·। नी॥ काव्यमाला। नानाविधमाचीनकायनाटकचम्पभाणमहमन- मन्दोलंकारादिमाहिल्यान्यानां संग्रहः। सप्तमो गुच्छका। जयपुरमहाराजाश्रितेन पण्डिसनजलालसूनुना पण्डित- दुर्गाप्रसादेन, मुम्बापुरवासिना परयोपाह- पाण्डुरङ्गात्मजकाशिनाथशर्मणा च संशोधितः । (द्वितीयं संस्करणम् ।) मुम्बय्यां निर्णयसागराख्ययन्त्रालये तदधिपतिना मुद्राक्षरैरहायित्वा प्राकाश्यं नीतः। (अर प्रन्यस्य पुनर्मदादिविषये सर्वथा निर्णयसागरमुद्रायवालवाधिपते F

·No text on this page.

·No text on this page.

·अनुमगिका। 7 ? " १५ २२ .... २. .... .... .... .... ७१ ८६ १. मानमा मनमो २. मिहनविकरणीतानियोग २. नादिगणी कीमतोमा ५. नगणीदारगोग ९. भूपाल की जिनगिनिता ६. देवननिःणीनं मिद्धिमिलो ७. गोममभानारनिता रानिमुनााली • এগিনি নিন। ९. पमानन्दगिमणीनं गैगग्यशतकम् १०. जिनमभारिनिरनितः सिद्वान्तागगनाः (सारित) ११. आत्मनिन्दाष्टकर १२. जिनबलगमूगिविरनितं मानीरस्वामिनोत्रम् १३. हेमचन्द्राचार्यविरचित १४. (द्वितीयम्) १५. जिनप्रभसूरिविरचित. पार्थनाथस्तव विरचितं गोतमम्नोत्रम् १७. जिनप्रभाचार्यविरचितः श्रीवीरस्तवः १८. जिनप्रभमूरिविरचितश्चतुर्विशतिजिनस्तव १९. पार्श्वस्तवः श्रीवीरनिर्वाणकल्याणकस्तवः १. विमलप्रणीता प्रश्नोत्तररतमाला धनपालप्रणीता ऋपभपञ्चाशिका शोभनमुनिप्रणीता चतुर्विशतिजिनस्तुति (सटिप्पणी) .... .... ९७ १०२ १०१ १०७ ११० ११२ .... .... .... .... .... .... .... ११७ ११९ १२१ १२३ १३२ ... ....

·No text on this page.

·काव्यमाला। यः संस्तुतः सकलवायतत्त्ववोधा- दुद्भूतबुद्धिपटुभिः सुरलोकनाथैः । स्तोत्रैर्जगत्रितयचित्तहरैरुदारैः स्तोप्ये किलाहमपि तं प्रथमं जिनेन्द्रम् ॥ २॥ (युग्मम्) बुद्ध्या विनापि विवुधार्चितपादपीठ स्तोतुं समुद्यतमतिर्विगतत्रपोऽहम् । वालं विहाय जलसंस्थितमिन्दुविम्ब- मन्यः क इच्छति जनः सहसा ग्रहीतुम् ॥ ३ ॥ तेभ्य. श्लोकेभ्यस्तेषा मन्त्राणामुद्धारो दुष्कर एव अस्माभिस्तु टीकाचतुकमुपल- व्यम्-तत्र (१) श्वेताम्बरेण गुणचन्द्रसूरिशिष्यगुणाकरेण प्रणीता टीका समीचीना अस्या चतुश्चत्वारिंशत्पद्यानि व्याख्यातानि प्रायः पद्यानन्तरं मन्नस्तत्प्रभावकथा च व- णितास्ति टीकानिर्माणसमयस्तु समाप्ती 'वर्षे पड्डिशाधिकचतुर्दशशतीमिते (१४२६) च वर्षौं । मासि नभस्ये रचिता सरस्वतीपत्तने वितिः ॥ इत्यमुक्तः. नागार्जुनप्र- णीतयोगरत्नावल्याप्टीकाकारो गुणाकरस्त्वस्माद्भिन्न.. यतस्तहीकान्ते 'श्रीमनृपविक्र- मतो द्वादशनवपभिरविते (१२९६) वर्षे । रचिता गुणाकरेण श्वेताम्बरभिक्षुणा वि- वृति ॥' इति टीकानिर्माणकालो वर्तते (२) तपागच्छीयहीरविजयसूरिशिष्यक- नककुशलप्रणीता टीका सक्षिप्ता उपोद्धातप्रभावकथाभी रहिता च. अत्रापि चतुश्च- त्वारिंशत्पद्यान्येव व्याख्यातानि. समाप्तौ च 'श्रीमत्तपगणगगनाङ्गणदिनमणिहीरविजय- परीणाम् । शिप्याणुना विरचिता वृत्तिारेय कनककुशलेन ॥ नयनशररसेन्दु (१६५२)- मिते वर्षे सुविराटनाम्नि वरनगरे । वालजनविबोधार्थ विजयदशम्यां हि सुसमाप्ता । ए- तदार्यायुग्म वर्तते (३) इय टीका कर्तृनामरहिता सामान्या उपोद्धातमात्रसमेता व- तते एतत्प्रणेतापि कश्चन श्वेताम्बर एव प्रतीयते. यतोऽनेन मानतुहाचायों वृहद- च्छाधीशः श्वेताम्बरश्चासीदित्युक्तमस्ति किलयमष्टचत्वारिंशच्छोकान्व्याख्यातवानि- लस्य श्वेताम्बरत्वे मनाक्सदेहः (४) इय टीका १६६७ संवत्सरे दिगम्बरभट्टारकरत्न- चन्द्रेण प्रणीता भत्रापि तादृश एवोपोद्धातोऽनुष्टुप्पाघटितस्तादृश्य एव प्रभावक- याश्च वर्तन्ते मानतुद्दाचार्यों दिगम्बर आसीदित्यप्यत्रास्ति किं तु टीकाकारः सुत- रामप्रौढ.. एतटीकाचतुष्टयमसभ्य सूरतनगरवासिनामन्मित्रेण केवलदासात्मजभगवा- न्दामष्टिना प्रहितम् द्वित्राणि मूलपुस्तकानि त्वमाभिर्जयपुरेऽधिगतानि तदाधा- रेणाम्माभिरेतत्स्तोत्रमुद्रणमारब्धमिति शुभम्. १ श्रीनाभेयमिति गुणाकर , वृषभमिति रनकुशल, श्रीआदिनाथमिति कर्तृ. नामरहितटीका ।

·No text on this page.

·फागमाला। तुल्या भवन्ति भवतो ननु तेन ना मूल्याश्रितं य इह नात्मगर्म करोति ॥ १० ॥ दृष्टा भवन्तमनिमेगापिलोरुनीयं नान्यत्र तोपमुपयाति जनश च । पीत्वा पयः शशिकरमुति दुग्धमिन्योः धारं जलं जलनिवे रमितुं क इच्छेन् ॥ ११ ॥ *. शान्तरागनिभि. परमाणुभिन्त्वं निर्मापितमिभुवनैकललामभूत । तावन्त एव सलु तेऽप्यणवः पृशिव्यां यत्ते समानमपरं नहि रूपमनि ॥ १२ ॥ वकं क ते सुरनरोगनेत्रहारि नि शेपनिर्जितजगत्रितयोपमानम् । विम्बं कलङ्कमलिन क निगाकरस्य यद्वासरे भवति पाण्टुपलागकल्पम् ।। १३ ।। सपूर्णमण्डलगशाककलाकलाप- शुभा गुणात्रिभुवनं तव लद्दयन्ति । ये संश्रितासिजगदीश्वरनाथमेकं कस्तानिवारयति सचरतो यथेष्टम् ॥ १४ ॥ चित्रं किमत्र यदि ते विदगागनाभि- नीत मनागपि मनो न विकारमार्गम् । कल्पान्तकालमरुता चलिताचलेन कि मन्दराद्रिशिखर चलित कदाचित् ॥ १५ ॥ निर्धूमवतिरपवर्जिततैलपूर कृत्ल जगत्रयमिद प्रकटीकरोषि । गम्यो न जातु मरुता चलिताचलाना दीपोऽपरस्त्वममि नाथ जगत्प्रकाश ॥ १६ ॥ 1. मन्दरो मेर । युगान्ते सर्वपर्वताना क्षोभो भवति न तु मेरो 'इति टीकाकृत

·No text on this page.

·काव्यमाला। त्वामेव सम्यगुपलभ्य जयन्ति मृत्यु नान्यः शिवः शिवपदस्य मुनीन्द्र पन्थाः ॥ २३ ॥ लामव्ययं विभुमचिन्त्यमसंख्यमायं ब्रह्माणमीश्वरमनन्तमनझकेतुम् । योगीश्वरं विदितयोगमनेकमेकं ज्ञानखरूपममलं प्रवदन्ति सन्तः ।। २४ ।। बुद्धस्त्वमेव विवुधार्चितवुद्धिवोधा- त्त्वं शंकरोऽसि भुवनत्रयशंकरत्वात् । धातासि धीर शिवमार्गविधेर्विधाना- द्वयक्तं त्वमेव भगवन्पुरुषोत्तमोऽसि ॥ २५ ॥ तुभ्यं नमस्त्रिभुवनार्तिहराय नाथ तुभ्यं नम क्षितितलामलभूषणाय । तुभ्यं नमस्त्रिजगतः परमेश्वराय तुभ्यं नमो जिन भवोदधिशोषणाय ॥ २६ ॥ को विस्मयोऽत्र यदि नाम गुणैरशेपै- स्त्वं संश्रितो निरवकाशतया मुनीश । दोपैरुपात्तविविधाश्रयजातगई। खानान्तरेऽपि न कदाचिदपीक्षितोऽसि ॥ २७ ॥ उच्चैरशोकतरुसंश्रितमुन्मयूख- माभाति रूपममलं भवतो नितान्तम् । स्पष्टोल्लसत्किरणमस्ततमोवितानं विम्ब रवेरिव पयोधरपार्श्ववर्ति ॥ २८ ॥ सिंहासने मणिमयूखशिखाविचित्रे विभाजने तब वपु कनकावदातम् । विम्वं वियद्विलसदशुलतावितान नुहोदयादिशिरमीच सहस्ररश्मे ॥ २९ ॥ ५ मदनला यहे नम - पियुधाश्रय' इति पाट ·सच सयं दिगतवन्धमया भवन्ति ॥ १६ ॥ महिपेन्द्रगगगजवानलाहि- सखामवारिधिमहोदरवन्धनोत्थन् । तत्याशु नादामुपयाति भयं भियव यन्नाव लवमिमं मतिमानीते ॥ १७ ॥ १ पारियाहा जरप्रपाहा. २. 'च' इति पाट. :. 'भा 'मर' पनि रा पाट.

·No text on this page.

·No text on this page.

·काव्यमाला। स्तोत्रस्रजं तव जिनेन्द्र गुणैनिबद्धां भक्त्या मया रुचिरवर्णविचित्रपुप्पाम् । धत्ते जनो, य इह कण्ठगतामजसं तं मानतुगमवशा समुपैति लक्ष्मीः ॥ ४८ ॥ इति श्रीमानतुझाचार्यविरचित भक्तामरस्तोत्रम् । श्रीसिद्धसेनदिवाकरमणीत कल्याणमन्दिरस्तोत्रम् । कल्याणमन्दिरमुदारमवद्यमेदि भीताभयप्रदमनिन्दितमड्रिपद्मम् । संसारसागरनिमज्जदशेपजन्तु- पोतायमानमभिनन्य जिनेश्वरस्य ॥ १ ॥ यस्य स्वयं सुरगुरुगरिमाम्बुरागेः स्तोत्रं सुविस्तृतमतिर्न विभुर्विधातुम् । aaye तोत्रान्तिमपद्ये १ मानतुमिति खकीय नामाप्याचार्येण युक्त्या चरमपद्ये निवेशितम्. २ क- ल्याणमन्दिरस्तोत्र सिद्धसेनदिवाकरेण प्रणीतमिति प्रतिद्धिरस्ति. तु कुमुदचन्द्र इति कर्तुर्नाम लभ्यते. तच्च तिद्धसेनदिवाकरस्य गुरुणा दीक्षावमरे विहित नामेति स्तोत्रटीकाकर्ता वक्ति सिद्धसेनदिवाकरो विक्रमादित्ससमय उनयि- न्यामागत इत्यादि प्रबन्धचिन्तामणी विक्रमादित्यप्रवन्धे वर्तते. सब श्वेताम्बर आसी- दिलपि तत एव प्रतीयते दिगम्बरास्तु दिगम्बरमेन वदन्ति. सिताब्दीयपष्टशत- - कोद्भुत श्रीवराहमिहिराचार्यो बृहज्जातकत्य सप्तमेऽध्याये कंचन सिद्धसेननामान गणक न्मरति, स चायमेव सिद्धसेनदिवाकर. स्यात् अन्येऽपि द्विना सिद्धसेना जैनेषु प्र. 'सिद्धा सन्ति. कल्याणमन्दिरस्तोत्र तु दिगम्बरा श्वेताम्बराश्च पठन्ति. कि तु भ. भूयस्पष्टीका प्रतिपद्य मन्त्रास्तत्प्रभावकिवदन्यश्च नातीव प्रच- सन्ति मध्ये प्रक्षिप्तश्लोका अपि न दृदयन्ते अस्मदृष्टेषु निसिलेवपि पुन्तके चतुश्चत्वारिंशत्पद्यान्येव वर्तन्ते एतन्मुद्रणावमरे चाम्माभिरेक कर्तृनामरहितसक्षिप्त- टीकाममेतमपर हिन्दीभाषान्तरमहिनमिति पुन्तव्य भगवानदास श्रेटिन प्राप्तम् T-णि मूलपुस्तकानि चेनि M ·पुलगा निगरानगान या रिगन्य. बम्प मनपः ननु राणिकाना ॥ ११ ॥ ध्यागाजिनेता गातो मदिन मन के विहाय परमात्मागां मजन्नि । तीमानलात्पनभावगपाय लोक चागीमरत्वमचिगदिच धातुभेदा ॥ १५ ॥ अन्त. सदैव जिन अन्य विभाज्यसे त्वं भव्ये कधं तदपि नारायसे गरीरम् । एतत्सम्पमय मध्यविवर्तिनो हि यतिमहं प्रगमयन्ति महानुभावा. ॥ १६ ॥ आत्मा मनीषिभिरयं त्वदभेदबुद्भया ध्यातो जिनेन्द्र भवतीह भवत्प्रभाव । पानीयमप्यमृतमित्यनुचिन्त्यमानं किं नाम नो विपविकारमपाकरोति ॥ १७ ॥ त्वामेव वीततमसं परवादिनोऽपि नूनं विभो हरिहरादिधिया प्रपन्ना । कि काँचकामलिभिरीश सिऽतोपि शहो नो गृह्यते विविधवर्णविपर्ययेण ॥ १८ ॥ धमोंपदेशसमये सविधानुभावा- दान्ता जनो भवति ते तरुरप्यशोक । अभ्युद्गते दिनपतौ समहीरुहोऽपि कि वा विबोधमुपयाति न जीवोक ॥ १९ ॥ चित्र विभो कथमवा मुग्ववृन्तमेव विष्वक्पतन्यविरला सुरपुष्पवृष्टि । क्षत्य पद्मजन्य मनविपद' इति पाठ : काचकामलादयो युक्त ४ पानाधोऽशोरक्षन्ते स्थितवान् 'उचरशोक्तस्सा समरतवेऽपि २ ·१२ काव्यमाला। सद्यो भुजंगममया इव मध्यभाग- मभ्यागते वनशिखण्डिनि चन्दनस्य ॥८॥ मुच्यन्त एव मनुजाः सहसा जिनेन्द्र रौद्रैरुपद्रवशतैस्त्वयि वीक्षितेऽपि । गोखामिनि स्फुरिततेजसि दृष्टमाने नौरैरिवाशु पशवः प्रपलायमानैः ॥ ९ ॥ लं तारको जिन कथं भविनां त एव सागुनहन्ति हृदयेन यदुत्तरन्तः । यादा तितरति यजलगेप नून- मलगता गरतः स किलानुभावः ॥ १० ॥ यमिन्हाप्रभृतयोऽपि हतप्रभावाः सोऽपि त्वया रतिगतिः थापितः क्षणेन । मियापिता हुनभुज. पयगाथ येन पीनं कि तदपि दुर्धरनाइयेन ॥ ११ ।। गामिनन गगरिमाणमपि प्रपन्ना- गयां जलात कामही हृदये दधानाः । माता का नरम गतिलायोन जियानल महता यदि का प्रभाव ॥ १२ ॥ नया गाद निमा प्रथम निमनी + tonig बाद ना चिाममापना 1434 विपनानि नानी।।। ।। . write ।

·No text on this page.

·774
त्वद्गोचरे सुमनसां यदि बा मुनीश
गच्छन्ति नूनमध एव हि बन्धनानि ॥ २० ॥
स्थाने गभीरहृदयोदधिसंभवायाः
पीयूपतां तव गिरः समुदीरयन्ति ।
पीत्वा यतः परमसंमदसङ्गभाजो
भव्या व्रजन्ति तरसाप्यजरामरत्वम् ॥ २१ ॥
स्वामिन्सुदूरमवनम्य समुत्पतन्तो
मन्ये वदन्ति शुचयः सुरचामरौघाः ।
येऽस्मै नतिं विदधते मुनिपुंगवाय
ते नूनमूर्ध्वगतयः खलु शुद्धभावाः ॥ २२ ॥
श्यामं गभीरगिरमुज्वलहेमरत्न-
सिंहासनस्थमिह भव्यशिखण्डिनस्त्वाम् ।
आलोकयन्ति रभसेन नदन्तमुच्चै-
श्वामीकरादिशिरसीव नवाम्बुवाहम् ॥ २३ ॥
उद्गच्छता तव शितिद्युतिमण्डलेन
लुप्तच्छदच्छविरशोकतरुर्बभूव ।
मांनिध्यतोऽपि यदि वा तव वीतराग
नीरागतां ब्रजति को न सचेतनोऽपि ॥ २४ ॥
भो भोः प्रमादमवधूय भजध्वमेन-
मागत्य निर्वृतिपुरी प्रति मार्थवाहम् ।
पतन्निवेदयति देव जगत्रयाय
मन्ये नदन्नभिनभ मुग्दन्दभिम्ने ॥ २५ ॥
होनितंघ भवना भुवनेषु नाय
नन्विनी बि पुरय विहनाधिकार ।
मुना कापटिन मनानपत्र
ज्यानाधिका तमनवम-युपत ॥ ६ ॥

·एकामायनोनम । भात्या नने गयि महेग दगां निधाय दुःलाहुरोट्लनतत्परता विधेहि ॥ ३९ ॥ निसंख्यसारशरणं शरणं गरण्य- मानाय सादितरिपुप्रधितावदानम् । त्वत्पादपाजमपि प्रणिधानन्थ्यो वन्भ्योऽलि चेमुवनपावन हा हत्तोऽस्मि ॥ ४० ॥ देवेन्द्रवन्ध विदिताखिलवस्तुसार संसारतारक विभो भुवनाधिनाथ । त्रायस देव करुणाहद मां पुनीहि सीदन्तमय भयदव्यसनान्बुराशे ॥ ४१ ॥ यद्यन्ति नाथ भवदनिसरोरुहाणां भक्ते. फल किमपि संततसंचिताया। तन्मे त्वदेकगरणस्य शरण्य भूया. स्वामी त्वमेव भुवनेऽत्र भवान्तरेऽपि ॥ ४२ ।। इत्थं समाहितधियो विधिवजिनेन्द्र सान्द्रोल्लसत्पुलककञ्चकिताभागाः । त्वम्बिनिर्मलमुखाम्बुजबद्धलक्ष्या ये संस्तवं तव विभो रचयन्ति भव्याः ॥ ४३ ॥ जननयनकुमुदचन्द्र प्रभावरा. स्वर्गसंपदो भुक्त्वा । ते विगलितमलनिचया अचिरान्मोक्षं प्रपद्यन्ते ॥ ४४ ॥ (युग्मम्) इति श्रीसिद्धसेनदिवाकरविरचितं पार्श्वनाथत्य कल्याणमन्दिरत्तोत्रम् ॥ श्रीवादिराजप्रणीतं एकीक्षावस्तोत्रम् । एकीभाव गत इव मया य स्वय कर्मबन्धो घोर द ख भवभवगतो दुर्निवार करोति । ६ विन्ध प्रतिमा • वदर जय देशकालो न ज्ञायते, कि त्वेन प्रणीतने वन्तोत्र दिगम्बर एक पटक जल लवत्य कर्तुनामरहिनेका सति मृत्युन्तकानि चास्माभिर्जयपुर एव मधिगानि -- ·१६ कारगमाना। ध्वम्तोकेगविताकृति मरीगुण्ड- प्रालम्बभृद्धयदवकविनिर्गदगिः । प्रेतमजः प्रति भवन्तगपीरितो यः सोऽस्याभवत्प्रतिभवं भवदु.सहेनुः ॥ ३३ ॥ धन्यारत एव भुवनाधिप ये त्रिसंध्य- माराधयन्ति विधिवदिधुतान्यकृत्याः । भक्त्योल्लसत्पुलकपदमलदेहदेशाः पादद्वयं तव विभो भुवि जन्मभाजः ॥ ३४ ॥ अस्मिन्नपारभववारिनिधौ मुनीग मन्ये न मे श्रवणगोचरतां गतोऽसि । आकर्णिते तु तव गोत्रपवित्रमच्छे कि वा विपद्विपधरी सविध समेति ॥ ३५ ॥ जन्मान्तरेऽपि तव पादयुगं न देव मन्ये मया महितमीहितदानदक्षम् । तेनेह जन्मनि मुनीश परामवानां जातो निकेतनमहं मथितागयानाम् ॥ ३६ ॥ नूनं न मोहतिमिरावृतलोचनेन पूर्व विभो सकृदपि प्रविलोकितोऽसि । मर्माविधो विधुरयन्ति हि मामना प्रोद्यत्प्रवन्धगतयः कथमन्यथैते ॥ ३७॥ आकर्णितोऽपि महितोऽपि निरीक्षितोऽपि नूनं न चेतसि मया विधृतोऽसि भक्त्या । जातोऽसि तेन जनवान्धव दुःखपात्रं यस्माक्रियाः प्रतिफलन्ति न भावशून्याः ॥ ३८ ॥ त्वं नाथ दुःखिजनवत्सल हे शरण्य कारुण्यपुण्यवसते वशिनां वरेण्य । १ गोत्र नाम. २ मर्मभेदकाः.

·१९ एकीभावस्तोत्रम् । सर्वाशेण स्पृशति भगवंस्त्वय्यशेष मनो मे श्रेय. किं तत्वयमहरहर्यन मामन्युपैति ॥ ७ ॥ पश्यन्तं त्वद्वचनममृतं भक्तिपाच्या पिबन्तं कर्मारपात्पुरुषमसमानन्दधाम प्रविष्टम् । त्वां दुर्वारसरमदहरं त्वत्पसादैकभूमि क्रूराकाराः कथमिव रुजाकण्टका निर्लठन्ति ॥ ८ ॥ पाषाणात्मा तदितरसमः केवलं रतमूर्ति- निस्तन्मो भवति च परताहशो रतवर्गः । दृष्टिप्राप्तो हरति स कथं मानरोगं नराणां प्रत्यासतिर्यदि न भवतस्तत्त्व तच्चक्तिहेतुः ॥९॥ हृद्यः प्राप्तो मरदपि भवन्मूर्तिशैलोपवाही सघ पुंसां निरवधि रजालिवन्धं धुनोति । ध्यानाहूतो हृदयकमलं यत्त्व तु त्वं प्रविष्ट- तत्साहात्य क इह भुवने देव लोकोपकारः ॥१०॥ जानासि त्वं मम भवभवे यच्च याक्च दु.सं जातं यत्य लरणनपि में शरुवनिप्पिनाष्ट । त्वं सदा सकृप इति च त्वानुपेतोऽलि भक्त्या यत्कर्तव्यं तदिह विपये देव एवं प्रमाणन् ॥ ११ ॥ प्रापदैव तव नुतिपदैजीवकेनोपदि? पापाचारी मरणनमये सारमेयोऽपि सौख्यन् । के नदेहो यहपल्भते वानवश्रीप्रभुत्व अल्पदाणिभिन्मन्दमन्यारतक्रन् ॥ १२ ॥ दं : निनि ची सत्यप दयना , ·१८ काव्यमाला। . तस्याप्यस्य त्वयि जिनरवे भक्तिरुन्मुक्तये चे- जेतुं शक्यो भवति न तया कोऽपरस्तापहेतुः ॥ १ ॥ ज्योतीरूपं दुरितनिवहध्वान्तविध्वंसहेतुं त्वामेवाहुर्जिनवर चिरं तत्त्वविद्याभियुक्ताः । चेतोवासे भवसि च मम स्फारमुद्भासमान- स्तस्मिन्नंह कथमिव तमो वस्तुतो वस्तुमीप्टे ॥ २ ॥ आनन्दाश्रुस्लपितवदनं गद्दं चाभिजल्प- न्यश्चायेत त्वयि दृढमना. स्तोत्रमन्त्रैर्भवन्तम् । तस्याभ्यस्तादपि च सुचिरं देहवल्मीकमध्या- निष्कास्यन्ते विविधविषमव्याधयः कावेयाः ॥ ३ ॥ प्रागेवेह त्रिदिवभवनादेप्यता भव्यपुण्या- त्पृथ्वीचक्र कनकमयतां देव निन्ये त्वयेदम् । ध्यानद्वारं मम रुचिकरं वान्तगेहं प्रविष्ट- स्तत्कि चित्रं जिन वपुरिदं यत्सुवर्गीकरोपि ॥ ४ ॥ लोकस्यैकस्त्वमसि भगवन्निनिमित्तेन बन्धु- स्त्वय्येवासौ सकलविपया शक्तिरप्रत्यनीका । भक्तिस्फीतां चिरमधिवसन्मामिकां चित्तगय्यां मय्युत्पन्नं कथमिव ततः क्लेगयूथं सहेथा. ॥ ५ ॥ जन्माटव्यां कथमपि मया देव दीर्घ भ्रमित्वा प्राप्तैवेयं तव नयकथा स्फारपीयूपयापी । तस्या मध्ये हिमकरहिमव्यूहगीते नितान्तं निर्मग्न मां न जहति कथं द खढायोपतापाः ॥ ६ ॥ पाढन्यामादपि च पुनतो यात्रया ते त्रिलोकी हेमामामो भवति मुरभि श्रीनिवामश्च पद्म । 1 जयेत् चाय पूनानिकामनयो २ मोगाकान्त मदीय शरीरमिति ·एकीभावस्तोत्रम् । २१ आहार्येभ्यः स्पृहयति परं य. स्वभावादहृद्यः शतमाही भवति सततं वैरिणा यश्च शक्यः । सर्वाज्ञेषु त्वमसि सुभगस्त्वं न शक्य. परेषां तति भूपावसनकुसुमै. किं च शसैरुदसैः ॥ १९ ॥ इन्द्र सेवां तव सुकुरुतां किं तया श्लाघनं ते तस्यैवेयं भवलयकरी माध्यतामातनोति । त्वं निस्तारी जननजलधे. सिद्धिकान्तापतिस्त्वं त्वं लोकानां प्रभुरिति तव श्लाघ्यते स्तोत्रमित्यम् ॥ २० ॥ वृत्तिर्वाचामपरसदृशी न त्वमन्येन तुल्य- स्तुत्युद्गारा कथमिव ततस्त्वय्यमी नः क्रमन्ते । मैवं भूवंस्तदपि भगवन्भक्तिपीयूपपुष्टा- ते भव्यानामभिमतफला पारिजाता भवन्ति ॥ २१॥ कोपावेशो न तव न तव कापि देव प्रसादो व्याप्तं चेतत्तव हि परमोपेक्षयैवानपेक्षम् । आज्ञावश्यं तदपि भुवनं संनिधिर्वैरहारी कैवंभूतं भुवनतिलक प्रीभवं त्वत्परेषु ॥ २२ ॥ देव लोतुं त्रिदिवगणिकामण्डलीगीतकीर्ति तोतूतिं त्वां सकलविषयज्ञानमूर्ति जनो य । तस्य क्षेमं न पदमटतो जातु जोहूर्ति पन्था- तत्त्वप्रन्यस्मरणविपये नैष मोमूर्ति मर्त्य ॥ २३ ॥ चित्ते कुर्वनिरवधिमुखजान दृग्वीर्यरूप देव त्वा य समयनियमादादरेण म्नवीति । प्रेय मार्ग स खलु सुकृती तावता परयिन्वा कल्पना भवति विषय पसधा पचतानाम ६ दादपणार. • . सदर प्रार Z rice ·२० .. शस्योदाटं भवति हि कथं मुनिकामस पुंगो मुतिहारं परिदमहागोगुनासपाटम् ॥ १२ ॥ प्रच्छन्न. सलयमरन्धकारैः समन्ता- पन्या मुक्तेः सपुटितपद केगगर्नरगाने । तत्करलेन ब्रजति गुरातो देव तत्वावभासी यो न भवति भगवदारतीरनदीपः ॥ १४ ॥ आत्मज्योतिनिधिरनवभिर्द्रष्टुरानन्दहेतुः कर्मक्षोणीपटलपिहिनो योऽनवाप्णः परेपाम् । हम्ने कुर्वन्त्यनतिचिरतम्तं भवद्भक्तिभाजः स्तोत्रर्बन्धप्रकृतिपरुषोदामधात्रीसनित्रै ॥ १५ ॥ प्रत्युत्पन्नानयहिमगिरेरायता चामृताञ्धे- र्या देव त्वत्पदकमलयो संगता भक्तिगड़ा । चेतस्तस्यां मम रुचिवगादाटतं क्षालितांहः- कल्मापं यद्भवति किमियं देव संदेहभूमिः ॥ १६ ॥ प्रादुर्भूत स्थिरपदसुख त्वामनुध्यायतो मे त्वय्येवाहं स इति मतिरुत्पद्यते निर्विकल्पा । मिथ्यैवेयं तदपि तनुते तृप्तिमझेपरूपां दोषात्मानोऽप्यभिमतफलास्त्वत्प्रसादाद्भवन्ति ॥ १७ ॥ मिथ्यावादं मलमपनुदन्सेप्तभहीतर - गम्भोधिर्भुवनमखिलं देव पर्येति यस्ते । तस्यावृत्तिं सपदि विबुधाश्चेतमैयाचलेन व्यातन्वन्त सुचिरममृतासेवया तृम्मुवन्ति ॥ १८ ॥ ४ ५ तत्वे सप्तसत्यरवभामते य २ प्रकृतिस्थित्लनुभागप्रदेशा वन्धप्रकृनय इति टीका ३. स्याद्वादनयहिमाचला स्यादति स्यानात्ति, न्यादन्ति नान्ति, स्थादवक्तव्यम्, त्यादस्त्यवतव्यम्, भ्यानास्लवक्तव्यम् त्यादस्ति च नास्ति चाव- क्तव्य च इति सप्त भगा साद्वादनये प्रतिद्वा ५ चनोरूपपर्वतेनानि मधनम् ·विपापहारस्तोत्रम् । २३ दाता न हर्ता दिवसं विवखानद्यश्च इत्यच्युत दर्शितागः । सव्याज्यमेवं गमयत्यशक्तः क्षणेन दत्सेऽभिमतं नताय ॥ ६ ॥ उपैति भक्त्या सुमुखः सुखानि त्वयि स्वभावाद्विमुखश्च दुःखम् । सदावदातद्युतिरेकरूपस्तयोस्त्वमादर्श इवावभासि ॥ ७ ॥ अगाधताब्धेः स यतः पयोधिौरोध तुजा प्रकृतिः स येत्र । द्यावापृथिव्योः पृथुता तथैव व्याप त्वदीया भुवनान्तराणि ॥ ८ ॥ तैवानवस्था परमार्थतत्त्वं त्वया न गीत. ऍनरागमश्च । दृष्टं विहाय त्वमदृष्टमैपीविरुद्धवृत्तोऽपि समञ्जसस्त्वम् ॥ ९ ॥ स्मरः सुदग्धो भवतैव तस्मिन्नुभूलितात्मा यदि नाम शंभुः । अशेत वृन्दोपहतोऽपि विष्णुः कि गृह्यते येन भवानजागः ॥ १० ॥ स नीरजा स्यादपरोऽधवान्वा तद्दोपकीत्यैव न ते गुणित्वम् । खतोऽम्बुराशेर्महिमा न देव स्तोकापवादेन जलाशयस्य ।। ११ ।। कर्मस्थिति जन्तुरनेकभूमि नयत्यमुं सा च परस्परस्य । त्वं नेतृभावं हि तयोर्भवाब्धौ जिनेन्द्रनौनाविकयोरिवाख्य ॥ १२ ॥ सुखाय दुःखानि गुणाय दोपान्धर्माय पापानि समाचरन्ति । तैलाय वाला सिकतासमूहं निपीडयन्ति स्फुटमैत्वदीयाः ॥ १३ ॥ विपापहारं मणिमौषधानि मनं समुद्दिश्य रसायनं च । भ्राम्यन्त्यहो न त्वमिति स्मरन्ति पर्यायनामानि तवैव तानि ॥ १४ ॥ चित्ते न किंचित्कृतवानसि त्वं देव कृतश्चेतसि येन सर्वम् । हस्ते कृतं तेन जगद्विचित्रं मुखेन जीवत्यपि चित्तवाह्य ॥ १५ ॥ १ सूयो न ददाति नापति केवलमद्यश्व इत्याशा दर्शचनशक सन्सव्याज दिवस गमयति, केवल कालक्षेप क्रोतीत्वर्थ अन्यत्राशा दिश २ यत्र स मेस्र्वर्तते तत्रैव नुहा प्रकृतिनान्यत्र : तव मतेऽनवरया परमार्थन व वर्तते ४ पुनरागुत्ति ५ वाहिनवानसि ६ पापरहित समादिवममूह । सरोवरादे लोकारवादेन स्वपमेलाद न नि दया समुद्रल्ल मह वन र तु स्वभनव महान ८ जी. वरमणोरन्योन्यन्य नेतभाव वध' वाप व धनवानति +य समुद्र वि नव नायिका र ९ वम पर ·२२ काव्यमाला। भक्तिप्रहमहेन्द्रपूजितपद त्वत्कीर्तने न क्षमाः सूक्ष्मज्ञानहशोऽपि संयमभृतः के हन्त मन्दा वयम् । अस्माभिस्तवनच्छलेन तु परस्त्वय्यादरस्तन्यते खात्माधीनसुखैषिणां स खलु नः कल्याणकल्पद्रुमः ।। २५ ॥ वादिराजमनु शाब्दिकलोको वादिराजमनु तार्किकसिंहः । वादिराजमनु काव्यकृतस्ते वाजिराजमनु भव्यसहायः ॥ २६ ॥ इति श्रीवादिराजकृतमेकीभावस्तोत्रम् ॥ श्रीधनंजयप्रणीतं विषापहारस्तोत्रम् । खात्मस्थितः सर्वगतः समस्तव्यापारवेदी विनिवृत्तसगः । प्रवृद्धकालोऽप्यजरो वरेण्यः पायादपायात्पुरुषः पुराणः ॥ १ ॥ परैरचिन्त्यं युगभारमेक स्तोतुं वहन्योगिभिरप्यशक्यः । स्तुत्योऽद्य मेऽसौ वृपभो न भानोः किमप्रवेशे विशति प्रदीप. ॥ २ ॥ तत्याज शक शैकनाभिमानं नाहं त्यजामि स्तवनानुवन्धम् । खल्पेन बोधेन ततोऽधिकार्थ वातायनेनेव निरूपयामि ॥३॥ त्वं विश्वदृश्वा सकलैरदृश्यो विद्वानशेपं निखिलरवेद्यः । वक्तुं कियान्कीदृश इत्यशक्य. स्तुतिस्ततोऽशक्तिकथा तवास्तु ॥ ४ ॥ व्यापीडितं बालमिवात्मदोपैरुल्लापता लोकर्मवापिपस्त्वम् । हिताहितान्वेपणमान्यभाज' सर्वस्य जन्तोरसि बालवैद्य. ॥ ५ ॥ Ame १ सर्वेऽपि शाब्दिकास्तार्किकधेष्टा क्वय सजनाश्च वादिराज्ञान्यूना इत्यात्मप्र- सा कवि कृतवानिति तात्पर्यम् • द्वि सधानकाव्यकर्ता कश्चिदन्योऽयमेव धनंजय इति न निश्चय स्तोत्रत्यास्य द्वित्राणि मुलपुन्तकानि कर्तृनामरहिता टीका चामा- दिताम्माभि ? एक एवान्यपुरुषर्मनसाप्यम्मरणीय प्राणिप्राणधारणोपायप्रदर्शनखरूप युगभार वहन्धारयनिति टीका ४. त्या लोतुमह भक्त इसभिमानम् ५ स्वल्पाहो- धात् ६ स्वल्पनापि गवाक्षेण वृहदाप पर्वतादि यथा विलोक्यते तद्वदह खल्पनापि विकार्य निरूपयामीति तात्पयम । प्रापितवाननि ·। vdan - ... - 1 -- i । :- - - - - - F, २ ॥ मन in :-नयनि । मन नपने नयां नमो गुणगाना गिन परे ॥३३॥ सा पानानि माया माया गया न तो मामि । मिर पारमानि निन्यं नाशपायेन हि माध्यम् ॥ २२ ॥ तनम्तिोतीनगदि नित्य पर सोनिग्नन्नानिन् । जगपापं पातुप्पो नमान्य बन्यामपन्दितारम् ।। २२ ॥ अगदमागलपन का नी तहिपलाययोधम् । सर्दश माताग्ममेवगन्यजिनेन्द्रमन्मार्यमनुन्नगनि ॥ ३४ ॥ अगाधर्मनगाप्पल निकिचन प्राक्तिमयति । विवन्य पारं तमापारं पति जनाना पारणं प्रजामि ॥२५॥ मैलोक्यदीक्षागुग्वे नमले यो वर्धमानोऽपि निजोजतोऽमृत् । प्राग्गण्डभेल पुनरठिकल्प पधाम मेर. फुलपर्वतोऽभूत् ॥ ३६ ॥ वयंप्रकासास्य दिवा निसा या न बाध्यता यन्य न वाधकत्वन् । न लाधव गौग्वमेकरूप वन्दे विभु कालकलामतीतम् ॥ ३५ ॥ इति स्तुति देव विधाय देन्याहर न याचे त्यमुपेक्षकोऽसि । छायातर सपयत स्वत न्यायदडायया याचितयात्मलाभ ॥ ३८ ॥ प्राम में पक्षमा ६ परमम् २ ४ स्वपमेनोन न तु व , महकारवालको नामान्तरम् यथा मा पर गण्ड दलदलल्दनन्तर पर र नदि नमालमेव कुलपवनत्य मेरो वि.5" जना नामानुर मे वशमान ६ पर्यम् न ·२४ काव्यमाला। त्रिकालतत्त्वं त्वमवैस्त्रिलोकीलामीति संख्यानियतेरमीपाम् । बोधाधिपत्यं प्रति नाभविष्यंस्तेऽन्येऽपि चेयाप्स्यदमूनपीदम् ॥ १६ ॥ नाकस्य पत्युः परिकर्म रम्यं नागम्यरूपस्य तवोपकारि । तस्यैव हेतुः खसुखस्य भानोरुद्वितच्छत्रमिवादरेण ॥ १७ ॥ कोपेक्षकस्त्वं क सुखोपदेशः स चेकिमिच्छाप्रतिकूलवादः । कासौ क वा सर्वजगत्रियत्वं तन्नो यथातथ्यमवेविचं ते ॥ १८ ॥ तुङ्गात्फलं यत्तदकिचनाच प्राप्यं समृद्धान्न धनेश्वरादेः । निरम्भसोऽप्युच्चतमादिवारे कापि नियति धुनी पयोधेः ॥ १९ ॥ . त्रैलोक्यसेवानियमाय दण्डं दः यदिन्द्रो विनयेन तस्य । तत्मातिहार्य भवत: कुतस्त्वं तत्कर्मयोगाद्यदि वा तवास्तु ॥ २० ॥ श्रिया परं पश्यति साधु निःस्वः श्रीमान्न कश्चित्कृपणं त्वदन्यः । यथा प्रकाशस्थितमन्धकारस्थायीक्षतेऽसौ न तथा तमःस्थम् ॥ २१ ॥ स्ववृद्धिनिःश्वासनिमेषभाजि प्रत्यक्षमात्मानुभवेऽपि मूढः । कि चाखिलज्ञेयविवर्तिबोधस्वरूपमध्यक्षमवैति लोकः ॥ २२ ॥ तस्यात्मजस्तस्य पितेति देव त्वा येऽवंगायन्ति कुलं प्रकाश्य । तेऽद्यापि नन्वाश्मनमित्यवश्यं पाणौ कृतं हेम पुनस्त्यजन्ति ॥ २३ ॥ दत्तस्त्रिलोक्यां पटहोऽभिभूताः सुरासुरास्तस्य महान्स लाभः । मोहस्य मोहस्त्वयि को विरोद्भुर्मूलस्य नाशो वलवद्विरोधः ॥ २४ ॥ मार्गस्त्वयैको ददृशे विमुक्तेश्चैतुर्गतीनां गहनं परेण । सर्व मया दृष्टमिति स्मयेन त्वं मा कदाचिद्भुजमालुलोक ॥ २५ ॥ स्वर्भानुरर्कस्य हविर्भुजोऽम्भ कल्पान्तवातोऽम्बुनिधेर्विघात. । संसारभोगस्य वियोगमावो विपक्षपूर्वाभ्युदयाम्त्वदन्ये ॥ २६ ॥ अजानतस्त्वा नमत फलं यत्तज्ञानतोऽन्य न तु देवतेति । हरिन्मणि काचधिया दधानम्न तम्य बुद्ध्या वहतो न रिक्त ॥ २७ ॥ १ अवज्ञानन्ति २ पापाणोद्रवम् ३ नरदेवतिर्यगादीनाम् ४. काचम्. ५ हरि- न्मणे.

·No text on this page.

·२६ अगाम्ति दिसा गदि वोपरोधम्मो का दिन भक्तिनतिन। करियने देन तथा कृपां में को नामगोगे गुगुगो न रि. ।। ३९ ॥ वितरति निहिता गयानिलिन निनाग मनीगितानि भनि । स्वगि नुनिविषगा पुनर्निशेपादिगनि गुमानि यशो मनं जयं न ॥४॥ शशिधी निंजारमोनम् ।। श्रीभूपालकविप्रणीता जिनचतुर्विंशनिका । श्रीलीलागतनं महीकुलगृहं कीर्तिप्रमोदाम्पदं वाग्देवीरतिकेतनं जयरमाक्रीडानिधानं महत् । स स्यात्सर्वमहोत्सवैकभवनं यः प्रार्थितार्थप्रदं प्रात: पश्यति कल्पपादपदलच्छायं जिनाद्रिद्वयम् ॥ १॥ शान्तं वपुः श्रवणहारि वचश्चरित्रं सर्वोपकारि तव देव तत. श्रुतज्ञाः । ससारमारवमहास्थलरुन्द्रसान्द्र- च्छायामहीरुह भवन्तमुपाश्रयन्ते ॥ २ ॥ स्वामिन्नद्य विनिर्गतोऽस्मि जननीगर्भान्धकूपोदरा- दद्योद्घाटितदृष्टिरस्मि फलवज्जन्मास्मि चाय स्फुटम् । त्वामद्राक्षमहं यदक्षयपदानन्दाय लोकत्रयी- नेत्रेन्दीवरकाननेन्दुममृतस्यन्दिप्रभाचन्द्रिकम् ॥ ३ ॥ निःशेषत्रिदशेन्द्रशेखरशिखारलप्रदीपावली सान्द्रीभूतमॅगेन्द्रविष्टरतटीमाणिक्यदीपावलि । केयं श्री क च निस्पृहत्वमिदमित्यूहातिगस्त्वादृश सर्वज्ञानदृशश्चरित्रमहिमा लोकेश लोकोत्तर ॥ ४ ॥ १ द्वित्राणि मृलपुस्तकान्येका च टीकास्य स्तोत्रस्यास्माभि समासादिता तत्र ॥ तत्कर्तुर्नाम नास्ति २ पण्डिता ३ रुन्दा विस्तीर्णा ४ सिंहासनस्थ ।

·जिनननुर्विशतिका । २० जयति सुरनरेन्द्र श्रीसुधानिरिण्या. कुलधरणिधरोऽयं जैनचैत्याभिरागः । प्रविपुलफलधर्मानोकहानप्रवाल- प्रसरशिखरशुम्भकेतनः श्रीनिकेतः ॥ १७ ॥ विनमदमरकान्ताकुन्तलाकान्तकान्ति- स्फुरितनखमयूलधोतिताशान्तराल । दिविजमनुजराजबातपूज्यक्रमाजो जयति विजितकारातिजालो जिनेन्द्रः ॥ १८ ॥ सुप्तोत्थितेन सुमुखेन सुमजलाय द्रष्टव्यमस्ति यदि मजलमेव वस्तु । अन्येन कि तदिह नाथ तवैव वक्र त्रैलोक्यमझलनिकेतनमीक्षणीयम् ॥ १९ ॥ त्वं धर्मोदयतापसाश्रमशुकस्त्वं काव्यवन्धक्रम- क्रीडानन्दनकोकिलस्त्वमुचितः श्रीमल्लिकापट्पदः । त्वं पुन्नागकथारविन्दसरसीहंसस्त्वमुत्तंसकैः कैर्भूपाल न धार्यसे गुणमणिसमालिभिमौलिभिः ॥ २० ॥ शिवसुखमजरश्रीसंगमं चाभिलप्य खमभि नियमयन्ति क्लेशपाशेन केचित् । वयमिह तु वचस्ते भूपतेर्भावयन्त- स्तदुभयमपि शश्वल्लीलया निर्विशामः ॥ २१ ॥ देवेन्द्रास्तव मज्जनानि विदधुर्देवाजना मजला- न्यापेठुः शरदिन्दुनिर्मलयशो गन्धर्वदेवा जगुः । शेषाश्चापि यथानियोगमखिला सेवा सुराश्चक्रिरे तकि देव वयं विदध्म इति नश्चित्त तु दोलायते ॥ २२ ।। देव त्वजननाभिषेकसमये रोमाञ्चसत्कञ्चुकै- देवेन्द्रैर्यदनति नर्तनविधौ लब्धप्रभावै स्फुटम् । १.हे जगत्पालक. .

·No text on this page.

·No text on this page.

·कागमाला। किंचान्यत्सुरसुन्दरीकुचतटप्रान्तावनोतम- प्रेसदलकिनादगंकृतमहो तत्केन संवर्ण्यते ॥ २३ ॥ देव त्वत्प्रतिबिम्बमम्वुजदलोरेक्षणं पश्यतां यत्रास्माकमहो महोत्सवग्यो दृष्टेरियान्वर्तते । साक्षात्तत्र भवन्तमीक्षितवता कल्याणकाले तदा देवानामनिमेपलोचनतया वृत्तः म किं वर्ण्यते ॥ २४ ॥ दृष्टं धाम रसायनस्य महतां दृष्टं निधीनां पदं दृष्टं सिद्धरसस्य सम सदनं दृष्टं च चिन्तामणेः । किं दृष्टैरथवानुपनिकफलैरेभिर्मयाद्य ध्रुवं दृष्टं मुक्तिविवाहमङ्गलगृहं दृष्टे जिनश्रीगृहे ॥ २५ ॥ दृष्टस्त्वं जिनराजचन्द्र विकसद्भूपेन्द्रनेत्रोत्पले खातं त्वन्नुतिचन्द्रिकाम्भसि भवद्विवच्चकोरोत्सवे । नीतश्चाद्य निदाघज. क्लमभरः शान्ति मया गम्यते देव त्वद्गतचेतसैव भवतो भूयात्पुनर्दर्शनम् ॥ २६ ॥ इति श्रीभूपालकविप्रणीता जिनचतुर्विशतिका ॥ समाप्तेयं जिनपञ्चस्तवी। श्रीदेवनन्दिप्रणीत सिद्धिप्रियस्तोत्रम् । सिद्धिप्रियैः प्रतिदिनं अंतिभासमान- जन्मप्रवन्धमथनै प्रतिभासमानैः । श्रीनाभिराजतनुभूपदवीक्षणेन प्रापे जनैर्वितनुभूपदवी क्षणेन ॥ १ ॥ येन सरासनिकरैरपराजितेन मिद्धिर्वध्रुवमबोधि पैगजितेन । १ जन्माभिपेके २ स्तोत्रम्यास्य त्रिचतुराणि मूलपुस्तकान्येवोपलव्यानि, टीका तुन प्राप्ता एकस्मिन्मूलपुस्तके टिप्पण वर्तते तदेवात्रोद्वनम् ३ देदीप्यमाने ४ प्रतिभया- नुपमे ५ नाभिराजतनुर्वृषभनाथम्वामी तच्चरणविलोकनेन ६ वितनवो मुक्तास्तेषा भूमोक्षभूमिस्तस्या पदवी मागो रत्नत्रयात्मक ७ परा उत्कृष्टा,अजितेन एतन्नामा जिनेन,

·No text on this page.

·३२ काव्यमाला। चन्द्रप्रभ प्रभजति स्म रैमा विनाश दोर्दण्डमण्डितरतिस्मरमाविनागम् ॥ ८ ॥ श्रीपुष्पदन्त जिनजन्मनि काममाशा यामि प्रिये वितनुतां च निकाममाशाः इत्थं रतिं निगदतातनुना सुराणां स्थानं व्यधायि हृदये तॆनुना सुराणाम् ॥ ९ ॥ श्रीशीतलाधिप तवाधिसमं जनानां भव्यात्मनां प्रसृतसंसृतिभज्जनानाम् । प्रीतिं करोति विततां सुरसारमुक्ति- मुक्तात्मनां जिन यथा सुरसार मुक्तिः ॥ १० ॥ पादद्वये मुदितमानसमानतानां श्रेयन्मुने विगतमान समानतानाम् । शोभां करोति तव कांचन भा सुराणां देवाधिदेव मणिकाञ्चनभासुराणाम् ॥ ११ ॥ घोरान्धकारनरकक्षतवारणानि श्रीवासुपूज्यजिन दक्ष तारणानि । मुक्त्यै भवन्ति भवसागरतारणानि वाक्यानि चित्तभवसागरतारणानि ॥ १२ ॥ भव्यप्रजाकुमुदिनीविधुरैजनानां हन्ता विभासि दलयन्विधुरं जनानाम् । दत्थं म्वरूपमखिलं तव ये विदन्ति राज्यं भजन्ति विमलेश्वर तेऽविदन्ति ॥ १३ ॥ १ द्वितीयाबहुवचनम् २ मुसम् ३ दोर्दण्डमण्डितरते म्मरम्य माया लक्ष्म्याच चिनायो यन्मिन्मुसे मोममुगमिति भाव ४ सूक्ष्मेण ५ मुशब्दा रतिम् ६ मु. • हे मुग्धेट ८ मानत्वेन मद्दवमानानाम ९ अरणानि युद्धनि- विकानि १० चित्तभवमाया कामलम्या गरता विपले ना रणन्ति कथयन्ति तानि. ११ कामपाणाम. १२ गिना दन्तिनो यम्मानदिदाल, न विदन्नि अपिदन्ति ह. नियल गयमित्यर्थ 11-अर-उनि -

·No text on this page.

·३२ कायगाला। चन्द्रप्रभ प्रमजति सारंमा विना ३२ दोर्दण्डमण्डितरतिमारगाविनागम् ॥ ८ ॥ श्रीपुष्पदन्त जिनजन्मनि काममागा गामि प्रिये बितनुतां न निकाममाणाः इत्थं तिं निगदतातनुना मुगणां सानं व्यधागि हदये तेनुना सुराणाम् ॥ ९ ॥ श्रीशीतलाधिप तवाधिसभं जनानां भव्यात्मनां प्रसृतसंसृतिभजनानाम् । प्रीतिं करोति विततां सुरसारमुक्ति- मुक्तात्मनां जिन यथा सुरसार मुक्तिः ॥ १० ॥ पादद्वये मुदितमानसमानतानां श्रेयन्मुने विगतमान समानतानाम् । शोभां करोति तव कांचन भा सुराणां देवाधिदेव मणिकाञ्चनभासुराणाम् ॥ ११ ॥ घोरान्धकारनरकक्षतवारणानि श्रीवासुपूज्यजिन दक्ष तोरणानि । मुक्त्यै भवन्ति भवसागरतारणानि वाक्यानि चित्तंभवसागरतारणानि ॥ १२ ॥ भव्यप्रजाकुमुदिनीविधुरञ्जनानां हन्ता विभासि दलयन्विधुरं जनानाम् । इत्थं स्वरूपमखिलं तव ये विदन्ति राज्यं भजन्ति विमलेश्वर तेऽविदन्ति ॥ १३ ॥ । १ द्वितीयावहुवचनम् २ सुखम् ३ दोर्दण्डमण्डितरते स्मरस्य माया लक्ष्म्याश्च विनाशो यस्मिन्सुखे मोक्षमुखमिति भाव ४ सूक्ष्मेण ५ मुशब्दा रतिम् ६. सु- रसा-अर-उक्ति. ७ हे सुरश्रेष्ट ८ मानत्वेन सहवर्तमानानाम् ९ अरणानि युद्धनि- घेवकानि १०. चित्तभवमाया कामलक्ष्म्या गरता विपत्व ता रणन्ति कथयन्ति तानि. ११ कल्मपाणाम. १२. विगता दन्तिनो यस्मात्तद्विदन्ति, न विदन्ति अविदन्ति. ह. स्तियुक्त राज्यमित्यर्थ ६२

·No text on this page.

·काव्यमाला। चन्द्रप्रभ प्रभजति स्म रैमा विना शं दोर्दण्डमण्डितरतिस्मरमाविनाशम् ॥ ८ ॥ श्रीपुष्पदन्त जिनजन्मनि काममाशा यामि प्रिये वितनुतां च निकाममाशाः इत्थं रतिं निगदतातनुना सुराणां स्थानं व्यधायि हृदये तनुना सुराणाम् ॥ ९॥ श्रीशीतलाधिप तवाधिसभं जनानां भव्यात्मनां प्रसृतसंसृतिभञ्जनानाम् । प्रीतिं करोति विततां सुरसारमुक्ति- मुक्तात्मनां जिन यथा सुरसार मुक्तिः ॥ १० ॥ पादद्वये मुदितमानसमानतानां श्रेयन्मुने विगतमान समानतानाम् । शोभां करोति तव कांचन भा सुराणां देवाधिदेव मणिकाञ्चनभासुराणाम् ॥ ११ ॥ घोरान्धकारनरकक्षतवारणानि श्रीवासुपूज्यजिन दक्ष तोरणानि । मुक्त्यै भवन्ति भवसागरतारणानि वाक्यानि चित्तभवसागरतारणानि ॥ १२ ॥ भव्यप्रजाकुमुदिनीविधुरैजनानां हन्ता विभासि दलयन्विधुरं जनानाम् । इत्थं स्वरूपमखिलं तव ये विदन्ति राज्यं भजन्ति विमलेश्वर तेऽविदन्ति ॥ १३ ॥ १ द्वितीयाबहुवचनम्. २. सुसम् ३ दोर्दण्डमण्डितरतेः स्मरस्य माया लम्याथ यस्मिन्मुसे, मोक्षमुखमिति भाव: ४ सूक्ष्मेण ५ सुशब्दां रतिम्. ६. सु. मा-अरं-उक्तिः. ७ हे सुरश्रेष्ट. ८ मानत्वेन सहवर्तमानानाम्. ९ भरणानि युद्धनि- पचानि.१०. चित्तभवमायाः कामलक्ष्म्या गरता विपन्य ता रणन्ति कथयन्ति तानि, ११. कमपाणाम्. १२. विगता दन्तिनो यस्मातद्विदन्ति, न विदन्ति अविदन्ति. ह. स्तियुक्त राज्यमित्यर्थ. १२ ·सूक्तिमुक्तावली । सौभाग्यं विदधाति पल्लवयति प्रीति प्रसूते यशः वर्ग यच्छति नितिं च रचयत्यर्चाहतां निर्मिता ॥९॥ वर्गस्तस्य गृहाजणं सहचरी सामाज्यलक्ष्मीः शुभा सौभाग्यादिगुणावलिविलसति वैरं वपुर्वेश्मनि । संसारः सुतरः शिवं करतलकोडे लुठत्यससा यः श्रद्धाभरभाजनं जिनपते. पूजां विधत्ते जनः ॥ १० ॥ कदाचिनातकः कुपित इव पश्यत्यभिमुख विदूरे दारियं चकितमिव नश्यत्यनुदिनम् । विरक्ता कान्तेव त्यजति कुगति सामुदयो न मुञ्चत्यभ्यर्ण सुदिव जिनार्थी रचयतः ॥ ११ ॥ यः पुप्पैजिनमर्चति स्मितसुरसीलोचनै सोऽर्च्यते यस्तं वन्दत एकशसिजगता सोऽहनिशं वन्द्यते । यस्तं स्तौति परत्र वृत्रदमनस्तोमेन स स्तूयते यस्तं ध्यायति कृप्तकर्मनिधन. स ध्यायते योगिभिः ॥ १२ ॥ अथ गुरुप्रक्रम । अवधमुक्ते पथि य. प्रवर्तते प्रवर्तयत्यन्यजनं च निस्पृहः । से सेवितव्य. स्वहितैषिणा गुरु वय तरंस्तारयितुं क्षमः परम् ॥१३॥ विदलयति कुचोधं वोधयत्यागमार्थ सुगतिकुगतिमार्गों पुण्यपापे व्यनक्ति । अवगमयति कृत्याकृत्यभेदं गुरुयों भवजलनिधिपोतस्तं विना नास्ति कश्चित् ॥ १४ ॥ पिता माता भ्राता प्रियसहचरी सूनुनिवह मुहल्वामी माचकरिभटस्थाध परिकर । निम जन्त जन्तु नरकवहरे रक्षितुमल गुरधधर्मप्रकटन्परोऽपि न पर ॥ १५ ॥ 1 4 सवय' ·कुर्वन्नु भनिनहगोगनाना गापिगं मना जनभोगनानाय ॥ १० ॥ संम्तूगरी गुमनता गनिना गोन नीतो निनाशु गलता गुनिनागकेन । নান না তিন মাস मा नरन्ग मुनिगुग्न नमानाम् ॥ २० ॥ नितेन मेरगिम्भिीर दगालनामि सर्वोपकारकत्तधीग्नगा लनागि । इत्थं सुतो नमिमुनिर्मम तापमानां लक्ष्मी कगेतु मम निर्ममतापमानाम् ॥ २१ ॥ येनोनगिरनारगिगविनापि नेमि सुतोऽपि पशुनापि गिग विनापि । कंदर्पदर्पदलनः क्षतगोहतान- स्तस्य श्रियो दिशतु दक्षतमोऽहता नः ॥ २२ ॥ गन्धर्चयक्षनरकिंनर दृश्यमान प्रीति करिष्यति न कि नरदृश्यमानः । भानुप्रभाप्रविकसत्कमलोपमायां पार्श्व प्रसूतजनताकमलोऽपमायाम् ॥ २३ ॥ श्रीवर्धमानवचसा परमाकरण रत्नत्रयोत्तमनिधे परमाकरेण । कुर्वन्ति यानि मुनयोऽजनता हि तानि वृत्तानि सन्तु सततं जनताहितानि ॥ २४ ॥ १. देवाना जनभोगस्य तानो विस्तारो यसा ना श्रिय भव्यनिवहस्य कुर्वन्तु २ यकेन येन ३ कथितप्रमाणाम् ४ नि शेपेण मतामपस्यन्तीति निर्ममताप- सास्तेषाम् ५ उशब्द प्रशमावचन प्रशस्तशिरारे गिरिनारिपर्वते ६ इना कामे- नापि ७ मनुष्यमात्रदृष्टौ ८ प्रमूना प्रकटीकृता जनतार्थ कमला लक्ष्मीर्येन १ श्री. महावीरखामिवाक्येन १० परमेणाकरेण रानिरूपेण ११ परलक्ष्मीकरण १०. ज. नतातो बहिर्भूता अलौकिका इत्यर्थ ·सूक्तिमुक्तावली । सौभाग्यं विदधाति पल्लवयति प्रीतिं प्रसूते यशः स्वर्ग यच्छति निवृतिं च रचयत्यहितां निर्मिता ॥९॥ स्वर्गस्तस्य गृहाजणं सहचरी सामाज्यलक्ष्मी शुभा सौभाग्यादिगुणावलिविलसति खैरं वपुर्वेश्मनि । संसारः सुतर. शिवं करतलकोडे लठत्यजसा यः श्रद्धाभरभाजनं जिनपतेः पूजां विधत्ते जनः ॥ १० ॥ कदाचिनात. कुपित इव पश्यत्यभिमुखं विदूरे दारिश्चं चकितमिव नश्यत्यनुदिनम् । विरक्ता कान्तेव त्यजति कुगति. समुदयो न मुञ्चत्यभ्यर्ण सुहदिव जिनार्चा रचयतः ॥ ११ ॥ य' पुष्पैजिनमर्चति लितसुरसीलोचनैः सोऽर्च्यते यस्तं वन्दत एकशतिजगता सोऽहनिशं वन्द्यते । यस्तं स्तौति परत्र वृत्रदमनस्तोमेन स स्तूयते यस्तं ध्यायति कृप्तकर्मनिधनः स ध्यायते योगिभिः ॥ १२ ॥ अथ गुरुप्रक्रम । अवद्यमुक्त पथि य. प्रवर्तते प्रवर्तयत्यन्यजनं च निस्पृहः । से सेवितव्य. स्वहितैपिणा गुरु स्वयं तरंस्तारयितुं क्षमः परम् ॥१३॥ विदलयति कुबोधं वोधयत्यागमार्थ सुगतिकुगतिमार्गों पुण्यपापे व्यनक्ति । अवगमयति कृत्याकृत्यभेदं गुरुयों भवजलनिधिपोतस्तं विना नास्ति कश्चित् ॥ १४ ॥ पिता माता भ्राता प्रियसहचरी सूनुनिवहः सुहृत्स्वामी माधत्वरिभटरथाश्व परिकरः । निमज्जन्त जन्तु नरकव्हरे रक्षितुमल गुरोर्धर्माधर्मप्रकटनपरान्योऽपि न पर ॥ १५ ॥ २ इन्द्रमगृहेन : दरम्' ८ न्दिो] . स एव सेञ्च' क.

·No text on this page.

·सूक्तिमुक्तावली । पाथोधिः पयसामिवेन्दुमहसां स्थानं गुणानामसा- वित्यालोच्य विरच्यतां भगवतः संघरय पूजाविधि ॥ २१ ॥ य' संसारनिरासलालसमतिर्मुक्त्यर्थमुत्तिष्ठते य तीर्थ कथयन्ति पावनतया येनास्ति नान्यः समः । यस्मै तीर्थपतिर्नमस्यति सतां यस्माच्छुभं जायते स्फूर्तिर्यस्य परा वसन्ति च गुणा यस्मिन्स संघोऽर्च्यताम् ॥२२॥ लक्ष्मीस्तं स्वयमभ्युपैति रभसात्कीर्तिस्तमालिङ्गति प्रीतिस्तं भजते मति' प्रयतते तं लब्धुमुत्कण्ठया । ख श्रीस्तं परिरन्धुमिच्छति मुहुर्मुक्तिस्तमालोकते य. संघं गुणसंघकेलिसदनं श्रेयोरुचिः सेवते ॥ २३ ॥ यद्भक्ते. फलमर्हदादिपदवीमुख्यं कृषे सस्यव- चक्रित्वत्रिदशेन्द्रतादि तृणवत्रासङ्गिक गीयते । शक्तिं यन्महिमस्तुतौ न दधते वाचोऽपि वाचस्पते. संघः सोऽघहरः पुनातु चरणन्यासैः सतां मन्दिरम् ॥ २४ ॥ अथाहिंसाप्रक्रमः। क्रीडाभू सुकृतस्य दुष्कृतरज संहारवात्या भवो- दन्वन्नौर्व्यसनाग्निमेघपटली संकेतदूती श्रियाम् । नि.श्रेणिसिदिवौकस. प्रियसखी मुक्ते कुगत्यर्गला सत्त्वेषु क्रियतां कृपैव भवतु क्लेशैरशेषै परैः ॥ २५ ॥ यदि पावा तोये तरति तरणिर्यादयते प्रतीच्या सप्ताचियदि भजति शैत्यं कथमपि । यदि मापीठ स्यादुपरि सकलस्यापि जगत प्रमृते सत्त्वाना तदपि न वध कापि सुकृतम् ॥ २६ ॥ स कमलवनमोर्वासर भाम्वदम्ता- दमृतमुरगवत्याधुवाद विवादात् । १ मुरा' ख २ नि पh • fr's..'

·काव्यमाला। किं ध्यानेन भवत्वशेषविपयत्यागैस्तपोमिः कृतं पूर्ण भावनयालमिन्द्रियजये पर्याप्तमाप्तागमैः । किं त्वेकं भवनागनं कुरु गुरुप्रीत्या गुरोः शासनं सर्वे येन विना विनाथवलवत्वार्थाय नालं गुणाः ॥ १६ ॥ अथ जिनमतप्रक्रमः । न देवं नादेवं न शुभगुरुमेनं न कुगुरु न धर्म नाधर्म न गुणपरिणद्धं न विगुणम् । न कृत्यं नाकृत्यं न हितमहितं नापि निपुणं विलोकन्ते लोका जिनवचनचक्षुर्विरहिताः ॥ १७ ॥ मानुष्यं विफलं वदन्ति हृदयं व्यर्थ वृथा श्रोत्रयो- निर्माणं गुणदोपभेदनकलां तेषामसंभाविनीम् । दुर्वारं नरकान्धकूपपतनं मुक्तिं बुधा दुर्लभां सार्वज्ञः समयो दयारसमयो येषां न कर्णातिथिः ॥ १८ ॥ पीयूपं विषवज्जलं ज्वलनवत्तेजस्तमःस्तोमव- न्मित्रं शात्रववत्लजं भुजगवच्चिन्तामणि लोप्टवत् । ज्योल्लां ग्रीष्मजघर्मवत्स मनुते कारुण्यपण्यापणं जैनेन्द्रं मतमन्यदर्शनसमं यो दुर्मतिर्मन्यते ॥ १९ ॥ धर्म जागरयत्यघं विघटयत्युत्थापयत्युत्पथं भिन्ते मत्सरमुच्छिनत्ति कुनयं मनाति मिथ्यामतिम् । वैराग्यं वितनोति पुष्यति कृपां मुप्णाति तृष्णां च य- तज्जैनं मतमर्चति प्रथयति ध्यायत्यधीते कृती ॥ २० ॥ अथ संघप्रक्रम । रत्नानामिव रोहणक्षितिधरः खं तारकाणामिव स्वर्ग. कल्पमहीरुहामिव सर. पक्केरुहाणामिव । १. 'दमै' क. २ खामिरहितसैन्यवत् ३. 'जिनमतद्वारम्' ग. ४ 'संघद्वारम्' ५. ग 'रोहण.' क. tu ·सूक्तिमुक्तावली। अदतं नादत्ते कृतसुकृतकाम. किमपि यः शुभश्रेणिस्तसिन्वसति कलहंसीव कमले । विपत्तस्माद्दूर व्रजति रजनीवास्वरमणे- विनीतं विद्येव त्रिदिवशिवलक्ष्मी जति तम् ॥ ३४ ॥ यनिर्तितकीर्तिधर्मनिधन सर्वागसां साधनं प्रोन्मीलनुधबन्धनं विरचितल्लिष्टाशयोद्बोधनम् । दौर्गत्यैकनिबन्धनं कृतसुगत्याश्लेषसंरोधनं प्रोत्सर्पत्प्रधनं जिघृक्षति न तद्धीमानदत्तं धनम् ॥ ३५ ॥ परजनमन पीडाक्रीडावनं वधभावना- भवनमवनिव्यापिव्यापल्लताघनमण्डलम् । कुगतिगमने मार्ग. स्वर्गापवर्गपुरार्गलं नियतमनुपादेयं स्तेयं नृणा हितकाहिणाम् ॥ ३६ ॥ अथ शीलप्रकमा । दत्तस्तेन जगत्यकीर्तिपटहो गोत्रे मपीकूर्चक- चारित्रस्य जलाञ्जलिर्गुणगणारामस्य दावानल । संकेत. सकलापदां शिवपुरद्वारे कपाटो दृढ. शीलं येन निजं विलुप्तमखिलं त्रैलोक्यचिन्तामणिः ।। ३७ ।। व्याघ्रव्यालजलानलादिविपदस्तेषां व्रजन्ति क्षयं कल्याणानि समुल्लसन्ति विवुधा सानिध्यमध्यासते । कीर्तिः स्फूतिमियति यात्युपचयं धर्म प्रणश्यत्यघं खनिर्वाणसुखानि संनिदधते ये शीलमाविझते ॥ ३८ ॥ हरति कुलकलई लुम्पते पापपई सुकृतमुपचिनोति वाध्यतामातनोति । नमयति सुरवर्ग हन्ति दगोपसर्ग रचर्यात चि शील स्वर्गमोक्षौ सलीलम् || ३९ ॥ ६ किटादाय हननम् ख 'स्वजाः प्रमोदमदादाब पर न 7 इति के पुत् च पद .

·काव्यमाला। रुगपगममजीर्णाज्जीवितं कालकूटा- दभिलपति वधाद्यः प्राणिनां धर्ममिच्छेत् ॥ २७ ॥ आयुर्दीर्घतरं वपुर्वरतरं गोत्रं गरीयस्तरं वित्तं भूरितरं वल बहुतरं स्वामित्वमुच्चैस्तरम् । आरोग्यं विगतान्तरं त्रिजगति श्लाघ्यत्वमल्पेतरं संसाराम्बुनिधिं करोति सुतरं चेतः कृपार्टान्तरम् ॥ २८ ॥ अथासत्यप्रक्रम.। विश्वासायतनं विपत्तिदलनं देवैः कृताराधनं मुक्ते पथ्यदनं जलाग्निशमनं व्याघ्रोरगस्तम्भनम् । श्रेयःसंवननं समृद्धिजननं सौजन्यसंजीवनं कीर्ते केलिवनं प्रभावभवनं सत्यं वचः पावनम् ॥ २९ ॥ यशो यस्साद्भस्मीभवति वनवहेरिव वनं निदानां दुःखानां यदवनिरुहाणां जलमिव । न यत्र स्याच्छायातप इव तपःसंयमकथा कथंचित्तन्मिथ्यावचनमभिधत्ते न मतिमान् ॥ ३० ॥ असत्यमप्रत्ययमूलकारणं कुवासनासझ समृद्धिवारणम् । विपन्निदानं परवञ्चनोर्जितं कृतापराधं कृतिभिर्विवर्जितम् ॥ ३१ ॥ तस्याग्निर्जलमर्णवः स्थलमरिमित्रं सुराः किंकराः कान्तारं नगरं गिरिरॅहमहिर्माल्यं मृगारिमंगः । पातालं विलमत्रमुत्पलदलं व्यालः सृगालो विष पीयूपं विपमं समं च वचनं सत्याश्चितं वक्ति यः ॥ ३२ ॥ अय स्तेयप्रकम । तमभिलयति सिद्धिस्तं वृणीते समृद्धि- स्तमभिसरति कीर्तिर्मुञ्चते तं भवाति । म्पृहयति मुगनिम्त नेक्षते दुर्गतिम्त परिहति विपत्त यो न गृहान्यदत्तम् ।। ३३ ॥ १ मागापयुक्त भोजनम् अम्बलमिनि यात आतपे डायेव ३ दुटगन' ·पनि नियमापन पाममा निलो गति नापनमः । • पति पुनरगी प्रन्याति प्राोपविभुजो मजनि नमन मनीमारनका विफलोदय ॥ १६ ॥ सनापं ननुने भिनति विनय सौहार्दमुत्माग- सुगं जनयत्यपचयचनं गते विभत्ते कलिम् । कीनि कृन्तति दुर्मति वितरति व्लाहन्ति पुप्पोदयं दत्ते च कुगति सातुमुचितो रोष मढोप सताम् ॥ १७ ॥ यो धर्म ठहति द्रुगं दव वोन्मशाति नीति लतां दन्तीवेन्दकला विधुतुद व शिश्नाति कीर्ति नृणाम् । खार्थ वायुरिवान्बुद विघटयत्युहासयत्यापदं तृप्णां धर्म इथोचित कृतकृपालोप स कोप कथम् ॥ ४८ ॥ जपमानाम । यत्लादाविर्भवति विततिर्दुतरापनदीनां यलिशिष्टाभिरुचितगुणग्रामनामापि नास्ति । यश्च न्याप्तं वहति वधीधून्यया क्रोधदावं तं मानाद्रि परिहर दुरारोहमौचित्यवृत्ते ॥ ४९ ॥ शमालानं भजन्विमलमतिनाी विघटय- न्किरन्दुर्वाक्पांशूत्करमगणयन्नागमणिम् । अमन्नुा वैरं विनयवनवीथीं विदलय- अन के नानर्थ जनयति मदान्धो द्विर ॥ ५० ॥ औचित्याचरण बिलुम्पनि पयोवाह नभवानित प्रध्वम विनय नयत्यहिन्दि प्राण-पृग जतिन। की केविी मनङ्गज व प्रोल्ययनमा मानं नीच इवोपरगनिहा हन्ति त्रिवर्ग माणानि य कृतमन्न्तमनहितार्थ नर्जीवन विन्यजीदिनन्मजाम। JX ·४२ काव्यमाला। तोयत्यग्निरपि सजत्यहिरपि व्याघ्रोऽपि सारगति व्यालोऽप्यश्वति पर्वतोऽप्युपलति क्ष्वेडोऽपि पीयूपति । विनोऽप्युत्सवति प्रियत्यरिरपि क्रीडातडागत्यपां- नाथोऽपि खगृहत्पटव्यपि नृणां गीलप्रभावामुवम् ॥ ४० ॥ अथ परिग्रहनक्रम । कालुप्यं जनयजंडस्य रचयन्धर्मद्रुमोन्मूलनं क्लिश्नन्नीतिकृपाक्षमाकमलिनी लोभाम्बुधिं वर्धयन् । मर्यादातटमुद्रुजञ्छुभमनोहंसप्रवासं दिश- न्कि न क्लेशकर. परिग्रहनदीपूर. प्रवृद्धिं गतः ॥ ४१ ।। कलहकलभविन्ध्य. कोपगृध्रश्मशानं व्यसनभुजगरन्ध्र द्वेपदस्युप्रदोषः । सुकृतवनदवामिर्दिवाम्भोदवायु- नयनलिनतुपारोऽत्यर्थमर्थानुराग. ॥ ४२ ॥ प्रत्यर्थी प्रशमस्य मित्रमधृतमोहस्य विश्रामभू. पापानां खनिरापदां पदमसध्यानस्य लीलावनम् । व्याक्षेपस्य निधिर्मदस्य सचिव शोकस्य हेतु. कलेः केलीवेश्म परिग्रहः परिहतेयोग्यो विविक्तात्मनाम् ॥ ४३ ॥ वहिस्तृप्यति नेन्धनैरिह यथा नाम्भोभिरम्भोनिधि- स्तद्वल्लोभेघनो घनैरपि धनैर्जन्तुर्न संतुष्यति । न त्वेवं मनुते विमुच्य विभवं नि शेषमन्यं भवं यात्यात्मा तदहं मुधैव विदधाम्येनांसि भूयांसि किम् ॥ ४४ ॥ अथ क्रोधप्रकमः। यो मित्रं मधुनो विकारकरणे सत्राससपादने सर्पस्य प्रतिबिम्बमैगदहने सप्ताचिंघ सोदर । चैतन्यस्य निषूदने विषतरो सब्रह्मचारी चिर स क्रोध कुशलाभिलापकुशलैनिलमुन्मूल्यताम् ॥ ४५ ॥ १ जलस्य मूर्वस्य च २ 'मोधनो' क ३ 'अन्यदहने' क. ३ " 14 ·४६ सूक्तिमुक्तावली। बाढं धनेन्धनसमागमदीप्यमाने लोभानले शलभतां लभते गुणौघ ॥ १९ ॥ जात. कल्पतरु. पुर सुरगवी तेषां प्रविष्टा गृहे चिन्तारतमुपस्सितं करतले प्राप्तो निधिः संनिधिम् । विश्वं वश्यमवश्यमेव सुलभा स्वर्गापवर्गनियो ये संतोपमशेपदोपदहनध्वंसाम्बुदं विझते ॥ ६०॥ अथ सुजनप्राम। वरं क्षिप्त पाणि कुपितफणिनो कककुहरे वरं शम्पापातो ज्वलदनलकुण्डे विरचितः । वरं प्रासप्रान्त' सपदि जठरान्तविनिहितो न जन्यं दौर्जन्यं तदपि विपदां सद्म विदुपा ॥ ६१ ॥ सौजन्यमेव विदधाति यशश्चयं च स्वश्रेयसं च विभवं च भवक्षयं च । दौर्जन्यमावहसि यत्कुमते तदर्थ धान्येऽनलं क्षिपसि तज्जलसेकसाध्ये ॥ १२ ॥ वरं विभववन्ध्यता सुजनभावभाजां नृणा- मसाधुचरितार्जिता न पुनर्जिताः संपद. । कृशत्वमपि शोभते सहजमायतौ सुन्दरं विपाकविरसा न तु स्वयथुसंभवा स्थूलता ॥ ६३ ॥ न ब्रूते परदूपण परगुणं वक्त्यल्पमप्यन्वहं संतोष वहते परदिषु परावाधासु धत्ते गुचन् । वश्लाघा न करोति नोझति नय नौचित्यमुलधय- त्युक्तोऽप्यप्रियमक्षमा न रचयत्येनचरित्र सताम् ।। ६४ ॥ अधम । धर्म (वन्तदयो यशश्वतनयो विन प्रमत्त पुमा काव्य नितिभन्नप दामदमे दान्योऽल्पन्ध अतन । ६ रामदयालन्यो' क ·काव्यमाला। जात्यादिमानविपनं निमं विकार तं मार्दवामृतरमेन नगत शान्तिम् ॥ १२ ॥ अथ गागाप्रम। कुशलजननवन्ध्यां सत्यमूर्याग्नसंध्यां कुगतियुवतिमालां मोहमातङ्गगालाम् । शमकमलहिमानी दुर्गगोराजधानी व्यसनशतसहायां दूरतो मुन्न मायाम् ॥ १३ ॥ विधाय मायां विविधैरुपायैः परस्य ये वचनमाचरन्ति । ते वञ्चयन्ति त्रिदिवापवर्गसुसान्महामोहसखाः स्वमेव ॥ १४ ॥ मायामविश्वासविलासमन्दिरं दुरागयो य कुरुते धनागया । सोऽनर्थसार्थ न पतन्तमीक्षते यथा विडालो लगुडं पयः पिवन् ॥ ५५ ॥ मुग्धप्रतारणपरायणमुजिहीते यत्पाटवं कपटलम्पटचित्तवृत्तेः । जीर्यत्युपप्लवमवश्यमिहाप्यकृत्वा नापथ्यभोजनमिवामयमायती तत् ॥ ५६ ॥ अथ लोभप्रकम.। यदुर्गामटवीमटन्ति विकटं कामन्ति देशान्तरं गाहन्ते गहनं समुद्रमतनुक्लेशां कृषि कुर्वते । सेवन्ते कृपणं पतिं गजघटासंघट्टदु संचरं सर्पन्ति प्रधनं घनान्धितधियस्तल्लोभविस्फूर्जितम् ॥ ५७ ॥ मोलं मोहविपद्रुमस्य सुकृताम्भोराशिकुम्भोद्भव क्रोधाग्नेररणिः प्रतापतरणिप्रच्छादने तोयदः । क्रीडासद्मकलेविवेकशशिनः स्वर्भानुरापन्नदी- सिन्धु कीर्तिलताकलापकलभो लोभ पराभूयताम् ॥ १८ ॥ निःशेषधर्मवनदाहविजृम्भमाणे दु खौघभस्मनि विसर्पदकीर्तिधूमे ।

·सूक्तिमुक्तावली। श्रेयःपुञ्जनिकुञ्जभञ्जनमहावातं न चेदिन्द्रिय- नातं जेतुमवैति भसनि हुतं जानीत सर्व ततः ॥ ७१ ॥ धर्मध्वंसधुरीणमभमरसावारीणमापत्प्रथा- लंकमर्माणमशर्मनिर्मितिकलापारीणमेकान्ततः । सेर्वान्तीनमनात्मनीनमनयात्यन्तीनमिष्टे यथा- कामीनं कुंपथाध्वनीनमजयन्नक्षौघमक्षेमभाक् ॥ ७२ ॥ अथ लक्ष्मीखभावप्रकमः । निमं गच्छति निमगेव नितरां निद्रेव विष्कम्भते चैतन्यं मदिरेव पुप्यति मदं धूम्येव धत्तेऽन्धताम् । चापल्यं चपलेव चुम्बति दवज्वालेव तृष्णां नय- त्युल्लासं कुलटाइनेव कमला खैरं परिमान्यति ॥ ७३ ॥ दायादा स्पृहयन्ति तस्करगणा मुप्णन्ति भूमीभुजो गृहन्ति च्छलमाकलब्य हुतभुग्भलीकरोति क्षणात् । अन्भः प्लावयते क्षितौ विनिहितं यक्षा हरन्ते हठा- दुर्वृत्तास्तनया नयन्ति निधनं धिग्वहधीनं धनम् ॥ ७४ ॥ नीचस्यापि चिरं चनि रचयन्त्यायान्ति नीचैर्नति शत्रोरप्यगुणात्मनोऽपि विदधत्युच्चैर्गुणोत्कीर्तनम् । निवेंदं न विदन्ति किचिदकृतज्ञस्यापि सेवाक्रमे कष्टं कि न मनस्विनोऽपि मनुजाः कुर्वन्ति वित्तार्थिन ॥७॥ लक्ष्मी सर्पति नीचमर्णवपय सज्ञादिवाम्भोजिनी- संसर्गादिव कण्टकाकुलपदा न कापि धत्ते पंढम् । चैतन्य विषमनिधेरिव नृणामुज्जासयत्यजसा धर्मस्थाननियोजनन गुणिभिर्घाख नदस्या फलम् ॥ ६ ॥ १ . ५ मिनम 7 -- २ . . 7 . य ·४६ काव्यमाला। वस्त्वालोकमलोचनचलमना गानं च वालत्यगी यः सङ्गं गुणिनां निमुन्य विमति. कल्याणगाकाहति ॥६५॥ हरति कुमति भिन्ते मोहं करोति निवेकितां वितरति रतिं सूते नीति तनोति विनीतताम् । प्रथयति यगो भते धर्म व्यपोहति दुर्गति जनयति नृणां किं नाभीष्टं गुणोत्तममंगमः ॥ ६६ ॥ लब्धुं बुद्धिकलापमापदर्मपाकर्तु विहर्तु पशि प्राप्तुं कीर्तिमसाधुतां विधुवितुं धर्म समासेवितुम् । रोर्बु पापविपाकमाकलयितुं सर्गापवर्गश्रियं चेत्त्वं चित्त समीहसे गुणवता स तदनीकुरु ।। ६७ ॥ हिमति महिमाम्भोजे चण्डानिलत्युदयाम्बुढे द्विरदति दयारामे क्षेमक्षमाभृति वज्रति । समिधति कुमत्यनौ कन्दत्यनीतिलतासु यः किमभिलपतां श्रेयः श्रेयान्स निर्गुणि संगमः ॥ १८ ॥ अथेन्द्रियप्रनमः । आत्मानं कुपथेन निर्गमयितुं यः सूकलाश्वायते कृत्याकृत्यविवेकजीवितहतौ यः कृष्णसर्पयते । यः पुण्यद्रुमखण्डखण्डनविधौ स्फूर्जत्कुठारायते तं लुप्तव्रतमुद्रमिन्द्रियगणं जित्वा शुभंयुभव ॥ ६९ ॥ प्रतिष्ठां यन्निष्ठां नयति नयनिष्ठां विघटय- त्यकृत्येष्वाधत्ते मतिमतपसि प्रेम तनुते । विवेकस्योत्सेकं विदलयति दत्ते च विपदं पदं तदोषाणां करणनिकुरुम्बं कुरु वशे ॥ ७० ॥ धत्ता मौनमगारमुज्झतु विधिप्रागल्भ्यमभ्यस्यता- मस्त्वन्तर्वणमागमश्रममुपादत्ता तपस्तप्यताम् । १ 'अपाहतु' ख २ 'दमाराम' ख ३ 'श्रेय' क ख ४ 'शुकल' क 'सू. कलाश्वायते दुर्विनीततुरग इवाचरनि' इति टीका, ५ इन्द्रियसमूहम् ६ वने तिष्ठतु ·अय भावनाप्रकम । . 'वीमेन्टो) मंत्रिमुगायनी। माना न तोचलगितुंगे दवासि चिना मायातिन यापर ग्रामचिनु नो विनाम्भोधरम् । निष्णात पवनं मिना निरगितुं नान्यो यथान्गोधर कमौवं तपमा विना किमपगे हन्तुं नमर्थग्नथा ।। ८३ ॥ तोपन्मूलमूल प्रगमपरिकरन्कन्धवन्धप्रपन पंचाक्षीरोधमाल स्फुरदभवदलः गीलसंपप्रवालः । रद्धान्भ'पूरसेकाहिपुलकुलबलैश्वर्यसौन्दर्यभोगः स्वर्गादिमाप्तिपुष्प गिवपदफलद सातपःकल्पवृक्षः ॥ ८४ ॥ नीरागे तरुणीकटाक्षितमिव त्यागव्यपेतप्रभोः सेवाकप्टमिवोपरोपणमिवान्मोजन्मनामश्मनि । विप्ववर्षमिवोपरक्षितितले दानाहदर्चातपः- खाध्यायाध्ययनादि निप्फलमनुष्ठानं विना भावनाम् ॥ ८५ ॥ सर्व ज्ञीप्सति पुण्यमीप्सति दयां धित्सत्यघं मित्सति क्रोधं दित्सति दानशीलतपसां साफल्यमादित्सति । कल्याणोपचयं चिकीर्पति भवाम्भोधेस्तटं लिप्सते मुक्तिसी परिरिप्सते यदि जनस्तद्भावयेद्भावनाम् ॥ ८६ ॥ विवेकवनसारिणी प्रशमशर्मसंजीवनी भवार्णवमहातरी मदनदावमेघावलीम् । चलाक्षमृगवागुरां गुरुकपायशैलाशनि विमुक्तिपथवेसरी भजत भावनां किं परै. ॥ ८७ ।। घन दत्त वित्त जिनवचनमभ्यन्तमतिलं क्रियाकाण्ड चण्ड रचितमवनौ गुप्तनसकृत् । अपर तु ममर्थ' खा. • पञ्चेन्द्रियाति पानी 'तप पादपोऽयम्' का . नित्यति' कना का मागोपयुक्तामश्वरीम् . १ ३ नित ग्भोग .

·काव्यमाला। अथ दानप्रनमः । चारित्रं चिनुते तनोति विनयं ज्ञानं नयत्युन्नति पुष्णाति प्रशमं तपः प्रबलयत्युल्लासयत्यागमम् । पुण्यं कन्दलयत्यघं दलयति स्वर्ग ददाति क्रमा- निर्वाणश्रियमातनोति निहितं पाने पवित्रं धनम् ॥ ७७ ॥ दारिद्र्यं न तमीक्षते न भजते दौर्गत्यमालम्वते नाकीर्तिर्न पराभवोऽभिलपते न व्याधिरास्कन्दति । दैन्यं नाद्रियते दुनोति न दरः क्लिश्नन्ति नैवापदः पात्रे यो वितरत्यनर्थदलनं दानं निदानं श्रियाम् ॥ ७८ ॥ लक्ष्मीः कामयते मतिर्मगयते कीर्तिस्तमालोकते प्रीतिश्चुम्बति सेवते सुभगता नोरोगतालिगति । श्रेय संहतिरभ्युपैति वृणुते खोपभोगस्थिति- मुक्तिर्वाञ्छति यः प्रयच्छति पुमान्पुण्यार्थमर्थ निजम् ॥७९॥ तस्यासन्ना रतिरनुचरी कीर्तिरुत्कण्ठिता श्री. लिग्धा बुद्धिः परिचयपरा चक्रवर्तित्वऋद्धिः । पाणौ प्राप्ता त्रिदिवकमला कामुकी मुक्तिसंप- सप्तक्षेत्र्यां (2) वपति विपुलं वित्तबीजं निजं यः॥ ८० ॥ अथ तप प्रक्रम । यत्पूर्वार्जितकर्मशैलकुलिशं यत्कामदावानल- ज्वालाजालजलं यदुग्रकरणग्रामाहिमन्त्राक्षरम् । यत्प्रत्यूहतम समूहदिवसं यल्लब्धिलक्ष्मीलता- मूलं तद्विविधं यथाविधि तपः कुर्वीत चीतस्पृहः ॥ ८१ ॥ यस्माद्विघ्नपरम्परा विघटते दास्यं सुरा' कुर्वते कामः शाम्यति दाम्यतीन्द्रियगण कल्यामुत्सर्पति । उन्मीलन्ति महर्द्धय कलयति ध्वम चय कर्मणा स्वाधीनं त्रिदिव गिव च भवति श्लाघ्य तपम्नन्न किम् ॥२॥ १ 'चिनोति' ख २ 'पवित्र' ख ·सूक्तिमुक्तावली। कृत्वाहत्पदपूजनं यतिजनं नत्वा विदित्वागमं हित्वा सजमधर्मकर्मठधियां पानेषु दत्त्वा धनम् । गत्वा पद्धतिमुत्तमकमजुपां जित्वान्तरारिन स्मृत्वा पंञ्चनमस्क्रियां कुरु करकोडसमिष्टं सुखम् ॥ ९५ ॥ प्रसरति यथा कीर्तिदिक्षु क्षपाकरसोदरा- भ्युदयजननी याति स्फीतिं यथा गुणसंतति । कलयति यथा वृद्धि धर्म कुकर्महतिक्षमः सुलभकुशले न्याय्ये कार्य तथा पथि वर्तनम् ॥ ९६ ॥ भवारण्य मुक्त्वा यदि जिगमिषुर्मुक्तिनगरी तदानी मा कापीविपयविषवृक्षेषु वसतिम् । यतश्छायाप्येपां प्रथयति महामोहमचिरा- दयं जन्तुर्यस्मात्पदमपि न गन्तुं प्रभवति ॥ ९७ ॥ सोमप्रभाचार्यमभा च लोके वस्तु प्रकाशं कुरुते यथाशु। तथायमुच्चैरुपदेशलेश. शुभोत्सवज्ञानगुणास्तनोति ॥ ९८ ॥ अमजदजितदेवाचार्यपट्टोदयाद्रि- धुमणिविजयसिंहाचार्यपादारविन्दे । मधुकरसमतां यस्तेन सोमप्रमेण व्यरचि मुंनिपनेत्रा सूक्तिमुक्तावलीयम् ॥ ९९ ॥ इति श्रीसोनप्रभाचार्यविरचिता सिन्दूरप्रकरापरपर्याया सूक्तिमुक्तावली । १ जिनमतप्रसिद्धा पञ्चपरमेटिनमस्कृतिम् २ 'फुशलमुलभे' क-ख छोकानन्तर क-पुस्तके 'करे सायरत्याग शिरति गुरुपादप्रणमन मुखे सला वाणी प्रतमधिात न श्रवणयो । हदि खन्छा वृत्तिर्विजयि भुजयो पौरपमो विनाप्यभषेप प्रतिमा मण्डनमिदम् ॥' लय शोकोऽधिक ४ विनचन रे भव जनमन मंसदनम' ख ५ समप्राचार्यमभा न यप पुमा तम परमपावरोति । तदा राम पिपपदेश दो निदा मानेन नाम ॥' अत्र क- पुकार महारराव 'पाटसमान - • मप्रभागार २ सय नाम युवला मिशनम् ५ र झोद खग- पुरून । मुन्नयन ·काव्यमाला। तपस्तीनं तप्तं चरणमपि चीर्ण चिरतरं न चेच्चित्ते भावस्तुपवपनवत्सर्वमफलम् ॥ ८८ ॥ अय चैराग्यप्रकमः। यदशुभरज पाथो दृप्तेन्द्रियद्विरदान कुशलकुसुमोद्यानं माद्यन्मन करिशृङ्खला । विरतिरमणीलीलावेश्म सरज्वरभेषजं शिवपथरथस्तद्वैराग्यं विमृश्य भवाभयः ॥ ८९ ॥ चण्डानिल स्फुरितमदचयं दवार्चि- वृक्षत्र तिमिरमण्डलमर्कविम्वम् । वजं महीधनिवहं नयते यथान्तं वैराग्यमेकमपि कर्म तथा समग्रम् ॥ ९० ॥ नमस्या देवानां चरणवरिवस्या शुभगुरो- स्तपस्या निःसीमल्लमपदमुपास्या गुणवताम् । निषद्यारण्ये स्यात्करणदमविद्या च शिवदा विराग कुरागःक्षपणनिपुणोऽन्तः स्फुरसि चेत् ॥ ९१ ॥ भोगान्कृष्णभुजंगभोगविषमानराज्यं रजःसंनिभं वन्धून्बन्धनिबन्धनानि विषयग्रामं विषान्नोपमम् । भूति भूतिसहोदरां तृणतुलं सैणं विदित्वा त्यज- तेष्वासक्तिमनाविलो विलभते मुक्ति विरक्त पुमान् ।। ९२॥ जिनेन्द्रपूजा गुरुपर्युपास्ति' सत्त्वानुकम्पा शुभपात्रदानम् । गुणानुरागः श्रुतिरागमस्य नृजन्मवृक्षस्य फलान्यमूनि ॥ ९३ ॥ त्रिसंध्य देवाची विरचय चयं प्रापय यश श्रियः पात्रे वाप जनय नयमार्ग नय मन । लरक्रोधाद्यारीन्दलय कलय प्राणिषु दया जिनोक्त सिद्धान्त शृणु वृणु जवान्मुक्तिकमलाम् ॥ १४ ॥ १ 'चारित्रम्' इति टीका ·जिनमतान् । निविंशान्यिानिशानतिघनणया शायघोषानघोपा- न्योरापौधरनुतापपनसुघटिताजीनमुखानिपाणीन् । अघोंपमानर्घान्घटयति लघिमालिशितान्योऽलधिष्ठा- माध्यं यसालियुग्मं विघटयतु धनं सोऽघसंघातमहन् ॥ ५ ॥ रक्तस्त्यक्तस्मरोऽपि प्रतिभयभयकृनिर्भयत्वप्रदोऽपि प्रायश्चित्तगहीता सततनिरतिचारोऽपि यत्पादपाः । वैकुण्ठाभ्यचिंतोऽपि प्रकटर्मपचितः पण्डिते. खण्डितांहा- स्तन्यादन्यागवृत्तिव्यपगमगुरुतां वः स निर्गन्धनाथ. ॥ ६ ॥ स्वान्तारण्यं शरण्याश्रयणमिति यदभ्यास्त विश्वस्तगह- स्तद्धर्मध्यानधूमध्वजजवजनितात्यन्तसंतापतप्तम् । संत्यज्यासखदाहादिव चरणसरोऽशिश्रियत्सत्सरोज यस्यातिप्रौढरागद्विरद उरुरजः सोऽस्यतात्तीर्थपो व. ॥ ७ ॥ जडोद्यत्स्कन्धबुध्नोगतलसदरुणाभाजुलीपल्लवाव्या- न्प्रेसन्तीभिर्नखाचिनिचयरुचिरसन्मञ्जरीभिर्युतान्वः । प्रेक्ष्य प्राप्तेप्सितार्थ वि बलवदवाकल्पवृक्षाः किमेवं विद्वद्भिः शयतेऽद्धीनतुलफलयुजो यत्य सोऽर्हन्मुदेऽस्तु ॥ ८॥ क्षोणी क्षान्त्या क्षिपन्त क्षणिकरतिकरतीकटाक्षाक्षताक्षा मोक्षक्षेत्राभिकाहाः क्षपितशुभशताक्षेमविक्षेपदक्षाः । १ अनुदा बसला अपपना हानि २ प्रशस्तहत्तपादान् ३ अघेण पूजया नितान् ४ पूजारहितान् ५ भयानभयक्र्ता भयानकभय कुन्ततीति विरो- परिहार ६ सतत निरन्तर गृहीतत्य तस्यैकदेशतो भहोऽतिचार म निर्गतो लात्सोऽपि प्रायश्चित्ताही लेनि विरोध प्रायो पाहुत्वेन चित्तत्य प्रहीता आवर्जक तन निरतिचारधामनिप्रमीयन परिहार अपचनोऽपचय नान इति विरोध पचित जिन इनि परिवर निग्र वालपम्वन्या माधो जिन यो कमलरूपानि लाउन नवनि लिहद वितम चरणा व सरागाविति नयर्यम् १० बल्वदत्वधनवा मुख कन्या पृजाना चहुव ८ ·श्रीजम्युगुरुनिरनिन जिनशतकम्। श्रीमद्विः वैर्महोमि ननमनिमुवत्तापगलेष मन- त्सल्यप्यस्माहरो प्रभुपु किमिनि मन्मन्गुनेनोपरक्ताः । मर्य वीर्यादेहादिभिभवितुभिवाभीमवो गन्ग दीपा प्रोत्सर्पन्त्यतियुग्मप्रभवनमभुवः म विगे नाजिनो वः ॥ १ ॥ संसारापारनीरेश्वरगुरुनिरमागर्मपौधनमा- नुगत सत्त्वमार्यानिय नैराजगृजाजीर्णरज्जूर्यदीयाः । पादाः प्रांसीसरन्तः प्रकटिनकरुणाः प्राषितान्मिमयों भर्तु तीर्थाधिपोऽसौ पृथुदवथुपथप्रसिति वो रुणदु ॥२॥ प्रोद्यद्दीपप्रभावकमनखनुकुरकोडसंक्रान्तविन्य वर्फ वृत्तस्य शत्रुः स्वकमधिकरुचि विमदान्तचेता. । पश्यञ्गीतांशुकान्तं प्रणतिकरणतो न गरंसीलप्रमोटा- द्यस्यासौ श्रीजिनेन्द्रो द्रुतमतनुतमस्तानवं वस्तनोतु ॥ ३ ॥ मार्तण्डश्चण्डभावं दधदहनि हिनस्त्यस्तदोषोऽपि पादै- नाय॑हाय रात्रौ पुनरलिपटलैरारटन्ती रटद्भिः । मार्मम्भोजन्मधामि स्थिततनुलतिकामेवमालोच्य लक्ष्मी- रुद्विग्नेापविघ्नं क्रमकजमगमद्यस्य सोऽव्याजिनो वः ॥ ४ ॥ १. शतकस्यास्यैक सटीकं मनोहरमपर्युषित नातिशुद्धं चाटादशपत्रात्मक पुत्तक श्रीशान्तिविजयमुनिभिरस्मभ्यं दत्तम्, तत्र नागेन्द्रकुलोद्भूतसाम्यमुनिप्रणीता सनी चीना टीका वर्तते. सच साम्बष्टीकासमाप्ती 'शरदा मपञ्चविशे शतदशके (१०२५) खातिभे च रविवारे । विवरणमिदं समाप्तं वैशासतितत्रयोदश्याम् ॥' इत्यमात्मनो प्रन्थनिर्माणसमयं वदति द्वितीयं तु मूलमात्र शुद्ध पत्रचतुष्टयात्मकं प्राचीनं पुस्तकं जोधपुरनगरपाठशालाध्यापकपण्डितरामकर्णशर्मभिः प्रहितम्. टीकानुद्रणं तु पुस्तका न्तराभावदुष्करमिति मत्वा तत सक्षिप्तमुपयोगिटिप्पणमात्रमेवात्रोद्धृतम्. २. अखा- मिकमिव ३. सनुत्पद्यमानश्वासौ मन्युस्तेन ४ हर्तुमशक्यात् ५ अपारसंसारसमुद्र एव महानरकदुःख तदेव पवौषस्तत्र मन्नान् : नखोत्पन्ना दीप्तय एवाजीर्णा नवा रजव' ७ प्रमारितवन्त ८. शीघ्रम् ९ क्मलस्पगृहे १० निरुपद्रव यथा त्यात् ११. च. रणकमलम् १ .

·+ ·काव्यमाला। अक्षोभाः क्षीणरूक्षाक्षरपटुवचना भिक्षयो मड्क्ष्वलक्ष्मी साक्षाद्वीक्ष्य क्षिपन्ति क्षपयतु स जिनः क्षय्यपक्षं यदनी ॥ ९ ॥ तन्वाना वैनतेयश्रियमहितवृपोत्कर्षमोपिप्रतापाः कामं कौमोदकीनागरणशरणदा नीरजोदाररागा.। सद्यः प्रद्युम्नयुक्ताः संदसिकृतमुढो यतमाश्चक्रिणो वा भ्राजन्ते भ्राजिताशाः सुखमखिलमसौ श्रीजिनो वो विधेयात्॥१०॥ यत्पादौ पादपो वा शुचिरुचिनिचिताम्भोजपुञ्जालवालौ स्व.सन्मूर्धाधिरूढोगटमुकुट कुंटैनिर्यदंशूदभारैः । संसिक्तौ शोणरत्नप्रतिमनखरुचः सत्यवालावलीव- द्धत्त. शुद्धिं विधेयादधिकमधिपतिः श्रीजिनानामसौ वः॥११॥ द्यां द्युत्योद्दयोत्य मुद्यद्दयुसदधिपमता विद्युदुद्द्योतजेन्या- विद्यानद्याद्यसद्योनय उपदधते सद्यमोद्यानमोदम् । दुर्भेद्यावद्यमुद्यद्दयुमणिमिव समाच्छाद्य वन्द्याभिवन्द्याः सद्यो यत्पादकंदा द्यतु स जिनपतिर्वोऽतिनिन्द्यामविद्याम् ॥ १२ ॥ निर्वाणापूर्वदेशप्रगमकृतधिया शुद्धबुद्धयध्वगानां मार्गाचिख्यासयैपा त्रिभुवनविभुना प्रेपिता किं नु लोकै । आलोक्यारेकितैवं चरणनखभवा वो वि विर्भवन्ती यस्य श्रेयांसि स श्रीजिनपतिरपति. पाप्ममाजां विदध्यात् ॥ १३॥ १ भिक्षवो यतयो यदद्वी माक्षाद्वीक्ष्य मग गीघ्रमलक्ष्मी लिपन्ति स जिन. क्षग्य. पक्ष शत्रुपक्षलपयतु.२. व निश्चयेन नते प्राणिनि अयत्रिय शुभावहविधिमपत्तिम , (पने) वैनतेयो गरुडः : अहितो विरुद्धो यो वृपो धर्मः, (प) यूपोऽरिष्टामुर . ४. की भूमी मोदम्य कीनाशो नाराको यो रणनन शरणदा ,(प.) कौमोदकी गदा तम्या उना' प्रम- वोऽशरणारणदाथ ५ नीरजेवियोदारो रागो येषु, (प) नीरज शग ६ प्रकट गुन तैन'; (पने) प्रद्युम्रो वासुदेवपुत्र ७ सदसि गमायाम् , (प) मश्थामापनि राहो नन्दकम्तेन ता मुद्यपाम. ८ कमा पादा वासुदेवा दव ९ पुरितमनारया रुटो घट ११ मद यागन्टन 1. वियव नदी तम्या आया मशोनय शोभना. न्युयनिस्थानानि १. मथामा यमन (नियममनर ) ग एपोथान गम्य मोद पुष्टि लक्षगम 1. जलददनानि दामया कमित्यव्यय जलवानम्म १५ आता उत्प्रक्षिता 1. नावमपन्ना टन्नी पादाराव मदा ·जिनशतकम् । A प्रत्ताप्रान्तप्रसादान्प्रणमनमुमता यत्क्रमान्सत्प्रणन्या- प्राणिप्राणप्रियाणि प्रवितरतु जिन स प्रशान्तप्रयासम् ॥ २४ ॥ उज्जृम्भान्भोजगर्भश्रितमिति परमेष्ठीयते निष्ठितार्थ त्रैलोक्यत्रासहन्त्र्या नरकरिपुनयानन्तभूतीयते व । सद्भूतिभाजितत्वादृपभगतितया चाहिजेगायते य- त्पादाभोज स सद्यो भवतु भवभयाभोगभित्केली ॥ २५ ॥ इति भीजन्दूकपिदिरनिते जिनात जिनपादवर्णनं नान प्रथम पारेन्छे । लोपाट्येऽपि हिना विरहितमहिमन्युत्कटे कण्टकैमें सक्ते वक्तं जडाँधै नुचिरमनुचितं नद्रजन्यत्र वन्तुन् । पनं पभा खसभेत्सुदितविपदिव प्रोक्ष्य बत्रानुलिल्ये ठेका दानचलेन त्रिजगदधिपतेर्व पुनीतात्न हल ॥ १ ॥ प्रध्वनागर्मधर्मप्रणयनविधये व्यामृत प्राणिना- कालव्यालादलप्तो प्रतिनमनन्मृती आन्तिमन्नन्तनोति । मनहत विपाति विममिह नलत्येवमान्यण्डलल्य ख्यातं नौस्य म दत्तां जिनपभनन्छन्य पाणिर्द्वन २ ॥२॥ भाभियोऽन्भोजनोभागभिभवति भृग बिनभवं भूपाभाव मनाया भवभवभय भिनन्भिीमान्भागम् । भर्नर्भद्राय पाणिम्भुिबननदनोसामनोजनभने- भूगाव ममतेन भविभुविभवाधीय गमभाउ !: ! মালচলন এনা খান कृत्यायुगांतनासामपि रगत किन हादरचोय । नित्य पापि तु पानिनि गिताइयोजाति भारत प्रेमी पनामा माल सियासमोर + क 1 . .

·५६ काव्यमाला। प्रख्यातादच्युतश्रीवरवसतितया शेषकान्त्योपगूढा- सन्मीनाक्षीनीरेश्वरत इव यदङ्मयोर्युगानिर्गता भा। वेलेव प्लावयन्ती नखमणिकिरणोन्मिश्रिता श्रीमंदज- श्रेणी विश्वंभरावद्भवदनभिमतं तीर्थपोऽसौ भिनत्तु ॥ १९ ॥ मा पप्तत्तप्त्यभावात्कलिकलिलभराक्रान्तमत्यन्तमेत- पातालापारपङ्के त्रिभुवनभवनं द्रागितीवावधार्य । त्वष्ट्रावष्टम्भनार्थ प्रचुरभरसहौ निर्मिमाते यदवी वज्रस्तम्भाविवासौ निखिलसुखखनी! विधत्तां यतीन्द्रः ॥ २० । दुर्गे स्वर्गापवर्गाध्वनि संदरितया स्यन्दन. संस्यदाग- स्तिग्मांशूत्तप्तजन्तून्प्रति वरविटपी छायया संयुतत्वात् । सद्भत्याहूतिमन्त्र. सति धननिधने व्यक्तवर्णत्वतो वः सिद्ध्यध्वन्यध्वनीनाववतु स मुनिपः पादपद्मो यदीयः ॥ २१ ॥ यत्पादैः पारिजातक्षितिरुहमहिमा हानिमानीयतेऽहि- भ्रातृव्यायाप्ययोपाः प्रमदभरनमन्मस्तकलस्तदानः । द्राग्भूयो भूषयद्भि. शुचिरुचिनखरुङमञ्जरीकर्णपूरैः पापाकूपारवारिपतरणपटुतां तीर्थकृद्ध स दध्यात् ॥ २२ ॥ सर्वोर्वीभृत्प्रबर्हप्रणतिपरशिरःश्रेणिचूडामणिद्यु- संदोहालीढमूढम्रदिम नखमयूखोल्लसत्केसरालि । वल्ग्यङ्गुल्यग्रपत्रं सकमलममलं पादयुग्मं यदीयं भात्यादित्योसमिश्र नलिनमिव स वोऽवद्यमर्हन्हिनस्तु ॥२३॥ 'प्राज्यप्रौढप्रमादप्रतिभटनिधनप्राप्तदीप्रप्रतापा- प्रोच्चैः प्रीतिं प्रयान्ति प्रतिकलममलान्प्राणिन. प्रेक्षमाणा । १. शेषनागस्य कान्या अशेषया पूर्णगा कान्त्या च २ मन्तो विद्यमाना नीना लाञ्छनरूपा यन. ३ क्षीरसमद्रान् ४ पादतलार्तिनी लाञ्छनरूपा पापाई विभ. म्भरावद्भभिवत् ५ तपश्चरणाभावान ६ नरककर्दमे त्रिभुवनरूप गृह मा पतन पततु. ७ विधात्रा ८ मचायुक्तनया ५ मह त्यदेन वेगेन यदाग पाप तदेव तिग्माशु १० महिनामुरतन्य प्रातय शरिन्दस्तसायाप्या अनवद्या योपा लियो ११ गुमदोहो दीपिग मह . ऽनरप ·जिनशतकम् । ५२ साक्षाद्दोष' श्रितोऽपि श्रमणगंणगुरोबोंधयेऽह महिने- तीव प्रेशन्सदोऽन्त प्रणिगदति करो य न वो वामहान्नु ॥१०॥ स्निग्धं भूनोंऽलिनीलघुतिकचनिचयं प्रोद्धरन्धैर्यराशे- निलं लोकभर्तुश्चरणकृतमते ति य. पाणिपन्न । अन्तर्वतिकृत्कि गिति कलिलमिदं कर्पतीहेष एवं देवैरारेक्यमाणो भवदगिवगतागर्म स ताक् भृणातु ॥ ११ ॥ दक्षं दीक्षां जिघृक्षोर्मदनगरनुढो देहतो दीप्रदीप्ती सल्वर्णालंकृतीर्थ नरसलुमनस कलवृक्षादिवोन्ने । पाणि. प्रोत्तारयन्व नरसिरुहाचि मनखाशुप्रनूनो मालाकारायतेऽसौ न्यतु कमतिमलं प्राणमत्कंधराणाम् ॥ १२ ॥ य काल गोणिमानं दधपि निधने कल्मपस्योल्वणन्स द्रष्टणा एमात्र मरुगपि निनग नीग्गामासमक्त.। लक्ष्मीदानेन तृष्णाछिपि तनुमनामग्रन्नोऽजडोऽनी मुप्यादोपानोपान्कलपितरपुपां यो विरदान्मकोऽपि ॥ १६ ॥ मध्यप्यन्निन्यायोगे प्रभवनि भुवने भभृत कियगणां पनिम्त्तापयन्नि विनिर्मिकि भमभावादियानम् । रक्ता पन्या स्फुरन्बो निगपिन व यो भाषणानकार बाधेरल्यान्म पाणि गापर्नया यागनिनो गतिमान है। मा भूवन्न परसीरटिना नमिकामारिणी गंगभारा मनातभिानावाली माविमान पर। । ...

·काव्यमाला। गीर्वाणैनिर्मितोरुिहवलदलश्यामलाभीशुजालै- जीमूतैः प्रावृषेण्यैरिव नभसि सदस्यातते यः समन्तात् । विद्युत्पुञ्जायमानः स्फुरदरुणरुचा दृश्यते त्रैदेशैर्व- साणाय स्तात्स हस्तस्तैनुरहितजितः साधु वोधोद्यतोऽद्य ॥ ५ चञ्चच्चकोऽप्यकृष्णो विवरयुततॆलोऽप्यस्तरन्ध्रानुषड्न सत्कार्योऽप्यस्तकृत्यो विलसितकर्मलोऽप्यन दोपाकरो नो । यः सार्वज्ञः सुपर्वा शय इति महिमापीक्ष्यते नो विरोधी वध्यात्स ध्यानवृद्धेनिधनकरमरं वस्तु वः स्तूयमानः ॥ ६ ॥ द्वारं व्यस्तार्गलं वः परमपदपुरो दर्शयाम्येत यूयं श्रोतृजन्तूनिवैवं गदितुमतिगुरुभ्राम्यतीतस्ततो यः । पर्षद्युत्कर्षवत्यां प्रवचनकरणानेहसि श्रीजिनस्य स्ताद्धस्तो वः प्रशस्त. प्रणिपतनकृतावाहतानां स वृद्धयै ॥ ७ बनिन्वजं समस्ति प्रकटतरमिदं मेऽपि मा गर्वितो भृ- र्यक्ष क्षिप्रं जहीहि त्वमपि निधिमदं शहपद्मौ यतः स्त । अम्लानौ मय्यपीमाविति परिहसतीवोच्छलद्भिर्मयूखै- र्व्याख्यायां यन्नखेभ्योऽखिलसुखकृदसावस्तु वो जैनहस्त. ॥ ८ जेताजापूजितौजा विजयिजविगजभाजि सद्बाजिराज्यां तेजोभाजां जजीर्जाविजितजनजितां स्वौजसा दुर्जनानाम् । योऽन्यजोऽजातजाड्यो जगति जिनशेयो जम्भजित्पूजितौजा अन्यायो जन्मवीजं जयतु सरजसौर्जित्यजित्सोऽजसा व ॥९ भित्त्वा दोपानुपहं जनवनजवनं बोधयामीद्वधाना मोत्कर्ष सूर्य कापारिति मम पुरतो दर्पतो हन्त यत्तत् । १. उचीमहोऽत्रायोक २ विदशमई ३ मदनजयिन ४ हसपी नित पाया हगादयनकादित ५ सकाराई ६ कमलो हरिण ७शयो हमा ८. हे वेग १ 'अजि युद्ध' । नन्नीति जना यो माम्नेपामजी बल नागजिन जगन्ति ये नेपाम १० न विधान न्यन उपनापो रोगो गायन टम : म ५. गर । रमा १ ते ना मगगा जानिनो मियायाने न.पवलय 4 नयनानि । e- जनरपमरना ·जिनगतकम् । ६१ । प्रोचैनिप्पायत्तऽमुं सायमिच चहता धार्यत चैजयन्ती येनासो युष्मदाधेर्वधकरणपटुर्बुद्धसक्त करोऽतु ॥ २० ॥ श्रद्धालोयों विधत्ते विविधयुधधृतीरेधयन्बोधवृद्ध्या धैर्य धामद्धिमिद्भां धनमपनिधनं शुद्भबुद्धि धरित्रीम् । व्याधिध्वसं पुरंध्रीजितविबुधवधूधर्मवृद्धे समृद्धि धर्मोक्तौ व. स धत्ता धियमधिकधृति प्रोद्धृतो बौद्धहरतः ॥ २१ ॥ ज्येष्ठासक्त संचित्रं गुरुमहिमपुनर्वस्वपोढात्मकं नो नित्यं सर्कत्तिकं यज्जनितपतुलं व्यक्तमीन सकुम्भम् । व्योमेवाभाति कि तु प्रविरहितमलं शून्यवृत्त्यात्युदात्तं छिन्द्यात्कृच्छ्राणि तद सुमृदु करतल निवृतेरीश्वरस्य ॥ २२ ॥ दारियाद्रेर्महेन्द्रप्रहरणसमता यो विभेदे विभर्ति प्राकाश्ये विश्ववेश्मोदरविवरगतस्यार्थजातस्य दीप । हस्तालम्बोऽवलम्बो गुरुतरनरकागाधकूपप्रपाते पातात्पातात्स हत्तस्तमसि तततमे वो विनेतुसिलोक्या. ॥ २३ ॥ यः प्रोद्यद्विद्रुमद्युत्कररुहमणिमन्मस्तकाझुल्यहीन्द्र. सत्सत्त्वोऽपारिजात पुनर सुरतनुः साधुमुक्ताफलश्री । चक्रे हस्त समुद्रो दशशतनयनेनोन्मुंदा मूर्ध्नि मेरो कृच्छ्रोच्छ्राय छिनत्तु प्रतिहतनुपमं व स जेतु सरस्य ॥ २४ ॥ सत्म्कन्धावद्धमूलावृजितभुजलतालग्नमन्लानरूपं विभ्रद्वन्धूककान्ति करतलमचल पल्लवभ्रान्तिभाग्भिः । १ जयपनाका का नया सह स्पधन्येवस्पा बुद्धो जिनस्तन्सबन्धी ३ ध. माता धर्मक्यने प्रोदन रात ४ उणेपु वेवोपदेशार्थमासक्तम् २ ·६० काव्यमाला। मुद्राभिर्मुद्रितोऽलंकरणविभिकृता बनिणार्हन्करोग सोऽहांसहाय हन्तुं प्रविहिनविनतेर्भक्तिभाजो जनस ॥ १८ सष्टाजमं श्रियो यः शिवपुरपशिकाममहानोचिताया कोषाधीनिंशान्ते नमुनिरिपुगिगसनहा नो जिताया । आनीयानीय नित्यं परमगुरुकर. पर्वर्शलीक्षयाय- प्राप्तेर्हतुः प्रधानो भवतु स भवतां पर्वगालीक्षयाय ॥ १६ युक्ता यस्मिन्नृजिन्ना मनृणितपरुषोऽग्रेऽर्धचन्द्रायमाणा- नझुल्यः संदधाना सघृणिनसमणीन्द्रीघिमोद्धन्यरूपा । पुप्पेपोनिर्जितस्येपव इव विर्षमा संग्रहीता विभान्ति क्षेपीय पातकान्तं प्रजनयतु स व, पाणिरहनुजस्थ. ॥ अनेनापीद्धधाना परिहतमिदमालोक्य पातालमूलं सव्यालत्वात्करालं तिमिरभरभृत भीरुणेवेति यस्य !. वीक्ष्यन्तेऽधो विविक्षन्त्य इव ननु भुवो भ्राजनार्थ नखाभा. सस्तस्य ध्यानकाले दलयतु दुरितं व स जैनेन्द्रपाणिः ॥ १ यो नान्वीतो जडिन्ना नयति न कुमुद नंदधुं दीप्यमानो न ज्योतिया॑नियुक्तोऽहनि मलिनतमं लक्ष्म धत्ते न मध्ये । सोल्लासं नो नदीनं जनयति लभते धाम दोपोदयान्नो सोऽपूर्वो यन्नखेन्दुश्चरमतनुशयो योग्यतां वो युनक्तु ॥ १९ अर्थव्यक्ति विविक्तां विदधति वहवो या करा हारिदश्या विश्वास्मिस्तीवरूपाः प्रशममितवतैकाकिना सा मयापि । १ शिवपुरपधिकाश्च तेऽसमानोऽनगारास्तेपा हान सागस्तस्योचिताया योग २ इन्द्रवचनेन. ३ असाहा नो कि तु साहा सत्तेजोविशिष्टः करः, ४. पूरि ५ पर्वयुक्तः. ६ ईक्षया दर्शनेनायरा शुभावहविधे. प्राप्तेहेतु. ७ पर्वाण्युर श्यन्ति तनूकुर्वन्तीति पर्चशा विपक्षास्तेपामाली पहिस्तस्या क्षयार ८.ऋ ९ लक्ष्णग्रन्थय:, १० दीर्घत्वेन प्रशस्तरूपा. ११. पक्षसंख्याकाः. १२ क्षिा ·जिनातकम् । ६३ दर्प दर्पशनोटसिति भगवता भंगयित्वा यदाप्त कोधाहेधा विधायोद्धृतविततगुणं कार्मुकं तत्किमेतत् । आन्ते न्यन्तं लसद्युगलमिति नृभिर्भाव्यते यत्र वक्र तद्ष्टविष्टपान्तर्गतनिखिलपदार्थाननर्थ हताहः ॥ ६ ॥ यत्कान्त्या त्याजितश्री क्षितिपतिरिव सत्कोपपनोरुदण्डै- रायोऽपि क्षीणदाब्बों वसति वनभुवि नीडयेवाजसण्ड' । तन्मौनीन्द्रं विनिद्रं स्फुरदधरदलं कण्ठनालोपलीनं दृग्भृज्ञासजि गुर्वी ग्लपयतु विपदं सन्मुखं युष्मदीयाम् ॥ ७ ॥ शान्त धेताशुगोचिःशुचिदशनमगं स्यदृशां दृश्यमानं विश्वक्लेशोपशान्ति दिगढतिविशदश्लोकराशि प्रकाशम् । निशेषश्रीनिशान्त शरणमगरणे नाशितागेपशनं दिश्यावः शोभितागं शिवमुपशमिनामीशितु शश्वदास्यम् ॥ ८ ॥ दुष्टारिष्टानि दृष्टेऽप्यकृतविकृतिकान्येव निर्नामकानि भीयन्ते दक्षमध्णां प्रविकसनकृति प्राणियूथस्य यत्र । नैशानीवांशुमालिन्यलिकुलमलिनान्यन्धकाराणि वन्धो- रुधिोमध्यलोकश्रितजनसमितेरात्समस्यत्वषं तत् ॥ ९ ॥ व्यालम्बालोलनीलालफजलदयुजो राजमानाद्धिमानी- शुभैर्दन्तै सदन्तैर्वरविवर्रभृत प्रत्फुरद्गण्डंगलात् । यलागौ. शुद्धवर्णा प्रभवति सुमनोमानसं नन्दयन्ती तज्जैनेन्द्र हिमाद्रेरिव दिविजनदी वो नुदत्वात्यमेन ॥ १० ॥ दुवोंधो दुविधैर्य प्रवररदमणीन्धारयन्मध्यसंस्था- नन्तश्रेष्ठौष्ठन्द्रो व्यसनगतगमप्रत्यलावाप्तिस्छ । ६ मुनन्दसवन्ध : नाममा हराम : स्परया मगरम् । विकावन्नरल ल"पति मगर १. बसनशतसमें चला गया ·६२ काव्यमाला। मौग्ध्यात्माग्नगावैर्वनगहनभुवि ध्यानवृत्तेविधातु सिद्धेलेलिहाते यत्तदवतु पतनादापदन्तः सदा वः ॥ २५ ॥ इति श्रीजम्यूकनिनिरनिते जिनशनके जिनहनवर्णन नाम द्वितीय परिच्छेदः । मल्लम्म्या क्षिप्तदीप्ति प्रलपढलिरवैर्वारिणीन्दीवरं वो मह शक्त्या वियुक्तं सैदलमपि जये वाञ्छतीत्युच्चलच्छ्रि । हत्कर्षाप्रफुलं किमिदमिति जनै. कल्प्यतेऽनल्पधीभि- र्यच्चक्षुर्वीक्ष्यमाणं क्षणमहितहतिं तत्तनोत्वाप्तवकम् ॥ १ ॥ भाम्वान्भास्वानपि वै णिभिरनणुभिर्यत्तमोऽनुत्तमं नो नेता नेतुं तनुत्व तदतनिम मनो मोयन्मानवानाम् । मुणद्धिष्ण्यं गुणानामगुणमपि मुख खण्डितामूर्तिकीतें- स्तथ्य पथ्य पंथीय प्रदिशतु दशनाभीशुभि. शोभितं व. ॥ २ ॥ यस्य स्यादन्तरात्मा कलितमलिनिमा चञ्चलश्च सभावा- तुल्यर्द्धि स्पर्धयान्य क्रमत इति सहीतीव धात्रा व्यधायि । मर्यादार्थ यदन्तर्निहितनयनयोः सेतुबन्धायमानो नासावंगो जिनास्य दिगतु शमशन शाश्वतं तद्भवभ्यः ॥ ३ ॥ सोत्कण्ठा कण्ठपीठोल्लुठितजरठरुक्तारहाराभिरामा विभ्रत्योऽदभ्रमूर्तिस्तनभरमवलाः खर्भुवो या समायु । ध्यानध्वंस विधातुं विकृतिमकृत यत्प्रत्युत प्रेक्ष्यमाणं ताखेवास्यं जिनस्य प्रणुदतु तदधं व स्वरूपश्रियैव ॥ ४ ॥ स्पष्टं जुष्टं ललाटं विकटतरमतिसिग्धलम्बालकान्तै कान्त शान्त दृशा गं दिशदनुकुरुते दृश्यमानाङ्कपट्कम् । यम्योद्यत्पार्वणैणाङ्कनशकलमल तद्भवद्भाग्यपुष्टि द्वेष्टर्दष्टाष्टकर्मद्विष उपचिनुतादास्यमस्यत्तमासि ॥ ५ ॥ १ सदल सपरिकरमपि २ आप्तस्य जिनस्य मुखम् ३ समर्थ नमोगुणादिरहिनमपि गुणाना मान्दयादीना धिण्यम् ५ खण्डिता अमूते कामस्य कीर्नियन तस्य जिनम्य ६ अतिशयेन पृयु ८ श मुखम् ९ शीघ्रम्. १ अगुण ७ व

·No text on this page.

·६४ काव्यमाला। सुप्रापः प्रायशोऽस्मिञ्जिनवदननिधिद्धतत्त्वैः सुतत्त्वै- स्तत्त्वार्थ सत्वरं वस्त्वरयतु स गुरुवोद्भुमध्यामरूपम् ॥ ११ ॥ कि विम्बं पद्मवन्धोर्नहि दहनमहस्तन्मनाग्नेदमिन्दो- स्तर्हि स्यात्सत्कलङ्कं तदपि न विकलं लाञ्छनेनैतदेवम् । दृष्ट्वा द्वेष्टुर्बलस्य प्रमुदितहृदयास्तर्कयन्तेऽतिमुग्धा वध्वो मूर्त्यद्रिभर्तुर्यदेजितलपनं वस्तदेनस्तेणेढु ॥ १२ ॥ मान्ये मान्येन कारि खहगशुभतरात्रेतिकृष्णातिकृष्णा चक्रे चक्रे दिशां यत्सिततरयशसि भ्रूलतारीलतारा । रक्षारक्षालिनीवेत्यवहितविधिना यत्र पापात्रपापा- दव्यादव्यापदास्यं तदमैरणगुरोर्वः सदन्तं सदन्तम् ॥ १३ ॥ वक्षस्याघोक्षजे श्रीः परिवसति सदेतिप्रसिद्धि वृथार्था- मत्यर्थ भावयन्तोऽभिलपितविभवावाप्तितः कल्पयन्ति । साक्षालक्ष्मीरिहास्तेऽनवरतमिति यदर्शने याचकौघा- म्तद्वनं वैतरागं गुरुगदगहनध्वंसनाद्वो धिनोतु ॥ १४ ॥ श्रीमत्पौरदरं दृग्नलिनधनवनं वानमप्यन्यदीप्ति प्रत्यक्षत्वेक्षणेन श्रवर्णपरिकरः स्वातिरक्तो बुंधप्रीः । खाभिर्यों दीधितीमि. कुरुत इतितरामाचरन्नप्यचण्ड- चण्डांगोः कर्म धर्माधिपलपनविधुर्वो विरुद्धं स वध्यात् ॥ १५ ॥ सहोणं सालकान्तं गिशिरधनतरच्छायमन्तर्द्विजाना राज्यापूर्ण सदन्तच्छदलसदलिकं काननं वाननं वः । १ प्रकटतरम्. २ दाहात्मकतेजोविशिष्टम् ३ इन्द्रम्य ४ अजितरा जिनस लपन मुग्राम ५ हिनतु. ६ कृष्णादप्यतिकृष्णा ७. दिशा समूहे यद्गन्छत्मिततर बगो यन्य ८ कुटिलकनीनिका दृक् ९ अरक्षा न विद्यते अन्या रक्षा यससाः रा। रक्षा. १०. अयहितेन यात्रा ११ अपामापयति प्रापयति तम्मान १२ निरुपद्रयम् १३ जिनन्य ११. दन्त महिनम १५ शोभनप्रान्तम १६. म्लानमपि १७.प्रतक्ष बन यदीक्षण नेन १८ अवणी कणीप्रवण च नात्रम् १९. शोभना आतिगति २० युधान्प्रीणयनि १ अनिमयेन, १२ मुगपरे बाणः शब्द. २३. दन्नाना पक्षिणा च पदया २४ वार्य या, ·- जिनशतकम् । ६७ इन्द्रविद्राणनिद्रं श्रितविधि विबुधैः सार्थकं ऋक्षनाथै. सिद्धैः साध्यार्थसिधै धुतदिति दितिजैः साधुभि. साधितार्थन् । गन्धीतगर्भ कृतकरमुकुलैः श्रूयमाणानणीयो जैनी गौौरवं वोऽतनुभुवनकुटीकोटगन्त' करोतु ॥ २ ॥ या मन्दारैरगोकै प्रविकचलुमन शोभितैर्भिक्षुवृक्ष- स्तुजैनीरोगमान. सततमुपचिता भारती वैतरागी । स्वच्छायाच्छिन्नतापा विहितशुभफलालंकृतारामलेखा- तुल्या कल्याणमात्यैर्वहुभिरिह तनू पयत्वाशु सा व ॥ ३ ॥ यूथैर्या संयंताना सुदृढनियमनान्मोक्षमाकाइमाणे- गुप्तै संतृत्वटव्याश्रयणगमनत संश्रितत्वादितीह । कारागारानुकाराप्यघनतरतमा निर्भया भ्रष्टवन्धा साधीयोधीधनरतिसमधिकता सा क्रियाल्सिद्भगीर्व ॥ ४ ॥ संसारोढन्वदम्भर्यमितिमृतिमहोमिण्यगण्योदवीर्व- शुद्धीमे लोभकुम्भीननविषमतले मजतो जन्तुरागीन् । प्रत्यप्रान्तप्रथिमि स्मरमकरवति ब्राम्यजिमम्वरूपा निळज नाव्यते या यनिपतिगदिता सा हताहो द्विपन्नम् ॥५॥ नामीष्ट विष्टपान्त प्रति चरमचरं प्राणिन प्राणितव्या- दन्यदन्त्यित्यवेत्य न्वमिव तदपि भो रक्षता धुभावा । भद्र भोक्त विमुक्त्या यदि मतिनिति याकीत वर्णनन्, सा श्रीयोगीन्द्रगीर्व प्रबलयतु वलं कालमाह विजेतुग ॥ ६ ॥ द्रयादेशन निन्य यदितरदापि तत्पर्ययादेशतोऽन्मि न्यन्न्येव यकमेव प्रब टयति नयदन्दनो निप्रकारम् ।

·No text on this page.

·No text on this page.

·६८ काव्यमाला। कुग्राहोग्रग्रहास्यप्रपतिततनुभृत्स्तोममुन्मोचयन्ती चेतोभूप्रच्युतिं वः सुमतियतिपुरोगस्य सा वाग्विधेयात् ।। ७ ॥ निर्दीपा सन्निगीथाप्यवितथरचना सैत्यहीनापि नित्यं सद्गुप्तिर्मोक्षदापि श्रुतयममहिमाप्युन्नतासत्कृतान्ता । द्विष्टार्था सार्थकापि स्खलितपरमताप्युन्नतासत्तमाया- मारोप्यात्सा पढव्या प्रगमिपरिवृढबाह्यलं वोऽविलम्बम् ॥ ८ ॥ सत्या सत्यानताओं तनुमति भविका सर्वदा सर्वदाग- स्तानेऽस्तानेकगर्मण्यपि विनिपतिते स्तूयमानीयमाना । नाशं नाशङ्कितार्था भवतु कविशते. पूरिताशारिताशा गौर्वा गौमिपङ्के मुनिपलपनभूर्व संदावासदावा ॥ ९ ॥ वाचो वोऽर्चामचिन्त्याचलचरणरुचेश्चूचुरन्मा चिराया- त्युच्चैस्ताश्चोरयन्त्यो रुचिमतिशुचयो नीचवाक्तारकाणाम् । याश्चण्डाश्चण्डव!रुच इव निचितं चित्तभूध्वान्तचित्या सच्चेतोम्भोजचक्रं प्रचुररुचिचितं कुर्वते चित्रचारा. ॥ १० ॥ श्रोतृन्वृन्दारकादीन्प्रणिहितकरणानादराद्देशनायां संसद्यासाद्य सद्य. परिणमति वचोऽर्हन्मुखान्निर्गतं सत् । तेपा भाषाविशेपैविपमिव विषदाद्भविभागान्विभिन्ना- न्खैः खैर्वणैः सुवर्ण यदनुगुणयतात्स्वश्रुतौ तन्मनो व. ॥ ११ ॥ या वारिक्षीरयोर्वा प्रकृतिपुरुषयोः श्लिष्टयोस्त्रोटयन्ती सबन्ध निर्विवन्ध ललितपदगती रामरामेव रम्या । सा व. शुक्लाभदेहा दहतु महदपि क्षुद्रपक्षद्रुमाणां वृन्दं वृन्दारकादीश्वरसभसरसीभूषणा वाग्जिनस्य ॥ १२ ॥ १ निशीयो ग्रन्थविशेप २ सती शोभना अहीना च ३ असनविद्यमान कृतान्तो यमो यस्याम्, अन्यत्र मकृतान्ता शोभनमिद्धान्ता ४ द्विष्टोऽथो द्रव्यादिर्यया ५ मर्व ददातीति सर्वदा ६ पापविम्नारे ७ वामपड़े मिथ्यादृष्टिस्पकर्दमे नाशमयमाना ग. च्छन्ती ८ अरिता शत्रुता श्यति सा र मदावासो मोक्षत ददति ते ज्ञानादय स्तानवति मा १० मदनान्धकारममृहेन ११ पयायान्तरमनुभवनि १२ जलमिय १: जलदान १४ कर्मजीवयो १५ मनोहरवनितेव ·…

·काव्यमाला। भूमानं विभ्रतोऽपि प्रकटयति झटित्योजसा स्वेन हानि मेहस्योचैः पतङ्गप्रभृतितनुमतोऽवन्त्यनित्यत्वशून्या । यान्यादृक्षेव साक्षात्कृतनयनपथातीतवस्तुखरूपा दैपी वर्तिः कुवृत्तीरपहरतुतरामर्हतां वागसौ वः ॥ १८ ॥ ज्योतिर्मन्नं न यत्र प्रविचरति रुचिर्नेन्दवी न प्रकाश्यं यद्भासां चित्रभानोरनणुमणिरुचां गोचरे यच्च नैव । वस्तु प्रत्यक्षयन्ती तदपि मुदमितैः प्राप्तरूपैर्नुता या सार्हद्धारत्यरत्या वियुततनुलतान्वः क्रियादक्रमेण ॥ १९ ॥ सालंकारां करोति श्रुतिमति विशदन्यायरलोटश्रि श्रीमद्भिर्धार्यमाणं गतमतिविभवैर्दुर्लभं भास्वराङ्गम् । सद्वृत्तोदात्तरूपं व्युपरतविकृतेर्यत्तुलां कुण्डलस्य क्षिप्रं विभ्रक्रियाद्वो वचनमुपचितिं चिन्तिताना तदय॑म् ॥ २० ॥ नाश्रेयासि श्रितानां न भयतरलता श्रूयते श्राद्धदेवा- दश्रीणां नाश्रयोऽश्रु सुतिरपि न नवा विनसा न श्रमो वः । नाविश्रम्भश्रुतिर्न श्रवणकटुवचो यत्र तत्स्थानमीयुः श्रुत्वा यां श्रीजिनम्याश्रियमभिभवतागौरसौ साक्श्रुतीष्टा ॥ २१ ॥ मिथ्यादृक्पाथसान्त तगुरुविपदावर्तगतै गरीयः- मर्पकंदर्पमर्प प्रचरितकुनयानेकनकादिचक्रम् । यन्प्राप्य प्रोत्तरन्ति प्रततमपि भवाम्भोनिधि साधुबन्धं पातात्पोतायमानं तदेवमपतनाजैनचन्द्रं वचो वः ॥ २२ ॥ गोन्मुदिर्जन्मदिः गिखिभिरिव समाकर्णिता निर्णयन्ती कंगग्रीमो मगोप बमहिमभवनात्महरन्ती रजामि । विम्फर्जनीतिधागनिकरपतनत प्रावृपा या समाना मानाग्माननामाष्यपनुदतु भवन्म्याशु मा मुन्ता वाक ॥ २३ ॥ + 7 भारम । पशदा ज्या या नाय करना ३ जिनग ४ बाद रापपानान ८ अपनयनी समयमा म्य- , गवान,

·No text on this page.

·काव्यमाला।
तन्वीनेत्रचकोरपार्वणविधौ सौभाग्यलक्ष्मीनिधी
धन्य. कोऽपि न विकियां कलयति प्राप्ने नवे यौयने ।।
सम्यक्परिहता येन कामिनी गजगामिनी ।
कि करिष्यति रुष्टोऽपि तस्य वीरवरः परः ॥ १८ ॥
लज्जेयं प्रलयं प्रयाति झटिति गवतं प्रश्यति
जानं संकुचति मरज्वरवशात्पश्यामि यावप्रियान् ।
यावत्तु स्मृतिमेति नारकगतेः पाककमो भीषण-
स्तावत्तत्त्वनिरीक्षणाप्रियतमाप्येषा विषौघायते ॥ १९ ॥
कारुण्येन हता वधव्यसनिता सत्येन दुर्वाच्यता
संतोपेण परार्थचौर्यपटुता शीलेन रागान्यता ।
नैर्मन्थ्येन परिग्राहिलता यैर्योवनेऽपि स्फुट
पृथ्वीयं सकलापि तैः सुकृतिभिर्मन्ये पवित्रीकृता ॥ २० ॥
यत्रानोऽपि(?) विचित्रमञ्जरिभरव्याजेन रोमाञ्चितो
दोलारूढविलासिनीविलसितं चैत्रे विलोक्याद्भुतम् ।
सिद्धान्तोपनिपन्निषण्णमनसां येषां मनः सर्वथा
तस्मिन्मन्मथवाधया न मथित धन्यास्त एव ध्रुवम् ॥ २१ ॥
स्वाध्यायोत्तमगीतिसंगतिजुप. संतोषपुष्पाञ्चिताः
सम्यग्ज्ञानविलासमण्डपगता सध्यानशय्यां श्रिता ।
तत्त्वार्थप्रतिबोधदीपकलिकाः क्षान्त्यङ्गनासगिनो
निर्वाणैकसुखाभिलापिमनसो धन्या नयन्ते निशाम् ॥ २२ ॥
कि लोलाक्षि कटाक्षलम्पटतया कि स्तम्भजृम्भादिभि
कि प्रत्यङ्गनिदर्शनोत्सुकतया कि प्रोल्लमच्चाटुभि ।
आत्मान प्रतिवाधसे
त्वमधुना
व्यर्थ मदर्थ यत
शुद्धध्यानमहारसायनरसे लीन मदीय मन ॥ २३ ॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·पोनिन
at - Hity !
:-ht fir HTE आयोmar
THIोहन
TRATEtants
ifa. Hurtik } ६१ ॥
गोनियांना .fi
आमा पानfrimना कामापा
गहोगा नर्गनी परिचारिकामाग
नियति मागीट परमानिमिया नई ॥ १२ ॥
ययातिन गभिमान न त ग्यातिन नवोजति
नमामिन धन ............ न यो यान न नाप्येपणा।
नो दाम्यं नलाग....... बदनं शाम्यं च लाग्य व नो
तन्मामाग्गिाण्यपापरहित ध्येयं पदं धीधनाः ॥ १३ ॥
नावड़ानुकग प्रागनपरा यक्षेवरोऽप्यर्थवा-
न्मपूर्णन्दुमुनीप्रिया प्रियमहीमाधुर्यहृद्या च .... !
हृदये।
मनरहस्योहारी मन्त्रीव स दृरतस्त्याज्य ॥ ६५ ॥
धर्मोऽय निहत प्रमादवशतः प्राप्तेऽपि मानुप्यके
कार्पण्येन विडम्बितौ सति धने यैरर्थकामावपि ।
अत्यन्त चलचित्तनिग्रहपरैरप्याप्यते वा न वा
मोक्ष शाश्वतिक प्रसादमदन तेपा दवीयान्पुन ॥ ६ ॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·८४ काव्यमाला । स्फूर्जल्लोभकरालवत्रकुहरो हुंकारगुञ्जारवः कामक्रोधविलोललोचनयुगो मायानखश्रेणिभाक् । खैरं यत्र स बम्भ्रमीति सततं मोहायः केसरी तां संसारमहाटवी प्रतिवसन्को नाम जन्तुः सुखी ॥ ९० ॥ एकः स वैवखत एव देवः शौटीर्यशाली च महाव्रती च । पशौ च गीर्वाणपतौ च यस्या विभिन्नमुद्रस्य दृगः पतन्ति ॥ ९१ ॥ एतानि तानि मदनज्वलनेन्धनानि दूरीकुरुप्व मयि बक्रविलोकितानि । उन्मीलति स्म ललिताङ्गयधुना स एव मन्मानसे शुचिविवेककलाविलासः ॥ ९२ ॥ प्रत्यक्षो नरकः स एष वसुधापीठे परायत्तते- त्येवं पूकुरुते जनः प्रतिकलं सर्वोऽपि विद्वानिह । तन्नारी()वशवर्तिनोऽपि विषयान्कण्डूतिकल्पानयं रोमाञ्चाङ्कुरचर्चिताङ्गलतिक. कि नाम नैवोज्झति ॥ ९३ ॥ ता एवैताः कुवलयदृशः सेष कालो वसन्त- स्ता एवान्तः शुचिवनभुवस्ते वयं ते वयस्या । किं तूभृतः स खलु हृदये तत्त्वदीपप्रकाशो येनेदानी हसति हृदयं यौवनोन्मादलीलाः ॥ ९४ ॥ को देवो वीततमाः कः सुगुरुः शुद्धमार्गसंभापी । कि परमं विज्ञानं स्वकीयगुणदोषविज्ञानम् ॥ ९५ ।। यत्कारुण्यहिरण्यजं न न च यत्सन्मार्गतामोद्भव नो यत्संयमलोहजन्म न च यत्संतोपमृत्लामयम् । यद्योग्यं न तपोविधानदहनज्वालावलीतेजसा सिद्धिं याति कथ नृधान्यनिकरस्तस्मिन्कुपात्रे श्रित ॥ ९६ ॥ हे मोहाहत जीव हु शृणु वच श्रद्धास्ति चेत्कथ्यता प्राप्त किंचन सत्फलं भवमहाटव्या त्वया भ्राम्यता ।

·No text on this page.

·८६ कागमाला। श्रीजिनप्रभसूरिविरचितः सिन्हान्तागमस्तवः। सानिरिः । गायन्ति श्रीशिपाय गनाशा लगेन यम् । मुतिसारा जगबीर भीगीरगुरुगोरा ॥ पुरा श्रीजिनप्रभसूरिभि. प्रतिदिन नवनिर्माणपुर पर निरनचाहारग्रहणाभियर- बद्रि प्रलसपमानतीदेशनमामभ्युदयिन श्रीतपागच्छ विभाग भगवना श्रीगोमति- लकसूरीणा सशक्षमियादिपटननिलोकनार्थ रामापनिनच्छन्दोविशेषाग्निान. बभागुभगा सप्तगनी मिता सबा उपनीता निजनामाहिनाः । तेप्पय सर्वनिदान- नवो यहपयोगित्वाद्विमियने- नत्वा गुरुभ्यः श्रुतदेवतायै सुधर्मणे च श्रुतभक्तिनुन्नः । निरुद्धनानावृजिनागमाना जिनागमाना स्तवनं तनोमि ॥ १ ॥ गुरुभ्य श्रुतदेवताय सरसरी मुधर्मणे च पामगणधराय नत्वा । विपु नतिकिया। 'अभिप्रेयत्वाचतुर्थी' इति सूत्रण सप्रदानाचतुथी । श्रुतभक्तिप्रेरितोऽर निरुदा रहा नाना अविरतिकपायादिभिर्वहुविधाना जिनानां पापानामागमाः प्रमरणानि यैन्नेयां जिनागमानां श्रीवीरसिद्धान्ताना लवनं तनोमि करोमि । सामायिकादिकपडध्ययनस्वरूप- मावश्यकं शिवरमावदनात्मदर्शम् । नियुक्तिभाप्यवरचूर्णिविचित्रवृत्ति- स्पष्टीकृतार्थनिवहं हृदये वहामि ॥ २ ॥ अवश्यकरणादावश्यकम् । सामायिकादिकानि सामायिक-चतुर्विशतिस्तव-वन्दनक- प्रतिक्रमण कायोत्सर्ग-प्रत्याख्यानरूपाणि यानि पडध्ययनानि तत्खरूपम् । शिवरमाया (मोक्षलक्ष्म्याः) चदनात्मदर्श दर्पणतुल्यम् । पुन किविशिष्टम् । नियुक्ति' श्रीभद्रवाह- कृता एकत्रिशच्छतप्रमाणा । भाष्य सूत्रार्थप्रपननम् । वरावचूर्णिरटादशसहस्रप्रमाणा पूर्वपिविहिता। विचित्रत्तिरनुगतार्थकथन द्वाविशतिसहस्रप्रमाणम् । एताभि स्पष्टी- कृत्तोऽनिवहो यस्य तथाविध हृदये वहामि स्मरामि ॥ युक्तिमुक्तास्वातिनीरं प्रमेयोमिमहोदधिम् । विशेषावश्यक स्तौमि महाभाष्यापराह्वयम् ॥ ३ ॥ १. स्तोत्रस्यास्सैकमेवाष्टपत्रात्मक सटीक पुस्तक सवेगिसाधुवरधीशान्तिविजयमु- नीना सकाशादधिगतम्. तच नातिशुद्ध शतवर्षप्राचीनमिवानुमीयते तदाधारेणेतन्मु- द्रण विहितमस्ति AN ·सिद्धान्तामनन्तः। युरूच एक नुत्ता नन्शिन नाम नाम: एवोच कोलस्तेमां महोविंद महान तानि ॥ दशवकालिक नेन्धि गोरेवृकिन ! प्रीतिक्षेनं सुमननां मजयन्तु !'' विकानापरान निईनानि दरिदास पान -:- रिक्त दादकातिर रानिव रोचिनिने यह न कर वारिमायोजनमाना । नमनाइनमान के देवनं सन्मान योमर पक्षे मवर्गमन टुन ॥ उद्धानुपोद्धातविल्सन निन्दनन। मिताभिधानामनितामियां नौन्योर्गनयनि-मधुचिन ! उदां प्रसन्या मितानियन दोरम कलयु सिनोपनि किननि नलि । किबीरन् । उडान दिन्न व द्वारानि 'उने निइने निगने सर्दनि त । नत्र मित्रानन्द दा ननस्थापनाकादम 'दबे हाइ स्वान्देन्द्र पमवाल्ल प्रभेदी नाममुगमन व्यायव्य । यो मन का प्रतिभेदा गेषमानवारी कर दिनविन दविना - त्रिषु लोपन्मन्य नगन्धिाराम अवन्तःकन्दर न्यामिन नरम तरदाचावलुन दिनान्टिा त्रि- गाधनों हिनावानिया मिर्गहता श्रीमन्यु गरदन - मुलपाटार परमन्थरस विहिन्दि नान॥ पिण्डविधिप्रतिपत्ताबवण्डपाण्टित्यदानदुर्नलिनान ! लिन्पदश्रुनिन्ष्टिानि पिण्डनिचिन ! दिय निपिन्देन दिन्न । नाटत गितामा रकमान पाने निज) मनं रिटान्न - प्रवचनारपनन्नमन्निनावग्नत्त्व। सामना रन्दन्यतु नन्दिगनन्दन ॥ - 4 द्वारा SPREET मन परवला मानन्दल.. है ·८६ काव्यमाला। श्रीजिनमभरिविरचित सिंहान्तागमस्नरः। सागरिः। व्यायन्ति भीपिपाय गतानेशा लोन यम् । सुतिहारा जयपीद भीगीरगुरुगो ख' }} पुरा धीजिनप्रभसूरिभि प्रतिदिन नवना निर्मागपुर गरे निरवद्याहारग्रहणाभिप्रा- उनि प्रलक्षपद्यावतीदेनाचगामभ्युदयिन श्रीतपागच विभाग भगाना श्रीगोमति- लासूरीगा खदीनमिष्यारिटनपिलोकनार्थ यमहरूपनिनन्दोविगेपादिनान. यभीममगा सप्तगती गिता सपा उपरीकता रिजनानाद्विताः । तेगान गनिदान- लको वरपयोगित्वादिवियते---- नत्वा गुरुभ्यः श्रुतदेवतायै सुधर्मणे च श्रुतभक्तिनुन्नः । निरुद्धनानावृजिनागमानां जिनागमानां स्तवनं तनोमि ॥ १ ॥ गुरुभ्य श्रुतदेवतार्य सरखीं सुधर्मणे च परमगणधराय नत्वा । निपु नतिनिया। 'अभिप्रेयत्वाचतुथी' इति सूत्रेण सरदानाचतुथा । श्रुतभक्तिप्रेरितोऽह निरद्वा रद्धा नाना अविरतिरूपायादिभिर्वहुविधाना जिनाना पापानामागमाः प्रसरणानि यन्नेमा जिनागमाना श्रीवीरसिद्धान्तानां स्तवन तनोमिकरोमि ।। सामायिकादिकपडध्ययनस्वरूप- मावश्यकं शिवरमावदनात्मदर्शम् । नियुक्तिभाष्यवरचूर्णिविचित्रवृत्ति- स्पष्टीकृतार्थनिवहं हृदये वहामि ॥ २ ॥ अवश्य करणादावश्यकम् । सामायिकादिकानि सामायिक-चतुर्विशतिस्तव-वन्दनक- प्रतिक्रमण-कायोत्सर्ग-प्रत्याख्यानरूपाणि यानि पडध्ययनानि तत्खरूपम् । शिवरमाया (मोक्षलभ्याः) वदनात्मदर्श दर्पणतुल्यम् । पुन किविशिष्टम् । नियुक्तिः श्रीभद्रयाहु- कृता एकत्रिशच्छतप्रमाणा । भाष्य सूत्रार्थप्रपननम् । वरावचूर्णिरटादशसहस्रप्रमाणा पूर्वपिविहिता। विचित्रवृत्तिरनुगताकथन द्वाविंशतिसहस्रप्रमाणम् । एताभिः स्पष्टी- कृतोऽर्थनिवहो यस्य तथाविध हृदये वहामि मरामि ॥ युक्तिमुक्ताखातिनीरं प्रमेयोर्मिमहोदधिम् । विशेपावश्यक स्तौमि महाभाष्यापरावयम् ॥ ३ ॥ १. स्तोत्रस्यास्यैकमेवाष्टपत्रात्मक सटीक पुस्तक सवेगिसाधुवरधीशान्तिविजयमु- नीना सकाशादधिगतम् तच नातिशुद्ध शतवर्षप्राचीनमिवानुमीयते तदाधारेणेतन्मु- द्रण विहिनमस्ति

·No text on this page.

·No text on this page.

·सिद्धान्तागमस्तवः। या पट्त्रिंशत्सहसान्प्रतिविधिसजुषां विनती प्रश्नवाचां चत्वारिंशच्छतेषु प्रथयति परितः श्रेणिमुद्देशकानाम् । रजनोत्तरशानवगमगहना दुर्विगाहा विवाह- प्रज्ञप्ती पञ्चमाझं जयति भगवती सा विचित्रार्थकोष ॥ १४ ॥ या प्रतिविधिरत्तरं तेन सहितानां प्रभवाची पत्रिशत्सहसान्विती दधती या चत्वारिंशच्छतेवधिकारविशेपेपूनवाना जि परित सर्वत प्रययाति सा विवाहमनप्ती नानी पनमाझं मन्तो ये भा रचनाविरोपातरत्तरजा उत्कलोला तथा युक्तचो गमा सदृशपाठातर्गहना प्रन्थिला अपशविगाहा विचित्रार्यकोपो जयति । भगवतीति पुज्याभिधानम् ॥ कथानकानां यत्रार्धचतन कोट्य स्थिता । सोक्षिप्तादिज्ञातया ज्ञातधर्मकथाः श्रये ॥ १५ ॥ यत्रार्थचतरः स्थानकाना कोट्य धिता सा मातधर्मक्या नान पामहमुक्षिप्ता- विभिनीतधान्तत्या निषेऽतु (भयो । आनन्दादिश्रमणोपासकदयकेतिवृत्तनुभगार्थाः । विगदामुपासकदशा भावशं मम दिशन्तु सदा ॥ १६ ॥ आनन्दाच्या प्रमणोपानकास्तेपा दार तस्येतिहत्तानि चरितानि ते नुभगार्था पासपदसा नान नप्तमा विसदा भावहा मन नदा रिसन्नु । महदृपिमहानतीना गौतमपद्मावतीपुरोगाणाम् । अधिकृतगिवान्तनुकृता लरतोचैरन्तकृशाः कृतिनः ॥ १७ ॥ মেষশাবনীদা শর্মাণ নালীনিখিকুয়ান সাবিনালি হিৰালন मुरलनि पामु ता बताना हे तिन , उभय मरत ॥ गुणैर्यदध्ययनकलापकीर्तिता अनुत्तरा प्रशमिपु जालिमुस्या । अनुत्तरश्रियमभजन्ननुत्तरोपपानिकोपपददशाः श्रयामि ता ॥१८॥ दायर कीर्तिमा पचिता प्रमानिदिपु गुमारिवाभिमप्र मुराद' नाम r: रो का ते 4' . शायदादा.. निगला प्रविधिमदान्धर र प्रभव्याकरणदमा

·No text on this page.

·८ ९ सिद्धान्तागमस्तवः । या पत्रिंशत्सहत्तान्प्रतिविधिसजुषां विभती प्रश्नवाचा चत्वारिंशच्छतेषु प्रथयति परित. श्रेणिमुद्देशकानाम् । रजद्भगोत्तरशानयगमगहना दुर्विगाहा विवाह- प्रज्ञप्ती पञ्चमाजं जयति भगवती सा विचित्रार्थकोष. ॥ १४ ॥ या प्रतिविधिस्त्तर तेन सहितानां प्रश्नवाचां पत्रिशत्सहस्रान्विनती दधती चा नत्वारिंशच्छतेष्वधिकारविरोपेपूद्देशकाना भणि परित सर्वत प्रथयति सा विवाहप्रजप्ती नानी पजमार रहन्तो ये भता रननाविशेपातरुत्तरता उत्कगेला तथा युक्तयो गमा सहरापाठातर्गहना प्रन्थिला अकुशलदुविगाहा विनिवार्यकोषो जति । भगवतीति पूज्याभिधानम् ॥ कथानकानां यत्रार्धचतन कोट्य स्थिता । सोल्लिप्तादिज्ञातहया ज्ञातधर्मकथाः श्रये ॥ १५ ॥ यत्रार्थचतल कथानकाना कोटच स्थिता ना जातधर्मरथा नाम पटमा मुक्षिप्ता- रिभितिर्दशान्तर्रया भिडलु (धये ॥ आनन्दादिभ्रमणोपासकदगतिवृत्तनुभगार्थाः । विगदामुपासकदशा भावगं मम दिशन्तु सदा ॥ १६ ॥ आनन्दादय भमणोपानकास्तेपा दशक तस्वैतिवृत्तानि चरितानि ते नुभगार्था उपासपदहा नान सप्तमा विरादां भावदा मन ना शिन्तु ।। महपिमहासतीनां गौतमपद्मावतीपुरोगाणान् । अधिकृतशिवान्तनुकृता लरतोचैरन्तकृशाः कृतिन ॥ १७ ॥ गौतमपभावनाप्रमुखाजा मीणा महानतीनामधिरुतानि प्रतितानि शिवान्नानि पनि चामु ता अन्तरुपमा हे एतिन , उर्दूच लरत ।। गुणैर्यदध्ययनकलापकीर्तिता अनुत्तरा प्रशमिपु जालिमुख्यका । अनुत्तरश्रियमभजन्ननुत्तरोपपातिकोपपददशाः श्रयामि ता ॥१८॥ पदध्ययनलपे नीलिता वपिता प्ररामिषु न पिपु गुमारिकारिभिरगत्तरा प्र. भानः । जालिगुरयदा जामि पिस र मुरतो देवा ते अतिर पर साये कलर । अपुन विजयादीनि पदिनानानि तेपा निजा। तपाविव मिन्युपपर पूर्दषद पाका रोपपरिया , ह ,नि अगधायदतरविदताना विधाना भवनमदान दे दान नितीनभयविधिनदरम्परपा प्रश्नव्याकरणदगा ॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·-- काव्यमाला। अष्टादिशु आदिशब्दादीपजलादिप्ववतारोऽवतरण तेन दिष्टा. कथिता देवता यासां तासामुदातरमवानामुत्कृष्टगहिनां निशानां भवनं स्थानम् । आश्रवविधि. कर्म पुरलानां सवरस्ताग्निरोधः । निणीतं तयोः सरप यामु ता प्रश्नव्याकरणदशा दग- माग नोऽस्साकश मुरा दिशतु ।। ज्ञातैर्मुगापुत्रसुवाहुवादिभिः शासद्विपाकं सुखदुःखकर्मणाम् । द्विः पतिसंख्याध्ययनोपशोभितं श्रीमद्विपाक श्रुतमन्तु नः श्रिये ॥ २० ।। मृगापुत्रमुवाहुवारिभिदृष्टान्तः मुरादुर राक्र्मणां विपाक परिणाम शासच्छिभयन् । शापयरित्यर्थः । केयाम् । भव्यजीयानामिति गम्यम् । विगलाध्ययनालकृत श्रीमद्विपाक- श्रुतमेकादशमन न श्रियेऽस्तु । मुवाहुवादिभिरित्यत्र 'इवर्णादे' इलनेन सूत्रेण परतो वत्वम् । एतान्यप्येकादशान्यतानि श्रीमुधर्मखामिना रचितानि । अन्येया गणभृतां पूर्वनिर्दृतत्वेन सर्वगणधरशिष्याणामेतद्वाचनाग्रहणात् । अत एवादी श्रीमुधर्मा नमस्कृत.॥ प्रणिधाय यत्प्रवृत्ता शालान्तरवर्णनातिदेगततिः । नमतोपपातिकं तत्प्रकटयदुपपादवैचित्रीम् ॥ २१ ॥ यत्प्रणिधाय स्मृत्वा शास्त्रान्तरेषु पदार्धवर्णनातिदेशनाततिः श्रेणि प्रत्ता । अति- देशोऽन्यत्र विस्तरेण प्ररूपितस्य वस्तुन सक्षेपेण कथनम् । तदुपपातिकमाचाराझोपान देवनारकाणामुपपाद उत्पादस्तस्य वैचित्री प्रकटयत् है विद्वांसः, यूय नमत । भाचारा- अस्य शालपरिज्ञाध्ययनाख्ये द्वे शतके । सूत्रमिद ‘एवमेगे तिनोनाय भवई' इत्यादि । अत्र सूत्रे यदीपपातिकत्वमात्मनो निर्दिष्ट तदन प्रपश्यत इत्यर्थ. । अद्स्योपसमीप उपागम् ॥ सूर्याभवैभवविभावनहृष्टतीर्थ- प्रश्नादनन्तरमिनानननिर्गतेन । केशिप्रदेशिचरितेन विराजि राज- प्रश्नीयमिद्धमुपपत्तिशतैर्महामि ॥ २२ ॥ सूर्याभदेवत्य वैभवमृद्धिस्तस्य विभावनेनीक्षणेन हृष्ट बत्तीर्थ प्रथमगणधरश्चतुविध सघो वा तत्स प्रश्नात्पृच्छाया अनन्तरमिनत्य श्रीवीरस्याननं मुख ततो निर्गतेन । केशी गणभृत् प्रदेशी च राजा तयोश्चरितेन विराजि शोभि । उपपत्तिशतैर्युक्तिशतैरिद्धं दीप्त राजप्रश्नीय सूत्रकृदुपागमह महामि । प्रदेशी केशिना प्रतियोधितो देवत्वमाप्य श्री- वीरं वन्दितु समवस्तौ गत. तात्यद्भुतं तस्य तेजो वीक्ष्य श्रीसपेन प्रश्नः कृत सर्वेभ्यो देवेभ्यो किमित्ययमुत्कृष्ट इति ॥

·सिद्धान्तागमस्तवः । ... ..... यानां भुतरकन्ध दगाएतरकन्न पर परमनिगिरनात्तगन्धम् । कप साध्वाचार- सरप्रतिपादको प्रन्थोऽपि पन्प। त्यपहार' प्रतीतार्थतत्प्रतिपादको अन्योऽपि नव- एर । ताभ्या सर वर्तते च स करपन्यवहारस्तमीदे स्तुवे ॥ पट्सप्तपडिविंशतिपगुणसप्तप्रकारकल्पानाम् । विस्तारयिता कल्पितफलद स्तात्पञ्चकल्पो नः ॥ ३६ ॥ पट् सप्त पहिर्दशा पिशतिः पाणसत दिचत्वारिंशत् एतत्पकारा ये कल्पास्तेषा वि- स्तारचिता पथक्ल्पो नोऽस्माक कल्पितफलदो पाछितफलपद तात् ॥ लेभे ययवहारेणाधुनान्त्येनापि मुख्यता । तं जीतकल्पमाकल्पकल्पं तीर्थश्रियः श्रये ॥ ३७॥ अन्त्येनापि ययवहारेण यदाचारेणाधुना मुख्यता लेभे । एतदाधारणैप प्रायश्चित्तवि- पिप्रवृत्ते । त जीतकल्प तीर्थनिय शासनरमाया आफ्ल्पकल्प वेषतुल्य भये । व्यव- राराः पञ्च । आगम श्रुतमारत धारणा जीत चेति सन्ति । । एवं जीतव्यवहारोऽन्त्य ॥ अञ्चामि पञ्चतनवप्रमाणमाचान्लसाध्यं कुमतैरवाध्यम् । महानिशीथं महिमौषधीनां निशीथिनीशं शिववीथिभूतम् ॥ ३८ ॥ पनमनपति पचचत्वारिंशत् तत्प्रमाणैराचाम्ले (1) साध्यम् । कुमतैरवाध्यम् । न- हिमान लोपध्यत्तासा निशीथिनीश चन्द्रम् । द्धिप्रापकत्वात् । मोक्षमार्गभूतं महा- निशीथमचामि पूजयामि । नियुक्तिभाप्यवार्तिकसंग्रहणीचूर्णिटिप्पनकटीका । सवेंपामप्येषां चेतसि निवसन्तु न. सततम् ॥ ३९ ॥ नियुकि सूत्रोलापभेदप्ररूपिका । भाप्पं सूत्रोकार्थप्रपञ्चकम् । वार्तिकमुस्कानुस- रफार्थाना चिन्ताकारि । सपरणी सूनार्थल सप्राहिया । नरिवणि । टिप्पनक विषमपदव्यारचा । टीका निरन्तरवारया । एता एका सर्वेषामपि पृर्वोरुग्रन्थानां नधेतति सतत निवलन्तु ॥ परिकर्मसूत्रपूर्वानुयोगगतपूर्वचूलिकाभेदम् । ध्यायामि दृष्टिवादं कालिकमुत्कालिकं Uनं चान्यत् ।। ४ ।। परिकम समभेदम सूत्राणि दरादान काराविध प्रथमा युरो गनुगो । प्रथमे निचार - पलान्यो : २५ पूर्व सचिनन्यात तुद. ५ वा नालव' सप" (() पर गदा व तम् । सायद ·The et Test: ri Tarat TRE मारमा Pritt....| ना गल मे पागनु forms पुष्पालिकाः ॥ १० ॥ जीना errifit . . रणीनां निगमादीनां दागानां यशसग । पुष्णा भरिनिशान दिशाः शुभाम् ॥ ३१ ॥ निवासीनी गई नाम, ..."fournा माrtat gm नन्यायोगारगो किनादासीन अपोदशा शानिमीत- गन्दे मरणसमान मत्लान्याने महातुरोपपदे । संस्तारचन्द्रवेव्याभक्तपरिज्ञानतःशरणम् ॥ ३२ ॥ वीरस्तवदेवेन्द्रस्तागन्छाचारमपि न पियाम् । द्वीपाधिमाप्ति तण्डलीतालिकं च नुमः ॥ ३३ ॥ जह बने मरणरागाधिम् । प्रत्यार पाने मदा इति आतुर इत्युपपदे ययोन्ते । ममान- स्याण्यानमानुरप्रसारगान च । संसार चन्द्रवे य-मपरिना-चतु शरणमिति सगा- हार । वीरसार देवेन्द्रमा-गरछाचार गणिवियों द्वीपानिप्रगति तदुलीनालिच पय नुम । मर्वेषा नामार्थापाक्षिकमूत्रायचूर्णी मन्ति । शिवाध्यदीपायोद्धातानुद्धातारोपणात्मने । चित्रोत्सर्गापवादाय निशीथाय नमो नमः ॥ ३४ ॥ मोक्षमार्गदीपाय उद्धातो गुरुप्रायश्चित्तविशेप । अगुवाततु तद्विपरीत' । लपुरि त्यर्थ । तयोरारोपणमुचितस्थाने प्रयोजन तदात्मा खरूप यस स तस्मै उद्धातानुद्धा. तारोपरात्मने । चित्रा विविधा उत्सर्गापवादा यत्र । उत्सों मुख्यमार्ग । अपवाद करणे प्रतिषिद्धसेवा । निशीथमधरानतद्रहोभुत यदध्ययन तनिशीथ नर्म निशीगा चारागपामदाय नमो नम ॥ नियुक्तिभाप्यप्रमुनिबन्धै सहस्रशाखीकृतवाच्यजातम् । दशाश्रुतस्कन्धमनात्तगन्ध परै सकल्पव्यवहारमीडे ॥ ३५ ॥ नियुक्तिभाध्यप्रमुगानबन्ध सहस्रशासीकृत विस्तारि र वाच्यनात यत्र त दशा-स म ·आत्मनिन्दाष्टकम् । वृत महापुज्रीक देवताधिष्ठित सरलास्ते तच केनापि ग्रहीतु न शक्यते । राजोक च एतदानयति तदर्भमह प्रतिपय इति । चदा परतीथिकैस्पम्मेणाप्यादातुं न शकं म. त्रिणा जैनर्षिराकारित । तेन च सचित्तजलास्पर्शिना (1) त्रिःप्रदक्षिणीकृत्य पालिस्ये- नैव 'उप्पाहि पुण्डरीया' इत्यादि पुण्डरीकाध्यननं पेठे।ततत्तत्पुण्डरीकमुत्पुत्ल राज्ञोऽ पपात । तदनु सपरिकरो राजा जैनोऽजनि।' इत्यादीना प्रथा वित्तारो यस्यास्तां प्र- सिद्धफलप्रथाम् । तलै धुतदेवता वरं वितरति दत्ते । सा मुक्तिीतत्समागमनोत्सव स्पृहयति । अन पूर्वार्धे जिनप्रभवस्येति सिद्धान्तविशेषणेन कविरोदत्यपरिहाराच गुप्त जिनप्रभेति खनामाभिहितवान् । आदिगुप्ताभिधानस गुरोः पादप्रसादतः । पदविच्छेदरूपेय वितिलिखिता मिता॥ इति श्रीजिनमभविरनितः सावरि सिद्धान्तानमस्तवः । आत्मनिन्दाष्टकम् । श्रुत्वा श्रद्धाय सन्यक्छुभगुरुवचनं वेश्मवासं निरस्य प्रनज्याथो पठित्वा बहुविधतपसा शोषयित्वा शरीरम् । धर्मध्यानाय यावत्प्रभवति समयस्तावदाकलिकीयं प्राप्ता मोहत्स धाटी तडिदिव विषमा हा हता कुत्र याम. ॥१॥ एकेनापि महानतेन यतिन खण्डेन भमेन वा दुर्गत्यां पततो न सोऽपि भगवानीप्टे स्वयं रक्षितुम् । हत्वा तान्यखिलानि दुष्टमनतो वर्तामहे ये वयं तेषां दण्डपदं भविष्यति कियजानाति तत्केवली ॥ २ ॥ कट्यां चोलपट तनौ सितपटं कृत्वा शिरोलचनं स्कन्धे कन्बलिकां रजोहरणकं निक्षिप्य कक्षान्तरे । के वरुमथो विधाय ददत श्रीधर्मलाभागिप वेपाडन्वरिण स्वजीवनकृते विमो गति नात्मन ॥ ३ ॥ भिक्षापुन्तक्वनपात्रवनतिप्रावारलुब्धा यथा नित्य मुन्धजनप्रतारणकृते करेन विद्यामहे । ५ पुरुब रेऽदनदिन..... कायमान M - ·काव्यमाला। न्यतालिकमगाजयोगगाध्यकालिकानागावागोगमा नागामि । शुनं हि द्विा- महपनिटमननप्रनिन । ..........॥ यस्या भवन्त्यवितथा अधाप्येकोनपोदशादेशाः । सा भगवती प्रसीदतु ममागविद्यानवयविधिसाध्या ॥ ४१ ॥ गरा अगायकोनमोडा पादगादेगा. समाशिवतीतानागतवर्तमानकथनान्यवि. तथा मला मान्ति मा आमिया भगवती अनवद्यनिधिसाध्या मम प्रगीदतु ।। वन्दे विगेपणवनी संमतिनयचक्रवालतत्वार्थान् । ज्योतिप्करण्डसिद्धप्राभृतवसुदेवहिण्डीश्च ॥ ४२ ॥ विशेषणवती सपत् । एतान्प्रन्थानह यन्टे॥ कर्मप्रकृतिप्रमुखाण्यपराण्यपि पूर्वसूरिचरितानि । समयमुधाम्बुधिपतान्परिचिनुम प्रकरणानि चिरम् ॥ ४३ ॥ कर्मखरूपप्रतिपादको ग्रन्थ कर्मप्रकृति । तत्प्रमुसाण्यपराण्यप्यनुकानि पूर्वसूरि- चरितानि प्रकरणानि चिर परिचिनुम सुपरिचितानि कुर्म । सिद्धान्तोदविविन्दुप्रा. याणि ॥ व्याकरणच्छन्दोलंकृतिनाटककाव्यतर्कगणितानि । सम्यग्दृष्टिपरिग्रहपूतं जयति श्रुतज्ञानम् ॥ ४४ ॥ व्याकरणादिक मिथ्याग्भि कृतमपि सम्यग्दृष्टयो देवाले परिग्रह स्वीकृतितया पूत श्रुतज्ञान जयति ॥ सर्वश्रुताभ्यन्तरगां कृतैनस्तिरस्कृति पञ्चनमस्कृति च । तीर्थप्रवृत्तेः प्रथमं निमित्तमाचार्यमन्त्रं च नमस्करोमि ॥ ४५ ॥ कृतपापतिरस्कारा सर्वसिद्धान्तमध्यगा पचनमस्कृति पचनमस्कार शासनप्रवृत्ते प्रथमं निमित्तमाचार्यमन्त्र च नमस्करोमि ।। इति भगवत सिद्धान्तस्य प्रसिद्धफलप्रथां गुणगणकथा कण्ठे कुर्याजिनप्रभवस्य य । वितरतितरा तस्मै तोषाद्वरं श्रुतदेवता स्पृहयति च सा मुक्तिश्रीस्तत्समागमनोत्सवम् ॥ ४६ ॥ इत्यमुना प्रकारेण भगवत सिद्धान्तस्य जिनप्रभवस्य जिनप्रणीतस्य य पुरुषो गुणा माहात्म्यादयस्तेषा गण समूहस्तस्य कथा जल्पनमेतत्स्तवरूपा कण्ठे कुर्यात्पठति । कधभूताम् । प्रमिद्धा सर्वविद्भिाता फलाना 'कुत्रचिनगरे बहुपद्मपरि- ...

·श्रीमहावीरस्वामिस्तोत्रम् । ९७ श्रीजिनवल्लभसूरिविरचितं सनसंस्कृतप्राकृत श्रीमहावीरस्वामिस्तोत्रम् । भावारिवारणनिवारणदारुणोरु- कण्ठीरवं मलयमन्दरसारधीरम् । वीरं नमामि कलिकालकलापक- संभारसंहरणतुगतरजतोयम् ॥ १ ॥ बाद विसारिगरिमा महिमा तवेह वुद्धो न देवगुरुणा न पुरंदरेण । तं कोऽवगन्तुमखिलं जडिमालयोऽह- मिच्छामि कि तु तव देव गुणाणुमेव ॥ २ ॥ सन्तो गुणा गुणिगुरो तव हासहंस- नीहारहारधवला बहुलीभवन्ति । ते सोमसूरहरिहीरविरञ्चिबुद्ध- मायाविदेवनिवहेन मलीमसा वा ॥ ३ ॥ देवं भवन्तमवहाय दुरन्तमोह- संच्छन्नबुद्धिमिहिरा इह भूरिकालम् । संसारनीरनिलये बहु संसरन्तो विन्दन्ति जन्तुनिवहा नहि सिद्धिभावन् ॥ ४ ॥ सासूयसंगमनुरोरुसमूढदम्भ- संरम्भसंतमससंचयचण्डभासम् । हिसासरोरुहतमीरमणं चिरोढा- हंकारकन्दलदलीकरणासिदण्डम् ॥ ५ ॥ वन्देऽहमिन्दुदलभालममन्दभदा'). सदोहमन्दिरवर दरकन्दकोलम् । ५ माघस्यालय मेव पुर म..gar मानिदिन रi... दयम् 33 वनोपल घ ·काव्यमाला। आत्मारामतया तथा क्षणमपि प्रोज्झ्य प्रमादद्विषं खार्थाय प्रयतामहे यदि तदा सर्वार्थसिद्धिर्भवेत् ॥ ४ ॥ पाखण्डानि सहस्रशो जगृहिरे ग्रन्था भृशं पेठिरे लोभाज्ञानवशात्तपांसि बहुधा मूडैश्चिरं तेपिरे । कापि कापि कथंचनापि गुरुभिर्भूत्वा मदो भेजिरे कर्मक्लेशविनाशसंभवविमुख्या(मुखा)न्यद्यापि नो लेभिरे ॥ ५ ॥ किं भावी नारकोऽहं किमुत बहुभवी दूरभव्यो न भव्य. किं वाहं कृष्णपक्षी किमचरमगुणस्थानक(१) कर्मदोषात् । वहिज्वालेव शिक्षा व्रतमपि विषवत्खड्गधारा तपस्या खाध्यायः कर्णसूची यम इव विषमः संयमो यद्विभाति ॥ ६ ॥ वस्त्रं पात्रमुपाश्रयं बहुविधं भैक्षं चतुधौषधं शय्यापुस्तकपुस्तकोपकरणं शिष्यं च शिक्षामपि । गृहीमः परकीयमेव सुतरामाजन्मवृद्धा वयं यास्याम, कथमीदृशेन तपसा तेषां हहा निष्क्रयम् ॥ ७ ॥ अन्तर्मत्सरिणां बहिः शमवतां प्रच्छन्नपापात्मनां नद्यम्भ कृतशुद्धिमद्यपवणिग्दुर्वासनाशात्मिनाम्()। पाखण्डव्रतधारिणां बकदृशां मिथ्यादृशामीहगां वद्धोऽहं धुरि तावदेव चरितैस्तन्मे हहा का गतिः ॥ ८॥ येषां दर्शनवन्दनप्रणमनस्पर्शप्रशंसादिना मुच्यन्ते तमसा निशा इव सिते पक्षे प्रजातन्क्षणात् । तादृक्षो अपि सन्ति केऽपि मुनयस्तेपा नमस्कुर्महे संविग्ना वयमात्मनिन्दनमिद कुर्म पुनर्वाधये ॥ ९ ॥ रागो मे स्फुरति क्षण क्षणमथो वैराग्यमुजृम्भते द्वेपो मा भजनि क्षण क्षणमथी मैत्री ममालिशनि । देन्य पीडमति क्षण क्षणमथो होऽपि मा बाधते कोपय कृपणोऽकृपापग्विने ') कार्य हहा कर्मभि ॥ १० ॥ दयात्मनिन्दायकम् ।

·श्रीमहावीरखामिस्तोत्रम् । ९९ निःसीमभीमभवसंभवरूढगूढ- संमोहभूवलयदारणसारसीरम् । वीरं कुवासमलहारिसुवारिपूर- मुत्तुजमारकरिकेसरिणं नमामि ॥ १३ ॥ भिन्दन्तमन्तरणकारणमन्तरायं संरुद्धरोगसमवायमलोभमायम् । उच्छिन्नमोहतिमिरावरणाचसायं वीरं नमामि नवहेमसमिद्धकायम् ॥ १४ ॥ वन्दारुवासवसुरासुरभासुरालं- कारामलच्छविपरागसमुद्भुराणि । सेवामि ते चरणवारिरुहाणि भूरि- संदेहरेणुहरणोरुसमीर वीर ॥ १५ ॥ अञ्चामि ते चरणतामरसालिलीला संघायि पञ्चममहागणधारिवाणी ()। संबन्धबुद्धिकरुणालयलिङ्गसिद्ध- संधावलीदमिगणं चरणं चरन्तम् ॥ १६ ॥ (१) उच्चण्डधारकरवालकरारिवार- विच्छिन्नकुन्भगलनालकरालनागे । कुन्तासितोमरविभिन्नपरासुदेहे कझालसंकुलभयावहभूमिभागे ॥ १७ ॥ सावेगहुकरणडामरमुण्डरुण्ड- कीलाललालसविहगकुलावरुद्धे । आबद्धवाणविमरे सहसा नुवन्तो २ नग रणभरे ऽरिबल जयन्ति ।। म) महिकमलगपरिरम्मरम्भ रिपरि विरतः ।

·111...
गम्भीरसंभवजरामरणोरुनीर-
संसारसागरतरीकरणिं च वीरम् ॥ ६॥ (युग्मम्)
उद्दामकामभरमगुरमङ्गभङ्ग-
संसजवन्धुरमुरोरुहभारखिन्नम् ।
देहं सलीलपरिरिहणमञ्जुशिजि-
मजीरचारुचरणं सरसं वहन्ती ।। ७ ॥
संगेयताललयचञ्चुरचारचारी-
संचारिणी करणवन्धकलासु सज्जा ।
उन्नालनीररुहकोमलबाहुवल्ली
भल्लीव विद्धवहुकामिकुरङ्गसंघा ॥ ८ ॥
हेलाविलोलमणिकुण्डललीढगल्ला
कल्लिपल्लवकरा वरकम्बुकण्ठी ।
केलीललामरमणी रमणीयहावा
नालं निहन्तुमिह ते विमलाभिसंधिम् ॥९॥ (विशेषकम्)
संचारिकिंनरगणारचवेणुवीणा-
संरावभिन्नकलगेयरवाभिरामा ।
आकालभाविकुगुरूहकुधीकुदेव-
संबद्धबुद्धहरणी तव देव वाणी ॥ १० ॥
संदेहदावजलवाहमजीवजीव-
भावावभासतरणिं भवसिन्धुनावम् ।
आगामिकेवलरमातरुणीविवाहा
देवागमं तव नरा विमला महन्ति ॥ ११ ॥
देवा महापरिमलं तरलालिजाल-
झंकारहारि तव वीर सभासु भूरि ।
फुल्लारविन्दनवसुन्दरसिन्दुवार-
मन्दारकुन्दकबर कुसुमं किरन्ति ॥ १२ ॥

·श्रीमहावीरस्वामिस्तोत्रम् ।
न धर्महेतुविहितापि हिंसा नोत्सृष्टमन्यार्थमपोद्यते च ।
खपुत्रघातान्नृपतित्वलिप्सासब्रह्मचारि स्फुरितं परेषाम् ॥ ११ ॥
खार्थावबोधक्षम एव बोधः प्रकाशते नार्थकथान्यथा तु ।
परे परेभ्यो भयतस्तथापि प्रपेदिरे ज्ञानमनात्मनिष्ठम् ॥ १२ ॥
माया सती चेहयतत्त्वसिद्धिरथासती हन्त कुतः प्रपञ्चः ।
मायैव चेदर्थसहा च तत्ति माता च वन्ध्या च भवत्परेषाम् ॥ १३ ॥
अनेकमेकात्मकमेव वाच्यं द्वयात्मकं वाचकमप्यवश्यम् ।
अतोऽन्यथा वाचकवाच्यक्लप्तावतावकानां प्रतिभाप्रमादः ॥ १४ ॥
चिदर्थशून्या च जडा च बुद्धि शद्वादि तन्मात्रजमम्बरादि ।
न बन्धमोक्षौ पुरुषत्य चेति कियज्जडैन अथितं विरोधि ॥ १५ ॥
न तुल्यकालः फलहेतुभावो हेतौ विलीने न फलस्य भावः ।
न संविदद्वैतपथेऽर्थसंविद्विलनशीर्ण सुगतेन्द्रजालम् ॥ १६ ॥
विना प्रमाणं परवन शून्य स्वपक्षसिद्धे पदमश्नुवीत ।
कुप्येत्कृतान्त स्पृशते प्रमाणमहो सुदृष्टं त्वदसूपिदृष्टम् ॥ १७ ॥
कृतप्रणाशाकृतकर्मभोगभवप्रमोक्षस्मृतिभङ्गदोषान् ।
उपक्ष्य साक्षात्क्षणभजमिच्छनहो महासाहसिक परस्ते ॥ १८ ॥
ता वासना सा क्षणसंततिश्च नाभेदभेदानुभयैर्घटेते।
ततम्तटादर्शिशकुन्तपोतन्यायात्त्वदुक्तानि परे प्रयन्तु ॥ १९ ॥
विनानुमानेन पराभिसंधिमसविदानस्य तु नास्तिकस्य ।
न साप्रतं वक्तुमपि क चेष्टा क दृष्टमानं च हहा प्रमाद ॥ २० ॥
प्रतिक्षणोत्पादविनाशयोगि सिरैकमध्यक्षमपीक्षमाणः ।
जिन त्वदाज्ञामवमन्यते य स वातकी नाथ पिशाचकी वा ॥ २१ ॥
अनन्तधर्मात्मकमेव तत्त्वमतोऽन्यथा सत्त्वमसूपपादम् ।
इति प्रमाणान्यपि ते कुवादिकुरङ्गसंत्रासनसिहनादा. ॥ २२ ॥
अपर्ययं वनु समयमानमद्रव्यमेतच विविच्यमानन् ।
आदेशभेदोदितसप्तभङ्गमदीदृशन्त्वं बुधरूपदेयम् ॥ २३ ॥

·१०२ . श्रीमानन्द्रामार्गविरनिनं Sportiniai Tifffaf arten श्रीमहावीरस्वामिस्तोत्रम् । अनन्तविज्ञानमतीनदोषगवा गमिसान्तगमर्गपूज्यम् । भीमानं जिनमासमुरलं सगंभुनं नोतुमहं गतिये ॥ १ ॥ अगं जनो नाग ता मवाय गुणान्तरेयः स्पृहयालरेन । विगाहता कि तु गमावादमा परीक्षाविधिदुर्विदग्ध ॥ २ ॥ गुणेष्वसूयां दातः परेऽमी मा मिश्रियन्नाम भान्तभीगम् । तथापि संमीरा विलोननानि विनायन्ता नयवर्त्म सत्यम् ॥ ३ ॥ स्वतोऽनुवृत्तिव्यतिवृत्तिभाजो भावा न भावान्तरनेयरूपा.! परात्मतत्त्वादतथात्मतत्त्वा द्वयं बदन्तोऽकुशलाः स्वलन्ति ॥ ४ ॥ आदीपमाव्योम समसभावं स्याद्वादमुद्रानतिभेदिवन्तु । तलित्यमेवैकमनित्यमन्यदिति त्वदाज्ञाद्विपतां प्रलापा |॥ ५ ॥ कर्तास्ति कश्चिजगत. स चैक. स सर्वगः स ववश स नित्यः । इमाः कुहेवाकविडम्बना स्युस्तेपा न येषामनुगासकस्त्वम् ॥ ६ ॥ न धर्मधर्मित्वमतीव भेदे वृत्त्यास्ति चेन्न त्रितयं चकास्ति । इहेदमित्यस्ति मतिश्च वृत्तौ न गौणभावोऽपि च लोकवाध ॥ ७ ॥ सतामपि स्यात्कचिदेव सत्ता चैतन्यमोपाधिकमात्मनोऽन्यत् । न संविदानन्दमयी च मुक्ति. सुसूत्रमासूत्रितमत्वदीयैः ॥ ८ ॥ यत्रैव यो दृष्टगुण' स तत्र कुम्भादिवन्निपतिपक्षमेतत् । तथापि देहाइहिरात्मतत्त्वमतत्त्ववादोपहता पठन्ति ॥ ९ ॥ खयं विवादग्रहिले वितण्डा पाण्डित्यकण्डूलमुखे जनेऽस्मिन् । मायोपदेशात्परमर्म भिन्दन्नहो विरक्तो मुनिग्न्यढीय ॥ १० ॥ १ अस्या अन्ययोगव्यवन्छेदिकाद्वात्रिशिकाया एक कर्तृनामरहितटीकासमेत ना शुद्ध पुस्तकमग्रिमायाश्चायोगव्यवच्छेदिकाद्वात्रिंशिकाया मूलमात्रमेकमम्म-7 भोगा तविजयमुनिवररपितम्

·No text on this page.

·१०२ कागमाला 4 গীঃমলানিন STARTA श्रीमहावीरस्वामिस्तोत्रम् । সনশিয়ানমনীশবাসসির नममार्गपूज्यम् । श्रीयमानं जिनमाधमुरयं मयंगुतं मोनुमहं गनिये ॥ १ ॥ अगं जनो नाश तब मवाय गुणान्तरे-गः स्पृहगालग्न । विगाहता कि तु यथार्थवादगे परीक्षानिभिर्विदग्धः ॥२॥ गुणेवयां दतः परेऽभी मा मिश्रियनाम भवन्नमीशम् । तथापि संमीत्य विनोननानि विनाग्यन्ना नगवर्म मत्यम् ॥ ३॥ स्वतोऽनुगृत्तिव्यतिगृत्तिभाजो भावा न भावान्नरनेयरुपा. । परात्मतत्त्वादतथात्मतत्त्वा द्वयं वदन्नोऽकुगला. मतलन्ति ॥ ४ ॥ आदीपमाव्योम समन्वभावं साद्वादमुद्रानतिभेदिवस्तु । तनित्यमेवैकमनित्यमन्यदिति त्वदाज्ञाद्विषतां प्रलापा ॥ ५ ॥ कर्तान्ति कश्चिजगत. म चेक' म सर्वग. म खवा म नित्य । इमा कुहेवाकविडम्बना. स्युस्तेषां न येपामनुगामकस्त्वम् ॥ ६ ॥ न धर्मधर्मित्वमतीव भेदे वृत्त्यास्ति चेन्न त्रितयं चकान्ति । इहेदमित्यस्ति मतिश्च वृत्तौ न गौणभावोऽपि च लोकवाधः ॥ ७ ॥ सतामपि स्यात्कचिदेव सत्ता चैतन्यमौपाधिकमात्मनोऽन्यत् । न संविदानन्दमयी च मुक्ति सुसूत्रमासूत्रितमत्वदीयै ॥ ८ ॥ यत्रैव यो दृष्टगुण स तत्र कुम्भादिवन्निपतिपक्षमेतत् । तथापि देहाहहिरात्मतत्त्वमतत्त्ववादोपहता पठन्ति ॥ २ ॥ खय विवादग्रहिले वितण्डा पाण्डित्यकण्डुलमुग्वे जनेऽन्निन् । मायोपदेशात्परमर्म भिन्दन्नही विरक्तो मुनिग्न्यदीय ॥ १ ॥ * अस्या अन्य योगव्यवन्टेदिकाद्वात्रनिकाया एक तृनामरहितटीममेन ना पुस्तकमग्रिमायाश्चायोगव्यवदिकाद्वात्रशिकाया मुलमात्रमेकमन्म-7 शा यमुनिपर पितम्

·No text on this page.

·नाम शादि मितिलगभानाविपन्नम्माः ।
पगादेगा परमासयोगोंगे शिम संरभन्ने ॥ ११ ॥
गदानाकमगुरूगन्यमान्य कामकारे मिः
ন শিনা না যায়। যা না নগ; }; }}
देहायोगेन सदाशिवन्ने गर्गग्गोगानुपदेशर्म ।
पारम्प िक गटेत परोपको निदेवनेषु ॥ १७ ॥
গাৰ ন্যাপ্লিনালি যাব্যিয়াম্যনার্গিা।
न मोहजन्यां करुणामपीश समाभिमासाय युगाश्रितोऽमि ()||८||
जगन्ति भिदन्तु मृजन्तु वा पुनर्यथातथा या पतयः प्रवादिनाम् ।
त्वदेकनिष्ठे भगवान्भवक्षयक्षमोपदेशे तु परं तपसिनः ॥ १९ ॥
वपुश्च पर्यायं लथं च दृगौ च नासानियते सिरे न ।
न गिक्षितेयं परतीर्थनाथ जिनेन्द्र मुद्रापि तवान्यदान्ताम् ॥ २० ॥
यदीयसम्यक्त्ववलायतीमो भवाशाना परमवभावम् ।
कुवासनापागविनाशनाय नमोऽस्तु तलै तव शासनाय ॥ २१ ॥
अपक्षपातेन परीक्षमाणा द्वयं द्वयस्याप्रतिम प्रतीम ।
यथास्थितार्थप्रथनं तवैतदस्याननिन्धरस परेपाम् ॥ २२ ॥
अनाद्यविद्योपनिपन्नियण्णेविशृङ्खलैश्चापलमाचरद्धि ।
अगूढलक्ष्योऽपि पराक्रिये यत्त्वत्किारः किं करवाणि देव ॥ २३ ॥
वेमुक्तवैरव्यसनानुबन्धाः श्रयन्ति या शाश्वतवैरिणोऽपि ।
रैरगम्यां तव योगिनाथ तां देशनाभूमिमुपाश्रयेऽहम् ॥ २४ ॥
पदेन मानेन मनोभवेन क्रोधेन लोभेन च संमदेन ।
प्रसभं सुराणां वृथैव साम्राज्यरुजा परेपाम् ॥ २५ ॥
कठिनं कुठारं परे किरन्तः प्रलपन्तु किचित् ।
तु त्वयि वीतराग न रागमात्रेण मनोऽनुरक्तम् ॥ २६ ॥
श्चितं मत्सरिणो जनस्य न नाथ मुद्रामतिशेरते ते ।
'यस्थ्यमास्थाय परीक्षका ये मणौ च काचे च समानुक्न्धा ॥२॥

·श्रीपार्धनाथत्तकः । एकस्त्वं प्रतिमानसं वससि यदव्यात्मनामेकना सपामय च प्रयच्छसि फलं तेगा मनोवान्छितन् ।॥ ६ ॥ यौप्माकीणगुणनात विकिन्ती शुण्डामिवान्तर्गत- प्रीति भनीतिमतीमतीव सुगम दानाम्दुना बिमती । लोक्यैकमुन्द्रुम छुमबनानीोन्मन्दा वासिता युप्मद्भक्तिरलं भनत्ति भविनामेनानि दायित्व १ ॥ आधारे धिन्नोजियने किल भवत्याधेग्रम मोऽय जानपथनधापि निमति यानिधो छ । जधान्न नम चऽपि मनरि न्यामिन्यान स्थिति प्रेनोग्याधिपत्तिमाजि यदि वा निनोपन नि । विप्रम लाययाग बालप्यमाने प्रमा- मय जगवा मेम्पटना नन दिन पति ! सानिया ,

·अनामनामादिविनिनितिलगंभावनागभागविलम्माः ।
परोपोगा परमाणायोगोगे तिम् गरमन्त ॥ ११ ॥
गदार्जनादुक्तमयुनामदनगमा कारगकारि निष्ण ।
न विलोऽयं नर भागनेभनहो गया ना गागनश्री. ॥ १६ ॥
देहामगोगेन गदाशिवलं गरीयोगानुपदेशकर्म ।
परसरम्पनि फवं पटेत पगेपोलगिदैनतेय ॥ १७ ॥
प्रागेव देवान्तरगंथितानि रागादिम्पाण्णवमान्तगणि ।
न मोहजन्या करुणागपीग समाधिमाम्नाय युगाश्रितोऽसि (2) ॥१८॥
जगन्ति भिटन्तु मृजन्तु वा पुनर्यथातथा वा पतय. प्रवादिनाम् ।
त्यदेकनिष्ठे भगवान्भवक्षयक्षमोपदेशे तु पर तपसिनः ॥ १९ ॥
वपुश्च पर्यवशयं श्लथं न दृगौ न नासानियते स्थिरे च ।
न मिक्षितेयं परतीर्थनाथैजिनेन्द्र मुद्रापि तवान्यदास्ताम् ।। २० ।।
यदीयसम्यस्त्ववलाप्रतीमो भवादृशानां परमखभावम् ।
कुवासनापागविनाशनाय नमोऽम्नु तस्मै तव शासनाय ॥ २१ ॥
अपक्षपातेन परीक्षमाणा द्वयं द्वयस्याप्रतिमं प्रतीम. ।
यथास्थितार्थप्रथनं तवैतदस्थाननिर्वन्धरसं परेपाम् ॥ २२ ॥
अनाद्यविद्योपनिपन्निपण्णैर्विशृङ्गलैश्चापलमाचरद्भिः।
अगूढलक्ष्योऽपि पराक्रिये यत्त्वकिकरः कि करवाणि देव ॥ २३ ॥
विमुक्तवैरव्यसनानुबन्धा श्रयन्ति या शाश्वतवैरिणोऽपि ।
परैरगम्यां तव योगिनाथ तां देशनाभूमिमुपाश्रयेऽहम् ॥ २४ ॥
मदन मानेन मनोभवेन क्रोधेन लोभेन च संमदेन ।
पराजितानां प्रसभं सुराणा वृथैव साम्राज्यरुजा परेपाम् ॥ २५ ॥
खकण्ठपीठे कठिनं कुठारं परे किरन्त प्रलपन्तु किचित् ।
मनीपिणा तु त्वयि वीतराग न रागमात्रेण मनोऽनुरक्तम् ॥ २६ ॥
"श्चित मत्सरिणो जनस्य न नाथ मुद्रामतिशेरते ते ।
यस्थ्यमास्थाय परीक्षका ये मणौ च काचे च समानुवन्धा ॥२४॥

·गोतमस्तोत्रम् । ६११ पदोर्नखाली तब रोहिणीयं मुदे न कस्याद्भुतकृञ्चरित्रा। वन्दारपुंसां वदनेन्दुग्न्त प्रविष्टविन्योऽपि गिवाय यन्या |॥ ७ ॥ यत्केवलज्ञानमविद्यमानमधात्मनि तान्तिपदामदान् (')। लोकोत्तग्न्ये ननु तायकानां दिमात्रमेनचरिता[तानान || | भवद्यानां नुतयो गुणविधीयमाना विवुधाधिपाच । तुत्यन्तरन्नोत्रकथागणन्य ननाप्तये वृत्कणीभवन्ति ॥ ६ ॥ न रागवानो भजलेऽतिचारं नालन्से पक्रगति काचिन् । पुरस्कनेनोऽपि धनाय नामि तथापि पृथ्वीतनयोऽनि द !!! प्रभो महावीग्नुपान्य गन्यक्त्वमार्जित यज्जकलन्यम् । यो पनिवेऽप्यभिरूपन्तवीजुपा तिन्नानि नेन ॥ !! বানিলিনা হয় বিলীল বা নি। नत्रापि भीनि कानी नाकालान जमार तृण नको!! श्रीचीग्मेवामालामन्यातहाधिनी दोघलानाग । अप्यान नागरणी अर्गत तृणान मन्या निमन्वमन ( 7: अपोहन काविभिनिषद निमनाप माना। दिगो भकामगार पिनामावलि ! ... !

·१०८ काव्यमाला। कमाननाशिचेतःशिखिकुलविलसत्ताण्डवाडम्बरश्री- हेतुः प्रेशन्नखालीरुचिररुचितडिद्दामनेत्राभिरामः । प्रीति फुल्छत्फणाभाग्मणिघृणिगुमनश्वापचित्रीकृतयो- देयास्त्वं देशनानालस्तनितसुखकरो मेघवन्गेऽघहन्तः ॥ ३ ॥ भिन्नडोकप्रवाहप्रवलतररारित्पूरमुचैर्वहन्तं जन्तूनां चित्तभूमौ म जयति जगति लदलोवारिकान्त' । मुस्ता गाई गृहीतानपि विनतजनान्यत्प्रवाहावया? भूयसन्मध्यगेन प्रनिशति झटिनि गरगोहावतार ॥ ४ ॥ गोल्गा मालमीमधुरमपुरगं लन्गुगाम्भोरुहोत्य पागंगागं गण गणतभागृता नेत्रपुष्पंधगाल्गः । चन पकाइलमग गपगपरदम्भन दरं मिमाटालोचनानामगुलम गगवन्याय एवोद्विरन्ति ॥ ५ ॥ नाना करिमलादतीका गाडीकृत ग- • सामागग माणिवशतं नवीगृगगनम् । श्रेाधी दिसलीगमगारागद्वारगमारोग्यलयम्या- दर्श कदाहिनिपतन दर्शन नानकीनग ॥ ६ ॥ frefer गणिनगगुकुर जगरियो गानागव्याधीनगरमण गग्निः पथितः । Dirlभागी गर्मागरमा श्रीजिन श्रीद गंग जिप मानापन गनुज माधु नाला नि त्या || १ || यी या विषय निविपनामावागा गबनाईटनी मुणगावाजा । न्य समाचनुनी मान्य नाना . , . दलदल ginniन नामिया Porn Market" ·गोतमस्तोत्रम् । पदोनखाली तव रोहिणीय मुदे न कत्याद्भुतकृच्चरित्रा । वन्दारपुंसां वदनेन्दुरन्त प्रविष्टबिम्बोऽपि शिवाय यस्या ॥ ७ ॥ यत्केवलज्ञानमविद्यमानमथात्मनि खान्तिपढामदासन् (१)। लोकोत्तरत्वे ननु तावकाना दिश्मात्रमेतचरिताद्भुतानान् ॥ ८ ॥ भवद्गुणाना नुतयो गुणविधीयमाना विबुधाधिपाये । नुत्यन्तरन्तोत्रकथागणस्य समाप्तये वृत्करणीभवन्ति ॥ ६ ॥ न रागवानो भजलेऽतिचारं नालम्बने वक्रगति कदाचित् । पुरस्कृतेनोऽपि घनाय नामि तथापि पृथ्वीतनयोऽनि न्द || प्रभो महावीरमुपान्य नम्यक्त्वयार्जित यज्जकलानहन्यन् । गृते यतित्वेऽप्यभिरूपन्नत्रयीजुपा कीर्तिरतानि तेन || २ || त्वगाणिमाधुर्यनिता पलाय मिनोपला काचघटी विवेग । तत्रापि नीति दयनी गलाकाव्याजेन जग्राह तृणं तु वने || श्रीबीग्मेवानन्दायसन्चात्तहाधिनी बलबोवलमीम । अप्यायगीतामादगिणी वर्गनु तृणाय मन्या न्यामिमन्यमा । .}}; अपोदपः कविभिनिषव्ये निग्गनाप नाभा जार । विभो भवढा भागमा परे गुर्वाधिपमानणबनान्नि :- गवागय किग्वय नगन्नाटा टागान रहने ने । कानि चरमेव कपटवता विधाना || . ཨ1-པ་{{ " , 37,11 ; ནི། • ཙ7 [' ci' pའ་༔ （ ） पारिनिमार याति:। ना 4 न

·११०
काव्यमाला।
वन्दारोः प्रियकोपितप्रणयिनीहकोणशोणत्विपः
सान्द्रलिग्धसमुच्छलकमनखश्रेणीमयूसास्तव ।
त्यद्वृत्तत्तुतिदूतिकाभिमुखितां पाणौ चिक्रीपों. शिव-
श्रीरामां नवपद्मरागमहितं बघ्नन्तु मौलौ मम ॥ १६ ॥
एवं तृदेवमहित सहित प्रमाव-
भूत्या प्रभूततमया विनुतो मयायम् ।
पार्श्वप्रभुर्विमलचिन्मयचित्तसौध-
मुत्तंसयत्त्ववृजिनप्रभसूरिवर्ण्य. ॥ १७ ॥
इति श्रीजिनप्रभसूरिविरचित पार्श्वनायत्तवः ।
"
श्रीजिनमभमूरिविरचितं
गोतमस्तोत्रम् ।
श्रीमन्तं मगधेयु गोर्वर इति ग्रामोऽभिराम. श्रिया
तत्रोत्पन्नमसन्नचित्तमनिशं श्रीवीरसेवाविधौ ।
ज्योति, संश्रयगौतमान्वयविपत्प्रद्योतनद्योमणि
तापोत्तीर्णसुवर्णवर्णवपुषं भक्त्येन्द्रभूतिं स्तुवे ॥ १ ॥
के नाम नाभङ्गुरभाग्यमृष्टयै हटचै सुराणां स्पृहयन्ति सन्तः ।
निमेपविप्नोज्झितमाननेन्दुज्योल्ला मनोहत्य तवापिवद्या ॥ २ ॥
निर्जित्य नूनं निजरूपलक्ष्या तृणीकृत पञ्चशरस्त्वया स. }
इत्थं न चेत्तहिं कुतम्रिनेत्रनेत्रानलम्नं सहसा ददाह ॥ ३ ॥
पीया गिरं ते गलितामृतेच्छा सुराश्चिरं चक्रुरभोज्यमिन्दुम् ।
सुधाढे नत्र मुनीश मन्ये लक्ष्मच्छलाच्छैचलमीभ्यतेऽन्त ॥ ४ ॥
सौभाग्यभायापि समाधिदाने प्रत्येनि लोक कथमेतदन्न ।
यत्वा ममग्रा अपि लब्धिकान्ना ममालिलिगु ममकालमेच ॥ ५ ॥
त्वत्पादपीटे विलुटन्न्यमाम्बदहभृत्या फिल कल्पवृक्षा ।
तरयमा इन्न नवोपमानापमेयभाव कथमनु वन्नु ॥ ६ ॥

·श्रीवीरस्तवः । तत्त्वातत्त्वारोपलोपप्रवीणां प्रहप्राणिनाणसंस्थाधुरीणाम् । आज्ञां धत्ते मौलिना भव्यजन्तुश्रेणि श्रद्धाशालिनी तावकीनाम् ।।८।। वसुधाम सुधामय वक्रविधो तव भाषितमाद्रियते भुवि य.। स सुखानि सुखानिरिवोद्धमणीन्विभृते परितोऽटककीर्तिभरः ॥ ९ ॥ स्रग्विणी कुण्डलमाजिगण्डसला तारहारद्युतिद्योतिवक्षस्तटा । राजिराखण्डलानामखण्डादरा पादपीठेऽउठत्तावके पावके ॥ १० ॥ क्षणादेव तेपा शिवश्रीभुजंग प्रयातं विवृद्धि शुभं फर्म पुंसाम् । भवनाममनत्य वर्णानुपूर्वी रसज्ञाप्रतिष्णुरापादिता यै ॥ ११ ॥ द्रुतविलम्बितमध्यरवध्वनद्विविधतूर्यमनेकमणीमयम् । कुलुमवर्षचितं तब देशनावनितलं क इवैत्य न मोदते ॥ १२ ॥ मुकुरोज्ज्वले गणभृतां हृदये प्रमिताभरापि बत वाग्भवत । अनियत्तया प्रतिपफाल जिन ध्वनितार्थतश्च जगद→धियान् ॥ १३ ॥ जगत्रभो भक्तिभरादनुगिजाहिजातिवंगादपहत्य कृत्यवित् । नरेन्द्रवंशस्थमचीकरचीपतिर्भवन्तं हरिनगमेषिणा (1) ॥ १४ ॥ वाचा ते निखिल्नयाविरोधिनीना दुबोधद्रुमदल्ने कुठारिकाणान् । माहात्न्यं भुवनमन प्रहपिणीना निर्वक्तु क इव यथावदन्तु वक्त ॥१५॥ सिद्धार्थराजकुलनन्दनपारिजात न भान्यति छ तव कीर्तिरपारिजात । वर्णेन दुन्धमधुरेण मनोजनाग- सिरोदना सिरतया सुमनोजनाग ॥ १६ ॥ अतिमहति भयोमर्मीमानिनीह भगन्तो जननमग्णवीच्याघातबोद्यमाना । कथमपि पृथुपया प्राणिन प्रामवन्नि प्राणमिद ववितासन तादीनन् । १७ । लग::'.. पनी ·११२ काव्यमाला। श्रीटोऽपि सूत्रितयमालयवासकेलि- स्त्वं पावकोऽपि हरसे हरहेतिपातम् ॥ १९ ॥ यत्तपत्यपि कलौ जिन प्रभाचार्यमन्त्रमनुशीलता स्फुरेत् । हेतुतात्र खलु तत्त्वदेकताध्यानपारमितयैव गृह्यते ॥ २० ॥ मयैवं दुर्दैवं शमयितुमलंभूप्णुमहिमा स्तुतस्त्वं लेशेन श्रुतरथधुरागोतम गुरो । कुलढ्योतं क्लीवद्दिनपतिसुधागौ तमसि मे प्रभो विद्यामन्त्रप्रभव भवते गोतम नमः ॥ २१ ॥ इति श्रीजिनप्रभाचार्यविरचित गोतमन्तोनम । श्रीजिनप्रभाचार्यविरचिनः श्रीचीरस्तवः। कंसारिक्रमनिर्यदापगाधाराशुद्धविराट्छद च्छविम् । छन्दोभिर्विविधरैधीरधीस्तोप्येऽहं चरमं जिनेश्वरम् ॥ १ ॥ त्रैलोक्यनेतस्तव दुर्नयालीनिर्नाशनं शासनमाश्रितो यः । तस्येन्द्रवज्रायुधमाविरस्ति दुष्कर्मशैलेन्द्रभिदाविधाने ॥ २ ॥ किमेकमाश्चर्यकरं न ते यत्पुप्पंधयोऽप्येष विशेषविज्ञ । त्यक्तोपजातिभ्रमणामिलापम्त्वदङ्गसौगन्ध्यमनुप्रयाति ॥ ३ ॥ य सृजत्यजरसौरभसारैरन्बुजैस्तव पदाम्बुजपूजाम् । प्रेत्य तस्य दिवि देवमृगाक्ष्य स्वागतानि निगदन्ति सरागम्॥१॥ वाजिवारणरथोद्धता भटैरुद्भटा सुभगभोगभनिभृत् । राज्यऋद्धिरुपनंनमीति त नमीति तव य पदो मुदा ॥ ५ ॥ नाकिनिकायकरप्रहतानां संप्रसरन्गगने मुरजानाम् । जन्ममहे तब कम्य न जजे दत्तमदो धकधाकृतिनाद ॥ ६ ॥ ये भक्त्यात्तभ्रमरविलसिता जाता पादाम्बुरहि नव विभो । नै श्रेयश्रीमधुग्मधुग्माखादामादात्ममजान कृतिभि ॥ ७ ॥ 4 ·श्रीजिनाममार्गचिनः चतुर्विशानिजिनस्तयः । कनमानिनामोनिपानिपान्नां । निपयिन प्रपन सिन नापमं पम पमतिनः ।। १ ।। हिन्दन यालिनदायक नामलिमासुरनायकः । म्नुतिपर पुरषो भनि हिनाजिन गजितग जिनगग ते ॥ २ ॥ तुग्गगन संभव संभवन्या रिद जिन या सादहम् । हदि दंध भणितीर्गुणभूगहां शमहिना महिता महि तायकी ॥३॥ भवमहार्णवनिन्तरणेच्छया त्वमभिनन्दन देव निषेव्यमे । जनभृता कुगते स्मरनिग्रप्रसभया समया मभयात्मना ॥ ४ ॥ त्रिभुवनामित कामितपूरणे सुग्तरोरुपमामतिगामुको । तव विभो भजते भवत क्रमावसुमते सुमते नुमतेर्दद ॥ ५ ॥ धरनृपात्मज पठजिनेवर त्वयि कृतप्रणय. क्रियते पति.। रभमतः प्रयिताथि 'तोपरमया रमयारमयान्वितः ॥६॥ प्रभुमुपा जगतियाजनु पवितकाशिपुरीक विलक्षण । सुकृतिन कृतिनश्चरित विदुः सुभवतो भवतो भवतोदनम् ॥ ७ ॥ कुनयकाननभजनकुञ्जरा शशिरुचे महसेनसुत प्रभो। निखिलजीवनिकायदितोक्तिभि शुभवदाभवदाभवदागमाः ॥ ८॥ ....

·११४ काव्यमाला। कनकमणीमयाभरणरश्मिरञ्जिताझी व्यजयत वाणिनी न भवतः समाधिमुद्राम् ॥ १८ ॥ प्रबोधं भव्याम्भोरुहवनमधीगाभिगमय- न्हरन्मोहध्वान्तं परसमयतारा कवलयन् । निविष्टः सिंहासन्यलममलभामण्डलयुतो भवानाभाति मोढयशिखरिणीव द्युतिपतिः ॥ १९ ॥ अमित दमितस्रोतोमाद्यत्तुरंगमसंगम त्रिदशहरिणीनेत्रा नेत्रत्रिभागविलोकितैः । तव जिन मनः शेके कर्तु मनागपि न स्वसा- चलयितुमलं कि हेमाद्रि युगान्तमहाबलाः ॥ २० ॥ दारियापत्परिभवजनुर्वित्रसामृत्युदुःखै- रार्ताः के के न तव बलवद्देव सेवां प्रपन्नाः । किं स्याहोपप्रशमनपटोरोपधस्योपयुक्ती मन्दाक्रान्ता जगति जनता दुःसहेनामयेन ॥ २१ ॥ शरदुदितनिशाकरांशुप्रैभाजैत्रकीर्तिच्छटा- धवलितनिखिलत्रिलोकीतलं श्रद्धयोपासते । सरभसविनमत्सुराधीगचूडामणिज्योतिपा- मरुणितपदपीठमीभिरेप्यच्छिवास्त्वां प्रभो ॥ २२ ॥ विश्राणो नखविक्रियां भयकरी धूतोल्लसद्वालधी रौद्रं शब्दमनीचकै प्रकटयम्भूपोऽवनीपाहत । त्वद्भक्त्या भृतकोऽव्यवाप्यनृपता मासादरं वर्धय- न्धत्तेऽनेकपराजिदर्पदलने शार्दूलविक्रीडितम् ॥ २३ ॥ विद्यामन कार्य सुरतरुभिग्लं वित्तेन च मृतं पर्याप्तं गज्यलम्या कृतममग्तया ह्याम्ना मुबदना। १, धामनगदम्यामारा इति शधिमा मप्रमादिकति

·No text on this page.

·काव्यमाला । . कनकमणीमयाभरणरश्मिरजिताझी व्यजयत वाणिनी न भवतः समाधिमुद्राम् ॥ १८ ॥ प्रबोधं भव्याम्भोरुहवनमधीशाभिगमय- न्हरन्मोहध्वान्तं परसमयतारा कवलयन् । निविष्ट सिंहासन्यलममलभामण्डलयुतो भवानाभाति मोढयशिखरिणीव द्युतिपति ॥ १९ ॥ अमित दमितस्रोतोमाद्यत्तुरंगमसंगम त्रिदशहरिणीनेत्रा नेत्रत्रिभागविलोकितैः । तब जिन मनः के कर्तु मनागपि न खसा- चलयितुमलं कि हेमाद्रि युगान्तमहाबलाः ॥ २० ॥ दारियापत्परिभवजनुवित्रसामृत्युदुःखै- रार्ता के के न तव वलवद्देव सेवां प्रपन्ना । किं स्याद्दोपप्रशमनपटोरोपधस्योपयुक्तौ मन्दाक्रान्ता जगति जनता दु सहेनामयेन ॥ २१ ॥ गरदुदितनिशाकरांशुप्रैभाजैत्रकीर्तिच्छटा- धवलितनिखिलत्रिलोकीतलं श्रद्धयोपासते । सरभसविनमत्सुराधीशचूडामणिज्योतिपा- मरुणितपदपीठमीभिरेप्यच्छिवास्त्वां प्रभो ॥ २२ ॥ विभ्राणो नखविक्रियां भयकरी धूतोल्लसद्वालधी रौद्रं शब्दमनीचकै प्रकटयन्भूपोऽवनीपादृत । त्वद्भक्त्या भृतकोऽव्यवाप्यनृपता मासादर वर्धय- न्धत्तेऽनेकपराजिदर्पढलने गार्दूलविक्रीडितम् ।। २३ ।। विद्यामन्त्रैर्न कार्य सुरतरुभिरल वित्तेन च मृत पर्याप्त राज्यलक्ष्म्या कृतममग्तया ह्याम्ता मुवदना । m वाता महामालिकति १. आमनगदम्यामनारेश इति काशिका नामान्तरम

·No text on this page.

·काव्यमाला। युधि विजित्य मनोभवमग्रहीन्मकरमङ्कमिपाद्धजमस्य यः । स्तुतजनाः सुविधि कुदृशां सुरस्तुतमसंतमसं तमसंस्तुतम् ॥ ९ ॥ दृढरथाङ्गजशीतल शीतलद्युतिकला विमला तव भारती । मनसि कस्य न हर्पसनाथता जिन तता नततानततायिनी ॥ १० ॥ जयति गण्डकलक्ष्म तनुर्जिन शशिमुखाम्बुजम्दशमोत्तर. । कनकदीप्तीरमर्पित हीरकस्तवरदो वरदो वरदोर्युग. ॥ ११ ॥ शुभमयी वसुपूज्यसुतप्रभो भुवननेत्रमहो महिपाङ्किता । तव तनुर्वितनोतु सुखं सतामरुचिरं रुचिरं रुचिरजिता ॥ १२ ॥ सकलसत्त्वसरोजविकासने रविरुचिर्विमल त्रिजगत्पते । अपि शमं नयते तव गीर्जितामृतरसा तरसा तरसा तृपम् ॥ १३ ॥ निजयशोभरनिद्भुतजाह्नवीजलवलक्षितकीर्तिरनन्तजित् । दिशतु व कुमतासुरनिग्रहे भृशमनःशमन. गमनश्वरम् ॥ १४ ॥ भव भयं तव धर्म धुनोतु वाक्श्रुतिपथातिथितां गमिता सती । किमु करोति न पित्तरज. शमं वरसिता रसिता रसिताजुपा ।। १५ ॥ जयति शान्तिजिन. स्म जगन्ति या भटचमूर्युधि मोहमहीपतेः । रणकथामपि भक्तिभरेण ते स सहसा सहसा सहसामुचत् ।। १६ ॥ अवति कुन्थुजिनाधिप राज्यमा हिमवतस्त्वयि चक्रहताहितम् । त्रिदिवतोऽप्यधिकाजनि ऋद्धिभिर्धनरसा नरसा न रसा न किम् ॥१७॥ जगदधीश सुदर्शनभूमिपान्वयपय.सरिदीगशिखामणे । प्रणिधेऽन्तिपदो विपदव्रता वनरता न रता नर तावकान् ॥ १८ ॥ हृदि नरस्तव मल्टिजिन म्मरन्नपि हि मूर्तिमुपैति महत्फलम् । निगमयन्ममताकमणाञ्चिता किमुदितामुदिता मुदितादर ॥ १९ ॥ त्वयि न मुत्रन कच्छपलाञ्छनाऽजनरुचिहग्विगविभूषण । गिवमुग्वाय नप पराच्छिना शुभवतो भवनो भवनो चियाम् ||२० }} विनियमनहानि कुपिटतम्मरमर शाक्यता न्यया । गुणगामान्य नामबहान सनम जनमाननभावमा ॥ • । ॥

·No text on this page.

·काव्यमाला ।
शुभसुभगिमभङ्गीभाजनं भक्तिभाजा-
मभिमतफलकल्पानोकहः शोकहर्ता ॥ २ ॥
गरदुडपरुचिश्रीगर्वसर्वखचौरै-
र्धवलितनिखिलाशामण्डलः कीर्तिपूरैः ।
दधदलिकुलनीलं भावितानं नताना-
मुपनयतु समृद्धीराश्वसावाश्वसेनिः ॥३॥
किमपि जिन विजेतुं दुःशकानां शकानां
महिम तलिनयन्त()स्त्वप्रमावस्य लेगाः।
प्रस्मरकलिकालक्षोणिपालप्रताप-
प्रतिहतिकृतहस्ताः स्वस्ति विस्तारयन्ति ॥ ४ ॥
सुहृदति रिपुवारः क्षीरति क्षारनीरं
तुहिनति दहनोऽहिः पद्मिनीनालति द्राक् ।
स्थलति जलधिरेणत्येणराज. करीन्द्रो
गवति भवति भक्ति विभ्रतामीश पुंसाम् ॥ ५ ॥
नतशतमखचूडारलरोचिष्णुरोचिः
कवचितचरणाम्भोजाग्रजाग्रन्नखाचिः ।
पुलकनिचुलिताडैरुत्प्रमोदैन कैः कै-
रमृतपदसुखाय स्तूयसे भूयसे त्वम् ॥ ६ ॥
उदमिन तब चैत्यं शैत्यकल्लोचनानां
कलितकलिवितण्डं मण्डपाखण्डितथि ।
तुलितमुरविमानं मानवानाममाना
दिशति मुदमुदग्रस्तम्भपाञ्चालिकाभिः ॥ ७ ॥
तब चरणयुगेन म्पधिन. कल्पवृक्षाः
के इति लपतु नेतुर्युतिरिक्तं खलोऽपि ।
दिवि विवुधगणाना वन्पुगे दाम्यभाजा
दयति बलु मदा यदेहदामन्यमेने ॥ ८॥

·No text on this page.

·१२० काव्यमाला। हस्तिपालकनृपालपालिता पूर्न पूरयतु मन्मनःशुचा । यत्र दर्श इव चन्द्रमा भवानस्तमाप भवतापहापनः ।। ३ ।। ऊर्जदर्शनिशि दर्शिताव्यास्तत्र पुर्यखिलवर्णजाः प्रजाः । त्वन्महोदयमहीतयाधुनाप्युत्सवं विदधतेऽनुवत्सरम् ॥ ४ ॥ यैर्ध्वनिस्तव पपे श्रवःपुटैः पोडशाहरदेगनाविधौ । तानिवेश्य धुरि धन्यताजुपां रेखया न खलु सृप्यतेऽन्यत. ॥ ५ ॥ पुण्यपापफलपाकवर्णनामध्यमध्ययनपति युक्छतम् । व्याकृथाः स्फुटमपृष्ट पट्कृतिव्याकृतीश्च परिगत्पुरतदा ॥ ६ ॥ जीवति त्वयि जिनेन्द्रभृतिना त्वत्प्रणामविधिमङ्गभीरणा । नूनमप्यत न देव केवलज्ञानसंपदनुरागभागपि ।। ७ ॥ यद्विधेयमुपदिश्य गौतमः प्रैपि भक्तिभृदपि त्वयान्यतः । रोगिण कटुकायुपानवज्यायसेऽस्य चपे गुणाय तत् ।। ८ ॥ लक्ष्विवतरत्गुरावलीयानदेहमणिभूपणांशुभिः । मा कुहरजनिग्नतामसा पूर्णिमानिगमुपाहगन्द्रवम् 19. ॥ नियते त्वयि विलोक्य विष्टपं ध्वान्तपूरपरिपूरितोदरम् । रोदयता इव रोदसी प्रतिश्रुद्रेण राम्दु. पुरंदगः } १० }} वहिवायुनलंदश्वर सुरीलपणिकतामसंस्कृतेः । বিমাথা৭ি শনিলাম । সুলেন নানান }} ?? }} मनितो महिनुमीग वागवानावकीनानगंग्रहं गधुः । ननमवियन ताबकानुग्रहेण हनुमत्त्वगिन्छनः ॥ १२ ॥ महान नव नानु मागनं वीर नाचिनुमविद ! एक ग गन्दु भरमकाही वागत भवतिनदा १}} सहाय भिवं नगावपान क्षण गृहिणीननोनयन (:)। * শ- বিনাখরগেনি । T}} :: वारचन मुनिम्म्या किमादिर टमारा माननिया । -

·No text on this page.

·१२२
काव्यमाला
मदिरेव मोहजनकः कः लेहः के च ढस्यवो विपयाः ।
का भववल्ली तृप्णा को वैरी नन्चनुद्योगः ॥ ७ ॥
कस्माद्भयमिह मरणादन्धादपि को विशिप्यते रागी ।
कः शूरो यो ललनालोचनवाणैर्न च व्यथितः ॥ ८ ॥
पातुं कर्णाञ्जलिभिः किममृतमिव वुध्यते सदुपदेशः ।
कि गुरुताया मूलं यदेतदप्रार्थनं नाम ॥९॥
कि गहनं स्त्रीचरितं कश्चतुरो यो न खण्डितस्तेन ।
कि दारिद्यमसंतोष एव किं लाघवं याञा ॥ १० ॥
किं जीवितमनवचं किं जाड्यं पाटवेऽप्यनभ्यासः ।
को जागर्ति विवेकी का निद्रा मूढता जन्तोः ॥ ११ ॥
नलिनीदलगतजललवतरलं किं यौवनं धनमथायुः ।
के शशधरकरनिकरानुकारिणः सज्जना एव ॥ १२ ॥
को नरकः परवशता किं सौख्यं सर्वसङ्गविरतिर्या ।
किं सत्यं भूतहितं किं प्रेयः प्राणिनामसवः ॥ १३ ॥
किं दानमनाकाई किं मित्रं यन्निवर्तयति पापात् ।
कोऽलंकारः शीलं किं वाचां मण्डनं सत्यम् ॥ १४ ॥
किमनर्थफलं मानसमसंगतं का सुखावहा मैत्री ।
सर्वव्यसनविनाशे को दक्षः सर्वथा त्यागः ।। १५ ॥
कोऽन्धो योऽकार्यरतः को बधिरो यः शृणोति न हितानि ।
को मूको य. काले प्रियाणि वक्तुं न जानाति ।। १६ ॥
किं मरण मूर्खत्वं किं चानय॑ यदवसरे दत्तम् ।
आ मरणाकि गल्यं प्रच्छन्नं यत्कृतमकार्यम् ॥ १७ ॥
कुत्र विधेयो यलो विद्याभ्यासे सदोषधे दाने ।
अवधीरणा क कायर्या खलपग्योपित्परधनेषु ॥ १८ ॥
काहनिगमनुचिन्त्या समागमारना न च प्रमदा ।
का प्रेयसी वित्रया करुणा दाक्षिण्यमपि मैत्री ॥ १९ ॥

·No text on this page.

·१२४ काव्यमाला। महाकविश्रीधनपालप्रणीता ऋषभपञ्चाशिका। जय जन्तुकप्पपायव चन्दायव रामपङ्कयवणस्स । सयलमुणिगामगामणि तिलोअचूणामणि नमो ते ॥ १ ॥ [जय जन्तुकल्पपादप चन्द्रातप रागपङ्कजवनस्य । सकलमुनिप्रामग्रामणीस्त्रिलोकचूडामणे नमस्ते ॥] जय रोसजलणजलहर कुलहर वरनाणदसणसिरीणम् । मोहतिमिरोहदिणयर नयर गुणगणाण पउराणम् ।। २ ।। [जय रोपज्वलनजलघर कुलगृह बरज्ञानदर्शनश्रियोः । मोहतिमिरीघदिनकर नगर गुणगणाना पौराणाम् ॥ दिट्ठो कहेंवि विहडिए गण्ठिम्मि कवाडसंपुडघणम्मि । मोहन्धयारचारयगएण जिण दिणयरुब तुमम् ॥ ३ ॥ [दृष्टः कथमपि विघटिते ग्रन्यी कपाटसंपुटघने । मोहान्चकारचारकगतेन जिन दिनकर इव त्वम् ।।] भविअकमलाण जिणरवि तुह् दमणपहरिसूससन्ताणम् । दब द्वा इव विहन्ति मोहतगभमरचन्दाइं ॥ ४ ॥ [भव्यकमलानां जिनरये त्वदर्शनप्रोन्छसताम् । दृढ बद्धा इव विघटन्ते मोहतमोभ्रमरवृन्दानि ॥] लढतणाभिमाणो सद्यो सबट्टमुरविमाणस्स । पर्ट नाह नाहिकुलगग्घरावयाग्म्मुहे नहो ॥ ५ ॥ [प्रवानवाभिमान. गर्वः सागुरविमानस्य । वयि नाय नाभिकुल · गहामारोन्मुले नष्टः ।।] पद चिन्तादाद मुकम्वगुनाफला अध्यकपदमे ।

·पभपञ्चागिका। १२७ गृहीतनतभङ्गमलिनो नूनं दूरावनतैर्मुखरागः । स्थगितः प्रथमोत्पन्नतापसैस्तव दर्शने प्रथमे ॥] तेहि परिवेढिएण य बूढा तुमए खणं कुलवइस्स । सोहा विअडंसत्थलधोलन्तजडाकलावेण ॥ २० ॥ तैः परिवेष्टितेन च व्यूटा त्वया क्षणं कुलपतेः । शोभा विकटांसस्थलप्रेडजटाकलापेन ॥] तुह रूवं पेच्छन्ता न हुन्ति जे नाह हरिसपडिहत्या । समणावि गयमणचिअ ते केवलिणो जइ न हुन्ति ॥ २१ ॥ तव रूपं पश्यन्तो न भवन्ति ये नाथ हर्षपरिपूर्णाः । समनस्का अपि गतमनस्का इव ते केवलिनो यदि न भवन्ति ॥] पत्तानि असामनं समुत्नई जेहिं देवया अन्ने । ते दिन्ति तुम्ह गुणसंकहानु हासं गुणा मज्म ॥ २२ ॥ [प्राप्तान्यसामान्या समुन्नति यैर्दैवतान्यन्यानि । ते ददते तव गुणसंकथातु हासं गुणा मद्यन् ॥ दोसरहिअन्स तुह जिण निन्दावसरम्मि भग्गपसराए । वायाइ क्यणकुसल वि चालिसाहुन्ति मच्छरिणो ॥ २३ ॥ [दोपरहितस्य तव जिन निन्दावसरे भानप्रसरया । वाचा वचनकुगला अपि बालिमायन्ते मत्सरिणः ॥ अणुरायपहविष्टे रहवाटिफुरन्तहासकुसुमम्मि । तवताविओ वि न मणो सिजारवणे तुहहीणो ॥ २४ ॥ [अनुरागपश्यति रतिवल्लीरुरधामकासुमे । तपस्तापितमपि न मनः शृङ्गारवने तब लीनम् ॥] गणा जस्म विलाआ लीसे सेसव्य हरिहरेहि पि । सो वि तह प्राणजलणे मयणो मयण विल दिहीणो ॥ २५ ॥ ८ गता भी हार ! :

·१२६
काव्यमाला।
उचसामिआ अणज्जा देसेलु तुए पवन्नमोणेण ।
अभणन्तञ्चिअ कजं परस्स साहन्ति सप्पुरिसा ॥ १३ ॥
[उपगमिता अनार्या देशेषु त्वया प्रपन्नमौनेन ।
अभणन्त एव
कार्य
परस्य साधयन्ति
सत्पुरुषाः ॥]
मुणिणो वि तुहल्लीणा नमिविनमी खेअराहिबा जाया ।
गुरुआण चलणसेवा न निष्फला होइ कइयावि ॥ १४ ॥
[मुनेरपि तवालीनौ नमिविनमी खेचराधिपी जाती ।
गुरूणा चरणसेवा न निष्फला भवति कदाचनापि ॥]
भदं से सेअंसस्स जेण तवसोसिओ निराहारो ।
वरिसन्ते निव्वइओ मेहेण व वणदुमो तं सि ॥ १५ ॥
[भद्रं तस्य श्रेयसो येन तपःगोपितो निराहारः ।
वर्षान्ते निर्वापितो मेधेनेव वनमस्त्वमसि ॥]
उप्पन्नविमलनाणे तुमम्मि भुवणस्स विअलिओ मोहो ।
सेलुग्गयसूरे वासरम्मि गयणस्स व तमोहो ॥ १६ ॥
[उत्पन्नविमलज्ञाने त्वयि
भुवनस्य
विगलितो मोहः ।
सकलोद्गतसूर्ये वासरे गगनस्येव तमओघः ॥]
पूआवसरे सरिसो दिवो चक्कस्स तं पि भरहेण ।
विसमा हु विसयतिला गुरुआण वि कुणइ मइमोहम् ॥ १७ ॥
[पूजावसरे सदृशो दृष्टश्चक्रस्य त्वमपि भरतेन ।
विपमा खलु विषयत्प्णा गुरूणामपि करोति मतिमोहम् ॥]
ढिमसमोसरणमुहे तुह केवलसुरवहूकउज्जोआ ।
नाया अग्गेइदिसा सेवासयमागयसिहि व्व ॥ १८ ॥
[प्रथमसमवसरणमुखे तब केवलसुरवधूकृतोद्दयोता ।
जाता आग्नेयी दिशा सेवास्वयमागतशिखीव ॥]
हिअवयभङ्गमलिणो नूणं दूरोणएहि मुहराओ ।
इओ पढमुल्लअतावसहि तुह दसणे पढमे ॥ १९ ॥

·ऋषभपञ्चाशिका । १२९ शारय इव बन्धवधमरणभागिनो जिन न भवन्ति लयि दृष्टे । अक्षरपि नियमाणा जीवाः संसारफलके ॥] अवहीरिजा तए पहु निन्ति निजोगिकसजलाबद्धा । कालमणन्तं सत्ता समं कयाहारनीहारा ॥ ३३ ॥ [अवधीरितास्त्वया प्रभो नयन्ति निगोदै(योग)कगृङ्खलाबद्धाः । काल्मनन्तं सत्त्वा समं हताहारनीहाराः ॥] जेहि तविषाणे तवनिहि जायइ परमा तुमन्मि पडिवत्ती । दुक्खाई ताई मने न हुन्ति कन्मं अहन्मत्त ॥ ३४ ॥ वित्तापितानां तपोनिधे जायते परमा त्वपि प्रतिपत्तिः । दुःखानि तानि मन्ये न भवन्ति कर्मधर्मस्व ॥] होही मोहच्छेडं तुह सेवाए धुवत्ति नन्दामि । जं पुण न वन्दिभन्यो तत्थ तुम तेग झिज्जामि ॥ ३५ ॥ [भविष्यत मोहच्छेदस्त सेक्या ध्रुव इति नन्दानि । यत्पुनर्न वन्दितव्यस्तत्र त्वं तेन क्षीये ।।] जा तुह सेवाविनुहन्स हन्तु मा ताड मह समिद्धीओ। अहियारसंपया इव पेरन्तविडवणफलामो ॥ ३६ ॥ [पास्तव सेगविमुखत्य भवन्तु मा ता मम समृद्ध्यः । अधिकारसंपद व पर्यन्तविडम्बनालाः ॥] भित्तूण तमं दीवो देव पयत्ये जणत्त पयडेइ । तुह पुण विवरीयमिणं लदीवत्स निव्वडिनन् ॥ २७ ॥ मित्या तमो दीपो देव पदार्थाजनस्य प्रकटपति । तब पुनविपरीतमिद जगदेनदीपस्य नित्तम् नित्यसविसपमुत्ता सचेयणा जिप न हुन्ति किजीया । बनन्मि मर जा रित्तिम पि तुह वपनन्त ।। ८ । प' म ' । ।

·१२८
काव्यमाला ।
पइँ नवरि निरभिमाणा जाया जयदप्पभजणुत्ताणा ।
बम्महनरिन्दजोहा दिद्विच्छोहा मयच्छीणम् ॥ २६ ॥
त्वयि केवलं निरभिमाना जगदपभजनोत्तानाः ।
मन्मथनरेन्द्रयोवा दृष्टिक्षोभा मृगाक्षीणाम् ॥]
विसमा रागद्देसा निन्ता तुर्यब उप्पहेण मणम् ।
ठायन्ति धम्मसारिहि दिढे तुह पवयणे नवरम् ॥ २७ ॥
[विषमो रागद्वेषौ नयन्तौ तुरगाविवोत्पथेन मनः ।
तिष्ठतो धर्मसारथे दृष्टे तव प्रवचने निश्चितम् ॥]
पञ्चलकसायचोरे सइसनिहिआसि चकवणुरेहा ।
हुन्ति तुह चिअ चलणा सरणं भीआण भवरन्ने ॥ २८॥
[प्रन्यलकपायचोरे सदासंनिहितासि चक्रधनूरेखौ ।
भवतस्तवैव चरणौ शरणं भीतानां भवारण्ये ॥]
तुह समयसरव्भट्ठा भमन्ति सयलासु रुक्खजाईसु ।
सारणिजलं व जीवा ठाणहाणेलु वान्तो ॥ २९ ॥
तब समयसरोभ्रष्टा भ्रमन्ति सकलासु रू()क्षजातिषु ।
सारणिजलमिव जीना स्थानस्थानेषु वध्यमानाः ॥]
सलिलिव्व पवयणे तुह् गहिए उर्दू अहो विमुक्कन्मि ।
वञ्चन्ति नाह कूवारहघडिसंनिहा जीवा ॥ ३० ॥
सलिल इव प्रवचने तव गृहीते ऊलमधो विमुक्ते ।
ब्रजन्ति नाय कूपारघडघटीसंनिभा जीवाः ।।
लीलाइ निन्ति सुक्खं अन्ने जह तिथिआ तहा न तुमम् ।
तह वि तुह मग्गलग्गा मग्गन्ति बुहा सिवमुहाई ॥३१॥
[लीलया नयन्ति सुखमन्ये यथा तीथिका तथा न खम् ।
तथापि तब मार्गल्ला मृगयन्ते बुधाः शिवमुखानि ॥
मारिब्ध बन्धवभग्णभाइणो जिण ण हुन्ति पइ दिउ ।
अक्रवहिवि हारन्ता जीवा ममारफलयम्मि ॥ ३२ ॥

·No text on this page.

·ar
१३०
आगणितामा सण मिलिन
परगमगा तद नि गणं तुर मानानि ॥२०॥
[भाकणि Arrifa गिराम ।
परममारतात ना मानना
नाहि परिग्गतिमा फरन्ति निमोणाराम् ।
तुज्या नगा नार महागगन मनुजगंलग्गा ॥ ४० ॥
नादिजिमिः परिगला गन्ति निमुनाणेन ।
ता ना ना मानोगमा
पातन्ति जरी असगजामानिनगणति जेहि परसमया ।
तुह समयमोअहिणो ते मन्या मिन्दुनिग्मन्दा ॥ ४१ ॥
[प्रामुनन्ति यशोऽसमासा अपि जननये परसमयाः ।
ता समयमहोदयेस्तानि मन्दा बिन्दुनिस्सन्दाः }]
पइ मुके पोअम्मिय जीयेहि भवन्नवम्मि पताओ।
अणुवेलमावयामुहपडिएहि विडम्बणा विविहा ॥ ४२ ॥
त्वियि मुक्ते पोत इस जीवैर्भवार्णवे प्राप्ताः ।
अनुवेलमापदा(गा)मुखपतितेविडम्बना विविधाः 1]
वुत्थं अपत्थिआगयमत्यभवन्तो मुहत्तवसिएण ।
छावट्ठीअयराई निरन्तरं अप्पइट्ठाणे ॥ ४३ ॥
[उपितमप्रार्थितागतमत्स्यभवान्तर्मुहूर्तमुषितेन ।
पट्पष्टिसागरोपमानि (१) निरन्तरमप्रतिष्ठाने ॥]
सीउवासधारानिवायदुक्खं सुतिक्खमणुभूअम् ।
तिरिअत्तणम्मि नाणावरणसमुच्छाइएणावि ॥ ४४ ॥
[शीतोष्णवर्पधारानिपातदुःखं सुतीक्ष्णमनुभूतम् ।
तिर्यक्त्वेऽपि ज्ञानावरणसमवच्छादितेनापि ॥]
अन्तोनिक्खन्तहि पत्तेहि पिअकलत्तपुत्तेहि ।
सुन्ना मणुस्सभवणाडएसु निभाइआ असा ॥ ४५ ॥

·चतुर्विशतिजिनस्तुतिः । १३३ येन तस्य सचोधनम् । तथा सह जाने रोगैर्वर्तते सामः । न तथा असामोऽरोगत्तरा संबोधनम् । जनानभिनन्दयति तस्य सयोधनम् । तथा अष्टापद सुवर्णे तहदासमन्तादा दीप्तिर्यस्य तरा संबोधनम् । तप्तजावतपनीयसमवर्णत्वाद्भगवतः ॥ ते व. पान्तु जिनोत्तमाः क्षतरुजो नाचिक्षिपुर्यन्मनो दारा विभ्रमरोचिता. सुमनसो मन्दारवा राजिताः । यत्पादौ च सुरोज्झिता सुरभयांचाः पतन्त्योऽम्बरा- दाराविभमरोचिता सुमनसो मन्दारवाराजिताः ॥ २ ॥ ते जिनोत्तमा जिनेन्द्रा वो युष्मान्पान्तु रक्षन्तु । किभूता । क्षता. क्षीणा रजो रोगा येषा येभ्यो वा ते । तथा येपा जिनाना मनो मानस कर्मतापन दारा कलत्रालि पतरूपाणि नाचिक्षुपुर्न क्षोभचामासु । 'दारा. प्राणान्तु वलजाः' इति वचनाहारामो पहुवचनान्तः पुलिङ्गश्च । ते दारा किंभूता' । विश्रमविलासै रोचिताः सशोभिताः । सुमनस. सुन्दरह्दया । मन्दारवा मृदुरवा. सन्तो राजिता. शोभिता । सुमनस पु पाणि फ्र्तृणि पत्पादी यचरणौ सुरभयामासु । किभूता सुमनस. । सुरोज्झिता है वमुका' । अम्बरादाकाशात्पतन्त्य । समवसरणभुवि संगच्छमाना । बाराविण शब्दा- बनाना भ्रमरास्तेषानुचिता चोग्या । मन्दारकुमुमनातैरजिता ॥ शान्ति चन्तनुतान्मियोऽनुगमनाद्यन्नैगमाधैर्नयै- रक्षोभं जन हेऽतुलां छितमदोदीर्णाङ्गजालं कृतम् । तत्पूज्यैर्जगता जिनैः प्रवचनं दृप्यत्कुवाद्यावली- रक्षोभजनहेतुलाञ्छितमदो दीर्णाङ्गजालंकृतम् ॥ ३ ॥ तजगता पूज्यैर्जिन कृत प्रवचन गनिपिटकरूप पो युप्माकं शान्ति मोदमुपगम 'नुतात्कुरुतात् । चन्मियोऽनुगमनादनुवर्तनादेतोनेगमादिभिर्नयरक्षोभ परवादिभि वर्तते । रे जन भव्यलोक । शान्ति किंभूताम् । अतुला निरुपमाम् । मत किंभू दमद जिदर्पनुदीमुच्छितमानामाचारादीना जाल समूहो पन तत् । तथा देशगि सैप पूरात्मरन्याद्रक्षो रामसरूतस्य भनिर्भर कारिभिटेतभि किया म् । अदः प्रलक्षदृश्यम् । शीर्णमदनै रमणादिमिरलकतम् । नियोऽगुआमना- 7 'गुणादरिया न चरति पचनी ॥ शीतांशुत्विपि यत्र नित्यमदधद्गन्धारपधूलीकणा- नाली केसरलालसा समुदिताशु भामरीभासिता । पायाग शुनदेवता निदधती तनाब्जकान्ती कमी नालीके सरगना समुदिता भामर्गभासिता ।। । ।

·१३२ काव्यमाला। महाकविशोभनमुनिप्रणीता चतुर्विंशनिजिनस्तुतिः। टिप्पणसमेता। धनपालपण्डितवान्धवेन शोभनाभिधानेन मुनिचक्रवर्तिना विरचितानां प्रतिजिन चतुष्कभावा पण्णवति(?)संख्यानां शोमनस्तुतीनामवचूरि- किंचिल्लिख्यते । तत्रादौ युगादिस्तुतिमाह- भव्याम्भोजविबोधनकतरणे विस्तारिकर्मावली- रम्भासामज नाभिनन्दन महानप्टापदाभासुरैः । भक्त्या वन्दितपादपद्म चिदुपां संपादय प्रोज्झिता- रम्भासान जनाभिनन्दन महानष्टापदाभासुरैः ॥ १ ॥ हे नाभिनन्दन नामिनरेन्द्रपुत्र, त्व महानुत्सवान्विदुपां संपादयेति संबन्धः । भव्या एवाम्भोजानि कमलानि तेपां विवोधन एकोऽद्वितीयस्तरणि. सूर्यस्तस्य सवोधनं हे भव्याम्भोजविवोधनैकतरणे । सूर्यो यथा खगोसभारतमो विधूय पद्मखण्डानि विका- सयत्येव भगवानपि मिथ्यात्वादितमस्तोम ध्वसयित्वा निजगोसंभारैर्भव्यजन्तूना बोध विधत्ते । ननु भव्यानामेव स प्रबोधं विधत्ते न त्वभव्यानां तर्हि तस्य तद्वोधनेऽसाम- Nमायातमिति नैवम् । नहि भानवीया भानवो विश्व विश्वमवभासयन्तोऽपि कौशिक- कुले आलोकमकुर्वाणा उपलम्भास्पद स्यु । एवं भगवतो वाणी विश्वविश्वस्य प्रमोद विधायिन्यपि यद्यभव्यानां केयाचिनिविटकर्मनिगडनियन्त्रितानां प्रबोधाय न प्रभवति तर्हि तस्या न ह्यसामर्थ्यम् । किं तु तेषामेवाभाग्यं येषां ता न रोचयन्ते (सा न रोचते) नहि जलदो जलं प्रयच्छन्नूपरक्षेत्रे तृणान्यनुत्पादयनुपालम्भसंभावनामहंतीसलं वि- स्तरेण । विस्तारिणी विस्तारवती कर्मणा ज्ञानावरणादिभेदभिन्नानामावली माला सैव रम्भा कदली तस्या प्रमर्दहेतुत्वात्सामजो हस्ती । तस्य संबोधनम् । है नाभिनन्दन । तथा महलो नष्टा आपदा यस्य स महामष्टापत् । संबोधनं वा । तथा आभासुरैः का- न्तिसभारेण समन्तादेदीप्यमानैरासुरैवविशेषर्मक्त्या आन्तर चित्तप्रतिवन्धेन हे व. न्दितपादपद्म हे स्तुतचरणकमल । प्रोज्झिताः प्रकर्षण सका आरम्भाः सावधव्यापारा १ एतस्या जिनस्तुते. पुस्तकत्रयमवचूरिसमेत केवलदासात्मजेन भगवानदासत्रे- प्टिनास्मदर्य प्रहितम्. तन प्रथम शुद्र सुन्दर पनपत्रात्मक माब्दे लिसितम्. द्वितीयमपि तादृशमेवैकादशपत्रात्मक १६१४ मिते विक्रमाब्दे लिखितम्. तृतीयं नातिशुद्ध त्रयोदशपत्रात्मक १६१५ मिते विक्रमाब्दे लिसि- १५०५ मिते विक- ·मापसातारा निर्मिनशत्रुभवभय शं भवकान्तारतार तार ममारम् । वितर त्रातजगनय शंभव कान्तारतारतारममारम् ॥९॥ हे निभिनरावसभूतभच, हे ससारकान्तारतारक. हे तार उज्ज्वल, अरं शीघ्र नम श सुरा देहि । हे रक्षितजगाय, राभव जिन, चोपित्तुरतेवरत अनासक, न रमत प्रत्यरमोऽरममाणोऽकीडन्मारः कामो पन ॥ आश्रयतु तव प्रणतं विभया परमा रमारमानमदमरैः । स्तुत रहित जिनकदम्बक विभयापरमार मारमानमदमरैः ॥ १० ॥ हे जिनकदम्बक जिनसमूह, रमा लक्ष्नीत्लव प्रणत नरमानयतु । किभूता । विभया रोचिपा परमा प्रकृष्टा । अरं शीघ्रमानमन्तध ते सुराध ते लुत वन्दित । हे विगत- भय । हे न परान्मारबतीत्यपरमार । सर्वजन्तुरक्षक । हे रहित त्यता कै । काममान- मदमरणे.॥ जिनराज्या रचितं स्तादसमाननयानया नयायतमानम् । शिवशर्मणे मतं दधदसमाननयानयानया यतमानम् ॥ ११ ॥ जिनानां राज्या श्रेया रचित अर्यत्व तदुफत्वात्कृत मत शासन नोऽलाक शिव- सुखाय लात् स्यात् । किंभूतया । ससने निरुपने आननयाने मुसंगमने चत्वात्तया न इत्यत्र 'रो:' शति रत्व यः। 'खरे वा' इति विक्त्पत्वात्तस्यान न ल । साचतो विपुलो मान पूजा प्रमाणं वा चत्य तत्तथा । दधत् धारयत् । कान् । असमाननयान् अमहानयान् । किंभूतया जिनराज्या । अयानपा अवाहनया। मत किंभूतम् । चतमान प्रपत्ल कुर्वाणम् ॥ शृङ्गलभृत्कनकनिभा यातामसमानमानमानवमहिताम् । श्रीवजशृशलां कजयातामसमानमानमानवमहिताम् ॥ १२ ॥ या देवी झलाभरणभत्तुपर्णवर्णा चाति ता धीवज'काला वजालाभिधाना- मानम । विभूताम् । असमानोऽसाधारणो मान पूजा चोधो वा पाम् । अपवा अन- सो अनमानी प्राणाहवारी पा ते असमाननाना । ते च मानसाध महिला पू जिता ताम् । फ्जयातां पहजगताम् । असमान निरएकारं यथा स्यात् एपनाम न्न तर । अवन पाप तम वियते चेपा तेऽनपनास्तेभ्यो हिताम् ॥ त्वमशुभान्यभिनन्दन नन्दितासुरवधृनयन परमोदर । लरकरीन्द्रविदारणसरिन्सुरव धृनय न परमोऽदर ॥ १२ ॥ रेमिनन्दन EिR बमा सशिदा या पापा ५ Sony बम्पद विनाश १६.दभेद दादमा. प 4 .

·१२. माम 17-ATY Tfil totrArt Frt: Antra fort IIMa "एE1th it 4 T। गf " At Item to 1 ret तर ॥ समाजमिनीत यो नि ! निमोऽपि ॥ ५ ॥ 1 शोगो ATTो मेRATIf. भूतम् । मेरो देवTrinitihistant T. मोहमगिरि मनीगा। 11 Firf शेणार । मन तम्॥ मुत निनि मतिता नन्दगुगमरोण नातन्ति । यममरपाय प्रगाग पार्थ यनरगुगमररोणा सुगन्ति ॥ ६ ॥ है सोका', द स्तुत farमरेन्द्रा नीती शrt ft না। তা কা গান ২াগাণ ব্যাগী মাগি গুপ্ত रमणीयो यो रमः शमन करणनेन । मन्तित सान्दोजातिमान्ति गौनानि प्रगाय गोगा किंभूना । पार्टी गगी ध्यानन्तरामराणां वो बशा गेला से तथा । 'वरसये() लग्ना'दति रामलाः ।। प्रवितर वसति त्रिलोकसन्धो गम नययोगततान्तिमे पदे हे । जिनमत विततापवर्गवीथीगमनययो गततान्ति मेऽपदेहे ॥ ७ ॥ अन्तिमे मोक्षलक्षणे पदे जिनमत । मे मम यास देहि । हे गम हे राशपाठ, नया निगमादयस्तयोग अवन्धस्तेन विस्तीर्ण विपुलशिवमार्गगमने ययो अथ । 'रायुर- भोऽश्वमेधीय' इति वचनात् । 'तमोऽवग्लानी' इति धातोस्तान्तिग्लानि । आपदि- त्यर्थ. । गततान्ति अपगतग्लानि यथा स्यात् । किभूते पदे अपदेरे देवमुक्त ।। सितशकुनिगताशु मानसीद्धात्तततिमिरंमदभा सुराजिताशम् । वितरतु दधती पवि क्षतोद्यत्तततिमिर मदभासुराजिता शम् ॥ ८ ॥ हसास्टा मानसी देवी पाव वन दधनी श मुरा प्रवितरतु । पवि किभूतम् । इद्रा दीप्ता आता गृहीता ततिविम्तारो येन तनया । इरमदो जलदाग्निस्तद्वकान्तिर्यस्सा सा मुष्टु शोभिता आशा दिशो येन । क्षत विनष्टमुद्यदुद्गच्छत्तत विस्तीर्ण ध्वान्त यस्मा- तत्तथा । देवी दर्पोरैरपराभूता ।।

·चतुर्विगतिजिनम्नुतिः । पदमुपरि दधाना वारिजाना लहा- त्सदमरसहिता या बोधिकामा नवानाम् ॥ २६ ॥ सा जिनाना तर्षोिं सुष्माक मनोरत्तेगोगर मजतु गाउनु । किभूनाया । राह दम- रसेन पर्तन्ते घे तेया हितारा । जिनतति विभूता।मानवाना नराणामधिका उल्टा गा जिनरेणिर्यापॉतिहारं प्रतपती । किंभूता । नवानां नपसरवानां नूतनानां वारि- जानां सर्पकमलानामुपरिटरपद स्थापयन्ती । सवयुका । योधिकामा रायमवाप्त- चोधित्वात्परेपा बोधिधर्मपाप्तिान फामो यस्सा सा ।। दिशदुपशमसौख्यं संयतानां सदैवो- रु जिनमतमुदारं काममायामहारि । जननमरणरीणान्वासयन्तिद्धवासे- ऽरुजि नमत मुदारं काममायामहारि ॥ २७ ॥ है जना जिनमत नमत प्रणमत । किंभूतम् । उरु प्रौढ प्रराममुख ददत् । केषाम् संचताना मुनीनाम् । सदैव सर्वदा । उदारनुदातम् । काममत्वर्धमायामहारि दैर्येशोभि । सरजि रोगरहिते तिद्धवासे पास कारपन् । कान् । जन्नमरणसिलान् । मुदा हग । अरं शीघ्रम् । कामनापयोहारि महावैरिभूतम् ॥ दधति रविसपत्नं रत्नमाभास्तभाख- नवघनतरवारिं वा रणारावरीणाम् । गतवति विकरयाली महामानसीष्टा- नव घनतरवार वारणारावरीणाम् ॥ २८ ॥ हे महामानात देवि. इशानभिनतामरादीनव रक्ष । हे गतवति प्रापुपि । कलिन्वार- पारी तिहे। हे दधति धारयन्ति । दिन्। रलं मणिम्। विभूतम् । रविसपल रविप्रति- पक्ष प्रभाधिक्यात् । आभया कान्ला अतो भाखान्सूर्यों येन त चासौ नवो नूतनो पनो निविउत्तरवारि: साय तम् । वा समुपये । सिंटे किं फुर्वति । सरीणा वैरिणाना- ली भपि विक्रिति क्षिपति । किभूतामालीम् । रणत्यारावेण रोणां क्षीणाम् । सह कि. भृत्म । धनतरवारि सान्द्रतरपानीयम् । रत्नविशेषणं वा । तुभ्यं चन्द्रप्रभ जिन नमस्तामसोन्जन्भितानां हाने कान्तानलसम दयावन्दितायासमान । विद्वत्पद्या प्रकटितपृथुत्पष्टदृष्टान्तहेनू- हानेकान्तानलसमदया वन्दितावासमान ॥ २९॥ रे चन्दधन जिन, रे दपावर नु- मेऽस्तु । मनाया,

·No text on this page.

·चतुर्विंशतिजिनस्तुति.। १४१ उज्वला । हे अध्यारडे । क । दिपेन्द्रे । किभूते । अतिमत्ते मदोद्धते । चन्द्ररा इव श्वेता भा यख तस्मिन् । खायला निजायामेन ओ पर्वत इव । अतनु प्रचुर मदवनं मद्वारि चत्य तलिन् । सरातिवरी सोऽत्सास्तीलरातिमान् तर भावोऽरातिमत्ता सा न मता चस्वातत्या. संबोधनम् ॥ तवाभिवृद्धि सुविधिविधेयात्स भानुरालीनतपा दयावन् । यो योगिपड्या प्रणतो नभ सत्लभानुरालीनतपादयावन् ॥ १३ ॥ न विधिर्जिनो है दवावन् जन, तब समृद्धि नियात् । भानुर घोरमानमाश्रित तपोऽनरानादिरप यत्तम । खानी अबन्धन योगिन्न प्रजनन । योनि- पाया न्यभूतथा । म नदो देवास्तेपा सभा पन् अमुगवली अमरतीय नास्त्रों नतो पानी सन्माना । या जन्तुजाताय हिनानि राजी नारा जिनानामलपनमालम् । दिल्यान्नुदं पादयुग दधाना साराजिनानामलपद्मनालम् ॥ ३४ ॥ नागरा श्रेहा जिनाना ननिर्जन्नुजानाय दिनानि अल्पत् गरिननी ममम . समल मुट प्रीति निनादान् । यथभूना । पान्युम्नं पारवानी। राजिनी राज शीला नाना याविका गला पगलायन्स चादयुगम् ॥ जिनेन्द्र भी प्रसभं गभीगशु भारती गन्यतमन्नयन । नि गयन्ती मन हार्म दिव्यात् शुभारनीगन्य नमम्नयेन । १५ ॥ है जिन पर भारती नम मर्म मुराया। किता। भोरदिन नाजीर -मोन निर्मादयन्ती । पेन । दामामधारमोन - राम वजनाननाद ! दिव्यानपारा चल्नायुधात्पमचा मिना र प्रदगा।

·No text on this page.

·म् विभूताम् । अपरिक्ष मनदपिताम् ।६।' पीडा मापिही नतुर्विगतिजिनम्तुतिः । मन नारत नाक्षिप्ताती । किंभूता । कमलगडा कोमल नारा सा कमलन नाही। तारा मनोहरा । पा रामुगये। जिनवरतति वालीनामकारणवत्सला- समदमहितामारादिष्टा समानवराजया। नमदमृतभुक्पड़या नृता तनोतु मति ममा- समदमहितामारादिष्टा समानवराजया ।। ४२॥ जिनेन्द्रराजिम नतिं ददातु । किभूता । प्रानिगणानां निनिमित्तवत्सला । ससमो दमो नेपा निरुपमदमल पा हिताभिपेता । समारा अकामा अमरणा वा । आदिष्टो दत्तोऽसमानोऽपूनों परो पाञ्छितार्यप्राप्तिीचा सा । अजया अपरिभूता । गदा न जायते इलजा तथा नमन्तो नमा मेऽमृतभुजो देवात्तेपा पाया नूता तुता। मतिं किभूताम्। अनमनिरहकारैमहिता पूजिताम् । भारान् शीतनिद्रा पूजिता अभिमता वा । देव- परमा विभूतया । राह मानणराजनरेन्द्रवर्तते चा तया ॥ भवजलनिधिमान्यजन्तुव्रजायतपोत हे तनु मतिमतां सतासाना सदा नरसंपदन् । समभिलपतानहताथागमानतभूपति तनुमति मता सन्नाशानां सदानरसं पदम् ॥ ४३ ॥ हे तसाराविमनन्तुजातविपुलयानपान जिनेन्द्रसनय नतिमातां पुरषाणां नरसंपदे मानवादि समभित्पता वाञ्छता सह दाने रतेन वर्तते सदानरत पद तनु विधेहि । शति सदा (२)। नरसंपद किभूताम् । तनुमति प्राणिनि मतान्भीधामभिमताम्।विवि शिष्टानाम् । साक्षीणा आमा मनोरथा पाम् ।नरतपद भूिताम्।बानता भूपतयो वसा ता ताम् । सन् विद्यमानो नासो नरण पा ते । अल्पायुपामिलयः॥ धृतपविफलाक्षालीघण्टै करैः कृतबोधित प्रजयतिमहा कालीमाधिपङ्कजराजिभि. । निजतनुलतामध्यासीनां दधत्यपरिक्षतां प्रजयति महाकाली माधिपं कजराजिभिः ॥ ४५ ॥ महाकाली देवी प्रजयति प्रक्पेग वैरिजन स्पोच्या वर्तते । वहतरुपलक्षिता क्भूित । एता न फ्ल-जपमाला पटा पैरते त्पा । देणे विभूता। चोधिता पर को चरते दोधित जास्ते च ते पत्यक्ष रूपवत तो बोधितप्रजयतीमा पर उल्लयो वा दम नया वाली दवान दधती धारयन्ती । वाम् । .

·No text on this page.

·चतुर्विशतिजिनतुतिः। १ निल सबैदा हे तीर्यनाथ, तव वागी मन हितानि हिवात् । कपभूता।हेतवो वद गमकनिहानि । उपपतरो युजयः । चता हेतूनानुपपत्तयन्जाभिविन शासनप्रोडा मतमोप्रन्धिर्यया । अपगता अपाचा अनी चस्या. ग । लामाचमाना प्राप्चमाणा सपापविरामापमाना वा हे लमदन अपना स्थाया असत्यागारो वेगवान्मनः मनोहरा । पूरामाणामृतनिष हरवगनेत्यर्थ । मोक्षपपहले तोगत्ता । वियरे पाप नापाससादिपा ते पापापासावरतेन तेऽमानाथ । नराम नरान्तवन्ति। वनमानार प्रधिन्युकर । आहितानि स्थापितानि । । हदि मनन ॥ रक्ष क्षुद्रप्रहादिप्रतिहतिगमनी पाहितश्वेतभाव- समालीका सदा तापरिकरमुदिता माझ्माला भवन्तम् । गुना श्रीगान्तिदेवी जगति जनयतात्कुण्डिका भाति यन्या. सन्तानीका सदाप्ता परिकामुदिता मा धमालाभवन्तम् ॥ १८ ॥ मानिनोत्री भसन्न वाधमा उपमाला मोऽनयन दहियारोपीरासादिपरा पुनमुर, दर । मदिरमामालया ।तभा प्रतिनिरपदा- मनी ནས་ཎཅུ ༔ དེསྨཱ f༽ fr *པ་ ཀྱ༑ཚེ་;སྨག ཁཡན་ पानामामा अविभारित मापनि t»ཝེ༌ཙམ་གནས༔ མ་ • | ཀyས། ཀཱgyས མFe ཡ་ ནf firs| ༣ ：: དཀཱ： ཚོམ་བདཝ་ | ཨ་ ཁས་པས , --- - शपापमान घनमिनमानमामो नं मनामस्मभार बिगरमान्यागनिम । अपापमनानमा नामममा. म. मा ! .. . . - . । 1 - ·काव्यमाला। पनकर्दम कालु'यम्, जरा वित्रमा, आजि प्रधन ते । पुन किंभूताम् । अव्यामीनाम् । कम् । माधिप पुरुषप्रकाण्डम् । कर किंपिमिट ।कज पद्म तद्ववाजिभी राजनाले । पूज्य श्रीवासुपूज्यावृजिन जिनपते नूतनादित्यकान्ते- ऽमायासंसारवासावन वर तरसाली नवालानवाहो । आनम्रा त्रायतां श्रीप्रभवभवभयाद्विभ्रती भक्तिभाजा- मायासं सारवासाचनवरतरसालीनवालानवाहो ॥ ४५ ॥ है पूजनीय, हे श्रीवासुपूज्य, है अजिन, हे जिनपते, भविभाजां जनानामाली श्रेणिस्त्वया त्रायता रक्षताम् । नूतनो विभातसमये उद्गच्छन् य आदित्यत्तद्रका कान्तिर्यस्य तस्य सबोधनम् । हे अमाय अदम्भ । हे असंसारवास, मुक्तौ प्राप्तवान् । है अवन रक्षक, हे पर प्रधान । केन । तरसा बलेन वेगेन वा । यद्वा मायाससारवा- साभ्यां सकाशादवति रमतीति । नवालानवद्वाह भुजौ यत्य तन्य संवोधनम् । आली किभूता । आनम्रा कृतप्रणामा। कलात्रायताम् । श्रीप्रभव कामतगव यद्यं तलान् । हे श्रीभव लक्ष्मीसमुत्पत्तिस्थानेति पृथग्जिनानन्त्रग वा । आली कि कुर्वाणा । दवती । कम् । आयास दु ख श्रम वा । सारवा प्रारब्धतुतित्वात्सराना । असी प्रत्सना । अन. वरतमजतं रसाया पृथिव्यां लीना वाला. केशा यस्या. सा। एतेन भालाधिक्य सू- चितम् । नवा कतिपयदिनप्राप्तवोधि. अमदादिवत् । अहो इलामन्त्रणे ॥ पूतो यत्पादपाशुः शिरसि सुरततेराचरचूर्णशोभां या तापत्रासमाना प्रतिमदमवतीहार ताराजयन्ती । कीर्ते. कान्त्या ततिः सा प्रविकिरतुतरां जैनराजी रजस्ते यातापत्रासमानाप्रतिमदमवती हारतारा जयन्ती ॥ ४६॥ पूत पवित्रो यत्पादपाशुश्चरणरेणु' सुरसमूहस मस्तके चूर्णशोभा वासक्षोदलमी प्राप्तवान् । या ततित्तापत्रा तापभेत्री। असमाना गुणैरनन्यसदृशी । प्रतिमद प्रतिगत- मद निर्मदमवति रक्षति । इह अरता अप्रतिवद्धा । राजयन्ती शोभा लम्भयन्ती । मा तती रज' कर्म ते तव प्रविकिरतु क्षपयतु । किंविशिष्टा। जिनराजानामिय जैनराजी तीर्थकरसंवन्धिनी । अप्रतिमो दमो यस्याः सा अप्रतिमदमवती । याता गता आपति- पत्, बासस्त्वाकस्मिक भयम्, मानो गर्यो यस्या. सा । कीर्तेः कान्सा जयन्ती अभिभ- वन्ती । काः । हारतारा मुक्तावलीनक्षत्राणि ॥ नित्यं हेतूपपत्तिप्रतिहतकुमतप्रोद्धतध्वान्तवन्धा- पायायासाद्यमानामदन तव सुधासारहृया हितानि । वाणी निर्वाणमार्गप्रणयिपरिगता तीर्थनाथ क्रियान्मे पापायासाद्यमानामटनत वसुधासार हृद्याहितानि ।। ४७ ॥

·चतुर्विशतिजिनस्तुतिः । १४७ न्तिका अक्षमाला पसा । प्रभाजितैस्तेजस्तिररहतिर्नुला तुता । परम नाप चनुला तीति । पारोहणशीला । काम् । साए धावतीति मुधाना सुवेगा या नुरभी गौनाम । अनारमनी नीरोगा सभा चस्याः सा । क्षमा लातीति क्षमाले मयि ।। सकलधौतसहासनमेरवस्तव दिशन्त्वभिषेकजलप्लवा । मतमनन्तजित. सपितोल्लसत्सकन्धोतसहासनमेरवः ॥ ५३॥ सक्ला. समत्ता धौता क्षारिता सरासा. सविकामा नमेरको क्षविशेपा यस्ते। मतमभिपेतम् । हे अनन्तजिन । चतुर्दशस्य तीर्थकृतोद्वे नानी मनन्तोऽनन्तजिय। राहा- सनेन सानपीठेन असनर्वा वृक्षविरोपर्वर्तते ततः रूपित सान कारित उहासशोभ- मान सफलधात सहेमा तहातनो मेरुयैस्ते । चद्वा सक्लधौत सनुवर्ण सह समर्थ - टमासन चलिन् । तत मपित हसन् सक्लधौतसहासनमेस्स्ते । हे अनन्तजित तव तानजलप्रवाहा मत हित दिरान्पिति सबन्ध । मम रतामरसेवित ते क्षणप्रद निहन्तु जिनेन्द्रकदम्यक । वरद पाददुगं गतमज्ञताममरतामरसे विततेक्षण || ५४ ॥ हे जिनेन्द्रपटल, ते तव पायुग ममारता जाल निहन्तु । रता सफचित्ता पे. ऽमरास्तै. सेवित । हे क्षणप्रद उत्सवावक । वर ददातीति वरद । पादयुग विभूतम्। गत प्राप्तम् । क्व । अमरतामरते मुररुतनवमलेषु । जातिवादेकवचनम् । वितते वि. स्तीणे लोचने यस्य तस्य संवोधनम् ।। परमतापदमानसजन्मन प्रियपदं भवतो भवतोऽवतात् । जिनपतेर्मतमस्तजगनयीपरमतापदमानसजन्मन ॥ ५५ ॥ हे भव्यलोका , जिनेन्द्रमत भवतो युष्मान् भवत. संसारान् भवताद्रक्षताम् । वि. विशिष्टम् । परमताना चौद्धादिशामनानामापदा हेतुत्वादापयसनम् । समानान्यसं- रयानि सजन्ति सबध्यमानानि मन प्रियानि चित्तप्रीतिकराणि पदानि सायन्तानि चलितत् । जिनपते स्थभूतस्य । अतो पत्तो जगाच्या परमतापदो महासताप- कारी मानसजन्मा कानो येन तस्य ।। रसितमुच्चतुरङ्गमनायकं दिशतु काञ्चनकान्तिरिताच्युता । धृतधनु फलकासिशरा करै रसितमुच्चतुर गमनाय कम् ॥ १६ ॥ अच्युता अलप्पा देवी व मुख देवात् । क्यभूता । रना प्राप्ता । कम् । उच्चतुरस्म- नायर तुहाइपकाउम । पिपिशिधम् । रसित शहायमानम् । उत्प्रायल्पेन चतुर द. क्षम् । अतिन नालवणम् । यद्धा रतिते नुप्रमोदो यस्य स चामो चतुरक्ष तम् । गन नार गत्यर्थम् । देवा २५मृत वाद लियस्पा सा । कर पीना चापावर क । रामदाणा दया सा ।।

·माननगुजिता भगरा जिना भीग्दा. गागु भनिनाय ने गालमा रतीरामना । माननगजिता सानिमामीला कियागुरितागुते राकसमानीरा गताः ॥ ५० ॥ TETTEE It At : - Foयाग If माम । निगु गिरगा! पावली. frना foशिशि। गानी माग गरे गाnिfit I THAणा । मिस गीति र निमि- नभीरमाला मोगा. मंगारा भारास्नंगा पन्ने गि अगामीरीति गनिना । परनन । गरान गामा राजि शमिमा शोभमानाथ नाभीरमा रोगा से । गाला गमाभा दीपिंगता येगा। सदा गह कलभगा कारागा वर्तन्ते ॥ रादा यतिगुरोरहो नमत मानवरचितं मतं वरदमेनसा रहितमायताभावत. । सदागति गुरोरहो न मतमानवैरं नितं मतं वरदमेन सारहितमायता भावत. ॥ ५१ ॥ अशे लोका', यतिगुरो राना भावतो भरत्या मत सागन नमत । गदा सर्वका. लम् । कथभूतम् । मानगानुपरनित पूजिनम् । वरमभीष्टार्थ ददाति वरदम् । पनमा पापेन रहित राकम् । यतिगुगे किभूतस्य । आयताभारत' आयता विपुला भा अ. सासीति मतुप । मन फिभूतम । गदायति गती शोभना आयतिरागामिकाल प्रभूता पा यस्य तत् । गुरोरहतो रहो रहस्यभतम् । न मतेऽभीष्टे मानवरे यस्य । चित व्या- प्सम । केन । वरदमेन प्रधानोपशमेन । किंभूतेन । आयता आगरछता । मत कथभुतम् । मत रार्यरणाभिप्रेतम् । गारं च चद्धित च । यद्वा सारं नि यस्मिन् ॥ प्रभाजि तनुतामलं परमचापला रोहिणी सुधावसुरभीमना मयि सभाक्षमालेहितम् । प्रभाजितनुतामलं परमचापलारोहिणी मुधावसुरभीमनामयिसभा क्षमाले हितम् ॥ १२ ॥ रोहिणी देवी मयि विषये इंहितममलमनवद्य हित शुभोदकं तनुता कुरुताम् । मयि । प्रभाजि प्रकर्षण भजत इति तच्छीले । अलमत्यर्थम् । पर प्रकृष्टम् । देवी पिसि । अचापला चापल्यमुक्ता । मुधा प्रासादलेपनद्रव्य तद्वद्वमु तेजो यस्या । । अमृतमेव द्रव्य यम्या । न भीर्भय मनसि यस्या सा अभीमना' । सभा सका.

·चतुर्विशतिजिनन्तुति.। १४७ तिता अक्षमाला पसा । प्रभाजितैस्तेजस्तिरस्टतर्नुना तुता । परम चापं धनुली तीति । आरोहण गीला । वाम् । सुष्ट धावतीति सुधाला सुपेगा या सुरभी गोम्नाम । सनाचमनी नीरोगा सभा चखाः सा । क्षमा लातीति क्षमाले मचि ॥ सकलधौतसहासनमेरवस्तव दिशन्त्वभिपेकजलप्लवा । मतमनन्तजित. सपितोल्लसत्सकलधौतसहासनमेरव. ॥ ५३ ॥ सकला. समस्ता धौता मालिता सहामा सरिकामा नमेरवो भविशेषा नस्ते मतमभिप्रेतम् । हे अनन्तजिनातुर्दशास्त्र तीर्थकृतोदे नामी अनन्तोऽनन्तजिग। सहा- सनेन सानपीठेन असन, वृक्षविदोपर्वर्तते ततः पित' सान कारित उसयोभ- मान सफलधौत. सहेमा सहासनो मेरुयैस्ते । चदा नक्लधौत सनुवणे सह समर्थ द. टमासन यस्लिन् । तत सपित उसन् सक्लधौतसहासनमेरुयैस्ते । हे अनन्तजिा, तव सानजलप्रवाहा मत हित दिगन्विति संबन्ध ॥ मम रतामरसेवित ते क्षणप्रद निहन्तु जिनेन्द्रकदम्बक । वरद पाददुगं गतमज्ञताममरतामरसे विततेक्षण ॥ ५४ ॥ हे जिनेन्द्रपटल ते तव पादयुग ममारता जाप निहन्तु । रता सक्तचित्ता ये. ऽमरास्तैः सेवित । हेक्षणप्रद उत्सपदायक । वर ददातीति वरद । पादयुग पिंभूतम् । गत प्राप्तम् । क । अमरतामरसे सुरकतनवक्मलेयु । जातिवादेकवचनम् । वितते वि. त्तीणें लोचने यस्य तस्य संबोधनम् ।। परमतापदमानसजन्मन प्रियपदं भवतो भवतोऽवतात् । जिनपतेर्मतमस्तजगत्रयीपरमतापमानसजन्मन ॥ ५५ ॥ रे भव्यलोका जिनेन्द्रमत भवतो युप्मान् भवतः संसारात् भवताद्रक्षताम् । कि- विशिएम् । परमताना चौद्धादिशासनानामापदां हेतुत्वादापदपसनम् । अनानान्यसं- रचानि सन्ति संवध्यमानानि मन प्रियाणि चित्तप्रीतिकराणि पदानि सायन्तानि चलितत् । जिनपतेः स्थभूतत्व । अलो चलो जगाच्या' परनतापदो महासंताप- पारी मानतजन्मा कानो येन तस्य ॥ रसितमुच्चतुरङ्गमनायकं दिशतु काञ्चनकान्तिरिताच्युता । धृतधनु फलकासिगरा करै रसितनुच्चतुरं गमनाय कन् ॥ १६ ॥ अन्युता सता देवी के मुरा देवात् । क्यभूता । एता प्राप्ता । पम् । उचतुराम- नायव तुपक्षप्रवासम् । विविशिष्टम् । रतित दादापमानम् । उत्प्राबल्येन चतुर द. क्षम् । असिन नीलवर्णम् । यद्वा रमिते मुत्प्रमोदो पस्य स चामो चतुरष तम् । गम- नाय गत्यर्थम् । देवी परमूना , काकनवकान्तिर्यस्था सा । करै दावैधता पापा - रामदाणा यया सा ॥

·१४६ काव्यमाला। सदानवसुराजिता असमरा जिना भीरदाः क्रियासु रुचितासु ते सकलभा रतीरायताः । सदानवसुराजिता असमराजिनाभीरदा क्रियासुरुचितासु ते सकलभारतीरा यताः ॥ ५० ॥ ते जिनास्ते तव आयता विपुला रतीर्मुदः क्रियासु कर्तव्येषु क्रियामुर्दयामुः । कि- भूताम् । रुचितासु इष्टासु । उचितामु योग्यामु । पुण्यरूपाखित्यर्थ.। जिना. किंविशिष्टा.1 सदानवै सासुरै मुरैरुपसर्गादिभिरजिता । असमरा अरणा. | मियं भीति रदन्ति भि- न्दन्तीति भीरदाः । 'रद विलेखने' सकला. सदोषा संसारकृत्यरूपा ये भारास्तेषां पर्यन्ते स्थितत्वात्तीरा । यद्वा असदोपा भारतीरीरयन्ति रान्ति वा । यता प्रयत्नवन्त' । सदान सत्याग यसु सुवर्ण तेन राजिता शोभिता । असमा. शोभमानाच नाभीरदा येपा ते । सकला समस्ता भा दीप्तियेषा येषु वा । यहा सह कलभया रुचिररुचा वर्तन्ते ।। सदा यतिगुरोरहो नमत मानवैरञ्चितं मतं वरदमेनसा रहितमायताभावत्तः । सदायति गुरोरहो न मतमानवैरं चितं मतं वरदमेन सारहितमायता भावत. ॥ ११ ॥ अहो लोका , यतिगुरो सर्वज्ञस्य भावतो भक्त्या मत शासनं नमत । सदा सर्वका- लम् । कथभूतम् । मानवैर्मानुपैरश्चित पृजितम् । चरमभीष्टाथै ददाति वरदम् । एनसा पापेन रहित त्यक्तम् । यतिगुरो किंभूतस्य । आयताभावत आयता विपुला भा अ. स्थास्तीति मतुप् । मत किंभूतम् । सदायति सती शोभना आयतिरागामिकाल: प्रभूता वा यस्य तत् । गुरोरहतो रहो रहस्यभूतम् । न मतेऽभीष्ट मानवैरे यस्य । चितं व्या. प्सम् । केन । वरदमेन प्रधानोपशमेन । किंभूतेन आयता आगच्छता । मतं कथंभूतम । मतं सर्वस्याभिप्रेतम् । सारं च चद्धितं च । यद्वा सारं हित यस्मिन् ॥ प्रभाजि तनुतामलं परमचापला रोहिणी सुधाचसुरभीमना मयि सभाक्षमालेहितम् । प्रभाजितनुतामलं परमचापलारोहिणी सुधावसुरभीमनामयिसभा क्षमाले हितम् ॥ १२ ॥ रोहिणी देवी माय विपये इंहितममलमनवयं हित शुभोद तनुतां कुरुताम् । मयि भूते । प्रभाजि प्रकण भजत इति तच्छीले । अलमत्यर्थम् । पर प्रष्टम् । देवी "विशिष्टा । अचापला चापल्यमुक्ता । सुधा प्रासादलेपनद्रव्यं तद्वद्वमु तेजो यस्या' । 5 अमृतमेव द्रव्य यम्या ।न भीर्भय मनमि यस्या' सा अभीमना । सभा मका- , 1 ·चतुर्विशतिजिनतुतिः। १४९ देवमेवनीयया । हे सलरोद्रेलोपत न कामवेगपीडित । जात प्रादुर्भुतं विवातिशापि स्पं सन्दर्य चल रहे भिवगतभय । अतनुरहशा सार्या प्रगना धीर्य तस्य संयो- भनन् । त्वनित्यवानुतलापि रक्षेति नियमोपलवल विशेषणं वा । अन तनोभेरणा हेग । सोऽपि पद्मरागमपिन पादै'ले राजते लवर्णभ । ममा भुव विभनि । अ. मरनेच्या स्वात् ॥ ते जीयानुरविद्विषो जिनवृपा माला धाना रजो- राज्या मेदुरपारिजातनुमन संतानकान्ता चिता । कीर्त्या कुन्दसमविपेपदापि ये न प्राप्तलेकनयी- राज्या मेदुरपारिजातनुमन संतानकान्ताञ्चिता ॥ ६२ ॥ ते जिनोत्तम जयन्तु । ये प्राप्तनैलेश्वरी साप चयपि - मेदुनंद कुरिति सं. पन्ध । विपिशिता । विदित नारहिता' । नाल बज धारयन्त' । माला कि ताम् । रजोराजा परागरेण दुरा पारिजालमानिस्तानका नि तताना कुसनानि न तमामन्त सपना पलकाम् । निन थापा । वा । गोली । क्यभूकना । कु. दपु पोरदत्वा । अपारिता अपानवैरिटन्या ने नमन मान विद्वानहा देव- मा वा तेषा कान गिरप्रान्ना मारा किलो वा तापिता पूनिन ॥ जैनेन्द्र मतमातनोतु सततं मन्यन्ना नद्गुणा- लीलामं गमहारि भिमदन तापापहयामरन । दनिदनिरन्तरान्तरतमोनिनागि पर्यटन- टीलामानहानिमिनमदनन्नाणपहानरन् ।। ६३ ॥ अनेन जिनेको EिRT बिगे । दिन । मा' मामा मनोला । मिरगे विमानोगोरे । ', E- ममपरी । दानित भेदर ि मामय तमोमोनिसीरम । ' पर महान्मार्वरित मिति । RS 1 ·१४८ काव्यमाला। नमः श्रीधर्म निष्कर्मोदयाय महितायते । मामरेन्द्रनागेन्द्रर्दयायमहिताय ते ॥ १७ ॥ हे धर्मनाथ जिन, ते तुभ्य नमोऽस्तु । कथभूताय । निर्गत कर्मोदयो मलोत्पादो यस्य स तस्मै निर्गतकर्मोदयाय । महिता पूजिता आयतिरुत्तरकाल प्रभुता वा यस्य । श्रद्धा महिता आसमन्ताद्यतयः साधको यस्य तत्संबोधनम्। कैमर्यामरेन्द्रनागेन्द्रमत्यांचामराश्च तेपामिन्द्रा नागेन्द्राश्च । नागेन्द्रस्योपलक्षणात्पातालवासिदेव । दया च यमाश्च प्रतानि तेपां हिताय ते तुभ्यम् ॥ जीयाजिनौघो ध्वान्तान्तं ततान लसमानया । भामण्डलत्विषा यः स ततानलसमानया ॥ ५८ ।। स जिनौघो जीयात् । भामण्डलकान्या यो ध्वान्तध्वस ततानाकृत । किभूतया । ततो विपुलो योऽनलो वदिस्तत्सदृशया लसमानया वर्धमानया ।। भारति द्राग्जिनेन्द्राणां नवनौ रक्षतारिके। संसाराम्भोनिधावस्मानवनौ रक्ष तारिके ॥ १९ ॥ है जिनवराणा वाणि, अस्मानवनौ पृथिव्या रक्ष । किविशिष्टा । नवा प्रत्यया नाम- गिनी(2) सवोधन वा । कस्मिन् । ससाराम्भोनिधौ भवसागरे । अक्षतानुपहता अरय. शनव क जल यत्र । हे तारिके निर्वाहिके ॥ केकिस्था वः क्रियाच्छक्तिकरा लाभानयाचिता। प्रज्ञप्तिनूतनाम्भोजकरालामा नयाचिता ॥६० ॥ प्रज्ञप्तिदेवी वो युष्माकमयाचिता अप्रार्थिता लाभान् दद्यात् । किंभूता । केकिनि मयूरे तिष्ठतीति केकिस्था । शक्ति प्रहरणविशेषः करे यसा । नवकमलवकराला अन्युल्वणा भा यस्या. सा नयेन नीत्या आचिता व्याप्ता ।। राजन्त्या नवपद्मरागरुचिरैः पादैर्जिताप्टापदा- द्रेऽकोपद्रुत जातरूपविभया तन्वार्य धीर क्षमाम् । विभ्रत्यामरसेव्यया जिनपते श्रीशान्तिनाथास्मरो- देकोपद्रुत जातरूप विभयातन्वार्यधी रक्ष माम् ।। ६१ ।। हे श्रीशान्तिदेव, मा रक्ष पालय । जितोऽटापदादिमहयन तस्य सबोपनम् । कया। तन्वा गरीरेण । किंमतया । पादेश्वरण रानन्या शोभमान या । किनै । नवपरागो नूतनकमलरक्त ना नर्चिर वारभि । हे अकोप अकोर । पुनम्तन्वा किभूनया । हुन मुत्तप्त यज्जानरुप तपनीय तद्विभा कान्तिर्यम्याम्नया । हे अर्थ स्वामिन् । हे पीर प. रीपहाद्यक्षोभ्य । नन्वा कि कुर्वत्या । क्षमा शान्ति विनत्या पारयन्त्या। अमरमेव्यया ·चतुर्विशतिजिनस्तुतिः। तम् । स्तान्तं पमम् । तुदन्तं व्लपमानम् । सनुदन्तमु सन्दानमागों ज्ञानादीनां वित. रमन्नो गस्मिन् । अर्पषिपद. पापैविपद एवागा यक्षास्ते धुत्ता येन । सभामजे- पम् । बम द्विरयेन शेषः । सोऽप्यपेतमर्यादः । तस्यापि पदगमनमा सोभन्ते । दा. नमानों मदावाद वात् । स न कृतविनाश न तुदति ।। प्रचलचिररोचिश्चारुगाने सनुध- त्तदसिफलकरामेऽभीमहातेऽरिभीते । सपदि पुरुषदत्ते ते भवन्तु प्रसादा सदसि फलकरा मेऽभीमहासेरिभीते ॥ ६८ ।। हे पुरपदत्ते, ते तव लादा नराने समाया फलस्रा तिदिकारिणो भवन्तु में मन । प्रचलन्ती हरन्ती या वित्तरचार गात्र चलाः सा तसा. संबोधनम् । विमलयामनिफरतकामा साटकाभ्या राना रनावा तत्साः सवोधनम् । अभी. मोऽस्तो रागे हसनं चला । जान्दो मीच तत्ता तिभूते । सभोनिमा या महातरिमी सौटनहिषी तालता गता तला संबोधनम् ।। व्यनुचञ्चक्रवर्तिलक्ष्नीमिह तृणमिव य क्षणेन तं सननदनरमानसंतारमनेकपराजितामरम् । द्रुतफल्धौतकान्तमानमतानन्दितभूरिभक्तिभा- क्सनदनरमानसं सारमनेकपराजितामरन् ।। ६६ ।। पातिकनी क्षपेन पेगेन तृपपदलामी त परै अरनानान जिन हे जना, मन्नत । विभूतम् । साक्षीणा मदरपन्नसरात पस्य तम् । उनी निभूताम् । अनेकपा माले राजिता शोभितान् । जिन भूतम् । दुत दिर्जन पल्पनं तद- सान्त समनपम् । नन्दिनं भूरिभक्तिभान सन्मतां प्रगानकारनामा मानचित मारना सिविल्यादिप्रमनेऽनेरे बाप' पराजिता नरा मगधादिदेवा येन तम्। पहाड़ी क्यभूतान् । उनै पराजिताम् । परम् ॥ नीति समन्तत ल समवसरणभूनी चे सुरावलि नकल्पलाकलापकलितापनदारुणकरमपापदन् । - जिनमदिनरनुमानितजन्मजर नमान्यह पनि 1 २

·No text on this page.

·चतुर्विशतिजिनस्तुतिः। तम् । एतान्त चमम् । तुदन्त बथमानम् । समुपन्समुहसन्दानमार्गों जानादीना वित- सपनो यस्मिन् । अर्धेकविपद पापेकविपद एवागा रक्षास्ते धुता येन । अभामजे- चम् । अन्न द्विरदेन शेषः । सोऽप्यपेतमर्यादः । तस्यापि पदगमनभाना शोभन्ते । दा. नभागों मदपवाय त्यात् । स च छतविनाश च तुदति ॥ प्रचलदचिररोचिश्चारुगात्रे समुद्य- सदसिफलकरामेऽभीमहासेऽरिभीते । सपदि पुरुपदत्ते ते भवन्तु प्रसादा सदसि फलकरा मेऽभीमहासेरिभीते ॥ ६८ ॥ हे पुरषदत्ते, ते तव प्रसादा. सदसि सभाया फलकरा. कार्यसिद्धिकारिणो भवन्तु मे मम । प्रचलन्ती स्फुरन्ती या विद्युत्तयार गान चला' सा तसा संबोधनम् । विल्सचामतिफ्ल्काभ्या खासेटकाभ्या रामा रमणीया तत्साः संबोधनम् । अभी. मोऽरौद्रो हासो हसन यत्सा । भरिभ्यो भीर्भय तत्सा ईतिभूते । सभीनिर्भया या नहारिभी प्रोटनहिषी तामिता गता तस्या स्वोधनम् ॥ व्यमुचच्चक्रवर्तिलक्ष्मीमिह तृणमिव य क्षणेन तं सन्नमदमरमानसंसारमनेकपराजितामरम् । द्रुतकलधौतकान्तमानमतानन्दितभूरिभक्तिभा- क्संनदमरमानसं सारमनेकपराजितामरम् ॥ ६९ ॥ चावतिलक्ष्मी क्षणेन वोन तृणवदत्साक्षीत् त सर सरनामान जिन हे जना, आनमत । विभूतम् । मना क्षीणा मदमरणमानससारा यस तम् । लक्ष्मी विभूताम् । अनेकपा गजात राजिता शोभिताम् । जिन विभूतम् । द्रुत विलीन चत्सुवर्ण तद्- स्कान्त चमनीयम् । आनन्दित भूरिभफिभाजा सनमता प्रणामकारकागानमराणा मानन चिन देन । तथा सार भेष्टम् । दिग्विजयादितमनेऽनेके वव पराजिता मरा मागधादिदेवा देन तम्। यहा लक्ष्मी क्यभूताम् । अने परैरजिताम । जरीनन । न्तौति समन्तत ल समवसरणभूमौ यं सुरावलि सकलकलाकलापकलितापमदारुणकरमपापढन् । न जिनगजविनरमुजासितजन्मजर नमान्यह सबका कलापकलितापमदारणकम्पादन !!: !! - - - ·१५० काव्यमाला। । लयनुद्वहन् । किंभूतानि । सन्ति शोभनानि । अज्यानि महीनानि । शमी प्रशमवान् । क्षणेन वेगेन । मुक्ताक्षमाला अत्यास्तीति । तप्तवर्णपिण्डपीतरुचिः । यो वक्षः क. स्थापि शमिनो मुनेरनिशं निरन्तरमीक्षणेन विलोकनेनाज्ञतां मूढतां संत्यज्य हित प. रिणतिसुखमधारयत् । हितं किंभूतम् । मुक्ता अक्षमा यैस्ते मुनयस्तेषामाली श्रेणि- स्तस्या इहित चेष्टितम् ॥ भवतु मम मनः श्रीकुन्थुनाथाय तस्मा- यमितशमितमोहायामितापाय हृद्यः । सकलभरतभर्ताभूजिनोऽप्यक्षपाशा- यमितशमितमोहयामितापायहृद्यः ॥ ६५ ॥ तस्यै श्रीकुन्थुनाथाय जिनाय नमोऽस्तु । अमित शमितो मोहस्यायामितापो दीर्घ दवथुर्येन तस्मै । यः खामी हृयो हृदयहारी । संपूर्णभरतक्षेत्राधिपश्चावती जिनोऽप्य- भूत् । किभूतः । अमितानपायान्हरतीति । तस्मै किंभूताय । अक्षपाशा इन्द्रियरजवले. रयमिता अवद्वा ये शमिनो मुनयस्तेपा तमोहायाज्ञानघातिने । सकलजिनपतिभ्यः पावनेभ्यो नमः स- नयनरवरदेभ्यः सारवादस्तुतेभ्यः । समधिगतनुतिभ्यो देववृन्दादरीयो- नयनरवरदेभ्यः सारवादस्तु तेभ्यः ॥ ६६ ॥ तेभ्य: सर्वजिनेन्द्रेभ्यो नमोऽस्तु । किभूतेभ्यः । पाननेभ्य पवित्रताजनोभ्यः। रान्त. गोभमाना नयनानि लोचनानि रवो देशना वनिः रदा दन्ताश्च येा नेभ्यः । सारो. ऽर्थप्रधानो बाद उक्तिर्येपा ते तुताः । यद्वा सारश्चागी वादन तेन तुता तेभ्य । ग. मविगना प्राप्ता नुनियेस्तेभ्य । कस्माद्देवममूहान् । किरिशिष्टान् । सारवात् प्रस्तुततु- निकात् । गरीयागो गरिष्ठा नया नीतयो येषु तेच ते नराय तेषां वरदेभ्यः । इग- भूतन्यो जिनेभ्यो नमोऽस्तु भवतु ॥ स्मरत विगतमुद्रं जैनचन्द्रं चक्रास- कविपदगमभन हेतुदन्तं कृतान्तम् । द्विरदमिव ममुद्यदानमार्ग धुनायै- कविपदगममग हे तुदन्त कृतान्नम् ॥ ६ ॥ लोका जिननट मधिन लामा गिद्वान्न युय मरन नामि र । विगतमु प्रमागम । नाममाना नि सोया गमा महान गम्पिन । हनुमन्त र यलो विपक्षमा माग ' चहामन्त ·चतुर्विशतिजिनतुतिः। १५३ नाय) हे गुरो, अरुचिरोनितां तनुं नुदन् प्रियगुवर्णः भामण्डलशोभितः विद्युत्साहितमा- कारा पराभवन् मम वरं प्रवितर ॥ जवागतं जगदवतो वपुर्व्यथाकदम्बकैरवशतपनसं पदम् । जिनोत्तमान्तुत दधतः म स्फुरत्कदम्बकैरवशतपत्रसंपदम् ॥ ७ ॥ हगाजगदिश्वमवतो रक्षतो जिनोत्तमान् हे भव्यजना . तुत नुत । जगात्कवि- शिम् । पदं स्थान नरवादिलक्षण गत प्राप्तम् । पर किंभूतम् । वपु पोजोत्पीडेरवशा. परतन्त्रात्तपन्ततापमनुभपन्तससा प्रानिनो यत्र तत् । जिनोत्तमान्कपभूतान् । खजं पुष्पमाला दधत' । माला क्यभूताम् । स्न्ती कदम्बाना केरवाणा शतपाणा च संपयन। स संपदं दिशतु जिनोत्तमागम शमावहनतनुतमोहरोऽदिते । स चित्तभू. क्षत इह येन यत्तप शमा वहनतनुत मोहरोदिते ॥ ७९ ॥ त जिनेन्द्रागम संपद दशान् । क्यभूत । श सुखमावहतुर्वन् अतनु प्रौढ तमो हरतीति । पदा अतनुतमानूहान् राति ददातीति । स चित्तभूः वामो येन तो हत.। यः दर्पतप शनी बहन जपान । अदिते असण्डिते मोहम रोरित व मोहरोदिते चचोऽतनुताप्रथयत् ॥ द्विपं गतो हदि रमतां दमश्रिया प्रभाति मे चकितहरिद्विपं नगे। वटाहये कृतवसतिश्च यक्षराट् प्रभातिमेचकितहरिद्विपन्नगे ॥ ७६ ॥ यक्षराद कपर्दिनामा मन मनति रमता परिमीडताम् । हदि क्पभूते । उपराम- रन्या प्रभाति प्रक्पेग सोनन्गने । दक्षरा किविशिष्टः । चस्तित्त्वो हाद्विप ऐरा- वो पलात्त द्विप वारण गन प्राप्त । विपनगे विगततरे नो वृक्षे पटाभिधाने कता वसतिरात्यो चैन । प्रभया गन्ला अतिमेचकिता श्यानतीहता हरितो दिगो देन ॥ जिनमुनिसुव्रत समवतानतावनत समुदितमानवा धनमलोभवतो भवतः । अवनिविकीर्णमादिपत यन्य निग्नमन - समुदितमानबाधनमलो भवतो भवत ॥ ७ ॥ गिनिनुमतो भयो युग भयत समारामवतान्सर । दयभूत' । जन- तथा जाल्नरेन्दतः सरिता मान्दा मनपा पाकर मारा शौहर धन कसदिक योभयतोऽलेनिनेगरीश पीटा. सर्थः । दिपनारदत। जिन कपभूत । निरसा स्पर्क मनमरिन र समुपासतापामागेसामा पागल वचन! v -- ·१५२ काव्यमाला। धुरा । त जिनेन्द्रविसरमह नमामि । किंविगिष्टम् । अरुणावारकी करी हा यस्य । अपगता आपदो यस्मात्तम् । विनागितजन्मजरम् । अपकलितापमपगतकलह तापम । अदारुणमरौद्रं करोतीति तम् । अपापं पुण्य ददातीति तम् ॥ भीममहाभवाब्धिभवमीतिविभेदि परास्तविस्फुर- त्परमतमोहमानमतनूनमलं घनमघवतेऽहितम् । जिनपतिमतमपारमामरनिर्वृतिशर्मकारणं परमतमोहमानमतनूनमलइनमववतेहितम् ॥ ७१ ॥ भीषणमहाससारसमुद्रोत्पन्नभवचिदारकम् । परास्ताः परिक्षिप्ता विस्फुरन्तः परम- तमोहमाना येन । यद्वा मोहादज्ञानान्मानो मिथ्याभिनिवेग. । परमतानां मोहमानी वा । तनु तुच्छमूनमपूर्ण च न । अलमलथै धनं निविट प्रमेयगाढम् । अथवते पापिने अहितं न श्रेयस्कारि । अपाराण्यपर्यन्तानि मानाममराणा निर्वाणत्व शांगि तेपा कारणम् । परम तमो हन्ति । यद्वा परमतमा ऊहा बस्मिन् । आनमत प्रणमत । नून निश्चितम्। न लइनमभिभवो यस्य स चासौ मघवा च तेन सामादच्युतनायेन इंहि- तमभिलषितम् ॥ यात्र विचित्रवर्णविनतात्मजपृष्ठमधिष्ठिता हुता- समतनुभागविकृतधीरसमदवैरिव धामहारिभि । तडिदिव भाति सांध्यघनमूर्धनि चक्रधरास्तु सा मुदे- ऽममतनुभा गवि कृतधीरसमढवैविधा महारिभिः ॥ ७२ ।। अग एषा मन्तीत्यरीगि चकाणि । महान्ति च तान्यरीणि च नमहारिभिर्महा- चर यात्र जगति चक्रधरा देवी अप्रतिचका देवी भावि शोभते । कथभूना । विवित्र- नर्णगस्टपृष्टमधिल्टा । हुतमत्तौति हुनाइदिन्नत्तुल्या तनु भजते । अविकता अवि- गणी धीम्या सा । महारिभि, किभूत. । अममानदयानलैरिव ! वाम तेजन्तेन हारिभिमनोहर । यथा विद्यन्नध्यामवमेघमनके माति तद्वत् । गा देवी मुद्रेऽस्तु भवतु । नमा च तनुश्च ममननु न ममतनुरममननु एवविधा भा यस्याः । गरि- विव्या वगे वाटतो धीराणा ममदाना वरिणां वयो यया ।। नुदम्ननु प्रवितर मल्लिनाथ मे प्रियंगुरोचिररुचिरोचिनां वरम् । विइन्वयन्वग्नचिमण्डलोज्यल. प्रिये गुगेऽचिररुचिरोचिताम्बरम् ॥ २ ॥ नुदन बिपन् । ननु गर्गग्म । नियगु इमामो क्षविशेषनवोचित्य । मनु 74. नृताम् । चग उचिता च न वविधान । मचिमण्डल भामण्डल नोजल कान्न । अचम्च्या रोचित विन्डोमिनमम्बरमावाम विद्यम्ययन् । हे मरे (मा +

·No text on this page.

·१५४ काव्यमाला। प्रणमत तं जिनव्रजमपारबिसारिरजो दलकमलानना महिमधाम भयासमरुक् । यमतितरां सुरेन्द्रवरयोपिदिलामिलनो- दलकमला ननाम हिमधामभया समरुक् ॥ ७८ ॥ प्रणमत नमत तं जिनवजमर्हत्संदोहम् । कथंभूतम् । भयास भयक्षयकारकम् । सुरे न्द्रवरयोपिदिन्द्राणी य ननाम अनसीत् । कथभूता । अपाराण्यपर्यन्तानि प्रमरणशील्गानि रजासि दलानि च यस्य तच्च तत्कमल च तद्वत्सुगन्धमानन मुस यस्या. । महिनो धाम गृहम् । जिनवजविशेषणमेतत् । हिमधामा चन्द्रस्तरा भया कान्ला समाना है. ग्रुचिर्यस्याः सा । इलामिलनेन क्षितिघटनेन उद्गतोऽलकेषु केशेषु मलो यत्याः सा ॥ त्वमवनताल्लिनोत्तमकृतान्त भवाद्विदुषो- ऽव सदनुमानसंगमन याततमोदयितः । शिवसुखसाधकं खभिदधत्सुधियां चरणं वसदनु मानसं गमनयातत मोदयितः ॥ ७९ ॥ हे जिनोत्तमसमय, त्वमवनतान् प्रणमतो विदुपोऽव रक्ष भवात्वंसारात् । सत् शोभ- मान विद्यमान वा अनुमानस्य प्रमाणत्य संगमनं संगतिर्यस्य तस्य संवोधनम् । त्वं कि- विशिष्टः । यातं तमो येभ्यस्ते याततमसो मुनयस्तेषां दयितोऽभीष्टः । मोक्षसुखप्रापर्क चरणं चारित्र खभिदधत्वाख्यन् । किभूतम् । सुधिया मानसमनु लक्ष्यीकृत्य वस- त्तिष्ठत् । हे गमनयातत गमा सदृशपाठा नयाश्च नैगमादयस्तैरातत विस्तीर्ण । हे मो- दयितः प्रमोदकारक ॥ अधिगतगोधिका कनकरुक्तव गौर्युचिता- कमलकराजि तामरसभास्यतुलोपकृतम् । मृगमदपत्रभङ्गतिलकैर्वदनं दधती कमलकरा जितामरसभास्यतु लोपकृतम् ॥ ८॥ गौरी देवी तव लोपकृत विनाशकारक्मस्यतु क्षिपतु । किंभूता । अधिगता प्राप्ता गोधिका देववाहनविशेपो यया मा । कनकवलुग्दीप्तिर्यस्य । वदन मुस दधती । किंभू. तम् । मृगमदस्य कस्तूरिकाया ये पत्रमहा पत्रच्छेदास्तैरुपलक्षिता ये तिलकास्तर- चिता योग्या अदा लाञ्छनानि यस्य तदुचिताइम् । अलकशिपुरै राजते इन्येवशीलम- लफराजि तामरमभानि । अतुलमुपकृत खकान्तिसविभागादिना उपफारो यस तत् । कमल करे यस्या कमलबद्वा करो यत्या मा । जिता निष्प्रभीकृता स्पनेपथ्यप्राग- भ्यादिभिरमराणा सभा यया सा ।।

·No text on this page.

·१५६ काव्यमाला। वाशब्दश्चकारार्थे । महो इत्यामन्त्रणे । पाता बायकः । पदघनगरीयान् पदधनोऽर्थ- निबिडः गरीयांश्च महत्त्वयुक्त. । यद्वा पदेषु वाश्यावयवेषु धनश्च गरीयांश्च ।। विपक्षव्यूहं वो दलयतु गदाक्षावलिधरा- समा नालीकालीविशदचलना नालिकवरम् । समध्यासीनाम्भोभृतघननिभाम्भोधितनया- समानाली काली विशदचलनानालिकवरम् ॥ ८४ ॥ काली देवी वो युष्माक विपक्षन्यूह प्रतीपपटलं दलयनु पिनष्टु । किविशिष्ट । गदा आयुधविशेषः अक्षावलिरक्षमाला च ते धरतीति । असमा सपैश्वर्यादिना अनन्यस- दृक् । नालीकाना कमलानामालो श्रेणी तद्वद्विशदी निर्मली चलनी पादौ यस्याः चा। नालिकवरं प्रधानकमलं समध्यासीना अधिरोहन्ती अधिरूढा वा। अन्भोभृतः पयः- पूर्णो यो घनो मेघस्तस्य निभा कृष्णवर्णवात्समा । अम्भोधितनयासमाना लक्ष्मी- तुल्या आल्य सख्यो यस्या. । विशन्तो लीयमाना अचलाः स्थिरा नाना बहुविधा येऽलयो भ्रमरास्तै कवर मिश्रम् । सचितमित्यर्थः । इद नालिकबरस्य विशेषणम् ।। चिक्षेपोर्जितराजकं रणमुखे यो लक्षसंख्यं क्षणा- दक्षामं जन भासमानमहसं राजीमतीतापदम् । तं नेमि नम नम्रनिर्वृतिकरं चक्रे यदृनां च यो दक्षामञ्जनभासमानमहसं राजीमतीतापदम् ॥ ८५ ॥ यो नेगिजिनो लक्षमन्यं लक्षप्रमाणमूर्जितराजक बलादाजान्दं रणमुसे चिक्षेप ब. मज । क्षगावगेन । राजा किंभुतम् । अक्षाममुपचितम् । हे जन, त नेमि नम । कि. भूतम् । भागमान कान्निकदम्येन दीप्यमान जनै समान वा । अहस हासमुत्तम् । गजीमन्या राजान्याया. प्रन्याप्ररणेन मनोरयविफलीकरणात्तापदम् पयानु मुशि- । नत्रागा निति मुकि मुरावा करोतीति । यथसानी सदूना यादवाना आणि अतीता अतिरान्ता आपदो यगा मा तामतीतापद चने कृतवान् । नम् । अजनस्य भया काव्या ममान तुल्य महस्तेजो यस्य ।। प्रात्राचीजितगजका ग्ज इव ज्यायोऽपि राज्य जवा. धा मंसारमहोदधावपि हिना शासी विहायोदितम् । यन्या सर्वत एव मा हरतु नो गजी जिनाना भया- याग माग्महो दवाव पिहिताशात्रीविहायोऽदिनम् ।। ८६ ॥ या दरमदय प्राप्त ज्यादा निर्मदा गत Trts. यन्त्र मजा यया 1, I सम्मादम.

·चतुर्विशतिजिनस्तुतिः । १५९ स्वामिनी । लिचो नाों नरा मस्तेिमा हदय हरतीनि । अयशो रुणनीति । न वाधते इलायाधिका । वा समुगये। आदेचा पाया । मनुज मानवमनु लयीत्य जरा वि. तसा लाजयन्ती पिनासयन्ती । जयन्ती फेनाप्यपरिभूतत्वात् ।। याता या तारतेजा. सदसि सदसिभृत्कालकान्तालकान्ता- पारि पारिन्द्रराजं सुरवसुरवधूपूजितारं जितारम् । सा त्रासानायता त्वामविषमविषभृद्भपणाभीपणा भी- हीनाहीनाग्र्यपती कुवलयवलयश्यामदेहामदेहा ।। ९२ ॥ याता प्राप्ता देवी । तारमुज्ज्वल तेजो यत्या' सा । सदति सभायाम् । सन्त शो. भनमति बिभर्ति सा । काला काणा कान्ता रुचिरा अलकानामन्ता प्रान्ता पत्ता सा । अपगता अरयो चलात् तमपारि पारिन्द्रराजमजगरेन्द्रम् । सुरवा सुशब्दा या सुरवावो देवकान्तात्ताभिः पूजिता । अरं शीघ्र जितनारमरिसमूहो येन । सा यच्छ- दादिया त्रासादयात्रायता रक्षताम् । वा भवन्तम् । अविपमा सोम्या विषभूत' सर्पा भूपण चस्या' ता। तथा अभीषणा अरोदाकारा भिया भयेन हीना यता । अ. रीनो नागपतित्तस्याश्या प्रधाना पत्नी अञ्चमहिषी । चिरोटेत्यर्थः । कुवलयानां वलय समूहलच्छयामो देहो यत्ला. सा । अमदा मदरहिता ईता चेष्टा चत्त्या' सा । या सदति पारिन्द्रराज प्राप्ता सा महीनाम्यपत्नी नासानायतामिति सवन्धः ॥ नमदमरशिरोरुहतस्तसामोदनिनिंद्रमन्दारमालारजोरञ्जिताहे धरित्रीकृता- वन वरन संगमोदारतारोदितानङ्गनार्यावलीलापदेहेक्षितामोहिताक्षो भवान् । पितरतु वीर निर्वाणशर्माणि जातावतारो धराधीशसिद्धार्थधानि क्षमालंकृता- वनवरतमसङ्गमोदारतारोदितानजनार्याव लीलापदे हे क्षितामो हिताक्षो- भवान् ॥ ९३॥ नमताननराणा शिरोरुहेभ्य पेशेभ्यः सस्ता सामोदाना निर्निद्राणां विकतिताना मन्दाराणा या मालालासा रजसा परागेण रजिताहे पाटलितचरण । धारेचा भुव' कुतावन विहितरक्षण । वरतम प्रधानतम । सुगमनानो देवस्य संबन्धिनी उदारा तारा उदिताना उद्गतसरा अथवा वरतम संगम समागमो पस्यामा वरतमसंगमा उ. दारतारा अदीनकनीनिया उदिताना उद्गतलरा या नापती नारीणा पतितत्या सरापेन जत्पितेन देहेन रक्षितेन च न मोहितानि अज्ञागि इन्द्रियानि यस्य म भवान् त्वम् नम वितरतु हे वीर जिन । निर्वापानीणि मोक्षमुसानि । जातायतारोऽवतीन। उत्पन इत्यर्या पराधीरा क्षितिपतिय' सिद्धार्यतस्य धानिरहे । एभूते। क्षमाल- तो भुवोऽल्कारभूते । अनवरतमनरूम् । हे अनामोद सहनोदाच्या रहिन । चरा - ·१५८ काव्यमाला। - शिष्टः । मालां सजं दधत् दधानः । यो मालामलीना भ्रमराणामाली पटली उदारा प्रचुरा मुदा हर्षेन आरात् अन्तिके अरमत्यर्थे लीना लिटा सती अदधत्पीतवती । कि. भूताम् । मधुरो मधुर्मकरन्दरसो यस्याः सा ताम् । पार्श्वः किंभूत. ! आलानवद्राह यस्य स. । सुष्टु उचिता या उमा कीर्तिस्तया चितो व्याप्तः । रुचिररुचयो रम्यका- न्तयो रदा दन्ता यस्य सः । तथा यस्येय यदीया तनु. शरीरं आपया विपदो रक्षिका। किंभूता । देवाना संवन्धिनी या राजीवराजी वर्णाम्बुजश्नेणी सैव पन्न वाहनं यस्ता सा । पार्श्वः किभूतः । अतनुर्योजनप्रमाणभूमौ श्रूयमाणत्वात्प्रौढो रवो देशनाध्वनिर्यस्य स । नन्दक. समृद्धिजनक नन्दयिता वा । नोदको नो प्रेरको न भवतीत्यर्थ ॥ राजी राजीववक्रा तरलतरलसत्केतुरङ्गत्तुरङ्ग- व्यालव्यालग्नयोधाचितरचितरणे भीतिहृयातिहृया । सारा साराजिनानामलममलमतेबोंधिका माधिकामा- दव्यादव्याधिकालाननजननजरात्रासमानासमाना ॥ ९ ॥ राजी श्रेणी राजीववत्कमलबमा यस्याः सा । तथा तरलतरलगत्केतवः कम्पविरा- जमानध्वजा रहतां चलतां तुराणा व्यालाना दुष्टदन्तिना व्यालमा अभिघटिताः जाताधिरोहणा वा ये योधाः गुभटास्तेराचित आकीर्णो रचित कृतश्च यो रण; महाम- मन या भीतिर्मय तां हरतीति सा । या अतिहया अत्यन्तहृदयगमा । साग उरष्टा। सा यच्छब्द निदिष्टा । आराद्दरादन्तिकाद्वा । जिनाना रार्वज्ञानाम् । अलमत्यर्थम् । अ- मला मतिर्यस्य तरा बोविका बोधजनका । मा माम् भधिको यो आमो रोगरामार गढ़ा आधिच कामथ नरमात् । गाधिध कालानन यमगुरा मरणं च जगन न जरा प्रागच मानश न विद्यन्ते व्याध्यादयो यग्यां गा। अगमाना गुणरसहशा । या जनाना गजी रणे भीतिहरमा अव्यादिति सबन्ध । मद्योऽसद्योगभिवागगलगमलया जैनराजीनराजी- नुता नूतार्थधात्रीह तनहततमःपातकापातकामा । शाम्बी शाम्री नगणां हृदयन्द्रयगोरोधिकाबाधिका प्रा- देया देयान्मुदं ते मनुजमनुजग त्याजयन्ती जयन्ती ॥ ११ ॥ जनगजाना मन्दिनी नगली वाग्वाशी तेनुभ्य मुरगामिविशिष्टा गा. नत्र अगन्ना बोगा मनोवाडायच्यापागम्नान भिननीन गा । अमलानी गमाना यो यन्त्र मा । दना दन्याः मृया या नेपा गया जूता गुता । ननासमीनानगान - नगद मियानातन पिपुल हुन या मोजान पान पामा यगा बगानः पदनदिन नापब यया । यहा TREE गन पानामा गा।श्रीमानमन्दिनीनगणासाठी नानिहा। यहाशात्रीणामाश । --

·No text on this page.

·No text on this page.