·आगमाद्वारक-प्रन्यमालायाः पट्चत्वारिंश रत्नम् ।
णमाथु ण समणरस भगवी महावीरस ।
आगमाद्धारक-आचार्यप्रवरधी-आनन्दसागरसूरीश्वरेभ्यो नमः
आगमोद्धारक-कृतिसन्दोहः
(तस्याऽयमष्टमा दिमागः)
卐
संशोधक:
पूज्य-गच्छाधिपति-भाचार्य-श्रीमन्माणिक्यसागरसूरीश्वरशिभ्यः
शतावधानी मुनिराज-लाभसागरगणिः
वीर संवत् २४९७ विक्रम सं. २०२७ मागमोद्धारक सं. २१
प्रतय: ५००.]
[ मूल्यम् : १-५०

·No text on this page.

·प्रकाशकीय-निवेदन
आ 'भागमाद्वारक-मृतिसंदाई' । आठ भाग के जेमा नानी
मोटी आठ फतिओ के. जे भागने भागमाद्वारफ-प्रथमालाना ६ मा
एन तरीके प्रगट करता आमने पहु प याय छे.
आनी प्रेस कापी स्व. गनिवर्ययोचंदनसागरजीमहाराजे रेल गने
आनु संशोधन पू० गच्छाधिपति आचार्यश्रोमाणिक्यसागरसूरीश्वरजी
म.नी पचिन दृष्टि नीचे शतावधानी मुनिराज-लामसागरजी गणिए.
करेल छे. वे पदल तेआपोनो तेमन आए आना प्रकाशनमा ल्य
सया प्रति आपपानी सहाय करीत वधा महानुभावाना भाभार
मानीए डीए.
ती.
प्राप्तक

·अनुक्रमणिका
शति
१
३
पुरुषार्थ जिज्ञासा ।
याय: । (मामाणि)
पर्वतिथ्यनुष्ठानम् ।
तिथ्युपनिपद् ।
वादविवरणम्।
तिथिदर्पणः ।
युगमासतिथ्यादिविचारः ।
पर्वतिथि:

·३ गमोत्यु व समरस भगवओ महावीरस्स। आगमोद्धारकाचार्य धीमानन्दसागरसूरीश्वरमणीता पुरुषार्थजिज्ञासा। प्रधमाहिक प्रथमोऽध्यायः।. थातः पुरुषार्थ जिज्ञासा । १ नानतिचारात् (नानाशंसा) ममाक्षी (पुरुषार्थः) सः। २ तत्तत्साधनात्सम्पत्तेः । १४ ध्यत्वादर्थकामौ तथेति तस्मात्तदाप्तेः । साधन""सामग्री तत्प्रभवेति मेदियजन्यत्वात्त- तत्साधनसाधनमपि। १६ देच्छायाः। आशयविशेप आश्वस योपशममाप्यत्वात्तथा । ५ वरादिहेतुः। १७ विपाकवेरस्यात्तद्विरतीप्टेः।६ लवसप्तमहत्तं . चात्र । १८ नादिगुणसाधनसाधनम् । ७ सम्यग्दर्शनज्ञानचारित्रभेदः कान्ताव। ८ पुष्टिशुद्धिमञ्चित्तमवः । संदर्य तन्निपेधात् । तपाऽपीदि। राप्त उपयोगी हिताय चारित्रादनतिवृत्तेन। २१ आनाप्रधानाः । १० वीर्यात्तगयादिश्योपडा. ९ ·२ पुरुषार्थ जिज्ञासा ४१ ज्ञानाभयधर्मापग्रहभेद- मभयसुपात्रानुकम्पोचित- २८ संवरनिर्जरासाध्यः । २४ आत्मनः स्वरूपमेतत् त्रयम् । ३९ चारित्रादपि द्वयोत्पत्तेः । २५ मुक्तानां नाचारः। क्रम एव एप उत्पत्तौ। २६ स्वस्थैर्य तेपाम् । समुदिताः एव साधनम् । २७ दानादिभेदा धर्म इत्येके। ४२ सम्यग्दर्शन निश्चायक हेयादेः। ज्ञानादतिरिक्त न। २९ कीर्तिभेदमुपकार्यपका- न वाधस्वभावं तत् । ३० र्यादिभेद वा दानम् । ४३ ज्ञानान्निश्चयः । ३१ परस्वत्वापादान दानम् । ४४ निश्चय एव सम्यग्ज्ञाना- अणुमहती विरती शीलम् । ४५ द्भवः। ३२ अनशनप्रायश्चित्तादि तपः। ४६ मिथ्यात्वक्षयोपशमाद्यभावे प्रणिधिप्रवृत्तिविन्नजय- न सम्यग्ज्ञानादि । ३३ सिद्धिविनियोगरूपा शुभा सति च तस्मिन्नादौ परिणतिर्भावः। सम्यग्दर्शनम् । ३४ अज्ञक्रियात्वे न तथा। ४८ आचाराज्ज्ञानम् । ३५ सज्ञाने च चारित्रमेवैतत् । ४९ ज्ञातमाचर्यते । ३६ भोगादिफलं च दानादि । ५० अनुक्रिया न माक्षान्मोक्ष- न च यावदयोग सम्यग्दर्श- साधनम् । ३७ नादिवत् प्रतिक्षणम्। ५१ इच्छाया इष्टसाधनताधी मोक्ष प्रत्यन्यथासिद्धा वा । ५२ ३८ अन्यान्येष्वन्योन्यम् । ४७ निर्णयनन्यस्त्रात् ।

·पुरुषार्थ जिज्ञासा ३ मार्गप्रवर्तनायाममत्वप्रवृत्ति . शुद्धि-सहिष्णुतापरिणाम- क्षयोपशमादिकार्य कारण- रूपाः। ज्ञानादिसहकारिणः । ५६ भावाः। ५७ स्थैयः। ५४ १७ प्रथमाहिके द्वितीयोऽध्यायः । जीवाजीवाश्रवन्धसंबर निर्गुणत्वान्न विलयः। १२ निर्जरामोक्षाणां तत्त्वेन न सर्वथा। श्रद्धान सम्यग्दर्शनम् । १ ....प्राप्तः। १४ मुक्तानामपर्याप्तानां च ज्ञवामाव्यात् । १५ श्रद्धाकरण क्षयादि। २ कालादिसामग्रीतः। १६ निसर्गोपदेशान्यतरहेतुकम् । ३ तथाभव्यत्वात् । यथाप्रवृत्यपूर्वानिवृत्ति न्यासप्रमाणनयनिर्देशस्वा- ४ करणकम् । मित्वाधिकरणसाधनस्थिति- बहुबन्धान्नैतत्सम्भवः। ५ विधानसत्सङ्ख्या-क्षेत्रस्य- प्रायिकाऽसौ। शनकालान्तर-भावाल्पपहुः गुणानुत्पत्तिप्रसंगात् । ७ वैरधिगमो जीवादीनाम् । १८ मोक्षाभावः। नामस्थापनाद्रव्यभावाः कर्माणुशून्यतायां च न्यासः। १९ बन्धाभावः। अर्थनिरपेक्ष वस्त्वभि- संसाराभावा ....। १० धान नाम। २० प्रत्यक्षे च नानुपपन्नम् । ११ तत्ताभिनेताः स्थापना। २१ ६ ८ ·पुरुषार्थ जिज्ञासा ३८ - वाधाराधनादि फलम् । ३५ स्मरणादिना नाम। नाऽनाम स्मरणादि । ३९ नतिपूजादिना स्थापनम् । ४० समारोपाद्भवम् । - ४१ ४२ २४ गुणोत्पत्तिवादिना। ४४ ४५ ४६ अनुपयुक्त ज्ञानमागमता द्रव्यम्। २२ ज्ञशरीर ज्ञास्यच्छरीर- मप्रधान भविष्यद्भाव- पर्याय भूतभावपर्याय वा नाआगमता द्रव्यम्। २३ नाऽऽकृतिमन्चात् । उपयुक्त ज्ञानमागमता रूपकान्यपि। भावः। विवक्षितपरिणतियुक्तो कृतज्ञतापि चैवम् । नोआगमभावः। कृतकृत्यत्वादफलम एकशब्दाभिधेया न्यासाः। २६ सफलमत एच। उत्तरे पूर्वम् । २७ वधः स्नानादौ। नाऽनाम वस्तु। २८ नाऽनाकृति ज्ञेयम् । तदहुमानम् । नाद्रव्यः परिणामः। ३० वचनाराधनम्। नाऽभावाऽनुभवः। ३१ महामाहा मलिनारम्भि- क्षेत्रकालाद्या इति । ३२ णस्तथायुद्धौ। द्रव्यान्तर्भूताः। भावयज्ञः। न नित्ये द्रव्यन्यासः। द्रव्यता। ज्ञानज्ञाशरीरापेक्षया। ३५ भाषाज्ञाप्राधान्यात् । सर्वव्यापित्वादेतेषाम् । ३६ साध्यादिसङ्गः। ४८ भावात् निवृत्तिफलः । ४९ ५२ ५४ ५६ ·: पुरुषार्थ जिज्ञासा तृष्णाछेदः । ५७ तथा। ६३ एकाङ्गादिः। ५८ यथार्थे। विधपश्चाष्टसर्वोपचारा । ५९ कारणमेव कार्यम्। ६५ भावितया भूततया वा तद्वा तत् । ६६ द्रव्यं शुद्धयापादकम् । ६० भावोऽपि गुणस्मृत्यादिना असम्पन्नगुण भावि। गुणकृत् । भूतमपि । चतुष्कमयं सर्वम्। वर्तमानमपि भावोत्पत्या शेपा भाषवत् । १ ६ द्वितीयाहिके प्रथमोऽध्यायः । परमार्थ संस्तव-यतिसेवा कुलिङ्गिप्रशंशा-संस्तवा व्यापानदर्शनकुदर्शनसंस दूपगानि। गवर्जनं श्रद्धानानि । प्रावनिक-धर्म कथक- वादी-नैमित्तिक-तपस्वी परमागमशुश्रूषा-धर्मान- राग-जिनगुरुवैयावृत्य सविद्य-सिद्ध-कवयः प्रभावकाः। लिङ्गत्रिकम् । दिनकृत्यनिपुणता-तीर्थ- अईसिद्धचेत्य-श्रुत-धर्म- सेवा-प्रवचनक्ति-प्रभा- साध्वाचार्योपाध्याय- चना-स्थैर्याणि भूपणानि । ७ प्रवचनदर्शनेषु विनयः। शम-संवेग-निर्वेदानु- मनोवाकायानां (शुद्धि कम्पास्तिक्य चिह्नानि । त्रिक) शुद्धिः। वन्दन-नति-दानानु- शङ्का-कासा-विचिकित्सा प्रदानाऽऽलाप-संलापा २ . ३ ८ ४ - ·. HTTP:11-11 . . अर्वागपि माननीया गुखः। २९ २४ २६ २७ ३० १७ २ -finit भाग: मन-वारा-15 गार मानिन:: firi.111 कता | निर्माण निर्माण स्थानानि । (सम्यग्दर्शनम् ) अव्यमानता द्विविधम् । १४ जिनाक्ततया तत्व- नाविरतिः। द्वाऽऽद्यम्। १५ न्यासादिभिरन्त्यम् दीपकरोचककारकैः उप- उचित स्थितिः। शमक्षयोपशमक्षयभवैर्वा कर्तव्य दानादि । त्रिधा। निसर्गादिभिर्दशधा। १८ प्रवर्तन-यतिविचारमृत्य- लाभेऽपार्धपुद्गलः संसारः। १९ वलोकादि। गोमा isfit ||-|- inteli Fitti girls महिलामा १३ आदिए धीः । यथाशक्ति पुनादि- नियमयुतः । ग,अल्पवादसज्ञिसशेव। २८ । भगवत्पुजा-श्रुति-भावना- ३२ ·७ पार्थ जिज्ञासा ३४ ५३ ४० ५४ योगपददर्शनधारणे। ३३ कर्मविपाकविचारः। भगवन्मूर्तिक्रिया। न्यायसम्पन्नविभवः। तद्वचनलेखनम् । ३५ शिष्टाचारशंसकः। ४८ मङ्गलजापः। ३६ पापभीरुः। ४९ चतुःशरणगमनम्। ३७ प्रसिद्धदेशाचारः। दुष्कृतगर्दा । ३८ नावर्णवादी। सुकृतानुमतिः । सुस्थानवासः। मैत्रीप्रमादकारुण्यमाध्य गर्हितेऽप्रवृत्तः। स्थ्यानि सत्वगुणाधिक शुक्रपाश्रवणग्रहण- लिश्यमानाविनेयेषु । धारणेहापाहार्थ विज्ञान- उपकारिस्वजनेतर- तत्त्वविचारणावान् । सामान्यगता आया। ४१ प्रत्यहाँ धर्म थोता। ५५ सुखमात्रसद्धत्वनुवन्धि अव्यायाधेन त्रिवर्गसाधकः। ५६ शिवगता द्वितीया। ४२ अनाग्रहः। मोहासुखसंवेगान्यहित- परोपकारकक्रियः। युता तृतीया। जितकामक्रोधलोभमान- करुणानुबन्धनिर्वेदतत्व- मदहर्षः। साराऽन्त्या। ४४ कल्याणाकल्याणमित्र गुणानुरागः। सङ्गत्यागौ। ४५ सुस्वाध्यायः। ४३

·No text on this page.

·रूपा या। ३९ पुरगतिज्ञासा मनोमानगोचर' संयम अन्यथानुपपन्नो हेतुः । ३५ विशुद्धिनिबन्धन मन: अमतीतानिराकतामी पर्यायम्। प्सितो लिली। सर्वव्यपर्यायविपर्य पक्षा लिलिविशिष्टो केवलम्। २६ धर्मी। अस्पष्टं पराक्षम्। विकल्पितः प्रमित उभय- स्मरणमत्यभिज्ञानतकानु- ३८ मानागममेदात् उत्पञ्च- पक्षहेतुवचन परार्थमनु प्रकार। मानम्। मस्कारप्रवाघोदव स्मरण तद्वन् प्रत्यक्षेऽपि। यथा तदिति। २९ तथोपपत्यन्यथानुपपत्तिता प्रत्यक्षस्मरणहेतु सङ्क द्विधा हेतुप्रयोगः। ४१ लनात्मक प्रत्यभिज्ञान मन्दमतिव्युत्पत्तये यथा तजातीयोऽय दृष्टान्तादि। ४२ गोपिण्डः। अन्यथानुपत्तिनिर्णयस्थान अन्यथानुपपत्तिनिर्णाय दृष्टान्तः। ४३ कस्तक: : यथा धूमः साधर्म्यवैधम्पाभ्याम्। ४४ सत्येव बहौ। ३१ पक्षे हेतोरुपसंहार लिङ्गाल्लिङ्गिज्ञानमनुमानम् । ३२ उपनयः। स्वार्थतरभेदाद् द्वधा । ३३ साध्यस्य तु निगमनम् । ४६ लिङ्गग्रहणत स्वार्थम् ।३४ प्रागभावः प्रधसाभाव ·'..!... ! मा: 1 1 1 इति । सारे :: . ': if || TET HTER भागीय ... या नानाजी द्वितीगः। साम्पमानितीग: । " तादात्म्यामानान्तमः। ५१ द्विविधापतिः अविरुद्धा विरुद्धा च। ५२ अविरुद्धा विधा च्याप्प कार्यकारणपूर्वचरात्तर- चरसहचरभेदात् पोढा । ५३ अन्त्या प्रतिपये सस्वभावा सप्तधा। ५४ द्विधैवानुपपत्तिः। ५५ युगपदुभयविधि-युगपदुमय आद्या प्रतिपेधे स्वभावव्या- निषेधयुगपदुमयक्रमत पककार्यादिना सप्तमकारा । ५६ उभययुगपदुभयैः । अन्त्या विधावपूर्वाग्रचरा । ५७ प्रतिपर्यायमेव सम्भ आप्तवचनजातमर्थज्ञान वात् प्रतिवस्तुन्यनन्ताः मागमः। ५८ सप्त भजयः। शाहगाह मतमा 15 AM स्मात् सत् , गादरा, सातादात् , सादास व्ग- स्यादन्त्यास्तवण-स्यान्ना स्त्यवक्तव्य, स्याद स्तिनास्त्याक्तव्येति विधिनिषेधक्रमाभय- ६४ ·पुस्पा जिज्ञासा ७ ७८ स्मरणे । ८० कालादिभिरभेदति स्वरूपसङ्ख्याविषयफल- प्राधान्यादभेदोपचाराद्वा विपर्यासाचतुर्धा सकलादेशलपा। तदामासाः । विपरयाद् विपरीता । ६७ सन्निकधिकादिसामा- सामान्यविशेषाद्यने न्यादिभिन्नादि च क्रमेण । ७७ कान्तात्मक वस्तुविपरः । ६८ विभङ्गः पारमार्थिके। प्रतिव्यक्ति तुल्या विषयमुखं व्यावहारिके। ७९ परिणतित्तिर्यकसामान्यं गोत्वादि। अननुभूते तदिति । पूर्वोत्तरपरिणामानुयायि तृयताख्यं कटककर युगलनाते सोऽयं णानुगामि काञ्चनवत् । ७० अनेनाय तुल्य इति महभावी विशेपेो गुणः च प्रत्यभिज्ञायाम् । ज्ञानदर्शनादिः। अव्याप्ते व्याप्तिस्तके क्रममावी तु पर्यायः यत्र बहिस्ता धूम सुखदुःखादि। इति यथा । ८२ ७२ प्रमाणाद् भिन्नाभिन्न प्रतीतनिराकृतानभि- फलम। ७३ मताः पक्षे । अनन्तरं व्यामोहनिवृत्तिः । ७४ प्रत्यक्षानुमानागम- .' पारम्पर्येण हानापादाना लोकस्ववचनैरनेकवा- पेक्षावुद्धयः। निराकृतः। . . . ... -- - ८४ ·पुरुषार्थ जिवाला पुश्च वादिनो। ९ . २ - माध्यस्थ्यसम्पन्नाः सभ्याः1१६ विश्रामकः सभापतिः। १३ निणय च वक्तव्यमा २१ नये मायनदृपा बादः । १.१ द्वितीयाद्धिके द्वितीयोऽध्यायः असिद्धविरुद्धानेकान्ति- का हेती। ८५ अन्त्यो द्विधा गुरुः निणी तसन्दिग्धविपक्ष খি। वृत्तितयाऽन्त्य द्विधा। ८६ प्रतिवाद्यपि। असिद्धसाध्यसाधनोभय- प्रत्यारम्भकत्वात् । सन्दिग्धसाध्यसाधनो- भयानन्वयाऽप्रदर्शित- विपरीतान्वयाः साधये । ८७ तत्त्वप्रकाशेन कथा- असिद्धसाध्यसाधनोमय- सन्दिग्धसाध्यसाधना- भयव्यतिरेकाव्यतिरेका- जिगीपुणा यावत् स्फूर्ति प्रदर्शितविपरीतव्यतिरेके- अनाप्तवनमागमे । वादिप्रतिवादिसम्यसभा- पतया वादानानि । ९. प्रवचनप्रभावनापि। पाहतान्यवर्ष स्थापनन्य. इनिपुरूषार्थनिशासायां उभयागमपटुक्षान्ति- तत्व निर्णिनीपुणा यावत्तत्व बंधये। ८८ ८९. तत्वातिश्रुतिमोहनाशादि ९१ विनिगीप्तनिर्णिनी- ·१३ १ पिकया ५ पुरपार्थजिज्ञासा तृतीयाहि प्रथमोऽध्यायः। एकधर्मप्राधान्येन वस्तु- भिगन्ता ऋजुत्रः सम्प्रति विवेका नयः। १ सुखविवर्त्त इति । १० द्रव्याथिकः पर्याया- पर्यायाथिकः शब्दसम- २ भिरूडैयम्भूतभेदः। ११ आयो नैगमसङ्ग्रव्य कालादिभेदनार्थ भेदकः वहार सूत्रभेदात् चतुर्धा । ३ शब्दः बभूव तट इत्यादि । १२ नान्त्य एवम् । ४. पर्यायशब्दानां नानार्थत्व दुव्यावश्यकोक्तः । समभिरुडः इन्दनादिन्द्र धर्मधर्मिणोः प्रधानोप इत्यादि। १३ सर्जने नैगमः सञ्चतन्य क्रियाविशिष्टं वाच्यमेव- मात्मनि, वस्तुपर्यायवद् म्भृत इन्दनमनुभवन्निन्दः। १४ द्रव्य, क्षण मुखी इतरापलापी तदाभासः विषयासक्त इत्यादि । ६ वैशेपिकाद्वैतवादिचार्वाक- सन्मात्रग्राही सङ्ग्रहः । तथागतादि। पराऽपरश्च सदविशेषा सप्तभङ्गयत्रापि। विश्वमेक, द्रव्यत्वावि फल प्रमाणवत प्रमाणा- शेपाद् द्रव्यमेक चेत्यादि । ८ शत्वाद् नयस्य। १७ तद्विशेषभृद् व्यवहारः सम्पूर्णार्थ स्याद्वादश्रुतम् ॥१८ द्रव्यं पर्यायो वा सत् । ९ नावतारः सर्वे पाम् । वर्तमानक्षणस्य पर्यायतोऽ आदित्रयेण प्रायः। २० १६ १९ ·THE . गा। आणि मातिमासान नाकारणनि- अनुपला पालकी। 4.14 भदतासगामगा। ति। अई गुरुरिमागि। सामान भ्रान्तः। बुद्धिगमकः । सातादिगुणः। न, ज्ञानसमानाधिकरण नाय। कत्वात् । १०२ तदुक्ताचारागानारात् । असम्भवि जडा बुद्धिः साध्याभावात् । प्रकृतिजा चेति । १०३ अशरीरः । ज्ञानादिधर्मः। १०४ न योन्यादि। समवायी। १०५ नान्यादृष्टोद्भवम न, समवायासमवायात् । १०६ असक्रम तत् । सदानुपलम्भः । १०७ असाधनान्नाक्रमिक आवारकात् (अदृष्टात्) । १०८ क्रमिक वा। १०९ अभोगोऽदृष्टस्य । नाभेदको भेदः। ११० सदैवम् । वैचित्र्यात् ।

·उरुपाजिमाला १७ दापोऽस्य । १३० नाऽणु । १५१ प्रवर्तकानीत्यादौ । १३१ समग्रशरीरे ज्ञानाभावात् । १५२ नीत्यादौ चेत्तथा न। १३२ प्रदीपवत् । १५३ अचेतन क १३३ न, मूत्वाद् व्याप्तः। १५४ लोहापोपधादिवत् । १३४ जघन्यावगाहनेति तत्त्वम् ।१५५ भाग्यमन्यत्र । १३५ नैकः । १५६ दूरेऽपि। १३६ पृथगुपलब्धेः। १५७ 'न संयोगः। १३७ जन्मादः । १५८ न प्रयासः। १३८ जलचन्द्रवञ्चेत् । १५९ सर्वगतः । १३९ शरीरानारम्भात् । १६० नाहष्टगुणत्वात् । १४० १६१ मरणाघभावः । न विम्ब व्यापकम् । १६२ भूतनचैतन्याद्यापत्तिः । १४२ गत्यादन्यूनाधिक्यम् । १६३ अस्मरणम् । १४३ नारूपि विम्बम् । १६४ असंसारः । १४४ आकाशस्य जले। १६५ शरीरासम्बन्धः। १४५ मृर्तानां तत् । १६६ स्वादृष्टाद्यभावः। १४६ श्रुतिविरोधः १६७ सर्वत्र ज्ञानम्। १४७ जीवत्व सर्वे विति। १६८ स्त्रमागायतने । १४८ तन्मात्रं न । १६९ न च भोगाऽन्यस्यान्यत्र ।१४९ प्रमाणाप्रामाण्यात् । १७० अत्रैव पुनरुत्पादादि । १५० नाप्रमेय प्रमाणम् । १७१ अदृष्टवैफल्यात् । । ..

·१८८ मनन्ता अवमाढा अप्रत्येक पुर्थ ज्ञानविषयमिति तत्वम् ।१७४ द्रव्य चेन्नावारकम् । १७६ न, ध्वंसानागतादिवत् । १८ १७२ चतुर्थ शुक्लात् नायेागस्य । तत्तथा । १७५ आदेरन्तः । नाध्यक्षेऽनुपपन्नम् । भ्रान्त चेच्छतिजम् । १७३ अमूर्तम् । १७७ १८० गुणत्वे ज्ञानादिवत् माशस्त्यम् । अनुग्रहोपघातकारि च न ।१७८ न मनआद्यणुग्राहि । १७९ प्रयत्ननाश्यम् । नाऽनादित्वात् । १८१ प्रागभावातीतादिवत् । १८२ मन्तत्या। गुवर्ण मृत्तिकावत् । मा मप्तनिसागरेभ्यः । १८५ अनुपायः । १८६ बन्धविन्दरोगातः । अत्यनाय कालपि पन्तः । नानागान । न साधनम् । अत्रापि। ज्ञानादि । स्वरूप तत् । अनावृतिमन्तः । रिक्तताऽस्य । नाऽऽनन्त्यात्। कालोऽनन्तः । स्तोकस्तयोग्यः । अनन्तः । तदनन्तगुणाः । न स्थान लोकस्या- सइयत्वान् । २८३ १८४ एकमयां तनी । विरुद्धम् । " ·समाजिज्ञासा रूपित्यात् । प्रलोके । गतिसाधनाभावात् । २१२ उत्तत्रापि । २१३ जीवपुद्गलयोगा- मावापत्तेन । स्थितिः । अनन्तमाकाशम् । २१४ २१५ २१६ ३ १३ द्वितीयोऽध्यायः । औपशामिकक्षायिक रसप्रदेशरोधादाऽs- मिश्रौदयिक्रपारिणा- न्तमुहर्तात् । १० मिका मावाः । निःसत्ताकक्षयोद्भवः उदीर्णानुदीण भयो- सायिकः । ११ पशमाम्यामायः । २ अष्टानामपि । १२ मोहस्य । चतुर्णा प्रयोदशे । शेपघातिप्रदेशोदय- सम्यक्त्वचारित्रकेवल- विष्कम्भाभावात् । ज्ञानदर्शनदानलाभ- नित्यं केवलमन्यथा । ५ भोगापभोगवीर्याणि। १४ सम्यक्त्वचारित्रे । अनन्तानुबन्धिक्रोध- ग्रन्यिभेदे तथा मानमायालोभसम्य- परिणामादादावाघम्। ७ क्वमिथ्यात्वतदुभ- संसारे आ चतुभ्यं यायैराद्यम् । औपमिकणिः । चत्वार आद्याश्चारित्र- तत्र द्वयमप्यदः । मोहः । १६ ४ ur ८ ९

·No text on this page.

·पाय जिज्ञासा २१ अपक्षागमा अप्येवम् । ४२ प्टेप्टविरोधात् । ४३ बस वेदनसिद्धजीवत- छरीरव्यापिता-कर्तृता भोक्तृता-प्रत्यभिज्ञाप- लापिनो लोकायत- नयायिकवैशेषिकसा- इख्यवेदान्तिकवौद्धाः। ४४ स्वीकृतोपदेश्योपदेश- कत्वादिविरुद्धनित्या- नित्यत्वाभ्युपगमाः । ४५ इमेव नाप्रतीतेस्ताहग्यता। ४६ निस्य तारतम्यवत्वात् । ४७ सर्वथाऽभावः नात्म- स्वभावात्। न परमश्रुतेऽन्तः। शेप यसत्चात् । न लानादिवत् । संस्कारभावात्तत्तथा । ५२ वीक्ष्य सर्वत्र प्रतिपेधे अविश्वासोज्यधा। अनुमेयत्वेन कस्यचित् प्रत्यक्ष मेयम् । संशयविच्छेदादेरनी- दृम्बतोपि प्रतीतिः । ५६ अपोस्पेय विद्यास्यम् । ५७ नासम्भवात् । ५८ द्रव्येण तथात्वे न तथा परसिद्धान्ताङ्गी- कृतिश्च । तत्मामाण्याप्रामाण्ये वक्तगुणदापोद्भवे ६० कर्तृस्मृतेः संस्कारे मानाभावः। ६२ बुद्धिशिल्पिकल्पना- तीन्द्रिये । अर्थानियमः । शेपमुखत्रयेण कथम् । ६५ पूर्व मुखोद्भवेऽतिशयात् । ६६ पृथक् पृथक् । ६७ यथा ज्ञानोपदेशात् । ४८ ६३ स्वयं तद्वान् । ६८ ·२२ 11 !" ७२ ८ ७४ प्रक्षालनादिना व्याघातः।१०! 7 ९. ९४ ९३ ९८ ९९ १०० अपृथक तत् । बौद्वाद्यास्तथा । नानाप्तत्वात् । अज्ञानाद्यष्टादश- दोपहीन आप्तः। अन्यथा सत्यत्वसन्देहः । ७३ न गणधरास्तथा । तथाकर्मणः । सर्वज्ञसाक्षित्वात् । मूर्तिचरितागमैरय तथा । ७७ भव्यप्रबोधी किम् ? । ७८ सर्वानुग्राहकः । प्रकृतिक्लिप्टोऽन्यः । असमकर्मा चेत् । ८१ समुद्घातेन समीकरणम् । ८२ आ पण्मासान् । पीढाद्यनादानात् । आवर्जीकरण सर्वेपाम् । ८३ न त्रिय इदम् । मम्यग्दर्शनादेः । न चारित्र लया. सहिष्णुत्वात् । लजाराहित्य स्वभावान्। तपः प्रधानमत्र तब तासां विशेषेण । भावनाविशेषेण । मल्लीनाथवत् । न वस्त्रातद्विरोधि । २१ केवलानित्यतापत्तेः कथञ्चित्तत्सङ्गे । न मूर्छ । समानमत्रापि । ७९ । शरीरवन्निर्ममत्वम् । १० व्यवहारलेापः । अधिकस्याधिकरणत्वात् । ९७ जिनवत्तच्छिष्याः न, सदा तेपां तदभावाभावात् । उपदेशमबाजनादि च छामस्थ्ये । . ८५ धर्मध्यानादि ततः। १०१ ·খালরা २३ सर्वत्र । - पादानसमितिया व्यावृत्तिविशेषः । ११८ म्यानमार्जनसंयमत्र (वादी.) पदार्थरूपी । ११९ सम्मातिमरक्षाहारा- भिन्न सामान्यम् । १२० झणाधभावाथाभावे । १०३ न. सम्बन्धकायोगात् । १२१ छत्रैविध्यादि च तस्या- समवायेन । १२२ सदभावे । १०४ १२३ पिवादात् । १०५ नित्यो। १२५ धिके । १०६ उत्पत्तिमत्सामान्यवत् । १२५ जनकल्प एवम् । १०७ न ज्ञान व्यक्तिमन्तरा। १२६ हननादिवत्वात् । १०८ न च तदन्तरेण तस्य । १२७ भौधिक तु तस्यापि । १०९ न समवायःप्रत्यक्षः । १२८ गचनापरिष्ठापने । ११० सामान्ये च न तद्वत् नाहारवत् । १११ सत्यपि सत्प्रत्यय- मयम् । ११२ गोचरे । १२९ धकरणे च शरीरऽपि ।११३ न चावच्छेदक भिन्नमेव ।१३० सहिष्णुताभयत्र । ११४ न च न तद्वत्ता । १३१ उपसर्जनीकृतविशेषः अभेदेऽपि तद्दर्शनात् । १३२ सामान्यमुख्यकाऽखिलार्थ आत्माकाशादायपि क्षण बोधः केवलदर्शनम् । ११५ निर्गुणत्वापत्तेः । उभयात्मकः पदार्थः । ११६ अवाच्यतापत्तेश्च । १३४ अनुवृत्तिः सामान्यम् । ११७ प्रकारीभूतमाकाशविशेप- ·- ? सेवामा 5 IASATHI: । 11:1-14-1-1 नागा शेिषण नाशि। TIME । ७१ महीन|| न मिति । " तयाः । ति मांजनामितान् । १३ हनिमः। १० तिवरितामैग्य तथा । ७७ नमुन्छ । भव्ययाधी किम् ?। ७८ मामानमत्रापि । ११ सर्वानुग्राहकः । प्रकृतिलिष्टोऽन्यः । व्यवसालापः । असमकमा चेत् । ८१ अधिकम्याधिकरणलान् । ९.७ समुद्घातेन समीकरणम् । ८२ जिनवत्तच्छिन्याः । ०८ आ पण्मासान् । न, सदा नेपां पीडाद्यनादानात् । तदभावाभावात् । आवर्जी करणं सर्वेपाम् । ८३ उपदेशपत्राननादि च न स्त्रिय इदम् । सम्यग्दर्शनादेः । ८५ प्रक्षालनादिना व्याघातः।१० न चारित्रं लजा- धर्म ध्यानादि ततः। १० शरीवनिमा । - छायस्थ्ये ।

·दानिशामा नित्यो। नौविक । भाषादानतमिनियवा व्यानिशिरः । १२८ सायना नाम: (वादी) पदास्यो । ११९ सागनिमासाहारा- भिन्न सामान्यम् । १२० यंत्रणाधभाराथाभावे । १०३ न. समयसायोगात् । १२१ सविध्यादि व नण्या- समयागेन । १२२ सदभार । सर्वत्र। १२३ अपवादान। १२१ १०६ उत्पत्तिमसामान्यवत् । १२५ निनादर एवम् । १०७ न शान व्यक्तिमन्तरा। १२६ संहननादिवत्वात् । १०८ न च नदन्तरण नस्य । १२७ पोधित तस्यापि। १०१ न समवायःप्रत्यक्षः। १२८ याचनापरिष्ठापने। सामान्ये च न तद्वत् नाहारचन् । सत्यपि सत्प्रत्यय- भयम् । १२१ अधिकरणे च शरीरऽपि ।११३ न चावन्छदक भिन्नमेव ।१३० सहिष्णुताभयत्र । ११३ न च न तद्वता । १३१ असर्जनीमतविशेषः अभेदऽपि तदर्शनात् । १३२ सामान्य मुख्यकाऽखिलार्थ आत्माकागदावपि क्षण वाधः केवलदर्शनम् । ११५ निर्गुणत्वापत्तेः । १३३ उभयात्मकः पदार्थः । ११६ अवाच्यतापत्तेश्च । अनुवृत्तिः सामान्यम् । ११७ प्रकारीभूतमाकाशविशेष- गौनरे।

·१५४ PATI i: If " नाशिमामा नगमागमः । केवलागिरोग m समानता। १३० न भिन्ना । १३८ Half अन्गप्राणि तान। १३२ पनि । देशकात्म्यनि- । योगात् । पांगतिशीवाता- सर्वगतत्वापत्तिः । १४२ विशेषाऽपि । २१२ १५२ तद्वत्स्वयं व्यावृत्तेः । शानातारणम् । एतद्व्यक्तिता समापेक्षम् । नान्यत्र । १४४ ऋजुत्रापेक्षम् पार्थक्यम् । १६१ अपेक्षयैव सामान्य- दर्शन ज्ञाने न । विशेषौ। ९४५ विशेषेणाववोधात् । २६३ संचलितो । १४६ गौणमुख्यतया भिन्नता । १६४ १४७ दर्शनचातुर्विध्यमेवम् । इमे युगपद् । १४८ सर्व विपयत्वदर्शनाय । १६६ न, समयान्तरोपयोगात् । १४९ नैगमापेक्षम् । १६७ छमस्थापेक्षम् । १५० विचित्रा सूत्रगतिन य- अनन्तत्वव्याघातात् । १५१ प्रवृत्तिश्च । १६८ न नछास्थादर्शन । २६२ सर्वत्र । १६५ ·२५ पुरुषार्थ जिज्ञासा अविच्छिन्नसत्पारम्प स्वापेक्षा भोगः। १७६ र्यान्नाभिनिवेशः। १६९ वस्त्रादेस्तथात्वमुपभोगः। १७७ ऋजागुरुवाक्यात्तथा- कार्यनान्तरीयकदुःखा- वाङ्गीकृतौ न भीरुतयोत्साही वीर्यम् । १७८ मिथ्यात्वम् । १७० कृतिस्तु यथेतरकारणम् । १७९ क्षायिक एवैते। १७१ कथं सिद्धादौ ?। १८० सम्पूर्णात्पत्तेः । १७२ आत्मन आत्मगुणा- तथावार्य तदावरणा- पेक्षाणि । १८१ पगमात् । १७३ एकशः। १८२ वित्ते पात्रे याचने अनावृत्तः । च विसर्गा दानम् । १७४ अनौपधिकानि । १८४ प्राप्तिस्तथैव लाभः। १७५ सदकारण नित्यम् । १८५ सत्यकदर्य तान्नादेः स्वरूपमेव । १८६ i. ६ . १ २ चतुर्थाहिके प्रथमोऽध्यायः । । उदीर्ण क्षयानुदीर्णो- दृश्यते वेदनादेः। । पशमाभ्यां मिश्रः। नावेद्यादित्वप्रसङ्गात् । ७ । प्रदेशानुभवस्तु । यावद्भवानि चैतानि । ८ अनाहत्तौ क्षयानुपपत्तेः । ३ न च देशतः क्षयवधा- ६ संशयादिस्ततः। भावान्न सर्वथापि। ९ नाघातिनां गुणाऽना- उदीण क्षयकरणात् । । वारकत्वात् । न च न तत्क्षये गुणः।११ ·पुल्पार्थजिशासा २५ २९ विर्भावः । कथं ज्ञान पञ्चधा । ३२ स्वातन्त्र्योत्पत्तेः। १२ प्रदेशाष्टकस्थितेः। आवारकत्वम् । १३ चैतन्योपलव्धेः। इन्द्रियादिवदुपष्टम्भ- न चैकेन्द्रियापर्याप्तका- २६ कत्वम् । १४ देनेन्द्रियमनसी। यावच्छक्ति । १५ अनिन्द्रियमाघज्ञानम् । २० क्षये च स्वस्वरूपा- कर्म वेदनाभावोऽप्यन्यथा।२८ १६ न च क्षयः। ज्ञानाज्ञानदर्शनदाना दृश्यमानं च। ३० दिसम्यक्त्वचारित्रदेश नित्यश्च जीवः । विरतयश्चतुखित्रिपञ्चै- १७ आवरणपञ्चविधत्वेऽन्यो- अभ्रणेवार्कस्य केवला न्याश्रयः । चारकेनावृतस्य कटवियर- अनुभूयते चानेकधा । ३४ प्रभेव मतिश्रुतावधिमनः- सझेपे च किं न द्विधा । ३५ १८ पञ्चस्वन्तर्भावात् । न तदेपां क्षायिकता। १९ हेतुस्वरूपादिना पुनरावरणापलम्भात् । २० पञ्चधात्वम् । ३७ न चावृते न प्रभा। २१ स्मृतिसज्ञाचिन्ताभि- न च न कटविवराणां- नियोधा मती। ३८ दस्वदीर्यता। २२ बहुबहुविधक्षिणानिश्रिता- सन्दिग्धध्रुवाणां सेतराणा- कैकैकाः। पर्यायाणि । नमर्वत भावृते जडता। २३ ·२७. ४० m ur ६५ पुरुषार्थजिज्ञासा मर्थस्यावग्रहादि । ३९ केवलादक प्रातिभम् । ५७ समयः। न स्मृतिः। ५८ कारणम् । ४१ अनुमानाङ्गम् । उपमान प्रत्यभिज्ञाने। ४२ नापूर्वार्थ ज्ञानम् । ६० सादृश्येन भिन्नता चेत् । ४३ धारावाहिकेऽपि । ६१ विसादृश्ये नान्यदपि । ४४ वर्तमानतया पूर्व ता। ६२ अस्तु चेत्तत्र भावो द्वयोः। ४५ अतीततयात्र। अर्थापत्तिस्तके ऽनुमाने वा। ४६ स्मात चाधुना। न व्याप्त्यादि । न सञ्ज्ञाऽनुमवस्मृति- अस्त्येवान्यथाकल्पनानु मयत्वात् । पपत्तेः। ४८ विशिष्टवोधात् । न पक्षधर्मतादि। विनिगमनाविरहः । ६७ सति वा तथोपपत्त्यनु- पपंत्तिभेदत्वाद्धेतोः। विशकलितेन न पक्ष- आगमादिनापि सा। ५१ धमतादिवोधः। ६९ अभावसम्भवैतिद्यपाति न तकः । भानां यथायथम् । ५२ अनुमानहेतुः न भावात् पृथगभावः। ५३ कल्पना। तर्कादेस्तज्ज्ञानम् । ५४ प्रत्यक्षादिभवा । सम्भव औत्पातिक्यादौ । ५५ व्यभिचारिणी । ऐतिहमागमे । ५६ नान्यथानुपपत्तौ । । अनुभवात् स्मृतेः। ७० ७१ ·'... मानवी निगाः | मनपग्णिामः । मस्कारासान। महागा भेदः । ८० तन्मूल । ८१ अपायः । तत्पूर्व कलात् । अनिन्द्रियभवः । ८४ धृतधारणस्य । नापूर्वता । ८६ ज्ञायते नवम् । नानुमान व्याप्तेा- प्तिप्रसङ्गात् । ८८ तनाते न प्रत्यक्ष- पति। न 41 शुविदामः । नयाले प्रत्यक्षाम यातनामि। माननामगि । नेत्रविकारादेः। अतीन्द्रियाणां न । सति तद्धती । न सम्बन्धपतिपत्तिः पारिशेप्यातन्निर्णयः स्मृत्यादीन्द्रियानि : योद्भवम् । श्रुतमपि । उपदेशापेक्षम् । नैकेन्द्रियादीनाम् । स्वाभाविकाक्षरोप नानुभूयते । आहारादिन अस्ति च सत्र न श्रुती ८७ मामाण्यम् उपदेशपयु- ९० -- नुयोगादि । व्यभिचारितोभयत्र । तद्वत् प्रमाणम् । प्रत्यक्ष कथम् । यत्र तज्ज्ञानम् । ९१ ९२ ९३ -- ·पुरुषार्थ जिज्ञासा २९ द्रव्यतः । ११४ कपच्छेदतापशुद्धम् । १३१ न तदभावे तत् । ११५ पूजादि कथम् ? । १३२ दृश्यते वकुलादीनाम् । ११६ विहारादिवत् । १३३ अकारणानि । ११७ तदप्यसत् । १३४ "तदन्तरा न तद्विपयो- न संयमाचारः। १३५ पलम्भः । ११८ तन्निमित्तं च तत् । १३६ परस्परव्याहतम् । ११९ ततो निर्वाणम् । १३७ लौकिकेऽपि । १२० नान्यत्रैवम् । १३८ आप्तस्य तथा । १२१ अन्यफलभावात् । १३९ अत्रापि । १२२ अत्रापि देवत्वादि । १४० न प्रत्यक्षः । १२३ अनुपङ्गादेः । १४१ मूर्तश्चरितादागमाच । १२४ इतस्त्रापि । १४२ अन्त्ये आत्माश्रयः । १२५ न शमाद्यनुष्ठानाभावात् । १४३ नेतस्यापि तसिद्धेः । १२६ कारणानुरूपंच कार्यम् । १४४ अन्येऽपि । १२७ किञ्चित् कल्पितम् । १४५ स्युश्चेद् भवन्तु । १२८ नाविरोधात् । १४६ हितमय मुमुक्षुगृहीत तदतथात्वे इतरदपि। १४७ पूर्वापराविरोधि च आपेक्षिकं चादेशा- तद्वाक्यम् । १२९ न्तरम् । १४८ हिंसानृतादिप्रवर्तक मुंशंसादिगृहीत व्याख्यानतोऽर्थ- चेतरस्यः । १३० प्रतिपत्तिः । ।

·पुष्पार्थ जिज्ञासा .. सर्व चेत् । १७२ १७३ शब्दः । केवले । सर्वत्र । १७५ १७६ १७७ १७८ सर्वथा । नाप्तोपदेशः । १५० केन शिष्टम् । १६९ तदेव तदुपदेशः । १५१ गणभृद्भिः । १७० दृश्यते चाल्लेखोऽप्यस्य । १५२ न सर्वज्ञाः । १७१ १५३ सर्वज्ञध्वनेः। अनागमिकम् । १५४ पुराणादि । १५५ न वर्णाल्लेख्यः । १७४ निर्मूलम् । १५६ सर्वदा किम् । 'अङ्गादि मूलम् । १५७ कथं व्युच्छेदस्तस्य १५८ व्याख्याने । प्रमाणपरावृत्तिः । १५९ न प्रत्यय आगमेपु । १७९ पुस्तकारोहणे । १६० लब्धेगणधराणा- तत्कर्तृवचनम् । १६१ मवगतिः । पूर्वोदितम् । १६२ अवर्णत्वे कल्पनैव । १८१ प्रतिविम्यादिवत् थायोपशमिकम् । सोचः । १६३ वाग्योगस्तेपाम् । न यथार्थता । १६४ कृतकृत्यः। पुराणादौ तु वार्तव न । १६५ देशतः । तदुद्धारः । १६६ निष्फला । तदेव चेदम् । १६७ तीर्थककर्मक्षयकरी । दुपदेशः । १६८ तदुद्देश्यका बन्धः । १८० १८२ १८३ १८४ १८५ १८६ १८७ १८८ ·पुरुषायोजिशाला प्रत्येक दुष्टत्वात् । १८९ २०९ -. : न. कपायादिः । १९० जात्यन्तरम् । २१० अव्यावाधा मुक्तः । १९१ दृष्टेष्टाविरोधि । २११ गणधराणां का कृतिः ।।१९२ अनेकान्तेऽनेकान्तः । २१२ ग्रथनम् । १९३ तद्गर्भ एकान्तः । २१३ अर्थो न तथा । १९४ प्रतिज्ञाविरोधः । २१४ विस्तृतः । १९५ नापेक्षिकत्वात् । २१५ तीर्थ कृच सर्वज्ञः । १९६ अनवस्था । २१६ अतस्तदाराधनैव धर्मः। १९७ व्याप्तेर्व्यापकतावत् । २१७ व्याख्यानमितस्कृतम् । १९८ कथं सर्वज्ञोक्तता- - परम्परामालम्व्य । १९९ प्रत्ययः । २१८ .' अव्याख्यातं मूकम् । २०० अपां वायुयोनिता आप्ता एतेऽपि देशतः। २०१ दृश्यमानस्कन्धस्याप. अनाश्चासे मिथ्यात्वम् । २०२ रिमितांशताऽचित्ता- विपलवापि मृतये । २०३ चला शब्दः पौद्गलिकः छमस्थस्यानाभागः। २०४ क्षणे न व्यापकतास्य तच्छ्रद्धानेऽपि सम्यक्त्व- यावच्छरीरं मनः मन्यत्राऽऽग्रहात् । २०५ जलादौ सजीवत्व- सर्वनयमयम् । २०६ मित्यादेरिदानींतन- मिथ्यात्वम् । . .२०७ यन्त्रसिद्धस्य तदोप- न निरपेक्षाः । २०८ देशात् । २१९ ·पुरुषार्थजिज्ञासा २३५ २२१ २३७ २३८ २३९ नानिन्द्रियं ज्ञानम् । २४२ कर्मवन्धाध्यवसाय- गणधरेतरहन्धत्वादि- यथार्थप्नायश्चित्तो- नाङ्गोपाङ्गादि । पदेशा दिभ्यः। २२० अधिकारपार्थक्यसुखा- शरीराऽऽयुरादीनां धिगमायानाध्ययनादि । २३६ कल्पनातीतत्वम् । औदयिका भवः । कतिचित् प्राक्का क्षयोपशमहेतुः । लीनानां महास्थ्यादि- क्षायोपशमिकमेव । निर्गमादनुमास्यते । २२२ अवश्यम्भावित्वात् । अनन्तार्थता। २२३ यावपिप्रत्यक्षहेतृतया परिमिताः शब्दाः । २२४ अनन्ता अर्थाः । २२५ वाच्या अपि । २२६ ज्ञानस्वरूप आत्मा। २४३ सर्वे न समोक्तिकाः । २२७ वाच्योक्तेः । माङ् न । २२८ आहतः । इतराज्ञानम् । २२९ अधुनापि । नाभिधानानि । २३० यावद्विगममुत्पादः। अनन्ताः । २३१ अनन्तानि द्रव्याणि । २४८ सङ्ख्या विशेपः । २३२ ज्ञानमपि च । द्रव्यपर्यायापेक्षयानन्त २३३ अतिदूरदर्शकदृश्यमाना- क्षेत्रकालापेक्षयाs. म्युधिपारमानज्ञानवत् सङ्ख्यम् । मृरुनानवद्वा । २३४ पड्भेदम् । २४० सिद्धिः । २४१ २४४ २४५ २४६ २४७ २४९ २५० ·पुरुषार्थ जिज्ञासा ३३ पर्यायः । न विषयापेक्षम् । २५१ इयत्वात् । २६५ : अनिमित्ताः। २५२ मिथ्यात्वादिः प्रमादः । २६६ स्थित्यादिभेदात् । २५३ अयथार्थाफलं ज्ञानम् । २६७ अवधिरेव । २५४ समानः क्षयोपशमः । २६८ शुद्धदृष्टिबद्भेदः ।. २५५ ज्ञानावृत्पादन तु अप्रमादप्रवृत्ते मनः- मिथ्यात्वापाः । २६९ २५६ न पञ्चज्ञानः । २७० संयतस्य । २५७ अस्ति क्षयोपशमः । २७१ केवलमितरस्य । २५८ नोपाधिः । ૨૭ર • अप्रमादनिमित्तम् । २५२ न चेन्द्रियानिन्द्रिये अनेकधा केवलम् । २६० सिद्धानाम् । २७३ सर्वज्ञेयविषयकत्वात् । २६१ न तत्तेपाम् । २७४ सर्व भावकस्वामिसमान आत्मस्वरूपम् । २७५ स्थितिछमस्थप्राप्त्यादि- न जडताय प्रेक्षावद्यलः। २७६ भिरुसमान्त्यप्राप्त्या- सयोगिनाम् । २७७ दिभिः क्रमः । न तदुपयोगः। २७८ आद्यत्रय मिथ्यात्व. क्षायिक केवलम् । २७९ यतोऽज्ञानम् । २६३ चक्षुरचक्षुरवधिकेवलानि ।२८० रक्तादिकाचान्तरित चक्षुपाद्यम् । २८१ प्रदीपप्रभावदन्ययात्वात् । २६४ अप्राप्यकारि । २८२ नान्त्यद्वयमप्रमादमावा- २८३ सर्वत्र ।

·it 4 Huitml पु; 101 दर्शना । २९३ आहारा दिनेवालाखात् । ३०७ गना । नमा अभागनागिनी म। गो।। भाग्रहो या पनि । विशेषतानलान् । २८०, { । अपायापेक्षा वा। २२ मामानेन न दीष्टम्ग । ገባ፡፡በ«ብላ ) विषयोपलम्मः । मनाये । श्रोत्रेण । स्थान तत् । २९४ शेपेन्द्रियजमचक्षुः। अनाकार चेदम् । २९५ पन:पर्यायपश्यत्ता । स्पृष्टास्पृष्टबद्धाबद्धकृतो भेदः । सामान्यापेक्षया । २९६ मनसापि । तद् दर्शनम् । तदपीन्द्रिय कथञ्चित् । २९८ न गौणी विशेषः । ३१२ ३०६ ३०८ ३०९ द्वितीयोऽध्यायः उदयः कर्म परिपाकः। १ विहायात्राधाम् । बन्धादनन्तरम्। २ अवश्य प्रदेशतः । ३ ४ ·पुल्पा जिज्ञासा ३५ . ९ अनुभागात् । तामसद्रव्यत्यागः । निरथ का यत्नः । क्षयोपशमाद्यपि। १५ अपूर्वादृष्टाय । साचिकद्रव्ययोगः । १६ न मोक्षः। जिनजन्मादिस्थान- प्रदेशेष्वत्रश्य रसः। यात्रादि । १७ अत्यल्पः । १० तिथ्यादि । १८ अवेदनाऽन्यथा । ११ शुभाध्यवसायादि। १९ द्रव्यक्षेत्रकालभावभव नरादिभवः । २० प्रत्ययः । १२ गतिकपायलिङ्गमिथ्या- दधिनदीतीरग्रीष्मकाल दर्शनाज्ञानास यतासिद्ध- नीरोगतासिंहत्वादि स्वलेश्याश्चतुश्चतुस्त्रथे- वन्निद्रादेः। १३ कैकैकैकपड्भेदः । इति आगमोद्धारक आचार्य प्रवर-आनन्दसागररिपुरन्दर विरचिता पुरुषार्थ जिज्ञासा समाप्ता ।

·No text on this page.

·बापमान kamunmare नि यादा मनियम- गाव- मोहना g गन्द्रिय ARE- पानामांता १२ आणि पादक rifugiram प्रथपरिसीमा माणे मापने। १३ मशियां मनानि । र मिश्यातम् । सुमसुभगायत मनरें अमपावर ८ उपनाना गा । ५ ·३८ दर्श नागपर्याप्त सन्जिनि। सत्यासत्ग मिथव्याहार- मनाननौतारिक क्रिया- भारतनिमयकामणानि नागाः । १६ मनमानी १७ कृष्णनीलकापावर:- पशुका लेशाः । सतिगाला :) • }}th!!18 . 1. If- 21113. IMATE 14. (hikh) 11]}} {1}.... निस (लेगा। , A , .11111, 1 : initik ! ?' ..}tit2}]} ...... ~1: 3.1 ? ... . + . द . है + ·३९ माधः - त्रित्रिचतुरष्ट- तचतुःपतिपड्- द्विभेदाः । रनरकविभङ्गमति- तावधिज्ञानदर्श नक्षा- कोपमिकक्षायो- शमिफसज्ञिपद्म- मिथ्यात्वे सर्वे । केवलज्ञानदर्शनसंयम- पञ्चकमनोज्ञानदेश- मनोमिने सज्ञि- २८ पर्याप्तः । ३४ ३५ ३६ क्लासु पर्याप्ता- ३७ प्तिसज्ञिनौ । रे सासङ्ग्यपर्याप्तौ । ३० जस्यां सवादरा- वचनेऽन्त्यपर्याप्त- पञ्चकम् । चक्षुपि त्रिकम् । स्त्रीनरपञ्चाक्षे चत्वा- रोऽन्त्याः । अनाहारेऽपर्याप्तपटक ससज्ञिद्वयम् । असूक्ष्मापर्याप्त सास्वादने । र्याप्ती । ३८ ३१ थावरे एकेन्द्रिये पथमानि चत्वारि असज्ञिनि मधमानि द्वादश विकले दे द्वे बसेऽन्त्या- दश । ३२ अयताहारतिय क्तनु- कपायाज्ञानद्वयप्रथम- लेश्यात्रिकमन्याभव्या- चक्षुःनपुंसक- तिरश्चि सुरनारके नर- सज्ञिपञ्चेन्द्रियभव्य- से एकविकलभूदक- वृक्षे तेजोवाय्वभव्ये वेदत्रिकपाये लोभेऽयतेऽ- ज्ञानत्रिके चक्षुरचक्षुपा- ·४० Ay - यथाख्याने मनानाने सामायिकच्छेद परिहारे केवलद्विके मतिश्रुनाव- धिद्विक औपमिके वेदके क्षायिक मिथ्या- वत्रिक देशसूक्ष्गसम्प- राये योगाहारशुक्ल- लेश्यास्त्रसञ्जित्रिद्वि- लेश्यानाहारे पञ्चचतु:- सर्वद्वथेकनवदशचतुः स्त्रिद्वादशान्त्यचतुर्यतादि- सप्तचतुद्वय न्त्यद्वय- यतादिनवाटचतुरेका- दशायत्रिस्वस्थत्रया- दशद्विपट्सप्त-प्रथमान्त्य- युग्मयुगयत इति गुणाः। ४० पदातारमणमतिश्रुता निकि निर्गगयतली- समाबादनव्यानोपशमा भव्यमिथ्यात्वे मुरनरके स्थावर एकाक्षे पपने- स विनि विकले मनावचः सामायिकच्छदा- चचम नावाने केवलतिके परिहारमूक्ष्मे मिश्रे देशे यथाख्याते कामण-सर्वाहारकद्विका- नौदारिकद्विकानकामणी- दारिकद्विकसबै क्रियद्विका- त्यवाग्युग् वैक्रिय विका- नाकामणौदारिकमिश्रसा- द्यान्त्यमनावागौदारिकद्विक- समनावचश्चतुष्कौदारिकस- वैक्रिय सवैक्रिय द्विकसकाम- गौदारिकमिश्रा योगाः । ४१ अनाहारे नरगतिपञ्चे- न्द्रियत्रसकायाचक्षुर्नर- नपुंसककपायक्षायिक- क्षायोपशमिकस जिलेश्या- सुरतिर्यग्नरायते सयोग- वेदशुक्लाहारनरपञ्चेन्द्रिय- ·शो नुशिशुक्लपह- लेश्याः । उचिमन्ये चक्षुरनाले श्या- बिफरपाये चतुरक्षा- - নানি গ্রাম- स्थावरे व्यज्ञानाच्या मिथ्यावसास्वादने कालद्विक दायिक धाग्यात देश मिश्रे- नाहार वानसंयम- चतुष्कोपशमवेदका- वधिज्ञानदर्शने-मन:- फेवलदिक-सदाऽकेवल द्विक-मानदानद्विकाऽच- रुयशानदर्शनदय-स्वादिका- नमानविक-दर्शनवानत्रिक- सातानाऽचक्षुर्म नाज्ञान- जानचतुम्कदर्शननिका- उपयोगाः। ४२ - (नरनारकदेवतिय शा) स्तोकासइख्य द्विकानन्तगुणाः। (पश्चचतुमिकाक्षा) स्तोकाधिवगानन्तगुणाः। ४४ उसस्तोकान्याख्य- पृथ्व्यव्यायाधिक वृक्षानन्तगुगाः (पनावामागयोगवन्तः) स्ताकासपच्यानन्तगुणाः । ४५ (पुंबिक्लीवाः) स्तोक- सख्यानन्तगुणाः। मानीकोधीमायीलामी अधिकाः । (क्रमेण) ४७ मनोज्ञानस्तोकावध्य. सयमतिश्रुतसमाधिक- विभङ्गासत्यकेव- ल्यनन्तमतिश्रुतानान- समानन्तगुणाः । एकाक्षासन्निभूदको नारकविकलाग्निवाते यथा- ख्यातसूक्ष्मकेवलाद्वक

·No text on this page.

·४३ ६० कर्मार्थः हारकदिका-ऽसुरायुष्काया स्त्यानगृद्धित्रिकाद्योततियः निद्राद्विकपड्-असुरद्विक गतिकतिर्य गनरायुको नरौ- पञ्चन्द्रियशुभगमनस दारिफद्विकपमः मिश्रा, नवानौदारिकतनपाङ्ग सजिननरायुष्कोऽयतः, पङ्का- समनिर्माणजिनवर्णागुरु तो न तीर्थ माधवत्यां लघुचतुष्कसप्तमा-हास्य नरायुः। ५८ रंतिकुत्साभय-प्रथमवेदा- नरद्विकाची मिथ्यात्वे। ५९ स्यकोधादिचतुमांगा-5लाभ तिर्यगायुर्न पुचतुष्क सूक्ष्मान्ताः दर्शनचतुष्कज्ञाना सास्वादने । वृत्यन्तरायोच्चयशस्काः अननन्तचतुर्विशतिमिश्र द्विकः सनरद्विकाचः। ६१ (इति प्रथमादिगुणस्थानेषु बन्धः) तिरश्चि पर्याप्तोऽनरकपोड- शक: सास्वादन: असुरायु. नान्त्ये नरके सुरवैक्रिया- रनन्तैकत्रिंश मिश्रः। ६२ हारकद्विकदेवायुन रक- ससुरायुरयतः । सूक्ष्म विकलत्रिकैकेन्द्रिय- अद्वितीयकपायो देशः। ६४ स्थावरातपा न. नरका- अपर्याप्तोऽजिनकादशः । ६५ जिनो मिथ्यात्वे, ऽनमिथ्या एकेन्द्रियपृथ्यम्बुवृक्ष- स्वहुण्डसेवातः सास्वादनो,. विकलाः, न सूक्ष्मत्रयोदश जन्तमध्याकृतिसंहनना सास्वादने वाय्वग्न्योर्जिन.. शुभगमनीचस्त्रीदौर्भाग्य कादशनरत्रिकीचाः। शेपाः ।

·FHD ४३ मिकस्य, देशादो सुरस्य । ७२ द्विको ८ऽसम्यक्त्वान्त्यसंहनन- एकेन्द्रिगति कलावे अनुः योतचतुष्कमाराहनारात् । ३७ औदारिकमित्र नाहारपदक, मिथ्यात्वे जिनपञ्च, सा. स्वादने तिर्यग्नरायुःसूक्ष्म प्रयोदशकम् । अनन्त चतुर्विशतिरयते जिनपञ्चकम् । सात सयोगिनि । न तिर्य इजरायुपी कार्मणे वैक्रियमियोः । ७१ न देवमनुजयोरायुरयतऔप- लेश्यात्रये नाहारकम् । ७३ त्रिको९ऽहास्यपटुका १०ऽवेद तीर्थ मिथ्यात्वे । (न)नरकनव तैजस्याम् । ७५ द्वादशकं च पद्मायाम् । ७६ उद्योतचतुष्कमपि शुक्लायां। ७७ दर्शनचतुष्कान्त्याऽनौदारिका ? भनिनामाकतिकमिश्र- सम्गायो २ असूक्ष्मात्रिका- तपमिथ्याला नरकानुपूर्तको ३ जनन्तकायस्थानक विकलाशानुपूर्वी विकमिश्रपुर ४ ससम्यक्त्वानुपूर्वी नया- ५ऽप्रत्याख्याननरतिर्यगानु ६९ पूर्वी क्रियविकसुरनरकत्रिका दौर्भाग्यानादेविका- ६ऽतिय गत्यायुनींचायोत- प्रत्याख्यानावरणसाहारक- द्विकोऽस्त्यानवित्रिकाहारक ७४ सज्वलनत्रिका११ऽलाभा- १२ऽनृपभद्विकोऽनिद्राद्विकापा- त्याऽज्ञानान्तरायपञ्चक- - (१४ गुणस्थानेषु उदयः) उदये सम्यक्त्वमिश्रे अपि।७८ तुष्कनिर्माणतैजसकामण- स्थिरगमद्विकप्रत्येकत्रिक- संस्थानपट्कागुरुवर्णच- ·कर्माधः FM ८० -- ८६ सनदुःस्वरसुस्वरसाता- पटकपुस्तुय क्रोधमदमायोऽ सातान्यतरसजिनाऽन्त्यान्त लोभान्त्यद्वितीयानिद्राद्वि- सुभगादेययशोऽन्यतर कान्त्योऽज्ञानान्तरायदर्श- वेदनीयत्रसत्रिकपञ्चेन्द्रिय नाऽदेवगमगन्यद्विकस्प- नरंगत्यायुर्जिनोचः। ७९ टिकवर्णरसतनु बन्धन- संघातनपञ्चकनिर्माण- नादीरणाऽयोगिनि । संहननसंस्थानास्थिर- आंप्रमत्ताद् वेदनीय द्विका पट्कागुरुलघुचतुष्का- ऽऽयुपाम् । ८१ पर्याप्तप्रत्येकापाङ्गत्रिक- सुस्वरनीचान्यतरवेद- नीयान्त्यः। सत्ता आउपशान्तात् अन्त्यान्त्ये छेदः । ८२ विजिनौ द्वितीयतृतीयौ। ८३ (मावतभेदाः) अदर्श नत्रिकानन्ता नरा- उपशमक्षयमिश्रोदय- ऽऽयुप्काऽनिवृत्तिः परिणामसंयोगजा दिनया- टादर्शकविंशतित्रिपड्- स्थावरतियग्नरकातप विशतिभेदाः । द्विकस्त्यानगृद्धित्रिकैक सम्यक्त्वचारित्र । विकलाक्षसाधारणद्वितीयोऽ केवलज्ञानदर्शनदान- प्रत्याख्यानप्रत्याख्यानावरण लाभभोगापभोग- तृतीयः क्रमान्नपुंसकत्रीहास्य वीर्याणि च । सर्वासाम् । ८४ क्षपकोऽयतात् । ८८ ८१ ·गतिवेदकगागले शामिण गाना क्षिप्त पशिलासादो गोरा सरोगोपयोगगानि । गुनाः गगहना सरूपं ज्ञानरांगत सिद्धलानि । जीवभव्याभल्गलानि । चतुर्गतिः परिणामादग- जाः सोपशम मिश्राः कालि- नि च सक्षयजाः। क्षयपरिणामजी सिद्ध उपशमश्रेणी पञ्चजः धर्माधर्माकाशकालाः पारिणामिके । पुद्गला औदयिके च । ९५ नाग परीतागल्यम् । अभ्यासे गुरुतम् । पुनःपुनः स्वयुतासहयः परीतगुक्तस्त्रयुतानन्तम् । सर्वत्र रूपान पश्चिम परम्। मध्ये मध्यमम् । नानन्तानन्तमुत्कृष्टम् । केचित्तु युक्तेऽसङ्घये वगिते सप्तम' त्रिवर्गिते दशक्षेपे लोकाकाशधर्माधर्मकजीव- प्रदेशस्थितिबन्धाध्यवसायाः नुभागयोगभागात्सर्पि- णीतत्समयप्रत्येकनिगोद- क्षेपे त्रिवर्ग आद्यानन्तम् । अभ्यासे तुर्य सप्तमंच। त्रिवर्गिते सिद्धनिगोदनीय- तरुकालपरमाण्यलोका- (सङ्ख्यातादिभेदः) द्वितः सङ्घया। योजनसहस्रोद्वेधाः सशिख- वेदिकान्ताः शतसहस्र- योजनायामा वृत्ताः पल्याः शलाका प्रतिशलाकमहा- शलाकाः अनव स्थित आदौ। -सर्पपावगाढमानं परतः।।

·कर्थिः ४७ शे क्षिप्ते त्रिवर्ग केवल आहारकतीर्थयार्न मिथ्यात्वम् । के परम् । १०८ केवलद्विकावरणनिद्रा- पञ्चकाधकपायद्वादशक । (ध्रुववन्धः) मिथ्यात्वानि सर्वथा शेषा, सावरणचतुर्दशक- वरणसवलननोकपाया- मथ्यात्वकपायभयकुत्सा. न्तरायादेशतश्च घातिन्यः।११५ णि चतुष्कागुरुलघुतैजस हामणनिर्माणोपघातान्त- सुरनरत्रिकाचसातत्रस- पायाणां ध्रुवं वन्धः। १०९ दशकतनूपाङ्गवज्रचतुरस्रा- नुपघातागुर्वादिसप्तकतिर्य- (ध्रुवोदयादिः) गायुर्वर्ण चतुष्क पञ्चाक्षशुम- ज्ञानचतुष्ट्यावरणमिथ्या- गमाः पुण्य पापे विवर्ण चतुष्कम्। स्वनिर्माण स्थिरास्थिरशुभा- उच्छ्वासपराघातजिननाम शुभतैजसकामगागुम्लघु- धुववन्धनवकचतुर्दष्टिज्ञाना वर्ण चतुष्कान्तरायाणामुदयः। वरण विघ्नभयकुत्सामिथ्या- सम्यक्त्वमिश्रनरदिकजिना- खान्यपरावर्ताः। युर्वे क्रियैकादशाहारक- क्षेत्रे आनुपूर्व्यः । सप्तकोचमधुवम् । घातिगोत्रजिनसेतरत्रिक- ध्रुव त्रिगुणे मिथ्यात्वं सुभगेतरचतुष्कोच्छ्वास सास्वादने चानन्ताः गतिजातिगमा जीवे। सम्यक्त्व मिश्रमिच भवे आyपि । ।

·कमाए पटकपुरूपर तिहास्ये चत्वारि- नामवादपद्वादशा जगणे माना। नूगमारुतिमहनना दादशी। पघातसाधारणतरागीता शेगेमिना । नपपराघाता: पुदगले। १२१ पाये जाणासात पालिके आस- संस्थानमननपर्लन्ः अष्टसप्तपडेकर चित्रि- स्निग्धाटणारभिगितमपुर- चत्वारो भूयोऽल्पावस्थिताः । दर्श नवपट्चतु दिदित्रि- गुमगत्गुनगरविकस्विर- द्वा: सावक्तव्याः । माहे द्वथेकविंशतिसप्तव्य- शत्रिंशदष्टादश दश परा । धिकदशनवपञ्चचतुनिये शेपाकारसंहनने वर्ण रसयो- कस्मिन् नवाप्टदशद्विकाः। थ द्विवय वृद्धिः । नाम्नि त्रिपञ्चपडप्टनववि मिथ्यात्वे सप्ततिः । शतित्रिंशत्सैकेकस्मिन् पट् नरद्विकत्रीसाते पञ्चदश । सप्ताष्टत्रयः शेपेष्वेककम्। विशतिः शेपे । स्थितिः । जिनाहारकयोरेकान्तः । आयुपस्त्रयस्त्रिंशत् सागराः। अवाधा भिन्नम् । त्रिंशत् काटाकाव्यः ज्ञानदर्शन- तावद्वर्प शतान्यपरत्र । घ्नवेद्यान्तरायाणाम् । नरतिरश्चोरायुः पल्यत्रयम् । सप्ततिर्मोहस्य । सुरनारकयोः परम् । नामगोत्रयोविंशतिः । एकविकलेन्द्रियेऽमनसि च .

·कमा ४९ - काटीपल्यासङ्ख्यांशौ। नरूपक्रमेतरयोः पण्मासभव- यशोऽवाधा अन्त्यलाभज्ञान- निम्नविघ्ने यशउच्चे साते रन्त्यकोधमानमायासु पुसि रा भिन्नाटद्वादशमुहूर्तद्वयक पासपक्षाष्टवाणि । अपरा उत्कृष्टभक्तमिथ्यात्वा शेपे एकेन्द्रियाणाम् । ल्यासङ्ख्यांशाना लघुः । द्वित्रिचतुरक्षासञ्जिनि पञ्च- विशतिपञ्चाशच्छतसहस्रः गुणिता। सुरनारकयोदशसहस्रसमाः शेषयाः भिन्नमवाधा। १५० अनमत्त आहारकद्विकाs- मरायुपाम् । शेपाणां मिथ्याक । विकलसूक्ष्मायुखिकसुरवैक्रिय- नरकद्विक तिर्य नराः । एकाक्षस्थावरातपान् ईशानान्तः तिर्य गौदारिकद्विकोद्योत- सेवात सुरनारका । शेषाणां चतुर्गतिकाः । आहारकजिनयोरपूर्वो लघ्वीम् । सज्वलनपुंसानिवृत्तिः सातयशउच्चावरणविघ्नानां सूक्ष्मः । क्षुल्लकः । पोडश धनाः मुहूर्ते क्षुल्लाः। पाठशवर्गावलिकाः (क्षुल्ले)। सप्तत्रिंशच्छत त्रिसप्ततिः प्राणाः (मुहत)। अविरतो जिनस्य पराम् । वैक्रियपटकस्यासज्ञी। आयुषां सञ्जयपि। शेपाणां चादरपर्याप्तकाक्षः। सादिध्रुवेतरोऽजघन्यः सप्तसु। सायधुवा पत्रिके। आयुप्पु । सञ्चलनावरणननक- विघ्नेऽजघन्यश्चतुर्धा 1 ·कमाथ: । पर्याप्तत्रसगुरुपर्याप्तलघु- गुर्व नुतरोवेयकाकर्म नर- तिर्यगाहारकनारकतिर्य- नरदेवगुरुरसङ्ख्येयघ्नो योगः । वादरसूक्ष्मपर्याप्ता- अपर्याप्त प्रतिक्षणम् । १७ शेपत्रिके सायधुनौ । शेपाणां चतुर्धा । द्वितीयादाऽऽष्टममन्तः- कोटीकाटी । नाना मिथ्यादृक् सञ्झ्यभव्ये। यती पर्याप्ते लघु सूक्ष्मेतरद्वये गुरु द्वयक्षद्वये लम्बपर्याप्ते- तरे गुरु त्रिचतुरसज्ञिपु लघुगुरुणा यतो गुरु देशे लघुगुरुणी सुदृक्- सज्ञिपु स्तोकासङ्ख्याधिक सङ्ख्याधिक५ सङ्ख्य सङ्ख्यगुणम् । सङ्कलेशेन ज्येष्ठा विशुद्धेरपराऽनरामरतिर्यगा- असङ्ख्यलोकाः सप्तस्वध्यवसायाः । आयुपोऽसङ्ख्यघ्नाः । १७९ सङ्कलेश विशुद्धिभ्यां तीव- मन्दरसा अशुभाः । शुभा विपर्ययात् । शिलामहीरजोजलरेखा- समैः कपायैः सङ्क्लेशश्चतुः स्थानादिः, अविघ्नदेशघात्या- वरणसञ्चलने द्विस्थानादिः देश सर्व चैक त्रिचतुः । १७० : युपाम् । सूक्ष्मनिगोदवादरविकला- मनसमनआद्यपर्याप्तलघ्वा- यद्विकगुरुपर्याप्तलघुगुर्व- औदारिकवैक्रियाहारकतैजस भापाप्राणमनःकर्मणां वर्गणाः।

·कर्माध: ५२ बादरसूक्ष्मा उद्धाराद्धाक्षेत्र- ध्रुवाध्रुवप्रत्येकवादरसूक्ष्म- महास्कन्धान्तरित- पल्योपमा योजनवृत्तपल्य- शून्यचतुष्कच। सप्ताष्टकृत्वोऽसङ्ख्यांशवाला- अभव्यानन्तघ्नाणुजघन्य औदा- ग्रोद्वारसमयवर्षशतस्पृष्टा- - रिकादिग्रहणे अनन्तांशं यावत् स्पृष्टखप्रदेशैः । १९० ग्रहण सर्वत्र काटाकाटीदशक सागरोपमे । कर्मणि जघन्य सर्वजीवा- भव्यानन्तनरसप्रदेशम् । औदारिकादिसप्ततदन्यतर- प्राग् भापाया अष्टस्पर्शाः। सर्वाणुपरिणामलोकप्रदेश- कालचक्रसमयानुभागवन्ध. यथास्थिति प्रदेशाधिक्य स्थानाक्रमक्रममरणैद्रव्य- वेद्ये विशेषेण । क्षेत्रकालभाषपुद्गलपरायः स्वानन्तशः सर्वघातिनाम् । सूक्ष्मवादराः। १९२ सुदृग्देशसर्व विरतानन्त- दर्शक्षपकापशमकापशान्त अक्लिष्टनिद्रदर्शनभय- क्षपकक्षीणमाहसयोगायोगाः कुत्साद्वितीयतृतीयकपाय- असङ्ख्यगुणनिर्जराः। १८६ विघ्नज्ञानघ्नानाममोहा- युषामनुत्कृष्टश्चतुर्धा गुणेष्वन्तमुहूतापुद्गलौ। शेषे द्विधा प्रदेशे । १९३ परापरमन्तरम् । द्वितीये पल्यासङ्ख्यांशा लघु योगप्रकृतिस्थितितदध्य- मिथ्यात्वे पट्पष्ठिद्वयं गुरु। वसायानुभागप्रदेशरसाः ·५२ RAN श्रेण्यसङ्ख्यांशासङ्ख्यघ्न- चतुरनन्तगुणाः । सप्तरज्वैफियदेशतर्ग- वर्गाः श्रेणिप्रतरघनाः । १९५ । अनदर्श ननपुंसकत्रीपु- वेदाननन्तसदृद्विकैका न्तरितानामुपशमः । १९६ कार्याभ्यासादिकृतपम्प वीर्य विनघातजवीयम् । असङ्खथलोकसम प्रदेशेऽ परम्परमपि । अनन्तासाथसहयगुणभागे सर्व जीवासङ्घयलेाकखांशी स्कृप्टसहयाः । बन्धनसक्रमाद्वर्तनाप- वर्तनादीरणापशमनिधत्तः निकाचनानि करणानि। बद्धबध्यमानानां वदयमाने सक्रमः । अनमिथ्यात्वमिश्रसभ्य- क्वव्यायुरेकविकलाक्ष- स्त्यानिित्रकाद्योत तिर्य- अनरस्थावरद्विकसाधारणा- तपाप्टकनपुंस्त्रीहास्यादि- पुसज्वलननिद्राद्वय विना- वरणक्षयः आपके । १९७ २० यथाप्रसापूर्वानिवृत्तयः करणान्यात्मपरिणामाः। J ५ ·२ पर्वतिथ्यनुष्ठानम् । नत्याननेन्द्रमाईन्त्यं जगत्वितयपायनम् । व्यवहारमनुष्ठान पर्वतिथ्याः प्रकाश्यते ॥१॥ चतुर्दश्यष्टम्युद्दिष्टा सूत्रकृताङ्गस्थानाङ्ग- पौर्णमास्या लवणपायाधि- व्याख्यामज्ञप्तिज्ञातधर्म- वेलावर्धनात् लोकानुभाव- कथोपासकदशाङ्गविपाक- जानि-पाणि। श्रुतोपपातिकदशाश्रुत- व्याख्याप्राप्तिज्ञात- स्कन्धवचनात् श्रावक- धर्म कथानीवाभिगम- चारित्राचारो ध्रुवः । १० ११ स्मृत्यादिष्वपि । वचनात् । त्रिपिटकेऽपि । १२ वायुद्धिस्तन्निदानम् । ३ पाक्षिकत्वात् प्राक्चतुर्दशी।१३ वायुसमा न गतिमतः।४ श्वासप्राणवाव्यवधिकमायुः १५ पक्षान्तत्वेन पाक्षिक- चातुर्मासिकसांवत्सरिकाणि।१४ समान्तान्येतानि । १५ अष्टम्यादयः । यथामनःमाझिलेश्या। ७ महाविदेहादिषु अहो- स्थैर्य शुद्धिहेतुराहारादि- रात्रान्ते न देवसिकरात्रिके।१६ त्यागस्वाध्यायादिरूपः दिवसायतिचारशोधकानि ।१७ पोपोपवासः । अर्वाग्यामद्वयात्त । १८ पर्वपोपध इत्यनान्तरम् । ९ न दिनसमाद्यन्ताः । १९ रागिणां भयावहा ६ ·पराधका बन्धशुभ इत्यपि पर्वतिय्यनुष्य ३ द्वितीयाद्या एवेत्युत्थापकाः ।।१ अन्यथा पडद्वापाट्यं शत्रुटेः चतुर्दश्याममावास्यायामित्यु २२ नद्वयोः पर्वसज्ञा । वयवृद्धयोः पूर्वोत्तरयाः पर्वतिथिरिति प्रयोपः।। द्वितीयाद्या ज्ञाने, कल्याण- कतिथ्याद्या दर्शन इति सबोधप्रकरणम् । गीतार्थाचीणां इति हीरसूरयः । ३७ 'भयवंबीये त्याद्युक्तियः रित्रकाराणाम् । लोकोत्तरे दिनद्वापष्टवैक- पप्ट्यंशभावात् । सूर्योदयारम्माः । प्रनिपूर्ण पोपधाद्यवास- रायुक्तेः । जीतो व्यवहारः । २३ आरम्भादासमाप्तेन । २४ मूलगुणप्रत्याख्यानविरोधः।२५ नैकस्मिन् पर्वतिथिद्वयम् । २६ अप्रायश्चित्तप्रायश्चित्तप्रायश्चित्ता- प्रायश्चितयोम हामिथ्या- त्वापातात् । सये संस्काराद्वथपदेशः । २८ तत्र त्रयोदशीतिव्यपदेशस्या- प्यसम्भवात् चतुर्दश्येवेति- व्यपदिश्यमानत्वादिति २७ ३८ ४० २९ चक्तिः । लौकिकी वृद्धिः। अतिरानं दिनवृद्धिः । ३१ कममुर्य वर्ष वास्ना- बदन्तरम् । तृतीयांश आयुर्वन्धात् पर्वणीति । क्षयवृद्धथोरनवस्थानम् । ४१ पर्वायन्तयाजन्मायुर्वन्ध- ३० मरणापत्तिः । ४२ प्रायिकम् ।

·No text on this page.

·No text on this page.

·वंतिथ्यनुष्ठानम् ५७ अनियततपआराध्यानि सार्यात् । १०२ कल्याणकानि कल्याण व्यवहारविरोधः । कजनित पर्व त्वम् । ९० पर्वक्षयवृद्धयोः क्षये- एकतिधावप्यनेकतदाराधना। पूर्वे'त्यादिविरोधात् । १०४ विशेषे सेोत्तरदिना । ९२ मङ्गलादिग्रहगतिज्ञापक भविष्यद्वऽपि । ९३ नाधुनाऽऽप्तवचनम्। १०५ दीपावलिकाजन्मदशम्य चन्द्रसूर्य नक्षत्रचारा क्षयतृतीयादीन्यहोरात्रिकाणि । अपि नाप्तोक्ता व्यवहारे। १०६ आचतुभ्यः परावृत्तिः । ९५ पौपापाढवृद्धयुक्तिर्मोहः। १०७ पूर्णिमापाते परावर्तेत द्वापष्टितमादिहानिरपि । १०८ चतुर्दशीपूर्णिमे त्रयोदशी लौकिकज्योतिपा- वतुर्दश्योः । ९६ वलम्बात् । विस्मृतौ त्रयोदश्यां संस्कारः । ११० चतुर्दशीकरणस्य प्रति निष्फलः। पदापातात् प्रतिपदि । ९७ दीक्षादिषु तन्मात्राव- न लोप एकस्मिन् लम्बात् । ११२ प्रासादादिपु तत् । ११३ वा द्वयम् । तिथिष्वेव प्रपोपः । ११५ वाऽर्थो वहुव्रीहिरिति उदयवत् मूर्ख त्वं ।। ११ पर्व । सङ्ख्येयत्वात् । १०० क्षयवृद्धयोः पूर्वोत्तरयोः।११ अभावमसंगात् । बलवानपवादः । १०९ ९८ ९९ oM १०१ ·अनन्ताः सिद्धा एवम् । १४० पर्व तिथ्यनुमान ११८ कृत्रिमसञ्ज्ञाऽभावे विशेपात् । आराध्यत्वाभावः शेपासु।११९ न, चतुर्दश्याः प्राचल्यम् ।१२० पागन्योपस्थितौ- विशेषे शक्त्यमावे पाक्षिकादि- तपसां पश्चात् करणात् । १२१ रोहिणीपञ्चम्यो मिलन्त्यावपि । १२२ समावेशोऽपि सांवत्सरिके। १२३ आचरणा बलम् । १२४ वृद्धौ त्रयोदशीवत्तृतीयायाः । क्षये क्षयवत् । १२६ न समावेशी लघुपर्वणः । १२७ विषयप्रधानम् । पाक्षिकादिषु देवसिका- रोहिण्यादि त्वाद्य भावापत्तेः । स्थानिनाम । चतुर्दशीत्रिके आची चातुर्मासिकत्रयी। १२९ विपाद्यनुष्ठानमप्यु- न तु समाविष्टा पदेश्ये । पाक्षिकत्रयी । १३० पञ्चदशानां दिवसाना- मित्यादि प्रौढिवा- दानुगम् । १३६ त्रयोदशादीनामपि भावात् । चतुर्मासीनामपि माषा- दिष्वापत्तेः । १३ फाल्गुनद्वितीयापाढयो- गमध्यान्त्ययादर्शनात् । १३१ वार्पिकेऽभिवधितगणने परुदभिवतित्व कल्पितम् । म्लेच्छा अपि नैवम् । १३६ । कल्याणकादितपो १७ १२८ १३८ मोक्षशास्त्रशुश्रूपाबाध्य १३९ ·तथ्यनुष्ठानम् धेपु विशेषात् । १४१ नामाभेदा व्यावहारिकः। १५५ रूपशुद्धं तत् । १४२ अभिवृद्धगणन वर्षावस्थाने। । त्वारोपः । १४३ तद्धि साधनप्राप्त्यपेक्षम् । १५७ धूप दत्त्वा जिनवरेन्द्रेभ्य' सांवत्सरिकतु नियतदिन इत्याद्युक्तेः । १४४ प्रागपि । १५८ व्यवहार्य व्यवहारे सः। १४५ देवदानवव्यन्तरज्योतिष्क- घनिधनपतिव्यवहारे विद्याधरा महिमादिना दभावात् । १४६ तदाराधकाः । १५९ नामस्थापनादीनां मिथ्या आपाढ्यादिवद्भाद्रप्रतिबद्धम् । भावात्। १४७ पञ्चप्रतिक्रमणवच्चात् 'अतद्वत्व इत्यादौ व्यवहार- सर्वक्षेत्रीयश्रावका अपि तदाराधका एव । १६१ खाद्यः पूर्णिमाव्यवहारे- साधुसद्भावाभावयोः । १६२ चतुर्दशीव्यवहारी। नेपां पञ्चकवृद्धिः। १४९ तद्वत्त्वेतरौ न व्यवहारे । १५० नियतपौपधिका उदायनादिवत् । परिवर्तनशीलः । १५१ नान्यदा सामायिके वाधः।१६५ प्राग् भुक्तिबहुलः । १५२ न चाहारत्यागादिषु । १६६ त्रयोदशमासादिवादोऽ- सावधानुमतेः। १६७ प्यभिवर्धितेतरयोराधुनिकः। न चाविधिः । १६८ पाक्षिकादिषु न त्रयो प्रायश्चित्तानुक्तेः। १६९ दशदिनाधुच्चारः। १५४ अन्तरायः । १४८ तात्पर्य तदः । .. १७० ·उभयसन्ध्य सामायिका- करणवत्तदा तदकरणे- न्यूनता श्राद्धत्वस्य । १८ अन्यसामायिकानिषेध १८३ वदेतस्यान्यदा न निषेधः।११ २७५ जिनदत्तात्तन्निषेधोक्तिः। १८५ १७६ नचाद्या जिनेश्वराचार्याः।१८६ पर्व तिय्यनुष्टानम् १७१ १७२ प्रतिमावाहिष्वप्युभय- मित्युक्तेः । न च पाक् खाद्याध नवाङ्गी(स्थानाङ्ग)- मशस्त्यादिपु तच्छिष्य- स्तथानुदितेः । जिनचन्द्रधनेश्वरादि- भिस्तद्वशजेरपि । कूर्चपुरीय जिनेश्वर बहुशउभयसन्ध्ययोन विरोधः । १८१ मुहूर्त मानादीनां मामा- यिकादित्वादिनरात्रितदुभय- व्यवहारा प्रतिनियत. दिवसशब्दः । धरणकालार्थो न तु ग्रहणकालार्थः । यावत्कथिकप्रतिपक्षत्वात् । १७३ दुर्वाराऽतिथिसंवि- भागस्यापि पर्वकर्तव्यता । १७४ पर्वोत्तरे दिने । दानाच्छेदोऽन्यदा । तदतिचाराणां परिहार्य- त्वादतिदानदृष्टान्ताच न स भिन्नो दानात् । १७७ अदत्ताऽभोगविशेषस्तु- सामान्यश्राद्धधर्म: १७८ नियमात् पर्वानुष्ठान १७९ जिनबल्लभो गुरुमाह पौपचप्रयकारिबपि चतुर्द श्यादिपाठात् । १८० १८० दर्शादिपु । زام १८० पौपधः । पटिशतकविशेषावश्यका ·६५ तिथ्यनुप्टानम् कल्पिता वादः । २०३ न च दुर्लभराजसत्ता जैनीयमेक्षिश्रद्धायां शीत्यधिकसहसे । १९० शुक्लपाक्षिकतोचिता । २०० तदायालयाऽपि तदा न चात्माच्छेदमुक्ति- जाबालिगुरे । १९? यादिना तथाभावः । २०१ सष्टमटकवृत्यादौ । १९२ अभव्यानामपि व्यावहा- रिकामागिकभावात् । ०४२ सद्भुतनिवासद्भूताद्- न च प्रारूपश्चदशताब्याः भावनपाठलोपन्तन- खाद्याभिधानम् । क्षेपनिन्दा इति खाद्यधर्म:॥१९४ पर्वप्रतिनियतदिवसयो- · तद्वंशजकरमश सा धर्म रन्तरत्वे मौग्थ्य २०४ बहुमानार्था । श्रीहरिभद्रादीनाम् । १९५ म्लेच्छकताऽहिंसाया यथा। १९६ तपाशब्दोपलब्धिस्त्रया- मरीचिप्रतियोधिताने- दशशताब्दीतः । कनृपदीक्षावन् । ११७ 'मुविहिये'त्यत्र खरयरियति मार्गानुसारिणोऽपि मार्ग 'सुरवरवरलद्ध'त्यत्र च कृत्यस्यानुमोदनावत् । १९८ खरयस्वरलद्धेति च पाठ- परावृत्तिम एव खराणाम् । सदंशमात्र तु तावे निरूपचरितेतरधर्माख्या- समाना चतुप्पी । २०७ पकस्य न दुर्भापितता पूर्णिमायां प्राक पाक्षिक भ्रमणं च तन्मूलम् । १९९ मिति कुविकल्पः । -

·No text on this page.

·पर्व तिथ्यनुष्ठानम तिरस्काराघपमारेऽपि सूक्ष्मा बुद्धिरावश्यकी। २४९ थाचेष्टनात् । २३४ विघातोऽन्यथा। २५० अल्पनिन्धत्वोक्तिः । २३५ न हि जाड्यं रक्षाहेतुः। २५१ नन्तद्रव्यश्रामण्यमप्येवम् । दर्शनशुद्ध ज्ञानम् । २५२ शास्त्रप्रामाण्ये भाव- चारित्र मेक्षिद्वारम् । २५३ श्रामण्यम् । २३७ 'तवेपी चे'त्युक्तेन सम्भ विख्यातमहत्वानाम् । जिनवचःप्रामाण्याक्ति- दर्शनीयमाहाद्युपशमादौ विश्रम्भस्थानम् । २५४ स्वाभाविकम् । २३९ स्वान्यमतपोपशोपपराणां उदन्धस्य मार्गश्रद्धावत् । २४० यकिश्चिदनन्ता- अन्यथा जैनाभासा नुवन्ध्यौय्यादनन्त- अपि जिनप्रामाण्यवाचः। २४१ संसारवर्धनम् । श्रुतवाक्यानुपलब्धि गालिप्रभृतेरपि विपयशुद्धः। यावद्गुनियोगाज्ञाने। २४२ स्वरूप न क्लेशाय । २५५ श्रुताप्रामाण्ये महत्तम तथाविधानां तद्भावे मिथ्यात्वम् । २४३ परिणत्यवलोकनम् । २५८ लाभे रत्नस्य तत्क्षेप्तृवद् ।.२४४ यूकाभयाद् वस्त्रपरित्याग- बलवती मवितव्यता । २४५ वन तत्तद्भयात् सन्मार्ग- अभव्यस्वभाववत् । परिहारः । २५९ अनन्ताः प्रतिपातिनः । २४७ शास्त्रन्दसमेंऽपि तथा- आप्तावत्यैव विश्वासः। २४८ विधानां तद्भावात् । २६० ·ہی २६२ २६७ दशम्यादीनां पाख्या। दुर्जनानां परिहारो- दूरतः । नेते श्रवणाऱ्याः । राश्युदयवदत्रोदययुक्तत्व न । 'पडिपुण्ण पोसहमित्युक्तेः । प्रतिक्रमणप्राधान्यात् तत्काले । आमध्यत्वात्तत्काला- नियमात् । २६६ अद्धाप्रत्याख्यान सूर्योदयादनु । 'उग्गए सूरे' वचनात् । २६८ अनागतस्य तत् । प्रातः प्रत्याख्यानवेला- रम्भाऽतः। अांगुदयादेकादशप्रति- २७१ भाद्रशुलपतिपदि पारण कलापटान् । निविप्रधानान्यष्टम्यादिपोपधाः । ना प्रवानाः कलयाण. पर्व तिथ्यनुष्ठानम् स्थनिष्क्रमणाऽमाघाता- दयोऽपि । विपाकक्तिहिंसावृद्धा- अष्टम्याद्या लौकिके । २७३ मदनत्रयोदश्यादयस्तिथयः। नागपञ्चम्यादीनि पर्वाणि।२६८ तदुभयपरिहार्य तिथिः । २७ साधुसाध्वीश्रावकश्राविकाः। वर्षावस्थानापेक्षा पञ्चमी सूर्यमज्ञप्त्यादिवपि । २० २६९ पूर्णिमेति कोशकाराद्याः । २८३ आधुनिकजना द्वितीयावा २८॥ ८५ लेखना इति । प्रतिपक्षं पट् । चतुष्पवर्वी त्याद्या द्वादश- शतकात् । अन्यतमां तिथिमुद्दिशति तत्वार्थभाष्यम् । पौषधोपचास इत्याख्या २८ २८ मतस्य । नवयः २८ पौषध इत्याह ।

·६५ 1. चतिथ्यनुष्ठानम् गरतितिवचनात् केवला. पर्वतिथेः पर्वतिथिसज्ञा- रात्रिकस्तियिनियमहीनश्च । नुष्ठानयोरित्यध्याहारः। ३०३ चतुर्विधे नियमात् सत्त्वासावे अनपेक्ष्य सामायिकम् । ... २९० प्रत्याख्यानकाला साकारोचारे विवक्षा। २९१ व्यपदेशमूलम् । ३०४ जावनियमप्रतिज्ञायां अशक्यपरावातिथ्युदयौ।३०५ यन्त सामायिक सम्घासत्त्वे च । जावपासहति नियमे । २९२ नातीतानागताराधनेतरे।३०७ देशतोऽप्याहारत्यागः। २९३ नाव्यपदेशे व्यवहारा- कल्याणकाद्युत्सवस्तदात्तरे नुष्ठाने । ३०८ तस्मिन्नाईते । तद्विद्भ्यः सः। ३०९ से प्राधान्य तदाऽधुना तिथौ। सञ्जाहीनो लौकिके- दीपावलौ लोकस्य । २९६ तरभ्रष्टः। ३१० शेषपर्व तिथिषु लौकिक- आगम आचरणा च मार्गः।३११ ३१२ मन्यम् । बलरत्युत्तरा । २९७ उत्तरार्धपार्थक्ये हेतुः। २९८ संस्कारे गौरवम् । सूत्राणां सर्वत्र सोपस्कारता। 'करणओ'ति वचनात् । ३१५ क्षये वेदस्यासम्बुद्धता । ३०१ सामाचारीति । पूर्वा तिथिरित्यस्य वृद्धा- पर्युपणादिपरावृत्तेरप्य- चित्यस्योत्तरेत्यस्य च । ३०२ प्रामाण्यापातात् । २९४ प्रायश्चित्ते । २९९ उद्देशादिष्वपि । ३१४ . ३१७

·चतुर्द शीनामलोपापत्तिः। ३१९ अशित्यधिक तिमाला
यावत् सम्मव इति.
पूर्वतरा ।
पूर्णिमेतिव्यपदेशाद
६६
पनि
क्यनियमेऽपि अनि
मास इत्यनेकशः इन
३१८
सूत्रोक्तिः ।
स
व्यपदेशो व्यवहारसम्मतसत्ये ।
लोकेऽपि जन्माष्टमी-
शिवगव्यादी।
मायामाश्रये तत्त्रयोदश्या
विगविव्यादेशः।
३२२
बादामामाः सवत्सर
पनवादा।
३२३
मान्य मापासधि-
पि नवमशतकेऽभिात
नियमेऽपि मदिसामा .
३२१ इत्युक्तिः खरमुखनमेटाः ।
'अज्न वे'त्युकोः । "
वादिना निशातिनः
वस्थानेऽपिनाकप
चायणावित निवा
पाया।
1

·६९ ८ १० ११ युपनिषद् तुर्दश्यादिपु पौपधनियमोऽ परे वृद्धिरपि । मारिणाम् । १५ विधिनियमौ क्षयवृद्धयोः सये पूर्व तिथेः । १६ पूर्वोत्तरयोः सज्ञापूर्विकाऽऽ- योदशीतृतीयास्वीकारे राधनेति । आयत्यां चतुर्दशी- पूर्व सज्ञानाशान्त्या- स्वीकारात् प्रत्याख्याना दयिकी त्वाख्यानात् । वरणाप्रत्याख्यानानन्ता- ऐतिद्यमपि । नवन्धिपातः । १७ उदयवत्या निर्देशोऽन्यत्र भिमापञ्चमीक्षये न क्षयवृद्धिप्रसङ्गात् । चतुर्दश्यादिपर्व तिथि- पूर्वाह्णव्यापित्वादिना १८ निर्देशेऽहारात्रिकपौपध- तपोब्रह्माऽभिग्रहादिवाधः। १२ श्रयस्यास्वीकारे वृद्धरपि। १ आज्ञाभङ्गादयश्च ततः । १३ दिनैपष्टिद्वापष्टयं शमा- अप्टम्यादि उद्देशवत्या- नोत्तरे तिथिः । १४ चतुष्पञ्चाशदादिपञ्च- नाखण्डा क्षयवृद्धयोः । १५ प्ठ्यन्तघटिका लौकिके । ३ नोत्तरे मासोद्देश्यका। १६ कल्याणकादीनि पूर्वा- उदयस्पृशसूर्योदयाद्यन्ताऽs- त्तरयोरुक्तिः पर्वावाधया। १७ चन्द्रकर्मणाः कर्मसूर्य- योदिनमान विश्लेपे लोपः । २ राधना । अनियताद्यन्ता । राध्या-1 क्षय आद्या ।

·No text on this page.

·No text on this page.

·७० लौकिकाश्रयणतिह्यम् । १९ पूर्व ति प्रघोपात् समनाया गत विषयताव्याघातः द्वितीये तिथ्युद्देशेन विधानोक्तेः । २५ विधानं तु सकलतिथि- तिथ्युपनिषद तिथिधृति व युक्ना 'क्षये अप्टम्या दित्यव्यपदेश युक्तः। २३ लौकिकलोकोत्तरान्यतर- पञ्चाङ्गमाश्रयणेऽपि विधानादौ सस्कारस्या- वश्यकता । पञ्चाङ्गे उदिष्टतिथे द्धिहानी सूर्योदयाभावतद्वयव्याप्ती। अभाववस्तु तत्र । तिथिदिनहानिवृद्धिः। १८ मूर्योदयवती प्रत्यारव्यानवे- लागता वा तिधिरित्यस्य न तावत् कालमाराध्येति न तत्प्रभृत्याराध्येति पर- तिथिसूर्योदयमर्यादयाऽऽराध्ये त्यर्थः आद्य प्रत्याख्याना- - २४ २६ २८ अष्टम्याधुद्देश्यकनियम- पालनेऽपि मूलगुणाद्वापत्या- यतः । ख्यानभङ्गादि पौपध- पालनाय तृतीयविकल्पः । २० अन्ये इयवतीपु सप्तम्या दिग्वष्टम्यादितिथेः सञ्जाया विपयकम् । अभावे नदाराधनाया उत्तरे नियता अष्टम्याद्याः अपि । किञ्च परमर्यादयं विना ज्ञानपञ्चम्याद्या वार्षिक्यः। ३१ पूर्व तिरेव व्यपदेशा २२ प्रतिमासम् । ३० युक्तः। सप्तम्यादिमष्टम्यादि- आयपर्वनियः क्षयवृद्धी भागसमाप्तिमत्यां तदारुपा गधने ।

·लौकिका अपि तत्तदाख्या पूर्वकमाराधका जन्माष्ट- :... .. तिथ्युपनिषद द्वितीयस्याः पूर्वतरा । ३३ प्रतितिथि तद्भावापत्तेः । ११ समाप्तापि सायम्- अक्षीणपर्वणोऽपि म्यादिषु । ३४ तदपाताच । १२ भोगाधिकसम्पूर्ण ताग्रहवतां उदयस्पृष्टाऽपरसूर्योदयान्त प्रतिवन्दी। व्यपदेष्टव्यास्तिथयः । १ पर्व तिथिक्षयवृद्धयोर्वि- प्रातः प्रत्याख्यानवेलाया- पर्ययः 'त्रयोदशीचतु- मारम्भस्तासाम् । ૨ दश्यो'रिति 'त्रयोदशी- उदयानुसारेण दिवस- व्यपदेशाभाव' इति व्यवहाराः । ३ एकपष्टेर्भावात् । 'चतुर्दश्येवेति 'औदयिक्ये- आपाढीतः पञ्चाशदुक्तेः । ५ वेति त्रयोदशीवर्धन- षष्ठीसूर्योदये संवत्सरोक्तेः । ६ मित्यस्य चोक्तेः पट्टक- तास्तिथयः सूर्योदय- पत्रादिवचनात् । १४ माप्नुवन्तः (न्त्यः) । ७ लोकेऽपि जन्माष्टमीविजया- • इतरस्यां क्रियमाणायाम् सफलादीनाम् । अयुक्तेः । आराधना तिथ्यनुगा इति अद्यवासरे तस्मिन् नान्यथा । १६ दिने चोक्तेः । सर्वदाऽनियमेन । १७ अन्यथा मिथ्याव्यपदेशः । १० तिथिष्वन्यथा। ८

·No text on this page.

·६ - ८ वादविवरणम् । मात्रा यादीमसिंह धो-धीर शिवरायादितिम । बाद विवरण फिश्चित् धान्ययाधाय रच्यते ॥१॥ चापन्निगम पावनि प्रथमतीयतर्यषष्ठत्रयोदशा- - च बदन बादः । १ धतुरा ! प्रारम्भ.प्रत्यारम्भको यादि. शेपा पधामम्भव प्रतिवादिनी । २ द्वियलाः । जिगीषु-स्वतत्वनिणांनीपु चादिग्गनिरा दिसभ्यसभा- पात्रतचनिानी गु-क्षायो पतयोऽलानि । पमिकक्षायिकज्ञानिसंयोगाद निग्रहानुग्रहक्षमः सभापतिः । ९ व्यवस्थापकाः सभ्याः। १० द्वितीयपञ्चमान्त्या न । ४ यादतिवादाम्यां माधन- बौद्धसाड्ययाः माझ्या दृपणे वादिनतियादिकर्म। ११ गौतमयाबुद्धगौतमवीरया मानी कृरो द्वेप्टा मूढः रिन्द्रभूत्यग्निभृत्योः शुऽनईहेतुः । १२ शिप्यावाः प्रयुद्धगौतम लाभार्थी छलनात्यादि. वीरयाः केशवदेशिनाः प्रधानो दुःस्थितो विवादेऽति- कैशिप्रबुद्धमदेशिनाः केगिंगा पानलाघवफलः । तमयोः प्रबुद्धगौतमवीरवार परलोकमयाना मध्यस्थः गातपया साखण्डिना- ज्ञातस्वशास्त्री भ्यं धर्मप्रति- वीरगावमयोंच क्रमेण । ५ पत्ति-माहनाशफलः । १४ पोडश वादाः । ३ :

·७६ ८० १७ अविरुद्ध तदानन्त्यम् । १० अव्यवहारिकाः अनादयः। १०१ वादविवरण निवलागि। ९. शासनद्रानाश्रद्धाने । ९ तदयोभनानन्त्यनियमः १९ परिणामशुद्धरननुभवोपि । १६ दुर्लभवोशिकाः । ८२ सिद्धिक्षेत्रानभिधाने सख्यान स्थूलानाम् । ९० वीरसप्तविंशतिभववत् । ९९ प्रज्ञापनीय पैन । १० दृढग्रहारिमुख्याणां न ८६ हिंसा न वैराद्यनुवन्धिनी ।१० 'चत्तारिपचवेइं दियेत्यादि- त्वस्य नानन्तप्रतिवन्धाय ।१० निगोदानन्तभागसिद्ध ९१ सङ्ख्यानुपपत्तिरन्यथा। १० सिद्धथसमसख्य व्यावहारागमः । जात्वेवाभगम्य । न भव्योच्छेदः । सर्वदानन्तभागो निगदिस्य। अवगाहनाभेदेऽपि सूक्ष्म- बादरनिगोदजीवानन्त्य बहुसमम् । अनायतीतबदनागतोऽ- नन्तभागः । भव्यानां मुक्तिः । अन्ययोगव्यवच्छेदः । ८५ सामग्यप्राप्तेः। वर्पाभावे वीजाङ्कुराभाववत् । न बीजकर्करसाम्यम । ८८ वन्निधाय आगामिभद्र न कार्यगम्या योग्यता । ८० तथाभव्यत्वाद्यथाकाल- व्यावहारिकता-नरत्व-ग्रन्थि. भेदविरत्यादि सहकारिणः परिणामवृद्धथा- । दिकाः । अप्रतिपातसङ्ख्यासङ्ख्यान- न्तकालपतितत्वादि ततः । ९२ ११ ·तिथिदर्पणः । मोक्षमार्गमदं वीरं नत्वा युक्त्यागमोक्तिभिः । भव्यानां धर्म शुद्धयर्थ क्रियते तिथिदर्पणः ॥१॥ ननु तिथीनां-पर्व तिथीनां हानिः स्यान्नवा ?, स्यात् चेत् त् तत्तिथिपर्व तिथिनामाङ्किताऽऽराधना कथं कार्यति उभषामपि हानिज्योतिष्कगणितेन स्यादेव, पर वितिथेहींनावपि गणितापेक्षयाऽऽराधनायां न हानिः, किन्तु नापाढीपूर्णिमाया गणितापेक्षयाऽऽवश्यकक्षयेऽपि श्रीनिशीथ- शाश्रुतस्कन्धनियुक्तिचूर्णिकारैः तस्याश्चतुर्दश्याः सञ्ज्ञाम- नीय पूर्णिमेति प्रतिपादनात् पूर्वायाः अपर्वतिथैर्व्यपदेश रित्यज्य तत्र पर्वतिथेयं पदेश कृत्वैव तत्तत्पर्व कृत्यविधान वेधेयम् । तत्वतर्राङ्गपयामत एव चतुर्दश्याः क्षये त्रयोदशी- यपदेश परित्यज्य चतुर्दश्या एव व्यपदेशः कार्य इति पष्टमुक्तम् । तदिन त्रयोदशीनाम्ना व्यपदेष्टार तु मूर्ख शेखरकोट थापितः । ताम्रयुक्तसुवर्णाभरणे स्वर्णाभरणदृष्टान्तेन दृढीकृता । तत्र तयपदेशकृतिरिति । ननु पर्व तिथेगणितेनागतायां हानावाराधनायां पूर्व स्या यपदेश निरस्य तत्र क्षीणायाः पर्व तिथेव्यपदेशं कृत्वा च नामाकिताऽऽराधनाः क्रियते, पर यदि पूर्वाऽपि सा तिथिभवति तदा कि कार्यमिति चेत् ? । त्र ·७८ लीनायाः स्वल्पाया अपि पर्व तिथेः समस्तदिन यावद्व्याप्ति प्रमाणशब्देन निर्दिशति, निषेधयति चैव कृत्या पूर्वाह्नादिव्याप्तां ....थेदर्पणः तादृशे प्रसङ्गे पूर्वतनीमपर्व तिथि निरस्य तत्र पूर्वा पर्वतिथिं व्यपदिश्य तदाराधना कार्या, द्वितीयदिने च गणित- फलागतां पर्व तिथिं निरस्याग्रेतना पतिथिः कार्या । यथा पूर्णिमामावास्यानिो त्रयोदशी निरस्य चतुर्दशीकृत्यं तत्र चतुर्दशीमिति व्यपदिश्य कार्य, चतुर्दशीदिने च चतुर्दशी- सञ्ज्ञां निरस्य तत्रामा पूर्णिमां वा क्षीणां सती व्यपदिश्य तत्राऽमापूर्णिमयोर्यथायथमाराधना कार्या । एवमेव भाद्रपद शुक्लपञ्चम्याः क्षये तस्याः सांवत्सरिकत्वापगमेऽपि पर्वतिथि- त्वस्यानपगमात्तृतीयायाः स्वव्यपदेश निरस्य चतुर्थी च व्यपदिश्य सांवत्सरिक कार्य, द्वितीयदिने च तस्याः पञ्चमी व्यपदिश्य तत्कार्य कार्यम् । ननु 'उदय'मि जा तिही मा पमाणमियरीइ कीरमाणीए। आणाभंगऽणवत्थामिच्छत्तविराहणं पावे' ||१॥ त्ति प्रमाणेऽ. विवादास्पदे जागरुके किमेवमौदयियोस्त्रयोदशीचतुर्दश्यो- 1पदेशाभावः कथ्यते ? इति । सत्यं, 'नहि मूर्खाणां ग्रामा वसन्तीति न्यायः सत्यापित एव भवद्भिः । यतोऽत्रोदयका तिथिमभ्युपगन्तृनिति यथास्थितोऽर्थो न बुद्धो भवद्भिरिति । किच-गाथेय दानिवृद्धिप्रसङ्गं विहायवोपयुज्या । अत एवं एतस्या गाथायाः अनन्तरमेव 'अह जइ कहवि न लन्मति ·तिशिदर्पण .. ताओ सूहगमेण जुत्ताओ'त्यादिगाथा पठिता। यदि चोदयमन्तरेण तिथेत्नमाण्य मितीध्यते तहि क्षीणायां पर्व तिथौ पञ्चाङ्गे दृष्टायां तदाराधना मूलत एव तदुदयाभावात् त्यक्तव्या। अनुदितायां नव्योत्थापकमतेन च पूर्वापर्व तिथि- सज्ञायां · तिथौ पतिथिनामाङ्कितमनुष्ठान विधेयम् । विधाने चैव विधे कृते इतरप्रमाणीकरणाद् ध्रुवा आज्ञाभङ्गादयो दोपा नव्यसम्मूच्छिमात्यापकानाम् । किञ्च-याच्येत-अस्स्यस्माकमवने प्रवल साधन श्रीउमास्वातिवाचकाघापः-'क्षये पूर्ण तिथिः कार्य'तिलक्षणः, सत्यमन्ति, परसोऽनुदिताया अपि क्षीणत्वेन पर्व तिथेरा- सूर्योदयादाऽऽपरसूर्योदयं व्यपदेशार्थ पूर्वीपर्व तिथिव्यपदेशस्य निवारणायैवोपयुज्यते । एवं च प्रवाप एव भवद्विहिताद- यैकान्ततापर्यविरोध सन्धत्ते । न च पूर्वापरबाधितार्थ वचः शासने जने शोभावह तन्मा चलनाक्षमगाग्राहकबोद्रसदृशी भवन्ता दशामन्वयासुः । अपि चानुदयवत्यामपि पर्व तिथौ पर्वतिथिं व्यपदिश्य तत्पर्व तिथिनामाङ्कित पाक्षिकपोपधादिक कुर्वतां श्राद्धानां कथमाज्ञाभङ्गादयो दोपाः प्रभवन्ति ? इत्यपि तद्वद्रि व नैव विचारितं भवद्भिः, न च विचारित भवद्भिरेतदपि यत्क्षीणायां पर्वतियों पूर्व स्यां तद्वथपदेशम- पर्व तिथौ कृत्वा तन्नामाङ्कितकार्यकरणे कथं लगेयुराज्ञामङ्गा- दया: दोपा ? इति ।

·तिथि नाभ्युपगच्छेत् , परं भोगा यदा तस्या आरभ्य पूर्वागादिव्याप्तिमी तिथिमभ्युपगच्छद्भिः स्पष्टमेवान्यथा सत्कपाक्षिकादिप्रतिक्रमण क्रियामभृतिषु क्रियासु कोऽपि nिgi ननु न माना पानिधान सीमारे जाने ITIHATET? या मनिपा. दिलमिनिनन् ' II, it गाना - वणसमी-हागा, FIF IELIT गुणी णां गत्गगोदय- मस्पृशन्ती निशिः पदोहगष्ट शालागि नीतिगपदेश्या । अलग कालगरि गा सूगोग ने स्पशेन् : नादि गा सत्यूयो- दगवति दिगरी गपष्टोनिनजातिदिा सिद्धमेवैतत् । ततः पर्व निथिनामालिए प्रत्यागापौधादिपु कार्ये वापि सोपयुज्यते, सर्वे पामद्धानत्याग्न्यानानां सूर्योदयापेक्षमेवो. चारात् । मृरेग' त्यादि पाठोऽप्तदेवाख्याति । व्यपदिश्य पर्व तिथि लुप्तमेवेत्याज्ञामगः । अनवस्था तु स्वय प्रत्याख्यानदेवसाक्षिकगुरुसाक्षिकतत्करणतत्पारणतत्तिथि- 'उग्गए तदेवमाज्ञाममानवस्थे काञ्चित् तत्क्रियामुद्दिश्य तत्तत्पतिथेयवहारं करोति, सूर्योदयनियन्त्रणस्यानभ्युपगमात् । सुष्टुतरं वाधेते परपक्षे। ननु मिथ्यात्वाख्यस्तृतीयो दाप उच्यते स आज्ञा- भङ्गोत्थाऽन्यथा वेति ? चेत् तदुत्थः स तदुक्त्यैव गतार्थ स्यात् , परमत्र सेोऽन्यथैव यः सूर्योदयादासूर्योदय पर्व ·निधिदर्पणः यस्तदारतः पर्वतिथिसत्त्वं तक्रियामारभेत, समाप्ते च तद्भोगे. नन्नामानित क्रियां प्रत्याख्यानादिकमुझेत् । ततश्व स्पष्ट एवाद्धाप्रत्याख्यानमर्यादाया अश्रद्धानाद्रात्रिभोजनादे- स्तथाक्तिवशेनाभ्युपगमात् कर्तव्यत्वेन स्पष्ट एव मिथ्यात्वदोपः । सयमादिम्लेोत्तरगुणाविराधनाऽपि पौषधप्रत्याख्यानादीनाम- न्यथाकृतेन निरूपयितुमशक्येति स्पष्टा एवाऽऽज्ञाभङ्गादयश्च- वारोऽपि दोषाः पूर्वाह्नव्यापिन्याः पर्व तिथैरभ्युपगमे इति । इदमत्रावधेय-यस्मिन्नहनि या तिथिः सूर्योदयं स्पृशति सा तस्मिन्नेव समग्रेऽहनि मन्तव्या तत्सूर्योदयादपर- सूर्योदय यावदेव । तथा च पूर्वदिने पर्वतिय हुरल्पा वा भोगाऽकिञ्चित्करः। तत्र तन्नामाङ्कितानामनुष्ठानानामकरणे वृत्तत्तिथिनामाङ्कितनियमस्वीकारस्य क्षतिः। यतो न सा तिथिः पूर्व तिथिसूर्योदयस्पृष्टा, सूर्योदयस्पर्श वत्यां च पर्वतिथौ रापर्व प्रवेशेऽपि तत्र दिने तत्पर्व तिथिनामाङ्कितकृत्यानां ब्रह्म- वर्य सचित्तत्यागादीनामकरणे च स्पष्टो नियमभङ्ग इति । उर्वमिदं 'उदयमि जे'त्यनेन तिर्थरारम्भः सूर्योदयात् अवसान' चापरसूर्योदयान्त एवेति नियमनेन सिद्धिमायातम् । पश्च जिनप्रभश्चतुर्दश्याः क्षये त्रयोदश्यां चतुर्दशीपर्व तिथि- सामाङ्कितकरण विधिप्रपायामभ्युपयन् चतुर्दश्या भोगवाहुल्य तुत्वेनाऽऽह तत्वकिञ्चित्करम् । यतो वह्वीनामुदयवतीनामष्ट- ·चरणान्वितकार्यपावित्र्यतिथ्योर्व्यपदेशस्य युगपत्माप्ती कार्य- । पाक्षिण भागमाभिधामण, परितगी-गणाधिप्रावण अक्षयतृतीगाधान्तु कामायामिया इति पर्वतियः । पञ्चाङ्गे दृष्टे आराधनाविधी भेदोऽस्ति कचिदिति ? अस्तीति प्रतिपद्यस्व । कालपावित्र्यतिथीनां आये नियमेन पूर्वस्या व्यपदेश निरस्य भीणाया अपि कालपावित्र्यतिथेव्यपदेश द्विविधा तिथिनामाचरणान्वितास्तद्रहिताः । आधा अक्षय तृतीयाद्या, द्वितीया श्रीऋपभादिजिनादीनां च्यवनादिकल्याणका- दियुता। तत्राद्यायां कालपावित्र्यपर्व तिथिवद् व्यपदेशाराधनादि. परस्यां तु सहव एकद्वयादिकल्याणकानां. भिन्न भिन्नतपसो वृद्धयाऽऽम्नायादिति । ननु कालपावित्र्यपर्व तिथि-तिथिनामा- IM तपोनिशिया की गोगामाराति। नन निया: नि: ।। मामटमी- नतुई शी पूर्णिमा लिन पा पर निशा तु द्वितीयासम्याटगे काशी-शीशीझपाः प्रति पक्ष पद् तिथगः । पास मालपाणि तिथयो मताः । कालाय नेकानेके, हागाणि लेकाने हायनि स्युरेवेति । ननु कालपा विगपतिथीना कापानिध्यात तिथीनां श्ये कमवा कार्यपाकिव्यपर्व तिथयस्तु विधाय कालपावित्र्यपर्व तिथिराराध्या, कालस्य तित्याद्युगपवृत्तित्वाभावाच ।

·No text on this page.

·No text on this page.

·तिथिदर्पणः ८९ चन्द्रसंवत्सरे सूर्यप्रज्ञप्त्यादिपु तिथीनां पटक पात्यते, सांशत्वाचान्द्रवर्पस्य । कौटिलेयादिषु पड् दिनानि पात्यन्ते, चान्द्रसंवत्सरस्य निरंशचतुष्पञ्चाशदधिकत्रिशतदिनमानाभ्यु- पगमेन निरंशस्याभ्युपगमः। कर्म संवत्सरस्तु सर्वेषां मतेन निर शपष्टयधिकत्रिशतदिनमान एव । साम्पतीनपञ्चाङ्गानि दिनापरपर्याय व्यादिवारमेवैक द्वयोस्तिथ्यो रक्षयित्वा दिवसायमेव विदधत इति वारदिनतिथिनामैक्यमेवैपां तत्चत इति । ननु लौकिकपञ्चाङ्गेष्वनियततया यदि तिथीनां क्षयस्तदा एकाकिन्याः स्वपतिथेः पर्वानन्तरवर्तिन्याः पर्व तिथेः क्षये स्वाभिमतपर्वणामाराधनाय को व्यवस्थां कुर्वते लोकिका ? इति चेत् । न ते नव्योत्थापका इव पतिथीनां क्षीणत्वं सालय वेच्छन्ति । लौकिका अपि भाद्रपदकृष्णाष्टम्यादीनां ·पाापनिताः, न च तत्र वः शरणं कोऽपि परमुक्तन्याय तिथिदर्पणः १०४ तिथेः शास्त्रेऽपि परं वृद्धावष्टम्यादीनां प्रागहोरात्रस्य नियमविधानबलादष्टम्या- इति । आनवमीसूर्योदयं यावत् 'उदयं मी'त्यादिवाक्येनासद् भोगाप्यष्टमीति न्यायसिद्ध व्यवहारमनुसृत्याऽष्टमीसूर्योदय सप्तमीव्यवहाराद् द्वितीयाद्यास्ता सप्तम्यादयः आत्रिपष्टितम- नन्वेवं वृद्धौ हानौ च पर्वतिथीनां नियतसङ्ख्याका देरस्तु पूर्वास्यामपरस्यां च क्रमेण तद्वयपदेशाराधनादि, पर पूर्वासामपर्वतिथित्वे मप्तम्यादीनां व्यपदेशाभावो द्विव्यपदे- शादि च यदि स्यातां न तत्र विरोधः कस्यचनापि, पर का गतिः ? यतस्तत्पूर्व वतिन्याश्चतुर्दश्याः पर्व तिथिरूपत्वाद तद्धानिद्विर्भावयाः स्वीकारापत्तिरापद्यते दुनिवारा, नियत- अकृतेऽपि तथाकरणे पूर्णिमामावास्ययोहा। नेव॒ द्रव स्वीकारापत्तिस्तथाविधा दुर्वारवेत्युभयतः पाशा- वद्विधि'रितिन्यायमनवयुध्यमानावे भवन्ता भवेयुरेख तथा दिव्यपदेश्यत्वस्याभावेऽपि द्वितीयसप्तम्यादिव्यपदेश्यत्वं कुत ? सूर्योदयं यावदेकपष्टितमाया एव व्यपदेशोऽस्त्येव द्विषष्टितमतिथिभोगसत्वेऽपीति । यदि ताः क्षीणा वृद्धा या यदि पूर्णिमामे भवेतां, तदा सङ्ख्यासज्ञादिनियमाऽप्येव कृता रज्जावापतिता वयमिति चेत् । सत्यं, चाऽऽमूलचूल विशीर्यत सत्य, 'यावत्सम्भवस्ता.

·१०५ थिदर्पण: वबुध्य चेद्भवन्तस्तमवलम्बयेयुस्तहि त्रयोदश्या हानिर्वृद्धि भवेदेव भवतां कान्दिशीकानां त्राणपरेति । नन्वस्त्येप न्यायः, शरण भवेचोभयतः पाशकर्तने, परं 'न्याया हि स्थविर- यष्टिप्राया' इत्यनेकान्तिकं तच्छरण, शास्त्रप्रवृत्तिश्चेष्टार्था, इष्टचौदयिक्यामेव पतिथौ तद्वयपदेशादिभावः । यत उक्त विचारसारादौ-'उदयवइसु कायव्य'ति । अत्र चादययुक्ताया अपि चतुर्दश्यास्तत्वेन व्यपदेशाद्यभावोऽनिष्ट आंसजति । ततो नापंगता कान्दिशीकताऽस्माकमिति । सत्य, शास्त्रमपि तेपामेव शासनत्राणार्थक भवति, ये स्युन यथाश्रुतग्राहिणः । गाविधानां तु तदेव शास्त्रं 'मातृवत्परदारेधि'तिपाठात् राङ्गनालिङ्गनादिकारकवोद्दवत् परमवाधाहेतुरेव । ननु किमत्र तर्हि तत्वमिति ? चेच्छृणुत, नहीदम् 'उदयंमि तेही ति उदयवईसु कायव्य'ति पाठश्च पर्वतिथेरुदयवतीत्व- मुदयवत्यामेव च तद्यपदेशादिकृति सूचयति । तथैकान्ताग्रहे च क्षीणानां सङ्घाराधनादि समूलमुच्छियेत, तासामुदयवतीत्वा- भावात् । वृद्धासु च तासु द्विःसञ्ज्ञाव्यवहत्याराधनादि कार्य स्यात् , द्वयोरप्युदयवतीत्वात् । नियतसङ्ख्यासज्ञादिनियमश्च चंचूर्यत एव शतशः इति । ननूक्तिस्तत्रभवतो : भवतः श्रुता, परं न विश्रुतयशा यतः-शास्त्रेषु तावदपवादानां प्रवृत्तिः शतशः न चापवादा बाधकाः इति च, 'उदय मी त्यादय उत्सर्गाः, क्षये पुर्वे 'त्याद्याधापवादाः नैभिश्चः बाधा तेपामिति । क्षयवृद्धिप्रसंगा- - 1. ..

·4 ir का 11 03:मागे TITHI II समान ना. 1111 1111 1. MITTEEयाः St: inft: IIT माहि istifafit Filosti, s ill?" 345 Kuriais para परपोपमा मायानातिन दूतरमाप- प्रतीत्मनिता मादिः अनापानुह यवतीमुदयानी करीमीयः । प्रयोदय दि लोकानुमा प्रवृत्तः, ननु तद्युदयं मीत्यादिना कि क्रियते ! कथं चान्यथाकारो यस्मिन्नाज्ञामगादयो दोपाः ? कथं च हानिवृद्धिप्रसंगे न ते वाधितुमलममलयोधवतां तथा तथाव्यपदेशादि कृत्वाऽऽराधना- माराधयतामिति ।मा मुग्धा भूत । आदो तावदुदयं मीत्यस्यार्थमेव THE Titfitkari. if1111; 1:II II ग:-fi it is 'IT', '1 figatifi { । गनिमाति सच न प्रजापतिनापि विषामित शयः । कथं नानुदयवत्या पर्वतिया तदागधनाकर्तृणां मिथ्यात्वादयः ? कय च 'क्षये पूर्व' त्यादिना अपसर्प युः लब्धप्रसराः। तत आल. ते जालमेव वायकवाग्जालमिति ।

·No text on this page.

·तिथिदर्पणः २०८ मिति नियमो मनामन्दिरमाविंशेत्तदैवापरभागाद्घाटनस्यावसर यदा चामर्योदयादपरसूर्योदयं तिथीनां व्यपदेशादि कार्य: इति नोद्घाटितोऽपरभागः । उद्घाटयते गाधुना स मवता- मनधानां जिज्ञासापूर्तये। आदा तावत् पूर्वोक्तनियम समुत्सृज्य भोगकाले तत्तत्तिथीनां तत्तत्तिथ्यादिव्यपदेशादि ये कुर्युस्ते 'अहारत्तं जाव पडिपुण्णे पासहे'त्ति 'उग्गए सरिए त्यादि 'पाणहारदिवसचरिमति सेसदिवस रत्तिमित्यादीनि चापरि- मितान्यखिलमहोरात्र यावत्तिथिव्यपदेशादिरूपाणि, भगवदा. गमवाक्यानि भज्येयुरेव । अनवस्था. तु शासननिरपेक्षायाः प्रवृत्तेरादरणीयतायां स्फुटैव स्फुटितमतिमताम् । अयमरात्र- दृष्टान्तसिद्धां सूर्योदयमध्ये तिथिममन्वानः श्रद्धासोधादि. विराधना च प्रत्याख्यानादिलोपना निरावाति स्पष्टम्यतां व्यपगमाद्रत्नत्रयीमनापद्यमानो मिथ्यात्चतरलितहदयः स्याद् । भागवत्यास्तिथ्या व्यपदेशादिष्विति । एतेषां च दापाणां न कणोऽपि'क्षये पूर्व'त्यादिप्रघोपप्रावल्येन पूर्वोत्तरयोळपदेशा- राधनादिष्विति मतिमतां मान्यतमः पन्था एषः । ननु तत्तन पर्वतिथिनामाश्तेिषु पाक्षिकाद्यावश्यकादिकालव्यापिन्यो यदि परिगृह्य तदहोरात्रमर्यादया तत्तत्पर्व तिथीनामङ्गीकारे युता केथित्परिगृहिता तामाश्रित्य च तद्वासरे तन्नामाक्ति मिति । सत्य, परमभाविताद्यभागार्थस्य तत्तथाविधमेवावतिष्ठेत । मातामझादया दापाः समुत्पद्यन्ते ?। यता यथा कथा चतुर्दश्युदयः

·No text on this page.

·तिथिदणः
पन्थाः सामाचारीमवश्यमपेक्षेत । यत एकविधेऽपि शास्त्रमार्गे
शास्ने स्पष्टतया न निर्दिष्ट तत्रैव सामाचारीणां वैचित्र्यं ।
सामाचारीणां वैचित्र्यं विदुपामविरुद्धमेवेति। तथाविधायाः
सामाचारीणाम् । अन्यथा सर्वाण्यपि जगद्वतियूथीय मतानि
स्वस्वसामाचारीनाम्ना संवरनिर्जराद्वारा मोक्षसिद्धिमासादये.
ऽपरपाया सामाचारी पृथापा, यतस्तो पश्चम्यां पञ्चदयां
चेति । गाम्म्रसिद्धऽपि तथासामाचारीदर्शनपृच्छा नाना
वश्यकीति चेत् । 'अंतरावि य से कप्पइति शास्त्रनिर्दिष्ट
पन्चानमनुमृत्यैव पष्ठीमनादृत्य चतुर्थी सांवत्सरि
पतिथित्वेन माद्रपदगुडीया प्रवर्तिता, तत्परायाम पूर्ण
नापबामप्ततिदिनमानान्तररक्षणायाऽऽपाट्याः कातियार
का र मालगुन्याच परावतः । पाक्षिकपणानिया
पायवादमाममेव । यच तब्बण पक्विामिनि
Hदन यावादिताना
११०
सामाचार्या दर्शनमावश्यकमिति चेत् । सत्य उक्त', पर यत्
लोकानुभावसाधित शास्त्रीयविध्युपेते विधौ न वैचित्र्य
च क्रमेण शास्वसिद्धौ, आचर्यते च
मानिस मारियातायीपणादिप्रमा
युरिति । शास्त्रसिद्धयोदययुक्तायां पर्व तिथिव्यपदेशाराधना-
मार्ग इति नावश्यकं तत्र सामाचार्या दर्शनमिति । ननु
शास्त्रसिद्ध तर्हि सांवत्सरिक चातुर्मासिके च कथमाचरणा
चतुर्थी चतुर्दश्यां
न

·लिपि
वनों वानवः, पभाननाः कय नमन्यसाः परावर्गम?
इति । 'नो कप स्पलि आयनावितशि सांवरिका-
तिको मृतप्रायविनापत्तिमति गायोक्तिः नि
मगी?, नागपमे प्रलगने पनि कनं प्रागन ।
मले तु नथासामाचारीदिक्षा बलरीति मा प्रदर्शने.
आदो बनग्यानितिमा प्रतियुगमन्त्यापार्णिमायाः
पर एय स्यान् , नयाप्यवधानपयुषणामक्रमे आचारप्रकल्पा-
वारदशाग्योराचावधितयाऽऽपाटीपूर्णिमाअभृता स्पष्टाधरैः ।
वनः सवमिदमापन यत्पतियः धयेपि नव्यपदे.
माराधनादि पूर्व नयां शामिति पाक्षिक व चतुर्दश्यां नियतं
सकालामिति पनिधीनां नियतसदव्यासज्ञात्वात्तस्तन्यामेव
वोदण्यामेवेति न तत्र विवादसणोऽपि विदृपामिति ।
कित्र-श्रीहीरप्रश्नोत्तर पाण्याः पूर्णिमायाच पाते तत्तत्तपः-
प्रश्न उभृतः । तत्र पथमीतपःकरणे पूर्वस्यामित्येकवचनं प्रश्ना.
मालपुतरितम्। पूणिमातपाविषये तु त्रयोदशी-चतुर्दश्योरिति
द्विवचननोत्तरयन्तः श्रीहीरपरयोऽविधादं प्रयोदशीचतुर्दश्यो-
अतुर्दशार्णिमयोः सञ्चाराधनादि सुचयन्ति । न च पाव्य
पूर्णिमायाः तपः . पष्टप', तर घहभावीत्युत्तरित
द्विवचनेनेति । . यतस्तत्रधाचर त एष प्रोचु:-'प्रयोदश्यां
विस्मृतौ तु प्रतिपद्यपी'त्युभयप्राप्येकवचनान्त मुत्तरम् । नन्वत्र
कथं त्यक्ता चतुर्दशी, प्रयोदशीप्रतिपदा ग्रहादिति चेद् । अत एव
यता विस्मृतिः, का? पूर्णिमायाः परदिनत्वातदनवलोकनाद
n

·सज्ञागधनादि न कुन द्वितीये त्वति चतुदश्यस्तीति विम्मरणशीलानां पुर्णिमायाः सञ्ज्ञाराधनादिकरणमायात त्रयोदश्यामित्यनेनैकवचनेनानवबुद्धशब्दशास्त्र-तद्वेत्तृत्वाभिमानि- तिथी इति । वृद्धौ चोत्तरस्याः पर्वतिथेस्तद्व्यपदेशादिस. द्वितीयामायां कल्पवाचनप्रसङ्गे निर्विशेपणमेवामावास्यायामिति गृहीता सेति द्वितीयैव तद्व्यपदेशाराधनाति सामाचारी प्रदर्शिता । सेनप्रश्ने त्वेकादश्यादेवृद्धौ सत्यां 'उदयंमी'त्या. धनुसृत्य द्वितीयैव तत्सज्ञादिद्वाराऽऽराध्येति सुचनपरं, द्वितीयस्या एव तस्या औदायकीशब्दाङ्कितत्वं वदपि पूर्व स्यास्तस्यास्तत्व निरसनपूर्वमेवेति । चतुर्दश्याः .क्षये च 'त्रयोदश्यां त्रयोदशी तिसञ्ज्ञाया विस्तरेण साक्षेपं च तच्चतरङ्गिण्यां प्रवन्ध इति पर्वानन्तरपर्व तिथेद्धौ पूर्वतर- स्यामपर्वतियौ । चतुर्दश्यादौ त्रयोदश्यादेश्चतु द.श्यादेवाय- २१२ तिथिदर्पण पञ्चदशी क्षीणेति नायबुद्धम् । ततय त्रयोदश्यां चतुर्दश्याः चतुर्दश्याः सज्ञाराधनादि कृतम् । ततः पारिशेष्यात् प्रतिपद्येव तथैव चोक्त तत्रेति । अन्यच्च चतुर्दशीपञ्चदश्याः सहैवाराध्य- त्वाद् विस्मृतावपि चतुर्दश्या अनन्तरा प्रतिपदेव गृहीता, न तपः पुत्रनन्तरां पञ्चदशी यां काञ्चन वा तिथि तत्तपःकरणा- याहुरिति । समग्रमेतत् पञ्चदश्याः क्षये, त्रयोदश्यां चतु च पञ्चदश्याः सज्ञानिवेशाराधनादि स्पष्टमेव । कृतः 'सुजथै' रिति प्रोक्तिनिरस्ततमा । नेमे सङ्ख्ये, किन्तु दश्याश्चतुर्दश्यां कलितत्वात् श्रीहीरप्रश्नोत्तरसमुच्चये अमावास्याः सत्यामपि ·PM M up मुद्रनिरुत्पने। गारमा जान सभाला, प्रादेशमान निम्न अनलान् । मग कालानमारदेशानु द्विनीगा- समानाने . पादरी न मान' पनि गमा ग पुनसतन नियत स्यादिनि। बाप्पास्मेवामान: ग्यासदृशाम्नु यत् तदा प्रलपेयुः। मनायाः कविशाला गा इति, परं परिग्रहारम्भ राः नासम्मविष्णया मधमार्ग तात्याराधनां विधान नित्ति जगद्विदितमेव । बाल्येन नं नथाविधाना- पारम्भरक्तानां ममुदायमाच्यानि धर्मानुष्ठानानि बालपद्ध- ग्लानायुपकारीणि चेति पोपधाद्यागधना तिमिभिनिगम्यते । पर नियन पोपधाधनुष्ठानेन निथयो नियमिताः । सना जीवनारकादिवदकपदनियनमेचेदं 'पद्यांनुष्ठान पोपध' इत्यादि यच इनि। कायोत्सर्गमानवनियनपतिविमान- मन्यदिनऽधिकमानकायोत्सर्गवदाविधिर यमपापापध न किमिति? चेत् कः किमाह, नहि कायोत्सर्गस्य कदापि जिनकल्पिकायाः कायोत्सर्गकालाचुरा एव (?) । स्थविरकल्पिकमुन्यादीनां नादि कायोत्सर्गकविरविधिः । चेप्टाकायोत्सर्गा निरन्तर वर्ग यावदपि पावल्यादेखि अभिभवकायोत्सर्गोऽपि यावदभिमवं जीवितान्त भवत्येव । वाच्यं 'साय सयं गोसद्ध' मित्यादिविधिविहितकायोत्सर्गाणामन्यूनाधिकनियत काल "घिरिनि । प्रतिक्रमणावश्यकेन · विशुद्धिमना- ·११८ तिथिदर्पणः चेत् । मत्यम् 'कृत्रिमाऋत्रिमयोः कृत्रिमे' इति न्यायः शब्द- शास्त्रे वित्ततम एव । अत्र चायायाः सम्पूर्णमहोरात्र विद्य- मानत्वं तेन स्वाभाविकी सेत्यकृत्रिमा, द्वितीया तु स्तोक- काल मर्यस्पर्शात् सम्पूर्णमहारानं न स्वाभाविकी, किन्तु 'उदयं मि जा तिही'त्यादिगाथया सम्पूर्ण तमहाराचं यावत् व्यपदेश्यतया सज्ञितेत्य(ति)कृत्रिमा, तबाहोरात्र यावत्कथनात् ततो द्वितीयैवौयकीत्वेन निर्दिष्टेति । यद्वा 'गौणमुख्ययोर्मुख्ये कार्य सम्पत्यय इति न्यायाद् द्वितीयायास्तस्या आपाडीन्यायेन मुख्यत्वात्तत्रैवादयिकीकार्यामिति । ननु के काल जैनसिद्धान्तानुग टीप्पनक लोके जैने वा प्रचरदभूदितिचेत् । न कस्मिन्नपि जैनानां टीप्पनक प्रचल- दभूत् । अत एव भगवतां श्रीऋपभादीनां कल्याणकादीनां मासा दिनाश्च लौकिका एव दृश्यन्ते । यावद्भगवतः श्रीमहा- वीरस्य मोक्षकल्याणकेऽपि कार्तिकामावास्येत्युक्त । 'चंदे नाम से दोचे संबच्छरे यावत् निरतित्ति पच्चई'त्यन्तेन पाठेन चान्द्रादिव्यवहारस्य कतिचिच्छिष्टजनविपयत्वं ज्ञापित श्रीमद्भिर्भ वाहुस्वामिभिः। प्राचीनकाले जैनटीपनकमभूत तदधुना व्युच्छिन्नमित्यादिवाक्यानि त्ववमरात्रमासवृद्धथादिषु जैनाक्त्यविरोधि-कौटिलेयादिज्ञापितज्योतिष्कपराणीति । ननु पाक्षिके प्रतिक्रमणे 'पनरसण्हं राइंदियाण मिति पठ्यते । पक्षे चायमरात्रापेक्षया चतुर्दश रात्रिदिवानि वर्तमान-

·No text on this page.

·411 HTTEE मामताना निधीना मामा जीनामा माग नागिन Interfine'! TETimes - proizifis is iti-virip Frisi pituiuíni नन अभिनित न अनुरेशणमिदिनेजातीतेगु गांगिग भाद्रपद मां यारपत्वेनाम्नागात 'ना हर त मणि आपणावितति मुभागिन म्यादिति। अनादिशामानल्या भाद्रपद शुरूपञ्चम्या पर सांवत्सरिककालपाविगत्वान्ना कल्पते तां रात्रिमतिक्रमित । भगवद्भिश्च कालकाना: मांवत्सरिककृत्यार्थ चतुर्थ्याः पर्वत्वेन स्वीकारे पञ्चम्यास्तत्पावित्र्यं नापहृत । तत एव न प्रश्नोत्तरेषु पञ्चमी तामभिगृह्याटमपष्टयाः करणमादिष्टमिति । नन्यस्तु पूर्णिमाऽमयार्दानिवृद्धयाचतुर्दश्याचतुप्पय॑न्तर्गत- न्वेन तद्वयपदेशाभावद्विर्भावमसङ्गवारणाय त्रयोदश्या एव व्यपदेशाभाव-द्विळपदेशभावी भवतां, पर भाद्रपदपञ्चम्या हानिवृद्धयोस्तत्पूर्वतन्याश्चतुर्थ्याः सांवत्सरिकक्रियाश्रयत्वेना- चरणयाचीर्णत्वात् कथं न तद्व्यपदेशाभावद्विळपदेशभावी म्यातामिति चेत् । ननु चतुर्थ्या हानिवृद्धयोः किं तावत्कार्य भवद्भिः ? । 'क्षये पूर्वे'त्यादिकप्रघांपप्रवृत्तिश्चेत्, कथं ? | तत्प्रधोपस्य पर्वतिथेरेव हानिवृद्धिविषयत्वात् । नैव चेत्तत्र तत्पपापप्रवृत्तिः, कथं तत्तृतीयायां हानिप्रसङ्गे सांवत्सरिक- .

·No text on this page.

·fi-rut गानीमाहीना गिनी--- पाग- मिवानामा हान नि प्रयोगस्य क्रियमाणा म निगमागमानेगेति गाम जस्तगाकत- मित्याप या गिने। पार्मिक अनि विशेषता अनेन्द्र नाम नागमतीनामे मगदत्तात् गद्वान रितार्थ जर- तीगागागानुमाण ना परलोकहितानहम् । गत आहुः श्रीहरिभद्रगुण पग्लानिधी मान बननामिनि 'तत्कारी स नियमादित्यादि 'समतीपरिती सव्ये' त्यादि । श्रीश्रम- गमवस्त्याज्ञानुमाउँव, 'माणाजुत्ता संघी'त्युक्तेः। संसा- रोत्तारणपर नशामनापरपर्याय तीथमपि पावयणं तित्य"नि वचनात् । भववृद्वैरप्यनुन्मुय शास्त्रमविधाय च युक्तः परम्पगनुगतायाः समाधान, गरिकाग्रणीवदेव कृतं । तचाधुना वित्त श्रीश्रमणमोऽशेपे शास्त्रनिरपेक्षमुत्थाप्य चाई पारम्पर्य यदि कृत प्रमाणपदवीमासादयेत् नैव कार्यः स्यादगारवासस्य मिथ्यात्वांकितमतस्य वा परिहारः । न च वाच्य स्वभावे. नैव चन्द्रचारस्तदुत्पन्नाश्च यदि स्वभावतः क्षीणास्तिथयस्तहिं के वयम् ? इति । यता नहि पदार्थस्वभावानुमतागधनाश्रद्धाः, किन्तु सम्यग्दर्शनादिमयमोक्षमार्गाराधनामात्रश्रद्वाकाः। भग- वन्महावीरस्य मतमप्युत्थानक बलवीर्य पुरुपकारपराक्रमकार्यानु गमेव, 'नमा अरिहंताणमित्यस्य परमेष्ठीमुख्यपदस्यारि- भूतानां कर्मणां हन्तारो अरिहंतार इत्यादिव्याख्याने पराक्रमस्य प्राधान्य द्योतनात् । ततश्च स्वभावतः क्षीणाया अपि पर्वतिथेः ।

·तिधिदर्पण १२३ तीति समे पूर्व तिथेः स्थाने व्यपदेशा विधेय एव । अन्यथा बालास्तद- नुष्ठान क्षीणत्यमालम्ब्य त्यक्ष्यन्त्येव । मिश्रत्वे नु पूर्वाद्धे त्रयोदश्या अपराई च चतुर्दश्याः कार्य कार्य स्यात् । पर्वतियरहोरात्रमानता सम्पूर्णाहोरात्रमाराधनाकार्य च न स्यात् । ननु यथा क्षीणा पर्वतिथिरित्युच्यमाने आराधना- लापस्तथा वृद्धिरित्युच्यमाने द्विर्भावाऽप्याराधनाया भविष्य- एवं वृद्धिहानी इति यथास्वभावागतमेव किमिति न वाच्यमिति चेत् । प्रथम तापद् द्वयोरपि पक्षयोः नियतसञ्ज्ञासङ्ख्याकपर्व तिथिव्यवहारो लुप्यते । शास्त्रोत्तोणां स्वकल्पिता च प्रवृत्तिस्तीर्थ कराद्देशवयपि संसारफलैवेति- स्पष्ट निप्टवयन्ति श्रीहरिभद्रमूरिपादाः । किञ्च-तिथीनां वृद्धिर्न जैनज्योतिकगणितानुसारिणी, वृद्धाभ्यश्च तिथिभ्यो हीनास्तिथयोऽधिका एव न तुल्यायव्ययत्वम् । अन्यच वृद्धानां तासां नपुसकाख्या त्ययापि प्रकाश्यते आनुल्य च बालानां तत् । ततः क्षीणामपि व्यपदिश्य वृद्धाया एकमेव व्यपदेश कत्या नोपदेशादिकार्य स्याद्, येन व्यवस्था न शीर्यतेति । ननु पर्व तिथि नियतमाराधयतां यदि पञ्चाङ्गविलोकन- व्यत्ययविस्मृतिरोगादिभिस्तत्तपर्वतियौ तत्तदयधारित तपा न भवति, द्वितीयदिनादिप्यपि तत्कार्यते, तय कि तस्या आराधनीयायाः पतिथेयं पदेश भनि? न, तन्नामाक्तितपः- कारग कथं सगच्छते? इति चेत् । सत्यं, द्वितीयदिना. .

·१२४ तिथिदप दिपु तत्तत्पर्य तिथीनां व्यपदेशा नैव भवन्ति, परं यद् तत्पर्व तिथेस्तपः कार्यते तत्तपोलोपरक्षणाय, तथाचाप- वादभूतमित्तितत्वचिन्तायामुपयोगीति। ननु पर्वतिथीनां व्यप. देशे सत्येव तदाराधनेष्टा चेत् किमिति 'अणागयमकते' इति तपसो भेदायुक्ताविति चेत् । सत्यम् , तयादयोग- क्तिरेव ज्ञापयति-यद्-यदा पर्युपणादिवसा भवेत्तं दिवसमन्त्य तयैव परिगृह्माष्टमः कार्य:, पर तद्व्यपदिश्यमानतिथौ नियतमाविरोगादिभिन शक्नुयात्तत्तपा विधातुं तदेवादाव- नागत कुर्यात , चिकीर्षायां तस्यां तपःकरणस्य तत्पतियायेव यदाऽऽकस्मिक रांगाद्यापतित, न च शक्तोऽभूत्तत्तपा विधातुं तदाऽतिक्रान्तायामपि तियो पर्वणम्तत्तपस्तदुद्देशेन कार्यम् । अब घेमिदमत्र-पाक्षिकादिपु चतुर्थादिरूपं तपस्ततिथिव्यपदेश- पूर्व कमपि पक्षादितिथिसमूहजातप्रायश्चित्तरूपमपि. ततस्तस्या- वश्य कार्यत्वादनागतातिकान्तभेदों, तापि चापवादादेव. पर्युपणादीनामेव । तथा चाष्टम्यादिपु क्रियमाणानां तपसां नाऽनागतादि किन्तु द्वितीयत्तत्सङ्घकतिथौ क्रियमाणता, पर्णि- मायास्तु युग्मपर्वानन्तयार्थमेव प्रतिपदीत्यप्युच्यते इति । ननु भगवतां जिनानां कल्याणकानि 'चउ उत्तरासाढे त्यादिवचनकदम्बकानक्षत्रप्रधानानि । सत्यप्येव किमिनि तानि तिथिमवलोप्य विधाप्यन्ते?, न तु ऋमिति चेत् । सत्यम् , प्राक् नक्षत्राणां पञ्चदश त्रिंशत्पञ्चचत्वारिंशच यावनक्षत्रण भागा मत आसीत् । अधुना 7 दिनोपभागीनि ·तिधिदपणः नक्षत्राणि गण्यन्ते इति हेतास्तत्प्राधान्यं त्यक्त्वा तिथेः प्राधान्येन तानि कार्यन्ते । रोहिणीतपा यद्यपि नक्षत्र, ऋक्षं प्रधानीकृत्य : क्रियते, परं तदपि . तद्वतीं तिथिमेवाश्रित्य । तवतस्तु तिथिनिश्रितमस्ति । ननु पर्वतिथीनां क्षये पूर्व तिथौ तस्या विद्यमानत्वादा राधना यदा, तदा को बाधः ?। यतो व्यपदेशस्तत्र तस्याः क्रियमाणो न निर्मूलः, तस्यास्तत्रैव भोगात् । एवं सति च अनियतमिश्रतिथिवादिनां नैव स्यादुत्थापकतेति चेत् । सत्यम् , प्राक्तावत् 'उदय मि- जा तिही' त्यनेनेोदययुक्ताया- मेव व्यपदेशकरणस्य याऽऽज्ञा सा भोगमात्रेण व्यपदेशम्धी- कारेण समूलमेव विराद्धा स्यात् । किञ्च-'पडिपुष्ण अहोरत्त' मित्यनेन चूर्णिवचसा पर्वतिथिमुद्दिश्य क्रियमाणायाः पोप- धादि क्रियाया अहोरात्रमानता, तिथेचाहोरात्रं साद्यन्तं यावत् या व्यपदेशादिक्रिया साऽपि तेषामुत्थापकानां काकनाशं नश्येत् । न च वाच्य प्राकृतिथाखिलमहोरात्र यावत् सा व्यपदि. क्ष्यते इति । यतः-शासनानुरागिणामेवैनन्मत, स्वयमेव पूर्वा तिथिळ पदिश्यते नेति द्राविडप्रणामन्यायेन तस्याः अयस्यैव स्वीकारः स्यात् । तमुत्थाप्यव चोत्थाप- कताऽऽविष्कृतास्ति नूतनपान्थैरिति । ननु 'उदयामि जा तिही'त्यादिनियमानाः सप्तम्यादितया प्रामाण्य ते अष्टम्या- दीनां चाराधना क्रियत इति चेत् । सूक्तं परं 'उदयामि गानिगमः पतिथीरेवाश्रितोऽस्ति । अत एवं ·निथिदर्पणः शातवाहनस्य राज्ञः न तु श्रीयुगप्रधानानां कालकसूरीणां । तैस्तु नृपक्तिमनुमत', राज्ञा च प्राविज्ञप्तपष्ठीपर्युपणाकरणे कालिकाचार्यैः प्रतिपादितपञ्चम्यतिक्रमणदेोपम्वीकारेण अत्राना- गतेतिशब्दमनतिक्रमणमादर्शयता चतुर्थीपर्युपणाकरण विज्ञप्तं सूरिभिरपि। तदर्थक मारओ वित्यागमवचाऽतिक्रमणार्थ- कमनागतार्थमालम्ब्यानुमता नृपविज्ञप्तिरिति स्पष्टतरे अनति- क्रमणार्थ केऽनागतशब्दे तस्य पञ्चम्य शवत्यां पञ्चमीदिवसमा क्तनदिवसवतियामित्यादेरर्थ स्याद्भावन 'शुको जगावित्यस्य विलाडचर्वणमित्यर्थ करणानुकारमेव । न च तदानीं जनैर- नुमता कासाञ्चिदपि तिथीनां वृद्धिः। न च भाद्रपदशुक्लेऽव. मरानसम्भव इति निर्मूले एव तथाविधे अर्थ कृत्यौ अवमरात्रन्यायेन सूर्योदयस्पर्शवत्या एवं तिथेः समग्रमहारानं व्याप्तेयोऽशविकल्पश्च व्यपदेशापेक्षया तृतीयायाः क्षये वृद्धौ वा सांवत्सरिकी चतुर्थी पञ्चमी तिच्या युक्तवाक्तिन्येव चास्ति पर यथार्थ व्याख्यानमेव शासनस्य मूलमिति विशदीकृतिरिति ॥ चित्रयुक्त्यागमैर्दब्ध वीक्ष्यन तिथिदर्पणम् । भव्या मजन्तु सन्मार्ग श्रेयो निःश्रेयसायहम् ॥१॥ शास्त्र परम्परां श्रित्वा मृष्टोऽय तिथिदर्पणः । चतुराव्ये सहस्रे द्वौ व्यतीते सुरते पुरे ॥२॥ ताम्रपत्रागमे चैत्ये वीरभगव द्विभूपिते । प्रतिष्ठापयितुं वीर यतेनानन्दमाधुना ॥३!! युग्यम्

·No text on this page.

·१३० तिथिदर्पणः . मूर्यो हि श्रावणकृष्णप्रतिपद्येव मण्डलमाक्रमितुमारभते इति स समयः ऋत्वयनवर्षाणामादित्वेन वक्तुमुचितः । ननु चैक्रमीयः संवत्सरोऽधुना गुर्जरदेशादिषु प्रवर्तते, स कार्तिकादिः शुक्लपक्षादिश्च । तत्र को हेतुः ? इति । शास्त्रषु तु 'बहुलाइया पक्खा सावणाइया मासे'त्या- धुक्तमिति । विक्रमनृपो श्रीसिद्धसेन दिवाकरविभाधम बोधमाप्तः सन् लब्ध्वा वचनातिगां समृद्धि संवत्सरं स्वनाम्ना प्रवर्तितुमुद्यतः । श्रीसिद्धसेनदिवाकरपादाचानन्य- भक्ताः श्रीवीरजिनेश्वरस्येति श्रीवीरनिर्वाणाङ्किता कार्तिक- शुक्लप्रतिपद् (दं) सुधर्मस्वामिपट्टमहात्मवरूपां समादिशन् । एवं कार्तिकाद्या मासाः शुक्लाद्याश्च पक्षाः प्रवृत्ताः संवत्सरा- दितयेति । चरमपूर्वधर-श्रीदेवद्धिंगणिक्षमाश्रमणपूज्य विहितायाः सिद्धान्तानां पुस्तकारोहण क्रियायाः समाप्तिरपि तदिन एव । अत एव 'दसमस्स य सयस अयं असीइमे संवच्छरे काले गच्छइत्ति यथास्थित वचनमिति । परमाईत-श्रीकुमार पालभूपालेन नव्यः स्वकीयनाम्ना संवत्सरः प्रवर्तितः, परं सोऽपि कार्तिकादिमासाद्य एव । तेनापि कलिकालसर्वज्ञ- श्रीहेमचन्द्रसूर्युपदेशस्यानन्यतयाऽनुसरणादिति । ननु अधिकमासौं प्राक् युगस्य मध्ये पोषः, अन्त्ये चापाढ इति प्रतियुग द्वावभृताम् । अधुनाऽपि वर्धते द्वावर प्रतियुग पर न तावेव, भन्येपामपि युद्धस्तत्कथम् ? इति । ।

·No text on this page.

·२२२ तिथिदर्पण कल्पना तथाविधानां चान्द्रमासादावविवक्षणादावश्यकी क्षयमासस्य। ननु युगस्य मध्ये पोपस्य वृद्धिर्युगादेरर्धतृतीयाब्दाति- क्रमाद्वास्तवी पर कौटिलीये तयुगमध्यमासस्य ग्रीष्मे वृद्धिरिति कथमुक्त ! सत्य, 'ग्रीष्मे' इत्यस्य पञ्चान्दान्ते च पश्चिम- मित्यनेन सम्बन्धः। ज्येष्ठामूलीय आपाढच ग्रीष्म इति तदुक्तेः । ननु प्रतियुग मासद्वयवृद्धिभावात् कालचूलाधिकारीय मासाधिकथमुपपद्यतां, परं तत्र 'संवच्छरीयकाल मी'त्यनेन संवत्सरस्याधिक्यमुक्त । टीकाकारैश्च पष्टयव्दाद्यपेक्षयेत्युक्त्वा चानूदित तत्कथमुपपद्यते ? यदि हि कर्ममासजसंवत्सरा अतिक्रम्यन्ते कर्मसंवत्सरः पष्टिरकप प्टिमूर्यसङ्ख्यासाम्याय वर्धनीया एव, स चैक एवेति तदा संवत्सस्वृद्धि सम्भविनी, आदिशब्दाचान्द्रनाक्षत्रादिकाः एव गणयितव्याः । ननु कियन्त काल युगस्य मध्येऽन्त्ये च वृद्धः पौपा- पाढयोरेव वृद्धिर्व्यवहारे प्रवृत्तेति चेद् । श्रीउमास्वातिवाचका अपि स्वोपज्ञतत्वार्थभाष्ये एवमेय वृद्धिमाहुः। श्रीनिशीथभाष्यचूर्णिकाराद्या अपि युगमध्यान्त्ययाः पौपापाढयोरेवमाहुः । ततः सुनिर्णयमेतद्यदुन-पूर्वधरकाल श्रीवीरमगवतः सहसं यावदेप एव व्यवहार इति । ननु भगवतः श्रीमतो हरिभद्रसूरेः काले स एव व्यवहारः अन्यो वाऽधुना प्रवर्त्तमानोऽनियतमासवृद्धिम्पो वा ? इति ।

·No text on this page.

·तिथिदर्गणः इति । सूर्यम्य योऽयनपष्ठांशः स मासः चन्द्रस्य सर्वमण्डलेपु अयन- दयममाया मासीत्पतिस्तदीनि । ननु मूर्यम्य मासम्तदयनपप्ठांशम्पः नन्द्रस्य द्वययन- कालमानः परं नाक्षत्रोऽभिवधितः कर्मजश्चति कथं ते भवेयुः ? नक्षत्रमण्डलस्यावस्थितत्वेऽपि तेषां स्वस्त्रमण्डलेषु भ्रमणमस्त्येव । तता नक्षत्राणां सप्तविंशत्या स्वमण्डलचारः सप्तविंशत्या दिनेः समाप्यते । ततः सप्तविंशतिमाना नाक्षत्रा मासः कथ्यते एतदेव कारणमाश्रित्य परैरेकभाग्यानि नक्षत्राणीत्युदाहमिति सम्भाव्यते । चन्द्रमूर्याभ्यां तु तेषां भागस्तत्तच्चारस योगानुसारेणेनि शास्त्रे आप्तापने भिन्ना भिन्नः काल इति । ननु नक्षत्रस्य दिनभोग्यत्वाभावे कथमुच्यते 'ज नवखत्तं जया रत्ति ने 'त्ति । सत्यम् ,उच्यते आप्तरेतत् पर न तत् चन्द्रसूर्यान्यतरपरिभागापेक्षया किन्तु नक्षत्र २७/६७ मासापेक्षया स हि सप्तविंशत्यहाराषमानः । एवं युगे सौराः पष्टिर्मासाश्चान्द्रा द्वापष्टिः परं नाक्षत्रास्तु सप्तपष्टिर्भवन्ति । कर्ममासः निर शशिद्दिनात्मकः कृष्ण- प्रतिपदादिः पूर्णिमान्तः ऋवध रूपा वा । अभिवर्धितस्तु मासो न स्वतन्त्रः किन्तु युगस्य तृतीये पञ्चमे च वर्षे यो पौपापाढी क्रमेण वृद्धिमाप्नुतस्तावेवापेक्ष्य तत्तद्वर्पयोरभि. वर्धितत्व । तदभिवधि तमासवद्वर्पस्य द्वादशमासा ए अत

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·पर्वतिथि: युगकालस्याप्टादशशतैः पष्टयधिकैर्भाज्यमानप्रमाणा चन्द्र- मण्डलस्य चतुरेकपष्टिभागहानिवृद्धिव्यङ्ग्या वा तिथिः । हानि- वृद्धिर्वा चन्द्रकलानामनुक्षणमिति तत्तत्कलाचतुष्कहानिवृद्धिभ्यां- कृष्णेतराः प्रतिपदादितिथयः । अत एव चन्द्रचारोत्पन्नास्तिथयः चन्द्रस्य कलानां हानिद्धिश्च तचारानुसारेणैव भावात् । प्राक्तनसप्तम्यादितिथिप्रविष्टाया अष्टम्यादितिथेनिषेधस्य अष्टम्यादि तिथिप्रविष्टाया नवम्यादिनिथेनिरोधस्य · कर्तु वृद्धिहान्यतिरिक्तस्थलेऽशक्यत्वेन 'उदयंमि जा तिही'त्यादिना पर्वव्यवहारव्यपदेशयाविधेयत्वेन सिद्धत्वात् 'क्षये पुर्वे'त्या व्यवहारव्यपदेशयोर्विधेयता स्वीकर्तव्या। यतः श्राद्धविधौ 'दिवसादिव्यवहारात्' इत्युक्त। दिवसशब्दश्चात्र तिथिसज्ञार्थों नत्वहारावार्थः । महोपाध्याया अपि त्रयोदशीति व्यपदेश- स्याप्यसम्भवादिति चतुर्दश्येवेति व्यपदिश्यमानत्वादिति चाहुः। व्यपदेशा व्यवहारथ धर्मशास्त्रकाव्यरीतिलोकव्यवहारादिपु न केवलौ सदसद्भावावपेक्षेते, तन्निरपेक्षयोरपि तयादर्शनात् । एवमेवात्र पर्व तिथेव्यपदेशे व्यवहारेऽपि आराधनोपयोगि- पर्वतिथिव्यवहारार्थ सदसतारपि तिथ्योः स्वाभाविक क्षम द्वयोः प्रस्ताये चासच सच च व्यवाहियते व्यपदिश्यते । तत्रानुरुध्यते स्वाभाविक मूदियः यद्धयाथ प्रतिस्लामिनि । 'क्षये प्रातिथिः कार्ये'त्यत्र पूर्वा सप्तम्यादिलक्षागापर्वतिथि:

·वितिथिः तिथिः अप्टम्यादिलक्षणा पर्वतिथिः कार्येत्येवं विधिपरायणत्वे पूर्वे त्यत्रोद्देश्यत्वलक्षणगौणकर्मणि द्वितीयापत्तिनिवारेति कार्ये त्यस्य स या व्यवहार्या व्यपदेश्या वेत्येव सज्ञा- रत्वार्थ आराधनायामुन्नेयः । सज्ञा चान्यत्र विपये प्रवर्त्त- नानायाः सज्ञाया न बाधिकति मुहूर्तादौ तद्वयपदेशादिनापि 1 भतिः। एवमेव तथोत्तरेत्यत्रापि द्वितीयापत्तेनिवारण सुकरमेव तथापि विधिनियमकरणमेव चेदिष्ट चेद् । विशे- रणभाव एप्टव्यः पर्वनिथित्वेनेत्युभयत्राप्यध्याहार्यमिति । था च सये वृद्धौ च यथा पर्वतिथेरित्यध्याहारस्यावश्यकत्व यैिव पूर्वा उत्तरा चेत्यत्र पर्वतिथित्वेनेत्यध्याहारस्यावश्यकत्वम् । एवं च पूर्वस्या उत्तरस्याश्चैव पर्व तिथिसज्ञा सिद्वयेदेव । एवं सप्तम्यादेरपर्व सञ्ज्ञायाः पूर्वाष्टम्यादेश्च पर्व तिथिसचाया नवृत्तिरार्थ समाजसिद्धैवेति ॥

·१२ शुद्धिपत्रक पुष्ट पक्ति अशुद्ध पादी-पस्ती शुद्ध पादि-तपस्वि मूर्ती स्पसवे. ५ मृता स्वसवे. १४ سه २ २ २१ २३ ३८ ३८ मप्रेऽ- मि रिक ६/८ ११ १२ भाप मित्रम् च्छेदा- त्रयोदश मप्रे- मिश्री रिक: मापः मिधः च्छेद- त्रयोदशः नवं तनपाना कैकस्मिन् मुहर्ता वदन्तरम् ८ नव ૨ १३ नूपाना केकस्मिन् मुंहता बदतरम् प्राक ५१ प्राक् (न) यु ७ १८ यु पत्ते:/शापः भिल श शमा वाग्वि सन्दर्भ ५८ १७ ६:/शाप मिल शजे হাম্বা वागवि न्दसमें राश्यु ६ १० ६१ राज्यु ३ ·कोट . . ८२ ६ ११ १०२ ६ गुणा अष्टम्यादि मुदयवती राद्धति मिथ्यात्त्व मुच्चायते प्रतिपक्ष पादित १३ ११७ कोटौ गुण अष्टम्यादि मुदयवर्ती राध्यति मिथ्यात्व मुच्चार्यते प्रतिपक्ष पादित माह पर्धनीय पर ११९ १३. १३२ १३४ १५ १६ १२ माहुः वर्धनीया १४ पर ·१४२ शुद्धिपत्रक पुष्ट पदफित गुद्ध वादि-तपस्वि मूर्ता स्वसव. ५ अगुद पादी-सपसी मू स्यसवे. मग्रेऽ- मिरे रिक १३ ३ म- मिश्री २३ ३८ ६/८ . ३८ ११ भाप " १२ . ७ मिश्रा रछेदा- त्रयोदश नव ४४ ૨ १३ १७ नूपाना केकस्मिन् मुंहता ददतरम् ५१ मापः मिथः च्छेद- त्रयोदशः नवं तनूपागा कैस्मिन् मुंहता वदन्तरम् प्राक् (न) यु पत्ते:/शाप: भिल হাল शंसा वाग्वि सन्दर्भ राज्यु २१ प्राक् ५५ यु १७ पत्ते:/शाप १८ ५८ १७ १० ६१ शजे शसा वागवि न्दसंग राश्यु १३ h-

·१४३
कोट
कोटी
११
६
गुणा
अष्टम्यादि
मुदयवती
राद्धति
मिथ्यात्व
मुचायते
प्रतिपक्ष
पादित
८
गुण
भष्टम्यादि
मुदयवर्ती
राध्यति
मिथ्यात्व
मुधार्यते
प्रतिपक्ष
पादित
माह
वर्धनीय
पर
१५
माहुः
वर्धनीया
१३४
पर