·No text on this page.

·,
|7-
द्वारा सप्रेग भेट
| নিশিৰিদৰিণনা
Bগাম্বাত্ম।
বগামীমানাননিশীলফামলায়
মনুষিমনুসাঘরা।
মাঞ্চিখানখদনানাবাসনালীবামৈনাঃগ
महारयेन नकार्यवाहकरनच-द्रात्मजप्रेमनंदीष्टमहापन
মিনা মহান,
29@g৪৪১
৫ে৭
a

·135SSSIRSAFTERMEET
) 24.44
ESO
चुडीओळ-राजनगरे.
थो रहासागरपीन्टींगमुद्रणालये मुद्रापितं. नं २७४३
शा. जयसिंहभाइपुत्रामृतलालेन मुदितम् ।
6 43 386
वीरनिर्वाणसंगत् २१४२ विक्रमसंवत् २०७२
मा ५०० आरचि १ ली.
किम्मत अमूल्य
ET

·a प्रस्तावना PRE इए हि श्रोचम्पकोष्ठिचरित्ररचनाचातुर्याचिताः श्रीमोतिविमलगणयः कदा कतमं भूमण्डलं मंडयामासरित्या वायामस्यैव चम्पकवेष्ठिकथानकस्य प्रान्तमागविलोकनाद्रंथनिर्माणसमयस्तु. आनस्थलचातुर्मामि मध्यस्थीतिविमलेन । शशिरसवाणान्गन्दे (१६५३) विहिताः श्लोकाचरित्रस्य ।। १ ।। इत्येवं विक्रमाक्रान्तनिष्टपाद्विक्रमादित्यभूपालानिपंचाशदधिकपोडशशततमे वर्षे निधीयते, तथैतेपा भीतिविमल- गणीनां गुरुमशस्तिरर्व श्रीमत्तपागणगगनांगणगगनमणिभट्टारकश्रीमानन्दविमलमूरीधराः पट्पंचाशत्तमपट्टधग विमलशा- खाशाखिनश्च सजातास्तपां वहस्तदीक्षिताः शिष्यधुर्यास्तु श्रोधमसिंहगणयः श्रोहपविमला इत्यपराभिधानधारिणः । ॥ यदुक्तं श्रीमन्नयविमलगणिभिः स्वकृतमाकृतसाधुवन्दनायां ।। श्रीआणंदविमलसूरीश्वर-हस्तदीक्षितगुणधामजी । हर्षविमलपंडितवैरागी धर्मसिंहघरे नामजी ॥१॥ नाससीसजयविमलअनोपम-गणिवरगुणमणिदरियोजी । कीर्तिविमलकवि तेहनो जाणो ज्ञानचरित्रनलभरियोजी॥२। । तथैव प्रकृतकशाकारैरपि प्रकटमेव प्रतिपादितं ॥ तसादपरिगल-सेवी श्रीधर्मसिंहगणिनामा । तत्पादपंकजसेवी जयविमलगणिगणे जीयात् ॥ १॥ इत्यादि यत्तु चम्पक श्रेष्ठीकथाप्रान्ते श्रीभानन्दविमलमूरीश्वरचरणारविन्दचश्चरीकायमाणश्रोविजयदानमूरी पर- ·RH पट्टालंकाराणां विद्धिकटकोटोरहीराणां श्रीहीरविजयसूरीश्वराणां नत्पयरधुर्याणां विजितकपासिकपरीपहसेनानां बना. द्विजयसेनसुरीणां च नामनी मुचिते तत्तु तद्राज्येऽत्याः कथागाः कृततादिति सामान्यसाधोधाचार्य चरणरोवित्वमा कामेवाऽस्त्यतो न कोऽपि शंकावकाशः ।। तथैवात्यन्तरसिके चम्पकष्ठिकथानके सकललोकोपयोगित्याच प्रसंगतो भवितव्यताया उपरि रावणको न्तर्गतरनसेनचंद्रानतोकथानकं तथोयमे बुद्धौ च मुबुद्धिमंत्रिकथा तत्र वने सिंहो मदोन्मतः शशकेन निपातित इन् तथा वानरसिंहरगोविआ एकलडे शोयाल इनि तथा बुद्धिहीना विनश्यति यया ते सिंहकारका इसत्र व्याख्यायां न मेण बुद्धौ शशकशगालकमलाधरविमकथानकान्यपि स्थापिनानि चास्याः कथायाः संशोधनसमये पुस्तकयुगलमुपलाल तकं राजनगरस्थितश्रीमत्पन्यासढयाविमलगणिज्ञानकोशस्थं द्वितीयं च श्रीमदणहिणपुरपत्तनस्यभाभाभिभपाटकस्थित श्रीहोरविमलमुनिवर्यचित्कोशस्थमिति पुस्तकदयानुसारेण शोषिते मुद्रिने चामिन् ग्रंधे दृष्टिदोपात् सीसकाक्षरयोजन दोषाद्वा कचनाशुद्धिः स्थिता जाता वा तां कृपां कला सहृदयहृदयाः शोधयिष्यन्तीति यदुक्तं गच्छतः स्खलनं कापि भवत्येव पमादतः । इसन्ति दुर्जनामात्र समादधति सजनाः ॥ १॥ इति ॥ विज्ञापयति খালাশাসনবিন্যাস্নাঘগাগঃ पन्यासमुक्तिबिमलगणिः SCREECRETREGAOGRES ·R ॥श्रीचम्पद ॥श्रीमत्पण्डितप्रीतिविमलगणिविरचिता। कोष्ठिकथा॥ श्रेयःसंततिकर्तारं हत्तीरं सकलापदाम् । नत्वा वीरजिनं वक्ष्ये चम्पकेश्यकथानकम् ॥१॥ अनयं सुपत्तदाणं अणुकंपा चियकित्तिदाणा। इण्ड वि मुरको जणि तिहि विनो- गाश्वं दिति ॥२॥ सत्त्वानां करुणादाना-वक्ष्मीः सम्पद्यते सदा। पोटायाः कुक्षितम्जूत-श्रेष्ठिचम्पकवद्रतम् ॥३॥ अस्त्यत्र जरतक्षेत्रे पुरी पूरिव वजिणः । चम्पानामेति विख्याता ख्यातो यत्र सुखी जनः॥४॥ १५भ्यः श्रेष्ठी। २ पोटाया दास्याः REAK GISTRIEREN

·क
.
Sad
धनिनो धर्मसंयुक्ता विमुक्ता वृजिनानराः।नित्य कल्पद्रुमायन्ते पृथिव्यां दानशीलतः॥५॥
गर्हणा अदक्षीणां क्षिपन्ति कालकर्णिकाम् । कुर्वन्तो मानवा यत्र के क्षेत्रानिकाङ्किणः॥६॥
प्रौढप्रासादपङ्कीनां जान्ति नास्वद्ग्रहालयः। चंचलत्केतुनिर्यत्र सुगन्धाश्रितवायुनिः ॥७॥
तत्र सीमन्तपालोऽजूबाजा राजकुले महान् । सौनाग्यादिगुणैर्गीतं विश्वे यस्य यशो बलम् ॥॥
यत,
यस्मिन्महीं शासति वाणिजानां निसाविहाराईपथे गतानाम् । वातोऽपि नासंश्रयदंशुकानि
को लम्लयेदानरणाय हस्तम् ॥ ए॥
तस्यापि बत्रछायायां वसन्तोन्या जना घनाः। तेषां मध्ये वृध्दत्तो वसति व्यवहारिकः ॥१०॥
तस्य गृहे सुवर्णानां स्युष्षएणवतिकोटयः। तथापि बमुष्टिस्स दानं दत्ते न कर्हि चित् ॥ ११ ॥
पूज्यन्तेऽहर्निशं तेन नल्या ताः स्वर्णकोदयः । नैवेद्यपुष्पधूपायै-रनीष्टदेवता श्व ॥ १२ ॥

·व्यापार दंतलोहायं स करोति दयां विना । देवपूजागुरूपास्ति-धर्मकर्मादिवर्जितः ॥ १३ ॥ निस्नेहं नोजनं जुङ्क्ते न स्वपेहरमञ्चके । वयंवस्त्रं विनैवं स निजं जन्माविमम्बयत् ॥ १४ ॥ HIKSEECHESEALS यतः, मा धनानि कृपणः खलु जीवन वृष्णयार्पयतु जातु परस्मै । तत्र चैष कुरुते मम चित्रं यत्तु नार्पयति तानि मृतोऽपि ॥ १५ ॥ अन्यच्च, रूपणकेरीकूदहमर सरण पश्ट्ठल दम्म । मत्तवीहश्रे बप्पमा नही काढुं आजम्म ॥ १६ ॥ अन्यदा पश्चिमे यामे नाप्तो रतिं स्वचेतसि । शब्दमेकं नन्नोजूतं शुभआवेत्यात्मकर्णयोः॥ १७ ॥ समुद्भूतोऽस्य पद्माया जोक्ता कीनाशधर्मिणः। एवं हित्तीयतृतीय-रात्रौ सुश्राव निकरणम् ॥२॥ RESCHOOT RELIEFREST १ निफर्ण शब्दम्.

·क STEPS RECECRECReceCCISCENERK असनाव्यं वचः श्रुत्वा श्रेष्ठी हृदीत्यचिन्तयत्। ममापुत्रस्य को नाव नोक्ताऽकस्माइनस्य रे॥१ए एडाम्यहं निजां गोत्र-देवीं परम्परागताम् । मद्भार्याया नवेल्कुक्षाऽवन्यस्या वानवेत्पुनः॥श्णा पूजयित्वा ततो देवीं विधाय कुशसंस्तरम् । स्वपिति तत्पुरो नित्यं कृतोपवास एव हि ॥२१॥ यतः, पंचसु जिणकराणेसु तहेव महरिसितवाणुनावाई जम्मंतरनेहेण यथागति सुरा श्ह यश सप्तमे दिवसे जाते प्राउजूता ततः सुरी। प्रोवाच हे व्यवहारिन् कि कार्य ते मया सह ॥३॥ श्रेष्ठी प्रोवाच नो न वद वं कुलदेवते।असत्या किमु सत्या वाया वाणी व्योमसम्नवा ॥an देवी प्रोवाच नोना सा वाणी नान्यथा नवेत् । त्वद्भाव्या नवेन्नैव पुनः कुक्ष्यवतारकः॥२५॥ अनिष्टं वज्रपातानं प्राणिनां प्राणघातकम् । एवं सुरीवचः श्रुत्वा पपात धरणीतले ॥ २६ ॥ वाणीशब्दो दीर्घोपि..

·RSSISTAN हाहाकारेति समाते श्रेष्ठी मूर्षितमानसः।क्षणं सातचैतन्यः पुनः प्रोवाच तां प्रति ॥७॥ यद्भाव्यं तद्भवत्येव नान्यथा नवितव्यता । तर्हि त्वं वद मां तस्या-ऽवतारः कुत्रचिद्भवेत् ॥२०॥ देव्याह शृणु नोः श्रेष्ठिन् पुरे कांपिढ्यकानिधे। तत्र स्फुटं वसत्येव श्रेष्ठी त्रिविक्रमानिधारणा दासी पुष्पवती तस्य तस्याः कुक्ष्यवतारकः । गुम्मनोक्ता च ते नावी-त्युक्त्वा सापितिरोदधे॥३०॥ अथ प्रनाते सखाते श्रेष्ठी पारणकं व्यधात् । लघुघाना साधुदत्त-नाना सहाविचारयत् ॥३१॥ तेनाऽथ साधुदत्तेन ज्ञातो वृत्तान्त एव सः। प्रातरं प्राह मो जातः नान्यथा देवतावचः ॥३॥ देहि दानं सुपात्रेयः पुण्यं प्रकुरु साम्प्रतम् । सदानाजायते नित्यं नृणां स्वर्गादिसम्पदः ॥३३॥ यतः, पकारेणोच्यते पापं प्रकारस्त्राणवाचकः । अक्षरब्यसंयोगे पात्रमाहुर्मनीषिणः ॥ ३४ ॥ IPUR छान्यन ·पक- है- है। ENGER AARAN उत्तमपत्नं साहु मजमपत्तं च साक्या नणिया ।यवरे वि सम्मदिट्ठी जहन्नपत्तं मुणेशवं ॥३॥ अन्यन्ध जिणनवणबिंबपुबय-संघसरुवेसु सत्तखित्तेसु । वविध धर्णपि बीयं सफल हो। अयंतगुणं ॥३६॥ काष्ठादीनां जिनावासे यावन्तः परमाणवः । तावंति वर्षलक्षाणि तत्कर्ता स्वर्गन्नाग् नवेत् ॥३॥ न कापिक्षीयते वित्तं दीयमानं कदाचन । कूपारामगवादीनां ददतामेव सम्पदः॥३०॥ यतः दत्तं दानं वृथा न स्यात् शृणु विक्रमभूपते। कणिकाघृतदानेन जातोऽहं श्रीपतेः सुतः॥३ए । अन्यच्च, पात्रे धर्मनिबन्धनं तदितरे प्रोद्यदयाख्यापक, मित्रे प्रीतिविवर्धनं रिपुजने वैरापहारकमम् ।

·नृत्ये नक्तिनरावहं नरपतौ सन्मानसम्पादक, जहादौ च यशस्कर वितरणं न काप्यहो निम्फलम् ॥ ४ ॥ अतः स्वोपार्जितश्रीणां फलं लादि विशेषतः। अद्यापिक्षीयते नैव श्रीकर्णस्य यशोनरः॥४॥ ' यतः श्रीनिखक्छेद्या वर्धनीया न जातुचित् । कदाचिस्खलिते जाते मूलतोऽपि विनश्यति ॥४२॥ नवितव्यं भवत्येव नालिकेरफलाम्बुवत् । गमितव्यं गमत्येव गजजुक्तकपिलवत् ॥४३॥ वाइदत्तः पुनः प्राह नवितव्यं नवेद्यदि । पुरुषैः पुरुषाकारं न मोक्तव्यं तथा बरेः॥ ४ ॥ उक्तंच, ज्यमं साहसं धैर्य बलं बुद्धिः पराकमम् । षमेते यस्य विद्यन्ते तस्मादेवोऽपि शकते ॥ ४५ ॥ साधुदत्तः पुनः प्राह या नवेद्रवितव्यता। उपायैः शतसहस्रैः शक्रेणापि न चाव्यते ॥ ४६॥ RSSRRIERE Assks

·यंत,
दैवमुझंध्य यस्कार्य क्रियते फसवन्न तत् । सरोऽनश्चातकेनातं गलरन्ध्रेण गछति ॥ ७ ॥
कथामत्र शृणु प्रातः पुरे रत्नस्थलानिधे । रत्नसेनो महाराजा रत्नदत्तस्तदात्मजः॥ ४ ॥
कासप्ततिकमावासो रूपतर्जितनिर्जरः । कन्यां विलोकयामास पिता पुत्रार्थमेव हि ॥ ४ ॥
GISTRIS
यतः,
GANPURESERESTLIALOREA
धर्मे धनागमे नोज्याऽदने सुहृजलागमे । पले वने सुतोछाहे विबुधैर्न विलम्ब्यते ॥५०॥
तद्रूपं जन्मपत्री च वयोलावण्ययुक् पटे । आलिख्य प्रेषितास्तेन कन्यालोकाय मंत्रिणः ॥५१॥
जग्मुस्तके चतुर्दिकु बेनिरे नैव कन्यकाम् । नटा श्व लये स्रष्टे विलक्षीय संस्थिताः॥ ५ ॥
ब्रमन्तोऽपि पुनगंगा-तटे चन्मस्थले पुरे । आगताः सचिवाः सर्वे पटं संगृह्म ते करे॥५३॥
भूपतिश्चन्असेनोऽनू-तस्य चन्मावती सुता। चतुःषष्टिकलावासा दिव्यरूपा मनोरमा॥ ५३॥

·मन्त्रिनिस्तैः पटे जन्म-पत्री रूपं च दर्शितम् । राज्ञाहूता तदायाता पुत्री चन्द्रावती सती ॥५५ उन्नयोः सदृशं रूप-मालोक्य हर्षिता जनाः। पाणिग्रहणलमार्थ-माहूता लग्नकोविदाः ॥५६॥ लग्नविचक्षणैस्तत्र विमृश्य कथितं तयोः। थारन्यायदिनागव्यं लग्नं सप्तदशे दिने ॥५॥ राजोवाच वरो पूरे लग्नमासन्नमेव नोः । कथमुछादसामग्री मेलयाम्यनयोईयोः ॥५॥ उपायो मन्त्रिणः प्राहु-रुष्ट्रिका पवनाह्वया। असौ पञ्चदिनान्तेऽपि गमिष्यति तदन्तिके एए॥ कन्यकायाः पटे रूप-मालिख्य सचिवा जवात् । आरुह्य शालिका चेयुः पुरे रत्नस्थलानिधे ॥६॥ रत्नसेनस्तदालोक्य कन्यारूपमतीश्वसत् । प्रालादप्लावितस्वान्तो,२बन्नाषे च वरं वरम् ॥ ६॥ उछाहस्योत्सवं गेहे चक्रतुर्वरकन्ययोः। गायन्ति सधवा नार्यो गीतान्यपि पृथक् पृथक् ॥६॥ श्तः पुर्यपि खड्कायां रावणो नूपतिर्महान् । अर्कचन्द्रादयो देवा येनेद कृतसेवकाः ॥ ६३ ॥ १ अत्यन्तश्रेष्ठम्. २ मोवाचेति इत्यपि. ELES ·EMALE क श्रन्यदास समासीनः सनायां सपारदः। तत्र नैमित्तिकः कश्चिद् दूरदेशात्समाययौ ॥६५॥ वशास्येन सकः पृष्टो मम मृत्युः कुतो नवेत् । सोऽपिप्राह कपिखामि-रामलक्षणयोःशयात्॥६५ पप्रध रावणश्चेति को तौ मुशलिलक्षणौ । पंक्ति रथात्मजौ देव कोशलायां नविष्यतः॥६६॥ नोः सचिवा वचः सत्य-मसत्यं किमिदं नवेत् । विमृश्य मन्त्रिणःप्राहु-र्नान्यथा दैवयोगतः॥६॥ यता, विहिनंजावर विदि धमइ विदि घमीउ सहु लो । मदिया लोकजरूफ जं विदि कर तं हो ॥ ६ ॥ सगर्वो रावणः प्राह विधाता मम किंकरः । नैमित्तिकः पुनः प्राह शृणु राजन् मयोदितम् ॥६॥ पुरे रत्नस्थले जावी रत्नसेनात्मजस्य च । उहाहोऽयदिनादेव ध्रुवं ससदशे दिने ॥ १० ॥ १ दशरथ इसपि. RECESSARKARI CRECRECRUSTEELECT ·KERA तडकाहोऽन्यथा जावी यदि दैवानुयोगतः । राजंस्ते मरणं नैव निश्चितं नाषितं मया ॥१॥ यता, अमोघा वासरे विद्यु-दमोघं निशि गर्जितम् । अमोघा साधूनां वाणि-रमोघं ज्ञानिनो वचः॥७॥ विमृश्य रावणः सोऽथा-देशं ददो पलादयोः। इतु चन्ऽवती कन्यां पुरे चन्छस्थलानिधे ॥ ७॥ रुत्वादेशं ते तथेति जग्मतुः कन्यकारहे। अपहत्य सुता ताज्या-मर्पिता रावणस्य च ॥ ४ ॥ रावणाकर्षिता विद्या देवीरूपं विधाय सा।थागता पर्वतप्राय सत्वरं तस्य धामनि ॥५॥ पेट्यां निक्षिप्य कन्यां ता-मर्पिता तत्कराम्बुजे । पेटिका रावणेनेति कथयामास तां प्रति ॥६॥ वके संस्थाप्य तिष्ठ त्वं गंगासागरसङ्गमे । एकाग्रमनसा नित्यं सप्तदशदिनावधिः॥ ७ ॥ चके तथेति सा देवी रावणस्यानुचारिणी। गङ्गासागरयोः सङ्गे तिष्ठति रावणाझया ॥ ७ ॥ अथ प्रोवाच पौलस्त्य-स्तक्षक नागनायकम् । रत्नदत्तो वसत्येवं अंगे रत्नस्थले वरे ॥ ए ॥ SRE FACE ·क KOREGREE याहि वं तत्र तस्यापि मारणाय मयोदित्तम् । नैमित्तिकस्य वचन विफलीकमजसा ॥ ७० ॥ यतः, वरं प्राणपरित्यागो न मानपरिखएकनम् । मृतस्य कणिक फुःखं माननङ्गः पदे पदे ॥१॥ श्त्युक्ते तक्षकः सोऽपि गतो रत्नस्थले पुरे । मङ्क दस्खा तदङ्गेऽगा-त्सत्वरं रावणान्तिके ॥ ७ ॥ आहूता मात्रिकाः सर्वे तत्पित्रा पुत्रमोहतः। चिकित्सास्तैः कृता बढ्यो विषं नैव मनाक् च्युतम् ।। ७३॥ जनजीवं विषाक्रान्तं कुमारं जनकेन तम् । मृतं ज्ञात्वामिना साकं संस्कारो नैव दापितः ॥uan मञ्जूषायां सुतस्नेहाजाज्ञा निक्षिप्य तं तदा । समय॑ धूपपुष्पाय-मन्दाकिन्यां प्रवाहितः ॥५॥ अमन्ती पेटिका साथ गंगासागरसंगमे। प्रेरिता क्षीरपूरेण गता दैवानुयोगतः ॥ ६ ॥ • यत, - RESSIK . RRENA ·प्राRECE PACKार SSRCCESSFEECRESSESAR जणमनचिंतश् थप्पणश् मनबिअरेस। दैव जण रे बप्पमा हुँ पण अवर करेस ॥ ७ ॥ •यतः, अर्वाग्दृष्टितया लोको यथे, याचते प्रियम् । नाग्यापेक्षी विधिर्दत्ते तेन चिन्तितमन्यथा ॥॥ श्तो देव्या हिमम्बाया विस्मृतो सानिको दिनः। मुखानिष्काश्य मञ्जूषां प्रवृत्ता वनमीक्षितुम्॥ मञ्जूषायाः कुमार्याथ कर्षिता कीलिका तंतः । सा पेटी किफलीनूता कन्यका निर्गता बदिए। तदान्यां पेटिकां काश्चि-त्तरन्ती तीरमागताम् ।सा दृष्ट्वा निम्नगातीरेतामग्रहोजलाइहिः॥१॥ उद्घाटिता तया पेटी विलोकनाय कौतुकात् । कामानः कुमरो दृष्टो विषमूर्छितमानसः ॥ए॥ विषरे प्रगुणीकृत्य मुजामध्यगतं मणिम् । कालितो वारिणा साकं तज्जलं तस्य पायितम् ॥३॥ गतं विषं विषार्तस्य चेतनाजूदचेतना । रत्नदत्तस्य सहदं तद्रूपं नावितं तया ॥ ए४ ॥ १ कुमारवाचिकुमरशब्दोऽपि शब्दमभेदे. २ विषस्य छः छेदनं यस्मादिति विपच्छं छः छेदने इत्युक्तः विपापहारिणमिति । SORROR ·क ICCES SELEGE तस्मै दचा स्वपित्राहं कुतोऽत्रास्य च संगमनकः पिता नगरं किं वा वृतः कुत्रापिनाम किम्॥एए पृजाम्ये कुमार त-दिनं लग्नस्य वर्तते । इति ध्यात्वा कुमारः स पृष्टस्तया सलजया ॥ ए६ ॥ पृष्टा सा कुमरेणापि ज्ञातोदन्तः परस्परम् । गान्धर्वोछाहसामय्या पाणिग्रहं प्रचक्रतुः॥ ए॥ कुमार्याः पेटिका मध्ये प्रीत्या प्रेरितमानसौ । छारं दत्वा प्रविष्टौ ताऽवन्या पेटीप्रवाहिता ॥ए॥ निर्वृत्ताऽथ हिमम्वा सा देवी वनविखोकनात् । तथैव स्थापयामास मञ्जूषां स्वमुखान्तरे।।एए अष्टादशे दिने जाते व्यन्तरी रावणान्तिके । आगता पालयित्वाझा मुमोच पेटिकां च ताम्॥१०० श्तश्च रावणोऽवादी-दोनो नैमित्तिकाग्रणी । पाणिग्रहणमजातं जातं वा वद चैतयोः॥ ११ ॥ नैमित्तिकः पुनः प्राह नो दशास्य मयोदितम् । वचः स्यादन्यथा नैव जातमुछाहकारणम्॥१०॥ पौलस्त्येन कनीपेटी शीघ्रमुद्घाटिता ततः। वरेण दिव्यरूपेण साकं कन्या विलोकिता ॥१३॥ १ पौलस्त्येन रावणेन. RECR- Las Rafter ·ॐ चमकताः सन्नालोका दैवज्ञ संस्तुवन्ति ते ।पौलस्त्योऽपि निश्चिकायं चकारायंसन्नासदम्॥१०॥ रावणेनाथ सत्कृत्य विसृष्टो राक्षसैः सह । कुमारः सकलनोऽपि जगाम निजधामनि ॥ १०५॥ हर्षिताः स्वजनाः सर्वे हर्षितौ पितरौ योः। हर्षितोऽपि पुरीलोकः कुमारस्यागमे सति ॥१६॥ अतस्त्वं देहि दानं नो प्रातः पद्मानुयोगतः । नाविन्यः कर्मरेखास्ते न चलन्ति कदाचन ॥१०॥ ॥ इति रावणकथा ॥ उपक्रमी पुनः प्राह दत्तः सहोदरम् । उपक्रमेण लक्ष्मीः स्या-यस्य बुः पराकमम् ॥ १० ॥ RSS उक्तंच, ॐER उद्यमे नास्ति दारिद्यं जपिते मास्ति पातकम्। मौनेन कलहो नास्ति नास्ति च जायतो जयम् ॥ ॥अत्र दृष्टान्तः श्रूयते ॥ मथुरायां महीपालो राजा हरिबलाह्वयः । तस्य मन्त्री सुबुझिश्व सर्वबुझिनिधानकः ॥ ११०॥ SCSIS

·अथान्यदेकसमये पुत्रौ जातौ योरपि । राजपुत्रो हरिदत्तो मन्त्रिजो मतिसागरः॥ ११ ॥
षष्ठोनिशोथसमये गतो धाता नृपालये । खलाटे राजपुत्रस्य लिखितुं लिपिकामिति ॥ ११ ॥
रूपवान् भूपतेः सूनु-राखेटकी नविष्यति। तस्याखिले दिनेऽप्येको जीवः पाशे पतिष्यति ॥११३॥
लिखित्वा नूपपुत्रस्य ललाटे मन्त्रिणो गृहे । इंसगोऽपि लिपीकर्तुं तधात्रौ पुनरागतः ॥ १४ ॥
मन्त्रीशजस्त्वयमेकं काष्ठन्नारं वहिष्यति । निर्वाह्य तदिनं तेन शयनं च करिष्यति ॥ ११५ ॥
निर्यातो मन्त्रिणो गेहात् लिपीकृत्य यदा विधिः। पृष्टो निजकरे धृत्वा रात्रौ प्रबुहमन्त्रिणा ॥११६
कस्त्वं नोः कथमायातः किं कार्यं कथयात्र नोः। अहं विधिः समायातः लिपीक छयोस्तयोः।।
तव पुत्रस्य नूपस्य सूनोरय ललाटके । अक्षराणि लिखित्वाऽहं निर्यातो विकृतस्त्वया ॥११॥
त्वया किं लिखितं चैव कथय त्वं पुराणग । यथा लिपीकृतं तेन वाचितं तत्पुरस्तथा ॥११॥
मन्त्रीश्वरः पुनः प्राह हे विधे कथमीदृशम् । अस्मकुलोचितं नैव ललाटे लिखितं त्वया ॥१०॥

·हे मन्त्रीश विधिः प्राह सुमेरुः पर्वतो यदि । चालितोऽपि चलेन्मत्यैर्न चलेगवितव्यता ॥ ११ ॥ उक्तंच, कर REGISTER आरोहतु गिरिशिखरं समुभमुखवय यातु पातालम् । विधिलिखिताक्षरमालं फलति कपालं न पालः ॥ १५॥ सुबुद्धिः प्राह नो धातो यद्भाले लिखितं त्वया। धीबलेन तथा कुर्वे यथाऽन्यथा नविष्यति ॥१३॥ यतः, यस्य बुबैलं तस्य निर्मुश्व कुतो बलम् । १वने सिंहो मदोन्मत्तः शशकेन निपातितः॥१२४ ॥ १ कस्मिंश्चिद्वने कोऽपि सिंहो वसति स स च प्रतिदिनं यहून जीवान् विनाशयति ततो मरणभयभीता वन- जीवाः सिंह मोचुः भो वनराज सर्वजीवविनाशमपहाय प्रतिदिनमेकैकजीवमारणे वारकं कुरु यदिने यस्य वारको भवति तदिने त्वया स एव मार्यो न स्वन्यस्तदाकर्ण्य सिंहेनापि प्रतिपन्नं तथैकदा कस्यचिच्छशकस्य वारके समागते शशकेन चिन्तितं नूनमहमथ यमराजातिथिर्भविष्याम्यतः फिश्चिजीवनोपायं रचयामि यतोऽहं जीवामि सिंहस्तु म्रियत इति ·HEREGREE ARREARRECRETARANG मत्प्रतिशति जानीहि करिष्ये विफलं तव । विधिः प्रोवाच रनो न स्या-दन्यथा लिखितं लिपो कथा विधाता मन्त्रिणा साकं वादं कृत्वा तिरोदधे । सुष्पाप विस्मा मन्त्री तस्य फुःस्वप्नवचः॥१६॥ कियत्यपि गते काले परचक्रसमागमः। अनूपुर्या मथुरायां तेन सा वेष्टिता पुरी॥१७॥ विचिन्त्य भोजनवेलातिक्रमे सिंहपाधै शशकः समाययौ ततः सिंहेनोक्तं भो अद्य तव मदभ्यर्णसमागमने कथं महती वेला जाता तेनाप्युक्तं वनराज ममात्र शीघ्रं समागच्छतो मार्गे त्वत्सदृशोऽन्यः सिंहो मिलितस्तेनाहं रुन्धितस्तेन सह विवादोऽप्यभूत्ततः कोपारुणनेत्रेण सिंहेनोक्तं एवं तर्हि मां दर्शय इति सिंहेनोक्त तेनाप्युक्तं तर्हि चलतु दर्शयामीत्याक- ये शशकेन सह गच्छन् कस्यचित् कूपस्य पार्धमागतेन सिंहेनोक्तं शशक स मदीयशत्रुरपरासिंहः कास्ति तेनापि जले सिंहस्य प्रतिविम्वं दर्शयता प्रोक्तं पश्यत भवद्भयानष्ट्वान कूपजले प्रविष्टं भवदरिमित्याकर्ण्य जले खमतिविम्वं दृष्ट्वा प्रवृद्धक्रोधस्तद्वधाय निर्बुद्धिर्जले जम्पां ददौ ततः सिंहो मृतः तथैव शशकबुद्धया सर्वेऽप्यन्ये वनजीवा अमन्दमानन्द मवाप्ताः शशकस्याशीर्वाद दत्वा त्वमेव सर्वजीवानामभयदानदायीत्युक्त्वा खस्थानं मापुरिति बुद्धौ शशककथा ॥ १ मे इत्यपि. REGALSHRESTHA ..

·PRECISARस्त्रा
तेन सह पुरीस्वामी युइं कृत्वा मृतिं गतः। नूपमन्त्रिसुतौ नष्टौ गृहीतं तत्पुरं परैः ॥ १२॥
प्रमन्तौ जुवि निक्षार्थ लक्ष्मीनगरमागतौ । व्याधालये नूपपुत्रो नृत्यो जातः कुधार्तया ॥१॥
आखेटक विधाय स्वो-दरं नरति पुनरम् । बहुक्कुधा कशाङ्गोऽपि संस्थितस्तत्कुटीरके ॥ १३० ॥
मन्त्रिपुत्रो वनात्काष्ठ-नारमानीय पुःखितः। दिनं दिन प्रतिषाढं स्वनिर्वाहं करोति सः॥१३॥
उक्तं च,
जं चित्र विहिणा लिहियं तं चित्र परिणम सयललोअस्स । श्च जाणिकण धीरा विहुरे
विन कायरा हुँति ॥ १३ ॥
उदेति सविता रक्तो रक्त एवास्तमेति च । सम्पत्तौ च विपत्तौ च महतामेकरूपता ॥ १३३ ॥
श्तो मन्त्री सुबुद्धिश्च प्रमंस्तत्र समागतः। काष्ठनारं वहन् दृष्ट-श्चात्मसूनुश्चतुष्पथे ॥ १३४ ॥
किमेतत्प्राह जो पुत्र कावस्थाऽपि तवेदशी । काष्ठनारं शिरोबाह्य स्वोदरं पूरयाम्यहम् ॥ १३५॥

·कथ आत्मशक्त्या विचार्याथ सुबुर्बुिद्धिवान् हृदि । वाग्विधेविफलीकर्तुं पुनः प्राह सुतं प्रति ॥१३६॥ चन्दनद्रुमकाष्ठानि सम्प्राप्नोषि वने यदि।थानेयानि त्वया तानि काष्ठानि नापराणिनोः॥१३॥ वत्स त्वं यदि नाप्नोषि काष्ठन्नारं वनेऽखिले। तदिनं तत्र निर्वाह्य विधेयं लंघनं वया ॥ १३०॥ मन्त्रीश आत्मनः सूनुं संबोध्याऽप्रेषयने । तदिने अमितो बाढं न लेने चन्दनं कुतः॥ १३ ॥ संतस्थौ लङ्घनं कृत्वा तदिने तत्र मन्त्रिजः। तबिधिरपयामास तस्य चन्दननारकम् ॥ १४ ॥ श्तश्च नूजुजः पुत्रो दृग्गोचरं समागतः। मन्त्रिणाऽऽलिम्य तंबाढं नाषितः१सान्त्वनाषया॥१४२ कुरु त्वं वचनं नाथ मभेदं ते सुखावहम् । आखेटके करी पाशे पतत्येव यदा तदा ॥ १४ ॥ बन्धनीयस्त्वया तत्र नान्यो जीवः कदाचन । मन्त्रिणेति प्रतिबोध्याऽऽखेटकाथै विसर्जितः॥१४३/ राज्ञः सूनुर्यदा नैव गृह्णाति हस्तिनं विना । स्वप्रतिज्ञा विधानाय विधिना चार्पितो गजः ॥१४॥ १ सान्त्वं नाम कर्णमनसोरानन्दकारकं वाक्यं भाषा वा । *SHRSk ·कियत्यपि गते काले राजसूनोः सहस्रशः । गजा जाता मन्त्रिजस्य मिलिताः स्वर्णकोटयः॥१४५ , उक्तंच, आपदो महतामेव महतामेव सम्पदः । हीयते यईते चन्जो न तु तारागणः कचित् ॥ १४६ ॥ निर्जित्य वैरिणं युद्धेराजसूर्वरदन्तिनिः। स्वराज्यं पालयामास पैत्रीय मन्त्रिणा सह ॥ १४ ॥ सुबुधिर्मन्त्रिणा धातु-लिपिर्यथान्यथा कृता । प्रातस्तथोयमं कुर्वे रक्षणार्थ धनस्य मे ॥ १४ ॥ यतः, उद्योगिनं पुरुषसिंहमुपैति लक्ष्मी-दवं तु दैवमिति कापुरुषा वदन्ति । दैवं निहत्य कुरु पौरुषमात्मशक्त्या यत्ने कृते यदि न सिद्धयति कोऽत्र दोषः॥१४ए । साधुदत्तोपदेशेन यदा वृक्षे न बोधितः। साधुदत्तस्तदा तत्र मौनमाधाय तस्थिवान् ॥१५॥ अन्नाणद उवएसमा निष्फल हुँति ननंति । पाणी घणु विसोश्य करचोपमा न हुँति ॥ १५१ ॥ .

·क PLEASGROGROGROGR अन्यच, शक्यो वारयितुं जलेन हुतजुक् उत्रेण सूर्यातपो नागेन्यो निशितांकुशेन समदं दएफने गोगईलो व्याधिर्नेषजसमहैश्च विविधैर्मन्त्रप्रयोगैविषं । सर्वस्यौषधमस्ति शास्त्रविहितं मूर्खस्य ना- स्त्यौषधम् ॥ १५॥ नटिहिनो गति हंसलीलया न वायसो जल्पति कोकिलारवम् । यवाः प्रकीर्णा न जवन्ति शालयः तथैव नीचः प्रकृति न मुञ्चति ॥ १५३ ।। ॥ शति श्रीसुबुद्धिमन्त्रिकथा ॥ यथोक्षावकरनादि-कृयाणं बहुधा कुधीः । मेलयित्वाऽचलद् उंगे श्रेष्ठी कांपिठ्यकानिधे ॥१५॥ पप्रम नगरीलोकान प्राप्तस्त्रिविक्रमालयम् । अन्युबानादिशुश्रूषा कृता तव्यवहारिणा ॥१५५॥ सुकृतार्था वयं जाता दर्शनात्तव साम्प्रतम् । इति स्वविनयं कृत्वा रक्षितो निजमन्दिरे ॥ १५६ ॥ GREE ·RECE यत, एह्यागछ समाविशासनमिदं प्रीतोऽस्मि ते दर्शनात् का वार्ता पुरि पुर्बलोऽसि च कथं कस्माञ्चिराद् दृश्यसे। इत्येवं गृहमागतं प्रणयिनं ये जाषयन्त्यादरा- नेषां युक्तमसद्धितेन मनसा गन्तुं गृहे सर्वदा ॥ १५ ॥ वृध्दत्तस्ततस्तीनं चिंतयामास चेतसि । इष्टं वैद्योपदिष्टं मे श्रेष्ठिना रक्षितो यदि ॥२५० ।। तत्रैवासननेपथ्य-नोजनान्तरणादिकम् । ददौ तत्पुत्रपौत्राणां दासीनां च विशेषतः॥१५ए । यत बाला राच सुखमी तरुणी फूलतंबोल । अधवमो राच कापडे गरढां गिरुश् बोल ॥ १६० ॥ वर्ग्यवस्तुप्रदानेन तत्लुटुम्ब वशीकृतम् । योरपि दृढा मैत्री जाता तन परस्परम् ॥ १६ ॥ SACRIKAALCRORE ·- यतः, TURE MissECLOPIECRECOGESEX कार्यस्यैव करो नित्य-मक्ष्णोरिव च पदमणी । कुर्यादेव विचारेण मित्रं मित्रस्य लक्षणम् ॥१६॥ कियत्यपि गते काले गन्तुकामः खपत्तनम् । त्रिविक्रमं समाएबय प्रस्थितः सपरिबदः ॥१३॥ । त्रिविक्रमोऽप्याह । मा गा इत्यपमङ्गलं व्रज सखे स्नेदेन हीन वच- स्तिष्ठेति प्रजुता यथारुचि कुरु त्वं साप्युदासीनला। तत्किं साम्प्रतमाचरामि नवतस्तत्सोपकारं वचः स्मर्तव्या वयमादरेण नवता यावत्पुनदर्शनम् ॥ २६ ॥ दत्तःप्राद। न स्मर्त्तव्यस्त्वया मित्र पुनस्वां न स्मराम्यहम् । स्मरणं चेतसां वृत्ति-स्तत्त्वया सह वर्तते॥१६५ मे RECX ·RECE त्रिविक्रमः प्राह । यूयं स्वं नगर गृहान्तरमिव प्राप्तुं प्रयाणोन्मुखा वर्तध्वेऽश्वरथोष्टगोषु रुचिरं यद्भरिरत्नेषु वा। उत्कृष्टानि च यानि जूषणकते वस्त्रेषु वान्यत्तथा. यत्किञ्चित्कतिचिहिनस्मरणकद् गृह्णीत मत्तुष्टये ॥ १६६ ॥ SROR यतः, ददाति प्रतिगृह्णाति गुह्यमाख्याति प्रवति । जुले नोजयते चैव षमूविध प्रीतिलक्षणम् ॥ १७ ॥ सखे यन्मद्गृहे सर्व तत्ते तुष्ट्यर्थमेव हि । जवतां यदि निर्बन्ध-स्तदा किं याचयाम्यहम् ॥१६॥ असौ विचक्षणा दासी चित्तज्ञा पुष्पवत्यपि । पाकलान क्रियाकर्म-निपुणा मे प्रदीयताम् ॥१६॥ स्वकं पुरं गते पश्चा-प्रख्या नवता मम । इत्युक्त्वा दासिका तस्मै दत्ता पुष्पवती तदा ॥ १७ RESK ·RSINE BUS तया सह रथारूढ-श्वचाल स्वपुरं प्रति । प्राप्तः १पुष्पकरहिन्या पावें तावदचिन्तयत् ॥ १७१ ॥ असौ पुष्पवती दासी मारणीया मयेत्यपि । अस्याः कुक्षौ नवत्येव नोक्ता नरोधनस्य मे॥१७॥ पाककर्मेच्या सार्या-त्पश्चाय मुधा कुधीः। रथादाहत्य पादेनाऽपातयत्तामिलातले ॥ १७३॥ मुखश्वासं निरुंध्याऽथ पुष्पवती जघान सः। ततो राजन्नयादीतः शीघ्र सार्थे समागतः॥ १७॥ दासी शरीरचिन्तार्थ मे गता नैव दृश्यते । सार्थस्य कथितं तेन हाहाकारोऽनवत्तदा ॥१७॥ लेखं त्रिविक्रमस्यापि लेखयित्वा तथैव च । ज्ञापितं श्रेष्ठिनो दासी गता नष्टा मृताथवा ॥१६॥ शोचयामास चित्ते स श्रुखा वाता त्रिविक्रमः। वृध्दत्तो निजामित्र-विनाशान्मुदितो हृदि ॥१७॥ यत, EMEREGLESO कुमाः स्वरूपाय कार्याय मदतां व्यसनैक्षिणः।मक्षिकाणामनावाय कुष्ठी सूर्यास्तमीहते॥१७॥ १ पुष्करण्डिन्यामुमयिनीपुर्याम् । PROSCG ·SSSS KESTRETIRSANE प्राच्यपुण्योदयाजीव-निस्ससारोदराविशुः। तस्या दास्या गतो जीवः पापिना कर्म किं कृतम्॥ उक्तंच, वने रणे शत्रुजलामिमध्ये महार्णवे पर्वतमस्तके वा। सुप्तं प्रमनं विषमस्थितं वा रकन्ति पुण्यानि पुराकृतानि ॥ १० ॥ दीर्घमायुः परं रूप-मारोग्यं श्लाघनीयता । अहिंसायाः फलं सर्वं किमन्यत्कामदैव सा ॥ १२॥ अत्रान्तरे विशाखायां काचिद् वक्ष निवासिनो।थागता तत्र जीवन्तं दृष्ट्वा बासं ललो करे॥र यतः, पात्रं न तापयति नापि मलं प्रसूते स्नेहं न संहरति नो हि गुणं क्षिणोति । दोषावसानसमये रुचिमादधाति दीपाधिको जवति समनि बालकः सन् ॥ १३ ॥ अन्यच, . . PRESS . ARRESS ·कर HAI SRCHESE एकोऽपि यः सकसकार्यविधौ समर्थः सत्त्वाधिको नवति किं वहुन्निः प्रसूतैः। चन्मः प्रकाशयति दिङ्मुखमएकलानि तारागणः समुदितोऽपि निरर्थ एव ॥ १४ ॥ बालस्य रूपमालोक्याऽचिन्तयत्सेति चेतसि। अस्य व्यापादिता माता केन चाएकासकर्मणाारण्य नूषणानि ततो दास्या निबध्य निजशाटके । पश्चाद्ता विशालायां हस्तन्यस्तस्तनन्धया ॥१६॥ वृत्तान्तं राजसमदं निखिलं सा न्यवेदयत् । राजाद पुत्रवद्दालः पालनीयस्त्वयाप्यसौ ॥ १७ ॥ तहास्या अग्निसंस्कारः कारितो नूजुजा ततः। वृक्ष्या सोत्सवं कृत्वा नीतः शावो निजे गृहे ॥ समदं वृझ्या राश-श्चम्पकं नाम तत्कृतम् । खब्धोऽयं बालकस्तस्मा-चम्पकस्य तरोस्तले ॥१॥ सोत्सवं लेखशालायां विमुक्तः पठनाय सः। शासप्ततिकलावासो जातः स्तोकैदिनैरपि ॥१०॥ सम्पूर्णापि धर्मकला जाता तस्य विशेषतः। सर्वकलामृगादीणों खलाटे तिलकोपमा ॥११॥ १ शावो बालका। M503 kewan ·यतः, . - सकलापि कला कलावतां विफला धर्मकलां विना किला । निखिलावयवा यथा वृक्ष तनुन्ना- जामकनीनिका श्व ॥ १ए॥ अन्यदा चम्पकेनापि निर्जिताः सर्वलेखकाः। सञ्जायमानसंवादे सन्नायां सपरिबदाः॥ १३॥ यतः, न हि नवति निर्विगोपक-मनुपासितगुरुकुलस्य विज्ञानम् । प्रकटितपश्चाद्भागं पश्यति नृत्यं मयूरेण ॥ रएः॥ अन्यन्न, अव्याकरणमधीतं निन्नछोण्या तरङ्गिणीतरणम् । औषधमपथ्यकरणं त्रयमपि करणं वृथा करणम्॥१५॥ SANSARSASARASRANSFERRANA AUR Pl ·KURESSE . FERENCES स मत्सरेण रतैर्दत्त-मनिधानमपैतृकम् । तत्वं मन्दिरमागत्य किश्चिद्रूनो जगाद सः ॥ १६ ॥ हे अम्बे मे पितुर्नाम कथय त्वं किमअसा । वृया कथितं सर्व तत्स्वरूपं यथास्थितम् ॥१॥ अनुक्रमेण तदेहे सजातनवयौवनम् । उपार्जिता दिनैः स्वल्पैसितस्वर्णकोटयः॥१७॥ श्रावर्जिता गुणैस्तस्य निखिया व्यवहारिणः। अमन्दानन्दसन्दोहा-स्तेपि खजनतामगुः॥रएए यतः गुणाः सर्वत्र पूज्यन्ते पूरेऽपि वसतां सताम् । केतकीगन्धमाघाय स्वयं गवन्ति षट्पदाः ॥७॥ उपकर्तुं प्रियं वक्तुं कत्तु नेहमकत्रिमम् । सजनानां स्वन्नावोऽयं केनाऽपि पुर्निवार्यते ॥ १॥ अथान्यदा सुहृत्कोऽपि चम्पकवेष्ठिना सह । स्वपुत्रजन्ययात्रायां कस्मिंश्चिद्रामके ययौ ॥२०॥ तत्र कन्यापितुर्मित्रो वृहदत्तः समागतः। रूपं दृष्ट्वा चम्पकस्य विस्मितो निजचेतसि ॥ २०३ ॥ १ वैः विद्यार्थिभिः। AGO । ROSAGAR SPECIA ·FREE 4 अहो रूपमहो रूप कोऽयं देवकुमारकः । इति वितर्किते तेन जाता काव्यादिगोष्टिका ॥ २० ॥ यत, नोज्यं गेयं सुवचनं ताम्बूलं कामिनी कथा। विशेषज्ञा विशेषज्ञः सर्वसाधारणं सुखम् ॥ २०५॥ सौनाग्यं तस्य चातुर्य रूप गुणसमन्वितम् । दृष्ट्वा तन्नामकं पृष्ट्वा दध्यावेवंविधं हदि ॥२६॥ यतः, गुणं एडसि मा रूपं शीलं एकसि मा कुलम् । बुझिं एछसि मा विद्यां मोग पृष्ठसि मा धनम् ॥२० कुमारोऽसौ रमनोजानो मत्पुत्र्याः स्यारो यदिातदासिफलं जन्म जायते जगतीतसे ॥२०॥ यतः, जिहां परिमल तिहां तु दल जिहां दस तिहां नवि गंध । रे चम्पक तुह तिहि गुण सुदल- सुरूपसुगंध ॥ २० ॥ १ मनोजः कामदेवस्तद्वदामा कान्तिर्यस्य कामदेवसहश इत्यर्थः । REACHERelicksonTEST ·Teknes एवं सौलाग्यचातुर्य रूपलावण्यसम्लवाः । सम्पूर्णाः सद्गुणाः सन्ति चम्पकश्रेष्ठिनस्तनौ ॥१०॥ पछाम्यहं निजवंश-कुलस्थानादिकं वरम् । इति ध्यात्वा गतः पार्चे पप्रच्छ चम्पकै च तम् ॥११॥ वृत्तं पूर्व श्रुतं पार्थे वृक्षाया निखिलं निजम् । सर्वं तत्कथितं तस्य चम्पकेन छलं विना ॥१५॥ यतः, सरखगतिः सरलमतिः सरलाकारस्तु शीलसम्पन्नः । सरखं पश्यति सरलः तत्सन्मुख- स्थितं पुरुषम् ॥ १३॥ तहचो वजघातानं जातं तस्यात्मकर्णयोः। स्वांते वितर्कयामास दासीपुत्रो नवेदसौ ॥ १४ ॥ यतः रतया स्थूलतया श्यामतया गन्धलोबुपैर्मधुपैः । धावितमिन्नराजधिया तत्त्वधिया चाग्रतो मदिषः ॥ १५॥ १ स्वान्ते मनसि। GreCRECRUARRESS SCHOREOGRA .

·E थातंकव्याकुलत्वेन मया दासी विनाशिता। हाहा जातं वृथाशेष लक्ष्मीनोक्ता न मारितः॥१६॥ अधुनापि सुसाध्योऽसौ चम्पापार्वे समागतः। प्रजूतं मित्रसम्पत्त्या पुःसाध्यो जायते पुनः॥१७ यतः, वैरं विश्वानरो व्याधि-वाव्यसनलक्षणाः। महानाय जायन्ते वकाराः पञ्च वर्दिताः॥१०॥ चिन्तयामि मतिः काचिन्मरिमारणाय च । विश्वे बुद्धिबलेनापि जव्यं समायते नृणाम् ॥रए यतः बलथी बुझिज भागली जो उपज ततकाल । वानरसिंह विगोविया एणइएकलश्सीयाल ॥२५० १ अस्ति भीमनामारण्ये कुरंटाडा शृगाला, कुरंदाभिधा च तस्य पल्येकदा तं गर्भिणी ससवादीद, हे खा- मिन्नई गर्भिण्यस्मि, तेन प्रसूतये स्थानं विलोकय सोऽभणद्विलोकयस्मि, अर्थकदा सा खपतिना, सहारण्ये भ्रमन्ती व्याघगुहान्तिके प्राप्ता सा पति माह हे खामिन्नागतमसवसमयाहमतः पदमपि गन्तुं न शक्नोमि, सोऽवददस्यां गुहायां प्रसवं कुरु वया घ तयैव विहिते शृगालस्तामशिक्षयत् हे कुरंदे मन्नाम रंगमञ्जनेति वाच्यं, नाम चारिखज्रामि- STARNA 5+RREE .

·न अस्य मातुर्विहत्या मे लग्नास्त्येनं विहन्म्यहम् । यथा कर्दमसन्दोहे मिलति कर्दमः पुनः ॥११॥ रिति वक्ष्ये व्याघ्र चागते त्वया शिशू रुदितौ कार्यों रोदननिदानं च मयि पृच्छति क्षुधितौ स्त इति वदेः इति तामनु- शास्य स वहिःस्थः पुच्छाच्छोटनेन पाटितभूपीठं व्याप्रमायान्तमालोक्य कुरंटामवदन, हे अरिवजाने कथं रुदतः शि- शुकौ सा माह हे रणभञ्जन ! वालको क्षुधितौ स्त, समाह तर्हि मौनं कारय समागच्छन् भावी व्याघ्रः, तपिशिते- नैनावको तोपयिष्यामीति श्रुत्वा व्याघ्रो दध्यौ यदसौ कोऽपि महान् श्वापदो ज्ञायते, यतोऽनयोरभिधे अपि दुस्सहे, ततो नास्यनया गुहया कृसमिति मत्वा स द्रुतं पश्चाद्ववले, सर्वमप्येतद्यतिकरं विलोक्यैकः कपिस्तरोरुत्तीर्य पृष्टतो गत्वा व्याघ्रमूचे हे शार्दूल ! मा याहि ? पश्चाद्वलस्व ! नासौ कोऽप्यन्यः श्वापदः कित्वेतौ शृगालौ दम्पती स्तः, अनेन धूर्त- शृगालेन पिया त्व पश्चितोऽसि, व्याघ्रो व्याजहार, नाइमेष्यामि, भवानपि कोऽपि तदीयोऽनुचरोऽस्ति तेन मां मार- यित्वा त्वं प्रणश्य यास्यसि, तदा कपिः मोचे तोक्योः कण्ठावेकेन पाशेन नियंत्र्य तत्र गमिष्याव:, शार्दूलेनापि त- स्पतिपन्न ततश्चैकेन पाशेन कौलितगली तावायान्तौ विलोक्य शृगालो दध्यो, नूनं दृष्टमचेष्टितेन दुरात्मना कपिनाय- मानीत इति विचार्य तथैव कुरंटो माह, तयापि तथैवोक्ते सोऽवदन् मौनं विधेहि ! माणमियो मम मित्रं कपिः व्याघ्र. मादायाधुनवागच्छन् भविष्यतीति श्रुत्वा शार्दूलो जीवनाई प्रणष्टा, तहलकीलितः कपिरपि कण्टकजालान्तर्भनवपुर- RECECGLEGEECHEA RESPESAR ·KORRECORRECICKERREGISTRATIS ध्यात्वेति चम्पकं प्राह तिष्ठ वत्स मदन्तिके । स्वस्पैरेव दिनैः स्वर्ण-कोटिलालोनविष्यति ॥श्श्श पश्चाग्निजपुरं गलेश्चम्पायां याहि साम्प्रतम् । वस्तूनि स्वल्पमूल्यानि मञ्जिष्ठादीनि मद्गृहे॥२५३।। नवन्तीह महर्षाणि मद्भार्या दास्यतीति ते। उन्नयोरेव लानार्थ-मत्रार्थे दक्षिणः करः ॥२४॥ पञ्चाशत्स्वर्णलदानां खानो नावी घ्यः पृथक् । तथेति शपथं कृत्वा जुक्तावुझाहमएफपे ॥२५॥ श्रथायं लेखहस्ताख्यो मारणीयस्त्वया प्रिये । प्रेष्यमाणोऽस्त्युपायेन मया वैरी त्वदन्तिकारश्६॥ हत्वा प्रछन्नमेवेनं सन्निक्षेप्यान्धकूपके । मम झाप्यं जनेनापि सानिज्ञानेन केनचित् ॥ ७॥ इति लेख लिखित्वाऽथ मुयित्वा च मुधिया। चम्पकस्य करांनोजे तेन लेखःसमर्पितः॥२॥ सोत्सवं स्वर्णलानाय चम्पापुर्यां गतस्ततः। साधं पप्रल तत्रैव साधुदत्तस्य चम्पकः ॥ श्ए । मुखास्पदं जज्ञे ततः स कुरंटोऽपि निष्कण्टकत्वेन तस्यामेव गुहायां वालको मपाल्य स्वाश्रयमाससाद ॥ इति मतिविषये शृगालकथा ॥ ॐॐॐ ·कथा REOG केनचिन्मनुजेनापि दर्शितं तनिकेतनम् । गत्वा तत्रार्पितो लेखः श्रेष्ठिपुत्रीकराम्बुजे ॥३०॥ उन्मुध वाचितो लेख-स्तया चतुरया रयात् । ज्ञात्वा तत्सङ्गन्तोदन्तं दध्यावेवं ततो हृदि ॥३१॥ कलावान् गुणवांश्चैव साधुसोनाग्यमन्दिरम् । अहो भारापितो दिव्य-रूपः कुमार:दृशः॥२३॥ किं प्रारब्धमिदं पित्रा पुष्टचाएकालकर्मणा । हकपत्रीं पितुर्दृष्ट्वा मन्माताऽमुं हनिष्यति ॥१३॥ akGALEGEGREECHES यतः, यद्यप्यनेकगुणरत्ननृता धरित्री यो येन रजितमनाः सुखितः स तेन । यस्यात्मनो नवति निम्बफलेऽनिलाषः कर्पूरसारशकलेन स किं करोति ॥ २३४ ॥ श्रयं चेन्मम नर्ता स्या-रसौजाग्यवांस्तदा वरम् । गालयामास तं लेख-मिति ध्याला तिलोत्तमा । सन्मान्य लेखहस्ताख्यं बहिरास्थानमएकपे । निवेशितस्तया तत्र किन्या मधुरया गिरा ॥३६॥ तल्लेखगतं वृत्तान्तं. २ मारित शति भवेत्. ३ कन्या कन्यया कनी शब्दस्य रूपं ।

·KISTERESISTERECORESAX ततः परोऽनिनवीनो लेखोऽपि लिखितस्तया। स्वताताकरसहक्षःशीघ्र तत्रैव मुजितः॥२३॥ पूर्व कार्याय कस्मैचि-गता सा श्रेष्टिगेहिनी। तदागतात्मनोगेहे पुत्र्या मातुः समर्पितः ॥२३॥ उन्मुव्य स्वामिनो लेख स्फुटं वाचयतीति सा । अस्मै देया कुमाराय चम्पकाय तिलोत्तमा॥२३ए अत्रार्थे नैव विलम्बस्त्वया कार्योऽपिधीसखे। सदैव त्वं वचो मे स्या-पालनाय समुद्यता॥२४॥ यत, दाने ध्याने ऋणछेदे मनोहरवरागमे । विद्याग्राहे सुतोछारे विलम्बो न विधीयते ॥ २४ ॥ आहूय स्वजनं सर्वं तत्समझे तया पुनः । तखिसजन्तोदन्तो गाढस्वरेण वाचितः ॥श्वर ॥ -सम्पिएकीय ते सर्व-साधुदत्तादयो जनाः । रूपं विलोकयामासु-स्तस्य सौन्नाग्यमन्दिरम्॥२३॥ वरं वरं तदा कृत्वा सर्वस्तैः स्वजनादिनि चम्पकाय कुमाराय कन्या दत्ता तिलोत्तमा ॥२४॥ साधुदत्तादयो हृष्टा हर्षिता सा तिलोत्तमा। आहूतो गणकस्तत्र सर्वकार्तान्तिकाग्रणीः ॥२४॥ २ कार्तान्तिकाग्रणीः नेमित्तिकाग्रणी: . नान ·ज्योतिःशास्त्राणि सर्वाणि विलोक्य कथितं ततः। शुक्ष्मद्यैव संध्यायां लग्नं निर्दोषमस्त्यपि ॥२६॥ द्वादशाहकमध्येऽपि लग्नं तहमसन्निनम् । एवं विधं नवेनैव विलोक्य कथितं मया ॥२४॥ चिन्तितं साधुदत्तेन मात्रायं तु प्रेषितः। अद्यैव झापितं मेऽस्याः शीघ्रमुखाहकारणम् ॥ २४ ॥ प्रौढोत्सवेन तबग्ने साधुदत्तादिनिर्मुदा। वरेण्यं कारितं पाणि-ग्रहणं वरकन्ययोः ॥ श्वए । ततः समागतान्येव बहुवपिनानि च । उछाहकारणं सिई तयोनिर्विघ्नतोऽखिलम् ॥२०॥ यतः FASIA कामिनी कुंकुमकेवहुं कज्जल कूर कपूर । कोमल कप्पम कवियरस पुएयह ए अंकूर ॥२१॥ हर्षिता नगरीलोकाः सङ्गमे वरकन्ययोः। हर्षितं तत्कुटुम्बं च वृध्दत्तं बिना पुनः ॥२५॥ यतः, १ विहितमित्यपि .

·are VIESॐॐ दोषमेव समाधत्ते न गुणं विगुणो जनः । जलौकास्तनुसंशतं रक्तं पिबति नामृतम् ॥ २५३ ।। चम्पागतेन केनाथ नरेण कथितं ततः। वृध्दत्तस्य निश्शेषं पुत्र्या उछाहकारणम् ॥२५४ ॥ समाकर्ण्य वचस्तस्योत्पन्नं शूलं स्वमस्तके। लनमानो रतिं नैव शीघ्र धानि जगाम सः ॥२५॥ खेती वामी विनती मीलहकेरी खाजि । आप तुरंगम नीमोई तु पांचे आवे काजि ॥२५६ ॥ यावदृष्टं गृहं तेन संकुलं स्वजनैः सह । सक्षातो हृदये दाहो हिगुणस्तस्य तावता ॥ २५ ॥ उक्तंच, RESORREARLEGRITE अन्यथा चिन्तितं कार्य देवेन कृतमन्यथा । वर्षन्ति जलदाः शैले जलमन्यत्र गछति ॥२५॥ ततो गृहागतं प्राह साधुदत्तस्सहोदरम् । आहूय स्वजनं बात-स्तवेप्सितं कृतं मया ॥ श्एए ॥ नृशं खिन्नोऽथ चित्ते स यथा कारलवो व्रणे । वातरं स्वजनोपेतं वीदयोवाच वरं कृतम् ॥२६०॥ 1331953 यतः- ·RRESTESOPLE अर्थनाशं मनस्तापं गृहे सुश्चरितानि च । वञ्चनं चापमानोऽपि मतिमानो प्रकाशयेत् ॥ २६१॥ अन्यदा निर्वतोछाहे साधुदत्तमुवाच सः। विचारणां विना कार्य जातस्कृतमिदं त्वया ॥२६॥ सोऽप्याह न विजानेऽहं लेखोऽयं लिखितस्त्वया । श्रात्मनो लेखमालोक्य निनिन्दात्मानमेव हि॥ यतः, अघटितघंटितांनि घटयति सुघटिनघटितानि जर्जरीकुरुते । विधिरेव तानि घटयति यानि पुमान्नैव चिन्तयति ॥२६॥ अन्यञ्च कतकर्मक्षयो नास्ति कल्पकोटिशतैरपि । अवश्यमेव जोक्तव्यं कृतं कर्मशुनाशुनम् ॥१६५ ॥ जणमनचिंतअप्पण मनवंथि पुरेसि । दैव नणरे बप्पमा हुँ पणि अवरकरेसि ॥२६६ ॥ चम्पकश्रेटिनोऽशेषो मित्रवर्गोऽचलत्ततः। वृनात्यायहं कृत्वा जामाकोऽपि रक्षितः ॥ २६ ॥ BREAK " ·KRISHCOM दृष्ट्वामहं पितुःकन्या तस्थिवान वृक्षवेश्मनि । स्वगुणैः रजयामास निखिलानगरीजनान् ॥२६॥ यत, गृह्यते गुणिनिर्वित्त-मपि सङ्कटचेतसाम् । अन्धकूपात्पयः पात्रैः सुगुणैः किं न गृह्यते ॥ २६ ॥ विद्वत्वं च नृपत्वं च नैव तुल्यं कदाचन । स्वदेशे पूज्यते राजा विधान् सर्वत्र पूज्यते ॥१०॥ अथैकदा तमखिन्या-मुत्तरन्ती तिलोत्तमा। तृतीयभूमितो भूमौ द्वितीयेऽपि शनैः शनैः ॥ ७ ॥ क्रियमाणं मियो मन्त्रं पितृभ्यां प्राक् तदात्मनः। कर्ण दत्वा स्थितैकान्ते शुश्रावेति तिलोत्तमा॥ अयं प्रिये सपनो मे जामाताऽशुध्वंशजः। अनुक्रमेण संस्त्याय-स्वामीनाव्यसुतस्य मे॥७३ तदा नास्मत्कुखे नव्यं जायते त्वं विचारय । इति हेतोर्विषं देयं त्वयास्य पानन्नोजने ॥ ७ ॥ पुत्रीमोहो मनाक् चित्ते नानेतव्यस्त्वया प्रिये । पुत्रीवर्गेण केनापि कुलं कस्य न रक्षितम्॥५॥ २ गृहखामी G SCRECTECRACCASIR १ सपनः शत्रुः ·म पिक २१॥ RRESTE यतः, आनां छाहतीति जाजरी घेटी धनन्नोजनबाजरी । वार त्रेह असती नु नेह वहिडं दैव देखा- वे बेड़ ॥२७॥ अथवा, पुत्रीमोहो विधेयो न ऋणवन्धे नवेदसौ । लात्वा खन्यं निजं पश्चा-धागछत्यन्यमन्दिरे ॥ ॥ एवं तस्य वचः श्रुत्वा कौतुदेव्या तथेत्यपि । अङ्गीकृतं तमादेशं निजन ः स्त्रिया तया ॥ ॥ यतः, स्वामिनः सेवकः श्रेणी स्वबायेव शरीरिणाम् । कार्याकार्यविचार्येषु प्रिया पत्यनुवर्तिनी ॥७॥ श्रुत्वा तछचनं सर्व वजाहतेव उःखिता। सापि दध्यौ निजस्वान्ते विधा मे विषमागतिः॥२॥ यता RECE ·अहगख समक्ष पिट्ट नहु गलश् गलंति दो नयणा । दोवि विसमाइ कज्जा थहिणा-छब्बुंदरी गहिया ॥१॥ यद्येवं ज्ञाप्यते नर्नुः पिता तेनापि मार्यते । अन्यथा तु मृतिर्नर्तु-रितो व्याघ्र इतस्तटी ॥ २ ॥ इति ध्यात्वा गता शीघ्र पुनस्तृतीयनूतले । अथोत्पन्नप्रतिना सा पतिं प्राहेति ववना ॥२३॥ अय स्वामिन्मया दृष्टं कुस्वप्नं नवदन्तकृत् । यत्नं मासध्यं यावद्भवताऽतो विधीयते ॥ ७ ॥ पितृगृहे न नोक्तव्यं ताम्बूलं तु जनार्पितम् । नापि पेयं पयः पान-मत्रार्थे नियमस्तव ।। २७५ ॥ यतः, विमानतापि कर्तव्या परस्यायतिसुन्दरा । कणेषु क्षिप्यते कारः कीटोपावरवणे. ॥ २६ ॥ हृयमित्रगृहे कार्य नवद्भिोजनादिकम् । धीधनैर्धार्यते किं न किञ्चित्स्त्रीणां वचो हितम् ॥om यतः, SAROKAR SSESGARLINE ·REEKKERRORAKRECRUGRAAG निषिक्ष्मप्याचरणीयमापदि क्रीया सती नावति यत्र सर्वथा। घनाम्बुना राजपथे सपिछले कचिद्धैरप्यपथेन गम्यते ॥ २ ॥ श्रेयस्कर हितं पथ्य-मनिधार्य वचो हदि । चम्पकेन स्वन्नार्यायाः तद्रुच्य मानितं मुदा ॥श्या ततः शेते सकालं स तृतीयनूमिकातले । सूर्योदये बहिर्याति गृहात्परित्तो नरैः ॥ २० ॥ स विश्वासमपि कस्य न करोति कदाचन । सदैव हृद्यमित्रेण साकं तिष्ठति निर्जयम् ॥ २१ ॥ यतः, सजन ते सजन सही जुरूसशस उवार । अंब न होवे अकमु जे जाति सहकार ॥ श्ए ॥ अन्यदा वृक्ष्वत्तोऽथ स्वन्नार्यामाह हे प्रिये। किमिदं शीतलत्वं ते प्रत्यादेशे नवत्सपि ॥श्ए३॥ नारं प्राह सा स्वामिन् किं करोमि क्षणं विना। तिष्ठत्यसौ बहिर्जुङ्क्ते सत्र सुन्नटावृतः॥श्ए पिबति नैव पानीयं ताम्बूलं तु कदापि न । श्रास्वादति सवा शेते तृतीयनूमिकातले ॥ श्ए५ ॥ Keecteest अन ·यचिन्त्यतेऽनर्थकर परस्य तस्यैव गेहे पतति ध्रुवं तत् । आख्यानक सत्यमिदं वनूव वृक्षो मृतो जीवति चम्पकोऽयम् ॥ ३२७ ॥ तं विनाश्यात्मनस्तेऽपि वहिः कूपजलेन तु । रुधिराक्तवपुः शस्त्र-शोनां ततो विचिक्षिपुः ॥३२॥ कृतकृत्यमिवात्मानं मन्यमाना गता गृहे । पुनः सूर्योदये जाते तत्रागन्ति घातुकाः॥ ३० ॥ समुपलक्ष्य निर्जीव श्रेष्ठिनं स्वामिनं निजम् । रुरुकुढिशब्देन तत्पुरः पापकारिणः ॥ ३३१॥ यतः, किं करोति नरःप्राझो मूखों वाप्यथ पणिमतः । देवोयस्य छलान्वेषी करोति विफलांक्रियाम्॥३३२ प्रसूतशोकातः श्रेष्ठित्रातातिवद्धनः। साधुदत्तोऽपि हृदाहे मृतस्तत्र विधेशात् ॥ ३३३ ॥ ततस्तयोर्मृत्युकर्मक्रियायाः करणान्तरे। चम्पकः स्वजनैः सर्वैः कृतस्तद्गृहनायकः॥ ३३४ ॥ यता Releनाद 643ISGRIL ·- मृत्युः शरीरगोतारं रक्षितारं धराधनम् । कुश्वारिणीव हसति पितरं पुत्रवत्सलम् ॥ ३३५॥ अथवा कृपण के धनमेलवे विलसी जाश् वयन। तरलतुरंगमजववरे हलखेमी मरे बयक्ष ॥ ३३६ ॥ चतुर्दशस्वर्णकोटीः विशालापुरतः स्वकाः। थानाप्य १मालिनीपुर्वी जुङ्क्ते सप्त सुखानि च॥३३७॥ .. यतः, CATEGREERGREEKREGALS पेटुं सुख जे दीलश् नरा बीजु सुख जे रणविणवरा त्रीजुं सुख जे वसीये गम चल्थु सुख जे न जगाम । पांचमुं सुख जे निज धन साथे ब्लु सुख जे महिला हाथे उज्जलचित्तसुकोमलसुख एतले हुआ साते सुख ॥ ३३ ॥ १ मालिनीपुर्वी चम्पापुर्याम् ।

·न REMICCESSESSESS म अन्यच्च, चन्दनं चतुरबारं चामरं चीरचन्द्रमाः। चम्पकं चतुरा नारी ग्रीष्मे सप्त सुखावहाः ॥ ३३ ॥ पटम्बरः पयः पानं पट्टकं प्रौढमन्दिरम् । पुराणं पद्मनेत्रा च रक्षयाँ सप्त सुखावहाः ॥ ३ ॥ तैलं तापनस्ताम्बूलं तूलिका तप्तन्नोजनम् । तप्तवारि तरुणी तु शीते सप्त सुखावहाः ॥ ३४१ ॥ यतः, सकलमंजुलमंगलमालिका वितनुते सदने शुनसम्पदः । हरति विघ्नततिः कुरुते शिवं तनुम- तां जिनधर्मसुरद्रुमः ॥ ३४ ॥ अबन्धूनामसौ बन्धु-रसखीनामसौ सखा । अनाथानामसौ नाथो धर्मो विश्वैकवत्सलः ॥३३॥ कालान्तरेऽथ सञ्जातो नायको व्यवहारिणाम् । पूर्वपुण्योदयात्सोऽपि समनूत्संपदान्वितः॥३॥ १ परमं चित्तमिसपि। २ शय्यामिसपि । REERESORG 656 ·. aKE GEEG निधाने षएणवतयो बनूवुः स्वर्णकोटयः। व्याजान्तरे व्यवसाये तजाताः स्वर्णकोटयः॥ ३५ ॥ सहस्रं यानपात्राणि तथैव शकटानि च । सप्तनूमिगृहावासाःनाएकशालापणानि च ॥३४६ ॥ गजाश्वाः पञ्चशतशः सुन्नटाः पार्श्ववर्तिनः। अन्येऽपि सुन्नटाः पञ्चा-शत्सहस्राणि सन्ति च॥३४७ उष्ट्रा खदं पुनस्तस्य बलीवर्दास्तथैव च । अन्येऽपि दशलक्षाः स्युर्वृषाश्च दृष्टिवाहकाः ॥ ३०॥ गोकुलानां शतमेकं पुनस्तस्य निकेतने। सौवांगदशसहस्र-सेवका व्यवहारिणः ॥ ३४ए । तस्याङ्गनोगे नवति प्रत्यहं सक्षमेव हि । करुणानामनाथानां दशलक्षा दिने दिने ॥ ३५० ॥ स जैनमुनिसंसर्गा-परोऽजूच्ावकायणीः। कारिता एकसहस्रं प्रासादाः परमाईताम् ॥३५१॥ प्रवालस्वर्णपाषाण-रत्नरूप्यादिन्तिः पुनः। अर्हतां प्रतिमास्तेन निर्मापिता-श्व बदशः ॥ ३५ ॥ एवं तु नोगसामग्री देवानामपि उर्वनाम् । जुञ्जानः स्वगृहावासे धन्यस्तिष्ठति धर्मधीः ॥३५३॥ १ खस्येदं सौवं। RE NEETICE ·यतः, दोर्विकारा मतयः कवीनां गवां रसो बालकचेष्टितानि । ताम्बूलमन्नं तरुणीकटाक्ष एता- न्यहो सन्ति न शकनाके ॥ ३५ ॥ RECEIGH - उक्तंच, FACEREGLECTeeCHECRETARIKE मिनाण रवो तुरिआण हिंसणो मग्गणजणाणकरप्पसरों। गुहीरविलोअणसद्दो धन्नाण घरे समुबलश्॥ ३५५ ॥ अन्यदा केवलझानी श्रीगुरुः समवासरत् । वन्दनाथै गता लोका-स्तत्रोद्यानेऽपि नूरिशः ॥३५६॥ अवन्दत समागत्य चम्पकः सपरिबदः। ततः केवलिना तत्र वितेने धर्मदेशना ॥३५७ ॥ यतः, दानं सुपात्रे विशदं सुशीलं तपो विचित्रं शुननावना च । नवार्णवोत्तारणयानपात्रं धर्म चतु- र्धा. जिनपा वदन्ति ॥ ३५७ ॥ RSS ·क- राज्यं सुसम्पदोनोगाः कुले जन्म सुरूपता। पामित्यमायुरारोग्यं धर्मस्यैतत्फलं विः॥३५ धणमिव चिंतश् धम्म जीवियमिव जोवयाई रखे । सुरतरुमिव सुगुरुपयं आराहश् सो लहर सिही ॥३६० ॥ श्त्यादिका श्रुता धर्म-देशना तैश्च तद्गुरोः। उत्पन्नसंशयः पश्चाद्-गुरुं पप्रड चम्पकः ॥ ३६१ ॥ यतः, श्रुत्वा धर्म विजानाति श्रुत्वा त्यजति कुर्मतिम् । श्रुखा ज्ञानमवाप्नोति श्रुत्वा मोदं च गति॥ नगवन् किं मया पूर्वनवेऽपि सुकृतं कृतम् । येनेहशीनवेऽमुष्मिन् सजाता सम्पदा मम ॥३६३॥ वृध्दत्तेन किं पापं कृतं खपूर्वजन्मनि । निर्गमिता अपि येन षएणवतिस्वर्णकोटयः ॥ ३६४ ॥ पूज्यस्थाने वधोपाय उत्पन्नः केन कर्मणा । श्वशुरस्य मयि केन कर्मणा जीवितोऽस्म्यहम् ॥३६५॥ अज्ञातकुलजातस्य मे यक्ष मिलिता कथम् । मयि निरपराधेऽपि श्रेष्ठिनो वैरकारणम् ॥ ३६६ ॥ CREAK NA ·NAGAR यतः, सद्यो पुवकयाणं कम्माणं पावए फलविवागाई।अवराहे सुगुणेसुध निमित्तमित्तं परो होश॥३६७ गुरुः प्रोवाच जो ना निजं पूर्वन्नवं शृणु । सुमेलकानिधाना पू-स्तदासन्ने तपोवने ॥३६० ॥ अजूतां तापसौ वृक्ष कन्दमूलाशिनौ युगौ । नवदत्तनवजूती नामानौ तापसाग्रिमौ ॥ ३६५ ॥ पञ्चवहिस्नानधूमः पानादिपुस्तपं तपः। एकायमनसावेव सन्तप्य तौ दिने दिने ॥ ३० ॥ आद्यः कुटिलकश्चैव हित्तीयः सरलः सदा । उन्नयकरणी चैका मनोनावाः पृथक् पृथक् ॥ ३४॥ यतः, एकोदरसमुत्पन्ना एकनक्षत्रजातकाः। न जवन्ति समा शोला यथा बदरिकएटकाः ॥ ३१ ॥ दम्ननावेन सम्मो विहितो विफलीलवेत् । शुभचित्तैः शुनो धर्मः सेवितः फलदोऽखिलः॥३७३ यतः, RAS 5 RSS ·धम्ममि नलि माया न य कवझ आणुअत्ति नणिशं च । फुपागममकुमिल-धम्मवयणमुजुर्थ जाएह ॥ ३७॥ जवदत्तन्नवनूती तापसौ तौ तपोवने । तपस्तीनं तप्यमानौ मृत्वा यक्षौ बनूवतुः॥ ३५॥ ततश्श्युत्वा बलमति-रन्यायपुरपत्तने । वजूवेन्यकु श्रेष्ठी नामेति वञ्चनामतिः ॥ ३७६ ॥ नवजूतिः समुत्पन्नो निष्कपटी विचक्षणः। महासेनानिधानोऽपि क्षत्रियः पामसीपुरे ॥ ३७॥ दानशीलो धनाधीशः प्रकृत्या सरलः सदा । सम्बनूव सज्जनानां मान्यो मध्ये महर्डिकः ॥३७॥ अन्यदा तीर्थयात्रीय-मादाय अव्यमुत्तमम् । अनुक्रमेण सम्प्राप्तोऽन्यायपुरनिवेशने ॥ ३७ए ॥ श्रेष्ठी तत्र पुरे पूर्व वसति वञ्चनामतिः। तद्गृहे पञ्चरत्नानि विमुच्य जनावतः॥ ३० ॥ कापि तीर्थे गतः सोऽपि श्रेष्ठिना चिन्तितं हृदि । तत्पश्चलक्षमूल्यानि दृष्ट्वा लोनं गतस्ततः ॥ SS-SKEET RISTIANE GEEPEEG यत, ·REE कोहो पिर पणासेश्माणो विणयनासणो।माया मित्ताण नासे लोहो सबविणासणो ॥ ३२॥ उन्नेजवसणं थायासकाले संजयविवागो थ। मरणं धम्मप्रंसो अरश् अबाउसवाइ ॥ ३०३ ।। रत्नमेकं सक्षमूळयं कस्यापि व्यवहारिणः । ग्रहणकं गृहे मुक्त्वा प्रौढावासमकारयत् ॥ ३ ॥ शेषरत्नचतुष्कं तु गुप्तस्थानेऽप्यगोपयत् । तीर्थयात्रामितः कृत्वा महासेनः समागतः॥ ३७५ ॥ शीघ्रं गत्वा महासेनो रत्नन्यासीलतो गृहे । लक्षमूल्यानि रत्नानि पश्चाग्निजान्ययाचयत् ॥३६॥ श्रेष्ठी प्रोवाच कस्त्वं नोः कदायातोऽत्र कोऽप्यहम् । अन्यत्रान्त्या जवानत्रा-गतोऽन्यत्र गवेषय ॥ वयं कस्यापि न कुर्मो न्यासापहरणं बलम् । पुनर्नवादृशां तीर्थ यात्रार्थिनां विशेषतः ॥ ३० ॥ यतः, कन्यागोम्यलोकानि न्यासापहरणं तथा। कूटसाक्षं च पञ्चेति स्थूलासत्यान्यकीर्तयन् ॥३ज्या अन्यच CIES STURE ·कथा PRE . TERRORECASTEGREEKRAM अपलपति गुह्यं दत्तं प्रत्ययदत्ते च संशयं कुरुते । क्रयविक्रये च बुंटति तथापि लोके वणिक् साधुः मानेन किश्चित्कलया च किश्चिद् बुद्धया च किञ्चित्तुलया च किश्चित् । लेखेन किश्चिच्च समाहरन्ति प्रत्यक्षचौरा वणिजो नवन्ति ॥ ३१॥ विनवो वीतसङ्गानां वैदग्ध्यं कुलयोषिताम् । दाक्षिण्यं वणिजां प्रेम-वेश्यानाममृतं विषम् ॥३एशा वयं तु नैव जानीमो बलं नवं कलं तुलम् । येषां मतिर्व्यवहारे याति ते व्यवहारिणः ॥ ३ए३॥ ईदृशेन वचनेन लज्जा नवति सन्नृणाम् । इति हेतोर्निगल त्व-मन्यत्स्थानं विलोकय ॥ ३४ ॥ महासेनो विलक्षोऽनू-दाकर्य श्रेष्ठिनो वचः। राजकारे ततो गत्वा कश्चित्पप्रल मानवम् ॥३॥ नोना कोऽत्र राजास्ति को मन्त्री कः पुरोहितः। कः श्रेष्ठी तापसः को वा कस्तलारस्तु शौस्विकः॥ ३६ ॥ स प्राह निर्विचारोऽत्र राजा मन्त्री कुशीलकः । पुरोहितःशिलापातः श्रेष्ठीच कञ्चनामतिः॥

·RKETEGOL KEER -- तापसोऽझानरा शिश्च तलारः सर्वबुंटकः । वसति शौख्विकोऽन्यायी वेश्या कपटकूञ्चिका ॥३एण इति श्रुत्वा वचस्तस्य महासेनो व्यचिन्तयत् । अहो गतानि रत्नानि मेऽत्रार्थे संशयो न हि॥३ए। अत्रान्तरेवशा काचि-न्मुक्तकेशा रुदन्त्यगात् । क्षोणिजुजःसन्नायां तु महासेनोऽन्वगात्तदा ॥४०० रोदिषीति कथं राझा पृष्ट कात्यायनी जगौ। राजन्नई परास्कन्दिमाता वसामि ते पुरे ॥ ४॥१॥ केनापि कलहं नैव करोमि वैरकारणम् । मौनं विधाय तिष्ठामि गृहे यामि न कस्यचित् ॥४०॥ निराधारा नराधीश देवदत्तनिकेतने । खात्रं दातुं गतः पुत्रो ममाघ रजनीमुखे ॥ ५०३ ॥ स्रष्टा तापरिनिने-जर्जरत्वाद् गृहस्य च। ततो मे तनयो मृत्यु-माप स्वामिन् च साम्प्रतम् ॥aon यता, मदेकपुत्रो जननी जरातुरा नवप्रसूतिर्वरटा तपस्विनी। गतिस्तयोरेकजनस्तमईय-नहो विधे त्वां करुणां रुणदि नः ॥ ४०५ ॥ SRISHTY ·राजन्नहं निराधारा वृक्ष पुत्रवियोगिनी। कः करिष्यति मे चिन्तांनोजनाबादनादिकाम् ॥६॥ इति प्रोच्य जराजीर्णा गाढस्वरेण रोदिता। चिन्तां मा कुरु राजाह करिष्याम्यधुना पुनः॥४० निश्चिंता नव नो वृद्ध सन्मान्येति विसर्जिता। देवदत्तः समाहृतः महेन्यो धरणीजुजा राजा हंहो त्वया वासन्नित्ति-र्जर्जरी कारिता कथम् । स जमो नैव जानेऽहं जानाति सूत्रधारकः॥४०ए येन तत्सूत्रधारस्य पूर्णअव्यं मयार्पितम् । सूत्रधारः समाहूतः सोप्याद दूषणं न मे ॥ १० ॥ एकाग्रमनसा स्वामिन् नित्तिकाचयनाय च । संस्थितोऽहं यदा तावत् श्रेष्ठिपुत्री समागता॥४११ विहितस्फारशोनाङ्गा नवयौवनमाश्रिता। सङ्गता तत्र मे दृष्टि-स्तद्भवेसिथिलेष्टिका ॥१२॥ भूपेनाकारिता देव-दत्तपुत्री पुनस्तदा। साऽवोचन्न विजानेऽई जानाति तापसोध्रुवम् ॥ १३ ॥ स्वामिन्नग्मपरिवाट् ते सन्मार्गे तिष्ठति व्रती । तदर्शनहियोन्मार्गे गताहं तन्न षणम् ॥ १४ ॥ संन्यासिकः समाहूतः सोऽनणद् भूपते तव । जामाताऽश्वं समारुह्याऽशिक्षयन्मङ्गलां गतिम् ॥ KEstee RECER ·- ASTRI तेनाहं स्खलितस्तत्र नं दोष इति मे स्फुटम् । जामाताकारितस्तेन सोप्याद दूषणं विधेः ॥१६॥ बुधिरुत्पातिता येन धात्रा तत्कर्मकारिणा । ततो मन्त्रीश्वरं प्राह नवताकार्यते विधिः॥४१७ ॥ येनाहमेवमन्यायं न क्षमामि कदाचन । मन्त्री प्राह सापराधः स्रष्टा नष्टोनवद्भयात् ॥१०॥ जूजुजाऽऽकार्य दैवज्ञो जटिपतो लप्स्यते विधिः। विलोक्य शुलनेन वद त्वं निर्णयं मम ॥१॥ श्त्युक्त्वा नोजनाय स्वं क्षमापः समगात्ततः । इति श्रुत्वा वचस्तेषां महासेनो व्यचिन्तयत्॥४२० ज्ञातोऽहो जुजां धर्मो रत्नान्येव गतानि मे। प्राणानामत्र सन्देहो नावी पूत्करणेन किम् ॥ ४२१ वेश्यागृहे ततो गत्वा ज्ञापितो निखिलो निजः। वृत्तान्तः पञ्चरत्नानां महासेनेन तीथिना ॥२॥ वेश्यया कथितं तस्य सजातकृपया तया । असमाधिविधेया न त्वया काचिन्मनागपि ॥४२३॥ वेश्याहं कपटकूञ्ची जानीहि त्वं विशेषतः। वालयिष्यामि रत्नानि निजबुदिवलेन ते ॥ ४२ ॥ SRISHISHNA . यतः, RIRAL ·वरं बुदिन सा विद्या वियातो बुझिरुत्तमा । बुद्धिहीना विनश्यन्ति यथा ते सिंहकारकाः॥२५॥ १ पृथिवीभूपणे पुरे गदाधरश्रीधरगंगाधरलक्ष्मीधरकमलाधरनामानो द्विजन्मानो मिथः प्रकामं प्रीतिभाजः पंच मुद आसन् , तेषु चत्वारोऽधीतशाखा अपि विमतया, पंचमस्तु कमलाधराभिघोऽनधीतशास्त्र, परं मतिमान् एकदा ते पंचापि संभूय परदेशे प्रस्थिताः, क्रमेण महतीमरण्यानी प्राप्ताः परस्परमिति जगुः वयं चलार: पण्डिताः, अयं तु मूर्खस्तेन कनकादिलाभेऽपि नास्य भाग इति निश्चिस पुरतो गच्छन्तस्ते कापि प्रदेशे स्वयं मृतस्य सिंहस्य क. लेवरं विलोक्य स्वस्वविधामाहात्म्पविलोकनार्थमिति मोचुः । तदा चादिमा साह । मृतस्यास्य सिंहस्येमान्यस्थीनि य. थास्थानं निवेशयामीति मम शक्तिः, ततो द्वितीयोऽवोचत् , तथाविधस्य सिंहस्य चर्म सूत्रयामीति मम शक्तिः, ततस्त तीयः माह तादृशस्य सिंहस्य मांसरुधिरादिधातून विदधामीति मम शक्तिः, ततचतुर्थः प्रोचिवान् अहमेनं सिंह संजी- वयामीति मम शक्तिः । इत्यभिधाय पठितवालिशैस्तैत्रिभिः स्वस्त्रोक्त कते सति खोक्तं कर्तुमुद्यतं पठितमूर्ख चतुर्थ वि- लोक्य मतिमान् पंचमः माह, हे सुहृदो मृतमेनं पञ्चाननं मा संजीवयत ! किं चासौ जीवितो नास्माकं शिवकर इत्या- त्ममित्रोक्तमकुर्वत्सु तेषु मतिमन्मुख्यः स निकटवर्जिनमेकं तरुमारोह । ततः संजीवितः स केशरी तान् विनाश्य वने विजहार कमलावरोऽपि ततः समुत्तीर्य देशान्तरे खमतिरंजितेभ्यो राजादिभ्यो धनं प्राप्य क्षेमेणागारमागमत् ॥ इति मतिविषये कमलाधरविप्रकथा ।। tectestESCOLOR GERSOLUCKERS SSSCRGANE ·KEERS स्वगृहात्साररत्नानि मञ्जूषायां बहून्यपि । निक्षिप्य सा सखीयुक्ता चचाल श्रेष्ठिनो गृहे॥३॥ श्रेष्ठिनं प्राह हे श्रेष्ठिन् वसंतनगरे मम । अस्ति कएगितप्राणा रोगार्ता नगिनी नृशम् ॥४॥ मिलनार्थमहं तस्या गछामि तावके गृहे । तावदेतानि रत्नानि रक्षणीयानि मे त्वया ॥ ४२७॥ पुण्यवान् पर चित्तज्ञः श्रमायुः करुणापरः। निर्बोनी व्यवहारी त्व-मिति हेतोःहाण नोः॥रए। कदाचिन्मृत्युमापन्ना स्वसा मत्प्राणवक्षना। अनावहं प्रविक्षामि तस्या मोहान्महामते ॥३०॥ एतत्सर्वं सुधर्मेऽपि व्ययितव्यं तदा त्वया । इति श्रुत्वा वचस्तस्या हृष्टः श्रेष्ठी निजोच्चले ॥४३१ श्तश्च कृतसंकेतो महासेनः समागतः। याचयामास रत्नानि निजानि श्रेष्ठिसन्निधौ ॥ ३ ॥ ददौ रत्नचतुष्कं च बहुअव्यानिलिप्सया। ज्ञापनाय स्वशुःहत्वं गणिकायाः पुरः पुनः॥ ४३३ ॥ याचितं पञ्चमं रत्नं तत्पार्श्वे तेन तीथिना। गृहं ग्रहणके मुक्त्वा पञ्चमं रत्नमर्पितम् ॥ ४३ ॥ १ निजमनसि। PLEARCH RENERSARY ·1994 इतः संकेतिता दासी काचित्तत्र समागमत् । वेश्या वर्धापयामास मातस्ते जीविता स्वसा॥४३॥ अनून्निरामया सापि तदन्तः समागतः । संप्रोच्येत्यगमचेटी कुत्रचित्कर्मकारिणी ॥ ४३६ ॥ नृत्यं चकार वेश्या तन्महासेनस्ततः पुनः। तत्रैव विस्मितः श्रेष्ठो नर्तितो वञ्चनामतिः॥४३॥ त्रयोऽपि नर्तितुं समा मिलिताः पूर्जना घनाः। केनचिद्गणिका दृष्टा नर्तनं क्रियते कथम् ॥४३॥ स्वस्वसुर्जीवनात्साह नृत्यामि गणिकाम्यहम् । महासेनस्ततः पृष्टः नृत्यामि रत्नलालतः॥४३॥ पुनः प्रोवाच हे श्रेछिन् कथं त्वं नृत्यसि नृशम् । श्रेष्ठो प्रोवाच नोना मयका वञ्चितं जगत् ॥ परं के नाप्यहं नैव वश्चितो वञ्चनामतिः। अनया वञ्चितो बाढ-मिति नृत्यामि साम्प्रतम् ॥४॥ गतानि पञ्चरत्नानि गतं मत्प्रौढमन्दिरम् । पश्चादेतानि रत्नानि गृहीतानि गणिकया ॥४॥ यतः, धुत्तपणो तो जाणि जश्वैचिज पाप । अवरलोकजे वंचिई सो वंचिज आप ॥ १३ ॥ । ROSE .

·हस्यमानो जनैः सर्वै-महानुःखी ततोऽनवत् । वैराग्याञ्चकश्रेष्टी प्रपेदे तापसव्रतम् ॥ ॥ निजे पुरे महासेनो निर्विघ्नतः समागमत् । पञ्चरत्नप्रसादेन सुखी जातः स निर्नरम् ॥ ३५ ॥ यत्तः, मृत्वचेतसा लोका न तु काठिन्यचेतसाम् । खरांशुः सेवकीनः शीतांशुः सेवकान्वितः॥४॥ अथान्यदा तत्र देशे जातं बादशवार्षिकम् । मुनिद कुधया लोका नियन्ते स्म निकेतने ॥४॥ केऽपि देशान्तर याताः केऽपि तत्रैव संस्थिताः। बुधाः केऽपि दृश्यते कणं कापि न खन्यते॥ विक्रीयन्ते कुधार्तिनिः पितृनिस्तनयादयः।स्थाने स्थाने विलोक्यंते १करंकानि बहून्यपि॥भए। यतः, पश्यतामुदयमीयते रविः पश्यतां च पुनरस्तमीयते । सम्पदां च विपदां च संगमे स्तोकमन्त- १ करंकानि कमंडलूनि नालिकेरफलादिनिर्मितानि पात्राणि वा। SSISGARRASSES ·रमिदं वदन्निव ॥४५॥ एवं विधं तु समय स मत्वेति महामतिः। महासेनो महीपीठे सत्राकारमकारयत् ॥ ४५१ ॥ यत, SHRESSESSISRRESS अनिमुखागतमार्गणधोरणी-ध्वनितपल्लवितांबरगढरे । वितरणे वरणे च समुद्यते नवति कोऽपि पुमान् विरलः पुनः॥५॥ दीनानुकम्पया दान-श्रध्या सर्वतो दिशम् । पटहोद्घोषणं तत्र कारितं तेन धीमता ॥५३॥ यतः, कनृणां हयशस्वबंदिषु नवेद्व्यव्यपः प्रायशो नूमध्ये कृपणात्मनां व्यसनिनां स्त्रीयूतचौर्योद्यमे । शंगारे पणयोषितां स वणिजां पएये कृषौ देत्रिणां RSANSAR ·. KEER SASTERSTERI पापानां मधुमांसयोः सुकृतिनां धर्मोपचारोत्सवे ॥४५४॥ सत्राकारे स दीनानां ग्लानरंकनुधार्तिनाम् । महासेनोऽकरोञ्चिन्ता-मनिमानविवर्जितः॥४५॥ यतः, पुके धम्मपरिका सुहम्परिका हो संगामे । वसणे मित्तपरिका दानपरिका होश उकाले। एका वृक्ष तदा काचिन्निराधारा, कुधार्तया। रजातन्यक्षांगशोकला-सत्राकारे समागमत् ॥४५॥ निजे गृहे समानीय कारिता तत्प्रतिक्रिया । कपारसनिममेन वर्यवैद्यस्य सन्निधौ ४५७ ॥ ततो निरामया जाता सा वृक्ष सुखन्नागिनी। खन्नार्या गुणसुन्द- तहानमनुमोदितम् ॥४॥ महासेनस्ततो मृत्वा त्वं जातश्चम्पकानिधः । गुणसुन्दर्यजूद्हे तव नार्या तिलोत्तमा ॥४६०॥ या वृक्ष पालिता यत्र सत्राकारे पुनस्त्वया। सा मृत्वा स्थविरी जाता कष्टात्त्वं रक्षितो यया॥४६१ १ न्यक्षं सर्वम् ।

·कथा यतः, जातिस्मराणि नेत्राणि जानन्ति प्रियमप्रियम् । अप्रिये संकुचेदृष्टिः प्रिये याति विकखरम्॥धश तापसव्रतमाराध्य धनीशो वञ्चनामतिः । वृदत्तोऽनूतु पुनः ष-एणवतिस्वर्णकोटिन्नाक्॥ ४६३ ॥ पूर्वे नवे पञ्चरत्ना-पहारादिह विष्टपे । षएणवति स्वर्णकोटी-स्तेनोपायं तवाप्र्पिताः ॥ ४ ॥ यत, RECASTLECRETAKISG वहमारणअलकाण-दाणपरधणविलोवणाईणं । सवजहन्नो उद दसगुणि कसिकयाणं ॥४६५ तिबयरे पडरे सयगुणि सयसहस्सकोमिगुणो। कोमाकोमिगुणो वा हुज विवागोबहुतरो वा ।। पूर्वे नवे त्वया यस्य श्रेष्ठिनो वञ्चनामतेः। कृतः परानवस्तेन जातं चिरं तवोपरि ॥ ४६७ ॥ त्वया कुलमदः पश्चा-न्महासेनन्नवे कृतः। दास्यास्त्रिविक्रमेन्यस्य जातस्तेन त्वमात्मजः ॥४ा इति पूर्वनवं श्रुत्वा चम्पको जातसंवरः। दीदा खात्वा स्वन्नार्यायुक् संजगाम सुरालयम् ॥४६॥ RESMS ·तत्पादपद्मपरिमल-सेवी श्रीधर्मसिंहगणिनामा। तत्पादपङ्कजसेवी जयविमलगणिर्गणे जीयात् ॥ श्रीआम्रस्थसचातुर्मासि मध्यस्थप्रीतिविमलेन । शशिरसबाणाम्यब्दे (१६५३) विहिताः श्लो. काश्चरित्रस्य ॥४॥ इति श्रीमत्तपागणगगनांगणदिनमणिनहारकनहारकन्नद्दारकीयानन्दविमलसू. रिशिष्यश्रीहर्ष विमलगणिशिष्यपएिकतजयविमलगणिपादपद्मसेविपति- प्रोतिविमलगणिविरचिता श्रीचम्पकवेष्ठिकथा सम्पूर्णा ।। ASSISPS6033 Geostest 64 POSTS 1 १ श्रीहर्षविमलगणिरिसपरनामधारी। ॥३५ ·. यत, नरयग गमणपमिहछएकेण तह पएसिया रपणा अमरविमाणं पतं ते आयरिसप्पन्नावेण॥ अन्यत्र शिरसि सुमनःसंगा-चर्यन्ते तंतवोऽपि हि । ते तु पादेन मृज्यंते पटेषु मलसङ्गताः॥ १ ॥ गुणवर्जनसंसर्गो याति स्वल्पोऽपि गौरवम् । पुष्पमालानुसङ्गन सूत्रं शिरसि धार्यते ॥ ७ ॥ महाविदेहक्षेत्रेषु समुत्पद्य ततः पुनः। तज्जीवो व्रतमादाय मोक्षगामी नवेत्ततः ॥ ७ ॥ SAECRECRUSHAIR आर्या च, तपगठमानसे यः सूरिश्रीहोर विजयसूरिः । शुक्लछिपक्षचारी राजितो राजहंस श्व ॥ ४ ॥ तत्पदृधारिधीरः सूरिः श्रीविजयसेनसूर्यनिधः।स जयतु जीवलोकेऽपि यावन्मेहनवेदचसः ॥३७५

·No text on this page.

·}
'
s
},
।
}
}
.
f
23
fe i খত্মা হয় ?
't fা: %ি;
২। স} }; a
---
{
#i}
1.
**
53S
5
, A.
,

·No text on this page.