च मत्माप्तदेहासयः । या मदर्थ च संत्यक्तलाकाबला-.. स्ताः कथं नात्र मंत्रिन् विभर्मि स्वतः ॥७ ता असून्त्यक्तुमत्रोदाता उद्धव याभिग्दधापि कृच्छै धनाश्चासवः। मद्वियोगांधिमांसा मदुक्तः पदै- 1.
(२५) . - } ! 'चिय त्वं भवान दक्षिणा वाक्पथे॥ धेन पूर्व ब्रजीदागतोऽहं स तं । त्वं रथं साश्वसृतं रणराण्टिकम् । मे ८ सारूप्यमयैव पोताम्बरं वैजयंती सहदच्छदं पङ्कजम् ॥ कुण्डले दिव्यरत्नप्रभामण्डिते कोटिबालार्कदीप्तं मणि कौस्तुभम् । मे महानादिनी चारुवंशी शुभां पुष्पयुक्तां च यष्टि जगन्मोहिनीम् ॥ १० चंदनं सुंदरं दिव्यगंधावृतं बर्ह मल्लादिवेषं क्वणन्नूपुरम् । मौलिमेवं गृहाणांगदे उद्धव गच्छ गच्छाशु चाद्यैव मद्वाक्यतः ॥ ११॥ इति श्रीपत्रां सम्पूर्णम् । * श्रीयुगलस्तोत्रम् उद्धव उवाच । 'सदास्ति कृष्णः परिपूर्णदेवो राधे सदा त्वं परिपूर्णदेवी। श्रीकृष्णचन्द्रः कृतनित्यलीला . १२५ . लोलावती त्वं कृतनित्यलीला ॥ १ ॥ कृष्णोऽस्ति भूमा त्वमसींदिरा सदा ब्रह्मानित कृष्णस्त्वमसि स्वरा सदा। कृष्ण; शिवस्त्वं च शिया शिवार्थी विष्णुः प्रभुस्त्वं किल वैष्णवी परा ॥२॥ कौमारसर्गी हरिरादिदेवता त्वमेव हि ज्ञानमयो स्मृतिः शुभा । व्यांभसा क्रोड्नतत्परो हरि, यज्ञो वराहो वसुधा त्वमेव हि ॥३॥ देवर्षियों मनसा हगि स्वयं त्वं तत्र साक्षानिजहस्तवल्लकी । नारायणी धर्मसुतो नरेण हि. शांतिस्तदा त्वं जनशांतिकारिणी ॥१॥ कुष्णस्तु साक्षात्कपिलो महाप्रभुः सिद्धिस्त्वमेवासि च सिध्दसेविता। इत्तस्तु कृष्णोऽस्ति महामुनीन्वरो राधे सदा ज्ञानमयी त्वमेव हि ॥५॥ यज्ञो हरिस्त्वं किल दक्षिणा हरि- रुरुक्रमस्त्वं हि सदा ज़यन्त्यतः । । पृथुर्यदा सर्वनृपेश्वरो हरि.. रर्चिस्तदा त्वं नृपपट्टकामिनी ॥६॥ - -- : (२६) शहासुर हंतुमभूरिदा सत्स्यावतारस्त्वमसि श्रुतिस्तदा कूमौ हरिमंदरसिन्धुर्मथने लेत्रीकृता त्यां शुभादो हि बासुक्षौ ।। ७ ॥ धन्वंतरिश्यार्षिहरो दृष्टिः पर- रत्वनौषधिर्दिव्यसुधामयी शुभे । ক্ষ্মীছু অমুখ লাঙ্কিনী त्वं मोहिनी पत्रा जगद्विमोहिनो ॥८॥ हरिसिंहस्तु नृसिंहलीलया लीला तदा त्वं निजभक्तवत्सला। बभूव कृष्णस्तु यदा हि वामनः फोर्तिस्तदा त्वं निजलोककोर्तिता ॥६॥ हरियंदामार्गबरूपकपुमान् धाश कुठारस्य तदा त्वमेव हि । श्रीकृष्णचन्द्रो रघुवंशचन्द्रमा यदा तदा त्वं जनकस्य नन्दिनीं ॥१०॥ श्रीशीधन्दा मुनिबादरायण वेदान्तकृत्त्वं किल वेदलक्षणा। सङ्कर्षणो माधव एव वृष्णिषु... त्वं रेवती ब्रह्ममवा समाश्रिता ॥ ११ ॥ बुध्दा यदा कोणपमहिकारकों , ...
--- १२७) बुध्दिस्तदा त्वं जनमोहकारिणी । कल्की यदा धर्मपविर्भविष्यति हरिस्तदा त्वं तु कृतिर्मशिष्यसि ॥ १२ ॥ मोकृष्णचन्द्रोऽस्ति हि चन्द्रमण्डले राधे सदा चन्द्रमुखीति चन्द्रिका । नोकृष्णसूर्यों दिवि सूर्य मण्डले सूर्यप्रभा त्वं परिधिः प्रतिष्ठिता ॥ १४ ॥ इन्द्रो यदा स्ते किल यादवेन्द्र- ১ননৰ বাওঁ ৰ এম্বী অমী हिरण्यरेता हि हरिः परेश्वरी हेतिस्तदा त्वं हि हिरण्मयी परा ॥ १४ ॥ श्रीरोजराजो हि विरोजते हरि- विराजसे त्वं तु निधौ निधोश्वरी। क्षीरादिधरूपी तु हरिस्त्वमेव हि तरङ्गितक्षीमलिता तरंगिणों ॥ १५ ॥ बिनद्वपुः सर्वपतिर्यदा पदा तदा सदा त्वं विदितानुरूपिणी । जगन्मयो ब्रह्ममयो हरिः स्वयं जगन्मयो झहासयी त्यमेव हि ॥ १६ ॥ अद्यैव सेोऽयं ब्रजराजनन्दना जोतासि राधे वृषभानुनन्दिनी ।
(२८). याभ्यां कृता रुत्वमयी प्रशांतये लीलाचरित्रैललितादिलोलया ॥ १० ॥ कृष्णः स्वयं ब्रह्म परं पुराणा लीला त्वदिच्छाप्रकृतित्वमेव । परस्परं संधितविग्रहाभ्यां नमो युवाभ्यां हरिराधिकाभ्याम् ॥ १८ ॥ इति गर्गसंहितक्त श्रीयुगलस्तोत्रम् । * श्रीराधाप्रबोधाय वेणुगीतम् * चन्द्राननोवाच । कृष्णचन्द्रः पुरा निर्गता मानतो ह्यागतः सेोऽपि राधे युगांते पुनः । नाशयन्सर्वदुःखानि ते सन्निधौ संजगी वेणुना देवकीनन्दनः ॥ १ ॥ छुगछंगे निनादं मृदंगे कलं वादयमाने सुरखीजनैः सेवितः । रासरम्यांगणे नृत्यकृन्माधवः संजगौ वेणुना देवकीनन्दनः ॥ २॥ चारुचामीकरामासिवासा विभु-. वैजयंतीभराभासितारस्थलः नन्दवृन्दावने गापिकामध्यंगः संजगी वेणुना देवकीनन्दनः ॥ ३ ॥ चारुचन्द्रावलीलेाचनाचुंधिता गोपगोवृन्दगोपालिकाबल्लभः । कंसवंशाटवीदाहदावानलः संजगी वेणुना देवकीनन्दनः ॥ ४ ॥ बालिकातालिकाताखलीलोलयां संगसंदर्शितन्नू लताविभमः । गापिकागोतदत्तावधानः स्वयं संजगी वेणुना देवकीनन्दनः ।। ५ ॥ मौलिमालांसद किंकिणीकुण्डलै- भूषितो नन्दनों नन्दराजस्य च । प्रोतिकृत्सुन्दरी देवि प्रोत्या तव संजगी वेणुना देवकीनन्दनः ॥ ६ ॥ पारिजातं समुद्धत्य रोधावरो रोपयामास भामाभयादंगणे ! बल्लवीवृन्दवृन्दारिकाकामुकः संजगी वेणुना देवकीनन्दनः ॥७॥ ऋक्षरोजं विनिर्जित्य नीत्वा मणिं संददी भीतवद्भमिनाथाय च । सोपि रासे समागत्य रासेश्वरो- संजगी वेणुना देवकीनन्दनः ॥ ८ ॥ i. : .इति गर्गसहितोक्तं वेणुगीतम् । ॥श्रीगिरिधरस्तोत्रम्॥ - . इन्द्र उवाच। त्वं देवदेवः परमेश्वरः प्रभुः पूर्णः पुराणः पुरुषोत्तमोत्तमः । . परात्परस्त्वं प्रकृतेः परो हरि- भी पाहि पाहि दयुपते जगत्पते ॥ १ ॥ दशावतारो भगवांस्त्वमेव रिरक्षया धर्मगवां श्रुतेश्च । अयैवजातः परिपूर्णदेवों ... साल्दैित्येन्द्र विनाशनायं ॥ २०॥ त्वन्मायया मोहितचित्तवृत्ति मदेोतं.हेलनमाजनामा । पितेव पुत्र इयुपते क्षमस्व प्रसीद देवेश. जगनिवास ।। १५ ।। 'ॐ नमो गौवनोहरणाय गोकुलनिवासाय गोपालाय गोपालपतये गोपीजनमत्र गिरिरा- जोड करुणानिधये जगन्मङ्गलाप जगन्निवासा (३१) जगमोहनाथ कोटिमन्मथमन्मथाय वृषभानु- सुताधराय श्रीनंदराजकुलप्रदोपाय श्रीकृष्णाय परिपूर्णतमाय त्वसंख्यब्रह्माण्डपतये गोलोक- धामधिषणाधिपतये स्वयम्भगवते. संबलाय नमस्ते नमस्ते नमस्ते । ॥ श्रीगोपीगोतम् ॥ गोष्य ऊचुः। अधरविधिडंबितविद्रुमं मधुरवेणुनिनादविनादिनम् । कमलकोमलनीलमुखांबुज तमपि गोपकुमारमुपास्महे ॥ १.१॥ श्यामलं विविधकेलिलंपट कोमलं कमपत्र लोचनम् । केमिदं व्रजविासिनीहशा शोतलं मतिहरं भजामहे ॥ २ ॥ तं विसंचलितलेोचनांचल सामिकुड्मलितकोमलाघरम् । वंशवलिगत करांगुलीमुखं (३२) - वेणुनादसिकं भजामहे ॥ ३ ॥ ईषदंकुरितदंतकुंडलै- झूषणैभुवनमंगलश्रियम् ॥ ४ ॥ घोषसौरभमनोहर हरे- वैषमेव मगयामहे वयम् ॥ ४ ॥ अस्तु नित्यमरविन्दलोचनः श्रेयसे हि तु सुरार्चिताकृतिः । यस्य पादसरसीरुहामतं सेव्यमानमनिशं मुनीश्वरैः ॥ ५ ॥ गोपकै रचितकल्लसंगर संगरे जितविदग्धयौवनम् । चिन्तयामि मनसा सदैव तं दैवतं निखिलयोगिनामपि ॥ ६ ॥ उल्लसन्नवपयोदमेव यं फुल्लतामारसलेोचनांचलम बल्लवीहृदयपश्यतीहरं पल्लवाधरमुपास्महे वयम् ॥ ७॥ यदुनंजयरथस्य मंडन खडनं तदपि संचितैनसाम् । जीवनं श्रुतिगिरी सदामलं
*-
श्यामल मनसि मेऽस्तु तन्महः: ॥ ८ ॥
गोपिकास्तनषिलोललोचन-
प्रतिलोचनपरंपरावृतम् ।
लालकेलिरसलोलसंभमं
• माधवं तमनिशं विभावये
नीलकण्ठकृतपिच्छरोखर
मोलमेघतुलितांगवैभवम् ।
नोलपङ्कजपलाशलोचन
नोलकुंतलधरं भजामहे ॥ u.
घोषयोषिवनुगोतवैभव
कोमलस्वरितवणुनिस्वाम।
मारभूतमभिरामसंपद
धाम तामरसलेोचन भजे ॥ ११.
मोहन मनसि शाहिणं परं
निर्गतं किल बिहाय मानिनी ।
नारदादिमुनिभिश्च सेवित
नंदगोषतनयं भजामहे ॥ १२॥
श्रीहरिस्तु रमणीभिरावृतो
यस्तु वै जयति रासमंडले
राधयो सह बने च दुःखिता-
स्तं प्रियं हि मृगयासह व्यस् ॥ १३ ॥
। (३४) देवदेव व्रजराजनंदन दैहि दर्शनमल च ना हरै। सर्वदुःखहरणं च पूर्ववत् संनिरीक्ष्य तब शुक्लदासिकाः ॥ १४ ॥ क्षितितलौटुरणांय दधार या सकलयज्ञवराहवपुः परम् । दितिसुतं विददार च दंष्ट्रया स तु सदोद्धराणाय क्षमोऽस्तु नः ॥ १५ ॥ मनुमपाद्रुचिजो दिविजैः सह बसु दुदोह धरामपि यः पृथुः । श्रुतिमपाद्धृतमत्स्यवपुः पर स शरणं किल नास्त्वशुभक्षणे ॥१६॥ अबहदब्धिमही गिरिमूर्जितं कमंठस्पधरः परमस्तु यः। असुहरं नृहरिः सभदण्डय- सच हरिः परमं शरणं च नः ॥ १७ ॥ नृपबलिं छलयन् दलयनरी- न्मुनिजनाननुगृह्य चचार यः। कुरुपुरं च हलेन विकर्षयन् यदुयरःस गतिर्मम सर्वथा ॥ १८ ॥ ब्रजपशू गिरिराजमोदरन् व्रजपगोपजन च जुगोप यः । द्रुपदरांजसुतां कुरुकरमला- दश्तु तच्चरणाब्जरतिश्च नः ॥ १७ विषमहाग्निमहात्रिपदणात् सकलपांडुसुताः परिरक्षिताः। यदुवरेण परेण च येन वै भवतु तच्चरणं शरण' च नः ॥ २० ॥ माला बर्हिमनेाज्ञकुंतलभरा वन्यप्रसूनोषितां शैलेयागुरुक्लृप्तचित्रतिउकां शश्वन्मनोहारिणीम् लीलावेणुरवामृतकरसिका लावण्यलक्ष्मीमयीं बाला बालतमालनीलवपुष बन्दामहे देवताम् २१ इति श्रीमद्गर्गाचार्य सं० गोपीगीतम् । ॥ श्रीगोपीगीतम् ॥. लोकाभिराम जनभूषण विश्वदीप कन्दर्पमोहनजगवृजिनातिहारिन । आनन्दकन्द यदुनन्दन नन्दसूनो स्वच्छन्दपनमकरन्द नमो नमस्ते ॥ १ गोविप्रसाधविजयध्वज देववन्दन कंसादिदैत्यवधहेतुकृतावतार । श्री नन्दराज कुलपनदिनेश देव
१
म.
१३६.
देवादिमुक्तजनदर्पण ते जयोऽस्तु ॥
गोपाल सिन्धुपरमौक्तिकरूपधारित
गोपालवंशगिरिनीलम परात्मन
शोपालमण्डलसरोदरकंज
रकंजसूते
गोपालचन्दनलने कलहंसमुख्य ॥३
श्रीराधिकावदनपङ्कजपद पदस्त्वं
शीराधिकावदनचन्द्रचकोररूपः ।
श्रीराधिकाहृदयसुन्दरचन्द्रहाग
शीराधिकामधुलताकुसुमाकरोऽसि ॥
सो राखरंगनिजवैभवभूरिलोले
यो गोपिकानप्रतजीवनमूलरूपः ।
लानं चकार रहसी (सि) किल मानवा
सोऽयं हरिभवतु ती नयनानगाभी ।। ५
सो गापिकासयालयूयमलंचकार
वृन्दावनं च निज़पादरज़ाभिरद्रिम् ।
थः सर्वलोकविभवाय बभूव भूमौ.
त भूरिलीलमुररोन्द्रभुजं भजामः ॥६
चन्द्र प्रतप्तकिरहां ज्वलनं प्रसाद
सर्व वनोन्तमसिपत्रवनं परेश
वाणं प्रभंजनमतीव सुमन्दयानं .
मन्यामहे किल भवन्तमते व्यथाः ।।. इति ओमप्राचार्य सहितायां प्रदायमणपड़े भोकृष्णागमाय गोपीगोत सम्पूर्णम् । : षट्पदीस्तोत्रम्। अविनयमपनय विमा दमय मनः शमय विषयमृगतृष्णाम भूतदया विस्तारय तारय संसारसागरतः॥१॥ दिव्यधुनीमकरंदे. परिमलपरिभागसच्चिदानन्दै श्रीपतिपदारविन्दे भवभयखेदच्छिदे बन्ने । २॥ सत्यपि भेदापगमे मार्थ तवाहं न मामकोनस्त्वम सामुद्री हि तरंगः क्वचस .:: : समुद्रो न तारंगः ॥ ३॥ 'उद्यतनग नगमिदनज * - दनुजकुलामित्र मित्रशशिष्ट । हष्ट भवति प्रभवति न भवति कि भवतिरस्कारा॥
. (३८1. मत्स्यादिभिरवतारै... रखतारवताऽवता वसुधाम् । परमेश्वर परिपाल्यो भवता भवतापमीतोऽहम् ॥ ५॥ दामोदर गुणमन्दिर सुन्दरखंदनारविन्द गोविन्द भधजलधिमथनमन्दर परमन्दरमपनय त्वं मेः॥६॥ नारायण करुणामय शरणां करवाणि तावको परणी। इति षटपदी मदीये बदनसरोजे सदा वसतु ॥ ७ ॥ इति श्रीविष्णोः शङ्कराचार्यकृवं षट्पदीस्तोत्रम् । श्रीराधाकृष्ण-नाम-महिला कका धारणाशक्तः कैवल्यं मृत्युजन्महम्। फुकारावास्य मतुल पकाराद्भकिमाप्सिता 'नकारासहवासंपतित्सम कालमेव च । कृष्णेहिसुन्दरी नाम सर्ववस्तुप्रदायकम् ॥२॥ फोह निश्चलो भक्ति दास्यं कृष्णापदाम्बुजे। सर्वे पिछत सदानन्द सर्पमियोधमीश्वरम् ॥ ३...धकारासहवासंघ,ताचल्य काल- मेव च। दशाति साटि सामीप्य तत्वज्ञान हरेः समम् ।।४... माकारस्तेजसाराशिवानशक्तिहरोयथाभवणस्मरणार्किन्यः प्रणश्यतिपराशुभम् । रा:शब्दफुर्वतः पश्चादयामिश्रवणलोलुपः । ६॥ राधाकृष्णेतिहे गोपा ये जपन्तिपुनः पुनः । चतुः पार्थाः फि तेषां साक्षात् कृष्णोऽपि लभ्यते ॥७॥ : .
(६) भाषा स्तोत्रादि। कवित्त । . । A भूरतिको भेद अरू सूरतिको भेद. महि मोहनसो भेद मत बेदनके ग्रामको । ने परिपूर वृषभान नन्दिनीको नूर देखि. जात. रुपको गरूर कामबामको । आनन अनूप पारिजातको है भूप किधों भासै न समान उपमान सुधाधानको। करुणा अगांधा हरै सन्तनको बाधा ऐसो कहें विन राधा फल आधा कृष्ण नामको ॥ १ ॥ कवित्त, धानंद के फैद ब्रज बंद मंद के कुमार मारत अपार वि देखि सुख लहुरे भनत गनेश गिरिराज के धरैया देव कारन करैया के हिंग जॉप क्यों न रहुरें। गौसन के पालन धारया निल भक्तनके मानके रखैया कान्ह जूके पद गहुरे । एरे मन! मूढ तोहि विनवतई। बार बार राधा कृष्ण राधा कृष्ण राधा-कृष्ण छप्पय.. जय जय नन्द किशोर-जयति वृषभानु: किशोरी. चिदानन्द घनरूप नित्य सुन्दर पर मारी। लीला धाम स्वरूप नाम नित मत्तमो गाय !
(0)
मौत हि कहि वेद भेद जाका नहिं पाई म
गौर श्याम शोभा सदनमणतं पाल भारति हरण
जाज कल्याण के कल्पतरु सर्व काम पूरा करण ।
चीनन्दकुमाराष्ट्रक।
झुन्दर गोपाल उर धनमाले जयन रसाल दुःखहरं ।
वृन्दावन चंदं प्रोनँदकन्दं परमानंद धरणि-धरं ।
बल्लभ घनश्याम पूरणका अति अभिरामं मोतिकर
भजनंदकुमार सब सुख सार तत्व विचार ब्रह्म पर।
जि. ६ ॥
पारिजवदनं निर्जितमदनं सानैदनद्न मुकुटधर ।
गुजाकृतहार पिपिन विहारं परमादार खीरहरं ।
बल्लभ पट पीतं कृत उपवीतं पार नवनीते विवुधवरं ।
.
भन०२॥
शोभित सुख झूलं यमुनाकूलं निपट अतूल. सुखदाई ।
मुखमण्डिन रेणं पारित धेनु वादितवेणु मधुर स्वर
बल्लभगतिबिमलशुभपदकमल, नखचिनसलं तिमिरह
भज०३॥
शिर मुकुट, सुदेशं कुञ्जितकेश नटवरवेषं कामवर
मायाकृत मनुज' हुलंधर अनुज प्रतिहतदनुज़ भारहर
वल्लभ ब्रजपाल अभग सुंचालं हित अनुकार भाव।
हुन्दीवरभान प्रगट मुंगसे कुसुमयिकास शिधरे
(४)
हतमन्मयमान रूपनिधानं कृत कलगानं चित्तहरं ।
घल्लभ मृदुहास कुजनिवास विविध विलास केलिकर
भक०५॥
रति परम प्रवीन पालितदीन मताधीन कर्मकरें।
मोहन भतिधीर अतिबलबीर हतपरवीरं तरलतरं ।
पल्लभ व्रनरम वारिनबदचं जलधरशमनं शैलधरं।
भज०६॥
जलधर ट्युति अंग. ललित विभगं यहुतिरंगरसिकवर
गोकुल परिवार मदनाकारं कुजविहारं गूढनरं।
घलभप्रजवाद अभंग मुछन्द कृत नानादं भ्रान्तिहरं ७
वंदिय युगाचरणं पावन करण, जगदुद्धरणं-निमलतरं
कालियसरगमन कृत फणिनमनं घातित यवनं मृदुलतरं
वल्लभ द्युतिकरणं निर्भलचरणं अशरमशरणं मुक्ततर
भज नन्दकुमारं हव सुखकार तत्त्व विचार ब्रह्म परं ।
इति चीनन्द कुमारराएक!
दोहा-गज तो है तू वावरे, सागर यह संसार ।
ग्राहं तेरो परिवार है,ग्रस के कीथो रुधार ।
निरबल अब तू चेत उठ, भजलै कृष्ण मुरार ।
ध्यान लगी तू, कृष्ण से, हो भव सागर पार में
कुटुम्ब दिया और धन दिया,दिया हयय में ज्ञान ।
अन्त समय यह सम्पदा, देवै नहिं कुछ काम ।।
भजन भक्त ! भगवानको, दयों दानं सनमान
यह हर दम रक्षा करे, पहुंचावै निज धाम ।
14. संसार यह मेरा मैं ही सबका कर्ता, यह सब जानते हैं। मैं इसमें यही देखरहाहूं मुझे; कान भूले,कौनपहचानते हैं उसी से खुश हो माहूं; जो सबमें मुझे दिखाता है मैं उसी से मिलता हूं, जो प्रम से मुझे बैंचता है चौथभत्र गिरदार। ॐ नमः शिवाय मांगेन्द्रहासय त्रिलोचनाय भैस्मीङ्गरागाय महेश्वरीय। देवाधिदेवाय दिगम्बराय तहमतिकाराय नमः शिवाय ॥ १ ॥ लातङ्ग-त्रमूधिरपणाय सरत्न-गीर्वाणधनार्चिताय । लोक्यनीति नन्तकाय तस्मै मकाय नमः शिवाय ॥२॥ शिया मुखाम्यजिस्किारनाय वक्षस्यायाधुवनाशनाय : चन्द्रा कवैश्वानरलोचनाय तस्मै शकाराय नमः शिवाय .. ३.. वशिष्ठ कुम्भोद्भगतिमादि मुनीन्द्रयन्याय गिरीश्वराय । 'ओनीलकण्ठीय वन नाय तस्मै चकाराय नमः शिराय ॥४॥ यज्ञस्वरू राय जसंधराय, प्रिजाकस्ताय सनातनाय । शिवाय शुद्धाय निरंजनाय तस्मै धराय नमः शिवाय ॥५॥ प . -- अद्भुतं भजन IALGan एक समय शि से मिलनेको नारायण कैलास पंधार अस्थायी अंतरा-नान रहे बैठे शिवं शङ्कातहरि दाइ सर्ष विचारे । वित को करी कौपीन करधनी ताहिसमें प्रभुमान जुहारें । गरुड़ देख व्याकुल भये दोनों रक्ष पक्ष उन कछु न विचारे। परवश भाग गये बाँगी मैं,गौर हली मुख अंचल डारे । #पट लियो वै गवर शिवने,सोमव्हलेससि अमृतःडारे । . अगर सुधार गयो शुख भीतर भुजफाकार सिंह भये हा....३ ॥ मन्दी गण वन भाग गये संव,दूत भूत संच आन चिकार । इस रचन लोग शियाईर, जि भये बड़ मागाहमारे ॥ डाल दिया पोत पर शव अवध-चो प्रभु बजा तयार तुलसिस हरिचरनन पलिहारी को जानै प्रभु चरित तुम्हारे । ५॥ ति शुभम्
No text on this page.