·No text on this page.

·श्रीलब्धिसूरीश्वर-जैनग्रन्थमालायाः शित्तमो मणिः [३०] आत्म-कमल-लब्धि-लक्ष्मण- सूरीश्वरेभ्यो नम श्रीश्रुतस्यविराचार्यदेव-श्रीजिनसुदरसूरीश्वरेण विरचित. ॥ श्रीदीपालिका-कल्पः॥ 卐 नव-स्मरणानि गौतमखामिरासश्च ) एतस्य प्रन्यस्य सयोजक सशोधकश्च पू मुनिराज-श्रीहेमेन्द्रविजयजी-महाराज' श्रीसधप्रदत्त-द्रव्यसाहाय्येन प्रकाशिका, श्रीलब्धिसूरीश्वर-जैनग्रन्थमाला. मु० छाणी (जील्ला- वडोदरा) संचालक-चदुलाल जमनादास शाह म मूल्यममूल्यम् 5 क्राइस्टाब्द-१९५२ धीर-स० २४७९, विक्रम-स० २००९

·UENG
साला
दीपालिका-
कल्प:
॥१॥
Printed by Laxmibai Narayan Chaudhari, at the Nirnaya Sagar Press, 26-28 Kolbhat Street, Bombay 2.
Published by Chandulal Jamnadas Shah, Cheni, Baroda.
॥१॥

·TV 3, 2012 ગ્રન્થકારનો-પરિચય અને પ્રાકથન, અથ શ્રુતભક્ત વિદ્ધજ્જનોના હસ્તકમલમાં આ ગ્રન્થ મુક્તા સહર્ષ થાય છે કે, દરાપુરા, છાણું, સુરત, આદિ જુદા જુદા જ્ઞાનભંડારોમાથી હસ્તલિખીત પ્રતો ઉપરથી આ ગ્રન્થ તૈયાર કરી છપાવવા ઉદ્યમશીલ બનતા ભવિતવ્યતાના કારણે કેટલા વર્ષો થયા વચમા અટકી ગયો હતો જે આજે પૂર્ણ થઈ બહાર આવે છે ગ્રન્થકારનો-પરિચય–આ ગ્રન્થકારની જન્મભૂમિ, જાતિ, દીક્ષાસમય, પરિવાર, પ્રશસ્તિના અભાવમાં વિશેષ જાણી શકાતું નથી પરંતુ ગુયોગ ગુરૂપરા, આચાર્યપદ, અન્ય ગ્રન્થોવી તથા અન્તમાં આવતા જે ૪૩૬ થી કત્તનો સમય ૧૪૮૩ અને ગુરુ-શ્રીતપાગચ્છાધિપતિ પૂ. શ્રી સોમસુરસુરીશ્વરજી મ. ના શિષ્ય પૂ શ્રી જિનસુદરસૂરીશ્વરજી મા આ વસ્તુ માલમ પડે છે હવે અન્ય ગ્રન્થમાથી–ત્રીસમસુદરસૂરિજી માવિસ૧૪૩૭ મા શ્રીજ્યાનદસૂરિ પાસે દીક્ષા લીધી, વિ. સં. ૧૪૫૦ મા શ્રી ઉપાધ્યાય થયા, અને વિ. સં. ૧૪૫૭ માં શ્રીદેવમુંદરસૂરિજીએ તેમને આચાર્યપદ પદવી આપી પોતાના પટ ઉપર સ્થાપન કર્યા, વિ. સ. ૧૪૯૯ મા તેઓ સ્વર્ગવાસી થયા, તેઓશ્રીના વિદ્વાન ઘણા શિષ્ય પૈકીના આ શ્રીદીપાલિકા-કલ્પના કર્તા શ્રીજિનસુદરસૂરિજી મા પણ હતા, હવે જૈન સાહિત્યનો સંક્ષિપ્ત ઇતિહાસમાથી પાને-ક્લપ પરથી “ગુણરાજ નામના શ્રાવકે પ્રથમ સત્ર ૧૪૫૭ બીજી સ. ૧૪૨ મા શ્રી રેવતાચલ મહાતીર્થ યાત્રા કરી અને ત્રીજી ૧૪૭૭ મા દશ-દવાલય સહિત પૂ. શ્રીગોમસુંદરસૂરિજી માને સાથે લઈ પાતશાહના ફરમાન મેળવી એક મોટા સંઘપતિ તરીકે શ્રી વિમલાચલ-તીર્થની યાત્રા કરી મધુમતિ પુરિ (મહુવા) આ સઘપતિએ ઉત્સવપૂર્વક શ્રીજિમુદાર વાચકને સૂરિપદ અપાવ્યું” વળી શ્રાવિધિ પ્રકરણના ભાષાન્તરની પ્રશસ્તિમાં પણ પૂ. શ્રીરત્નશેખરસુરિજી મા લખે છે કે-“પુITI - frનપુરા ! અર્થ તપશ્ચર્યા કરવાથી એકાગી (એક વડીયા શરીરવાળા) છે છતા પણ અગીર અગના પાડી ચોથા શિષ્ય શ્રીજિનસુંદરસૂરિ થયા ·શ્લોક ૮ ની ટિપ્પણીમાં ભિક્ષુક-કમકને સોપારડનગરમાં દીક્ષા આપી એ લખાણ-છાણીમાં શ્રીકાન્તિ વિમા ના હસ્તલિખીત દીપાલિ- दीपालिका- કાકલ્પમાંથી લીધેલ છે, જ્યારે પૂછશ્રી હેમચંદ્રસૂરિ મા ના પરિશિષ્ટ-પર્વ સર્ગ ૧૧ પાને ૬૩ માં કૈશામ્બી નગરીમાં દ્રમક-ભિક્ષુકને દીક્ષા આપીને कल्पे સંપ્રતિ-રાજ થયા. તત્ત્વબહુશ્રુતગમ્ય. | 8 || અનાદ્યનંત કાલથી શુભાશુભ કર્મના યોગે ચતુર્ગતિમાં પરિભ્રમણ કરતા જીવોને સર્વથા કર્મો ક્ષય અને મોક્ષસુખની પ્રાપ્તિને માટે જ્ઞાન દર્શન-ચરિત્ર એ પરમ આલબન છે, આત્મા અદ્યાપિ ભવાત કરી શક્યો નથી. એમાં જે કોઈ કારણ હોય તો તે સમ્યફ-જ્ઞાનની પ્રાપ્તિનો અભાવ છે, તેથી તે જ્ઞાનની પ્રાપ્તિ અને ભક્તિ માટે આ શ્રીદીપાલિકા-કલ્પને પ્રારંભ કરેલ છે. વિશેષ કુટનોટાદિમાં આવતાં જીઆર, બહોતેર બીલો, દશપ્રકારના કલ્પવૃક્ષ, શ્રી વીરભગવાનથી લઈ ભાવી તીર્થંકરદેવોના જન્માક્તર, તથા જીવોના મતાન્તરો, ગન્ધાન્તરોથી ઉપલબ્ધ કરતાં અનેક મતાન્તરોને લેઈ નિશ્ચય પૂર્વના મહાન પુરુષો પણ જે વસ્તુને નિર્ણય-રૂપ કરી શક્યા નથી, તે મારા જેવા અર–આલ–પંગુ મેરુપર્વતના ઉલ્લંઘનનું કાર્ય શી રીતે કરી શકે ? અર્થાત્ નજ કરી શકે. છતાં શુભ કાર્યમાં યથાશક્તિ ઉદ્યમ કરવું જોઈએ એ ન્યાયે ત૬ કાર્યને કરતાં સુશક્ય અને URી લભ્ય વિશેષ ગ્રન્થો આદિના અભાવમાં વસ્તુ તૈયાર કરી કરવા છતાં અનેક ત્રુટીઓ રહેલ છે, અને મારે પણ આ કાર્ય પ્રાથમિક હોવાથી શુદ્ધિ ખલનાદિને સુસજ્જનો હંસ ચંચુ-ક્ષીર ન્યાયે ગુણ ગ્રહણ કરે. મારા જેવા અલ્પમતિ-સ્વસ્થ પ્રેસદોષ અને શ્રીવીતરાગદેવની આજ્ઞા વિરૂદ્ધ લખાયેલ હોય તેનો હું મિચ્છામિ દુકકડે દેઈ અનેક ગ્રન્થનિર્માતા કવિકુલકીરિટ વ્યા વાપૂ. આચાર્ય દેવેશ શ્રીમદ્ વિજ્ય લબ્ધિસૂરીશ્વરજી મહારાજને મારા ઉપર ઉપકાર સ્મૃતિપથમાં લઈ આ તૈયાર કરેલ શ્રીદીપાલિકા-કલ્પરૂપ-ગ્રન્થ હરતકમલમાં સમપ કૃતાર્થ જાઉં એજ. શ્રીનાથ સ્વામિપ્રાસાદસ્ય પ્રતિષ્ઠા-દિને મુ. સીસોદરા (નવસારી) લી. વિ. સં. ૨૦૦૮ મહા-ગુદ-૬ શુક્રવાર મુનિ-હેમેન્દ્રવિજય प्रस्तावना ग्रन्थकारनो सामान्य परिचय संप्रति- पूर्वजियं मतान्तर प्रकाशननु निमित्त 1 - - - - - -: વધારો : તો૦ ૧-૨-૧૯૫૨ || ૨ | ngõ sĩ

·No text on this page.

·CUCU Puc दीपालिका- પૂo મુનિરાજ શ્રીહેમેન્દ્રવિજય મા તથા પૂo મુનિરાજ શ્રીગુણભદ્રવિ૦ માતા ના અધ્યક્ષતામાં શo લાલચંદ અનરાજજી- નાણાપેઠ પૂના-સીટી (મારવાડ-શવગંજ) વાલાએ વિ. સં. ૨૦૦૬ ના માગશર મહીનામાં પૂના-લશ્કર-સોલાપુર-બજારમાં શ્રીઉપાધાન-તપ કરાવેલ તે વખતે થયેલ આદિ રકમોની શુભ-નામાવલી आर्थिक सहायकोनी' कल्पे || ૨ | नामावलि નામ ગામ નામ ગામ ૧ર૪ત્રા શ્રીઉપધાન તપમાં જ્ઞાન પૂજનનાં સોલાપુર-બજાર પ) શાહ વાલચંદ લખમીચદ પૂના-સીટી ૩૫) શાહ લાલચંદ અનરાજજી છાજેડ- નાણાપેઠ-પૂના-સીટી ૧૫ શા મીસ્ત્રીમલ મગનીરામજી ભવાનીપેઠ-પૂના-સીટી ૧૫) શા ભીખાભાઈ મોતીચંદ બીલીમોરા ૧૧ શાo જેચંદ કરશનજી પૂના-કેમ્પ ૧૧) શા બદરાજ પુનમચંદજી ૧) શાહે ફોજમલ વરધીચંદજી (મારવાડ-દંડા) ૧૧) મેતા-રંગરાજ જેરાજજી (મારવાડ-ચાણોદ) ૧૧) ગુલાબબેન ૧) શાતા પોપટલાલ સાકરચંદ પ શાહે દેવીચંદ પરતાપજી પક શાહે હકમીચંદ જીવાજી પછ શાહે પ્રેમચંદ સરીચંદ પ હસ્તબેન ઇ મોહનબાઈ મારવાડ-મુંડારા કોલવડા સદાશીવપેઠ પૂના-સીટી નારાયણપઠપૂના સીટી મારવાડ-લાપોદ ઘાણેરાવ શિવગંજ પૂના-સીટી || ૨ છ મેનાબેન ·મુખ્યતયા ભવિષ્યમાં થનારા તીર્થંકર-દેવોના નામ સૂત્રાદિમાં ફેરફાર દેખાતા નથી, છતા શ્રીસમવાયાગસૂત્રના મૂલમા તથા શ્રી પ્રવચન- સારોદ્વારમા શ્રીસમવાયાગસૂત્રના આવતા સાક્ષીપાઠમા-૧૯મા અનિટી, (અનિવર્તિ) ૨૧-મા વિમય લીધો છે, અને ચોવીશમા ભજિન सीधा नथी, मेट वीस तीर्थ४२-४वोना नाम थाय थे वे श्रीसमपायामसूत्रना भूखभा तथा-मापान्तरना भूदार्थभा-"मर्वभावविद् रिनेश्वर १२" भा सीधा तम श्रीप्रपयनसारोद्धारमा मापता श्रीसमवायागसूत्रनो साक्षीपाठमा पशु-" यथा-महापउमे १ मुरादेवे, २ मुगसे ३ य सयपमे ४ । स वाणुभूइ ५ भरहा, देवगुत्ते ६ य होकवह ॥ १॥ उदए ७ पेदारपुत्ते ८ य पोहिले ९ सयए १० इय । मुणिसुन्यए ११ अरहा, सम्वभारविऊ १२ निणे ॥२॥ | अममे १३ निकमाए १४ य निप्पुलाए १२ य निम्ममे १६ । चित्तगुत्ते १७ समाही १८ य भागमस्सेण होक्पह॥३॥ सपरे १९ अनियही २० य विवाण (विजय) २१ विमले २२ य देवोवाए २३ भरिहा अणतविजए २४ इय ॥ ४॥" "सम्वभावविऊ" मारमा वयोवीशनो मे रेख छ हवे- "मध्यभावविऊ" मे स्वतत्र तीर्थ ४२ तरी नाम नथी परन्तु "निणे" शमनु विशेष छ, भने “सन्वभापविऊ ' स्वतत्र तीर्थ४२-नाम समे तो "अमम" से तेरमा तीर्थ२ थाय छ भने माम "अमम" से मारमा तीर्थ२ तरी मधामा मसी नय छ पक्षी सायो-शमा श्रीमभयायामसूत्रना आता साक्षी ५४म!-" समवाया सूत्रे तु-महापउमे : सुरादेवे २ सुपासे य ३ सयंपमे ४ । स रानुभूनी ५ भरहा, देवगुत्ते ६ निणुत्तमे ॥२ (१)॥ उदए ७ पेढालपुत्ते य ८, पोहिले ९ सतएति य १० । मुणिसुष्वते य अरहा ११, सधभावविदू निणे ॥ ३ (२)॥ मममे १२ गिक्सा य १३, निप्पुलाए य १४ निम्ममे १५ । चित्तगुत्ते १६ समाही य १७, भागमेस्साए होरखई ॥ ४ (३)॥ सवरे १८ अणिमट्टी य १९, विनए २० विमलेति य २१ देशेववाए २२ अरहा, अर्णतविरिए २३ भद्देति य २५ ॥ ५ (४)" मद्देति मा शहथी भनिन २४ मा मही सीधा छ, भने योवाशनो मेव रेव छ, भने मात्र पाए "सवभावविदू" शम्-थी मारमा सिल तरी सीधे नथी तमा श्रीप्रपयनसार- द्वारे पशु भनिन आवे छे भडे-"देवत्रिण २२ भणतविरिय २३ भद्दजिर्ण २४ भाविभरहमि ॥ २९५ ॥" હવે-પ -પાછળના કોષ્ટકમાં ૧૯ મા યશોધર, ૨૧ મા મલ, અને ૨૪ મા ભદ્રજિન લીધા છે, બીજા બધા બરાબર છે. વિશેષ કોષ્ટકથી જાણું શકાય છે STS r

·No text on this page.

·૧૮ ૨૧ ૧૪ ૧ 13 સવર મેલ થી; १२ ૧૯ ૨૦ મુનિસુત અમમ નિષ્કવાય નિપુલાક નિર્મમ | ચિત્રગુપ્ત સમાધિ યશોધર | વિજય (૧)J દેવકી કુબ સત્યકી | બલદેવ | તુલસા રોહિણ, રેવતી | શતાલી દ્વિપાયન કર્ણ સત્યકી વાસુદેવ રોહિણી સુલસી ભયાલી કીપાયન ૨૨ २३ ૨૪ દેવ અનતવીર્યભદ્રજિન સ્વાતિ) અબડ અમર નારદ દામડ II (૨) ૨. D નારદ અબડ 2 D. . 2) સુલસા | રોહિણી કિપાયન કૃષ્ણ નારદ અબડ અમર * 2) સત્યકી કર્ણ અમરવ 2) . =. ) 2) 2) દે છે અમર ) 2) p. ) D સ્વાતિ શુક્ર 2) ક n . મ છે (૮)/ સત્યકી બe| રોહિણી રેવતી | ગવાલિ | ગાગલી દ્વારમદ | સ્વાતિ 2) બલદેવ ગાલિ . ) » 3. (૧૦) ગવાળી ગાર્ગલ અમદા ચકી D PVPNP12 . S CUCUCCU ·दिपालिका- कल्पे भविष्यमां थनारा श्रीतीर्थक- 'र-जीवोना • मतान्तरो ॥५॥ अने सा- क्षीपाठ. ભવિષ્યમાં થનારા તીર્થંકર-છ સંબન્ધી-શ્રીસમવાયાંગસૂત્રના મૂલમાં આમ સામાન્યથી તીર્થકર જીવોની સંખ્યા ગણતાં ૨૫ થાય છે, અને શ્રીજૈનધર્મપ્રસારકસભાના તરફથી બહાર પડેલ શ્રીસમવાયાંગસૂત્ર-મૂલ અને ટીકાના ભાષાંતરનાં મૂલમાં ૨૫ તીર્થકર જીવોના નામનિર્દેશ છે, જ્યારે ભાષાંતરના મૂલાર્થમાં-૨૦માં તીર્થંકર-જીવ “કૃષ્ણદીપાયન ૨૦” ભેગા લઈ અને ૨૩ માં “દામૃત ૨૩” જુદા લઈ ચોવીશને મેલ કરેલ છે. શ્રીસમવાયાંગસૂત્રને મૂલ પાઠ, સૂત્ર-૧૫૯ મૂલ-ગાથા. તથા ભાષાન્તરના મૂલમાં, આ પ્રમાણે છે. સાક્ષી પાઠ– "एएसि गं चउव्वीसाए तित्थकराणं पुन्वभविया चउवीसं नामधेजा भविस्संति, तंजहा-सेणिय सुपास उदए पोटिल्ल भणणार तह दढाऊ य । कत्तिय संखे य तहा नंद सुनंदे य सतए य ॥ ७७ ॥ बोद्धव्वा देवई य सच्यइ तह वासुदेव बलदेवे । रोहिणी सुलसा चेव तत्तो खलु रेवई चेक ॥ ७८ ॥ ततो हवइ सयाली बोद्धव्वे खलु तहा भयाली य । दीवायणे य कण्हे तत्तो खलु नारए चेव ॥ ७९ ॥ अंबड दारुमडे य साईबुद्धे य होइ बोद्धन्वे । भावी तीत्थगराणं णामाई पुचभवियाई ॥ ८०॥" હવે ભાવલોકપ્રકાશચન્થમાં શ્રી સમવાયાંગસૂત્રનો ઉદ્ધત સાક્ષીપાઠમાં ૨૦ અને ૨૧ માં દીપાયન અને કૃષ્ણ બે જુદા લીધા છે, અને ૨૩ માં દારૂમડ શબ્દ નથી અને ૨૪ નો મેલ કરેલ છે. સાક્ષીપાઠ– "सेणिम १ सुपास २ उदए ३ पोहिल अणगार ४ तह दढाऊ ५ अ । कत्तिा ६ संखे अ ७ तहा नंद ८ सुनंदे ९ अ सयए अ १० ॥१॥ बोद्धव्वा देवई चेव ११ सच्चइ १२ तह वासुदेव १३ बलदेवे १४ । रोहिणी १५ सुलसा १६ चेव तत्तो खलु रेवती १७ चेव ॥ २ ॥ तत्तो हवइ सयाली १८ बोद्धव्वे खलु तहा भयाली य १९ दीवायणे म २० कण्हो २१ तत्तो खलु नारए चेव २२ ॥ ३॥ अंबडे २३ तहा साईबुन्द (चरमे ) म २४ होइ बोद्धव्वे । उस्सप्पिणि आगमेस्साए तित्थयराणं तु पुन्वभवा ॥ ४ ॥” इति, प्रवचनसारोद्धारेऽप्येवं दृश्यते, किं चात्र वासुदेवजीवस्त्रयोदशजिनः प्रोक्तः, अतकृत्सूने तु द्वादशस्त- दुक्तं-"भागमेस्साए उस्सप्पिणीए पुंडेसु जणवएसु सतदुवारे नयरे बारसमो अममो णाम भरहा भविस्सइ" त्ति, अन द्वादशतीर्थकरोत्पत्तिः साधिक- पोडशाब्धिव्यतिक्रमे स्यात्, विमलजिनस्थानीयत्वात्तस्य, ईयांश्च कालो नारक भवायैश्चतुर्भिर्भवैः पूर्वोक्तः सुपूरः स्यात्, त्रयोदशजिनस्तु वासुपूज्यस्थानीयः, तदुत्पत्तिस्तु साधिकषट्चत्वारिंशदन्धिव्यतिक्रमे, तावान् कालस्तु पूर्वोक्त वैर्दुप्पूरो वासुदेवजीवस्येति ध्येयं ॥ अत्र चैतेषां पक्षाणां विसंवादे बहुश्रुताः सर्वविदो वा प्रमाणमिति ज्ञेयम् ॥ ये च नोक्ता व्यतिकरा जिनानां भाविनामिह । केचित्तेऽत्यन्तविदिताः केचिच्चाविदिता इति ॥ ६॥" ज ॥५॥ -- Cut ·અને શ્રીજિન મુરમુરીશ્વરજી માટે ના બનાવેલ શ્રીદીપાલિકા-પમા આવતા ભવિષ્યમાં થનારા શ્રીતીર્થકર દેવોના નામ તથા વોના નામોને અનુલક્ષીને ઉપર કોમા તથા અનુક્રમણીકામાં પ્રથમ આપે છે અને પ્રસ્થાન્તરમાં આવતા મતાન્તરે પણ કોષ્ટકાદિમાં આપેલ છે, છતા તર્સ બધી જફાઈ વિશેષ સમ્બન્ધ તથા માહિતી ઉપલબ્ધ થયેલ છે તે અહી નીચે આપવામાં આવે છે શીવી ભગવાનના શાસનમાં બાધેન તીર્થંકર નામકર્મ-જીવોના નામો શ્રીઘણાગસૂત્રજી નવમા ઠાણાનો પાઠ-૧ माणस ण भगवतो महावीरस्स तिस्यसि णपहिं जीवहिं तित्यगरनामगोत्ते कम्मे नियत्तिते सेणितेण सुपासेण उदातिणा पोहिलेणं अणगारेण दढाउणा ન =h જુના સાવિ રાતે ૧ (સૂ૦ ૬૯૧) ટીકામાથી–- શ્રેણિક-રા પ્રસિદ્ધ, સુપાવરપ્રભુના કાકાને જીવ, ૩-ઉદાયીકોણક પુત્ર, ૪-પદિલ -અણગાર અપ્રસિદ્ધ છે, પ-દઢા- યુ-અપ્રસિદ્ધ છે, ૬-૭-ખ-શતકથાવસ્તીનગરીના શ્રાવક છે, શતકનુ અપરનામ પુકલી છે, ૮-જુલસ-નાગથિકભાર્યા, ૯-રેવતી-શ્રીવીરપ્રભુને મેક્ટ્રિક ગામે પધ (બીજોરાપાક) દેવાવાળી નિત્ય મા. ૨ પાને ૧૮ મ પાઠ-૨ समाद-सेणिय , सुपास २ पोटिल ३ उदाइ ४ सखे ५ दढायु ६ सयगे ७ य । सुलसा ८ रेवई ९ वीरस्स बद्धतिरथत्तणा नवए ॥ २१२ ॥ જ-લી, સુમતિ ઝુિ, સી-ળિપુત્ર, ઉપ-ad-શ્રાવતી , તd-gબરીયા, જુના-નરિમા, रेयसी-मेबसमामे भगत औपधदात्री, शेपो अप्रतीती ૨ શ્રીજનામ-શ્રેણિકઆત્મા, શ્રી વીરભુના નિવણથી ૮૪૦૦૭ વર્ષને પાચમાસનુ જન્માતર સમજવું, હાલ તેઓ પહેલી નરકમાં છે ૨ શ્રીવન્સપઆત્મા, તે શ્રીવીરપ્રભુના કાકાને જીવ શ્રીસ્થા. સૂત્ર-૬૯૧, નવમે ઠાણે, પાને-૪૩૨, શ્રીપ્ર સા રે, ભાવ, પ્રકાશ, તથા ઉ૦ પ્રાભ૦ ભાવ ૩ જે ત્યાં પણ આ પ્રમાણે છે. વિ. વિ. વિ. ભા. ૫ મેં ભુવનપતિમા ગયા છે, અન્ય મતે બીજા દેવલોકમા, બીજા દેવલોકમા એકપલ્યોપમથી અધિક જઘન્ય આયુષ્ય સ્થિતિ છે 3 grટ્વ-ઉદાયી આત્મા, કોણિક-પુત્ર હવે શ્રીસ્થા. સૂત્રે નવમે ઠાણે, શ્રીપ્ર સારે પણ કોણિક પુત્ર કહેલ છે, તથા ઊ૦ ગ્રાન્ટ Bissau ·UP | दीपालिका- कल्पे ૬ | uen SUCULUCUCUCUCULUCU श्रीवीर- भगवानना शासनमा वांधेल तीर्थकर- नामकर्म- जीवोना નામો, સી- क्षीपाठ अने विशेष संबंध. ભાભા૩ જે શ્રેણિક રાજાના પૌત્ર અને કોણિક પુત્ર કહેલ છે. વિ. વિ. વિ. ભા. ૫ માં ભુવનપતિમાં ગયા છે, મતાન્તરે ત્રીજા દેવલોકમાં. ત્યાં જઘન્ય આયુષ્ય સ્થિતિ બે સાગરોપમની છે. (उदायी-एकदा च निशि देशनिटितरिपुराजपुने द्वादशवार्षिकद्रव्यसाधुना कृतपौषधोपवासः सुखप्रसुप्तः कवायःकर्तिकाकण्ठकर्तनेन विनाशित इति-स्थानाङ्गे) - ચામ-પોદિલ અણગાર (સાધુ) અપ્રસિદ્ધ છે. વિ. વિ. વિ. ભા. ૫ મેં તથા અન્ય મતે ચોથા દેવલોકે, ચોથા દેવલોકમાં જઘન્ય આયુષ્ય સ્થિતિ બે સાગરોપમ અધિક છે. પ-શ્રી સર્વાનુમૂર્તિ-દઢાયુઆત્મા, શ્રીમલ્લિનાથના કાકાને જીવ કહે છે. અને દીવાળિકલ્પ ભાષાન્તરે શ્રાવકને જીવ કહેલ છે, જ્યારે શ્રીસ્થા સૂત્રે-અપ્રસિદ્ધ છે. વિ. વિ. વિ. ભાગ ૫ મેં તથા અન્યમતે બીજા-દેવલોકે ગયા છે, જ્યાં જઘન્ય આયુષ્ય સ્થિતિ પલ્યોપમથી અધિક છે. દ-ગ્રીવશ્રુત-કીર્તિઆત્મા, કાર્તિકશેઠ-આનંદગાથા પતિના પિતાને જીવ. વિ. વિ. વિ. ભા. ૫ મેં તથા અન્યમતે પ્રથમ-દેવલોક -શ્રીકા-શખ-શતક, ભાવલોક પ્રકાશમાં આ નામના શ્રાવકો શ્રાવસ્તી નગરીમાં વસે છે, શ્રીવર્ધમાન સ્વામિએ પર્વદામાં શંખની સ્તુતિ કરેલ છે, અને વિદેહ ક્ષ જશે, શ્રીભગવતીજીમાં પણ કહેલ છે, કે એમનું આયુષ્ય ચાર પલ્યોપમનું છે. અને છઠ્ઠા તીર્થંકરનું માન સંખ્યા, છે. માટે અન્ય લેવા, વલી સ્થાનાંગસૂત્રે–ટીકામાં આજ શેખને કહેલ છે, अस्य शङ्खस्य-एवं यो वर्द्धमानेन, स्तुतस्तादशपर्पदि । विदेहे सेत्स्यमानोऽसौ, पञ्चमाङ्ग उदीरितः ॥ ३८॥ स्वर्गेऽस्यायुरपि प्रोक्तं, श्रुते पल्यचतुष्टयम् । षष्ठो जिनस्तु श्रीमल्लिजिनस्थाने भविष्यति ॥३९॥ ततश्च-संख्येय एव कालः स्याद्भाविषष्ठजिनोदये । तत् पष्ठजिनजीवो यः शङ्खोऽन्यः सेति बुध्यते ॥ ४० ॥ स्थानावृत्ती स्वयमेव शङ्खो भावितीर्थकृत्तया प्रोक्तस्तदाशयं न वेनीति । जीवः शङ्खस्य षष्ठोऽर्हन, भावी देवश्रुताभिधः । भविष्यत्युदयास्योऽहन्नन्दीजीवन सप्तमः ॥ ४ ॥ કુટનોટમાં-આપ્રમાણે–શ્રીસ્થાના હિ ના માવિતીચોવરિન પતિયોક્તિ તો નામનગનપૂર્વમા ચાહુ છે ઉ. પ્રા. ભાવ ભાવ ૩ માં પણ બીજા શંખને લીધેલા છે. વિ. વિ. વિ. ભા. ૫ મેં તથા અન્યમતે બારમાં દેવલોકમાં ગયેલ છે, ત્યાં જઘન્ય આયુષ્ય સ્થિતિ ૨૧ સાગરોપમેની છે. ૮-શ્રી આનંદશ્રાવક, તે શ્રીવીરપ્રભુના દશ શ્રાવૂક પૈકીને ન લેવો કારણ કે તે આણંદ પ્રથમ દેવલોકે ચાપલ્યોપમ આયુષ્ય, મહા- વિદેહે જન્મ અને મોક્ષ કથન છે, માટે અન્ય લેવા. વિ. વિ. વિ. ભા. ૫ મેં પ્રથમ દેવલોક કહેલ છે. TI || ૬ U GિUE ·-થી દિવસુબા, ફુડ પ્રાભાભા. ૩ જે તથા વિ. વિ. વિ. ભાવ ૫ મા પણ સુદા-શ્રાવિકા કહેલ છે વિ. વિ. વિ. ભામેં તથા અન્ય પાચમે દેવલોક ગયેલ છે, જ્યા જઘન્ય આયુષ્ય સ્થિતિ ૭ સાગરોપમની છે ૬૦-થી-શતક શ્રાવક, ભાવના પ્રવ મા પણ કહે છે કે-તક-શખને સહચર હત અપનામ પુષ્કલી, શ્રી હેમવીરચરિ- માં કરી-જીવ, અને ૧૦ માં રેવતીજીવ કહેલ છે ઉ. પ્રા. ભાવ ભા૩ મા શતકનું અપર નામ પુલી, તથા શ્રીભગવતીમા પણ આ પ્રમાણે કહેલ શ્રાવકને છ સમજવો વિ. વિ. વિ. ભા. ૫ મે તથા અન્ય ત્રીજી નરકે -મુનિgવત-દેવકીઆત્મા, શ્રીકૃષ્ણની માતા-ઉ૦ પ્રા. ભા. ભા. ૩ જે કહેલ છે વિ. વિ. વિ. ભા. ૫ મે તથા અન્ય મતે આમ દેવલો કે, હવે ત્યાં જઘન્ય આયુષ્ય સ્થિતિ ૧૭ સાગરોપમની છે ૧૨-શીનમ-કૃષ્ફમહારાજનો આત્મા, કૃષિ-મુદેવહિણી તુ-બળો રાજવીઓ દિલ મ રે સાજુ જમિજો, # રિ િવિનામ (૨) ઘનતા માળિણ પુજા મમમનામનિશ મસિ” પુસિવ ઉ. પ્રા. ભાટ ભા. ૩) માં પણ શ્રીકૃષ્ણ બારમાં લીધા છે અને ત્યા કા છે કે સમવાયોગસૂત્રમાં કહેલું છે કે, કૃષ્ણ ભાવી ચોવીશીમા તેરમાં (હવે આને ઉ&મથી વઈએ તે આવી શકે છે જેમકે ૨૪-૨૩-રર ઇત્યાદિ ૧૩ મા અમમ નામે થાય છે) તીર્થંકર થશે તત્ત્વબહુકૃતગમ્ય શ્રીડાણાગસૂત્ર આઠમા કાણામાં સૂત્ર કરછ ની ટકામાં શ્રીકૃષ્ણમહારાજ અમમ નામે બારમા તીર્થંકર થશે હાલ તેઓ ત્રીજી નરમા છે ૨૨-શનિ-સત્યક-વિદ્યાધર આત્મા, ચેડામહારાજાની પુત્રી સુષ સાધ્વીને પુત્ર, અગ્યારમો-સક (લોકમા મહાદેવ તરીકે પ્રસિદ્ધ) પઢાવ-પુત્ર છે કોઈ હરસત્યક-રાવણનો પુરોહિત કહે છે ૨૪-નિgar-બલદેવ આત્મા, છટા દેવલો ભાવ પ્ર. મા કહ્યું છે કે શ્રીકૃષ્ણ મહારાજના ભાઈનો જીવ ન લેવો. કારણ કે તે શ્રીહેમ- ચકિત શ્રી નેમિનાથચરિત્રમાં તથા શ્રીઆવશ્યક નિશ્ચિામાં શ્રીઅમમનાથ તીર્થ મોક્ષ જશે, અને તેઓ પાચમાં દેવી લોકમાં ગયા છે ૨પ-નિમિ-સુલસીશ્રાવિકા, નાગથિક ભાયા,અબડ પક્ષીત સુલસા– શ્રી વીરપ્રભુએ અબડદ્વારા ધર્મ-લાભ કહેવડાવ્યો હતો તે પાચમો દેવલોક ૨-શક્તિગત-રોહિઆત્મા, બીજા દેવકે ઉ૦ પ્રા. ભાભા૦૩મા બલભદ્રની માતા રોહિણી છવ થશે, એમ કહેલ છે ભાવ પ્રકાશે કહ્યું છે કે, दीका २ sી ·પણ दीपालिका- कल्पे भावी जिन- जीवोसंबंधी विशेष- संबंध. | 9 || શ્રીજિનપ્રભસૂરિ-કતપ્રાકૃતગઘદીવાલકલ્પમાં અભિપ્રાય આપ્રમાણે છે. વિશેષ-૧૬માં-રોહિણ- અતિ “#gો સિનું રહૃાર રસ્તા जिणभवणमंडियं पुहविं काउं अजियतित्थयरनामो सग्गं गंतुं चित्तगुत्तो जिणवरो होही; इत्थ य बहुसुयमयं पमाणं ॥" ૨૭–શ્રીમધિ-રેવતી-વરપ્રભુને ઔષધ આપવાવાલી (બીજોરાપાક). ભરતેશ્વર બાહુબલી વૃત્તિમાં પણ કહ્યું છે કે સત્તરમાં સમાધિ નામે તીર્થંકર થશે. બારમો દેવલોક. ૨૮-સંવેર-શતાલી શ્રાવકનો જીવ, આમ દેવલોક. ૨૨-શ્રીચરોધા-દ્વીપાયન ઋષીનો જીવ જે હારીકા નગરીનો દાહ કરનાર, ભુવનપતિમાં અગ્નિકુમારદેવ થયા છે. હવે ઉ૦ પ્રા. ભા૦ ભાવ ૩ માં આ દ્વીપાયન લોકમાં વેદવ્યાસ એવા નામે પ્રસિદ્ધ છે, તે સમજવા. સિદ્ધચક્ર-વર્ષ-૧ અંક ૧૮ મોં પાને ૪૨૪, “પ્રશ્ન-૪૩૭–દ્વારીકાનો દાહ કરનાર દ્વિપાયન થી ઓગણીસમા તીર્થંકર સમજવો કે કેમ ? જ-તીર્થકર થવાના છે તે ઉપર્યુક્ત દીપાયન નહિ પણ બીજા દ્વીપાયન છે, પ્રાયઃ તીર્થંકરો તેવા પાપ કરવાવાળા હોતા નથી.” હવે સૂયગડાંગસૂ-બીવાય ચ વષે તો હું મારા જેવા છે ૭૬ . આ વાક્યથી કપાયન- કૃષ્ણમહારાજાના વખતના દેખાય છે, તત્ત્વબહુશ્રુતગમ્ય ૨૦-શ્રીવિષય-કર્ણ (કોણિક) જીવ. અન્યમતે બારમો દેવલોક, વિ. વિ. વિ. ભા. ૫ મે છઠ્ઠી નરકે. ઉ૦ પ્રભાઇ ભા. ૩ માં કહે છે કે “કેટલા એક આ કર્ણને પાંડવ કૌરવનો ભાઈ કહે છે, અને કેટલા એક તેને ચંપાનગરીના પતિ વાસુપૂજ્યના વંશને કહે છે, તવકેવળી જાણે.” ર–શ્રીમg-નારદઆત્મા, પાંચ દેવલોક. હવે ઉ. પ્રા. ભાવ ભાવ ૩ માં કહે છે કે-“આ નારદને ભગવતીસૂત્રમાં વર્ણવેલ. નિગ્રંથ કહે છે અને કેટલાએક રામલક્ષમણના સમયમાં થયેલા નારદ કહે છે.” -વત્તિ-અબડઆત્મા, બારમે દેવલોક ભાવો પ્રકાશમાં કહે છે કે “અબડ-સુલતા–પરીક્ષિત, શ્રીવીરપ્રભુએ જેના દ્વારા ધર્મ લાભ કહેવડાવ્યો હતો તે જાણવો, “હવેaો મદ્દાવિદે સ્થાતિ મિહિર રોડજ વ સમાચત-તિ થાનાવૃત્તી ” હવે ઉ૦ પ્રા. ભાઇ ભા. ૩ માં “પપાતિકસૂત્રમાં જે અબડને વર્ણવ્યો છે તે તે મહાવિદેહમાં સિદ્ધિ પામશે એમ કહેલું છે તેથી આ અંખડ ભુલસાની પરીક્ષા કરનાર જણાતો નથી. તવ કેવળી જાણે.” ૨૨-શ્રીમન્તવીર્ય-અમરઆત્મા, નવમા વેકે. ર૪-શ્રીમદ્રબિન-સ્વાતિબુદ્ધ (અથવા-સ્વયંભુદ્ધ) આત્મા, સર્વાર્થસિદ્ધ IEL || ૭ || בתבן כתבותכתבות રિદિFિા חבר 20C ·. શ્રી પ્રધાનોના સાધન નામ નિરાદિ અમપ્રધાન કરેલા યુન પ્રધાન જશે. છે મુને પ્રધાન થશે વ ચાવશે ઉદય-૨૩ નામ * કોટી સંખ્યા સવચારીય WE UR L ૧૦ કોટાકોટીય ૧ ૧૩૮૦ ૧૦ ૧૫૦૦ 11 કોટિલક્ષા ૮ ૧૫ ૧૯૦e ' ૮k ૧૯૫૦ હ 1, , ; ; ; ; . . . SE ગુપમાં સ્વામિ નમેન મૂરિ પાનિયરિ હરિમિક નદિમિત્ર ગુરમેન વિમિન શ્રીપ્રભ મણિરથ પશોખિન નિમિતું ગત્યમિક પુષ્યમિત અહત્મિક વૈશાખ મિત્ર મુકીર્તિ સ્થાવર થત જયમ ાલ સિદ્ધાર્થ ઈશાન મિત્ર બરમિત્ર દઢમિ ૧૦. ૧૦૧૦ ૧૦ E ૮૮૦ 1 20 ૮૫૦ ૨ ૨૦૦ ૩ 8) 18 28 ૪ SિTSTST ·BUCUCUEN 12022 ૨૫૦ ૧૩. ૪ दीपालिका- कल्पे સંગતિમિત્ર શ્રીધર ૧૦૮ પર ૫ ૧૪ ૧૫ ૧૦૩ કોટિશત ભાગધ. ૯૬૫ ||૮|| ૧૬ ૫ ૧૦૭ ૧૦ ૧૭ श्रीयुगप्र- धानोना साद्यन्त- नामनिर्दे- शादि अने अन्तर- कालादि. ૧૦૪ ૬૫૫ ૧૮ મિલ વિજયાનન્દ સુમંગલ ધર્મસિંહ જયદેવ સુરભિન્ન વૈશાખ કૌડિશ્ય શ્રીમાથુર વણિકપુત્ર શ્રીદત્ત ૧૧૫ ૪૯૦ ૧૯ -૦ ૧૩૩ ૩૫૯ અમ૨ રેવતી મિત્ર સત્કીર્તિ સુરમિત્ર ફગુમિત્ર કલ્યાણમિત્ર દેવમિત્ર દુષ્ણસહસૂરિ ૨૦ ૧૦૦ ૪૦૮ ૪ ૨૧ ૫ ૩ પs ૫૦ ૨૨ ૫ LCUCL ૨૩ ૪૦ ४४० ૧૧ પરિપિટરાણપરા. ૨૦૦૪ UPiડા || ૮ || માતર–વર્ષ ચાલશે-૨-૧૩૪૬ ૩-૧૬૬૪–૧૨૬૪૧૪૬૪ ૧૬–૩૧૫ા ર૦-૪૮દા ·Hindustadte UCUZ ॥ श्रीआत्म-कमल-लब्धि-लक्ष्मण-सूरीश्वरेभ्यो नमः ।। - श्रुतस्थविराचार्यदेव-श्रीजिनसुंदरसूरीश्वरविरचितः - ॐ श्रीदीपालिका-कल्पः श्रीवर्धमान-माङ्गल्य-प्रदीपः पीचरद्युतिः । देयादतुल्यकल्याण-विलासं विपुलं सताम् ॥ १॥ श्रीवर्धमानतीर्थेश- कल्याणकमहोत्सवम् । वक्ष्ये दीपालिकाकल्प पुण्यलक्ष्मीफलदुमम् ॥ २॥ खश्रिया खर्गजयिनी नानास्त्युजयिनी पुरी। 'सप्रतिभूपतिस्तन प्रतापतपनोपमः ॥ ३॥ तखामायेसुहस्त्याहाः सूरयो गुणभूरयः । जीवतः खामिनो मूर्ति नन्तुं वीरविभो- गवाः ।। ४।। जिनेशरथयात्रार्थ-मन्यदा तर सूरयः । सहाऽनघेन संपेन प्रस्थिता राजवर्त्मनि ॥५॥ सूरीनालोक्य सजात- जातिस्मृतिरिलापतिः । आगत्य संमतिर्नत्या भच्या चेति व्यजिज्ञपत् ॥ ६॥ युय जानीध मा पूज्या इत्युक्ते क्षितिपेन ते । वदन्ति स्म गुरुत्तसाः कस्त्वा वेनि न संमते ! ॥७॥ पृच्छामि ज्ञानपारीणा! विशेपेणोपलक्षणम् । इति राजोदिते ज्ञात्वा श्रुतेन 1-णिकपी-कोणिक, तरपट्टे-उवाई, तरपष्टे-नयनंदा , सत्पष्टे-बानगुप्त , सत्पढ़े-बिन्दुसार , सरपट्टे-मशोकभी, वरपट्टे-कुणाल-नवना संपति। २-पूरिभि शुजोपयोगेन शारवा चोक्यान्, हे समते पूर्णभषे सोपारके दुर्भिसे द्रमकोरक इभ्यपुर सप्तदिन-बुभुक्षितो मम शिष्याणां विविधा मिक्षा दीपमान वीक्ष्य उपाध्यद्वारे मिक्षा प्रार्यपन् पक्ति, महो गुरो ! ससदिन यायत घुमुक्षिसोऽहम् । - - ·दीपालिका- nn कल्प: ॥१॥ सूरयोऽभ्यधुः॥८॥ शिष्योऽस्माकं सुसंवेगो भूप! पूर्वभवेऽभवः । दक्षदीक्षानुभावेन त्वमभूरत्र भूपतिः ॥९॥ एवं गुरूक्त- माकर्ण्य खकर्णाभ्यां सकर्णधीः । सूरीन्भूरीकृतपीति-रुवाच वचनं नृपः ॥ १० ॥ द्रमकेण वराकेण मया राज्यमिदं मुने । भवदीयप्रसादेनावाप पापेतरात्मना ॥११॥ राज्यं तदिह गृह्णीध्व-मनुगृह्णीत मां विभो।। इत्युदन्तं वदन्तं तमाचार्या नृपमूचिरे॥ १२॥ नेच्छामः स्वच्छधि! राज्यं वयं देहेऽपि निस्पृहाः। पुण्यादाप्तं यतो राज्यं तत्पुण्ये प्रवणो भव ॥ १३ ॥ सम्यक्त्वं निर्मल धार्य पूजनीया जिनेश्वराः । सेव्याः सुसाधवः कार्यों धर्मो दानादिकः सदा ॥ १४ ॥ धर्मश्चैप विशेषेण कर्तव्यः सर्वपर्वसु । एवं गुरूदिते प्राह संप्रतिर्जात-संशयः॥ १५ ॥ वार्पिकादीनि पर्वाणि विख्यातानि जिनागमे । ख्यातं दीपालिकापर्व-लोके लोको- तरे कुतः ॥ १६ ॥ चीपराणि वराणीह मुंपणानि जनः कुतः । परिधत्ते विभूष्यन्ते पशुगेहगुमादयः ॥ १७॥ सूरयोऽथ वदन्ति स दीपालिपर्व विश्रुतम् । जज्ञे येन प्रबन्धेन शृणु तद्धरणीधर ! ॥१८॥ श्रीवीरः प्राणतस्वर्ग-पुष्पोत्तरविमानतः। च्युत्वाऽऽपाढे सिते पक्षे पट्यां हस्तोत्तरोडुनि ॥ १९ ॥ कुंण्डग्रामेश-सिद्धार्थ-त्रिशला-कुक्षिकंदरे । उत्पेदे त्रिशलादेवी स्वमानेतान्व्यलोक- यत् ॥२०॥ युग्मम् ॥ 'सिंहो-गजो-वृषः-श्री:-क्-शशी-भानु-जो-घंटः। सरो-भोधि-विमानं-च रत्नौधो-"ऽग्निरिति क्रमात् ॥ २१॥ एवं चतुर्दशखमसूचितस्य जिनेशितुः । चैत्रमासे त्रयोदश्यां जन्म पक्षे सितेजनि ॥ २२॥ जिनेशजन्म विज्ञायाऽ- वधिज्ञानेन तोपतः । समग्रदिक्कुमारीभि-जन्मकृत्यानि. चक्रिरे ॥ २३ ॥ अवधिज्ञानतो ज्ञात्वा विदधे विबुधाधिपैः । कल्याणाचल- १२-विमानं-देवसम्बन्धि, भवन-गृहं, तत्र यः स्वर्गादवतरति तन्माता विमानं पश्यति, यस्तु नरकादायाति तन्माता भवनमिति द्वयोरेकतर- दर्शनाचतुर्दशैव समाः। ॥१॥ .

·चूलायां जन्मस्त्रात्रोत्सवः प्रमोः॥ २४ ॥ यथार्थ पितरौ राज्य लक्ष्मीभोगादिवृद्धितः । नामधेयं विधत्तः स्म वर्द्धमान इति प्रभोः ॥ २५॥ अनन्तसचधीरत्व-चमत्कृतबलद्विपा। अवर्धत विभुर्दच-महावीरापराह्वयः ॥ २६ ॥ भोगयोग्यं विभु मत्वा पिता मुदितमानसः । राजकन्या यशोमत्या पाणिग्रहमचीकरत् ॥ २७ ॥ सुपार्श्वकः पितृव्योऽभू-दग्रजो नंदिवर्द्धनः । खसा सुद- र्शना जज्ञे पत्नीत्वे तु यशोमती ॥ २८ ॥ प्रियदर्शनया साकं कुटुम्ब सुतयाऽभवन् । वीरस बसतो वेश्म-न्यष्टानिशतिर्वत्सरा ॥ २९ ॥ घुलोक प्राप्तयोः पित्रोः संपूर्णाऽभिग्रहः प्रभुः। नदिवर्द्धनभूपेन स्थापितो वत्सरद्वयम् ॥ ३०॥ तीर्थ प्रवर्तयेत्युक्तस्तत्र लोकान्तिकामरैः। दानं प्रवर्तयामास यावत्संवत्सरं प्रभुः ॥३१॥ तप्तपष्टतपा देव-कृतनिष्फमणोत्सवः । ज्ञातखडवने प्राप शिवीचन्द्रमभाश्रितः ॥ ३२ ॥ मार्गशीर्षेऽसिते स्वामी तपस्या दशमी तिथौ । तुर्ययामेऽग्रहीदह्वश्चतुर्थज्ञानमाप च ॥ ३३॥ कोल्लागाह्ववरग्रामे द्वितीयदिवसेजनि । वीरस्य बहुलापासे परमानेन पारणम् ॥ ३४॥ गोपाल-कौशिक-शूलपाणि-संगमकामरैः । नेकपा क्षोम्यमाणोऽपि न ध्यानात्प्रभुरक्षुभत् ॥ ३५॥ एवं च तप्यमानस्य तपो वीरस दुस्तपम् । पक्षाधिकानि सार्द्धानि वर्षाणि द्वादशान्यगुः ॥३६ ॥ उपर्जुवालिकातीरे श्यामाकस्य कुटुम्बिनः । अधश्शालतरोः क्षेत्र-सीनि वीरजिनेशितः ॥ ३७॥ गोदोहि- कासनस्यस्य पष्ठभक्ततपस्विनः । वशाखशुक्लदशम्यां घातिकर्मक्षये सति ॥ ३८ ॥ केवलज्ञानमुत्पन्न प्राकारत्रयमण्डितम् । समवसरणं -पत्रेण । २-समरवीरराजपुत्री। ३-पांचा ब्रह्मदेवलोकमां वसता लोकान्तिक देवो होय छ, भने जेओ नव प्रकारना होय छे-1-सारस्वत २-आदित्य, ३-पति, ४-वरण, ५नार्दतोयक, व-तुपित, ७-अन्यावाघ, ८-अग्नेय, भने ९-रिष्ट । ५-सूर्योदययी मध्याह्न पर्यंत प्रतिदिन-एक कोड माठ लासर्नु (मने एक वर्ष सुधीमा अण भवज भक्ष्यासी क्रोड भने ऐंशी लाख सांवत्सरिक) दान सुवर्णनु, भने अन्य हाथी-घोडा-रथ-वन मादि जुदा समजवा । ५-बहुल याक्षणगृहे। ६-क्षीरेण । Neu ·FL546454 करपा दीपालिका- ॥२॥ तस्य चक्रुः शक्रादयः सुराः ॥ ३९ ॥ इन्द्रभूति १ रग्निभूति २ र्चायुभूति ३ श्व गातमाः । व्यक्तः ४ सुधर्मा ५ मण्डित-मौर्यपुत्रा ६-७ वकंपितः ८॥४०॥ अचलभ्राता ९ मेतार्यः १० प्रभासश्च ११ पृथक्कुलाः । एकादशैते वीरस्य जज्ञिरे गणनायकाः ॥४१॥ यतीनां जज्ञिरे नेतुः सहस्राणि चतुर्दश । चन्दनायाश्च पेट्त्रिंशत्सहस्राणि तपोधनाः ॥ ४२ ॥ लक्षमेकोनपष्टिश्च श्रावका: शतकादयः । अष्टादश सहस्राणि लक्षास्तिस्र उपासिकाः॥४३॥ चतुर्मासकसंख्याऽभू-द्रतादेवं जिनेशितुः । तदाद्यममस्थिके १ त्रीण्या ३ (४) संश्चम्पापृष्ठचम्पयोः ॥ ४४ ॥ वाणिज्यग्राम-वैशाली-निश्रया द्वादशाऽभवन् १२ (१६) । राजगृहस्य नालंदा-पाटके च चतुर्दश १४ (३०) ॥४५॥ पडभूवन ६ (३६) मिथिलायां भद्रिकायां द्वयं २ (३८) पुनः एक १ (३९) मालंभिकापूर्या-मेकं १ (४०) प्रेणीतभुव्यभूत् ॥ ४६॥ श्रावस्त्यामेक १ (४१) मेकं १ (४२) तु पापापुर्या जिने- शितुः । हस्तिपाल-नरेशस्य संजातं रजुसंसदि ॥४७॥ चतुर्मास्यां तदा तस्यां खायुः खल्पं विभुर्विदन् । लोकानुकम्पया धर्म पोडॅश प्रहरान् जगौ॥४८॥ पुण्यपालस्तदा नन्तुं भूपः प्राप्तो व्यजिज्ञपत् । अष्टौ दृष्टा मया खमा नाथ तेषामयं क्रमः॥४९॥ जीर्णशालारतो हस्ती कपिश्चापल्यकारकः । क्षीरद्रुः कंटकैर्व्याप्ती न काका दीपिका प्रियाः ॥ ५० ॥ शव-सिंहः पराधृष्यः even ॥२॥ १-१४०००। २-३६०००। ३-१५९००० । . ४-३१८००० । भन्ये-चतुर्दशपूर्विणां-३००। भवधिज्ञानिनां-१३००, मोक्षकेवलिनोः-७००, वैक्रियाणां-७००, विपुलमतीनां-५००, वादिनां-४०० अनुत्तरोपपातिना-८०० । ५-अनार्यदेशे। ६-कारकुनसभा इति-लोके । ७-प्रभुः पोडशमहरदेशन ददौ, त्रयोदशीमध्यरात्रितः पारब्धः, प्रयोदशीदिवसस्य प्रहरद्वयं, चतुर्दशीदिनस्य प्रहराष्टकं, भमावास्यायाः प्रदरपदं एते पोडशमहराः । अमावास्यादिने पुण्यपालः सामन्त-नृपो नन्तुं स्वामिनं समागतः, पृष्टयान हे स्वामिन् , भद्य मया रात्रि-तूबीयप्रहराते भष्टौ स्वमा Terः, निद्रा च मे गता, तेपामयं क्रमः ।।

·पद्मोत्पत्तिरनास्पदे । ऊपरे वीजयापश्च हेमकुंभा मलाविलाः ॥५१॥ तदेपा फलमाख्याहि ज्ञानज्ञातजगत्रयः। वीरो राजेति विज्ञप्तो भावि तत्फलमादिशत् ।। ५२ ।। दुःखदौर्गत्यदीनत्व-पीडारोगभयाश्रयः । जीर्णशालासमो भावी समयेन गृहाश्रमः ॥५३ ॥ गृही गजो रतस्तन दुःखेऽपि नादरिष्यति । ततशाला सुखासेव्यामादृतामपि मोक्ष्यति ॥ ५४॥ कपिपञ्चपलात्मान-स्तुच्छसत्त्वा अनाश्रवाः । यतयो भाविनो ज्ञान-क्रियासु शिथिलादराः ॥५५॥ धर्मकृत्येषु ये शिक्षा प्रदास्यन्ति दृढव्रताः । ते तानुपहसिष्यन्ति ग्राम्या ग्रामसपारवत् ॥ ५६ ॥ सम्यगज्ञानक्रियाभक्ताः शासनस्य प्रभावकाः । सप्तक्षेनेपु दातारः सचारित्रयतिप्रियाः॥ ५७॥ क्षीरवृक्षसमाः श्रादाः लिगिभिर्वञ्चनापरैः। बबूलतुल्यै रोत्स्यन्ते सर्वतोनुच्छमत्सरैः ॥ ५८ ॥ युग्मम् ॥ लिगिनो न सहिष्यन्ते महत्त्चमनगारिणाम् । उपास्ति वारयिष्यन्ति रोत्स्यन्ति क्षेत्रपद्धतिम् ॥ ५९ ॥ अतुच्छवच्छतोयाया दीर्घिकायामिव द्विकाः । गच्छे जानक्रियायुक्ते न स्थास्यन्ति तपोधनाः ॥ ६०॥ ततस्ते परगच्छेपु लथाचारेपु सस्पृहाः। यास्यन्ति पण्डितमन्या मूढा धर्माधि- नोऽपि हि ॥ ६१॥ न युक्तं भवतामेवं विधानमिति नोदिताः । साधुभिर्पयिष्यन्ति रुष्टा दुष्टाशया जडाः ॥ ६२ ॥ जातिस्मृति- तपोलब्धि-ज्ञानातिशयवर्जितम् । निष्प्रभावं मतं सार्च मावि सिंहशवोपमम् ॥ ६३ ॥ पार प्रभावानुभावेन श्वापदाभाः कुतीर्थिकाः। एतत्परा भविष्यन्ति न जातु कृतयुद्धयः ॥ ६४ ॥ किन्तु मध्ये समुत्पन्ना नानामतप्ररूपणैः । भेत्स्यन्ति भिक्षवा वव-सिंहस्वभफलं यदः ॥ ६५ ॥ पद्माकरेषु पमाना युक्तोत्पत्तिर्यथा तथा । धार्मिकाणामपि प्रौढ-कुलोत्पचिः प्रशस्यते ॥६६॥ पर कालानुभावेन माविनस्तेज्वमे कुले । अग्रायवचसो हीन-गोत्रत्वेन विगर्हिताः ॥ ६७॥ यथा कोऽप्यूपरक्षेत्रे मुग्धबुद्धिः कृषीवल: । धान्यनीजानि 1-कपनकारिण । २-प्रेरिता 1३-देपयिष्यति। ४-सर्वज्ञम् । ५-पण्डिता । ६-चैवत् । ।

·andu दीपालिका कल्प: ॥३॥ वावप्ति शस्यसंपत्तिहेतवे ॥ ६८॥ तथा मूढधियो लोकाः पात्रापात्रापरीक्षकाः । अपात्रेषु प्रदासन्ति पात्रबुद्ध्या धनं मुदा ॥ ६९॥ प्रायः प्रीतिरपात्रेषु दानबुद्धिश्च भाविनी । साधूनुपहसिष्यन्ति भिक्षादोपविवर्जकान् ॥ ७० ॥ ज्ञानादिगुणमाणिक्य-पूर्णाः वर्णघटो- पमाः । भाविनः साधवः खल्पाः कालुष्याऽदूपिताशयाः ॥ ७१ ॥ श्लथज्ञानक्रियाऽऽचारा कलशा मलिना इव । स्थाने स्थाने भवि- प्यन्ति बहवो लिङ्गिनः पुनः ॥ ७२ ॥ कलहं ते करिष्यन्ति मत्सरेण महर्षिभिः। उभयेपामपि तेषां साम्यं लोके भविष्यति ॥७३॥ साम्येन व्यवहारो गीतार्था लिङ्गिभिः समम् । जलेन ग्रथिलेनेवाs-ग्रहिलो ग्रहिलो जनः ॥ ७४ ॥ तथाहि पृथिवीपुर्या पूर्णो नाम महीपतिः । सुवुद्धिस्तस्य चामात्यो निधानं बुद्धिसंपदः ॥ ७५ ॥ कालं तेनागमिष्यन्तं पृष्टोऽन्येयुः सुवुद्धिना । लोकदेव इति ख्यातो नैमित्तिकवरोऽवदत् ॥ ७६ ॥ मासादनन्तरं मेघा वर्पिता तज्जलं जनः । यः पास्यति स सर्वोऽपि ग्रहग्रस्तो भविष्यति ॥ ७७ ॥ कियत्यपि गते काले सुवृष्टिर्भाविनी पुनः । सद्यः सजीभविष्यन्ति तत्पयःपानतो जनाः ॥ ७८॥ राज्ञो मत्री तदाचख्यौ मेरीताडनपूर्वकम् । जनानां भूपतिर्वारि-संग्रहार्थमथादिशत् ॥ ७९ ॥ जनः सर्वस्तथा चक्के ववर्षोक्तदिनेऽम्बुदः । कियत्यपि गते काले संगृहीताम्बु निष्ठितम् ॥ ८० ॥ अक्षीणसंगृहीताम्बु-राजामात्यो विना परे । सामन्ताद्याः पपुर्नव्यं वारि वैकल्य- कारकम् ॥ ८१॥ तत्पीत्वा ग्रथिलाः सर्वे ननृतु हसुर्जगुः । स्वैर विचेष्टिरे मुग्धा विना तौ राजमत्रिणौ ॥ ८२ ॥ राजामात्यौ विसदृशौ सामन्ताद्या निरीक्ष्य ते । मंत्रयांचक्रिरे नूनं अथिलौ राजमंत्रिणौ ॥८३ ॥ अस्मद्विलक्षणाऽऽचारा-विमकावपसार्य तत् । अपरौ स्थापयिष्यामः स्वोचितौ राजमत्रिणौ ॥ ८४ ॥ मन्त्री ज्ञात्वेति तन्मत्रं नृपायाख्यजगाद सः । आत्मरक्षा कथं कार्या तेभ्यो १-अभून्मेघजलेन वाs-1 ॥३॥ UCUSUS पला ·वृन्दं हि राजपत् ।। ८५ ।। मञ्यूचे प्रथिलीभूय सातव्यं ग्रहिलैः सह । प्राणोपायो न कोऽप्यन् इदं हि समयोचितम् ॥ ८६ ॥ कृतिम अहिलीभूय ततस्तौ राजमत्रिणौ । तेषां मध्ये ववृताते रक्षन्तौ निजसम्पदौ ॥ ८७ ॥ ततः सुसमये जाते शुभवृष्टौ नवोदके । पीते सर्वेऽभवन् खस्था मूलप्रकृतिधारिणः ।। ८८ ॥ एवं च दुप्पमाकाले गीतार्था लिनिभिः सह । सदृशीभूय वय॑न्ति भाविसुसमये- च्छाः ॥ ८९ ।। एव स्वमफलं श्रुत्वा गृहवासे विरागवान् । खाम्यन्ते व्रतमादाय पुण्यपालो गतो दिवम् ॥ ९० ॥ श्रुत्वैवं विस्मित- स्वान्तः खामिन गौतमप्रभुः । भाविखरूप पप्रच्छ केवलाऽऽलोकभास्करम् ॥ ९१ ॥ खाम्याह मम निर्वाणा-पंचमारोन गौतम! । एकोननवतिपक्षे-प्यतीतेषु ८९ लगिष्यति ॥ ९२ ॥ वादशभिर्मुक्ति गौतमो मम निदृतेः । सुधर्माऽपि तथा गन्ता शिव विंशतिवत्सरैः ।। ९३ ।। तथा वर्पश्चतुष्पट्या जम्बूमुक्ति गमिष्यति । भावी दशानामर्थानां विच्छेदोऽत्र ततो यथा ॥ ९४ ॥ आहारक-मनोज्ञाने-पुलाकः-परमाधिः । क्षपको-पशमश्रेण्यौ-केरल 'संयमत्रिकम् ॥ ९५ ॥ सिद्धिगति-जिनकल्पो जम्बूनाम्ना समं तदा । सह विच्छेदमेष्यन्ति दुष्पमाद्धानुभावतः ।। ९६ ।। युग्मम् ।। चतुर्दशपूर्वधारी तस्य पढे प्रभावकः । जम्बूप्रबोधितः शिष्यो भविता मुभवमभुः ॥ ९७ ॥ सय्यं भवस्तु तत्पट्टे भविता द्वादशांगभृत् । दशवकालिकोद्वारी यशोभद्रश्च पूर्वभृत् ॥ ९८ ॥ संभूति- भंद्रयाच तच्छिथ्यौ सर्वपूर्विणौ । निर्मम सप्तत्याधिक वर्षशते १७० गते ।। ९९ ॥ भद्रबाहुबहुग्रन्थ-कर्ता स्वर्ग गमि- प्यति । स्थूलभद्रोऽथ संभूते-नेियः सर्वपूर्वभृत् ॥ १०० ॥ मोक्षतो मे पंचदशा-धिके वर्षे शतद्वये २१५ । व्यतीते निदिवं प्राप्ते स्थूलभद्रमुनीश्वरे ।।१०१॥ प्राक् संहननसंस्थाने पूर्वार्थकथन तथा । ध्यानं सूक्ष्म महाप्राण यासन्ति युगपत्क्षयम् ॥१०२॥युग्मम्॥ १-घृन्दाहरानवर। २-सूक्ष्मसपराय-यथारपाव-परिहारविशुद्धय ।

·SCUCUCUZUCE दीपालिका- कल्पा ॥४॥ वचतुरशीत्यभ्य-धिकैः पंचशतैर्गतैः ५८४ । व्युच्छेत्स्यन्ते गते वजे दशपूर्द्धकीलिके ॥१०३ ॥ वषोडशभियुक्तैः षट्शतैः ६१६ पुष्यमित्रका। सा॰णि नवपूर्वाणि यास्यन्ति विलयं पुनः ॥ १०४॥ पइभिर्वर्पशतैविश-त्यधिक ६२० मम मोक्षतः। ग्राममध्ये विधायन्ति वसति चायेसूरयः ॥१०५॥ नवोत्तरैः शतैः पभिर्वत्सराणां ६०९ दिगम्बराः। पाखण्डिनो भवि- प्यन्ति रथवीरपुरे पुरे॥१०६ ॥ दिनतो मम मोक्षस्य गते वर्षशतत्रये ३००। उज्जयिन्यां महापुर्या भावी संप्रतिभूपतिः॥१०७॥ श्रीमदार्यसुहस्त्याव-सूरीणामुपदेशतः । जातिस्मरणमासाद्य जैनधर्म विधास्यति ॥ १०८ ॥ दोर्दण्डमण्डलाक्रान्त-त्रिखण्डक्षोणि- मण्डलः । ज्ञाता-दाता-नयी-धर्मी-विनयी-सपराक्रमी ॥ १०९॥ मुक्ताहारैखि श्वेत-विहारैरहतां वरैः । महीं महीयसीमेता- मखण्डां मण्डयिष्यति ॥ ११० ॥ युग्मम् ।। स नृपोऽनार्यदेशेषु लोकोपकारहेतवे । सम्यक्त्वोपासकाचार-शिक्षाविचक्षणैः ॥१११॥ जिनागमविचारशै-रुपदेशविशारदैः । प्रहितैः सेवकैलॊकान् श्रावकान् कारयिष्यति ॥ ११२ ॥ युग्मम् ॥ प्रतिबोधविधानार्थं नृणां तत्र पवित्रधीः । गीतार्थानां विहारं स गुरुभिः कारयिष्यति ॥ ११३ ।। एवं जिनोदितं धर्म सर्वदेशेषु शक्तितः । प्रवर्त्य दृढधर्माऽथ क्रमेण त्रिदिवं गमी ॥ ११४ ॥ मोक्षतो मम सप्तत्या युते वर्षचतुश्शते ४७० । व्यतीते विक्रमादित्य उअयिन्यां भविष्यति ॥ ११५॥ श्रीसिद्धसेनसरीणा-मुपदेशं निशम्य सः । सर्वज्ञशाराने भक्त्या प्राप्तसम्यक्त्वनिश्चयः ।।११६ ॥ सत्त्व-सिद्धाग्निवेताल- प्रमुखानेकदेवतः । विद्यासिद्धो-मंत्रसिद्धः-सिद्धसौवर्णपूरुपः ॥ ११७ ॥ धैर्यादि-गुणविख्यातः स्थाने स्थाने नरामरैः । परीक्षाकषपा- पाण-निघृष्टसचकांचनः ॥ ११८ ॥ ससन्मानैः श्रियां दान-रनृणामखिलामिलाम् । कृत्वा संवत्सरं खस्य वर्तयिष्यति भूतले ॥११९।। चतुर्भिः कलापकम् ॥ गीर्वाणगणनुत्याध्या ध्वजीभूतगुणवजः । पालयिता नयोपेतः प्रास्तपापरजाः प्रजाः ॥ १२०॥ पंचत्रिशद्युते ॥४॥ १-रतुत्य। UE UCUZ ·तम्मा-द्वत्सराणा शते १३५ गते । वर्तयिष्यत्युञ्जयिन्या शकः सवत्सर निजं ॥ १२१ ॥ युग्मम् ॥ पंचाशीत्या समधिकर्षाणां पंचभिः शनैः ५८५ । विक्रमानेहसः सूरि-हरिभद्रो भविष्यति ॥ १२२ ॥ मत्तोऽधिकैखिनवत्या नववर्षशतैर्गतैः ९९३ । सूरयः कालिकाया भाविनः शक्र-वन्दिताः ॥ १२३॥ ते श्रीपर्युपणापर्व चतुर्थ्यां पंचमीदिनात्। सर्माचार्यानुमत्यैव समाने- प्यन्ति हेतुतः ॥ १२४ ॥ द्वादशशतैर्वाणा सप्ततौ १२७० मम मोक्षतः । पप्पभद्दिगुरुर्भावी सर्वविद्याविशारदः॥१२५ ।। तद्वाफ्यादाऽऽमराजा मे प्रतिमा गोपपर्वते । कारयिष्यति सौर्द्ध-त्रिकोटिस्वर्णमयीं मुदा ॥ १२६॥ त्रयोदशशतै १३०० वर्षे- प्रयातेर्मम मोक्षतः । मतभेदा भविष्यन्ति बहवो मोहहेतवः ॥ १२७ ॥ विक्रमानेहसो जाते-प्वेकादशशतेपथ ११५९ । एकोन- पथ्यधिकैपु राकापक्षो भविष्यति ॥ १२८ ॥ वत्सरैदशशतै-चतुर्भिरधिकैर्गतैः १२०४ । भावी विक्रमतो गच्छः ख्यातः खरत- राख्यया ।। १२९ ॥ शरच्छतैदशभि-गतैखयोदशोत्तरैः १२१३ । राकापक्षात्पृथग्भूतोउंचलपक्षो भविष्यति ॥ १३०॥ पद- त्रिंशदधि-तिदिशभिः शतैः १२३६ । सार्द्धराकामियो गच्छो महाशयो भविष्यति ॥ १३१॥ पंचाशताधिर्व-तैिः- दशभिः शतैः १२५०। विक्रमानेहसो भावी गच्छ आगमसंज्ञकः ॥१३२ ।। नैकयामतभेदेन दुष्पमाद्धानुभावतः । चतुरशीति- संरयेया गणभेदा हि माविनः ॥ १३३ ॥ केचित्तपोगौरविता: केपि धर्मक्रियाश्लथाः। क्रियावन्तो भविष्यन्ति परस्परसम- १-मत्तो-मम निवाणात् (विरनिर्वाणात)।२-ग्वालियरने विपे । ३-साडा प्रण क्रोउ सुवण खर्च याय तेवी एक प्रतिमा । -दोउ पुनमीओ-पूर्णिमा मने चतुर्दशी सपी माय । ५-साढ पुनमीया नामे गच्छ थशे। इ-त्रिस्तुतिक । ७-चतुरशीति-१-नागेन्द्र, २-चन्द्र, ३-निर्वृत्ति, ४-विधाघर मा नामना पार भाचार्य याय, ते मध्ये एक एक मापार्यना एकवीश एफवीश गच्छ नीकळशे एवं ८४ गच्छ याय, sue

·पुराणि
ग्रामरूपाणि
ग्रामा
प्रेतवनोपमा
,
हायमानेन
कुतीर्थमतिमोहिताः
।
परोपकारसत्यादि
-
वर्जिता
भाविनो
जनाः
॥१३
९
॥
दीपालिका-
॥५॥
-
त्सराः ॥ १३४ ॥ हुंडायामवसर्पिण्या-मेतस्थामभवन् दश । तीर्थंकरोपसर्गादी-न्याश्चर्याणीह तद्यथा ।। १३५ ॥ उवसग्ग-गम्भह-
रणं-इत्थीतित्थं-अभाविया परिसा । कैण्हस्स अवरकका अवयरणं चंद्दसराणं ।। १३६ ॥ हरिवंसकुलुप्पत्ती चैमरुप्पाओ अ अट्ठसय-
सिद्धा । अस्संजयाण पूआ दसविहा गंतेण कालेण ॥१३७ ॥ कपायबहुला लोका दुष्पमायामतः परम् । भाविनस्त्यक्तमर्यादा
पुराणि ग्रामरूपाणि ग्रामाः प्रेतवनोपमाः । यमदण्डसमा भूपा महेभ्या भृत्यसन्निभाः ॥१४० ॥ न दृश्या भाविनो देवा न जातिस-
रणं नृणाम् । जना विगतमर्यादाः क्षुद्रसत्त्वाकुलाचलाः ॥ १४१ ॥ परविनेन संतुष्टाः पापारंभे चतुर्भुजाः । निजार्थेन जनोन्येपा
नखमध्ये प्रवेशकः ॥ १४२ ॥ प्रमादी पुण्यकृत्येषु परतृप्तिपु तत्परः । वंचनाचतुरस्तुच्छः प्रचण्डो दीर्घरोपणः ॥ १४३ ॥ लोभी
मिथ्याभिमानी च राजौ पादमोचकः । पाखण्डिनो भविष्यन्ति बहवो विप्रतारकाः ॥ १४४ ॥ धूर्ताः पापकरा मूर्ताः स्फुरिष्यन्ति
पदे पदे । अपात्यक्ताऽपमर्यादा वेश्यावत्कुलयोषितः ॥ १४५ ॥ भूपा भृत्याजनान् भृत्या लोकास्तान् द्वितयानपि । धोक्ष्यन्तीह
महीपीठे मॉत्स्यधर्मः प्रवर्त्यति ॥ १४६ ॥ चौराश्चौर्य विधानेन करैर्भूमीश्वराः पुनः । जनं दरिद्रयिष्यन्ति वह्नयोऽपि प्रदीपनैः
॥ १४७ ॥ वधो धेन्वादिजन्तूनां पातनं देवसमनां । मर्त्यमुण्डकरो दण्डो भाव्येवं दुःखितो जनः ॥ १४८ ॥ दुर्भिक्षर्डमरैदौःस्थ्यै-
रसौम्यैर्जनमारिभिः । भाविनी मेदिनी शून्या देशभंगादिविप्लवैः ॥ १४९ ॥ प्रेतलोकसमाः 'श्रेण्यो लञ्चालुब्धानियोगिनः । अवि
-मति-मत । २-क्षुद्रसत्ववडे करी आकुलचित्तना धणी । ३-राजद्वारसेवी। ४-मच्छगलागलन्याय-वृहन्मरको-लघोगिलति, लघु-लघुतरस्य,
लघुतरो-लघुतमस्येत्यादि । ५-कुटुंबीलोकनी श्रेणी ।
॥५॥

·वेकी जनो भूसों निष्फलो निर्द्धनो रुजी ॥ १५० ॥ दारिद्रयवन्तो दातारः सघनाः कृपणाः पुनः ! पापात्मानचिरायु काः कृतिन- खल्पजीविनः ॥ १५१ ॥ अकुलीना महीपालाः कुलीना नृपसेवका: । दुःखिनो भाविनः सन्तो दुर्जनाः सुसिनः पुनः ॥ १५२ ॥ एव च दुष्पमालाले स्वरूपं लौकिका अपि । व्याहरन्ति कलियुगे व्यपदेशेन तद्यथा ॥ १५३ ।। द्वापराख्ययुगे जज्ञे युधिष्ठरमही- पतिः । राजपाट्यान्यदा सोऽथ जगाम विपिने क्वचित् ।। १५४ ॥ तत्राऽधोभूय वत्सायाः स्तन्यपानं वितन्वतीम् । गां निरीक्ष्य द्विजाः पृष्टा राज्ञा किमिदमद्भुतम् ॥ १५५ ॥ तैर्विज्ञायोदितं राज-भरगामिनि कलौ युगे । हीनसचाः श्रिया दुःस्था मातरः पितर- स्वथा ॥ १५६ ।। कसापि धनिनः कन्या दत्वा लात्वा ततो धनम् । स्रक्षन्ति निर्माहमिदं गोत्माधीतिज' फलम् ।। १५७ ॥ ततोऽग्रतो गतेनाथ युधिष्ठिरमहीभुजा । समश्रेणिस्थितं दृष्ट जलपूर्णसरखयम् ॥ १५८॥ तटाकादेकतस्तत्रोप्लुत्य त्यपान्तरा सरः । दृप्यास्तृतीयकासारे पतन्तो भूभृतोर्मयः ।। १५९॥ तद्वीक्ष्य विस्मतः प्राह विप्रान् किमिदमद्भुतम् । ते विमृश्य जगुर्भावि- खरूप ज्ञापयत्यदः ॥ १६०॥ यथासन्नं सरस्त्यया तृतीयं वीचयः श्रिताः। निजांस्त्यक्या तथाज्येषु लोकः प्रीति करिष्यति ॥१६१ ॥ नृपेणाऽग्रगतेनाऽथ जलाचालकोत्करैः । मानवैरजो व्यूता दृष्टा भग्नाः प्रभञ्जनैः ॥ १६२ ॥ निरीक्ष्येदं द्विजाः पृष्टाः फलमाहुर्नरा धनम् । छप्यादिभिर्महाक्लेश-रजिष्यन्ति कलौ युगे ॥ १६३ ।। तदामि-चोर-दायाद-राजदण्ड-करादिभिः । नरैर्य- लेन सरक्ष्य-मार्ण क्षिप्रं विनक्ष्यति ॥१६४ ॥ पुनरग्रे प्रयातेन धर्मपुत्रेण वीक्षितम् । प्रवाहोयुठित नीर निपतन् कूपकन्दरे॥१६५॥ फलं तस द्विजरूचे कृष्यादिक्लेशतो नराः । यदर्जिष्यन्ति तद्रव्यं ग्रहीप्यन्त्यखिलं नृपाः ॥ १६६ ॥ युगेपन्येषु राजानो धन दत्त्या 1-गाय पोतानी वारी । २-पानज-धावीने जीवे तेनु फल । ३-कृषि , सेवा २, वाणिज्य ३, पशुपाल ४६ ४-कृतत्रेतायुगने विपे।

·+ पपता elevan दीपालिका- कल्प: ॥६॥ निजं बहु । जगतीं प्रीणयामासु-र्जनतैकान्तवत्सलाः ॥ १६७ ॥ राज्ञा पुनर्गतेनाग्रे सश्रीकश्चम्पकस्तरुः । शमीशाखी चैकदेशे वनमध्ये निरीक्षितौ ।। १६८ ॥ जनैः शमीतरोस्तत्र गन्धमाल्यविलेपनम् । मण्डनं गीतनृत्यादि-क्रियमाणं व्यलोक्यत ॥ १६९ ॥ पत्रपुष्पफलाढ्यस्य छत्राकारस्य शाखिनः । अन्यस्यैव न पूजादि-द्विजास्तत्फलमूचिरे ॥ १७० ॥ न श्रीः पूजा गुणवतां सजनानां महात्मनां । पापिष्ठानां खलानां च पूजालक्ष्म्यौ भविष्यतः ॥ १७१ ॥ पुनः शिलैका बालाग्र-लम्बिता नभसि स्थिता । निरीक्षिता क्षितीशेनाऽऽ-चख्युस्तस्य फलं द्विजाः ॥ १७२ ॥ पापं कलौ शिलाकल्पं खल्पधर्मेण भूपते ! । वालाऽवलम्बतुल्येन जनोऽयं निस्तरि- ष्यति ॥ १७३॥ वालाग्रत्रुटिते धर्मे बेडिष्यन्ति जनाः समे । फलार्थ तरुवधस्य तदृष्टस्य फलं विदम् ॥ १७४ ॥ पितुर्वृक्षण तुल्यस्य फलेन सदृशः सुतः । धनाद्यर्थं वधप्राय-मुद्वेगं जनयिष्यति ॥ १७५ ॥ वर्यान्नपचनास्यां क्षितीशेन समीक्षितः । लोहमय्यां कट- ह्यां च पाको मांसादि वस्तुनः ॥ १७६ ॥ पाहुस्तस्य फलं विप्राः स्वज्ञातिपरिहारतः। परवगै नरेशार्थ-दानं पीतिश्च भाविनि ॥१७७॥ सर्पसर्पद्विपोः पूजाऽ-पूजे वीक्ष्य फलं त्वदः । निर्दयेष्वप्यधर्मेपु सर्पतुल्येषु सत्कृतिः ॥ १७८ ॥ सुपर्णाभेषु पूज्येषु सत्क्रियाधर्मशा- लिपु । गुणज्ञेष्वप्यसत्कारोऽ-नादरश्च भविष्यति ॥ १७९ ॥ गजवायं खरवाद्यं शकटं यत्समीक्षितम् । फलं तस्वेदमुचेषु कुलेषु गजशालिषु ॥ १८० ॥ मर्यादास्यन्दनोद्वाह-योग्येषु कलहोऽनिशम् । नीतिलोपस्तथाऽन्योन्यं मत्सरश्च भविष्यति ॥ १८१॥ कुलेष्वन्येषु नीचेषु खरतुल्येषु भूपते ! । मर्यादानीतिधारित्वं स्नेहोऽन्योऽन्यं भविष्यति ॥ १८२ ॥ स्नेहभावो वालुकासु त्वया भूप! विलोकितः । कृपिसेवादिकारम्भा-तत्फलं भावि नो धनम् ॥ १८३ ॥ अग्रे गतेन भूपेन काकं हंसैनिपेवितम् । दृष्ट्वा पृटैद्विजैः १-चम्पकस्य।

·tasis HTTES प्रोचे तत्कलं भाविमचकम् ॥ १८४ ॥ काफकल्पा महीपालाः प्रायो नीचकुलोद्भवाः । हंसतुल्यैर्जनः शुद्धैः सेविष्यन्ते कलौ युगे ॥ १८५ ॥ अन्यदा पाण्डवाः पच बननासस्थिताः क्रमात् । युधिष्ठिरेण मीमाद्या निशि रक्षाकृतः कृताः ।। १८६ ।। भीमस जाग्रतः पूर्व-यामे मुप्ते युधिष्ठिरे । बन्धुनययुतोऽभ्यगात् प्रेतरूपधरः कलिः ॥ १८७ ॥ आगत्य तमुवाचाथ पन्धून् ते हन्मि पश्यतः ।। तदाऽऽकर्ण्य फुधा मीम-स्तद्वधायाम्पधावत ॥ २८८ ॥ विदधानो युघं भीमः क्रुधारुणितलोचनः । लीलया प्रेतरूपेण कलिना पलिना जितः ॥ १८९ ॥ युद्धयमानो जितस्तेन द्वितीयप्रहरेऽर्जुनः । तृतीये नकुलस्तद्वत् सहदेवस्तुरीयकै ॥ १९० ॥ ततः सुप्तेषु शेपेषु निशाशेपे युधिष्ठिरः । जजागार कलिस्तस्याऽ-प्यूचे प्रेतः समुत्थितः ॥ १९१ ॥ हन्मि ते पश्यतो बन्धू-नित्याऽऽकर्ण्य सक- नधीः । न चुकोप न चोवाच रुपा रूक्षाऽक्षर वचः ॥ १९२ ॥ सर्वाभ्युदयजननी सर्वसत्चप्रियकरीम् । सारा समग्रधर्मस क्षमा- मंगीचकार सः॥१९३ ॥ तस्योपशममालोक्य कलिः शान्तमनास्ततः । प्रेतरूपं व्यपास्यास्य मुष्टिमध्ये समागतः ॥ १९४ ।। उत्यि- वाना समन्धूना प्रातस्तेन प्रदर्शितः । वशीभूतः कलिः प्रेतः क्षमाया अनुभावतः ॥ १९५॥ इत्यायष्टोत्तरशतै १०८-दृष्टान्तैलौकिका अपि । पुराणादिपु व्याख्यान्ति भावितुर्य स्थितियुगम् ॥ १९६ ॥ सुखोपस्थग्रहो नैव न च लजा भविष्यति । नाऽफलझं कुलं भावि- सारवस्तुक्षतिः क्षिती ॥१९७ ॥ सुते मृते पिता जीवी पितरौ विनयोज्झिताः । सुताः पराभविष्यन्ति श्वथूधाऽविनयाः सुपाः ॥ १९८ ॥ विप्राः शस्त्रभृतो वेद-पाठपदकर्मवर्जिताः । अपूज्या भाविनः पूज्या न पूज्याः पूजनोचिताः ॥ १९९ ।। गुरूनाराधयि प्यन्ति विनेयास्तेपु ते पुनः । 'हिताचारोपदेशेन प्रदास्यन्ति कथंचन ॥२०० ॥ मत्र-तत्रौ-पध-ज्ञान-रत्न-विद्या-धना-युषाम् । 1-तुर्य-कलियुग । २-हिवाचारोपदेश न । मा Eutari

·कल्प:
दीपालिका-
॥७॥
फल-पुष्प-रसादीनां रूप-सौभाग्य-संपदाम् ॥ २०१॥ सत्व-संहनन-स्थानां यशः-कीर्ति-गुण-श्रियाम् । हानिः क्रमेण भावानां
भाविनीपंचमारके ॥ २०२ ॥ युग्मम् ॥ दान-शील-तपो-भाव-रूपधर्मस्य संक्षयः । कुटतुला कूटमानं शाव्यं धर्मेजपि भावी
च ॥२०३ ॥ देवत्वं नैव देवेषु सतीत्वं न सतीष्वपि । निःसङ्गेषु न वैराग्यं निःस्पृहं न तपोपि हि ॥ २०४॥ सत्यशौचतपः
क्षान्त्यादीनां हानिदिने दिने । भूमिः खल्पफला मेघा कालेऽप्यल्पजलप्रदाः ॥ २०५॥ खाम्याख्याति सुसौराष्ट्र-लाट-गुर्जर-
सीमनि । क्रमेण नगरं भावि-नाम्नाऽणहिल्लपाटकम् ॥ २०६॥ असिन्निवोणतो वर्ष-शतानि वत्स! पोडश १६६९ । नवषष्टिश्च
यास्यन्ति यदा तत्र पुरे तदा ॥ २०७॥ कुमारपाल-भूपालधौलुक्यकुलचन्द्रमाः । भविष्यति महाबाहुः प्रचण्डाखण्डशासनः
॥ २०८॥ युग्मम् ॥ पराक्रमेण-धर्मेण-दानेन-दययाऽऽ-ज्ञया । कीर्त्या-गुणानुरागेण-नयेन-विनयेन च ॥ २०९॥ विज्ञानेन-
विवेकेन-धैर्येण-राज्यलीलया । सोऽद्वितीयो नृपो भावी महासत्वोचितैगुणैः ॥ २१० ॥ युग्मम् ॥ कौवेरीमातुरुष्कं स प्राचीमा-
त्रिदशापगाम् । याम्यामाविन्ध्यमावाद्धि-पश्चिमां साधयिष्यति ॥ २११ ॥ एकादशशता ११०० नीमा रथास्तस्यायुत १००००
प्रमाः । एकादशहया लक्षाः ११००००० पत्यष्टादशलक्षकाः १८००००० ॥ २१२ ॥ सोऽन्यदा वज्रशाखायां मुनिचन्द्रकुलोद्भ-
वम् । श्रीहेमचन्द्रमाचार्य वन्दिता मेदिनीपतिः ॥ २१३ ॥ निशम्य रम्यश्रीधर्मो-पदेशं तन्मुखान्नृपः । श्राद्धव्रतानि सम्यक्त्व-
सहितानि प्रपत्स्यते ॥ २१४ ॥ अपूजितेपु देवेषु गुरुप्वप्रणतेषु च । न भोक्ष्यते स धर्मज्ञः प्रपन्नोपासकवतः ॥ २१५ ॥ प्रतिद्गं
प्रतिग्रामं प्रायेण स प्रभावकः । निर्मास्यति महीमेतां जिनप्रासादमण्डिताम् ॥ २१६ ॥ सैकदा श्रीहेमसूरि-मुखातीर्थकथाक्षणे ।
१-तु। २-उत्तरमां शीकारस उत्पत्तिस्थान सुधी। ३-पूर्वमा गगा नदी सुंधी।
॥७॥

·जीवतः स्वामिनो मूर्वेः सम्बन्धं निमिप्यति ॥ २१७ ॥ ततो वीतभयस्थाने धूलिदुर्ग खन सनम् । नरैराप्तः प्रतिमां ता स प्रादुष्कारयिष्यति ।। २१८॥ प्रतिमा पचने नीत्वा प्रासादस्था विधाय सः । मन्यते पुण्यधीधीरः साक्षाद्वीरजिनेश्वरम् ॥ २१९ ॥ तदा तस्यै प्रतिमायै यदुदायनभूभुजा । ग्रामाणा शासनं दत्तं तदप्याविर्भविष्यति ॥ २२० ॥ शासनं तादृशं तरी सोऽपि भूपः प्रदास्यति । वन्दिप्यते च तां नित्यं महापूजापुरस्सरम् ॥ २२१ ॥ सदा खदारासंतोपी निधा वर्षासुशीलवान् । शीलस्य मनसा भङ्गे सोपवासं करिष्यति ॥ २२२ ॥ पुरा भरत-नाभाङ्क-श्रीरामैर्यदकारि न । तद्विधाता विपुत्राय धनलाभ कपापरः ॥ २२३ ।। अष्टादशसु देशेषु मारिव्यसनवारकः । सेनाभिषेणनत्याग वर्षासु च करिष्यति ॥ २२४ ॥ प्राणित्राणप्रवीणानां शान्ति-जीमूत- नेमीनां । कुमारपालभूपाल-स्तुरीयः पंचमारके ॥ २२५ ॥ आर्हतः क्षमापतिः शुद्धः प्रतसम्यक्षपालकः । कुमार इव भावी का शासनस प्रभावकः ॥ २२६ ॥ कलहकरा ईमरकरा असमाहिकरा अनिवुइकरा य । होहिति इत्थ समणा दससु वि सित्तेसु सय- राहं ॥ २२७ ॥ ववहारमंत्ततंचाइएसु निनुज्जुआण य मुणीणं । गलिहिंति आगमत्या अत्यलुद्धाण तैदिअहं ॥ २२८ ।। उवगरणवत्थ- पचाइ-आणवसहीण सड्ढयाणं च । जुलिस्सति कएणं जह नरवइणो कुडुंगीणं ॥ २२९ ॥ वहवे मुण्डा अप्पे समणा होहिंति गुणसयाइना । वलवता मिच्छनिवा अप्परलाहिंदुअनरिंदा ।। २३०॥ मनिवृतेर्गतेप्यब्द-शतेष्वकोनविंशतौ । चतुर्दशसु १९१४ चाब्देपु चैत्रशुक्लाष्टमीदिने ॥२३१॥ विष्टी म्लेच्छकुले कल्की पाटलीपुत्रपत्तने । रुद्रश्चतुर्मुखश्चेति धृतापरावयद्वयः ॥२३२॥ 1-धर्तमान मेरा नामधी सिंधुसोयीरदेशमा । २-पुरा भरत-नामेय-धीरामै-र्यदकारि च, छाणीप्रते। ३-सेनया शोरमिमुखगमनम् । ४-स वर्षासु करिष्यति। ५-कुमारस्वामी कार्तिक इस बरिष्ट । ६ माहोमाहे विरोध करनारा। ७-पइदिभाई। ८-विष्टिकर्णे-मद्रायोगे। METEZZA 2cu ·दीपालिका- कल्प ११ ९ ॥८॥ १२ १० गु. सू. . १शु. रा.२ चं. ४ ५ अथ-कल्की-जन्म-पत्रिका-लिख्यते, यशोगृहे यशोदायाः कुक्षौ स्थित्वा त्रयोदशान् । मासान् मधोः सिताष्टम्यां जयश्रीवासरे निशि के. ८ ॥ २३३ ॥ पठे मकरलग्नांशे वहमाने महीसुते । वारे कर्कस्थिते चन्द्रे चन्द्रयोगे शुभावहे ॥२३४ ॥ प्रथमे पादेऽश्लेपायाः कल्किजन्म भविष्यति । त्रिहस्तोचः स कपिल-शीर्षकुन्तल- लोचनः ॥ २३५॥ त्रिभिर्विशेषकम् ॥ तीक्ष्णखरोऽदृष्टपृष्ठ-लाञ्छनश्छमतत्परः। महाविद्यो- श.३मं. डुरो दीर्घ-हृदयो गुणवर्जितः ॥ २३६ ॥ जन्मतः पञ्चमे वर्षे जठरापद्धविष्यति । सप्तमेऽग्नयापदसैका-दशे द्रव्यस्य सम्भवः ॥ २३७ ॥ तस्यैवष्टादशे वर्षे कार्तिके मासि निर्मले। पक्षे च प्रतिपद् घसे शनौ चन्द्रे तुलास्थिते ॥ २३८ ॥ स्वातौ नन्दिदिने सिद्ध-वेलायां करणे ववे । मुहूर्ते रावणे राज्या-भिपेको हि भविष्यति ॥२३९।। युग्मम् अदन्तस्तुरगस्तस्य कुन्तो दूर्वासकस्तथा । मृगाङ्कनाम किरीटं खङ्गश्च दैत्यसूदनः ॥ २४० ॥ तस्यांहिकटके चन्द्र-सूर्यो त्रैलोक्यसुंदरौ । चारुसौधं तथा भावि-द्रव्यसंख्या न भाविनी ॥ २४१ ।। संवत्सरं विक्रमस्सो-त्थाप्य वर्णप्रदानतः। संवत्सरं खकीयं स स्थापयिष्यति भूतले ॥२४२॥ एकोनविंशवपेऽर्दू-भरतं विग्रहाकुलम् । दोर्दण्डमण्डलाक्रान्तं करिष्यति महाबलः ॥२४॥ सार्द्धविंशतमे वर्षेऽ-वुदक्षितिभृतः सुतां । परिणीय बहुराज्ञीः विधाताऽज्ञां महीतले ॥ २४४ ॥ भुञ्जानस्य महाभोगान् तस्य पौढ- पराक्रमाः । चत्वारो दत्त-विजय-मुंजाऽ-पराजिताः सुताः ॥ २४५ ॥ कल्किनः पाटलीपुत्रे राजधानी भविष्यति । तस्य १-मङ्गले। २-पूर्वाह्ने। ३-वाससौधम् । ॥८॥ CLSUZULUCULLEL CuCl2u ·कल्किपुर नाम द्वितीय विस्तरिष्यति ॥ २४६ ॥ दत्तपुरं दत्तराज-धानी राजगृहस तु । विजयस राजधान्य-णहिल्लपाटकस्य च ॥ २४७ ॥ विजयपुराभिधानं भावि-मुजय दाखति । अवन्तिदेशमपरा-जितस्यापरमण्डलम् ॥ २४८ ॥ युग्मम् ॥ करिकनो राज्पसमये म्लेच्छक्षत्रियभूर्भुजाम् । रुधिरैर्निस्तृतैर्विष्वक पृथ्वीनानं करिष्यति ॥ २४९ ॥ तत्कोशे नानाति-वर्णकोट्यश्चतुर्दशाः। सहसा गजा हस्तिन्याः सार्द्धचतुश्शतीमिताः ॥ २५० ॥ सप्ताशीतिलक्षा अश्वाः पञ्चकोटिपदातयः । दासकर्म करादीना तस्य संख्या न विद्यते ॥ २५१ ॥ नमःखेलित्रिशूलास्रः पापाणहयवाहनः । क्रूरात्माऽतिकपायोग्रः खभावेन भविष्यति ।। २५२ ॥ मथुरायां तदा कृष्ण-सीरिधानी पतिष्यतः । भृशं डेमरदुर्भिक्ष-रोगैः पीडिष्यते जनः ॥ २५३ ॥ ज्ञात्वा जनमुसात्तत्र नंदभूपविनिर्मितान् । पंचैप कनफस्तूपान् सनित्वा हेम लास्यति ॥ २५४ ॥ प्रनष्टाऽष्टादशान्दानि कल्की भावी ततो नृपः। पत्रिंशद्वर्पवयस्क-त्रिखण्डभरताधिपः ॥ २५५ ॥ कल्की ततोऽतिलोभेन खानयित्वा निजं पुरम् । सर्वतोऽपि निधानानि ग्रहीष्यति धनाग्रही ॥ २५६ ॥ जनानां खनतां तर निर्गमिष्यति भूमितः । धेनुर्लवणदेव्याह्वा समभाना दृपन्मयी ॥ २५७ ॥ भिक्षार्थमटतः साधून स्थापिता सा चतुष्पथे । वीक्ष्य दिव्यानुभावेन शुगैरुद्धयिष्यति ॥ २५८ ॥ गीतार्थानां विचारेणो-पसर्ग भाविनं जवात् । विज्ञाय विहरिष्यन्ति साधवः संयमर्थिनः ॥ २५९ ॥ भक्तवस्त्रादिलुब्धास्तु गीतार्थाना तथोदितम् । अवमत्याविवेकेन तत्र स्थास्यन्ति केचन ॥ २६० ॥ सप्त- दशाऽथाऽहोरात्रान् वर्षिष्यति पयोधरः । अतिवृष्ट्या तया कलिक-नगरं पावयिष्यति ।। २६१ ॥ कल्की नष्ट्वा पुनः कापि स्थास्यति स्थलमूर्द्धनि । गते जलोपसर्गेऽसिन् करिष्यति नरं पुरम् ॥ २६२ ॥ नीरप्रसरतो हेम-गिरीन् नंदविनिर्मितान् । निरीक्ष्य मूढधीरर्थ- १ डमर-राजविग्रह। 1nen ना ·Ucuen दीपालिका- कल्प: ॥९॥ लोलुपो भविता भृशम् ॥ २६३ ॥ पुराकरमदावणां करकर्ता महाकरम् । सकराणां कर नव्यं महाकरवतामपि ॥ २६४ ॥ वृथैव दोपमुत्पाद्य लाता धनवतां धनम् । छलं वदति भूपानां हलं नेति नयं वदन् ॥ २६५॥ लोकात्तथाऽग्रहीतार्थ यथा भाव्यधनो जनः । पृथ्व्यामूर्णायुचीर्णायां प्राप्यते न यतस्तृणम् ॥ २६६ ॥ लोके तेन सुवर्णादि-नाणकं नाशयिष्यति । चर्मणो नाणकैस्तेन व्यवहारः प्रवर्त्यति ॥ २६७ ॥ वेश्याः पाखण्डिनः सर्वे कल्किना याचितं करम् । तसै दास्यन्ति सारंभाः सावद्याः सपरिग्रहाः ॥ २६८॥ पर्णादौ भोजनं कुर्व-नाक्रोशांस्तस्य पश्यतः। जनो दास्यति निःस्वासं भयं भवति भाजने ॥२६९ ॥ भाविनि जिनसमानि विहरिष्यन्ति साधवः । वर्षिष्यन्ति च कालेऽन्दा द्रोणो द्रम्मेण लप्स्यते ॥ २७० ॥ कल्की त्यक्तधनान् साधू-नन्यदा राजवर्त्मनि । विलोक्य लोभतो भिक्षा-पष्ठांशमर्थयिष्यति ॥ २७१ ॥ ततः साधुकृतोत्सर्गा-हूता शासनदेवता । याचमानान्यतीन् भिक्षां कल्किन वारयिष्यति ॥ २७२ ॥ ततः सर्वप्रकारेण धनं लास्यति लोकतः । त्याजयिष्यति लिंगानि लिंगिभिः स दुराशयः ॥ २७३॥ वाम- जंघासव्यकुक्ष्योः सप्रहारौ भविष्यतः । पंचाशत्तमवर्पस्य तस्य दुष्कर्मयोगतः ॥ २७४॥ अन्ते कल्की पुनः स्मृत्वा भिक्षापष्ठांशहेतवे । गोवाटके प्रातिपदा-चार्यसाधून्निरोत्स्यते ॥ २७५ ॥ तदा प्रातिपदाचार्य-मुख्यसंघोऽखिलोपि हि। शासनदेवतां स्मृत्वा कायोत्सर्ग विधास्यति ॥ २७६ ॥ कायोत्सर्गेण संघस्य प्राप्ताः शासनदेवताः । युक्तिभिर्योधयिष्यन्ति यावत्कल्की न भोत्स्यते ॥ २७७ ॥ तावदासनकम्पेन तत्रागन्ता समुत्सकः । वृद्धद्विजवपुः कृत्वा शक्रः शासनभक्तितः ॥ २७८ ॥ तं च सिंहासनासीनं वदिष्यति दिवस्पतिः । निरागसः किमेतेऽत्र निरुद्धाः साधवस्त्वया ॥ २७९ ॥ स प्राह जज्ञिरे सर्वे पाखण्डाः करदा मम । भिक्षांशं १ सामान्यविधान। ॥९॥ . . PuCNCNC UCUCI ·ददते नेते निरुद्धास्तेन वाटके ।। २८० ॥ वदिष्यति ततः शक्र-स्तमेपां नास्ति किंचन । भिक्षाशमपि दास्यति न कस्य कथमप्यमी ॥२८१।। याचमानस्तदेतेभ्यो मिक्षांश लजसे न किम् । अमून्मुंचान्यथा भावी तवानर्थो महानिह ॥२८२॥ इत्युदित्वा स क्रमेण मम निर्वाणतो गते । वर्षसहस्रद्वितये माद्रशुक्लाष्टमीदिने ॥२८शा ज्येष्टः रविवारे च चपेटामहतो रुपा । पडशीति-समायुष्का कल्किराट् नरक गमी ॥ २८४ ॥ शिक्षयित्वाऽऽर्हन्तं धर्म दत्तं तस्यांगजं हरिः । राज्ये न्यस गुरुन्नत्या सघे सौस्थ्ये गमी दिवम् ॥ २८५॥ पितुः पापफलं ज्ञात्वा दत्तः पुण्यैकतत्परः । प्रत्यह कारितेजन-चैत्यैर्मण्डयिता महीम् ॥ २८६ ॥ एकोनविंशति वर्ष-सहस्राणि ततः परम् । भसोत्तरात् श्रितप्रौढि-जिनधर्मः प्रवर्त्यति ।। २८७ ॥ उक्तं च-जिणभत्तनिवा इगारलक्खसोलसयसहस्सा होहिति । इगकोडि मित्तसासण-पभावगा दुसमसमयम्मि ॥२८८ ॥ इह सच्चोदयजुगपवर-सरिणो चरणसंजुए दे । चउरुत्तरदुसहस्से २००४ दुप्पसहते सुहम्माई ॥ २८९ ॥ इह सुहम्म-जम्बू तन्भवसिद्धा एगावयारिणा सेसा २००२ । सद्वदुजोअणमज्झे जयंतु दुन्मिक्खडमरहरा ।। २९० ॥ जुगपवरसरिससरी दूरीकयभवियमोहतमपसरे। वंदामि सोलसुत्तर-इगदसलक्खे सहस्से य ॥२९॥ युग्मम् ॥ पंचमअरमि पणपन्नलक्स-पणपन्नसहस्स-कोडिकोडीणं । पंचसय-कोडिपण्णा नमामि सुचरणसयलसूरी ॥२९२॥ तित्तीस- लक्साओ चउ-रसहस्सा चउसयाइ च इगनवई दुसमाए झूरिणं मज्झिमगुणाणं. ॥ २९३ ॥ पंचावन्नाकोडी पंचावन्नाई सयसहस्साई। पचारनं सहस्सं पचसय चेव र्पणपन्ना ॥ २९४ ॥ एते अधर्माचार्योः ॥ पंचावन्नाकोडि-लक्साणं ति तह सहरसाणं । चउवन- :-१११११००० शासन प्रमाप:-राजा । २-सचोदय । ३-११११००० युगप्रधान सश सूरि । ४-५५ वाम ओ3, ५५ ०२, ५०० हो भुद्धिमान भुमारित्रने धारण! ३२ना-सूरय । ५-33०४४४१-मध्यम गुण्पामा-भाचार्या । ६-५५ , ५५ साम, ५५ २, पायशोन पयापन भेते-अधर्माचायां 10-५५ दामो, ५५ १२, ५४ सो ३, ४४ उमेत-उपाध्याया-वाचनाचार्या ।

·दीपालिका-
कल्पः
॥१०॥
कोडिसया चउआलीसाउ कोडीओ ॥ २९५॥ एते उपाध्यायाः-याचनाचार्योः ॥ सत्तरसकोडिलक्खा नवकोडिसहस्स-कोडिसयमेग।
इगवीसकोडि-इगलक्ख-सद्विसहस्सा संसाहूणं ॥ २९६ ॥ सैमणीण कोडिसहस्सा दस नवसयकोडि-चार (स) कोडीओ ।
छप्पन्नलक्ख-छत्तीस-सहस्स-एगुणदुनिसया॥ २९७ ॥ एता आर्याः ॥ तह सोलकोडिलक्खा तिकोडिसहस्सा य तिनिकोडिसया ।
सत्तरसकोडि-चुलसीलक्खा सुस्सावगाणं तु ॥ २९८ ॥ पणवीसकोडिलक्खा हुँसाविया कोडिसहस्सवाणउई । पणकोडिसया
बत्तीसकोडी तह वारसभहिया ॥ २९९ ॥ इति-दुसम समय-संघप्रमाणम् ॥ पंचमारकपर्यन्ते दीक्षा द्वादशवार्पिकः ।
दुःप्रसहो द्विहस्तांगो ग्रहीता शुद्धवासनः ॥ ३०० ॥ पोडशाब्दो महाचार्या दशकालिकागमः । युगप्रधानो भवितो-स्कृष्टः
पष्ठतपोन्वितः ॥ ३०१॥ व्रतं समाः प्रमाल्याप्टौ विंशत्यन्दः कृताष्टमः । एकावतारः सौधर्म देवो भाव्येन्धिजीवितः ।। ३०२॥
फल्गुश्री नामतः साध्वी नागिलः श्रावकरतथा । सत्यश्रीः श्राविका संघः पूर्वाहे क्षयमेष्यति ॥ ३०३ ॥ मध्याह्ने सुमुखो
मन्त्री नृपो विमलवाहनः। विनंक्ष्यत्यपराहे तु बहिर्विध्यासति क्षिती ॥ ३०४॥ वासाणवीससहस्सा नवसय-तिम्मास-पंचदिण-
१-१७ सामो, & GtR 13, १०० 813, २१ 813, १ ० २ ते-सुसाधरः । २-10 रोड,६०० छोउ, १२ ओड, म.
લાખ, ૩૬ હજાર, ૧૯૯ એકને નવ્વાણું એટલી સાથ્થીઓની સંખ્યા શશે. રૂ-૧૬ લાખ કોડ, ૩ હજાર કોડ, ૩૦૦ કોડ, ૧૭ ક્રોડ ૮૪ લાખ
એટલા સુશ્રાવક સંખ્યા થશે. ૪-૨૫ લાખ કોડ, ૯૨ હજાર કોડ, પ૦૦ કોડ, ૩ર કોડ, ૧૨ અધિક એટલી રાશાલિકાની સંખ્યા થશે.
૫ શ્રાદ્ધદીન-સાગરોપનું આયુષ્ય કહેલ છે. સ્વર્ગથી લા-૧૨ વ ગૃહસ્થપણે રહી, ૪ વર્ષ સામાન્ય સાધુ અને ૪ વ શ્રીઆચાર્ય યુગપ્રધાનપદ
धारी यतः-" एगो साहू एगा य सागुणी सानो ग सहीया । भाणागुतो संगो सेसो पुण महिसंधो उ॥" ५-"पतं समाः प्रपाल्पा शिस्यन्दः कुताटमः ।
एकावतारः सौधर्म पल्यायुभविता सुरः ।। दीपालिकाकाप-लो. १८०॥" ६-अतिमिति रममा पन्डिसो नति, ३२ पति पतन बाय !
191.2111-112N
32 cm 220 cm,
FUENEusaccuWEATERTALENTERTAINMEne
॥१०॥

·पहरा । इका घडिआ दोपल-अक्खर-अडयाल-जिणधम्मो ।। ३०५॥ वाताः क्षयाय वास्यन्ति परुपा बहुपांसवः । उग्रं शीतं विधातेन्दु-रुग्रं सूर्यो ज्वलिष्यति ॥ ३०६ ॥ अत्युग्रशीततापाभ्यां क्षय लोको गमिष्यति । अंगारमर्मरामा भू-मस्मरूपा મલ્વિëિ ૩૦૭ | મHIS-રૂ-પુર-સાર-વિષા-શનિ-તોષવાર સ્થિત્તિ સહ-સ-વિવસાનિ છુથ gવજ્ll૨૦૮ कास-कुष्ट--ज्वर-श्वासैः क्षय लोका प्रयास्यति । भविष्यति समं सर्व गिरिगर्ताऽऽपगादिकम् ॥ ३०९ ॥ वैताट्य-मूले तस्यैव दोसप्तति-विलेषु च । गगा-सिन्धुविलेष्वेवं स्थास्यन्ति पशु-मानयाः ॥ ३१ ॥ रथांगमध्यतुल्यौष-गंगा-सिन्धुजलोद्भवैः। -વીસ હજાર વર્ષ અને નવસો વર્ષ ઉપર, ત્રણમાસ પાચદીન પાચમહર એક ઘડી બે પલ અડતાલીસ અક્ષર સુધી જીનેશ્વરદેવનો ધર્મ રહેશે ૨-પચારાનું સ્વરૂપ તથા બોતેર બીલ અને પછારાનું વર્ણન, પચમ આર ૨૧૦૦૦ હજાર વર્ષનો પૂર્ણ થતા પહેલાં ૧૦૦ વર્ષ બાકી રહે ત્યારે, ચંદ્ર-કચડ શીત, સૂર્ય-મચડ ઉષ્ણુતાને આપે છે, સ્થાને સ્થાને નાશ કરનાર અતિ પ્રચડ વાયુ, કઠોર ધૂળને ઉડાડતો, તેના વડે અધકારમય બનાવતો, ભયકર-દુ સહ-મનુષ્ય-તિચિ-વનસ્પતિ-મકાનાદિને ઉદાડીને ફેંકી દે તેવો, તથા વિદ્યુત આદિ ગરવને કરતો મેઘ પણે ભસ્મ-આમ્ય-મુર-હાર-વિષ-અગ્નિ-ઉકાપાત આદિની વૃત્તિઓથી જગતના પ્રાણીઓનો સંહાર અને હું ખિત બનાવતો પક્ષી-બીજ વૈતાને વિષે, અને મનુષ્ય-બીજ ગંગા-સિધુના ઉત્તર-દક્ષિણ ૭૨ બીલ (બીલ-એટલે નદીઓની ખળ, તથા ગુફાઓ, પલાણ સ્થાન જાણવા) તેને વિષે રહેશે ભારત-ક્ષેત્રની સીમાને કરનાર જે લઘુહિમવત નામને પર્વત છે, તે પર્વત ઉપર મધ્યભાગે 'પદ્મવત્ નામનું સરોવર છે (જેના મુખ્ય ભાગમાં પૃથ્વીકાયમય-કમલ છે. તેમા શ્રીદેવી રહે છે, વિશેષ વર્ણન અન્ય ગ્રન્થથી) આ સરોવરમાથી ગંગા અને સિધુ નામની બે શાશ્વેતી નદીઓ, પૂર્વ-પશ્ચિમ નીકળે છે, તે નદીઓ ભારતના બે વિભાગ (ઉત્તર-દક્ષિણ)ને કરનાર વૈતાઢય નામના પર્વતને ભેદીને પૂર્વ અને પશ્ચિમ ભાગમાં વહી લવ સમુદ્રને મલે છે એ બે નદીઓના એક એક કાંઠા ઉપર નવ ના બી આવેલ છે, દક્ષિણ તરફના ભાગના ચાર કાંઠા ઉપર ૩૬ બીલો આવેલ છે, અને તેવી જ રીતે ઉત્તર તરફના પણ ૩૬ બીલો થાય છે, જેથી ઉત્તર-દક્ષિણ બેઉ મલી ફૂલ ૭ર બીલ ·SUCULUSU GURUKULUE दीपालिका- कल्प: ?? || निशि कृष्टैः सूर्यपक्कै-स्तेषां मत्स्यादिभिर्घसिः ॥ ३११॥ निर्लजा वस्त्ररहिता-रेनिमाना नराः स्त्रियः। नृणां विंशतिरदानि स्त्रीणां पोडशजीवितम् ॥३१२॥ गर्भ धास्यन्ति पवर्षाः स्त्रियो दुष्प्रसवास्तदा । द्रक्ष्यन्ति पुत्रपुत्रादीन् विंशत्यद्धायुपो नराः ॥ ३१३॥ कपा- योग्राः पितृमात-विवेकविकला नराः। पाठारे भाविनो वर्ष-सहस्राण्येकविंशतिः ॥३१४ ॥ भरतेष्वैरवतेपु देशसु दुःपमाः समाः । उत्सर्पिण्यां प्रथमार-एतत्तुल्यो भविष्यति ॥३१५॥ उत्सर्पिण्यां प्रथमारे पष्टतुल्ये गते सति । प्रशान्तोपप्लवावर्तो द्वितीयारो लगिष्यति ॥३१६॥ लगे त्वाम्बुदाः पंच वार्षिष्यन्ति क्रमादमी । तेष्वाद्यः पुष्करावर्ती भूतापमपनेष्यति ॥३१७॥ क्षीरोदः सस्यनिर्माता स्नेहकत्तों घृतोदकः। शुद्धोद औपधीहेतू-रसोदो रसकृत् क्षिती ॥ ३१८॥ पंचत्रिंशदिनान्यब्द-वृष्टिरेवं भविष्यति । થાય છે, જે છઠ્ઠા આરાના પ્રાણીઓ આ બીલોમાં રહી પોતાના જીવનને દુકામ-દુધમમય પસાર કરશે. તે વખતના મનુષ્યની આકૃતિ પણ હુરૂપ-કુવર્ણ-દુર્ગધ-દુલક્ષણ-દીન-હીન-સ્વર નિર્મદા-કાળા-બધિર-ન્યૂઅંગુલી-બાલ્યકાળે કામાત, કુસંસ્થાન, શાસ્ત્ર અને સંસ્કાર રહિત, મૂર્ખતા વિકૃત ચેણિત બહુ અહાર આદિ અતિ ખરાબ હોય છે. સ્ત્રી, બેન, માતા, પિતા આદિના વિચાર વિવેક મર્યાદા વ્યવહાર રહિત, મનુષ્યના માંસને ખાનારા, અત્યન્ત ફુર અધ્યવસાયવાળા થોડા આયુષ્યમાં પણ અનેકાનેક પુત્ર પૌત્રાદિને જેનારા હોય છે. १-बन्धमुष्टिरसो-रलिः । २-पंचभरत-पंचैरवतयोः मिलित्वा दगदोपु । ફ-હવે ઉત્સર્પિણને પહેલો આરો અવવના છઠ્ઠા આરા જેવો અને ઉત્સબે બીજો આરો અવબા પાંચમાં આરા જેવો પસાર થતાં, વિશેષ ઉત્સ૦ નાં બીજા આરાની શરૂઆતમાં, પૂર્વ સમુદ્રથી પશ્ચિમ સમુદસુધી, પુષ્પરાવર્તાદિ પાંચ પાંચ મેઘા ઉત્પન્ન થાય છે, જેના નામે પુષ્પરાવર્ત-ક્ષીરો ૨,વૃતોદ ૩,શુદ્ધોદ -રસોઇ --આ નામના એક એક મેઘ લગાતાર સાત સાત દિવસ અને રાત્રી અનુકમથી વર્ષ ૧-પુષ્પરાવર્ત-થ્વીની અશુલ અવસ્થ તપાદિને દૂર કરી જગસ્વચ્છતાને પેદા કરે છે. રક્ષરોદ-ગોર તુલ્ય વર્ણ વાલું અશુભ વર્ણાદિ દુર કરી વર્ષે ગધ-રસ-સ્પર્શ શુભને પેદા કરે છે. ૩-ગૃતોદ-હને પેદા કરે છે. ૪-શુદ્ધોદ-સર્વ જાતિની વનસ્પતિને પેદા કરે છે. પ-રસોઇ -તકત રસોને પેદા કરે છે. GenFERE | ૨૨ 11 ·ट्ठमा-पधी-लता-वल्ली-सस्य उत्पत्स्यते खयम् ॥ ३१९॥ तद्वीक्ष्य निस्सरिष्यन्ति विलेम्यो विलयासिनः । वर्द्धमान-चपू-रूप-चल- जीवितसम्पदः ॥ ३२० ।। पुष्प-धान्य-फला-हारा-स्त्यक्ष्यन्त्यभक्ष्यमक्षणम् | गतरोगा भविष्यन्ति सुसाबाता-जल-तवः ॥ ३२१॥ द्वितीयारकपर्यन्ते मध्यदेशेऽवनीतले। भविष्यन्ति कुलकराः सप्तामी क्रमतो यथा ॥ ३२२ ॥ विमलवाहनाहानः પાચે પ્રકારના મેઘ, પોત પોતાના કાર્યને કરી ઉત્તરોત્તર વગન્ધ-સસ્પેશે છ-સાયણ સંસ્થાન (આકૃતિ) બલ જ્ઞાન શરીરની ઉચાઈ વૃદ્ધિને પામે છે તે જોડલાં બીલોમાંથી બહાર નીકળી વનસ્પતિ આદિને જોઈ માંસાદિનો નિષેધ કરશે એમ કરતા બીજા આરાના અન્ત ભાગમા, સાત કુલકરો થશે જેના નામે વિમલવાહન ૧, સુદામ ૨, સંગમ ૩, સુપાર્શ્વ ૪ દત્ત પ, સુમુખ , સમુચિ , હવે ત્રીજા આરાના ૮૯ પક્ષ ગયે પ્રથમ તીર્થંકર શ્રેણિક રજાને છવ શ્રીપદ્મનાભ તરીકે જન્મ લેશે, જે ત્રીજા આરા સુધીમાં ૬૧ શલાકા પુરુષો થશે, અને ચોથા આરાના ૮૯ પક્ષ ગયે ર૪ માં તિર્થંકરની ઉત્પત્તી અને ૧૨ માં ચક્રવત થશે, બાદ ચોથા આરાના બીજા અને ત્રીજા ભાગમાં કલ્પવૃક્ષ અને યુગલિક ધર્મ ચાલશે, જે પાંચમા અને છઠ્ઠા આરા સુધી તથા અવસર્પિણીને ૧, ૨, અને ત્રીજા આરાના અંત પહેલા યુગલિકપણું આદિ ચાલશે, એમ દશ કોડા ફોડી સાગરોપમની ઉત્સપિણી પૂર્ણ થતાં, પાછો અવસરણનો પ્રથમ દ્વિતીય-તૃતીયાદિ આરાની શરૂઆત થશે, એમ એક અવસર્પિણ અને એક ઉત્સર્પિણી મલીને વીશ કોઠા કોડ સાગરોપમે એક કાલ-ચક્ર થાય, એમ અનેતા કાલ-ચકે એક પુદ્ગલ-પરાવર્તન થાય, એમ સંસારની અંદર આવે સમ્યકત્વ વિના અનંતા પુલ પરાવર્તન કર્યો, અને જ્યાં સુધી સમ્યકત્વને નહિ પામે ત્યાં સુધી આત્મા અનંતાનંત પુકલ પરાવર્તન સંસારમાં કરશે ––કુલકરની શરૂઆત, અવસર્પિણીના ત્રીજા આરાને છેલ્લો પલ્યોપમનો આઠમો ભાગ બાકી રહે ત્યારે થાય છે કુલકર–એટલે લોક-મર્યાદાને કરનારા એક વર્ગ, આ અવસર્પિણું કાલમાં થયેલ કુલકરોના નામો વિમળવાહન ૧ ચક્ષુષ્માન ૨ યશસ્વી ૩ અભિચક ૪ પ્રસેનજિન પ મરૂદેવ ૬ અને નાભિ ૭ છેલ્લા નાભિ કુલકરનું સખ્યાત પૂર્વનું આયુષ્ય અને ભદેવ ભગવાનનું ૮૪ લાખ પૂર્વનું આયુષ્ય, ફુલકરના વખતમાં ત્રણ પ્રકારની દડનીતિ થઈદ-કાર -કાર અને જિ-કાર, પ્રથમ બેના સંમયમાં ઇ-કાર, ૩-૪ મા -કાર, ·pen2 BJPUTER कल्प दीपालिका- ૨૨ | सुदामा संगमस्तथा । सुपाची दत्त-सुमुखौ संमुचिश्चेति नामता ॥ ३२३ ॥ जातजातिस्मृतिस्तेषु राजा विमलवाहनः । राज्यस्थितिकृते ग्राम-पुरादीन् स्थापयिष्यति ॥ ३२४ ॥ गजाश्वरथपत्यादीन् ग्राहयिष्यति सेवकः । अन्नपाकविधि वना-चुत्पन्ने सोपदेक्ष्यति ॥ ३२५ ॥ व्यवहारप्रवृत्यर्थ द्वासप्ततिकला लिपीः । शतशिल्पानि लोकानां स भूप उपदेश्यति ॥ ३२६ ॥ सैकोन- ૫-૬-૭ માં કુલકરની વખતમાં જિ-કકાર, ગુન્હો થતાં હકાર કહે એટલે મરણ તુલ્ય શિક્ષાને સમજતાં, ફરીથી ગુનો ન થાય તે માટે અતિસાવધ રહેતા, એવી રીતે મકારને ધિક્કારમાં પણ સમજવું કેમે કમે પતન કાલે ત્રણે નીતિ પ્રવર્તન થઈ જેમકે અલ્પ અપરાધે હકાર મધ્યમે વકાર, અધિકે ધિક્કાર. શ્રીજિનધર્મપ્રારંભ–અવસર્પિણીના ત્રીજા આરાના અન્ત, શ્રીજિનધર્મનો-પ્રારંભ (તેમ ઉત્સર્પિણીના બીજા આરાના પ્રારંભમાં શ્રીજીનધર્મને પ્રારંભ,) ત્રીજા આરાના ૮૪ લાખ પૂર્વ અને ૮૯ પખવાડીઆ બાકી રહે ત્યારે શ્રીદેવનું જન્મ થયો. ૨૦ લાખ પૂર્વ કુમારાવસ્થા ૬૩ લાખ પૂર્વ રાજ્યવસ્થા, ૧ લાખ પૂર્વ શ્રમણાવસ્થા, કુલ ૮૪ લાખ પૂર્વનું આયુષ્ય, અને ત્રીજા આરાના કુલ ૮૯ પખવાડીઆ બાકી રહે મોક્ષગમન. ૧–અવસર્પિણના ત્રીજા આરાના ૮૯ પક્ષ બાકી રહે ત્યારે પ્રથમ જિનેન્દ્ર-મોક્ષ. ર–અવસર્પિણના ચોથા આરાના ૮૯ પક્ષ બાકી રહે ત્યારે અતિમ જિનેન્દ્ર-મોક્ષ. ૩–ઉત્સર્પિણના ત્રીજા આરાના ૮૯ પક્ષ ગમે તે જિનેન્દ્ર-જ્જને. ૪–ઉત્સર્પિણા ચોથા આરાના ૮૯ પક્ષ ગમે તે અતિમ જિનેન્દ્ર-જન્મ. ૩-શલાકા પુસવોની ઉત્પતી-અવસર્પિણના ત્રીજા આરાના અને, પ્રથમ તિર્થંકર અને પ્રથમ-ગીની ઉત્પત્તિ થાય છે, બાકીના (૬૧) ચોથા આરામાં ૨૩ તીર્થંકર ૧૧ ચક્રવર્તી ૯ વાસુદેવ ૯ બળદેવ ૯ પ્રતિવાસુદેવ મલી કુલ ૬૩ શલાકા પુરની ઉત્પત્તી થાય છે. તીર્થકરો પાંચ વર્ણવાલા હોય છે, ચક્રવર્તિ સુવર્ણ વર્ણ વાલા, વાસુદેવ શ્યામ વર્ણ વાલા, બળદેવ ઉજવવ વર્ણ વાવા હોય છે; સમગ્ર ગામ જવો હેર છે. CUCUCUEL પ્રથમ દરીયા : || ૨૨ ·नवतिपक्षेऽयोत्सर्पिण्परयुगे गते । शतद्वारपुरे रम्ये संमुचेरवनीपतेः ॥ ३२७ ॥ भद्रादेव्याचतुर्दश-खमसूचितः सुतः। कृत- जन्मोत्सवो देवः पद्मनाभाऽभिधो जिनः ॥ ३२८ ॥ सप्तहस्ततनुः स्वर्ण-दीधितिः सिंहलाञ्छनः । द्वासप्ततिसमायुष्का श्रेणिकात्मा भविष्यति ॥ ३२९ ॥ तिभिर्विशेषकम् ॥ पद्मनाभजिनाधीशा-दनन्तरजिनेश्वरः । सूरदेवाभिघः ख्यातः सुपार्थोऽत्मा निरजनः ॥ ३३० ॥ उदायिजीवस्तृतीयः सुपाचाज्य जिनेश्वरः । भविता पोट्टिलो जीव-स्तुर्यः खयंप्रभो जिनः ॥ ३३१॥ जीवो दृढायुपो भागी सर्वानुभूतिः पंचमः । कीर्तिजीवो जिनः पठ-स्तथा देवश्रुतादयः॥ ३३२ ।। सप्तमः शसजीवस्तु तथा नामो- दयो जिनः । आनदात्मा जिनो भावी पेढालसज्ञितोऽष्टमः ॥ ३३३ ॥ भावी सुनंदजीपस्तु नामः पोहिलाह्वयः। शतकात्मा दशमस्तु शतकीर्तिर्जिनाधिपः ॥ ३३४ ॥ देवक्या भविता चात्मै-कादशो मुनिसुव्रतः। जीवस्तु वासुदेवस्य तीर्थकद्वादशोऽ- ममः ॥ ३३५ ॥ सत्यकेर्भवितात्माईन् निष्कपायखयोदशः । जीवस्तु बलदेवस्य निष्पुलाकचतुर्दशः ॥ ३३६ ॥ पंचदशो जिनो मागी सुलसात्माज्य निर्ममः । तीर्थकृद्रोहिणी जीनः पोडशश्चित्रगुप्तकः॥३३७॥ रेवत्यात्मा समाधिस्तु भावी सप्तदशो जिनः । जिनः शतालिनो जीरोऽ-यादशः संवरायः ॥ ३३८॥ द्वीपायनस्य जीवश्चै-कोनविंशो यशोधरः। कर्ण-जीवो जिनो विंशो विजयाख्यो भविष्यति ॥३३९॥ नारदात्मा पुनर्मल्ल एकविंशो जिनोत्तमः । अपडात्मा जिनो भावी द्वाविंशो देवनामतः ॥३४०॥ अमरात्मा प्रयोविंशोऽ-नन्तवीर्याभिघोजिनः । स्वातिबुद्धजीवो भद्र-चतुर्विशो भविष्यति ॥ ३४१ ॥ आयुः-प्रमाण-कल्याणा- न्तर लाञ्छन-वर्णकाः । एते पश्चानुपूर्णा स्यु-वर्तमानजिनैः समाः ॥३४२॥ दीर्घदन्तो'-गूढदन्तः-शुद्धदन्त-स्तृतीयकः। १-महावीर ममुना काका । २-कोणीक पुत्र । क Friends Tieten ·ona कल्प दीपालिका- ॥ १३ ॥ श्रीचन्द्र-नामः श्रीभूतिः-श्रीसोमः -पद्म-संज्ञितः ॥ ३४३ ॥ महापद्मों-दर्शनाख्यो-विमलोऽ"-भलवाहनः । भरतेऽरिष्ट -नामा च भाविनश्चक्रवर्तिनः ॥ ३४४ ॥ नन्दिच नन्दिमित्राख्यो-नाम्ना सुंदरवाहुकः। महावाहू-रतिवलो- महाबलो-बलस्तथा ॥३४५॥ द्विपृष्ठश्च-त्रिपृष्ठश्च विष्णवो भाविनो नव । तिलको लोहजंघश्च-वज्रजंघश्च-केशरी ॥३४६॥ बलि-पह्लादनामाना-वपराजित-भीमको । सुग्रीवश्च प्रतिकृष्णाः स्वचक्रेण हता नव ॥ ३४७॥ जयन्तो व्याजितो-धर्म:- सुप्रभातः-सुदर्शनः । आनन्दो-नन्दनः-पद्मः संकर्षणो-वला नव ॥ ३४८ ॥ एकपष्टिस्तृतीयारे शलाकापुरुषास्तथा । उत्सर्पिण्यास्तुरीये तु जिनश्चक्री च भाविनौ ॥ ३४९॥ कल्पद्रुमे समुत्पन्ने युग्मिनो भाविनस्ततः। अष्टादशकोटिकोटी- रैतराणि निरन्तरम् ।। ३५० ॥ उत्सर्पिण्यवसर्पिण्यौ कालचक्रं निगद्यते । तान्यतीतान्यनन्तानि पुन विनि भारते ॥ ३५१ ॥ १-श्रीदन्तः-भावलोकप्रकाशे। २-अतिवासुदेवाः ३-सागराणि । *- ते मारामां मनुष्य तथा तिर्थभ-येन्द्रिय-युगलि४ सयोनु, सामान्य-२१३५, पर्तन, मने परिस्थिति. આ અવસર્પિણિના પ્રથમ બીજો અને ત્રીજા (અને ઉત્સર્પિણના-ચોથો પાંચમે અને છ૩) આરામાં બધાએ ગજ મનુષ્ય તથા તિર્યંચ પંચેન્દ્રિય યુગલિકરૂપ (સ્ત્રી-પુરૂષ યુગ્મરૂપ) જન્મ પામે છે. એટલે તે યુગલિઆઓ કહેવાય છે, અને તે તરૂણ અવસ્થાએ પતિ-પલીરૂપ વ્યવહારથી સંકળાય છે. બધાએ યુગલિઆ સિર્ગિક ભાવથી શ્રેષ્ઠ સદેવ પ્રસન્ન મનવાલા, અલ્પ-રાગ પ મોહ માયા કપાયાદિ વાળા હોય તેને લઈને કોઈને કોઈજાતનું સંઘર્ષણ થવાની કલ્પના રહેતી નથી. તે વખતના હસ્તી સિહ વ્યાઘાદિ હિંસક હોવા છતાં યુગલ-ધર્મ તિર્યંચ-પંચેન્દ્રિય પ્રાણિઓ કાલ-પ્રભાવે પશુ શિકારાદિ (માંસભક્ષણ) કરતા નથી, અને દયાર્દ ભર્યા હૈયાથી વર્તે છે, કિન્ત કલ્પવૃક્ષના પુત્ર પુષ્પાદિનું ભક્ષણ કરી સ્વજીવન નિર્વાહ કરે છે. અને તે યુગાલઆઓ મરીને દેવગતિમાં જાય છે. તે મનુષ્ય-યુગલિઆઓ મરીને દેવગતિમાં જાય તેમાં આશ્ચર્ય શું ? ॥१३॥ NE ·છે મારનાર કમ પાલન સુપમ (૫) ૩- ૧૨૮ સુખ છે' જેમાં ઘણું સુખ ૧ બાક છ આરા અવસાપણી તથા ઉત્ક્રમથી (ઉત્સર્પિણી કાલ-આયુષ્ય-પ્રમાણાદિ કોઇક શરીર, આહારે | અહાર અપત્ય જબુદ્વિપમાં આવેલ સાત ક્ષેત્રમાં એક સરખા કાવ-પ્રમાણુ આયુષ્ય પાસળી ઉચાઈ) પ્રમણિ કાલનું પ્રમાણ Yક દેવકર તથા ઉત્તરઢ આ બે ક્ષેત્રમાં મદૈવ દિવસ જેમાં સુખ ઘણું ૪ કોકોડિ ૧ સુષમ-સુષમ (૬) તુવર ૨૫૬ ઘણું હોય છે સાગરોપમ પલ્યોપમ ગાઉ ૩ બાદ પ્રમાણે દિવસ અવસર્પિણીના પ્રથમ આરા સદૃશ કાળ છે જેમાં ઘણું ૨ દિવસ બોર હરિવર્ષે તથા રકમ આ બે ક્ષેત્રમાં સર્વેદ પલ્યોપમ ગાઉ ૨ બાદ પ્રમાણે દિવસ | અવસાપણીના બીજા આરા સશ કાળ છે હમવત તથા હરણ્યવતઆ બે ક્ષેત્રોમાં નિત્ય દિવસ આમળા ६४ ૩) યુવમ-દુપમ છે અને જો દુખ પલ્યોપમ ગાઉ પ્રમાણે દિવસ અવસર્પિણીના ત્રીજા આરા સદૃશ કાળ છે મહાવિદેહ-આ ક્ષેત્રમાં હમેશા અવસર્પિણીના પૂર્વોડ૫૦૦ (૨૦૦૦ અનિયત અનિયત, અનિયત વર્ષ ધિનુષ્ય ચોથા આરા સદ્દશ કાળ છે જેમાં ઘણું દુખ હોય, પણ ઘણું ૨૧૦૦૦ અનિયત ઘણું દુખ ન વર્ષ વર્ષ હાથ હોય તે કાલ ૬ વમ-૬ મ(૧). જેમાં ઘણુંજ અનિયત ઘણુજ ૬ ખ. વર્ષ હાથ સુમિ-દુપમ–આ બે શબ્દોમાં પ્રથમ શબ્દ અધિક્તા વાળો છે જ્યારે દ્વિતીય શબ્દ વિપરીત અ૮૫-વાચક જાણવો, અને જ્યાં દ્વિતીય શબ્દ ન હોય ત્યાં પ્રથમ શબ્દની અપેક્ષાએ ન્યૂનતા જાણવી જેમાં દુ ખ ઘણું મા દુષમ-સુષમાંથી કિન્તુ સુખ થોડા વર્ષન). ૧૩૦ 9. ૨ યમ ( SURUCULLELZUCucte EuZUF JEારી છે ૨૧૦૦૦ ૨૦. ૨ E કે ·गच्छीय ज्ञान मन्दिर, जयपुर RSSURESENT कल्प: दीपालिका- | 8 | દરેક યુગલીક-મનુષ્યો વજxયલનારાચસંઘયણ વાળા, અવની રરૂપ અને લાવણ્ય-સેવધિ જેવું હોય છે. જે સામુદ્રિક શાસ્ત્રમાં કહેલ અંગભૂષણરૂપ લક્ષણ વાળા, પુરૂષ કાંઈક ઉચા સ્ત્રીઓ કાંઈક નીચી, હસ્તિ-અશ્વ-વૃષભાદિ પશુઓ ભેવા છતાં ઉપયોગ નહિ કરનારા, કિન્તુ ગમનાગ- મનાદિમાં પાદચારી, જ્વરાદિરોગ તથા સ્વામિ સેવક ભાવથી રહિત, કુદરતે ભૂમિપર પાકેલ વિદ્યમાન ધાન્યાદિ લેવા છતાં તેનો આહાર નહિ કરનારા અને કલ્પવૃક્ષથી ઈચ્છીત વસ્તુને મેળવીને મનોરથોને પૂર્ણ કરી સદૈવ મુખમય રહે છે. તે વખતે યુગલિક-ક્ષેત્રની ભૂમિઓ તથા વનસ્પતિઓ પણ ચક્રવર્તીના-માટે બનેલ અત્યન્ત મનોહર મધુર સુસ્વાદિષ્ટ સિધ્ધાદિ અતિઉત્તમ ક્ષિરાદિ ભેજ્ય પદાર્થો પણ અતીવ-નિરસ રૂપ લાગે છે. ક્ષેત્ર સ્વભાવથી ડાંસ-મચ્છરમાંકડ- નાના પ્રકારના શુક જંતુઓ અને આકાશ સંબન્ધી ઉપદ્રવ પણ તે કાલમાં હોતા નથી. શ્રી જીવાભિગમસૂત્રમાં આવે છે કે-“Hસાલૈલાસ ગુજારું ઘણસિ” યુગલિકના માતા-પિતાનું છ માસ આયુષ્ય બાકી રહે ત્યારે યુગલિકને જન્મ આપે, પ્રથમ અવ૦ ના પ્રથમ આરે ૪૯ દિવસ, દ્વિતીયારે ૬૪ દિવસ તૃતીયારે ૭૯ દિવસ અપત્ય-પાલન (આટલા દિવસોમાં તેઓ તરુણાવસ્થાને પાસ કરે છે. આજના કાલની જેમ બાલવયાદિ માફક નહિ) કરે, શેપ છ માસ આયુષ્ય બાકી રહે ત્યારે બગાસું-છીંક અને ખાંસી આદિ પૂર્વક અનુક્રમથી તે તે આરામાં મરણ થાય, એટલે પ્રથમા-બગાસું, દ્વિતીયારે-છીક, તૃતીયારે-ખાંસી, અર્થાત્ તેઓને લાંબો કાલ વેદના વેદથી પડતી નથી, વલી અપત્ય-પાલન બાદ તુર્ત મરણ પામે એમ ન સમજવું (કવચિત્ છ માસ અધિક પણ થાય) મૃત્યુ પામેલ યુગલિઆનો અ—િસંસ્કાર હોતો નથી, અગ્નિનો અભાવ છે. જેથી તે યુગલત કલેવરને ભારંડ-આદિ પક્ષીઓ ઉપડી સમુદ્રગંગા-સિબ્ધ આદિ નદીમાં નાખે છે. શ્રી હેમચન્દ્રસૂરિમા પણ આદિનાથ ચરિત્રમાં કહેલું છે. કે-પુરા હિં તળિયુનાઈજિનિ મirઃ ડિઝમવોચ્ચ સપાક્ષિાચુધી ૧. દશ પ્રકારના કપ-વૃક્ષનાં નામો, તથા ફળો અને પ્રત્યેકના કાર્યો. ૧-મત્તાંગ-(મદ્યાંગ) આ પ્રથમ ક૫-વૃક્ષનું નામ છે, મદ ઉપજાવવામાં કારણ એવા આ કલ્પવૃક્ષોના ફળો છે, આ લોકમાં દ્રાક્ષાસવ, ચંદ્રહાસ, સુપકવઈ અતિસ્વાદિષ્ટ-દ્રાક્ષાદિ મધુરતાયુક્ત વિગેરે, માદક પદાર્થોના સટ્ટશ સુંદર રસ જેવા સિધુ આનંદદાયક તેવા રસો આ વૃક્ષોના પુના ફળોમાં સ્વભાવિક-ઉત્પન્ન દ્રવ્યથી નિષ્પન્ન વર્ણગબ્ધ અને રસથી ઉત્પન્ન થાય છે. તે ફળ આદિના ભણથી આરોગ્ય વિશિષ્ટ બલવી કાન્તિ મદિના હેતુ | ૨૪ . UCUEUCL ·અત્યન્ત પ્રસન્નતા આન પેદા કરનાર, મુખવાસ તૃપ્તિ આલ્હાદ પાનાદિની ગરજ સારે છે. અવસર્પિના પહેલા ત્રણ આરામાં કલ્પવૃક્ષો હેય છે કાલ અને ક્ષેત્રોના પ્રભાવે ઉગે છે તે કહ૫-વૃક્ષો સ્વાભાવિક ફળો આપે છે અને યુગલિકોના મનોરથ પ્રમાણે પૂર્ણ કરે છે ૨-ભૂતાગ-ભરવામાં કારણ એવા આ કપ-વૃક્ષોથી ઘટ ક્વશ થાળી વાટકા આદિ નાના પ્રકારના ફળરૂપ વાસણની ઉત્પત્તિ અને પાપ્તિ થાય છે કહ૫-ક્ષનાં ફળ પત્રાદિ ભાત ભાતના અકારની નકસી કારીગરીવાળા દેખાવમા અતિ સુંદર મણિરતસુવર્ણ-રૂપાદિના વિચિત્ર ચમક્વાલા ફળો વડે કરીને બનેલ હોય છે અને તેવા આકારના સ્વાભાવિક બને હોય છે યુગલિકોને અનાજ પાણી ભરવાનું હોતું નથી છતા તેવા કાર્ય પ્રસંગે આનાથી સાધે છે, ૩-તુટિતાગ-વાછત્રમાં કારણ આ કપ વૃક્ષના સુદર ફળો વાસળી વીંબુન્દગ-કામ્યતાલ, આદિ ૪૯ જાતના વાછત્રો, બત્રીસ બદ્ધ દેવી નાટકો, ચિત્રો અને વિચિત્ર ફીટમની જેમ જુન જુદા આકારવાળા ફળો યુગલિકોને આનંદ પમાડે છે તથાવિધ સ્વભાવથી પરિણામ પામેલા છે ૪-જ્યોતિરગ-સૂર્ય સરખી પ્રભામાં કારણ આ કપ-વૃક્ષોના ફળોનો પ્રકાશ સૂર્યના અભાવમાં રાત્રીના સમયે અધકારમાં પ્રકાશ આપે છે જે ફળોના પ્રકાશને જોતાં આખને સુખ ઉપજે તેવો કિન્તુ સૂર્યની માફક ઉચ્ચનહિ જેથી રાત્રીમાં યુગલિઆઓને ગમનાગમનમાં મદદગાર બને છે ઈલેકટ્રીક-, લેમ્પાદિની જેમ માટે દિવસે આનું પ્રયોજન હેતું નથી પ-દીપાગ-દીવ સરખુ તેજ આપે છે આ કપ-વૃક્ષોના ફળો જેમ ઘરમાં દીવો પ્રકાશ આપે છે તેમ આ રાત્રીના અધિકારવાળા સ્થાનોમાં આ વૃક્ષોના શ્રેષ્ઠ ફળો ફાનસ દીપકની જેમ સરખા પ્રકાશને આપે છે (જ્યા જ્યોતિરંગનો અભાવ હોય ત્યા દીપાગથી પ્રકાશ મેળવે ) જ્યા ત્યા હાથમાં લઈ જતા પ્રકાશ આપે ૬-ચિત્રાગ-પચવર્ણના વિવિધ જાતિનાં પુષ્પ, પુષ્પકકો ગુચ્છાઓ તોરણે નાનાવર્ણની પુષ્પની માળાઓ આદિ આપે છે આ કલ્પવૃક્ષના ફળો) અનેક પ્રકારના રસવડે યુક્ત ત્રણ-તર્પણ અતિઅમદ-સરભમય તથા પ્રકારના સ્વભાવથી જ પરિણમન પામેલ હોય છે ચવરસાગ-અતિ ઉત્તમ નાના પ્રકારની રસવતીમા કારણ આ કપ-વૃક્ષોના ફળો તથા પ્રકારની જે રસવતી કે સુસ્વાદિષ્ટ જુદી જુદી જાતના ખા પાર્થ જેવાકે સિંહ-કેશરીખા લાડુ, ઘેબર–કલાકદ-બરફ-મેસુર પંડા-બાસુદી–દુધપાક-દાળ-અખડ-સ્વચ્છ ૫કવ તાહુલ શાકા પાક શાસ્ત્રની રાત્રિ E ·C2iCUCI FUFISH Su दीपालिका- कल्प || ૫ વિધિથી બનતી તમામ બત્રીશ પ્રકારના શાકો અને તેત્રીશ પ્રકારના ભજનો (ભોજ્ય) ની રસવતીના અતીવ સુસ્વાદવાળાં ફળાદિ જે ભેજ્યમાં અપરિમિત શ્રેષ્ઠ-સ્વાદવાળાં ખાવામાં મીઠાં અને મધુર, પાચનમાં હલકાં અને સત્વ-શીલવાળાં જે ઇન્દ્રિય અને બલ પુષ્ટિના હેતુ રૂપ હોય છે. ૮-મણ્યગ-વિવિધ પ્રકારના સુંદર આભૂષણોમાં કારણ, આ કલ્પવૃક્ષોના ફળો તથા પ્રકારના સ્વભાવથી રત–મોતી–મણુ-સુવર્ણ-રૂપ્યાદિ યુક્ત ચૂડામણ મુગટ-ફંડલ-હાર-ધંહાર-બહિરખાં કંકણ શુંબકા સહીત કંદોરો મુદ્રિકા નપૂર આદિ ભાત ભાતના આભૂષણે આપે છે. ૯-ગેહાકાર-વિવિધ પ્રકારના નિવાસરૂપ પ્રાસાદો આપે છે. આ કલ્પવૃક્ષો તથા પ્રકારના સ્વભાવથીજ નાના પ્રકારના ગોળ-ત્રીકોણ-ચતુષ્કોણ- દિના આકારે કેટ-પ્રકાર-ઝરૂખા સુખપૂર્વક ચઢવા ઉતરવાને માટે પગથીઆ નાના પ્રકારની કારીગરીવાલા બારી બારણા અનેક ગુપ્ત અને પ્રગટ શ્રેષ્ઠ ઓરડા અને ચિત્ર વિચિત્ર ભૌચતલીયા વડે યુક્ત ચંદ્રમાની માફક ઉજ્વલ વિચિત્ર ચિત્રો વડે શુશોભિત ભીતે સર્વ તુમાં સુખને આપે તેવા એકાદિ અર્નેક માળવાલા પ્રાસાદ બંગલા હવેલીઓ સુખ પૂર્વક પ્રવેશ નિગમ ચઢવું ઉતરવા સહીત રંગબેરંગી સુંદર મહેલો જ્યારે યુગલિઆને આરામ કરવો હોય ત્યારે તેને આશ્રય લે છે. આ કલ્પવૃક્ષો ફળ રૂપ પરિણમન પામેલ ન સમજવા. કિન, સ્વયે વૃક્ષગ્રહાકારે જાણવું સમજવું. ૧૦-અનિયત–આ નવ પ્રકારના કલ્પવૃક્ષોથી અતિરિક્ત છે. જે વસ્ત્ર આસન શય્યાદિ વિવિધ પદાર્થોને આપે આ કલ્પવૃક્ષોના ફળ નાના દેશ- પન્ન વસ્ત્રોના ભેદો જે મન ચક્ષુઃ અને શરીરને સુખ આપે તેનાથી પણ અધિક તથાવિધ દેવદૂષ્ય આદિ ઉત્તમ જાતિના રંગબેરંગી અતિ સૂક્ષ્મ સુકોમલ નિર્મલ વસ્રરૂપે સ્વભાવિક પરિણામ પામે છે. તેમજ આસન શય્યાદિ આપે છે. આ કલ્પવૃક્ષો વનસ્પતિ કાય હોય (કારણ કે અમદેવુ કલ્પવૃક્ષ) છે. આ દશ પ્રકારના ક૫-વૃક્ષો પ્રવચનસારોદ્ધાર, ભાવલોકપ્રકાશ, તથા ક્ષેત્રસમાસાદિ ગ્રોથી દેવાધિષિત હોતા નથી. કિન્તુ સ્વભાવિક તથા પ્રકારના કાલાદિ પરિણામવાળા છે. દરેક જાતિના કલ્પ-વૃક્ષ સ્થાને સ્થાને અનેકાનેક હોય છે. પણ એકાદિ જાતિવાળા હોતા નથી. ક૫-વૃક્ષ સિવાય વર્તમાન જાતિના અશોક-ચમ્પક-પુત્રાગ–પિયગુ-આગ્રાદિના ઝાડો ઠેર ઠેર નાના પ્રકારના હોય છે. “(પૂ શ્રીદાનસૂરિમાં ના પ્રશ્નોત્તર ભા૧, પાને ૧૮, પ્ર૩૨-કલ્પવૃક્ષ, ચિન્તામણિરઆદિ ઉત્તમ વસ્તુઓ ដជាប || ૬ | ગોર TCC ·cuu ELUCUCU इत्यादिश्य प्रयोधार्थ प्राहिणोत् देवशर्मणः । गौतमं निकटग्रामे प्रेमवन्धच्छिदे जिनः ।। ३५२ ॥ समस्तपूर्ववेत्तृणां स्वामिन- त्रिशती ३०० तदा । अवधिज्ञानिनथास-स्त्रयोदशशतीमिताः १३०० ॥३५३ ॥ सप्तशती ७०० वैक्रियाणां तथा केवलिना- मभूत् ७०० । विपुलानां पचशती ५०० वादीनां च चतुश्शती ४०० ॥३५४ ।। अनुत्तरोपपातिना-मष्टशत्यभवत्तथा ८००। एव समत्तसाधादि-युतः पष्ठतपाः प्रभुः ॥३५५ ॥ त्रिंशत्समा गृहे चास्थात् सार्द्धद्वादशसयतः । ज्ञानी त्रिंशत्तमो नाः द्वासप्तति- गरचयाः ॥ ३५६ ॥ कार्तिकस्य तिथौ दर्श द्वितीये चन्द्रवत्सरे। प्रीतिवर्द्धनसन्मासे पक्षे तु नंदीवर्द्धने ॥ ३५७ ॥ दिने चोपशमाहाने देवानन्दाह्वया निशि । सर्वार्थसिद्ध-मौहूर्ते नागे च करणे तया ॥ ३५८ ॥ निशापश्चिमयामार्द्ध नक्षत्रे खातिनामनि । पर्यकासनमासीनः स्वामी शक्रेण भापितः ॥ ३५९ ॥ क्षणं नाय! प्रतीक्षस्व जन्मभं ते यतोऽधुना। द्विसहस्रसमा- स्थायी सक्रान्तो भस्मकग्रहः ॥३६० ॥ तीर्थपूजाप्रभाहर्ता नाथ! शासनपीडकः। तव दृष्टिप्रभावेण भविता निष्फलोदयः ॥३६१॥ આર્થિજનોના મનોરથને પોતાની શક્તિથી સફલ કરે છે યા દેવોની સહાયથી ? ઉ૦-કપવૃક્ષાદિકના અધિષ્ઠાયક દેવતાઓ અથજનોની ઇચ્છા પૂર્ણ કરે છે, વીતરાગરતવની ટીકામાં કહ્યું છે કે “પવિટી તથાધિદેવતાદિસન્નિધાનાર્થિસાર્થમરથમથને પ્રભાવાટ્યો ભવતિ” સારાશકઃપવૃક્ષ તેવા પ્રકારના દેવાદિની સહાયવડે અથવર્ગની મનોરથ પૂર્તિ કરવાથી પ્રભાવશાયિ થાય છે આ રીતે ચિન્તામણિ રતાદિ પદાર્થો માટે પણ સમજી લેવું ) २-भवस्था। ३-हमेशा चार घडी वाफी होय त्याराशर थाय छे ·दीपालिका- कल्प + ૧૬ ૨૧૦૦૦ ૨૧૦૦૩ प्रभुरूचे न शक्रायुः-सन्धौ जिना अपि क्षमाः। अभाव्यं न भवेन्न सा-नाशो भावस भाविनः ॥ ३६२ ॥ कल्याणफलपाकानि तथा पापफलानि च । पंचपंचाशतं वीरोड-ध्ययनानि निगद्य च ॥३६३॥ पत्रिंशत्तमथाऽऽख्यायाऽ-पृष्टव्याकरणानि च । शैलेशीकरणं कृत्वा प्रधानाऽध्ययनं स्मरन् ॥ ३६४ ॥ पंचहखाक्षरोचार-प्रमिताऽनेहसा जिनः । कृतयोगनिरोधः सन् 'सिद्धिसौध- ૧-શ્રી મહાવીરસ્વામિના નિવણથી ૩ વર્ષ અને ૮ માસ ગયે છતે, ચતુર્થ (ચોથા આરાની સમાપ્તિ, અને બીજે દિવસે. ને, પાંચમાં આરાની શરૂઆત. ૮ માસ, શ્રીમહાવીરભગવાનના નિર્વાણથી ગમે છતે (પાંચમા આરાની સમાપ્તિ) અને, નો, છઠ્ઠા આરાની શરૂઆત. ૮ માસ, શ્રીમહાવીરભગવાનના નિવાગી ગયે છતે છ આરો (અને આમ અવસર્પિણી કાવ) સમાસ, અને, ન, ઉત્સર્પિણીના પ્રથમ આરાની શરૂઆત. ૮ માસ, શ્રીમહાવીરભગવાનના નિર્વાણથી ગમે છતે (ઉત્સર્પિલુને પ્રથમ આરો સમાપ્ત) અને ને, ઉત્સર્પિણીના બીજા આરાની શરૂઆત. ૮ માસ, શ્રીમહાવીરભગવાનને નિવણશી ગયે ઉત્સર્ષિનો બીજો આ સમાપ્ત. અને, ૮ માસ, ત્રીજ-આરાના ગમે પ્રથમ તીર્થકર જન્મ. ૫ માસ, શ્રીમહાવીરભગવાનના નિર્વાથી ગમે (શ્રેણિક રાજાને જીવ) પ્રથમ તિરેકર શ્રીપાનાભજન તરીકે જન્મ. ૨૧૦૦૦ 5****LENIL!rte la medlerlippstelle ગોગો છે d ઈ- - - - - - - - 3 ४२००३ ૨૧૦૦૦ ૬૩૦૦૩ ૨૧૦૦૦ 2 ૮૪૦૦૩ ૩. ll ૨૨ ૮૪૦૦૭ ** ·N21CIUCRICURUCUEI PUCULLURUCUZuc ૨ I . 3 D 2) ૪ શ્રી મહાવીર ભગવાનના નિવણથી ચોરાશી હજર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગયે (શ્રેણિક રાજાને જીવ) પ્રથમ તિર્થંકર શ્રી પદ્મનાભજીન તરીકે જન્મ, બાદ-અઢીસો વર્ષે બીજા શ્રીસૂરદેવજીન જન્મ ચોરાશી હજાર બસોને સત્તાવન વર્ષ અને પાચ માસ ગયે બીજા શ્રીસૂરદેવજીના જન્મ બાદ-ન્યાશી હજાર સાત શેને પચાસ વર્ષે ત્રીજા શ્રીસુપાયેંજીન જાન્મ એક લાખ અડસઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગમે ત્રીજા શ્રીમુપાજીના જન્મ બાદ પાચ લાખ વર્ષે ચોથા શ્રીઅયપ્રભજીને જન્મ છ લાખ અડસઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગયે ચોથા શ્રીસ્વયંપ્રલઝન જન્મ, બાદ-છ લાખ વર્ષે પાચમા શ્રીસવનુભૂતિજીન જન્મ બાર લાખ અડસઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાંચ માસ ગયે પાચમા શ્રી મનુભૂતિજીન જન્મ, બાદ-ચેપન લાખ વર્ષે શ્રીદેવશ્રુતજીને જન્મ છાસઠ લાખ અડસઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગએ. છ શ્રીદેવશ્રુતજીના જન્મ બાદ એક હજાર કોડ વર્ષ ગયે સાતમા શ્રીઉદયન જમ એક હજાર કોડ વર્ષ છાસઠ લાખ અડસેઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગયે સાતમા શ્રીઉદયજીન જન્મ, બાદ- એક હજાર કરોડ વર્ષ જૂન એવા પા પલ્યોપમેં આઠમા શ્રીપઢાલ છન જન્મ પા પલ્યોપમ છાસઠ લાખ અડસઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાંચ માસ ગયે આઠમા શ્રીપેઢાલજીન જન્મ, બાદ- અડધા પલ્યોપમે નવમા શ્રીપોટિલાંછન જન્મ. ૫ 2) D ૬. 2) 2 ૭ S ૮ 10 תבכותל PP ·कल्प: दीपालिका- || ૨૦ || ૧૦. ” ૧૧. છે ૧૨ પિણે પલ્યોપમ છાસઠ લાખ અડસેઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાંચ માસ ગયે નવમાં શ્રીપોટિલજીના જન્મ બાદ- પોણે પલ્યોપમ ન્યૂન એવા ત્રણ સાગરોપમે દશમાં શ્રીશતકીર્તિજીન જન્મ. ત્રણ સાગરોપમ છાસઠ લાખ અડસઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાંચ માસ ગયે દશમાં શ્રીશતકીર્તિજીન જન્મ, બાદ- ચાર સાગરોપમે અગ્યારમાં શ્રીમુનિસુવ્રતજીન જન્મ. સાત સાગરોપમ છાસઠ લાખ અડસઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાંચ માસ ગયે અગ્યારમાં શ્રીમુનિસુવ્રતજીન જન્મ, બાદનવ સાગરોપમે બારમાં શ્રી અમમઝન જન્મ. સોલ સાગરોપમ છાસઠ લાખ અડસઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાંચ માસ ગયે બારમાં શ્રીઅમજન જન્મ, બાદ- વીશ સાગરોપમે તેરમાં શ્રી નિષ્કષાયજીન જન્મ. છેતાલીશ સાગરોપમ છાસઠ લાખ અડસેઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાંચ માસ ગયે. તેરમાં શ્રી નિષ્કષાયજીન જન્મ, બાદ-ચોપન સાગરોપમે ચઉદમાં શ્રીનિષ્ણુલાકજીને જન્મ કશે સાગરોપમ છાસઠ લાખ અડસેઠ હજાર સાત વર્ષ અને પાંચ માસ ગયે ચઉદમાં શ્રીનિપુલાકજીન જન્મ, બાદ-એકશો સાગરોપમ છાસઠલાખ છવીશ હજાર વર્ષ ન્યૂન એવા એક કોડ સાગરોપમે પંદરમાં શ્રી નિર્મમઝન જન્મ. એક ક્રોડ સાગરોપમ બેતાલીશ હજાર સાત વર્ષ અને પાંચ માસ ગયે પંદરમાં શ્રી નિર્મમઝન જન્મ, બાદ–નવ કોડ સાગરોપમે સલમાં શ્રીચિત્રગુપ્તજીન જન્મ. દશ ક્રોડ સાગરોપમ બેતાલીશ હજાર સાત વર્ષ અને પાંચ માસ ગયે સલમાં શ્રીચિત્રગુપ્તજીન જન્મ, બાદનેવું ક્રોડ સાગરોપમે સત્તરમાં શ્રીરમાધિન જન્મ. ૧૩ ૧૪ ?? D Crucci ૧૫ ?? | ૭ ૧૬ ? וכתבות Vencu ·I ૧૮ 2 ” D 2) 2). 29. 2) 2 સો ક્રોડ સાગરોપમ બેતાલીશ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગયે સત્તરમાં શ્રીસમાધિજીન જન્મ, બાદ નવસે કોડ સાગરોપમે અઢારમાં શ્રી રન જન્મ એક હજાર કરોડ રહ્યાગરોપમ બેતાલીશ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગયે અઢારમા શ્રી સવજીન જન્મ, બાદ- નવ હજાર કોડ સાગરોપમે ઓગણીશમા શ્રીયશોધરજીના જન્મ દશ હજાર કરોડ સાગરોપમ બેતાલીશ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગયે ઓગણીશમાં શ્રીયશોધરજીન જન્મ, બાદ-નેવું હજાર ક્રોડ સાગરોપમે વીશમા શ્રીવિજયજીને જન્મ એક લાખ કોડ સાગરોપમ બેતાલીશ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગયે વશમા શ્રી વિજયજીન જન્મ, બાદ- નવ લાખ કોડ સાગરોપમે એકવીશમાં શ્રીમદ્દન જન્મ દશ લાખ રોડ સાગરોપમ બેતાલીશ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગયે એકવીશમા શ્રીમદ્ભજીન જન્મ, બાદ- દશ લાખ ફોડ સાગરોપમે બાવીશમાં શ્રીદવન જન્મ વિશલાખ કોડ સાગરોપમ બતાવીશ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગયે બાવીશમા શ્રીદેનન જન્મ, ખાદ- ત્રીસ લાખ કોડ સાગરોપમે વેવીશા શ્રીઅનવીન જન્મ પચાશ લાખ કોડ સાગરોપમ બેતાલીશ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગયે વીશમાં શ્રીઅનતવીર્યજીન જન્મ, બાદ-પચાશવાખ ક્રોડ સાગરોપમે ચોવીશમાં શ્રીભદ્રજીના જન્મ ૨૪મા-શ્રી મહાવીરભગવાનના નિર્વાણથી-એક કોડાકોડી સાગરોપમ બેતાલીશ હજાર સાત વર્ષ અને પાચ માસ ગયે, ચોવીશમાં શ્રીજીના જન્મ ૨૧ ૨? 12 Is ૨૩. -- ·दीपालिका- IEWeval ॥ १८॥ - मुपागतः ॥ ३६५ ॥ समुत्पन्नेषु भूयस्सु तदाऽनुद्धारकुन्थुपु । दुप्पालं संयमं मत्वा नशनं साधनो व्यधुः ॥ ३६६ ॥ नव मल्लकि- ज्ञातीया लेच्छकिज्ञातयो नव । दशाष्टौ गणराजानः काशी-कोसलभूभृतः॥ ३६७ ॥ अमावास्यादिने कृत्वा छुपवासं संपौष- धम् । भावोद्योते गते द्रव्यो-धोतदीपानिशि व्यधुः ॥ ३६८ ॥ गच्छद्भिर्देवदेवीना-मागच्छद्भिर्गणैस्तथा । ज्योतिर्मयी निशा साऽभू-न्मेराइयरवाकुला ॥ ३६९ ॥ इतो देवमुखात् ज्ञात्वा मोक्षं वीरस्य गौतमः। निर्मोहतामयं स्वस चिंतयामास चेतसि ॥ ३७० ॥ भावयतो विमोहत्वं गौतमस गणेशितुः । क्षीणमोहस संजज्ञे केवलज्ञानमुज्वलम् ॥ ३७१ ॥ ततः प्रभृतिलोकेषु पर्व- दीपोत्सवाभिधम् । सर्वतो दीपनिर्माणात् प्रावर्त्तत महीतले ॥ ३७२ ॥ मामर्त्यगवादीनां चक्रे नीराजना जनैः। भस्मक- प्रतिघाताय मेराइयमभुत्ततः ॥ ३७३ ॥ वीरमोक्षमहिमानं कृत्वा श्रीगौतमप्रभोः। पूर्णज्ञानोत्सवं चक्रे शक्रः प्रतिपदः नगे ॥ ३७४ ॥ श्रीगौतमोक्त-श्रीसूरि-मन्त्राराधकसूरयः । अक्षार्चनां विनिर्मान्ति दिनेऽस्मिन् चन्दनादिभिः ॥ ३७५ ॥ निर्वीरां क्षितिमाऽऽप्य मो-हचरटो लुण्टनलं सर्वतो, दृष्टः श्रीगणनायकैन वदता मे राज्यमेतन्न किम् ? । जानासि त्वमहो मुमूपुर- धुनाऽयासीति दूरे किय, नष्टो दीपकरैनरैर्निजगृहात्सूर्पच्छलावास्यते ॥ ३७६ ॥ श्रीवीरे निर्वृते राजा-मुंजानो नंदिवर्द्धनः । द्वितीयायां सुदर्शना-भगिन्या भोजितो बलात् ।। ३७७ ॥ ततो भ्रातृ-द्वितीयाऽभू-द्विश्रुता जगतीतले । संपते ! भूपते ! तेन ख्याता दीपालिका जने ॥३७८॥ राजा पुनर्जगादाऽर्य-सुदस्त्याचार्यपुंगवान् । प्रभो! पुनः समस्त्येप संशयो मम मानसे ॥३७९॥ वस्त्रानफलपात्रादे-ौगो गेहादिमण्डनम् । अन्योऽन्यं जनो जोत्काराः कसादसिन् दिने विभो ! ॥३८०॥ अवोचन् वाचना- १-आहारत्यागरूप अन्यथा तेओने दीप करवानुं संभवतु नथी. ॥१८॥ द Edirect tirlinni ·चार्याः धृणु हेतुं महीपते ।। उज्जयिन्यां नृपो धमो नमुचिस्तस्य धीसखः ॥ ३८१ ॥ विहरन्तोज्यदा तत्र सूरयः समवासरन् । मुनिसुनत-तीधेश-शिष्याः श्रीसुव्रताहयाः ॥ ३८२ ॥ वन्दनार्थ गतस्तेपा श्रीधर्मः सपरिच्छदः । नमुचिः सचिवस्तस्य वदन् क्षुल्लेन निर्जितः ॥ ३८३ ॥ कोपाटोपयशः सोऽय मुनीन हन्तुमना निशि । निष्कृपः कृष्टनिस्त्रिंशः साध्वासनमुपागतः ।। ३८४ ॥ जैनदेवतया तावत् स्तम्भितः पथि संस्थितः । प्रभातं च ततो जात-मुद्गतस्तपनातपः ॥ ३८५ ॥ श्रीधर्मः भूपतिः प्राप्तो गुरुन्नन्तु निरीक्षितः । स्तभितो नमुचिस्तेन क्षमयित्वाऽय मोचितः ।। ३८६ ॥ नराधिपेन लोकेन धिकृतो लजितस्ततः । निर्गत्य नगरादाम्यन् हस्तिनागपुरंगतः ॥३८७॥ तत्र पद्मोत्तरो राजा ज्वालादेव्यस्ति तत्प्रिया । सम्यक्त्वशीललावण्य-गुणालकारमण्डिता ॥३८॥ तयोः स्ते विष्णुकुमार-महापद्मो तनूरुदौ । भुवनानन्दनी शूरौ दानकल्पद्रुमोपमौ ॥ ३८९ ॥ यौवराजपदं विष्णु-कुमारे वनमीप्सति । पिता प्रमुदितस्वान्तो महापास्य दत्तवान् ॥ ३९० ॥ महापद्मकुमारस्य नमुचिर्मिलितोऽन्यदा । स्थापितः सचिवस्तेन मानसन्मानपूर्वकः ।। ३९१ ॥ सोऽन्यदा सिंहशौण्डीर जिग्ये सिंहरथं नृपम् । ददौ पद्मो वर तुष्टः स च न्यासीचकार तम् ॥ ३९२॥ ज्वालादेव्याज्यदा मोदा-द्रथयााचिकीर्षया । रथो निर्मापितो जैनः स्वर्णरतैरलङ्कतः ।। ३९३ ॥ सपत्याऽथ तदा तस्या मोहमिथ्यात्वमूढया। लक्ष्म्यापि स्पर्द्धया प्रौढः कारितो ब्रामणो रथः ॥ ३९४ ॥ रथाकृष्टिनिमिचेन वादे जाते द्वयोस्तयोः। कलहनिवृत्यै राजा रथौ द्वावप्यवारयत् ॥ ३९५ ॥ महापद्मस्तदा मातु-रपमानं तथा कृतम् । समीक्ष्य दुःखितस्वान्तो गतो देशा- न्तर प्रति ॥ ३९६ ॥ स शक्रविक्रमाक्रान्त-पदसण्डक्षोणिमण्डलः । ऊढा मदनावलीका प्राप्तचक्रिपदोऽभवत् ॥ ३९७ ॥ -प्रशानो। फ४ यायalled । का an

·CUC
Neuenu
दीपालिका-
LEUEnा
कल्पः
॥१९॥
तादृश्याऽसमया ऋद्ध्या पद्मः प्राप्तो निजे पुरे । पित्रा प्रवेशितोऽतुच्छ-धनोत्सवपुरस्सरम् ।। ३९८ ॥ ततो भरतसाम्राज्या-भिषेकं
सन्महोत्सवम् । महापद्मस्य राजानश्चक्रुः पद्मोत्तरादयः ॥ ३९९ ॥ साकं विष्णुकुमारेण नृपः पद्मोत्तरस्ततः ।
सुव्रताचार्यपादान्ते प्रव्रज्य त्रिंदिवं ययौ ॥ ४०० ।। षष्टिशतानि ६००० वर्षाणि तपस्तीनं वितन्वतः । जाता विष्णुकुमारस्य
लब्धयो वैक्रियादिकाः ॥ ४०१॥ महापद्मनरेन्द्रेण तुंगशंगैर्गतप्रमैः । प्रतिद्गं प्रतिग्रामं प्रासादैर्भूषिता मही ॥ ४०२ ॥प्रौढप्रभा-
वनापूर्व-वर्णरत्नमयै रथैः । जनन्याः पूरितस्तेन रथयात्रामनोरथः ॥ ४०३ ॥ वरेण नमुची राज्यं ऋतुहेतोरयाचत । चक्री दत्वा
तदेतस स्वयमन्तःपुरे स्थितः ॥४०४ ॥ तदा वर्षाचतुर्मासा-भिग्रहा हस्तिनापुरे । परिवारयुतास्तस्थुः श्रीमत्सुव्रतसूरयः
॥४०५॥ निरीक्ष्य नमुचिः सूरीन् स्मरन् वैरं तदाऽवदत् । त्वां मुक्त्वा भक्तितः सर्वे लिङ्गिनो मामुपस्थिताः॥४०६स्थेयं न
साधुभिस्तन्मे भूमौ सप्तदिनोपरि । स्थाता यस्तमहं हन्ता देयं मम न दूषणम् ॥ ४०७॥ प्रधानैः सचिवैः सोऽथ संपेन च
बहूक्तिभिः। स्थित्यर्थं तत्र साधूनां मानितोऽपि न मन्यते ॥ ४०८ ॥ संघस्यानुज्ञया पेष्य साधू सुव्रतसूरयः। मेरुशृङ्गस्थितं
विष्णु-कुमारं मुनिमाह्वयन् ।। ४०९ ॥ गुर्वादेशेन स प्राप्तो ववन्दे स्वगुरून मुदा । आकारणनिमित्तं तै-स्तस्याकथि यथातथम्
॥ ४१० ॥ ततो विष्णुकुमारोऽगा तदानीं नृपसंसदि । स नेमे नमुचिं मुक्त्वा निःशेषैरपि राजभिः ।। ४११ ॥ उवाच नमुचिं
विष्णुः पूरिताभिग्रहा नृप। यास्यन्ति साधवः स्थित्यै कियन्तीं देहि तन्महीम् ॥ ४१२ ॥ ततस्तस्य नृपः पृथ्वीं त्रिपदीप्रमिता-
१-समं विष्णुकुमारेण स्वयं पनोत्तरो नृपः । सुव्रताचार्यपादान्ते परिवज्य ययौ शिवम् ॥ इतिदीपालिकाकल्प, श्लो०-२५३ ॥ २ यज्ञने माटे कार्तिक
पूर्णिमा सुधी। ३-चटूक्तिनिः । ४-हजु चोमासानो अभिग्रह पूर्ण थयो नथी।
॥ १९॥

·मदात् । तन्निशम्य वचत्तस्य स कोपाटोपवानभूत् ।। ४१३ ॥ लक्षयोजनमानाङ्गो विष्णुवैफियलन्धितः । क्रमौ पूर्वापरोदध्यो- यस्य विश्वमझम्पयन् ॥ ४१४ ॥ तृतीय नमुचेः पृष्टेड-निष्ट क्रममतिष्ठिपत् । क्षिप्तत्रिविक्रमेणेति रसातल बली रिपुः ॥४१५॥ चलाचलाचला जजे पर्वताच चकम्पिरे । समुद्रा मुक्तमर्यादा भयग्रस्ता ग्रहास्तदा ॥ ४१६ ॥ इदं किमिति सम्रान्ता-अभूवंत्रिदशा अपि। जातशतोऽस्तशोऽपि शकस्तत्र क्षणेञ्जनि ।। ४१७॥ अवधिज्ञानतो ज्ञात्वा निमित्तं तत्र वासवः। गन्धर्वान् पहिणोद्विष्णु- कुमारसोपशान्तये ।। ४१८॥ शक्रनिर्दिष्टगन्धर्व-गीतैः शाम्यशमाऽमृतैः। विष्णुः प्रशान्तकोपाग्नि-जलेऽसीमशमोदधिः॥ ४१९॥ स्वभारस तदा साधु महापद्मोनमत्सुदा । तमुपालम्प सुरीणा पादान्ते मुनिरागतः ॥ ४२० ॥ आलोचितः प्रतिक्रान्तः पाप संघ- प्रभावनाम् । कृत्वा विशुद्धचारित्र-युक्तो विष्णुः शिवं गतः ।। ४२१ ।। उपशान्ते तदोत्पाते पुनरुज्जीवितो जनः । सभूय भोजना- च्छादाऽ-लङ्काराद्युत्सवान्व्यधात् ।। ४२२ ॥ प्रतिवर्ष ततो लोकः करोति प्रतिपद्दिने । वखान्नपानजोत्कार-गेहभूपादिकोत्सवान् ॥ ४२३ ।। यो मुनीनामवन्नाक-नररूपो मृगो हि सः। इति ख्यातीकृते राज्ञा कारितो गोहिसोऽभवत् ॥ ४२४ ॥ श्रीवर्धे माननिर्माण-पल्याणकदिने नृपः । दीपाना करणाल्लोके जज्ञे दीपोत्सवस्थितिः ॥ ४२५ ॥ चतुर्दश्याममावास्यां पोडशप्रहरावधिः।। उपोष्य कोटिसहित पूजयेत् "श्रुतमष्टधा ॥ ४२६ ।। पंचाशतं सहस्राणि परिवार सगौतमम् । स्मृत्वा वर्णाम्बुजेऽखण्ड-दीपो -ते पेला मचल एषी पृथ्वी पण चलायमान थइ । २-जुहारसा। ३-गोहिसो-छाणनो गोह, जे साधुओनी निंदा करे छे, ते मनुष्य छता पशु समान 7 छे, तेषु सर्प स्थाने प्रसिद्धिा रावपा माटे भने जगायवा माटे राजाए घेर धेर गोहिसो (गोवर्द्धन) धरनी बाहेर करायो, हजु पण मारवाड विगेरेमो गणनो गोहिमो करवाना माये छ। ४-अपधा-घदन धूप-दीप नयेद्य वस्त्र कर्पूर कुसुम-नाणकादि । हा95152515 FUTY ·कल्प: दीपालिका- ॥२०॥ - बोध्यः सतण्डुलः ॥ ४२७ ॥ इत्थं सहस्रपंचाश-द्गुणं पुण्यमुपायते । जैनधर्मरता भव्याः प्राप्नुवन्त्यक्षयं सुखम् ॥ ४२८ ॥ यथा वृक्षेषु कल्पद्रुः सुरेषु त्रिदशाधिपः। चक्रवर्ती नरेन्द्रेपु नक्षत्रेषु हिमद्युतिः ॥ ४२९ ॥ तेजखिपु दिवानाधः सुवर्ण सर्व- धातुषु । तथा दीपालिकापर्व-प्रधानं सर्वपर्वसु ॥ ४३० ॥ वीरतीर्थपतिराप नितिं यत्र केवलरमा च गौतमः। राजभिर्व्यरचि दीपकोत्सवस्तत्रतोऽतिगुरुपर्वभूतले ॥ ४३१॥ जयश्रियं यच्छतु वः स एष दीपोत्सवाख्यो दिनचक्रवर्ती। समस्तविश्वत्रितयप्रदत्त- राज्योत्सवैर्निर्मितसर्वसिद्धिः ॥ ४३२ ॥ एवं निशम्याऽऽर्यसुहस्तिसूरे-दीपालिकापर्वसमस्तदेशे । प्रावीवृतत् सम्प्रतिभूमिभत्ता राज्यं वितन्वन् प्रतिवर्षमत्र ॥४३३ ॥ अन्यकर्तृकदीपालि-कल्यादिषु विलोकितः । अर्थो न्यबन्धि कल्पेज स्वान्योपकृतिहेतवे ॥ ४३४ ॥ यदवयं भवेदत्र मन्दबुद्धित्वहेतुना । तदुदारकृपावद्भिः शोधनीय मनीषिभिः ॥ ४३५ ।। संवत्सरेऽग्नि-३ द्विप ८ विश्व -१४ (१४८३) संमिते, दीपालिकाकल्पममुं विनिर्ममे। तपागणाधीश्वर-सोमसुंदर-श्रीसरिशिष्यो जिनसुंदराह्वयः॥४३६॥ दीपालिकापर्वकल्पोऽयं वाच्यमानः सुधीजनैः । जीयाजयश्रियो हेतु-राचन्द्रार्कजगत्त्रये ॥ ४३७ ॥ श्रीतपागच्छाधिराज- श्रीसोमसुंदरसूरेः । शिष्यभट्टारकप्रभो-जिनसुंदरसरेः कृतिरेषा विनिर्मिता ।। ॥ २०॥ לתכתבתכתבו FILCUETCTCL ·# णमोत्थु ण समणस्स भगवओ महावीरस्स : 5 नव स्मरणानि। (१) प्रथम नमस्कारमन्त्रस्मरणम्-नमो अरिहंताणं'१ ॥ नमो सिद्धाणं २॥ नमो आयरि- याण ३॥ नमो उवज्झायाण ४॥ नमो लोए सवसाहूण ५॥ एसो पंचनमुक्कारो, सबपावप्प- णासणो । मंगलाणं च सवेर्सि, पढम हवइ मंगलं ॥१॥ (२) द्वितीय उपसर्गहरस्मरणम्-उवसग्गहरं पासं पासं वदामि कम्मघणमुकं । विसहर- विसनिन्नास मगलकल्लाणआवासं ॥१॥ विसहरफुलिंगमंतं कंठे धारेइ जो सया मणुओ । तस्स गहरोगमारीदुट्ठजरा जति उवसाम ।। २॥ चिट्ठउ दूरे मतो तुज्झ पणामोऽवि बहुफलो होइ । नरतिरिएसुऽवि जीवा पावंति न दुक्खदोगच्च ।। ३ ॥ तुह सम्मत्ते लद्धे चितामणिकप्पपायवs- भहिए । पावंति अविग्घेण जीवा अयरामर ठाणं ।। ४ ॥ इअ सथुओ महायस ! भत्तिभर- ·नव स्मरणानि तृतीयं शान्तिकर- स्मरणम् ॥ निब्भरेण हिअएण । ता देव ! दिज बोहिं भवे भवे पासजिणचंद ! ॥ ५॥ (३) तृतीयं शान्तिकरस्मरणम्-संतिकरं संतिजिणं जगसरणं जयसिरीइ दायारं । समरामि भत्तपालगनिवाणीगरुडकयसेवं ॥१॥ ॐ सनमो विप्पोसहिपत्ताणं संतिसामिपायाणं । झाँ स्वाहा- मंतेणं सवासिवदुरिअहरणाणं ॥२॥ ॐ संतिनमुक्कारो खेलोसहिमाइलद्धिपत्ताणं । साँ ही (स) नमो सवोसहिपत्ताणं च देइ सिरिं ॥ ३ ॥ वाणीतिहुअणसामिणिसिरिदेवीजक्खरायगणिपिडगा। गहदिसिपालसुरिंदा सयावि रक्खंतु जिणभत्ते ॥ ४ ॥ रक्खंतु मम रोहिणी पन्नत्ती वैजसिंखला य सया । वजंकुसि चक्केसरि नरदत्ता कालि महाकाली ॥ ५॥ गोरी तह गंधारी महजाला माणवी अ वइरुद्वा । अच्छुत्ता माणसिआ महमाणसियाउ देवीओ ॥ ६ ॥ जक्खा गोमुह मैह- जक्ख तिमुह जक्खेस तुंबरू कुसुमो । मायंगो विजयाऽजिअ बंभो मैणुओ सुरकुमारो ॥७॥ छैम्मुह पैंयाल किन्नर गैरुलो गंधैव तहय जखिंदो। कुंवर वैरुणो भिडैडी गोमेहीं पास माँयंगो ॥८॥देवीओ चक्केसरि अजिंआ दुरिआरि कालि महाकाली। अचुअ संता जाला सुतारयाऽसोों सिरिवछौं ॥ ९॥ चंडी विजयंकुसि पन्नइति निवाणि अँच्चुआ धेरणी। वइरुद्देऽद्रुत्त गंधौरि अवै १३ ·patan શ્રી ગૌતમસ્વામીજી ·नव स्मरणानि। पञ्चम नमिऊण- स्मरणम् ॥ ॥२॥ मणिवि इरुट तह य अच्छत्ता । माणसि महर्माणलिआ विज्जादेवीओ रक्खंतु ॥ ८॥ पंचदस- कम्मभूमिसु उप्पन्नं सत्तरि जिणाण सयं । विविहरयणाइवन्नो-वसोहिअं हरउ दुरिआई ॥ ९ ॥ चउतीसअइसयजुआ अट्ठमहापाडिहेरकयसोहा । तित्थयरा गयमोहा झाएअवा पयत्तेणं ॥ १० ॥ ॐ वरकणयसंखविहुममरगयघणसन्निहं विगयमोहं । सत्तरिसयं जिणाणं सवामरपूइ वंदे ॥११॥ स्वाहा ॥ ॐ भवणवइवाणवंतरजोड्सवासी विमाणवासी । जे केवि दुट्ठदेवा ते सवे उवसमंतु मम ॥ १२ ॥ स्वाहा ॥ चंदणकप्पूरेणं फलए लिहिऊण खालिअं पीअं । एगंतराइगहभूअसाइणिमुग्गं पणासेइ ॥ १३ ॥ इअ सत्तरिसयत सम्मं मंतं दुवारि पडिलिहिअं। दुरिआरिविजयवंत निभंतं निच्चमच्चेह ॥ १४ ॥ (५) पंश्चम नमिऊणस्मरणम्-नमिऊण पणयसुरगणचूडामणिकिरणरंजिअं मुणिणो । चलण- जुअलं महाभयपणासणं संथवं वुच्छं ॥ १ ॥ सडियकरचरणनहमुह-निवुडनासा विवन्नलायन्ना। कुटुमहारोगानलफुलिंगनिद्दवसवंगा ।। २ ॥ ते तुह चलणाराहणसलिलंजलिसेयबुद्धियच्छाया । वणदवदवा गिरिपा-यवत्व पत्ता पुणो लञ्छि ॥ ३ ॥ युग्मं ॥ दुवायखुभियजलनिहिउब्भडकल्लोल- ।। २ ।

·भीसणारावे । सभंतभयविसंतुलनिजामयमुक्कवावारे ॥ ४ ॥ अविदलिअजाणवत्ता खणेण पावंति इच्छिंअ कूल । पासजिणचलणजुअल निच्च चिअ जे नमंति नरा ॥ ५ ॥ युग्मं ॥ खरपवणुद्धय वणवजालावलिमिलियसयलदुमगहणे । डझंतमुद्धमयवहुभीसणरवभीसणम्मि वणे॥६॥ जग- गुरुणो कमजुअल निवाविअसयलतिहुअणाभो।जे संभरति मणुआ न कुणइ जलणो भयं तोर्स ॥७॥ युग्म ॥ विलसंतभोगभीसणफुरिआरुणनयणतरलजीहालं । उग्गभुअगं नवजलयसत्थहं भीसणायारं ॥ ८॥ मन्नति कीडसरिसं दुरपरिच्छुडविसमविसवेगा । तुह नामक्खरफुडसिद्धर्म- तगुरुआ नरा लोए ॥ ९ ॥ युग्म ॥ अडवीसु भिल्ल-तक्कर-पुलिद-सर्लसद्दभीमासु । भयविहुरखु- नकायर-उल्लारिअपहिअसत्थासु ॥ १० ॥ अविल्लुत्तविहवसारा तुह नाह ! पणाममत्तवावारा । वव. गयविग्घा सिग्धं पत्ता हियइच्छिय ठाण ॥ ११ ॥ युग्मं ॥ पन्जलिआनलनयण दूरवियारियमुहं महाकाय । नहकुलिसघायविअलिअगइंदकुंभत्थलाभोरं ॥ १२ ॥ पणयससभमपत्थिवनहमणिमा- णिकपडिअपडिमस्स । तुह वयणपहरणधरा सीहं कुद्धपि न गणति ॥ १३ ॥ युग्मं ।। सेसिधवल- दतमुसलं दिहकरुल्लालवुद्धिउच्छाह । महुपिंगनयणजुअल ससलिलनवजलहरारावं ॥ १४ ॥ भीम

·स्मरणानि।
पश्वम
नमिऊण-
स्मरणम् ॥
महागइंदं अच्चासन्नपि ते नवि गणंति । जे तुम्ह चलणजुअलं मुणिवइ ! तुंगं समल्लीणा ॥१५॥
युग्मं ॥ समरम्मि तिक्खखग्गाभिग्यायपविद्धउद्धृथकबंधे। कुंतविणिभिन्नकरिकलहमुक्कासिकार-
पउरम्मि ॥ १६ ॥ निजियदप्पुध्धुररिउनरिंदनिवहा भडा जसं धवलं । पावंति पावपसमिण ! पास-
जिण ! तुह प्पभावेण ॥ १७ ॥ युग्मं ॥ रोगजलजलणविसहरचोरारिमइंदगयरणभयाइं । पास-
जिणनामसंकित्तणेण पसमंति सवाई ॥ १८ ॥ एवं महाभयहरं पासजिणिंदस्स संथवमुआरं ।
भवियजणाणंदयरं कल्लाणपरंपरनिहाणं ॥ १९ ।। रायभय-जक्ख-रक्खस-कुसुमिण-दुसुमिण-रिक्ख-
पीडासु। संझासु दोसु पंथे उवसग्गे तह य रयणीसु ॥२०॥ जो पढइ जो अनिसुणइ ताणं कइणो
य माणतुंगस्स । पासो पावं पसमेउ सयलभुवणच्चिअचलणो ॥ २१ ॥ उवसग्गंते कमठा-सुरम्मि
झाणाओ जो न संचलिओ । सुर-नर-किन्नरजुवईहिं संथुओ जयउ पासजिणो ॥ २२ ॥ एअस्स
मज्झयारे अठारसअक्खरेहिं जो मंतो। जो जाणइ सो झायइ परमपयत्थं फुडं पासं ॥ २३ ॥
पासह समरण जो कुणइ संतुढे हियएण । अछुत्तरसय वाहिभय, नासइ तम्स दूरेण ॥ २४ ॥
(६) षष्ठं अजितशान्तिस्मरणम्-अजिअं जिअसवभयं संतिं च पसंतसवगयपावं । जयगुरु
RECE
॥ ३॥

·संनिगुणकरे दोऽवि जिणवरे पणिवयामि ॥१॥ गाहो ॥ ववगयमंगुलभावे ते हं विउलतवनिम्मल- महावे । निरवममहप्पभावे योसामि सुदिट्ठसम्भावे ॥२॥ गाहा॥ सबदुस्खप्पसंतीणं, सबपाव. प्पसतीण । सया अजियसंतीण, णमो अजिअसतीणं ॥ ३॥ सिलोगो॥ अजिअजिण ! सुहप्प- यत्तण, तर पुरिमुत्तम नामकित्तणं। तह य धिइमइप्पवत्तण, तव य जिणुत्तम ! संति कित्तणं ॥४॥मागहिआ ॥ किरिआपिहिसचिअकम्मकिलेसविमुक्खयरं, अजिअ निचियं च गुणेहिं महा- मुणिसिधिगय । अजिअस्स य सतिमहामुणिणोऽविअ सतिकरं, सयय मम निव्वुइकारणय च नमसणयं ॥ ५॥ आलिंगणय ॥ पुरिसा ! जइ दुक्खवारण, जइ अ विमग्गह सुक्खकारणं । अजि सति च भावओ, अभयकरे सरण पवजहा ॥ ६ ॥ मागहिआ ॥ अरइरइ-तिमिरविरहिअ- मुग्रयजरमरण, सुर-असुर-गरुल-भुयग-पइपययपणिवइअं। अजिअमहमविअ सुनयनयनिउण. मभयार, सरणमुवसरिअ भुवि दिविज महिअ सययमुवणमे ॥७॥ संगयय ॥ त च जिणुत्तम- मुत्तमनित्तमसत्तधरं, अजा-महन-सति-विमुत्ति समाहिनिहिं । सतिकरं पणमामि दमुत्तमतित्थयरं, सतिमुणि! मम सतिसमाहिवर दिसउ ॥ ८॥ सोनाणयं ॥ सावस्थिपुरपस्थिव च वरहस्थिमत्यय- ·- नव स्मरणानि। षष्ठ अजित. शांति- स्मरणम् ॥ पसत्थविच्छिन्नसंथिअं, थिरसरिच्छवच्छं मयगललीलायमाणवरगंधहत्थिपत्थाणपत्थियं संथवारिहं। हस्थिहत्थबाहुतकणगरुअगनिरुवहयपिंजरं पवरलक्खणोवचिअसोमचारुरूबं, सुइसुहमणाभिराम- परमरमणिज्जवरदेवदुंदुहिनिनायमहुरयरसुहगिरं ॥ ९॥ वेड्डओ ॥ अजिअं जिआरिगणं, जिअसव्व- भयं भवोहरिउं। पणमामि अहं पयओ, पावं पसमेउ मे भयवं! ॥ १०॥ रासालुद्धओ। कुरुजण- वयहत्थिणाउरनरीसरो पढमं तओ महाचक्कवडिभोए महप्पभावो, जो बावत्तरिपुरवरसहस्सवरनगर- निगमजणवयवई बत्तीसारायवरसहस्साणुयायमग्गो । चउदसवररयण-नवमहानिहि-चउसटि- सहस्सपवरजुवईण सुंदरवई, चुलसीहय-गय-रह-सयसहस्ससामी, छपणवइगामकोडिसामी- आसी जो भारहम्मि भयवं! ॥११॥ वेड्डओ॥ तं संतिं संतिकरं, संतिपणं सबभया। संति थुणामि जिणं, संति विहेउ मे ॥१२॥ रासानंदिअयं ॥ युग्मं ॥ इक्खाग! विदेहनरीसर! नरवसहा ! मुणि- वसहा!, नवसारय ससिसकलाणण! विगयतमा! विहुअरया!। अजिउत्तम! तेअगुणेहिं महामुणि- अमिअबला! विउलकुला !, पणमामि ते भवभयमूरण ! जगसरणा मम सरणं ॥१३॥ चित्तलेहा॥ देव-दाणविंद-चंद-सूरवंद ! हट्ट-तुट्ठ-जिट्ठपरम!, लट्ठरूव! धंतरुप्प-पट्ट-सेअ-सुद्ध-निद्ध-धवल! दंत- ·पंति ! संति ! सत्ति-कित्ति मुनि-जुत्ति-गुत्ति-पवर !, दित्ततेअवद ! धेअ ! सबलोअभाविअप्पभाव ! णेअ । पइस मे समाहि ॥ १४ ॥ नारायओ ॥ विमलससिकलाइरेअसोमं, वितिमिरसूरकराइरे अतेअ । तिअसवइगणाइरेअरूब, धरणिधरप्पवराइरेअसारं ॥ १५ ॥ कुसुमलया ॥ सत्ते अ सया अजिअ, सारीरे अ वले अजिअ । तवसंजमे अ अजिअं, एस धुणामि जिणं अजिअं ॥ १६ ॥ भुअगपरिरिंगिअं ॥ युग्मं ॥ सोमगुणेहि पावइ न तं नवसरयससी, तेअगुणेहि पावइ न त नव- सरयरवी । स्वगुणेहि पावइ न त तिअसगणवई, सारगुणेहि पावइ न तं धरणीधरवई ॥ १७ ॥ खिजिअय ॥ तित्थवरपवत्तय तमरयरहिअ, धीरजणथुअच्चिअ चुअकलिकलुस । संतिसुहप्पवत्तयं तिगरणपयओ, सतिमह महामुणि सरणमुवणमे ॥ १८ ॥ ललिअय ॥ विणओणयसिररइअजलि- रिसिगणसंधुआं थिमिअं, विवुहाहिव-धणवइ-नरवइथुअमहिअञ्चिअ वहुसो। अइरुग्गयसरयदिवा- यरसमहिअसप्पभ तवसा, गयणगणवियरणसमुइअचारणवंदिअंसिरसा ॥ १९ ॥ किसलयमाला ॥ असुर-गरुलपरिवदिअ, किन्नरोरगणमंसिअ । देवकोडिसयसंथुअ, समणसघपरिवंदिरं ॥ २० ॥ सुमुहं ॥ अभय अणह, अरयं अरुय । अजिअं अजिअ, पयओ पणमे ॥२१॥ विज्जुविलसि ॥

·स्मरणानि। पई अजित- शान्ति- स्मरणम् । त्रिभिर्विशेषकम् ॥ आगया वरविमाणदिवकणगरहतुरयपहकरसएहिं हुलिअं । ससंभमोअरणखु- भिअल्लुलिअचलकुंडलंगयतिरीडसोहंतमउलिमाला ॥ २२ ॥ वेड्डओ। जं सुरसंघा सासुरसंघा वेरविउत्ता भत्तिसुजुत्ता, आयरभूसिअसंभमपिंडिअसुङसुविम्हिअसबवलोधा । उत्तमकंचणरय- णपरूवियभासुरभूसणभासुरिअंगा, गायसमोणयभत्तिवसागयपंजलिपेसिअसीसपणामा ॥ २३ ॥ रयणमाला ॥ वंदिऊण थोऊण तो जिणं, तिगुणमेव य पुणो पयाहिणं । पणमिऊण य जिणं सुरासुरा, पमुइआ सभवणाइँ तो गया ।। २४ ॥ खित्तयं ॥ तं महामुणिमहंपि पंजली, राग- दोसभयमोहबजिअं । देवदाणवनरिंदवंदिअं, संतिमुचममहातवं नमे ॥ २५ ॥ खित्तयं ॥ अंबरं- तरविआरणिआहिं, ललिअहंसवहुगामिणिआर्हि । पीणसोणिथणसालिणिआहिं, सकलकमल- दललोअणिआहि ॥ २६ ॥ दीवयं ॥ पीणनिरंतरथणभरविणमियगायलआर्हि, मणिकंचणपसि- ढिलमेहलसोहिअसोणितडाहिं । वरखिखिणिनेउरसतिलयवलयविभूसणिआर्हि, रइकरचउरमणो- हरसुंदरदसंणिआहि ॥ २७ ॥ चित्तक्खरा ॥ देवसुंदरीहि पायवंदिआहिँ वंदिआ य जस्ल ते सुविकमा कमा, अप्पणो निडालएहि मंडणोडणप्पगारएहिँ केहि केहि वी अवंगतिलयपत्तले- ·हनामएहिं चिल्लएहि संगयगयाहि भत्तिसन्निविट्ठवंदणागयाहिँ हुति ते बंदिआ पुणो पुणो ॥ २८ ॥ नारायओ ॥ तमहं जिणचदं, अजिअ जिअमोहं । धुअसवकिलेस, पयओ पणमामि ॥ २९ ॥ नंदिअयं ॥ थुअवदिअयस्ता रिसिगणदेवगणेहि, तो देववहुहिँ पयओ पणमिअस्सा। जस्स जगुत्तमसासणअस्सा, भत्तिवसागयपिंडिअयाहिं । देववरच्छरसाबहुआर्हि, सुरवररइगुण- पडिअयाहिं ॥ ३० ॥ भासुरयं ॥ वससद्दततितालमेलिए तिउक्खराभिरामसद्दमीसए कए अ, सुइसमाणणे अ सुद्धसज्जगीअपायजालघटिआहि । वलयमेहलाकलावनेउराभिरामसद्दमीसए कए अ, देवनहिआहिं हावभावविन्भमप्पगारएहि । नच्चिऊण अंगहारएहि वंदिआ य जस्स ते सुवि. कमा कमा, तय तिलोअसवसत्तसंतिकारयं पसतसवपावदोसमेसहं नमामि सतिमुत्तमं जिणं ॥३१॥ नारायओ॥ छत्तचामरपडागजूअजवमडिआ, झयवरमगरतुरयसिरिवच्छसुलछणा । दीवसमुद्दमंदर- दिसागयसोहिआ, सत्थिअवसहसीहरहचकवरंकिया ॥ ३१ ॥ ललिअय ॥ सहावलट्ठा समप्पइट्ठा, अदोसदुद्दा गुणेहि जिट्ठा । पसायसिट्ठा तवेण पुट्ठा, सिरीहि इट्ठा रिसीहिं जुट्टा ॥ ३३ ॥ वाण- वासिआ ॥ ते तवेण धुअसवपावया, सवलोअहिअमूलपावया। संथुआ अजिअसंतिपायया, हुंतु ·नव स्मरणानि। पष्ठ अजित- शान्ति- स्मरणम् ॥ मे सिवसुहाणदायया ॥ ३४ ॥ अपरांतिका ॥ त्रिभिर्विशेषकम् ॥ एवं तववलविउलं, थुअं मए अजिअसतिजिणजुअलं । ववगयकम्मरयमलं, गई गयं सासयं विउलं ॥ ३५ ॥ गाहा ॥ तं बहु गुणप्पसायं, मुक्खसुहेण परमेण अविसायं । नालेउ मे विसायं, कुणउ अ परिसाऽविअ पसायं ।। ॥३६ ॥ गाहा ॥ तं मोएउ अ नंदि, पावेउ अनंदिसेणमभिनंदि। परिसाऽविध सुहनदि, मम य दिसउ संजमे नंदि ॥ ३७॥ गाहा ॥ पक्खिअचाउम्मासिअसंवच्छरिए अवस्ल भणिअबो। सोअबो सवेहि, उवसग्गनिवारणो एसो॥३८॥ जो पढइ जो अनिसुणइ, उभओ कालंपि अजिअसंतिथयं । न हु हुंति तस्स रोगा, पुव्वुप्पन्नावि नासंति ॥ ३९ ॥ जह इच्छह परमपयं, अहवा कित्तिं सुवित्थडं भुवणे । ता तेलुकुद्धरणे, जिणवयणे आवरं कुणह ॥ ४० ॥ (७) सप्तमं भक्तासरस्मरणम्-भक्तामरप्रणतमौलिमणिप्रमाणामुद्योतकं दलितपापतमोवि. तानम् । सम्यक् प्रणम्य जिनपादयुगं युगादावालम्बनं भवजले पततां जनानाम् ॥ १॥ यः संस्तुतः सकलवाङ्मयतत्त्ववोधादुद्भूतबुद्धिपटुभिः सुरलोकनाथैः । स्तोत्रैर्जगत्रितयचित्तहरैरुदारैः, स्तोष्ये किलाहमपि तं प्रथमं जिनेन्द्रम् ॥ २ ॥ बुद्धया विनाऽपि विबुधार्चितपादपीठ !, स्तोतुं ·समुद्यतमतिर्विगतत्रपोऽहम् । बाल विहाय जलसस्थितमिन्दुविम्बमन्यः क इच्छति जनः सहसा ग्रहीतुम् ? ॥ ३ ॥ वक्तु गुणान् गुणसमुद्र! शशाङ्ककान्तान्, कस्ते क्षमः सुरगुरुप्रतिमोऽपि बुद्धया ? । कल्पान्तकालपवनोद्धतनकचक्रं, को वा तरीतुमलमम्बुनिधिं भुजाभ्याम् ? ॥ ४॥ सोऽहं तथापि तव भक्तिवशान्मुनीश !, कत्तुं स्तव विगतशक्तिरपि प्रवृत्तः। प्रीत्याऽऽत्मवीर्यम- विचार्य मृगो मृगेन्द्र, नाभ्येति किं निजशिशोः परिपालनार्थम् ? ॥ ५॥ अल्पश्रुत श्रुतवतां परिहासधाम, त्वद्भक्तिरेव मुखरीकुरुते बलान्माम् । यत्कोकिलः किल मधौ मधुरं विरौति, तच्चारु- चूतकलिकानिकरैकहेतुः ॥ ६ ॥ त्वत्संस्तवेन भवसन्ततिसन्निवद्धं, पापं क्षणात् क्षयमुपैति शरीर- भाजाम् । आक्रान्तलोकमलिनीलमशेषमाशु, सूर्यांशुभिन्नमिव शार्वरमन्धकारम् ॥ ७ ॥ मत्वेति नाथ | तव संस्तवन मयेदमारभ्यते तनुधियाऽपि तव प्रभावात् । चेतो हरिष्यति सतां नलिनी- दलेषु, मुक्ताफलद्युतिमुपैति नन्दविन्दुः॥८॥ आस्तां तव स्तवनमस्तसमस्तदोष, त्वत्सङ्कथाऽपि जगतां दुरितानि हन्ति । दूरे सहस्रकिरणः कुरुते प्रभव, पद्माकरेषु जलजानि विकाशभाजि ॥९॥ नात्यद्भुत भुवनभूषणभूत | नाथ !, भूतैर्गुणैर्भुवि भवन्तमभिष्टुवन्तः। तुल्या भवन्ति भवतो २ ·सप्तम स्मरणानि भक्तामर- स्मरणम् ॥ 71 ७ ॥ ननु तेन किं वा ?, भूत्यानितं य इह नात्मसमं करोति ॥ १०॥ दृष्ट्वा भवन्तमनिमेपविलोकनीयं, नान्यत्र तोषमुपयाति जनस्य चक्षुः। पीत्वा पयः शशिकरद्युतिदुग्धसिन्धोः, क्षारं जलं जलनिधे- रशितुं क इच्छेत् ? ॥ ११ ॥ चैः शान्तरागरुचिभिः परमाणुभिस्त्वं, निर्मापितत्रिभुवनेकललाम- भूत !। तावन्त एव खलु तेऽप्यणवः पृथिव्यां, यत्ते समानमपरं नहि रूपमस्ति ॥ १२ ॥ वक्र क ते सुरनरोरगनेत्रहारि निःशेषनिर्जितजगत्रितयोपमानम् ? । विम्वं कलमलिनं क निशा- करस्य ?, यद्वासरे भवति पाण्डुपलाशकल्पम् ॥ १३ ॥ सम्पूर्णमण्डलशशासकलाकलापशुभ्रा गुणास्त्रिभुवनं तव लवयन्ति । ये संश्रितास्त्रिजगदीश्वर ! नाथमेकं, कस्तान्निवारयति सश्चरतो यथेष्टम् ? ॥ १४ ॥ चित्रं किमत्र यदि ते त्रिदशाङ्गनाभिनीतं मनागपि मनो न विकारमार्गम् ? । कल्पान्तकालमरुता चलिताचलेन, किं मन्दरादिशिखरं चलितं कदाचित् ? ॥ १५॥ निभूमवर्तिर- पवर्जिततैलपूरः, कृत्स्नं जगत्रयमिदं प्रकटीकरोषि । गम्यो न जातु मरुतां चलिताचलानां, दीपोऽ- परस्त्वमसि नाथ ! जगत्प्रकाशः ॥ १६ ॥ नास्तं कदाचिदुपयासि न राहुगम्यः, स्पष्टीकरोपि सहसा युगपज्जगन्ति । नाम्भोधरोदरनिरुद्धमहाप्रभावः, सूर्यातिशायिमहिमाऽसि मुनीन्द्र ! लोके ·॥ १७ ॥ नित्योदयं दलितमोहमहान्धकार, गम्यं न राहुवदनस्य न वारिदानाम् । विभ्राजते तव मुखाब्जमनल्पकान्ति, विद्योतयज्जगदपूर्वशशाङ्कविम्बम् ॥ १८॥ कि शर्वरीपु शशिनाहि विवस्वता वा, युष्मन्मुखेन्दुदलितेषु तमस्सु नाथ || निष्पन्नशालिवनशालिनि जीवलोके, कार्य कियज्जल- धेरैजलभारननैः ? ॥ १९ ॥ ज्ञान यथा त्वयि विभाति कृतावकाश, नैव तथा हरिहरादिषु नायकेपु। तेजः स्फुरन्मणिषु याति यथा महत्त्वं, नैव तु काचशकले किरणाकुलेऽपि ॥ २० ॥ मन्ये वरं हरिहरादय एव दृष्टा, दृष्टेषु येषु हृदयं त्वयि तोषमेति । किं वीक्षितेन भवता ? भुवि येन नान्यः, कश्चिन्मनो हरति नाथ । भवान्तरेऽपि ॥ २१ ॥ स्त्रीणां शतानि शतशो जनयन्ति पुत्रान् , नान्य सुतं त्वदुपमं जननी प्रसूता । सर्वा दिशो दधति भानि सहस्ररश्मि, प्राच्येव दिग् जनयति स्फुरदंशुजालम् ॥२२॥ त्वामामनन्ति मुनयः परमं पुमांसमादित्यवर्णममलं तमसः परस्तात् । वामेव सम्यगुपलभ्य जयन्ति मृत्यु, नान्यः शिवः शिवपदस्य मुनीन्द्र! पन्थाः ॥२३॥ वामव्ययं विभुमचिन्त्यमसङ्ख्यमाद्यं, ब्रह्माणमीश्वरमनन्तमनङ्गकेतुम् । योगीश्वरं विदितयोग- मनेकमेकं, ज्ञानस्वरूपममलं प्रबदन्ति सन्तः ॥ २४ ॥ बुद्धस्त्वमेव विबुधार्चितबुद्धिवोधात्, वं " ।

·नव सारणानि। सप्तम भक्तामर- स्मरणम् ॥ शङ्करोऽसि भुवनत्रयशङ्करत्वात् । धाताऽसि धीर ! शिवमार्गविधेविधानाद्, व्यक्तं त्वमेव भगवन् ! पुरुषोत्तमोऽसि ॥ २५॥ तुभ्यं नमस्त्रिभुवनार्तिहराय नाथ !, तुभ्यं नमः क्षितितलामलभूषणाय । तुभ्यं नमस्त्रिजगतः परमेश्वराय, तुभ्यं नमो जिन ! मवोदधिशोषणाय ॥२६॥ को विस्मयोऽत्र यदि नाम गुणैरशेषैस्त्वं संश्रितो निरवकाशतया? मुनीश!दोषैरुपात्तविविधाश्रयजातगर्वैः, स्वप्नान्तरेऽपि न कदाचिदपीक्षितोऽसि ॥२७॥ उच्चैरशोकतरुसंश्रितमुन्मयूखमाभाति रूपममलं भवतो नितान्तम्। स्पष्टोल्लसत्किरणमस्ततमोवितानं, बिम्बं वेरिव पयोधरपार्श्ववति ॥ २८ ॥ सिंहासने मणिमयूख- शिखाविचित्रे, विभ्राजते तव वपुः कनकावदातम् । विम्बं वियद्विलसदंशुलतावितानं, तुङ्गोदयाद्रि- शिरसीव सहस्ररश्मेः ॥ २९ ॥ कुन्दावदातचलचामरचारुशोभं, विभ्राजते तव वपुः कलधौत- कान्तम् । उद्यच्छशाङ्कशुचिनिर्झरवारिधारमुच्चैस्तदं सुरगिरेरिव शातकौम्भम् ॥ ३० ॥ छत्रत्रयं तव विभाति शशाङ्काकान्तमुच्चैःस्थितं स्थगितभानुकरप्रतापम् । मुक्ताफलप्रकरजालविवृद्धशोभ, प्रख्या- पयत्रिजगतः परमेश्वरत्वम् ॥ ३१ ॥ उन्निद्रहेमनवपङ्कजपुञ्जकान्तिपर्युल्लसन्नखमयूखशिखाभिरामौ । पादौ पदानि तव यत्र जिनेन्द्र ! धत्तः पद्मानि तत्र विबुधाः परिकल्पयन्ति ॥ ३२ ॥ इत्थं यथा तव ·विभूतिरभूजिनेन्द !, 'धर्मोपदेशनविधौ न तथा परस्य । यादृक् प्रभा दिनकृतः प्रहतान्धकारा, तादृक् कुतो ग्रहगणस्य विकाशिनोऽपि ? ॥ ३३ ॥ श्योतन्मदाविलविलोलकपोलमूलमत्तभ्रम- अमरनादविवृद्धकोपम् । ऐरावताभमिभमुद्धतमापतन्त, दृष्ट्वा भयं भवति नो भवदाश्रितानाम् ॥ ३४ ॥ भिन्नेभकुम्भगलदुज्ज्वलशोणिताक्तमुक्ताफलप्रकरभूपितभूमिभागः। वद्धक्रमः क्रमगतं हरिणाधिपोऽपि नाकामति क्रमयुगाचलसंश्रित ते ॥ ३५ ॥ कल्पान्तकालपवनोद्धतवहिकल्पं, दावानल ज्वलितमुज्ज्वलमुत्स्फुलिङ्गम् । विश्वं जिघत्सुमिव सम्मुखमापतन्त, वन्नामकीर्तनजलं शमयत्यशेषम् ॥ ३६ ॥ रक्तक्षणं समदकोकिलकण्ठनीलं, क्रोधोद्धतं फणिनमुत्फणमापतन्तम् । आक्रामति क्रमयुगेन निरस्तशङ्कस्त्वन्नामनागदमनी हृदि यस्य पुंसः ॥३७।। वलगत्तुरङ्गगजगर्जित- भीमनादमाजौ वलं वलवतामपि भूपतीनाम् । उद्यद्दिवाकरमयूखशिखाऽपविद्धं, त्वत्कीर्तनात्तम इवाशु भिदामुपैति ॥ ३८॥ कुन्ताग्रभिन्नगजशोणितवारिवाहवेगावतारतरणातुरयोधभीमे । युद्धे जय विजितदुर्जयजेयपक्षास्त्वत्पादपङ्कजवनाश्रयिणो लभन्ते ॥ ३९ ॥ अम्भोनिधौ क्षुभितभीषण- नकचक्रपाठीनपीठभयदोल्बणवाडवाग्नौ । रगत्तरगशिखरस्थितयानपात्रास्त्रासं विहाय भवतः ·अष्टम जव इमरणानि। कल्याण- मन्दिर स्मरणम् ॥ ॥ ९ ॥ स्मरणाद् ब्रजन्ति ॥४०॥ उद्भूतभीषणजलोदरंभार ग्नाः, शोच्यां दशामुपगताच्युतजीविताशाः । त्वत्पादपङ्कजरजोऽमृतदिग्धदेहा, मां भवन्ति मकरध्वजतुल्यरूपाः ॥४१॥ आपादकण्ठमुरु- शृङ्खलवेष्टिताङ्गा, गाढं 'बृहन्निगडकोटिनिघृष्टजङ्घाः । त्वन्नाममन्त्रमनिशं मनुजाः स्मरन्तः, सद्यः स्वयं विगतवन्धभया भवन्ति ॥ ४२ ॥ मत्तद्विपेन्द्रभृगराजदवानलाहिसङ्ग्रामवारिधिमहोदरबन्ध- नोत्थम् । तस्याशु नाशमुपयाति भयं भियेव, यस्तावकं स्तवमिमं मतिमानधीते ॥ ४३॥ स्तोत्र- स्त्रजं तव जिनेन्द्र ! गुणैर्निबद्धां, भक्त्या मया रुचिरवर्णविचित्रपुष्पाम् । धत्ते जनो य इह कण्ठ- गतामजस्रं, तं मानतुङ्गमवशा समुपैति लक्ष्मीः ।। १४ ॥ (८) अष्टमं कल्याणमन्दिरस्मरणम्-कल्याणमन्दिरमुदारमवद्यभेदि, भीताभयप्रदमनिन्दित- मद्धिपद्मम् । संसारसागरनिमजदशेषजन्तुपोतायमानमभिनम्य जिनेश्वरस्य ॥ १॥ यस्य स्वयं सुरगुरुगरिमाम्बुराशेः, स्तोत्रं सुविस्तृतमतिर्न विभुर्विधातुम् । तीर्थेश्वरस्य कमठस्मयधूमकेतो- स्तस्याहमेष किल संस्तवनं करिष्ये ॥ २ ॥ युग्मम् । सामान्यतोऽपि तव वर्णयितुं स्वरूपमस्मा- दृशाः कथमधीश ! भवन्त्यधीशाः? । 'धृष्टोऽपि कौशिकशिशुर्यदिवा दिवान्धो, रूपं प्ररूपयति किं ॥९॥ है ।

·किल धर्मरश्मेः? ॥३॥ मोहक्षयादनुभवन्नपिनार्थ । मयों, नूनं गुणान् 'गणयितुं न तव क्षमेत । कल्पांतवान्तपयसः प्रकटोऽपि यस्मान्मीयत केन जलधेर्ननुरत्नराशिः॥ ४॥ अभ्युद्यतोऽस्मि तव नाथ । जडाशयोऽपि, कर्तुं स्तव लसदसङ्घयगुणाकरस्य । वालोऽपि किं न निजवाहुयुगं वितत्य, विस्तीर्णनां कथयति स्वधियाऽम्बुराशे. १ ॥ ५॥ ये योगिनामपि न यान्ति गुणास्तवेश!, वक्तुं कथं भवति तेषु ममावकाशः १ । जाता तदेवमसमीक्षितकारितेयं, जल्पन्ति वा निजगिरा ननु पक्षिणोऽपि ? ॥ ६ ॥ आस्तामचिन्त्यमहिमा जिन | संस्तवस्ते, नामापि पाति भवतो भवतो जगन्ति । तीवातपोपहतपान्थजनान्निदाधे, प्रीणाति पद्मसरसः सरसोऽनिलोऽपि ॥७॥ हृद्वतिनि त्वयि विभो ! शिथिलीभवन्ति, जन्तोः क्षणेन निविडा अपि कर्मवन्धा. । सद्यो भुजङ्गममया इव मध्यभागमभ्यागते वनशिखण्डिनि चन्दनस्य ॥ ८॥ मुच्यन्त एव मनुजाः सहसा जिनेन्द्र !, रौद्रैरुपद्रवशतैस्त्वयि वीक्षितेऽपि । गोस्वामिनि स्फुरिततेजसि दृष्टमात्रे, चौरैरिवाशु पशवः प्रपलाय- मानैः ॥ ९ ॥ त्व तारको जिन कथ भविनां ' त एव, त्वामुवहन्ति हृदयेन यदुत्तरन्तः । यद्वा दृतिम्तरति यजलमेप नूनमन्तर्गतस्य मरुतः स किलानुभावः ॥ १०॥ यस्मिन् हरप्रभृतयोऽपि

·अष्टम
नव
स्मरणानि।
॥१०॥
मन्दिर-
स्मरणम् ॥
हतप्रभावाः, सोऽपि त्वया रतिपतिः क्षपितः क्षणेन । विध्यापिता हुतभुजः पयसाऽथ येन, पीतं
न किं तदपि दुर्धरवाडवेन ? ॥११॥ स्वामिन्ननल्पगरिमाणमपि प्रपन्नस्त्वां जन्तवः कथमहो!
हृदये दधानाः । जन्मोदधिं लघु तरन्त्यतिलाघवेन ?, चिन्त्यो न हन्त ! महतां यदि वा प्रभावः
॥ १२॥ क्रोधस्त्वया यदि विभो ! प्रथमं निरस्तो, वस्तास्तदा बत कथं किल कर्मचौराः ? ।
प्लोषत्यमुत्र यदि वा शिशिराऽपि लोके, नीलद्रुमाणि विपिनानि न किं हिमानी ? ॥ १३ ॥ त्वां
योगिनो जिन ! सदा परमात्मरूपमन्वेषयन्ति हृदयाम्बुजकोशदेशे । पूतस्य निर्मलरुचेर्यदि वा
किमन्यदक्षस्य सम्भवि पदं ननु कर्णिकायाः ? ॥ १४ ॥ ध्यानाजिनेश ! भवतो भविनः क्षणेन,
देहं विहाय परमात्मदशां ब्रजन्ति । तीब्रानलादुपलभावमपास्य लोके, चामीकरत्वमचिरादिव
धातुभेदाः ॥ १५॥ अन्तः सदैव जिन ! यस्य विभाव्यसे त्वं, भव्यैः कथं तदपि नाशयसे
शरीरम् ? । एतत्स्वरूपमथमध्यविवर्तिनो हि, यद्विग्रहं प्रशमयन्ति महानुभावाः ॥ १६ ॥ आत्मा
मनीषिभिरयं त्वदभेदबुद्धया, ध्यातो जिनेन्द्र ! भवतीह भवत्प्रभावः। पानीयमप्यमृतमित्यनु-
चिन्त्यमानं, किं नाम नो,विषविकारमपाकरोति ? ॥ १७॥ त्वामेव वीततमसं. परवादिनोऽपि,
॥१०॥

·१७ नूनं विभो ! हरिहरादिधिया प्रपन्नाः। किं काचकामलिभिरीश ! सितोऽपि शो, नो गृह्यते विविधवर्णविपर्ययेण ? ॥ १८॥ धर्मोपदेशसमये सविधानुभावादास्तां जनो भवति ते तरुरप्य- शोकः । अभ्युद्गते दिनपतौ समहीरुहोऽपि, किंवा विवोधमुपयाति न जीवलोकः? ॥ १९ ॥ चित्रं विभो! कथमवाड्मुखवृन्तमेव, विष्वक् पतत्यविरला सुरपुष्पवृष्टिः। तद्गोचरे सुमनसां यदि वा मुनीश !, गच्छन्ति नूनमध एव हि वन्धनानि ॥ २०॥ स्थाने गभीरहृदयोदधिसम्भवायाः, पीयूषतां तव गिरः समुदीरयन्ति । पीत्वा यतः परमसम्मदसङ्गभाजो, भव्या ब्रजन्ति तरसाऽप्य- जरामरत्वम् ॥ २१ ॥ स्वामिन् ! सुदूरमवनम्य समुत्पतन्तो, मन्ये वदन्ति शुचयः सुरचामरौघाः। येऽस्मै नतिं विदधते मुनिपुङ्गवाय, नूनमूर्ध्वगतयः खलु शुद्धभावाः ॥ २२ ॥ श्यामं गभीरगिर- मुज्ज्वलहेमरत्नसिंहासनस्थमिह भव्यशिखण्डिनस्वाम् । आलोकयन्ति रभसेन नदन्तमुच्चैश्वामी- करादिशिरसीव नवाम्बुवाहम् ॥ २३॥ उद्गच्छता तव शितिद्युतिमण्डलेन, लुप्तच्छदच्छविरशोक- तरुर्वभूव । सान्निध्यतोऽपि यदि वा तव वीतराग!, नीरागतां व्रजति को न सचेतनोऽपि ? ॥२४॥ भो भोः ! प्रमादमवधूय भजध्वमेनमागत्य निर्वृतिपुरि प्रति सार्थवाहम् । एतन्निवेदयति देव ।

·अष्टम
स्मरणानि।
कल्याण-
मन्दिर-
स्मरणम् ॥
॥ ११॥
जगत्रयाय, मन्ये नदन्नभिनभः सुरदुन्दुभिस्ते॥२५॥ उद्योतितेषु भवता भुवनेषु नाथ!, तारान्वितो
विधुरयं विहताधिकारः। मुक्ताकलापकलितोच्छसितातपत्रव्याजाविधा धृततनुर्भुवमभ्युपेतः॥२६॥
स्वेन प्रपूरितजगन्नयपिण्डितेन, कान्तिप्रतापयशसामिव सञ्चयेन । माणिक्यहेमरजतप्रविनिर्मितेन,
सालत्रयेण भगवन्नभितो विभासि ॥ २७ ॥ दिव्यस्रजो जिन ! नमन्निदशाधिपानांमुत्सृज्य रत्न-
खचितानपि मौलिबन्धान् । 'पादौ श्रयन्ति भवतो यदि वा परत्र, त्वत्सङ्गमे सुमनसो न रमन्त
एव ॥ २८ ॥ त्वं नाथ ! जन्मजलधेर्विपराङ्मुखोऽपि, यत्तारयस्यसुमतो निजपृष्ठलग्नान् । युक्तं
हि पार्थिवनिपस्य सतस्तवैव, चित्रं विभो ! यदसि कर्मविपाकशून्यः ॥ २९ ॥ विश्वेश्वरोऽपि
जनपालक ! दुर्गतस्त्वं, किं वाऽक्षरप्रकृतिरप्यलिपिस्त्वमीश ! । अज्ञानवत्यपि सदैव कथञ्चिदेव,
ज्ञानं त्वयि स्फुरति विश्वविकाशहेतुः ॥ ३० ॥ प्राग्भारसम्भूतनभांसि रजांसि रोषादुत्थापितानि
कमठेन शठेन यानि । छायाऽपि तैस्तव न नाथ ! हता हताशो, ग्रस्तस्त्वमीभिरयमेव परं दुरात्मा
॥ ३१ ॥ यद् गर्जदूर्जितघनौघमदभ्रभीम, भ्रश्यत्तडिन्मुसलमांसलघोरधारम् । दैत्येन मुक्तमथ
दुस्तरवारि दभ्रे, तेनैव तस्य जिन ! दुस्तरवारिकृत्यम् ॥ ३२ ॥ ध्वस्तोर्ध्वकेशविकृताकृतिमर्त्य-
॥११॥

·मुण्डमालम्बभृद्भयदवक्त्रविनियंदग्निः । प्रेतबजः प्रति भवन्तमपीरितोय,सोऽस्याभवत् प्रतिभवं भवदुःखहेतुः ।। ३३ ।। धन्यास्त एव भुवनाधिप । ये 'त्रिसन्ध्यमाराधयन्ति विधिवद् विधुतान्य- कृत्याः॥ भक्त्योल्लसत्पुलकपक्षमलदेहदेशाः, पादद्वय तव विभो । भुवि जन्मभाजः ।। ३४ ॥ अस्मिन्नपारभववारिनिधौ मुनीश !, मन्ये न मे श्रवणगोचरतां गतोऽसि । आकर्णिते तु तव गौत्र- पवित्रमन्त्रे, कि वा विपद्विषधरी सविध समेति ? ॥ ३५ ॥ जन्मान्तरेऽपि तव पादयुगं न देव !, मन्ये मया महितमीहितदानदक्षम् । तेनेह जन्मनि मुनीश | पराभवानां, जातो 'निकेतनमह मथिताशयानाम् ॥३६॥ नून न मोहतिमिरावृतलोचनेन, पूर्व विभो ! सकृदपि प्रविलोकितोऽसि। मर्माविधी विधुरयन्ति हि मामना., प्रोद्यत्प्रवन्धगतयः कथमन्यते ॥ ३७ ॥ आकर्णितोऽपि महितोऽपि निरीक्षितोऽपि, नूनं न चेतसि मया विधृतोऽसि भक्त्या । जातोऽस्मि तेन जनवान्धव! दुःखपात्रं, यस्मात् क्रियाः प्रतिफलन्ति न भावशून्याः ॥ ३८ ॥ व नाथ ! दुःखिजनवत्सल ! हे शरण्य , कारुण्यपुण्यवसते ! वशिना वरेण्य ।। भक्त्या नते मयि महेश । दयां विधाय, दुःखाङ्कुरोद्दलनतत्परता विवेहि ॥ ३९ ॥ निःससयसारशरणं शरण शरण्यमासाद्य सादितरिपु.

·स्मरणानि।
नवमं
वृहच्छा-
न्ति-
स्मरणम् ॥
॥१२॥
प्रथितावदातम्। त्वत्पादपङ्कजमपि प्रणिधानवन्ध्यो, वध्योऽस्मि चेद् भुवनपालन ! हा हतोऽस्मि
॥ ४०॥ देवेन्द्रवन्ध ! विदिताखिलवस्तुसार !, संसारतारक ! विभो ! भुवनाधिनाथ ! त्रायस्व
देव ! करुणाहृद ! मां पुनीहि, सीदन्तमद्य भयदव्यसनाम्बुराशेः ॥ ४१ ॥ यद्यस्ति नाथ !
भवदनिसरोरुहाणां, भक्तेः फले किमपि सन्ततिसञ्चितायाः। तन्मे त्वदेकशरणस्य शरण्य !
भूयाः। स्वामी त्वमेव भुवनेऽत्र भवान्तरेऽपि ॥ ४२ ॥ इत्थं समाहितधियो विधिवजिनेन्द्र !,
सान्द्रोल्लसत्पुलककञ्चुकिताङ्गभागाः । त्वद्विम्बनिर्मलमुखाम्बुजबद्धलक्षा, ये संस्तवं तव विभो !
रचयन्ति भव्याः ॥ ४३ ॥ जननयनकुमुदचन्द्र !, प्रभास्वराः स्वर्गसम्पदो भुक्त्वा । ते विगलित-
मलनिचया, अचिरान्मोक्षं प्रपद्यन्ते ॥ ४४ ।। युग्मम् ॥
(९) नवमं बृहच्छान्तिस्मरणम् ॥-भो ! भो ! भव्याः! शृणुत वचनं प्रस्तुतं सर्वमेतद्, ये
यात्रायां त्रिभुवनगुरोराहता भक्तिभाजः। तेषां शान्तिर्भवतु भवतामईदादिप्रभावादारोग्यश्रीधृति-
मतिकरी क्लेशविध्वंसहेतुः॥१॥ भो ! भो ! भव्यलोकाः ! इह हि. भरतैरावतविदेहसम्भ-
वानां समस्ततीर्थकृतां जन्मन्यासनप्रकम्पानन्तरमवधिना विज्ञाय सौधर्माधिपतिः, सुघोषाघण्टा-
॥ १२ ॥

·- चालनानन्तरं सकलसुरासुरेन्द्रैः सह समागत्य सविनयमहद्भट्टारकं गृहीत्वा गत्वा कनका. द्रिते विहितजन्माभिषेकः शान्तिमुद्धोपयति यथा ततोऽह कृतानुकारमिति कृत्वा 'महा- जनो येन गतः स पन्धाः' इति भव्यजनैः सह समेत्य स्नानपीठे स्नात्रं विधाय शान्ति- मुद्धोपयामि, तत्पूजायात्रास्नानादिमहोत्सवानन्तरमिति कृत्वा कर्ण दत्त्वा निशम्यतां निशम्यतां स्वाहा । ॐ पुण्याह पुण्याह प्रीयन्तां प्रीयन्तां भगवन्तोऽर्हन्तः सर्वज्ञाः सर्वदर्शिनस्त्रिलोकनाथा त्रिलोकमहितास्त्रिलोकपूज्यात्रिलोकेश्वरास्त्रिलोकोद्योतकराः। ॐ ऋषभअजितसम्भवअभिनन्दन- सुमतिपद्मप्रभसुपार्श्वचन्द्रप्रभसुविधिशीतलश्रेयासवासुपूज्यविमलअनन्तधर्मशान्तिकुन्थुअरमाल्लिमु. निसुव्रतनमिनेमिपार्श्ववर्धमानान्ता जिनाः शान्ता. शान्तिकरा भवन्तु स्वाहा । ॐ मुनयो मुनि- प्रवरा रिपुविजयदुर्भिक्षकान्तारेषु दुर्गमार्गेषु रक्षन्तु वो नित्यं स्वाहा । ॐ ह्रीं श्री धृतिमतिकीर्ति- कान्तिवुद्धिलक्ष्मीमेधाविद्यासाधनप्रवेशननिवेशनेषु सुगृहीतनामानो जयन्तु ते जिनेन्द्राः । ॐ रोहिणीप्रज्ञप्तिवज्रशेखलावोङ्कुशीअप्रतिचक्रापुरुपदत्ताकालीमहाकालीगौरीगांधारीसर्वास्त्रामहा- ज्वालामानवविरोट्याअच्छुतोमानसीमहामानसी पोडश विद्यादेव्यो रक्षन्तु वो नित्य स्वाहा । ॐ ·नवम नव एमरणानि वृहच्छा- ॥१३॥ स्मरणम् ॥ आचार्योपाध्यायप्रभृतिचातुर्वर्णस्य श्रीश्रमणसङ्घस्य शान्तिर्भवतु तुष्टिर्भवतु पुष्टिर्भवतु ।ॐ ग्रहा- श्चन्द्रसूर्याङ्गारकबुधबृहस्पतिशुक्रशनैश्चरराहुकेतुसहिताः सलोकपालाः सोमयमवरुणकुवेरवासबाऽऽ- दित्यस्कन्दविनायकोपेता ये चान्येऽपि ग्रामनगरक्षेत्रदेवतादयस्ते सर्वे प्रीयन्तां प्रीयन्तां अक्षीणकोप- कोष्ठागारा नरपतयश्च भवन्तु स्वाहा । ॐ पुत्रमित्रभ्रातृकलत्रसुहृत्स्वजनसम्बन्धिवन्धुवर्गसहिता नित्यं चाऽऽमोदप्रमोदकारिणः, अस्मिश्च भूमण्डलायतननिवासिसाधुसाध्वीश्रावकश्राविकाणां रोगो- पसर्गव्याधिदुःखदुर्भिक्षदोर्मनस्योपशमनाय शान्तिर्भवतु । ॐ तुष्टिपुष्टिऋद्धिवृद्धिमाङ्गल्योत्सवाः, सदा प्रादुर्भूतानि पापानि शाम्यन्तु दुरितानि, शत्रवः पराङ्मुखा भवन्तु स्वाहा । श्रीमते शान्ति- नाथाय, नमः शान्तिविधायिने । त्रैलोक्यस्यामराधीशमुकुटाभ्यर्चिता ये ॥ १॥ शान्तिः शान्ति- करः श्रीमान् , शान्ति दिशतु मे गुरुः। शान्तिरेव सदा तेषां, येषां शान्तिर्गहे गृहे ॥२॥ उन्मृष्ट- रिष्टदुष्टग्रहगतिदुःखप्नदुनिमित्तादि । सम्पादितहितसम्पन्नामग्रहणं जयति शान्तेः ॥ ३ ॥ श्रीसङ्घ- जगजनपदराजाधिपराजसन्निवेशानाम् । गोष्ठिकपुरमुख्याणां, व्याहरणैाहरेच्छान्तिम् ॥ ४॥ श्रीश्रमणसङ्घस्य शान्तिर्भवतु, श्रीजनपदानां शान्तिर्भवतु, श्रीराजाधिपानां शान्तिर्भवतु, श्रीराजस- ·-- निवेशानां शान्तिर्भवतु, श्रीगोष्ठिकानां शान्तिर्भवतु, श्रीपौरमुख्याणां शान्तिर्भवतु, श्रीपोरज- स्य शान्तिर्भवतु, श्रीब्रह्मलोकस्य शान्तिर्भवतु, ॐ स्वाहा ॐ स्वाहा ॐ श्रीपार्श्वनाथाय स्वाहा । एपा शान्तिः प्रतिष्ठायात्रास्नात्राद्यवसानेपु शान्तिकलशं गृहीत्वा कुङ्कुमचन्दनकर्पूराऽगरु- धूपवासकुसुमाञ्जलिसमेतः स्नात्रचतुष्किकायां श्रीसद्दासमेतः शुचि शुचिवपुः पुष्पवस्त्रचन्दनाऽऽ- भरणालड्कृतः पुष्पमालां कण्ठे कृत्वा शान्तिमुद्धोपयित्वा शान्तिपानीयं मस्तके दातव्यमिति । नृत्यन्ति नृत्य मणिपुष्पवर्षे, सृजन्ति गायन्ति च मङ्गलानि । स्तोत्राणि गोत्राणि पठन्ति मन्त्रान्, कल्याणभाजो हि जिनाभिपेके ॥ १॥ शिवमस्तु सर्वजगतः, परहितनिरता भवन्तु भूतगणाः। दोषाः प्रयान्तु नाशं, सर्वत्र सुखीभवन्तु लोकाः ॥२॥ अहं तित्थयरमाया, सिवादेवी तुम्ह नयर- निवासिनी । अम्ह सिवं तुम्ह सिवं, असिवोवसमं सिव भवतु ॥ ३ ॥ स्वाहा ।। उपसर्गाः क्षयं यान्ति, च्छिद्यन्ते विघ्नवल्लयः । मनः प्रसन्नतामेति, पूज्यमाने जिनेश्वरे ॥ ४ ॥सर्वमङ्गलमाङ्गल्य, सर्वकल्याणकारणम् । प्रधानं सर्वधर्माणां, जैन जयति शासनम् ॥ ५॥ इति प्रत्यहमसक्लेशे उत्सवेपु च त्रिसन्ध्य वर्षारभदिने च प्रातश्चतुर्विधश्रीसंघसमक्ष स्मर्तव्यानि ॥ समाप्तानि नव स्मरणानि ।।

·श्रीगौतमस्वामिरास. श्री- गौतम- स्वामि- ॥१४॥ (ढाळ १ ली-भापाछंद.) वीरजिणेसरचरणकमलकमलाकरवालो, पणमवि पाणिसु सामिसालगोयमगुरुरासो । मण- तणुवयणेकंत करवी निसुणो भो भविया, जिम निवसे तुम्ह देहगेह, गुणगणगहगहीया ॥१॥ जंबूदीव सिरिभरहखित्त खोणीतलमंडण, मगधदेश सेणियनरेस रिउदलवलखंडण । घणवर गुब्ब- रगाम नाम जिहां जण गुणगणसजा, विष्य बसे वसुभूइ तत्थ, तसु पुहवी भज्जा ॥ २ ॥ ताण पुत्त सिरिइंदभूइ भूवलयपसिद्धो, चउदहविज्जा विविहरूब नारीरसविद्धो । विनयविवेकविचारसार गुणगणहमनोहर, सात हाथ सुप्रमाणदेह रूप हि रंभावर ॥३॥ नयणवयणकरचरण जिणधि पंकज जळ पाडिय, तेजे ताराचंदसुर आकाश भमाडिन । ज्वे मयण अनंग करवी मेल्यो निर- धाडीय, धीरमें मेरु गंभीर सिंधु चंगिसचयचाडिय ॥ ४ ॥ पेखवि निरुवमलव जास जण जंपे किंचिय, एकाकी कलिभीत इत्थ गुण म्हेल्या सचिय । अहवा निश्चे पुत्वजम्म जिणवर इणे ॥१४॥ NEER ·अंचिय, रंभापउमागौरीगंगरति । हा विधि वचिय ॥ ५॥ नहि बुध नहि गुरु कवि न कोइ जसु आगल रहिओ, पचसया गुणपात्र छात्र हिडे परवरिओ। करे निरतर यज्ञकर्म मिथ्यामतिमोहिय, इण छळ होशे चरण नाण दसणह विसोहिय ।। ६ ॥ (वस्तुछंद-) जंबूदीवह जवूदीवह भरह- वासंमि, खाणीतलमंडण मगधदेस सेणिय नरेस। वर गुब्बरगाम तिहां, विप्प वसे वसुभूइ सुंदर- तसु भज्जा पुहवी सयलगुणगणरूवनिहाण । ताण पुत्त विजानीलो, गोयम अतिहि सुजाण ॥७॥ ( ढाळ २ जी-भापा ) चरमजिणेसर केवलनाणी, चउविहसंघ पइट्ठा जाणी। पावापुरी सामी सपत्तो, चउविहदेवनिकायहि जुत्तो ॥ ८॥ देवे समवरण तिहां कीजे, जिण दीठे मिश्यामति खीजे । त्रिभुवनगुरु सिहासन बइठा, ततखिण मोह दिगते पइठा ॥ ९॥ क्रोध मान माया मद पूरा, जाये नाठा जिम दिन चौरा । देवदुदुहि आकाशे वाजे, धर्मनरेसर आव्या गाजे ॥ १० ॥ कुसुमवृष्टि विरचे तिहां देवा, चोसठ इंद्र जसु मागे सेवा। चामरछत्र शिरोवरि सोहे, रूपाह जिणवर जग सहु मोहे ॥ ११ ॥ उवसमरसभरभरी वरसंता, जोजनवाणि वखाण करंता । जाणेवि वद्धमाणजिणपाया, सुरनरकिन्नर आवे राया ॥ १२॥ कांतिसमूहे झलझलकंता, गयण 1

·रास।
*
गौतम-
स्वामि-
॥१५॥
विमाणे रणरणकता। पेखवि इंदभूइ मन चिंते, सुर आवे अम्ह यज्ञ होवंते ॥ १३ ॥ तीर तरं-
डक जिम ते वहता, समवसरण पुहता गहगहता । तो अभिमाने गोयम जंपे, इणि अवसरे
कोपे तणु कंपे ॥१४॥ मूढा लोक अजाणुं बोले, सुर जाणंता इम कांई डोले। मू आगळ को जाण
भणीजे, मेरु अवर किम उपमा दीजे ? ॥१५॥ (वस्तुछंद-) वीर जिणवर वीर जिणवर नाणसंपन्न,
पावापुरी सुरमहिय पत्त नाह संसारतारण, तहिं देवेहि निम्मविय, समवसरण बहुसुखकारण-
जिणवर जग उज्जोयकरे, तेजे करि दिनकार। सिंहासण सामी ठव्यो, हुओ सुजयजयकार ॥१६॥
( ढाळ ३ जी-भापा.) तव चढिओ घणमानगजे, इंदभूइ भूदेव तो । हुंकारो करि संचरिओ,
कवणसु जिणवरदेव तो ? ।। १७ ।। जोजनभूमि समवसरण, पेखे प्रथमारंभ तो। दहदिसि देखे
विबुधवधू, आवंती सुररंभ तो ॥ १८ ॥ मणिमयतोरणदंडधज, कोसीसे नवघाट तो। वैरविव.
र्जित जंतुगण, प्रातिहारज आठ तो ॥ १९ ॥ सुरनरकिन्नर असुरवर, इंद्र इंद्राणी राय
तो । चित्ते चमकिय चिंतवे ए, सेवंता प्रभुपाय तो ॥ २० ॥ सहसकिरण सम वीरजिण, पेखवि
रूपविशाळ तो। एह असंभव संभवे ए, साचो ए इंद्रजाळ तो ॥ २१ ॥ तो बोलावे त्रिजग-
॥१५॥

·गुरु, इदभुइ नामेण तो। श्रीमुखे संशय सामि सवे, फेडे वेदपएण तो ॥ २२ ॥ मान मेल्ही मद ठेली करी, भगते नामे सीस तो। पंचसयासु व्रत लीयो ए, गोयम पहिलो सीस तो॥२३॥ वधवसंजम सुणवि करी, अगनिभुइ आवेइ तो । नाम लेइ आभास करे, ते पण प्रतिवोधेइ तो ॥ २४ ॥ इण अनुक्रमे गणहररयण, थाप्या वीर अग्यार तो । तव उपदेशे भुवनगुरु, संजमशु व्रत वार तो ॥ २५ ॥ विहु उपवासे पारणु ए, आपणपे विहरत तो। गोयम संजम जग सयल, जयजयकार करंत तो ॥ २६ ॥ ( वस्तुछद-) इंदभूइअ इंदभूइअ चढिय वहुमान हुंकारो करी कंपतो समवसरण पहोतो तुरंत । इह संसा सामि सवे, चरमनाह फेडे फुरंत-बोधिवीज संजाय मने, गायम भवह विरत्त । दिक्ख लेइ सिक्खा सहिय, गणहरपय संपत्त ॥ २७ ॥ ( ढाळ ४ थी-भापा.) आज हुओ सुविहाण, आज पचेलिमां पुण्यभरो । दीठा गोयमसामि, जो नियनयणे अमियभरो ॥ २८ ॥ सिरिगोयमगणहार, पंचसयां मुनिपरिवरिय, भूमिय करे विहार, भवियां जण पडिबोह करे ॥ २९ ॥ समवसरण मोझार, जे जे संसा उपजे ए । ते ते परउपगार कारण पूछे मुनिपवरो ॥ ३०॥ जिहां जिहां दीजे दिक्ख, तिहां

·रास ॥
श्री.
गौतम-
स्वामि-
॥१६॥
तिहां केवल उपजे ए । आप कन्हे अणहुंत, गोयम दीजे दान इम ॥ ३१ ॥ गुरु उपरे गुरुभत्ति,
सामी गोयम उपनीय । इण छल केवलनाण, रागज राखे रंगभरे ॥ ३२ ॥ जो अष्टा
पदशैल, वंदे चढी चउवीश जिण । आतमलब्धिवसेण, चरमसरीरी सोय मुनि ॥३३॥
इअ देसण निमुणेइ, गोयमगणहर संचलिओ । तापसपनरसएण, तो मुनि दीठो आवतो
ए ॥ ३४ ॥ तवसोसिय लियअंग, अम्ह शक्ति नवि उपजे ए । किम चढशे दृढकाय, गज जिम
दिसे गाजतो ए ? ॥ ३५ ॥ गिरुओ एणे अभिमान, तापस जो मन चिंतबे ए। तो मुनि चढीयो
वेग, आलंववि दिनकरकिरण ॥ ३६ ॥ कंचणमणिनिष्फन्न, दंडकलसधजवड सहिय । पेखवि
परमाणंद, जिणहर भरहेसरमहिय ॥ ३७॥ नियनियकायप्रमाण, चउदिसि संठिअ जिणह बिंब ।
पणमवि मनउल्लास, गोयमगणहर तिहां वसिय ॥ ३८ ॥ वयरस्वामीनो जीव, तिर्यगजंभक देव
तिहां । प्रतिबोधे पुंडरीककंडरीकअध्ययन भणी ॥ ३९ ॥ वळता गोयमसामि, सवि तापस प्रति-
बोध करे । लेई आपण साथ, चाले जिम जूथाधिपति ।। ४० ॥ खीरखांडघृत आण, अमिअवूठ
अंगुष्ठ ठवि । गोयम एकण पात्र, करावइ पारणुं सवे ॥ ४१ ॥ पंचसयां शुभभाव, उज्ज्वल
॥ १६॥

·भरियो खीरमीसे । साचागुरु संजोग, कवळ ते केवळरूप हुओ ॥ ४२ ॥ पचसयां जिणनाह, समवसरण प्राकारत्रय । पेखवि केवलनाण, उप्पन्नु उज्जोयकरे ॥४३॥ जाणे जिणवि पियूष, गाजंती घणमेघ जिम । जिणवाणी निसुणेइ, नाणी हुआ पचसयां ॥ ४४ ॥ (वस्तुछंद-) इणे अनुक्रमे इणे अनुक्रमे नाणसंपन्न, पन्नरह सय परिवरिय हरियदुरिय जिणनाह वदइ, जाणवि जगगुरुवयण तिण्ह नाण अप्पाण निदइ चरमजिणेसर इम भणइ, गोयम म करिस खेउ । छेडे जइ आपण सही, होसुं तुल्ला वेउ ॥ ४५ ॥ ( ढाळ ५ मी-भाषा.) सामिओ ए वीरजिणद पुनिमचद जिम उल्लसिअ, विहरिओ ए भरह- वासम्मि वरिस बहोतेर सवसिअ । ठवतो ए कणयपउमेसु पायकमळ संघहि सहिअ, आविओ ए नयणाणंद नयर पावापुरी सुरमहिय ॥ ४६ ॥ पेखिओ ए गोयमसामी देवशर्मा प्रतिवोध करे, आपणो ए त्रिशलादेवीनंदन पहोतो परमपए । वळतां ए देव आकाश पेखवि जाणिय जिणसमे ए, तो मुनि मन विखवाद नादभेद जिम ऊपनो ए॥ ४७ ॥ कुण समो ए सामिय देखि आप कन्हे हु टालिओ ए, जाणतो ए तिहुअणनाह लोकविवहार न पालिओ ए । अतिभलु ए कीधलं

·श्रीयौतम-
॥१७॥
सामि जाण्यु केवल मागशे ए, चिंतवियु ए बाळक जेम अहवा केडे लागशे ए ॥ ४८॥ हुँ किम
ए वीर जिणंद ! भगते भोळो भोळव्यो ए, आपणो ए अविहड नेह नाह ! न संपे साचव्यो
ए । साचो ए एक वीतराग नेह न जेणे लालिओ ए, इण समे गोयमचित्त रागवैरागे वाळिओ
ए ॥ ४९ ॥ आवतुं ए जे ऊलट्ट रहेतुं रागे साहिउं ए, केवल ए नाण उप्पन्न गोयम सहेजे
उमाहिओ ए । तिहुअण ए जयजयकार केवलमहिमा सुर करे ए, गणहर ए करेय वखाण भवि-
यण भव जिम निस्तरे ए ॥ ५० ॥ ( वस्तुछंद-) पढमगणहर पढमगणहर वरिसपचास, गिहि-
वासे संवसिय तीसवरिस संजम विभूसिय, सिरिकेवलनाण पुण बारवरिस तिहुयण नमंसिय-
रायगिहि नयरीहिं ठविअ, बा[वयवरिसाउ । सामी गोयम गुणनीलो, होशे शिवपुर ठाउ॥५१॥
( ढाळ ६ डी-भाषा.) जिम सहकारे कोयल टहुके, जिम कुसुमह वन परिमल महके, जिम
चंदन सोगंधनिधि । जिम गंगाजल लहेरे लहके, जिम कणयाचल तेजे झलके, तिम गोयम
सौभाग्यनिधि ॥ ५२ ॥ जिम मानसरोवर निवसे हंसा, जिम सुरवरसिरि कणयवतंसा, जिम
महुयर राजीववने । जिम रयणायर रयणे विलसे, जिम अंबर तारागण विकसे, तिम गोयम
॥१७॥

·गुणकेलि वने ॥ ५३ ॥ पुनमनिशि जिम शशहर सोहे, सुरतरु महिमा जिम जग मोहे, पूरव- दिसि जिम सहसकरो। पचानन जिम गिरिवर राजे, नरवरघर जिम मयगल गाजे, तिम जिन- शासन मुनिपवरो ॥ ५४ ॥ जिम सुरतरुवर सोहे शाखा, जिम उत्तममुख मधुरी भाषा, जिम वनकेतकी महमहेए । जिम भूमिपति भुयवल चमके, जिम जिनमदिर घंटा रणके, तिम गोयम लब्धे गहगहए ॥ ५५ ॥ चिंतामणि कर चढिओ आज, सुरतरु सारे वंछितकाज, कामकुंभ सवि वश हुओ ए । कामगवी पूरे मनकामिय, अष्ट महासिद्धि आवे धामिय, सामिय गोयम अणु- सरो ए ॥ ५६ ॥ पणवक्खर पहेलो पभणीजे, मायावीज श्रवण निसुणीजे, श्रीमति शोभा संभवे ए । देवह धुरि अरिहत नमीजे, विनय पहुत्त उवझाय थुणीजे, इण मत्रे गोयम नमो ए ॥५७॥ पुर पुर वसतां कांइ करीजे, देश देशांतर कांइ भमीजे, कवण काज आयास करो। प्रह उठी गोयम समरीजे, काज समग्गह ततखण सीझे, नवनिधि विलसे तास घरे ॥ ५८॥ चउदह सय वारोत्तर वरसे, गोयमगणहरकेवलदिवसे, किओ कवित उपगारपरो । आदेहि मगल एह भणीजे, परवमहोच्छव पहिलो कीजे, ऋद्धिवृद्धिकल्याण करो ॥ ५९ ॥ धन्य माता जिणे उदरे धरिया,

·+
श्रीगौतम-
स्वामि।
धन्य पिता जिणे कुल अवतरिया, धन्य सद्गुरु जिणे दिक्खिया ए। विनयवंत विद्याभंडार,
जस गुण कोई न लब्भे पार, विद्यावंत गुरु वीनवे ए॥६०॥ गौतमस्वामितणो ए राल, भणतां
सुणतां लीलविलास, सासय सुख निधि संपजे ए । गौतमस्वामिनो रास भणीजे, चउविहसंघ
रलियायत कीजे, ऋद्धिवृद्धिकल्याण करो ॥ ६१ ॥ इति ॥
॥१८॥
सर्वमंगलमांगल्यं, सर्वकल्याणकारणम् । प्रधानं सर्वधर्माणां, जैनं जयति शासनम् ॥१॥
॥ श्रीगौतमस्वामिरास संपूर्ण ।
HAR
श्रीदीवालि-पर्व- गणj
नो०२०-श्रीमहावीरस्वामिसर्वज्ञाय नमः-आ पदनुं पहेली रात्रे आठ बागे गणणुं गणवं.
नो० २०–श्रीमहावीरस्वामिपारंगताय नमः-आ पदनुं गणवं, बाद श्रीमहावीर निर्वाणना पाछली रात्रे देव वांदवा.
नो० २०-श्रीगौतमस्वामिसर्वज्ञाय नमः-आ पदनी गणवी अने प्रभाते देव चांदवा.
॥१८॥

·મંગર્ભિત-શ્રીપાર્શ્વનાથ–સ્તવન ૐ નમો પાપ્રભુ પદક જે, વિશ્વચિન્તામણિ રવરે & ધરણેન્દ્ર પદ્માવતી, વૈરોચ્યા કરે મુઝ જલરે | નમો ૧// અબ મોય શાતિ મહા પુષ્ટિ ઘ, ધૃતિ કીર્તિ કાંતિ વિધાયને હા અક્ષરશબ્દથી, સર્વ આધી-વ્યાધી જાય છે નમો નાર જયા અજિતા વિજ્યા તથા, અપર વિજ્યાન્વીતા દેવરે દશ દિફપાલ ગ્રહ જક્ષ એ, વિદ્યા દેવી પ્રસન્ન હોઈ સેવરે નમો ફા અસિઆઉસા નમો નમ, તુહી વલોકને નાથ ! ચોસઠ ઇન્દ્ર ટોલે મલી, વિનતી કરે જોડી હાથરે ૐ નમો ૪ હ અહં પ્રભુ પાસજી, મૂલના મિત્રનું બીજરે ! જાપથી દરિતા રે હરે, આઈ મિલે સવિ ચિઝરે નમો ૫ ગૌડી પ્રભુ પાસ ચિતામણી, થાણે અહિ છત્રો દેવ જગવલ્લભ જગ જાગતો, અતરિક અવતી કરૂ સેવ | નમો | ૬ ) # ખેર પુર મડ, પાર્શ્વ જિન પ્રણત તરુ કલ્પરે ચૂરે એમ દુછના વાતને, સુસ-સૌભાગ્ય-સૂરિ કલ્પરે નમો | || ઇતિ | Enjી ટો PNUNCA ·HI L नधााज. श्रीयुगमनावतार-तपागच्छाधिपति-श्रीजगच्चन्द्रसूरीश्वर-शिष्य-श्रीदेवसुंदरसूरीश्वर-शिष्य- श्रीसोमसुन्दरसूरीश्वर-शिष्य. सा............ OSSOORS जयपुर श्रीजिनसुन्दरसूरीश्वरेण कृतमिति ॥ श्रीदीपालिका-कल्पः-समाप्तम् ॥ Ma SS Fath N ad

·No text on this page.