·{Registered according to dcXXV. of 1867.} (All rights reserved by the Author.)

·DEDICATED
47
nien
THE HONORABLE
DR. RAMKRISHNA GOPAL BHANDARKAR
M. A, l'h, D. LL, D. C. I. E
&c. &c.
AS A CLE TUXIY IF NESPECT
ia grateful remembrance of many a
Larry hour speat at his feet in the
reading of Sanskrit Literatore
in the Deccan College,
Poona:
by
ITIS IWWELTI'UTIL
P. N. Patankar.

·No text on this page.

·Prefarç. 1. Bhandarkar tras Lind enough to read a rough Ms. of this drama n few years ago, and pronounced it astcading "rell, cry well in places,"lle asked me to girea finish to it and cnjoinal mo to uso l'rakrit in its placo in tho work, a feature, that at first I had dispensed with, fearing it was likely to bo neglected lsy ordinary readers. Tho worthy Doctor's injunc. tion has been obliged and the work thus wears agenuinc garb asa Sanskrit drama. The Irakrít, haring its own idiomatic peculiarities,could not be a mero literal conrersion of tho Sanskrit and had mostly to be writton independently Tho Sanskrit chhaya is appended in thc bundy of the tort it«clf. I only hope that the impopo fections of tho wosk do not outh righ tho Letter qualities. A moral purpos is lrpt in slow themoglie out, insolving the continet of the spiritual with the worldly lifo and cmpliasixing devotion to duty and to trutti. •. In the m* of manjunts of meals with elsecnie wanto the use of the anumbrile la malus mufa Contebient... I'..X.I'atanlar.

·No text on this page.

·याप्रमंगमेगानि । फारयगुणाना प्रसादगुणमिद्धये त्याच हतः गधीभिर्षिभायपिप्यते । गलकारपेरियमल्ली- है। पुलिपुरम सत्प्रपंचो नाहतः। दोपपारहारः कायावर कविवर्मणि प्रतानां नित्यानुभपः । तत्र सामाननवाद- स्यापि कानिचिोपरपलानि एन पुनस्यलापने मनापिट मशानुगमप्यातानि गोचरीभविष्यति । तत्मशोदनार पाशक्ति हतोत्माहोऽस्मि । नाटकनिर्माणपरिश्रमस्पंपदा दशकपिना कर्ता या नाटकानामिममनुभयति क्लेमर इति वर्णनयोकिता मालमस्मदुपन्यामगारणा भत्र प्राधानप्रोगाः पुरातननाटकीयागमन एताः । पैशाचीप्रयोगाश्वम्लभेदानमंधाननैय भनुमा त: मरम्या' प्राएतानि देशाल्मेदाद म्यरूपांग दुपगमाणि । अतो महाकविप्रयोगानुशरणमयामी घोडेखोऽनयश्यः। प्रपरवनाधिकारारोहणे व्याकरणादिभार ममोपानम् । तत्र यथाशनिः मया पक्ष्यामः हर म पवित्र रचनामु प्युनमस्कारताप्यभिलक्दैन । णाया दिशानभणमेष मप्रभय मिद्धोम्मिानिदेन देणादमभाव्यताये। विका प्रयोगास्तु फेपलीयाकरणमदार लुटतातय न्युपानाः । से प्राचीन विदुषां नागरग इति ताममनयान मम्मान्दारमतयोहिल्य सादेपमा प्रधानाधनादिविश्य महामार्यः माप पिन मम्मरमुना पागारयेन मी सोपस्याप्यन विवाधिनाप विस्त मुद्रणे पक्तिपितवमदापयंप्रमTER सम्मित्रस्य मयि गुरुपा भतारीगणित मता प्रतिशत z ·शोधनिर्देशाः। पृष्ठम् । पंक्तिः। शोधः। तलात् ५ ९ मोयमस्मद मवंतमपि राष्ट्रो माननेनं या ११ १३ १३ " तलात् ३ " . प्रसकत्या ४९ ५७ ९ ५७ अंतिमा वा स्व० योदे क. करन्यतर० कुमार समस्सस समस्सस [ फुमा०-सिहि।] समस्मासेद भाव वनस्स। [ममा -स्यम।] मिवावलोक्य तलातू३ ७० ९ ७ दृष्ट्या माय ८० निहतेभाश्वसाधा. एआरिमेण मंतिमा पृष्टादिः सप्तमांकः। ९३ हंतुं भद्यापि मे पितृ पृयादिः सप्तमोऽकः। तक्षात संयुका [ मल्पीयांसस्तु कतिचिद् मात्रयेद्या इत्युपेक्षिताः।] RAJAST-

·अथ
वीरधर्मदर्पणनाटकम् ।
এবাচক
एका ख्यातो महात्मा पितृवचनकरबैकलागेकजानिः
धीरवकसिलोरयां कविवचनसुधासंपर्दा चादिहेतुः
यहासावितवं स्वपमधिगतवान्वानरो वायुमनुः
चंदेवानंदकंदा स भवतु भवतां भूतये कोऽपि भूपः ।
अपिच
सामोपाककृत्या चारनुपभिलपसर्वभूतानुकंपी
दुर्मर्यादेपु पापेप्वपि मुननतया वरालो यो ममत्वात्
स्थित्येकार्थ तु दंडव्यवहरणपरो दुर्विनीतान्चिनेप्यन्
उत्यायी जागरूकः स भुवि विजयन पारतो धर्मरानः ।
(मायने)
सुत्रधार:-मलमतिविस्तरेण । ( नेपथ्याभिमुखमयनाक्य) मारिए
इतस्तावन् ।
(प्रविश्य)
नट:-भाव एपोऽस्मि । आशापयतु भावः को नियोगोऽनुठीयतामिति
मूत्रधार:-मारिप विदितमेव वे ययामतोम्पा रसभावकोविदाविद

·वीरधर्मदर्पणे। ग्धभूयिष्ठयानया परिपदा किमप्यपूर्व नाटकमय भवताभिनेपमिति अस्ति चास्मद्रोचरीभूतमाधुनिकेनव केनचित्तविना विपरित वीरधर्मदर्पणं नाम भारतीयजयद्रयवधायाश्रयं नवं नाटकं पायो णाचाहमायमिथान्संभावयितुमुद्युक्तोऽस्मि । नटः-भाव स एवैप आधुनिकः कविः भीमातटे संनिवेशतकुनविह रस्य रत्नागिरिवास्तव्यनरहरिभ पौत्रस्य माधवशर्मणः प्रपात्रस्यन रायणशर्मण आत्मनः परशुरामशर्मास्मत्सुहृद् । यत्कनिरस्माभिर त्मविनोदार्थमभिनीतपूर्वा । मूत्रधार:-अयं किम् । स खलु अध्यापकटत्या विविधान्देशा- धिवसन् प्याकुर्वाणः पूर्वरिप्रबंधान् ध्यायं ध्यायं काव्यनिर्माणबीनम् स्वांतवासिप्रीतये यत्नशीलो ग्रंथतन्नाटक सत्मयोगम् । नट:-भाव ननु रूपकसर्वस्वभूतेषु पुरातनप्रबंधेषु सततास्वादितरस याः काव्यनिकपकल्पाया अस्याः परिपदो नूतनेनानेन कविना । मितस्य गीर्वाणवाणीनाटकस्य प्रयोगदर्शनेन परितोपो भवेन वे शंकया कातरं मे मनः। मूत्रधार:-मा अवारुलीभवनु भवान् । न हि परितोपेकफला भवताम् । कविवानिर्मिनाभूदियोति कपालका प्रोत्साहनपरा आयी आदिपते नवा कृतिम् । निम्नायुमोमिनदोषपूगस्पास्य कथापं विचित्रा पाचोयुक्तिः ।

·प्रथमोडक
आभाग्यसेवननिवृत्तिनिशानिगृहे
सबकवी समिहिरे निपनियोगाद
स्याहा तदन्वयविकासिकलो नानी
दोपाकरोऽपि कविरेष सतामपूष्पः।
ट:-मुटु दृष्टम् । एचपेय च निरवयो कालऽन्येऽपि मत्काल्पकुशलाः
काप उत्पत्स्यते।
प्रधारः-तथापि मारिप।
विनाप श्रृंगारविलासशून्य भूमिकामायपिदं च नाट्यम्
विधीपना दक्षतया मयोगो पंप संतापमपनि रंगः ।
:-मुविहितमयोगवया मावस्य न किपपि परिपास्पते ।
नेय घोगापुरजपनिः।)
दूमधारः-ईत सन्नाः चुलवाः । तथाहि
मलितार्यगीताचसा पुरःसरो
विदधत्सा सपदि मंत्रवतिपराम्
मृदुदंदमापितमृदंगमंजुलो
मधुरं कणपुरति पल्लकीस्वनः ।
पट:-(पदसोय ) भार ननु एते महाभागस्य धीमतः गुरापिनाया.
पोपस्थापिनधारणा भस्मसाटाप्येन स्वनियोगमनुष्टातमुपायाना
प्रधार-पपत्र नवयुमेव स्वरग्रामपाधित्य भवत्यंत संगीनाम् ।
नटः-अपीमं विनिगीपुत्सारीपनं भरन्सपपमधिकस्य गापेयम् ।

·२
नाटकं पलन
वीरधर्मदपणे।
पभूषिष्टयानया परिपदा किपप्पपूर्व नाटकमय भवनाभिनयमित
अलि चास्पद्रोचरीभूनमानिनेर केनचितविना विररित
चारधर्मदर्पणं नाम भारतीयजयद्रयवशायाश्रयं
पापासामियानापारयितुपुयुक्तोऽस्मि ।
नर:-मास ए आधुनिकः करिः भीमातटे संनिवेशितारिए
रसर रम्नागिविलपनर सरिभाषपाप मारशर्मणः पोषण
गर्मग आत्मनः परशुरामशास्मत्यदर । यत्कृतिरस्माभिः
पीनामभिनीता।
गप्रपार:-रसिम् । स रालु भाटापा विपन्देमात
गिन्
प्रमाण पायरित्रांगन पापं पापं मानपानानम्
भागात पानशीटो प्रेमनार सम्पपोगम् ।
ना मानता पगन गादिया
निशाणा अगाः परिगदो भूतननानेन माला
म मांगना मागदर्शनन परितोषी पात्र
*या मनः।
मुर:- अगरीमा मात्र।
AtICE
र मग

·--
-
-
.
मयमोंक।
भाभीक्ष्ायरोक्ननिरनिनिशानिगडे
तचतवीशमिहिरे नियतेनियोगान्
स्वादा तदन्वयविकासिक नवीन
दोपाकरोऽपि करिष सतामपः ।
। मट:-अप्ठ एम् । एवमेव च निरवधौ कालन्येऽपिसत्काल्यकुशलाः
कपप उत्पत्स्पंने।
सूत्रधार तथापि मारिप।
विशप श्रृंगारविलासगन्य भूमिकामायपिदं च नादपम्
विधीयतां दसतया भयोगो पंप सोप पनि रंगः ।
नटर-पविदिनपयोगतया भावप न किमपि परिधास्पन ।
(
मेणारजनिः।)
सूत्रधार:-त सजाः वासीलवा। तया हि
सटिलागीतरता पुरस
विदधसभा सपदि मंत्रपतिपराम्
मृदंदुमापिनपूगर्मगुलो
मधुरं कणानपुरति पल्लनीस्वनः।
न-तोय } भार ननु एन महाभागस्य श्रीमतः पुरातार
स्पोपस्पापिनशरणा भस्मतारपन स्वनियोगमनुष्धानमुपापाता।
मुत्रधार-पपेरं मन्यमुमेर परप्राममाभित्य का संगीत ,
नट:-भपी रिमिगीसीपन सत्समरशिय
-
48.

·बीरधर्मदर्पण।
मूत्रधारः-उपपन्नम् ।
नट:-प्रतमश्रित्य गायति)
विमलमुरसविउलाई जलाई
विभसिदणवणवसिपकमलाई ।
कुह बि तरंगिमकासणिग्रहा
छारणिहि णु खमा अवगाहा।
णीलणहसि रुइरभरो तरणी
पागमायया धरणी।
पचलइ विस्सविभभकिदसग्गो
मत्तुस्मारसिभी विग्गो।
अन्यकापरिभएण सराभं
गइ धम्मारी ण अकाभं ।मि।
[विमलमुरमपिपुलानि जलानि
किमितनानामिनामानि ।
हावितगिताागनिन्दा
नियमित पगा
नारनमणि मावावाणि:
সোণাশা পা।
प्रमशीनिमिय:
पायमानियो नृपः।
रामेन गम्
पहारियाना।]

·मधमानः मूमधार: अहो सांपातिक वारधर्मोत्तरं गीववस्तु उपस्यानोनितं यत्र- भवतः कौरवमहावीरस्य । तथाहि धर्माराधनतत्परेण विनित पेनार्थकामट्यम् सपद्मामणि निष्ठितो नियमवाना यौवनादेव यः भीमोऽयं कृतार्यताममुदितो विदोऽपि तीनैः शरैः शरयायामिव तेषु मांसरसिको लीना कुमणां गुरु। (माय ) अपंचमहाभागार्जुनो युवीरेण स्वपुत्रेण महापतियतया मुभद्रपा चानुगम्पमानः स्वकुलपितामहमेनमभिवादनेनानुप्रापितुकाय इत एवाभिवर्तते । तपमपि स्वनियोगमनुतिष्ठाप । (felati; ॥ इति प्रस्तावना ।। (ARE निपानिधि भीकानमभाभिमाया भीममशिनर) भर्जुन:-(रतो रिमोशन ।) अहो महानुभावः पिनामदः । मर्याविनिमयादितोऽगरुवमन्यंगमारोपिन: सत्वस्यो विनिमीपुणा पन मया रसारित सापर होते तन्मयनल्य भगवतो पानिकतानं मनी रिभद्महरसावगाहनपरो पीरो नपन्दनः । (समुन्टापविभयतां पितामहः । एवं बपि पितामापादेषु कृतापराधोपत्र: भार। सीमाप) ·सुभद्रा-(प्रणम्य) एसा कुरुकुलबहू सुह६ा अन्नपाएमु पणा। भी.-सर्वथा पार्यवंशवधनी भाविष्यसि । ननु इत पहि I ( पारधर्मा। चिरंजीव चिरं जीव वह गुर्षी घराघुगम स्मरावतीणमात्मानं न ममारधारिणम् । पत्स यचात्मा जयकामत्वाद्भवता गने तन्नोपपन्नम् । कता तिष्ठशिखंटिनि निरुद्धशम्मयोग- स्त्वामासिमादयिपुरेव रणे ममूतम् सांग्रामिण विधिनाभिहतस्वयाहम् त्वां दोपतो न खलु गंतुमना भवेयम् । [ एपा कुरुकुलवधूः सुंभार्यपादेषु मणमति । ] भीष्मः-वत्से परिसूरवासि । युवराजपदाचितस्य कुमारस्याभिष न्योर्विक्रमेण भूयोऽपि पधिप्यसे । अभिमन्युः- मत्था) एपोऽइमभिमन्युः स्वकुलप्रवरचरणरजोनि रात्मशिरः पवित्रीकरोमि। पमेनोपयाति ।) सुभदा-सिम्सादिमुही पिदामहासिसा । मभवदा पोम्मेण पुगेपसा अणुचिहिदपुंसरणा पच्छा सोप्दा णो उचरा पचासण्णप्पसुदी संपण्गनि । [सिध्यभिमुखी पितामहाशी। भगवता धौम्येन पुगे. पमानुष्ठिनपुंसपना पत्सा स्नुपा न उत्तरा प्रत्यासन्नमतिः मपन्नेनि । मामान ·पपत्र। भार:- बार मां मनयिनि । Brijr:- Hamrमः। भाम:-Amitी प्रविष्टिा पाने पायमेन पुगं. rria भान-निसिपः यो पापम्प यन्मे मिलनी पहिप पामगारला भीमा-पिा विधम् । भाष पार पपापद परम् मुभद्रात ने पं लेखपालम् । मनु बन्य भभिमन्या रिमपि मनु तातो पसनसंतापयतिक- तुम रिमनियनिन । माय জননব গিৰ ৰস: तर मगरिम्ने स्मित निकस्तरः अनुहनिमपन्य धारातिः कलमसिनः रिपदिय पिर नेरास्दा हतार पभूषिप । सब नवे वपमि संपनि पानी भानाsमि मान पितुगनिविषा सहायः टाप पता रितुम्नव चनदप मिदं मिलत्युभयनापि मुदं गताः यः । Kा-अलग पाभसमारण पहिया एगो पनरो होहुँ भारदि।

·धीरधर्मदपणे।
इदंदु गुरुभं अम्हाणं सोअं उप्पादेइ ज पंडवपालणाणुऊलमणसा
अजेण सपौत्तेहिं जेव विरोही आरद्धो अत्ता अ एव्वं किलेसपत्त
णीदोति । आर्यस्य पादप्रसादेन चधित एष परंतपो भवितुमर्हति
इदं तु गुरुकमस्माकं शोकमुत्पादयति यत्पांडवपालनानुकूलमनस
पि आर्यण स्वपात्ररेव विरोध आरब्ध आत्मा चैवं क्लेशपाय
नीत इति ।]
भीमा-जाते दुरूहं खल्विदं त्वया वीराणां रहस्यम् । कुतः
भूत्याजय्याविव रणरसाइसंग्रामकामा
अस्मादन्यं न किल बलिन वीरमालोकयाः
सेनाचार्योऽहमपि च भवरिपक्षे स्थिती स्वः
सौनीती न खलु सहसा ज्ञापते वीरधर्मः ।
भर्जुन:-नियम् ) गौरवेण वर्धिनोऽस्मि पितामहेन । कोऽहि त्रिलोग्य
पगाउँग तुलामारोदति । यायपि एवं सहनन्येन काष्ठागनविन
मरामगणिततनुवाणमसंग्यास्तानगंपानेषु तत्र तत्र तत्क्षणाविकत
स्थान सन्निावित यायन आपां शरीरतापः ।
भीमा-उपपन्नपनगुतम् ।
भागनगदापनिम्ना गांदीयमाणे:
मागगहागीय मनु मानः ।
रगवापि तु हर कोयम्य ।
প্রণাসি মূসা
निगं मपणानगपाधियः

·प्रधपोका
न केवल निर्मितदेहवापा
स्वायत्तकालये मरणेऽपि पास्मि ।
विदितपेव से पपा
यो वाणेपस्तव फिल सखेति मसिदो जनेषु
स्वत्सारथ्यात्मकटयति न स्वं प्रभाव रणेपु
योगेशेऽसौ स्वपदनिरतासायते मृत्युतोऽपि
पारावाहि वसितपनु सञ्चितनं नस्तनुत्रम् ।
पन्पश्च भवानपि श्रीपता तेन दसहस्तः ।
अर्जुन:-सम्पगनुरोधितोऽस्मि । किमिव नोपकतं नः धीमता
पामुदेवेन।
भागल्याललाईरहेषु कलुपीभावे मुदत्स स्थिरः
सिध्धे दिग्विजयस्य नः सहचरोऽभूदानमुपस्पष
ज्दा शिशुपालपशमनात्पधारवलयांधिताम्
पुतेऽस्माम तु धर्मभीरुषु सखारतीत्सती द्रौपदीम् ।
अपि च
एवोपापविनयमपि यो पोषसद्धिपत्न
पोरं योगव्यतिकरमपादर्पणापोत्यितेषु
नून श्रीमान्यधिस पदरीमिनपस्तौनसैप
स्वेछापचस्थिनिलयगतिमा निमिचीन ति।
एपपि गरूपानस्सान्गारवणार्यो लाम्पति ।
.
२

·१०.
वीरधर्मदपणे।
भीष्मा-
तस्मिन्नसि त्वमधिकं ननु पद्धभावो
पेनातिवर्तितुमभूः सम एवमस्मान्
ईयां तु नात्र मम कापि पराभवेऽद्य
विज्ञाय कालगतिमस्मि समाहितोऽहम् ।
अवधारणीयं च यद्भवत्साहाय्यकेनैव भूभारहरणाय महत्तो भगवा-
वासुदेवः । कतकर्तव्याच वयं वीरव्यवहारादिरताः स्मः । भवद्रिस्तु
सम्याजिधर्मः परिपालनीयः ।
कुतः
पजीवितव्यमिह गृत्यमुखार्यमेव
नास्मात्परं पत जनेन विचार्यतेऽत्र
मोहो विहति सुकृतोदयमेप सत्र
यो भवद्भिरवधानपविवेकः।
भर्जुन: :- पया पितामह आशापयति । किं च पहुना ।
मियः मुभद्रातनयोऽभिमन्युः
मेयो यतो नः खलु नास्ति।
स्वधर्मसिद्धी यदि वास्य
अवश्यमस्मिन्न खलु ।
-जाते पाणेपि अपि नाम
पम वि इदं जेव्व पदुमदं
अमे दीपउगा.
-

·प्रथमोऽ
मासंसामि । नहा अजाण पडिम्गाई सो मम वि भावो ।
। ममापि इदमेव बहुमतम् । क्षत्रिया त्यहमार्यपुत्रेण पुत्रेणच मैदीर्घा-
पुपा सत्रधर्मचरणेनात्मा संभावनीय प्रत्याशंसे । यथार्यपुत्रेण मति.
मानं स ममापि भावः।]
भीमा-साशपिदं धीरपल्या भवत्या:
स्वमतृपप्रधानृणां धर्मार्थेषु तनुत्यमाम्
पदा खियोभिनंदिन्यस्तदा धर्मः प्रवर्तते ।
सात अभिमन्यो । सम्यगिदमवधारणीय निदर्शनं स्वपित्रोः पौभीवि.
तसर्वस्वभूतं भवतंभपि धर्मचरणे परित्यक्तुमविश्चकिती । आलोपता
पपात क्षामो धर्मः।
मातीनां परिरसणं शमषा पर्मस्य संवर्धनम्
दुष्टाना दमनं मनाव्यरटतेयायेन संदर्शनम्
पात्सल्पं शरणागतेष्वविपर्य पाकर्मणोर्वर्तनम् .
संग्रामादपलायनं परणमप्युक्तं रणे विक्रमः ।
अभिमन्युः- पया आपकपवरोऽनुशास्ति । इदमेवारमप्यासे ।
बंशस्य कीर्तिमतुलस्य पिनुश्च नाम
वीरपस्तमप मानुरुदप्रयन्ये
माणव्ययेन रिपुभिः कनसंगरस्य
भूपात्स्वधर्मपरणे मपितोऽधिकारः।
भीमा-गाथु बना tig

·वीरधर्मदपंगे।
भाम:-
तस्मिमसि त्वभि ननु पद्धभाषी
पेनातिवर्तितुम सम एवमस्माम्
ईप्यां तु नात्र मम कापि पराभवेश्य
विशय कालगतिमस्मि समाहितोऽहम् ।
भक्पारणीय प पानसरसादापोनर भूमारहरणाप मटतो भगया-
मामुदेवः । कर्तव्याध पर्ष वीरप्पहारारिताः स्मः। मानिस्तु
सम्पनिमः परिपारनीपः ।
पर
पजीवितध्यमिक एत्पगुषार्थमेव
नामाप बन जनेन पिचापडत
मा विनि पुछनांदपमेषता
भगो मानिसगनविरः
मन:- पानिपर भाशति Ifप पाना।
यिः गुभद्रातनगो-भिमन्युः
गोमती नाल नास्ति निन्
मागिदा यदि वाप्य दाना
স্থলঙ্গ শন্তু দিন।
मोना-जाने बानि भनि नाप माती मात्रामागीना।
म: मनमानिमा माग
मा सम्मान प्रना मारला नि
.
-

·प्रथमोऽकी
आसंसामि | जहा अनउरेण पडिष्णा सो मम विभागो ।
। ममापि इदमेव बहुमतम् । सात्रियो त्यहमार्यपुत्रेण पुत्रेण च मेदीर्या-
पुपा सधर्मचरणेनात्मा संभावनीय इत्यासे । पयार्यपुत्रेण पति-
मासं स ममापि भावः।
भीमा-सारामिदं पीरपल्या भरत्या
स्वभर्तृपप्रभ्रातॄणां धर्मार्थेषु तनुत्पनाम्
पदा खियोऽभिनंदिन्यस्तदा धर्मः प्रवर्तते ।
तात अभिमन्यो । सम्पगिदमवधारणीयं निदर्शनं स्वपित्रोः योनीषि-
ससर्वस्वभूतं भवर्तपपि धर्मचरणे परित्यनुमविशंकिती । आलोपतां
पघात सानो धर्मः।
आतीनों परिरक्षणं शमषता धर्मस्प संवर्धनम्
दुष्टानो दमनं ममान्यवहान संदर्शनम्
पात्सल्यं शरणागतेप्वविपर्म पाकर्मणावर्तनम्
संग्रामादपलायनं परणमप्युक्तं रणे विक्रमः ।
भभिमन्युः-- यथा आपकमरोऽनुशास्ति । इमेवारसप्पासे ।
बंशस्य कीर्तिपतुलस्य पितुश्च नाम
वीरसमूत्तमय मातुरुदप्रपन्ये.
पाणव्यपेन रिपभिः कनसंगरस्य
भूपात्मपर्यनरणे भपितोऽस्किार।
भीमा-साधु बन्स साधु
+
1

·वीरधर्मदर्पणे। पाणानामपि हानेन धर्मसंरक्षणवतम् पाल्यं हि क्षत्रियोष्टन लोको भवेत्सुखी । अर्जुन:- रणादुपरतेप्पार्यपादेषु उदासीने च कर्णमात्सर्याचभषण त्याचा विनयमधिकृत्य कुरुयोगमति निरुत्साह इवास्मि हत्तः भीष्मः-पत्स नेयमनुत्साईन भवना भवितव्यम् । पोगेकनिष्ठितमना विनिटचकाम- धिन्पो न हमधुनावसितैरिकार्य भाषापाठपशल्पमुयोधनेषु धीरेषुधीर भर माछतावधानः । पतः समन्सगपि करें आचार्य परामदनंतरं कुरुसेनापति रयते । मान्यपदं पदपापयिकं पारदाचार्यो धियते । न प मायागः शार्य समरे पगमवितुम् । पुगप: -लामिपता पितामहः । विषयता मा मागी पर्ननः । मामाग महारानी नागपुगरेपनि । अनमति এবং- বিসিবিলিনি: যিনি খান । वामन दातारगादी व गमापायी दुई frei इति । नांगो गानाविप MATIHIR TA: निमिाानु मायामाना माता Kartartiगत मनोस्निtali ·प्रयोग। कृतोत्साहास्मिन भीमा यशिचिदिदं वत्सस्य । पुरषा-भूपने पापसर्पमुग्यात्तुरूणां सेनानीपदं सिंधुरानेन एस- पात्मनेन जयद्रयन सर्यमुत्मत्यत इति । भीमा-धिोनयनात्मम् । विद्यमानेषु भारदानादिप्यपनिरयेषु कि पिदं पौरोभाग्यमुद्भाव्यते संपर्यन । मुभन्दा सो सो वणवासे अजाए मय पहिणीए पंचालीए धंसमो শাহী মাহি আলাইহি আর্থিী। [सस वनवास आर्शया यम मागिन्याः पांचाल्या धर्षक रिया- पसदी महात्मभिराचार्यादिभिः समवधिरोदुपिच्छति ।। अर्जुन:-शकुनिना मोहितपतितिराष्टोऽयं स्वयंधुमण्याचार्यादीननि. रूपयेत् । तथाप्पत्रमुदीर्णोऽपि स्वदोषणवाचिरादिनिपातमुपैष्य- ति सपः । वय नामासावार्पण भीमसनेन सापरिमभृतिमि- पास्मदीरयोगम् । अभिमन्युः पारेन मपा शुदा नेकवारं धुतपूर्वोऽस्स दुरात्मनो’ पचार चिरजाना च मे मतिीनं संग्रामे स्पमाभियोदय इति । भीमा-वत्स अर्जुन न नानील पप संभाव्य तयापि विदितमेव भवतामेप धर्मांटको धर्मयुदामपानसिकम्प अटप्रयोगा. नप्यावरिष्यतीति । एप एव बावसाटरसस्पेदानी दिपाणीः । भाचार्ययोतिपाभिमानेने या चलादीना सात्वना गोपा- वसाहन पलदिराचार्पण हाभियोग परयः । মিনু বসো যমৰাৰ সাৰাংশকে

·धीरयमंदपणे।
पांडवसन्यं ययानिदेशं व्यवस्थाप्याम सेनानीग्रुवं योधयिष्ये । या
संशप्तकध्वंसमाचार्यः कथमपि निरुध्यत ।
भीष्मः-उपपमम् । पत्सार्जुन अनुष्टीयतां युधिष्टिरादेशः । संगीत
रय चेदम् ।
अर्जुनः-(सांगाधर) अवहितोऽस्मि ।
भीमा-
धर्मोऽय ग्लानकल्पा दुरितपरिदृतोऽभ्युत्थिताप्पधर्मः
दुष्टात्मप्रस्तचित्तास्तपस उपरतास्त्राणशून्याच संतः
मित्वातः स्नेहमोहानवहितमतिभिर्धर्मसंस्थापनार्यम्
आविस्तेन भाव्यं सह मुररिपुणा यत्नवद्भिर्भवनिः ।
अर्जुनः-एवं करिष्यामहे । (पाप) विजपता पितामहः ।
भीमा-विमपस्वी
(avपायमीय मामित्रीहत्य प्रणाय च प्रतियो)
अर्जुना-मद आर्यशिविरमार्गमादेशय ।
पुरा-न इती भवंतः (निझामा ।)
।
हम्याशीनाम प्रथमोऽक्षः।
+

·. चीरधर्मदर्पणनाटकम् । द्वितीयोऽकः। (Mangati) कंचुकी-(म परिकाव निश्वर- साम्राज्यागुरुकृत्यसंकुलनने यः कौरवाणां रहे वाक्यं समुपेयिवानधिकतो विश्रन्धकार्येप्यहम् गोपापन्गलिवायु लोचनयुगं सोऽहं शुचा विक्लवः सदात्याविनाशिनं कुरुपति तिष्ठाम्पभोदर्शनः । रंत भोः। पाल्पादेव मुपोपनेन कलहो यः साविकैः पटिया आरम्पः प्रमशोऽस्त्पपं परिणतः संग्रामरूपेण स: तयं मयमो महापरिभवो भीप्मावपातो रणे क्षत्रिपनाशपिशुनो नाप्रपातोपमः । नार्यभावः खल्वसौ मध्यमपटवः शिखंटिन्यवधानमणमात्रासा- रंधोऽप्रतिरयं पितामहं शरपणावशमकरोत् । अय पं. भूयोऽ बेधुतोऽस्य प्रतापीतपः। नक समूतेन सर्वे संगमका पता सितारमातेः सासा स्पानिता रणम् । उसन्यः संगम्य कौरवम्योपविशेरं दत्तमनेनायोधनम् । अमरतो पीरमकादाचार्यादन्योऽध सुरुसेनापनिरपरिष्य- मस्मानं पार्यागाइने संभयगतपरिष्यत् । एपपर .

·वीरधर्मदर्पणे।
प्रतिद्वंदे युधिष्ठिरं जीवग्राइं ग्रहोण्यामीत्याचार्येण युद्धारंभे विति
प्रतिज्ञा पार्यप्रत्यागममत्यूहवशानव किलतीर्णा । अनेनाचार्याभिर
व्यतिकरेण पितामहनिपातानुपदमेवोपनतेनास्मत्स्वामी महारानसु
धनोऽतितरामुद्विग्नः किंकर्तव्यताशून्य इव तत्रभवता प्रियेण मुद्र
मंत्रकुशलेनांगराजन श्रीमता कर्णेन मंत्रयितुमना मामिदं मंत्रशि
विविक्ताकर्तुमादिष्टवान् । तचापनिदेशमनुतिष्ठामि- ( मेपथ्याभिः
मवलोक्य ) भो भो दौवारिकाः ननु शीघमिदं मंत्रशिविरं नि
क्रियताम् ।
अनवासिद्धिररिनिग्रहोयमे
मुतरां सचिंत इह मंत्रणात्सुक
कुरुनायकोऽगपतिना सहकको
निभृतं मुहूर्तमुपवेष्टुमिच्छति ।
wrent- यि तथा कनामिति । तदहं शिविरद्वारमध्यासीनो मवार
मद्भिरिदार स्वनियोगःमतिपाल्यः । (परिचय विनय चयर
पश्यामि नयावार्येण कयमपि पुनरेव रणादनगमितेऽनुने कुरुषी
नां प्राों न समाप्यते । ने च निगर्नसमुन्याः संशप्तकाः प्रोत
रिलापतान्मानः गोभिपानादनं पुनरप्पाशस्यते। भपे एपह
महागना श्रीमान्नुपलरणाममयपुः
मुलपानामात्सप्यपगतनयः पादुए ठी
मधमार्ग पाणिमित सत्पदमराज
दागगरम्यान मसभा निः परिमात् ।

·द्वितीयोऽकः
१७
.
(परिव पामिर मुयोधनः)
मुपोधनः- मारपगातर) दुरंतः खनु राज्यापिकारः ।
अनपरचिनस्टः वलेचनयमानाम्
अभिपतमधिकार स्वार्यमापादपंतः
अधिगतमुसमोगाः पूर्वपश्चर्यरक्ताः
स्वदुरितफलमेवं प्राप्नुवनी पवार ।
पचयात्माधिकारस्ययेऽविभाविनसंकोभिमानवानरं निजमनावि.
नागमसंगेनानेनाभिमानशून्य इव संहचोऽस्मि ।
कंचुकी-टरमत्व) विजपता महारानः । इदं विविद मंत्रशिविरम् ।
सुयोधनः-(धानमा परिधावति।)
कंफी-अतीव खम् विपनापते महारानः । तदपि नापास्य जाति-
मिपनमोऽगरानम्बरपोपगमिष्यति । (R) न भयं धीमान्दि.
मकनिष्ठोऽगरानोऽभ्युपायानि ।
पुरागतो नान्यायपगम्पविदः किल परः
कनारमा सयो नरपतिपदं पोऽधिगतिः
कृतान्यतामा पुरुष रणभमारनुपमः
पागनस्पो नगति लिदी गुगदपम् ।
-मही एप नितांतरिपनस्तो महारानमुपांनी .
नि । असंम्पसापनपटलेवापाप्यस्य सुमी या
नागमानिसपो पररभ्रातृनतिमिरमांमाग

·-
योग्धर्मदर्पण।
भाजनमिति पमन्यने ।
अष्टकुलसंभव रणरसम्यन्दम्पृहः
स्वमांडीलामंडना ननु निनाय यो मा पुरा
कुनानगनिविलयं न यददं तमुन्याहय
धिगस्तु ननु जन्म में वन नन्ननादृषितम् ।
कंचुकी-(उपगम्य) विजयतामंगरानः। ननु एप महाराजो विश्लवांत
करणाऽत्रमयतमेवापक्षते । बलियांम।)
मुयोधनः-तदपि नाम मे मियतमः सखा अंगराजो छनमिड संनिदि
भवेत् ।
कर्ण:- सापुरमवानिय विनयता महाराजः । महाराज
विमृज्यतापेप माकृतजनसाधारणः खेदः । उत्सवोऽयं भुनवल
नो यदिदं प्रवृत्तं दीर्घसंग्राममत्रम् । तत्किमिति विपादमनुप्रप
भवान् ।
"
.
सुयोधनः-(कन सहकासन उपविदय ) ननु पियवयस्य। युद्धरसिका
युद्धमुत्सवमेव जानीमहे । न च स्वयं तत्राहं नीरसः । किंतु :
तेन आचार्यस्य थुद्धिकृतेन वार्धक्यनेसर्गिकेण या शैथिल्येन सा
हताशंमा विषण्णतरोऽस्मि संवृत्तः । कुतः
शयां शाननवे श्रित शरमयी स्यमंत्रवाक्यादहम्
ला ला एनवान्चलाधिपपदे विधानत्तो गुरुम्
उमयिनिग्रहाश्रयममी प्रोछुप्य सरंभवान
ना न भवेदिनासिननो धैर्य व्यतीव में।
-

·द्वितीयोगा। पा पाचार्येण पुनराम्टा मतिमा धुर्व पाडवीराणामेक महारथः पासपामीति नापपीदानी न मे मनः प्राधाति । कर्ण:-महारान मैवम् । सांतरा दि सा युधिष्ठिरनिग्रहपनिझाया- येण कृनासीत् । अर्जुनानुपालितस्प युधिष्टिरस्प प्रहणमशफ्यपन्यथा शाक्यामिति । न च मा विना कुरुवीरेषु कोऽयर्जुनेन योध्दुमुत्स. इते । आचार्यो हि पारदर्जुनो गुरुं मतिपुध्येत तापटिप्योऽयं मिय- तमो म इति पात्सल्यनाविदितोपनातपक्षपातो मार्दववशोऽर्जुनसहापं युधिष्ठिर नेव ग्रहीत पारयेत् । एवं नेप पारिप्रदोषः अपि तु स्वभावदोपाय पुरुपो न लंपितुं क्षमः । उपोधनः-सत्मभानास्मन्पक्षभावहीनस्य सेनापत्यं किं भवतावश्य- सया प्रतिपादितम् । :-एतदपि न्याय्यम्। प्रथम सावमा विधाय अमातिद्वदिक आचार्य इति सम विश्रुतम् । ततः सर्वेगमपि सामंतचपीनामाचार्य पितामहादनु पलीयान् भावः । एदनमत्तायोग्यत्वात्क्रममसक्तावाम आत्मानमवगणयनेय मया सेनापत्यवरणविपये न्याय्यो मंत्र उदीरितः । मनीस्य एव कश्चित्काल इति । एपा च लोकव्यवहार- पदतिरपरिहार्यत्वादवग्यसवेक्षणीयति । मशांते चाचार्यस्य पुदो- साडे अई स्वयमेव अग्रतीभूयार्जुनं परिभ्य विजयसिदि ते तिपादपिनास्मि । इयं च दिनीया तत्रभवतः प्रतिज्ञा न मोपी- चतुमईति । पता विदितस्वभावदोपेग वनोपकसितो भूपोड नापनपनेऽभ्युरापः । ते त्रिगनांदपः संशप्तकाः कुरक्षेत्र दक्षिणे. मष्टादर्जुनमाइपाकवार पराभूतास्ते पुनः स्वारिभवनिर्या-

·२०
नीग्धपदा।
सनाप सीने पुनराहातुं गौरयितुं नागाण मनोटिमा दुई
साहात तर पुनः संग्रामन्य काम्यति । मन भायमान
द्वितीया प्रतिनि विदि।
सुयोधनः-नधीस्वं पया यदमि मयास्तु ।
(पिथ)
कंघुफी-विनयना महारानः । तत्रभवतः सनापनेगवायम्य सा
शात्संदेशहरः पुरुषः प्रासः ।
सुयोधनः अविलंबिनः प्रविशतु ।
(कंचुकी निक्रम्य पुरेष प्रविधनि।)
पुरुषा-(उपन्य ) विनयनां महारानः । तप्रभवानाचार्यः कुरुसेन
पतिः महारानाय संदिशति । वः किलार्जुनस्यासंनिशानादवाये
द्वितीया मतिशा सेत्स्यति । तथा हि
दुर्धों विनयाय ते कुरुषलव्यूहः कृतातोपमः
चक्राख्यो रचयिप्यतेऽरिपु न ते यमिर्गमशः पुमान्
यो भ्राम्यायानधारशस्त्रनिकरस्त्वष्ट्रीयचक्रकमा
विष्यकस्यति वेगवानरिवलसंधानकुंठातिः ।
फर्णः-अमोघवंक्रमणश्चक्रव्यूहः । अत्युदारमुपकल्पनमाचार्यस्य !
पुरुषः-- अपरं च एवंविधोऽसौ प्यूहः ।
4
आलंवितात्मवल एकक एष धीरो
यावत्मविश्य न हिनस्ति तदीयनाभिम्

·- . दिनीयोऽक व्यहो निरदविधरो पलिभिः स्वकीपः नसक्रमादिरतिमप्यति हिंसकर्मा । प्यूहभेदपले एकपहारपपातः । अभेदपले सर्वेषामेवारीणा संहारइति। यो-एकतरत्वेऽपि प्रियमेव नः। कर्ण-एक महारथं पातपामि इति प्रतिज्ञापाः सापकोऽनुगमोऽर्य कल्पः । न पास्य प्यास्प भेदने पांडुप पार्यादन्यः कोऽपि क्षम इति सपामि। पुरुषः-भूपोऽप्यापापः संदिशति। असत्यामविकर्णशल्पसहिताः कर्णः कपोऽहं तथा त्वं दुःशासनप्तौलमभृतिभिहारभूमि थिताः अंतमानपरि क्षणेन विलय नेप्याप एक्स्तु मे शतो रंपिधानरक्षणविधौ धीरः सपन्विप्यताम् । मुपोधनः-प्यूहारस्थानव्यानेषु सर्वेप्वातिरथेषु को न्वन्विप्यताम् । (विमति ) भवतु तिम्माचार्याय विशपपिप्यामीतिमतिनिवेद्यताम् । परपाvिarकिमा) पोधना-अंगराजा दुभमविघ्नं मनोरथानाम् । सकटेप्वपि प्रथिनए- कमेवस्मदीरेषु तत्तत्स्थानय्यप्रेषु महावीर्यपराममस्त्वयाचार्येण या न्य एको प्यूहरंधाणक्षमो न कोऽपि मे संप्यते । तदा पुनः कर्तव्यतामूहनामापोऽस्मि।

·मावदेदि। [विजयतां कुरुराजः। देव अस्माकं महाराजोनमा
नागपदांग।
फंगुफी-विनगा महागनः ।
मुयोधनः-हन गृहीती जयगन्दः । प्राय कि काम।
कंचुफी-तप्रमानः मिथुरानम्य मागालो दल उपरिणतः ।
सुपोधना-सिंधुरानस्य समागाहून भागतः । न मिगत: वा
इति शकास्थानमिन प्रतिभागि।
फर्णः नास्य स्वयमुपागमने प्रतिबंधः । उपनागतिक्रमथप पातमुग्ने
• महारानमभिमापितुमिच्छति जगद्रयः ।
मुयोधनः कचिन्न किमप्यन्याहिन यम्पयं सिंधुराजो नोपस्थितो !
मेपयति ।
कंचुकी-सोत्साहमुखवर्णो दृश्यते दूतः । तेन भद्रमुपभसय नात्यादिनम
सुयोधनः-भवतु गृणुमस्ताय । प्रवेशय ।
कधुकी मिकम्य दूतन सइ पुनः प्रविश्य ।)
दूस:-( उपमृत्य) विजउ कुरुराभो । देव अम्हाण महाराओभत्तभी
जयदयः
मावेदयति ।
कर्णः-(माया ) धिक् निरुपचारताम् । न नाम भ्रांतो.
मुयोधनः- माग्मगतम् ) धिक् धिक् सामंतभूतोऽपि मे सिंधुरामः
महाराजशब्देनोपचर्पते । आवेदयति च माम् । न विज्ञापयति । अथवा
भवति स्वामिपक्षपातः सेवकानाम् । (प्रकाशम् ) किं विज्ञापपति
दूता-जह अत्यि मे किपि रहस्सं कुरुवदिणो एआइणो जेव्व णिवे
अणीभ । सा समुचिदमंतवाणे अत्तमभंतं पक्खि, इच्छामि ति
[-यथास्ति मे किमपि रहस्यं कुरुपतेरेकाकिन एव निवेदनीयम्

·दिनीपोशः। मन्मपुचिनप्रस्पानेऽभवत इष्टमिनि] उपोषनारमा ) अंगराज पराई पामि तपारमसंकल्पप- सायर किमपि भविष्यति । सपावरपरित्यत्तोपचारयप्पैनमुपसंद- यामि । तापवानपि मदेवरेण मध्यकालीरविपपे मामापदपिनु- माति। r:- :-या । विजपता महागनःnit ) अयोधनः- उल्क उच्यतो सिधुरामः समुचिनस्यानगतो भयंत प्रनिपाल- यामीति। दताता तथा 1 ] ( पाने) गुगोपन:- REकि कार्यदिप अपद्रो मामिलामा स्याता (Aman न.) दून:-पूर्ण पहाणं सामिणी जेल साहजादो करुणं विभो भावी। साहिरिणिोलेव सत्तम एरिसासभं ििप विपि परभ- माणी माणितं गोंड दीसद पमवि एत्य भयुदभदुवार- मुदं हि मर गादिसत्यनिदपरिचमस साइरस मुहादी । [नूनमम्मा म्यामिन ए मायानुरूणां विनयो भावी तयादि विनिद्र पर समानेनागाश्यं किमपि किमपि प्रगल्भमानः सो. मामिमा निशं गमयति । यत पाप्याभ्युदयद्वारम् । थुन हि पया नीतिमाखनपरिचयम्य मातस्य मुसाद । माय पदणि परिष या परमानं च निकाते मता पणमझिया भनु त्या दि भजने । मागं भि माणिवासा में लापरिसायो । मुरि

·वीरधर्मदर्पणे ।
मए तादस्स मुहादो । [न च पूर्वाणापिय स्वशरीरनिरपक्षों
सेवापरिश्रमः । श्रुतं हि मया तातस्य मुखाद। ] ( पुनः )
मूर्खाः केचिदुपासतेऽत्र मृगयुश्चाना इव स्वामिनम्
ये मोदानदति मियानपि निजाणास्तदर्जिन
ते मृता मम समता निहित ये वर्षयतः सदा
सेवात्तिमुपाश्रिता मगपती नाये शृगाला इव । ( निष्कान ।।
(मरिय)
फंकी-विजया महाराजः । सिंधुरानः समुपा-
त्यामे मरिय)
जपदयः-विनयस्य विजयस्व कुरुपते । (सपाकिव निळातः अपुगी।'
मुपोधनः-(समागमभ्यम्) अहो यन सिंधुराज । ननु उपचागतिक
मोनुचिनो भवाशाम् । राजभिः स्थितिभेदः सर्वथा परिहरणीयः
जपपानानन् नमाये निनपक्षेऽतिक्रांतोऽवसर उपचार
मथापि यावन्सिधूनामधिपतिनीवति तावन्न कदापि सब हारि
भविष्यति । यन इदानीम्
भयावा स्नेहवादा रिऍहितहना नाम भवना
नियुक्तस्य इलाणे गुरणि कुरसेनापतिपदे
पयं रक्षण करणवरिनालोनिधियम्
ग्यनाप: संदष्टुं सननविक्षयों नेष्यन इनि।
गुपोधन:-मनाय महतिः प्रतिमानिमिपुरान
শাখা নিস হামলা।

·{s4iའ:|
থে-পূব গো।
A: rཝཾ trin (4n;སྨ་འ1 vi:
ཅirit dt #rst ༔ :: 51 viiiin
It fi: *il¥ti། :rft arri '༔
ayrit : 43rfrift r ：
i}-in (ttrixiཀG;སྣry;r1 བ ལ 1 ****
༥ raf། :riir (4ts/toyuits•{(14་ry ་
༩ trlww • t་ Iv•vཀ viirriཨཱ4 v༔ ” ཏཱ་
་་:/a ttijstས་ཟlsp: +F༥ ཅན;iirrrent༦ |་ ,་ •
(༥intin t[༣ sit wwqirtfq།[• •ivrir: ;
;
ཀirui.iti•[nan༣ ་
jjun-witiis(st
revil-fit tti༣ ༩At tu ''sis-it wrtཙ༨) w
«yun| ༥twiཝིདི་༥༤ri༦༌། 1:* ཡ ཡ༡༣ ཟླ་༤
vii ་ནཾ ufst: ，
sit inf , s; r; f4•:•
mum afwimperdiet poetike *****
t [ (stre uttgfy ཙིན དཱ༔ ཟs'tr
{ trཙན་• ད ན ༣

·२६
वीरधर्मदर्पण।
निष्ठावलेन समयेन तपश्चरित्या
प्राप्स्याम्यहं पशुपतेविनयमसादम् ।
सुयोधनः-उदारो व्यवसायः।
जयद्रथः स हि हठसाहसलुन्धो देवो दोपादोपावविचारयन्
मसीदति कटतपासु पुरुपेषु । नापि तस्या दासधूया
कोऽपि दोषः । कुतः
सा मुक्तास्रगिवाधमैरधिगता पाण्डोः मुतायसः
या इसरिव निर्निता पणवलाहासीकता कौरवैः
दौर्भाग्यात्पुनरेव पंच बटुकान्भोक्तुं प्रविष्टा वनम्
तो तेभ्यो गणिकामिवापहरतः को वापचारो मम ।
सुयोधनः-सम्यग्दृष्टम् । अत एव दुःशासननिर्विशेषस्त्वयि मम स्ने
जयद्रयः-अथै निचित्य महत्तपश्चरितम् । यदते ध्यानसंदर्शिता
परितुष्टेन पार्वती प्रियेण भक्तिमदाय में किंचिन्सांतरोऽयं
रितीर्णः। यया
मिंधुराज ताक्दशैस्तुष्टोऽदं गुरुभिस्तव
निष्णावपेते पस्त्विं सानेप्यसि पांडवान् ।
सुयोधनः-(मपापमानिय) इन पियं नः मिपं नः ।
जपापा नेहात्रिनमपिन प्रकाश्य पार्यम्
गत यपमदन पनि महिन्य
गर्य भी प्यालरंट रियाय
काम अमिड नितं कि न्याम् ।

·গগন-ৰ। নিহ: বলে ?
riৰনানান যে ।
সগ- { খান বশি।
বয়স মা যা লাশ
না ।
গলায়।
* । । । । ।
'নএম নুরমাগ;af>"বে না”।
, ব্যাপার।
7 {{: যাত্ব :
* 4 । । ।
(৭) খ গ : খস। ' ।
~ fuখা। *** 'খ। **
i. ।
* শ{:
২.৪৭
a fti: {খ ।।
{খ খান ৮, ৬।
w
!, a w? **।। * ; ৯,
১৭ শ
i, }৬।
f

·वीरधर्मदर्पणनाटकम् । मृतीयोऽः। (লন মহিমানি সামাশা wখাসী গথ।) जयद्रयः-अहो अनुगुणो विधिः । पाहतपूपिनमम्पिद्धिमिस सापनीतेऽर्जुने संदेश्वरबरबलादातरमभाषण मया कयंत्रिमर रंध्रो व्यूहांतःभविष्ट इतररजन्यः सुभद्रासुनी रंधे पियाप व्यूहांस्न कुरुसैनिकहस्तैळपादितः । येनावदानेनाश्रुतपूर्वः कौरवाणां विक्र मां सकलसंमानेकायतनीकरोनि । तेन च समसरणाचार्येण बर: हेतुकामस्मत्मशस्ति कुर्वता कथंचिद्रोपायिनोऽप्यस्मात्मभावः सर्ततः प्रकाशीकृतः । भवतु अश विजयिनामग्यसत्कारमहं प्राप्नोमीति समुज्ज्वलितो मया वृद्धक्षत्रान्वयः । (परिक्रम्य ) अप कथमा अस्मद्विजयपूजासंमानविधानाय सुयोधन इदं वीरपूनाशिविरं नाभ्येति उलूक गच्छ हि मदचनात्कुरुपतिं भवदभ्यागमकांक्षी विजर्ष सिंधुराजो वीरपूनाशिविरसनिकृष्टे संनिहित इति । उलूकः-(उपभृत्य } जइ भट्टा अण्णवेदि । ( यया भाज्ञापयाति ] (निकान्तः।) जयद्रथः-अघ च द्रौपदीहरणप्रसंगात्पांडवहतकेभ्यः प्राप्तनिकारस्य महांत परितोप करोति सौभवटोर्वधः । अस्ति चाय विश्वस्तन स्मदनुचरेणोलकेन मदादेशादस्यामेव वेलापां स्वपराभवनिर्यातनक में आतनूपातं व्यवसितसंग्रामः संशप्तकैश्विरविलवितस्य स्वशिनि प्रतिनिवर्तमानस्य नियातमोवशात् ययाकथंचिदा अविदिताभियुन

·मनाया।
पानापानाताप
गणों नाम गाती
नगरपामारी गगणानियोतिः ।
पाय पाप दप्पट व में सिग्दना
फनी टोपा पाने मानाय नमः।
(पाप्यामगारमे शंकणग्नं पूर्वाग्र गारपि पंग.
पिनु मन पान पनि कान में पादपपानि । भपि नामा.
नरताः पुरसगरमानेन माणाजन्यात् । नारंप किमपि
मन मा ममाम्पतिसराप मायामि । परिपु मंदानुगग इस
नात्मानं पारपेदवायममी दुरामा मयि दारगमनुष्टातुं म्यवस्पेन् ।
न तयाप्पनं गणपेयं किं ग कपटपटुगोपालपसमा परिरावी.
गुमारं पातुरः एमिती नपानपारनियन्पन कनाप्युपायेन
नानक गोपायनि । शनि पर) पिक् । निर्गलित इव में
पान्यान्स परमभारः । अप या पुदप्रमेणाचसार इनमे
प्रभावी ध्वमो।
का-मेड भहा । एसो कुणं राभा सपुत्तस्स लाखणस्स
ग सौभाउलो वि समरफिलममुरिधभं दुस्सासगं भादर्भ कवि
वागमणं उपचरिभ सलकण्णागिदि अणुगम्पमाणो दो भन्न
AI [ नयनु भा । एप गुरूणां राना स्तपुत्रस्य लक्ष्मणस्य
शोकाकुलोऽपि सपरक्लेशमूर्षिछनं दुःशासनं भ्रातरं कथमपि
संशमुपपर्य शन्याटाणिभिरनुगम्पमान इन एनाभिवर्तते।]

·E-mit amirmTTE
Artifनमानrefere
निमगा in AATMER
गाA IT Angrera Ta Ti
miNTERTAmar
उदा-नमा भागात rian
मुगगन:-- fan
रामासम्म
भाष गुरिगाभिनय गर्गः
एका कर्मनिरपत्रिभिः सामः
को नाम निपिन गुपातमाः ।
अहो गसकमा सांभातको यन न कालं तुयारी में बम
लक्ष्मणों निर्जिन्य पातितः अपि तु वयमा यमपा वायंग व निना
गरीयानपि दमा दुम्मामनः मनिमम नादिनस्तीवरातः पविभिन
जरितगात्रः कथमपि माणवाइन्धमंत्री मायापि नीरजः संपन्नः।
(व्यायनिरकालविदातु मातकालमनुष्टेयम् । ( भागतम् ) एपोऽ।
संवदा कर्णादिभिरनर्थेभ्यसायमाणा मृदुयोधी जयद्रयो महेश्वरवर
लेन सर्वेषामेक एव शरणं जान इदानी कमप्युन्सेकमान्डः । वि.
बनेयमस्मयोधानां यदम्याल्पकस्यावदानात्तरच नितकागिभिभाव्यम्
तथापि प्रत्यक्षविक्रमेण जयशाली क्षुद्रप्रकृतिरप्येषोऽवश्यमय को
यहुपंतव्यः। (प्रकाश ) वयस्य सिंधुरान एहि । ( भस्य हस्तमनग्यो।)

·སཱ་བ། མ་ན་ཀུ་
ན་མ+Fr
ཨ་ཝནྟ ་བསྣtti.s tཙམ་ trཙrཝཀཾ 4ttr an
: 4:བསri 1:ཝ་ཝནཱ ཙཀཱit： ། a༣ ཙrཝཡ: ;
སི -rir; tཀ'tt: ts:}t is ，
1} ནས་ ༩:༣tis ftམསྶ |
མrarསུས་ཀift
•4.ཁ fiv*1• •པust:*།
1/18 ;t vi silk
བཝ sist:{e 1
མསurtairuial fiir it,བྱཱཎ
ཙཀ crit:༢ བn fct: ttvr t?id (s:: +
stair ; riwzག་ Ew witn4 ;།
:411 ཙཀ་ tiixཀཾ f•༣ ཙཝཱarrivetit:
visaབཙ༣ ་
viii, ཀབti༩ sifersatt isq
ཨུt (dra {tf*འ * faཎྜལ'i rལྟ་བུNi|
གArfaཀ ནགt, dri;
wIཁན་ཙིའཤོprfi༣༣ trutf༣༣
ruཀཾཝག་ཤ:tt༧ ཝཱག རྨ་

·किंचिकर कुरवलर्विततं पिरोपम्
मनि शारयः समुपेक्षमाणः
মাশামাখ যাৰ
नाम्माभिरममुपयुक्तममापीयम् ।
गुपन:- १ ) यमरण कित्यनास्माभिः समातिमा
सर्गाचाासियदनु कलई जनयिष्यति । मुनभमगरीशगा
भmirit गानन्याया। कापियसा शिक्षा नवम्ममा
मानो मामनी परामम्य योनियामाग्मिी शापित गोपी
IITH ) गिधुगम पगामा: भगान् ।
का:-गानीगारणमहति न नि मानिन
R
WATITHI-KATन न मानणागिदिगारणपणपाffigy
रणनिर्माण पुणे: दतिम्
नयमात गुनं नपा दानुमान
• ATTA गामिना भारित एक कृife
Mia | म मम नामोsftar
मारपट्पनः । म निर्मात निज भाताला
याद दिलदलम् | ak rat
rrrrfamateuarगणना gifrry
4 MIRREit antrik

·हनीपोः । कर्ण शासनादपो रिममगुणेन जयद्रनानिपिताः भूपते । सुपोपना-भराम कृपामयाममासनमायो पाराम ग. पयामितभरसादापेन तु मिन्येतीपप्पात्मताकतुंमामासे । अप য যথাথঘিালয়মাণৰ ৰাখিৰিসংশায় भारस्पपदा दिई प्रतिकूलमेराभरिप्यदिति तर्कये। उपदप: भो भो अविरय । परसभाषेण नितमिति न कदर्यते । तयापि भारत्मसादल, प्रमादमुभारपितु पुरुषकाररिसेप एरेप्यते। ममापि पसंभ्रमेगास्ति पिचिपार्जितमस्त्रालम् । न किल मारले संनिहितं सदा एम् ।। कर्णा-पतो न ई तात्तापूर्वम् । भामस्तु यस्य मावकालिक पुरुष- भारतस्पेन समात्मीय इति । जपदयाचिका) रामन् मुपोपन | समरेषु निहितारदानाः पुरुषा मंदिभिः स्तूयमानानुभावा प्रतिमतः संमानपूर्वपभिभाष्यते । तु भवसागप्परता रिपरीतफलमसत्यापासं पश्यामि । मत एक वन अगणिवतनुता सायनुदि विहार हरधिगजन्मा केवलं लोकमत्यै परहितरवचनाः कार्पमित्येव कुर्वन् मासिवगुरुकत्या सजनो न प्रवीति । सत्यारेन र पपा मात्मा दर सदस्पानामुपदास्पना मातः । एबमबमनो नारमत्रोपितुमुत्सो । एप सरानधानी मविपरशामि।

·वीरधर्मदर्पणे।
श्रोत्रियाणाम् । यदि अकिंचनः पार्यः तपचरितवाननन्पगविकता
देव तदिति विनिगमः ।
सुपोधनः-उदप्रास्त्रममावः श्रूयते मध्यमांडकान तु अंगराजमनुपात
तीति मन्ये ।
अश्वत्थामा-पितामई चाभिहतवानिति नौकांप कैतियस्य । शिर
हिनि संहृतवाणमोक्षस्य छपवेधित्वेन सुप्तस्येव निपातनात् ।
जयद्रथः-एवं कूटयोपी कटैनैव इंतव्यः स दुरात्मा ।
कर्णः-(सनिकारम् ) तत्किं विनष्टाः समरयोधिनो यदेवं कापुरुषवन्मध्य
ननु अहमेव हतार्जुनमायोधने । आचार्यः मुयोधने शिपिलप्रीति
त्वान्मध्यमवेगेनैव युध्यते । पार्यपक्षपाती च सर्वदा महारानं न्यय
रोति पार्यं च महीयते । युधिष्ठिरनिग्रहः पार्यसंनिधानेऽसुरू
सर्वात्मना युध्यमानेन आचार्येणेति कयं मतीयेत ।
अश्वत्थामा-अंगराज । न विदितवेदितव्येप्वतिशंकनीयम् ।
शल्यः-ननु अंगरान मैवमाचार्य मति विहि ।
खांडवस्य दहने यमनित्वा सन्यवर्तत दिवं विजुदा
यः पिनाकिनमतोपयदानी का कयास्य पुरतो वितरेषाम् ।
सापुर्ण किलापार्यों न दुर्घटपटनाया प्रवर्त्यति । नया भवर
.न प्रत्यक्षीकनपूर्व पार्षचरितम् ।
चित्रसेनन पदेपु धार्तराष्ट्रेषु काम्पके
मारमनःस्वासीन्मोक्षानुर्धनंजयः।
। भनोरि ..

·. तृतीयोंकः। नपि समितिषु शिक्षायितुं क्षमा सिं तु युदं पूतं च कृतविरमादक- नासपाति । कृतिगविधाचार्यों विचार्य मंत्रपते । कर्ण:-अप्रभवान्भायणास्मदुतर्षे न मुपनायते । किंतु न स दूरमस्ति समयो धनंजयम् अबलोकयिष्यसि यदा निर्दिनम् साकेश शिवशर रणे पया नृपतेः मियं गुरुतरं पिकर्पिता। शल्पा-एवं मिध्यति चेत्सर्वपापेष नपाभिलापिगा मिपमेव नः। जपदया-भालगतर) अनेन शल्पवारपेनतंकरपोधिनं पार्यमनुचित्य पुनरपि अनस्पातकममत्पर्य मे हलपम्। पावच स कार्ययोगो न सि- 'प्पति वाक्यत्सत्यं समानमभिसापुकोऽप्यांमाता माप्टेनात्मानपुसार- यापि। पारिसेपन्यस्तस्तु मपा कार्यमरः तेनास्ति मेला एवं पातितपार्यप नीतिनपुण्यात् सैनापत्ये कृपाप कर्णदोणादिषिः पुरत उत्पादिवविनयस्य ममैव सोकेपूको मरिष्यति । एतेनु निमिधान्येव । (are) रामन् कुरूणां देवरिपारसमोरास- घासा मापारि स्वालापहः कनः । इसपर सामसेनापर अपि पर रिन्पस्प विधम्पमाला परान् । अवस्थामा-किं नाम बातमतिकामिनुपीइसे । कर्ण:-माचापपुष न केवलयामपि तु सानेर एरमवीरानरि- पितिपत्पनात्मता मानिन्थे। जपप:-मन्यापन् । असारमसंनिभाने भरधान पर साटपेर साल

·वीरधर्मदर्पणे ।
प्रोत्रियाणाम् । यदि अकिंचनः पार्थः तपश्चरितवाननन्यगतिकन
देव तदिति विनिगमः।
सुपोधनः-उदयात्रामाः भूपते मध्यमांडवाना अंगरानमनुपाम
नीति मन्ये ।
अश्वत्थामा-पितामई पाभिहतवानिति नोक्तपाय कतियस्यानि
डिनि संहतराणमोसस्प छपवेथित्वेन सुप्तस्येव निपातनात् ।
अपापः-ए कूटपाधी स्टैनैव इतव्यः स दुरात्मा ।
कर्णः-सभिकार) तत्ति विनष्टाः सपरयोधिनी यदेव कापुरुषानभने
मनु भाप लाईनमायोपने । आचार्यः मुयोपने शिपिप्रति
सामसोगनेक पुध्यते । पाशपाती व सांदा महारानमा
रोति पार प महीयते । युधिष्ठिरनिग्रहः पापानिपानेऽशा
सापना युध्यमानेन आपाणेति कयं प्रतीपेन ।
अश्वत्थामा-भंगगन । न सिदिलोदितव्येवतियानीपम् ।
सम्प-ननु भंगराम पैरपाचार्य मति विमहि ।
भारतम्य दाने यमनिया स न्यात दिवं निमः
प: मिनाधिनपतीपदानों का कपास्य पुरती नितीणाम् ।
मानी रिलाचाों न दुपटपटनाया स्वरस्यनि । म मामा
नपन्याशा गावाग्निम् ।
सिमेनन व पारंगदेव पायो
मापनामामामासTARI
गगरपाय | Rite:..

·तृतीयोऽ
वाम पार्यने विनयपूनायां संनिधातुमस्माभिः । अतो भवता एवं
गुरुवीरः सहानिध्य विजयिनः सिंधुराजस्य महापचिनिरनुष्ठा-
तज्येति ।
सुयोधनः-पयाज्ञापयत्याचार्यः निधाना मनोहारी ) पदराम तदिदानी
पयाचारमयतनविनयनिये सिंधुरामायापयिकीयपचिति, प्रतिविधा.
स्यामहे ।
माल्या-उपपयने । सामनत्वान्महारानस्य भृत्यभावेन महदुपातपय
सिंधुराजेन ।
अवहिनमनाः स्वाध्यादेशे श्रुते न विलयने
गणपति न च क्लेश कार्य करोति य आहत:
निमिय हितं पन्या माईते निरतः सदा
स खलु विरलो भृत्यः पुष्पैः कथंचिदवाप्यते ।
पर प
यामधारपति भृत्यस्लममाणम्
कार्येषु पनमुचितेषु नया नियुक्त
सिदा सदानमभिनंदति च प्रशंसन्
स्वामी स एवं गुणविद्भवति मशस्यः ।
मुगोधनः-एवमेतत् । कः कोऽप्र भोः ।
स्याउ देभो । [ नयतु देव]
मुयोपना-गुम्पितरु । सायसेनाम मंगानिस्वन: mms....

·.
यामन् । अंगराज । उक्तापूर्वमपा यया या कातनाममा
३८
वीरधर्मदर्पणे।
अश्वत्थामा-आ: तातापवादिन मृपाविकत्यन क्षुद्रबुद्धे ।
कर्णः-आचार्यपुत्र । आपातविजयमदमत्तो जयद्रयो नितकाची अन्य
शातनिजपरवलतारतम्योऽस्मासु कुपितेषु क्षणेनैव न भविष्यतिनि
देशकालविदा भवता संयम्य कोपं कश्चित्कालः सोढव्यः ।
क्षुद्रापवादः श्रोतव्यः क्षतिनैव मनस्विना
अवज्ञव प्रतीकारस्तत्र सद्भिनिरूपितः ।
जयद्रथः-नाई मृपात्मश्लाघी नापि क्षुद्रः । कुरुपतये गुणमाय मर
याप्त्यर्थं सौहार्दाचितं सदपायमुपदिशामि । येनाचिरा शूरम्पनिले
पार्य हतं द्रस्यय । नैव मुविदितविक्रमाणां युप्माकं गुरुतरं पाया
फमितुं मे आयासः।
सुयोधनः-मुद्दाममेव त्यामरगच्छामि । नापि अंगरानप्रभृतिभिः
माप्तकाले धिन्यपाविष्कृतम् । अंग सिंधुपने समानकााणामस्था
विगदा यात्रवाणामुन्कांहेनुर्भवति । अतः मनमेवानुसरामः । म
पुमदादिपु प मा निधाय रणरामैनामुद्रिभि ।
प्रतीहारी-जा देवा । मनमनदा आचारिनेण सणावदिणा देवम
मेरमा परिधी भर
अटिमंगुष्ममरनजग्दिगिमाशुदरागागार
न परिक्षा दिनप्रपूनाए गगिगाई भदौ । भदौ मप्रमाणे
गुरतीदि मा अपिरिन ग्निी निगाभाग माया भर
मानिनिदान । [ भातृ देवः । नामतापागगनारिका
हाल मटेका बहिनी यमा अनिर्मष्टगपरग्निनिमार्ण

·Trmfमाय मिपा मम्माधिः । माता पर Filmमि विपिन पिंगमाप पाकिram- पनि ] pr: -R: TAMERTICITR दिशानी पORANो गिमापापविलीमति RARNI. गया। তাঃ- সমাগময় মাস দাশমণ गिन। मालिनालाम्पा ने न सिंगर गया १ लार्य गनियारलः निजपिय लि पाया भीति निम्नः पदा सम्पन्न रिमो भृन्यः पुण्यः कचिरायते । तर प.मभधारपनि मृत्पात्रमाण पाषु पनचिनेषु नपा निन मिला महानमभिनंदति न प्रसंग मामी गएर गुणनिगपनि मनस्याः । मुपोधनः-एवमेतत् । क. वोऽष भी। (पति) माया-उदेओ । [ भएतु देवः ] मुगोपना-पिता । मायानाग मंगलपनितनः मि

·No text on this page.

·सपी: माया म IIT समानणशिपमुनीम में ANTARA पाया. भारः । पिपरिमानि गान। : -म । गुग्णारामानन महापाराणोकन भामा मरा प:-नि:माधिनम् । पापामा-मापनि सानी मिथुगमः साम्प:- पापनासरणीपं विनियतु भागमःमो भनि. भारणी पंप जन्मेष्यते । पगगन भरपारा शिरि संगत मशानः। सपटप:--मन मोम ) बी. भरभ्याभिरपि । पाल्पा-मनारपणे संभारनपपात । रणादस्य प्यानपने पर पमानाप्यामसंशयभामः परासः जयदय माग ) ननु गमन चिन्यतामस्मदिमयः । भाल्या-त्पादना प्परमित पारविमाय पयायुतं संविधपम् । पुश्व- पाभिपंगण पकायामधिले पार्षपन्यो आचार्यगरानं पा विधाय गोपुपरफामा भरियतिरिक्षणीपाप मयलेन सोमवयमपान- हेतुः सिंधुरामा उपद्रया-(भामधनम् ) अपि विज्ञानां अनेन मेमपत्लगूहा मानीतिः। पुरुषा-अनु देवो । आधरिमी संदिसाई। गुर्द मए मादो संसत्त-

·-
वीरधर्मदर्पण।
शिनपशेषयितुं तत्काकितान्मतिसंदिश्य विनपनापंगण
पार्पिताम् ।
मास्य:- महाराभो मागोदिनिकाय पुनः क) भगुरिद्विको
मारामस्म भादेसो । इमाणि उण पूभागलाई। [ पन्माराम
भागार मनुपिनो पारानस्यादेशः। इमानि पुनः पूनामंगलनि।)
Angner पारपामगो)
पुगेपन- मामा RIVERSar)
मारित्यानिति पितामहो ना
प्रोगोला गुरुमलिनिय कः
नापेपतुल्गरिने साविकमामि
धगो मा समणिवीस यः ।
(awar)
সামপালংশগঃ যাবি
मानदं पद मामला
frশনগাল (যথার্থ খান
मागाभागादिनाजिमी राम गमगमः ।
दिवासिलामी दीनाम
var minhit afailirortrif7f17
नयम HTनानाम
श्री fantafateme!
T = ( T+7 +7 + x + 1 + Ttw

·যায়। নাম না । 14. মুহৰধান ধৰণী ই স ম গোস্বামী বা স্নাস বিন খান -শগ। সোশৰাধান সংবানে আম্মা গণিমেছি। যথোমা-মাছ ধরা যন্ত্রাস শি-নঃ বাসায় বিশ্ব সেঃ} শ মশি- মাষণা যুলম মাস। বাঘ মান নিৰ দাম করুন। সময়ঃ- পদৈননি সামান) ধান- भयोपिदि। প্লা-মুনৰিথম বাৰমাৰি। গােয় গনধন হব খামাবশ্ববাঘমাস: যতম। সবষেশ শ} নন শ্যামশাসঃ। শানো অৰৰ ঘাৰিপ্লাব যধাগুক যায়। গুম- খামিল বা কামথিং বাবদমা আব্বাস আনিয়া न कोम्पुरोधापा भविष्यति रमणीपश्च प्रपन्नेन सौभदवरयान- नुः सिंधुरामः। যঃ- আযম) অধিৰিাৰ অনমন্সল পানি। पुम्पा जे देवा । भाचारिजी मंदिसह मुदं मए ममगादी संसल ·वीरपर्मदर्पणे। अरलाई सन्चाई वि विशासिम विभइणा वासुदेवन्नुणा सरस्स- ईतीरे साभपज्झ उवासितुं समिहावणं विद्वा ति । अहो मंशा जत्यं पतशिविरे संणिहिदा होतु भवंतत्ति। [जयतुदेवः । आचार्य संदिशति । श्रुतं मपा दूतमुखात्संशप्तकबलानि सर्वाग्यपि विनाश नियिनी यामुदेवानुनी सरस्वतीतीरे सायसंध्यामुपासितुं सामिदन म विटाविति। अतो मप्रकार्याय मंत्रशिघिरे संनिहितामवंतु भवंत इति।) सुपोपन:-दो अन्याहितम् । ननु मदेश्वर अंगराम मादेशसमित उत्तरपुपनमापे। उपाय:-नन् परमस्मन्नतिधामसहमानोशितोऽपि गुणनो भाग- पमिपतमनुतिष्ठतु। दाम्प-नन सपनामागायदर्शनाप। जपत्रपा-ममत्याच मारमगतम्) में सेनापन्यापिका दिगुरतः। (प्रभातम् ) रान नियसंग्रामातीतादियाम्पामि। ममताम् । ग:-क्रियमिपिन परमेर श्रामेति । भनयामा-रिपायनिन। (4 miner) उपाय:-(RAM) ft नाप सिर में मातामा বস্থা বা বিশ লাঃ গাৰ না না গান जानेवांदगः। सिमानामापनाम सामानानविनाविपणन

·तृतीयोऽः।
भवासितरिमोश फाल्गुनासोधताप्राद
भपचिरल ज्दीसे मृत्युमापतिपप ।
तयापि रूपंचित्तूटमयोगातारलंगः सिरिं भविश्य कार्यसिदि
प्रतिपालयामि।
विकास करें)
रिमपना नाम तृतीयोऽकः ।

·. वीरधर्मदर्पणनाटकम् । चतृयोऽकः। (सतः प्रविशति शकुकर्णः पिशाचच ।) शंकुफर्ण:-अरे कुहरक्ख । णं अन्ज अम्हेहिं वणभोगणं एव अणुमा- णिजदि । ता इह जेब सव्वं उबाहर जंकिंचि महाणसम्भनरे तुए पक्कणं सिद्ध किदं होदि । [ अरे कुहरास । नन्वद्यास्माभिर्वनभी- जनमेवानुमान्यते । तदिहव सर्वमुपाहर यत्किचिन्महानसाभ्यंतरे त्वया पकानं सिद्धं कृतं भवति ।] पिशाच-तह कलेमि । ( निष्कानः ।) [ तथा करोमि । ] शंकुकर्णः-( परिक्रम्य ) एसो अहंघादिदाहिमण्णुणो जअदहस्स पिों- करो अस्स सेभएण उलूएण महंतेण पारितोसिएण विण्णविभ प्पभोजिओ अज पदस्सि अम्हाण वलसंबद्धणे काअकजलकाला- अससरिसे अंधारे पणीभूदे संसत्तभरणादो पडिणिवते कण्हा. ज्जुणे गुत्तवहेण वावादिदं किदव्यवसाओ इसीणं समिहाहरणत्यर- विखदं एदं सरसईतीरवणं पविटो म्हि । रुक्खगुम्मांतरिदा च ठविदा मए रक्खससेगा कन्जमाले संणिहिदा भवे सि । अणे- गेल्व पणमग्गेण पत्यो णिवदित्ति उलएण कहिंदं । एरिसे दुग्ग- मारण्णमागे एको वि सहस्सेण जुझतो विनई होदि । ता दाणिं एत्य भाभणं शिव्यटिभ भत्य गहणतमो काणणुदेसो तह जेन्व पहिपालभंतो विट्ठापि । [ एपोग्दं घातिनाभिमन्योनपद्रयस्य मिपं. करीश्य सबानोलोन महता पारितोषिणि विक्षप्य प्रयोनितोऽय. नास्मिरमा बनमारने काकाजलकालायससशेऽधकारे .पनी- .

·घनुशंका। भूत संशरणामतिनिकर्नपानी कृष्णाननी गुमरन व्यापादयितुं लयवसाय मापीणां सपिदाहरणार्थरक्षितमेतत्तारस्वतीतीरवनं पति शेसि । गुल्मांतरिता व स्थापिता मया राक्षससना कार्यकाले संनिहिता भादिति । भनेनेव धनमार्गेण पार्यों निवर्तत इत्पलकेन कथितम् । दुर्गपारण्यमार्ग एसोऽपि सहसण युध्यमानो विग- पो भवति । सदिदानीपत्र भोजनं निवर्य यम गहनतमः काननो- शव मनिपालयस्तिष्ठापि } } { मायेनोपविशति ।) (अपि पिशिनास्त) पिशाप:- (भोजन विमाय ) दिएउ शामी एशे उसलादो কুলাঘলহা বিদায়ী রমনী যা সুত্ব অষ্ট उलफलहिले शापिणो रले महापंशे आणीए पदे में पाणभपसे । दिलपालपुलिदा धम्मणदा संघोणा लकवाले अाएदासि मदंगममत्पए शामिणो माणशपकाई विविध वन- गोई मेदे पा शिलाहरे यमने जाएवं शवलाशवले लुइले ओहापापिजे शामिकले आहाले आणोए । ता भोभणे कलेतु शमी विमया स्वामी । एतदुसरस्माकुरुक्षेत्ररणारक्षिणमा- संसारणात्मत्यप्रयुष्णमुष्णमुनापार स्वामिनः छने मामा- मानीतम् । एते व पानसपा । रुधिरपरिप्लना धर्मनमा ब- याणा सरकपाल । एतस्मिन्मगनपलके स्वापिनो पहानसप- कानि विविधानि बननानि मेदो एसा शिराखडा अस्थिमना ! एवं मसवमा रुचिर ओठावलोप्पास्वामिनः कने आहार मा. मीनः । ताननं करोतु स्वामी।]

·No text on this page.

·मनुशीरा भंगाराणा प्रतिनिपानी गानी गुमान प्यारापि বিষ্যত্ব গালা গাথবাশশী গৰ HERE ERPानमा mitan in गाना मारा मारिका पनि भर परमाण पार्यो नि कांधतम् । यि दुर्गपारम्पपागं पोप गामण पुष्पमानो रिम- पी भनिदिधानी भोजन निगन्य पर गाननः काननी- र मdिragni ! ] ( adivan ) - पिताप:- (भ कार्य ) एि शामी ने दो रमेशरणादिलिणादो रातभरणादर्श पपणे उणे व उनका सारिणो को पााम भागार पदे भ पागमा । दिपालपुलिदा पम्मणादा टपोणा लावाले अाशि मदभमपए शामिणी माणशमाई रिविश पन. गाई मदे मामिल पमने अाएन शवलाल लाले मोहारपिने शामिकले आले पाणीए । ना भोमणे कलेटु शामी विनपता सामी । एनसरस्मात्तुरसेपरणारक्षिणस्या- समारणान्मन्यप्रमुष्णमुष्णाप्पणधिर स्वामिनः छने मामा- समानीतम् । एते प पानकपारे । रुधिरपरिष्टना धर्मना रए. घोणा भरपाल । एतस्मिन्मनंगनमत स्वामिनो मानसप- कानि रिविधानि ध्यंजनानि भेदो बसा शिराखडा अस्थिमना । एवं सरसमालो रुचिर ऑष्ठावलोप्यास्वामिनः कने माहार मा. भीतः । सझोननं करोतु स्वामी!] fr

·No text on this page.

·एगणा-या भारि मगर मामा पनि भागामिाण पोरे दमा परे । सुमेर सिदिदि भार F का गोशाम महण गोण ग उर्ण । ine ) भए एमो सभी ! { मामिला पनुष्णा गसगा. नाममनपिन्यम्मानानो गपि मा पर्ने । मापदोंदा ফিগঃ । fi. সবাই ব্যাখ্যা ব মনুষ মথম যে लिन पापन गरनम् । अप एप उभाः ।। अमरनाAST कुकर्ण:-( प परिमामा ) मा भानामि एमी भई अपम- पइ । परिणाद भणुचिट्टाभदिन पनि दातुं । परिगी भवि गारसीय एमा मादी । भदी पर जमणभरे पोराणयपदिदा पर पशुस्मा दोसति । अहे उण एभरमणापमण परिपालम् । मंगादि पाणपए रिण तजेट । एपेण व पभणाणुपालणेण प्रमाणं रममोमा रोमि। [यथाई नप एपोऽस्मानपरापतिमति- शतमनुष्टीयान पनि दम् । स्यविश्वासानेपा जानिः । अन रख पमनगरे पोरानातिता भूपिष्ठं मनुष्या हस्पते । यपं पुनरे. इत्यपना पषनं परिपालयामः । अंगीकृतं माणात्पपेऽपि न स्यनाम: एकनर पचनानुपालनेनास्मा राज्यभोगा भवति ।] शिव गुमना) करणं एसो एमाई किं कर्म णित्वहिस्सदि । अह वा ण णाय पिदो अहं एदिणा पुरम मेन पारितोमिभं पहिरनण । उर्स .

·नमाश्रिय) विश्वस्तेऽपि न विश्वासः कर्तव्यः सिद्रिमिच्छना। जीवनरी न विचम्यो यायकाय न सापयेत् । [नन्वेष एकाकी कि कार्य नियिष्यति । अय वा न नाम त्रि- तोऽहमंतेन प्रययमेव पारितोषिकं अनाच्छना । उक्तं हि तातेन] शंकुकर्णः-णं अरे उल्म मणुम्मद । कि पत्य आगमित्र अम्हा णिभकनारंभचत्रमिटाणं अवसरणं किदं तुए । अरण तुमं विध अहं अंधारे गदिट्टी । तेन गृहं चरंनी विमए दिट्टी मि। मा पलाएहि इदो एच आप्रच्छ दाणिं । कनं तु अम्हाणं ना दंसर्गण सिदकप्पं । जे होदु तं होदु । नन्वरे उलूक मनुष्यहर क । किमत्रागम्यास्माकं निनकार्यारंभव्यवमितानामपशकुनं कृत या। अरे न तमिवामंधकारे नष्टदृष्टिः । तेन गृहं चरन्नपि मया रष्टोऽसि । ननु मा पलायस्त्र । इत एवागच्छेदानीम् । काय तस्माकं तव दर्शनेन ध्वस्तकल्पम् । यद्भवनु तद्भवनु ।] उलूकः-(भारमगतम् ) अए पिडालक्खा रक्ससजादी अंधारे आहे. अदिट्टी होदिति विद्यारिदं खुमए जो अहं एणं पक्खिा पलाइदं किदकपो आस।पदोससमए अंधारो वि दाणिं घणीभूदो।णिउणं अ अणण लजाविदो म्हि । होदु ण अत्रमाणचिनाए अवसरों एसो उत्तं हि तादेण । [ अये विडालाक्षी राक्षसनातिरंधकारऽधिक दृष्टिभ- नीति विस्मृतं खलु मया योऽहमेनं दृष्ट्वा पलायितुं कृतक्रम आसम्। दोपसमयेऽधकारोऽपीदानी पनीयतः । निपुणं चानेन लजापि- ऽस्मि । भवत नावपानचिंताया भवसर एपः । उक्तं हि तातेन।)

·पीरः। मानोत्रयान नि माननाय चिंता सन्दाय नमपि योऽयमपति मोपात भारले मानिमारमपाम्य पान भानोति निमनगरम्प गतिं य । मस्मादी म एगो पर संतणीभी भ्य प्रम) गंगुरण पमादागामी सिंधुराभो पहिरणं पुरादिश पहा या वापि। वा निस्वाभो एसपीय उवगदी दि उपरि सादेण । मार्पनापूरणारत्तो पत्री रस्या पदा भवेद सिंग नपिपादनाप मुम्बी भवेत् । तामा कुष्प वर पणे विहिर मनुष्यादी पैप मपा सांत्वनीपः। नन शंकर्ण प्रसाद । स्वामी सिंधुरामा प्रतिक्षणं पृष्ठति का पाती का यानेनि । निरुपायस्तव सपीपमुपगतोऽस्मि । उक्तं हितातेन । सन्मा कुप्य तर पचने स्थास्यामि ।] संकुकर्ण:-मंदोदु न होदुसरविसम्मसीलस्स तुह सकं भवणास। न पाली मेव महने कम्पाणि यात्रुहरो आई । एदे मस्स काणणस गाणुस मय परस्सदा सेणिभा तरगुम्मसंयुदसरीरा मिलीभंति । निरिटी दे अंधभार गिमिस्सति । इमं सरं हत्ये समतो मिल- पहि । अमहदी सर देविखभण कोवि नुमं संकिस्सादि पारस्सादि या। (हारमस्मायापति ) गुहं नहिं चरतो पेखि भदाणं परिचण रसखसामगुस्सा विम मिप्पिटलोादी पटिष्णादपरिमाणो। तुम्हाणं दसगाहमारपजणीदिसत्यं । अदाणं तु पाणथए रिजहारमणं

·No text on this page.

·धनुर्योक)
कुरुणः-गं भी कापुरिस तुइ दसणण अन्न कनं तु संसभगत
जेब नरअ अन्न सिद्धीण हवे पुणो वि तुम्हारिसाणं कजाणि ण
कदावि अंगीकरिस्सी एसा वि दुदीभापटिष्णा मह मुपादोणिगदा ।
माह तद पोदु सप्पुरिसाण जेव्व संगदी सइदा । [ नन्वरे कापुरुष
तब दर्शनेनाथ कार्य न संशयगतमेव । पदि पाच सिदिन भवे.
पुनरपि युष्मादशाना कार्याणि न कदाप्पीकरिष्ये । पपापि
द्वितीया मनिता यम पुरखामिर्गता । यया तथा भवन सत्पुरुषाणा-
मेव संगतिरुचिता ।
(यापकामग्निकात उलूकः।)
शंकुकर्ण:--रविलीय) भए पदे रामदा एमाइणा एप्प दुवे गो-
पालामुणा पारपरसारिणदीसति।वामिद्धकप्पं परिणाद मय ।
भार पदाणं पच्छादो रंध सरसभंगो अपमप्पा नि.)
[ भये एनी रपामहाकाकिनावदी गोपाहामुनी । पपरा अपि
नपने पिम मनिशान मम । पापदेनपाः पार
ফায়দার।
प्रपाः।
(नादिलो चासोरणामी)
कृष्णा-पन्जप
भानरपि मधमेश्य रणाप पः
दुर्योधमाप रिमपापमपारी
परममिनिपारि
मात्मा हुनो गभनि पि मापपगे।

·वीरधर्मदर्पणे । पञ्च तेऽय लघुइस्तत्वममायगरतं च सन्मे न घडशो पूर्वम् । मानुमिति यान्वाणानाकर्णाटकामुकाः कधीभ्य पुंचंति तानेव द्विषतां गणाः । अजुन:-भगवन् । आत्मगामिनी स्खलियं भवतः प्रशस्तिः । कुतः दक्षे त्वयि प्रतिपदं पररंध्रवद्ध- सस्पे नियंतरि रयस्य तया तपाच शून्यत्तरारष्टिषु शात्रवेषु सिध्यंति निमगतयोऽपि मदीयवाणीः । कृष्णः सखे अतीव शोभसे विनयेन । भूताय तुते प्रवीमि ! यदासमा स्तमयं भानुमंतं रणायलोकयं सोऽपि देवः खलु भवदनुहरणकार इस विशाम्पति स्म । सदानी दि नीहाराणां विविधरचनाव्याममातंगसंघान् स्थाने स्याने किरणनखरैरक्रमेणावदार्य संध्यारागारणरुचिसटोऽस्ताचलप्रस्थशोभी भास्वत्सिंहोजमयत दशौ रूपयंस्ते प्रतापम् । अर्जुन:- :-ययस्य अस्तमये त्वन्य एवाभवन्मदीयो भावः । यतः यदा संध्यागगारुणिततुहिनः पिंजरितदिक् गतोऽनं तिग्मांशुयतिकरितनीदारपटलः मतं मेऽयं कचिन्समितिनिहतारातिरुधिरैः . असाध्या पीरो गत इस लयं कालवशगः ।

·चतुर्थोऽका। भूपक्ष सपनुचितपनो दिनमणि किमपि वनीव मे हृदयम् । कृष्णा-भवत्येवं करणशतिोन्मुखा रत्तपः समदर्शिनाम् । पपस्या पाप पदप । स्वनिवेशमार्ग माता भरिता अपि भया स्तिमिताकी नासापुटस्फुरणमपितसंप्रमी एकनिमलितनिवासदिलो जवेन पनाति सपवळा रयस्त्वदीयाः । मंजुना-मरतमतियार प्वातम् । किमपि च करणाविलोऽनुन्सापिए सपात्मानममनुभवामि । (प्रीधरय मा शंकुकर्ण:-मोदरिषभरो अधारो भदाणं मभरण विभ मणिदीमा अभं आई विधारण रहस्स पा उदरंनो मणिमादिप्पत सकिरीमभंस सिप्स अगेण करपालणाणिपादेखि (तक्या परिमगति[ महो पारोपकारोमा मरम्पर जलनिधिः दयमईरिसालपमेण पप्प पयानुपमरम्पणिमयूबदी- पापाने सविसमस्प पिपनन रवासन निपातयामि।] गृष्णा-पग अस्मिन्निलिपिकारे वागानीभ्यां गारपानारपारित गरिनव्यम् । घटप्रपोमिनो दिपायनियमानापिणो अपद्रम- प्रो मानिनः पयोमयः । गुगन्नदगारवाणी पणान रिल विनाविधभान्निा भारिता पभाभक्षारयः । शकुषण:- णाम विश्वयो । भणण पुनमाराणायामा .

·यश्च तेऽय लहस्तत्वममोयशरत्वं च तन्मे न बहुशी टपूर्णम् । मोनुपिछति यान्वाणानाकर्णाष्टकार्मुका: कधीभ्य {चंति तानेव द्विषतां गणाः । अर्जुनः भगवन् । आत्मगामिनी खल्वियं भवतः प्रशस्तिः । कुतः दक्षे त्वयि प्रतिपदं परंध्रवद्ध- लक्ष्ये नियंतीर रथस्य तथा सपाव गन्यमहत्तशरदृष्टिषु शात्रवेषु सिध्यंति निमगतयोऽपि मदीयवाणीः । कृष्णः सखे अतीव शोभसे विनयेन । भूतार्थ तु ते प्रवीमि यदासमा स्तमयं भानुमंत रणाव्यलोकयं सोऽपि देवः खलु भवदनुहरणकाव इस विशाम्यति स्म । तदानी हि नीहाराणां विविधरचनाव्याममातंगसंघान् स्याने स्थाने किरणनखररक्रमेणावदार्य संध्यारागारणाचिसटोऽस्ताचलमस्यशोभी भारतसिहोजमयत शो रूपर्यस्ते प्रतापम् । अर्जुन :~पयस्य अस्नपये वन्य एयाभवन्मदीयो भावः । यतः पहा मध्यारागारुणिनदिनैः पिनस्तिदिर गतोऽने निग्मानुयतिरिवनाशरपटला मध्यं कधिन्ममिनिनिहतागतिलपि प्रमाध्याग पीरो गाव कामतः । .

·- धनुषाः अपय तपचिंतयतो दिनमाण किपपि द्रवतीव मे हदपम् । :-भवत्पेर्व करणशतिन्मुखा नपः मूक्ष्मदर्भिनाम् । यस्य । पश्य पाप । सनिवेशमार्ग माताः अमेरिता अपि मया स्तिमितावकर्णाः नासापुटस्फुरणभूषितसंग्रहपीः एकांतलक्षितनिवासादिको जवेन पलगति सपवला हरपस्त्वदीयाः। रंजन:-प्रतमतिरं ध्वांतम् । किमपि च करुणाविलोऽनुत्सामिष सरयान्मानमइमनुभवामि । प्रविश्य RITERT) कुकर्ण:-अहो हरिसरो अपारो असणं मभरस्स विभ जलणिदीमा अझ भई विडालकमेण रहस्स पच्छा अवसरतो पणिमहादिप्पत सहिरीभ से सिस्सं अणेण करवालेणणिपादमि। (चोरिक्या परिसमाति) [ अहो हर्षकरोऽधकारोऽस्माकं मकरस्पेव जलनिधिः । सदपपई रिसालकमेणारयस्य पश्चादुपसरन्मणिमयूखदी- प्पमान सकिरीटमस्य शीर्षयनेन करवालेन निपातयामि।] कृष्णः वयस्य अस्मिन्निविडोपकारे सरगहनवीभ्यां सावधानरस्माभि- शस्तिव्यम् । कूटप्रयोमिनो हि शत्पादयछिद्रान्वपिणोपरळ- भवरेषु गुतगतिनः प्रयोगयुः । वत्मसन्नवारवाणो दवावधान- स्विट । विनपविभान्निःका अंतरिताः पयामकरसादयः । शकुकर्ण:-णणामलखिदोई अण पुत्साराणा । रपस्सा

·No text on this page.

·चतुर्षोतः। भवत्यंतर्यामी मम किल विकारोऽय बलवान् इदानीमायत्यामपि विगलितावासपिशुनः । भुवमहमतिबीभत्समानापानं संभावयामि । शंकुकर्ण:-हिभएण दोणतणं गदा अहिजोभनोग्गो एसो । ता सए मजारो विभ सजकमो उपसप्पामि । (सीपमुपसरति ) [हृदयेन दीनत्वं गतोऽभियोगयोग्य एपः । तन्मूपके मार्जार इन सज्जमम उपसामि ।] कृष्णः-ध्रुवमंतःकरणर्महांत खेदमनुभवति मिपवयस्पः । भर्जुनः (न्यम् ) वासुदेव आचार्येण युधिष्ठिरं मति कना करा पनिझा भवेन ननु सा मपि व्यरहिते संशप्तकानां गणैः माणगरीपसि व्यतिकरः प्राप्तोऽभिमन्यात घुट एव । दाणि तुममि उवविदो। [ स तु तत्व स्थितः । हमे स्थिरतमे पाडध्वजिन्याश्रये । वानापि भनथमंभावनस्य । एसो विद। दीविभाहत्या उंटसादी विभ तुर- दीसह । एमो भवगेम विग्यो ना भूभो वि लेमि । [रिक पिक को न्वेष विरे इतोऽभिवनमानी हरयते । पो. निलीनधि मनिपालपामि । ] A .

·'धीरधर्मदर्पणे । गंधमुबलभिम कण्णग्गी में चालति । ता दार दूरदो जेव्च जोभं पडिपालभंतो उबसप्पामि। [न नाम लक्षितोऽहमनेन धूर्तसारयिना । स्यावावगंधमुपलभ्य कर्णग्रोवं घालयति । सत्तावद्रत एव योगं मविपालयन्नुपसपीमि।] अर्जुन:-जनार्दन ! विजयिनोऽपि किं नाम विपरीतानि निमित्तानि में प्रादुर्भवति । ( उस्काप्रकाशः तारास्फोटपनि. शिवारुतानि च ) मायने दीनशन्दा अगुभमिव शिया शापयंत्योऽतियोरम् सन्का भूमि सशदं सचकितनुरगमेक्षिताः संपतंति पागम्भय कंठे कलुपयति गिर सीदतीयांगमंगम् सम्पासि संदमानं मनिमपनननं निनि में हिनस्ति । पापुमर्ग:-की ही भगेग उगागदेण उपलीिसग्नंतो कनं गास- हर्ण ता दो दूरभरोरेशे सत्ताण ठायमि [ धिर पिस् भनेनो झापानोपपपागः कार्य नाशपिप्यामि । तदितोऽपि दूरत रेश मात्मानं म्यागामि । मन:- माम्मादुगः करणयति तोहतरसम् निगयो मोसो नहपनि र चकन्यमसिम दतीमून मन्य दयपनिदान स्मितिम मनपि मावा पिर निमोहनपः -- पमा लिमपा सियविदासिया নবান: কাবিননাম: .

·पोस। भरपंचामी मप बिल विभागेर पटवान् शानीपापन्यामपि गिरिता धामपिशुना। मामतिभिन्मपनियापान संभाग्यापि । शकवण:-भिएण दीणगणं गदो भागोभनोग्गी एगो । ता भूपए मजारो सिम सजरसो उपराप्पापि । (सपमुमति ) दिपेन दीनवं गतोऽभियोगयोग्य एषः । तन्पूपके मानार इस ससमय उपमपापि।] फूष्णः-धुरमंतःकरणपति खेदपनुभवनि पिपरपरयः । भर्जुनः (गन्यम् ) पामुदेव आचार्येण युधिष्ठिरं प्रति कृना करा मनिशा भवेत् सनीणा ननु सा मपि पारित संशप्तकानां गणैः पोरः माणगरीपसि पनिकरः माप्तोऽभिमन्यात शंफुकर्ण:-- -सदु बुट एर । दाणि नुपम उद्विदो । [ स हत्त एवं । इदानी सप्युपस्थितः । अर्जुन:-भीमे पा मिपसाहमे स्थिरतमे पहिचनिन्यायपे । कृष्णा-कोदर मति न चाापि भनसंभावनस्य । शंकुकर्णः-नीही कोणु एसो विदूरे दीविभाहत्या उरसादी विभ नुर- अंनो इदो अहिवमाणो दीसइ । एसो भवरो मे विग्यो ता भूमो वि दरे गिलीणो छिदं पडिबालेमि । [ पि पिक को न्येप विरे दीपिकारस्त उष्ट्रसादीव स्वरमाण इतोऽभिवर्तमानी रयत । एपो. ऽपरो में विघ्नस्तद्रूपोऽपि रे निलीनद्रिं प्रतिपालयामि । ] (farstत.)

·वीरधर्मदर्पणे। भर्जुना-संशप्तकाभियोगेन चिरविलंवितस्यैव मे कोऽपि कुगलमाद कोऽपि नार्यण मेपितः। कृष्ण:-(हस्तेन दर्शयन् ) ननु स कोऽपि दीपिकाहस्तः सादीनाभिमु. खोऽभिवर्तते । त्वरयेम तावत् । (रपयेणं निरूपयाते ।) (प्रविश्य दीपिकाहस्तः) पुरुषः-ही ही भो । ईरिस मे देव्यदुनिलसि में इरिसाणं पुरि- सविससाणं णिचविअसालीणं इमिणा वनपाददारुणेण म. प्पिअणिवेदणेण आणंदपरिसमती भए कादव्यत्ति । होदु का गई । [धिक् धिक् भोः । ईदृशं मे दैवदुर्विलसितं यदीझायोः पुरुषविशेष- योनित्यविजयशालिनोरनेन वनपातदारुमेनामियनिवेदनेनानंदपरि- समाप्तिर्मया कर्तव्येति । भवतु का गतिः । ] ( उपमृत्य साप्न प्रकाशम् ) विएदु महाभाभो । गमो जोगेस्सरस्स । (कृष्णो रपं संस्थापनि ।) [विजयतां महाभागः । नमो योगेश्वराय । ] अर्जुनः- भये आर्यस्य परिचरः करभकः । करभक किमिति सदैव प्रियसत्तहारी अथ दुर्मनायमानः सगद्गदमिव भापसे । अपि कुशली महाराजः। फरभका-कुसली सभादुओसिस एसो लेहो णिवेदइस्सदि जंसमुइण कहिदं ण कस्सवि धीरतणं पंडवैस । [ कुशली सभ्रातृका शेपमेप लेखो निवेदयिष्यति यत्स्वमुखेन कथयितुं न कस्पापि धीरत्व पांडयेषु ।] (मदनपोषस्य दीपिकासमीपे लेख विमृश्यापपीते।) कृष्णा-(गृहीत्वा याचति ) संशप्तकरणविनपिने वन्साय अ नाय ·५७ मनुगः। भास पारागनुपागताप पानुदेवाय पदगमा पुधिष्ठिर:- मना-मदी कि नामागारमाध्या भान्मानसुपारभने । कृता-पिदिनोगमा दायणमपियं निवेदपनि । (म) मां पारम् । (mant अर्जन:-पर्चपा यया मे हदयं शकते। कृष्णः-(१) भाग संगमरपनीनयाभवनामभरतानागा- म्पदाग्मतिकागय परन्पो विचितः । भजन:-पिक धिर भागतो ग्वाभिमायः । न घन्सादभिमन्यो- रन्परम्नभेदमवगरनि । उपसंहारस्तु नानेनाभ्यम्नः । गृष्णः-श्यामस्तावदिमयसिदिम् । (पति) तत्र कुलकर्मकतेन मया मेरितो विदितपराक्रमो दिनीयमस्पदुपतिनं यत्सोऽभिमन्युः । अर्जुनः दाहा महापदि समुक्षिप्तो पतसः । कृष्णः-~ो विक्रमो वत्सस्य । (रास्यति ) सत्राचापश्चन्यापकप- दुशासनगल्पकर्णादीन्योधमरा पराभूप नैकसाइसांध कौरवसाम: तान्परसोरतारणानिधाय- अर्जुन:- कृष्णः-व्यू विभेव जयशान्य प्रनिनियर्यन्नुत्तमभृतिभिवारः संभूप प्रतियोध्य संग्रामे निपानितः । (रा वाणि प्रमा) अर्जुन:-न भोः कृतांत । हावास मम हृदयविकासपूगेदो हा पांचाली- भवानीविनकापनन । (मूल) कृष्णकरभगा-( उपन्य बीज ) फरमका-कुमार सपाश्वसिहि समाधमिहि । -ततस्ततः। ८ ·। ५८ ជំ ៖ कृष्णः- मागागी पनि । तातो भी सामान नातिनी सो विषयमनटतो पण या पाप पकार या निमपनुगानि गg काठोकादारदमुनि माननाना fear | भर्जुन:-मापा ) भानुम्पनु भोः । काकाकी मे मार्ग रिच प्ररेशितः । मोशन आर्य। कि नासीत्स कोदरोगुतपतंगीना गदी संनियो कि मादीतनपाउमावतिरयारास्ता विरक्ती रणे किया धर्मरतिनिनं त्वमतुलं वीर्य कृपापन्यपाः सर्वेपामपि जीवितपियतमो म्यूह यतः पातितः । अपि च आर्य धर्मकरस अयि इंत हंन कयमेक प्रियम् मुकुमारकायमरिवीरसंहतो जयकामनिर्दयधिया महिण्यता भवता न दारुणविधिर्विशक्तिः । कृष्णः-सखे भगतिकगतिना युधिष्ठिरणवमनुष्ठितम् । एपा इर्य देवगतिः। --अत एव आयतिवेदिना पितामहैन वत्सस्य दीर्घायुष्ट्वमनुक्त वाशीदत्ता । ललितमपि नास्माभिरेवमाशंकितम् । मुनिश्चाई ताह- - कपुत्ररत्नम् । हा वत्स हा तात ·मानना nपोषभिप पदसामागिने শাবানাই থকাৰাগান भावनिकता पा रामपापानिपालिकाभिमन्युः साया मुरदर्शयामि।न्योऽय भीपोकोऽर्जुनस्य 1 न पामिदानी मारिनुयुत्सो । मनात पर पायामितापवान्पयामि। भगरन मापस परिवानगण- पापभिषन्पुना गर्न पानम् । (मोmmer) Arman यो विजयत) कृष्णा-मार भातदारणोऽयं शोसावेगा। कय अविधे म्पतिकर एनं सांत्येपम् । पापि हि सदयं स्तमितपपिसीमसोकरकपन दिपाकिस्तार त सिंहसहननपदधीरपोपम् । मेरोरिबकपिह जंगममुकूटम् मार्शनेऽतिविरसन्मुखपुटरीकम् एक्याप रत्समभितः खलु वर्तमानम् ॥ (मणि मुपन्मुबमारय विशति) करभक-समाचासयतु भगवान् पपस्थम् । (पति) राक्षसा-रंगोपन्त) एसो में कारो पहिष्णादाशवाणस्स !

·air हाण:-10 प्रभागातील माता Ar: मनमानी सपी मिनटों या वर्ग पका पानिपनुशागी ngi काकाकारदमुपनि माननाना far | मना-) आनुममाः । कमेकासी मे कुमाग रिपके मरेशितः। भोपा मार्ग। किं नासीत्स होरोशुमतगीना गदी मनिधी हिं मादीतनपानुमानतिरपागा रिक्त रणे वा पपरनिर्मित वस्तुमं योग शामन्याः सर्वेषामपि नीतिविपनमा म्यूई यतः पानितः । अपि च भार्य करस अपि ईन ईन रुपमैककं पियम् मुरुमारकापमरिचौरमंती जयकामनिर्दपचिपा प्रदिभ्यता भरता न दारुणविधिशिकितः । कृष्ण-सखे अगतिकगतिना युधिष्ठिरणवमनुष्टिनम् । एषा इप देवगतिः। अर्जुन:-अत एव आयतिवेदिना पितामहेन वत्सस्स दीर्घायुष्टवमनुक्त- वाशीदत्ता । लक्षितमपि नास्माभिरेवमाशंकितम् । मुपितथाई तार- कपुत्ररत्नम् । हा वत्स हा तात ·मा पनामा पारपिय पदाभागिनेप स्परसदपान्सरविरोपासादिवारपान बोरोगपनिरुपतास पात: । पाशुभ मानि पातिवाभिमन्युः कर्षमा पुखदर्शयामि।न्योऽयं भारगेोऽर्जुनस्य । २ पारमिदानी जीवितुमुत्सो । बस मात पर पश्यामिस्वां परान्पामि । भगरन मापस्वपारवान गण- म्पापभिमन्युना गर्ने पंपानम् । (द) (मारी को रिगय) कृष्णा-मा मातदारणोऽपं चोकारेगः । कथं पैविध पविकर एनं सांत्वपेपम् । ममापि हिमदर्य भिनपपि तीनोककाचन विधानियत इव । सिंहसहननमबुदधीरपौष । मेरोरिवैकमिह जंगममुखटम् मार्शनेऽतिविकसन्मगं परपामि सत्समभिटः मला (ग) करभक-समाधासपनु मगरात मना) राक्षस:-देहा) एक

·बीरधर्मदा
(मगर) एसो दो मिनिष्ट शेतु सिंधुरामरस । [स]
पेशल प्रतिमानानस्य । एप हलोभस । निकट पद
मिगनस्य ।]
करमा-ममा परिचाहि परिपारि दीरिभाषभाग को
आताई मेकि भापरित्रापरत परिपापस दौAIANT
नोरनषित मातार कोरि।]
कृष्नापार ) पिर दयानन रंधमनार । मैदानी भागमे ।
(rammeो।) इदमास्माभिः तम् ।
:-भो भो भी हि गर्म नीभा सम्पनी गभानी-
नियो । मार्ग दाणि में प्रस्मिस ।। भो भी मतोऽस्मि की
Hit मोनितः । शरणविदानी पा1ि]
T-ATTगमन । भन्पेन पोनितो मीविभागेन
IR भागमा दामनमनाया गया
पनि नाशिानी परिणति
मरसगेल)
rint or मन भिषण वास।
मामा alihatiनगा।
माननिय भीम नागारमे
थिगन्नुपर्ग पत्र सादगा
पता लामा गता में कामः ।
हम-काय माहिती मात्र । परिशी गाया

·घों पाहरणीयम् । वीरधर्मेण युध्यमानोऽभिमन्य रणे पतितः सपदि सगमुग्यभारसंपमा जान पर सीरिया मायने । पदगुरु- मभारसभपपि दुर्लभ तसामानमात्रेणाभिएका लम जन्मलापफरम् । मा भत्स इदानी नो पन्युविपः। কলনঃ-মা কাপ ময্যথা চীন। দুৰ থলী पराइमुखस्य देवपातनापि वीरपुत्रोश्रमापानमभिनंदामि । गोड- स्तु स्वभारमूलभो देहिनाम् । भवद्वषोभिन्नमुशीर्णोऽस्मि । कि तु न कोऽपि कोरवेषु वत्सस्प प्रतिभस्तुन्पयो गुपलक्ष्यने । मकर मिपापतितम् । करभका-( स पाप्य ) विहिपा सोभावएण उम्झिदो पणनभो। {दिपा शोकायगेनोज्झितो धनंजयः। अर्जुन-विशेश्य ) अये किं पुनरिद राकार मत्व पते । फरभकः--एसो कुरासणों को विस्तर यस्तो भदा जि- जीप मम हत्ये दियो । एहि रेणिसापर देशहि गिभविभवग्यस. रिसंमभरदार असं । ( TERRA } [एप कुशपासना को- ऽपि पर ध्यबस्पन्भगवना निर्मिन्य मम हस्ते दाः । पहिरे निशाचर दर्शप निमं तप्पाराशं पारदंष्पापम् । ] शंकुकर्ण:-मामय भी लाभ सरणं उपभो ई पासो । { पायर्व भोः । प्रायम् । दारणापतोst न पयः।] अर्जुना-धिर धिर शरणमुपेने कि दारुणमापर्यते । फरभा-विसंगे सुमारे योगादिदनासिदो म आतताई अत्त- भरदा गितारिदो। [सिझे सुमारे गोरायादिनच्यासिनोपान- ·६२ नीरधर्मदर्पणे। तापत्रमवता निवारितः।] अर्जुना-एवं नाम | भगवन्मवच्छरणा वयं न कालादपि विभिमः । शरणमुपगतचायं न रमाचरिष्यति । फरभक:-कुमार लेहो समगो अवलोई अदु । अत्यि अत्त विस- सत्यो । [कुमार लेखः समग्रोऽवलोक्यताम् । अस्त्यत्र विशेपार्यः।। कृष्णः-( अनुवाचति ) भगवता त्रिपुरारिणव वास्मामु विहिनः कोप अर्जुन:-कयं पाशुपतमसाददायी भगवान्विश्वेश्वाः पादुपुत्रेषु को कृतवान् । नेदमवगम्यते । ततस्ततः । कृष्णा ( वाचति ) यतः भगवतो महादेवस्य प्रमादनोंदणितीयों जयद्रयो वत्सपाणिरक्षानस्मानबधूयात्मानं व्यवधानीकृतवान् । - न्मूलथास्मत्पक्षविनाशोऽध निर्णीतः । अर्जुन:-धिक् धिक् किं नाम स जात्मः परदाराभिमपातकी जयद्यापसद ईश्वरादरमाप्तवानेपच विनियोग ईश्वरवरस्य । विधेयर कैलासपते तवापि किल पाडवामित्रेषु पक्षपातः । शृणुमस्तावत् । कृष्णः-(पाचयति ) एवं गते सविराटपांचालाशोकमग्नानस्मान- -वधार्य भगवता वत्सोऽर्जुनः सांत्वनीयः । उभयोरागमनं विलंबि- तमिति घोरत्तकयने पाणी च न प्रसरदिति याचिकं लेखगतं महितम् । कृतकार्याभ्यामविलव्योपैत्य इत उत्तरं संविधानार्थः वयं दृष्टव्या. इति । अर्जुनः किं नाम संविधानमन्यत् । अनुष्ठितमहापातकोऽप्पयापि जीवति स क्षत्रियवदः । कृष्णा-इदं पास्यैव व्यवसितम् । १ ·पार। भना-कि. गरीन पिनाऽपम् । हा-पेशनन मनिषभ परापर प्राणीयोनिः । Enar:-मदि पति | भाग लि कादंग भग भोण चरण पादों गंगा णाम मां दुर कि न (Aain पल्य वहिदी । एक एष गी उपभो विपन्न समर । मायण रियं कर्नु नस्यानुरणान्दोन मरिन लणों नापाई द्वापि पुर्वा निर्यारोपस्थितः । अव म उनकोप । (प्रति) उलूका-रे करन अनिए ) खपेह स्वमेह । उदरंभरी नीतिक त्याप्रामवायुही मां सामिणिदेसादा जड़कम्मम्मि पनी इस पुदि वसीम अण्णत पाणन भरिसाउदितादेण। [समन समध्वम् । उदभरितिकार्पनपद्रपतवारविहं स्वामिनिदेशाल्ट- कर्मणि महत्त इमा एत्तिमुग्मित्वान्या माणयारी भरिप्यामि। सतं हि तानेन । दुष्टेषु दुष्टबनिः सत्य सदत्सदोचिता मतामला लोरऽस्मिन्मशास्त्रं दितं स्मृतम् । करभक:-( उलामावनि) अजुन:~-पुयना पुच्यतो माणक: । अनभिनाता क्षुद्रदर्शनो वराकः कोऽपि फरमका-जात्यणामो उम्भोचि । [ यथार्थनामोला नि । ) कृष्णा शरणमुपगतावुभावयवया । अपव्यस्त्वत्र कुटमपोगादिनि ·---- वीरधर्मदपणे। अवधमहनि । उलूकः-अगुग्गहिदो म्हि । घग्णानुम्हे जाणं दुवेणं कि वह उग्जुत्ता वर्भ तुम्हेहि मुका । [अनुगृहीतोऽस्मि । धन्यो युवा ययोईयोरपिय. ५ उयुक्तावावां युवाभ्यां मुक्ती ।। शंकुकर्णः-भभ तुह यायलं अगुहविभ तिणमिव गगएमि अत्ता. गभं । भभभंतं वि मारेदुकामो मुहं अत्ताणं अवगदो म्हि। [भग- पन् तर याहुयलमनुभूय तृणमिव गणयाम्पात्मानम् । भगवंतमति मारयितु कामो मूहमात्मानमरगतोऽस्मि । ] भर्जुन:-fi नाम भगतपि तुमुयुक्तः संधवापसदः । आः दुरान्मन् मिगुएलाक क्षत्रियमाणक । कटकारिन् भनात्मन । गारः क्रियतापिधानी लोरः । तथा हि पापमोगपचिनापरणेवा पुष्मदसंपु गोहीगंग पोतिननिमिया नियमाने गरः गुवागममा कुम्प यदि पुनः संदनान सामान नान्दगग्यासिदिनमणिःमाम्यतिथीनामा कHT: भार्ग नव्या मार्ग दाणा । [ भाग १ कटारी दगमा। अनः-मुलायमति। नियतिm in मागम नगगगगानाPAffitil

·चवुयो।
अब स भगगनत यायाची मुधपन्मम
स्वानुमफल्लो सदो होप्याम्पई ग्वलु पार ।
कृष्णा सिध्यतु मेऽभीष्टम् । धवनक
एस्तं मिला वालवाक्तिनुयाय शंभीः
घोराधर्मप्यतिकरमभूः गिद्ध एवं विधातुम्
तस्य पाने समरनिको पपना कारवाणा
पाणी निष्णारविदतगतिः कार्तिता कंटनानम् ।
अपस्य भारोतु रथं भान । (गी रप रोहण मारय । ) उल्क गरा।
ঘষাঘাষনন মাশয় নিসনামিন।
उस्मा-विप्रनु भनो । अण्णी सामी भए अण्णरणीभी दाणि ।
[विपना पवनी अन्पः शमी पपाणीय इदानीम् ।]
(Auth)
पण: कर्ण सरि यथापित माय ।
शंकाण- म दाजि हामी । भभनी पंगण एम.
सीमो माभा पर भाग अणुमin intra I गा.
दानी ग्रा: 1 भानो सानो पाप
पोलापानी भरिमि]ि
भना- माप भन्।
परभ-iremem भA ME पार.
हागणी पविभागमा rat
.

·No text on this page.

·वीरधर्मदर्पणनाटकम् । पंचमात.. {प्रति समर्थः। संपुर्ण:-पंवारा परि पण मए गिाम्पि पुदो कोरवाणे पवित्यो । कोरि कालो पदापं सनाणं । भारष्णप्पडादा हि निसा । अन्न दाणिं कुरुरामाणिसंधादी परिणादं भामारिजेण भभापतिाणणिमिचं एवं । मुरापदिखिदं में भणनिक- मिभक मागुणो नभई आसादेई पदविस्सदिति । एसो ता- भवदी भग्नुपरस पहतो पो । किंतु समभवतो एणं णिश. परिणापूरणे पाररस्सदि । जमरोदु पिदुको तवोपलेण अवग्म- कप्पोसिवि भादो मुदं उलूपण में करिदं । स वित्यरेण ष. भिम न किंचि नह पए पटिविहादन होदि ने अवता फतुम कहाणाणं जीभपरिताणोरमाररस अगिणीविरसा परिकम्य ) अए पदे एव अन्भुमदंसणा बीरा कण्हाग्नुणा मोम्मवेसेण मा धारिनशिविरं माहिरति । अपुल्यो क्यु को विभावो आचा- रिज १ भानुगस । कोविभ सिणेहो आचारिजस्स आणे । सा विदु अग्णं पढिनुहि पलीभी का गिमा आपा- रिजसति पदं तत धम्मो अग्गो वा अमेरि रिमाल (दिलीप ) उहिद पहा । संणिहिदी अ अनिमागमा सम्यो पदुकभशिविरं उपगमिस [ विस्टमन पर निशा श्रुतः पौराणां विस्तारास्ट 1

·No text on this page.

·दंगों माया ममी भाना गानागारमुपग- (1) प्रयेाकः। - (Prarietiri) अनः-भगन । विगं भवमि गणपितमिलाया.. ग्यात्मनो गितम् । नमः पन्य तृगाप नाई ना शहरवयीम् भागाधनियंत नहतानामंगरा । नमनिरोप भाचाय ममाप्यते । कृष्णः-चपम्प मा मेरम् ।। लिस्पापियोऽनग्यो पारो भीमः पिपर नापि भाभरवशाचा प्रमवन्न किम् । अर्जुन:-शांत पारम् । आचार्योऽर्जुनेन समरे पावित इति मनसोऽ- प्पसममर्जुनस्य । अतीर्णप्रतिमोऽहं पावकं भविशेयं न लीपापम- ध्यवस्पेयम् । न चाचार्यस्य परानये पितामहस्पेर कापि विशेषा प्रतितिः।. कृष्णः-नन्नपूर्वमंत्र पया निपिनमा वपसीति । न हि भवितव्यं पारयितुं शक्यते । मति च सर्वत्र भवितव्यानां द्वाराणि । आचा- पप्रति सावधयानिदि मनिपयस्व । उपचारमात्रमपदंसमाहितफलाप कल्पत । (रिडोय ) वपस्य पश्य पत्याएपोसवलोकनमाण समुपनानगुल्लरानंदपारिप्लालोचनम्वरया समुनित्र तित:

·No text on this page.

·पंचमांक: गुरुदर्शननात्मानं कृतार्थीकतुमर्नुनो भगवता सहावार्यसमीपमुपग- छति । ] (मान्तः।। प्रवेशकः। (ततः प्रविक्षातो यानिदियों तमंगन्य कृष्णार्जुनो।) अर्जुन:- भगवन् । वियन्धोऽपि भवचसि संशयिनमियोपलक्षपा. म्यात्मनो व्यवसितम् । कुनः मन्ये मृगाय माई तो शल्यकर्णकृषत्रयीम् आचार्यविरुध्यत स्वीकृतादृढसंगरात् । नस निरोप भाचा संभाव्यते । कृष्णः- वपस्य पा मेरम् ।। गिलोयामपि योऽनग्यो पीरो भीष्म पितापरः तत्रापि माभवहरपाचा मभवेन्न किम् । अर्जुनः-गाने पापम् । आचार्योऽर्जुनेन सपरे पातित इति मनमो- प्यमभयमुनस्य । भतीर्णयनिमोई पार विशेष न स्वीपापम- ध्यवस्पेयम् । म चाचापरप परान पितामहस्पत्र कापि शिपा मतिपतिः । कृष्ण:-ननूनामक मपा निमितमा त्वपीन । नहि भवितव्य पारयितुं शरयते । भनि सर्वत्र भक्तिध्यान दाराणि । आचा पनि तापपयानिधि मनिपघस । उपचारमारपीपीस्निपशप कल्येत । (गाय) सपस पम्य पापाएपोरसदपणानपारेण समुपमातगुरुतरानंदपारिलोचनम्मरपा समुपरिसि

·७०
.
वीरधर्मदर्पणे।
स्नेहामृतेन तव मूर्तिमिवाभिपिचन्
त्वामापिन्निव समुत्सुकलोचनाभ्याम्
पित्रोरपि प्रणयितामतिशय्य भूम्ना
हात्मसन्नवदनो गुरुरभ्युपैति ।
अर्जुन:-अहो वात्सल्यस्य ममात्रः ।.
योऽयं विभ्रदरातिपक्षकटकमाग्भारभूमि गुरुः
क भूमिमपांडवामिव रणे सजोऽस्ति सत्यवनः
स्नहोत्कर्षवशाद्विलीन इव मामालिंगितुं स स्वयम्
गृष्टिवत्समिवालोक्य रभसादायाति हर्षान्वितः ।
• (सत प्रविशति सौम्यवेश द्रोणः)
द्रोण:-
:-(कृष्णं विलोक्य ) इंत हंत सिद्धाः सकला अद्य मनोरया
अस्माकम् ।
निगमतिवेद्यमिह दुर्लभ नृभिः
परमं रहस्पमसिल सदार्थितम्
तदिदं महः करणयाभिलक्ष्य माम्
समुपश्यिनं स्वपमिहारिधी यन् ।
अपनापनमाया उद्वारे निरता भुषः
दिष्टया स्वयं मान्ने नरनारायगयी ।
भगाननायोग्य मादानी मागरणा वंदने।
कृष्णा-मानाप मिर्गतामिदम् । तथापि विदिनास्तियापा मिध्यन
सपागरिक ज्योनिः । वयम्प वंदन कन्यागानाचार्यपादान ।
.

·पंचमाको
अर्जुनः :-तात एवं कृताननाचार्यविरुट्रसंकल्पापादनेनापराधिनः
पार्पः प्रणपनि।
द्रोण:--(बाई अयाय ) फलंदु धन्सं पति नः शिवानुभ्यानानि ।
(आत्मगतम् | अहो विनिपिद्धत्वं भावानाम् ।
বালাগা অ্যান্টি ছাড়া
किरीटिपारिभणे भवनि कंटकराटतम्
पनोऽपि दधदुग्रता विनयमस्य दृष्ट्रामयि
विलीनपिव सर्वयान्पययनि मनीपा धियम् ।
(R)
पहि जान र पारिवनस्य पाम् ।
मिद दीर्घतरे सपस्यधिगने दिये च भोगे शिव
म्याने गाहसमाधिनामवति पोपवाधिरा
तगुल्या रपलु कोऽपि या सदधिमसिंहसना-
दानंदानिशयों गुरु प्राणयनानपपन्यापान ।
कृष्ण:-एपेनन् ।
भामाचीन शुशाग्रधिपणः मार्ग स्वयं एट्यान्
सिमानापिन्नागुरुसाचुलो पिनेता भूपः
सरि पिशिनष्टि यो निमपिया संपमापदपन्
आत्मेवापिसमां गतः मियत सिप्पीन कि.स्यारागः ।
भना-पागानिशा पितापेन सीणगोहम्म

·वीपर्मदर्पगे। मंदभाग्यः। (रोहित) द्रोणः-(खौद्गम् ) आह यदेव दाम्परं तम्या स्मारितोमि । सर्वेषु पन्विगु गया मगमः किरीटी লাল বনায় দামমাৰঃ सदिक्रममयनमंतारं च मम्य न्यूहं विशय विनये न कयं प्रपेय । कृष्णः-आचार्य वयस्य । अशोच्योऽमी वीरवरपयमनुषपन्नः अन्य तं स्वधर्मचरणेन सफलीनजन्पलामः । स तु सात्रियपटुम्नेन देवकनावदानेन शूरमानी पांडवांस्नृणीकरोति कूटेन च घननपत्र प्रयतत इति सर्वथैवातम्यम् । द्रोण: कयं कूटन वत्सव प्रवृत्ती जयद्रयः । कृष्णः-अयं किम् । तन्नृशंसकर्मणि नियुक्तेन केनापि रसम प्रतिपन्नम् । द्रोण:--धिक् क्षत्रियाधम वृद्धसत्रशुलपांसन जयद्रय नैप त्वं चिरं भविष्यसि । अर्जुन:-आचार्येण तु स्वयं प्रतिपन्नेऽस्य रक्षाविधी कुनोऽस्य चिर- भावसंदेहः। कृष्णः-अमोधवाची भगवंतो ब्राह्मणाः । विशेषेण भगवान्भारद्वानः। अपरिहार्यफलेयं शापोक्तिः। द्रोणा-स्वयमुपनिमंत्रितविनाशस्य विनाशनिवारणे को विघ्नः प्रभवे- । न चास्मत्पतिज्ञातं स्खलित्यति । सर्वात्मना छुपानपक्षोऽस्माभि ।

·पंचमानः। विधतन्यः । अपरं च अपहाय समरसमयं वृत्तं वीरस्य नोनितं समर तत्र प्रेमनिबंधनमेकं विजयामुधमनम् । कृष्णः-वयस्य वंदस्वाचायपादान् । कालो पर्व सनानस्य । अर्जुन:-( भिवादयन् ) अनुपापोऽदं गुरभिरतत्तच्छिमामयोगदर्ग- नेनाच समरभूमी। द्रोण:-पदिच्छामि ते तदस्त । वयमपि यावन्मकर्षमय वन्सेन सह योजुमनसः । तदशियिप्रयत्नोऽस्तु पन्सस्यारंभः । मा पदनियः- मिप्यसे तदा जयद्रयस्पाधावमिनं जीवितम् । नान्यया । हप्ण:- साध्या भावाम् । (नानी पानी ) द्रोणा का कोष भोः। (प्राय) दास्था-विएदु कुरसैणाचई। [विमपना कुमनारनिः।] द्रोणा-पावनगमगप पनदो भवामि तापनार्यपगताः प्रतिकार एव निष्ठंतु निया) समस्य:-तह । [ना] ( परिकामाने ) . जपदया-ददिक आरेयता भारदानाप दर्शनान्गाः सिंगम पा. पान इति। माया-गिंधुराज । दाणि एम अंग्भारपरिही मतभर पुरणारी | মঙ্গলধক মামা সাৰৰ কি र मेय भाताई भNिati

·Pr
.७४
धीरधर्मदर्पणे।
[सिंधुराज । इदानीमेवाभ्यांतरमविष्टस्तत्रभवान्कुरुसेनापतिर्मामा
मवान्दर्शनार्थमुपगता अस्माकमागमनं यावदिह प्रतिहार एवं तिष्ई,
विति । तद्भवानिहावस्थातुमर्हति । ]
जयद्रथः-अहो अपशकुनमिवावसरमतिपालनमस्मादृशस्य । किंतु
द्रोणदर्शनाकांक्ष्यपि सावलेपोऽहमिमा प्रतिपालनवेलां विश्रामकरी
मन्ये । न ह्यात्माभिमानं रक्षता कयमात्मपरित्राणे सस्वमुखेन विज्ञाप्य
इति सम्पनियते मया। यदा च तेन उलूकहतकेन व्यपगलितधै-
घृणास्मत्सेवात्तिमुज्झता तस्यार्जुनहतकस्य मयि चिकीर्पितपादित
तदापभृति नष्टसंज्ञ इयानीशोऽस्मि निजगात्राणां संदृत्तः । तदस्य
सेनापतेरुगपमनं यावस्थिरीकरणीयो मयात्मा। (निश्वस्य ) यया यथा
घात्मानं समीले तथा तथा पात्रभूतमिवात्मानमनानां पश्यामि ।
प्रयममय कृतागा द्रौपदीर्पणेन
पुनरुपदतकीर्तिः कूटमुत्पाद पार्षे
शरणमुपगतस्तद्यमाचार्यमद्य
न वचनमपि वक्तुं धैर्यलशं विभर्मि ।
न त्यात्मगौरवं लघुकर्तुमिच्छामि । कपटसंवर्धिता हि गजनीतिः।
च मातकालम्
न रिपुणा सह योदुमना अहं
न समराय फ्लायिनुमुत्महे
अगतिक स्वपगममधलः
समुपयामि शरणपगिहेनरम् ।

·पंचपोकः। कृतकर्मानुशयादेतावनी भीतिः । अति हि नाम बीभत्रमः संसा- रगतिकराः। जनपिच्छद्रान्वेपी विदितयशसः स्यादसहनः न मंपत्स्वाचासोऽगमभयनोस सततम् शरीगणां ग्लानी विषयविधुरं साम्पति मनः मुखाइएवं मृत्युजननपनु जीवं ग्रापयति । महो अस्य मोहईनुत्वं ग्रामणसंनिवेशस्य । पानि पुण्यगुमंदृष्टान्य- पि पूर्वाचरितानि भत्र स्मृत्वा तपस्वीर स्वात्मनि दोपदी वैन- प्यमुपगतोऽस्मि । अर्थकामफला राज्ञा नीनिः सर्वत्र हयने धोतरानु विमाणामारफलकालिणाम् । सदित्य कापण्यविकलः कथमिम धर्मावष्टरमागारमुपस्नेहयामि । (यायमारत) (प्रोवाय समरमरण.) द्रोणा-(भारमानम् ) धो गुहानिरिननाव इति प्रगिदि- रपानुभूएन इस प्रथम मया मा शिष्यं यतः पिगम रामरे विगध्य पापरय सणविशे कृतगंगगडपि । जपद्रया-(पार ) भरे प्रमानापापः । भाषार्प एविप्रानाभानुभमपातार नगमान थगितामा समनार,

·पा
मनःनि नियम
Term मा पम् ।
भानागंगाम्ममुगप्रारिणा नामrathiनमा
होग:-विनिमा मागमभागम् । जग अपताम् ।
কণাল যার এগা কাতার
गानग्रस्पी शामिाना।
#नाम मेनुप्रमालम् ।
का-
पतित्रतापगमुग्ररूपम्
स्टप्रयोगी यदि गावीर
एमाग नृसंगना ।
सिदतीभिनरकस्य मार्गः।
जपद्रयः-नन्याचार्य अत्रापि भवति प्रतिाननम् । एष तु
स्मन्मोनस्यैवोचितः ।नया पापिन प्राटिलोमिनमायकेवलं
दोपैकटशा भाताई संभाव्य।
द्रोण:-दुरात्मन् । आत्मभायणगल्भनेन भगवतो वरगौरवमपलपनि।
फासमयावधि गुरुगुणाः पिंधर्यादयो ये
रानन्येषु प्रसवसइना युदभानोऽपि ते ते
निता माहेश्वरवरवलान्मोहमापय भूयः
सैनापत्ये विलुभितमनास्त्वादशः कः कृतघ्नः ।
जयद्रथा-कदानु पांडून्विहाय कवीराणां गौरवमयभवता प्रशस्तमासी-

·पंचमांशः। दाभवाईलर भात्मबलावल्या युद्धं दानुमममय निरुपा हान्पानं स्थापयामि इति अस्पोचरमुपश्रुत्य गंतृपिरामिनि च पार्थनिशाभ- पादपादपयानं पोचिनम् । तदि कारवसस्य गयवमेवाविकुर्यात् । दोणा-पताम् । म्यूमुग्पप्रतिष्ठिनस्य मम पार्थ विहाय त्वया ना- तव्यम् । अस्सपाधिम्य वा कृतातोप्रपि धर्षितुमक्षमा सिएन पार्थः । अपतुं समर्मदोपादन्यत्र यास्यसि न तत्र में विभाला मानुस । भो भो कुर मनानायमा । शृपना धर्मयुद्धानुशासिनी पोरगा मग बदः बुरसेनापनेसर्पम्य । भासाची पिना रपीभगनिना चपस्थिनो पो भरः सादी सादिनमायेन समरे पतिः पदानि नया ईदै स्थानमयायु न शरणं मामय पथ्यो रिपुः पर्पः कूटविधिदिनास्तगमपासो लिपिदी रणः । (ARERS द्रोण:-(य) पिदा शादिया। रवद्गशाः ममारिनरगिलामीमहाय कुनः मागणदायिनिशपातामा पाधीलारपनि करिग्गा पनि पापः संग्वाम्मानध दापानान्कार पुणेदार गया। mat स्वरथम प्यरमा प्रति भाषानिएष्टम् । गया:-RRAIमाचार्य:Katri मोण-विमAWARE

·Ge
वीरधर्मदर्पणे।
शरनिकरनिकृत्तरंडमुंईररीणां
व्यतिकरितरणोऽहं शाकाणीगखः
अनपननिनरोपासत्रसंहारकामम्
विशसनकनदीमास्तर्पयाम्पय कालम् ।
आश्वासो नाम पंचोकः।

·चीरधर्मदर्पणनारकम् । g) { মত লম্বা হয়। } দয়-মাংসা হয় সমন সাথ বৰণৰ গুনগ্রাস সাগৰগয়ে শাম নাৰি লিখো বাবাবাবা- মবিন্না ঘাবমঙ্গলাচবি বুলালিং। বনমনন যা বলি সত্যপীর সাশ্যা: মামী মান্য যা যাব । ন বিথা যায়নিন সমাকল। যথাঃ খ ম নামান- বিখন যবিমান হানামযানানি- নিশালিদ বিন্যায় প্রমান গ্রামবিষাণ। (ঘগবে ৭) নি সাবাবাঃ। ( সংশ।) সা ও বস্তু শাঃ। সনা বিলাসা যখন শাবাশ ব য ৰাণ যমঃ। যা কি বাসলীলা কৃষিবিদায়ী ভাষণ বায়ু কুকাষ দবিলিযাসঃ যুগ ভাব্য ব্যর্থনানুযায়াঘাণিবিধাঃ भूपत्ते युद्धभानां भुनकलितगदासगापागनाम् । ঋবি সুষ সমাৰি ধৰি শৰ্মায় নিৰ পৰা ধৰণা

·८०
चीनमांगे।
समुजानगरिय सीपीया पुनः
गापित गरी प्राटितानिभीमागमः ।
अयं च रणका नयागायनम्य प्रहारः ।
रिदांगाना स्वगतकम्गइननीयानाम्
मनानम्पतिकरमयोगमन्डोन्मुग्पानाम्
पायवापतितनिइनमाष्ट्रमाचादिकानाम्
तस्यां दवनि हृदयं यावतः प्रमितुमें ।
ननु नितामिव कारवरण सगिपान्माईनाचार्यमभाग । केऽश्य
पुरतः प्रतियोधाः । ईदृशनापि सहयुध्वनां पयिततरं भवनि पी
पांडवानाम् । कुतः
यदि गुरूरभाविष्यत्पांडवानां सहायः
समरमिदमकल्पस्यन्न मभावाय तेपाम्
विजितनिजविपक्षी लीलयाचार्य एकः
करगतमकरिष्यद्राज्यमपां यतोऽयम् ।
अये एप स श्रीमान्सनिकृष्टनिलीनस्य भीनमीतम्य
परित्राणतत्पर. एकवारोद्यमिनामपि पार्थनमुखानां
नामभ्यागमं महाग्रप्रभावेण विफलीकगनि । गरीयां
पांडवचमूनां संहार । अपि न पुनः त्रिशून्या
भवति
अवमेवष्टं किल कनांतस्प।
पट्टमा श्रोत्रियोऽयं शमदमनियमानास्थितः कर्मबंधैः
कैरप्पुद्राचिनप्पोक्रुरत कृतमनिईस्तमापुरतंत्रम्

·पेशायनं निपुणपुमापादाय पहारकामा परवारी लिन समिपि मानने शास। पनि पारिमारिया: मसामणि रणपु सोमय শয়াণ বিবাঘ: मग मनिष पास्प पाए सम्पापमपनिभृता इमर्पित। बारदेव गुगलयस्य स्टोरस्य यावाटपर्वत पने प्राणाः । एरेनर निशानिनो रिनपोगत्पेन रोपात्मना नन्दन प मार्गदेण विनितानि:साहन्वो नृपाः एरेनव पाइनर गुणा सक्ष्मीपतिहासि घरेयं सहभूम पामिर मेगा पदाकं सदा । एप पुरम्हनरामदेयमारपिर नोऽपि नामैनमनभिद्रुत्य निर्व्यापार पापमयं गंनुकामी पागपेवाभिमानास्ने । संभाव्यो पारायमरे খাদ্য খাৰৰ গাঁৱৰণৰ বৰািৰাযথ সখ- स्यमाचाविशेषयिप्पनानि । (वय ) त ति नन्वेष सात्य- विसपुग्यन माना धारनिकरण वगनाभितः कुरुपनिप्रेरणावशाद माय रोपपापि विहाय संधार मापननानभ्यापनति प्रचंतक- माचार्यः । तापनगवना पादचेन रंभम् । अतीतमाचार्यमार्ग पापरयः । रिशिष्टय जयदयम्पंदनी पलायनाचारसमीपमुपर्नु म. भवति । निद हानी मन्युधनंजयस्य ।

·चीरधर्मदर्पण।
समुच्छलियोहितंय मुवि पंकिलायां पुनः
सकष्टमित्र वर्धने प्राटिनानिभीमाधमः।
अयं च रणकंदंश वृत्तणीयाधनस्य प्रकारः ।
विद्धांगानां स्वगनकरणहवनविदानाम्
मतानव्यनिकरमयोद्रेगपूर्बोन्मुखानाम्
एकत्रवापतितनिहतमाष्ट्रमायादिकानाम्
दृष्ट्वावस्यां इवति हृदयं यायनः मेक्षितुर्मे ।
ननु नितमिव कौरवैरद्य सविशेपोत्सादेनाचार्यप्रभावेण । केऽस्य
पुरतः प्रतियोधाः । ईदृशनापि सहयुध्वनां पथिततरं भवनि यो नु
पांडवानाम् । कुतः
यदि गुरुरभाविष्यत्पांडवानां सहायः
समरमिदमकल्पयन्न प्रभावाय तेपाम्
विजितनिजविपक्षो लीलयाचार्य एका
करगतमकरिष्यद्राव्यमेपां यतोऽयम् ।
अये एप स श्रीमान्संनिकृष्टनिलीनस्य भीतभीतस्य जयद्रयस्य
परित्राणतत्पर. एकवारोयमिनामपि पार्थप्रमुखानां पांडवानिरया-
नामभ्यागमं महोग्रमभावेण विफलीकरोति । गरीयांचारव्योऽनेन
पांडवयम्नां संहारः । अपि न पुनः क्षत्रशून्या भवति भूतधात्री ।
अपववमेवेष्टं किल कृनांनस्य ।
पदमा श्रोत्रियोऽयं शमदमनियमानास्थितः कर्मबंधैः
कैरप्युदानियोचुस्न कृतानिइस्तमाधुद्वतंत्रम्

·पटोगा। भागे पापपने निपुण भरपोदोश्य संसारकामः पर काला नियुक्त परिधिषु न भरने पर। पति पनि दीप त्रिपाः शोर सामणि रणगु मुराचसोऽपि सदरापनसमुपन्य मिरीनसायी सगरतन्दिप इवास्प रप विशाप सव्यापसव्यनिभृता इतरैयतते । ननं सादेव गुरारमस्य स्ोकस्य पाएम एते मायाः । एक निपानिनो विनापोऽगस्त्येन रोपात्मना नन्केन प भागरेण विनितानि:सावो नृपाः एकनेर पदानिश भूगुणा समीपतिहासि पनेऽयं सहभनभूपणमित्र प्रेम्णा पदा सदा । एप पुरानागदेवगारपिार्जुनोऽपि नामैनपनभिद्रुत्य निर्यापार उवामन्यं गंतुकापो मार्गमेवाभिळपभास्ते । संभाव्यते पावायसरे भोपनो वागुदेवस्प रथसंचरणनपुणन परिहत्पवानाप जपाय- स्थमाचार्यादिश्लेषयिष्यतीति । ( विलोक्य ) हत हत नन्वेष सात्य- सिममुग्वन महना वीरनिगरेण वेगलामिदुतः कुरुपनिप्रेरणावशा सो रापमादाय विहाय संघरथं सामनानभ्याति प्रचंडक- माचार्यः । लन्ध तापनगवता बागुदेशन रंधम् । भनीनधाचार्यमार्ग पापरयः । विशिय अपद्रपदनो पलायनांचापसीपमुपंत प्र. भाति । नियह इहानी पन्युनंभपरप ।

·No text on this page.

·८३
पष्टोंजः।
भव कृतमंधानः । एष वाग्विपपीभूता दुरात्मा !
अर्जुन:-(चम साम्य ) बरे २ संघवापसद नरपी करताना
पास्यसि ।
नन्वेष ने पनसमुघनमीपणास
स्त्वां पयामि परलोमिनोऽन्य
भागातु नाम तब गावाप्ट्यंकापाः
साधे वयानुभवि विनिपानमध।
पपस्प किमिदं नाम । मानोऽपि परिहरनाम्यतोऽधिकतरगन रपेन
पलायन इन हरिपापमः । तदागनुसियताम् । (रमा) मी
औरणभीरक थियधो गुर्द विहाय पयर्ग नाम ।
(सिमान्यता स्पेन जयद।)
जयद्रयः--प्न मेरपा पान् । मायापनि का बेगेनागी पशुपाया-
रयिः । त्वरयरवास्पदयमाचारमीएम् । पञ्चांदनीमारिये ।
सूना-भायुप्मन् विमाए इदानीमापापो प्परिनास गपुर।
হয়ঞ্জৱমিনুমানা। লায়ন্যে খুবৰাখিশ
नापपाननिदानी शवपम् ।
जपा-कपत्र नाम । स्पेगदी प्यापापिये पापिपानिनए ।
नेवारपन में मपोमनम् । एप पादपार पापापागाईपेपम् ।
() गो अपारितम् । धन
भन्यागमो दुरान्मा राणायामासादपिप्पनि । भोक पप
मानिमयापिएमापते। (गोमाणी
भना-भरे शिवारम् । एष लोनि

·८२ वीरथदपे। एकतः सिंधुरानोऽयमाचार्यो दुग्मेकतः उभयोर्मध्यमासन्नः पार्थस्न्वरितसारथिः । दर्शनीयोऽयमिदानी व्यतिकरः । अल्प पश्च दिवसस्त्वरपनि उ ममनयोः प्रकुपितयोः । तत्समीपतरदेशमासाय पश्याम्येनयोर्य- सितम् । (निष्कोतः।) विष्कंशकः। (तत. प्रविशतो रथारूढी कृष्णा नौ ) अर्जुन:-भगवन्सत्यमुक्तमासीत्पितामद्देन न शक्यमाचार्यः समरे पराभवितुमिति । इदानीं तु आचार्यस्य च पाप्मनोऽस्य च रिपोर्विश्लेषणं दुष्करम् सिद्धं सात्यकिकल्पितादाभिगमाचन्मंत्रतो निश्चिताद मासाद्य त्वरयास्य तं स्यमयं याबद्रविश्यते हत्वनं तरितास्मि ताचदपि वात्मीयां प्रतिज्ञामहम् । अल्पं हि अवशिष्टं दिवसस्य । आचापदंतरितोऽपि समरपरिहार- परायण इव दूरतः संचारयति निजरथं सेंधवः । तथया कालहा- निनं भवति तथा त्वरयितव्यमस्माभिः । कृष्णः-वपस्य कितवाग्रणीः संधवः कालहरणेन समाप्तभूयिष्ठं दिवस समापयितुं यतते । पेन युद्धसमयेनाभियोगावसानं प्रतिज्ञा विघाताच भवन आयुपोऽनं दुरात्मात्येक्षते । एपोऽस्य ध्वन उपलक्ष्यने तत्राचिराला मापयामि । ( रपवेग निरूप्य ) ननु माप्तकालो भ्रमान्मुम्र्परिव स्वयमिनीमुवमेव प्रेरयति रथं संभवः । तत्सन्नो - ·८३ पष्टोकः। भव कृतसंधानः । एप वाग्विषयीभूतो दुरात्मा । अर्जुनः- गोविमानस्य ) अरे रे संघवापसद नरपशी वेदानी यास्पसि। नन्वेष ते वयसपनमीपणान- स्त्वां मेपयामि परलोकमितीनपात्य भाषांनु नाम तब रक्षणधाप्ट्यकामाः सार्थ त्वयानुभवि विनिपानमय । अपस्य किमिदं नाम । आहनोऽपि परिहरन्सव्यतोऽश्किनरवेगेन रथेन पलापत इत्र क्षत्रियाधमः । तदागनुखियताम् । न मारत ) भरे और रणभीरुरु क्षत्रियो युदं विहाय पलायसे नाम । प्रतिश्यान्यनो स्पेन जयपः।) पद्रयः-प्रेरया-भान् । भन्यापनति मा धेगेनासौ पशुपालमा- रयिः । त्वरयस्त्रास्मद्रयमाचार्यसमीपम् । पश्चादनमीभमापिथ्ये । त:-आयुष्मन् विमकृष्ट इदानीमापार्यो प्यवहिनाच शबुवः । আষাবাসিযথানান। লাশ গুমেৰিম। नापानमिदानी शवयम् । उपद्रया-कथमे नाम । स्वामेवादी प्यापादपिध्ये स्वापिपातिनम् । नैव धारयेन में मपोमनम् । एप पदचार पाचार्यमासादयेयम् । (करता रहादापयसिस) भो अत्याहितम् । एप स्पेन सत्यारामो दुरात्मा एणामारासादपिप्यति । सो विष मनारनपपापि समाप्यो । (रातो रपनानगरवि।) अर्जुनः-भो लिष्ट तान् । एप हनोऽमि ।

·No text on this page.

·पटोंमः। पाप्रस्तं भवतु तनोर्ममाघ भानः न पोरं खलु भवितास्मि संयुगेऽस्मिन् । मूता-गतम्) सधर्ममातिचरतः आत्मविनाशयनिरुव निर्गना पाणी कृष्णा- सममितः परं कालं हर्तुम् । परिहरति युदं निमित्नान्वेषी जपदयः। पर्मसंस्थापनार्याय संभूतस्यात्मकाममः पन केनाप्युपायेन नव्या पम दुष्कः । साधूनां च परित्राणाय मुः हतारनाररस्माभिर्मापामुत्साय पार्य- कार्य निर्वाहणीयम् । भवतु च शक संजाता चासो एतरा विभेण दर्शिनात्मापं शरः । येन निर्मपमात्रेण पायो सन्न्यने सधः पापणन शापि कामि । (मभिनय ) पामु मगराक- विकालमापताम् । भरतु पानिरादम्तमयमोटी पुदभानाम् । पयस्य स्वरस्व स्वरस्त्र भयपस्तपनि भावनपरमणिः । अर्जुन: :-- प्राय ) ननु एप भासादिनाऽसि । नानी पापि क्यते । (मशापरण्य ) एपो ए एन वो पापादयामि । मूता-मधर्म त्यत्ततः परायनपरायणस्य ना परयः । पंपारिन शरण त्वामुपगतोऽस्मि । भर्जना शरणयुपगतो भनाम में पयः । हामी पाप गान गए. इनुवान मात्माने परिसरात देशापमुः। अदाबारे करियर } . भरे पत्रिपानापम मान्य एप भासादिनोऽसि । विगामा- ·वीरधर्मदर्पणे। जयद्रथः-अर पांडववी धर्मपलापिन् | युद्धममयं विडाय खड्नेकहत स्थस्थो धनुर्धरो मां योधयितुमिच्छसि । ( परिकामति ।) अर्जुना-भगवन्दुरात्मापि न्याय्यं ब्रवीति । तदेष खड्गधर एव रयार वतीर्य द्वंद्वसमां भूमिमासाद्य पदातिरेनं वेन योधयित्वा च्छिन्नशीर्ष करोमि । अनुजानातु मां भगवान् । कृष्णः-ययस्य अधर्मपरेऽप्यरौ यथाधर्म योमुकामोऽनुमन्यसे मया । न तु कालो यापयितव्यः । रथविहानं जयद्रथेन कालहरणार्यवानुष्टिन- मिति मन्ये । विपकृष्टश्चैतावतावसरेण दुरात्मा । अर्जुनः-(खगदस्तो रथादवतीर्थ ) अनुयातु रथेन भगवाननुसरंत माम युद्धापहारिणम् । ( त्वरितकम परिक्रम्य ) ननु अरे पलायनपी दुरा- स्मन् । किमिदानी पलाय्य लभ्यते । एपोऽदं पदातिनं पदानी खड्गयर खड्गधरः उपगतस्त्वाम् । अनुचितमिदानी पलापन क्षत्रियस्य । जयद्रथः-(इतस्ततप्रधायन् ) अहो आचार्य अरे कौरवसेनानायकाः । अरे कुनघ्नाः कर्णपशल्यावत्यामकाः । न केऽपि नाम मम साहाय्याय संनिहिता भवय । तयावदस्य ङ्करस्य हस्तगतो न "भवामि तारद्रयेनात्मानमंतरयित्वा कालावलंयं संपादयामि । (तया कुर्वन् ) एप मुहूनपात्रसमयो यापितथे चिरजीवितं जयद्रथेन मृतं च दग्यात्मना अर्जुनहतकैन । ननु भो अस्तायसातिय दिवाकर फरवं भवसि नु मत्मणाशकामो मंदसारनिविलंबसे स्वमार्गे ·पग। सस मार मनोरम परिमारिय पुगेपन । मुगः-(मा.) यामागः भापनि निगरा बानी एगा न पिता पर रामम् । परिहानि पुर्व निमिमानेगी भरदरः। লাবধায সাধনঃ पेन कनाप्पापेन तिच्या कम हुपमः । साधूनां च परिमाणाप मुहः कृतासाररस्माभिमायामुपाय पार्य- सायनिहायम् । श्रनु परे सेनामाभासो एतरी विधीण दर्शितान्यायं शवः । पेन निषेपणारेण माप संतत्पने सपा पारणेन शाप करोमि । (सूर्यमभिनय ) पानु भगवान्क. पिकालमापनाम् । भवतु पारिदिस्तपयपोहो युदयानाम् । पपस्य स्वरस्व स्वरर अयमस्तमति भगवानबरपणिः । अर्जुन:-(NR ) ननु एप भासादितोऽसि । मैदानी पलायितुं अश्यते । (जसपरथमुपेत्य) एपो सथ एच ला व्यापादयामि । गत म त्यतावना पलायनपरापणस्य नाई पस्यः धर्मपोधिनं भरणं त्वामुपगनोऽस्मि । अर्जुनः शरणमुपगनो भवान्न मेयध्यः । कासी पापः शृगाल इवाए. इनुवान भास्मानं परिहरति दे शापमुकः । ( जयदर्भ स्यांतरेण निरूपयन् ) और क्षत्रिय मुलायम नान्य एप भासादितोऽसि । त्पिनामाला.

·भीमपंगे।
भि नरसदार मेन AITHIनिगाना ना अनुमति
मांगगि । गुदंदा डिमानुमंडलई पानाम्नतिम
देवः । ताहि
पाना पलानिमामिमाम
पानागा दुरितमने कनाभिर्गम्
सोऽगिताम्बालनालम्
आनियमिमानितन हिनामि ।
.
(नेण्य)
मो भोः समरोत्साममिता महाराः।
विश्रामदोऽत्रभरतामुपसंहरन्नु
पुदक्रम सपदि संहलविंग एपः
अस्तं प्रयाति किल दत्ततमोऽधायः
सूर्योऽर्जुनव्यवसिनं विफलं विधाय ।
(जयापः पुरतः सवरति । अर्जुनयोचता एनमभ्युपैति।)
(पुनर्ने रम्ये)
हपाशतक्रममुपागतमस्तशैलम् ।
भानु विशेषचलेगरुतां प्रयत्नैः
चंचपलं विदधतोऽर्धनिगीर्णभक्ष्यम्
वासस्थलान्यभिपतति पतत्रिसंयाः।
आज्ञापयति च तत्रभवान् कुरुसेनापतिराचार्यः ।

·पष्टोतः
असावस्तमिनो भानुः सहतज्य निनायुधम्
विनितं कौरवरध मोपः पार्थस्य संगरः ।
जयद्रया---( रगतम् ) मृत्युमुखान्यक्तोऽस्मि ।
अर्जुनः-(वरण विसृज्य ) हा पिक हा धिक् वंचितोऽस्मि किल कालेन ।
(विशद मादयति ।)
जयद्रथा-(सामुदय ) अरे रे मूल स्यात्मश्लापिन् । क्षत्रिपदो
निराधागारनट पंतिल मृत्युभीतं मां गणयसि । एपोरदर्शितात्मा
तब पुरः स्थितोऽस्मि । सपिच्छेयो नापाई ते । अयवा त्वमेवेदानी
मम शीर्पच्छेयोऽसि । (हतमज।)
सूतः-रगं जयरादार ) धिगधर्मस्परसितम् ।
जयद्रया-भो भोः कुरुतीराः । एप जीवनि स्वविक्रमावस्ती सिंधु.
रामः । मा भए । इहागम्य प्रत्पीक्रियतामस्प मुसपोरग्निमवे.
कार्पण्ये सरपि मपा सह । (भजन प्रति ) भरेरे आनन्न दान
सापस न खल क्षत्रिपाथमोऽम् । एष पदाप सनोऽस्मि ।
युदसमपेन तु रिम्पोऽध मया IN एनविप्पति । सांप तु
से प्रथमं दगमात्मानं हुनका तरपितम् । न त्यतिमातपरिशारण
स्वस्तिवरक नेमीसे।
कृष्णा- परव) सेव देवेन नारत्मत्यजीरितोऽनि ।मिशनी-
मात्मानेसरापंगपमिदं पुनः मोगा सपा सपि पुष्माभिः
प्रसपाधर्मपरपाचरितम् । धनिया पं पारसमपि सा-
अंगीकुर्मः।
भजन:-( मदम् सिदानीरामारनपामलिरिभरप।

·८८
धीग्धपदांग।
--
.
मगन् । समिध्यना देवो हुनागनः ।
कृष्णा-(सातम्)
उपकषित एपोऽत्र मया मागानागन:
विश्रमादुन्वणः पाप्मा यारसनिहिनीन्त्र नः ।
(प्रटाश निश्स्य ) सूर्यास्तपयं दृष्ना समिधितो मादनुपरणकामेन मया
भगवान्पायकः । तचरस्य मुसत्रिय व संहितगाणं गाडीवमादाय
विनेत घमंदारणामु लोकम् ।
(गार व सशरमस्योरनयनि।)
सूतः-अो अत्याहितं महावीरस्य । इदं च धर्मशीलत्वम् ।
अर्जुनः-(संपव्यम् ) एप सन्नोऽस्मि ।
कृष्ण:-इन इतः। (सवें परिकामति।)
जयद्रथः-(सेनाभिमुसम् ) इत इतः । इत इतः । इत इतः। मून
सविशेषालंकृतमस्मद्रयं कृत्वापस्यापय । यत्रोपविष्टः पाहतकस्य
देहदाई प्रत्यक्षीकरोमि।
(निष्कांतावें।)
माया नाम पठाडकः।

·No text on this page.

·No text on this page.

·(पुनर्नेरध्ये ) केनापि अधिनितीपस्पिनन ससा पारि
पठो
(स)
अर्जुन:-किं नाम भवेत् ।
उत्पत्य निपतजयद्रथर्षिमुपरित एवोकृत्यापनीतम् ।
(6 रिमसमवनोकयति ।)
(पित्य)

·नाम्याटण। कृष्णः-गायुगंगा गाए। पुरापगन भीगागस्तापीयसः । (प्रयशनि गभद्रा धर्मगत परिमाया) मुभद्रा-मरणभाले जनासमणिगदां प्रमाहिदयनं परंपराप मुगिन ण में आसा आसि भरणी भागधप । अगरी हसनम. चरितं विजाणिभ नम्ननगढी विभ लदो दमणीमो मए गाहो । [ मरणकाल जयद्रयमुम्वनिर्गतापत्याडिनवाती परंपरया शुन्या आशा आसीदात्मनो भागधेयेषु । आधर्य तु गससचरित्रं विहाय जन्मांतरादिव लब्धो दर्शनीयो मया नायः1] धर्मराजः-अतः खलु महिमा भगवतः संविधानस्य । कृष्णा-चसे मा कानरा भूः । एपोऽत्र महोपकारकारी शंकुकर्णः । सुभद्रा--अचरीआई इमाई ण तुबत्तो अण्णो को चि घंटेदि । ( कंकण स्वहस्तान्मुच्य राक्षसहस्ते ददाति । एसो धम्मपदिणीए दत्ता दें पसाओ । [ आश्चर्याणीमानि न त्वत्तोऽन्यः कोऽपि घटयति एप धर्मभगिन्या दत्तस्ते प्रसादः । राक्षस:-सदेव्य वहिणीए भूमणं कण धारइस्स । [ सदैव भगिन्या भूषणं कर्णे धारयिप्यामि । धर्मराजा-महो महोपकृतम् । सर्वे वयं भवचरित्रेण पुनरुज्जीवि. ताः स्मः । तदिदपि गृहाण । ( वटामस्मै प्रयच्छति । ) भगवन् घटोत्कचसंमिना मतिपतिस्मादिनीपु लभीयतव्य उदात्तचरितः शकुंकर्णः। कृष्णः-यथेष्टं महारामस्य । भजन:-भगवन् भीष्मद्रासी संघवापसदं चानचित्य एतत्पश्यामि ।

·सप्तमोऽकः।
साध्योऽभूत्स पितामहो युधि नः माणात्यपेऽपि प्रती
साध्यो भाति गुरुष मे नपप निमोहमार पिता
शून्यः सन्चगुणेन शानिपुणः स्टामयः सैंधवः
सदरे मम सरयेव शरणं मापाधिनायो भवान् ।
कृष्णा-पामार वपस्यः ।
विक्रमेण विनयेन गुरू तो
सारिकारिति रणे मुखमयो
पापभानु कुरिलो मलिनात्मा
मायदेव सब सिगतोभूद।
अपिघ
न कौटिल्यमावते स्वाहतो
कदाप्पेव सावरियतरेप सर्गः
ऋजुत्वेन सरस्वनाशेशी सिद्धाः
पदा स्वासणीया मया से !
-
पाममाव्य सतो माहात्म्यं मया ।