·पञ्चामायी. विज्ञप्तौ तस्प कृते नजायमुपकपः थेयान् ॥६॥ सति धमिणि धर्माणी मीमांसा स्यादनन्यया न्याय्यान् ।। सार्य धस्त्ववशिष्ट धर्मविशिष्टं ततः परं चापि ॥७॥ हा सल्लाक्षणिक सन्मात्र या पया स्वत: सिब्दम् ॥ सरमादनादिनिधनं स्वसहायं निर्विकल्पं च ॥ ८ ॥ इत्यं नारदसतः माईतिनिरंकुशा भवति ॥ परतः मादुर्यायो युतसिदत्वं सतो विनासो वा ॥९॥ मसता मादुर्भावे द्रव्याणामिद भवेदनन्तम ॥ को वारपिर यक्तः मुम्भोत्पति मृदायभावेऽपि ॥१०॥ पर सिग्दत्वे स्यादनवस्याळक्षणो महान दोपः ।। सोऽपि पर परतः स्यादन्यस्मादिवि यतश्च सोऽपि पर: युतसिदत्वेऽन्येवं गुणगणिनोः स्यात्स्यादेशलम् ।। उपयोरात्मसमत्वालाणभेदः कयं तयोर्भवति ॥ १२ ॥ भपर, सतो विनाश: स्यादिति पक्षोऽपि वाधिो भवति यवः कचिद्रव्ये मुन्नः प्रतीयतेऽध्यक्षान् ॥ १३ ॥ 10 सा॥ पि सरवं चानुमन्तव्यम् ॥ १४॥ :पूताऽपि च समान स्पानिरंकुशा किन्त ।

·पचापावी. समतिपता भवति हि समतिपक्षेण नेतरेणेह ॥ १५ ॥ भाई कृषिसत्ता पा सा निश्श भवतु ।। परप निरपेक्षा स्वात्मनि पक्षेऽवलम्पिनी यस्मात् १५ इन पता हि विपक्षः कथित्माचस्प वा सपक्षोऽपि द्वापि नपपक्षो तो मियो विपक्षी विपक्षवापेक्षा १७ मायाह कुरष्टियदि नयपसी विवक्षिती भवतः ।। का नासतिर्भवतापपतरणेह सवससिदिः ॥ १८॥ तप यतो पारिकार्यापार्षिकनपात्मकं पातु ।। अन्यतरस्प दिरोपो शेषरपापीद लोप इति दोषः ९॥ मतिपक्षपसता स्यात्सवापास्तषपातथा चान्पार ॥ नानास्पत्वं किल प्रतिपक्ष कस्मतापातु ॥ २० ॥ एकपदारियतिरिट सर्वपदायितेविपसरवम् ॥ धोव्यासादविनामिलाणायानिक्षणाभावः ॥२१॥ एफस्पास्तु विपत: सचायाः स्याददो प्रनेफावं ।। स्पादयनन्तपर्ययमतिपक्षस्वकार्यपत्र स्यात् ॥ २२ ॥ एफरिमनिह पस्तुन्पनादिनिधन प निर्विकरपे ।। भेदनिदानं किं नयनतज्जृम्भते वचस्त्विति चेत् ॥२३॥ भशविभागः स्थादित्वापण्डदेशे महत्पपि द्रव्ये ।।

·पश्चाप्यायी. विष्कम्भस्य क्रमतो व्योम्नीयोगुलिवितस्तिहस्वादिः २४ प्रथमो द्वितीय इत्याद्यसंख्यदेशास्तनोऽप्यनन्ताश्च ॥ अंशा निरंशरूपास्तावन्तो द्रव्यपर्ययाख्यास्ते ॥ २५ ॥ पर्यायाणामेतदर्म पत्वंशकल्पनं द्रव्ये ॥ तस्मादिदमनवयं सर्वे मुस्यं ममाणतयापि ॥ २५ ॥ एतेन विना चैकं द्रव्यं सम्यक्मपश्यतथापि ॥ फो दोपो यद्रीतेरियं व्यवस्यैव सापुरस्त्विति चेत् २७ देशाभावे नियमात्सत्वं द्रव्यस्य न मतीयेत ।। देशांशाभावेऽपि च सर्व स्यादेकदेशपात्रं षा ।। २८॥ ततासत्वे वस्तुनि न श्रेयस्तस्य सायकाभावात् ।। एवं चकांशत्वे महतो व्योम्नः प्रतीयमानत्वात् ॥ २९ ॥ कि चैतदंशकल्पनमपि फलवत्स्यायोऽनुमीयेत ।। 7 फायत्वमकायत्वं द्रव्याणामिह महत्त्वममहत्वम् ।। ३० ॥ भवतु विवक्षितमेतमनु यावन्तो निरंशदेशांशाः ।। तल्लक्षणयोगादप्यणुवद्रव्याणि सन्तु तावन्ति ॥ ३१॥ नेवं यतो विशेषः परमः स्यात्पारिणामिकोऽध्यक्षः ॥ खण्डकदेशवस्तुन्यखण्डितानेकदेशे च ॥ १२॥ प्रयमोदेशितपक्षे या परिणामो गुणात्मकस्तस्य ।

·एयाध्यायी. एक सत्र देशे भवितुं शीलो न मदेशेषु ॥३॥ पदमन्ममाणाधितपक्षत्वादाविपलब्धः ।। देकदेशविपयस्पादित सर्वदेशेषु ।। ३४ ॥ अपमेतरपक्षे खलु यः परिणामः स सर्वदेशेषु ॥ एकोहि सर्वच पकम्पते तारितो वेणुः ॥ ३५ ॥ एउमदेवारदापि द्रव्यं स्पासण्यनितः स यथा ॥ परमाणुरेष शुदः फाला; पया स्वतः सिध्दः ॥ १६ न पाद्रव्य कचिदपि पहुभदेशेषु खण्डितो देशः ॥ तदपि व्यमिति स्यादरखण्डितानेकदेशमदः ॥ १७ ॥ ,मय धैर ते प्रदेशः सविशेपाट्रम्पसमा भणिताः ॥ अपि च विशेषाः सर्वे गुणसमारते भवन्ति पापन्तः ३८ पापारमा देशो न हि ते देशात्पृथपत्वसत्ताकाः ।। नहि देहि विशेषाः किन्तु विशेष ताशो देश:३५ भप्रापि पसन्दष्टिः शृलादीनामियं मनुस्तन्तुः ॥ नहितन्तो शलाघार फिन्तु सितापंथ साशास्तन्त:४० मय पेमिनो देशो भिमा देशभिता विशेषाय ॥ पामिह संयोगाइप दण्डीय दण्डयोगादा ॥४१॥ न हि सर्वसहरदोपवादा मुसिध्दानाद ।।

·१ पश्चाध्यायी. ॥ सक्कि घेतनयोगादचेतनं चेतनं न स्यात् ॥ ४२ ॥ अथवा विना विगेपैः प्रदेशसचं कर्य प्रमीयेत ॥ अपि चान्तरेण देवौविशेषलक्ष्माचलक्ष्यते च कपम् ।।४।। अय चैतयोः पृथक्त्वे हठादडेतोध मन्यमानेऽपि ॥ कयमिव गुणणिभावः ममीयते सत्समानत्वात् ॥४४॥ तस्मादिदमनवचं देशविशेषास्तु निर्विशेषास्ते ।। राणसम्मकार फयश्चित्परिणतिरूपाः पुनःक्षणं यावन् एकत्वं गुणगुणिनोः साध्यं हेतोस्तयोरनन्यत्वात् ।। वदपि दैतमिव स्यातिक तत्र निवन्धनं खिति चेत् ॥४६॥ पत्किश्चिदस्ति वस्तु स्वतः स्वमावे स्थितं स्वभावश्च ॥ यविनाभावी नियमाविवक्षितो भेदकर्चा स्यात् ॥ १७ ॥ पकिर्लस्मविशेपो धर्मों में गुणः स्वभावश्च ॥ “प्रकवि पीलं चाकविरेकार्यवाचका मी शब्दाः ॥४८॥ देशस्यैका शक्तिर्या काचित्सा न शकिरन्या स्यात् ।। क्रमतो विवर्यमाणा भवन्त्यनन्दाथ शकयोध्यक्ताः॥४९॥ पों रसय गन्यो वणों युगपचया रसालफळे ॥ प्रविनियतेन्द्रियगोचरचारितात्ते भवन्सनेकेऽपि ॥ ५॥ सदुदाहरणं चैतनीचे यदर्शनं गुणधैकः ॥

·पचाध्यायी. समान नपुरख पारिश्र पान फाभिदितरम ॥५१॥ एवं पः कोऽपि गुणः सोऽपि प न स्पादन्यरूपी पा॥ स्वयमुच्छलन्ति सदिमा मियो विभिभावशायोऽनन्ताः॥ तासामन्यतरस्या भवन्त्यनन्ता निरंशका अंशाः॥ तरतमभागविशेपेरंशपछेदः मतीपपानत्वात् ॥ ५३॥ स्टान्तः शुगमोऽयं चल पासस्तनोऽपि शुषतरम् ॥ असत व ततः पादशायेते गुणस्प शुभस्य ॥ ५४॥ पपरा माने पारजीपस्पेको गुणोऽप्यसोऽपि ।। पनपन्यनिरंशदेरिष खरितोऽप्पनेका स्यात् ॥५५॥ देशदो हि यथा न या दो भवेद्गुणांरस्य । विफम्भस्य विभागारपूलो देशस्तथा न गुणभागः कपोपदेशया भारूपो गुणः पभारेन । भदेन पुन एप्पोऽपि पतार्दण्देन ॥ ५७ ॥ पर भूगोभूपरवदर्दण्देलदर्द देव ॥ पारलपरयो प. कोऽपि निको गुणास्पाइ सेन गुणांशेन पुनर्गणिता स सान्तनन्तास्ते । पापात्मा गुण तिनहिते गुणतः परयसपाः। अपि पार: पर्यायो भागो रो रिण प्रकार ·८ पधाप्यायो. भेदश्छेदो भंगः अन्दारकार्यवाचका एते ।। ६० ।। सन्ति गांचा इति ये गुणर्यायास्त एव नाम्नाऽपि । भारदमेतदेर हि पर्यायाणापिहांगधर्मसाइ ॥ ६॥ गुणपर्यायाणामिह केचिनामान्तरं वदन्ति पुराः ।। अयों गुण इति वा स्पादेकार्यादर्पया इनि च ॥३२॥ भरि चोरियानामिह देशांशपर्पयाणां हि॥ प्पजनार्यावा इति केचिमामानरं वदनि पुपाः॥६॥ ननु मायनयुक्तं सर्व पिष्टस्य पेपगन्यापात् ।। एकनेर कनं यत्स इनि यया वा तदंश इनि पा चेन ।। ६४॥ व फलवत्याव्यदिशादरस्थित वस्तु ।। पर्यायादेशादिदमनास्थितमिनि प्रतीतसात् ।। ६५ ॥ स पयापरिणामात्मा गुमादितादवास्थितय पटः॥ मनस्थिनम्नस्तरमाणस्य गुगस्य ॥ ६६ ॥ भरिचाया परिणामी ज्ञानगुगत्यादस्थितोऽशियया ॥ मनास्थितस्तदेशस्नातयोगस्य पोयस्य । ६७॥ परिपुना न मानि माति निरंक गुगांवरदयम् ।। यदिवा कोठादिं मानिनपरिमारिवा भोसगि मप पदिदमाइन भवन्तनवा नियमानाः ॥

·राभ्यामी. तेषामपि परिणामी मग समोसीन तरतमाश: स्यात् ५९ एनस्पक्षपदष्टयपपि दुष्ट एराधितत्वाप ।। तत्साधकममाणाभावादि सोऽप्यदृष्टान्तात् ॥ ७० ॥ द्रव्यत्र किमाप पृश्यतीह केनचित्सरिः ।। मारममाणनयरधिगनमिव लक्षणं सस्य ॥७१।। गुणपर्पपरदप शसणपतरयसिदविरुदम् ।। गुणपर्यवसमदायो रप पुनरस्प मावि धावपासा गुणसमदायो द्रव्य सक्षणमेलापताऽप्युवि धाः। समगुणपापोवा द्रव्यं शामिप्यते ।।३।। अपमाभिमायो पे देशशासगुणास्वदेवा ॥ एकालापेन समं ट्रय नाम्ना त पर निशेषम् ॥ ७४॥ नसकिविरसप्प केपित्रान्तो गुणाः प्रदेचार ।। चित्मन्ति तर्दशा द्रष्पं बरसपिपानादा ॥७॥ अपाऽपि यथा भिलो चिर्ष द्रव्ये तथा प्रदेश। सन्ति गुणावदेशाः समरपितापदामयादम्यम् ।।६।। इदमस्ति यथास रकन्या पाखा दयानि पुष्पाणि ॥ गुफलानि सरकारापापदात्मको || यपपि भिमोऽभिमोटात कारकर भरतीह ।।

·पचाप्यापी. ग्रामस्नधाऽप्यमियः माध्ये यास्मिनगुणात्मक द्रव्य ll भिन्नोऽप्यय दृष्टान्लो मिनी चित्रं यया दीड इंटे। भिन्नः फारक इति वा कथिदनगाधनस्य योगेन।। ७२ ॥ दृष्टान्तयाभिने योगासा यया ग्रंई म्नम्भः ॥ अपि चामिनः कारकइति रक्षोऽयं यया हिमायावान् ।। समयायः समवायी यदि वा स्यात्सया तदेकार्यः॥ समुदायो वक्तव्यो न चापि समवायिवागिनि चेत् ।।४।। तन्न यतः समुदायो नियतं ममुदायिनः मनीतत्वात् ।। व्यक्तममाणसावितसिध्दिवादा मृमिददृष्टानान् ॥ ८२ स्पर्शरसगन्धवर्णा लक्षणभिमा यथा रमालफले। कयमावहिपृथक्क न तथा शक्यास्त्वखण्डदेवलान ।।८३ अत एव यथा वाच्या देशगुणांशा विशेषरूपत्वात् ॥ पन्या स्यादेकं द्रव्यं त एवं सामान्यात् ।।८४ ॥ “भनवस्थितस्तदं- वास्यान्तरमवेशेन । अपि चात्मा परिणा विशेषतो लक्षायति युधाः ॥ ८५॥ यनपस्थितस्तदेशस्तर सद्व्पलक्षणं हि यया ॥ यदि पुनरेवं न भवति भादेत्सम न तु व्यस्तैः ॥ ८६ ॥ यदिवा कोलकत्रादिदं भवार, पादपपासपोशा॥ अप चेदिदमावृतं भवन्त्वनन्त ·- पशापायी. नाम्ना सदिति गुणः स्यादेकोऽनेके त एफशः प्रोक्ताः॥ लक्ष्यम्य लक्षगस्य च भेदविपक्षाश्रयात्सदेव गुणः ।। द्रव्यार्यादेशादिह तदेव सदिति सयं दयम् ।। ८८ ॥ चस्त्यस्ति नःमिदं यथा तथा नरस्वतच परिणामि ॥ तस्मादुत्पादस्थितिभंगमयं सदेतदिह नियमात् ॥ ८९ ।। नहि पुनरत्पादस्थिनिभंगमयं तद्विनाऽपि परिणामात् ।। असतो जन्मत्यादिह सतो विनागस्य दुर्निवारत्वात् ।।९० दव्यं ततः फयञ्चित्केनचिदुत्पद्यते हि भावेन ॥ पेति तदन्येन पुन तद्वितयं हि वस्ख़तया ॥ ९१ ।। इह घटकोण यया प्रादुर्भवतीति पिण्यरूपेण ॥ ध्येति तथा युगपत्स्यादेतद्वितयं नमृचिकायेन ॥ ९ ॥ ननु ते विकल्पमात्रमिह पदकिञ्चित्करं तदेवेति ।। एतावताऽरिन गुणो हानि; तदिना यतस्विति पेन् । सन यतो हि गुणः स्यादुत्पादादित्रयात्मोद्रये ॥ समिळवे च न गुणः सर्वव्यादिशून्पदोपलात् ॥ ९४ ।। परिणामाभागादपि न्यस्य स्यादनन्ययावृत्तिः॥ तस्यामिह परलोको न स्यात्कारणमथापि कार्य वा १५ परिणामिनोऽपभावाक्षणिक परिणाममात्रमिति वा ।। --- ·१ पशाम्यापी. प्राधस्तथाऽप्यभियः साध्ये चास्मिन्गुगाम द्रव्या७८ भिन्नोऽव्यय दृष्टान्नो भित्ती चित्रं यथा दधीह घटे।। भिन्न कारक इतिचा कश्चिदनगन्यनस्य योगन ।। ७२।। दृष्टान्तयाभिने दक्ष शाखा यया ग्रह स्तम्मः ।। अपि चामिनः कारक दाति वृक्षोऽयं यथा हिशास्त्रावान् ।। समवायः ममवायी यदि वास्यात्सर्वया तदेकार्यः ।। समुदायो वक्तव्यो न चापि समवायिवानिति चेन् ॥ ८॥ तन्न यतः समुदायो नियतं ममुदापिनः मनीतत्वात् ।। व्यक्तपमाणसावितसिब्दित्वाद्वा मृसिध्ददृष्टान्नात् ॥ ८२ स्परसगन्धवर्णा लक्षणभिना यया रसालफले ।। फयमविहिपृथक्क न तथा क्यास्त्रखण्डदेशत्वात !!! अत एवं यया याच्या देवगुणांशा विशेषरूपत्वात् ।। बतच या स्यादेकं द्रव्य व एक सामान्यात् ।।८४॥ अथैतदेव लक्षसे वाक्यान्तरमवेशेन । निष्पतिवमतिपय विशेषतो लगायन्ति युगाः ॥ ८५॥ उत्सादस्थितिमयुतं सगळसणं हि यया ॥ परेव समस्तैः पृक्त सिद्धेसमं न तु व्यस्तैः ॥ ८६ ॥ अपर्यः मकवा? धौष्पोलादपयानपांनाः ।।

·पचापायी. नाम्ना मदिति गुणः स्यादेकोऽनके त एफशः प्रोक्ताः। रक्ष्या लक्षण परिक्षागात्सदेव गुणः।। इत्यादेशादि तदेव सदिनि सयं द्रयम् ॥ ८८॥ परत्यस्ति तामिध्वं यथा तथा नास्तथ परिणामि ॥ तस्मात्पादस्थितिभंगमपं सदेतदिर नियमात् ।। ८९ ।। नहि पुनस्तादस्थितिभंगमयं तदिनाऽपि परिणामाद ॥ असतो जन्मस्वादिर सनो विनाशस्य दुर्निवारत्वात् ।।९० द्रव्यं तनः कथञ्चित्केनचित्पद्यते हि भावन ।। ध्येति तदन्येन पुन,ताहिनयं हि वस्नुतया ॥ ९ ॥ इह पटरूण यया पाइर्मवतीति पिण्टरूपेण ॥ पवितया युगपत्स्यादेतद्वितयं नमृतिकात्येन ॥९॥ ननु ते विकल्पमानामिह पदकिश्चित्करं सदेवेति ।। एनावताऽजीन गुणोहानिर्वा नदिना यतस्त्विति चेत् ॥ सम्म यतो दि गुणः स्यादुत्पादादित्रयात्मके द्रव्ये ।। समि च न गुणः सर्वव्यादिशून्यदोपत्वात् ॥ ९ ॥ परिणामाभावादपि दन्यस्य स्पाइनन्यथावनिः ।। तस्यामिह परलोको न स्यात्कारणमयापि कार्य वा ९० परिणामिनोऽप्यभावाक्षणिकं परिणाममात्रमिति वस्तु ॥

·पचाप्यायी. नम पोभिनानामित्पस्यापात्मनः मनीतिला ॥२६॥ गार्यपरम्प याग पातपिर पूर्वम् ।। जापानरोधादाना ताभ्यो स्विति ॥ ९॥ बप पा परिवाराकोपों पापपोपोरेन । मगर पाशित पेम मियोऽमियमकवाना ॥१८॥ ज्ञान या निपावरप ग गुणरय म्यातिपात्॥ मानणादिरणके धापानसिध्दम् ॥९॥ माछापामिर मार्ग भोट धौल्पम् ।। नामा माग समापि मापने ममियात् १.. गारिरिक मांगासागवा पातिः ॥ इन पर निगायक पापा ॥१॥ लगानीमा nिinा : समान साल का RRINT का पुनस्य गोलाए॥ मन मनमाना नानिमिना पार॥ संप माहारगं जिनमित्र हा गुणाना | या गुणापा निवाय॥ सहा मनवा पाय॥ ॥ मामant ·पचाध्यायी. से मानेन विभत्ताः ममतः श्रेणीकृता गुणा सेयाः ॥५॥ स्टान्तः शमाया यया हि समान्तकः समं सन्ति । या विभग्यमानाः क्रमतः श्रेणीकता गुणा भेयाः ॥६॥ नित्यानित्यविचारस्तेपामिह वियते ततः मायः ॥ विमतिपतो सत्या पिवदन्ने पादिनो यतो पावः ॥ ७॥ मेनाना मतपेभिस्यानित्यात्मकं यथा द्रष्पम् ।। यास्नया गुणा अपि नित्यानित्यात्मकास्तदेकरवान् ॥४॥ तत्रोदाहरणमिदं किस तमाराम्ययाद्गुणा नित्याः ॥ सदभिमानासिध्द मल्लामिह पथा तदेवेदम् ।। ९ ॥ हानं परिणामि पया घटस्य पाकारत: पटारुत्या ।। किमानत्वं नष्ट न नष्टमय शेत्कथं न नित्यं स्यात् ॥१०॥ दृष्टान्तः किळ पों गुणो पया परिणमवसालफळे ॥ हरितात्पीतस्तरिक वर्णवं नएमिति नित्यम् ॥ ११ ॥ पस्तु यथा परिणापि तथैव परिणामिनो गुणाश्चापि ॥ तस्मात्पादय्यपदपमपि भवति हि गुणानां ॥ १२॥ ज्ञानं गुणो यथा स्यानित्यं सामान्यवचयापि यतः॥ नष्टोत्पमं घ तया पटं विहायाप पर्ट परिच्छिन्दत् ११ समष्टी स्पगुणो नित्यथाप्रेऽपि वर्णमानतया ॥

·पञ्चाभ्यामी. नोत्पने हरितात्परिणममानश्च पीतवरलेन ॥ १४ ॥ ननु नित्या हि गुणा अपि भवन्त्यनित्यास्तु पर्ययाः सर्वे तरिक द्रव्यवदिह किल नित्यानित्यात्मका गुणाः प्रोक्ताः सत्यं तत्र यनः स्यादिटमेव विवक्षितं यया द्रव्ये ।। न गुणेभ्यः पृथगह तत्सदिति द्रव्यं च पर्पयाथेति १६ अपि नित्या मनिसमयं विनाऽपि यत्नं हि परिणमति गुणाः स च परिणामोऽवस्था तेषामेव न पृथक्त्वसचाकः १७ ननु तदवस्मो हि गुणः फिल तदवस्थान्तरं हि परिणाम: उभयोरन्नतित्यादिह पृथगेतदेवमिदमिति चेत् ॥१८॥ वन यतः सदवस्याः सर्या आप्रेहितं यथा वस्तु । न तथा नाभ्यः पृथगिनि किमपि हि सत्ताकमन्तरं वच नियनं परिणामित्वात्पादव्ययमया य एवं गुणाः ॥ -टोत्कीर्गन्यायात एव नित्या यथास्वरूपत्वात् ।। २० ॥ नहि पुनरकेषामिह मवति गुणानां निरत्ययो नायः ।। अपरंपामुत्तादो दृश्यं यत्तड्यापारम् ॥२१॥ दृष्टान्नाऽऽमामाऽयं स्यादि विपाप मृत्तिकापो हि॥ पंकनश्यन्ति गुणा नायनी पाकला गुणारत्त्य ।। २२ योवरमिति सम्पम् ससां वा च तथाविधायो हि॥ +- ·सापायी. किं पृषिवाल नष्टं न नष्टमय पेत्तया फयं न स्यात् २३ मनु फेरले प्रदेशाद्रव्यं देगाथया विशेपास्तु ॥ गुणसम्रा हि तस्मयति गुणेभ्यश्च द्रव्यमन्यत्र ॥२४ सन एप यया मुघर्ट भनोत्पादयत्रयं द्रव्ये ।। 'म सपा राणेषु सत्स्यादपि च प्पस्तेषु या समस्तेपु २५ तम यतः क्षणिकसापत्तेहि लक्षणागुणानां हि ॥ सदभिमानविरोधात्मणिकत्वं पाध्यतेऽध्यक्षात् ॥ २६ ॥ अपि चैवमेफसमये स्यादेकः फाधिदेव सत्र गुणः ।। समासादन्यतरः स्यादिति युगपन्न सन्त्यनेकगुणा: २७ तदसयतः प्रमाणEष्टान्नादपिच पापितः पक्षः॥ स पपा सहकारफले युगपदर्णादिविद्यमानत्वात् ॥ २८ अथ पेदिति दोपभयामित्याः परिणामिनात इति पक्ष:/l सत्कि स्यान गुणानामुपादादिप्रयं समं न्यायात् ।। २९ थपि पूर्व च यदुक्तं द्रव्यं किल फेवलं प्रदेशाः स्युः। तर प्रदेशवावं शक्तिविशेषच कोऽपि सोऽपि गुणः ३० सस्माद्गुणसमुदायो द्रव्यं स्यात्पूर्वसूरिभिः भोक्तम् ।। अपये: खल देशो विभग्यमाना गुणा एवं ॥१॥ ननु चैवं मति नियमादि पर्याया भवन्नि यावन्तः ॥

·पचाध्यायी. सर्व गुणपर्याया वाच्या न द्रव्यपर्ययाः केचित् ।। ३२ ।। तन्न पतोऽस्ति विशेषः सति च गुणानां गुणत्वाऽपि ।। चिदविद्यया तया स्याक्रियावती यक्तिरय च भाववनी तत्र क्रियापदेशो देशपरिस्पन्दलसणो वा स्यात् ।। भावः शक्तिविशेषस्तत्परिणामोऽप या निरंशांवर यतरे प्रदेशमागास्ततरे द्रव्यस्य पर्यया नाम्ना ।। यतरे च विचेपांगास्ततरे गुणपर्यया भवन्त्येव ।। ३५॥ तत एव यदुक्तचरं व्युच्छेदादित्रयं गुणानां हि॥ अनवधमिदं सबै प्रत्यक्षादिप्रमाणसिदत्वात् ॥ २६ ॥ अथ चैतल्लक्षणमिह वाच्यं नास्यान्तरमोन । मात्मा यथा चिदात्मा ज्ञानात्मा वा स एव कार्य:३७ तदाक्यान्तरमेतदया गुणाः सहभुवोऽपि चालयिनः ।। अर्याश्चैकार्यसादर्यादेकार्यवावकाः सर्वे ॥ १८ ॥ सह साधं च समं वा सत्र मवन्तीति सामुवः मोक्ताः॥ अयमों युगपचे सन्ति न पर्यायवतमात्मानः ॥ ३९ ॥ , । ननु सह समं मिलित्वा द्रव्येण च सहसवो भवंचिति चेन् (वन यतो हि गणेम्पो द्रव्यं पृथगिवि यया निपिदत्वाद ( ननु पैक्मतिव्याप्तिः पर्यायवापि गुणानुपंगत्वात् ।।

·पंचाध्यायी. पर्यायः पृथगिति चेत्सचे सर्वस्य दुर्निरत्वात् ॥४१॥ अनुरित्यन्युसिनवाहरूपेण पर्वते यदा ॥ अयतीत्ययगत्पादातोरवर्थतोऽन्वयं द्रव्यम् ॥ ४२ ॥ सत्ता सनं सदा सामान्य द्रव्यमन्पयो पस्तु ॥ अों विधिरविरोपादेकार्यवाचका अमी शन्दाः ॥ ४३ ॥ अपमन्वयोऽस्ति येपामन्वपिनस्ते भवन्ति गुणवाच्याः ॥ अपपर्यो वस्तुत्वात्स्वतः सपक्षा न पर्यपापेक्षाः ॥ ४४ ॥ ननु च प्यनिरेकित्वं भवतु गणानां सदन्ययत्वेऽपि ॥ सदनेकत्वमसिध्दी भावव्यतिरेकतः संतामिति चेत् ॥४५॥ तम पनोऽस्ति विशेपो व्यतिरेकस्यान्वयस्य पापि यया ।। म्यतिरेकिणो प्रनेकेऽप्येक स्पादन्ययी गुणो नियमात् ।। स पया चैको देशः स भवति नान्यो भवति स पाप्पन्यः।। सोऽपि न भवति स देशो भपति स देशी देशपतिरेकः ।। अपि यौको देश यावदभिव्याप्य पर्वते क्षेत्रम् ॥ सचत्र नान्यद्धयति तदन्यश्च क्षेत्रव्यतिरेकः ॥१८॥ मपि फस्सिन्समये यकाऽप्यस्था भवेम साऽप्यन्या । भवति प सापि तदन्या दिनीयसमयेऽपि फालव्यतिरेका भवति गुणांशः कश्चित्स भवति नान्यो भवति स पाप्मन्यः ·१४ पश्चाध्यायी. सोऽपिन भवानि तदन्यो भवति तदन्योपि मावन्यतिरेक: पदि पुनरकं न स्यात्स्यादपि च पुनः पुना सपः ।। एकादेशमात्र सर्व स्याचन्न बाधिनत्वात्मार ॥५१॥ अपर्यः पर्यायाः प्रत्येकं फिल यशः मोक्ताः॥ व्यतिरेकिणोपन तथाऽनेकलनोऽपि सन्ति गुणाः।। किन्वेकशः स्वयुदो शानं जीवः स्वसर्वसारेण ॥ भय काः सयुद्धी दृमा जीवाः स्य सर्वसारेण ॥५॥ नन एव ययाऽने के पर्यायाः सैप नेनि लागतः व्यतिकिणय न गुणास्तयति साध्यं न लक्षणामाया ॥ तहसणं यया स्यानानं जीयो य एवं तानाँध ।। जीरो दयनामिनि या तदभिज्ञानाटस एस ताम ॥१०॥ एप कपः मुपादिए गुणे याच्या गपदेगा । यो जानानि स पनि गुपपनुभयतीति म एवं हेताय । अप पापि मागप्पा इनि सम्झया गुणा यारया: ..दापि न कहिक्मादिश मिनायांचौगिनदेशनि ५७॥ स्यागनापिति पाइनषोऽयं नियंत माना। असोऽनुगतापांदनादिमन्नानमातापि एणः ॥१८॥ अपामा सन्नि गुणा भाग शिष्ट परिणामिना स्वतः सिदाः ·पचापायी. नित्यानित्यत्वादप्युत्पादादित्रपात्मकाः सम्यम् ॥ ५९॥ अस्नि विशेपस्नेपा सति च सपाने यथा गुणत्पेऽपि ॥ सापारणास्त एफे केचिदसाधारणा गुणाः सन्ति ॥ ६० साधारपार पतरे वतरे नाम्ना गुणा हि सामान्याः॥ ते पासाधारणका पतरे ततरे गुणा विशेपाख्याः॥६१ वेषामित घसप्ये हेनुः साधारणेमुणैर्यस्मात् ।। दष्पस्वपरित सायं पविशेषस्तु साभ्यते वितरः ॥६२ सन्दष्टिः सदिति गुणः स पया ट्रम्पत्वसापको भवति ।। भय पज्ञानं गुण इति द्रव्यविशेपस्य साधको भवति ।। उहि गुणानामिह लक्ष्यं सलक्षणं यथाऽगमतः ॥ सम्मति पर्यापाणां लक्ष्य तताणं च पक्ष्यामः ॥१४॥ समतिनो नित्ला अयप व्यतिरेकिणव पर्यायाः ।। उत्पादम्पयरूपा अपि च धीच्यात्मकाः फीधय ॥६५ तम पनिरकिरवं माया मागेव छसितं सम्पर ।। अवनिविशेपमितः प्रमतः संलक्ष्यने ययाक्ति ।। ६६ अस्त्यत्र या प्रसिद्धः प्रम इति धातुश पादविक्षेपे ।। ममति क्रम इति रूपस्तस्य स्वार्थानतिकमादेपः ॥ ६७ पर्तन्ते से मपतो भवितुं शीलास्तथा स्वरूपेण ॥

·10 पशाध्यायी. यदि वा स एव वर्ती येषां क्रमवर्तिनस्त एवार्याद २८ अयमर्थः प्रागेकं जातं समुच्छिय जायते चैकः ।। अथ नष्टे सति तस्मिनन्योऽप्युत्पद्यते यया देशः ॥ ६९ ननु यद्यस्ति स भेदः पदकृतो भवनु वा तदेकार्यात् । व्यतिरेकक्रमयोरिह को भेदः पारमार्थिकस्त्विनि चेन् ७० वन यतोऽस्ति विशेपः सदंशधर्मे दयोः समानेऽपि । स्थूलैप्वित्र पर्यायेप्वन्तलींनाथ पर्ययाः मूक्ष्माः ॥७॥ तत्र व्यतिरेकः स्यात्परम्परामावलक्षणेन यया ।। अंगविभागः पृथगिति सहयांगाना सतामेव ।। ७२ ॥ वसायतिरेफि तस्य स्वास्थूलपर्ययः स्थलः ।। सोऽयं भववि न सोऽयं यस्मादेतापतेव संसिदिः ॥७शा विष्कम्मक्रम इति वा ऋमः भवादस्य कारणं तस्य ।। न विवक्षितमिह किशिचत्र तयार किमन्ययावं या ७४ अमरनिर्व नाम व्यतिरेक पुरस्सरं विशिष्टं च ॥ स भवनि भवति न सोऽयं भवनि तयाय च पान भवानि ॥ ७९ ॥ ननु वत्र किं प्रमाणे क्रमस्य साध्ये नदन्ययावे हि॥ सोम्यं यः पारस तया यपेनि या मानिधयादिति धे ·पधाध्यायी. अयमर्थः परिणामि द्रव्यं नियमापया स्वतःसिदम् ॥ प्रतिसमपं परिणपने पुनःपुनर्वा पथा मदीपशिखा ७७ रदस्ति पूर्वपूर्वभावविनाशेन नश्यतोऽशस्य ॥ यदि पा सदुधरोत्तरभावोत्पादन नापमानस्य ॥ ७० ॥ सन यतः प्रत्यक्षादनुभवाविषयाचयाऽनुमानादा।। स तथेति च नित्यम्प न प्रपत्यनित्यस्य प्रतीतत्वात् ७९ सदिदं पया सनीचो देवो मनुनाद्भवप्नयाप्पन्पः ।। कयमन्पपात्वभावं न लभेत स गोरसोऽपि नपात् ॥ ८० ननु सत्यसदपि किश्चिदा जापते सदेव यथा ॥ सदपि विनम्पत्यसदिव सरशासशत्वदर्शनादिति घेव सहशोत्पादो हि यया स्यादुष्णः परिणमन् यथा पतिः ॥ स्पादित्यसामान्मा रितात्पीतं यथा रसाळ फकम् ८२ नैवं पतः स्वभावादसतो जन्म न सतो पिनासो वा ॥ उत्पादादित्रयमपि भवंति च मावेन भावतया ॥ ८३ ।' अयमर्यः पूर्व यो भावः सोऽप्युचरत्र भावच ।। भूत्वा भवनं भावो नष्टोत्पन्नो न भाव इह कश्चित् ८४ दृष्टान्तः परिणामी जलमवाहो य एव पूर्वस्मिन् ॥ उत्तरफालेऽपि सथा जलमवादः स एव परिणामी ८५ ·पवाध्यायी. मनत्र निमामले मातरननिक्रमाक्रमादर। भगानगुणयोगायोगाना सतापत्र ।। ८६ ।। शनी नागमोहागंन्यामाप्रांगाः स्युः॥ रानिदिमामगारोपो न तव्यात् ।। ८ ।। पीमा मनिपा प्रमाणादरिया गा।ि भारि गर्न वा मामनशिपनोमाग Ilam अंगानामामा नसरियानम् ।। भाग पापानिमपामा ८९ मnिitiirat दिदिशा पम्माम् ॥ परिमागोमाग लोहमा सात .. infrशेषाधाना निरोनार || Sri fii नितांगाना न भागनि: ११ निम्निमामि गुण नियनीय मामि॥ मात्रा माग सानुभूषिता । ननु मालादाविप न माता मारियाणन पद मदनम्मा ॥१॥ भीग मावानाम का इन्वर्ग व सालिदापायी महानिधि ५४ ·पचाप्यायी. सम यतः परिणामि द्रव्य पूर्व निरूपिनं सम्पम् ।। उत्पादादिप्रयपपि सुघर्ट निलेऽय नाप्यनित्यध्ये ॥१५॥ भाम्पूनदे यया सति नापन्ने कुण्डलादयो गावाः ॥ भय सत्सु तेषु नियमानुत्पादादित्रयं भवत्येव ।। ९६ अनपा मक्रिपया फिल घोदय्यं कारणं फलं चैव ॥ परमादेवास्य सतस्तद्पमपि भरलेनन् ।। ९७ ॥ आस्तापसदुत्सादः सनो विनाशस्तदन्वयादेशात् ।। स्थूलत्वं च कृशत्वं न गुणस्य च निनममाणत्वात् ॥९८ इति पर्यायाणामिह लक्षणमुक्तं यथास्थितं चाय ।। उत्पादादित्रयमपि प्रत्येक लक्ष्यते यथाशक्ति ।। ९९ ॥ उत्पादस्थितिभंगाः पर्यापाणां भवन्ति किल न सतः से पर्याया द्रव्य तस्माद्रव्यं हि तभिनयम् ॥ २० ॥ तस्योत्पादोऽवस्था मत्पग्रं परिणतस्य तस्य सतः।। सदसद्भावनिवदं तदतनारत्ववमयादेशात् ॥ १ ॥ अपि च व्ययोऽपि न सतोप्पयोऽप्यवस्थाव्यपः सतस्तर मध्वंसाभावः स च परिणामित्वात्सनोऽपवयं स्यात् धौम्प सतः कथविपर्यापार्याध फेवलं न सतः ।। उत्पादव्ययवदिदं तचकांश न सर्वदेशं स्यात् ।।३।।

·२१ पञ्चाश्यायी. तमाम्पपमिति वा प्रोग्यं तनापि सम्यगयार्थः ।। यः परिणामो भवति स पचास एर परिणामः ४. दुप्पस्य या गन्धः परिणामः परिणध गन्धगुणः ।। नागरिगापी गन्धो न न निर्गन्धादि गम्भवत्युपम् ।।५।। तगनित्यनिदान सोरपादन रातस्तस्य । नित्सनिसान कामिति तनपपप्पंगभेदः शान् ॥ ६ नप यानि किमिस गुणोन कधिदिति तस्मारिको दो परिणनिमात्री पपोत्पादन ॥ ७ ॥ सातित मानि यथा राति गुणो न परिणामः ॥ नागिन मदिति पावदेशानुगतान् ॥ ८॥ मोर भेनामिद पनि दिनिलामेय तया ॥ पानिय नानिम्प नैकापानलम् ॥ ९॥ रिश्रामिण गुणोऽपयोनि पर्याय स्पात् ।। निकालना हो म स्याद्रपालगाभिषमात् ॥ मा माति निर्ग गुगा नित्या भातु यासिरिस माता कोशामिपिनो मामिला त् ।। दसवी पाना मानाचा वा पानि ॥ अधिनादम्याग प्रति साप १२ ·पंचाध्यामी. २५ अन्तरं दिन सम परिणापेम्पो गुणस्प फरपापि ॥ एकरवामपरिव कलितस्य तरहमालाभ्यः ॥१३॥ रिन्तु य पर ससदस्तरमाला भवन्ति ता एव ।। पस्मात्स्वयं स जल पिस्तम्गरूपेण परिणपति ।। १५ ।। तस्पास्तपारपादा सदिति धौम्य म्पयोऽपि या सदिति न समोऽनिरिक्त एष रिप्युत्पादोषाप्पयोऽपिया धीच्या दिपा श्दरवनपामाप्पुत्पादो म्ययोऽपि न भोव्यम् ।। एप पर्पय शनि पान पाए केवल सदिति ॥ १६ ॥ अपमों पदि भेदः स्यादुन्मजति तदा हि मलितपम् अपि सरितयं निम्नति पदा निमजति स मृदनो भेद मनु पारादयतो दारयात्मको भषादि। घोप्पं निकालविपर्य नरकयात्मर्फ भवेदिति र १८ मेरे पासपोंडा: स्वपं सदेवेति यस्तुतो न सतः ।। मेवान्तरपदिदे प्रत्येकानेकमिह सदिति ॥ १९ ॥ ततदुदाहरणं पधुत्पादन लक्ष्यमाणं सत् ।। उत्पादन परिणतं फेवटमुत्पादमात्रपिह पस्तु ॥२०॥ पदि पाप्पपेन निपतं फेवलमिह सदिति छत्यपाणं स्वाद म्पपपरिणत प सदिति व्यपया किल कय हिसस रपान ·पश्चाध्यायी. ध्रौव्येण परिणतं सद्यदि वा ध्रौव्यण लक्ष्यमाणं स्यात् ।। उत्पादव्ययवदिदं स्यादिति तीव्यमानं सत् ।। २२ ॥ सन्दृष्टिमद्रव्यं सता घटनेह लक्ष्यमाणं सत् ॥ केवलमिह घटमात्रमसता पिण्डेन पिण्डमा स्यात् ॥२३॥ यदि वा तु लक्ष्यमाणं केवलमिह मृच मृत्तिकात्वेन । एवं चैकस्य सतो व्युत्पादादित्रयश्च तत्रांशाः ।। २४ ।। न पुनः सतो हि सर्गः केनचिदंशेकमागमात्रेण ॥ संहारो वा धौव्यं वृक्षे फलपुष्पपत्रवन्न स्यात् ॥ २५ ॥ ननु चोत्पादादित्रयमंशानामय किमशिनो वा स्यात् ।। - अपि कि सदंशमात्रं किमयांशमसदस्ति पृथगिति चेत् ।। तन्न यतोऽनेकान्तो पलवानिह खलु न सर्वथैकान्तः ।। सर्व स्यादविरुद्धं तत्पूर्व तद्विना विरुद्धं स्यात् ॥ २७ ।। केवलमंशानामिइ नाप्युत्पादो व्ययोऽपि न धोव्यम् ।। नाप्यंशिनत्रयं स्याक्किमुनांशेनाशिनो हि तत्रितयम् २८ ननु चोत्पादध्वंसौ स्यातामन्वर्यतोऽय वामात्रात् ।। एविरुदत्यादिह ध्रुवत्वमपि चैकस्य फयमिति चेत् २९ सत्यं भवति विरुध्दं क्षणभेदो यदि भवेत्रयाणां हि अथ वा स्वयं सदेव हि नश्यत्युत्पद्यते स्वयं सदिति ३०

·पवादापी.
पवनभिषिक्षरकरपापि पापनापि कम पात् ।।
भागाधरमपाणामारादिर गोयना ॥१॥
मनु पापापपरे बिल गर्गः गगकालसणावारपात् ।।
वापर पानि ARRARI | २२॥
धाप पामारगर भनि धापमानाTER ||
एवंद पारपादपपररिपरिपत् ॥१३॥
नाम यमः समभेदी न पापमपमा तत् ।।
उपादादिमयपविनिो पतिोऽपि पिध्दत्वात् २४
अगसपणादिपीपीमायमरे सदेव नारादिनि ।
नवाग नस्सारगदफरारे ॥ २५॥
पामारस्पायामपि न पदापुरमतोऽस्ति पा रादिति ।।
मम्मापारः पारपारमरे पारस्य नाप ।।१६।।
यदि पापीमारयोरविवपापादपयामिति पाप्यम् ।।
नोपन मदिति नष्टपपर्यपाभ्यो हि ॥१७॥
भाया न्यायपलांदनपग्नितपमेकलाल स्यात् ।।
उत्पममरण व नटं पाजन पादपले मन् ॥ ३८॥
भपियांवरराहिय एव समयः स बीमनारस्य ।।
उभपारयात्मत्वात्स पर फाक्षथ पादपरास्प ॥ ३९॥

·२८ पपाध्यायी. तस्मादनवमिदं पानं तापस्य चकममये त्यान उत्पादादिप्रयमपि पर्यायान सयापि सतः ॥१०॥ भवति विरुदं हि सदा यदा मनः केवलम्य नप्रितयम् पर्पयनिरपालासममेदोऽपि च नदेव मम्मपनि ४१ ॥ पदि वा भवति विरुध्द सदा यदायकपर्ययस्य पुनः ।। मस्त्युत्पादो यस्प व्ययोऽपि तस्यैव तस्य वै धोव्यम् ४२ मक सो विनाशः फेनचिदन्यन पर्वग पुनः॥ केनचिदन्येन पुनः स्यादुत्तादो तं तदन्येन ॥ ४ ॥ सन्दृष्टिः पादपवस्वयमुत्पमः सदंरेण यया । नष्टो वीनेन पुन तमित्युमपत्र पादपलेन ॥४४॥ न हि वीमेन विनष्टः स्पाइपमय वेन वीजेन । प्रौव्यं वीनेन पुनः स्यादित्यपक्षपक्षबाध्यत्वात् ॥ ४५ उत्सादय्यपयोरपि भवति यदात्मा स्वयं सदेवेति ॥ वस्मादेतइयमपि वस्तु सदेवेति नान्यदस्ति सतः॥ ४६ पर्यायादेशत्वादस्त्युत्पादो व्ययोऽस्ति च ध्रौव्यम् ।। द्रव्यार्यादेशत्वामाप्युत्पादो व्ययोऽपि न धौव्यम् ॥ ४७ ननु चोत्पादन सवा कुनपसवैकेन वा व्ययेनाय ।। पदि.वा धौव्येण पुनर्पदवश्यं सत्रयेण कयमिति चेद् ·यामी. १९ नम पदविनाभारः मादुर्भारगप्पयानां ।।। परमादेकेन रिना न स्पादिव समिपमात् ।। ४९ ॥ मपि पदाम्पा ताभ्यामन्पामाभ्यां गिना न पान्यतरद एवं पातदस्य तस्वपमिर पस्नु संसिपे ॥ ५० ॥ अपनपया बिना मादुर्भाव बिना न भावीति ।। नियतपमापस्प पुनर्भावेन पुरस्सरताप ।। ५१॥ उत्पादोऽपि न मापी प्यपं बिना पा तया मतीतत्वात् । मत्सप्र मन्मनः किल भावस्थामावतः कनार्थत्वात् २२ उत्पादवसो पा द्वारपि न स्लो विनापि तौल्पम् ।। मावस्यामापम्प प पस्नुले सति सदाश्रयत्वादा ॥ ५१ अपि प धौम्प न स्यादुत्पादपपद्यं विना नियमात ॥ पदिश विपामा सामान्पस्प सतोऽप्यभाषत्वात् ॥ ५४ एवं धोत्पादादिषयस्प साधीपसी व्यवस्थेह।। नवान्यपान्पनिहरवदतः स्वस्यापि पातफत्वाध ॥५५॥ अप पण हि सगै फेरसमे हिमृगयमाणस्य ।। असदुत्पादों या इयादुत्पादो पा न कारणाभावात् ५६ अप्पय लोकपनः किल संहारं सर्गपक्षनिरपेक्षतम् ।। भवति निरन्वपनाया सवो न नामोऽयपाऽपदसाव ·पशाध्याची. अथ च धाव्यं केवलमे किल पक्षमध्यवसाय॥ द्रव्यमपरिणामि स्पानटपरिणामान नापि तद्भाव्यम् ।। अय च धाव्योपक्षिनमुत्पादादिद्वयं प्रमाणयनः ।। सबै क्षणिकपिर्वतत्मदमावे या व्ययो न मर्गश्च ।। ५२॥ एतदोषमयादिह प्रकृतं चास्तिक्यमिच्छना घुमा । उत्पादादीनापयमविनामावोऽत्रगन्तव्यः ॥ ६ ॥ एक्तं गुणपर्ययवद्रव्यं यचद्ययादियुक्तं सत् ।। अय वस्तुस्थितिरिह किल वाघ्याध्नेकान्नरोधशृभ्याम् स्पादस्ति च नास्तीति च नित्यपनित्यं वनकर्म च ॥ वदतधैनि चतुष्टयपुग्मैरिव गुम्फिन वस्तु ।। ६२ ।। अप बघया यदस्ति हि तदेव नास्तीति नबनुष्कं च ॥ द्रव्येण सेग्रेण च कालेन तयाऽय वाऽपि पावन ॥३३॥ एफा हि महासचा सचा पा स्यादवानराच्या च ।। न पृयामदेवयचं स्वरूपभेदोऽपि नानपारेव ॥ ६४ ॥ किन्नु सदित्समिशनं यत्स्यात्सायसार्थसंसति ॥ सामान्यग्राहकवालोका सन्माप्रती महासत्ता ॥६५॥ अपि पारानरसचा सदस्य मनगुणम पर्यायः ॥ समोसादमः मदिति धौध्य किलेति रिस्ताव S ·पसायी भयो बस्नु यदा मशिनि महामायावधान ॥ स्वातवान्नरमधारूपेणाभार पर न तु मूला ॥६॥ अपि पावरान्तरमगारूपेण यदाऽवधार्यते पस्नु । अपरेण पासतारूपेणाभाव एव भवति तदा ॥ ६८॥ रशन्नः स्पष्टोऽयं यथा पटो द्रव्यमस्ति नास्तीति ।। पटशलत्यादीनामन्यतमस्पाविवक्षिनवाश ।।१६।। क्षेत्र विधाऽवधानान्मामान्यमय प विशेषपात्रं स्यात् ।। मम मदेशमा मयम पथमेनरं नशमयम् ॥ ७० अप केवल प्रदेशामदेशमा पदेप्यने घस्तु ।। अस्ति स्वक्षेप्रतया तदंशमायाविरक्षितत्वाम ॥७॥ अय फेवलं तदंशाचावन्मात्राघदेप्यने यस्तु ।। अत्यंचषिक्षिनया नास्ति च देशाविरक्षितन्वाय ७२॥ सनधि पटदेशः क्षेत्रस्थानीय एव नारत्यस्ति । रामादिनन्तुमानादन्यतरस्याविवक्षितत्वादा ।। ७३ ॥ फालो वर्तनापति या परिणमनं वस्तुनः सभावेन ॥ सोऽपि पूर्वपद्यमिह सामान्पविशेषरूपत्वात् ।। ७४॥ सामान्य विषिरूपं मतिपेयात्मा भवति विशेपक्ष । उभपारम्पतरस्पोन्ममत्त्वादस्ति नास्तीति ॥७५ ॥ . ' ·पचाध्यायी. तत्र निरंचो विधिरिति स यथा स्वयं सदेवेति । तदिह विभज्य विमागः प्रतिपेपयोगकल्पनं तस्य ॥ ७६ तदुदाहरणं सम्मति परिणमनं सत्याप्रयायेंन । अस्ति विवक्षितत्वादिह नास्त्संचाविवरया तदिह 10 सनष्टः पटपरिणतिमा कालायतकालतया ॥ अस्ति च तावन्मात्रामास्ति पटस्तन्तुगलरूपतया ||sell माव: परिणामः किल स चैव वस्वखरूपनिप्पतिः । अथवा शक्तिसम्हो यदि वा सर्वससारः स्यात् ॥७९॥ स विभक्तो द्विविधाः स्यात्सामान्यात्मा विशेपहपक्ष ।। तत्र विवक्ष्यो मुरुयः स्यात्समावोऽय गुणो हि परमाष: सामान्य विधिरेव दिशुदा मतियार निरपेक्षः भतियो हि विशेषः प्रतिपेयः सशकय सापेमः ८१ अपपर्यों पस्तुनपा सरसामान्य निरंधर पार ।। मकं वदिश विक व्यायाध्यो रिशेपथ ॥ ८॥ तस्मादिदमनवयं सर्व सामान्यनो यदाऽप्यस्ति। विपरिमादिड तदेर तनाम्नि ॥ ८॥ यदि या सर्वमिदं पदिशसिनस्वाहिशेषतोऽस्ति पदा।। अविवक्षिवसामान्याचदेव समाहित नपपोगान ।। ८१॥

·शियामी. इस शिवक्ष्यो भाषः फेवलमस्ति स्वभावभावतपा॥ भपिरतिपरपावभावनपा नास्ति समपेर ॥ ८५॥ सर्व प्रम एप दलो क्षेत्र सपाऽप काले च ॥ अनुलोमीनपरस्तीनि विवक्षितो मुख्यः ।। ८६ ॥ अपि प्रक्रिया नायाः पश पाय॥ पर्णवनयपिट पटापास्नु नपोगान् ।। ८७ ॥ सन्द पटभाषा पटसारो चा परस्प निष्पतिः ।। अस्त्यात्मना तदितरपटादिभावाविरसया नास्ति men ननु पाल्पतरेण न किमय प्रायः प्रयामभारेण ॥ अपि गौरवमझादनुपादेयाय पाविणारात्वात ||८|| मस्तीनि च यताप्यं यदि वा नास्तीनि सरवसंसिध्य। नोपादान पनि युक्तं तदनकादिति चेत् ।। ९ ।। तर या सर्व स्वं तदुभययावाव्यरसितमेयेति ॥ अन्यतरस्परिलो तदितरशस्य निवारः ॥२१॥ स यथा केवलमयमा वस्तु मतीयमानोऽपि ।। व्यतिरेकामा फिल कयमन्पयसापकच स्पात् ॥ ९९ ॥ ननु का नो हानिः स्यादस्तु व्यतिरेक एक सदस। किन्त्यायपो यथाऽस्ति व्यतिरेकोऽप्यस्ति निदरदिव ।।

·पश्चाध्यायी. पदि वा स्यान्मतं ते व्यतिरेक नात्ययः कदाऽप्यस्ति । म तथा पक्षच्युतिरिह व्यतिरेकोऽप्यन्वये यतो न स्यात् तस्मादिदमनवा केवलमयमन्त्रयो यथाऽस्ति तथा ॥ .' व्यतिरेकोऽस्त्यविशेषादकोनत्या चैकशः समानतया ९५ दृष्टान्तोऽप्यस्ति घटो यथा तया स्वस्वरूपनोऽस्ति पटः॥ न घटः पटेऽय न पटो घटेऽपि भवतोऽय घटपटाविह हि न पटाभावो हि घटो न पटामावे घटस्य निप्पत्तिः ॥ न घटामागे हि पटः पटसर्गों वा घटव्ययादिति चेत् धतिक व्यतिरेकस्याभावेन विनाऽन्चयो नास्तीति । अस्यन्वयः स्वरूपादिति वक्तुं शक्यते यतस्त्विति चेत् तन्न यतः सदिति स्याददैतं दैतभावभागपि च ॥ सत्र विधौ विधिपात्रं तदिह निषेधे निषेधमात्रं स्यात् ९९ न हि किश्चिद्विधिरूपं किश्चित्तच्छेपतो निषेधांशम् ।। भास्तां साधनमस्मिमाप वैनं न निविशेषत्वात् ।।३००॥ न पुनपान्तरवत्सनाभेदोऽप्यचापितो भवति ।। तप्र विधौ विधिपात्राच्छेपविशेषादिलक्षणामागत् ॥४॥ भरि च निषिध्दले सति न हि वस्तुत्वं विधैरभावत्वात् उभयात्मकं यदि सल्ट प्रकृतं न फर्य प्रपीयेत ॥ २॥.

·१व्यापी. तस्मादिधिरूपं या निर्दिछ समिपेयरूपा॥ महत्याऽन्यतावादम्पतरे मग्निरूप्यने सदिश ।। ३ ।। रानोऽप्र पटरी पारमिर्दिएपेर सन्नुतपा ।। सावन पटो निपपारदृश्यन्ते तनरस्तपापसात् ॥ ४॥ यदि पुनरेव पटरव तदिह तथा यते न त पा ॥ भपि संग समन्नारदोऽपपिनि पते सभिः ॥५॥ इत्यादिकाय पारो रिपने पालिका हिताः || सेपाभपाहवामह कोऽपि रिपक्ष: स्पात् ॥ ६ ॥ अयमों विधिरेष हि पुक्तिवशास्पारस्त निषेधारमा ।। अपि पनिपेपस्तारिधिरूप: स्यारह किराय॥ शनि पिन्दणि नवं जैन स्पारकोऽपि तवेदीनि । अर्थात्स्यास्पाशदी परथा नाप सिंपार an मनु मदिनि स्थापि यथा सदिनि तपासकालसापे तप्रwिमपे सरापादपरा न तदिदमिति पेर सत्य तोगामिति सन्माषापेक्षा वेदम् ॥ म सदेवेदं नियमासदसरयापेक्षा पुनः सदिति ॥ १. ननु तदनदोईपोरिहनिलानिलसपोरेर । को भी भरति मियो लक्षणलादभिपापा ·पधायायी. नैवं यतो विशेषः समयात्परिणमति वा न नित्यादौ । सदसद्भावविचारे परिणामो विसदशोऽय सहशो वा १२ ननु सन्नित्यमनित्यं कश्चिदेतावनैव तत्सिदिः ।। सतिक तदतद्भागमावविचारेण गौरवादिति चेत् ॥१३॥ नैवं तदतावाभावविचारस्य निहने दोपान् । नित्यानित्यात्मनि सति सत्यपि न स्याक्रियाफलं तत्वम् अयमों यदि नित्यं सर्व सन् सर्वथेनि फिल पसः ।। न तया कारण कार्यकारकसिदिस्नु विक्रियाभावात् १५ पदि या सदनित्यं स्यात्मवं सर्वनि फिल पक्षः॥ नतया शणिकवादिरक्रियाफलं कारकाणि तन ।। अपि नित्यानित्यात्मनि सत्यपि सनि वान मापसंसिदिः मदनभावाभाविना न यम्माविशेपनि पतिः ॥ १७॥ पतया यया सत्परिणमपानं यदनापस्तु मा ।। भाति समीतिमिदिविना न तदनदिमाया हि यया १८ কি পলিমাৰ নম্বৰৰণাগালি ।। इति सि सि विना तदेवेनि निगरा पान ११ परि परिगर्न पया मीनिया गया नदेव पा इसिलि दुबारा स्वादिना न दिनि नयान् ।।

·पपाध्यायी तस्मादबसेयं समित्यानित्यत्ववादतदद ।। यस्पादेकेन विना न समीतिमिदिराध्यक्षात् ॥ २१ ॥ ननु भवतु सर्वथैव हि परिणामो विसशोऽथ सो वा हितसिदिस्तु सतः परिणामित्वाधयाकथंचि ॥ १२ ॥ तम पतः परिणामा समपि सानेकपसतो न था । न सपर्षचार्यकृते नित्येकान्तादिपक्षवत्सगत् ॥ २५ ॥ नापीटसंसिपे परिणामो विसरोकपक्षात्मा। सणिफेकान्तवदसतः माओवात्सतो विनाशादा ((२४॥ एतेन निरस्तोभूप्लीरवादात्मनोपराद्धता ॥ पदवनापामावापाववादी विरोध्यते वधुना ॥ २५ ॥ तदतभावनिषदो या परिणामः सतः स्वभारतण। दर्शनमधुना कि पुरस्सरं पक्ष्ये ॥ २६ ॥ जीवस्य पपा ज्ञान परिणामा परिणस्तदेवेति ।। समस्यौदाहतिरिति जानेनितिक्रमत्वको पाच्या ॥२७॥ पदिपा तदिह मान परिणामः परिणमम तदिति यतः स्वायसरे परसावं तसचं परत्र नपपोगान् ॥ २८॥ असापि च सन्दृष्टिः सन्निप परिणापतोऽपि फासांगा मातेरनतिकमतः सहसनियरधन एव ॥२९॥ ..

·पवाध्यायी.
अपि नययोगाद्विसदृशसाधनसिध्यै त एव कालांशाः ॥
समयसमय(१) सोऽपीति बहुमतीतित्वात् ॥ १० ॥
अतदिदमिह प्रतीतो क्रिया फलं कारकाणि हेतुरिति ।।
तदिदं स्यादिह सँविदि हि हेतुस्तत्वं हि चेमिया मेम ॥
'अयमर्थः सदसद्वत्तदवदपि च विधिनियरूपं स्यात् ।।
न पुनर्निरपेक्षतया तद्यमपि तत्वमुभयतया ॥१२॥
रूपनिदर्शनमेतचदिति यदा केवलं विधिर्मुख्यः ।।
अतदिति गुणो पृथक्वात्तन्मानं निरवशेषतया ॥३॥
अतदिति विधिर्विवक्ष्यो पुख्यः स्यात्केवलं यदा देशात् ॥
अदिति स्वतो गुणसादविवक्षितमित्यतन्मात्रम् ॥४॥
पविशेपाख्यानं ज्ञातव्यं चोक्तवक्ष्यमाणतया ॥
सूत्रे पदानुत्तिया सत्रान्तरादिति न्यापात् ॥५॥ ,
ननु कि नित्यमनित्यं किमयोभयमनुभपं च तत्वं स्यात् ।।
व्यस्त किमय सपस्तं क्रमतः किमयाक्रमादेतत् ॥ १६ ॥
सर्व स्वपरनिहत्ये सर्व किल सर्वयेति पदपूर्वम् ।।
स्थपरोपकृतिनिपिचं सर्व स्यात्स्यात्सदारितं तु पदम् ।।
अय सघया यथा सरस्वतोऽस्ति सिदं तथा प परिणामि
इति निलमयानिस सधैकद्विस्स्व मावतया ॥ १८ ॥

·पापामापी अपपर्यों पस्तु पदा केवलपिह पते न परिणामः॥ निलं तदन्यपादि सरै स्यादन्नपार्यनपयोगाद ।। ३९॥ अपि प यदा परिणाम: केवलपिड एपने नकिल वस्तु अभिनरमारानभिनवभावामारादनित्यानपान् ॥१०॥ ननु पकं सदिनि यथा सथा र परिणाम एव तरतम् ॥ परबत) पमन्यतरं प्रयतो हिसमं न तदिति पुतः ११ पप विकरसादिर सन्ति तपा पुगपदेव नुस्पतपा ।। पल्पते प्रमतस्ते प्रतिवादने रिति न्यायान् ॥४२॥ अप कि खरतरप्या विभ्यहिमाचरपुर्ग यथास्ति तया॥ भवतु रिवक्ष्यो मुल्यो विवक्षुरिछावशागुणोऽन्यवर: अप पकः फोऽपि यथा सिंहः साधुर्षियतितो देवा । सत्परिणामोऽपि तथा भवति विशेषणविशेष्यत्किपिति अप फिपनेकार्थत्वादेर्फ नामपारित किश्चित् ॥ अनिवानर व सम्पेतरगोविषाणवतिकमय ॥१९॥ अप कि फालविशेषादेकः पूर्व ततोऽपरः स्यात् ।। मामानामविशिष्टं पृथिवीरवं सपथा तथा किमिति ।। १६॥ अप किंकालकमनोऽध्युत्तर वर्तमानामिव पास्ति । भपति सपत्नीदपपिहया मियः मत्सनीकतपा॥१७॥ .

·पश्चाध्यायी.
अथ किं ज्येप्रकनिष्टभ्रान्द्रयमिव मियः सपसतया ।।
किमयोपमुन्दसन्दमल्लन्यायाक्लिनरेतरस्मान् ॥ ४८ ॥
फेवलमुपवारादिह भवति परवापरत्ववस्तिमय ||
पूर्वीपरदिग्दैनं गया तथा द्वैतमिदपुपैसतया ॥ ४२ ॥
किमयापाराधेयन्यायादिह कारकादिदैतमिव ।।
स यया घटे जलं स्थान स्यादिह जले यटा कम्विन् ५०
अय किं धीमांकरवत्कारणकार्यद्वयं यथाऽस्ति तया ।।
स यथा योनीभूतं तत्रै योनिनं तदन्यतरम् ॥५१॥
अय किंकनकोपलवकिशिस्न किश्चिदस्वमेव यतः ।।
प्रास्त्र सारतया तदितरमस्वं तु इयमसारतया ॥२२॥
अप किं वागर्थयमिव सम्पृक्तं सदर्यससिध्यै ।।
पानकवचनियमादर्यामिव्पक्षक देतात् ।। ५३ ॥
अय किमवश्यतया तद्वक्तव्यं स्यादनन्ययासिध्देः।।
भेरीदण्डवगुभयो। संयोगादिव विवक्षितः सिध्येत् ।।१४।।
अथ शिमुदासीनतया वक्तव्यं वा यथारचित्ताम।।
पदपूर्णन्यापादप्यन्यतरेणेह साध्यसिध्दः ॥ ५५ ॥
अय शिमुपादानवया स्वार्थ मृनीत फाभिदन्यतमः ॥
अपरा सहकारितया प्रकृनं पुष्णावि मित्रवचदिति ॥१६॥

·पचाम्पायी. १ मानुपदादेशः स्पानदत्तनमेव किमिनि यथा ।। एवं विनाश्य मूलादन्यतमः स्वयमदेति निरपेक्षः ॥२७॥ पप कि मुख्यतया विसन्धिरूपं दयं तदर्यकने । वामेतरकरवर्तितरज्जूपुग्मं यया सपिदमिति चेत् ॥२८॥ भवमशन्नत्वात्स्वेतरपक्षोभयस्य पातित्वात् ।। नाचरते मन्दोऽपि च स्वस्य विनाशाय कधिदेव यतः ५९ तप मियस्सापतधर्षट्पदेशितप्रमाणस्य ।। पाभूदभाव इति न हि दृष्टान्तो वर्ण्यने किलेत्या ॥१०॥ अपि प प्रमाणामा नहि नयपक्षः समः स्वरक्षायै ।। पापपविवक्षामा पदपसः कारकोऽपि नार्थकते ॥६॥ संस्कारस्य शादिह पदेषु वाक्पामतीनिरिति है। पापं प्रमाणमात्र न नपादुक्तस्य दुनियरत्वात् ।।६सा अथ धैवं सति नियमादुर दूपणद्वयं भवति ।। जयपक्षम्युतिरिति वा अमरतिवाद नरहेनुत्वम् ।। ६३ ।। विन्ध्यहिमाचलयुग्म शान्तो नेटमाधनायालम् ।। 'सदनेगले निपमादिच्छानीस्पताऽविषसश्च ।। ६४ ॥ नालमसौ दृष्टान्तः सिंहः साधुयेह कोऽपि नाः॥ दोपादपि स्वरूपासिदत्वारिकल पथा भलं मुरशि६५॥ ।

·२
पश्चाध्यायी.
नासिद्धं हि स्वरूपासिद्धत्वं तस्य साध्यन्यत्वात् ॥
केवलमिह रूढिवशापेक्ष्य धर्मद्रयं यथेच्छत्वात् ।। ६६ ।।
अग्निवैश्वानर इव नामद्वनं च नेष्टसिध्धर्यम् ।।
साध्यविरुद्धन्वादिह सन्दृष्टेरय च साध्यशून्यत्वात् ।।
नामदयं किमर्यादेपेक्ष्य धर्मद्वयं च किमपेक्ष्य ॥
अयमे धर्मामावेऽयलं विचारेण धर्मिणो भावात् ।। ६८॥
प्रथमेतरपक्षेऽपि च मिनपमिन्नं किमन्ययातदिति ।।
भिमं चेदविशेपादुक्तरदसतो हि किं विचारतया ॥३९॥
अथ चैद्युनसिद्धत्वात्तनिप्पत्तियोः पृथक्वेऽपि ।
सर्वस्य सर्वयोगात्सर्वः सर्वोऽपि दुनिचारः स्यात् 11011
घेदन्वयादभिन्न धर्मद्वेनं किलेति नयपतः ।
रूपपटादिवदिनि कि किमय सारद्रव्यवचेति ॥ ७ ॥
भारद्वयवदिदं चेदनुपादेयं पिथोऽनपेक्षता ॥
वर्णनतरविशेपन्यापान नयाप्रमाणं वा ।। ७२ ॥
रूपपटादिवदिति चेत्सवं प्रकृतस्य सानुकूलत्वात् ।
एकं नामद्वयाइमिति पक्षस्य स्वपं विषावाद ॥७॥
अपि चाकिञ्चित्तर इव सव्येतरगोविपाणदृष्टान्नः॥ .
सुरमि गगनारविन्दपियायपासिंदायान्तात् ॥ ७॥

·पचाध्यायी २ यतः पृथगिति शिविरसत्परिणामातिरिक्तमिद वस्तु ।। दीपमाशयोरिक एम्फिनमिव तयोरपान ।। ७५ ॥ आपा नामविशिष्टं पृथिवीत्वं नेह भवाने स्टान्तः ॥ भयवर्तित्वादुमयोः स्वेतरपसदयस्प पातित्वात् ॥ ७९ ॥ परपक्षस्तारत्नमर्तिवान स्वतः प्रतिज्ञाया असपर्यसाधनसास्वयमपि वा पापा स्वपक्षस्य ॥७॥ तत्सापनिरप वा यदि वा नित्यं निसर्गनी वस्तु ॥ स्पादिर पृथिवीत्वतपा नित्यानित्यं पापकतपाisan अपि च सपनायुग्मं स्पादिनि हास्यास्पदोपमा रहिः॥ इह यदसिदविरुदानकान्तिकदोपाष्टरवाद ।। ७१ ।। माता मे कम्पा स्यादित्यादिचदपि विरुध्दवारपत्वात् ।। फतफत्वादिति हेतोः क्षणिकान्तालू विचारतया ८० দুনিমাৰ ৰিপাছাঃ }} सनि घा यर्मिणि तत्रे याऽऽश्रयासिध्ददोपलाद ८१ भीप कोऽपि परायः सोऽपि पर: सर्वथापापवाद ।। सोऽपि परापत: स्यादिसनवश्यामलदोपत्र ॥ ८॥ मामियासपर्यो यान्तः फारकादिवदि पतः ।। समयभिचारित्वादिह पक्षसिस्पिानिय 11||

·पमाध्याची.
सो गासा हि पया म्यादेकान्पनि नयैर नानात्वं ।।
स्थाल्यां दधीनि हेनोय॑भिनाग कारकः फयं न स्यात् ।।
अपि सव्यभिचारित्वं ययाफयधिन्मपसायन् ।।
नयतः परपक्षरिपुर्यया तयाऽरिः स्वयं म्नपक्षम्य ॥८॥
साध्यं देवांगाहा सत्परिणामदयस्य मांगसम् ॥
सत्साम्येकविलोपे कस्यांगा अंशमात्र एवांगः ॥ ८६ ।।
नाप्युपयोगी कचिदपि यीनांकृरवादिहेनि दृष्टान्नः ।।
स्वावसरे स्वावसरे पूर्वापरमावमाविन्यात् ।। ८७ ॥
पानावसरे नांवर इव वीनं नांपुरसगे हि यथा ॥
न तथा सत्परिणामदैनस्य तदककालत्वात् ॥ ८८ ॥
सदभाचे परिणामो मवनि न सत्ताक आश्रयाभावात्
दीपामावे हि यया तत्मणमिव दृश्यने प्रकागो न ||८||
परिणामाभावेऽपि च सदिति च नालम्बते हि सचान्तान्
स यथा प्रकाशनारी प्रदीपनायोऽप्यवश्यपध्यक्षात् ॥२०॥
अपि च क्षणभेदः किल भवतु यदीदेष्टसिदिरनायासात्
साऽपि न यतस्तथा सति सनो विनाशोऽसतय मर्गःस्यात् ॥
कनकोपलवदिहपः क्षमते न परीक्षितः क्षणं स्थानम् ॥
शुणएणिभाषामायायतः स्वयमसिद्धदोपारमा ॥ १२ ॥

·No text on this page.

·४१
माध्यायी.
कार्यम्पत्ति निमित्तानुद्वतं न ततोऽतिरिक्त चेत् ।।
सम्म यतस्तनियमग्राहकमिव न ममाणमिह ॥ २॥
एवं मियः सपक्षद्वैतवादित्यपि न साधुदृष्टान्तः ॥
अनवस्थादोपत्वापयारिरस्यापरारिरपि यस्मात् ॥१
कार्यमपि नियतत्वाच्छदेते न ततोऽतिरिक्तं चेत् ।।
सम पतस्तनियमग्राहकमिव न पाणपि।।४।।
वामेतरकरवर्तितरग्युग्मं न ह दृष्टान्तः।
पापितविपयस्वादा दीपाकालात्ययापदिष्टत्वात् ॥५॥
सदारपमुपादानं कारणसहि कार्यकत्वात् ।।
अस्त्यनतिगोरमतं दधिग्धावस्यपोर्पयाऽपक्षात् ॥६॥
मुन्दोपसन्दमसदेतं दृष्टान्ततो मतिमातम् ।।.
सदसदसपापचेरितरेतानियतदोपरखान् ॥ ॥
सत्युपन्देमुन्दो भवति च मुन्ने किलोपगन्दोऽपि ।
एकस्यापि न सिदिः क्रियाफलं वा तदाऽऽत्मपदोपाद
भय चंदनादिसिदं नात्यापहसावदेवो॥
तारिन तन किन त्यतं दोपाल पदवत् ॥ ९॥
प्टान्तामाता इति निसिमा समाप्पएपरसात् ।।
प्रयोगशाशनालय या स्पो ॥१०॥

·पसायी सत्परिणामादत स्पादविभिप्रदेशवबाद ।। सरपरिणामने स्पादपि टीपमझाश्योरेव ॥११॥ अपरा जलकहोलरदद्वत देतमपि च तइटैनम् ।। पन्मए निमजमाप्पुम्मन्ननिपग्नदेवति ।। १२ ।। पटमूतिकोरिय पा देने सदसरददनम् ॥ निरप मापनपा पदनिलं पटत्वपातपा ॥ ११ ॥ अपपर्पः सपिसं तदभिनाया तदेचदम् ।। म तदेवेदं निपमादिति मतीतय समनित्यं स्यात् ॥१४॥ मप्युमपतिमाशदेकं सफफालमेकोलेः ।। पप्पनुपर्प सदेवमपरमाणादिवादरम्पत्यात् ॥ १५ ॥ यस्तं सपयोगामित्व नित्यत्वणप्रतस्तस्य ।। मपि प समस्त पदिति प्रमाणसापेक्षतो विवक्षापा १५ नविरुध्द कमवति च सदिति सपोऽनादितोऽपि परिणामि मापद दित्सपि न विरुदै सदैफरूपलान् ।।१७।। ननु तिमिह जगदसरण विरुदधर्मद्यापिरोपलात् ।। सपमपि शपदोलान्दोलिन इस पलितपतीतिः स्यात् कधिग्निमानित्यं सदिति मतीयमानोऽपि ।। सदनित्यमिति विपसे सति घरपे स्पाक विनियस्या

·माध्यापी.
.
इच्छन्नपि मदनित्यं भवति न निश्चितपना जनः कचिन्
जीवदवस्थत्यादिह मनित्यं तंदिरोपिनोऽध्यमात् ॥२०॥
तत एव दुगविगम्यो न श्रेयः श्रेय बनेकान्तः ॥
अध्यात्ममुग्वदोपारसव्यभिचारो यनोऽचिरादिति चेन्|
तन यतस्तदभाव बलवानस्तीह सर्वये कान्तः ।।
सोऽपि च सदनित्यं वा सन्नित्यं वा न सायनायालम् ।।
सनित्यं सर्वममादिनि पो विक्रिया कुनो नायात् ।।
तदमावेऽपि न तत्वं क्रियाफलं फारफाणि यावदिति
परिणामः सदवम्याकर्मत्वादिकियेति निर्देशः ॥
तदभावे सदभावो नासिदः मुपसिददृष्टानात् ।। २४ ॥
अय तयया पटस्य क्रिया प्रनिदेति तन्नुसयोगः ।।
भवति पटामावः किल तदमावे यया तदनन्यात् ॥२५॥
अपि सायनं क्रिया स्पादावर्गस्तत्फलं प्रमाणत्वात् ।।
तस्कर्ता नाकारकमेतत्सर्वं न विक्रियामावान् ॥ २६ ॥
ननु का नो हानिः स्यादव तया कारकायमावध ।।
"अर्यात्सन्नित्यं फिल न घोषषमातुरे तमनुनि ।। २७॥
सत्यं सर्वपनीपितमेतदमाववादिना पावत् ।।
:यरसचत्सणिकादिवि यावनोदेनि अंसददृष्टान्तः ॥ २८ ॥

·पपदादी, पास पागदनिल मरपति किल पर: ॥ मागेर ममी नादवि ममा तपः परमात् ॥२९॥ भविपामति पो भनि निमारने रसरताप ॥ पामावादिति स्पानिमाम्यरादिनामित हि॥ भरिए पदपायमानः पर्याय मदमारसापनापारम् ॥ सामान निमीपप्परगावादिषयमीमसान् ॥११॥ भाप पसपिल भरमारनपिस पपा नदेदम् ।। नाभिमानमाणिसान्तस्य पाना ॥१२॥ निसामादित्य निसान मरासिदिःपात् ।। सामान्यापागविनि निस्लानिलामर स्तम्तारम् ३३ मनु पं: दिनि म्याजिम म्यादयोमर्द पैनन् । अनुपपमिनि निशप पूर्णपदयान्यथा लिमिति १४ एवं गति या सदन चोभयं पनपयोगात् ।। नए सा मदेर सदने पा सदममाणसात् ॥१५॥ अपनाया संदेर म्यादविभिमप्रदेशवलाता ॥ गुणपर्यायांतरपि निरंशदेशादापण्टसापापात् ॥ १६ ॥ इयण संत्रण व पाना पाए भाषन ।। सदगडी नियमादिति यथाऽधुना पलने दिखत्म १७

·No text on this page.

·पघाध्यायी. यदि वा सा बदनस्य स्यादिनि पक्षोऽसमीक्ष्यमारित्वात् 'प्यतिरेकाभावः किल भरति तदास्यस्य सतोऽप्पडापत्वात् एतेन निरस्तोऽभूनानास कसत्ववादीति ॥ प्रत्येकमनेकम्मति सहन्पं सन्गुणो यधे यादि ॥४८॥ क्षेत्र प्रदेश इति वा सदधिष्ठानं च भूनिवासथ ।। तदपि स्वयं सदेव स्यादपि पावन सत्यदेशस्थम् ॥४९॥ अथ ते विधा प्रदेशाः फभिनिरंभरदेशमात्रांशात् ।। चिदपि च पुनरसंरुपदेशमयं पुनरनन्नदेशरपुः ॥२०॥ ननु च गशुशादि यथा स्पादपि संन्यातदेशि सत्चिति चेन् न यतः शुद्धादेशरुपचारस्याविवक्षितवादा ।। ५१ ॥ अयमर्थः सया यथैकदेशीत्यनेकदेशीति ।। एकमने च स्यात्सत्येकं तम मट्यान्यायान् ।। ५२॥ अब यस्य यदा यावचनेकदेशे ययास्थित सदिति ॥ सवायत्तस्य तदा तथा सदितं च सर्वदेोषु ॥५॥ इत्यनवद्यमिदं स्पारणमुद्देशि तस्य सत्र पया। क्षेत्रणाखण्डितत्वात्सदेफपित्सब नपविभागोऽयम् ॥५४॥ न पुनथैकापवरफसञ्चारिताने मदीपवरसदिनि ।। हि यथा दीपसमदी प्राशरदिस्तया न स

·-
१२
पश्चाध्यायी.
अपि तत्र दीपशमने कम्मिपित्तत्पकाशहानिः स्यात् ।।
न वया स्यादविवक्षितदेगे तदानिरेकरूपत्वान् ॥ ५६ ।।
नात्र प्रयोगकं स्यानियतनिजाभोगदेशमात्रयम् ॥
तदनन्ययात्वसिद्धौ सदने क्षेत्रनः कथं सादा ॥२७॥
सदनेक देशानामुपसंहारात्मसर्पणादिति चेन् ।।
म यतो नित्यविभूनां व्योमादीनां न तब्दि तदयोगात् ।।
मपि परमाणोरिह या कालाणोरेकदेशपावसात् ।।
कथमिव सदने स्पादुपसंहारमसर्पणामायात् ॥ ५९॥
ननु च सदेकं देौरिव संख्या सपिनुमशरपत्वान् ।।
"भपि सदने देशेरिस संरूपानेरुतो नपादिति चेत् ।।
न यतोऽशस्यविवेचनमेकक्षेत्रावगाहिना चास्ति ।।
नएकत्वमनेकत्वं न हि तेषां तथाऽपि सदयोगाद ॥११॥
नननु वै यया प्रदेशाः सन्ति पियो गरिमतकप्रधान
मन तथा सदेकत्वाकनामानि सनि ॥ १२ ॥
नसत्सं तर निदानं किमिति तदपणीपमेव पात् ।।
प्रविनाखण्डिनपिन सरस्यादेकमने देगराऽनि ॥६॥
अननु नत्र निदानमिदं परिणममाने यदेकदेवमय ।।
गोरिव पशिल परिणपर्न देशेषु ॥ १४ ॥

·पाध्यायी. तन यतस्तदायमित्र प्रमाणेच नास्त्यष्टान्नात् ।। फवलपवयमामादपि वा व्यतिरेकिण नदीमदेः॥६॥ ननु कस्मिन्देशे कस्मिंश्चियनरेऽपि हेनुमान ॥ परिणमनि परिणपनि हिदगाः सर सदेवीपनि वन् न यतः सव्यभिचारः पक्षेऽनेकान्नित्यदोपवाद ।। परिणमति समयदेशे तशा परिणमन्नि पेनि यथा । व्यतिरेके वारयमिदं यदपरिणमति सदेशदेशे हि। इचिदपि न परिणमन्ति हि तशरः सर्वनः सदेकत्वात् ।। तम पतः सति सति वै व्यानरकाभाव एव भवनि यथा वदेशसमयभावैरसण्डितत्वान्सना सतः सिदा ॥ ६९ ॥ एवं पकेऽपि इरादय (1) नेतन्या हि लक्षणाभासा }} यदि क्रिश्चिारित्वादवानपिकारिणोऽनुकाः ॥ ४०॥ कानः समयो यदि वा गरेशो वर्तना कृतिश्चार्यात् ।। तेनाप्यन्टिनवाद्भवति मदेकं तनपयोगात् ॥ ७॥ अयमर्थः सन्मालामिह मंस्थाप्य प्रवाहरूण ॥ अपनो व्यस्तसमस्तरितस्तता वा विचारपन्न पुपाः ॥ सबैकापसरस्य यथावपारगस्ति सत्सर्वम् ।। सविसरसदितं तपारधागरित सत्सर्वम् ।। ७१ ५

·४
पश्चाध्यायी.
न पुनः काल मम दो यया शरीगदिदिति दी।
अपि नहाना हानिन नया दिन हानिरव सनः ।। ७४
ननु भनि पूर्वभावध्यमान दिग्य सनः ।।
म्यादपि ननगेनामाओवादन हानिग्य सनः ॥ ७ ॥
नवं सनी गिनागादमतः गगांदमिदमिदानान् ।।
सदनन्ययाऽय या सदनिय कारतः कर्य नम्य ॥७१
नामिन्दमनित्सव मनानतः कालनोऽप्यनित्यम्य ।।
परिणामियानियनं मिद नजलरादिष्टानात् ॥७॥
नम्पादनायपिद परिणपमानं पुनः पुनः पदार।।
म्पादक कालादरि निनमयागादयन्दिननादा ॥ ७८ ॥
मावः परिणाममयः गनिपिगपीध्या समा: स्यात्
मानिः सम्पमा लक्षामिद गुणा पांय ।।१।।
नेनारया म्यादेः मौकदेशनयागा।
मागीपटमधुना रिलायने गारगनपा ॥10॥
এ পানি বা শ্বাবি শ্যা শৃগালি ।
पश्यन्तु भावमा नि मागेपपिर शिविद ।।
पई मान्यतां मार समय यानशिदिति ।।
गानी मागवित व्यमममग्नानागनारत् ॥ ८॥

·पचाध्यायी. १५ न पुनर्यणुकादिरिनि स्मन्यः पुलपयोऽस्त्यशनां हि ।। लपुरपि भवनि लघुन्वे सनि च महत्वे महानिहास्ति यथा अयमर्थो वस्तु यदा लक्षन विवक्षिकभावन ।। नम्मा सदिति स्यात्मन्मानः म च विवक्षिता भायः ।। यदि पुनरन्पतरेण हि भावेन विधि सदेय स्यात् ।। तन्मात्रं मदिति स्यात्मन्मा स च विवक्षितो भावः ।। अनापि च मन्दृष्टिः कनकः पीनादिमानिहास्ति यया ।। पीतन पीनमानो भवनि गुरुत्वादिना प तन्माः॥८६॥ न च फिश्चितीतत्वं किञ्चिस्निग्धत्वमस्ति गुरुला प तेपामिद समायादस्ति मुवर्णग्रिसमसमासः ।। ८७ ॥ इदमत्र तु नात्पर्य यत्नत्वं गुणः सुवर्णस्य ।। अन्तलीनगुस्तादि वक्ष्यते तद्गुरुवेन ।। ८८॥ मानत्वं जीरगुणस्तदिर विवसायसान्गुरबन्ध स्यात् ।। अन्नहीनत्वादिर तदेकसा तदात्मकत्वाच ॥ ८९ ॥ ननु निर्गुणा गुणा इति सूत्रे मूक्तं पाणतो हादः ।। सकिमान गुण इनि विवक्षित स्यात् बन्न ।। ४९०॥ सत्सं लक्षणभेदागुणभेदो निस्लिक्षणः स स्यात् ।। सेपा तदेकसचादरखण्डितत्वं प्रमागतोऽपक्षात् ॥ ११ ॥ श ·पश्चाध्यायी. तस्मादनवद्यापदं भावनाखण्डितं सदेकं स्यात् ।। तदपि विवक्षावशतः स्यादिति सर्व न सर्वयेति नयात् ।। एवं भवति सदेकं भवति न तदपि न निरंकु किन्तु ।। सदने स्यादिति किल सप्रतिपक्षं यथा प्रमाणादा ।। अपि च स्यात्सदनकं तद्रव्याचैरसण्डितत्वेऽपि ॥ व्यतिरेकेण विना यन्नान्वयपाः स्वपक्षरक्षार्थम् ।। ९४ ।। अस्ति गुणस्तलक्षणयोगादिह पर्ययस्तथा च स्यात् ।। तदनेकत्वे नियमात्सदन द्रव्यतः कयं न स्यात् ॥१५॥ यत्सत्तदेकदेशे तत्तदेशेन तद्वितीयेषु ॥ मपि तदितीयदे सदन क्षेत्रनय को नेच्छन् ॥१९॥ यससदेककाले तत्काले न तदितरत्न पुनः॥ अपि सत्तदितरकारले सदने कालोऽपि सदश्यम् १७ तन्मात्रत्वादको भावी यः म न तदन्यभाषः स्यात् ।। भवति च तदन्यमायः मदने भावतो भरेमियनम् १८ पी विधिनायादान निर्दिष्ट एव दृष्टान्नः॥ अपि गौरवामद्गायदि या पुनरूतदोषमया ॥१९॥ नमादिह मदक सदन स्यामदेव युक्तिरा।। अन्यतरस्प दिलो पपिशाप दुर्निगरपान ५..

·पपायावी. भपि सर्वथा सदेकं स्पादिति पक्षो न सापनायाटम् ।। इह सदवयवाभाचे नियमात्सदवयविनोऽध्यभावत्वात् ॥१ अपि सदने स्यादिति पक्ष कुशलो न सोवि पतः ॥ एकमने स्पादिनि नानेकं स्यादनेकमेकैका ॥२॥ उक्तं सदिति यथा स्पादेकमने मुसिदायान्तात् ।। अधुना तहामात्र प्रमाणनपलक्षणं वक्ष्ये ॥३॥ इत्युक्तलागेऽस्मिन्निरुदधर्मयात्मके तसे ॥ तत्राप्यन्यतरस्य स्पादिह धर्मस्य वाचकच नयः ॥ ४॥ द्रव्यनयो भावनयः स्यादिति भेदाद्विधा च सोऽपि यथा पौगलिक फिल शो द्रव्यं भावय विदिति जीवाणः यदि पा ज्ञानविकल्पो नयो विकल्पोऽस्ति सोऽप्यपरमार्थ: नपतो ज्ञान गुण इति मुदं यं च किन्नु तयोगात् ।। ज्ञानविफल्यो नप इति तत्रयं प्रक्रियाऽपि सपोग्या ।। ज्ञानं मानं न नपो नपोऽपि न मानमिा विकरातात् ।। उन्मजति नयपसो भवनि विकलो विवक्षितो हि यदा।। न विवक्षितो विकल्ला सपं निमजति सदा त नया सन्दष्टिः स्पष्टेप स्यादुपचारायया पटज्ञानम् ॥ ज्ञानं ज्ञानं न पटो घटोऽपि न ज्ञानमस्ति स इनि पटः।

·पशपायो. इदपत्रनु नागपसमा नाशिकलामा पठयानि दुनोगः प्रगती दिल मगाऽपि बलात् ॥ ५१० मापनयया गया मम्ममा मन्यमान इस कमिन् ॥ मनिकन्यमनिकापनि मदिनि विकलास्य दुनियारवान् स्न बा गम वा पायानन्यमार्गमयम् ॥ मानं सन्मपमिति वा नयफल्मो वाग्विलासत्वात् ॥१२॥ अवोरय यमनुश्य प्रनिनियनं प्रतिविमिष्टमे केकम् ॥ सश्शाकरणं यदि या नागपचर्यते च नपः ॥१३॥ बय मयथा ययाऽमेरोयं धर्म समातोश्य ॥ -वष्णोऽनिरिनि वागिह तासानं या नयोपचार: स्यात् ॥ इह किल छिदा निदानं स्यादिह परशुः स्वगन एव यथा न तथा नयः स्वतन्नो धर्मविशिष्टं करोति वस्तु पलान् ।। एकः सर्वोऽपि नयो भवति विकल्पाविशेपतोऽपि नयाद अपि च द्विविधः स यया स्वविपयभेदे विकरद्वविध्याद एको द्रव्यार्षिक इति पर्यायाथिक इति द्वितीयः स्यात् ।। सर्वेषां ध नयानां मूलमिवेदं नयी यावत् ॥ १७॥ द्रव्यं सन्मुख्यतया केवलमर्थः प्रयोननं यस्य ॥ 'पनि द्रव्यायिक इति नपःस्वपालयसम्मकथैकः।। १८.

·यादी.
अशा वर्षापा इति सन्मध्ये यो विपक्षियः॥
बर्षो पानि पसः पर्यापार्षिकनयात्वनेका ॥१९॥
अधुना रूपदर्शनं सन्दष्टिपुरस्सरं शोधे ।।
सुतमिर मर्प भवनि प याऽनुभूतपूर्व सन् ॥ ५२०॥
पर्यापापिसनय इनि यदिशा वहार एव नामेति ।।
एफार्थो एस्मादि सर्वोपचारमा: स्पार ॥२१॥
प्पपदरणं सारा स्थादिति सातो न परमार्थ:।
स पथा गुणगुणिनीरिक सदभेदे भेदकरणं स्यात् ॥ २१
साधारणगण इति या पटि पासाधारणः सतस्तस्य ।।
पनि विवो हि यदा व्यवहारनपस्तदा पान् ॥ २१
फटमास्तिक्यमतिः स्यादननयपिणस्तस्य ।।
गुणसनावे नियमाद्रप्यास्तित्वस्य शुमतीतत्वात् ॥ १४॥
म्यवहारनयो देया सभूनस्त्वय भवेदसम्नः ।।
सतम्लद्गुण इति पवारस्तत्मचिमानत्वात् ॥२५॥
अत्र निदान प यथा पदसाधारणगुणो विनास्पात् ।।
अविनोऽय पाऽपि प सरसाधारणगुणो न वापतराव
अस्वगये फापनि नदितरवावनि निषेपबुदि: स्पाद
इतरमिपिनो नय इति भेदाभियोन नया ॥२७॥

·पश्चाध्यायी..
अपि वाऽसदनो योऽनुपचरिताख्यो नयः स भवति यथा
क्रोधाचा जीवस्य हि विवक्षिनायेदयुदिभवाः ।। ४६ ।।
फारणमिह यस्य सतो या भक्तिः स्यादिमावभावमयी ।।
उपयोगदाविष्टा सा शक्तिः स्याचदाप्यनन्यमयी ४७
फलमागन्तुकमावाः स्वपरनिमिचा भवन्ति पावन्तः ॥
शाणिकत्वान्नादेया ति युद्धिः स्यादनात्मधर्मत्वात् ।। ४८
उपचरितोऽसद्भूतो व्यवहाराख्यो नयः स भवनि यया
क्रोबाधा आदीयकाश्वितवेदिमा विवक्षाः स्युः ४९
पीनं विभावभावाः सपरोमपहेतवस्तथा नियमाद
सत्यपि शक्तिविशेपे न परनिमिचादिना भवन्ति यतः ।।
तरफलमविनामावासाध्यं तद्युदिपूर्वका मावाः ॥
तत्सचामा पनि सायनमिह बुदिपूर्वका मावाः ।।११
न तु चासनादि भवति स यत्सतगुणारोपः॥
दृष्टान्तादपि च यया जीवो वर्णादिमानिहास्त्विति च ॥
उन्नयनो न नयारले किन्नु नपामासमञ्चका सन्ति ।।
स्वयमप्यतद्गुणत्यादठयबदारा रिशेपतो न्यापात् ५१ ॥
तदभिज्ञानं चैव घेनगुणलक्षणा नया मोक्ताः ।।
वन्मिध्यारादत्वादम्नवाहादिनाऽपि विध्यारण्याः ५४॥

·रसम्यापी.
दादोऽप यथा पालीवो गर्णादिमानिधास्तीति ।।
इत्युक्ते न गुणः स्यात्मत्युन दोपस्तदेकयुध्दत्वात् ॥ ५९
ननु किन पस्तुपिचारे भवतु गुणो वाय दोष एवं यतः ॥
न्यापपलादापातो दुर्वार: स्पामयपवादम ।। ५६ ॥
सलं दुर्शरः स्यामपमवारी यथा प्रमाणात ॥
दुरिय तथा स्यात्सम्पम्पिध्येनि नपरिशेपोऽपि ॥५७
मर्थविकल्पो ज्ञान भवति नंदकं विकल्पपात्रत्वात् ।।
मस्ति प सम्पग्मानं विध्यासाने विशेषरिपपत्वा ५८
सत्रापि यथावस्तुशानं सम्यग्विशेषतः स्यात् ॥
अथ घेदयगावस्तुशान पिप्पाविशेपहेतुः स्पात् ।। ५९ ॥
सानं यथा तथासो नयोऽस्ति सर्वो विकल्पमात्रस्वान् ।।
सवापि नपः सम्यक् तदितरथा स्यानपामासः ।। ६० ।।
सदगुणसविज्ञानः सोदाहरणः सहेतुरय फलवान् ।।
पोनियः स नयः स्यादिपरीतो नपो नयाभासः ६१
फलपस्न नपान भाम्पमवश्यं मपाणवदियतः ।।
स्पादयविषमार्ण स्युस्तदवपवा नपास्तदेशत्वात् ६२॥
समादनुपादेयो प्पयहारोतद्गणे नदारोपः ।।
पष्टफलाभारादिह न नयो पर्णादिपान्यया जीवः ।।११

·90
पश्चाभ्यापी.
• ननु वं मति नियमादुक्तामद्भूतलक्षणो न नयः ।।
भनि नयाभामः फिल क्रोदादीनापतद्गुणारोपान् ६४
नवं यना यथा ने प्रोपराचा जीवमम्परा भावाः ॥
न नया पुद्गलवपुषः सन्ति च वादयो हि बोनम्य ६५
अय सन्नि नयामामा ययोपचारारुयनुदृष्टान्ताः ।
अत्राच्यन्त केचिदेयतया वा नयादिशुध्धर्यम् ।। ३६ ॥
अस्ति व्यवहारः किल लोकानामयमरचदिवा।।
योऽयं मनुनादिवर्मवनि स जीवस्ततोऽप्यनन्यात् ॥
सोऽयं व्यवहारः स्यादव्यवहारा ययाम्पसिध्दान्नात् ।।
अप्यामिदालन् नासिध्द स्यादनेकर्षिगात ॥ ६८ ॥
नाचं कारणमिदमकक्षेत्रावगाहिमा यत् ।।
सर्वदयपु यनम्नयाचगाहावेदनिव्याप्तिः ॥ ६९ ॥
अपि मानि यन्ध्यवन्धकमायो यदि पानयाने सक्षमीमति
सदनेक नियमानत्यस्य सतोडपगिध्दावा ॥७॥
প্রয় বনবিধিনিৰলৈ বিষ।
नयनः सय खतो चा परिणममानस्पनियतापा
आरोनियामासो पानि पपा मनस्य नस्य गमः ॥
ना मोका जीवः स्यादपि नोकर्म कर्मः ॥ ७ ॥

·पभाध्यायी. नाभामत्वममिदं स्यादपसिध्दान्तना नयस्यास्य । सदनेकत्व सनि फिल गुणसंक्रान्तिःक्ता प्रमाणादा ॥७३॥ गुणसंक्रान्तिमृते यदि कर्ता स्याकर्मणय भोक्ताऽऽत्सा सर्पस्य सर्वसहरदोपः स्यात्सर्वश्न्यदोपत्र ।। ७४ ।। अस्त्पत्र भ्रमांतर्भावस्याशुध्दपरिणति प्राप्य ॥ कर्मरत्व परिणपने स्वयमपि मर्तिमयतो द्रव्यम् ।। ७५ पदमत्र समाधान कर्ता यः कोऽपि सः सभावस्य ।। परमावस्य न फर्ना भोक्ता वा निमित्तमात्रेऽपि ॥ ७६।। भनि स यथा दुलालः फर्ता भोक्ता यथाऽऽत्ममावस्य न तथा परभावस्प प फर्ना भोक्ता कदापि कलगस्य ॥ सदभिज्ञानं च यया भवनि घटो मृत्तिकास्वभावेन ।। अपि मृण्मयो पटा स्याम स्पादिह घटः कुलालमयः ॥७८ अप घटकर्ताऽसौ घटकारो जनपदोक्तिलेशोऽयम् ॥ दुरो भवतु तदा फा नो हानिर्मदा नपाभासः ॥७॥ अपरे पहिरात्मानो मिथ्यावाद वदन्ति दुर्मतयः ।। यदयुद्धेऽपि परस्मिन् फर्ता भोक्ता परोऽपि भवति पया सोयोदयभावान् गृहपनधान्यं फलप्रपुत्राय ।। रस्पमिह करोति नीरो भुनक्ति पास एर जीवथ॥८१ ·मन या मालिकामामारगोन नमः ॥ NEL: शीनामागुणा1१४ जीमा भागः॥ THITT गतिविणापोलीमा १५ भामामा राना। winitमा नागि ॥4॥ HTTER मनासा॥ 3. Amit मीना॥ im ROHIमिमा *AtITAINER6॥ MARATTIMधिगा ॥ म: Imraniumin 04॥ TaTIRE नानपानमा १RATISEMilfAHI1301 नयनिftefan || 1. In fसपमान नामी का 11 • ments ·पमापायी. नामामतमसिध्दं स्यादपसिध्दान्तनो नपत्याए । सदनेकले सनि मिल गुणसंक्रान्तिाक्नाममाणादा ॥७२॥ गुणसंकान्निमृन यदि फर्ता पाकर्मणय भोक्ताऽऽत्मा ॥ सर्वस्प सर्वसहरदोप: स्यात्सर्वशून्यदोपत्र ॥ ७४ ।। अस्त्पत्र भ्रमानुजीवस्यादपरिणति माप्प ॥ कर्मत्व परिणमते स्वयमपि मतिमयतो द्रव्यम् ।।७५ ।। पदमा समाधान कर्ता पः कोऽपि सः स्वभावम्य ।। परमावस्य न फर्ना भोक्ता या निमित्तमात्रेऽपि ॥ ७६।। भवति स यथा कुलालः फर्ना भोक्ता यथाऽऽत्यभावस्य न तथा परभारस्प च कर्ता भोक्ता कदापि कलशप ।। सदभिज्ञानं च पया पति पदो मृत्तिकास्तभावेन । अपि मृण्मयो पटः स्याम स्यादिह घटः कुलालमयः ।।७८ अय घटकर्ताऽसौ पटकारो जनपदोक्तिलेशोऽपम् ।। दुर्वारो भवनु नदा फा नो हानिर्पदा नयाभासः ॥७॥ अपरे पहिरात्यानो मिथ्यावादं पदन्ति दुर्मतयः । पदयुद्धेऽपि परस्मिन फर्ना पाना परोऽपि भवति यथा सदेवोदयभावान् गृहयनपान्पं फलमपुत्राय ।। स्पमिद करोति नीनो मनक्ति पा स एव जीव +r

·पचाध्यायो.
ननु मात गृहयनिनादौ मानि मुर्ग मागिनामिहाध्यक्षा
असनि च तत्र न नदिदं तत्तका स एव तोक्ता ।।
सत्यं परिक्रमिदं परमिट नदपि न परत्र सासम् ।।.
सति यदिरऽपि यतः फिल कपाश्चिदम्यादिनुवाइ
इदमत्र तात्पर्य भवतु स काध्य वा न मा भवतु ॥
मोक्ता स्वस्य परस्य च ययास्यश्चिधिदात्यको नीकः।।
अयमपि च नयामासो भवनि मियो चोध्योपमम्मन्यः
झानं शेयगतं वा मानगतं देसमेतदेव यया ॥ ८५ ।।
चम् रूपं पश्यनि रूपगतं तन्न चरेब यया ॥
ज्ञानं शेयमति च गगनं या न भवति तदसानम् ॥ ८६
इत्यादिकाश्च बहवः सन्ति यथालागा नयामामाः ॥
तेपांमयमुद्देशो मयति विलक्ष्यो नयानयामामः ।। ८७ ।।
ननु सर्वतो नयास्ते किनापानोऽय वा कियन्नव ॥
कयमिव मिथ्यार्थास्ते कथमिव ते सन्ति सम्यगुपदेश्याः
सत्यं यावदननाः सन्ति गुणा वस्तुनो विशेपास्याः ॥
तावन्तो नयवादा वनाविलासा विकल्याचाः ।।८।।
अपि निरपेक्षा मिथ्यास्त एव सापेसका नयाः सम्यम्
भविनामाक्त्वे सति सामान्पविशेषपोय सापेशात् ५९०

·पमाध्यायी. सापेक्षत्वं नियमादपिनाभावस्वनन्यपासिदः।। भविनामारोऽपि यथा येन विना जायते न सरिसदिः।। मस्त्युक्तो यस्य सतो यनामा यो गुणो विमोपात्मा ॥ सत्पर्यापविशिष्टास्तमामानो नया ययाऽऽम्नाया ॥२२॥ अस्तित्वं नाम गुणः स्यादिति साधारणः सतस्तस्य ॥ उत्पर्यायथ नयः समासतोऽस्तित्वनय इति वा ॥९॥ माईत्वं जीवाणोऽस्त्वय वैभाविकोऽथवा भावः॥ चपर्यायविशिष्टः फाईवनयो यथा नाम ॥ ९४ ॥ अनया परिपाट्या फिल नपचक्र यावदस्ति योद्धव्यम् ।। एकैफ धर्म प्रति नयोऽपि पैकेक एव भवति यत्तः ॥१५॥ सोदारणो यावामयो विशेषणविपरूपः स्यात् ।। व्यवहारापरनामा पर्यापार्यों नयों न द्रव्याः ॥ ९॥ ननु चोक्तलपण इति यदि नद्रव्याधिको नयो निपपाद॥ फोऽसौ द्रव्याधिक इति पृष्टास्तशिमाहुरापार्याः।।९७॥ ध्यपहारः प्रतिपेपस्तस्य मतिपेधकय परमार्थः।। व्यवहारमतिपेयः स एव निवपनयस्य पायः स्पाद ९॥ व्यवहारः स यथा स्पारसगं मानवाँम जीवो वा।। नेत्यनावमात्रो भवति स निधपनयो नयाधिपतिः ॥२९

·३८
पञ्चाध्यायों
ननु चोकं लक्षणमिहनयोऽस्ति सर्वोऽपिकिल विकल्पात्मा
तदिह विकल्पाभावात्कयमस्य नयत्वमिदामिति चन् ६००
तन यतोऽस्ति नयत्वं नेति यथा लक्षितस्य पक्षलान् ।।
पसमाही च नयः परस्प विकल्पमात्रत्वात ॥१॥
प्रतिपध्यो विधिरूपो भवति विकल्पः स्वयं विकल्पवाद ।।
प्रतिषेधको विकल्पो भवति यया सः स्वयं निषेधात्मा २
तल्लक्षणमपि च यया स्यादुपयोगो विल्प एवेति ॥
अर्थानुपयोगः किल वाचक इह निर्विकल्पस्य ॥ ३ ॥
अर्याकृतिपरिणमनं ज्ञानस्य स्याकिलोपयोग इति ॥
नार्याकृतिपरिणमनं तस्य स्यादनुस्योग एवं यथा ॥ ४॥
नति निपधान्मा यो नानुपयोगः समाषपसत्वात् ।।
अर्याकारेण विना नेति निपेशवयोपयन्यत्यान् ॥५॥
जीवो ज्ञानगुणः स्यादर्यालय बिना नो नासो।
ननि निषेधात्मवाद लोकं विना नयो नासो ॥६॥
स यया पक्तिविशेष ममीक्ष्य पाधिदात्मको नीयः ।।
न नयेत्यांप पक्षः स्यादमिनदेवादिकं समीक्ष्य पुनः॥ ७
अालोकविकल्पः स्यादुमयप्रारितोऽपि यनः ।।
म तत्सम्प नया स्पादित पक्षस्य मालाम ॥८॥

·पसायासी.
एमाणादिति पसरप स्पादिवतम् ॥
नाम पाकिन पारित गर्न पया नपत्रस्य ॥९॥
एरापसिदन नेति निषपनपस्प नम्प पुनः ।।
भानुनि निरिसेपी यया पदविपतिनात् ।। १०॥
ननु प व्यारनयः सादारणी पया तयाऽयमपि ।
भनि तदा यो दोपोमानरियाविशेषतो न्यापान ११
स पपा प्परहारनपः पदने स्पानिदात्मको जी।
नदिनरनयः सवपक्ष पदत गर्दक निदात्ममिनि पेन् १२
न यमः सहरदीपो भवति तथा सर्वपदोपथ ।।
सपा क्षणभेदालत्पविभागोरसनन्यपासिध्दः ।।११
एक्षणमेकम्य सनो पचारपश्निपपा दियकरणम् ॥
व्यवहारस्प तथा स्पादितरथा निषयस्य पुनः ॥ १४
अप पेत्मदेकामिति पा चिदेव जीवोऽय निधयो पनि
पहारान्तर्भारो भवति सदेफस्प तद्रियापसेः ॥ १५॥
एवं सदुदाहरणे सहक्ष्यं सक्षणं तदेकमिति ।।
लक्षणरक्ष्यविभागो भवति व्यवहारतः रा नान्यत्र ॥१६
अथवा चिदेव जीयो यहुदानियतेऽस्यभेददिमता ॥
इनपदयापि तथा व्यवहारनयो न परमार्थः ॥ १७ ॥

·पञ्चाध्यायी
ननु घोक्त लक्षणमिहनयोऽस्ति सर्वोऽपि फिल विकल्यात्मा
‘तदिह विकल्पाभावात्कयमस्य नयत्वमिदमिति चेत् ६००
तन्न यतोऽस्ति नयत्वं नेति यथा लक्षितस्य पक्षत्वात् ।।
पक्षपाही च नयः पक्षस्य विकल्पमात्रत्वात् ॥१॥
प्रतिपेभ्यो विधिरूपो भवति विकल्पः स्वयं विफल्पत्वात् ।।
प्रतिषेधको विकल्पो भवति यया सः स्वयं निषेधारमा २
तल्लक्षणमपि च यया स्यादुपयोगो विपल्प एवेनि ।।
अर्थानुपयोगः किल वाचक इह निर्विकल्पस्य ॥ ३ ॥
अर्याकृतिपरिणमनं ज्ञानस्य स्याकिलोपयोग इति ।।
मार्थाकृतिपरिणमनं तस्य स्यादनुपयोग एवं यथा ॥४॥
नेति निषेधात्मा यो नानुपयोगः सयोधपक्षत्वात् ॥
अर्याकारेण विना नेति निषेधाववोधयन्यत्वात् ।।५।।
जीवो ज्ञानगुणः स्यादर्शलोकं विना नयो नासो।
मेति निषेधात्मत्वादालोकं विना नयो नासो ॥६॥
स यथा भक्तिविशेष समीक्ष्य पक्षश्विदात्मको जीवः ॥
न तथेत्यपि पक्षः स्यादभित्रदेशादिकं समीक्ष्य पुनः ॥ ७
अर्यालोकविकल्पः स्यादुभयत्राविशेगतोऽपि यतः ।।
म तयेत्यस्य नयरवं स्यादिह पक्षस्य लक्षात्वाम ॥८॥

·पमान्यायी.
नयतो विकल्पमात्रमा कतिपरिणतं यथा वस्तु ।
प्रतिपेभ्यस्य न हेतृदयधार्यस्तु हेतुरिह तस्य ॥२७॥
व्यरहार: किळ मिथ्या स्वयमपि मिध्योपदेशफध यतः॥
मनिपेभ्यस्तस्मादिह मिध्पारष्टिस्तदर्थदृष्टिश्च ॥ २८ ॥
स्वयमपि भूतार्यत्वाद्भवति स निमयनयो हि सम्पक्सम्
अविकसंवदतिवागिव स्यादनुभवैकगम्पदाप्पार्थः ॥२९
यदि वा सम्यग्दृष्टिस्तत्दृष्टिः कार्यकारी स्पात् ॥
तस्मारस उपादेयो नोपादेयस्तदन्यनयवादः ॥१०॥
ननु घ व्यवहारनयो भवति स सरोंऽपि कपमभूवार्यः ।
गुणपर्ययवद्रव्यं ययोपदेशातथाऽनुभूतेश्य ॥१॥
अप किमभूतार्थत्व द्रव्याभावोऽय या गुणाभावः ॥
उभयाभावो वा किल सघोगस्याप्यभावसादिति चेत् ११२
सत्यं न गुणाभावो पाभावो न नोभयाभावः।।
न हि सयोगाभावो व्यवहारः स्याचयाऽप्यभूनार्थः ॥३१
श्दमत्र निदानं फिल गुणवदन्यं यमुक्तपिरम् ।।
अस्ति गुणोऽस्ति द्रव्य सद्योगाचदिह लम्पमित्यर्यात् ३४
तदसम गुणोऽस्ति यतो न द्रव्यं नोभयं न सयोगः॥
केवलमत सद्भवनु गुणो पा वदेव सद्रपम् ॥ ५ ॥

·पायाची. ए मुमिदमहरदीप सनि मन्पदोषः गान् ।। निरपेक्षाय नपनामानामाणापमानलान् ॥ १८॥ न केवळ गदेर र यहि जी गिनिरतः । भनि म सादारणं मेदामानातदा हिको दोरः ।। भरि प्रतिनिए स्याहारस्पायकार पर यया ॥ सदनकं च सदेव नीवधिद्रव्यमान्मगनिति चेत् ॥ न पतः सदिति किलो जीवः काल्पनिक इति विकल्प तदर्मविशिष्टस्तदानुपर्यते स यया ॥ २१ ॥ जीवः माणादिमतः समाकरण न्यदेतदेवेति ।। नीवनगुणसापेक्षो नीवः प्राणादिमानिहास्सयां ॥२२॥ पदि वा सदिति सतः स्यात्समा सचागुणस्य सापेक्षात् बन्ध तदनुक्तमपि सद्भावात्सदिति वा गुणो द्रव्यम् ।। यदि च विशेपणत्यं विशेष्यमात्रं मुनिश्यस्याः । 'द्रव्यं गुणो न पर्पय इति वा व्यवहारलोपदोषः स्यात् ॥ तस्मादवसेयमिदं यावदाहरणपूर्वको रूपः॥ सावा व्यवहारनपस्तस्य निषेधात्मकस्तु परमार्थः ॥२२॥ ननु च व्यवहारनयो भवति च निश्चयनयो विकल्पात्मा कमायः प्रतिषेध्योऽस्त्यन्यः प्रतिपेपका फयमिति चेत् .

·पशान्मायी. नयतो विकल्पमात्रपाकृतिपरिणतं यया पस्तु ॥ मतिपप्पस्य न ईनुदयपार्षस्तु हेरिए तस्य ।। २७ ॥ प्परहार: शिल मिथ्या म्पपपपि मिथ्योपदेशकम यतः॥ मतिपध्यस्तस्मादिह मिध्पारष्टिस्तदष्टिश्च ।। २८ ।। स्वयमपि भूतार्यत्वाद्भवनि स निमपनयो हि सम्पक्सम् अविकन्यवदतिरागिव स्यादनुभवैकगम्यवापार्यः ॥२९ पदि पा सम्पष्टिस्तत्दृष्टिः कार्यकारी स्यात् ।। सम्मारस उपादेयो नोपादेयस्तदन्यनपवादः ॥१०॥ ननु च स्परहारनपो भवति स सरोंऽपि कपमभूतार्थः । गुणपर्पयवहव्यं ययोपदेशातथाऽनुभूतेश्च ॥ ३१ ॥ अथ किमभूतार्यत्वं द्रव्पामावोऽय या गुणाभावः ॥ उभयाभावो । फिल तयोगस्पाप्यभावसादिति चेत् १२ सत्यं न गुणाभावी द्रव्याभावो न नोमयाभावः ॥ नहियोगामाको व्यवहारः स्यात्तथाऽप्पभूनार्यः ॥१ इदमत्र निदानं किल गुणवान्यं यतमिह गरे । अस्ति गुणोऽस्ति द्रव्यं सपोगाचदिह लन्धमित्यर्यात् ३५ तदसन गुणोऽस्ति यतो न द्रव्यं नोभयं न तयोगः ॥ फ्रेवलमदेत सद्भवतु गुणो या वदेव सदव्यम् ।। ३५ ।

·७२ पशाध्यायी. तस्मान्यायागत इनि व्यवहारः स्यानयोऽप्यभूतार्यः ।। केवलमनुभविनारस्तस्य च मिथ्याशो हतास्नेऽपि ॥ १६ ननु चैवं चनियमादादरणीयो नयो हि परमार्यः ।। किपकिश्चिकारित्वायवहारण तथाविधन यतः ॥ ३७॥ नैवं यती पलादिह विमतिची च संशयापती ।। वस्तुविचारे यदि वा प्रमाणमुमपावलम्नि तम्मानम् ।। १८ तस्मादाश्रयणीयः केपाधिस नया प्रसास्वाद ।। अपि सविकल्पानामिव न श्रेयो निर्विकल्पयोधरनाम् ३. ननु च ममीहिनमिदिः फिल पैकरमानयात्कथं न स्यात् मिमनिमनिगसो धनुविचारध निथयादिनि पेन् । नेयं योनि मेदोहनिर्वचनीयो नमः स परमाः। तामानास्थितय यः कश्चिरस यावरो॥ ननु निययम्य पाय किपिति यदालम्य वन मानम् ।। सरशिपामाश्त्सनामारम्य पे मतीतयार ॥१२॥ दपत्र ममायानं व्यापारम्प प नयस्य यहारगम् ।। साविकन्यापार नव निधनस्य पदापम् ॥५॥ अायव प गविणापिरिति या पदाग सामिः मरविनामारे नन्संपादिनापमानतमम् ॥ ४॥ -- ·पपाध्यायी. ननु नै परसपपः का निमपनपारलमी स्यात् ।। भविशेषादास पया परमारनपावलम्मी पा॥४५॥ उक्तं प-- उभपंण वि भगिरं जाणारं समयपरिवायो णणयपपरवं गिदि किरिधि णपपरवरिशीणी ४६ इत्युनागपादपि सरिकल्पयातथाऽनुभूतष । मोनियो पारापरमपास पनयासाली प.. सत्पं किन्तु रिशेपो परति स ग्रामो गुरूपता॥ भरि निधनपक्षादपाः स्वात्मानुभूनिपतिमा स्पात ४८ स यथा सति मरिश भरने निधनपा नियममा नविफल्मोन निशेधातिनिधारमानुभूति.. रशन्नोऽपिपरियानारिशयपादिकाऽपि नरः॥ मरिपोऽयमयोपासपतिनपारमारिया॥१५॥ पिरमशिवापाररस परदेशारीरित्या ।। परिपायरुप पापानान्परिपानुभूतिपाया। पारमायारा कथिपनि पा भयापारमारपनिविस्पायनुमरितामRAN | पिपादेगरस एएपदिनिस्सिपरपाइ ।

·No text on this page.

·मादायी.
सहि विध्यारहिवामानावमानिती नियमान ॥१३॥
इदमत्र तु तात्पर्यमधिगन्नध्य विदादि गदम्नु ।
पवारननिधाभ्यामरिम्झं यथाऽऽमध्यर्थम् ॥ ६॥
अपि निधयस्य नियनु: सामान्यमाविह वस्तु ।।
फलमात्मसिधिः स्याककलाव करोरा ॥४॥
उता प्यवहारमयस्तदनु नया निधयः पृथर पृथर ।।
पुगपद्यं च मिलिममाणमिनि रक्षणं वक्ष्ये ॥६५॥
॥ उफयवहारनयबर।।
विधिपूर्वः मतिपेधः प्रतिपयमस्मरो रिपिसनपाः ।।
मंत्री प्रमाणमिति या सराकारागादि पाहाम् ॥ ६६
भयमोनियल्पा ज्ञान फिल लक्षणे समस्तस्प ।।
एरिक नपाइमपरिगल्या प्रमाणमिति घोषः ६७
मनु पारत्येकरिफोऽपविरूदोभरिका पारित ।।
पथमित्र नदेवापे रिषदभावाईयोरिकरारपान १८
अप पदरित शिकलो पण युगपमा पत्राद्वायः॥
अथ परफमेण नपानि भवति न नियमात्मपाणपिति दोपः
पुगपपेय न पियो रिगधिनायागपत्र स्यात् ।।
विरुद्धरादपि महातपसारितिबेद ॥ ७ ॥

·पवाल्याची म्ययमापत्यनुभयनास्याटियमान्माऽनु पूनिरिह नारन ३ तस्मावदार व मनो नान्माऽनभनि म्यान् ।। अयमहमस्य स्वामी मदवश्यम्भाविविकल्यत्वात् ॥५४॥ ननु कंबल मिह निश्चयपक्षां यदि विवक्षिना भनि ।। व्यवहारानिरपेक्षो भवति तदाऽऽत्मानुभान हनुः मः॥२५ नवमसम्भवदीपाद्यनो न कथिनयो हि निरपेक्षः ।। सति च विधी मनिपेयः मतिपय मनिवियः प्रमिदत्वात् ।। ननु च व्यवहारययो भवति यथाऽनेक एव मांगत्वात् ।। अपि निश्चयो नयः किल तद्वदन कोऽय चाकास्त्विनि चेन् नैवं यनोऽस्त्यनेको नैकः प्रथमोऽप्यनन्नयर्मयात् ।। न तथेति लक्षणादस्यको निश्चयो हिनाने का ॥८॥ सन्दष्टिः कनकवं ताम्रोपायनिवृत्तिनो यादम् ॥ अपरं तदपरमिह वा खमोषाधेनितितस्ताक् ॥ ५॥ एतेन हतारने ये स्वात्मपन्नापरावतः केचित् ।। अप्येकानिययन यमनेकपिति सेवयन्ति यथा ॥ ६६० ॥ शुदद्यार्थिक इनि स्यादेकः शुदनिश्चयो नाम । आरोप्य शुदद्रव्याथिक इनि नदगुदनिश्चयो नाम ॥६॥ इत्यादिकाय यत्रो भेदा निश्चयनयस्य यस्य मते ॥

·सहरियाटियामानामानिती नियमान १६:११ इटम त मायविनादि १॥ पाननिशाशविक थम् ॥ ६१ अपि नियनियाापमामा कानु। फरमान्ममिकिपाककलम ४॥ उका प्यारनपस्तान नया निधयः मा || युगपदयं च मनं माणमिति लक्षणे १५॥६५॥ वारनश्व ॥ विधि मनिषा पाप मानाः ।। पंत्री ममामिनि वामगादि पाम् ।। ६६ भयमोंगरा फिल पक्ष सताय॥ एकविल्सनविय पायो ननु पनि | फपनि समय दिमाईयोकिल स्पा १८ अप पेशीत विकली पण युगमा परायः ।। भय पकण नपनि भनिन नियमावलिः पुमरदा न मियो विधिनायागपयं स्पान । निदाद मानमोरगति पर ·पश्चाध्यायी. न यतो युक्तिविशेपायुगपतिविधिनामस्ति ।। सदने पामिह भावाभायधुवाध्रुवाणां च ॥ ७॥ अयमों जीवादी प्रकृतपरामर्शपूर्वक ज्ञानम् ।। यदि या सदधिज्ञानं यथा हि सोऽयं चलायामर्शी ॥ ७२ सोऽयं जीवविशेषी यः सामान्येन सदिति वस्तुपयः ।। सँस्कारस्य वशादिह सामान्यविपनं भवेज्ञानम् ॥ ७२ अत्युपयोगि ज्ञानं सामान्यविशपयोः स सभ्यस् । ननु चैवं नययुग्मं व्यस्तं नय एव न ममाणं साद ।। तदिह समस्त योगात्ममाणमिति केवल न नयः ॥७४॥ सन्न यतो नययोगादतिरिक्तरसान्तरं प्रमाणमिदम् ।। लक्षणविपपोदाहति हेतुफलाख्यादिभेदभिन्नत्वाद ।। ३५।। सत्रोक्तलक्षणमिह सर्वस्वग्राहक ममाणमिति ॥ विपयो वस्तु समस्तं निरंशदेशादिभूरुदाहरणम् ॥ ७ ॥ हेतुस्त्वयुमुस्पोः सन्दिग्धस्यावा व यालस्य ।। सार्थमने द्रव्यं हस्तामलकरदवेनु कामस्य ।। ७७ ।। फुलमम्यानुभवः स्यात्समक्षमिव सर्ववस्तुमातस्य ।। 16 ! प्रमाणपिति किल भेदः प्रत्यक्षमय परोक्ष च ७८ .नविशेषो नप इति ज्ञानविशेषः ममाणामिति नियमात् ।।

·पशाम्यागी ७७ उभयारन्तर्भदो विपपविशेपान वस्तुतो भेदः ।। ७९॥ स यया विषयविशेपो द्रव्पैकांशो नपस्य योऽन्यतमः ।। सोऽप्यपरम्नदार इह निखिलं विषयमपाणनातस्य ॥८. यदनेकन यसमूहे सहकरणादनेकधर्मत्वम् ॥ तत्सदपि न सदिव यतस्तदनेफर्स विरुद्धधर्ममयम् ॥ पहनेका ग्राहकामिह प्रमाणं न प्रत्यनीकतया ।। प्रत्युत मैत्रीभारादिति नयभेदाददः अभिनं स्यात् ।। ८२ ननु युगपदुच्यमानं नययुग्मं तपथाऽस्ति नास्तीनि ।। एको भङ्गः फयमयपेकांशमाहको नयो नान्यत् ॥ ८३ ।। अपि चास्ति न चास्तीति सममेकोरत्या ममाणनाश: स्यात् अथ च क्रमेण यदि पा स्वस्य रिपुः सयमहो वनाय अथवाऽवक्तव्यमयो वतुमशक्यासमंस चेद्भगः ।। पूर्वापरयाधायाः कुतः प्रमाणात्ममाणमिह सिध्येत् ।। ८५ इदमपि चतुपयुक्तं वक्ता नय एव न ममाणमिह ॥ मूलविनाशाय पतो वक्तरि किल पेदवाच्यतादोपः।। नवं यतः प्रमाण भगवंसादभगवोधवपुः ॥ भनात्मको नय इति पावानिद तदंशधर्मसात् ॥ ८॥ समयोऽस्ति नास्तीति प फ्रमेण युगपच पाऽनयोर्भः॥ AHMA ·पशाध्यायी. स्वात्मानुभूतिसमये प्रत्यक्षं तत्समक्षमिव नान्यत् ।। ६ ।। तदिह दैतमिदं विस्पर्शादीन्द्रियविषयपरिग्रहणे ॥ व्योमाधवगमकाले भवनि परीक्षं न समक्षमिह नियमान् ननु चाये हि परोक्षे कथमिव मूत्रे कृनः समुदेशः ।। अपि तल्लक्षणयोगासरोक्षमिव सम्भव येतत् ॥ ८ ॥ सत्यं वनुविचारः स्यादतिशयनितो विसंवादात् ।। साधारणरूपतया भवति परोक्ष तथा प्रतिसायाः ॥९॥ इह सम्यग्दृष्टः किल मिथ्यात्वोदयविनाशना शक्तिः ।। काचिदनिर्वचनीया स्वात्मपत्यक्षमेतदस्ति यया ॥७.०॥ तदभिमानं हि यया सुध्दम्यात्मानुभूतिसमयेऽस्मिन् ।। स्पर्शनासनमाणंचक्षुः श्रोत्रं च नोपयोगि मनम् ॥ ११ ॥ फेवलमुपयोगि मनस्तत्र च भवतीह तन्मनो या ।। द्रव्यमनो मावमनो नोइन्द्रियनाम किल स्वार्थात् ॥ १२॥ यापिनो हकमले घनामुलासंख्यभागपात्रं यत् ।। सदसदरे च भावमनस:स्वार्थग्रहणे सहायतामेति ॥१ "भय नदियरिणामो भवति तदाऽऽत्मोपयोगमा वा ।। 'प्रत्यारा स्वावरणस्य पारपाच स्यात् ।। द्वितिय तरतः श्रोत्रं च पश यावत् ॥ Mee ·पक्षाध्यायी. मृतप्रारकमेकं मातस्य घेदक र मनः ॥ १६ ॥ समादिदमनवचं स्वात्मग्रहणे किलोपयोगि मनः ।। फिन्तु विशिष्टदशायां भवतीह मनः स्वयं ज्ञानम् ॥ १७॥ नासिदमेतदुक्तं तदिन्द्रियानिन्द्रियोद्भवं वात् ।। स्यान्मतिमानं यत्तत्पूर्व किच भवेच्यनज्ञानम् ॥ १८ ॥ अयमों भावपनो ज्ञान विशिष्टं स्वयं हि सदमूर्तम् ॥ तेनात्मदर्शनमिह प्रत्यक्षपतीन्द्रियं कथं न स्यात् ॥ १९॥ अपि चात्मसंसिध्धै नियतं हेतु मतिश्रुनी ज्ञाने ।। प्रान्त्यदयं विना स्यान्मोक्ष (मोक्षो) न स्यारते मतिदतम् ननु जनानामेतन्मनं मनेष्वेव नापरेषां हि ॥ विपतिपत्नी पदवः प्रमाणमिदमन्यथा वदन्ति यतः ।। घेदाः प्रमाणपिति फिल बदन्ति वेदान्निनो विदामासा: पस्मादपौरुषेयाः सन्ति पया व्योम ते म्यतः सिदाः ।। अपरे प्रमानिदान प्रमाणमिच्छन्ति पण्डितम्मन्याः। समयन्ति सम्पगनुभवसापनमिद यत्नमाणमिति १॥ इत्यादिवादिन्दैः प्रमाणमालक्ष्यते यथापि तलम् ।। आताभिमानदग्धैरलम्धमानरनीन्दियं वस्तु ।।वार्थात् ४२ मकनमलक्षणमेतल्लक्षणदोपैरपिष्टिनं यस्मा नाम ।।

·पायापी. सोपं नामयो नादियाना या प्रतिमा १३ ऋनुनगनिशनया माशं मावि नेगमादिनीः॥ उपप्यो निननी निनमागी या नाटपर सम्पर्यायो मारो यणा निनः ममयमाणमपिनिकः।। पानिवृष्टयरहिनो मानननुश्मयुनो हि दिव्याः ॥" दियारपत्र कथितं म्यामादपि तमनुष्टयं यावत् ॥ प्रत्येकमदाहरणं मयं जीवादिका चातु॥ ४६॥ सक्तं च- णाममिणा निणणामा ठवणनिमा निपिन्दपतिमाए । दव्यानिणा निणनीवा भारनिणा समवमरणन्या ॥४- उक्तं गुरूपदेशानयनिक्षेपप्रमाणमिनि तारन् ।। द्रव्यगुणपर्ययाणाहपरि यथासम्भवं दधाम्यधुना ॥ ४८ तत्त्वमनिर्वचनीयं शृद्धद्रव्यार्षिकस्य भवनि मतम् ।। : पर्यायाधिकनयस्य पक्षोऽयम् ॥ ४२ ॥ :: गुणपर्ययरदेव नास्त्यन्यत् ।। तरच तथापमाणमिति ॥ ५० ॥ गुणपर्यपत्रपदिर यद्व्यं तन गुणो व्यमिति चार्गान IF पर्यापोऽपि यथा ·पयाध्यायी. यदिदं द्रव्यं स गुणो योऽपि गुणो द्रव्यमेतदेकार्थात् ॥ तदुभयपक्षे दक्षो विवक्षितः प्रमाणपसोऽयम् ॥ ५२॥ पृथगादानमशिष्टं निक्षेपो नपविशेषडव यस्मात् ।। तदुदाहरण नियमादस्ति नयानां निरूपणावसरे ॥५३॥ अस्ति द्रव्यं गुणोऽपरा पर्यायस्तत्त्रयं मियोऽनेकम् ॥ व्यवहारैफविशिष्टो नयः स वाऽनेफसनको न्यायात् ५४ एकं तदिति द्रव्यं गुणोऽथवा पर्ययोऽयवा नाम्ना॥ इतरद्वयमन्यतरे लन्धमनुक्तं स एकनपपतः ॥ ५५ ॥ न द्रव्यं नापि गुणो न च पर्यायो निरंशदेशत्वात् ।। व्यक्तं न विफल्पादपि शुद्धद्रव्यार्थिकस्य मतमेनन ।।२६।। द्रव्पगुणपर्ययाख्यैर्यदने सदिभियते हेतोः ।। तदर्भधमनंशत्वादेकं सदिति ममाणमतमेतत् ।। ८७ ॥ अपि चास्ति सामान्पमात्रादयवा विशेषपात्रत्वात् ।। अविवक्षितो विपक्षो यावदनन्यः स तावदस्तिनयः॥१८॥ नास्ति तदिह विशेपैः सामान्यस्याविवक्षितापां वा ॥ सामान्यरितरस्य च गौणत्वे सति भवति नास्ति नयः॥ द्रपाधिकनयपक्षादस्ति न तत्त्वं स्वरूपतोऽपि ततः ।। न च नास्ति परस्वरूपासवीवकल्पातिगं यतो वस्तु७६० ·पश्चाध्यायी. यदिदं नास्ति स्वरुपाभावादस्ति स्वरूपसद्भावात् ॥ यदि वाच्यात्ययाचितं वाच्यं सर्वप्रमाणपक्षस्य ॥ ६ ॥ उत्पद्यते विनश्यति सदिनि यथास्वं प्रतिक्षणं यावत् ॥ व्यवहारविगिष्टोऽयं नियनमनित्यो नयः प्रसिध्दः स्यात् ।। नोत्पद्यते विनश्यति ध्रुवमिति सत्स्यादनन्यथाटतेः ॥ व्यवहारान्त भूतो नयः म नित्योऽप्यनन्यशरणः स्यात् ॥ न विनश्यनि वस्तु यथा वस्तु तथा नैव जायते नियमात स्थिनिमेति न केवलमिद भवानि स निश्चयनयस्य पक्षध ।। यदिदं नास्ति विशपः सामान्यस्याविवक्षया तदिदम् ।। उन्मजसामान्यरस्ति तदेतत्त्रमाणपविशेषात् ॥ ६४ ।। अभिनवभावपरिणतेोऽयमपूर्वः ममयो वस्तुनि । इति यो वदति स कधितर्यायाथिकनयेप्वपावनयः ६५ परिणपमानेऽपि तयाभूनावानश्यमानऽपि ॥ नायमपूर्वो भावः पर्यायाधि कविशिष्टभावनयः ॥ १३॥ शुध्दद्रव्यादेशादभिनवभावो न सर्वतो वस्तुनि ॥ नाप्यनभिनवश्व पतः स्यादमूनपूर्वो नभूतपूर्वो वा ॥ अभिनवभावैर्यदिदं परिणममानं प्रतिक्षणं यायत् ।। असनुत्तमं न हि नस्सन्नष्टं या न प्रमाणमतमेतत् ।। ६२॥

·पचाध्यायी. (७ इत्यादि यथासम्भवमुक्तपिवानुनमपि च नयचक्रम् ।। योग्यं यथाऽऽगमादिह प्रत्येकपनेकपापयुम् ॥ ७७० ॥ ।।इनि द्रव्यसामान्यप्राणम् ॥ सिदं विशेपरदस्तु सरसामान्य स्वनो यथा ॥ नामिदो धातुमनोऽपि फभित्पीनमितोऽपरः ॥ १॥ यहुन्गाप- फवेतसामान्य समस्वतः अस्त्याच्यापको यस्तु . विशेपः सहशेतरः ॥ २॥ जीवाजीवरिशेपोऽस्ति द्रव्याणां पदनोऽर्थनः ।। चेतनालक्षणो जीवः स्यादनी. घोऽप्यचेतनः ।। ३ । नासिध्दं सिध्ददृष्टान्नाचेननाचेतन- दयम् ॥ जीवपूर्पटादिभ्यो विशिष्टं फयमन्यथा ॥ ४ ॥ अस्ति जीरः मुखादीनां संवेदनममक्षनः ॥ यो नैवं स न जीवोऽस्ति मुमसिध्दो यथा घटः ॥ ५॥ इनि हेनुस. नायेन प्रत्यक्षेणारशारितः ॥ सा-या जीवरस्पसियर्थ- मनीचा तमोऽन्यथा ॥६॥ मू मूर्नविशेषध द्रव्याणां स्थानिसर्गतः ॥ मूर्त स्यादिन्द्रियग्रायं तदग्राममूर्तिमन् ॥ ७॥ न पुनर्वास्तां मूर्तममून स्पादवास्तवम् ।। सर्व- शून्यादिदोषाणां मनिपानातया सनि ॥ ८॥ स्पर्को रसव गन्यश्च वर्णोऽमी मूर्तिसझमाः ॥ तयोगामनिध- .

·TRA . नगंगा:ममिन ! || नाममा मननय शानुमनामग्रिन वांगिदिमाग न. माः ॥ ॥ ननमाना कि प्रमागं बहार नः ।। दिनान्टियागा मनिकाबपुसत ॥" न पर: मुम्मादीनां मंटनममानः ॥ नामिनं वानर नत्र सिमित रमादिमन् ॥ १२॥ नयया तमन्नानं सयं नम ग्मादियन ॥ यम्मामानं मुखं दो यथा स्थान नया रमः॥"नामिदं मुखदाग्बादिवाना- नन्ना पतः ॥ चेतनवान्मृग्वं दुःखं नानादन्यत्र न कचित ॥ १४ ॥ न पुनः म्बरमञ्चारि मृब दुग्य चिटा. हमान ॥ मचिदात्मन्यपि व्या वादी नदसम्भवाना। ततः सिदं चिदात्मादि स्पादन तदर्यवत् ।। प्रसावित- मुखादीनामन्ययाऽनुश्पत्तितः ॥१६॥ ननु चासिन्द मुखादीनां मूर्तिपत्वादमापन् । वद्यया यदसनानं तो रसवचनः ॥ १७ ॥ तन्मनले कृतस्त्वं स्यादप्त कारणा- दिना॥ यत्सायनाविनाभ्नं साध्यं न्यायानतिकमा १८ नै यतो रसाधर्यशानं तन्न रसः स्वयम् ॥ अर्यास्तान- अमूर्त स्यान्मून पूर्वोपचारतः ॥ १९ ॥ न पुना सर्वथा ·पद्याश्याची. भूत ज्ञान प्रति { स्वसवेशाधमा स्थानमाड- सानुशतः ॥ २० ॥ तस्मादादिश्न्यात्मा जीवाय- योऽस्त्यमूर्तिमान ॥ सीकर्नव्या प्रमाणावर स्वानुभूनर्य- याऽऽगमान् ॥२१॥ लोकालोकपिशेपोऽस्ति घ्याणां लक्षणापथा ॥ पद्यात्या म लोकोऽस्ति स्यादर- स्खनोऽन्यथा ॥ २२ ॥ सोऽप्यलोको न शुन्योऽस्ति पभिपरपतः ॥ न्योपमावासाम्रोमामा चल भवेत् ॥ २३ ॥ किया भारविशेषाऽम्ति नपामगर्यमा पतः । माफियादशेनाः फेचिनारमा परे ॥२४॥ भाषचन्ता क्रियान्ती द्वारनी भीगे। नो च दोपचतुष्पं च पडते भारताः ॥ २९ ॥ नत्र किग- मदेशनां परिसदलात्मक , भारतारणापोऽस्ति धाराराधेकवस्तृनि ।। २६ ॥ नासम्भवमिदं यस्मादाः परिणामिनोऽनिशम् । तत्र फेचिरकदाचित प्रदेशचना. स्यकाः ॥ २७ ॥ तयायाविपिद्रपदेशनाऽऽरभ्यते मपा । पुरत्यागमानुभूनिम्मा वार्याननिकया । २८ ॥ माश्यः स जीवोऽस्ति ननोऽजीवस्ताः ममा {{ आसवाचा यतस्तेपा भावोऽपिधानमनस्यात् ।। २९ ॥

·९.
पञ्चाध्यायी.
+
अस्ति जीवः स्वनस्सिदानायनन्तोऽप्यमूर्तिमान ।। ज्ञाना.
घनन्तधर्मादिस्ताव्यमव्ययम् ॥ ३० ॥ साधारणगु.
गोपेतोऽप्यसाधारणधर्ममाम् ॥ विश्वलोऽप्यविश्वस्थः
सतीभोऽपि सवित् ॥ ३१ ॥ असंख्यानमदेशोऽपि
स्थादखण्डमदावान ।। सर्वव्यानिरिक्तोऽपि तन्मध्ये
* सस्थितोऽपि च ॥ ३२ ॥ अथ शुदनपादेशाच्दक.
विधाऽपि यः॥ स्याद्विधा सोऽपि पर्यायान्मुक्तामुक्तमभे-
दगः ॥ ३३॥ यो यथा स संमारी स्वादलब्धखरूप-
गान् ॥ मूर्दिछनोऽनादिनोऽशामिनायाप्रतिकर्मभिः ॥
३४॥ यमानादि: सीवात्मा यथाऽनादिव पुलः॥
द्वयोर्ययोज्यनादिः स्याराम्यन्यो गीयकमगाः ॥ ३५ ॥
योरनादिसम्रायः कनकोपलानिमः ॥ अन्यया दोप
एव स्मादिनरंतरसंचयः ॥ १६॥ तवया यदि निष्कर्मा
जीयः मानेय तामः ॥ पन्नाभावेऽय देशी गायथे.
नितिः कथम् ॥ १७९५ र युगल मृदः मतः
भागनादिनः ॥ तोकिा यथा ज्ञान नया को दिरात्मनः
॥३८॥ यस्य मिलन समारोऽय या
। ट्रगाभायो गुणामाने मोषादीनामदशना ॥१९॥

·पागायी. मरिमद: मिदमम्मो जीवस्यममापिया गादिति- देरगिलादमत्सरहिना तन ॥ ४० ॥ मीस्थान- रागादिभारानो कर्य कारणम् ॥ फर्मणानप रागादि. भावाः पन्युएफारिणत ॥ ४॥ रिपोदयामाया भाषा रमत्यग्रमच नस्य पानभाषा भावाय पु. स्तनः ॥ ४२ ॥ एवं मन्नानानादिः मम्मी जीया मणाः । मासप दुर्मोन्यो रिना सम्पादना ॥४५॥ न केरल संदेशान। २ सम्मकार ।। गोपि भागृदः स्यात्साशा अयानापसागपाणयां: r || Raisi पायरया पिश चाधिकारिणी ॥ ४॥ विवि मी भाराभRE: || मन यायमूती ER: स्मात् ॥ ४६ गा मा प मीराध नि RAM पाशिव पा ॥४॥ सायोमिथः । यसमा सभा ॥४८॥ नापार नविन | सानुमरगभंयुनय Nिiwix}}x . .

·१२ पशाध्यायी. पन्य यवेद्यावानीवम्याग्निवमन्वयात् ॥ एको दरिद्र एको हि श्रीमानिनि च कर्मणः ॥ ५० ॥ ययाऽस्तित्वं स्वनः मिदं संयोगोऽपि नयाऽनयाः ॥ कटमोरवादिया- वानामच्याऽनुपपचितः ॥५॥ ननु मूर्तिमना मूर्ती वध्यने दाणुकादिवत् ॥ मूर्तिकर्मणा बन्धो नाम्नस्य स्फुट चितः ।। ५२ ॥ नवं यतः स्वनः सिद्धः स्वभावोऽ तर्कगोचरः॥ तसादनि नापं चसरीक्षा च मोऽति ।। ५३ ॥ अनेराण्यं यथा लक्ष्य न फेनाप्यर्जिनं हि तन् । एवंविधः स्वभावाद्वा न चम्पर्गेन म्पृश्यनाम् ॥ ५४॥ यथाऽनादिः स्वती बन्धो जीवशुदलकर्मणीः ।। कुनः केन 'कृतः कुन प्रश्नोऽयं योमपुप्पयत् ॥ ५९॥ चंयुभुत्सा- स्ति चि ते स्यानया वाऽन्यथेनिवत् ॥ स्वानुभूतिमना- थेन प्रत्यक्षेण विमृश्यताम् ॥ ५६ ॥ अस्त्यमून पतिमानं शुनज्ञानं च वस्तुतः ॥ मयादिना समर्नेन स्यात्तत्पाकानु- सारि तत् ।। ७ । नासिध्दं तत्तया योगाद्ययादृष्टोपल. धिनः ॥ विना पवादिना यस्मात्तद्विमिष्टं न तव्यम् ॥ ८ ॥ भनि चोपचाग्नी मर्ने वृक्तं शानदयं हि यत् ।। न नाचायथा ज्ञानं यस्तुसीम्नोऽनतिकमात् ।। ५९ ।।

·पायापी.प में मेरी नासिद्धारवारोऽयं मून पत्तचतोऽपि च ॥ वैविध्याद- स्तरातीनां स्वतः स्वस्थापन ॥ ६०॥ भयस्य नादिसिदस्य सतः स्वाभाविकी क्रिया ॥ वैमाविकी किया धाम्ति परिणामिकशक्तिनः ॥ ६॥ न पर स्थापरायचा मनो भाविकी मिया ॥ यस्मात्मनोऽसती शक्तिः फर्छपन्न वाक्यते ।। ६२ ॥ ननु वैमाविकभार- ख्या मिया चत्वारिणामिकी।। स्वाभाविश्याः मियायाध वाः शेपो हि विशेषमार ॥६॥ अपि पार्यपरि- दि ज्ञान एवं लक्षणं चितः । याकारक्रिया चास्य कुनो भाषिकी क्रिया ॥६४ ॥ तस्माधया घटाकला परमानन तटः मधाहर तथा शान शान शानन तन्मयम् ।। ६५ ।। नैवं यतो विशेपोऽस्ति पदारध्दारयो- भयोः ॥ मोदकपातो पदः स्यादपध्दम्तदलयात् ॥ ६६ ॥ मोरकारनं ज्ञानं प्रत्ल परिणामि यत् ॥ er- निष्टार्थसंपागास्वयं रज्पदिपघया ॥६७१ मत्र ज्ञानप. पद स्पान्योहकर्यानिग यया ॥ शायिसं सुद्धमेरेनहो- कालोकारभासकम् ।। ६० ।। नासिध्द मियान्ताद- मोपलादिनः ॥ शीतोष्णानुभकः सम्मिन स्याच ·पश्चाध्यायी. पगन्मनि । ६० ।। नन मिशः मुद्यान्नो मूर्त मानद्वयं यथा ॥ अन्यमपि जीवानमा बन्द म्यान्मापभिः ।। ७० ॥ ननु बटवं किं नाम किमशृध्दत्वमर्थनः || वावद्: कोऽय मन्दिग्यो बाध्यः कचिदिति कमान् ॥ १ ॥ यर्थावभाविकी शक्तिर्या मा चेदुपयोगिनी || नदगुणा- कारसंक्रान्तियन्यः स्यादन्यहेतुकः ॥ ७२ ॥ तत्र बन्धन हेनुः स्याच्यक्तिर्वभाविकी परम् ॥ नोपयोगोऽपि त. किन्तु परायत्तं प्रयोनकम् ॥ ७१ ॥ अम्नि वैमा- विकी शक्तिम्नतद्रव्योपनीविनी ।। मा चेद्वन्धम्य हेनुः स्थादर्यान्मुकरसम्भवः ।। ७४ ॥ उपयोगः स्यादभिव्य- क्तिः शक्तः स्वार्याधिकारिणी ।। सेव यन्यस्य हेतृश्वेत्स. वों धन्यः समस्पताम् ॥ ७५ ॥ तस्माचध्देवमामग्रीसा- निध्ये तद्गुणाकृतिः ।। स्त्राकारस्य परायता तया वदोड पराधवान् ।। ७६ । नासिदं तत्सराप मिदसन्दृष्टितो यया ।। चीनमुगमिवात्मानं गात्माऽप्यनात्मवित् ७७ तयया मूर्नद्रव्यस्य शीनवोप्यो गुणोऽपिलः । आत्मन- यायमूर्तस्य शीतोष्णानुमयः कचित् ॥ ७८ ॥ ननु - भाविकी शक्तिस्तया स्पादन्ययोगतः ।। परपोगादिना किं ·पमायावी. न पादाऽस्ति तपाऽन्यथा ॥७९॥ सत्यनिरया नया पा ति गतिल्यासुन्दगीमान् । अधान्यथा सतो नाश पतीनां नाशतः ममात् ॥ ८० ॥ फिन्तु सम्पास्त- पाभाष गुदादन्योन्पनुः ॥ तनिमित्तादिना शुध्दो भावः स्यारवलं सतः ॥ ८ ॥ नासिध्दोऽसी हिसिध्दान्तः सिध्दा सन्दष्टिना यथा ॥ पहियोगान- पाणं शीतं तदयोगतः ॥ ८२ ॥ ननु चैत्र का शक्तिस्तदाबो दिविश भवेत् ॥ एका स्वामा- विकी भावो भायो वैमाविकोऽपरः ॥ ८३ ॥ थे. दवश्यं हि शक्ती सतः स्तः का शनिः सनाम् ॥ स्वाभाविकी समाय चैः स्वर्षिभावर्षिमारना ॥ ८४ ॥ समावयापराझारे फर्मणां पगलात्मनाम ॥ अस्तु स्वाभाविकी शक्तिः शुध्दतिर्विशमिता ॥ ५ ॥ अस्तु वैभाषिकी शक्तिः संयोगात्परिणा. मिकी ॥ फर्पणादियाभावे न स्पारमा पारिणा- मशी ॥ ८६ ॥ दण्डपांगापया पत्रं स्यामनारमनि ॥ दस्योगादिना पनि चाच. पनिष्ठते ॥ ८७ ॥ नैवं यतोऽस्ति परिणामि शक्ति- ·पश्चाध्यायी. जातं मतोऽखि ठम् ॥ कथं वैमाविकी शक्तिर्न स्यादै: पारिणामिकी ।। ८८ ॥ परिणामात्मिका काचिच्छक्ति- श्वापारिणामिकी || तद्राहकममागस्यामावात्सन्दृष्टयमाव- तः ।। ८९ ॥ तस्माद्वैभाविकी शक्तिः स्वयं स्वामाविकी भवेत् ॥ परिणामात्मिका भावैरभावे कृत्स्नकर्मणाम् ॥ ९० ततः सिदं स्वतोऽवश्यं न्यायाच्छक्तिद्वयं यनः ।। सदवस्याभेदतो द्वनं न दैनं युगपत्तयोः ॥ २१॥ योगप- घे महान् दोपस्तदैनस्प नयादी ॥ कार्यकारण यो शो नाशः स्पाइन्धमाक्षयाः ॥ १२ ॥ नैकशक्तशिमा- चौ योगपयानुपरत ॥ सति नत्र विभावस्य नित्यत्वं स्या- दयाषितम् ।। ९३ ।। ननु चानादिनः सिध्दं वस्तुनातम- हेनुकम् ।। तथा नातं परं नाम स्वतस्सिदमहेनुफम् ।। ९४ वदवश्यमवश्यं स्यादन्यथा सर्पमकरः ॥ सर्वगन्यादि- दोपय दुर्यारो निग्रहास्पदम् ॥ १५ ॥ ततः सिध्दं यथा वस्तु यत्किञ्चिचिनात्मकम् ॥ तास स्वरूपायैः स्यादनन्यगनिः सनः ॥ १६ ॥ अयमर्थः कोऽपि क. स्यापि देशमा दिनानुते ॥ द्रव्यतः क्षेत्रतः फालाना- वात्सीम्नोऽननिकमान् ॥ ९७ ।। प्यायव्यापकमावस्य ·- म्यादभावेऽपि मूर्तिमन । द्रव्य हेतुर्विभावात्य तरिक तथापि नापाम् ॥ १८ ॥ भाधिकरप भावस्य हेतु: स्पासत्रि. फर्पतः । तस्योऽप्यपरो हेतुर्न स्पारिक वा यतेति चंद ॥ १९॥ सत्सं बदमदं स्पाचिदन्यं पाय मूर्तियन् ।। स्वीयसम्बन्धिभिवंदपरदं परवम्धिभिः ।। १००। बदा सध्दसयारम्ति विशेपः पारमार्षिक: ।। तपोर्मात्यतर- वऽपि तुपन्दनुशक्तितः ॥ १ ॥ पध्दः स्पारदपोर्भाव: स्यादवदोऽपरदयोः । सानुकूलतया रन्धो न यन्धः मतिलयोः अर्थतस्त्रिरिश पन्धो वाष्पं ताक्षणत्रयम्।। प्रत्येक सदयं यारनृतीयस्तून्यतेऽधुना ॥ ३ ॥ नीवको- भयोषधः स्याम्मियः साधिलाएकः ॥ जीवः कपनिषदो हि जीवपदं हि पर्म तत् ॥४॥ सद्गाकारसमान्तिको वैमारिकश्चित तिमिमितं घनत्य तथानाध्यकारणम् १५॥ अर्थोऽयं यस्य कार्य ताकर्षणानस्य कारणम् ॥ एफो भार फरक पन्धोय इन्दमः स्मृतः ॥ ६ ॥ सपा ऽऽदएँ या चक्षुः स्वरूपं सन्दधल्युनः । स्वाकारा. रसंशा कार्य हुनु स्वयं पनन् ॥ ७॥ भरि पारे. गर्न पूर्व पार कर्म सपथा +11 जीवभावरिकारस्प ·पञ्चाध्यायी हेतुः स्याद्रव्यकर्म नन् । ननुस्तद्विकारश्च यथा प्रत्युर- कारकः ॥९॥ चिटिकाराकनिम्तस्य भाको वैमाविक स्मृतः ॥ ननिमिनायाभूतोऽयर्य म्यातनियित्तिकः । १०॥ नदि नामयान्या वटियंदाधिगदपि ।। न हेनत्रों भन्त्यकक्षेत्रम्या अप्यबध्दवन ॥१॥नदत्याविनाभूतं स्थादशुध्दत्वपक्रमाना नलक्षणं ययादन म्याददेवात्स्वतोऽ न्यतः ॥ नानपि यदुनं तत् द्विवाऽप्यौपचारिकम् तपाय स्वांशमलवन्मासधि द्वितीयकम् ॥१३॥ ननु चक सन्मामान्यानं म्यान्मदिनपतः ॥ नविशेषऽपि सो. पाधि निरुपाधि कुनोऽयनः ॥ ४॥ अपि वाभिमानमत्राप्ति ज्ञानं पदसतायो । रूपं न रमा ज्ञान ज्ञानपानमयान: ॥१५॥ ने यनी विपाऽस्ति सदिपेऽपि वस्नुः॥ अत्ययव्यतिरकाभ्यां दाभ्यां वै सिधमापना ॥१५॥ तगान्वयो यपा मानपनानं परहेनुमः ॥ माछाममानं स्यादहियोगादि पारिन् ॥ १७ ॥ नाऽमिद्रोऽमा ति हटानो ज्ञानस्यामाननः सनः॥ भस्त्ययायानरं तस्य यथामातपायनः ।। १८ व्यनिरोऽस्त्यात्मशानं यथा परनु । मिथ्यावस्थाविभिट स्थापन शुदपेर नन् ·पाध्यायी. ९९ ॥१९॥ यया सायिक मानं सार्यमवर्धिगोचरम् ॥ शुध्दं स्वजातिमात्रत्वादपद निरुपाधितः ।। १२०॥ सायोपामिकं ज्ञानमक्षयारकर्पा सताम् ।। भात्मजाते. दस्युतरेतबदं पाशुध्दममा ॥२१॥ न स्याटप्दै न पाशुध्दं मान दिनि सर्वनः ॥ न पन्धो न फलं सस्य पन्धहतोरसम्भयात् ॥२२॥ अथ चेदान्धस्तदा पन्धो पन्धो नारन्ध एवं यः॥ न पधिदिशेपाणां निविषादयन्धमाप ॥ २३ ॥मा भूदा सर्वतो पन्धः स्यादपन्धमसिदितः ॥ नापन्या सर्वतः गन् पन्धका. योपलब्धितः ॥५४॥ अस्ति चित्सार्थसपिताशात्कार विधारमुर ।। अक्षायि क्षायिकं साक्षादपध्दं पन्धव्यत्य यात् ॥ १६ ॥ पद सर्वोऽपि संसारकार्यत्वे वैपरीत्यतः मिद मोपाधि तध्देतोरन्ययाऽनुपरितः ॥ २६ ॥ सिदतारता मानं सोपाधि निरुपाधि २॥ तत्राशुदं हि सोपाधि शुद्ध तनिरुपाधि पत् ।। २७ । ननु कस्को वि. शेपोऽस्ति पदावदत्वयोर्दयोः ॥ भस्त्यनान्तरं यस्माद- दिक्पोपलब्धितः ॥ ८ ॥ नैवं यतो विशेषोऽस्ति हेतुमदेवभावतः । कार्यकारणभेदादा द्योतक्षणं या

·No text on this page.

·पायावी. स्वतः । यतो नवपदल्याप्तमव्या पर्या सत् ॥ १४० ॥ सोपरतरुपाधित्वामादरदिघीयते ।। १ पदानि नवामान जीवः शुध्दोऽनुभूयते ॥ ४ ॥ ननारक्तिरस्तीति किया नास्तीति तस्वनः ॥ उपयं नोभयं किंवा सत्कमेणाक्रमेण किम् ।। ४२ ॥ अस्तीति पेमदा तस्यां सत्यां कपमनाद. नास्तीति चेदसवेऽस्पाः सिध्दी नानादरो नपाद ॥४॥ सत्यामुपरको तस्यां नादयानि पदानि वै ।। गुदादन्यत्र सर्यस्प नयस्यानपिकारतः ॥ ४४ ॥ असत्यानपरत्तो वा नैवानि पदानि १ ॥ हेतुगन्पावि. नाभूतफार्पशू-पस्य दर्शनात् ॥ ४५ ॥ उभयं पत्कर्मणे सिन्यापादिरक्षितम् ।।शुद्धमात्रमुपादेयं देवं शुभतरं पदा ॥४६॥ योगपपि ततं न समीहितसिध्धये । फेवलं गुध्दमादेयं नादेयं तत्पर यतः॥४६॥नकायकपदेस्ता दे किये पाकर्मणी सतायोगपधपसिध्द स्पाईनाईनस्प का कया। ४८॥ ततोऽनापगतेयाः सम्यक्त्वगो- परः॥ तवायफाय यः कोऽपि वाच्या शुदनपोऽपि सः ॥४९॥ नर सनन्ययासिद: मुलामुदत्वयोर्दयोः विरो- परिरोधः स्याम्पिया सापेक्षता सतः॥१५.नासि.

·पमाभ्यायी. द्वाऽनन्यथामिद्धिस्तलगोरकवस्तुतः ॥ यदिशेपेऽपि सा- मान्यमेकमात्र प्रतीयते ॥१॥ तयथा नव तत्वानि के- वलं जीवशुद्गली।। स्वद्रव्यायग्नन्यवाद्वस्तुनः कर्तृकर्मणोः ताभ्यामन्यत्र नंतेषां किश्चिद्रव्यान्तरं पृथक् ॥ न मन्येक विशुद्धस्य जीवस्य पुद्गलम्य च ॥५३ किन्नु मम्बद्धयो. रेव तद्योरितरेतरम् ।। नैमित्तिकनिमित्ताभ्यां भारा ना. पदा अमी॥ ५४॥ अर्थान्नवपदीभूय जीवश्चैको विराजते। गटात्वंशप परं सुन्दस्तद्विशिष्टदशामृते ॥ ५० ॥ नासम्भवं भदेतत्तद्विधरुपलब्धितः ॥ सोपरक्तरभूनार्यान्मिदं न्या. याददर्शनम् ॥ ६ ॥ सन्त्यने फेऽत्र दृष्टान्ता हेपरमन- लानलाः || आदर्शस्फटिकारमानौ बोधगरिधिमैन्धवाः ॥८७॥ एकरम यथाऽनेकवर्ण स्यात्सरयोगतः ॥ तमसं तमियोपेक्ष्य पश्य तदम केवलम् ॥ ५८॥ न चाशंग्य सतस्तस्य स्यादपेक्षा कार्य जेवात् ।। सिदं कुनः प्रमाणादा - नत्मत्वं न फुनोऽपि या ॥ २०॥ नानांदयं हितध्देम पाय ॥ तस्यागे सर्वगन्पादिदोषागां रानि- ...॥ १६० ॥ न पर्गशाक्षम नादं शुदं यदा वदा ।। शुध्दस्यानुपयन्यो स्यालस्थितोरदर्शनम् ॥ ६१ ·- पपाध्यायी. पदा नवर्णपागया दृश्यते ऐम केवलम् ।। न दृश्यते परोपाधिः स्वदृष्टेन हेम तत् ॥ १२॥ ततः सिध्दं यथा हेम परयोगादिना पृथस् । सिध्दं तदर्णमालायामन्ययोगे. ऽपि वस्तुतः ॥ ६३ ॥ प्रक्रियेयं हि संयोज्या सर्वष्टा- तभूमिपु ॥ साध्यायस्यानिरोधेन साधनालं करिष्णुपु १४ तोयममं यया पपपप्रमत्र तथा न तत् ॥ तदस्पृश्पस्वभा- चत्वादर्थतो नास्ति पत्रतः ॥६५ ॥ सकर्दमं यथा पारि वारि पन्य न फर्दमम् ॥ दृश्यते तदवस्थायां शुध्दं वारि विपयत् ।। ६७ ॥ अग्निर्पया सणाग्निः स्यादुपचागत्तर्ण दान । नाग्निाणं तृणं नाग्निरग्निरग्निस्तृणं हणम् ॥ ६८ ॥ प्रतिविम्ब यथाऽदर्श सचिकाकलापिनः ।। तदात्वे तथाऽवस्थायामपि तत्र कुनः शिखी ॥ ६९ ॥ जपापुप्पोपयोगेन विकारः स्फटिकाश्मनि । अर्थात्सोऽपि विकारच वास्तवस्तर वस्तुतः ॥१७॥हानं खये घटज्ञान परिरिछन्दशा पटम् ॥ नार्याशानं पटोऽयं स्याशानं ज्ञानं घटो घटः ॥७॥ वारिधिः मोनरो. ऽपि वायुना मरितो यथा ॥ नार्थादेवयं तदावेऽपि पारा- धारसमीरयाः ।। ७२ ॥ सर्वतः सैन्य खिस्यमर्यादेश- -- ·पचास्यायी. द्वाऽनन्यथामिद्धिस्तवगारेकवस्तुतः ॥ यदिपेऽपि सा- पान्यपेकमा प्रतीयते ॥ तद्यया नत्र तचानि के- पलं जीवशुद्गला। स्वदव्याधरनन्यवाद्वस्तुतः कर्वकर्मणोः ताभ्यामन्यत्र नंतेषां किञ्चिद्व्यान्तरं पृथक् ॥ न प्रत्येक विशुद्धस्य जीवस्य पुद्गलस्य च ॥५३ किन्तु सम्बद्धयो- रेव तद्योरितरतरम् ।। नैमित्तिकनिमित्ताभ्यां भावा नव. पदा अमी ॥ ५४॥ अर्थान्नवपदीभूय जीवश्चैको विराजते॥ गटावंऽपि परं शुद्धस्तद्विशिष्टदशामृते ॥ ५५ ॥ नासम्भवं भवेदेतत्तद्विधरुपलब्धितः ॥ सौपरक्तरभूतार्यात्सिदं न्या- याददर्शनम् ॥ १६ ॥ सन्त्यने केऽत्र दृष्टान्ता हेमवमन- लानलाः || आदर्शस्फटिकामानौ बोधवारिधिसैन्धवाः ॥८७ ॥ एक हेम यथाऽनेकवर्ण स्यात्परयोगतः ॥ तमर्स तमियोपेक्ष्य पश्य तदम केवलम् ।। ५८ ॥ न चाशंक्यं सतस्तस्य स्यादुपेक्षा कथं जवात् ।। सिदं कुतः प्रमाणाद्वा तत्सत्त्वं न कुतोऽपि वा ॥ २९ ॥ नानादयं हि तदेम सोपरक्तरुपाधिवत् ॥ तस्यागे सर्वगन्यादिदोषागां सनि. पाततः ।। १६० ॥ न परीक्षाक्षमं चतच्छदं शुदं यदा तदा । शुध्दस्यानुपक्षधौ स्याल्लब्धिहेतोरदर्शनम् ॥ ६१ ·पचास्यायी. यदा तदर्णमालायां दृदयते इम फेवलम् ॥ न ने परोपाधिः स्चेष्ट हटेन हेम नत् ॥ ३२॥ ततः सिध्दं यथा हेप परयोगादिना पृथर | सिध्दं मदर्णमालागामपयोगे. ऽपि वस्तुतः ॥६॥ प्रक्रिपेयं हि संयोग्या सर्व तभूपिपु ।। साध्यार्थयाविरोधेन साधनालं करिष्णुपु १४ तोयमन यया पापप्रमत्र तथा न तत् ॥ तदस्पपस्वभा. बस्वादयतो नास्ति पत्रतः ॥६५॥ सर्द पथा पारि वारि पत्य न फर्दपम् ॥ श्यने दवस्थायां शुध्द पारि विपदवत् ॥ ६७ ॥ अग्निपथा तणाग्निः पादुपचागपूर्ण दान || नाग्निम्हण सणं नाग्निाग्निरग्निम्वण हणम् ॥६८ ॥ मनिषिम्म यथादर्श सनिककिलापिन । सदाचे सपाध्वम्यायामपि तत कुतः शिखा ॥१९॥ नपापुष्पोपपोगेन विकारः स्फटिकामपनि ॥ अर्थात्माजी विकारथ पास्तरस्ता बारः ॥ ७० ॥ ज्ञान पर्व पटझानं परिछन्दधया परम् ॥ नानानं पोज्य स्यामान हाने घटो घटः।। ७॥ पारिषित माताहा. ऽपि धायुना करितो पपा । नापादेवर्य तदापि माग. पारसमीरपाः ॥७२॥ सरता से लिपदेश- ·१०२ पश्चाध्यायी. दाऽनन्यथासिंधिस्तद्वयोरेकवस्तुतः ॥ यदिशेपेऽपि सा- मान्यमेकमा प्रतीयते॥१॥ तद्यथा नव तत्वानि के- वलं जीवपुद्गलौ । स्वद्रव्याचरनन्यवादस्तुतः कर्मणोः ताभ्यामन्यत्र मतेपो किश्चिद्रव्यान्तरं पृथक् ॥ न प्रत्येक विशुद्धस्य जीवस्य पुद्गलस्य च ॥५३ किन्तु सम्बद्धयो- रेव तद्योरितोतरम् ।। नैमित्तिकनिमित्ताभ्यां भावा नव- पदा अपी ।। ५४॥ अर्थान्नवपदीभूय जीवको विराजते॥ सदावऽपि परं शुद्धस्तद्विशिष्टदशामृते ॥१८॥ नासम्भवं भवेदेतत्सद्विधरुपलन्धितः ॥ सोपरक्तरभूनार्धात्सिद न्या. याददर्शनम् ॥ ६ ॥ सन्त्यनेकैऽत्र दृष्टान्ता हेपवमन लानलाः ॥ आदर्शस्फटिकारमानी बोधवारिधिसैन्धवाः ॥८७॥ एम यथाऽनेकवर्ण स्यात्परयोगतः ॥ तमसं समियोपेक्ष्य पश्य तदम केवलम् ।। ५८ ॥ न चाशंपर्य सतस्तस्य स्यादुपेक्षा फयं जवाद ॥ सिदं केनः प्रमाणादा तत्सर्व न कुतोऽपि या ॥ २० ॥ नानांदयं हि तदेमें सोपरक्तेषाधिरत् ।। तस्यागे सर्वशून्पादिदोपागां सभिल पानतः ॥ १६० ॥ न परीक्षाक्ष घेतादं मुदं यदा वदा ।। सदस्यानुपान्यो स्थासन्धितोरदर्शनम् ।। ६१

·पपाध्यायी.
पदा सद्वर्णपागा हगने म मनमन
परोपापित स्वप्न मनन् ।। ६२ || favषा
६प परयोगादिना पर | मि कमायामपयोग.
ऽपि वस्तुतः ॥६मक्रिपये रिवाया Er.
तभूमिपु॥ साध्यापारिरोधेन गाधना कारण १४
मोपपर्म या पपप तथा मनन् । दाभा-
घस्वादमी मारित पप्रतः ॥६५॥ या परि
पारि पाय न कर्दमम् ।। स्यते तपस्यापारि
पावत् ॥ ६७ ॥ अग्निपा सणाग्निः पापागन
दान ॥ मानिहर्ण पूर्ण मानिनिनिहर्ष हणम्
॥ १८॥ मनिषि मा सिपीसगरिन ।
तदा तपापण्यायामपि तर : सिदा ..
अपापोपपोगन रिकापटिकानि ॥ भोजन
शिकारथ पानात पापुतः ॥७. हा द
परशा दिपा परम् ।। मान पंडर
RAIEEE मान पटरी पर: ॥ शरिर: मोची.
सिमा मारता था। नापी नागि.
समीप 10९ ॥ स स लि.

·पञ्चाध्यायी. द्वाऽनन्यथामिद्विस्तट्यारेकवस्तृतः ॥ यदिशेपेऽपि सा. मान्यमेकपात्रं प्रतीयते ॥1॥ तद्यथा नव तचानि के- वलं जीवशुद्गली । स्वद्रव्याघेरनन्यवादस्तुतः कर्तृकर्मणोः ताभ्यामन्यत्र नंतेषां किश्चिद्रव्यान्तरं पृथक् ।। न प्रत्येक विशुद्धस्य जीवस्य पुतुलस्य च ॥५३ किन्नु सम्बद्धयो. रेव तद्योग्तिोतरम् ।। नैमिनिकनिमिताभ्यां मावा ना. पदा अपी॥ ५४|| अर्यानवपदीभ्य जीवश्वको विरानते। गदावपि परं शुदस्तहिशिष्टदशामृते ॥ ५० ॥ नासम्म भवटेननदिपलन्धितः ॥ मोपरक्तम्भूनानिमदं न्या. याददर्शनम् ॥ ६ ॥ मन्त्यनेय धान्ना ऐपयन- लानमाः ॥ श्रादर्गस्फटिकाश्यानी योपगारपिसन्धवाः ॥८७॥ एम यथाऽनेकवर्ण स्यात्तरयोगतः ॥ तसं गमित्राश्य पश्य नंदम केवलम् ॥ ५८॥ न पार्य सनस्तस्य म्यापेक्षा कर्थ नरान् ॥ सिदं पुनः प्रमाणादा सम्मत न इनाऽपि वा ॥ २०॥ नानादय सिध्देय मोरनेवागिन् । नरमागे गगनगादिदोषागा गि- पातनः ॥१०॥न पसारा गणदं शुदं पदा बदा । सदस्यानुपरम्यौ स्यादस्थिदेनीरदर्शनम् ॥ ६१ ·पभात्याची. पदा तप्पागयो दृश्यते हेम केवलम् ॥ न दृश्यते परोपाधि बंष्ट दृष्टेन हेप नन् ॥ १२ ॥ ततः सिध्दं यथा ऐम परयोगादिना पृथस् ॥ सिध्दं तदर्णमालायामन्ययोगे- ऽपि वस्तुतः ॥ ६॥ मक्रियेयं हि संयोज्या सर्वष्टा- तभूपित ॥ साध्यापाविरोधेन साधनालं करिष्णुपु १४ तोपममं पया परपप्रमत्र तथा न तत् ॥ तदस्पृश्पस्वभा- पत्यादयतो नास्ति पत्रतः ॥६५॥ सकर्दपं पथा पारि यारि पश्य न फर्दमम् ॥ दृश्यते तदवस्थापां शुध्दं पारि विपदपद ॥ ६७ ॥ अग्निर्यथा तृणाग्निः स्यादुपवागतृणं दएन । नाग्निम्वर्ण तणं नाग्निानिनिस्तृण वणम् ॥ ६८ ॥ मतिविम्बं यथाऽऽद सनिकालापिनः ।। तदात्वे तथाऽवस्थायामपि तत कुन: वि ॥६॥ आपापुष्पोपयोगेन विकारःसरकारमान || AST विकारश्च धास्ववस्तष वस्तुतः ॥१७० जान पर्व घटज्ञान पर्गिच्छन्दया घरम् ॥ नाना प्राध्य स्थाश्शानं ज्ञानं पटो घ॥ बानियः मामाद्री- ऽपि वायुना परिदा या ।। नायादव नया पाग- वारसपीरयामा म बिस ·TA रम माम् ॥ निगमानेकरमं गतः ॥ ५२ इमिटानमनाथन मन मिद्धिमत् ।। यत्पटानिनया. पनि नाल्यान्यांसयतः ॥७॥ सिम कथ्यते मोहादः यानि पनि ॥ देवानीति यननमः शुदमन्यत्र सर्वन ॥७९॥ तदमाशस्त्याग म्याटमिन्दः ममा. गतः ॥ तदा नेभ्योऽनिरिक्तभ्य गृध्दस्यानुपलचितः ७४ मावश्यं मान्यता सिम्येन्मयतो ईयवस्तुनि ॥ नान्धकारे भविष्टस्य प्रकाशानुभको पनार ॥ ७६ ॥ नावाच्यता पदार्थानां स्यादकिश्चिकरवतः॥ सानीनियनोास्यं यक्तव्यानि न वार्यतः ॥ ७७ ॥ न स्यानेभ्योऽतिरिक्तस्य सिध्दः शुध्दस्य सर्वतः ।। साधनाभावतस्तस्य तथयाऽनु- पलब्धितः ॥ ७८ ॥ ननु चार्थान्तरं तेभ्यः मुदं सम्य- क्त्वगोचरम् ।। अस्ति जीवस्य स्वं रूपं नित्योद्योतं निरा- मयम् ।।७२।। न पश्यति जगद्यावन्मिध्यान्यतमसा ततम् । अस्तमिध्यान्धकारं चेत्पश्यतीदं जगजवात् ।। १८० ।। नै विरुध्दधर्मत्वाचदागुम्दत्वयोपोः ।। नैकस्यैकपदेदे स्तः शुध्दाशुध्दे क्रियेऽथतः ॥ १८१॥ अथ सत्यां हि शुद्धायां क्रियायामयतथितः ॥ स्यादराब्दा फयं वा चेद- ·पधाभ्यापी. स्ति नित्या यर्थ न सा ॥ ८२॥ अयासत्यामशुदायां पन्धाभावो रिरुध्दभार ॥ नित्यायामय तस्यां हि सत्या पुक्तरसम्भवः ॥८॥ तनः सिदं यदा येन भावनामा समन्वितः ।। तदाऽनन्यगतिस्तेन भावनात्माऽस्ति तन्मयः ॥ ८४ ॥ तस्माच्छुभ: शुभेनैव स्पादशुभोऽशुभेन यः।। शुद्धाशुदेन भावेन तदात्वे तन्मयत्वतः ।। ८५ ॥ ततोऽ नन्तरं तेभ्यः किनिरहुध्दपनीहशम् ।। सुदं नवपदा न्येव तद्विकाराहले परम् ।। ८६ ॥ अतस्तवाश्रध्दानं गत्रे सदर्शनं मतम् ।। तदनं नव जीवापा योदश्याः क्रमा- दपि ॥ ८७ ॥ तदेयो यथा नीवः स्यादमीवस्तथा थवः ॥ पन्धः स्यात्सपरण्यापि निर्नग पोक्ष इत्यपि । ८८ ।। ससने पुण्यापाभ्यां पदार्यास्त नर स्मृताः ।। सन्ति सदर्शनस्योर्षिपया भूतार्यमाधिताः ॥ ८९ ॥ ताधिजीवमाख्यान रिदावि यथाऽधुना ।। कविः पूर्व- परायपालोचविचक्षणः ॥ १९ ॥जीवसिदिः सती साध्या सिद्धा साधीपसी पुरा ॥ चरिसरलक्षणं पक्ष साहातल्लन्धिसिद्धये ॥ ९१ ॥ स्वरूपं चेतना जन्मो: सा सामान्यात्सदकधा ।। सदिशेषादपि धा प्रसारसा

·पश्चाध्यायी.
नाक्रमादिह ॥ २ ॥ एका म्यानना शुद्धा स्यातशृद्धा
परातः ॥ शुद्धास्थानापनम्तन्यमम्यशुन्दाऽमकमना
3) एकया चेकना शुद्धा गुदम्यविधातः ॥ शुद्धा.
शुष्टोपलब्धिम्दानवातानचेतना ४ अगुदा चेतना
देवा तद्यथा कमचनना । चनवान्फरम्याग म्पा.
फलचनना ॥ २५॥ अवान्मा ज्ञानमध्देन वाच्यम्तन्मा.
प्रतः स्वयम् ।। म त्यतेऽनया गुद्धः गुदामा नानचेतना
॥९६ ।। अर्यास्तानं गुणः सम्पमाप्तावम्यान्तरं यदा ।।
आत्मोपलब्धिरूपं स्यादुच्यते भानचेतना ॥ १७ ॥ मा
जानचेतना नूनमम्नि सम्यग्टगान्मनःनि म्याम्पिय्यादा
कातिदावे तदसम्मवान् ॥ ९८॥ अग्नि कादशाहा
नां शानं विध्यादशोऽपि यत् ॥ नात्मोपलब्धिरस्वास्ति
मिथ्यामोदयातरम् ।। ५२ ॥ ननुपरधिमान मानं म.
त्यापन: ॥ नकि हानाटतः सीयकर्मणोऽन्यत्र त
स्थानिः ॥ २०० ।। मत्वं सायरगम्यागमन नर्गयोदयः!!
कन्निगंदगासो नामिदः कार्ययया ॥१॥ अस्ति
पत्यादि यामान मानाटत्युदयातः ।। नया बीया नगरस्य
कम्गोऽनुदपादपि ॥ मत्साधारणस्योगः फर्मगोड
.
....

·No text on this page.

·पश्चाध्यायी.
इयं ममाग्जिीवानां सर्वपापविशेषतः॥ अस्ति साया-
रणी वृत्तिन स्यात्सम्यक्त्वकारणम् ॥ १४ ॥ न स्यादा.
त्मोपलब्धिर्वा सम्यग्दर्शनलक्षणम् ॥ शुदा चेदस्ति
सम्यक्त्वं न चंच्छुदा न सा मुहक् ॥ १५॥ ननु
चेयमशुदैव स्यादशुद्धा कयंचन ।। अथ बन्धफला नित्यं
किमवन्धफला कचित् ।। १६ ।। सत्यं शुद्धाऽस्ति सम्य.
पत्वे सैवाशुद्धाऽस्ति तद्विना । मस्त्यवन्धफला तत्र सैव
बन्धफलाऽन्यथा ॥ १७ ॥ ननु सदर्शनं शुद्ध स्यादशु.
दा मृपा रुचिः ॥ तत्कयं विपयश्चैकः शुध्दाशुध्दविशे-
पभाम् ॥ १८॥ यद्वा नवमु तसेपु चास्ति सम्पम्हगा.
.त्मनः ॥ आत्मोपलब्धिमात्रं वै सा चंच्छुद्धा कुतो नव ।।
॥१९॥ नैवं यतः स्वतः शश्वत्स्वादुभेदोऽस्ति वस्तुनि ।
तत्राभिव्यञ्जकधाभावसद्भावतः पृथम् ॥ २२०॥ शुदं
सामान्यपात्रत्वादशुद्धं तद्विशेषतः ॥ वस्तु सामान्यरूपेण
स्वदने स्वादु सद्विदाम् ॥ २१ ॥ स्वदते न परेपा तय-
दिशपेऽप्यनीदृशम् ॥ तेषापलन्धयुधित्वादृष्ोर्ट दमोहदो.
पाः ॥ १२ ॥ यद्वाविशंपरूपेण स्वदते तत्सुदृष्टिनाम् ।।
अर्थात्सा चेतना नूनं कर्मकार्येऽय कर्मणि ॥ २३ ॥

·No text on this page.

·॥"
दान मागिष्टमयक नियतं गमनन्यार
IITTEE र मिस्टरमम् ।।
सुदामा मिटा.
प्रियासनाननशानमीमृतिक॥ प्रानानानुमा.
ननवासाविगगारितम् ॥ ३६॥ पनि निना-
मानं मानी मानसमनिमान ॥ प्रमादपर नन्दया-
माय नायत ॥१॥ गदि. यन्म नाम मई
वैपाय म्मनन ।। न तन्मयं मुगामामं किन दुग्य.
यमंत्रयम् ॥ ३८॥ नरमादेयं महामार्ग दुग्यं दुष
फर यतः ॥ हेयं नकम यदेतृन्तस्यानिटम्य सर्वतः ।।
३. || नत्म सनः कम पांडलिक नटस।। वैप.
रीत्यात्फलं नस्य म दुवं पिच्चनः ॥ ५० ॥ चनु.
गनिमयानं नित्यं करदेनु ॥न पदस्थो जनः कधि-
किन्नु कर्मपदस्थितः ॥ ४ ॥ बसनाच्च्युनो जीवः
स्यादलव्यम्वरूपवान् ॥ नानादुःखममाणे संमारे
पर्यटनिति॥ ४२ ॥ ननु विन्दु कर्म किंगिकी-
शुभं ततः ॥ कचित्त्वं कचिदुग्न नकि दुसं पर
नृणाम् ॥ ४३ ॥ नैवं यनः मुग्यं नैनत्तत्मुखं यत्र ना.

·यादारी गुग्गम ॥ म पो या नालाभं यत्र नाप ।। १५ । दिग्नि पराधीनं मं बाधापुरम्मम् ।। पनि पवनुमकिपापमयतः ॥ ४॥ उक्त च-- सपर पायामहि विधिणं पारणं विममम् ।। में इन्दिएस ने गुपी दुबम्पमेव नहा॥४६॥ भा. पार्यमा सचेपी कर्मणादयः णान् ॥ बापान इ. पान्मान दुर्वाण निपिनष्टि में ॥ ४ ॥ व्याकुलः सर्व- दी जीरः फोदयाइवम् ॥ यहियोगापया चार वसं स्पोपलानि ।। ४८ ॥ सानासानोदयाहाय. माम्नां धूलोपल्टक्षणात् ॥ सर्वरोदयायात इयात- बिदापना ॥ ४५ ॥ भाम्त घानः प्रदेश सर- लविता ॥ बातम्याधर्षयाऽध्यक्ष पीयन्ते ननु सन्धयः ॥२२० ॥ नफिदियः वशित नोर्यः स्थानमुखा. १॥ सर्वस्य कर्मणस्ता लक्षण्यारस्वरूपतः ॥२१॥ मध्य मन्दोदयाविनीय समनका कति ॥ तदे. गमसमाना रमन्ने विषयेषु च ।। ५२ ॥ वित्तीयो. दया. सन्नो मन्दाक्षाः सत्यसदिनः ।। फेवल दुखवेगा. ना रन्तुं नार्यानपि क्षमाः ।। ५३ ॥ यद्धारा लौकिकी ·पधा-यापी. सटिर्मिणीनम्नान का कया | यन्मुग्यं लौकिकी रूटि. स्तन्मुस दुखमनः ॥ ५ ॥ शादाविकं न तारखं मत्युनाचिन्नधाम्या | सनिकपु तेपूनस्तृष्णातस्य दर्शनात् ॥ ५५ ॥ इन्द्रियार्थेषु लुगनामन्नाह मुदा. रुणः । तमन्तरा यतस्तेषां विषयेषु रनिः कुतः ।। ५६ ॥ दृश्यते रतिरतेषां मुहितानामिवक्षणात् ॥ तृष्णावीनं जलौकिकानां दुष्टशोणितकर्पणात् ।। ५७ ।। शुक्रवक्रय- रादीनां फेवलं पुण्यशालिनाम् ॥ तृष्णात्रीनं रतिस्नेपां मुखावाप्तिः कुतस्तनी ॥ ५८ ॥ उक्तं च- जेसि विमये सुरदितेसि दुक्खं चनाजाण साहावम् ।। जदितं णत्यि सहावं वावारो गरिय विसयत्यम् ॥ ५९ ।। सर्व तात्रय पत्रैतदुःखं यस्मुख संसकम् ॥ दुःखस्यानात्मधर्मत्ताना- मिलापः सुदृष्टिनाम् ।। २६० ॥ वैपायकमुखे न स्यादाग- भावः मुदृष्टिनाम् || गगस्यातानभावत्वादस्ति मिथ्याशः स्फुटम् ।। ६१ ॥ सम्यग्दृष्टस्तु सम्यक्त्वं स्यादवस्यान्तरं चितः। सामान्य ननवत्तस्मान्नाभिलापोऽस्य कर्मणि ।। ६२ ॥ उक्षा सर्वभोगेषु सदृष्टेष्टरोगवन् ॥ अवश्य तदवस्थापास्तथाभावो निसर्गः ॥६३ ।। असुरुटियथा.

·धाध्यायी. शानी देशान्वाऽय मुशति ॥ मत्रास्त्यावरियका कनि- परिणामः मनुरः ॥६४॥ सिदमस्ताभिलापत्वं कस्प- चित्सर्वतथितः ॥ देशतोऽप्यस्मदादीनो रागाभावस्य दर्शनाद ।। ६५॥ तयथा न मदीयं स्यादन्यदीयपि तनः ॥ परमारणे कश्चित्तष्यमपि न तृप्पति ॥ ६६ ॥ यया कचित्परायः कुणोऽनुचितां शिवाम् ॥ कनी तस्याः क्रियापार न स्यादतामिलापवान ॥६॥ सदने ननु सपिरिन्द्रियाय कदम्बकम् ॥ तत्र रोका तस्मै क्यमम्मामिलापशन ॥ ६८॥ मत्यमेनारगो पावजय- भ्यं पदमाश्रितः ॥ चारित्रावरणं कर्म गयन्यपदकारणम् ॥६॥ सदर्थेपु तो भीवधारित्रावरणोदयात् ।। सद्वि- ना सर्वतः शो पीतरागोऽत्यतीन्द्रियः ॥ २७० ॥ मोस्प नेस्तस्य ननं भोगाननिर मझार सोऽवश्यपभोगक्रियापलान् ॥ १॥ नामिदं तदिरा. गर्व क्रियामावस्य दर्शनात् ॥ जगतोऽनिचोडपति दारि मरणादि प॥७२॥ व्यापीडितो जनः धि- रतुर्वाणो सप्रतिक्रियाम् । नदावे कई का कथा पुनर्भवे ।। ७३ ॥ फर्पणा पीडितोहानी कुर्वाणा

·No text on this page.

·स्थायी. मानी जावाय मुप्रति ॥ मास्यायिका कधि- परिणामः सांताः॥६४॥ मिदमस्ताभिनाकार चिसधिनः ॥ दशमोऽस्यम्मादीनां गाभापार दर्शनात् ॥ १५॥ तश्या न पदीयं पादपदापिई सामः ॥ परमारणे कथितमपि न मृत्यति ।। १६ ॥ पपा कमिपगपत: वाणोऽनुपित तार की तस्पा कियायाधन स्यादनामपरान । पत ननु सरीपरिन्दिपारदम्याम् ॥ र म माय सपनाभिमापन ॥ ६८ ॥ सारी पारसव. য থমাস । থামাৰ বম সহবাস ।।६९॥ तदपुरती मीमारित्रावरणादयान ना. नाग को misreal ॥ ७॥ पसरताप नून भोगाननि समसार तोऽयमुपभोगनिवारणात् ।। ७१ । नागिदार गावं प्रिपामार दर्शना ॥ नाराला दास पाणादि ॥ ७९ ॥ पाने मनानपानले. सानो परिशियाम् परपोयोगशस्य कर्ममा कसा हरपुनर्भय मानt ॥ ९४ ॥ - ·पायापी. दिपम्न किपिनि ने नराः ||4|| प्रया: समांदा सामानमपाटगन्ति गन् । पटादी गान- ग्लो कि नापादयनिने ॥ ३ ॥ अय चंगेतने ये मानयोगका कविन् । जननास नस्य निनादयन्ति वा ॥७॥ नतः मिदं शरी. रस्य पयामागां तदर्थमान् ॥ प्रात्यकिनिकालं सांगतो शानं मुखम्मति ॥५८॥ ननु दोन्द्रिया सन्मु सानं मुपं नृणाम् ॥ अमरमु न मुत्र ज्ञान तदकिश्चिरकर कयम् ॥ ८ ॥ नैवं यतोऽवया. पेक्षे व्यास के हेतुदर्शनान् ॥ कार्याभिव्यनमः कोऽपि साधनं न विनाऽन्वयम् ॥ ५० ॥ स्यालोमान्यस्य व्य पात्रको भवेत् ।। न स्याद्विनाऽगुरुद्रव्यं गन्यस्त- पावकस्य सः ॥ ६॥ तथा देटेन्द्रियं वाया: सन्य. भिव्यञ्जकाः कचित् ॥ ज्ञानस्य तथा सौख्यस्य न सयं चित्मग्वात्पकाः ॥ ६२ ॥ नाप्युगदान यऽपि स्याद. भिव्यञ्जकात्मवम् ज्ञान का तन सर्वत्र हेतुशन्धानुपगतः ।। ६३ ।। ततः सिद्धं गुगो ज्ञानं सौख्यं जीवस्य वा पुनः ॥ संसारे वा प्रामुक्तौ वा गुणानापनतिकमात् ॥६ ·पायायी. रिश माधारणं मान सुखं संपारपर्यये ॥ तमिशरणं मुको ज्ञान का मुम्पपात्मनः ।। ६५ । कर्मणा रियुक्ती नु न्न नात्मगुणक्षति ॥ मत्युतातीच नै पकापाये जलाधिवन ॥ ६६ ॥ अस्ति कमलापाये विकारसविरा- स्मनः। विकारः कर्षनी भारः कादानिरः सपर्ययः ।। ६७ ॥ नटे चामुदापि मा भूदानगरपये ॥ ज्ञानानन्दमोनियवासरमानीत ॥ ३८॥ पक्षा- दिसलाये यथा पारकरोगः ॥ पासादिगुणाभारो न स्पाका सरोऽस्ति ने ॥ ६॥ एसिरिया- नां मोक्षो निर्मोक्ष क्षगः ॥ इत्यो नदमनीकाणाना शून्यमापनाच ।। ३७०॥न स्पामिमाण यतिमरना दुःखसाधनम् ॥ सुखस्स नरो नामादति खानु ॥७॥ निधन झानरूप मुखरूप पा पुन: ॥ दोन्द्रिगनास्यस्ति मानानन्धौ परात्मनः ॥७२॥ इत्परं हातमोऽसौ सम्पटिनिनात्मदा परिके पुगे माने रागदेपो परित्यनेम् ॥७३॥ नन्ले र किनावानहितारोऽपलक्षपने पेन मष्टि- लक्षणेनानिवतः पुमान् ॥1॥ भारापी माणि .

·पचाया.
मनि मगात्मनः ॥ प्रस्यायनाविनामू. में
संलक्ष्यने मुहम् ॥ ७९ ॥ उक्तमा मुचं ज्ञानसनादेयं
हगात्मनः ॥ नादयं की गई चटोपलागत:
॥ ७ ॥ सम्यस्त्वं वस्तुतः मुम केवलवानगी
चरम् ॥ गोवा सानिमालाययज्ञान पदयोः ।।७।।
न गोचर मतियानश्रुनानद्वयामनार । नापि देगाधनत्र
विषयोऽनुपलबम ॥ ७८ ॥ अत्यापनो गुगः कथि
स्मम्यक् लिम् नदाय होगन्धित बाद
रूपमनादितः ॥ १॥ देवासाल.दिमहगो पचापन
भवार्णय ॥ भव्यभावविगाहा जीवः मन्वन्धमत
॥३८० ।' प्रयत्नमन्तरेणापि इमोहापरानो भद ।
अन्तर्मुर्नमात्रं च गुणश्रेण्यानतिमा ॥ ८
॥ अस्यु
पशमसम्यक्त्वं इदमोहोपशमायथा ! पुंपोऽवम्या-गकार
नाकारं निद्विकल्पके ॥ ८२ ॥ मामान्यादा विपाद्वा
सम्पयत्व निर्विकल्पकम् ।। सत्तारूमं च परिणामिन
पर चितः ॥ ८ ॥ तत्रो खस्तपोनाये नमो
रविमभिः । दिश: प्रमत्तिमासेदुः सर्वतो विला
॥४॥ स्योहोपसमे सम्पायरलेस एव स. भुई

·साभानी. में मदए त्रिधा बसाहार या " ॥ यथा वामपनपाकम्गानंग 40 ची भूति मो नम्रतायः स्यादमाः ॥ ८) योग- मुजविनिय का तथा भ्रमः ॥ मगाने वस्य छाया नागाजीयो निरामयः ॥ ८॥ अदानादिगुणा या मर्य सम्पन्हमात्मनः ॥ न सम्यक्त्वं न न मनि मानाप पर्पयाः ॥ ८८ ॥ भपि चिन्मानुभूतिम्माने मानस्य पर्यपात् ॥ अर्थात् ज्ञान न सम्यतामस्ति थे- बालपणम् ।। ८९॥ ययावाया हि दुले यो लक्ष्यते म्धनलक्षणः ॥ वा मनःकायरानात्साहादि गात्मक ॥ ..॥ नन्यात्मानमः सा काम स्वयम् ॥ मममोर विराटसम्म ॥ ११॥ ने पनाऽभिऽसि सत्मामा गरिन । अपनायारारलिय सपोरया ॥ ५२ ॥ भाका. गेश्यविकल्पः म्याद: गोपाप गगी वि. रस्यो वा ज्ञान नदिसमम् ॥ ...! ना : स्या दनासग बस्नु निसल्पना ।। सामानांना सरणं ममता ॥ नतिपात

·पमामामी.
सम्मामान्य विवरण किसिमदनाकार चिमा.
फारमेन ना ॥ १५॥ सर्व सामान्यामानाचारित
विशेषान् ॥ यत्सामान्यानाकारं माहारं यद्विपमा
॥ ९६ || सानादिना गुणाः स पोकाः सल्लागाल.
ताः॥ सामान्यादा विशेषादा सत्यं नाकारमात्रकाः ॥
॥ ९७॥ ततो वस्तुमसत्यत्वानिफिसस्य वस्तुनः ।।
तदुल्लेवं समालेल्प ज्ञानद्वारा निरूप्यते ॥ ९८॥ सा.
पूर्थियोरेव ग्राहक मानमेकशः ॥ नात्र ज्ञानयपूर्ण
जान मान परः परः॥ ५९॥ स्वार्यों वै ज्ञानपात्रस्य
शानमेकं गुणश्चितः ॥ परार्थसार्यसम्पधी गुणाः शेपे
मुखादयः ॥ ४०० ॥ तचया मुखदुग्यादिमा नीव.
गुणः स्वयम् ॥ मानं तदेदक नूनं नादिवानं सुखादि.
मन् ॥ १॥ सम्यक्त्वं वस्तुतः सहमति वारामगोच.
रम् ॥ तस्माद च श्रोतुं च नाधिकारी विधिकमात् ।।
२॥ प्रसिदं मानमेवे सायनादिवियों चितः ।! स्वा.
सुमत्येकनुश्य सम्माचत्परमं पदम् ।। ३ ।। नत्राप्यात्मानु-
भूतिः सा विशिष्टं झानपात्मनः ॥ सम्यक्त्वेनाविना-
भूतमन्वयायतिरेकनः ॥ ४॥ वनोऽस्ति योग्यता वक्तुं

·पमान्यायी. यो मारतातयोः ।। मम्प बाभूतिः स्यामा संपादनयापि ॥५॥ किंचारित विपतिः सम्परत्वानुमदगो ५ नोपयोगे सपण्यामितिल- पिरिधी सा॥ ६॥ तथा स्वानुभनौ वा तत्काले पादात्मनि । अरत्यवाय सम्परत पस्मात्सान विनाऽपि सन् ॥७॥ यदि वाऽसति सभ्यरत स स्थादा नोपयोगवान ५ सुध्दस्यानुभवस्तर लधिरू- पोऽस्ति पस्मः ॥ ८॥ नुस्तापि सम्यवलोत्पत्ति- फालेडासपश्यतः ॥ मानायरण योमरस्त्यवस्थान्तरं स्वतः ॥ ॥ यस्मान मानपनित्यं स्यावस्थस्योर- पयोगवन् ॥ नित्य मानमउमस्ये एपस्थस्य च लब्धि- पढ़।।४१. नित्यं सामान्यमापत्रात्सम्यवत्वं नि. विशेषतः ॥ तसिध्दा विपमध्याति: सम्यक्त्वानुभव. पोः॥१॥ अपि सनि गुणाः सम्यमयदानादि- विकसका उदेशी लक्षणे सेप तत्परीक्षाऽधुनोच्यते ॥ १२॥ सत्रोदेशे यथा नाम पदारुचिप्रतीतयः॥ परणं प यथाम्नायमस्वमार्यगोचरम् ॥ ११॥ सवामिपुखी गुदिः यदा साम्य सचिस्तथा ॥ प्रती.

·१३० पञ्चाध्यायी. शुद्धस्यानुभवोऽथवा ॥ तत्फलं मुखपत्यक्षमक्षयं क्षायिक च यत् ॥ ३४ ॥ इतरत्र पुना रागस्तद्गुणेष्वनुरागनः नातद्गुणेऽनुरागोऽपि तत्फलस्याप्यलिप्सया ॥ ३५ ॥ अत्रानुरागशब्देन नाभिलापो निरुच्यने || किन्तु शेष- मधर्मादा निवृत्तिस्तत्फलादपि ॥ ३६॥ अथानुरागशः ब्दस्य विधिर्वाच्यो यदायतः ॥ प्राप्तिः स्यादुपलब्धिर्वा शब्दार्थकार्यवाचकाः ॥ ३७॥ न चाशंक्यं निपिद्धः स्यादमिलापो भोगेप्पलम् । शुद्धोपलब्धिमात्रेऽपि हि यो भोगामिलापवत् ।। ३८॥ अर्थात्सर्वोऽभिलापः स्यादज्ञानं दृग्विपर्ययात् ॥ न्यायादलब्धतत्वार्थों लब्धं कामो न लब्धिमान् ॥ ३९॥ मिथ्या सर्वोऽभिलाप: स्यान्मिध्याकर्मोदयात्परम् ॥ स्वार्थसार्थक्रियासिध्दी नालं मत्यक्षतो यतः ॥ ४४०॥ चिचस्यापि सद्भावे नेष्टसिद्भिरहेतुतः ॥ अभिलापस्याप्यभावे स्वेष्टसिदिश्व हेतुतः ॥४१॥ यशःश्रीमुनमित्रादि सर्व कामयते नास्य लाभोऽभिलापेऽपि विना पुण्यो- दयात्सतः ॥ ४२ ॥ जरामृत्युदरिद्रादि न हि का- मयते जगत् ॥ तत्सँपोगो बलादस्ति सतस्नाशु- जगन् ।।

·पचाप्यायी. भोदयात् ॥ ४३ ॥ संवेगो विधिरूपः स्पानिपेयम निषेधनात् ॥ स्यादिवसावांत नादिर्यान्तरं तयोः 11 ४४ ॥ त्यागः सर्वामिलापस्य निर्वेदो लक्षणाया।। ससंवेगोऽपया धर्मः साभिलापो न धर्मवान् ॥ ४२ ॥ नापि धर्मः क्रियामा मिथ्यादष्टेरिहार्यतः ॥ नित्य रागादिसद्भावात् मत्युताधर्म एव सः ॥ ४६ ॥ निसं रागी बुधः स्पान स्पारूचिदरागवान् ।। अस्तरागोड स्ति साटिनित्यं वा स्याम रागरान् ॥४७॥ अनुकम्पा त्रिया या सर्वसत्वेप्यनुग्रहः ॥ मैत्रीभावोऽय मध्यस्य निःशस्य वैरवनात् ॥ ८॥ मोहानुदयस्ता हेनुर्वा. पोऽस्ति फेवलम् | मिध्यासानं विना न स्पारभावः कचियतः ॥ ४९ ॥ मिथ्या यत्परतः स्वस्य सस्मादा परजन्मिनाम् ॥ ऐचत्सुखासादि मृत्यु; जीवित मनार ॥ ४५०॥ अस्ति यस्यैतदशानं विवासि सत्यवान् । अमानादन्नुकापोऽपि सहन न चापरम् ॥५१ ।। समस्ता सर्वभूने' याऽनुकमा परम सा अर्थतः सानुकम्मा पाल्पपत्यल्पवर्मनात् ॥ ५२॥ रागापदमावान समारे पन्ध एवं दिन पन्धा ·HINiruta TimrARETE ITARA It haririTER NIT : Maitamarite 10 AATM insmit Hि | नाग HATRE it ॥ी या कामाने हो । नति गोभिः ॥ २१॥ पापा for frii माय भून विगति गः । परर नति गम्मिानुभमगरात ॥ ५२४ ॥ भानावशायमांगीण भागाभिनानाः || सामा. मिदिन म्यामापरिकाराम ५५AT पाफरत्येप पिy पादेवातावरण मन्दोगी प्रवनने । तपाचरेत् ॥ ५॥ पादपम् ॥ शुमा कानून नान ५५८॥ न. . गनपत॥

·पशान्यायी. पद ॥ ५९॥ यतः सिध्दं प्रमाणादै नून पन्धफला क्रिया ।। अदि क्षीणकपायेभ्योऽयश्य सध्देतुमम्भवात् ॥ ५६० ॥ सरागे वीतरागे वा नूनमौदयिकी क्रिया ।। स्ति पन्धफलाऽवश्यं मोहस्यान्यतपोदयात् ॥ ६१ ॥ नवाच्यं स्यादात्मठिः कश्चित्मज्ञापरापतः ॥ अपि पन्ध- फलां कुर्याचामबन्धफलां चिदन् ।। ६२ ॥ यतः प्रज्ञाषि. नाभूतमस्ति सभ्यग्विशेपणम् ॥ तस्यामाभावतो नूनं कुतस्त्या दिव्यता दृशः ॥ ६३ ॥ नैवं यतः मुसिध्द प्रागस्नि चानिरउतः क्रिया ॥ सुभायाश्चाशुभायाम कोऽवशेपो विशेपभाक् ॥ ६४ ॥ नन्वनिष्टार्थसंयोगरूपा साऽनिरछनः क्रिया। विशिष्टार्थसंयोगरूपा साऽनिच्छ. तः पयम् ॥६५॥ सक्रिया प्रवरूपा स्यादामानिरछतः स्फुटम् ॥ तस्याः स्वतन्वसिदत्वारिसध्द फत्वमर्थ- सात् ॥ ६६ ॥ नैवं यतोऽस्त्यनिष्टार्थः सर्वः फर्मोदयात्म- फः॥ तस्मानाफांसते सानी यावत्कर्भ व तत्फलम् ।। .६७ ॥ गस्पुनः फर्यिदिशार्थोऽनिष्टाः फथिदर्यसात् ।। सत्सर्व टिदोषत्वात्पीतशंसारलोकवत् ॥ १८ ॥ दमोहस्यात्पये रष्टिः साहारसुस्मादशिनी ॥ सस्था- ·पशापायी. निशा पनिशार्यदिककलाम के ॥ ३॥ न ना. मिटमनिटावं कर्म गम्न कलस्य च ॥ मतो साई. नृवानिमानुभवागमात् ॥ ५७० ॥ अनिष्टकला. चाम्पादनिष्टाया प्रक्रिया ॥ कार्यानुयाय देतो. ईष्टोपदेशात् ॥ ७॥ प्रथामिदं सतंय क्रियायाः पर्पगः फलात् ॥ कते कोरपानाम्गम्यायामम्म. यो यतः ॥ ७२ ॥ यावदशीगमोहस्प शीगमोदस्य पान्मनः ॥ यानि क्रियानाम नारन्यौदायिकी स्मता पौरपान पया का पंग कमोदिनी ॥ न पां पोम्पासा देवारमा पारगः ॥ ४॥ nिet निकारिता मानी नाका दिना नि.पा || निटा. मत. कर्म कर्म न गनाय गणिाम् ॥ १५ ॥ नाग नाग्नि निra मामाधीननः सति ॥ ली जनविय नानिमयादी ॥१पनी निनामिकागमनमा नानिष्णात्य. शन मोमय नदत्या || नया मोमिया मनात पाय 44 IE: बनः महानातिनम् ॥ २८ ॥ Ti fatirit

·No text on this page.

·पश्चा-यायी । मद्विशेषज्ञपि मम्मोहादयाम्योपलब्धितः ॥ ८ ॥ न्युक्तो युनिपूर्वामी गुणः मदनम्य य ॥ नाविका हि दोपाय विवक्षा न गुग मरे । 2.} अनि च मूह मा सम्पन्न मालिनी ।। ययाऽलंकृतवपुर्ण नहानि मदननं नाग !! अाच नचद्वा- मूढष्टिः परगान । मम्ति मा यम्प जीम्य कि रूपातः मोऽम्य ॥ १० ॥ अ य पदनुष्यान्न मिथ्याध्यः मारिनोऽपरः ।। 17 मोहा हवाहम्योदय.. | 3 || नमान्नति गर्ने दशि- रोऽपि कुमः ॥ नापन' म मुर नद्रह- ध्रुतः ॥ १४ ॥ अयानामपि सभ मम्पारने मूहना ॥ मुस्मानग्निी रानाम 145पी भ्रम ।। १५ ।। नयमा लाकि मदिर्गन नानारिमा ।। निःमारंगश्रिता भिग्यानिट का ॥ ३॥ अफ- लानिष्टका तात्या योगापारिणी ॥ दुस्त्यापा सोरिकी महिः धिरमपातः ।। २.७ ॥ भदेये देवदिः स्वाहा मग || भागे गुरुधिर्या- ख्याता देवादिम्दना ।। १८ ॥ इदेवारापन कुदिर.

·No text on this page.

·पचाभ्यायी. शुध्दात्मलन्धितः ॥ अईनति च सिध्दव पर्यायायो द्विधा मतः ॥ ९॥ दिव्यौदारिकदेहस्थो धोतवातिच- नुष्टपः ॥ ज्ञानम्वीर्यसाख्यात्यः सोऽनि घाँ- पदेशकः ॥ ६१० ॥ मूर्तिमहनिर्मुक्तो मुक्तो लो. फारसस्थितः ॥ मानायष्टगुणोतो निष्कर्मा मिद सम्माः ॥ ११ ॥ अहमिनि जगत्पुग्यो मिनः फर्मारा शासनात् ।। महादेवोऽधिदेवत्वारोऽपि मुखावात् ।। १२ ॥ विष्णुमानेन सर्वार्थ विस्तृतम्याकयन ॥ प्रम. ग्रामरूपवादरियापनांदनात् ॥ १५ ॥ इस्पायनेक नामाऽपि नानकोऽस्ति स्वलक्षणान ॥ यतोऽननगणा. स्मैकदन्यं स्पास्मिदप्सापनात् ॥ १४ ॥ अधिनि रित्यादि यादलमनावता ॥ तान दीपाप देश. शेकविधवतः ॥ १५ ॥ प्रदीपनामनेरी न प्रदीपरर. हायने ।। पनजरियावं स्थान श्यामानाकारता । १६ ॥ न पायां पपासप नापतीपासपनन्ना । न्यापादक गुणं से प्रत्येक नाप पैकरम् ।। १७ ॥ न या गरता यायमा नस्यय सम्मवान् | अपि कम्पनी वाणं व्याहत्य दर्शनात् ॥ १८॥ दे

·No text on this page.

·Fittu
,
HT:
.
-
1
1
.
11 01:04141111: । नि: :: मा।
nama 11. !..।
नाग
गुरु-4110m 14011
॥३३॥ नावान. सा...।
FOR ... ... मन्ये
हिनु friनानि मानकमत्रयस्य च ॥ मारकमाना.
भूतं बन्धमादयासम् ॥ २ ॥ नयया यध्यमानःस्मि
स्तनपा मोरयमान् ॥ नाम मातम्य पार पा:
सय शयः ॥ १६ ॥ नाचे छमस्यास्यागावान
तत्क्षपः ।। शान्मादायस्यामान्यतः गातार"
नासिद निराकर साटे कम्नागान् । प्रारयोग
दयामानाच्या संख्यमणं कमान् ॥ ३८॥ ततः मंजय
प्रोक्तमस्ति यद्यपि साम्मनम् ॥ रागदापविमोदानापमारा

·पशाध्यायी.
गुरुना मना ॥ ३९॥ यथाऽरत्येकः स सामान्यानदिमे-
पात्रिधा गुरुः ।। एकोऽपग्निशा नार्ण पाणी दार्थ
विधीयते ।। ६४० ॥ आचार्य. स्यादपाध्यायः साधुथे
ति विधा मनः स्युर्विशिष्टपदास्वागयोऽपि मनिपुनराः
॥४१॥ एकोहेनु क्रियाऽयका पौको यहिः समः।
तपो दादशधा च तं प प पञ्चधा ॥ ४१॥त्र.
योदशाविधं चापि चारित्रं समनकथा ।। मूलानरगुणाके
संयमोऽस्यकथा मतः ॥ ४२ ॥ परीपदोपसर्गाणी
सहनं च समं स्मृतम् ।। माहारादिविविधकश्वर्यास्थाना.
सनादयः ॥ ४२ ॥ मार्गो मोक्षस्य सष्टिनिं चा.
रित्रमान्मनः॥ रत्नत्रयं समं तेपामपि चान्तहिरिस्थतम्
॥४॥ ध्याता ध्यानं च ध्येयं च ज्ञाता ज्ञानं च यं
स्था ।। चनुधोऽधाना पापि नुला कोषादिनिष्णुता
॥४५॥ किंवाऽत्र पहनौतेन तदिशेषोऽवशिष्यते ॥ वि.
शेपाऐदनिःशेपो ? पापादात्यविशेषमा ॥ ४६॥भा.
पार्योऽनादितो रूटोंगादपि निरुच्यते पञ्चाचार परेभ्यः
स आचरपति सपपी॥४७॥अपिहिने ते साध्ये पुनः
सन्धानपिनः ॥ तरसमावेशदानेन मापाय पनि
.
.

·11 :
1111:.....
'4
•
.-
नागपशपमान'गा !
RANIगाम
भाग 11TRA
में
नाना"
मि
मलमा: 1414-
कारना. गाय नम
गाय नतो. निपास नन.13 मा.
देशी नापदगो निपधित ॥ नन मावदाने नागा
महतामपि ॥ १५ ॥ यदाद मापना दामना
पर्माण ॥ यत्र मावलगानि नयादमा न जानिन्
॥५६॥ सहासंयमिभितकि मंमग भाषण गर्नम् ॥
कुर्यादाचार्य इत्यक नासो मरिन चाईन ।। ५.! मय.
सम्पोषक. मूरि. मोक्त कायन्मनरिह ॥ धमादेशोपदे-
शाभ्यां नोपकारोऽपरोऽस्त्यतः ॥ ५८ ॥ द्विय मोहात्मा

·No text on this page.

·पशाम्यायी. निपुरःमम्म] माश्यन्यान्यमिभ्यय साधुन्नमवरः ।। ३९ ॥ नो गाय यमी किनिम्नपादादिमञ्चया ॥ न किश्चिदशेयस्यम्या मनमाऽपि न चिन्तयेत् ।। ६.० यास्ते स शृद्धमान्मानमास्तिनुवानध परम् ॥ स्तिमिना- न्तहिम्नुल्यो निस्तरदाधिवन्मुनिः ॥ ७१ ॥ नाद नोपदेशं वा नादिस मनागपि ! स्वर्गापमार्गस्य तद्विपक्षस्य किं पुनः ॥७२॥ वैराग्यस्य परां काटाम- धितोऽपिकममः॥दिगम्बरो यथाजानरूपधारी दयार: ॥ १ ॥ निर्ग्रन्योऽत्र बहिर्मोहग्रन्यरुग्रन्यको यमी । कर्मनिरकः श्रेण्या तपस्वी स तपोऽशुभिः ॥ १४ ॥ परीपहोपसर्गाधेरनग्यो नितमन्मयः ॥ एपणादिसंशृदः प्रत्याख्यानपरायणः ॥ ७९ ॥ इत्यायनेकपाऽनेकैः सायु: साधुगुणः श्रियः ॥ नमस्यः श्रेयमेश्यं नेतरो विदुपा महान् ॥ ७६ ॥ एवं मुनित्रपी ख्याता मदनी महतामपि । तथापि तदिशेपोऽस्ति क्रमाचरतमात्मकः ।। ७७ ॥ नया- चार्यः प्रसिद्धोऽस्ति दीक्षादेशाद्गणाग्रणीः ॥ न्यायादा देशतोऽध्यसास्सिदः सात्पनि तत्सरः ॥५८ ॥ अर्था- आतत्परोऽप्येष दृमोहानुदयात्सतः ।। अस्ति नाविना.

·No text on this page.

·11] । पET jग मर मानुष मन । न iran भिमागिए. नाहगः ॥... पाहा गारिपारमो. दपः ॥ नाम गण गन ११॥ गाविभाग नारिवानिशमनः ॥ नारमाटेतु शिलान्यादिनारटिशन ॥ १२॥ पया परः मम वे कम्यगिवियोगतः ॥ इतरवासनामि গ্নেয়ায় সন্তান। কাগমনুষায়ি सारदेव ॥ नानकः कपापाणी मारिपारस्युनिरा. समनः ॥ ९॥ नतम्ने पापकः स्यादै कोयमा स्वतः।। नात्मष्टेः सनिन्न मोहस्योदयाले ॥ १२ ॥ अय मूरिरुपाध्यायो द्वारतो हेनुनः समो ॥ साधु साधु- रिवात्मनो शुध्दो गुदोपयोगिनी ॥ ९७ ॥ नापि कपिदिशेषोऽस्ति तयोस्तरनमो मियः ॥ ताभ्या- मन्नरूरकर्पः साघोरप्पनिशायगात् ॥ १८ ॥ लेशनोऽस्ति विशेषयन्मियम्पा यहिकतः ॥ का क्षनिर्मलहेतोः स्था. दन्तःशुध्दे समसनः ॥ ९९ ॥ नास्त्यत्र नियतः कधि- घुक्तिस्वानुमागमात् ॥ मन्दादिरुदयस्तेषां मध्याय- ·पचास्याची. साघुपु ।। ७०० ॥ मत्येकं चायः सन्ति माध्पापसा. परः ॥ जयन्गमध्पपोत्कृष्टभावैधकैकशः पृथक् ॥ १ ॥ कश्चिमरिः कदापि विशुदि परमां गतः ॥ मध्यम वा नपन्यां वा विशुदि पुनराश्रयेत् ॥ २॥ हेतुस्सी. दिता नाना भावांशः स्पर्धकाः क्षणम् ॥ धर्मादेशोऽपि देशादिनु त यदिः कचित् ॥१॥ परिपाटयाऽनया योऽपाः पाठकाः सापथ ये ॥ न विशेपो यतस्नेपो न्यापापो विशेषमार ॥ ४ ॥ नोमं धर्मोपदेशादि फर्म तत्कारणं पाहत ॥ तोरभ्यन्तरस्यापि चाहेनुर्वहिः फचित ॥५॥ नैवपर्याधत: सर्व वस्त्वकिपित्करं पतिः ॥ तत्पदं फलवन्मोहादिच्छतोऽपान्तरं परं ॥६॥ # पुनर्गणिनस्तस्य सर्वतोऽनियतो पहिः ॥ धर्षादेशोष. देशादि स्वपदं सत्फलं च यत् ॥ ७॥ नास्पासिध्द नि. रोहर धर्मादेशादिकर्मणि ॥ न्यापादसार्यकशाया था नान्यत्र मानुचित् ॥ ९॥ ननु नेहा विनाकर्म कर्म नां विना कचित् ।। समामानीरितं कर्म स्पादक्षास्तु या मपा ॥७१. ॥ नै तोरनियारारादक्षीणमोnि ॥ पन्धस्य नित्यनापोन्मुक्तरसम्म ॥११॥ नोड

·No text on this page.

·पपापापी.
१५९
धि क्रिया धर्मगुभावा सानुलरूपा या मनो.
कृषि सानपा ॥ १२॥ सा द्विधा सर्वसागारानगारा
जो विशेषतः ॥ यतः क्रियाविशेषत्वान्न धर्मो विशेषि.
तः ॥१३॥ ४ सिाहतस्तयाग्रहप्रकृत्सपरिग्रहात् ।।
देतो पिरतिः प्रोक्तं गृहस्थानामणुयतम् ॥ २४ ॥ सर्व
वोचिरतिस्तेषां हिंसादीन म मात् ।। नैतत्सागारिभिः
कई शपने निगमानाम् ॥ १५ ॥ मलोतरगुणाः
सन्ति देशवो वेश्मवर्तिनाम् ॥ तपाऽनगारिणा न स्प:
सवः स्युः परेऽप्यतः ॥ २६ ॥ तत्र मुगुणाधाप्टो गृहि-
को प्रवपारिणाम् ।। चिदमतिनां सासारसर्वसाधारणा
इमे ॥ २७ ॥ निसर्गादा लाम्नायादापातास्ते गुणाः
रफुटम् ॥ दिनापि मतं पारसम्पपरवं प दिनां.
हिनाम् ॥ २८॥ एतावता विनाऽप्येष भारको नास्ति
नापतः ।। किं पुनः पासिको गयो नैष्ठिफः सापकोपरा
॥ २१ ॥ मपयोसमधुल्यागी स्तोदुम्रपंचकः ॥
नामतः पावकः मान्दा नापाऽपि वा गी॥१.
॥ पपाशक्ति विधातपं सदस्पर्पसनोगमनम् ॥ अवश्य
समतस्येस्तैरिलिपसी क्रियाम् ॥ ३१॥ सने

·पञ्चा-य. दोमा नत्रानान समाचारपत्रकान || अन्यथा पद्यमामानि श्राप कः ममाचान ॥ ३२ ॥ दानं चतुर्विध दयं पात्र घान्य अदया । जयन्यम-यमीक. पात्रेभ्य:श्रावकानमः ॥ ३३ ।। कुपात्रायागपात्राय दानं देवं याचिनम् । पात्रय या निषिद म्यानिमिदन कृषारिया ।। ३ ४ ।। शपंचा: शुनियामादितीदिनेभ्यो. भोदयात् । दीनभ्योऽदयादानादि दान करूगाण- वैः ।। ३५ ।। पूजामायनां कुयायदा नमाम नदिया ॥ स्वग्व्यसनानि मम्याग मिटानागपू. ॥ ३ ॥ मयुपा-यायमा नापमान पादयो । म्नतिम् ।। पाभिमा- याटधा पूना विद-यात्म विदितः ।। ३५।। सम्पानादि यथाशक्ति कतव्यं च मानणाम् ॥ वासना चंतांपा का विशेषाह्मचारिणाम ! : ८ । ना या बा- ट्याभ्यो न निांपदं मिना 74 || सम्मान दानादि लोकानामविसदा ॥ - ॥ मनगन्याहादाना निमाणे सावधानता ॥ यथासम्मान पानापपरगनः ॥ ७४. ॥ विन्दानामा चार प्रागि प्रतिमा पाः पत्याला संपाप पारतिष्ठाप-in: ॥ ४१ ।।

·स्वाध्यायी. श्रमिनीपादियात्रा विदयारमाय पनः । भारrn पनगरि सपमं न निरापे ॥ १२॥ नित्यं नैपिषि. के ई मिनषिमहोत्मरे विप ने कन सपलदिशा ॥४॥ सपमो विविध विषयो गृहपेशिभः ॥ विनाऽपि प्रनिमारूप प्रा पा सशक्तिः ॥४॥पो ादशा देवा पायापरभेदाः ।। फसमापन पा सरकाप पानतिरीपणा ॥ ४५ ॥ वर्क दिमानोऽपत्र प्रसाद गृहितम् ॥ घोपास. साध्यापारमा कासाविस्ताम् ॥ ४६॥ पोरगुणा- भाशचिनिमलापः ॥ नावापापनमेनोना नातिर का पदाचन ॥४७॥ सरोमि समर सिद्ध पारा निमतम् ॥ म अस्तपरसपान पारदशनवादावि ॥४८॥ उप-समिदिदियरोशेसोपो भारपर. पेलपाणम् ॥ विदिसपणपदंतमर्ण हिदिमापनप. भुतं ॥४९॥ो प्रमाणात मोना पसीना नया ने | RHIT पासीनिपुणाविरमा ७५. सागारों साम्नगारो पापपोदितः । मानिसर- राणे भूपपपपरिपतः ।। ५१ ॥ रवपरित रिपाली ·पायाची. . 017 11"। म्यामायाम्पकम् ॥ ममायांगाय नटकर निगये भगानेनारदोऽयमन्यादयः मनमायागम्य निनिय मुख्यंत मगधन मानवनिसंदर्यतः ॥ माणदो हिमाश्यं मंत्र थिमा पीनिता ॥ ५४॥ योगस्तापयोगी या टि म उच्यते ॥ मध्मयायुः दिवों य प स्मृतो याग इत्यपि ॥ ५५ ॥ नम्यामारा. मिटान: म्यादयतं वाऽयादिनि मनि ॥ अंग्रामाऽयं. वस्तन्मा मन मवनी पि तन ।।०६।।मन मिदयातना वाद्य दयानि ॥ नमन.कपायाणा न्यागः मेवान्मनि क्रिया ।।७। लोकामख्यानमात्राप्त यावदागादय.स्फुटम् दिमा स्यात्मविदाना यमाणा हिमनाचितः ॥८॥ अर्याटागादयो हिंमा चाम्न्ययो व्रतच्यतिः ॥ हिमा तत्परित्यागी व्रतं धर्मोऽयवा किल ॥४०॥ आपनगशि- णामनरक्षणं यन्मनं स्मृतम् ॥ नयाँ मान्यरक्षायाः कृतं नानः परं च या ।। ७६० ॥ मन्मू रागादिमावेषु पन्या म्यानकपणां बलात् ॥ नन्याकादान्पनी दुवं तत्सिदः स्वान्मनो वयः ॥ ६१ ॥ नतः शुध्दोपयोगी यो मोहकदिपाले ॥ चारित्रापरनामेनवतं निधयतः परम् ।। ६२॥ चारित्रं निर्मगहेनुयायादयस्त्यवापितम् ।।

·पचाभ्यामी. सानिपाईन् सार्पनामास्ति दीपरत् ।। ६३ ।। ले शप्दोपयोगोऽपि एपातशारिशमया ॥ स्वार्थ- शिपामकुर्वाणा सार्थनामा न निश्यात् ॥ ६४॥ किन्तु पपरपरेतुः स्पाद परसत्पनीकवत् ॥ नासो वर पां पास नाकारोपकाकर 11 ६९ ७ विरुष्कार्यकारित नास्पासिध्दं विनारसाद ॥ पन्धस्पैकान्तको देवोः शुध्दादन्यत्र सम्भरान् ॥ ६६ ॥ नोचं प्रतापरावा. मिर्मराहतुरंधवः ॥ अति नान्योनुर्वा शुभो नाप्या. भावान् ॥ ६७ ॥ कर्मादानक्रियारोया स्वरूपानरणं प पत् ॥ धर्म गुदोपयोगः स्यात्सेप पारिसमा पक - पारिच खलु धम्मो धम्पो जो सो समो. विनिरिहोमोरफोरविहीणो परिणापो अपणो पम्मो ।। ६. ॥ ननु सानहानचारियोसपध्दतिः ॥ समस्तैरेव न व्यस्तैस्तरिक पारिश्मापा ॥ ७० ॥ ससंसर्सन मान पारिमान्तर्गत मिषा || प्राणामवि. नामारादिदं प्रपमरण्डितम् ॥ ७१ कि सार्शन हेतु रिपारिप्रयोईपोः ॥ सम्पग्निशेषणपोदा मत्यप्र. बनमनः ॥७२॥ भोऽयं सति सम्परले ज्ञान धारि.

·पशाध्यागी. अमत्र यत् ।। मूनपूर्व भवेत्सम्यर मूने वा भूनपूर्वकन् । ७३ ॥ शुदोपलब्धिशक्तिर्या लम्पिानानिगायिनी ।। सा भवेन्सनि सम्पन्चे शुध्दी मावोऽयवाऽपि न !|७|| यत्पुनद्रव्यचारित्रचनं मानं विनापि हर ॥ न वज्ञानं न चारित्रमस्ति चेत्कर्मबन्धकन् ॥ ७५ ।। नेपामन्यतमो- देशो नान्यो दोपाय कुत्रचित् ॥ मोक्षमार्गकसाध्यस्य सायकानां स्मृतराप ॥ ७६ ॥ बन्यो मोक्षच ज्ञातव्यः समासात्मनकोविदः ॥ रागांसैन्य एत्र स्यानोगगांव कदाचन ।। ७७ ॥ उक्तं च- येनांगेन मुदृष्टिस्तेनांगेनास्य पन्यनं नास्ति । येनांशेन तु रागस्तनांशेनास्य कयनं भवति ॥ ७८ ॥ उक्तो धर्मः स्वरूपोऽपि प्रसङ्गात्सङ्ग- वोऽयतः ॥ फपिलव्यावकाशस्तं विस्वरादा करिष्यनि ॥७९॥ देवे गुरी तथा धर्मे दृष्टिस्तत्त्वार्थदर्शिनी ॥ रूयाताऽप्यमूढष्टिः स्यादन्यया मूदृष्टिता ॥ ७८० ॥ सम्यक्त्वस्य गुणोऽप्येप नालं दोपाय लक्षिनः ।। सम्प- म्हाष्टियतोऽवश्यं तया स्पान त्येवरः ॥८१ ॥ उपबृंहण- मामास्ति गुणः सम्परहगात्मनः ॥ लक्षणादात्मयती. नामवश्यं वृंहणादिह ।। ८२ ॥ आत्मशुध्देरदर्विल्पारणं

·पशयायी.
पोपपृष्णम् ॥ अर्धादरममिचारिप्रभावान
॥ ८॥ भानमप्येष निशिंपापाप यांना शापि
पत्नवापार पोएं मेरयमिव ॥ ८४ ॥ नार्य मो.
पसम्धी स्पाटेशनोऽपि ममादधान || निममादतपा
रमानमाददान: सपादरात् ॥ ८५ ॥ यदा गुदी.
परम्ध्यमभ्यस्यदपि ससिप्रियो पाकि.
दप्पाचसायानुपपोगिनीम् ॥ ८६ ॥
सेवकानोऽपि कोऽपि पपं न पाऽऽचरेत् ।। भारप-
मोनुलापताइनोसन्नुतापनामपि ॥ ८७ ।। पहा
सिध्दं पिनाऽऽपासात्स्चतस्तभोपरणम् ॥ अम्।
भएणया निरामा एसम्भ८८॥ भाप
भारिनी चार निर्भरा हरपणाम् ॥ मरिमाणं
पारदसंपेपणापात् ॥ ८९॥ न्यापादापाव पा.
पनि तलतिः ॥ इति शुदोपयोगस्य एदेदिः
पुनः पुनः ॥ ७९ ॥ एथा या विशः पानि
रामकाशिनी ॥ पापा पाता पिंपषि
॥९तनो भूम्नि पियाका नाति समापन
॥ िसंवर्मपन्नून अपमादपि रिमान ॥१॥

·पपाध्यायी. उपटणनामाऽपि गुणः मदर्शनाप यः ॥ गणिनी ग. जनामध्ये गुणानां नागुणाय च ॥ २१ ॥ मुस्थिती. करणं नाम गुणः सम्यगात्मनः ॥ धर्मारयुगस्य धर्म मायऽधर्पणः सतेः ॥१४॥ न प्रमाणीकर पृन्दधर्मापारमंसेवनम् ॥ माविधर्माशया केचिन्मन्दा सावयवादिनः ॥ ९॥ परमोनि पक्ष नाका. चोऽत्र सेवतः ॥ मोदपत्र नो मोहागीतार्य धीर पाविशेद ॥ ६॥ नैनदर्यस्प पारूप मागस्य सेवनम् ॥ पाप्रपारर्मवादेनोवो व्यभिचारतः ॥ ९७ ॥ पतिपक्षणं पारध्देनोः कांदयात्स्वनः ।। पापा स्मादपों पाप्येष सवत्र निधपः ॥१८॥ सरिस्पतीकरण पायला सापूभेदतः ।। स्तारमनः सामासाने तु परस्य तत् ॥ १९ ॥ हम मोदयौदेवानस्यारमियोपितः ॥ सूपः सयापन सरा स्थितीकरणपारपनि ।। ८..॥ भयं मास. गिरनारम पतयः ॥ प्रमान पुनवरसम्पगा. का दर्शनम् ।। १।। मप विघया हेतुनाद "पादियोऽनिरु पनि २..

·पशयायी.
पिरादिः शुभाचार सचिन पापि मुश्चनि ।। न दुस्मति
कदाचिदै हरवा पा पुनराश्रयेत् ॥ ३॥ यदा यहि
फ्रियाचार पथावस्थ स्थितेऽपि ॥ कदाचिदीपमा.
मोऽन्तर्विभूत्वा च धर्तते ॥ ४॥ नासम्भवमिदं य.
मापारिप्रावरणोदयः ।। अस्ति तरतमार्ग नि-
नीमतामह ॥५॥ बप्राभिरतमेवेतनस्वस्थिदीकरणं
स्वतः॥ न्यापारकृतश्विदास्ति रेनुस्ततानवस्पितिः ।।
६ ॥ स्थितीकरण नाम परेप सदनुप्रात् ॥ अशाना
चपदासा स्थापन सत्पदे पुनः ॥ ७॥ पादेशोपदे-
शाल्या कर्तव्योऽनुप्राः परे॥नात्मवत विरापास्तु तत्परः
पररक्षणे ॥4॥ एक प॥ आदिदि कादम्म पर
सका परिषद प कादयम् ॥ आदरिदपरदिदादो
आददि पाकादश्यम् ॥९॥रक्त दियारोऽप्पर
मुस्थितीकरण गुणः ॥ निर्मराया गुणभेणी प्रसिदर
परगारमनः ८१० वात्सर नाम दासत्वं सिदादि
बम ॥ संप परिपे शास स्वापिका पुरस्पर
११ अर्थादम्पतमस्यौपरिटेषु स रधिमान ॥ सत्गु.
पोरोपसमें बता रयापदत्यपे ॥ १२॥ या

·१६८
चिाध्यायी.
न ह्यात्मसामर्थ्य यान्मन्त्रासिशकम् ॥ ताबद्रष्टुं
च श्रीषु च तद्वायां सहने न स:१३ तद्वियाऽय च वा.
त्सल्यं भेदात्सपरगौचरात ।। प्रधान सात्मसंपन्धिगुणों
यावत्परात्मनि १४ परीपहोपसर्गायैः पीडितस्यापि
फुप्रचिन् । न शेषिल्पं शुभाचारे माने ध्याने तदादिपम्
इतरत्मागिह ख्यानं गुणो दृष्टिमनः स्फुटम् ।। शुदध्या.
नपलादेव यतो पाधापकर्पणम् १३ प्रभावनांगसंशोऽस्ति
गुणः सदर्शनस्य ॥ उत्कर्ष करणं माप लक्षणादपि
शतितम् १७ अपातदर्मणः पो नापयस्य मनागपि
। पपसातनिर्यस्मादधारकपोषणा १८ पूर्वसरतो.
पिदिविषः स्वान्यात्मभेदतः पुनः ॥ तशयो परमा.
देयः स्यादादेयः परोऽप्यतः १९ उलपो पदलारि.
क्यापिकीकरणं हमे ॥ भगाग प्रत्पनीका नाम
दोपाय नरकचित् ८२० मोहारानि गुदा गुदाया.
ध्दवरस्ततः ।। श्री गुदनमः कविवस्तीसारमममारना
दो नई स्यापोहा सिप न समासः ।
मूचं गुणगी पनः मिदिपानरम २१ पापा
प्रमानांगात विधापन्यादिभिः । पादानादिभिः

·रपाभ्यापी. नधमालया विधीयताम् ॥ २३॥ परमापकप मि. भ्यातायशालिनाम् || चमत्कारकर किनिषदिशेयं महात्मभिः ॥ २४॥ उत्तमभावनामोऽपि गुणः माना- नितः ॥ येन सम्पूर्णतां याति दर्शनस्य गुणाटकम् ॥ २५ ॥ इत्पादयो गुणाधान्ये नियन्ते सगात्मनः ।। अले चिलनपा नेपामुल्यने यविरक्षितम् ॥ २६ ॥ प्रकृ तपाऽस्ति सं स्वरूप घेतनाऽऽस्मनः । सा विधावापादेया सइटेनिनेतना ॥ २७ ॥ श्रदानादि. गुणाचले पायोटेपलादिए । अपीत्सनिस्पक लक्षणं झानतमा ॥२८॥ नन रूटिहाप्यास्त योगादा लो. फनोऽयवा || तत्सम्परत्वं दियाऽगनिधपाट्यवहारतः ॥२९॥ व्यावहारिफसम्पर सरार्ग सविपल्पकम् ।। निय पीनरागं तु सम्परत्वं निर्विकल्पका ॥ ८३. ॥ इत्यस्ति पासनान्मेषः केपाश्चिमायालेनाम् ॥ तन्मने पीनरागस्प सदृष्टानचेतना ॥ ३१ ॥त: सम्यक्त्वं दिया त्या स्वामिभेदो द्विधा कृतः॥ एकः कविसरा. गोऽस्ति धीनरगय कथन ॥३॥ त्रास्ति वीतरा- गस्य फस्पचिज्ञानचेतना ॥ सरनिर्षियलस्य नेनरस्प . .

·मागन ॥ ॥ ॥ गारिका: मा गरिया मला माता MAITR ti गाापामः कायांकाय करम् ॥ १५ ॥ अायो गमानं मागदेन गर्गिभः ॥ . गि दुग योग्य जलमनारियम् ॥ ३६॥ मनगाभ्यः यसारित कर गुमने पर मनहरि नसहित फर ना चिकिताम् ॥ १७ ॥ बन्दगरपामिरामा पा समग ॥ मा विभ्रमण पर निशुपाना भुपारया ॥ २८ ॥ शिल्पी योगमनिम्यानम्य पर्वगः ॥ याकारः स शेयायान् जयायानगमगतः ३१ शायोपशम तत्स्यादर्थादक्षार्धमम्भवम् || सायिकात्य- शतानस्य संकान्तरप्यसम्भवात् ॥ ८४० ॥ अस्ति शायिकज्ञानस्य विकल्पत्वं स्वलक्षणात् ॥ नादान्तगा. कारयोगसंक्रान्तिलक्षणात् ॥ ४१ ॥ तलक्षणं स्वार्थ: विशेषग्रहणात्मकम् ॥ एकोऽयों ग्रहणं तस्यादाकारः सविसलाता ॥ ४२ ॥ विकाः मोऽधिकामिानाधि- फारी मनागपि ॥ योगसंक्रान्तिको यो विकलोऽधि. .

·पचाध्यायी. पोऽधुना ॥ ४५ ॥ ऐन्द्रियं तु पुननि न मंक्रान्तिमृत कचित् ।। गतोऽप्यस्य सणं यावदर्शदान्तरे गतिः ।। इदं तु फमवपरित न स्पादकमवात पन् । एकां व्यक्ति परित्यज्य पुनर्पति समाश्रयेत् ॥ ४५ ॥ इदं त्यावश्यकी निः सपत्यारिवादगा । इपं सत्र नापन सय न घेतरा ॥ ४६ ॥ यत्सुनसानमात्र नरन्तगण चित् ।। अम्ति नभ्यानमत्रापि नमो नाप्य. प्रमाध्यतः ॥ १७ ॥ एकामियाभानि का ध्यान का ताननः । तस्यायनः पुननिरूपं स्थानमानि च ॥ ४८ ॥ नायः परं साध्ये कमऽनिराकृतिः ॥ किन्तु नच काय पुनशेगापि समान् ॥ ४९. ॥ मीन नाप्यनिमामि सायिकासासंगिदि ॥ स्यातरी. पाम पनेरसम्भगा ।। ८५० ॥ यावच्छ. पस्थनीयानापत्ति मानपतुष्टपम् ।। नियतहतियारस. मारणात्मकर ॥ ५॥ ॥नालंदोपाय तच्छक्तिः सूतकान्तिलक्षणा ॥ तिनि भाविकतेऽपि प्रतितासा. नातियत् ॥ ५२ ॥शानागतनापास्तु न स्पान- विकारणम् ।। नसागस्तदनि नद्विसतो न दिए ।

·१७४ पशाध्यायी. पकपणन् ।। ५३ ॥ उत्पत्तिः पापवयप स्यादुका ऽिययाऽस्य च || तपस्यायना किचियाबदेल. नादिकम् ॥ ७ ॥ गुणः सम्पयत्वसम्भनिगमों या सतोऽशनिरा. मिनया यदा संवरोऽभिनयो मनार ।। ७. ॥ उस्को थाऽनयोरंशदोरन्यतरण वा ॥ श्रेयोरन्धोऽयोकी यदा स्थापणम् ॥ ७६ ॥ गुणदोगदपोग्य नोगमा गोऽस्ति फारणम् ॥ हेतुर्मान्यनरम्पार योगमाही न नाप्यपग ||७|| सम्पर जीभार TIER- कर्मगः ॥ भास्त नाविनाभूताः मार ॥ ७८ ॥ दंगादगते न सम्पर सादनमाम् ॥ देवानान्यायापि योगवाही बनायम् ॥ ७९ ॥ गाननगगन न स्याम्याक्षियोग11 तना मान मनि शायः ॥44. ॥ ग. ना बनाना यी सदा ॥ सम गत - मान मानला बोन अगदानाप मा यादा नामांगि

·पशाध्यायी.
स्परोपयोग्यस्तु मानं स्यात्पगत्माने ॥ मागु.
सम्परत्वभारेषु सन्ति ते निनगदयः ॥ याना
यसो पन्धी पन्धमापसाऽपिरा || रागादापना मो.
हात्म स्यारम्यानोपयोगसाद ॥ ८४ प्यार .
गा प्यासिर्षिक पैरिस । पिपप पापानि
प्यामिः शिल तेरिव ॥ ८५ नानकस्वमसि पापागा.
ग्याप्तिर्मिपानको ॥ रागादयपयोगपनि
सादयोः ॥८६॥ पालुपं हम रागादिभारधादायको
पत. ॥ पायापारियोरस्परमारस्याध मायथा | ८७॥
सायोपशमिक जानापयोगः स उम्पो ॥ एनदार.
रणस्या समारोपशमापनः ॥ ८८ ॥ अशिस्त.
रेमो रागो मानं पास्ति सानुकम् ॥ दो सरू.
पदादेशापर पुमोऽनयोः ॥ ८ ॥ वि.
जानं भनेर भनी न पापरम् ॥ गगादयो भ.
पन्त भन्यने न विथा ॥ ९९. ॥ अमिता.
में ए यमास्ति सध्याने शिति दर ॥ रागादी
नामभिर्भ स्वामारसम्भरात् ॥ ९ ॥ बर्गमा
नपुग निर्मानाय म पि ॥ भाले पर

·१७६ पयाध्यायी. स्वसामन्यां सत्यां वृदिः समादयोः ॥ १२ ॥ ज्ञानेश वर्धमानेऽसि हो: प्रतिपक्षसयात् ॥ रागादी. नां न हानिः म्यादनोपाटोदयात्मनः ॥ ९३ ॥ यदा देवासरसामान्यां सत्वां हानि. समं द्वयोः ॥ आ. स्मीयाऽऽन्मीयोतोया नग नान्योन्यतः ॥ १४ ॥ च्यामि नोपयोगस्य द्रव्यमान कर्मणा ॥ रागादीनां नु व्यानिः स्थासंविदावरणः सह ॥ १२ ॥ भवय. शतिरेकाम्पापा म्याविषमेव तु न म्याक्रमासपा ध्यासिनोरन्यनगदपि ॥ ६ ॥ व्यामिदिः सा. ध्या मारनं व्यमिताग्निा। मैकमिमपि सत्यन्यो न म्यारम्यादा नुन ॥७॥ व्याप्ति सार्पस्य नियपः म यश मिया ॥ सनि यत्र यः स्पादेर न स्पा. देवामी यः ॥ ९८॥ माममारागसतारे न्न पाएप মধু। বাগানারা যায়। ९.।। प्यामिः सा विषमा मरगु संविदारणादिए । अमावाठागमारण्य भागमाय मांगुतः ॥९..॥ मच्यातियोगयोगेशी वियमनिटमंगाम् ॥ पन्धो नान्य. दममापि नाममा पनि ॥१॥ पा मारमार. m ·स्वाभ्यामी पोषमानुपयोगान् व्यतिरकारकावेऽपि नापी. दवास्ति पतुः ॥२॥ सर्वतोपसंहारः सिदशा- पतापरेनु: स्पानोपपोगोऽयं दशौ वा पन्यासयोः ॥३॥ ननु पं स एवार्यों य: पूर्व महतो पपा ॥ स्परिदीवरागस्य समानचनना ॥ ४॥ आत्म. गोध्या वापि स्पिनेमाने परात्पम् ॥बानसतनाय स्पारक्षतिः साधीयमी तदा ॥ ५ ॥ सत्यं चापि सवेरस्पाः पतिः सापहप न कचित् ॥ पानात्मोप. पोगस्य सस्थास्तत्रापरेनुनः ॥ ६॥ साध्य यदर्शना. देवानिरा पाकर्मणाम् ॥ वनो रेनुक्शाम्छन सध्देवः सतना ॥ ७ ॥ ननु चेदाश्रयासिदो रिसो पोमपर सरिक हेतु प्रतिदोस्ति सिदःमति दागमात् ॥ ८ ॥ सत्यं शिकस्रसस्वर सानं स्ल. सणार || सम्पपरवे यदिकल्पत्वं न परिसद परीक्षणाद ॥९॥ यत्पुनः विदुक्तं स्पारस्थललपोन्पुरतेरिए । भोपचारनुपर फिल साम्भतम् ॥ ९१.॥ सापोपरमिक ज्ञान मत्यर्थं परिणामि यत् ॥ सरस्वत मानस्य किन्नु रामक्रिपारित ॥१॥ मर्य-

·पायामी.
परिणामिन्यमानामेतदस्ति यत्र ॥ अर्थ
मुखदज्यद्विपयथा ॥ १२ ॥ १२..
मिदं यतः ॥ रागाक्तं ज्ञानमक्षान्ति रागिणी
मुनेः ॥ १३ ॥ अस्ति मानाविनाभूतो रागो.
स्सर ।। अज्ञानेऽर्थे यतो न स्याद्रागभावः सः
१४ ।। अत्युक्तलक्षणो ।
असमसगुणस्थानादर्वाक स्यानोस्त्यसो।।
अस्ति चोर्ध्वपसौ सुक्ष्मो रागवायुदिपूनः ॥
क्षीणकपायेभ्यः स्याद्विवक्षावशान वा ।। १३ ॥
इयतत्परं कैबिदसद्भूनोपमारतः ॥ .."
समारत्वं तददीरितम् ॥ १७ ॥ हेतोः परः मी-
किलोरिति स्मृतम् ॥ अममतं च सम्परत
या सपिकलरकम् ॥ १८ ॥ तताय तु सम्पर
वा निर्विकरराकम् ॥ मुलाने तदेवास्ति
मानचेतना ॥१९॥प्रमत्तानां विफल्पत्वाम
मुदचेतना ॥ मस्तीति पासनोन्मेप:
समिह ॥ ९२० ॥ यतः पराश्रितो दोषो गुणो या
पेस्तरम् ॥ परो या नाश्रयेोपं पूर्ण चापि .

·No text on this page.

·hint पश्चान्यायी. भवान् ॥ ३१॥ अथ गन्यनगदोपः स्यादमिदं विसं- शकः ॥ दोष स्याद नवम्यान्मा दुवांगेन्योन्यमंश्रयः ॥ ३२ ॥ दृनादम्योदयो नाम गगायनोम्ति चन्मतम् । सोऽपि गोडाम्न न्यायन किं म्यादागगमात्॥ म्वायन यच चारित्रम्य मोहम्योदयानम्वन ॥ यया राग. स्तथा चायं म्वायत्त बादाम्पत ॥१४॥ अप चेत्तद्वयोरेव सिदिश्चान्य न्यनुतः ।। न्यायामिददोपः स्याहापाइन्योन्यपान ॥ ॥ नागम फधिदस्ती हद मोहकमण निम्तम्याय गगम्य तम्य गा. एतिः ॥ ३६ ॥ नम्मा-िमहान सिमाना हमारस्य सरस्य वा ।। उदयाऽनुरया पाय म्पादनन्यगतिः सतः २७॥ वस्यात्सम्यान म्यादापल्लागाद। वयपा वपकी नजरियो माननेाना ॥१८॥ मियपपिक नाम कापि पेनि नबिग ॥ स्थितिको महान मेदो रसरममात् ॥ ३९ ॥ नययाऽय पदो पन्यो:- नादिमभेद । महनिय प्रदेशाग्यो पन्यो स्पिस्यनु. - भागको ॥ ९४० ॥ मसिनामारमा प्रदेशों देश- संग्रपः ॥ अनुमागो रमा नयां स्थितिः कालाधारणम् ।।

·- पापायी. ११ ४॥ः नियाममो पन्धः पाद्रगतिकः॥ पन्धतिकोयप न काकरणक्षमः ॥४॥ ततः स्थितिवादश सम्माऽपत्र संस्था ॥ ज्ञानमयेत. मायाम्नु तिर्न पायनागपि ॥ ४॥ एपित्यादप- पान्य सन्ति ये सणोपमाः ॥ सम्यक्त्यमाप्रमारभ्य ततोऽप्यूर्ण प तदनः ॥ ४ ॥ मदनपाय मान स्थानुभशाहपम् ॥ पाप भेदरिमारित्यापसी हि- पहु ॥ ४० ॥ भेटलेऽपि प्रिया भाक्ता सना पेरपाग मात् ।। पोपलहितो जीरः सानामाऽस्ति नान्पा ॥४६॥ मन चिन्माष एरारित बीप: मोरिसर था। किंतदापा गुणाधान्ये मन्ति सपि करन ॥ ४७॥रप्पोऽनन्तपित्तोऽयका सपेवनः ॥ भई. जातं यतो पारम्पादनन्तगणात्यहम् ॥ ८॥ अधि- शाम पताऽपि हात वरपरीक्षः॥ पारि साध्य युतिरपानभरागात् ॥ ४९ ॥ सपथा श्री. पत्य पारि दर्डने परम् ॥ मान सम्पादित पुरिशेषगुणाः स्फुटम् ॥ ९५.॥ पी पायगार पादचापापविदा॥ स्वादारनाम: पपुः 4

·No text on this page.

·No text on this page.

·. पचायायी. तम यनाम काटुष्य कपायाः स्युः सभाम् || भावामको भावी जीपस्यासंयमो मतः ॥ १५ ॥ नितम्य हेतुः स्याच्छत्तिने रुकर्षणः ॥ चारित्रमाह- नीय नेनास्य मनागपि ।। ३६ ।। योगग्य पारेच पायामयनन्ययोः ॥ स शतिद्वयस्योः फर्मगो. स्य तयोदयात् ॥ ३७॥ अस्ति तयापि हान्न: फर्मानन्तानुवन्धि यन् । यातिशक्तिद्वयोपेतं माइन कचारित्रयो ॥ ३८ ॥ ननु चाप्रत्याख्यानादिका जामुदयात्मात् ॥ देशमवतादीनां क्षति म्याच कथं स्मृती ॥ ३९ ॥ सत्यं तत्र विनामागे यन्त्र त्यादयं मति ।। द्वधारन्यतरस्याता विवक्षायो न दूपणम् असिध्दवं भवेद्भाव नोदपिको परः ॥ पालादा स्पालामरसादा नातः कर्माष्टकोदयात् ॥ ४१ ॥ सिध्दावं . नर्मभ्यः पुंमोऽवस्थान्तरं वा । शानदर्शनमः पाययोर्यावरणालाम् ॥ १२ ॥ नेदं सिध्दापति स्यादसिध्दनसमर्थनः ॥ यावरमगारसर्वस्वं महानयासद परम ॥४३॥ लेश्या: पहेव विख्याता भाषा भाषिका: स्मृताः ॥ यायायोगशपायाभ्यां द्वाभ्यामेवोदयोगा। ॥४४॥ ११४४ इति पञ्चाभ्यामपूर्ण ॥ भूभम् ।। ॥ समाप्तोऽयं प्रत्यः ।।

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.