·सामवेदसंहितायाः। . - १ स ह्यूषु प्रवाणि तेऽग्न इत्येतरा गिरः एभिर्वर्धास इन्दुभिः ॥ ७॥ आ ते वत्सो मनो यमत्परमाच्चि- सधस्थात् अग्ने त्वां कामये गिरा ॥८॥ त्वा- मग्ने पुष्करादध्यपर्वा निरमन्यत । मूनों विश्व स्य वाघतः ॥ ९ ॥ अग्ने विवस्वदा भरास्मभ्यमू- तये महे देवो हासि नो हशे ॥१०॥ इनि प्रथम प्रपाठकस्य प्रथमार्दुप्रथमादशतिः ॥ अथ प्रथम प्रपाठकस्य प्रथमोढे द्वितीयो दतिः॥ नमस्ते अग्न औजसे गृणन्ति देव कृष्टयः अमैर- मित्रमर्दय ॥ १॥ दूतं वो विश्ववेदस५ हव्यवाह- ममर्त्यम् । यजिष्ठ मृञ्जसे गिरा ॥२॥ उप त्वा जामयो गिरो देदिशतीहविष्कृतः । वायोरनीके अस्थिरन् ॥३॥ उप त्वाग्ने दिवे दिवे दोषाव- स्तर्धिया वयम् । नमो मरन्त एमसि ॥ ४ ॥ ज- राबोध तद्विविढि विशे विशे यज्ञियाय । स्तो- ३ १२ ३ २३ १२ २३ १२ २२ ३१२३ १ २ १ ·'सामवेदसंहिताया। ३ ३१२ ३ १ २ १२ ३ १२ ३ र २३१२ २२३ १२ मर रुद्रायदृशीकम् ॥ ५॥ प्रति त्वं चारु मध्व- रं गोपीथाय प्रहृयसे । मरुदिरश्न आ गहि ॥६॥ अश्वं न त्वा वारवन्तं वन्दध्या अग्नि नमोभिः सम्राजं तमध्वराणाम् ॥ ७॥ और्वभूगुवच्छ चिम- नवानवदाहुवे । अग्निएसमुद्रवाससम् ॥ ८ ॥ अग्निमिन्धानो मनसा धियएसचेतमर्त्यः । अ. ग्निमिन्धे विवस्वमिः ॥ ९॥आदित्यत्वस्य रेतसो ज्योतिः पश्यन्ति वासरम् । परो यदिध्यते दि- वि ॥ १०॥ इति प्रथम प्रपाठकस्य प्रथमा? द्वितीया दशतिः अथ प्रथम प्रपाटकस्य प्रथमाई तृतीया दशतिः॥ अग्नि वो वृधन्तमध्वराणां पुरुतमम् । अच्छा नप्ने सहस्वते ॥१॥ अग्निस्तिग्मेन शोचिपायए सद्विश्व न्याइत्रिणम् । अग्निर्नावरसते रयिम्॥२॥ अग्ने मृड़ महार अस्यय आ देवयु जनम् । इ. १ २ ३२उ ३ र ३ १ ३ ·४ सामवेदसंहिताया। ३ २२ २ २ ३२३१ २२ ३२ २ ३२३२उ ३ येथ बर्हिरासदम् ॥ ३ ॥ अग्ने रक्षाणो अएहसः प्रति स्म देव रोंपतः । तपिष्टैरजरोदह ॥ ४ ॥ अग्ने युंक्ष्वा हि ये तवाश्वासो देवसाधवः अरं वहन्त्याशवः ॥ ५ ॥ नित्वा नक्ष्य विशपते द्यु । मन्तं धीमहे वयम् । सुवीरमग्न आहुत ॥६॥ अग्निमूर्धा दिवः ककुत्पतिः एधिव्या अयम् । अपाएरेतापसि जिन्वति ॥७॥ इममू पु त्वम- स्माकरसनिं गायत्रं नव्यायसम् । अग्ने देवेपु प्र वोचः ॥ ८॥ तं त्वा गोपवनो गिरा जनिष्ठद ग्ने अङ्गिनः । स पावक श्रुधी हवम् ॥ ९॥ परि वाजपतिः कविरग्निर्हव्यान्यक्रमीत् । दधदनानि दाशुपे ॥ १०॥ उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः दृशे विश्वाय सूर्य्यम् ॥११॥ कविमग्निमुप स्तुहि सत्यधर्माणमध्वरे । देवममीवचातनम्॥१२ ३१ २३११ र १२ २ १ २ ३१२ ३२३२३१ २ २३२ २ २२ ३ १ २ ३१२ ·सामवेदसहिताया। ५ २3 २र १ २ ३ ३१ २ २र २ ३१२ ३२ ३ २ शं नो देवीरभीष्टये शंनो भवन्तु पीतये । शं यो- रभित्रवन्तु नः ॥ १३ ॥ कस्य नूनं परीणसि धियो जिन्वसि सत्पते । गोपाता यस्य ते गिरः ॥ १॥ इति प्रथम प्रपाठकस्य प्रथमाटतीयादशतिः ।। अथ प्रथम प्रपाठकस्य प्रथमा? चतुर्थी दशतिः।। यज्ञायज्ञा वो अग्नये गिरागिरा च दक्षसे । मप्र वयममृतं जातवेदसं प्रियं मित्रं न शरसिपम १ पाहि नो अग्न एकया पाह्यश्त द्वितीयया। पाहि गीर्भिस्तिसृभिरूजी पते पाहि चतसृभिर्वसो २ व हदिरग्ने अर्चिभिः शुक्रण देव शोचिंपा । भरद्वा जे समिधानो यविष्ट रेवत्पावक दीदिहि ॥३॥ त्वे अग्ने स्वाहुत प्रियासः सन्तु सूरयः । यन्ता- रो ये मघवानो जनानामूर्वं दयन्त गोनाम् ॥४॥ अग्ने जरितर्विशपतिस्तपानो देव रक्षसः। प्रमो पिवान् गृहपते महाएपसि दिवस्पायुदुरोणायुः ३१२ २ ३१२ २१२ ३२ ३ २२३ २ ·६ सामवेदसंहिताया। १ ३२ ३ २१ ३१ २ २उ २ ३ १ १ २२ ३१२ ॥ ५॥ अग्ने विवस्वदुपसश्चितश्राधो अमर्त्य आ दाशुपे जातवेदो बहा त्वमद्या देवा उपर्युधः ॥ ६ ॥ त्वं नश्चित्र अत्या वसो राधारसि चोदय । अस्य रायस्त्वमग्न रथीरसि विदा गाधं तुचे तु नः ॥ ७ ॥ त्वमित्सप्रथा अ. स्यग्ने त्रातऋत: कविः । त्वां विप्रासः समिधान दीदिव आ विवासन्ति वेधसः॥८॥ आ नो प्र. ग्ने वयोवृध रयिं पावक्रशरस्यम् ।रास्वा च न उपमाते पुरुस्टहए सुनीती सुयशस्तरम् ॥ ९॥ यो १२३ २३ विश्वा दयते वसु होता मन्द्रो जनानाम् । मधो- न पात्रा प्रथमान्यस्मप्र स्तोमा यंत्वग्नये ॥१०॥ इति प्रथमप्रपाठकस्य प्रथमा चतुर्थीदशतिः ॥ अथ प्रथम प्रपाठमस्य प्रधमा? पंचमी दशतिः।। एना वो अग्निं नमसोजो न पातमा हुवे । प्रियं चेतिष्टमरतिएत्वध्वरं विश्वस्य दूतममृतम् ॥ १ ॥ ३१२ १२ उ ३ १२ २१ २ ३ १२३ १ २ ३१ २२३ २२३१२ २र २२ ·सामवेदसंहितायाः। ३२३ २ ३ २ ३२ ३ २७ ३१२ १२ २र३ १२ ३ १२ १२ १ २ १२ ३ शेपे वनेपु मादपु सं त्वा मर्तास इन्वते । प्रत- न्द्रोहव्यं वहसि हविकृत प्रादिदेवेषु राजसि॥२॥ प्रदर्शि गातुवित्तमी यस्मिन् व्रतान्यादधुः । उपो पु जातमार्यस्य वर्धनमग्निं नक्षन्तु नो गिरः ॥३॥ अग्निरुक्थे पुरोहितो ग्रावाणो वर्हिरध्वरे । ऋ- चा यामि मरुतो ब्रह्मणस्पते देवा अवो वरेण्यम्। अग्निमीडिप्वावसे गाथाभिः शीरशोचिपम् । अ. ग्निराये पुरुमीढ़ श्रुतं नरोऽग्निः सुदीतये छर्दिः शुधि श्रुत्कर्ण वहिभिर्देवैरग्ने सयावभिः । आ- सीदतुबर्हिपि मित्रो अर्यमा प्रातर्यावभिरध्वरे॥६॥ प्रदेवोदासो अग्निदेव इन्द्रो न मज्मना । अनु मातरं पृथिवीं वि वावृते तस्थौ नाकस्य शर्मणि॥७ अघ जमो अध वा दिवो वृहतो रोचनादधि । प्रया वर्धस्व तन्वा गिरा ममा जाता सुक्रतोएण॥८ २ ३१२ ३२उ ३ २३१२ ૨ ३१ २ १ २३१ २३१२ १ र ३ २२ २२३ १२ १ ३२ २२ २ ३करर ३२3 २ ·सामवेदसंहिताया। १२ ३२७ ३ १ २३ १२ २२३१२३१२ २ ૧ ર कायमानो वना त्वं यन्मातृरजगन्नपः । न तत्ते ३१२ ३१२७ २२३२उ अग्ने प्रमुपे निवर्त्तनं यद्दूरे सन्निहाभुवः॥९॥ नि वामग्ने मनुर्दधे ज्योतिर्जनाय शश्वते । दी- देथ करवऋतजात उक्षितो यं नमस्यन्ति कृष्टयः१० इति प्रथमप्रपाठकस्य प्रथमा पञ्चमी दशतिः। इति प्रथम प्रपाठकस्य प्रमाद्धे समाप्तम् अथ प्रथम प्रपाठकस्य द्वितीया? प्रथमा दशतिः॥ देवो वो द्रविणोदाः पूर्णी विवष्वासिचम् । उता सिजुध्वमुप वा पृणध्वमादिवो देव ओहते ॥१॥ प्रेतु ब्रह्मणस्पतिः प्र देवयेतु सूनृता । अच्छा वी- २२३ ३ २ ३१२ रं नयँ पङ्क्तिराधसं देवो यज्ञ नयन्तु नः ॥ २॥ ऊर्छ ऊ पु ण ऊतये तिष्ठा देवो न सविता। ज- वाजस्य सनिता यदज्जिभिर्वाधदिचिहवामहे३ प्रयो राये निनीपतिमयस्ते वसो दाशत् । स वीरं धत्तेनग्न उक्यासिनं त्मनासहस्त्रपोषिणम? ३२ १२२ २र ३१ २ २३ १२ ३ ३ २ ३ कर ३ . २३२३ १ २ ३१ ३र३२ ३ १ २र३ १ २३२३१ उ ३ २ ३ ३ ·सामवेदमंहितायाः। ८ २ ३ २उ ३ २३१२ ३२३ २ ३२ ३ २३ १ १२ ३१२३१ २२ १ २२ ३१२३ २३ ३ १ २४ २र प्र वो यह पुरूणां विशां देवयतीनाम् । अग्निए सूक्तेभिर्वचोभिर्वणीमहे यए समिदन्य इन्वते॥५॥ अयमग्निः सुवीर्य्यस्येशे हि सौभगस्य । रोय ईशे स्वपत्यस्य गोमत ईशे वृत्रहथानाम्॥६॥ त्वम- ग्ने गृहपतिस्त्वएहोता नो अध्वरे। त्वं पोता वि. श्ववारप्रचेता यक्षि यासि च वार्य्यम् ॥ ७ ॥ स- खायस्त्वा ववृमहे देवं मर्त्तास ऊतये । अपां नपा- तसुभगएसुदएससएसुप्रतूर्तिमनेहसम् ॥८॥इति प्रथमप्रपाठकरय द्वितीयाई प्रथमा दशतिः । आ जुहोता हविपा मर्जयध्वं नि होतारं गृहपतिं दधिध्वम् । इडस्पदे नमसा रातहव्यए स- पर्यतो यजतं पस्त्यानाम् ॥ १॥ चित्र इच्छिशो- स्तरुगस्य वक्षथो न यो मातराचन्वति धातवे । र ३१२ ३१२ ३१ अनूधा यदजीजनदधा चिदा ववक्षत्सद्यो महि ३१२ ३१ २ १ २ ३ १ ३२११ २२ ३२ कर ३२उ ૨ २उ १ २ ·१० सामवेदसंहिताया। ३ दूत्यं चरन् ।॥ २॥ इदं त एकं पर ऊ त एक त. तोयेन ज्योतिषा सं विशस्व । संवेशनस्तन्व ३चा- १२३ १ १ २ ३२ १ २ ३२उ रेधि प्रियो देवानां परमे जनित्रे ॥ ३॥ इमए ३१२ २ ३ ३२उ ३ १२ ३ १ २२ २ २ ३२३२उ ३२३२ ३ १ ३ स्तोममहते जातवेदसे रथमिव सं महेमा मनी. पया । भद्रा हि नः प्रमतिरस्य सरसद अग्ने स- ख्य मा रिपाम वयं तब ॥ ४ ॥ मूर्धानं दिवो अ- रति पृथिव्या वैश्वानरमृत आ जातमग्निम् । कविए समाजमतिथिं जनाना मासन्नः पात्रं ज- नयन्त देवाः ॥ ५॥ वि त्वदापी न पर्वतस्य ए. १२ ठादुक्थेभिरग्ने जनयन्त देवाः। तं त्वा गिरः सुष्टुतयो वाजयन्त्याजिं न गिर्ववाहो जिग्युरश्वा :६ आ वो राजानमध्वरस्य रुद्र होतार सत्ययजए रांदस्योः । अग्नि पुरा तनयित्नोरचित्ताद्धिरण्य- रूपमवसे कृणुध्यम् ॥ ७॥ इन्धे राजा समर्यो न- ૨ ३ १२ ३ २ ३ २ ३२३ २ ३.१२ २ ·सामवेदसंहिताया। २र ३ २३१२ २ ३ १ ३१ २ ३२उ ३ २ मोभिः यस्य प्रतीकमाहुतं घृतेन । नरो हव्यभि- रीडते सबाध अग्निरग्रमुपसामशोचि॥ ८॥प्र के- तुना वृहतो यात्यग्नि रा रोदसी वृपभो रोरवी- २र ३२३१२ ति । दिवश्चिदन्तादुपमामुदानड़पामुपस्थे महिपो ३ २ ३ १ २ ववर्द्ध ॥ ९॥ अग्निं नरो दीधितिभिररण्यो हस्त- च्युतं जनयत प्रशस्तम्। दूरदृशं गृहपतिमथव्यु. म् ॥१०॥ इति प्रथमप्रपाठकस्य द्वितीयाई द्वितीया दशतिः। अबोध्यग्निस मिधाजनानांप्रति धेनुमिवायतींमु- पासम् । यह्वा इव प्र वयामुज्जिहाना प्रभानवः सनते नाकमच्छ ॥ १॥ प्र भूर्जयन्तं महां विपो. धां मूरैरमुरं पुरां दर्माणम् । नयन्तं गीर्भिर्वना धियं धा हरिश्मयुन वर्मणा धनर्चिम् ॥ २॥ शुक्र ते अन्यद्यजतं ते अन्य विपुरूपे अहनी द्यौरिवासि । विश्वा हि माया अवसि स्वधावन् २३२३ १२३ ३१ ३१ २३१२ २ ३१२ २ ३१ र ३२ ३१२ २२ ३ १२ ३ २ ३१ २ ३ १२३१३३ २१ ३ १२३ ३ २ ·-१२ सामवेदसंहितायाः। २ १ २ ३१ र ३२उ ३ १ ૨ १ र ३२ ३१२३ २ २ १३२ २२ ३१ २३२ भद्रा ते पूपन्निह रातिरस्तु ॥ ३॥ इडामग्ने पुरु. दएसए सनिं गोःशश्वत्तमर हबमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयी विजावा ग्ने सा ते सुमतिभू- त्वस्म ॥ ४॥ प्र होता जाता महानाविन् नृप- ना सीददपां विवर्ते । दधद्यो धायी सुते वया- एसि यन्ता वसूनि विधते तनूपाः ॥ ५॥ प्र स. माजमसुरस्य प्रशस्तं पुरस त कृष्टीनामनुमाद्यस्य । इन्द्रस्येव प्र तवसस्कृतानि वन्दद्वारा वन्दमाना विवष्टु ॥ ६॥ अरण्योर्निहितो जातवेदा गर्भ इ. बेत्सुभृतो गर्मिणीभिः । दिवेदिव ईडयो जागृ- वदिर्हविष्मतिर्मनुष्योभिरग्निः ॥ ७ ॥ सनादग्ने मृणसि यातुधानान् न त्वा रक्षारसि पृतनासु जि. ग्युः । अनु दह सहमूरान् कयादो मा ते हेत्या मुक्षत दैव्यायाः ॥८॥ इति प्रथमप्रपाटकस्य ३ २ ३१२ ३१ २३ १२३ २र ३१२ ३ २१ ३क २२ ३ २ ३ २३ २ ३ ३ १ २ ·३ १ २ १ * २र३ ३२उ २ ३ १२ ३ १२३१२३१ २ ३२उ २४ ३२२ २ सामवेदसंहिताया। द्वितीया? तृतीया दशतिः। अग्न ओजिप्टमा भर गुम्नमस्मभ्यमध्रिगे। । प्र नो राये पनीयसे रत्सि वाजाय पन्थाम् ॥ यदि वीरो अनु प्यादग्निमिन्धीत मर्त्यः । प्रा. जुबटुव्यमानुपशर्म भक्षीत दैव्यम् ॥ २॥ त्वेप- स्ते धूम ऋण्वति दिवि सं छुक्र आततः । सूगे न हि धुता त्वं कृपा पावक रोचसे ॥ ३ ॥ त्वर हि तवदाशोऽग्ने मित्रो न पत्यसे । त्वविच- पणे श्रवोवा पुष्टिं न पुष्यसि ॥४॥ प्रातरग्निः पुरुप्रियो विश स्तवेतातिथिः। विश्वे यस्मिन्नम- त्य हव्यं मर्तास इन्धते ॥ ५ ॥ यद्वाहिष्टं तदे- ग्नये वृहद विभावसे।। महिपीव त्वद्रयिस्त्व द्वाजा उदीरते ॥ ६॥ विश विशो वो अतिथि वाजयन्तः पुरुप्रियम् । अग्निं वो दुय्यं वचः २र २१ ૨ ३ २३१२ २२ २३ २ ३१ २३१ २ २३ २र २ १ २२३ २३ १२ ३ २३२उ ३ १२ २ ३ १२ ·१४ २ सामवेदसंहितायाः। ३२३ स्तुपे शूपस्य मन्मभिः ॥ ७ ॥ बृहट्वयो हि भान- २र ३२३१२ वेळ देवायाग्नये । यं मित्रं न प्रशस्तये मा. २ २२ ३ १२ २२ १ २ ३ सो दधिरे पुरः ॥८॥ अगन्म वृत्रहन्तमं ज्येष्ठ भग्निमानवम् । यः स्म श्रुतवन्ना वृहदनीक इ- ध्यते ॥ ९॥ जातः परेण धर्मणा यत्सवृद्धिः सहा भुवः ।पिता यत्कश्यपस्याग्निः श्रद्धा माता मनुः १ २२३ १२३ २ ३२उ २ १२ ३ १२ ३ २ ३ १ २ ३ ३ ३ २३१२ कविः॥ १० ॥ इति प्रथम पाठकस्य द्वितीया? चतुर्थी दशत्तिः । प्रथमप्रपोठकस्य द्वितीया? पञ्चमी दशतिः । सोमएरोजाने वरुणमग्निमन्वारभामहे । आदि त्यं विष्णुंएंसूर्यं ब्रह्माणं च वृहस्पतिम् ॥१॥ इत एत उदारुहन् दिवः पृष्ठान्या रुहन् । प्रभूर्ज यो यथा पथोद्यामङ्गिरसो ययुः ॥ २ ॥ राये अ ग्ने भहे त्वा दानाय समिधीमहि । ईडिप्वा हि २२ २ १२ २ ·सामवेदसंहिताया। ३ २ २ १ २ ३२ २ १२३ महे वृपं द्यावा होत्राय पृथवी ॥३॥ दधन्वे वा यदीमनु वींचद्रह्मोति वेरु तत् । परि विश्वानि काव्या नेमिश्चक्रमिवाभुवत् ॥ ४॥ प्रत्यग्ने हरसा हरः शृणाहि विश्वतस्परिः। यातुधानस्य रक्षसो बलं न्युज वीर्य्यम्॥५॥त्वमग्ने वसूएरिह रुद्राएआ दित्याएउत । यजा स्वध्वरं जनं मनुजातं घृतग्रुप १२ ३ २ ३ २३ १२ ३ २३क र ३कर १२ ३ २ ३२ ३१ २ १२ ३ २उ १२ ३ १ २ २ २३ १२३ १ २ ३ २ ३ २ ३२७ १ २२ ३ २७ इति प्रथमप्रपाठकस्य द्वितीया? पञ्चमी दशतिः इति प्रथमः प्रपाटकः समाप्तः । अथ द्वितीयप्रपाठकस्य प्रथमा? प्रथमा दशतिः पुरु ल्वा दाशिवाएवीचेऽरिरग्ने तव स्विदा। तो दस्येव शरण आ महस्य ॥ १॥ प्र होने पूर्व्य व चोऽग्नये भरता बृहत् । विपां ज्योतीरपि विम्र ते न वेधसे ॥ २॥अग्ने वाजस्य गोमत ईशानः सहसो यहो। अस्मे देहि जातवेदो महि श्रयः॥३॥ अग्ने यजिष्टी अध्वरेदेवां देवयते यज । होता मन्द्रो ३२ २२ १ २३ १२ २ १ २ ३२३ । २३१ २ ·२ ३ ३१ २ २र २ ३ १ २२ १ १२ ३ २३ २ ३ २ १ २र २ ३ २ सामवेदसंहिताया। २२३२३ वि राजस्यति स्त्रिधः ॥४॥ जज्ञानः सप्त माट ३१ भिमपामाशासत थिये। अयं ध्रवो रयीणां चि ३२उ ३ केतदा ॥५॥ उत स्या नो दिवा मतिदितिरू ३२३ त्यागमत् । साशन्ताता मयस्करदप त्रिधः ॥६॥ ईडिप्वा हि प्रतीव्या३यजस्व जातवेदसम् । चरि प्णु धूममगृभीतशोचिपम् ॥ ७॥ न तस्य माय या च न रिपुरीशीत मर्त्यः । यो अग्नये ददाश हव्यदोतये॥८॥ अप त्यं वृजिनपरिपुरस्तेनमग्ने दु राध्यम् । दविष्ठमस्य सत्पते कृधी सुगम् ॥ ९ ॥ शुष्ठग्ने नवस्य में स्तोमस्य वीर विश्पते । नि मायिनस्तपसां रक्षसी दह ॥ १०॥ इति द्वितीयप्रपाठकस्य प्रथमा? प्रथमा दशतिः प्रथमस्याध्यायस्य एकादश खण्ड । प्र मए हिष्टाय गायत ऋतावे वृहते शुक्रशोचि पे । उप स्तुतासो अग्नये ॥ १ ॥ प्रसोअग्नेतको २ २३ ३क २२ १ २ १ २ २२ ·२ २र १ २ ३ १२३ १ २ ३२ २ २ ३ १ २ ३१२३१ सामवेदसंहितायाः। ३ तिभिः सुवीराभिस्तरति वाजकर्मभिः । यस्य त्व १२३क र एसख्यमाविथ ॥२॥ तं गूईया स्वर्णरं देवासो दे वमरतिं दधन्विरे । देवत्रा हव्यमूहिपे ॥३॥ मा नो हणीथा अतिथिं वसुरग्निः पुरुप्रशस्त एपः । यः सुहोता स्त्रध्वरः ॥ ४ ॥ भद्रो नो अग्निराहु तो भद्रा रातिः सुभग भद्री अध्वर । मद्रा ऊत प्रशस्तयः ॥५॥ यजिष्टं त्वा वमहे देवं देवत्रा हो तारममर्त्यम् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम् ॥६॥ तदग्ने द्युम्नमा भर यत्सासाहा सदने कं चिदत्रिणम् । ३कर मन्यु जनस्य दूढयम् ७॥ यद्वा उ विश्पतिः शितः सुप्रीती मनुपो विशे विश्वे दग्निः प्रति र- क्षारसि सेधति ॥ ८॥ इति द्वितीयप्रपाठकस्य प्रथमाई द्वितीया दशतिः तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने ।शं यद्ग १२३१२ २ १२ २र३२३ २३ १२३ १ २३१२ २२ १ २२ ३ १२ २ २उ ३२उ ३ १ २ ३२ ..

·सामवेदसंहिताया। ३ १२३१ र २२१२ ३ १ २२ २३ १ २२ १ २२ २ ३ २३ २३ १ बेन शाकिने ॥ १ ॥ यस्ते ननरंशतक्रतविन्द्र धु, नितमो मदः । तेन नूने मदे मदेः ॥ २॥ गाव उप वदाक्टे मही यज्ञस्य रसुदा । उभा कर्णा हिरण्यया ॥३॥ परमवाय गायत श्रुतकक्षारं गवे । अरमिन्द्रस्य धाम्ने ॥४॥तमिन्द्र वाजया मसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृपो कृपभो मुवत्॥५॥ १२ त्वमिन्द्र बलादधि सहसो जात ओजसः। त्वर सन् वपन् वपेदसि॥हायज्ञ इन्द्रमवर्द्धयदादभूमि व्यवर्तयत् । चक्राण ओपशं दिवि ॥७॥ यदि- न्द्राहं यथा त्वमीशीय वस्व एक इत् । स्तोता मे गोसखा स्यात् ॥८॥ पन्य पन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय । सोमं वीराय शूराय ॥ ९॥ इदं ३२उ वसो सुतमन्धः : पिया सुपूर्णमुदरम् । अनामयि- न् रश्मिा ते ॥ १० ॥ २२३ १ १ २२ ३ ३ १ २ ३ २ ३२ ३२उ १ २र३ २३ २ ३ २ ३१ २ २ ·२०३२ २१२ २र श्र ३ २ ३ १२ र ३ २३ २ २ १२ २२ २ २३ १ सामवेदसंहिताया। इति द्वितीयप्रपाठकस्य प्रथमा? तृतीया दशतिः। अथ द्वितीयमपाठकस्य प्रथमा? चतुर्थी दशतिः । उद्वेदमि श्रुतामधं वृपमं नापसम् । प्रस्तार- मेपि सूर्या ॥ १॥ यददा कच्च वृत्रहन्नुदगा अ. भि सूर्य । सर्वं तदिन्द्र ते वशे ॥ २॥ य पान ३२३ १२ यत्परावत, सुनीती तुर्वशं यदुम् । इन्द्रः स नी युवा सखा ॥ ३ मा न इन्द्राभ्या ३ दिश. सूरो अक्तु प्वा यमत । त्वा युजा वनेम तत् ॥४॥ए न्द्र सानसिए रयिए सजित्वानए सदासहम् । व- पिष्ठमूतये भरा ॥ ५॥ इन्द्रं वयं महाधन इन्द्र- मर्भ हवामहे युजं त्रेषु वजिणम् ॥६ ॥ अपि यत्कद्रुवः सुतमिन्द्रः सहस्त्रबावे । तत्राददिष्ठ पौरस्यम् ॥ ७॥ वयमिन्द्र त्वायवोऽभि प्र नोनु. मी वृपन् । विवी त्वा६ स्य नो २ वसो ॥८॥ आ धा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति वर्हिरानुपा। २ १ २ ३१२ ३२उ १ १३ ३१ २३१२ १ ३२ र ३३२ १२ १ १ २ २ ·२. सामवेदसंहिताया २ १ १२ २५ येपामिन्द्रो युवा सखा भिन्धि विश्वा अप द्विषः परिवाधो जही मृधावसुस्पार्ह तदा भर ॥ १० ॥ इति द्वितीयप्रपाठकस्य प्रथमा? चतुर्थी दशतिः। अथ द्वितीयप्रपाठकस्य प्रथमा? पञ्चमी दशतिः २र इहेव शृण्व एपा कशा हस्तेषु यद्वदोन् । नियामं ३१२ ३ १२ २ चित्रमृञ्जते ॥ १ ॥ इम उ त्वा वि चच्छते सखाय ३ १२ ३ १ २ ३ २३ ૨ ૨ १२ ३ इन्द्र सोमिनः । टावन्तो यथा पशुम् ॥ २ ॥ स- मस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः । समु. ट्रायेव सिन्धवः ॥ ३ ॥ देवानामिदवी महत्तदा १२ २२ ३ वृणीमहे वयम् । वृष्णामस्मभ्यमूतये ॥४॥ सो- १ ३ ३१ मानाए स्वरणं कृणुहि ब्रह्मणस्पते । कक्षीवन्तं य औशिजः ॥ ५ ॥ बोधन्मना नी वृत्रहा भू-सुतिः । शृणोतु शक्र आशिपम् ॥६॥ अ. द्य नो देव सवितः प्रजावत्सावीः सौभगम् । परा २ ३ १ १२ ·सामवेदसंहिताया। २१ १ ३२ २१ ३ ३१२ २र ३ १ ૨ ३ २ १२३२३१ २ १२ २३ दुप्वप्नारसुव ।। ७॥ कास्य वृपभो युवा तुवि. ग्रीवो अनानतः । ब्रह्मा कस्तए सपर्य्यति ॥८॥ उपहरे गिरीणार सङ्गमे च नदीनाम् । धिया वि: २३१ २ प्रो अजायत ॥ ९॥ प्र समाज चर्पणीनामिन्द्रए स्तोता नव्यं गीर्भिः । नरं नृपाहंमएहिष्ठम् ॥१०॥ इति द्वितीयप्रपाठकस्य प्रथमा? पञ्चमी दशतिः । अथ द्वितीयप्रपाटकस्य द्वितीया? प्रथमा दशतिः। अपादु शिप्प्रन्धसः सुदक्षस्य प्रहोपिणः । इन्द्रो- रिन्द्रो यवाशिरः ॥ १॥इमा उ त्वा पुरुषसोऽभि प्र नोनयुर्गिरः । गावो वत्सं न धेनवः॥२॥अत्रा- गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम् । इत्या चन्द्रमसो गृहे ॥३॥ यदिन्द्रो अनयद्रितो महीरपो पन्त- मः । तत्र पूपाभुवत्सचा ॥ ४ ॥ गौर्धयति मरुता एनवस्युर्माता मघोनाम् । युक्ता वही रथाना- म् ॥५॥ उप नो हरिभिः सुतं याहि मदानां पते ३ १ २ ३२उ ३२ ३ १२ ३क २ ३२ ३१२ ३२ २उ ३ १ २ ३ १२ ३२३१ र १२ ३१२३१ २ ३२३ २ ३१ २ ३ ·सामवेदसंहिताया। १२३ उप नो हरिभिः सुतम् ॥ ६॥ इष्टा होत्रा प्रसूक्ष- २ कर तेन्द्रं वृधन्तो अध्वरे । अच्छावभृधमोजसा ॥७॥ ३२ २र३ २३१२ ३ १२ २२ २ ३१२ १ २ २ कर३ २ अहमिद्धि पितुप्परि मेधामृतस्य जग्रह । अहए सूर्य इवाजनि ॥८॥ रेवतीनः सधमाद इन्द्र स. न्तु तुविवाजोः । क्षुमन्तो यामिर्म देम ॥ ९॥सो. मः पूषा च चेततुर्विश्वासार सुक्षितीनाम् । देव- त्रा रथ्योर्हिता ॥ १०॥ इति द्वितीयप्रपाटकस्य द्वि- तीया? प्रथमा दशति; प्रय द्वितीयप्रपाटकस्य द्वितीयांडे द्वितीया दशतिः पान्तमा वो अन्धस इन्द्रमभि प्र गायत । विश्वा साहर शतक्रतु मरहिट चर्पणीनाम्॥ १॥ प्रव इन्द्राय मादनए हर्यश्वाय गायत । सखायः सो नपावे ॥२॥ वयमु त्वा तदिदर्धा इन्द्र त्वायन्तः ससोयः । फण्या उक्थेभिर्जरन्ते ॥ ३॥ इन्द्राय ३ २ २३ ·१२ ३१ २३२उ ३ २ ३२ २ ३२ ३१ २ १ २ १२ १२ १ २२३ १२ २१३१२ অস্ত্র २ सामवेदसंहितायाः। ३ मदने सुतं परि ष्टोभन्तु नो गिरः । अर्कमर्चन्तु कारवः ॥ ४ ॥ अयं त इन्द्र सोमो निपूतो अधि बर्हिषि । एहीमस्य द्रवा पिय ॥ ५ ॥ सुरूपकृत्नु मूतये सुदुघामिव गोदुहे । जुहूमसि द्यविधवि ६ अभि त्वा वृषभा सुते सुतर सृजामि पीतये । ढ म्पा व्यश्नु ही मदम् ॥ ७॥ य इन्द्र चमसेष्वा सो ते सुतः। पिवेदस्य त्वमीशिपे ॥८॥ यी गे योगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे । सखाय इन्द्र मूतये ॥ ९॥ आ त्वेता नि पीदतेन्द्रमभि प्र गा यत । सखोयः स्तोमवाहसः ॥ १०॥ इति द्वितीयप्रपाठकस्य द्वितीया? द्वितीयादशतिः। अथ द्वितीयप्रपाठस्य द्वितीया? तृतीया दशतिः इदए हान्योजसा सुतए राधानां पते। पिया त्वा ३स्य गिर्वणः ॥ १॥ महाए इन्द्र: परश्च नो महि त्वमस्तु वजिणे । द्यौर्न प्रयिना शवः ॥ २॥ओ उ १ २३१ २३१ २ २ ३ २ ३ ३१२ १ २२३ १ ·२४ २२ श १. २२ ३१ ३१२ ३ २ ३२ २र३ २ १ २ ३१ २ १ २ २२ ३ १२ सामवेदसंहितायाः। ३१२ १ तू न इन्द्र क्षुमन्तं चित्रं ग्राम सं गृमाय । म. हाहस्ती दक्षिणेन ॥३॥ अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्र- मर्च यथा विदे। सूनुए सत्यस्य सत्पत्तिम् ॥ ४॥ कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शचिष्ठया वृता ॥५॥ त्यमु वः सत्रासाह विश्वासु गीर्वायतम् । आ च्यावयस्यूतये ॥६॥ सदसस्पतिमद्भुतं प्रिथमिन्द्रस्य काम्यम् । सनिं मेधोमयासिपम् ॥ ७॥ये ते पन्था अधो दिवो येभिर्व्यश्वमैरयः । उत श्रोपन्तु नो भुवः ॥८॥ भद्र भद्रं न प्रा भरेपमूर्जएशतक्रतो । यदिन्द्र मृ डयासि नः ॥ ९॥ अस्ति सोमो प्रयए सुतः पि. वन्त्यस्य मरुतः। उत स्वराजो अश्विना ।।१०।। इति द्वितीय प्रपाठकस्य द्वितोयाडे द्वितीयादशतिः। प्रय द्वितीयप्रपाठकस्य द्वितीया चतुर्थदशतिः । ईट्वयन्नीरपस्युब इन्द्र जातमुपासते । बचाना- ૨ ૨ ३ २ ३२3 ३कर ३१२ ३१ २ नो २ ३ ·सामवेदसंहितायाः। १ २र २र ३१२३ - शश्क र ३ २ ३२ ३२ २ १२ २२ २ २3 ३१ २२३ १२ सः सुवीर्यम् ॥ १॥ न कि देवा इनीमसी न क्या योपयामसि । मन्त्र श्रुत्यं चरामसि ॥२ ॥ दोषो आगावृहदगा धुमद्गामन्नाथर्वगास्तुहि देवए सवितारम्॥ ३ ॥ एपो उपा अपूर्ध्या व्युच्छति मि या दिवः । स्तुपे वामश्विनो वृहत् ॥ ४॥ इन्द्री दधीचो अस्थभित्राण्यप्रतिप्कुतः । जघान नव तीनव॥५॥इन्द्रेहि मत्स्यन्धसो विश्वेभिः। सोमपर्व- भिः।महाए अभिष्टिरोजसा॥६॥ आ तू न इन्द्र वृत्र हन्नस्माकमर्द्धमा गहि । महान्महीभिरूतिभि. ॥७॥ प्रोजस्तदस्य तिल्विप उभे यत्समवर्तयत् । इन्द्र श्रमव रोदसी ॥८॥ अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् । वचस्तच्चिन्न ओहसे ॥ ९ ॥ वात आ वातु भेपजए शम्भुमयोभु नो हृदे । प्रना यूंए पि तारिपत् ॥ १० ॥ २३१ १ २२ ३ २ ३ २३१ २ ३२३१ २३१२ ३२र ३१२३ १२ २३१२ '२३ १ २ ३१२३१ २ ३२ २ ४ ·१२ २ १ १ २ ३ ३२७ ३ २३१ २३२ १ २ १२ २ १ २र ३ सामवेदसंहिताया। इति द्वितीयप्रपाठकस्य द्वितीया? चतुर्थी दशतिः अथ द्वितीयप्रपाठकस्य द्वितीयाई पञ्चमी दशतिः यए रक्षन्ति प्रचेतसी वरुणो मित्रो अर्यमा । न किः स दभ्यते जनः ॥१॥ गव्यो पुणो यथा पु राश्वयोत रथया । वरिवस्या महोनाम् ॥ २॥ इ मास्त इन्द्र एश्नयो घृतं दुहत आशिरम् । एना मृतस्य पिप्युपीः ॥ ३॥ प्रया धिया च गव्यया पुरुणामन् पुरुष्टुत । यत्सोमेसोम आभुवः ॥ ४ ॥ पावका नः सरस्वती वाजेभिर्वाजिनीवती । यज्ञं यष्टु धियावसुः ॥ ५॥ क इमं नाहुपीप्वा इन्द्रए सोमस्य तर्पयात् । स नी वसून्या भरात् ॥६॥ आ याहि सुपुमा हि त इन्द्र सोमं पिवा इमम् एवं वर्हिः सदो मम ॥ ७॥ महि त्रीणामवरस्तु शुक्षं मित्रस्यार्यम्णः दुराधर्ष वरुणस्य ॥ ८॥ त्वावतः पुरुषसो वयमिन्द्र प्रणेतः । स्मसि स्या- ३ १२ २ ३१ २ २ र ३२ १२ २ १ १ २२० २९ २१ ३ ३२ २ १ ·१ ३ ३ २२ १ २ १२ २ ३२४ २२ २ २ २ २२उ ३१२ १ २ सामवेदसंहिताया। तहरीणाम् ॥९॥ इति द्वितीयप्रपाठकस्य द्वितीया? पञ्चमी दशतिः अथ तृतीयप्रपाठकस्य प्रथमा? प्रथमा दशतिः उ त्वा मदन्तु सोमा कृणुष्व राधो अद्रिवः । अ व ब्रह्मद्विषो जहि ॥ १ ॥ गिर्वणः पाहि नः सुतं मधो धाराभिरज्यसे। इन्द्र त्वादातमिद्यशः ॥२॥ १२३ २७ सदा व इन्द्रश्वकपदा उपो नु स सपर्यन् । नः दे वो वृतः शूर इन्द्रः॥३॥ आ त्वा विशन्त्विन्दवः समुद्रमिव सिन्धवः। न त्वा मिन्द्राति रिच्यते॥ ४॥ इन्द्रमिद्गाथिनो वृहदिन्द्रमर्केभिरणिः । इन्द्र वाणीरनूपत ॥५॥ इन्द्र इपे देदातु न ऋमुक्ष णमृभुए रयिम् । वाजी ददातु वाजिनम् ॥ ३ २३२३२३१ इन्द्रो अङ्ग महद्भयमभी यदप चुच्यवत् । स हि स्थिरो विचर्षणिः ॥ ७ ॥ इमा उ त्वा सुतेसुते न क्षन्त गिर्वणो गिरः । गावो वत्सं न धेनवः ॥८॥ ३१२५ १२ २3 २र३. ॥ १२ २१ २७ २२ २ ३२3 ·सामवेदसंहिताधाः। १२ १ २ १ १ ३ १ वर २ ३ २3 र३ ३ १ वर इन्द्रा नु पूषणा वयर सख्याय स्वस्तये । हुवेम वाजसातये ॥ ९॥ न कि इन्द्र त्वदुत्तरं न ज्या- यो अस्ति वृत्रहन् । न क्येवं यथा त्वम् ॥ १० ॥ इति तृतीयप्रपाठकस्य प्रथमा प्रथमदशति । अघ द्वतीयIपाठकस्य प्रथमा? द्वितीया दशतिः। तरणिं वो जनानां त्रदं वाजस्य गोमतः । समान- मु प्रशसिपम् ॥ १॥ असग्रमिन्द्र ते गिरः प्र. ति त्वामुदहासत । सजोपा उपभं पत्तिम् ॥ २॥ सुनीथो घा स मो यं मरुती यमर्यमा। मित्रा- स्पान्त्यद्रुहः ॥ ३॥ यद्वीडाविन्द्र यतस्थिरे यत्प- र्शाने पराभूतम् । वसु स्पोर्ह तदा भर ॥४॥ श्रुतं वो वृत्रहन्तम प्र शर्धं चर्पणीनाम् । आशि- पे राधसे महे ॥५॥ अरंत इन्द्र श्रवसे गमेम शूर त्वावतः । अरए शक्र परेमणि ॥ ६॥धाना- यन्त करम्भिणमपूपवन्तमुधिनम् । इन्द्रं मात- ३ : २ २ २ ३ २ ३२३ १२ २२ ३१ २६ २ २२ ३१ २ ३ ·47 सामवेदसंहितायाः। २६३ ११३ १ २ १ र ३१ २ २ २ १ २ १२ १२ २ १२ ३ १ ३१२ ३१२ र्जुपस्व नः ॥ ७ ॥ अपां फेनेन नमुचे शिर इ. न्द्रीदवर्तयः । विश्वा यदजय स्पधः ॥ ८ ॥ इमे त इन्द्र सोमाः सुतोसो ये च सोत्वाः । तेषां म- तस्व प्रभूवसो ॥ ९ ॥ तुभ्यए सुतासः सोमाः स्ती- र्णं वर्हिर्विभावसो स्तोटभ्य इन्द्र मृडय ॥ १०॥ इति तृतीयप्रपाठकस्य प्रथमाढ़े द्वितीया दशतिः। अथ तृतीयप्रपाठकस्य प्रथमा? तृतीयादशतिः । आ व इन्द्र कृषि यथा वाजयन्तः शतक्रतुम् । मरहिष्ठए सिज इन्दुभिः ॥ १॥ अतश्चिदिन्द न उपा योहि शतवाजया । इपो सहनवाजया॥२॥ आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः एछाद्वि मातरम् । क उग्राः के हा शृषिवरे ॥३॥ वृवदुथए हवा. महे सप्रकरस्नमूतये । साधः कृण्वन्तमवसे ॥१॥ ऋजुर्नीती नो वरुणो मित्रो नयति विद्वान् । अ- र्यमा देवैः सजोषाः ॥ ५॥ दूरादिहेव यत्सतोऽरु- १ २ १२ १२ ३ १ २२ ३१२ २ २ २१ २१२ . २ ३ २ ३ ३ २ ३१२ ३२३२३ २३२३ ·सामवेदसंहिताया। २ ३१ २२ २३ १ २२ " ३२ णप्सुरशिश्वितत् । वि भानु विश्वयातनत् ॥ ६॥ आ नो मित्रावरुणा घृतैर्गम्यूतिमुक्षतम् । मध्या रजारसि सुक्रतू ॥७॥ उदु त्ये सूनवो गिरः का- ष्ठा यज्ञेयत्नत । वात्रा अभिजु यातवे ॥८॥ इदं विष्णुर्वि चक्रमे तेधा निदधे पदम्। समूढम ख्य पारसुले ॥ ९॥ इति तृतीयप्रपाठकस्य प्रथमा? तृतीया दशतिः अथ तृतीयप्रपाठकस्य प्रथमार्ट चतुर्थीदशनिः । अतीहि मन्यु पाविण सुपुवोरसमुपेरय । अस्य राती सुतं पिव ॥ १ ॥ कदु प्रचेतसे महे वचो दे. वाय शस्यते । तदिध्यस्य वर्धनम् ॥ २ ॥ उक्थं च न शश्यमानं नागो रयिरा चिकेत । न गाय: नंगीयमानम् ॥ ३॥ इन्द्र उक्थेभिर्मन्दिष्ठो वा- जानां च वाजपत्तिः । हरिवांत्सुतानाए सखाया आ याह्यप नः सुतं वाजेभिर्मा हृणोययाः । म. २२ २३ १२ २२ ३ १ २२ ३ १२. ३ २ २र ३ ३ १ र ३१ ३ ·. सामवेदसंरिताया । १ २३ १२ २ ३ २२३ १ ३२ १ २३२ २ ३ १ ૨ २२ ३ २३१२ २ हार इव युवजानिः ॥ ५॥ कदा वसो स्तोत्रए हर्यंत प्रा अव श्मशो रुधवाः । दीर्घए सुतं वा. ताप्याय ॥६॥ ब्राह्मणादिन्द्र राधसः पिबो सो. ममृतूएरनु । तवेदए सख्यमस्तृतम् ॥ ७ ॥वयं घा ते अपि स्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः । त्वं नो जिन्व सोमपाः ॥८॥ एन्द्र पक्षु कासु चिन्नम्- ण तनूपु धेहि नः । सत्राजिदुन पोएस्यम् ॥९॥ एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः । एवा ते राध्य मनः ॥ १० ॥ इति तृतीयप्रपाठकस्य प्रथमाडे चतुर्थीदशतिः। अथ तृतीयप्रपाठकस्य प्रयमा? पञ्चमीदशतिः । अभि त्वा शूर नोनुमोऽदुग्धा इव धेनवः । ईशा- नमस्य जगतः स्वदृशमीशानमिन्द्र तस्थुपः ॥१॥ त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कारवः । त्वां वृत्रविन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काटास्वर्वतः ॥२॥ । २१ ३२३१ २ ३२ ३ ३१२ १२ श्र २ २ ·+ ૨ १ ३ २३१२ ३१२ २२. ३१२ सामवेदसंहितायाः। २२ ३१ १३ १२ ३ अभि प्र व. सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे । यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति३ तं वो दस्ममृतीपहं वसोर्मन्दानमन्धसः । अभि- वत्सं न स्वसरेपु धेनव इन्द्र गीर्भिर्नवामहे ॥१॥ १२ ३ १ २ ३ १ २ ३१२ तरोभिर्धे विदद्वसुमिन्द सोध जतये । वृहद्गा- यन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम् ॥५॥ तरणिरित्सिपासति वाजं पुरन्ध्या युजा । प्रा व इन्द्र पुरुहूतं नमे गिरा नेमिंतष्ठेव सुद्रुवम् ॥६॥ पिवा सुतस्य रसिनो मत्स्वा न इन्द्र गोमतः । आपि! बोधि सघमाद्य वृधेऽ स्मारप्रयन्तु ते घियः७ वर हेनहि चेरवे विदा भगं वसुत्तये। उ- द्वारपस्व मघवन् गविष्टय उदिन्द्राश्वमिप्ठये ८॥ ३ १२ २ ३ २२ ३१२ ३३३ २ १ २ २७ १२ ३२उ १ २ ३ २ १ २२ न हि यश्वरमं च न वशिष्टः परिमएसते । अ- १ ३ स्माकमदा मरुतः सुते सचा विश्वे पिवन्तु कामि- ·सामवेद संहिताया। . २ १ २ ३ १ २ २२ २ २ नः ॥ ९ ॥ मा चिदन्यद्विशरसत सखायो मा रि. १ २ ३ १३३ १२३१ र ३ पण्यत इन्द्रमित्स्तोना वृपणएसचासुतेमुहुरुक्या च शरसत ॥ १० ॥ इति तृतीयमपाठकस्य प्रय मा? पञ्चमदशतिः । अथ तृतीयप्रपाठक स्य द्विनीयाढ़े प्रयम-दशतिः। २ २३१२५१२ न किष्ट कर्मणा नशदाश्चकार सदावृधम् । इन्द्र' न यज्ञैर्विश्वगृर्तमभ्वसमधृष्ट धृप्णुमोजसा ॥ १ ॥ य ऋते चिदभित्रिपः पुरा जनु भ्य प्राटदः । स. न्धाता सन्धिं मघवा पुरूवसुनिष्कर्ताबिपुनार, आ त्वा सहस्त्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये । न. युजो हरय इन्द्र केशिनी वहन्तु सोमपीतये॥३ आ मन्द्ररिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः । मात्वा के चिनियेमुरिन पाशिनोऽतिधन्वतारइहि॥४॥ त्वमङ्ग प्रशएसिपी देयः शविष्ट मत्यम् । नत्वद.. २ १ २२ ३ १२ १ २ ३ १२१२ २१२ २ २ २७ ३ ·सामवेदसंहिताया। २ १२ १ २ २ ३ १२ २३ २ ३१२ ३ १२ २ न्यो मघवन्नस्ति मडितेन्द्र ब्रवीमि ते वचः॥ ५ ॥ त्वमिन्द्र यशा प्रस्युजीपी शसस्पतिः । त्वं वृ-' त्राणिहएस्यप्रतीन्येक इत्पुर्वनुत्तश्चर्पणीतिः ॥६॥ २ २ ३क २२ ३२ इन्द्रमिवतातय इन्द्र प्रयत्यध्वरे । इन्द्रएसमी-, केत्रनिनो हवामहइन्द्र धनस्य सातये।आइमा.उ" त्वा पुरूवसो गिरो वईन्तु या मम । पावरवर्णाः शुचयो विपश्चितीऽभिस्तोमैरनूपत ॥८॥ उदु त्ये. मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते । सत्राजितो ध. २३१२ ३१२ ३ १ २र ३ . १२ १ २र ३ ३ २२ १ २ ३२ ३२ ३२३ ३ १ २ १२३२७ नसा अक्षितीतयो वाजयन्ती रथा इव ॥९॥ यथा. गौरी अपा कृतं दृप्यन्ने त्यवेरिणम् । आपित्त्व न प्रपित्वेतूयमा गहि कण्वेपु सु सचा पिव॥१०॥ इतितृतीयप्रपाठकस्य द्वितीयाई प्रथम दशति । अय तृतीयप्रपाठकस्य द्वितीयाई द्वितीय दशतिः। शरयूपु शचीपत इन्द्र विश्वाभिरूतिभि । भ. १ २ ·सामवेदसहिताया। ३२३१२ १ ३ १ २३२ ३ १ २ ३ २३ १२ - -गं नहि त्वा यशसं घसुविदमनु शूर चरामसि॥१॥ या इन्द्र भुज आभरः स्वाप असुरेभ्यः । स्तो- तारमिन्मघवन्नस्य वर्द्धय ये च त्व वृक्तबर्हि पार म मित्राय मार्यम्णो सचथ्यमृतावसो । वरुथ्ये३ २३१२ જ १ २ ३क २२ १२३ २३ १२ ३ २२ वरुणे छन्द्यं वचः स्तोत्रए राजसु गायत ॥३॥ ३ १ २ २३ १ २ ३१२ . २३ २३ १२ ३१ २ २३ १२ ३ २र३ १२ २ ३१२ २१ अभि त्वा पूर्वपीतय इन्द्र स्तोमेभिरायवः । समी चीनास ऋमवः समस्वरन् रुद्रा गृणन्तपूर्व्यम् ४ प्र व इन्द्राय बृहते मरुतो ब्रह्मार्चत । वत्रए हन ति वत्रहा शतक्रतुर्वजण शतपर्वणा ॥ ५॥ वृ. हदिन्द्राय गायत मरुतो वृत्रहन्तमम् । येन ज्योति रजनयन्तृत्ताधो देवं देवाय जागृवि ॥ ६॥ इ. न्द्र क्रतुं न पा भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शि. क्षाणो अस्मिन् पुरुहूत यामनि जीवा ज्योतिर- १ श्र २३२ २ २ ३ १ २ २ ·२ १ २ ३२७ ३ ૨ ૨ ३ २२ ३ १२ १२३ र२३ ३२ ३ सामवेदसंहितायाः। १ १२ शीमहि ॥ ७॥ मा न इन्द्र परा वृणम्भवा नः स. धमादो । त्वं न ऊत्ती त्वमिन आप्यं मा नइ- ३१२ ३ २ न्द्र परावृणक्॥८॥ यं घ त्वा सुतावन्त ओ. पो न वृक्तवर्हिपः । पवित्रस्य प्रखवणेषु वृत्रहन् परि स्तोतार भासते ॥ ९ ॥ यदिन्द्र नाहुपीवा ओजो नमणं च कृष्टिपु । यद्वा पञ्च क्षिय॑नांद्यु म्नमा भर सत्रा विश्वानि पौरस्या ॥१०॥ इति तृतीयप्रपाठकस्य द्वितीया? द्वितीय दशतिः अथ तृतीयप्रपाठकस्य द्वितीयाई तृतीय दशतिः सत्यमित्या पेदसि वृपजूतिर्नोऽविता। वृपा हयु. ग्र शृषिवपे परावति वृपो अर्वावति श्रुतः ॥१॥ यच्छकासि परावति यदावति वृत्रहन् । अतस्त्वा गीर्भिा गदिन्द्र केशिभिः सुतावार आ विवासतिर • अभि वो वीरमन्धसो मदेपु गायगिरा महा विचेत- १ नर. ३ १२ ३२ २६कर २३ २३१ २ ३२ २ ३२३ ३ २ २र ·२२ २र३२ १ २ ३१ २ २२ ३१ २ १२३ सामवेदसंहिताया। १२ सम् । इन्द्र नाम श्रुत्यरशाकिन वचो यथा॥३॥ ३२ ३ १ २ इन्द्र त्रिधातु शरणं त्रिवरूथर स्वस्तये । छर्दिर्य- च्छ मघवद्रश्च महं च यावया दिध मेभ्यः ॥४॥ प्रायन्त इव सूर्यं विश्व दिन्द्रस्य भक्षत । वसूनि जातो जनिमान्योजसा प्रति भागं न दीधिमः॥५॥ न सीमदेव आप तदिपं दीर्घायी मर्त्यः । एतग्वा चिद्य एतशो युयोजत इन्द्रोहरी युयोजते ॥६॥ श्रा नो विश्वासु हव्यमिन्द्रर समत्सु भूपत । उप ब्र. ह्माणि सवनानि चत्रहन परमज्यो ऋचीपम ७ तवेदिन्दावमं वसु त्वं पुण्यसि मध्यमम् । सत्रा विश्वस्य परमस्य राजसि न किष्ट्वा गोपु वृणवते. के यथ के दसि पुरुत्रा चिद्धि ते मनः । अलर्पि युध्म खजकृत्यु रन्दरप्रगायत्रो अगासिपुः ॥ ९॥ २२ २ १२ ২ ३२उ ३ १ २ ३२ २२ २ १२ २ ·सामवेदसहिताया। २२ १ ३ ३१ र ३ १२ १२ १२ ३ २३ ३१२ २३ २४ ३ वग्रमेनमिदा ह्योऽपीपेमेह वज़िणम् । तस्मा उ अदा सवने सुतं भरा नूनं भूपत श्रुते ॥ १०॥ इति तृतीयप्रपाठकस्य द्वितीयाद्वेटतीय-दशतिः । अथ तृतीयप्रपाठकस्य द्वितीया? चतुर्थ-दशतिः । यो राजा चर्पणीनां याता रथेभिरध्रिगुः । विन्ना- सा तरता पृतनानां ज्येष्ठं यो वृत्रहा गृणे ॥१॥ यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि । मघवं छग्धि तव तन्न उत्तये वि द्विपो वि मृधो जहिर वास्तोप्पते ध्रुवा स्यू णासत्रएसोम्यानाम् । द्र- 'प्सः पुरांभेत्ताशश्वत्तीनामिन्द्रोमुनीना सखा ॥३॥ घण्महा५ असि सूर्य वडादित्य महार असि । म- हस्ते सतो महिमा पनिष्टम महादेव महारअसिष्ट प्रश्वी रधी सुरूप इन्द्गोमाश्यदिन्द्र ते सखा । वा. त्रभाजा वयसा सचतेसदा चन्द्राति सभामुप ५ २ ३ १ २ ३ २ १ २२ २ ३ १२ २ २ १२ २ ३ ३ ३१ २ ३ १ २ ३१ २र

·मामवेदसंहिताया।
१
२२
२२३२
२३
१२३
२उ ३३३क २२
१२
२२
२
१
२२३१२
यद्याव इन्द्र
ते शतंएशतं भूमीरुत स्युः। नत्वा व
जिन्तसह सूर्य्या अनु न जातमप्ट रोदसी ॥६॥
यदिन्द्र प्रागपागुदग्न्यग्बा हूयसे नृभिः । सिमा '
पुरु नृपूतो अस्यानवेऽसि प्रशर्ध तुर्वशे ॥ ७ ॥
२
कस्तमिन्द्र त्वा वसवा मयो दधति । श्रद्धा हि
ते मघवन् पाय विधि वाजी बाजपसपासनिren
इन्द्राग्नी अपादियं पूर्वागात्पद्वतीभ्यः । हित्वा
शिरो जिहुया सरपच्चरत्रिरशत्पदा न्यक्रमीत्॥९
इन्द्र नेदीय एदिहि मितमेधाभिरूतिभिः। आश-
न्तम शन्तमाभिरभिष्टिभिरा स्वापे स्वापिभिः॥१०॥
इति तृतीयप्रपाठकस्य द्वितीया? चतुर्थ-दशतिः।
अथ तृतीयप्रपाठकस्य द्वितीया? पञ्चम दशतिः।
इत जती वो अजरं प्रहेतारमप्रहितम् । प्राशु जे.
तारहतारररथीतममतूर्त तुनियावृधम् - ।।
२२
२
३२
२
३२
-॥१॥

·सामवेदमंदिमाया। २२ ३ मो १ २२ २ २२ २२ ३ २२ १ २ १ ૨ ३ २ १ पु त्वा वाचतश्च नारे अस्मन्नि रीरमन् । प्रा. रात्ताद्वा सधमादं न आगहीह वा सन्नु प श्रुधिर।। सुनोत सोमपावे सोममिन्द्राय वजिणे । पचता पक्तीरवसे कृणुध्वमित्एणनित्पणते मयः ॥ ३॥ यः सताहा विचर्पणिरिन्द्र' तरहूमहे वयम् । स- हस्रमन्यो तुविनमण सत्पते भवा समत्सु नोवृधे॥४ शचीभिर्नः शचीवसू दिवा नक्तं दिशस्यतम् । मा वाएरातिरुपदसत्कदाचनास्मद्रातिः कदाचन ॥५॥ यदा कदा च मीढघे स्तोता जरेत मर्त्यः । आ- दिवन्द तवरुणं विपागिरा धर्त्तार विनतानाम्॥६॥ पाह गा अन्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे । यः संमिश्लो होर्यो हिरण्ययइन्द्रो वजी.हिरण्ययः॥७ उभय शृणवच्च न इन्द्रो अर्वा गिदं वचः । सला. . २ १२२२२ १ २ २ ३ १ २र३ ૨ २२ ३ २३.१.२३ २ ११२ ·मामवेदमंहितायाः। ४१ ३ ३ २ ३२२२ २ १ २ १ च्या मघवान्तसोमपीतयेधिया शविष्ठ आ गमत्८ महे च न त्वाद्रिवः परा शुल्काय दीयसे । न स- १ २ ३ १ र हस्राय नायुताय वजिवो न शताय शतोमध ॥९॥ वस्या"इन्द्रासि मे पितुरुत भातुरभुज्जतः । माता च में छदययः समा वसो वसुत्वनाय राधसे॥१०॥ इति तृतीयप्रपाठकस्य द्वितीया? पञ्चम-दशति । अथ चतुर्थप्रपाठकस्य प्रथमा? प्रथम-दशतिः । इम इन्द्राय सुन्विर सोमासो दध्याशिरः । लाए आ मदाय पजहस्त पीतये हरिभ्या याहनोक आ१ इमं इन्द्र मदाय ते सोमाश्चिकित्र उधिनः । म. २१ २र३ १२ धोःपपानउपनोगिरःशृणु रास्वस्तोत्राय गिर्वणः २ आ त्वांइदा सबर्दुघार हुवे गायत्रवेपसम् । इ. न्द्र धेनुए सुदुघामन्यामिपमुरुधारामरं कृतम्॥३॥ न त्वा यहन्तो अद्रयो घरन्त इन्द्र वीडयः । यच्चि- १ १२२१२ १ ३ १ २ १ १ २ ·४२ मामवेदसंहिताया। २ २२ ३ २३ २ ३ १ २ ३२उ १ ३१ २२ २ १२२ १ २ २ ३ २३ १२३ २ २३ १ २ २३ १२ B १ २२ ३ १२३ १२ क्षसि स्तुवते मावते वसु न किष्टदा मिनाति तेटो क ई वेद सुते सचो पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनक्त्योजसा मन्दानः शिप्यन्धसः॥५ यदिन्द्र शासो अव्रतं च्यावया सदसस्परि । अ. स्माकमशुमघवन् पुरुस्यहं वसव्ये अधिवर्हय६ त्वष्ठा नो दैव्यं वचः पर्जन्यो ब्रह्मणस्पनिः । पु. त्रैर्माभिरदितिर्नु पातु नी दुष्टरं त्रामणं वचः॥७ कदा चन स्तरीरसि नेन्द्र सश्चसि दाशुपे । उपोपे- नु मघवन् भूय इन्नु ते दानं देवस्य पच्यते॥८॥ युवा हि वृत्रहन्तम हरी इन्द्र परावतः । प्रर्वा- चीनी मधवन्तसोमपीतय उग्र ऋप्वभिरा गहि९ त्वामिदा हो नरोऽपीप्यन् वजिन् भूर्णयः । स इन्द्र स्तोमवाहस इह श्रुध्य प स्वसरमा गहि॥१०॥ इति चतुर्थप्रपाठकस्य प्रथमा प्रथम दशतिः । २२ २३ २० ३१ २२ ३ २ २ . २ ३ १ २ ३२३ २ ३ १ २३१ २ ·३ ३ २ २ २ २ २ १ ३ १ १२ ૨ २र ३ २२ २३३३ मामवेदमंहितायाः। अथ चतुर्थ प्रपाठकस्य प्रथमा? द्वितीय दशतिः प्रत्यु भादायत्यूइच्छन्ती दुहिता दिवः । अपा मही कृणुते चक्षुपो तमो ज्योतिपकृणोति सूनरी॥१॥ इमा उ वां दिविष्टय उना हवन्ते अश्विना अ. यंत्रामहे ऽवसेशचीवसू विशं विशएहि गच्छथः।।२।। कु प्ठः को वामश्विना तपानों देवा मयः । धनता वामश्नया क्षपमाणोऽशुनेत्यमु आद्वन्य- धा ॥३॥ अयं यां मधुमत्तमः मुत्तः सोमो दिघि टिपु । तमश्विना पियतं तिरोअन धत्तर रत्ना- नि दाशुपे ४ आ त्वा सोमस्य गल्दया सदो याच वह ज्या। भूर्णिमृगंन सबनेपु चुक्रुधंक इशा- नन याचिपत्॥५॥अध्वर्यो द्रावया त्वए सोममिन्द्रः पिपासति । उपोनूनं युयुजे चपणा हरी आ च जगाम वृत्रहा ॥६ अभी पतस्तदा मरेन्द्र ज्यायः २ ३२७ ३१२ २र ३१२ २ ३ १ २३ २१ १ २ १ २ २२ २ १ १ ३२ ३२3 २ ·मामवेदसंहितायाः। १ २ ३ १ २३ ૨ ३ स २ , २ १ २ २२ २३२२. २. ३ २र ३१ . कनीयसः पुरूवसुर्हि मघवन् वभूविध भरे भरे च हव्यः ॥७॥ यदिन्द्र यावत सत्वमेतावदहमीशीयस्ती- तारमिददधिपे रदावसो न पापत्वाय २५ सिप- म त्वमिन्द्र प्रतूर्तिप्वभि विश्वा असि स्पधः । अशस्तिहा जनिता वृत्रतूरसि त्वंतूर्य्य तरुप्यतः ॥९॥ प्रयो रिरिक्ष प्रोजसा दियः सदोभ्यस्परि । न त्वाविव्याच रज इन्द्र पार्थिवमति विश्व वय क्षिय१०॥ इति चतुर्थप्रपाठकस्य प्रपमाई, द्वितीया दशतिः । अथ चतुर्थप्रपाठकस्य प्रथमाई तृतीया दशतिः । असावि देवं गोऋजीकमनो न्यस्मिन्निन्द्रो जनुः पेमुबोच । बोधामसि त्या हर्यश्वन यज्ञ पौधा न स्तोममन्धसो मदेपु ॥ १॥ योनिष्ट इन्द्र सदने अकारि तमा नृभिः पुरुहूत प्र याहि । असो य- था नाऽविता हि ददो वसूनि ममदश्व सोमः २२ २ ३ २ १ २२ ३ १ ·सामवेदमहिताया। ३ ॥२॥ प्रदर्दरुत्समसृजो वि खानि त्वमर्णवान २ ३१२३उ वधानाए अरमणाः । महान्तमिन्द्र पर्वतं वियतः ३२ १ ३ १२ र ३ २ ३ ३ १ २ ૨ १२ ३ २१२ १ २ ३ सृजद्वारा अव यदानवान् हन् ॥३॥ सुप्वाणास . इन्द्र स्तुमसि त्वा सनिप्यन्तश्चित्तुविनमण वाजम् । आ नो भर सुवितं यस्य को ना तना त्मना सह्याम त्वोताः ॥ ४ ॥ जगृह्मा ते दक्षिणमिन्द्र हस्तं वसूययो पसुपते बसूनाम् । विना हि त्वा गोपतिए शूर गोनो मस्मभ्यं चित्रवृपणए रयिं दाः ॥५॥ इन्द्रनरो नेमधिता हयन्त यत्पाऱ्या युनजते धियस्ताः । शूरो नृपाता श्रवसश्व का- मआ गोमति बजे भजा त्वं नः ॥ ६ ॥ वयः सु पर्णा उप सेदुरिन्द्रं प्रियमेधा ऋपयो नाधमानाः अप ध्वान्तमू हि पूर्धि चक्षुर्मु मुग्ध्याइस्मानि. धयेव बहान् ॥ ७ ॥ नाके सुपर्णमुप यत्पतन्तए २ २ ३१२ ३१२ १ २२ १२३ ૨ ૨ २र ३ १ १ २२ २ २ ३ ३१ र२ १ २ २ ३ र ·सामवेदसंहिताया। ३१२ ३२५ र २ १२ २ १ २ २ २३२२ ३२ २१२ ३ २ २ १ ૨ ૨ ३१ २ ३१२ १२ ३ ३ हृदा वेनन्तो अभ्यचक्षत त्वा । हिरण्यपक्षं वरु- णस्य दूतं यमस्य योनौ शकुनं भुरण्युम् ॥ ८॥ ब्रह्म जज्ञानं प्रथम पुरस्तावि सीमतः सुरुचो वेन आवः । स वुधन्या उपमा अस्य विष्ठाः सत. श्व योनिमसतश्च विवः ॥ ९॥ अपूळ पुरुतमा न यस्मै महे वीराय तबसे तुराय । विरपूसिने: वजिणे शन्तमानि वचाए स्यस्मै स्थविराय तक्षुः इति चतुर्थप्रपाठकस्य प्रथमाई तनीया-दशतिः । अथ चतुर्थप्रपाठकस्य प्रथमा? चतुथं दशति । अव द्रप्सो अशुमतीमतिष्ठ दीयानः कृष्णो दशभिः सहस्त्रैः । आवत्तमिन्द्रः शच्या धमन्त मप सीहितिं नृमणा प्रधद्राः ॥ १॥ वृत्रस्यत्वा श्वसयादीपमाणा विश्व देवा अजहुर्य सखा यः । मरुद्विरिन्द्र संख्यं ते अस्वयमा विश्वाः ए. २ २ २ १२ १ २ ३१.२ ३१ २ २२ ·सामवेदमंहितायाः। ४७ २ २र३ २ ३ १ २ ३ २उ २२ १ २ २ ३ २.१ २र ३ र २ १२ २ १ ૨ ३२ तना जयासि ॥ २॥ विधु ददागर समने व. हूनां युवानर सन्तं पलितो जगार । देवस्य श्य काव्यं महित्वाद्यो ममार स ह्यः समान ॥३ त्वए ह त्यत्सप्तभ्यो जायमानो ऽशनु भ्यो अभवः शत्रुरिन्द्र । गूढे द्यावापृथिवी अन्वविन्दो विभुम- द्वनो भुवनेम्यो रणं धाः।। ४ । मेडिौं न त्वा व- जिणं भृष्टिमन्तं पुरुधस्मानं कृपभर रिथर- पूनम् करोप्यर्य्यस्तरुपी? वस्य रिन्द्राक्ष वृत्रहणं गृणीपे ॥५॥ प्र वो महे महेवृघे भ- रध्वं प्रचेतसे प्र सुमतिं कृणुध्वम् । विशः पू. वीः प्र चर चर्पणिमाः ॥६॥ शुनए हुवेम मघ- वानमिन्द्र मस्मिन भरे नृतमं वाजसातौ । शृण. वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि सचितं ध- नानि ।। || उ दुब्रह्माण्य रत नवस्येन्द्र एसमय २ ३२३ २३१२ १ २ B २ २र ३२ ३१ २ २२४ २ १ ३ २ ·सामवेदसहिताया। महया वशिष्ठ। आ यो विश्वानि श्रवसा ततानी २ ३ ३१ २ ३ ३ १ २२ १ २१ . ३ १ २र २ १२ २३ २३ १२ ३ २३ पत्रोता म ईवतो वचारसि ॥८॥ चक्र यद- स्याप्स्वा निपत्त मुतो तदस्म मध्विच्चच्छद्यात् । पृथिव्यामतिपितं यदूधः पयो गोवदधा ओप- धोपु ॥९॥ इति चतुर्थप्रपाठकस्य प्रथमाईचतुर्थ दशतिः । अथ चतुर्थ प्रपाठकस्य प्रथमा? पञ्चमदशतिः । त्यमू पु वाजिन देवजूतर सहोवानं तरुतारए स्थानाम् । अरिष्टनेमि पृतनाजमाशुए स्वस्तये ताक्ष्य मिहा हुवेम॥१ । त्रातारमिन्द्रमवितार- मिन्द्रए हवेहवे सुहवर शूरमिन्द्रम् । हुवे नु शन पुरुहूतमिन्द्रमिद हविर्मघवा वेविन्द्रः ॥ २ ॥ य- जामह इन्द्रवजदक्षिणए हरीणार रथ्या३ चित्र. तानाम् । प्रश्मशुभिर्दीधुवदूर्ध्वधा भुवद्विसे ना भिर्भयमानो वि राधसा ॥ ३॥ सत्राहणं दापि २ ३२३१२ २ ३ १२ २ . २२ ३ २ ३ २ ३ १ २ ३ १२ १ १ २ २र १२ ३ १ २२ ३ ३ ·सामवेदमंहिताया। ४८ २ २२ ३२3 ३ २ ३ १२ १ २ २ २ २२ २ ३ २३ १ २र २२ १ तुम्रमिन्द्रं महामपारं वृपभर सुबजम् । हन्ता यो वृत्रर सनितीत वाजं दाता मघानि मघवा सु- राधाः ॥ ४ यो नो मनुप्यन्नभिदाति मर्त्त उगणा वा मन्यमानस्तुरो वा । क्षिधी युधा शवसा वा तमिन्द्राभी प्याम वृपमणस्त्वोताः॥ ५॥ यं वृत्रेपु क्षितय स्पर्धमाना य युक्तेपु तुरयन्तो हवन्ते यर शूरसातौ यमपामुपज्मन्यं विनासो वाज पन्ते से इन्द्रः ॥६॥ इन्द्रापर्वता वृहता रथेन वामोरिप प्रा वहत५ सुवीराः । वीतर हव्यान्यध्वरेपु देवा वर्द्धयां गीर्भिरिडया मदन्ता ॥ ७॥ इन्द्राय गिरो अनिशितसर्गा अपः प्रेरयत्सगरस्य बुघ्नात् । यो अक्षणेत्र चक्रियी शचीभि- विष्वक्तस्तम्भ पृषि- वीमुत द्याम् ॥ ८॥ आ त्वा सखाय. सख्या ववृत्यु स्तिरः पुरु चिदर्णवां जगम्याः । पितुनंपातमा २र ३२उ १ २१ २ ३२ ३ १ २र३ र ३१२ र १ ३ ૨ ૨ ૨ २ २ २ ३ २ २ २र३१ ·सामवेदसंहिताया। ३.२ २२ २ ३२उ ३२३ १२ ३ १२ २२ २१ २२३१ २ २ दधीत वेधा अस्मिन् क्षये प्रतरां दीद्यानः ॥९॥ को भद्य युंक्त धुरि गा ऋतस्य शिमीवतो भा- मिनो दुहणायून् । आसन्चे पामध्सुबाही मयोभू- न्य एपा भृत्यामृणवत्स जीवात् ॥ १० ॥ इति चतुर्थप्रपाठकस्य प्रथमा? पञ्चम-दशतिः । गायन्ति त्वा गायतिणोऽर्चन्त्यर्कमणिः । ब्रह्मा- णस्त्वा शतक्रत उदएशमिव येमिरे ॥ १ ॥ इन्द्र ३१२३ विश्वा अवीवृधन्तसमुद्रव्यचसं गिरः । रथीतमए रथीनां वाजानाए सत्पतिं पतिम् ॥२॥ इममि न्द्र सुतं पिय ज्येष्ठममयं मदम् । शुक्रस्य त्वा- भ्यक्षरन् धारा ऋतस्य सादने ॥३॥ यदिन्द्र चि घम इह नास्ति वादातमट्रियः । राधस्तचोलि दवस उभयाहस्त्या भर ॥ ४ ॥ श्रुधी हवं तिर श्या इन्द्र यस्त्वा सपर्यत्ति । सुवीर्यस्य गोमतो १२ १ १२ २२ २ छ ३ २ १ ३ १ २ ·सामवेदसंहिताया। २ ३ ३ २ १ २ ३२उ ३ ३ . . + २३ ३२ ३ ३२७ रायस्पूर्धि मह.ए असि ॥ ५॥ प्रसावि सोम इ. न्द्र ते शविष्ठ धृष्णवा गहि । आ त्वा पृणक्ति- न्द्रियर रजः सूर्यो न रश्मिभिः ॥ ६॥ एन्द्र याहि हरिमिरुप कण्वस्य सुष्टुतिम्। दिवो अमुप्य शा- सतो दिवं य यदिवा वसो॥७॥आ त्वा गिरो रथीरिवास्थु. सुतेपु गिर्वणः । अभि त्वा समनू. पत गावो वत्सं न धेनवः ॥ ८॥ एतो विन्द्र स्तवाम शुद्ध शुद्धेन साम्ना । शुद्धैरुक्थैर्वावृध्वा एसए शुद्धगशीर्वान्ममत्तु ॥ ९॥ यो रयिं वो रयि. न्तमो यो द्य मद्युम्नवत्तमः । सोमः सुतः स इन्द्र तेऽस्ति स्वधापते मदः ॥ १० ॥ इति चतुर्धप्रपाठकस्य द्वित्तीया? प्रथम-दशतिः । अथ चतुर्थाध्याय आरभ्यते । अध चतुर्थप्रपाठकस्य द्वितीया? द्वितीय दशति प्रत्यस्मै पिपीपते विश्वानि विदुपे भर । अरङ्ग ३२३ १ २ २ २३१२ ३ ३२ ३ १२ १ ३ ३ ३ ३ ·૫૨ सामवेदसहितायाः। २ ૨ ૨ ૨ ૨ ૨ ३२ ३२ । ३२उ ३ २ ३ २ १२३२३१२ २ २२ १२ २ २ २ माय ज.ग्मयेऽपश्चादने नरः ॥ १॥आ नो वयो- वयःशयं महान्तं गहरेष्ठों महान्तं पूर्विनेष्ठाम् । उग्रं वचो अपावधीः ॥२॥ आ त्वा रथं यथोत ये सुमाय वर्तयामसि । तुविकूर्मिमृत्तीपहमिन्द्र २ ३ २ ३१ शविष्ठ सत्पतिम् ॥ ३॥ स पूयो महोनां वेनः ऋतुभिरानजे । यस्य द्वारा मनुः पिता देवेपु धि- य भानजे ॥४॥ यदी वहन्त्याशवी भ्राजमाना रघेघा । पियन्तो मदिरं मधु तत्र श्रवाएसिक ण्यते ॥ ५॥ त्यमु वो अपहणं शृणीपे शरसस्प तिम् । इन्द्र विश्वासाहं नरए शचिष्ट विश्ववेदस म् ॥ ६॥ दधिक्रावणो अकारि जिप्णोरवस्य वाजिनः । सुरभि नो मुखा करत्न न ' आयुएपि तारिपत् ॥ ७ ॥ पुरां भिन्दु युवा कविरमितीजा अजायत । इन्द्रो मिश्वस्य कर्मणी पर्ता बजी ૨ २ ३ १ २ र १२ ·सामवेदसंहिताया। २ ३२ पुरुष्टुतः ॥ ८॥ इति चतुर्थप्रपाठकस्य द्वितीया? द्वितीय दशतिः । अथ चतुर्थप्रपाठकस्य द्वितीया? तृतीय-दशति। २ २२१२ १२३१२ स २ २३ २३ २३१२ २२ २२ ३१२ ३ १२ # ૨ २२७ ३२ ३क २र १३ २ २ प्रप्र वस्त्रिष्टुभमिपं वन्दद्वीरायेन्दवे । धिया वो मेधसातये पुरन्ध्या विवासति ॥१॥ कश्यपस्य स्वर्विदो यावाहुः न्युजाविति । ययोर्षिश्वमपि ब्रतं यज्ञ धीरा निचाय्य ॥२॥ अर्चत प्रार्चत नरः प्रिय मेधासो अर्चत । अर्चन्तु पुतुका उत पुरमिद्धधर्चत ॥ ३ ॥ उक्थमिन्द्राय शस्यं वर्द्धनं पुरुनि पिधे । शक्रो यथा सुतेषु णो रारणत्सख्येपु च ॥ ४॥ विश्वानरस्य वस्पतिम- नानतस्य शत्रसः । एवैश्च चर्षणीनामूती हुवे र- थानाम् ॥ ५॥ स घा यस्ते दिवो नरो धिया मर्तस्य शमतः । ऊती स वृहतो दिवो द्विपा अर १२ र ३१२३ १२ १ ३ १ २ १ १२ ·"५४ सामवेदमंहिताया। ३ १ २ ३ २ ३२ ३ १ ૨ २र २३ र २३ १ ३२७ ३२३ २ २ १२ २ ३ हो न तरति ॥ ६॥ विभोष्ट इन्द्र राधसो वि. भ्वी रातिः शतक्रतो । प्रथा नो विश्वचर्पणे द्य- सुदन महय ॥ ७ ॥ वयश्चित्त पतत्रिणी द्विपाच्चतुष्पादर्जु नि । उपः प्रारन्नृतूएरनु दिवो अन्तेभ्यस्परि ॥८॥ अमी ये देवा स्थन मध्य आ रोचने दियः । कट्ठ ऋतं कदमृतं का प्रत्ना व आहुतिः ॥ ९॥९॥ ऋचर साम यजामहे याभ्यां कर्माणि कृण्वते । वि ते सदसि राजतो यज्ञदे. वेषु वक्षतः ॥ १० ॥ इति चतुथंप्रपाठकस्य द्वितीया? टतीय-दशतिः। अथ चतुर्थप्रपाठकस्य द्वितीया? चतुर्थ-दशतिः । विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरः सजू स्ततक्षुरिन्द्र जजनुश्च राजसे । क्रत्वे वरे स्थेमन्यामुरीमुतोय- मोजिष्ट तरसं तरस्विनम् ॥ १ ॥ श्रत्ते दधामि । १२ ३१२ १ २२ ३ १२ ३१२ ३१२ २३ १२ श्र ३१२ ·सामवेदसंहिताया। ३२उ ३ १ २ ३२उ ३ ३२ ३ १ २ ३ २३ १२ २ ३२३ ३ १२ ३२उ र ३ २२ २उ ३ १ ३ प्रथमाय मन्यवेऽहन्यददस्युं नवें विवेरपः । उभे यत्वा रोदसी धावप्तामनु भ्यसातै शुष्मात् एथि- वी चिदद्रियः ॥२॥ समेत विश्वा ओजसा पति दिवो य एक इदभूरतिथिर्जनानाम् । स पूर्यो नू- तनमाजिगीपं तं वर्तनीरनु वात एक इत् ॥ ३॥ इमे त इन्द्र ते वयं पुरुष्टुत ये त्वारभ्य चरामसि प्रभूवसो । न हि त्वदन्यो गिर्वणो गिरः सघत्- क्षोणीरिव प्रति तदर्थ्य नो वचः ॥ ४॥ चर्पणीध. तं मघवानमुक्थ्या३मिन्द्र गिरो बृहतीरभ्यनूपत । वारधानं पुरुहूतर सुवृक्तिभिरमर्त्य जरमाणं दि- वेदिवे ॥ ५ ॥ अच्छा व इन्द्र मतयः स्वयुवः स. धीचीर्विश्वा उशतीग्नपत । परि प्वजन्त जनयो यथा पति मयं न शुन्ध्यु मघवानमूतये ॥ ६॥ अभि त्य मेषं पुरुहूतमृग्मियमिन्द्र गीर्भिर्मदसा २३ १२ ३ १२ २ ३ २ ३ २३कर १ २ ३१ ३ २ २ १ २ ३ १ २ ३१२ ३ १ १२ ३ २ ३२३ १२ ३ ·सामवेदमंहिताया। १ ૨ । श्र २२ २उ २र ३१३ ३१ २२ २ २४ - १२ ३ ३ २२३१२ वस्त्रो अर्णवम् । यस्य द्योवो न विचरन्ति मानु- पं भुजे मरहिष्ठमभि विमर्चत ॥७ ॥ त्यसु मेपं महया स्वविंदर शतं यस्य सुभुवः साकमीर- ते । प्रत्यं न वाजए हवनस्यदर रथमेन्द्र बह- त्यामबसे सुवृक्तिभिः ॥ ८ ॥ घृतवती भुवनानो- मभित्रियोर्वी पृथ्वी मधुदुघे सृपेशसा । द्यावा. पृधिवी वरुणस्य धर्मणा विकभिते अजरे भूरि- रेससा ॥ ९ ॥ उसे यदिन्द्र रोदुसी आपप्राथोपा इव । महान्तं त्वा महीनाए सम्राज चर्षणीनाम्। देवी जनित्यजीजनद्रा जनित्यजीजनम् ॥ १०॥ प्र मन्दिने पितूमदचंता पचो यः कृष्णगर्भा निर- हन्न जिश्वना । अयस्यवो वपणं वजूदक्षिणं मरु. त्वन्तर सख्याय हुवेमहि ॥ ११ ॥ इति चतुर्थप्रपाठकस्य द्वितीया? चतुर्थ दशत्तिः । १ २ ३२ २१ २ २ ·३४ २क १२ २ २ २ . १२ २ १२ १ २२ . १ ३२ R १२ ३२ सामवेदसंहिताया। अथ चतुर्थप्रपाठकस्य द्वितीया? पञ्चमद-शतिः । इन्द्र सुतेपु सोमपु क्रतुं पुनीष उकथ्यम् । विदे वृधस्य दक्षस्य महार हि पः ॥ १॥ तमु अभिम गायत पुरुहूतं पुरुष्टुतम् । इन्द्रं गीर्भिस्तविपमा वि- वासत ॥२॥तं ते मदं गृणीमसि छुपणं पक्षु सासहि- म् । उ लोककृनुमद्रिवो हरिनियम् ।। ३।। यत्सोम- मिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित प्रापत्यो । यद्वा मरु- त्सु मन्दसे समिन्दुभिः ॥ १॥ एदु मधोर्मदिन्त. २५ सिञ्चाध्वी अन्धसः । एवा हि वीर स्तवते सदावधः ॥५॥ एन्दुमिन्द्राय सिञ्चत पियाति सोम्यं मधु । प्र राधारसि चोदयते महित्वना ॥६॥ एतो विन्द्रए स्तवाम सखाय स्तोम्यं नरम् । कृ- होर्या विश्वा अभ्यस्त्येक इत् ॥ ७ ॥ इन्द्राय साम गायत विप्राय यहते रहत् । ब्रह्मरते यिप- . १ २३१.२ २१२ १ २ २२३ १२ ३ १ २२ १ २१ २ ३२१२ १३ २ ·२ १२३ १२ ३ ३२ ૨ ३ १२ i सामवेदसंहितायाः। २९ ३ २ ३ १२३ २३ श्चिते पनस्यवे॥८॥ य एक इद्विदयते बसु मर्त्ता. य दाशुषे । ईशानो अप्रतिकुत्त इन्द्रो अङ्ग ॥९॥ सखाय आ शिपामहे ब्रह्मन्द्राय वजिणे । स्तुप ऊ पु यो नृतमाय धृष्णवे ॥१०॥ इति चतुर्यप्रपाठकस्य द्वितीया? पञ्चम दशतिः । अथ पञ्चमप्रपाठकस्य प्रमाई प्रथम दशतिः गृणे तदिन्द्र ते शव उपमां देवतातये । यहुए सि वनमोजसा शचीपते ॥ १॥ यस्य त्यच्छम्बरं मदे दिवोदासीय रन्धयन् । अयर स सोम इन्द्र ते सु- तः पिय ॥२॥ एन्द्र नो गधि प्रिय सत्राजिदगी ह्य । गिरिन विश्वतः पृथुः पतिर्दिवः ॥ ३ ॥ य इन्द्र सोमपातमी मदः शविष्ठ चेतति । येना हएसि न्यात्रिणं तमीमहे ॥ ४॥ तुचे तुनाय तत्सु नो दाधीच आयुर्जीवसे । प्रादित्यासः सुमहसः २ २३ २र२ २३ १२ ३१२ छ १ १ १२ ३ २३ ३ १२ २१ २२ २३ ३ २ २२ २३ .

·सामवेदमंहितायाः। १ सर २२२२२ २१२ १ २ १ २ १ । १ २ १ २ कृणोतन ॥५॥वेत्था हि नितीनां यज्रहस्त परि वृजम् । अहरहः शुन्ध्यु : परिपदामिव ॥ ६॥ अ. प्रामीयामप निधमप सेधत दुर्मतिम् । आदित्या- सो युयोतना नो अरहसः ॥ ७ ॥ पिया सोममि. न्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुपाव हर्यश्वादिः । सोतु. हुभ्याए सुयतो नार्वा ॥८॥ इति पञ्चमप्रपाठकरय प्रयमाई प्रयम-दरातिः । प्रय पञ्चमप्रपाठकस्य प्रथमा? द्वितीय दशतिः । अनावृष्यो अनात्वमनापिरिन्द्र जनुपा सनाद- सि । युधेदापित्वमिच्छसे ॥ १ ॥ यो न इदमिद पुरा प्र वस्य मानिनाय तमु व स्तुपे । सखाय इन्द्रमूतये ॥ २॥ आ गन्ता मा रिपण्यत प्रस्था. वानोमाप स्यात समन्यवः। हढा चिद्यमयिष्णवः॥३॥ मा याहायमिन्दवेऽश्वपते गोपत उर्वरापते । सोमर २ १ २ १ १ २ १ २३२उ.. २ ·१० सामवेद पितायाः १२ २१ १२ ३ १ ३क र ३२३ १२ १ २ ३ १२ २३का २२ ३ २ २३ १२ २ १ सोमपते पिव ॥ ४॥ त्वया ह स्विाजा वयं प्रति श्वसन्तं वृपभ ध्रुवीमहि। सरस्थे जनस्य गोमतः॥५॥ गावश्रिध्वा समन्यवः सजात्येन मरुतः सबन्धवः । रिहते ककुभो मिथः॥६॥ त्वं न इन्द्रा भर ओ- जो नम्णए शतक्रतो विचर्पणे । आ वीरं पृतना- सहम् ॥७॥ अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा काम ईमहे संसृग्महे । उदेव ग्मन्त उदभिः ॥ ८॥ सी दन्तस्ते वयो यथा गोत्री ते मधौ मदिरे विवक्ष- णे। अभि त्वामिन्द्र नोनुमः ॥ ९॥वयम त्वा- मपूर्व्य स्यूरं न कच्चिदरन्तोऽवस्यवः । वजि चि- वर हवामहे ॥ १० ॥ इति पञ्चमप्रपाठकस्य प्रथमा? द्वितीय- वशति । अथ पञ्चमप्रपाठकस्य प्रथमा? तृतीय-दशति । स्वादोरित्या विपूबतो मधीः पिबन्ति गौर्यः । २ २ १ २ ३१२ २२ १ २ ३२ २ २ २३२३ ३कर ·सामवेदसंहिताया। १२ या इन्द्रेण सयावरीवंष्णा मदन्ति शोभथा वस्वी- १ २ १ २७ १ श्क २ . 'रनु स्वराज्यम् ॥ १॥ इत्या हि सोम इन्मदो ब्रह्म चकार बर्द्धनम् । शविष्ट वजिन्नोजसा एथि- व्या नि: शशा अहिमर्चन्ननु स्वराज्यम् ॥ २॥ इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रहा नृमि । तमि- न्महत्वाजिषतिमर्मे हवा महे स वाजेषु प्र नो- विपत्॥३॥इन्द्र तुभ्यमिदद्रिवोऽनुत्तं वजिन् वीर्यम् यद्ध त्यं मायिनं मृगं तव त्यन्माययावधीर- चन्ननु स्वराज्यम् ॥ १ ॥ प्रेाभीहि धष्णुहि न ते वजी नि यरसते । इन्द्र नम्णए हि ते श- वो हनो त्रं जया अपोऽर्चननु स्वराज्यम् ॥ ५॥ यदुदीरत ओजयो घृष्णवे धीयते धनम् । युक्ष्या मदच्युता हरी कर हनः के वसी दधोऽरमाए इन्द्र वसी दधः ॥ ६॥ अक्षनमीमदत्त पय प्रिया २ २२५२ २ ३ २३२२ २३ २७ १ ·सासवेदसंहिताया ૨ ३ ३ ३० र ३ १२ 1 २ २ ११२ २ २५२११२५२९ एक ३ २ १ २२१ २ ३ २ १ २ २३१२ अधूपत । अस्तोपत स्वभानवो विप्रा नविष्टमा मती योजा विन्द्र ते हरी,॥ ७ ॥ उपी पु.शृणु- ही गिरो मघवन्मातथा इव । कदा नः सूनृता- वसः कर इदर्थयास इद्योजा न्यिन्द्र ते हरी ॥८॥ चन्द्रमा अप्स्वान्तरा सुपर्णो धावते दिवि । न वो हिरण्यनेमयः पदं विन्दन्ति विद्यु तो वित्तं मे अस्य रोदसी ॥९॥ प्रति प्रियतमर रथं वृषणं वसुबाहनम् । स्तोना वामश्विनावृषि स्तोमेभि- भूपति प्रति माध्वी मम श्रुतरहवम् ॥ १० ॥ इति पञ्चमप्रपाठकस्य प्रथमा? तृतीय-देशतिः । प्रय पञ्चमप्रपाठकस्य प्रथमा? चतुर्थ-दशतिः । आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम् । यद्ध स्था ते पनीयसी समिददीदयति चवीपर स्तोत. भ्य प्राभर ॥१॥श्राग्निं नस्ववृक्तिभिर्होतारं त्वा २ १ २ ३ १ २२ १ २ १ ·३ २ ३ ૧ ૨ २२३ २ ३ । २३१२२१ २२ २ ३ २३ २३ १ २२३ सामवेदमहिताया। २३६२ ३ वृणीमहे । शीरं पावकशोचिपं वि वो मदे यज्ञेषु स्तीर्णवर्हि विधक्षसे ॥२॥ महे नो अद्य योध- योपो राये दिवित्मती । यथा चिन्नो अयोधयः सत्यवसि बाय्ये सुजाते अश्यसूनृते ॥ ३॥ भद् नो अपि वातय मनो दक्षमुत ऋतुम् । प्रया ते सख्ये अन्धसो वि वो मदे रणा गावी न यवसे विवक्षसे॥ ४ ॥ क्रत्वा सहाए अनुप्यघं भीम आ वावृते शवः । श्रिय ऋग्व उपायोनि शिमी हरियां दधे हस्तयोर्वजमायसम् ॥ ५ ॥ सघा तं वृषणरथमधि तिष्टाति गोविदम् । यः पात्रए हारियोजनं पूर्णमिन्द्र चिकेतति योजा विन्द्र ते हरी ॥६॥ अग्निं तं मन्ये यो घसुररतं यं यन्ति धेनवः । अत्तमर्वन्त प्राशयोऽस्तं नित्यायो वा. जिन इपर स्तोतभ्य आ भर ॥ ७॥ न समरहो २१ २ १ १ - ३ - २र२ २४ २३१२ २ ३ ·4४ सामवेदसहितायाः। २२३ १२३ २३ २ १ २२३ ३ २ न दुरितं देवासो प्रष्ट मर्त्यम् । सजोषसो यम- र्यमा मित्रो नयति वरुणो अति द्विषः ॥८॥ इति पञ्चमप्र पाठकस्य प्रथमा? चतुर्थदशतिः । अथ पञ्चमप्रपाठकस्य प्रथमा? पञ्चमदशतिः । परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भ- गाय ॥१॥ पर्यु पु प्र धन्व बाजसातये परि त्राणि सक्षणिः। द्विपस्तरध्याऋणया नईरसे ॥२॥ पवस्व सोम महांत्समुद्रः पिता देवानां विश्वामि भि धाम ॥३ पवस्व सोम महे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय ॥ ४ ॥ इन्दुः पविष्ट चारु मंदायापामुपस्ये कविर्भगाय ॥ ५॥ अनु हि त्वा सुतर सोम मदामसि महे समर्यराज्ये । बाजार अभि पवमान प्र गाहसे ॥६॥कई व्यक्ता नरः सनीड़ा रुद्रस्य मर्या अथा स्वधाः ॥ ७॥ अग्ने ३१२२२ ३२ २२३ १ र २ ३ २३ ३१ र २ २ २ २ ३१ २ १३क २२३३३ १२ ·सामवेदसंहिताया। ३ २७ ३ .. १ : ૨ २३१२ ३२ तमाश्वं न स्तोमैः क्रतुन भद्रए हृदिस्टशम् । ऋध्यामा त ओहः ॥८॥प्राविर्भया प्रा वाजं वाजिनो अग्मं देवस्य सवितुः सत्रम् । स्वर्गाए अर्वन्तो जयत ॥९॥ पवस्व सोम द्युम्नी सुधारी महार प्रवीनामनु पूर्व्यः ॥ १० ॥ इति पञ्चमप्रपाठकस्य प्रथमा? पजम दशतिः । प्रय पञ्चमप्रपाठकस्य द्विनीया? प्रथम दशतिः । विश्वतोदावन् विश्वतो न आ भर यं त्वा शवि ठमीमहे ॥ १॥ एप ब्रह्मा य ऋत्विय इन्द्री नाम श्रुतो शृणे ॥२॥ ब्रह्मरण इन्द्र महयन्तो अर्क- २र३१२३ २ ३१ रवर्द्धयत्नहये हन्तवा उ ॥३॥ अनवस्ते रथम श्वाय तक्षुस्त्वष्टा वजं पुरुहूत गुमन्तम् ॥ ४ ॥ शं पदं मघर रयीपिणे न काममव्रतो हिनोति न स्टशद्रयिम् ॥५॥ सदा गावः शुचयो विश्व- ३ ३ ३२३२उ ३ २ ३२ ३ १२ १ ૨ ·सामवेदसंहिताया: १२ ३१ २३१२ १ ३१ २२ २२ १२ १२ ३ ३२उ ३ २२ १२ ३ ३१ २ २ ॥ १० ॥ धायसः सदा देवा अरेपसः ॥६॥ प्रा याहि व. नसा सह गावः सचन्त वतीनं यदूधभिः ॥७॥ उप प्रक्षे मधुमति क्षियन्तः पुण्येम यिं धीमहे त इन्द्र ॥८॥ अर्चन्त्यक मरुतः स्वर्का आस्तो भति श्रुनो युवा स इन्द्रः ॥ ९॥ प्र व इन्द्राय वृत्रहन्तमाय विप्राय गाथं गायत यं जुजोपते इति पञ्चमप्रपाठकस्य द्वितीया प्रथम दशतिः । अथ पञ्चमप्रपाठकस्य द्वितीयाईद्वितीय-दशतिः। अचेत्यग्निनिकितिहव्यवान सुमद्रथः ॥ १ ॥ अग्ने त्वं नो अन्तम उत त्राता शिवो भुवी वरू ध्यः ॥२॥ भगो न चित्रो अग्निहोनां दधाति र- नम् ॥३॥ विश्वस्य प्र स्तोभ पुरो वा सन् यदि वेह नूनम् ॥ ४ ॥ उपा अप स्वसुष्टमः सं वर्त्तयति वर्त्तनि र सुजातता ॥ ५ ॥ इमा नु कं भुवना १२३ १ २२ ३२उ २१२ ३ २ २ २ ३ २३२ ३ १.२ १ २ ३ १ २ ·सामवेदसंहिताया। १ २ २ १२ ३२ङ ३ श ३ ३२२ ३१ २ २ २ २३ सीपधेमेन्द्रश्च विश्व च देवाः ॥ ६ ॥ वि खुतयो यथा पथा इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः ॥ ७॥ अया वाजं देवहितर सनेम मदेम शतहिमाः सुधीराः ॥ ८ ॥ ऊर्जा मित्रो वरुणापिन्वतेडाः पीवरीमिपं कृणुही न इन्द्र ॥ ९ ॥ इन्द्रो विश्वस्य राजति ॥ १० ॥ इति पञ्चमप्रपाठकस्य द्वितीया? द्वितीय दशतिः । अथ पञ्चमप्रपाठकस्य द्वितीया? तृतीय दशतिः । त्रिकद्रुकेपु महिपो यवाशिरं तुविशुष्मस्तृम्पत्सो. ममपिवद्विष्णुना सुतं यथावशम् । स ई ममाद महि कर्म कर्त्तवे महामुरुप सैनए सचदेवी देवर सत्यमिन्द्रम् ॥ १॥ अयर सहस्त्रमान वो दृशः कयीनां मतिज्योतिर्विधर्म । अध्नः समी चीरुषसः समैरयदरेपसः सचेतसः स्वसरे मन्यु म 'न्तश्चिता गोः ॥ २ ॥ एन्द्र याद्युप नः परावतो २ ३ १ २ ३ ३२ ३२ ३२७ ३ ૨ २ ३२३ ३ १ २ २ ·२२ ३ १२ . १३ ३ २ ३ १ १ श्र ३ १२ ३१ २ ३ ३ १ २ २२३१२ ३२ ૨ ३ सामवेदसंस्तिायाः १ नायमच्छा विदथानीव सत्पतिरस्ता राजेव सत्प तिः । हवामहे त्या प्रयस्वन्तः सुतेष्वा पुत्रासो न पितरं वाजसातये मरहिष्ठं वाजसातये ॥३॥ तमिन्द्र जोहवीमि मघावानमुग्रर सत्रा दधानम प्रतिष्कुत एनवासि भूरि । मर हिठो गीर्भिरा च यज्ञियो यवत राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु 'वंजो ॥ ४ ॥ अस्तु श्रौषट् पुरो अग्निं धिया दध श्रा नु त्यच्छौं दिव्यं वृणीमह इन्द्रवायू वणी महे । यटु क्राणा विवस्वते नामी सन्दाय नव्य से । अध प्र नूनमुप यन्ति धीतयो देवार अच्छ न धीतयः ॥ ५ ॥ प्र वो महे मतयो यन्तु विपा वे मरुत्वते गिरिजा एक्यामरुत् । प्र शर्धाय प्र यज्यत्रे सुखादये तवसे मन्ददिष्टये धुनिव्रताय शवसे ॥ ६ ॥ अया रुचा हरिण्या पुनानी विश्वा १ १ ૨ २३ ३१ २२ १ २ ३ ३२ २२ ३ ·सामवेदमंहिताया। १८ - २२ २ २ ३१२३क ४ २२ २ २२ ३. द्वेपार मि तरति सयुम्वभिः । सूरो न सयुग्वभिः । धारा प्रष्टस्य रोचते पुनानो प्ररुपो हरिः । विश्वा- यद्रूपा परिया स्युक्तभिः सप्तास्यभि क्वभिः ॥७॥ अभि त्यं देवर सवितारमोण्योः कविक्रतुमर्चामि ३ २७ सत्यसवर रत्नधामभि प्रियं मतिम् । ऊर्ध्वा यस्याम तिर्भा अदिद्यु तत्सवीमनि हिरण्यपाणिरमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः ॥ ८॥ अग्निर होतारं मन्ये दास्वन्तं वसोः सूनुए सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम् । य ऊर्ध्वया स्यध्वरो देवो देवाच्या कृपा। घृतस्य विभ्राष्टिमनु शुक्रशोधिप प्राजु हवानस्य सर्पिपः॥ ९॥ तत्र त्यन्नयं नृतोऽप इन्द्र प्रथमं पूयं दिवि प्रवाच्यं कृतम् । यो देवस्य शवसा.प्रारिणा असु रिणत्नपः । भुवो विश्वमभ्य देवमोजसा विदे- दूर्जए शतक्रतुर्विदेदिपम्॥१०॥ १ ३२ ३१२ २ २र३१ २ ३२ . र ·२र ३ १ २ २ १२३ १२ सामवेदमंहिताया: इति पञ्चमा प ठकस्य द्वितीयाई तृतीय-दशति । अथ पञ्चमप्रप ठकस्य द्विनीयाई चतुर्थ दशति । उच्चा ते जातमन्धसो दिवि सद्भूम्यावदे। उग्रर शर्म महि शत्रः ॥ १ ॥ स्वादिष्ठया मदिष्ठया पत्र स्थ सोम धारया। इन्द्राय पातवे सुनः ॥२॥ वृषा पत्रस्व धारया मरुत्वत्ते च मत्सरः । विश्वा दधा न ओजसा ॥ ३॥ यस्ते मदो वरेण्यस्तेना पत्र स्व.न्धसो । देवावीरघशरसहा ॥ ४॥ तिस्रो वाच उदीरते गावो मिमन्ति धेनवः । हरि रेति कनिक्रदत् ॥ ५ ॥ इन्द्रायेन्द्रो मरुत्वत पवस्व मधु मत्तमः । अर्कस्य योनिमासदम् ॥ ६॥ असाव्य एशुर्मदायाप्सु दक्षो गिरिष्ठाः । श्येनो न योनिमा सदत् ॥ ७॥ पवस्व दक्षसानो देवेभ्यः पीतये हरे । मरुभ्यो वायवे मदः ॥८॥ परि स्वानो १ २ ३ ३२उ 0 १२ १ २२३१ १२ - ३२३ १२ ३ १ ·मामवेदमंहिताया। १२ २ ३ १ ३२३ १ २ २ गिरिष्ठाः पवित्र सोमो अक्षरत् । मदेषु सर्वधा असि ॥ ९ ॥ परि प्रिया दिवः कविया रसि न प्त्योर्हितः । स्वानर्याति कविक्रतुः ॥ १० ॥ इति पञ्चमप्रपाठकस्य द्वितीया? चतुर्थ-दगतिः। अथ पञ्चमप्रपाठकस्य द्वितीया? पञ्चम दशतिः। प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनाम् । सुता विदथे अक्रमुः ॥ १ ॥ प्र सोमासो विपश्चितोऽपो नयन्त जर्मय. । यनानि महिपा इव ॥१॥ पत्र स्वेन्द्रो वृपा सुतः कृधी नो यशसो जने । वि श्वा अप द्विपो जहि ॥ ३ ॥ वृपा यसि भानुना धुमन्तं त्वा हवामहे । पवमान स्वई शम् ॥ ४॥ इन्दुः पविष्ट चेतनः प्रिय. कवीनां मतिः । मुज दश्वर रथोरिव ॥ ५॥ अमृमन प्र वाजिनो गव्या सोमासो अश्वथा । शुक्रासो वीरयाशवः ॥ ६ ॥ ३ ૨ ३ १२ २१ २ ·सामवेदसंहितायाः। १२ २६३ ३ १ २ ३ २२ ३१ २र ३२ २२ पवस्व देव आयुपगिन्द्रं गच्छतु ते मदः । वायु- मा रोह धर्मणा ॥७॥ पवमानो अजीजनददि- वश्वित्रं न तन्यतुम् । ज्योतिर्वैश्वानरं यहत् ॥ ८॥ ३१२ परि स्वानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा । मधी अर्पन्ति धारया ॥ ९॥ परि प्रासिष्यदत्कविः सि न्धोरूर्मावधि नितः । कारुं विम्मत्पुरुस्यहम्॥१०॥ इति पञ्चमप्रपाठकस्य द्वितीयाई पञ्चम-दशतिः । अथ पष्ठप्रपाठकस्य प्रथमाई प्रथम-दशतिः । उपो पु जातमप्तुरं गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम् । इन्हें देवा अयासिपुः ॥ १॥ पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विचर्षणिः । शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः ॥ २ ॥ आविशन् कलशए सुतो विश्वा अर्पन्नभि धियः। इन्दुरिन्द्राय धीयते ॥ ३॥ असर्जि रथ्यो यथा पचित्रे चम्बोः सुतः । कार्मन् वाजी न्यक्रमीत् २३ २ ३ १ ૨ २ ३ ર ३२३ ३ ३ १२ कर १ २ ·; सामवेदसहिसाया:। २ ३ ३ ३ १ २ ३ । २ २ २३१२ ३ ३२ ३ १२ ३ १ २ ३२३२ २र १ ॥ ४॥ प्र यद्गावो न भूर्णयस्त्वे पा अयासो अक्र मुः। नन्तः कृपणामप त्वचम् ॥५॥ अपनन् प वसे मृधः क्रतुवित्सोम मत्सरः । नुदस्वादेवयुज नम् ॥ ६॥ अया पवस्य धारया यया सूर्यमरो चयः । हिन्वानो मानुपोरपः ॥ ७ ॥ से पवस्व य आविथेन्द्र वृत्राय हन्तवे । यत्रिवारसं महीरपः ॥ ८ ॥ अया वोतो परि सब यस्त इन्दो मदेवा। अवाहन्नवतीनंव ॥ ९॥ परि दाक्षर सनद्रयिं भरद्वाजं नो अन्धसा । स्थानी अपं पवित्र आ॥१०॥ इति पष्ठमपाठकस्य प्रयमा प्रथम दगतिः । अथ पष्टप्रपाठकस्य प्रथमा द्वितीय-दरातिः । अधिक्रवपा हरिर्महान् मित्रो न दर्शतः । सरसूर्येण दिद्यु ते ॥ १॥ प्रा ते दतं मयोभुवं पन्हिमद्या वृणीमहे । पान्तमा पुरुस्यहम् ॥२॥ ३१ र २२३२उ ३१ २ ३ २ २२७२ १ ૨ ·२ ३ १ २३ २ ३ २ २र ३ १२ २२ ३ १२ १ ३१ २३ सामवेदसहिताया। २र ३२३. १ अध्वर्यो अद्रिभिः सुतर सोमं पवितुं आ नय । २३२ पुनाहीन्द्राय पातवे ॥३॥ तरस मन्दी धावति “धारा सुतस्यान्धसः । तरत्स मन्दी धावति ॥१॥ आपवस्व सहस्रिण रयिष सोम सुवीर्यम् । अस्मे श्रवारसि धारय ॥ ५॥ अनु प्रत्लास आयवः पदं नवीयो अक्रमुः। रुचै जनन्त सूर्यम् ॥ ६॥ अर्पा सेोम धुमत्तमोऽभि द्रोणानि रोरुवत् । सीदन्योनी बनेप्वा ।७ ॥ वृपा सोम धुमाए असि वृपा देव २३ १२ वृपव्रतः । कृपा धर्माणि दध्रिये ॥८॥ इपे पवस्व धारया भृज्यमानो मनीपिभि । इन्दो रुचाभि गा इहि ॥ ९ ॥ मन्द्रया सोम धारया वृपापवस्व दे- वयुः। अव्या वारेभिरस्मयुः ॥ २० ॥ अया सोम सुहत्यया महोत्सन्नभ्यवधंयाः । मन्दान इयपा- यसे ॥ ११॥ अयं विचर्पणिर्हितः पवमान : २ ३ २२ २ ३ २ ३ २ ३कर ३ १ १ स -- ·७५ २ ३ १ सामवेदसंहिताया। ३२ चेतति । हिन्वान प्राप्यं वृहत् ॥ १२ ॥ प्रन इन्दो महे तु न अर्मि न विभ्रदर्पसि । अभि देवाए - र ३ १ उ १ २ १ २१ २ २३१२ ३ २ २ ३२ यास्यः ॥ १३ ॥ अपनन पवते मृघोऽप सोमो अ. रावणः । गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम् ॥ ११ ॥ इति पाठपाठकस्य प्रथमा द्वितीय दशतिः । अथ पष्टप्रपाठकस्य प्रथमाई तृतीय-दशतिः । पुनानः सोम धारायापो वसानो अर्पसि। आ र- नधा योनि मृतस्य सीदस्युत्सो देवो हिरण्ययः १ परीतो पिञ्चता सुतर सोमो य उत्तम हविः। दध- न्वार यो नयो अप्स्वाइन्तरा सुपाव सोममद्रि- भिः ।। २॥ आ सोम स्वानो अद्रिभिस्तिरो वा. राण्यत्ययो । जनो न पुरि चम्बोर्विशटुरिः सदो वनेषु दध्रिपे ॥ ३ ॥ प्र सोम देववीतये सिन्धुन पिप्ये अर्णता । अशो. पयसा मदिरो न जागृ- ३ १ २३२ ३२ ३ १ २ ३ १ ३ र ३१ २ ३ २३२३क १२ ३ १ २४ २२ ·सामवेदसंहिताया। २ B. ३ १ २ २३१॥ २ R २र ३२उ. २ २१ २ ३१२ ३२ कर बिरच्छा कोशं मधुश्च तम् ।। ४ ॥ सोम उ प्वाणः सोभिरधिष्णुभिरवीनाम् । अश्वमेव हरिता या- ति धारया मन्द्रया यत्ति धोरया ॥५॥ तवाह सोम गरण सख्य इन्दो दिवेदिवे । पुरूणि बम्रो नि चरन्ति ममाव परिधीपरति तार इहि ॥ ६ ॥ मृज्यमानः सुहस्त्य समुद्र वाचमिन्दसि । रयिं पिशङ्गं बहुलं पुरुस्टहं पवमानाभ्यर्पसि ॥ ७ ॥ अभि सोमास प्रायः पवन्ते मद्यं मदम् । समु- द्रस्याधि विष्टपे मनीपिणो मत्सरासो मदच्युत॥८॥ पुनानः सोम जागृविरख्या वारैः परि प्रियः। त्वं विप्रो प्रमवोऽङ्गिनरतम मध्वा यज्ञं मिमिक्ष णः ॥ ९॥ इन्द्राय परते मदः सोमो मरुत्वते सुतः। सहस्रधारी अत्यव्यमर्पति तमी मृजन्त्यायवः ॥ १०॥ पयस्व वाजसातमोऽभि विश्वानि वाया। २ १२ ३ १ २ ३ ३२ १ ३ ૨ ३ १ २ ३ ३ ३ ३ र २ १२ ·सामवेदसंहिताया। ७७ २र त्वर समुद्रः प्रथमे विधर्म देवेभ्यः सोम मत्सरः ॥ ११ ॥ पवमाना असृक्षत पवित्रमति धारया । मरुत्वन्तो मत्सरा इन्द्रिया हया मेधामभि प्रयाए ३१२ ३१ २२ ३२ ३१ सि च ॥ १२॥ १ २२३२३ १ २ १ ૨ ૨ १ २ ३ १२ ३२३१ ૨ १ २२ ३१ ૨ ૨ इति पष्ठप्रपाठकस्य प्रथमा? तृतीय-दशतिः। अथ पष्ठप्रपाठकस्य प्रथमा? चतुर्थ-दशतिः। प्र तु द्रव परि कोशं नि पीद नृभिः पुनानो अ भि वाजमर्प। अश्वं न त्वा वाजिनं मर्जयन्तो- ऽच्छा वहीं रशनाभिर्नयन्ति ॥३॥ प्र काव्यमुश- नेय ब्रुवाणो देवो देवानां जनिमा विवक्ति । महिवतः शुचिबन्धुः पावकः पदा वराही अभ्येति रेभन् ॥ २॥ तिस्रो वाच ईरयति प्र वहित. स्य धीतिं ब्रह्मणो मनीपाम् । गावो यन्ति गो पति पृच्छमानाः सोमं यन्ति मतयो वावशानाः ॥३॥ अस्य प्रेपा हेमना पूयमानो देवो देवेभिः ३२ २३ २३क २र३ १२ २२ ३ १ २२ ३१ २ २२ २ ३२३ ·सामवेदसंहिताया: ३ ३२ ૧ ૨ ३ २ ३२ ३ २२ २२ २ २३ २ ३ १ २. २२ समपृक्त रसम् । सुतः पवित्रं पय्येति रेभन्मि- ते २२३ व सदम पशुमन्ति होता ॥ ४ ॥ सोमः पवते जनि ता मतीनां जनिता दिवो जनिता पृथिव्याः । ज- निताग्नेर्जनिता सूर्य्यस्य जनितेन्द्रस्य जनितोत विष्णोः ॥ ५॥ अभि त्रिपृष्ठं वपणं वयोधामङ्गोपि- णमवावशन्त वाणीः । वना वसानो वरुणो न सि- ३१ न्धुर्वि रत्नधा दयते वार्याणि ॥६॥ प्राक्रांत्समुद्रः प्रथमे विधर्म जनयन् प्रजा भुवनस्य गोपाः । वृपा पवित्रे अधि सानो अव्ये वहत्सोमो वावृधे स्वा- नो अद्रिः ॥ ७ ॥ कनिक्रन्ति हरिरा सृज्यमा- नः सीदन् वनस्य जठरे पुनानः । नृभिर्यतः कृणु- ते निर्णिजं गामतो मति जनयत स्वधाभिः ॥८॥ एप स्य ते मधुमारइन्द्र सोमो वृपा वृ.पणी परि पवित्र अक्षाः । सहखदाः शतदा भूरिदाया शश्व: 7 २१२ ३ २२ ३ ११२ २ १ २ ३ ३ १ २३१ २३१२ ·७८ ३२ ३२ मामवेदसंहिताया: ३कर त्तम वर्हिरा वाज्यस्थात् ॥ ९॥ पवस्व सोम मधु. माएऋतावापो वसानो अधि सानो अव्ये । अब द्रोणानि घृतवन्ति रोह मदिन्तमो मत्सर इन्द्र- २३ पानः ॥१०॥ १ २३२३ ३ २३ ३ २ ३१३ २३ २३ ३१ २ १ इति पष्टप्रपाठकस्य प्रथमा? चतुर्थ-दशत्तिः अथ पष्टप्रपाठकस्य प्रथमा? पञ्चम दशतिः प्र सेनानीः शूरो अग्रे रथानां गव्यन्ने हर्पते अस्य सेना । भद्रगान कृपवन्निन्द्रहवात्सखिभ्य आ सोमो वस्त्रा रभसानि दत्ते ॥ प्र ते धारा मधुमतीरसृग्रन् वारं यत्पूतो प्रत्येप्वयम् । पव. मान पयसे धाम गोना जनयंत्सूर्यमपिन्वो अर्कः ॥ २ ॥ प्र गायताभ्यर्चाम देयांत्सोमपहिनीत म. हते धनाय । स्वादुः पत्रतामति वारमन्थमासी.. दतु कलशं देव इन्दुः ॥ ३ ॥ प्र हिन्वानो जनि. १२ ३ २३ २ ३२ कर २ २ १ १ ·to सामवेदसहिताया। १ २र३ १ २२ २ ३ ३ १२३ २र३ १२ २र ३ २ ३ ३ ३ १ २ ता रोदस्यो रथो न वाजप सनिपन्नयासीत् । इ न्द्र गच्छन्नायुधा सएशिशानो विश्वा वस हस्त- योरादधानः ॥ ४॥ तक्षद्यदी मनसो वेतो वा- गव्येष्टस्य धर्म द्यक्षोरनीके । आदीमायन् वरमा वावशाना जुष्टं पतिं कलशे गाव इन्दुम् ॥ ५ ॥ साकमुक्षी मजयन्त स्वसा। दश धीरस्य धीत- यो धनुत्रीः हरि. पर्य्यद्रवज्जो सूर्यस्य ट्रीण ननक्षे अत्यो न वाजी ॥६॥ अधि यदस्मिन् वाजिनीव शुभ स्पईन्त धियः सूरे न । विश: अपो वृणानः पवते कवीयान् ब्रज न पशुबर्द्धनाय मन्म ॥ ७ ॥ इन्दुर्वाजी पवते गोन्योधा इन्द्रे सोम. सह इन्व- न्मदाय । हन्ति रक्षो बाधते पर्य्यरातिं वरिवस्कृ- ३ २३ २३ ३ २३ २२ २ २र३१२ २३२३ १ ३ २ गवन् वृजनरय राजा ॥८॥ अया पवा पवस्वै- २ ३२ ना वसूनि मारश्वत्व इन्द्रो सरसि प्र धन्त्र । ब्रघ्न.

·सामवेदसंहितायाः १ ३१ २४ र ३ २३ २ १ १ २ ३ श्विद्यस्य वातो न जूतिं पुरुमेधाश्चित्तकवे नरं धा. त् ॥ ९ ॥ महत्तत्सोमा महिपश्चकारापां यदगी- ऽवृणीत देवान् । अदधादिन्द्र पवमान ओजोऽ- जनयत्सूर्ये ज्योतिरिन्दुः ॥ १० ॥ असर्जि वक्ता रथ्ये यथाजी धिया मनाता प्रथमा मनीपा । दश स्वसारो अधि सानो अव्ये मृजन्ति वहिए सदनेप्वच्छ ॥ ११ ॥ अपामिवेटूर्मयस्तग्राणाः प्र मनीपा ईरते सोममच्छ । नमस्यन्तीरुप च यन्ति संचाच विशन्त्युशतीरुशन्सम् ॥ १२ ॥ इति पष्टप्रपाठकस्य प्रयमाई पञ्चम दशतिः । अथ पष्टप्रपाठकस्य द्वितीया? प्रथम-दशतिः । पुरोजिती वो अन्धसः सुताय मादयित्नवे । अप वानर नथिष्टन सखायो दीर्घजिह्वाम् ॥ १ ॥ अयं पूपा रयिर्भगः सोमः पुनानो अर्पति । प- ३ . २२ ३ कश २२ १२३ २ ·३१२३ १२ ३ २३ ३ १२ ૨ २ १२ ३ १२३ १२ ३ २ २३१२ श्क २२ २ २३१२ सामवेदसंहिताया:। १२३क र ३१२ तिर्विश्वस्य भूमनो व्यख्यद्रोदसी उभे ॥ २ ॥ सुतासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः । प. वित्रवन्तो अक्षरं देवान् गच्छन्तु वो मदाः ॥३ सोमाः पवन्त इन्दवोऽस्मभ्यं गातुवित्तमाः । मि- त्राः स्वाना अरेपसः स्वाध्यः स्वर्विदः ॥ ४॥ अभी नो वाजसातमए रयिमर्प शतस्यहम् इन्दो सहसमर्णसं तुविद्युम्न विभासहम् ॥ ५ ॥ अभी नवन्ते अद्रुहः नियमिन्द्रस्य काम्यम् । व- त्सं न पूर्व प्रायुनि जातए रिहन्ति मातरः ॥६॥ प्रा हर्यताय धृष्णवे धनुष्टन्वन्ति पौरस्यम् । शुक्रा वि यन्त्यसुराय निर्णिजे विपामग्रे महीयु. वः॥७॥ परि त्यर हर्य्यतए हरिं व पुनन्ति वारेण। यो देवान् विश्वाए इत्परि मटेन सह गच्छति ॥८॥ २२ ३ २३, १ प्र सुन्वानायान्धसो मतो न वष्ट तद्वचः । अप २ २र३ १ २ . २ २ २३१२ ३ ३२उ ३ १२ ३ १२ ३१ २ २र३१२ २३२३ ३ २3 ·सामवेदसहितायाः। २ . ३ श्वानमराघसए हता मखन भृगवः ॥९॥ इति पष्टप्रपाठकस्य द्वितीयाई प्रथम दशतिः । अथ पटमपाठकस्य द्वितीया? द्वितीय दशतिः । अभि प्रियाणि पवते चनोहितो नामानि यही अ- धि येषु वर्तुते । आ सूर्य्यस्य वहतो वृहन्नधि रथं विश्वञ्चमरुहविचक्षणः ॥ १॥ अचोदसो नो धन्वन्त्विदवः प्र स्वानासो वृहदेवेषु हरयः । वि चिदनाना इपयो अरातयोऽर्यो नः सन्तु सनि. पन्तु नो धियः ॥ २ ॥ एप प्र कोशे मधुमाए अ. चिक्रददिन्द्रस्य बज्जो वपुपो वपुष्टमः। अभ्यश्तस्य सुदुघा घृतश्चुतो वाया अर्पन्ति पयसा च धे- नवः ॥ ३ ॥ प्रो अयासीदिन्दुरिन्द्रस्य निष्कृत सखा सख्युर्न प्र मिनाति सङ्गिरम् । मर्य इव यु- वतिभिः समर्पति सोमः कलशे शतयामना प. २ ३ २ ३२३ ३ २ ३ ३ ३ १ ૨ ३ ३ १ २ ३२उ ३ १२ ३ ·सामवेदसंहिताया: २ ३ २ ३ १ ३ 3 ૨ ૨ र २र २१२ ३२ ३१२ था ॥ ४ ॥ धर्ता दिवः पवते कृत्वको रसी दक्षी देवानामनुमाद्यो नृभिः । हरिः सृजानो अत्यो न सत्वभि था पाजासि कृणुते नदीष्वा ॥ ५॥ वृपा मतीनां पत्रते विचक्षणः सोमे। अहां प्रतरीतापसां दिवः । माणा सिन्धूनों कलशार अचिक्रददिन्द्रस्य हाविशन्मनीषिमिः ॥ ६ ॥ त्रिरस्मै सप्त धेनों दुदुहिरे सत्यामाशिरं परमे व्योमनि। चत्वार्यन्या भुवनानि निर्णिजे चारूणि चक्रे यतैरवर्द्धत ॥ ७ ॥ इन्द्राय सोम सुपुतः परि स्वापामीवा भवतु र- क्षसा सह । मा ते रसस्य मत्सत द्वयाविना द्रवि. णस्यन्त इह सन्त्विन्दवः॥८॥ असावि सोमो अरुपो वृपा हरी गजेत्र दस्मा अभि गा अचि. क्रदत् । पुनाना वारमत्येप्यन्ययर श्येनो न यो- नि घृतवन्तमासदत् ॥ ९॥ देवनच्छा मधुमन्त ३ २२ ३ २३१ र છે. १२३ २ २ ३ ३ ३२७ १२३ २र ३ ·सामवेदसंहितायाः। ८५ २ ३ १२३कर ३ ३ १२ २३क २ २ ૨૧ ૨ ૧ ૨ २२उ इन्दवोऽसिष्यन्दत गाव ओम धेनवः । चर्हि पदो वचनावन्त अधभिः परिसुतमुस्त्रिया निर्णिजं घि. रे ॥ १० अञ्जते व्यञ्जते समजते क्रतुए रिहन्ति मध्वाभ्यञ्जते । सिन्धारुच्छांसे पतयन्तमुक्षण हिरण्यपावाः पशुमासु गृभ्णते ॥ ११ ॥ पमित्रं ते विततं ब्रह्मणस्पते प्रभुर्गात्राणि पयर्यपि विश्व- तः। अतप्ततनून तदामा अन ते शृतास इवहन्तः सं तदाशत ॥ १२ ॥ इति पष्ठमपाठकस्य द्वितीयाई द्वितीय-दशतिः । अय पष्टप्रपाठकस्य द्वितीया? ढतीय-दशतिः । इन्द्रमच्छ सुता इमे दपणं यन्तु हरयः । श्रुष्ठे जो- तास इन्दवः स्वर्विदः॥१॥ न धन्या सोम जागृत्रि रिन्द्रायेन्दो परि सब । धुमन्तर शुप्ममा भर स्व विदम् ॥ २॥ ससाय मा नि पीदत पुनानाय प्र १ २ २ २ २ २ २१ ·सामवेदसंहिताया। ३ २ २३ २ २ २ २२ ३२३ १ २ २३१२ २३ २ ३२उ ३ २३ गायत । शिशुं न यज्ञै. परि भूषत श्रिये ॥३॥ तं वः साखायो मदाय पुनानममि गायत । शिशु न हव्यैः स्वदयन्त गूर्तिभिः ॥ ४ ॥ प्राणा शिशुमही ना हिन्वन्न तस्य दीधितिम् । विश्वा परि प्रिया मुबदध द्विता ॥५॥ पवस्व देवत्रीतय इन्दो धारा भिरोजसा । आ कलशं मधुमासेोम नः सदः ॥६॥ सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यः वारं वि धावति । अग्रे वाचः पवमानः कनिक्रदत् ॥ ७॥ प्र पुनानाय वे धसे सोमाय वच उच्यते । भूतिं न भरा मतिमि जुजोपते ॥ ८ ॥ गोमन्न इन्दो अश्ववत्सुतः सुदक्ष धनिव । शुचिं च वर्णमधि गोपु धारय ॥ ९॥ स्मभ्यं त्वा वसुविदमभि वाणीरनूपत । गाभिष्टे व समभि वासयामसि ॥ ३०॥ पवते हर्यता हरिरति इधरा रसि रपह्या । अभ्यर्प स्तोदभ्यो वीरवारा: ३ ૧ ૨ २३ १ २ ३ १२ ३ १ ३ १२ ३ २३२३ ३ १ ३ कर ·सामवेदसंहिताया। २३ २ १२ २ ३२उ ३१ २ २ २ ॥ ११ ॥ परि कोशं मधुश्रुतरसेमः पुनाना अर्पति । अभि वाणी पोणार सप्ता नूपत ॥ १२ ॥ इति पष्टप्रपाठकस्य द्वितीया? तृतीय-दशतिः। पवस्त्र मधुमत्तम इन्द्राय सोम ऋतुवित्तमा मदः । म हि धुक्ष तमो मदः ॥१॥ अभि द्युम्न हद्यश इपस्पते दिदीहि देव देवयु म् । वि फोशं मध्यमं युव ॥२॥ प्रा सोता परि पिज्जताश्वन स्तोममप्तरर रजस्तुरम् । वनप्रक्षम दमृतम् ॥ ३ ॥ एतमु त्यं मदच्युतर सहस्रधारं वृषभं दिवो दुहम् । विश्वा वसूनि विमतम् ॥ ४॥ समुन्वे यो वसूनां यो रायामानेता य इडानाम् । सोमो यः सुक्षितीनाम् ॥ ५॥ त्वर ह्याङ्ग देव्य पवमान जनिमानि युमत्तमः । अमृतत्वाय धो- ॥ एप स्य धारया सुतोऽच्या यारेभिः १ २र३१ २. ३२३ २३ ११ ए १२ २र ३ १ २ १२ पयन् ॥ ६

·सामवेदहिताया।
१ २ ३ २३१
पवते मन्दितमः । क्रोडचूर्मिरपामित्र ॥७॥ य उ.
स्त्रिया अपि या अन्तरश्मनि निर्गा अकृन्तदोज-
सा । अभि व्रज तनिषे गव्यमश्व्यं वर्मीवधु-
२२ ३
२२३१२
.
३२
२
१
२
पणवा रुज। ओ३म् वर्मीव धृष्णवा रुज ॥ ८॥

·न सामवेदसंहिताया। उत्तरार्चिकस्य प्रथमप्रपाठके प्रथमाईम् । ३ १२ श ३२ १ २२ ६४ २र३ १२ १ २२ ३ २ २२ कर उपास्म गायता नरः पवमानायेन्दवे। अमि देवा- ए इयक्षते ॥१॥ अभि ते मधुना पयोऽथर्वाणो अशिश्नयुः। देवं देवाय देवयु ॥२॥ स नः पवस्व- शं गवे शं जनाय शमर्वते । शराजन्नोपधीभ्यः ॥ ३ ॥ [१] दविद्युतत्या रुचा परिष्टोभन्त्या कृपा । सोमाः शुक्रा गयाशिरः ॥ १॥ हिन्वानो हेटमिर्हित आ वाजं वाज्यक्रमीत् । सीदन्तो वनु- पो यथा ॥ २॥ ऋधक सोम स्वस्तये सज्जम्मानो दिवा कवे। पवस्व सूर्यो दृशे ॥३॥ [२] पवमा नस्य ते कवे वाजिन्सर्गा असूक्षत । अर्वन्तो न ३ २३१२२.१२ श्रवस्यवः ॥ १ ॥ अच्छा काशं मधुश्रुतमस्य वारे अव्यये। प्रमावशन्त धीतयः ॥२॥ अच्छा समुद्रमिन्द. घोऽस्तं गावोन धेनवः। अग्मन्न तस्य योनिमा॥३॥[३] २ ३ २ २ १२ R १२ ५ ३ २३ २ १२ १ २३२३ २३ २ ·सामवेदसहिताया। इति सामवेदें उत्तराग्रन्थस्य प्रथमयाध्यायस्य प्रथमः खण्डः । १ २ B र ३१२ १ २ ३ १२ . १ २ २ अग्न आ याहि वीतये गुणानी , हव्यदातये । निहोता सत्सि बर्हिषि ॥ १ ॥ समिद्विरङ्गिरो घृतेन वटुंयामसि । बृहच्छोधा य विष्ठा ॥२॥ स नः पृथु वाय्यमच्छा देव वि वाससि । बृहदग्ने सुवीर्य्यम् ॥ ३॥ [४] आ नो मित्रावरुणा घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम् । मध्वा रेजार सि सुक्रतू ॥ १॥ उरुशरसा नमो वृधा महा दक्ष स्य राजयः । द्वाधिष्ठाभिः सुचित्रता ॥ २ ॥ गृणा ना जमदग्निना योनावृत्तस्य सीदतम् । पातरसो ममृता वृधा ॥ ३॥ [५] आ याहि सुपुमा हि त इन्द्र सोमं पिवा इमम् । एवं बर्हिः सदो मम ॥ 3 ॥ आ त्वा ब्रह्मयुजा हरी वहतामिन्द्र के २ ३ ३२ १ ३ २ २ ३२७ ३ १२ १ २ २३ ·सामवेदसंहितायाः ३ १२ १२ ३ १ २ २१२२ ३ १ २ र ३१ २ १ २र३१ २ शिना । उप ब्रह्माणि नः शृणु ॥ २॥ ब्रह्माणस्त्वा युजा वयश्सोमपामिन्द्र सोमिनः । सुतावन्तो हवामहे ॥३॥ इन्द्राग्नी आ गतरसुतं गीर्भि नभो वरेण्यम् । अस्य पातं धियेपिता १॥ ॥ इ न्द्राग्नी जरितुः स चा यज्ञो जिगाति चेतनः । श्र या पातमिम सुतम् ॥२॥ इन्द्रमग्निं कविच्छदा यज्ञस्य जूत्या वृणे । ता सोमस्येह तृम्पनाम् ॥३॥ [७] इति सामवेदें उत्तराग्रन्थस्य प्रथमाध्यायस्य द्वितीय खण्ड. । उच्चा ते जातमन्धसो दिवि सद्भूम्या ददे । उ ग्रए शर्म महि श्रवः ॥ १॥ स न इन्द्राय यज्यवे वरुणाय मरुद्धरः । वरिवो वित्परि स्त्र ॥२॥ एना विश्वान्यर्य प्रा द्युम्नानि मनुपाणाम् । सिपा सन्तो धनामहे ॥३॥ [८] पुनानः सोम धारयापो २ २र २र २ २७ १२ ३२ २ २२३२३ ३ १२ ३ १ ·८२ २९ २२३१२ ३ २र३१ कर २२३२३ २ ३ १ २२ १ २ २ २ २३१ १ २ सामवेदसंहिताया। १ २३१ घसानो अर्षसि । आ रत्नधा योनिमृतस्य सीद स्युत्सोदेवो हिरण्ययः ॥१॥ दुहान अधर्दिव्यं मधु प्रियं प्रत्नरसधस्थमासदत् । आपच्छ पाण वाज्यर्पसि नृभिधी तो विचक्षणः ॥ २॥ [९] प्र तु द्रव परि काशं नि पीद नृभिः पुनानो अभि वा जमर्प । अन्न त्वा वाजिनं मर्जयन्तो ऽच्छा वहीं रशनाभिनयन्ति ॥ १ ॥ स्वायुधः पवते देव इन्टुरशस्तिहा वृजना रक्षमाणः । पिता देवानां जनिता सुदक्षो विष्टम्भो दिवो धरुणः पृथिव्याः ॥ २ ॥ ऋपिर्विप्रः पुर एता जानाना मुमुर्धार उशना कायन । स चिद्विवेद निहितं यदा सा मपीच्याऽ३ गुह्य नाम गोनाम् ॥ ३ ॥ [१०] इति सामवेदे उत्तरानन्यस्य प्रयनस्याध्यायस्य तृतीयः खण्डः २र ३२ ३२ 7 १ ૨ ३ १ २३ २ ·सामदसहिताया। २ ३.१ २ .. ३ १ ३२ ३१ ३ २२ ३२ १२ २३ १ २ ३ अभि त्वा शूर ने।नुमोऽदुग्धा इव धेनवः । इशा- ममस्य जगतः स्वर्द्धशमीशानमिन्द्रतस्थुपः ॥ १॥ नत्वावार प्रन्यो दिव्यो न पार्थिवो न जातो न जनिष्यते । अश्वायन्तो मघवन्निन्द्र वाजिना गव्यन्तस्त्वा हवामहे ॥ २ ॥ [११] कया नश्चित्र आ मुबदूती सदा वृधः सखा । कया शनिष्ठया घृता ॥ १॥ कस्त्वा सत्यो मदानां महिष्ठो मत्स- दन्धसः । दृढा चिदारुजे वसु ॥ २ ॥ अभीपूर्णः स. खीनामविता जरितृणाम् । शतं भवास्यूतये ॥३॥ [१२] त । दस्ममृतीपहं वार्मन्दानमन्धसः । अभि वत्सं न स्वसरेपु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे ॥ १ ॥ दा क्षरसुदानु तविपीभिरा वृतं गिरि न पुरुभोजसम् । क्षुमन्तं वाजएरातिनसहस्रिणं मक्ष गोमन्तमीमहे ॥ २॥ [१३] तरोभियों विद- ३२० ३ १ २ ३ २ श्र ३२३१२ ३ ३ ३१ ·U सामवेदसंहिताया। ३२ ३२ ३ २ ३१ २ २3 र३२ ३२उ २ २२ १ २ ३ ३ १ द्वमुमिन्द्रश्सवाध ऊतये । यहदगायन्तः सुतसोमें अध्वरेहुवे भरं न कारिणम् ॥१॥ म य दुध्रा घ- रन्ते न स्थिरा मुरो मदेपु शिप्रमन्धसः ॥ य आ. हत्या शशमानाय सुन्वते दाता जरित्र उक्थ्यम् ॥२॥ [१४] इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्य प्रथमस्याध्यायस्य चतुर्थखण्डः ॥ ४ ॥ स्वादिष्ठया मदिष्ठया पवस्व सोम धारया। इ. न्द्राय पातवे सुतः ॥१॥ रक्षोहा विश्वचर्पणिरभि ६२ ३ १२ योनि मयोहते । द्रोणे सधस्पमासदत् ॥ २॥ व. रिवोधा तमो भुवो मएहिष्ठो वृत्रहन्तमः । पर्पिरा घो मघोनाम् ।। ३ ॥ [१५] पवस्व मधुमत्तम ह- न्द्राय सोम ऋतुवित्तमो मदः । महि शुक्षतमो म- दः ।। १॥ यस्य ते पीत्वा वृपभो पायतेऽस्य पी. ला स्वर्षियः । स सुप्रकेतो अभ्यक्रमी दिपोऽच्छा २ २ . ३ १२ १ २ ३ १ २ २ २ ३३१२ ३क १ ३ १७ ३ ·मामवेदसहिताया, २ २२ २ ११ ३ २७ २ १ ૨ ३ घा नैतशः ॥२॥ [१६] इन्द्रमच्छ सुता इमे वृपणं यन्तु हरयः। श्रुप्टे जातास इन्दवः स्वर्वि दः ॥१॥ अयं भराय सानसिरिन्द्राय पवते सु- तः। सोमो जैत्रस्य चेतति यया विदे ॥२॥ प्र. स्येदिन्द्रो मदेवा ग्राभं गुणाति सामसिम् । व- जञ्च वृपणं भरत्समप्सु जित् ॥३॥ [१७] पुरो. जिती वो अन्धसः सुताय मादयित्नवे । अप वा नएश्नथिष्टन सखायो दीर्घजिहरम् ॥ १॥ यो धा- रया पावकया परिप्रस्यन्दते सुतः । इन्दुरवो न कृत्व्यः ॥२॥ तं दुगेपमभी नरः सोमं विश्वाच्या धिया । यज्ञाय सन्त्यद्रयः ॥ ३ ॥ [१८] अभि प्रियाणि पवते चनाहिती नामानिय तो अधि येपु वर्धते । प्रा सूर्यस्य बृहतो बृहन्नधि रथं विष्वञ्च मरुहविचक्षणः ॥ १॥ ऋतरय जिता पवते मधु २ क १ २ २२ २३ १ २२ २ २ ३ १ ·८५ सामवेदसंहिताया F २३२ १२ २ ३१ २३२ ૧ ૨ ३२ ३ १ २ ३ १ २३१२ ३२ ३ २ प्रियंवक्ता पतिर्धियो अस्या अदाभ्यः । दधाति पु. प्रः पित्रोरपीच्याऽश्नामतीयमधि रोचनं दिव.५२ अव द्युतानः कलशार अचिक्रदन्नृभिर्यमाणः को शप्रा हिरण्यये । अभी ऋतस्य दोहना अनूप ताधित्रिपृष्ठ उपसो विराजसि ॥३॥ [१९] इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्य प्रथमस्याध्यायस्य पञ्चम खण्डः ॥ ५॥ यज्ञायज्ञा वो अग्नये गिरागिरा च दक्षसे। प्र. प्रवयममृतज्जातवेदसं प्रिय मित्रन शएसिपम्॥१॥ ऊर्जा नपातर स हिनायमस्म युर्दाशेम हव्यदा- तये । भुवद्वाजेप्वविता भुवद्धउत त्राता तनूनाम् ॥ २ [२०] एह्यू पु ब्रवाणि तेऽग्न इत्यतरा गि. र। एभिर्वास इन्दुभिः ॥ १॥ यत्र क च ते म. नो दक्षं दधन उत्तरम् । तत्र योनि कृणवने ॥२॥ २र २ २२२३२३ २ २३ २ १ २ १ १ २३क २ ३ ·३ २ ३२उ ३१ २ २ २ २ १ र ३१२ २३क र ३ १२ सामधदसंहिताया:। र ३ १.२ ११ २ न हि ते पूर्त्तमक्षिपभुवन्ने मानां पसे । अथा दु- वो वनवसे ।। ३॥ [२१] वयमु वामपूय स्थूरं न कच्चिदरन्तोऽवस्यवः। वजि चित्ररहवामहे ॥१॥ उप त्वा कर्मन्नूतये स नो युवोग्रश्चक्राम यो ध. पत् । त्वामिटुनवितारं वत्महे सखाय इन्द्र सा. नसिम् ॥ २ ॥ [ २२ ] प्रधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा काम ईमहे ससृग्महे । उदेव ग्मन्त उदभिः ॥१॥ वार्ण त्वा यव्याभिर्वर्द्धन्ति शूर ब्रह्माणि । वाय- वारसं चिटट्रियो दिवदिवे ॥ २ ॥ युञ्जन्ति हरी इपिरस्य गाथयोरौ रथ उरुयुगे वचोयुजा । इन्द्र- वाहा स्वर्विदा ॥३॥ [२३] इति सामवेदे उत्तरानन्यस्य प्रथमस्याध्यायस्य पष्ठः खण्डः । इत्युत्तराचि के प्रथमस्याई प्रपाठकः । अथ द्वितीयाध्याय आरभ्यते । । १ र ३ ३ १२ २३१२ ३ ·2 सामद धिताया:।' ३ र ३ २र २ ३ २ प्र ११२ ३२ पान्तमा वो अन्धस इन्द्रमभि प्र गायत। वि- श्वासाहए शतक्रतु मए हिष्ठ चर्षणीनाम् ॥ १ ॥ पुरुहूतं पुरुष्टुतं गाधान्या ३५ सनश्रुतम् । इन्द्र इति ब्रवीतन ॥ २ ॥ इन्द्र इन्नो महोनां दाता वाजांनां नृतुः । महाए अभिज्ञा यमत् ॥ ३॥ [2] व इन्द्राय मादन हर्यश्वाय गायत । सखायः सोमपावे ॥१॥ शरसेदुक्थर सुदा नव उत दुक्षं यथा नरः । चक्रमा घसे ॥२॥ त्वं न इन्द्र वाजयुस्त्वं गव्युःशत. क्रतो । त्वर हिरण्ययुर्वसी ॥ ३ ॥ [२] अयमु त्वा तदिदा इन्द्र त्वीयन्तः सखायः । करावा उक्थेमिर्जरन्त ॥ १॥ न घेमन्यदा पपन वज्नि- नपसो नविष्ठी । तबेदु स्तोमैचिकेत ॥ २ ॥ इच्छन्ति देवाः सुन्वन्तं न स्वप्नाय स्टहयन्ति । २ ३ १ २ सत्यरा ૨ १ २ १ २ २ र २२ २ ३२ ·सामवेदसंहिताया. 1 22 २२ ३ यन्ति प्रमादमतन्द्राः ॥ ३ ॥ [३] इन्द्राय मदने सुतं परि ष्टोभन्तु नो गिरः । अर्कमर्चन्तु कार- वः ॥ १॥ यस्मिन् विश्वा अधिनिया रणन्ति सप्त सरसदः । इन्द्र सुते हवामहे ॥२॥ त्रिक- द्रुकेषु चेतनं देवासो यज्ञमत्नत। तमिद्वर्धन्तु नो गिरः ॥३॥ इति सामवेदे उत्तरांग्रन्थस्य द्वितीया ध्यायस्य प्रथमः खण्डः ॥१॥ २ १२ १ २२ २ २२ १२१ १ २२७ २ अयं त इन्द्र सोमा निपूतो अधि बर्हिपि । एही मस्य द्रवा पिय ॥ १॥ शानिगो शाचिपूजनायए रणाय ते सुत्तः । आखण्डल प्र हूयसे ॥ २॥ यस्ते शृङ्गपो णपात्मणपात् कुण्डपाय्यः । न्यस्मिं दध्र मा मनः ॥३॥ [५] प्रातू न इन्द्र क्षुमन्त चित्रं ग्राभर संगृभाय। महाहस्ती दक्षिणेन ॥१॥विना हि त्वा तुविकूर्मि तुविदेणं तुवीमघम् । तुविमा १ २१ १ २२ २र २ ·सामवेद हितायाः २र २१ २र १ २ ३२ ३१ २ १ ३ R ३२३३ श्रमवाभिः ॥ २॥ न हि त्वा शूर देवा न मर्तासो दिसन्तम् । भीमं न गां वारयन्त ॥३॥ [२] अभि त्वा वृपभा सुते सुत सुजामि पीतये । म्पा व्यश्नुही मदम् ॥ १ मा त्वा मूरा अविष्यवी मोपहस्वान आ दभन् । माकी ब्रह्माद्विपं वनः ॥२॥ इह त्वा गोपरोणसं महे मन्दन्तु राधसे । सरो गौरो यथा पिच ॥ ३॥ [७] इदं वसो सुतमन्धः पित्रा सुपूर्णमुदरम् । अनाभयिनरिमा ते ॥१॥न- मिर्धातः सुतो अश्नरव्या वारैः परिपूतः। अश्वो न निक्तो नदीपु ॥२॥ तं ते यवं यथा गेोभिः स्वादुमकर्म श्रीणन्तः । इन्द्र वास्मि सधमादे ॥३॥ [८] इदएह्यन्वौजसा सुतरराधानां पते । पिया त्वाइस्य गिर्वणः ॥ १ ॥ यस्तेअनु स्वधा- मसत्सुते नि यच्छ तन्त्रम् । स त्वा ममत्तु साम्य ॥२॥ २ २१ ૨ २ ३ २२२२ २१२ ३ ३ २ २ २ १ र कर १ २ ·मामवेदमंहितायाः १ २ ३ २२ १ १२ २३ १ २३२३ १ २२ २२ प्र ते अश्नोतु कुक्ष्योः प्रेन्द्र ब्रह्मणा शिरः । प्रबाहू शूर राधसा ॥३॥ [९] आ त्वेता नि पीदतेन्द्र मभि प्र गायत । सखाय स्तोम हसः ॥ १ ॥ पुरुतमं पुरूणामीशानं वार्याणाम् । इन्द्र सोम सचा सुते ॥ २॥ स घा ने योग पा भुवत्स रा- ये स पुरन्ध्या । गमद्वाजेभिरा स नः ॥३॥ [१०] ३१ २३ योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे । सखाय इ. न्द्रमूतये ॥ १॥ अनु प्रत्नस्याकसो हुवे तुविप्रति नरम् । यं ते पूर्व पिता हुवे ॥२॥ आ घागम. द्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः । वाजेभिरुप नो हवम् ॥३॥ [११] इन्द्र सुतेपु सोमेष ऋतु पुनी- प उक्थ्यम् । विदे वृधस्य दक्षस्य महाएहि पः।। स प्रथमे व्योमनि देवानाए सदने २२१२ २र २१२ २ ३ १ २ ३क २२ १ २३१ २ २ ३ २ सुश्रवस्तमः समप्सुजित् ॥ २॥ तमहुवे वाजसा- Prima 2005H ·१०२ मामवेदसंहिताया। १ २ ३२ २२३ १ २६३१ २ २२ २ कर ३ १२ तय इन्द्रं भराय शुष्मिणम् । भवा नः सुन्ने अन्त- मः सखा वृधे ॥ ३॥ [१२] ॥ इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य द्वितीया- ध्यायस्य तृतीयः खण्डः। एन। वो अग्नि नमसोर्जी नपातमा हुवे । प्रियं चेतिष्ठमरतिर स्वध्वरं विश्वस्य दूतममृतम् ॥१॥ स योजते अरुपा विश्वभोजसास दुद्रवत्स्वाहुतः। सुब्रह्मा यज्ञः सुशमी वसूनां देवर राधो जनाना- म् ॥ २ ॥ [२३] प्रत्यु अदायत्यच्छन्ती टुहि- ३ १२३ ता दिवः । अपो मही वृणुते चक्षुपा तमो ज्यो. तिष्कृणोति सूनरी ॥१॥ उदुखियाः सृजते सूर्यः सचा उद्यनक्षत्रमर्चिवत् । तवेदुपो व्युपि सूर्य्यस्य च सं भक्तेन गमेमहि ॥२॥[१५] इमा उ वां दि. विष्टय उखा हयन्ते अश्विना । अयं वामह ऽवसे शचीवसू विशंविशयहि गच्छयः ॥ १ ॥ युयं चित्रं २ १ २१२ २३ २ ३ २ । २ १ ·सामषेदसंहिताया। २ ३ ३ १ २२ ३२उ १२ ३१ २१ २२ ददथु जनं नरा चोदेथार सूनृतावते । अर्वाग्र.. ५५ समनसा नि यच्छतं पिबत सोम्यं मधु ॥२॥ [१५] ॥ इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य तृतीयाध्यायस्य चतुर्थः खण्डः ॥ ४॥ अस्य प्रत्नामनु द्युत शुक्र दुदुह अहयः । पयः सहस्त्रसामृपिम् ॥ १॥ अयर सूर्य इबोपरगयर सराएसि धावति । सप्त प्रवत प्रा दिवम् ॥ २ ॥ अयं विश्वानि तिष्ठति पुनानी भुवनोपरि । सो. मो देवो न सूर्य. ॥३॥ [१६] एप प्रत्ने न जन्म. ना देयो देवेभ्यः सुतः । हरिः पवित्र अर्पति॥१॥ एप प्रत्न न मन्मना देवो देवेभ्यस्परि । कविर्वि- प्रेण वावृधे ॥२॥ दुहानः प्रत्नमित्पयः पवित्र परिपिच्यसे । क्रन्द देवाए अजीजनः ॥३॥[१०] २२ २र३१२ २ २२ ३२ ३२३ १ २ ३२ ३२ ३२३ । ३ १२ उप शिक्षापतस्थुपो भियसमा धेहि शत्रवे । पव- ·१०४ १ . २ २२ २ ३ १२ २२ १ १ र १ २ २ २१२ ३ सामवेदसंहिताया। २३ २ ३२३ २३ मान विदा रयिम ॥ १॥ उपो पुजातमप्तरं गो. भिर्भङ्ग परिष्कृतम् । इन्दु देवा अयासिपुः ॥२॥ उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे । अभि दे- वाए इयक्षते ॥ ३ ॥ [१८]] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्यद्वितीया ध्यायस्यं पञ्चमःखण्डः । में सोमासो विपश्चितोऽपो नयन्त जर्मयः । वना. नि महिपा इव ॥ १ ॥ अभि द्रोणानि बभ्रवः शु- का ऋतस्य धारया। वाजं गोमन्तमक्षरन् ॥२॥ सुता इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भवः । सोमा अर्प- न्तु विष्णवे ॥३॥ [११] प्र सोम देववीतये सि- न्धुर्न पिप्ये अर्ण सा । अशोः पयसामदिरो न जागृविरच्छाकोशं मधुश्चुतम् ॥ १॥ आं हर्यतो अर्जुनो प्रत्के अव्यत प्रियः सूनुर्नमर्यः । तमी हिन्वन्त्यपसो यथो रयं नदीप्या गमस्त्योः ॥ २॥ ३ २२ ३२३ १२ ૨ ૨ १ २ ३ २ ३१ २३ ३ २२ २र ३२ ३ १ २ २३१ श्र ·सामवेदसंहितायाः १०५ २१ ३२ १ २ २र २ २ १ २ ३ २३१२ ३१२ ३ १ २ [२०] प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनाम् । सुता विदथे अक्रमुः ॥ १ ॥ आदीएहसो यथा गणं विश्वस्यावीवशन्मतिम् । प्रत्यो न गोभिर- ज्यते ॥ २ ॥ आदी त्रितस्य योपणो हरिए हिन्व न्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये ॥ ३॥ [२३] अ. या पवस्व देवयु रेभन्पवित्र पर्यपि विश्वतः । मधोर्धारा असूक्षत ॥ १ ॥ पवते हर्यतो हरिरति हरारसि रह्या । अभ्यर्प स्तोम्यो वीरवदाशः ॥ २॥ प्र सुन्वानायान्धसो मत्तौ न वष्ट तद्वचः । अप श्वानमराधसरहता मखन्न भृगवः ॥३॥[२२] इति प्रथम प्रपाठकः । अथ तृतीयोऽध्यायः प्रारभ्यते । ३ २३ १२ ३ ૨ २ ३क २ ३ १२ ३२३१२ २२ ३ र ३२ ३१ २२ २र पवस्व वाची अनियः सोम चित्राभिरूतिभिः । १ अभि विश्वानि काव्या ॥१॥ त्वर समुद्रिया अ. पोऽग्रियो वाच ईरयन् । पवस्व विश्वचर्पणे ॥२॥ २ र ३१२ ·२र २ १ २ ३ १२ ३२ २ २३ ૨ १ २३२ १२ २१ २२ १२ १२ २ सामवेदसंहितायाः तुभ्येमा भुवना कवे महिम्ने सोम तस्थिरे । तुभ्यं धावन्ति धेनवः ॥३॥ [२] पवस्वेन्दो वृपा सुतः कृधी नो यशसेो जने । विश्वा अप द्विपो जहि॥ यस्य ते सख्ये वय सासह्याम पृतन्यतः । तवेन्दो घुम्न उत्तमे ॥ २॥ याते भीमान्यायुधा तिग्मा- नि सन्ति धूर्वणे । रक्षा समस्य ने। निदः ॥३॥[२] चपा सेाम गुमाए प्रसि वृपा देव पव्रतः । व. पा धर्माणि दध्रिपे ॥ १॥ वृष्णस्ते वृष्णयशवो वृपा वनं पा सुतः । स त्वं वुपन्वृषेदसि ॥ २ ॥ अश्वो न चक्रदो वृपा सङ्गा इन्दो समर्वतः । वि. नीराये टुरो वृधि ॥३॥ [३] वृपा ह्यसि भानुना द्युमन्तं त्या हवामहे । पवमान स्वदशम् ॥ १ ॥ यदद्भिः परिपिच्यसे मर्मज्यमान आयुभिः । द्रो- णे सधस्थमनुपे ॥२॥ आ पवस्व सुधीर्य मन्द- २ २३ १ २२ ३ १ २ २३ २३ १ २र३ १ २र २१ २ ३ २ ३ २ ·सामवेदसंहिताया। A २ ३ २२ ३ १ १२ ३१२ ३१ २ ३ मानः स्वायुध इहो विन्दवा गहि ॥ ३॥ [४] पवमानस्य ते वयं पवित्रमभ्युन्दतः । सखित्व- मा वृणीमहे ॥१॥ ये ते पवित्रमूर्मयोऽभिक्षरन्ति धारया । तेभिर्नः सोम मृडय ॥२॥ स नः पुना. न प्रा भर रयिं वीरवतीमिपम् । ईशानः सोम विश्वतः ॥ ३॥ [५] अग्नि दूतं वृणीमहे होतारं विश्ववेदसम् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम् ॥१॥ अ. ग्निमग्निर हवीमभिः सदा हयन्त विश्पतिम् । हव्यवाहं पुरुप्रियम् ॥ २ ॥ अग्ने देवार इहा वह जज्ञानी वृक्तग्राहिये। असि होता न ईडयः ॥३॥[६] मित्र वयप हवामहे वरुणए सोमपीतये। या जाता पूतदक्षसा ॥ ३ ॥ ऋतेन यावृतावृधावृतस्य ज्यो- तिपस्पती । ता मित्रावरुणा हुवे ॥१॥ वरुण, मा- विता भुषन्मित्रो विश्वामिरुतिभिः । करतां नः ३ ३ ३ १ २ २ २ २३१२ २ २१ ३१ २२ ·सामवेदसंहिताया। ३१ २२ २३ ३१२ २२ २ २उ २२ २१२२१ सुराधसः ॥ ३॥ [9] इन्द्रमिट्गापिनो वृहदिन्द्र- मर्केभिरकिंणः । इन्द्रं वाणीरनृपत ॥ १॥ इन्द्र इद्वयोः सचा संमिश्ल आ वचोयुजा। इन्द्रो वजी हिरण्ययः ॥ २॥ इन्द्र वाजेपु नोऽत्र सहस्रप्रधनेषु च । उग्र उग्राभिरूतिभिः ॥३॥ इन्द्रो दीर्घाय च. क्षस आ सूर्यए रोहयदिवि। विगोभिरद्रिमैश्यत् , ॥४॥ [८] इन्द्रे अग्ना नमो वहत्सुवृक्तिमेरयामहे ।, धियो धेना अबस्यवः ॥ १॥ ता हि शवन्त ई- डत इत्थो विमास ऊतये । सबाधो वाजसातये ॥ २ ॥ता वां गोभिर्विपन्युवः प्रपस्वन्तो हवाम- हे । मेघ साता सनिष्यत्रः ॥ ३ ॥ [९] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य तृतीया- ध्यायस्य द्वितीयः खण्डः ॥ २ ॥ वृपा पवस्त्र धारया मरुत्वते च मत्सरः। विश्वा दधान मोजसा ॥9॥ तं त्वा धर्तारमोगयो३: १ १॥ . ૨ २२ ३.२ '२ १२ ३१२ ३ ३२२ ३२ २ १ १२ १ २ ૨ .

·सामवेदसहिताया। ३१२ ३२उ ३ १२ ३ २ २२ ३ २१२ ३ ३ ३ २ पवमान स्वदृशम् । हिन्वे वाजेषु वाजिनम् ॥२॥ अया चित्ता विपानया हरिः पत्रस्व धारया । यु. जं वाजेपु चोदय ॥ ३॥ [१०] वृपो शोणो अ. भिक नकददगा नदयन्ने पि पृथिवीमत द्याम् । इन्द्रस्येव वग्नुरा शृणा प्राजो प्रचोदयन्नपसि वाचमेमाम् ॥ १॥ रसाय्यः पयसा पिन्त्रमान ई- रयन्नपि मधुमन्तमपशुम पवमान सन्तनिमपि कृण्वनिन्द्राय सोम परिपिच्यमानः ॥ २॥ एवा पत्रस्व मदिरो मदायोदग्राभस्य नमयन्वधस्त्रम् । परि वर्ण भरमाणो रुशन्तं गव्युनों अर्प परि सो. म सिक्तः ॥ ३॥ [१] ॥ इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य तृतीया- ध्यायस्य तृतीय खण्डः। त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कारवः । त्वां वृत्रेष्विन्द्र, सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः ॥ १ ॥ श्र २ ३१ १ २२ ३ ·११० सामवेदसंहिताया:। 44 २ २२ का १२ २ २२ २ २ र ३१ ३ १ स त्वं नश्चित्र वजहस्त एणुयो मह स्तवानो अद्रिवः । गायश्वर रथ्यमिन्द्र सं किर सत्रा वा. जं न जिग्युपे ॥ २॥ [३२] अभि प्र वः सुराध- समिन्द्रमर्च यथा विदे । यो ज़रितम्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति ॥१॥ शतानीकेव प्र जिगाति धृष्णुयाहन्ति त्रापि दाशुपे । गिरेरिव प्र रसा अस्य पिन्विरे दत्राणि पुरुभोजसः॥२॥[१३] स्वामिदा हो नरोऽपीप्यन् वजिन् भूर्ण यः । स इ. न्द्र स्तोमवाहस इह श्रुध्युपं स्वसरमा गहि ॥१॥ मत्स्वा सुशिप्रिन् हरिवस्तमीमहे त्वया भूपन्ति वे. धस. तम श्रवाश्युपमान्युक्थ्य सुतेविन्द्र गि- वणः ॥२॥ [३४] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य तृतीया- ध्यायस्य चतुर्थः खण्डः ॥ ४ ॥ यस्ते मदो वरेण्यस्तैना पवस्वान्धसा । देवावी. २ ३ २ ३२ २ ३ . २ ३ २३ १२३ १२ १ ·. सामवेदसहिताया। २ - - २ ૨ ३२ ३२ ३२ ३२उ २ २३ १२३ १२३क र ३१२ २ ३ २ ३ १२ रघशसहा॥१॥ जनित्रममित्रियर सनिर्वाज दिवेदिवे । गोपातिरवसा असि ॥२॥ सम्मिरलो १२ २ २३ अरुपो भुवः सूपस्याभिर्न धेनुभिः । सीदं छेपनो न योनिमा ॥ ३॥ [१२] अयं पूपा रयिर्भगः सोम पुनानो अर्पति । पतिर्विश्वस्य भूमनोव्यख्य द्रोद- सी उभे ॥ १ ॥ समु प्रिया अनूपत गावो मदीय घृष्वयः । सोमासः कृणवते पयः पवमानास इ- न्दवः ॥२॥ य ओजिष्ठस्तमा भर पवमान त्रा. य्यम् । य. पञ्च चर्पणीरभि रयिं येन वनामहे॥३॥ [१६] वृपा मतीनां पवते विचक्षणः सोमो प्रहां प्रतरीतोषसां दियः । प्राणा सिन्धूनां कलशाए 'अचिक्रददिन्द्रस्य हार्दाविशन्मनीपिभिः ॥ १ ॥ मनीषिभिः पवते पूर्व्यः कविर्नुभिर्यतः परि को. ३२ ३ १२ ३२३ २३ शाए प्रसिप्यदत् । त्रितस्य नाम जनयन्मधु क्षर १ २र३१ २र३१२ १ २र ३ १२ २ ३२उ र ३१ २२ ३ २ ·१२ सामवेदमंहितायाः। ३१ २ २२ ३२उ ३ २ ૨ ૧ ૨ २२३१ २२ ३२ २ २ २उ ३ निन्द्रस्य वायुए सख्याय वर्धयन् ॥ २ ॥ अयं पु- नान उपसो अरोचयदय सिन्धुभ्यो अभवदु लो- ककृत् । अयं त्रिः सप्त दुदुहान आशिरए सोमो हृदे पवते चारु मत्सरः ॥ २॥ [१०] एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः । एवा ते राध्यं मनः॥१॥ एवा रातिस्तुवीमघ विश्वभिर्धायि धातभिः । अ- धा चिदिन्द्र नः सचा ॥ २ ॥ मो पु ब्रह्मव तन्द्र- युर्भुवो वाजानां पते। मत्स्वा सुतस्य गोमतः ॥३॥ [१८] इन्द्रं विश्वा अवीवृधत्समुद्रव्यचसं गिरः । रथीतमए रथीनां वाजानार सत्पति पति- म् ॥ १ ॥ सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा म शवसः स्पते । त्वामभि प्र नोनुमो जेतारमपराजितम्॥२॥ पूरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः । यदा वाजस्य गोमत स्तोतृभ्यो मरहते मघम् ॥३॥[१९] १ १ २ ३ २ १ २ २ १२३१२ २र ३ २र३ २ ·३१२३१२ ३२ ३२ ३२ AM १२३ २३कर २ ३ २ सामवेदसंहिताया 1 इति द्वितीयप्रपाठकस्य प्रथमाईम् । इति सामवेदेउत्तराग्रन्थे तृतीयोऽध्यायः । अथ चतुर्थोऽध्यायः आरभ्यते । एत असृग्रमिन्दवस्तिरः पवित्रमाशवः। विश्वान्य- मि सौभगा ॥१॥ विघ्नन्तो दुरिता पुरु सुगा तो. काय वाजिनः । त्मना कृण्वन्तो प्रर्वतः ॥२॥ कृण्वन्तो विरवो गर्वेऽभ्यर्पन्ति सुष्टुतिम् । इडाम- स्मभ्यर संयतम् ॥३॥ [१] राजा मंधा मिरीयते पवमाना मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे ॥१॥ आ नः सोम सहो जुबो रूपं. न वचं से भर । सु- प्वाणो देववीतये ॥२॥ प्रान इन्दो शातग्वि- नं गवां पोपर स्वयम् । वहा भगत्तिमूतये ॥ ३ ॥ [२] तं त्वा नृमणानि बिभत ए सघस्येपु महो दिवः । चारुए सुकृत्ययेमहे ।। १ ॥ संयुक्तपणुमु- कथ्यं महामहिवतं मदम् । शतं पुरो रुरुक्षणिम् ॥ २ ए २ ३ २र ३ २ १ २ ३ ३ २९ ३२२ ३ श्र ·११४ १ २ ३१ २२ २र २१ ३२३२२ ३१ ३१२ २ १ २र B १ २२ ३ १ सामवेदसंहिताया: ३३३क २२२१२ २॥ अतस्त्वा रयिरभ्ययद्राजानए सुक्रतो दिवः । सुपर्णी अव्यथीं भरत् ॥ ३ ॥ अधा हिन्वान इन्द्रियं ज्यायो महित्वमानशे । अभिष्ठिकृद्विचर्ष- णिः ॥ ४॥ विश्वस्मा इ स्वशे साधारण५ रज. स्तुरम् । गोपामृतस्य विर्भरत् ॥ ५॥ [३] इपे पवस्त्र धारया मुज्यमानो मनीपिभिः । इन्दो रु. चाभि गा इहि ॥१॥ पुनानी वरिवस्कृध्यूर्ज ज- नाय गिर्वणः । हरे सृजान पाशिरम ॥ २॥ पु. नानो देवधीतय इन्द्रस्य याहि निष्कृतम् । द्युता. नो वाजिभिर्हितः ॥ ३ ॥ [३] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य चतुर्थ- ध्यायस्य प्रथमः खण्डः । २ अग्निनाग्निः समिध्यते कवि हपतियुवा । ह. व्यवाइजुदास्यः ॥ २॥ यस्त्वामग्ने हविष्पतित देव सपर्य्यति । तस्य स्म प्राविता भव ॥ २॥ यो २ १२ २२ ३ २ ૨ ૨ ૨ ૨ ૨ ३ १ २ ३क २ ૨ ·सामवेदमंहितायाः २ १२ २ २ ३१ ३ २२ ३ १ अग्नि देववीतये हविष्माए आविवासति । तस्म पावक मृडय ॥ ३॥ [५] मित्रर हुवे पूतदक्षं व.. रुणं च रिशादसम् । धियं घृताचीए साधन्त॥३॥. तेन मित्रावरुणोवृतावृधावृतस्पशा । नतु यह- न्तमांशाधे ॥ २॥ कवी नो मित्रावरुणां तुविजो- ता उरुक्षया । दक्ष दाते अपसम् ॥ ३ ॥ [६] इन्द्रण सए हि दृक्षसे संजग्मानी अधिभ्युपा । मन्दू समानवर्चसा ॥ १ ॥ आदह स्वधामनु पुन- गर्भवमेरिरे । दधाना नाम यज्ञियम् ॥ २ ॥ बी. दु चिदारुजत्नु भिगुहा चिदिन्द्र वहिभिः । अवि- न्द उस्त्रिया अनु । ॥ ३॥ [७] ता हुवे ययोरिदं पने विश्व पुरा कृतम् । इन्द्राग्नी न मटुतः ॥३॥ उग्रा विघनिना मृध इन्द्राग्नी हवामहे । ता नो मृडात ईदृशेः ॥ २॥ हथो वृत्राण्या- हथी दा- १ २र३२३३१२ १ २ ३२११ २ ३ ३२ १ २३ ३२ र ३२ ३२ ३ १ २२ १ २ ३१ २र३१ ·सामवेदसंहिताया। २ १२ ३ २ ३ ३१२ ३२ १२ २ १ २ २ सानि सत्पती । हथो विश्वा अप द्विषः ॥३॥ [८] इति सामवे दे उत्तराग्रन्थस्य चतुर्थी ध्यायस्य द्वितीयः खण्डः ॥ २॥ अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्य मदम् । समु. द्रस्याधि विष्टपे मनीपिणो मत्सरासोः मदच्युतः ॥ १ ॥ तरत्समुद्र पवमान ऊर्मिणा राजादेव ऋतं वृहत् अर्पा मित्रस्य वरुणस्य धर्मणाम हि. ३ २ ३२ न्वान ऋतं बृहत् ॥२॥ नृभिर्यमाणो हर्य्यतो विच. क्षणो राजादेवः समुदाः ॥३॥[९]तिस्रो वाच ईस्यत्ति म वह्निः ऋतस्य धीतिं ब्रह्मणो मनीपाम् । गावो यन्ति गोपतिं पृच्छमानाः सोमं यन्ति मतयो वा. वशानाः ॥१ ॥ सोमं गावो धेनवो वावशाना: सोमं विप्रा मतिभिः पच्छमानाः । सोमः सुत ऋ. ध्यते पूयमानः सोमे अर्कास्त्रिष्टुभः सं नवन्ते ।।२।। एमा नः सोम परिपिच्यमान आ परस्त्र पूयमानः र ३१ २२कर ३ १ २र १ २ . ३ १२ ३ १ २ ३ ३१२ ३२३ . २ २३ १ २ २ २१२ ·१२ र २र३२ १ २ २३ ३१२३१२ २ २र ३ १ २ २ ३ १२ सामवेदसंहिताया1 ૨ स्वस्ति । इन्द्रमा विश बृहता मटेन वर्धया वाचं जनया पुरन्धिम् । ॥ ३ ॥ [१०] इति सामवेटे उत्तरानन्यस्य चदुर्थाध्या. यस्य तृतीयः खण्डः ॥३॥ यद्याव इन्द्र ते शत शतं भूमीरुत स्युः । न त्वा वजित्सहस्रर सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी॥७॥ आ पप्राथ महिना वृष्णया वृपन्विश्वा शविष्ठ श. वसा अस्मार अव मघवन् गोमति बजे वज़ि चित्राभिरुतिभिः॥२॥ [११] वयं घ त्वा सुताव- न्त आपो न वृक्तमर्हिपः । पवित्रस्य प्रस्त्रवणेपु वृत्रहन्परि स्तोतार पासते ॥ १ ॥ स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उथिनः । कदा सुतं सपा- ण प्रोक पागमदिन्द्र स्वव्दीव वरसग. ॥ २ ॥ कण्वेभिर्धपणवा धुपद्वाजं दर्पि सहस्रिणम् । पिशङ्ग रूपं मबन्विचर्पिणे मत गोमन्तमीमहे॥३॥[३२]तर- ૨ ३ २ ३१२ १२ ३२ ३२३ १२ २७ २३१२ १ २ २र २ ३२१ ·११८ सामवेदसंहितायाः। २ ३१२ णिरित्सपासति वाजं पुरन्ध्या युजा । आ व इ. न्द्र पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टे व सुद्रुवम् ॥ १॥ न दुष्टुतिद्रविणो देषु शस्यते न धन्तर रयिन- शत् । सुशक्तिरिन्मध तुभ्यं मावते देणं यत्पा- य्य दिवि ॥२॥ [१३] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य चतुर्थध्या- यस्य चतुर्थः खण्डः ॥ ४ ॥ तितो वाच उदीरते गावो मिमन्ति धेनव ॥ ह- रिरेति कनिक्रदत् ॥ १॥ अभि ब्रह्मीरनूपतं यही- ऋतस्य. मातरः । मर्जयन्तीर्दिवः शिशुम् ॥२॥ रायः समुद्राएश्चतुरोऽस्मभ्यर सोम मिश्वतः । आ पवस्व सहस्रिणः ॥३॥ [१५] मुनासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः । पवित्रवन्तो अक्षरं टेवा. न् गच्छन्तु वो मदाः ॥ १॥ इन्दुरिन्द्राय पवत इति देवासो अग्रुअन् । वाचस्पतिर्मखस्यते यिन्व- ३ १२ २२ ३२३ २ ३१२ ३ १ २ २ ३ ૨ ३ २२ ·घामवेदसहिताया। २र ३१२ १२ ३२उ ३१ २ २२ ३ १ ३ र २ ३ १२:कर ३१२३१२ स्येशान ओजसः ॥२॥ सहस्रधारः पवते समुद्रो री वाचमीहयः । सोमस्पती रयोणार सखेन्द्रस्य दि- वैदिवे ॥ ३ ॥ [१५] पवित्र ते विततं ब्रह्मणस्पते प्रभुर्गात्राणि पयपि विश्वतः । अतप्ततनून तदामो अश्नुते शतास इवहन्तः सं तदाशत ॥१॥ तपो- पवित्रं विततं दिवस्पदेऽर्चन्तो अस्य तन्तया व्य- स्थिरन् । प्रवन्त्यस्य पवितारमाशवो दिवः एष्ठ- मधि रोहन्ति तेजसा ॥२॥ अरूरुचदुपसः पृश्नि- रग्रिय उक्षा मिमेति भु नेषु वाजयुः । मायावि- नो ममिरे अस्य मायया नृचक्षसः पितरो गर्भमा दधुः ॥ ३ ॥ [१६] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य चतुर्था- ध्यायस्य पञ्चमः खण्डः। प्र मरहिष्ठाय गायत ताये रहते शुक्रशोचिपे। उपस्तुतासो अग्नये ॥१॥मा वरसते भधवा वी. २२ २ ३ १२ ३ १ २ . १ २९ १२ ३१२ ·सामवेदसंहिताया:।. १२. २३२३ २ ३१२२३२ ३ १३ २ १२ १२ ३ १२ २ ३ . २३१२ ३ २ २ २३१ २ ३ १ र २ रवद्यशः संमिट्टो गुम्नवाहुतः । कुविन्नो अस्य सु- मत्तिर्भत्रीयस्यच्छा वाजेभिरागमत् ॥ २॥.[१७] तं ते मदं गृणीमसि वृपणं पक्षु सासहिम् । उ लो. ककृत्नु मद्रिवो हरिनियम् ॥ १॥ येन ज्योतीएण्या- यवे मनवे च विवेदिय । मन्दानो अस्य बर्हि पो वि राजसि ॥२॥ तदद्या चित्त उधिनोऽनु टुः वन्ति पूर्वथा । कृपपत्नीरपो जया दिवेदिवे ॥३॥ [१८] शुधी हवं तिरश्यया इन्द्र यस्त्वा सपर्य्यति । सुवीर्य्यस्य गोमतो.रायस्पूर्धि महार असि ॥१॥ यस्त इन्द्र नवीयसी गिरं मन्द्रामजीजनत् । चि. कित्विन्मनसं धियं प्रत्नामृतस्य पिप्युपीम् ॥ २ ॥ तमु एवोम यं गिर इन्द्रमुक्यानि वावृधुः । पु. रूण्यस्य पौपस्या सिपासन्तो वनामहे ॥३॥ [१९] इति द्वितीय प्रपाठक। इति सामयेदे उत्तरानन्यस्य चतुर्या- ३ उ २ . ३१ २ १२ ૨ ३ ३ १ २ ३ २.३१२ . ३२उ २ ३ 1 ·१२१ ३ P २३ १ २१ ३ १ ३१२६१ २ ३१ R सामवेदसंहितायाम । ध्यायस्य पष्ठः खण्डः ॥६॥ अथ तृतीयः प्रपाठकः । पञ्चमाध्यायः आरभ्यते । प्रत प्राश्विनी पवमान धेनवो दिव्या असृग्रन् पयसा धरीमणि । प्रान्तरिक्षात्स्थाविरीस्ते असू- क्षत ये त्वा भूजन्त्यषिपाण वेधसः ॥ १ ॥ उभ- यतः पवमानस्य रश्मयो ध्रुवस्य सनः परि यन्ति केतवः । यदी पवित्र अधि मुज्यते हरिः सत्ता नि योनौ कलशेपु सीदति ।। २ ॥ विश्वा धामा- नि विश्वचक्ष ऋभ्वस प्रभोष्ट सत्ता परि यन्ति केतवः । व्यानशी पवसे सोम घर्मणा पतिर्विश्व- स्य भुवनस्य राजसि ॥३॥[१] पवमानो अजीजन- ददिवश्चित्रन तन्यतुम् ज्योतिर्वैश्वानरं बहत्॥३॥ पवमान रसस्तव मदो राजनदुच्छुनः। वि वारमव्य मर्पतिशापवमानस्य ते रस दक्ष वि राजति यु. २ १ २ ३३३ १ २२३२ १ २ २२३२ १२ २३ २३ २२ उ १२ १ ३ ·१२२ सामवेदसंहितायाः। २ २ ३ २३क र ३२ २७ ३ १ २र २ ३ इक र રે ૨ ३ २२ ३ ३२ १ २ ३२उ ३ १५ मान् । ज्योतिर्विश्वर स्वशे ॥३॥ [२] प्र य- टूगावो न भूर्णय स्त्वे पा अयासो अक्रमुः । नन्त. कृष्णामप त्वचम् ॥ १ ॥ सुवितस्य वनामहेऽति सेतु दुराव्यम् । साह्माम दस्युमव्रतम् ॥ २ ॥ गवे वृष्टरिव स्त्रनः पवमानस्य शुष्मिणः। चरन्ति विद्यु तो दिवि ॥ ३॥ आ पवस्व महीमिपं गोम- दिन्दो हिरण्यवत् । अश्ववत्सोम वीरवत् ॥ ४ ॥ पवस्व विश्वचर्पण प्रा मही रोदसी पृण । उपाः सूर्यो न रश्मिभिः ॥ ५॥ परि नः शर्मयन्त्या धारया सोम विश्वतः। सरा रसेव विष्टपम् ॥६॥ [३] इति सोमवेदे उत्तराग्रन्यस्य पच्चमा- स्याध्यायस्य प्रथमः खण्डः । आशुरर्प वृहन्मते परि प्रियेण धान्ना । यत्रा देवा इति ब्रुवन् ॥ २ परिष्कृण्वन्ननिष्कृत ज- नाय यातयन्तिपः । पृष्टि दिवः परि सत्र ॥२॥ १ २२ ३२७ ३ २ २ १२ ३२३ १२ .

·सामवेदसहिताया। १२३ ३२ २र २ ३२३ २ २ ३ १२ १२ ३ १२ ३२१२ १ ३ १२ २ २३ १२ a अयए स यो दिवस्परि रघुयामा पवित्र भा। सिन्धोरूर्मा व्यक्षरत् ॥३॥ सुत्त एति पवित्र आ विर्षि दधान श्रीजसा। विचक्षाणो विरोच. यन् ॥ ४॥ प्राविवासन परावतो अथो अर्वा. वतः सुतः इन्द्राय सिच्यते मधु ॥ ५ ॥ समीची- ना अनूपत हरिए हिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दु मिन्द्रा ३ २ ३ २३१२३ य पीतये ॥६॥ [५] हिन्वन्ति सूरमुखयः स्व. सारी जामयरुपतिम् । महामिन्दु महीयुवः ॥१॥ पत्रमान रुचारुचा देव देवेभ्यः सुतः । विश्वा वसून्या विश ॥ २॥ आ पत्रमान सुष्टुतिं वृष्टिं देवेम्यो दुवः इपे पवस्त्र संयतम् ॥ ३ [५] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य पञ्चमस्याध्यायस्य द्वितीय खण्ड. जनस्य गोपा अजनिष्ट जागृविरग्निः सुदक्षः सुविताय नव्यसे । घृतप्रतीको चहता दिविस्था २ २२ ३१२ २ १ २ ३ १ २ ३ ३ २ ·१२४ सामवेदसंहिताया। १ १ २ ३ ३ २ १ २र २६ R १ ३ र ३१२ युमद्वि भाति भरतेभ्यः शुचिः ॥ १ ॥ त्वामग्ने अङ्गिरसो गुहा हितमन्त्रविन्दं छिपियाण बने बने । स जायसे मध्यमानः सहो महत्वामाहुः सहसस्पुत्रमङ्गिरः ॥ १॥ यज्ञस्य केतु प्रथम पु. रोहितमग्निं नरस्त्रिपघस्ये समिन्यते । इन्द्रेण देवैः सरथर स बर्हिषि सीदन्नि होता यजयाय सुक्रतुः ॥ ३॥ [६] अयं वां मित्रावरुणा सुतः सोम ऋतावृधा । ममेदिह श्रुतर हवम् ॥ १ ॥ राजानावनभिद्रुहा ध्रुवे सदस्युत्तमे । सहस्रस्थूण आशाते ॥ २ ॥ ता सम्राजा घृतासुती आदित्या दानुनस्पती । सचेते अनवहवरम् ॥३॥ [७] इन्द्रो दधीची अस्यमित्राण्यप्रतिप्फुतः । ज- घान नवतीनंत्र ॥१॥ इच्छन्नवस्य यच्छिरः प- चतेप्वपश्रितम् । तद्विदच्छर्यणायति ॥ २॥ अ- २२ २उ ३१ १२ २र २ २ २र३ २२ १२३ २ २ २२ २ २3 १ ·सामवेदमंहिताया। ३ २३ १२ कक्ष २ २ १ २३२७३१२ ३ ३ २ १ १ श्र २ १२ प्राह गोरमन्वत नाम त्वष्ठुरपीच्यम्। इत्या चन्द्र- मसो गृहे ॥ ३ ॥ [८] इयं वामस्य मन्मन इन्द्रा- ग्नी पूर्व्यस्तुतिः । अभ्रादृष्टिरिवाजनि ॥ १ ॥ शृणुतं जरितुहवमिन्द्राग्नी वनतं गिरः। ईशाना पिप्यतं धियः ॥ २॥ मा पापत्वाय नो नरेन्द्रा- म्नी माभिशस्तये । मा नो रोधतं निदें ॥३॥ [१] पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे । मरुद्धगे घायवे मदः ॥ १ ॥ सं देवः शोभते वृपा क. बिर्यानावधि प्रियः । पघमानो प्रदाभ्यः ॥२॥ पवमान धिया हितोऽभि योनि कनिक्रदत् । धर्मणा घायुमारुहः ॥३॥ [१०] तवाहए सोम. रारण सस्य इन्दो दिवेदिवे । पुरुणि वमी नि चरन्ति मामय परिधीर रति तार इहि ॥१॥ तबाहं नक्तमुत सोम ते दिया दुहानी यम अध. २ २ २ २छ ३२ १२ २ २ २ २२३ २ ·२ ३ ૨ १ २ १ २२३१ २३,२ ३ २ ३ १२३२ २२ ૨ ૨ २३ १ २ पवस्त्र १२ सामनेदसंहितायाः । २र ३२३ १ नि । घृणा तपन्तमति सूर्य परः शकुना इव पप्तिम ॥ २॥ [११] पुनानो आक्रमीदभि वि. श्वा मुधो विचर्षणिः । शुम्भन्ति विप्र धीतिभिः ॥७॥ आ योनिमरुणो रुहद्गमदिन्द्रो वृपा सुत- म् । ध्रुवे सदसि सीदतु ॥ २ ॥नूनो रयिं महा मिन्दोऽस्मभ्यर सोम विश्वतः । आ सहस्त्रिगम् ॥३॥ [१२] इति सामवेदार्थप्रकाशे उत्तराग्रन्यस्य पञ्चमा- ध्यायस्य चतुर्थः खण्डः । पित्रासोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुपाय हर्य- ग्वादिः सोतुर्बाहुभ्याए सुयती नार्वा ॥ १॥ यस्ते मदो युज्यश्वारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हएसि। स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु ॥ २ ॥ वोधा सु मे मघयन्वाचममां यां ते वसिष्ठो प्रर्चति प्रशस्ति. म् । इमा ब्रह्म सघमादे जुपस्व ॥ ३॥ [१३] वि. ३ ३ २२२२३ २ १ २२ २३ ३२ ३२ २२ २ ·सामवेदमंहिताया १३० २ ३ २र ३ ३२२ श्वाः पृतना अभिभूतरं नरः सजूस्ततक्षरिन्द्र जजनुश्च राजसे । क्रत्वे वरे स्थेमन्यामुरीमुतोन- मोजिष्ठं तसं तरस्विनम् ॥१॥ नेमिं नमन्ति चक्षस मेपं विप्रा अभिस्वरे । सुदीतयो वो अद्रु- होऽपि कणे तरस्विनः समृक्तभिः ॥ २ ॥ समु रे- भासी अस्वरनिन्द्रए सोमस्य पीतये ॥ स्वःपति- यदी राधे धृतव्रतो ह्योजसा समूतिभिः ॥३॥ [१४] यो राजा चर्पणीनां याता रथेभिरध्रिगु. । ३ १ २र १३३ १२ १२ २२ २र ३२ ३ १२३१ २ १ २ २२ ३ १ विश्वासां तरुता पृतनानां ज्येष्ठ यो वृत्रहा २३ ३ ૨ गृणे ॥ १॥ इन्द्रंतर शुम्भ पुरुहन्मन्नवसे यस्य द्विता विधर्तरि । हस्तेन वजः प्रति धायि दर्श- तो महां देवो न सूर्यः ॥२॥ [१५] इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्य पञ्चमस्याध्यायस्य पञ्चमः खण्डः ॥ ५ ॥ परि प्रिया दिवः कविर्वयास नप्त्योहितः । स्था- श्क २१३२ ·१२८ सामवेदसंहिताया । २ ३१ २ श्क र १२ B २ ૨ २ ३२ १ २ नैर्याति कविक्रतुः ॥ ३॥ स सूनुर्मातरा शुचि- जर्जाती जाते अरोचयत् । महान्मही ऋतावृधा ॥२॥ प्र प्र क्षयाय पन्यसे जनाय जुष्टो अद्रुहः। वीत्यर्प पनिष्टये ॥३ [१६] त्वरह्याग देव्य पवमान जनिमानि धुमत्तमः अमृतत्वाय घोष. यन् ॥ १॥ येना नवग्वा दध्यङपोर्नु ते येनषि- प्रास अपिरे । देवानाए सुम्ने अमृतस्य चारुणो गेन श्रवारस्याशत ॥ २ ॥ [१७] सोमः पुनान ऊर्मिणाव्यं वारं वि धावति । अग्रे वाचः पव- मानः कनिक्रदत् ॥ १॥ धीभिजन्ति वोजिनं यने क्रीडन्तमत्यविम् । अभि त्रिपृष्ठं समस्व. रन् ॥ २ ॥ असर्जि फलशार अमि मीढांस. प्तिर्न वाजयुः । पुननो वाचं जनयनसिप्यदत् ॥ ३॥ [२८] सोमः पवते जनिता मतीनां जनिता १ २ २१२ २३१ २ ३ १ २ २६२ २२ २१९२२२ ३ ·सामवेदसंहिताया। १ १ २ २३२ k ३२३१२२ १२ ३२७ २२३ २ दियो जनिता पृथिव्याः । जनिताग्नेर्जनिता सू: ठस्थ जनितेन्द्रस्य जनितोत विष्णः॥१॥5. ला देवानां पदवीः कवीनामूपिर्विप्राणां महिपो मृगाणाम् । श्येनो गृध्राणार स्वधितिर्वनानाए सोमः पवित्रमत्येति रेभन् ॥ २ ॥ प्रावीविपदाच ऊर्मिं न सिन्धुगिर स्तोमान् पवमानो मनीपाः । अन्तः पश्यन्त्र जनेमावराण्या तिष्ठति वृपभो गो- पु जानन ॥ ३॥ [१९] इति सामवेटे उत्तराग्रन्थस्य पञ्चमस्याध्या यस्य पष्ठः खण्डः । अग्निं वो वृधन्तमध्वराणां पुरुतमम् । अच्छा नप्त सहस्वते ॥१॥ अयं यथा न आभुषत्वष्टा रूपेव तक्ष्या । अस्य क्रत्वा यशस्वतः ॥२॥ अयं विश्वा अभि नियोऽग्निदेवेषु पत्यते । श्रा वाजैरुपनी गमत् ॥ ३॥ [२०] इममिन्द्र सुतं २३२ २ १२ ३१ २ १ २३१२ ३२ २१ ३२उ २उ ३ ·शर १२ २ ३ १२३ १२ २ ३१२ ३ १ २ २ २ ३१२ १२ ३१२ सामवेदसंहिताया। १२ पित्र ज्येष्ठममयं मदम् । शुक्रस्य त्वाभ्यक्षर- न्धारा ऋतस्य सादने ॥१॥ न किष्टद्रयीतरो हरी यदिन्द्र यच्छसे । न किष्ट्वानु मज्मना न कि: स्वश्व आनशे ॥ २॥ इन्द्राय नूनमचंतोक्थानि च ब्रवीतन । सुता अमत्सुरिन्दवो ज्येष्ट नम- स्यता सहः ॥ ३ ॥ [२१] इन्द्र जुपस्व प्र वहा याहि शूर हरिह । पिया सुतस्य मतिर्न मधोश्व- १२ ३२३ २३ कानश्वारुर्मदाय ॥१॥ इन्द्र जटरं नव्यं न पण. स्व मधोर्दिवो न । अस्य सुतस्य स्वा३नोप त्यो मदाः सुवाचो अस्थुः ॥२॥ इन्द्रस्तुरापारिमत्रो न जघान वृत्रं यतिन । विभेद वलं भृगुनं स. साहे शत्रून्मदे सोमस्य ॥३॥ [२] इति तृतीयस्याईः प्रपाठकः । इति सामवेदे उत्तरानन्ये पञ्चमोऽध्यायः । १२ ३ ३ २ ३२३ २ १२ ३ १२ २१ २ ३२७ ३२ ३१२ ३२उ २ ·१३१ २ २२ २ २२२ ३ १ सामवेदसहिंसाया। पष्ठोऽध्याय प्रारभ्यते । गोवित्पवस्व वसुधिद्धिरण्यविद्रतोधा इन्दो भुव- नेप्वर्पितः । त्वर सुवोरो असि सोम विश्ववित्तं त्वा नर उप गिरेम पासते ॥ १॥ त्वं नृत्रक्षा असि सोम विश्वतः पवमान पम ता वि धा- वसि । स नः पवस्व वसुमद्धिरण्यवद्वयर स्याम भुवनेषु जीवसे ॥ २ ॥ ईशान इमा भुवनानि इयसे युजान इन्दो हरित सुपर्ण्य । तास्ते क्ष. रन्तु मधुमदुत पयस्तव व्रते सोम तिष्ठन्तु कृ. ३ २ ३ ३ २ २र ३ १२ ३क २ ३२ एयः ॥ ३॥ [] पत्रमानस्य विश्ववित्त ते सर्गा १२ ३ २ ३ १३ ३ २ ૨ १ ३२उ ३ १ २ असूक्षत । सूर्यस्येव न रश्मयः ॥ १ ॥ केतु कृ एवं दिवस्परि विश्वा रूपाभ्यपंसि । समुद्रः सो म पिन्वसे ॥२॥ जज्ञानो वाचमिप्यसि पत्र- मान विधर्मणि । क्रन्दं देवो न सूर्यः ॥३॥ [२] ३ २र ३ १

·सामवेद हिताया।
१
२२
३
२
२
२
१
१२
२२
१२
२
२३ १ २ ३१
२
१
२
प्र सोमासो अधन्विपुः पवमानास इन्दनः। श्री
णाना अप्सु वृञ्जते ॥३॥ अनि गावो अधन्वि
पुरापो न प्रवता यतीः । पुनाना इन्द्रमाशत ॥२॥
प्र पवमान धवसि सोमेन्द्राय मादनः । नृभियंता
विनीयसे ॥३॥ इन्दो यदद्रिभिः सुतः पवित्रं परि
दीयसे।अरमिन्द्रस्य धान्ने ॥४॥ त्वर सोम
नृमादनः
पवस्व चर्पणीतिः। सस्निो अनुमानः॥५॥ पर
स्व वृत्रहन्तम उक्थेभिरनुमाद्यः । शुचिः पावको
अमृतः ॥ ६ ॥ शुचिः पावक उच्यते सोमः सुतः स
मधुमान् । देवावीरघशए सहा ॥ ७ ॥ [३]
इति सामवेद उत्तराग्रन्थस्य पाठस्याध्यायस्य
१
२१३
.
२२
.
३
प्रथमः खण्डः।
२
१
२२
म कवियवोत्तयेऽव्या वारेभिरत्र्यत । साहान्त्रि.
श्वा अभि स्पधः ॥१॥ स हि मा जरिटभ्य आ
वाज गोमन्तमिन्वति । पत्रमानः सहस्रिणम् ॥२॥

·सामवेदसहितायाम । १२३ १ २ ३ ३क १ २ १ २२ ३ २ १ १ २ ७ ३ २र ३२ ३१२ परि विश्वानि चेतसा मृज्यसे पवसे मती । स नः सोम को विदः ॥३॥ अभ्यर्प वृहद्यशो मघवदभ्यो ध्रुवर रयिम् । इपए स्तोटभ्य प्रा भर ॥ १ ॥ त्वर राजेव सुव्रतो गिरः सोमाधिवे. शिथ । पुनानो वह अदत ॥ ५॥ स वहिरप्सु दुष्ट- रोमृज्यमानो गभस्त्योः । सोमश्चमूपु सीदती ॥६॥ क्रीडुर्मखो न मरहयु. पवित्र५ सोम गच्छसि । दधत्स्तोत्रे सुवीर्य्यम् ॥ ७ ॥ [४] यवं यवं नो अन्धसा पुष्टंपुष्टं परि सत्र । विश्वा च सोम सौभगा ॥ १ ॥ इन्दो यथा तव स्तवो यथा ते जातमन्धसः । नि वर्हिपि प्रिये सदः ॥ २॥ उत नो गोविदश्ववित्पवस्व सोमान्धसा । मक्षतमेभिः रहभि ॥३॥ यो जिनाति न जीयते हन्ति श. त्रुमभीत्य । स पवस्व सहस्रजित् ॥ १ ॥[५] १२ ३ १२ १ २ १२ २३ ३ २ २ २१ ३ २र३ २३ १ .

·मामविदसहिताया .. २ ३ २ ३ २३१ २ २ २ १ ३ ३ २ २३कर २ २१२ यास्ते धारा मधुश्चुतोऽसृयमिन्द ऊतये । ताभिः पवित्रमासदः ॥ १ ॥ सो अपैन्दाय पीतये तिरो वाराण्यव्यया । सीदन्नृतस्य योनिमा ॥२॥ त्वर सोम परि स्त्रव स्वादिष्ठो अशिरोभ्यः । धरित्री: विद्घृतं पयः ॥३॥ [६] इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्य पष्ठस्याध्यायस्य द्वितीयः खण्डः ॥२॥ तव श्रियो वर्ण्यस्येव विद्युतोऽग्ने चिकित्र उपसा- मिवेतयः । यदोपधीरभिसृष्ठो वनानि चपरि स्व- यं चिनुपे अन्नमासनि ॥ १॥ वातोपजूत इपि. तो वशार अनुत्पु यदन्ना वेविपद्वितिष्टसे। प्रा ते यतन्ते रथ्योश्यथा एथार्धास्यग्ने अज- रस्य घक्षतः ॥२॥ मेधाकारं विदथस्य प्रसाध. नमग्निहोतारं परिभूतरं मतिम्। त्वामर्भस्य ह- विपः समानमित्वां महो वृणते नान्य त्वत् ॥३॥- १ श्र १२ ३१ २ ३ १ २र३१२ ३ ३ १२३२७ ३ १ २ २ १२ २ १ २र १ २ ३२उ २ ३ २ ·सामवेदसंहिताया। ३ २ २ २ २ १ २ ३ २ २ २ ३र १२ २१ [७] पुरुरुणा चिध्यस्त्यवो नूनं वां वरुण। मि. त्र वएसिवार सुमतिम॥3॥ता वार सम्यगद्रुबो- णेपमश्याम धाम च । वयं वा मिना स्याम ॥२॥ पातं नो मिना पायुभिरुत तायेयार सुत्रात्रा। साह्याम दस्यूं तनूभिः ॥ ३ ॥ [८] उत्तिष्ठ- बोजसा सह पीत्वा शिप्रे अवेपयः । सोममिन्द्र चमू सुतम् ॥१॥ अनु त्वा रोदसी उभ स्पर्धमा. नमददेताम् । इन्द्र यदस्यहाभत्रः ॥ २॥ वाचम. प्टापदीमहं नवस्रक्तिमृतावृधम् । इन्द्रात्परितन्वं ममे ॥३॥ [ 8 ] इन्द्राग्नी युवामिमेऽभि स्तो- मा अनूपत । पिबतए शम्भु वा सुतम् ॥ १ ॥ या वाए सन्ति पुरुरएहो नियुती दाशुपे नरा । इन्द्रा- ग्नी ताभिरा गतम् ॥ २॥ ताभिरा गच्छतं नरोपे. दर सपनर सुतम्। इन्द्राग्नी सोमपीतये॥३॥ [१०] २३ २ १ २३ । १२ २र १२श्क . १ ।२२ १२ ३२ २ ३ १ २ १ र ·१ र३१२ २२ २ ३ १२ १ ३ २. सामवेदसंहिताया । इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य पष्ठस्याध्यायस्य तृतीयः खण्डः । अर्पा सोम दुमत्तमोऽभि द्रोणानि रोरुवत् । सी. दन्योनी वनेष्वा ॥१॥ अप्सा इन्द्राय वायवे व. रुणाय मरुदनः । सोमा अर्पन्तु विष्णवे ॥२॥ इपं तोफाय नो दधदस्मभ्यर सोम विश्वतः। प्रा पवस्व सहस्रिणम् ॥३॥ [११] सोम उ ष्वाणः । सोभिरधि ष्णुभिरवीनोम् । अश्वयेव हरिता या. ति धारया मन्द्रया याति धारया ॥ १ ॥ अनूप गोमान् गोभिरक्षाः सोमो दुग्धाभिरक्षाः । समुद्र न संवरणान्यग्मन्मन्दी मदाय तोशते॥२॥ [१२] यत्सोम चित्रमुक्थ्यं दिव्यं पार्थिवं वसु । तन्नः पुनान मा भरः ॥१॥पा पुनान आयूरपि स्त. नयन्नधि बहिपि । हरिः सन्योनिमासदः ॥ २ ॥ . २३१२ ३ १ २ ३ ३ २ ..३१२ २ १ ३२३० र ३१ २२३ २र ३ or २ . ३ २७ ·सामवेदसंहिताया। २२ १२ . १ ૨ २ २७ . २३ ३ २३१ र १ २३१२ २३ १ २३२उ युवर हि स्यः स्वः पती इन्द्रश्च सोम गोपती। ई. शाना पिप्यतं धियः ॥३॥ [१३] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य पष्ठस्याध्यायस्य चतुर्थः खण्डः ॥ १॥ इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वत्रहा नृभिः । तमि- न्महतस्वाजिपूतिमर्भ हवामहे स वाजेषु प्र नोऽ विषत् ॥ १॥ असि हि वीर सेन्योऽसि भूरि प्र. राददिः। असि दभ्रस्य चिदयो यजमानाय शिक्ष. सि सुन्वते भूरि ते वसु ॥ २॥ यदुदोरत आजयो एष्णवे धीयते धनम् । युट्या मदच्यु ता हरी. कए हनः के वसौदधोऽस्मार इन्द्रवसी दध ॥३॥ [१४] स्वादोरित्या विपूवतो मधोः पियन्ति गौ. र्यः । या इन्द्रेण सयावरीपणा मदन्तिशोभथा वस्वीरनुस्वराज्यम् ॥ १॥ तो अस्य एशनायुतः सोमए प्रोणन्ति एश्नयः प्रिया इन्द्रस्य धेनवी व २२ ११२ ३१२ २२ २ १ २३१२ २३ क २र १ २ ३ १२ २१ ३२१ ·१३८ सामवेदसंहिताया। २ . ३१ १ ३१ २ ३१२ ३ २ ३ १२ २ १२ २ १ र .२७ २१२ . १ २३ १२ नए हिन्वति सायकं वस्वीरनु स्वराज्यम् ॥ २॥ सा अस्य नमसा सहः सपर्यन्ति प्रचेतसः । व्रता- न्यस्य सचिरे पुरुणि पूर्वचित्तये वरवीरनु स्वरा- ख्यम् ॥ ३ ॥ [१५] असाव्यरशुर्मदायाप्सु दक्षो गिरिष्ठाः । श्येनो न योनिमासदत् ॥३॥ शुभमन्धी देववातमप्सु धी. तं मुभिः सुतम् । स्वदन्ति गावः पयोभिः ॥ २॥ 'प्रादीमश्यं न हेतारमशूशुभन्नमृतायामधेो रस सधमादे ॥३॥ [ १६ ] अभि द्युम्नं ग्रहदाश इ. पस्पते दिदीहि देव देवयुम् । वि कोशं मध्यम युव ॥ १ ॥ आ वच्यस्वसुदक्ष चम्वोः सुतो वि शां वह्निर्न विश्पतिः वृष्टिं दियः पवस्व रीति मपो जिन्वन् गविष्टये धियः ॥ २ ॥ [१७] प्राणा शिशुमहीना५ हिन्धव तस्य दीधितिम् । विश्या २ १ २२२१२ ११ २ २३२ २ १ २ १ श्कर २७ २ २२७ ३ ·सामवेदसंहितायाः। १ ३ १ २ १२ ३ २ ११ २१ २ १२३ १ २ २ १२ ३ १२ १२ परि प्रिया भुवदध द्विता ॥१॥ उप त्रितस्य पा प्योइरभक्त यद्गुहा पदम् । यज्ञस्य सप्त धामभि रध प्रियम् ॥ २ ॥ त्रीणि त्रितस्य धारया पृष्ठे प्रयद्रयिम् । मिमीते अस्य योजना वि सुक्रतुः ॥३॥ [१८] पवस्व वाजसातये पवित्र धारया सु तः। इन्द्राय सोम विष्णवे देवेभ्यो मघुमसरः ॥ १ ॥ त्वार रिहन्ति धीतयो हरिं पवित्रे अद्रुहः। वत्सं जातं न मातरः पवमानाविधम्मणि ॥२॥ त्वं मां च महिव्रत पृथिवीं चोति जभिपे । प्र. ति द्रापिममुञ्चथाः पवमान महित्वना ॥ ३॥ [१९] इन्द जी पवते गोन्योघा इन्द्र सोमस २ ३२७ श्र २ १ १ २२१ ह इन्वन्मदाय । हन्ति रक्षो घाधते पर्य्यरातिंव ३ २ ३१२३ रिवस्कृण्वन्त्र जनस्य राजा ॥१॥ अघ धारया मध्वा पचानस्तिरो रोम पवते अद्रिदुग्धः । इ. २२ ३ २ ·१४. सामवेदसंहितायाः। ३३३ र ३१२ २२ न्दरिन्द्रस्य सख्यं जुषाणो देवों देवस्य मत्सरो मदाय ॥२॥ अभि व्रतानि पवते पुनानो देवो देवात्स्वेन रसेन एञ्चन् । इन्दुर्धर्माश्यतुथा वसा- नो दश क्षिपो अव्यत सानो प्रव्ये ॥३॥ [२०] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य पष्ठस्या- ध्यायस्य पष्ठः खण्डः । आ ते अग्न इधीमहि गुमन्तं देवाजरम् । यह स्या ते पनीयसी समिददीदयति द्यावीपर स्तोत. भ्य आ भर ॥१॥ आ ते अग्न ऋचा हविः शु. कस्य ज्योतिषस्पते । सुश्चन्द्र दस्म विश्पते हव्य. वाट तुभ्यर हूयत इपरस्तोदभ्य आभर ॥२॥ओभे सुश्चन्द्र विश्पते दर्वी श्रीणीप आसनि। उतो न उत्पुपूर्या उक्थेपु शत्रसस्पत इपए स्तोटम्य प्रा भर ॥ ३॥ [२२] इन्द्राय साम गायत विप्राय रहते रहन् । ब्रह्मकृते यिपश्रित पनस्यवे ॥१॥ ३ २ २ ३ १२ १२. १ २ २ ·सामवेदसंहिताया। १४१ १ २ १२ १२ ३ ३ ૨ ૨ १ R ३ २७ ३ ૨ १ २ ૨ ૨ R २ त्वमिन्द्राभिमूरसि त्वर सूर्यमरोचयः। विश्वका मा विश्वदेवो महाए असि ॥ २॥ विभाजं ज्यो- तिषा स्वारगच्छो रोचनं दिवः । देवास्त इन्द्र सख्याय येमिरे ॥ ३॥ [२२] असावि सोम इन्द्र ते शविष्ठ कृष्णवा गहि । आ त्वा एणक्तिन्द्रि- यर रजः सूर्यो न रश्मिभिः ॥१॥ आ तिष्ट वृत्र हनुथं युक्ता ते ब्रह्मणा हरी । अर्वाचीनए स ते मनो ग्रावा कृणोतु वग्नुना ॥ २ ॥ इन्द्रमिदुरी वहतोऽप्रतिधृष्टशवसम् । ऋपोणार सुष्टुतीरुप यज्ञं च मानुपाणाम् ॥ ३॥ [ २३ ] इति तृतीयप्रपाठकः। इति सामवेदे उत्तरानन्यस्य पष्ठस्याध्यायस्य सप्तमः खण्डः ॥७॥ अथ चतुर्थप्रपाठकः । ज्योतिर्यज्ञस्य पवते मधु प्रियं पिता देवानां ज. निता विमूवसुः । दधाति रत्नर स्वधयोरपीच्यं २ २२ २१२ ३१२ ·२४२ सामवेदसंहिताया। ३ मदिन्तमो मत्सर इन्द्रियो रसः ॥ १ ॥ ३१२३कर अभिक्रन्दन कलशं वाज्यर्पतिपतिर्दिवः शतधारो विचक्षणः । हरिमित्रस्य सदनेषु सीदति मर्मजा- नोऽविभिः सिन्धुभिर्वपा ।। २ ।। अग्रे सिन्धूनां पवमानो अर्पस्यनेवाचो अग्रियो गोपु गच्छसि । २३ २२ २३ २२ २ २ २४ ३२ २ १ R १ र अग्रे वाजस्य भजसे महछनए स्वायुधः सोदभिः सोमः । सूयसे ॥३॥[१] असूक्षत प्र वाजि- नी गव्या सोमासो अश्यया । शुक्रासी वीरयाश- घः ॥ १॥ शुम्भमाना ऋतायुभिभुज्यमाना ग. भस्त्योः । पवन्त वारे अव्यये ॥२॥ ते विश्वा दाशुपे वसु सोमा दिव्यानि पार्थिवा। पवन्ता- मान्तरिक्ष्या ॥३॥[२] पवस्व देववीरति प. वित्रए सोम र ह्या । इन्द्रमिन्दो वृपा विश॥३॥ प्रा वच्यत्व महि प्सरो पेन्दो धुम्नवत्तमः । १ ११ ३ २ २३ ·सामवेदसंहितायाम । १ २ ३२७ १ २ २ २२ २ । १ २र३२ १ प्रायोनि धर्णसिः सदः ॥२॥ अधुक्षत प्रियं म. धु धारा सुतस्य वेधसः । अपो वसिष्ट सुक्रतुः ।। ॥३॥ महान्तं त्वा महीरन्यापो अर्पन्ति सिं- न्धवः । यद्गोभिर्वासयिष्यसे ॥४॥ समुद्रो अ- प्सु मामृजे विष्ठम्भो धरुणो दिवः । सोमः पवि. त्रे अस्मयुः ॥ ५॥ अचिक्रपा हरिमहान्मि. त्रो न दर्शतः । सए सूर्येण दिद्यु ते ॥ ६ ॥ गि- रस्त इन्द्र प्रोजसा मर्मुज्यन्ते अपस्यु वः । या- भिर्मदीय शुम्मसे ॥ ७ ॥ तं त्वा मदाय घृप्वय उ लोककृनुमीमहे । तव प्रशस्तये महे ॥ ८ ॥ गो पा इन्दो नृपा अस्यावसा वाजसो उत । आत्मा यज्ञस्य पूर्व्यः ॥ ९ ॥ अस्मभ्यमिन्दविन्द्रियं मधोः पवस्व धारया। पजन्यो वृष्टिमार इव ॥ १०॥ [३] इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्य सप्तमस्याध्यायस्य प्रथमः खण्डः ॥ १॥ [३] २ ३ २ २५ १२ २ २ ३१ १ ·१४४ सामवेदसहिताय. ३ ३ २३१२ ३ २ .. २ १२ २२ १२३२उ ३१२ २२२ १२ १ १३ १ २३ २.३ २२ सना च सोम जेषि च पवमान महि श्रवः । अथा नो वस्यसस्कृधि ॥ १॥ सना ज्योतिः स ना स्वाइविश्वा च सोम सौभगा । प्रथा नो वस्य सस्कृधि ॥ २॥ सना दक्षमुत क्रतुमप सोम मृधी जहि । अथा नो वस्यसस्कृधि ॥३॥ पवीतारः पुनीतन सोममिन्द्राय पातवे । अथा नो वस्यस स्कृधि ॥ १॥ त्वर सूर्यं न आ भज तक क्रत्वा तवोतिभिः । प्रथा नो वस्यसस्कृधि ॥ ५॥ तव क्रत्वा तत्रोतिमिज्योक् पश्यम सूर्यम् । अथा नो वस्यसकृधि ॥ ६॥ अभ्यर्प स्वायुध सोम द्विबई सर रयिम् । प्रथा नो वस्यसस्कृधि ॥ ७ ॥ भ्याइनिपच्यु तो घाजिंसमत्सु सासहिः । अथा नो बस्यसस्कृघि ॥ ८॥ त्वां यज्ञैरवीश्चन पवमा न विधर्मणि । अया नो वस्यसस्कृधि ॥ ९॥ र २ २ ३ २३ ३ ३कर ३ १ २ ३१२ ५ १२ २ १ .. २ ३१२ ३ ·'सामवेदसंहिताया। ४५ २ ३ २ ३ १२ ३१ श्र २ २३ १२३ २ २ १ २१ २३१२ यिं नश्चित्रमश्विनमिन्दो विश्वायुमा भर । अथा नो वस्यसस्कृधि ॥ १० ॥ [१] तरस मन्दी धाव ति धरा सुतस्यान्धसः। तरत्स मन्दी धावति ॥१॥ उत्रा वेद वसूनां मर्तस्य देव्यवसः । तरत्स मन्दी धावति ॥ २॥ ध्वस्त्रयोः पुरुषन्त्योरा सहस्राणि दद्महे । तरत्स मन्दी धावति ॥ ३॥ प्रा ययो स्त्रिरशतना सहस्राणि च ददमहे । तरत्स मन्दी धावति ॥ ४॥ [५] एते सोमा असूक्षत गृणानाः शवसे महे । मदिन्तमस्य धारया ॥३॥ अभि.ग- व्यानि वीतये नम्णा पुनानो अर्पसि । सनद्वाजः परि सव ॥२॥ उत नो गोमतीरिपा विश्वा अर्ष परिष्टुभः । गृणानो जमदग्निना ॥ ३॥ [६] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य सप्तमस्याध्या- यस्य द्वितीयः खण्डः ॥ २ ॥ इमर स्तोममर्हते जातवेदसे रथमिव सं महेमा २ २१ ३१२ २२ ३१२३ ३२१ २ २१२३ १२ ३२ ३ ३ २ ३२उ ३ ३ १ २ ·१४६ सामवेदसंहिताया। ३२७ ३ मनीपया । भद्रा हि नः प्रमतिरस्य सरसद्यग्ने ३ सख्ये मो रिषामा वयं तव ॥१॥ भरामध्मं कृ. २ २२ २२ ૨ २ १ २२ २२ णवामा हवीएपि ते चितयन्तः पर्वणापर्वणा वय म् । जीवोतवे प्रतरार साधया धियोऽग्ने संख्ये मा रिपामा वयं तव ॥२॥ शकेम त्वा समिधए साधया धियस्त्वे देवो हविरदन्त्याहुतम् । त्वमा दित्या आ वह तान् ह्युइश्म स्यग्ने सख्ये मा रिपामा वयं तत्र ॥३॥ [७] प्रति वा सूर उ दिते मित्रं गृ गीपे वरुणम् । अर्यमणए रिशाद सम् ॥ १॥ राया हिरण्यया मतिरियमकाय श वसे । इयं विप्रा मेधसातये ॥२॥ ते स्याम देव वरुण ते मित्र सूरिभिः सह । इपए स्वश्च धीम हि ॥ ३॥ [८] भिन्धि विश्वा अप द्विपः परि घा. घो जही मृधः । वसु स्पाहं तदा भर ॥ १॥ य. २ २ ३ १२ ३ २ ૨ २२ ३१२ १ २ २३क २२ २३ २ १ ·सामवेदसंहिताया। २ ३ २ २र३१२ ३ १ १२३ २७ २३ १२३ २ ૨ ३ १ र ३ ३१२ २र३१ २ ३१२ स्य ते विश्वामानुपग्भूरेदत्तस्य वेदति । वसु स्प. हं तदा भर ॥ २ ॥ यवीडाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर र्शाने पराभूतम् । वसु स्पार्ह तदा भर ॥३॥ [९] यज्ञस्य हि स्थ ऋत्विजा सस्त्री वाजेषु कर्मसु । इन्द्राग्नी तस्य वोधतम् ॥ १ ॥ तोशासा रथया- घाना वृत्रहणापराजिता । इन्द्राग्नी तस्य बोध. तम् ॥ २ ॥ इदं वां मदिरं मध्वधुक्षनद्रिभिर्नरः । इन्द्राग्नी तस्य वोधतम् ॥ ३॥ [१०] इति सामवेदे उत्तराग्रथस्य सप्तमी ध्यायस्य तृतीयः खण्डः । इन्द्रायेन्दो मरुत्वते पवस्व मधुमत्तमः । अर्कस्य योनिमासदम् ॥ १॥ तं त्वा विना वचोविदः प- रिक एवन्ति धणंसम् । सं त्वा मृजन्त्यायवः ॥२॥रसं ते मित्रो अर्यमा पियन्तु वरुणः कवे। पवमानस्य मरुतः ॥३॥ [३१] मृज्यमानः सुह- १२ ३१२३ १२३ २३ १२ १ १ २ ३ १३ २२३१२ ·१४८ सामवेदसहिताया। २१ ३१ ३कर ३ १२ २र ३१ २ ३२३ २ङ ૨ ૨ ३२ ३ १ २२३२ २ २ श्र २ स्त्या समुद्रे वाचमिन्वसि । रयिं पिशङ्ग बहुलं पुरुस्टहं पवमानाभ्यपंसि ॥ १॥ पुनानो वारे पवमानो अव्यये वृपो अचिक्रदद्वने। देवानाए सोम पचमान निष्कृतं गोभिरजानो अर्पसि ॥२॥ [२२] एतमु त्यं दश क्षिपो मृजन्ति सिन्धुमातरम् । समादित्येभिरख्यत ॥ १ ॥ समिन्द्रेणोन वायुना सुत एति पवित्र आ । सर सूर्य्यस्य रश्मिभिः ॥२॥ स नो भगाय वायवे पूपणे पवस्व मधुमा- न् । चारुमित्रे वरुणे च ॥३॥ [१३ ] इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्य सप्तमस्याध्यायस्य चतुर्थः खण्डः ॥ ४ ॥ रेवतीनः सधमाद इन्द्र सन्तु तुविवाजाः। क्षुमन्तो याभि मदेम॥३॥आ घ त्वावां त्मना युक्त स्तोलभ्यो कृष्णवीयानः । ऋणोरक्षन चक्रयोः ॥२॥आ यदु- वः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम् । ऋणोरक्षं न श. ३ १२ ३२ २ २ ३ ३२उ ३ २३कर १ २२ २२७ ३१ ·। सामवेदसहिताया। ३ २३१२ १४८ २. २३ १२ २३ ३ २ ३ ३ १ २ २६३ १२ २ चीभि. ॥३॥ [१४] सुरूपकृत्नुमूतये सुटुघामिव गोगुहे । जुहूमसि द्यविद्यवि ॥ १ ॥ उप नः स- धना गहि सोमस्य सोमपाः पिबं । गोदा इंद्रे- वतो मदः ॥२॥ प्रथा ते अन्तमानां विद्याम सुमतीनाम् । मा नो अति ख्य ओगहि ॥ ३॥ [१५] उभे यदिन्द्र रोदसी आपप्राथोपा इव । महान्तं त्वा महीनाए सम्राजं चर्पणीनाम् । देवि जनित्रजीजनद्रा जनित्रयजीजनत् ॥ १ ॥ दीर्घ यथा शक्तिं विभर्पि मन्तुमः । पूर्वेण म- घवन्पदा वयामजोयथा यमः। देवीजनित्र्याजी- जनद्रा जनित्र्याजीजनत् ॥ २ ॥ अव स्म द्रुहूं । णायतो मत्तस्य तनुहि स्थिरम् । अधस्पदं तमी कृधि यो प्रस्मार अभिदासति । देवी जनित्र्या- जीजनद्रा जनित्यजीजनत् ॥ ३॥ [१६] २२ ह्यकुशं २र २२ १ ·२ ३२ १ २उ २ २र १ ૨ २ २३ १ २ २ २२ १ २ सामवेदहिताया। इति सामवेदे उत्तरापथस्य सप्तमस्याध्यायस्य पञ्चम खण्डः ॥ ५ ॥ परि स्वानो गिरिष्ठाः पवित्रे सोमो अक्षरत् । मदेपु सर्वधा असि ॥ १॥ त्वं विप्रस्त्वं कविर्म- धु प्रजातमन्धसः । मदेपु सर्वधा असि ॥ २ ॥ त्वे विश्वे सजीपसो देवासः पीतिमाशत । म- देषु सर्वधा असि ॥ ३ ॥ [१७] स सुन्वे यो वसू. नां यो रायामानेता यइडानाम् । सोमो यः सु. क्षितीनाम् ॥ १ ॥ यस्य त इन्द्रः पियाद्यस्य म- रुतो यस्य वार्यमणा भगः । आ येन मित्रावरु- णा करामह एन्द्रमवसे महे ॥ २ ॥ [१८] तं वः सखायो मदाय पुनानमभि गायत । शिशुं न ह- व्यैः स्वदयन्त गूर्तिमिः ॥ १ ॥ सं वत्स इव मा- दभिरिन्दुर्हिन्यानो अज्यते । देवावीर्मदो मतिभिः परिष्कृतः ॥२॥ अयं दक्षाय सोधनोऽयर श- ३ १ र ३१ ३ २ २३ २ २ २ २ २२१२ २ १ २ २ र २३ १र१ २ ३ १ ·सामवेदसंहिताधा। - १५१ श र्धाय पीतये। अयं देवेभ्यो मधुमत्तरः सुतः ॥३॥ ३ १ २.३१२३क र २३१२ ३ २३ १ १ ३ १ १ ३१२ २२ ३१ २२ २३ १ [१९] सोमोः पवन्त इन्दवोऽस्मभ्यं गातुवित्तमः । मित्राः स्वाना अरेपसः स्वाध्यः स्वर्विदः ॥ १॥ ते पूतासो विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः । सू. रासो न दर्शतासो जिगत्नत्रो ध्रुवा घृते ॥ २ ॥ सुष्याणासो व्यद्रिभिश्चिताना गोरधि त्वचि । इ. पमस्मभ्यमभितः समस्वरन्वसुविदः ॥ ३ ॥ [२०] अया पवा पवस्वैना वसूनि मारश्वत्व इन्दो स- रसि प्रधन्त्र । बध्नश्चिद्यस्य वातो न जूतिं पुरु. मेधाश्चित्तकवे नरं धात् ॥ १॥ उत न एना प- वया परस्वाधि श्रुते श्रवाय्यस्य तोर्थे । पष्टिर सहस्रा नैगुतो वसूनि वृक्षं न पक्व धूमवरणार्य ॥२॥ महीमे अस्य वृप नाम भूपे मारश्वत्वे वा प्रशने वा वधः । अस्वापयनिगुतः स्नेहयच्चापा- २ २ ३२ २ ३ १२ ·१५२ सामवेदसंहिताया। मित्राए अपाचितो प्रचेतः ॥ ३॥ [२१] इति सामवेदे उत्तरापथस्य सप्तम स्याध्यायस्य पष्ठः खण्डः । २ २ २ कर ३ १२ ३ १ २ ३ ३२उ ३१२ २२ ૨ ३क २२ २ २ अग्ने त्वं नो अन्तम उत त्राता शिवो भुवी व. रूथ्यः ॥ १ ॥ वसुरग्निर्वसुनवा अच्छा नक्षि यु. मत्तमो रयिं दाः ॥ २ ॥ तं त्वा शोचिष्ठदीदिवः ३१२ सुम्नाय नूनमीमहे सखिभ्यः ॥३॥ [२२] इमा नु के भुवना सीपधेमेन्द्रश्च विश्व च देवाः ॥१॥ यज्ञं च नस्तन्वञ्च प्रजां चादित्यैरिन्द्रः सह सीप. धातु ॥२॥ आदित्यैरिन्द्रः सगणो मरुद्विरस्मभ्यं भेपजा करत् ॥ ३॥ [२३] प्र वोऽर्चीप० ॥ [२४] इति अर्द्धप्रपाठकः । इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्य सप्तम. स्याध्याय सप्तमः खण्डः ॥७॥ इति चतुर्थस्या?ः प्रपाठकः। अयाटमाध्याय प्रारभ्यते । म काव्यमुनेत्र त्रुवाणो देवो देवानां जनिमा २ ड २ १ २२ १

·सामवेदसहिताया।
5
३
.
३२ ३०२र३ १२
२
३
.
२
३
२१२
१
२
३
११
२
विवक्ति । महिव्रतः शुचिबन्धुः पायकः पदाव-
गही अभ्येति रेभन ॥ १ ॥ प्रहरसासस्कृपला थ.
ग्नुमछामादस्तं वृपगणा प्रयासः । अडोपिणं प.
बमान सखायो दुर्म वाणं प्र वदन्ति साकम्
॥ २॥ स योजत उरुगायस्य जूतिं वृथा क्रीडन्त
मिमते न गावः । परीणसंकृणुते तिग्मटको दिया
हरिददृशे नक्तमजः
: ॥ ३ ।। प्र स्वानासो रथा इ.
वार्वन्तो न श्रयस्यवःसोमासो राये प्रक्रमुः ॥ १।।
हिन्वानासो रथा इय दधन्विरे गभस्त्योः । भरा.
स. कारिणामिय॥५॥ राजानो न प्रशस्तिभिः
सोमासो गोभिरञ्जते । यज्ञो न सप्त धावृभिः
२३.०३१२३२
.
१२
१ २
२
३
२
२
परि स्वनास इन्दयो.मदाय घर्हणा गिरा । मधो
२
प्रपंन्ति धारया ॥७॥ आपानासो विवस्वतो
.
१२
जिन्यन्न उपसो भगम् । सूरा प्रग यि तन्यते ॥८॥

·११४ 1 सामवेदसंहितायाः। ३१२ ३ २ ३ १ अप द्वारा मतीनां प्रत्ना ऋण्वन्ति कारवः वृष्णी हरस आयवः॥९॥ समीचीनास आशत होतारः सप्तजानयः । पदमेकस्य पिप्रतः ॥ १० ॥ नाभा नाभि.न आ ददे चक्षुपा सूर्य दृशे । कवेरपत्य मा द्रुहे ॥ ११ ॥ अभि प्रियं दिवस्पदमध्वर्युभि- गुहाहितम् । सूरः पश्यति चक्षसा ॥ १२ ॥ [१] इति सामवेदे उत्तरायन्यस्य अष्टमा- १२ ३ १२ . ध्यायस्य प्रथमः खण्डः ॥१॥ ३१२ असृग्रमिन्दवः पया धर्मन्न तस्य सुश्रियः । वि. १ ३ १२ दाना अस्य योजना ॥ १॥ प्रधारा मधो अग्नि- २ ૨ ૨ ૨ ૨ २२२ यो महीरपो बि गाहते। हबिहवि पु वन्द्यः ॥२॥ प्र युजा बाचो अग्रियो वृपो अचिक्रदद्वने । स. द्वभि सत्यो अध्वरः ॥ ३॥ परि यत्काथ्या क- विमा पुनानो अर्पति । स्वर्वाजी सिपासति ॥१॥ पवमानो अभि स्फुधो विशोरा.जेत्र सीद, र २र३ . ३ ·मामवेदसंहिताया। १५५ ३२उ २ २ ति। यदीमृणवन्ति वेधसः ॥५॥ अव्या मारे परि प्रियो हरिवनेषु सीदति । रंभो वनुप्यते म. ॥६॥ स वायुमिन्द्रमश्विना साकं मदेन ग- छनि । रणा यो अस्य धर्मणा ॥ ७॥ ओ मित्र २ २२ ती॥ १ ३२. " ३उ ॥ २ ३ २ २ ३ वरुणे भगे मधोः पवन्त ऊर्मयः । विटाना अस्य शक्मभिः ॥ ८॥ अम्मभ्यए रोदसी रयिं मध्वो वाजस्य सातये । यो वसूनि सं जितम् ॥ ९ आतै दक्ष मयोभुवं वहिमद्या वृणीमहे । पान्त. मा पुरुस्यहम् ॥ १०॥ आ मन्द्रमा वरेण्यमा घि- प्रमा मनीपिगम् । पान्तमा पुरुस्यहम् ॥ ११ ॥ २२३२३१ प्रा यमा सुचेतुनमा सुक्रतो तनूप्वा । पान्तमा पुरुस्पहम ॥ १२॥ २] इति सामवेदे उत्तराग्रंथस्य अष्टमा. ध्यायस्य द्वितीयः खण्डः ॥ २ ॥ मूर्धानं दियो अरतिं पृथिव्या वैयोनरमन मा २ ·सामवेदसंहिताया:। ૬ ૨ ३ १२ १ ३ १२ ३ २ ३करर ३ १२ २ १ ३ जातमग्निम् । कविर सम्राजमतिथि जनानामा सन्नःपात्रं जनयन्त देवाः ॥ १॥ त्वां विश्वे अमृ त जायमानए शिशु न देवा अभि सं नवन्ते । तब क्रतुभिरमृतत्वमायन्वैश्वानर यत्पित्रोरदीदेः ॥२॥नाभिं यज्ञानाए सदनए रयीणां महामाहावमभि. सं नवन्त । वैश्वानर रथ्यमध्वराणां यज्ञस्यकेतु जनयन्त देवाः ॥ ३॥ [३] प्र वो मित्राय गायत्र वरुणाय विपा .गिरो । महिक्षत्रायतं वृहत् ॥ १॥ सम्राजा या घृतयोनी मित्रश्लोमां वरुणश्व । देवा देवेपु प्रशस्ता ॥ २ ॥ ता नः शक्तं पार्थिवस्य में हो रायो दिव्यस्य । महि वां क्षत्रं देवेषु ॥ ३॥ [४] इन्द्रा याहि चित्रभानो सुता इमे त्वायत्रः । आपत्रीभिस्तना पूतास ॥ १॥ इन्द्रा याहि धियेपि तो विमजूनः सुतावतः । उप ब्रह्माणि वाघत. ॥२॥ ३ २ ३ ૨ ३२ ३२ २ ३२ १ २ १२ ३१ २ ३२ ३१२ १ २२ १ २ १ २ १ ·मामवेदसंहिताया:। ३ २३१२ १ २र३ ૨ ૨ ३२ २ इन्द्रा याही तू तुजान उप ब्रह्माणि हरिवः । सु ते दधिष्व नश्वनः ॥ ३॥ [५] तमीडिष्व यो प्र र्चिपा वना विश्वा परिप्वजत् । कृष्णा कृणोति जिहूया ॥१॥ य इटु आधिवासति सममिन्द्रस्य मर्त्यः । युम्नाय सुतरा अपः ॥२॥ ता नो घाज यतीरिप आशूपिपानमर्वतः । एन्द्रमग्निं च वोढ वे॥३॥ [६] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य अष्टमाध्यायस्य दृतीयः खण्डः। १ २ ३ ३ २३ प्रो अयासीविन्दुरिन्द्रस्य निष्कृतए सखा मस्युन मिनाति सङ्गिरम् । मर्म्य इव युप्रतिभिः सम ३ २ पतिः सोमः कलशे शतयामना पया ॥ १॥ प्र ३ ३ १ २ कर ३ ૨ वो धियो मन्द्रयुत्रो विपन्युत्रः पनस्युनः संघर- णेप्वक्रमुः । हरिं क्रीडन्तमभ्यनूपत स्तुभोऽभि धेनवः पयसेदशिययुः ॥ २॥ आ नः सोम १ २ ·३ २ २3 ३१२ २४ २ ३ २ ३ १ २ सामवेदसहितायाः। २३ २३ २३ संयतं पिप्युपीमिपमिन्दो पवस्व पवमान ऊर्मि- णा । या नो दोहते त्रिरहनसश्च पी क्षुमद्वाज- वन्मधुमत्सु गीर्य्यम् ॥३॥[७]न किष्टं कर्मणा नश. ३२ ६.१ २ ३.१२ द्यश्वकार सदावृधम् । इन्द्रं न यज्ञैर्विश्वगूर्तमभ्व समष्टं पाणुमोजसा ॥१॥ अषाढमुग्रं पृतनासु सासहिं यस्मिन्महीरुरुजयः । सं धेनवो जायमा ने अनोनवुवः क्षामीग्नं नवुः ॥ २॥ [८] इति सामवेदे उत्रा ग्रन्थस्य अप्ठमाध्यायस्य चतुर्थः खण्डः सख य आ नि पीदत पुनानाय प्र गायत । शि शुं न यज्ञैः परि भूपत श्रिये ॥ १ ॥ समी वत्सं न माभि. सृजता गयसाधनम् । देवाच्या म दमभि द्वगवसम् ॥ २॥ पुनाता दक्षसाधनं यथा शर्धाय पीतये । यथा मित्राय वरुणाय शन्तमम् ॥३॥ [९] प्र वाज्यक्षाः सहस्रधारस्तिरः पत्रि २ । २ ३ २ . ३ कर ·३ २७ २ ३ २२ २ २ १ २र३कर ३२३ ३ १२३ २ ३ मामवेदसंहिताया। ३कर त्रं वि वारमव्यम् ॥ १ ॥ स वाज्यक्षाः सहस्ररेता अद्विजानो गोभिः श्रोणानः ॥ २॥ प्र सोम या हीन्द्रस्य कुक्षा नृभिर्य माणो अद्रिभिः सुतः ॥३॥ [१०] ये सोमासः परावति ये प्रति सुन्विरे। ये वादः शर्यणावति॥१॥ य आर्जी के मु कृत्व सु गे मध्ये पस्त्यानाम् । ये वा जनेषु पञ्चसु ॥२॥ ते नो वृष्टि दिवस्परि पवन्तामा सुवीर्यम् । स्य ना देवास इन्दवः ॥३॥ [१] इति सामवेदे उत्तगग्रन्थस्य अष्टमाध्यायस्य पञ्चमः खण्डः ॥ ५॥ आ ते बत्सो मनो यमत्परमाच्चित्सधम्यात् । अ. ग्ने त्वां कामये गिरा ॥ १ ॥ पुरुत्रा हि सदङसि दिशो विश्वा अनु प्रभुः । समत्सु त्वा हवामहे ॥२॥ समत्स्वग्निमवसे वाजयन्ती हवामहे । वा जेपु चित्रराधसम ॥ ३॥ [१२] त्व न इन्द्रा भर २ ३ १ २ १ २७ ३३ . १ ·मामवेदसंहिताया। २ २ २ १ २२ ३१२३ २३ १ २१२ ३१२ १ २ ३ २ ३ १३ ३ २ ओजो नगमाए शतक्रतो विचर्षणे । प्रा वीर प तनासहम् ॥ १॥ त्वर हि नः पितावसो त्वं मा तो शतक्रतो वभूविथ । प्रथा ते सुममीमहे ॥२॥ त्वार शुष्मिन्पुरुहूत वाजयन्तंमुप ब्रुवे सहस्कृत स 'नो रास्व सुत्रीय॑म् ॥ ६॥ [13] यदिन्द्र चित्र मइंह नास्ति त्वादातमद्रिवः । राधस्तन्नो विदवस उभयाहस्त्या भर ॥१॥ यन्मन्यरो वरेण्यमिन्द्र दा. क्ष तदा भर । विद्याम तस्य ते वयमकूपारस्य दा वनः ॥ २ ॥ यत्ते दिक्षु प्रराध्यं मनो अस्ति श्रुतं वृहत् । तेन हढ़ा चिदद्रिव आ वाजं दर्पि सात ये ॥३॥ [१४] इति चतुर्थः प्रपाठकः । इति सामवेद उत्तराग्रन्यस्य अष्टमाध्यायस्य पष्टः खण्डः अध पञ्चमः प्रपाठक। नवमो ऽध्याय प्रारभ्यते । २०३ 7 १२ २ ३ १ २२ ३१ ·मामवेदसहितायाः। ३ ३ २३ १ २र १२ ३१ २ १ २३१ २१ ३ २र शिशुं जज्ञानर हर्यतं मृजन्ति शुम्भन्ति विप्रं म रुतो गणेन । कविर्गीर्भिः काव्येन कविः संत्सोमः पवित्रमत्येति रेभन् ॥ १॥ ऋषिमना य ऋपिक स्वर्षाः सहस्रनोथः पदवीः कवीनाम् । तृतीयं धा ३२ ३१२ म महिषः सिपासत्सोमो विराजमनु राजति टुप् ३ २३ ॥२॥ चमूपच्छेनः शकुनो विभृत्वा गोविन्दु प्स आयुधानि विनत । अपामूर्मिए सचमान स मुद्र तुरीयं धाम महिपो विवक्ति ॥३॥[१] एते सोमा अभि प्रियमिन्द्रस्य काममक्षरन् । वर्ष न्तो अस्य वीर्य्यम् ॥ १॥ पुनानासश्वमूपदो गच्छ न्तो वायुमश्विना । ते नो धत्त सुवीर्यम् ॥२॥ इन्द्रस्य सोम राधसे पुनानो हार्दि चोदय । देवा. नां योनिमासदम् ॥३॥ मृजन्ति त्वा दश क्षिपो हिन्वन्ति सप्तधीतयः। अनु विप्रा प्रमादिपुः॥४॥ ३२३१ २ २ २र३ १ २ १२ ३कर २ ३२३ १२ ३ २३ १२ २२ ३ २ २ ३२३१२ १२ ·११२ सामवेदसहिताया:। ३१२ ३ र ३२२ १ ३ २ २१ २२ ३ २3 ३ २३ १३ ३ २ देवेभ्यस्वा मदाय कर सुजानमति मेष्यः । सं गोभिर्वासयामसि ॥५॥ पुनानः कलशेष्वा व स्त्राण्यरुपो हरिः । परि गन्यान्यव्यत॥६॥म. घोन मा पत्रस्व नो जहि विश्वा अप द्विषः । इ. न्दो सखायमा विश ॥ ७॥ नृचक्षसं त्वा वयमि- न्द्रपीतर स्वर्विदम् । भक्षीमहि प्रजामिपम् ॥८॥ वृष्टिं दिवः परि सब द्युम्नं पृथिव्या अधि । स- हो नः सोम एत्सु धाः ॥ ९॥ [२] इति सामवेदे उतराग्रन्थस्य नवमस्याध्यायस्य प्रथम खण्डः ॥ १॥ २२ ३ १२ ३ २२३१ ૨ २र १ १ २ ३ १२ ३ १ ३ १२२२ ३ २ सोमः पुनानी अपंति सहस्रधारी अत्यविः । वा- योरिन्द्रस्य निप्कृतम् ॥ १ ॥ पवमानमवस्यवों विप्रमभि प्र गायत । सुप्वाणं देववीतये ॥२॥ परन्ते वाजसातये सोमा सहस्रपाजसः। गणाना देववीतये ॥ ३॥ उत नो वाजसातये पवस्व . १२२ ३ २ ·सामवेदसंहितायो । १ म ३ २ २२३ २ १ १ २ ३२७ ३१२ ३ २३ १२ २ २३ २ हतीरिष । धुमदिन्दो सुवीर्यम् ॥ ४ ॥ अत्या हियाना न हेभिरसुग्रं वाजसातये । वि वारम. ध्यमाशयः ॥ ५॥ ते न सहस्रिणपरयिं परन्ता- मा सुवीर्यम् । स्वाना देवास इन्दवः ॥६॥वा- या अर्पन्तीन्दवोऽभि वत्सं न मातर. । दधन्विरे गभस्त्योः ॥ ७॥ जुष्ट इन्द्राय मत्सरः पवमान. क- निक्रदत् । विश्वा अप द्विषो जहि ॥ ८ ॥ अपन्न अरावणः पवमानाः स्वर्द्धशः । योनावृतस्य सीदत ॥ ९॥ [३] इति सामवेटे उत्तराग्रन्थस्य नवमस्याध्याय- स्य द्वितीयः खण्डः ॥२॥ सोमा असृग्रमिन्दवः सुता ऋतस्य धारया । - न्द्राय मधुमत्तमाः ॥ १॥ अभि विप्रा अनूपत गाव वत्सं न धेनव । इन्द्रए सोमस्य पीतये॥२॥ मदच्युत्क्षेति सादने सिन्धारा विपश्चित् । सा- ३ १२३१२ ३ २३ १ २ ३ २ ·. २ २ २७ ३ १२ ३ ३ १ १ सामवेदसंहिताया। ३२ मो गौरी अधि श्रितः ॥३॥ दिवो नाभा विच- क्षणोऽव्यावारे महीयते । सेामा यः सुक्रतुः कविः ३२ ३२ ॥४॥ यः सोमः कलशेवा अन्तः पवित्र आहि- तः । तमिन्दुः परि षस्वजे ॥५॥ प्र वाचमिन्दुरि- प्यति समुद्ररयाधि विष्टपि । जिन्वन् काशं मधु- श्रुतम् ॥ ६ ॥ नित्यस्तोत्रो वनस्पतिर्धनामन्तः सबर्दघाम् । हिन्वाना मोनुपा युजा ॥ ७ ॥ ओ पवमान धारय रयिंए सहस्रवर्चसम् । अस्म इ. न्दो स्वाभुवम् ॥८॥ अमि प्रिया दिवः कविर्विनः स धारयो सुतः । सेोमा हिन्वें परावति ॥९॥ [४] इति सामवेदे उत्तरायन्यस्य नवमस्याध्याय- स्य तृतीयः खण्डः। उत्तै शुष्मास ईरते सिन्धारमैरिव स्वनः । वाण- स्य चोदया पधिम् ॥ ७॥ प्रसवे त उदीरते तिस्रो यात्री मवस्युवः । यदव्य एपि सानयि ॥२॥ २ २१ २ १२ # ૨ ३ १ ३२ २ १२ ३ १ ·सामवेदसंहिताया.. ३ ३ ૨ २ ३२ ३१ दर अव्या वारैः परि प्रियर हरिए हिन्वन्त्यद्रिमिः। पवमानं मधुश्चुतम् ॥३॥ आ पवस्व मदिन्त. म पवित्रं धारया कवे। अर्कस्य योनिमासदम् ॥४॥ स पवस्व मदिन्तम गोभिरजानो अक्तुभिः। ए. न्द्रस्य जठरं विश ॥ ५॥ [५] इति सामवेदे उत्तरोग्रन्थस्य नवमस्याध्यायस्य चतुर्थः खण्डः ॥ ४ ॥ अयावीती परिस्रव यस्त इन्दो मदेवा। प्रवाहेन. वतीनव ॥१॥पुरः सद्य इत्याधिये दिवोदासायश- २३ २.१२३ १२ म्बरम् । अधत्यं तुर्वशं यदुम् ॥२॥परिनो अश्वम- श्वविद्गोमदिन्दो हिरण्यवत् । क्षरा सहस्रिणीरिपः ॥३॥ [६] अगघ्नन् पवते मृधोऽप सोमो अरा- व्णः गच्छन्निन्द्रस्य निस्कृतम् ॥१॥ महो नो रा. या भर पवमान जही मृधः । रास्वेन्दो वीर- वद्यशः ॥२॥ न त्वा शतं च न हुतो राधो दि. १२३२ ३१ २३ १२ २ २र ३ १२ ३२ २र३ १२ श्र ३२ ·सामवेदपंडिताया.! ३ २२उ २३ १२ सन्तमा मिनन् । यत्पुनानो मखस्यसे ॥३॥[७] अया पवस्त्र धारया यया सूर्य्यमरोचयः। हिन्वा नो मानुपीरपः ॥१॥ प्रयुक्त सूर एतशं पत्रमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे ॥ २ ॥ उत त्या हरितो रथे सूरो अयुक्त यातवे । इन्दुरिन्द्र इति ब्रुवन् ॥ ३ ॥ [८] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य नवमस्याध्यायस्य पञ्चमःखण्डः ॥५॥ अग्निं वो देवमग्निभिः सजोषा यजिष्ठं दूतम- ध्यरे कृणुध्वम् । यो मत्यैपु निध्रुषि ताबा त- पुर्मूर्धा घृतान्नः पावकः ॥ १॥ मोथदश्यो न य- यसेऽविष्यन्यदा महः संवरणाद्वरस्थात् । आदस्य वातो अनु वाति शोचिरध स्म ते ब्रजनं कृपण- मस्ति ॥२॥ उद्यस्य ते नवजातस्य वृष्णोऽग्ने परन्त्यजरा इधानाः । अच्छा दामरुपो धूम ए. २ ૨ २२ १ ३ २ २ ३२ १ ३२ ३१२३ १ २ ३ २ १ २र३१२ ३ १२१२ ·३ १ २र ३२३२३१२ १ र २ स र ३१ र ३२ २ ३ १ २र३ २र सामवेदसंहिताया। २३ १०३ षि संदूतो अग्न ईयसे हि देवान् ॥ ३॥ [१]त. मिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे । स वृषा वृषभो भुवत्॥१॥इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स बले हित.। युम्नो श्लोकी स सोम्यः ॥ २॥ गिरा बज्जो न संभृतः सबलो अनपच्युतः । ववक्ष उग्रो अस्तृ. तः॥ ३ ॥ [१०]] इति सोमवेदे उत्तराग्रन्थस्य नवमस्याध्यायस्य षष्ठः खण्डः ॥६॥ अध्वर्यो अद्रिभिः सुतर सोमं पवित्र मा नय । पुनाहीन्द्रीय पातवे ॥ १ ॥ तव त्य इन्दो अन्ध- सो देवा मधोया॑शत । पत्रमानस्य मरुतः ॥२॥ दिवः पीयूप्रमुत्तमए सोममिन्द्राय वन्त्रिणे । सु. नोता मधुमत्तमम्॥३[११] धर्ता दिवः पवतेकृत्त्वयो रसो दक्षो देवानामनुमाद्यो नृभिः । हरिः सृजा- नो अत्यो न सत्वभिर्वथा पाजारसि कृणुषे न; ३ २र ३२३१ २ ३ ३ कर ३१२ ३२ ३२उ २ ३ ३२३ ३ २३ १ २ २ ३ १ ३ ·१५८ सामवेदसंहिताया। ३ २ २र .. २ २ २ १ २ १२३ २३ ६ ૨ ૨ २उ ३२क २२ ॥१॥ शूरो न पत्त प्रायुधा गभस्त्योः स्वा३: सिपासनुथिरों गघिष्टिषु । इन्द्रस्य शुष्ममी. रयन्न पस्युमिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते मनीपिभिः ॥२॥ इन्द्रस्य सोम पवमान जर्मिणा तविष्य. माणी जठरेप्वा विश । प्र नः पिन्व विमुदभेव रोदसी धिया नो वाजार उप माहि शश्वतः ॥३॥ [१२] यदिन्द्र प्रागपागुदग्न्यग्वा हूयसे नृभिः । सिमा पुरू नृपूतो अस्यानवेऽसि प्रश तुर्वशे ॥१॥ यद्वा रुमे रुशमे श्योवके कृप इन्द्र मा- दयसे सचा । कण्वासस्त्वा स्तोमेभिर्ब्रह्मवाहस इ. न्द्रा यच्छन्त्या गहि ॥ २॥ [१३] उभय शृण. वच्च न इन्द्रो अर्वागिटं वचः । सनाच्या मघवां- त्सोमपीतये घिया शविष्ठ प्रा गमत् ॥ १॥ तर हि स्वराज वृषभं तमोजसा धिपणे निष्ठतक्षतः । ३१२ १२३ १२ १ २ २र३ १ २ २७ ·३ २ . २ ३१ र १२३ १ २ २ २२ १ ३ सामवेदसंहितायाः। २२ ३ उतोपमानां प्रथमो नि षीदसि सोमकामए हि ते मनः ॥ २ ॥ [१४] इति सामवेदे उत्तराग्रयस्य नवमस्याध्यायस्य सप्तमः खण्डः ॥ ७॥ पवस्व देव आयुपगिन्द्र गच्छतु ते मद। वायुमा २र३ १३ रोह धर्मणा ॥3॥ पवमान नि तोशसे रयिर सोम नवाय्यम् । इन्दो समुद्रमा विश ॥२॥ अपघ्न- न्पवसे मृधः० ॥ ३॥ [१५] अभी नो वाजसातम- मु०॥१॥ वयं ते अस्य राधसो वसोर्वसो पु- रुस्टहः । नि नेदिष्ठतमा इषः स्याम सुन्ने ते अ- ध्रिगो ॥ २॥ परि स्य स्वानो अक्षरदिन्दुरव्ये मदच्युतः तः । धारा य ऊवो अध्वरे भ्राजा न या- ति गव्ययुः ॥ ३॥ [१६] पवस्व सोम महान्त- समुद्रः पिता देवानां विश्वामि धाम ॥१॥ शु. कः पवस्व देवेभ्यः सोम दिवे पृथिव्यै शं च म. २२३ १ २ २२३१ २ ૨ २२ २ ३१३३१ २२३ ·सामवेदसंहिताया। १ २ २२.३ २ ૨ ૨ ૨ ૨ ૨ ३२ २ २ १ १ २ २ २२ ३ जाभ्यः ॥२॥ दिवो धर्तासि शुक्र पीयूपी सत्यै विधर्मवाजी पवस्व ॥३॥ [१४] इति सामवेद उत्तराग्रन्थस्य नवमस्याध्यायस्य अष्टमः खण्डः ॥८॥ प्रेष्ठं वो अतिथि स्तुपे मित्रमिव प्रियम् । अग्ने रथं न वेद्यम ॥१॥ कविमिव प्रशएस्यं यं देवा- स इति द्विता । नि मत्यैप्वादधुः ॥ २ ॥ त्वं य. विष्ठ दाशुपो नृपः पाहि गृणुहीगिरः। रक्षा तो- कमुत त्मना ॥३॥ [१८] एन्द्र नो गधि प्रिय स- त्राजिदगोह्य । गिरिन विश्वत. पृथुः पतिर्दिवः ॥3॥ अभि हि सत्य सोमपा उभे बभूथ रोदसी। इन्द्रासि सुन्वतो वृधः पतिर्दिवः ॥ २ ॥ त्वर हि शश्वतोनामिन्द्र धर्ता पुरामसि । हन्ता दस्योर्मनोध. पत्तिर्दिवः ॥३॥ [१९] पुरा मि- न्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत । इन्द्रो विश्व २१ २२ २ २२ ३१ १ २२ ३२ १ २२ ३२र३२ १ र ३२८ १ ·२ ३ २३. ३ ३ १२ २ ३१२ २ ३१२३ १ र २३ मामवेदसंहिताया। ३२ स्य कर्मणो धर्ता वज्जो पुरुष्टुतः ॥ १ ॥ त्वं वल- स्य गोमतोऽपावरद्रिवो बिलम् । त्वां देवा अमि- भ्युपस्तुज्यमानस प्राविपुः ॥२॥ इन्द्रमीशानमो. जसाभि स्तोमैग्नूपत। सहस्रं यस्य रातय उत वा सन्ति भूयसी ॥ ३॥ [२०] इति अर्द्धप्रपाठकः इति सामवेदे उत्तरोग्रन्थस्य नवमस्याध्यायस्य नवमः खण्डः । इति पञ्चभस्याईः प्रपाठकः ॥ दशमोऽध्याय आरभ्यते । अक्रांसमुद्रः प्रथमे विधर्म जनयन्प्रजा भुवनस्य गोपा। वृपा पवित्रे अधि साना अव्ये वृहत्से- मा वावधे स्वानो अदिः ॥ १॥ मत्सि वायुमिष्टये राधसे नो मत्सि मित्रावरुणा पूयमानः । मत्सि शर्धा मारुतं मत्सि देवान् मत्सि दावापयित्री देव सोम ॥२॥ महत्तत्सोमो महिपश्वकारापा य. २३१ ३१२ ३१ २१ २२ २२ ३.२३२३ ३१ र ३ ૨ ૨ २१२ ·सामवेदसंहिताया.. ३१ २२३ १ २३१२३ २ २४३२ ३ १५ ३२ ३१ २ ३ -दुगर्भोऽवणीत देवान् अदधादिन्द्रे पवमान ओ- जोऽजनयत्सूयें ज्योतिरिन्दुः ॥३॥ [१] एष दे. वो अमर्त्यः पर्णवीरिव दीयते । अभि द्रोणोन्या- सदम् ॥ १॥ एप विगैरमिठु तेोऽपा देवी वि गा- २५१२ हते । दधद्रत्नानि दाशुषे ॥२॥ एष विश्वनि वा. • शूरो यन्निव सत्वभिः । पवमानः सिषासति ॥३॥ एप देवो रथयति पवमानो दिशस्यति । आविष्कृणोति बग्वनुम ॥३॥ एष देवो विप- न्युभि पवमान ऋतायुभिः । हरिवांजोय मृज्यते ॥५॥ एष देवो त्रिपा कृतोऽतिहरारसि धावति । पवमानो प्रदाम्यः ॥ ६ ॥ एष दिवं वि धावति तिरोराजारसि धारया।पवमानः कनिक्रदत् ॥७॥ एप दिवं व्यासरत्तिरो रजारस्यस्तृतः । पवमानः स्वध्वरः ॥८॥ एप प्रत्नेन जन्मना देवो देवेभ्यः ३२ ३ १२ ३ ३२४ ३ ३२उ ३ ३२२२३१२ ·सामवेदसरिताया.. २ २३ २ २२ ३ २३ २ २ ३२ २२१२ ३ १ २ सुतः । हरिः पवित्रे अर्यति ॥ ९ ॥ एप उ स्य पुरुव्रतो जज्ञानो जनयन्त्रिपः । धारया पवते सुनः ॥ १०॥ [२] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य दशमाध्यायस्य प्रथमः खण्डः ॥ १ ॥ एप धिया यात्यागव्याशूरो रथेभिराशुभिः। ग- छन्निन्द्रस्य निष्कृतम् ॥ १ ॥ एप पुरु धियायते बृहते देवतातये । यत्रामृतास प्राशत ॥ २॥ एतं मृजन्ति मय॑मुप द्रोणेष्वायवः । प्रचक्राणं महो- रिपः ॥ ३॥ एप हितो वि नीयतेऽन्त. शुन्ध्या- वता पयो । यदी तुञ्जन्ति भूर्णय ॥ ४॥ एष रुक्मिभिरीयते वाजी शुभ्रमिस्पशुभिः । पतिः सिन्धूनां भवन् ॥ ५ ॥ एप शृङ्गाणि दोधुवच्छि- शीते युथ्यो३ वृपा । नृम्णा दधान ओजसा ॥६॥ एप वसूनि पिन्दनः परुपा ययित्राए प्र. २ ३ २ ३२३ १ २ ३ १२ २ ૨ २१ ३ २ ३ ३ र ३१२३१ २१३ २२ २११ ·१०४ 11 सामवेदसहितायाः । २२३ २३ ३ ३ २ २ . २ २ ३२ ३२३ ति । अब शादेपु गच्छति ॥ ७॥ एतमु त्य द. श क्षिपो हरिए हिन्वन्ति यातवे । स्वायुधं मदि. न्तमम ॥८॥ [३] इति सोमवेदे उत्तरग्रन्थस्य दशमा ध्यायस्य द्वितीयः खण्डः ॥ २ ॥ एष उ स्य वृषा रथोऽव्या वारेभिरव्यत । गच्छ. न्वाजरसहस्त्रिणम् ॥ १॥ एतं त्रितस्य योपणो ह. रिपहिन्वन्त्यद्रिभिः । इन्दुमिन्द्राय पीतये ॥२॥ एष स्य मानुषीप्वा श्येनो न विक्षु सीदति । ग. च्छ जारो न योपितम् ॥ ३॥ एप स्य मद्यो र. सोऽव चष्टे दिवः शिशुाय इन्द्रुारमाविशत्॥४॥ एष स्य पीतये सुतो हरिरपति धर्णसि । क्रन्द- न्योनिमभि प्रियम् ॥ ५॥ एतं त्यए हरितो दश मर्म ज्यन्ते अपस्युवः । याभिर्मदायशुम्भते ॥६॥ इति सामवेदे उत्तराग्यस्य २१३२ ३२७ २ १ २ ३२उ ३ ३२उ १ २२ २उ ३२.२१ २ श्र १२उ ३१२३१२ ·१०५ २ २ ३ २२ २ २ ३ २३१२ ३ २३ १ २३२ - सामवेदसहिताय । दशमाध्यायस्य तृतीयः खण्डः ॥ ३ ॥ एप वाजी हितो नृभिर्विश्वविन्मनसस्पतिः । अ- व्यं वार वि धावति ॥१॥ एप पविले अक्षर- सोमो देवेभ्यः सुतः। विश्वा धामान्याविशन् ॥२॥ एप देवः शुभायतेऽधि योनावमयः । वृत्रहा देववीतमः ॥ ३ ॥ एप वृषा कनिक्रदश भिर्जामिभिर्यतः । अभि द्रोणानि धावति ॥ ४ ॥ एष सूर्य्यमरोचयत्पवमानो अधि द्यवि । पवित्र मत्सरो मदः ॥ ५॥ एप सूर्येण हासते सवसा- नो विवस्वता । पतिर्वाचो अदाभ्यः॥ ६॥ [५] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य दशमाध्यायस्य चतुर्थ खण्ड. ॥ ४ ॥ एप कविरभिष्टुतः पवित्रे अधि तोशते । पुना: नो नत्रप द्विपः ॥ १॥ एप इन्द्राय वायवे स्व; र्जित्परि षिच्यते । पविले दक्षसाधन. ॥ ॥ ए. २२ १२ २ ३२ ३२३ १२ २ २ २क २२ ३ ३ ·सामवेदसरिताया.. १२ २र३२ २ . १ ३२ २ठ एकर ३ २ २ २ १२ प नृभिर्विनीयते दिवो मूर्धा वृपा सुतः । सोमो वनेषु विश्ववित् ॥३॥ एप गव्युरचिक्रदत्पषमा- नो हिरण्ययुः । इन्दुः सत्राजिदस्तृतः ॥ १ ॥ ए- प शुष्म्यसिष्यददन्तरिक्ष वृपा हरिः । पुनान इ. न्दुरिन्द्रमा ॥ ५ ॥ एप शुष्मादाभ्यः सोमः पुना- नो अर्पति । देवावीरघशएसहा ॥६॥ [६] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थ स्यदशमा ध्यायस्य पञ्चमः खण्डः ॥५॥ स सुतः पीतये वृपा सोमः पवित्रे अर्पति। वि. नन्त्रक्षासि देवयुः ॥ १ ॥ स पवित्र विचक्षणो हरिरपति धर्णसिः। अभि योनि कनिक्रदत् ॥२॥ स वाजी रोचनं दिवः पवमानो विधावति । रक्षोहावारमध्ययम् ॥ ३ ॥ स त्रितस्याधि सान- वि पवमानो अरोचयत्। जामिभिः सूयं सह ॥४॥ स वृत्रहो वृपा सुतो वरिवोविददाभ्यः । । १२ ३ २ ३ १ २ . १ २२३ २ ३ ३ १ २ २ ३ १ र ·सामवेदसंहिताया। २ १ २२ सोमो वाजमिवासरत् ॥ ५॥ स देवः कविनेषि- तोशभि द्रोणानि धावति । इन्दुरिन्द्राय मरहय- न ॥६॥ [] इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्य दशमा- ध्यायस्य पष्ठः खण्डः ॥ ६॥ १ १२३ २ २ ३ २ २ ३ १ ३ १ यः पावमानीरध्येत्युपिभिः संभृतर रसम् । स. वर स पूतमन्नाति स्वदितं मातरिश्चना ॥ १ ॥ पावमांनीखें अध्येत्युपिभिः संमृतर रसम् । त- स्मै सरस्वती दुहे क्षीरर सर्पिमधूदकम् ॥२॥ पावमानीः स्वस्त्ययनीः सुदुधा हि धृतश्रुतः । ऋषिभिः संभृतो रसो.ब्राह्मणेष्वमृतए हितम्॥३॥ पायमानीर्दधन्तु न इमं लोकमथो अमुम् । का- मांतसमर्धयन्तु नो देवीदेवै: समाहृताः ॥ ४ ॥ ये. न देवाः पवित्रणात्मानं पुनते सदा । तेन सहस्त्र धारेण पालमानी पुनन्तु नः ॥ ५ पावमानीः १२ २ ३२३२ १ २ ३२ २ ३२३१२ २ २ २ ·सामवेदसहिताया.. २ १२ २२३ २ २३२ ३ १२३ ३१२ २ २र २ स्वस्त्ययनीस्ताभिर्गच्छति नान्दनम् । पुण्यापा भक्षान्मक्षयत्यमृतत्वच गच्छति ॥६॥ [८] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य दशमा. ध्यायस्य सप्तमः खण्डः ॥७॥ अगन्म महा नमसा यविष्ठं यो दीदाय समिद्धः स्वे दुरीणे। चित्रभानुए रोदसी अन्तर्वी स्वाहु- तं विश्वतः प्रत्यञ्चम् ॥ १५ स महा विश्वा दुरि- तानि साह्रोनग्नि टवे दम आ जातवेदाः । स नो रक्षिपददुरितादवद्यादस्मान्गुणत उत नो म. घोनः ॥२॥ त्वं वरुण उत्त मित्रो अग्ने त्वां वर्धन्ति मतिभिर्वसिष्ठाः । त्वे वसु सुपणनानि सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥ ३॥ [९] महाए इन्द्रो य प्रोजसा पर्जन्यो वृष्टिमार इव । स्तोमैर्वत्तस्य वावृधे ॥१॥ करावा इन्द्रं यदक्रत १२३३३ स्तोमर्थज्ञस्य साधनम् । जामि युवत आयुधा॥२॥ ૨ ३१२३२३१ १२ २१ ૨ ૨ १ २ . २ ३ ३२७ ३ १ २१ २ B १ २ ·१७ १ ३ सामवेदमंहितायो । १ २३ प्रजामृतस्य पिमत. प्र यदरन्त बहूयः । विप्रा ऋ. तस्य वाहसा ॥३॥ [१०] इति सोमवेटे उत्तराग्रन्थस्य दशमा- ध्यायस्य अष्टम. खण्ड. ॥८॥ ३ १२३२ २ २ ३क र ३१ २ १२३ २ ३ २७ २३२ ३ पवमानस्य जिन्नतो हरेश्चन्द्रा असूक्षत । जीरा अजिरशोधिपः ॥ १ ॥ पवमानो रथीतमः शुभ्र भिःशुभ्रशस्तम. । हरिश्चन्द्रो मरुद्गणः ॥ २ ॥ पवमान व्यनुहि रश्मिभिर्वाजसातमः । दधत्- स्तोत्रे सुत्रीर्य्यम् ॥३॥ [19] परीतो पिञ्चता सु. तर सोमो य उत्तमर हविः । दधन्वार यो नर्यो अप्स्वा३न्तरा सुपाव सोममद्रिभिः ॥ १ ॥ नून पुनानोऽविभिः परि स्त्रवादब्धः सुरमिन्तरेः। सु. ते चित्वाप्सु मदामो अन्धसा श्रीणन्तो गोभिरु- तरम् ॥२॥ परि स्वानशक्षसे देवमादनः क्रतु. रिन्दुर्विचक्षणः ॥ ३॥ [१२] असावि सोमो अ. ३ २ २र३ २३ २ १ ૨ ३ १ २ १२ ३ -- ·सामवेदसंहिताया। . २२ ३ २७ m १ ૨ ३ २ १ २२ २ २२ ३ रुपो वृपा हरी राजेव दस्मो अभि गा अचिक्र. दत् । पुनानो वारमत्येष्यव्यय श्येनो न योनि घृतवन्तमासदत् ॥ १॥ पर्जन्यः पिता महिष्यस्य पर्णिनी नाभा पृथिव्या गिरिषु क्षयं दधे । स्व. सार आपो अभि गा उदासरन्तसंग्रावभिर्वसते वोते अध्वरे ॥ २॥ कविधस्या पर्यपि माहि- नमत्यो न मृष्टो अभि वाजमर्पसि । अपसेधं दुरिता सोम नो मृड घृतावसानः परि यासि नि- र्णिजम् ॥३॥ [१३] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य दशमा- ध्यायस्य नवमः खण्डः ॥ ९॥ शायन्त इव सूर्य विश्वेदिन्द्रस्य भक्षत । वसूनि जातो जनिमान्योजसो प्रति भागं न दीधिमः ॥१॥ अलर्पिरातिं वसुदामुप स्तुहि भद्रा इन्द्रस्य रातयः । यो अस्य कोमं विधतोन रोपति मनो २. १ ३ २२ र ३१ ·सामवेदसंहिताया। १६१ ૨ ૨ ३ ३ ३ १२ ३ ३ ५२३ २३ ३ २२ १ ३ २२३ २ दानाय चोदयन् ॥ २ ॥ [१४] यत इन्द्र भयामहे ततो नो अभयं कृधि । मघवं छग्धि तव तन्त्र ऊतये वि द्विषो वि मुधो जहि ॥ १ ॥ त्व५ हि रोधसस्पते राधसो महः क्षयस्योसि विधा। तं त्वा वयं मघवन्निन्द्र गिर्वणः सुतावन्तो हवामहे ॥२॥ [१५]] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य दशमा- ध्यायस्य दशमः खण्डः ॥ १०॥ २ '१ २ २ १ २ ३ १ २२ २९ ३क र १२ त्वर सोमासि धारयुर्मन्द ओजिष्ठो अध्वरे । प. वस्व मरहयद्रायः॥३॥ त्वर सुतो मदिन्तमो दध. न्वान्मत्सरिन्तमः । इन्दुः सत्राजिदस्तृतः ॥ २ ॥ त्वर सुष्वाणो अद्रिभिरभ्यर्प कनिक्रदत् । [म. न्तर शुष्ममा भर ॥ ३ ॥ [१६] पवस्व देववीतय इन्दो घाराभिरोजस । आ कलशं मधुमात्सोम नः सदः ॥ १ ॥ तव द्रप्सा उदमृत इन्द्रमदाय ३ જ २ १२ ·१८५ सामवेदसंहिताया। २ १ २ २ १ ૨ ३ ૨ ३ २७ ३ १२ २र २७ वावृधुः । त्वां देवासी अमृताय कं पपुः ॥ २ ॥ आ नः सुतास इन्दवः पुनाना धावता रयिम् । वृष्टिद्यायो रीत्यापः स्वर्विदः ॥३॥ [१७] परि त्यर हर्यतर हरिं यमुं पुनन्ति वारेण । यो दे. वन्विश्वाए इत्परि मदेन सह गच्छति ॥१॥ द्वि- यं पञ्च स्वयशस५ सखायो अद्रिसंहतम् । प्रिय. मिन्द्रस्य काम्यं प्रस्नापयन्त जर्मयः ॥ २ इन्द्राय सोम पातवे वृत्रन्ने परि पिच्यसे । नरे च दक्षिणावते वीराय सदनासदे ॥३॥ [१८] प. वस्व सोम महे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी ध. १२ १ २२ २ ३२ २ ३ २२ नाय ॥१॥ प्र ते सोतारो रसं मदाय पुनन्ति सोमं महे धम्नाय ॥ २ ॥ शिशुं जज्ञानए हरिं मृजन्ति पवित्रे सोमं देवेभ्य इन्दुम् ॥ ३ ॥ [१९] उपो पु जातमात रं गोभिर्भई परिष्कृतम् । इन्दु २२ ३२ २३ ·सामवेदसंहिताया। १८२ ३ २ १ ३ २ ३ २र ३ १ २ १२ ३१२ ४ २ 9 २ ३ २ ३२उ देवो प्रयासिपुः ॥ १॥ तमिद्वर्धन्तु नो गिरो व- त्सए सरशिश्वरीरिव । य इन्द्रस्य हृदएसनि.॥२॥ अर्पा न. सोम शं गवे धुक्षस्व पिप्युपीमिपम् । वर्धा समुद्रमुक्थ्य ॥३॥ [२०] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य दशमा- ध्यायस्य एकादश.खण्डः ॥ ११॥ आ था ये अग्निमिन्यते स्वणन्ति बर्हिरानुपक्। येपा मिन्द्रो युवा सखा ॥१॥ वृहन्निदिध्म ए. पां भूरि शस्त्र पृथुः स्वरुः । रोपामिन्दो युवा सखा ॥२॥ अयुद्ध इधुधा वृतर शूर आजति सत्त्वमिः । येषामिन्द्रो युवा सखा ॥ ३ ॥ [२१] य एक इद्विदयते वसु मर्ताय दाशुपे । ईशानी अप्रतिष्कुत इन्द्रो अङ्ग ॥१॥ यश्चिद्धि त्वा बहु- भ्य आ सुतावार प्राविवासति उग्रं तत्पत्यते शव इन्द्रो अङ्ग ॥ २ ॥ कदा मर्त्तमराधसं पदा १२ २३॥ १२ १ २३ २ ३२ ३ २३ २२३ १२ २३ २ ३ २३ ३१२ १२३ २२ २ ३ २ २३

·१८४
२२
३२
२३
१२
३
२२३
१
२
३७
३
सामवेदसंहितामा
३१ २
क्षुम्पमिव स्फुरत् । कदा नः श्रुश्रवगिर इन्द्रो
अङ्ग ॥३॥ [२२] गायन्ति त्वा गायत्रिणोऽर्चन्त्य
कमणिः । ब्रह्माणस्त्वा शतक्रत उद्वरशमिव ये.
मिरे ॥ ३ ॥ यत्सानोः सान्वारुहो भूर्यस्पष्ट क.
वंम् । तदिन्द्रो अर्थ चेतति यूथेन वृष्णिरेजति
॥२ ।। यूंवा हि केशिना हरी वृषणा कक्ष्यप्रा।
अथां न इन्द्र सोमपा गिरामुपश्रुतिंचर ॥३॥
[२३]
इति सोमवेदे उत्तराग्रथस्य
दशमस्याध्यायस्य द्वादशः खण्डः ॥ १२ ॥
इति मञ्चमः प्रपाठकः ।
अथ पष्ठप्रपाठकः ।
अकादशोऽध्याय आरभ्यते ।
३ २७
१ २
२
१२
.
सुपमिट्टो न आ वह देवाए अग्ने हविष्मते ।
होतः पविक यक्षि च ॥ १॥ मधुमन्तं तनूनपा-
यज्ञ देवेषु नः कवे । अदया कृणुहातये ॥ २ ॥

·सामवेदसहिताया। २३२ १२ २२ २ ३२ ३ २३१ २ ३ १२३ २उ ३ २२ २ ૨ ૨ २ नराश समिह प्रियमस्मिन्यज्ञ उप हुये। मधु- जिह्वए हविष्कृतम् ॥ ३॥ अग्ने सुखतमे रथे देवाएं ईडित- आवह । असि होता मनुर्हित. ॥४॥ [३] यदद्य सुर उदितेऽनागा मित्रो अर्यमा। सुवाति सविता भग ॥ १॥ सुप्रावीरस्तु स क्षयः प्रनु यामन्त् सुदानवः । ये नो अहोऽतिपिप्रति ॥ २॥ उत स्वराजो अदितिरदब्धस्य व्रतस्य ये। महो राजान ईशते ॥३॥ [२] उ त्यो मन्दन्तु सोमा कृणुष्व राधो अद्रिवः । अव ब्रह्मद्विपो जहि ॥ १ पदा पणीनराधसो नि बाधस्व महाए असि । न हि त्वा कश्च न प्रति ॥२॥ त्वमी- शिपे सुतानामिन्द्र त्वमसुतानाम् । त्वए राजा जनानाम् ॥ ३॥ [३] इति सामवेदे उत्तरायन्यस्य एकादशमाध्यायस्य प्रथम. खण्डः ॥५॥ २२ १ २ ३ २र २ २ २ ३ १ १ ३ ·१८६ १ . १ १२ ३१२ ३२३१२३ १ २२३१२३ १ ३१२ ३१ १ १.२ १. सामवेदसंहितायाः २२३१२११ श्रा जागृविर्विन ऋतं मतीनाएसोमः पुनानी असदच्चमूपु । सपन्ति यं मिथुनासो निकामा अ. ध्वर्यवो रथिरासः सुहस्ताः ॥ १ ॥ स पुनान उप सूरे दोन प्रोभे अप्रो रोदसी वी प आवः । प्रिया चिद्यस्य प्रियसास जती सतो धनं कारिणे नप्रयर सत् ॥ २ ॥ स वर्धिता वर्धनः पूयमानः सोमो मोवार अभि नो ज्योतिषावीत् । यत्र नः पूर्व पितरः पदज्ञाः स्वर्विदो अभि गा अद्रिमि- ष्णन् ॥३॥ [४] मा चिदन्यद्वि शुषसत सखायो मा रिपण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणए सचा सुते मुहुरुक्था च शसत ॥ १॥ अवक्रक्षिणं वृपों यथा जुवं गां न चर्पणीसहम् । विद्वेषणर संवन- नमुभयङ्करं मरहिष्ठमुभयाविनम् ॥ २॥ [५] उदु त्ये मधुमत्तमा गिर स्तोमास ईरते। सत्राजिती ३२ र ३ २ १ २३१ २र २ १२ '२र३ १,२ १ २२ ३ १२ ३१२ ३ २२ श्र ३ ·सामवेदसहितायाः। १८७ ३र धनसा अक्षितोतयो वाजयन्तो रथा इव ॥१॥ कण्वा २३ १३ १२ ३१ ३२३ २३ २ २ ३ १२ इव भृगवः सूर्या इव विश्वमिट्टीतमाशत । इन्द्र स्तोमेभिर्महयन्त प्रायवः प्रियमेधासो प्र. स्वरन् ॥ २॥ [६] पy पु म धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः । द्विपस्तरध्या ऋणया न ईरसे ॥ १॥ अजीजनो हि पवमान सूर्य विधारे शक्मना पयः गोजीरया रहमाणः पुरन्ध्या ॥१॥ अनु हि त्वा सुत्तसोम मदामसि०॥३॥[७] परि प्र धन्व० ॥१॥ एवामृताय महे क्षयाय स शुक्रो अर्प दिव्यः पीयूपः ॥ २॥ इन्द्रस्ते सोम सुतस्य पेयात्क्रत्वे दक्षाय विश्वे च देवाः॥३॥[८] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य एकादशमाध्यायस्य द्वितीयः खण्डः ॥२॥ सूर्य्यस्येव रश्मयो द्रावयित्नवी मत्सरासः प्रसुतः साकमारते । तन्तुं ततं परि सर्गास आशवो २१ २१३२ २ ३२ १२ . ३२३ ·२८८ सामवेदसंहिताया। २ ३ १ २ १२ २३१ २३ १२ २ २२ १ १ २३२ ३२३ २ ३२७ ३ २ ३ १ २ नेन्द्रादृते पवते धाम किं चन ॥१॥ उपो मतिः पृच्यते सिच्यते मधू मन्द्राजनी चोदते अन्तरा• सनि । पवमानः सन्तनिः सुन्वतामिव मधुमा द्रप्सः परि वारमर्पति ॥ २॥ उक्षा मिमेति प्रति यन्ति धेनवो देवस्य देवीरुप यन्ति निष्कृतम् । प्रत्यक्रमीदर्जूनं वारमव्ययमत्कंन निक्तं परि सोमो अव्यत ॥३॥ [९] अग्निं नरो दीधिति- भिररगयोहस्तच्युतं जनयत प्रशस्तम् । दूरदृशं गृहपतिमथव्युम ॥१॥ तमग्निमस्ते वसवो न्यू- ण्वंत्सुप्रतिचक्षमवसे कुतश्चित् । दक्षाय्यो यो दम पास नित्यः ॥ २॥ प्रेढो अग्ने दीदिहि पुरो नोऽजस्त्रया सूर्ध्या यविष्ठ । त्वार शश्वन्त उप यन्ति वाजाः ॥ ३ [१०] आयं गौः पृश्निरक्रमोदसदन्मातरं पुरः । पितरं च प्रय १३३१ ३ १२ ३१२ ३२ २३ २उ ३ १२३क २२ १२ २ १२र २१ ३कर २र३ ३ १ २२ ३१२ ·१६८ १२१ ३१ ३ १ २ ३ २३ २३१ २ सामवेदमहिताया । ३२उ नत्स्वः ॥ १॥ अन्तश्वरति रोचनास्य प्राण द- ३ २उ पानती । व्यख्यन्महिपो दिवम् ॥ २ ॥ त्रिरश- हाम वि राजति वापतगाय धीयते । प्रति वस्तोरह मुभिः ॥३॥ [११] । इति अर्द्धप्रपाठकः । इति सामवेदे उत्तरोग्रन्थस्य एकादशमोध्यायस्य तृतीयः खण्डः ॥३॥ इति पष्ठस्य प्रथमोऽर्द्धप्रपाठकः ॥६॥ द्वादशोऽध्याय आरभ्यते । ३ १२ ३१२ १२ २ १ २ ३ १२ ३२3 ३ उपप्रयन्तो अध्वरं मन्त्रं वोचेमाग्नये। पारे अस्मे च शृणवते ॥ १॥ यः सीहितीपु पूर्व्यः सञ्जग्मानासु कृष्टिपु । अरक्षद्वाशुपे गयम् ॥ २॥ २ ३१२३१ २ ३१ स नो वेदो अमात्यमग्नी रक्षतु शन्तम. उतास्मान्पा त्वरहसः॥३॥उत ब्रुवन्तु जन्तव उदग्निर्वत्रहाजनि धनज्जयो रणेरणे॥४॥[१] अग्ने युवा हि ये तवा वासो देव साधव । अरं वहन्त्याशवः॥॥अच्छा नो १ २ ३१ २ ३२३ २३१ २३१२ १ १ र १ २ ·१८० १ श १२ २ ३ १ २२ २ ३कर २र ३१ २२३१२ २ २७ सामवेदसंहितायाः। र याह्यावहामि प्रयारसिवीतये। आदेवात्सोमपीतये ॥२॥ उदग्ने भारत युमदजसेण दविद्युतत् । शोचा वि भाह्यजर ॥ २॥ [२] प्र सुन्वानायान्धसो मता न वष्ट तद्वचः । अप श्वानमराधसए हता मखं न भृगवः ॥ १॥ आ जामिरत्के प्रव्यत भुजे न पुत्र। ओण्योः । सरज्जारो न योषणां वरी न योनिमासदम् ॥२॥ स वीरो दक्षसाधनो वि यस्तस्तम्भ रोदसी । हरिः पवित्र अव्यत वेधा न योनिमासदम् ॥ ३॥ [३] इति सोमवेदे उत्तराग्रन्थस्य द्वादशमोध्यायस्य प्रथमः खण्डः ॥ १ ॥ अभ्रोतव्यो अना त्वमनापिरिन्द्र जनुपा सनाद- सि । युधेदापित्वमिच्छसे ॥३॥न की रेवन्तर सख्याय विन्दसे पीयन्तिते सुरोश्वः । यदा.ह- णोषि नदनु र समूहस्यादित्पितेय, हूयसे ॥ २॥ C . २ २२ ३१२ १ २ ३१२ ३ १२ श्क २२ १ २ २१३२१ ·१ २ २ ૨ ३ १ २ ३ २ २ १ २ ३३र ३१२ १ सामवेदसंहिताया। २८९ ३२३२ [४] आ त्वां सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्य- ये । ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सामा पीतये ॥ १ ॥ आ त्वा रथे हिरण्यये हरी मयूर. शेष्या। शितिपृष्ठा वहतां मध्वो अन्धसो विव. क्षणस्य पीतये ॥ २॥ पिया त्वाइस्य गिर्वणः सुतस्य पूर्वपा इव । परिष्कृतस्य रसिन इयमा. सुतिश्चारुर्मदाय पत्यते ॥३॥[५] प्रा सेोता परि पिञ्चताश्वं न स्तोममप्तररजस्तुरम् । वन- प्रक्षमुदमृतम् ॥ ३ ॥ सहस्रधारं वृपों पयोदुहे प्रियं देवाय जन्मने । ऋतेन य ऋतजातो वि. वारधे राजा देव ऋतं वृहत् ॥२॥ [६] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य द्वादशमाध्यास्य द्वितीय खण्डः ॥२॥ अग्निर्वत्राणि जवनद्रविणस्युर्विपन्यया । स- मिटुः शुक्र आहुतः ॥ १॥ गर्भ मातुः पितुष्पि- ३२ २र३१२ ३ ३१ २२ ३२ १ र १२ ·- १ २ १२ ३ ર ३१२३२ २३ ३ १२ ३ १२ ३२३ २र १२ ३ २ ३ ३ १ २ १ २ श्क १८२ सामवेदसंहितायाः ता विदिद्युताना अक्षरे। सीदन्नृतस्य योनिमो॥ २॥ ब्रह्म प्रजावदा भर जातवेदो विचर्षणे । अग्ने यदीदयविवि ॥३॥[७] अस्य प्रेपा हे- मना पूयमानो देवी देवेभिः सम एक्त रसम् । सु- तः पवित्रं पय॑ति रेभन् मितेव सट्न पशुमन्ति हेाता ॥ १ ॥ भद्रा वस्त्रा समन्या३ वसानो म. २३१२.. हान्कविर्निवचनानि शएसन् । आ वच्यस्व च- स्त्रोः पूयमानो विचक्षणी जागृविर्दैववीतौ ॥ २ ॥ समु प्रियो मृज्यते सानो अव्ये यशस्तरो यशसां क्षैतो अस्म । अमि स्वर ' धन्वा पूयमानो यूयं पात स्वस्तिभिः सदा न. ॥३॥ [८] एतो विन्द्र- ए स्तवाम शुद्धए शुढेन सामा । शुद्धैरुक्थैर्वादध्या एसए शुद्वैराशीर्वान्ममत्तु ॥ १ ॥ इन्द्र शुद्धो न गहि शुद्धः शुद्धाभिरूतिभिः । शुद्धो रयिं नि २१ २र १२ २ २ ३ २३ २३ २ १२ ३ २ ·सामवेदमंहिताया। १८३ २१ ३१ २२ ३१२ ३१ २ २ ३ १ ३२३१ २ ३१२ ૨ ३ १ २९३२ १ २ ३२३ १२ धारय शुद्धो ममद्धि सोम्य ॥२॥ इन्द्र शुद्धो हि नो रयि ५ शुद्धों रत्नानि दाशुषे । शुद्धो वृत्राणि जिन्नसे शुद्धो वाजए सिपाससि ॥ ३॥ [१] अ. ग्ने स्तोमं मनामहे सिध्रमद्य दिविस्टसः । देव- स्य द्रविणस्यत्रः ॥ ३॥ अग्निर्जुपत नो गिरो हो. ता यो मानुपेप्वा । स यक्षदेवयं जनम् ॥२॥ त्वमग्ने सप्रथा प्रसि जुटो होता'वरेण्यः । त्वया यज्ञं वि तन्वते ॥ ३ ॥ [१०] अभि त्रिपृष्ठं प. ण वयोधामडोपिणमवावशन्त वाणीः वना वसा- ना करुणो न सिन्धुर्वि रत्नधा दयते वार्याणि ॥ १॥शूरग्रामः सर्ववीरः सहावान् जेता पवस्व स. निता धनानि । तिग्मायुधः क्षिप्रधन्वा समत् ३ २१ २३ ३ ૨ ३ ३ स्वपादः साहान् एतनासु शत्रून् ॥ २॥ उरुगव्यू- तिरभयानि कृपबन्तसमीचीने आ पवस्वा पुर- ३१ १२ ·१८४ सामवेदसंहितायाः २२ ३२३ २ १ २२ ३ १ ૨ R ३ २१२ ३ २ २ नी प्रश्न २२ २३१ न्धी । अपः सिषासन्नुपसः स्वार्गाः सचिनदी महा अस्मभ्यं वाजान् ॥३॥ [१] त्वमिन्द्र य- शा अस्य॒जीपी शवसस्पतिः । त्वं वृत्राणि हए स्यप्रतीन्येक इत्पुर्वनुत्तश्चर्षणीतिः ॥ १॥ तमु त्वा नूनमसुर प्रचेतस५ राधो भागमिवेमहे । म. हीव कृत्तिः शरणा त इन्द्र प्रते सुम्ना वन् ॥ २ ॥ [१२] यजिष्टं त्वा ववमहे देवं देवत्रा होतारममय॑म् । अस्य यज्ञस्य सुक्रतुम ॥ १ ॥ अपां नपात५ सुभगर सुदीधितिमग्निमु श्रेष्ठ- शोचिपम् । स नो मित्रस्य वरुणस्य सो अपामा सुम्नं यक्षते दिवि ॥ २ ॥ [१३] इति सामसूदे उत्तराग्रन्यस्य द्वाशाध्यायस्य चतुर्थः खण्डः ॥ ४॥ यमग्ने पृत्सु मर्यमत्रा वाजेपु यं जनाः । स यन्ता शाश्वतीरिषः ॥ १॥ न किरस्य सहन्त्य पर्यंता २२ १ २ २ २ ३२उ १ ·सामवेदहिताया । २८ १ २२ ३२ ३ ३ ३१२३ २ ३ २ ३ २ २२ र १ कयस्य चित् । वाजो अस्ति वाय्य. ॥ ३ ॥ स वाज विश्वचर्पणिरर्वतिरस्तु तरुता । विप्रेभिरस्तु सनिता ॥३॥[१४] साकमुक्षोमर्जयन्त स्वसारो दश धीरस्य धीतयो धनुत्रीः । हरिः पर्यद्रवजाः सूर्य- स्य द्रोणं ननक्षे अत्यो न वाजी॥१॥सं मातृभिर्न शिशुर्वावशानो कृपा दधन्वे पुरुवारो अद्भिः। मये न योषामभि निष्कृतं यत्न्संगच्छते कलश उत्रि. याभिः ॥२॥ उत प्र पिप्य ऊधरनवाया इन्दु. र्धाराभि सचते सुमेधाः । मूर्धानं गाव. पयसा चमूवभि श्रीणन्ति वसुभिर्न निक्त. ॥ ३ [१५] पिया सुतस्य रसिनो मत्स्वी न इन्द्र गोमतः । आपिनों बोधि सधमाद्ये वृधेऽस्माए अवन्तु ते धियः ॥१॥ भूयाम ते सुमतौ वाजिनो. वयं मा न स्तरभिमातये । अस्मां चित्राभिरवताभिष्टि- २ २३१२ ३ २३ २ १ ३ २ ३ ३ ·सामवेदसहिताया.. ८६ २ २ १२ ૨ ३ २ ३.१ २३१२ १ २२ २३ १ २ १ २ १२ २ २ २१३१ २ भिरा नः सुम्ने पु यामय ॥ २ [१६] त्रिरस्मै सप्त धेनबो दुदुहिरे सत्यामाशिरं परमे व्योम. नि । चत्वार्य्यन्या भुवनानि निर्णजे चारूणि चक्र यदृतैरवर्धत ॥ १ ॥ स भक्ष्यमाणो अमृतस्य चरुण उसे द्यावा काव्येना वि शन्नथे। तेजिष्ठा अपी मरहना परि व्यत यदी देवस्य श्रवसा सदी विदुः ॥ २॥ ते अस्य सन्तु केतवोऽमृत्यवोऽदा. भ्यासो जनुपी उभे अनु । येभिर्नृभ्णा च देव्या च पुनत आदिद्राजानं मनना अगृभणत ॥३॥ [१७] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य द्वादशमाध्यायस्य पञ्चमः खण्डः ॥५॥ अभि वयुवीत्यर्पा गृणानो३ ऽभि मित्रावरुणा पूयमानः । अभी नर धोजवनर रथेष्ठामभीन्द्र तृपया वज़वाहुम् ॥ ३ ॥ अभि वस्ता सुवसनान्यः ३१ २ २ कर २र ३१२ ३ २ ३२ कर ३२ २ २२ ३१ २२ ·सामवेदसहिताया। १८७ ३ -1 ३१ २ र ३२उ ३ ३२३ ३ ३ १२३क २र ३१ २ १ ३ ३१ २ २ ३ पांभि धेनूः सुदुघाः पूयमानः । अभि चन्द्रा भ. तवे नं। हिरण्याभ्यश्वानयिनो देव सोम ॥ २ ॥ अभी नो अर्प दिव्या वसून्यभि विश्वा पार्थिवा पूयमानः । अभि येन द्रविणमश्नवामाभ्यायं जमदग्निवन्नः ॥ ३ ॥ [१८] यज्जायथा अपूर्व्य मघवन्वत्रहत्याय । तत्पृथिवीमप्रथमय तदस्तभा उतो दिवम् ॥ १॥ तत्ते यज्ञो अजायत तदर्क उत हस्कृति. । तद्विश्वमभिभूरसि यज्जातं यच्च जन्त्वम् ॥ १ ॥ आमोसु पकमैरय आ सूर्यए रो: हयो दिवि । धर्म न सामं तपता सुवृक्तिभिर्जुष्टं गिर्वणसे बृहत् ॥ ३ [१९] मत्स्यपायि ते महः पात्रस्येव हरिवो मत्सरो मदः । वृपा ते वृष्ण इन्दुमाजी सहस्रासातम. ॥ १ ॥ आ नस्ते गन्तु मत्सरो घृषा मदो वरेण्यः । सहावा इन्द्र सा. २र १ ३१२३ २३ र ३१२२१ र ३१ २२ ३ २ १ ३ २३ १२ र ३ २ १ ૨ ३२उ ३ १२ ·१८८ सामवेदसंहितायाः। २ २३ ३ १ ३ २२ ३ १ २३ नसिः : पृतनापाडमर्त्यः ॥ २॥ त्वर हि शूरः सनि. ३२ ३ ता चीझ्यो मनुषो रपम् । सहावान्दस्युमत्रता मोपः पात्रं न शोचिपा ॥३॥ [२०] इति द्वितीयोऽर्द्धप्रपाठकः । इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य द्वादशा- ध्यायस्य पष्ठः खण्डः ॥६॥ इति पष्ठस्य द्वितीयोऽर्द्धप्रपाठकः । पवस्व वृष्टिमा सु नोऽपामूर्मि दिवस्परि। - यक्ष्मा यहतीरिषः ॥ १॥ तया पवस्व धारया ययो गाव इहागमन् । जन्यास उप नो गृहम् ॥ २ ॥ धृतं पवस्त्र धारया यज्ञेपु देवधीतमः । अ. स्मभ्यं वृष्टिमा पत्र ॥३॥ स न ऊर्जे व्यायव्ययं पवित्रं धाव धारया । देवासः शृणवन्हि क. म् ॥ १॥ पवमानो असिष्यदद्रक्षारस्यपजङ्घनत् । प्रत्नवद्रोचयत्रु चः ॥ ५॥ [१] प्रत्यस्मै पिपीपते विश्वानि बिदुपे भर । अरङ्गमाय जगमोऽपश्चा: श्र ३ ३१२ ३ ३ २ १२ २ १२ ३ ·सामवेदसंहिताया। - ३ १२ ३२उ ३१ र दध्वने नरः॥१॥ एमेनं प्रत्येतनं सोमेभिः सोम- पातमम् । अमत्रेभिजीपिणमिन्द्र सुतेभिरि- न्दुभिः ॥२॥ यदी सुतेभिरिन्दुभिः सोमेभिः प्रति भूपथ । वेदा विश्वस्य मेधिरो धूपत्तन्तमिदेपते ॥३॥ अस्माअस्मा इदन्धसोऽध्वर्यो प्र भरा सुतम् कुवित्समस्य जेन्यस्य शर्धतोऽभिशस्तेरवस्वरत् ॥४॥ [२] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य त्रयोदशाध्यायस्य ३ ३. २3 २ १ २ प्रथमः खण्डः ॥१॥ ३२३ २ ३ ३१२ ३ , २२ ૨ बभवे नु स्वतवसेऽरुणाय दिविस्टशे । सो. माय गाथमर्चत ॥ १ ॥ हस्तच्युतेभिरद्रिभिः सु: र सोम. पुनीतन । मधावा धावता मधु ॥ २॥ नमसेटुप सीदत दोंदभि श्रोणीतन । इन्दुमि- न्द्र दधातन ॥३॥ अमित्रहा विचर्षणिः पवस्व सोम शं गवे । देवेभ्यो अनुकामकृत् ॥ ४॥ इन्द्रा २३१ र १ २ ३१ ·२०. 'सामवेदसंहिताया। ३ १ २१३१ २३ १ २ २उ ३२ ३१ २ २ श्कर २२३२३१ २ य सोम पातः मदाय परि पिच्यसे । मनश्चिन्म- नसस्पतिः :॥२॥ पवमान सुवीर्य्यए रयिर सोम रिरीहि णः । इन्दविन्द्रेण नो युजा ॥६॥ [३] उद्धेदभि श्रुतामघं वृपभं नर्यपिसम् । प्रस्ता- रमेपि सूर्य्य ॥ १ ॥नव यो नवतिं पुरो विभेद बाहोजसा । अहिं च वृत्रहावधीत् ॥ २ ॥ स न ३१२ इन्द्रः शिवः सखात्वावद्गोमद्यत्रमत् । उरुधारेव दोहते ॥ ३॥ [४] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य त्रयोद- शाध्यायस्य द्वितीयः खण्डः ॥ २॥ ३ २:२३१ २ ३ १ विभ्रांड्यहत्पियतु सोभ्यं मध्वायुर्दधाज्ञपताव- बिहुतम् । वातजूतो यो अभिरक्षति त्मना प्रजाः पिपर्ति बहुधा वि राजति ॥ १ ॥ विधाड्हत्सु. भृतं हजसातमं धर्म दिवो घरुणे सत्यमर्पितम्। अमित्रहा उत्रहा दस्युहन्तम ज्योतिर्जने असुर- . . २२ ..३१२ ३ २३ २ ३१२३ १२ ३१ १ १ ·मामवेदसंहिताया। २ ३ २ २ १ ३२३१ २ ३ २ ३२ २ ३ २र २ १२ १ ૨ ૨ ૧ २ ३२ ३२३ हा सपत्नहा ॥२॥ इदएश्रेष्ठं ज्योतिषां ज्योतिरु. त्तमं विश्वजिटुनजिदुच्यते बृहत् । विश्वमामाजो महि सूर्या दृश उरु पप्रथे सह प्रोजो अच्युतम् ॥ ३॥ [५] इन्द्र क्रतुन आ भर पिता पुत्रेभ्यो यथा । शिक्षा णो अस्मिन्पुरुहूत यामनि जीवो ज्योतिरशीमहि ॥ १॥ मा नो अज्ञाता सृजना दुरोध्यो३ माशिवासोऽव क्रमुः त्वया वयं प्रवत शश्वतीरपाऽति शूर तरामसि ॥ २॥ [६] अद्या- द्या श्व.श्व इन्द्र त्रास्व परे च नः। विश्वा च नो जरितॄन्त्सत्पते अहा दिवा नक्तं च रक्षिपः ॥ १॥ प्रभङ्गी शूरो मघवा तुवीमघः संमिश्लो वीर्याय कम । उभा ते वाहू वृपणा शतक्रतो नि या वज्लं मिमिक्षतु ॥२॥ [७] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य त्रयोदशा- ध्यायस्य तृतीय खण्डः ॥३॥.. ३२ २ २३ १ २ ३१ २ ३ २३ १२ ३ ३क २र३ २ २ २२ osh ·सामवेदसंहिताया। १ २३१ २र३ १२ ૨ ३ २ २ ३ १ २ ३ २३१ २ जनीयन्तो न्वग्रवः पुत्रीयन्तः सुदानवः । सर: २ ३ स्वन्तर हवोमहे ॥१॥ [८] उत नः प्रिया प्रि- यासु सप्तस्वसा सुजुष्टा । सरस्वती स्तोस्या भू. त् ॥ १॥ [९] तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धी. महि । धियो यो नः प्रचोदयात् ॥१॥ सोमा- नार स्वरण ॥ २ ॥ अग्न आयूपि पवसे० ॥ ३॥ [१०] ता नः शक्त पार्थिवस्यः ॥ १॥ ऋ. तमृतेन सपन्तेपिरं दक्षमाशाते । अद्रुहा देवी व- ईते ॥२॥ वृष्टिद्यावा रीत्यापेपस्पती दानुमत्याः। बहन्तं गतमाशाते ॥ ३॥ [११] युग्जन्ति ब्रन- मरुपं चरन्तं परि तस्थुषः । रोचन्ते रोचना दि. वि ॥ १॥ युञ्जन्त्यस्य काम्या हरी विपक्षसा रथे। शीणा प्णू नवाहसा ॥२॥ केतुं कृण्वन्नके तवे पेशो मर्या अपेशसे । समुपदिरजोययोः ॥ [१२] ३क २र३२उ ३ १२ २ २३१ २र ३१२ १२ २ ॥३ 10 ·र ३ २र३ २उ ३ ३२ २३ ३ ३१ ૨ ३ ૨ ३ १ २२ मामवेदसंहिताया । इति सामवेदे उत्तराग्रेन्थस्य त्रयोदशाध्यायस्य चतुर्थ. खण्ड ॥ ४ ॥ प्रय सोम इन्द्र तुभ्यर सुवे तुभ्यं पत्रते त्वम- स्य पाहि । त्व ह यं चकृप त्वं वप इन्दु मंदाय युंज्याय सोमम् ॥ १ ॥ स ई५ रथो न भूरिपाडयोजि महः पुरूणि सातये वसूनि । आ- दी विश्वा नहुप्याणि जाता स्वता व अर्धा मवन्त ॥ २ ॥ शुप्मी शर्धो न मारुतं पवस्वान भिशस्ता दिश्या यथा विट् । आपो न मक्षू सु-, 'मतिर्भवा नः सहस्त्राप्साः पृतनापान यज्ञः ॥३॥ [१३] त्वमग्ने यज्ञानाए होता विश्वे पार हितः। देवेभिर्मानुपे जने ॥ १ ॥ स नो मन्द्राभिरध्वरे जिहाभिर्यजा महः । आ देवान्वक्षि यक्षि च ॥२॥ वेत्या हि वेधो अध्वनः पथश्च देवाज्ज- सा । अग्ने यज्ञेषु सुक्रतो ॥३॥ [१४] होता दे. २ ૨ ३१२ ३२ १ २ २ २ २३ २३ 1 ·मामयेदमंहिताया। १ ३२ २र २ १२ ૨ २ १२ ३ २ २ ३१ २ ३ ३ १२ ३ १२ वो अमर्त्यः पुरस्तादेति मायण । विदथानि प्र. चोदयन् ॥ १॥ वाजी वाजेषु धीयतेऽध्वरेषु प्र णीयते । विप्रो यज्ञस्य साधनः ॥ २॥ धिया च- के वरेण्यो भूतानां गर्भमा दधे । दक्षस्य पित- रं तना ॥३॥ [१५] इति सामवेदे अत्तरानन्यस्य त्रयोदेशाध्यायस्य पञ्चमः खण्डः ॥ ५ ॥ प्रा सुते सिञ्चत नियर रोदस्योरभित्रियम्। रसा दधीत वृषभम् ॥ १॥ ते जानत स्वमोक्या३५ सं वत्सासो न मादृभिः । मिथो नसन्त जा- मिभिः ॥ २ ॥ उप स्त्रकोपु चप्सतः कृण्वते धरुणं दिवि । इन्द्र अग्ना नमः स्वः ॥ ३॥ [१६] तदि. दास भूवनेषु ज्येष्ठं यतो जज्ञ उग्रस्त्वेषनृमणः । सद्यो जज्ञानो नि रिणाति शत्ननू यं विश्व म- दन्त्यूमाः ॥ १॥ वावृधानः शवसा भृयोजाः श २ १ २ ३ २ २ २ २ ३ ३ २३ ३क १ १ २२ ३ १२ ३ ३२३२ ३१ २३१ र ३३३२३२उ ३ २ ३ १ २४३ १ ·सामवेदमाताया। ३ ३ १ २ २ ३ २३२3 २ १२३ १ २ १२ ३ -- २२ ११ R २२ ३ दर्दाशाय भियसं दधाति । अध्यनच्च व्यनच्च स. स्त्रि सं ते नवन्त प्रभूता मदेषु ॥ २ ॥ त्वे क्रतु- मपि वृञ्जन्ति विश्व द्विर्यदेते त्रिभवन्त्यमाः । स्वादीः स्वादीयः स्वादुना सृजा समदः सु म. धु मधुनाभि योधिः ॥ ३ ॥ [१७] त्रिकद्रुकेषु म. हिपो यवाशिरं तुविशुष्म स्तम्पत्सोममपियद्वि- प्णुना सुतं यथावशम् । स ई ममाद महि कर्म कर्तवे महामुरुए सैनर सचदेयो देवए सय इ. न्दुः सत्यमिन्द्रम् ॥ १॥ साकं जातः क्रतुना सा- कमोजसा ववक्षिय साकं वृद्धो वीर्यः सासहि. # धो विचर्षणिः । दाता राध स्तुयते काम्यं वसु प्रचेतन सैनर सश्वदेवो देवर सत्य इन्दुः सत्यमिन्द्रम् ॥ २ ॥ अध विपीमार अभ्योजसा कृविं युधाभवदा रोदसि अएणदस्य मज्मा.. २४ २२ २२ २१ १ २३ ३२ २ ·२०५ सामवेदसहिताया: । १ २ ३२ प्र वावृध । अधत्तान्यं जठरे प्रेमरिच्यत प्रचेतय १२ ३१ सैनए सचदेवो देवर सत्य इन्दुः सत्यमिन्द्रम् ॥३॥ [१८] . इति पष्टः प्रपाठकः । इति सामवेद उत्तराग्रन्थस्य त्रयोदशाध्यायस्य पष्ठः खण्डः ॥६॥ इति पष्ठः प्रपाठकः ॥ ६॥ अथ सप्तमः प्रपाठकः । अथ चतुर्दशोऽध्याय प्रारम्यते । सप्तमप्रपाठकस्य प्रथमार्द्धम् । अभि प्र गोपतिं गिरेन्द्रमचं यथा त्रिदे । सूनुए ३१.२ सत्यस्य. सत्पतिम् ॥ १॥ आ हरयः ससृजिरुः पीरधि पहिपि । यत्राभि सनवामहे ॥२॥ इ. न्द्राय गाव ओशिरं दुदुहे वत्रिणे मधु । यत्सी- ३२३२ मुपहरे विदत् ॥३॥ [9] आ नो विश्वासु हव्यः मिन्द्र समत्सु भूपत । उप ब्रह्माणि सवनानि वृत्रहन् परमज्या ऋचीपम ॥ ३ ॥ त्वं दोता २२ १२ १ २३ २ १ १२ ३ २ ३ १ ३१२ ३ ·मामवेटमंहितायाः। २०० २र २ ३ प्रथमो राधसामस्यसि सत्य ईशानकृत् । तुवि- २र युम्नस्य युज्या वृणीमहे पुत्रस्य शवसो महः ।। ३२ ३२३ ३क २२ ३२ २॥ [२] प्रत्नं पीयूषं पूर्यं यदुक्थ्यं महो गाहा- २र ३ द्विव प्रा निरधुक्षत'। इन्द्रमभि जायमानए सम. २ ३ २ ३ १ ३२१३क र ३१ २ २३२३१ २ ३ ३ ३२३ २४ स्वरन् ॥ १ ॥ आदी के चित्पश्यमानास प्राप्यं २ वसुरुचो दिव्या अभ्यनपत। दिवो न वारए स- विता। व्यूर्तुते ॥२॥ अध यदिमे पवमान रोद- सी 'इमा च विश्वा भुवनाभि मजूमना । यूथे न निष्ठा पभो वि राजसि ॥ ३॥ [३] इममू पु त्वमस्माकर सनिं गायत्रं नव्यारसम् । अग्ने दें। वेपु प्र वोचः ॥ १॥ विभक्तासि चित्रभानो ति- न्धोरूमा उपाक आ। सदग दाशुपे क्षरसि ॥२॥ मा नो भज परमेष्वा वाजेपु मध्यमेषु । शिक्षा वस्वो अन्तमस्य ॥३॥ [१] अहमिहि पितुष्परि २१ २ २ ३ २ २१ ·सामवेदसंरिताया। ३२ २२ २७३ . १ १ २२३१ २ ३२ १ २२ ३ ૨ ૨ ' मेधामृतस्य जग्रह । अहं सूर्य इवाजनि ॥ १ ॥ अहं प्रत्नेन जन्मना गिरः शुम्भ मि कण्ववत् । येनेन्द्रः शुष्ममिधे ॥ २ ॥ ये त्वामिन्द्र नं तुष्टु- बुऋषयो ये च तुष्ट बुः । ममेवर्द्धस्व सुष्टु नः ॥ ३॥ [५] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य चतुर्दशाध्या- यस्य प्रथमः खण्डः ॥१॥. अग्ने विश्वेभिरग्निभिजापि ब्रह्म सहस्कृत । ये ३२३ १२ ३ १ तेभिनी महया २३१ २२३ १२ स विश्वेभिरग्निभिरन्त्रिः स यस्य धाजिनः। तनये १२ तोके अस्मदा सम्यक् वाजः परीवृतः॥२॥ त्वं नो अग्ने अग्निभिब्रह्म यज्ञं च वर्द्धय । त्वं नो देव: , तातये रायो दानाय घोदय ॥६॥ [६] वे सोम प्रथमा वृक्तयहिपो महे वाजाय श्रवसे धियं द. धुः। स त्वं नो वीर वीर्याय चौदय ॥ १ ॥ अ- २३२७ देवत्रा य आयुषु गिरः ॥१ ३ १ २ १ २ ३१ २ श्र or २ ३१२ र ३ १२३ १ २र ३क २२ श्क ·१ ३ २२ ३ २२ ३२ २३ मामवेदमंहिताया । १ भ्यभि हि श्रवसा ततर्दियोत्सं न के चिजनपा. नमक्षितम् । श-भिनं भरमाणा गभस्त्याः ॥२॥ अजीजनो अमृत माय कमृतस्य धर्मन्नमृतस्य चारुण । सदासरो वाजमच्छा सनिण्यदत् ॥३॥ [७] एन्दुमिन्द्राय सिञ्चत पिबाति सेोम्यं मधु । प्र राधारसि चोदयते महित्वना ॥१॥ उपेो ह. रोणां पति राधः प्रजन्तमनवम् । नूनए श्रुधि स्तुवतो अश्वरस्य ॥ २ ॥ न ह्याङ्ग पुरा च न जज्ञे वीरतरस्त्वत् । न की राया नैवथा न भ. न्दना ॥३॥ [८] नदं व ओदतीनां नद योयुव. तीनाम् । पतिं वो अन्नपानां धेनूनामिपुध्यसि ॥ 9॥ [९] इति सामवेदे उत्तरानन्यस्य चतुदं. शाध्यायस्य द्वितीयः खण्डः ॥ २ ॥ २३ २ २ १ २ १ २ ६३ १ . १ २ - २ २ ३ देवो वो द्रविणोदाः पूर्णा विधष्वासिचम् । उद्वा ·२१. २ र ३२३ ३ १२ २ ३२ १ श २ २ २२३ ३ ३ ३१२३१ २ ३ २ सामवेदसहिताया। र ३१ सिञ्चध्वमुप वा पृणध्वमादिद्वों देव पोहते ॥ १ ॥ तए होतारमध्वरस्य प्रचेतसं यहि देवा प्रक- रावत । दधाति रत्न विधते सुत्री-मग्निर्जनाय टाशुपे ॥ २॥ [१०] अदर्शि गातुवित्तमो यस्मिन् व्रतान्यादधुः । उपो पु जातमार्य्यस्य वर्द्धनमग्निं नक्षन्तु नो गिरः ॥ ॥ यस्माद्रेजन्त कृष्टयश- त्यानि कृण्वतः । सहरसा मेघसाताविध त्मना- ग्निं धीभिर्नमस्यत ॥ २ ॥ प्रदेवोदासे अग्निः 000 ॥३॥ [१] अग्न आयूएपि पवसे ॥१॥ अग्निपि पत्रमान. पाचजन्यः पुरोहितः । त. मीमहे महागयम् ॥ २ ॥ अग्ने पवस्व स्वपा अ. । स्मे वचं. सुवीर्यम् । दधद्राय मयि पोषम् ॥३॥ [१२] अग्ने पात्रक रोचिपा मन्द्रया देव जिह- या। आ देवान् बक्षि अक्षि च ॥३॥ तं त्या २ ३ १ २र ३ ३ ३ ३ १ १२३२ ३ १ २ २ १२ १ ·सामवेदमहिताया। २११ ३ २३ ३ ३ पतस्त्रत्रीमहे चित्रभानो स्वदृशम् । टवार आ वीतये वह ॥ १॥ वीतिहोत्रं त्वा कवे झुमन्तर समिधीमहि । अग्ने वहन्तमध्वरे ॥ ४ ॥ [१३] इति सामवेदै उत्तराग्रन्थस्य चतुर्दशा- ध्यायस्य तृतीयः खण्डः ॥ ३ ॥ ११२ २ ३२ १ २ १ २ . १ २ १ २ ३१२ ३२ ३ अवा नो अग्न अतिभिर्गायत्रस्य प्रभर्मणि । विश्वासु धोपु वन्द्य ॥ १ ॥ ओ नो अग्ने यि भर सत्रासाहं वरेण्यम् । विश्वासु पत्तु दुष्टरम् ॥ २ ॥ आ नो अग्ने सुचेतुना रयिं विश्वायुपोप- सम् । मार्डीकं धेहि जीवसे ॥३॥ [१४] अग्निर हिन्वन्तु नो धिय. सप्तिमाशुमिवाजिपु । तेन जेष्म धनं धनम् ॥ १॥ यया गा अकरामहे से- नयाग्ने तबोत्या । तां नो हिन्व मघत्तये ॥ २ ॥ आग्ने स्यूरए रयिं भर एयुं गोमन्तमश्विनम् । अधि खं वर्त्तया पविम् ॥३॥ अग्ने नक्षत्रम- ૨ ३ २ १ ૨ २३ २ १ २ १ ·सामवेदहिताया। ३ २ ३२उ ३ २ २ ३ २ ३ १२ १ २ श्र १२३ ३ १२३ २२ जरमा सूर्यए रोहयो दिवि । दधज्योतिर्जनेभ्यः ॥ ४ ॥ अग्ने केतुर्विशामसि प्रेष्ठः श्रेष्ठ उपस्थ- सत् । बोधा स्तोत्र वयो दधत् ॥५॥ [१५] अ- ग्निर्मूर्खा दिवः ककुत्पतिः पृयिश्था प्रयम् । अ. पारेत.एसि जिन्वति ॥१॥ ईशिपे वार्यस्य हि ३ १ २ ३ २२ दात्रस्याग्ने स्वःपतिः । स्तोता स्यां तव शर्मणि ॥ २ ॥ उदग्ने शुचयस्तव शुक्रा माजन्त ईरते । तब ज्योतीप्यर्चयः ॥३॥ [१६] इति सप्तमप्रपाठकस्य प्रथमाईम् । इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य चतुर्दशाध्यायस्य चतुर्थ खगड. ॥४॥ अथ पञ्चदशोऽध्याय प्रारभ्यते । अथ सप्तमप्रपाठकस्य द्वितीयार्द्धम् । कस्तेजामिर्जनानामग्ने को दाश्वध्वरः। को ह क- स्मिनसि नितः । १॥ त्वं आमिर्जनानामग्ने मि. ना असि प्रियः। सखा सखिभ्य ईडयः ॥२॥ यजा १ २ . १ २ १ २ कर २ २ E २ ·३ मामवेदसहितायो । २२३१ २ ३२ नो मित्रावरुणा यजा देवाए ऋतं वृहत् । अग्ने य- ३क २२ २१ क्षि स्वं दमम् ॥३॥ [२] ईडेन्यो नमस्यस्तिरस्त. - ३ २ २१ २२ २ २ मारसि दर्शतः । समग्निरिध्यते वृपा ॥ ३ ॥ वृपो अग्निः समिध्यतेऽश्वो न देववाहनः । तए. कर३२ ३ २ २ १२ १ २ १२ ३ २ हविष्मन्त ईडते ॥ २॥ वृपणं त्वा वयं वृपन् वृ. पणः समिधीमहि । अग्ने दीद्यतं वृहत ॥३॥ [२] उत्ते दहन्तो अर्चयः समिधानस्य दीदिवः । अ. ग्ने शुक्रास ईरते ॥ १॥ उप त्वा जुहो३ मम घू. ताचीर्यन्तु हर्यत । अग्ने हव्या जुषस्व न. ॥ २॥ मन्द्ररहोतारमृत्विज चित्रभानु विभावसुम । अ. ग्निमीडे स उ प्रवत् ॥३। [३] पाहि नो अग्न एकया पायूत द्वितीयया । पोहि गीर्भिस्तिम- भिरुजी पते पाहि चतमृभिवंसो ॥१॥ पाहि बिर १२ २ , १२ २ २ २ श्वस्मारक्षसो अरावण प्रस्म वाजेपु नोऽय ।

·सामवेदमंहिताया A ३ १ र३ १२ ૨ .२ २र२१ ३२ ३ त्वामिद्धि नेदिष्ठं देवतातय आपिं नक्षामहे वृधे ॥२॥ [४] इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्य पञ्चदशाध्यायस्य प्रथमः खण्डः । इनो राजन्नरतिः समिट्ठो रौद्रो दक्षाय सुपुमाए प्रदर्शि । चिकिद्वि भाति भासा वृहता सिक्रीमति रुशतोमपाजन् ॥ १॥ कृष्णां यदेनीमभि वर्ष साभू ज्जनयन्योपा रहतः पितुर्जाम् । ऊर्ध्व भा- नूए सूर्य्यस्य स्तभायं दिवो वसुभिररतिर्वि भाति ॥ २ ॥ भद्रो भद्रया सत्रमाने अंगात् स्वसारं जारो अभ्येति पश्चात् । सुप्रकेतैर्युभिराग्निर्वि. तिष्ठ बुशद्विवणैरभि राममस्यात् ॥ ३॥ [२] काया ते अग्ने अङ्गिर ऊर्जा नपादुपस्तुतिम् । वराय देव मन्यवे ॥ ३ ॥ दाशेम कस्य मनसा या ज्ञस्य सहसो यहो । कटु वोच इदं नमः ॥२॥ १ २२ ३२. ३ २र३ २३ २३ . ३ ·मामवेदनहिताय' : . १ २२ २ . १ २ ३ ३२ ૨ ३१२ ३२ ३ प्रधा लएहि नस्करो विश्वा अस्मभ्यर सुक्षितिः । वाजद्रविणसो गिरः ॥ ३॥ [६] अग्न आ याह्य ग्निभिहातारं त्वा वृणीमहे । प्रा त्वामनक्तु प्र- यता हविष्मती यजिष्ठं बर्हिरासदे ॥ ॥ अ. च्छा हि त्वा सहसः सूनो अगिरः उचश्चरन्त्य- ध्वरे । जजों नपातं घृतकेशमीमहे ऽग्निं यज्ञेषु पूर्व्यम् ॥ २ ॥ [७] अच्छा नः शोरशोचिषं गिरी यन्तु दर्शतम् । अच्छा यज्ञासो नमसा पूर वसू पूरुप्रशस्तमूतये ॥ १ ॥ अग्निए सूनर सहसो जात वदसं दानाय वार्याणाम् । द्विता यो मूद- मृतो मत्य प्वा होता मन्द्रतमो विशि ॥२॥ [0] इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्य पञ्चदशाध्यायस्य द्वितीयः खण्डः । अदाभ्यः पूरएता विशामग्निर्मानुपोणाम् । तूर्णी रथः सदा नवः ॥ १॥ अमि प्रयासि याहसा ३२ २२ ३१२ - ३२ २ ३ ·सामवेदसंहिताया। २ ३ १२ दावार प्रश्नोति मयः । क्षयं पावकशोचिषः ॥ २॥ साहान् विश्वा अभियुजः क्रतुर्दैवाना- ममुक्तः । अग्निस्तुविश्रवस्तमः ॥३॥ [९] मद्रो नो अग्निराहुतो मद्रा रातिः सुभग भद्रो अध्व- १२ કે ३१ २ २ २२ .. २ ૨ ३ १ रः । भद्रा उत प्रशस्तयः ॥१॥ भद्र मनः कृ. णुष्व वृत्रतूर्य येना समत्सु सासहिः । अत्र स्थिरा तनुहि भूरि शर्द्धतां वनेमा ते अभिष्टये ॥२॥[१०] अग्ने वाजस्य गोमत ईशानः सहसो यहो । अस्मे देहि जातवेदो महि श्रवः ॥१॥स इंधानो वसुष्कविरग्निरीडेन्यो गिरा। रेवदस्मभ्यं पुर्वणीक दीदिहि ॥ २ ॥ क्षपो राजन्नुत त्मनाग्ने वस्तोत्तोपसः । स तिग्मजम्भ रक्षसो दह प्रित ॥३॥ [११] इति सामवेदे उत्तरानन्यस्य पञ्चदशाध्ययस्य तृतीयः खण्ड । २२२ २३ २३१२ २ २ .

·सामवेदसहिताया-1 १ २ २ ર ३ १२ ३ २ ३२३ विशोविशो वो अतिधि वाजयन्त पुरुप्रियम् । अग्निं वो दुयं वच स्तुपे शूपस्य मन्मभिः ॥ ३ ॥ यं जनासो हविष्मन्तो मित्रं न सर्पिरासुतिम् । प्रशर सन्ति प्रशस्तिभिः ॥२॥ पन्यासं जात- १ ३२उ २ ३१ २ १२ १२ २३२ ३२ ૨ ३२ २३१२ ३२ २ ३१२ ३१२३१२ वेदसं यो देवतात्यु दाता । हव्यान्य रयदिवि ॥३॥ [१२] समिद्धमग्निर समिधा गिरी गणे शुचिं पावकं पुरो अध्वरे ध्रुवम् । विप्रए हो- तारं पुरुयारमद्रुहं कविर सुम्नैरामहे जीतवेदसम् ॥१॥ त्वां दूतमग्ने अमृतं युगेयुगे हन्यवाहं ट. धिरे पायुमीडयम् । देवासश्च मासश्च जागविं विभुं विश्पतिं नमसा नि पेदिरे ॥ २॥ विमूप. नग्न उभयाए अनु व्रता दूतो देवानाए रजती समीयसे । यत्ते धोतिए सुमतिमावृणीमहे ऽध. स्मानस्त्रिवरूथ. शिवो भव ॥ ३॥ [१३] उप २२ ३२ २३ १२३ १ २ १२ १२ २३१२ २ ·२१९ सामवेदसंहिताया। २ २ २ र त्वा जामयों गिरो देदिशतीहविष्कृतः । वायी रनीके अस्थिरन् ॥ ३॥ यस्य त्रिधात्वधूतं बर्हि- स्तस्यावसन्दिनम् । भापश्चिनि दधा पदम् ।।२।। पदं देवस्य मोटुपोऽनारष्टाभिरूतिभिः । भद्रा सूर्य इवोपहा ॥३॥ [११] इति सप्तमप्रपाठकस्य द्वितीयाईम् । इति सामवेदे उत्तरायन्यस्य पञ्चदशाध्यायस्य चतुर्थः खण्डः । अथ पोडशोऽध्यायआरभ्यते । सप्तमप्रपाठकस्य तृतीयाद्धम् । अभि त्वा पूर्वपोतय इन्द्र स्तोमेमिरायवः । समी- घीनास ऋभवः समस्वरन् रुद्रा गृणन्त पूर्व्यम् ॥ १॥ अस्यैदिन्द्रो पावृधे वृष्ण्य र शवो मदे सु. तस्य विष्णवि । प्रद्या तमस्य महिमानमाय- वोऽनु टुवन्ति पूर्वथा ॥ २॥ [१] बामर्च- न्त्युरुथिनो: नीयाविदो जरिताः । इन्दोग्नी २ ३ २ २ + ३ १३ ·मामवेदसंहिताया। २१८ १ ३ -- ३ १२३२३ १२ ३२ ३ २३ १. र ३१२ ३२२१२ इष प्रा वृणे ॥ १ ॥ इन्द्राग्नी नवति पुरो दासपत्नीरधूनुतम् । साकमेकेन कर्मणा ॥२॥ इन्द्राग्नी अपसस्पद्रुप प्रयन्ति धीतयः । ऋतस्य पथ्या३ अनु ॥३॥ इन्द्राग्नी तविपाणि वार संघस्थानि प्रयारसि च युवोरप्सूपर हितम ॥४॥[२] शग्धूप३ पु शचीपत इन्द्र विश्वा- भिरूतिभिः । भंगं न हि त्वा यशसं वसुविदमनु शूर चरामसि ॥ १ ॥ पौरो प्रश्वस्य पुरुकृद्धाम- स्युत्सो देव हिरण्ययः न किर्हि दानं परि मधि- चत्वे यद्यद्यामि तदा भर ॥२॥ [३] वर ह्यहि चेरवे विदा भगं वसुत्तये । उद्वावृपस्व मघवन् ग. विष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये ॥ १॥ त्वं पुरु सहस्रा- णि शतानि च यूया दानाय मरहसे । ओ पुर- न्दरं चलम विम वचस इन्द्रं गायन्तोऽत्रसे ॥२॥ ३ १२ २ ३१ र ३ १ २ ३२उ १ २१ ३ १ २ ३ २ ·२२० मामवेदसहिताया। न २3 १२३ २३ १ २ २ १ २३ २ ३कर ३ ३१२ १२ ૨ ૨ ૨ २ ३ १२३१ [१] यो विश्वा दयते वसु होता मन्द्रो जनानाम्। मधोर्न पात्रा प्रथम न् यस्मै प्रस्तोमा यन्त्व- म्नये ॥ १॥ अन्यं न गी6 रथ्यर सुदानवो मर्म ज्यन्ते देवयवः । उभे तोके तनये दस्म वि- शपते पर्पि राधो मधोनाम् ॥ २ ॥ [५] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य पोड़शाध्यायस्य प्रथमः खण्डः ॥ १॥ इमं मे वरुण श्रुधी हवमद्या च मृड़य । त्वाम. वस्यु ग चक्रे ॥ १ ॥ [६] कया त्वं न अत्याभि प्र मन्दसे कृपन् । कया स्तोमृभ्य आ भर ॥१॥ [9] इन्द्रमिवतातय इन्द्रं प्रयत्यध्वरे । इन्द्रए समीके वनिनो हवामह इन्द्रं धनस्य सातये ॥ १ ॥ इन्द्रो महा रोदसी पप्रथच्छव इन्द्रः सूर्यमरोचयत् । इन्द्रे ह विश्वा भुवनानि येमिर इन्द्र स्वानास इन्दवः ॥ २ ॥ [4] विश्वकर्मन है- १ २ ३१ ३ १ २ ३ ३क २र३२ ३ १२ २३ १२ ३ ३ ·मामवेदमंहिताया। २२१ . २ विषा वावृधानः स्वयं यजस्व तन्वाइए स्वा हि र १२ २र ३१ २ ३२ र ३२उ ३ १२ ३ ३ २ २ श्र ३१२ ३ ३२ १ २ ते । मुह्यन्त्वन्ये अभितो जनास इहास्माकं मघ- वा सूरिरस्तु ॥ १॥ [९] अया रुचा हरिण्या पुनानी विश्वा द्वेषारसि तरति सयुग्वभिः सूरो न सयुग्वभिः । धारा पृष्ठस्य रोचते पुनानी प्र. रुपो हरिः । विश्वा यदपा परियास्यूक्वभिः सप्ता- स्येभिऋक्वभिः ॥ १ ॥ प्राचीमनु प्रदिशं याति चेकित्तत्सए रश्मिभिर्यतते दर्शता रथो दैव्या द- शता रथ.। अग्मनुक्थानि पौएस्योन्द्रं जैत्राय हर्षयन् । वजश्व यद्वथो अनसच्युता समत्स्व- नपच्युता ॥ २ ॥ त्वर ह त्यत्पणोनां विदो वसु संमाभिर्मर्जयसि स्व आ दम ऋतस्य धीति- भिर्दम । वरावता न साम तदात्रा रणन्ति धीत. यः । त्रिधातुभिररुपीभित्रयो दधे रोचमानो व- स २ ३ ३ १२३ १ २र३ २ ३ २र ३१२ ३१२ ३ २३ २क ३ २उ २ ३ ·५२२ सामवेदसंहिताया । २ ३२३ यो दधे ॥३॥ १०॥ उत नी गोषणिं धियमश्व- ३ ३ १२ २ ૨ ૨ २ २ २० ३ २३कर २ ३२ ३२ सां वाजसामुत । नृवत्कृणहातये ॥१॥ [११] शशमानस्य वो नरः स्वेदस्य सत्यशवसः । विदा कोमस्य वेनतः ॥ १॥ [१२] उप नः सूनवो गिरः शृण्वन्त्वमृतस्य ये। सुमृडीका भवन्तु नः॥३॥ [१३] प्र वा महि यवी अभ्युपस्तुतिं मरामहे । शुची उप प्रशस्तये ॥ १ ॥ पुनाने तन्वा मिथः स्वेन दक्षेण राजथः । ऊह्याथे सनाहतम् ॥ २॥ महो मित्रस्य सांधथस्तरन्ती पिप्रती ऋतम् । परि यज्ञं नि पेदथुः ॥ ३ ॥ [१४] भयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् । वचस्तञ्चिन्न ओहसे ॥ १॥ स्तोत्रर राधानां पते गिर्वाही वीर यस्य ते । विभूतिरस्तु सुन्ता ॥२॥ अर्ध्वस्तिष्ठा न अत- येऽस्मिन् वाजे शतक्रतो । समन्येषु अवावहै ।। ३१ २२ २२ २ १२ ३१२ ३ २२ ·२ २ ३ २ ३१ P4 २२१ ३१२ ३२३१२३ १२ सामवेदसंहिताया। ३२ ३२ ३॥ [१५] गाव उप वदावटे मही यज्ञस्य रप्सु- दा । उभा कर्णा हिरण्यया ॥१॥ अभ्यारमिद- द्रयो निषिक्तं पुप्वरे मधु । अवटस्य विसर्जने ॥ २॥ सिञ्चन्ति नमसावटमुच्चाचक्रं परिज्मा- नम् । नीचीनबारमक्षितम् ॥ ३॥ [१६] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य पोड़शा- ध्यायस्य तृतीयः खण्डः ॥ 3 ॥ मा भेम मा श्रमिप्मोग्रस्य सख्य तव । महत्ते वृष्णो अभिचक्ष्यं कृतं पश्येम तुर्वशं यदुम् ॥१॥ सव्यामनु स्फिग्यं वावसे वृपा न दानो अस्य रोपति । मध्या सम्पृक्ताः सारघेण धेनयस्तूय- भेहि द्रवा पिध ॥ २ ॥ [१७] इमा उ त्वा पुरू घसो गिरो वर्द्धन्तु या मम । पावकवर्णाः शुचयो विप श्वितोऽभि स्तोमैरनूपत ॥ १॥ अयर सह- समृपिभिः सह स्कृतः समुद्र इव पप्रथे । सत्यः ३१ २ ३१ २र १२ २२ देकर ३ २ २ ३ २ ३ २२ ३ ·२२४ सामव.संहितायाः। १२ २ २३२उ १ ३ ३१२ R ૨ १ २ १२ ३ १ २१३२ २ सो अस्य महिमा गृणे शवो यज्ञपु विप्रराज्ये ॥२॥ [१८] यस्यायं विश्व आर्यो दासः शेव- धिपा अरिः । तिरश्चिदर्य रुशमे पवी रवि तुभ्ये- सो अज्यते रयिः ॥ १॥ तुरण्यवो मधुमन्त घृत श्रुतं विप्रासो अर्कमानृचुः । अस्म रयिः पप्रधे वृष्ण्य५ शवोऽस्मे स्वानास इन्दवः ॥ २ ॥ [१९] गोमन्न इन्दो अश्ववत्सुतः सुदक्ष धनिव। शुचिं च वर्णमधि गोपु धारय ॥ १॥ स नो ह. रीणां पत इन्दो देवप्सरस्तमः। सखेव सख्ये नों ३१२ रुचे भव ॥२॥ सनेमि त्वमस्मदा प्रदेवं कं चिदत्रि- णम् । साहार इन्दो परि बाधो अप द्वयुम् ॥३॥ [२०] अज्जते व्यञ्जते समजते क्रतुए रिहन्ति मध्वाभ्यन्जते । सिन्धोरुच्छासे पतयन्तमुक्षणर हिरण्यपावाः पशुमप्सु गभणते ॥ १ ॥ विपश्चिते १२ १ ૨ १२३ १३ २३१ २ ३२३क २२ ३ २३क र ३ २ ३१२ ३२२१ २ ३ २३ ·२२ २ २१ ३ १ र १२ २ ३१ २ ३२ ३कर सामवेदमहिताया। २२५ पवमानाय गायत महीं न धारात्यन्धो अर्षति । अहिन घूर्णामति सपति त्वचमत्यो न क्रीड़न- १ सरदुपा हरिः ॥२॥ अग्रेगो राजाप्यस्तविप्यते २३ १२३१ विमानो अहां भुवनेप्वर्पित. । हरिघु नस्नुः सुट्ट शीको अर्णवो ज्योतीरथः पवते राय प्रोक्यः ॥ ३ ॥ [२१] इति सप्तमप्रपाठकस्य तृतीयोईम् । इति सप्तमप्रपाठक. । इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य चतुर्थः खण्ड ॥ ४॥ अथ अष्टम प्रपाठकः । अथ सप्तदशोऽध्याय प्रारम्यते । अष्टम्मपाठकस्य प्रथमार्टम। विश्वेभिरग्ने अग्निभिरिमं यज्ञमिदं वचः । चनो घाः सहसो यहो ॥ १॥ यच्चिद्धि शश्वता तना देवदेवं यजामहे । त्वे इथूयते हविः ॥२॥ प्रियो नो अस्तु विशुपतिहोता मन्द्रो वरेण्य । २ १२ २३१ २र३ १ २९ ३ र ·२२६ मामवेदसंहिताया। .. ३ १२ ३ १२ १ २ ३१ ३१२ १२ २२३ १ २ २ १२ १ २ ३ २३२७ ३ २२ ११ २२ प्रियाः स्वग्नयो वयम् ॥३॥ [2] इन्द्रं यो वि. श्वतस्परि हवामहे जनेभ्यः । अस्माकमस्तु केव लः ॥ १॥ स नो वपन्नम चरुप सत्रादावनपा वृधि । अस्मभ्यमप्रतिष्कृतः ॥ २ ॥ वृषा यूथेव वरसगः कृष्टीरियत्याजसो। ईशानो अप्रतिष्क- तः ॥३॥ [२] त्वं नश्चित्र ऊत्या वसो राधारसि चोदय । अस्य रायस्त्वमग्ने रथोरसि विदा गाधं तुचे तु 'नः ॥ १ ॥ पर्षि तोकं तनयं पर्ट भिष्वम- दधेरप्रयुत्वभिः । अग्ने हेडाएसि दैव्यो युयोधि नोऽदेवानि हुरासि च ॥ २॥ [३] किमित्ते वि. प्णो परिचक्षि नाम प्र यद्ववक्षे शिपिविष्टो अ. स्मि । मावा अस्मदप गूह एतट्यदन्यरूपः, सं. मिथे बभूथ ॥१॥ प्र तत्ते अद्य शिपिविष्ट ह- ध्यमर्य; शरसामि. वनानि विद्वान् । तं ना. २र २ ३ १ २२३१ २ २ १ ३ ३ २ ३२ २ ·सामवेदसंहितायो । २२ ३ २र १२ ३ १२ १२ २ १ गृणामि तवसमतव्यान्क्षयन्तमस्य रजस परा- के ॥ २ ॥ वपट्ते विष्णवास ओ कृणोमि तन्मे जुषस्व शिपिविष्ट हव्यम् । वर्द्धन्तु त्वा सुष्टुतयो गिरो मे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥३॥ [१] वायो शुक्रो प्रयामि ते मध्वो अग्रं दिविष्टिपु । आ याहि सोमपीतये स्पाही देव नियुत्वता ॥ ॥ इन्द्रश्च वायवेपार सोमानां पीतिमहंथ । युवा हि यन्तीन्दवो निम्नमापो न सध्रयक् ॥ २॥ वायविन्द्रश्च शुष्मिणो सरथर शवसस्पतो । नि- युत्वन्ता न उत्तय आ यातए सोमपीतये ॥३॥[५] अध क्षपा परिष्कृतो वाजार अभि प्र गाहसे । यदी विवस्वती धियो हरिए हिन्वन्ति यातवे॥ १॥ तमस्य मर्जयामसि मदो य इन्द्रपातमः । यं गाव आसभिर्दधुः पुरा नूनं च सूरयः ॥२॥ ३ २३क २२ २३१२ ३ - १ ३२३ २१ ३ र १२ ३२ १२ ३ २३ १ २ ·२२८ १ ३ २ सामवेदसहिताया। २३२३कर तं गाथया पुराण्या पुनानमभ्यनूषत । उतो छ- प्रन्त धीतयो देवानां नाम विनती ॥३॥ [६] अश्वं न त्वा वारवन्तं दध्या अरिनं नमोभिः। १२ २ ३१२ १ २ २२ ३१२ २ १ २ १ ३२७ १२ १ १ २ सस्त्राजन्तमध्वराणाम् ॥ १ ॥ स घा नः सूनुः शवसा पृथुप्रगामा सुशेवः । मीदार अस्माकं प्रभूयात् ॥ २ ॥ स नो दूरावासाच नि मयंद- घायोः । पाहि सदमिद्विश्वायुः ॥३॥ त्वमिन न्द्र प्रतूर्तिप्वभि विश्वा अमि स्पधः । प्रशस्ति- हा जनिता वत्रतूरसि त्व तूर्य तरुप्यतः ॥१॥ अनु ते शुम तुरयन्तमीयतुः क्षोणी विशुं न मातरा । पिश्वास्ते स्पृधः श्नययन्त मन्यवे वृतं यदिन्द्र तूर्वसि ॥२॥ [७] इति सामवेदे उत्तरायन्यस्य सप्तदशा- ध्यायस्य द्वितीयः खण्ड. ॥२॥ यज्ञ इन्द्रमईयद्यभूमि व्यरत्तयत् । चाण २३ ३.उ ३ १ ૨ ३ १ ·सामवेदसंहिताया: २२८ २ २ र १२ १ २२ ११२ २ र २२ ३२ १ २ ३१२ ३१ २१ १२ ओपशं दिवि ॥१॥ व्याइन्तरिक्षमतिरन्मदे सो. मस्य रोचना । इन्द्रो यदभिनवलम् ॥ २ ॥ उद्गा आजदतिरोभ्य आविष्कगवन् गुहा सतीः । प्र. वञ्चिं नुनुदे बलम् ॥३॥ [९] त्यमु वः सत्रासाहं विश्वासु गीर्वायतम् । प्रा च्यावयस्मृतये ॥१॥ युध्मए सन्तमनर्वाणए सोमपामनपच्युतम् । नरमवार्यक्रतुम् ॥ २॥ शिक्षा ण इन्द्र राय आ पुरु विद्वार ऋचीपम । प्रवा नः पावें धने ॥ ३॥ [१०] तब त्यदिन्द्रियं यहत्तय दक्षमुत क्रतुम् । वजए शिशाति धिपणा वरेण्यम् ॥७॥ तव द्यौरिन्द्र पौरस्य पृथियो वर्द्धति श्रवः । त्वामापः पर्वतासश्च हिन्विरे ॥ २ ॥ त्यां विष्णु- बृहन क्षयो मित्रो गृणाति वरुणः। त्वार ? २ २ १ ३ २१ २१ २॥ ३२३१२ मदत्यनु मारुतम ॥३॥ [१] ·२२ २ २ ३२र १ २३१ ૨ ३२ १ श्र २ ३ १२२ मामवेदसहिताया । इति सोमवेदे उत्तराग्रन्थस्य सप्तदशाध्यायस्य तृतीयः खण्डः ॥३॥ नमस्ते अग्न श्रीजसे गृणन्ति कृष्टयः । अमैरमि- स्त्रमर्दय ॥ १॥ कुवित्सु नो गविष्टयेऽग्ने संवे. पिपो रयिम् । उरुकृदुरु णस्कृधि ॥२॥ मा नो अग्ने महाधने परा वर्भारभृद्यथा । संवर्गए सए रयिं जय ॥३॥ [२२] समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः । समुद्रायेव सिन्धवः ॥१॥ विचित्रस्य दोधतः शिरो बिभेद वृष्णिना। वत्रेण शतपर्वणा ॥ २॥ ओजस्तदस्य तित्विप उभे यत्समवर्तयत् । इन्द्रश्चमव रोदसी ॥३॥ [३] सुमन्मा वस्वी रन्ती सूनरी ॥ १ ॥ सरूप २१.३२ कृपना गहीमो भद्री धुर्यावभि । ताविमा उप सर्पतः ॥ २॥ नीव शीर्षाणि मृदं मध्य आप. स्य तिष्ठति । मिदंशाभिर्दिशन् ॥ ३॥ [१] । १ ३२३ १२ २३२ २ 7 २ १ २ ३२ ·२ १ २२ २ २ ३ ३ सामवेदसहिताया । इति अष्टमप्रपाठकस्य प्रयमाईम् । इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य चतुर्थः खण्डः ॥४॥ अथ अष्टादशोअध्याय आरभ्यते । अष्टमप्रपाठकस्य द्वितीयाईम् । पन्य पन्यमित्सोतार आ धावत मदाय । सोम वीराय शूरोय ॥ १ ॥ एह हरी ब्रह्मयुजा शम्मा वक्षतः सखायम् । इन्द्र गौर्भिगिर्वणसम् ॥ २ ॥ पाता वृत्रहा सुतमा घा गमबारे अस्मत् यमते शतमूतिः ॥ ३॥ [9] आ त्वा विशन्त्वि- न्दव. समुद्रमिव सिन्धरः । न त्वामिन्द्राति रिच्यते ॥ १ ॥ विव्यस्थ महिना यूपन् भक्षर सोमस्य जागृवे । य इन्द्र जठरेपु ते ॥ २ ॥ अरं त इन्द्र कुक्षये सोमो भवतु वृत्रहन् । अरंधोमभ्य इन्दः ॥३॥ [२] जरायोघ तद्विढि विशेविशे यज्ञियाय । स्तोमर रुद्राय दृशीफम् २ १ । नि ३२२ २ २ १२ ·सामवेदमंडिताया। १ ३ २ १२ २ ३१ ३ ३ २ १२ . २२ ॥१॥ से नो महाए अनिमानो धूमकेतुः पुरुश्व- न्द्रः । धिये वाजायं हिन्वतु ॥ २॥ से रेवार इन विश्पतिर्देव्यः केतुः शृणोतु नः । उक्थैरग्नि हट्नुः ॥ ३ ॥ [३] तवो गाय सुते सचा पुरुहू- ताय सत्वने । शं द्गवे न शोकिने ।। १ ॥ न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः । यत्सीमुप- श्रवदिगरः ॥२॥ कुवित्सस्य महि व्रजं गोमन्तं दस्यु हागमत् । शचीभिरप नो वरत् ॥३॥ [१] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य प्रधादशाध्या- २र३ १२ २२ यस्य प्रथमः खण्डः ॥१॥ ३ ३. . २२ १३ इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् । समू- ढमस्य पारसुले ॥ १ ॥ त्रीणि पदा वि चक्रमे वि. गोपा अदाभ्यः। अतो धर्माणि धारयन् ॥२॥ विणेकर्माणि पश्यत यतो व्रतानि परपशे । इन्द्रस्य युज्यः ससा ॥ ३॥ तद्विष्णः परमं पदर ·मामवेदसहिताया । ३२३ २३१२ १ २ ३ २ ३ १२ २ ३ २३ ३ ३ ३ २र ३१२३ २३ ३ १ २र सदा पश्यन्ति सूरयः। दिवीव चक्षुराततम् ॥४॥ तद्विपासो विपन्युवो जागृवास. समिन्धते। वि. णोयंत्परमं पदम् ॥ ५ ॥ अतो देवा प्रवन्तु नो यतो विष्णुर्विचक्रमे । पृथिव्या अधि सानवि॥६॥ [५) मो पु त्वा वाघतश्च नारे अस्मन्नि रीरमन् । ओरात्ताद्वा.सधमादं न आ गहीह वा सनुप श्रु- ३ १ २ ३२ धि ॥ १॥ इमे हि ते ब्रह्मकृतः सुते सचा मधौ न मक्ष आसते । इन्द्र कामं जरितारी वसूयवा रथे न पादमा दधुः ॥२॥ [६] अस्तावि मन्म पूयं ब्रह्मन्द्राय वोचत । पूर्वी तस्य ग्रहतार- २ ३१२३ १ २३२ २२ ३ २ ३२३ २३ २ २ ३१ २ २ २ नूपत स्तोतुर्मेधा असृक्षत ॥१॥ समिन्द्रो रायो ३१२ ३ २ ३ २उ ३ ३ श्र ३ २३ रहतीरधूनुत संक्षोणी समु सूर्यम् । सर शुक्रा- स. शुचयः स गवाशिरः सोमा इन्द्रममन्दिपुः ॥ २॥ [७] इन्द्राय सोम पातवे वृत्रन्न परि पिच्य- ·२३४ सामवेदसंहितायाः। से । नरे च दक्षिणावते वीराय सदनासदे॥३॥ १ २ ३ १ २३ तर सखायः पुरुरुचं वयं यूयं च सूरयः । अश्या- म वोजगन्ध्यए सनेभ वाजपस्त्यम् ॥२॥परि त्यर हयंतर हरि॥३॥ [८] कस्तमिन्द्रत्वा १ २१ २र २र ३३ ३ वसो मा ० ॥१॥ मघोनः स्म वृत्रहत्य पु चोदय ये ददति प्रिया वसु । तव प्रणीती हर्य- श्श सूरि भिर्विचा तरम दुरिता ॥२॥ [९]. इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्य अष्टादशाध्यायस्य द्वितीयः खण्डः ॥२॥ एदुः मधीमदिन्तर सिञ्चाध्वर्यो अन्धसः । ए. वा हि वीर स्तवते सदावृधः ॥ १॥ इन्द्र स्था. तहरीणां न किष्टे पूर्यस्तुतिम् । उदानश शव. सा न भन्दना ॥२॥ तं वो वाजानां पतिमहू- महि अवस्यवः । अप्रायुभिर्यज्ञेभिर्धावृधेन्यम् ॥३॥ [१०] तं गूधंया स्वर्णरं देवासो देवमरतिं दध- २२ १२ ३ १ २ ३ २ २ २ क २ ·सामवेदसंहिताया. २३५ विरे। देवत्रा हव्यमूहिपे ॥१॥ विभूतरातिं विप्र चित्र शोचिषमग्निमीडिप्व यन्तुरम् । अस्य २२ २ मेधस्य सोम्यस्य सोभरे प्रेमध्वराय पूर्व्यम् ॥२॥ १ २. २र १२ २ ३ २ ३कर ३ २३ २३ २२ [११] पा सोम स्वानो अद्रिभिस्तिरो वाराण्य- व्यया। जनो न पुरि चम्बोर्विश दुरिः सदो वनेपु दध्रिपे ॥ १॥ स मामृजे तिरो अण्वानि मेप्यो मिढांत्सप्तिनं वाजयुः । अनुमाद्यः पवमानो मनीषिभिः सोमो विभिऋक्विभिः ॥२॥ [१२] वयमेनमिदा ह्योऽपीपेमेह वजिणम् । तस्मा उ ३कर ३२उ ३१ २ ३२ ३ २ ३ २ ३ २३ २२ ३ ३१ २२ ३२ २ २ ३२ ३१२ २ ३२३ प्रद्य सवने सुतं भरा नूनं भूपत श्रुते ॥३॥ वृश्चिदस्य वारण उरा मधिरा वयुनेपु भूपति । सेमं न स्तोमं जुजुपाण आ गहिन्द्र प्र चित्रया धिया ॥२॥ [१] इन्द्राग्नी रोचना दिवः परि वाजेपु भूपथः । तद्वां चेति प्र वीर्यम् ॥ १॥ इ: ३२ ३२३ ३ २ ३ कर १ ·२ ॥ २ २ २ ३१ सामवेदसंहिताया। १२३ १२ १ न्द्राग्नी अपसस्परि० ॥२॥ इन्द्राग्नी तविषाणि वां ॥३॥ [2] क ई वेद सुते सचा० ॥१ २र ३१ २३ २'३१२ दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे। न कि- ष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महारश्वरस्योजसा ॥२॥ य उग्रः सवनिष्टतः स्थिरो रणाय सरस्कृतः । य. ३२३ २३ दि स्तोतुर्मघवा शृणबद्ध नेन्द्रो योपत्या गमत् ॥३॥ [१५] इति सामवेदे उत्तंराग्रन्यस्य अष्टाद- शाध्यायस्य तृतीयः खण्डः ॥३॥ २२२ २र २२ ३१ ૨ १ २ ३२३१२ १२ ३ १ २ ३२ ३ १२ २३ 7 ३ पवमाना असूक्षत सोमाः शुक्रास इन्दवः । अभि विश्वानि काव्या ॥ १ ॥ परमाना दिवस्पर्य्यन्तरि- क्षादसलत । पृथिव्या अधि सानवि ॥ २॥ पव. मानास पाशवः शुभा अस्ग्रमिन्दवः । नन्तो वि- श्वा अप द्विपः ॥ ३॥.[३६] तोशा वृत्रहणा हुवे सजिवानापराजिता । इन्द्राग्नी वाजसातमा ॥१॥ ३ २ २ 5 ३ ·मामवेदसंहिताया। १ २ २३० ३ १२ १ ૨ २ ३१ २ १ २र ८ प्र वामर्चन्त्युक्थिनः ॥ २॥ इन्द्राग्नी नवति पुरः ॥३॥ [१७] उप त्वा रणवसंदृशं प्रयस्वन्तः सह- स्कृत । अग्ने ससृजमहे गिरः ॥ १ ॥ उप छाया. मिव घृणेरगेन्म शर्म ते वयम् । अग्ने हिरण्यसंढ- शः ॥ २ ॥ य उग्र इव शर्यहा तिग्मशृङ्गो न वए. सगः। अग्ने पुरो रुरोजिय ॥ ३॥ [१८] ऋताशानं वैश्वानरमृतस्य ज्योतिपस्पतिम् । अजस्रं धर्म- २२ ३२ क २२ २२ मोमहे ॥ १॥ य इदं प्रतिपप्रथे यज्ञस्य स्वरुत्तिर- न् । ऋतूनुत्सृजते वशी ॥ २॥ अग्निः प्रियेपु धा- मसु कामो भूतस्य भव्यस्य । सम्रोडेको वि राज. ति ॥ ३ ॥ [११] इति अष्टमप्रपाठकस्य द्वितीयार्द्धम् । इति सामवेदे उत्तराग्रस्य अष्टादशा- ध्यायस्य चतुर्थः खण्डः ॥ १॥ प्रथैकोनविंशोऽध्यायः आरभ्यते । अष्टमप्रपाठकस्य तृतीयादम् । २र ३ २ २३ ३२उ १ ३ ·२३८ सामवेदमंहिताया। ३ १ १ २ ३१२ ૨ ३२३ १ R अग्निः प्रत्नन जन्मना शुम्भानस्तन्वाइ"स्वाम् । कविविप्रेण वावृधे ॥१॥ जजो नपातमा हुवे- अग्निं पावकशोचिपम् । अस्मिन् यज्ञे स्वध्वरे॥२॥ स नो मित्रमहस्त्वमग्ने शुक्रण शोचिषा। देवैरा सत्सि वर्हिपि ॥३॥ [१] उत्ते शुष्मासो अस्यू र- क्षो भिन्दन्तो अद्रिवः । नुदस्व याः परिस्पधि.॥१॥ प्रया निजन्निरोजसा रथसङ्गे धने हिते । स्तत्रा अविभ्युपा हृदा ॥२॥ अस्य व्रतानि नाषे प- वमानस्य टूढ्या रुज यस्त्वो पृतन्यति ॥३॥ तए हिन्वति मदच्युतए हरिं नदीपु वाजिनम् । इन्दु- मिन्द्राय मत्सरम् ॥ १॥ [२] आ मन्द्ररिन्द्र हरि- भियांहि मयूररोमभिः । मा त्वा के चिन्नि येमुरिन २३ १ २१ ३२ ३२उ ३ १ ३कर ३१ २१ ३१२ १ ૨ ३ २ २१२ २ २ २२३ २ १ पाशिनोऽति धन्वय तार इहि ॥ ॥ वृत्रखादा बलएरुजः पुरा दमी अपामजः । स्याता रथस्य २ ३२ ३२ ३२२ २३ २ ·मामवेदमंदिताया। २३८ १ २३१ २ २३ १ २ १२ ३२३१ २ २३१ २२ २उ २ त्व नः प्रपित्वे हय्योरभिस्वर इन्द्रोहदा चिदारुजः ॥ २॥ गम्भी- रा उदधीरिय क्रतु पुष्यसि गा इव । म सुगो- पा यत्रसं धेनवो यथा इदं कुल्या इवाशत्त॥३॥[३] यथा गोरो अपा कृतं दृष्यने त्यवेरिणम । प्रापि- तूयमा गहि कण्वेषु सु सचा पि- व ॥१॥ मन्दन्तु त्वां मघवविन्दन्दवो राधोदे. याय सुन्वते । प्रामुख्या सोममपियामू सुतं ज्येष्टं तदधिपे सहः ॥२॥ [१] त्वमङ्ग प्रशसिशो दे- वः शविष्ठ मत्यम् । न त्वदन्यो मघवन्नस्ति म. डितेन्द्र प्रवीमि ते वचः ॥ १॥ मा ते राधारसि २ ३२ ३ २३ ३ ३ १२ २४ ३१ २ मा त ऊतयो वसोऽस्मान् कदा घना दभन् । वि- श्वा च न उपमिमीहि मानुप वसूनि चर्पणिभ्य आ ॥२॥ [५]. इति सामवेदे उत्तराग्रन्यस्यैकोनविं. शाध्यायस्य प्रथमः खण्डः ॥२॥ २ ·२४० मामवेदसहितायाः। २३ २ २३१ २ ३ १ २ ३ प्रति प्या सूनरी जनी व्युच्छन्ती परि स्वसुः । दि- वो अदर्शि दुहिता ॥१॥ अश्व व चित्रारुपी मा- ता गवामृतावरी । सखा भूदश्विनोरुपाः ॥ २ ॥ उत सखास्यश्विनोरुत माता गवामसि । उत्तोपो १ २२ ३१ २ १ २ ३२ ३१ र ३क र ३२ २२ ३१२ २ ३१ २ २३ २३ ૧ ૨ वस्व ईशिपे ॥ ३ ॥ [६] एपो उपा अपूर्ध्या व्यु- च्छति प्रिया दिवः । स्तुपे वामश्विना वृहत् ॥१॥ या दस्ता सिन्धु मातरा मनोतरा रयीणाम् । धि- या देवा वसुविदा ॥ २ ॥ बच्यन्ते वां ककुहासो' जूर्णायामधि विष्टपि । यद्वार रथो विभिपतात् ॥३॥ [0] उपस्तच्चित्रमा भरास्मभ्यं वाजिनीव- ति । येन तोकं च तनयं च धामहे ॥ १ ॥ उपो प्रदोह गोमत्यम्वावति विभावरि । स्वदस्मै व्यु- च्छ सूनृतावति ॥ २ ॥ युट्या हि वाजिनीवत्य- स्वार अद्यारुणार उपः। प्रथा नो विम्या सौभ- २३२३१ २०३१ २ १२३ १२ २र३१२ २२ २ ३ N ·२४१ २ २२ ३२3 ३ ३ ३ ३ २ ३२७ ३२ २ ३ सामवेदमंहिताया, गान्या वह ॥ ३ ॥ [८] अश्विना वतिरस्मदा गोमददखा हिरण्यवत् । अर्वाग्रथर समनसा नि यच्छतम् ॥ १॥ एह. देवा मयोभुवा दला हिरगयवर्तनी । उपqधो वहन्तु सोमपीतये ॥२॥ यावित्या श्लोकमा दियो ज्योतिर्जनाय चक्रथुः । आ न जर्ज वहतमश्विना युवम् ॥ ३ ॥ [९] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्यै कोनविंशाध्यायस्य द्वितीयः खण्डः ॥ २॥ अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः । अस्तमर्वन्त आशयोऽस्तं नित्यासो वाजिन इपए स्तोतभ्य आ भर ॥१॥ अग्निर्हि वाजिनं विशे ददाति विश्वचर्षणिः । अग्नी राये स्वाभुवर स प्रोतो याति वार्य्यमिपर स्तोलभ्य आ भर ॥२॥ २३२३ से अग्नियों वसुगंणे सं यमायन्ति धेनवः । स- मर्वन्तो रघुद्रुयः सर सुजातासः सूरय इपर स्ता; : २१३ २३ १२ ३ वर ૨ ३ ३ २ ३ १ २ २ १ १ २३ १ २ ३२३ १२ ·२४२ सामवेदसंहितायाः। १ २ ૨ ३ १२ २२ ३ २ १ २ १ २ २उ २ •टम्य आ भर ॥३॥ [१०] महे नो अद्य चौ. धयोपा राये दिवित्मती । यथा चिनो प्रबोध- या सत्यवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूटते ॥ १॥ या सुनीधे शौचद्रथे व्यौच्छो दुहितर्दिवः । सा व्युच्छ सहोयसि सत्यवसि वाय्ये सुजाते अ. ३ २ ३ १२३क २१ श्वसूनृते ॥ २॥ सा नो अद्याभरद्वसुट्युच्छा दु. हितर्दिवः । यो व्योच्छः सहीयसि सत्यवसिवा ये सुजोते अश्वसूनुते ॥ ३॥ [११] प्रति प्रि- यतमए स्थ वृपणं वसुबाहनम् । स्तोता वाम- शियनापि स्तोमेभिभूपतिप्रति माध्वी मम श्रु- तर हयम् ॥ १॥ अत्यायातमश्विना तिरो वि. श्वा प्रहरी सना । दला हिरण्यवर्तनी सुपुम्गा सिन्युवाहसा माध्वी मम श्रुतए हवम २ ॥ झा नो रत्नानि विभ्रतांयधिना गच्छतं युधम् । १ र ३ १३ २ ૨ २ ३ ३ २ ३ १ . ३ ·३ ३ ३ ३ ૨ १२३ २३ २ ३ २ सामवेदमंहिताया रुद्रा हिरण्यवर्तनी जुपाणा वाजिनीवसू माध्यों मम श्रुतर हवम् ॥ ३॥ [१२] इति सामवेदे उत्तराग्रंन्यस्य एकोनविंशाध्यायस्य तृतीयः खण्डः ॥३॥ अयोध्याग्निः समिधा जनानां प्रति घंनुमिवाय- तीमुपासमें । यहां इव प्र वयामुज्जिहानः ग्रं ३१२ मानवः सस्त्रते नाकमच्छ ॥ अयोधि होता ३ यजयाय देवानो अग्नि. सुमना. प्रातरस्थात् । समिट्ठस्यं रुशददर्शि पाजो महां देवस्तमसो निर. मोचि ॥ २ ॥ यदी गणस्य रशनामजीगः शुचिर- रड्ते शुचिभिगोभिरग्निः । आदृक्षिणा युज्यते वाजयन्त्युत्तानामूवा अंधेयज हुभिः ॥ ३ ॥ [१३] इदए श्रेष्ठं ज्योतिषां ज्योतिरागा चित्रः प्रकेतो अजनिष्ट विभ्वा । यया प्रसूता सवितु सवायवा रात्रुपसे योनिमारेक ॥ १ ॥ रुत्सा ३ ३१४३२१२ १३ २ २२ ३ ३३१ ३ ३२३ २ २ ३ ३ १ ३३३५ ·२ ३ ૨ २ १ २ २र २३.२ २२ १ २ सामवेदसंहितार्यो। १२३ १२. मधुवाहनो रथो जीराश्वो अश्विनीर्जातु सुष्टुतः । त्रिवन्धुरो मघवा विश्वसौभगः शं न आ वक्ष- द्विपदे चतुष्पदे ॥३॥ [१०] प्र ते धारा अस. श्रतो दिवो न यन्ति वृष्टयः । अच्छा वाजए सहस्रिणम् ॥ १॥ अभि प्रियाणि काव्या विश्वा पक्षाणो अर्पति । हरिस्तुजान आयुधा ॥ २॥ स मजान आयुभिरिभो राजेव सुव्रतः । श्येनो म वरसु पोदति ॥ ३ ॥ स नो विश्वा दिवो वसूतो पृथिव्या अधि। पुनान इन्दवा भर ॥ ४ ॥ [१८] इति अष्टमम्रपाठकस्य तृतीयार्द्धम् । इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य कोनविंशा ध्यायस्य पंञ्चमः खण्डः ॥ ४ ॥ ..इति अष्टमः प्रपाठकः । प्रध नवमः प्रपाठकः । अयं प्रिंशोऽध्याय आरम्यते। र उ २३ २ र ३ १ २ ·३४० ३ र २१३१२ २ मामवेदसहिताया। मत्रममप्रपाठकस्य प्रथमाईम् । प्रास्य धारा अक्षरन् वृष्णः सुतस्यौजसः । देवाए अनु प्रभूपतः ॥ १ ॥ सप्ति मन्ति वेधसो गृण. न्त कारवो गिरा। ज्योतिर्जज्ञानमुक्थ्यम् ॥२॥ मुपहा सोम तानि ते पुनानाय प्रभूवसो । वर्धा समुद्रमुक्थ्य ॥३॥ [२] एच ऋत्विय इन्द्रो नाम श्रुतो गृणे ॥ १ ॥ त्व मिच्छ- १ २ उ ब्रह्मा य ३ १ २र , २३ २३ १ ३ वसस्पते यन्ति गिरो न संयतः ॥२॥ घि खुना ३ २३ २ ३ २३ यो यथा पथो० ॥३॥ [२] आ त्वा रथं यथो- २ २ १ १ तये ॥ १॥ तुविशुष्म तुविक्रतो शचीयो विश्व. या मते । प्रा पप्राथ महित्वना ॥२॥ यस्य त २३१२३ १२ २3 महिना महः परि उमायन्तमीयतु।। हस्ता बजर हिरण्ययम् ॥ ३॥ [३]आ यः पुर नार्मिणीमदी. देदत्य. ऋविनंभन्यो३ नार्या । सूरो न रुरुक्क छ. १ २२२ .

·सामवेदसहिताया । .7 २ ૨ २ ३१ R ૨ ३ ३१ २ २ २ ३ कर ३१२ ३२उ होतेव मत्सति ॥ ३॥ [८] वण्महाए असि सूर्य बड़ादित्य महाए असि । महस्ते सतो महिमा पनिष्टम महो देव महाए असि ॥ १॥ बट् सू. र्य श्रघसा महार असि सत्रा देव महार असि । महा देवानामसूर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिरदा- भ्यम् ॥२॥ [१] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य विशाध्यायस्य द्वितीयः खण्डः ॥२॥ उप नो हरिभिः सुतं याहि मदानां पते । उप नो हरिभिः सुतम् ॥ १ ॥ द्विता यो वृत्रहन्तमो विद इन्द्रः शतक्रतुः । उप नो हरिभिः सुतम् ॥ २ ॥ त्वरहि वृत्रहने पां पाता सोमानामसि । उप नो हरिभिः सुतम् ॥ ३॥ [१०] प्र वो महे महेरधे भरध्यं प्रचेतसे प्र सुमतिं कृणुध्वम् । विशः पूर्णः म घर पणिना ॥3 ॥ उरुभ्यघसे महिले १२ २२३१२ २र३१२ १२३ २ १२ २ २ ·मामवेदमहिताया। २५१ २२३ ३ १२ ३ २ ३ २ ३ १२ २२ ३ १२ ३ १२३ २४ २ ३ १ २ ३ १ २ १२३ १२ ३२ ३१२ २२ सुवृक्तिमिन्द्राय ब्रह्म जनयन्त विप्राः । तस्य व्रतानि न मिनन्ति धीराः ॥ २ ॥ इन्द्र बाणीरनुत्तमन्युभव सपा राजानं दधिरे सह- ज्यै। हर्यश्वाय बर्हया समापीन् ॥३॥ [१] यदिन्द्र यावतस्त्वमताबदहमीशीय । स्तोतारमि- ददधिपे रदावसो न पापत्वाय रसिपम् ॥ १ ॥ 'शिक्षयमिन्महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे। न हि त्वदन्यन्मघवन्न आप्य वस्यो अस्ति पिता चन ॥२॥ [१२] श्रुधी हवं विपिपानस्याद्नेबाधा विप्रस्यार्चतो मनीषाम् । कृष्वा दुवारस्यन्तमा सचेमा ॥१॥ न ते गिरों अपि मृष्ये तुरस्य न २३१ २ ३कर सुष्टुतिमसुर्यस्य विद्वान् । सदा ते नाम स्वयशो विवक्मि ॥२॥ भूरि हि ते सपना मानुपेषु भूरि मनीपो हवते त्वामित् । मारे प्रस्मन् मघवं २3 ३ २ ३२ २ २ ३२७ ३२ २३ २३१२३ २3 ·२४८ सामवेदसंहितायाः। १ २ १ २ १२ २ २ ३ २ २१ १ तात्मा ॥१॥अभि द्विजन्मा त्री रोचनानि वि: श्वी रजारसि शुशुचानो अस्थात् । होता यजि- ष्ठो अपार सधस्थे ॥२॥ अयर स होता यो द्वि- जन्मा विश्वा दधे वार्याणि श्रवस्या। मत्तौ यो अस्मै सुतुको ददाश ॥३॥ [१] अग्ने तमद्या- श्वं न स्तोमैः क्रतुन मदए हृदिस्पृशम् । ऋ- ध्यामा त ओहैः ॥ १ ॥ अधा ह्यग्ने क्रतीर्मद्रस्य दक्षस्य साधोः । रथीनस्य दहतो बभूथ ॥२॥ एमिनों प्रर्भवा नो अक्स्विर्ण ज्योतिः अ- ग्ने विश्वेभिः सुमना अनीकैः ॥ ३ ॥ [५] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य विशाध्यायस्य ३२७ २ ३१ ३ . २२क र ३२३ ३१ २ १ ३ १ २ प्रथमः खण्डः ॥१॥ २३ ३ अग्ने विवस्वदुपसश्चित्रए राधो अमर्त्य । प्रा दाशुपे जातवेदो वहा त्वमझा देवाए उपयुंध: ॥ ३ ॥ जुष्टो हि दूतो. असि हव्य याहनोऽग्ने २ ३ ·३१२ सामवेदसंहिताया.। ३३३१ रथीरध्वराणाम् । सजूरश्विभ्यामुपसा सुवीर्य मस्म धेहि श्रवो वृहत् ॥२॥ [६] विधुं दद्रा- १ २१३ २ ३१२ ३ ३ २३१ २ ३२ ३१ २२ ३१ २ गए समने यहूनां युवानए सन्त पलितो जगार। देवस्य पश्य काव्यं महि त्वाद्या ममार स ह्यः समान ॥ १ ॥ शाक्मना शको अरुणः सुपर्ण आ यो महः शूरः सनादनीडः । यञ्चिकेत सत्यमि- तन्न मोघं वसु स्पार्हमुत जेतीत दाता ॥ २ ॥ एभिर्ददे वृष्ण्या पौरस्यानि येभिरोक्षदृत्रह- त्याय वज्जी । ये फर्मणः क्रियमाणस्य मह ऋ. तेकर्ममुदजायन्त देवाः ॥३॥ [] अस्ति सोमो ३२३२७ २२ २ ३ २ १ २ ३२३१२ ३२ १२ २२ अयर सुतः पिबन्त्यस्य मरुतः । उत स्वराजो अश्विना ॥१॥ पियन्ति मित्रो अर्यमा तना पूतस्य वरुणः । त्रिपधस्यस्य जायतः ॥ २॥ 3- तो न्वस्य जोपमा इन्द्रः सुतस्य गोमतः । माता ३ . १ २१ ·२५२ मामवेदमंहिताया। १ २२ २र ३ २७ २उ २३१ २ ३ ३ ३ १ २ ज्योक्कः ॥ ३ ॥ [१३]] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य विशाध्यायस्य तृतीयः खण्डः ॥३॥ ३ प्रो ध्वस्मै पुरोरमिन्द्राय शूपमर्चत । अभी के ३२ ३ २ ३ १२ चिदु लोककृत्सङ्गे समत्सु वृत्रहा। अस्माकं बोधि घोदिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु १॥ त्वर सिन्धूरवासृजोऽधरोचो अहनहिम् । अशत्रुरिन्द्र जज्ञिपे विश्वं पुप्यसि वार्य्यम् । तं त्वा परि घजामहे नभन्तामन्यकेपां ज्याका अधि धन्वसु ॥२॥ वि पु विश्वा अरातयोऽर्यो ३ नशन्त नो धियः । अस्तासि शत्रवे बधं यो न २ इन्द्र जिघारसति । या ते रातिर्ददिर्वसु नभन्ता मन्यकेपां ज्याका अधि धन्वसु ॥ ३॥ [१४] रेयाए इन्वत स्तोता स्यात्वावतो मघोनः । प्रेटु हरियः सुतस्य ॥१॥ उफयं च न शस्यमानं २ ३ १२ ३ २ ३ ३ १ ३ १ २१२ २ ३ २र ३ २ ३ ·मामवेद हिताया: २५३ १ नागो . रयिरा चिकेत । न गायत्रं गीयमानम् २ ॥२॥ मा १२ ३ २ ३२ ३ २ ३ १ २३२ २र न इन्द्र पोयत्नत्वं मा शईते परा दाः। शिक्षाशचीवः शचीभिः ॥३॥ [१५] एन्द्र याहि हरिभिरुप कपत्रस्य सुष्टु तिम् । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥१॥ प्रत्रा वि ने- मिरेपामुरां न धनुते कः । दिवो अमुष्य शास- तो दिवं यय दिवावसो ॥२॥आ त्वा ग्रावा व. दनिह सोमी घोपेण वक्षतु । दिवो अमुष्य शा. संतो दिवं यय दिवावसो ॥ 3 ॥ [१६] पवस्व सोम मन्दयनिन्द्राय मधुमत्तमः ॥ १ ॥ ते सुता- सो विपश्चितः शुक्रो वायुमसृक्षत ॥ २ ॥ असुग्रं देववीतये वाजयन्तो रथा इत्र ॥३॥ [३०] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य विंशाध्यायस्य चतुर्थः खण्डः ॥ १॥ अग्निर होतारं मन्ये दास्वन्तं वसोः सूनुए स. २ १२. २ २ ३१२ १२ २२ ३ ·२५२ सामवेदसंहिताया । १ २ १ ર वर २२ ३ २ ज्योक्कः ॥३॥ [१३] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य विंशाध्यायस्य तृतीयः खण्डः ॥ ३॥ प्रो त्रस्मै पुरोरथमिन्द्राय शूपमर्चत । अभी के चिदु लोककृत्सङ्गे समत्सु वृत्रहा। अस्माकं बोधि चोदिता नभन्तामन्यकेषां ज्याका अधि धन्वसु ॥१॥ त्वर सिन्धूश्वासृजोऽधरोचो अहवाहम् । अशत्रुरिन्द्र जज्ञिपे विश्वं पुष्यसि वार्य्यम् । तं त्वा परि यजामहे नभन्तामन्यकेपां ज्याका अधि धन्वसु ॥ २ ॥ वि पु विश्वा अरातयोऽयों २उ ३ २३१ २ ३ ३ १ २ ३ १२ २ ३ ३ २र नशन्त नो धियः । अस्तासि शत्रवे वधं यो न १ २ ३ २३.उ २ २3 ३ इन्द्र जिघारसति । या ते रातिर्ददिर्वसु नभन्ता मन्यकेपां ज्याका अधि धन्वसु ॥३॥ [१४] रेयार इद्रे बत स्तोता स्यात्वायत्तो मघोनः। प्रेटु हरिन सुतस्य ॥१॥ उकयं च न शस्यमानं १ २२ ३१२ ·मामवेदमंहितायाः २५३ र २ १ २१३१२ ३ १ २३२३१२ २ १२३२३ ३२ ३ १२ २ ३ १ नागो. रम्राि चिकेत । न गायत्रं गीयमानम् ॥२॥मा न इन्द्र पोयत्नत्व मा शईते परा दाः। शिक्षा शचीवः शचीभिः ॥३॥ [१५] एन्द्र याहि हरिभिरुप. कण्वस्य सुष्टुतिम् । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवायसो ॥ १॥ अत्रा वि ने- मिरेपामुरां न धनुते रकः । दिवो अमुष्य शास. तो दिवं यय दिवावसो ॥२॥ा त्या ग्रावा व- दनिह सोमी घोपेण वक्षतु । दियो अमुष्य शा. संतो दिवं यय दिवावसो ॥ ३॥ [१६] पवस्व सोम मन्दयनिन्द्राय मधुमत्तमः ॥ १॥ ते सुता- सो विपश्चितः शुक्रो वायुमसुक्षत ॥ २ ॥ अमृग्रं देववीतये वाजयन्तो रथा इव ॥ ३॥ [१७] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य विंशाध्यायस्य चतुर्थः खण्डः ॥ १॥ अग्नि ए होतारं मन्ये दास्वन्तं वसोः सूनु५ स. २२ १ २ ૨ १३ ३ ·सामवेदहिताया। कर १२ ३२३१ २ ३ २२ १२ ३२ ३ ३२३ १२ २उ हसो.जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम् । ये अर्ध्व या स्वध्वरो देवी देवाच्या कृपा। घृतस्य विभ्राष्टिमनु शुक्रशोचिप प्राजुहानस्य सर्पिपः॥१॥ यजिष्ठं त्वा यजमाना हुवेमज्येष्ठमङ्गिरसां विप्र मन्मभिर्विप्रेमिः शुक्र मन्मभिः । परिज्मानमिव चार होतारं च. पणीनाम् । शोचिषकेशं वृपणं यमिमा विशः प्रा. वन्तु जूतये विशः ॥ २॥ स हि पुरु चिरोजसा विरुक्मता दीद्यानो भवति द्रुहन्तरः परशुन द्रुह न्तरः । वीडु चिद्यस्य समृती शुधदनेव यत्स्थिर- म। निष्पहमाणी यमते नायते धन्वासहा 'ना- यते ॥ ३ ॥ [१८] इति नत्रमप्रपाठकस्य प्रथमार्द्धम् । नवमप्रपाठकस्य द्वितीयाटुंम् । अग्ने तब प्रमो वयो महि माजन्ते अचंयो बि. भावसो । रहद्वानो शपसा वाजमुफथ्या३ धा. ३ ३ २२१ २र ३२२ ३ २ १ .

·मामवेदसहिताण. ३ ३ ३ ૨ ३ १ ३ १ १ २ २३० ३ १ २ ३ १ २ सि दाशुषे कवे॥॥पावकवर्चा शुक्रवची अनू नवर्चा उ दियर्षिभानुना । पुत्रो मातरा विचरन्नु पावसि पृणक्षि रोदमी उभे ॥ २॥ ऊर्जा नपाज्जातवेदः सुशस्तिभिर्मन्दस्य धीतिभिर्हितः । त्व इपः स दधुभूरिवर्पसश्चित्रोतयो वामजाता. ॥ ३ ॥ इर. ज्यन्नग्न प्रथयस्व जन्तुभिरस्मे रायो अमर्त्य । स दर्शतस्य वपुषेो वि राजसि पृणक्षि दर्शतं क्र. तुम ॥ ४ ॥ इप्कारमध्वरस्य प्रचेतसं क्षयन्तए राधसे महः । रातिं वामस्य सुभगां महीमिपं दधासि सानसिए रयिम् ॥ ५ ॥ ऋतावान म. हिपं विश्वदर्शतमग्निए सुम्नाय दधिरे पुरो ज. ना. । श्रुत्कर्णर सप्रथस्तमं त्वा गिरा दैव्यं मा. नुपा युगा ॥६॥ [३] इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य विंशाध्यायस्य पञ्चमः खण्ड ॥५॥ २२ ३ ३ ३ ३ १ २ ३ ३ ३२उ ३ ३ १ २ ·२५६ मामवेदमहिताया। २२३ ३ प्र सो अग्ने तवातिभिः सुवीराभिस्तरति वाज. कर्मभिः । यस्य त्वर सख्यमाविथ ॥ १ ॥ तव द्र- १२३ .. प्सो नीलवावाश ऋत्विय इन्धानः सिष्णवा २ २ . ददे । त्वं महीनामुषसामत्ति प्रियः क्षपो वस्तुषु राजसि ॥ २ ॥ [२] तमोषधोदधिरे गर्भमृत्रिय २१३ १ १ २र२ २ तमापो अग्नि जनयन्त मातरः। तमित्समानं व- २र २ २ . निनश्च वीरुधोन्तर्वतीश्च सुबते च विश्वहा ॥३॥ [5] अग्निरिन्द्राय पवते दिवि शुक्रो वि राज- ति । महिपीव वि जायते ॥ १॥ [४] यो जागो- र तमृचः कामयन्ते यो जागार तमु सामानि य. न्ति । यो जागार तमयर सोम प्राह तवाहमस्मि सस्ये न्योकाः ॥१॥ [५] अग्निर्जागार तमृचः कामयन्ते अग्निर्जागार तमु सामानि यन्ति । अग्निर्जागार तमयर सोम आह तवाहमत्मि २ २र २ २२ २ ·मामवेदसंहितायो । २ २ ३२ ३ २ २र १२ ३१२ १ ३ १ २२३२३ १२ २१ ३२ ૨ २२ ३ २ २३ २ २ ३ १३३१ २२ ३ सख्य न्योका. ॥ १॥ [६] नमः सखिभ्य पूर्वस- दो नम. साकविषेभ्यः । युज्जे वाचर शंतप- दीम् ॥ १॥ युजे वाचर शतपदी गाये सहस्त्र- वर्तनि । गायत्रं त्रैष्टुभं जगत् ॥ २ ॥ गायत्र त्रैष्टुभं जगदिश्वा रूपाणि सम्भता । देवा ओका- एसि चक्रिरे ॥३॥ [७] अग्निज्योतिज्योति- रग्निरिन्द्रो ज्योतिज्योतिरिन्द्रः । सूय्या ज्योति- ज्योतिः सूर्य.॥ १॥ पुनरूजर्जा नि वर्तस्व पुन रान इपायुषा । पुनर्नः पाह्यएहस ॥ २ ॥ सह रय्या नि वर्तस्वाग्ने पिन्वस्व धारया । विश्व- पस्नया विश्वतरपरि ॥६॥ [८] इति सामवेद उत्तराग्रन्थस्य विंशाध्यायस्य पष्ट. खण्डः ॥ यदिन्द्राहं यथा त्वमीशोय वस्व एक इत् । स्तो- ता मे गोसखा स्यात् ॥ १ ॥ शिक्षेयमस्म दित्से यर शचीपते मन पिणे । यदहं गोपतिः स्याम् ३१२ १२ २ २ ३ २ । ३ ३ ३ २र३ २ ·२५८ । सामवेदसंहिताया । १ र ર ३ १ २२३२३१ १२ १ २ ३१२३ २ २ ॥२॥ धेनुष्ट इन्द्र सूनृता यजमानाय सुन्वते । गामा पिप्युपी दुहे ॥ ३ ॥ [8] प्रापो हि ष्ठा मयोभुवस्ता न ऊर्ज दधातन । महे रणाय 'चक्ष- से ॥ ७॥ यो वः शिवतमो रसस्तस्य भाजयतेह नः । उशतीरिव मातरः ॥ २॥ तस्मा अरं ग. माम वो यस्य क्षयाय जिन्वथ । आपो जनय- था.च नः ॥३॥ [१०] वात आ वातु भेपजए शम्भ मयोभु नो हृदे । प्र न आयूएपि तारि- पत् ॥ १॥ उत वात पितासिन उत मातोत नः ૨ १ २ १ २ २३१ २ २ ३ ૨ ૨ ३१ २ ३२उ १ . १ २ सखा स नो जीवात्तत्रे कृधि ॥ २ ॥ यददो वात ते गृहेऽमृतं निहितं गुहा । तस्य नो धेहि जी- वसे ॥३॥ [27] अभि वाजी विश्वरुपा जनि- त्रए हिरण्यय विमदकर सुपर्णः । सूर्यस्य भानु- मृतुपा वसानः परि स्वयं मेधमृो जजान ॥३॥ अप्सु रेतः शित्रिये वियपं तेज. पृथिव्यामधि, ૨ ३३ १ ३ R ·मामवेदसंहिताया । २५८ १३ १ । १ २ ३ १२३ १२३ ३ २ ३ ३२उ ३१ उ १२ ३२ ३३३ ३१ २ ३२ २२२ ३ १२ २र३१ यत्सम्बभूव। अन्तरिक्ष व महिमानं मिमानः कनिक्रन्ति वृष्णो अश्वस्य रेत.॥२॥ अयर सह- त्रा परि युक्ता वसानः सूर्य्यस्य भानु यज्ञो दधार । सहस्रदाः शतदा भूरिदावा धर्ता दिवो भुवनस्य विश्पतिः ॥३॥ [१२] नाके सुपर्णभुप यत्पतन्तर हृदा वेनन्तो अभ्यचक्षत त्वा। हिरण्यपक्षं वरु- णस्य दूतं यमस्य योनौ शकुन भुरण्युम्॥१॥ अयो गन्धवों अधि नाके अस्थात्मत्यचित्राविझदस्या- युधानि । वसानो अत्कार सुरभि दृशे कर स्वार्ण माम जनत प्रियाणि ॥ २॥ द्रप्सः समुद्रमभि यज्जिगाति पश्यन् गृध्रस्य चक्षसा विधर्मन् । भा. नुः शुक्रण शीचिपा चकानस्ततीये चक्रे रजसि प्रियाणि ॥ ३ ॥ [१३]] इति नवमप्रपाठकस्य द्वितीयार्द्धम् । इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य विंशाध्यायस्य सप्तमः खण्डः ॥ ७॥ २ ३ २ ३ १ २३२३१ १२३ ३ ३ ३२३ १२ ३ १२ ·३२७ ૨ २ ३१२ ३१२ १ सामवेटमंडितायाः। इति नवस्य द्वितीयोऽर्द्धप्रपाठकः । अधैकविंशोऽध्याय प्रारभ्यते । नवममप्रपाठकस्य तृतीयार्द्धम् । आशुः शिशानो वृपभो भीमो घनघनः क्षोभणार्पणोनाम । संक्रन्दनोऽनिमिष एक वीरः शतए सना अजयत्साकमिन्द्रः ॥ १॥ संक्रन्दनेनानिमिषेण जिष्णुना युत्कारेण दुनु वनेन शुष्णुना । तदिन्द्रण जुयत तत्सहध्व युधो नर इपुहस्तेन वृषणा ॥ २ ॥ स इपुहस्त: सनिपडिभिर्वशी सरस्रष्टा स युध इन्द्रो गणेन । सर सृष्टजित्सोमपा बाहुशध्यू ग्रधन्वा मतिहिताभिर- • स्ता॥३॥[यहस्पते परि दीया रथेन रक्षोहासिवाय अपराधमानः।प्रभजसेना प्रमृणो युधो जयन स्माकमेध्ययिता रथानाम्॥१५बलविज्ञायः स्थपिरः मवीरः सहस्वान् वाजी सहमान उग्रः । अभिवी. रो अभिसत्वा सहोजा जैत्रमिन्द्र रथमा तिष्ट १ र३२3 १ ३ २ १ २३ . १ २ २ १ १ . -- ·मामवेटसहिताया। ३ २३१२ १ ३ २ २ ३ १२३ १२ गोवित ॥ २॥ गोत्रभिदं गोविद बजयाहु ज. यन्तमज्म प्रमणन्तमोजसा । इमए सजातो अनु वीरयध्वमिन्द्र सखायो अनु साह रभध्वम् ॥३॥ [२] अभि गोत्राणि सहसा गाहमानोऽदयो वीरः शतमन्युरिन्द्रः। दुश्वरवन पृतनापायुध्योऽ. स्माकर सेना अवतु म युत्सु ॥ ३ इन्द्र प्रास नेता गृहस्पतिदंक्षिणा यज्ञः पुर एतु सोमः । टे- १ २ ३ २३ १२ ३२उ ३२ ३१२ २ ३ ३ वसेनानामभिमज्जतीनां जयन्तीनां मरुतो य. २ ३२३ १२ ३१ २३ १ २२ न्त्वग्रम् ॥ २॥ इन्द्रस्य वृष्णो वरुणस्य राज्ञ आ दित्यानां मरुताए शर्ट उग्रम् । महामनसा भुवनच्यवानां घापो देवना जयतामुदस्थात् ॥३॥ [:] उद्धपंय मघवन्नायुधान्युत्स त्वना मामकानां मनासि । उद्वहन् वाजिनां वाजि- नान्यु द्रधानां जयतां यन्तु घोपाः ॥१॥ अस्माकमिन्द्रः समृतेपु ध्वजेप्य स्माकं या इप- ३३३ १२ १२ २ . श ·२१२ मामवेदसंहिताया:। ३१ २ २ '३ १ २ ३ ३ ३ १२३२ ३ २७ ३१३ ३ ३ २ ३ वस्ता जयन्तु । अस्माकं वीरा उत्तरे भवन्त्व. स्मार उ देवा अवता हवेषु ॥२॥ असौ या १३ सेना मरुतः परेषामभ्येति न मोजसा स्पर्द्धमा. ना। तांगूहत तमसापन्नतेन यथै तेपामन्यो अन्य न जानात् ॥ ३॥ [४] अमीपां चित्तं प्रतिलो- भयन्ती गृहाणाङ्गान्यधे परेहि । अमि प्रेहि नि- दह हृत्सु शोकै रन्धेनामित्रास्तमसा सचन्ताम् ॥१॥ प्रेता जयता नरं इन्द्रो वः शर्म यच्छतु । उग्रा वः सन्तु बाहवो ऽनाधृप्या यथासथ ॥२॥ अयसृष्टा परो पत शरव्ये ब्रह्मसरशिते । गच्छ- मित्रान् प्र पद्यस्व मामीपां कं च नोच्छिपः ॥३॥ [५] कङ्काः सुपर्णा अनु यन्त्वेनान् गृध्रा- णामन्नमसावस्तु सेना। मैपों मोच्यघहारश्च नेन्द्र क्या५ स्येनाननुसंयन्तु सर्वान् ॥ १॥ अमि- त्रसेनां मघवन्नस्मा छत्रुयतीममि । उभौ तामि- २ ३१२ ३ १ २१ २ ३ ੨ਤ ३ २ ३ १ २२ ३ १२ १२ ३ १ २ २ २२ ·मामवेदमधिताया ३ १ २ ३ ३ ३ १ २३ १ २ ३ २ १२ २ २ ३ १३ १२ न्द्र वृत्रहन्न ग्निश्च दहतं प्रति ॥ २॥ यत्र वा- णाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखा इव । तत्र नो ब्रह्मणस्पतिरदिति. शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु ॥ ३ ॥ [६] वि रक्षो वि मृधी जाह वि वृत्रस्य हनू रुज। वि मन्य मिन्द्र वृत्रहन्नमित्रस्या- भिदासतः ॥ १॥ वि न इन्द्र मूधो जहि नींचा यच्छ एतन्यतः । यो अस्मार अभिदासत्यधरें गमया तमः ॥ २ ॥ इन्दस्य बाहू स्थविरी युवा- ना वनाधृष्यो सुप्रतिकावसह्यौ । तौ युजीत प्रथमो योग आगते याभ्यां जितमसुराणा ५ स. हो महत् ॥ ३ ॥ [७] मर्माणि ते वर्म गा छादया. मि सीमस्त्वा राजामृतनानु वस्ताम् । उरोर्वरी- यो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु ॥१॥ अन्धा अमित्रा भवताशीपणोऽहय इव । तेषां वो अग्निनुन्नांना मिन्द्रो हन्तु वरंबरम २ २ २ ३श ३ २ २१ ३ १ ३ ३ १३ ·२६४ मामवेदसंडिताया । २ ३ , ३ र ३ १ २ ३ .. ३२ ३ ३ २ र्र २ ३ ॥२॥ यो न: स्वोऽरणो यश्न निष्टयो जिघाए सति । देवास्तए सर्वे धूर्वन्तुं ब्रह्म वर्म ममान्त- २५ शर्म वर्म ममान्तरम् ॥ ३ ॥ [८] मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्टाः परावत प्रा जगन्या परस्याः । सूरए सएगाय पविमिन्द्र तिग्मं वि शत्रू तादि वि मृधो नुदस्व ॥ १ ॥ मद्रं कर्णेभिः श्टणुयाम देवा भद्र पश्य माक्षभिर्यजत्राः । स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवा सस्तनूमि यशेमहि देवहितं यदायुः ॥२॥ स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्व. स्ति नः पूषा विश्ववेदाः । स्वस्ति नस्तक्ष्या - रिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु ॥ ओ३म् । स्वस्ति नोवृहस्पतिर्दधातु ॥ ३ ॥ [९] इति नवमप्रपाठकस्य तृतीयाईम् इति सामवेदे उत्तराग्रन्थस्य एको. विंशाध्यायस्य प्रथमः खण्डः ॥ ५॥ उत्तरार्चिकं समाप्तम् समाप्तचेयं संहिता। १ २२ २ ૨ १ २ ३ ૨ ३ १ ३ ३