Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner

Shri Jain Dharma Gyan Pradipak

2011/07

PDF Proofread

Front matter

No text on this page.

एट
१
१
१
पुस्तकरी खतावणी.
विपय
१ श्री चोविस तिर्थकरजीरा दर्शन
२ श्री प्राणापूर्वी
३ श्री नवकार मंत्र
४ तिखुतारी पाटी
५ इरिया वहीनी पाटी
६ तस्स उत्तरीनी पाटी
७लोगस्सकी पाटी
८सामायिक लेवणरी पाटी...
९ नमुतुणंनी पाटी-
१० सायायिक पारवानी,पाटी
११ सामायिकनी विधी
१२ प्रतिक्रमण विधी
१३ इचामिणं नंतेनी पाटी
११ इछामि ठामीनी पाटी
.१५निन्याव अतिचार
अढारे पापस्थानक
११७ खमा समणारी पाटी
GGAM.Com
१८
११६

२.
२१
३०
१८ तस्स सबसकी पाटी
१९ चत्तारि मंगलंकी पाटी
२० आगमे तिवीहेनी पाटी
२१ दंसण समकितनी पाटी
२२ चारे व्रत
२३ संलेपणा
२४ तस्स धम्मसनी पाटी
२५ पांच पदारी वंदा
२६ आयरिय उवहायानी पाटी
२७ अढाई द्वीपनो पाठ
२८ चोराशी लाखजीवायोनीनी पाटी
२९ खामेमि सब जीवेनो पाठ
३० दैवसिक प्रायश्चितनो पाठ
३१ गंठसहिआदिक पचखांण पाठ
३२ दश पचखाण विधी
३३ नमुकारसहिअंनु पचखाण
३४ पोरिसि साहापारिसिनु पचखाण
३५ परिमद्वनं पचखाण
३६ विग्गई निविइग्गर्नु पचखाण
३७ निविगईनु एकासपर्नु पचखाणे
३४
४४
४४
४६६
४६
હિર

३८ एकासणां बियासणानुं पचखाण
३९ एकलठाणानुं पचखाण
४० श्रांबिलनु पचरैखाण
४१ चनविहार उपवासर्नु पचखाण
४२ तिविहार उपवासन पचखाण
४३ नव चरिन पचखाण
४४ गंठ मुंठ सहियादीनुं पचखाण
४५ देसावगासीकानिग्रहनु पचखाण
४६ श्रावकने चार सरणा लेवान पाठ
४७ आवकने त्रण मणोर्थ चितवानो पाठ ६३
४८ दान शिलनो चोढाळीयो
६८
४९ सुनद्रा सतीरो चोढाळीयो
५. चंद्रगुप्त राजारा सोळे सुपना
५१ अनंत चोविसी वंदणा
५२ लघसाधु वंदणा
५३ स्तवन सहाय प्रारंन
५४ शांतिनाथ स्वाध्याय पद
५५ नेमिनाथ स्तवन स्वाध्याय
५६ शांतिनाथ. स्तवन स्वाध्याय
५७ महावीर.स्तवन स्वाध्याय
१६
१

नमेनाथ स्तवन
५२, देशीर
जीस्तान
१८
:
।
मोनार
-
.
ܕܢ
*
.
"
१
.
२
-
.
.
.
१
.
1

१४८
११९
१५०
१५२
१५४
१५
१९१
७ सुमति कुमतिकी लावणी
८ काळरी सजाय
२९ नुलोमन नमरानी सजाय
८. नामेला पुत्रनी सहाय
८१ अरणक साधुनी सहाय
८२ ढंढण मुनिनी सजाय
८३ सीता सतीनी सहाय
८४ कामदेव श्रावकनी सहाय
८५ चवदे थानकनी सहाय :
। ८६ पंच जिन स्तवन
८७ नेमिसरजीरो स्तवन ..
८८ गजमुकमाळजीको स्तवन
{ ८९ पंच तीर्थनो स्तवन
९० चार सर्णाको स्तवन
९१ श्री ऋपनदेवजीकी लावा
९२ संतनाथजीरो स्तवन
९३ रहेनेमजीनी सहाय
९१ महावीर स्वामिको -
९५ नेमीसरजीरोमन
सेंजेजाजीरो
.
+

६ १८६ १५ राणापूराजीरो स्तवन : १८. ९८ सतीचंनणवालाकी सजाय ९९ तीर्थमालाको स्तवन १८ १०० सुवुधिनाथजिन स्तवन .१८८ १०.१ चित्त संनूतको स्तवनः १०२. मृघापुत्रको स्तवन ..... १.०३, पांचमा श्राराको स्तवन १९. १.२.४ नवघाटीको स्तवन १०५ विजेशेठ विजयाराणीको स्तवन. :-१९ः १०६. तीर्थंकरजीरा पिरवार स्तवन १९६ १०७:पटद्रव्यनी सजाय १०८पावापुरीको स्तवन १०९ धन्नानीरी सजायः १९०ऋपनदेवजीरो पारणो १११.पार्श्वनाथ जिन स्तवन २०१ १.१२ श्रावकने उपदेश स्तवन ११३.रिखनाथजीरो स्तवन ११४ इग्यारे गणधरको स्तवन- ११५ चैत्य वंदना स्तवन २०६ ११६ सोळेसतीरो स्तवन- .१९० २०. .

“२०८ : ११७ श्रीपारसनाथजीरो स्तवन :११८. दीवाळीको स्तवन २११९ श्रीनेमीनाथजीरो बारामासीयो २१२ १२० श्रावकरी सजाय २१३ १. १२१ पद्मावती श्राराधना २१५ । १२२ शिवपुरनगरीको स्तवन २१९ १२३ सातवासको स्तवन २२१. । १२४ नगन मानेसरजीरो स्तवन २२२ १२५ महावीरजीको स्तवनः २२४ । १२६ अरिहंतजीको मंगळ २२६ ८१२७ उपदेशी.फटको । १२८ उपदेशी फटको दुनो २३३ १२९ चोचीस जिनवरका स्तवन २३५ १३० ऋपनाजिन स्तवन २३६ ५३१ चोविस जिनवरकी स्तुती २३७ १३२ वीस विहरमानकी लावणी २३८ १३३ सोळेस्वानाकी लावणी २४० १३४ शांति जिणेसरकी आरतिः १३५.चोमुखकी भारति: '१६ । १३६ संथनाथजीकी श्रारति २४७ -

१३७ जिणेश्वरजीकी प्रारति
१३८ कलश
२४९
१३९ व्यवहार समकितना सिदसष्ट बोल२५०
१४० नवतत्व
२५५
१४१ पचीस वोलनो थोकडो
२७६
१४२ कर्म विपाकनामा द्रवनपर बोल २९३
॥ इति खतावणी १४२ विपयकी समाप्त ।
. इण पोथीको घणा मेहेनतसुं शुद्धि पत्र क
रायने आपठी आरत्ति उपाई.पिएहस्त दोप
अथवा नजर चूकसुंदर काना मात्रा बती अ
गर कमती पुडी हवे तो पंडित जन सुधार लीजो.
जैन मार मासिक पुस्तक-दणमें जैन धर्म संबंधि
अनेर प्रकारका विषय उपर लेप भावे. ए प्रत्येक महिना
में बार प्रमिद हुई. वर्षकी वर्गणी भगा १ रुपया टपाल
कर माना मागनी.
पना-नाना दादानी गुर'
प्पापारी मेंग ना.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

पण पुस्तकरी प्रस्तावना.
प्रयम पापणा श्रावक लोकांमे नानापणासु
टाबराने नणावे, घोडोमोलिखणोभायो, पवे से
सार कार उद्यम धंदा रुजगार माहे घाले, तिण
तुं टावराने, धर्भमारगरोजाण पणो भावे नहीत
रुण पणामे तथा रद्ध पणामे धर्मरी ओळख होय,
जठा पवे बुद्धि मंद पमजाय तिणम धर्मरो उय
मकरे पीण श्रदर चड़े नही. तिणसुं धर्म भ
4 काम ए तीन अर्थ माहेलो एकही सुज नही, पि
पए मिनखानव दम दृष्टात दोहलो लाधोस
काम अर्ध मोदए तीनो ओळखना वास्ते धर्म
शास शिखणरो उद्यम बाळपणासुं किधो चाहि
जे, धर्म इहलोकी अने परलोकी सुखदाइ. देव
अरिहंत गुरु निर्धय धर्म केवळी नाख्यो, ए ती
न तत्व इणाने जाएया चाहिजे ज्ञान दर्शण चा
रिन ए तीन रत्न इणरी पोळखणा करने धा
रिया पाहिजे, जदी श्रावक शुद्ध कहिजे.
प्रथम चोवीस तीर्थकर नगवानरा दर्शन, मा
पापूर्व, श्री नवकार मंत्र सहित सामायकनी पा
ट्या, विधिसहित निrum IT E नीन
.

.
मनोरथ दानशीळगे चोदालीचो. सुन्नद्रासतीरी
चीढाळीयो, चंद्रगुप्त राजाका सपना. अनंत
चोवीसी बंदणा, लघु साधु बंदणा. चोवीस ती
थंकरजीरा न्यारा न्यारा साना स्तवन, उपदेश
श्री मिंदरं प्रमुख बिस बेहेरमानजीन स्तवन, ६
ण शिवाय साधु मुनिराजका रिखजीका पुण्यवं
त, श्रावक श्राविकाना, स्तवन, सऊया, बारा
मासीया, लावण्या, चोटालीया, श्रारत्या पद्मा
वती राणी जीवरास खमायेने स्तवन, इण शि
वाय तिलोकरिखजी महाराज का बनावेला नया
नवा स्तवन, व्यवहार सनकितना बोल, नर
तत्वको जाणपणो विस्तार पूर्वक, पञ्चीस बोलनो
थोकमो थाद देईने मंदन विस्तार सर्व सूत्र सि
द्वतको सार जैनधर्मका ११२ विपय इणमाहे
लिख्या. संदण पोथीने याच्याम तथा शिख्या
सुंथोमा माहे घणी समजावे. हिरदा माहे धर्म
ग्यानरो प्रकाश हवे, तिणमुं इण पोथीरो नाम
जैनधर्म ग्यान प्रदीपक दीनो.सं वाचणद्वार घ
। जतनमुं राखनो, इण पोथीने नपशी गुण
शीतीशरा फायारो कल्याणहुशी.

॥ श्री॥ ॥ श्री पारस्वनाधायनमः॥ ॥ अथ श्री नवकारमंत्र प्रारंनः।। -- ॥ णमो अरिहंताणं ॥ णमो सिद्धाणं ॥ रामामायरियाणं णमोउवढायाणं॥णमो लोए सबसाइणं ॥ एसो पंच । णमुकारो॥ सघ पाव प्पणासपो॥ मंगलाणंच सवेसि॥ पढम हवा मंगलं ।। इति नमस्कारः ॥१॥ ॥ अध तिखुत्तारी पाटी लिख्यते ॥ तिनुत्तो पायाँहिणं पयाहिणं करेमिवंदाम पमंसामि सकारोमि सम्मामि कल्लाणं मं गलं देवयं चेइयं ॥ पज्जुवासामि मछएण वंदामि ॥१॥ ॥ अथ इरियावहीनी पाटी लिख्यते । + इछाकारेण संदिसह नगवन् इरियाव हियं पमिकमामि. इइचामि, पमिकमिडं इरियावहियाए, विराहणाए, गमणागमणे पाणकमणे, वीयफमणे, हरीयकमणे, उसाउ ।

२
-
त्तिंग पणग दग मठी मकमा संताणा संक-
मणे जे में जीवा विराहिया, एगिदिया,
वेइंदिया, तेइंदिया, चरिदिया, पंचिंदि-
या, अनिहया, वत्तिया,लेसिया, संघाइया,
संघटिया, परियाविया, किलाभिया, उद्द
विया, ठाणा ठाणं संकामिया, जीवियाज,
विवरोविया, तस्स मिचामि दुक ॥१॥इ०
॥ अथ तस्सउत्तरीनी पाटी लिख्यते ॥
तस्स उत्तरी करणणं, पायचित करणेणं,
विसाही करणेणं, विसल्लीकरणेणं, पायाणं
कम्माण निग्घायणठाए, ठामिकास्सग्गं,
अन्न उमसिएणं, निसमिएणं, खासिएणं,
गाणं, जनादाणं, ग्डाणं, वायनिसरंगणं
जमलिए, पित्तमलाए, सुहमेहि अंगमंचा
लहि, मुमहि बल संचालहिं, सुहमहि
दिदिमचालहि, पवमाहाहि भागारहि,
भागा, अगिगहिंग, हुम्भ काउस्सग्गी,
जाय अग्हिंताण, नगवनाणं, नमुशरणं, न
पांगम. नायकायंटांगणं, गांगणा, सणणं,
पप्पण. नामिनि ॥ १॥ हनि ॥2॥

॥ अथ लोगस्सनी पाटी लिख्यते ॥ लोगस्स उडोयगरे, धम्म तिच्यरे जि ॥ परिहते कित्तइस्सं, चउवीसपि केव ली॥१॥ उसनमीजयं च वंदे. संनवम निणंदणं च सुमइंच॥ परमप्पहं सुपास, जिणंच चंदप्पहं वदं ॥२॥ सुविहिंच पु प्फदंतं, सीपल सिऊस वासुपुाच ॥ वि जल गणंतं च जिणं, धम्म सतिं च वंदा मे ॥३॥ कुंथु अरंच गलिं वंदे मुणिमुख यं नमि जिणं च ।। वंदामि रिठनाम, पा सं तह वद्धमाणं च ॥१॥ एवं मए अ निशुमा वित्यरयमला पहीण जरमरणा॥ चउवीसपि जिवरा, तिच्यरा मे पसीयं - तु॥६॥ कितिय वंदिय महिया, जे ए डोगस्स उत्तमा सिद्धा ॥ आरुग्ग बोहि लानं समाहिवर मुत्तमं किंतु ॥६॥ चंद सु निम्मलयरा; आइच्चेसु अहियं पयास यरा।। सागर वर गंनीरा, सिद्धा सिरि मम दिसंतु ॥७॥५॥ ॥अथ सामायिक लेवणकी पाटी लिख्यते श करेमि नंते सामायियं, सावर्क जागं । च्चखामि. जावनियमं पज्जुवासामि, : विहं, तिविहेणं, नकरेमि न कारवमि, मए सा, व्यसा, कायसा. तस्सनंते, पमिकम मि. निंदामि, गरिहामि. अप्पाणं वोरि रामि ॥ १॥६॥ ॥ अथ श्री नमुहुणंनी पाटी लिख्यते । नमुतणं. अरिहंताणं. लगवंताणं. आई गराणं तिच्यराणं. सयंसंबुद्धाणं. पुरिमुक्त माणं, पुरिससीहाणं. पुरिसवर पुमरीयाएं पुरिसवर गंध हच्छीणं. लोगुत्तभाणं लोगना हाणं, लोगहियाणं लोगपईवाणं, लोगप कोयगराणं,अन्नययाणं, चखुदयाणं. मग्ग दयाणं सरणदयाणं. जीवदयाणं, बोहि दयाणं. धम्मदयाणं. धम्मदोसयाणं. ६ म्मनायगाणं. धम्मसारहीणं. धम्मवरच उत्तचकवठ्ठीणं दिवोताणं सरण गइप इठाणं अप्पमिहय वरनाणं दंसणधराणं. विग्रह उठमाणं. जिणाणं. जावयाणं. तिन्ना पां. तारयाणं.बुद्धाणं वोहियाणं. मुत्ताणं मो गाणं. मन्नूणं. सवदरिसिणं. सिवमयल रुपमाणत भखय मगवाह मपुणरावित्ति मिन्द्रिगइ नामघयं. ठाणं. संपत्ताणं. नमा जिणाणं. जियनयाणं ॥ १॥७॥ आपथ सामायिक पारवानी पाटीलिख्यते॥ . नवमा सामायिक व्रतना पंच अइयाग जाणीयंवा नसमायरियवा तंजहा ते आ लोडं. भणदुप्पणिहाणे. वय दुप्पणिहाणे काय दुप्पणिहाण. साभाइयस्स अकरणया ए, सामाइयस्स अणवुठियस्स करणयाए. जात नस्स मियामी दुकर्म सामायिकने विपेदस मा मनना दस वचनना. वारे कायाना. एव माहितीस दोप माहेलो कोई दोपलागो होयता घमिणमि दुकडं, आहारसंज्ञा. नयसंज्ञा. मिहूणसंज्ञा, परिग्गह संज्ञा. ए चार संज्ञा भइ माहेली कोई संज्ञा करी होय तो मिचामि 1 दुकाडं. स्त्री कथा, राज कथा, नक्तकथा, दे शकपा ए माहेली कोई कथा करी हायती मिहामि दुकर्म, सामायिक समकाएक - ". नि .

फासियं, पालियं, सोहियं, तिरियं, किनि यं, आराहियं, आणाए अणुपालियं, नत्र वइ तस्स मिचामि दुक्कडं ॥ १॥८॥ ॥ अर्थ सामायिकनी विधि लिख्यते ॥ प्रथम श्री सीमंधर स्वामीजीनी आजा लेईने एक नवकार गुणीने “इरियावही नी" पाटीनणवी, परी तस्सउत्तरीनी पाटी जणीने काउस्सग्ग करवो, काउसग्गमाहि " इरियावहीया " थकीते “जीविया वि वरोविया तस्स मिचामि दुक" सुधीनो पाठ मनमां बोलीने एक नवकार मनमा कहीने काउसग्ग पारवो, परी प्रगट “लो गस्सकी" पाटी कहीने सामायिकनी या गन्यालेईने “ करेमि नंतेनी पाटी” जाक नियम " सुधी कहीने आगल मुहूर्त [वा लणो हुवे तिके ] घालणो, पूरी “ पकुवा सामि" थकी अप्पाणं वोसिरामि "सु 'ची पाठ कहीने सामायिक पचखवी, पत्रे डावी गोडो उनी करीने दोयवार “ नमुख " सुपर कनी पाटी “अणुपालियं ननवइ तस्स M णं"नी पाटी केहवी, दूजा नमुतुणंना ने हम " ठाणं संपाविउ कामस्स नमो जिणा णं" एम केहवो, अनेसामायिक पारती वळां “इरियावही, तस्स उत्तरी" नी पा टी-नपीने काउस्सग्ग करवो काउस्सग्ग माहि “इरिया वहीनी" पाटी कहीने ए क नवकार गुणीने काउसग्ग पारवो; परी F लौगस्स" नणी “ नमुतुणं " दोयवार TE उपर लिख्यामुजव कहीने नवमा सामायि 'मिछामि दुकम" सुधीकहीने तीन नवकार गुणीने सामायिक पार॥ १॥ इति ॥९॥ नी या ॥अथ श्री प्रतिक्रमण विधिसहित लिख्यते ।। "जा विधीः-प्रथम " चोविस स्तव " कीजे. [घ उनो रहीने “ तिखत्तो” गुणीजे. देव, गुरु पान तथा वडा साधर्मानाईनी पमिकमण ठार वानी आगन्या लेईने “इचामिणं नंते. नी पाटी कहीजे ते पाटी कहे, ॥ अथ इगमिनी नंतणं पाटी लिख्यते पह

८
इछामिणं नंते तुन्नेहिं अनj नायम
माणे देवसि पमिकमणुं ठाएमि देवसि ना
ण, दंसण चारित्त तप अतिचार चितवणा
थं करेमि काउसग्गं ॥ १॥ इति ॥
परी “नवकार" कहीजे “तिखुत्तारा
पाठसुं पहिला आवसकनी आगन्या भा
गीने “ करेमि नंते " नी पाटी कहीज
" इबामि ठामी" नी पाटी नणीजे.
॥ अथ इगमि ठामिनी पाटी लिख्यते ।
इच्छामि ठामि काउस्सग्गंजो में देवसिक
अइयारो कनकाईन. वाईनमाणसिउस्सु
त्तोकप्पो अकरणिजो. दुजान दुविचिंति
अणायारो अणिचियबो. असावग पाड
ग्गो. नाणे तह दसणे. चरित्ता चरित्ते, सु
ए सामाइए. तिन्हं गुत्तीणं चन्हं कसाया
पं. पंचन्हभणुपयाणं. तिन्हं गुणव्याणं. च
उन्हें सिखावयाणं. बारसविहस्स. सावग
धम्भस्स. जं खंडियं जं विराहियं तम्ममि
छामि दुकर्म ॥२॥ इति ॥

, पगे" तस्सउत्तरी" नी पाटी कहीने
उना रहीन काउस्सग्ग ठाईजे. काउस्स
रंगमाहि ११ ग्यानका ५ समकितका ६०
बारा प्रतका. १५ कर्मादानका, ५संलेहणा
-का, एवं ९९ भतिचारनी चितवणा कीज,
ते पतिचार, पाप्रमाणे [तपस्या अशक्तप
-या, वगैरे कारण उनो रहीने काउस्स
ग्ग करणकी शक्ति न होय तो नीचे वेसी
नं काउस्सग्ग ठाईजे.]
[११ ग्यानका अतिचार कहे या
गमे तिविहे पन्नते तंजहा, सुत्तागमे. अण
गमे, तदु नयागमे, एहवा श्री ज्ञानने वि
उपजे कोई अतिचार लागा होय ते पाला
दुर. जंबाइद्धं, वचा मेलियं, हीणखरं, अ
: खरं. पयहीणं. विनयहीणं जोगहिणं. घो
१ सहीणं. सुठदिन्नं. दुछपडिघियं, अकाले
: कल सकाकाले न का सहान असला
ए सायं. सझाइए न समायं. नणता.
पातां चितवतां. अने
ग
-

ने ग्यानवंतोनी आसातना कीनी होय ॥
[समकितना अतिचार] दंसण सम
कित. परमच संथवोवा. सुदिठ परमच्छ से
वणावावी, वावन कुदंसण वळणा समत्त
सद्दहणा ॥ एहवा समकितना समणोवास
याणं. समत्तस्स, पंच अइयारा पेयालाजा
णियवा. न समायरियवा, तंजहा ते आ
लोउं. संका. कंखा. वितिगिला. परपासंडी
परसंसा. परपासंगी संथुवो ॥
[६० व्रतांका अतिचार ] पहिला थुल
प्राणातिपात विरमण व्रतना पंच अइया
रा पेयाला जाणियवा न समायरियवा ।
जहाते आलोउं. वंधे वहे गवछेए अइना
रे नत्तपाणवुच्छेए ॥ १॥ वीजा थूल मृपावा
द विरमण व्रतना पंच अड्यारा जाणिय
वान समायरियवा तंजहा ते आलोउं.स
हस्सा नखाणे. रहसा नखाणे. सदारमंत
नेए. मोसोवएशे कूमलेह करणे ॥२॥त्री
जा थूल. अदत्तादान विरमण व्रतना पंच

पझ्यारा जाणियबा न समायरियवा तंज
हा ते मालोउं, तेन्नाहने, तकरप्पगे, वि
रुद्ध राइकम्मे, कृमतोले, कृडमाणे, तप्प
डिरूवग ववहारे ॥३॥चोथा धृल मेहूण
विरमण व्रतना पंच अइयारा जाणियवा
न समायरियवा तंजहा ते आलोउं, इत
रपरिग्गहिया गमणे, अपरिग्गहियागमणे;
अनंग क्रिडा, परविवाह करणे, कामनोगे
सु तिवानिलासा ॥ ४॥ पांचमां थूल परि
ग्रह परिमाण विरमण व्रतना पंच अड्यारा
जाणियवा न समायरियवा तंजहा ते आ
लोर, खित्तवतु पमणाइकम्मे. हिरण सोव
रन पमाणाइकम्मे, धण धन्न पमाणाइकम्मे
दुपद चोपद पमाणाइफम्मे, कुविय पमा
पाइकम्मे ॥६॥ठा दिशि विरमण व्रत
ना पंच अइयारा जाणियवा न समायरिय
वा तंजहा ते आलो, उहदिशी पमाणा
इ कम्मे, अहोदिशि पमाणाइकम्मे, तिर्य
दिशि पमाणाइकम्भे, खेत्तवूही, सयंतरद्रा

१३
॥६॥सातमा उवनोग परिनोग दुविहे
पनंते तंजहा नोयणाउय, कम्मय गोय
णाय समणोवासयाणं पंच अइयारा जा
पियवा न समायरियवा तंजहा ते आलो
उंसचित्ताहारे सचित्त पड़िवद्धाहारे, अ
प्पोलसहि नखणया, दुप्पोलसहि नखण
या, तुोसहि नखणया, कम्मउणं समणी
वासयाणं पन्नरस कम्भदाणाई.जाणियव
न समायरियवा तंजहा ते आलोउं.
[१५ कर्मादानका अतिचार] इंगार
कम्मे वणकम्मे, सामीकम्मे, नामीकम्मे
फोडीकम्मे. दंतवाणिले, केसवाणिजे, रस
वाणिळे, लखवाणिळे, विसवाणिजे,
त्तपिल्लपकम्मे, निलंचणकम्मे, दवग्गिदा
गया. सरद्दहतलाव परिसोसणया, अस
जणपोसणया ॥ ७॥ आठमा अनर्थदं
विरमण व्रतना पंच अइयारा जाणियवा'
समायरियवा तंजहा ते आलोउं, कंदप्पे
कुकुइए, मोहरिए संजताहिगरणे, उवनो

१३
परिनोग पाइरते ॥ ८॥ नवमा सामायिक
बतना पंच अइयारा जाणियवा न समाय
रियवा तंजहा ते आलोउं. मणदुप्पणिहा
णे, वय दुप्पणिहाणे, काय दुप्पणिहाणे,
सामाइयस्स अकरणियाए, सामाइयस्स
अणबुठियस्स करणयाए ॥ ९॥ दसमा दे
सावगासिक व्रतनापंच अइयाराजाणियवा
न समावरियवा तंजहाते आलोउं: आणव
पप्पगे, पेसवणप्पनगे सदाणुवाइ, रूवाणु
वाइ, वहिया पुग्गल पख्खेवे॥१०॥इग्यारमा
परिपूर्ण पौपध व्रतना पंच अइयारा जाणि .
यवान समायरियवा तंजहा ते आलो.अ
प्पमिलेहिय दुप्पडिलेहिय सङा संथारए,
अप्पमयि दुप्पमङियसका संथारए, अ
प्पमिलेहिय दुप्पमिलेहिय उच्चारपास वण
नूमि, अप्पमब्यि दुप्पमङिय उच्चारपासव
ण भूमि, पोसहस्स, सम्म अणणुपालणया
॥ ११॥ वारमा अतिथि संविनाग व्रतना
पंच.अइयारा जाणियवा न समायग्यिवा

तंजहा ते पालांडं, सचित्त निखवणीया, सचित पिहणीया. कालाइकमे, परीवाणुस मछरियाए ।॥ १२॥ (५ संलेहणारा अतिचार ) अपछिम मरणांतिव संलेहणा कुसणा आराहणाना पंच अइयारा जाणियवा न समायरित्र वा तंजहा ते आलोउं. इह लोगा संसप उगे. परलोगा संसप्पगे, जिविया संसर नगे, भरणा संसप्पगे. कामनोगा संसप उगे ॥ १ ॥ [१८ पापस्थानक ] १प्राणातिपात: मृपावाद ३ अदत्तादान ४ मैथून ५ परिर ह६क्रोध ७ भान ८ माया ९ लोन १८ राग ११ ढेप १२ कलह १३ अन्याख्यान १४ पैशुन्य १५ परपरिवाद १६ रति अर ति १७ माया मोसो १८ मिथ्यादंसणश ल्य. एवं १८ पापस्थानक माहिसं माहारे जीवें जे कोई, मने, वचने, कायाये करी सेव्यु होय, सेवराव्यु होय, सेवांप्रत्ये न

लो जाण्यो होय, एम ९९ अतिचार,
१८ पापस्थानक" काउसग्गमां चिंतवीने
परी “ इनामिठामि" नी पाटी 'जं विरा
हियं सुधी कहीने ' नवकार 'नणीने
काउस्सग्गपारीजे ॥ इति प्रथम 'साभाय
क' आवश्यक संपूर्ण ॥
- विधि-परी "तिखुत्तारा " पाठसुं दू
जा आवश्यकनी आगन्या मांगीजे, प्रगट
एक लोगस्स' नी पाटी कहीजे, इति,
दूजो 'चरविसगे' आवश्यक संपूर्ण. प
गै तिखुत्तारा पाठसुं तीजा आवश्यकनी
श्रीगन्या मांगीजे. दोयवार “इगमिसभा
समणा"री पाटी कहीजे. पाटी माहे प्र.
धम जिहां निसिहियाए,शब्द आवेतिहां
उन्ना गोडा करी. हात जोडीने वेसीजेत
था.६मावत करिजे. ते या प्रमाणे-प्रथम
"अहो कायं काय" ए शब्द उचारतां
तीन आवर्त हुवे .ते कहे-दोनुं हात
लांवाकरी हाथनी. दश प्रांगुली मिटपर

लगावतां मुखसुं
अ" अदर कहेवो.प
वे तेमज दश आंगुली आपरा मस्तकने
लगावतां "हो" अदर कहेवो. ए दोनुं
अदर केहतां (१) एक आवर्त हुवो; इण
हिज रीतिसुं “का"ने “ यं" ए दो अदर
उच्चारता (२) दूजा आवर्त हुवो, अने
का" ने “य" ए दो अदर उच्चारतां
(३) तीजो आवर्त हुवो परी जत्ता ने,
जवणिकं च. ने शद्ध उच्चारतां ३ आवर्त
हुवे ते कहेवे-प्रथम अदर
दस्वरसुं त्ता" अदर मध्यमस्वरसुं, ने
"ने” अदर उंचास्वरसुं उपरकी री
तिसु. मस्तके हात लगावतां कहेवो. एवं३
अदर कहेतां प्रथम आवर्त, तथा (ज)
(व) (णि) ए तीन अदर त्रिविध सा
दसुंउपर मुजव उच्चारत्तांदूजोपावर्त, तथा
(ङ) (च) (ने) ए पिण ३ तीन अ
र पूर्वनी रीते केहतां तीजो आवर्त होय.
एवं ६ आवर्त प्रत्येक पाटीमाहे करीजे त
में

था “वित्तीसन्नयराए" ए पाठ आये ति
हां पावो उनो रहीजे, इणविध दोयवार
खमासमपारी पाटी संपूर्ण कहीजे, ते
पाटीप्रमाणे॥
॥ अथ खमासमणारी पाटी लिख्यते ॥
इामि समासमणो, वंदिउं जाणिज्जा
ए निसीहियाए, अशुजाणह, भे, मिउग्ग
हैं. निसिही, अहो, कायं. काय संपासं,
खमणिजो. ने. किलामो. अप्पकिलंताणं
वहसुनेण ने. दिवसो. वइकतो. जता.
ने. जाणिकंच,ने, खामेमि.खभासमणो,
देवसियं. वइकम्म. आवसियाए. पडिक
मामि, खमासमणाणं. देवसियाए. मासा
यणाए. तित्तीसन्नयराए. जकिचि मिणए.
भणदुटाए, वयदुकमाए. कायदुधमाए.
कोहाए माणाए. मायाए लोहाए सका
लियार समिणक्याराए. सधम्माइकम
गाए. पासायणाए जा. . दवसि अह
यारा कब तस्स समासमणी पमिशमागि.

१८, निंदामि.गरिहामि.अप्पाणं.वोसिरामिा|६|| विधि-इति तिजो " वंदना "आवश्यू क संपूर्ण. परी तिखुत्तारा' पाठसुं ची था आवश्यकनी आगन्या मांगीजे. प्रथम काउस्सग्गमाहे ९९ अतिचार कह्या ते “आगमे तिविहे"नी पाटी थकी “इछा. मिठामि "नीपाटी सुधींप्रगटपणे केहवा जिणमाहि प्रत्येक पाटी तथा धूलका हमे तस्स मिच्छामि दुकडं" केहई परी" त स्स सबस्स" नी पाटी कहीजे. ते कहे, ॥अथ तस्स सबसकी पाटी लिख्यते ॥ तस्स सबस्स देवसियस्स अइयारस्स दुन्ना सियं दुचिंतियं आलोयंते पडिक मामि ॥ ४ ॥ विधि-परी नीचे वेसिने जीमणो गोमो उनो करीने “ नवकार, करेमिनंते "नी पाटी कहीजे तथा “चत्तारि मंगलं "नी पाटी कहिजे ते पाटी कहे॥ ॥ अथ चत्तारि मंगलंकी पाटी लिख्यते ॥

चत्तारि मंगलं, अरिहंता मंगलं. सिद्धा मंगलं. साहू मंगलं, केवलि पणत्तो धम्भो मंगलं ॥ चत्तारि लोगुत्तमा. अरिहंता लोग तमा: सिद्धा लोगुत्तमा. साई लोगुत्तमा.के बलि पणत्तो धम्मो लोगुत्तमा ॥ चत्वारिस रणं पवनजमि. अरिहंता सरणं पवामि, सिद्धा सरणं पवामि. साहू सरणं पवळा केवलि पणत्तं धम्म सरणं पवळागि ॥ परिहंताजीको सरणो. सिद्धाजीको सरणो. साधुजीको सरणो. केवलि परूप्या दया धर्मको सरणो ॥ दुहा॥ चार सरणा दुःखहरणा. मोर न बीजो कोय । जो नवि पाणी पादरे, तो अखय अचल गति होय ॥५॥ विधि-पर्ग " इचामि ठामि" तथा "इ रियावही" नी पाटी कहीने 'तिखुत्तारा' पाठसुं व्रत, अतिचार मेळा केहवानी या गन्या मांगीजे ते नीचे लिखे गंप्रथम मागमेतिविहे "मी पाटी तेकहें। --- . ॥ अथ मागमे विविहेनी पाटीलियन आगम तिविहं पर्णते तंजहा, मुत्तागम अगगर्भ तदुनयागर्म. एहया श्री ज्ञान विप जे कोई अतिचार लागो होय ते आ लो. जंबाइन्द्रं वालियं हीणरुख अ- ख्खरं. पयहीणं विनयहीणं जागहिणं घोल हीणं सुदिन्नं दुठपडियिं. अाले काम सडाउ, कालेन का सहा असहाय काय, सडाए न सायं जणतां. गुणत चितवतां ने विचारतो.ज्ञान अने ज्ञान नी पाशा तना किनी होय तो तर मिच्छामि दुक्कडं ॥६॥ 'परीदंसणसमकितरीपाटीकहीजे, तेकहें- ०, दसण समकित परमच्छ संथवो वार दिठ परमच सेवणा वावि ॥ मुदंसण व गाय एवी सम्मत्त सद्दहणा ॥ एहवा सा कितना समणी वासयाणं समत्तस्स पं- अइयारा पयाला जाणिवयानसमायरिया तंजहा ते आलो. संका. खा. विति 'छा. परपासंगीपरसंसा. परपासंडी संथवो. एवं पांच अतिचार मध्ये जे.कोई अतिचा रलागो होय तो तस्स मिगमि दुकडी॥७॥ ॥परीवारे"व्रत अतिचार" कहिजेतेकरे, :: (१)पहिलं अणुव्रत थूला पाणाइवाया उ वेरमणं त्रसजीव वेइंद्रिय. तेइंद्रिय चउ रिद्रिय पचेंद्रिय. जाणि प्रीण विण अपरा धी आकुटी संकल्पी सल्हेशी. हणवानि मिते हणवाना पद्यख्खाण जावजीवाए दु विहं. तिविहेणं, न करेमि, नकारनेमि. मण जा, वयसा, कायसा, एहवा पहिला धूल पाणातिपात विरमण व्रतना पंचपझ्यारा, पइयाला, जाणिया, न समायरियग, तं जहा ते भालोर. वंधे वहे गरिए. यह नारे लत्त पाण बुठेए, तस्स मिणमि दुक ॥८॥ इति । (२) वीजु अणुव्रत धूला मोसावाया 5 वेरभणं कन्नालिए.गोवानि नोमालिए थापण मोसो, मोन्की फूल, २२ . दिक मोटकुं फूठ बोलवा पचखाण जावजी वाए, दुविहं, तिविहेणं, नकरेमि, नकारखे मि, मणसा, वयसा, कायसा, एहवा वी जाःथूल मृपावाद विरमण व्रतना पंच . इयारा, जाणियबा, नसमायरियबा, तंजहा ते आलोउं, सहस्सा नखाणे, रहस्सान खाणे, सदारा मंतनेए. मोसोवएसे, कुड लेह करणे, तस्स मिच्छामि दुकौ ॥ ९ ॥ .(३) त्रीजु अणुव्रत धूलाउ अदिन्न दापार, वेरमणं. खात्तरखणी. गांठभी ठे मी. तालं परकुंचीयें करी, पनी वस्तु धर्ण याती जाणीलेवी इत्यादिक भोटकुंप्रदत्त दान लेवाना पंचखाण, सगा संबंधी, व्य पारसंबंधी तथा निभ्रमि वस्तु उपरांत र दत्तादान लेवाना पच्चखाण जावजीवाए दुविहं, तिविहेणं, नकरेमि नकारवेमि, म पसा, वयसा. कायसा. एहवा त्रीजा थूल अदत्तादान विरमण व्रतना पंच अइयारा जाणियवा. न समायरियवा. तंजहा तेश्रा

लोडं; तेनाहडे, तकरप्पगे, विरुद्धरहाइ
कमे, कूडतोले... कूममाणे, तप्पमिरुवगवव
हारे, तस्स मिणमि दुकौ ॥ १०॥
(४.) चोy अणुव्रत धूलाउ.मेहुणान वे
रमणं. सदारा संतोसिए.अवसेसं मेहुणवि
है. पचखाण, ए पुरुपने, अने स्त्रीने सनः
रसंतोसिए, अवसेसं भेहुपर्नु पञ्चखाण, अ
ने जे स्त्री पुरुपने मूलथकीज कायाएं करी
मेहुण सेववान पचखाण होय, तेहने देव
ता मनुष्य तिर्यच संबंधी मेहुणउँ पचखा
। ण, जावजीवाए देवता संबंधि विहेणं, ति
वीहेणंनकरेभि, न कारवेमि,भणसा.वयसा
कायसा. मनुष्य तिर्थच संबंधि एगविहं एग
विहेणं न करमि. कायसा एहवा चोधा धू
लमेहुण विरमणतना पंच पझ्यारा, जा
णिया.नसमायरियवा.तंजहा ते माला
इत्तरिय परिग्गहियागमणे अपरिग्गहियागम
णे, अनंगक्रीमा, परविवाहकरणे. काम नोंग
सुतिवानिलासा, तस्स मिणमि दुकाला॥१॥

(५) पांच, अणुवत धृलाउ परिगह
उ. वेरमणं. खित्तवर्नु ययापरिमाण, हि
पसोवणर्नु यथापरिमाण, धनधान्यनु
थापरिमाण. दुपदचड़प्पदनु ययापरिमार
कुविय धातुन यथापरिमाण, ए ययापरिम
ण कीg, ते उपरांत पोतानुं करी परिग्र
राखवानांपचखाण.जावजीवाय एगविही
विहेणं न करेमि,मणसा.वयसा.कायसा.ए
वापांचमां धूलपरिग्रहपरिमाण व्रतना.पं.
अश्यारा, जाषियवा. न समायरियवा.
जहा ते आलो. खित्तवतुप्पमाणाइको
हिरणसोवणप्पमाणाइकमे. धनधाणप्पर
णाइकले दुपदचउपदप्पमाणाइकमे. कुवि
प्पमाणाइको तस्स मिधामि दुकर्म ।।१२
. . (.६) हुं दिशित्रत, ऊर्ध्वदिशिन
था परिमाण, अधोदिशिन, यथापरिमाए
तिरियदिशिनुयथापरिमाण. एयथापरिम
ण कीधु.. ते उपरांत सइबायें कायाये
इने पंच पाश्रव सेववानां पचखाण,

जीवाए, दुविहं, तिविहणं, न करमि, न कारवेमि, मणसा, वयसा कायसा; एहवा व्ठादिशि व्रतना पंच अइयारा,जाणिया 'न समायरियवा तंजहा ते आलोउं, उह दिसिप्पमाणाइकमे.अहो दिसिप्पमाणाइक मे, तिरियदिसिप्पमाणाइकमे. खित्तबुद्धि सयंतरद्धाए, तस्स मिामि दुपडं ॥१३॥ (७) सातमुं व्रत उवनोग परिनोगवि हं पचखायमाणे उल्लणियाविहं. दंतणविहं, फलविहं. अनंगणविहं उवणविहं. मकरण विहं वणविहं. विलेवणविहं. पुप्फविहं. या भरणविहं. धूपविहं. पेजविहं. नखणविहं. उदनविहं. सूपविहं, विगयविहं. सागवि हं. माहुरविह, जिमणविहं. पाणीविहं. मुखवासविह. वाहनिविहं. वाहनविहं. सयणविहं. सचित्तविहं. दविहं. इत्या दिक. यधापरिमाण की'. ते उपर्गत वनोग परिनांग नोगनिमितें भोगवा प चखाण. जावजीवाए एगविहं तिमिहर्षन

करेमि मणसा वयसा कायसा पहवा सात
मा उक्नोग परिनोग दुविहे पन्नत्ते तंजहा
नोयणाज्य. कम्मउय, नोयणान समणां
वासयाणं पंच अइयारा, जाणियवा. न स
मायरियवा, तंजहा ते आलोडं. सचित्ता
हारे, सचित्तपमिवद्धाहारे, अप्पोलिसाहि
नखणया, दुप्पोलिन्सहिनखणया, तुझी
सहिनखणया, कम्मउण समणोवासयाणं
पनरस कम्मादापाइ. जाणियवा. न समा
यरियवा,तंजहाते आलोउं,इंगालाम्मे,वण
कम्मे,सामीकम्मे, नामीकम्मे, फोभीकम्भे,
दंतवाणिक, लखवाणिऊ केसवाणिक रसवा
णिक विसवाणिक, जंतपिल्लणकम्मे, निल
छणकम्मे, दवग्गिदावणया, सरदहतलाव
परिसोसणया, असईजण पोसणया, तस्स
भिजामि दुकडं ॥ १४॥ इति ॥ .
" (८) आठमु अनर्थदंम विरमण व्रत,
ते चविहे, अणचादंडे, पणत्ते, तंजहा,
अवसापायरिए,पमायायरिए हिंसप्पया
.

T, पावकम्मोवएसे, एहवा अनर्थदंड से
वा पचखाण जावजीवाए, दुविहं, तिवि
हेणं. न करेमि न कारवेमि. मणसा. वय
सा, कायसा. एहवा आठमा अनर्थदंड वि
रमण ऋतना पंच अइयारा. जाणियवा, न
पायरियवा, तंजहा ते आलोर, कंदप्पेः
हुइए. मोहरिए, संजुत्ताहिगरणे. उवनोग
रेनोगअइरत्ते.तस्स मिणमि दुन।।१९।'
(९) नवमुं सामायिक व्रत.सावळजी
मुं, वेरमणं. जावनियम. पवासामि, दु
विहं. तिविहेणं. न करेमि, न कारवमि. म
पसा, वयसा, कायसा, करंतं नाणु, जाणा
इ. वयसा. कायसा, एहवी सद्दहणा. परूं
पा, करिये तिवारे फरसनायें करी शुद्ध.
हवा नवमा सामायिक व्रतना पंच अ
यारा, जाणियवा. न समायरियवा. तंज
हा, ते आलो. मणदुप्पणिहाणे, वयह
मामाइयरम
सइविहूणे पकणियाए
प्पणिहाणे काय
--

૨૮
अंणबुठियस्स करणयाए. तस्स मिचानि
दुकर्म ॥ १६ ॥ इति ॥
(१०) दसमुं देसावंगासिक व्रत. दि.
प्रतें प्रनांतथकी प्रारंनीने पूर्वादिक अदित
जेटली नूमीका मोकली राखी . ते उ
गंत. सइंचायें. कायायें, जइने, पांच ';
श्रव सेववा पचखाण, जाव अहोरतं.
विहं. तिविहेणं. न करेमि. न कारवेमि
मणसा. वयसा. कायासा. करंतं नाणुज
णिका. वयसा. कायसा, जेटली भूमिक
मोकली राखी तेमांहिज जे द्रव्यादि
नी मर्जादा कीधी ते नोगववी ते उ
गंत. उवनोग. परिनोग, भोगनिमित्ते ,
गया पचखाण. जावअहोरतं.एगविहं.
विहेणं. न करमि. न कारवेमि, मणसा,
यसा. कायसा, एहवा दशमा. देशावग
शिक तना. पंच अइयारा जाणिया
समायरिया, तंजहा. ते आलाउं, अण
प्पड़गे. पेसवणप्पगे. सहाणुवाइ. रुये

र दिशि. पल्यंकादिक आसणे वेसीने कर
यल संपरिग्गहियं सिरसावत्तं मच्चए अंज
-ली निकड एवं वयासी नमोस्तुणं. अरिहं
ताणं भगवंताणं, जावसंपत्ताणं. एम अनं
-ता सिद्धजीने नमस्कार करीने, जयवंता
- वर्तमान तीर्थकरने, नमस्कार करिने, पो
-ताना धर्माचार्यने नमस्कार करिने, साधु
- प्रमुख चारे तीर्घ समावीने सर्व जीवराशि
खमावीने, पूर्व जे व्रत आदरयां तेना
जे अतिचार दोप लाग्या होय, ते सर्वने
आलोइ पडिकमी. निंदी. निःशल्यथइने,
सर्व पाणाइवायं पचखामि, सर्व मुसावायं
पचखागि, सर्व अदिन्नादाणं पचखामि.
पिचखामि सर्व परिग्गहं पचखा
कोहं माणं जाव मिछा दसण स
अकरणिज पचखामि.जावजीवाए.
नेविहेणं. न करेमि. न कारवेमि.
माणुजाणामिमणसा. वयसा काय
अढारे पाप स्थानक पसीन.स

णणुपालणया. तस्स मिगामि दुकर्म ॥ १८
(१२) वार, अतिथि संविनागवत.
समणे निग्गंथे. फासुग्रं एसणिणं असणं
पाणं, खाइम. साइमेणं. वच. पमिग्गह. में
वल. पायपुसणेणं, पामिहारिय. पीढ, फट
ग, सिजासंथारएणं, उसह नेसलेणं,
पनि
लानेमाणे. विहरामि, एहवी सद्दहणा,
रूपणा. फरसनायें करी शुद्ध. एहवा वा-
मा अतिथि संविभाग व्रतना, पंच अइय
रा जाणियबा, न समायरिया, तंजहा
आलोउं, सचित्त नीखेवषिया. सचित्त
हणिया, कालाइकमे, परोवएसे.मडरियाए
तस्स मिणमिदुकटं ॥ १९॥ इति ॥
पीछे “संलेपणा" को पाठ कहीजे. तेकह
अपछिम भरणांतिय संलेहणां, कूसणा
आराहणा. पोपधसाला पूंजीने, उच्चार प
सवण नूमिका. पडिलेहीने, गमणागमा
पमिकमिने. दादिक संथारो संथागने
दर्नादिक संधारो दुरुहिने, पूर्व तथा उत्त

र दिशि. पल्यंकादिक आसणे वेसीने कर
यल संपरिग्गहियं सिरसावत्तं मचए अंज
ली तिकड. एवं बयासी नमोतुणं, अरिहं
ताणं नगवंताणं, जावसंपत्ताणं. एम अनं
ता सिद्धजीने नमस्कार करीने, जयवंता
वर्तमान तीर्थकरने, नमस्कार करिने, पो
ताना धर्माचार्यने नमस्कार करिने, साध
प्रमुख चारे तीर्थ खमावीने सर्व जीवराशि
समावीने, पूर्व जे व्रत आदरयां तेना
जे अतिचार दोप लाग्या होय, ते सर्वने
आलोइ पडिकमी. निंदी. निःशल्यथइने,
सर्व पाणाइवायं पचखामि, सर्व मुसावायं
पचखामि, सर्व अदिनादाणं पचखामि.
= सर्व मेहुणं पचखामि सबं परिग्गहं पचखा
मि. सर्व कोहं माणं जाव भिण सण स
लं. सधं अकरणिकं पचखामि.जावजीवाए,
तिविहं तिविहेणं, न करेमि. न कारवेमि.
करतपि नाणुजाणाभिमणसा. वयसा काय
सा. एम अढारे पाप स्थानक परीन.म

वं.असणं. पाणं खाइम, साइमं चउविहांप
आहारं पञ्चखामि. जावजीवाए. एम चार
आहार पचखीने, जंपीयं, इमं सरीरं इठं
कंतं, पियं, मणुणं, मणाणं. धिङ, विसासि
यं समयं अणुमयं.वहुमयं जमकरंडसमाणं
रयणकरंग'यं. माणसियं. माणं उन्हं. मा
णं खूहा, माणं पीवासा. माणं वाला, माणं
चोरा. माणं दंसा, माणं मसगा. माणं वाहि
यं; पित्तियं, कप्फियं संनीम. सन्निवाहियं
विवहारोगायंका, परिसहा, उवसग्गा, फा
सा फुसंति. एवं पीयणं चरिमहि, उस्सास
निस्सासेहिं. वोसिरामि त्तिकटु. एम शरी
र वोसिरावीने, कालं अणवकखमाणे, विह
रामि, एहवी सद्दहणा परूपणा करियें. ति
वारे फरसनाये करी शुद्ध. एहवा अपछि
म मरणांतिय. संलेहणा. सणा, राहणा
ना पंच अइयारा, पयाला जाणियवा तंज
हा ते आलो. इहलोगासंसप्पळगे. परलो
संसप्पनगे, जीवियासंसप्प-गे. मरणासं

No text on this page.

" मि, आराहणाए, विरजमि विराहणाए,ति विहेणं पमिकतो.वंदामि जिणे चउधीस॥२२॥ विधि:-परी “ इचामि ‘खमासमणा री पाटी दोय वार विधि पूर्वक कहीजे, प ी आज्ञा लहीने उकड आसणे बेसी बेहु हाथ गोडानी वचाले राखी धरतीय मस्त क लगावीने. "पांच पदारी बंदणा” करीये ते कहे:- इहां प्रथम नवकार कहेवो, परी १. पहि ले पदें श्री अरिहंतजी ते जघन्यथी वीश तिर्थकरजी. उत्कृष्टा एकसो सित्तेर दे वाधिदेवजी तेमांहि वर्तमान कालें वीश विहरमानजी माहाविदेह क्षेत्रमांहि विचर वे. एक हजार आठ लक्षणना धरणहार: चोत्रीश अतिशय पेंतीस वाणीयें करी वि ग़जमान वे वार गुणे करी सहित, अढार दोपधकी रहित. चाँसठ इंद्रना वंदनिक पृ जनिक, अनंत ज्ञान. अनंत दर्शन. अनं त चारित्र, अनंत बलवीर्य, अनंत सुख.

M -. पन, नामंशापातिक निकामन Point पगवान पर गिन, पल्पाकार पगमा ETCanaमा नगधन्यगी शव का पानी मारवली.करमान. मनापरणार. मध्य प्रक M नम्मी पनि कम्माति य, मामा कलाकारणा मार्ग भनिन नानीम पार पनिर वाणी: मामममा नरनार, पर उपगारी है। मगर सुंदगवार, माज मा गादकार ॥ गजनन मार, दाप परिहारी है ।। लिट्रोचवि. मन बन काय करी,र मीठी वारंवार, चंदणा हमारी है.॥१॥ inमा परिहंत जगत दीन दयाल महाग पना दिवस मंबंधी थपिनय. याशानना, साधी हाय नी हाध जाटी, मान माडी.

: काय संकोडी, वारंवार खमाई मन वंदामि १००८ वार नमस्कार करुं . रखुत्तो. आयाहिणं, पयाहिणं वंदामि. न सामिः सकारेमि. सम्माणेमि. कल्लाणं. गलं. देवयं. चेइयं पकुवासामि" आप र गलिकगे. उत्तम गे. हे स्वामिनाथ !' पको इण नवें परजवें नवोनवें सदाका शरणो होजो ॥२३॥ ॥ इति प्रथम पद संपूर्ण ॥ २ वीजे पदें श्री सिद्धनगवंत महाराज पन्नर नेदे अनंता सिद्ध ने, आठ कर्म पावीने मोक्ष पहोता . १ तीर्थ सिद्धा. अतीर्थ सिद्धा.३ तीर्थकर सिद्धा. ४ अ र्थकरसिद्धा. ५ स्वयं बुद्ध सिद्धा.६ पर क बुद्ध सिद्ध बुद्ध वोधित सिद्धा. ८ लिंग सिद्धा, ९ पुरुप लिंग सिद्धा. १० पुंसकलिंग सिद्धा ११ स्वलिंग सिद्धा. : । अन्यलिंग सिद्धा, १३गृहस्थलिंग सिद्धा. एक सिद्धा. १५ अनेक सिद्धा.जिहां जन

नही. जरा नहीं, मरण नहीं. नय. नहीं.
रोग नही, सोग नही. दुःख नही. दारिद्र
नही. कर्म नही. काया नही, मोह नही,
माया नहीं. चाकर नही. ठाकर नही, नू
ख नही तृपा नही, ज्योतिमे ज्योति विरा
जमान, सकल कारज सिद्ध करीने चउदे
प्रकारे पन्नरे नेदें अनंता सिद्ध जगवंत हु
वा, अनंतसुखमालीन, अनंत ज्ञान, अनं
त दर्शन, अनंत चारित्र, क्षायिकसमकि
त, निरावाध, अटल अवगाहना. अमूर्ति,
अगुरुलघु, अनंतवीर्य आठगुणे करीसहित
॥सवैया ।। सकल करमटाल. वश कर
लियो काल ॥ मुगतिमें रह्या माल, आत
भाका तारी है।। देखत सकल नाव, हुवा
है जगत राव, संदाही क्षायिक नाव, नये
अविकारी है। अचल अटल रूप. आवे
नविनवकूप । अनुप सरूप ऊप, ऐसे सि
दधारी है ॥ केत है तिलोकरिख, बतावों
ए वास मन् ॥ संदाही उगत सूर, वंदणा

हमारी है॥२॥ ऐसा सिध्द जगवंतजी महाराज आपकी दिवस संबंधी अविनय आशातना कीधी होय तो हाथ जोगीमा न मोमी काय संकोडी वारंवार समाई मु, तिवृत्ताना पाठसुं मचएण वंदामि नम स्कार करूं तु. १००८ वार यावत् नवो व शरपुं होजो ॥२४॥ ३त्रीजे पदें श्रीआचारजजी उत्तीस! ण करी विराजमान. पांच महावत पाले पांच आचार पालं, पांच इंद्रिय जीते.च र कपाय टालं. नव वाढ शुध्द ब्रह्मचर्यन पालणहार, पांच समितिय समित्तातीन! मियं गुमा. आठ संपदा सहित ॥ निया।। गुणह उत्तीस पूर.धाग्त धरमऊर माग्त करम कर,मुमति विचारीहौशुध्दर्स याचारवंत, मुंदर है रूपकंत. नाणिया र विमिद्धन, गानणी सुप्यारी है ॥ इ. मधुरवणा, कांड नहीं लापरण. मकर नीवांका गण, कोग्न पार्गही लह लोकरिख. हितकारी देत सीख, ऐसा आ चारज ताकुं, चंदणा हमारी है ॥ १॥ऐसा प्राचारजन्यायपदी नद्रकपरीणामि. परम पूज्य, कल्पनिक मचित वस्तुका ग्रहणहा २. सचित्तका त्यागी, वैरागी, महागुणी गु णका अनुरागी, सोनागी, एहवा श्रीमा चारजजी महाराज आपकी दिवस संबंधि अविनय आशातना कीधीही य तो हाथ जोडी भान मोमी काया संको भी वारंवार खमा कुं, १००८ वार तिखुत्ता ना पाठधी सचएण वदामि एटले नमस्का र करुं इं, यावत्नवोनव शरणुं होजो॥२०॥ ४ चोथें पदें श्री उपाध्यायजी महारा ज पधीश गुणे करी सहित चे. ते पचीश गु ण कहे ? इगियारा अंगना नणणहार, ते हगीयार अंग कहे ठे, श्री आचारांगजी, सू जगडांगजी. ठाणांगजी. समवायांगजी, नगवतीजी, ज्ञाता धर्मकथाजी, उपासक सांगजी, अंतगमदसांगजी. अनुत्तरोववा N

.
ईजी, प्रश्नव्याकरणजी, विपाकसूजी॥
इग्यारा अंगनो अर्थ पाठ संपूर्ण जाणे
( १२ उपांग नणे, ते) उबवाइजी, रायप्प
सेणीजी, जीवानिगमजी, पन्नवणाजी. जं
द्दीपपन्नत्ती, चंदपन्नत्ती, सूरपन्नत्ती. निरय
वलिया, कप्पवडंसिया. पुफिया, पुप्फ
लिया, वन्हिदिशा (४ मूल सूत्र ) उत्तर
ध्ययन. दशवकालिक. नंदीमूत्र, अनुयार
द्वार (४ व्द ग्रंथ) दशाश्रुत स्कंध, वृह
तकल्प. व्यवहार. निशीथ अने बत्तीस:
यावश्यक ।। यादि देह अनेक ग्रंथनाज
पनार. चौद पूर्वना पाठी. सात नय.
श्चय व्यवहार. चार प्रमाणादिकें करीर
मत तथा यन्यमतका जागा. मनुष्य या
वा देवता कोद पिण जेनं विवादमा पर
वान समर्थ नही. जिन नही पिण जिन
मरिखा. कवली नहीं पिण केवलीसरिसा
गया ।। पढन इग्याग अंग. करमार
कर जंग, पाखंडीकी मान नंग. करण !

-
स्यारी है। चउदे पूरवधार. जानत आगम
सार ॥ नवियनके सुखकार, भ्रमता निवारी
॥ पढावे नविक जन, थिर कर देत मन
॥ तप.करी तावे तन. ममता निवारी है।
कित है तिलोक रिख, ज्ञाननानु परतिख
ऐसे उपाध्याय ताकुं, बंदणा हमारी है।
॥ १॥ ऐसा श्री उपाध्यायजी महाराज
थ्यात्वरूप अंधकारना मेटणहार, सम
तरूप उद्योतना करणहार, धर्मथ
मिगतां प्राणीने थिर करे.सारए, वारए.
पारए. इत्यादिक अनेक गुण सहित ने.
एहवा जे श्रीउपाध्यायजी महाराज याप
की दिवससंबंधी अविनय आशातना की
धी होय तो हाथ जोडी मान मोडी. का
या संकोडी, वारंवार खमाई १००८ वा
र तितुताना पाठधी मधएण वदामि एट
ले नमस्कार करुया
वोनव शर
ए॒ होजो ॥ २६॥ इति
पांच श्री

मीचार्यजी ('आ ठेकाणे आप आपकाए
रु महाराजको नाम लेणो) आद देइने ।
धन्य तो दोय हजार कोड साधु साधवी.
उत्कृष्टा नव हजार क्रोम साधु साधवी.
अढाईद्वीप पन्नरे क्षेत्रमें जयवंता विचरे.
ते साधुजी केहवा वे ? पांच महाव्रतका प
लणहार. पांच इंद्रियोंका जितणहार. च
र कपायका टालणहार. नाव सच्चे. कर्ष स
थे, जोगस, क्षमावंत वैराग्यवंत
धारणीया. वयसमाधारणीया,
रणीया. नाण संपन्ना, दंसणसंपन्ना, च
त्तसंपन्ना. वेदणीसमा अहियासनिया.
णांतिसमा अहियासनिया, एहवा सा
वीस गुणे करी सहित, पार नंदं तपका
गणहार. सत्र नंदें संजमना पालपहार
तत्तीमाशातनाका टालणहार, वेतालीर
दाप टालीन याहार पाणीका ठेवणहार.
तालीस दाप टालीन याहारपाणी नांग
महारबावन अनाचीर्णकंटाटणहार तंटय

No text on this page.

टले नमस्कार करुं बु.जावत सदाकालशर [ होजो ॥२७॥ इति पांचमुपद संपूर्ण॥७॥ विधिः-परी ऊना थंड आयरिय उन जाए कहीजे. ते कहे :- आयरिय उवजाए, सीसे साहम्मिए कुलगणे अ॥ जे मे केइ कसाया. सधे ति विहेण खामेमि ॥ १॥ सबस्स समणसंघ स्स, नगवउ अंजलिं करिय सीसे ॥स समावइत्ता, समामि सबस्स अहयपि ॥२॥ सवस्स जीव रासिम्स, नाव धम्म निहि य नियचित्तो ॥ सर्व समावइत्ता, खमामि सबस्स अहयपि ॥ ३ ॥ पर्गनहाइ द्वीपनी पाठ कहीजं, ने कहं:- अढाइद्वीप तथा पन्नर मंत्र मांहि त था बाहर, पावक धाविका दान दंव.शी ल पालं. तपम्या कं, भावना नांव, संग कं मामायिक कर, पोसह करे, पणि मा कर, तीन मनांग्य. चउदे नियम निनन. एक वन, धारी, नाब पारवतधार्ग वे का जे जगवंतकी आज्ञामांहि विचरे, अ राथकी मोटानेहाथ जोडी, पगें लागीने. वभावुवं, गेटाने वारंवार खमाई ॥३०॥ विधिः-परी “ चोराशी लाख जीवायो नि" खमाववानो पाठ कहीयें पगे “खा 'मेमिसब जीवेनो"पाठकहीयेतेलखीयें ये, ॥अथ चोराशीलाख जीवायोनि प्रारंनः॥ सात लाख पृथ्विकाय. सात लाख अ पकाय, सात लाख तेउकाय,सात लाख वा गरि उकाय, दश लाख प्रत्येक वनस्पतिकाय, मचिउद लाख साधारण वनस्पतिकाय, समालाख वेंद्रिय, वे लाख तेंद्रिय, वे लाख चौ रिद्रिय, चार लाख देवता, चार लाख नार बिहे की. चार लाख तिर्यच पंचेंद्रिय, चौदलास मांहि मनुप्य, एवं चोराशी लाख जीवायोनिमा देवे. हे सहारे जीवें, जे कोइ जीव हण्यो होय, वे. महिणाव्यो होय. हणतां प्रत्ये अनुमोयो हो पानिय ते सबै भनें, वचनें, कायायें करी १० निय २४, १२०.अठारे लाख चोवीस हजार प्रधान " कसोवीस प्रकारे तस्स मिचामि दुकड॥३१॥ ॥अथ. खामेमि सबजीवेनी पाठ प्रारंजः । । खामेमि सब जीवे, सवे जीवा खमंतु ॥ मित्ती मे सब नूएसु, वरं मऊं न के ॥१॥ एवमहं आलोइअ. निंदिन गरहि अ दुर्गविगं सम्मं ॥तिविहेण पमिकतो. वंदामि जिणे चउवीसं ॥३२॥ इति । विधिः-परी ""अढारे पापस्थानक हीजे, इति सामायिक. चउविसो वंदणा पमिकमणुं चार आवश्यग्ग पूरां थयां. : व तिखुत्ताना पाठसेंति पांचमां अ१३ ग्गनी याज्ञा लीजें ॥ परी “देवसिक प्रायश्चित्त" कहिजें तेकह। दवसिक प्रायश्चित्तविशुद्धनार्थ करीम काउस्सग्गं ॥ ३३ ॥ इति ॥ विधिः- परी “ नमी अरिहंताणंथी डी यावत नवकाग्नी संपूर्ण पाठ जं.परी"कंगमि नंत सामाइयंथी मांटी यप्पाणं यासिरामियी पाठ कहीजे" पर्ग H पहः

१७
मिठामि काउस्सग्गथी मांगीने यावत्
तस्स मिगाम दुक" पर्यत पाठक
जे परी" तस्स उत्तरीकरणेणं" थी मां
ने अप्पाणं वोसिरामि सुधीनो पाठक
नि परी काउस्सग्ग करवो. तेमां मनमां
स्वसि. राइसि (४ लोगस्स ) नुंध्यान की
जे, पखी पमिकमणे ( १२ लोगस्स) नुंध्या
न कीजे. चोमासी पमिकमणे (२० लोग
7) ध्यान कीजे, संवत्सरी पमिकमणे
• लोगस्स) नुंध्यन कीजे, संवत्सरी
धि चालीश लोगस्सनीकाउस्सग्ग लि
यो , परंतु एमां केटला एक नाइयो
गुन काउस्सग्ग पिण करे , माटें जेमना
मर्माचार्यना आदेश उपदेश मुजव जेट
हा लोगस्सना काउरसग्ग करवानी परंप
रा चालती आवेली होय तेमणे तेटलाले
गस्सनो काउस्सग करवो. परी नमो या
हंताणं कही काउस्सग्ग पारीजे. परी
उस्सग्गमांहि यातध्यान, रौद्रध्यान
.
5

४८ युं होय, धर्मध्यान शुक्लध्यान न ध्या होय. तस्स मिामि दुक्कम, एम कहिजे, परी प्रगटपणे ( एक लोगस्स) कहिजे. प गे पूर्वली परे "इगामि खमासमणार्थी मांमीने अप्पाणं वोसिरामि” पर्यतनो पा ठ दोय वार कहीजे. इति सामायिक. चो विसच. वंदनक. पमिकमणुं अने काउस्स ग्ग ए पांच आवश्यक पूरा थया । हिवे ठा आवश्यकना कामी इम का ही. परी गुरु मुनिराज पासें तथा वमेरा पासें, इणरो योग न हुवे, तो आपणामेले पञ्चखाण धारणा प्रमाणे करीयेते कहे- गंठीसहि मुठीसहि, नवकारसी, पोरि सी, साह पोरिसी. आप आपनी धारणा प्रमाणे तिविहंपि. चरविहंपि, पाहारं. अ सणं. पाणं. खाइमं साइमं, अन्नवणानोग पं. सहसागारेणं. महत्तरागारेणं. सबस माहिवत्तियागारेणं वोसिरे ॥३४॥ विधिः-सामायिक.चरविसगे, वंदनक, .

पडिकमj, काउस्सग्ग अने हुँ पञ्चखाण,
एआवश्यकमाहि जाणतां अजाणतांजे
काइ अतिचार दोप लाग्यो होय, तथा पा
3 उचारतां कानो, मात्रा, मीडं, पद अक्ष
र अधिको उगे हलवो नारी आषो पागे
कह्यो कहेवाणो होय.तस्स मिमि दुकमा
मिथ्यात्व- पडिकमj, अवतर्नु पडिकमj.
कपायर्नु पडिकमj, प्रमाद पडिकमां,
अशुन जोगर्नु पमिकमणुं गए पांच पमिक
मणामांहेलं पमिकमणुं नहीं कीन होय, त
स्स मिछामि दुकर्म । गया कालनु पडिक
भएं, वर्तमान कालना संवर. आवता का
लनां पचखाण, तेने विपे जे दोप लागी
होय, तस्स भिगामि दुक ।। ३५॥थूइथ
इ मंगलं ॥
हिवे नीचें वेसी मावो गाडी उनोरा
खीने वे वार नमोडणं कहीजे, पूरी उनी
थइने श्री सीमंधरस्वामीजी प्रत्ये पांचे अं
ग नमावीन तिखुत्ताना पाठधी १००८ वार
.

वंदना करूं., एम कहीने नमस्कार पा'
वो, परी पोताना धर्माचार्यजीने !
ना पाठथी बंदना करीने उपाश्रयमांज
कोई मुनिराज होय तो तेमने पिण.
त्ताना पाठी वंदना करीने खमावq.
तिहांज रहेला साधर्मिनाइने मार
जे तपस्या करनार होय तेमने सु...
पूरीने खमतखामणां करवां, अने :न्य
धर्मिनाइन साथे पिणअविनय श्र
संबंधीःखामत खमणां करवां, मन
णामाहे मिणमि दुक आवे, तिहांदिवस
संबंधी, मिठामि दुक्क दीजेराइसीमें रा
इसी संबंधी. पखीमें देवसीपखी संबंधी
चोमासीमें देवसी चोमासी संबंधी. संवर)
रोमें संवत्सरी संबंधी. मिचामि दुकर्म,
म कहीजे ॥ए पमिकामणविधि कहो. वीजा
अंतर विधि वनरा ग्रंथमाथी जाणवो।।.
॥अथ विधि सहित दश पञ्चखाण प्रारंज
॥तिहां प्रथम नमुकारसहिन पचखाण

उग्गए सूरे नमुकारसहियं पञ्चखामि
बउबिहंपि आहारं असणं पाणं खाइम
साइमं अन्नघणानोगेणं सहसागारेणं वोसि
रामि ॥ १॥ है
॥अथवीजुंपोरिसि साहणेरिसिनु पचखाणा।
उग्गए सूरे पोरिसिं पचखामि चरविहं
पि आहारं असणं पाणं खाइमं साइमं अ
"न्नघणा नोगेणं सहसागारेणं पच्छन्नकालेणं
देसामोहेणं साहुवयणेणं सबसमाहिवत्ति
आगारेणं वोसिरामि ॥२॥ एम साहपोरि
सियं पचखामि पिण कहेवो.
॥ अथ त्रीजु पुरिमहर्नु पचखाण ॥
उग्गए सूरे पुरिमहं पचखामि चम्हिं
पि माहारं असणं पाणं खाइमं साइमं अ
दवणा नोगेणं सहसागारेणं पच्छन्नकालेणं
दिसामहिणं साहुवचणेणं महत्तरागारण
सम्समाहिवत्तियागारणं योसिगमि ॥३
॥ अथ चोधु विगइ निविगइन पचखाग
विगइ निविगइ पचसामि अन्नध्य

नोगेणं सहसागारेणं लेवालेवेणं गिहायसंम ठेणं उखित विवेगेणं पडच मखिएणं पारि ठावणियागारेणं महत्तरागारेणं सबसमा हिवत्तियागारेणं वासिरामि ॥४॥ मथ चोएं निविगइनु एकासण→ पचखाण उग्गा मरे निविगइ एकासणं पचखामि वितिहपि पाहारं असणं साइमं साइम म माणानांगणं सहसागारणं लेवालयेणं गिह धर्मगटणं उगित निवंगणं पहुंगमति पाण्टिायणियागांगणं महत्तगगांग्णां ग़म माहिनियागांग्णं नामिमि ॥2॥ अथ पांचमाकागणापियामणानुं पचरा पगामणं वियामणं पना मि दृषि विविहपि पाहार गर्ण गा! मं मादम अनमणानांगणं गहमागांगणंग गरपामार्ग प्राणा पगांगणं गायट गरपाण्टिाणियागांगणं महनगगांगण ममादिनियागांगणं वापिगम ॥५॥ प्रद गई पत्राटदागर्नु परमाण ॥ H उग्गए सूरे एगलठाणं पचखामि ॥ ति हंपि आहारं असणं. साइमं; साइमं, अ बघणा नोगेणं सहसागारेणं सागारिआगा रेणं गुरुअनूठाणेणं पारिठावणिआगारेणं महत्तरागारेणं सबसमाहिवत्तिागारेणं वो सिरामि ॥ ६ ॥ ॥ अथ सातमुं विलनु पचखाण ॥ उग्गए मूरे आयंबिलं पचखामि तिवि हपि आहारं असणं. खाइम. साइमं, अन्न छणानोगेणं सहसागारेणं लेवालेवणं गिहछ संसठेणं उखित्तविवेगेणं पारिठावणिआगा रेणं महत्तरागारेणं सवसमाहिवत्तियागा रेणं पाणस्स लेवेण वा अलेवेण वा अजेण वा वहुलेवेण वा ससिचेण वा असिंघण वा वोसिरामि ॥ ७॥ इति ॥ अथ याठमुं चउविहार उपवास→ पचखाए उग्गए सूरे घनत्तठं पचखामि चकि पिथाहारं असणं पाणं खाइमं साइमं नणा नोगेणं सहसागारेणं पारिठावणि ५४ चसा - रे गारेणं महत्तरागारण माहितिया णं वोसिरामि ॥ ८॥ ।। अर्थ नवमुं। विस ७ वा. - उग्गए सूरे अन्नत्तठं पचखामि पि आहारं असणं खाइमं साइमं गानोगेणं: पगार महत्तरागारेणं सबसमाहिवत्तियागारणं ! प्रहार पोरिसिं पचखामि ॥ अन्नधणानों पं.सहसागारेणं पचनकालेणं दिसामोहे साहुवयंणेणं महत्तरागारेणं सबसमाहिदि यागारेणं पाणस्स लेवेण वा. अलेवेण वा अणवा. वडलेवेण वा, ससिडेण ५ असिछेण वा, वोसिरामि ॥ ९ ॥ ॥अथ दसमुंरातेंउचविहार करवो, तेनुं ५ खाण तथा नवचरिमर्नु पचखाण लिख्यते दिवसचरिमं पचखामि चउविहंपि - हार असणं पाणं खाइमं साइम जोगणं सहसागारेणं महत्तरागारेणं सबस हिवतियागारेणं वोसिरामि ।। १० ॥

पगंठ,मुठसहियादि अनिग्रहनुं पचखाण
मूरे उग्गए गंठसहिअं मुठसहि पच
मि चउबिहपि आहारं असणं पाणं.खा
मं साइमं अन्नछणानोगेणं सहसागारेणं
महत्तरागारेणं सवसमाहिवत्तियागारेणं वो
सरामि ॥ ॥ इति ।
अधचउद नियम घारनारने देसावगासिक
॥ अनिग्रहनुं पचखाण ॥
देसावगासिय उवनोगोपचखामि अन्न
उन्ना नोगेणं सहसागारेणं, महत्तरागारेणं
पोसिरामि ॥ इति पचखाण विधि संपुर्ण ।
अथ श्रावकनेचारशरणांलेवांनोपाठप्रारंन
चत्तारि सरणं पमिवजामि, अरिहंता स
ग्णं पडिवामि, सिद्धा सरणं पडिवजामि,
हसरणं पमिवामि, केवलिपपत्तं धम्म
उरणं पभिवामि, ॥ पहिलं सरj श्री अ
रिहंत नगवंतजीचं उत्पन्न विमल केवलना
में करी, सूर्यनी परे प्रकाशना करणहार,
मिथ्यात्वरूप तिमिर,
पह

र, समकित शुद्धधर्मना दयणहार दे, अनं
तज्ञानी ,अनंत चारित्र, अनंतलोचन
अनंतगुण, अनंतजीवना रक्षपाल, जगत
रु,जगजीवन, जगलोचन, परमआल्हाद
क, हर्पानंदना उपजावणहार, मोक्षमार
गना देखाडणहार, अन्नयदानना दयणहा
र,शरणना दयणहार, संजम जीवितव्यन
दयणहार, जगतना मित्र, जगदीश्वर,
समासरणमां विराजमान थइने .कर,
वर्त मेवनी परें धर्मना वचनोने पर: वा
ने नविक जीवांना संदेहन मांजतां थका
विनर , एवा निर्विकारी जमनी शांत
द्रा जावायी काम, क्रोध, लोन अने मी
हादिक अनादिना दोपमिटे, अंतरमा रा
वग्नी शली प्रगटे, सर्व समकती जीवना
प्राणायारक, सकटमुनि मनमोहन. एवा
श्री अग्नि नगवंत पांच नरत पांच र
वन, पांच माहाविदह कंचनविप अनंता
आग्हन नगवंत थया अन हमणां माहा

देह क्षेत्रने विपे संख्याता अरिहंत जग त केवलि घणा नव्य जीवोने तारता वि चरे , एहवा श्री अरिहंत नगवंतजीनुं प हिलं सरपुं पमिवकुं हुं ॥ इति प्रथम शर गुं। समाप्त. ॥ १ ॥ अथद्वितीय शरणुं श्री सिद्धनगवंतनुंप्रारंनः सिद्ध नगवंतजी इकतीस गुणे करीशा तां शोने , ते गुण कहे वे पांच नंदें ज्ञानावरणीय कर्मना आयना करणहार, न व नेदें दर्शनावरणीय कर्मना दयना कर पहार, वे नेदें वेदनीय कर्म तेना झ्यना करणहार, वेहु नंदें मोहनीय कर्म तेना छ यना करणहार, चार नेदें यायुःकर्म तना क्यना करणहार, वे नेदें नाम कर्म तना दयना करणहार. वेड्नेदें गोत्रकर्मनाक यना करणहार, पांच नेदें अंतगय कर्मना फ्यना करणहार, वली घणा अतिशय री विराजमान ते अतिशय कहीयव्ये. 'दीहे, ण हस्से. ण वडे, तंसे. ण च

,
से, ण परिमंगले, पण किले, ण निल्ले, ण लो
हेए, ण हली, ण सुकिले, ण सुरहिगंधे,
दुरहिगंधे, ण तिखे, ए कंडवे, ण कसा
ले, ण अंविले, महुरे, 'ण ककडे, एम.
[, प गुरुए, णसीएउहे, ण सनिद्धे, प;
खे. ण काउ. ण रूंवे, ण संगेहणे, पइची.
पुरिसे. ण नपुंसगे, ण मोहे. एहवा
हे.नेदें पनरे प्रकारे करी सिद्धनगवंत :
ज्ञान, केवलदरिसण. दायिक ..
ना धरणहार. अनंत अतिशयें करी
जमान, सिद्धे. बुद्धे परंपारगते. अजर, न
पर. अखय. अव्यावाध. निम्कलंक. निरा
कार. निरंजन. अशरीरी. जीवस्वरूपी.
हां एकसिद्ध. तिहां अनंता सिद्ध, लोकान
नागने विपे विराजी रह्या . सर्व कर्मच
कचूर करी खपावीने ज्ञानानंदे करी भरपू
थकां मोदनगर- राज्यनोगवे . अन्
त कालें अनंता मोक्ष पहूतां. हमणां बत
मान कालें संख्याता मोद पहुंचे ले. या

गामिककालें अनंता मोक्ष पहूंचशे. एहवा
अतींद्रिय, अविनाशी, अनुपाधि, अपंधी,
अक्लेशी, अमूर्ति, शुद्धचैतन्य, ज्ञान दर्शन
चारित्रादि अनंतगुण नाजन, सचिदानंद
स्वरूपी एवा अनंता सिंद्ध नगवंतनुं शर
[ पम्बिकुं.॥इति वीजं शरणुं समाप्त |२||
हिवे बीजं शरणं साधु नगवंतजीन कहे .
साधु नगवंतजी कहवा ने ? अनंत ज्ञा
नी अनंतदरसी जघन्य दोय क्रोम उत्कृ
टा, नव क्रोम केवली. वली गणधर. या
चार्य, उपाध्याय बहुश्रुत. द्वादशांगीना
नणणहार. जुमति, यवधिज्ञानी. वैकि
य लब्धिना धणी. तपस्वी, महोटा माहा
नुनाव. ज्ञानवंत. दरिसणवंत. चारित्रवंत.
ज्ञानदरिसणना धरणहार. वारे नेर्दै तप
करी कर्मना झ्यना करणहार, इरियास
मिया. नापासमिया. एसणासमिया. या
याणनंडमत्त निखेवणासमिया, उधारपास
वण खेलसिंघाण जलपारिठावणियासमि
*

धवो नहीं. एहवों श्रीकेवलिनापित दय
धर्म सत्य नित्य शाश्वतो संदेहरहित ।
संसार समुद्रमां. पता जीवने द्वीप सम
न , प्रवहण समान ने, तारण शरण गर
प्रति आधार बे एहिज कल्याणक दे, !
हिज मांगलिक धर्म ते किशुं कहिये?
दुर्गति पड़ता जीवने धरे, तेणे धर्म का
ये, जे धर्म, पापरूप जलमांथी तारवा
नाव समान , जेने परमेश्वरें परसुखन
हेतु कह्यो ने, एंह धर्म अतीतकाले अनंत
तीर्थकरे कह्यो, वर्तमान कालें संख्याता
हे , आगामिक कालें अनंता तीर्थकर
हैशी एहवो श्री जिनधर्म अतीतकाले विर
धीने अनंताजीव नमता हुवा. वर्तमा
काले संख्याता नमे. आगामिकका
अनंता जीव नमशी. एहवोश्री ती
करजीनो माग भाराधीने गये कालें।
नंता जीव तरया. वर्तमान कालेगा
ल्याहारा ग्रागामिक काल अनंत

व आराधीने तरशी. एहवा श्रीयंचलिप पित दयाधर्मनुं शरणुं पविकु वं ॥ १ ॥ ॥ इति चार शरणा संपूर्ण । अथ श्रावकना तीन मनोरथलिख्यते ॥ श्रावकजी नीचें लिखेलानिन मनांग्ध चिंतवतो धको महा महोटी निडींग कर. संसारनो अंत करे, ते रखिये व्यें। तिहां पहेलो मनोरथ कहे . श्रमणोपा तक श्रावक एम चितवेज केवार हुँ.वाय तथा अन्यंतर एवो यारंन यन परिग्रह थोडी ने घणो, न्हानो पन महोटी. म चितं अचित अने मिश्र, हलयो ने नाग. जे महापापन मूल दुर्गतिन वधारनाग. म हा काम, कांध. मान, माया, टोन. विप " पने कपायनो स्वामी. महादुःखन का गं.. महायनर्थकारी, महा दुर्गनिनी गि डा. माठी लेश्याना यध्यनसायना पनि गामी, महा पतान. मोह. ममर, गर यिने द्वेपन मूल. दशविध निधनगर

ल्पवृद तद्रुप बननो दावानल, ज्ञान,
या, दमा. दया. सत्य. संतोपनो नारा
रनारो. तथा बोधवीजरूप समकितनो
श करनारो. संजम व्रत अने ब्रह्मचर्य
घात करनारो, महा कुमति तथा कुडा
रूप दुःख दारिद्रनो देवावालो. सुमी
ने सुबुद्धि रूप सुख सौनाग्यनो नाश
रनारो, महा तप संजम रूप धनने लूटा
रो, महा लोन केशरूप समुद्रनो वधार
रो. महा जन्म जरा अने मरण नयनो
वावालो. महा माया एटले कपटनो नं
र, मिथ्यात्व दर्शनरूप शल्ये नरेलो.
हा मोक्षमार्गनो विनकारी. महा
डवा कर्मविपाक फलनी देवावाला. अन
मंमारनी वधारनारी. महा पापी. पांच
वियना विपवरूप वैगनीप्रष्टिना करना
महा मंसाररूप अगाध वल्लिना सिंचवा
गा, महा कालपटनुं आगर. महा बाप
माना ग्रागर, माहांटागाग्व खेद
"

नि
म बंधना मंदिरनो करावनारो. महा मंद
द्धिनो आदरयो, उत्तम पुरुप साधु
थोयें जेने निंद्यो रे. अने सर्व लोकमां
सर्व जीवोने एना सरिखो वीजो कोई वि
काम नथी, मोहरूप पाशनो प्रतिबंधक. इ
नया ईलोक तथा परलोकना सुखनो नाश कर
महापापी. पांच आश्रवनुं आगर, म
अनंत दारुण कर्कशकठोर अग्ता एवा
व अने नयनो देवावालो, महोटा सा
य व्यापार कुवाणिज्य कुकीदाननो क
वनारो, महा अध्रुव, अनित्य अशाच
. असार, यत्राण, अशरण, एवो जे या
न अने परिग्रह तने हुं केवारें गंडीग:
'ने दिवसें गंमीश, ते दिवस महारो धन्य
। ? एवीरीतेंप्रथममनोरथ श्रावक करा॥
। २ हिवे दूजा मनोरथमां श्रमणोपासक
श्रावक एम चितवे जे केवारे हुं
६५श प्रकारे यतिधर्म घाछि
पी सर्व

रना सत्ताविस गुणंधारी. पांच सा-
णगुप्तियें विशुद्धविहारी. महोटा :
नो धारी, वेहेंतालीश दोप रहित
आहारी, सत्तरें नेदें संजमधारी,
दें तपस्याकारी, अंत.आहारी, प्र
हारी, अरस आहारी, विरस आ
खाहारी, तुच आहारी अंतजी
जीवी, सरसजीवी. विरसजीवी,
वी तुच जीवी, सर्वरसत्यागी; उक
याल.निर्लोनी निःस्वादि कुक्षीर
ख तुल्य वायरानी परें अप्रतिबंध
वीलगगनी आज्ञासहित, एहवा
धाक जे यणगार त हुँ केवारें थE
दिवम हुं पुवात गुणवान थाइश
धन्य रीते बीजोमनास्थ श्रा
३जीना मनोरथमां श्रमणापा
यफ. एम चिनवे कवार ई गई प
कालाई निंदी. निगन्य धई,
नागि
~
।

डार पापस्थानकथी त्रिविधे करी वोसि
रीने, चारे आहार पञ्चखीने. आ इठं कां
तं. पियं माणं. मणाणं धीजियं. वेसासियं
समयं. अणुमयं.वहुमयं. मकरंगसमाणं.
रयणकरंगगनुयं. माणंसिया माणंउन्हा. मा
णं खुया, माणं पीवासा. माणं वाला. माणं
मा
नोरा. माणं दंसमसगा. माणं वाइयं. पित्ति
सधेसन्निवाइयं. विविहारोगायंका. परि
सहा उवसग्गा. फासा फूसंति. एहवं महा
-रुं शरीर तेने. व्हेले श्वासोश्वासें वोसि
वीने. त्रण आराधना आराधतो थको.
चार मांगलिकरूप चार शरण मुखें उच्चार
तो धको. सर्व संसारने पूठ देतो थको. ए
क अरिहंत. वीजा सिद्ध. त्रीजा साधु र
ने चोधो केवलिप्ररूपितदयाधर्म तंना र
नने ध्यावतो धको शरीरनी ममता रहि
थयो थको. पादोपगमन संथारा सहित,
डित मरणना पांच यतिचार टालतांधन
मरणने अणवांग्तो धको. एहपमित
n

अंतकाले मूझने होजो।एत्रीजोमनोर्थ।। : एत्रण मणोरथने समणोपासक श्रावक न. वचन अने कायायें करी शुद्धपणे ध्य तो थको पनिजागरणमाणे करतोथको स- कर्मनी निर्जरा करीने संसारनी अंत प रोक्षरूप शाश्वत स्थानक प्रत्ये पामे ॥ ॥ इति तीन मनोरथ समाप्त ॥ ॥अथ दान शील तप नावनो संवाद ।। ॥ चोढालियो लिख्यते ॥ दुहा॥ प्रथम जिणेसर पायनमी. पाम गुरु प्रसाद दान शील तप नावन पोलीस बहु संवाद ॥१॥ वीर जिणंद मोसरचा. ग़जग्रही उद्यान । समवसर दव रच्यु.बैठा श्री वर्द्धमान ॥२॥ बार परखदा. मुणवा जिनवर वाणं ।। दा कह मनु हूं वर्मा, मुजन प्रथम वखाण । मांचलना साह को तुम कुण चे मुसा स- न। अरिहंत दीक्षा अवसर आप पहि दान ॥ ४॥ प्रथम पाहार दातारनी, है सहकोइ नाम । दीधारी देवल चढे, सी जे वंन्ति काम ॥६॥तीर्थकरने पारणे, करसीमुज होमाबखाकरीसोवण तणी, लीवारे क्रोम ॥६॥हुं जग सघलो वस करु, मुज मोठी ठे वात ॥ कुण कुण दान यंकी तिरचा, ते मुजो अवदात ॥७॥ 'ढाल १ ली। मधुकरणी॥ एदेशीराध न सारथंवाह साधुने, दीघों घृतनो दान। ललना । तीर्थकर पद में दीयो, विण मुक ने अनिमान ललनां।। १॥ दान कहे जं गहुँ वडो. मुंफ सरिखो नही कोय ।। लon ऋद्धि समृद्धि सुख संपदा, दाने दौलत हो य लिलना ।।दा० ॥२॥सुमुख नामे गा थापति, पमिलान्यो अणगार ॥ लल ॥ कु मर सुबाहु सुख लह्यो. ते तोमुज उपगार ललना ।। दा० ॥३॥ पांचसें णे, देतो वोहोरी यो त ध

No text on this page.

No text on this page.

७२ -- ने, में दानतणी वात दीठीरे ॥ शी०॥ ॥ कलीकारज जग जाणीयो, वली विरति न ही पिण कांइरे । ते नारद में उद्धरचा, मु 'ज जोवो ए अधिकांइरे॥२॥ वाहे पेहेरबा वेहरखा, संख राजायें दूपण दीधोरे ॥ का प्या हाथ कलावती, ते में नवपल्लव तसुकी धोरे ॥ शी० ॥३॥ रावणघर सीतारही, तो रामचंद्रे घर आणीरे ॥ सीतारे कलंक उतारीयों, में पावक कीधो पाणीरे ॥ शी ॥४॥ चंपा धार उघामियो, वली चालणी ये काढयो नीरीरें ॥ सतीय सुनद्रा जसथ यो, में तसु कीधी जीमोरे ॥शी० ॥रा जा मारण मांगीयो, राणी अनयायें दूपण दाख्योरे ॥ सुली सिंघासण मेंकीयो, मेंशे ठ सुदर्शन राख्योरे ॥ शी० ॥६॥शीलस नाह मंत्रीसरे, आवंतां अरिदल थंन्योरे॥ तिहांपिण सानिध्य में करी ॥ वली धरम कारज प्रारंब्योरे ॥ शी० ॥ ७॥पेहरणची र प्रगट कीया. में आठोत्तरसो वारोरे ॥पा नारी द्रौपदा. में राखी माम उदारोरे शी०॥८॥ ब्राह्मी चंदनवालिका, वली गोलवंती दमयंतीरे । चेमानी साते सुता, राजेमती सुंदरी कुंतीरे ॥ शी० ॥९॥ इत्या दिक में उद्धरचा, नर नारीना वृंदोरे ॥ स मय सुंदर प्रनु वीरजी, पहिला मुझ आणं दोरे ॥शी० ॥१०॥ दुहा । तप वोल्यो त्रटकी करी, दान ने तुं अवहील ॥ पिण मुझ"आगल तुं कि शु,सांनलरे तुं शील ॥ ॥ सरसा नो जन में तज्या, नगमे मीठांनादः।। देहत णी ममता तजी. तुजमें किशु संवाद ॥२॥ नारी-थकी डरतो रहे। कायर किस्युं वखा ए । कूड कपट वहु केलवी, जिम तिमरा खें प्राण ॥३॥ के विरलो तुजआदरे. लंगी सहू संसार॥आप एक तुं नांजतो, वीजा नांजे चार ॥४॥ करम निकांचित तोमवा, नांजु जव नय नीम ॥ अरिहंत भुजने आ दरे, वरस उभासी सीम॥५॥रुचक नंदी

No text on this page.

में कियो, स्त्री बल्लन वमुदेवहो ॥ सुं० ॥ व
होत्तर सहस भतेरी.मुख नोगवे नित मे
वहो । मुं० ॥ तप०॥४॥ रूप कुरूप का
लो षj, हरिकेसी चंगालहो । मुं० ॥सुरन
र कोी सेवा करे. ते में कीधो चालहो ।
मुं० ॥ १० ॥५॥ विष्णु कुमार लब्धे की
यो, लाख जोयणj रूपहो।सुं०॥श्रीसंघ
केरे कारणे, ए मुज सक्ति अनूपहो ॥ सुं०
॥ तप० ॥ ६॥ अष्टापद गौतम चढया, वां
या जिन चोवीसहो ॥ सुंदर॥ तापस पिण
मतिबूजव्या, तिण मुज अधिक जगीसहो।
सुं० ॥ तप० ॥७॥ चौदे सहस अणगार
मे, धन धन्नो अपगारहो ।। सुं०॥ वीर जि
पंद बखाणीयो, ए पिण मुज अधिकारहो।
सुं० ॥त० ॥८॥ कृष्ण नरेसर आगले,
दुःकरकार कहेयहो ।। सुंद० ॥ हँढण नेमी
प्रसंसीयो, मुज महिमां सवि तेहहो। सुं०
॥ तप० ॥ ९॥ नंदीपेण वोहोरण गयो, ग
पिकायें कीधी हासहो ।। सुंदर ॥ वृपा क
,

समरछ । दान शील तप तणे नला, पिष स्यारे, मुक्या शिवपुरवास ॥समय सुंदर नु वीरजीरे,मुझने प्रथम प्रकाश सो० ॥१९॥ दुहा ॥ वीर कहे तुमें सांनलो, दानशी ल तप नाव ॥ निंद्या अति पापणी..धर्म करो प्रस्ताव ॥ १॥ पर निंया करतांथकां. पापे पिंड नराय ॥वेढ राढ वाधे घणी,दु गति प्राणी जाय ॥ २ ॥ निंदक सरखो पा पीयो, मुंडो कोई न दीठ ॥ वली चंमार सभी कह्यो, निंदक मुख अदिठ ॥३॥ प प्रशंसा आपणी, करतो इंद्र नरिंद्र ॥ घुता पामे लोकमें, नासे निजगुण बंद॥४ को केहनी मकरो तुमें, निंद्या ने अहंकार आप आपणे ठामे रहो,सहुको नलो संसा- र ॥५॥ तोपिण अधिको भावने, एकेको नाव विना अक्यच ॥ ६ ॥ अंजन आर प्रांजतां, इधकी पाणी रेख ॥ रजमाहित ज काढतां, इधको नाव विज्ञप ॥ ७ ॥ गवन हठ नंजण नणी, चार सरिखा ति ॥ चार करो मुख आपणा. चतुर्विध ध मनति ॥ ८॥ ढाल ५ मी ॥ वीर जिणेसर इमानणेरे, बैठी परसदा पार ॥ धरमकरो तुमे प्राणी बारे, जिम पामो नव पारोरे ॥ घरम हीये घरी ॥१॥ धर्मना चार प्रकारोरे, नविय सांनलो॥ धर्म मुक्ति सुख कारोरे ॥ध म० ॥२॥ धर्म धकी धन संपजेरे. धर्मध की सुख होय ॥ धर्म थकी आरतीदलेरे, धर्म समी नही कोयरे ॥ धर्म० ॥३॥ दुर्ग ति पमतां प्राणीयारे. राखे श्रीजिन धर्म ॥ कुटुंब सहुको कारभोरे. मत भूलो नविन मर॥ध० ॥४॥ जीवजीके सुखीया थयो रवली होसे ने जेह ॥ ते जिनवरना धर्म थोरे, मत कोई करो संदेहरे ॥ १० ॥६॥ सोलहसें वासट समेरे, सांगानेर मकार ।। पद्म प्रनु सुपसाउलेरे एह नण्यो अधिका गरे । धर्मः ॥ ६॥ सोहमसामी परंपरारे॥ खरतर गछ कुलचंद ॥ युग प्रधान जग पर गवंत हठ नंजण नणी, चारे सरिखा गर्व नाव विना अकयच्च ॥६॥ अंजन आख/ ज काढतां, इधको नाव विशेप ॥७॥ ‘रचारे, मूक्या शिवपुरवास ॥सायसुदर' नुवीरजीरे,मुझने प्रथम प्रकाश।सो० ॥१९॥ दुहा ॥ वीर कहे तुमें सांनलो, दान ल तप नाव ॥ निंद्या अति पापणी..धर्म करो प्रस्ताव ॥ १॥ पर निंद्या करतांथको पापे पिंड नराय ॥वेढ राढ वाधे घणी, गति प्राणी जाय ॥२॥ निंदक सरखो पा पीयो, जुडो कोई न दीठ ॥ वली चंगार सभी कह्यो, निंदक मुख अदिठ ॥३॥ ‘प प्रशंसा आपणी, करतो इंद्र नरिंद्र ॥ घृता पामे लोकमें, नासे निजगुण बंद ॥४ को केहनी मकरो तुमें, निंद्या ने अहंकार आप आपणे ठामे रहो,सहुको नलो संस र ॥५॥ तोपिण अधिको भावने, एके समरच ॥ दान शील तप तृणे मला, पिण प्रांजतां, इधकी आणी रेख ॥ रजमाहित ति॥ चार करी मुख आपणा. चतुर्विध ध मजणंति ॥८॥ ढाल मी ॥ वीर जिणेसर इम नणेरे, बैठी परसदा वार ॥ घरमकरो तुमे प्राणी यारे. जिम पामी नव पारोरे ॥ घरम हीये घरी॥ १॥ धर्मना चार प्रकारोरे, नविय ण सांगलो ।। धर्म मुक्ति सुख कारोरे ॥ध म० ॥२॥ धर्म थकी धन संपजेरे. धर्मथ की सुख होय ॥ धर्म धकी आरतीटलरे, धर्म समी नही कोयरे ॥ धर्म० ॥३॥ दुर्ग ति पमतां पाणीवारे, राखे थी जिन धर्म ॥ कुटुंब सहुको कारभोरे. मत भूलो नविन मर ।। ध० ॥ ४॥ जीवीके सुखीया थयो र.वली होसे वे जेह ॥ ते जिनवरना धर्म धीर, मत कोई करो संदेहरे॥१०॥६॥ सोलहसं वासट समेरे, सांगानेर मजार ॥ पद्म प्रनु सुपसाउलेरे एह नण्यो अधिका र ॥धर्म०॥६॥सोहमसामी परंपरारे॥ खरतर गछ कुलचंद ॥ युग प्रधान जग पर ।

ख्यो प्रमाणरे ॥ सी० ॥३॥ देव अरिहंत गडोरे, श्री जिनचंद सुरिंदरे ॥ धर्म० ॥७i तास शिष्य अति दीपतोरे. विनयवंत ज सवंत ॥ आचारज चढती कलारे, जिन सि ह सूरि महंतरे ॥ ध० ॥ ८॥ प्रथम शिष्य श्री पुज्यनारे, सकलचंद तंसु शिष्य ॥ मयसुंदर वाचक मणेरे. संघ सदा सुजगी सोरे ॥ धर्म० ॥९॥दानशीलतपनावनारे. सरस रच्यो संवाद ॥ नणतां गुणतांना शुरे,ऋद्धि समृद्धि सुप्रसादोरे॥ध० ॥ १०॥ ॥अथसुनद्रा सतीरोचोढालीयो लिख्यते।। ढाल १ ली॥सरसत सांमण वीन, आ पजो अविरल वाणरे। सीयल तणी महि मां कहुं. सांगलो चतुर सुजाणरे ॥ १ ॥सी यल सुरतरु सेवजो॥ ए आंकणी ॥ जिम हुवे चुटक वाररे ॥सीयल सुनद्रा सेवियो, पामीयो नवतणो पाररे ॥ सी० ॥२॥ नद्रा श्रावकनी सुता. परणी मिथ्याती जा गरे । सुनद्रा मनमाहे चितवे. वखत लि स बीजो नही, गुरुगुणवंत यणगारे। केवली नापीत धरमनो. ध्यान धरूं निरधाररे । सी०॥४॥ इण परें समकित पालती दा लती दोखण पांचरे ॥ कुमत कदाग्रह वार ती. तजिया प्रमाद प्रपंचरे ॥ सी० ॥५॥ श्रावकना व्रत सांचवे, विधसुंसुणे वखापरे ॥ चवदे नेम संभारती. गुरु मुख करे पच खाणरे ॥सी०॥६॥ दुधने कांजी कने कने.जैनने शीव वीचाररे । राखणहार पं डित हुवे. विगमे नही तिलमातरे। सी०॥ ॥७॥ अवसर पनिकमणो करे. अवसर करे जिन सेवरे ॥ अवसर साधु सेवा करे: ध्यां न धरे नीत सेवरे ।। सी० ॥८॥ पेहेली ढा ल पूरी थइ, समकित सील विचाररे ॥ मां नसागर कहे सेवजो, जिम लहो नवतणो पाररे । सी० ॥९॥ ढाल २ जी। एक दिवस जिन वांदवा, गइ सुनद्रा नारोजी ॥ सासु दिठी व ती, कोप कियो । ॥9॥ तिणवा t 4 ८४ र सासु कोप किधो, वयण विरुआ उच्चर ॥ कुलहीन वहूंअर किमु जांणे, वांदवा नि न संचरे ॥ एक शीख अमनीसुणो वहूंग र, पारस देवने परिहरो॥ वसुदेव नंदन कीसन केरो, ध्यान सदा हिय धरो॥२॥ दोख अठार दिसे नही, देव तिको अरिह तोजी ॥ ध्यान धरूं तेहनो सदा, टाले में ननी भ्रंतोजी ॥३॥ मनभ्रंत टाले अवर देवा, वांदवा चित आखडी ॥ घर गाय जे कामधेनु, मोल कुणले वाखडी ॥ कल्प वृक्ष ऊगो राय आंगण, तोड आख न वा- वीये ॥सेलमी गंमी कंठक माली, खांतक री नही वावीये ॥ ४ ॥ सासु कहे सूप खणी. मांन अमागे वयणोजी।कुला र राखो सदा, वचन करो परमाणकीजे वचन अमनो,कहेसास। तरी ॥ अती गाल गल सढाइकाढे, कांनी जा परी ॥ ६॥ खिम्याखमग ल वहअर, पांच इंद्रीवस किया॥हत , .

.
2. सदाई ध्यावे, पापतणा दल खे कीया
ना६॥ एक दिवस. मुनी गोचरी, करता न
गर मगरोजी ॥ मास खमणने पारणे, जि
रण कलपी अणगारोजी॥७॥जिण कलप
र सुध पाले, एकलोविचरेंनहीं॥सिंह
सरपमारगटले अलगा,आपतिहांटलवोन
रहीं। इम नगर नमतां साधु आया. वहूं
र घर वोहोरण नणी ॥ तस आंख पडयो
त्रिणे देखी, थइ सुनद्रा दयामणी॥ ८॥न
यण मरे जलविदुआ. देखथइ दिलगीरोजी
। जिन कलपी जिन सारीखो, मेरुतणीपरें
धीरोजी ॥ ९ ॥ मेरुतणी परें धीर देखी,
आंख तिणे काढीयो । बहूलीक मुनिवर
अन्य दीठो, सासु लंग्न चाढीयो । मत
पवईअर लखण देखी, देखवा सवी व
र मिली। एक वोहोरवा मुनि आज
यो, वहुंचर हुइ सांनणी ॥ १०॥ ध्रिग
शताहारो जीवीयो, ध्रिग ध्रिग ताहारी
मी तोजी ॥ घ्रिग ध्रिग ताहारा तातने, नि

गांकीपी ज्यांरी नीर ॥ मनी ॥धारे
गांधी चालणी काढयों की नीर॥नी
॥१०॥ १० ॥ पोल उघागी पदगणी
पानी गंगी गंट ॥ नवीयण || जा
पाल, मागी. जगनरासा मांटन
नाम ॥22॥गन बनन गागा।
मार्ग. गमी पाल्गी शील ॥ीगण
गाणी शता, जान दिन नीलार
गणप. ॥ १२॥ पो लागी त मा
मगलागीनानारायण ॥
बाद करी, गीलनगा शिकार
॥ १० ॥ १३॥ गीटा गाना
नरसिंह गीयाला नायण
हो नत्र, कायामा
17. पन. ॥ १५ ॥ीमा मारि
वन मनाना ना
रानी मोम्योनाना
या पान - 13THERE
.

द संजम पाली, कर दीयो नवपार ॥७॥ बली इखुकार राजा, घर कमलावतीनार ॥ नगने जशा, जेहना दोय कुमार ॥ गए रि दगडीने. लीनो संजम नार॥ इण अल्प काळमे, पाम्या मोक्ष दुवार ॥ ८॥ वळे सं गती राजा, हरण आहिमें जाय ॥ मुनिवर दवाळी, आण्यो मारग ठाय ॥ चारित्र ईने, नेटया गुरुनापाय ॥ क्षत्री राज रि बीसर, चरचा करी चित्तलाय ॥ ९ ॥व ठी दस चक्रवर्ति, राज रमणीरिद्धि म॥ इसे मुक्त पोहोता, कुलने शोनामम् ॥ इण उत्सरपण माही, पाठ राम गया मोक्ष ॥ चलनद्र मुनिसर, गया पंचमे देवलोक॥३०॥ इशार्णनद्र राजा, वीर वांया धरी मान ॥ पने इंद्र हटायो, दीयो काया अनय दा न ॥करकंड प्रमुख जे, चारे प्रत्येक बुद्ध॥ मुनि मुक्ते पहुंता, जीत्या कर्म महाजुद्ध । 1११॥धन मोटा मुनिवर, मृधा पुत्र ज गीश ॥ मुनिवर अननाथी, जीत्या रागने

१.२
रिश ॥ वली समुद्रपालमुनि,राजेमतिर
नेम॥ केशीने गौतम, पाम्या सिवपुरखे
॥१२॥धनविजय घोपमुनि,जयघोषवलीज
गा|श्रीगर्गाचारज, पोहोतानिरवाण ॥
उत्तराध्ययनमे, जिनवर करचा वखाण ॥
द्धे मन ध्यावो, मनमे धीरज आण ॥१३
वली खंदक संन्याशी, राख्यो गौतम स्त
ह॥ महावीर समीपे, पंच महावत लेह
तपकठण करीने, कुशी आपणी देह ॥
या अचुत देवलोके. चवीलेशे नव देह
॥ १४ ॥ वली रिखवदत्त सुनि,शेठ सुदा
न सार ॥ शिवराज रिखीसर, धन गंगय
अणगार ॥ शुद्ध संजम पाली, पाम्या के
ल सार॥ए चारे मुनिवर.पहुंता भोक्ष्मण
र ॥ १५॥ नगवंतनी माता, धन सती
वानंदा ॥ वली सती जयवंती. गेम दीय
घर फंदा ॥ सती मुक्त पहुंती. वली वीरनी
नंदा ॥ महासती सुदर्शना. घणी सतीना
- दा।।१६। वली कार्तिक शंठे.पडिमावही

रवीर ॥ जिम्यो मोरा उपर.तापस वलती
खीर ॥ पोते चारित्र लीधो. मंत्री पांचसे
वीर ॥ भरी हुवा शकेंद्र. चवलेशे नवतीर
॥ १७॥ धन राय उदाई. दीयो नाणेजाने
राज ॥ पोते चारित्र लोधो.सारथा आतम
काज ॥ गंगदत्त मुनि आणंद. तारण तरण
जिहाजाकोसल मुनिरोहो.दीयो घणानेसा
ज॥ १८॥धन सुनत्र मुनिवर. सर्वानुनू
ति अणगार ॥ आराधिक हुयने. गया देव
लोक ममार ॥ चविमुक्त जाशी. क्ली सि
हो मुनिसार । बोजा पिण मुनिवर, श्रीन
गवती इधकार ॥ १९॥श्रेणीकनो वेटो.मो
ठो मुनिवर मेघ । त्यजी आठ अंतेउर,
आण्यो मन संवेग । वीर पाशे व्रत लेइने,
वांधी तपनी तेग ॥ गया विजय विमाने,
चवलेशी सिव वेग ॥ २०॥ धन्य थावर
चा पुत्र, तजी बत्तीसुं नार. ॥ तिण साथे
निकल्या, पुरुप एक हजार ॥ सुखदेव सं
न्याशी, एक सहस शिष्य सार ।। पांचसे

५०६ सुं सेलिंग, लीधो संजम नार ॥२१॥ वसहेंस अढाई, घणा जीवाने तार। ड गिरि उपर, करयो पादोपगमन संय आराधिक हुयने, करदिनो खेवो पार॥ या मोटा मुनिसर, नाम लीया निस्तार ॥ २२ ॥ धन जिनपाल मुनिवर, तीन । नावा साध ॥ गया प्रथम देवलोके, जाशी आराध ॥ श्री मल्लीना मंत्री.मह ल प्रमुख मुनिराय ॥ सर्व मोद शिवाय गणधर पदवी पाय ॥ २३ ॥ वली जात त्रु राजा, सुबुद्धि नामे प्रधान ॥ पोते च रित्र लेईने. पाम्या मोक्ष निधान ।। पर तेतली मुनिवर, दीयो कायाअनय दाना पोटीला प्रतिबोधि, पाम्या केवल ज्ञान । ॥ २४॥ धन्य पांचे पांम्ब, ग्ठी द्रोपद नार । थविराने पाशे, लीधो संजम जारी श्री नेम वांदनरो, एहवो अनिग्रह की मास मास खमण तप. शत्रुजय जाय। द॥२९॥ धर्मघोप मुनितणा शिष्य. '

ची अणगार ।। कीडीयानीकरुणा, पा
दया धरम सार ॥ कडवा तुंवानो, कि
संघलो आहार ॥ सरवार्थ सिद्ध पाही
चक्लेशी नवपार ॥ २६॥ वली पुंमरी
राजा, कुंडरीक मगीयो जाण॥ पोते'चा
(लेईने, न घाली धर्मनी हाण ॥ सर
ई.सिद्ध पहूंता, चवी लेशी निरवाण ।।
ज्ञाता मूत्रमे, जिनवर करयो वखाण ॥
१७ ॥ गौतमभादिक झुंधर.सगा अठारे
त ॥ अंधक, विष्णुसुत, धारणी ज्यांरी
न । त्यजी आठ याठ नारी, कादीदी
नी वात ॥ चारित्र लेईने, कीधो मुक्ती
साथ ॥ २८॥ श्री अणीसेणादिक, व्हु
मोदर नाय । वसुदेवना नंदन, देवकी
भाय ।। नदिलपुर नगरी. नाग गा
नई जाण ॥ तुळसा घरे वधिया. सांन
'नेमनी वाण ॥२९॥ त्यजी बत्तीस व
सनारी, निकलिया बदलाय ॥ नल कु.
(सभाषा, नंटचा श्रीनेमना पाय ।।

१.
री उवह पारणा, मनमें वैराग्य लाय॥
'कामास संथारे, मोदविराज्याजाय॥३
वली दारूण सारूण, दुमुख सुमुख ।
नाम ॥ कुवर अणाढी. गया मुक्त गति का
म ॥ वसुदेवजीना नंदन, धन धन गजस
खमाळ ॥ रूपे अती सुंदर, कलावंत
वाल ॥ ३१ ॥श्री नेम समीपे,
मोह जंजाल॥नीकुनी पडीमा, गया :
णाकाल ॥ देखी सोमल कोप्यो, ::
वांधी पाल ॥ खेराना खीरा, वाय
अशराल ॥ ३२ ॥ मुनि नजर न खंगी,
टी मननी जाल । कठण परिसह सहीने
मोक्षगया तत्काल ॥ धनजाली मयाली
उवयालादिक साध॥ सांवने प्रद्युम्न, अनि
रुद्ध साध अगाद ।। ३३ ॥ सत्यनमी ,
नमी, करणी कीधी बाध॥ दश मोदं पहा
ना. जिनवर वचन अाराध ॥ धन अर्जुन
माळी. करचा कदाग्रह दूर ॥ वीरप मन
लंदन, मन्य वादी छुवा मुर ॥ ३४ ॥ कर्ग

वह वह पारणो, दमा करी नरपूर ॥ उमा
सामाहे, कर्म करयोचकचूगावली कुमर अ
इमंतो, दीठो गौतम स्वाम। सुणी वीरनी
वाणी, कीघो उत्तम काम ।। धुर आदम
काई, अनंत अलक मुनिनाम ॥ चारित्र
पालीने. पहुतां शिवपुर ठाम॥ ३५॥ वली
कृष्ण रायनी. मग्रमहिपी पाठ ॥ पुत्रव
हू दोये. संचिया पुण्यना थाठ ।। चारित्र
लेइने, तपकरी कर्मज काट ।। एक माससं
थारे, पहुंती सिवपुर वाटयादव कुल स
तीया, टाल्यो दुःख उचाट ॥ पोहोती सि
वपुरमें, एवे सुत्रनो पाठ॥३६ ॥श्रेणीक
नीराणी, कालियादिक दसजाण ॥ दस पु
त्रवियोगे,सांनला श्रीवीरनी वाण ॥
दन वालापे. संजम लीयो सुजाण
। तप करी देह मुंशी, पोहोती निरवाण
॥३७ ।। नंदादिक तेरे, पीक नृपनी ना
र॥चंदन बाला. लीधो संजम नार॥
कमास संथारे, पहोती मोक्ष

गुजिण्यानो. अंतगममा अधिकार॥३८॥ अंगीकना बंदा, जालियादिक तेवीस ॥ गीप त लेईने, पाल्यो विश्वा वीस॥त पकटण करीन. पूरी मननी जगीस ॥ द पलोग पाहांता, मोक्ष जारी तणी गरा॥ ।। ३१॥ नादीनां पना. तजी बनीशंगा ॥ गदार गमीपं. टीपी राजग नार।। गरी पारणा, प्रांपिल उचित मा हा ।। श्रीगीर गाया, धन धना या मा ? || एक माम गंगार. गावाम मिद पतामाहाविदह मंत्री काश जना अंग। धनानी गा. हुवा गाईगी श्री अनुना माग. जागगगा नगा सद गमाद प्रमाण वली. पान पर FEET पानीम.टामा १४ार माल्या. मामा + है । N देहिनो कस ॥ संजम आराधि. देव लोक भांजई वश ॥ महाविदेह क्षेत्रमां, मोक्ष जासे लेई जश ॥ ४३ ॥ वलनद्रजीना नं दन, निपधादिक हुवा वार ॥ पचासं प चास अंतेउर, त्यागदियो संसार ।। सह नेम समीपे, चार महावत लीध ॥ सरवार्थ. सिद्ध पीता, हुसी विदेहमे सिद्ध ॥१४॥ धन्नोने साळनद्र, मुनिश्वरानी जोड ॥ ना रीना बंधन, तटके नाख्या तोम। घर कुटुं व कवीलो, धन कंचननी कोड । एक मा स संधारे, टाली नवनी खोड ॥१५॥ श्री सुधर्माना शिप्य, धन धन जंबु स्वामी ॥ त्यजी आठ अंतेडर, मात पिताधन धा म । प्रनवादिक महामुनी, पहुतां सिवपुर ठाम ॥ मूत्र प्रवर्त्तावी, जगमे गल्यो नाम ॥४६॥धन दंढण मुनिवर, कृष्ण रायन नंद ॥ शुद्ध पनिग्रह पाली, टालदीयो हफंद ॥ वली खंदक ऋपिनी, देह उता खाल ॥ परीसह सहिने. नव फैग दि ११. ती मुक्त पहुंती. पूरी मननी जगीस। वीशे जिननी. सर्व साधवी सार ॥ अन्त लीस लाखने, पाठसें सीत्तर हजार ॥११॥ टाल ॥४७॥ वली खंदकऋपिना, हुय पांचसे शिष्य ॥ घाणीमे पीलत, मोद या तजी रीस ॥ संनूति विजय शिष्य, द्रवाहू मुनिराय ॥ चवदे परख धारी, ५. गुप्त आण्यो ठायः॥४८॥ वली अंद्रपुर मुनि. थूलिनद्र नंदिपेण ॥ अरणक अई तो, मुनिश्वरानी श्रेण ॥ चोविसीना मुनि वर, संख्या अठ्ठावीस लाख ॥ सहेंस अन ताळीस उपर, सूत्र परंपरा नाख ॥ १९ कोई उत्तम वाचो, मुखे जयणा राख ॥ घामे वोल्या, लागे पाप विपाक ॥धन रूदेवी माता, ध्यायो निरंजन ध्यान॥ ज हौदे पाम्या, निर्मळ केवल ज्ञान॥ धन आदिश्वर पुन्यां, ब्राम्ही सुंदरी दा ॥ चारित्र लेइने,मुक्ति गई शुद्ध होय॥ 'वोशे जिननी. वी शिष्यणी चोवीस , चेडानी पुत्री, राखी धर्मसुं प्रीत ॥राजेम ति विजया, मृघांवती सुविनीत ॥ पद्माव ती मेणरया, द्रोपदा कौसल्या सीत ॥इ त्यादिक सतीया, गई जमारो जीत॥५२॥ चोवीशे जिणना, साधु साधवी सार ग या मोक्ष देवलोके, हिरदे राखो धार ॥इ ण अढीद्वीपमां, गरदा तपसी वाल ॥ पंच महाव्रत धारी, नमुं नमुं त्रीकाल ॥५३ ॥ इण जति सतीसुं, राखी उकळ नाव ॥सु धे मन ध्यावो, एहिज तीरणरो डाव या जत्या सत्यारा, लीजे नित्य प्रतें नाम ॥ इम कहे रिखजेमलजी. एहिज तीरणरो ठाम।।संमत अठारे.वरसानोसिरदार.सहे र जालोरमे, एह कह्यो अधिकार ॥ १४ ॥ ॥इति अनंतचोवीसी साधु वंदणासमाप्तः।। ॥ अथ लघु साधु बंदणा लिख्यते ।। ग्रहसमे उठीया नावसुं, समरो पंचन वकारो ए॥ सूत्र सिद्धंत ज्यारे मुख वसे, , चवदे परव धारोए ॥१॥ नित करुं सा आखर अति रूमाए ॥ नि० ॥ ८॥ प्रथम सुख पावेए॥नि० ॥६॥ गुण सत्तावीस ॥७॥ एकसो आठजगुण कया. नवकरवा लीना पूरा ॥ एकेको चितकरी समरल्यो. धुजीने बंदणा ॥ ए आंकणी ॥ आणी हा ख उमेदोए ॥ सफल करुं नव नर तणा, मिट जावे दुःखने खेदोए ॥ नि० ॥ २॥ वारे गुण कह्या दीपता, पहेले पद जगदी सोए ॥ देव आराधं एहवा, जीत्या रागन रीसोए ॥ नित० ॥३॥आठ गुण सिद्धा तणा, अतिसेवे इगतीसोए ॥ दोय पदारा नेला किया, गुण हुवा पूरा वीसोए॥ निः ॥ ४ ॥ आचारज तिजे पदे, दीपे गुण उत्ती सोए ॥ उपाध्यायजीने महारी बंदणा, जो अह नीस दिसोए ॥ नि० ॥५॥ दस सूत्रां तणे, नणे ने नणावेए ॥ गुणप चवीस करी शोनता, ज्यांरी सेवा किया साधुना, विचरे अवारुंए ॥ ज्याने होजी म्हारी वंदना, आठोत्तरसो वारोए । नि 1

'जिणेसर समरीए, आदेसरजीना पायोए॥
शासन सुध वरतावीने, मोक्ष नगर सीधा
याए॥नि० ॥९॥ प्रथम जिणेश्वर सुत
हुवा, एकसोंने पूराए ॥ इण नव मुक्त सि
धाविया, करणी कर हुवा सूराए ॥ नि०॥
॥ १०॥ चउरयाशीगणधर हुवा,लवधा त
(णा नंडारोए ॥ सहेंस चोरवासी शिष्य हु
वा, ज्यां लिधो संजम नारोए । निः॥
॥ ११ ॥ तीनलाख शिष्यणी हुंइ, ज्यांमें
सहेंस चालीस सीवपुर पोहोंतीए ॥ नियं
मे हुई बाई मोटकी, ज्यारो तो नान मि
रामी ए॥ नि० ॥ १२॥कपिल ब्रहण
टको, सोनोलाउं दोय मांसार जोन
पाग वल्यो नही,त्रष्णारोवोका
En नि० ॥ १३॥व्हें इटावाले
राय नरेसोए॥ ममता मूकने
सीरना केसोएं ॥ नि ३३ से
ल्ल प्रति बोधने,
म खपावी सु
...

११४ 6 स्काराए ॥ थाराता गुण कह्या घणा. साल प्रोपमा श्रीकारोए ॥ २१ ॥ हरकेसी नाम ए' ॥ नि० ॥ ३९ ॥ नमि राय हुवा का को, प्रत्येक बुद्ध श्रीकारीए । गेडी १५ ऋद्धि साहेवी. एक सहस आठ नारीए । नि० ॥ १६ ॥ शकेंद्र तिहां आवीया, : री ब्राह्मणनो रूपोए॥दस प्रश्न तिहां या, सनिलजो तुमें नूपोए । नि०॥ १७. हेतु कारण कह्या घणा, न्यारा न्यारा बेदी एं। उत्तर दिधो आन्तिरे, न आण्यो , नमे खेदाए ॥ नि० ॥ १८॥इंद्र सुणी रंपीत हुवो, धन धन आपरी वाणीए । ठई आप उत्तम हुवा, आगे उत्तम निरखा पीए ॥ नि० ॥ १९॥ वीरकहे गौतम, पी, सांगलजो तुमे साधुए ॥ पांचे इंद्रीय पायके, रखे करो प्रमादाए ॥ नि० ॥ २०॥ वहुश्रूती साधा नणी, होजी महारी नम जती, जात तणा चंडालांए ॥ ज्यारी संब५ कर देवता, धन व कायना प्रतिपालाए ।

- नि० ॥२२॥ यजपा उठया गोचरी, वो लेमनारजतम्काए। देवतालीम याव्या तिहां. वती घणारी धम्कीए नि॥२३॥ भरप्या ब्राह्मण तीनसे, राय ऋपिसर रु ठाए ॥ वीनंती करी प्रतिलानीया, पांच द्रव्य तिहां वुठाए ॥ नि० ॥२४॥ ज्ञाति रो कारण को नहीं, करणीरा फल सारोए।। हरकसी मोटा मुनी, पोहतां मुक्तमकारोए ॥नि० ॥ २९॥ चित्त उपदेस दीयो या यने, ब्रह्मदत्त चक्रवर्ति आगए । पेली वंद ना पमीगया, अवेकारी केसीलागए।नि० ॥२६ ॥ हातीका दाडमे कलिरह्यो, तिमम जण जाणोए ॥ चित्त उत्कृष्टी पादरी, पो हतां निरवाणाए । निः॥ २७ ॥ इका र गजा तिहां, घर कमलावती नारोए । नगु पुरोहीत जसा नारजा, ब्राह्मणरा दोय कुमारोए । नि० ॥ २८ ॥वऊं अनुक्रमें नि सग्था, लिधो संजम नारोए । करम खपा ती मुक्तं गया, चउदमा अध्येन विस्ताग .

॥३५॥ पीगीर चमकारसुं, जमा ज्यांग वागांप टावमाणी जल वींदुवा ए॥ नि:॥ २९॥ संजती आहिंडे निस रयो, वायो मृगने वाणोए ॥ गदनालि गुरु देखने, मनमे घणो संकाणोए । नि० ॥ ॥ ३०॥ खमजो अपराधज माहरो. इण म वसर हुं चूकोए.।। कृपाकरो हो महा मुनी, हुँ थारी वाणीरो नूकोए । नि० ॥ ३१॥ म्हासुं राजा थें डरपीया, थासुं भरपे घणा जीवोए॥सुणतुंराजा मोटका, मती देवोन रकारी निवाए नि ॥ ३२॥सात नय से सारमे, मरण तणो नय. नारीए ॥ऋपिसर कोप्या परे, कोमारी करदेवे गरीए॥ निः ॥ ३३ ॥ अधिपति राजा तुज लणी, म्हा रोनयमती राखोए ॥ोग जीतवने का रणे, समता रस तुमे चाखोए नि०॥ ३४ अधीर गजा धारा पाऊखो, जीवाने । गाइ संतापांग ॥ धारेतो गजा साथ चाट मी, पक पुण्य चीजो पापोए ॥ नि !

जसो कुंजररी कानाए ॥ नि० ॥ ३६॥हय गयरथ पायक दल, सेन्या चार प्रकाराए ॥धेई राजा गेमने, लंबोनी संजमनाराण नि० ॥३७॥ इत्यादिक उपदेस दीयो, स्कूली निंतरनी गाठोए ॥ संजती राजा सं जम पादरची, कोरे. घटे लागि जुटाए । नि०॥ ३८ ॥ यनेक चक्रवर्ति नीसरया, गेमी राज नमारोए ॥ चौसठ सहस पंत उग, दो दो वारंगणा लारोग। नि०॥३९॥ जरतेसरजी यादद, दसुई चक्रवानि साग ॥ सुधे संजम पालन, करदीयां सगांपा ए॥नि० ॥४०॥ इण सरपणी माहं हु बा. पाठ राम गया मांझाए॥ बटबद्री 'पाट होवसी, तीन लोकरा नाधाए॥नि ॥११॥ करकंद पाददे, प्रत्येक युद्ध भी भारीए ॥ राय उदाई हुवा मांटका, साल स सिरदारोग ॥ निः ॥ १२॥ मासमाहि. पाटी न पांदीया, मनंग एग विचार ॥ हेन्द्र जापान कॉपीयो. दियों पहंकार उला नम थयो सरपत निज करमे, ले चाल्या प्रन गीर ॥ म०॥ २ ॥ सब इंदर सर अमर प्रहरी न रानसिरी ॥ संज में लेता ર चित देवे. वांकी बुदिमे खामी ॥ तुं धन ॥३॥ अलख निरंजन मुनि मनरंजन, नय नंजन वी सरामी॥सिवदायक नायक गुणगायक, पायकह शिवगामी तुंधनारत्नचंद प्रनु कान मांगे, सुणं तु अंतरजामी । तुम रहेवाको ठोर व तावो,तो हुँ सहु नरपामी तुं धन०॥५॥ इति । ॥अथ श्री महावीर स्वामीजीको स्तवन । ॥ स्वाध्याय लिख्यते॥ महावीर स्वामीने सीवरूं, पलक पलक पर घडी घडी वर्धमान स्वामीने सीवरूं। पलक ए अांकणी ॥ सिद्धारथ घर सुंदर नारी, निसन रूपे जाण श्री। दसमास्वगायकी चवि प्राय स्वपनंतरसुं खंबर पमी । म० ॥ १॥ मधुमान सुकळ पख तेरस, रजनी पर्व श्रर्ध सरी ? नीलकर, मोहनय विधतिहां संकल/करीचा 'अंगुटे मर कंपायो, महावीर तब नाम महाः ॥ ३॥ नर जोबन सुंदर सम्प धरी j - . बरमहण, केवळ ले सिव वेग वरी ॥ महा०॥ 12॥ महावीर मन माहे जपतां, नानत अ लगा करम श्ररी॥रिख कुशालचंद कहे सिवपुर दिजे, जनम मरण दुःख दूर हरी॥ महा०॥५॥ प्रथ नेमिनाथजी स्तवन लिख्यते ॥ सांवलिया साहेब सुख दायक, सुणज़ो और जहमारी ॥ जग सागर काराग्रह सरिखो, ति पसेती मोयतारी ।। स.ए'श्रांकणी जनमत नयन कमळ दल निरखी, हरखीहै मे तारी ॥ पिता परम सुख पायो प्रनुको, मूरत मोहन गारी ॥ सां०॥२॥ यौवन वयं माहे जोर दिखायो, विस्मय थये मुरारी॥ सब सड़ न मिल व्याह वणाये, मोहो दसा मन धारी ।। सां० ॥३॥ व्याह विरधमे जीव माये, तारी राजुल नारी ॥ संहसे पुरखसं संजम लेकर, श्रा नप रहे ब्रम्हचारी ॥ सा०॥४॥ परजुन संघ कुं मिर तारी, याठ कृष्णकी नारी ॥ धन धनं ने म जिणेंसर साहेब, पंडव पंच उधारी ॥ सां० ॥ ॥ ५॥ सहसे अनेक पुरप निसतारे, पहुंता मु मकारी ॥ रतनचंदजी, कहे अवतो आई . ।

पु ॥ जोवन लेहरा रंग पतंग सम, कहुं सीखामणरे तीरे ॥णमे रतन दया सुखकारी, पाराधो रे चनन पोते तुं पापी, परना चिद्र पिना श्राज हमारी बारी॥ सां०॥६॥ . .॥ अथ उपदेसी पद लिख्यते । जोवनीयारी मोजां फोजी, जाय नगारा ? तोरे ॥ चेत चेत तुं चेत चतुर नर, चिडिया गई खेतोरे । जीवनी० ॥१॥ए प्रांकणी ॥ नक ठीनंकमे श्रावू गजे. क्युं करडा मेण एती रे। नग जीतंब कारण चेतन, पडे, मुक्त तीरे ॥ जो ॥ २॥मोती कडा किलंगी पाच शोना इधकी लेतीरे ॥ पारकी नार देखे ने सं, वचन कहे मुख सेतीरें । जो॥४॥मान पिता तिरिया सुतं बंधव, मिली संप्रदा एती ॥जनक जनकम सगळी चीजे, ज्यं जळगार यो रेतीरे ॥ जो० ॥ ३ ॥ काळकी फोजना सीर तेरे, घुरे नगारा देती ॥ पलक माहे : वसकर देवे, जरा लपेटा लेतीरे ॥ जो० ॥ ५॥ व सेतीरे ॥ जो०॥६॥ ॥ अथ उपदेसी पद लिख्यते ॥

ते॥ निरमळ होय करम फरदमसुं, निजगुण अंबु नितारे तुं ॥रे० ॥१॥ ए॥ मांकणी ॥ स मकित दृष्टी नाम धरावे, सेवे पाप अठारे तं ॥ नरक निगोद थकी कीम बूटे, जो पर हियो न ठारे तु॥२०॥२॥ जिम तिम करने शोना था पणी, या जग माहे दीखामे तुं ॥ प्रगट कहायध मको धौरी. अंतर नरयो विकारे तं॥२०॥३॥ परमेश्वर साखी घटघटको, ज्याकी सरम न धा रे तुं॥ पचसी कुंनी पाक नरकमे, अंतस उल न निवारे तुं ॥२०॥४॥पर निंद्या आद्य पिंडज रीजे, श्रागम सांख संनारे तुं ॥बनेंचंद करेथा तम निंद्या, नव नव दुकत टाळे तुं॥रे ॥५॥ ॥ अथ सोळे जिन स्तयन लिख्यते ॥ (श्री नवकार मंत्रजीरोध्यान धरो।एहनीदेसी) श्री रिखब अजीत संनय स्वामी, बंदु श्रा 'निनंदण अंतरजामी ॥ राग धेप दोय खय करणा. बंदु सोळेई जिन सोचन यरणा ॥ १ ॥ सुमतनाथजीने सूपासो, प्रनु मुगत गया भेटयो गरनावासो॥ भेट दिया जनमने मरणा॥ यदुः॥ ॥२॥सीतल श्रेस जिन दोई, प्रनु चदई

.
॥०॥ ११॥ संमत अठारे उनीस वरसे,
राज रह्या जोई। विमल मत निरमलं कर
॥ वंदु०॥३॥ अनंतताथ अनंत ज्ञानी,
मनडारी बात नही गनी। वर्मना जीको
हिरदे धरणा॥॥४॥ संतनाथ प्रनु साताकारी,
कुंथुनाथ स्वामीजीरी जावं :बलीहारी...
नाथ श्रातम उद्धरणा ॥ वंदु०॥५॥ महा.
घणीहो नमीनाथ तणी, महावीरनी हुवा
णरा धणी ॥ में धरिया शनु थारां चरणा ॥३:
॥६॥ तीन लोकमे रूप प्रनु पायो, ऐसो ।
यडी
पुत्र
वीजो नही जायो॥ चोसठ इंद्र
चरणा ॥३०॥७॥शरीर संप्रदा संदर सौन
निरखंतारा नयण तुरत मोहे ॥ चतुरारातो
त हरणा ॥॥॥जिगमीग दीप रही
ही, ज्यांने सुरनर निरख रह्याकई ॥ ज्यारी
.खां जाणे अमी ठरणा ॥०॥९॥ पगन
सुं मस्तक ताई, ज्यांरो सरीर वखाएयोसुरत
ही । चारुई संघ लेवे सरणा ॥ बं० ॥
म चेई शारज सुणो सोळे, रिख रायचंदजी
परे नोळे॥ म्हारी मावा गमण दुःख
,

.
वो नांगोर चउमासोनावसरसे || ज्यारोनजन
केया नवसायर तिरणा ॥ ५० ॥ १२॥ इति ।।
॥ अथ अट जिन स्तवन लिस्यते ।।
(श्री नवकार जपो मनरंगे ॥ एहनी देसी)
पह ऊठी परनाते चंदूं. श्री पदम प्रनुजीरा
पायरीमाई ॥ वासुपूज्यनीतो म्हारे मन बसीया,
कमीयन राखी काय रीमाई। उपजे भाणंद या
ठ जिन जपता, पाठं कर्म जाय तूट रीमाई ॥
॥१॥ सुख संपदने लीला लाधे, रहे नरिया
जडार भाखूट रीमाई ॥ ३० ॥२॥ दोन जि
नवर जोड विराजे, हिंगुल वरण लाल रीमाई॥
तीरथ थापीने करमाने कापी, पाप किया पय
माट रीमाई । उ०॥३॥ चंदा प्रनुजीने मुघ
धि जिणेश्वर. दोय हवा सुपेत रीमाई ॥ मोत्या
घरणी देही दीपे, मज देखण अधीक उमेद
रीमाई ॥ उपमलियनाथ जिन पारस
परन. एनीला मोरनी पोखरीमाई ॥ निरखंता
हरा नयण न धापे, अमिय ठरे ज्यारी पोखरी
माई ॥३०॥५॥ मुनियसुरत जिन नेमिजिणे
वर, मायल यण सरीररीमाई ट्राम वली

. . १३. संगी, खोल देखो दोय नेण ॥३०॥३॥इति।। ॥ अथ वेलावल रागमा पद लिख्यते । रे जीव जिन धर्म किजीये, धर्मनां चारंभ कारं ॥ दान शियल तप नावना, जग माहे. ए तंतसार ॥ २०॥ १॥ वरस दिवसने पारणे, श्री आदेसर आहार ॥ इकु रस प्रतिलानियो, श्री ॥ श्रेअंस कुमार रे० ॥ २॥ गजनव सशील राखीयों, कीधी करुणा सारा श्रेणिक नृप ग्रहे श्रावतरयो; अंगज मेघ कमार॥२०॥३॥ • पा पोल उघाड़ीयो, चालणी काढ्यो नीर ॥सती ए.सुनद्रा जस थयो, तिरो..शिल सधीर.॥ ॥ ॥४॥तपकरी काया सोखवी, अरस वि रस ले पाहावीर जिणंद वखाणियो, धन घ नो प्रणगार ॥२०॥५॥ अनंति नावना जाब तां, घरता निरमल ध्यान॥नरत नमें. पाम्यो केवल यौन पर०॥६॥ पह धर्म मुरनरू समो, पहनी सीतल गय ॥ समय सुंदर पहे. मेवता, मोक्ष तणा फल पाय॥ रे॥७ ॥अथ संबरनी स्वाध्याय लिख्यते ।। श्री घोर जिणेश्वर गौतमने कहे, मंबर पर - . रिसा ना .

।
तारे सहु जन सुख लहे (त्रोटक उंद) मुख छ
हे संवर, कहे जिनवर, जीव हंसा टालिये। सु
दम वादर, सयावर,सर्व प्राणी पाळिये।म
न वचन काया, धरी समता,ममता कतु नात्या
जिये। सुण व गोयम परि जपे, प्रथम संघर
नाणिये ॥१॥ चीजे संवर जिनवर इम कहे.सा
चो बोल्यारे सह जनसुख लहे (त्रोटक छंद) सु
ख लहे साचो, सुनस सगळे, सत्य वचन संना
रिये।।जिहां होय हंसा जीव फेरी, तेह नापाटा
ळिये। असत्य टाळी सत्य भागम, मंत्र नवकार
नापिये॥सुण व गोयम वीर जंपे. जीव जतन
कर राखिये ॥२॥ तीजे संघर घर पाहे सही
मदत परायोरे रेता गुण नही [नोटकवंद ]
गुण नही लेतां नदत्त जोतां दूर परायो परिह
रोजिनराज दंडे लोक नंडे, ऐसोमण काइ क
रोजी ॥ ऐसो जाण मन विचकाणो.संच्यो
लाधे श्रापण मुण व गोयम वीर जंपे, नही
लिजे पर थापणो॥३॥ चनथे संबर चवपो मत,
धरो, शियळ सघळेरे चंगेअलंकरो त्रोटक वं
द] अलंकरो अंगे शिपल सगळे रंग राचो ए

दोयसोने गुणतीम वहम, तप गिणती लीनी। रा॥इण विध स्वामीजी तप तप्याए पवेरि नो कवळ नाण ॥ तीस यरस उणु विचरित. सुखकारी ॥ तीस बरस प्रनु कंवर पदे. रहा अनिग्रह धारी ॥ सुमेर गिरपर इंद्र चोसम, मिल मोहोचव कीनो॥ अनंत बळी.अरिहंत जा जी, नाम अनुनो दीनो ॥ ज्यारी मात पिता रगति ले आये, पवे लीनो संजमनार ॥ तर त्या किनी निरमळी, प्रेन.साडी वारेवरस में कार ॥३॥ नव चोमासी तप कियास, प्रनु कमासी ॥ पांच दिण नणो अनिग्रहे, पर मास चीमासी । एक एक मासी तप किप, प्रनु हादश पिरियां ॥ चोहोत्तर पक्ष दोय दोर मास, व वीरिया गिणीया ॥ दोय अमाई तीन दोय. इम दिडमासी दोय ॥ नद्र महा नद्रनि वनद्र तप तप्या, इम सोळे दिन होय ॥४॥ निखनी पडिमा श्राष्ट, भगतनी द्वादश इग्यारे परस उमास, पचीस दिन तपस्या ॥ ग्यारे मास जगणीस दिवस, पारणा ने प्रणम वर्धमान ॥५प्रथम अम्ती दु कोनी दा

चंपापुरी, पोस्ट चंपा दोय कहिए ॥ वाणीय
पिसाळापुर, बेहु मिलीस द्वादश लहिए ॥ चन
रंदश मालंदो पाड, उमथला गिणीये ॥ नदि
लपुरी दोय सब मिली, अडतीस नणिए ॥ए
क श्रालंपिया एक सावथीए, एक 'वानारज
जाण ॥ चरम चोमासो पायापुरी, जठे प्रनु प
हुंता निरयाण ॥६॥ मुनिवर चवदे सहम, स
हंस स्त्रीस भरजका ।। एमालदा गुणसठ स
हेम श्रावक, तीन लाख प्राधिकारी अधिक
ठारे सहेंस, इग्यारे गणधरनी माना ॥ गौतम
स्वामी बडा शिप्य, सती पनण बाळा | पारे
केवल ग्यानी सातमोए, प्रनु पटुता निरवाण ॥
सामण चरते स्वामीनो, इकवीस सहस वर्ग प्र
माण ॥ ७॥ पूरव तीनतो धार. तेरासे यावधि
नाणी ॥ मन प्रजव पांचसो वाण, सातमो
पेपर नाणी ॥ किये लनधिना धार, सानमो
मुनियर फाहिये।वादी च्यारसो जाण, निरनि
स घरचा लहिये ।। एकाएक पारित सीपाए,
प्रनु एकाएक निरवाणा पोसट परन लग
पालियो, दरसण फेवळ नाण ॥ ८॥ पारानर

वळ सपन, कृपन दस एक जिम हेयर ॥ हेबर महिख, महिषपांचसे एक गैवर ॥पांची गजहरी एक. महेंस दोय हरी अस्टापद। दमलाल बलदेव वासुदेव, अरु दो दोय च ॥ कोड चक्रि एक सूर कह्योये, क्रोड सूरा ६ Ex॥ अनंता सुननमे, चिटी अंगुळी दि॥९॥ श्रापतणा प्रन गण मनंत, र पार न पाये ॥लाध प्रनाये कोर काय. र गुण गिमबाणायामार मार को डा को. दन ना करेग ग्यानी ॥ जिच्या गिज्यान ३. कोट गणकांग्यानी । कोदा कोड मागा ग. हो ग्यान गण मार ॥ आपणा न Pाहनां नावजी पार ॥१॥ प, नया वालदा काया 17, नमाजवा 4 * का मानना ना ! iii म. गाद --

११३
कायनारे, पग पग जयणा करीने चालरे॥श्री०
॥ १॥ टाळे मुनि सुक्ष्म पाठ चिरादनारे, वं
में वली मदमहर परमादरे । तप जप रूप कर
काया सोसहेरे, जीपे इंद्रियाना विख्य संवादरे॥
श्री० ॥२॥ जराजा न करे देही जोनरीरे, नव
धे रोग पीडा घटमाह्यरे॥ इंद्रिया तो हिणीनप
डे जिहां लंगरे. तिहां लग कर धर्म जहाह्यरे ।।
श्री०॥३॥ क्रोधथी वैर वधे घटे प्रीतडीरे, मा .
थी विणसे विनय श्राचाररे । माया बाला वा
ले सरनी गमेरे. लोनयी विनसे सहु संसाररे ।।
श्री०॥४ाजोतिप निमत्त सुहयणा फल कहेरे.
जंतर मंतर कामा तेमरे ॥ोखद घेखद काम
ण केयेरे, ते गरु तीरे न तारे केमरे॥ श्रीका
॥५॥ चित्त नीतीन जोये नारी चित्तरीरे, वा
ल लोचन जिम रवी तेजरे॥हिणीतो स्वीणीसो
घरसा तणारे, न धरे ब्रह्मचारी तिणमुं हेजरे॥
श्री॥६॥ कुकडीरा वचमा डरे बिलायसुरे, मेरे
ब्रम्हचारी नारी तेरे । मोळा सिनगाग्ने ख
टरस खायवोरे, ताळे पुट जेहेर करे नेमरे।। श्री०
॥७॥ वस्ती सयाणासण पाय पुरणोरे, पटि ले
-

. वळ पन, पन दस एक जिम हैवर ॥ बार। हैवर महिख, महिखपांचसे एक गैवर ॥पांचसो गज हरी एक, सहेंस दोय हरी अस्टापद। दसलाख बलदेव वासुदेव, अरु दो दोय चक्रं ॥ कोड चक्रि एक सूर कह्योये, क्रोड सूरा एव इंद्र ॥ इंद्र अनंता सुननमे, चिटी अंगुळी मर जिणंद ॥९॥ आपतणा प्रनु गुण अनंत, ई ई पार न पावे ॥ लजध प्रनावे कोड काय. ड गुण सिस वणावे॥सरि सीर कोडा कोन. दन जस करेसु ग्यानी ॥ जिज्या जिन्यासु ६ ड, कोड गुणकरेसुग्यानी ॥कोडा कोड सागर गेये, करे ग्यान गुण सार ॥ आपतणा प्रनु ण अनंता, केहेतां न आवेजी पार ॥१०॥ देई रजु लोक, नरिया वालंदा कणीया ॥ सर जीवना रोम राय, नहीं जावे गिणिया ॥ एक क चाल गुण करेत, प्रनु अनंत अनंता ॥ प्रसाद रिख लालचंदजी, नहीं पाये केहेता संमत अठारे पासप्टेए, मास लिंगसर छंद ।। पुरे गुण गाएया, धन श्री वीर जिणंद ॥१॥ || अघ उपदेशी पद लिन्यते ॥ M

कायनारे, पग पग जयणा करीने चालरे॥श्री०
-॥१॥ टाळे मुनि सुक्ष्म अाठ बिरादनारे, ठं
में वली मदमहर परमादरे ।। तप जप रूप कर
काया सोसदेरे, जीपे इंद्रियाना विखय संवादरे।
श्री.
०॥२॥ जराजा न करे देही जोनरीरे,नव
धे रोग पीडा घटमाह्यरे। इंद्रिया तो हिणी न प
डे जिहां लगेरे. तिहां लग कर धर्म नहाह्यरे ।।
श्री० ॥३॥ क्रोधी वैर बधे घटे प्रीतडीरे, मा
थी विणसे विनय श्राचाररे । माया वाला वा
ले सरनी गमेरे. लोनधी यिनसे सहु संसाररे ॥
श्री०१४ा जोतिप निमत्त सुहयणा फळ कहेरे.
जंतर मंतर कामा तेमरे ।। श्रोखद वेखद काम
ण केळेवरे, ते गुरु तीरे न तारे केमरे ॥ श्री०॥
॥५॥ चित्त नीती न जोवे नारी चित्तरीरे, वा
ल लोचन जिम रवी तेजरे ॥ हिणीतो वीणीसो
घरसा तणारे, न धरे ब्रह्मचारी निणसुं हेजरे।।
श्री
॥६॥ कुकडीरा चचमा डरे क्लिावसुरे, मरे
ब्रम्हचारी नारामु तेगरे । सोळा सिनगारने ख
टरस खायवोरे, ताळे पुट जेहेर करे लेमरे।। श्री.
॥७॥ वस्ती सयाणासण पाय पुरणोरे, पडि ले
.
।

॥ तरी अल्प उमर खुट जाय, नरक उठना-
जिनराज, खलक माहे खासा ॥ख०॥ तेरा
॥१॥ तूं विसर गयो जग विच, नाम जिना
॥२॥ साज सिवपुरका सब सजिया, करम
खूब कीया कजिया ॥ मेरे सिरपती शामजा
नेम वीन और नहीं दूजा || अनूपण गाते
ज खुचता; चगतका नोग नही रुचतानन्त
जन जीता है जिनकुं ॥ स०॥३॥ नेम गिरना
हुवा ध्यानी, वात तेरी सवजुग माहे जाणी ॥
तेरा जपतां पार पावे. अलख जिणदास रूपात
गावें ॥ मुक्त पद दीजे प्रन हमकं ॥ स०
।। अथ लावणी उपदेशी लिख्यते ॥
तुम तजो जगतके ख्याल,इसकका गाणा ॥
तें दिन च्यार जुगीच, लीयो थे वासाली
तेरे सिरपर बैठा काळ, करतहे हांसा ॥ में
लं साचि बात, कुठ नहींमासा ॥ कु० ॥तुं
वे किण निंद, किमिकेरे श्रासा ॥ अब सब
वन पगक रंग, कुठ सब प्रासा ॥ अब
घरो मेरी सीख. समजरे शागया । स
॥
का ॥ ना० ॥ पचाह्यो कटवके काज,
किया

। . जे सीसोजी ॥ पाय उनराणारे वेळू परजळे,त न सुखम्राळ मुनिसोजी ॥ अरण० ॥१॥ मुख कमळानोरे मालती फूल ज्यु, ऊनो गोखां ने ठोजी ॥ खरी दुपेहरारे दिठो एकलो, मोटो ननो मिठोजी ॥ अरणक० ॥२॥ वयण रंगी, लीरे नयणी बिंदियो, रिख धंव्यो तिण ठाये जी॥ दासीने कद्देरे जाय उतावळी, रिख तेडी, ने ल्यायोनी ॥ अ० ॥ ३॥ पावन कीजहो मु. ज घर आंगणो. वेहेरो मोदक सारोजी ॥ नव जोवनमेरे काया काई दहो, सफल करो संसारो जी॥१०॥४॥ चंदावदनीसुं चारित्र चूकीयो, सुख विलसे दीन रातोजी ॥ एक दिन गोखेरे रमता सुगटा, तव दिठी नीज मातोजी ॥ प्र०॥ ॥५॥अरणकभरणक करती:माफिरे.गळिया गळिया महारोजी ॥ कहो किंण दिठोरे मारो , वालुडो, लारे बह नर नारोजी ॥१०॥६॥ति। हांधी जतरीरे जननीरे पाय नम्यो, बहु लाग्यो मन माह्योजी ॥ धिग वन तोनेरे चारित चूकी यो. मेथी सिवपुर जायोजी ॥१०॥७॥ गन धुकंतीरे..सिल्ला उपरे, अरणक असण रव नेह विकार ॥ निज कुळ ठंडीरे नट नाणी शरम लिगार ॥ क० ॥२॥ एक पुर व्योरे नाचवा, उंचो वांस विसक ॥ तिहां श्राव्योरे जोयवा, मिलीया लोक अनेक ॥ ॥३॥दोय पग पेहेरीरे पावमी, बांस 'गज गेल ॥ निरधारा जपर नाचतो. खेले नवा खेल ॥ कः॥४॥ ढोल वजावेरे ना गावे किन्नर साद ॥ पाय धुंगरा धम घमे, जे अंबर नाद ॥क०॥५॥तव राजिंद्र मन तवे, लनद्यो नटवी ने साथ ॥ जो नट पडेन सतो. तो नटवी मुज हाथ ॥ क० ॥६॥ नापेरे नूपती, नट जाणी नृप वात ॥ न बंधुरे रायनो, राय व मुज घात ॥ ० तव तिहां मुनिवर पेखीया, धन धन साह नाग ॥ ध्रिग ध्रिग निक्यारी जीवने, इम पा वैराग ॥क०॥ ८॥संबर नावरें केवळी, थयो करम खपाय ॥ केवळ महिमारे सुर लनद विजे गुण गाय ॥ क० ॥ ९॥ इति ॥ श्रथ परणक मुनिनी सजाय लिख्यते • अरणक मुनिवर चाल्या गोचरी, तडफेन जे सीसोजी ॥ पाय वनराणारे वेळू परजळे,त न सुखमाळ मुनिसोजी ॥ अरण॥१॥मुख कुमळानोरे मालती फूल ज्युं, जनो गोखा ठोजी ॥ खरी दुपेहरारे दिलो एकलो, मोह्यो। ननी मिठोजी ॥ अरणक० ॥२॥ वयण रंगी, लीरे नया विदियो, रिख थंव्यो तिण ठाये जी॥ दासीने कहेरे जाय उतावळी, रिख तेडी ने ल्यायोनी ॥ १० ॥३॥ पावन कीजेहो मु, ज घर प्रांगणो. बेहेरो मोदक सारोजी ॥ नव जोवनमेरे काया काई दहो, सफल करो संसारो जी॥०॥४॥चंदावदनीसुं चारित्र चकीयो, सख विलसे दीन रातोजी ॥ एक दिन गोखेरे रमता सुगटा, तव दिठी नीज मांतोजी ॥०॥ ॥५॥भरणकारणक करतीमा फिरे.गळिया गळिया महारोजी ॥ कहो किण दिठोरे मारों ,. बालुडो, लारें बह नर नारोजी ॥१०॥६॥ति। - हाथी उतरीरे जननौरे पाय नम्यो, वह लोज्यों मन माह्योजी ॥ ध्रिग व तोनेरे चारित चूकी यो. जेधी सिवपुर जायोनी ॥ २० ॥७॥ गन धुकंतीरे सिल्ला उपरे, भरणा असण कोधोजी ॥ समय सुंदर कहे धन ते मुनिय मन वंगत फैल लीधोजी॥०॥८॥ */॥ अथ ढंढण मुनिनी सजाय लिख्यते ढंढण रिखजीने बंदणा हूंबारी, उत्कृष्टो. गररे हूंवारी लाल }] अविग्रह कीधो एहब री. लनधे लेशुआहाररे हूंवारी लाल । .१॥ दिन प्रते नावे गोचरी हूंबारी, न । तुजतो नातरे हूंबारी लाल ॥ मूर्के न लिजे सुजतो हूंवारी पिंजर हुय गेयो गातरे हूं लाल ॥ ० ॥२॥हरी पूर्व श्री नेमने हूँ। मुनिवर सहसे अटारर इंवारी लाल ॥ उE कृष्ण एहमें हूंवारी. मुजने कहो किरताररे । री लाल ।। हँ०॥ ३॥ढण अधिको दाखी हवारी, श्रीमुख नेम जिणंदरे हुंवारी लाल॥ पण उमाह्यो वांदवा हूंपारी, धन जादा कुल रेवारी लाल ॥ दंगलियारे मुनि- मिल्या हूंबारी, वांद्या कृष्णु नरेसरे हूँवारी र कोहक गायापती देखने हुंवारी, उपनो व विमपर हुंवारी नाल ॥ ढंदण० ॥५॥ घर नावा साधुनी हयारी, वहिरी मोदिक . .

निलापरे हूंवारी लाल ॥ हेरीने पाठ फिरया डूंचारी, बाया प्रनुजीने पासरे हूँवारी लाल ।। ॥ ढंढः ॥ ६॥ मुज लनधे मोदक मिल्या हूँ चारी, मुजने कहो किरपाळरे हुंवारी लाल ॥ ल नध नहींयो वह ताह्यरी हूंबारी, श्रीपति लन धनिहाळरे हवारी लाल ॥ ८॥७॥ तो म जने कळपे नहीं हूंचारी, चाल्या परंठण ठोरर हूंचारी लाल ॥ इंद्र निहाळे जायने हुंचारी ॥ रघा करम कठोररे हंधारी लाल ॥ ॥८॥ भाई सुधी भावना हुँवारी, सपनो फेवळ ग्यान रे हुंवारी लाल | ढंढण रिस्त मुके गया हुंवारी, का, हे जिनहर्प सुजाणरे हुंवारी लाल ॥ ८ ॥९ ॥अथ सीता सतानी संकाय लिस्पैने। जल चलती मिटती घणारे लाट,सोला के विचाररे ॥ सुजाण सीता ॥ जा रेनु . लियारे लाल,राताखेर अंगारेमजाज ता॥धीज करे मोठी सीता तणे परमाणरे, मुजाण माता लिम तिहां खहारे लाल, मिना जाण सीता

No text on this page.

प्रथ चवदे यांनकनी सजाय लिस्यते ॥ ववदे थांनकरा जीवण ज्यांमें, दुःख का अ ए॥तिरोए तिणरो विचरो, हिवे सांनळोए ॥वडी नीत उच्चारए, पासवण एम विचारए घडीए वे घडी, पवे जीव उपजेए ॥२॥श्रा सनयंकर रातरो ए, नेळोकर राखेमातरोए॥ वातरो ए निरणय, हिवे तुमे सोनलो ए॥ ३ ।। कसकस दाणा एवडाए, जंबुद्धिपज जेव ए ॥ एवमाए असनीया मूवा घणाए ॥४॥ अस्त्री पुरुप संजोगमे २, मरतग जीव विजोग मेए।इण जोगमे ए, नगर असुची नाळा नरेए ५॥ इमहीज खेळमे जाणजोए, ना करो मेल ग्गजोए ॥ यमनजए. वमनन पीत दोनुं क पोए॥६॥ इमहीज लोही रांधमेए, शुक्र त पी मरजादम ए॥ सुकोए , सुको पुदगळ नी लो हुवेए॥७॥ सर्व अमुची ठामए. चवदे यांन करा नामए । जतनजए, जतनज कोई विरळा करेए ॥८॥ ग्यानी पुरपां देखीयाए. ज्यां श्राप 'सरीखा लेखीयाए ॥ जाणलए, जाज पुरुष जयणा फरेए ॥९॥ न्हाना.घ,

.
-
के॥संत जिणेसर सोलमाए.कायाएकायाए कंग
नवाणके। दीठोये देविंद्र मंडणोये । देविंद्र .
सहु संकट हरे, पजियां आसा पूरये ॥सुर के
री माया,सरणे आया, पारेवो जिण राखीयो।
दाता नलेरो, दान केरो दया मारग दाखीयो।
प्रनु दया धर्म प्रगट कियो ।। २॥ गिरवोएगि
खोएं गढ गिरनारनोए, तिहां श्री श्री नेम
अंगुळे असंख्यातमे नागए। ग्राजजए, मान
जावे ग्यानी तणोए ॥९॥ इति ।
॥ अथ पंच जिन स्तवन लिख्यते ॥ .
: आदिये आदिये आद जिणेंसहए, 010
जजल गढ शिणगारके। नयरी वनीता समो.
रंचाए,नवीयण नवीयणने हितकारके॥
श्रादिये श्राद निणेसरूएए प्रांकणी ॥ आदि
श्राद जिणंद जाणु, गुणवखाणु जेहनानवरंगम
नव देवदानव, पाय पूजु तेहना ॥ लाख चोरासी
रव आयु,पेहलो जेहना जाणीए॥श्री आदिस्वामी
मुक्तिगामी,ध्यान निरमळ आणीए॥१॥दिठोएदि
ठोएं देविंद्र मंडणोए. मीठोए मीठो अमिय समान
" दूरी खंडण, दिठां दालिद्र दूरए ।
सेविया

No text on this page.

ऐयो जापी शियल पाळोनी सह कोय ॥ शि रुणपणे वहूं तप तप्पागास पूरे पाप चूरे, जाप जोगीसर जप्या ॥ मुखी मंडण दूरी खंडण, दर्दन हरपसुहामणो जिनराज आज दयाल नेटया, पजे आणंद अति घणो ॥ प्रनु उपजे हरप अति घणो॥५॥ए पांचुर पांचुर मेरू समानके, एजि • ने वरने सदा जपे एतस घर तस घर नवनि धानके, मुनि लावण्यसमे इम लणे ए॥ ६ ॥ ॥ अथ नेमिसरजीरोस्तवन लिख्यते ॥ , समुद्रबीजे सुत घर नेमजी पाया, बाळ ब्रम्ह चारी ॥ येतो राजल लाया।जागो जागोरे जीव, साधजी वांदण चालणोजागोजागोरे जीव, नेम जी वांदण चालणो॥१॥ ढोल ददामा वाजे, नि साण गुडे, चोसठ इंद्र मिलकर मोहडव करे। समुद्रवीज राजुल नेमकुमार, सेवादेवी राणी च्यारु मुक्ति मजार ॥ जा ॥२॥ दान दिया विन सिद्ध नही होय, एहयो नाणी दान देश नी सहु कोय ॥ दान दीयो श्री श्रेअंस कुंवार, सुनाउँजी भाददेने पाम्या नव पार ॥ जार! ॥३॥शियल पाया विन सिद्ध नयी होय, उपाळ्यो ब्राह्मी सुंदरी, चनण वाळा राजे तीजी, भाददेने पाम्या नवपार ॥ जा०॥४॥ साप तप्या विन करम दय नवी होय, एहवी जाणी ताप तपोनी सहु कोय ॥ ताप तप्या हो श्री श्री नेम महावीर, धनाजी श्राददेने पाम्या नवतीर ।। जा०॥ ५॥नारना जाया विन नव पार न होय, एहयो जाणी नावना नावोनी सहु कोय ॥ नावना नाई हो माता मरूदेवी माय. नरतेश्वरजी श्राददेने पाम्या नवपार ॥ जा० ॥ ॥६॥ खीम्या कीया विन करम दयनवी होय, रहवो जाणी खिम्या करोनी सह कोय खिम्या किधीहो श्री श्री गजसुकमाळ, अरजुन माळी भाददेने पाम्या नवपार ॥ जा० ॥ ७॥ दान शियळ तप नाव ए च्यार, खिम्या कीया प्राणी मुक्ति मकार ॥ ना० ॥८॥ इति ॥ ॥अथ गजसुकमाळ नीको स्तवन लिस्पने देवकी नंदन सिरोमणि सुंदर, नेम नमुप बांणी तज संसार संजम श्रावनो, वैराग मन पाणी॥ तुम परवान. न्हेर पारी वारी, तुम परवारी। माताहत तर " - परम प्यागांद | कमी नहीं कीनी वातरी हो। नं० ॥ मेवरे मुरद्र ।। ही० ॥६॥ गेले पर १६६. दाता, दीन जाण दया करो.॥ सिद्धार्थ नंदन - गत. वंदनं, महावीर मया करो ॥९॥ इति ॥ ॥ अथ चार सर्णाको स्तवन लिख्यते॥ .. हीरदेधारोहो नवियण, मंगलीक सर्णान ए टेर ॥ पोहो उठी नित समरीजेहो, जविय मंगलीक सर्णा च्यार ॥ श्रापदाटले.संपदा मि हो, नवियण, दोलतना दातार ॥ ही० ॥१॥ हत सिद्ध साधु तणाहो।नवी०॥ केवळी जाति त धरम. ए चारूं जपतां थकांहो ॥ ज० ॥ टै आठई करम ॥ ही०॥२॥ए सरणा सुख रीयाहो ॥०॥ए सरणा मंगलीक॥ ए... त्तम कह्याहो॥नाए सर्णा तप तेज ॥ ॥३॥ सुख साता वरते घणीहो ॥०॥ चे नरनार परजब जांता जविने हो ॥२०॥ द तो श्राधार ॥ ही०॥४॥डाका ना नणीहो ॥ न० ॥ सिंह चित्ताने मर ॥ वैरी मण चोरटाहो ॥नरहे सदाई दूर ।। ॥५॥ निसदीन याने ध्यायताहो ॥ ज०॥

वालताहो ॥ न०॥ रात दिवस मकार ॥गा
नगर विचरंताहो ॥ न०॥ विधन निवारण
हार ही॥७॥ इण सरिखा सर्णा नही हो।
न०॥ इण सरिखी नही नाव इण सरिखो में
न नहींहोन०॥ जपतां वाचे प्राव ॥ ही०॥
11८॥राखोसारी भासताहोन०॥ नमो न
प्राचे रोगावरते आणंद जीवनेहो । नं०॥ए
ह तणो संजोगाही० ॥ ९॥ मन चिंत्या मनोरथ
फलेहोनि ॥ नीचे फल निरवाण कमी
नहीं देवलोकमहो। न० ॥ मुक्त तणा फल जा
पाही॥१०॥ संमत पठारे वाचनहोन०॥
पाली सेखे काळारिखचौथमलजी इम कहो।।
न०॥सणजो बाल गोपाल ॥ही० ॥११॥इति
॥ श्रथ श्रीपन देवजीरी लावणी लिख्यते ।।
सुणीयरे वाता सदाशीवजी, निहंचल नाना
धलेवा ।। गढपती उनका वडा अटंगा, मत वे
मो तुम उण देवा ॥ सु०॥१॥ सरग मृत्यु पा
ताल सवेही. सुरनर वाकुं ध्यावतहे ॥ इंद्र चंद्र
मुनी दरसण याये, मनकी मोजां पावतहे ॥ १०
॥२॥ सकतावत चूढायत वाले, हमही नोकर

. बंधन अंरिदन का ॥सु०॥५॥ गिगरदी सिन रदी धौ धौ धौ धुमावाजे, दसो दिसाम। किनी थेइज पायो, म्हे नहीं पावा तुम सा- किरतार ॥सोनागी॥धाणहरपवनामा संत जिणेसर सोरमारे लाल ॥नात तो नानमार संपला दाताररे । मो० ॥i यांना ॥१॥ हसतायणापुर सोजतरह ; उनहीका | हिंदुपत याकुं हात जोडे, तिन न सिरहै टिका । सु०॥३॥ गया राज उन श्रावे. निरधनीया धन देवे ॥ चांक वितर सुंदर बेटा, सदासुखी जोनित सेवे॥ सु० ॥१ तारे जहाज जाय समुद्रमे, रोग निवारे जा वका ।। नृपं नूयंग नाहर गज नदीया, चोर डंका ॥ नावे जिणसुं प्राण मिलावे, मतवता ना गढवंका ॥ सु० ॥६॥ राणाजी केई । राव बसतहे. मानत नहींहै ए बाता ॥ ।। सु० ॥ ७ ॥ ममरोडे चढे अनिमाना, र नरपाहे निजरीमे ॥ रिखबदास कहे साई। ऐसा, देख तमासा फजरामे ॥ स० ॥८॥ ॥अथ संतनाथनीने स्तवन गिराते।

No text on this page.

तज नचावीयारे लाल, गावे गीतने ग्यानरे।
'यारे लाल, मुक्यो मातारे पासरे। सो० ॥रा
जाजी मोहचव मांडीयारे लाल, मुक्यो माता पा
सरे ॥ सो० ॥ सं० ॥१४॥राजा ऋदिपामी
आवतरबारे लाल. जगमाहे वरतीयो संतरे ।
सो०॥सं० ॥८॥ हलुकरमी जिनजी आवतस्यारे
लाल, जेठ वद तेरस साररे । सो० ॥ कंच
वरण सुहामणारे लाल, दिपे तेज अपाररे॥
• ना० ॥ संत० ॥९॥ ठप्पन कुंवरी मिली
रोरे लाल, कुवर करे मनवाररे । सो० ॥ चो
ठ इंद्र पधारयारे लाल, मुख जपे जैजैकाररे
सो० ॥ सं० ॥१०॥पांच रूप इंद्र कियारे
ल, ले जावे मेरुरे श्रृंगरे । सो० ॥ मेरु सि
र न्हवरावीयारे लाल, मक्या मातारे पासरे
सो० ॥ सं० ॥ ११॥ दुंदुनी वाजे घणीरे ।
ल, मांदल टाळ कंसालरे । सो० ॥रुणरुण
एके नेपुरोरे लाल, जबजब ऊबके टाळरे ॥
ना० ॥ सं० ॥ १२ ॥ मुंगळ नेरी अति जल
रे लाल, वाजे नवनवा रंगरे । सो० ॥इंद्रत
सो संताय इंद्रमोहत्य की

वणीरे लाल, नोगवे नोगश्रपाररे । सोम नमेतो वैराग यापीयारे लाल, यो संसार श्र साररे॥ सो० ॥ संत० ॥ १५॥ श्रचळारे कूख ज भावतरयारे लाल, जुगमाहे यरत्यो संतरे॥ ॥ सोना० ॥ तीण गुण नामज थापीयारेलाल, . संतकुवर मुखकाररे ॥ सो० ॥ संत० ॥ १६ ॥ राजाजी संजम श्रादरयारे लाल. करतां उग्र वि हाररे । सो० ॥ जप तप अति फरीरे लाल, न चळे मेरु समानरे ॥ सो० ॥ संत० ॥१७॥ जप तप केवळ पांमीयारे लाल, दीपे पुनमचंद ०॥ पाठ करम खे कीयारे लाल, पो नेता मगति मकाररे ॥ सो०॥०॥ १८॥ ॥अथ रहनेमजीनी सजाय लिख्यते ॥ देखी देवरको मन डोल्यो, राजेमती फहे ए म॥काम केल फरणी काया, नेम विना मोहे नेम ॥ देवर दूर खमोरे, लोकां नरम धरेगा। नारी संग फियामुरे. पापे पिंम नरेगा ॥१॥ए यांफपीजोवन रूप रच्यो जगदिसरा जगमे मोटो जाळ ॥ कामी मिनख मारण करतारे. मा म पडदे फाळ ॥ देवरः ॥२॥ सर वरणी २ । सो हंसे हात दे टाळी महाजन, देखाडे प्रांगळीया ॥ देव० ॥ ८॥ दुसमारो होसी चिंतषियो, ॥ देवः ॥ १० ॥ नाजाइम एह अकारज, उत्त खी काया, मूढ करे मन हंस ॥ पिण ए. जेहे हळाहळ गोटी, जैसे थुळीके तूंस ॥ देव०॥३ देखी नेण काजलसुं नरीया, जाणे दळ बाद का ॥ कामी पुरुप मारण विप लिना, कामदे का नलका ॥ देवर० ॥४॥ कनक कलश सा खा थण देखी, मूढ जाणे मन माह ॥ कामी ध •ज मरावण करता, लोहो गोळाकी एह लाह । देवर० ० ॥ ५॥ नज्जल कुळने कळंक चढावे. ना खे दुरगत जडी ॥ खोवे लाज जनमकी खोटी, न री नरकनी कुमी ॥ देव०॥ ६॥ राजा जाए तो घर लुटे, खरचाढे सिर मुंडो॥जग सगळाही मूह करे कथा. ए करणी जग मी ॥देव०॥७॥ फिरतां गिरतां राजदुवारे,संचरता फिर गळीया। सांजळ वात त मिणी काख वजावी करते हो सो, जासी साख लाखीणी ॥ देव० ॥९॥ वंस गेत लागे तुम कुलथी, सहजग लेसी सिंचो । परियानी पाणी उतरसे, जादव जोसी नीचो ।

No text on this page.

नारा॥॥पंच निरथ नलारे लाल, शवों १८. . जिनवर तणारेलाल. मुज मन हरप किलोल ॥ नयरा दिठा प्रति नलारेलाल, सूता कट सवेर वाण ॥ श्री०॥४॥ पूरव पुप्य पसाउले. पुरी कगिर पायो॥ कुंतीविजय हरपे करी; श्रीविमला चल गायो॥ श्री०॥५॥ ॥अथ राणापुराजीरो स्तवन लिख्यते॥ राणापुरो रळीयामणोरे लाल. प्रथम तिर्थक र देव ॥ सुखकारीरे ॥ हुँ आयो उलट धरी लाल, संप्रत करवा सेव ।। सुखकारीरे ॥ राणा पु०॥ १ ॥ नयण कमळरी पांखडीरे लाल, अथवा अमिय कचोल ॥ सुख० ॥ मूरत ।। सु० ॥ रा० ॥२॥ दरसण जोता हीराज डीयारे लाल; अधर प्रवालीनो रंग॥ मुख०। बाहे सोच बेहेरखारे लाल, तिलक विराजत लाल ॥ सु० ॥ रा० ॥३॥ चोवीस मंडप चढ़ दीसेरे -लाल, प्रतमा चार हजार ॥ सुः । त्रीलोक लिपक देहरोरे लाल.इम सम वो नहीं 'संसार ।। सु० ॥ २०॥ ४॥ दिठी बोहोत्तर देव रीरे लाल. माहे श्रास्टापद मेर ॥ सु: दिठी ॥

गिरनार सु० ॥तोरण एकसो जाणीयेरे लाल, यजा दोय हजार ॥ सु०॥२०॥६॥पांचसे चावन पुतलीरे लाल अपचराने उणीहार । मु॥ आदिनाथ दरशन देखीयोरे लाल, पोल चहुदि स चार ॥ १० ॥ रा॥७॥ चौमुख दीपे देह गरे लाल, दश एक मेलो नजाय ॥सु०॥ जिम निरधन धन पामीयारे लाल, जीव रहे लपटा य ॥ सु ॥ रा० ॥८॥ जिरावर गुण, सायर' नरे लाल, कोल रह्यो मन.मीन ॥ सु० ॥ वाईक धीमो नहींरे लाल. नयण हुवा लयलीन ॥सु० ॥रा०॥९॥देवांगना तिण देहरीरे ला' ल, तिणरो रंग पतंग ॥ सं० ॥ फाटे पिणं फि टेनहोरे लाल, जिनवर मजीठरो रंगः॥ सु०॥ ॥रा० ॥१०॥.देखता नयण न ठरेरे लाल; नेटता मुख थाय.।। सु०॥ सुपनामे नवी वीस रेरे लाल, श्री आदेसरजोरा पाय ॥ सु० ॥ रा० ॥१राणापुरारी मेहमारे लाल, कहेतां न श्राने पार ॥ मु० ॥ जिण नेटता जाणजोरेला ल, मेरू तणे विस्तार ।। सु० ॥रा० ॥१२॥ सांना साहेवा चीनतीरे लाल, एक कर:यर समस्नक इंटीन दुःख दीना, सती नायगन य जयकार ॥ सु० ॥रा०॥ १५॥'तपगमा हे दिपतारे लाल, श्रीवीजे प्रनुराय ॥ सुखः। नानिनंदण गुण गावतारे लाल, कवी जने सुख थाय ॥ सु० ॥राणा०॥१६॥ इति ॥ पी राणी ॥ नवं गुणेने रुप रसाळा, धन घर श्री नण घाला ॥१॥अपचरा गण जाणी दिपे दिपक जिम कमला ॥ध० ॥२॥ स्टीने मनी वांदण गई. जठे सेठ धनोए मोलेस ही जोर जोर करमरा चाला ॥ ५० ॥३॥ १८२ दास । स० ॥ जो सेव करे तुम तणारे लाल तो पूरो मन श्रास ॥ सु० ॥रा०॥ १३॥ कुवे रा सम मोटो हयोरे लाल. मोटो देस मेवाडे ! ॥ सु०॥ मोटो तिरथ मंमाणीयारे लाल, धन धन्नो पोरवाड ॥ सु०॥ रा०॥१४॥संमतसत रेसे पनरामेरे लाल, चैत्र पुनम सोमवार॥०॥ जात्रा कीधी जिनवर तणारे लाल, धन धनज ॥अथ सती चनण बालारी सजाय लिख्यते श्रीदुधवाहे पुत्री जाणी, जिणरी माता धा- द्राणी, तिण पिण रुप धिको जाणी॥ दे . . हे तेलो किनो, सेठ प्रावीने काढी ततकाला ॥ घ० ॥ ४॥ जाई नूने वाकला उडदतणा, कोई 'साध श्रावेतो देउ नाव घणा ॥ नूख तृपाने 'देही सुखमाला ॥ध०॥५॥ वीर जिणंद नि , 'जरा दिठा, सतीरे रोम लागे मिठा ॥सा 'म जोय रही.उजीयालो। १॥६॥ तेरे वो 'ले अधुरा जाणी, सतीरे । पा माहे न दीसे पापी ॥ वीर पाग फिरगया ततकाला ॥ध०॥ ॥ ७ ॥ में पूरव नव पापज करीया, वीर.प्राय 'श्रांगण पागजी फिरिया॥ नेण नीर वह जिम परनाला ॥धनः॥८॥श्रीवीर जिणंद केवळ पाया, जठे सतीरे नणी देवता लाया ॥ संजम लेई सोंडी जंजाला ॥धन०॥ ९॥ सती ती "स हजारारी हुई गुरणी. सती उतष्ठी किधी किरणी। मेट्यो मिथ्यातणारे जाला ॥ध०॥१०॥ -श्री चीर जिणंद पारणो किधो, जठे देवता श्राय उहव किधो । हात कंकण गल मोतीरी माला :॥धन० ॥११॥ जठे देवता तणी दुंदुनी वा जे, आकासा माही अंबर गाजे ॥पंच ध्रुव सूटा तिण वेळा ॥धनः॥१२॥ पुज-गुमानचंद १८४ ॥ . र बीस ॥ तिरथ० ॥३॥ अस्टापदजी देहाः/ शिर सेहरोरे ॥ नरत नरायो विवातिर०॥४॥ १०॥६॥ पूरब दिशी पावापुरी, ऋदेनरी क्तिगया महावीर ॥तिरथ० ॥७॥ जसलमेर। क, तिरथ ते नमुरे ॥ ८॥सेरीसो संखेमग, वाट॥ तिः॥ १० ॥अंतरीक पाजाहर सादे जोमी, जपतां तूटे करमारी कोडी ॥ रत्नचं दजी ढालजोडी रसाला॥धनः ॥ १३ ॥ इति ॥ || अथ तिर्थमालाको स्तवन. लिख्यते ॥ शवजे ऋपन समोसरया, चला गुण जरिया रे ॥सिद्धा साधु अनंत, तिरथ ते नमुरे! तीन कल्याणक तिहां थया, मुक्ति गयारे ॥ने मिसर गिरनार, तिरथ ते नमुरे ॥ २ ॥ समेत सिखर सुंहामणो, रळियामणोरे । सिद्धां तिथे श्रायु चोमुख अतिनलो, त्रीनवन तीलोरे ॥ मलवंसी वस्तुपाल ॥तिरथ ॥५॥ नगरी चं निरखीये हीये हरखीएरे॥सिद्धा श्री वासपूग्य जुहारीए, दुःख वारीयरे || अरिहंत विंग प्रत पंचासरोरे ॥ फलंधी मंमण पास ॥ ति०॥९. बीकानेर बंदीए. चिरनंदीयरे ॥ अरिहंत दे .

,
जी, लागा माताजीरे पाय ॥ ए जननी अनुमत
दे मारी माय ॥ ३ ॥ तुं मुखमाळ सुहामणोनी,
लोगो संसारना नोग॥ यौवन वय पाठी पमे
जा, भादरजो तुम जोग॥रे जाया तुंजविन घ
डीरे उमास ॥४॥ पाव पलकरी खबर नहीं ए
माय. फरे काळोजी साज ॥ काळ अजाण्यो
फडपढेजी, ज्यं तितरपर वाज "ए माता खित
लाखिपोरे जाय ॥ ५॥ रत्नजडीत घर श्रांगणो
जी. तुं सुंदर अवतार ॥ मोटा फळनी उपनीजी,
काई मो निरधार॥रे जाया ।। तु॥६॥वादी
गरवादी रचिये ए माय. खिणमे खेरुज थाय ।
ज्यु संसारनी संप्रदाजी, देवतमांविन जाय॥ए
माता० ॥७॥ पिलंग पधरणे पोमणोजी, नो
गोरे रसाळकनक कचोळे जिमणोजी, काचलड़ी
मे श्राहार ॥ रे जाया ॥तु०॥ ८॥सायर जळ
पीया घणा ए माय, चुंग्या मातारा थान॥तृप्त न
हवो जीवडोजी, इधक श्रगेग्या धान ॥ए माता
॥खी० ॥९॥चारित्र वे जामा दोहिलोजी, घा
रित्र खांमानी धार ॥ धिन अपराधे ऊंजणोजी।
पोखद नइये लिगार.॥ रे जाया तु० ॥१॥

दुःख सह्याह न जाय ॥रे जाया०॥१२॥वनमे
मार ॥ पंचमहाव्रत पादस्याजी, लीघो संगमन
राए माता०॥१४॥ एक मामनी सलेखा
ज्यांरा लीजे नित प्रत नाम ॥ए माता
॥ अथ पंचमा प्राराको स्तवन लिख्यते ।
पहिले पद अरिहंत जाणी, ज्यांरा जान
य कागे, पुरो सुख नहीश्री पंचमे श्रारो।
दिवे जीय पचेरे घणा, कोई पार नहींरे दु:-
पा॥ तेरे सीणगा लागी रह्या लारो ॥
॥२॥ नितरोनित गांवह जाये, नळे मारे
टटाई सारे ॥ नित नित पेटनरी जीपारी
चारित्र वे माता सोह्यलोजी, चारित्रं सुखनीजी
खान ॥ चवदेई राज लोकनानी, फेग टाहा
२॥ ए माता ॥ ११॥सियाळे सीलागसीजी,
उनाळे लूरे वाय ॥ चोमासे मैला कापडाजी,
एक मुगलोजी, कुणकरे नणरिज सार । मृगान
परे विचरसुंनी, एकलडो अणगार ॥ ए मात
॥ १३॥ मात वचन ले निसायाजी, यया पुत्र
उपनो केवळ ग्यान ॥ कर्म खपाय मुक्के गया।
कगे नवियण प्राणी ज्यांरा नामकी जय

पु.॥३॥देस विदेसामे नित नमे, वलीमा उस संती दिन गमे । वलि प्रामीने सामीक इपा मारे। पू० ॥ ४॥ किण्हीको वणिज मा ही तोटो, इम जाणीने दुःख लागो मोटो ॥वले ति दिवस उलबल पाडे ।। पू० ॥५॥ किसने व जमे नफोरे घणो, पीण सोच लाग्योरे पुत्रत शो ॥ पुत्र हुमीतो नाम रेमी लारे ॥पू०॥६॥ हुन नणो तो मुख फलीगगे, पीण पामासी खो मोमिलियो । उलेशाएत लागो लारे. ॥१०॥ 1७॥ मायडी पुत्र जायारे घणा, नारी श्राया स्खे जदारे हवा ।। एक एकरे कोई नहीं सारो॥ १०॥८॥पामोसीनी द्रीष्टी निकी, पीण घग्मे गरी काली कीकी ॥वा रात दिवम गती वाले 1पृ०॥९॥हिवे नारी नगता पुण्य जोगे, पाण दहीने याण घेरचोरोगे ॥ फोमा फागलाने लिबल पाडे । पू० ॥१०॥ देहीमे सर्व सातारे भाइ, पीण घरमे पुत्री घणारे जाई ॥ तिणरी नोचिंता घणी साले ॥ पू० ॥ ११॥ संसारमे । दुःख घणा, कोई राजा कालने धनतणाए एकर.लागे लारा ॥ पू०॥१२॥ एहायो जापीने . ."

याधिकारधर्म किया विन हातमाला, ar जावो हार ॥१॥धन दोलत रिह संपदापा पाम्यो भोग रसाळ ॥ मोहो माया माह का ह्यो, जीवा नही लिवी सुरत संनाळानही रिक ळ ॥ दु०॥२॥ कायातो थांरी कारमी दिल दिसे जिन धर्मसार ॥ अवखो जातां चार नल) वाजी चेतोकियुनी गिवार ।।दु०॥३॥ योवन माहे धंदो लागो. लागो हे रमणीरे लार ॥ धना मायने दोलत नोडी, नहीकिनोधर्मलिगा ही फिनोधर्मलिमार, जीयाजी नही किनी गारादिका॥ जरा श्रावने याचनमा जारी धर्म करो, वलि समतारस मन माहे धरो पुE नेमलजी कह ए सुग्व मारो ॥ पू० ॥ १३॥ ॥ अथ नव घाटीको स्तवन लिख्यते ॥ नव घाटीमाहे नटकत आयो, पाम्यो नान व सार ॥ जेहने च देवता. 'जीवा ते किम जादा हार॥ते किम जावो हार, जीवाजी ते किम जो हार ॥ दुलनतो मानव नव पायो, ते रिस सुरत संनाळ, जीवाजी नही लियो सरत चतो किवनी गिवार ॥ तो किवनी गिधार, संर 'खासो मार ॥ परनव खासो मार, जीवाजी परनव खासो मार ॥दु०॥५॥ हातामे कमाने कानामे मो ती, गले सोवनकी माळधर्म किया बीना एह जी वाजी, अनरणठे सहुनार ॥ अनरण सहनार, जीवाजी श्रमण सहनार । दु०॥६॥एजग है सब स्वास्थ केरा, तेरो नहीरे लिगार वारवार सतगुरु समजावे,ल्यो तुमे संजम नार॥ल्यो तुमे संजम नार, जीवानी ल्यो तुमे संगम ना र ॥ दु०॥ ७ ॥ संजम लेईने कर्म खपावो. पामो केवर ग्यान ॥ निरमळ हुयने मोद सी धावो, प्रो साचो ग्यान ॥ यो साचो ग्या न जीवाजी श्रोठे साचो ग्यान ॥ दुः॥८॥ संनत अठारे ने घरस गुए पाशी, हरकेन सिंघ जी उहास ॥ चेत बद सातम सायपुरमे, किनो ग्यान प्रकाश, किनो ग्यान प्रकाश, जीवाजी कि नो ग्यान प्रकाश ॥ दलनतो० ॥ ९॥ इति । श्रथ वीजेसेठ विजया सेठाणीरोस्तवन लिख्यते शिल तणारे महिमा सोनल, समताचितला ई॥ एक चित्त भादरया जीवरो, पाप.परो जा ई ॥ १॥ करे ज्याकुं कमी नहीं काई । चित्त

विलखाणी ॥ करे० ॥६॥शुक्ल पदरो नेमडि
योगे, गुरुपीपे जाई ॥हिये तो म्हारे काम नहीं
वे, जावे जीवताई ॥ करे० ॥७॥ खाए चिरी
तो सरखी सती गेडकर, दुजी कुण लाई ॥
तन मेडकर पल्ले फत्तर, कुण वांधे नाई ।।
३०॥९॥ काम धेनु थारे श्रांगण द्वजी, कम
चोखे मन शिल.प्रादरयो, नर जोबन माहीं ।
एं श्रांकणी ॥ कवु देस कबी नगरी, दिखा दे
सं माही॥धरम ध्यान अधरो सोने, जरत क्षेत्र
माती॥करे०॥ चित्त ॥२॥ पुण्य जोगे ज्यरे
माहो माहे, हुई सगपण सगाई । व्याव घयाने
प्रितम पीठे, सुंदर सेजाई ॥ करे० ॥ ३॥ देव
ने तो प्रितम बोले, सुंदर चले आई ॥ हित
म्हारे काम नहीं, फिर पारी जाई॥करे॥
कृष्ण पक्ष नेम लियो, कवर पणा माही।
तीन दिवसउने बाकी रह्यावे, पिठे वतलाई।।करे
॥५॥वचन प्रितमरा सांनल विजया, तनमन
मुरगनी । मो सरीखो कतो मिलीयो, तुंग
श्रास हुती, रही मन माही॥ |तो कंताजी टु
परणो. सख विलसो चित्तलाई ॥ करे० ॥८)

No text on this page.

. ॥ सगळाई संजम यादरया, प्रन कीनो मुजरा ॥ ३ ॥ मंनव श्रनिनंदन सुमतीजी, तीमा तीन तीन पृत ॥ पदनानुजारे तेरे बेटा. मि नाग घाग मृत ।।जि. ॥ 2 ॥मपान पनीरे मनर यटा, गंदानन जीरा दम भाट कमीम वेटा, मुबीनाजोरे, निक करतात दे नले. आई॥क० ॥ १८॥ मात तात सो जलीया पीछे, खिजीया घरमाही ॥ मेंतो पोतारी वाट जोवता, पगंवेदनाई॥क० ॥१९ ॥ शिस्त्र तरा गुण अधकेरा, टक एक बनाई॥रिख चोयन लजी इम कहेसरे. सुणो सेण नाई॥करे० ॥६॥ ॥अथ तिर्थकरजीरो पिरवार स्तवन लिख्यते । राजा राणीरो कडंबो घणोजी, दिप्ती को रारी जोम ॥ संसार सगपण जाणने, कांचा मृत ज्यं नास्थो तोम॥१॥ जिनेसर मोहोनीजी भा पणे दिन दिन हुंग्यान चिंतुजीए अांकणी ॥ ऋपन देवजीरे वेट्या दोय भरतादिक सोपूर सृत ॥ जिने० ॥ २॥ अजीत नाथजीरे वेदोन हो, मेजाई टळगयो पाप ॥ संसार सगपण पाने, प्रनु जी नही माग्यो मनमे संतापनि

No text on this page.

वावास नव प्रति वास दया, वारे चक्रवर्ति धारए ३॥बलदेव नव संख हुवा, त्रेसठ घणा गुण 'पर उपगारए॥४॥ पांच अनुव्रत चार सिख्या, फ्या, दया धर्म नित ध्यानए ॥ ५॥ोर कहा लंग करूंवर्णन, तिनलोक प्रमाणए ॥ सुणतपा प.धीरल जाये, थाये 'पद निवार्ण ए॥६॥ देव १५४ जीणने, 'नाई नाई मनमे नहीं प्राण ॥ मुक्करा ध्यानी हुवा, ज्यांरा श्रावक किया है वखाण ॥ जि०॥ १३ ॥ पालामे पानमल. वलि हर्प रिख जीरी जोम | रिखं सुखलालजीने विनउं, ते स गळा बेटाने दिनो गेम जि० ॥१४॥ ॥ श्रथ पट द्रव्यनी सजाय लिख्यते ॥ पट द्रव्य ज्यामे कह्या निन निन, आगम सू प्रतहै वखाणए॥पंचास्तिकाया नव पदारथ, पा च नाख्या ग्यानए॥१॥चारित्र तेरा कह्यानि नवर, ग्यान दर्शन प्रधानए॥जे शास्त्र नित सुख मवियण, प्राण सधन ध्यानए ॥२॥ चोवीस तिर्थकर लोक-माही, तरण तारण जिहाजए॥न रीःखाणए । च्यार देसना पदवी जिनवर, तिण गुणो व्रत धारए ॥ संवर जिनवर . . कायो .

No text on this page.

॥४॥महा विदेह खेत्र माहे सिद्ध हुशी, विस्तार ह्यके । बिसालापुरम गुण गाईया, पुन रायनंद जीरेप्रसादके॥ध०॥६॥ोगेजी इधको में हो,तो मुज मिनामि दुकडं होयके || बुद्धि साह गुणगाईया, सूत्ररे अनुसार जोयके॥३०॥1 घडा एकसो माठ, सवी मन रस नरियानि फो॥१॥ए मारी रस सेलमीया, श्राद जिणेमर वांद्या श्री वीरने, श्रीजीने भाग्या दिवी फुरमाय के ॥ विमलगिरी धेवर संगे, चाल्या समसयसा ध खमायके ॥ धन० ॥२॥ठायो संथारो एक मासनो, थेवर श्राया प्रनुजीरे पासके । जंडळ पगरण जिन वीरने, गौतम पवे वे कर जोडके ॥ध० ॥३॥ तप तपीया बहु भाकरा, कहो स्वामी वासो किहां लिधके। सागर तेत्रीसारे आऊखो, नव महिनामे स्वारथ सिद्ध के ॥धः॥ नवना अंगरे माह्यके। शिवमुख साय पदवीलही, आसकरणजी मुनी गुण गायके ॥धः ॥५॥ मत अठारे बरस गुणसठे, बेसाख बद पहारेका ॥ श्रथ ऋपन देवजीरो पारणो लिख्यते ॥ को । उलट नावमुं दान वेहेरायो. माड दिये

No text on this page.

देव सिमरण कुबुद्ध कुमत मन फूटी ॥ अवा
॥३॥श्रा देही थारी नस्मज होसी, कियाचं
गा निसाणा नेडा ।। करना होयतो करले प्रागी,
कहे निनचंद मेरा प्रनु पारस, जैसी गया र
रतरुकी ॥ जय०॥३॥इति ॥
॥ अथ श्रावकने उपदेश स्तवन लिख्यते ॥
पूरव सुकृत करीने, मानवरों नव पाया।
आरज देत्रने कुल उत्तम वे, वली निरोगी के
या ॥ अव थांने जोग मिलीयो, थे ल्यो जिन
बरजीरो नाम ॥ सुग्यानी जोग मिलीयोठे ॥
आंकणी ॥ पूरी इंद्रिया लांबो श्रावुखो, वली सा
धकी सेवा।। सुपजो जती पायक प्रणमुं, वा
अमृत. मेवा ॥ श्रव० ॥२॥ आठ बोलराठा
णा मिलीया, नही थांरी सरधा सूटी। कुगुरु
दनसुं चरचा ॥ दान शील तप भावना जाब
जो, लारे लिजो खरचा ॥ श्रव० ॥४॥ चार
पेहेरका लेणा देणा, चार पेहेरका घाटा| आठ
पेहेर जव वितगया, तब आयां मुदलमे तोटा।
॥०॥५॥ विसा तीसा नले पचासा,
हुवा वडा अंधेरा ॥०॥६॥ रात दिवस

तुं धंदो करतो, जिनजीरो नाव न लेतो ॥ तेरा सिरपर काल डुरे, वंच नगारो देतो ॥१०॥ ॥७॥मात पीता जाई सुत बंधव, हुवा स्वारथ वेला ॥ दिनरे खतरा जासी जीव है, सबीफ वारा मेळा ॥ १०॥८॥साचो फूठकर जुगने ठगिया, माल पराया खाया ॥ श्राचिंतवीयो थारो श्रायो, श्राजट घमीरी सब माया या ॥९॥ साची सतकर देवने सिमरया, जे सिम रवा जे खोटा ॥ याद नहीं याणी मनमाहे. न या जंगलमे गोटा ॥ १०॥१०॥ माया ममता सबी मेटकर, जिन धरम कर वारुको॥ कहे साधु जी सुणो नविकनीव. इण अवसर तुम मत चु को ॥१०॥११॥ सतगुरु सिख हीयामे धारो, कुवुद्ध कुमत निवारो। वारवार सतगुरु समजावे, फाया कारज सारो ॥ श्रव०॥ १२॥ करो सा मायिक पोसा पडिकमणा, देसम गौतम साता ॥ दिन दिन चलना नेमा भाया, कीसी नरोसे वैठा ॥ अव० ॥ १३ ॥ दान धरम थें, कदे नहीं कीनो, मन समता नही श्राणि ॥ श्रावखो जाता वार न लागे, जीवं अंजलमे पाणी ॥

गानी, गृण थोडा मृवियेक ।। तुमे स करान' २०४ श्रजी, प्रीत घणी बन वाज ॥ अविचल पदवी मणे राज ॥ श्रवतो तारचा विनेनी, प्रन पर घरकी लाज ॥रि०॥६॥अवगुण मुनमेष ॥ श्रव०॥ १४॥ जीव जंपे जीवाने बंछे, मर एण न वंछे कोय ॥ जीव जीवाने हता थका, म कन-पहुंता कोय ॥ श्रव०॥ १५॥ इति ॥ .. "॥ अथ रिखवनाथजीरो स्तवन लिख्यते ॥ सुरत मोहनवेलमीजी, सुरतसुखनाजी वासत जो आवे तुम सरणेजी, तेहनी पूरवो यांसारि खव जिन सोनलोजी, ए मेरी अरदास ॥ श्रांकणी ॥ जैसी करणी थे करीजी, तैसी म्हामुं नवी होय, मनमाने निम राखजोजी, यो तोय॥रि०॥२॥नेह अवे मुज तुमसुंजी, जैसो रंग मजीठ ॥ऐसोही प्रनु राखजोजी, मन दिजो मुज पीठ॥रि० श्रापसोजी, मोटा गे जिनराज ॥ रि० ॥१॥ थाशा मुज मोटकीजी, शरणे आयो राजाजा मुत्रने तारो नहीजी. तो कीम सरसे मुज फान! रि०॥५॥ अवगुन नरिया मानवीजी, भाप शरणेमा ० ॥३॥राग धेक मेटिया यजी, २.५ राखजो मुज टेक ॥ रि०॥ ७ ॥ देव घ पामे देखीयाजी, रामकृष्ण मुरार ॥ तुम दरिश न मन मोहीयोजी, नवसायस्थी ताररिonen नानिरायना नंदलाजी, मोरा देवी तुझ माय ॥ह तगुणसागर सरिजी,वंदे तेहना पायारि०॥९॥ ॥ अथ. इग्यारे गणधरको स्तवन लिख्यते ॥ श्री इंद्रनुतीजीरो लीजे नाम. तो मन चंठी त सीके काम ॥ मोटा लव्ध तणा नंडार, चंदु इग्यारे गणधार ॥ १॥ भागननती गौतम जीरा नाई, वीरजीने दीठा समता माई ॥ दि त्याग लियो संजम नार ॥५०॥२॥ या यनृती मोटा मुनिराय, ए तीनइ सग्गा नाय । पांच पांचसे निकल्या लार ॥4॥३॥विगत सामीजी चौधा जाण. नजन किया होय श्रमर बिमाण ॥ देव लोकासुं खरा कपकार ॥ ५० ॥ ॥४॥ स्वामी सुंदरमा धीरजीरे पाट, जनम मरण सेयगरा फाट ॥ मजने भाप तो भा धार ॥०॥५॥ मंडी पुत्रने मोरीन पत, मु क जायणरा कीधा सूत । योवीधे त्यागा पाप भदार ॥५०॥६॥ श्रपितने भपलनता,

२०४
जो आवे तुम सरणजी, तेहनी पूरवो श्रासारि
सुरतमोहन वेलमीजी,सुरतसुखनाजी वासः ।
यो तोय ॥रि०॥२॥नेह अवे मुज तुमसुंजी
जैसो रंग मंजीठ॥ऐसोही प्रनु राखजोजी, मन
दिजो मुज पीठ॥रि०॥३॥राग धेक मेटिया
श्रजी, प्रीत घणी वन वाज॥ अविचल पदवी
माशा मुज मोटकीजा,शरणे पायो राजजो
मुजने तारो नहीजी. तो काम सरसे मुज पाना
सि०॥५॥ अवगन नरिया मानवीजी.मा
मगज ॥ श्रवतो तारघा विनेनी, प्रनवरे
॥ अव ॥ १४॥ जीव जंपे जीवाने बंछे, मर
न वंचे कोय ॥ नीव जीवाने हणता थका, म
क.न.पहुंता कोय ॥ अब० ॥ १५॥ इति ।
॥ अथ रिखवनाथजीरो स्तवन लिख्यते ।
श्रापमोजी, मोटा गेजिनराज ॥ रि०॥!!
Hो लान In renameण मुजमे की
पानी, Pा बाटा गर्षियेक ॥ तुमे स रात
खव जिन सांनलोजी, ए मेरी अरदास ॥ ए
श्रांकणी.॥ जैसी करणी थे करीजी, तैसी महान
नवी होय, मनमाने जिम राखजोजी, शरणे भी

२.५ थजी, राखजो मुज टेक। रि० ॥ ७ ॥ देव घ पामे देखीयाजी, रामकृष्ण मुरार ॥ तुम दरिश न मन मोहीयोजी, नव सायरधीत्तार रिट नाजिरायना नंदलाजी, मोरा देवी तुझ मायाह र्पत गुणसागर सरिजी,वंदे तेहना पायारि०॥९॥ ॥ अथ इग्यारे गणघरको स्तवन लिख्यते ॥ श्री इंद्रनुतीजीरो लीजे नाम. तो मन वंग त सीके काम ।। मोटा लब्ध तणा भंडार, वंदु इग्यारे गणधार ॥ १॥ आगननूती गौतम जीरा नाई, वीरजीने दीठा समता आई ॥ दि त्याग लियो संजम नार ॥ ॥२॥ वा यनूती मोटा मुनिराय, ए तीनूइ सग्गा नाय ।। पांच पांचसे निकल्या लार ॥२०॥३॥विगत सामीजी चौधा जाण. नजन किया होय अमर विमाण ॥ देव लोकासु खरा कपकार ॥ वं०..॥ ॥४॥ स्वामी संदरमा वीरजीरे पाट, जनम मरण सेवगरा काट ॥ मुजने श्राप तो मा धार ॥ वं०॥ ५ ॥ मंडी पुत्रने मोरीज पूत, मु क जावणरा फीधा सूत ॥ त्रीवीधे त्यागा.पाप अढार ॥.२०॥६॥ भकंपितने अचलनूता

२१.
.
जनम. पामसी नहीरे गिवार ॥ धरम ध्यान मन
श्रादरो. विपय विवाद निवार।॥ १२॥ जीवद
या जतन करो. मत करो व कायनी घांत ॥न
वपद जाप जपो भलो. मोटी दिवाळीनी रात ।।
॥१३॥ कायारुप दया देवरी, ज्ञान रूप ओ दे
व ॥ जीवन मोदी नळालरी, करो सेव नित. में
व.॥१४॥धीरज मत करो धुपनी, तपकर भी
गरज खेव ॥ सरधा पूरी ज्ञान जलयकी, इम
जोई जो जिनदेव ॥ १५ ॥ दयारूपी देव
लोकरी. शेव गुरु पिण वाट ॥ सम्यकित जोत
जमाळने, मिथ्यांती अंधेरो काट ॥ १६ ॥ संघ
ररूप कर ढाकणी, ज्ञानरूप श्रोतेल॥श्राइक
रम प्रजालने, अज्ञान अंधेरो वेल ॥ १७॥का
या हाट नकालने, ग्यान वस्त माही सार ॥
वी जीवाग्रह कवियण जले, नफो पर उपगार ।
॥ १८॥ वलीगत संसारनी, धन लिमीरे
काज ॥ मचकारा करतां थका, मेटें
॥ १९ ॥ दचकारा करतां कथा, ग्रहनीया सह
फिर जाय॥लिग्मी इम कीयां थका. नही पैसा
घर माय ॥ २० ॥नजन श्री जिनराजनो.गायो
.
,
कुटंब लाज

- सदा चित लाय ॥ जिण कीनो जुग ए सहु, इम मारंन थाम॥२१॥ श्री सिंमदर श्राद देवनी, जैन तीर्थंकर बीस ॥ श्रढाई दीपने परगरी, जे पंता जगदीस ॥ २२ ॥ हिंस्यासुं देव राजो न ही, इसी नरोसे मत नूल । साचे मन नवपद जपो, इछा पूरण मूल ॥ २३॥ दुःख कोणेही दे नो नही, प्रेमरा बचन सामो नाल | जिनपरजी ना गुण गावतां, मोक्ष पोहोचो तत्काल ॥२४॥ दान शिळ तप नावना, कर मन सुधन ठाय॥ ज्ञान दरसण चारिन नलो, पार्थ यांक डाय ॥ २५॥ पण नव दोय जेदमुं. पूजो जिनवर राय॥ ने मनमे धारने, जिन परणा चित्त ला य॥ २६॥ लीपण धोषण मंटला, जीवारा फ. रो जतन ॥ नवलप माहे नमता धकां, पाम्पो मीनखा जनम ॥२७॥ नमन करो नगवंतनो, जिम थारा सुध काज ॥ काल प्रनंत दोहिलो, अवसर लीनो प्याज ॥ २० ॥ काया रूप हये लीना, तपस्या फर उनियाल ॥ सुख प्रत करो ढांकणो, पादरे नय पार ॥ २९ ॥ खिम्या स. पी खाजा फरो, घरो घत नरपर तरसम में पोस नो चिनवे, साहीव चालण्हार ॥ तरियानी यया ना ॥ यही ॥६॥लयाने दो गाळने, बांधो मोतीचूर ॥ ३०॥ सतगुरू व चन सांनळजो, करजो जिनवर सेव ॥ मुनि नोहर इम नणे, जिण चंदु नित मेव ॥३१॥ ॥अथ नेमीनाथजीरो वारामासीयो लिस्यते । . मिंगसरियो जल प्राधियो, हिवडे हरप हास || तोरणयी पाग वल्या, सब जादव हि रदार ॥ कदीजो संदेसो भोला नेमने ॥१॥ स महीनो पवनको, पूरारे पुन संजोग ॥ महिनारी गोरली, कठण सियालारी रात। ॥२॥ माहा महीने सीपडे, पाजे सीतल या ॥ उमेजी थोरया पोढणो, कामण कंतलगाय ॥ कही० ॥ ३॥ फागण महीनो वसंतरो, म सुन नोगी जरतार ॥ दूर देसारी चाकरी, जामी अमल गियार ॥ कापेतजमा ग सचावनी, मासेयणारी सात ।। कहीं- ॥५॥ वैमाखियो जसमापियो, मोम माहिल्यानो थे । उनीजी रे गोरटी, ४. नीन, नागोटे, अमिगे नजीक . .

. २१३ ल पिलगले, उनी बंगलारे हेठ । कही० ॥७॥ पुनमथी पख पलटीयो, लागोहे मास असाम। दुःखदे साहीव चालीया, करगया गोरीसुंघातn ॥ कही॥८॥सावनियो नल श्रावियो, वरस न लागो मेह ।। चारूदिस चमके विजली, धुज न लागो देह । कही०॥९॥ नादरवो नल आ वियो, नदिया खळंके नीर ॥ बापीयो पिउ पिउ करे, घर श्रावो नंदल वाईरा वीर ॥ क० ॥१०॥ भासोज महीनो चांदणो, सब खुलरही रात ॥ ‘राजुल राणी जोवे बाटडी, घर श्रावो नेमकुमा र ।। क० ॥११॥कातीजी कंत पधारिया, वो लिया. चोरूई मास ॥ मुक्त गया श्रीनेमजी, थे राजुल नार ॥ कहीं ॥१२॥ इति ॥ ॥ अथ श्रावकरी सजाय लिख्यते ।। :: . श्रावक तुं उठे परनात, चार.घमीले पाउली रात ॥ मनमे समरे श्रीनवकार, ज्युं पामे नवसा यर पार ॥ १ ॥ कवण देस कवण गुरु धरम; क घण हमारे वे कुलकरम ॥ कवण हमारे ने विव साय, एहयो चितवजे मनमाय ॥२॥ सामायिक लेजे मन. सुघ, धरम तणी हिये.धरिजे, बुधः॥

ती ताग यांमागे जेट कार . , सि जामी यमल गियार ।। क. ।।शाचेतजमई नो चिन, साहीच चाटाहार ॥ तरिपाजी ॥५॥वमावियो नलापियो, मुगुणे महिल्यानी ] । उनीजी को गोरटी, दीया नरा॥हा ॥६॥लयानका दो गाळने, बांधो मोतीचूर ॥ ३०॥ सतगुरू व चन सांनळजो, करजो जिनवर सेव ॥ मुनिम नोहर इम नणे, जिण वंदु नित मेव ॥३१॥ ॥ श्रथ नेमीनाथजीरो वारामासीयो लिख्यते । मिंगसरियो नल प्रावियो, हिवडे हरप ह लास । तोरणयी पाग बल्या, सब जादव रदार ॥ कदीजो संदेसो नोला नेमने ॥ १॥ पो स महीनो पवनको, पूरारे पुन संजोग ।। पोस महिनारी गोरली, कठप सियालारी रात। ॥२॥माहा महीने सीपडे, पाजे सीतल याय ॥जी थोरया पोढणो, कामण कंतलगाय । कही० ॥ ३॥ फागण महीनो वसंतरो, गुन सुन नोगी भरतार ॥ दूर देसारी चाकरी, ग मचायनी, माय सेयमारो सात ॥ यही!

पिलगले, उनी बंगलारे हेठ ॥कही.॥७॥ पीपख पलटीयो, लागोहे मास असाम। ख दे साहीव चालीया, करगया गोरीसुंघात॥ कहीरासायनियो नल भावियो, चरस लागो मेह ।। चारूदिस चमके विजली, धुज लागो देह ॥ कही०॥९॥नादरवोनल आ नदिया खळंके नौर ।। वापीयो पिड पिउ :, घर यावो नंदल वाईरा धीर ॥॥१०॥ स महीनो चांदणो, सब खुलरही रात ॥ जुल राणी जोवे बाटडी, घर प्रावो नेमकुमा ॥क०॥११॥ कातीजी कंत पधारिया, वो चोरूई मास॥ मुक्त गया श्रीनेमजी, सा राजुल नार ॥ कही० ॥ १२॥ इति ॥ ॥अथ श्रावकरी सजाय लिख्यते ।। श्रावक तुं उठे परनात, चार.घमीले पाठली मनमे समरे श्रीनवकार, ज्यं पामे नवसा पार ॥ १ ॥ कवण देस कवण गुरु धरम, क हमारे वे कुलकरम ॥ कयण हमारे विव ५. एहयोचिंतवजे मनमाय ॥२॥ सामायिक मन.सुध, धरम तणी हिये.धरिजे. बुधा ती तपे, लागोहे प्रांखरो जेठ । नेण्जी काज नो चिंतवे, साहीव चालपाहार ॥ तरियाजीतं ॥ ५॥ वैसाखियो नल भावियो, सुणो मुणो सहिल्यानो वेण ॥ ऊनीजी रे गोरडी, डबक वरीया नेण ॥ कही० ॥ ६ ॥ल वाजे घर दो गाळने, बांधो मोतीचूर ॥ ३०॥ सतगुरू व चन सानळजो, करजो जिनवर सेव ॥ मुनिम नोहर इमं नणे, जिण बंदु नित मेव ॥ ३१ ॥ ॥ अथ नेमीनाथजीरो वारामासीयो लिख्यते ॥ : ‘मिंगसरियो जल प्रावियो, हिवडे हरप हु ल्लास । तोरणथी पाग वल्या, सब जादव सि रंदार ॥ कहीजो संदेसो नोला नेमने॥ १॥ पो ‘स महीनो पवनको, पूरारे पुन संजोग ॥ पोस 'महिनारी गोरली, कठण सियालारी रात॥३० ॥२॥ माहा महीने सीपडे, वाजे सीतल वाय ॥ जमेजी ोरया पोढपो. कामण कंतलगाय॥ ॥ कही० ॥३॥ फागण महीनो वसंतरो, सुन सुन भोगी जरतार॥ दूर देसारी चाकरी, कुए 'जासी असल गिवार ॥॥॥चेतजमही ग खंचावनो, साये है सेयणारो सात ॥ कही।

लपिलगले, जनी बंगलारे हेठ॥कही.॥७॥ पुनमधी पख पलटीयो, लागोहे मास असामा ःखदे साहीव चालाया, करगया गोरीसुंघातn ॥ कही॥८॥सायनियो नल प्रावियो, वरस न लागो मेह ।। चारूदिस चमके विजली, धुज न लागो देह॥ कही०॥९॥नादरवोनल आ वियो, नदिया खळंके नीर ।। वापीयो पिउ पिड करे, घर श्रावो नंदल वाईराबीर ॥ कः॥१०॥ यासोज महीनो चांदणो, सब खुलरही राता॥ राजुल राणी जोवे वाटडी, घर प्रावो नेमकुमा र ॥ क०॥ ११॥ कातीजी कंत पधारिया, वो लिया वोरूई मास॥ मुक्त गया श्रीनेमजी, सा थे राजुल नार ॥ कही० ॥ १२ ॥ इति ॥ ॥ अथ श्रावकरी सजाय लिख्यते ।। ' श्रावक तुं ऊठे परनात, चार घमीले पावली रात ॥ मनमे समरे श्रीनवकार, ज्युं पामे नवसा यर पार ॥ १ ॥ कवण देस कवण गुरु धरम, क वण हमारे कुलकरम ॥ कवण हमारे वे विव 'साय, एहयोचितवजे मनमाय ॥२॥ सामायिक लेजे मनः सुघ, धरम तणी हिये घरिजे. बुधवा -- . .

॥७॥ सामी क्वल करजे घणो, सगपए.माटो
॥९॥ केवळीया नाक्या ये इमे, काचा कवला
घरजे नीर, प्रगल नीरमे धोये चीर ॥बारे मत
२१४
पमिकमणो कर रहे नितनो, पातीक पालोये या
पणो ॥३॥ काया सगट करे पचवाण, सुधी
पाळे जिनवरनी आ ॥ जगजे गुण ने स्तवन
सजाय, जिणाहुती निसथारो थाय.॥ ४॥ विच
रे नित चवदे नेम, पाले जीव दया ते सीम ।
गुरुने मुखं लिजे आखमी, धरम न मेले एका
घडी॥५॥वारु सुध करजे व्यापार, इचा अंधार
रो परिहार॥मतनरे कूडी केहनी साख. कुडासु
सकथन मत नाक ॥६॥ परनाते उठ गुरु वां
दख जाय, मुणे वखाण सुबे चित्तलाय ॥ निर
दूपण सुमतो आहार, साधुने देजे सुविचार ॥
सामी तणो॥ दुःखीया हीणा दीना देख, करजे
तास दया सुवीशेप ॥ ८॥ घर अनुसारू
दान, मोटासु मतकरे अनिमान ॥ अनंत काय
कहिये बत्तीस, अनत बावीसे वीशवा बीस ।
फळ मत जीमे ॥ गणा इंधण चू नो जोय,
या विना ते पापज होय ॥ १०॥ धीरतनी पर
.
देजे
जो

सुधा पालजे, अतिचार सगलो टाळजे ॥११॥ पह्या पनरे करमा दान, पाप तणी परिहरजे खा पण | रात्रे जोजननो वह दोप, जाणीने करजे संतोप ॥ १२ ॥ सा साजी लोहने गुली, म धु धाहनिया मत वेच वली ॥नले मत करावे राग ने रिस, दोखण घशा कह्या तास ॥१३॥ पाणी गलजे वे चे वार, अनगल पिधा दोप पार ॥ जीवा नीरा करने जतन; पातिक टालीक रजे पुण्य ॥१४॥ सम्यकित सुधहिये राखजे; वोल विचारीने माखजे उत्तन ठामे खरचे वित्त, पर उपगार करें सन्नचित ॥ १५॥ तेल तकरः घत दुधने दही, उघाडा मत मेलेसही। पा घे तिथम करे प्रारंन, पाले शिल तजे मन दं न ॥ १६॥ दिवसतनो पालोये पाप, जिम नां गे सगलो संताप॥मार्छ करम पातला, नवन वना नाजे श्रामला, ॥ १७॥वारु लहिये श्रमर विमाण, जिम पामो शिवपुरनो थान ॥ किरत ह रप कहे सनेह, श्रावनी करणारे एह ॥ १८॥ ॥ श्रथ पद्मावती पाराधना प्रारंनः॥ हिवे राणी पद्मावती, जाव-रास खमावे॥जा

मुकदूपण लाग्या ॥तेमुज०॥२८ ॥साप.वी
सा, व्रत लहीने नांग्यां॥ मूल अने उत्तर तणा,
॥ १९॥ वीपाने जवें वेतरया, कीधा रंगण
स॥ अग्नि पारंज कीधा घणा, चातुर्याद अर
स ॥ ते॥२०॥सूरपणे रण कुंफता, मारया म
स सुंद॥मदिरा मांस माखण नख्या, साथ
मूलने कंद ॥ ते० ॥२१॥ खाण खणावी घाट
नी, पाणी नलंच्या प्रारंनकीधा अतिषणा
पोते पापज संच्या ॥ ते० ॥ २२॥ करम अंग
रंकीयावली ॥ घरने दव दीधा ॥ सम खाघ
वीतरागना, कडा कोलज कीधा ॥ ते०॥२३
विल्लीन चंदर लीया. गिरोली हत्यारी ॥ म:
गिमार तणे नवे, में जुवा लीखा मारी॥त
॥२४ ॥ नडनुंजा तणे नवें, एकेंद्री जीव ।।
आरि.चणा गहु शेकीया, पाडता रीव । ते।
॥२५॥ खांडण पासण गारनां, भारंन भने
॥रांधण.इंधण अग्नीनां, कीधा पाप अनेक ।
॥ते ॥२६॥ विकथा चार काधा वली, सेव्या
पांच प्रमाद ॥ ईष्टवियोग पाड्या कीया,रूदन
विख बाद ॥ते०॥२७ ॥साधु अने श्रावक
.
.

बुसिंह चितरा, सिंकराने समलि ॥ हिंसक जी. व तणे नवे, हिंसा कीधी सबली ॥ते०॥ २९ ॥ सुंभावमी दूपण.घणा, चली गरन गलाव्या ।। जीवाणी ढोल्या घणी, शील प्रत नंगाव्या । ॥ते०॥३०॥नव अनंत नमता थकां कीयां दे संबंध॥त्रिविध विविध करी चोसरूं, तिण मं प्रतिबंध ॥ ते० ॥ ३१॥नव अनंत जमतां यका, कीधां कुटंय ॥ संबंध विविध विविध कारी वोसरूं, तिणसं प्रतिबंध ॥ तेमु० ॥३२॥ण परे शहनय परनये, फीधा पाप प्रदान । त्रिवि ध त्रिविध फरी चोसरूं, करुं जन्म पवित्रातिका ॥२३॥ण विधए प्याराधना. ना करसे जेहा समय सुंदर फहे पापथी, पहनय वटसे तेदाते. ॥३शारागपैराडी जे सुणे, पहनीजी दालासमय संदर कहे पापधी,टे नव ततकाल ॥०॥३५॥ ॥ अथ शिवपुर नगरीको स्तवन लिस्पते । सिद्ध नूमिधी उंची पलगी, सातराज परमाणे लाख पैताळीस जोयन पहादिस, ग्यान विनान ही जाणे॥ नगरी सब पनिजी, देखप हुँस पणि जी, पारा सिद धनिजी. पागम ये मुणि

२२.
नायक।। नग०॥८॥इगसट साल रसालान
ग्रेजी ॥१॥दस दरवाजा हियडे जमिया. पाच र
हे नित खूटा ।करी किल्ला एक विनमे कायम,
एकरमर्थीबूटानगरी०॥सामुरनर इंदर ते पि
ण इधका, मुनिवरग मुख.जापतिणसं सुख अ
नंता इधका, करम हणिनेमाने॥नग०॥३॥तिर
खानूखने सुख दुःख पुदगळ. मुलन दिसेनी काई
॥.नही पिण रहे अनंता, नहीं वंसती नही रोही
निगः॥४॥काया नही पिण पाडल योगरा,
श्रांख नही पिण देखे ॥ पुण्यपापतो मूल न दिसे,
जोग लोग नही वांके। नग०॥५॥सुख असुख
एक नही गेडे, जो जुग गेटो मोटो॥ वितो का
लनंत बोपारी.नफो न दिसे तोटोनग०॥
॥६॥ इस नगरीमे वसे धनवंता. चह दिस हुँ
स्या चाले ॥मालखरीद लेवे चह दिसनो, म
ल्यान पागे घालेनगाडोले नही पि
णारेहवे शुन किरती. दान नही पिण दायक ॥
जावहै पिण नावे नहीं पागे, नही सेवक नही
गरमे. नरनादरवो गायो ॥ काल अनंत हलि
यो चिहुं गतमे, अवतो मारग पायो । नगः ॥

गयोज
१२
॥९॥महिपुरमे शियपुरने गायो, पायो परम भी
दी ।। रतनचंदजी कहे उस नगरी बिना, कटे
नही नवा फंदो ॥ नगरी० ॥१०॥इति ।।
॥ अथ मात व.गेको स्तवन लिख्यते॥
यादातरे दिन जोळी दुणिया, मिनख जमा
रो पायनी ॥ कायारा प्रारंज करता,
मारो हारजी। मुणो नथियण महावीरजीरी वा
णी, सत पुरपारी अन्त बाणी॥१॥ सोमवाररे
सुता मुरख, मनमथ वाली निंदजी॥ काळ' सी
राणे श्राण खमो: जिम तोरण यायो चींदजी ॥
सुणो॥२॥ मंगलवाररे मंगलाचार. 'दया ,
रमसु प्रेमजी ॥ सामायिक पडिकमणो करतां,
लाही ल्यो नित नेमजी ॥सु०॥३॥ वुधवाररे
वली श्रोसता, वढापे दुःख थायजी ॥ बैठे खाट
पोलके उपरे, पडियो करे बिलापजी ॥ सुणी.
॥४॥ वीसपतवार बिखोपडियों, कोइन मेट
शहारजी॥ मातपीतारी करो बंदगी.जिम उतरो
नवपारजी ॥ सुपणो ॥५॥सुक्रवाररे सुक्राचार,
जासी शिवपुर मायजी॥ अनंत सुखामे डेरो.दि
या; ज्यारो हुनासी खेवोपारजी- सुधा
.

शास्त्रको सार, सुनावे नरनारी ।मु०॥दोयचे धावरवाररे धिरका हुसी, हुं धनवंती नारनी ।' सेर सेर सोनो पेरती, मोत्या मरती नारजी। सु०॥६॥एसात बार सदा सिमरीजे, पास दगुरुकी सिख जी ॥ ए सातुबार नित नित सि मरिया, हुजासी खेवो पारजी ॥ सुणो० ॥८॥ ॥अथ श्री उगन मुनिसरजीरो स्तवन लिख्यते । :- (धुम चालमे) ए उगन मुनिसर नाम, पु रुप. अवतारी ॥ पु०॥ तुम नमो गुरुके पाय, सु नो.नरनारी॥ ए श्रांकणी ॥ एक आमदानग रहै गाव, दिखनके माही॥ दि०॥कहु जिन घर मही मेहेमा, सुनो चितलाई ॥ ज्याहाँ ओसंवा ल है पंच, बडेजी भारी॥०॥ नित धेरै प्र नुको ध्यान, सुणो इधकारी ॥ नमः ॥ १॥ नव मुनिसर नित, नमु त्रिकालोन०॥ जि ण वौमारे संसार, सी जंजालो ॥ नित वाचे . ला कीया साथ, भाग्याकारी ॥ तुमः ॥ २॥ ज्यारे मनमे उठो वैराग; दिख्या म्हे लेवादि फहे वगन मुनिने जाय, चरणमे सेवा ॥ कहे व मन मुनिसर ज्याने, श्रावक. तुम नारी॥on.

दण अल्प जमररें माय, खुब विचारी | तुम०॥ ॥३॥ए साध पपारो काम, घडोहै कठप॥०॥ ए दोहिलो मानव नव, करो | जतन॥म्हे गे मीहै सब प्रास. माय वापारी॥मा०॥अब तो रो दीन दयाळ, सरण तुमारी । तु० ॥४॥ म देखीज्यारो साच, श्रावक हुया मेळा ॥ श्रा० कहे मुनिसराने जाय दिन देखो घेळा॥श्रयदे खो मास आपाड, श्रादितवार नारी ॥मा०॥ ए यद इग्यारस तीथ ॥ कगेतुम त्यारी ॥तुम० ॥५॥ जद उच्च करनी मांगयो, नगररे माहीन नित खावे बनोला, दोनोजिना ए नाई। मनि तनवा पकवान, जिमनभे नारी॥ जिलाएगावे मंगल गीत, सुनो नरनारी॥तु०॥६॥इम मोह गेडयो संसार, सुधमन ध्यावे ।।सु०॥ए देस देस का श्रावक, दरसण भावे । जिम नेम लीयो राग, राजुल तजी नारी ॥रा० ॥ ए खोटो मो ह जंजाल, सुनो संसारी । तु० ॥७॥ यदा ग्यारस बार यादीत यह नागो॥पा०॥ज्यां लीयो मुनियर कने, जाय पैरागो। दिन दोपारारे पद. दया सुधधारी॥०॥कीनो कापारोफल्यो नायजीरा उत्तम तार म.)२ ॥सन २२ ण, नमे नरनारी ॥ तु०॥८॥इम पाठा श्रा या लोक, मंगल गीत गाता मं०॥ज्याने ग्या न दियो मुनिराज, पामी सुख साता ॥ ज्यांसे कीनो.परसाद, जीमो नरनारी ॥ जि०॥ इस कलजुगरे माय; धन्यहै ज्यांरी॥ तु० ॥९॥ए बग न मुनिसर रेवे, बुंदीकोटा माही ॥ ॥ज्यारे सूरजमलजी, ज्यांनो गुरु नाई ॥ नारमजी दिल्या. या सुध धारी॥ द०॥ सूरजमलजीरा बेटा, हुता बडा श्राग्याकारी ॥ तु०॥१०॥ संमत जगणीसेरे, त्रिीसेजी वखानो ॥३० यो चुतर गुमानचंद, नगर माहीने जानो ॥न लंचक गुनो माफ, भारज है मेरी ॥ श्रा० ॥मे नमुतिकर देव, सरण नुनारी ॥ तुम०॥ १॥ ॥ अथ श्री महावीरजीको स्तवन लिख्यते ॥ सिद्धारथ कुल दिपकचंद.बसलादे राणी जी रानंद ॥ कोमल कंचवरण सरीर, मन वन पुरण महावीर ॥१॥ कृपानाथजीरे कारण पी, मुजमामो जायो सासराणी ॥ श्रीनवन दीनप दुघर किया, करमाने दाया नाम दिया .

. ॥ खमसम दमने धिमा धीर ॥ मन० ॥३॥ 'साखे सुद दसमी नाण,अनुजी पाम्या केवळ ग्यां न । सायर जैसा हुवा गंभीर ॥ भ० ॥ ४ ॥स 'मोसरण सुणजो इधकार. जोजन वाणी अमृत धार .दिठा हरके हिह्यडो हीर ॥ म०॥५॥च म्साळीसे चेला कीया, एकण दीनमे महा व्रत दीया।।गौतम सरीखा हुवा वजीर म०॥६॥ चिंतामणि चिंता चकचूर, देखी दुसमण न्हासे दूर ॥ दीन दीन वधे संपदा सीर । म० ॥७॥ पलक करे अनुजीरो ध्यान ॥ पग पग प्रगटेषु एय निधान ॥ वचन मीठा निम मिसरीखीर ॥ म. ॥ ८॥ चितगुण जिनवरजीरो जाप, कोम नवरा काटे पाप । रोग सोग बलि न्हासे दूर ॥ म० ॥९॥ तुम नामे नवसापर तरे। तुम ना मे.नव कारजसरे ॥ रिद विध पामे हीर चीर ।। म०॥ १० ॥ पावापुरीमे मुक्ने गया, रिख रा यचंदजी कहे करजो मया ।।पोचावो मोय नव जल तीर ।। ग०॥११॥ संमत पदारे वत्री से जाण, मेडते सेहेर कीया गुणग्राम ॥वका ..याना:अनुजी पीर । मनः ॥ १२ ॥ इति ॥

* ना? नीरमामाकीमा मा।। महा विदह नगादए, शिवग: नादाना॥ गंग० ॥२ ॥ पातीय मनी पायाचार, वागी गणपनीगाएगागो प्रार रावणाना धनीग, नीम्याचमन रागामि मं॥२॥ जिहां जिनया विणी नही काय काली ॥गी गोग नही मागनीमा चक्रीन पानिमांग, देगी" ॥अथ पारिहंतजीको मंगळ लिस्यते। दुहा ॥ अनंत चोवीसी नित नमु, सरल जी चा हितकार ॥ नवनीव उपगारणे, जण मंग ळ भार॥ १ ॥ पहेलो मंगळ अरिहंतनोए, दुने सिक मंगळोक ॥ तीजो मंगळ साधनोए, पे यो दया धरम मंगळीक ॥२॥ दाळ ॥ मंगळ पहेलो अरिहंतनोप, जाम नाम हितकारके ॥ विघन दूर टलेए. पामी नयना पारकः ॥ १॥ मंगळ मोटकोए ॥ १५॥ पणी ॥ जगन निकर पीसोग राष्ट्र एक गा ।

२२७ पोटावे प्रति अरज्या पाठके । कोठा सहं उंदा गळेए, चलंता स्वामि हुवे खाटके ॥मः ॥ ।६॥ लोहोने मांस ज्यारे उज्वलोए, सुगंध श्वा तो भ्वासके॥दोप रेश मात्र नहीए, संचीया प्र नु पुण्यतणी रासके । मं० ॥ ७ ॥ अनंत व की अरिहंतजीए, ग्यान दर्शन तणी जोतके ॥ नामंडल दिपतोए, जाणे सूरज उदंतके ॥०॥ चोसट इंद्र सेवाकरेए, सुरनर सारे से बके । जस महिमा अती घणीए, मोटोवे देवा घी देवके ॥ मं०॥ ९ ॥ देवंता आय वीगडो रच्योए, अरिहंत महिमारे काजके ॥बजांवे दे व दुंदुनीए, समोसरण तणो साजके ॥ मं० ॥ ॥ १०॥पहेलो गढ रुपा तणोए, सोनाको सीस सुरंग ॥ च्यारुंई पोला नणाएं, तोरण फलके चंगके मं० ॥११॥पावडीया गढ पेला तणी ए, दस हजार प्रमाणके ॥ सोवनमें गढ दसरोए, रत्नको सीस सूरंगके ॥ म०॥१२॥ त्रीज़ो गढ़ रत्ना तनोए, मातीको सीस सारके । च्याई पो ला जणीए, पावमीया पांच हजारकेमि॥१३॥ निंता गढ तीनुतणीए, उंचीवे धनुप्य पचासके। ।

॥०॥१८॥साधुने वली साधयिए, भावाने चतुर विध गंधप कह्याए, यारे प्रसदामा करयांकर प्रनुनारी गवके॥०॥२१॥ देवी निविमानीकनीग, माधने मात्रयी माराया २२८: धनुष्य तेत्रीसनोए, बनीस अंगळ साचार्मिक ॥१४॥ इतरी निंत चवमी कहीए, पावडीपाये एक एक हातके ॥ उंची कही पिण पातलीए. लांबी धनुष्य पचासके॥०॥१५॥सोनारुपा रत्ना तणाए कीग जोगतां गढ तीनू जाणके ॥ गट गढने प्रांतरोए. तेरेसे धनुष्य प्रमाणके ॥ मं० ॥ १६॥ गइससे धनप्य मध्ये विचेएपि? दिम तोरण अनिरामके ।। मं० ॥ १७॥रतन सिंहासण येसनेए. जिनवर देवे यखाण ॥ विक जीय तुमे सांगलोए, मो कुमत कलम पत्री प्राविकानी जोटके ॥ ऐमो रंग भतिभा पीयोग, तोटे कर्मनी कोटके।। मं० ॥११॥ पाई जातग देवनाए, देवंगणा पाई जा पाक ॥ ॥२०॥ श्रावने यलि श्राविहार, बळे विमानाक देव ॥ दशान्य कामे मैगनेर, य कागमे मनेर, दामा कर चिनलाया

॥२२॥नवनपती चिंतरिक जोतकीए, देवंगणा
तीनुई जातक।नैऋत्य कुणमे बेसनेए, वाणीतो
सणे उल्लासके ॥ मं०॥ २३ ॥ नवनपती वित
रिक जोतकीए. देवंगणा. तीन जातके ॥ वाय
व्य कुणने.बेसनए, सुण सुणे प्रनुनो वखाणके
॥ मं० ॥ २४ ॥ वाणीतो जोजन गांमणीए, स
फार दूधनी चातके | पीया बृप्त हुवे नहीए, ना
वातुं मगन हुजायके ॥ मं०॥ २५॥ नापा चली
श्ररथ मागधीए, यादरमालपर वेद।सांसो
कोई उपजे नहीए, बोलतां नठपर छेदके ॥ मं०
॥ २६ ॥ पालने विरध समजे सटुंए. इसीज है
जिनवर पाणके ॥ नविक जीव घेते घणाए, ला
मे प्यारो यखाणके ॥ मं० ॥ २७ ॥ प.रीने
पाग नेला मुणेए, नही हुये खेप विसेखके ॥
परखदा नर घाई नमेए, गाले अहंकार योर
मानके ॥०॥२८॥ दरसण दीठो जिण रा
जनोए, टलजाय नवतणी पोटके देवता पा
से रहे सहीए, थोमोतो एफज फोड के ॥ मं०॥
।।.२९॥ धनंत ग्यान तपा धपीए, समतार
सनरपूरके ॥ नाव माया थकाए, दाली जा

चे संबी दूरके ॥ में० ॥ ३० ॥ पेलो सगों सोई
ने सुवेए, सोनती जिण तणी देहके । कृपाना
थ जगत गुरुए, दीठो जग धरम सनेहके । म
ग०॥ ३१ ॥ सदा अशोक गया करेए, जिहां
विचरे जिण राजके ॥ जठेई सुख सासतोए,
तरण तारण जिहाजके ॥ मं०॥ ३२ ॥ बारे
गुण उंचा कह्याए, रद अशोक परधानके ।
सरवःसुख उपजेए, जिहां रहे जिण राजके ॥
मं० ॥ ३३ ॥ चिहुं दिस चोमुख बिराजतोए,
जिणंराज देवे उपदेसके॥ नावसुं जे सुणेए, पा
मेंठे पदवी खेमके ॥ मं०॥३४॥ मस्तक वन
तीनुं धरेए, जिणवर त्रीनुवन शामके ॥ चवर
सुरनर करेए, प्रतगंग पर नावके ॥ मंगळ०॥
॥ ३५ ॥ नामंडल पूठे हुवोए, वारे गुण तजदे
पके ॥ रतन हीरा जड्याए जाणे उगोठेमा
के ॥ मं० ॥ ३६॥ फूल बिरखा करे देवताए,
जोजण जिण परमाणके ॥ वाजे देवनी दुंदु
भीए नादवे श्रमीय समानके । मं०॥३७॥६
व इसो दूजोनहीए, सगरने मृत्यु पातालके॥
॥३८॥गुण नरिहंतना अतिघणाए, किम कहु

जीनडली इहके। पुरोई कह सकुनहीए, जो मि ले जीन अनेकके। मं० ॥ ३९॥ चार करम वा की रह्याए, बैल रेडा समानके ॥मुक्तः सिधावसी ए, रिखमलजी कहे एमके ॥ मं०॥ ४० ॥ अथ श्रीतिलोक रिखजी महाराज कृत:काव्य. ॥ अथ उपदेशी फटको लिख्यते ॥ धिक तेरा जीवमा,न करता-धरमकुं॥धिक तेरा तन मन, धिक है जनमकुं॥धि० ॥१॥ रत्नचिंतामणी जन्म जो नरको, खोय दियो जैसें. जव तेने खरको ॥ धि०॥२॥नीचकुं देख सिस नमावे, संतकुं देख अधिक अकडावे॥ घि क० ॥३ ॥धर्मकथा कटु दाय न.आये, नो फुकफुक कोलां खावे ॥धि०॥४॥इ प्कका ख्याल राग भानुरागें, धका खाय तोहि घसे भागे ॥धि०॥५॥नाटकमें उना देरा त सारी. मुनिदरशण बालस अति जारी॥धिक ।६॥तप जप वातमें पट नट जावे, खाणामें लोटो लेई कट जाये ॥धि०॥७॥ स्तवन सहा य कहेतां शरमाये. लडतां तो कनु दाय न श्रा ये॥ वि०॥८॥ दान देतां धरधर ; कर ध्रुजे सुणे तो चोकरिम बई में तम चार, Tue २३६ वरी। पारसनाथ पर्दमान जिनेश्वर, फेवल लह्यो नव ओघ तरी ॥ प्रा० ॥३॥ तुम सम नहिं को इ तारक दूजो, इम निश्चें मन मोहे धरी । ति लोकरिख कहे जिम तिम करिने मुक्तश्री यो नु मेहेर करी ॥ प्रा० ॥ ४ ॥ ॥ अथ ऋपन जिन स्तवन लिख्यते॥ जे गणेश गणेश जे गणेश देवा ए देशी।। जे जिणंद जै जिणंद जिणंद देवा, नठि प्रजात समर नाथ, श्री प्रापन देवा ए टेक। पिता ते रोनानिराजा, जननी है मरुदेवा ॥ देही कंचन टपन लंग्न, तेजें रतिपति जेहया ॥ जे०॥ ॥ १ ॥ जुगला धर्म निवार कियो प्रनु. ये कुल गरकी ठेवा ॥ संजम लीयो श्री जिन ना, क मं अरिने हणेवा ॥ ज० ॥२॥ केवल ले प्रनु, साना दीवी. वाणी ज्यु अमृत मेवा ॥ चार ता स्थकी स्थापना कीनी, नवजल पार करेया ।। जे.॥३॥दा सहन्न मनि मंगे अष्टापद, टीया अगामा लेया॥दिन संयारे मनिष गन्या, मुखि अनंत निनमेवा लिन .

२३७
खेवा ॥ जिम तिम कार नव पार उतारा.
दिनो अविचल सेवा ॥ जै०॥५॥ इति ॥
॥ श्रथ चोविस जिनवरको स्तुति लिख्यते ॥
राग वसंत शांति चरणरी जाउं बलिहारी ॥
शांक एदेशी। जेलो चंदणा नाथ हमारी, मां
रे चरण की बलिहारी॥ ए टेक ॥रिखन अजी
त संनय अभिनंदन, सुमति पदंम सुखकारी ॥
श्री सुपार्थ चंदाप्रनु सगरों; जगनायक नसधा
री, प्रनुनी पुरण उपगारी ॥ ॥१॥ सुवि
घि शीतल श्रेयांस वासुपूज्य, विमल अनंत धर्म
धारी। शांतिजिनंद सुख कंद जगत; मेट दी
नी सब मारी, हरो मेरी विपत विमारी ॥ .
॥ २ ॥ कुंयु भर मल्लि मुनिसुव्रतजी, नमी ने
मी मुविचारी । तोरणसे पाता फिर पाया. ने
मिके राज दुलारी, नाथ तुम करुणानंडारी ॥
०॥ ३॥ चे वारसके वारस पारस, पंचपरमे
टी उधारी नागनागणि जलन वाया; की
ना सुर अवतारी, महिमा जगमें अति थारी
॥०॥४॥शासन नायक वीर जिनेन्चर, है
दक्षमा प्रनुधारी॥ केवलं ले पनु धर्म यतायो,
के

. . सूत्र चारितर सारी, तीरथ थाप्यां प्रनु चारी। के० ॥ ५॥ अणसण लेई प्रनुनोगत्याग कर, पहुंता है मुक्ति महारी ॥ अनंत सुखमाही जा. य विराज्या तो, नीरंजन नीराकारी, रह्या लोका लोक निहारी के० ॥६॥ मोहमाया मांहि उ. लज रह्यो में, पायो हुँ दुःख अपारी ॥ तुम श रणा बिन चउगति नटक्यो, धर्मकी बुद्धि विसा री, शीख सतगुरुकी न धारी। के०॥७॥ शुनकर्म कतु दूर नयासू. वाणी लगी प्रनु प्या री॥ अतम उदारण विरुद सुणिने, सरो लि यो सुविचारी, सार करजो प्रनु हमारी |.के. ॥८॥मुस सरिखो नहिं दीन जगतमें, तुमस रखो दातारी ॥ जिम तिम करि भवपार उतारो, या मांगु रिजवारी, अरन लीजो अवधारी ।। 10 ॥९॥ उगणीशे अडतिश माघकृष्ण पदी, वीज तिथी शनिवारी ॥ देश दक्षिण आवल कोटि पेठमें, जोड करी हितकारी, तिलोक रिख कहे सुविचारी ॥ 1 ॥१०॥ इति ॥ ॥ अथ वीस विहरमानकी लावणी लिख्यते ॥ दीनदयाल कृपाल, करुणा नंडारी || क०॥ के. --

जय विहरमान जिन वीश, धर्म अधिकारी।
श्री सीमंधर स्वामि, सदा सुखकारी॥ स० ॥ज
य युरमंधर जसवंत, घरण बलिहारी॥ बाहु
जिणंद कृपाल, करुणा भंडारी ॥१०॥ श्री.सु
पाहु जगदीश, परम पद धारी ॥ सुजात प्रनु
घनघाती, कर्म कीयां गरी॥क०॥ स्वयंप्रन
वीतराग, ममता विमारी। रिखनानन भानंद,
करे नर नारी॥०॥ जय विहरमान महारा
ज, धर्म अधिकारी एटेर॥१॥मनंतवीरज-ज
गनाथ.'तज्यां जगनांता ।। त० ॥ श्री सूर पर्नु
सुविख्यात, करो सुखशाता ॥ विशाल प्रनु सु
विशाल, त्रिजगके त्राता ॥ त्रि. श्रीवजंघर
तप वन. कर्मके घाता॥ चंद्रानन सुखकंद, 'द
र्श चित्त चाता । द० ॥ चंद्रयाहु कर्मराहु, हठा
या खाता ।। कियो कर्मसें जंग, नुजंग अनुना
री ॥ नु० ॥ ज० ॥२॥ ईश्वर बिनग ईश, में
रे मन नावे ॥ मे०॥ श्री नेभीश्वरजिन ध्यान,
फरतां दुःख जावे ॥ वीरसेन करे केण, अमर
पद पावे ॥ १०॥ माहानेद्र करे नद्र, विघनं
कुं हठावे ॥ देवजसा करे सेय, रिद्ध सिद्ध भावे
.
.
.

सोळे अधिकार ॥२॥ पामलिपुर नगरिविपे,
॥रि० ॥ अजीत वीरज निजपद, देत नज
नावे ॥ जघन्यपदे वर्तमान, जिनंद उपगारी ।।
नि० ॥ ज० ॥ ३ ॥ धनुष्य पांचशे प्रमाण, प्र
नुजीकी काया ॥०॥ लदा चोराशी पूरव,
आयु फरमाया ॥धाप्यां हे तीरथ चार, नविक
मन नाया ॥ न. ॥ होय अयोगी मोद, जा
सि महाराया। में अधम उदारण विरुद, मु
णी हरखाया ॥ सु० ॥ तिलोकरिख युं जाण,
शरणागत आया | जिम तिम करो नवपार,
अरज अवधारी । अ० ॥ ज० ॥ ४॥ इति॥
॥ अंथ सोळे स्वप्नाकी लावणी लिख्यते ।
दुहा ॥ शासण नायक सुरतरु. नयन
न जगवंत ॥ त्रिशलानंद जिनंद सम, प्रणk
मन धरि खंत ॥१॥वली प्रणम् गौतम गुरु.
तप संज़म दातार ॥ तास प्रसाद वर्णवू. सुपन
.
चंद्रगुप्त राजिंद ॥ वारे व्रत धारक गुणी, पर
जाने सुखकंद ॥ ३॥ चउदे पूरव ज्ञान शुद्ध,
जवाहु मुनिराज ॥ समोसरया उद्यानमें, ता
रणन्तरण जिदाजपाखी पोसाने विधे,

. देख्यां स्वपनां सोल ॥ पूरे तप कर नोडिने, अर्थ कहो मनि खोल ॥५॥ अगडदम अगडदम वाजे चौघडां ॥ देशी ॥ कल्पक्षकी शाखा तटी, अर्थ सुणो ये ह स्वपनेका । अत्र जो राजा होयगा कोई, सं जम यो नही लेनेका ॥ दुजे शास्त जया सूर्य श्रकालें, द सुपी अब इसका सही ॥ पंचमे थारे जन्म लिया है, उनकुं केवल ज्ञान नहीं। नहिं मनपरजव अवधि पूरण, ए अंधकार न या जारी ।। जदयाहु मुनि कहे नूप, पांचमो थारो दुःखकारी ॥१॥ चांद देखा तुन चाल णी जैसा, तिमरे सपना मां ॥ अलग थल ग समाचारहोयगी, घोल फरक कुछ दग्साइ । नृत नूती नाचत हिल मिल, देखा चौधे सु पनामाइ ॥ देव गुरु धर्म खोटा जिनकुं. लोक मा नेगा अधिकाइ ॥ दया धर्मपर बहोत जलेंगे, थोमे जैन धरमधारी ॥ न० ॥२॥ खा सर्प जयंकर, चार फणकर... साल पियें,पाल पटेगा, बारे कार ॥ उत्तम .

. जोत्यां देखी स्वपने, तेरमें, वारुके महारथमां ही॥नादान उमरके धरम करेगा, संजम लेगा उलसाईलकासुं तप संजन पाली, तप जपमें चित देवेगा । वुहा घिठा होयगा धर्ममें, श्रा लस अधिको रहवेगा॥ सरखा नहिं सब लड का वुढा, समुचय नाव कह्या जहारी॥०॥ ॥ १०॥ रत्नकी कांति मंदी देखी, चनदमा स्त्र पनामें जाणो॥नरतक्षेत्रका संत साधके, हेत इंकलास थोडो॥ मानो ॥ क्रोधी क्लेशी अरु अ निमानी, अपनी बात जमावेगा ॥ नली सी ख जो देगा कोइ, उस्का औगुण बतावेगा॥ लपहोयगा संजमवंता, होयगा वहोतसा लिंग धारी ॥ नद्र०॥ ११ राजकुंअर सो चढया पो ठिपर देखा स्वपने पंदरमें ॥ राजा जैन धरन तन देगा, राचेगा मिथ्याकरमें ॥ बात करे जो सञ्चावट की, उस्की थोमा मानेगा। जूठेकी परती त करेगा, खोटेका पद तानेगा ॥धर्मी पुरुष की करेगा ठठा. पापीका आदर नारी ॥ ॥ १२॥ लडने हस्ती देखे सोलम, बिन मन्त्र त श्रापस माहि॥ वार बार दुष्काल पडेगा/ .

.
न पहाया वगा नाहि ॥ मात पिता गुरु वा
तके करतां, विच विव वातकरेगा गेटा ॥ नाइ
भाइमें संपत मोती, बोलेगा निर्थक खोटापि
तापदाको भादर पोगो, त्रियापदम करेगा या
रो॥नः ॥ १३॥ कायदावाला प्रामाणिक न्या
यी, गुणिजन थोमा होवेगा । जगमा टंटा निर
र्थक करके, राजमांही धन खोवेगा केण न मा
ने मला सक्सकी, फिर पीठे पस्तावेगा ।। एक
विश हजार बरस लग राजिंद, ऐसी रीत कर जा
वेगा । अरथ सुणी सोले स्वपना, राना न
या दृढ व्रतधारी॥०॥ ११ ॥संमत जगणी
दो साल सेंतिमका, फागण वदि इग्यारस श्रा
ई निलोक रिख को स्वान लावी. गाम क
डामें वपाई॥पांचम पारो दुःखम नामें, दुःखहै इ
णमेप्रधि काई धरम ध्यान और समता राखे,
उनकुंमुख समजो नगहा ऐसो जाणके करजोम
रुन, चतरोगे जयजल पारीन.
पर शांनि निमरजी
स्यते
: भारती शांति जिशंद, 'जिणके

प्रनुजीकी विराजे. मृग, लंधण तुम चरणा गर्ने ॥ आरती०॥२॥ सरवारथ सिद्ध तजके आ ये, मुर्गती रमणे मिलणकुध्याये ॥ आरती० ॥ ॥३॥ विश्वसेन सुत अचरामाता, जनम्या ग जपुर नगर विख्याता.॥ आरती० ॥४॥ ला ख वरसको आयु मानी. राजा सहे स्वसू दिल्या जानी ॥ भारती० ॥५॥ समोवसरणमे प्रनु जी विराजे, तुम देखतही दुरगत नाजे ॥ श्रा रती०॥६॥शांतिनाथ प्रन शाति करीजे. दुष्ट मदा दुःख दूर हरीजे॥ आरती० ॥७॥ श्री जि नराजकी भारती कीजे, कुशल विजयकु सिवसु ख दिजे ॥ आरती शांति जिणंद तुमारी ॥८॥ : ॥ अथ चोमुखरली श्रारती लिख्यते ॥ • इण विध भारती, चोमुख कीजे॥ चोमुख जि न नज, सिव सुख लीइण ॥१॥ पहीली भारती विमळ जिणंदा, जो नीजिन शिवम् ख कंदा ॥ इण०॥२॥ दुसरी भारती धरम शंदा, पामे निरमळ ग्यान दिणंदा | इस तिसरी भारती मुनीसुव्रतजी॥ जनमको जनमा दुःख दूर करंदा । इण॥४॥चौथी भारती मि - नेम जिगंदा, मोहो तिमर दुःख दूर करदा। इए०॥५॥ एह प्रनु भारता श्रादरलीजे, कुश ळ विजयकु शिव मुख दीजे ॥ इण विधः ॥६॥ ॥अथ श्री संतनाथजीकी श्रारती लिख्यते ।। जय जय भारती, संतनाथ तुमारी ॥ तारा चरण कमलकी, में जानं बलिहारी ॥ जय०॥१॥ विश्वनाथ सेन, अचराजीके नंदा ॥ संतीनाथ मुख, पूनम चंदा ॥ जय० ॥२॥ चालीस धनुष्य सोवनी काया ॥ मग लंपन प्रनु, चरण सुहा या ॥ जय० ॥३॥ चक्रवर्त प्रनु, पंच माहे सो हेसोळमा जिणवर, सुर नर मोहे। जय०॥४॥ मंगळ थारती, नोरही कीजे ॥ जनम जनमको लाहो लीजे॥ ज०॥५॥ कर जोडी, सेवक गुणगा ॥सो नर नारी. अमर पद मुख पाये॥ ज०॥६॥ ॥ अथ जिणेश्वरजीको भारती लिख्यते ॥ जय जय जय जय बोलो जिनवरकी, जो है पाशा श्रमर शिवधरकी ॥ जल ॥ए टेक ॥ ॥१॥ जैसी कांति शशि दिनकरकी । काया द मके सकल हितकरकी ॥ जय० ॥२॥ज्यु ख 'सबोई अगर तगरकी, जिनसं श्वास सुगंध म • २४८ श्रागें क्या विल्लरकी।ज०॥१४॥महिमा अपरम नोहरकी ॥ जय० ॥ ३ ॥ जैसी मीठी डली है सकरकी, वाणी अनंत गुणी सुमधुरकी॥ न०॥ ॥ ४॥ काया सोहे सुर अनुत्तरकी. शोना अ नुपम अनुनीका नुरकी ॥ जय० ॥ ५ ॥ जैसी चाल मराल गजवरकी ॥ तिणसुं गमनगति सुंदरकी ॥ जय० ॥६॥ चिंता प्राणी है नवसागरकी, संवचरी दानइला उजागरकी ज स०॥७॥घात करवा करम का सरिकी, क्रि याधारी संजम संवरकी ॥ ज० ॥ ॥ वल ज्ञान दिशा जब फरकी. जब निगमाकी रचना अमर. की ॥ जय०॥९॥ करुणााणी. है जी व अपरकी, दीची उपदेशना पापका डरकी ॥ ज० ॥ १० ॥ काया माया अथिर है सुरकी, ति प्रयागें कहां ऋदि नरकी ॥ ज० ॥ ११ ॥ रथम थापना करीगणधरकी, पियें चार तीरय गुणियरकी ॥ज०॥ १२॥ गति पाये मोदा नग रकी, पदवी सिद्ध अमर अजरकी ॥ ज०॥१३॥ होड का करिशके जण नगरकी, गिणती सागर पार गुणागरफी. कहेवा शक्ति नहिं सुरगुरुयो ।

न०॥ १५॥ अयवंतारिखजी महाराज महेर को, कीर्ति दाखी देव अघहरकी ॥ ज० ॥१६॥ तिलोकरिख कहे धन जिनवरकी, नाव नक्ति करे तीर्थकरकी ॥ ज० ॥ १७॥ इति । कलश. चोवीस जिनवर, प्रथम गणधर, चकि हल धर जे हुवा ।। संसार तारक केवली. वलि समए समणी संजया संवेग सूत्रधर, साध सूखकर, श्रागम बयणे जे सुण्या ॥ श्री ग्यानचंदजी गुरु सुप्रसादे, श्री देव मुनिप्सर संथण्या॥१॥ श्रष्टापद श्रीनाद जिनवर, वीर पाचा पुरवरू॥ वासुपज्य चंपानयर सिद्दा, नेम रेवागिरवरू।। श्री समेत शिखरे घोस जिनवर, मोदा पह ता मुनिवरूं ॥ चोचीस जिनघर नित्य बंद, राय ल संघ मुहंकरूं ॥२॥ इति ॥ BU365518355!SUDUS MAN ॥ इति स्तवन सहाय समाप्त It com . OM Gur GAN 45 File

२५.
:
२ लिंग
७.r:ww
अथ व्यवहार समकितना सिंदसष्ट
बोल लिख्यते.
१ सरदहणा ४७नूपण
३/८प्रनाविक
३ दम प्रकारे विनय १० ९आगार
४शुद्धता
३/१० जयणा
५लक्षण
५११ थानक
६दूपण
५१२ नावना
हिवे एहनो विस्तार कहे.
१ सरदहणा चार ते किसी- परम अर्थ
नो परिचय करे ॥२ परम श्रर्थना जाणिवान
नी सेवा करे ॥ ३ धर्म पायने वम्यो तेहनी
संगत वरजे ॥ ४ कुतीर्थीनी संगत वरजे,
२ लिंग तीन ते किसा-जिम तरुणो पुरुष
रंग राग अपरें राचे, तिम श्रीवितरागनी बानी
उपरेंगचे॥२ तीन दिननोनखो. खीरसकरना
भोजननें यादर करे.तिम श्रीवितरागनी वाणीने
भादर कर॥ ३णायाकी चाय हवेने. जलय
वाळो मल्यां राजी हवे,तिम श्री वितरागनी
पाणी सण हरपर्वत हुवे ॥

No text on this page.

:११ थानक वे ते कहे।॥ १ धर्मरूपी रद,
मकित रुपियो मूळ ॥२ धर्मरूप नगर, सम
तरूप गढ॥३धर्मरूप अनूपण, समक्तिरू
मंजु जुंस॥४ धर्मरूपीयो मेहेल, समकित रूपि
॥ नीव ॥५धर्मरूपी वस्तु. समकितरूप दुकान
६॥धर्मरूपीयों नोजन, समकितरूपीयो थाळ,
१२ भावना व ते कोठे ॥१जीव चेतना
कृष्ण,२ जीव द्रव्य सासतो ,३जीव पाठक
न करतांये, ४ जीव पुण्य प्रापनो मुक्ता,५
नवीजीवने सर्व कर्म खपायां थकां मोद , ६
नान दरशण चारित्र ते मोदना उपायगाएवं व्य
हार समकितना सिदसष्ठ बोल संपूर्ण एह
बो
छानो समकितीने अवश्यमेव जाणपणो करो।
॥ श्रथ नव तत्व लिख्यते ॥
a जीव तत्व,
६ संबर तत्व,
२ अजीय तत्व.
७ निर्जरा तत्त.
३ पुएय तत्व,
पाप तत्व,
नाश्रव तय,
८बंध तत्त
९ मोक्ष तल
.

हिवे एहनो लक्ष्य कहे.
१जीव ते चेतना लक्षण, पुण्य पापनो के
रता, सुख दुःखनो नुक्ता, प्रनाय 'प्राण करो स
हित, तेने जीव तत्व कहिये.'
२ अजीव जड लक्षण, पुण्यं पाप करे न
'हो, सुख दुःख नुक्ते नहीं, प्रजाय प्राण करी र
हित. तेनें अजीव तत्व कहिये..
३पुण्य तेशुनफल,बांधता दोहिला,नोगवता
सोहिला,मीठा सुखनोगवे.तेने पुण्य तत्वकाहिए।
४ पापना अशुनंफल, बांधतां सोहिला. नो
'गवतां दोहिला. कडया कसायला, दुःखे नोग
थे, तेने पाप तय कहिये ॥
५ श्राश्रय ते॥ जीवरूपीयोतलाव, अवरत
रूप नाळा करी ॥ पुण्य पाप रूपियो पाणी
अ.वी नरावे . तेने पाश्रय तत्व कहिये ।।
६ संबर ते ।। जीव रूपीयो तलाव. तेमाही
अवरत रूप नाळा करी. पुण्य पाप रूपीयो
पाणी श्रावे, तेने घरतरूप पाळ बांधीने रोके
तेणें संघर तत्व कहीये ॥
७ निरा ते ॥ जीव रूपीयो कपडाने, कर्म

.
रूपीयो मेल लागोठे, तेने तपशारूप
री घोवे. तेनें निर्जरा तत्व कहिये ।।
८बंध ते ॥ जीवना पातम प्रदे
पाठ कर्मनी वर्गणा लिपावे. जीवना
निजगुणाने ढाके. तेहनें बंध तत्व का
९ मोदते ॥ श्राठ कर्मा थकीज
था प्रकारे मुकावे, पोताना ज्ञानादिक
ळा करे, तेने मोक्ष तत्व कहीये ।।
हिये नयतत्वनी पोळखामा कहे
जीव, जीव, पुण्य, प तीन तत्व
जोग !! पाप नाश्रय, पंध, ए तीन त
णीने गया जोग,
संघर, निडीग, मोक्ष, प तीन तस्य
भादरया मोगरे,
जीय संघर, निदर्तग. मोदा, पगार
थजीय,पुगय, पाप यायययन, पपान:
जीय. मंबर, निग. मोटा, ए चार अ
पुण्य, पाप. श्राश्रय, बंध. सगी:
भनीय नेमी. यापीदान चे,
दिये नवनर विशेष प्रकार दिया

हि
,
हिवे जीवद्वार कहे.
जो एक नेद ॥ चेतना लक्षण .
ना ३ नेद ॥ सिन्ह ॥ संसारी ॥
ना २ नेद ॥ वस. थावर, नोनसनो यावर,
एनानेद.स्त्रीवेद.पुरुषवेद,नपुंसमवेद प्रवेदी
ना५नेद नरकगतो, त्रिजंचगती, मनुष्य
ar, देवगती, सिद्धगती ॥
जीवना ६जेदा एकेंद्रिया. चंद्रिया. तद्वि
चरिंद्रिया, पंचेंद्रिया, अईदिया ।
जीवना ७ नेद ॥ प्रिथ्वीकाश्या व्यपकार
तेन काझ्या, वायु फाइया, वनस्पती काह
7. उस फाश्या, प्रकाइया ॥
जीयना नेद नारकी, विजेच, त्रिचणी,
नुफ्य,मनुष्यणी,देवता,देवंगना,सिद्ध नगवंत।
जीवना ९ जेद पार गतीना, अप्रजापना,
जापता, नवमा सिद्ध नगवंत ।
जीवना दस नेद ॥ पंच पार, करम
'दसमा सिद्ध नगवंत ॥
जीधना ११. नेद ॥ पंचदिपाना..
'पता, प्रजापना, हरपारमा डिन

"
.
जीवना १२ नेद। पंच थावर, .
चार त्रस, बारमा सिद्धनगवंत ।।
जीवना १३ नेद ॥ कायना,
प्रजापता, तेरमा सिद्ध जगवंत ।।
जीवना १४ नेद ॥ नारकी, नि
चणी,मनुष्य, मनुष्यणी, चार जातनादे
र जातिनी देवगना, चौदमा सिद्धना
सिद्ध भगवतना पन्नरे नेदातिर्थसिद्धा
र्थ सिदा, तिर्थकर सिदा, अतिर्थंकर सि
यवृद्धि सिद्धा, प्रत्येक बुद्धि सिद्धा.
हा, स्त्रीलिंग सिद्धा, परुपलिंग सिद्धा,
लिंग सिदा, स्वलिंगी सिद्धा, अनलिंगी।
गहे लिंगी सिद्धा, एक सिद्धा, अनेक
संसारी जीवना चउदे नेद कहेबे,
मुंदम एकंद्रीना दोय नेद,अप्रजापता, :
वादर एकंद्रीना दोयनेद, जा..
बेंद्रिना दोय नेद. अप्रजापता, प्रजापता
तेंद्रिना दोय नेद. अप्रजापता प्रजापता,
चउदिना दोय नेद. अप्रजापता. जा
प्रसन्नी पंचेंद्रिनादोयनेद.अप्रजापता मजा.

No text on this page.

पता प्रजापता ॥ तीन विकळेद्रीना
प्रजापता ।। पंचेंद्री तिरजेचना मेंद
चर, थळचर, खेचर, । जळचरना है
नी, असंनी,प्रजापता, प्रजापता ।।
३. नेद । चनपद, नरपरी संर्प, भूयपरी
उपदनानेद ॥ संनी, असंनी,
प्रजापता॥ एवं जर पुरना ४ नूजपुरना।
ना एवं ४८ नेद त्रिजंच गतीना
मनुपय गतीना ३०३ नेद,
पत्नरा कर्म नोमी क्षेत्रना उपरना मनु
‘एक नरत, एक एरवत, एक महा
ए तीन जंबुद्वीप माही ,
': दो नरत, दो एरवत, दो महाविदेह
पट धातकी खंडाद्विप माही ,
दो जरत, दो एरवत, दो महाविदेह । ए
पुष्कराध द्वीप माहे , ॥ एवं १५. नेद ॥
जोमीना जाणवा,
तीस कर्म जोमी खेत्रना उपरना ,
१ हेमवय, १ एरन्नयय, १ हरीवास, १
कयाम, देवकर, उत्तरकरु, . ए पट जंबा
..

No text on this page.

२७४
॥हिवे.संबरद्वार कहे ॥
संबरना-५७ नेद ते कहे वे॥
१.दुधा परीसह
१९ सकारप्रकारपरीसह
२ त्रिपा परीसह २० पन्ना परीसह...
३ सीत परीसह (२१ अन्नाण, परीसह
४ उष्ण परीसह २२ दर्सण परीसह
-५ डंसमंस परीसंह २३ इरजा सुमती
६.अचेलक परीसह २४ नापा सुमती
७ अरति परीसह २५ एखना सुमती
८इथी परीसह २६ आयानंडमत्तंनी
९ चौरिया परीसह खेवणासुमती
१० नीसीया परीसह २७उच्चारपासवणनोमि
११सेका परीसह जलसंघेण परीठाव
१२ अक्रोमा परीसह एया सुमती
१३ वध परीसद
२८ मन गुप्ती
१४ जाचा परीसह २९ वचन गुप्ती
१५थलान परीसह ३० काय गप्ती
१६ रोग परीसह
१७ प्रणफाय परीसह ३२ मुक्ति
मेल पगमह
३१ खंती
३३ श्रम

३४ मजवे ३५ लागवे ३६ सच्च ३७ संजमे ३८ तपे ३९ चयाये १७ श्राश्रव नावना ४८ संघर नावना ४९ लोकशुननावना ५० निर्जरा नावना ५१ वोधवीज नावना ५२ धर्म नावना १० वनचेरवासी ५३ सामायक चारित्र ११ अंन्यनावना ५वेदस्थापनी चारित्र १२ अनित्य नावना ५५ परिहारवीशुद्ध चा ४३ अस नावना रित्र २४ संसार नावना सुक्षमसंप्रायचारित २५ एकंत नावना ५७ जथादांत चारित्र ६ अशुचि नावना - इती संबरद्वार संपूर्ण ॥हिवे निराद्वार कहे वे. निर्जराना १२ नेद ते देखामठे श्रणसण ५ कायाकलेस ९ वयावच नणोदरी ६ पडिसलेहणता १० सजाय वीख्याचरी ७प्रायश्चित ११ ध्यान सपरीत्याग ८विनय ॥ इती निर्जरा द्वार संपूर्ण ॥ १२वीउसग २७४ ॥हिवे.संवरद्वार कहे - ॥संबरना ५७. नेद ते कहे वे॥ दुघा परीसह. १९सकारप्रकारपरीसह २त्रिपा. परीसह.. २० पन्ना परीसहः, ३ सीत परीसह २१ अन्नाण, परीसहः ४ उष्ण परीसह २२ दर्सण परीसह- -५ डंसमंस परीसह २३ इरजा सुमती ६.अचेलक परीसह २४ जापा सुमती ७ अरति परीसह २५. एखना मुमती ८.इथी परीसहं २६ आयाणनंडमन ९ चौरिया परीसह खेवणासुमती १० नीसीया परीसह २७उच्चारपासवणनोमि ११ सेजा परीसह. जलसंघेण परीठा १२ अक्रोश परीसह एया सुमती १३वध परीसद २८ मन गुप्ती १४ जाचणा परीसह २९ वचन गुप्ती १५ अलान परीसह ३० काय गुप्ती ३१ खंती १७त्रणफास परीसह ३२ मुक्ति . १६ रोग परीसह १८ मेल परीसह ३३ अजवे २७५ ३४ मजवे ३५ लागवे ३६ संच ३७ संजमे ३८तपे ३९ चयाये 12७ श्राश्रव नावना 12८ संवर नावना ४९ लोकशुननावना ५. निर्जरा नावना ५१ बोधवीज नावना ५२ धर्म नावना १० बनचेरवासी ५३ सामायक चारित्र ११ न्यनावना ५४वेदस्यापनी पारित १२ अनित्य भावना ५५ परिहारवीशुद्ध पा ४३ अस नायना रिन ४४ संसार नावना ५६सक्षमसंप्रायचारित ४५ एकंत नावना ५७ जथाहांत पारिन ४६ अशुचि भावना इती संवरद्वार संपूर्ण । हिवे निराहार कहे . निर्जराना १२ नेद ते देखावे १ श्रबस ५कायाकलेस ९ययावच २ जणोदरी ६ पडिसलेहणता० संकाय ३ नीस्याचरी ७प्रायश्चित ११ ध्यान रसपरीत्याग ८विनय पनी निर्जग गरम P

हिवे बंधद्वार कहे .
बंधनाद
१:-प्रकृतीबंध २ थितबंध ३ अणुनागवंध
४प्रदेस बंध
इती बंधद्वार संपूर्ण
हिवे मोदद्वार कहे,
मोदना ४ नेद
१ज्ञान २ दर्शण ३ चारित्र ४ तप .
इति मोदद्वार संपूर्ण
इति श्री नंवतत्व समाप्त
,
-
श्री जिनायनमः
अथ पञ्चीस बोलनो थोकडो लिख्यते
पहिले वोल गती ४॥१नरकगती २ तीर
जंचगती ३ मनुष्यगती ४ देवतागती.
वीजे बोल जात ५॥१ एकेंद्री २बेइंद्री ३ तेई
द्रीचनरेंद्रीपंचइंद्री
तीजे बोल काया ६॥ १ प्रचिकाय २ अ
पकाय ३ तेउकाय वायुकाय ५वनस्पतिकाय
६त्रसकाय

२७७
चनथे बोल इंद्री ५॥१ सुरतइंद्री २ चक्षु
इंद्री ३ घ्राणइंद्री ४ रसइंद्री ५ फरसइंद्री.
पांचमे चोल प्रजाय ६॥१आहार प्रजाय
२ शरीर प्रजाय ३ इंद्री प्रजाय, ४ मन प्रजाय
५ वचन प्रजाय ६ श्वासोश्वास प्रनाय,
उठे बोल प्राण १०॥सुरत इंद्री बल प्राण
२ चदुइंद्री वल प्राण ३ प्राण इंद्री वल प्राण
॥४ रस इंद्री वल प्राण ५फरस इंद्री वल
प्राण ६मन पल प्राण ७ बचन बल प्राण
फाया बल प्राण ९ श्वासोश्वास बल प्राण.
श्राउखो बल प्राण.
सातमे घोल शरीर ५॥ उदारीक २३
क्रिय ३ माहारीक ४ तेजस ५ फारमण
आठमे चोल जोग १५॥१ सत्यमन जोग २
असत्य मन जोग३मीश्रमनजोग व्यवहार
मनजोग ५ सत्य नापा ६ असत्य नापा ७
मीश्र जापा व्यवहार नापा९ उदारीक जोग
१० उदारीक मीश्रजीग ११ वक्रिय लोग १२
क्रिय मांध जोग १३ महारीक जोग ११म
बारीक मीश्र जोग १५ कारमय.

No text on this page.

घ्राण इंद्रीना२
१ सुरवीगंध
२ दुरचीगंध
रस इंद्रीना ५
तीखो २कडवो ३ कसायलो ४ सद्यो ५ मीठो
फरस इंद्रीना ८
खरखरो २ मुटु ३ गुरु ४ लघु ५ सीत ६
Gy ७ सनीग्ध ८ लुदी
तेरमे वोल मिथ्यांतीरा १० बोल॥ १ धर
ने अधरम कहेता मिथ्यात २ अधर्मने धर्म कहे
मिथ्यांत ३ जीवने अजीव कहेतां मिथ्यांत
नजीयने जीव कहेता मिथ्यांत ५साधुने असाधु
हेतां मिथ्यांत ६ असाधुने साधु केहेता मिश्यांत
संसारमारगर्ने मोदमारग केहतां मिथ्यांतर
मोक्षमारगर्ने संसार मारग केहेतां मिध्यांत ९फ
म मुकायनें श्रनकाय केहेता मिध्यांत:१०
रम अनमुकायने मुकाय केहेतां मिथ्यांत ॥
चउदमे घोल नवतत्वनी जाणपणो
जीवतत्व, २ जीवतत्व, ३पुण्यतस्य,१पा
च,५पाशवतत्व, ६,
निडरा
८बंधतत्व, ९.

.
.
२८.
जीवतत्व किसकुं कहिये- जीव चेतना
हीत सुख दुःखना नेदक, प्रजाय प्राणका ५
ता,पाठ करमका करतां, नोगता, सदाफास
सता रहे कदेही बीनसे नही. तेहने जीवतत्व
हीये। जीवदोय नेद, १ मुदम २.बादर
१ सुक्ष्म जीव किसक कहीये- लोक
माहे काजलकी कुपी समान भरा रह्या , का
ट्या कटे नही, बाडया बडे नही, जाळ्या जळे
नही, आउखो पाया मरे, बिना पानखो मरेन
ही, केवळ ज्ञानीरे निजर आये,ग्दमस्तके निज
रावे. जेहने सुदाम एकंद्री कहीये। सुक्षम ए
पंद्रीके दोय नेद॥ १ अप्रजापता२ प्रजापता।
२ पादर जीव किमकु कहीये-॥ लोकके
देसमाही रहीया ॥ काट्या कटे, याच्या के,
माळ्या जळे, पाउडवो मरे, पीना प्रांउखो मरे,
फरक ज्ञानीके निजर प्रांचे, उदमस्तके निगर
पावे, तेहनें मादर जीव कहीये। एहना १४ नंद
एकेंद्रीक दोय भेद । प्रजापता, प्राजापता,
कि दोय नेद ॥ प्रजापता, अप्राजापता,
दोय चेद ॥ अप्रजापता प्रजापना,
-
1

चरेद्रीक दोय नंद ॥ प्रजापता. प्रजापता,
पंच इंद्रीके दोष नेद ॥ संत्री, असंन्नी
संतोके दोय नेद ॥ अप्रजापता, प्रजापता,
नसनीके दोय नेद ॥ अप्रजापता प्रनापता,
२ अजीवतत्व किसकु कहिये- अजीव चे
तना रहीते, सुख दुःख अनेदक, प्रजाय प्राण
का धरता, आठ करमका अकरता, पुरण होय
अगले जड लदाणवे जेहने अजीवतत्व कहिये
अजीवतत्वक चवदे नेद ते कोटे
धरमास्ती कायना ३ नंदा खंद, देस प्रदेस,
अधर्मास्ती कायना ३ नेद॥खंद, देस, प्रदेस,
प्राकाशास्ती कायना नेद ।।खंद, देस, प्रदेम,
दसमो काळ
पुदगळास्ती कायना नेद॥खंद, देम, प्र
देस, प्रमाणु,
३.पुण्यतत्व किसकु कहीये ॥बांधता दोही
ला, नोगवता सोहीला ॥ ॥दोहरा।
जो विशुद्ध नाव न वधे, प्रा. उरध सुख होय ॥
जो मुख दायक जगतमें, पुण्य पदारथ सोय ॥
एहने पुण्यतस्य कहिये । पुण्य नव प्रकारे बांधे।
.
.
.

२८२ ॥ दोहरा॥ खाण पाण थानक वसण, सेण दाण : पंच ॥ मन बचन काया शुन रमण, नमन एय नव संच ॥२॥ ४ पापतत्व किसकु कहीये ॥ पाए प. सोहीला, जोगवतां दोहीला ॥ ॥ दोहरा ॥ संकलेस नाव न वधे. सहीज आधो सु. होय ॥ जो दुःख दायक संसारमे, पाप पार सोय ॥ ३ ॥ एहनें पापतत्व कहीये ॥ पापके अंठारा नेद ते पदवे. १प्राणातिपात २ मृपावाद ३ अदत्तदाना ४ मैथुन ५ परिग्रह ६ क्रोध ७मान ८ मा १०२ मा १२

No text on this page.

संबरके वीस नेद ते कोठे, १संम्यकित २व्रत ३ अप्रमादर. य५शुनजोग ६ जीवईमानकरे ७कृट न वो ८ चोरी न करे ९ कुशील न सेवे १० ममता न करे ११ मुरत इंद्री वश करे १२ च ६४ बश करे १३ घ्राण इंद्री वश करे १४ रस : वंश करे १५ फरस इंद्री वश करे १६ मन पर करे १७ वचन वश करे १८काया वश करे १९ मंड नपगरण जेणासं लेवे जेणासुं मुके २० सुर कुसंग जेणासु लेवे जेणासु मुके ते संबर ॥ ७निर्जरा तत्व किसक कहीये ॥ समयसम य करमोको निर्धारे तेने निर्जरा तत्व कहीये ।। ॥दोहरा ॥ जो पूरव सत्ता कर्मकर,स्थीती पूरण आयु॥ तीस्वेकुंउद्रत जयो, सो निर्जग लीन्वायुं ॥६॥ निर्जराके १२ नेद ते कहे '१ अणसण २ उणोदरी ३नीख्याचरी ४ रसपरित्याग ५ कायाकळेस ६ पमिसलेहणा ७ प्रायश्चित' ८ विनय ९ व्यावश्च १० सजाय ११ ध्यान १३ वीउसमा '१ +-

No text on this page.

२८६
...
: २ दस नुवनपतीना दस दंडक :
-१ असुर कुमार २ नाग कुमार ३
कुमार ४ विद्युत कुमार ५ अनी कुमार ६.
प कुमार ७ उदधि कुमार ८ दिसा कुमार
वायु कुमार १० स्तनित कुमार ॥
३ पंच स्थावरना पांच दंडक
१ पृयिकाय २ अपकाय ३ तेउकाय
वायुकाय ५ वनस्पतिकाय
४ तीन विकलइंद्रीना तीन दंडक
१चंद्री २ तेंद्री ३ चउरेंद्री
निजंघपंचद्रीनो दंडक १ ॥ मनुप्यनो दंडक
वाणव्यंतर देवनानी दंडक १॥जोतीपी
याताना दंडक १॥
विमाणीक दवतानो दनक १ ॥
मनरमे योल ग्नश्या ६॥ १ गृष्ण लाया
नील तेश्या ३ कापीन नच्या तजु राज्या
पद्मलेल्या .गकत. रेश्या ।।
अटार बाट दृष्टी ३॥ १ ममहाटी २
ध्याष्टि३ सम मिच्या दृष्टी।
बायोग योन ध्यान ११ आनं

- न रुद्र ध्यान ३ धर्म ध्यान ४ शुक्ल ध्यान बीसमे चोल खटद्रव ६॥ १ थर्मास्ती २ अधर्मास्ती ३ श्राकाशास्तीकालस्ती ५जी वास्ती ६ पुदगळास्ती ॥ एक एक द्रबना पांच पांच नेद ते कहे घरमास्तीना.पांच नेद द्रवथकी, एक द्रव १॥खेत्रपकी, लोक प्रमा २॥ काळ्यकी, अदित रहीत ३ ॥जा वधकी, वरण नही, गंध नही. रस नही, फरस नही, यरुपी४ागणधकी, पलनका स्वनाव५॥ ॥ दोहरा॥ जैसे सलील समुहमें, फरे मीनगती करम॥ पुदगळ जीवको, चलण सहाय धरम ॥२॥ अधरमास्तीना पांच नेद द्रवधकी, एक द्रव १॥खेत्रपकी. लोकप्र माण२॥ काळयकी अदित रहीत ३॥ना वथकी. वरण नही, गंध नही. रस नहीं, फरस नहीं, मरूपी १ ॥ गुणधकी, स्पिरगुण ५॥ ॥दोहरा॥ ना पंधक ग्रोम समय, बैठोबायामाही।

"
.
२९.
५.पांचमे व्रत परिग्रहकी मरजादा करे, ६.
व्रत दिसाकी मरजादा करे,७सातमे व्रत
स बोलकी मरजादा करे, ८ आठमो व्रतं
'नर्थ दमको त्याग करे ९ नवमो व्रत.
करे; १० दसमा व्रतमे संवर धरे, ११२
बत पोसाकरे. १२ वारमें व्रत सूझतो
तेवीसमे बोल पंच महाव्रत साधुके ॥१
वाश्रो पाणाइवायाओ वेहरमणं, २ सवायो
साइवायाओ वेहरमणं, ३ सवालो अदीनं
णाश्रो वेहरमणं, ४ सवाओ मिहूणाओ"
मणं, ५ सबानो परिग्रहापो चेहरमणं ॥
चोवीसमे बोल गण पचास नागानो
श्रांक १ इग्यारेको॥ नागा उपजे
एक कर्ण, एक जोगसु केहणा ॥. करुं 10
पासा ।। कर नहीं चयमा ॥ करुनही का'
कराचं नही मणसा ॥ कग नही वयसा
राई नही कायसा ॥ श्राणमोढुं नही मण"
मोदं नही वयसा ॥याणमोदं नहीका
प्रकि१-१२ को नागा उपजे ९-१
२ जोग केणा ॥ फर्क नहीं माणसा 4'
.
४

.
केलं नही मसा कायसा ॥ करुनही आयसा काय
सा ॥ कराउं नही माणसाक्यसा । कराचं नहोम
पसा कायसा ॥ कराउंनही वयसा कायसापा
एमोढुं नहीं मणसावपसा॥ श्राणमोदुं नही मण
सा कायसा ॥ श्राणमोदुं नही वयसा कायसा ।।
प्रांक १-१३ को नागा उपजे ३-१ कर
७,३ जोगसुं केणा॥ करुं नहीं मणसा, वयसा,
कायसा | कराई नहीं मणसा, क्यसा, कायसा,
माणमोहूँ नही मासा, वयसा, कायसा ।।
श्रांक १-२१ को नागा उपजे १-२ कर
ण, एक जोगसुं कणा.॥ करुं नहीं करा नहीं
मणसा ॥ करूं नही कराउं नही वंयसा ॥ करूं
नहीं करा नहीं कायसा., करुं नहीं,श्राणमो
दुं नही मणसा ॥ करुं नही आणमोढुं नही व
यसा ।। करुं नही पाणमोई नही कायसाक
रा नही थाणमोटु नही मणसा ॥ करान
ही माणमोदं नहीं वयसा ॥करावं, नहीं था
मोहूँ नही कायसा.
श्रांक १-२२ को नागा जपजे
दोय जोगसुं केशा करुनही

२९२
-
वयसा ॥ करुं नही कराउं नही मणसा, काय
करुं नहीं कराउं नही वयसा, कायसा ॥ क
ही प्राणमोदूं नहीं मनसा वयसा ॥ करूं
प्राणमोढुं नहीं वयसा, कायसा ॥ करुनही
'मोढुं नही वयसा, कायसा ॥ कराउं नही
णमोदुं नहीं मणसा, वयसा ॥ कराउं नहीं
णमोदु नही मणसा, कायसा॥ कराउं नहीं
एमोदं नहीं क्यसा, कायसा ।।
श्रांक१-२३ को नागा उपजे ३-२
३ जोगसुंकणा ॥ करुं नहीं कराउं नहीं
सा, वयसा, कोयसा ॥ करुं नही आएमा
ही मणसा, वयंसा, कायसा ॥ करानं नही
एमोढुं नहीं मणसा, वयसा कायसा ॥
यांक १-३१ को नागा उपजे ३-३
१ जोगसुंकणा ॥ करुं नही, कराउ नही.
मोढुं नहीं माणसा ॥ करुं नहीं फराउँ
श्रामोद नही ययसा ॥ करुं नहीं, करा
ही प्राशमीद नहीं कायसा ॥
श्रांक. १-३२ को जागा उपजे ३-
", जोगमणा ॥ नहीं, कराउं

णमोढुं नही मणसा, वयसा ॥करूं नहीं कराई
ही, प्राणमो? नहीं मणसा कायसा॥ करुनही
राजं नहीं, प्राणमोढुं नही वयसा कायसा ।।
श्रांक १-३३ को नागा उपजे १-३ करण.
३ नोगसुंणा ॥ करुं नहीं. कराचं नही. भा
णमोदं नही, मणसा, वयसा, कायसा॥
पचोसमे बोल पारित्र ५॥१ सामायकपा
रित्र ॥ २ वेदोस्थापनी चारित्र ॥ ३ परिहार
विशुद्ध पारिन ॥ सुक्षम संपराय पारिव ॥
५जधास्यात चारित्र।
॥ इति श्री पचीस घोलनो थोकडो संपूर्ण ॥
॥ध कर्म विपाक धर्म कथाना बोल लिख्यते॥
श्री ज्ञाता सूत्रके धर्म कथामाही साडा नी
न कोड फथा कहि.तिणमाहे दोयकोट मोले
हजार से उपर पांचसोरो थोक.डो, तिण
माही पर्म विपाक नामा कथा पाली, ते माहेलो
नाव समजया हतें बोल सरुप मानियो .
शिप्यरहे-कदो सामी ? फानो होय ते कित
सा फर्मने उदे..
गुरुराहे- मनोय

वमाहे घणा फल विज विधीया (तोमिया)
ना:प्रतापे कातिल होय
..citem
शि-प्रांधो होय ते कोणसा कर्मथी हो
गु०-जेणे पूर्वत्रसथावर जीवोने ।
डुबोईने मारया तेना कारणथी सिंधत्व पावे.)
शि०-बेहेरोथाय ते कोसा कर्मी थाय
गु०- जे पूर्वे घणा मध माखीना मुवाल (
रटा). तोडीने तेमाथी सेतै लिधौतेना प्रतापे
शि०-कोई जीव आंखें जलमलो देखें
किण कारणथी होय॥
गुरु-जेण पूर्व घणा कुनावी रूप निर
ख्या तेना प्रतापे,
शि०-कुबडो थाय ते कसा कर्मने उदे,
गुल-जे पूर्वे एकेंद्री जीवनो चूर्ण, घात
कीधो तेना प्रतापे ॥
Xशि०-कोई. प्राणी सुबडो हुवे ते किसा व
मथी हुवे ॥
Xग-जे पूर्व पशु ( चोपगाराजीव ) उपरे
अतिनार नाख्यो तेने दुःख दीनो तेनाप्रतापे
रशिल-बोटो होय ते कोसा कर्मधी होय ।

.
गुरु-जेणे पूर्व नवे दोपगारा चोपगारा:जी
तथा एकद्री जीवना पारख अंग; उपांग उंपा
डी नख्यिा ते कारणथी.
र शिव-पागलो होय ते किसा कर्म नदे होय।
गुरु-जे पूर्व पशुपदी जीवोने धंधावंकरतांग
लगलो करतो एकेंद्रीनी जमवणतो तेना प्रतापे,
शि०-गूगो, वोवडोहोयते किसामने उदेशी
गु०-जेणें संजमवंत,गुणवंत, शिलवंत जीव
नी पूठपावे चावत (खोटोमाळ) करीतना प्रतापे,
:-शि० - खोज्यो होयते कीसा कर्मने उदे।
'गु०-जेणे पूर्व नवें वेदगिरीका काम कीधा
तेना प्रतापे ।
(शि०-बेहेरो पात्रलोथायते कीसाकर्मने दे।।
Kगु०--जेणे पूरवे घणी वनस्पती स्वहाते करी
ने दी तेना कारणासु तेनीव बेहेरो पात्रलो उपजे
x.शिल-गुंगो टोलो होयते किसाकर्मी होय॥
xगु०-जेणे पूर्व नवे चार तीर्थनाअवगुण क
रया तेना प्रतापे. ही
शि०-गलत कोद्री जीव उपजे तें कोसा कर्मधी
... गुरु-जेणे पूर्व सोनारुपानो प्रांगार, करीयो

तेना प्रतापे.
शि०-जसकरतां अपजस पायते
गु०-जे पूर्वनवें सच्चीत द्रवादिकना.
खद बेखद घणा किना तेना प्रतापसुं.
• -- शि०-आंख वामणी होयते कोसाकर्मने उ
'गुरु-जे पूरवे लणना श्रागारना संजोग
राया तेना प्रतापे,
Xशि० काख मांजरो होयते किमा फर्मने उदे
Xगु०-जे परवे पापके नदे सम दृष्टी काम
नो तेना प्रतापे,
x शि०-बावलो थाय ते किसा कर्मसु
गु०-जे पूरवे पापथी कायानो मद कि.
तेना प्रतापे,
४शि०केंड नंड शरीर होयते किसाकर्मने-
गु०-जेणे पुरवे प्रांकरा करडा दंड करा
ते पापने उदे ए नवमां शरीर रूंड नूंग पाय
Jornशि-शरीरने विपे नगंदर रोग उपजे
प्रॉकर्मने दे उपजे . २.
गु-जे पूर्वि स्वहाते करी पंचोंद्रि जाया
हणीया तेना प्रतापे.
।

.
मापे॥
शि-द्रव्यती वांग करे अनेराने द्रव्य पा
ते कीसा फरमने उदे।
गुरु- परवे अनेराने द्रव्यनी अंतराये
दीया तेना प्रतापे॥
शि-ठमालारोगहोय ते किसा कर्मने उदे?
T-जै पर्वे घणा मांग्ला मारिया तेना प्रताप
शिलारीने विपे पाथरी-रोग होय ते की
कर्मनें उदे॥
गुरु-जे पूर्वनवे मैथून घणा सेवीया तेना
शि-हर्ष रोग होय ते कोसा कर्मनें उदे.॥
गु० जेणे पूरर्वे धुणी घाली घणा जीवाने
नाचिया तेना प्रतापे ।।
शि०--शरीरने विपे वाला निकले ते कीसा
म नदे।
गुरु-जे. परवे घणा जीवांस दोवल तोड़ी ...
नावणावी तेना प्रतापे ।
शि०. शरीने विपेरोग दीसे नही जीवन
दुःख पावे ते कोसा कर्मने देना
गु०. जे पूरवे जुठो बोली लाच लोधा ते

ना प्रतापे।
शिव--संजोगना बीजोग यायते कीसा
'रमने उदे
गु०-जे पूर। माया कपटाई तथा मात्र
-पटाई कतघ्नता कीधी तेना प्रतापे।
- शिव-शरीर कुवर्ण पामे ते कोसा कर्मने
/ गु०-जे पूरवे वणा फन्नवीज तोडीया ।
रूप देखाइया तेना प्रताप ॥
शिल-जीव डरपे कंपे अपराधी मार
पडे ते कीसा करमने उदे।
गुरु-जे पूरवे कोटवालना करम को
ना प्रतापः॥
शि०-शरीरने विपे पाटो रोग थाय:
"सां करमने उदे -::::
-- गु०-जेणे पूरये वावड्या कुंचा ख.
ना प्रतापे॥
-कोई जीव मी
ते कीसा
वना

२
शिव-शरीरने विपे खाज फटणी चाले ते
सा करमनें जदे..
गुरु-जे पूरवे घणा तेंद्री जीच तावढे अंग
पाणी माहे नाखी मरावीया तेना प्रतापे.
शि०-मीथ्या शास्त्र नणे प्रपंच करे मो
सा करमने उदे.
गु० ने पूर्वे घणा जीव उपर क्रोध कीधो
डोपाळ दीधा तेना प्रतापे.
शि०--कोई जीव सूत्र नशया ययावच करे
नणे पावलारा अवगण बाद बोले ने की
! फरमने उदे.
सह
गु० जेणे पुरवे घी गत तेलना यामण या
मेलीया माहे जीव हणीया तना प्रताप.
शिल-स्त्री नपुंसक थाय ते पीपा करमन चंद:
गुरु-जे पुरये माया कपटाई फरीपरी
नटीई ना तता
शि०-कोबीमाधियित कोसा करम लंदे.
गुरु-जे पर प्रधि पापना दन नेदन
घा तेना प्रतापे..
शिल-शरीरनं पिपेजया

५०
ता
गु०-जे पूर्व मावलाना आहार कीधा तेना प्रार
शि०-कोई जीव तप करे, जप करे, सका
यं करे, ते हारो कीघो अनेराने सुहावे नही ते
कीसा कर्मने उदे.१ /-
गुजे पूरवे श्रवीश्वासे करी कृतघ्न मीन
कपटाई. करी तेना प्रतापे.
शि०-तप जप न हुवे ते किसा कर्मने उदे
गु०-जेणें पूर्वे तप जपनो मद कीधो ते
'ना प्रतापे.
शि०-कोई जीव घोलीयो अनेराने सुहावे
नही ते किसा कर्मने उदे.२,
गुरुन्जे पूर्वे बचनकलानो अहंकार की
धी तैना प्रतापे ।
.x शिक-शरीरने श्रशुन वर्ण पामे ते फिसा
कर्मन नदे. २
x गुल-जे पूरव रूपनो मद कीधो तेना प्रतापे||
X.शि०-कडो भाळ माथे श्रावे ते किमा क
भने उदे.
गः- जे पूरवे वाग्मो पापस्थानक चार
चार वणो मेवीयों नेना.प्रता॥
.
.

T
शिल-आपणे अण कीधा अपजस अप
करित बधे ते कोसा करमर्ने उदे।
गुरु-जे पूर्व स्त्रीहती तेवारे सासु नणं
द नाई नोजाई देराणी जेठापाती इरपा की
धी तेना प्रतापे॥
शि०-कोई जीव पासे उनो रहे वैसे अने
रो नाणे अठाथी श्री परो जोवे तो ठीखें ते
कीसा करमने उदें।
-गुरु-जे पूरव नवे पोतानीथा अनेरानी उथा
पिं वचन करीने प्रवीश्वास धरयो तेना प्रताप
शि०-कोई जीवने जीव विराध्याथी क्रोध
प्यावे नही ते किसा करमने उदे।
7-जे पर्व लोन घणा कीधा तेना प्रतापे॥
x शिल-कोई जीव अलान पणे उदे थाय ते
किसा करमने उदे॥
x गुल-जे परवे घणा जीवाने लान हुवती वे
ला तहने अंतराये पाइयो तेना प्रतापे ।
* शि०-कोई जीव संसरसंधान पामे ते कि
सा करमर्ने उदे ॥
* गुल- परयन्नवें घगा जीशाने-

तथा मुंडो मुंदी मारया तेना प्रतापे ॥ ... * शि०-कोईजीव बोबडो बहीरो अशुन अ एंगमतो संथान पामें ते किसा करमने नदे॥ * गुल-ने पूरवे सुसर संथान माहे मद- नो घणी हंसी कीधी मद करी घणा जीवाने ता पदीधो तेना प्रतापे॥ *शि०-मनुष्य सुसरसंथान पामे से किसा करमने उदे॥ Xगु०-जे पूरवे पर जीवनें मीठा बोले. रक्षा फरे, पापना गीत वरजे तेना प्रतापे॥ शि०-चंद्री जीव बलहीणा उपजे ते कि सा करमने दे। गु०-जे परखे तीव्र नाचे मांसनो साहार काँधो तेना प्रतापे॥ शि-एम्पलींग दी त्रोलींग पामे ते फि सा करमने उदे। गुरु-जे पुरव मातरमो पाप स्थानक माया मोमा घणो गवाया तना प्रतापे॥ शि:-मन वंचिन वस्तु जीय न पामे.ते की मा करमने उदे।

.
गु०-जे पूर्व पंचेंद्री जीवना संजोगना व
जोग कीधा तेंना प्रतापे॥. :
'शि-जीवनें निंदरा घणी भावे ते किसा
करमने उदे॥
गुल-जे पूरवे तीन नावे अति मदीरा पा
न पिधा तेना प्रतापे
शि०-शरीर बलहीन पामे ते किसा करम
गुल-जे पूर्व कुकडाना, याहार कीधा ते
ना प्रतापे॥
x शि०-गुंगोधाय ते किसा करमने उदे॥
, गुरु-जे पुरवे जीयोने नांगसीमे घाली
पर खारो जल सींचीयो तेना प्रतापे, .
• शिक-जीवने रोध घणोते किसा करमने उदे
.: गुरु-जे पूरवे घणा अनंत कायना जीवना
पाहार कीधा तेना प्रतापे.
.: शि०-कोई जीवने पो हांसो भावे.ते कि
सा करमने उदे.
गुरु-जे पये असंही पंचेंद्री जीव हणीया
हणावीया तेना प्रतापे,
*
.

-
शि०कोई जीव साधु साथवी माहे.
लांगे नही ते किसा करमर्ने उदे :
X. गुल- जे पूरचे पंचेंद्री वरण मनुष्य पारावं.
या तेना प्रताप ॥
xशि-कोई जीव संसारी जीवने तथा मात
पीताने वालो न लागे ते किसा करमने उदे।।
गु० जे पूरवे घणा वीकळंद्री जीव वीरा,
धीया तेना प्रतापे॥
शि०-पुरुपर्ने तरुणपणे अस्त्रीनो वीजोग
थाय ते किसा करमने उदे।।
गु०-जे पूरवे अक्रंद नाचे कंदर्प सेवीया
तेना प्रतापे॥
शि०-धणी धणीयानीनो तरुणपणे बीजोग
थाय ते किसा करमनें उदे.
५ गु०-जे पूरवे घस्त्री पुरपना संजोगनी श्री
पधी घणी मेलीया तेना.प्रतापे.
* शि०-कोई जीवन पर सेवामा खोट थाय
ते कसा करमने उदे.
* गुल-जे परवे घणा मदीरा पान किया ते
प्रतापे.

m
छ/ शि०-कोई जीय साचो बोले अनेराने प्र
तीत न उपले ते कोसा करमने उदे.'
2. गू०-ने पूर्व कूडी'साख नरी तेना प्रतापे
शि०-कोई जीव दलीद्रपणी पामे ते कीसा
करमने उदे.
गु०-जे पूरये दान पुण्य सुपात्रने न किदि
धा दया न पाली सुपण राखीयों तेना प्रतापे.
शि०-कोई जीवने माता नाई येन नाणेज
पुत्र कुटुंयनो चीजोग थाय ते फीसा करमने उदे २
गुरु-जे पूरा कुगरु फुदेव हीसा धरम परू
पीयो तेना प्रतापे.
शि०-कोई जीय धर्म पामे ते कोसा करम
ने उदे.२
___ गुरु-जे परवे मोहणी फर्म जोडी, पूर्व
हनी सीत्तर कोडा योड सागरोपनंती याची
-माहे गुणहतर फोडा पोट याधीत माह
की एक सागर रही ते मध्ये नाग तीन पाया
या तेना प्रतापे.
शिक-कोई जीय समकीत म
क पणो यदपदीया-पये
सीमा
TA

NK शि०-कोई जीव.साधु साधवी माहे मार
लागे नहीं ते किसा करमनें उदे।
*गुल- जे पूरवे पंचेंद्री त्रुरण मनुष्य वीराध
या तेना प्रतापे ।
1xशिकोई जीव संसारी जीवने तथा माती
पीताने वालो न लागे ते किसा करमने उदे।
'गु०-जे पूरवे घणा वीकळंद्री जीव वीरा
धीया तेना प्रतापे॥
- शि०-पुरुपर्ने तरुणपणे स्त्रीनो वीजोग
थाय ते किसा करमने उदे॥
गु०-जे पूरवे अक्रंद नावे कंदर्प सेवीया
तेना प्रतापे ।
शि०-धणी धणीयानीनो तरुणपणे चीजोग
थाय ते किसा करमर्ने उदे.
गु०-जे पुरवे घस्त्री पुरपना संगोगनी श्री
पधी घणी मेलीया तेना प्रतापे.
, शि०-कोई जीवन पर सेवामा खोट थाय
ते कीसा फरमन उदे.
* गुल-जे परवे घणा मदीरा पान किया ते
ना प्रतापे.

No text on this page.

शि०-कोई अस्त्रीने तेहीज गर्न चवीने फे
1)
र तेहीन वेडो गर्न माहे उपजे पठे चोवीस व
पं लगे रहे ते कोसा करमर्ने उदे.
गु०-जे पर्व घणा मैथुन सेवीया तीन ना
घे भने सेवन वाळाने साज दीनो साधारण क
रम कीधा तेना प्रतापे॥
शि०-कोईरा डीलारे तप रोग थाय तथा
संगलो मील चलबल करे ते कोसा करमने उदे,
गु०-जे पूर्वे, फल फूलना पाक मरदन के
रावीया तेना प्रतापे॥
शि०कोई जीव नले घरे जन्म पामेने परे
फमाई माठी करे राजदूत पकमीने दुःखदे रो
फी राखे दंड करे गले हारी वांधे घर घर नी
क्षा मंगावे ते कसा करमर्ने उदे।
गु०- पूर्व सीसानो श्रागार करावीयो
शिल-खी यांऊ हये ते कोसा करमने उदे.
गुल-ने पूरेये फूलना अंतर करावीया.
नि-पसी मरत यांक हुये ते किमाफर्मधी.
तेना प्रतापे॥
तेना प्रतापे॥
।

गुम-जेणे पूरचे उगती वनस्पती पुफला
दीया (तोदीया) तेना प्रतापे.
शिक-पुरुप वांज हुये ते किमा कर्मग्री:
गु०.जे पूर्व नये घणा बीजमीज़ काटीया,
खोदीया, तलावीया, शेशीया तेना प्रतापसः।।
शि०-तुरुप एक अने स्त्रीयाधणी सर्वत्री
या चांक होय ते किसा कर्मने नदे॥
गह-जे पाव घणी वनस्पतिनों सर
राधीयो तेना प्रतापे॥
शि.--कोई जीव चोरीकरे वाटमारे, रनो
खोले ते किसा कर्मने दे।
गुल-जेणे परवे घणा हालाब ना
"फीधा तेना प्रता॥
शिल-कोई जीव अनेराने ।
किसा फर्मने नदे?"
गा-जेणे पुर्य जलमार
। या तेना प्रतापे॥
शि-जीव जन्म
मे ते किसा कर्मने
गजेणे पूर्व

,
१N
फूल, वीज. अंकुर वेदीया चुटीया तेना प्रतापे।
शि०-कोई जीव जन्मतेपाने माता पीतानो
विजोगपामे ते किसा कर्मने उदें।
गुरु-जेणे पूर्वे कवली वनस्पतिना भंकर में
दीया तथा वेदन वालाने साजदीनो तथा.ध.
'पा जीवांरो वीनोग पाडीयो तेना प्रतापः
शि०-कोई जीव समदृष्टी हातसुं करीने
धु मुनिराजने प्रतिलानवानो मनोरथ करें
प्रतिलाने सके नहीं ते कसा कर्मने, उदे
गुरु-जेणें पूरेवे रेसकाई, ममकालापा
ली गनी बात प्रगट किनी घणाजीवोने दा
रे ध्यंतराय पाया तैनी प्रतापे.X
शि०-कोई जीवने वलघणो. अने सामा
यीक-बता देसावगाशिक व्रत, पोसो. पडिक
मणो करवाने विपे प्रमाद उपजे ने ते कीसी
फर्मने उदे!
• गु:-जे पूर्व नवे ममाई (वनस्पती)नी
थाहार घणा किंधा तेना :प्रतापे.
शि०-कोई जीवरो शरीर घणो मोल (ना
री) हवे ते पीसा कर्मने उदे।

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

No text on this page.

Shri Jain Dharma Gyan Pradipak

Author
Not Available
Title
Shri Jain Dharma Gyan Pradipak
File name
Shri Jain Dharma Gyan Pradipak
Text
OCR done
Citation
1953
Published
2011/07
Publisher
Xxxx
Language
Sanskrit
Pages
268
Library
Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
DLI number
313807
Barcode
99999990311197.00
Scanning centre
Banasthali University
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
ISWg9eAJ5zY
Download PDF

Shri Jain Dharma Gyan Pradipak