Acharya Shri Vinaychandra Gyan Bhandar, Jaipur

Deepmalikavyakhyangarbhitveerstotram

Suri, Shrijinvallabha · 2011/08

PDF Proofread

Front matter

प्रस्तावना अय एतत् प्र पनिर्मावणी किंचित् किंचित् परित्रं समासेन लिस्पते तबाहि- आसिकामिधानदुर्गवासी, देवगृहनिवासी छर्चपुरीयो जिनेघराचार्य बासीत् । तस प मठे तत्रत्या' सर्षे भावपुत्रा' प्रतिदिन वाचनापठनार्थम् आगच्छन्ति । तत्र पएको जिनगण्ठमनामा भानकपुत्रोमस्ति, तस प बनको दिवं गत', वेब ननी पालपति, असौ च पाठमोम्पा, बत-स्वया अनन्या तत्र मठे पठितु प्रेपित', सर्वेम्पपम्पा तस्स अषिर्फ पाठम् या गच्छति, अपर कालान्तरे पहिर्गच्छता तेन जिनवचमपट्टेन टिप्पनकम् एक प्राप्त वत्र घ विपावसं लिखितम् अस्ति, सपीकर्पनी सर्पमोचनी च, ततम तां कण्ठगा उत्वा, याषद् प्रथमा विषा प्रत्सपाय पठिता, वापत् फटाटोपमीपणाः फस्छ ीणा' पबलपलभितायुगठा' स्फरवरमलोपना, सर्वाम्मो विग्म्म आगच्छन्तो विघाप्रमाषात् कष्टा रटा महानागाः, अप निर्मपचेतसा वेन चिन्तित, नूने समत्यमा इस विधा, पुनरुचारिता द्वितीया, तसाः प्रमावेन पुनः पभा सखा' चलिता पशुम्भवस', १ वष वसं भुतं भीजिनेपरत्रिपा, तवम तस योग्यता हात्वा तन्मातरं विषिघोपामै परिवोप्प, सं चित्रं दिदीये, अध्यापितष, तेन प जिनवाठमेन समस्खलपणा छन्दोलहारनाटकमा-गमिवादिका निरखपा विधा वधीवा, अब घ सस आपार्मस कदाचित् प्रामा कार्यसपतसे ॥ मगितो पम्रितबिनषश्चमो बिने घररिणा, पपा मावस्प्रयोजनम् मनुधीरप बहम् आगच्छामि साबरमा पर्मापि मादे- चिन्ता कर्तप्पा, पिनयप्रणतेन जिनवछमेन उर्फ पदानापयन्ति प्रग्या, क्या पिघास इति ॥ गतोऽसौ प्रामान्तरे, तसो- श्यपुरात्ममोधोपार्य जिलासमानन चिन्तित जिनवल्लमेन, यमा मापारमभ्य मापा' पुस्तक वा रश्यन्वे, एतेषु मध्ये कि मन्ति निमाठमामि ।। उन्छोटितम् एकं पुस्तक, सप सिदान्तसस्र्फ, तत्रोक्तं पश्यति यथा साधुना द्विवस्वारिंशोपपिचर पिण्डेन दापारणा कर्तम्पा ॥ न करप्पते पतीनां सचितपुप्पादिई हस्तेनापि स्पष्टुं फिम् अङ्गाहारपितुम्, इत्यादिपिपारान् रना मनसा मिन्वयामास, मो अन्प' स फमित् प्रवापारो येन मुको गम्पते, कतिदिनान्तर कार्य कृत्वा भागत यारार्य- पिन्सपति, अो सम्पग रक्षित जिनवमेन मठादिकं तमाद् यपायोग्यो निमिन्तितो, पर सिदान्तमन्तरेण अनेन अशेपा' अशा पिघा अधीता' । अतः सिद्धान्ताध्ययनाय भीमदमयदेवमरीणां पार्षे प्रेपयामि, प्रेपित भीमदमयदेनाधार्यपार्थे, आचार्य पापि योग्यता मास्वा सिद्धान्तप्रोक्तविधिना सब सिद्धान्तम् अभ्यापितं । फपि प पत्स इदानीं सिदान्सोतसाधुसमाचार नापन् समस्तोप त्वयाऽयगतो, अवस्तदनुसारेण कियोदारेण यथा पर्वसे तया विषेयं ॥ जिनपठमगणिना पादयोर्निपत्य उक्तं, पपा पपादा आशापपन्ति । पमात् आगतो जिनेघररिनगरसमीपे न च मठे गतवान्, प्रातः सफललोकेन सार्व समापात आभार्योऽभिमुस गतो जिनवछम प्रमणध, सतोगुरुणा पृष्ट फिमिति मध्ये स्वं नागत', जिनवल्लमगणिना अमिहिस, मगरन् गुगुरुमुखाअिनवचनामृतं पीस्वा फर्य विपास पैत्यपास सेपितुमिच्छामि, किंबहुना जिनेवरब्रिम् आताप्य श्रीमदमयदेवापार्यायो पार्थे पससिषासम् अङ्गीकार, भीमदमयदेवमरिणा धात पपा अयमेव असत्पदयोग्पा, उपापि सा एनम् अपसरम् अलग्या, केनापि कारणन स्वपदे गच्छाधारको वर्षमानाचार्यो निवेशिता, मिनवष्ठभगपये व स्वफीयोप संपदं दपन्त, पुन एकान्स प्रसनचन्द्राचार्यों मणितो पथा स्वया मदीयपदे मम्यलपे जिनवल्लमगणि' सापनीयः श्रीमदमय देवापार्याध वर्ग गवा ॥ प्रसमचन्द्राचार्यस्यापि गुरुपदनिषेशनप्रस्तावो न जावा, सतस्नाऽपि स्वायु परिसमाप्तसमये श्रीदे पमद्रापार्यायां विवस पर एप गुरूपदेशो भवता सफलीकार्यो, मया कन न शाकित', वैरपि पर्तमानपोगेन प्रतिपर्म, १ भीषिनवाठमगमियाचनापार्योऽपि कसिचिव दिनानि पचनभूमौ विहत्य, न वारशो बोधो गुर्जरत्र ममले कसापि विपार्नु सरपते, पेन समापानम् उत्तपते, इवि मनसि कस्वा बागमविषिना मम्पजनमनासु क्षेत्रमिषु भगवमणितविधिधर्मपी जषपनाप श्रीमेवपाटदेवादिपु विहारं पकार ॥ किंबहुना सारशदेशान्तरसनानाप्रामनगरादिषु विहारं कुर्वाणः चित्राटाच दुर्गे प्राप्त सब प सापारण-साफ-सुमति-पीरक-मानदेवादिभावकान्, नरवर्म-भूपति प प्रतियोप नानादेशेषु भापका धर्मपरिणामम् उत्साथ पुनर्नागपुरे विहार चक भीजिनपल्लमगमय' । अवान्तरे भीदेवमद्रापार्या विहारक्रमापा भीषणदिलपचने समायातास्वागतै चिन्तित भया प्रसभचन्द्राचार्यम पर्यन्तस मये ममा ममितं यया जिनवाठमगनि श्रीममपदेवरिपदे निवेशनीप, सप प्रस्तापो बघुना पर्यवे॥ तवा मीनागपुरे श्रीजिनपष्ट मगणये सेख प्रेपित' लया शीघ्र समदायेन सह चित्राटे विहम्मं, तत आगताः चित्राटे भीविनषष्ठमगणप', श्रीदेवमद्रा पार्या अपि सपरिवारा', सतो महता पिस्तरेन भीदेवमद्रायाः श्रीमदमयदेवरिपदे भीजिनपछमगणिः संसापिस ॥ अनेको मम्पलोक' भीजिनपष्ठमरीन् समालोक्य मोषमार्गे प्रवच इति । वैरेष नानाग्रन्पनिर्मादमि सकलमगति प्रकटपमावैः अने कनरवरप्रमृतिपूजितपादपीठे' भीप्रिनषष्ठमारिपि पीयूपरसाववर्पिणी एपा दुरिपरयसमीरणनामा पधि-पिहिता बतो मध्य जनैखालोकनेन मवयं सकम्प संपादनीयम् ॥ विशेषतस्तु वेपो चरित्र मपघरसार्पश्तकादवोकनीयमिति मम् ।।

अहम् । नवाङ्गीतिकारफश्रीमदमयदेवमूरिशिष्पमहाकविश्रीमचिनवाडभसूरिविरचितम् श्रीसमयमुन्वरोपाध्यायकृतकृत्तिसहितम् । दीपमालिकाव्याख्यानगर्भितश्रीवीरस्तोत्रम् । नवा पीरजिनेन्द्र दुरिअरयसमीरस्य च वृत्तिमहम् । अतिमुगमामिह वक्ष्ये सीध तस्यार्थयोधार्थम् ॥१॥ श्रीजिनचन्द्रगणाधिपा शिष्यादिसकलचन्द्रगणिशिष्या ।प्रवदन्ति समयसुन्दरनामान पाठकाःप्रकटम् दुरिअरयसमीर मोहपकोहनीर । पणमिय जिणवीर निज्जियाणगवीर ॥ भरभउपडिकूल तस्स मुक्खाणुकूल । चरिअमिह समूल किंचि किचेमि थूलं ॥१॥ पाल्पा-आ सस महायीरदेषस्य चरितं कीर्चपिप्याभि-कपषिमामि फि फत्पा जिनपीरं प्रणम्प जिनो रागपजेता पीरो मापीरखं नत्वा किं विशिष्टं जिनपीर "दुरिपरयसमीर" दुरितरूप य रजसत्र समीरो वायुख यपा पापुः रजो हरति वरीकरोति तमा धीमहावीरदेवो दुरितं हरति, पुनः किं विशिष्ट बीवीरं “मोहपकोहनीर" मोहरूपो यः पर कामः तस मोषः समूहसत्र नीरं यमा नीरं पानीय फईमसमूह गमपति तथा श्रीपीरो मोई मोरनीयकर्म गमयति, पुनः किं विश्चिष्ट भीषीर "निजियाणगषीर" निर्जितो अतिश्येन जितो ऽनङ्गरूपः कन्दर्परूपो पीरः मुमटो येन त एतावता येन दुर्बयेन कन्दम त्रिमुषन जिव सोऽपि कन्दर्पो भगवता जितः मर्यात् किं विशिष्ट परितम् “मवमस्परिकल" मषरूपः ससाररूपो यो मट. सुमटसमात् प्रतिकूल पराधुख यतो भगषपरितषणम रणादिना मवमटमा सात्, पुनः किं विशिष्ट परित "मुक्सान" मोक्षाय मनुफ्त मोषप्रापफम् इह जगति, पुनः किं विशिष्ट परित समूल सहमूळेन सम्पफ्त्वप्रासिमवरूपेण वर्तते यत्र तत्, एतावता जनादौ संसारे प्रमता यस्मिन् मये प्रयमे सम्परत्व प्रासं श्रीमहामीरजीपेन तस्मान् मूलमपा मारम्प, पुन किं विशिष्ट परितं "पूल" ये अतिप्रसि- अभयास्वत् सम्पषि परमसम्ममयसम्बन्धि तदपि सर्वे नहि किन्तु "किंचि" किंचित् स्योकम् इति प्रथमफाम्यायः ॥ १॥षप श्रीमहावीरदेवस्स तवरित विखरसा कमपन्ति" प्रामेसिनो मरीचिरमरी पोग परिमोद सैरः, ससारो गए पियतिरैमरो नारावणो नारकः । सिंहो मैरषिको मवेपु पहुशमंकी मेरी नन्दन , मीपप्पोचरनिर्जरो ऽवतु मपात् पीरसिडोकीगुरुः किर गामचिंतगर्भवे सम्मत्त लहिम रहिम सोहम्मे। चविउ भविउ मेरीई लहिउं चइउ चचरणभर २ उस्मुत्लेसदेसणकपसागर कोटि कोढि भवभमणो । तह पढमवासुदेवी भविअ तिविठो जिणुषिट्ठो ३ ससरिय भवे जाओ अवरविदेहम्मि मूयनयरीए । धारणिधणजयसुओ पियमित्तो नाम चकहरो ॥४॥ तुडिअगाऊ पालिअ पवज वास कोरिमुववन्नो । महसुक्के परमाऊ सव्वढे वर विमाणम्मि ॥५॥ ताजबूरीवभरहे भवाजिअसत्तुरायअगरुहो। छत्तगाएप्रीए अहेसि तं नदणो राया ॥६॥ पञ्चमि कुलक, न्याल्या-हे देय व किल इति सत्से प्रामचिन्सफमये सम्यक्त्य ठभ्या प्रियमित्रो नाम चक्रधरो जात इति चतुर्षगापास्थितक्रियया सम सम्पपा, तन प्रामचिन्तकमपे कप सम्यक्त्य लग्यम् तदाह, जम्मूदीपे प मिममहाविदेहक्षेत्र नयसारनामा ग्रामचिन्तफ आसीत्, स एफदा राज आदेवेन प्रधानकाठग्रहणार्य महाऽटच्या जगाम तत्र सार्यात् भ्रष्टान् क्षुधासुपापीरितान् आतपेन तसान् आगतान् साधून रट्वा प्रामुफालपानीयः प्रत्सला- मयद, सता साधुभियोग्यता ज्ञात्या नयसारस अग्रे धर्मदेशना दवावया धर्मदेशनया नयसारेण अनादौ ससारे प्रथम सम्यक्त्य लग्यम् , पमात् नयसारेण ते साधयो मार्ग प्रापिता, सायपः स्वगन्छसघाटके मिलिता नयसारो ऽपि सस्थान प्राप्तः सम्यक्त्वं घपालितवान् इति प्रथमो मप ॥१॥ततः "रहिअ सोहम्में" हे-देव त्य सौधर्मे प्रपमदेवठोफे स्थित्या एफपल्मोपमपिसिषो पात इसमी, इवि द्वितीयो ममः ॥२॥ ततः "चविई" प्युत्या "मपि" मूत्या "मरीई" मरीधिनामा भीमपमदेवस पौत्रो मरतस व पुत्रो जाता, ततः "छहित पाउ प चरणमर" भीम रूपमदेवसमीपे चरणमर सयममार लात्वा घिर चारित्रं परिपाल्प ,ततः पारित्रापरणीयफर्मोदयात् द्वाविंधति २२ परीपहान् सोडम् असमर्या सन् विचारितवान् सर्पया सयमत्यागे उज्जा मालिन्य च मयति ततो पर्जनान्तर फरोमि इति च्यात्वा च पुनस्व चरणमर सक्ता त्रिदण्डिप फूला मीशपमदेवपरिवारस पार्षे तिष्ठति, अन्पदा प्रखावे भीभरतपकपर्चिना पृष्टो सामिन् अस्साम् भवसर्पिण्याम् अस्मिन् भरतभेने सांप्रतम् असा पर्पदि कोऽपि माषी सीकरजीषो ऽखि नया, ततो भगषता प्रोकम्, मरत तव पुत्रो मरीचिनामा अस्मिन् मरतक्षेत्रे पोतनपुरे यांस एकादशतीपैकरपारके त्रिपृष्ठनामा प्रथमो वासुदेषो भपिष्यति ॥ १॥ पुनर्महाविदेशयेत्रे मूकानगाँ प्रियमित्रनामा चक्रवर्ती भविष्यति ॥ २॥ पुनरौष मरतक्षेत्रे महापीरदेवनामा पतुर्विवतितमस्वीकरो माषी, इति पदवीत्रय प्राप्स्पति, इति युत्या प्रमोरगुजा लातामरीधिसमीपे गत्वा हद कथितवान् मो मरीचे तापमो वासुदेवो भाषी इति उक्त्वा ततो न पन्दे, नापि चक्रवर्ती भाषी सतो पन्दे, नापि त्रिदण्डी दर्शनी पन्चे, फिन्तु भीमरपमदेवेन प्रोकम् अयं मरीचिमतुर्विंशतितमस्त्रीयकरो मषियति, ततोगत्वां पन्दे, पर्व कपयिस्या तिस्रः प्रदक्षिणा दत्त्वा पन्दित्वा मरत खसानं गतः" अप मरीधिर्मरतप्रोकं पदवीत्रय भुत्वा मदेन मुजदग्दो वास्फाल्य अनवीत् , जो मह वासुदेवो भवि A . प्यामि, अहो अह पपर्ती मविप्यामि, बहो म चतुर्पियतितीर्यहरो भविष्यामि, पुनरपि मम शक्ष्याः पितामहो मम धीमपमदेवतीपैफर पिता तु भीमरतपक्रपती ततो मत्समानो न कोऽपि माग्यपान् संसारेऽस्ति इत्येव पदन पारप्रयं त्रिदण्डेन पादाम्प घ भूमिम् आस्फोटपन् मदेन नीचैर्गोत्रकर्म षपथ "पुन किंपिशिष्टो मरीचि" "उससुचलेसदेसण फयसागरकोटिफोटिभषममणो" उत्सूत्रस्य कपिलामे पार पचनं भापित तस्स आवश्पफसू प्रम्प पीतिलफाचार्यताया आपश्यफलपुटचेयामिप्रायेण दुर्भापितस लेश-देशन छत सागरफोटाफोर्टि यावर भवनमण ससारपर्यटन येन सा, फप मरीचिना उत्सूर्य मापित तत्सम्पघमाह । एफदा मरीचिः फर्मयशात् न्या धिना पीदितम्लतः चिन्तयति स यद्यहम् यमुना म्याधिना रहितो मविप्यामि तदा कमपि शिष्य वैयाचिफारक फरिप्यामि एफाफी चाहं दासी भयामि, ततः समाधिर्जातः, अन्यदा एको राजपुर फपिछनामा मिलिता, मरी पिना साघुपर्म थायिता, कपिठा प्राह मो मरीधे यदि साधुधर्म ईरक मम्यसदा त्यया फम न क्रियते, मरीचि राह, अह पापी, ततः कपिला प्रार तर्हि तप दर्शने धर्मो नास्त्येप, सदा मरीचिना विधारितम् एफाकिनो मम यदि द्वितीयोऽय सहायी स्मात् तदा पर, ततो मरीचिना प्रोक हे कपिल अर्हन्मते सपूर्णधर्मोऽखि पर मम मते ऽपि फिघिद् पर्मोऽसि, पति उत्सूत्र मापित ततो मरीचिचतुरशीतिपूर्वउपाणि वायुः पाठयति स इति तृतीयो मपा ॥३॥ अत्र "तह" इति फोऽः तपाशप्दोत्र अनुकायान्तरमपसूपफ: “मत्र" दुरियरयसमीरस्तोत्रमापे ये मपाः सुस्मा पादराम नोकाः सन्ति, तेऽपि सगृहीता प्रेया इसादिस्ने च अमी "ततो मृत्वा प्रमलोके पचम देपलोफे दासागरोपमायुदयी जात" इति चतुर्पो भवः ॥ ४॥ ततभ्युत्या फोलाकसनिषेचे फौशिकनामा मासणो जात, प्रान्ते निदण्डियेप लात्वा अशीतिपूर्वलक्षायुः प्रपाल्म मृत्वा च पान् नरादिमषान् प्रान्ता, इति पञ्चमो भपः ॥ ५ ॥ अन सूक्ष्मममाः सप्तर्षियतिमषमध्ये न गणनीया, तत ईशाने द्वितीयदेवलोके मध्यमायुर्देवो जाता, इति पष्ठो मप ॥ ६ ॥ ततस्युत्ता स्थूणाल्पसनिषेधे पुप्पमित्रनामा विप्रो भूत्या त्रिदण्डित्वम् आमित्स हासप्तति पूर्वलक्षायु प्रपात्य मृत इति सप्तमो भपः ॥ ७ ॥ ततः प्रथमे देवलोके मध्यमायुर्देषो जात इति अष्टमो मयः ॥ ८॥ ततथ्युत्या चैत्यसनियेथे अभिषोतनामा प्राधणो जातः प्रान्ते त्रिदण्डित्वम् आयिल चतुःपष्टिपूर्वलवायुः प्रपात्य मृत इति नयमो भयः ॥९॥ तत साने द्वितीयदेषलोफे मध्यमायुः देको जात इति दसमो मवा ॥१०॥ ततो मन्दिरास्ये सन्नियेथे अधिमूतिनामा द्विजो जातः प्रान्ते त्रिदण्डितम् आभित्स पदपसातत्पूर्वतक्षाणि मायुः प्रपाल्य मृत इति एकादशो मयः ॥ ११ ॥ ततस्तृतीये सनत्कुमारदेषलोके मध्यमायुर्देवो जात इति द्वादशो मवः ॥ १२॥ ततभ्युत्या येताम्म्पा नगर्यो भारद्वाजनामा मामणो जाता, प्रान्ते त्रिदण्डित्वम् मानिस पनुमत्वारिंशत्पूर्वलधाणि मायूपि पालयित्या मृत इति प्रयोदशो मषः ॥ १३ ॥ ततो माहेन्द्र चतुर्फे देखलोके मध्यमायुर्देयो जात इति चतु दमो भवः ॥ १३ ॥ ततश्युत्मा मव भ्रान्ला राजराहनगरे स्पविरनामा हिजो जाता, प्रान्ते विदरित्वम् गाभिस पतु निंयत्र्यलक्षाणि आपि पाउपित्वा मृत , इति पसदनो भव ॥१५॥ ततः पसमे उसदेवलोके मम्ममा युर्देवो जात इति पोरनो मयः ॥ १६ ॥ ततभ्युत्ता पछुमप भ्रान्त्वा राजगृहनगरे पियनन्दिनामा राजा तस्स पुत्रो पिशासनन्दी लघुमाता विद्यासमूतिर्युपराजा तस्स प्रिया धारणी तयो पुत्रो पिथमूतिनामा मरीचिजीमो जात स क्रमप्रासपीपनः सन् एफदा पुष्पफरण्डके पने खफीयामिरन्तःपुरीमिः सार्दू साक्षात् कन्दर्प इय कीरते सम" मन्पदा यिशासनन्धपि राजपुत्र क्रीडा तस्मिन् वने गतः "तरिमन्नयसरे पनमध्ये क्रीदन्त विभभूति श्रुत्या पिल धीमूप पनात् पहिरेप स्थित्मा सफीयपित्रे पिधनन्दिराजाय सरूप ज्ञापयामास, ततः खकीयपुत्रक्रीटनेच्छापूर णाप सभामध्ये मापया एपम् अत्रयीत्, मो सुमटाः पुरुपसिंहो राजा सदैय अस्मद् आत्रावश्यर्षी अपि सांप्रतम् मानां न मन्यते ऽतो पय त जेतु यामः इत्युक्त्या प्रायाणमेरीम् अपादयत् ततो विवभूतिमरीषिजीयः एताप्ती युत्या क्रीडापनात् शान्त' पुरो पहिनिस्स रानः समीपे आगस एपम् उकयान् “मयि" सति युष्माफ गमन न युक्तम् इत्युक्त्वा राजान गयन्त नियार्य खय तत्र गत्या पुरुपसिंहम् आज्ञायशमर्चिनम् एष प्रात्वा सद्वच प्राभूत रानोऽमे मुफयान्तत पुनरपि पिममूतिः स्वान्तःपुरी लात्यातमिन् पने फ्रीटा गतः 'ततो द्वारस्यपुरुपैः प्रोफ मध्ये ऽम्पाफ सामी विशासनन्दी फ्रीति, इति तद पचन श्रुत्वा यिभमूतिरचिन्तयत् अहो मायया छल कृत्या मह राना पनात् निष्कासित " इति क्रोध कृत्वा मुष्टया फपित्पपृक्ष प्राहरत्, पतिता फपित्यफलोणी तां बारस्यपुरु- पाणां दर्शयित्वा प्रोवाप रेरे द्वारस्थपुरुपा बई मायिनां मखकानि एक पासयामि ईस्त्री मम किरति, पर तात समपितृम्यचरणमकिं गणयामि, अप पदि निजप घुमिरपि एवं पनना क्रियते तदा रागैरळे मम, एवं पैराग्येण खय आर्यसमूतिनाम मुनिपार्षे दीर्घा जग्राह "फियता कालेन विधमूतिर्यविः गीतार्यों जाता, परम् उत्कृष्ट तसतपोभिः सपा सन् गुजिया मधुर प्रासः, तदयसरे विशाखनन्दी राजपुत्रोऽपि मयुरायां यो राजा सस्स पुत्री परिणेतु ससैन्यः मपुरायां समागतः, तस्मिन् समये मासक्षपणपारणे वियमूतियतिः पुरी प्रषिक्षन् विशाखनन्दि सेपकैः सार कृत्रयपुः सखामिनो विशासनन्दिनो दर्शितः तस्मिन् प्रस्वाये एकया गवा पियमूवियतिः संघट्टितो भूमौ पपास" तदा पिशासनन्दिसैन्यकैः प्रोकरे साघो क गर्त तव फपित्यपातपल ततस्तत् वपन हत्या क्रोधेन तेपो सपल दर्शनार्थे गां घनाभ्यां गृहीत्वा ऊर्य नामयित्वा इदमषादीत् भरे रे यूप प्रमुतवा मदोन्मचा माम् उपहसत परम् अनेन तपसा युप्मत्यमोः पिचाखनन्दिनो भवान्सरे मृत्य भूरिसलो मूयासम् इति निदानं धके, ततो पर्पसहस्रो दीक्षा फोटिपपोणि भायुम पालयित्या मृत इति सप्तदशो भगः ॥ १७ ॥ ततो महाभुके सप्तमे देषलोके सप्तदशसागरोपमायुर्देवो जाता, इति अष्टादशो मपः ॥ १८ ॥ वत्र सूत्रम् “पदमवासुदेवो भविय तिविठ्ठो जिणु- रिटो" प्रपमयासुदेवो मषिय इति मृत्या किं विशिष्टो वासुदेवः “तिविहो" त्रिपृष्ठः त्रयः पृष्ठकरणरका आसमिति त्रिपृष्ठा पुनः किं पिक्षिप्टो पासुदेव "जिणुदिट्टो" जिनेन धीक्रपमदेवेन मरताय “उहिहो" निवेदिता "वासुदेव- सम्पपरेशम अयं ततव्युत्या पोतनपुरे नगरे प्रजापतिनामा राजा मृगावती नामी रावी तयोः पुत्रः सप्तखामसूचि- तत्रिपृष्ठनामा प्रथमो पासुदेयो जातः "अप एफदा प्रखपुरासन्नसुगापरः पर्वतो पर्वते तस्य गुहायां विशाखनन्दि- जीयो महासिंहोऽनि स मासनमालिरक्षकान् पुरुपान् हन्ति, महान् उपद्रषो जातस्ततस्वन्मारणाय घटन्त निजपितरं निपाय सर्वसैन्यं सचीकृत्य गतसा पासुदेयो" यापनिर्पोपं श्रुत्वा जाएतया मात्रा सिंया जागरितो निजपुपसिंहः “अत्र फपिवचनचातुरी मात्रा निजपुष प्रति मणित" रेसीह ममगव्यफरि चढिआयओ सुरताण । कइसम्मुखकरि अप्पणउ कइअवगाहेराण ॥१॥ ततः पुन्छाग्छोटन फस्या सिंहेन मातुः प्रोक्त, रे सिंहा मम शफधरि वाजणदेहि नीसाण। जउमुखदीठइ डगभरइ तउ जणणी अप्रमाणः ॥२॥ इत्युक्त्या फालो भूत्या यामुदेवाने मागतो यासुदेयेन चिन्तितम् अय एकाफी अह तु सैन्ययुकखतो न न्याययुद्ध सत एकाफी जाता, पुनरयम् आयुधरहितोऽह ह सायुधस्वतः शस्त्राणि पूरे मुमोच, पुनरय निरापरणोऽहं तु समाहा दियुक्तमतः सजाहादि मुफ्त्या स्वयम् अपि निरापरणो जातः, ततो "इपित सिंह फाला भूत्वा सन्मुखम् मागन्छ- न्तम् अतुलपलेन पामुदेयेन निदानवशात् रेलया एप हस्ताभ्याम् उष्टपुष्टी गृहीत्वा सण्डवय छत्वा इतषान् सिंहो | नियमाणः प्राणान् न सजति यतोऽयं सिंहो मनुष्येण मारितः, ततलिपृष्ठयासुदेयस यः सारपी गौतमखामिजीय

सेन सिंह प्रत्युफ, रे सिंह यया त्य पशुपतिः सिंहसया भयं नरपतिः सिंहोन सामान्यपुरुपवतो मा अपूर्ति कुरु,
इति समायासितः सिंहो मृत्वा चतुर्षे नरके गवः ॥ अप त्रिपृष्ठवासुदेवसिखगडराज्यश्रियं मुआनः "भीयेयासनाम
११ तीर्थंकरपाचे पुन सम्यक्त्व प्राप" अन्यदा नाटफे पतति सति पासुदेवेन शम्यापालकस्स प्रोक, मो ममि
निद्रागते सति नाटक पतत् सत् रक्षणीय, सुप्तो वासुदेयो, न रक्षित सेन नाटक, प्रबुद्धो वासुदेवः प्राह, मो किं
न रक्षित, सेन पिचारित, रानो ऽग्रे मृपा न षकन्यम् ॥ १॥ सिया बने गुम न वाप्यम् ॥२॥ मार्गे एकाकि
ना न गन्तन्यम् ॥ ३ ॥ पञ्चानां पचन न लोपनीयम् ॥ ४ ॥ इति महापुरुपशिक्षाः "ततः सत्य पमिरे सामिन्
मम गीतगानतानमानादिक फर्णयोः मुखद जात ततो राजा ससे कपितेऽपि सन्नीतिम् उछल्प्य दोनो येन
मम आवामझीकृतः तेन मनसायधः फवो यदुकम्
"आज्ञामको नरेन्द्राणा गुरूणां माननम् । पृथक् शय्या च नारीणाम् अशस्त्रवधम् उच्यते'
इति शय्यापालफस्स कर्णयोस्खप्त प्रपुनामित शम्यापालकम कन्द कुर्वन् ममार, त्रिपृष्टपासुदेव इत्यादिकठोर
कर्माणि त्या चतुरशीतिपर्पलक्षाणि आयु पालयति स्म, इति एकोनविंशतितमो भवाः ॥ १९॥ ततो मृत्वा सप्तमे
नरके जातः ॥ इति विचतितमो मया ॥ २०॥ ततो निःसृत्य सिंहो जाता, इति एकविंशतितमो भवः ॥ २१ ॥
ततो मृत्वा चतुर्पनरक गत इति द्वाविंशतितमो मष ॥ २२ ॥

7 ससरिय भवे जाओ अवरविदेहम्मि मूअनयरीए। धारणिधणजयसुओ पिममित्तो नामचकहरो ॥४॥ म्याख्या-समृत्य नरफान् नि'सूत्स ससार प्रान्त्या त्य चक्रपारिजीव इति सम्पधा, मत्र शिष्यः प्राह "ननु फस्मिन् मये भगपता चक्रवर्चिमोग्यफर्मोपार्जितम्" गुरुः प्राइ, यद्यपि अस्मिन् अन्ये हेतुः प्रोको नास्ति, पर चतुः पष्टित्रयोदशाते, सम्पत्सरे १३६४ मीदेयमद्रकृते श्रीपीरपरिने एषम् उक्कमनि “तपाहि नयसारजीप' ससारे प्रमन् एकदा रयपुरनगरे प्रियमियो राजा, विमला राजी सयोः पुत्रो जात', तस नामद्वय प्रियमित्रसुतः ।१। पिमलग्रीम स प पर्दमान सन् सकलकलाकुमला यौवन प्राप, ततः पित्रा द्वाविंशत्कन्याः परिणायिता, स एफदा पने फीउन् पाउपद मृग मोचितवान् तदनुफम्पया ष मनुप्यायुनिषदयान, पिता राज्यं वच स राजा एफदा झानिनो गुरोः पार्थे धर्म श्रुत्या दीक्षां जमाह, ततोऽत्युप्रतपांसि तत्वा पक्रयर्चिनाम् कर्मोपार्जितयान् प्रान्ते मासिकी सलेसनां कृत्या चक्रवर्ती जात "ननु' सुरनेरइएहिं चिअ हवति इरि, अरिह २ चछि ३ वलदेवो इत्युक्तत्वात् फय मनुप्यो मृत्या चक्रवर्ती जातः, उच्यते यया अस्मिन् क्षेत्रे दश आमर्याणि जातानि, तथा तस्मिन् नपि क्षेत्रे इद आमर्यमध्ये गणितम् अस्ति, पुन' तय नागकुमारतस्वीकरो जातोऽस्ति, तीर्थंकर देवगतिम् माथिस पैमा निफदेवेम्य एष आगच्छति, पुनर्पिसारार्पिना तथ्वीरचरित्र द्रष्टन्य ततस्त्व जातो अपरविदेहे पमिममहापिदेहे क्षेत्रे मूकानगी धारणी नासी पट्टरानी पनजयो नाम राजा तयोः सुतःपुत्रः प्रियमित्रनामा चक्रघरमऋषी किं वि टि: "तुतिमगाऊ" तुढितानम् आयुर्यस स तुरितागायुः चतुरशीतिपूर्वलक्षायुः इसपी "सुरिता वर्षमान यथा पफोनपष्टिलक्षकोटीकोटपः सप्तपिचतिसहस्रकोटीकोटयः चत्वारिंशत् फोटीफोटयम योषां एतत् पर्पप्रमाणमायुः "तपा "पालिय पपज पासफोर्डि" प्रमजा दीक्षां च पर्पकोटिं यावत् पालपिस्वा एतावता पक्रवर्चिमवे भगवता फोटिवर्षाणि दीक्षा पालिता चतुरस्त्रीतिपूर्वलक्षाणि सर्यायुः पालितम्" इति प्रयोपिततितमो भषः ॥२३॥ ततः "त्य" "उपवनो महसक्के परमाऊ सव्वढे वरविमाणम्मि" उत्पनो महायुफे सप्तमे देवलोके सर्पिनाग्नि प्रधानषिमाने किं विशिष्टस्त्व "परमाक" परम प्रकृष्टम् उत्तप्टम् मायुर्यस स सप्तदन्नसागरोपमायुरित्यर्पः” इति चतुर्विश्वतितमो मवः ॥ २४ ॥ "तो जपूदीवभरहे" ततस्त्व जम्बूद्वीपे मरतधेने" महाजिपस रामभगमहो" मद्रारावी जितशत्रु नामा राजा तयोरगरुहः पुत्रो जाप्त फस्सा नगर्या "उत्तगाएपुरीए" नामायां पुर्या "महेसि त नंदणो राया" आसीत् व नन्दणो नाम राजा इति गापापभफार तस्मिन् नन्दनमफे हे भगवन् त्वया किं छत . चउग्रीस यासलक्खे घसिय गिहे सुगुरुपोहिलसमीये। निक्खमिय वासलक्ख खविय सया मासक्खमणेहि असय सेविय वीस ठाणे अजणिय तित्थयरनाम। पीसयराओ जाओपाणय पुप्फुचरे देवो वायुग्मम् , प्याख्या-'चउचीसवासलफ्ये पसिय गि' चतुविशतिवर्पलक्षान् 'पसिय' इति उपित्या 'गिहें शति गृहस्पपासे सत 'सुगुरुपोट्टिलसमीपे निक्समिय' सुगुरोः प्रधानगुरोः पोट्टिनामाचार्यस समीपे 'निक्समिय' इति निष्क्रम्य दीर्था लात्ता 'यासलफ्स' पर्पलक्ष यायत् 'सया' निरन्तरं मासखमणेदि मासक्षमणै 'सपिय' इति क्षपयित्वा अति पास फोऽर्को धीधा सृष्टीला पर्पलम पावत् सदा मासक्षपणानि कृतवान् , तत्र यर्पलक्षे फति मासक्षमणानि फति पारणानि भवन्ति तदाह एफादशलक्षाः (११०००००) एफपष्टिसहस्राः (६१०००) हे शते नवतिम उपरि च दशदिपसा एतापन्ति मासधपणानि एतापन्सेय पारणानि प्रान्ते मासक्षपणे चत्वारिंशदिनानि समान्पन्ते फपमेतत् तत्र तत्करणविधिमाह पर्पस दिनानि पष्टपधिकानि प्रीणि शतानि मयन्ति, तानि लक्षण गुण्यन्ते जातानि तिस्रः कोट्यः उपरि पटिलक्षाणि (३६००००००) दिनाना, ततो मासक्षपणदिनानि त्रिशतानि ॥३०॥ पारणफदिन प एफम् इति भपति एफर्षिशता भागे दचे पूर्वोक्त मानमायाति पुनः । नन्दनमये र्फि फतमित्याह 'असय सेविय पीस ठाणे' असफत् पार पार सेपित्या फानि विशति स्थानानि अरहत १ सिद्ध २ पपयण ३ इत्यादि गापाप्रयमध्यवर्तीनि श्रीमापश्यफसूपनियुक्ती श्रीमद्रवाहुखामिफ्तायां यानि प्रोफ्तानि, पुनः किं कृत्या 'अज जिम तित्पपरनाम' अर्जयित्वा उपार्जयित्वा किं तीफरनामकर्म एतावता नन्दनमवे पिंशति स्थानफतप आ- सेभ्य तीफरनामफर्म पद्धवान्, प्रान्ते च मासिकी सलेखनो श्रीमावश्यफलपुष्पचिप्रोक्तां कृत्वा पञ्चर्षिचतिपर्प उपाणि सर्षायुः पालितषान्, इति पञ्चविंशतितमो मयः ॥२५॥ ससा “पीसयरामो जाओ पाणय पुप्फुत्तरे देषो" हे स्वामिन् ततस्त्व प्राणते दशमे देषलोके पुप्फोचरनामषिमाने देषो जातः किं विशिष्टस्त्य 'पीसयरामो' विं प्रति अतराणि सागरोपमानि आयुर्यस्य स एषषिघो जातः इति पर्विंशतितमो मषः ।। २६ ॥ अथ देवलोके स्थितानां माषितीयेफराणाम् अन्यदेपेम्पो पिपस्थितिमाहात्म्यमाह- छम्मासवसेसाऊ पुग्नखए मोहमिति इयरसुरा । आसन्नपुनपुजा तित्थयरसुराओ दिपति ॥ ९॥ माया-इत्तरे, मन्ये मुरा देवाः पण्मासावपायुप पण्मासे मायुरषोपे सति पुण्यक्षये सति देषमयमोग्य- कर्मणो ऽल्पत्वे सति 'मोह' मन्ययामाषम् “इति" प्रामुपन्ति, कपमित्साह- माल्यम्लानि कल्पवृक्षप्रकम्पः, श्रीहीनाशो पाससा चोपराग । देयं तन्द्रा कामरागाङ्गमङ्गो, हटेनशो वेपथुश्चाऽऽरतिश्च ॥१॥ इलादि तीर्थकरमुरास्तु दीप्यन्ते अधिक पिराजन्ते यतः किं मिशिष्टा 'आसनामापुजा' मासजमतस्यूतानां प्रा. सय्प पुण्यपुजतीर्थकरनामकर्मोदपरूपो येप ते एवं भीमहामीरजीवदेषोऽपि एन विषो रीप्यते म रसः ॥ अप , तीपैकरमये गर्मापतार सविस्तार प्ररूपयन्ति- माहणकुडग्गामे अवयरिओ सियआसार छट्ठीए । विप्पोसहदचगिहे देवाणदाइ उयरम्मि ॥१०॥ म्याग्या-हे देय व ततः पुप्फोत्तरपिमानास्युतो पासणफुण्डमामे पिप्रस अपमदचस रछे देवानन्दायासस मार्यायाः उदरे आपाहशुक्ल पष्ठपामवतीर्ण कस्मात् मरीचिभये फुलमदकरणेन यत् नीचेर्गोत्रफर्म उपार्जित, तस्स उदयात् तसा उदरे यदा भगवान् अवतीर्णखदा उत्तराफाल्गुन्यां चन्द्रोऽभूत् , देवानन्दा च तसां रात्रौ चतुर्दशवप्नान "गययसहेत्यादि" चतुर्दशसमप्रमुखान् ददर्श, प्रातः सा देवानन्दा समर्ने कथयति स पमदचेनापि प्रोक्त तप उत्तमपुत्रो भविष्यति, इति गाथाभावार्पः ॥१०॥ अप गर्मगते मगपति यचात महामय सत् कथयन्ति- अह वासीइ दिगते चउदससुमणेहि इतजंतेहिं । हत्युत्तरकयकल्लाणपणग अच्छरियचरिय तओ ॥१९॥ जणनायनायखचिय पसिदसिद्धरयपस्थिवपियाए । चेडगनिवभगिणीए तिसलादेवीइ कुच्छीए ॥१२॥ सफमणिपण हरिणेगमेसिणा गठमविणिमय काउ। आसोयफसिणतेरसि निसाइ तं नाह साहरिओ १३ प्रिमिर्पिशेषफम् म्यास्त्या-अह इति अथ गर्मावतारात् पत्रीति ८२ दिनान्ते चतुर्दशसानैर्देतुभूतैः किं कुर्वनि 'इत जतेहिं त्रिशलापेक्षया आगम्छनिर्मुखे प्रविशनि, अय देवानन्दापेक्षया गच्छनिर्मुखानिष्कामद्भिः "हे इत्यु परफयकलाणपणग" इस्त्रोचरो यसाः सा हखोखरा अभिनीतो गणनया उन्नरदिशि पर्वमानत्या पा उपरफा- गुनी तसा त कल्याणक कृतफल्याणक पञ्चक येन स सथा तत्समोधन क्रियते हे खोचराकसकल्याणफ पञ्चक पुन "हे मच्छरिष चरिय" मायर्यभूतम् अग्रे पक्ष्पमाण गर्मापहारादिरूप चरित यस तस्स समोधन क्रियते हे बापयंचरित ततस्त्रमाद् देवानन्दाया उदरात् ॥ ११ ॥रे नाय? व निसलादेम्याः फुधौ हरणेगमेपिणा इन्द्रख पदासनीकाधिपतिदेवविश्वेपेण 'साहरिमो' सात प्रवेशितः किं विशिष्टायासिसला देयाः "अणनाय नायख त्तियपसिद्धसिद्धस्य पत्पिपपियाए" जने ठोके माता विख्याता जनजातास्त्रे च ते पाता घातवंशोमवाः क्षत्रियाः वेषु प्रसिद्धो यः सिद्धार्पपार्मिषः तस्स प्रिया तस्साः, पुनः किं विशिष्टायात्रिशलादेश्या "पेडगनियमगिणीए" चेटकनामनुपस मगिन्याः ॥ १२ ॥ किं विशिष्टेन हरिणेगमेपिणा "सक्षमणिएण" शक्रमणिवेन इन्द्राविशेन किं फत्वा "गप्मविणिमय काउ" गर्मपरापत फुत्वा त्रिमलाया गर्मखां कन्यां देषानन्दायी पिषिस्था इत्सर्यः, कसा पेलायां "मासोबकसिणतेरसिनिसाई" आपिनमासकृष्णप्रयोदश्यां रात्री इति गायाप्रयापः ॥ १३ ॥ अत्रावसरे मगपति गर्मस्ये सति ससमासेपु मतेपु भगषता चिन्तित मयि पलनादि कुर्वति मा मातुःख भावि ततः सलीनता रुता तदा मात्रादिना महान् दुःखपिलापः कृतः, पुनमगवता ववधिज्ञानेन तत् खरूप विज्ञाय अङ्गादिस्फुरण कृतं तमा महान् वानन्दमहोत्सपो जाता, वस्मिन्-प्रस्खाये भगवता अमिनो एरितो यया अह मातपित्रोर्जीवतोर्न ३ यमणो भपियामीति, रसादि सपन्ध आवश्यकानुसारेण पान्या अय भगवतो जन्मकल्याणफ कप्यते- खत्तियफुडग्गामे जाओ चित्चसियतेरसिनिसद्धे। कासवगुचे कणगाभो कन्नरासीअ सीहको ॥१४॥ म्याख्या-रे देष त्व जातो गर्माविष्फ्रान्तो जनित इत्यर्पः कस्मिन् प्रामे क्षत्रियकुण्डमामे कस्मिन् समये चैत्रशुलप- योदशीनिनाया अर्पे अर्दरात्रिसमये कसा रागौ फन्पाराशौ कस्मिन् गोत्रे फाश्यपगोत्रे किं विशिष्टो मगवान् फन कामः सर्णवर्णः पुनः किं विशिष्टः सिंहाः सिंहलाम्छनः ॥ १४ ॥ अय भगवतो नामकरण दर्शयन्ति- जणचिंतामणि तुमए अवइन्ने रयणजणधणकणेहिं । वहिल्या नायकुल ति वद्रमाणोत्ति त सि फुड १५ न्याख्या-रेजिन सयि अपतीणे सति भातकुल रनजनघनधान्यैः अयार्षिष्ठ पर्खित किं विशिष्टे त्वयि जनपि न्तामणी जनेषु लोकेषु चिन्तामणिरिव चिन्तामणिमनोवाञ्छितपूरणात् तस्मिन् इति हेतोर्मातृपितृभिर्वर्धमान इति दत्तनामा त्यमसि स्फुट प्रकटम् इति गायार्य ॥ १६ ॥ अथ भगवतो देव त द्वितीय नाम प्ररूपयन्ति- त जम्ममजणवणम्मि सफ कुवियप्प सकु मुस्खणिउ । जेण महतम पगिरिमीरित्य तओ महावीरो १६ म्पाफ्या- जिन येन कारणेन महान्तम् अपगिरि मेरुपर्वत "ईरित्प" ईरयामासिय फम्पयामासिप तत- कारणात् देय गन्तसार्यफ नाम महापीर इति किफ "सक कुपिअप्पसकु उक्सणिउ" शफल इन्द्रस्य फुपिकल्पः कप लपुरीरो भगयान सुरफटनसानपानीयानि सहिप्यति इत्येव रूपः स एष शाः कीलस्त उत्खनितु फस्मिन् प्रखावे "जम्ममन्मन सणम्मि" जन्ममहोत्सषप्रवावे इति गायायः ॥ १६ ॥ अप्रान्तरे मष्टपपिस भगवत आमलकी- फीठा १ साधिकाटयपीयस लेखकचालानयनम् इन्द्रव्याफरण २ योपने समरराजमुसायाः यशोदायाः पाणिग्रहण ३ घेत्यादि समयप्रसिदत्यानात्र कथितं, पर सय पाप्यम् अप मगमतो रहाषस्थाने कारणमाह- पियमरणे पि त जिट्ठभाउवयणेण ठासी वासद्ग। गिहवासे श्चिय निरवज वित्तिणा निच्छियमुणिव्व म्यास्पा-हे जिन त्य जन्मतोऽष्टार्षिचे घम पित्रोर्मातापित्रोमरणेऽपि जीषतोर्मातापित्रोर्नाह दीक्षा ग्रहीष्यामि इत्यमिग्रहपूरणेऽपि पर्पद्रय गृहपासे एवं अस्था' किंचित् निरखप पत्त्या निरारम्भप्रपत्या निमितमुनिषत् महामुनि यत् फेन "जिट्ठमाउययणेण" मगषतो ज्येष्ठो माता नन्दिवर्खननामा राजा तस षघनेन आग्रहेण ॥ १७॥ अप मगयतो दीक्षाफल्याप्पक कययन्ति- सचकरदेह गेहमि अस्थिउं तीससवच्छरे कुमरो। लोगतियतोरविओ सषच्छरमिच्छिय दाउ ॥१८॥ सुरनरवइ कप बहुविह जलवणो सुरविलेवणविलित्तो । रुइरालकारधरो चउदेवनिकायसमणुगओ १९ चंदप्पहासिथियाए मग्गसिरे कसिणदसम्मि अवरहे । पढमे पए पव्वइओ छठेणं नायसरवणे ॥२०॥ तिसमि कुलफम् म्याख्या-हे जिन ? त्व प्रथमे पयसि प्रधाने यौवने वससि "पगालो" प्राजित एकाकी सन् सपाश्चिर्गतो दीयां जग्राह इत्यर्पः, “हे सत्तकरदेर" हे ससहसप्रमानशरीर किं करमा “तीससमच्छरे गेहमि अत्यिउ" त्रिशवर्षाणि गृहे सिस्वा फि पिशिष्टस्त्य कुमारोऽनारसराग्यत्वात् कुमारः सन् पुनः र्फेि विशिष्टस्त्वं "लोगतिय तोरपिसो" लोगान्तिकैः पञ्चमदेपलोफे कृष्णराज्यन्तर्गतपिमानवासिमि सारखतादिभिर्देवैः “तोरविजो" प्रेरितो दीक्षा प्रोत्साहितः पुन किं कृत्वा "सयन्छरमिन्छिर्य दाउ" त्रिंशचमे वर्षे व यावत् ईप्सित दान दत्त्वा तर प्रतिदिन दानमान यया एका हिरण्यस्य फोटी मष्टौ च लक्षाः पर्पदानमान यथा प्रीणि कोटीशतानि अष्टा नीतिफोग्प अशीतिम लक्षा एतप नियत दानम् अनियत तु धनफ्नफसुवर्णरत्नमणिगजायादि यत् येन पान्छित सत् तस्मै दच इद दानम् आवश्यकाभिप्रायेण प्रातराशे प्रातर्मोजनकाल यावत् जातायां तु “जाषमागहमओपापरासो ति" पपनात् मगपदेशसम्पधिन प्रातरात प्रामातिफ मोजनफाल मापत्प्रहरहयादिकमित्ययः, तया ज्ञातायां पूर्व सयत्सरदान पमाछोफान्तिफदेवप्रतियोधनम्, अन्यत्र तु पूर्व लोकान्तिकदेयप्रतियोध' पचात्सपत्सरदान, यिस्वरचर्चा तु श्रीदारिमद्रतोऽपसेया, फि विशिष्टस्त्व "सुरनरवाकयपहुयिह जलवणो" सुरपतिमिरिन्द्रनरपतिभिम राजमि फत पहुपिप पहुप्रकारं तीर्थजलैगगादिपानीपै सपन खान यस्य सा, पुनः किं विशिष्टस्त्य "सुरपिलेपणपिलिप्तो" मुर विलेपनेन दिन्यचन्दनादिना विलिसमर्चितगात्र पुनः किं विशिष्टस्त्य "रुदरालकारघरों" रुधिरान् मनोहरान् अलफारान् मुकुटकुण्डलहारादीन् घरतीति रुचिरालझारधरः, पुनः किं विशिष्टस्त्व "पउदेयनिकायसमणुगो" पतुर्पिधाना भवनपति यन्तरज्योतिष्फपमानिफानां देवानां निकायैः समूहै. समनुगता परितः पुना फीरसस्त्य "घदप्पहासिपिआए" चन्द्रप्रमानाम्पा शिपिकायां सहसजनयामायाँ विमानाकारायां राजयाहनविशेपरूपायां समारूद इति शेपः । तस्या प्रमाण तु पया पक्षाशद्धपि दीर्घा, पचर्विवति धनूपि पिस्तीणों, पदप्रिंशद्धपि उचा फस्मिन् काले इत्साह मार्गशीर्षमासे रुष्णदशम्या चतुर्यग्रहरे कस्मिन् स्थाने ज्ञातखण्डे घने केन सपसा पठेन इति गाघात्रयाः तदा दीयायां गृहीतायो मगयतमतुर्य मनःपर्यवज्ञान समुत्पन्न तथा दीक्षाग्रहणानन्तरम् इन्द्रेण भग पतो पामस्क घे देयप्य घन समर्पित भगांस्तु तदेव पितृमित्राय सोमनाने द्विजाय मतियाचमानाय मनुकम्पया स्फाटयित्या अबै ददौ, अन्यत्तदर्व तु सावरणधर्मन्ययस्थापनार्थं खस्स स्कघे एय अस्पापयत् २० ततो भगवतो विहार फर्ग्यतः प्रयमरानो यनात तत् कथयन्ति- कुम्मारग्गामवाहिं वयपढमनिसाइ पइ किर सको। वारइ गोष वागरइ निरुषसग्ग करे भते ॥२१॥ तमणिच्छिय तुह निच्छियमइणो विहरति कुल्लायग्गामे । वलमवणे वीयदीणे पारणय पायसेण सि ॥२२॥ युग्मम् म्यास्या-"कुम्मारग्गामवाहि" धर्मारग्रामा यहिः खामी प्रतस्य प्रयमनिशापा स्पितः, तत्र "ए।" आगन्छति किल इसासोको शक इन्द्रो पारयति गोपाल व्याकरोति विक्षपपति च हे भवत त्वां निरुपसर्ग करोमि द्वादशवर्षाणि तव उपसर्गा मविप्यन्ति तान् पारयामीति, मन गोपालेन या प्रथममुपसर्गः फतवत् सम्बन्धलेशो लिख्यते, तथाहि श्रीविरो दीर्घा गृहीत्या विहार कृत्या जलमार्ग सक्त्वा पठीमार्गेण दिवसस मार्से शेपे सति फोरपामस समीपे रानी कायोत्सर्गे स्थितः तत्र एफो गोपो दिवसे वाहान् वाहयित्या सन्यायान् एतत्सीमि एते चरन्तीति कला गोयोहार्य प्रामे गतः प्रत्सागतम तान् अपश्यन् स्वामिनमार मो फ्य ते गताः, स्वामी मोनित्वान पकि, ततो गोपो रात्री गपेपयन्नपि तान् अप्रामुयत् प्रातन्त्विा तत्रैयागतवान् सा यकि, रे पाखण्डिन् ? मया नात यत् एतान युपमान् गृहीत्या अह यासामीति प्रच्छन्न तया स्थापिताः ततो रुपाक्रान्तो दामन गृहीत्वा यावद मगपतस्तादनार्थम् उद्यतस्तायत् त गोपम् इन्द्रः सम्मयामास पमापे च रे सिद्धार्यपुत्रम् अत्र प्रप्रजित न जानासीति रीमत इति ॥ २१ ॥ “तमणिप्छियचि" तत् इन्द्रवचनम् अनीप्सित्वा अमानित्या यतस्वीपैकराः परसाहाम्य न रान्ति इति ते तप निमितमतेर्पिहार कुर्यतः फोडाफ ग्रामे पलनासो पासणस्य आवश्यफादौ तु पालनासणस्य ममने रहे दीक्षादिनात् द्वितीयदिपसे प्रथम पारणक पायसेन परमानेन मधुमृतसयुकेन सय आसीत् तष पारण भगवता सपात्रधर्मनापनार्य फाशपात्रे एप छत, तत पर यायचीव पाणिपात्रो भगवान् बभूव इति गायावयार्य अप अनुक्लान् प्रतिकूलांध उपसर्गान् भगवतः फपयन्ति- सुरकयविलेवणाइ वि साहिय घउमासिमासि ते दुहय । भमराइकपत्थणतरुणपत्याणत्थी जणरथणओ म्याख्या-ह खामिन् ? दीक्षा प्रनाये सुरैदेव कृत पिलेपनायपि ते तप साधिक पकाठसम्पन्धिनी चतुर्मासी दुखदायफमासीत् यद् विलेपनादिक मुखफारकमेष भवति तदपि दुःखदायकजात तत्र हेतुप्रयमाइ “भमराइफयत्यण" "चदष्परासिनिभाए" चन्द्रप्रमानाम्पा शिमिफायर्या सासजनवासायाँ विमानाकारायां राजवाइनपिपरूपार्यो समारूड इति शेपः । तस्याः प्रमाण तु पया पञ्चाशदपि दीर्घा, पञ्चविंशसि धपि विस्तीर्णा, पदचिखपि उचा फस्मिन् फाले इत्याह मार्गशीर्पमासे कृप्मदशम्यां चतुर्यप्रारे कमिन् स्थाने ज्ञातखण्डे वने फेन तपसा पठेन इति गापात्रयार्थः तवा दीक्षायां गृहीतायां मगषतमतुर्य मनःपर्यषज्ञान समुत्पन्न तथा दीक्षाग्रहणानन्तरम् इन्द्रेण भग पतो पामस्फघे देवदूप्य वस्त्र समर्पित भगांस्तु तदेव पितृमित्राय सोमनाचे द्विजाय अतियाधमानाय मनुकम्पया स्फाटयित्वा अः ददी, अन्यचदई तु सापरणधर्मम्यषस्थापना खस्स स्कधे एष अस्पापयत् २० ततो मगपतो विहार फर्यंतः प्रथमरात्रौ यजात तत् कथयति- कुम्मारग्गामवार्हि वयपढमनिसाइ पइ किर सको। वारइ गोष वागरइ निरुषसग्ग फरे भते ॥२१॥ तमणिच्छिय तुह निच्छियमइणो विहरति कुल्लायग्गामे। वलभवणे पीयदीणे पारणय पायसेण सि ॥२२॥ पुग्मम् म्याख्या-"फुम्मारग्गाममाहि" धर्मारनामा यहिः खामी प्रतस्स प्रयमनिशायां स्थितः, तत्र “ए।" मागच्छति किल इत्यासोको सम इन्द्रो पारयति गोपाल म्याकरोति विक्षपति पदे मदत त्वां निरुपसंगै करोमि शदषणि तव उपसर्गा मविप्यन्ति तान् पारयामीति, मत्र गोपालेन या प्रथममुपसर्गः कृतस्त्रत् सम्बन्धलेखो लिख्यते, तयाहि श्रीपिरो दीक्षां रहीसा विहार फला जलमार्ग सक्त्वा पसीमार्गेण दिवसस मार्च शेपे सति ~ क . चण्डकोशिफसर्परष्टान्तो, पया स सपो रग्यिपो रोपेण लोमेण च पन सर्पतसिप्रदक्षिणी कुर्नान् पशुपचिमनुष्याः के पश्यति स दशा ज्वालयति, तत्र पूर्वं तापसा एष न्याठिता अर्ददग्पाम फेचिन् नष्ठासतस्वेन सामी रट नापि न दग्धः एव द्विखिकरणेऽपि न दग्धस्ततो दशति अपफ्रामति घ कय मा ममोपरि पतिष्यतीति देिखिवचनेऽपि न मृतसतो मगवन्मुस पिलोफयन् निर्षिपो जात , ततः सामिना प्रोत रे पण्डकौशिक उपसम फुरु ततो जातिस्मरण नानात् मक्क प्रत्याख्यातवान् ततो भगवन्त प्रदक्षिणी कुत्स यिले मुख क्षित्वा मनमनेन तस्यो, ततो गोप्यो भगवन्त दृष्ट्या आईवडीवेष्टितामा आयान्ति त सर्प विलस्य दृष्ट्वा पापाणैर्लकुटेम सपट्टयन्ति तथापि सप्पो न चलति, ततो गोपिकामिः पूजा कृता ततो मासिफेन अनशनेन मृत्या सहस्रारे अष्टमदेयलोफे समुत्पन्न इति ॥ अय सगमनामा अमन्यदेयेन मतान् उपसर्गान् कथयन्ति- पगरयणीइ घीस छेहिं मासेहिं विविहउवसग्गे। तुह करिय हरियसुरसग्गसगमो सगमो जाओ ॥२५॥ प्याख्या-हे सामिन् संगमो देवस्तप उपसर्गान् फुत्या "हरियसुरसग्गसगमो जाओ" फोऽर्ष तो निवारित इन्द्रेण मुराणां सर्गस च सगम' सपोपो यस्य सः कदा कति उपसर्गास्वेन फ्ताइत्याह “एगरयणीर पीस एफस्सा" रात्री पिंशतिरुपसर्गाः फताते चामी धूली १ पिपीलिफा २ पाल्मीकयः ३ घृतेतिका ४ पृयिक ५ नकुल ६ सपे ७ मूपफ ८ हस्ति ९ इसिनी १० पिशाच ११ न्याम १२ सिद्धार्थ १३ त्रिशला १४ सूपफार १५ पाण्डाल १६ खरयात रसादि विलेपनसौरम्येन ये माहटा मागता प्रमरा फदर्थनं फ़त १ पुनर्माम्यसरणेविलेपनस प्रार्थना कृता २ पुनस्वरुणस्त्रीजनेन मभ्यर्थना कृता यदुत त्यम् अस्माक पतिर्मवेति ३ गायाः अप साधिकमाससहिता वर्षापूर्व दक्षिणचायालम्प मासना सुपर्णकला नानी नदी पर्तते तस्साखटे तरकण्टके सदेव देवदूष्यषमा विलिङ्गय पतित भगवान् तदा सिंहापठोफनेन तवस्त्रम् अद्राक्षीद, सस्य अवलोकने हेतुप्रयमार भगवत्तो ममता बाता इस्पेके १ स्थण्डिले प्रामुफस्याने पतितम् अस्यरिले का रत्सन्ये २ सहसाकारेण इत्पन्मे ३वत फण्टके लम पनपा मग- ( पता विचारित मम सन्तानस्य कपाषाहुल्यात् कण्टफवं मविष्यति निर्ममतया च तहस मगमान् न पुनः जमार, ततः पर मगवान् अधेलको पस्तरहितो पभूष कण्टकलम च तस तेनेष सोमद्विजेन लजमा पुनर्याचितुमयानुषता मगपतो वर्षे यावत् पृष्ठौ प्रमता गृहीतम् इति संप्रदायः ॥ भय प्रथमचतुर्मासा प्रारम्य प्रतिकूलोपसर्गान् प्रतिपादयन्तो ( मगवतपरिव कपयन्ति- पडिकूलसूलपाणि चहकय घरकोसियमाहिं च।अगणिय णियतणुपीड परिघोहिअव्य तुम भयव २४ प्यास्या-पक्षप्रासादे खामी अर्धमासिफतपसा प्रपम पतुर्मासी स्थित , तत्र प्रतिछल शूलपाणिपप प्रय शान्तिनामा प्रसिद्ध त्व प्रतिपोधितषान् पुनः “चण्डकृत कणि चपराकर्ति वा पकौशिक गर्दि सप्पैरे मगवन् त प्रतियोधितवान.किंमत्वा निजतनपीरा खकीमदेठमा मगणमिस्वा इति गापाः ॥ २४ ॥ मप । -~- ~- चण्डकोशिफसपरष्टान्तो, यथा स सर्पो रग्यिपो रोपेण लोभेण च पन सर्वतन्त्रिप्रदक्षिणी कुर्मान् पशुपतिमनुप्याः दिफ य पश्यति त मा ज्यालयति, तत्र पूर्व तापसा एप ज्वालिता अर्द्धदग्धाय फेचिन् नष्टास्वतखेन खामी रष्ट- सूर्योन्मुसम्मापि न दग्धः एव द्विसिफरणेऽपि न दग्धखतो दशति अपनामति घ कय मा ममोपरि पतिप्यतीति एप दिनिदशनेपि न मृतस्ततो भगयन्मुख विलोफयन् निर्षिपो जातः, ततः सामिना प्रोक रे चण्डफोनिक उपसम कुरु ततो जातिस्मरणवानात् मक्क प्रत्यास्यातयान् ततो मगयन्त प्रदक्षिणी फत्स विले मुख क्षिप्त्या अनानेन तस्पो, ततो गोप्यो मगयन्त दृष्ट्वा आर्द्रपाठीयेष्टिताजा आयान्ति त सप्पै पिलस्य रखा पापाणैर्लफुटेम सघट्टयन्ति तपापि सप्पो न चलति, ततो गोपिकामि पूजा फ्ता ततोलमासिकेन अनशनेन मृत्या सहस्रारे अष्टमदेयलोके समुत्पन्न इति ॥ अप सगमनामा अमम्यदेवेन कृतान् उपसर्गान् फपयन्ति- एगरयणीइ पीस छेहिं मासेहि विविहउवसग्गे। तुह करिय हरियसुरसग्गसगमो सगमो जाओ ॥२५॥ म्याख्या-हे सामिन् संगमो देवस्तष उपसर्गान् फूत्या "इरियसूरसग्गसगमो जाओ" फोऽर्थः हतो निपारित इन्द्रेण मुराणा वर्गस्य च सगम सयोयो यस्य स फदा कति उपसर्गास्तेन ता इत्साह "एगरयणी पीस एफस्या" राम्रो पिशतिरुपसर्गाः कृतासे पामी धूली १ पिपीलिका २ पाल्मीफयः ३ घृतेलिफा ४ पृधिक ५ नकुल ६ सर्प ७ मूपफ ८ हस्ति ९हस्तिनी १० पिशाच ११ म्याम १२ सिद्धार्य १३ निशला १४ सूपकार १५ चाण्डाल १६ खरयात १७ फलफलिफावात १८ फालचक्र १९ प्रभातपिकुर्वणा रूपाः २० पुनखदनु पण्मासान् याषत् विविधान नाना प्रकारान् अनेपणीपादीन् उपसर्गान् कृत्वा ॥ संगमफस वर्गनिष्कासनम्यतिफरस्तु अय सङ्गमक इन्द्र सामानिको महर्दिको देव इन्द्रेण खर्गानिष्कासितः सन् पनि परिपारितो यानिकषिमानमारुम मन्दरघूलिफायामागत्य तस्यों तस शेपाः मुरा' चक्रेण निपिद्धाः खर्गे एव तस्थुः तस सागरोपमे भायुपी पर तस्मिन् समये एफ सागरोपम असिफान्तमेक तु सागरोपम शेपमभूत् सामफतोपसर्गानन्तरम् आलम्मिकायां विधुतकुमारो हरिफान्तो जिनस मच्या पन्दित्या मणतिो भगवन् १ प्रिय पच्छामि जिता उपसरा इति स्त्रोफमवचेपं तिष्ठति १ पुन' को ग्राम्म्या चन्द्रसूर्यो समागत्य सुख प्रिय पुछतः म २ पुनर्वापारसां क्रप्रिय पृच्छति म ३ पुनः श्रीराजरहे ईशानेन्द्रः प्रिय पृष्ठति स ४ पुनमिथिलायर्या धरणेन्द्रः प्रिय पृष्ठति स ५ ॥ २५ ॥ अथ भगवतो गोपेन कृत मुपसर्ग फषयन्ति- कन्नेसु करसिलागापवेसगे अमिनियेसगे गोये । खरगे य तदुखरगे तुह तुला चेष मणविची ॥ २६ ॥ म्याख्या-हे स्वामिन् तय मनोपचिमनसो ऽम्यवसायः गोपे घ पुनः सरफाऽऽस्ये घेथे च तुल्या एव समान एय जाता नच गोपे देपो नापि च सरके रागः किं विशिष्टे गोपे 'कनेस फरसिलागा पसगे कर्णयोः फटशला काप्रमेशके कास्सभलाफाप्रक्षेपके पुन किं विशिष्टे 'अमिनियेसगे' कोपेन सहिते मिथ्यात्विनि अप कि विशिष्टे सरफे 'तदुखरगे तसाः शताफाया उदारके अप्राय सपघः एफदा मगपान् विहरन् मध्यमपापापा- सिद्धार्पो नाम एफो पणिक् पचते तस्य गृहे भगवान् गत , तस्स सिद्धार्ययणिज खरको नाम पेयो मित्रं वर्चते तो शपपि सिद्धार्थरहे तिष्ठतः सामी प मिक्षार्थं प्रविष्ट सिद्धार्थों पन्दते खपीति प पैघस्तीफर दृष्ट्वा मणति महो मगयान् सर्वरक्षणसपूर्णः पर सशल्यो दृश्यते ततः सिद्धार्थः सम्रान्तः सन् मणति विलोकय फुत्र शल्यमस्ति सेन दृष्ट फर्णयोः, सतः सामी उद्याने गत्या कायोत्सर्गे स्थितः ततः औपघानि गृहीत्ला सिद्धार्थयेटी गती मगव समीपे ततो भगवान् तेलगोण्यां स्थापितो मर्पितथ ततो पमिर्मनुष्यैर्य प्रित आक्रान्तम पधात्सडायफेन गृहीत्या अल्योद्धारः क्रतो, भगवता राटिर्मुफ्ता मनुप्यांम उत्पाव्य उत्थितः महामेरयमुयान जात पक्षास् सरोहणी औपषी दया भगपतः समापिर्जातः, सिद्धार्थोपणिक सरफयम द्वापपि देवलोक गतौ गोपालस्तु सप्तमनरफपृषिम्यां गतः, पुनरत्र गोशालफमिलनात् प्राफ फटपूतना न्यन्तापि उपसर्गः कृतस्त्रयाहि एकदा भगवान् शालीशीर्पमामे उद्याने फायोत्सर्ग स्थितोऽभूत्, मासय मापमासस्पदा त्रिपृष्ठयासुदेवेन या अन्त-पुरी अपमानिता अमूस, सा ग्य न्तरी जाता सया तापसीरूप त्या जलमृतामिर्जटामिरन्ये अससोपसर्गायके उपसर्गप्रान्ते स्तुतिम, तद्बदनां सह- मानस्स मगयतः पठेन तपसा पिवमानस्स लोकायपिवान समुत्पन्न पुनरपि गोशालादिकृता उपसर्गा अत्र पाप्याः, उपसर्गमये कटपूतनाकृतोपसर्गो जघन्यः १ कालचक्रोपसगर्गो मध्यमः २ शल्पोदारोपसर्ग उत्कृष्टः ३ स्थिता उपसा ।। अय भगषतः तपः सस्या कपयन्ति- छचउतियुगेगमासे एगनवदुछकयारस अ कासी । अद्वदिवढाई अमासे वावन्तरी दो दो ॥२७॥ प्याच्या सामिन् त्य एफ पाण्मासिक तपोऽकापी फतवान् , एप नव चतुर्मासिकान , हे त्रिमासिफे, पद् द्विमासिफान् द्वादश तु एफमासिकान्, पुनः दासप्तति-अईमासिकान् पक्षक्षपणान्, दे सार्धमासिके २ अर्बतृती यमासिके घ अकापी ॥ २७॥ पुनरपि- दुचउ दस दिणा पडिमा भ६ महाभासवओ भदा । कासी अछिन्ना तह वारसेग राई ति देवसियो ।।२८ म्यास्या-हे खामिन् व दिदिनां द्विदिनप्रमाणा मद्रनामी प्रतिमाम् अकापी कृतवान् , तसा प्रतिमायां कि यमाणायां प्रथमदिने पूर्वाभिमुख चतुःप्रहरान् कायोत्सर्गेण स्वीपते, पथात् रात्री दक्षिणामिमुख स्थीयते, पुनर्दिने पयिमामिमुरा, रानौ उच्चराभिमुख, चतुःप्रहरान् चतु प्रहरान् दिश दिश प्रति कायोत्सर्गेण स्थीयते, एप दिनद्वयन पष्ठतपसा च पूर्यन्ते । पुनमतुर्दिनप्रमाणा महाभद्रप्रतिमाम् मकापीः, तस्यां क्रियमाणाया एफैकस्सामेकैकस्पा पूर्वा- दिविशि एकेक एकैकम् अहोरात्र कायोत्सर्गेण स्थीयते, एपा प्रतिमा दशमेन उपवासचतुष्टयेन सपूर्णा भयति ॥२१॥ पुनस्त्व दादिनप्रमाणा सर्वतो भद्रनामी प्रतिमा मन्तवान् , तस्सा प्रतिमा क्रियमाणायां पूर्यादिदनखपि दिक्षु ए फैकम् अहोरात्र फापोत्सर्गेण सीयते, तत्रापि यदा ऊर्दादिदिशमाश्रित्य कायोत्सर्गः क्रियते सदा अप्रैलोकल्यपरिस- तान्येप फानिचिद् द्रम्पाणि सघ्यायति यदा तु अघो दिशमाभित्य कायोत्सर्गः क्रियते तदा अघो लोफन्ययस्थि तान्येय कानिचित् म्याणि सन्यायति, एपा प्रतिमा शपिंशति मक्तेन दश दिने संपूर्णा मवति ३ एताः प्रतिमा अच्छिन्नाः फता अन्तराले पारण न फत, प्रतिमात्रय सपूर्ण जात तदा पारण भगवत आनन्दरहे जात, पुन हे मगपन् । त्व निदेयसिक्येकरात्रिफी रन्या प्रतिमा द्वादश कृतवान्, तस्यो क्रियमाणायो एफैकस्या प्रतिमायां दि नप्रय लगति तत्र सर्वत्र तृतीयदीने अष्टमस अन्त्ये अन्सा रात्रि कायोत्सर्गेण अतिकामति ॥२८॥ पचदिणूणछम्मासियखमण कोसथिए तुमम कासी। दुनिसए गुणतीसे अ कासी त छठखमणाण ॥२९ न्याया-हे मगयन् ? त्य फोशाम्म्या नगरपी पञ्चदिनोन पण्मासिफ तपोऽकापी , तथा पुनरपि त्य पक्ष पणानां देते एकोननिधिफे ऽफापीः इति गायाः, पञ्चदिनोनपापमासिफतपः पारणे चन्दनवालया प्रतिला- भितो भगवान्, तत्सम्म पो यया-एकदा भगवता पोपकृष्णप्रतिपदिने एप विषो ऽमिग्रहो गृहीतो यपा- दबओ कुम्मासा सुप्पकोणेण १ । खेत्तओ एलग विम्खभइत्ता २ । कालओ नियतेस मि क्खायरेसु ३ । भावओ जहा रायघूया दासत्तण पत्ता नियडयद्धा मुण्ढियसिरा रोवमाणी अट्ठमभत्तिपा जडू दलस्सइ तओ पारेमि इति ४ । म्याख्या-एपम् अभिग्रह गृहीत्या भगवतः परीपहसहनायें गोचरचर्या हिण्डतमत्यारो मासा जाता, गतः कौशाम्म्यां, तत्र शतानीको राजा मृगावती राजी विजया नासी तस्था' प्रतिहारी तथा यादीनामधर्मपाठका मुगुतो मन्त्री नन्दा नासी तस्स मार्या प्रायिका मृगायत्साम सा पयस्या , खामी नन्दारहे गतः प्रामुकामदाने ऽपि मग पान् न ललौ ततो दासीमि प्रोकम् भय प्रत्सह आगस आगल याति पर न लाति, ततखस्सा अतिर्जाता मा भमिग्रहो मावी, ततो नन्दया सपतिर्मत्री उक्त सव पुदिषिमानेन घेदमिनहो ज्ञायते तदा भगयत पारण का- पते, तस्मिन् प्रस्तावे मृगापत्सा प्रतिहारी विजया तत्र समागता ऽभूत्तया गत्वा मृगावत्याः प्रोक मुगावत्या जात पिपादया रानः शतानीफस्स प्रोक्त शतानीकेन सत्सवादी धर्मपाठक पृष्टो, मो यदि त्वम् अभिग्रहान् जानासि तर्हि पद फीयाने कति मेदाम ते भयन्ति-सोऽपि धर्मशास्त्र विचार्य उक्तवान् द्रम्यक्षेत्रकाठमायादिफा अनेके म भिग्रहाः सन्ति सामिना फीदशोऽमिग्रहः फूत को मगयतो ऽमिप्रायो मया न ज्ञायते, ततो येऽमिनहा उफ्ताखेन विपिना नन्दया बाहारो दवा पर खामी न लाति ततो पहुविपाद प्रासः, एतस्मिन् प्रस्खाये शतानीकेन राज्ञा पेरीमार्गेण एफया राज्या आगस पम्पानगरी भमा सेनापरैलण्टिता ययेष्ठम्' एष सति केनचित् पदातिना धारिणी चन्दना पुत्री सहिता घृता आनीता प कौशाम्म्या, समायो धारिणी करिष्यामि इति षचनं भुत्वा धारिणी मार्गे एप प्राणान् मुमोष पन्दनाया प्रोक मा व प्रियेयाः त्यां मगिनी फरिप्यामि ततो जीवन्दी स्थिता, ततः पदातिना विक्रीसा धनायायेष्ठिना गृहे समानीता तत: ता भार्या मला पन्दनार्यम् भागता वमिन् समये चन्दना भेष्ठि

पादौ प्रक्षालयन्ती येष्ठिनी चन्दना फेवरचनातत्परां पश्यति स्म, ततो मूलया मत्सरेण शिरो मुण्डयित्वा पादयोर्नि
गडी यया अपपरिकामध्ये प्रन्छना चन्दना क्षिप्ता, ततः श्रेष्ठी आगतः पृच्छति क्य सा चन्दना मूलामयेन कोऽपि
न पकि, एय दितीयदिने ऽपि पृष्टो न फो ऽपि पक्कि, एय तृतीय दिने एफा स्थयिरा गृहदासी वर्चते तया यि
धारित सा चन्दना जीवतु पराकी अह मृता तर्हि किं, तत येष्ठिनो यथा स्वरूप प्रोफ ततः-ग्रेष्ठिना अपपरि-
फाम् उद्घाय्य निष्कासिता ततो निगदितां मुण्डिता मुण्डितचिरस क्षुत्तुपाक्रान्तां प रष्ट्वा विपण्णेन प्रथम हु
नियारणार्यम् अन्यत् किंघिदशनादि अलग्या राद्धकुल्मापानेय सूर्पफोणे विस्था तस्सार ददौ, सापि चन्दना तृती
याहरे द्वारि समागसाऽतिपिसपिमाग फाफामा देहलीमाफम्या ऽभुपूर्णतोषना तिष्ठति, येष्ठी तु लोहकारस आ
नयनाय गतस्मिन् प्रस्ताये श्रीमहावीरदेयः समागतचन्दनवाल्या च मगवत्कृताभिग्रहाऽपस्थया प्रतिलामितः
पत्रदिम्यानि देवै प्रकटीकृतानि केया नपीना आगताः श्यामप्रलम्यमानवेणीदण्डरूपेण, निगानि खर्णनूपुराणि जा
तानि इन्द्रेण आगस चन्दना शतानीफाय दवा फथित च एपा मम्यरीत्या रक्षणीया भगयतः प्रयमा साथ्यी मवि
प्पति, मगयसो ऽपि स्त्रोफफाल एष तिष्ठसि शीघ्रमेव केवलनानमुत्पत्स्यते इति ॥ २९ ॥ भगवतो निर्णीत
पारणफफालमानपनापनापूर्व ज्ञानफल्याणफ फपयन्ति-
दिवसूट्ठसया पारणया पढमवयदिण चेग । इय तेरसपफ्खाहिय पारसवरिसावसाणे ते ॥ ३०॥

जमियनहि रिजुवालीय तीरे वइसाहसियदसमि पहरतिगे। छटेणुकडिअट्ठियस्स फेवल आसि सालतले युग्म म्यास्य-हे सामिन् ? तप पारणकदिनानि सर्वतपसां दिनदयेन ऊनानि मईचतुम्त्रतानि जातानि (३३८) प्रथम पारण व एकम् इति एफेन दिषसेन ऊनानि साईतृतीयशतानि (२४९) पारणकानि अन्त्ये प एम्प घ पारण केयलिपर्यायेऽमूदिति, प्रथम प्रतग्रहणदिन च एफम् इति पूर्वोकसर्वमीलने वर्षाणि एकादश (११) मासाः पद (६) दिनानि पदचितिः (२६) एतायन्त उपवासा मवन्ति पारणमासा एकादश (११) दिनानि एफोनविंशतिः (१९) इति प्रयोदशपरधिकानि शादश वर्षाणि जासानि तपोदिनानां पारणफदिनाना च मीलने जातानि दादशवाणि प्रयोदशपया ॥ अत्र शिप्यम्पामोहटालनार्य पुनर्विवेचन लिस्पते पङ् मासी १ तस्याः मासाः ६ । घउमासी (९) तासामासाः (३६) त्रिमासी २ तयोर्मासा (६) दिमासी (६) तयोर्मासा (१२) एक मासी (१२) तासां मासा (१२) पहुचरि मर्दमासी तासां मासा (३६) ये दौर मासी नयोर्मासा (३) ये अाईमासी तयोर्मासा (५) एकमद्रप्रतिमा तस्यां दिन (२) एकमहाभद्रप्रतिमा तस्सा दिन (४) एफसर्वतोम प्रतिमा तस्यां दिन (१०) द्वादश (१२) त्रिदेषसिक्येफरात्रिकी प्रतिमाखासा मास (१) दिन (६) एक पश्च दिनोन छम्मासी तसा मासा (५) दिन (२५) (२२९) छठ तेपां मासा (१५) दिन (२), मय तपसो मासाः (१३७ ) दिन (५५) दिनानां मासकरणे मास (१) दिन (२५) सर्वतपोमासादिमीलने मासा (१३८) दिन (२५) पारणानां मासाः (११)-दिनानि (१९) तपसः पारणाना मासाना दिनानां च मीलने मासाः (१४९) दिनानि (४५) दिनानां मासफरणे-मास मध्यप्रक्षेपे सर्यमासाः (१५०) दिन (१५) मासानां पफरणे जा- तानि पणि दादर (१२) मासाग (६) दिनानि (१५) एतायता (१२) वर्षाणि प्रयोदशपक्षाव स्सयनोक्ता जाताः, अब विप्यः प्राह, ननु-शदश पर्पाणि प्रयोदशपक्षाय फय मिलन्ति यतो मगयता दीक्षा मार्गशीर्पकृष्ण दामीदिने गृहीता, फेयलवान तु पैशासपुसदशमीदिने उत्पमम्, एय च सति एफादशपक्षा एप पद्धन्ते न प्रयो दा, पतापता एको मासो हीयते, मनोप्यते रणु सापघानीभूय साईद्वादशपः सार्दे के युगे भपतः, अप च युगे युगे मासद्वय पढ़ते एप सार्ने युगद्वये य परमासा पद्धन्ते, अथ च प्रतिम पदिनानि हीयन्ते एप सार्द्ध- ठादाय पञ्चसप्ततिदिना पर्यन्ते, एवायवा सामासद्वय हीयते एफो मासस्तु पक्षद्वयसम्पन्धी पूर्योक्तो हीयते एप साईमासस्य हीयते तत् पञ्चमासेभ्यः पात्यते, इत्य प्रयोदशपक्षा भवन्ति पर साईमासः पञ्चमासमध्ये पर्द्धते तत्राय परमार्यः, श्रीमाधाराने उपधानभुसाल्ये अष्टमे अध्ययने चतुरिभके एवं मगयतसाप प्रोकमसित, तपाहि-- छठेण एगया भुजे अहवा अट्ठमेण दसमेण दुवालसमेण एगया भुजे इति । तत सय मिरन्ति पर श्रीआवश्यफादो छमस्थपर्यायतपः सफलनायां केनापि कारणेन आचाराझोक्ततपसो वि पक्षा न कता तत्परमा ते एप जानन्ति, सर्पतपसि पानफाहारपरिमोगो भगयतो नाभूत्, तथा च आवश्यफसूत्र- पारसासे अहिए छई भत्त जहएणयं आसि । सय व तवो कम्म अपाणगं आसि वीरस्त ॥१॥ म घ तपःकर्म अपानफम् आसीत् इति वृत्तिकृता प्रोकम् ॥ आवश्यफटिप्पनफारस्तु एप प्राह धीरादिद्र पाहारमोजनफाललभ्प त म्यतिरेकेण मगपता पानफपरिमोगो नासेपित, इति प्रयोदशपधाधिकद्वादशपर्पाणा- मासाने अन्ते ते तप वृम्मिफनगर्या पहिः प्रजुयालिका नाम नयास्वीरे श्यामगृहपतिक्षेत्रे शालनामखरोखले पैनासारुदाम्या प्रहरप्रिो म्यतीते पष्ठेन तपसा उत्कटिफासनस्पस्य फेवतजानमासीत् इति गापावयार्थः ॥ अप पहर्षिपसहम्यापना कथयन्ति- सुरकय ओसरणे ठाउमीस कप्पो ति काउ धम्मकह।धुवमच्छरिय जाणिय वरचरण अभाविय परिस ३२ बहुतियसकोडिसहिओ निसि घारसजोयणेहिं पावापुरि। गतु महसेणवणे चउविहतित्य पइद्वित्ता ॥३३॥ पुग्मम् म्याएया--हे सामिन् त्व चतुर्विषं सापुसाप्पी पापकमाविफारूप तीर्थ प्रपर्सयामासिप, फि फूत्पा सुर- फते समयसरणे मागभोकम्वरूपे, सित्या मुहूर्तमान देयकृतां पूजामनुभूय, पुनः किं कृत्वा फल्पा स्थितिरिति हेतोः धर्मकया धर्मदेशनां कृत्या, पुन किं फस्या परचरणेन अमापिता देशविरतिसर्यविरतियां अभाषितां पर्पदा समां ध्रुवमामय वात्सा, नहि तीफदेशना निष्फला मपतीति, कि विशिष्टस्त्व "पहुतियसफोटिसहिजो" यहुमिस्त्रिद- Bानां देवानां कोटीमिः सहित सन, निशि रात्री द्वादशयोजन पापापों गत्वा. महसेननानि धने चतुर्विधतीय प्रपतंयामासिय इति उफिः पूर्वमुक्तानि ॥ ३३ ॥ अप भगयतः पतुर्विघसहसख्या प्रफटयन्ति- साहुसहस्सा चउदस छत्तीस साहुणी सहस्साणि । सेगूणट्ठिसहस्स लक्खं सवा दुगुणसट्ठी ॥ ३४ ॥ म्याग्म्या-सामिन सहस्तदीक्षिताना साघूना इन्द्रभूतिप्रमुखानां चतुर्दशसहस्राणि जातानि, १ तथा साप्पीना मार्यपन्दनाप्रमतीनां परप्रिंशत्सहस्राणि जातानि २ तथा याताः शानतफप्रमुखाः एफोनपष्टिसहस्रसहित लक्ष जाताः ३ तया प्राविफा मुलसारेवतीप्रभृतयो द्विगुणाः यादेम्यो विगुणिता ४ एतायता त्रीणि उधाणि अष्टाद- यसहसाम ॥ ३४ ॥ अथ पूर्षमुफेप्येय चतुर्दशसहस्रसाधुपु ये लग्घिवन्तः साधयस्तेषां सतां फथयन्ति- चउदसपुब्धी वाई मणपजविणो य तिचउपचसया। सत्तसया फेवलिणो विउव्विणो तचिया तुज्झ ॥३५॥ व्यास्पा-हे सामिन् तव चतुर्दशपूर्विणां साधूनां त्रीणि शतानि जातानि, ते च जिना इव सत्यम् रूपानपन्ति पुन्छकानाममे ऽसख्यातान् मयान् फययन्ति, छमस्यो न जानाति एते छमस्या' फेवलिनो पा १ सया पादिना साधूनां चत्वारि शतानि, ते च फीरशाः देयैर्मनुजैरसुरैर्या सभायां पादे ऽजया भवन्ति २ पुनः मन पर्य- पत्रानिनां पिपुलमतीनां पञ्चशतानि, ते घ कीदृशा सन्ति विपुलामतिर्येपां ते यिपुरमतय सपूर्णे मनुष्यक्षेने सजिना मनोमात्रपम्सिपेषिशेपोपेतयस्तुमाहिणा अजुमतयस्तु सामान्यतः सावधालन्यूने मनुप्पक्षेत्र व्यवस्सिताना स जिनो मनोमानमारका परमिह सेनाधिकारः । ३ । तया केवलिना ससतानि । ४ । सया पैफियलग्घिघराणां भय व्या साधूनामपि तायन्सेप शतानि जासानि ससचतानीसम् ५ (३५)- पचजमधम्मदेसग इक्कारसगणहरा नव गणा ते । तेरस ओहिजिणसया अट्ठसया णुत्तरगईण ॥३६॥ म्यास्या-हे 'पंचजमषम्मदेसग' पञ्च यमा प्रतानि यस्य स पञ्चमम पञ्च महाप्रतरूपो यो धर्मसस देशक कयकखस सम्बोधन क्रियते हे पमयमधर्मदेशक ? तव एकादशुगणधरा गौतमादयो गच्छाधिपतयो जाताः ६ अय प नष गणा एफवाचनिका' साघुसमा गच्छा जाताः, यतोऽष्टमनवमगणधरयोरकम्पिताऽचलनात्रोदेशमै- फादशयोर्मेतार्यप्रभासयोरपि एकैष पाचना जाता, ७ तया मयधिज्ञानिनां प्रयोदशशतानि जातानि ८ पयोधर- पिमानगतीनामष्टशतानि ते घ ततम्त्या मोष पास्यन्ति इसि ९॥ ३६ ॥ अप भगवतो ऽसाधारणगुणानां स्तुर्ति प्रतिपादयन्ति- पयतरायहासाइ छक्कमिच्छत्तमविरइमनाण । अट्ठारसदोसा रागदोसनिदा य मयणो य ॥ ३७॥ जय नट्टारसदोसदाह चउसीसअइसयसणाह । पणतीसबुद्धवयणाइ सेस अत्याह जह नाह ।।३८॥ युग्मम् प्याख्या-रे नाय? हे खामिन् ! त्व जय इति हे 'नद्वारसदोसदाई' इति षक्ष्यमाणप्रकारेण नष्टोऽष्टादश दोषाणां दायो यस्य स नष्टाप्टादशदोपदायस्तरसपोषन क्रियते हे नष्टाष्टादशदोपदाघ, नष्टावशदोपाम पते पर मन्त- राया रानान्तराय १ सामान्तराप २ वीर्यान्तराम ३ मोगान्तराय ४ उपमोगाम्तराया ५हासादि पदक पेर,राल?

| रतिः२ अरति ३ गोको ४ मय ५ जुगुप्सा ६ पुन: मिथ्यात्य १२ अपिरतिः १३अज्ञान १४ रागो १५३पो १६ निद्रा १७ मदनग १८ इति ॥३७॥ हे 'चउतीस अइ सयसणाई' चतुझिंशनि अतिशयै सनायस्वरसपोधन, क्रियते हे चतुरिंशद- तिमय सनाय चतुस्लिंगदतिशयास्तु अमीरोगोफरजोरहितो देहा१ मांसरुधिरे धपले२, आहारनिदारी अदृश्यौ ३, सासा मुरमय ४ एते चत्वारोऽतिपाः मगयतो जन्मना सह जाताः, तया योजनमानसेने नराणां देवाना तिरयां च फोटाकोटीना स्थितिः१, मगषतो पाणी मुर-नर-तिरमा निज-निजमापया पायपोधिनी मयति २ पूर्योत्पन्ना रोगा मगयदिहारेण उपामन्ति ३ समयसरणे पैर न भवेत् ४ दुर्मिक्ष्य ५ उमर ६ दुआरि ७ ईति ८ अतिष्टि ९ अनमि पृष्टयो न मयन्ति १० सूर्यादधिक भामण्डल पियोतते ११ एते एफादा अतिशया' फर्मपातेन प्रफटीभूता जाताः १५ पुन सपादपीठ मणिमयसिंहासन १ छपत्रय इन्द्रध्वज शुन्न चामरद्वय धर्मचक्र एतत् पञ्चफ मग पता सममाकागत सबलति, अनोफगृक्षो द्वात्रिंशनु प्रमाणः समवसरणे चतुर्मुखानता ७ मणिवर्णरूप्ममय यग्न प्रय ८ पादयोरघ नप सर्णपरजानि ९ फण्टफा मार्गे अघोमुखा भवन्ति १० फेव-नख-रोसो न दिः १११ न्द्रियाणां पापि अर्पा १२ पढपि तवो मनोत्रा मवन्ति १३ गघोदकस्य पृष्टिः १४ पञ्चवर्णाना कुसुमाना गृष्टि १५ भकुना सर्ये ऽपि मगयतः प्रदक्षिण ददति १६ पायुरनुकूलो पाति १७ वृक्षाः भगवन्त प्रणमन्ति १८ दुन्दु मयो गम्भीरस्परेण गगने पायन्ति १९ एवे अतिशया देयाना कृताः सर्वे मीलिताः ३४ चतुर्विंशत् जाताः, पुनः हे 'पणतीसपुरवयणाइसेस अत्याह, पञ्चप्रिंशद ये पुदानां तीर्थंकराणां पचनस्य अतिपा अतिशयाः सस्कार- पत्वाद् यतैरवापः अलग्धमप्यः परैरफलनीय तत्सयोधनम् ३८ अप मषितन्यताया पलयां दर्शयन्ति- नत्यि भवियव्वनामोज गोसालो तुमपि तिजयपछु ।अकोसिय हाहा तुह पुरो महेसी दहेसी अ॥३९॥ प्यास्त्या-हे सामिन् १ मषितन्यताया अवश्य मायिनो मावस नाशो नास्ति यद् अस्मात् फारणात् गोशालो' मबलिपुत्र त्यां प्रिजगत्प्रमुमपि आक्रोशत्, पुनम हा हा इति खेदे समयसरणस्य तव पुरो ऽने महपी सर्षानुभूति १ मुनषत्रनामानौ २ अदही तेजो छेश्याया, एतत्सप धः श्रीमगवतीसूप्रतो यान्यः (३९) अप प्रमो परोपकारिता पर्णयन्ति श्रीजिनवतमसूरयः-- जरय निवसति सतो खणंपित किर कुणति सुययस्य। इय नूणमुसहदत्त देवाणद च नेसी सिव ॥४०॥ व्याख्या-यन सन्त शिष्टमनुप्याः षणमपि अल्पकाठमपि निवसन्ति किल इति सत्से त मुझता हतास सन्तः फर्म्यन्ति, इति हेतो हे स्वामिन् ? त्य ऋपमदत्त जामम देनानन्दा घ मासणी शिवं मोक्षं नेसी इति अनया नीतवान् इत्यर्थः ॥४०॥ सेणियनिवसिद्धाइयदेवीमायंगजक्खकयसेव । नयतत्तसत्तभगिं पयडसी देसूणतीससमा ॥४१॥ वामिन नयानां तत्त्वानां जीपादीनां ससमझीं प्रकटयामासिप कियन्त कालमित्साह त्रिंशववर्षाणि यामा- देशोनानि प्रयोदनपक्ष्पैन्यूँनानि एतापान फेयलिपर्याय इत्यर्य सप्तमझीखरूप श्रीआघाराजादिटीफातो ज्ञातव्यम् अत्र फथने शिष्यम्पामोहो भयेत् ततो नोक हे 'सेणिअनिवसिद्धाइय देवीमायगजक्यकयसेव, येणिको राजा मगधाधिप , सिद्धायिफा देयी भगयत्मासनाधिष्ठात्री, मातत्यक्ष प्रसिद्ध तैः कृता सदा सेवा यस सातत् सपोधनम् ॥ ३१ ॥ अथ दीपमालाया सर्यपर्योत्तमत्वमाह । एफदा हस्तिपालाभिषः कचिन्नरपतिर्महावीरस्य पर- मभक्तो घासीत् स च प्रतिदिन लेखकशालाया स्थित चित्रनिर्मित महावीरं पूजयति रस, श्रीमहावीरमा प्रत्य पदर्शन ददाति स्म । अपेकदा स भूपाला प्रसन्नमनाः प्रादुर्भूत श्रीमहावीरं प्रिप्रदक्षिणीकृत्य पद्धांजलिरेप पप्रच्छ हे परमेघर ! पीतराग ! मया अघ रात्री गज, (१) कपि, (२) क्षीरहम, (३) काफ, (४) सिंह, (५) कमल, (६) पीज, (७) कुम्मानि (८) क्रमश अष्टयस्तूनि खने दृष्टानि अतो भगयन् तेपो फल प्रकाशय र्फि मषि प्यति ? भीमहापीरसछत्योषाच राजन् ! शृणु यस्पया खने गजो स्टसत्फलमिदम् । यत्कलो हतितुल्याः या पफाः मदोन्मताः सन्त' दु सागारे गृहे एष नियसिप्यन्ति न प्रमजिप्यन्ति न च दीक्षां प्रहीप्यति । एके च गृहीतामपि दीक्षां कुससर्गतस्त्रात्यन्ति फेऽपि मुत्रायफा विरला एप दीक्षां पालयिप्यन्ति । इति गजफलम् ॥१॥ फपिफल शृणु, फेचन फपितुल्यपचलखभाया अल्पसत्त्वा आचार्यसम्मुखे चापल्य करिष्यन्ति धर्मस्थानतपोधनांच हसिष्यन्ति एफे च गृहस्थाः प्रमज्यापिमुखा मपिप्यन्ति धर्माधर्मपरास्तु पिरला एपेति प्लवङ्गमदनफल जानीहि ॥२॥ धीरखुमफलन्तु शृणु ये तु क्षीरखुमतुल्या जिनशासनमक्ताः मायकास्तेऽस्मिन्युगे पयूलपरिष कुलिङ्ग- धारिमि प्रतिरुदा मविष्यन्ति तथा चैते कुलित सुविहितविहारक्षेत्रमूर्मि प्रहीप्यन्ति एतत् क्षीरखमफलम् ॥३॥ फाकस फल यथा, राजन् ! केपन काकपत् पसलसमावाः प्रामामाधवस्तुविचारशून्या भविष्यन्ति ॥ पूर्तास्तु । मूसेस्सह मिस्त्विा पिहरिष्यन्ति तथा प सुविहिततपोधनान् सुनावकान् साघुन् नितान्त पीडयिप्पन्ति इति का । फफलम् ॥ ४ ॥ सिंहफल शृणु, जत्र मरतक्षेत्रे सिंहप्रायमपि जैनमत धर्मवर्जित कुलिङ्गिमिर्दुष्टैर्षिनश्पति विनाश च यासति । शुलिजिनम समयप्रमाण परामषिप्यन्ति इव सिंहसनफल ॥ ५॥ कमलफल शणु, यया अति । सुगघियुक्ता पमैरपि सरोजल गघयुक्त न मवति । तथैव कुलीना धार्मिका अपि कलौ जिनधर्मानुसारिणो न मविप्पन्ति फिन्तु नीयाधार्मिका मषिप्यन्ति इति कमलफलम् ॥ ६ ॥ पीजफठ शृणु यया शुद्धमपि पीज ऊपरम्मी लिप्त उप्त पा क्षेत्रवामिनः फलाय न मपति अपि तु खयमेव नश्यवि तयैष अपात्रे उप विष्ट धर्म न फलाय स्पाट किन्तु खयमेष पिनाशमाप्नुयात् इति वीजफलम् ॥ ७ ॥ कुम्मफल शृणु, मस्मिन् कलि- काळे धमादिगुणे पारिजलपूर्णा कुम्मा इष महर्पय खोका मषिष्यन्ति केचन तु गीताः सम्पग्न्यवहारेण । मन्पोन्यतारणपरा भविष्यन्ति यया प्रहिलेन जनेन प्रहिलो जातस्त्रथैव । नृप एतकृत्वा पुनरपृच्छत् भगवन् एतत् कपम् । महावीर कपयति ।

पृप्पीपुरीनामनगा पूर्णनामा महीपतिरासीत् । तस्स सुपुदिनामा फघिदमात्यः एफदा तेन मत्रिणा लाक- देयो नैमित्तिक पृष्टः यत् मो नैमिचिक ! किंचित् ज्ञान प्रकाशय इति । तेनोकम् भो मत्रिन् ! पोमावास्थान न्तर मेघो पर्पिप्यति यस्तु तज्जल पास्पति स सर्व एष लोको पहिलो मयिप्यति ततः फियत्यपि काले गत्ते सुराष्टिम विप्यति तदा सर्प लोफा पुनः सस्था मषिप्यन्ति अतः सरेय नगरनियासिमिखद् पृष्टिजलं न पेयमिति भुत्वा मनी जातविस्मयो नृपसमीपमागत्य सर्वमापस्यो । राजा च तदाफर्ण्य पटहताडनया पारिसमहार्य भो भाविनी पटेर्जल पानादिपु न प्रहणार्य समाज्ञापयत् । तत सर्ये एव तस्यां निशायां जलसग्रह चा: यस्तु महीयान् ज लदो वपर्प पर फेऽपि राजाच्या तबठ न पपुः । किन्तु पहुपु दिनेषु व्यतीतेपु सहीत जल निश्शेषमभवत्, अतस्तामानां न पिगणय्य मूदैनंगरनिवासिमिपंहुभिः राजपुरुपैम तदृष्टिजलमेव पीस ततस्तेन पीतमात्रेणेव सर्वं उन्मचा पभूयु । फिन्तु राजा मत्रिणा प सजल न पीतमतखापेय सर्वस्मिन्नगरे स्वस्थापानाम् । अप च पीतजलास्साम न्तादयो जातोन्मादा फदाचित् हसन्तः कदाधिप रुदन्तः भूतापिष्टा इय नृत्स फुर्यन्त असमजसमश्लीलादिक उपन्तो नमीभूय इतसतो यिहरन्तः केवल भूपति मत्रिणच पिपरीतपिचारिण विलोक्य चिन्तितमनसतायेय राज फार्यानहाँ पिलोक्य परस्पर मम्रयांचः । यतो नून राजा मत्री च द्वायेय पहिलो उन्मादरोगप्रसितो जाती यतः पिरुर्माचरत । भतोऽसामिर्नृपासने मत्रिपदे चान्य' कमिदारोपणीय इति।मत्री तेषां मनणामाफण्ये सिजमनाः नपाय सर्वमफयमत् । नृपस्वकृत्योवाघ मो मधिन् ! इदानी कयचिदात्मरक्षा कार्या न दिमे मावा घातयि- । म्यन्ति । मभिणोक्तं राजन् ! एप सर्वेप्येकमतानुसारिपु न माययोः स्थितिः सादतः अहिलीभूप स्वातन्यमिदमेवात्म रषणोपायः भेयान् । इदमेव च समयोचित कर्म । राजा च सदाफर्य खयमपि मप्रिसहितस्पो सरशमेपोन्मत्तपत्स माघरन् सेपु मिलितः । ततो गतवति कियत्सपि काठे पुनः मुष्टिरमषत् तज्जरूपानमात्रेण च सर्व एय स्वस्था म मवन् । अत एषोप्यते यत् पिपमकाले समयानुसारस एवापरण पुद्रिमझिविधेयमिति ॥ ८॥ प्ति महापीरमुखादाकर्ण्य प्रतियुद्धो राजा श्रीवीरस पाइयोरुपर्यपसत् अथ प तत्रूपया जातपैराग्यः क्रमेण देवमारान्य मोक्षमपाप। अथ निर्वाणकल्याणकनिरूपणार्थ भगवद्देशनान्तर्गतदुःषमादिस्वरूप कथयन्ति । अतः पर दुपमायाँ कपायैर्छसधर्मधीः ॥ माषी खोको ऽपमोदो ऽत्युदकक्षेत्रमूरिष ॥ १॥ यया यया यास्पति च कालो लोफखपा तपा॥ सीर्पिमोहितमतिर्माव्य हिंसादिषर्जितः ॥२॥ प्रामाः श्मशानवत्तलोकवना गराणि च ॥ कुटुम्बिनोटसमा यमदण्डसमा नृपाः ॥ ३ ॥ लुप्पा नृपतयो भस्मान् प्रहीप्यन्ति धनं निजान् ।। समास जनमिति मास्सो न्यायः प्रवर्ल्सति ॥ ४ ॥ ये ऽन्सास्ने मापिनो मध्ये ये मन्याखे ऽन्तिमा क्रमात् ॥ देशाय दोगायिप्यन्ते नावो ऽसितपटा ष ॥ ५॥ धौर्याचोराः पीडयिष्यन्त्युकी भूपाः करेण तु ॥ श्रेण्यो भूतम हप्राया लया लुम्पा नियोगिन' ॥ ६॥ मायी पिरोधी खजने जनः सार्थकतत्परः ॥ परार्थयिमुखं सत्सलज्जादा क्षिण्यर्जित ॥७॥ गुरून् नाराधयिप्यति रिप्याः शिप्येषु ते ऽपि हि ॥ भुतज्ञानोपदेश न प्रशासन्ति कथन ॥ ८॥ एष गुरुफुलपासक्रमादपगमिप्यति ॥ मन्दा धीर्मापिनी धर्मे पहुसस्थाकुला च मूः ॥९॥ न साक्षात् मा पिनो देया पिमस्यन्ते मुताः पिवन् ॥ सपीभूता स्नुपा मध्यः फालरात्रिसमा पुन ॥१०॥ विकारैः मिते जिल्पैपिलासैरपरैरपि ॥ पेश्याम् अनुफरिष्यति सक्तलखा फुलानाः ॥ ११ ॥ यायफयाषिकाहानिभातर्षी धर्म सक्ष्य ॥ साधूनामय साधीनां पर्यस्सप्यनिमत्रणम् ॥ १२ ॥ फूटतुला फूटमान शाट्य धर्मे ऽपि भापि च ॥ सन्तो दुस्थीमपिप्यन्ति स्वस्थाः स्थास्यन्ति दुर्जनाः ॥ १३॥ मणिमन्त्रीपधीतप्रविज्ञानाना पनायुपाम् ॥ फलपुष्प रसानाय रूपस्य पपुरुनते ॥ १४ ॥ धर्माणां शुममायानां पान्येषां पञ्चमे परे । हानियिष्यति ततो ऽप्परे पछे ऽधिक खलु ॥ १५ ॥ फ्रमादेय धीयमाणपुण्ये फाले प्रसर्पति ॥ धर्मे घी पिनी यस सफल तस्स जीपितम् ॥ १६ ॥ आचार्यो दुःप्रसहास्यः फल्गुपीरिति मान्यपि ॥ मायको नागिलो नामा सत्यधीः प्राविफा पुनः ॥१७॥ विमलपाइन इति राग्मती सुमुखामियः ॥ अपमिमा मापिनो ऽमी दुपमा हि मारते ॥ १८ ॥ रनिद्वयप्रमा गाना पिंशत्यम्दायुपम ते ॥ तपोदुष्प्रसहादीनां चतुर्णी पष्ठमुत्तमम् ॥ १९ ॥ दशवैकालिकधुन् य स चतुर्दशपूर्व विद ॥ प्रयोपयिन्यति सप तीये दुष्प्रसहायधि ॥ २०॥ ततो ऽार वर्ल्सति धर्मो धर्मो नास्त्रीति य पुन ॥

परिप्पति स सधेन कन्याः सघतो पहिः ॥ २१ ॥ द्वादशादी गृहे नीत्या ऽयादी दुष्प्रसहा प्रते ॥ पर्यन्ते ऽप्टम मन सौधर्मे कल्पम् एप्पति ॥ २२ ॥ पूडे ऽप चारित्रस समुन्छेदो मषिप्यति ॥ मन्याहे राजधर्मसापराहे जातवेदसः ॥ २३ ॥ इत्य च दुपमाषर्पसहस्राग्यफर्विवति ॥ एकान्तदुःपमाफालो ऽप्येष मानो भयिष्यसि ॥२४॥ धर्मतत्त्वे प्रणप्टे ऽय हाहा मूतो भविप्यति ॥ पधुरन्मासृपुत्रादिन्यवस्थावर्जितो जनः ॥ २५ ॥ पुरुषाः पां अभूयाँसो ऽनिष्टा पास्सन्ति पायव ॥ दिशम धूमायिष्यन्ति मीपणाथ दिवानिनम् ॥ २६ ॥ इन्दुः लक्ष्यसतिशीत सप्पसत्युप्णमर्यमा ॥ मसिशीतोप्मामिहतो लोकः लेखमनाप्स्वति ॥ २७ ॥ इत्युक्तयन्त श्रीपीर सुधर्मो गणभद् परः ॥ पप्रच्छ केपलादिम्य किं कुलोप्छेदमेष्यति ।। २८ ॥ स्वाम्ययाऽस्यत् मम मोक्षाद् गते फाले फियत्सपि । जम्नानखम शिप्यास् पर मामि न केवलम् ॥ २९ ॥ उछिन्ने केषले मायी न मन पर्ययो ऽपि हि ॥ पुलाक- उधिम तया अषिध परमो नहि ॥ ३० ॥ क्षपफोपशमण्यो न प नाहारक वपुः ॥ जिनकल्पो नहि नहि सय मत्रितय तथा ॥ ३१ ॥ निप्पः सेत्ससि ते जम्यूः स चतुर्दशपूर्वभूत् ॥ जम्यूलिप्या प्रमषध भमिता सर्षपूर्षभुत् ॥ ३२ ॥ शय्यम्मषस्तु तष्ठिप्यो द्वादशाही मविप्पत्ति ।। दशवकालिर्फ अन्य स्रक्ष्यत्युदत्य च श्रुतात् ।। ३३ ।। तस । निप्यो यशोमत्रो भयित्ता सर्षपूर्वभूत् ॥ समूतमद्रवाहू प तच्छिप्यो सर्वपूर्विणी ॥३४॥ स्थूलभद्रो ऽप सभूतान्तेवासी सर्वपूर्वमत् । ततो ऽन्तिमा पतापूर्वी प्युम्छेदमुपयासति ॥३५॥ महागिरिसरस्सापा कमाता दशपूर्मिणः ॥ ततः + पर मपिप्यन्ति तीर्थसास्य प्रयफा ॥ ३६॥ अप भगयतो मोक्षफल्याणक कथयन्ति- मज्झमपावाए हस्थियालमूवालसुकसालाए । पज्झकठिओ पासाओ वासदुसए गए सट्टे ॥ ४२ ॥ कत्तियअमावसाए गोसे छटेण साइनस्खते । परश्चियवावतरिवरिसाऊ त सिर्व पत्तो ॥४३॥ युग्मम् म्याख्या-हे स्वामिन् त्वं शिष मोक्ष प्राप्त फस्सा नगर्या मध्यमपापानगा फसिन् स्थाने 'हत्यि पाउयालमुफसालाए' इतिपाठस रामो या मुलशाला दानमण्डपिका तस्यां किं विशिष्टस्त्य 'पञ्जफहिमो' पर्यंशासनस्थ , पर्यशासनखरूपमिद- स्याजज्योरधो भागे पादोपरिकृते सति । पर्यो नाभिगोचानदक्षिणोचरपाणिकः ॥ १ ॥ पति फस्मिन् समये धीपार्थनापात् सार्वे वे शते व गते सति (२५०) समतिकान्ते सति पुन क कार्तिफ मामम्प अमावस्या तत्रापि 'गोसे' प्रमाते पुनः पठेन तपसा खातिनक्षत्रे चन्द्रेण सह पर्चमाने, एक एय द्रम्यतो न फेनापि द्वितीयसाधुना सह, अपमदेयादयो यया दशसहस्रः साधुमिः सहिता मोक्ष गताः तथा महावीरो न मापस एफत्य रागद्वेपरहित' किंपिविष्टस्त्य 'वायचरिवरिसाऊ' वाससतियाणि आयुर्यस स (७२) तत्र प्रिंश पणि गृहस्थपर्यायः (३०) द्वादश पणि प्रयोदशपधाधिफानि छमस्थपर्याय (४२) त्रिंशत्वाणि प्रयोदय- .

पक्षन्यूनानि फेवलपर्यायः इति (७२) अप पसां च रात्रौ मगपान् सिद्धस्वस्थामष्टादशभिर्गणभूपालै - 'गए से भावुन्झोए दव्युम्मोयं करिस्सामों। इति पिचिन्त्य रत्नदीपकैरुदयोतयक्रे-तदाषेष लोके प्रतिपर्प दीपोत्मयो ऽमयत् इति गापार्य ॥ ४३ ॥ इतब देवधर्माण वोपयित्वा निवृधवान् ॥ शुभाष गौतमः सामी निर्वाण सुरषार्चया ॥१॥ गौतमसाम्पयो साम्यचिन्तयामास चेतसि ॥ एकस्साह कसे मी किमह प्रेपिसोऽसि हा ॥२॥ जगन्नापम् इयत्काल सेयि त्यान्ते न एपान् मधन्या सर्पो ऽस्म्येप धन्याने तत्र ये स्थिता ॥ ३ ॥ गौतम व पनमयो पनादप्यधि- फोऽसि वा भुत्वाऽपि सामिनिर्वाण शतधा यन दीयेसे ॥ ४॥ यद् यादितोऽपि भ्रान्तो ऽइ यत् राग रागष- र्जिते ॥ ममत्व निर्ममे चास्मिन् सपानीशे प्रभो ॥ ५॥ रागपप्रभृतयः किं चामी भयहेतवः ॥ हेतुना सेन सफास्तेनापि परमेष्ठिना ॥६॥ई निर्ममे नाये ममत्वेन ममाप्यल ॥ ममत्व सममत्ये ऽपि मुनीनां नहि गुज्यते ॥ ७॥ एष शुभम्पानपरः पपफश्रेणिमाल क्षणात् ॥ घातिकर्मक्षयात् प्राप केयल गौतमो मुनि ॥ ८॥ तत्र हादसमस्सरी पितितले भम्यान प्रपोज्योचकः ॥ खामी याऽमलफेवर्दिरमरैरभ्यर्चितो गौतम ॥ गत्या राजरे परे मतमयोपग्राहिको प्रमुमता मासमुपोपितः पदमगात अक्षीणशास्सदम ॥९॥ च मध पाजनयठमसूरयः मायेनापूर्ण सकीयनाम गर्ने समाप्तिकाव्य कथयन्ति- एवं वीरजिणेसदीणेसर तुम मोहधविद्धसण ॥ भव्वभोरुहयोहसोहजणय दोसायरुच्छेयण ॥ थोउज कुसलाणुवधिकुसल पत्तोम्हि किंची तओ ॥ जाइज्झा जिणवालहो मह सया पायप्पणामो तुह४४ म्याख्या-एवम् अमुना पूर्योक्तप्रकारेण हे पीरजिनेशदीनेभर? हे श्रीवर्धमान जिनसूर्य अह त्वां स्तुत्वा यत् किंचित् पुण्यानुवधिपुण्य प्रासो ऽसि ततस्तस्मात् पुण्यानुपपिपुण्यात् तय पादप्रणामो मम सदा हे जिनयलमो जयता पक्षे जिनयसमेति स्त्रोत्रकर्तुर्नाम किंविशिष्ट त्वां 'मोहपविदसण' मोह एष अघयतीति अघः मन्ध फारो मोहान्यास विध्यसन पुन फिविशिष्ट त्वां 'भन्समोरुहवोहसोहजणय' भव्या एप भन्यजीवा एव अम्भोरुहानि कमलानि तेपो पोधेन प्रतियोघेन पिकासेन च या शोमा ससा जनक कारक, पुनः फि पि शिष्ट त्यां 'दोसायरुप्ठेयण' दोषाणामाकरा समूहः पक्षे दोपाकरमन्द्रतस्स उच्छेदन निरासकम् इति प्रचार्यः इति | शालविक्रीडितम् नाम छन्दः ।। ४४ ॥

इति श्रीमजिनवल्लभसूरिविरचितम् दीपमालिकाव्याख्यानगर्भितवीरस्तोत्रम् ।

अहम् अह सिरिजिणपहरिविरइय सिरिपाकयदीआलिकप्पं । । पणमिय वीर पुच्छ, तस्सेष य सिद्धिगमपविचाए । पावापुरीए कप्पं, दीवमहुप्पत्तिपतिवद्ध ॥ १ ॥ गउडेसु पाइलिपुरे, सपइराया तिखडभरहवई । अज्जसुहत्यि गणहर, पुच्छइ पणओ परमसहो॥२॥ दीपालियपन्चमिण लोए, लोउत्तरे य गउरविय । भयव कह सभूय, अह भणइ गुरू निव सुणेसु ॥३॥ तेण फालेण तेण समपण समणे भगय महावीरे पाणयफप्पट्ठिए पुप्फुत्तरपिमाणे पीस सागरोपमाइ आउर्म परिपालिचा तमो पुभोसमाणो तिज्ञाणोवगओ, इमीसे मोसप्पिणीए तिमु अरएम परफतेस अद्धनषमासाहिय पचहत्तरीपासापसेसे चउत्पे अरए आसामुदण्डीए उच्चरफग्गुणीरिक्से माहणकुटग्गामे नयरे उसमदचस्स मारियाए देवाणदाए फुन्टिसि सीहगयवसहार पउहस्समहासमिणसमूहमो, अवाजी ।। तत्य यासीह दिणाणतर सफारद्वेष हरिणेगमेसिणा आसोयगडुलतरसीए समि घेष रिक्से सचियकुडग्गामे नयरे सिद्धत्परन्नो देवीए ति सलाए गम्भपिषिमय फाउ, गम्ममि साहरिमो माऊए सिणेई नाऊ सत्तममासे अम्मापियरेहिं जीवतेहिं नाह समणो होह ति गहियामिग्गहो नवन मासाण अद्धमाण राइदियाण अते चिसियतेरसीए अदरचे तमि चेष रिक्से जाओ, मम्मापिकहिं फयपदमाणनामो मेरुफपसरनुषमा इद पापरणपणपणा पयत्ययदामो मुत्तमोगो अम्मापिऊहिं देयत्तगएहि तीस पासाइ अगारपासे पसिचा संपच्छरिप दाण दाउ घदप्पहाए सिषिमाए एगागी एगदेवसेण मग्गसिरकसिणदसमीए समि चेव रिफ्ले छटेण अपरण्हे नायसउपणे निक्खतो पीयदिणे पहुलपि प्पेणं पायसेण पारापिओ, पचदिधाइ पाउम्भुयार ॥ सचो पारसवासार तेरसपक्षे य नरमुरतिरियफयउपसग्गे स हिचा उग्ग प त परिचा जमियगामे उज्जुवालियाए नईए तीरे गोदोहिमासमेण छटेण भच्चेण तमि व रिक्से पइसाइमुददसमीए पहरतिगे केषलनाण पत्तो, इकारसीए य महिमपापाए महसेणवणे तित्य पमद्विय, इदमूइपमुहा गणहरा दिक्खिया सपरिवारा, पयदिणामो य मयपयो पायालीस पासा घमासीमो जायामओ ॥ तजहा-एगा अद्वियगामे, विग्नि धपापिट्ठचपास, दुवापस येसालिय पाणियगामेसु, घउड्सनालदरापगिहेसु, छ महिलियाए, दो मदियाए, एमा आउभियाए, एगा पणियभूमीए, एगा सावत्पीप, चरिमा पुण मझिमापाषाए इत्पिपाठस्स रपणो अमजमाणमहमालाप आसि. तत्प माउसेस जाणतो सामी सोलसपाराइ देसण करेइ, वत्य पदिउमागमो पुन पालो राया अण्ह सदिहाण मुमिणाण फल पुच्छर, मयय यागरे, ते य इमे पडमो ताप चलपासाएमु गया चिट्ठति, तेसु पढतेमु यि ते न णिति, फेयि र्णिता यि तहा निग्गन्छति, जहा तप्पटणामो पिणस्सति, विरला पुण तप्पदणे पि न यिणस्सति, एपस्स सुमिणस्स फलमेय, समगिहवासा चलपासायत्याणिया सपयाण सिणेहाणं निपासाण च अपिरचाओ हमो दुस्समाए दुइजीपी, इपाइ षयणाओ गया धम्मत्थी सापया, इयरपरसमयगिह- स्पेहितो पहाणतणेण ते गिहपासाए परिए पटिहिति, देसमगाईहिं तहवि निग्गतु न इप्छिस्सति, ययगह गेण जे पिणीहिति तेपि अपिहिनिग्गमणेण समो तेवि पिनिस्सति, गिहे सफिलेसमझे आगया भग्गपरिणामा मपिस्सति, पिरला य मुसाहुणो होकण आगमाणुसारेण गिहिसकिलेसे अवगणिकण कुलीणचणेण निपहिस्सति ति, पढममुमिणत्यो ॥१॥ पीओ पुण इमो, पइयो पानरा तेर्सि मझे जूदाहियइणो, ते अमिज्मेण अप्पाण पिलिपति, अन्ने वि अ तो लोगो इस ते य भणति, न एय अमुइ गोसीसचंदण सु एय चिरला पुण पानरा न लिंपति, तेय लिप्तेहिं सिंसि जति ति, एयस्स फल पुण इम, पानरत्पाणीया गन्छिाउगा अप्पसचचेण घलपरिणामतेणं घ जूदाहियई गन्छा- हिपई आयरियाइणो अमुइपिलेपण तु तेसिं आहाफम्माइ सापजसेवण, अन्नपिलेपणं च अन्नेसि पि सफारण, लोग १पर पिपिएम पप ४ सौह ५ मभनि बी .मोन पाए मानसाम पर सबो माह भीमोमि ।

हसण प तेसिं अणुधिय पयित्तीए, पश्यणहीलणाते भणिस्सति, न एय गरिहिय किंतु धम्मगमेव पिरला तवणुरोहण पि न सापजे पयहिहिंति, तेप तेहि सिंसिजिहिंति, जम्हा एए अषगीया अकिंचिकरा इति पीय सुषिणत्यो॥२॥ तईमो पुण इमो सच्छाय खीरतरूण हिढे पहया सीहपोयगा पसतरुवा चिट्ठति। ते य लोयाह पससिजति, अ दिगमति य पमूलाण च हिढे मुणगचि, फल तु एयस्स इम खीरतस्त्याणीयाणि सारण यिहारपाउग्गाणि खित्वाणि सापया पा साहुण भत्तिपहुमाणयता धम्मोषग्गहदाणपरा सुसाहरफ्षणपरा य ते रुधिहिति, पहुग्गसीहपोयगा नीया पासिपासत्योसन्नाइ सफिलिट्ठवणमो अन्नेसिं गसणाओ अ ते मप्पार्ण जणरजणत्प पसत दरिसिदिति, तहायिहफोउहलियलोगेहिं पि पससिबिर्हिति, अहिंगमिस्सति य, तथयणफरणाओ तत्य य फयाइ फेपि धम्म- सदृग्ग पिहारुगपरिहारगा पा राजति, ते य तेर्सि तम्मावियाण च मुणगा इव परिहासिस्सति, अग्मिरण मुद्र धम्मफम्मकहणेण भसति त्ति, जे मुफुले सुदुइ जति ते पम्यूलिचि पटिहासिस्सति अपनाए समवसेण धम्मगप्छा- सीहपोयगा इय मपिस्सति ॥ ३॥ पउत्पमो पुण एय फेयि फागा यापीए तढे तिसाए अभिमूया मायासर दगु तत्थ गतु पयट्टा, केण पि निसिद्धा न एय जल ति, ते असाहता तत्य गया पिणट्ठा य चि, फल तु इम पापीत्याणीया सुसाइसई अर्गमीरा सुमा वियरपा उस्मग्गापयायकुसला अगहिउगहिउराया इना एण कालोषिय धम्मनिरया मनिस्सिमो पस्सया तस्म ।

फागसमा मइयफजडा अणेगालकोवहया धम्मत्यी ते य अधम्मसद्धाए अमिमूया मायासरप्पाया पुण पुयुत्तयि
परिया पम्मचारिणो अइप फट्ठाणुष्ठाणनिरया पि य अपरिणयचाओ अणुपायपयदृचामो अ फम्मपधदेउणो ते दगु
मूदपम्मिया तत्य गच्छिाहिति, फेणपि गीयत्येण ते मणिहिंति, जहा न एस धम्ममग्गो किं तु तदामासोप तहा
यि य से
मसदहता
फेद जाहिति पिणिस्सिहिंति च, ससारपउणेण, जे पुण तेर्सि पयणेण ठादिति, ते अमूदप
म्मसायगा भपिस्सति सि ॥४॥
पचमो इमो अणेगसापपगणाउले पिसमे वणमझे सीहो मुसो चिट्ठर, न य त कोपि सिगालाई पिणासेर का-
लेण सत्य य मयसीएफलेपरे कीडगा उप्पन्ना, तेहिं त भफ्थिय दह ते सियालाई पि उपइपतित्ति, फल तु सीहो
पपयण परवाइमपरिस्सचा, उ पण पुण पविरलमुपरिक्सगघम्मियजण मारहयास, सापयगणा परतित्थियाई
पपयणपयणीया सेहिं एष मन्नति । एवं पययणमम्हाण प्यासफारदाणार पुछेयफर तो जहा तहा फिट्टउत्ति,
पिसम अमग्गस्य जणसंफुल त घ पपयण एय आसयपपगमेण निप्पमाय मपिस्सइ, तहा यि पयणीयमएण न
स उपदयिहिंति, किर इत्य परप्पर समई अत्यि, मुट्ठिय चत्यि फालदोसेण तत्य कीरगप्पाया पययण निबंध
समय तरिआईप उप्पचिहिति, ते य परप्पर निंदणमदाई हिं सासणलापप जमिहिति, त बहु ते पपणीया पिए
एर्सि पगप्पर पि न मेलुत्ति, धुप निरतिसेसमेय पि चि ॥ निन्मयात्रेण उपद्दपिस्सति पपयण ॥ ५ ॥

- - छटो पुण इमो पउमागरासरोवरगाइ मपउमा गहमगजुया पा पउमा पुण उकुरुरियार ते पि विरला न तहा है रमणिपति, फल तु पउमागरत्याणीयाणि धम्मक्खित्वाइ सुफलाइ या तेसु न पउमाद धम्मपडिपत्तिरूवार साहु सापयसपो पा जे मि धम्म परिपजिहिति, चि ते वि कुसीलससग्गीए ललीयपरिणामा भविस्सतिचि, उपुरुरिया पपतखिचा नीयकुलाइ या वेर्सि धम्मो पपहिस्सइ, तेषि अट्ठाणुपचिदोसामो लोएण सिंसिजमाणाद साइ दोस ? बुढचेण न सफल साहिस्सति ति ॥ ६ ॥ सचमो मो । कोवि करिसगो दुषियहो दर्पणखइयाइ परोहअजुग्गपाद पीयाई, सम्म चीयाइ मन्नसो कि णिता अखियेसु ऊसराईसु पयरह, तम्मझे समागय पिरल सुद्धवीज मपणे मुसिस च परहए चि, एयस्स फल इम-करिसगत्पाणीया पाणधम्मई ते य दुषियडा जाणगमला मप्पाउग्गाणि पि संघमचाई दाणाणि पाउग्गाणि ममता ताणि पि अपचेस दाहिति, इत्प चमगो एगो मुखो अप्पाउग्गमझे किंचि सुख देख मषर त अरणेहिति सुपच, ) पा समागय परिररिस्पति, एरिसाणि दाणाणि दायगा गाहगा मपिस्तति, मनहा या पक्वाण अपीया असाहुणो ते यि साहुपुरीए दुषियहा गिहिस्सति, भट्ठाणेस अपिहिए य पाविस्सति, जहा तुबियड्डो कोई फरिसओ अनी पाणि पीयाणि पीयाणि वि अपीयाणि मनतो तहा षषेइ, सस्प पा ठनेश, जहा जप य फीरगाणा खजति, घोप्प दादणा पा पिणस्पति, मन्नहा या परोहस्स अणलाणि मपति. एय अयाणग धम्मसडिया पत्चाणि वि अषिहि अब. - दुमाण अमचिमाईति, सहर फरिम्सति, जहा पुनपसय अफ्समाइ होर्हिति ॥७॥ अट्ठमो अ एसो पासायसिहरे सीरोदगमरिया मुचाइ अलफियगीया फलसा चिट्ठति, मन्नेय भूमीए मोटामो गारसयफलिया कालेण से सुइकलसा निपठाणामो पलिया, पोउयपठाण उपरि पडिया ते पि भग्गति, फल तु फलसत्याणीया मुसाहुणो पुष उग्गविहारेण विहरता पुजा होऊण फालाइदोसाओ नियसंजमठाणामो पलिया, मोसनीमूया सीयलपिहारिणो पार्य भविस्सति, इयरे पुण पासवाई मूमिठिया घे भूमिरयउग्गालप्पाय असेजम ठाणसयफलिया, पोपटप्पाया निसन्नपरिणामा चेप होहिंति, ते अ ससाहुणो टलता अलविहारखिचा भाषाओ पोउपडप्पायाण पासत्याईण उपरि पीट फरिस्सति,ते य सखिच अफमणेण पीरिया सता निसप सचेण मुसयर तेर्सि संफिलेसए होहिति, तो परप्पर पिपाय फुणता पेषि सजमाओ भसिस्सति, एगे तयगारपिया भन्ने सिढिला सधम्म फिरिपासु मछरपसेण दुन्नि पि होहिंति, अपुट्ठपम्माणो केई पुण अगहिलगहिलराय अक्वाणगपिहीप कलाइदोसे पि अप्पाण निषाहस्सति, त घ अफ्याणयमेय पन्नयिन्ति पुपायरिया, पुषि फिर पुहयीपुरीए पुनो नाम राया सस्स मती सुयुद्धी नामो, अन्नया लोगदेवो नाम निमिचीओ आगओ, सो सुबुदिमतिणा आगमिस्सकाल पुट्ठो, सेण म णिय, मासाणतर पत्य जखहरो परिसिस्सर, सस्स जल जो पादिर सो सबो पि गहिलो मयिस्सर, फिचिए वि फाले गए सुपुट्ठी मयिस्सर, तबल पाणेण पुणो जणा सुत्पी मपिस्सति, तमो मतिणा त राहणो पिन्नत्त, रपणा पि पउहपोसणेण पारिसगहत्य, जणो माइट्ठो, जणेण वि तस्सगहो कओ, मासेण पुट्ठो मेहो त घ सगहियं नीर फालेण निट्ठपिय लोगेहिं नवोदग चेष पाउमाउच, तमो गहिलीभूया सघ लोया सामताश्या गायति नपति सिन्छाए वि पिट्ठति, केवल राया अमयो म सगहिय जल न निहियति य ते थेष पुषसगहिय जल निपीय मुत्या एव घि- हति, समो सामताईहि विसरिसचिढे राय अमधे निरपिवळण परप्पर मतिय, पहा गहिछो राया मती य एए मम्हाहितो वि तो वि विसरिसायारा तम्हा पए मवसारिऊण मवर मप्पनुहायार रायाण मतिण प ठाविस्सामो, मती पुण तेसिं मत नाऊण राइणो विनवेह, रन्ना युत्त फहमेएहितो मप्पा रक्खियो, पिद हि नरिंदतुल पद, मतिणा मणिय, महाराय ? अगहिलेहिं पि अमोहिं गहिली होऊण ठायष, न अग्रहा मुक्यो तमो फिचिमगहि- ठीहोउ ते रापामघा सेसि मझे वि य अप्पय रक्खता चिट्ठति, तो ते सामताई नुहा महो राया ? ममयो पि अम्हसरिसया आया चि उपाएण तेहिं ममा रक्सिमो तमो फालतरेण मुहबुट्टी जाया नवोदगे पीए सरे लोगा पगइमावना सत्या सषुत्ता, एप दूसमकाले गीयस्पा कुलिंगीहिं सह सरिसी होऊण वहता भप्पणो समय मापिणं परिपाळता अप्पाण निघाइएस्सति ॥ ८॥ एष मानिसमविलसियस्यगाण बढण्ह सुमिणाण फलं सामिमुराओ सोकन पुत्रपाठनिको पछामो सिब गमो॥ एष प समासमयपिलसिय लोइया वि कलिकालवाएसेण पारिति, जहा पूर्षि किर दाबरजगउप्पण रना जुहिलेण राययारियागरण फरप पि पएसे पम्च्यिाए हिढे एगा गावी यणपाण कुणती दिहातच अन्छेरय दहु राणा दियपरा पुष्टा फिमेय ति, तेहिं मणिय, देय! आगामिणो फलिजुगस्स सूयगमेय इमस्स अम्मुयस्स फलमेय, कलिजुगे मम्मापियरो फन्नय फस्स पि रिद्विसपन्नस्स दाउ दयिण उपजीविस्सति । १। तमो अग्गो पत्पिपण पत्पिपेण सलिलपीसालियपालुयाए रज्जुओ पलता फेषि पुरिसा दिहा, सणमित्तेण ताओ रज्जुमो पाया ययसजोएण मुसमरिमाओ, समो महीपणा पुन्छिएहि मणिय, तेहिं दिएहि, महाराय एयस्स फल ज दविणं फि पछवित्तीए छोया पि उपिस्सति, त फलिजुगमि चोरग्गिरायदडदायापहि विणस्सिहिए, पुणरपि अग्गो चलिएण धम्मपुत्रेण विद्, आहापाओ पलहिय जल कूपे पडत तत्प पि युत्त माहणेहिं देव ज दष पयागो असि मसि कसि पाणिजाईहिं उपजिदिति, त सप राउले गणदिति, अमज्जुगेम फिर रायाणो नियदप दाऊण लोग सुठिय अफ रिसु, पुणो पुरभो पपलेण निपदणा रायचपयसमी तरू अ एगपएसे दिहो, तत्य समीपाययस्स येहा पधमडण- गधमलाइप्या गीयनद्वमहिमा य जणेण कीरमाणी पलोइया, इयरस्स तस्स छचायारस्स वि, महमहियकुसुम समिद्धस्स वि पच पि फोपि न पुष्यति, तस्स फल वक्खाणिय दिएहिं, जहा गुणयंताण महप्पाण जणाण न पूया मयिस्सर, न य रिद्धी पाएण, निग्गुणाण पाविट्ठाण खलाण पूमा सफारो, ही घ फलिजुगे मयिस्सर । मुज्जो पुरो पटिएण राणा दिहा एगा सिला मुहुमछिदपद्धवालग्ग आलपणेण आगासे ठिया, वत्य पि पुन्छेहि सिसुस्त फठेडिं, जहा महामाग फलिकाले सिरानुल पाव पिपुल मविस्सह, यालग्गसरिसोधम्मो पयट्टीहि, पर तचियस्स वि धम्मस्स माहप्पेण कचि काल नियरिस्सर, लोओ तमि वि तुझे सघ हिस्सइ, दूसमसमाए पुषसरिहि पि लोर पावक्साए फलिजुगमाहप्पमित्य साहिय, एय महामारए पासिट्ठिणा दिह वहा । कूआवाहो जीवणतरूफलवहगा वि वच्छधावणया । लोहविवजियकलिमलसप्पगरुडपया य ॥ १॥ हरथालिदुगघणगयगहमसगडवालसिलधरण । एमाईयाहरणा लोयंमि वि कालदोसेणं ॥२॥ जुयथक्सलेयरमेरा अणुसुद्ध धम्मपुतविठिई । योल्लगवहा रमो एमाईआइसदेण ॥३॥ कलिअबसारे कलिनिजिएसु चउसु पि पडवेसु तहा। भाइयहाइकहाए जामिगजोगमि कलिणाओ ॥४॥ तत्तो जुहिहिलेण जियम्मि वि इयमि । दाइएत एमाई अटुचरसएण सिद्धा नियट्टिइति ॥ ५॥ एयासिं गाहाण अत्यो ॥ वेण आपाहो उपजीविस्साह, राया पत्पाणीओ सपेर्सि पमक्खचिमवासमुहाण भरणीयचण आवाहतुवाण कलिजुगदोसाओ अत्यग्गहम फरिस्सद ॥१॥ तह तरूण फलनिमिचो पाहो स्टेओ मविस्सर । फतुठो पुचो तरुतुलस्स पिठणो पहप्पाय उद्देगे घणपत्चगहणावो गोप्पाइस्सह ॥ २॥ वच्छि- यातुठाए फण्णाए मि फयादगा गोतुला जणणी धावणतुल उपजीवण फरिस्सद ॥३॥ लोहमई कडाही तस्स विषयासो सुगघितिउषयपागओचियाए कलिमठसापिसियारणो पागो इपिस्सा. सजाइपग्गपरिहारेण अनाल- यदेसु परजणेमु अत्युदाणं मयिस्सद ति मावो ॥ ४ ॥ सप्पसरिसेम निद्दपसु धम्मपचेस दाणाइसकारो, गरुरप्पा- येमु पुखेमु धम्मचारिमु य पूया न मयिस्सा ॥ ५ ॥ इत्यस्स अगुलिदुगेण घट्टम ठवण मविस्त ॥ इत्यतुछस्से पिउणो अगुलिनुगतखेहिं पहुपुत्तेहिं ।। जुयगपरफरमाउ घट्टम न मेलो मयिस्सइ ॥६॥ गययोउघ सगर गदम योदय भपिस्सर, गयत्याणीएसु उपकुलेसु मज्झायसगडयाहणो विएस कठहो न मेरायो भपिस्सइ, इयरेस नीय फुटेमु गरमत्याणीएमु मेरानीई मविस्सह ॥७॥ पालयद्धा सिला भपिस्सइ, अणुम्मि मुहमपरे यालप्पाएमु य पम्मे सत्वाणुसारिणी सिलासुलाए पुढपीए तनिषासिलोअस्स ठिई निपदण भविस्साए ॥ ८॥ जहा पालुमाए चको तया गहिंगो न तीरइ, एव आरमाओ पि पाणिजा किसिसेयाइमाउ यिसिह एयामुणुरुष फल न पापिस्सद ॥९॥ सेसगाहा दुगत्यो कहाणयगम्मो तं घेम किल पच पडया दुबोहण दुस्सासणाइ माउसए गए गगेय दोणापरिएम 'अ सगाममीसेनिहनिपसु घिर रज परिपालिय फलिजुगपयेसकाले महापट पट्ठिया, फत्पवि यणुदेसे पत्ता, तमो रत्तीए जुधिष्ठिलेण भीमाइणो पडिपहर पाहरिमणिरूपिया, तमो ते सुचेसु धम्मपुचाईसु पुरिसरूप फाउ फली भीम उपहिलो गहिक्सित्तो य तेण मीमो, रे माउस गुरुपियामहारणो सपद धम्मत्य पहित तुम तो केरिसो मुह धम्मो, सो भीमो फुचो तेण सह जुदिउ ारदो जहा जहा भीमो जुद्धर तहा तहा फली पर तो निजिओ फलिणा मीमो, एप पीये जामे असणो तईयचउत्यजामेसु नकुलसहदेया तेण अदिक्थिता रुदा निधिया य तओं सायसेसाए निसार उद्विपसु जुहिहिलेसु जुद्धिस टुको कली, तमो सत्तीए व निखियो फली सोसको अनिउस रापमन्छे ठपिओ पभाए 4 भीमाईण सिमो पस सो जेण तुम्हे निबिया । एपमाईण दिहताणं अनुत्तरसरण मारहे पासे इसिणा फलिहिई दसियंति अलं पसगेण ॥ तमो गोयमसामी जाणणत्प पुच्छेद, भयष तुम्हनिषाणाणतर फिकिं भविस्सइ ? पहुणा भणिय, गोयम, मम निवाणाओ तिहिं पासेहिं अदनषमेहि य मासेहिं पचममरमो इसमो लग्गिसइ, मह मुक्खगमणाओ पासाण घट्ठीए मपन्छिमकेवलिजवूसामी सिद्धिं गमिही, तेण सम भण पजवनाण १ परमोही २ पुलायलदी ३ माहारगसरीर ४ सपगसेरी ५ उपसमसेरी ६ जिणकप्पो ७ परिवारयि मुद्धी ८ मुहमसपरा य ९ महक्वाय परित्ताणि १० फेवलमाण ११ सिदिगमण चचि १२ दुपाठसठाणाद मारहे पासे युन्छिनिहिति ॥ अवसहुमप्पमुहा होहिंति, मुगप्पहाणा मायरिया दुप्पसहो जाय सूरी पररहिया दुन्नि यस हस्सा ॥ १॥ सचरिसमहिए वाससए गए थूलममि सुग्गठिए परमाणि पचारि पुषाणि समयठर सठाण पज्ज रिसहनाराय सघयण महापाणहाण च पुच्छिविहा॥ पच पाससएहिं अजवहरे दसमपुष सघयण घउक प अव- गछिपी, । मह मुफ्खगमणायो पालियनदचदगुचाइ राईसु पोलिपेस पठसयसत्तरेहिं पासेहिं विकमाइयो रामा होही ॥ तत्प सही परिमाण पालगस्स रख, पणपन्नसयनदाण अडचर सय मोरियबसाणे, तीस पसमित्तस्स, सट्ठी परमिघमाणुमिचाण, चालीस नरवाहणस्स, वेरस गरमिठस्स, पचारि सगस्स, समो निकमायो सो साहिपहप- नपुरिसो पुहर्षि अरिण काउ नियसपच्छर पयत्तेही, तह गद्दमितरपस्सन्छेयगो फालगायरियो होहीत्ति ॥ तेवनघ उसएहि गुणसयकलिओ सुग्गयउचो ॥१॥ दूसमाए पट्टमाणीए नयराणि गामतुळाणि, गामा मसाणरूया, जम दरसमा रायाणो, दासप्पाया कुटुषिणो, लचगहणे परा निमोगिणो सामिदोहिणो मिया, कालरचिसमाओ सासूओ, सप्पिणी उठाओ पदुओ, नितज्जया फडक्सपिक्खिया फुलय(ो हि सिक्खिययेसाचरिमाओ, सच्छदचारिणो पुमा य, सीसा य, मफालयासिणो फालअपासिणो अ मेहा, सहिया रिद्धिसम्माणमायण दुखणा, दुहिया अवमा गपत्त अप्पट्टिया य सजणा, परचफडमखुम्भिखदुक्सिया देसा, सुइसत्चपहला मेहणी, असज्झायपरा अत्यलदा य पिप्पा, गुरुकुलवासघाइणो मदघम्मा य फसायफलसियमणा समणा, अप्पपला सम्मदिहिणो, सुरनरा ते पेय पउरयला मिछदिहिगो होर्हिति ॥ देया न दाहिति दरिसण, न तहा फुरति पहा या पिज्जा मता य ओसहीण, गोरसकप्पूरसफाइदपाण च रसवण्णगधहाणी, नराण पलमेहा आऊयाणि हाइस्सति, मासफप्प पाउगाणि सिचाणि न भविस्सति, पडिमारूवो सापयधम्मो युन्छिविहर, आयरिया वि सीसाण सम्म सुअ न दाहिति, फल- हफरा उमरफरा असमाहिफरा अनिघाफरा य होहिंति, इत्प समणा दसम यि खिचेसु सयराह १ पयहार- मतसतारएमु निगुज्जयाणप मुणीण गलिहिंति, आगमत्पा अणत्प छदाणपादियह । १ । उपफरणवत्पपचाइयाण पसदीण सहयाण घ जुदेयतफएण जह नरपदणो फुडुवीण, किं पहुणा यहयो मुरा अप्पे समणा होहिंति, पुपायरि- यपरपरागय सामापारि मुत्तूण नियगमा विगप्पिय, सामापारि सम ठाविता तहा विय मुरजणमोहमि पारिता उस्मुत्तमासिणो अप्पत्युई परनिंदापरायणा य फेर होहिति, पलपसा निप्छसिया था अप्पपला हिंदुनिया मपिस्सति, जाप एगूणषीसाएस सपस चउरसाहिएस परिसेस पश्कतेच पउदससयषयाने विचमका पाइविपचे नपरे चिच- मुट्ठीए अवर पिडिफरणे मयरलग्गे यहमाणेसु मगहसेमामिाणस्स गिहे जसदेवीए उयरे पडालकुले कफि- रायस्स जम्मो मयिस्सह, एगे एप माइमु । वीराओ इगुणवीसं सपहिं वरिसाण अट्टापीसाए । पचमासेहि होही चडालकुलमि कक्लिनिवो ॥१॥ तस्स तिन्नि नामाणि मषिस्सति, तजहा-रुदो चउमूहो ककी अ, तस्स जम्मे मदुराए राममहुमहणस्स भषण फत्यपि गूह चिट्ठमाण पढिस्सइ, पुग्मिक्खडमररोगेहिं च अणो पीडिस्सइ, अट्ठारसमे परिसे कसियमुकपक्से फफिणो रजामिसेभो मपिस्सह, जणमुहामओ नामो नदरापस्स सुषण्ण यूमं पचगाउ सो गिनिस्सइ, धम्मय नाण पहिस्सइ, दुढे पालिस्सा सिद्धे य निग्गहिस्सा, पुहर्षि साहिचा उचीसमे परिसे तिक्खरमरहाहिबई भपिस्सा, सपनो फ्यणिचा क्वणिचा निहाणानि गिन्निस्सा, तस्स य भरारे नवनवा सुवण्ण कोडाकोरीओ घउदससहस्सा गयाण सचासीइ उक्सा अस्साण, पचफोरीओ पाइहाण, हिवतुरबकाफराण वस्सेवए गच्छस रज दविणत्य राय- मग साणितस्स पाहाणमई उषणदेवी नाम गावी पपदी होऊण गोयरचरियागए साहुणो सिंगेहि घहिस्सइ, तेहि पाउिपयायरियस्स कहिए, इत्य पुरे जलोयसग्गो पणिय शहिति, ते आइस्सति, तो केपि साहुमो अणत्य विह रिस्सति, फेपि पसही पडियघाइणा ठाहिति तग्गहणत्य पयढी मपिस्सति सचरस्साहयुटीए सपत्य निहाणाणि पाउमपिस्सति, समो गगाए पुर समग्गपि पलायिविही रायासिंपो य उचरदिति ठिय महाछल आरुहिय छु द्विस्सति, राया तत्पेय नय नगर नियेसिस्सइ, सपे पि पासदा सेण दडिबिहिति, साहूण सगासामो मिक्ता छस भगतो फाउस्सग्गाहम सासण देययाए निषारिविही पचास परिसाणि मुमिक्स दम्मेण फणाण दोणो उभिदिर ॥ एव निकटप रज उपमुजिचा छासीइमे परिसे पुणो सपपासडे दटित्ता सप लोय निदण फाउ मिफ्सा एस साहुहितो मग्गेदिइ, ते अदिते कारागारे सविस्सइ, समो पाठिययायरियपमुदो सपो सासण देषि मणे काउ काउस्सग्गे होही, सिप पियोहिओ जाय न पण्णप्पिहिए, तमो मासणफपेण नाउ माइणरूवो सफो आगमिस्सर, जया तस्स पि पयण न परियविहिर तया सफेण पपेडाए आहलो मरिउ नरए गमिस्सा, ॥ तो तस्स पुत्त धम्मदत्त नाम रचे उपिस्सर, सपस्स सुत्धय मासिऊण सद्वरण सफो गमिही, दत्तो य राया वायत्तरि परिसाउ पउिदिण जिणघय मठिय महि काही, लोग च सुदिय काहीचि, दत्तस्स पुचो जियसत्त् तस्स पि य मेहघोसो फफिमणतर महानिसीह न पट्टिस्सइ, दोयाससहस्सटिइणो भासरासी गहस्स पीडाए निपचाए य देवा वि दसण दाहिति, पिजामता य अप्पेण पि जापारणा पहाय दसिस्सति, ओहिणाण जाइसरणाइ मापाय फिघि पयहि- स्सति तदणतर एगुणपीसपाससहस्सार जाप जिणधम्मो पहिस्सइ, समपळसे पारसपरिसिमो पपइ य दुहत्यु स्सिपतणूदसपेयाठि आगमपरो अठसिलोगप्पमाणगणघरमतजापी छ? उफिटतयो दुप्पसहो नाम मायरियो | परमजुगप्पाणो मट्ठयासाइ सामान पालिचा पीसपरिसाउ अट्टममचेम फयाणसणो सोहम्मे कप्पे पलिमोक्माक मुरो एगाययारी उपजिहिए, दुप्पसहो सूरी फग्गुसिरी अखा नाठो सापओ सबसिरी सापिया, एस अपच्छिमो सपो पुषन्हे भारहे पासे अत्यमिहि ॥ मज्झन्हे विमलयाहणो राया सुमुहो मती॥ अपरण्हे मग्गी एष च धम्म रायनीहपर्माण पुग्छेमो होहिए ॥ एव पंचमो अरओ सम नामा सपुनो, ? तो उसमसमाए छठे अरए पयट्टे पउपवाया पास्सति, परिसिस्सति यिसजलहरा मेहा तपिस्सद पारसापचसमो सूरो अइसीय मुचिस्सइपदो, गगा- सिंधुभयतहेमु पेपरमूले पापत्तरीए विलेमु छसत भरहवासिणो नरतिरिया पसिस्सति, पुषापरतडेस गगाए नव नप पिराइ, एप पेपहपरो पि ॥ पर चीस एमेव सिंधूप वि छचीस एवमेष पावत्तरि निलाइ रहपहमित्त पपाहाण गगासिंपूण जले ओपपणे मठाइजीये ते विलवासिमो रर्षि कटिस्सति, दिवा ताव मरण निग्गतुम पसमा सकिरणपके वे रयणीए पक्साहिति भोसहिरुक्खगामनगर जलासय पबयान पेबह-उसमकाज नि- महाण पि न दीसिहिद, छपासात्पीलो गम्भ धारिस्सति, सोलस-पासाक नारीमो बीसवासाठ नरा पुत्तपपुचे दिति, पण मममिमा काला कुरुवा उग्गासापा नग्मापार नरपमामी विठमासिनो एगवीसं सरस्सार मषि सति ।। एय छटे भरए मोसप्पिणीए सम्मचे उस्सप्पिणीए मि परमारए य एसा घेव यत्तधया, तमि पीलीणे पीयारम्स पारमे सचाह सचाह पच मेहा भारहे वासे पासिस्सति कमेण । तजहा-पठमो पुक्खरापतो ताप निपापिदिए, पीओ खीरोदो पत्रकारी, तइमो घमोदयो नेहकारसो, चउरथो अमओ दो ओसहिफरो, पचमो रसोदो भूमीए रससजणणो, ते य पिलपासिणो पडिसमय पहमाणसरीराक पुइविसह वण पिठेहितो नि स्सरिस्सति । धन्न फलार भुजता मसाहार नियारास्ससि ॥ तो मन्देसे सचफुलंगरा भपिस्सति ॥ तत्य प उमो पिमलपाहणो, पीओ मुदामो, तइमो सगओ, पत्यो सुपासो, पचमो दचो, छठो सुमुहो, सचमो संमुची, जारसरणेण पिमलपाहणो नगराइनियेसण काही अग्गिमि उप्पने अजपाग सिप्पाइफलामो लोगषषहार य सब पपर तमो गुण नपापक्स समम्मइए उस्सप्पिणीए अरयदुगे पहफते पुंटरपदणदेसे सपहारे पुरे सुमानरव पणो माए देवीए पदसमहामुयिणसाओ सेणियरापजीयो रयणप्पमाए लोष्ठयय पत्यठामो पुलसीद पास सहम्साद आउअ पालिता उघडो समाणो फुम्छिसि पुचताए, उययजिहि ।। पापमाण उछण पाउणिगग्माव- हारपम पंचफलाणयाण मासतिहिनक्सचाणि य जहा मम तप मपिस्सति । नवर नामेण पउमनाहो ष सेणो १ पिमलवारणो य तो पीपतित्पयरो मुपासजीवो सूरदेयो २ तइयो उदाजीयो सुपासो, ३ घउत्यो पोद्दलजीपो सयपहो ४ पघमो दहाउजीयो सपाणुमूई ५ छटो फचिमजीवो देवमुषो ६ सचमो सखजीपो उदय,॥

अहमो मणदजीपो पेढालो ८ नवमो सुनंदाजीवो पोटिलो ९ दसमो सयगजीवो सयकिची १० इगारसमो देवी जीवो मुणिमुपमो ११ पारसमो कण्हजीयो अममो १२ तेरसमो सपाजीयो निफसाओ १३ चउद्दसमो पलदेय जीगे निप्पुलामो १४ पनरसमो मुलसाजीयो निम्ममो १५ सोलसमो रोहिणीजीयो चित्तगुतो १६ फेई पुण भणति, फकिपुत्तो दसनामो पमरस तिउत्तरे पिफमपरिसे सलुजे उद्धार फारिचा जिणमयणमटिय य पमुह फाउ अधियतित्यपरनामो सग गतु चित्तगुत्तो नाम जिणपरो होहि चि । इत्य य पहुमुयमय पमाण, सचरमो रेपांजीयो समाही १७ महारमो सयालिजीयो सपरो १८ एगणपीसो दीवायणजीयो जसोहरो १९ पीसमो फरणजीवो पि जओ २० एगपीसो नारयजीयो मठो २१ पापीसमो अपडजीयो देयो २२ तेवीसमो अमरजीयो अणतपीरिमो २३ समो सायपुदजीयो मदकरो २४ ॥ अतराले पच्याणुसुपीए जहा यमाणजिणाण भायि चमचहिणो दुपालस ति॥ ॥ तजहा-दीहदंतो १ गूढदतो २ सुक्दतो ३ सिरिघदो ४ सिरिमूई ५ सिरिसोमो ६ पउमो ७ ना ८ महापउमो ९ पिमठो १० अमलयाहणो ११ अरिहो अ १२ नप मापिपामुदेया तजहा-नदी १ नदि मित्तो २ सुदरवाह ३ महापाडू ४ मापलो ५ महापलो ६ पलो ७ दुषिद् ८ तिविद् य ९ नपभाषि पडिपासुदेषा तजदा-तिलहो १ लोहजयो २ पजजपो ३ केसरी ४ पली ५ पहरामो ६ अपराजिओ ७ भीमो ८ सुग्गीवो ९ बिलदेवा ॥ तजहा-जयतो १ अजिओ २ धम्मो ३ मुप्पमो ४ मुदसणो ५ आणदो ६ नदणो ७ परमोद सफरिसणो य ९॥ गसही सिलागा पुरिसा ओसप्पिणीए तइए भरए मविस्सति ॥ अपन्छिमजिपत्रमावट्टिको इति पउत्थे अरए होर्हिति । तो दसमचगाइकप्परुक्खा उप्पिचिहिसि ॥ अट्ठारसकोडाफोडीमो सागरोवमाण निरतर जुगलयम्मो मविस्मइ ॥ उस्सप्पिणी अपसप्पिणी फाउचशाणि अर्णतसो तीमधामो अणतगुणाण मारहे पासे होरिति । एपमाई मनं च मपिस्सफाउसरूप पागरित्ता कम्म पि गामे ट्रेयसम्मयिप्पस्स पोहणत्यं गो यमसामिपट्टपिओ ॥ जहा एयस्स पेमपपो छिया ।। तो तीस पासाइ अगारपासे घसिचा पफ्साहिय सहवारसपासे छउमस्पो, सीस पासाद तेरसपक्खूणाइ फेयली पिहरिचा, पिहरिचा, कत्तिय अमापसाए राईए घरमजामढे घदे दुपि संपारे पीरपणे मासे नदिवरणे पक्से देपाणदाए रयणीए उपसमे दिणे नागे फरणे सबसिढे मुत्ते साइनक्खचे कयपज्वफासणे सामी सकेण पिनत्तो जहा भयष दोयाससहस्सम हियहि मासरासी नाम तीसइमो गहो माखदप्पो तुम्ह जम्मनफ्सचे सफतो, सपय त मुरुत्तग पफ्सह, जहा तस्स मुह विलोपिम मपा, अन्नहा तुम्ह पिय तित्यस्स पीना घिर होहिंति ॥ भगवया मणिय, भो देवाणु प्पिया! अम्हे पुदयि छस मेरुदंड कार्ड एगहेलाए सयमुरमणसागर य तरिउ लोअ च अलोए ठपिउ समत्या पउण आउ फम्म पढेउ पा हासउ या समत्या, तओ अयस्समाविमाषाणं नत्यि पइफमो, तो दोवाससहस्से जाव अयम्समायिणी तित्पस्स पीढचि, सामी पचापन्न ५५ अज्झयणाइ पावफलविधागार ५५ पपायन पुनफलविया महारामो पुछिमु, मयप इत्प दिवालियापपमि पिसेसो घराण मढण अन्नपत्याईण यि सिहाण परिभोगो मन्नोन जोहराफरण जणाण केण फारणेण दीसह ॥ तत्प इममुच्चर अममुहत्यिसरिणो पनविसु जहा पुषि उज्वे पीपुरीए उजाणे सिरिमुणिमुषयसामिसीसो सुपयायरिओ समोसहो तस्स पदणत्प गमो, सिरिधम्मराया, न मुचिमती यि गओ सूरीहि सम पियाय कुणतो सुतगेण पराजिओ, गमो रण्णा सम नियगेह निसाए मुणिणो हतु पहियसग्गो गो उमाण देवयाए पमिमो, गोसे विम्हएण रण्या सामित्ता मोइओ, लजिओ नहो, गमो हरियणाउरे, तत्य पउमुत्तरो राया जाला य तस्स देषी तीसे दो पुत्ता पिण्डफुमारो महापउमो, जिढे अणिष्ठते महापउमस्स जुपरायपम रग्गा दिन ॥ नमुई तस्स मती जायो, तेण सीहरहो राया रणे निजिमो, महापउमो हो पर दिन्न, तेण नासीको यरो॥ एगया जालादेवीए अरहतरहो कारिओ, तीए सषिचीए लप्छीए मिग्छ, विट्ठीए पुण ममरहो कारियो, पहम रहकहणे दुपह वि देवीम वियाए दो पि रहा रण्णा वारिया, माकप अवमार्ण ददु महापउमो देसतरे गओ, कमेण मयणापलिं परिणिचा साहियठक्खडमारहो गयउरमागमओ पिउणा रष दिन विपकमारेण सम पउमुत्सरो सुषआयरिपपायमूळे दिक्ख गिपिहचा सिप पचो । विहुक्कुमारस्स वि य सहिदास सपार तप कुणतस्म अणेगामो लदीमो समुप्पलामो, महापरमो पकी जिणभवणमरिय महि काउ रहजचानो सरिता, पूपर माऊए मणोरहे, नमुधिणा पकी नासीकयवरेन अण्णकरणस्पं रज मग्गियो, तेण सब संघेण तस्स रज वाउ ठिओ, असेउरे, सुपयायरिया प पिहरता हत्यिणाउरे गया घउमास च ठिया, आगया सपे पासरिणो अहिनपनिष दहु न मुषयापरिया, तो दो नई मणेइ, मम ममीए तुम्हेहिं सचविणोपरि न ठायव अन्ना मारेमि, जलो मम बहु तुम्हे नागया, तो सूरीहि सषो पुन्छिता एगो साहू गयणगामिविजाए सपनो आइहो, मेरुनूला ठियस्स पिण्डकुमारम्स आणयणत्य तेण फहिय, मते मम गतु सची अत्यि नउण आगतु, गुरूहि घुच सो पेप तुम माणेहि ति, तो सो पचो मेरुचूल पदिऊण पिनस सघ सस्य महरिसिणो, तफ्सण व उप्पासो सह मागत् साहुणा सहागमओ, गओ रामो रायउले घनमुह यज्बेहि राईहिं सहिं पदिलो उपलफ्यिो नमुई पनविलो य जाहे साहूण ठाउ न देर सदेसे, तारे पिण्हुणा पयतिगपमाणा भूमिमग्गिया, तेण विना, मणिय घ, जो याहिं पयतिगो दिट्ठो त मारेमि, तो उधिय उदीए उपखजोमणा पमाणदेहो होकण पिण्हुणा फिरीठफुटलगदाचक- घणा पारितो तस्स पाय पहारेण फपिय भूलोगो, खुहिया सागराइया, पुकारोहिंनहा खेयरा, उप्पहेणपयट्ठामो नईओ घुम्मिया उरुगणा, इलियाफुलगिरी, पुषापरसमुद्देस दो पाए निसिचा,तइय पायं नमुधिणो मत्यए दाउ ठिओ महप्पा, तो इदेण मोहिणा नाऊण, पट्टपियामो सुरगणालो फण्णसमीये ठाउ महुसरेण गीयाणि गायति, चक्कपट्टिपमुहा य पिनाप भईत अपराह ओसामणत्प पाए पट्टदिति,तमो उयसतो पगइमापण्णो महरिसी खामिओ चचिणा, सपेण य मोआयिमो पिण्डुकुमारामो किवाए नमुई तया य पासाण पउत्पमासस्स पफ्ससपिदिणं आसि, समिओप्पाए उपसते .

लोएहिं पुणुनीयियं मप्पाण मन्नमाणेहि अन्नोन जोहरा फया पिसिठ्ठ बन्नभोगावत्यमोगाय पयचिया, तप्पमिद एयम्मि दिणे परिमे परिसे एप यपहारा पयद्दिति, पिण्हुकुमारो फालेण फेषली होऊण सिद्धो, महापउमो पदयवीय चि वस पुपिस्स मुहाओ, एवं सोऊण सपइनरिंदो मासी जिणप्यारो, यिसेसमो पपदिणे पुर्षि मजिसमपाषाए भपावापुरि ति नाम आसि ॥ सफेण पायापुरि चि नामं फय, जेण इत्प महाषीरसामी कालगमो, श्त्येय पुरीए पइसाहसुख- इसारसीदिणे जमियगामाउ रचे पारसजोयणाणि मागतूण पुषन्हदेसकाले महसेणवणे मगषया गोयमाइगण- हरा सढियगणपरियुडा दिक्खिमा, पमुइया गणाणुनाया तेर्सि दिपणा, तेहिं य निसिजातिगेण उप्पायषिगमधूपया उपसण पयतिग लदूण सामिसगासाओ तपसण दुपाठस नगाणि पिरश्याणि, इत्येव पुरीए सामिफनाओ सिद्ध त्वयाणियवक्रमेण सरगयिघेण सगउसलाया उदरिया स उद्रेण य यणाषसेम मगषया चिफाररयो मुको तेज पपासनपथमो दुरा जामो, मवि तस्स तत्य अतराले सपिमग्गो दुदा जामो दीसह, तहा इत्पेय पुरीए कधि- य अमावसाए रयगीए मगममो णिवामटाण मिणदिट्टीहि सिरिवीरनिवाणद्वानहानिय नागमपे अजवि पउव- ग्गिया लोगाजचा मास्सर फरिति, तहा तीए नगरीए देवपाणुमावेग अमावसरपनीए कमाइ द्विष जलेण पुण्णम छिपाए दीपा पजाति, तिराषिणा पुषचा य अत्पा भयवया इत्यमेव नवरे मक्खानिया एत्वमेव मयर सिविं संपचो चि। चारममुप्मुर पिहागठाम पापापुरी महातिस्प जाप ।

इय पाषापुरीफप्पो १ दीवमहुप्पत्ति भणणरमणिज्जो ॥ जिणपाठसूरीहिं कओ विएहि सिरिदेव गिरिनयरे ॥१॥ तेरह सचासीए विकमवरिस्संमि भइवयपहले ॥ पोसिकपारसीए समस्थिओ एस लच्छिकरो॥२॥ Trated by Richaoda Vera Shodan the Wisselger Pries, 33, Kolbbal LAD, Borebay Pabinbed by Bhandalchand Bhini Omitab Bio,

॥समाप्तोऽयं पापावृहत्कल्पो दीपोत्सवः॥
७४
AR

No text on this page.

Deepmalikavyakhyangarbhitveerstotram

Author
Suri, Shrijinvallabha
Title
Deepmalikavyakhyangarbhitveerstotram
File name
Deepmalikavyakhyangarbhitveerstotram
Text
OCR done
Citation
1918
Published
2011/08
Publisher
Mohmyya, Nirnyasagar Mudralaye
Language
Sanskrit
Pages
76
Library
Acharya Shri Vinaychandra Gyan Bhandar, Jaipur
DLI number
314040
Barcode
99999990312193.00
Scanning centre
Banasthali University
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
J1BYFsnKwPT
Download PDF

Deepmalikavyakhyangarbhitveerstotram