Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
Aaptmimansa
Front matter
PUOLISHED NY PANDIT PANNALAL JAIN BARALITTAL
SECRETARY BHARATIY JAIN SIDDHANT PRAKASHINI SANSTHIA Benares C
I'RINTED BY BABE GAURI SHANKEN LAL MANAGER
CHANDRATRABHA PRESS Benares City
प्रस्तावना आप्तमीमांसा विन्महादपाः !- प्रत्यपरसत नाम वैफल्यं पुरा स्वपराहितापादनाकुंचितशेभुपीनामाईतमतप्रवर्तकमानिनामाहताना पुरम्मान सविनयपि कृताभ्यर्थनाः श्रीमताममलतवस्वरूपावयुभुत्सूनामवदाततया । परंतु नापत्ये ते जैनाः । मतिपनि कतिपयाम्नेप्यास्ततत्तप्रवर्तनफलं । समाविरभावि तैस्तास्वरूपप्रकाशनाय सनातनजन- ग्रंथमालाभिधोऽनुपमप्रभाकरः । रसयंतु रसिकाः सस्वरूपमुधो निव्यूहतया सांप्रतमिति समभ्यर्थना । समुपानीयते प्रेयरमस्यमिदमस्माभिरय श्रीमता पुरस्तात् । आदिम-आप्तमीमांसा पत्यारशतीति विरादटीकाद्वितयविभूषिता । अपरं--अमलप्रमाणस्वरूपाक्योधिका प्रमाणपरीक्षा आदिमस्य प्रणेता किल प्रथरतस्य समजान श्रीमत्स्वामिसमंतभदः समतभद्रः । सर्वथा परहितप्रणिहितात्मायं महात्मा फदा भारतभूमिमम विभूषयामासात्मवैदृष्येणेति नास्ति किमपि निर्णायकं गमकं । समितिकतिवृत्तयेत्तृणां मतमिदमस्प पावनात्मानो विषये यद्जनिटायं षष्टायां सीएशताब्दी । दि. संघपहावलीतश्च न्यज्ञापीदं समपचतापं सपादप्रथमायां शताब्दौ । फामांचकार च मधप्रतिस्थकांची. पुरमवदातयारमनीनयासेन । परं नोभयत्रापि समयनिर्णये मत्यापकं किमपि मुनिर्णे प्रमाणं । किंतु नात्र संशीतिः प्रयादिमहीधराशनिनानेन मुनिना भवितव्यं नियतं प्रखरविदुषा चिरंतनतमेन च । जतश्रुति. रप्येतादिपयिणीयं- भासीस्किल विविधमतिमनिफरपरिपालितनिदेशः शेमुपीमथनमधितानेकागभोदधिसमवाप्तानवधसुधा- परिपूरितस्पतिः श्रीसमंतभदी भगवान् मुनिराट् । स चैकदा पुरा समुपार्जितनेकाशुभकर्ममपाताम् समुरात्त. प्रखरमस्मभ्याधिः कठिनतमं मुनित्र परिपाटयितुमशक्नुवन् व्याधिपरिहरणाधिया विमुष्य मुनिलिंग समियाय वाराणस्या । तदा च धाराणस्या कथिम स्वमतापपराभूतविबुधपतिः शिवकोटिमहीपतिरासी सप परमशैयत्वात विनिर्माय कमपि शिशव्य समादिशत् बहुटमुरसमोदकादिसामग्न्या शिवमर्चयितुं । यदा प समंतभद्रः समनौवीत यहुलया सामग्न्या शिवस्य पूजा तदाधिकं मनसि तुती । समेत्य प नरपतिशिव. कोटिपरिषदि, उपदर्थ कमपि टोकेतरातिशयं, प्रपेदे शिवपूजकपदं राजानुमत्या । भक्षध मुरसपदार्थ- जातं शमपामास च स्पोदरल्याधि सानंद कियता फालेन भ्याधिस्तस्योपराशाम । व्या युपरामे च कदाचित पुनः शिषकोटिपरिषदि समागला, आविर्भाव्य च विचित्रातिशय समप्रवचनव्याहतामजिनचंद्रमभं, पकार शिवकोटिमहापति दिगबरदीशादीक्षितं । भगवरसमंतभद्रः वन्याप्युपशमनकामनपा वाराणमी- मानितः पूर्वमपि पत्र वाम । अतो पदा शिषकोटिमहीपतिः सामिपरिचिकीपया सदीयतमासीत् तदा परिचापितः स पपेनामुना स्वामिना। कांध्यां नानाटफोऽहं मलमलिनतनुीय पोडपिंहः पुंडई समयभिक्षुर्दशपुरनगरे मिष्टभोजी परिमाट् । पाराणस्थामवं सराघरधवल. पाणुरोगस्तपस्वी राजन् यस्सास्ति शतिः स ब पुरतो जननियादी ॥१॥ मिजिरीमारामाधारस्य १९२५ महिपणास्ती च समुलेसोऽयं सामिविषयक:- पपो भस्मकभस्मसाकृतिपटुः पावतीदेवता- दत्तोदात्तपदः समपचनभ्याइतपरप्रभ - सनातननग्रंथमालायो- आचार्य: म समंतभद्रगणभृयेनेह काट कली जैन धर्म समंतमदममवदं समंतान्मुहः ॥ १॥ शिवकोटिनरपतिपुरम्तादात्मनीनपरिचयः- पूर्व पाटलिपुत्रमध्यनगरे मेरी मया ताडिता पश्चान्मालयसिंधुदक्कविषये कांचीपुरे वैदिशें । प्राप्तोऽहं करहाटकं बहुमटं विद्यान्कट संकटं वादार्थी विचराम्यहं नरपते शालविक्रीडितं ॥१॥ अवटुतटमटति झटिति स्फुटचटुवाचाटधूर्जटेर्निहा वादिनि समंतमदे स्थितवति सति का कयान्येषां ॥२॥ यद्यपि परात्मनः किलैतस्य स्वामिनः न क्यापि दृष्टिपथमवतरति नि.. तस्कृतिव्यामुग्धप्रतिभैः प्राशास्ययमनेगरीयोभिराचार्यैः- नमः समंतभदाय महते कविवेधसे यदचौरजपातेन निर्भिन्नाः कुमनाइयः ॥ ४३ ॥ कानां गमकानां च वादिना याग्मिनामपि यश.सामंतभद्रीय मनि चूडामणीयते ॥ ४ ॥ अमोधर्मगुरुः, महाराणा भगा : सरसतीस्वरविहारभूमयः समंतभद्रप्रमुखा मुनीश्वराः । जयंति वाम्वनिपातपाटितप्रतीपरादांतमहधिकोटयः ।। ..। - महावित्रीबाहो सदमीभृत्परमं निरुक्तिनिरतं निर्वाणसौख्यमदं कुज्ञानातपधारणाय विभृतं स्वं यथा मामुरं। सज्ञानैर्नययुक्तिमौक्तिकरसैः संशोममान परं यंद तद्वतकालदोपममलं सामंतभद्रं मतं ॥ श्रीवमुदिसता समंतभदादिकवींदभासता फुरति यत्रामलमूक्तिरसमय: प्रति वयोतवदेय हास्या न त कि ज्ञानदयौदना जनाः। मानावता गुणान्यिता निर्म तिमौक्तिका नरोक्षमः कंटविभूषणाचता न धारयटिः परमेय दुर्लभाः समंतभद्रादिभवा च भारती। मरा বিশ্বননিমা যশেপ বাসমণি অনিল: মাসযা- খানায় भिषः पामग्रंपः । पिता मुनिर्मममुबर्णना । शिवकोटिमहीपनि का गम भारत मूमन बागम मिति निधनानियत मामिममतभद्रमामा निर्मा मनपानियामार्गः प्रथिनी व नियम्य चितामणियाणम्पी, मगर लिगमारय । पदयमरः REME 21मा! यी मEिTE म्यामिमनमदनिर्मित प्रयाः । rarixmuktrinary ORIYAmit SRA.LAMER:
- देवागमतीशगमिधा-आमीमामा-जाय स्वायत्ततया विपितो प्रयः किंतु गंधहस्तिमहा- मा मेगाचरणं । भाष्याप चतुरमीतिमहमपरिमिता ८४००० सोकमस्या | श्रीमदुमाम्वामिशय. गगणधिनतालार्धाधिगमसूपस्यो (गोभगानस्य) परिभाष्यं । दुर्भागधेयमेतदारणाकीन पन्नो राभिमायाति सांप्रत । एतायाः शिलासमामामाया रपरि हता सैद्धांतिकचहर्तिना श्रीमनसुनंदिना पदात्तिः । विरचि. 5 च धीमदका कदेव यामिना भाष्यभूताटाती स्वातंत्र्येण कारिकाणामुपार । वरनयामास घाटशन्युपरि- भालीनाली विशति श्रीमदिधानंदिप्रभुः । भूमंम फा मंडपायामाहापाडिलेन श्रीमदफलंफदेव स्वामी ति तु समाविर्भावामावर्य श्रीमतलार्थराजशनिकमस्तापनोलासमये । प्रभाविद्यानंदिनस्तु न्यलेख्याप्तप. रीक्षाप्रस्तावनापामयाततयारमाभिरितिवृत्त । प्रमाणपरीक्षा। अत्रकेऽपरः प्रमाणपरीक्षामियोप्रयः । रचयिता फिलैतनंथरतस्य समजनि श्रीमद्विधानंदिप्रभुः मह- मित्रमेतदिरचतोऽप्यतलासंगभीरमपमिमं श्रीमदियानंदाः न प्रकटयोचकिरे खनामविपति कापि मनोटिप्सया तपापि- अति निर्जिताशपसायकतिनीतयः । सत्यवाक्याधिपाः रामनिपानंदा जिनेश्वराः॥१॥ इत्यत्र जिनपरविशरणीभूतेन विधानंदपदेन- ७७ सपेपृष्ठे-तस्यानादेरेफस्येवरस्याप्तपरीक्षायामुपक्षिप्लादिति या आप्तपरीक्षापदो- दोन-आप्तपरीक्षापत्रपरीक्षेतिमंथरपस्य समानकर्तृफत्वप्रतिभासफरमान-अंन्यमंगले घ विद्यापददानान्नि- पत रिझायतेऽस्माभिरयमेर श्रीविधानदप्रभुः प्रमाणपरीक्षायाः कर्ता । प्रथमपादनसमये भरत्याः पुस्तकत्यं मया मोहमयीतः समुपलग्धं तत्र क. पुस्तकस्य शुद्धतरोपि रा. पुस्तकमतीवाशुदमासीत् । ततोऽन्वभूवं वहल कष्टं फटिनतमाप्तमीमांसाग्रंथसपादनकाले । प्रमाणपरीक्षायाः क. पुस्तक जनहितैपिमपादकीमत्रांडितनाधूरामीमहानुभावैः- ख. पुस्तकं च स्याहारमहाविद्यालपप्रधानाध्यापक श्रीमत्साडित-उपरावसिंहजीमहोदयैः प्रहितमिति विहितानुग्रहोऽस्युक्तविदुषोः । यदपि पडितंमन्याधुनिकले सदनुपायिमहोदयानुकपया प्रमाणपरीक्षायाः पुस्तकस्यमप्यतीवाशुद्ध तदपि-एकतः सजातशकाया अपरतः समाधानात् समपादि महसा प्रयासनेय प्रमाणपरीक्षा । तथापि प्रमयोगादजनिए कापि स्खलनं मामकीनं क्षमयंत सदशक्यपरिमार्जनस्खलन साक्षरयरा इति सनतिमभ्यर्थना । टेखकादिमहानुभावफरकमलखचितमपमाहात्म्यात्-असामयिक कल्यतम विनियाय्य कुतोऽपि मामकीनं स्खलन कठिनतमसंपादनात्यानुभवबहिर्भूतत्वात् वेधयंति केचिम्वरतरकुवचनसायकैः संपादकं । शिक्षायतृत्वे तयामनुग्रहीतोऽस्मि । प्रियमित्रवर देवराज ! पठिप्यामीति तावकामयशंवदतया महतायासेन सपादितापीयं प्रमाण परीक्षा असामयिकभवनिधनतो दुनोति मामफीन मनो वहटतया। भवदासहदय ! न तावकीनोपकारविनिमये किमपि मत्याः समीचीनं वस्तु येन विगतोपकार- भारः स्या-ततस्त्वगुणस्मृतिसमीहया समर्पयामि तव करकमयोः धीप्रमाणपरीक्षामिमा सविनयं- एहि परमनिश्रेयस त्वमिति में कामना । विद्वत्कृपाभिळापी गजाधरलाला २ शाला: ARTHATA गांग जनमर्म गामा: गगुड ॥१॥ शिवकोटिनागरिमामनानाना:- पाटलिपुरमापनगर मगमगा साना पागागिटावितकोनापुरे दिन। प्रागी करहाटक बहुमटीम गायी नराम्ग नापने गाईकपिड़ित ॥ १ ॥ भगतमानि दिनि शुष्ट गावाटेमा मादिनि गमतम सितानि गति का पागा ॥२॥ पति परामनः फिलसस्य खामिनः न पापि arITA निगमगणादिमागगन था? सतविम्यामुग्धपतिभः प्राशास्यामनेगरीपौमिगना:- नमः समंतमनाय महरो कसिमे पानोपमपान निर्मिता पुगतापः ॥ ४३ ॥ कानां गमकानां च वादिना याग्मिनामपि पश.मामनभद्रीय गृह मूडामणीयते ॥ ४४ ।। भोगगुरु:, RETURE मगमिनमेनाचार्य: रारमतीम्परविहारभूमः समंसमदप्रमुग्ला मुनीपराः । जयंति यायमनिरासपाटितप्रतापरातमहाधकोटयः ।। महावित्रीवादीमति: टमीपरमं निमक्तिनिरतं निर्वाणसौख्यप्रद कुझानातपवारणाय वितं छत्र यथा मामुरं। मज्ञान ययुक्तिमौक्तिकरसः संशोममानं परं वंद तक्तकालदोपममलं सामंतभद्र मतं ।। श्रीपमुनंदिसंदातिकचक्रवती समंतभद्रादिकवींद्रभास्वत स्फुरति यत्रामलसूक्तिरदमयः ब्रजति खद्योतवदेव हास्यतो न तत्र किं ज्ञानलबौद्धना जनाः। श्रीज्ञानाणवकर्ता श्रीशुभचंदाचार्य: गुणान्विता निर्मलवृत्तिमौक्तिका भरोत्तमैः कंठविभूषणीकता न हारयष्टिः परमेव दुर्लभाः समंतभद्रादिभवा च मारती । महाकविश्रीवारनदी शिवकोटजैनवनिर्णायको वरीवर्ति सांप्रतमपि तन्निर्मितः प्राकृतभापायां-भगवत्यारापनासारा- भिधः परमपंथः । विद्यते च नत्र मुनिधर्मसमुपवर्णना । शिवकोटिमहीपतिः कदा शशास भारतीकि- भूषितां वाराणसीमिति निश्चिता तु नियतं स्वामिसमतभद्रसमयो निर्णीतःस्यात् । समंतभद्राभिषयाऽपरोऽप्याचार्यः प्रतिश्रुतो वर्तते यस्य चिंतामणिव्याकरणस्य टिप्पणी, अष्टसहसी विषमपदव्याख्येतियद्वयमुपलभ्यते । यद्ययमपरः समंतभद्रः पष्ठतमायां शताब्दी भवेद्विनिर्णीतस्तदा न कापि क्षतिः। स्वामिसमंतभद्रनिर्मितग्रंथाः । गंधहस्तिमहाभाष्य १ देवागमस्तोत्र २ जिनसत्तालकार. ३ विजयधवलटी ४ तत्वानुशासन युक्त्यनुशासनं ६ वृहत्स्वयभूस्तोत्र ७ जिनशतकमित्यादयः ।
मम्तावना देवमामिलामीमामा-नाय स्वायत्ततया विरचितो मंच: किंतु गंधहस्तिगहा. भाप मंगगपरणं । मायाय पानिमहामारिमिता (१००० कक्ष्या । भीमदुमावामिय. पुरोगविलाधिगमम्वाशे (मोक्षगावस्य) परियाराभाष्यं । दुर्भागधेयगतदारमाकीनं पनो रिमापानि समाप्रत । एताया. फिलाममामापा रपरि कृता सैनिकचकचर्तिना श्रीमहसुनंदिना पदत्तिः । विरति. ताच श्रीमदक कदेवम्पामिना भाष्यमलायसनी म्यातंत्र्येण फारिकाणामुपरि । विरनामास चाटश युपरि. भारतीनासी विशति श्रीमनिधानदिप्रभुः । भूममल कदा मंडयापामारमपाण्डिसेन श्रीमदकलंकदेवस्वामी नि ममाविर्भाषयाभोवर्य श्रीमत्तत्वार्थराजपातिक प्रस्तायनोटंग्जममये । प्रभावियान दिनस्तु न्यलेख्याप्तए. रीक्षाप्रस्तावनापामवदाततयारमाभिारतिर । प्रमाणपरीक्षा । अकिऽपरः प्रमाणपरीक्षाभिधोप्रधः । रमपिता फिटेतचरमस्य समजनि श्रीमद्विधानंदिप्रभुः मह- मित्रमेनादिरपंतोऽप्यतगार्शगभीरपथमिमं श्रीमद्विधानदाः न प्रकटपांचकिरे स्वनामविकृति कापि पशोटिप्सया तथापि- जयंति निर्जितापमयकांतनीतयः । सत्यवाक्याधिपाः शश्वविधानेदा जिनेश्वराः॥१॥ इन्यत्र जिन परविशंपणीभूतन विधानदपदेन- ७७ समेपृष्ठे-तस्यानादेरेकस्येपरस्पातपरीक्षायामुपक्षिप्ततादिति पाक्ये आप्तपरीक्षापदो- देखन-आप्तपरीक्षारत्रपरीक्षेतिपंपापस्य समानफर्तृकत्वप्रतिभासकरवान-अत्यमंगले च विद्यापददानानि पत विज्ञायतेऽस्माभिरपमेय श्रीविद्यानदप्रमुः प्रमाणपरीक्षायाः कर्ता । ग्रंथसंपादनममये भात्या पुस्तकापं मपा मोहमपीतः समुपलब्ध सत्र क. पुस्तकस्य शुद्धतरस्वपि ख. पुस्तकमसीवाशुद्धमासीत् । ततोऽन्वभूवं पहलं कष्टं काटनतमाप्तमीमांसाग्रंथसपादनकालं । प्रमाणपरीक्षायाः क. पुस्तकं जनहितैपिमंपादफश्रीमत्पडितनाथूगमभीमहानुभाव:- ख. पुस्तकं च स्यावादमहाविद्यालपप्रधानाध्यापकै श्रीमांडित-उपरावसिंहजीमहोदयः प्रहितमिति विहितानुमहोऽस्म्युक्तविदुषोः । यदपि पंडितंमन्याधुनिफलंग्जफतदनुयापिमहोदयानुफपया प्रमाणपरीक्षायाः पुस्तकायमप्यतीवाशुद्ध सदपि-एकतः सजातशकाया अपरतः समाधानान् समपादि महता प्रपासनेयं प्रमाणपरीक्षा । तथापि प्रमजयोगादजनिष्ट कापि स्खटनं मामकीनं क्षमयंतु सदशक्यपरिमार्जनस्खलनं साक्षरयरा इति मनतिमपर्यना । लेखकादिमहानुभावकरकमलखचितप्रथमाहात्म्यात-असामयिक कल्यतम विनिचाप्य कुतोऽपि मामकीनं स्खलनं कठिनतमसंपादनहत्यानुभवचहि सत्वात् वेधयति फेचिम्वरतरकुवचनसायकैः संपादकं । शिक्षायितृते संपामनुगृहीतोऽस्मि । मियमिप्रवर देवराज! पटिप्यामीति तावकाग्रहवशंवदतया महतायासेन सपादितापीयं प्रमाण परीक्षा-असामयिकभवन्निधनतो दुनोनि मामकीन मनो बहलतया । भवदातहृदय ! न सावकीनोपकारविनिमये किमपि मत्याचे समर्माचीनं वस्तु येन विगतोपकार- भार' स्या-ततस्वगुणस्मृतिसमर्माहया समर्पयामि तव फरफमळपोः श्रीप्रमाणपरीक्षामिगो सविनयं- एहि परमनिश्रेयस त्वमिति में कामना । विद्वत्कृपाभिळापी गजाधरलाल
No text on this page.
No text on this page.
गमाननगम । -- .... १४-१५१-१८.९९ ४ ४ ५ ५ or ur ७ १८२४-२१ .... पृ.म. गा.मं. सुतिसमानागमादिहतोऽयभि. मादमिन चानयातरभंगा- पारिलोराट्यानं निणं शणाविश्वगंभपिपहिरतरंगमहोदपहरण अखिलादिधर्माणामम्मिन्नधिारणऽनि. पभिचारीति प्रतिसादनं २ २ रोधमोहिंगः धिकरपतानासिकलस्प सावन. अन्यविधर्माणामयिरानकवावस्थान- स्य च समुलतः प्रदर्शनं स्तुतिविषयवसाध्यतायां सुपुष्कल एकतितलनिराकरण हेतुपादानं ३ स्मादस्तीत्यनेनैव स्याग्छन्दैन सर्वभगाना- सर्वज्ञत्वसाधने प्रमाणोपन्यासः महणे किमर्थ शेयभंगोपादानमिति जिनपतिरेप सर्वशो भान्योयुक्तिशावा. समाहितिः विरोधिवात्वादिति विवरणं स्थादेकवानेकत्वसप्तमंगाद्योतन - १५ २३ स्पेष्टस्य प्रत्यक्षेण बाधितत्वान परे द्वितीय: परिच्छेद सर्वज्ञा इति विकृतिः अद्वैतकातनिराकरणं खेष्टस्य स्वेष्टेन बाधां प्रदर्य प्रमाणादद्वैतनिराकरण परसर्वज्ञस्वाभायोपादानं ८ अद्वतं द्वैताविनाभानीति विवरण सर्वथा भावैकांताभ्युपगमे दूपणोप- सर्वथा द्वैतकाताभ्युपगमे दोपोदावनं १९ २८ म्यासः . द्वैतैकांतविशेषमायासु क्षणिकैकात- केऽभावा: १ कियंतीया! काश्यनाथन. कदर्थन १९ २९ तानि कस्मादभावाकि स्यादिति भग्यंतरण पुनतकातखंडन प्रतिपादनं- गौणतया सामान्यमभ्युपगच्छता अत्यान्यायंताभावस्वरूप- पुरस्तारसामान्यससिद्धिः .... २० स्तास्वीकारफलं च ९ द्वैताद्वैताभयकातनिराकरणं अविकातेऽपि कुशलाकुशलादि- सामान्यविशेषयोः सापेक्षवेऽथ- फर्मानुपपत्तिरिति विवरणं- १० क्रियाममर्थन भावाभावोमयकोतवादिनामपि न कारि भेदाभेदयोः सघदनव्यवस्था निष्पत्तिरिति विवेचनं- केयाचिद्विद्यमानस्याविवक्षाऽविद्यमानस्यैव एकांतेन परि सर्वथा सदसदुभपातम्या पियक्षा, अन्पी चैयाकरणानां विद्य- बत नालि कुमलदिनि सदा- मानस्यैव विवक्षानाविधमानस्येति । दीना वास्तविम्या पाल्यानं अपरा वियप नास्तीति सदनपुर- নাৰাশৰম্বানী দ্বিগ্ন स्सर तस्विकाविषक्षास्यापन विवरण मनवस्थामारहाणच-१३१५ मातिराषिनभदाभेदननितर्यामना निहन्य ७ . .... .... ... ...
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
विचति भावान्, २ आप्तमीमांसा चंदिया परमाईतो समुदय गा सप्तभंगारिधि स्याद्वादामृतगर्मिणी प्रतिहतैकातांधकादरी ।। तीय सर्वरतार्थतत्वविषयस्याद्वादपुण्योदधेर्मव्यानामकलंकभावकृतये प्राभावि काले कलौ ॥ येनाचाममंतभद्रयतिना तस्मै नमः सततं वा विनियते स्तमो भगवतां देवागमस्तपति देवागमेन्यादिमंगलपुरस्मरस्तवीवरयपरमात्मगुणातिशयपरीक्षामुपक्षिपतैव स्वयं प्रधागुनार क्षण प्रयोजनमोभितं तश्यत तदन्यतरापायेऽर्थगनुपत्तेः शानन्यायानुमारितया तमोपन्यासात- आहामधाना हि निदेशागमादिकं परमेष्ठिनः परमात्मचिदं प्रतिपथेरन् नास्मदादपः तोरी कर इत्यागमाश्रयः ॥१॥ अध्यात्म पहिरप्येप विग्रहादिमहोदयः । दिग्यः सत्यो दिवौकस्स्वप्यस्ति रागादिमत्सु सः ॥२॥ पृतिः-आमनि अधि अध्यात्म । सः मंतः। दुत्पिपासानराजापमुख्याधभार । यही बमोऽपि । सः प्रसानिर्देशः । विग्रहो दिव्यशरीरमादिली. निलनि समान तानि महादीनि से सपा या महोदया, लभूतः पूरिस्साया भी या सिदारिमोरया, अमानुगनिमय इगर्थः । दिति भयो दिन्यः । ससः समान मानसी पोर ओकः आसानं येगा से सिौकसः नासाना, परिद । भामागं रोनेशन्यः । रागो लोभमापलादि पादीनी ते रागारमात मी T, रागादिमगु मीणाधियर्थः । स महोदय इति । भर्प महोयो म rrier Tणाममोदय इति संबंधः कर्तव्यः संयस्य धुतात् । भवता firi र म । रिमु भनि । योऽपि महादिमहोदयो मापावित्री ने •THIमयात् ॥ २॥ FREET प्रा मातापिरोनोपन्यमाम्तस्य देतोरसक सगर HTTER महोदगोऽति प्रणालिनी म्पभिगारी, सनिभाना ARTHA AM॥२॥ भीमागमान पाशारिरोषतः । गरेमानना नाति कति मोहकः ॥ ३ ॥ Autterm atit Me | Art or with Mor graditayn wne - RE- 4. kirty wr-HATH TET Surat,#treet rita1 माTwinkHIR, नि। -::.HARTAptatafat Training At IITTER ATM ....... urmilita, सनातनजनप्रयाताया- किमुक्तं स्यात् । न सर्वेषामाप्तता परस्परविरोधात्समयानामागमानो । एकोऽगि ने भाति प्रमाणाभागत् । स्मतः केन चिदेव भवितव्यं । एवमन्यन्ताभावाभावः कृतः । यदि पापरविरोधात्सर्वज्ञरभायो न भवति ताई येत्रो सर्वइविग्छेदकः संप्रदायस्तेगामाप्तता स्यात् ! अत आइ-तर्थिकृतियादि । ती सवा तीत। छिदति इति तीर्थकता समया आम्नायाः सम्प्रदाया येषां ते.नारसमशम्नेको अन्यारोपन स. निरवशेष अवगतं अगम्यावगमन या इच्छति अभ्युपगच्छति इति सर्वेषः तेषां सर्वेग आतता पामा- यादित्वं नास्ति न विद्यते । अतः कः आत्मजीव: चिनतनोऽचतनो भवत्येव । एक्कारः अवधारणाधः । भवं संसार पांति गांति इति भवेतः तेषां भवेतां गकारादीनामित्यर्थः । गुग य । भोद्गुः भवेतां गुरुः । न च लब्धामस्साराणां । किमुक्त भवति-ताछेदकाम्नायानामपि गमन प्रमाणेन. पदनिरभ्युपगडता आप्तता नास्नि परस्परविरोधात् । अता पनिमतिरेव स्थानान्यः ॥३॥ पूर्वकारिकोपातमयं समर्थपन्सुपुष्कलहेतुमाह- अहशतीन हि तीर्धकरत्वमामना साधपति शक्रादिधर्मभवि, मुगतादिदर्शनात् । न च सर्वदर्शिनः. परस्परविरुद्धसमपाभिधायिनः । ततोऽनेकांतिको हतु । अत एव न कधित् मश:-न्यायु प्रनेविगेशन मभाणतोपत्तेः । तथेटत्वाददोष इत्यफेपाभप्रामाणिकैवेष्टिः, न पच प्रत्यक्ष सहप्रमाणांनभावविषय भनि- सिगात् । नानुमानमसिद्ध प्रमाणतः सिद्ध नानान्ममिदं नाम-अन्यथा परस्यापि न निघत् । लगि जयमे फेन प्रमाणेन सर्व सर्वझरहितं पुरपसमूह सीदता एवात्मान निरस्यंतीनि न्याहतेमनन् । तार- সাবান থ দমাদিপাবনা নাবিল সংবরিয়ানিনা। হাসিমাখনা ग्पमाल्यावृत्तेल्यधानेकातिकल्यात् । सर्वप्रमाणधिनियतेरिसरमामंप्रतिपनेः । पागायुनी उपचारिक चिदनाविलज्ञानं निराकरोति न पुनस्तत्प्रतिपयवादिषु तथेति परमगहनमेतत् । सदिश्य मिदं मुनिधितामा समाधकप्रमाण । तेन कः परमात्माः चिदेव म्युयोगमस्काराणामावरणनिधनानामर भवभूता मान हि सर्वज्ञस्य निराहने प्राय मुनिधनागंभवमाप्रमाणनं शिद पेन पर प्रत्यानिएन नार धिकासंभवात्, परं प्रत्यक्षादेरपि विश्वामनिधनमान प्रकृतेऽपि गिद, यदि समता गरागरम বৰিবাৰ নে নানাবনাঘাষাগৈমনাগমাধ্যমগানামা विधातेपविरनिर्णमादारका स्यात् । न म झस्वभावस्य कविगोचरोऽस्नियन प्रमेन नाप्रति चात् । चेतनस्य सतः संबंध्यतरं माहोदयकारण मदिरादिवन् दमा मारल्यन रितमोह सापन सासतिरप्रकारकिंचित्करत्वात् अत एवाक्षानपेशा । अजनादिभरारी पक्षाला कानशा | दोपावरणपोनिनिःशेषात्यनिशायनान् । पापियवा स्वातुभ्यो पहिरंनर्मलक्षयः ॥ ४॥ पति:-दो बहानादि, कार्यकपं । मारण कारणभून फर्म । भषा मोहानगया दोरः। नदर्शनावरणे आवरणं । तयादीनिर्विनामो विसरी दोगवरणपोहानि.। मिसाधनमानिया नेशेिषा समस्ता समूलतलप्रहाणिः इयुक्तं । अस्ति भाति । भनिशापनात् माघमासानाने. पातिरेकात् । कचित् कस्मिदिनविशेष | पथदादी मार्शनमा सार आमनो. शरणानि ते तपाभूतालेभ्यः सहेतुभ्यः । बहि: किरकादिकं, अभ्यतरं कनिमादि तप सन्मल पा १ भविम्यासाभाराभादपलिखित पुमोरमा पापांचा हो र योग: ७मायास 3 भगीमांगा। गिग रि. अमिता । दुर्ग भनि । कम्मिनिताननाम) यश प्रानुसारगम्य नमसः | मकानदार गुर्गग गया। पता यांना प्रदाना- दयः । अन्यत्र पिण्डरानीगाटयः । तथा एका अहिट गार्गन्द्रियादिक । अनमरः कर्म । अन्य बामकिकाटिस। अलमंत. याटिमादि ॥४॥ मनु पिनटापागा क किणिमय प्रत्यक्षीकुर्यात् ! | (उनि गवायां) माधनान्नाम्य बावसभावम्य भावनिप्पणमाद- शनी-बचनमामध्यांदज्ञानादिदोषः स्वपरपरिणामहतु', अत एव टोमाटो नि.नेपदीपातरणनिनः मिदमा- धनत्यसमाक्षिनाभिधानं मान्यापरिज्ञानात् । दीपावरणयोहानिरनियापनात् । निस्पताया साध्यायां बुंदगी किन परिक्षयः स्याद्विगगाभावात् । अतीनेऽकोतिको हेनुरित्यनिक्षितलक्षितं चतनगुणव्यावृतः सामना विवारभिमब वात् । अदृश्यानुदिमादभावामिदिरिन्ययुक्त परचेतन्यनिनावारकापतः मंस्काणां पाकिन्यप्रमंगात् । यहुलमप्रगस्यापि रोगादविनिवृत्तिनिर्णयात् । व्यापारयाहाराकारविशेषच्यातिनमय बनातागं टाकी विवेचयति । व्यापारव्याहाराकाररिंगपत्र्यावृत्तेरिति सययवशात्त.मद्रांतीपलीको विचा याने । यदि पुनरयं निर्वेध सर्वत्र चित्रकर्विगाममायामिद्रः, तदा शतकन्यचूमादेविनाशानलाम्या व्यामेरमिंद्र न कश्चिद्वतु । ततः पादोदनिशियकाणामनामनीनमैतत् , अनुमानौच्छेदप्रसंगान नथाहि, यम्य हानिरनिश- यानी तस्य कुतचिसर्वात्मना पावृत्तियथा वुद्रयादिगुणम्यान्मनः। तथा न दोगाद निरनिशययती कृतश्विन्नि- वर्तयितुमर्हति, मकलं कलकमिति कथमकलंक्रसिदिन भयेत् । मर्मलादेात्तिः क्षयः सताव्यविनागानु- परत्तेः, तादगात्मनोऽपि कर्मणां निवृत्ती परिशुदिः, । कर्मगोऽपि वैकल्यमात्मकवस्यमस्येव ततो नातिप्रमज्यते । प्रतिपक्ष एवात्मनामागुंतुको मः परिक्षयी स्वनिहाँमानिमित्तविनर्द्धनवशात् ॥ ४ ॥ ननु निरस्नापद्रवः सन् आत्मा कथमकलंकोऽपि विनकार्पणमथै प्रत्यक्षीकुर्यात् !- मूदमान्तरितद्रार्याः प्रत्यक्षाः कस्य चिद्यया । अनुमेयत्वतोऽग्न्यादिति सर्वज्ञसंस्थितिः ॥५॥ वृत्तिः-मूक्ष्मा स्वभावविप्रष्टाः । अंतरिताः कालविप्रयाः। दूगः देशविप्रकृष्टाः । ते च ते अर्धाच सूक्ष्मान्तरितदूरार्थाः । तथा च स्वभावविप्रष्टा मन्त्रीपधिशक्तिचित्तादय' । कालविप्रकृष्टा लामा नाममुखदुःश्वग्रहोपरीगादयः । देशविप्रकृष्टा मुष्टिस्यादिद्रव्यम् । दूरा हिमवन्मंदरमकराकरादयः । प्रत्यक्षाः अ.पाः प्रत्यक्षज्ञानगोचरा कस्यचित् । सामान्यकथमेतत् । अनिर्दिष्टनामवयस्य यथा दृष्टातप्रर्दशक्रः अनुमपाः अनुमानगम्या । अश्या अनुगतं मय मान येग ते अनुमेयाः प्रमेया इत्यर्थः । तेषां भावस्तस्मा- दमयन्वतः । अग्निः पावकः आदिर्यस्यासावग्नादिः । इत्येवमनेन प्रकारेण सर्वज्ञस्य विश्वदर्शिनः संस्थि- विम्या मर्यज्ञमस्थितिः सर्वहास्तित्वमिन्यधः । भागासिद्धानकांतिकविरुद्धदेवामासाभावात् । ये ये प्रोयाने से प्रत्यक्षाः । यथा आन्यादयः । प्रमेयाश्च म्वभावकालदेशविप्रकृया अर्थाः कस्स चिपुरुषविशे- पन्य तामानंऽपि प्रत्यक्षाः । अथवा ये अनुमानगम्यास्ते प्रत्यक्षाः कस्य चित् । यथा भान्यादया । अनुमानगम्याच सूक्ष्मान्तरितदारास्तिस्मातेsपि प्रयक्षा | मुनिश्चितासमवद्वाधकप्रमाणस्य समर्थनमेतत् । विगतकमरदकोऽपि विप्रष्यार्थदर्शी मामान्येन यः प्ररूपितः 8 का! इनि विशेष दर्शयन्नाह- अष्टगती-स्वभावशालंदशामिग्रार्षिगां अनुमेयत्वममिद्धमिति-अनुमानमुसारयति । यावान् कश्चिद्रायः स मरः क्षणिका-इत्यादिव्यानरमिदी प्रहलोपमहाराऽयोगात् । अधिकार्पिणामनुमतरानर्थयात् । सवादे- गनमवादिप्यानिमिग्छता मिदम गपचमनवयरेनेति न किंचिद्व्याहत पक्ष्यामः । तेऽनुमेयाः~न कस्य चि. १ विनाम लि.पु परः। २ आह ।
সনাশাসনতা- अन्याय मिनाहन्या इति समानमान्यादानो तथा पानुमानोन्छेदः स्यात् । तदभ्युपगमे-अमरे- मनमतिभिरमा किमपत् प्रमाणतया परमप्रमाणायेति न किंचिदेतत्ता नसत्त्या या यमायु. पगमति । सदेव प्रमेय सरवादितुशाग पुष्णाति त का चैतनः प्रतिद्गुमर्हति, संशयितुंचा। धर्मियभिमत्ताक भावाभावागयधर्माणामभिदविरुदानेकानिकत्वात् कथ सकसविदि सत्वसिद्धिः । ति मुगन्नति देवानीप्रिया-तदस्तिभार न लक्षयति । सदानिसत्यसाधना कलकत्वादावयं विकला किन स्यात् । । विमरधिकरणभावापनविनाशधमिधमत्र कार्यवादासभत्रदाधकवादेरपि सदिग्धनदारयाम- धर्म मिदं योदय । यदि विप्राधान्यक्षवमहतः साप्यंत पदोप:-अप्रमिदविशेषणच तत व्य म्यामिर्न मिदंपन् । अनर्हतमत्-अनिधनुरोऽपि का पुन' सामान्यामा तदुभयव्यतिरेकण, यस्य चित्र- शितप्रिय, इत्येतनिकलना शमनिपतऽपि समानं न केवल सूहमादिसाक्षात्करणस्य प्रतिपयने संशोना बा, तदपमनुमानमुदा भिनसि । धान निगमकृतस्त्वादिना सर्वगताना यदि माधयति ।। स्थादमिनविशेषण पक्ष । इतरधाऽनिष्टानु पंग । फोहक पुनः सामान्य नाम यदुभयदोपपरिहाराय प्रकल्प्यन, सर्वगतसाधनऽपि समान अविवक्षितविशेषस्य पक्षीकरणे सम' समाधिः, इत्यलमतिष्टित.म. पाकिसोराधः ॥५॥ म त्वमेवासि निर्दोषो युक्तिशास्त्राविरोधिवाक् । अविरोधी यदिएं ते मामिदन न बाध्यते ॥६॥ पृतिः-म (पूर्वप्रकान्त तस्यन्द.) पूर्वप्रकान्तपरामर्शी स्वमव-भवानेव नान्यः । अन्ययोगभ्य- वाट एक्कार । अमि-भवसि । निर्दो:-अविधागादिविरहितः क्षुधादिविरहितो या अनतज्ञाना- दिमधन इत्ययः! कुन एतत् । युक्तिमात्राविरोधियार यत. 1 युक्ति-अनुमान न्याय सहचरित मपक्षमपि । शास्स आगम: म्याद ताम्या अधिरो.धनी अविसंवादिनी वाक् वाणी वचन यस्यासो युक्ति शास्ताविरोधिवास । बहिनिमतरेणाताप्त्या मिदं । यतः इयमेवान्यत्रापि प्रधाना । ननु पचन स्थाऽविरोधः कुत' यारता यत्र पचनं तत्र विरोधी दस्यते ! अत आह अधिरोधः अविसवादः। पत्-परमात् । ई-यत प्रवचन । कुनो वीतरागस्य या! उपचारेण, सोगिभ्यानयन् । इएशब्दस्यपि जहत्स्यायें वृतित्वात् कुशलान्दवत् । से-तब । प्रसिदेन परमतापेक्ष विशेषर्णमेतत् (परमोन ) अनेकांतवस्तुन्वेन । अथवा व्यवहिताम्यवहितप्रसिद्धलक्षणवता प्रमाणेन । न यापते अन्यथा न क्रियने, तेनैव स्वरूपेण श्यत इत्यर्थ. । किमुक्त भवति-यो निर्दोशे विपरी मच मेर मरसि । न्यायागमाविमशादिवचनै । यतः अविरोधोऽपि, तब मत न बाध्यते प्रसिद्धेन परमात् । ननु भो यास मदीयं मत न बाध्यते अन्येषां कि बान्यते ! भत माह-- विष्यपि भिन्नलक्षणसंयधित्यादिना कम्य चित्प्रसक्षं सोऽत्र भवानहमेव-अन्य न्यायागम विरमारित्यान् । विचित्रभिमंयधिनया व्यापारन्याहारादिसाकर्पण सचिदतिशयानिर्णये मयादिशे- पेष्टिः शानवताऽपि विसंवादात् क पुनराश्वासं लभेमहि । न वादिनः किंचिदनुमा नाम निरभि- सधानामपि बद्दष्ट कार्यस्वभावाऽनियमोपटभात् । सति काष्टादिशामिप्राविशेष कचिपलम्धस्य तदभारे प्रायशोऽनुपलब्धम्य मण्यादिकारणकलाऽपि सभशत् । यम्जातीयो पत. संप्रेक्षितस्तरजातीयासमिनि दुल्भनियमिनाया घूमभूमकेत्यानामपि व्याप्यम्यापकभाव कमित्र निर्णायेत शिसपात्वान् इति २ विहान मम्बमरच भूतपाणिमित्वा पित्तादिव। २ महितपस्तके ऽयमभिक पाठ । सहारचरितमायपि पाठ। भभित्रायतया पवनादि भाने। भग्न । ८ मर्यकालमा ।
आप्तमीमांसा तापूतादरपि कचिदेव दर्शनात् प्रेक्षावतां किमित्र निस्शक चेतः स्यात् ! । तदेत्तदृष्टसंशकांता विदग्धमर्कटकानामिव स्वलांगूलमक्षणं । यत्नतः परीक्षित कार्य कारणं नातिवर्तते । इति चेत् से प्रेगा। ततोऽयं प्रतिपत्तेरपराधो नानुमानस्येति अनुकूलमाचरति । तदेवं तामुनिधितासंभवदाधकप्रभागमईया सकल साधपति नान्यत्र, इत्सविरोध इत्यादिना स्पध्यति । तष्टं मतं शासनमिन्युाचते निरा- वाचीऽपि कचिदप्रतिषेधात् । नियमाभ्युपगमे सुपन्यादायपि निरभिप्रायप्रवृत्तिर्न स्यात् । प्रतिसंविदिता रेग्छा तदा समती पुनः स्मर्येत वांमंतरवत् । ततश्चैतन्यकरणपाटवयोः साधकतम सहकारिकारमा नवे नियतमोक्षणीयं नक्तंचरादेः सस्कृतवचषो वा नापेक्षिताऽलोकसानिधेरूपापलमात् । न सक रजाटवयोरप्यमात्रविक्षामात्रात्कस्यचिदचनप्रतिः प्रसग्यते संविकरणपैकल्ये ययाविवसं वाटतेरभार) मच दोरजातिस्तद्धतुर्यतस्तां पाणी नातिवर्तेत सत्प्रकाप्रकर्षानुविधानाभावात् । युदयादिव प्रमाण सिद प्रसिद्धं तदेव कस्यचिदाधनं युक्तं विशेषणमैतापरमतापेक्षं । प्रसिदेनाप्पनियवादेको पन कायाकसनात् । नर्ते प्रमाण प्रतिबंधसिद्धरम्युगिमात् । नच परेपो प्रय-अनिघूमपोः रागभंगगा. पोली माकलीन न्याप्ति प्रति सम्य-अविचारकत्वात् समिहितिविरयत्नाय । नचानुमान-अनार पंगत् । परीक्षातभावना नस्तकेंग संबंशे पानिन । तदप्रमाणवे न गि समारोdata पत् । अभिगमोऽरे पासारामा सदनुसती सतोऽसि दर्शनस्य साधनांतराचा संविधानामा मान्यान् ॥६॥ সমনামূনা যাননি। भानामिमानदग्यानो स्पष्ट टेन पाध्यते ॥ ७ ॥ पति:-पर-गुमामामा अगम र ममतं गमप्रदेशगुणकारणं दुःणनितिभागम्प परमानं. CRET R अमृत सामा महिना मिप्याटप मानयादा से RT Triगा गया. सारिरिनियाम: एकान्त एक धर्म निग FAT मां कानमारन: रोपा कानादिना एकसभाITTERI rrir:यन असार र दायाः भरमगाहना: प्रनामा, RTI ARY? भ'मायामागप्रमाणात मारनगम 2 नाका, मोगिनुन मा किन परिगुन मालि। Narrबिमान महिनादिनानाथ नमो नमा rawegirta कानपहा ॥ rammar- -anarturगमानीKirtant । For wearini E ALमो गाm Arthataria'मन strina * -finaristinian RICH ki.! Criminarar म...13 Free or naramkrirat artisters M .
७ । सनातनजनाममायापा- नार्थ मतातरमतिशपाथै वा । यदाह-साधर्मवेधर्ययोरन्स्तरेणार्धगतावुभमप्रतिपादन पभाविधनं का निमहस्थानमिति न त साधनसामणेन विपशव्यावृसिटभन पक्ष प्रसाधपत: फेवले वचनाधियो- एभरलेन परामयाधिकरणमाति: वयं निराकृतपक्षण प्रतिपक्षिा मणौति प्रतिज्ञानुयोगि- भास्त्रादिष्वपि नाभिधीयत विशेषमायात् । यत्नवास माणिक पधा पट. संघ सना इति त्रिजभणं है. तुमभिधाप यदि समर्थयते कर्यामर संधामतिशेत तावतार्थप्रतिपत्तो समर्थन वा निगमनार्दिक यतः परा- जयो न भवेत् । सत्रमाण नश्वरत्वसिदो-उत्पत्तिमायमरुत्वादिवचनं अतिरिक्तविशेषणापादानान् फतफत्वप्रपमानतीयकवादिषु च प्रत्ययातिरेकादसाधनोगवषनं पराजयाय प्रभवेत् । क्वचिपक्षधर्म- মন মংঘ: বিনা বিজ্ঞানৰ ঘ, মাখনান সানামনির শা हत | तान्यस्यापि प्रस्तुतेतराय यादिनीतावितरस्य स्वपक्षमसाधयतो विनयासंभवात् निमहम्यानमयुक्त । साधनागस्यावचनं, प्रतिरादिनाप्पदोस्पोदावन दोपस्यानुहवन या अनेन प्रयुक्त । विनिगोषणामय कर्तव्य स्वपरपक्षसाधनदूषणे । अतोऽन्यतरेगासिमानेकांतिकवचनेऽपि जसापरिसमाप्तिः ॥ ७॥ निराहतावस्थापितविपक्षरवरसयोरेव जयतरन्यवस्था नान्पपत्ति दर्शयन्नुभयमाह- कुशलाकुशलं कर्म परलोक्शन कचित् । एकांतबहरतेषु नाथ स्वपरवरिषु ॥८॥ पति:-कुशल मुनिमित, भकुवालं दुःखहेतुक, कर्म मिथ्यात्वासंपमापयोगकारणसEिRY रह. प्रचयः । कुशल पाकुरालं च कुशलाकुशल फर्म शुभाशुभमित्यर्थः । परलोको मातरगतिरपनमा परानोऽनुक्तसमुपयार्थः । तेन मस्टरधर्माशेहलोकादयो गृहन्त । नादः प्रतिरोधाः कविर के. चित् । एक एवतिधर्म. एकान: तस्य प्रहणमभ्युपगयो प्रहः एकतिपदा तस्मिन् तेन वारसा नि:, प्रविधा भक्ता एकतिपहरताः । अथाह प्रहः तेन प्याकुलिता. तेषु एपनियहरत । नाय! स्वामिन् असाववनमेलन सभामा ध परे धान्ये च स्यपरे सेना परिणः पात्र ते स्वरि । किमुके সলিং নাখালংকাৰ বাৰেও বহু বিধি গুণাম না। বাবাখে न सन्ति । एकाततस्वग्रहणात् । पयपि पभान्तर्भूतो हेतुस्तथापि धष्टपः । मतदान । ন বিশ্ব ফুয়ান্ধৈ ফ ল মন কি ও মমতামযাহৰিবৰামায়ণ- মাদামবি খাসি | सामान्य कानावयुपगतस्य पाषं मानी पदमना: सोऽपि न.पाल Fযানুসখের বাইকার মামা- গ্নী-৮তমীফাহিঙ্গাবনা মাথাৎ-ফাস২ নসন'সনম মিমপান, সেমিনিমাৰ অবির কলা খাবা শামজা। সখিসনা যমুনা বহঃ-সবি ও দৰথমাই, ধান মানামগণশ। न केवल सभाषनराम्य एवार दौरा किस्पतरभयत्र या निरन्वयमदिन, कानुन स्यानुपपतभिरतरातत् । सत्पभवत. सयमेव निपमेन पचायतका निक न स्यात् नमायाविशेषात् समनतरम । समथै मत्यमा पुन निम्नाAAR TER. क्षणियानुमति ' TARArrism I wणमा Tera ASE ममान परिहार पक्षण PRAMIN | मरम बन कापति कमRRERA RE ने पनु , म + taskar fish . . आप्तमीमांसा पुनर्गुणांतराधानमनैकं क्रमशोऽप्यनुभयतः किं विस्त क्षणस्थायिनः कस्य चिदेव वेश्वरूप्यानभ्युपगमेऽपि संविदितज्ञानस्य ग्राह्यप्राहकाकार विवेकं परोक्षं विभाणस्य सामर्थ्यप्राप्तः शून्यसंविदाविप्रतिषेधात् । तदयं क्षणस्थायिकारणं स्वसत्तायां झायं कुर्वदम्युपगच्छन् क्रमोन्पत्तिमुपणाच सकलजगदेकक्षणवृत्तिप्रसंगात् । कारणस्य कार्यकालप्राप्ती क्षणभंगभंगानुपंगात् । तदप्राप्नुपतताने व्यलोककल्पनाविशेषेण कूटस्थानतिशायनात् । ततः सुभाषितं कुशलायसंभूतिरेकातमहरक्ताश्चिति ॥ ८॥ भविकांते पदार्थानामभावानामपरवात । सर्वात्मकमनाचंतमस्वरूपमतावकम् ॥ ९॥ वृत्तिः--भाव एत्रति सम्भवेति एकातः असहायधर्ममहो भावैकोतः। सर्वथा सरसाभ्युपगम इयर्थः । सस्मिन्भायकान्ते पदार्थाना । पचविंशतितत्याना चेतनाचेतनदेवमनुजपशुनारकस्तम्भकुम्भाम्भःप्रभृतीनों था अमावानां वस्तुधर्माणी हेस्वङ्गाना विशेषणमित्यर्थः, यहुवचनाच्चत्यारोऽपि परिगृयन्ते अपहयानि- करणादित्यर्थः । किं स्यात् ! सर्वे निरवशेषमात्मा स्वरूप यस्य तत्सर्वात्मकं विश्वमेकस्यरूपमित्यर्थः । आदि- रुत्पत्तिःपूर्वस्मिन्नस | अंतोऽवसानं विनाशो वा आदिश्चान्तश्चायती तो न विद्यते यस्य तदनाचन्त नाद्यनन्तमित्यर्थः । स्वमात्मीयरूपमाकारः स्व आरमेय वा रूपं स्वरूप न विद्यते तयस्य तदस्वरूप भाव इत्यर्थः । तवेदं सावकं न तावकमतावकं । किमुक्तं भवति-पदार्थानां भावकाताभ्युपगमे अताक सर्पाचारमकमनायनंतमस्वरूप स्यात् कस्मात्सर्वाभावापहवात् ॥९॥ भय मतं केऽमावा:, कियता वा, फान्यनाथनंतानि ! कस्मादभाषात किं स्यादत आहः- अष्टशती-निष्पर्यायव्यकतिपक्षे सर्वत्मकत्वादिदोषानुपंगः कुतः पुनर्विशेषानपदुगीत संसार धनन्यभिचारात् । संविनिर्भासभेदादावस्वभावभेदः प्रकल्प्यते, स पुनरभेदेऽप्यामनः संडशः प्रतिभाममा- नात्, सदन्यत्रापि विभमाभाव कोशन विधेयं । तदेकं चक्षुरादिज्ञानप्रतिभामभेदयशाद् रूपादिव्यपदेशभाल प्राममायमवित्तियत् । इतरेतराभावविकल्पोऽपि कथमपतार्थो न स्यात् वर्णादिविकल्पयत् । न हि पातुरः लिरिक्तमगन्नाम प्रमाणस्याविषययात् । अभावी हि सदयसाकारणाभावादावदर्शनमनयमर प्रामोति । सकरातिविरहलक्षणनिरुणामणस्य भावकादिरभायात् । कुतस्तरममितिः यस्तुनानात्यं युस्यादिकार्यना- नावात् प्रतीयते । स्वमायादेऽपि विविधकर्मता दृष्टा युगपदकार्थोपनियष्टिविषयक्षणात । शक्ति नानाचे प्रमाविशात् स चैभिचारी ! तनद्गतिः ।। केवलमवियामादेशकायस्साभेदेना मनि पय चामतः स्वयममना मिथ्यान्यपहारपदना गुपनयति यता क्षणभंगिनी भिमततमः संभाकिये। भपया ति प्रतिभागकार्यापदेऽपि कम्य चिदक प्रगायत सणसानयार कि न त व ! पचविचदिरमायात् । न क्यचिदमाधना साध्यसिद्धितिप्रमंगात् ॥ ५॥ कार्यदप्यमनादि स्यामागभावस्य निहये। मधमस्य प यमस्य प्रत्यानंता मेनेन् ॥ १०॥ तिः वा पदयं घ कार्यदय यम्यन्यथाभा, पादित इनि कांग | भातर विगत दण्यम् । मनापनंग का काममा नियमाहित लाग्नन् । प्राक नमा समयमा घम्सामनमः तम्य मागमावनिहोणे. म पनि च घाम कालनाशाय दयः। धर्मन-शेष गुण प्रो रे नि । अनमम अपना नामनामानं मां/मान मम | INT र मानिri पर कायमनासा मामNEINDIA Firrituati॥१०॥ ARTHATARin- ২ । * { । নাশনমাতা- মন-মানস বনাম দুহাম্বানী ঘাে। বিষয়টি দিক নং ৪ামান। নয় : হা সানাইমমিকি মায়া রূষন নখুনঃ বি বৰাৰবিলমানদাৰ। ৰা যদি সন্ধানী রি ইৰ ফা { ধন, যার সাধ্য সমান.} [ গাইনি সুর অধিনা।। নিমাই মাৰ কানা মামামা, ন ফলিপু, লাশের সন্ধান - গঙ্গাযান। বগাতুননিসন এর নিয়নি। তাই এ নগরস্থান মিৰি শাৰ । সমাধি ৰাষান্তা। ৰাে অহাৰাসন ব্যবহালখাতারি ঘানি । নানা সান্ধ্য সাহচান নবীনুধাবী খননা। অমন সুখ।। মিথ্যা বালানী দামামামুন। লিনা মোঃ মামুন মাখলুথ- কাকলা থাথি মা সমান মনষা বৰিনাথানায়ু সহ fuসময়ানুগ । মা- সমযেন: কাবাবগঘন । আপানারূনমায়মান নামের মালায় সুবি- বনমা বলি? রমযাব ঘহাবৰ ধুল: ন মমিনুমকি 'নয়ৰিৰীকালীন খ্য মা লকগেণধ, সখা বরাবধনষব {} মাইন্ধা থান, } ধান বা বিশাল শনিবার। বিৰক শাহানুগনিবিলি দুষমন। যা কম থাকায় দিনগুনিনু, মালামাল হোলসিফিলিগাযগার। নয় নয়া যায়। সন্ধস : কথা। হৰিনৰাশাধ ক্ষমহরিমথ বলি- মিলা পাশবিরীবাশান বারে আম, মানামা জমা ব্র, যার এগৰ কাৰ্যায়াধি মনিরানাহৈ । নকলটি নির্মামনা থানু। মা- মানুষ &ি য সমসময়ই অব। কথাবার্থ? নগৰিীয়: এবং সব সাবাদসংস্থারমাই বাংলা বিষয়টি নিসম্বর বিধান। যুথবননামােয কাবিলন কৰিনশায়। না কথাৰ কৰিমহা ননা, সবমিরপুখী মম মম। যা ওরাল সেবা- ধাৰণণৰ ম মুম্বাবধানে সুষ্যনীবী ঘৰৰ গুৰুষৰ ধানৰ বিমানকর্মব্যস্থ্যগুণমা বমেনিৰিধাননয়াবহামনি। অগত্যা কেবলই . আপনৰনাথানঃ মা মামার-হমিলন;ম সময়। নিখিনা, সুশাখার বিছাৰিল বিন ঋনী যানানগাগ্রামে মা- যমৰ স ধাবি তেন্য নাৰ ধাৰাৰ নিৰিলে; } : মমমম ঈশ্ব জনস্বীকাশ্যথা বাকাণ্যখান্ধবী ব্যাধি নিয়োমযা ও সুলনা বিল নিলাম।} {{} सर्वात्मकं तदेकं स्यादन्योपाव्यतिक्रम। অল্প অধর ব্যাৰ ৰখা ??? তৃঃ- যিনি থামা ফৰ নন নন। বন বিল্পি বিনি, দ, র }} {{} }; &ং -নিকা ৭৭লিকা -নঃৰ নিৰানি # নথ নাম-"ওম স্যাৰ 1 3 এর নাম ৰামায়। যখন মান !! ?? + * যুব সংবা {{{,,স"। আল- ৭ * { } {{} {{}, { ' ? মনকী শান, মা বলবণ। মdা। ন নন ? } • : খ ন হ + ২ + 1 কং}
No text on this page.
मनातनजेनमाला- মৰাধাৰ দিওঁ বিদ্যামবিষয়বমান বিধ্বগুন শাহ- অয়নী-খাল বার্থ অক্ষয়বাবৰি মানৰia Bহনমনী ও সিৰিল ন দিলা ৰাষানা সুনিপী। মিথোেল দুলহনি ষয়ে যাবেন। মাথষথি মানাযাযাধিপমঘা. ধরি। হুদার কবি! ৰূত। যার স্বামী বা পুৰণি। কয় • ইত নালি মাৰি বিষ ইনকি লাগে। ধরনাথাকিবঃ মক: শনি ধুম ননি শ্যন। লিবার্ষিবিন্দাসমান্তকারখানা নুঠি ধান এ সাঁ মামথিলি ফারুমঃ ! মান যা বনি ই খুব विस्मयमास्महे । समये पुनरापि कोतयंतीनिमित परमयत्र मोहनायाः ॥ १२ ॥ शिरोधातोभयकारभ्यं स्पाटाद-पापविदिपा । অষ্যবস্কৰিনিৰামিলি ? বিঃখবিন্যার খুবন সঘন ক গ কথাৰী বাস খাে যথার্মাল ক্য। মহী: হংশামাখাম্বা মাঝামাণিস:। বা যুদ। সীল মমঘৰে গলো। তারা দুৰ শ্বাঃ ফারন্যাশনাল বা বিশ্বাস রা. মহিংসা ন্যায়শিখিসনা। পথ মাঝামাসব্যাপ পাখাব হার শূন্য অবগা ভুলবি ঘনঘাষণা সহ ব্যাপার ? বিশ্বমাযীখাদ্যসামগশ্বাই { গ্যবশ্যথাযথপ৭ি। ২inপাশ্ব মিষংমিক ন যুবই নগন। ফাযাদি গো আদিবা শ ক্ষণ ।। বিঙ্গল। খালাশা কাশি বা নিয়; বরং দংশ।শায়খ ঘন দুধঃব ।{{} দুলৈ বা সয়া সমমথনশ লা লাৰি ওখ গছ-~ অনী-মাখামাখা বসবাসিয়াস গল্প । 7, ' ৪৫ বাণীর সমিন। সা’ বথেrংসতাল পাশ। শসা . ** : খাগলঃ পঃ যুবসনিয়াল শোধর্মঘ। ২৫ মণ (১৭ (৯, + মসিইসি মিশিখাব এ ধান শাখা, মেৰামনি। যদি বাধাহীনিঃমঞ্চ জব মশন।' থাকা যামু। ধী: সালম৯িংঘ মগ্ন ফ্যাসিসঃ। ( ২৯ নুন। ধাবিলম্বয়াৰ বাসি খান বিশ্ব মা বংশ ২৯ 5 ; *•. মান। গত বিৰলৰ :- অধি। ' সথা জিও। (বাথ কাশবাণ বিবাহ স্বৰ, ২ }; • বুয়েটসবি বস ২ানমন্বষয়গা। মাথায়; • ১ ফশিয। এ শ} -1;;?, থা। নােংরা মাং এsi১৫। ৮ি৭ নমল এম কে এই ২ । " fs, ৭৫ ৭ ০৯৮১। ২। } ' ' ! ফল বিপণwe s?"। * } *** ** *** {\
No text on this page.
No text on this page.
गया दृत्तिः कथंचितादात्म्येन भवेत् , संबंधांतरासिद्धेः कार्मुकादिवत् । तादृशानुपलंभासंकेतोऽन स्वलक्षणर्दशनस्याकृतनिर्णयस्य वस्तुसन्निधैरविशेषात् कि केन प्रमित स्यात् । न हि मिथ्यात्यवतापन तत्वव्यवस्थान वस्तुदर्शनसमारोपव्यवच्छेदयाः अन्यतरस्यापि स्वतस्तत्वापरिनिष्टितौ इतरेतरायपदोशः। अपमागोमा। किमुक्तं माति !- हेनाः स्यादति १ | पाना। यानि ना 12 दयतया १ । पादौन चागतमा ३ । सामामि गातल्या । । पालन नमिन या तन्यं च ७ यस्तुत इत्यर्थः ।। अस्तित्वादीन् धर्मान् युक्तिनः समर्ण, अधुना पाकीस्मन्नविकरणेऽशानभ्य विरोधमा परस्परपरिहारेण रूपादीनामिर युक्तित: ममर्थनार्यमाद- अष्टशती-सपररूपायपेक्षं सदसदात्मक वस्तु न विषयोरेन तथा दर्शनान कनीय पिताजन्माण सायान् स्वानुपलंभव्यावृत्तिलक्षण दर्शनं प्रमाणायितव्यं । तथाहि बुदिरिय यथा प्रन्यामश्या कम्य दिदै थाकारमनुकरोति तया तमेव नियमनोपलभत नान्यथा पारंपर्यपरिश्रम परिहरेत् । विटक्षणाम्यात विमान हेतुफलविज्ञानमभिचारात् तदनभ्युपगमे स्वाभ्युपगमामिद्धेः किंसाधनः परमपालमेत ! । तदेकोपदमतिक स्वपरलक्षणार्या भावाभावामनं प्रसाधयति, तदभावे न प्रवर्तयति नापि निवर्तयति प्रमाणातरनिगड भावाभावाभिधानं नाजसब विपीकरोति शम्दशक्तिस्वाभाव्यात् । यचनसूचनमामविशगानतिर नात् । संकेतानुविधानेऽपि कर्तृकर्मणोः शक्तयशक्तयोरभ्यतरव्यपदेशाईन्यात् । अयोदावनदेखना अन्यथा चाभुपात्वादयः शब्दादिधर्मा न भवेयुः । अतो याति पररूपाणि तावत्येव प्रन्यात्म स्वभावारीन तथा परिणामात् । द्रव्यपर्यायी व्यस्तसमस्तो समाश्रित्य परमभंगायव्ययस्थानं । न खस सामना सामान्य वाच्यं ! तत्प्रतिपत्तरर्य क्रियां प्रत्यनुपयोगात् । न हि गोवं याहदोहादावुपयुज्यते । लक्षिनरी न सिद्धयेत् । सतापि तादृशान्यव्यावृत्त्यात्मना भवितव्यं अन्यया विशेषत्रस्वभावहानिप्रसंगात् विगेशन वा तद्वत्ततो व्यावृत्तेर्नचान्यापोहः सर्वधार्थी शब्दस्य विकल्प व साधनयचनेन नियन्वसमारोप व्यवच्छेदेऽपि स्वलक्षणस्यानित्यत्यासिद्धी साधनवचनानस्यात् । विकल्पाभिधानयोवस्तुसंस्पर्शामाले समयादर्शिनोऽपि क्वचिदन्वयबुद्धभिधानव्यवहारो तत्कार्यकारणतिरकव्यवस्थायां गुडुयायुदाह रणप्रक्लाप्ति विपर्यासयति-~-१ १९६ अस्तित्वं प्रतिपेध्येनाचिनाभव्येकर्मिणि । विशेषणत्वात्सायम्यं यया भेदविवक्षया ॥ १७ ॥ वृत्तिः अस्तित्व सत्वं प्रतिपेयेन-नास्तित्वेन अविनाभाय नास्तित्वेन विना न भवति पृथाभूत नोपलम्यत इत्यर्थः । धर्मा आस्य सन्ति धर्मी एकश्चासौ धर्मी च तस्मिनेकधर्मिणि । विशेषणत्वात् । उपाधिवशात् । समानो धर्मः सधर्मस्तस्य भावः साधर्म्यमन्धयः । यथा-दृष्टातप्रदर्शकः । भेदस्य विव क्षार्पणा तया इत्यर्थः । एकामणि दादो अस्तित्व नास्तिस्यविनाभावि कुतः विशेषणत्वात् । यथा कृतकवादी साधये वैधयेण विना न भवति । यद्विशेषणं तत्प्रतिपण्याविनाभावि यथा साधय व्यतिरे विवक्षया मादौ विशेषणं चास्तिन्न । तस्मात्प्रतिषप्पधर्माविनाभानि॥ १७ ॥ असती- समित्यमनित्यं चति प्रतिज्ञाय अभिप्रेत्य या प्रमेयवादिहेतूपादनेऽपि न्यतिरको ऽस्येव प्रमयत्वस्य वस्तुधर्मत्वात् । वपुष्पादयोऽपि साम्यवहारमिछता ममेयाः प्रतिपत्तच्या इति न किंचित प्रमाण प्रमेपामावस्यापि तथाभावानुगणाम्पवरथाप्रसगात् । नताविरुद्ध स्वरक्षणमनिदेश्यमियादियन् । निसिप गरिमादिति पा।
No text on this page.
No text on this page.
आप्तमीमांसा। . धादर्शने दंडोति विकल्पः स्यात् । तस्मात्यूक्तं यदेकातेन सदसदा तनापतुहनि व्योमयभ्यामुतवत । इति । कामदानीमनु पनस्य गगनादेः स्थितिः इति छन् न-अनम्युपगमात् । द्रव्यनयाऐशया, परप्रसिद्धया या उदाहरणं ।। २१ ।। धर्मे धर्मेऽन्य एवार्यो धर्मिणोऽनंतधर्मणः । अंगि वेन्यतांतस्य शेपानानां नदंगता ।। २२ ।। पृतिः-धर्मे धर्मे धर्मनिर्देशे । भरे भङ्गे इति वा पाटतिर । अन्य एवार्थोऽपूर्व एवार्थः । कुतः! -धर्मिणो पस्तुनः । अनंता धर्माः स्वभावा यस्य सोऽनतधर्मा तस्यानंतधर्मणः । अगिरी प्रशनावे । अन्यत- मांतस्यास्तिवादीनां मध्ये एकतमस्य । शेषाताना परिशेषधर्माणां नालिबादीनां । ततस्मात् । अंगता , अप्रधानता । अथवा तदांगता इति पाठांतरम् । तदा तस्मिन्काले । गणामप्रधानता । अतः पुनरुक्तता - नास्ति । अथवा मुनयसमभंगीनिरुपणार्थमियं कारिका, संक्षेपार्था चंय ।। २२ सप्तभंगी योजयानाह- अष्टशती-यदि पुनः प्रयुपाधि परमार्थतः स्वभावभेदो न स्यात् तदा हरेऽभिहिते या प्रमाणानर मुक्तयंतरं पा निरर्थकं स्यात् । गृहीतमा पुनरुक्तेय स्वभावानिशयाभावात्, सदुत्पत्ति कतकरायः प्रत्य- नीकस्वमायविशेषाभावात् । यात्रति पररूपाणि तावंयस्ततस्ततो व्यायचयः प्ररमियपापि कल्पना माभूत् । सता हि स्वभानो गुणप्रधानभावः स्यात् । ततः परिकल्पितम्यायया धर्मातरव्यवाधान परिक- गुप्रापं बलस्वभावाभावमसगात् । ततिपयुद्धपोऽपि सलक्षणविषया माभूवन् , कपलं ध्यायति पश्युः, अष्टे विकत्यायोगात् । भनिप्रमगाध ॥ २२ ॥ एकानेकविकल्सादावृत्तरत्राऽपि योनपेत् । प्रक्रिया भंगिनीममा नपर्न पविशारदः ॥ २३ ॥ पृति:-नयविशारदा नयः प्रमाणपरिगृहीताकदेशे यस्यव्यवसायसस्मिन्बुमारः नाव: तुमिर्विशेषणवादिभिः । एनो प्रक्रियाम् । भीगनी भगवती भगबहुला। उत्तात्रापि इह ऊधार । पोजयदुवाटयेत् ॥ ! एकच अनेक तांवर विसा तावादिस्य तस्मिन्नकानयाधिकारी । स्पादकः । सादनेकः । स्यादेशश्चाने सच । सादयक्तव्यः । स्थादकरवायतम । सादने सरच,त्त च । - स्यादेकरचानेरूचावक्तव्यश्च । एवमनेन तावतादिशु योग्य ॥२३॥ सदाकांत दोपमुदायैवमरतकात दूपयितुमाह-- अध्याती-सादिकं सद्यनयापेक्षया । यद्यपि विशेषाः परस्परल्यात जमा कालादिमडी सदूपाविशिचित्रज्ञाननालादिनिर्भागवत् म्याने कापमारपदनि । न हि मण्यामध्शाता मंदना को. पेणविशेष्पविकता कुलिनन् । क्षादिकादतदिनि-नच भेदकांत महत्तति परदेशनिमनाभावात् । मन- वस्थाप्रसंगाच । तस्मादय क्यचिंदन मणसंस्थाश्तो स्वभावभेद पनि तामांसासगनात् धि- निर्गऽप्यन्या यशयाद्र वर्णरमादिवत् ॥ २३॥ इत्याममीमांमाभाये प्रथमः परिदः ।
No text on this page.
भागमीमाया।
१९
না না থাকাসহসাধা-
पटनी-सतराभिषेपमन्यनोकपरमाधरिशा नगरपदत्वात् महेन्दभिधानयत् । मात्र
विपिनगर ताशी गो पाउमविशनिबंधनत्वात् । सर्वत्र प्रतिपाइते राशिनः प्रतिपधाभावः
प्रगतम्य ॥२७॥
एमालापवारण पृथक्वेकातागीकरणात् इति मावदीपरत् ।
पृषरत्येकानपशेऽपि पृयावादपपरकती।
पपरत्वे न पृथक्त्व स्पादनापो पता गुणः ॥ २८ ॥
एति:-पपप्पोमेकातरक्षे दोपभयात् पश्चमिकांतपक्षोऽभ्युपगम्यते सथापि पृथगुणाता-
पापाभूतापगनराम्यो गुणगुण्यादी । भन्यथा तस्मादपि पदि सो पृथक भिन्नो स्यासा सदानी
पृथस्वामयोगुणो न स्यात् ! कुतः । पनोऽनेकायो यसौ गुणो इष्ट इत्यर्थः न च तयोः पृथक्त्वगुणः पृथ-
गति समभावः शत् । तस्मात् भेदपक्षोऽपि न श्रेपान ।।
पानी पृथक्वेकारावादिविशेषमापासु क्षणिकन्वकासकदर्घनार्थमाह-
अष्टशनी-गपगभूतपापेभ्यः पृथक्त्वस्य पृथग्भारे संपामधवप्रसंगात् । सद्गुणगुणिनोरता.
दाम्ये घटपटषद् प्यपदेशोऽपि माभूत् संबंधनिबंधांतराभावात् । पृथक्त्वमन्यदा पृथगभूतमनशं अनेक-
स्तु निर्यायं वर्तते-इति दुरगाह ।। २८ ॥
संतानः समदापश्च साप च निरंकुशः।
भेत्समावरच तत्सर्व न स्यादेकत्वनिचे ॥ २९॥
पति:-एकत्वस्य सापत्य कथंचित्तादात्म्यस्य । निहवोऽपहनुतिनिराकरणम् । अथवा
एकराम्दो म्यवधनोऽयं ततः स्वार्षिकस्वप्रत्यपः सम्मिनेकधानहरू । क्रमभाविना कारणतद्वतामाली-
नकमन्दफमधुरकादीनां गोरसजातिमजहतामुत्तरोचरपरिणामप्रवाहः सतानो न स्पान भवेत् । तथा रूप-
रसादीनां धर्माणां सहमुवाँ नियमतो युगपदुत्पादन्ययभाजामकस्मिन्नास्वानं समुदयो न स्यात्
पचनेकांतात्मक द्रव्यं न स्यात् । तथा सम्मघटादीनां साधयं प न स्यात् । मृत्वाऽमुत्र प्राणिनः
प्रादुर्भावः प्रत्यभावः सोऽपि न स्यात् । निरकुशो निर्वाधोऽस्खलितरूपः सर्वन सबंधनीयः । चशब्दन,
प्रत्यभिज्ञानादयोऽपि न स्युः । तदेतत्सर्वे न स्यादिति समुदायन निर्देशात् यथायोग्य सबधो भवति ।
सामान्यनिर्देशानपुमकटिंगता।
पुनरपि भेदैकाते दूपणमाह-
अष्टशती-कार्यकारणयोः पृथक्वैकाते कार्यकालमाम्मनमनयतः कारणत्वाऽसभवात्तदनुरपत्तेः कुतः
संततिा र्यापरफालभाविनारपि हेतुपलव्यपदेशभाजोरतिशयात्मनोरन्वयः संतानः ववचित्क्षणातरे नीललो-
हितादिनि सचित्रकसवेदनवत् कचिदेकन्वम्ब भवितुमर्हति । तदवयपृथक्यकल्पनायां चित्रनिर्भासो
माभात् पृथगनोतरविश्याने कमंतानेकक्षणवत् तत्र प्रत्यासत्तिविशेष कथचिदैश्यात् कोऽपरः स्यात् । अन्यथा
घेदवेदकावारयोरपि पृथक्त्वकातप्रसगान् । स्वभावभेदेऽपि सहोपभनियमात्कचिदभेदाभ्युपगमे कथं-
मैकसंतानसबिदा समननरोपलभनियमाकवि देवयं न स्यात। तत्र यथा प्रत्यासत्या सतानः समुदायश्व
संधैव कधीचदेक्यमस्तु । न हि तादृशां साधर्म्यमन्यदन्यत्रात्मसकिार्यात् । एकज्ञाननिर्भासविशेषाणां मिधः
स्वभावभेदेऽपि यथैकल्पपरिणामः स्वभावतोऽनंकुश तथा प्रेसभावादिषु संतानान्वयः परमाधैकत्वमारमस-
खजीवादिव्यपदेशभाजन स्वभावभेदानाक्रम्य स्वामिवदनन्यत्र वर्तयति ॥ २९ ॥
No text on this page.
१९
•grriariritutiनागार--
-Tr:RATOPATI भिषामा मात्र
TEREmatी मान भाभा.
Primaritra मा दधिरत् ।
पनि पारादपानी।
परम प्रसार ग्यादाको सी गुणः ॥ २८ ॥
- दरभा परमिकालोपुरगम्पो मार gurjणाता-
MARITHEIR grgree ! अन्धा HEAR it तो भिमो स्माता पानी
FAIRITोऽनकायो सो गुणोपीन पतयोः अस्याणः पृए.
MAHITIया पानि पार॥
नाकालरातिमा कारनामाह-
भारती-गाम्या परवत पारे परचमगात् । सरगुणगुणिनीरता-
पारगर परिमाण पनिभातराभारा । धरमया पृथगभूतमना-मनेक-
निर्वाय पर्सग दुगगार ॥२८॥
सतानः समदापाप सापम्प प निरंतर
मेस्सपारम्प तता न स्यादेकरनिरं ॥ २९ ॥
एगि:-कम्य सारय कपिणम्पप । निहगडतिनिराकरणम् । अथवा
एकदोनोऽयं तत: सार्षिकत्वमययः सम्मिमेकानिाये। कमभाविना कारणतरतामाली-
मापदफगरपादाना गारसमातिमाहतागुप्तरोघरपरिमाARIT: संतानो न स्यान भवत् । तया रूप-
Amrit धर्मला सहगुतो निपमतो गल्पाम्पसमाजामामानं समुस्यो न स्यात्
पानाम नये म स्यात् । सा सपाना साधय च न स्यात् । FRISगुन माणिनः
प्रादुर्भावमा होनि पानि निधी गलितसर: सर्वत्र सपनापः । पशदन
न्मानादयोऽपि मायुः । तदेत सर्व म स्यादिति समुपन निर्देशात् यथायोग्य सरधो भवति ।
মানশষকা।
शुन भकति गमाह-
अकाली-कार्यकारणयोः पृथर कोत कार्पसलमापनमनयतः शारणत्वाऽसंभवात्तनपत्तेः कृतः
संततिकादागिनार हेतुलसभागारनियामनोरन्वयः संतान: विक्षणांतरे नासतो.
हिमादिनि सक्रिमवदनपत् फघिदेकवन भवितुमर्हति । तदययययनकसनायो चित्रनिर्भासो
সামবথসংস্বিষণকমবলল মালিহীৰ কাবিখান এবং অন্যথা
देसाकारारमियदेशातासगान । समारभेदेऽपि सहोपसमनियमाकचिदभदायुपगमे कध-
मैकमतानसब समनतरोपलमनियमाकनं न स्मत। तत्र पथा प्रशासन्या मतानः ममुदापस
तथैव कविदेस्यमान हि arnt साधर्म्यमन्पदन्यत्रात्मसाकार्यात् । एकज्ञाननिभर्भासविशेशणा मिया
समापदप पवायपरिणाम स्वभावतोऽनंकुश तथा प्रेयभावादिषु समानान्वयः परार्धेकरबमारमस.
सनीवादिम्पपक्षामान स्वभावभदानाम्य स्वामिवदनन्यत्र धर्तयति ॥ २९ ॥
२० मनातनजैनप्रथमालायां- सदात्मना च भिन्नं चव ज्ञान ज्ञेयाद्रिया-प्यसत् । झानामा कथं वयं बहिरंतश्च ते द्विपां ॥ ३० ॥ वृतिः-नया चतन्यसकोण. याप्रमेयात् ज्ञानमपाधी भिन्नमन्यरचेगरि सदामना चास्तिवम् पणापि पृथक स्यान् । वैधाऽनिशान य चानस्यात् । अभावः स्यात् । कुतः! ज्ञानामात्र बोधाचे फर्य ज्ञयम् । यहिन दा । अन्तः अनन्न च । ते द्विषां तुम दियता मियादृशाम् । यम्माज्ञाने मनि 'ज्ञेय विषयवात्। ये मति इनं च भवति तपरिष्दकवात् । तस्मात् ज्ञानं कचिदभिन्नति सदाचामनाऽन्यथाऽनस्तु सात् । सार्थविशेषस्य वान्यवाचतपते तस्य पूर्वमदृष्टयान्सामान्यं वपदिश्यते शब्दरित्यभिप्राययनो मतमा- श्रित्य तत्कदयितुमाह-~- अष्टशती-वियिगो विषपात्कथंचिस्वभावभेदेऽपि सदाद्यान्मना तादात्म्यं बोधाकारस्येव विषया- कारात्, विशेषाभावात् । अन्यथा ज्ञानमवस्त्वेव खपुष्पवत् । तदभावे बहिरंतर्वा ज्ञेयमेव न स्वान् तदपक्षत्वात् ॥ ३० ॥ सामान्यार्थी गिरोऽन्येषां विशेषो नाभिलप्यते । सामान्यागावतस्तेषां मृव सकला गिरः ॥ ३१॥ वृतिः :-अथ मनं सामान्यमस्माभिरिष्यते किंतु शब्दगोचरवादवस्तु, अत आह । सामान्य विक. स्पेनेष्टोऽयों वाच्या यासा ता. सामान्यार्थाः । गिरो वाचः। अन्येषां मिय्याहशां । यतस्ताभिविशषो यापा- स्पं स्वलक्षण नाभिलप्यते । यो सामान्य तेषामवस्तु अतस्तस्याभावात्सकलाः समस्ता गिरो वचनानि पैवासत्यरूपा एक अतो न वाग्यं नापि वाचकोऽनुमानाभावः ।। ३१ ॥ उभयेकांतं निराकर्तुकामः प्राह- अष्टशती-विशेषाणामशक्यममयन्यात्-असंकेनितानभिधानात् विशेषदर्शनवत्तबुद्धावप्रतिभासनात् अर्थसनियानानपेक्ष गाच, सरक्षणमनभिवयं सामान्यमस्तु: टध्यत इति वस्तु नोप्यत इति स्यात् । ततः कि वान्दोधारणेन सबैजन या गोशन्दोऽपि हि गां नाभिवत ययाधशब्दः। तथाच मोनं यत्किंचिता यचन- माचरन् विशाभावात् । अस्ति विशेषः कथं स्वाथै नाभिदधीत न वे परमार्थनान चात् अभिधान- नियमः किंतगदानविरोपात ! इत्यपि वात अविकोऽपि तथैव प्रसंगात् । तदेवमनापारितात्मकं वस्तुस्त- सक्षणमापनापयेत । नाबश्यामद्रियज्ञानं-अर्थसंनिधानमपक्षते विप्लवामायप्रसंगात् । नापि विशादानकमैन दूरेऽपि नाप्रनिभामग्रमंगान् । यथारात् । क्षणभंगादिसाधनवचनमन्यद्वा न किंचिन्मसं वक्तुरभिप्रेतमात्र सूचितवात् । प्रनिश्वगदिमाधनाक्यात् । सदापनिशदनाद्वा प्रसिद्धालीकवचनात् । तस्यविकल्या- किारयोः कथंचिदप्यतादाम्ये स्वलभ सर्वथानवधारित लक्षणं दानादिचनाधक्षिगान् कथं संशीति मतिवर्तेत । विकल्पाना चावस्तुविधय दविकल्पतरराश्योरथैतविपणनमन्यतास्वांशमात्रावलंपिना पिकल्पा- तरंग प्रयनानि मुरियापदेवानांप्रियः हात एव विकासविदा निणीतलमियोऽपि विका स्यात् । परनन्। अनवम्य,नादपति तिः । अनोऽत्रिकसोऽपि माभूत इत्ययकन्यं जगास्यात् । नचाप पशबुद्धिवादमनशन स्वयमनितिन नामामना बुद्धिरय म्यारस्यापतीति मुव्यवस्थित तत्वं । न सम्परमा वा बुदिरपत्रस्यति निषिपचादिधानः । इदमतोमानतरं बहिरतक्ष सदाचासिद्धः। सर समानानियन समाधनागयतस्या प्रयतीति किमपि महामु ॥३१. यमर २ तायाम सकिस प्रत्यक्ष सामान्याविषयवानुमान तलब सामाम्यामाये मनमरमदद।
វិញ | २१ विरोधासोपकारम्य स्पाटादन्यायपिदिपा । मायनेशनः युनि राप पति पुग्यते ॥ ३१ ॥ पति:-NU पर दोर उभयंका ग्यमेरित मिति दूरणमाह । एकवरपरप्रयगी. मनिममति श्रीमानसत् प्रतिधात् । एनसस्य निराशनयात् । अधा- भारमोरिन ! पार येयनिर सारिन रामशी मियामा । गामापति परारानपेशायन्याभ्युरगतो निरस्य तो सापेक्षा सतावकियो एस्तस्यास्य মণিদা -- अटाती-भोपन.स्तिकानेकपत प्रयायतरप्रगनाकम्वभावश्यभगोऽपि माभूत मि. पिन । म गइ मई मना रिसरमा पामोस्ति तदन्योन्यविधिप्रतिवलक्षण पाद, यंपासतयत् । सांथा- ममिगप्पारगमेऽपि यसरनामेलप्प सस्पमिति तदन्याहत्यते ।। १२ । अनपे प्रयालेरपरस्त पहेतुतः । तदेवरयं पृथक्लं च सभेदैः साधनं यया ॥५॥ पति-परम्परान पृपश्रय सामान्यविशेषास्तु भक्रिमासरि न भवति यहेतोदया। करे ! पदागिरम्य मास्ति या सरधिमणं सामान्यं घ तपा परपरिकलितं । सस्मानास्ति लियः सामान्यत्ययात् । परविराणविशेषवत् । इत्यनेन हेतुयेन सामान्यविशेषपोरवस्तुत्र साधनीय तदेव वस्तु ऐस्प-सामान्य-विशेष पर पदयात्मकं । कुतः भविरोधात् । यथा साधनं हेतुमान वायवा स्वदः सध: पक्षधमान्वयन्यतिरेकादिभिर्मिममेकं भवति । ननु सदेवस्य पृथक्त्व व क ! पावता विरुद्धमेतत्- अदशती-एकवयस्वेऽनेकाततः स्तः प्रत्यक्षादिविरोधात् इति सष्टपति-पृथावकले तपाभूते नसा-एकवटक्यरहितत्वाद् म्योमकुममादिवत । सापेक्ष हि तदेयं पृथक्त्वमित्याविरुद्ध सपक्ष- विरक्षयोभीवाभावाच्या साधनयत् । स्त्रभेदी सोदनवत् । सारंभकावय; घटादिवत् । सादा हि साधनं स्वाधीशयापारनदेनरेगापि पाठांतरमिदं यसगृहीतं भवति ॥ ३३॥ सत्सामान्यात्त सबैश्यं पृषक द्रव्यादिभेदतः । भेदाभदीवापामसाधारणहेतुवत् ॥ ३४ ॥ एपिःगतोऽस्तितास सामान्य पसरथा समारच सर्वस्यैश्यमेव । न्यादिभेद- ईम्पपर्यायगुणादिदेरया द्रन्यक्षेत्रकाटभाभिम यस्लादेव। भेदश्चाभेदश्च सयौतिक्षायो क्रिय- মালামাথাব: ধৰণৰমাগমবাপ্লেন। যক্ষ্মী নালি বাশ্ববানুগলি बटेन सिमिति ॥ ३४॥ केपचिवमानस्याविरक्षाविद्यमानस्व विवशा अन्येषां वैयाकरणानां विद्यमानस्यैव विवक्षा नाविधमानस्य, मन्येषां विवक्षा नास्तीत्येतन्मतनिराकरणायाह- अश्शनी-सर्वार्थाना समानपरिणामेऽपि समक्यं भेदानां स्वभावसोकांनुपपः । यथैकमैदस्य समावविश्छदाभावात् । अन्यथक समन्यासात्यान ! तत्समगस सर्वमंक सदविशेषान इति । तव सतो movi
२२
सनातनजनप्रथमालायां-
विवक्षा चाविवक्षा च विशेष्येऽनंतपर्मिणि ।
सतो विशेषणस्यात्र नासतस्तैस्तदभिः ॥ ३५ ॥
हति:-सतो विद्यमानस्य विशेषणस्यास्तित्वादेविवक्षा चाविवश च । नासतो नाविधनानन्द
क्रियते । फैस्तदभिर्विवक्षाप्रयोजनवद्भिः । अत्रकस्मिन् । कुनः ! लोकप्रसिद्धमेतत् ।
कस्यचिद्धदः सवृतिकल्पितोऽन्यस्याभेदः संवृतिकल्पित इत्येतां दुरागमवासनाजनितां विवादित
निराकर्तुमाह-
अष्टशती-विधिप्रतिषेधधर्माणां सतामेव विश्वतराम्यां योगस्तदर्षिभिः क्रियेत अन्यथा अनि
तेरभावात् उपचारमात्रं तु स्यात् । नवाऽग्निर्माणवक इत्युपचारात्याकादावुपयुज्यते । तदेकेकशः परतरः
वृत्तयोऽपि परिणामाविशेषाः ॥ ३५ ॥
प्रमाणगोचरी संतो भेदाभेदी न संवृती।
तावकत्राविरुदौ ते गुणमुख्यविवक्षया । ३६ ।।
वृत्तिः-भेदाभेदी प्रमाणगांचरी-प्रमाणविषयौ संतो-मवंती संवृतिरूपावपरमार्यों न प्रमागर
पत्वात् । अतस्तवाम तावेककस्मिन् धर्मिणि न विरुदौ । गुणविवक्षया अप्रधानविवक्षया । मुह्यविध
क्षया प्रधानविवक्षया । दृश्यते च,लोके प्रधानामधानविवक्षा यथाऽनुदरा कन्येत्यादि ॥ ३६ ।।
नित्यत्वकांत निराकर्तुकाम आह-
अष्टशती-प्रमाणमविसंवादिज्ञानमनधिगतार्थाधिगमलक्षणवात् । तदेवं सति भेदमभेदं या ना
ऽन्यरहितं विषयीकरोति । न हि बहिरंतर्वा स्वटक्षणं सामान्यलक्षणं या तथैवोपटभामहे ययेकांतवादि
राम्नायते । सूक्ष्मस्थूलाकाराणां स्थूलसूक्ष्मस्वभावव्यतिरेकेण प्रत्यक्षादावप्रतिभासनात् तत्र समावांतरा
प्राधान्यविशापा-आकारांतरस्य गुणभारः स्यात् । घटोऽयं परिमाणको रूपादयो मेति ॥ ३९ ॥
इति आप्तमीमांसामाप्ये दितीयः परिच्छेदः।
..
नित्यत्वेकतिपक्षेऽपि विक्रिया नोपपद्यते ।
मागेव-कारफाभावः पब ममाणं क्व तत्फलम् ॥ ३७॥
पृति:-उनादौरभयानित्यत्वकांत आश्रीयते तत्रापि सती भागस्यांतरावाप्ति किया ।
नातन पटन इमर्थः । मत एव कारणात् फारकाणि कादीनि सेवामभावः शून्यता । प्रमे
माम कारकीयशप्रमाणवस्तुपायाम्पप्रतिपादक कतारमन् किंतु न विदपि । तदभो
मराटमुरहानायनादिकम् ॥ ३७॥
मामनिया गांपयंत्रकभावो भविश्यन्यत माह-
भरती-मदमकनपानकतानिधानंतर नित्यकांत शिरः पूर्यारस्तमासगी
एसपि समन्मना ! भवन । परिणामसार
या समाययात् । मदिना पसिनिवारणमा प्रमादिगिंग
समिरेत् ॥३०॥
मपागधारपत पर्व परिदियावन् ।
नेपनि रिसरमापीने वामनाना॥८॥
B } । धृत्तिः-प्रमाणानि प्रसादौनि । कर्तृकर्मकरणमप्रदानासानाधिकरणानि कारका सेक प्रकाशितं म्यजितं कृताम्यक महादि । यदियधभुरादिभिरधों विषयः पदे तेवचंपन्या निसे अविचलितफरूपे । किविकार्य याश्ता हि न किंचिदपि । तर साधार्मुनेः शामना प्रवचनात् । बहिरतेषयमे हि विकारो यो बन्यथामा महिरपन्चयाभावः अन्यतारा कमन्यत् । सर शासने पुनः सर्व सुघटम् । पुनरपि फदयितुमाह- अप्टशती-अप मतं-प्रमागरकाणि पवस्थिमित्र मात्र म्यं मयंति। पशुदिया नतीन कि. विदिमतिपि। विश्वविविज्ञानादेशाचतवान किंचिद् म्यता पायामः किचिन तंत विरोधात् सदभापषिकार्यानुसत्तेः। न किचिदिरुद्ध कार्यकारणभावापुरगमान इत्यनाचिनितिः॥ यदि सरसर्वपा कार्य वनोत्पगुमर्हति । परिणापपरलमित्र नित्यत्वकानवाधिक ।। ३९॥ पृषि:- असत्किंचिदपि नोपयंत सर्व सत्र सर्वस्मादत आह । परि गया था शमस्यामना एवं पकात्मनापि कार्य घटादिकं सत् विद्यमान पुमानिर पुत् गायीकाशित। नोरा भो प्रादुर्भवितुमर्हति योग्यं मति । यथार्थमा रत् म सदुपयो एथा PETER RK যা কাব কমাবেশ। ব শংখ্য ধন্যও মায়ানমালিশ বলে? माह परिणामस्य प्राप्तिः फलना समर्थन प सस्प नित्यावामिनि पाइयमेकानसारप बनाकर शौसा विरोधिनी इत्यर्पः। मतो पन्धमोक्षादिकमत्र न संभवति रियायाप्रतिपुरोगामी पुन Reving- अप्पानी न तावासतः कार्यन्वं वायनाप्पमतः सिदातविरोधात गगना. কারমাণবি। বিষমুখীলংমামলা'। নব না। {স समतियात्-अपेतमप्यरित दिनासतिरेधात् इलनेकांनोतिरयलियापम गुगरी॥ पुण्पपापनिया म स्यात् मेत्यभावः पालं तः। पंचमोती पतेषी न पेपौवं नासि नापEne.n पति:- मैत्री प्रमोदकरुणादिमियाऽभारे कुत, पुपात वात् पुष्प Raareer पापहेलापा । तयोः किया क्षयोपार्जन म स्पाम भवेत् भतार कियाभार ST Imtamn. फलं च गुवनारि दु: पाकरण मोक्ष पdिrar मानि-न भनि मायकः प्रभुः । विगुरु भवति एein (T मदेnि पुनःविकिपाऽभावात् ।। म फेवलं नियकात एतेषामभाय: वि.g- भरती- dari काशिमिरा पुष्पपायमाघtracts। मापिकति समनि..॥ समिनिपतेऽपि मेयभारासंभा। मत्यभिज्ञापमा पाभ : प. ४.!! ति:-णिको निरन' ARTech wate AEEPet 'भाव । TR SECRET पर:Trumake ....
२४ सनागननांगमायां- दनवटादरारंभ आदिक्रिया । अतः कुतः मांगलिक परिहागडनिय | अम्मान कार्य मनिपट नान्यम्मादतदपि न संभव । आशिन पचनापानापाना प्रहगं । यदि कथित पिर इन स्यादमदानादीन्यपि यदि रियाणि गव्यय कार्यम्य, एनयंग पर निराकरणमपि । कचिददि कई रूपेण परिगतिमा स मुवः न.पथः ॥ ४१ ॥ तत्र कारणे कायं मनागपि नानानि चढत आह- अष्टशती-क्षणक्षयकांतदर्शन-अहितं, असंभव प्रयमावादित्वात् उकांतवत् ।त्येकांनाम्युग वद्धा । भिन्नकालक्षणानामसंभवदासनवान् अकार्यकारणात् । न विनटं कारणममत्याविरतगतीतरन् । समनंतरत्वेऽन्यभावविशवात् । न च पूर्वस्योत्तर कार्य तरसत्या हि भावान् वस्वनसत् अतिक्रांतनमा नहि समऽस्मिन् सति स्वयमनु रिमो: पश्चाद्भवतस्त कार्य ! समनंतर या निययन् । कारमामात्र- विशेऽपि कार्योपत्तिसमयनियमावक्टमी कस्यचित् काटस्ययऽपि ताकारणसामर्दीनद्भावामपि कार्वजन्मनः कालनियमः किं न स्यात् ! विशेषाभावात् । तथा चाकस्मिफयं स्यात् । उभयत्राविशेषण कपीचरनारोगी क्वचिद् व्यपदेशंकल्पनायामन्यत्रापि किं न भवेक्षणस्थितिः-1 एकोऽपि भावोऽनेकस्बमात्रः चित्रकार्यवान् नानावत् । न हि कारणशक्तिभेदमंतरेण कार्यनानात्वं युक्तं रूपादिज्ञानयत् । अन्यया रूपादेन नावं न टि- द्वयेत् चक्षुरादिसामिभेदात् तम्ज्ञाननि समदोऽवकल्येत । युगपदकार्थोपनिषदृष्टानामपि भविता प्रतिभासभेदेन कारणसामिग्रीभेदात् । अन्यथा दर्शनभेदोऽपि. मामूर । प्रसामनेनरौशीनरनिर्मती पलब्धः । सेयमुभयतः पाशारग्जुः । सकृत्कारणस्वभावभेदमंतरेण यदि कार्यननाव कमोऽपि कस्यचिद- पेक्षितमत्कारिणः कार्यसंततिः किं न स्यात् । सहकारिणस्तदे॒तुस्वभावमभेदयनोऽपि कार्यभेदहेतव क्षणक्षयवत् । न हि कादाचित्कानि तत्कर्तुं समर्यानीति स्थिरोऽयम्स.करणसभा जहाति तबुद्धपूर्वक वाभावात् । क्षणिकसामिग्रीसन्निपतितककारणांतरवत् । कल्पयित्रापि स्वहेतुप्रकृति भावानां स्वाति- वस्य-अन्वष्याः । तत्स्वभावशात्तत्कारणप्रकृतिव्यवस्थापनात् । तदयमकारणोऽपि स्वभावनियतोऽ/ स्यात् । यद्यद्भाव प्रत्यनपेक्षं ततद्भावनियतं तथा विनाशं प्रयननं विनश्वरं तथैव स्थिति प्रयनशान तद्धनारकिंचित्करत्वात् तद् व्यतिरिक्ताव्यतिरिक्ताकारणात् इत्यादि सब समानं । आदौ स्थितिदर्शनात् विद्यु-प्रदीपादेरतेऽपि स्थितरनुमान युक्तं । अन्यथाते क्षपदर्शनात् आदौ तन्प्रतिपत्तिरसमंजसेव तादृशः फारणादर्शनेऽपि कथंचिदुपादानानुमानवत् तन्कार्यसंतानस्थितिरदृष्टाप्यनुमी येत । तस्मात्कथंचन स्थितिमतः प्रतिक्षणं विवोऽपि नान्यथा प्रभावादेरयोगात् । कुतः प्रेयभावादि: सत्यपि हेतु भी कारणकार्यात- रवन् संततिर्न स्यात् । अतादात्म्याविशेगत् तस्वभावविशेषावालप्तो तादात्म्येऽपि कोऽपरितोपविरोधस्त सर्वधाप्पपरिहार्यत्वात् । तसतानपेक्षया प्रेयभावादिः मामस्त ज्ञानज्ञययोः प्रतिक्षणं विलक्षणत्वात् । न नै प्रयभिज्ञादिः पुष्पातरवदधीतरवच्च । ततः कर्मफलसंबंधोऽपि नानासंतानवदनियमात् न युक्तिमततरति । तमूतं शाणपक्षी विहिरनादरणीयः सर्वथाक्रियाविरोधात् नित्यकांतवत् । सत्येव कारणे यदि कार्य प्रैलोमणवति तात् । ततः संतानाभावात् पक्षांतरासंभवाचेति सितमेतत् ॥ ४ ॥ पचमत्सर्वथा कायं तन्माननि खपुष्पवत् । मोपादाननिय.मोभून्माऽश्वासः कार्यनन्मनि ॥ ४२ ॥ वृति:-मया शक्तिव्यक्तिस्वरूपेण यदमदरियमान तत्कार्य माजनि माभूत् । सपुष गगनकुमुभ सदिय पाणवन् । उपादानं मृपिंडताचादिकं तस्य नियामोऽस्मादेतत्कार्य भवतीति निश्चयः सोऽपि मात्। आधागादेतद्भवियत्ययमपि माभूत् । कार्यजन्मान कार्योपत्ती ॥ ४२ ॥ पुनरपि दोगमुद्रावपितुमाह-- १। लवमेव स्टोऽयं सितपुस्तके। २ परिगमनमणि पाटोय मुतिस्तके ।
- आप्तमीमांसा अदृशती-कथंचित् सत्त: कार्यवं-उपादानस्पोतरीभवनात् सरदपि विनवधर्माभ्यासानिरास्तेः । तथा चाचपन्यतिरेकप्रतीतर्भावस्वभापनिबंधनायाः किं फतमपलादेन । तदन्यतरनिराधमावुभयनिराकृति:- अभेदात् । तनासकार्य सर्वधानुपादप्रसंगात् खाभवत् । न ताशकारमवत् सर्वधाऽभूतवान पंचामृतवन् । फयचिस्थितानुपनत्वादिति योग्य । सत्सपि प्रभवलक्षणे पूर्वपूर्वस्योत्तरीभवन मृविस्थासकोशकुमूला. दिषु सकललोकमाक्षिक, स्वमनारिकाभिः सासापरापरोपत्तिविपरभानवधारणावाभिमारचयता मोपादान- नियामोऽभूकारणांतरवत् सरन्यपाभावाविशेषात् सर्वथा वेटक्षयात् । निरन्वयस्मारि ताशी प्रनिरामाने कारणांतरेभ्यो यपाविषयतीति चेत् ! न अत्यंत विशेशानुरटन्धः। तदशादर्शने सर्वथा साप्पं स्यात् । तस्मात् इयमस्प प्रतिर्यया पूर्वोत्तरसमावहानोपादानाधिकरणस्थिति प्रतिक्षणं विभनि यतोऽयमुरादान- नियमः सिमः । अवापि कथंचिदुपादाननियमः कल्य्येत कार्यजन्मीन कपमावारा: ' सदत्यनामना-कार्य- स्योत्पत्ते. तंतुभ्यः पटावि न घटादिरिति निर्हेतुको नियमः स्यात् । विशेषगदुत्तरोत्तरनियमकर मायामनुपादानेऽपि स्यात् । तथादर्शनमहतुर विचारात् कथंचिदहितविशेषततूना पटस्समावपनिलं. भोपलंभात् । तदन्यतरविधिप्रतिस्यनियमनिमित्तात्स्यात् पततिरटमपटापन । सम्माभयरक्षणानुर- बधिरत्वपस्य न पुनरभपरूपस्पत्य प्रमगेन ॥ ४२ ।। न हेतुफलमानादिरन्यमावादनन्यपाद । संतानांवरवकः संतानम्तदतः पृथक् ॥ १३ ॥ शति:-णि कतिपक्षे हेतुः कारणं । फलं कार्य तयो योऽस्तियं समादिषस्य महेनुसरभाषा: रगदानोपादेवस्वरूप कार्यकारणभावोबाध्यापकभावच न स्यात् ।त.! मरमायावयापारि कुन: मनन्वयादेकरथ पूर्वापरावस्थाऽभावात् । तथा सतानतिरे प्रस्तुनसतानादम्प मतान: समानानt स्मिन्यमान संभाति कार्यकारणभाव, रिपडा | अयुपगम्मेदु परमानानुसतानियो मिले पः पृथग्भूने, ततो न कायदेका सेतानाऽनुगतेकाकारः | अन्यानन्यभावामा निगानामा समान संतानो नापि संतानिन इति ॥ १५॥ पुनरपि तस्य दूषणमाह- मशती-विलक्षणानामन्यतभेदेखि रसभावतः किलामकोणीः सनतप कलमलादिनि Tr. विषाणस्येव पर्व उत्वमारचितं कर्थतनः प्राधीत! ॥ १५ ॥ अन्येवनन्याम्दोऽयं संहतिर्न भूपा फर्थ । मुख्पार्थः संवृतिनास्ति विना मुख्याम खतिः ॥ ४ ॥ पति:-पय संतानियो मतिरिक्त सतानो गास्ति भिन्तु भा .इपमनमी. मन्पदिय सतान: सा तिरापारः । यो वर्ष न पा स्पा मोरम. मुख्या: परिस्ति तम्यारालायात् । सतिस्त्राचारः । म च गुण , ry मुस्याईं त संभो पा सिहोड माणरकी. सति गुरसिंह माणरक मिहारना । Reो. गीत मुरुषार्थ इति ॥ ४ ॥ अव परिकल्प्यो- मावती-मतानिभ्योऽनम्र न भग्यमा भन्मनो मारकरानिया नियम १ मा पा faurenti ENTREPTeri PARfafar मा ।
मनातनजनप्रथमालायां- अपि तु तेघनन्यव्यवहारादेकन्यमुपचरितमिति । व्यकिव्यवहारेऽपि विशंपानुपात भंवर्ष नयनामावदा- यस्थः । उपचारस्तु नर्ते मुख्यात् यथाग्निर्माणवक इति स्वलति हि तवानन्यप्रत्ययः परीक्षामनन्दन् । एवामुख्यार्थः प्रस्तुतासाधनं ।। ४४ ।। चतुष्काटेविकल्पस्य सानेपृक्तयोगतः । तत्चान्यत्वमवाच्यं च तयोः संताननहतोः ॥ ४५ ॥ वृत्ति:-यथा सर्वधर्मेषु चतक्षः कोटयो सत्वैकत्वादिषु विभागा यस्यामी चतुकोटिविकतन्य सदसदुभयादिभेदमिनस्य विकल्पस्य | रत्तिर्वचनं तस्य अयोगोऽमंभवः ततः । तयोः संतानतानाच टेर्विकल्पस्य वचनस्यायोगात्तत्त्वान्यत्वमेकल्यानेकामवाच्यं ॥ ४२ ॥ चेदत आह-- अष्टशती-सत्त्वैकत्वादिषु सर्वधर्मेषु सदसदुमयानुभयचतुष्फोटरभिधानुमश्यक्यत्वात् संनानदानगी भेदाभेदोभयानुमयचतुष्कोटेरनभिटाप्यत्वं । सत्त्वे तदुत्पत्तिविरोधात् असत्वे पुनरुच्छेदपक्षोपक्षितोन् । उभपत्रोभयदोपप्रसंगात् । अनुभयपक्षेऽपि विकल्यानुपपत्तिरित्यादि योग्यं ।। ४५ ॥ अवक्तव्यचतुष्कोटिविकल्पोऽपि न कथ्यतां । असवांतमवस्तु स्यादविशेष्यविशेपणं ॥ ४६॥ वृत्तिः-तर्धवक्तव्यचतुश्कोटिविकल्पोऽपि यः सोऽपि न कथ्यतां नोच्यतां मामाणीदित्यर्थः । अन्दर भेदाभेदोमयानुभयस्तरूपेणाभिटाप्यत्वे कथंचिदनमिटाध्यत्यं स्यात् । अन्यचत्र सति असतिं सर्वविकल्प तमवस्तु स्यात् । अविशेष्यविशेषणं स्यात् । विशेष्यत इति विशेषः विशेभ्यतेऽनेनेति विशेष तयारमायात् ॥ ४६॥ अन्यच प्रतिषेधोऽपि न घटते, तत्कथमत आह-- अष्टशती-न हि सर्वथानभिलाप्यत्येऽनमिलाप्यचतुष्कोटेराभिधेपवं युक्तं कथंचिदमिलाप्यत्वप्रसंगात् । अपि च सति सर्वविकल्पातीतमरत्वेव स्यादन्यत्र वाचोयुक्तः ॥ ४६॥ द्रव्यातरभावन निधः संन्निनः सतः। असद्भदोन भावस्तु स्थान विधिनिषयोः॥४७॥ वृत्तिः-द्रव्यमादियों ते द्रव्यक्षेत्रकालभावारनेम्योऽन्यानि द्रव्यायतराणि तेषामभावरलेन परम परोपकाटपरमावस्तहीण यः प्रतिषेधः सतो विद्यमानस्य । महिनो नामवतो भवति । य: पुनरमोशे ऽभावविशेषः परपरिकल्पिती नामा मात्र: स्वलक्षणं । विधिनिषेधारास्तियनास्तित्वयोः । स्थानमा पुनः! मा तम्य तुष्श्यात् । नम्मानाब एव विधिनिषेधयोरवस्थान त सरस्पेशास्तियनानिin अशनी- दविकाठमावानामनियः संझिनः सतः वियरी न पुनरमनस्ताविधिप्रतिस्थापि बनानदैवीर! सरगनिदेश्यीमयादिवत् । अभावोऽनभिगम्य इत्यपि भावाभिधानादेतिको देर । मानिसनी कचिदभावाभिधानात् ॥ ४॥ पवायनमिलाप्यं स्पान सगनः परियनितं । मानवारा पनि प्रतियापा विपर्पपात् ॥ ४८ ॥ दृति:-। पर्वत शिहित । गचा पदमिकामाध्यमातुन विकास र सम्वमा भन्द-यम्परावानुनी पानिमशिपाया पर ! आप्तमीमांसा पदार्थो भवति । कुन: प्रक्रियायाः सस्पादिचतुष्टयलक्षणायाः विपर्यापररूरादिधतुरयात्। तस्माददातु तदनभिटाप्यं यथा न किंचित् । पुनरभिलाय तरतु यथा सपुष । तस्मादतदेवरस्योपलम्वदन्य- स्यानुपटन्धिरिति ।। पुनरम्यवाहव्यवादिनमुपालभते- अष्टमीभावम्पनिरकवाचिभिरपि वाक्यतामाश्न भिधानात, नाप किंचिति । मा. सूक्तं यदयान सदनभिलाध्यं यथा न किंचित् । यत्पुनरभिटाप्यं नास्त्र यया खाणं । मन्यस्य कान्य- मितरस्य पैकल्यं, स्वभावपरमावास्या भावाभावस्यवस्थितिर्भावस्य ॥१८॥ सीताश्चेदवक्तव्यास्तपां किं वचनं पुनः । संवृत्तिथ मपैवपा परमार्थविपर्ययात् ॥ ४९ ॥ त्ति: यदि सरीताः सर्वधर्मा अवतच्या अधाग्याले ममानां यदेतदथनमुतिः "मया मात्र निरन्ययविनाशिनो निरंशाः सजातीयविजातीयन्याहत्ता इत्यादिक" पुनः पुनगवर्तमान किमयं स्यात् । अब म परमार्थ न सवेतिक तु संहतिः । यचैव माध्यटिकव सा । पुनः ! परमार्थप सात विपर्ययोऽभावः पतः । संघतिनामोपचारः, न च गा परमाधमतरेण भवति ॥ १९॥ अपाती-पुनरपि-अवतव्यवादिनं पर्यनुयुग्महे सर्वधर्मो पदि वाग्गोचरतामताना मि रायते इति । मंशया इति चेन् ! न विकल्पानुपरः । वरूपेण चत् ! पथमनभिप्राय घेत्ता संप स्यात् केवळ पाच वटनं गम्यते । उभपपोऽशुभयदोषनगंगा वन पेन् ! करम. धाग्या: । मान्न चेत् ! कयमुना दलमप्रतिष्टितमिभ्याविकाधः ।। १९॥ भशपत्यादवायं किमभावास्किमोपतः । मापनोक्तिदयं न स्यात् किं पाजनोपतो रफट ॥ ५० ॥ पति- ताश्वतम्यवादी प्रायः 1 किमशम्यवादमामार्यादवाय ! माहोरिभात ! मि. कानात् । विकरायंन शासनागमहमालपरवार साय । गायनाम Sm. सितं पतः । यम्मादायुक्तिरादिविकलोमोक्तिनायविकप तायन भी तमामान eER सप्पा भग्यतामभावादेवायाप्य रटमिति । न धनाभावमा प्रमाणगर प्रमाणपापभा ॥५॥ क्षणिकतिमादिकहिलता मा पचभिः कारणे. प्राणप्राणिमनम्पाधानविनता, बंधमक्षिास्थिन घटन इत्याह- अपनी-मरयानपिलापथ-अभाशत् ,यरात: भगवा ERROHReem पाटपापेशापात् ! म च सर्वत्र तदभाषा पुनः ततो मम्मामविध्यते मrrerne. गत भमभिसायमा मिति धन विधारमतवाल भर बाद SECRETAR मोनियुक्त । पिपरिविणमिमकाच प्रत्यक्षेऽपि सगान | NATRiafireer निकायो: परमार्थकतानावाभावे मानिणात TratRTEraser शिशिकान्पाविशेषात ॥५॥ नित्यनाभिराधान न दिनात्वभिमधिमा । पदप नरपान विर्मन भने । ..॥ पति: -1115RArm as it. नरपत ननअनमम mer:
No text on this page.
भाममीमांगा। पति:-कथा सपंदनविज्ञानसेनामस्काराम्तेषां मतनयाच कार्यकारणयोरा छेदाः । एक्कारी- उधारमार्थ: । अरघा वापरमा एन । कुतः ! सातिवाभिप्यारूपत्वात अतस्तेषा स्थितिः । सदय. स्थानमु गतिघंटावरमा, विनाशः कपालादिसपरते न स्युन भवेयुः खरविपाणवत । यथा सविराणस्य स्थि. रखपत्तिन्मया म सन्त्यामेरोषों, अभाव प्रत्यविशेषाव 1 यपुनः संस्कृत तपरमार्थसत् यथा सलक्षणम् । न सा स्कंधाः संततपक्ष । सतः स्थित्युत्पत्तिविपतिपिरहस्ततोऽपि विभागसंतानोत्पत्तपे विनाशहेतुरिति पंसते॥ पस्य मिथ्याश उभपकातपातनिरासार्थमाह-- महशती-रूप-वेदना विज्ञान-संज्ञा सरकारस्कंधसंततपोऽसंस्कृताः संवृत्तित्वात् । परपुनः संस्कृतं तारमार्थसत् । यया लक्षणं । न तथा स्कवसंततयः । ततः पियुत्पत्तिविभावरहिताः । ततो विसभा. गमंतानोत्पत्तये विनामहेतुरिति पोल्पते ।। १४ ॥ विरोधानोभयेकात्म्यं स्यादादन्यापविदिपा । अवाच्यतैकतिप्यक्तिनांवाच्यमिति युज्यते ॥ ५५ ॥ सृषि:-उमौकात्म्य नित्यानित्रीकांतस्यमयुक्तमगीकत, कुतः! मिथ्या सद्विरोधात । अनाभिलाष्य- भपि न युक्तमनेकांतवेरिणा ॥ १५ ॥ एकांतवादिपर्श निरस्पानेकति समर्थयमाह- अवती-निसत्वेतरेकातापमप्ययुक्तमगीका विरोधात् युगपजीवितमरणवत् नित्सवानिसत्वाम्या । मत सामिलाप्यमित्ययुक्त तदेकांतेऽनभिटाप्योक्तेरनुपपत्तेः ॥१५॥ नित्यं तत् प्रत्यभिज्ञानामाफमातदविच्छिदा। साणेकं कालभेदाचे पुदयसंचरदोपतः ।। ५६ ।। पतिः-सन्देन तत्वमुच्यते प्रस्तुतत्वात् तस्वं फयचिनियं प्रत्यभिज्ञानाव । वस्तुनः पूर्वापर कालव्याप्तिज्ञान प्रत्यभिज्ञानं । यथा स एवार्य देवदत्त इत्यादि । तस्मात्प्रत्यभिज्ञानात् । तस्य प्रत्यभिज्ञानस्स भविविधता अविष्छेदोऽन्वयः सोऽकस्मात् । महेतोर्न भवति यस्मात् । न च नित्यत्वमेव । कालभेदात्परिणाम- पशात् क्षणिक नवरं । साहसारकस्य नान्यस्य क्षणिकाणिकवादिनः । युद्धरसंचारोऽसंघरणमन्पत्रागमनं स एव दोषस्तस्मात् । न हि एक पदार्थ विशयान्यस्य पदार्थस्य परिष्यत्तिः सभवति । उभयकांत पुनः सुघटा ॥ ५९॥ सदेव दर्शयति- महशती-देकांतद्वपऽपि परामर्शप्रत्ययानुपपत्तेरनेकांत । स्थित्यभावे हि प्रमातुरन्येन दई नापर: प्रत्यभिज्ञातुमर्हति । संबविशेषेऽपि पित्रव पुत्रः सनप्पतिशपः पृथक्त्वं न निराकरोति । सदेवान्पप्रापि प्रत्यवमर्शामावनिबंधनमेकसतत्या प्रत्यभिज्ञान प्रयभिज्ञानवलाचकसंततिरिति व्यक्तमितरेतरामपणमेत नष पक्षातरे समानं स्थितेरनुभवात् । तदिधमकारसनायामुरादविनाशयौरनाश्वासः । तथानुभवनिर्णयानुपटाये. Wथा स्वलक्षण परिगीयते तत्रैतत्स्यात् । स्वभाविनिर्भागेऽपि न संकलन दर्शनक्षणांतरवत् । सत्यमेकांत एवाय दोप. । सत क्षणिक कालभेदात् दर्शनप्रत्यभिज्ञानसमयोरभेदे सदुभयाभावप्रसगात् । किंध पक्षम्येऽपि झानासचारानुषगात अनेकानसिद्धि । अपोद्वारकल्पनया कचिजात्यंतरेऽपि वस्तुनि प्रत्यभिज्ञानादि- निवधने स्थित्यादयो व्यवस्थाप्येन् । न च स्वभावभेदोपलभेऽपि नानावविरोध सकरानवस्यानुषण , चेतसि प्राधमाकाकार ।। nrnanorvireo.N.
३० पान:-अजनप्रिनयार्थी यो पटापारा तम्मिन् भन्ने शो पानि पिच मोली मारने सार परमग नियति, नसमेलियोपन, गुर्गसमानुगौARATH सनातनजनमंथमालायां- न सामान्यात्मनोंदति न व्यति व्यक्तमन्वयान व्ये युदोत विशेपात्ते सहकत्रोदयाद सत् ।। ५७ ॥ वृतिः-थमनेकांत त्रयमकस्मिन् संभवतिः इति चेदत आह । सामान्यामना महान हो नौत्ययते न व्यति न विनश्यति कुनोऽवयात् सर्वपर्यायवनुगतकाकारेण वर्तनात यज पटना पात्पर्यायरूपेणोत्पद्यते विनश्यति च । तवाहतः । सह युगपदेकत्रकस्मिन् वस्तुनि । उदयादि स्वना विनाशस्थितयः सत्यो विरोधाभावात् ॥ ७॥ कथं य एवोत्पादः स एव विनाशो यावे विनाशोत्पांदो तावेव स्थितिः ! इसत आह-- अष्टशती-चलाचलात्मकं वस्तु कृतकातकामकत्वात् । नहि चेतनाय अन्यस्य या सदर सदादिसामान्यस्यमावेन सत एवातिशयांतरोपटंभाव घटबद। कचिदुत्पादगिमात्मकत्वादिति बार- कार्योत्पादः क्षयों हेतोनियमाल्लक्षणात्यम् । न तो जात्यायवस्थानादनपेक्षाः खपुष्पवत् ॥ ५८ ॥ पृति:-पोऽयं कार्यस्योत्पादः स एव हेतोरादानकारणस्य क्षयो विनाशी निकीकर टक्षणापुनः पृपा-भिन्नी स्वरूपभदात । जायादेवस्थानात् सत्त्वपमेयन्यादिना न तो भिन्नौ । हुन ! पेरुवात् । अनपेशाः परस्परापेशामतरेण ते स्थित्युपातिविनाश सपुषसमानाः । तस्माते हो। परसरमभिन्नाः कर्यचिदिनाश्च भवंति ॥२८॥ टोकिकातिन सपनाह- अटाती-कार्यकारगपोल्पादविनाशी कचिद्भिनी भिनाशमनधित्वात् सुषमा 15 मित्रो तदभेदस्थित मानिसंख्यायामफलात पुरुषाद | उपादविगमधीम्यटक्षगं स्यादि अम्मा प्रा । बापा नाति स्थितिविमहिन्यात विषामुमवत् 1 : pat सितादम्पो ५८॥ पर मौसिगुवर्णा नाशालादस्थितिप्वयं । शोकमारमाध्यस्य ननो पाति सौतुफम् ॥ ५९॥ पाच गुणाली स मा पाति गुरमीत् । नाहक किंतु सरे नुको । F५९॥ पटाती-रिममित्र ममर्पयोः भाग मशिनने परिपायी मपि जन प्रतिनि। पुगी मन:- पाती नालन पपांग दतिः । अगामाती नालामा amit ...
आप्तमामोगा। सचिरोणाभागन् । नरमा बानु अयाम रिम्पतिययामा मुटमाइनकोते जनमते इन पितम् ।। (•il असती-सानापि प्रतातिनाना विनाशापादस्थितिसाधनं मन्याययति परिपागारमवताना धारमणुभयवर्जनात् रामना नश्यामनापयमानं गोरसस्वभावेन तितीति गस्माता पयाम॥६.॥ इति मातमीमामाभाध्य तृतीय.परिणछेदः । पनि मायाप तत्व व्यवस्थाप्य नेयायिकशेषिकमतमा समय दूसयितुम. मः प्राह- कार्यकारणनानासं गुणगुण्यन्यतापि च । सामान्यतदन्यत्वं चैकान। यदीप्यते ।। ६१ ॥ रतिः काय घटादिर फारण मृपिण्डादिकं तशेर्नानात्वं भेद भ्यते चेत् ! गुणेर रूपादिगुणी ६ सयोरपि पपन्यतेभ्यते सर्वच भेद इष्यते ! सामान्य युद्धपभिधानप्रवृत्तिलक्षणं तदरसामान्यवत्-व्यक्तयः, सपोच यदन्यतेभ्यते सर्व धकातेन! ॥११॥ तदानी कि स्वादत आहे- अशती-अवयवगुणसामान्यतस्तो व्यतिरेकैकांतमाशंस्य प्रतिविधत्ते ॥ ११ ॥ एफस्यानेचिर्न भागाभावादहनि वा । भागित्वादास्प नैरुत्वं दोपी पृचेरनाईने ।। ६२ ।। परि:--एकस्पारयन्यादेः कार्यस्य घटादेरनेकेर स्वारभारयः पतिर्तन सान स्यात् । कुतः! भागामावाद निरवपयत्वात् । सवयविनी अः धर्तन्ते अवयवबहुत्वं स्यादनिष्ट चतत् । यथास्य भागाः परि कल्यते, एवं सति नैकत्वमस्य भागित्वात् । तस्मादनार्हते मते वृत्तिविकल्पस्य सर्वात्मनेकदेशन दोष एव । आईते पुनर्मते सर्व युक्तमनेकांतात् ॥ १२ ॥ पुनरपि भेदपक्षे दूषणमाह-- अप्रशती-एकमनेका वर्तमान प्रत्यधिकरण:। न सावदेकदेशेन निष्प्रदेशयात् । नापि, सामना अवपन्यादियहुवप्रसंगात् । अथापि कचि प्रदेशवावं तशापि मिविकल्पोऽनवस्था च । तदेकत्वमेव न स्यात् । नाय प्रसगो ऽनेकांते कवितादात्म्यात् वेघवेदफाकारज्ञानवदना १२॥ देशकालविशेषेप स्थातिर्युतसिद्धवत् । समानदेवना न स्यात् मूर्तकारणकार्ययोः ।। ६३ ।। पृत्तिः-देश क्षेत्र कालः समयादिक तयोविशेषी भेदस्तीस्मन्नपि तयोरषयावयविनोर्या वृत्तिर्वर्तन स्यात् युतमिदानामिव पृथभिन्नानामिव पुतमिद्धरत् घटपटादिवत् इत्यः अन्याच समानदेशता न स्यात् तयोरवयवारयविनोरेकरिमन्नवस्थान न स्यात् मूर्तिमालात् यया परकरभयोः ॥ १३ ॥ पुनरपि भेदादिन प्रति दूपणमाह-- अवती-तस्मादगाग्यादेरत्यतभदादेशकाविशेषणापि रत्ति प्रसग्येत । घाशपर्णादिभिः रनकातिकस्वमिन्ययुक्त नद् न्यनिकिकातानभ्युपगमात् । अवयवावयविनोः समानदेशतिर्न भवेत् मूर्ति मत्वात् पारकरभवत् । ६३ ।।
No text on this page.
आसीमांसा বাবার নাম মান্নান।} হনধি মা- সানী-বাহমান থাকে। এমন ঘানৰ নামুল মা। লালায়িত্ব: বগা বিমান বিকিপি। হাম্মাদি ঘন ঘূথ্যিাদি সুখ হয়নি বিমাথৰ সলনি। কারা ঃ স্বৰ ন মহিমাথা } }} কাধানগাল: দার্থতি টি ব্যাগ। মামা যুগসানীৰ ন ॥ ৫৫। वृधि:-मना यदेत कार्य स्थलघटपदादिक तस्य यदि प्रातिभिमतदानी कार्यनिरणनामपि }{0} ঘ: ফার্ষত হল জাল কাটাথাব্য নাবধা, অন-বনাম মাথাখার পানিগমান। মায়াম ঘ. {খন যা ৰি, সাবি. দ্যালব যে বিমানগুলি ন থা। বসর্দিষ্ট সমাগনধিৱম্বা ।। পী-শিমু। কায়া, নিমাসমান মাইফলষ্ট এপিসি সাংসাৰিা না। মানবিসাসফল কিনি বল থানা ঘঃসরিষার দুধ খাস্যথা। নষমায়াশ্বাসমবয়ােমাৰা বৰা নায়িকা ন , মম- হনুমান।1} ফ্যশাৰঃ শাৰাৰ্থনাৰঃ। हितसंस्पाविरोधच संशतिश्चमपंव सा ।। ६९ ॥ :-ফাযালোকেই যোবনায় শান্ত শিষ বাণ - পাহাগা। ন বিমৰবৰ মন । Bafa দু বা ক্ষা বা না । মধ শ ক যু। স্থান। যা পান বিন বা বসবাস নষ{} স্বশস্যদিন এ-~- সংঘর্ষ-গাথিলাকৰ সমস্যা: ইথatষংশষবাৰনাৰিষা ৰাণ নষ । খা কলিংবো না। ও ৭শ। শসা ৭৭ সব খাব{} { নিৰীমা বাড়াযাযৰিবি । সৰাযোকােবিলাবলশ ঘৃন । ৬। দৃষিবানাখালী ন মন খলম। নশিisfi সমব। কথায় এ বহীৰ খোৰমই ?e৫২ {} ৩৫ तव पान--- আশা-বাবা না না ওর বা কি। লবণ ও হত। ফার্ম এর ৫ (খ * পy । । বাঘায় শামিল। ওলামাথা কামা ১।।
No text on this page.
मा विराधामोभयेकाम्यं स्याद्वादन्यायवि द्विपा । अवापतकोतेप्युनितर्नावाच्यमिति युज्यते ॥ ७४ ॥ पृतिः अशानरक्षकांतोभयं नानि विरोधात् । नाप्पयाप्यमान्यत्वेनापि भाग्यवात ।। ७४ ।। सपोरनेकांत दर्शयसाह- अष्टशती-अनंतरयातपोयुगपरिपक्षा माभूत् विप्रतिषधात् सदमदेकांतवत् । तथानामधेयत्वेकाते. माति कसं विस्तरेण ॥ ७४ ॥ धर्मपामेरिनाभार: सिदपत्सन्योज्यवीक्षया । न स्वरूप स्नो पतन कारकशापकोगवन् ॥ ७ ॥ पृत्ति:-कममावि पिंगादिकार्य सहमाषी रूपादिगुणो लिमहरापरिणामलक्षणक्षा विशेषों धर्मोऽत्र फम्पते । कारणादिव्यपदेश द्रव्यं धर्मा | स्वधर्मापेक्षया दन्यस्य धर्मियपदेशः । सधयंपेक्षया च रूपादश्च धमन्यादेशस्तयोर्योऽविनाभाशेऽन्यभिधारोऽवश्यं सोऽन्योऽन्यापेक्षया मित्यति भासते उत्पद्यते या । स्वरू- पमसाधरण सनयान परतः । कुतः यरमापत एव तसिप्पति । यथा कारकज्ञापकांगे कारककियाया भंगहापकियाया अगं नियधने तयोरिय तदत कर्तृकर्मकोप्पोधकवदित्यर्थः । अयया अंगशम्दो विशेषार्थों दन्यः, यथा फर्ममतन्यपदेशाविनाभावो योग्यबोधकस्यपदेशाविनाभावरच सियसन्योन्यापेक्षयेवमापीत्यर्थः । उपेतयावं म्यवस्थाप्योपायतस्वव्यवस्थापनार्थमाह- अवी-न फेवलं सामान्यविशेषयोः स्खलक्षणमपेक्षितपरस्पराविनाभावलक्षणं स्वतःसिद्धलक्षणं, अपितु धर्मधर्मिणोरपि, फर्मकर्तृबोप्यबोधकवत् ।। ७२ ।। इत्याप्तमीमामामाध्ये पंचमः परिच्छेदः। -- सिद्ध पैदेततः सर्व न प्रत्यमादितो गतिः । सिदं दागमात्सर्व.विरुदार्थमतान्यपि ॥ ७६ ॥ पृत्ति: यदि सर्व हेतुती निमित्तात्मिसमरगतं सह प्रत्यक्षादितः प्रत्यक्षागमादेतिरवगमो न स्यात् । पते पादयकस्पाशनपानादरपस्यातादियस्य मय्यकाश्मीरादेरल कमेण प्रत्यक्षादाप्तोपदेशतश्च गतिरिति । मागमादाप्तोपदेशास वैष्यत ततो विरुद्धार्थानि यानि मतानि तान्यपि सिद्धिमुपगम्युरिति ॥७९॥ उभयेकाम्यकति निराकर्तुमाह- अष्टशती-उपेपतवं म्यवस्थाप्य-उपायत्तत्वं व्यवस्थाप्यते- युक्तपा यम घटामुरेति सदस्यापि न थाधे इत्यादेरेकति तस्य यहुलं दर्शनात् प्रत्यक्षतामासयो- रपि व्यवस्थितिः अनुमानात अन्यया संकरम्पतिकरोपपत्तेः । कथंचित्साक्षात्कारणमंतरेण न काचिदनुमान किं पुनः शाखोपदेशः। नचेत युक्तिनिरपेशाः, परस्पराविरुद्धार्थतस्वसिद्धिप्रसंगात् । न हि प्रत्यक्षानुमानाम्या- मंतरेणोपदेशे ज्योतिझनादिप्रतिपतिः ॥ ७॥ विरोपाभोमयकाम्प स्पादादन्यायविधि। अवाप्यतेकानेऽप्यकिर्नादास्यमिति पुग्यते ॥ ७७ ।। पत्ति: उभयैफाताव नास्ति विरोधात । भवावमपि न ॥ ७ ॥ पुनरप्यनेकाननिरूपणापमाह-- याधज्ञानमस्ति दोषावरणक्षयानिशयाभावात् । श्रुत. परमा विश्व ततः श्रुनविदा स्वतः श्रुतेन चे प्रमाप्यमचेतनवान् घटवत् । सन्निकर्मादिभिरनेकांतिकत्वमयुर तमादमानवाद बुद्धिप्रामाण्यासिद्धः । आप्तवचनं तु प्रमाणयपदेगमात्र सन्कारणकार्यवान् तदनींटियार्थदशनीकाना अयापि कथंचित्रमाणत्वं स्यात् अधिमंवादित्वात् श्रुतिरयुकमेव तदभावात् तैनाचारमा वनवाई ज्ञानोत्पदनाच । नैतत् श्रुतः संमति सर्वयाप्तानुनः पिटकलयवत् । वक्तृत्वामान तर लुतेः प्रामाण्यामिति चेत् कुतोऽयं विभागः निषत् अम्युपगमानम्युगिनाम्यां चिरा व्यवस्थापयतीति मुव्यवस्थित तत्त्वं । एलेन कम्मरणामावादयः प्रयुकाः वेदनरयोरवेशपना बौद्धो वक्तंति चेत् तर कमटावादिरिनि कयं न ममानं । मूगमपि गया तदर्गीकरमनरममार वेदाध्ययनवदितरस्यापि सर्वदाध्ययनाच्ययनन्याक्टनो न वस्त्रं पीभवति । तदनिगर शश्यकियन्त्रादितरत्रापि मत्रार्दर्शनात् सिद्रेऽपि तदनादिव पौरपामावे वा कयन विनादर प्रोतव्यं । म्लेंच्छब्यवहारांदताशी बहटमुपलंमान् कारणोपनियः कार्यदोपामावकसना गर स्त्र पचनस्य दोपनिवृतिः कर्तुतदारस्यापि ममवात् तदयनव्याख्यातृश्रोतां रागादिमनदारी निरा नर्थनः । यस्तूगुणापेक्षं वचनस्यात्रिमंगचं चक्षुनियत् । तोषानुविधानात् ततोऽगमा महानमंधरुपदर्शनान् । तत्र यदेव युक्तियुक्त तदेव प्रतिरनु प्रतिपादयितु या राक्य, अग्निमि जमियादिवत नाग्निहोत्रादि वाक्यमावन । मिंद्र पुनराप्तवचनत्वं यथा हेतुवादग्नथा माहाकी प्रमागं । ननु चापोरनयन्वयवदातशामनमन्याश्ययाम्प ! उत्तमा मधेकानवादानो . दबाकरवानुमाननिमिग विमरदगिलति अपनी-गुनी कामयागुतोऽपि मम्मभून -विपदयोगत मायनमा रिपूयित् ।। ७७॥ वपनाम यादनाः गाध्यं नदिनुगापितं ! श्रामे यतारि नदास्पात् माध्यमागममायिनं । ७८ ॥ इति:-यो ययापिनयादर मतबाम । ततः पगडना अनाने की ननदी मानाथमाध्यं शराऽभित्रनं प्रमिदं नदनुमाथिनं-निगा प्रतिमानि । आन वर कर तदागममाधिन-प्रवचनप्रतिपार्टिन प्रमाणम्नं प्रवचनं हिनन् । अनाने पुनर्विवाटकं तपादन न तामेस्यनि ।। ७८ ॥ अंतस्तत्वमेव तस्वीमति ये मनं तनिगमरणालाह- अरशती यो यत्राधिसंपादकः म सत्राम: । ननः परोऽनामः । तन्वानिपादनमनवाट नाना तेनातीद्रिय जमिनिः-अन्या वा स्तुतिमात्रापाटया नबाम तापमानातायागठवन् । न हि नदी वान् इति । तत्रानि; माधाकरणादिगुणः मायाविन्द वा अन्यभारण्याऽप्रतिri: I७८॥ इत्यानमीमामामार्थ पदः परिग्छेद ममः ।। अंतरंगायतकति पुदिवायं मपारिसलं ।, प्रमाणामाममेवातस्तन्त्रमाणानं फर्य || दृनिः अगम्याग का य म त भयोऽनोगामा मेरो नि . . -- । 1 মামা। পা ভিশ} মাদবাশার বুনি মায়ামাম। যা এ দুণেতানি সামাদ arণ প্রগ মমালামানা না । sৎ সখ মন ম যাব নময় সব সিদ্ধামাই--- উঃখ-কলাহিত্যমনালিকানা বিষয়ে সামাশা হাম যখন যোনিৰহৰি সমাগ দূর্ঘ। লিপলাশ নামালামার - বন যিনি না। বখামনেধি লামায সমালায়ালাম।সখি মহা য: কষির ঘষা লাষী। নাৰ বৰ ধৰগনিঘৰঘাষালু মামারামারিনা বিদ্যাগিকান মনিসংখান আরিয়ান। বিয়ে বিশ্ব যদি শাবিষ্ট হন স্কুল বা লা- যখন লুন মন বধম মার মায়ামি মাথাৎমুখী বিনিময় 8ধৰি স্কুলবণ সাইপ লালদ্যতের জন্য গাইগার। দুলন যস্যাৰাবা দশ মাল যখ মনালি বখা প্রযোধিনি মমিরি ধরি । ৬৭ যায়নাৰপৰিয়ালমানা। না ন ব ংল মনিরহীবঃ । धृतिः-साध्यत इति सामं शपमप्रितमप्रसिद्ध पक्षधर्म' ! सराप्यतेऽनेनेति साधन प्रह সাবিনামৰ শাখা বিদ্যায়ান যথা যদি বিমাথা Fানমা। ন ন :ৈ ব্যাপাবি কে? সকঙ্কাবাসা।লিংমস্যা হয় মং হয়খাল, বন্ধহঃ, খঃ মশিহীদ বাণিবিন্যস্ত। প্রথম সনিষ্ট ক র ধীথশাহ। বল খন নিশাত্ব} • | গাখীৰাৰ বাৰিষার্শ্ববৃথা যাবি ৭ বায়া- অৱনী- গইমনিমাম গাযযালৰ হমমম্বী ধ্যান পপ গন্ধ খালা। খানিশাৰ আধাপা মহাখনু অর্থ : ? পরগণাঙ্গ ধস গাষ্টি বা মাষ: মহান। ঘন সােথ বন্ধ থামাগঃ মিষ্টঃ সশষব্যায়ানমাল faী মানৰ {স. * {{ােননাকা নয়। বেনাময় মাথা বিদায়। গতকানাব ঘষাগুনিষানিই, অন্যখ হ থাখানা গমণ, মধ্যবিত্ত: বখালীৰ ৰংন, দাবি পাখন ধা সvেisংঘমলনমা শীলা। নন শামীম হট নষঃ, এ সংখালালামুফানুগ। অনলাম। খালংথ থাখ লাখ ৭৫ এ বাংলা শাহি গান ৫। মখ : বিল শুনিনিযমৰ গাত্বে এই শো " {ংস এ টি এম এ খ প ন 4ংশ। গr {1}} { মাখন মাখামানিয়া। । যা কথাখামিংবা । * ' ' এ ১'শ ৫৪ ৫৫ ৫২' • • • • • वृत्तिः-मावो ज्ञानं तदेव प्रमेयं तस्य तस्मिन्याऽपेशाऽभ्युपगमस्तस्पामभ्युगापमान पामागः । तथानम्पुरगमेऽन्यतम एव युदनुमानं स्यात् । तत्राज्ञानमलिगं तो.. दारिममाःहितीयन । पदमर्यशान तवेदवउसगं सार मनिधारमा मोटरमा प.प्रगुतं । प्रशवायुस्पषमामस्य सदनात्याविरुद्ध । गुमारिका firineपोरिन पुरामतिरपन् । एतेन प्रतिशणं निरश सोनं प्रयचं प्रयुक्त पशानिनुसार नितिने समावदनाया न मिचिरशानं सपा प्रमाणा লুমনামা র ম মুনশিয়ার কবিমানী হানলে? सनातननग्रंथमालायां- यंप्रकाशकानां सर्वेषां निरयशराणां कार्यस्य सिद्धिनितिः व्यवहारमिद्धिमत्रदियः । मासनियात् प्रमाणस्यामासो मिथ्यावं तस्य निहवा निराकरणं तस्मात् । एतदपि कुन: पहिरर्थस्य सिद्धिरसिद्धिश्च नान्यथा ।। ८१॥ उभयकतिप्रतिक्षेपापाह- अप्दशती यत्किंचिंञ्चतस्तत्सर्वं साक्षात्परंपरया वा बहिरर्थप्रतिवद्धं ययाग्निस्योगनोसा स्वप्नदर्शनमपि, चतस्तथाविषयाकारनिर्मासात् । साध्यदृष्टांती पूर्ववदित्यापि देकमामला रविरुद्धशन्दबुद्धीनां स्वासबंधः परमार्थतः प्रसज्येत ।। ८१ ।। विरोधानोमयकाम्यं स्याद्वादन्यायविदिपा । अवाच्यतकांतेऽप्युक्तिनाच्यमिति युज्यते ।। ८१ ॥ पृत्तिः पूर्ववत् ॥ माव एव तत्वं नामात्र इति यस्य मतं तनिराकरणायाह- अष्टशती-अंतहियिकांतयोः सहाभ्युपगमो विरुद्धः तद्वाच्यतापा युक्तिवरोधः पूतिन् । । भावप्रमेयापेक्षायां प्रमाणाभासनिहवः। यहि प्रमेयापेक्षायां ममाणं तात्रभं च ते ॥ ८३ ॥ मासस्य निहवी टोपः । कुन ! ज्ञानस्य तदेतप्रामाण्यमग्रामाण्यं च याशापशाला भवति नाया एतष मतं सर्थ पचो विवशामात्रस्चभियस्य निराकरणायाह- अशनी-सर्यमावतः स्वसदनाय याचप्रमाणाचा तपशापां सां प्रगान र মাগল শাকবিশ্বকবি কামাবিল (41 भीमादा गवाणायः संज्ञालादेनुरादयन् ।
নুন্যালয়সহ সকথা- भाशती-स्वरूपन्यतिरिक्तन शरीरदिपादिकल्पेन जीवशन्दोऽर्धवान अतो न कृतः प्रत्यक्षतः যান। যদি কৰানাম শুকিয়ে দেয়। বস : এনী যদিষষ্টরারি বা নাই কা, জামালমাই মুক্তি বালিকা বিদ্যমা, বকরিবালা কমানৱশলা, মহাষ্টাস্যেথা নিয়মঝার, ধবাবি বানান : মনিষী। বিহু মি বলাকান্দাই থয়ানুরানীষণ: ধ্রুরা ঘুমাবিসনিথরি! স্ক্যায়ামায় অধিকাংখালান। জাগ্রসনাবিৰ মাটি মানুনাম্ববাহমানিকগৰ বিৰা- মা। সমিমিন্বষানিনামা নবিলাসধামহলৰশি ঘষয় জখমা- ষ: বাহবার্ষিারীয়ান কৰিৰখৈলস্যামন ইশ্বার হওয়ায় ঘুমান। মানবসমৰ বিদ্যালাদিননেন্যানসবহুবি: মাধ্যবিষ্যঘনৰিকাৰৰব: नयामवेदनीयः प्रतिशरीरं भेदाभेदात्मको प्रत्याख्यानाहः प्रतिक्षितमामानं प्रतिबोधपतीत कृत আর্মণ। ন &ি মায়াবিষম৷া: স্তাধারা: বিহামরিঘনিবনু মমালয় । (ধ । মুরিয়াঘমারা যাবিনাঙ্কা। तुल्या पुदपादिवशेषाश्च पस्तलतिरिरिफा: 11८५॥ বিঃ- ৱিাব্যথংকারিগর বন্যা মিয়াবিয়ষঃ। মুলিয়া- অ ন নুমানী খ্যবিন্ধা মরবিকা রাঃ মমা: জনমুৱােথসলিখাৱকৰা খােলা গান্য ফানালি স্ব মুঘধঃয সৰিবিনিক সন্ধিনিবনব বন্যা বঙ্গবন। কি ‘সাব-র লার্নার বীৰ শাবিজ মুন্না। ধয়াৰ সঁং ধষয় বা মীথী মঘী ময়নি। বিলাসবহুল ঘষ ভৰ আৰিা ধন্ধ্যা সংখ্যা খ্রীঃ ঘাব স্বার্থ যে মিম্বয় বা জীঘা বাঘা ময়নি। নামান্য হাপিশীর্ষ স্থ্য আয়াথে আবিস্কা মনি। ব্যাগ স্বীকার্য : হ্যামার দিকে মা ভীখী মনি। ববী মুহাশয়ৰ য়ারি: বগা যে সুরােনা , বাঘানা গবাধি মীমা যা লীঘা মুখবিন্যাসৰৱাহৰষম হন শমনসামনাথে শুনাব মম জয়া সরিষাকা~ জী-নামখান্ধা সরকারি-বিআদবি য়্যবিধিবৰষাবাদী ধ্ব নির্মাণাবিষয়{ (৭ ঘন্সীগ যায়ৰীঘমাঃ সূর্য। নাই মমানি খায়া বাঘেী ৫ } ঘূৰিঃ- খ গ ঘ সময় ও অনুধামাকাপৰা কামাল বােধ। না। ধর্ম যা ও যীখান্ত চুম্য বাৰুৰীমা ছায়াঘন্নয়নুমানি। সিনি। বাধ ধহ নবী বলে না মাসি আৰুৰা:}ক: খি: খাবা-মাড়াইয়া গান রাইয়া বিএনপির সমাগী: মামী: ষােমা দায়ী ঘন পিপথয়া যাবি। মল্লার্থী খাবি কোথাকে। মান্না শাখা- ফণালয়াধল্লাশী মানিকশি কাশী বিমান বালা । এ গা মাঙ্গালী মী শালী জার ধং পুশ ইয়াসমিন বিছান, যা माया पनि प्रमाणमप्रमाणं व पुण्यते नान्यथाऽन माह-
अष्टशती-स्वपरप्रतिपत्त्यर्थ साधनं वुद्धिशन्दाम ससंवित्यैव परप्रतिपादनासंगरामा'
बहिरर्थः साधनदूपणप्रयोगात् । अन्यथा स्वप्नेतराविशेषात् कि किन साधित दी ?
नांतरमन्यता । समिरिकदयादिचद्दर्शनवत् मांतः सर्वो व्यवहार पत्रापि तयार!
विति सर्वत्र योज्यं । तदिमे विज्ञानसंतानाः संति न संताति तथाप्रतिपत्ते: CERT
पहिरवदभिसंहितस्यापि निराकरणापत्तस्नया परमाण्वादिदूपणेऽपि प्रतिशमन्यं असताना
नामना फचिदश्यानामपि परमाणना बहिरपि समवस्थानविप्रतिवधामात् ")
ग्मागभेदन पशादिकल्पनया वृत्तिविकत्येन वा परपभोपालंभे समापन, ariate
पुनरायारायनामन्यशक्तः तन्साक्षात्परंपरया या विमन्यधिकरणमावापर्न जाने RTim
मामाहकाकारत्यात संतानांतरसिद्धयत् । न हि व्यापारव्याहारनिर्मासोऽपि हिजो न
४०
सनातनजनप्रयमाटायर्या-
अष्टशती-बहिरर्थाभावाद् यत्रादित्रयं न बुद्धः पृथकृतं ततोऽनिद्रनादि
रूपादेहिकस्य तद्व्यतिरिक्तविज्ञानसंतानकायस्य च स्वांशमात्रापर्टविनः प्रनाम
ल्येनासिद्धिः अंतईयाभ्युपगमविरोधात्। ती हि प्राहकापेक्षया बाह्यार्थी प्रांताव कुता।"
युदिशन्दप्रमाण वाद्याथै सति नासति ।
सत्यानृतव्यवस्थेवं युज्यतेऽर्याप्त्सनाप्तिषु ॥ ८ ॥
वृत्ति:-बुद्धिश्च शब्दश्च तयोः प्रामाण्यमर्थप्रतिशदकत्वं बाला सनि भाव
भवति । सत्यमवितधमनृतं वितयं तयोर्व्यवस्था अर्थस्याप्यनातिनु महणाहणेषु सानु पुरुष
वचनस्य तदा सत्यता भवति यदा बाह्याथै तादृग्भूतं प्रापयति । अभ्ययाऽस- 11, 2018
तस्य याह्यार्थस्य कथं प्राप्तिर्भवतीति पृष्टे कश्चिदाह देवादेव, कश्चिपुनः पौरपदेवेनस
बहिरर्थे प्रमाणत्रमर्थप्राप्तितः सिद्धयेत् । असति प्रमाणामास-अर्थानाप्तित इति । तर
गामनामा गम्पनन संतानांतरं ॥ ७॥
इत्याप्तमीमांसामाध्ये सप्तमः परिग्वेदः।
दंबादेवार्थसिदिचं पौरुषतः कथं ।
देवनदानि गोरो ॥ ॥
भाप्तमामामा। सन्दालयमफल ! तपाहि समाने हि समानामा केशिदा पुग्यो कोचिन प्रसिद्धमेतत् । पथा देवमंतरेण पोरूपादेय पोसस्य महती सत्यां सर्वप्राणि पोपममोघमेव सफरमेय स्यात् होनानामपि पति ॥ ९॥ - उभपकांतऽपि न पुक्त- मरसती-सादे पार विना देवसंपदा न स्यात् सदु- বাবী মাষী মুমিষাযথ বাজে। सहायारता सति यादशी भवितन्यता ।। इति तास पोरगपादितमिति चेत् तदन्यभिचारदर्शिनी न धै अधिौरन् ।। ९ ।। शिरोधानाभौकात्म्यं स्पादादन्यायविद्विषों । अगायतकातेयुक्तिीवाच्यमिति युज्यते ॥ २० ॥ पति:-उमपदारप्रसंगात् । अयाध्यत्वदोषाच ॥ १० ॥ देपावटाटोदाम केवलादसिद्धिर्षदिन भपति फयं सहि स्यादत माह- मशवी-देपेतरपोः सहमताभ्युपगमे पायावाद , भवाध्यतापाच पचनविरोधात् स्यारानीतिः॥९॥ ममुक्षिपूर्वापेक्षायामिष्टानिष्टं स्वदेवतः । पुद्धिपूर्वव्यापामिष्टानिष्ट पपौरपात् ।। ९१ ।। বিঃস্মৃৱিৰিষাৰ: দুই শ খালে বা ধরা খান রিনু শুনুন শা আমাষীয়া योधनं घसा या स्पामतम्तिोपस्थितन्यायेनेत्यर्थः । एमभिलषितं मुखादि भनियमनभिररितं ৰোই মইত্তরঃ বরকতমনিমখলল। ববি বীমা বিন লখবি সুষমাখা पक्षनो नातामाः । सपा चिपूर्वन्यपेक्षायो विचारपूर्वकन्येनानुष्ठानादिष्टमनिष्टं च स्वारस्यकी- पुकारान् । पत्रापि देवमाधानत्वेन विवक्षित माताभायत्वेन । परस्परापेक्षेपेष कार्यसिद्धिर्यतो देव rorमा तस्स पर्म देवमिति ॥ ९॥ मन परदुःसे पाएं तस्दैव मुख पुष सदालापुण्य परसापानिले कैविभाणि न देवादिति मानिराकरणासाह- অহনী-বিয়স সবিবুত র সি যি বৰাহিম। জবান- पाचदम्पसापाः ॥ ९॥ इसातमीमांसामाग्ये अष्टमः परिवेशः। पा भुरे परे दुःला पुष्प प गुरुतो पदि। भरतनाफपायो परम्पपाता निमियतः ॥ १२॥ पति: परेऽयस्मिन् प्राणिनि दुपमाादि पार पात् । सम्मिने मुEETE IN दिया। पानानो हिसारिफरायो बात का शर्मस्य भारी भगत निमिधारा ! समारणावि माधान ॥ १२॥ -- -- दिति सर्वत्र योज्यं । तदिमे ज्ञिानसंतानाः संति न संतीति तत्वाप्रतिपत्तेः दृष्यापतिरानिधनेश भर भागभेदेन पशादिकल्पनया वृत्तिविकल्पेन वा परपक्षोपालंभे स्वपक्षाक्षेपान, कीरोिपाहार पुनरापाशयतामप्यरातः तत्साक्षात्परंपरया या विमत्यधिकरणभावापनं ज्ञान सामतिक्रिया माझमाहकाकारत्यात संतानांतरसिद्धयत । न हि व्यापारन्याहारनिर्मासोऽपि विप्नो नास्ति all पत्ति-अप कार्यस्य प्रशस्नाप्रशम्नदियादेस्तथा ज्ञानमुपादेरशानदुःशासी मिनात. सनातनजनप्रथमालायां- अष्टशती-बहिराभावाद् वक्त्रादित्रयं न बुद्धेः पृथकृतं ततोऽसिद्धतादिदोपः साधनस्येति हुन रूपादेहिकस्य तद्व्यतिरिक्तविज्ञानसंतानकालस्य च स्त्रांशमात्रावलंबिनः प्रमाणस्य विभ्रमरुपनार्या साह ल्येनासिद्धिः अंत याभ्युपगमविरोधात् । ती हि प्राहकापेक्षया बाह्यार्थी भांतावेव कुतस्तत्र हेयोपादेयचित्रका । बुदिशन्दप्रमाणत्वं वाह्यार्ये सति नासति । सत्यानृतव्यवस्थैवं युज्यतेाप्त्यनाप्तिए ॥ ८७ ॥ वृत्तिः-बुद्धिश्च शब्दश्च तयोः प्रामाण्यमर्थप्रतिपादकत्वं बाझार्थे सति भायन्यविद्यमाने च न भवति । सत्यमवितधमनृतं वितधं तयोर्व्यवस्था अर्धस्याप्सनाप्तिषु प्रहणामहणेषु सम्मु युग्थते नायक' । चचनस्य तदा सत्यता भवति यदा बाह्याथै तादृग्भूतं प्रापयति । अन्यथाऽसलं ॥ ८ ॥ तस्य बाह्यार्थस्य कर्य प्राप्तिर्भवतीति पृष्टे कचिदाह दैवादेव, कश्चित्पुनः पौरुपादेवैतत्पश्यं विघटका अष्टशती-स्त्रपरमतिपत्त्यर्थ साधनं बुद्धिशब्दात्मक स्ववित्यैव परप्रतिपादनायोगात् । तस्य च रू यहिर प्रमाणवमर्थप्राप्तितः सिद्धयेत् । असति प्रमाणाभासत अर्थानाप्तित इति । तदेव परमार्थकार अहिरर्थः साधनदुषणप्रयोगात् । अन्यथा स्वप्नेतराविशेषात् किं किं न साधित दूषितं चेति का से नांतरमन्यद्वा । तैमिरिकक्ष्याविचंद्रदर्शनवत् भांतः सा व्यवहार इत्यत्रापि तत्वज्ञानं शरणं । मामा बाहिरर्थवदभिसंहितस्यापि निराकरणापत्तस्तथा परमाण्यादिदूषणेऽपि प्रतिपत्तव्यं-अन्यथा तकृतमकृतं यासनादी गम्यते न संतानांतरं ॥ ७॥ इत्याप्तमीमांसाभाष्ये सप्तमः परिच्छेदः। देवादेवार्थसिदिवं पौरुषतः कथं । देवतधेदनिमोः पौरुष निष्फलं भवेत् ॥ ८ ॥ हरिदेवदेव मया स्यात् तव कर्मा पौरामनारामायमालगाशुभाशुभरागादिमापुर एक स्थान । मध देवानगदेव देवं त्यादिवत्रीच्या देखा देवास दे पाता मन यात् । देवम्य कारणभूतम्य कार्यभूना मत मानती प्रामा माध मायनर्थ शत् ।। ८८ ॥ घटना संगनमता का देरगुभमष्ट, पीया पुनरिह 4.1 तायाम शाम अपना मात्र या गम:हानागा ॥6॥ पोलाद निधि वीर्ष देत कर्ष । पाषामा ध्यान गर्नमागिता ८९॥ करि:-Teritaitrin !
भाप्तमीमांसा। मामाण्यात्कथमफलं स्यात् । तपाहि समाने हि समानानो केचिदर्थेषु पुग्यते कोचिम प्रसिद्धमेतत् । अन्यधा देवमतरेण पौरुषादेव पौरुषस्य प्रवृत्ती सयां सर्वमाणिषु पौरममोघमेव सफळमेव स्थान देवहानानामपि तद्भवति ॥ ९॥ उभपकातेऽपि न युक्तं- भएशती-साद पौरुषं विना देयसंपदा न स्यात् तदुर्ग--- तारशी जायते मुदिर्ग्यवसायच ताशः ! सहायास्तादृशाः सति याशी भवितव्यता ॥१॥ इति तरस पौरपादितमिति चेत् सन्यभिचारदर्शिनो न वै श्रदधीरन् ।। ९ ।। विरोधानोभपैकात्म्यं स्यादादन्यायविद्विषो । भवापतकोतेऽप्युक्ति वाच्यमिति युश्यते ॥ ९ ॥ पति:-उभयदोषप्रसंगात् । भपाध्यत्वदीपाच ॥ ९॥ देषात्कषलापौरपाच फेवलादसिद्धिर्यदिन भवति कर्य सहि स्यादत माह--- भष्टशती-देवेतरपोः सहकांताम्युपगमे व्याघातात्, भवाप्यतायो च स्वपचनविरोधात् स्याद्वादनीतिः॥९.॥ अपुदिपूर्वापेक्षायामिष्टानिष्टं स्वदेवतः । पुद्धिपूर्वपपेशायामिष्टानिष्टं स्वपौरपात् ॥ ११ ॥ इति:-बुदिविचारः पूर्व प्रथमं पारणं यस्याः सा तथा न पुदिपूर्वा अबुद्धिपूर्वा सा घासायरेक्षा प भालोधनं घसा सपा तस्यामम्तिोपस्थितन्यायेनेत्यर्थः । इएमभिलषितं मुशादि भनिष्टमनभिर विनं दुःखादि । स्वदेवतः पुण्यपापकार्वजन्मनिपद्धकर्मणः । पद्यपि पौरपमा विपते तथापि मुस्यामारो विवक्षितो नायतामाषः । तथा पुद्धिपूर्वन्यपेक्षायां विचारपूर्वकल्येनानुष्टानादिष्टमनिष्टं च पौरास्यकी- पपुरुषकारात् । समापि देवमप्रधानत्वेन विरक्षितं नायसाभायत्वेन । परपरापेक्षयेष कार्यसिरितो देव भारमा तस्प मर्म देवमिति ॥११॥ मनु परदुःखे पाएं तरपैव मुले पुण्यं खदुःलारपुण्यं षाखापापमित्येवं पश्चिदभाणि न देवादिति तम्मतनिराकरणापाह-- भष्टाती-भरातॊिपस्थितमनुवूलं प्रतिकूई वा देवकत तदिपरीत हि पोरापादितं । पेशान. वाचम्पस्थापाः ॥११॥ इत्यासमीमांसाभाष्ये मष्टमः परिदः। पापं भुर्व परे इसा पुण्य प गुखतो पदि। अचेतनाफपायो प पध्पेयाता निमिपतः ॥ १२॥ हति:-परेऽयम्मिन् प्राणिनि दुःखमात्रापदि पार पात् । तमिलेर मुखमा पुश्य पदि स्थान। तदानीमचेतनो विपासादिकापायो वीतरागः तावपि कपाता सर्मथस्य पारी भवतः । निमित्तवान् । मरापमंतरेणापि भारप्रधानावानिशाय ।। ९९ ॥ तशिवारा।
सनातनजनंप्रथमाला- अष्टशती t-परत्र सुखदुःखोत्पादनात् पुण्यपापबंधैकांत कयमचेतना न बप्परन् ! बैतरमो का ! तनिमित्तत्वात् ।। ९२॥ पुण्यं धुत्र स्वतो दुःखासा च सुखतो यदि । वीतरागो मुनिविदास्ताभ्यां युंज्यानिमित्ततः ॥ १३॥ वृत्तिः स्वस्मिन् दुःखात् ध्र निश्चितं पुण्यं यदि स्यातस्मिन्नेवात्मनि सुसाइतो कार रे स्पात् । ततः किं स्यात् ! ताभ्यां वांतरागो मुनिपुंग्यायो भवेत् । कुतः निमित्तवात् ॥ ९॥ भयोमौकांतस्तद्भयादिश्यते तत्रापि दोष एव विरोधात् । नाप्यवाप्यत्वं वचनविरोधात्-- अशती-आममुखदुःयाभ्यां पापेतरकतिरुवात पुनरकपायस्पापि भुवमेव बंधपाद समे अधिन्मोस्तुमर्हति तदुमयामावसंभावात्मा ९३॥ विरोधानोमयकाम्यं स्याद्वादन्यापविद्विषा । अवाच्यतैकांतेमुक्तिनांवाच्यमिति युज्यते ॥ ९४ ॥ ति:-मुगम ॥१४॥ -कपं सईत माह- मानवी प्रस्तुतकातस्यसिद्धति म्याहतेःमनभिपताया-अनभिधेयाभिधानविरोषाल कपरिशीतपुर। विवादिसक्लेशाग घे स्वपरस्यं सुखामुर्ख । 'पुण्यपापासपी युक्ती न घेपर्यस्तयाहतः ॥ १५ ॥ पति:- मामा परोऽसमायोस्तिष्ठतीति परस्पं सुधामु च सुगायुग भजन महानं मिनिममोदारिमपरिणामः । यद्यपि निरवशेषरागादिविरहलाणायाम Magar शुभपरिणामादो वर्तमानो विशिदो मते । रोनेश: आरोपाने र Hari frest गरि सरस्थं गुणामुणे विगायन यदि भवति ताल गरी युनो नया न स्यात् । पुयार TENE म्यों निक: PER कामानितिनपूर्णमुष्टियत् भए । एतेन मरकरिपूरणमत REY ARE मानावा ॥९॥ बस Triraarमाननियो समनिराकरणायाह- भएकाली मामन पाय पा गुपदानुद्धिमशागयोग पुERE AM winानमः मोगा समायोगिदिमामना सामदासा ॥१॥ मग मांगामानामा पर। मानामा पानसावठी। पत्रकारितादातालाव्यता ॥५॥ Th:Trurtium..HTTERTAL intingarerat arth भातमीमांसा। तिशयेन विमोक्षः स्यादिति संबंधः । अथवा मागुक्ता मोक्षप्रकारादन्येन प्रकारणापि' सह जन्मनो योगः स्यात तथा च सति न बन्धो नापि मोक्षस्तस्य विचाराक्षमत्वात् ।। ९६ ।। अष्टशती यदि बंघोऽयमविज्ञानात् नेदानी कश्चिन्मुध्येतः सर्वस्यैव पचिदज्ञानोपपत्ते यार्नसात् ।। यदि पुनर्भननिहर्हासाग्रमप्राप्तिः-मशानारसुतरां प्रसज्येत । दुःशनिवृत्तरिय सुखप्राप्तिः ॥ ९९r. विरोधामोभयेकात्म्यं स्याद्वादन्यायविदिपा । अवाच्यतांतेऽप्युक्तिर्नावाच्यमिति युज्यते ।। ९७ ॥ वृत्तिः-उभपकांतावक्तव्यमपि दुष्टं विरोधात् ।। कथं तहि सो स्यातामत आह- अशी-नहि सर्वात्मनेफस्यैकदा ज्ञानस्तोकान्मोक्षो यदुतरामानाबंध इत्येकातयारविरोधः पादा- दम्पापविद्विषां सिद्धपति येन दुर्भयेकात्म्यं स्यात् ।। ९७ ॥ . अज्ञानान्मोहतो बंघो नामानादीतमोहतः। मानस्तोकाच मोक्षः स्यादमोहान्मोहितोऽन्यपा ॥ ९८ ॥ पृतिः-ज्ञानापुनरपि किंविशिष्टयद मोहतो मिथ्यात्वरूपाधो भवति विनष्टमिथ्यात्वरूपादहाना- स्पुनर्न बधो भवति ज्ञानस्तोकादपि मोक्षः स्याद्ययमोहाषेत् यदि पुनर्मोहितः स्यातस्य मोक्षाभाव एव ।।९८॥ अप कदाचिन्मनु न देपामापि पौरपान ज्ञानानाप्यज्ञानात् किं तु ईश्वरप्रेरणादित्यस्य मतस्य निरा- करणायाह-भपया फामादीनां कमर्णव वैचित्र्यमनादित्वं च दर्शयितुमाह- मटाती-मोहनापफर्मप्रतिटक्षणादज्ञानाद् युक्तः फर्मबंधः ततोऽन्यतोऽपिबंधाभ्युपगमेऽतिप्रसंगाद।। तभेष बरपकर्षात् मोहनीपपरिक्षपटक्षणाक्षमिति । विपर्ययेऽपि विपर्यासादित्यधिगंतन्यं ।। ९८1. कामादिमभवधिमा फर्मबंधानुरूपतः ।। तप फर्प सोतुभ्यो जीवास्ते गुदपशुदितः ॥९॥ पुषिः कामादीना रागादीनां प्रमव टत्पादः कार्यसपधियो नानाप्रकारः । कर्मरन्धानुरूपतः अनावरणदिकर्मणः कारणापति तय कर्म ज्ञानावरणादिक सहेतुम्यो माति। फुत एतत् । अनादिवंधबंधहेतु- संतानो बोरिषत् न पुनरी धरादेस्तस्यावस्तुलात् विरागासमत्वेनान सहि केचिन्मुक्तिरन्येषा ससारथ. कर्मधानीमविशदिति दाह- ते भगवतोऽईतो जीया विकाराः संसारिणः सति । कुतः शुदप- नदितो भन्यामपसके । मत एव न.सी मोक्षः । एतेनान्यदपि मतांतरं निराहतं वेदितन्यं IRR|| पादितरूपमतिपादनापाह- भारती-संसारोऽयं नैकरसमावेश्वरातः तत्कार्यमुरादुगादिवैचित्र्यात् । न हि कारणस्पैररुपये। कार्पनानास्वं पुक्तं शालियीनवना भपरिणामिनः सर्वधार्यक्रियासंभवात् तहणत्याच पातुनः सदायमेव तापम संभावपाम । तत्र कायदेशावरणास्तभावाभिमानी तनुफरणभूषनादीनां रिटायं फति महापत्र एतेने प्रयुक्ता । नतेनाम्याः संबधः साटोरमारानपेक्षणात ततो म्पपदेशोऽपि मामलु भमित. धेरनिसत्वेऽपि समान प्राग ! सापयादिनामानिचित्रवानुपारिति । तयोरेयरूपी की. विध्याकामादिप्रभपवेचिभ्यमिति यत् । पुक्तमेतत् । किंतु घराम्या कवितापतापnिimil मरम्प प्रातिराभिवशारिशेषादिभ्य पृथिव्यादेपुंलिमकारणार्मफत्वात मोनियपिगडापत्रपि मारिस सनातनजनप्रथमाटाया- करणोपराग्मनो धर्माधर्मयोध स्वयमचेतनत्वात् विचित्रोपभोगयोग्यतनुकरणादिसंपादनको सनिमित्तमात्नोतरं मृत्पिडादिकुटाटवदिति चेन्न तस्यापि वितनुकरणस्य ताकृतेतरसंभवात चमारे कर्मनामचेतनवेऽपि तानिमित्रमविप्रतिषिद्ध सर्वथा दृष्टांनन्यतिकमात् । शिवा मामाना पादिचेतनाधिष्टानादिति नियमे पुनरीधरादेपि माभूत् । नायं प्रसंगी बुद्धिमत्वादितिनेर ! तर त... महीनतनुकरणादयः मागिनो माभूगन् । कर्मणां वैचित्र्यादिनि चेत् तेवामीश्वरज्ञाननिमितवे समान : तदनिमितत्वे तारणादेरपि तनिमित्त माभूदिशेाभावाद । अधीक्रयादेरपि ताम्सामनेकानिकला कर्मबंधविरोखशात् चित्राः कामादयः ततः कर्मवैचित्र्यं । नहि मावस्वभावोटिंभः कराय: wr तासंगनिहत्तेः। न तर्हि केशचिन्मुक्तिरितरेषां संसारश्च । कर्मधनिमिचविशेषादिवि चन ते प्रतिनुनीतरसंभवत्-मामना ॥ ९९ ।। शुदयमुदी पुनः शक्ती ते पाश्यापारयशक्तिवत् । सायनादी तयोग्यक्ती स्वभावोतकंगोचरः ॥ १० ॥ नि:-शुनगुनी ये शको मन्याभयचरूपे ते अनादितमाश्रमानापमान पर रंग मुम्लालगन् तपोभन्यवाभञ्याशस्योर्व्यक्ती सालाप्रमाननिय निगाAF- दोपतोगनिमोऽतर्कगोचरः सभायो मतः ॥ १.०॥ समानानारावीचारः क मधुना प्रमाणत्यनिरूपणापमाह-- मटाती-भरसभायो रोग सामांसामध्ये मामि सामरिम:नाना व पशुदिशारिति भेदमापा। This: TAIT तिनिपम इति चेत् ! महि भाषावार पनुपातम्याः ॥ १०॥ नागर्न ममाण से गुगरसभासन । कममारिए पागर्न स्थानादनपमंगनं ॥ १० ॥ न Trn पुनमी पगभूत गुगमगा दी गान ext म.गरे । सभी बताने से पशुरारिक प्रकारका MARATHI मा मासाने नि मानियाarartiy rria तिला मागीय मन प्रमाणे . 11- आप्तमीमामा। नाहि मियादानस्य संवादनकातः । तथा न लैंगिकं सर्वथैवाविसवादकत्वात् । तस्मात्सूक्त तत्त्वज्ञानमेव प्रमाण । कारणस्य सामिप्रीभेदाप्रतिभासभेदेऽपि इति । प्रमाणमेव वा तत्वज्ञानं । ततः स्वलक्षणदर्शना. ननरभाषिनस्तस्यव्यवसायस्य प्रमाणतोपत्तेः प्रत्यक्षमनुमानमिति प्रमाणे एवेत्यधारण प्रत्याचष्टे अनधिग- स्पर्धधिगमाभावात, तदप्रमाणवे लैंगिकस्यापि माभूद्विशेषाभावात् । अनधिगतस्वलक्षणान्यवसायात् मनु- मितेरतिशयकल्पनायां प्रकृतस्यापि न वै प्रामाण्य प्रतिष्यं-अनिर्णीतनिर्णयात्मकत्वात् क्षणभगानुमान- वन् । पनेरखडशः श्रवणाविगमोऽपि प्राथमकल्पिकस्तत्वनिर्णातिरेव । तदत्यये घटेरपि विसवादकत्वेन प्रामाण्यानुपपत्तरदर्शनातिशायनात् । तदर्शनाभावेऽपि तत्वनिश्चये तदन्यसमारोपन्यग्छेदलक्षणप्रमा परभणोगकिरणात कचित्कुनश्चिधूमकेतुलेंगिकवनिर्णीतार्थमावस्मृतेरधिगतार्धाधिगमात् प्रामाण्यं मामूत। प्रमिनिविशेषाभावत्, प्रहतीनर्णयस्य प्रामाप्ये हि न किंचिदतिप्रसग्यते निर्णीतेऽपि कथंचिदतिशायनाद । प्रत्यभिज्ञान प्रमाण व्यवसायातिशयोपपत्तेः सत्मामाधीनत्वात् प्रमाणत्वसिद्धेः, अन्यथा हि विसवादः स्यात् लिगलिंगिसयवज्ञानं प्रमाणमनिधितनिधपादनुमानवत् । सत्तक्षणिकत्वयोधूमतत्कारणयोर्वा साकल्यन माप्तिप्रतिपत्तौ न प्रत्यक्षत्वमुत्सहते सन्निहितार्थानुकारित्वात् अपरीक्षाक्षमत्वाच्च । नानुमानमनवस्थानु- गात ! सूद्रमपि गत्वा तदुभयन्यतिरिक्तं व्यवस्थानिमित्तमभ्युपगंतव्यं । उपमानादिकं प्रमाणातरभावमि- उना सत्यनिर्णयप्रत्यवमर्शप्रतिबंधाधिगमप्रमाणवप्रतिषेधैः प्रायशो वक्तु डिमानमाविश्करोति इति प्रत्य- क्ष परीक्षमित्येतियं प्रमाण अर्धापत्यादेरनुमानन्यतिरेकेऽपि परोफ़ेऽतीवात् । तत्र सफलहानावरणपरि. विभिनं फेरटहानं युगपरसवधिविपयं । तथाचोक्तं 'सर्वद्रव्यपर्यायेषु फेवटस्य' इति । तम्मानदर्श- नयोः ममनो हि सर्वज्ञत्वं कादाचित्कं स्यात । कुतस्तत्सिद्धिरिति चेत् ! सामान्यविशेषविषययोगितार- रणपोरयुगप्रतिभामायोगात् प्रतिबंधांतराभावात् । शेषं सर्व क्रमशक्ति प्रकारांतरासभवात् । चक्षुरादिज्ञानपंचकस्यापि परस्परन्यवधानेऽपि विश्छेदानुपटक्षण क्षणक्षयवत् । चौगपये हि रतानभेदात्परस्परपगमीभाव: संतानोतरषत् । मानसप्रत्यक्षेऽपि चक्षुरादिज्ञानानंतरप्राययोदयन कविशेिषः क्रमनी म्यवधानप्रतिभासविकल्पप्रतिपत्तरसभवात् । योगरये हि दिप्रपषमर्शविरोधः पुरतिरपदिपपरपानकांतात्मकत्वात्। मतिज्ञानादि स्यानादनपटाक्षतं प्रतिपक्षम्य ॥ १.१॥ उपेक्षा फलमापस्य शेपस्यादानहानपीः । पूर्व पाशाननाशा पा सर्वस्यास्प स्वगोचरे ।। १०२॥ पतिः-भावस्य प्रमाणस्य फेवलज्ञानस्य फरमुपेक्षा रागमोहाभाव. । दोषस्य प्रमाणस्य समस्या मार, भादान महणं हानं स्यागमाया बुद्धि ताफलं । पूर्व वा उपेक्षा वेत्यर्थः । सामान्यापेक्षाया नमालि- प्रतापूर्ण ति पाटतिर वा भवाननाशा फलं ज्ञानतेत्यर्थः । सर्वस्यास्य मत्यादिभेदभिमपहितालिभे- दमिमे सगोचरे सरिये वर्तमानस्यौत्सर्गिक फलमाननाश युक्त ॥ १.२॥ मदतरपादापपरार्थसाधनसमर्थनार्थमाह- भरती-सिद्धप्रयोजनत्वात् फेवासिनी सर्वोपेक्षा । करणावत परामिहासोः पपमुका तभोरे कथं वाप्तिः । इति पेत् स्वदुःखनिवर्तनवदकरणापि परम पनिराश्चिात टरे. पापदापनिवर्तनादसमाधिरिति चेत् मदतया भामान पर बातममा निधन। বিৰি যাম লব মায়া হয। ৫ মে ২। "শ मायामोहविदा तदभारे दर्शनस्यादि मानब | ममा परमात् । पपापा हानीपानन विपासा मरमानाव। नामापी ४९ নানানথাগা- रणे तदनस्यैव विषष्टिः प्रमाणच न प्रतिशतुमहति । तानेर प्रमाण श्रणिकन्याशनुमान-अधिगटाई धिगमलक्षणवान्न चे प्रमाणं ।। १०२ ॥ वाश्यपनकांतयाती गम्यं मति विशेषकः। स्यानिपातोऽर्थयोगित्वाचव फेवलिनामपि ।। १०३ ॥ वृत्तिः-पदाना परस्परापेक्षाणां निरपेक्षाः समुदाया वाक्यानि से वाक्येचनेकांत द्योतयनि प्रभाटक तीति अनेकांतयोती । स्याच्छन्दो निरातोऽन्ययं । गम्यमभिधेयमति घट इत्यादिवास्यऽस्तित्वादि तप्रति विशेषकः समर्थकः । अथवा गम्यं हेयादेयभेदभिन्न वस्तु यया पदयस्थितं तथैव तस्य विशेषकः । अर्थश्य तत्तदात्मकस्य योगित्वं घटनं तस्मादन्येषां पुनर्धर्माणां गुणीभूतन्त्रात् । तब भवत एतदुलं केवटिना श्रुतके. पलिनो च अपिशन्दात्तच्छिध्यपशिष्याणां च नान्येषां तथाभूतस्य वस्तुमावात् ॥ १०३ ॥ पुनरपि तदेव समर्थयति-- अष्टशती-पदानां परस्परापेक्षणां निरपेक्षः समुदायो न तर्हि तदानीमिदं भवति-यथा यसत्चनर्व परिणामि यथा घटः संश्च शन्दा, तस्मात्परिणामात्याकांक्षणात् । प्रतिपक्षुर्धर्मोऽयं वाक्येवम्यारोप्यते सथे- प्रतिपत्ता तावतार्थे प्रत्येति किमिति शेपमाकांक्षति । प्रकरणादिना वाक्यकल्पनाप्यर्थप्रतिपची न वा प्रायः मकल्पिकवाक्यलक्षणपरिहारः सत्यभामादिपदवत् । सदसनित्यानित्यादिसर्वथैकांतप्रतिक्षेपलक्षणो नकातः । क्वचित्प्रयुज्यमानः स्याच्छन्दः तद्विशेषणतया प्रकृतार्थतत्वमनवयत्रेन सूचयति। प्रायशो निपातानो तस्त भावत्वात् एवकारादिवत् । न हि केवटज्ञानवदखिटमक्रममवगाहते वाचः क्रमवृत्तित्वात् तबुद्धरपि तामावात् ॥ १०३॥ स्याद्वादः सर्वयकांतत्यागाकिस्त्वचिद्विधिः । सप्तभंगनयापेक्षो हेयादेयविशेषकः ॥ १०४॥ वृत्तिः स्याद्वादोऽर्थप्रकरणादीनां घटादिशन्दार्थविशेषस्थापनहेतूनामनुकूलः । कुतः सर्वधैकांत- त्यागात्तेपामर्थप्रकरणादीनां प्रतिक्लस्यैकातत्य त्यागात् । अय कथं प्रकारः स्याद्वादः किंवृत्तचिदिधिः किने वृचं किं निष्पनं वृत्तं किंवृत्तं च तञ्चिच किंवृत्तचित् तदेव विधिः प्रकारो यस्य कथंचित् कुश्चिदिसादि। सप्तभंगाच ते नयाथ तानपेक्षत इति स्यादस्ति स्यान्नास्त्यादि। हेयादेययोविशेषकः गुणमुस्यकल्पनपा ॥१०॥ स्याद्वादकेवटज्ञानयोः कथंचित्सामान्यं दर्शयन्नाह- अष्टशती-कथंचिदित्यादि कि वृत्तचिदिधिः स्याद्वादपर्यायः सोऽयमनकांतमभिप्रत्य सप्तभंगनपा- मैक्षः स्वभावपरमावास्यां सदसदादिव्यवस्था प्रतिपादयति । सप्तभंगी प्रोक्ता न्यार्षिकपर्यायाधिकारि- भागवशालगमादयः शम्दानया बहुविकल्या मूलनपद्यशुद्धपशुद्धिभ्यां ॥ १० ॥ स्पादादफेवलज्ञाने सर्वतत्त्वप्रकाशने । भेदः साक्षादसाक्षाय अवस्वन्यतमं भवेत् ॥ १०५॥ थति:-सर्याणि च तानि तवानि च जीवाजीवादीनि तानि प्रकारात इति सर्वतश्वप्रकाशने के ते देस्याबाद केवटज्ञानं च ते दे प्रमाणे । तयोर्मध्येऽन्यतम परैः परिकसितमवस्तु भवेधतः कथं तपो- भैः साक्षात्मयशादसावादप्रत्यक्षात् ॥ १.९॥ प्रमागं चर्चितमय को नया नामसाह- अपाती-स्यावादकयटशाने इति निर्देशाद तयोरम्पहितायानियमं दर्शयति परस्परहेतुशवादयः हितमा नितेऽप्यभिचार सूधपति । क पुस्तकानो पावता "मतिहरायोनियो आप्तमीमांसा। द्रव्यावसर्वपर्याय"। जावादयः सप्तपदार्थास्तत्वं तत्प्रतिपादनाविशेषात् । तथा हि भेदः साभादसाभा. चिति साक्षात्कृतेरेव सर्वव्यपर्यायान् परिछिनत्ति नान्यत इति यावत् ॥ १०॥ सधर्मणैव साध्यस्य साधादविरोधतः । स्याद्वादपविभक्तार्थविशेपव्यंजको नयः ।। १०६ ॥ वृत्तिः- समानो गुणो यस्य स सधर्मा तेन सधर्मणैव एवकाराद्विपक्षीनराकरणं साध्यस्यानित्यत्वा- देः शक्याभिप्रेताप्रसिद्धस्य । सधर्मणो भावः साधर्म्य तस्मात्साधात् । स्याद्वादः श्रुतज्ञानं तेन प्रविभक्तो विषयीकृतोऽर्थस्तस्य विशेषो नित्यत्वादिस्तव्यजकः प्रकटको द्योतको नयो युक्तितोऽर्थपरिग्रहः । इत्यनेना- वयतिरेकपक्षधर्मा उक्ताः । अविरोधादित्यनेनान्यधानुपपत्यकलक्षणो हेतुः प्रदर्शितः । किमुक्तं भवति- अंतर्व्याप्तिमंतरेण त्रिलक्षणो हेतुर्न गमक इति । अप को नयप्रमाणयोर्विशेषः ! अनेकोतप्रतिपत्तिः प्रमाणं, एकधर्मप्रतिपत्तिर्नयः ।। तद्विपयस्य द्रव्यस्य स्वरूपप्रतिपादनार्थमाह-- अष्टशती-सपक्षणव साध्यस्य साधादित्यनेन हेतोलक्षण्यमविरोधात इत्यन्यथानुपपत्ति च दर्श- पता फेवटस्य त्रिलक्षणस्यासाधनत्यमुक्तं तत्पुरत्वादिवत् । एकलक्षणस्य तु गमकावं "निसत्वकांतपोऽपि विक्रिया नोपपद्यत इति" बहुलमन्यथानुपपत्तेरेव समाश्रयणात् । यप्रार्थक्रियान संभवति सन्न वस्तु पथा वि- नाशकांत: तथा च नित्यत्वेऽपि क्रमयोपद्याभ्यामर्थक्रिया न संभयति नापरं प्रकारांतर-इति त्रिलक्षणयोगेऽपि प्रधानपेकलणं तत्रैव साधनसामर्थ्यपरिनिहितेः । तदेय प्रतिबंधः पूर्ववधीतसंयोग्यादितकलहेतुप्रतिष्टापर्क । ततः स्याद्वादेत्यादिनानुमितमनेकांतारमकमर्थतस्वमादशर्यति । तस्य विशेषो नित्यत्वादिः पृथक् पृथक्यस्प प्रतिपादको नयः । तथा चोक्त- अर्यस्यानकरूपस्य धीः प्रमाणं तदंशधी: नयः धर्मासरापेक्षी दुर्णपस्तन्निराकृतिः ॥१॥ तदनेकोतप्रतिपत्तिः प्रमाणं । एकधर्मप्रतिपत्तिर्नयः । तत्प्रत्पनीकप्रतिक्षेपो दुर्णया केवट विपक्षविरोध. दर्शनेन स्वपक्षाभिनिवेशनात् ॥१०॥ नयोपनपैकांताना प्रिफालानां समुप्चयः। अविभ्राट् भावसंघो द्रायमेकमनेकपा ॥ १०७॥ :-मया भेगमादपः सप्त उपनयास्त दोपभेदार्थपर्यायारत एपेयाताः प्रधानधर्भरतदात्यात. सपदेशः । प्रपः फाटा विश्यो येषां ते तयाभूतास्तेषां समुग्धय एकस्मिभवस्थानम् । भविभाट भापक् भावविधः सत्तासंबंधो यस्य स तथाभूतस्तद्रम्पमेयमभेदापेक्षया पुनरनेकप्रकारं ॥ १.७॥ तदर्थ धोद्य परिहारायाह- अष्टशती-उरालक्षणो म्यपर्यायस्थानः संग्रहादिर्नयः । तापामशासामोपनपः । तदेकाता- तामना विपक्षाशालक्षणाना विकालरक्षणानां विकासविषयाणा समिति म्यं । ततस्तेषामपोराराव प्रण. गुम्पादिवत् ॥ १.७॥ मिथ्यासमूहो मिथ्या पेन पिम्पेकांतवास्ति नः। निरपेक्षा नया मिथ्या सापेला परत तेर्थकद ॥ १०८ ॥ वृषि:-निस्पानिपास्तित्वादाना मिथ्याधणा पोऽपं समूह एगुशयः स निमाऽमयसरी प्रायः । मिध्येक्षेपात: संग्रहाताप भागो मिशांतता सामोऽस्मामालिम दिने। पृति:- सनाननयमा- दु::mil निरोमा नयाः मिथ्या परसारमोशा घटना सस्या निर्गनाः पृमामूना धर्मा पर..! म. परररमंदाने नया मा परमागतं पनोऽहत् क्रमानमाम्यामर्यकारित्वादना न श्रीरातारः । पुनरवि तम समयमाह- अरगनी-गुनपर्णपोर्गपारमाभिसणं न्याझ्यातं तथा न प्रबो न परिहारः । तथाहि-निरपेक्षव प्रगनीकर निराहतः । सापेक्षन्यमुपंक्षा मन्यया प्रमाणनयाविशेषामंगात् । धतरादानीकाहनि- गरात् प्रमाणनयदुर्णयाणा प्रकारांतरासंभाग्य ! तदतस्वमावप्रनिश्चेस्तव्यत्तिपत्तिरन्यानानिति विधोपसंहतिः ॥१०॥ नियम्यतेऽर्यो वाक्येन विधिना धारणेन वा। तयाध्यया च सोचश्यमविशेष्यत्वमन्यया ॥ १.९॥ वृत्तिः साक्पेन, मस्ति घटी नास्ति वेति विविप्रतिषेधसणार्थो 'नियम्यने नियंत्र्यने विशेषविषय नीयते तस्मासोऽर्थस्तया च तदतदामक इयम्युपगंतव्यः । यदि पुनरन्यथान्येन प्रशारणकानपणाभ्यु:- गम्यते सदानीमविशेष्यत्वमवस्तुत्वं स्थादकधर्माकातत्वे न वस्त्वस्ति यतः। पाक दिविषया न भवतीत्यस्य निराकरणायाह-- अप्टशती-यत्सत् तत्सर्वमनेकांतात्मकं वस्तुनावं सर्वथा तदर्थक्रियाकरित्वात् । स्वविषयाकारसंदि- चियत । न किंचिदेकांत वस्तुतत्वं सर्वथा तदर्थक्रियासंभवात् गगनकुसुमादिवत् । नास्ति सदैकांतः सर्व व्यापारविरोधप्रसंगात् असदेकांतवदिति विधिना प्रतिषेधेन वा वस्तुत नियम्यते । अन्यथा तविशिष्टमर्थ- तत्तं न स्यात् इत्यनेन विधिप्रतिषेधयोर्गुणप्रधानमावेन सदसदादिवास्येषु वृत्तिरिति लक्षयति ।। १०९॥ तदतवस्तु वागेपा तदेवेत्यनुशासति । न सत्या स्यान्मृपावाक्यैः कयं तत्वार्यदेशना ॥ ११ ॥ वृत्तिः-एपा बागेतद्वचनं सर्वाभ्युपगतं तच्चातच्च तदतत् अस्तित्वनास्तित्वात्मकं यस्तुतत्तं तदेव हाभूतमेव नैकांतात्मकमैवेत्येवमनुशासति कथयति प्रतिपादयति । यदि न सत्या सद्भता स्याद्भवेत् । एवं सनि पा वाक्यानि असत्यरूपाणि वाक्यानि स्युः। तया सति तत्वार्थस्य परमार्थस्य प्रमाणहेतुफटप्रतिपादकस्य पं देशना कयनं परप्रतिपादनं कयं स्यात् । किंतु न भवेदेव । तथा च विशीण प्रमाणादिलक्षणं धर्म । माचासत्तदनेकांतात्मक हेतुडानं प्रमाणवदिति वचनस्य प्रमाण्यमेषितव्यं ॥११॥ पुनरपि पचोलक्षणमाह--- अष्टाती-प्रत्यक्षादिप्रमाणविषयभूतं विरुद्धधर्माप्यासटाणं वाऽविरुद्ध यस्तु । तदेवेत्येकातन प्रति. त्यती मध्येव भारती कथमनपार्थदेशन ! इत्येकांतवाक्यार्यानुपपीत्तराटश्यते ॥११॥ पारस्वभावोम्यवागर्थमतिपेयनिरंकुरः। आह च स्वार्थसामान्य ताहग्वाच्यं खपुष्पयन् ॥ १११॥ धृतिः-पाचा घमाय मारमीय रूपमन्ये वाध्ययेनाभिप्रेताराणा पायधनं तस्या भरताप प्रति. निराकरणं तस्मिन् निरंकुरा समर्थो पटादः पादौना निराफरणं फरोति स्वार्थ च प्रतिपादयतिमता- तः, यदि पुनः सईया स्वस्थ हानाथंय बाद्याप सामान्य परापरल्पमोद पारि माह भाप हाय. गमः स्याद साहवायं विवादित सामान्य भत् गगनयुगुमममानमतो मचिरपाद | ।
जातामात ननु सामान्यमेव याचोऽयों यदुत विशेष पर्तते सामान्येऽर्थक्रियाभावादिति संसर्गशेषमतं सन्निरा. फरणार्थमाह- अष्टशती-पाचा स्वभावोऽयं येन सर्वसामान्य प्रतिपादयंती तदपरं निराकरोति । अन्पतरापाय इनुकानतिशायनात् । इदं तदानेयं तथागन् प्रतायेत तदर्पः । कुर्मरोमादिवत् नच सामान्य विशेषपरि. हारेण काचिदुरलभामहे । अनुलभमानारच के सामान पर था तथाभिनिवेशेन विल भामहे ।।१११॥ सामान्यवाग्विशेषे चेन्न शम्दार्या मृपा हिसा। अभिमेतविशेपाः स्यात्कारः सत्यतांछनः ॥११२॥ वृत्तिः-सामान्यसंबंधिनी या विशेष धर्तते-विशेषमाचष्टे तत्त्वार्धकिपाभावात् घेदेवं भवतोऽभि. भार: तर्हि शब्दस्पार्थोऽभिधेयः कुतः ! सारभूता थाफ मृपा पलीका सायरमान हान्यस्य याचफोऽन्य- माह । घदशन्दः पार्थस्य न कदाचिदरिप्रतिशदकः नापोहोऽस्याः, अपोहो हि परन्पात्तिः सा च तुग्या ततो भैदक्षाणिकैकांतपक्षे न याप्यं नापि याचको नानुमान नाप्पागमः स भावोऽन: स्यात्कारः स्याबाद ससलाउनः सन्यभूतोऽभिप्रेतविशेषस्पानिमित्तमिधार्थप्राप्तिहतोराश्रयणीयः सर्वदोपफवकातीतत्वात् । सस्पैप स्वरूपमाह- अशनी-मस्तीति फेवटमभावपरच्छेदादपोहमाहेति चेत् ! कः पुनरपोह ! परतो आत्तिर- भारः । कथमेरे सत्यभावं प्रतिपादयति भावं न प्रतिपादयतीत्येवमनुक्तसम न स्यात् । तकिलो विवामिनिशादिति न धरतस्य प्रतिसाद मिथ्याविरुलाहेनुवाद म्पलीफाचनयत् । ततः स्या- शाद एव सत्याउनो न वादतिरमित्यनुशाययति ॥ ११२ ॥ विषयमीप्सितार्थागं मनिपेध्याविरोधि पत् । तथैवादेयहेपत्वमिति स्पादादसंस्थितिः ॥ ११३॥ वि:-विवेयमम्तीत्यादि प्रतिपेयाय नास्तित्वादेर विरोधनाविरदं यत्तदप्सितार्थस्याभिप्रेतमायारा कारणं । तथैवादेयं यस्तु हेयास्याम्पादविरदं । इसनेन प्रकारेण स्पानाम्य मस्थितिः सर्वप्रमाणेरविरुमा বিকিনি সমাধ্যথেসামা: আথিবিজবাইয়ালৈ:। প্রঃ খামার। पायपिपरिफारिएतदपि नास्ति एक्षणाभाव | तस्माचदनेकांता म सराय लागयोगादिति। भावार्थोपमहारफारिकामाह- অগ্রণী-মশারি বিদ্যাস বিখানা বিধিনি বিমানঘম্বেী, विनामावलक्षण वा सार्वज्ञानयत् । तस्धेियप्रनिरामविशेरा मादा प्रभार सप्तभंगाममा. श्रयात् ॥ ११॥ .नीपपापीमांसा विहिना तिमिपाती। सम्परविध्योपदेशारिशेपपतिपत्तये ॥१४॥ पवि:-इत्यनेन प्रकारेणेयं भगक्षतष योऽपमुशरतस्याः एक नाप किया था प्रतिपपिरामल सम्पापमोड मिसिनायो यस्मात् । तागो निहताना भाषा: भीमसमभागरी प्रमाणनामा मुमपमाहिरिभस्पारनपरिदमाह- बटनप्रनालाया- दिन मतिमाशानि श्रेयनान्त्रिक हि निवनाधिपतिः ॥ ११ ॥ दरान- •मनादान परिमनि मन्तभदं ॥१॥ इत्यादी समाता। जयति जगनि क्लेशावेसारंचहिमांशुमान विहंनविषमतमांमापनयांशुमान् । यतिपतिरजो यस्याष्टान्मतांबुनिषलवान् स्वमतमतयस्ती• नाना परे समुपासवे ॥ ११ ॥ वृचिः --पस्य महारकस्य मतांबुरागमादठकान् कणान् सत्यनारीतन् परे नाका 'प्रवादिनः मुगतादयः स्वमते मतिर्येषां ते स्वमननतमः कृतमबुद्धा सतत सोऽजो जमा- मरणरहितो यतिपतिः प्रधानस्वामी जयति त्रैलोक्यस्वाभिवं कति बाहान्तरशत्रुन् नित्य जाती है । पुनरपि किंविशिष्टः शस्य दुःवस्य आवेशः कदर्थना तम्य प्रांची विस्तार सवहिन प्रकारका नादियः । एकांत एव घांतं तमः विपमं च तदेकांतषांतं च विनितांतं च नारा नया उक्तलक्षणा विहतं निराकृतं विषमैकांतवांतं यस्ते तसामूदास्ते च ते प्रकाशनमा त पनि किरणास्ते विद्यते यस्य स तथाभूत इति यतिपतेविशेषणं । ॥ ११ ॥ श्रीमत्समंतभद्राचार्यस्य त्रिभुवनटब्धजयाताकस्य प्रमाणनवचक्षुषः सर देर कृतेः संक्षेपमूतं विवरणं कृतं ऋतविस्मरणशीलेन यमुनदिना जडमनिनाऽSHITaराय । समंतभद्रदेवाय परमार्थविकसिने । समंतमददेवाय नमोऽस्त परमात्मने ॥१॥ मुषाय जायते लोके वमुनंदिममागमः । तस्मात् निषेत्र्यता भयरमनदिममागमः ॥१॥ इति श्रीयमुनचाचार्यहता देय गमवृतिः समाता। समसाय ยผaw सनातनजेनग्रंथमाला स्यादादपविधीरियानंदसामिविरचिता- प्रमाणपरीक्षा। नति निनिताशेपसरथकांतनीतयः । सत्यवाक्याधिपाः शश्वदिपानंदा मिनेश्वराः ।।१।। भय प्रमाण-परीक्षा- प्रमाणटक्षणं परीश्पते- 'सम्पग्हान प्रमाणं प्रमाणत्यन्यथानुपपत्तेः । सनिफर्यादिरज्ञानमपि प्रमाणं स्वार्थमिती साधकतम- खात् । इति नाशंकनीय । तस्य सममिती साधकतमत्वासंभावात् । न ह्यचेतनोऽपः स्वमिती करणं पटा- दिवन् । सोऽर्पमिती करणमित्यप्पनाटीचितवचनं नैयायिकानां स्वामितायसाधकतमस्यार्पमिती साधकतमयानुपपत्तेः । तथाहिन सनिकादिरप्रमितो साधकतमः स्वप्रमितावसाधकतमन्यापट- पर । प्रदीपादिभिभिचारः साधनम्य ! इति न मंतव्यं । तैपामर्थपरिचित्तापकरणयात् । तत्र नयनम- नसोरेव करणतया स्वयमभिमतन्यात् । प्रदीपादीनां सत्सहकारितयोपचारत. करणन्यवहारानुमरणात् । नवोपचारतोऽर्थप्रकाशन एव प्रदीपादिःकरणं न पुनः स्वप्रकाशन इति मन्यमानो निर्मलमना मनीषिभिः, अनुमन्यते । नपानादेः अर्थसंवेदनमिव प्रदीपादिसंवेदनमप्युपजनयतः प्रदीपादीनां सहकारित्याविशेषात् । नेपामर्थप्रकाशनात् स्वप्रकाशनेऽपि करणतोपचारव्यवस्थितः । नयनादिना-अनेकांत इत्यपि न मननीय तस्याप्युपकरणरूपस्याचेतनस्यमावस्यार्थप्रतिपत्ता करणतोपचारात् । परमार्थती भादियदेव-अर्थप्रहणश- क्तिलक्षणस्य साधकतमतया करणताप्यवसनातन चैतदसिद्ध विशुधिरणजनमनसि युक्तियुक्ततया परिवर्त- मानत्वात् । तपाहि- 'पदसनिधाने कारकातरमनियानेऽपि यत्नोपश्यते तत् तत्करणायथा कुटारासनिधाने काएछेदनम- अपपमानं पुटारकरणकं । नोत्परत च भावेंद्रियाममधानेऽर्थसंवेदनमुपकरणमायेऽपि, इति तदादि- पकरणकं । बहिःकरणसत्रिकाधीनतायो हि पदार्थ सेवेदनस्य, नयनसनिकर्यात् फलश व नभसि नायन- सवेदनोदय कुतो न भवेत् । नहि नयननभसोरन्यतरकर्मज: सपोगो न विद्यते एकति पायुक्त सकलमूनिमव्यसयोगानभसि सर्वगतवमाधनविरोधात् । न प नयनममूर्तिमदेव ! तस्य परेभौतिकतयो- पगतत्वात् । पोद्रलिकतयास्माभिरुपकरणस्याभिमनन्चात् । ननु नभसि नयनसन्निकर्षस्य योग्यताविरहान संवेदननिमितता ! इत्यपि न साधीय नद्योग्यताया एव साधरुतमन्वानुमगात् । का घेय सनिकरूप योग्य- ता नाम ! विशिष्ट शक्तिरिति चेत् । सा ताई सइयारिसनिधिलक्षणा अनुमतम्या ।
सनातननग्रंथमालाया- 'सहकारिसांनिध्य शक्तिः' इयुद्योतकरवचनात् । सहकारिकारणं च द्रव्यं गुणः कर्म दिवा स्यात् ! न तावदा गद्रयं महकारि तत्सन्निधानन्य नयननमःमनिकऽपि समानत्वात् । पते न कालद्रव्यं दिव्यं च सहकारि निराकृतं तन्मानिय्यस्यापि सर्वसाधरणवाद | मनोद्रव्यं सहका- इत्यपि न संगतं तसन्निधरपि समानत्वात् । कदाचितद्गतमनसः पुरुषस्याक्षार्थमन्निकर्षस्य संभकन एतन आग्मा मनसा युग्यते, मन इंदियेण, इंदियमर्थनति चतुष्टयसनिकोऽर्थप्रमिती साधकतम इति सामिग्रीप्रमाणवादी दूषितः-तत्सामिग्याच नमसि सद्भावात् । कालादिनिमित्तकारणमामिप्रीवत् । यदि पुनस्तंजोदव्यं सहकारि तत्सनिधानात् चाक्षुपादिज्ञानप्रमवादिति मतं तदापि न विशेषः घटादावित्र गगनेऽपि टोचनसन्निकर्षस्यालोकसनिधिप्रसिद्धः संवेदनानुपंगस्य दुर्निवारत्तात् । अथादृष्टविशेषो गुणः सहकारी तत्सान्निष्पं संयुक्तसमयायेन, चक्षुपा संयुक्त पुरुष त्वदृष्टविशेषस्य समवायात् इति मन्यर्थ तर्हि कदाचिनभास नायनंसर्वदनोदयः कुतो न भवेत् । सर्वदा सर्वस्य तत्रादृष्टविशेषस्य सहकारिणोऽस- निधानात् इति चेत् ! कथमेवमीश्वरस्य नभसि चक्षुपा ज्ञानं श्रौत्रादिभिरिव घटते ! समाधिविशेषोपत्रनि- सधर्मविपानुगृहीतेन मनसा गगनाद्यशेषपदार्यसंवेदनोदये तु महेश्वरस्य बहिःकरणमनर्थकतामियात् । फलासमवात् । बहिःकरणरहितस्य च नातःकरणमुपपद्यत परनिर्वृत्तात्मवत् । ततः कथमंत.करणेन धर्मा दिग्रहणं मनसोऽसभवे च न समाधिविशेषस्तदुपजनितधर्मविशेषो वा घटामटायते तस्यान्मांतःकरण- योगनिबंधनात् । स्यान्मतं शिशिररश्मिशेखरस्य समाधिविशेषसंततिधर्मविशेषसंततिश्च सर्वार्थज्ञानसंततिहतुरना- चपर्यवसाना, सततमेनोमलेरस्पृष्टत्वात् । तस्य संसारिसादिमुक्तिविलक्षणत्वात् सर्वथा मुक्ततयव प्रसिद्ध त्वात् इति तदप्यसमीचीनं एवमीश्वरस्यापि एनोमटविलयादेरेवार्थसंवेदनोद्भवमसक्तेः । सततमेनोमला• भावो हि यथा सततमर्थवानसंतानहेतुरुरीक्रियते तथा कादचिकनोमवाभावः कदाचिदर्थप्रमितिनिमित्र- युक्तमुत्पश्यामः तस्यैव सनिकर्षसहकारितोपपत्तेः। तत्सान्निध्यस्यैव च सन्निकर्षशक्तिरूपत्वसिद्धेः। तदावादेव, च नयनसन्निकर्षेऽपि नभसि संवेदनानुत्पत्तिघटनात् । तत्र विशिष्टधर्मोऽपि न पापमलापायादपरः प्रतिपद्यते भावांतरस्वभावत्वादमावस्य. निःस्वभावस्य सकलप्रमाणगोचरातिमांतत्वेन व्यवस्थापयितुमराम्य- स्यात् इति पुरुषगुणविशेषसद्भाव एव पापमलामावो विभाव्यत। स चात्मविशुद्धिविशेषो ज्ञानावरणवीीतराय- क्षयोपशमभेदः स्वार्थप्रमितौ शक्तियोग्यतेति च स्याद्वादवेदिभिरभिधीयते । प्रमातुरुपलन्धिटक्षणप्राप्त तापि नातीर्थीतरभावमनुभवति पुंसः संवेदनावरणवायांतरायलक्षणपापमलापगमविरहे कचिदुपलब्धिलक्षण- प्राप्ततानुपलन्धः, नयनोन्मीलनादिकर्मणो दृश्यादृश्ययोः साधारणवात् मयोतादिकरणसाकल्पयत् । एतेन नयनोन्मीलनादिकर्मसनिकर्षसहकारािविषयगतं चोपलभ्यत्वसामान्यमिति प्रत्याख्यातं सत्सनिधाने सय. पि क्याचित्कस्यचित् प्रमित्सनुपपत्तेः काटाकाशादिवत् । न हि तोपलभ्यत्वसामान्यमसंभाव्यं योगिनो- ऽभ्यनुपलब्धिप्रसंगात् । अस्मारशापेश्योपलम्पन्य सामान्यमन्यदेव योगोश्वरापेक्षादुपलभ्यतासामाम्यादिति- चत् ! तन्किमन्यत्! अन्यर योग्यताविशेषात् । प्रतिपुरुष भेदमास्तिमवानादिति() स एष प्रमातुः ममियु पजनने साधकतमोऽनुमंतव्यः सनिफर्यादी सत्यपि कचिसंविदुपनननामावविभावनात् । स प योग्य- ताविशेष स्वार्थग्रहणशक्तिः । भामनी भावकरणं ज्ञानमेव फलस्पत्यात् स्वार्थ ज्ञानाकर्षविभिनयात् सर्वधारिसता भेद नामम्वभाव वापत्तः । न चयमुपर्गतुं युक्तं ! प्रामन एवोभयनिमित्तानथापरिणा. मान् । आमना हि जानात्यनेनेति करणगायनात भेदोपवर्णनं कथं विभिन्न का करणस्य प्रमि: अहिराण्येन दहतीधनमिति यथा । स्वातंत्र्यसिधाया तु जागातीनि ज्ञानमार, कगारवाहमहा. नपोरभवसाधान्यान् आमन त स्वार्थप्रणारिणाममापमा ज्ञानयादेशनिद भौशरिणाममा. मत्यानपा पदावत् । तेन हान! मा हाना मना रेय जानाति पनि व्यवहारस्य प्रातिनि वा पाप ৫ নং’ , শাসন - স্ব মা তে বিন ཊྛཱཡ་མཱནྟི rབཝ t སྙ་ན༌ཀaiན 12ཀ་ག་ཅནོ ཙྪn:ག, ཀཱཡཱཀrཀ ཀti• নন বিনা খালা । ম্যা? { সব Fশ বিশ লাখ ঘন ঘর লিখা। গা গণনা মন। : * পাম সালমান মাথা ব্যাথা। { দুলবাংলা- ইলাহাগ গা বাস। গrশায়া- চঞ্জ ন ম বা ফাংশব্যাখা শাশমাধ্যম হদিশাত্মগোলংগা মখে গায়ানা ছিল না। নিঃশব্দাবন- মগশাখা : সিমাগম হয় না নধিগ্য। ধান গণ্যমাণ আয় শুমাৰ বৰা। সব সুখবৰল সাই দম বালকা। ঘেন্নান বাধাবিখা নিপল। সংদি স. বল ঘাস হওয়ায্য। অমবিধিমাথাধন মা গবন: প্রাথমি: । নবি গুহ ( খুশি হন এবং খাবা গাগ ময়লকামুল বন্ধ থাকে। বন্ধ সমাজ হাশয় ঝই মাতম। এলব্যামন বৃষি মনঃস্ব ধন ন খান ও গাস্যেsমি। সাঃ বা লাল কালিপুজময়। কী ঘ. মাথা নলখাগহখা যাবে। সাবি মদিনাম ও মসমিশনামা মাশারাঃ এয়। মহামায আমাৰ মাঘল মামলায্যময়। কাম-বৰ অশ্বমােনশন ব্যাঘাষশের সারি মিষ্টিমণিষাবি বা বা মননশন লাগা। নততী যমালনের প্রথমাসলমনিঃ স্যথা- সাশ্যশাহী যথাসলাৰ বাকশালা। বোধলেশ্বণি বা এ শখিয়াপোষ দিলঙ্কানখানে খ্যাত্মিঘনাের এৰি হৰি- ফিগী তাখা ভ্যাব্য ৫ বনিন্মঃ। ও গ্ধি বিস্তারাকাল্লাফী যা! কি বির্য- গল্প ও রে বস্তু এখঃ মাথ হন ব্যবস্ক্যাখা মাথন। ও শগিগি যেৰ লিখনি। ঋধ্যক্ষ: ক বর্নি বলা যায়থকে : মারসায়। খবিত্যাধি স্বার্থে ব্যাখা কার বন বিশ্ববাঝাধান হু ৰ নি থানায় লিবিযানী এখ। পরিশ্রাবণ অনুসিম্বিয়ালু। হামান্যাকোয়ার- दर्शक एवं व्यवसाय स्यपि मिथ्या तपारेकरवाष्पयसापासंभवात् । तदेवलं हि दर्शनमपस्पति सपृष्ठजो- গাখী ফালীর । ন শাহেনি নয ব্যকিব। লাথি স্থানী শাশঃ বং যোগায়। সামৰিব স্থানান, নির্বিকল্য বিক্যাম বা ন ব্যাক্তি ময় হয় বিজৰিবাৰীখা। ন্যণি বিনাময় সন গুপ্ত। নয় দক্ষিণ মহৰ মাধ- मातु समर्थ । तथाहि- पपन विषयो कुरुते न सन्दकावमध्ययस्पति पधा रससवेदन पापोभय ! न विमा कुहने च दृश्यविकल्याभय विचिन्सवेदन, इति न कुलपिहायविकल्पपारेकत्वाप्पवसाय सिन् রং ন sqমাধা অন্য কােন বাবি বললনাহীন পৰিবন্ধ য্যনিময় - এলাকায় স্থ বিষয় সকলৰ বহুগৰিাধ্য। ঘৰৰ ৰ ও সাব- १४ . सनानजनग्रंथमालायां- दर्शकं ताहिकल्पानुत्पादकत्वात् इति कुतः स्वरूपस्य स्वता गतिरवतिष्टत ! । किं च दर्शनपृष्ट नाय विकल्पस्य स्वसंवेदनवटासिद्धौ तस्वमवेदनं कुतः प्रमागं स्यात् । । तयदि स्वरूपापदर्शनादेव प्रधान स्थीयते ! सदा स्वर्गप्रापणशक्यादावपि प्रमाणतामास्कंदेत् । तत् स्वसंविदाकार एव प्रमाण ताप जननात्-न पुनरन्यत्रेति परिकल्पनायां तब्यवसायस्वसंवेदनस्यापि व्यवसायांतरोपजननात् स्वरूपारदर्भ- नेन भवितव्यमित्यनवस्थानात्, नायव्यवसायस्वसंवेदनस्य प्रामाण्यं । तदप्रामाण्ये च न तत एव मान- विद्धिः । तदसिद्धी च न तजननादर्शनस्य स्वविषयोपदर्शकलं । तदमा च न तस्य प्रवर्तकत्र । अवार्ट- कस्य नार्थ प्राप्तिनिमित्तत्वं । तदसंभव च नाविवादकत्वं तद्विरहं च न सम्यग्ज्ञानवं स्तबदन दिन योगिज्ञानानामिति न तैर्व्यभिचारः साधनस्य संभवति । स्थान्मतं-अर्थसामादुत्पत्तिः अर्थसारूप्यं च दर्शनस्य स्वविषमोपदर्शकलं तच्च सफटसमोर नानामव्यवसायात्मकन्वेऽपि संभवत्प्रवर्तकत्वमर्थप्रापकत्वमविसंवादकावं सम्यग्ज्ञानटक्षणमिति है। समार.. नैनैिर्व्यभिचार एव हेतोरिति ? तदपि दुर्घटमेव क्षणक्षयादावपि तदुपदेशकवधनंग्नन् । तानिए वादिसमारोपानुप्रवेशादयोगिनः प्रतिपत्तोपदेशकलमवतिष्ठते । योगिनत समारोपासमवात् धगम पपि दर्शनं तदुपदेशकमेवेति समाधानमपि न धौमदतिकरं नीलादावस्ययोगिनस्तविपरीतसमारोपान । कथमन्यथा विरुद्धधर्माच्यासातदर्शनभेदो न भवेत् ! न हि-अभिन्न दर्शनं कपि समारोपाको कचिन्ने ? वक्तुं युक्तं । तता यद्यत्र विपरीतसमारोपविरुद्ध तत्तत्र निभायामकं यथानुमयेऽऽनुमानज्ञान विरतिमझरे- पविरुद्धं च नीलादी दर्शनामिति व्यवसायात्मकमंत्र बुद्धयामहे । निश्चयहेतु चादर्शन नीटादा विगतमा रोपविरुद्धं न पुननिश्चयात्मकत्वात् ततोऽन्यथानुपपत्तिः साधनस्यानिश्चितति मामस्थाः योगियोऽस विपरीतसमारोपस्य प्रमंगात् तेन तस्याविरोधात् । परेपो तु तस्यापि निययामस्वातेन विरोधः मिन र तया निश्चयहेतुना दर्शनेन विरुद्ध प्रतिपादयता स्त्रमतविरोधः स्यात् । निश्चयारोपमनमोघांधायकमा धर्मकीर्तेरभिमतवात् दर्शनारोपयोविरोधाभावसिद्धः । ननु चादर्शनस्य निश्चयात्माले साधे प्रार रोधः संहतसकटविकल्पदशायों सपादिदर्शनस्यानिश्चयामरस्यानुभवात् । तदुक्त- संहाय सर्वतचिता तिमितेनतिरामना। स्थितोऽपि चक्षुषा समीशने साधना मति. ॥१॥ इति । सथानुमानविरोधोऽपि म्युष्ठित्तचितारस्थायर्या-नदियादर्धगतो कसनानुगडः । सरकार भाव पुनम्नस्मृतिप्रमंगः तदा विकसितकानावत्-तदयुत- पुनर्विकापन् किंचिदागीन्म कन्गनेहशी। इति यति न तिातम्यायामिदियादती ॥१॥-न শলৈ ঘৰতৰারিসান ঘসা নিনাzিকা। वस्या ८ विकण्यायनी गोदर्शनालया। न च तदा गोदर्शनमध्यवराम गुनः RITaiगा स संम्भारकारविरोधात् पवित्यादिवत् । परमागालान दात | in मग व मनतात अन्यमान दिन- मानतो.ममस्मती 2 रमाना TALI भय Enawaii friend an art सोनपुर को समन RTHRITI गरिन EMIRMIRPRETATE:14. - - গুণগ। * মাগণ গণ গাথা। ::::"f1fীযালো বলি, কালেহ্যান্টি ম্য। খুন, ২১... " {1। সব ধাপ- খসখসে যদি দক, বিষণ্ডাণ্য। তাৰিখণণলষযস্বপ্না রহস, হলাল শাৰ বিষন্নমুয়াইবাস। গণনা মিমি করলিম্যান হবি না। মিণির্ষি মণ প্যানদিন জলিদিকে অণ হয় বিকাল সগর -কি নাঘা:ৈ বিশ হকাংশ লবন-সনহায়াইন্যান্য গুটকার অধিনায়নের বিয়ে হর্ষ- জ সমাধশ্বাবধা, অকালবেষী, যায়যায়ী, সামানষী, বলছিল- ইন্যানসা। নােকাত্মীয়সীমা। দৗলাকাঠি ধিমত্বাবধার্থে বখাঃ- নমনীকে: পাথালিকা- বুধিকখন আণীতশানোবাসনায়াখনুষঙ্গী প দ্বনাশাপূনীলিমায়- পর ধনবৰীয়ান খাবশাহাবাদঃ শাৰ সৰগালাম্য। নখ ইহা সুনীলদর নিদারুণ্য অন্যান্য গর্শন বা স হয়নি মাম্য শুলী থাবমরমা। নীখোলা ৫ ঘন বদনানােব না যাচালান হয় ভালবাসলাসূফীয়েৰাম: মায়াখা বর হয়গিনিন ৪ধি: বেগুন চাষঃ ফখ নিই।। যা হল সমাধি হারুন মিলাদ মলিন ইনি সৰ ! হ যাকেশিষ্যস্থাতেনায্যমনখান। খাঠি-অন্যান্য পাবধি মোকাবিলা কঠিন্ধী যশ ও ব্যাধিশাগানকে খাৰি ববি স ইখিনি। দ্বিান হও বহুবিধাশ্রীরাম অব বি বিশ্বালাপি, র অনাস্তবালিং গা বিমাৰ। বিবাহের যা বলুশাৰীখান এর সবি স ন্যাশ্রী রানাঘাষা সংগ্রাদি বিবরিয়ার বিঘাষবাৰী থা। খা~ি-নাতদল যুবনেশনৰিকাষাগুগল কিনৰ মাৰৰ নানান যা হেই তাে। ধাশীন যান য য যুবষে বলেনঃশ্বাশ্বাযাম হাথ সার: মাশ} ঘশসহ ৰৈ মুখমিষ্টি দফতর সম্পাদক: মা- শমাত্রই থাপ। অন্যরা পানি নরেনবেশ সনিব্যবৰ বৰ বত- কম্বল মােগসহঃ অধর ! ন ম্ব হেয় কাম ফলিমিঃ হায় বন্ধ হয়ে ফামিবিয়া। অথ মঃ সহ বেশ বান্ধাইলা বিয়ে নানান ঘাস গম বানানো হয় নাই। ন ধরার্থী রে বিশ্ব বাবা মাৰাইৰ বাবৈ যাওযপাবেন যন্ত্রনঃ স্ব- পাবি নামগণ্য। দড়ি পথ যা পাৰৰ মৃণানাথ , पंगात नवनर जननाय स्वभावानरेण वा यदि सेनेव सदर तदेव सगाजनदर्शनकल्यमापनोप- এই খ} ও । । । { গার। পাইল ব্যাঙ্কা . *-?! বন্ধু যাবশ্বনবি র নানাশা ম শথি सनातनजेनप्रथमालाया- दुरुपपादमेव तेगं चैयर्यप्रसगात् । ज्ञान हि ज्ञेयप्रमियर्थ प्रेशावतामवियते प्रकाशमा दिवत् । न पुनः स्वरूप प्रसिद्धयर्थ प्रदीपदेवेति । बहिराविषयवे सफल संवेदनाना कानि न स्यात् । निर्विषयस्त्रमादिसंवेदनानामपि सार्थकचप्रसंगात् स्वरूपप्रकाशनस्य प्रयोजनात भावात् । किं च सुगतसंवेदनस्यापि स्वरूपमात्रपर्यरसितायो कीमर मुगतः सर्वशीगने प्रयजनो वा कथं न सर्वदशी सुगतबदनुमन्येत ! स्वरूपमात्रार्यसिताया तन्मवेदनेन यदि पुनर्वास्तववं सफदिवं तायागतस्पोररीकियते संहत्या तस्य माहारिभिः तदन्यहरणे तस्चनस्य सयताम्यवहारानुपरसः तदुक्त- ज्ञानवान् मृम्यते कवितदुक्तप्रतिपचये। अज्ञोपदेशकरणे विपलमनशांकभिः ॥ १॥ इति प्रतिपयत तथापि मुगतेतरव्यवहारसिद्धिः- मुगतदितरजनसारि संशय मानुगंगात् । सकलादाम्पः मुगतस्य संवेदनोदयात् समानता का का जनस्स प्रनिनियतपदादेव सदेदनोत्पतेरिति चेत् ! न मुगतज्ञानरपाnि natak समसमयपर्तिरदारजन्य गाभा । यदि पुनरनाचतीतपाययो भोपानंतारः म्पय सामः मुगरामोहनस्योपतिः असिरियाणानिनाशादुलपा 7 नाशिशिरगासभ्येति मतं ! समा किन समान कामयातिप्राय: नानागारे ! पदेन समारोन, एफैनाग मुगतनमुपनपने लेना সানামসলি:। এমনি এ কণ্যা, गोदाम भित्भान्येन समानिकार्य: मुगतानपुरानानि ।। होमन aft गुगतज्ञानमर्ननसभामापान | rint नविनाये। एसम्पानेकामानेकशीगर Firri भानामा परि पुनामा ranोला नि दान पामा: गुदेवनानगरिया जन्मानानntimenनित गतिमानमामि । HTTAR in HTTERTTA writrim antrhi मम mmm ममममममम ममIntiate rrrr: "HTTr: I after: RETRamमान amalniti kaar REAAR RA! - Trarit an | mARTI Rm -warraramTITIHArrifi.in 11.
? : ?.{}, {:}{n}াশ । লাবণ্যতা { } } } a {1} - মাfি পাখা, পং মল, { fa৭; মানান ইবন এবং *, ৪ ম}} এই রাঃ যা যা সাপ ? মা বাপ- লা" ও মশা। পা-বাগান, গান শ 0}} } ৪ ব! ১, আহণ গল্প থ্য। বাবা মা বাবা- খসা:}{:}}থা নানুযায়ী মালালাঘায্য মন্ত- । শ{}, ঘন প ফ ব্যবধ? যা বা সমন: কুনায় যা মামুনম ব্যাথা বার্ণ নগণধ. এ . মাথৰৰ মানুহানাও । ” । স থ প যা শ বা { যান মণিপণ ঘ থামাল। গান { যদি প্রশ্ন ও নখনালাগা কখনুগল! ৭ খ ম {গগ গগগ্য গণবণ্য শাহাদাহুল এ বgazযাশা। ২ গুন বাগদালনে ব্যর্থ নির: বা: শনিশষ নিবনিৰ মুৰবুথবঙ্গমা। ব্যালন শ শখ এ্যান ইন বানা নিমনষাদ যমযম বালান ফলনশী । অল্প ব্যাবহানামৰ বিয়ানা থাই খা&ি-- যান নিমাই ম লাস: বান ব না। ৰিলা সাধ্য বিনা খুন মধু লাহির অনুন্নয়ন দিদি? যি গনমযৰ সময়। শাবি সমবাবক ৰিংগনুসন্ধান দিহৰ মখমা a. a সাথিলাকা নানা নিয়ন। শান্তি পান। নিকলনবহি:!ংযু িন ষরিছন বয়সে হারাম:। নষ্ট ওন যা মিনু বনে খা? র ব্যয় হয় বিশ্বনাথমাসাদ। নর্থমবাঘ! ঘৰণ্যৰু কিনুনুণাধা- viণ। বিষণাগ: সানশায়ন: স এ সাবসামালা। যা য; সৰিয়াল: ম সাব- মায়া:স্ব হব : প্রশ্ন সমাহামা মামিমানখ কাকগালামনাশী বিল পারমাণবিঃ ইবনুমাৰ ন থ থ -সোনা মামাবলমg- মহব খন- এন অসুলতানা।সা। অমিয়ান: সবখামাৰ মৰান নাসের। থাই শুনানাবি- তন্যপায়--বোমবধমান ধু নিথা প্ৰবিৰান্নামিথাসমমানান। বানুমাপ্তি পর্যাপ্ত্যৰখাতায় ৪ মিলি:মৰিগনিত সনমানৰ বিয়- Aশখা। মৰিণ্যলগ্ননি।মাঝামান্য ব্যাপথাৰৰবৰ বিৰিণালীবাত্তর- গংগা কাগ মাধ্য যদি বাতাবৰাৰ নিৰিবাৰ ক্যাখ্যা নি - মানসম্যান মনসন । নানাধা দি দানবাল মন। নাৰিৰ ৰূপাল •{{ ন। সব মণি বৰনৰ ৰখনৰয়ানা মানা সা ন নার যাপন। এ বার না । अनिमारमाना मत नोव नान्यरिचार प्रतिमास- এ ঋ5 4 মামাল নন।
५८. सनातनजनप्रयमालाया- तद्रूपत्वात् । तथा सकलविचारातिक्रांततया.किमसी विचारगोचरा अविचारगोचरा या स्थान् ? प्रथमार- नायो सफलविचारातितितया विचारानतिक्रांतत्वाभ्युपगमव्याघातः । द्वितीयकल्पनाया न सकलविचारा- तिक्रांतता व्यवतिष्ठते सकलविचारातिक्रांततायामपि तस्यास्तया व्यवस्थाने सर्वौकानेकरूपनाया और व्यवस्थानप्रसंगान् । तस्मात्सस्वमाववाविद्याभ्युपगंतव्या विद्यादत् । तथा च विद्याऽविद्याद्वता मरे कुतः परमब्रह्मणोऽनुमानासिद्धिः । एतेनोपनिषदाक्यापरमपुरुषसिद्धिः प्रत्याख्याता । स वै सचिदं मोत्यादिवाक्यस्य परमात्मनोऽर्थातरभावे द्वैतप्रसक्तेरविशेषात् । तस्यानायविद्यान्मरत्वेऽपि पूर्वोदिनदूपण- प्रसंगात् ततो न परमपुरुपाद्वैतसिद्धिः स्वतः परता वा येन सम्यग्ज्ञानं स्वव्यवसायामकमेव न पुनरर्थव्य- यसायात्मकं-अर्थाभावादिति वदन् अवधेयवचनः स्यात् । यतु स्वमज्ञानं स्वन्यवसायामकमेवेत्युक्तं तदपि न संगतं तस्य साक्षात्परंपरया वार्यव्यवसायल कवायटनान् । द्विविधो हि स्वमः सत्योऽसत्यश्च तत्र सत्यो देवताकृतः स्यात् धर्माधर्मकतो वा कस्यचि मा. क्षाव्यवसायात्मकः प्रसिद्धः स्वप्नदशायां यद्देशकालाकारतयार्थः प्रतिपनः पुनर्जागृहशायामी तक कालाकारतयैव तस्य व्यवसीयमानत्वात् । कश्चित्सत्यः स्वमः परपरयार्थ-व्यवसापी स्वमान्यायनिगरि सार्थप्रापकन्यात् । तदुक्तं- यस्तु पश्यति राज्यंते राजानं कुजरं हयं । सुवर्ण कृपमं गां च कुटंब तस्य वर्धते ॥ १ ॥ इति कुटुंबवर्धनाविनाभाविनः स्वमे राजादिदर्शनस्य कथमर्थनिश्चायकना न स्यात फाशीगा. भाविघूमदर्शनयत । दृष्टाधीव्यवमायामकन्यान स्वनबोधोऽर्थव्यवसायी इति वचने ठगिकोऽपि योगोऽई. व्यवसायी माभूत । तत एव तद्वन् । अनुमानबाधोऽनुमिनार्थासायी समवतीति वचने म्यागमनमा धव्ययमायी समबोधोऽपि कथं नाभ्यनुज्ञायते ? । कदाचिद्व्यभिचारदर्शनानरमभ्युगमः कर्नु मुगार इति चन देशकालाकारविशेष यथार्थागमोदितमरेश्यमागस्य कचि कदाचियचियभिचाराभयान । तदोशारिकतुन समीचीनः स्वमः तस्य समाभासत्तात् । प्रतिपरपराधाच व्यभिचार सभामने न पुनरनारास यथा चामः घूमनुदवा प्रतिपयमानस्य तन पायफानुमान व्यभिनागनि प्रनिगरेको मम्य धीमद्रिभिधीयते । तथ्याय स्वायुरापास्य ततम्नदिपाध्यामागे न पनि नलिन समागमम्यागः प्रतिपरतापरागत् । यः पुनरमय स्वप्नः पितामेकजनित म किमसामान्य पनिपानि अरिया ? न तापमामान्य देशका माविशेषाणां व्यभिधाम Hit ia मानामान्याय गद्रावात् । तदभावऽविशेष मशविपर्यागमनधिज्ञानानामनुगत नins नं मत्तमा व्यभिचरति तम्यानुत्पनिममतः सतोऽमगमनमायर्यमागायःयमापन रस नमसरमापारमा । विशेष पतएर व्यभिषानित भग: करमनाये. 41: सन् ? या माविशेषमागमानिनामाशादियां गंगन मनमायामा मान पसमा मरनिरे। बर:7-सम्मानमतगणमान मानन नरामी । नरनार यसमा पनि मना NEET-समदनशमशाला मनमा | मनमानियो मन किन नमान,rer. -::MIRMIREnterpretat MitwTEAnition । प्रमाणपरीक्षा। इन्सानिराः पर्यनुयोगः-अनवस्था च महीपसी । कथंचिद्भेदः फपिदभेदः इराभयपक्षालंबनमपि अने. मैदापास्तं पश्यनिक्षिप्तदोगानुपंगात् पक्षातराऽमंभवायेति सोऽपि न न्यायकुशल' प्रतीत्यतिघनात् । टोकं हि सानस्य स्वव्यवसापिन एवार्थव्यवसायित्वेन प्रतीतिः सिद्धा। नचेय मिध्या याधकाभावात् । स्वामनि क्रियाविरोधी माधक इति चेत् का पुनःक्रिया १ किमुत्पत्तितिर्वा ? ययुत्पत्ति. सा स्वात्मनि विरु- प्यता । न हि ययमम्यनुजानीमहे ज्ञानमामानमुपादयति इति । नेफ स्वस्मात्मनायते इति ममंतभदस्यामिभिरभिधानात् । अप ज्ञाप्ति क्रिया सा स्वात्मनि विरुद्धा तदात्मनैव ज्ञानस्य सका. रणकटापारपादान् । प्रकाशामनव प्रकाशस्य प्रदीपादेःनि हिम्पकारणसामिमीत प्रदीपादिप्रकाश समुप- जायमान. स्वप्रकाशामना नोत्पयत इति प्रातातिक तत्स्वरूपप्रकाशेन प्रकाशातरापेक्षाप्रमगात् । नचाय प्रदीपाचाटीक' कलशादिज्ञानं स्वरूपज्ञान च चक्षुपोजनयतः सहकारित्व नामसाकुरते येन स्वप्रकाशको नस्यात् । चक्षुषः महफारित हि प्रदीपादेः प्रकाशत्व तव फटशादाविव स्वामन्यपि दीपादेवियत एवेति मिदासामनि प्रकाशनक्रिया । तद्विज्ञानरयार्थप्रकाशनमिव स्वप्रकाशनमप्यविरुद्धमायुध्यता । एतेन 'ज्ञानं न स्वप्रकाशक, अर्थप्रकाशकवादित्यनुमानमपास्त प्रदीपादिना हेतोरनेकानात् । प्रदीपादि - उपचारान प्रकाशको न परमार्थत इति तेनाव्यभिचारे चक्षुरादेरपि परमार्थतोऽर्याऽप्रकाशकत्यात् साधनान्यो ति: द्वानस्पैव परमार्थतोऽर्थप्रकासन्योपपत्तेः । ततो ज्ञान प्रकाशकं, अर्थप्रकाशकवान् यतु न सप्रकाशकं समार्थप्रकाशक दृष्टं यथा कुत्यादिकं । अर्धप्रकाशकं च ज्ञान तस्मात्स्वप्रमाणकामिनि फेस्टव्यानरेश्यनुमान मविनामारनियमनिक्षयलक्षणादेनोरुपद्यमान निरवचगेवेति युध्यामहे । चक्षुरादिभि. परमार्थतोऽर्थकाग- प.म्पामिदीन साधनस्यानेकांतिकतानुपपत्तेः । फुल्यादेरपि स्याविनाभाविपदायातरमयामक गनुमादिवत् साधनाव्यनिरको दृष्टान इत्यपि समुत्सारितमनेन तस्याप्णुपचारादर्थप्रकाशकपरिः अन्यथा तम्जानिरि शानीयोपत्त: । पज्ञानमागानमामना जानातीनि फर्मशरणाकारदयपरिकल्पनायागनयाधादिवशंग मुरगी बाधक इति मनं तारिन मुदरतर तथाप्रतीतिसिद्धधात् । जायतरल्यादायारपनाभदाने प्रयने- फानात । कर्मकरणाकार पार्शनात् फराचिदभेद फरंचिदः इति नैकानन भेदाभोरक्षपी. पापानिपातः स्थासादिनी सरायते । नच फथचिदिनोधपदमात्र ज्ञानामना तदभदास्य कविता नाभिधानात् । कर्मशरणामना च भेद इति फचिंगदाणनिमा दर्शितत्यान् । मया पाना मना कर भेद निशानमेवामपन्नतो मिनस्य कानात्मनोऽस्तीनेः । फर्गकरणाकरनपा च भेद इन परिणा- पाराव भदाय भ्यम्पतिरिनाम्यासाररयाप्रतीयगानस्यात् इति । येनारगना नात् धर्मपरणारयाभर येन च भेदाता रिकमानिनो भिभी था इनि नगनुयोगस्थावकाशोऽति पपाना गनशमिमा पामेष वर्मफरणा भनिनन्ममिति नियमोऽनिकरणस्य भिम पारि भिमाकरण । पहिबदन परशुना जिनान कारगिज परतवमिन गुरदायते । मानिन नाम राधाग्ने वर्मुहिनामा वरणमनिरगुन म गुणभण: । धागिनी लिन नमाम्य सभा गरि गुणगुण - मीन म मरा - A - --- t. गगग- TEETHARATमा प्रदीपादित टापटीगवानंगान् घटान् । माता प्रमानित न मा घटाटी तममवागमनं. "HEन प्राममानी नागोनि चेन ! स प्रगामत्तिरिमेयोऽत्र कोऽ 1:37 मिन प्रणामा कौनि गिदमभिन्नार्नकं कर्म । तथा च rriनाममान मिटायाः क्रियागा विगंधः सिद्धः, यत सत्यवमाया- न। wiनं जानारी प्रमेयान् घटादिवदित्यनुमानं सार्थव्यवमायामकत्यप्रतीतेवी- whagrमरपान हेतागिनागन् । तस्य ज्ञानांनगवेद्यवेऽपि प्रमयत्वात् । "पुन गइनमा मानारगर्भ-अमवेदनात् इनि मितिनदा तदप्यमानज्ञानमीश्वरस्य प्रय कृपया! प्रग ता सतो मानारामा । स्वतश्रेत् प्रयममप्यर्थज्ञानं स्वतः प्रत्यक्षनम्नु RRHIT तुझानगरपयक्ष तदपीध्यने तदा तदपि ज्ञानांतरं किमीश्वरम्य प्रयक्षमप्रत्यक्षं २१मा पनुको नामानं च दुःश परिहतुं । यदि पुनरप्रत्यक्षमवेश्वगर्थज्ञानशान तदेवरस्य र सनस्पारयशनात् । तदप्रत्यक्ष व प्रथमार्थज्ञानमपि न तेन प्रत्यक्षं स्वयमायक्षेत्र PITTAहानास साक्षाकरणविरोधात् । कयमन्यथा आत्मांतरज्ञानेनापि कम्यचि साक्षाकरण मा पानीवरस्यापि सकलस्य प्राणिनः स्वयमप्रयशेणापीश्वरज्ञानेन सर्वविपयेण सर्वार्थसाक्षाक- रसंग : सर्यस्य सर्रादित्यासिद्धः-ईश्वरानीश्वरविभागाभावो भूयते । यहा चार्थज्ञानमपि प्रथम भीपरस्पामयभमेर कीक्रियते तदा तेनापि सयममायक्षेण महेश्वरस्य सकटोऽर्थः प्रत्यक्षं कयं समर्खेत तेन गफगाणिगणस्य सर्वार्थसाक्षाकरणप्रसंगस्य तदयस्यत्वात् । तदनेन वादिना महेश्वरस्यापि किंचिश तं सस्य वा सर्वज्ञवमनुज्ञातव्यं न्यायवलायातयात् । तथाभ्यनुज्ञाने मा नैयायिकस्य नैयायिकत्र- विरोध: केनास्य वार्येत । परि पुनरीश्वरस्य ज्ञानं सकटावदात्मानमपि साक्षा-कुरुतं नित्यकरूपत्वान्। कमभान्यनेकानित्यज्ञानोपगमे महेश्वरस्य ‘सकन्सर्वार्थसाक्षाकरणविधानान् सर्वझवाव्यवस्थितेरिति मत तदा कथमनवानकातिको हेतुर्न स्यात् । स्यान्मतिरेपा युध्माकंमस्नदादिज्ञानापेक्षयार्थज्ञानस्य ज्ञानातरंवद्यत्वं प्रमेयवन हेतुना साप्यते ततो नेश्वरज्ञानेन व्यभिचारः तस्यास्मदादिज्ञानादिशिष्टत्वात्। न हि विशिष्टं दृष्ट धर्म- मविशिष्टेऽपि घटयन् प्रेक्षावता लमते इति सापि न परीक्षामहा ज्ञानांतरस्यापि प्रज्ञानन वेऽनास्था- नुषंगात् । तस्य ज्ञानांतरेण वैद्यचे तेनैव हेतोय॑भिचारः । न च तदप्रमेयमेव सर्वस्येति बहुंकार प्रतिपत्तुः प्रमाणवलात्तद्व्यवस्थानविरोधात् । सर्वज्ञानेनापि तस्याप्रमेयत्व सर्वज्ञस्य मर्वज्ञताव्याघातात् । ततोऽस्मदादिज्ञानापेक्षयापि न ज्ञान मानांतरप्रत्यक्ष प्रमेयत्वादेतोः साधयितु सक्य, कानाय स्वार्थव्यवमा- यात्मनः प्रत्यक्षसिद्धत्वाच्च । प्रत्यक्षवाधितपक्षतया हेतोः कालात्ययादिष्टावप्रसंगारच । एतनार्थगनेन ज्ञानांतरवेये साध्ये कालत्रयत्रिलोकवर्तिपुरुषपरिपसंप्रयुक्तसकल्हेवनिकरस्य कालान्ययापदिष्टय न्यब्यांत । तदनेन यदुक्तमेकामसमवेतानतरविज्ञानमायमर्थज्ञानमिति तत्समुल्मारितं । योऽयाह न स्वार्थव्यवसायात्मक ज्ञानं परोक्षयात् अर्थस्यैव प्रमभुत्वान् । अप्रयक्षा नो मुदि प्रत्यक्षोऽर्थः । स हि बहिर्देशमबद्ध प्रत्यक्षमनुभूपते । हाते त्वर्षे अनुमानावगछति युद्धिशिनि सापरभाने श्रवणात् । तथा शनस्सार्थवत् प्रत्यक्ष कर्मत्यप्रसगात् ज्ञानतिरस्य करणायावश्यं परिकानीयात् । तस्य चाप्रत्यक्षत्वे प्रथमे कोऽपरिताप. ।। प्रत्यक्ष तस्यापि परकर्मतापत्तेः करण स्मनोऽम्परिकार परिकल्पनायामनवस्थाया दुर्निवारत्वात् । तथैकस्य ज्ञानस्य कर्मकरणयासारनीति न मन प्रत्यक्षं परीक्षकैरनुमनध्यमिति सोऽपि न यथार्थमीमामानामनुगमुग्महत हसनापामयाणे सरप माय मान्यतामंगान् । तथापन कार्गि- ( ময়া ১ ব: স্ব নন is aী ম ৷ ১৭ এস বি এ5: ৪ দু}"মা কি ? গামা শা- না বলিনি: মারলনা। া ন ৰাসংগয়া না। ৰাষi৯ ফলবলব। ধন্য,শি জিন সা:। এ জন্য Pদকৰ বনামণীষানবি হন মীযান। মাস কাগই সব ফল- চন বানর । ন ম বমিণি খ ও ঘীরসিংহি বিমান সমান। জিবল কাল মহুয়া এবামাৰ অবিল। গত নয়াশিত: সংখা লগ সামান্য। দলখিনিৰ মাহশামাই বামন অবসান হাব্দ চল বনাননসিংহ বিষ মাকায় ঘরে মানঃ সামান্য মায়া বিকাশ সাধ্যমৰ মাক বিলিগ যান। বৃষ্টি: ববিখ্যায্য: খ. ঘ নিধ্য গুগগাবনা হ্যহমানহা: বিবি ফাংগা: দিয়ে দুধ বাগানীমত্মমি: । বাগানমণিবদ্ধ হই য় ম বংগার শৈত হয় ঘ; মাখামাখsতি মাম মুখময় চীফsiহিযাতি যেখাবাউবি फेचित् समम्यमंमत मीमामकाः, तेऽप्पंधमर्पविउप्रवेशपापेन स्यादिमतमेवानुपविशति, स्पानादिभिरपि বাহবিষ্টকে সংরক্ষণ: ধন্যবাদামিন। বাঙালিগালাগশন ( সময় নষ্ট: ৫ কারণ নব সাহেবতে থাধে স্থান দখব- মসজিনা। এর বাংলা গান এক সব বাহিনিমৰিঘণয। কলীগ সাক্ষর যুথাল পাথায় ? যদি যঘনা। ধমনিতে। মখমলের হাল: ২ বান্দাবা কই নব বিবাদেনীলোমোেলয়া সহ যাবশপ: গলগ্নীকাবা নিয়ে যান মানিক বন্ধন। দৰব নালা মং: অন- বনাশাসনালয় ক্যৱানহিবি গা ভাননৈমি: বিনাসনীবমানযোধি কঙ্কালং মামীঃ সাধনা। সব জিবন সরিষদানা এর মৃত্যয়ন: কমন সরি মামলা ম্যহম। সব কালান-কালীঘাষনমুনুষ । ধার্যালযেখাবমুখ শ সাবসইয়া। নাম খনিবিদ্যাথল। বিনাশৰ “ কন্যাসন: বিষবঃধষণারণ মহানিমৰ কাষবিসংবাঘি- থা। নগশ মান সমাফরমা। ব্যর জন্ধানখালানপঞ্জি স্বার্ম সহঃ ংঃ বি এ কথাণি ডুমঠা বিভিন্ন রানাথ কলেম্বালবে ব সংরকাঘাব: যখৰি- অনুধাবী ন মদেবমবি বাংলা বিনি বিষয়াবালক বাপ, ধানি- সিম্ববা আগববি মহবিগুন। না कादिभिप भिचारः साधनस्येति न मतय समुपचारतोऽर्थ যদিওবায়না, থমাঃ মঞ্চ মাতার শ্ব অর্পিয়ানাে। অমাণ যতমন্ত্রী মানববন্ধন ঘ্যান, ভবনস্থ থাই দ বংশ নমনিলাম। নিষ যাননিসাধাৰু যিন্ত। বস্তু বা নন নিমর্ম ध सिद्ध यथा पुरुषतसमिति सोऽपि न न्यायवेदी न्यभिचारिसाधनाभिधानान । उत्पत्तिमस्त हिसावट বিলা নখন নাবালবামে। সধানবশনন বিমি ক্যাবল লৰানাখীৰৰ বন মিলনা। বলল বালবাম মাশনাকিৎtaনিখিল। ৰামানিন নামৰ স্বাৰা , বন ।। লংঘ বনামী এবি দ ধsষ এখান। #ধন' মন : ৭ম '} सावरण * •तनमसिद्ध।
No text on this page.
। 1 1 পৃ: : ৫। গ in বা নাই।। হিসেবন মা- -"??? বা ঘা বাঘ। ?? তোলা r fr; দু:, থ-সামগন্ধযুৎসা * দেশের গণ্ডি (41rnitষমষ। - ধান ( ১৭। তা। মা শাস?? * সার বাগদাউলান- মমাণসামগ্রী সংশ্যিাষণায়মাণ চুপ যেন। খঠিবাদামিমিগাসিলে সমস্যানিলযৗথ সম এ বিষয়?? জাস; রানে মিয়ানীনা গণনায় ঘষা- দনেল : খান না পিঠা নি সা ন থামো সবিঘর বস্তু মুনম পুনলালা : ঘা যদি বংশাম: সাযুক: য ব্যয় বই! মন দিলাশ। নি:স। সমগঃ যা িন মধ: মনিই সব বিবিধ নিষাদা। সিগমাধি মাসাকান। সালমাৰ সমাসনিধন অনিন ও মতা৫শষ খা যাণযৈত সাৰ যে উঃ মণপমানা ধারনাটি। ঘন যা বহিঃ যুগান গান বা স্যাম মাথষধ স্থিত্যি সন্তান থামিয়ে বা শংখ বিনাইয়া, ঘরে মশগনিশন। সত্যনিষ্ট শাখাযীখাব। মাথম্যানুষ: বসলামাসুন। এই মানবনিতানী সাধনাৰাযাখা মণgহয়। নৰু ষ সমাসমিমবি ফ্রি : মমমনমা ঘষে ! ন যাযাব: ম ম। নার শপিংমাথপু। না অন্যান্য ফসলােলাগা বিষক্ষিনদী- মসূ। ঘনশ্যানিশ মা বিধবা মখম ক্যাখ্যান: মাহিমাইরি বলেশিষবষ, নগাৰ মগ হাস: সামাথমিঃ কাগিৰিী- লামপ্তি প্লনবলনাযা অবস্থা সহ মন নিয়ে মগধাণ। থানবংশবিধ ধলে: সায়ার aখলিফা নারাননিশব ধ সমাবলম্বালৰিবই স্বর: দালাষ্টঃ নম্বর- গলানো। হাসনিক ধন: সমগাহৰিষ্য কর: ধিমালা গ্যালথা মুষ্টি ; বিশ্বনবি সদাগাস্যাৰ অযুখ্য সম্যবহা- মাধবন্যার সমাধলবাসি। খুব সুন: মানব; পিশায় নিন- গায়: ধন ব মণিৰাথা ব্যাথা বায়ালশানী হ্যবাহী গুম বাবেগেশ্ববাহেব ফালাই:: নালীসহাযা শিই যত্ব খামা- * বি ই ন থাম যা শুনশ্বাসয়ানমিনি ঘুষ সাল সমর্থ নিমিথ্যাথা, ঘর বাঁশিরানিখন ৰং বন- বামনাৰ বিএনপি- মামলায় খানম। মময় ও ন্যায়বীযথ {{{{{বি দাগ আম ধান ৭বি বলয় বা ইরি বাঘিমধাবী
No text on this page.
. प्रमाणपरीक्षा। ततः प्रगक्षमनुमानमिति दे एव प्रमाणे प्रमेय विध्यात् । न हाभ्याम परिछिय प्रवर्तमानोऽर्थ कियायो विमवायत इति प्रगाणसंख्या नियम सौगताः प्रतिपयंते तेगमागमोपमानादीनां प्रमाणभेदानाम- ममह एव से प्रयभानुमानयोरतर्भारयितुमशक्तः । स्पान्मनिरेपा भरता तदर्थस्य विध्यान योरतर्भावः स्यात् । द्विविधो पर्थ. प्रत्यक्ष. परोक्षक्ष । तत्र प्रयविषयः साक्षास्क्रियमाणः प्रत्यक्षः । परोक्षः पुनरसाशारिस्उियमानोऽनुमेपत्यादनुमानविषयः स हि पदातिरान्साशक्रियमाणान प्रतिपयते तव पदायातरं तेन परोक्षेणार्थेन सवई प्रत्याययितुं समर्थ नासं- एवं गादरप्पश्चादेः प्रतातिप्रसंगात् । संवदं चातिर लिंगमेव शम्दादि तजनितं च ज्ञानमनुमानमेव ततो न पगेशेऽऽनुमानादन्यत्प्रमाणमति शोपमानादीनामपि तथानुमानवसिद्धे । अन्यथा ततो- प्रिनिपती अतिप्रसंगान् इति तदेतदपि न परीक्षाक्षम प्रत्यक्षस्थापि तथानुमानतप्रसंगान् । प्रमधमपि ६. स्परिपपे मंबई तनयायनसमर्थ । तस्यापि तत्प्रत्यापनसामध्ये सर्वप्रत्यक्ष सर्वस्य नुः सर्वार्थ.. प्रत्यायनसमर्थ स्यादिनि फयमतिप्रसंगो न स्यात् । । यदि पुनः सबंधाधीनत्वाविशेरेऽपि प्रत्यक्षपरोक्षार्थ भनिरतः साधादमाक्षात्गतिभासभेदात् भेदोऽभ्युपगम्यते प्रमाणातरस्पेन सदेंद्रियस्यसंवेदनमानरायोगि- प्रयाणामपि प्रमाणातरसानुपंगः प्रतिभासभेदारिशेषात् । न हि याशः मतिभागो योगिन्यक्षस्प विगतमन्नाशोऽशवनस्पासि स्वसपेदनस्य मनोविज्ञानस्य या ! पधाभूतथ स्पसवेदनपत्यांतर्मुगो वि. मातरः न सपाभूतोऽवज्ञानस्य । याशिवाक्षज्ञानस्य बहिर्मुगः एटः प्रतिभासो न तादृशो मनोवि. वानस्पति फवं प्रमाणातरता न भवेत् ! अथ प्रतिभासविशेऽपि समतुर्विधमपि प्रत्यक्षमेव न प्रमाणांतर सहि प्रत्यक्षानुमानयोः प्रतिभासभेदेरि सावरियमर्याशिवाय प्रमाणात माभूत् । यदि पुनः स्वरिषयसंयन्वाविशेषऽपि प्रत्यक्षानुमानयोः सामप्रीभेदात् प्रमाणातररगुरकिरते तर शम्शे- पमानादीनामपि तत एव प्रमाणातत्यगुररीक्रियता । पर हि धादिगामीत प्रया, टिंग. साममीनोऽनुगानं प्रभवतीति तयोः सामिप्रभेदः । तथागमः रागामिमीराः प्रभवति । उपमान मा. स्पमामीनः । अर्यापतिथ परोधाविनाभूतार्थमात्रामपयाः । प्रतिपेयाचारापदणमनिरगर. णमाममपाधामाय इति प्रसिद्धः शान्दादीनामपि सामाभेद । तत एयाज्ञानादिषयापार মা: ল সংবামানি ব্যায়ামাখবি না। राधावियत्यापिरिप्यनुमानागमादीनां भेगिनिरिति मानुगानेऽतर्भावः मभवति । तथा गा. साधनसबंधम्यामिप्रनिपती न प्रत्यक्ष समर्थ । यावान् पचिग रा सई: फागनर देशारे . जन्मा, अन्यजन्मा वा न भवनि इन्येतावतो ज्यापारान् फर्जुममग या निहितामागदारिरिनरकमा पोनिमाप तत्र सममिति चन् न देशका योनिप्रपक्षम्यानसिकमात् । दशपोगिन westant. प्रनिपती ममीम' पयुकं तप्रानुगानयात् । नदियोगिधरण Amar गापमान श्रोत फरवदनुमान । अप गफटयोगिमायण व्यामिप्रतिरतावरी धन उत .. बागवान् । पाकनुमानमिति चेत् ! न तस्य गार्धानुमाननिया गाना कर परानुमान माग । परि पुनः गकर योगिनः परागुआहाय प्रात पररानमार RE- परार्थानुमानगतरण कई पार्थानुगानागर, ताग सानुमानापमाना! सानुगानामगिर परमशिलता सभापत सलिमा नसो gr६. रामानि निपिर परार्थनमानेन पर निशान पाकिम RAME ग्रीवाशी नानुनकोन न पाीि । ग बासनपEN. mनिमा गरे पण दापर गरम. भयोगमागु गगन crav armirrir मुमाराम RAM Care Hum .:::.
No text on this page.
समिति तदोहतिरस्यापि स्वविश्वसंधान मकवान् तरसाहनेवन नामा - पाराचासिद्धी च स एव पनुरोगः परमानावरमानानुन नति কবি বয়ামাহ ম মানুষ, মনিব লম্ব নন ৰি ৰে না। মনিপনি সৰি মহরমাণনিল: দখনানা নয বা দৰয় মননন- নামিবি মানাম। এলবি সব বাধাৰনৰ মাৰাম শৰঘৰ ধন্য- যায় সাগরি: শ্যা হবিবমিলিঃ এযমনণা নি সারি ল বী বাহাৰি বাৰবাৰিদাৰ বিত্তবানরমালিন মানান। ঘামাৰি: এন: মম্বৰ বেবিয়ানীষার্যালয়ণহানি ঘূৰাষাৰ ধঘন বরষাৰgযান। যথা স্ব মা সনাতনিস যখনধি: না বা নাদির খাবার কম্বনী মূঃ ময়নুমানিষাবানানসসুনানন্মর নব যেবিলাশ্মীর নিশমিঃ স্বানুনানদনদীয়া নৰ সমাহাৰ-সন্তান- মাল মা সমমাণকারঃ ন মেশিন বি :মম্বৰৰ সিমানৰ মূর- সংসলসিয়ালহামলৰ জনীৰ পৱিষার্থনালদোন্যান্য শিল্প- মোৰ অনুগামালিনি। সব সংসর্মর মানুষ নানাবাবানা। নানান গান। স রাষ্ট্র দান। নাবী ধারায় মায়ান। নাখা- বল ধ্যাসিবাদাসাবাদলৈপি সাৱন । নামই নিখান দমন ধ নানি দাদাষামোলহালিম নিশান । দুনন ছবি: সালাম সাথ মহিলমাৰাবনা। স দ্বামসমাগমৰ মাহৰ • মিশাি গাথবারিসংখানুমানালি। স্বর গণমা বা সুগবিলায় মা বয়ানাধ স্বাগম ঘ মামবিশ্বান: নানান বা ঋ পণ্য }। সমাজী ব ন ন্যাকামাকন্যা মহামাস্যালিসিন নতমাল- বিপি: সঃ মালামানুসাৰ মূরিং মাগৰিলা হন ন ধাঁ ধৰা- সিম: বি। যানা যাণময়।ঠিন্যা সমাগৰ দিব নর নাম- মৰ মৰি যান। * : মানসুর বিনাশ মব বালু ব ন দিলা নল মণ বশ্বমানটি দুপুর ও বিশ্বসানিন সমাধােনা। এ ধামৰিী থমা সশখলিল নক্ষণবাদবি। নোয়ালিন বামনমানন মাহব।ে এক মিশা জন নানা প্রবনতরি সোয়া লুপ্ত খান। নবগমিং মং মধু সৰু গা ধুনঃ মাগ মহা আ - ফি বস। থানুয: ৪৭ণ না ২ বা যন্ত্র; ধনি খ ধাধর্ম: শসা বা নখ না দর বিছি। সবাই ব: নি ধনু! খান এর কমিণিহলা। ঘর & মোয়াই নয়াদি পাখী যথা সহ ১ নং বাঘধৰ্মৰ নাহৰণালী এপাশাধ বৈসানিয়া গলামি। কি না ? মাল বাসি র গুলিশের मामास: समानानि कर प्रमोदकोशानिय समावदन् मारिवानुमानन्दमाः ।। শংসা শ ক বি এর দাম ও মুরী মম। মন | মগম ঘনব সমশালাকি। ৰে নমঃ ৪ ৰ । পা পা (বেশন। +-*
No text on this page.
ই । সমষ্যাপসিবল। পা মাখা মা Fল পেশা। নানালিগনা। সে সৰে। গৰণ 3771 ঘরসম মা । ২৭। । থা : সস বা শরব। - নন ৪17ষযুগানা না । ৰিমনঃ • এ নিৰা:সিপিঃগুণামযুগান ননি (xণ হলেংমাংশ দুষ, খান:যবানাধীথা মালা। গণ- মন কাৰণ মাছ, শাননগোল শুনা যায় • ঘনত্ব। অথবা বা যুবতী নাগ। যথা গান বানুমথামিয়া মালা ধাধন যন্ত্রাসীরা গুণৰ সামি মেসেন মহাৰেৰেথাৰ নিয়া এলাহি সব মাল যাব। সখী রূণাঙাম। বলি বা বিন রাষকৈ য য সকল বসন্ত কালো বসিনি। (মাপ ~-বীমণিনাম বীমা বয়ানাল ল থ যথা- নয় এ খ বিশ্বাস হবে না । নব বীণাধর্ম: কুৰব্যাঘাথাৱাৎসৱাৰ ঘৰীয়াৰ সংঘdiথানান। ভী {{ মরহ: কলকানা ফলে শুষ: হায়না। না: নষ্টি: ব্যহঙ্গা সমান্ত- : হাভিলারি য ন যানবাহন। ববি হরহী যথা সরিন সুবান ঘর আধ বা দুশি অখণ। মাথষধিমন:ববাহলি হি চান। মা মলি মুরবি- গ্রা ভট গ ঘ যান এই মরিয়াসি। বয়নঃনিন:অত্যন যথা মরা- নিবন্ধসাহিত্যৰণ নানা বানাবশত্নখানাবাঈ, রবিবথষণীটিযম- না থাসিধাবমাৰ বি৫ : য় মহান মুসিলার্বিয়ামানষীঘলব খুব খ দীর্ঘশ্বাস। বদলাতা:~ प्रत्य विशदंशानं गुख्यसंव्यवहारतः । বা বধিান নাগৰিৰ দইঃ ।। বগ পলাদারমুখৰিথবা মুরি; আণযসব যিয়ব সুন্নাহলবামী বই বসু। শাল মহাবি: ধনাযী ইয়ানমঘনারাননু সয় স্ব জীবানু সস- ল। দুহাশূপেল ধর্মম নি: বাঘৰ প্ৰকুমিন নিষ গরিব सस्या स्मृतौ सद्भावात् । साप प्रमाणावसंवादकत्वात् प्रत्यक्षवत् यत्र तु सिवादः सा स्मृन्याभास সমাষষ। যথা সমবান্ধাই রান মামলা দায়েমীয়াকা গা বিঘ্নাল ধষ্টার। সংবা কেৰাৰেথরাধিকারঃ। ৫ে ময়মহান বৈশিষণি- बंधन । साशमेवेदति साहस्पनिबंधनं च । ननु च तदेवेसतातप्रतिमासस्य स्मरणरूपमा १५ মিষ্টি গলায় মাধবানু বললি হেমবহমান সময় হাবিশ্ব শনা নগ্ধ ন মহান বিমান মমরি কার্থ বারি ল ধৰনেৰিাথৰিণখি সংগা গনহয় বুলবৰষবিষয় নয়ক্কিানীর সুমীপবাবু। ন & হিন সহ নামায পবার্য। বিষনমাসালা । নারিণৰি ধন পত্র - এমনর্নিমাধান। নাঘারব ন হন বলে দুই ঘৰ -- না
No text on this page.
গণ। মষ খ ম হাসলিমাবাদ। যা মাখা মাখা শস্য সৈন। পাল্যানগণনাথ.{যাগ- * হাল। ময়না। শালী দল গুগমকাণশ মণ গাল। মম ধাপ। লবন মিষ্টিবস গবিন্যা। নয়ন- মন ধান নির্ণয়নব গনস কামবি। নিয়গিল; মনে বিনির্মাণসামগনাস্থলাব এমননি শিব সোমাল ‘মৰা, পশিখমনঃৎবানাঘণখাবাহামাগরানু মনিন। খানা- দশ মান কমবে শনানাশতাব্যবস্থাও রংপুল যাহা ৰং ৰুগন্ধাৰীৰত্ব। যা ফশিয়ৰী মাস মুনীলাবশাখ মালা ।। {খা পৰ মানুষশান্নি। নাসরিই বাসন বিষয়: ও মধ্যপ্রম- জোয়ানম সহায়তা নিনবাধি নয় মাস যায়: জন্ম হয় মম। নি সা বিহাৰ গান বাহারি সুমে ঘ সমণিন বির- সে মাখা গাফিলটি খে। বন্না ঘামুখী --মৰিয়স্নোনান ধৰা যাবহাগােলাম নষ ঘবীঃ যথা- সাহস থী বহি:হন ময়নাম। নৱ ধৰীগৰাঃ- দুরত্ববধু। সয়াধাপ্তাবিথমন্তবং ঘৰীয়াৰাৰ বাৰিষদখান। ভথায়ী হি সয: ময়াননা যখন ফুল: না। নাশ: ভুলীংৈঃ শংকর মন্তবাবু- গার: হালধি: যা স্নান ধৰাৰখনৰীবন । পৰি যাৰ থৈ যাবার প্রবাল কি আখ বা বি এবার। মনিরামথিয়ন বর্ষীখনি যি মান। গার মান যাই- এ র ব হ য্যায়শখা যায় নাবাহিন। ঘনঘদিন:বষয়ৰ যথা ঃ- শি। নয়ানগােলণর শাপলাবস তৈরীয়রানবশিশব, বিংশবিস' যে কামিম বিহার : ইত্তেম সবিনয়ে বিলবাসিনিৰীয়ভাবে খুব শ যৗধঃঃ} :~ प्रत्यक्षं विशदं जानं मुख्यसंव्यरहारतः। বখৰিৱাৰ সাৰবি সই: {{{{} सनातनजैनमंथमालायां- ऽन्यदेव प्रत्यभिज्ञानमेकत्वाविषयं तदपहरू कचिदेकान्ययाव्यवस्थानात् संतनिकत्वसिद्धिरपि न स्यात् । न तदगृहीतप्रमाणांदप्रमाणमिति शंकनीयं तस्य कथंचिदपूर्वार्थसात् । न हि तद्विपपभूतमेकं द्रव्यं स्मृति- प्रत्यक्षमाझं येन तत्र प्रवर्तमानं प्रत्यभिज्ञानं गृहीतप्राहि मन्यत तद्गृहीतातीतवर्तमानविपर्ततादाम्पात् । दन्यस्य कथंचिदपूर्वार्थत्वेऽपि प्रत्यभिन्नानस्य तद्विषयस्य नाप्रमाणले लैंगिकादरम्यप्रमाणतप्रसंगान् तस्या सर्वथैवापूर्वार्थत्वासिद्धेः । संबंधप्राहिविज्ञानविषयात् साध्यादिसामान्यात् कथंचिदभिन्नम्यानुमेपस्य देश- कालविशिष्टस्य तद्विषयत्वात् कथचिदपूर्वार्थत्वसिद्धेः बाधकप्रमाणान प्रमाणं प्रत्यभिज्ञाननिति चायुकं सा- धकस्यासंभवात् । नहि प्रत्यक्षं तद्बाधकं तस्य तद्विषये प्रत्यसंभवान् । साधकलादायकत्वपिरोधात् । पया हि यद्यत्र विषये न प्रवर्तते न तत्तस्य साधकं वाधकं या यया स्पज्ञानस्य रसज्ञानं न प्रवर्तते ध प्रसानिक- नस्य विषये प्रत्यक्षं तस्मान्न तद्बाधक। प्रत्यक्षं हि न प्रत्यभिज्ञानविषये पूर्वदृष्टस्यमानपर्यायच्यामिनि दमे प्रवर्तते तस्य दृश्यमानपर्यायविषयत्वात् इति नासिद्ध साधनं । एतेनानुमानं प्रत्यभिज्ञानस्प बाधक परतावा तस्यापि प्रत्यभिज्ञानविषये प्रवृत्त्ययोगात्, कचिदनुमयमात्रे प्रवृत्तिसिद्धेः । तस्य तद्विपये प्रवृत्ती वा साधा बाधकत्वविरोधात् । ततः प्रत्यभिज्ञानं स्वविषये द्रव्ये प्रमाण सकल्याधारहितत्वात् प्रयक्षात् स्मृतिमा एतेन सादृश्यनिबंधनं प्रत्यभिज्ञानं प्रमाणमावेदितं बोद्धव्यं तस्यापि सविपये बोधाकारराहतसमिः । यथैव हि प्रत्यक्ष सविषये साक्षान्क्रियमाणे स्मरणं च स्मर्यमाणे बाधाविधुरं तथा प्रयभिज्ञानमेकर दो सादृश्ये च खविपये न संभवदाधकमिति कथमप्रमाणमनुमन्येमहि । यपुनः सविपये यापमानं तमाम ज्ञानाभासं यथा प्रत्यक्षाभासं स्मरणाभास या न च तस्याप्रमाणवे सर्वथा प्रमाण युक्तं प्रत्यक्षम्यापार णवप्रसंगात । तम्मायथा शुके शरो पीताभासं प्रत्यक्षं तौर शुभामेन प्रत्यक्षातरेण यापमान पप्रमाणं न पुनः पीते फनकारी पीतामास प्रत्यक्षं। तथा तस्मिन्नेर स्पुनादी ताशायीमति प्रगमित्राने साहपनिबंधः स एवायमित्येकन्यनिबंधन प्रत्यभिज्ञानेन पाग्यमानमप्रमाण सिद्ध न पुन: सामा समानं स्वपुत्रादिना साश्येऽन्यपुवादी तादशोऽयमिति प्रगभिज्ञानं तस्याबायान प्रमाणाएर एमा नर्मातनग्ने शादिति सायनयमार्शप्रत्यभिज्ञानं सत्र सत्याचाप्यमानतया प्रमाणसमिः । तर पी. नमूने हि हिरण्यादी प्रदेशविशेषविशिष्ट स्मरणं पिरीतशतया सम्मरणम्य बाधकमिनि न ना प्रमाण! यथानुभूतप्रदेश तु तय रमरणं प्रमाणमिति योग्य । तत इदमभिपीयो गती पाय परि मानोऽयक्रियाय न मिजायते तसत्प्रमाण यथा प्रगमनुमाया। स्मरणात प्रगभिमानाय ग करि. सिय वर्तमानोऽयक्रिया न मिवाचतम तस्मात्प्रमाण स्मरण प्रयाभज्ञान पनि । नया पासमा संदियात् । अनुमानयत् । मापमाषनर्मयसमाहित RTET भाषनाशानसा पा मसः पावकमन्न भावनन्मा वा न मीनि मकटोशकायमामासान मोहाग हि प्रम पितापः ना करभिमर्थित्वात् । प्ररपक्षानुपमहीनप्रतिनिदेश TIMAT भननिमापन प्रणमा बा I ARinamaina परेसवासानुमानान प्रानावा मया तमाया aatTHEIRark सदरममीन : मानिनामामा मामा मनपा या दिनान सामान मदरसा अनमनात्मानमान मान। मारनामानिमनुपान ।
No text on this page.
७२ सनातननग्रंथमालाया- सभवात् त्रैमप्यं तल्लक्षणं सकटमेव । तदुक्तं- हताधिष्वपि सपे निर्णयस्तैन धर्णितः। मसिद्धविपरीतार्थव्यभिचारिविपक्षतः इति ॥ !! . तदप्यपरीक्षिताभिधानं सौगतस्य हेतोरन्यथानुपातिनियमनिश्चयादेव दोपत्रयपरिहारमिद्धेः सिदस्यान्यथानुपपत्तिनियमनिश्चयासंभवात् । अनैकांतिकविपरीतार्थवन् तस्य तोपपचिनियमनि रूपत्वात् । तस्य चासिद्धव्यभिचारिण विरुद्वे च हेतावसंभावनीयतात् । रूपत्रयस्याविना नियमप्रपंचत्वात् साधनलक्षणत्वे तत एव रूपप्रपंचकस्य साधनटक्षणवमस्तु । पक्षत्र्यापरुतान्न तिरेकाबाधितविषयत्वासत्पतिपक्षरूपाणि हि पंचाप्यविनामावनियमाप्रपंच एव वाधितविषयस्य । तिपक्षितस्य चाविनामावनियमानिश्चयात् पक्षाव्यापकानन्ययाव्यतिरेकवत । न पक्षधर्मवे सन्येत धनस्य सिद्धत्तं येनासिद्धविवेकतस्तत्तस्य लक्षणं, अपक्षधर्मस्यापि मिद्धत्वसमर्थनात् । नापि र सत्वे एव विपरीतार्थविवेकः सर्वानेकांतात्मकत्वसाधने सत्वादेः सपक्षे सत्त्वाभावेऽपि विरुदत यांत् परस्य सर्वानित्यत्वसाधनवत् । नच व्यतिरेकमात्रे सत्यपि व्यभिचारिविवके श्यामते स तत्पुत्रत्वादेर्व्यभिचारसाधनात् व्यतिरेकविशेषस्तु तदेवान्यथानुपपन्नत्वमिति न त्रीणि रूपया भायनियमप्रपंचः तेषु सत्म हेतोरन्यथानुपपत्तिदर्शनात् । तेषां तत्यपचत्वे कालाकारादीनामपि त पंचत्वप्रसक्तिस्तेष्वपि सत्सु तदर्शनात् । तेषां सर्वसाधरणस्वान हेतुरूपत्वमित्यपि पक्षधर्मवादिशु स- तेषामपि साधारणत्वाद्धेत्वाभासेष्वपि भावात् । ततोऽसाधारणं टक्षणमाचक्षाणैरन्ययानुपपन्नवीर नि हेतुलक्षणं पक्षीकर्तव्यं । तथोक्तं- अन्यथानुपपनवं यत्र तत्र त्रयेण किं नान्यथानुपपनत्वं यत्र तत्र त्रयेण किं ॥१॥ इति एतेन पंचरूपाणि हेतोरविनाभावनियमप्रपंच एव इत्येतदपाखं सत्यप्यपाधिनविषयचे सरप्रति चाविनाभावनियमानयलोकात् । पक्षव्यापकत्वान्ययन्यतिरकवत् । स श्यामस्नपुत्रत्वादितरतरावा इत्यत्र तत्पुत्रन्यस्य हेतोपिये श्यामन्चे बाधकस्य प्रत्यक्षादेरभावात् अवाधिनविपयत्वमिदायपि अविन भावनियमासत्त्वात् अस्यामेन तत्पुत्रेण व्यभिचारात् । तथा तस्य श्यामत्वसाधनानुमानस्य प्रतिपस्या चात् असत्प्रतिपक्षले सत्यपि व्यभिचारात्माधनस्य तदभावः प्रतिपत्तन्य' । तत्रैव यतन्य- अन्यथानुपपनत्वं सपः किं पंचभिः कृत नान्ययानुपपन्न रुपः किं पचमिः कृतं ॥ १॥ इति सदेवमन्यथानुपपत्तिनियमनिश्चय एक साधनस्य क्षणं प्रगाने तस्मिन्मनि बिलमणस्य पंथा क्षणस्य प्रयोगो निवार्यते एवेति प्रयोगपरिपाश्याः प्रतिभावानुरोधतः परानुपहरिभ्युपगमान् । तया चा- म्यायि कुमारनंदिमहार:- अन्ययानुपपरकटणं लिंगमापने प्रयोगरिसीव प्रतिपाद्यानुगवनः ॥ १॥ इति सध मापनं एका मामन्यादेशामवि शिरोsistaगाधन गोगा. ममिधरने कार्य कारणम्य, कारणं कार्यन्य, अकार्यकामानि ARTI नय काय हत, अब मान पनि कार्यकादिकालदयात् । कार - error इति करमरमदेव रंगमयंगर नपाम:म पवाया करत गिगुणवत्र मन्मनावित कार्यानुमानानतात. मनन निमितgruffer :- मरमन्यादर, ना ! कर मारगं या RiRRA NAPA सपन মাগী। उत्पादव्ययभीच्ययुक्तं सद হলি অথবা। বৰ ইয়াবন মুনাফা খি িবষ খাম্বা হি কা~ অপি বৰ কাম (নয়ন ব্যার্থ যা যা লাথি মায়ামা হাহামা দীঃ শস ঘৰ সজাই হুমষি। হল খালি জায়গাধন বাৱাতায় Bছু নিরিমজমামধনীষ মারা যান; জালে। মুম্বই ঠিা হযীবনি বঃ ফুধীরবাবু ছুরি ধুনাথানষ যাব। (তি বযাযাদিঃ নিষ্ঠাবানু इति, उपरांतरचरमेतेनैप सगाते तदेतामाभ्यस्य विधी साधनं पविधमुक्त प्रतिषेधे तुप्रतिपेपत्य विरुद्ध ক্ষা বিষয় আগে বিভাজা ববি। বঙ্গ বিকার্যাঠা-নাতন ধীরী ঘুমন বি দুলি শহীন বিজে িবষ দার্থ মহান বিকাগোনাথ ধামাটির মানা হয় বিহ গৰ ধৰ্ম পরে ফায় ঘন্নান বয়ান হাইঘষি কৃষিকামিলাই: মমিন * মাথয়নি। বয় নিয়ে মধিবনি দুনি। বিষয়াখা অনিধিষ্যা বিন ঘই বিৱাৰ বিৱীতবে অব লস ৰিৱন্যান্য কার দ্বারা, স্যার। শীর্ষ ছি म्यमग्नेः स च पितः शीतपान प्रतिष्पेनेति । विरुद्धसहपरं नापत्य मिपाशाने सम्यग्दर्शनादिति দিলাঙ্গানন ৫ মশন বিষয় বযেগই মমনসিবি। যিযুষ নীথৈনি মুশনি মৰই য়ৈ। জীবেষিকা মু: খ ইনস্ত্র নিহাৱাৰ-শবলি সল্লীঃ সুস্বীকাইরি। মামৰিহীহি সুনযুহঃ ধৱষে সুগীয় হার। পাবনানি শােধ- विरसफादिशनि लिंगनि विधिधारण मतिषेधसाधनानि पडमिहितानि। परंपरयातु कारणविरुद्धकार्य व्याप- কৰিৱেকাৰ ফায়ােকাভাব থাৎকাসেবিকার্য হৃাহিদাংগাঁথনিক্যাল ফাং- ম্যাথলফিশোৰ কথাবেদান অবি বা ধাৰিবন্যাদ্যানি ফাতেবিহবঃ- বাণি খাবি গলানি। ন আসক্যি-শাস পিণিসহহিহিদী মুম খুব শখ ছি খিৰি কালী দি হলিঃ স্কো গুন (৫। বাথকৰিশোধ সাবে যােবা ফিী ঘুমাহৰ হাবাইবাব বি বিঘিরে থাক সী- পাশ কানিঃ নয় যা খুন a। হালকা না লিল্যাণী- এলানরামবোৰী গুম ও নাহিবে ৫ কায় মিলবে শাক দিব ইনি: কাঠ খুম তুরি। কয়াবহবিকার্য হীনমহলবশ্যক্ষ- মাস্কাসেমবিয়ালিফাযলাহিদ মহদি ৫ বৎ হীরামি ধব ধাপে মৈ ৮িনিকাব খুন <বি। হাহেবোচাঁবায় দিবসে বাইমােন্ত নি- wঘালয় ৫ ধর্মে বিােন a এপয়ান বই হাতে সামিল। পাশা- থথৈবী গলা বা বিয়ানামা সনে। বাংলা গৱান-সম্বথাতে ৫ দলাম, ঘাণ মােসাহাগা। নিথঘাষ অঙ্গ সরিষা ব্যাবণ ন ভুনাথ খেয়াহাবাবাবাবাঘরখানি-নাথে ৪. গ ৯. বাংলায় গান গাৰখা হল ঃ ধানখানারি । যথা যোগাযােগ -মাযহামনি নিবাহন চলাহাগংগা রে আমনি সিমানসিংহ #থক টিকা নখে হার ৭ ধাপ সংযোগে ব্যাধি। পেশায় বন বিশাল গাইলোবিল প্রশ্ন বিদ্যালয় খালে নিলো ৫ বর্মার্থক মন্দ নয় , এই বলে যে কয় । বাগধফলগে সব tabাখালংশালা খিল - পf৫ , twথ ? এ বিল - ৰ ল ল । '। “ । । । ।
•७४ सनातननग्रंथमायाया- शाहणमिति तथा कारणीयरुदन्याप्पं लिंग न संति सर्वथैकातादिनः मोरे पर्यासिकमिण्यादर्शनविशेषात् । प्रशमादीनां हि कारण सम्यग्दर्शने तरिम विमानकर व्याप्पं मिथ्यादर्शनं वैपर्यासिकविशिष्टमिति । म्यापकाविरुदपाय- मति सान ध्यादर्शनविशेपाः सत्यज्ञान विशेषात् इति वैपर्यासिकादिमिप्यादर्शनाशिवानी मान्यं सविरुद्धं तस्यज्ञानसामान्य तस्य च्याप्पसावज्ञानविशेर इनि । करनाल संसस्य प्रशमादीनि मिप्यामानविशेषादिति, प्रामादीना हि कारग सम्पादनात ग्दर्शनसामान्य तद्विरुद्ध मिथ्याज्ञानसामान्यं तेन व्याप्तो मियाज्ञानशा इति । भार व्याप्य लिंगं न संत्यस्य तत्वज्ञानविशेषाः मिष्यार्थोपदेशप्रहगोत् । हाaai तस्पज्ञानसामान्य सस्प कारणं सत्यार्थोपदेशमहण सविरुद्ध मिप्यारोमानमामान्य है। मिथ्यार्थोपदेशमहणविशेष इति । एवं कारणपिसदसहयर लिग-न मंसर अंशमादीनाहि कारणं सम्यग्दर्शनं सदिर मिपादर्शनं तसहगरं निपान सहचरं-न ससस्य मिप्यादर्शनविशेषाः सम्पमानादिति मिग्यादर्शन Remit गसागान्यं सदिर सत्यार्थप्रदान सम्यादर्शनं सत्सहयरं सम्पन्नानामिति । कारण म संसस्प रागादीनि मिष्यासानादिति प्रशगाना : फारनं मम्पनीrimartm दर्शनसामान्य सबिर मिध्यादर्शनं रासहपरं मिपावानमिति । याकारणमा गिध्यादर्शनविशेषाः ससानादिति मिप्यादर्शनातागो पानिमामent दर्शनमाहोदयारादिदा सम्पादर्शनं सरसहयर सम्पमानमिति | सामान्पो m.net বিষমকানেটি মুস সামশামনিধিগণ । পূর্ণ শশ प्रपोगफ फार्मादि पदमकार मुक्ता शिपिरोन वि-प्रतिशगुन म निधाय सप्रित प्रतिनगर विधायक प्रतिवपप गायनमभिपापो भूतं भू. सरगम प्रालियो पानिरामपति -मन Arre दोप: पुगि विदापनामा सिगरम गुETHEITY Nint पर तगमगंगामासान माना imatiram गार पुलियानानि - marathi Nagara Tor I मा पत्र NिITIATER Pre I Marai नामाला सीमानानु.IApriMER Preinindiyan मोदगारHिairnimना- रसपा पापा TITATTrtin AIR Nirmance ra Trainik An भूगमा नेका दुध REFETIMETagोम् ॥९॥ प्रमाण पा भीनमालो धो भागुम ॥ ॥ न कार्यानुभविकारान् विविध मिनिपमा भगवानरागारवा मा त्रिविमान पूर्वकोपामागोमयादि। यदि पूर्ववो फेवमान्यपि, पूगिरामाग- তোলাক মুখখামাবাশেমিনাভস্বামীদিলাখ মুখ লাল निरिनिगानागफारे विविधरयारिमभवत् । पौरासिनियमावलापिनी गमालाविरोधात्। साभारेऽपि गायविनाभावनियमनिभपात् । भय कारणा कार्यानुमान शेपरस् कार्या- पारगानुमान सामान्यसो कार्यकारणाकार्यकारण नुमान सामान्यतोऽपिनाभाषमाप्राविति म्यापारते নবি বালামমিন বহা হামাগণ : মহিলা। যদি বুডিল लिगिसंबंधस्प पासिमियादपत्र पूर्ववर्तमान शेष परिदोषानुमान प्रसक्तप्रतिधे परिशिएस्प प्रतिपत्तेः । सामान्य विशिष्टयानो सधापदणासामन्येन ए पथा-गनिमानादित्यः देशादेशतिरमाप्तः देवर এনী বা বিষয় বা যানা নানয মহিষইমন দিবসফায়ানা। सर्व हिलिंग पूर्वदेव परिशेशनुमानस्यापि यतास, प्रसक्तप्रतिधस्य परिशिष्टप्रतिपापविनाभूतस्य कधिनिमितस्य विशावाप्यासितपरिसिधपतिसी साधनस्य प्रयोगात् । सामान्यतोदयस्य च पूर्वषत्त्व- प्रततिः कचिौशातरमतेः । गतिमस्पविनाभारिया एष देवदत्तादौ प्रतिपत्तेरन्यथा तदनुमानाप्रपृचेः । परिशेषानुमानमेव या सर्व संप्रायते पूर्णवतोऽपि मापायकानुमानस्य प्रसक्ती पावकीतषेधात् प्रवृत्तिघटनात् । तदमतिपती विवादानुपपत्तेरनुमानययात तथा सामान्यतोरस्यापि देशांतरप्राप्तेरादिलगत्सनुमानस्य सदगतिमलस्य प्रसक्तस्य प्रतिरोधानुपपत्तरिति । सकलं सामान्यतो एमेच या सर्वत्र सामान्यनैव लिंगलिंगि संदरमतिपत्तविशेषतस्तसंबध प्रतिपत्तुमाते । फेन चिविशेषेण लिंगभेदकल्पना न निवार्यते एष प्रकारांतरतस्तछेदकल्पनावत् । केवटमन्यथानुपाचनियमनिअप एव हेतोः प्रयोजकत्वनिमित्तं सस्मिन् सति देनुपकारभेदपरिकल्पनायाः प्रतिरतुरभिप्रायोचियान् । वैचित्र्यं नान्यथेति मुनिश्चितं नशेतसि सथा प्रतिरबाप्यमानस्यात् । पदापि अवीतवीतं बीतापीतमिति लिंग त्रिविधमनुमन्यते तदापि नान्यथानुपपनल नियमनिश्चयटक्षणमतिक्रम्य पतिष्ठते । नापि प्रतिपादितहेतुमपंचयीहभूत समांतरभाषया केवलान्यप्यादि अपस्यैव सथाविधानात् । कविरमाध्यमाधनधर्मयोः साहचर्यमविनाभापनियमरक्षणमुपलम्यान्यत्र साधनधर्म- दर्शनात् । साम्पधर्मप्रतिषचिरात्रीतमुच्यते पया गुणागुणिनी परस्परं मिनी भिमप्रत्ययविश्यवान् घटपदव- दीति तथ केपटान्वयीयंत कचिद्भदएष साध्ये ऽन्यथानुपपमन्वसिद्धः सर्वथा भेदे गुणगुणिभाषविरोधान गमकवासिद्धः तथा पचिदेकस्य धर्मस्य म्याची परस्य धर्मस्य ध्याति नियमवसीमुपलभ्यान्यत्र तधर्मस्य निश्चयात साप्यसिद्धिति कथ्यते पया सारमक जीवरी प्राणादिमस्थान इति तदिद केवल म्यतिरेकोष्ट परिणामिनास्मना सात्मकत्वम्याती भस्मनि प्राणादिमरवभ्यातिनियमानधयात् निरन्षय क्षणिकचित्तवात् फूटायेनात्मना प्राणापकियानिष्पादनविरोधात् । पीताचीत तु तदुभयलक्षणयोगादन्य. पन्यतिरेकि धूमादेः पावकाचनुमान प्रसिद्धमेवेति न हत्यतरमस्ति तत. सूझ- अन्यथानुपपत्तिनियमनिक्षय- टक्षण साधन अतिसक्षेपविस्तरतोऽभिहितस्य सकलसाधनविशेषस्य तेन व्याप्त वात् । तथाविधलणामा. धनात साध्ये साधीयतु शान्ये, अभिप्रने चिदप्रसिद्दे च विधानमनुमानमिति । साधयितुमराक्ये सर्वधकांत साधनस्याप्रवृत्त तत्र तस्य विरुद्धमान स्वपमनभिप्रने चातिप्रमगार प्रसिद्ध च वेयांत तस्य साध्याभामत प्रसिदः प्रत्यक्षादिविरुदस्यानिष्टस्य मुप्रमितस्य च साश्नाविषयावनिश्यामू ।
सनातनजैनग्रंथमालाया- सर्वेषो । तथा चेश्वरकृतेः कार्यः कार्यत्वादिति हेतुर्व्यभिचारिखान सर्वकार्याणानांवरनिमिटर सम्। नच सकलप्रकारवर्णादिवाचकमपंचं जिज्ञासमानः कश्चित्प्रतिपाद्य एव न संमतीति व पुतं सहान स्थाप्रतिप्राहकविप्रसंगात् । तत्संभव च सर्गे सर्गे सकलवादीनां प्रगतेश्वरोऽनुगादक तक न पुन रुत्पादकः सर्वदेवेति सिदं ततोऽनेक एव सर्वज्ञोऽस्त किमरेश्वरस्य कल्पनया पया को नारी तदेवान्यः पुराणमित्यनेकसर्वज्ञकल्पनायां व्याघातान् वस्तुव्यवसानासंभातकस्या परस्पनेमा कालप्रवाबनेकोपदेशाम्यनुज्ञानात् । तत्र पूर्वहिन् सर्गे नरामयुरदेशीधरेल तोचरन् स पुर मिन्युपदिश्यते न पुनरेकदैव नवं पुराणं चैकमिति व्यापातासंमये कथमनेसस्यानि इस मामेन ना. मिति पुराणमित्युपदेशततत्ववचनव्याघातः १ इयटमनायेकेश्वरकसनया तसाधनसभा। सोपायसिद्धस्तु सर्वतोऽनेकः प्रमाणसिद्धः निरतकालीग्मनस्य परमागमस प्रनिमियोऽनु वादक इति प्रयत्नानंतरमभिव्यक्तः कथं चित्प्रयत्नानंतरीयफवं कचित्तौरोत साप-र-- परमागमसंतानमनादिनिधनक्रमं नोन्पादये स्वयं कभिसर्वोऽमविदिशन् ॥१॥ पथैकः सकलार्थज्ञः स्वमहिम्ना प्रकाशयेत् तान्योऽपि तमेतं पानादि सहिमततिः । सिद्धा तत्प्रोक्तशब्दात्यं श्रुतज्ञानमशेतः प्रमाणे प्रतिपत्तव्यमदुष्टोमापन यतः ॥ १॥ ततो वाह्यं पुनधा पौरुषेयपदक्रमात् जातमा दनाच समामपामतान्ति ॥ ॥ तत्रामृपिभिः प्रोक्ताददुर्वचनक्रमात् समुद्भूत श्रुतज्ञानं प्रमाण मापात् ॥ १॥ अनार्य तु विधादिष्ट समयांतरसंगतं टौकिक चेति सन्मिाया प्रवादिननी॥ दुष्टकारणनन्यवादप्रमाणं कथं च न सम्पादन देतत्स्यात् प्रमाण मुनया. नवदुए कारणजन्यतेन यूतज्ञानस्य प्रमाणसमाधने चोदनाहानस भामाश पु. पाचोदनापाः सर्वधायमापजनितत्वात् । चोदनाननिता युधिः प्रमाशं दोनिनः । पारगम्यमानसाटिंगारादिकम् ॥ १ ॥ एकाकार नवग्यताएकारणनन्यवराम्दनानिशान गावाती Refraमदर सामापिनाभागनियमानमान गुन गुगnet तोमर दासगुन गुणापम्य तमाशा गाना नेमन गुणा ननु पदर दोन कारणम्प ताप गुगमा विशETRETURNचना मान- नंEPTEनमिनिचित मागमा बनाननgrirat प्रमागरीक्षा। निदोचनामा साधयेत् राधामो गुणगरि-अगुणवणामिति न पेदो गुणानाम । पदि पुनरपोरोयलमेर সেনাদৈষয়াবি হল-সাফাবিয়ন। नादा चोदना सोऽगलागुणवतः सदा तयारयागः पार्था संभादिभ्यपहारवत् ॥ १॥ तया पजनितं न समानुएनिमित्त मिदं पेन प्रमाण स्यात् परमागमत्रोधयत् ॥ २ ॥ बेदय पोरपेपस्पोरियमस्य चिरफारत: सर्वशन बिना कसिमोस्तातीदिपायहक् म्यादिना तु सर्पजसंतानः स्पारप्रकाशक: परमागमसतानस्योन्छिम्नस्य कचन ॥४॥ सर्यभाषाभाष सदसर्वाधिवदिभिः प्रकाश्यते बनिस्ती सर्वभाषास्पभाषकः ॥५॥ ताप्रमाणे शुतानं परोक्ष सिद्धमंजसा भएकारणोद्भुतेः प्रत्यक्षवदिति स्थितं ततः सूक्तं प्रत्यक्ष परोक्ष चति है एव प्रमाणे प्रमाणातराणो सफलानामप्यत्र संग्रहात इति संक्या- विप्रतिपत्तिनिराकरणमनवयं स्वरूपविप्रतिपत्तिनिराकरणवत् । विषयविप्रतिपचिनिराफरणार्थ पुनरिदमभिधीयते-द्रव्यपर्यायास्मकः प्रमाणविषयः प्रमाणविषयन्यान्य. भानुपपतेः प्रत्यक्षविपण स्वलक्षणेन, भनुमानादिविषयण प सामान्येन हताभिचार इति न मंतव्य तपाप्रतीयभावात् । न हि प्रत्यक्षतः स्पटक्षणं पर्यायमानं सन्मात्रमियोपटभामहे । नाप्यनुमानादेः सामा. म्यदस्यमा विशेपमात्रभित्र प्रतिपयमहि सामान्यविशेषारमनो द्रव्यपर्यायास्मफस्य जास्तरस्योपलधेः प्रवर्तमानस्य च तत्प्राप्तः अन्यधार्थकियानुपपत्तेः । न हि स्वलक्षणमक्रियासमर्थ क्रमयोगपविरोधात् सामान्यवत् । नच तत्र ग्रामयोगपये संभवतः परिणामाभावात् । क्रमाक्रमयोः परिणामेन म्याप्तस्सात् सर्व- पाप्यपरिणामिनः क्षणिकास्य निसस्य तद्विरोधसिदः प्रसिद्ध च सामान्यविशेषामनि पनि तामात्रे विशेष सामान्ये या प्रवर्तमानं कथं प्रमाणं नाम प्रमाणस्य पथावस्थितवस्तुमहणलक्षणत्वात् देवदेशमा हिणः सापेक्षस्य मुनयत्तानिरपेक्षस्य दुर्णयवान् । तत एव न सदिषयेणानेकांतः साधनस्य स्यात् । तत्र प्रमाणविषयत्वस्य हतारमत्तेः । अतःसिद्धी द्रव्यपायारमार्थः प्रमाणस्येति सद्विप्रतिपत्तिनिपुतिः । फलयिप्रतिपसिनित्य प्रतिपाद्यते-प्रमाणात्फलं कथचिदिममभिन्नं च प्रमाणफलावान्यथानुपपते । हानापादोनोपेक्षादिसपण प्रमाणालेनानेकति इति न शंकनीय तस्याप्पेफपमात्रात्मना प्रमाणावर सिद्धः प्रमाणपरिणतस्यात्मनः फलपरिणामप्रमाते, अन्यथा संतानांतरषाप्रमाणफटभावविरोधात् । सा. दज्ञाननितिलक्षणेन प्रमाणादभिमेन प्रमाणालेन भ्यभिचार इत्यप्यपरीक्षिताभिधान तस्यापि कपिल माणादप्रमिद्धः प्रमाणपाटयोनिसाधनविरोधाम् । करणसाधन हि प्रमाणं सानिणीती गायतम. स्यात् । स्वार्भनिर्णातिरज्ञाननितिः फलं भाषसाधनं तसाम्पत्याए । एनेन कर्वसाधनात् ममाणाषि. दूद प्रतिपादित. तस्य स्वार्थनिर्णीतो सतत्रयात् । स्वतंत्रस्य व कर्तृत्वात् सार्थनिणीतस्तु भगाननिति. सभाबाया क्रियात्वात् । नच क्रियाठियावतोऽधीतरमेवानर्यातरमेव का कियाक्रियावाविरोधात । भा. साधनाप्रमाणादज्ञाननिवृत्तिरमिति,भयुक्त प्रमातुरदासीनावस्थायाममाप्रियमाणस्य प्रमाण स्य व्यवस्थापितल्यात् तस्याज्ञाननिवृत्तिपत्रासमवान् । सार्थव्यवमिती म्यामिपमाणहिमग. । साधयेत् नान्यथा अतिप्रमगान् । तन मन-- ।
No text on this page.
= শানাকফনানিনী নানানৱশনৰ সাবিনার নখ সাৰাম कपा माधनमनत इति चत तर्हि कारन साम्यनिरची सावननिवृत्तनिश्चयश्वसंसाधनटक्षण सएका এ্যাবিলিবনঃ বেইমি: মাখনঃশ্বমাহর বনে ওয়ার্নাবমাৰৰ ভাষন, Pশষসনাবঃ দ্যান করিয়ামেঘ ঘোঁৰামৰচাৰ মানবন্ধন:। ব্দে ঘর্মবৈবা মান্দায় বিকাথা ভলি বব বিশ্বাস কর ন হয় ৭। ইনকা আন্তা মা যা লাগবে না ৱিাৰেশ্বৰ ঘৰ দুৱাৰ পর ঘথৈমিল মাধ্যমৰ সাৰ সালমান ঘন ঘাত্রে বা ব - নী সহীঘষার মান ৰ কৰিাৱা বৈ খাব । সাথে ধাঘণর পথের নববি ব শ্বাশ্বনামধনমাৰিনিবনধবামাবাশ্বিদ্যিাগ ই ম রে নয়- সাল পর্যন্ত। যাখা ঠাণী মাকা বিশ্ব বানিখিল পি দি গদাই না হয় কুলিৰীয় বন নামাৰেশ্বৰৰক্ষাৰুলি পিঃ সধিকার ঘষাঃ কালেমার বাবা বিলমোলৰব। যাৰােণ শিলা শা प: कारण, कृचिोदपरत कार्य ममाटेताले सति मरगुत्य ऋदिकादयस्य मावादमग्यमान- শনিবাধিলা জালেমা:। যা গান শাপলাঘালা যদশা। শতাবৰ মৰিগ্ৰনকাৰৰ খি নিয়ে সিদ্ধহস্পী- যে কৰিখাে। থ হ্যৰ ফল হি সহকারি নিঃসঙ্গ। মালালালা মাখা খোলা শেষ সালাদে মি: । সি ম ন ধর্মপঃ সধা সময়স। যখন সংবাদশা: গাে ft বিনাবাসার গান কথ বিশ্ববি! পুলিঃ যদি ঘসা ন তু সংৰাৰ: জনসংখ্যা: গণপ। বা শাশৰ বা শবন্ত মাৰ শৰাৰ । পা না। সবার শপথালার ধাম ? " "খাল পপ . বন্যায় ৭. জানালাম। মণ a. সানালগ।
No text on this page.
5 - प्रमाणपरीक्षा। उत्पादध्यपधीच्ययुक्त सत् इति वचनात् । नच तदेकातेन सुनयविषयेण व्यभिचारि तस्य वस्तगत्वात् । सहचरं लिंग पथा- अस्ति तेबसि स्पर्शसामान्य () नरूपसामान्यस्य कार्य कारणं वा नापि रूपसामान्य स्पर्शसामान्यस्य तयोः सर्वत्र सर्वदा समकालत्वात् सहचरत्वप्रसिद्धः । एतेन संयोगिन एकार्थसमवायिनश्च साम्यसमकालय सहरसं निवेदितमेकसामप्रयधीनस्यैव प्रतिपत्तन्यं समवायिनः कारणत्ववत् । पूर्वचरं लिंग पयोदेष्यति शक कृत्तिौदयात् इति पूर्वपूर्वचराधनेनेव संगृहीतं । उत्तरचरलिंगे यया-उदगादरणिः कृतिफोदयात् इनि, रघरोचरचरमेतेनैव संगृह्यते तदेतत्साप्यस्य विधी साधनं पड़िधमुक्कं । प्रतिधे तुप्रतिषेप्यस्य विरुद्ध कार्य विरुई कारणं विरक्षाकार्यकारणं चति । तत्र विरदकाटिंग-नास्त्यत्र शीतस्पर्शी पूमात् इति शीत राणेन हि विरदोषन्दिः तस्य कार्य धूम इति विरुष्कारण नास्य पुंसोऽसत्पमस्ति सम्यग्दानात् इति विरुवं मन्येन सय तस्य कारणं सम्पन्न पयाज्ञानं रागदेपरहितं सस्कृतचित्सुक्ताभिधानादेः मसिदयत् सत्य साधयति । तथ सिद्धपदसत्यं प्रतिषेधपति इति । विरुद्धाकार्यकारण चतुर्विध-विरुद्धम्याप्यं विरक्स पर पिदापरं विरुदोचरचरं पति तत्र विरुद्धव्याप्यं नास्त्यत्र शीतस्पर्शः, श्रीप्प्यात् । श्रोष्ण्यं हि पायमग्नः स च विरुद्धः शीतपर्शेन प्रतिवेध्येनेति विरुद्धसहधर नास्पस्य मिप्याज्ञान सम्यग्दर्शनादिति मिप्याझानेन हि सम्यग्ज्ञाने विरुवं तरसहथर सम्यानिमिति । विरदीचर नौदेप्पति मुहूर्तीते शंगट হৈাের। দফতীযোৰহা গংগ: শৰণী মৈ। বিংশঃলীন মায়ণ पुष्पोदयादिति । भरण्युदयविरद्धी हि पुनर्वसूदयः तदुत्तरचरः पुष्पोदय इति । तान्येतानि साक्षाप्रतिरेष्य. विरकाशिनि लिंगान विधितरण मसिसाधनानि पडनिहितानि। परपरपा तु कारणविरुद्धकार्य प्यार- फविरुद्धकार्य कारणव्यापफरिसफार्य ध्यापकाकारणपिस्कार्य कारणविरुष्कारण व्यापकविरुद्धमारणं फार- पम्पारकाविरुद्धकारणं व्यापयकारणपिसकारण यति तथा कारणाविरसन्माप्यादीनि कारणविपर पहधरा- বার খ বখাপ্লানি ঘানি। সব হাবিব-শাহয্যে মিনিমায়িদী इति मतिभ्याय दिरोमहर्षादिमिशेरस्य कारण हिम तरिमोऽग्निः कार्य पूम इति । म्यापक विपदपार्य मात्र शीतगामान्यज्याप्तः शतिरपनविदोषो पूमान् इति शीतरपसविशेषरप हि निप्परप प्यारी. तसामान्य वाहनोऽग्निः तस्य पार्य पूम इति । पारण यापफविक्सपाय गारपत्र दिमत्तम्पानामधिी. पमानितरोमविशेषो प्रमार रति रोमहादविशेश्य दि कारण हिमविशेषतस्य मामय टिग्निः कार्य पूम इति । व्यापयारणविपरकार्य-~मारस पीतरपविशेषस्तामारीत. भागाकारणाहमविस्ताग्निकार्यमादिति तापविशेषरय दि प्यार सीतामात्र तर रहिम समिनिसा म इति । वारपारस्पारण-गारगार मिप्यापरणं तवायरसमला वि. पाचरणाप मारणं लिप्पासान तर तपान तस्य कारण तापायाला । . पदेशभषणे पशि पर पितानासंभवशद महणवचने । सानो पसनर-कभारत प्रणाभिट, भम्पार पाणाभागस्तात् । मिथ्याचरणाय पात्र मारिसता सपो म पुनरमा सामाOHREETranart-नापारा म मापरणगभनि लागिन् तेन सरानापानातही या पEECrea Cit-मारपस्यानिमियाने लायाभरणात भारम' oneRERAN. नमानसमा नाप तरी. कारण-गाय कारण ANTATIOहिति EिR ATM form PR art. मिस हल, पण मी . रिल As farmiRITERAMAN Hameen fanRRELPAPError . mer- सनातननयमाटापा- रामहणमिति तथा कारणविरुदन्याप्यं टिंग न संति सर्वथैकानयादिनः प्रामसेवेगानुशास्तिकानि वैपांसिकमिथ्यादर्शनविशेषात् । प्रशमादीनां हि कारणं सम्यग्दर्शनं तदिरखं निष्पादनसामा टेन व्यायं मिथ्यादर्शन वैपर्यासिकविशिष्टमिति । व्यापकाविरुदन्याय-न सति स्याहादिनी निकालिकि. प्यादर्शनविशेषाः सत्यज्ञानविरोधात् इति पर्यासिकादिमिथ्यादर्शनविशेषागा हि म्या मिपानिमा. मान्य तद्विरद तत्वज्ञानसामान्यं तस्य पाप्यतत्वज्ञानविशेर इति । कारणाकरितार- संयस्य प्रशमादीनि मिथ्यामानविशेषादिति, प्रामादीना हि कारणं सम्पादनविशेषः तस्य यसप. ग्दर्शनसामान्य तबिरुद्ध मिय्याज्ञानसामान्यं तेन व्यासो मिष्याज्ञानयर इति । मासकारी न्याय टिंग न संयस्य तत्वज्ञानविशेषाः मिय्यार्थोपदेशमहगविशेषत् । तराजनीरो मr तत्त्वज्ञानसामान्यं तस्य कारणं तत्वापदेशमहण तविरुदं मिथ्यानोपदेशमहलसामान्य देन यो मिय्यार्थोपदेशमहाविशेष इति । एवं कारणविरुद्रसहचर टिंग-न संमस प्रामानिमिपानी प्रशमादाना हि कारणं सम्पादर्शनं सदिर मिष्यादर्शनं तसहपरं मिपावानमिति | AR सहचरं-म सससस मिप्यादर्शनतिरेषाः सम्यमानादिति मिथ्याशनविरोगगा दिया मिपा:- मसामान्य सविरदं तलायंप्रधान सम्पर्शनं ससहचरं सम्यग्ज्ञानमिति । कारगयामाला- न सरस्प प्रमादीनि मिचाहानादिति प्रसमादीना हि कारणं मम्यादर्शनी antra. नमसम्म सदर मियानं रासहर मियागनमिति । पारफकारगरिमापर म मगरा विमानाः समानादिति निष्पार्शनीमेन हि म्पापकं गिप्पानगामान्य तरप कारण न सम्मान तसहमर सम्पशामिति । सामान्यतो विधिगि, भाषण) की मनमभूना गमकमन्पभानुमनियमनिभावणात मतिर । म virtari: परमार तमियमुन स्विप प्रतिरोन प्री EA Friगरिय प्रतिपय साधनभिधीयते भूत भूकंपा- nr मनिती। सपा-मलि मयिकानादिनागानी 1 Erroreनामा मागम्य गुनेर गिदकामा मतगत Pirom मा बहुधा तशाभूतम RAMA - Pricetirsanarनुपर कार्यानुभः। ग गंगा मानि errierre" करारपत्रसंग Terian ITRATE NI Prer मनमान्नान भीगा trina | मगमगीन मा. name TETTEgg afterin प्रमाणपरीक्षा। तथा भूतमभूतस्याप्यूप्रमन्यदपी ॥५॥ अभूतं भूतमुभीतं भूनस्पानेकधा मुधैः तथा ऽभूतमभूतस्य यथायोग्पमुदाहरेत् ॥६॥ पहधाप्येवमाफ्यातं संक्षेपण चतुर्विध अतिसंक्षेपतो धोपलंभानुपलभभृत् ॥ ७॥ एतेन कार्यस्खभाषानुपलभरिकस्मात् त्रिविधमेय लिंगमिति नियम प्रत्यारूपातः सहचरादेलिंगीतरत्वात् प्रत्यक्षपूर्वक विविधमनुमान-पूर्ववरयरसामान्यताइटमित्यपि। यदि पूर्ववच्छपवत् फेवलान्यपि, पूर्षवरसामान्य- तोष्ट केपटव्यतिकि पूर्ववप्लेषवसामान्यतोएमन्वयव्यतिरेकि ध्यास्यायते त्रिसूत्रीकरणादस्य सूत्रस्य तदान किंचिद्विरसंनिगदितालिंगप्रकारे त्रिविधस्यापि संभवात् । यथोपपत्तिनियमारकेवलान्वयिनो गमकावाविरोधात्। तत्र यधर्म्यष्टोताभाषेऽपि साप्याविनाभाषनियमनिश्वयात् । अध पूर्ववत्कारणात्कार्यानुमानं शेषरत् कार्या- कारणानुमान सामान्यतो दाभकार्यकारणादफार्यकारणानुमान सामान्यतोऽविनाभावमात्रादिति व्यापायते सदापि स्यानादिनामभिमतमेव तथा सर्वहेतुप्रकारसपहस्य संक्षेपतः प्रतिपादनात् । पदापि पूर्वपरलिंग- लिंगिसंबंधस्य कचिनिश्चयादन्यत्र पूर्ववर्तमान दोपवत्परिशेषानुमान प्रसक्तप्रतिपेये परिशिष्टस्य प्रतिपत्तेः । सामान्यतो दृष्ट विशिष्टव्यक्ती संबंधामहणासामान्येन दृष्टं यथा--गतिमानादित्यः देशादेशतिरमाप्तः देवर- चदिति व्याख्या विधीयते तदापि स्यावादिना नानयधेयं प्रतिपादितहेतुमपंचयिय विशेषप्रकाशनात् । सर्व हिलिंगं पूर्वघदेष परिशेषानुमानस्यापि पूर्ववत्लासिद्धेः, प्रसक्तमतिरंधाय परिशिष्टप्रतिपत्त्यविनाभूतस्य कपिनिश्चितस्य विशदाप्यासितपरिशिष्टप्रतिपत्ती साधनस्य प्रयोगात् । सामान्यतोदृष्टस्य च पूर्ववत्व- प्रतीतेः कचिौरातिरमाप्तः । गतिमत्यविनाभाविन्या एष देवदचादी प्रतिपत्तेरन्यथा सदनुमानामचेः । परिशेषानुमानमेष या सर्व संप्रतीयते पूर्णवतोऽपि घूमापाथकानुमानस्य प्रसक्ती पावकमीतपेधात् प्रवृत्तिघटनान । सदप्रतिपत्ती विषादानुपपत्तेरनुमानवयर्पात तथा सामान्यतोदृष्टस्यापि देशांतरप्राप्तेरादित्यगत्यनुमानस्य सदगतिमत्त्वस्य प्रसक्तस्य प्रतिषेधादुपपत्तरिति । सफलं सामान्यतोहरमेय या सर्वत्र सामान्यनैव लिंगलिंग संयधप्रतिपत्तेर्विशेषतस्तसबंधस्य प्रतिपत्तुमशक्तः। फैन चिद्विशेषण लिंगभेदकल्पना न निवार्यते एष प्रकारतरतस्तद्भदफल्पनायत् । केवटमन्ययानुरपसचनियमनिप्रय एवं हेतोः प्रयोजकत्वनिमित्त सस्मिन् सति हेतुप्रकारभेदपरिकल्पनापाः प्रतिपत्तुरभिप्रायवैविध्यात् । वैचित्र्य नान्यथेति मुनिश्चितं नक्षेतसि तथा भीतरवाप्यमानस्यात् । पदापि-अधीत पीत बावावीतमिति लिंग विविधमनुमन्यते सदापि नान्यथानुपपनस नियमनिश्चयलक्षणमतिकम्प व्यरतिष्ठते । नापि प्रतिपादितहेतुप्रपंथीहभूत समांतरभाश्या केवलान्यप्यादि अपस्यैव तथाविधानात् । कचिसाप्यसाधनधर्मयोः साहचर्यमविनाभावनियमलक्षणमुपलभ्याम्यत्र साधनधर्म- दर्शनात् । साम्यधर्मप्रतिपचिरावीतमुच्यते पया गुणागुणिनी परस्पर भिभो निममत्यपविश्यवान घटपटव- दीति तर केवटाम्पपीच्यते फचिरेदएष साप्ये ऽन्यथानुपपमयीगः सर्वथा भेदे गुणगुणिभावविरोधात गमकालासिद्धेः । तथा कचिदेवस्य धर्मस्य ध्याची परस्य धर्मस्य व्याक्ति नियमवतीमुपलभ्याम्पत्र समस्य निक्षपान सायसिस्विीत काथ्या पथा सामक जीवारी प्राणादिभात्तात् इति तदिदे कनल म्पतिरेकीर परिणामिनास्मना सात्मकलप्यारत्ती भरमनि प्राणादिमपन्यासिनियमामसपा निरन्धप क्षणिकचित्तयार मूल्टर नारमना माण कियानिभानविरोशत् । पीनावीन तभपसभापोगान्य. मम्पतिरकि भूमादे पारकाय नुमान प्रमिस्मेति नहेम्वतरमस्ति तल गुन-अन्यथानुएपरिनिनियर. टक्षण साधन अनिसभपरितोऽभिडियमकल्साधनविरोषस्य तेन ध्यान बा । नाविधYRI- मनात् माध्ये सातु अभी कामामदे पानमनुम' नाम दिये साले साधनापापान तयRIERTREमनामय वासिम 14 भ्य मा art प्रोसर प्रत्यक्षाareAR नमुनहाय साधन यार। amala Tranti - सनातननग्रंथमालापा- शमहणमिति तथा कारणविरुद्धच्याप्पं लिंग न संति सर्वथैकोतवादिनः प्रशमसंवेगानुकंपास्तिस्यानि वैपर्यासिकमिय्यादर्शनविशेषात् । प्रशमादीनां हि कारणं सम्यग्दर्शनं तद्विरद्धं मिथ्यादर्शनसामान्य सेन व्याप्यं मिय्यादर्शनं चैपर्यासिकविशिष्टमिति | व्यापकविरुद्धव्याय-न संति स्याद्वादिनो पासिकादिमि- ध्यादर्शनविशेषाः सत्यज्ञानविशेषात् इति वैपर्यासिकादिमिय्यादर्शनविशेषाणां हि व्यापकं मिध्यादर्शनसा- मान्य तद्विरुद्धं तत्वज्ञानसामान्यं तस्य व्याप्यस्तत्वज्ञानविशेष इति । कारणव्यापकविरुद्धच्याप्प-न संत्यस्य प्रशमादीनि मिथ्याज्ञानविशेषादिति, प्रशमादीनां हि कारणं सम्यग्दर्शनविशेषः तस्य व्यापकं सम्य. ग्दर्शनसामान्यं तद्विरुद्धं मिथ्याज्ञानसामान्यं तेन व्याप्तो मिथ्याज्ञानविशेष इति । व्यापककारगति व्याप्य लिंग न संत्यस्य तत्वज्ञानविशेषाः मिथ्यार्थोपदेशमहणविशेषात् । तत्वज्ञानविरोषागा व्यापक तत्वज्ञानसामान्यं तस्य कारणं तत्वार्थोपदेशमहणं तद्विरुद्धं मिथ्यापिदेशमहलसामान्य सेन म्यासो मिय्यार्योपदेशग्रहणविशेष इति । एवं कारणविरुद्धसहचरं लिंग-न संमस्य प्रशमादीनि मिथ्याहानादिति प्रशमादीनां हि कारणं सम्यग्दर्शनं तद्विरद्धं मिथ्यादर्शनं तत्सहचरं मिथ्याज्ञानमिति । म्यारविर सहचरं-न सत्यस्य मिथ्यादर्शनविशेषाः सम्यग्ज्ञानादिति मिथ्यादर्शनविशेषाणां हि म्याप मिपार्श- भसामान्यं तद्विरुवं तत्वार्यश्रदान सम्यग्दर्शनं तत्सहचरं सम्यग्ज्ञानमिति । कारणन्यापकविरुदसइपर- न संत्यस्य प्रशमादीनि मिथ्याज्ञानादिति प्रशमादीनां हि कारणं सम्यग्दर्शनविशेषास्तेषा म्यापक सत्य- दर्शनसामान्यं तद्विरुद्धं मिथ्यादर्शनं तत्सहचरं मिथ्याज्ञानमिति । व्यापककारणविरुद्धसहचरं न समस मिय्यादर्शनविशेषाः सत्यज्ञानादिति मिप्यादर्शनविशेषागा हि ब्यापकं मिथ्यादर्शनसामान्यं सस्य कारण दर्शनमाहोदयस्तद्विरदं सम्यादर्शनं सरसहचर सम्याज्ञानमिति । सदरसामान्यतो विरोधिलिंग, प्रापतो दारिशतिरकारमपि भूतमभूतस्य गमकमन्यथानुपपनयनियमनिश्वपटदाणयात् प्रतिपत्तन्यं । भूतं भूतप्स प्रपोलकं कार्यादि पदमकार मुक्तं । तदित्य विधिमुखेन विधायक प्रतिषधमुगेन प्रतिपक च लिंगम- भिषाप सांप्रत प्रतिधमुगेन विधापर्क प्रतिषेधकं च साधनमभिधीयते तत्राभूतं भूतस्प विधायक यथा- सस्पस्य प्राणिनो म्याधिविशेश निरामपटानुपमधेरिति । राया-मस्ति सातादिनामजाना दोपः पुसिलामाविरवचनामापार इति भस्यस्य गुनेरामर्ष रिसंवादावाभावात् । भभूतस्य ता. पार पतनकम हतसंयोगामावात् इति पया इष्टयं । तयाभूतमभूतस्य प्रतिस्प प्रतिरोधक पदा- नारस शरीरे युदिापारम्पादारासार विशेषानुपलव्धेरिति कार्यानुअभिः। र संयम प्ररामादीनि हताशनादरम्यति फरमानुपलन्धिः । नास्पा शिशा वृशानुपति म्यापकानुभिः । नमस्य तत्पदान सम्पादनामावान् इति सहचरानुरधिः न भरियति मानांत शकीरा कलि- बोरपाडारित चरानुगन्धिः । नांदगानरगिलिपातिकोरपानुपमापरि उत्तरपरानुर- सचिः। परंतरपा कारगायनाधिः प्याकम्यापमानुपाध्यारिसमी माया प्रतिरोधारेग निधनमायरी कार्य करणयार्थ प्रक् गोलापीप सामानन मता साधक भूगम fOMATIT ॥२॥ Patna me Rahul in कार: E-MAnt Team দাগহী। নয়া মুনমুশম্যায়ে ॥ ৭১ মূত মূলধুখীন শুনাখা : বখা যথাযথম্বই (1) যথার্থ বর্ষ अतिसंहरतो देधोपटभानुरटमत् ॥ .॥ পল কাপাধ্যামবিধবা aিবিগ ডিবিধি বিঘন: সবথোৱালপাৰু যমন সুস্বাগংমাসামি।যবিবুয়াশা, দুষমাশrশত্যনিবন্ধ বুধবদ্যাসাবামেলাবিঞ্চিাখ সিমীতাপাদন স্থিতি নিলাম সিদিখাবি খাযখীনিয়ম্যাসান্যস্ম্যাশিয়া। দেশ ধাধিনাগৰিঘনিষা। ষ ধুলাবাথান বা খালােমা হামা৫োষান্তাহাহাৱনানয়মাবলমাঘমারা যন্ত ধানমমিদা নখ সাদা রস: সলিন্যে। বাকি দু'ল- সিথাও শিখিধায় যুগাল বাহিনুমান মানসিক শিল্প সব। মাখা ৫ সিথিন ব্যাগোয়ান ই বখা-নলৈ; মেয়ে: - সাঁথি সাথে যেমন বাধ সাহিনা মানব সিকাসাসুম বিল। a f ফুল বাইকাসপি সুস্বা, সর্দিাথ বিকিশিনশা খিনি হাসবিহরমী গং স্।ে tr;ংসুখে থ লেপ, দাস: খিলিংমা:। সাধাৰণ হৈ ধৈলা দিল না। বাংলা গান লঘিষাগুৰুসংসাবণ সংক। মনি সিন্ধান্ত বা মানবাধি লংগ শহংগা মা বিধায়ান। বা ছাল বাই ১ {*,' মনিষাংসা au: { বল rি - f১৮+ । একাংশধৰণ। যখনৰামগনের নে: ফখtr* *** সি যথাযোগ্য নিয়ন্নাফিস। যা ** ** মালা। খামিস মামলা নি? : ?? :} যাহত সৈ। গাষি মননশম শংশাকা বা শাখা।খানী থানা «» '৯৬৬ ২। হয়খে বংশ যা বগল {{t: * * * মন বৰং : কাজ * শখ ? শং। ad , যা ॥ ॥ * * * * এ খবৰ খ ম t' : *** * গল্প {} #t্য ও এ!,, : { ** 'ণ'৯৭২ ৫. ক " "ম। *** *** सनातनजैनग्रंथमालाया- न सर्वेपो । तथा चेश्वरकृतैः कार्यः कार्यत्वादिति हेतुर्व्यभिचारित्वान सर्वकार्यागामीश्वरनिमित्त साधयेत् । नच सकलप्रकारवर्णादिवाचकप्रपंच जिज्ञासमानः कश्चित्यतिपाद्य एव न संभवतीति यत्तु युक्तं सर्वज्ञवधन स्याप्रतिग्राहकत्वप्रसंगात् । तत्समवे च सर्गे सर्गे सकलवर्णादीनां प्रणेतेश्वरोऽनुवादक एव स्थान् न पुन- रुत्पादक. सर्वदैवेति सिद्धं ततोऽनेक एव सर्वज्ञोऽस्तु किमेकेश्वरस्य कल्पनया यथा चैको नवमिति वदति तदेवान्यः पुराणमित्यनेकसर्वज्ञकल्पनायां व्याघातात् वस्तुव्यवस्थानासमवस्तकस्यापीश्वरस्यानेकमर्ग कालप्रवृत्तावनेकोपदेशाम्यनुज्ञानात् । तत्र पूर्वस्मिन् सर्गे नवमिन्युपदेशीश्वरेण तदेवोत्तरस्मिन् सर्गे पुराण- मित्युपदिश्यते न पुनरेकदेव नवं पुराणं चैकमिति व्याघातासमये कथमनेकस्यापि सर्वज्ञस्य कालभेदेन नव. मिति पुराणमित्युपदेशतस्तत्त्ववचनव्याधातः ? इत्यटमनायकेश्वरकरसनया तत्साधनोपायासेमवात् । सोपायसिद्धस्तु सर्वज्ञोऽनेकः प्रमाणसिद्धः निरतकालोच्छन्नस्य परमागमस्य प्रवधेनाभिव्यंजकोऽनु. वादक इति प्रयत्नानंतरमभिव्यक्तेः कथ चित्प्रयत्नानंतरीयकन्यं कथंचियोरुपयत्वं साधयेत्-तथाहि- परमागमसंतानमनादिनिधनक्रमं नोत्पादयेस्वयं कश्चित्सर्वज्ञोऽसर्वत्रंदिवत् ॥ १॥ यथैकः सकलार्थज्ञः स्वमहिम्ना प्रकाशयेत् तथान्योऽपि तमेवं चानादिः सर्पज्ञसंततिः ।।२।। सिद्धा तत्प्रोक्तशब्दोत्थं श्रुतज्ञानमशेषतः प्रमाण प्रतिपचन्यमदुष्टोपायजन्यतः ॥ ३॥ ततो बाह्यं पुनधा पौरुषेयपदक्रमात् जातमापदनाचि समासव्यासतान्वितान् ॥ ४ ॥ तत्रार्षमृपिभिः प्रोक्ताददुष्टैर्वचनक्रमात् समुद्भूतं श्रुतज्ञानं प्रमाणं बाधकान्ययात् ॥ ५ ॥ अनार्य तु द्विधोदिष्टं समयांतरसंगतं लौकिकं चेति तन्मिथ्या प्रवादिवचनोद्भवं ॥६॥ दुएकारणजन्यत्वादप्रमाणं कयं च न सम्यग्दृष्टस्तदेतत्स्यात् प्रमाणे मुनयार्पणात् ॥ ७॥ नन्वदुष्टकारणजन्यत्वेन शूतज्ञानस्य प्रमाणत्रसाधने चोदनाज्ञानस्य प्रामाप्यं स्यात् पुरुपदापरहिता- याचोदनायाः सर्वथाप्यपौरुषेयजनितत्वात् । तदुक्तं- चोदनाजनिता बुद्धिः प्रमाणं दोपवर्जितैः । फारणैर्जन्यमानत्वालिंगातोश्याधुद्धिवन् ॥ १॥ तदेतदुक्तं- गुणवत्तारणजन्यत्तस्यादुष्टकारणजन्यत्वशब्देनामिप्रेतसात् लिंगाप्तोम्यक्षयुद्धिा तथैत्र पत्तेः । न हि लिंगस्यापौरुषेयत्वमदुएं साध्याविनाभायनियमानश्चयास्येन गुणेन . सेः । तथाप्रोक्तरविसंवादकत्वगुणेन गुणवस्त्रस्य तथाक्षाणां चक्षुरादीनां नैर्मल्याyिन ननु चादृष्टवं दोपरहितत्वं कारणस्य तच कचिदोपविरुद्धस्स गुणस्य सद्भावात् । निवचने कचिरोपकारणभावात् । यथा चोदनाय तदुक्तं-- शम्दे दोगेन्द्रप्रस्तावक्वीनामिति स्थितं सदभावः कचिचावद्गुणापतृकत्वतः ॥ १॥ सदगुमेरपटानां शदे संक्रोन्यसंभवान् पदा धनुरभावन न स्पषा निराश्रयाः ॥ २॥ तदप्यमारं सर्वत्र गुणामावस्यैव दीपवरणात् , गुणमझावस्दैव पादोपप्रतिरमावस्य तम, अन्यथा प्राविषयपविगेधान्। गुणानुकवस्य हि दोररहितस्य वस्तुपसरप पया गुनोपयो: सहानवासान युपत ' रागमोहादिखनुनौगातयामिया पिसवानदमावत्मका मयभिधानहेलदो गुगा इनि " .41 । स्मृतिशाम्राना नागे गुजवनका तामगुणाभावात् । निदाए मंमारनार देदम्य गुणवम पुम्य पापसाभार.५। ५५ . U H प्रमाणपरीक्षा। निर्दोषतामस्य माधयेत् तपासौ गुणवानपि-अगुणवत्तामिति न वेदो गुणवान्नाम । यदि पुनरपौरुषेयत्यमेव प्रगतदानादिम्टेमव्यवहारस्यापि गुणपत अपीरुषेयत्वाविशेषात् । नादुष्पा चौदना पुंसोऽसादगुणवतः सदा सल्याख्यातः प्रबन्कुर्वा म्हेक्षादिव्यवहारवत् ॥१॥ तपा यजनितं ज्ञानं सन्नादृष्टनिमिचर्ज सिहं येन प्रमाण स्यात् परमागमत्रोधवत् ॥२॥ घेदस्य पोरपेयस्यास्विमस्य चिरकाटतः सर्वहन रिना कधिमोतीदियार्थदक स्याद्रादिना तु सर्वजसंतानः स्यात्प्रकाशक: परमागमसतानस्मोम्निस्य कथंचन सर्वमाराकभाषाय तहसधियदिभिः प्रकायो प्वनिम्तो मर्षभाषाखमायकः ।।५।। ताप्रमाणे वतमान परोक्ष सिमंजसा भएकारणोदतेः प्रत्यक्षवदिति स्थित ततः पूर्ण अन्यक्ष परोक्षं पति है एवं प्रमाणे प्रमाणातराणा सपाटानामप्यत्र प्रदान् नि सपा- विप्रतिरोधनिराकरणमनव स्वरूपाविषतिपत्तिनिराकरणान् । रिपविप्रतिपतिनिरापरणार्थ पुनरिदमभिधीयते-ध्यपर्यापारमक: प्रमाणविषयः प्रमाणविषयकाय. भानु सक्षविषयेण लान, अनुमानादिविषयण व सामान्यन माभिधार निगम तपाप्रतीभावात् । न हि प्रत्यक्षतः सटाणे पर्यापमा समामिपरभामहे । नाप्यनुगाना मा. पदम्पमात्र विशेषमात्रमित्र प्रतिपमहि सामान्यविशेषायनो दम्यपर्यायामकरय जायनरपो वर्तमानस्य परमारे अन्यथामियानुत्पतेः । न हि पक्षणमझियासग मामा सामान्यान् ! मच तर समयोगएचे भवतः परिणामामाशत् । ममाययोः परिणामेन म्यगई. भामरणामिनः क्षणिकाए निलस्य च तदिरोनिदे. प्रसिद्ध व मागम्पनि नि বিব হামা বা সমান কম দাম মালংঘ ঘোযিশাইয়ােকাৱা হয়। हिणः साक्षस्य गुनयताभिरपेशव पुर्णपातात् । तत म तणानेक: AAP हर माणविलय तोरातः । अतःसिसो म्यापारमार्थः प्रमाणस्वति तदनिकालनासः ।
No text on this page.
৭; , ডঃ ২ পgr" strণা পশখ মণি বৰা বিমান হামলা। fংংধঃবস.:- মালব: মাৰিবষয়- সপ ' ২৮, বিশাল খান নামিন্যাধি ন শৰ *লা। ৫ : ল সা মামা। মানােনা যদি ঃ মেখ সব কাৰণে সামাৰ সমাধাণ: মৰমণৰ খ গ ঘদ্বিানু। ৫ লং দেখবৰু পৃষধ। সখ শ : যায়। এসময় বাংলার গান - খাদিমন: সব ঠিক খ ২২ ২ ২ দশমিনি বার বই'হামাই দিৰ ব্যাখা খা মন ৪ লাম মালার যথাশিমালস্ কহােমfল. এবষক মুনশাগত দশা। বল হ স নখিলানষাদ; মাখন লালু। শপ এমজেখলাব (মা: জf Fযায্যম: সনালরি মিসিখানি। ধাপনি মাশৎ-শই ঘখিদমান খ মমালাকাতয়াঘাষণাই'। troালাহাৰণে মাওলানার হদি না বামনাগমনা সালামের fi: মালখান বাবলামশ, অবধা লাখোমাখবিধা চা- যাননিমাম সালাহল মশাগলে ললিথ হাদিসমিথান বয়ারি বিয়ে মালমো: মমতায় না থা। ধােন মমাল বানাণী দাস- ‘। বাণিবিয়ানিব, দু মাথাধন বাধা। নে কথা বলাধবি মলিনি: সব বাংলবৰখাৰু। ঘরের বন্য প্রাথমিলন অানপিবি- সাধাৰা, (পাবাল। নখ লিঃs ণবনশান বা ফিফচ্চিহারামবী। মা- साधनामागाहाननिसिभ नि,मयुक्त भानुदानावस्यायामव्याभिषमाणस्य प्रमाणशक्तीरसाधन সদাগ যথাবিবাদ খানেন? এখা। মামি বিগত &ি মাল নন? হ্যাঘব না নস। {। ৭। " -
No text on this page.
७९ प्रमाण wिorm girat-HTRmमति मधेशे गुणरामाम । पदि पुनरपौरुषेयरमेर परिणा-मायाविरोधात । माया पोरगा ' मोगुणात सदा माल्यारपात: प्रगर्मा शामिलामन् ॥१॥ सा किन समानुपानिमित्त मि पेन प्रमाण या परमागमत्रोत्रम् ॥ २ ॥ पाप पोरपंपाचोरिरमाय चिरफारत: पीन बिना इसिमोसतातोदिया स्पादिना सांतान. याप्रकाराकः परमागमतानस्पोरिमाप पंधन ॥४॥ गर्षभानुभावाय रासधियतिभिः प्रफार गनिम्नो सर्पभापापभावकः ॥५॥ तप्रमाणं शतानं राक्ष मिसमंजसा অনুধাংলাদে: ম্যাধিষি বিশ ततः सून्हें प्रत्यार परोक्षं पीत है एव प्रमाणे प्रमाणातराणा सफटानामप्यत्र संग्रहात् इति संख्या বিমসলিনাকামনৰ ভৰিমবিধিনিয়ম। दिनपविशतिविनिराफरणा पुनरिदमभिधीयते-दम्पार्यायात्मकः प्रमाणविषयः प्रमाणविषयवान्य- भानुमतेः भन्यविषयण म्वरक्षणेन, अनुमानादिविषपण च सामान्येन हेतोर्व्यभिचार इति न मंतव्य तथानीयभावात् । न हिमत्यक्षतः पटभर्ग पर्यापमा सन्मात्रमिवोपलभामहे । नाप्यनुमानादेः सामा- म्पदम्पमा विशेषमात्रभित्र प्रतिरक्षमहि सामान्यविरोशमनो दव्यपर्यायात्मकस्य जात्यंतरस्पोपलन्धेः मवर्तमानस्य च तस्याः पन्यधामियानुपः । न हि सरक्षणमक्रियासम प्रमयोगपविरोधात् सामान्यपन् । नच तत्र कामपोगपये संभवतः परिणामाभावात् । क्रमाकमयोः परिणामेन व्याप्तस्वात् सर्व- पाप्परिणामिनः पिकस्य नियस्य च तनिरोधसिदे. प्रसिद्ध छ सामान्यविधात्मनि पानि तदंशमात्रे विशेपे सामान्ये या भवर्तमानं कथं प्रमाणं नाम प्रमाणस्य यथावस्थितवस्तुमहणलक्षणतात् तदेकदेशमा- रिणः सापेक्षस्य मुनयत्तानिरपेक्षस्य दुर्णपस्तान् । तत एव न तद्विषयेणानेकातः साधनस्य स्यात् । तत्र प्रमाणविश्पतस्य हेतोरमातेः । अत.सिद्धो इम्पपर्यापारमार्थः प्रमाणस्येति सद्विप्रतिपचिनिपत्तिः । फलविपतिरतिनिहरप प्रतिपाचते-प्रमाणात्पलं कथचिदिनमभिनं च प्रमाणफटत्वान्ययानुपपत्तेः । हानोपादानोपेक्षाबुद्धिरूपेण प्रमाणमटेनानेकात इति न शंकनीय तस्याप्येकप्रमात्रात्मना प्रमाणादभेद. सिद्धे प्रमाणरिणतम्येशात्मनः फटपरिणामतात, अन्यथा संतानतिरषत्प्रमाणफटभावविरोधात् । साक्षा- माननिराविलक्षणेन प्रमाणादभिन्न प्रमाणफरेन व्यभिचार इत्यप्यपरीक्षिताभिधान तस्यापि कचिप्र. मागादप्रसिद्धः प्रमाणालयोनिशक्तिसाधनविरोधात् । करणसाधन हि प्रमाण सार्धनिती साधकतम लान् । स्वार्थनिजीतिरदाननिति, पल भावसाधन सम्साध्यत्वात् । एतेन कर्दमाधनात् प्रमाणाकवि- दूदा प्रतिपादित. तस्य स्नाती तयात् । स्वतत्रस्य च कर्तृत्वात् स्वार्थनितिस्तु अमाननिति खभावाया. क्रियावात् । नच क्रियादियावतोऽर्थातरमेवानधातरमेर वा क्रियाकियावावाविरोधात् । भार. साधनास्त्रमाणादज्ञाननितिभिनेति,अयुक्त प्रमातुम्दामीनावस्थायामध्याप्रियमाणस्य प्रमाणशक्तीसाधन प्रमाणस्य व्यवस्थापितत्वात् तस्याज्ञाननितिफलतासभवान् । स्वाध्यामिनी म्याप्रियमाण हि प्रमाणमा जाननिति सापयेत् नान्यथा भनिप्रसगात् । तन सूक- ८० প্রবারনাধা- प्रमाणात्कचिद्रिनामिन फलमिनि तमस्तस्य सर्यया भेदे याधकाचनात् । अभेदवल्मस्या प्रमाणलव्यवहार इत्यानीतिकावन परमार्थतः खष्टमिद्रिविरोधात् ततः पारमाणिकप्रमाणं फलं चटसिदिलणमभ्यनुज्ञातव्यं । ततःपुरुषार्थ सिद्धिविधानादिति संक्षपः। इति प्रमाणस्य परीक्ष्य रक्षणं विशपसंख्याविषयं फलं ततः प्रयुष्य तत्त्वं विशुद्धदृष्टयः प्रपातु विद्यास्टमिटमुचः॥१॥ इति श्रीस्यावादविद्यापतिश्रीविद्यानंदस्वामिविरचिता प्रमाणपरीक्षा समाप्ता।