Shri Jain Swetamber Khartargacch Sangh, Jaipur
Savidhi-shrisadhupanchpratikraman-sutrani
Front matter
No text on this page.
सवम श्रीराजेन्द्रप्रवचनकायार्लय-सिरीज १० 3C125 भागालनमचारी-कलिकालसर्वशकल्प-परमयोगिराज-जगत्पूज्य-गुरुदेव-श्रीमद्विजयराजेन्द्रसूरीश्वरेभ्यो नमः । प्रभुश्रीमहावीरशासनातिविशुद्धपरम्पराप्रवाहानुगामि-श्रीसौधर्मवृहत्तपोगच्छीय- सविधि-श्रीसाधुपञ्चप्रतिक्रमण-सूत्राणि। व्याख्यानवाचस्पत्याचार्य श्रमियतीन्द्रविज का प्रवर-सशोधित । जिसको अधु-सोधियों के पठन-पाठनार्थ- बदम्थघिरा गुरुणी-श्रीमानश्रीजी-मनोहरैत्रीजी की मन्तवासिनी श्रीगुलावधीजी के उपदेश से मरुधरदेशस्य-श्री भीनमालनगरनिवासी-उपकेशरशीय-याफणागोत्रोत्पन्न-शा बेरीमच सवदानजी की गृहपत्नी श्राविका वदीपाईने भावनगरस्थ-श्रीमानद प्रीन्टींग प्रेस में छपा के प्रसिद्ध किया । श्रीपरिनिर्वाणस० २४५९, श्रीराजेन्द्रसूरिस० २७ ] मृत्य-सदुपयोग. [विक्रम स० १९९०, सन् १९३३ इस्वी शुद्धाऽशुद्धिदर्शकपत्रम। पत्र पृष्ठ पंकि मशुद्ध शुन पथ पंकि २ १ or २९ २ ७ २ वयमणुस्खे अन्भुढेमा मृत्यु १२ १० वयमगुरक्वे अनुढेमो मर्त्य ३१ १ ३८ २ ६ पाच्छित्त पायच्छित्त कमा को आवसायगाए आसायगाए सीगिरी सीहगिरी विनहीन विनयहीन अविसंवाइस्स अविसंवाइयरस २ नाग नाम ११ १० १२ १७ २२ २५ १० ११ ४२ २ २ ४ अनुभावी निवहाच्छेद योलअर अनुभाव निवहा छेद बोलकर २ दुक्खयाए दुक्खक्खयाए २ ४ १ श्रीसाधुपचप्रतिक्रमणसूत्रस्य विषयानुक्रमः। पृर ४ ४ ४ ~ ४ १ मारपत्र (नागर) १ समागम (पानि गमागमयो) गुफ मुपया (जार) भाmisar (परिपााहिसार) Inml मागरांचा (अमरप) ७ गालिब (मोगरण) ८ पामादिगा (परेमि मो) महार(गरिमामति) 1. TANA (न NिN नामनिरप) ११ AuTI (मर) R १२ साडीपयत्यवदनमूत्र (जापति पेश्या) १३ मातादित्रगतसाधुषपनसूत्र (जापति केपि साहू) ४ १४ परमेष्ठिनमार (ममोऽसिदा) १५ भीपानापमहिमासूत्र ( वसग्गहर) १६ प्रार्थनाप्रणिधानमून ( जय वीयराय) १७ मरिहत-पत्यापसूत्र ( मरिहतपेश्याण) १८ पपशिस्तुतिः ( माणकर) १६ महापरिजिास्तुविः ( स्नातस्या) २. मीवीरजिनस्तुति (मसारवावानल ) २१ सयुसफलतीर्थया (सिसगिरि गिरनार पा) २२ भुवसवसूत्र (एक्परपरपी) ६ ७ २३ सिद्धस्तवसूत्र ( सिद्धाणं बुद्धाणं ) २४ भगवानादिवन्दनसूत्र २५ पडिकमणठावणसूत्र ( इच्छं सव्वस्सवि) २६ इच्छामि ठामि सूत्र २७ सुगुरुवंदनसूत्र ( इच्छामि ग्वमा० ) २८ देवसिकाऽऽलोचनसूत्र २९ ठाणे कमणे चंकमणे सूत्र ३० संथाराउट्टणकी सूत्र ३१ सव्वस्सवि सूत्र ३२ साधुप्रतिक्रमणसूत्र ( पगामसिज्झाय) ३३ अब्भुहिओ सूत्र ३४ आयरिभउवज्झाए सूत्र ३५ श्रीवीरजिनस्तुतिः ( नमोऽस्तु वर्द्धमानाय ) 9 ,ss is ३६ श्रीमहावीरस्तुतिः (विशाललोचन १२ ३७ सप्ततिशतजिननमस्कारसूत्र (वरकनक) १२ ३८ श्रीपार्श्वजिनचैत्यवंदनसून ( चउफसाय) १२ ३९ सुशीलगुणसंपन्नपुरुषन्नीनमस्कारसूत्र ( मरहेसर) १२ ४० प्रातःसंध्याकालस्य प्रत्याख्यानानि १३ १ नमोकारसहिय-मुट्ठिसहिय--पचक्वाण १३ २ पोरिसि-साढपोरिसि-पशक्खाण १३ ३ बियासणा-पधक्खाण ४ आयंबिल-एकासरणा-पचक्खाण १४ ५ निविहारोपवास-पक्याण ६ चउविहारोपवास-पचक्याण १५ ७ पाणाहारदिवसचरिम-पथक्वाण ८ च उबिहारदिवसचरिम-पथक्वाण ११ ११ १२ ४१ ४१ ४१ ४२ ५१ भीचतुर्विशतिजिनत्यववनसूत्र (सकलाईत ) ४२ भमणानामविचारसूत्र ( भतिचार) १३ पाषिकसूत्र (परिखममुत्त) २. ४४ पाक्षिकापराधक्षामणासून (पक्खिखामा) १५ भजिवशान्तिस्तवसूत्र (प्रजिअसतो) ३१ ४६ सयारा-पोरिसिसूत्रम् ४७ प्रावलंघुसकल तीवदन (सिद्धगिरि ) ४८ पतुर्विशति-महलानि (मापाठे पासने) ३९ ४२ भीसीमन्धरजिनचैत्यपन्दन (परमशुद्ध परमातमा) ३९ विहरमाननामगर्भिनचैत्यवन्दन ( सीमधर०) सीमघरजिनस्तवन (भरजीया सफल) महाविदेहमा विचरतारे, सीमघर जिनराय (स्तवन) ४० सीमघर सेपो फर्मविदारण देव ( स्तुति ) सरस पच परीने भयो योधिदाता (स्तुति ) ++++++++------- शुभभावे प्रथम, सीमधर सुखकार (स्तुति) ४९ श्रीसिद्धाचल चैत्यवदन (सिमाचल पदो) भीसिद्धापन सिद्ध क्षेत्र है (चैत्यवन्दन) सिद्धाचलस्तवन (श्रीसिद्धाचल बन्दिये) मुज मन लागो नेह ( स्तवन) सिद्धाचसगिरि सिद्धक्षेत्रे ( स्वपन) श्रीसिद्धावलस्तुतय (सिद्धाचलमडन) विमलाचल शिवसुखदाता (स्तुति ) विमलाचल वन्दो ( स्तुतिः) ५० श्रीऋषभजिनस्तुति (विस्सेसरो भयहरो) ५१ श्रीनेमिजिनेन्द्रस्तुति (अस्त्युत्तरस्या) ५२ श्रीमहावीरजिनेन्द्रस्तुति (पीर दमिन्द) ५३ श्रीवीरजिनेन्द्रस्तुतिः (श्रेयो यो नारनाथ:) ५४ श्रीसिद्धचक्रस्तुति (पीटेऽस्मिन्नद्भुतश्री) ४३ ४० ४४ ४४ ४४ ४५ ४५ ६० ५१ ६३ ५६ ५५ श्रीपंचतार्थजिनदेवस्तुतिः ( जिणिदरायं) ५६ श्रीऋषभदेवमातास्तुतिः ( गजकुंभे वेसी) ५७ गोचरी संबन्धी सैंतालीश दोष ५८ देवसिक-साधुप्रतिक्रमणविधिः ५९ रात्रिक-साधुप्रतिक्रमणविधिः ६० पाक्षिक-साधुप्रतिक्रमणविधिः ६१ चातुर्मासिक-साधुप्रतिक्रमणविधिः ६२ सांवत्सरिक-साधुप्रतिक्रमणविधिः ६३ प्रातःकाले सम्झायकरणविधिः ६४ उग्पासपोरिसि-मुहपत्तिपडिलेहणविधिः ६५ पक्खाण-पारवानी विधि ६६ पवस्ताणसंपरवाना चैत्यवंदननी विधि ६७ संभ्या-प्रतिलेखनविधि ६८ संधारापोरिसि-मणाववानी विधि ६९ प्रातःकाले प्रतिलेखनविधि ७० अचित्तरज-उडायणी कायोत्सर्गविधि ५१ ७१ श्रीशान्तिजिन ( सकलकुशलवल्ली) चैत्यवंदनम् ६० ७२ साधुसा वीयोने धारण करता योग्य शिक्षा ७३ देवसिक-रात्रिक अतिचारचिन्तन-गाथा ६१ ७४ गोचरी--पालांचन-विधि ६१ ७५ साधुसाध्वीयोने दररोज ७ चैत्यवंदन भने ४ सहाय ६२ ७६ साधुकालधर्म पामे ते अवसरे करवानी विधि ६२ ७७ साधुशमनो अग्निसंस्कार करवानी विधि ७८ माथे कांबली रासवानो काल ७९ उष्ण (गरम ) जल राखवानो काम ६३ ८० पार 'महापरिवा' (मसमाय) ८१ परण सितरी ( चारित्रना ५० भेद) ८२ करण सित्तरी ( करणना ७० भेद ) ८३ देसावगासिय पोसहनो पक्खाण ६७ ६७ ६८ ५८ ५८ ६४
.प्रातःस्मरणीय-जगत्पूज्य गुरुदेव-श्रीमद्विजयराजेन्द्रसूरीश्वरपादपत्रेभ्यो नमः ।
सविधि-साधुपञ्चप्रतिक्रमणसूत्राणि।
TAMARHari+Hit
१ नमस्कार-पञ्चमगल-सूत्रम्-
णमो अरिहताणं ॥१॥णमो सिद्धाणं ॥ २॥ णमो पायरियाण ॥३॥ णमो उवज्झायाणं
॥ ४ ॥ णमो लोए सव्वसाहूणं ॥ ५॥ ' एसो पंच नमुक्कारो, सव्वपावप्पणासणो । मंगलाणं च
सव्वेसि, पढम हवाइ मंगल ॥ १॥'
२ खमासमण-सूत्रम्
इच्छामि खमासमणो | वंदिउं जावणिजाए निसीहिआए, मत्थएण वंदामि ।
साधु
पञ्चक
21
३ सुगुरुसुखपृच्छा-सूत्रम्-
इच्छकार सुहेराइ सुहदेवसी, सुख तप शरीर निरावाध । सुख संयम यात्रा निर्वहो छोजी,
स्वामी, साता छेजी?।
४ मार्गाऽऽलोचन (ईरियावहिया) सूत्रम्-
इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! ईरियावहियं पडिकमामि ?, इच्छं। इच्छामि पडिकमिउं
ईरियावहियाए, विराहणाए, गमणागमणे ॥३॥ पाणकमणे, बीयकमणे, हरियकमणे,
मोसाउत्तिंग-पणग-दग-मट्टी-मकडा-संताणासंकमणे जे मे जीवा विराहिया। एगिदिया,
बेइंदिया, तेइंदिया, चउरिदिया, पंचिदिया, अभिहया, वत्तिश्रा, लेसिया, संघाइया, संघट्टिया,
परिश्रावि, किलामिश्रा, उद्दविश्रा, ठाणाओ ठाणं संकामिश्रा, जीवियायो ववरोविया, तस्स
मिच्छामि दुकर्ड।
१ सूर्योदयथी बार चाग्या सुधी 'सुहराई' अने ते पछी 'सुहदेवसी' कहेवू.
-
॥ १ ॥
५ तस्स उत्तरी-सूत्रम्-- तस्स उत्तरीकरणेण पाच्छित्तकरणेण विसोहीकरणेणं विसल्लीकरणेणं पावाणं कम्माणं निग्घा- यणट्ठाए ठामि काउस्सग्ग । ६ आगारदर्शक (अन्नत्थ) सूत्रम्- अन्नत्य ऊससिएणं नीससिएण खासिएण छीएणं जंभाइएणं उड्डएणं वायनिसग्गेणं भमलिए पित्तमुच्छाए सुहुमेहिं अंगसचालेहिं, सुहुमेहिं खेलसचालेहि, सुहुमेहिं दिठिसचालेहि, एवमाइएहि, श्रागारेहिं, अभग्गो, अविराहियो, हुज्ज मे काउस्सग्गो जाव अरिहंताण भगवंताण नमुक्कारेण न पारेमि ताव काय ठाणेणं मोणेणं झाणेणं अप्पाणं वोसिरामि । ७ चतुर्विशतिस्तव (लोगस्स) सूत्रम्- लोगस्स उज्जोयगरे, धम्मतित्थयरे जिणे। अरिहंते कित्तइस्सं, चउवीसपि केवली ॥१॥ उसभमजिअं च वदे, संभवमभिणंदणं च सुमई च । पउमप्पहं सुपासं, जिण च चंदप्पहं वंदे ।
पञ्च०
साधु
॥ २ ॥
॥ २॥ सुविहिं च पुप्फदंतं, सीअल-सिजंस-वासुपुजं च । विमलमणंतं च जिणं, धम्म संर्ति
च वदामि ॥ ३ ॥ कुंथु अरं च मल्लिं, वंदे मुणिसुब्वयं नमिजिणं च । वंदामि रिट्टनेमि, पासं तह
वद्धमाणं च ॥ ४॥ एवं मए अभिथुश्रा, विहुयरयमला पहीणजरमरणा। चउवीसंपि जिणवरा,
तित्थयरा मे पसीयंतु ॥ ५॥ कित्तियवंदियमहिया, जेए लोगस्स उत्तमा सिद्धा । आरुग्गबोहिलाभ,
समाहिवरमुत्तमं किंतु ॥ ६॥ चंदेसु निम्मलयरा, श्राइच्चेसु अहियं पयासयरा । सागरवरगंभीरा,
सिद्धा सिद्धिं मम दिसंतु ॥ ७॥
८ सामायिक (करेमि भंते !) सूत्रम्-
करेमि भंते ! सामाइयं सव्वं सावजं जोगं पञ्चक्खामि, जावज्जीवाए तिविहं तिविहेणं, मणेणं
वायाए कारणं, न करेमि न कारवेमि करतंपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि
निंदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि ।
॥ २ ॥
६ जगचितामणि-चैत्यवदन-सूत्रम्--
इच्छाकारेण सदिसह भगवन् । चैत्यवदन करूं', इच्छ । जगचिंतामणि जगनाह, जगगुरु
जगरक्खण । जगवधव जगसत्यवाह, जगभाव वियक्खण । अट्ठावयसठविश्र-रूवकम्मटविणासण ।
चउवीसपि जिणवर, जयंतु अप्पडिहयसासण ॥ १ ॥ कम्मभूमिहिं कम्मभूमिहिं, पढमसंघयणि ।
उक्कोसयसत्तरिसय, जिगवराणविहरतलब्भइ । नवकोडिहिं केवलिण, कोडिसहस्सनक्साहु गम्मइ ।
सपइजिणवरवीसमुणि, बिहु कोडिहिं वरनाण । समणह कोडिसहसदुश्र, थुणिजइ निच्चविहाणि
॥ २॥ जयउ सामिय जयउ सामिय रिसहसत्तुजि । उजितपहुनेमिजिण, जयउ वीर | सच्चउरि-
मडण ।। भरुअच्छहिं मुणिसुब्धय, मुहरिपास दुहदुरिश्रखडण । अवरविदेहिं तित्थयरा, चिहुं दिसि
विदिसि जिं केवि, तीाणागयसपइय, वंदु जिणसव्वेवि ॥३॥ सत्ताणवइसहस्सा, लक्खा छप्पन्न-
अट्ठकोडीश्रो। वत्तिसयवासिश्राइ, तिनलोए चेइए वदे ॥४॥ पनरसकोडिसयाइ, कोडिवायालल-
क्खडवन्ना । छत्तीससहससिप्राइ, सासयबिंधाइ पणमामि ॥ ५॥
साधु पञ्चक ॥३॥ १० नामतीर्थवन्दनक (जं किंचि) सूत्रम्-- जं किंचि नाम तित्थं, सग्गे पायालि माणुसे लोए । जाइं जिणबिंबाई, ताइं सव्वाइं वंदामि। ११ नमुत्थुणं (शक्रस्तव ) सूत्रम्- नमुत्थुणं, अरिहंताणं, भगवंताणं ॥ १ ॥ आइगराणं, तित्थयराणं, सयंसंबुद्धाणं ॥ २॥ पुरि- सुत्तमाणं, पुरिससीहाणं पुरिसवरपुंडरीश्राणं, पुरिसवरगंधहत्थीणं ॥३॥ लोगुत्तमाणं, लोगनाहाणं, लोगहिवाणं, लोगपईवाणं, लोगपज्जोङ्गगराणं ॥४॥ अभयदयाणं, चक्खुदयाणं, मग्गदयाणं, सरणदयाणं, बोहिदयाणं ॥ ५॥ धम्मदयाणं, धम्मदेसयाणं, धम्मनायगाणं, धम्मसारहीणं, धम्मवरचाउरंतचकवट्टीणं, ॥६॥ अप्पडिहयवरनाणदंसणधराणं, विश्र छउमाणं ॥७॥ जिणाणं जावयाणं, तिन्नाणं तारयाणं, बुद्धाणं बोहयाणं, मुत्ताणं मोअगाणं ॥ ८॥ सव्वन्नूणं, सव्वदरि- सीणं, सिवमयलमरुश्रमणंतमक्खयमव्वाबाहमपुणरावित्ति सिद्धिगइ-नामधेयं ठाणं संपत्ताणं, नमो जिणाणं, जिअभयाणं ॥६॥ " जे अश्रईश्रा सिद्धा, जे श्र भविस्संतिऽणागए काले ।
संपइ अपमाणा, सच्चे तिविहेण वंदामि ॥१॥" १२ सार्धद्वीपद्वययन्दन (जायति चोइआई) सूत्रम्- जापति चेहवाई, उड्वे अ अहे श तिरिय लोए । सव्वाई ताई वदे, इह संतो तत्थ संताई ॥१॥ १३ भरतादिनेत्रगतमाधुवन्दन (जायंति पेइआई) सूत्रम्- जावति केवि साह, भरहेरचय महाविदेहे श्र। सव्यसि तेर्सि पायो, तिविहेण तिदडविरयाण । १४ परमेष्ठिनमस्कार-- नमोऽहसिन्दाचार्योपाध्यायसर्वसाधुभ्यः । १५ श्रीपार्थ जिनमहिमा (उपसग्गाहर) स्तवनम्- उयसग्गहर पास, पासं वदामि कम्मघणमुक। विसहरविसनिन्नास, मंगलकल्याण श्रावास ॥ १ ॥ निसहरफुलिंगमंतं. कटे धारेह जो सया मणुप्रो । तस्स गहरोगमारी, दुट्ठजरा जति उव-
साधु
॥ ४ ॥
सामं ॥ २ ॥ चिट्ठउ दूरे मंतो, तुज्झ पणामो वि बहुफलो होइ । नरतिरिएसु वि जीवा, पावंति
न दुक्खदोगचं ॥ ३ ॥ तुह सम्मत्ते लद्वे, चिंतामणिकप्पपायवन्भहिए। पावंति अविग्घेणं, जीवा
अयरामरं ठाणं ॥ ४ ॥ इथ संथुमो महायस, भत्तिभरनिम्मरेण हिपएण । ता देव ! दिज बोहिं,
भवे भवे पासजिणचंद !॥ ५ ॥
१६ प्रार्थनाप्रणिधान-सूत्रम्-
जन्म वीराय | जगगुरु !, होउ ममं तुह पभावओ भयवं ! । भवनिव्वेमो मग्गाणु-सारिया
इट्ठफलसिद्धी ॥१॥ लोगविरुद्धच्चाओ, गुरुजगापू परत्थकरणं च । सुहगुरुजोगो तव्वयणसेवणा
श्राभवमखंडा ॥२॥ वारिजइ जइवि निश्राण, वंधणं वीयराश्र! तुह समए । तहवि मम हुज सेवा,
भवे भवे तुम्ह चलणाणं ॥ ३ ॥ दुक्खक्खओ कम्मक्खओ, समाहिमरणं च वोहिलाभो श्र । संप-
जउ मह एअं, तुह नाह ! पणाम करणेणं ॥ ४ ॥ सर्वमङ्गलमागल्यं, सर्वकल्याणकारणम् । प्रधान
सर्वधर्माणां, जैनं जयति शासनम् ॥ ५ ॥
॥ ४ ॥
१७ अरिहतस्तव-सूत्रम्- अरिहतचेइयाणं करेमि काउस्सग्ग वदणवत्तियाए पूअणवत्तियाए सकारवत्तियाए सम्माणवत्तियाए वोहिलाभवत्तियाए निरुवसग्गवत्तियाए सद्धाए मेहाए धिइए धारणाए अणुप्पेहाए वड्डमाणीए ठामि काउस्सग्गं । अन्नत्थ०। १८ सातम अने तेरसना दिवसे कहेवानी स्तुति- कल्याणकद पढम जिणिदं, सतिं तो नेमिजिण मुर्णिदं । पास पयासं सुगुणिकठाणं, भत्तीइ वदे सिरिवद्धमाण ॥ १ ॥ अपारससारसमुद्दपारं, पत्ता सिवं दितु सुइक्कसारं । सव्वे जिणिंदा सुर विंद वदा, पल्लाणवल्लीण विसालकदा ॥ २ ॥ निव्वाणमग्गे वरजाणकप्प, पणासिया सेस कुवाइ- दप्प । मयं जिणाण सरणं वुहाण, नमामि निच्च तिजगप्पहाण ॥ ३॥ १९ चौदसना दिवसे कहेवानी लातस्या (महावीरजिन) स्तुति- स्नातस्याप्रतिमस्य मेरुशिखरे शच्या विभोः शैशवे, रूपालोकनविस्मयाहृतरसभ्रान्त्या भ्रमच्च- साधु ॥ ५ क्षुषा। उन्मृष्टं नयनप्रभाधवलितं क्षीरोदकाशया, वक्त्रं यस्य पुनः पुनः स जयति श्रीवर्द्धमानो जिनः ॥ १॥ हंसांसाहतपद्मरेणुकपिशक्षीरार्णवाम्भोभूतैः, कुम्भैरप्सरसा पयोधरभरप्रस्पद्धिभिः काञ्चनैः। येषां मन्दररत्नशैलशिखरे जन्माभिपेकः कृतः, सर्वेः सर्वसुरासुरेश्वरगणेस्तेषां नतोऽहं कमान् ॥२॥ अर्हद्वक्त्रप्रसूतं गणधररचितं द्वादशाहं विशालं, चित्रं वहर्थयुक्तं मुनिगणवृपभैर्धारितं बुद्धिमद्भिः । मोक्षापद्वारभूतं व्रतचरणफलं ज्ञेयभावप्रदीपं, भक्त्या नित्यं प्रपये श्रुतमहमखिलं सर्व- लोकैकसारम् ॥ ३॥ २० श्रीवीरजिन ( संसारदावानल ) स्तुति- संसारदावानलदाहनीरं, संमोहधूलीहरणे समीरं। मायारसा-दारण-सारसीरं, नमामि वीर गिरिसारधीरम् ॥ १॥ भावावनामसुरदानवमानवेन, चूलाविलोलकमलावलिमालितानि । संपूरिता भिनतलोकसमीहितानि, कामं नमामि जिनराजपदानि तानि ॥२॥ बोधागाधं सुपदपदवी- नीरपूराभिरामं, जीवाहिंसाविरललहरीसङ्गमागाहदेहम् । चूलावेलं गुरुगममणीसङ्गुलं दूरपारं, सार वीरागमजलनिर्षि सादरं साधु सेवे ॥३॥ २१ लघुसकलतीर्थवन्दनम् । हरिगीव- सिद्धगिरि गिरनार बाबू शैल अष्टापद सुखकरु, सम्मेतशिखरे जिनवीस ईश शोभित जगजय- करु । कोरंट लोद्रव धुलेव चम्पा यादि तीरथ जो मही, हो स्नेहसिक्त त्रिकाल वंदन अहर्निश ति- नको सही ॥१॥ उपल मोती प्रवाल कचन काष्ट धातुज मृण्मयी, माणिक्य पुखराज विशदवेलु स्फा टिक हीरा मणिमयी। स्वर्ग मर्त्य पाताल नग वन जल अरु थल में जो रही, प्रतिमा प्रभुकी सदा शाश्वत का वदन में सही ॥२॥ विदेहमडन विश्वदीपक विहरमान जिन तीर्थपा, सीमंधरादि जिन- वीसके सर्वसाधू गणाधिपा । चोवीसिया जिनसूत्रमध्ये भरतादि क्षेत्रे कही, उन सभी को नित्य वदन यतीन्द्र का होवो सही ॥ ३ ॥ २२ श्रुतस्तव (पुक्खरवरदी०) सूत्रम्- पुक्खरखरदीवड्डे, धायइसंडे व जंबुद्दीवे य । भरहेरवयविदेहे, धम्माइगरे नमसामि ।। १ ।। How-HIKHot साधु पक्ष ॥ ६ ॥ तमतिमिरपडलविलुप्तणस्स, सुरगणनरिंदमहिस्स। सीमाधरस्त वंदे, पप्फोडियमोहजालस्त ॥२॥ जाईजरामरणसोगपणासणस्स, कल्लाणपुक्खलविसालसुहावहस्स। को देवदाणवनरिंदगणच्चि अस्स, धम्मस्त सारमुबलब्भ करे पमायं ॥३॥ सिद्धे भो ! पयओ णमो जिणमए नंदी सया संजमे, देवं नागसुवमकिपरगणस्सब्भूअभावच्चिए । लोगो जत्थ पइठिो जगमिणं तेलुकमच्चासुरं, धम्मो वहुउ सासओ विजयनो धम्मुत्तरं वड्डउ ॥ ४ ॥ सुअस्स भगवओ करेमि काउस्सग्गं, वंदणवत्ति- आए०, अन्नत्थ० । २३-सिद्धस्तव (सिद्धाणं वुद्धाणं०) सूत्रम्- सिद्धाणं बुद्धाणं, पारगयाणं परंपरगयाणं । लोअग्गसुवगयाणं, नमो सया सवसिद्धाणं ॥१॥ जो देवाण वि देवो, जं देवा पंजली नमसंति । तं देवदेवमहिअं, सिरसा वंदे महावीरं ॥२॥ इकोवि नमुक्कारो, जिणवरवसहस्स वद्धमाणस्स । संसारसागरायो, तारेइ नरं व नारिंवा ॥३॥ उर्जित- सेलसिहरे, दिक्खानाणं निसीहिश्रा जस्स। तं धम्मचकंवटिं, अरिट्टनेमिं नमंसामि ॥ ४॥ चत्तारि- भट्ठदसदोय-वंदिया जिणवरा उव्वीसं । परमट्टनिटिअट्टा, सिद्धा सिद्धिं मम दिसंतु ॥ ५ ॥ २४ भगवामादि-वदनम्- भगवान् है। प्राचार्य ह । उपाध्याय हैं । सर्वसाधु ह । २५ पडियामपट्टावण-सूत्रम्- इच्छाकारेण संदिसह-भगवन् ! देवसिअपडिक्कमणे ठाउः?, इच्छं। सव्वस्सवि देवसिय दुर्छि- तिथ, दुव्भासिन, दुञ्चिट्टिन, तस्स मिच्छामि दुक्कड । २६ इच्छामिठामि-सूत्रम्- इच्छामि ठामि काउस्सग्गं, जो मे देवसियो पइयारो कयो काइयो वाइयो माणसिमो उस्सुत्तो उमग्गो अकप्पो अकरणिज्जो दुज्झायो दुधिचिंतियो श्रणायारो अणिच्छियव्वो अस- मणपाउग्गो नाणे दंसणे चरिते सुए सामाइए तिगह गुत्तीणं, चउगहं कसायाण, पंचगह महत्व- याण, छह जीवनिकायाण, सत्तगह पिंडेसणाण, अट्टाहं पवयएमाऊणं, नवराहं वंभचेरगुत्तीण, - २
साधु
पञ्चक
॥ ७॥
दसविहे समणधम्मे, समणाणं जोगाणं जं खंडियं, जं विराहियं, तस्स मिच्छामि दुकडं ।
२७ सुगुरुवंदण-सूत्रम्-
इच्छामि खमासमणो ! बंदिउं, जावणिज्जाए निसीहिश्राए । अणुजाणह मे मिउग्गहं,
निसीहि । अहो कायं काय संफासं, खमणिज्जो मे किलामो । अप्पकिलंताणं बहुसुभेण भे दिवसो
वइकतो ? । जत्ता भे? जवणिजं च भे? खामेमि खमासमणो ! देवसिग्रं वइक्कम पावस्सिाए
पडिकमामि खमासमणाणं देवसिाए श्रासायणाए तित्तीसन्नयराए जं किंचि मिच्छाए मणदुक्क-
डाए वयदुकडाए कायदुक्कडाए कोहाए माणाए मायाए लोभाए सव्वकालिआए सव्वमिच्छोक्याराए
सव्वधम्माइकमणाए प्रासायणाए जो मे अइयारो को तस्स खमासमणो पडिक्कमामि निंदामि
गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि ।
२८ दैवसिकालोचन-सूत्रम्-
इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! देवसिग्रं आलोउं ?, इच्छं । बालोएमि जो मे देवसिओ
अइयारों कआ०॥
॥ ७ ॥
२६ ठाणे कमणे-सूत्रम्- ठाणे कमणे चकमणे थाउत्ते अणाउत्ते, हरियकायसंघ वीयकायसंघट्टे उसकायसंघ? थावर- कायसंघट्टे छप्पइसघढे ठाणानो ठाणं संकामिया देहरे गोचरी बाहिर भूमि मार्गे जावतां पावतां एकेन्द्रिय द्वीन्द्रिय त्रीन्द्रिय चतुरिन्द्रिय पचेन्द्रियतणा संघट्ट परिताप उपद्रव हुथा। मातरियुं श्रणपूजे लीधु, अणपूंजी भूमिकाएँ परठव्यु, देहरा उपासरा माहीं पेसतां निसरता निसीहि श्रावस्सिही क्हेवी विसारी, देवगुरुतणी अाशातना हुई, गोचरीतणा दोष लाग्या, अनेरो जे कोई दिवस संवधी पाप दोष लाग्यो होय ते सवि हुँ मन वचन कायाएँ करी, तस्स मिच्छामि दुकडं । ३० संथारा उद्दएकी-सूत्रम्- संथारा उद्दणकी, परियट्टणकी, प्राउट्टणकी, पसारणकी, छप्पइसंघट्टणकी, संथारे सोवतां हाथ पग हलावता, पासो पालटता, संथारे जे कोई जीव विणस्यो, सथारा पोरिसी भणाव्या विना सूता, स्वप्नान्तर माहीं शील विराधना हुई, पाहट्ट दोहट्ट चिंतव्यु, कुस्वप्न श्राव्यु, अनेरो जे कोई रात्रि AKAR पञ्चक साधु 1॥८॥ संबंधी पाप दोष लाग्यो होय ते सवि हुँ मन वचन कायाएँ करी तस्स मिच्छामि दुक्कडं ॥ ३१ सव्वस्सवि-सूत्रम्- सबस्सवि देवसिथ दुचिंतित्र दुब्भासिथ दुचिट्ठिश्र इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! इच्छं, तस्स मिच्छामि दुकडं। ३२ साधु प्रतिक्रमण (पगाम-सिज्झाय) सूत्रम्- नवकार, करेमिभंते !, चत्तारिमंगल०, इच्छामि पडिकमिउं जो मे देवसिमो अइयारो कमो०, इच्छामि पडिक्कमिउं इरियावहिआए०, इच्छामि पडिक्कमिडं पगामसिजाए निगामसिज्जाए उवट्टणाए परिप्रणोए प्राउट्टणाए पसारणाए छप्पइ संघट्टणाए कूइए कक्कराइए छिइए जंभाइए आमोसे ससरक्खामोसे पाउलमाउलाए सोश्रणवत्तिाए इत्थी विप्परिश्रासिश्राए दिट्ठी विप्परिश्रासिश्राए मणविप्परिश्रासिाए पाणभोयणविप्परिश्रासिवाए जो मे देवसिमो भइआरो १ संथाराउवट्टणाए । २ परिवणाए । ३ माउंटणपसारणाए। ॥८॥ -- कओ तस्स मिच्छामि दुक्कडं । पडिकमामि गोयरचरिाए मिक्खायरियाए उग्घाडकवाडउग्घाड- गाए साणावच्छा दारासंघहणाए मंडी पाहुडिपाए वलिपाहुडियाए ठवणा पाहुडिपाए सकिए सहसागारिए अणेसणाए पाणभोषणाप बीयमोषणाए हरियभोश्रणाए पच्छे कम्मिश्राए पुरे कम्मिश्राए अदिठ्ठ हडाए दगसंसटु हडाए रयसप्त? हडाए पारिसाडणिसाए पारिट्ठावणियाए मोहासण-भिक्खाए जं उग्गमेण उप्पायणेसणाए अपरिसुद्धं परिग्गहिझं परिभुत्त वा जं न परिटुविश्न तस्स मिच्छामि दुक्कड । पडिकमामि चाउकालं सज्झायस्स अकरणयाए उभभो कालं भंडोवगरणस्त अप्पडिलेहणयाए दुप्पडिलेहणयाए अप्पमजणाए दुप्पमजणाए अइक्कमे वइक्कमे अइशारे अणायारे जो मे देवसियो 'प्रइयारो कयो, तस्त 'मिच्छामि दुक्कडं । पडिकमामि एगविहे 'असंजमे । पडिकमामि दोहिं बधणेहि-रागवधणेणं, दोमबंधणेण-। पडिक्कमामि तिहिं दंडेहि- मणदडेण वयदंडेणं कायदंडेणं । पडिक्कमामि तिहिं गुतीहि-मणगुत्तीए, वयगुत्तीए, कायगुत्तीए । पडिकमामि तिहिं सल्लेहि-मायासल्लेण, निश्राणसल्लेण, 'मिच्छादसणसल्लेणं । पडिकमामि तिहिं
पञ्च०
साधु
॥ ९ ॥
गारवेहि-इड्डीगारवेणं, रसगारवेणं, सायागारवेणं । पडिकमामि तिहिं विराहणाहि-नाणविराहणाए,
दसणविराहणाए, चरित्तविराहणाए । पडिकमामि चउहि कसाएहि-कोहकसाएणं, माणकसाएणं,
मायाकसाएणं, लोभकसाएणं । पडिकमामि चउहिं समाहि-श्राहारसप्लाए, भयसमाए, मेहुणसामाए,
परिग्गहसमाए । पडिकमामि चउहिं विकहाहि-इत्थिकहाए, भत्तकहाए, देसकहाए, रायकहाए ।
पडिकमामि चउहि झाणेहि-अटेणं झाणेणं, रुदेणं झाणेणं, धम्मेणं झाणेणं, सुक्केणं झाणेणं ।
पडिकमामि पंचहि किरिश्राहि-काइआए, अहिगरणिपाए, पाउसिआए, पारितावणिआए, पाणाइ-
वायकिरिश्राए । पडिकमामि पंचहि कामगुणेहि-सद्देणं, रूवेणं, रसेणं, गंधेणं, फासेणं । पडिक्क-
मामि पंचहिं महव्वएहि-पाणाइवायाओ वेरमणं, मुसावायाओ वेरमणं, अदिलादारणाओ वेरमणं,
मेहुणामो वेरमणं, परिग्गहारो वेरमणं । पडिकमामि पंचर्हि समिइहि-ईरिआसमिइए, भासा-
समिइए, एसणासमिइए, श्रायाणभंडमत्तनिक्खेवणासमिइए, उच्चारपासवणखेलजल्लसिंघाणपारिट्ठा
वणियासमिइए। पडिकमामि छहि जीवनिकाएहि-पुढविकाएणं, पाउकाएणं, तेउकाएणं, वाउका-
॥ ९ ॥
एणं, वणस्सइकाएणं, तसकारणं । पडिकमामि छर्हि लेसाहि-किरहलेसाए, नीललेसाए, काउलेसाए, तेउलेसाए, पम्हलेसाए, सुक्कलेसाए । पडिकमामि सत्चर्हि भयहाणेहिं । अहि मयट्ठाणेहि । नहिं बभचेरगुत्तीहि, दसविहे समणधम्मे, एकारसहि उवासगपडिमाहि, चारसहिं भिक्खु- पडिमाहि, तेरसहि किरिपाठाणेहि, चोदसहि भूत्रगामेहि, पन्नरसहि परमाहम्मिएहिं, सोलसहि गाहासोलसएहि, सत्तरसविहे संजमे, अटारसविहे अवभे, एगूणवीसाए णायज्झयणेहि, वीसाए श्र- समाहिटाणेहिं, एकवीसाए सवलेहिं, बावीसाए परीसहेहि, तेवीसाए सूअगडज्झयणेहि, चउवी- साए देवहि, पणवीसाए भावणाहि, छव्वीसाए दसाकप्पयवहाराणं उद्देसण कालेहि, सत्तावीसाए अणगारगुणेहि, अट्ठावीसाए पायारपकप्पेहि, एगणतीसाए पावसुअप्पसंगेहि, तीसाए मोहणीश्र- हाणेहि, एगतीसाइ सिद्धाइ गुणेहि, वत्तीसाए जोगसगहेहि, तित्तीसाए पासायणाएं, अरिहंताणं थासायणाए, सिद्धाण श्रासायणाए, पायरियाणं पावसायणाए, उवज्झायाण आसायणाए, साहू- १ सचावीसविहे अणगारचरिने । २ अट्ठावीसविहे आयारकप्पे । ३ तेचीसाए भासायणेहिं । ।
साधु
पञ्चक
॥१०॥
णं श्रासायणाए, साहुणीणं अासायणाए, सावयाणं श्रासायणाए, सावियाणं आसायणाए, देवाणं
अासायणाए, देवीणं अासायणाए, इहलोगस्स प्रासायणाए, परलोगस्स आसायणाए, केवलिपन्न-
त्तस्स धम्मस्स प्रासायणाए, सदेवमणुप्रासुरस्त लोगस्स भासायणाए, सव्वपाणभूअजीवसत्ताणं
भासायणाए, कालस्स प्रासायणाए, सुयस्स आसायणाए, सुअदेवयाए प्रासायणाए, वायणायरिय-
स्स आसायणाए, जंवाइद्धं वच्चामेलिअं हीणक्खरं अञ्चक्खरं पयहीणं विणयहीणं घोसहीणं जोग-
हीणं सुटु दिन्नं दुट्ठ पडिच्छि, अकाले को सज्झाओ, काले न को सज्झायो श्रसज्झाए सज्झा-
इअं, सज्झाए न सज्झाइअं तस्ल मिच्छामि दुकडं ।
नमो चउवीसाए तित्थयराणं उसभाइमहावीरपज्जवसाणाणं । इणमेव निग्गंथ, पावयणं, सच्चं,
अणुत्तरं, केवलियं, पडिपुन्नं, नेयाउयं, संसुद्धं, सल्लगत्तणं, सिद्धिमग्गं, मुत्तिमग्गं, निजाणमग्गं,
निव्वाणमग्गं, अपितहमविसंधि, सव्वदुक्खप्पहीणमग्गं । इत्थं ठिा जीवा सिझंति, बुज्झति, मुञ्चति,
१ हीणक्खरियं । २ अच्चक्खरियं ।
3K-MARKS
॥१०॥
परिनिन्यायति, सम्वदुक्खाखमत करेंति। त धम्म सदहामि, पत्तिआमि, रोएमि, फासेमि, पालेमि, मणुपालेमि । त धर्म सदहतो, पतिअतो, रोअंतो, फासंतो, पालतो, अणुपालंतो, तस्स धम्मस्स अब्भुटिओमि धाराहणाए, 'विरओमि विराहणाए, असंजमं परिआणामि, संजमं उवसंपन्जामि, अवभ परियाणामि, वभ उवसंपन्जामि, अकप्पं परित्राणामि, कप्पं उवसंपज्जामि, अण्णाणं परित्रा- णामि, गाणं उक्सपज्जामि, अकिरिम परिमाणामि, किरिअं उवसंपज्जामि, मिच्छत्त परिआणामि, सम्मत्तं उवसंपज्जामि, अबोहिं परिआणामि, वोहि उवसंपजामि, श्रमग्गं परिमाणामि, मग्गं उव- संपज्जामि। ज संभरामि,जं च न संभरोमि, जं पडिकमामि, जं-च-न पडिकमामि, तस्स सव्वस्स देवसिथस्स अइबारस्स पडिकमामि, समणोऽह सजयविरयपडिहयपञ्चक्खायपात्रकम्मो अनिमाणो दिद्विसंपन्नो मायामोसविवजिओ। अड्डाइजेसु दीवसमुदसु, पनरससु कम्मभूमीसु, जावंत केवि साहू स्यहरणगुच्छपडिग्गहधारा पंचमहब्बयधारण। अड्डारससहस्ससीलगधारा अक्खुयायारचरित्ता ते सव्वे सिरसा मणसा मत्थएण वंदामि । “खामेमि सबे जीवे, सब्वे जीवा खमंतु मे । मित्ति मे सव्व- FF साधु ॥११॥ भूएसु, वेरं मज्झं न केणइ ॥ १॥ एवमहं आलोइभ, निदिअ गरहिअ दुगुंछिअं सम्मं । तिवि. हेण पडिक्कतो, वंदामि जिणे चउवीसं ॥ २॥" ३३-अन्मुहिनो सूत्रम्- इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! अब्भुट्ठियोमि अभितर देवसिअं खामेउं ?, इच्छं । खामेमि देवसिअं, जं किंचि अपत्तियं, परपत्तिअं, भत्ते, पाणे, विणए, वेआवच्चे, मालावे, संलावे, उच्चा- सणे, समासणे, अंतरभासाए, उवरिभासाए, जं किंचि मज्झविणयपरिहीणं, सुहुमं वा, वायरं वा, तुम्भे जाणह अहं न याणामि, तस्स मिच्छामि दुकडं । ३४-आयरिअउवज्झाए सूत्रम्- आयरिय उवज्झाए, सीसे साहम्मिए कुलगणे । जे मे केइ कसाया, सव्वे तिविहेण खा- मेमि ॥ २ ॥ सव्वस्स समणसंघस्स, भगवयो अंजलिं करिश्र सीसे। सव्वं खमावइत्ता, खमामि सव्वस्स भहयं पि ॥ २ ॥ सव्वस्स जीवरासिस्स, भावयो धम्मनिहि अनिय चित्तो। सव्वं खमा- वइत्ता, खमामि सव्वस्स अहय पि॥३॥ ३५-श्रीवीरजिन (नमोऽस्तु वर्द्धमानाय) स्तुतिः- 'इच्छामो अणुसहूिँ नमो खमासमणाण नमोऽर्हत०' नमोऽस्तु वर्धमानाय, स्पर्द्धमानाय क- र्मणा । तज्जयावाप्तमोक्षाय, परोक्षाय कुतीथिनाम् ।। १ ।। येषां विकचारविन्दराज्या, ज्यायः क्रमकमलावलि दधत्या । सदृशैरितिसहतं प्रशस्यं, कथितं सन्तु शिवाय ते जिनेन्द्राः॥२॥ कपायतापार्दितजन्तुनिवृति, करोति यो जैनमुखाम्बुदोद्गतः। स शुक्रमासोद्भववृष्टिसन्निभो, दधातु तुष्टि मयि विस्तरो गिराम् ॥ ३॥ ३६-श्रीमहावीर (विशाललोचन) स्तुति- विशाललोचनदल, प्रोद्यदन्तांशुकेशरम् । प्रात:रजिनेन्द्रस्य, मुखपद्मं पुनातु वः॥ १ ॥ येपा मभिपेककर्मकृत्वा, मत्ता हर्षभरात् सुख सुरेन्द्राः। तृणमपि गणयन्ति नैव नाक, प्रातः सन्तु शिवाय ते जिनेन्द्रा. ॥ २॥ कलङ्कनिर्मुक्तममुक्तपूर्णतं, कुतर्कराहुग्रसनं सदोदयम् । अपूर्वचन्द्र जिनचन्द्रभा- -
साधु
पञ्चक
॥१२॥
षितं, दिनागमे नौमि बुधैनमस्कृतम् ॥ ३ ॥
३७-सप्ततिशतजिननमस्कार (वरकनक) सूत्रम्-
वरकनकसंखविद्रुम-मरकतघनसन्निभं विगतमोहम् । सप्ततिशतं जिनानां, समिरपूजितं
वन्दे ॥ १॥
३८-श्रीपार्श्वजिनचैत्यवन्दन (चउकसाय ) सूत्रम्--
चउकसाय पडिमल्लुल्लूरणु, दुजयमयणबाणमुसुमूरणू । सरसपिअंगुवण्णुगयगामिउ, जयउ
पासु भुवणचयसामिउ ॥ १॥ जसु तणुकति कडप्पसिणिद्वउ, सोहइ फणिमणिकिरणा लिद्धउ ।
नं नव जलहरतडिल्लयछिउ, सो जिणु पासु पयच्छउ वंछिउ. ॥ २॥
३९-सुशीलगुणसंपनपुरुषस्त्री-नमस्कारात्मक ( भरहेसर) सज्झाय-
भरहेसर बाहुबली, अभयकुमारो अ सुंदणकुमारो । सिरिमो भणियाउत्तो, अइमुत्तो नागदत्तो
भः ॥११॥ मेअज्जथूषिभद्दो, वयररिसि नंदिसेण सीइगिरी। कयवन्नो असुकोसल, पुंडरीश्रो केसि
॥१२॥
करकंडू ॥ २ ॥ हल्लविहल्लसुदंसण, सालमहासालसालिभद्दो भ। भद्दो दसण्णभद्दो, पसन्नचंदो अ जसभदो ॥ ३ ॥ जपहु वकचूलो, गयसुकुमालो भवंतिसुकुमालो। धन्नो इलाइपुत्तो, चिलाइपुत्तो अ'बाहुमुणी ॥ ४ ॥ अज्जगिरि अजरक्खिय, अजसुहत्थी उदायगो मणगो । कालयसूरि संबो, पज्जुन्नो मूलदेवो श्र॥ ५॥ पभवो विगहुकुमारो, अद्दकुमारो दढप्पहारी श्र। सिज्जस कूरगडु श्र, सिजभव मेहकुमारो भ॥ ६ ॥ एमाइ महासत्ता, दितु सुहं गुणगणेहिं सजुत्ता । जेसिं नामग्ग- हणे, पावपबंधा विलय जंति ॥ ७ ॥ सुलसा चंदनवाला, मणोरमा मयणरेहा दमयंती । नमया सुदरी सीया, नदा भद्दा सुभद्दा य ॥ ८॥ राइमई रिसिदत्वा, पउमावई अजणा सिरीदेवी । जिह सुजिट्ठ मिगावइ, पभावई चिल्लणादेवी ॥ ६ ॥ वंभी सुंदरि रुपिणि, रेखइ कुती सिवा जयंती य। देवइ दोबइ धारणी, कलावई पुष्फचूला य ॥ १० ॥ पउमावई य गोरी, गधारी लक्खमणा सुप्तीमा य । जंबुवइ सञ्चभामा, रुप्पिणी कण्हट्ठ महिसीओ ॥ ११ ॥ जक्खाय जक्खदिन्ना, भूआ तह' चेव भूयदिन्ना य । सेंणा वेणा रेणा, भयणीमो थूलिभद्दस्स ॥ १२ ॥ इच्चाइ महासइयो,
पञ्चक
साधु
॥१३॥
जयंति अकलंकसीलकलित्राओ । अज्ज वि वज्जइ जासिं, जस पडहो तिहुश्रणे सयले ॥ १३ ॥
३९-प्रातःकालस्य प्रत्याख्यानि-
१ नमोकारसहिम-मुद्विसहिय-पचक्खाणं-
उग्गए सूरे नमोकारसहिन्मं मुट्ठिसहिग्रं पञ्चक्खाइ, चउविहं पि श्राहारं-असणं पाणं खाइम
साइमं, अन्नत्थऽणाभोगेणं, सहसागारेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमाहिवत्तियागारेणं वोसिरइ।
२ पोरिसि-साढपोरिसि-पच्चक्खाणं-
उग्गए सूरे नमोक्कारसहिअं पोरिसिं साढपोरिसिं मुट्ठिसहिअं पञ्चक्खाइ, उग्गए सूरे चउव्विहं
पि श्राहारं-असणं पाणं खाइमं साइमं, अन्नत्थऽणाभोगेणं, सहसागारेणं, पच्छन्नकालेणं, दिसामो-
हेणं, साहुवयणेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमाहिवत्तियागारेणं वोसिरइ ।
३ बियासणा-पच्चक्खाणं-
उग्गए सूरे नमोकारसहिअं पोरिसिं मुट्ठिसहि पञ्चक्खाइ, उग्गए सूरे चउविहं पि आहारं-
॥१३॥
असणं पाणं खाइमं साइमं, अन्नत्थऽणाभोगेण, सहसागारेणं, पच्छन्नकालेणं, दिसामोहेणं, साहु- वयणेणं, महत्चरागारेणं, सबसमाहिवत्तियागारेणं, वियासणं पच्चक्खाइ तिविह पि श्राहारं-असणं खाइम साइम, अन्नत्थऽणाभोगेणं, सहसागारेण, सागारिश्रागारेण, पाउंटैणपसारेणं, गुरुअब्भुट्ठाणेणं, पारिट्ठावणियागारेण, महत्तरागारेण, सव्वसमाहिवत्तियागारेणं, पाणस्स लेवेण वा, अलेवेण वा, अच्छेण वा बहुलेवेण वा, ससित्येण वा, असित्थेण वा, वोसिरह । ४ पायबिल-पचक्खाण- उग्गए सूरे नमोकारसहिअ पोरिसिं साढपोरिसिं मुट्ठिसहियं पच्चक्खाइ, उग्गए सूरे चउव्विह पि आहार-असण पाण खाइमं साइमं, अन्नत्थऽणाभोगेणं, सहसागारेणं, पच्छन्नकालेणं, दिसामोहेणं, १-एकासन या एकलठाणा का पञ्चक्खाण करनेवालों को 'बियासण पच्चक्खाइ' के स्थान पर 'एगासण पञ्चक्खाइ' और 'एगट्ठाण पञ्चक्खाइ' ऐसा बोलना चाहिये। २-एकलठाणा के पचक्खाण में 'भाउटणपसारेणं' यह आगार नहीं कहना चाहिये। .
*~~ पश्च साधु ॥१४॥ साहुवयणेणं, महत्तरागारेणं, सबसमाहिवत्तियागारेणं, आयंबिलं पञ्चक्खाइ अन्नत्थऽणाभोगेणं, सहसागारेणं, लेवालेयेणं, गिहत्थसंसट्टेणं, उक्खित्तविवेगेणं, पारिट्ठावणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमाहिवत्तियागारेणं, एगासणं पच्चक्खाइ तिविहं. पि आहारं-असणं खाइम, साइमं, अन्न- त्थऽणाभोगेणं, सहसागारेणं, सागारिश्रागारेणं, अाउंटणपसारेणं, गुरुअब्भुट्ठाणेणं, पारिट्ठावणिया- गारेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमाहिवत्तियागारेणं, पाणस्स लेवेणं वा, अलेवेण वा, अच्छेण वा, बहुलेवेण वा, ससित्थेण वा, असिस्थेण वा, वोसिरइ । ५ तिविहारोववास-पच्चक्खाणं- सूरे उग्गए चउत्थभत्तं अब्भत्तटुं पच्चक्खाइ, तिविहं पि आहारं-असणं खाइमं साइम, अन्न- १-निवि का पञ्चक्खाण लेनेवालों को 'आयंबिलं' के स्थान पर 'निविगइयं' ऐसा बोलना चाहिये। २ वेलावालाने 'छट्ठभत्तं ' तेलावालाने ' अट्ठमभत्तं ' चोलावालाने 'दसमभत्तं ' ए प्रमाणे पाठ बोलवो. तदुपरान्त बेबे भक्त बढ़ावी पचक्खाणं ले जोइये । ॥१४॥ * स्थऽणाभोगेणं, सहसागारेणं, पारिट्ठावणियागारेणं, महत्तरागारेण, सव्वसमाहिवत्तियागारेणं, पाणा- हारपोरिसिं साढपोरिसिं मुट्ठिसहिभं पञ्चक्खाइ अन्नत्थऽणाभोगेण, सहसागारेणं, पच्छन्नकालेण, दिसामोहेणं, साहुवयणेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमाहिवत्तियागारेण, पाणस्स लेवेण वा, अलेवेण वा, अच्छेण वा, बहुलेवेण वा, ससित्थेण वा, असित्थेण वा, वोसिरह । ६ चउविहारोववास-पच्चक्खाणं- सूरे उग्गए अभत्तटुं पञ्चक्खाइ चउविहं पि आहारं असण पाण खाइमं साइमं, अन्नत्थऽणा- भोगेणं, सहसागारेण, पारिट्ठावणियागारेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमाहिवत्तियागारेण वोसिरइ । ४०-दिवसचरिमस्य-प्रत्याख्याने-पाणाहारदिवसचरिमपञ्चक्खाणं- पाणाहारदिवसचरिमं पञ्चक्खाइ अन्नत्यऽणाभोगेणं सहसागारेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमा- हिवत्तियागारेणं, वोसिरह।
---
पश्वक
साधु
॥१५॥
चउविहार-दिवसचरिमपचक्खाणं-
दिवसचरिमं पच्चक्खाइ चउम्विहं पि श्राहार--असणं पाणं खाइमं साइमं, अन्नत्यऽणाभोगेणं,
सहसागारेणं, महत्तरागारेणं, सव्वसमाहिवत्तियागारेणं, वोसिरइ ।
४१-श्रीचतुर्विशतिजिन (सकलाहत्) चैत्यवंदनम् -
सकलार्हत्प्रतिष्ठान-मधिष्ठानं शिवश्रियः। भूर्भुवःस्वस्त्रयीशान-मार्हन्त्यं प्रणिदध्महे ॥ १॥
नामाकृतिद्रव्यभावैः, पुनतस्त्रिजगजनम् । क्षेत्रे काले च सर्वस्मि-नर्हतः समुपास्महे ॥२॥ श्रादिमं
पृथिवीनाथ-मादिमं निष्परिग्रहम् । आदिमं तीर्थनाथं च, ऋषभस्वामिनं स्तुमः ॥ ३॥ अर्हन्त-
मजितं विश्व-कमलाकरभास्करम् । श्राम्लानकेवलादर्श-संक्रान्तजगतं स्तुवे ॥ ४॥ विश्वभव्यजना-
राम-कुल्यातुल्या जयन्ति ताः। देशनासमये वाचः, श्रीसम्भवजगत्पतेः॥५॥ अनेकान्तमताम्भो-
धि-समुल्लासनचन्द्रमाः। दद्यादमन्दमानन्दं, भगवानभिनन्दनः ॥ ६॥ युसत्किरीटशाणाग्रो-
तेजितांधिनखावलिः। भगवान् सुमतिस्वामी, तनोत्वभिमतानि वः॥७॥ पद्मप्रभप्रभोर्देह-भा-
॥१५॥
सः पुष्णन्तु वः श्रियम् । अन्तरङ्गारिमथने, कोपाटोपादिवारुणाः॥ ८॥ श्रीसुपार्श्वजिनेन्द्राय, म- हेन्द्रमहितांघये । नमश्चतुर्वर्णसघ-गगनाभोगभास्वते ॥ ६ ॥ चन्द्रप्रभप्रभोश्चन्द्र-मरीचिनिच- योज्ज्वला । मूतिर्मूर्तसितध्यान-निर्मितेव श्रियेऽस्तु वः ॥ १०॥ करामलकवद्विश्वं, कलयन के. चलश्रिया। अचिन्त्यमाहात्म्यनिधिः, सुविधिर्वोधयेऽस्तु व ॥ ११ ॥ सत्वानां परमानन्द-कन्दो- भेदनवाम्बुदः। स्याद्वादामृतनिस्यन्दी, शीतलः पातु वो जिनः ॥ १२॥ भवरोगार्तजन्तूना-म- गदङ्गारदर्शनः । निःश्रेयसश्रीरमणः, श्रेयांसः श्रेयसेऽस्तु वः ॥ १३ ॥ विश्वोपकारकीभूत-तीर्थकृत्- कर्मनिर्मिति.। सुरासुरनरैः पूज्यो, वासुपूज्यः पुनातु वः ॥ १४ ॥ विमलस्वामिनो वाचः, कतकक्षो- दसोदरा । जयन्ति त्रिजगच्छेतो-जलनैर्मल्यहेतवः ॥१५॥ स्वयम्भूरमणस्पद्धि-करुणारसवारिणा। अनन्तजिदनन्तां वः, प्रयच्छतु सुखश्रियम् ॥ १६ ॥ कल्पद्रुमसधाण-मिष्टप्राप्तौ शरीरिणाम् । चतुर्दा धर्मदेष्टार, धर्मनाथमुपास्महे ॥ १७ ।। सुधासोदरवाग्ज्योत्स्ना-निर्मलीकृतदिङ्मुखः । मृगलक्ष्मातमःशान्त्य, शान्तिनाथजिनोऽस्तु वः ॥ १८॥ श्रीकुन्थुनाथो भगवान्, सनाथोऽति-
साधु
पञ्य०
शद्धिभिः । सुरासुरनृनाथाना-मेकनाथोऽस्तु वः श्रिये ॥ १६ ॥ अरनाथस्तु भगवाँ-श्चतुर्थारनभो
रविः । चतुर्थपुरुषार्थश्री-विलासं वितनोतु वः ॥ २० ॥ सुरासुरनराधीश-मयूरनववारिदम् ।
कर्मदून्मूलने हस्ति-मल्लं मल्लीमभिष्टुमः ॥ २१ ॥ जगन्महामोहनिद्रा-प्रत्यूषसमयोपमम् । मुनि-
सुव्रतनाथस्य, देशनावचनं स्तुमः ॥ २२ ॥ लुठन्तो नमतां मूर्भि, निर्मलीकारकारणम् । वारिप्लवा
इव नमः, यान्तु पादनखांशवः ॥ २३॥ यदुवंशसमुदेन्दुः, कर्मकक्षहुताशनः । अरिष्टनेमिर्भगवान्,
भूयाद्वोरिष्टनाशनः ॥ २४ ॥ कमठे धरणेन्द्रे च, स्वोचितं कर्म कुर्वति । प्रभुस्तुल्यमनोवृत्तिः,
पार्श्वनाथः श्रियेऽस्तु वः ॥ २५ ॥ श्रीमते वीरनाथाय, सनाथायादद्भुतश्रिया । महानन्दसरोराज-
मरालायाहते नमः ॥ २६ ॥ जयति विजितान्यतेजाः, सुरासुराधीशसेवितः श्रीमान् । विमल-
स्त्रासविरहित-स्त्रिभुवनचूडामणिभगवान् ॥ २७॥ वीरः सर्वसुरासुरेन्द्रमहितो वीरं बुधाः संश्रिताः।
वीरेणाभिहतः स्वकर्मनिचयो वीराय नित्यं नमः॥ वीरातीर्थमिदं प्रवृत्तमतुलं वीरस्य घोरं तपो ।
वीरे श्रीधृतिकीर्तिकान्तिनिचयः श्रीवीर ! भद्रं दिश ॥२८॥ अवनितलगतानां कृत्रिमाकृत्रिमाणां,
॥१६॥
वरभवनगताना दिव्यवैमानिकानाम् । इह मनुजकृतानां देवराजार्चितानां, जिनवरभवनानां भावतोऽहं नमामि ॥ २६ ॥ सर्वेषां वेधसामाद्य-मादिमं परमेष्ठिनम् । देवाधिदेवं सर्वज्ञ, श्रीवीरें प्रणिदध्महे ॥३०॥ ४२ श्रमणानामतिचार-सूत्रम्- "नाणम्मि दसणम्मि अ, चरणम्मि तवम्मि तह य वीरियम्मि। थायरणं पायारो, इय एसो पंचहा भणियो ॥ १॥" ज्ञानाचार, दर्शनाचार, चारित्राचार, तपाचार, वीर्याचार ए पचविध आचारमाहे अनेरो जे कोई अतिचार पक्ष दिवसमाहि सूक्ष्म बादर जाणता अजाणतां हुओ होय ते सवि हुं मन वचन कायाएँ करी मिच्छामि दुक्कड ॥१॥ तत्र ज्ञानाचारे-पाठ अतिचार " काले विणए वहुमाणे, उवहाणें तह य निन्हवणे । वंजण अत्थ तदुभए, अविहो नाणमायारो ॥ १ ॥” ज्ञान अकालवेलाए भण्यो गुण्यो, विनहीन .. बहुमानहीन योग उपधानहीन अनेरा कन्हें भणी अनेरो गुरु कह्यो, देववंदण वांदणे पडिक्कमणे -
पञ्चक
साधु
॥१७॥
सज्झाय करतां भणतां गुणतां कूडो अक्षर कान्हे मात्रे श्रागलो श्रोछो भणियो, सूत्र अर्थ बिहुँ
कूडा कह्या, तथा तपोधनतणें धर्म काजे अणउद्धरिये, दांडे अणपडिलेहे, वसति अणसोधि
अणप्पवेइई, असज्झाइ अणोझामाहिं श्रीदशवैकालिक प्रमुख सिद्धान्त भण्यो गुण्यो परावो,
जोगीदहनविधि न कीधो, ज्ञानोपगरण पाटी पोथी ठवणी कवली नवकरवाली सांपडा सांपडी
दस्तरी वही ओलीयाप्रत्ये पग लागो, थूक लागो, थूके करी अक्षर मांज्यों, अनेरी कांई श्राशा-
तना कीधी, प्रज्ञाहीन हस्यो वितयों, ज्ञानवंत प्रत्ये प्रद्वेष मत्सर वह्यो, अंतराय श्राशातना कीधी,
ज्ञानाचार विषइश्रो अनेरो जे कोई अतिचार पक्ष दिवसमांहि सूक्ष्म बादर जाणतां अजाणतां
हुओ होय ते सवि हुं मन वचन कायाएँ करी मिच्छामि दुकडं ॥ २ ॥
दर्शनाचारे पाठ अतिचार-" निस्संकिय निकंखिय, निवितिगिच्छा अमूढदिट्ठी श्र। उववूह
थिरीकरणे, वच्छल्लप्पभावणे अट्ठ ॥३॥” देव गुरु धर्मतणे विपे निःसंकपणुं न कीधुं, परमता-
भिलाषपणो कीधो, तथा एकांत निश्चय धर्यो नहीं, धर्मसंबंधिया फलतणे विपे निःसंदेह बुद्धि
॥१७॥
धरी नहीं, साधु साध्वीतणी निंदा जुगुप्सा कीधी, मिथ्यात्वीतणी पूजा प्रभावना देखी, मूढदृष्टिपणो कीघो, संघमांहि गुणवततणी अनुपवृंहणा अस्थिरीकरण अवात्सल्य अप्रीति अभक्ति उपजावी, तथा देवद्रव्य ? गुरुद्रव्य २ साधारणद्रव्य ३ भचित उपेचित प्रज्ञापरार्धे विणास्यो, विणसता उवेख्यो, छती शक्त सार सभाल न कीधी, ठवणायरिय हाथथकी पड्या, पडिलेहवा विसार्या, गुरुतणें वेसणे पग लागो, दर्शनाचार विपइयो अनेरो जे कोई अतिचार पक्ष दिवसमाहि सूक्ष्म वादर जाणतां थजाणतां हुभो होय ते सवि हुँ मन वचन कायाएँ करी मिच्छामि दुकडं ॥३॥ चारित्राचारे पाठ अतिचार-" पणिहाणजोगजुत्तो, पचहि समिईहि तीहि गुत्तीहिं । एस चरित्तायारो अटुविहो होइ नायवो ॥ ४॥" ईर्यासमिति, भाषासमिति, एपणासमिति, श्रादान भंडमत्तनिस्खेवणासमिति, पारिट्ठावणियासमिति, मनोगुप्ति, वचनगुप्ति, कायगुप्ति ए अष्ट प्रवचन- माता यतीतणें धर्मे सदैव रूडीपरे पाली नहीं, खंडण विराधना हुई, चारित्राचार विषइश्रो अनेरो
पञ्चक
/
साधु
॥१८॥
जे कोई अतिचार पक्ष दिवसमांहि सूक्ष्म बादर जाणतां अजाणतां हुो होय ते सवि हुं मन
वचन कायाएँ करी मिच्छामि दुक्कडं ॥ ४ ॥
विशेषतश्चारित्राचारे-“वयछकं कायछकं, अकप्पो गिहीभायणं । पलियंकनिसिज्जाए, सिणाणं
सोभवज्जणं ॥ ५ ॥” व्रतषट्के पहले महानते-सूक्ष्म बादर जीवतणी विराधना हुई, बीजे
महाव्रते-क्रोध लोभ भय हास्य लगे कांई झूठो बोल्यो, तीजे महाव्रते-" सामी जीवादत्तं,
तित्थयरत्तं तहेव गुरुएहिं । एवमदत्तादाणे, चउव्विहं बिति जगगुरुणो ॥ ६ ॥” सामीप्रदत्त
जीवदत्त तित्थंकर श्रदत्त गुरुश्रदत्त ए चतुर्विध अदत्तादानमांहि काई परिभोगव्यो. चोथे महाव्रते
वसही कह निसिजिदिय, कुडंतर पुवकीलिए पणीए । अइमयाहारविभू-षणाइं नवं बभचेर-
गुत्तीए ॥७॥" ए नव वाड़ी रूडीपरे पाली नहीं, पांचमे महाव्रते-धर्मोपकरणतणे विषे
इच्छा मूर्छा गृद्धि आसक्त धरी, सर्वोपकरण उपयोग सहित पडिलेह्या नहीं, छठे रात्रिभोजन-
वेरमणवते असूरु पाणी पीधो, पात्रा बंधे खरंटो रह्यो, लेप तेल औषधादिकतणी सन्निधि रह्यो,
॥१८॥
मतपड् विपइओ अनेरो जे कोई अतिचार पक्ष दिवसमाहीं सूक्ष्म वादर जाणर्ता अजाणतां हुभो होय ते सवि हु मन वचन कायाएँ करी मिच्छामि दुक्कडं ॥ ५॥ कायपङ्के-गामतणे पेसारे निसारे पग पडिलेवा विसार्या, माटी, मीठो, खडी, धावडी, परणेटा, पापाणतणी चातली ऊपरी पग श्राव्यो, अप्काय-सूक्ष्म वाघारी फुसणा हुआ, जलाव- गाह हुथा, वहोरवा गया ओलंखो हाल्यो, लोटो ढल्यो, तत्काल पतित काचा पाणीतया छांटा लागा, देहरे स्नानजल ऊपरे पग आव्यो, विहार करतां ठार धूथरतणी विराधना हुई। तेउ- काय-बीज दीवातणी उजेही हुई, राख वहोरता अगारो अंबु श्राडो हाल्यो, पाणीतणा चांटा अग्नि मध्ये पढ्या । वायुकाय-फूंक दीधी, हाथथकी कांई नाख्यो, कल्पक कांवलितणा छेडा सावरा न कीधा । वनस्पतिकाय-थड, फल, फूल, शाखाप्रत्ये सघट्ट परिताप उपद्रव हुश्रा । त्रस- काय-वीन्द्रिय, त्रीन्द्रिय, चतुरिन्द्रिय, पचेन्द्रियतणा सघट्ट परिताप उपद्रव हुश्रा, काग बग उड़ाव्या, ढोर वासव्या, वालक विहाव्या, पदकाय विपइयो अनेरो जे कोई अतिचार पक्ष दिवस-
पञ्चक
साधु
॥१९॥
M
माही सूक्ष्म बादर जाणतां अजाणतां हुओ होय ते सवि हुं मन वचन कायाएँ करी
मिच्छामि दुकडं ॥६॥
अकल्पनीय-पिंड, शय्या, वस्त्र, पात्र परिभोगव्यो, शय्यातरतणो पिंड लागो, उपयोग कीधा
विना वहोरथो, धात्री दोष त्रस बीज संसक्त पूर्वकर्म पश्चात्कर्म संकेत पिंड परिभोगव्यो, उद्गम
उत्पादना एषणा दोष रूडी परे चिंतव्या नहीं, गृहस्थतणो भाजन अविधे वावर्यो, भाज्यो,
फोड्यो, केई वेला पाछो न प्राप्यो, सूतां शरीर हेठे संथारिया उत्तरपट्टा टलतुं अधिको उपगरण
घाल्युं, देहे हस्त स्नान मुख भीनो हाथ वाह्यो, सर्वत्र स्नानतणी वांछा कीधी, शरीरतणो मेल
फेड़यो, केश रोम नख समार्या, अनेरी काई राढ़ा विभूषा कीधी, अकल्पनीयपिंड विषइओ अनेरो
जे कोई अतिचार पक्ष दिवसमाहीं सूक्ष्म बादर जाणतां अजाणतां हुओ होय ते सवि हुं मन
वचन कायाएँ करी मिच्छामि दुक्कडं ॥ ७ ॥
"श्रावस्सय सज्झाए, पडिलेहण झाण भिक्खु अभत्तट्टे । श्रागमणे निग्गमणे, ठाणे निसी-
॥१९॥
यणतुयट्टे य ।" उभयकाले अव्याक्षिप्त चित्तपणे पडिकमणुं न की , पडिकमणमाही उघ श्रावी, चार वार सज्झाय सात वार चैत्यवन्दना न कीधी, पडिलेहण आधी पाली भणावी, अस्तव्यस्त कीडूं, आध्यान रौद्रध्यान ध्याया, धर्मध्यान शुक्लध्यान ध्याया नहीं, वहोरवा गया दोष उपजतां जोया नहीं, दोष दुष्ट जाणी श्राहार परिहयों नहीं, छती शक्तिये पर्वतिथें विशेष तप उपवासादि कीधुं नहीं, उपाश्रय मध्ये पेसतां निसरता निसीहि श्रावस्सिही प्रमुख कहेQ विसायु, दशविध चक्रवाल समाचारी सॉचवी नहीं, स्थानके कीडीतणां नगरा शोध्या नहीं, वेसता सडासा पडि- लेखा नहीं, केवल भूमिकाएं अविधं बेठा, काजो रुडी परे शोध्यो नहीं, संथारा पोरिसीतणी विधि भणवी विसारी, बडा प्रतें पसाय करी लोढ़ा प्रतें इच्छकार इत्यादिक विनय सॉचव्यो नहीं, साधु-समाचारी विषइओ अनेरो जे कोई अतिचार पक्ष दिवसमाहीं सूक्ष्म बादर जाणता अजा- णतां हुओ होय ते सवि हुं मन वचन कायाएँ करी मिच्छामि दुक्कडं ॥ ८॥ एवंकारे श्रीसाधुतणे धर्मे एकविध असंयम तेतीस आशातना पर्यन्त जे कोई अतिचार पक्ष
•hen
साधु
पन्ध
॥२०॥
दिवसमाही सूक्ष्म बादर जाणता अजाणतां हुओ होय ते सवि हुं मन वचन कायाएँ करी
मिच्छामि दुकडं ॥९॥
४३-पाक्षिकसूत्रम्-
तित्थंकरे य तित्थे, अतित्थसिद्धे य तित्थसिद्धे य । सिद्धे जिणे रिसी मह-रिसी य नाणं च
वंदामि ॥ १ ॥ जे य इमं गुणरयण-सायरमविराहिऊण तिमसंसारा । ते मंगलं करित्ता, अह-
मवि पाराहणाभिमुहो ॥ २॥ मम मंगलमरिहंता, सिद्धा साहू सुयं च धम्मो श्र। खंती गुत्ती
मुत्ती, अज्जवया महवं चेव ॥ ३॥ लोगम्मि संजया जं, करेंति परमरिसिदेसियमुयारं । अहमवि
उवट्ठियो तं, महव्वय उच्चारणं काउं॥ ४॥
से किं तं महव्वयउच्चारणा ? महव्वयउच्चारणा पंचविहा पहाता राईभोयणवेरमण छट्ठा।
तं जहा-सव्वाभओ पाणाइवायाश्रो वेरमणं १, सव्वाश्रो मुसावायाभो वेरमणं २, सव्वाश्रो अदिन्ना-
दाणाओ वेरमणं ३, सवालो मेहुणाओ वेरमणं ४, सवाओ परिग्गहाओ वेरमणं ५, सव्वाओ
राईभोयणाश्रो वेरमणं ६ ।
॥२०॥
तत्थ खलु पढमे भते ! महब्बए पाणाइवायायो वेरमण, सव्व भंते । पाणाइवायं पञ्चक्खामि, से सुहुमं वा वायर वा तसं वा थावरं वा नेवसयं पाणे अइवाएजा, नेवन्नेऽहिं पाणे श्रइवायाविजा, पाणे अइवायतेऽवि अन्ने न समणुजाणामि । जावज्जीवाए तिविह तिविहेणं मणेणं वायाए का- एणं न करेमि न कारवेमि करतंपि अन्न न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि निदामि गरिहामि अप्पाणं वोसिरामि । से पाणाइवाए चउविहे पन्नत्ते । त जहा-दव्वश्रो, खित्तयो, का- लयो, भावयो । दव्वयोण पाणाइवाए छसु जीवनिकाएस, खेत्तयोणं पाणाइवाए सव्वलोए, कालश्रोण पायाइवाए दिया वा राम्रो वा, भावग्रोण पाणाइवाए रागेण वा दोसेण वा । जंपि य मए इमस्स धम्मस्स केवलीपात्तस्स अहिंसालक्खणस्स सचाहिट्टियस्स विण्यमूलस्स खतिप्पहा- णस्स अहिरणसोवलियस्स उवसमप्पभवस्स नववभचेरगुत्तस्स अपयमाणस्स भिक्खावित्तिस्स कुक्खीसवलस्स निरग्गिसरणस्स संपक्खालियस्स चत्तदोसस्स गुणग्गाहियस्त निव्वियारस्स निवित्तिलक्खणस्स पचमहव्वयजुत्तस्स असनिहिसचयस्स अविसंवाइयस्स ससारपारगामिस्स नि-
साधु
॥२१॥
व्वाणगमणपज्जवसाणफलस्स पुचि अन्नाणयाए असवणयाए अवोहिए अणभिगमेणं अभिगमेण
वा पमाएणं रागदोषपडिबद्धयाए बालयाए मोहयाए मंदयाए किड्डयाए तिगारवगरुयाए चउक्क-
साअोवगएणं पंचिंदियोवसट्टेणं पडुप्पन्नभारियाए सायासोक्खमणुपालयंतेणं इहं वा भवे अन्नेसु
वा भवग्गहणेसु पाणाइवायो को वा कारावित्रो वा कीरंतो वा परेहिं सभणुन्नाओ । तं निंदामि
गरिहामि तिविहं तिविहेणं मोणं वायाए कारणं । अईयं निंदामि, पडुप्पन्नं संवरेमि, अणागयं
पञ्चक्खामि सव्वं पाणाइवायं । जावजीवाए अणिस्सिमोऽहं नेवसयं पाणे 'अइवाएज्जा, नेवऽन्नेहि
पाणे अइवायावेज्जा, पाणे भइवायंतेऽवि अन्ने न समणुजाणामि । तं जहा-अरिहंतसक्खियं सिद्ध-
सक्खियं साहुसक्खियं देवसक्खियं अप्पसक्खियं । एवं हवइ भिक्खू वा भिक्खुणी वा संजयवि-
रयपडिहयपचक्खायपावकम्मे दिया वा राम्रो वा एगो वा परिसागयो वा सुत्ते वा जागरमाणे
वा । एस खलु पाणाइवायस्स वेरमणे हिए सुहे खमे निस्सेसिए प्राणुगामिए सव्वेसिं पाणाणं
सव्वेसि भूत्राणं सव्वेसि जीवाणं सव्वेसिं सत्ताणं अदुक्खण्याए असोयणयाए अजूरणयाए अति-
॥२१॥
प्पणयाए अपीडणयाए अपरियावणयाए अणोदवणयाए महत्थे महागुणे महाणुभावे महापुरि- साणुचिन्ने परमरिसिदेसिए पसत्थे त दुक्खक्खयाए कम्मक्खयाए मोक्खयाए वोहिलाभाए संसारु- तारणाए त्ति कहु उवसंपजित्ताण विहरामि । पढमे भते ! महव्वए उवट्ठियोमि सव्वाश्रो पाणा- इवायाभो वेरमण ॥ १॥ ग्रहावरे दोच्चे भते । महव्वए मुसावायाओ वेरमण, सव्वं भते । मुसावाय पञ्चक्खामि, से कोहा वा लोहा वा भया वा हासा वा नेव सय मुसं वएज्जा, नेवऽन्नेहि मुस वायावेज्जा, मुस वयंते- ऽवि अन्ने न समणुजाणामि, जावज्जीवाए तिविहं तिविहेणं मणेणं वायाए काएणं न करेमि, न कारवेमि, करतंपि अन्न न समणुजाणामि, तस्स भंते । पडिकमामि निंदामि, गरिहामि, अप्पाणं नोसिरामि । से मुसावाए चउबिहे पन्नत्ते।त जहा-दव्वओ, खेत्तथो, कालयो, भावओ। दव्वयो- ण मुसाबाए सबदव्वेसु, खेत्तओण मुसावाए लोए वा अलोए वा, कालोण मुसावाए दिया वा राओ वा, भावओण मुसावाए रागेण वा दोसेण वा । जंपि य मए इमस्स धम्मस्स केवलि-
साधु
॥२२॥
पहात्तस्स अहिंसालक्खणस्त सच्चाहिटियस्स विणयमूलस्स खंतिप्पहाणस्स अहिरणसोवप्लियस्स
उवसमप्पभवस्त नवबंभचेरगुत्तस्स अपयमाणस्स भिक्खावित्तिस्स कुक्खीसंबलस्स निरग्गिसरणस्स
संपक्खालियस्स चत्तदोसस्त गुणग्गाहियस्स निम्वियारस्त निवित्तीलक्खणस्त पंचमहव्वयजुत्तस्स
असंनिहिसंचयस्स अविसंवाइस्स संसारपारगामिस्स निव्वाणगमणपज्जवसाणफलस्स पुब्बि अन्ना-
याए असवणयाए अबोहिए अणभिगमेणं अभिगमेण वा पमाएणं रागदोसपडिबद्धयाए
वालयाए मोहयाए मंदयाए किड्डयाए तिगारवगरुयाए चउकसायोवगएणं पंचिंदियोवसट्टेणं
पडुप्पपणभारियाए सायासोक्खमणुपालयंतेणं इहं वा भवे अन्नेसु वा भवग्गहणेसु मुसावाभो
भासिओ वा भासाविओ वा भासिज्जंतो वा परेहि समणुन्नाओ। तं निंदामि गरिहामि तिविहं तिवि-
हेणं मणेणं वायाए कारणं । अईयं निंदामि, पडुपन्नं संवरेमि, अणागयं पच्चक्खामि। सव्वं मुसावायं
जावजीवाए अणिस्सिोऽहं नेव सयं मुसं वएज्जा, नेवऽन्नेहिं मुसं वायावेजा, मुसं वयंतेऽवि अन्ने
१-पडिपुण्णमारियाए । २-सयासुक्खमणुपालयंतेणं । ३-भले न समणुजाणेजा।
॥२२॥
न समणुजाधामि । त जहा-अरिहतसक्खिय सिद्धसक्खियं साहुसक्खियं देवसक्खियं अप्प- सक्खियं एव भवड भिक्खू वा भिक्खुणी वा संजयविरयपडिहयपञ्चक्खायपावकम्मे, दिया वा राभो वा एगो वा परिसागयो वा सुत्ते वा जागरमाणे वा । एस खलु मुसावायस्स वेरमणे हिए सुहे खमे निस्सेसिए माणुगामिए सव्वेसिं पाणाण सव्वेसिं भूयाणं सव्वेसि जीवाणं सव्वेसि सत्ताणं अदुक्खणयाए असोयणयाए अजूरणयाए अतिप्पणयाए अपीडणयाए अपरियावण्याए श्रणोद्दवणयाए महत्थे महागुणे महाणुभावे महापुरिसाणुचिन्ने परमरिसिदेसिए पसत्थे तं दुक्ख- क्खयाए कम्मक्खयाए मोक्खाए बोहिलाभाए संसारुत्तारणाए त्ति कटु उवसंपजित्ताण विरहामि। दोच्चे भंते ! महब्बए उवट्ठियोमि सव्वायो मुसावायाओ वेरमणं ॥२॥ अहावरे तच्चे भते । महव्वए अदिन्नादाणायो वेरमणं सव्वं भंते ! अदिन्नादाणं पञ्चक्खामि, से गामे वा नगरे वा रणे वा अप्पं ना बहु वा 'अणुं वा थूल वा चित्तमंत वा अचित्तमंतं वा नेव सयं अदिन्नं गिहिज्जा, नेवऽन्नेहि अदिएं गिण्हावेजा, अदिणं गिराहतेऽवि अन्ने न सम
पञ्चक
॥२३॥
णुजाणामि, जावज्जीवाए तिविहं तिविहेणं मणेणं वायाए कारणं न करेमि, न कारवेमि, करंतंपि
अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि, निंदामि, गरिहामि, अप्पाणं वोसिरामि । से
अदिन्नादाणे चउविहे पन्नत्ते । तं जहा-दव्वओ, खेत्तओ, कालओ, भावओ। दव्वओणं अदि-
नादाणे गहणधारणिज्जेसु दव्वेसु, खेत्तओणं अदिन्नादाणे गामे वा नगरे वा रमे वा, कालो-
णं अदिन्नादाणे दिया वा राओ वा, भावोणं अदिन्नादाणे रागेण वा दोसेण वा । जंपि य मए
इमस्स धम्मस्स केवलिपन्नत्तस्स अहिंसालक्खणस्स सच्चाहिट्ठियस्स विणयमूलस्स खंतिप्पहाणस्स
अहिरन्नसोवन्नियस्स उवसमप्पभवस्स नवबंभचेरगुत्तस्स अपयमाणस्स भिक्खावित्तिस्स कुक्खी-
संबलस्स निरग्गिसरणस्स संपक्खालियस्स चत्तदोसस्स गुणग्गाहियस्स निव्वियारस्स निव्वि-
त्तीलक्खणस्स पंचमहव्वयजुत्तस्स असंनिहिसंचयस्स अंविसंवाइयस्स संसारपारगामिस्त
निव्वाणगमणपजवसाणफलस्स पुट्विं अन्नाणयाए असवणयाए अबोहिए अणभिगमेणं
अभिगमेण वा पमाएणं रागदोसपडिबद्धयाए बालयाए मोहयाए मंदयाए किड्डयाए तिगारव-
॥२३॥
गरुयाए चउकसायोवगएणं पंचिंदिययोवसट्टेण पडुप्पाहाभारियाए सायासोक्खमणुपालयंतेणं इह वा भवे अन्नेसु वा भग्गहणेसु अदिन्नादाण गहिय वा गाहावियं वा घेप्पं तं वा परेहिं सम- गुन्नाओ त निंदामि, गरिहामि, तिविह तिविहेणं मणेणं वायाए कारणं । अईयं निंदामि, पडु- प्पास सवरेमि, अणागयं पञ्चक्खामि । सव्वं अदिन्नादाणं जावजीवाए अणिस्तियोऽह नेव सयं अदिन्नं गिगहेज्जा, नेवऽन्नेहि दिन्नं गिगहाविजा, अदिन्नं गिराहतेऽवि अन्ने न समणुजाणामि। तं जहा-अरिहंतसक्खियं सिद्धसक्खिय साहुसक्खिय देवसक्खिय अप्पसक्खियं एवं हवइ भिक्खू वा- भिक्खुणी वा संजयविरयपडिहयपच्चक्खायपावकम्मे दिया वा रायो वा एगओ वा परिसागओ वा सुत्ते वा जागरमाणे वा। एस खलु अदिनादाणस्स वेरमणे हिए सुहे खमे निस्से- सिए आणुगामिए सव्वेसिं पाणाणं सव्वेसिं भूआणं सव्वेसिं जीवाणं सव्वेसिं सत्ताण अदु- क्खण्याए असोयणाए अजूरणयाए अतिप्पणयाए अपीडणयाए अपरियावणयाए अणोइवणयाए महत्थे महागुणे महाणुभावे महापुरिसाणुचिन्ने परमरिसिदेसिए पसत्थे तं दुक्खक्खयाए कम्म- . पञ्चक साधु ॥२४॥ क्खयाए मोक्खाए बोहिलाभाए संसारुत्तारणाए त्ति कटु उवसंपजित्ताणं विहरामि । तच्चे भंते ! महव्वए उवढिओमि सव्वाश्रो अदिन्नादाणाओ वेरमणं ॥ ३ ॥ अहावरे चउत्थे भंते ! महव्वए मेहुणायो वेरमणं, सव्वं भंते ! मेहुणं पच्चक्खामि, दिव्वं वा माणुस्सं वा तिरिक्खजोणियं वा नेव सयं मेहुणं सेविज्जा, नेवऽन्नेहि मेहुणं सेवावेजा; मेहुणं सेवतेऽवि अन्ने न समणुजाणामि, जावजीवाए तिविहं तिविहेणं मणेणं वायाए कारणं न करेमि, न कारवेमि, करंतंपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि, नि- दामि, गरिहामि, अप्पाणं वोसिरामि । से मेहुणे चउविहे पाहत्ते । तं जहा-दव्बो, खेत्तओ, कालो, भावओ । दव्वओणं मेहुणे रूवेसु वा रूवसहगएसु वा, खेत्तओणं मेहुणे उड्ड- लोए वा अहोलोए वा तिरियलोए वा, कालभोणं मेहुणे दिया वा राओ वा, भावओणं मे- हुणे रागेण वा दोसेण वा। जंपि य मए इमस्स धम्मस्स केवलिपन्नत्तस्स अहिंसालक्खणस्स सञ्चाहिट्ठियस्स विणयमूलस्स खंतिपहाणस्स अहिरन्नसोवन्नियस्स उवसमप्पभवस्स नववंभचेरगु ॥२४॥ K तस्स अपयमाणस्स भिक्खावित्तिस्स कुक्खीसवलस्स निरगिसरणस्स संपक्वालियस्ल चत्त- दोसस्स गुणग्गाहियस्स निधियारस्त निवित्तीलक्खणस्स पंचमहन्वयजुचस्स असनिहिसं. चयस्स अविसंवाइयस्स संसारपारगामिस्त निव्वाणगमणपज्जवसाणफलस्स पुद्धि अन्नाणयाए असवणयाए श्रबोहिए श्रणभिगमेणं अभिगमेण वा पमाएण रागदोसपडिबद्वयाए बालयाए मोहयाए मदयाए किड्डयाए तिगारवगरुयाए चउकसायोवगएणं पचिंदियोवसट्टेणं पडुप्पन्न- भारियाए सायासोक्खमणुपालयतेण इह वा भवे अन्नेसु वा भवग्गहणेसु मेहुणं सेवियं वा सेवा- विय वा सेविजतं वा परेहि समणुन्नाओ त निंदामि, गरिहामि, तिविहं तिविहेणं मणेणं वायाए कारणं । अईय निंदामि, पडुप्पन्न सवरेमि, अणागयं पच्चक्खामि । सव्वं मेहुणं जावजीवाए अणि- स्सिमोऽहं नेव सय मेहुण सेविजा, नेवन्नेहिं मेहुण सेवाविजा, मेहुणं सेवतेऽवि अन्ने न समणु- जाणामि । त जहा-अरिहतसक्खियं सिद्धसक्खियं साहुसक्खिय देवसक्खियं अप्पसक्खियं एवं हवइ भिक्खू वा भिक्खुणी वा संजयविरयपडिहयपच्चक्खायपावकम्मे दिया वा रामो वा एगओ .
पश्च०
॥२५॥
वा परिसागओ वा सुत्ते वा जागरमाणे वा । एस खलु मेहुणस्स वेरमणे. हिए, सुहे खमे निस्से-
सिए पाणुगामिए सव्वेसिं पाणाणं, सव्वेसिं भूपाणं सव्वेसिं जीवाणं सव्वेसिं सत्ताणं . अदुक्ख-
णयाए, असोयणयाए अजूरणयाए अतिप्पण्याए अपीडणयाए अपरियावणयाए अणोदवण्याए
महत्थे महागुणे महाणुभावे महापुरिसाणुचिले परमरिसिदेसिए पसत्थे तं दुक्खयाए कम्मक्खयाए
मोक्खाए बोहिलाभाए संसारुत्तारणाए त्ति कटु उवसंपजित्ताणं विहरामि । चउत्थे भंते..! मह-
व्वए, उवढिनोमि सव्वाश्रो. मेहुणामो वेरमणं, ॥ ४ ॥
श्रहावरे पंचमे भंते ! महव्वए परिग्गहाओ.वेरमणं, सव्वं भंते ! परिग्गहं पच्चक्खामि, से
अप्पं वा बहुं वा अणुं वा थूलं वा चित्तमंतं वा अचित्तमंतं वा नेव सयं परिग्गहं परिगिण्हेज्जा,
नेवऽन्नेहिं परिग्गहं परिगिहाविजा, परिग्गहं परिगिण्हंतेऽवि भन्ने न समणुजाणामि, जावज्जीवाए
तिविहं तिविहेणं मणेणं वायाए कारणं न करेमि, न कारवेमि, करंतंपि.अन्नं न समणुजाणामि,
तस्स भंते. ! पडिकमामि, निंदामि, गरिहामि, अप्पाणं वोसिरामि ।.से परिग्गहे चउठिवहे पन्न-
॥ २५॥
-- ते। तं जहा-दन्वश्रो, खेत्तो, कालभो, भावो । दवमोण परिग्गहे सचित्ताऽचित्तमीसेसु दव्वेस, खेतओणं परिग्गहे. लोए-वा.अलोए वा, कालोण-परिग्गहे दिया वा. राओ-वा, भाव: ओण,परिग्गहे अप्पग्घे वा महग्घे वा रागेण वा.दोसेण-वा । जंपिय.मए इमस्स-धम्मस्स केवलि- पन्नत्तस्स. अहिंसालक्खणस्स सच्चाहिट्ठियस्स विण्यमूलस्स खंतिप्पहाणस्स अहिरन्नसोवृन्नियस्स उवसमप्पभवस्स नववंभरगुत्तस्स अपयमाणस्स. भिक्खावित्तिस्स-कुक्खीसंबलस्स- निरग्गिसरण- स्स सपक्खालियस्स चत्तदोसस्स गुणग्गाहियस्स निव्वियारस्स निवित्तीलक्खणस्स.पंचमहव्वय: जुत्तस्स असनिहिसंचयस्स अविसंवाइयस्स. संसारपारगामिस्स- निव्वाणगमणपज्जवसाणफलस्स पुचि, भन्नाणयाए भसवणयाए भबोहिए अणभिगमेण अभिगमेण वा पमाएण रागदोसप- डिबद्धयाए वालयाए मोहयाए. मंदयाए किड्याए तिगारवगरुयाए चउक्कसाओवगएणं-पंचि- दियोवसट्टेणं पडुप्पन्नभारियाए, सायासोक्खमणुपालयंतेणं इह-वा भवे अन्नेसु का भवग्गहणेसु परिग्गहो गहियो वा गहावियो वा धिप्पंतो वा.परेहिं समणुनाओ तं निंदामि, गरिहामि, तिविहं
साधु
॥२६॥
तिविहेणं मणेणं वायाए कारणं । अईयं निंदामि, पडुप्पन्नं संवरेमि, अणागयं पच्चक्खामि, सव्वं
परिग्गह, जावज्जीवाए अणिस्सिमोऽहं नेव सयं परिग्गहं परिगिण्हेज्जा, नेवऽन्नेहिं परिग्गहं परि-
गिण्हावेज्जा, परिग्गहं परिगिण्हतेऽवि अन्ने न समणुजाणामि । तं जहा-अरिहंतसक्खियं सिद्धस-
क्खियं साहुसक्खियं देवसक्खियं अप्पसक्खियं एवं हवइ भिक्खू वा भिक्खुणी वा संजयविरय-
पडिहयपञ्चक्खायवकम्मे दिया वा रात्रो वा एगओ वा परिसागओ वा सुत्ते वा जागरमाणे
वा । एस खलु परिग्गहस्स वेरमणे हिए सुहे खमे निस्सेसिए आणुगामिए सव्वेसिं पाणाणं
सव्वेसिं भूत्राणं सव्वेसिं जीवाणं सव्वेसिं सत्ताणं अदुक्खणयाए असोयणयाए अजूरणयाए
अतिप्पणयाए अपीडणयाए अपरियावणयाए अणोदवणयाए महत्थे महागुणे महाणुभावे महा-
पुरिसाणुचिन्ने परमरिसिदेसिए पसत्थे तं दुक्खक्खयाए कम्मक्खयाए मोक्खाए बोहिलाभाए
संसारुत्तारणाए त्ति कटु उवसंपजित्ताणं विहरामि । पंचमे भंते ! महव्वए उवट्टिभोमि सव्वाश्रो
परिग्गहायो वेरमणं ॥५॥
श्रहावरे छटे भते ! वए राईभोयणाओ वेरमण, सव्वं भंते ! राईभोयण पच्चक्खामि, से असण वा पाण वा खाइम वा साइम वा नेव सय राई भुंजेज्जा, नेवऽन्नेहिं राई मुंजावेज्जा, राई भुंजतेऽवि अन्ने न समणुजाणामि, जावजीवाए तिविहं तिविहेणं मणेण वायाए कारण न करेमि, न कारवेमि, करंतंपि अन्नं न समणुजाणामि, तस्स भंते ! पडिकमामि, निंदामि, गरिहामि, अप्पाणं वोसिरामि । से राईभोयणे चउठिवहे पन्नत्ते । त जहा-दव्वश्रो, खेत्तओ, कालमो, भा- वओ। दबओण राईभोयणे असणे वा पाणे वा खाइमे वा साइमे वा, खेत्तमोणं राईभोयणे समयखित्ते, कालोण राईभोयणे दिया वा राम्रो वा, भावओणं राईभोयणे तिचे वा कडुए वा कसाए वा श्रविले वा महुरे वा लवणे वा रागेण वा दोसेण वा । जं पिय मए इमस्स धम्मस्स केवलिपन्नत्तस्स अहिंसालक्खणस्स सच्चाहिट्ठियस्स विणयमूलस्स खंतिप्पहाणस्स अहिरन्नसोवाणि- यस्स उवसमप्पभवस्स नवबभचेरगुत्तस्स अपयमाणस्स भिक्खावित्तिस्स कुक्खीसंबलस्स निरग्गि सरणस्त संपक्खालियस्स चत्तदोसस्स गुणग्गाहियस्स निव्वियारस्त निवित्तीलक्खणस्स पंचमह-
t*-*
॥२७॥
व्वयजुत्तस्स. असंनिहिसंचयस्त अविसंवाइयस्स संसारपारगामिस्स निव्वाणगमणपज्जवसायफल-
स्त पुल्वि अन्नाणयाए असवणयाए अबोहिए. अणभिगमेणं अभिगमेण वा. पमाएणं रागदोसप-
डिबद्धयाए बालयाए मोहयाए मंदयाए किड्याए तिगारवगरुयाए चउक्कसामोवगएणं पंचिदिय-
ओवसदेणं पडुप्पन्नभारियाए सायासोक्खमणुपालयंतेणं इहं वा भवे अन्नेसु वा भवग्गहणेसु राई-
भोयणं भुंजियं वा भुंजावियं वा भुंजनं वा परेहिं समणुन्नाश्रो तं निंदामि, गरिहामि, तिविहं
तिविहेणं मोणं वायाए कारणं । अईयं निंदामि, पडुप्पन्नं संवरेमि, अयागयं पञ्चक्खामि । सव्वं
राईभोयणं जावज्जीवाए अणिस्सिभोऽहं नेव सयं. राई जेज्जा, नेवन्नेहिं राई जावेज्जा, राईभुंजते-
ऽवि अन्ने न समणुजाणामि । तं जहा--अरिहंतसक्खियं सिद्धसक्खियं साहुसक्खियं देवसक्खियं
अप्पसक्खियं एवं हवइ, भिक्खू. भिक्खुणी. वा संजयविरयपडिहयपच्चक्खायपावकम्मे दिया वा
राओ वा एगो वा परिसागओ वा सुत्ते वा जागरमाणे वा । एस खलु राईभोयणस्स वेरमणे
हिए सुहे. खमे. निस्सेसिए, पाणुगामिए, सव्वेर्सि पाणाणं सव्वेर्सि. भूधाणं सव्वेसिं जीवाणं
.
॥२७॥
सम्वेसि,सत्ताणं अदुक्खणयाए असोयणयाए, अजूरणयाए अतिप्पणयाए. अपीडणयाए अपरिया- वण्याए श्रणोद्दवणयाए महत्थे महागुणे महाणुभावे महापुरिसाणुचिन्ने. परमरिसिदेसिए पसत्थे तं, दुक्खक्खयाए कम्मक्खयाए मोक्खाए बोहिलाभाए ससारुत्तारणाए त्ति कटु उपसंपजिवाणं विहरामि । छठे भते ! वए उवढिओमि सव्वाश्रो राईभोयणाश्रो वेरमण ॥ ६ ॥ इच्चेयाई पंचम- हब्बयाई-राईभोयणवेरमणकट्ठाइ अत्तहियट्टयाए उवसंपजित्ताणं विहरामि । अप्पसत्या य जे जोगा, परिणामा य दारुणा । पाणाइवायस्त वेरमणे, एस वुत्ते श्रइको ॥१॥ तिवरागा य, जा.भासा, तिव्वदोसा-तहेव य । मुसावायस्स वेरमणे, एस वुत्ते अइक्कमे ॥ २॥ उग्गह च अजाइत्ता, अविदियो यं उग्गहे। अदिनादाणस्त वेरमणे, एस वुत्ते अइक्कमे ॥॥३॥, सद्दारूवारसागंधा-फासाणं पवियारणा । मेहुणस्स वेरमणे, एस वुत्ते अड्कमे ॥ ४॥ इच्छा मुच्छा य गेही य, कंखा लोभे य, दारुणे। परिग्गहस्स बेरमणे, एस वुत्ते अइकमे ॥ ५ ॥ अहमते य आहारे, सुरखेत्ते य, सकिए । राईभोयणस्स वेरमणे, एस वुत्ते. अइक्कमे ॥ ॥ दस- साइ ॥२८॥ णनाणचरित्ते, अविराहित्ता ठिमो समणधम्मे। पढमं वयमणुरक्खे, विरयामो पाणाइवायाश्रो ॥७॥ दसणनाणचरित्ते, अविराहित्ता ठिमो समणधम्मे । बीयं वयमणुरक्खे, विरयामो मुसावा- याओ ॥ ८ ॥ दंसणनाणचरित्ते, अविराहित्ता ठिमो समणधम्मे । तइयं वयमणुरक्खे, विरयामो अदिन्नादाणाओ ॥ ९ ॥ दसणनाणचरित्ते, अविराहित्ता ठिओ समणधम्मे । चउत्थं वयमणुरक्खे, विरयामो मेहुणाभो ॥ १० ॥ दंसणनाणचरित्ते, अविराहित्ता ठिमो समणधम्मे । पंचमं वयम- गुरक्खे, विरयामो परिग्गहाओ ॥ ११॥ दसणनाणचरित्ते, अविराहित्ता ठिमो समणधम्मे । छटुं वयमणुरक्खे, विरयामो राईभोयणाभो ॥ १२ ॥ श्रालयविहारसमिमो, जुत्तो गुत्तो ठिमो समण- धम्मे । पढमं वयमणुरक्खे, विरयामो पाणाइवायाभो ॥ १३ ॥ श्रालयविहारसमिभो, जुत्तो गुत्तो ठिओ समणधम्मे । बीयं वयमणुरक्खे, विरयामो अलियवयणाभो ॥ १४ ॥ श्रालयविहारस- मिओ, जुत्तो गुत्तो ठिमो समणधम्मे । तइयं वयमणुरक्खे, विरयामो भदिन्नादाणाभो ॥ १५ ॥ श्रालयविहारसमिभो, जुत्तो गुत्तो ठिओ समणधम्मे । चउरथं वयमणुरक्खे, विरयामो मेहुणाओ ॥१६॥ पालयविहारसमिओ, जुत्तो गुत्तो ठिमो समणधम्मे । पंचम वयमणुरक्खे, विरयामो परिग्ग- हाओ॥ १७ ॥ पालयविहारसमिओ, जुत्तो गुत्तो ठिो समणधम्मे । बटुं वयमणुक्खे, विरयामो राईभोयणाभो ॥१८॥ पालयविहारसमिओ, जुत्तो गुत्तो ठिो समणधम्मे । तिविहेण अप्पमत्तो, रक्खामि महब्बए पंच ।। १६ ।। सावज्जजोगमेगं, मिच्छत्त एगमेव अन्नाणं । परिवजंतो गुत्तो, रक्खामि महब्बए पंच ॥ २०॥ अणवज्जजोगमेगं, सम्मत्तं एगमेव नाणं तु। उवसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महव्वए पच ॥ २१ ॥ दो चेव रागदोसे, दुन्नि य झाणाइ अट्टरोदाइ। परिवज्जतो गुत्तो, रक्खामि महत्वए पंच ॥ २२ ॥ दुविहं चरित्तधम्म, दुन्नि य झाणाई धम्मसुक्काई। उव्वसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महत्वए पंच ॥ २३ ॥ किन्हा नीला काऊ, तिनि य लेसा उ अप्पसत्था उ। परिवज्जतो गुत्तो, रक्खामि महव्वए पंच ॥ २४ ॥ तेऊ पम्हा सुक्का, तिन्नि य लेसा उ सुप्पसस्था उ । उवसपन्नो जुत्तो, रक्खामि महव्वए पंच ॥ २५ ॥ मणसा मणसच्चविऊ, वायासच्चेण करण- सच्चेण । तिविहेण वि सञ्चविऊ, रक्खामि महव्वए पंच ॥ २६ ॥ चत्तारि य दुहसेजा, चउरो
पध
॥२९॥
सन्ना, तहा कसाया य । परिवजतो गुत्तो, रक्खामि महव्वए पंच, ॥ २७ ॥ चत्तारि य. सुहसेजा,
चउविहं. संवरं समाहिं च । उवसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महव्वए पंच.॥ २८ ॥ पंचेव. य, कामगुणे,
पंचेव य अण्हवे महादोसे । परिवज्जतो गुत्तो, रक्खामि महव्वए. पंच ॥ २६ ॥ पंचिंदियसंवरणं,
तहेव पंचविहमेव सज्झायं । उवसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महव्वए. पंच ॥ ३०॥ छज्जीवनिकायवहं,
छप्पि य भासाउ अप्पसत्था उ । परिवजतो. गुत्तो, रक्खामि महव्वए पंच ॥ ३१॥ छव्विहमभि-
तरयं, बुज्ज्ञ. पि. य छव्विहं तवोकम्मं । उवसंपन्नो जुचो, रक्खामि महव्वए पंच ॥ ३२॥ सत्त
भयट्ठाणाई, सत्तविहं चेव नाणविभंग। परिवज्जतो गुत्तो, रक्खामि महव्वए पंच. ॥ ३३ ॥
पिंडेसण पाणेसण, उग्गहं. सत्तिकया. महज्झयणा। उवसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महव्वए पंच
॥ ३४ ॥ अट्ठमयटाणाई, भट्ठ य कस्माई. तेसि बंधं च । परिवजंतो गुत्तो, रक्खामि महव्वए पंच
॥ ३५ ॥ अट्ठ य पवयणमाया, दिट्ठा अट्ठविहनिट्ठियट्रेहिं । उवसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महव्वए
पंच ॥ ३६ ॥ नव पावनियाणाई, संसारस्था. य नवविहा जीवा । परिवजतो गुत्तो, रक्खामि मह-
॥२९॥
क्वए पंच ॥ ३७॥ नवयंभवेरगुचो, दुनवविहबंभवेरपरिसुद्ध । उवसंपन्नो जुत्तो, रक्खामि महत्वए पंच ॥ ३८॥ उवधायं च दसविहं, असंवरं तहस सकिलेस च । परिवजंतो गुत्तो, रक्खामि सहचए पंच. ॥ ३६ ॥ सन्चसमाहिट्ठाया, दस चेव दसाओ समणधम्मं च । उपसंपन्नो जुचो, रक्खामि महब्वए पंच ॥ १०॥ भासायणं च सव्व, तिगुणं एकारसं विवजंतो । परिवजतो गुत्तो, रक्खामि महन्वए पच ॥ ३१ ॥ एव तिवंडविरभो, तिगरणसुद्धो तिसालनीसल्लो । तिविहेण पडिक्कतो, रक्खामि महत्वप, पंच ॥ १२ ॥ इन्वेय महन्वयउच्चारण कय थिरत्तं सल्लुद्धरण धिइबलयं ववसाओ साहणट्ठो पावनिवारण निकायणा भावविसोही पडागाहरणं निज्जूहणाराहणा गुणाणं संवरजोगो पसंस्थज्झाणोवउत्तया जुत्तया य नाणे परमट्ठो उत्तमट्ठो एस तित्यकरहिं रइरागदोसमहणेहि वैसिश्रो पवर्यणस्स सारो अजीवनिकायसजम उवएसियं तेल्लोक्कसकयं ठाण अब्भुवगया । नमोऽत्यु ते सिद्ध बुद्ध मुत्त नीरय निस्सगसाणमूरण ! गुणरयणसायरमर्णतमप्पमेय ! नमोऽत्थु ते महइ महावीरवद्धमाण- साधु ॥३०॥ सामिस्स नमोऽत्थु ते अरहो भगवओ त्ति कहु । एसा खलु महब्बयउच्चारणा कया इच्छामो सुत्तकित्तणं काउं । णमो तेसिं खमासमणाणं जेहिं इमं वाइयं छव्विहमावस्सयं भगवंतं । तं जहा-सामाइयं, चउवीसत्थओ, वंदणयं, पडिक्कमणं, काउस्सग्गो, पञ्चक्खाणं; सव्वेहि पि एयम्मि छविहे श्राव- स्सए भगवंते ससुत्ते सपत्थे सगंथे सनिज्जुत्तिए ससंगहणिए जे गुणा वा भावा वा अरिहंतेहिं भगवंतेहिं पन्नत्ता वा परूविया वा ते भावे सहहामो, पत्तियामो, रोएमो, फासेमो, पालेमो, अणु- पालेमो। ते भावे सदहंतेहि, पत्तियंतेहिं, रोयंतेहि, फासंतेहि, पालंतेहिं, अणुपालंतेहिं अंतो पक्खस्स जं वाइयं पढियं परियद्वियं पुच्छियं अणुपेहियं अणुपालियं तं दुक्खक्खयाए कम्मक्खयाए मोक्खा- ए बोहिलाभाए संसारूत्तारणाए त्ति कटु उवसंपजित्ता णं विहरामि । अंतो पक्खस्स जं न वाइयं न पढियं न परियहियं न पुच्छियं नाणुपेहियं नाणुपालियं संते चले संते वीरिए संते पुरिसयारपर- कमे तस्स आलोएमो, पडिक्कमामो, निंदामो, गरिहामो, विउद्देमो, विसोहेमो, भकरणयाए मभुढेमो, प्रहारिह तवोकम्मं पायच्छित्तं पडिवज्जामो, तस्स मिच्छामि दुक्कड । णमो तेसिं खमासमणाणं जेहिं इमं वाइय अंगबाहिरं उकालियं भगवंतं । त जहा-दसवे- यालिय, कटिपयाकप्पिय, चुल्लकप्पसुर्य, महाकप्पसुय, ओवाइयं, रायप्पसेणिय, जीवाभिगमो, पन्नवणा, महापन्नवणा; नदी, भणुमोगदाराई, देविदत्यमो, तंदुलवेयालियं, चदाविजय, पमायप्प- मायं,पोरिसिमडल, मंडलप्पवेसो, गणिविजा, विजाचरणविणिच्छमो, झाणविभत्ती, मरणविभत्ती, आयविसोही, सलेहणासुर्य, वियरायसुर्य, विहारकप्पो, चरणविही, आउरपञ्चक्खाणं, महापच्चक्खाणं। सव्येहि पि एयम्मि भगवाहिरे उकालिए भगवते ससुत्ते सत्येंसगंथे सनिज्जुत्तिए ससंगह- थिए जे गुणा वा भाषा वामरिहतेहिं भगवंतेहिं पन्नचा वा परुविया वा ते भावे सद्दहामो, पत्तियामो, रोमो, फासेमो, पालेमो, अणुपालेमो, ते भावे सद्दहंतेहिं पचियंतेहि रोयंतेहिं फासंतेहिं पालतेहिं भोपालतेहिं अंतो परखस्स ज वाइयं पढिय परियहियं पुच्छियं अणुपेहियं अणुपालिय तं दुक्खक्खयाए कम्मक्खयाए मोक्खाए बोहितभाए संसारुतारणाए'त्ति कटु-उवसंपज्जित्ता गं साघु विहरामि । अंतो पक्खस्स न वाइयं न पढियं न परियद्वियं न पुच्छियं नाणुपेहियं नाणुपालियं संते बले संते वीरिए संते पुरिसयारपरको तस्स पालोएमो, पडिकमामो, निंदामो, गरिहामो, विउद्देमो, विसोहेमो, अकरणयाए अब्भुढेमो, अहारिहं तवोकम्मं पायच्छित्तं पडिवजामो, तस्स मिच्छा मि दुक्कडं। णमो तेसिं खमासमणाणं जेहिं इमं वाइयं अंगबाहिरं कालियं भगवंतं । तं जहा-उत्तरज्झ- यणाई, दसानो, कप्पो, ववहारो, इसिभासियाई, निसीह, महानिसीह, जंबूदीवपन्नत्ती, सूरपन्नत्ती, चंदपन्नत्ती, दीवसागरपन्नत्ती, खुड्डियाविमाणपविभत्ती, महल्लियाविमाणपविभत्ती, अंगचूलियाए, वग्गचूलियाए, विवाहचूलियाए, अरुणोववाए, वरुणोववाए, गरुलोववाए, वेसमणोववाए, वेलंध- रोववाए, देविदोववाए, उट्ठाणसुए, समुट्ठाणसुए नागपरिमावलियाण, निरयावलियाणं, कप्पियाणं, कप्पवर्डिसयाणं, पुफियाणं, पुप्फचूलियाणं, वण्हिाणं, वहिदसाणं, पासीविसभावणाणं, दिट्ठी- विसभावणाणं, चारणभावणाणं, महासुमिणभावणाणं, तेयग्गनिसग्गाणं, सव्वेहि पि एयम्मि ||३१॥
अगवाहिरे कालिए भगवंते ससुत्ते सत्थे सगंथे सनिज्जुत्तिए ससंगहणिए जे गुणा वा भावा वा अरिहतेहिं भगवतेहिं पन्नत्ता वा परूविया वा ते भावे सदहामो, पत्तियामो, रोएमो, फासेमो, पालेमो, अणुपालेमो, ते भावे सदहतेहिं पत्तियंतेहिं रोयंतेहिं फासतेहिं पालतेहिं भणुपालंतेहिं अंतो पक्खस्स जवाइय पढिय परिपट्टियं पुच्छियं अणुपेहियं अणुपालियं तं दुक्खक्खयाए कम्मक्खयाए मोक्खाए वोहिलाभाए संसारुत्तारणाए त्ति कटु उवसंपजित्ता ण विहरामि । अंतो पक्खस्स जं न वाइय न पढिय न परिट्टियं न पुच्छिय नाणुपेहियं नाणुपालिय संते वले संते वीरिए सते पुरिसयारपरक्कमे तस्स पालोएमो,पडिकमामो, निंदामो, गरिहामो, विउद्देमो, विसोहेमो, थकरणयाए अब्भुढेमो, अहारिहं तवोकम्म पायच्छित्तं पडिज्जामो तस्स मिच्छा मि दुक्कडं । णमो तेसिं खमासमणाणं जेहिं इम वाइय दुवालसगं गणिपिडगं भगवतं । त जहा-यायारो, सूयगडो, ठाणं, समवाओ, विवाहपन्नत्ति, नायाधम्मकहाभो, उवासगदसायो, अंतगडदसायो, अणुत्तरोववाइयदसाश्रो, पण्हावागरणं, विवागसुयं, दिट्ठिवाश्रो, सव्वेहि पि एयम्मि दुवालसंगे
साधु
पक्ष
॥३२॥
गणिपिडगे भगवंते ससुत्ते सभत्थे सगंथे सनिज्जुत्तिए ससंगहणिए जे गुणा वा भावा वा अरिहं-
तेहिं भगवतेहिं पन्नत्ता वा परूविया वाते भावे सदहामो, पत्तियामों, रोएमो, फासमो, पालेमो,
अणुपालेमो, ते भावे सहतेहिं पत्तियंतेहिं रोयंतेहिं फासंतेहिं पालंतेहिं अणुपालतेहिं मंतो पक्खस्स
जं वाइयं पढियं परियट्टियं पुच्छियं प्रणुपेहियं अणुपालियं तं दुक्खक्खयाए कम्मक्खयाए मोक्खाए
बोहिलाभाए संसारुत्तारणाए त्ति कटु उवसंपज्जित्तााणं विहरामि । अंतो पक्खस्स जं न वाइयं न
पढियं न परियट्टियं न पुच्छियं नाणुपेहियं नाणुपालियं संते वले संते वीरिए संते पुरिसयारपरकमे
तस्स आलोएमो, पडिकमामो, निंदामो, गरिहामो, विउद्वेमो, विसोहेमो, अकरणयाए अब्भुट्टेमो,
अहारिहं तवोकम्मं पायच्छित्तं पडिक्जामो तस्स मिच्छा मि दुक्कडं।
णमो तेसिं खमासमणाणं जेहिं. इमं वाइयं दुवालसंगं गणिपिडगं भगवंतं, सम्मं कारण
फासंति, पालंति, पूरंति, तीरंति, कीति, सम्म प्राणाए पाराहंति, श्रहं च नाराहेमि, तस्स
मिच्छा मि दुकडं।
॥ १२॥
" सुयदेवया भगवई, नाणावरणीयकम्मसघायं । तेर्सि खवेउ सयय, जेसिं सुयसायरे भत्ती ॥ १॥ अक्खरमत्ताहीण, जं च पढिऊण अयाणमाणेहिं ।। ते खमउ मज्झ सव्व, जिणवयण- विणिग्गया वाणी ॥२॥" ४४ पाक्षिकापराध-चामणक-सूत्रम्- इच्छामि खमासमणो ! पियं च मे जं भे हट्ठाणं तुट्ठाणं अप्पाय काणं अभग्गजोगाणं सुसी लाण सुव्वयाण सायरियउवज्झायाणं नाणेण दसणेण चरित्तेणं तवसा अप्पाण भावेमाणाणं बहुसुभेण भे दिवसो पोसहो पक्खो वइकतो अन्नों य में कल्लाणेणं पज्जुवडिओ सिरसा मणसा मस्थएण वंदामि ॥ १॥ " तुम्भेहिं समंति।" इच्छामि खमासमणो ! पुचि चेइयाइं वदित्ता नमंसित्ता तुब्भण्हं पायमूले विहरमाणेणं जे केइ बहुदेवलिया। साहुणो दिट्ठा समणा वा वसमणा वा गामाणुगाम दूइजमाणा वा रायणिया संपुच्छति, ओमरायणिया वंदति, अजया वदति; अजियाओ वदति, सावया वदंति, सावियाओ साधु ॥३३॥ वंदति, अहं पि निस्सल्लो निक्कसायो त्ति कद्दु सिरसा मणसा मत्थएण वंदामि ॥ २॥ अहमति वंदामि चेइयाइं।" इच्छामि खमासमणो ! उवट्ठिओमि तुम्भण्हं संतियं अहाकप्पं वा वत्थं वा पडिग्गहं वा कंबलं वा पायपुच्छणं वा रयहरणं वा अक्खरं वा पयं वा गाहं वा सिलोगं वा अटुं वा हेउं वा पसिणं वा वागरणं वा तुब्भेहिं चियत्तेण दिन्नं मए अविणएण पडिच्छियं, तस्स मिच्छा मि दुक्कडं ॥ ३ ॥ " पायरियसंतियं ति।" इच्छामि अहमवि पुव्वाई खमासमणो ! कयाई च मे किइकम्माई आयारमंतरे विणयमंतरे सेहिओ सेहाविश्रो संगहियो उवग्गहिमो सारिमो वारिश्रो चोइओ पडिचोइओ चियत्ता मे पडि- चोयणा उवट्टिमोऽहं तुम्भण्हं तवतेयसिरीए इमाओ चाउरंतसंसारकंताराश्रो साहट्टू नित्थरिस्लामि त्ति कटु सिरसा मणसा मत्थएण वंदामि ॥ ४ ॥ " नित्थारगपारगा होह Datta.uttatrafti.waiiaxxtite ४५ श्री अजितशान्तिस्तवसूत्रम्- अजिम जिसव्वभय, संतिं च पसंत सव्वगयपावं । जयगुरु सतिगुणकरे, दोवि जिणवरे पणिधयामि ॥ १॥ गाहा ॥ वगयमंगुलभावे, तेऽहं विउलतवनिम्मलसहावे। निरुवममहप्पभावे, योसामि सुदिट्ठसम्भारे ॥ २ ॥ गाहा ॥ सव्वदुक्खप्पसंतीणं, सबपावप्पसंतिणं । सया अजिय- संतीणं, नमो अजियसतिण ॥ ३॥ सिलोगो ॥ अजियजिण ! सुहप्पवचणं, तव पुरिमुत्तम ! नामकित्तण । तह य धिइमइप्पवत्तण, तव य जिणुचम ! संति ! कित्तण ॥ ४॥ मागहिया ॥ किरियाविहिसचिश्रकम्मकिलेसविमुक्खयरं, श्रजिअ निनिय च गुणेहिं महामुणिसिद्धिगयं । अजि- अस्स य सतिमहामुणिणो वि स संतिकरं,सययं मम निव्वुइकारणय च नमसणयं ॥ ५ ॥ श्रालि- गणयं ॥१५॥ पुरिसा! जइ दुक्खवारणं, जइ अ विमग्गहसुस्खकारणं । जिमं सति च भावओ, अभयकरे सरण पपजहा ।। ६ ।। मागहिया ।। अरइरइतिमिरविरहि-मुवरयजरमरणं, सुरअसु. रंगरुलभुयगवइपययपणिवइश्र | अजिश्रमहमवि श्र सुनयनयनिउणमभयकरं, सरणमुवसरिश्र
पश्च०
साधु
॥३४॥
भुविदिविजमहिनं सयय मुवण मे ॥ ७ ॥ संगययं ॥ तं च जिणुत्तममुत्तम नित्तम सत्तधरं, अजव
मद्दव खंतिविमुत्ति समाहिनिहिं । संतिकरं पणमामि दमुत्तमतित्थयरं, संतिमुणी मम संति समा-
हिवरं दिसउ ॥ ८ ॥ सोवाणयं ॥ सावस्थिपुवपस्थिवं च वरहत्थिमत्थयपसत्यविच्छिन्नसंथिअं ।
थिरसरिच्छवच्छं मयगललीलायमाण वरगंधहत्थि पत्थाणपस्थियं संथवारिहं ॥ हत्थिहत्थबाहु धंत-
कणगरुअगनिरुवहयपिंजरं पवरलक्खणोवचिसोमचारुरूवं । सुइसुहमणाभिरामपरमरमणिज-
वरदेवदुंदुहिनिनायमहुरयरसुहगिरं ॥६॥ वेड्डओ ॥ अजिअं जिारिगणं, जिसव्वभयं भवोहरिउं।
पणमामि अहं पयओ, पावं पसमेउ मे भयवं ॥ १०॥ रासालुद्धो ॥ कुरुजणवयहत्थिणाउरनरी
सरो पढमं तो महाचकवादिभोए महप्पभावों, जो बावत्तरिपुरवरसहस्सवरनगरनिगमजणवयवई
बत्तीसारायवरसहस्साणु श्रायमग्गो। चउदसवररयण-नवमहानिहि चउसट्ठिसहस्सपवरजुवईण
सुंदरवई, चुलसीहयगयरहसयसहस्ससामी, छन्नवइगामकोडिसामी आसी जो भारहम्मि भयवं
॥ ११॥ वेड्डओ ॥ तं संतिं संतिकरं, संतिम सवर्भया । संर्ति थुणामि जिणं, संर्ति विहेउ मे ॥
॥
॥३४॥
१२ ॥ रासानदिअयं ।। इक्खागविदेहनरीसर! नरवसहा! मुणिवसहा!, नवसारयससिसकलाणण! विगयतमा ! विहुमरया । प्रजि ! उत्तमतेथ! गुणेहिं महामुणिमिश्रबला ! विउलकुला ! पण मामि ते भवभयमूरण ! जगसरणा" मम सरणं ।। १३ ॥ चित्तलेहा ॥ देवदाणविंद चंद सूरवद हट्टतुट्ट जिट्ठपरम, लहरूब धतरुप्प पट्टसेप' सुद्धनिद्ध धवल । दतपंति सतिसत्ति कित्तिमुत्ति जुत्तिगुत्ति पवर, दिचतेश्र वदधेश' सव्वलोप भाविअप्पभावणे ! पइसमें समाहि ॥ १४ ॥ नारायमो ॥ विमलससिकलाइरेअसोभं । वितिमिरसूरकराइरेते, तिप्रसवइगणाइरेभरूवं, घर- णिधरप्पवराइरेअसारं ॥ १५ ॥' कुसुमलया ॥ सत्ते अ.सया अजिनं, सारीरे श्र बले. अजिन । तवा संजमे श्र अजिमं, एस थुणामि जिणं अजिअ ॥ १६ ॥ भुगपरिरिंगिनं ॥ सोमगुणेहिं पावइ न तं नव सरयससी, तेश्रगुणेहिं पावइ न त नवसरयरवी । रूवगुणेहिं पावइ न त तिश्र- सगणवई, सारगुणेहिं पावइ न त धरणिधरवई ।। १७॥ खिजिश्रयं ॥ तिथवरपवत्तयं तमरयरहिस, धीरजणथुमच्चिअ चुकलिकलुसं संतिसुहप्पवत्तय तिगरणपयो, सतिमह महामुणिं सरणमु-
साधु
॥ ३५॥
वणमे ॥ १८ ॥ ललिअयं ॥ विणओणयसिररइभंजलि रिसिगणसंथुअं थिमिअं, विबुहाहिवधण-
वइनरवइ थुममहिच्चिअं बहुसो । अइरुग्गयसरयदिवायर समहिश्रसप्पभं तवसा, गयणंगणवि-
यरणसमुइन चारणवंदिअं सिरसा ॥ १६ ॥ किसलयमाला ॥ असुरगरुलपरिवंदिअं, किन्नरोरगन-
मंसिअं । देवकोडिसयसंथुअं, समणसंघपरिवंदिभं ॥ २० ॥ सुमुहं ॥ अभयं अणह, अरयं अरुयं ।
अजिभं अजिमं, पयो पणमे ॥ २१ ॥ विज्जुविलसि ॥ श्रागया . वरविमाणदिव्वकणग
रहतुरयपहकरसएहिं हुलिमं । ससंभमो अरणखुभित्र लुलिप चलकुंडलं गयतिरीड सोहंतमउलि-
माला ॥ २२ ॥ वेड्डयो ॥ जं सुरसंघा सासुरसंघा, वेरविउत्ता भत्तिसुजुत्ता, श्रायरभूसिय
संभमपिंडिअ सुटुसुविम्हिश्र सब्वबलोघा । उत्तमकंचण रयणपरू विश्र भासुरभूसण भासुरिअंगा,
गायसमोणयभत्तिवसागय पंजलिपेसियसीसपणामा ॥ २३ ॥ रयणमाला ॥ वंदिऊण थोऊण तो
जिणं, तिगुणमेव य पुणो पयाहिणं । पणमिऊण य जिणं सुरासुरा, पमुइया स भवणा. तो
गया ॥२४॥ खित्तयं ॥ तं महामुणिमहंपि पंजली, रागदोसभयमोहवजिअं। देवदाणवनरिंदवंदिअं,
॥३५॥
EXix -MOHAko+Haivai41)- सतिमुत्तममहातव नमे ॥ २५ ॥ खित्तय ॥ अबरंतरविवारणियाहिं, ललियहसवहुगामिणिश्राहि । पीणसोषिथणसालिणिश्राहि, सकलक्मलदललोअणिश्राहि ॥ २६ ।। दीवयं ॥ पीणनिरंतरथणभर विणमिय गायलअहिं, मणिकचणपसिढिल मेहल सोहिअसोणितडाहि । वरखिखिणिनेउर- सतिलय वलयविभूसणिपाहि, रइकरचउरमणोहर सुंदरदसणिवाहि ॥ २७ ॥ चित्तकखरा ॥ देवसुदरीहिं पायवंदिआर्हि, वंदित्रा य जस्स ते सविकमा कमा। अप्पणो निडालएहि, मंडणोडणप्पगारपहि केहि केहि वी॥ श्रवंगतिलयपत्तलेहनामएहिं, चिल्लएहि संगयं गयाहि । भत्तिसन्निविट्ठ वंदणागयाहि हुँति ते बंदिश्रा पुणो पुणो ॥ २८ ॥ नारायओ ॥ तमहं जिणचदं, अजिनं जिअमोहं । धुयसव्वकिलेस, पयो पणमामि ॥ २९ ॥ नदिश्रयं ॥ थुश्रवंदिश यस्ता रिसिगणदेवगणेहिं, तो देववहुहिं पयओ पणमिश्रस्सा | जस्त जगुत्तमसासणश्रस्सा, भत्तिवसा- गयपिंडिअआर्हि । देववरच्छरसा बहुश्राहि, सुरवररइगुणपंडिश्राहि ॥ ३०॥ भासुरयं ॥ वसमद्द तंतिताल मेलिए, तिउरखराभिराम सद्दमीसए कए श्र। सुइ समाणणे अ सुद्धसजगीअपाय जाल- साधु घंटिआहिं । वलयमेहलाकलाव नेउराभिराम सहमीसए कए अ । देवनट्टिाहिं, हावभावविब्भम- प्पगारएहिं । नच्चिऊण अंगहारपहि, वंदिया य जस्त ते सुर्विकमा कमा। तयं तिलोयसव्वसत्त- संतिकारयं, पसंतसव्वपावदोसमेसहं नमामि संतिमुत्तमं जिणं ॥ ३१ ॥ नारायओ॥ छत्तचामरप- डागजूअजवमंडिआ, झयवरमगरतुरयसिरीवच्छसुलंछणा। दीवसमुद्दमंदरदिसागयसोहिश्रा, सत्थि- अवसहसीहरहचक्कवरंकिया ॥३२॥ ललिअयं ॥ सहावलट्ठा समप्पइट्ठा, श्रदोसदुट्ठा गुणेहिं जिट्ठा । पसायसिट्ठा तवेण पुढा, सिरीहिं इट्टा रिसीहिं जुट्ठा ॥ ३३ ॥ वाणवासिया ॥ ते तवेण धुअसब- पावया, सव्वलोअहिश्रमूलपावया । संथुश्रा अजिअसंतिपायया, इंतु मे सिवसुहाण दायया ॥३४॥ अपरांतिका ॥ एवं तवबलविउलं, थुओं मए अजिसंतिजिणजुमलं । ववगयकम्मरयमलं, गई गयं सासवं विउलं ॥ ३५॥ गाहा ॥ तं बहुगुणप्पसायं, मुक्खसुहेण परमेण अविसायं । नासेउ मे वि- सायं, कुणउ अ परिसावि अप्पसायं ॥३६॥ गाहा ॥ तं मोएउ अ नदि, पावेउ अनंदिसेणमभि- नंदि । परिसावि अ सुहनंदि, मम य दिसउ संजमे नंदि ॥ ३७ ॥ गाहा ।। पक्खिचाउम्मासिश्र, %3D ॥३६॥ स संवच्छरिए अवस्स भणिअव्वो। सोअब्बो सव्वेहि, उवसग्ग निवारणो एसो ॥ ३८ ॥ जो पढइ जो अनिसुणइ, उभश्रो कालं पि भजिथसंतिथयं । न हु हुति तस्स रोगा, पुव्वुप्पन्ना विनासंति ॥ ३९ ॥ जइ इच्छह परमपर्य, अहवा कित्तिं सुवित्थड भुवणे । ता तेलुकुद्धरणे, जिणवयणे प्रायरं कुणह॥४० ।।* ४६ सथारा-पोरिसि- निसीहि निसीहि निसीहि, नमो खमासमणाणं, गोयमाईणं महामुणीणं ।” पूर्वोक्त पाठपूर्वक ' नवकार' तथा 'करेमि भंते !' तीन वार बोलवी. पछी 'अणु- जाणह जिछिजा!" HTTARAK - * वधगयकलिकलुसाण, ववगयनिद्धनरागदोमाण । वयगय पुणन्मवाण, नमोऽत्यु ते देवाहिदेवाण ||१॥ सब -पस- मा पार्ष, पुण्ण बड्डइ नममणस । सपुण्णचदवयमस्स, कितणे अजियसतिस्स ॥२॥ इति द्वे गाथे प्रत्यन्नोऽधिके दृश्यते ।
पञ्चक
साधु
॥३७॥
अणुजाणह परमगुरु !, गुरुगुणरयणेहिं मंडियसरीरा । बहुपडिपुन्ना पोरिसि, राइयसंथारए
ठामि ॥ १॥ अणुजाणह संथारं, बाहुबहाणेण वामपासेणं । कुक्कुडिपायपसारण, अंतरंतपमज्जए
भूमि ॥२॥ संकोइयसंडासा, उवहृते श्र कायपडिलेहा । दवाई उवयोग, ऊसासनिरंभणा लोए
॥३॥ जइ मे हुज्ज पमामो, इमस्स देहस्सिमाइ रयणीए । श्राहारमुवहिदेह, सव्वं तिविहेण
वोसिरिअं ॥ ४॥ चत्तारिमंगलं-अरिहंता मंगलं, सिद्धा मंगलं, साहू मंगलं, केवलिपन्नत्तो धम्मो
मंगलं ॥ ५ ॥ चत्तारिलोगुत्तमा-अरिहंता लोगुत्तमा, सिद्धा लोयुत्तमा, साहू लोगुत्तमा, केवलि-
पन्नत्तो धम्मो लोगुत्तमो ॥६॥ चत्तारिसरणं पवजामि-अरिहंते सरणं पवजामि, सिद्धे सरणं
पवजामि, साहू सरणं पवजामि, केवलिपन्नत्तं धम्म सरणं पवजामि ॥७॥ पाणाइवाय-मैलिअं,
चोरिक मेहुणे दविणमुच्छं । कोहं माणं मायं, लोभं पिजं तहा दोस" ॥८॥ कलेहं अब्भक्खाणं,
पेसुन्नं रइअरईसमाउत्तं । परपरिवायं माया--मोसं मिच्छत्तसल्लं च ॥ ६ ॥ वोसिरिसु इमाई,
मुक्खमग्गसंसग्गविग्घभूभाई । दुग्गइनिबंधणाई, अढारसपावट्ठाणाई ॥ १० ॥ एगोऽहं नस्थि मे
॥३७॥
कोई, नाहमन्नस्स कस्सई । एव अदीणमणसो, अप्पाणमांसासई ।। १९॥ एगो मे सासो अप्पा, नाणदसणसजुभो । सेसा मे वाहिरा भावा, सव्वे सजोगलक्खणा ॥ १२ ॥ सजोगमूला जीवेण, पत्ता दुक्खपरंपरा । तम्हा संजोगसंबंध, सव्वं तिविहेण कोसिरियं ॥ १३॥ अरिहंतो महदेवो, जापज्जीवसुसाहुणो गुरुणो । जिणपण्णत्त तचं, इन सम्मत्तं मए गहिमं ॥ १४॥ खमिअखमाविश्र- मइखमह, सव्वहजीवनिकाय । सिद्धह साख बालोयणह, मुज्झह वइर न भाव ॥ १५ ॥ सव्वे जीवा कम्मवस, चउदहराजभमंत । ते मे सव्वखमावि, मुज्झ वि तेह खमंत ॥ १६ ॥ जं जं मणेण बद्धं, ज जं वारण भासि पावं । जं जं कारण कयं, मिच्छा मि दुक्कडं तस्स ॥ १७ ॥ ४७ प्रातर्लघुसकलतीर्थवन्दनम् । छप्पय-छन्द:- सिधगिरि श्रावुराज रैवत तरंगा तारे, केशरियाजी राणक नाडोल सुधारे। वरकाणा नाडोलाई मुछाला वीर विलासी, पावा चंपापुरी सम्मेत अष्टापद कासी ॥ गुर्जर मरुधर पूर्वना पनरे तीरथ राय, भावथकी वन्दन करुं बोधिबीज सही थाय ॥१॥ सोवनगढ़ सीरोही कोरटा जैसलमेरे,
साधु
॥ ३८॥
सदा चौमुखजी तालनपुर श्रीवीकानेरे । लोटाणा भोटाणा दयाणा नांदिया भावो, मोहनखेड़ा
मांडू करेड़ा भरुप्रच्छ गावो ॥ दलियोदर चित्रकूटपे भोयणी बंभणवार; साचोरी भांडव थराद
वन्दु राजगढ़ धार ॥ २॥ थंभन गोड़ी मगसी अवंतीजी नवखंडा, सेसली मुखरी संखेसर अमिझर
शिवसंडा । जिराउला अंतरीक फलोदी भीलड़ी पासा, नाकोड़ा लोदवा तीर्थ महिमंडल वासा ॥
स्वर्ग मृत्यु पाताल में शाश्वताऽशाश्वत जेह, सिद्ध अनन्ता छे जिहां वन्दु त्रिकाले तेह ॥३॥
ऋषभ चंद्रानन वारिषेण वर्द्धमान शाश्वत जिन, विहरमान जिन वीश जंबुतरु वैताढये गिन ।
वक्खारा ने रुचक कुंडल नन्दीसर बावन, मानुषोत्तरे मेरुचूलिका ने पांडुक वन ॥ नन्दन ने
भद्रसाल सोमनस वन पावन चारूं, प्रह ऊगमते करुं जुहार भव भव अघ टारूं ॥४॥ हीरा
मोती मणि माणिकमय काष्ठ सुवरना, रत्न मृत्तिका लोह वेलु सर्व धातना । जे अंगुष्ठक मान
बिम्ब जिन है प्रासादे, ते वन्दु त्रण काल मनो वच काय पाल्हादे ॥ वन्दु तीन चौवीशिने
महानन्द सुख-केन्द्र, दो आरोग्य समाधि वर भणे सूरिभूपेन्द्र ॥ ५॥
॥ ३८॥
४८-चतुर्विशति-मंडलानि- १ आघाडे आसन्ने उबारे पासवणे अणहियासे, २ अाघाडे अासन्ने पासवणे श्रणहियासे, ३ श्राघाडे मज्झे उच्चारे पासवणे अणहियासे, ४ श्राघाडे मज्झे पासवणे अणहियासे, ५ श्राघाडे उच्चारे पासवणे श्रणहियाले, ६ श्राघाडे दूरे पासवणे अणहियासे। १ श्राघाडे श्रासन्ने उच्चारे पासवणे अहियासे, २ वाघाडे श्रासन्ने पासवणे अहियासे, ३ श्राघाडे मज्झे उच्चारे पासवणे अहियासे. ४ अाघाडे मज्झे पासवणे अहियासे, ५ अाघाडे उच्चारे पासवणे अहियासे, ६ अाघाडे दूरे पासवणे अहियासे । १ अाघाडे आसन्ने उच्चारे पासवणे अणहियासे, २ अणाघाडे श्रासन्ने पासवणे अपहियासे, ३ श्रणाघाडे मज्झे उच्चारे पासवणे अपहियासे, ४ अणाघाडे मज्झे पासवणे अणहियासे, ५ १ गाढ कारण में, २ नजीक में, ३ वडीनीत, ४ लघुनीत, ५ सहन न हो सके तो, ६ बीच में, ७ छेटी से, ८ सहन हो सके तो, ९ गाढ कारण न होय तो।
* पश्च० साधु ॥ ३९॥ श्रणाघाडे दूरे उच्चारे पासवणे अणहियासे, ६ अणाघाडे दूरे पासवणे अणहियासे । १ अणाघाडे आसन्ने उच्चारे पासवणे अहियासे, २ अणाघाडे आसन्ने पासवणे अहियासे, ३ अणाघाडे मज्झे उच्चारे पासवणे अहियासे, ४ अणाघाडे मज्झे पासवणे अहियासे, ५ अणाघाडे दूरे उच्चारे पासवणे अहियासे, ६ अणाघाडे दूरे पासवणे अहियासे ४६ श्रीसीमन्धरजिन-चैत्यवन्दनम् । दोहा- परमशुद्ध परमातमा, परमज्योति परवीन । परमतत्त्व ज्ञाता प्रभु, चिदानन्द सुखलीन ॥१॥ विद्यमान जिन विचरतां, महाविदेह मझार । सीमन्धर श्रादे सदा, वन्दु वारम्वार ॥२॥ जे दिन देखसुं दृष्टि में, ते दिन धन्य गिणेश । 'सूरिराजेन्द्र 'ना संगथी, काटीश सकल किलेश ॥ ३ ॥ ५० विहरमान नामगर्भित-चैत्यवन्दनम् । दोहा- सीमंधर युगमंधरी, बा? सुबाहुँ स्वाम । जम्बूद्वीपे प्रणमिये, नित उठ सीझे काम ॥१॥ श्रीसुजाते स्वयंप्रभु, ऋषभाननं जिनराज । अनंतवीर्य सूरप्रभु, विशाल वज्रधरै गाज ॥२॥ ॥ ३९ ।
चन्द्रौनन चे वारमा, धातकीखंडे पाठ । नमुं विदेहे जिनवरा, जाणी सूत्रना पाठ ॥३॥ श्रीचन्द्रवाहु भुजगजी, ईधैर जग आधार । नेमिप्रभु वीरसेनजी, महाभद्र जिन सार ॥४॥ देवयंशा प्रणमुं वली, अजितवीर्य जिनराज । पुष्कर श्रद्धे प्रणमिये, 'सूरिराजेन्द्र' महाराज ॥५॥ श्रीसीमन्धरजिन-स्तवनम् । होरिया मन रग रमाउ०, ए देशी- भरजी या सफल करीजे, सीमन्धर दरिसण दीजे ॥ देर ॥ श्रातम अनुभव महिर करीजे, मो मन तृष्णा छीजे । पातिकपुञ्ज विभञ्जन कीजे, अरिगअन जस लीजे-सुमारग साही वहीजे । सी० ॥ १॥ काल अनन्ता कर्म ग्ररी जे, विलग्या मोज करीजे। भीम भयानक भवच करीजे, भय तो माफ करीजे-तारक मोपे किरपा कीजे ॥ सी० ॥२॥ अरज कहाँ लो प्रभु से करीजे, दायक विरुद धरीजे । 'सूरिविजयराजेन्द्र' घरीजे, निज सेवा में वहीजे-रुचि परमोद करीजे । सी०॥३॥ Porn.
साधु
॥ ४०॥
कपूर होवे अति ऊजलो रे० ए देशी-
महाविदेहमा विचरतां रे, सीमन्धर जिनराय । सुर नर विद्याधर सहु रे, वन्दे जेहना पाय ॥१॥
"जिनेश्वर ! तुम दरिलण चित चाह, पुन्य उदयथी थाय ॥ जि० ॥टेर ॥” भरत मांहे भवि
प्राणीया रे, तुम विण संशय माहीं । धरम सत्य साधनतणो रे, मारग पामे नाहि ॥ जि०॥२॥
मतिभेदे भमता फिरे रे, सत्य न भापे मूढ । सूत्र परम्परा छेदीने रे, भापे स्वयमत रूढ ॥ जि०
॥३॥ अपवाद थापे पापीया रे, छन्दे वदे स्यावाद । बहु अन्नाणी प्राणीया रे, तेहने
बहु
विषवाद ॥ जि० ॥ ४ ॥ एहवामां मुझने तुमो रे, सत्यस्वरूप बताय । 'सूरिराजेन्द्रजी' धारश्यो
रे, तारण विरुद धराय ॥ जि० ॥ ५॥
श्रीसीमन्धरजिन-स्तुतयः-
सीमन्धर सेवो, कर्म विदारण देव । भविजीवां तारक, वारक मिथ्या टेव ॥
अतिशय धुनि गजे, राजे बहु गुणवन्त । सूरिराजेन्द्र ' वन्दे, विहरमान भगवन्त ॥१॥
arket
॥४०॥
सरस वच करीने भव्यने बोधिदाता, करम भरम भारी वारवा जे विधाता । सहु सुर वर सेवे भाव चित्ते सदाई, भवि भजि सुख देवे नित्य सीमधुराई ॥१॥ पररमण हरीने स्वात्मरगे विराजे, चरण करण जीती सत्य वाणी सुगाजे । करमरज न सचे वेद के जेहने जे, समय इक समुच्चे भोगवी निर्जरे जे ॥२॥ जगति सवल जोती सर्व भाव प्रकाशी, नवि कबहु विणासी ज्ञाननी जेह राशी जसु पयड पयासी सामि सीमंधराने, शुभ हृदय नमंता 'सूरिराजेन्द्र जाने ॥३॥ शुभ भावे प्रणमु, सीमन्धर सुखकार । पुक्खलवइ विजयें, विचरे पुन्य भंडार ॥ अमृतसम वाणी, देशना दे नितमेव । सुरवर नित सारे, 'सूरिराजेन्द्र ' नी सेव ॥ १ ॥ ४६ श्री सिद्धाचल-चैत्यवन्दनम् । दोहा- सिद्धावल वन्दो भवि, सिद्ध अनन्तनो ठाम । अवर क्षेत्रमा एहवो, तीर्थ नहीं गुणधाम ॥१॥ पूर्वनाणु अपभजिन, आव्या तीरथ एह । नेम विना सहु जिनपति, फरसे गिरि शुभ नेह ॥२॥ नाग इगवीश जपे भवि, पामे भवनो पार । ' सरिराजेन्द्र ' पणो लही, मोक्षश्री भरतार ॥३॥ H...
साधु
॥४१॥
सिद्धाचल सिद्धक्षेत्र है, मोक्ष महिलनो माग । मनुष्यदेह धरी वंदशे, तेहना मोटा भाग ॥१॥
सिद्धक्षेत्र फरस्यो नहीं, जप्यो न अरिहन्त जाप।शील सुरङ्ग न धारियो, दुखियो थाशे पाप ॥२॥
शरणो मुझने एहनो, होज्यो नितप्रति हूँश । 'सूरिराजेन्द्र' ना संगथी, भागशे भवनी बूंश ॥३॥
श्री सिद्धाचल-स्तवनम् । शत्रुजय ऋषम समोसर्या०, ए देशी-
श्री सिद्धाचल वन्दिये, पाप निकन्दिये रे । भेटिये प्रथम जिणंद, समकित संपजे रे ॥ टेर ॥
सिद्धक्षेत्र के शाश्वतो, भवि मन भास्वतो रे, भेट्यां भवभय जाय ॥ स०॥१॥ सिद्ध मनन्ता
शिव लह्या, जिनवर कह्या रेभवजल तारण नाव ॥ स०॥ २ ॥ विमलवसी वखते वणी,
मोहनमणी रे; चउमुख प्रतिमा चार ॥ स० ॥ ३ ॥ रायणरूंख सुराजतो, गज अति गाजतो रे;
मरुदेवी मात विख्यात ॥ स०॥ ४ ॥ सुरसेवा जिहाँ सारता, विधन निवारता रे । आज प्रत्यक्ष
प्रभाव ॥ स० ॥ ५॥ सूरजकुंड सोहामणु, दीपे घणु रे वाघणपोल विशाल । स० ॥ ६ ॥
जैनेन्द्र ढूंक मोतीवसी, सुर घर जिसी रे, श्राइठाण अनेक । स०॥७॥ विमलगिरि गुण गावतां,
॥४१॥
लहे सुख शाश्वता रे, फरसे चरण गिरीन्द्र ॥ स०॥८॥ दरिसण भाव सुबोधता, रुचि परमोदता रे, समप्पे ' सूरिराजेन्द्र' । स० ॥ ९ ॥ देशी-रुक्मिणीना गीतनी- मुज मन लागो नेह, विमलगिरि भेटसुं । निरुपम नाभिनन्द, निरखि अघ मेटसुं । लागा मोरी लार, कर्म अति आकरा । मो मन मति मातह, चपल सुण ठाकुरा ॥ १॥ तुम दरिशन विन देव, भवोभवमा फिर्यो । नाना वेश बनाय, चिहुँ गति लरथर्यो । विकल भयो भव भीति, प्रीति भई ताहरी । श्रायो निकट हजूर, पूरव व्यथना धरी ॥ २॥ शरणागत साधार, विरुद तुझ तारणो। में जोई झाल्यो हाथ, गथ जगतारणो । सांचो साह्यो नाथ, रमो रस मोज मे। चरणे लागो चित्त, वित्त विधि ना गमे ॥३॥ दरिसन दरशित देव, सेव मोसे ना बने । चाहुं जगदीश-ईश चरणे पने । दीनबन्धु गुणसिन्धु, कृपा करो तात जी । जिम करुणा महाराज, देखी निज मात जी ॥४॥ विमल गिरिवर राज, लाज मुझ राखजो। मुझ मन हियड़ा हार, अहर्निश
पञ्चक
साधु
॥४२॥
व्यापजो। 'सूरीश्वरराजेन्द्र' सिद्धाचल भेटीया । प्रमोदरुची दिल शुद्ध, पराचित मेटीया ॥ ५ ॥
देशी हिंडा में-
सिद्धाचल गिरि सिद्धक्षेत्रे, आदि जिनेश्वर पाया रे पावन प्रभुजी पूर्व नवाणुं, कीनी
निरमल काया रे ॥१॥ " भविजन भेटो रे, भविजन भेटो दुख सहु मेटो। निरमल यात्रा
नवाणुं रे ॥ भ० ॥ टेर ॥” पांच कोडी मुनि पुंडरिक साथे, चैत्री पूनमे सिद्धा रे । विमलाचल
अणशण आदरता, कर्म कठिण क्षय कीधा रे ॥ भ० ॥ २॥ कार्तिकपूनमे कर्म विछोडी, सिद्धा
मुनि, दस कोडी रे । उज्ज्वलगिरि आतम अनुभावी, वन्दु बे कर जोडी रे ॥ भ० ॥ ३॥
थावच्चासुत मुनिवर थोके, नमि विनमि वलि गाया रे । बे वे कोडी साधु संघाते, लहि मुगति
गिरिराया रे ॥ भ०॥४॥ असंख्यात अणगार इण गिरि, भरतेसरने पाटे रे। पांचों पांडव नव
नारद ऋषि, संव प्रद्युम्न सुथाटे रे ॥ भ० ॥ ५॥ सिद्धा बहु मुनिवर यदुवंशी, देवकीसुत परिवारे
रे । ए तीरथ के महिमावंतो, ताजे भावे तारे रे ॥ भ०॥ ६ ॥ शुद्ध देव गुरु धर्म पाराधी,
॥४२॥
समकित छहरी धारी रे । विविध प्रकारे सुन्दर करणी, गिरिवर शिव सहकारी रे ॥ भ० ॥ ७ ॥ मनुज जमारो जिण नर पायो, पुंडरगिरि नवि फरस्यो रे। जोग लहि जिणे जन्मज खोयो, तट परि रह गयो तरस्यो रे ॥भ० ।।८।। ते कारण भवि तुम चित राखो, शत्रुञ्जय दिशि साची रे। 'सूरिराजेन्द्र' नो समरण साही, 'रुचीपरमोदें' राची रे ॥ भ० ॥६॥ श्रीसिद्धाचल-स्तुतयः-- सिद्धाचल मंडन, श्रीरिसहेसर सेव । श्राव्या इण भूमि, नेम विना जिनदेव ॥ पुडरगिरि महिमा, सिद्धान्ते विस्तार । वाणी बहुविधतु, प्रमोदरुचि सुखकार ॥ १ ॥ विमलाचल शिवसुख दाता, भाव धरी नितं वन्दे जी । शत्रुजादिक इकवित नामे, जपतां दुरित निकन्दे जी ॥ सिद्ध अनन्ता इण गिरि सिद्धा, कहेतां पार न पावे जी। मन वंच काया शुद्ध करीने, सेव्या शिवसुख पावेजी ॥१॥ ८
साधु
पश्च०
॥४३॥
सिद्धाचल वन्दो, मेटो दुरगति फन्द । नहिं जगमा एहवो, तीरथ भाषे जिणिन्द ॥१॥
इण क्षेत्रे सिद्धा, बहु मुनिवरनी कोड़ । सहु जिनवर जये, कुण करे एहनी होड़ ॥ २ ॥ जिनमत
सिद्धान्ते, तीरथ एह परसिद्ध । सूरिराजेन्द्र भाषे, धनमुनि पाम्या ऋद्ध ॥३॥
५० श्रीधर्मघोषसूरीश्वरकृत-श्रीऋषभनाथ-स्तुति:-
विस्सेसरो भयहरो गयमोहजोहो, संसारओहितरणे सुतरंडबाहो । धम्माहिवो सुरणरिंददर्मि-
दपुजो, सो भे जिणो उसभणाहभयान्तविज्जो ॥१॥ जेसिं णत्थि जराइभावरिखुणो संघाइणो से
गुणे, तित्थेसा वरनाणदंसणधरा णंदीयरा धम्मिणं । भावुजोय विभासयंति भविणं चित्ते सया
जे जिणा, ते सव्वे पणमामि सुद्धमणसा तिकालिया संयरा ॥२॥ सिक्खादाणं जिणाणं णयगण-
भुवणं संयमे तत्तभूमं, सिद्धीसोहं विबोहं अइसुहमवरोहस्स सिक्खाकरं णं । उस्सग्गावायवाया
विविहगममया जुत्तिपुव्वा हि जम्मि, तं वंदे तित्थरूवं जिणमयसुहदं 'धम्मघोसं' सुणिचं ॥३॥
१-वसन्ततिलका-वृत्तम् । २-शार्दूलविक्रीडित-वृत्तम् । ३-स्रग्धरावृत्तम् ।
॥४३॥
५१ श्रीमानदण्डसूरीश्वरकृत-श्रीनेमिजिनेन्द्र-स्तुतिः- भैस्त्युत्तरस्यां दिशि देवताऽऽत्मा, यो मेरुरेतत्सदृशो महिना । श्रीरवते संस्थितमस्तदोष, प्रणौमि नेमि कृतधर्मपोषम् ॥ १ ॥ येषां गुणौघैः शितरश्मिगौरै-हिमालयो नाम नगाधिराजः। तनूकृतस्ते सततं जिनेन्द्राः, श्रेयः प्रयच्छन्तु नतामरेन्द्राः ॥२॥ जिनागमः सोऽस्तु शिवाय सूत्र- दीर्घः पुनस्तीर्थपदाङ्कितश्च । पूर्वापरौ तोयनिधी विगाह्य, स्थितः पृथिव्या इव 'मानदण्डः' ॥३॥ ५२ श्रीहरिभद्राचार्यरचित-श्रीमहावीरजिनेन्द्र-स्तुतिः- वीरं दमिन्द जगजीवणाहं, दित्तं सुणिच्च सुहसंपवाह । ईतग्गिजालावलिवारिवाहं, णमा- मि वजचियतित्थणाह ॥ १॥ संसारमायरवणे वरजाणतुल्ला, दुटकम्ममहणे किर सति मल्ला । देविंदपुजपवरा सयला जिणिदा, मिच्छत्तधतहरणे जगति दिणिदा ॥२॥ निग्गथाणं चरणचरणं जीवहिंसाविणास, चित्ताणद जिणवरवय तत्तबुद्धिप्पयास । चित्तत्यं वा कुमयदलणं सत्तभंगी १-इन्द्रवजा-वृत्तम् । २-इन्द्रवजा-वृत्तम् । ३-सिंहोद्धता-वृत्तम् । ४-मन्दाक्रान्ता-वृत्तम् ।
--
पञ्च.
साधु
॥४४॥
गंभीरं, सुत्तं वन्दे मयणविरहं तस्स णाहं वि वीरं ॥ ३ ॥
५३ श्रीप्रद्युम्नसूरीश्वरकृत-श्रीवीरजिनेन्द्र-स्तुतिः-स्रग्धरावृत्तम्-
श्रेयो यो नारनाथः कलिमलकदनो निर्मलध्यानपूतः, संसारान्तर्गतान्दै विकलतरजनान्
धारयन् देशनातः। पूज्यो नित्यं भवे वोऽतिशमधनरसोऽमेयशक्तिर्विभा, वीरो स त्रैशलेयो दिशतु
जिनवरोऽघौघहा वै विशालम् ॥ १॥ क्षोण्या क्षान्त्या जनानां क्षपितकलिमलाः क्षय्यपचं
शरण्याः, स्वान्तारण्ये सरन्तो जिनपतिनिवहाच्छेदयन्तु प्रशान्ताः । स्फूर्जज्ञानं सुरेन्द्र कुमतम-
तिहरन्तेऽचिंता नो विधेयु-र्येषां कीोघमध्ये मुनिजनवृषभा ध्यानलीलां रटन्ति ॥२॥
संसारोदन्वदम्भस्यतिदममतयो मजता यानपात्रं, पाठं दोषैविहीनं बहुगमगहनं सार्थशब्दौघदेहम् ।
ये भक्त्या साधुलोका जिनमतमनघं संप्रदायात्पठंति, यान्ति 'प्रद्युम्नसूरि' त्वमलतनुभृतां
तेऽस्य सम्यगुश्रुतस्य ॥ ३ ॥
॥४४॥
५४ श्रीलक्ष्मीसागरसूरीश्वरनिर्मित-श्रीसिद्धचक्र-स्तुति,सग्धरावृत्तम्- पीठेऽस्मिन्नद्भुतश्रीशुभतरसदने दिक्षु सिद्धादयस्ते, सम्यक्शुद्धा विदिक्षु त्रिभुवनगुरवो यत्र लब्धप्रतिष्ठा । तत् त्रैलोक्येकवन्य विमलसुरगणासेवित स्वप्रभाव-प्राग्भारैः पूरिताक्ष प्रतिदिवस- महं सिद्धचक्रं नमामि ॥१॥ भाग्यावाप्तेन कामं सुमहिमगुरुग्णा सिद्धचक्रेण जित्वा, सत्त्वाधिक्येन सर्वानशुभपरिणतीन मोहमुख्यानरातीन् । ये याता विश्ववा. परमपदपुरीप्राज्यसाम्राज्यभाजो, देयासुः केवलश्रीपरिचितवपुप. सौख्यपोप जिनास्ते ॥२॥ विश्वानन्दप्रभूतप्रगुणशुचिकला विभ्रतः सिद्धचक्र-ध्यानाच्छीतांशुविम्वोदयत इव परं यः प्रवृद्धिं प्रयाति । स श्रीसिद्धान्तवाधिनयनिचय- मणिगभगोऽर्थपाथः, पीयूषापूरपूत प्रदिशतु भविनों शेमुषी सौख्यलक्ष्मीः ॥ ३ ॥ ५५ प्राचीनीचार्यकृत-श्रीपचतीर्थजिनदेव-स्तुति:- जिणिंदरायं पढमं मुणिंद, सति तहा तित्थयरं च नेमि । पासं जिणं सव्वगुणिप्पहाणं, नमामि देवं तिसलातणूअं ॥ १ ॥ अणंतणाणोदहिकामधारा, मगल्लमूला जिरागदोसा । सव्वे जिणिंदा
साधु
॥४५॥
सुरसंघपुज्जा, सिवं सया मे विअरंतु लोए ॥२॥ अणंतविलाणणियाणभूअं, मिच्छत्तसम्मतवि-
वेयकारिं । जैणं सुमं सव्वसुअप्पहाणं, वंदे सया सव्वगुणोदहिं च ॥ ३ ॥
५६ श्रीऋषभदेवमाता-स्तुति:-
गजकुंभे बेसी, प्रथम जिनेश्वर मात । सुण दुन्दुभी नादे, पेखी ऋद्धि विख्यात । अहो माहरे
ऋषभे, मुझसे प्रीत न आणी । इम अनित्य दशायें, हुवा अन्तगड नाणी ॥ १ ॥ करी त्रिगुण
त्रिगुत्ति, कर्मदहन प्रतिकूल । वलि ध्यान महानल, जाले भवस्थिति मूल । इम याग रचीने,
शिवफल सिद्ध जगीश । तेह वंदु अहनिशि, एहवा जिन चोवीश ॥२॥ नाणदसणावरणी, वेदनी
मोहनी श्रायु । नाम गोत्र विधन इम, आठ करम विधिरायु । पण नव दोय अठविस, चउ
इगसय तिन्नेव । दोय पंच प्रकृति इम, भाषे भगवंत भेव ॥३॥
गौचरी-संबन्धी सैंतालीश दोष ।
५७ उद्गम-दोष (गृहस्थ से लगनेवाले सोलह दोष )-
अहाकम्मुद्देसिये, पूईकम्मे य मीसजाएँ य । ठवणी पाहुडियाएं, पाश्रोअर कीर्य पामिच्चे १
॥ ४५ ॥
परियट्टिएं अभिहडे, उन्भिन्ने मालोहडे" य । अच्छिज्जे अणिसिहे," अज्झोयर य सोलसमे २ १ 'श्राधाकर्मदोष'-साधु के वास्ते सचित्त का अचित्त करना, अथवा अचित्त को पकाना। २ 'भौदेशिक्दोप'-साधु के उद्देश से पहिले तैयार किये हुए आहारादिक को दही, गुड़, वगैरह से स्वादिष्ट करना। ३ 'पूतिकर्मदोप'-साधु के वास्ते शुद्ध शाहारादिक को प्राधाकर्म दोष से मिश्रित करना । ४ 'मिश्रजातदोप'-सुद के वास्ते और साधु के वास्ते प्रथम से ही धारणा कर के आहारादि वनाना। ५ 'स्थापनादोष'-साधु के वास्ते चीर श्रादि भोजन जूदे भाजन में रख छोड़ना । ६ 'प्राभृतिकादोप'-विवाह, या करियावल का अवसर न होने पर भी साधुओं को पाये जान कर उन को वहोराने के वास्ते विवाह, या करियावल आदि करना। ७ 'प्रादुष्करणदोष -अंधारे में रक्खी हुई श्राहागदि वस्तु को दीपक आदि के प्रकाश .
साधु
,
॥४६॥
पत्र
खोज कर साधु को देना।
८ 'क्रीतदोष'-साधु के वास्ते बाजार से, या किसी के घर से वस्तु को खरीद कर लाना।
९ 'प्रामित्यकदोष'-दूसरों के पास से बाहार आदि उधार लाकर साधु को देना ।
१० ‘परावर्तितदोष'-अपनी वस्तु दूसरे के साथ अदलाबदली कर के साधु को देना।
११ 'अभिहृतदोष'-साधु के वास्ते सामने ला कर, या उनके निवासस्थान पर ला कर वहोराना।
१२ “उद्भिन्नदोष'-साधु को वहोराने के वास्ते कुडलादिक के मुखपर से माटी वगैरह दूर
करना और ताला, या कपाट आदि खोलना ।
१३ 'मालापहृतदोष'-मेढ़ी, छींका अथवा भोयरा श्रादि से आहारादि ला कर साधु को देना
१४ 'आच्छेद्यदोष'-किसी की वस्तु छीन कर, अथवा चोरी कर के साधु को देना।
१५ 'अनिस्सृष्टदोष'-मंडली की रजा के विना अथवा जिस की वस्तु हो, उस की आज्ञा के विना
श्राहारादिक साधु को देना।
॥१६॥
१६ ‘अध्यवपूरकदोप'-साधु का आगमन सुन कर, या जान कर अपने वास्ते निष्पन्न होती हुई रसवती आदि में साधु को देने की बुद्धि से भक्तादि अधिक तैयार करना, या कराना । ये सोलह उद्गमदोष श्राहार आदि के देनेवाले गृहस्यों से लगते हैं अतएव ये दोष साधु- साध्वीओं को श्राहारादि लेते समय अवश्यमेव टालना चाहिये। ५८ उत्पादना-दोष (साधु-साध्वीयों से लगनेवाले सोलह दोष)- धाई दूइ निमित्ते, श्राजी वणीमगे चिगिच्छा य। कोहे माणे माया, लोभे" य हवंति दस एए ॥१॥ पुविपच्छासंथवे, विजा मते" य चुन्नै जोगे" य । उप्पायणाइ दोसा, सोलसमे मूलकम्मे य ॥२॥ १ 'यात्रीपिंडदोप'-गृहस्थों के बालक को दूध पिलाना, स्नान कराना, सिणगार कराना और खोले मे बैठा कर रमाना; इत्यादिक कर्म कर के आहारादि लेना। २ 'दूतीपिंडदोष'-दूती के समान समाचार भुगता के आहारादि लेना । .
, साधु पञ्च. ॥४७॥ ३ 'निमित्तपिंडदोष'-तीनों काल सम्बन्धी शुभाऽशुभफल दर्शक-भौम, उत्पात, स्वप्न, अान्तरिक्ष, अगस्फुरण, स्वर, लक्षण और व्यञ्जन; ये आठ प्रकार के निमित्तादि प्रकाश कर के आहार आदि ग्रहण करना । ४ 'श्राजीवपिंडदोष-भिक्षा के लिये जाति, कुल, कर्म, शिल्प आदि की प्रशंसा करना, अथवा अपने जाति कुल आदि प्रकाश कर आहार आदि ग्रहण करना । ५ 'वनीपकपिंडदोष'-अपनी दीनता दिखला कर अथवा ब्राह्मण श्रमण के भक्तों के पास से 'मैं तुम्हारे साधुओं का भक्त हूँ' ऐसा जना कर आहार आदि लेना। १-भूकम्प आदि से शुभाऽशुभ फल जानने की विद्या । २-ताराभों के गिरने, भाकाश से एक प्रकार के अंगारेसे पडने से अच्छा, या बुरा फल जानने की विद्या । ३-स्वमों से भला बुरा जानने की विद्या । ४-ग्रहों के परस्पर युद्ध और भेद का फल बतानेवाली विद्या। ५-शरीर के फरकने भादि विकारों से शुभाऽशुभ फल बतानेवाली विद्या । ६-सियाल आदि के बोलने से अच्छा, या अधम फल जान लेने की विद्या। ७-छत्र, चामर, धनुष, रथ आदि चिन्हों से उत्तम, या अधम फल जान लेने की विद्या । 6-मषा, तिलक भादि से शुभाऽशुभ फल बतानेवाली विद्या ।
६ 'चिकित्सापिंडदोप'-औषधाधिक वता, या कर के आहारादि लेना । ७ 'क्रोधपिंडदोष'-अपना विद्याप्रभाव, तपश्प्रभाव और राजमानितापन दिखला कर, अथवा 'तुम ब्राह्मणादिकों को देते हो मेरे को नहीं देते इसलिये तुम्हारा विगाड़ हो जायगा' इत्यादि शाप वचन बोल अर थाहारादि लेना। - 'मानपिंडदोष'-अपनी लब्धिसम्पन्नता अथवा गृहस्थाभिमान प्रकाशित करके बाहार आदि ग्रहण करना। ६ 'मायापिंडदोष'-भिन्न भिन्न वेश और भाषा बदल कर बाहार आदि ग्रहण करना । १० 'लोभपिंडदोष'-उत्तम भोजनादि मिलने की लालसा से गृहस्थों के घर, हाट, हवेली, आदि में घूमते फिरना। ११ 'पूर्वपश्चात्संस्तवदोप'-गृहस्थों के माता, पिता, सास, ससुर, भादि की प्रशंसा करके अथवा १-मैं लन्धिवाला हूँ। २-मैं समार अवस्था में होदेदार था, बड़ामारी मालदार था और बहुत ऊचे कुल का था । . .
पश्व० साधु अपना सम्बन्ध परिचय जना कर बाहारादि लेना । १३ 'विद्यापिंडदोष'-अाहार आदि को ग्रहण करने के वास्ते देवताधिष्ठित, अथवा अक्षरपद्धति- रूप विद्या सिखलाना । १३ ‘मंत्रपिंडदोष'-भिक्षा लेने के वास्ते नाना प्रकार के मंत्र और उनकी साधन विधि बतलाना। १४ 'चूर्णपिंडदोष'-वशीकरण, मारण, उच्चाटन आदि के चूर्ण और उन को बनाने की विधि बतला कर आहार आदि लेना। १५ ‘योगपिंडदोष'-सौभाग्य, या दौर्भाग्यकारक शरीर-लेप, पाद-लेप, नेत्राञ्जन और तिलक श्रादि के प्रयोग और उन को तयार करने की विधि बतला कर आहार आदि ग्रहण करना । १६ 'मूलकर्मपिंडदोष'-गर्भपात, गर्भस्तम्भने, गर्भधारण, प्रसव, अक्षतयोनिकरणे, चतयोनिकरण १ गर्भ गिरानेवाला २ गर्भ को थाँभनेवाला । ३ जिस का पुरुष से सम्बन्ध न हुआ हो ऐसी स्त्री की योनि के समान योनि करने का । ४ पुरुष से सम्बन्ध हुआ हो ऐसी स्त्री की योनि के समान योनि करने का। ॥४८॥ - और रचाबन्धन आदि उपाय यसला, या सिखा कर आहार आदि लेना। ये सोलह उत्पादना-दोष आहारादि ग्रहण करनेवाले साधु-साध्वी सम्बन्धी हैं। अतएव आहारादि ग्रहण करते समय इन दोषों को टालने में अवश्यमेव सावधान रहना चाहिये। एषणा-दोष (गृहस्थ और साधुभों से लगनेवाले दश दोष)- सकिय मक्खिये निक्खित, पिहियें साहरियं दायगुम्मीसें । अपरिणय लित छड्डिय, एसणदोसा दस हवति ॥१॥ १ 'शङ्कितदोष'-प्राधाकर्मादि दोषों की शङ्का सहित आहार आदि पिंड ग्रहण करना । २ 'म्रचितदोष'-सचिव पृथ्व्यादिक से, अथवा मद्य आदि निन्दनीय पदार्थों से सघहित (अड़े हुए) आहार आदि लेना। ३ 'निचिप्तदोष'-पृथ्वी, जल, अमि, और वनस्पति श्रादि सचित्त वस्तुओं पर रक्खे हुए आहार । श्रादि को ग्रहण करना। म
पन्ध.
॥४९॥
४ 'पिहितदोष'-पृथ्वी, जल, अग्नि, वनस्पति, श्रादि सचित्त वस्तु से ढंका हुआ श्राहारादि लेना।
५ 'संहृतदोष'-देने लायक पात्र में रहे हुए आहारादिक को दूसरे पात्र (भाजन) में लेकर देना।
६ 'दायकदोष'-बालके, वृद्ध, मत्तै, पागल, कम्पमार्ने, ज्वरपीडित, नेत्रविकल, गलत्कुष्ठ, हाथ पैरों
से छिन्न, बेडीवाला, नपुंसक, सगर्भा, बालवा, भोजन करती, दध्यादि विलोवती, गेहुँ
चना वगैरह मूंजती, घट्टी पीसती, तन्डुलादि खांडती, तिल आँवरा श्रादि बाँटती, रसोई
बनाती, रुइ वगैरह कातती, साग फलादि बनारती, भूमि आदि को लीपती, कपड़े भाजन
आदि धोवती, षट्-कायिक जीवों के विराधक और रोगग्रसित, इत्यादि के हाथ से आहार
आदि ग्रहण करना।
७ 'उन्मिश्रदोष'-देने योग्य आहार श्रादिक को सचित्त वस्तु से मिश्रित (मिला) करके देना।
१-आठ वर्ष से कम अवस्थावाला। २-साठ वर्ष से उपर की अवस्थावाला। ३-मदिरादि के नशे में निमग्न
धूजता हुआ । ५-अन्धा, नेत्रहीन । ६-कोडरोगवाला । ७ लूला और पाँगला। ८-बालक को स्तनपान कराती हुई स्त्री।
॥४९॥
८ 'अपरिणतदोष-वरावर पका नहीं, अचित्त हुभा नहीं ऐसा अन्नादि (पाहार ) साधु को देना। ९ 'लिप्तदोष'-श्लेष्मादिक से भरे हुए भाजन या हाथ, अथवा सचित्त श्रादिक से खरंटित (भरे हुए) हाथ और भाजन से साधु-साध्वी को श्राहारादिक देना। १० 'छर्दितदोष'-दूध, दही, घी, आदि स्निग्ध (चिक्नी) और मधुर वस्तुओं के जमीन पर छींटे डालते हुए साधु को वहोराना। ये एपणा सम्बन्धी दश दोप गृहस्थ और साधु दोनों के सयोग से उत्पन्न होते हैं। अतएव साधु-साध्वीओं को श्राहार आदि ग्रहण करते समय इन दोषों को अवश्य टालना चाहिए ग्रासैषणा-दोष (भाहार करते समय लगनेवाले पांच दोष)- संयोजयणऽप्पमाणे, इंगाले धूम कारणे पढमा। वसहिबहिरंतरे वा, रसहेउ दव्वसजोगा ॥१॥ १ सयोजनादोष'-जिन जिन वस्तुओं के मिलने से भोजनादि स्वादिष्ट बने, उन उन वस्तुओं का संयोग करना । अर्थात्-रस के लोभ से पुडला आदि को घी, खॉड वगैरह में झबोरना ।
साधु २ 'प्रमाणातिरिक्ततादोष'-धैर्य, बल, संयम, मनोयोग, वचनयोग और काययोग आदि को वाधा पहोंचाने वाला बत्तीस, अथवा अठाईस कवल प्रमाण उपरांत श्राहार करना । ३ 'अङ्गारदोष'-स्वादिष्ट अन्न की, अथवा उसके बनानेवाले की प्रंशसा करते हुए भोजन करना । यह दोष रागरूप अग्नि से चारित्ररूप काष्ठों को जला कर कोयला के समान कर डालता है। ४ 'धूमदोष'-अनिष्ट अन्न की, अथवा उसके देने या बनानेवाले की निन्दा करते हुए जीमना । यह दोष भी निन्दारूप अग्नि से संयमरूप काष्ठों को जला के धूआँ के समान मलिन (काला) कर देता है। ५ 'कारणाऽभावदोष-क्षुधाशमन करने ( मँख मिटाने ) के वास्ते १, प्राचार्यादिक की सेवा- भक्ति करने के वास्ते २, ईर्यासमिति की शुद्धि के वास्ते ३, संयम की वृद्धि के वास्ते ४, जीवि- तव्य की रक्षा के वास्ते ५ और स्वाध्याय ध्यान करने के वास्ते ६, एवं छ कारणों से साधु- ॥ ५० साध्वीओं को भोजन करने की आवश्यकता है। परन्तु उक्त कारणों के अभाव में भोजन करने से कारणाऽभावदोष लगता है । सोलह उद्गम, सोलह उत्पादना, दश एषणा और पांच ग्रासैषणा, ये सब मिलकर ४७ दोष होते हैं। इन दोषों को बराबर समझ कर जो साधु साध्वी आहार आदि ग्रहण करते हैं, वे जिनधाज्ञा और चारित्रधर्म के धाराधक हैं। ५८-वैवसिक-साधुपातिक्रमणविधि'- 'इरियावहि०, तस्स उत्तरी०, अन्नत्थ०' कही एक लोगस्स अथवा चार, नवकारनो कायोत्सर्ग करी, पारी लोगस्स०' कही 'ठाणे कमणे० ' बोली, 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! स्थडिल पडि लहुंजी ? इच्छ' कही 'आघाडे आसन्ने० ' बोलनु पछी प्राचार्य अथवा स्थापनाजीने बे खमासण आपी इच्छ- कार' पूछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारण०, अन्मुहिमोह अन्भितरदेवसिम खामेउं ? इच्छ' कही 'ज किंचि अपत्तिय' इत्यादि पाउथी भन्मुहिनो खामवु पछी यर्थापर्यायथी क्रमवार साधुओने वन्दन करी 'इच्छामि १-प्राचार्य के उपाध्याय होय तो वे समासमण दह 'इच्छकार' कही 'मन्मुहिनो' खामवु, नहाँतर बधाथी वडिल साधुने बे समासमण पापी 'इच्छकार' पूछ भने वाकीना साधुनोने दीक्षापर्याय प्रमाणे एक खमासमण दह 'इच्छकार' कही- नेज वोदी लेवा - . JiM.HTH)-
साधु
-
-
ख०, इच्छाकारेण पसाय करी पचक्खाण प्रसाद करो जी? कही वडील पासे, ते न होय तो पोते पचरखाण लेईं.
पछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण० चैत्यवन्दन करूं १ इच्छं' कही पञ्चाङ्गप्रणिपातथी (बमे ढींचण जमीन
पर स्थापी ) चैत्यवन्दन बोलवू. पछी 'जं किंचि०, नमुत्थुणं० ' कही ऊभा थई 'अरिहंतचेझ्याणं०, अन्नत्थ
बोली, एक नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी 'नमोऽर्हत्सिद्धा०' कही पहेली थुई कहेवी. पछी 'लोगस्स०, सव्व-
लोए अरिहंतचेइयाणं०, अन्नत्थ० ' कही, एक नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी बीजी थुई कहेवी. पछी 'पुक्खर-
वरदी०,
, सुअस्स भगवो करोमि काउस्सग्गं वंदणवत्तियाए०, अन्नत्थ०' कही, एक नवकारनो काउस्सग्ग
करी, पारी 'नमोऽहत्सिद्धा०' कही, त्रीजी थुई कहेवी. पछी 'सिद्धाण बुद्धाणं' कही, बेसीने 'नमुत्थुएं०,
जावंति०, इच्छामि ख०, जावंत०, इच्छामि ख०, इच्छाकारेण स्तवन भणुं ? इच्छं, नमोऽहत्सिद्भा०
कही ' उपसग्गहरं ' बोली, मस्तके अंजली चढावी ' जयवीयराय !' कहेवू.
पछी चार खमासमण देवापूर्वक ' भगवान् हं, आचार्य हं, उपाध्याय हं, सर्वसाधु हं' एम बोली 'इच्छामि
ख०, इच्छाकारण, देवसिअपडिकमण ठाउं ? इच्छं' कही जमणो हाथ रजोहरण ऊपर स्थापी 'सवस्स वि
देवसिभ दुचिंतिय दुब्भासिय दुचिट्टिय मिच्छा मि दुफई' कहे. पछी ऊमा थई 'कमि भंते, इच्छामि
ठामि काउस्सग्गं०, तस्स उत्तरी०, अन्नत्थ०, रही, वे लोगस्स अथवा आठ नवकारनो कायोत्सर्ग करी, पारी
-
-
॥५१॥
. ? . 'लोगस्स.' बोली, बेसीने श्रीजा मावश्यकनी मुहपत्ति पडिलेही, वे चांदणा देवा, तेमां बीजो वांदणो अवग्रहमा सीने पूर्ण करवो अने तेमा 'श्रावस्सियाए ' ए पद न बोलवु. पछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण देवसिम आलोउ ' इच्छं' कही 'जो मे देवसिश्रो भइयारो को काइओ०' वोली, 'ठाणे कमणे० ' कही, 'सव्वस्स वि देवसिम दुचितिय दुभासिय दुचिट्ठिय इच्छाकारेण सदिसह भगवन् ! तस्स मिच्छा मि दुक्कड' एम बोली, जमणो दींचण ऊचो राखी, हाथमा भोघो लई, एक नवकार कही 'करेमि भते !, चत्तारि मगल, इच्छामि पडिकमिउ जो मे देवसिथो अइयारो कओ०, इच्छामि पडिक्कमिउं इरियावहियाए.' कही, 'पगामसज्झाय ' बोलवी. पण तेमा ' तस्स धम्मस्स अन्मुट्टिो मि श्राराहणाए' ए पद बोलता ऊभा थई जवु अने वदामि जिणे चउवीसं' सुधी बोली में वादणा देवा पछी 'अब्भुट्टिओ' खामी बे वांदणा आपी, हाथ जोडी 'आयरियउवज्शाए.' कही, 'करेमि भंते, इच्छामि ठामि०. तस्स उत्तरी०, अन्नत्थ. ' कही. बे लोगस्स अथवा पाठ नवकारनो काउस्सग्ग करवो; पछी पारीने 'लोगस्स., सव्वलोए अरिहंतचेइयाण करेमि काउस्सग्गं वदणवत्तियाए०, अन्नत्थ० ' बोली, एक १ खराब स्वप्नना काउस्सग्ग सिवाय वीजी बधी जगोए लोगस्सना ज्या ज्या काउस्सग आवे त्या त्या 'चदेसु निम्मलयरा - - सुधीज गण
पश्च०
-
साधु
॥५२॥
लोगस्स अथवा चार नवकारनो काउस्सग्ग करवो; पछी पारीने 'पुक्खरवरदी०, सुअस्स भगवो करेमि काउ-
स्सग्गं वंदणवत्तियाए०, अन्नत्थ' कही, एक लोगस्म अथवा चार नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी 'सिद्धाणं
बुद्धाणं' बोलवू. पछी वेसीने 'इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! छट्ठा आवश्यकनी मुहपत्ति पडिलेहुंजी ?
कही, मुहपत्ति पडिलेहवी अने वे वांदणा देवां. पछी 'सामाइअ, चउविसत्थो, वंदणयं, पडिक्कमणं, काउस्सग्गं
पचक्खाणं-ए छ आवश्यकमांही न्यूनाधिक बोलायुं होय ते सवि हुं मन वचन कायाएँ करी तस्स
मिच्छा मि दुक्कडं; इच्छामो अणुसहि' एम कही, घेसीने 'नमो खमासमणाणं नमोऽर्हत्सिद्धा' कही 'नमोऽ.
स्तु वर्द्धमानाय' कहे. पछी 'नमुत्थुणं०' कही ' इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! स्तवन भणुंजी ? इच्छं,
नमोऽहत्सिद्धा' कही 'उवसग्गहरं०' अने
' अने 'वरकनक०' बोली चार खमासमणवड़े 'भगवान् हं
वगेरेने थोभवन्दन कर.
पछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण देवसिअपायच्छित्त-विसोहणत्थं काउस्सग्गं करोमि । इच्छं,
देवसिअपायच्छित्त-विसोहणत्थं करेमि काउस्सग्गं अन्नत्थ० ' कही, चार लोगस्स अथवा सोल नवकारनो
काउस्सग करी, पारी 'लोगस्स० ' कहेवो. पछी — इच्छामि ख, इच्छाकारेण०, सज्झाय संदिसाउं ? इच्छं,
इच्छामि ख०, इच्छाकारेण०, सज्झाय करूं? इच्छं' कही, एक नवकार गणी दशवैकालिक सूचना प्रथम अध्ययननी
पांच गाथा अथवा प्रकरमानी पांच गाथा बोलवी. पची एक नवकार गणी ' इच्छामि ख०, इच्छाकारेण, दुक्ख-
*********
-
॥ ५ ॥
*** . क्खयकम्मक्खय-निमित्तं काउस्सग्ग करेमि १ इच्छ, दुक्खग्वयकम्मक्खय-निमित्तं करेमि काउस्सग्गं अन्नत्थः' कही, मपूर्ण चार लोगस्स अथवा सोल नवकारनो काउस्सम्ग करी, पारीने 'लोगस्स.' कहेवो. ५९ रात्रिक-साधुप्रतिक्रमणविधिः- 'ईरियावहि०, तस्स उत्तरी०, अन्नत्थ' कही, एक लोगस्स अथवा चार नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी 'लोगस्स' कबी, 'इच्छाकारेण सदिसह भगवन् ! कुसुमिणदुस्सुमिण-उड्डावणिों राइयपायच्छृित्त-वि. सोहणत्य काउस्सग्ग करेमि ? इच्छं, कुसुमिणदुस्सुमिण-उड्डावणि राइयपायच्छित्त-विसोहणत्थं करेमि काउस्सग्ग अन्नत्थ०' कही, काममोगादिकना ते रात्रिए दु.स्वप्न पान्यां होय तो 'सागरवरगमीरा' सुधी अने वीजा कुस्वम पाव्या होय तो 'चदेसु निम्मलयरा' सुधी चार लोगस्स या सोल नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी लोगस्स०' कहेच; पछी 'इच्छामि खः, इच्छाकारेण, चैत्यवन्दन करूं ? इच्छ' कही 'जगचितामणि' नुं चैत्यवन्दन 'जयवीयराय० पर्यन पोली, मगपानादि चारने थोमवन्दनथी वांदवा. पछी 'इच्छामि ग्व०, इच्छा. कारेण०, सज्झाय सदिसाउ ?, इच्छ, इच्छामि ख०, इच्छाकारेण सज्झाय करु ? 'एम कही उमड़क आसने देसी, एक नवकार गणी 'भरहेसर०' नी सन्माय कही, एक नरकार गणवो, पछी 'इच्छकार' पूली वे खमासमण 'अन्मुहियो' सामी यथादीक्षा-पर्यायवाला साधुलोने चन्दन कावु . . ,
,
साधु
॥ ५३॥
-
पछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण०, राइअपडिक्कमण ठाउं ? इच्छं' कही जमणो हाथ अोघा ऊपर स्थापी
'सव्वस्स वि राइ दुचिंतिय- 'नो पाठ बोली 'नमुत्थुणं०' कही, ऊमा थइ ‘करेमि भंते !, इच्छामि ठामि०
तत्स उत्तरी०, अन्नत्थ०' कही, एक लोगस्स या चार नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी 'लोगस्ल०, सव्वलोए
अरिहंतचेइयाणं०, अन्नत्थ०' कही, एक लोगस्स या चार नवकारनो काउस्सग्ग करवो. पछी पारी 'पुक्खस्वरदी०,
सुअस्स भगवओ करेमि काउस्सग्गं वंदणवत्तियाए०, अन्नत्थ०' बोली, ये लोगस्स या सगठ नवकारनो काउ-
स्सग्ग करी, पारी ' सिद्धाणं बुद्धाणं०' कही बेसीने त्रीजा आवश्यकनी मुहपत्ति पडिलेही वे वांदणा प्रापवा. पछी
'इच्छाकारेण०, राइवे पालोउं ? इच्छं, आलोएमि जो मे राइओ अड्यारो०' कही. 'संधारा उद्दणकी.'
बोली 'सव्वस्स वि राइअ दुचिंतिय०' कही, सीने डायो ढींचण जमीन पर स्थापी, जमणो ढींचण उभो राखी,
हाथमा ओघो लई, एक नवकार गणी ' करेमि भंते !, चत्तारि मंगलं०, इच्छामि पडिमिउं जो मे राइनो
अड्यारो०' कही, 'इच्छामि पडिकमिउं ईरियावहियाए०' कहीने 'पगामसज्झाय' बोलवी; पण तेमां 'तस्स
धम्मस्स अन्मुट्टिोमि भाराहणाए ' ए पद बोलतां ऊमा थइ 'वंदामि जिणे चउवीसं' सुधी पूर्ण कर.
पछी बे वांदणा श्रापी ' इच्छामि ख०, इच्छाकारेण०, अन्भुष्टिोऽहं अभितर राइयं खामेउं ? इच्छं
खाममि राइयं' कही, 'जं किंचि अपत्तियं०' पाठथी भन्महिमो खामी भने वे चांदणा प्रापी हाथ जोड़ी
+
॥ ५३॥
. - . 'भायरियउवज्झाए ' कहे पछी करेमि भते , इच्छामि ठामि०, तस्स उत्तरी०, अन्नत्थ' कही, चार लोगस या सोल नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी 'लोगस्स.' बोली, वेसी छट्ठा आवश्यकनी मुहपत्ति पडिलेही, वे वदिशा देवा पछी ' सकलतीर्थ' कही, भादेश मागी यथाशक्ति पचखाण लेबु पछी छे भावश्यक देवसिमपडिक- १-अत्र च कायोत्सर्गे श्रीधीरकृत पाण्मासिक तपश्चिन्तयत्ति-हे जीव ' श्रीवारेण पाण्मासिकमुत्कृष्ट तप कृत, तत् व कर्तुं शक्नोषि ? न वेति !, जीयो कति न शक्नोमि । नहिं एकदिनोन पाण्मासिक कर्तुं शक्लोपि ?, न शक्नोमि । एव द्वित्रिचतुःपञ्चदिन- रून पाण्मासिक कर्तुं शक्नोपि ?, पुनर्वक्ति न शक्नोमि । तर्हि षट्सप्ताप्टनवदशदिनीन पाण्मासिक कर्तुं शक्नोपि ?, न शक्नोमि एवमेकादशत एचपञ्चदिनयुद्धया प्रमणकोनाशदिनानि यावधि तयति । एव पश्चमे, चतुर्थे, तृतीये, मामेऽपि । प्रथमे तु रे जीव त्वमेकमासिक कर्तुं शक्नोपि ?, न कोमि । तत एकदिनान कर्तुं शक्नोपि ? न रक्नोमि । एव यावस्त्रयोदशदिनान कर्तुं शक्नोषि?, न शक्नोमि | ताई पतुरिंशचम पतु शक्नोपि ?, न शक्नोमि । द्वात्रिंशत्तम, त्रिंशत्तम, अष्टाविंशतितम, पड्विंशतितम, चतुर्विंशति- अम, द्वाविंशतितम, विंशतितम, अष्टादश, पोडश, चतुर्दश, द्वादश, दशम, अष्टम, पष्ठ, चतुर्थ कर्तुं शक्नोपात्यादि मिचिन्त्य रत्तप कर स्यात्तत्र करणेच्छाया करिष्य इति यति । अन्यथा तु-शक्नोमि । पर नाऽध मनो पर्वत इति । एवमाचामाम्स-निर्वि- कृतिकाशनाऽऽदिषु यत्र मनो भवति त मनास निधाय पारयित्वा च वायोत्सर्ग, मुखपोतिका प्रतिलेखनापूर्व वन्दनके दत्त्वा मनश्चिन्तितप्रत्याख्यान विधत्ते । अभिधानराजेन्द्र कोश, भाग ५ वा, पृष्ठ २७८
साधु
॥५४॥
-
,
मणनी परे संमारी 'इच्छामो अणुसदि' कही, चेपीने 'नमो वमासमणा नमोडलिदा०' बोली 'विशा-
ललोचनदलं. ' कहे. पछी 'नमुत्युएं० ' कही, ऊमा थड़ने 'अरिहंतचेझ्याणं०, अन्नत्य० 'कही. एक नवकाग्नो
काउस्सग्ग करी, पारी 'नमोऽहत्सिद्धा०' कही ' कल्लाणकंदं 'नी, प्रथम धुई कठेवी. पत्री 'लोगस्स०, सबलोग
अरिहंतचेझ्याणं०, अन्नत्य ' कही, एक नवकारनो काउस्मग करी, पारी ' कलाणकंदं 'नी वीजी घुई नदेनी. पत्री
'पुक्खरवरदी०. सुत्रस्त भगवो करोमि काउस्मरगं बंदणवत्तिया१०. भन्नत्य ' कही. एक नकारनो
काउस्मग्ग करी, पारी ‘नमोऽर्हत्मिद्वा० बोली 'कल्लाणकंदं ' नी जीजी धुई कहेयी; पछी 'सिद्धाणं नुद्धाणं
कही, मीने 'नमुत्थुणं०, जावंति०, इच्छामि ख०, जावंत०, इच्छामि म०, इन्छाकारेण स्तवन भगुं ? इच्छं'
कही ' नमोऽर्हत्सिद्धा०, उवसग्गहरं ' बोली, 'जय वीयराग० ' कहे अने भगनानादि चारने योभनन्दन कर.
पछी ईशानकोण सन्मुख वे समासमग दई ' श्रीसीमन्धरस्वामी' नो नैत्यवन्दन की 'जंर्किनि:, नमुत्युणं०,
जावंति०, इच्छामि ख०, जावंत०, इच्छामि न०, इच्छाकारण स्तवन भणं? इन्लं. नमोऽहत्सि ' कही
'सीमन्धरस्वामी 'नो स्तवन बोली, ' जयवीयराय' कही, ऊभा थई 'अरिहंतचेइ०, अन्नत्य ' कही, एक नवकारनो
काउस्सग्ग करी, पारी ' नमोऽहत्सिद्धा०, बोली · सीमन्धरस्वामी' नी धुई कहेगी.
पछी सिद्धावलजी सन्मुख चे समाममण दई 'श्रीसिद्धानलजी' नुं चैत्यनंदन कही 'जर्किनि नमुत्युरणं,
जावंति०, इच्छामि० ख०, जावंत०, इच्छामि ख०, इच्छाकारेण०, स्तवन भणुं १ इच्छं, नमोऽहत्सिदा,
--
-
॥ ५४॥
. .- - . कही 'सिद्धाचलजी' नो स्तवन कहेवु; पछी 'जयवीयरायः' कही, ऊमा थइ 'अरिहंतचेइयाण, अन्नत्थ०' कही एक नवकारनो काउस्साग करी, पारी 'नमोहत्सिद्धा' कही सिद्धाचलजीनी थुई बोलवी * ६० पाक्षिक-साधुप्रतिक्रमण विधिः- देवसिक-प्रतिक्रमणमा लखेल विधि प्रमाणे 'पगामसज्झाय' सुधी सर्वे विधि करवी; पण चैत्यवन्दन 'सकलाहत्' नु कहेवु भन स्तुति ' स्नातस्या० ' नी बोलवी, पछी खमासमण दइने ' देवमियं बालोइय पडिक्कता इच्छाका- रेण सदिसह भगवन् । पक्खिमुहपत्ति पडिलेडु' एम कही, मुद्दपचि पडिलेहीने वे वांदणा आपी 'इच्छा- कारेण• अन्मुट्ठिोऽह सबुद्धा खामणेण अभितरपक्विनं खामेउ ? इच्छ, खामोमि पक्खिभं एक पक्वाण पपरसएह राइदियाण ज किचि अपत्तियं०' कही, 'इच्छाकारेण० पक्खियं आलोउ ? * सीमघर अथवा सिद्धाचलजी तरफ देव पादवानी मरजी होय तो 'विशाललोचनदल.' ह्या पछी नमुत्थुण' कही भगवानादि पारने थोभवदन करी, सीमन्धर या सिद्धाचलजीनु चैत्यवन्दन कही 'मुत्थुण ' जोली 'अरिहतइयाण' थी लई जयवीयराय पर्यन्त त्रण थुइनी सर्व विधि करषी पण थुइओ अने स्तवन सीमधर या सिद्धाचल नीना कहेवा जोइए सीमधर या सिद्धाचलजीना हमेशा देव वादवा एषो कह नियम नथी, पाच तिथिए अवश्य वादवा एवो वृद्ध सप्रदाय के १ पारसएह दिवसाय पसरसएह राईण इति पाठान्तरम् । , १०
साधु
-
-
-
आलोएमि जो मे पक्खिो अध्यारो' बोलयु, पछी 'इच्छाकारेण पक्खि अतिचार आलोउं ?' कही, एक
नवकार गणी, 'श्रमण-अतिचार' कहेवा, पछी 'सव्वस्स वि पवित्र दुचिंतिम दुभासिअ दुचिट्टिय इच्छा-
कारण संदिसह भगवन् ! इच्छं, तस्स मिच्छा मि दुकडं' कही, खमासमण दइ 'इच्छाकारेण संदिसह
भगवन् ! पसाय करी पक्खिअ तप प्रसाद करोजी ?' एम आदेश मांगी 'चउत्थेणं एक उपवास, ये आयं-
विल, त्रण नीवि, चार एकासंणा, अाठ थियासणा. ये हजार सज्झाय यथाशक्ति तप करी पहोंचाइजो'
पछी तप कर्यो होय तो 'पइट्टियो' भने न कर्यो होय तो 'तहत्ति' बोलवू पछी वे वांदणा आपीने 'इच्छाकारेण
संदिसह भगवन् ! अभुट्टिोऽहं पत्तेअखामणेणं अभितरपकिवयं खामेउं ? इच्छं खाममि पक्खियं
एक पक्खाणं पण्णरसएहं राइंदियाणं जं किंचि अपत्तियं०' कही, बघा साधुअोने परस्पर समाववा ।। पछी ने
वांदणा आपीने' देवसिधे आलोइस पडिकंता इच्छाकारेण संदिसह भगवन् ! पक्खियं पडिकमु ? सम्म.
पडिकमामि' एम कही 'करेमि भंते , इच्छामि पडिकमिउं जो मे पक्खिनो भइयारो० ' कही 'इच्छामि
ख०, इच्छाकारेण पक्खिभ सुत्तं भणेमि ?' कही त्रण नवकार गणी 'पंकिवप्रसूत्र' कहेवू. पछी देसीने जमणो
। भाचार्य १, उपाध्याय २, गणि ३, गणावच्छेदक ४ भने स्थविर ५ ए पांचने जुदा जुदा समाववा. १-पक्खिमं
पडिकमावेह ? गुरु कई 'सम्म पडिकमेह' २-शिष्य कहे 'इच्छं सम्म पडिकमामि' ३-पक्खीसूत्र यधा साधुमोए काउस्सग्गमा
सांभलबुं भने एक साधुए बोलवू.
M
MOK
॥५५॥
दीपम उमो राखी हाममा पोषो लई एक नवकार गणी कमि भंते !, पत्तारी मगलंक, इच्छामि पडिकामिडं जो मे पविखओ भइयारो०, इच्छामि पडिक्कमिड इरिया वहियाए०' बोली 'पगामसज्झाय' कहेवी. पबी • करेमि भत्ते, इच्छामि ठामि काउस्सग्ग जो मे पक्खिओ मइयारो०, तस्स उत्तरी०, अनत्थ०' कही, पदेस निम्मलयरा सुधी पार लोगस्सनो या अड़तालीस नवकारनो कायोत्सर्ग करी पारी 'लोगस्स० कही, मुहपत्ति पहिलेदि, ये वांदणा देवा पछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण, अन्मुहिनोऽहं समत्तखामणेष भभितरप- गि बामेउ ? इच्छ, स्वामेमि पक्खिन एक पक्खाण पपरसरह राइदिआणं जं किं चि अपत्ति०' बोल, पछी 'इन्छामि ख०, इच्छाकारेण०, पकिराखामणा खामेड' कही बग्ने दींचण भूमी ऊपर राखी अने जमणो हाथ भोषा ऊपर स्थापी 'इच्छामि खमासमणो ! पिय च मे० कहे; पछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण०, पक्खि- खामणा खामेउ' कही पूर्वरीते 'इच्छामि खमासमणो ! पुचि चेइयाई वदित्ता०' बोलवु पछी इच्छामि ख०, इच्छाकारेण पक्विसामणा खामेउं ?' कही पूर्व रीते 'इच्छामि खमासमणो ! उवहिमोमि तुभएहं. कैहे 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण, पक्खिखामणा सामेउ, पोली, पूर्व रीते 'इच्छामि अहमवि पुव्वाई गमाममणो कयाइ.' बोलवु पछी 'पक्विसम्मत्त श्रवमेस देवसिअ भणेमि ? कही, देवमित्र पडिकमणमा १-गुरु फहे ' तुम्मेहि सम ति' २-गुरु कहे 'मत्यएण वदामि अह पि वेसि वि ११३-गुरु कहे 'आयरियसवियति' ४-गुरु कहे 'नित्यारगपारणा होह . . . . -
पञ्चक
साधु
।
॥ ५६ ॥
'पगामसज्झाय' कह्या पछी वे वांदणा दइए तिहाथी दुक्खक्खय कम्मक्खयना काउस्सग्ग , पर्यन्त सर्व विधि देवसिक
प्रतिक्रमणनी पेरे करवी, पण स्तवनमा 'अजितशान्ति स्तव' कहेवू अने सन्झायना ठेकाणे नवकारपूर्वक 'उवसग्गहरं'
बोली 'संसारदावा' ना त्रण श्लोक कहेवा. अन्तमां दुक्खक्खय कम्मक्खयनो काउस्सग्ग करीने इच्छामि ख०
इच्छाकारेण भुवणदेवियाए करेमि काउस्सग्गं अन्नत्य०' कही, एक लोगस्सनो काउस्सग्ग करी, पारी एक
नवकार कहे.
६१ चातुर्मासिक-साधुप्रतिक्रमणविधिः-
चातुर्मासिक प्रतिक्रमणनी विधि पाक्षिक-प्रतिक्रमण प्रमाणेज जाणवी; पण एटलुं विशेष छे के 'एक पक्खाणं
पणरसरहं राइंदियाणं आ पदना ठेकाणे सर्वत्र 'चउण्हं मासाणं अट्ठएहं पक्वाणं एगसयवीसराइंदियाणं'
एम बोल तथा चार लोगस्सना काउस्सग्गना ठेकाणे वीस लोगस्सनो मथवा एंशी (८०) नवकारनो काउस्सग्ग'
करवू; भने तपना ठेकाणे 'छट्टेणं, ये उपवास, चार आयंविल, छे नीवि, आठ एकासणा, सोल वियासणा,
चार हजार सज्झाय यथाशक्ति तप करी पहोंचाडजो' एम कहे; तेमज 'पक्खि' ना शब्दने ठेकाणे सर्वत्र
'चउमासी' नो शन्द कहेवो; अन्तमां दुक्खक्खय कम्मक्खयनो काउस्सग्ग कयाँ पछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण
खित्तदेवियाए करेमि काउस्सरगं अन्नत्थ०' कही, एक नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी एक नवकार कहे.
॥ ५६ ॥
६२ सांवत्सरिक-साधुप्रतिक्रमण-विधिः- सांवत्सरिक प्रतिक्रमणनी सर्वे विधि पाक्षिक प्रतिक्रमण प्रमाणेज करवी, पणं एंटलु विशेष के के पक्खिना शम्दने ठेकाणे सर्वत्र समच्छरी' नो शन्द अने 'एक पक्रवाणं पणरसरह राइदियाण' या पदना ठेकाणे सर्वत्र 'बारसएहं मासाण चउवीमराह पक्ग्वाणं तिमिसय-सहि राइदियाण' कहेवु, तथा बार लोगस्सना काउस्सग्गने ठेकाणे चालीस लोगस्सनो अथवा एक सो साठ नवकारनो काउस्मग्ग करवु; भने तपना ठेकाणे 'अट्ठमभत्तं, त्रण उपवास, छ प्रायविल, नव नीवि, थार एकासणा, चोवीस बियासणा अने छ हजार सज्झाय यथाशक्ति तप करी पहोंचाडजो' एम कहेयु, अन्तमां दुक्खक्खय कम्मक्खयनो काउस्सग्ग कर्या पछी भुवणदेवीना काउस्सग्गना ठेकाणे 'इच्छामि ग्व०, इच्छाकारेण खित्तदेवियाए करेमि काउस्सग्ग अन्नत्थः' कही, एक लोगस्सनो काउस्सग्ग करी, पारी एक नवकार कहेवु. ६३ प्रातःकाले सज्झायकरण-विधि- 'हरियावरि०, तस्स उत्तरी, अन्नत्य०' कही, एक लोगस्मनो काउस्सग्ग करी, पारी 'लोगस्स०' कही इच्छामि ग्व०, इच्छाकारेण वसति पब्वेडी इच्छ, इच्छामि ख०, इच्छाकारेण सुद्धा वसही? इच्छु, इच्छामि ख०, इच्छाकारेण सज्झाय सदिसाउ? इच्छं. इच्छामि ख०, इच्छाकारेण सज्झाय करूं? इच्छ' कही, एक नवकार -
पञ्चक
साधु
॥५७॥
गणी 'धम्मो मंगलं' नी पांच गाथा बोली एक नवकार गणवू. पछी 'इच्छकार' पूछी 'प्रभुहियो' खामी 'इच्छाका-
रेण० उपयोग करूं ? इच्छं, उपयोग करावणत्थं करेमि काउस्सग्गं अन्नत्थ०' कही, एक नवकारनो काउस्सग्ग
करी, पारी एक नवकार गणवं; पछी "इच्छा लाहो कह लेसह, जह गहियं पुत्र्वसाइहिं । आवस्सि सिज्झायर,
किं १ सज्झायं करेह त्ति ॥१॥" आ गाथा बोली 'इच्छामि ग्व०, इच्छाकारेण बहुचेल संदिसाउं ? इच्छं,
इच्छामि ख०, इच्छाकारेण बहुवेल करत्यु ?' एम कई.
६४ उग्घाडापोरिसि मुहपत्ति पडिलेहण-विधिः-
एक प्रहर दिवस चढ्यो बाद स्थापनाचार्य या गुरुना सन्मुख ऊभा रही, इरियापहि पडिकमी 'इच्छामि ग्व०,
इच्छाकारेण उग्घाडापोरिसी मुहपत्ति पडिलेहुं ?' कही उकड आमने बेसी गृहपत्तिनी पहिलेहण करवी; अने
पछी गोचरी जवाना उपगरणोनी पडिलेहण करवी.
६५ पञ्चक्खाण पारवानी विधि-
'इरियावहि०, तस्स उत्तरी०, अन्नत्थ०' कही, एक लोगस्स अथवा चार नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी
१-आ भादेश मांगवानो हेतु-बार वार नानी मोटी दरेक क्रियामां के प्रवृत्तिमा गुमनो भादेश मांगवानुं माय होवायी
बहु वखतनो भादेश भेगो मांगी लेवा माटे जाणवू.
-
॥ १७॥
- . 'लोगस्स०' बोली ' इच्छामि ख०, इच्छाकारेण० चैत्पवंदन्दन करूं? इच्छ कही 'जगचिंतामणि' नु चैत्यवन्दन कहे, पछी 'ज किचि०, नमुत्थुण, जावति०, इच्छामि ख०, जावंत, इच्छामि ख०, इच्छाका- रेण पञ्चक्खाण पारवा मुहपत्ति पडिलेहुं १ कही, मुहपत्ति पडिलेहीने जमणा हाथनी मुट्ठी मींची- 'उग्गए सूरे नमाकारसहिन पोरिसिं मुट्ठिसहिअं पञ्चक्खाण कयु. पउन्विहार आयंबिल, नीति, एकासण, यियासण कर्यु तिविहार पञ्चक्खाण फासियं पालिय सोहिय तीरिय किट्टिय पाराहियं जच न आराहिय तस्स मिच्छा मि बुक्कड' एम बोली "अहो ! जिणेहिं असावजा, वित्तिसाह्रण देसिया । मुक्ख- साहणहेड, साहुदेहस्स धारणा ॥१॥" ए गाथा कही, त्रण नवकार गणवा ६६ पञ्चक्खाण-संवरवाना चैत्यवन्दननी विधि- 'इरियावहि, तरस उत्तरी०, अन्नत्थ' कही एक लोगस्सनो काउस्सग्ग करी, पारी 'लोगस्स' बोलवु, पछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण चैत्यवन्दन करूं ? इच्छ' कही 'सकलकुशलवल्ली' नु चैत्यवन्दन कही ज किंचित नमुत्युण, जावंति०, इच्छामि ख०, जावंत, इच्छामि ख०, इच्छाकारेण स्तवन भणुं ? इच्छं, नमोऽहं- सिद्धा' कही, 'उचसग्गहरं बोली 'जयवीयरायः' कहे; पछी जल राखी त्रण पाहारनो गौचरी न भावे त्या सुधी त्याग कर १-जे पञ्चक्खाण कयु होय तेनु अने नाम लेवु, बाकीनु नाम लेवु नहीं १ साधु ॥ ५८॥ ६७ संध्या-प्रतिलेखन-विधिः- एक प्रहर पाछलो दिवस बाकी रहे त्यारे सांझनी पडिलेहण शुरु करवी, तेमा प्रथम हरियावहि पडिकमी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण पडिलेहण करुं ? इच्छं कही मुहपत्ति पडिलेहीने वापरवामां आवती भूमि ( वसति ) नो काजो काढी, तेने एक पाटी ऊपर लइ, निर्जीव भूमि ऊपर जयणाथी परठवू; पछी स्थापनाचार्य पासे प्रावी, इरियावहि पडिक्क- मीने प्रथम चोलपटुं, ते पछी पांगरणी, ते पछी मामन अने ते पछी डांड़ो पहिलेहबवू पछी इरियापहि पडिकमी स्था- पना के वडील साधुनो वस्त्रादि पडिलेही, इच्छामि ग्व०, इच्छाकारेण उपधि संदिसाउं? इच्छं, इच्छामि ख०, इच्छाकारेण० उपधि पडिले हवा मुहपत्ति पडिलेहुं ?' कही मुहपत्ति पडिलेहीने 'इच्छामि ख०. इच्छाकारण सज्झाय संदिसाउं ? इच्छं, इच्छामि ख०, इच्छाकारेण सज्झाय करूं ? इच्छं' कही 'धम्मो मंगलं' नी या वीजा प्रकरणनी पांच गाथा वोली एक नवकार गण_ पछी पोताना बाकीना रहेला वस्रोनी पडिलेहण करी, भोघो भने डंडासण पडिलेहव. ६८ संथारापोरिसी-भणाववानी-विधि- एक प्रहर रात्री व्यतीत थयां पछी आसन पाथरी अने ते ऊपर उत्तरपट्ठो विकावी इरियावहि पडिकमीने इच्छामि ख०, इच्छाकारेण०, चैत्यवन्दन करूं । इच्छं' कही 'चउकसाय' नुं चैत्यवन्दन बोली 'नमुत्युणं०, जावंतिक, || ५८॥ * . इच्छामि ख०, इच्छाकारेण स्तवन भणुं ? इच्छं, नमोऽर्हत्सिद्धा' कही 'उवसग्गहर' बोली 'जयवीयराय' कडेवः पछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण सथारापोरिसी भणवा मुहपत्ति पडिलेहु १ इच्छ' कही सहपत्ति पडिलेहीने 'इच्छामि० ख०, इच्छाकारेण यहुपणिपुण्णा पोरिसी राइअसंथारए ठामि ? इच्छ' कही, एक नवकार अने एक फरेमि मते ! पूर्वक 'निसीहि निसीहि निसीहि नमो खमासमणाणं गोयमाईणं महामुणणि' आटलो पाठ त्रण वार बोलवु, पछी 'अणुजाणह जिट्ठिा थी लई 'तस्स मिच्छामि दुक्कड' सुधी १७ गाथा बोलीने, तेर नवकार गणवा अने पछी नवकार गणतां सुइ रहेवु. ६६ प्रातःकाले-प्रतिलेखन-विधि- प्रात:कालना प्रतिक्रमणने अनन्तर सारो प्रकाश थयां पछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारण० पडिलेहण संदि- साउ ? इच्छ, इच्छामि ख०, इच्छाकारेण०, पडिलेहण करवा मुहपत्ति पडिलेहु ? इच्छ' कही मुहपत्ति पडि- लेहीने प्रथम ओघो, ते पछी डडासण, ते पछी चोलपट्टो, ते पछी पांगरणी, ते पछी सथरियो, ते पछी उतरपट्टो भने ते पछी डांडो पहिलेहवु. पछी इरिपावहि पडिक्कमीने स्थापना अथवा वडिल साधुनो वस्त्रादि पडीलेहीने ' इच्छामि ख० इच्छाकारेण उपधि संदिसाउं! इच्छ, इच्छामि० ख०, इच्छाकारेण उपधि पडिलेहवा मुहपत्ति पडि- लेहु १ इच्छं' कही मुहपत्ति पडिलेहवी, पछी पोताना वाकी रहेला वस्त्रोनी पडिलेहण करवी, पछी काजो लई जयणाथी .
पश्चा
साधु
॥ ५९॥
परठवी, इग्यिावही पडिकमववी. पछी सन्मायध्यानादिक कार्य करवां.
७० अचित्तरज-उड्डावणी-कायोत्सर्ग विधिः-
'अंगचूलिया-पयना' मां कहेलुं छे के चैत्रशुदि इग्यारसथी लई चैत्री पूर्णिमा सुधीना पांच दिवसोमा दैवसिक--
प्रतिक्रमणने अनन्तर अचित्त-रजउड्डावणी चार लोगस्सनो कायोत्सर्ग करवू. कदाच न करे के भूली जाय तो सम्झाय
करवू न कम्पे. एवीज रीते 'वृहत्कल्पसूत्र' ना सातमा उद्देशना माष्यनी टीकामां पण कहेलुं छे; अने एनोज विशेष
खुलाशो 'श्रीआवश्यकसूत्र' ना चोथा अध्ययननी टीकामां एम करेल छ के-अचित्तरज-उझावणीनो कायोत्सर्ग वर्षमा
एक बखतज चैत्रशुदि एकादशीथी आरंमीने पूर्णिमा पर्यन्त निरन्तर त्रण दिवस करवो. अर्थात्-शुदि ११-१२-१३ एम
त्रण दिवस करे, अग्यारसना रोज भूली जाय तो शुदि १२-१३-१४ एम त्रण दिवस करे भने वारसना रोज भूली जाय
तो १३-१४-१५ एम त्रण दिवसोमां पण करी ले. तेनी विधी ा प्रमाणे-
देवसिक-प्रतिक्रमणनी समाप्तीमा दुक्खक्खय कम्मक्खयना काउस्सग्ग को पछी 'इच्छामि ख०, इच्छाकारेण०
अचित्तरज-उड्डावणी काउस्सग्ग करूं ? इच्छं, अचित्तरज-उझावणत्थं करेमि काउस्सग्गं अन्नत्थ' कही,
१-चित्तशुद्धएगारसीमो आरम्भ पुणिमंतेसु दिवसेसु अचित्तरजउडावणत्यं परिकमणाणंतरं चाउजोभगरं चिंतयमाणो
काउस्सागो कीरइ । अह न सुमरियं तो सबच्छरं जाव धूलिए पडती असझाभो ।
॥ ५९॥
चार लोगस्स अथवा सोल नवकारनो काउस्सग्ग करी, पारी प्रगट 'लोगस्स.' कहेवु. ७१ श्रीशान्तिजिन (सकलकुशलवल्ली०) चैत्यवन्दनम्- सकलकुशलवल्ली पुष्करावर्तमेघो, दुरिततिमिरमानुः कल्पवृक्षोपमानः । भवजलनिधिपोतः सर्वसपत्तिहेतु', स भवतु सतत वा श्रेयसे शान्तिनाथा ॥१॥ ७२ साधु साध्विश्रोने धारण करवा योग्य शिक्षा- १-कोई पण कार्य माटे उपाश्रयथी बाहेर जतां त्रण वार 'श्रावस्सिही' भने उपाश्रयमा प्रवेश करतां त्रण वार 'निसीहि ' कहेवी; तेमज जिनमदिरमा पण प्रवेश करता त्रण वार 'निसीहि अने निसरतां त्रण बार 'भावस्सिही' कहेवी जोइए. २-स्थडिल जवानी भूमि पर प्रथम मनमा 'अणुजाणह जस्सग्गो' कहीने स्थडिल बेसबुं भने उठती वखते वण वार 'वोसिरे' कहेवु, तेमज मावरु परठवता के कोई पण वस्तु परठवता जाणवू ३-उपाश्रयी बाहेर कोई पण कार्य माटे जवु पडे, मज मातरे के उल्ने जइ भाव्यां पछी गुरु पासे या स्थापनाजी पासे ऊमा रही 'हरियावहि' अवस्य पडिकमवी अने 'ठाणे कमणे' कहे जोइए .
" साधु ॥६०॥ ४-पोताथी वडिल साधु साविमोना वस्त्र, पात्र, आसन, ओघो, डंडासण वगेरे उपगरण रस्तामा पडेल होय तो तेने उलंघीने निकलवू नहीं अने तेने पग लगाडवा नहीं. कदाच भूलमां पग लागी जाय तो तत्काल गुरु पासे तेनी भालोयणा लेवी जोइए. तेमज वडिल साधु साविमोने तुंकारो देवू नहीं. ५-पोताथी वडिल साधु साध्वीना भातरियामां मातरं करवू नहीं. कदाच मातरियं न होय तो वरिल साधु साध्वी पासे भाज्ञा मांगवी; तेभो कहे तो तेने वापरवामां कोई हरकत नथी. ६-आचार्य, उपाध्याय के गुरु बहारथी प्रावे त्यारे पादपोंछन (वटका) थी तेना पगोने लुंछी लेवा भने तेमना हाथमाथी डांडा वगेरे लई लेवा; तेमज तेरो आवे के तत्काल ऊभा थइ जवु. ७-आचार्य, उपाध्याय के गुरुने मातरानी बाधा (शङ्का ) टालवी होय वो मातरियुं मांडी देQ भने मातरं करी रह्या पछी तेने जयणाथी परठी देवं, सेमज स्थंडिलनी बाधा माटे पण समझg. ८-विना कारण वारंवार पग हाथ वगेरे धोवाथी संयमक्रिया दूषित थाय छे माटे वारंवार हाथ पग वगेरे धोवा नहीं. कदाच अशुद्ध थया होय तो अन्प जलथी जयणा पूर्वक घोई लेवा. जे साधु साधी विना कारण घणी वार हाथ पग वगेरे धुए के तेत्रो आसुरी (किन्विपिक ) देवोमा उत्पम थाय छे. ९-प्रतिक्रमण श्रादि कोई पण क्रिया करता बातो करवी नहीं; तेमज गोचरी के पानी वहोरवा जवा रस्तामा चालता पण बातो करवी नहीं; केमके तेम करवाथी प्रविधि ( भसंयम) थाय के.
--.-02+t riyar १०-माचार्यादिक पदिल साधु कोइनाथी बात करता होय तो वचमा बोलवु नहीं, भथवा तेभो नजीकमा बेसेला होय तो पण अधिक बोलवु नहीं, अने भो जो कोई गुप्त विचार कोइना साथे एकांतमा करता होय तो त्यां जई ऊमा रहेवु नहीं तेमज वडिल साधु साध्वियोना भवगुण कादी सामो बोलवु नहीं. ११- भोजन करवाना के पानी वापरखाना पानोने सारी रीते वस्त्र खडथी लूछीने झोलीथी लपेटी मकवा, पण उघाडा न मेलवा मातरु करवाना पात्र (मातरिया) ने पोजे के बीजे दहाड़े जलथी धोई लेवु, केमके न घोवाथी समूर्छिम जीवोनी हिंसा थवा सभव छे. १२-पाली जमीन पर समूर्छिम जीवोनी उत्पति थाय 2. माटे तेवी भूमी ऊपर माहार, उद्धो, मातरु, वगेरे परठवा न जोइए अने ज्या निर्जीव सूखेल जगा होय त्यां परठी देवु दैवसिक-रात्रिक अतिचारचिन्तन-गाथा- सयणाऽऽसणऽन्नपाणे, चेइय-जा-सिज्ज-काय-उचारे । समिइ भावणा गुत्ती, वितहायरणे य अइयारो॥१॥ -शयन ( सथारादि), श्रासन (पाट, पाटलादि), अन्नपाण (आहारपानी), चैत्य (जिनप्रतिमावन्दनादि), पति (मनिवरोनी विनय-सेवा आदि ), शय्या (वसति प्रमार्जनादि), काय ( लघुनीति-परिष्ठापन ), उच्चार (वडी- नीति-परिष्ठापन ), पांच समिति, चार भावना, त्रण गुप्ति आदि साधु-धर्मनी क्रियाओमा प्रविधिदोष (वितथ भाचरण
साधु
थयो होय, तेनो दैवसिक अने रात्रिक प्रतिक्रमणमां वे लोगस्सवाला अतिचार चिन्तवन कायोत्सर्गमा चितवन करचो.
सामान्य साधुने आ गाथा अर्थसह एक वार, अने प्राचार्यादिक-पदस्थने बे वार विचारवी जोइये.
गोचरी-बालोचना विधि-
दोष रहित गोचरी लावी निसीहि त्रण वार कहीने उपाश्रयमा प्रवेश करवो. गुरु सन्मुख आवी 'नमो खमासम-
पाणं, मत्थएण वंदामि' कहीने, पग भूमि प्रमार्जी गुरु अथवा वडील सन्मुख ऊभा रही, जमणा हाथमा मुहपत्ति राखी
आदेश मांगवापूर्वक ईरियावहि पडिकमी, एक लोगस्सनो काउसग्ग करवो. कायोत्सर्गमा जे क्रमथी गोचरीनी जे जे
वस्तुओ लीधी होय ते याद करवी, तेमा जे दोष लाग्या होय ते पण याद करवा. पछी काउस्सग्ग पारी, गुरु अथवा
वडीलने आहारादि देखाड. पछी पडिकमामि गोबरचरियाए भिक्खायरियाए उग्घाडकवाडउग्घाडणाए
साणावच्छादारासंघट्टपाए मंडीपाहुडिबाए बलिपाहुडिअाए ठवणापाहुडिआए संकिए सहसागारिए
भणेसणाए पाणभोषणाए बीयभोप्रणाए हरिअभोअणाए पच्छेकम्मिआए पुरेकम्मिआए अविट्ठहडाए
वगसंसट्ठहडाए रयसंसहहडाए पारिसाडणियाए पारिद्वावणिआए मोहासणमिक्खाए जं उग्गमेणं उप्पायणे-
सणाए अपरिसुद्धं परिग्गहिअं परिभुत्तं वा जं परिहवि तस्स मिच्छा मि दुकडं' तस्स उत्तरी०
अन्नत्थ० ' कही काउस्सग्ग करवो भने तेमा 'अहो जिणेहिं असावजा, वित्ती साहूण देसिया । मुक्खसाहण-
॥६१॥
हेउस्स, साहदेहस्स धारणा ॥ १ ॥श्रा गाथा कही, काउस्सग्ग पारीने लोगस्स कहेवो. पछी मडलीना पांच दोष टालीने आहार वापरवो. साधु-साध्वीओने दररोज ७ वार चैत्यवन्दन अने ४ वार सज्झाय करवी- १ राइपडिक्कमणाना प्रारममा जगचिंतामचिनु, २ राइपडिकमणाने अते विशाललोचननु, ३ जिनमन्दिर दर्शन करवा जाय त्यांनु, ४ पचक्खाण पारता जगचिंतामणिनु, ५ आहार कर्या पछी सकलकुशलवनीनु, ६ दैवासिक प्रतिक्रमणना अते नमोऽस्तुवर्द्धमानायनु भने ७ सथारापोरिमि भणावा चउकसायनु (श्रा सात चैत्यवन्दन). सवारे पडिलेहणना अते धम्मोमगलनी, २ सांजनी पडिलेहणना मध्यमां धम्मोमगलनी, ३ देवसिक प्रतिक्रमणना अतनी अने ४ रात्रिक प्रतिक्रमणना प्रारममा भरहेसरनी (पा चार सज्झाय बाणवी). साधु कालधर्म पामे ते अवसरे करवानी विधि- जे साधुए काल को होय तेनी पासे भावी एक साधु ा प्रमाणे कहे-'कोटिकगण, वजीशाखा, चन्द्रकुल, अमुक प्राचार्यश्री, अमुक उपाध्यायश्री, अमुक महत्तराश्री, अमुक मुनिवरना शिष्य मुनि १ साम्वीओने 'विशाललोचन अने 'नमोस्तु पर्द्धमानाय'ना ठेकाणे ससारदावानलना चैत्यक्न्दन जाणका २ कोइ पचक्खाण 'धम्मोमगल'नी कहे थे तेज गणे छ ३ कोइ प्रतिक्रमणना प्रारममा कहेवाय ते गणे छे
पश्च०
-
साधु
॥ ६२॥
अन्नत्थ०,
पारिठ्ठावणिया करोमि काउस्सरगं अन्नत्थः ' कही एक नवकारनो कायोत्सर्ग करी, पारीने प्रगट नवकार कहेवो.
पछी त्रण वार 'वोसिरे' बोलवू. श्रावक संस्कार करवा लइ जाय त्यार पछी जीर्ण-कांचली फोडीने नाखवी. पछी
जीर्ण वस्त्र परठी, प्रबोट अचित्त जलथी भूमिशुद्धि अने हस्त-पादशुद्धि करवी. पछी श्रावक पासे गोमूत्र छंटावीने काल
करेल साधुनो एक शिष्य अथवा लघुपर्यायवालो मुनि प्रथम अवलो काजो ( द्वारथी भासन तरफ) लह, वस्त्र प्रवला
पहेरी, काजा संबंधी ईरियावही पडिकमीने " प्रथम कल्लाणकंदनी एक थुइ, पछी एक नवकारनो काउस्सग्ग, पछी
अरिहंतचेइयाणं०, जय वीयराय०, उबस्सग्गहरं०, नमोऽहत्सिद्धा०, जावंत केवि०, खमासमण, जावंति
चेहयाई०, नमुत्थुणं०, चैत्यवंदन, लोगस्स०, एक लोगस्सनो काउस्सग्ग, अन्नत्थ०, तस्स उत्तरी०, ईरियावही
खमासमण दइ अविधि आशातना हुई होय ते सवि हुं मन वचन कायाएं करी तस्त मिच्छामि दुकर " कही सवलो
काजो लइ ते संबंधी ईरियावही पडिकमवी. पछी प्रभु पधरावी सभा समक्ष सर्व साधु साध्वीओने के थुईपी सवला देव
वांदवा. तेमां स्तवनना ठेकाणे 'अजितशान्ति' कहेवी. देववंदन पूरा थयां पछी 'इच्छामि खमा० इच्छाकारेण.
क्षुद्रोपद्रव ओहाडावणत्थं काउस्सग्ग करूं ? इच्छं करोमि काउस्सग्गं अन्नत्थ० ' कही चार लोगस्सनो काउस्सग्ग
'सागरवरगंमीरा' सुधी कही ' सर्वे यचाम्यिकाद्या, ये वैयावृत्यकरा जिने । क्षुद्रोपद्धवसंघातं, ते द्रुतं द्रावयन्तु
नः॥१॥'पा स्तुति बोली, भने बृहच्छान्ति कही प्रगट लोगस्स केहवो. बहारगामथी स्वसमाचारीवाला साधु कालधर्म
पाम्याना समाचार आवे तो छ थुईथी सबला देव वांदी, क्षुद्रोपद्रवनो काउस्सग्ग करी मोटी शान्ति कहेवी.
॥६२॥
साधुशवनो अग्निसंस्कार करवानी विधि- धारक प्रथम साधुना मृतशरीरने स्नान करावे, केश होय ते पहेला उतरावी नाले, लगार हस्तांगुलीमले परिच्छेद करे, हाथ पगनी थगुलियोनो वध करे, शरीरे सूखड-केशर-घरासनु विलेपन करे, मृत्युस्थानके तेमज स्नान करावीने बेसाडयाने स्थानके लोढानो खीलो ठोके, साधुयोग्य नवा वस्त्र पहेरावे, जमणी बाजु ओघो मुहपचि मुके, डावी बाजु झोली भदर मांगेल पात्रु एक लाइसहित मूके, रोहिणी, विशाखा, पुनर्वसु भने त्रण उत्तरा ए छ नपत्रे वे पूतला हामना करीने मुके, अश्वनी १, कृतिका २, मृगशीर्ष ३, पुष्य ४, मघा ५, पूर्वाफान्गुनी ६, हस्त ७, चित्रा ८, भनुराधा ६, मूल १०, पूर्वापाढा ११, श्रवण १२, धनिष्ठा १३, पूर्वाभाद्रपद १४ भने रेवती १५ ए पदर नपत्रे एक पूतलं बनावीये अने पचका मरण थयु होय तो शेष दिवस जेटला रहा होय वेटला डाभना पूतला बनावीये. ते पूतलाना जमणा हाथमा ओघो ( चरवलो) मुहपचि मापवा ने डावा हाथमां भांगेलु पातु तथा एक लाइसहित झोली आपवी ने पूतला होय तो बन्नेने ते प्रमाणे आपवु. पछी शोक युक्त चित्र महोत्सवसहित स्वच्छ योग्य स्थानके लइ जइने चन्दनादि काठोपडे अग्निसंस्कार करतो. प्राते सर्व अनि शान्त करी, रक्षा योग्य पवित्र स्थानके परठववी, पछी गुरु पासे भाषी लघु शान्ति के मोटी शान्ति सामली अनित्यवानो उपदेश श्रवण करवो. आचार्य, उपाध्याय, गणि, गणावच्छेदक भने स्थविर (रलाधिक ) भा पांच पदस्थोमांथी कोइनो काल ( मरण)
A
साधु
६३॥
थयो होय तो तेना माटे त्रिशिखरी वैकुंठी तैयार करावी, खीमखाप वस्त्र, चांदी सोनाना तार के गोटाथी सुसजित करवी
भने अग्निसंस्कार वास्ते ले जाती वखते ऊपर रूपानाणा उछालवा. पहेलाथीज दग्धभूमि पर जगा शुद्ध करावी, कपूर-
मिश्रित जल आंटकावी, त्यां चिता चंदन काठथी रचाववी. तेना पर वैकुंठी पधरावी अग्निसंस्कार करवो अने तेमां धृत
कपूर नाखवू. दग्ध थयां पछी तेनी रचा मेगी करी त्या ज अथवा बीजा पवित्र स्थान पर पुरुषप्रमाण चोरस खाडो
खोदावीने तेमां दाटी देवी, अने तेना ऊपर स्तूप ( चौतरो) अथवा समाधिमन्दिर बंधावी, तेमा प्रतिष्ठापूर्वक पगला
के मूर्ति पधराववी. प्रवर्तिनी के महत्तरिकाएं काल कर्यो होय तो तेना माटे एक शिखरी वैकंठी बनाववी. सामान्य
साधु-साध्वीमो माटे सामान्य वैकुंठी बनाववी. शेप सर्वे विधि ऊपर प्रमाणे जाणवी.
माथे कांवली राखवानो काल-
भाषाढसुदि १५ थी कार्तिकसुदि १४ सुधी सवारे ने सांजे छ छ घडी, कार्तिकमुदि १५ थी फागुणसुदि सुधी
नमे टंक चार चार घडी अने फागुणसुदि १५ थी भाषाढसुदि १४ सुधी बन्ने चखत बेचे घडी कांबली राखवानो
-
काल जाणवो.
उष्ण (गरम ) जल राखबानो काल-
आषाढसुदि १५ थी कार्तिकसुदि १४ सुधी चूलाथी उतयों पछी त्रण पहोरनो, कार्तिकसुदि १५ पी कागुणसुदि
॥६॥
१४ सुपी चार पहोरनो भने फागुणसुदि १५ थी आषाढसुदि १४ सुधी पांच पहोरनो काल जाणवो ए काल उपरांत गरम जल सचिचमावने पामे के माटे रीते वापरवा जल राखवु होय तेमां काल पूर्ण थयां पहेलो कली-चूनो नाखीने राखषु भने ते रे घडी दिवस चढ्या सुधीज वापरतु चार महापडिवा (असज्झाय )- कार्तिकरदि १, मागसिरवदि १, वैशाखपदि १ अने श्रावणवदि १ ए चार महापडिवा दरवर्षे आवे छे, माटे एमां सूत्राध्ययन करवु-कराव नहीं आ सिवाय चन्द्रग्रहण अने सूर्यग्रहण, तथा नवपद ओलीना दिवसोमा पण सूत्राध्ययन (पठन-पाठन ) करवु नहीं, तेमज कोइ पण ग्रन्थ शीखवानो आरम्भ करवो नहीं. विस्तारथी भसज्झायोनु स्वरूप भावश्यकम् महट्टीका, प्रवचनसारोद्धारटीका अने उपदेशप्रासाद प्रमुख ग्रन्थोथी जाणवु. चरणसित्तरी (चारित्रना ७० भेद)- वयसमणधम्मसंजम, यावच्चं च बभगुत्तीयो । नाणाई तियं तव, कोहनिग्गहाई चरणमेय ॥१॥ -प्राणातिपातादि पांच महाव्रत ५, दशविध यतिधर्म १५, सत्तरे भेदे सयम ३२, दशप्रकारे वैयावृत्य ४२, नव प्रकारे ब्रह्मचर्यनी गुप्ती ५१, ज्ञानादि त्रण ५४, बारप्रकारे तप ६६ तथा क्रोधादि चार कपायनो जय ७० ए चारित्रना सित्तर भेद जाणवा
-
साधु
पश्च०
।। ६४॥
करणसित्तरी ( करणना ७० भेद)-
पिंडविसोही समिई, भावण पडिमा य इंदियनिरोहो । पडिलेहण गुत्तीश्रो, अभिग्गहं चेव करणं तु ॥१॥
चैतालीस प्रकारे पिंडविशुद्धि ( ४२ दोपरहित आहारादिनी गवेपणा करवी ) ४२, पांचसमिति ४७, चार भावना
५६, बार साधुप्रतिमा ६०, पांच इन्द्रियनो निग्रह ६५, प्रतिलेखन ( पडिलेहण ) ६६, नण गुप्ती ६६, अने भभिग्रह
(प्रतिज्ञा) ७० ए सित्तेर भेद जाणवा, अथवा दोषरहित माहार १, उपाश्रय २, वस्त्र ३, पात्र ४ नी गवेपणा ते
पिंडविशुद्धि ४, समिति पांच ९, बार भावना २१, बार पडिमा, ३३, पांच इन्द्रियनिरोध.३८, पचीस पहिलेहणा ६३,
त्रण गुप्ती ६६, चार अभिग्रह (द्रव्य १, क्षेत्र २, काल ३, भने भाव ४,) एम सित्तेर भेद जाणवा.
देसावगासियपोसह उच्चरावधानो पञ्चक्खाण.
महनं भंते ! तुम्हाणं समीवे देसावगासियं पचक्खामि । दबमो, खित्तमो, कालो, मावभो । दवभोध देसाव.
गासियं, खित्तमोणं इत्थं वा अन्नत्थं वा, कालमोणं जाव र दीहं माहोर वा, मावभोरखं छलेशं न छलिजामि जाब
सन्निवाएणं न भविजामि, दुविहं तिविहेणं, मणेणं वायाए कारणं न करेमि. न कारवेमि । तस्स मंते ! परिकमामि,
निंदामि, गरिहामि, भप्पाणं वोसिरामि ।
-
AMAYAKOT
॥ ६॥
No text on this page.