·! आ राम श्री जामनगर-जैन भास्करोदय मिन्टिंग प्रेसमा मेनेजर वीठलजी हीरालाले प्रसिद्धकर्ताने माटे छाप्यो. ॥

·॥ प्रस्तावना.॥ महा माकदिने छिदिन थाय के श्रीनयपदजीना माहात्म्यने सूचयनारो या श्रीश्रीपाल- महाराजानी गम विक्रम संवत ११२६नी मालमा यासु यद याम गुरुवारे शेषपुरमा श्रीन्यानसागरजीए नीने मंपर्णी व ते जीना एम जणाय ने के तपगलीय श्रीविनविजयजी तथा यशोविजयजी महागजे गोला श्रीपालना गमधी या गसनी रणना प्रथम थयेली होय एम यनुमान याय ठे, क.मर या गमना कर्ना श्रीन्यानमागरजी नेली ढासमा कदे छे के, या रासनी रचना में पूर्वा- चार्य श्रीनिदानगपरगिए रचेता गायाध श्रीपासचरित्रने थनुसारे करेली . या रासना कनां धीम्यानमागरजी नलगच्चनी परंपगमा ययेला श्रीमाणिकसागरसूरीजीना शिष्य हता. या गयनी रपना मर्य मळी चालीम दासोमा संपूर्ण करी . ढासनी देशी तथा नापानी रचना प्राचीन मायार्डी नापार्थ मिश्रित ययेली गुजराती भाषामा करेली ठे, जेश्री एम थनुमान याय

·प्रस्तावना.
थीपालनो
राप्त
॥२॥
ठे के, था रासना कर्ता मारवाम तथा गुजरातमा घणे नागे विचरता होवा जोश्ये. रचना प्राचीन
मारवामीमिश्रित गुजराती नापामा होवाथी तेमां कोई कोई जगोए एवा शब्दो कर्ताए गोठव्या
ठे के, जेवा शब्दो दालनी प्रचलित नापामां विसकुस जोवामां थावता नथी, परंतु तेवा शब्दो
ते वखतनी जापामा साधारण प्रचलित होवा जोइये. श्रीविनयविजयजी महाराजे रचेता रास क.
रता था रासनी रचना वधारे संदेपमा करेली , थने तेथी संक्षेपरुचि सव्यजनोमाटे यारास
पणो खाजकारक थशे. श्रीनवपदजीना माहात्म्यने सूचवनारो श्रीपालमहाराजानो रास प्रायें
करीने दरवर्षे थासु तथा चैत्र मासमां थायंविसतपनी उळीना दिवसोमां जैनवस्तीवाळा दरेक
शेहेरो तथा गामोमा चाय ठे, थने चैत्र तथा यासुमासनी सुदिप थी यांचीलनी उली शरु करवी
थने चैत्र तथा यासुमासनी वदि सुधीमा थांवीसनी नव उली पूर्ण करवी एम या रासना कर्ताए
पूर्वना गाथावंध चरित्रने अनुसारे या रातमा कद्देष , परंतु हाखनी प्रवृत्ति तो चैत्र तथा थासु
सुदि थी थांचीसनी ली शरु करची थने पुनमे पूर्ण करवी एम छे, ए रीते नव उली पूर्ण क.
॥ २॥

·No text on this page.

·भाशतनो
प्रस्तावना.
NA
क. या गसना का मारवाम नपा गुजरातमा पसे भागे विचरता होवा जोश्ये. रचना प्राचीन
मायामीमिधित गुजराती जापामा होगाची तेमा को को जगाए एवा शब्दो काए गोठव्या
क, जंवा शदी दालनी प्रचलित जापामां विसकुस जोवामां थावता नथी, परंतु तेवा शब्दो
ते पवतनी जापामा साधारण प्रचलित होवा जोइयें. श्रीविनयविजयजी महाराजे रचेला रास क.
रता था रासनी रचना वधारे संपमा करेसी , थने तेथी संदेपरुचि जव्यजनोमाटे था.रास
पणी पाजकारक घशे. श्रीनवपदजीना माहात्म्यने सूचवनारो श्रीपालमहाराजानो रास प्रायें
करीने दरवर्षे थासु तथा चैत्र मासमां थायविसतपनी उळीना दिवसोमां जैनवस्तीवाळा दरेक
शंगे तथा गामोमां वंचाय , थने चैत्र तथा थासुमासनी सुदि थी थांवीसनी ली शरु करवी
थने चैत्र तथाधासुमासनी वदि १ सुधीमा थांवीसनी नव उली पूर्ण करवी एम या रासना कर्ताए
पूर्वना गापायंध चरित्रने थनुसारे था रासमा कद्देख ठे, परंतु हासनी प्रवृत्ति तो चैत्र तथा थासु
मुदिपी यांचीसनी उसी शरु करवी थने पुनमे पूर्ण करवी एम , ए रीते नव उसी पूर्ण क.
॥ २॥

·८ गपने गया ते समय कया मांजळयानो प्रायें करीने दरेक जेनी श्रीपुरुषो साम सेते. या पी. गगजान लान एटलं नो समय ने फे, दरवर्षे पवे पखत यांचवा सांजळयाथी पण वाचक नया श्रीगाउने कंटाळी नही उपजनां थानंद उपजे . या रास पावी प्रसिह करवा माटे मां नीरजी दंगगन का मंजय रेडीयावामा विगेरे तरफथी यार्थिक सहाय मळी , यने पाय मेळावामाटे दालमा बिचाना श्रीमदंचालगन्तीय फियोनारक संगी त्यागी पेराग्यवंत मनिमहाराज श्रीगोनममागरजी महाराजे नव्य श्रावक श्राविका ने उपदेश थापी जनसमुदायपर पणी उपकार करतो . तथा मुंबइ निवासी कच्च जारयाळा परमधर्मश्रमान शेठ सोगचंद भाग या गमती फविनानो गुजराती भापानो थर्थ जामनगर निवासी पंमित श्रावक सागवाल मगजपामे कगरी नपाकी प्रसिद्ध कयों . जापनगर पा. १०७९.ना वैशाक पद सी. पंडित भाषक हीरालाल हंसराज (जामनगरवाळा) 0000000..9 0000

·पीपरनो
अनुक्रम
णिका.
अनुक्रमणिका.
लनो प.
विषय.
१ मंगलाचरण, गौतमगणधरनुं राजगृहमा आगमन तथा नवपदजीनुं माहात्म्प...
२ मासवादेश, उजयनी नगरी, प्रजापाल राजानी बन्ने राणीयोनुं वर्णन
३ सुरसुंदरी, तथा मपणासुंदरीनुं वर्णन, ते बोनी विद्यानी परीक्षा...
४ सुरसुंदरीनो दमितारिपर राग, मयणासुंदरीनुं कर्मवादस्थापन...
५ प्रजापास राजानो कोप, सातसो कोढी साथे उंबरराणानुं यागमन
६ कोढीयोनी उंबरराणा माटे कन्यानी मागणी. मयणासुंदरीना जंवरराणा
साथे लप, उंबरराणानु राजाने समजावई...
सुरसुंदरीना दमितारि साये ला. मयणासुंदरीने बीजो पार करवा माटे
१०
....
ए
३३
...
...
॥३॥

·-1 ... परी मदनगेना साये श्राप गमन, जिनमंदिग्ना मागेर्नु पंप यां, नकेशरी देवीना या..... लगंगा नगरीमा यागमन, जिनमंदिरना कारोर्नु पर्नु, नयागमन, नेणे दीपेली धर्मदेशना, सिद्धचक्रनो मदिमा, मद- साथ गोरो श्रीपालना प. मादे पपरगेनन पकडा, श्रीपालकुमारे करेलो रोनो बुटकारो, ग. पगेनी पुलि, रोना मिनोनी समाद, श्रीपाल- प्रमा पा गया निग्नेि कुंरुणको थाप.... पीना गजाना मुनटो ममुकिनारे यागमन, धीपालामारर्नु मां यागमन, मदनमंजरी साये तेना सम... १२ ... १३० २४० ·भीपालनो विपय. पानुः अनुक्रम- णिका. ... ०२ दालनो आंक. थयेसो खेद पुण्यपाले फरेखा खुलासाथी तेने थयेलो यानंद, जैनधर्मनी सोकोए करेली प्रशंसा.... १४ श्रीपासकुमारनी विदेशगमन माटे इच्छा, मयणासुंदरीनी विनती.... १५ श्रीपासकुमारनुं विदेशगमन, विद्या साधकनो मेलाप, सुवर्णसिधिकारकनो मेलाप, जरुचा यागमन, धवलशेठ अने तेना वहाणोनुं यटक, श्रीपाखकुमारनी सहायताथी वहाणोनु तर.... १६ श्रीपासकुमारनुं वहाणमा वेसी धवलशेठ साथे परदेशगमन, वचरकीपे यावq, धवलशेग्नुं बंधन.... १७ श्रीपासकुमारे छोडावेलां धवलशेठना बंधन, महाकास राजानुं बंधन तथा तेथी मुक्त थचु.... "362900000000000 ए ... ... १०ए ११ ·30806 गहनो. पाद १० महाकालराजानी चरी मदनरोना साथे श्रीपासना सन, श्रीपासमारनुं ररनहीपमो यागमन, जिनमंदिरनो कारोनुं बंध यद्यं, चक्रेश्वरी देवीनी वाणी..... ११५ १॥ श्रीपालकमारतुं रनसंपया नगरीमाथागमन, जिनमंदिरना कारोर्नु उपयु, कारणमुनि यागमन, तेगो दीघेली धर्मदेशना, सिमचक्रनो महिमा, भद- नगंगपा साये थयेलो श्रीपालना सम......... २२ २. दाणपोरी गाटे घयलशेग्नुं पकडा, श्रीपालकमारे करेलो तेनो छुटकारो, रस्नातीपथी प्रयाण, धपतशेनी कि, तेना मित्रोनी सलाद, श्रीपाल. फुमार सगुनमा पर्नु तथा निर्विघ्ने कुंकणको चाय.... १३० २१ ठाणा नगरीना राजाना मुनटोनुं समुशफिनारे थागमन, श्रीपालकमारर्नु गणानगरीमा यागमन, मदनमंजरी साये तेना सम... १४७ ·धीपालनो पार्नु १५३ अनुक्रम- णिका. ... १५ दालनो आक. विषय. २२ समुहमा श्रीपासनी पो बीउनो विसाप.... २३ धीपासनी पसे खीउने धवल शेग्नु समजावयु, समुषमा चयेवू तोफान, देवपास तथा चक्रेश्वरी देवी विगेरेनुं यागमन, दुर्युझि मित्रनो विनाश, धवसशेठने थापेली माफी.... २४ धवसने थयेलो फरीथी दुष्ट विचार, बहाणोनुं कुंकणकांवे यावयुं, धवसशेग्नुं राजापासे यागमन, राजसनामा श्रीपालने जो धवलशेठने थयेलो खेद, इंधना टोळानुं धवलशेठ पासे यागमन.... २५ डुंवना टोळानुं राजापासे गायन, डंबना टोळांनी कपटक्रिया.... २६ वसुपासराजाने चडेलो क्रोध, विद्याधर पुत्रीए कहेल श्रीपालकुमारनु वर्णन, धवलशेग्न बंधार्यु तथा मुकापुं..... -00058 ... १६ १०५ ११ 500 ·+e-00.or -ory 6.0.04:00-60000000 २०३ बानो प्र. शिप. २१ पयरगेटन मरण, श्रीपादकमाग्न गामनरूपे हुंडलपुर गमन, वीणा शिक्षण २० श्रीपासकुमारनं मीणा कसा देवामा सागे गुणसुंदरीसाचे पानिपदण.... र २ प्रिटोकदीनं वर्णन. श्रीपालकमारनुं कृजमपे कंचनपुरमा यावं, निलोक. मुंदरीमाथे म. गजकुमागे माथे लमा३.... 30 शृंगारदरीन पार्णन, श्रीपादकुमाग्नुं दक्षपदाणमा थाप, पुनळाने मुगे ममच्या पुग। धंगाग्मुंदरीयादि साये पाणिपदण..... ३' जयमुंदरी माथे श्रीपाटकमाग्नु पानिपत, तेनु नाणा नगरीमा याग- मन. गज्यामन उपर येम नमपनी तरफ प्रमाण, सोगरा नगरमा श्रावयं. तितकदीमाय पाणिपदण.... २२३ ३२ प्रजापालने उपजेसो नय, श्रीपान कुमारर्नु माता पासे थाग्, प्रमागर्नु २१३ 100.00 ·भीतनो गर्नु २३१ अनुक्रम णिका. ... २३ए दालनो जाक. विषय. धीपासपासे यागमन.... ३३ सुरसुंदरीनो समागम, तेणीए कहेसो पोतानो वृत्तांत, तेणीनो पश्चात्ताप, सातसे कोढीआउने राणा करी स्थापवा........ ३४ मतिसागरमंत्रीना वचनो, चंपा नगरी प्रत्ये इतगमन, इतनां वचनो, यजि- तसेनना प्रतिवचनो विगेरे. ३५ युद्धवर्णन... ३६ थजितसेननो पश्चात्ताप, तेणे सीधेली दीदा... ३३ श्रीपालराजानो चंपानगरीमा प्रवेश, थवधिज्ञानी थजीतसेन मुनिनु थाव, श्रीपासना पूर्वजवनो वृत्तांत.... ३० श्रीपालना पूर्वनवनो वृत्तांत. चासु... २४७ ... २५४ २६१ २०१ ॥६॥ ...

·E
....
३ श्रीपालगजाए गाणी सहित सिस्नकजीन करेछ याराधन, तेनी समृमिनुं
यार्णन, श्रीपालनुं म्बर्गगमन.....
10 श्रीवीप नए श्रेणिक गजा पासे वर्णवेखं सिद्धचक्रजी- मादात्म्य, कविनी
प्रम्ति...
...
२ए?
शुद्धिपत्रम्.
पांना
पंक्ति
यगुरू शुद्ध
मध्यभागमां मध्यनागमां
नीयैकम नीधेकर
वपा
२०
पांना
३
पंक्ति
5650806
वर्षा
४
यशुद्ध
मगधवेशना मगधदेशना
धमीरे
घमीरे
भर्नयुक्त गर्नयुक्त
१२

·पंक्ति शुद्धिपत्रम् . श्रीपालनो २० অন্তঃ शुद्ध पांना मिण्यातणी मिथ्यातणी १३ अंगमोहन यंगमोटन १४ पहला एटला पीमवा पीमावा २० यश्मिदन अरिदमन २० रांकने रंकने रांकने रंकने यरिदमर्दन यरिमर्दन उपाजन उपार्जन २३ नागवनारो जोगवनारो २३ अशुद्ध शुध पांना पंक्ति वन वन्छ २६ धिगधिगहो धिगधिगयहो २६ धिर धिग २६ १७ जापाव्या जणाव्या २५ ૫ दुष्टी कुष्टी १२ एच एवां २४ ठार गरी यसवारी यसवारीरे २४ यर्धात् अर्थात् ३१ गमरे गमेरे BOO. २० १४ ॥७॥ 38 ·पंकि यशुह पांना पंक्ति मुसितांगुप्ती गसितांगुली ३२ पासरे पासेरे ३२ मनेदी सनेही ३४ १३ रकरणी करणी ३४ मेहेरयानीज मेहेरवानीधीज ३६ पीमीयेलो पीमायेलो ३६ थप जुगुतुं यणगर्नु ३६ १३ गयेला थयेला ३१ राजकुमारिफ्राने राजकुमारिकाने ४० ११ साग्गा जाग्या ४० थशुन्द्र पांना मरकरतमणि मरकतमणि ४१ लोकाना लोकोना ४२ मनरंगे जोशीनें जोशीने ४३ यावे यावे यावे ४४ सुदसुंदरीना सुरसुंदरीना ४५ देखी देखी ४३ कुंसंगीसंग कृसंगीसंग ४ कीधी कीयो मयणा नयणा ४० त COGDOE ·• शीपालनो 'शुद्धिपत्रम् थशुद्ध मिष्यातणी मिथ्यातणी यंगमोहन थंगमोटन एहला एटला पीमवा দাদা थरिमदन थरिदमन रांकने रंकने रांकने रंकने थरिदमर्दन थरिमर्दन उपाजन उपार्जन पांना पंक्ति १३ १४ ३ २० २० ५ २० धिम् यशुद्ध शुष्क पांना पंक्ति वट वध २६ धिगधिगहो धिगधिगयहो २६ १२ धिग १० जाणाव्या जणाव्या ५ दुष्टी कुष्टी एए १२ एच एवां २ए २४ ठार गरी एए यसवारी यसवारीरे १४ थर्धात यर्थात १४ ·१ यशुम शुरू पाना पंफि गुलिनांगुती गलितांगुती ३२ पासरे पागेरे ३२ मनेही सनेही ३५ रकरणी फरणी ३४ गंदेरवानीज मेहेरयानीधीज ३३ पीमीयेलो पीमायेसो यणगुणतुं यणगर्नु ३६ गयेला थयेलो ३० १६ राजकुमारिकाने राजकुमारिकाने ४० सागा ताग्पा ४. यशुन्न पांना पंकि मरकरतमणि मरकतमणि ४१ लोकाना लोकोना १२ रंगे मनरंगे १२ १३ जोशीनुं जोशीने ५३ २० थाचे यावे यावे UU सुदमुंदरीना सुरसुंदरीना ४५ २६ देखा देखी ४३ कुंसंगीसंग कृसंगीसंग ४ १३ कीधी कीधो ४० मरणा नयणा ४० १ ·श्रीपालनो पंक्ति पंक्ति शुद्धिपत्रम् . २० ॥८॥ HG २० ११ यशुद्ध पांना सुण प्रतिव्रता पतिव्रता विशेष विशेपे ४७ शीयलविहुणी शियलविहूणी ४ योगींद्र योगींद शिरुयात शरुयात ५१ पुप्पामाला पुष्पमाला ५३ नखते वखते ५३ विदेशे विदिशि ԱԵ ३ ३ अशुभ शुद्ध पांना वलीरे वक्षीरेहां एए पुनमसुथी पुनमसुधि पुनमसुधि ५ए यारधना याराधना ६० वर्षेवेला वर्णवेला यात नव नावियां जवियां दिवसे, दिवसेयांविलसहित ६३ घेर घेर संदरपरथी संदरनारीपाशी २० १४ १२ १० रत २ ·पंक्ति पांना कि १४ 33 मेहेरे 24 30 ४ पांना नेयेय चंदन ६० मेहरे ६० भन्यजनो जयजनो ६ ज्ञानय दानयंत उनीपनी दुनीयानी २४ फरता फरवा करता 8 सपसाई सुपसाई न्यायसागरे न्यानसागरे चकली चक्रजी १६ शररी शरीर ६ थगुत सुंदरी मुंदर थयो, ययो, ॥३॥ हुयया हृदयमा जननोने जनोने ईयोना इंद्रियोना १ १० १० २० भिग धिग३ १ १ १२ १० फयु कयु पताब्यु पताव्यु G५ लोकपवादनुं लोकापवादनुं ! मुदतांज मुदतमाज 9000000000000 ए १ए स

·धीपालनो
पांना
पंक्ति
१४
शुद्धिपत्रम्
ច
यशुद्ध
कमर्नु
साधु
तेदसा
ततकालेरे
क्रयाण
जेहणे
॥९॥
पंक्ति
२०
१०
२७
१०
कुंकुमर्नु
साधुतुं
तेटमा
ततकालोरे
क्रियाणां
जेणे
१०
२१
शुद्ध
पांना
सोनोमोहोरो सोनामोहोरो १०७
न
॥
२०ए
महादयाबुं महादयालु
सैनेको सैनिको
महाकाला महाकाल १९४
यतुं ११७
पकमीने पटकीने
यादित यादिक
स्ममरणथी स्मरणथी
मृगसाउनी शियालाउँनी ११६
४
G
१००
१०३
२०१४
१०४
१०४
१०४
१०४
१०५
"
१०
क्रयाणां
पोहाला
द्रव्या
क्रियाणां
पोहोला
घव्य
४
॥९॥

·पंक्ति १ 2-00000 २ १० पाना गो शिगाला सातमी सतरमी गारवा पया शासन एकापन १२२ सप संपर्यु १२३ यज १२४ गभाराना गंताराना १२५ १२५ मृलगंभारना मूलगंगाराना १२ परपपिठ परवरिश थगुरु पांना सेविरे सेवरे १३४ १३४ मपाई सघj १२१ थापाब्यु थपाव्यु साये साये वायसी पर्णवेली २४७ दिन राजन् २५० प्राणिपदण पाणिमण १५१ स्थगिरधरपा स्थगिपरपाj १५२ खलासी खासी १५४ २४ १३ १३ १२ CRIC-60 ३ ४ '२४

·पंक्ति
दिपत्रम्
or
यशुरू शुद्ध
पांना
कमलनयधर कमलनयाधर,२५६
इव हवे
थपागपर थमारापर १६३
फलनी
फुलनी २६०
२६॥
साम्यु लाग्यु
ठे
२१
१५
.
यशुद्ध
पांना पंक्ति
महोटी महोटी
१०६
सरीखो सरीखो
२०ए ३
जागविलासोने नोगविलासोने १७ए
( विमसेसरयनिधान के०) १९३
प्राणिग्रहणनीरे पाणिग्रहणनीरे रए
पोतानी पोतानी
१९६
उपाध्ययने उपाध्यायने १९६
२०
उकरणे उकरमो
२०१
मुसाफारने मुसाफरने
२०३
२०५
१७३
२१
(au.
१ए
५
२७ए
"
१७ए
निमित्ताथाने निमित्तियाने १०१
नृपरे
भूपेरे
॥ १० ॥

·देखामधु पंकि ४ पंक्ति १३ १० १ थगुद्ध पांना दे ग्वामधु २१२ नवना नवमां २१६ निजमनि कहानिजमति २६ थारिन यरिदंत गजगुत्रीनी राजपुत्रीनी २१० जार्जन उपार्जन २१ वाफेकगारी वाकेफगारी २२० श्रीपाठा श्रीपास २३० नगरना नगरनो २३१ प्रत्रावथी प्रजावधी २३३ १२ २० 800900930680- ययुष पांना प्रमाणे प्राणमे २३४ देवयासो देवाचासो २३४ मपणासुंदररीने मयणासुंदरीने २३६ कदेखा करेसा २३५ नाग्यो नखाव्यो २४० वखतने वखते २४० वेचाथी वेवाती २४४ २४५ जाणो जाणे २५२ सान सांभस २५२ ३ २१ २० १० 8 ·शुद्धिपत्रम. भीपालनो दवे स्स्तेथीज मुजरा रणतूरी रीति शु हये रस्तेथीज मुजरो रणतर पांना पंक्ति २५३ २५३ १४ २५७ २५७ २५ ५ १४ अशुद्ध निरपराधी निरपराधी तथी तथा इकदिन नेदरे गेहरे थवा थापा चरित चारित्र थाइरोनुं यादारोर्नु पांना २०० २७१ २१२ २०३ ২৪ १ १३ 99 १० रोने বঃ ४ १ २०२ १० २०२ १ थात् है

·नाम.
नाम.
१. सधा याशु.
१ शा. देवजी तेजपार फट-जग्यो
१ शा.शयजीसेराज.दा.धनीपाइक-मंजस
१। पाइ उंबरयाइ. का-कोटडा
१ शा. पयाण रतनशी.
१शा. नरशी पचाण.
शा. परजांग नारमल.
१ मा. नरशी सीयशी.
१ पाइ. .
१ या भनीया.
"
"
१ शा. चांपशी दाश्या.
१ शा. शामत नथु.
१ शा. भाजी खेराज.
१ शा. फ्यु यजाणी.
१ शा. रवजी चेतजी.
१ शा. जीवराज पाक्षणा.
१ शा. नोजा जेठा. कच्च-नागरेचा
१ शा. खेराज वीरजी. कच्ची-बीयाशर
१ शा. मालजी नायम, कच्च-चीथाशर
१ शा. साधु धारशी.
30000

·Poood
श्रीरातली
रु.
लीस्ट
५शा, खेराज फोरशी.
३ शा. देवजी मुरजी.
२ सा.दरपारनागशी.काछ-मंजसरेलमीथा
२ शा. करमशी दीरजी.
२ शा. मुरजी दामजी. कच्च-कोठारा
२ सा. दीरजी उकेमा कच्च-शांधाण
२ सापजी देरु. कच्छ-राधषजर
२ मणशी तेजपार. कच्न कोटडा
२ धाश् ऊमरवाइ.
२.शा. नामजी खेराज.
नाम.
२ शा. तलकशी मुरजी.
२ शा. नरशी सधा.
२ शा. पधमशी वेसजी. कच्छ-जीथाशर
२ शा. उमरशी देयशी.
२ शा.वालजीवेखजी हंसराज.कध-चीयाशर
२ शा. करमशी भामाणी.
२ शा. राएशी नेणशी.
२ शा. गेला पांनाणी.
२ शा. धारशी मुरजी.
गा. याशारीग्रा वरसंग. कच्न-मंजल
9050

·"
रु.
नाम,
१ शा. सधा याशु.
१ शा. देवजी तेजपार फच्छ-जयो
१ शा.शवजीखेराज.दा.धनीयाइकठ-मंजस
। वाइ कुंघरयाइ. कध-फोटडा
१ शा. पचाण रतनशी.
१ शा. नरशी पचाण.
१ शा. परजांग नारमल.
१ शा. नरशी खीयशी.
१ घाइ. फंकुया.
घाइ भचीया:
नाम.
१ शा. चांपशी दाइया.
१ शा. शामत नथु.
१ शा. भाजी सेराज.
१ शा. पषु यजाणी.
१ शा. रयजी वेसजी.
१शा. जीवराज पाखणा.
१शा, नोजा जेठा, कच्च-नागरेचा
१ शा. खेराज वीरजी, फच्ची-बीयाशर
१ शा. मालजी नापम. कच्च-चीयाशर
१ शा. साधु धारशी.
-ఉతిబింబించింది
"

·.
धीपालनो
मदद
लीस्ट
नाम.
१ शा. पासजी मुरजी.
१ शा. सासजी वेखजी.
१ शा. रवजी माइथा.
on पाइ. याशवाइ. कच्च-कोटमा
नाम.
॥ वा. जेठीवाइ.
॥ शा. याशु खीयशी
॥ शा. पचाण कोरशी. कच्च-चीवाशर
"
098
DG
HOROS-
00
॥१४॥

·No text on this page.

·श्रीपालनो
भाषांतर
सहित
साय ॥ १॥ चऊदह प्रवमा वली । सार जिके नवकार ॥ प्रणमुं तेह परमेष्टी हुँ । नव पद नित.
सुविचार ॥२॥ संजारी श्रीगणधरें । सूत्रतणे धुर जेह ॥ ते प्रणमुं श्रुतदेवता । निज मन पाणी
सजी के) त्रेवीसमा तीर्थंकर श्रीपार्श्वनाथप्रनुने (चित्त साय के०) चित्तमा सावीने, पटसे हृद-
यमां ते प्रजु ध्यान धरीने (प्रणमुं के० ) हुँ नमस्कार करूं छु. ॥ १॥ (वसी के०) वळी (जि.
के के०) जेटला माटे (चऊदह पूरवमां के० ) चौद पूर्वानी थंदर (सार के०) सारनूत एवो (न.
वकार के०) नवकाररूपी महामंत्र ठे, ते माटे (परमेष्टी के०) थति उत्तम मनवांछित फस या.
पनारा परमेष्टीरूप (तेह के० ) ते (नव पद के०) अरिहंत, सिझ, याचार्य, उपाध्याय, साधु,
झान, दर्शन, चारित्र, तथा तपरूप नवे पदोने (नित के० ) हमेशां (सुविचार के०) उत्तम वि.
चारपूर्वक, अर्थात् हृदषमा तेमनुं ध्यान धरवापूर्वक (प्रणमुं के०) नमस्कार करु . ॥ २॥ (जे.
द के०) जे शासनदेवताने (श्रीगणधरे के०.) शासननायक श्रीसुधर्मास्वामी नामें गणधर महाराजे
(सूत्रतणे धुर के० ) सूत्ररचनानी थादिमां (संजारी के०) याद करेख ठे (ते के० ) ते प्रसिद्ध
॥१॥

·- नंद ॥3॥ माणिफमागर मुनियम । शानदष्टि दातार ॥ पासी मिण पठनो की। प्राण गुणनंमार 18 | मिपामहिमा कई । जेदना नवपद मार ॥ यांविषयी यागना । श्रागे सुम्प श्रीकार ॥५॥ गयी । श्रुतदेयता 20 ) शासन देवीने (निजमन २०) मारा उदगमा (नेह के०) स्नेद य. यान ग्रम (यण के. ) प्लानि ( प्रणमुं के) नमस्कार करें . ॥३॥ (ज्ञानदृष्टि) श्रुतज्ञानरूप नेप्रना ( दानार के० ) देवाचाळा, अर्थात् जेमग मने श्रुझाननो यन्याम करावे. तो . पा. नया ( जिण के ) जेमणे । पाली के० ) पालनपोषण करीने (पदो को नेस) मने प्राद बनायेतो ते, अर्थात प्रत्यी नमरसायक पनावेसोते, तथा नारथी शानदान यादि. कई महान बनायेप ने. पपा ( गुणनंमार के०) धैर्य, गांजीये, यौदार्य श्रादिक भनेक पुणना निधान माया (माणिकमागग्मुनियम के) श्रीमाणिक्यसागर नामना महामुनिराजने, अर्थात् माग गुरु, श्रीमाणियमागरजीने ९ (प्रणमुं के०) नमस्कार करें . ॥ ४॥ (तिअपकमहिमा के०) श्रीमिचकजीनुं माहात्म्य (कई के) ९ इथे पखाणं . (जेदनों के) जे श्रीसिद्धयक-

·भीरानो
भाषांतर
सहित
.
॥ दास ॥१सी ॥ राग सारिंग मल्हार ॥ थावचा सुत लीये दीक्षां ॥ ए देशी ॥ अषा-
अगचिंतामणि जगगुरु । जगत सरण थाधार सासरे ॥ ए देशी ॥ जंछीपना जरतमा । मध्यखं-
में ये देशोरे ॥ मगध नामें थारज जसो । झद्धि जयों सुविशेषोरे ॥ जंबूछीपना भरतमां ॥१॥
जीना ( सार के0 ) सारजूत एवा ( नव पद के) उपर वर्णवेसां अरिहंत आदिक नव पदो ठे,
ते नवे पदोनुं ( यांविषयी के० ) यांवित तपनी उळी करवापूर्वक (याराधतां के०) याराधन
करवाथी. ते (श्रीकार सुख के० ) मनोहर सुखने, अर्थात् थक्षयसुखरूप मोक्षपदने (आपे के०)
थाप. ॥५॥
ढासनो थर्थः-(जंयूछीपना के०) या श्रीजंबूछीप नामना छीपना (जरतमां के०) जरत
नामना देनमा ( मध्यखंडे के० ) मध्यनागमां (मगधनामें के०) मगध नामनो (जसो के०)
समो ( थारज के०) थार्य, एटसे चतुर्विध धर्मना स्थानरूप (देशोरे ने के०) देश यावेतो ठे,
के जे (सुविशेपोरे के० ) मुख्यपणावडे करीने (धि के०).धन धान्य थादिक संपत्तिवडे क.
॥२॥

·No text on this page.

·श्रीपाटनो भाषांतर सहित रास पुरवरे । कंचनकांति शरीरोरे ॥ 5 ॥ ३ ॥ पर उपकारी वीरजी । नवित्रण निहित कामोरे ॥ गणधर गोयमम्वामिने । एम कहे गुणधामोरे ॥ जं०॥४॥ पहोंचो राजगृहपुरे । सांजली या. कांति शरीरोरे के०) सुवर्णसमान कांतिवाढं ते शरीर जेमर्नु एवा, थर्थात् देदीप्यमान सुवर्णनी कांतिसरखा शरीरवाळा .॥३॥ (परउपकारी के ) परप्रते उपकार करनारा, तथा (नविश्रण के) नव्य माणसोनां ( निहित कामोरे के०) मनोवांछितने पूरनारा, एवा ( वीरजी के०) श्री. महावीरस्वामी नगवान ( गणधर के० ) साधुसमुदायना उपरी, एवा ( गोयमस्वामीने के ) गौत. मम्वामी महाराजने ( एम के० ) एवी रीते ( कहे के०) कहे . ते श्री वीरप्रनु केवा ठे? तो के ( गुणधामोरे के० ) यनेक प्रकारना उत्तम गुणोना स्थानरूप ले. ॥४॥ (राजगृहपुरे के०) रा. जगृह नगरमा ( पहोंचो के० ) तमो जा? एवी रीतना श्रीवीरप्रजुना यादेशने ( सांजली के ) श्रवण करीने ( नाणीरे के) ज्ञानी एवा ते श्री गौतमस्वामी महाराज (पाधरा के ) सीधे सी. धा, एटसे बच्चे क्यांय पण रोकायाविना (पुर उद्याने के० ) ते राजगृह नगरना उद्यानमा (याव्या ·व्या नाणीरे ॥ पुर उद्याने पाधरा । समवसर्या गुणवाणीरे ॥ जंग ॥ ५॥ वनपालके जश्वीनव्युं । जसार राजानोरे । सधर वजीर श्रीवीरना । याव्या ले नयानोरे ॥ ज०॥ ६॥ यापी नासव. धामणी । पद्तो बहु परिवारेरे ॥ चतुरंगी दलें परवयों । यंदण वनदमझारेरे ॥ जं० ॥ ॥ य. के० ) यावी पदांच्या, थने (समवसर्या के० ) त्यां मुकाम को. हवे ते श्रीगोतमन्यामी केवा ? तोके ( गुणग्वाणीरे के ) गांनीर्य यादिक यनेक गुणोनी ग्याणसरग्या के. ॥ ५ ॥ ये ते समये ( वनपाल के० ) ते उद्यानना रखेवाल माणसे (नंभसार राजानोरे के०) श्रेणिफगजा. पासे ( जश् के० ) जश्ने ( वीनव्यु के० ) कहां के (श्री वीरना के०) श्रीमहावीरस्वामी नगगा- नना (सधर वजीर के०) उत्तम प्रधान सरखा श्रीगोतमस्वामी नामना गणधर ( न्यानोरे के०) यापाशा नगरनी नजदीक रदेखा ज्यानमां (याव्या ले के.) थावीने समोसर्या . ॥६॥ (ता. स के ) ते वनपासकने (वधामणी के० ) वधामणीमादेनुं अन्य यादिक (यागी के०) आपीने ते श्रेणिक राजा (चतुरंगी दखें के०) चतुरंगी सैन्यवडे, एटसे हाथी, घोमा, रथ तथा पायदसरूप बार

·पीपरानो
भाषांतर
सहित
-
निगम पांचे सामर्थी । वादीने नरनाथोरे ॥ वेगे निरवय भूतलें । जुगतं जोमी हाथोरे ॥ ज० ॥
॥ ॥ मजस जपद जिम गाजते । गोयम गहिर सादेरे ॥ दे महीपतिने देशना । मधुर ज्युं उ.
प्रकारनां सन्यरडे करीने ( परवयों के० ) परवों थको, तथा ( बहु परिवारोरे के०) घणा परि-
पारदिन । वंदण क.० । श्रीगोनमम्वामीजीने वांदवामाटे ( वनहमकारेरे के०) ते उद्याननी
थदा ( पटुतो के.० । पहोच्यो. थर्थात् ते उद्यानमा ते थाव्यो.॥७॥ (पांचे के०) पांच प्रकारना (यभि.
गम के० थनिगमान । माचव। के० ) धारण करीने तथा (वांदीने केu) वंदन करीने (नरनाथोरे के०) ते
धोधणिक गजा ( जुगने के० ) यतिथी, थर्थात् विधिपूर्वक (हाथोरे के) पोतानावन्ने हाथोने (जोमी
कए ) मीसावी । निरवध कं० ) निदोष, एटो जीवजंतु तथा लीलोतरी यादिकथी रहित, एवां
( जनसे के० ) पृथ्वीतलपर ( वेटो के० ) वेशी गयो. ॥७॥ (जिम कै) जेवी रीते (सजल
के० ) जळथी गरेसा ( जलद के० ) वादळां ( गाजते के०) गाजे ठे, यर्थात् वपाऋतुमा जळथी
परेसा वादळां जेम गंजीर गर्जना करे , तेम, तथा (ज्यु के०) जेम (उददि के०) समुष
-
॥४॥

·No text on this page.

·भोपानो भागांवर सहित तर भावना । धर्मना चार प्रकारोरे ॥ भावविना याये पृथा। दान शीय तप ठारोरे । गुरु० ॥ ॥ ११ ॥ भावधर्म सहूमा वमो । तिण जवि भाव धरेयरे ॥ नवपदयान धरो सदा । वंटित काम थर्धात् था दुर्सन मनुष्य जन्मने तमो शामाटे फोगट गुमायो गे? ॥ १० ॥ ( दान के) सुपात्र प्रते थल, वय, पाल थादिकनुं दान यापते (शीयन के०) वदार संतोपरूप शीयलवत पा." स ते ( तप के०) प्रकारनो वाह्य, तथा उ प्रकारनो यभ्यंतर तप तपवो ते (नावना के० ) शुरू प्रकारे हृदयमा धर्मनी नावना जाववी ते, ए रीते (धर्मना के०) धर्मसंबंधी (चार प्रका- रोरे के०) चार दो ठे. तेमां पण (नाव विना के ) मनना शुभ परिणाम विना (दान के०) दान (शीपल के) शीयस, थने ( तप केण) तप, ए चणे (गरोरे के०) राखनी पेठे (वृथा के०) फोगट जाय , यर्थात् नावविना ते निष्फल थाय ते. ॥ ११ ॥ (सहुमां के) ए चार प्रकारना सर्व धोनी थंदर (नावधर्म के० ) नावरूपी धर्म (वडो के०) श्रेष्ट वे थने (तिण के० ) तेट- सामाटे (नवि के० ) दे जव्य प्राणी! (नाव के० ) भावधर्मने (घरेयरे के ) तारे धारण करयो । ॥५॥ 0

·No text on this page.

·भीपाख्नो भाषावर सहित पद सातमें । थाउमें पारित्र धारोरे । गुरु०॥ १४ ॥ नवमें पद तप ध्यायें । ए गुण मणिमा. पार्नु , एम (मानोरे के ) हे जव्य प्राणी! तमारा हृदयमा धारण करो ? ॥ १३ ॥ (पांचमे के० ) पांचमा पदनी थंदर (साधु सकलनु के ) सत्तावीस गुणोने धारण करनारा एवा सर्व सा. धुनुं ध्यान धरवानुं . तथा (नठे के० ) हा पदनी यंदर ( सारोरे केए) सारभूत एवा (स. मकीत के० ) शुद्ध देव, गुरु धर्मना थाराधनरूप, तथा सडस नेदोयें करीने युक्त एवां सम्य. पवर्नु ध्यान धरवानुं . तथा ( सातमे के० ) सातमा ( पद के० ) पदनी यंदर (ज्ञानत' के०) पांच प्रकारना ज्ञानचें ध्यान धरवानुं . तथा (थाउमे के० ) याउमा पदनी यंदर (चारित्र के०) पंच महानतना पासनरूप चारित्रपदनुं ध्यान धरवानुं , एम (धारो के० ) हे भव्य प्राणी! तमा हृदयनी थंदर धारण करो? ॥ १४ ॥ (नवमें पद के०) नवमा पदनी यंदर (तप के०) पार प्रकारना तपy ( ध्यायें के० ) हृदयमा ध्यान धरवं, केमके ( ए के०) ए तप ( गुणमणिनं. मारोरे केव) थनेक प्रकारना गुणोरूपी झवेरातना निधानसरखो ठे. केमके विधिपूर्वक अाराधेलो 300999999

·No text on this page.

·-
भाषांवर
सहित
मल्हारमा । ए कद्दी पहेसी ढाखोरे ॥ न्यानसागर कहे पूठशे । श्रीश्रेणिक भूपालोरे ॥गुरु०॥१७॥
सर्व गाथा ॥ २२ ॥
॥दुदा॥ कहो जगवन सुपसा करी । कवण तिके श्रीपास। सिद्धचक थाराधतां। लीधी मंगलमाल॥१॥
( कही २.० ) कविए वर्णवेली . ( न्यानसागर के० ) या ग्रंथना कर्ता श्रीन्यानसागरजी ( कहे
के० ) कहे के. हवे ( श्रीश्रणिक कं० ) ते मगधवेशना श्रेणिक नामना ( भूपालोरे के० ) राजा
( पूरश के0 ) श्री गोतमस्वामी प्रने ते श्रीपाल राजानुं वृत्तांत सांभळवामाटे प्रश्न करशे. ॥ १७ ॥
॥ दुद्दानो यर्थः ।- ( जगवन् ! के० ) हे श्रीगौतमस्वामी गणधर महाराज! माराप्रते (सु.
पसा के० ) उनम प्रसाद, एटसे कृपा ( करी के0) करीने (कहो के) याप मने कहो के
(तिक के०) ते (श्रीपास के०) श्रीपाल नामना राजा (कवण के०) कोण थया ठे? के जेमणे
(सिहचक के०) नवपदरूप श्रीसिद्धचक्रजीचं (थाराधतां के) थाराधन करता था (मंग.
समास के०) मंगसनी मासा, एटखे कल्याणनी परंपरा (सीधी फे० ) मेळवी . ॥१॥

·No text on this page.

·भोपानो - भाषांवर सदिव साब उपर पाणु सहमहो एक सक्ष ऊपरे । जिण देशेरे गाम श्रीकार ॥ श्रीमुख० ॥२॥ जिण देशेदो गणि- कासारिखा । बहुसं। नदी नरे नीर पूरी ॥ वारे मासेहो नीपज थानी । जिण देशेहो थाये सनूरी ॥ धीमुम्ब० ॥ ३ ॥ पाणिप्रमाणेदो जिहां जस उमटे । गुण थावप्लीनरे जिम ते देशे ॥ गमोगमे धीपासनर दनु तात वणवे . ॥ १ ॥ ( मासवरे नाम के०) मालवा नामनो ( दिदार के० ) मनादर जनपद २० , देश . ( जिण के०) जे ( देशेरे के०) देशमां (एक सक्षऊपरे के०) या महसदो के0 ) वाणुं हजार (श्रीकार के०) उत्तम प्रकारनी समृद्धिवाळां ( गाम के० ) गामो ठं. ॥ २ ॥ वळी ( जिण के० ) जे (देशेहो के० ) देशनी यंदर ( गणिका. सारिखी के० - वेश्या सरखी ( बहुली के० ) घणी (नदीउरे के०) नदी ठे. वळी ते नदी ( नीरे के० ) जसवडे करीने (पूरी के ) नरेखी . वळी (जिण के) जे (देशेहो के) दे. शनी यंदर ( थप्ननी के०) विविध प्रकारना धान्योनी (नीपज के०) उत्पत्ति (वारे मासेहो है. ) पारे मास ( सनूरी के० ) पणीज थायादीवाळी (थाये के ) याय वे. ॥३॥ पळी (जिहां . ॥८॥ क ·हो गननी यापसी | पंथी पामेरे प्रेमविशेपे ॥ श्रीमुग० ॥ ॥ ॥ गयर गोणीहो मासयदेशम.। गोगणीjगोरे गाम ने पूरे ॥ प्रमाणात पो नामें नृप तिदा । परिणामे पण रे ग्यास घरमधुरे क) जगनी अंदर ( पाणि प्रमाणेदो २० ) 'फफ एक हाय जेटलीज मी जमीनने ग्योदयाश्री । जन 10 ) गाणी ( मदे 0 ) गळी निफले . पळी (जिम के०) जेवी रीते (गुण के०) अनेक प्रकारना गुणानी ( यागती 20 ) श्रेणि प्रगट याय , तेम (ते देशे के०) ते मात्रय मामना देशना दर ( नागे नागे दो 20 ) काणे ठेकाणे (पननी के०) घगीपाठनी (यायली अंणि यायेती रे.. जैने जाने, नथा तेमा विश्राम लेश्ने (पंश्री के०) रस्ते चालनारा पचिताको । प्रेमविश 20 ) अत्यंत प्रकारनो यानंद (पामेरे के०) मेळवे . ॥ ४॥ दवे । मात . ) ने माप्त नामना दशनी अंदर ( उजेणी हो 0) उजायनी नामर्नु (नयर ..0 ) नगर न. पळी । जे 20 ) जे ( पुरे ० ) नगरमां (योगणीयुंनोरे के०) नोसन जोगणीनो । पाम 4.0 ) नियाम . नेमज (निदा के० ) ते नगरमा (प्रजापाल दो नाम । ०००

·भीपारको
भाषांतर
सहित
॥धीमुरब० ॥ ५ ॥ सौम्यने जीम हो चिटु गुण सारिखा । जेहमां दीसेरे एम यद्यापी । श्रेष्टने
पासे हो सोम्य गुण करी । इष्टने दंडेरे जीम प्रतापी ॥ श्रीमुख० ॥ ६ ॥ प्राणप्रिया पेहुँ तेहने
नामनो ( नृप के० ) गजा . के जे राजा (परिणामें पणरे के०) हृदयना परिणामथी पण
( खास के० ) रूमी गते ( धरमधुरे के० ) धर्मनी यंदर यग्रेसर ठे. ॥ ५ ॥ वळी (जेहमा के०)
जे प्रजापार गजामा ( सौम्य के० ) शांतता ( ने जीम हो के० ) यने जयंकरता, एम (विदु
के० ) यस प्रकारना ( गुण के० ) गुणो ( सारिखा के ) सरखा . तथा ( एम के०) एवी रीते
( थथापी के० ) इजु सुधी ( दीसेरे के० ) देखाय . केमके ते राजा (सौम्य के०) पोताना शां.
ततारूपी ( गुणें करी के ) गुणवडे करीने ( श्रेष्टने के०) सझानोने (पासे हो के) पाले ठे,
एटसे तेमनुं दरेक प्रकारे रक्षण करे . तथा (जीम के०) जयंकर, यने (प्रतापी के० ) महा
प्रतापवाळो एवो ते प्रजापास राजा ( दुष्टने के ) दुचा; खफंगा यादिक दुर्जनोने (दंडेरे के०)
दंडे ठे, थर्षात् तेमने सखत शिदा करे . ॥ ६ ॥ (तेहने के) ते राजाने, एटखे ते प्रजापाल
॥९॥

·पदमण । सोहग सुंदरीरे एक सोहागिणी ॥ पीयर तेहy हो मदामिथ्यामति ॥ तिण मिथ्यात- पीरे ठेक ते नामिणी ॥ श्रीमुख० ॥ ॥ घीजी राणी हो रूपसुंदरी वली । पीहर तेदनोरे जेन नामना राजाने ( पदमणी के० ) पदमाणी सरखी, एटसे उत्तम जातिनी (बेदु के० ) ये (प्राण प्रिया के ) पोताना प्राणसरखी वहाती मी इती. तेमांची (एफ के०) एक (सोदागिणी के०) सौजाग्यवंती, एट लावण्य विगेरे नीगुणोथी शोनिती (सोहगसुंदरीरे के०) सोनाग्यसुंदरी नामनी हती. ( तेहy दो के० ) तेणी, एटसे ते सोनाग्यमुंदरीन (पीयर के० ) पीयर, पटसे तेणीना मातपिता कुटुंध ( महामिथ्यामति के ) थतिशय मिथ्याखनी चुदिया- तुं, अर्थात् शेव यादिक मिथ्यात्वधर्म मानना इतुं. यने (तिण के० ) तेटमा माटे (ते भामिणी के ) ते स्त्री, एटले ते सोनाग्यमुंदरी (वेक के० ) सर्वथा प्रकारे ( मिथ्यातणीरे के) मिथ्यात्वी दती, एटक्षे ते शेवयादिक मिथ्यात्वनो धर्म माननारी इती. ॥ ॥ (वक्षी के०) वळी (बीजी राणी हो के०) पीजी राणी, पटसे ते प्रजापाल राजानी घोजी राणी (रूपसुंदरी के०) रूपसुंदरी Kee

·श्रीपालनो
भाषांतर
सहित
-
॥९॥
॥ श्रीमुख० ॥ ५ ॥ सौम्यने नीम हो विदु गुण सारिखा । जेहमां दीसेरे एम अद्यापी ॥ श्रेष्टने
पासे हो सोम्य गुणें करी। इष्टने दंडेरे जीम प्रतापी ॥ श्रीमुख० ॥ ६ ॥ प्राणप्रिया वेहुं तेहने
नामनो (नृप के० ) राजा . के जे राजा ( परिणामें पणरे के०) हृदयना परिणामथी पण
(खास के० ) रूमी रीते ( धरमधुरे के० ) धर्मनी अंदर अग्रेसर ठे. ॥ ५ ॥ वळी (जेहमां के०)
जे प्रजापाल गजामा ( सौम्य के० ) शांतता ( ने जीम हो के० ) अने जयंकरता, एम ( विदु
के० ) बन्ने प्रकारना ( गुण के० ) गुणो ( सारिखा के ) सरखा ठे. तथा ( एम के०) एवी रीते
( अद्यापी के० ) हजु सुधी (दीसेरे के० ) देखाय ठे. केमके ते राजा (सौम्य के०) पोताना शां-
ततारूपी (गुणें करी के०) गुणवडे करीने (श्रेष्टने के०) सङानोने (पासे हो के०) पाले ठे,
एटले तेमनुं दरेक प्रकारे रक्षण करे ठे. तथा (जीम के०) नयंकर, अने (प्रतापी के० ) महा
प्रतापवाळो एवो ते प्रजापास राजा (दुष्टने के०) सुचा; लफंगा श्रादिक दुर्जनोने (दंडेरे के०)
दंडे ठे, यर्थात् तेमने सखत शिदा करे . ॥६॥ (तेइने के० ) ते राजाने, एटले ते प्रजापाल
॥९॥

·No text on this page.

·भौरानो
।
भाषांतर
सहित
सुधावक ॥ समकीतधारी हो तिण ते भाविका । वृक्षजिस्यां फस येन स्वताविक ॥श्रीमुख० ॥७॥
इपण कोषदो साजे न तेहमा । सपला गुणनीरे खाण वे गोरी ॥ पण एक थवगुण हो दोय
नामनी दती. ( तेदनारे के० ) ते रूपमुंदरी राणीनुं (पीहर के०) पीयर एटक्षे तेणीना मात पि.
नानुं कुटुंय ( मुधावक के० ) उत्तम प्रकारना प्रतधारी श्रावकरूप (जैन के० ) जैन धर्म माननालं
दतुं, थर्थात् सम्यग् ज्ञान, दर्शन, चारित्ररूप श्री वीतराग प्रजुए प्ररूपेक्षा जैन धर्म, याराधन
करनार दतुं. थने ( तिण के ) तेटसा माटे, पटपे तेणीनुं पीयर जैन धर्मी होताथी (ते के)
ते रुपमुंदरी नामनी राणी ( समकीतधारीहो के) सम्यकत्खने धारण करनारी, एटसे सुदेव,
मुगुरु थने सुधर्मनुं थाराधन करनारी (श्राविका के० ) उत्तम प्रकारनी गुणवंती श्राविका हती.
( येन के० ) कारणके ( जिस्यां के० ) जेवां (वृक्ष के० ) वृक्षो होय ठे, तेवां (फस के०) फल
पाय ठे, थर्यात् जेवी ज्ञातनां वृक्ष होय , तेवी जातनां तेमांथी फस निपजे , थने ए हकी.
फत (स्वभाविक के0) स्वानाविक ठे, एट ते विना कुदरतीज ते. ॥ ७॥ (तेदमां के) ते
90505
॥१०॥

·No text on this page.

·G-60004 भीपाटनो भाषांवर सहित माघE0 गरमवती घई नेद दो माथें । प्रसवे पुत्रीदो रूपवती घणुं । विधातायें धमाउरे वे ए हाथें । गुणान सीध अत्यन दप उपजावं . ॥ ७ ॥ हवे ( तेह दो के०) ते बने स्त्री (पीनमुं के०) पानाना रिना माय । हो के० ) संसारसंबंधि (सुख के०) सुखने, एटले पांचे प्रकारना योग २५ जागविलापने प्रियाय वा जोगविज्ञामने बिजमनां के ) भोगवती थकी, एटले विषयसुखनो स्वाद लेती । वळाय. पटले एकज वाचते (गरभवंती के०) नर्भयुक्त (थइ के०) हाती वी अर्थात यौनए को वेळाये मनोहर गर्नने धारण कर्यो. यने त्यारवाद समय गंपूर्ण गाउने ने च गाणी नए । घाणु के० ) अतिशय (रूपवती के० ) स्वरूपयंती, अर्थात् लावण्य यादिक शरीरसंबंधी उत्तम स्वरूपवाळी ( पुत्रीहो के० ) ये पुत्रीउने (प्रसवे के० ) जन्म याप्यो. पटसे ते बन्ने राणीउए वे कन्याउने जन्म याप्यो. हवे (वे ए के) ते चने कन्याउँने (हाथे के0 ) हाथथी, एटसे जाणे पोतानाज हाथवडे ( विधातायें के०) विधात्रीये. थर्थात् प्र. माए ( पमीउरे के० ) धमी होय नही, थर्थात् घणीज सायचेनी राग्वीने विधातायें जाणे ते पो 000

·No text on this page.

·श्रीपालनो रास भाषांतर सहित गरभवंती थई नेद दो माथें ॥ प्रसवे पुत्रीहो रूपवती घj | विधातायें धमाउरे वे ए हायें । गुणोने लीध अत्यंत हर्ष उपजावे वं. ॥ ॥ ॥ हवे ( तेह दो के० ) ते बने स्त्री (पीनमुं के०) पोताना भाग्नी माय ( मंगाहो के० ) संसारसंबंधि (सुख के०) ग्बने, पटले पांचे प्रकारना सप्रियोसंबंधी तोगविसामने । विलमतां के० ) भोगवती थकी, एटले विषय नुम्बनो न्वाद लेती थकी ( मार्थ कं० ) एका वेळाय. पटो एकज बवते (गरभवंनी के०) नर्भयुक्त ( यइ के० ) होनी दी. अर्थात ने यन्त्र बीना को वेळाये मनोहर गर्नने धारण कर्यो. यने न्याग्बाद साय संपूर्ण होने नने ने नन्नं गण। नए । घाणु के० ) यनिशय (रूपचनी के० ) बम्पयंती, ययात् लावण्य यादिक शरीरसंबंधी नुत्तम स्वरूपवाळी (पुत्रीदो के.) पुत्रीने (प्रस) जन्म याप्यो. एटले ते बन्ने राणीए वे कन्याउने जन्म व्याप्यो. दवे (वे ए के० ) ते यो कन्याउने (हाथे के० ) हाथथी, पटले जाणे पोतानाज दायवडे ( विधानायें क) विधात्रीयें, यर्थात् प्र. माए (घमीरे के ) घमी होय नही, यर्थात् घाणीज सापचेनी साथीने विधामागे मागे ने यो ·यह ठक ॥ २ ॥ सचुवाचारजन्हें । मयणमुंदरी मनप्रीत ॥ शीखी समकितधारणी। जिनशा. मनी कन्या, थर्थात् सौभाग्यसुंदरी नामनी राणीनी सुरसुंदरी नामनी पुनीर (शेवमती के) शियमार्गी, एटले महादेवना धर्मने माननारा एया ( शिवनूतिनी पासे के० ) शिवनति नामना कक्षाचार्यनी समीपे ( शोखी के) थन्यास कयों, थर्थात् शैवमतना मिथ्यालयुक्त शाम्रोनो ते- पीप थन्यास कर्यो. थने ते कारणमाटे (गुरुसरिखी के० ) गुरुना जेवी, यर्थात् ते शिवभूति ना. मनो कलाचार्य महामिथ्यायी हतो, थने तेनी पासे शाम्राभ्यास करवायी ते सुरमुंदरी पण तेना सरखी (ठेक के० ) तमाम रीते, एटले सर्व प्रकारथी (मिन्यातःगी के०) मिथ्यात्व धर्मने स्त्री. कारनारी, एटसे मदामिथ्यात्वयुक्त एवा शिवधर्मनो थंगीकार करनारी (थइ के०) होती हवी. ॥ २ ॥ वळी ( मयाणसुंदरी के.) मयाणासुंदरी, एटले ते प्रजापास राजानी चीजी रूपसुंदरी ना. मनी राणीनी मयासुंदरी नामनी पुत्री (सदुष्याचारजकन्हें के०) सद्बुद्धि नामना याचार्यनी पासे, थर्थात् उत्तम बुद्धिवाळा एवा समकीतधारी जैनाचायनी पासे (मन प्रीत के०) मननी JGGG

·भीपाको
भाषांतर
सहित
॥१२॥
।। दुदा ॥ थनुक्रमें थाठ वरसतणी । वे कुमरी थई जाम ॥ उपाध्याय पासें कसा । शीखण
मृकी ताम ।। १ ।। शेवमती शिवनूतिनी । पासे शीखी एक ॥ सुरसुंदरी मिथ्यातणी । गुरु सरिखी
था श्रीपालना रासनी वीजी ढास ( कहे के० ) कही.
हवे (थनुक्रमे के० ) यनुक्रमवडे, एटले क्रमे क्रमे वयें करीने वधतीयकी (जाम के०)
ज्यारे ( वे कुमरी कं० ) ते पन्ने कुमारीकार्ड, एटले ते सुरसुंदरी तथा मयणासुंदरी नामनी बन्ने
कन्या ( याच वरसतणी थई के० ) याउ वोनी थइ, अर्थात् ज्यारे ते पन्ने कुमारीकाऊनी वय
थाठ वर्षांनी थइ, ( ताम के० ) त्यारे ( कला शीखण के० ) कला शिखवामाटे, एटले स्त्रीजातिने
उपयोगनी एवी चोसठ कलाऊनो यन्यास करवामाटे ते पन्ने कन्याउने (उपाध्यायपासे के०)
कलाचार्यपासे, एटसे सर्व कलाउँमा प्रवीण एवा दुशीयार कलाशिक्षक पासे (मूकी के०) मोक-
सी, थर्थात् ते पन्ने कन्याउँने कसाउनो यभ्यास करवामाटे, जूदा जूदा ये कलाचार्योने सौंपी. ॥
॥१॥दधे ते पसे कन्याउंमाथी (एक के ) एक पटखे पदेली (सुरसुंदरी के०) सरसुंदरी ना-
॥१२॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·भोपासनो
भाषांतर
सहित
-
रास
अवधारो गुणज्ञातारे ॥ थथवा-धन धन संप्रति साचो राजा ॥ ए देशी ॥थाचारज सेई कुं.
थरी । राजप्तनामां दोपरे ॥ वेग थवनीपति कन्हें । ये धासीस ते कोपरे ॥ १॥ पूढे समस्या
परे कलाचार्यों ( कुंथरी के० ) ते पन्ने कुंथरीउने, यर्थात् सुरसुंदरी तथा मयणासुंदरी नामनी
ते पन्ने कुमारिकाउँने (बई के० ) खावीने, थर्थात् पोतपोतानी साये तेमीमे (राजसनामां के०)
राजनी सनामां, थर्थात् माखवपति एवा ते प्रजापाल नामना राजानी सभामां याव्या, यने
(थवनीपति कन्हें के० ) राजानी पासे, एटसे ते प्रजापाल नामना राजानी समीपे ( वेगा के०)
येसी गया, तथा ( ते के ) ते वने कसाचार्योंए ( कोयरे के०) राजा खुशी थाय एवी विचित्र
प्रकारनी थाश्चर्यकारक (थासीस के०) थाशीर्वाद (ये के०) थाप्यो, थर्थात् मनोहर काव्य
थादिकवडे राजानी प्रशंसा करीने ते पन्ने कक्षाचार्योए राजाने थाशीर्वाद थाप्यो. ॥१॥ हवे
( समस्या कारणे के० ) समस्या पूरवामाटे, एटझे कोइ पण काव्यनुं लेट्यु पद कही, तेना पाठसां
प्रण पदो नवां रची ते काव्यनो घरोवर लागु पडतो भावार्थ कदेवामाटे (नृप के ) ते प्रजापाल
॥१४॥

·कारण । नृप पुत्रीने नेहोरे । एक समस्या पद तुम । पूरी जे कहूं तेहोरे ॥ पू० ॥२॥ यति गति पक्ष निकदे मुरमुंदरी तामरे ॥ कनो समस्यापद प्रजू । ते पूरी यापुं ठामरे पूरे॥ राजा (नेदोरे के0) स्नेह.सापीने, पटझे पोवानी ते घझे पुत्रीपर परम प्रेम सापीने (पूठे केव) रोनो शारज्ञान तथा युन्निविज्ञाननी परीक्षा करयामाटे (पूरे के०) पूज्या लाग्यो के, हे पु. प्री ! (जे) जे. पटो कोइ पण प्रकारना एक काव्य संबंधी ( समस्या एक पद 20 ) स. मग्यानुं एक पद, पटले ते काठगर्नु ठेगवें चरण (कहुँ केव) हुं फटुं, पटसे जे ई तमोने पूर्बु (नहोरे ० ) ने पदने, पटले ते या चरणानो भावार्थ उदयमां बरोबर धारण करीने ( तुम के. ) नमो माग यो व्दाली पुत्री (पूरो के० ) संपूर्ण करो? यर्थात् बीजां प्राण पदोने तमारी घुमिया नगा चीने मनोहर भावार्थवाळं ते संपूर्ण काव्य मने कही संनळायो ? ॥ २ ॥ दवे पो. गाना पिताना पयो पचनो समिळीने (तामरे के० ) तेज समये, यर्थात् राजाए कमु के तेज पायने (अनि गर्षिन के० ) यतिशय गर्ययाळी, यर्थात् मिथ्यात्वसंबंधि कृज्ञान ययाथी जेना हृद.

·०००
भापांतर
सहित
॥ ३ ॥ राझोनं.-"पुणे साइ एद" इति समस्यापदं ॥ धन योवन ने चातुरी । रोगरदितं निज.
पमा थगन थहंकार थावेतो ते. एवी (सुरसुंदरी के०) ते सुरसुंदरी नामनी पुत्री (चंचल
निनें के० ) हृदयना नवलपणाथी, एटसे पोताना थत्यंत उठांठसा खन्नावथी (कहे के०) कहेवा
लागी ( प्रभु के० । पिनाजी : ( समस्यापद के० ) समस्या- पद, एटले को पण काव्यर्नु ठे.
चरण । कदी के० ) नमो मने कही देखामो, के जेथी (गमरे के०) थाज ठेकाणे, यर्थात्
हमणाने दमणा थहींज ( ते के ) तेने, पटले ते काव्यने (पूरी था' के०) संपूर्ण करी यापु,
थर्थात् नेना याकीना प्रण चरणो मारी बुझिथी नवां रचीने यापने ढुं ते संपूर्ण काव्य संज.
कात्री था. ॥ ३ ॥ सुरसुंदरी पुत्रीनो एवां वननो सांभळीने (राझोक्तं के०) ते प्रजापाल राजाये
कडु के, " ( पुण्यं सपक्ष पद के०)" पुण्ये करीने एटसी वस्तु मळे ठे, एटो के, जे प्राणीये
पूर्ण नवमा पुण्य उपार्जन करेगुं होय , ते प्राणी या नवमां यमुक यमुक वस्तुत मेळवी शके
(इति के०) एवी रीतनुं ( समस्यापदं के ) समस्यानुं वेल्डं चरण राजाए फगुं. ॥ हवे ते
॥१५॥

1No text on this page.

·श्रीपालनो भाषांवर सहित परम उखासरे ॥ सनाखोक समज्या कहे । धन धन तुज सावासरे ॥पूढे॥५॥ मयणा महीपति सांजलीने (नूप के) राजा, एटले ते सुरसुंदरीनो पिता प्रजापाल राजा, अने (कलाचारज के०) ते कसाचार्य एटले ते सुरसुंदरीने अग्यास करावनारो ते शिवभूति नामनो कलाचार्य पण (प. रम के० ) यतिशय ( नवासरे के० ) यानंदने (पाम्या के०) प्राप्त थया, अर्थात् ते कलाचार्य तथा राजा बन्ने सुरसुंदरीनी बुद्धि तथा चतुराइ जोइने पोताना हृदयमा अत्यंत हर्प पामवा ला. ग्या. नथा ( सभालोक के० ) सनामां रहेला लोको, एटले ते प्रजापाल राजानी सभामां वेठेला मंत्री, सामंत, नगरशेठ यादिक लोको पण (समज्या के०) समज्याथका, एटले ते समस्याना काव्यनो सुरमुंदरीए कहेलो यर्थ जाणीने (कदे के०) कहेया लाग्या के, हे सुरसुंदरी! (तुज के ) तने (धन धन के०) धन्यवाद ठे, तथा (सावासरे के०) तने शाबाश ठे, एटले तें जे या समस्या पूरी ठे, तेथी तारी बुद्धिने तथा तने यमो धन्यवाद चने शावाशी यापीये तीये ॥५॥ दवे तेवारपठी (मयणा के0 ) मयणासुंदरी नामनी राजानी वीजी पुत्री पण ( महीपति ·. थायमे । तेइ समस्या परेरे ॥ गर्यरहित जिनरागिणी । सम्यम् ज्ञान यंकरर । ट। विनय विवेक मन ग्युमी । शीप सुसींच्यो देहरे । मेखायो शिवपयतणो । पुणे साइ पदरे यायमे के. ) गजाना यादेशथी, एटो पोताना पिता एवा ते प्रजापाल राजानी यादा सेश्ने ( नेद के0 ) नेज, पटो जे उपर कही ठे, तेज ( समस्या के० ) समस्याने (रेरे के० ) प्रथा लागी, पटले ते ममम्याने संपूर्ण करनी हवी. हवे ते मरणामुंदरी केवी ठे? तो के (गवरहित के० ) अहंकार विनानी ने, यर्थात् तेणीना हृदयमा कोइ पण प्रकारचें यनिमान नयी, तेमज ( जिनगगिणी के0 ) जिनेश्वर प्रजुग्रते गग गखनारी ठे, थर्यात् कपायरदिन एना श्रीवीतगग- प्रवप्रने देवनरीकनी श्रद्धा गवनारी है, तेमज ( सम्यग् के० ) समकीतसहित, पदले शुद्ध देव, गुरु नया धर्मनी अनिसापारुप जे ( शान के०) तत्वज्ञान, एटसे योधिवीजना (यंजूर के०) अंकूग मावी ने, यर्थात नेणीप यनि निर्मल एर्नु सम्यग् ज्ञान प्राप्त करेगुं . ॥६॥ ये ते मयाणामुंदरी ममम्या पूरे ले के ( विनय के०) विनय करवो ते, यर्थात् माता, पिता तथा गुरु BOLLGE8806 ·श्रीपालगो भाषांतर सहिप ॥ पूवे ॥ ७॥ माता ने पाठक तदा । पाम्या सुणी परमोदरे ॥ परंपदजन नृप यादिक । मन नवि यादिक वनिक्षोसाये नम्रतापूर्वक वर्तन राखतुं ते. (विवेक के) सार असार- विवेचन करवू ते, एटले यमुक उत्तम कार्य करवाथी फायदो थशे, तथा यमुक यघटित कार्य करवायी नुकशान थशे, एम विचार करवापूर्वक जे कार्य करवू ते विवेक कहेवाय. तथा ( मनखुसी के०) मनमा यानंद राखयो ते, अर्थात हमेशां हर्पयुक्त यंतःकरण रहे ते. तेमज ( शीयो केव) शीयलबडे, एटले निर्मल शीलबनना पासनयी (सुसोच्यो के० ) सारी रीते सींचायेसो, यर्थात् शीलनतरूपी जलस्नानथी निर्मल ययेसु ( देहरे के० ) शरीर मत जोश्ये. तेमज (शिवपयनणो के.) मोक- मानो एटखे या असार संसारना सर्व प्रकारनां कष्टोयो रहित सदा यानंदमय एवी जे मुक्ति, तेना मार्गनो ( मेलावो के० ) मेलाप पटले संग थवो ते, (एदरे के०) पहला पदार्थो (पुण्यं के० ) पुण्यवडे, एटले प्राणीए पूर्वे करेखा पुण्यना संयोगथी (सपइ के ) मळे . ॥ ७ ॥ हवे (तदा के०) ते वखते, एटसे मयणासुंदरीए ते समस्या ज्यारे पूरी त्यारे (पानक के०) तेणीने ·म्यो मादर ॥ प्र० ॥ ॥ न्यान कहे पीजी गाला। मिथ्यारसरशरे ॥ यानी किम अभ्यार कगवनाग मदनि नामना कप्ताचार्य ( ने के०) यने (माना 20 ) माना पटो ने मग टमनी सपमदी नामनी माना, पम ने यो जगा (मुणी 20) गांभळीने, गटले मग. गाfrigण कंगली ममम्याना कापने मांभळीने (परमोदरे) प्रमोदने, पटो पोताना हदगमा व्यगत ग्रानंदने । पाम्या 20 ) प्रात यया. परंतु ( परपहनन के०) सनाना सोको, पटसं गजानमनामा यता मंत्री. मामंत यादिक लोको, तया (नृप के०) गजा, पटो मय. पादपना गिना ने प्रजापान गजा ( श्रादिक ० ) गादिक सर्व कोइ माणसो (मन के०) मनमा अर्थात पानाताना हदयमा ( मोदी के0 ) यानंदने अर्थात् नवागने (नधि 'गम्या ) प्राप्त यगानी पटसे मयणामुंदरी पुग्ली समस्या मां नळीने फक तेनो कक्षागार्ग मति, नथा नाणीनी माना रूपमुंद शिवाय योजा गजायादिक कोइ पण सनासदो गुशी थया नही. ॥ ॥ (श्रीजी दालमा के० ) या त्रीजी वामनी यंदर (पान के०) था रासना कर्ता श्रीन्या.

·श्रीपालनो
सहदे
मारांवर
सहित
। तत्वतणो उपदेशरे ॥ पूठे० ॥ ए ॥ सर्व गाथा ॥ ४ ॥
॥ दुहा ॥ एहवे कुरुदेशे यो । शंखपुरी इण नाम ॥ दमितारि राजा तिहां । सूर गुणे अ.
नसागरजी ( कहे के० ) कहे ते के ( मिथ्यात्वसवलेशरे के ) जेना हृदयमा लेशमात्र पण मि.
थ्यात्व रहेj , एटले के जेमनुं हृदय किंचित् मात्र पण मिथ्यात्वनी वासनायी वासित ययेवू ठे,
एवा ( यज्ञानी के० ) यज्ञानी लोको, थर्थात् मिथ्यात्वथी मूढ ययेला मनुष्यो (तस्वतणो के०)
तत्वसंबंधि, एटले श्रीवीतराम प्रजुए प्ररूपेला, अने मोक्षमार्ग देखाडनारा तत्वज्ञानना (उपदेशरे
के० ) उपदेशने ( किम सददे के० ) केवी रीते यंगीकार करे ? यर्थात् एवा मिथ्यात्वीना हृद.
यमो कोइ पण प्रकारे निर्मल तत्वज्ञाननो उपदेश दाखल थ शकतो नथी. ॥ ए॥
(एदवे के . ) एटक्षामां, अर्थात् ते अवसरनेविपे (कुरुदेशे के०) कुरु नामना देशमा
(शंखपुर। के०) शंखपुरी (ण नाम के० ) एवा नामनी एक नगरी वे. (तिहां के०) तेमां ए.
टले ते शंखपुरी नामनी नगरीमा (दमितारि के०) दमितारी नामनो (सूर के) महाशूरवीर,
॥१८॥

·No text on this page.

·300
बानो
भाषांतर
सहित
तातने पदसे थावीयो । थरिमर्दन सुत तास । सेवायें उडोणीयें । प्रजापास नृपपास ॥३॥
॥ दास ॥ ४ थी ॥ देशी उंबरखमानी ॥ यथवा-विमल विमल गुण राजतां । बाह्य यभ्यंतर
द ॥ जिणंद जुहारिये ॥ ॥ देशी ॥ दिव्य रूप नस देखीने । सुरसुंदरी तिणवार ॥ सखूणी सुं.
तेनी, एटसे ने दमितारि गजानो ( थरिमर्दन के० ) यरिमर्दन नामनो ( सुत के०) पुत्र (तातने
पदप क. • पाताना पिनाने म्यानक. यर्थात् पोताना पिता दमितारि राजाना बदलामा (सेवायें
क. । मेवा करवामाटे पटव ने मासवपतिनी सेवा करवा यर्थे ( उडोणीये के०) उजेणी नग.
गीमा । प्रजापाल के० । प्रजापाल नामना (नृप पाम के० ) राजानी पासे (थाचीयो के०) या.
व्यो . एट ने प्रजापाल गजानी सेवा करवामाटे पोताना पिताने बदसे यरिमर्दन नामनो
तेनो पुत्र हाजर थयो . ॥ ३ ॥
दवे । तिणवार के० ) ते वम्बते, एटसे ते यवसरने विपे (तस के० ) ते यरिमर्दन नामना
राजकुमारन (दिव्य रूप के ) यति मनोदर स्वरूप, थर्यात् कामदेवसरण्यं तेना शरीरतुं महामः
॥१९॥

·दरी ॥ मयणपाण पीमी घाणुं । करे कदाक कुमार ॥ सलूणी सुंदरी ॥१॥ तत्र कुमरी ने कुमरना। नोहर रूप ( देखीने के० ) जोइने, एटले पोताना चवडे निरखीने (सलूणी के०) अतिशय लावण्ययाळी, थर्थात् मनोहर रूप यादिक गुणोवाळी, अने (सुंदरी के०) नवयौवन वयवाळी (सुरमुंदरी के०) ते सुरसुंदरी नामनी राजपुत्री (मयाणवाण के.) कामदेवना वाणोबडे, यर्थात् तेणीना यंगोयंगमा कामविकार व्यापयाथी (घाणु के०) अत्यंत (पीमी के०) पोमवा सागी, अर्थात् विषयसुखनी चांठायी खेद पामया सागी, यने (कुमार के.) ते कुमारप्रते, यर्थात् ते थरिमदन कुमारप्रते (कटाक्ष के०) पोताना कटाक्षोने, पटले नपन विकारने (करे के) करवा लागी, थर्धात् ते कुमारप्रते कामविकारयुक्त दृष्टिथी ते जोवा लागी. ॥१॥ (तब के०) ते घग्यते, एटसे जे समये ते सुरसुंदरी थरिदमन कुमारप्रते पोतानां कटाको फेकती हती, ते समये (क- मरी के० ) ते सुरसुंदरी कुमारिकानां (ने के०) यने (कुमरनां के०) ते थरिदमन कुमारना (नया के०) थांखोने, एटले ते पन्नेना विकारयुक्त चक्षुने (निदाली जोय के०) सक्षपूर्वक ·भाषांतर सहित श्रीपाठनो ॥ १९॥ नातने बदले यात्रीयो । थरिमर्दन सुन तास ॥ सेवायें उऊोणीयें । प्रजापाल नृपपास ॥ ३ ॥ ॥ दास ॥ ४ श्री ॥ देशी ऊंचग्यमानी ॥ अथवा-विमल विमल गुण राजनां । बाह्य अभ्यंतर नेद ॥ जिाणंद जुहाग्यिं ।। देशी ॥ दिव्य रूप नस देवीने । सुरसुंदरी तिणवार ॥ सलूणी सुं. नेनो, एटले ने दमिना गजाना ( थामांग के० ) यरिमर्दन नामनो ( सुत के० ) पुत्र (तातने बदले के० ) पोताना पिनाने म्यानक. यर्थात् पोताना पिता दमितारि राजाना बदलामां ( सेवायें के0 ) संवा करवामाट. पटो मासवपतिनी सेवा करवा यर्थे ( उडोणीये के०) नजेणी नग- गेमा (प्रजापाल के० ) प्रजापाल नामना (नृप पास के०) राजानी पासे (यावीयो के०) या. व्यो ठे, पटले ते प्रजापाल गजानी सेवा करवामाटे पोताना पिताने बदसे अरिमर्दन नामनो तेनो पुत्र हाजर थयो . ॥ ३ ॥ हवे (तिणवार के ) ते वखते, एटसे ते यवसरने विपे ( तस के) ते थरिमर्दन नामना ॥१९॥ Arमत्ताम- ·दरी ॥ मयणघाण पीमी घाणु । करे कटाक्ष कुमार ॥ ससूणी मुंदरी ॥ १ ॥ तव कुमरी ने कमरना। नोहर रूप ( देवीने केm) जोइने, पटले पोताना चपडे निरवीने ( सलूणी के०) यतिशय लावण्ययाळी, अर्थात् मनोहर रूप यादिक गुणोवाळी, थने (सुंदरी के०) नवयोवन वयवाळी (सुग्मुंदरी के0 ) ते सुरसुंदरी नामनी राजपुत्री (मयाणयाणा के०) कामदेवना घागोबडे, अर्थात् वेणीना अंगोयंगमा कामविकार व्यापयाथी (घाणु के०) अत्यंत (पीमी के०) पोमवा लागी, अर्थात् विषयमुग्यनी यांगयी खेद पामया सागी, यने (कमार के०) ते कुमारमते, यर्थात् ते अरिमदन कुमारप्रते (कटाक्ष के०) पोताना फटाहोने, पटले नपनविकारने (करे के० ) करवा लागी, थर्थात् ते कुमारप्रते कामविकारयुक्त दृष्टिथी ते जोया लागी. ॥१॥ (तप के०) ते वसते, एटसे जे ममये ते सुरसुंदरी थरिदमन कुमारप्रते पोताना कदादो फेंकती दृती, ते समये (क- मरी के0) ते सुरसुंदरी कुमारिकाना (ने के ) यने (कुमरनां के०) ते थरिदमन कुमारनां ( नयण के० ) यांखोने, एटसे ते पन्नेनां विकारयुक्त चमुने (निहाली जोय के०) सक्षपूर्वक ·श्रीपाटनो भाषांतर सहित रास ।। १९॥ तानने बदसे यावीयो । थरिमर्दन सुत तास । सेवायें उडोणीयें । प्रजापाल नृपपास ॥ ३ ॥ ॥ ढास ॥ ४ थी ॥ देशी कुंवखमानी ॥ अथवा-विमल विमल गुण राजतां । बाह्य अभ्यंतर नेद ॥ जिणंद जुहारिये ॥ ए देशी ॥ दिव्य रूप नस देखीने । सुरसुंदरी तिणवार ॥ सलूणी सुं. तेनो, एटले ते दमितारि राजानो ( थारमन के०) यरिमर्दन नामनो ( सुत के० ) पुत्र (तातने बदले के ) पोनाना पिताने स्थानके, अर्थात् पोताना पिता दमितारि राजाना बदलामा (सेवायें के० ) सेवा करवामाटे, एटले ते मालवपतिनी सेवा करवा यर्थे ( उडोणीये के०) नज्जेणी नग- रीमा (प्रजापाल के) प्रजापाल नामना (नृप पास के०) राजानी पासे (थावीयो के०) या- व्यो ठे, एटले ते प्रजापाल राजानी सेवा करवामाटे पोताना पिताने बदले अरिमर्दन नामनो तेनो पुत्र दाजर ययो वे. ॥ ३॥ हवे (तिणवार के० ) ते वखते, एटले ते थवसरने विपे (तस के० ) ते थरिमर्दन नामना राजकुमारन (दिलग कप के०) थति मनोदर स्वरूप, यर्थात् कामदेवसरग्यं नेना शीरन मदामः ·दरी ॥ मयणयाणा पीमी घाणु । करे फटाक्ष कुमार ॥ समूणी सुंदरी ॥१॥ तव कुमरी ने कुमरना। नोहर रूप (देखीने 20 ) जोइने, एटसे पोताना चापडे निरखीने ( सलूणी के०) थतिशय लावण्यवाळी, यर्थात् मनोहर रूप यादिक गुणोपाळी, थने (मुंदरी के०) नवयोवन वयवाळी (सुरमुंदरी के०) ते सुरसुंदरी नामनी राजपुत्री (मयाणयाण के.) कामदेवना वाणोवडे, थर्थात् वेणीना यंगोथंगमा कामविकार व्यापाथी (घाणु के०) थत्यंत (पीमी के०) पोमवा लागी, अर्थात् विषयसुम्पनी यांठाश्री खेद पामया लागी, यने (कुमार के.) ते कुमारप्रते, यर्थात् ते यरिमदन कुमारप्रते ( कटाक्ष के० ) पोताना कटाक्षाने, एटझे नयनविकारने ( करे के० ) करवा लागी, अर्थात् ते कुमारप्रते कामविकारयुक्त दृष्टियी ते जोया लागी. ॥ १ ॥ (तब के०) ते वखते, पटले जे ममये ते सुरसुंदरी थरिदमन कुमारप्रते पोतानो कटादो फेंकती इतो, ते समये (क- मरी गे) ते सुरसुंदरी कुमारिकानां (ने केव) थने (कुमरनां के०) ते थरिदमन कुमारनां (नयण के०) यांसोने, एटसे ते बन्नेना विकारयुक्त च उने (निहाली जोय के०) सक्षपूर्वक ·भोपासनो मापांतर सहित E तातने पदसे स्थावीयो । थरिमर्दन सुत तास । सेवायें उडोणीयें । प्रजापान नृपपास ॥ ३ ॥ ।। दास ॥ ४ थी । देशी कुंचवमानी ॥ थथवा-विमल विमल गुण राजतां । वाह्य यभ्यंतर भेद ॥ जिणंद जुदाग्येिं ॥ देशी ॥ दिव्य रूप तस देखीने । सुरसुंदरी तिणवार ॥ सलूणी सुं. तेनो, एटसे ते दमिनारि राजाना ( थारमन के ) यरिमर्दन नामनो (सुत के० ) पुत्र (तातने घदसे के८ ) पोनाना पिताने स्थानके, यर्थात् पोताना पिता दमितारि राजाना बदलामा (सेवायें के ) मेवा करवामाटे, एटले ते मालवपतिनी सेवा करवा यर्थे ( उऊोणीयें के०) उजेणी नग. रीमा (प्रजापाल के०) प्रजापाल नामना (नृप पास के०) राजानी पासे (यावीयो के०) या. व्यो ठे, एटसे ते प्रजापाल राजानी सेवा करवामाटे पोताना पिताने वदले यरिमर्दन नामनो तेनो पुत्र दाजर थयो ते. ॥ ३ ॥ दवे (तियार के० ) ते वग्यते, एटसे ते थवसरने विपे ( तस के०) ते थरिमर्दन नामना गजगार (रिका कप) यति मनोदर म्वरूप, थर्थात् कामदेवम नेना शरीर मनाम.

·मयणयाण पीमी घाणु । करे कटाक्ष कुमार ॥ सलूणी सुंदरी ॥१॥ तव कुमरी ने कुमरना। नोटर कप ( देवीने के ) जोड़ने, एटो पोताना चापडे निरखीने ( सलूणी के०) यतिशय सापण्यवाळी, अर्थात मनोहर रूप थादिक गुणोवाळी, थने (मुंदरी के०) नवयौवन वयवाळी सुग्मंदी के० ) ने मुग्मुंदरी नामनी गजपुत्री (मयणयाण के०) कामदेवना वाणोबडे, यर्थात् नाणीना अंगोअंगमा कामविकार व्यापयाथी (घणु के०) अत्यंत (पीमी के०) पोमवा सागी, अर्थात विषय मुग्यनी वांवाथी ग्वेद पामया लागी, यने (कुमार के०) ते कुमारप्रते, यर्थात् ते रिमदन कुमारप्रने ( कटाक्ष के० ) पोताना कटाक्षोने, एटसे नयनविकारने ( करे के० ) करवा लागी, अर्धान ने कुमारप्रने कामविकाग्युक्त दृष्टिश्री ते जोवा लागी. ॥ १ ॥ (तब के०) ते वखते, पटले जे समये ने सुरसुंदरी थरिदमन कुमारप्रते पोतानां कटाक्षो फेंकती इती, ते समये (कु-' मरी के० ) ने मुग्मुंदरी कुमारिकानां (ने के० ) थने (कुमरना के० ) ते थरिदमन कुमारनां नयण के० ) यांग्वोने, पटक्षे ते यत्नेनां विकारयुक्त चक्षुर्डने (निहाली जोय के०) सक्षपूर्वक 60604 ·श्रीपालनो भाषांवर सहित ॥ १९॥ तातने बदले यावीयो । यरिमर्दन सुत तास । सेवायें उजोणीयें । प्रजापाल नृपपास ॥३॥ ॥ ढाल ॥ ४ थी ॥ देशी कुंवखमानी ॥ अथवा-विमल विमल गुण राजतां । बाह्य अभ्यंतर नेद ॥ जिणंद जुहाग्थेि । ए देशी ॥ दिव्य रूप नस देखीने । सुरसुंदरी तिणवार ॥ सलूणी सुं. तेनो, एटले ते दमितारि राजानो ( यामईन के० ) यरिमर्दन नामनो ( सुत के० ) पुत्र (तातने बदले के ) पोताना पिताने स्थानके, यर्थात् पोताना पिता दमितारि राजाना बदलामा (सेवायें के ) सेवा करवामाटे, एटले ते मासवपतिनी सेवा करवा यर्थे ( उङोणीये के०) उजेणी नग. रीमा (प्रजापाल के) प्रजापाल नामना (नृप पास के० ) राजानी पासे (यावीयो के०) या. व्यो ठे, एटले ते प्रजापाल राजानी सेवा करवामाटे पोताना पिताने बदले यरिमर्दन नामनो तेनो पुत्र हाजर थयो . ॥ ३ ॥ हवे (तिणवार के० ) ते वखते, एटले ते थवसरने विपे ( तस के०) ते थरिमर्दन नामना राजकुमारनं. (दिरूप गपंकेर) यति मनोहर स्वरूप, अर्थात् कामदेवसरगर्नु नेना शरीरनं मदामा

·No text on this page.

·-51 भौरानो मापांवर सहित तानने पर शादीयो । शरिमर्दन सुत तास ।। मेवायें उडोणीयें । प्रजापान नृपपास ॥ ३ ॥ ॥ दास || ४ थी ॥ देशी कुंघखमानी ॥ थथवा-विमल विमल गुण राजनां । बाह्य यभ्यंतर नंद ॥ जिद जहाग्यि ॥ ॥ देशी ॥ दिव्य रूप नस देवीने । सुरसुंदरी तिणवार ॥ सखूणी सुं. तेनो, एटसे ने दमिनारि गजानो ( यरिमर्दन के०) यरिमर्दन नामनो ( सुत के0) पुत्र (तातने पदी के । पोताना पिनाने स्थानके. अर्थात् पोताना पिता दमितारि राजाना बदलामा (सेवायें के० ) मेवा करवामाटे. पटसं ते मालवपतिनी सेवा करवा यर्थे ( उऊोणीये के० ) उज्जेणी नग. गमा ( प्रजापास के0 ) प्रजापास नामना (नृप पास के० ) राजानी पासे (यावीयो के०) या. व्यो वे, एटसे ते प्रजापाल राजानी सेवा करवामाटे पोताना पिताने बदले यरिमर्दन नामनो तेनो पुत्र हाजर थयो . ॥ ३ ॥ रवे (तिषवार के०) ते वम्बते. एट ते थवसरने विपे (तस के०) ते थरिमर्दन नामना गजमान (दिवा पक) यति मनोहर स्वरूप, अर्थात् कामदेवमण्यं तेना शरीरनुं महामः

·No text on this page.

·भावर
सहित
धीपाती नयण निदाली जोय ॥ सुगुष नृप साहनी ॥ कहे वह तुम जे रूचे । परणावं वर सोय ॥ वध
। कहो वहाही ॥ २ ॥ थवधारो थम तातजी। कहे सुरसुंदरी ताम ॥ सुगुण नृप साहसी ॥ राजा ने
॥२०॥ जोइने, 'थर्धात ते पोना मनोनावने जाणीने (सुगुण के०) उत्तम प्रकारना गुणोवाळो, अने
(साहसी के0 ) साहस कार्य करनारो, यर्थात् साभहानिनो विचार कर्याविना एकदम साहस
काम करनागे, एगो (नृप के० ) राजा पोतानी पुत्रीप्रते ( कहे के०) कहेवा लाग्यो के (वष्ठ
के० ) हे वत्स ! थर्थात् हे मारी वहाली पुत्री! (तुम के० ) तमोने (जे के० ) जे ( वर के०)
परि (रुचे के०) मनमा गमे, थर्थात् तमोने जे स्वामीपर प्रीति थती होय ( सोय के० ) ते
(पर के० ) वरमे, थर्थात् ते जरिसाये (परणावू के० ) हुँ तमोने परणावी यापुं, यर्थात् ते
साथे तमार्ग सन्न करावी था'. माटे ( वजही वछ के०) हे मारी व्हाली पुत्री ! (कहो के०) ते
संबंधमां तमारो यनिमाय मने कही देखामो. ॥ २॥ (ताम के०) ते समये, एटसे पोताना पि.
ताना पचनो सांभक्ष्यागद (सुरसुंदरी के० ) ते मुरमुंदरी नामनी राजकुमारिका (कहे के०)
Dooooot
॥२०॥

·No text on this page.

·मापांतर
सहित
भोपाल
भासमान धाप' वा
पा. " पति याज । सुगाणु० ॥ रिमर्दन देवामी । निज करमुं तजी साज ॥ सलूणी ॥५॥
1) दर दंगक प्रकारनी ममृदियाळ राजपाट यापी दे वे. तया (को के०)
ज 20 ) जे गजा ( रंक करे के० ) महाधनवान माणसने पण रांक
+ममप या तना धनमास शुटीने तेने निखारी वनावी मेले ठे. ॥ ४ ॥ (तिण के०)
नेपामार यधा याप गजा लो, यने तेथी ईश्वरनी पेठे सर्व कंइ करवाने समर्थ होवाथी (प्रनु
है पिताजी ' तुम के० ) नमाग ( परसादयी के० ) मेहेरवानीथी, एटले मारापर यापनी
मणपा दावाधी
याज के० ) याजे ( ए के० ) या ( पति के० ) स्वामीने (पामुं के० ) हुँ
प्राप्त कर एम कट्टीन ने मरमुंदरी कुमारिकाए (लाज के०) शरमने, पटले कुलमर्यादाने (तजी
के० ) बोडीने. थर्धात वंशग्म थइने ( निज के०) पोताना (करसुं के०) हाथथी, एटले पोतानो
intimताना पिताने ( यरिदमर्दन के०) ते यरिमर्दन नामनो राजकुमार (देखामीठ
mami शा थरिम.
..
.
॥२१॥

·No text on this page.

·भाषांवर
सहित
भाषांतर
॥ २२॥
श्रीपालमो
तातजी । साजनणी मुज वात ॥ सुगुण० ॥ ॥ परणावे जेदने पिता । कुलबहू परणे तास ॥ सु.
तेवार पठी ( नान के० ) मयाणासुंदरीनो पिता एवो ते प्रजापाल राजा (मयणाने के०) मयणा.
सुंदरीने, अर्थात पोतानी मयणामुंदरी नामनी वीजी पुत्रीने (कहे के।) कदे के (वा वबही
के० ) हे मारी व्हाली पुत्री ! ( तुजने के० ) तने पण (जे वर के०) जे कोइ नार (रुचे के०)
॥ गमे. अर्थात नने जे नरिसाये नारा लग्न करवानी वांठा होय, ते (कहे के०) मने कही बताव,
अर्थात् मने नाग ते प्रियतम देखामी याप? ते सांनली मयणासुंदरी कहेवा लागी के (तातजी
के0 ) दे पिताजी ! याप गुणवान थने समजु उतां (मुज के०) मने, अर्थात् यापनी या बाल.
कुमारिकाने ( लाजतणी के० ) शरमनी, यर्थात् जेथी हृदयमां यत्यंत शरम उपजे एवी (वात
के० ) वार्ता, अर्थात् यावा शरम नरेखा वृत्तांतने याप (शुं पूछो तो? के० ) केम पूठो ठो? य.
र्थात् यात्री शरमींदगी भरेली वात मने पूछवी, ए याप सरखा पूज्य पिताजीने लायक नथी.
॥ ॥ केमके ( पिता के ) मातापिता (जेटने के ) जेनी साये आर्थात जे भोग्नी माथे
॥ २२॥

·10/परणाय ) पालाना मुभाना साना या तास. रागा साये ( कुलपह के०) कुलवधू यान उनम कुलमा जन्मेशीनी (परमो के ) प ने पान ते नाग्नी मायेने पोनाना जीविनपर्यन अपनी गांवगी जोमाग जे. अलीग (जेदने) जे को कुलीन कन्यानो (जिनमुं के०) जे कोइ भरिनी माये, पार्थान् मानपिनाए परमानी यापेक्षा एपा गमे तेया नारनीसाये ( मयंध के0) समधान विपाद (मई ) पाग है, अर्थात् जोमाय (तिणमुं०) ने नारनी साये (परमास .0) माम मांडीने ग्हे ने. अर्यात पोनाना जीवितपर्यन तेज भरिनीसाये रहीने से छुप्पीन कम्पा पोतानो पपास नित चिनिधी चलाये . ॥ ॥ पळी ( तान 220) पिता, यर्थात् माना थने पिता (दुसरे) :. बने, यर्थात् कोइ पण प्रकारना कष्टने (ने के०) थने (मुग के) मुगने (गुं) गुं| दे शके ते? यर्यात् माता के पितामोपी कोइ पण पोनाना संतानने मुगाबेशका नगी,

·300.
श्रीपानो
भाषांवर
सहित
॥२३॥
ED
करम करे सो होय ॥ सुगुण ॥ जनक विवादे जे सुता । निमित्तमात्र ते कोय ॥ सुगुण ॥ ए॥
परणावी होय पुत्रिका । राजाने नदास ॥ सुगुण ॥ पूरवकरमें पापथी। ते वली थाये दास ॥ सु.
परंतु ( करम के० ) कर्म, एटले पूर्व भवमा उपार्जन करेखां कर्मो (करे के०) जे कंई करे ठे,
( सो छोय के० ) तेज थाय ठे, यर्थात् पूर्व नवमां जे कंई शुल अथवा अशुन कर्मो प्राणीए उ
पार्जन करेखा होय ठे, तेने अनुसारे या भवमां ते सुख दुःखनो जोगवनारो श्राय ते. अने तेट.
सामाटे ( जे कोय के0 ) जे कोश ( जनक के. ) पिता, यर्थात् मातापिता (सुता के०) पुत्रीने,
यर्थात् पोतानी कन्याने ( विवाहे के० ) परणावे ठे, एटले तेणीना जे लग्न करावे ठे, तेना संवं.
धमा ( ते निमित्तमात्र के ) ते मातापिता फक्त निमित्तमात्रज होय . अर्थात् कन्यायें उपार्जन
करेसां कर्मोने अनुसारे तेणीनो योग्यायोग्य भारसाथे संबंध थाय , अने तेथी ते सुख दुःख
जोगवे ते. यने ते लग्न करावी यापनारा माता पिता तो फक्त तेमा एक निमित्तभृतज . ॥ए॥
वळी (पुत्रिका के०) जे पुत्रीने तेणीना मातापिताये (उबास के0 ) उवासथी, एटले अत्यंत
.
॥ २३॥

·33 पून करता कमयं । गणी चाये दर्प पूर्वक घणा घणा महोत्सवथी (राजाने के०) राजासाये, यर्थात् अन्य, दायी, बोमा यादिक यनेक प्रकारनी समृद्धिवाळा म्होटा गजासाये (परणावी होय के0) जनसंबंधयी जोमावी दोय ( ते के० ) तेज गजा, यर्थात् तेवा प्रकारनी समृद्धिवाळो भूपति (वसी के० ) पण (पूरव करमें के० ) पूर्व करेसा कर्माने यनुसारे, थर्थात् पूर्व नपार्जन करेसां थगुभ कर्माना उदगयी, तेमज (पापथी के० ) पोने करेखा दिसायादिक महापापना योगयी (दास धागे के०) तेज महासद्धि- वाळो गजा क्षुष चाकर थाय ठे, यर्थात् तेयो महान् राजा पण अशुभ कर्मना नदययी निग्यारी. सरग्बो रोक थइ जाय . ॥ १० ॥ बळी जे कन्याने तेणीना मातपिताये ( दारिदिने गेद के) दरिद्रीना घग्मां, अर्थात् धनधान्यश्री रहित एवा कोई दरिद्धी माणसना कुटुंबमा रदेशा (दीनने के० ) रांकने यर्थात् गरीबी यवस्थावाळा भतारने (दीधी होये के ) यापी होय, यर्यात् कोई धनहीन एवा गरीब जरिसाथे परणायी होय ( तेह के० ) तेज कन्या (पूर्व के०) पूर्व जनमा

·भीपासको
भाषांवर
सहित
॥२४॥
तेह ॥ सुगुण ॥ ११ ॥ नृप कहे मुज परसादथी । चीर घरेणां देह ॥ वछ सुण वबही ॥ सरंस
( करेला के० ) उपार्जन करेला ( कर्मयी के०) शुल कर्मोना उदयथी (राणी थाये के०) नूप.
तिनी स्त्री थाय , यर्थात् तेणीनो ते दरिखी जार पण पूर्वे उपार्जन करेसां शुभ कर्मोना उद-
यथी राजगादीनो मालीक थाय ठे, यने तेथी तेने परणेली ते कन्या पण पोताना शुज कर्मोना
उदयथी ते राजानी राणी थइ धकी यनेक प्रकारनी समृद्धिवाळा जोगविलासने भोगवे ठे. ॥११॥
पुलीनां एवां वचनो सांजलीने ( नृप के० ) ते प्रजापाल राजा मनमां यहंकार लावी (कहे के०)
कहेवा साग्यो के, यर्थात् पोतानी ते मयणासुंदरी नामनी पुत्रीने कहेवा लाग्यो के ( वल्लही वठ
के०) हे मारी व्हाली पुत्री (सुण के०) हुँ जे कहूं ते तुं सांजल? अर्थात् हुँ जे वचनो तने
कहुं, ते तुं तारा हृदयमा धारण कर ? (मुज के०) मारा ( परसादयी के०) महेरवानीथी, य.
र्थात् तारापर मारी मेहेरवानी ठे, तेथीज तुं (देद के० ) तारां शरीरपर (चीर के०) वस्त्रो, य.
--- AA. Mirndi गाने मानिसकोमात रेशमी तथा सोनेरी वस्त्रोने, तथा (घरेषां
॥२४॥

·No text on this page.

·भाषांतर
सहित
कमाने शनुमान
गर्प ॥ मग ॥ नानजी न कर्मघी । हुं पामी ए सर्व ॥ मुगुण० ॥ १३॥ कृतन रे रे कन्यके।
fani
नना हा ना गापने मुखम्बुप्यु कहुं तु के (ए सर्व के०) यापे उपर जणावेशां बम्र,
थापा माजन गिर ३ पदाथा निज कृत कर्मयी के० ) पूर्वनवमां उपार्जन करेसां शुन
दुपामी 10 में प्राप्त कयां , थर्थात् पूर्व जवमा जे कंई में शुभ कर्मो
उपाजन करला उ ने शुज कमोने यनुमारज ढुं ते सघळा वस्त्र यादिक उत्तम पदार्थो पामी हुँ,
थाप तो फक्त तेमा निमिनमात्रज ठो. ॥ १३ ॥ पुत्रीना उपर वर्णवेतां बननो सांभळीने (ताम
4.0 ) नंज बवते ( कोपातुर के० । यत्यत क्रोधायमान थयेसो ते प्रजापाल राजा (कहे के०)
कदंबा लाग्यो के. थर्धात पोनानी ने मयणामुंदरी नामनी पुत्रीने कदेवा लाग्यो के (रेरे के०)
थरेरे! ( कन्यके के० ) तुं मारी। पुत्री ( कृतप्त के.) में करेखा उपकारने विसरी जनारी गो. वळी
(पापणी यच्च के० ) हे पुष्ट पुत्री : ( कई के) तुं कहे के (ए सवि के०) या सघळी, यर्थात्
उपर वर्णवेषी वन थादिक सर्व पदार्थोनी (दोखत के०) सादेवी (भोगवे के०) विक्षप्ती रही
॥२५॥

·No text on this page.

·भीपापी
भाषांवर
सहित
तुमें जमरूप ॥ मुगुण ॥ १५ ॥ मयणा कहे घिगधिगहो । सासचीया सह लोक ॥ निगुण नर
पृत समान लो, अर्थात् जेनापर थाप तुष्टमान था, तेउने कल्पवृक्षनी पेठे अव्य देश्ने यत्यंत
समृडियाळा करी थापाको नया (रूपा के० ) रोपायमान थयाथका, एटसे जेनापर तमो क्रोधित
पाठ ना, तेना प्रने नमा ( जमार के ) यम सरीखा हो, यर्थात् यमराजनी पेठे तेनो मूळमाथी
'गिनाश करवाने पण शक्तिवान ठो. ॥ १५ ॥ ( मयणा के०) ते मयणासुंदरी नामनी राज कुमारिका,
ते सजामदोना एवं। रीननां ययुक्त वचनो सांनळीने (कहे के०) कहेवा लागी के (यदो धिग
घिग के० ) यरे धिकार . धिकार ठे या सभ्य खोकोने! (सहू के० ) सघळा (सोक के०) लोको,
थर्थात् था दुनियामां रहेसा घणाखरा सोको (खालचीया के०) साखच होय , यर्थात् जेना
तरफथी किंचित् मात्र पण खान थाय ठे, तेना ययुक्त यने यन्यायी कार्यनी पण ते लालनना
मार्या प्रशंसा करे वे. वळी (नर के०) ते खोको (निगुण के०) निर्गुणी होय ठे, यर्थात् सत्य
थसत्यनो ते विचार करता नथी, तेमज (सोमीथा के०) महालोनी होय , यर्थात सोनमा
॥२६॥

·प यागा जाणमा । गा फलाये फोफ ॥ निगुणः ॥ १३ ॥ तातजी जे तुम पर । परणागो याणी ॥ सगण ॥ निग्गण पण यागे गुणी । मादरे गरम प्रमाणी। मुगुण ।। 17 11 पर्यायां गाण मगानी गळी (प.) या साखनुसनासदो (जाणता ) गाणा :: Im या मागं कडेला गगनो मन्ग , यने मारा पिनाजी कडेला वचनो 11 यह गाना गा पण (ोक 20 ) 'फोकट, श्रर्यात नकामा (गाल जाना गाम लाये. अर्थात का प्यापने मी लगामया माटे या मुशामतीया ' ... :: .. II मागां यानी मागनन को . ॥ १६ ॥ एम कादीने तगीर पोताना 11जी 7.0 ) पिताजी : (तुम ० ) नमोने, यर्थात् यापने (जे पर के०) अयान मार माद जे कोइ म्यामी (मचे गो०) पसंद पडे (ते के०) ते नरिने, यो मन यादिकधी गुणयान अयमा निर्गुणी जे को पुरुष यापने पसंद पडे तेने (याणी के) पानीन । परणागा? 2.0 ) मने परगणा यापो? यर्यात् तेया भारनी साथे मारो ना करावी

·जापान
भाषांतर
सहित
॥19॥ नात शने जाताणा । ए सवादनी ढाय ॥ मुगुण ॥ न्यानसागर कदे सांभयो। चोथी
१८ मास ।। मगणा ॥16. मर्य गाथा ६० ॥
निरमाण पण क० कदार थाप परपावेतो ते जरि सर्व प्रकारना गुणोथी रहित
हा नापण गां। 10 • Pान थर्थान सर्व गुणोबडे संपन्न ( थासे के०) थइ पडशे, यर्थात्
मे जा पूर्व भवमा शुभ कमो उपार्जन करंसां होशे, तो तेना उदययी मारो ते निर्गुणी जर्तार
पण म गृणार्थ: मप३ ५६ जशे यने ए रीते ( माहरे के० ) मने तो ( करम के०) पूर्वे करेसा
कमोज प्रमाणं। कः । प्रमाण मृत वे. थर्थात् मने तो मारा कर्मोपरज संपूर्ण जरुसो ने. ॥१७॥
१ ए के० । एवं। गैन । नान यने तनुजानणा के०) पिता थने पुत्री वचेना, यर्थात् ते प्रजा.
पाप गजा थने मपणामुंदरी नामनी तेनी पुत्री व पयेखा (संवादनी के०) विवादनी, एटसे ते
पर व परस्पर पयेशा विवादना वृत्तांतवाळी (एह के०) था ( रसास के०) रसवाळी, यर्थात्
जे सांभळामा श्रोताजनोने थानंद उपजे एवी (चोधी दास के०) था रासनी चोथी बाल
॥२७॥

·No text on this page.

·धीपाली
भाषांतर
सहित
1॥२८॥
धार ॥ १ ॥ घृतसुं सींच्यो यग्नि जिम । धमह मि त्यों राय ॥ रोपातुर दल परिवर्यो । रयवाडी
नव जाय ॥२॥ पुर वादिर याव्यो जिके। राजपंथमां जाम ॥ रथकी रज ऊमती। देखी पूठे ताम ॥३॥
तथी ( सींच्या के० ) सींचायेलो, यर्थात् जेमां घृत रेडेबु होय एवो (अग्नि के०) वह्नि, अर्थात्
काष्ट यादिकी मळगावेलो व्यग्नि ( जिम के ) जेवी रीते अत्यंत जाज्वल्यमान थइ भमको लेश
ऊठे वे ( त्यों के ) नेवी गने ( गय के० ) राजा; यर्थात् ते प्रजापाल राजा (धमहामि के०)
कोधी अत्यंत जाज्वल्यमान थयो. नथा ( रोपातुर के० ) एवी रीते यतिशय क्रोधायमान ययेलो
ते प्रजापाल राजा ( दलपग्वियों के० ) लश्करना परिवारवाळो, अर्थात् लश्करना सीपाश्ठवडे
बीटायोथको ( ग्यवामी के० ) राजपाटिका माटे, यर्थात् घोमा खेलववा माटे (जाय के०)
जानो हवो. ॥ २ ॥ ( जिके के० ) हवे ते प्रजापाल राजा घोडेस्वार थयो यको (पुर वाहिर के)
नगरीनी बहार, यर्थात् ते उजायनी नगरीथी बहार मेदानमां (जाम के०) जेटवामां (थाव्यो
के) थावी पहोंच्यो (ताम के.) तेटलामां, यर्थात् ते पखते (राजपंथमा के० ) राज मार्गमां,
॥ २८॥

·- ॥ ५ मी॥ण योभन के गोदरे । मुज खेलत काकर मारीरे ॥ देशी ॥ यथवा- कीमा फरी घरे याचीयो ॥ प. देशी ॥ कहो का ए यावे यते । मंत्रीसर सुविचारीरे ॥ कदो० ॥ अर्थात ने गजा जे मार्ग धश्न जनो इनो, ने मार्गनी सामेना नागा (घरयकी के०) रथी, अर्थात याद नटेथी ( रज के०) धूतीने ( जमती के०) उनसती, थर्थात् उंचे याकाशमा ऊमनी ( देवी के० ) जोश्ने, अर्थात् निदाळीने (पूठे के० ) पोताना मंचीने नीचे जाणाच्या मुजय प्रत्या साग्या. ॥३॥ हवे ने प्रजापाठ गजा पोनाना मंत्रीने पूछे ले के (मंत्रीसर के०) हे मंत्रीम्बर (सुविचारीरे क० ) मारी गर्ने विचार करीने, यर्थात् नमाग उदयमा उत्तम प्रकारे विचार करीने (कदो के.) नमो मन कहो के ( प. के.) था थापणा मार्गनी सन्मुख (कुण थावे यठे के० ) कोगा यावे ठे, अर्थात यापणा या मार्गनी सन्मुग्य धूळ जमती होगायी जणाय ठे के, सामेथी मनु- प्योनो कोइ महोटो ममुदाय यावे ठे, परंतु ते मनुष्यो कोण ? ते संबंधि तपास करीने मने COG

·भीपान्नो
भाषांतर
सहित
॥२९॥
०७९.6000+
यावे ठे कुष्टी, पेगें । प्रभुजी ए इण गरीरे ॥ कहो कुणः ॥ १॥ ए दुष्टी नर सातसें। मिसि.
था , इणमांहीरे ॥ उंबरनामें एक की । राणो तेणे उठांहीरे ॥ एतो ते थावे यठे । राजेसर
तेनुं गृत्तांत कहाँ ? गजाना एचां वचनो सांभळीने ते मंत्रीश्वर ते लोकोना वृत्तांतने जाणतो
होवार्थी कहवा लाग्यो के (प्रनुजी के० ) हे स्वामी ! (ए के०) था यापणा मार्गनी सन्मुख
जे था देवाय ते. ते ( कुष्टीनुं के० ) कुष्टीलोकोनु थर्थात् जेउने कुष्ट रोग थयेलो ठे, एवा लोकोनुं
( पेडु के८ ) टोळं, यर्थात् तेग कुष्टी सोकोनो एकगे मळेसो समुदाय (इण वाररे के०) या जगोए
( थावे के० ) यापण। सामे यापणने मळवा माटे यावे . ॥१॥ (इणमांहीरे के०) एनी
यंदर, यर्थात् मनुष्योना या समुदायनी यंदर (ए के०) या सघळा मळीने ( सातसें के०)
सातसोनी संख्यावाळा ( कुष्टी नर के० ) कोढीया सोको, यर्थात् जेठने कोढनो रोग लागु पडेलो
, एवा ते मनुष्यो (मिसिथा वे के0) मख्या ठे, थर्थात् एकता थया दे. वळी ( तेणे के०)
कृष्टीना ते समुदाये मळीने ( उठगहिरे के०) उत्साह पूर्वक, अर्थात् पोताना दयमा अत्यंत
అంతి
॥२९॥

·No text on this page.

·।
।
भाषांतर
सहित
भीपानी
तेजाचे जीवाशेरे ॥ पतो० ॥ ३ ॥ एम सुणी राजा चल्यो। बीजे मारग ज्यारेरे ॥ तेह पण
8। बांसना तापमान वय धारण करी रह्यो . वळी ते उंबरराणाए (वेसर के० ) वेसर उपर, यर्थात्
पचर नामना पापगां प्राणी पर । यसवारी करी के०) स्वारी करी ठे, यर्थात् खचरपर स्वार थयो.
पको ने उयगणो चासे ठे. बळी न गंबरराणो (नगरनगरनां के०) गामेगामना, यर्थात् दरेक
शहरना ( नृपकन्द के0 ) राजा पासे जइने (जीखारीरे के०) जीखारीनी पेठे, यर्थात् कोइ
पापक जिभुकनी पत्रे ( जाचेठे के० ) मागतो फरे ने, थर्थात् पोताने जोइती वस्तु मागीने
पोनाना ते टोळांनो निर्वाह वसावे . ॥ ३ ॥ (एम के०) एवी रीते, यर्थात् मंत्रीए कहेला
घननोने ( सुणी के० ) सानसीने ( ज्यारेरे के०) जेवामा ( राजा के०) ते प्रजापाल राजा (वीजे
मारग के0) यीजा मारगमां, थर्थात् पोते जे मार्गे चालतो हतो, ते मार्गने तजी दश्ने
थन्य मार्गमा ( चाक्ष्यो के०) चालवा सायों ( पारेरे के० ) ते पंखते (तेह के०) ते (कुष्टीनो
होतीयानो ( टोसो पण के. ) समदाय पण (तिण दिस के०) ते दिशातरफ अर्थात् राजा
॥३०॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·भागांवर
सहित
॥ ३ ॥ मालवपति न करे कदी। प्रारथनानो जंग ॥ अमें एहवी तारी सुणी । चिहुं दिशि कीरत
( कन्या द्यो के० ) तेने परणवा माटे कोइ एक कुमारिका बापो? ॥२॥ वळा हे मालवपति!
( तुमें केट) थाप ( सामटां के० ) जत्थायंध, अर्थात् पारविनानां ( सोना रुपां) स्वर्ण तथा
रुपां यादिक (जे के0 ) जे कंई ( दान देवो के० ) दान तरीके थमने थापो (तिणसुं के०)
ते सोना रुपां थादिक- (को के० ) कंईपण ( काम के०) प्रयोजन (नही ते के०) थमोने नधी,
थर्थात् यमोने थापनां ते मोना रूपां यादिकना दाननी कंई पण जरुर नथी. परंतु (एटयुं के०)
मारा कदेवा मुजवज अमोने ( मान के० ) सन्मान थाप (दी0 के0 ) देजो, अर्थात् अमारा
ते राजाने एक कन्या यापवा पूर्वक यमारो थाप सत्कार करजो. ॥ ३ ॥ वळी (मासवपति के०)
मासवादेशनो राजा ( कदी के० ) कदापि पण, अर्थात् गमे तेम थाय तोपण (प्रारथनानो के०)
याचनानो (नंग न करे के० ) नंग करतो नथी, थर्थात् जे कोइ याचक तेनी पासे जइने जे
कंई पदार्थ मागे ठे, ते सर्व थापीने तेनी यांठा संपूर्ण करेगे, परंतु तेने कदापि पण निराश करीने
॥३३॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·मापांवर सहित सिल साहमो ए वर कुष्टी थाण्यो । तुज लाग्य मल्यो भरतार । वररे वर तुं म कर विचार ॥४॥ कड़े उंवरने ए तुज यापी । सुख विलस तुं राणी थापी ॥ तव उंबर कहे सुण महाराज । थणजुगुतुं याप्यो ठे, अर्थात् नागं दुष्कर्मोने लीधेज यावी उनो ठे, थने एवी रीते ( तुज के०) तारा ( जाग्य के0 ) दुष्कर्मना योगथी तने (नरतार के०) या उंबर नामनो कुष्टी स्वामी (मख्यो के) प्राप्त थयो ठे, माटे ( तुं के० ) तुं ( वररे वर के०) था कुष्टी जारने तुरतज तारा स्वामी तरीके स्वीकारी ले ? यने तेना संबंधमा हवे तुं (विचार म कर के०) जरा पण विचार न कर? यर्थात् या कुष्टीने हुँ कम परणुं ? ते संबंधि हवे तुं विसकुल विचार कर नही. ॥४॥ एवी रीते पोतानी ते मयणासुंदरी नामनी पुत्रीने कह्या बाद कोपायमान ययेलो ते प्रजापाल राजा (उंबरने के०) कुष्टी एवा ते वरराणाने ( कहे के० ) कदेवा साग्यो के, दे उंबरराणा! ( ए के०) या मारी मयणासुंदरी नामनी पुत्रीने ( तुज के ) तने (थापी के० ) हुं था j, थर्थात् तने परणावू तुं यने तेथी दवे (तुं ये ) तुं (राणी थापी के०) मारी ते पुत्रीने पोतानी राणी तरीके स्थापीने

·No text on this page.

·-
भापांवर
सहित
पिणसामी थांहीं । पाप वप्ती ते वृद्ध क्याहिं ॥ ६ ॥ दासीनी तनुजा के दासी । ते यापो करो
हुं श्रदजोगी रह्यो तुं. थने वळी ( याही के० ) या नवमां पण ( वनिताभव के०) या
ग्रीना जन्मारो. थधान था मयणामुदरी नामनी तारी पुत्रीनो जन्मारो ( विणसाडी के०) वगा.
मीने अर्थात माग समागमर्थ। तेणीने पण कुष्टी वनावीने (पाप के० ) जे दुष्कर्मने हुं उपार्जन
को । न ० ) ने दुष्कर्मने यर्थात ने संबंधि उत्पन्न गयेसा पापने ( वती के० ) पातुं ( क्याहिं
40 । श्या । वर्ट के० ) ३ करूं? यर्थात् वळी पावं या नर्बु पाप उपार्जन करीने तेथी हुं शीरीते
गुक थइ शर्छ ? ॥ ६ ॥ माटे हे गजन् ! ( दाप्तीनी के०) यापनी कोश् चाकरमीनी (तनुजा
के ) पुत्री ( के के० ) यथवा ( दासी के० ) कोइ दासी, अर्थात् कोइ चाकरमी होय ( ते के०)
तेणीने ( थापो के० ) मारी साथे परणायो ? यर्थात् यापनी को दासी यादिकनी साये मारां
सन्न करावी यापो? यने एवी रीते ( विमासी के ) विचारीने, यर्थात् या संबंधि यापना
हृदयमा सारी रीते विचार करीने थाप ( काम के०) या कार्य (करो के० ) करो? यर्थात याप
-
(
॥३७॥

·2017 उपरए * .. T पायययुत काम कगे नदी पळी (गुण नाण के0) गुणोपने करीने देदीप्यमान गया सूर्य 'जन' याग १०) मने कोट कन्या यार यो, (यथया के०) यथा (नाणे) न यो, 917 मार कन्या यापी श्रथा नयापो, तेनी मने कंद उतुं के०) 1ो ग्रहगी पिदाय था . यात चाप्यो जा या ) 7. TAण यानी ॥ ॥ गो ने बग्गणाने त्याथी नाल्या जनानी नेगारी करतो •y7 TO ) ने प्रजापास गजा ( कडे in ) तेने फदेवा साम्यो के ( चंगर ) दे " " ) था । म ० ) मयणामुंदरी नामनी मारी पुत्री (करमने के०) Tirf 17 निज । मार्ग। To ) गाद करीने, यर्थात् फर्माना संबंधनेज पोताना T. : Mi नायई। ( ने वेग के० ) ऊठे गेसे ठे, यर्थात् दरेक प्रकारनी दिसनालना पाताना कानुज माहात्म्य माने . ( तो के०) तेटमा माटे, यात तणीना तेवा

·भाषांतर
सहित
तुमरी । उसे वेग कम्मने मम ॥ तो एहमा कोइनो नयी पंक । म कर विचार तुं ले निस्संक
॥ ॥ मगण दग म सुणीने वाणी । विवाह सगननी वेला जाणी ॥ या ऊठी ग्रह्यो तस
दवादी मा १० या कायमां, यर्थात् नारा सरखा कुष्टि साये तेणीने परणावामां
। कोनो र ) क.'इना पण, यर्थात मारो पण (पंक के० ) यपराध (नथी के०) नथी, यर्थात्
तीने शा। गने ना माथे परणाववामां मारो वेश मात्र दोष नथी. माटे हवे (तुं के) तुं
| विचार म कर कई पण चिनार कर नहि, यर्थात् या कार्य माटे तुं ताग हृदयमा लेश
मात्र पण निना न कर. यने ( निस्मंक के० ) शंका राख्याविना, अर्थात् मनमा कोइपण प्रकारनी
देहेशत सम्म्याविना ( से क० ) तेणीने स्वीकारी खे? यर्थात् तारी स्त्री तरीके तेणीनो तुं थंगी।
कार करी से? ॥ ७ ॥ हवे (श्म के० ) एवी रीतनां (वाणी के० ) पोताना पिताये कहेला
परनोने (मुणी के ) सांभळीने ( मयणासुंदरी के० ) ते मयणामुंदरी नागनी राजकुमारिका
(शिाह नगनती . ) पोनानां वा माटे उचित एवी (वेला के.) थपसरने (जागी ० )
॥३८॥

·No text on this page.

·नो
भाषांवर
सहित
।
00000000
परिवार ॥ दाहारव करे शोक नरेई । दश यंगुली मुखमा देई ॥ १० ॥ रुदन करे विलंपे विस-
मंजस के० ) यनुचित, यर्थात् ते प्रजापाल राजानां एवी रीतनां नालायकीभरेखा कार्यने ( देखी
के० ) जोइने ( मातुन के० ) ते मयणासुंदरीनो मामो तथा ( मातादिक के० ) तेषीनी माता
यादिक ( परिवार के० ) सघळो परिवार, अर्थात् तेणीना सघळा सगाव्हाला (शोक नरेई के०)
दिलगिर थयाथका, यर्थात् पोताना हृदयमा ययेली अत्यंत दिलगिरिथी दुःखित थयाथका
( मुग्यमांद के० ) पोनाना मुख नपर ( दश अंगुली के० ) पोतानी दशे यांगळीनने (देई के०)
ल स्थापीने, अर्थात् यनिशय थाश्चर्यसहित शोक दर्शावीने ( हाहारव के०) हाहाकार (करे के)
करवा लाग्या, यर्थात् करुणास्वरथी पोकार करवा लाग्या. ॥ १० ॥ वळी ते समये ( विलखाणी
के० ) यतिशय शोकथी बावरी वनेली, तथा ( मुखशशि के० ) पोताना मुखरूपी चंपर (शो.
काने के०) दिलगिरिरूपी वादळांउथी (वराणी के.) ठवायेली, अर्थात् जेणीनो मुखरूपी चंड
कोकीनानालांधी याचवादित थांखो पमी गयेलो ले एवी, ते मयणामुंदरीनी माता
॥३९॥

·IIm! | मुग्यशाश शोकानें उपराणी ॥ तोपण नृपनो कोप लगार । उतरी नही मान विकार ॥१॥दये मपणा सेई यगणो । नदी येसर त्यांधी उजाणो | मारग जाता जन कहे के। ग्दन का के० । रमया लागी, अर्थात् यांग्रोमां यश्रुट लावी रुदन करवा लागी, तेमज ( विलक.० , विलाप करया सागी. यर्थात् यनेक प्रकारना शोकगनित शब्दोवडे विलाप करया मार्ग! । नोपण के... ) पकी रीने पोतानी गाणीने विलाप करती जोया उतां पाग (मानविकार के) यानकारना विकाग्यालो, यति यनिमानने सीधे विकृत पामेलो एवो ( नृपनो कोप के०) गजानी कोष पटरों ने प्रजापाल गजाने नपजेतो गुस्सो (सगार के०) जरा पण (उतरी नही २० । मान धयों नही, अर्थात् ने यनिमानी राजानो रोप बिलकुल नाबुद ययो नही. ॥।॥। ये का ) ने पार पठी ( उंबरगाणो के० ) कुष्टिजना टोळांनो उपरी एवो ते उंबर नामनो गाणी । मगाणा के० ) मयणामुंदरीने, अर्थात् प्रजापाल राजानी ते मयणासुंदरी नामनी गजकुमारिकाने (सई के० ) पोनानी साये सईने, तथा (वेसर के०) खयरपर (चढी के०.) 10

·No text on this page.

·। सम्बा का 9005000 पली कर चमा।। मरकरतमणि पीतममुं जमायी ॥ ५ ॥ मूपमा नरपति नृमामणी। बेशी के हामनी वेशमीने ( खयरें के ) ग्रना शुभ गृक्षसाये (लगामी के.) जोमी दीधी उ. अर्थात मधुर डायत्री, पंजे मुंदर मंमपपर चमायया लायक , तेवी ते वादालीने पर। चमाया जे या गजाप कर्यु के. वळी ( नागवेली के०) नागरवेजने । ( कार ) थेर नामना कोटाबाळां वृक्षार चमावया सरग्युं था राजाप कर्यु ठे, अर्थात् जेम । कोमल नागरबल ने कांटागाळां कंयेर कपर चमायवायी ते विननिन्न यह जाय , तेम या fa मुकोमल गजकमारिका पण यावा कृष्टिना संयोगधी रोगव्याकुल य गुरी गुरीने मरी जरा वळ। ( मरकनमणि के0 ) मदामूट्ययान एयां नीलममणिने (पीतलमुं के० ) पीतात सरखी दलका धातुमा ( जमाव। कं० ) जडावया सरयुं कार्य या राजाए कयु के. अर्थात् जेम कोई निर्वाफ माणस सुवर्णमां जमया सायक मदामूख्ययान एवां नीलममगिने पीतळनी बीटीमा जडावे. तेम था गजाए पण या या यणघटतुं कार्य कर्यु . ॥ १३ ॥ यने तेटला माटे (पद ·बिनो भाषांवर सहित १॥ अविचा रिमां एह शिरोमणी ॥ उपाध्यायने निंदे कोई । निंदे जन जिनधरमने कोई ॥ १४॥ नरपनि के० ) या प्रजापाल गजा ( मूरखमां के) बुद्धिहीन माणसोमां (शिरोमणि के०) मुकुटममान लें, यर्थात् था गजा बरेवर मूर्वनो सरदार ठे, तेमज (यविनारिमां के० ) वगर विधायु काम करनाग माणुमोनो पण ( शिरोमणि के०) नायक ठे, यर्थात् सर्वथा प्रकारे ते यकलहीन . वळी ( कोई जन के० ) कोइ कोइ माणसो तो ( उपाध्यायने के०) ते मयणा. मुंदरीना विद्यागुम्ने, व्यर्थात तेणीने अभ्यास करावनारा शिक्षकने (निंदे के० ) वखोडे , यर्थात ते शिक्के या कुमारीकाने हयाद करतां शिखव्युं सागे ने, माटे तेणीना नपाध्यायने पण धिकार , एम कह। तेनी निंदा करे ठे, तेमज (कोई के० ) कोइ कोइ मिथ्यात्वी माणसो तो ( जिनधरमने के०) जिनेश्वर प्रजुए प्रापेक्षा निर्मल जैनधर्मने पण (निंदे के० ) वगोवे । अर्थात् ते मिथ्यात्वी एवो वकवाद करे ते के, थरे! जैनधर्मनुं शिक्षण एवं विपरीन ठे, के जेने सीधे या विचारी कन्याना यावा हाल थया! ॥ १४ ॥ यळी (मेला गे ) बेटबाक (जन 14.1

·No text on this page.

·No text on this page.

·. . ... मृपय हवा व लगन उदार ॥ सुरसुंदरी परणाची । कदो वेता श्रीकार ॥१॥ (ये के० ) त्यारपती ( भूधव के० ) राजा, थर्थात् ते प्रजापगल राजा (जोशीने के०) ज्योतिष शास्त्रना जाणकार एवा कोक मितने योसावीने (नदार के) यतिशय श्रेष्ठ(लगन के०) पगणवानो समय ( पूत्र के० ) या साग्यो के, दे जोशीमहाराज ! ( सुरसुंदरी के०) मारी या मुरदरी नामनी बहाली पुत्रीने ( परणाची के०) मारे परणावी ठे, तो ते माटे (श्रीकार के०) अत्यंत श्रेष्ट ( बेला कं० ) सग्ननो समय ( कहो के० ) कही बतायो ? अर्थात् शुभ ग्रह थादिकना सदर बागवानो लग्ननो समय नमागं ज्योतिषशावना यनुसारे सहपूर्वक जोइने मने कही मंनळा ? ॥ १ ॥ मां नळी ते जोशीमहागज पण पंचांग निमित्त जो प्रजापालराजाने कदेवा लाग्यो के ( जिणवार के० ) जे वेलाये, यर्थात् जे समये (मयणायें के० ) तमारी पुत्री मयणा- मुंदरीये ( कुष्टीनाणो के० ) कुष्टगेगयी पीमित थयेसा एवा ते उंबरराणानो (कर के०) हाथ ( नदी के० ) पोताना हाथ साथे मेसव्यो, यर्थात् जे समये ते मयाणासुंदरीये ते उंबरराणासाये ·-

·No text on this page.

·भातांवर
सहित
oor
माणिक मोती पणां । हीरा नवसर हार ॥ थापे हाथमूकामणे । गज रथने तुखार ॥ ५॥
राजाए (दायमूकामणे के०) हस्तमोचन समये, थर्थात् ते वरकन्याना हथीवाळामां
पन्यादान वखते तेणीने ( घणां के0 ) विविध प्रकारनां थर्थात् जातेजातनां (मणि के.) नीलम
थादिक (माणिक के०) माणिकजातिनां रत्नो, तथा (मोती के०) मुक्ताफल (हीरा के०)
हीरा नामनां रत्नो, तथा ( नवसर हार के ) नवसरो हार, यर्थात् रत्नजमित जुदी जूदी नव
माळाऊनो हार, तेमज ( गज के ) हाथी ( रथ के०) रथ (ने के०) यने (
(तुखार
के.)
घोमा विगेरे ( थापे के० ) याप्या. यर्थात् तेणीने कन्यादानमा घणी घणी किमती वस्तु ते
प्रजापास राजाए यापी. ॥५॥
(हये के०) त्यारपती एवी रीते (वीवाहनी के०) परणवानी, यर्थात् परणती वखते अव.
श्य करया सायक एवी सर्व प्रकारनी ( करणी के०) विधि (करी के०) करीने; थर्थात् समाप्त
फरीने (यरिदगन 2:०) ते थरिदमन नामनो राजकुमार (घरणी के० ) पोतानी ते म्नीने,
B0
॥४४॥

·No text on this page.

·सौरानो
सहित
॥१४॥
माणिक मोती घणां । हीरा नवसर हार ॥ थापे हाथमूकामणे । गज रथने तुखार ॥ ५ ॥
राजाए (हाथ मूकामणे के० ) हस्तमोचन समये, यर्थात् ते वरकन्याना दीवाळामां
प.न्यादान वग्यते तेणीने ( घणां के0 ) विविध प्रकारनां थर्थात् जातेजातनां (मणि के०) नीलम
थादिक (माणिक के० ) माणिकजातिनां रत्नो, तथा ( मोती के०) मुक्ताफल (हीरा के०)
दीरा नामनां रत्नो, तथा ( नवसर हार के ) नवसरो हार, यर्थात् रत्नजमित जुदी जूदी नव
माळाउनो हार, तेमज (गज के० ) हाथी ( रथ के०) रथ (ने के०) यने (तुखार के.)
घोमा विगेरे ( थापे के०) थाप्या. अर्थात् तेणीने कन्यादानमा घणी घणी किमती वस्तु ते
प्रजापास राजाए यापी. ॥ ५॥
(हवे के० ) त्यारपती एवी रीते ( वीवादनी के०) परणवानी, अर्थात् परणती वखते अव.
श्य फरया सायक एवी सर्व प्रकारनी ( करणी के०) विधि ( करी के०) करीने; अर्थात् समाप्त
परीने (यग्दिगन मे.) ते थरिदमन नामनो राजकुमार (घरणी के०) पोतानी ते ब्रीने, ।
CCCCC
॥४४॥

·No text on this page.

·': भाषांवर सहित बनलनो . गम । N ॥ श्रम ॥ निमा० ॥ शिवधरम प्रशंसे कोय । कोइ याचारजने खोय ॥ लाल पुर० ॥ यस ॥ क. ।। जोडी ० ) वरकन्यानी जोमी (सरखी के०) सर्व प्रकारे खामी विनानी 11 वर...नी जोमीमां रूप यय यादिक संबंधि कोइपण वायतनी जरापण खामी । 20 | कोड कोइ माणसो तो ( पिताने के० ) तेणीना पिताने, यर्थात् Fea! बा ने प्रनापान गजाने ( परशंसे के० ) वखाणे ठे, यर्थात् यहो! पोतानी पुती । माटत अतिशय सुदर वर शोधी कहाड्यो ठे, एवी रीतनी तेनी प्रशंसा करे . वटी मला नाताने कं० ) ते सुरसुंदरीनी मातानी पण तेबीज रीते प्रशंसा करे ठे. चळी ' को 50 ) कोडक खोको ( मुनाने के० ) ते सुरसुंदरी नामनी राजकुमारिकानी पण प्रशंसा करते. अति यदी ते कुमारिका कवी चतुर ठे! के जेणीए पोताना पितानी याज्ञानुं सारी रोते परिपालन कर्यु! एची रीते तेणीनां वखाण करे ठे, वळी (कोय के०) कोइ कोइ माणसो तो त या शिवधर्मनो मार्गज वखाणया

·No text on this page.

·। भाषांवर सहित . -- . भोपामो दवे उंगर मयणा गते । वेवा एकांते वाते ॥ सास सुण पाता ॥ सुंदरी दरिखंकी सुण वाला ॥ न पगारव' । सुण वाला ॥ ५ ॥ नुं सुनग घणी सुकुमासी । ताहरे यनुरूपें निहाली ॥ साल 'पने धारण कर्याविना मनमा समसमीने मौन रही सघर्छ जोगा साग्या. पार पठी । उबर के० ) ते उंबरराणो, यने (मयणा के० ) तेनी स्त्री एवी ने । .न. ना मारिका । • ते के०) रात्रिने समये (एकांते के०) एकांतमा, थर्थात् गाजा 1.?'' माली रहित एवा पोताना यावासमां (वाते के०) वातो करताथका ( वेग '। 11. त्यारे ते उंबरगणो पोतानी स्त्री एवी ते मयाणासुंदरीने कहे ते के (वाला के०) देदे पालिका ' ( मुण के ) हुँ जे कहुं ते तुं सांभळ ? ( सुंदरी के० ) हे सुंदरी! अर्थात् हे मनो. दर परपवाळी (तुं के० ) तुं ( हरिलंकी के०) सिंहसरखी कमरवाळी ठो, अर्थात् तारो कटी. तट सिंहसरग्यो पातळो थने मनोदर ठे, यळी (वयणमयंकी के० ) तारूं मुख चंद्रसरघु देदी. प्पमान ये. ॥ ४॥ वळी (तुं के०) तुं ( मुभग के०) सौभाग्यवाळी, गार्थात यतिशय लावण्य. ॥४६॥ ००८

·No text on this page.

·भाषांतर
सहित
गोपासनो
॥४७॥
सुण ॥ सुंदरी० ॥ तुं वय० ॥ कुष्टीमा रहेता काई । नहीं गुण तुजने श्ण गश सास सुण ॥
मुंदरी० ॥ तुं वर० ॥ ६ ॥ कुंसंगीसंग जो कीजे । सो निजगुण पण दारीजे ॥ साल सुण
के० ) हवे पनी गइ ठे, अर्थात् दवे रात्रिनो घोर थंधकार व्यापी गयो ठे, माटे तने अहींथी
जतां पण कोइ जोइ शकशे नही. माटे तुं चाली जा? एम थहीं कहेवानो जावार्थ . तेमज
( योवनफल के० ) नारी युवावस्थानुं फस (से के०) ग्रहण कर ? अर्थात् कोइ वीजा सुंदर
जर्तारसाये रही तेनी साथे तुं जोगविलास कर? वळी (इण नगइ के०) था जगोप, थर्थात्
था मार्ग स्थानकमा ( कुष्टीमां के० ) कुष्टी सोकोना समुदायमा (रहेतां के०) वसवाथी (तुजने
के० ) तने ( कांई के0 ) कोपण प्रकारनो (गुण नही के०) फायदो थशे नही, अर्थात् या
कुष्टीना टोळांमां मारी साये रदेवाथी तने कंइं पण लाभ थनार नथी.॥६॥ वळी (कुसंगीसंग
नकशानकारक माणसोनी सोबत (जो कीजे के०) जो करीयें, थर्थात् मारा सरखा कुष्टीनी
ह) तारो गुण
पण, अर्थात् तारी रूप.
-309005
-
॥४७॥

·सुदरी० ॥ तुं पग० ॥ कष्टीनो संग जो फोपी । सोगं पाप एमबीको सात गुण मुंदरी॥ पग ॥७॥ म पण मुणीने गयाणा । पोली भरी यासु मयणा ॥ सुण स्वामी ॥ जीवन पोगन यादिक मर्प गुणोने पण (पागजे ० ) तु गुमापी देश, यर्थात् मारी सोयरायी तारा प, गोगन यादिक गुणोनो पण गिनाश थशे. पळी (जो के० ) जो (मैं पण के०) में पण (कटीना के ) या कष्ट गेगी पीदिन पया लोकोना समुदायनो (संग के०) प्रसंग (कीयो 20 ) फर्गा, अर्थात् जो में पण या कष्टाउना समुदायनी सोपत फरी (तो ० ) तो (ए के०) श्रा ( फस के० ) फल (सीधी 20 ) प्रास फयु, यर्थात् मने पण फोनो ते चेपी रोग प्राप्त थयो. ॥ ॥ ( 5म 20 ) एयी गनना पोताना स्यामी एया ते परराणाना मुखयी योलायेतो (यय 20 ) पपनोने (सुम्पीने के०) सोनळीने (मयणा के) ते मयणामुंदरी नामनी राजपुत्री ( नगाणा गो0 ) यांग्योमा ( थासु ० ) यवपारा (नरी के०) मापीने, यर्थात् पोतानी यांखो. माधी अश्रुनी जलधारा पामतीपकी (पोखी के०) पोलपा लागी, अर्थात् पोताना स्यामी

·भाषावर
सहित
श्रोपासनो
11४८॥
सुखदाइ तुम स्वामी । नर घीजा नाई सुण · स्वामी ॥ सांस सुण ॥ सुंदरी० ॥ तुं वय० ॥ ७॥
महिलानो जनम विशेपे । शीयसेसु लागे लेखे ॥ मास सुण ॥ जीवन ॥ नर ॥ शीयसविहूणी
एवा ते उंबरराणाप्रते गमदकंठे कहेवा लागी के, (स्वामी के ) है. स्वामीनाथ! अर्थात् दे
मारा प्राणप्रिय वन! (मुण के० ) हुँ जे फडं ते थाप सांजळो? (तुम के०) तमोज (जीवन
के) ठेक जीवितपर्यंत, यर्थात् ज्यां सुधी हुं जीतुं त्यां सुधी (सुखदार के०) सुखने देवावाळा,
थर्थात् इंडियोना विषयो संबंधि सर्व प्रकारनां सुखोने थापनारा (स्वामी के ) मारा जार मे,
थर्थात् मारा प्राणप्रिय वचन ठगे. अने (वीजा के०) यापशिवायना थन्य (नर के०) पुरुपो
(नाई के० ) मारे नाइ समान ठे, अर्थात् थापशिवाय धीजा कोश्पण पुरुपनो हुँ संग करनारी
नथी. ॥ ७॥ वळी हे स्वामीनाथ! (महिसानो के०) श्रीनो, अर्थात् सती अने प्रतिव्रता
नारीनो (जनम के०) जनमारो (विशेप के ) विशेपे प्रकारे, अर्थात् घणुं करीने (शीयसेसुं
2) शीखनतं पालपार्थी, थर्थात् पोताना पतिव्रतपणाथी (लेखे लागे के) सफल थाय ,
॥४८॥

·No text on this page.

·नो
भाषांतर
माहित
RI.0
कई न्यानसागर मुविचारी ॥ साप्त सुण ॥ जीवनः ॥ नर०॥ १० ॥ सर्व गाथा ॥ ११ ॥
॥ दुहा सारा मयाणसुदरी वयण । परजाते जंबर हवे ॥ जिनवंदण जिनगेह । गोरी
गारा अनमी सरस कश पवागते ( न्यानसागर के.) था रासना को श्रीन्यानसागरजी
सुविचार १० । उत्तम प्रकारना विचारपूर्वक ( कहे के० ) श्रोताउंप्रते कहे ते के ( एतो के०)
मनोदर थर्थात् महासती एवी ते मयणामुंदरीना दृढ पतित्रतपणाना
पणनाळा । मातमी दाल क.. । सातमी ढाल संपूर्ण थ. ॥ १० ॥
इवे पठी, थर्थात् उपर वर्णव्या मुजय मयणासुंदरी तथा उंबरराणा बच्चे पर•
स्पर संपाद धया याद परजाने के० ) रात्रि गयावाद ज्यारे प्रतात समय थयो त्यारे (मयण-
मुंदी वयणे क.० । मयणामुंदरीना वचनथी, यर्थात् पोतानी स्त्री एवी ते महासती मयणा-
मुदीना कदंबाची ( गुणी उबर के०) कुष्टी उतां पण महागुणवान एवो ते उंबरराणो (जिनवं-
दण फे०) जिनेश्वर प्रजुने वंदन करवा माटे, थर्थात् श्रीवीतरागमनुना मुग्यकमक्षनं दर्शन
। दवा
॥४९॥

·No text on this page.

·भापतिर
सहित
स्तपना भगवेमं करे । कोकिसकंच त्यांह ॥ सलूणी ॥ प्रथम महीपति तुं जयो । जयो प्रथम
जिणनाद ॥ प्रजनी ॥ स्तवना० ॥२॥ जयजय पहेसा केवसी । जयजय प्रथम योगींद ॥
परीने ने मयाण दर यायन हप पामवा लागी. ॥१॥ त्यारवाद ते मयणासुंदरी (त्यांह के०)
ने जिन मंदिरमा पनीने । नावमुं के० ) जावपूर्वक, यर्थात् हृदयमा थयेला यतिशय उल्लासपूर्वक
( कोविस 30 ) कोयल मरवा मनोहर मधुरस्वरथी ( स्तवना करे के०) स्तुति करवा लागी,
थर्धात नीचे जाणाव्या मुजव श्रीयादिनाथप्रजुना गुणगान करवा लागी. (प्रथम के) या
पृथ्वीपर सर्पथ। पहला एवा ( महीपति के० ) राजा, यर्थात् पृथ्वीनुं पालन करनारा एवा
(तुं के० ) तमो ( जयो के ) जयवंता यतों ? वळी (प्रथम के०) पहेला ( जिणनाह के० )
जिनेश्वर, यर्थात् या वर्तमान चोवीसीमां थयेसा पहेला तीर्थकर एवा तमो ( जयो के ) जय.
यंता यतों ? ॥ २॥ वळी या यवसर्पिणी कालमां (पहेसा के०) सर्वथी प्रथम (केवली के०)
फेवलझाने फरीने सहित एवा (जयजय के०) तमो जयवंता व?? वळी (प्रथम) श्रा
॥५०॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·तु मुज सरण मुजाण ॥ प्रनु० ॥ स्तप० ॥ ५॥ रोगतणे पुन प्राग्रा । पीमित जेद ने जी तेम थाप पण मने मारा प्राणथी पण दासा नो. बळी दे प्रनु! (तुं के ) यापन (गनि के०) मारा जीवनना थाधारजूत ठो, यर्थात् थापनी कृपाचीन इं था मा जीपन भारी श , नेमन (तुं के० ) यापज (मंदर के ) ननम (मति के०) मारी युनिका ठो, अर्थात् माग बुदयमां जे कंई धर्म थादिक संबंधी शुन विचारो हमेशा उत्पन्न वार , ते सरळा मारा हृदयमा थाप. नो नियास होगाथी ते मंबंधि प्रेरणाधीन उत्पन्न धार ने. बळी दे प्रभु! (तुं के०) यापन (मुज के० ) मारा ( मुजाण के० ) उनम ज्ञानवाळा (सरण के) शरणा को, अर्थात् यापन मने शरणम्प होवाथी मारी जींदगीना थाधारनुत वो. ॥ ५॥ पळी हे प्रभु! (गेगतणे के० रोग संबंधि, यर्थात् ज्वर, कुष्ट थादिक रोगसंबंधि (पुण्य के०) कष्टयो; यांत शारीरिक | कष्टथी, तथा ( थारत्या के० ) थार्तिथी, पटसे मानसिक कष्टयो, अनि मनमपि उलगी (जेद वे जीव के०) जे जीयो ठे थर्यात् या संसारमा रदेला जे कोइ प्राणी (ते के०) ते - ·भारांवर सदिव गोपाख्नो स्तवना० ॥ ४ ॥ तुं मुज मातपिता सही । तुं मुज जीवनप्राण ॥ प्रजु०॥तुं गति मति तुं सूंदरु । थर्धात् था संसाररूपी दोभ पामेला महासागरमां ( येद के०) जे प्राणी (चूमता के०) वूमी रया ठे, यर्थात थनेक प्रकाग्ना कष्टोथी पीमायाथका जे प्राणी या संसाररूपी भयंकर महा. सागरमां कं; पण थाश्रयविना व्रमण करी रह्या ठे, तेने ( तुज के०) आपना (पदखेह के०) चरणोनी रज पण ( प्रवहण के० ) वहाण समान ठे, यर्थात् थापना चरणोनी सेवा वहाणनी पने तेवा दुःखी प्राणीउने पण या संसारसागरमांथी तारीने शाश्वता सुखवाळी मुक्तिनगरीमा सेइ जाय ठे. ॥ ४ ॥ वळी हे प्रनु ! (तुं के०) थाप (मुज के०) मारा ( सही के०) खरेखर (मातपिता के ) माता पिता समान ठो, अर्थात् माता पिता जेम पोताना व्हाला संतानोनुं थत्यंत प्रेमथी पालन करे ठे, तेम थाप पण अत्यंत स्नेहथी मारं रक्षण करनारा ठो, एम हुँ मारा हृदयमा मार्नु हुं. वळी हे प्रनु ! (तुं के०) यापज (मुज के० ) मारा (जीवनप्राण के०) जीवितना याधारमन एवा प्राणसमान ठो, थर्थात् प्राणीने पोताना प्राण जेम व्दाजा होय,

·No text on this page.

·पारनो भाषाकर सहित ॥१२॥ प्रभु० ॥ ते तुज भरणप्रसादधी याये नीरोग लदीव ॥ प्रनु० ॥ स्तव०॥ ६॥ मुजरो लेजोःमोहरो । करुणा की गुणगेह ॥ प्रतु० ॥ सुरतरुनीपरें स्वामीजी। मनवंछित फल देह । प्रजु० ॥ स्तब० ॥ सपळा प्राणी ( नुज के० ) तारा ( चरणप्रसादथी के०) चरणोनी कृपाथी, अर्थात् थापना सुश्मसपणाधी ( सदी के0) हमेशां (नीरोग के०) रोग रहित; यर्थात् सर्व प्रकारना शरीर गंबंधि नथा मन संबंधि कष्टोथी रहित (थाये के) थाय , अर्थात् ते जीवो यापनी कृपाथी सर्व प्रकारनी ग्याधिव्याधिधी रहित थ थतिशप यानंद भोगवे ठे. ॥६॥ बळी ( स्वामीजी के० ) हे जगवन् ! याप तो ( गुणगेह के० ) गुणोना घर समान ठो, थर्थात् यौदार्य, गांभीर्य थादिक सर्व प्रकारना उत्तम गुणोना निधानसरखा दो. थने तेथी ( करुणा करी के०) मारापर मेहेर करीने, यर्थात् यापनी दासी सरखी एवी जे हुँ, तेनापर दयानाय खावीने (माहरो के०) मारो (मुजरो सेजो के) विनंतिने स्वीकारजो, थर्थात् ढुं जें या थरज यापने निवेदन करूं j, ते यार पानमा जो. .नया ( सुरतम्नी. परें के.) कल्पवृकनी पेने ( मनयंगित के० .) ॥ ५२म

·No text on this page.

·भाषांतर
सहित
परे तनकाय । मणी० ॥ स्न३० ॥ ७॥ फस उपरराणे सीई। मयणा वचने ताम ॥ प्रनु०॥
गीपारी
मतदान दर्शन थई । वह पतिने घयं काम ॥ प्रनु ॥ स्तब० ॥ए ॥ रोग गयो इम जाणजो।
।। बढ़ी नाम 2.0 ) नेज नखते (मयणावचने के० ) मयणासुंदरीना वचः
। ' ' ' सान। । वी ने मयणामुंदरीना कदेवायी (फस के०) चीजोरांनुं ते फल
. ते नुवरगाणा' यर्थात् मयणामुंदरीना नतरि (सी के० ) ग्रहण कयु,
"!' . ' मा संहदी दवे ने यवते (दसिनपदन के० ) हसना मुखवाळी, यर्थात्
या 17 या 'द । जरा मवर दाम्य जाधवगइ रहेखो ने, एवी ते मयणासुंदरी ( हरखित यश
यत. य। अर्थान पोताना हृदयमा यत्यंत यानंद पामती यकी (पतिने के०)
: पानामा दिने. त्यात ते नुवरगणा नामना गरिने (कहे के० ) कहेवा लागी के, हे स्वामि.
। नाय' । काम के० । थापाणु कार्य ( धयुं के० ) हवे सिद्ध थयु. यर्थात् याजे यापणां मनोवांछित
(परगेरारे मे०) या
em
॥५३॥

·No text on this page.

·-
पीपानी
भाषांतर
सदिय
कंदारे एह ॥ सवृणी० ॥ स्तव० ॥ ११ ॥ सर्व गाया ॥१२६ ॥
॥ दुदा ॥ श्रीमुनिचंदमुणिंदना । प्रणमी भावे पाय ॥ देशना ते सुणे दंपती ॥राखी चित्त
दिर। के0 ) जिनेश्वर प्रजुना प्रासादमांथी, थर्थात् ते श्रीपजदेव प्रजुना मंदिरमाथी (नीसरी
के० ) निकळीने थर्धात् वदार यावीने ( तेह के० ) ते पन्ने, थर्थात् ते मयणासुंदरी यने
उपरगणों । गुरुने के० । पामेनी पोपधशाळामां विराजेसा पंचमहाव्रतधारी एवा श्रीगुरुमहाराजने
( वादे के0 ) वादना दवा, थर्थात् विधिपूर्वक श्रीगुरुमहाराजपते तेए वंदन कर्यु. (न्यानसागर
क० ) था गसना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजी ( कहे के०) कहे ठे के ( पद के०) या, थर्थात्
उपर कहंसी ( थामी ढाल कं० ) या रामनी याठमी ढास (केदारे के०) केदार नामना
रागमा गाइ शकाय, एवी वर्णवेखी है. ॥ ११ ॥
दवे ( ते दंपती के०) ते वन्ने खीभरतार, थर्थात् ते मपणासुंदरी थने उंवरराषो (श्री
मुनिगंदमुणिंदना के०) ने धीमनिट नामना मनि महाराजना (पाय के०) चरणकगल प्रते
300
॥५४॥

·No text on this page.

·धीपालनो भागांतर सहित र तेह ॥२॥ ॥ ढास ॥ एमी ॥ राग केदारे काची कली अनारकीरेहां। ए देशी ॥ अथवा-शीतसं. (धुरथकी के० ) पहेलेथी मामीने, अर्थात् पोताना पिताये प्ठेली समस्याथी मामीने वेक पोताना परणवा सुधीनो सघको वृत्तांत (कह्यो के ) कही संभळाव्यो, अर्थात् ते गुरुमहाराजप्रते निवेदन कर्यो. ॥२॥ हवे त्यारवाद ( दुखजरी के० ) पुःखथी जरेती, अर्थात् पोताना स्वामिना रोगसंबंधि कष्टथी व्याप्त थयेली, तथा ( नयणे के० ) यांखोमांथी, अर्थात् जेणीना चन्ने चतुर्डमांथी (नीकरणां के० ) यनुनी धारा (फरेरेहां के०) करी रदेखी ठे एवी, अर्थात् जेणीनी यांखोमांथी अविच्चि- सपणे आंसुऊनी धारा चाली रदेसी एवी ते मयणासुंदरी (पतिमुखसाहमुं के ) पोताना नत्रना मुखतरफ, अर्थात् पोताना स्वामी एवा ते उंबरराणाना मुखसामे ('जोय के० ) जोइने, । अर्थात् निरखीने (वाती फाटतीरेदा के.) हृदयने पण चीरी नाखती थकी, थर्थात् हृदया 3098905200000 '. : ....

·. सजिलो ॥ फमुथा फरमविपाक ॥ श्रीगुरु० ॥ १ ॥ बीजें उप मुजने नयीरेदी । मिथ्यादृष्टि लोक व्यापेक्षा एका अतिशय दुःखना जराथी जाणे पोतानी मातीने पीरी नावती होय नदी? एवी रीते ( गदगदम्बरें के०.) गदगदकंवयी, अर्थात् श्वास भरा जवायी यव्यक्त शब्दो बोलती यकी (रोय के० ) रडीने, थर्थात् अंदन करीने (कहे के० ) कड़वा लागी के (श्रीगुरु के०) दे महारा गुणवंता गुरुराज (सांनसो के० ) हुँ जे यापने कहूँ ते याप श्रवण करो? अर्थात् मारी विनंतिने थाप ध्यानमा खो? (करमविपाक के०) कौन परिणाम, यर्थात् पूर्व करेला पुष्कर्मोनां फस (कमुथा के०) कमयां होय है, अर्थात् ते पुष्कर्मोनुं फल नोगवती यग्यते प्राणीने यतिशय कष्ट सहन करमु. पडे है. ॥ १॥ बळी हे गुममहाराज ? (मुजने के०) मने अर्थात् मारा हृदया (बीजं के०) इंजे इवे थोपने कहूँ. ते शिवायन (मुख के०) कष्ट ·पीपानी म ' भाषांवर सहित फर तेद ॥ २ ॥ ॥ ढाप्त ॥ मी ॥ राग केदार ॥ काची कली यानारकीरेहां ॥ ए देशी ॥ यथवा-शीतसं. ( भुरथकी 20 पद सेधी मामाने, थर्थात् पोताना पिताये पूर्वेली समस्याथी मामीने ब्रेक पोताना परषा सुधीना सही वृत्तांत (कह्यो के० ) कही संभळाव्यो, यर्थात् ते गुरुमहाराजप्रते निवेदन को. ॥ २ ॥ हवे त्यारवाद ( दुखजरी के० ) पुःखथी जरेसी, अर्थात् पोताना स्वामिना रोगसंबंधि कष्टथी व्याप्त धयेखी, नथा ( नयणे के०) यांखोमांथी, थर्थात् जेणीना पन्ने चकुमाथी (नीकरण के०) थभुनी धारा ( करेरेदां के०) करी रदेखीठे एवी, यर्थात् जेणीनी यांखोमांथी यविच्चि- मपणे थांमुठनी धारा चाली रदेखी ने एवी ते मयणासुंदरी (पतिमुखसाहमुं के) पोताना जरिना मुम्बतरफ, थर्थात् पोताना स्वामी एवा ते उंबरराणाना मुखसामे (जोय के० ) जोइने, अर्थात् निरपीने (वाती फाटतीरेदी के०) हृदयने पण चोरी नाखती थकी, थर्थात् हृदयमा -ORO

·No text on this page.

·धीपालनो भावर साहित ॥ ५५॥ फर तेह ॥ २ ॥ ॥ ढाल । एमी ॥ राग केदारे। ।। काची कली यानारकीरेहां ।। ए देशी ॥ अथवा-शीतस- धुग्थकी के ) पहलेथा मामाने, अर्थात् पोताना पिताये पूवेली समस्याथी मामीने वेक पोताना परणषा सुधीनो सघही वृत्तांत (कह्यो के०) कही संभळाव्यो, अर्थात् ते गुरुमहाराजप्रते निवेदन को. ॥ २॥ हवे त्यारवाद ( दुखजरी के० ) पुःखथी जरेली, अर्थात् पोताना स्वामिना रोगसंबंधि कष्टयी व्याप्त थयेली, नथा ( नयणे के० ) यांखोमायी, अर्थात् जेणीना बन्ने चकुमाथी (नीकरणां के०) अश्रुनी धारा (फरेरेहां के०) करी रहेखी वे एवी, यर्थात् जेणीनी यांखोमांथी अविच्चि. सपणे आंसुर्जनी धारा चाली रहेली ने एवी ते मयणासुंदरी (पतिमुखसाह, केर) पोताना जरिना मुखतरफ, अर्थात् पोताना स्वामी एवा ते गंवरराणाना मुखसामे (जोय के० ) जोइने, थर्थात् निरखीने (गती फाटतीरेहा के ). हृदयने पण चोरी नाखती थकी, थर्थात् हृदयमा 500003000 80 ·+P- 4.." -.न.ना. inमो. -. ----..... जिनपर सोनोरे । गुणनिधि गरीधनीयाज ! ए देशी ॥ दुग्वभरी, गती फाटतीरेदी । गदगद सारं कड़े रोग ॥ श्रीगुरु समिक्षों । नया नीकरण करेरेही । पतिमुखसांदमुंजोय ॥ श्रीगुरु सांनतो ॥ कमुथा फरमविपाक ॥ श्रीगुम० ॥ १॥ घीजें उख मुजने नथीरेहा । मिथ्यादृष्टि लोक व्यापेक्षा एया यतिशय दुःवना उनरायी जाणे पोतानी मातीने पीरी नाखती होय नही? एगी गने ( गदगदस्यर के० ) गदगदकंथी, यर्थात् श्वास भरा जवाथी यव्यक्त शब्दो बोलती पकी (गेय केव) रडीने, थर्थात् मदन करीने ( कहे के०) फद्देवा सागी के (श्रीगुरु के०') हे महाग गुणयंता गुरुराज . ( सोनलो के० ) हुँ.जे यापने कहूँ ते याप श्रवण करो? अर्थात् मा वितिने थाप ध्यानमा सो? (करमविपाक के०) कौन परिणाम, अर्थात् पूर्व करेला फोनो फाल (कमुथा के०) कमयाः होग ठे, अर्थात् ते पुष्कर्मोनुं फल नोगयती वखते प्राणीने यतिशय कष्ट सहन करतुं पडे ॥ १॥ बळी दे गुरुमहाराज ? ( मुजने के० ) मने थर्थात् मारा हृदयमा (पी के० ) इं जे हवे यापने कहूँ उ ते शिवायर्नु (सुख के) कष्ट ·पीपासनो मालावर फर तेह् ॥ २॥ ॥ दास ॥ ॥ मी ॥ राग केदारे। ॥ काची कसी यांनारकीरेहा । ए देशी ॥ ययवा-शीतसं. ( धुरथफी कर पह सेथी म माने, अर्थात् पोताना पिताये टेसी समस्याथी मामीने वेक पोताना परणवा सुधीना सही गृत्तांत (कह्यो के०) कही संभळाव्यो, अर्थात् ते गुरुमहाराजप्रते निवेदन कर्यो. ॥ २ ॥ हवे त्यारयाद ( दुखलरी के० ) पुःखथी भरेली, अर्थात् पोताना स्वामिना रोगसंबंधि कष्टयी व्याप्त थयेसी, नथा ( नयणे के०) यांखोमांथी, थर्थात् जेणीना वन्ने चर्चमांथी (नीकरण के० ) थनुनी धारा ( करेरेहां के ) करी रहेखीठे एवी, अर्थात् जेषीनी यांखोमांथी अविच्चि- माणे थांमुनी धारा चाखी रदेखी ने एवी ते मयणासुंदरी (पतिमुखसादमुं के) पोताना जरिना मुखतरफ, थर्थात् पोताना स्वामी एवा ते उंबरराणाना मुखसामे ('जोय के० ) जोइने, वर्षात् निरपीने (वाती फाटतीरेा के०), हदयने पण चोरी नाखती धकी, अर्थात् हृदया छ 08990001 Donor ·जिनयर सांगलोरे । गुणनिधि गरीयनीयाज ॥ ए.देशी ॥ दुखभरी, वाती फाटतीरेहीं । गदगद. स्वरें कदे रोय ॥ श्रीगुरु सभिलो । नयणे नीकरण फरेरेहां। पतिमुखसाहमुंजोय ॥ श्रीगुरु सांनतो ॥ कमुथा करमविपाक ॥ श्रीगुरु० ॥ १॥ बीजु कुम मुजने नयीरेहां। मिथ्यादृष्टि लोक व्यापेक्षा एवा यतिशय दुःखना उनरायी जाणे पोतानी मातीने पीरी नायती दोय नदी? एकी रीते ( गदगदस्वरें के०.) गदगदकंथी, अर्थात् श्वास भराई जयायी यव्यक्त शब्दो योलती यकी (रोय के०) रडीने, यर्थात् मदन करीने ( कई के०) कइया सागी के ( श्रीगुरु के० ) हे महाग गुणवंता गुरुराज . ( मानसो के० ) हुँ जे यापने कहूँ ते याप श्रवण करो? अर्थात् मारी विनंतिने थाप ध्यानमा सो? (करमविपाक के०). कौन परिणाम, थर्थात् पूर्व करेला पुष्कोनां फस (कमुया के०) कमयां होय , अर्थात् ते पुष्कर्मोनुं फल नोगवती वग्वते ।। प्राणीने यतिशय कष्ट सहन कर. पडे वे. ॥१॥ बळी -डे गुरुमहाराज ? (मुजने के०) मने अर्थात् मारा हृदयमा (पीजु के०) ई जे दचे यापने कहूँ . ते शिंपायन (सुख के० ) कष्ट ·धीपालनो कर तेह ॥२॥ ॥ ढास ॥ एमी ॥ राग केदारे। ॥ काची कली यानारकीरेहां । ए देशी अथवा-शीतसं- ( धुग्यकी के० ) पहेखेथी मामीने, अर्थात् पोताना पिताये ठेसी समस्याथी मामीने वेक पोताना परणषा सुधीनो सघठी वृत्तांत (कह्यो के०) कही संभळाव्यो, अर्थात् ते गुरुमहाराजप्रते निवेदन को. ॥२॥ हवे त्यारवाद ( दुखनरी के० ) उखथी जरेखी, अर्थात् पोताना स्वामिना रोगसंबंधि कष्टथी व्याप्त थयेली, नथा ( नयणे के० ) यांखोमांथी, अर्थात् जेणीना बन्ने चतुर्डमांथी (नीकरणां के० ) अश्रुउनी धारा (फरेरेहां के० ) ऊरी रहेखी एवी, अर्थात् जेणीनी यांखोमांथी अविच्छि. मपणे आंसुर्जनी धारा चाली रहेखी वे एवी ते मयणासुंदरी (पतिमुखसाहमु केव) पोताना लारना मुखतरफ, यर्थात् पोताना स्वामी एवा ते उंबरराणाना मुख़सामे (जोय के० ) जोइने, थर्थात् निरखीने (ठाती फाटतीरेदा के०) हृदयने पण चोरी नाखती थकी, थर्थात् हृदयमा *30890005000000 REa9900 ·जिनयर सानोरे । गुणनिधि गरीयनीवाज ॥ देशी ॥ दुखभरी . गाती फाटतीरेदी । गदगद स्वर कहे रोय ॥ श्रीगुरु सभिलो । नयाणे नीकरण गरेरेदां । पतिमुखसाद जोग ॥ श्रीगुरु सनिलो ॥ कमुथा फरमविपाक ॥ श्रीगुम० ॥ १॥ वीजें उप मुजने नयीरेदी । मिथ्याइष्टि लोक व्यापेक्षा गया यतिशय दुःश्यना उतरायी जाणे पोतानी गातीने नारी नासती होय नही? एयी गते ( गदगदम्यरें के०.) गदगदकंथी, यर्थात् श्वास भरा जयाची यव्यक शब्दो योखती यकी (रोय के०) रडीने, अर्थात् मदन करीने ( कहे के ) फड़ेवा लागी के ( श्रीगुरु के0) दे महाग गुणवंता गुगराज ( मानसो के०) ९ जे यापने कहूँ ते याप श्रवण करो? अर्थात् मारी विनंतिने याप ध्यानमा लो? (करमविपाक के ) कर्मोन परिणाम, यर्यान् पूर्व करेजा पुष्कोनां फल (फमुथा के०) कमया होय , अर्थात् ते पुष्कौनु फल नोगयती यपने प्राणीने यतिशय कष्ट सहन करघु पडे ॥१॥ यळी दे गुरुमहाराज ! (मुजने के०) मने अर्थात् मारा हृदया (पीजें के) इंजे हये थापने कहूँ. ते शिवायर्नु ( सुख के०) कष्ट ·धारानी मातीपर सहित फर तद ॥ २ ॥ । हाल । सो ॥ गग कंदा।। काची कसी योनारकीरेहां ।। ए देशी ॥ यथवा-शीतसं. । यकी 10 पद संघ। म माने, अर्थात् पोताना पिताये पूढेसी समस्याथी मामीने क पोताना पराधीना सी गृत्तांत ( कह्यो के०) कद्दी संभळाव्यो, यर्थात् ते गुरुमहाराजप्रते निवेदन क.यो. ॥ २॥ देवे त्यारवाद । दुखनरी के० ) पुःखधी जरेसी, यर्थात् पोताना स्वामिना रोगसंबंधि कष्टथी व्याप्त धयंती. नथा ( नयणे के० ) थांखोमांथी, यर्थात् जेणीना पन्ने चर्मांधी (नीकरण के.० ) थ उनी धारा ( करेरेहा के० ) करी रहेखीठे एवी, यर्थात् जेपीनी यांखोमांधी अविच्चि- सपणे थांमुउनी धारा चाली रद्देसी ने एवी ते मयणासुंदरी (पतिमुखसामु के) पोताना मारना मुखतरफ, थर्थात् पोताना स्वामी एवा ते उंबरराणाना मुखसामे (जोय के० ) जोइने, थति निरीने (वाती फादतीरेदा के) हृदयने पण चोरी नाखती थकी, थर्थात् सृदयमा 033 100 ·4... -0000000 जनयर मानतोरे । गुणनिधि गरीयनीयाज ॥ ए.देशी ॥ दुग्गभरी, नाती काटतीरेदी । गदगद- म्बरें कदे गेय ॥ श्रीगुरु सांभो । नयाणे नीकरणां करेरेदा । पतिमुरसादमुं जोय ॥ श्रीगुरु मानतो ॥ कमुथा फरमविपाक ॥ श्रीगुरु० ॥ १॥ पीठे उप मुजने नवीरेदी । मिश्यादृष्टि लोक व्यापला प. अतिशय दुःश्यना उनगथी जाणे पोतानी मातीने पीरी नायती होय नही? पत्री ने गदगदम्बा के. ) गदगदकन थी, यर्थात् वाम भरा जवाथी यव्यक्त शब्दो बोलती यकी । गेय के0 ) डीने. यर्थात् मदन करीने ( कदे ० ) कदेवा सागी के ( श्रीगुरु के०) दं महाग गुणवंना गुमराज । मानसो के० ) हुँ जे थापने कहूँ ते याप श्रवण करो? अर्थात् मार्ग। विनिने श्राप ध्यानमा सो ? ( कग्मविपाक के) कौन परिणाम, अर्थात् पूर्व करेला एकानां फल ( कमुश्या के० ) कमयां होय ठे, अर्थात् ते पुष्कौनुं फल नोगपती वखते प्राण।उने निशय कष्ट मदन कग्यु पडे . ॥ १ ॥ बळी दे गुरुमहाराज ? (मुजने के०) मने अर्थात माग हृदयमा ( घी के० ) ९ जे हवे थापने कहूँ तुं ते शिवायर्नु (उप के० ) कष्ट 3990 ·धीपालनो फर तेह ॥ २॥ 904 भावांवर सहित ॥५५॥ . ॥ ढास ॥ एमी ॥ राग केदारे। ॥ काची कली यानारकीरेहां । ए देशी ॥ अथवा-शीतस. (धुरथकी के०) पहेलेथी मामीने, थर्थात् पोताना पिताये पूढेसी समस्याथी मामीने ठेक पोताना परणवा सुधीनो सघही वृत्तांत (कह्यो के० ) कही संभळाव्यो, अर्थात् ते गुरुमहाराजप्रते निवेदन फो. ॥२॥ हवे त्यारवाद (दुखजरी के०) पुःखथी जरेसी, अर्थात् पोताना स्वामिना रोगसंबंधि कष्टथी व्याप्त थयेली, तथा (नयणे के०) यांखोमाथी, अर्थात् जेणीना वन्ने चकुमाथी (नीकरणां के०) थश्रुठनी धारा (फरेरेहां के०) फरी रहेली वे एवी, अर्थात् जेणीनी यांखोमाथी अविच्छि- अपणे थांसुठनी धारा चाली रहेली ने एवी ते मयणासुंदरी (पत्तिमुखसाहमुं के) पोताना जरिना मुखतरफ, यर्थात् पोताना स्वामी एवा ते उंबरराणानां मुखसामे (जोय के० ) जोइने, अर्थात् निरखीने (ठाती फाटतीरेदों के ) हृदयने पण चोरी नाखती थकी, अर्थात् हृदयमा ७७ ·: +1 تن ·धीपानी भाषांतर सरित ॥ धी० ॥ यज्ञान। जिनधरमनेरेहा । निंदे ने ते फोक ॥ श्री० ॥२॥ रातदिवस ते मूजनेरेहो। माय माससमान । धी० ॥ यवधारो एक वीनतिरेहां । जगवन ज्ञाननिधान ॥ श्री० ॥ ३ । नधा 3 नद। थर्थात् मने बीजु कंई पण दुःख सागतुं नथी. परंतु ( यज्ञानी के०) का-नाना अर्थात सर्व प्रकारना सम्यग्ज्ञानथी रहित एवा (मियादृष्टि लोक के०) मिथ्या- रवी साका. थधान शेव थादिक धर्म पासनारा मिथ्यात्वी यन्यदर्शनी (जिनधरमनेरे के० ) धावीतरागप्रमुख प्ररुपेसा सम्यग् ज्ञान, दर्शन चारित्रमय जिनधर्मने (फोक के०) नादक (निंदे के के० ) निदो रहेसा ठे, यर्थात् श्रीवीतराग प्रजुना शुद्ध धर्मनी जे थवगणना करी रह्या , (ते के० ) ते रूपी दुःख मारा हृदयने पोडे ते. ॥२॥ वळी (ते के० ) श्रीजिनधर्मनी निंदा, य. धात् उपर जपाव्या मुजय मिथ्यावी खोकोधी कराती एवी श्रीवीतरागमनुना धर्मनी निंदा (रातदिवस के०) रात्रिए तथा दिवसे, थर्थात् हमेशा (मूजनेरेहा के०) मने, थर्थात् मारा परप (गासममान के ).झाल्यनी पेवे, यर्थात् कांटानी पेठे (मापे के०) साखी रदी ,

·No text on this page.

·श्रीरानो सहित ॥५॥ 00000GO 3008290900 कंचनवरणी काय ॥ श्री० ॥ ४ ॥ तो अपवाद ए लोकनोरेहां। निश्चय • जाए नाथ ॥ श्री० ॥ भाषांतर ( कंतनोरेहां के) या मारा स्वामिनो ( कोढ के0) कुष्टनो रोग (टसी जाये के०) मटी जाय, थर्थात् ते रोगरहित थर, तेनी ( काय के०) काया एटसे शरीर (कंचनवरणी के०) सुवर्ण सरखा वर्णवाळी निर्मल थर जाय. ॥ ४॥ थने ( नाथ के०) हे स्वामी! (तो के० ) तेम थवाथी, अर्थात् मारा था स्वामीना कुष्टरोगना मटवाथी (लोकनोरे के०) दुनियानो, अर्थात् सर्व मिथ्या- स्वी लोकोए करेलो (ए यपवाद के० ) या अपवाद, अर्थात् जैनधर्मनी निंदा ( निश्चय के०) निश्चयपूर्वक, यर्थात् खरेखर ( जाए के० ) दूर थशे. पटसे के या मारा स्वामीनो रोग मटवाथी मारा संबंधमां लोकोए करेखी जिनधर्मनी सघसी हीसना पूर यशे. हवे एवीरीतनी मयणानी विनंति सांभळीने (परफुखे के) पारकाना दुःखथी अर्थात् कोइपण जीवने जो कोश्पण प्रकारचं दुःख यतुं होय, तोतेथी (दुखीया के० ) पोते पण दुःख पामता, अर्थात् हृदयमां दुजाता, एवा (साधुजीरेहां । ॥७॥ के०) साधु होय रे (तिण के) तेटसा माटे ते मुनिचंद्रजी नामना मुनिराजे पण (पात के) ·-.-.-- परदुग्ने उग्वीया साधुजारेदा । यात प्रही तिण हाय ॥ मयाणा सांभो ॥५॥ सिद्रगक सेयो तुमेरेदा । यार्ड नयपदप्पान ॥ मयगा० ॥ यष्टकमदस थापीयरहो । दिशि विदेशे पद पान ते पाता, थर्थात मयाणाए फरेली विनंति (दाथपदी के ) हायमा लोधी, यर्थात् मयणानी से विनंनि स्वीकारीने उचग्राणाना गेगने दुर करवानो उपाय बतायवानुं तेमागे ध्यानमा सीj, यने त्याग्यात नेमणो मयाणासुंदरीने कर्यु के ( मयणा के० ) दे मयणरसुंदरी। (सनिलो के०), जे कई कई, ने नमो मानतो? ॥ ५॥ ( तुमेरेहा के ) तमो यो नी जरतार (सिन्द्रयक के०) मिहनाजीने ( मेवो के ) धागधो? थर्यात् तमो श्रीसियाजीनी याराधना करो? तया ( नयपदध्यान के० ) ते सिद्धचकर्मा रहेता थरिहंत थादिक नयपदोनुं ज्यान (ध्या केव) त. मारा हृदयमा धारण कगे? एटसे के (यष्टकमसदन के०) थाव पवमीपाळां कमसने ( थापीयंदा के० ) स्थापन करीने, यर्थात् थान पांखमीयाला कमलसरग्युं यंत्र यासेखीने (दिशि केय) पूर्वश्वादिक धारे दिशाउँमा, तथा (विदिशि-के) ईशानचादिक पारे विदिशा. 300035

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·-
सहित
रामो ।
पर तिणप्रस्ताव ॥ भाविा० ॥ १५ ॥ मयणाने उपर तिहारेहां । रहे सुखभर नितमेव ॥ जवि.
॥ न्यान कहे नवमी दासमारहां । कही सिद्धचकनी सेव ॥ भवियां ॥ १६ ॥
.१२॥ महाराजना वचनधी, यर्थात् उपर कह्याप्रमाणे गुरुमहाराजे कहेसां वचनोपर श्रद्धा लावीने ( ति.
ण प्रस्तार के० ) ने ममये ते उत्तम श्रावक ते मयणासुंदरीने तथा परराणाने (निज घर के०)
पोताने घः । नेमी गयोरेदां के० ) सेर गयो, थर्थात् पोतानी साथे यादरमान पूर्वक तेजने
पोनाने घर तेमगयो. ॥ १५ ॥ हवे ( मयणा के० ) ते मपणासुंदरी (ने के०) यने (जंवर
के0 ) ते परगणो (तिहारे के ) ते उत्तम श्रावकने धेर (नितमेव के0 ) हमेशां, यर्थात् ते
दिवसधी ( सुबतर के० ) सुग्वे समाधे, यर्थात् धर्मध्यान पूर्वक सुखसमाधियी पोतानो समय
निर्गमन करताधका ( रहे के० ) रहेवा वाग्या. (न्यान के०) या रासना कर्ता श्रीन्यानसागरजी
( कटे ० ) कहे रे के (नवमी डासमारेदां के ) या रासनी या नवमी ढासमां (सिद्धचक्र.
जी ने..) भी यरिन प्रा यादिक नवपदरूप श्रीसिचजीनी (सेव के ) गेवा ( कही के )
॥६२॥

·॥ उदा सोरगी ॥ पर मयां देय । सिद्धानक तप तिहाग्दी ॥ विपि पुजे दे। । मन. शुरु फरे गदगदी ॥१॥ कीधा मनने फोडियांवित यहादीताणां ॥ नवमं दिन मद मोमि। कही देवामी , यर्यात् या रातमा श्रीसिनकजी महाराजना यागननी विषि, नया तेना माहात्म्यपूर्वक ते थागधयाथी धां शुन फलोनू वर्णन वर्गयी वताव्युं . ॥ १६ ॥ (देय ने०) दवे, पटले ते उत्तम पारफने घेर याव्यायाद ( उंबर 20 ) ते उंगरराणो, अर्थात् मयणासुंदरीनो भर्तार, तथा (मयां 0 ) तेनी पी पी ते मयाणासुंदरी (तिदा ) ते उत्तम श्रापकने घेर (रती के० ) रहीने, अर्थात् विरदित निवास करीने (मनगु के0) मननी शुहिपूर्यफ, अर्थात् दयना निर्मल नायथी ( गहगही केव) यत्यंत यानंदपूर्वक (सि. दपक ० ) श्रीसिद्गक संबंधि, अर्थात् यरिदंतयादिक नवपद संबंधि (तप के०) तपम्गा, यात् याउ दियसो सुधीनो यांघिसतप (फरे ० ) करवा साग्या. तेमज (विधिमुंकेस) वि. धिपूर्पक, थर्थात् गुरुमहाराजे फद्देखो विधिविधान सहित (देव केव) देवने, थर्थात् श्रीवीतराग MATA

·भापांवर
सहित
1॥६॥
रानी स्नान करे सिजनमानो ॥ २ ॥ जस तिण सिंच्यो धोपि। जंबर से तन थापणो ॥ वानो वाघ्यो
राग प्राने ( पूजे कं० ) पूजवा साग्या. ॥ १ ॥ हवे एवी रीते (मनने कोमि के ) मननी वांगयी,
यति हदयमा ययंत खास सावीने ( यहादितणां के) याउ दिवसोसुधि (यांवित के)
यांवित नप ( कीधां 2.0 ) तेनए कयो, यर्थात् ते मयणासुंदरी यने उंवरराणाए नवपदजीना
थागधनपुर्पक थत्यंत उल्लामथी या दिवसोसुधि थांवेश करीने एक उळी संपूर्ण करी. हवे
त्यारयाद ( नवमें दिन के० ) नवमे दिवसे ( मदमोडि के० ) गर्यनो त्याग करीने, यर्थात् दरेक
प्रकारना यहंकारने घर करीने ( सिद्धचक्रनो के० ) ते यरिहंतयादिक नवे पदोना यंत्रनो (स्नान
करे के0 ) जलानिपेक कयों, शर्थात् गुरुमहाराजे वतावेसी विधिपूर्वक पंचामृतवडे तेउए श्रीसि-
द्वनमाजीना यंत्रनो स्नामाजिक कर्यो. ॥ २ ॥ हवे तेवार पठी (तिणजल के०) ते जलवडे
फरीने, यर्थात् सिचक्रजीना ते स्नान जलयदे करीने (उयर के ) ते उंबरराणाने पण,
यात् गयागंदरीना पार पया ते कुष्टी उंघरराणाने पण (सिंचयो के ) म्नान करायं, थ.
॥३३॥

·०८.०.. ॥३॥ नवपदनो महिमाद । चग्दह परवमा पमो ॥ ते दाख्यो थान ने महानाविक म्नावजसथी उंबरगणाने पण न्दयराव्यो, थने तेथी तेगो (यापणो के०) पोलान । नन के0 ) मार्गर ( धोपि से के० ) धोइ नारयुं, यर्थात् ते स्नानजसथी तेगो पोताना जाग्ने माग गीते धोने माफ कयु. थने तेम करयाथी (उपी के०) शरीरपर जाणे उप चढ्यो होग नही नेम । गानों के० ) नेना शरीग्नुं तेज, यर्थात् तेना शरीरनी चाममीनी सुंदरता ( पायो के० ) गृति पामी. अर्थात् यतिशय दीपी निकळी, यने एवी रीते (शांतिजलें के०) जानियन, पयाने म्नावजलयडे करीने, अर्थात् मदाप्रनाविक एवा सिद्धचक्रना ते स्नायजसवडे करीन ने नवग्गणी । निम्न थयो के० ) गेग रहित थयो, अर्थात् तेनो कुष्टरोग सर्वथा प्रकारे नट भयो ॥ ३ ॥ माटे हे नव्यजनो ! ( जगमाह के० ) प्रणे जगतमां, यर्थात् स्वर्ग, मयं यने पानातकपणे जगतमा । नवपदनो के० ) श्री थरिदंतयादिक नवपदरूप श्रीसिद्धचक्रजीनो ( महिमाद के० ) प्रत्यक्षा एवो ते महिमा, यर्थात् जगतमा प्रसिह एवो ते नवपदजीनो ·भाषांतर सदित ००० जगदि । परतख देखो परगडो॥४॥ ॥हास ॥ १० मी ॥ हुँ उवारी जाउं घुमेरे रढीयावा ॥ ए देशी ॥ ययवा चंडानन जिन ॥ प्रताप ( नउदद पुरवमा के० ) चौदे पूर्वोमा यर्थात् सर्वज्ञ प्रजुए प्ररूपेक्षां चौदपूर्वरूप याग- मोमो ( वमो के० ) मदोटो, थर्थात् सर्वची श्रेष्ट (दास्यो के) कहेलो ने, थर्थात् श्रीवीतराग प्रगए प्ररुपसी . के जे सिद्धचक्रजीनो ( परतख के०) प्रत्यक्षा, यर्थात् प्रत्यक्षरीते नजरे पडतो एगे ( परगमो के० ) प्रकट प्रजाव, थर्थात् तेना यतिशय प्रनाववाळा महिमाने (देखो के०) तमो जुउ ? यर्थात् या उंबरराणाना कुष्टनो नाश थवारूप तेना प्रत्यक्ष महिमाने दृष्टिगोचर फरी तमो ध्यानमा स्यो? ॥४॥ हवे एवी रोते पोताना स्वामिना उष्ट एवा ते (कोढ के०) कुष्टरोगने ( गयो के) पूर पेपो, थर्धात् तेना शरीरमांची नाश पामेखो (देखी के) जोश्ने (मयणा के०) ते मयणा- ri नेनरेगा मानसिक स्नेयी, थर्थात् पोताना हृदयमा यत्यंत म्नेछ साथीने ·सनिलीये अरदासरे ॥ मुग रोषफभणी ॥ एपेशी ॥ कोन गयो देखी करे। गयाणा मनने नेद. रे ॥ पिऊजी घरजोरे रहीयाला ॥ देगो तप करता यरे । सोना सरपी देदरे ॥ पिकनी० ।। (करे केव) पोनाना पामिप्रते कहेगा सागी के ( रखीयाता पिउजी ०) हे माग मनोहर स्वामीजी! दे प्रीतमजी! (परजोरे के० ) हवे ई यापने जे हकीकत कहूँ, ने थाप यापना ध्यानां धारण करतो? गली (ई पारी जाउं के०) ९ थापना या मुंदरपरथी बारी जाउं , अर्थात् अत्यंत स्नेहपूर्वक हुँ थापना उचारणा से मु. पन्नी दे प्रीतगजी! ( कर जोरे ० ) उये ग्याप या तपनो हमेशा यादर करजो. यळी (देखो के०) थाप प्रत्यदापाणे गुर्ग (नप के ) या गदान नाविक एयो श्रीसियाजीनो तप (करता के०) करपाथी, अर्थात् इदनां शुन परिणामथी ते तपनो यादर फरवायी, (देहरे के०) यापन था शरीर ( सोनातरखी क०) मुवर्ण सरj, यर्थात् रोगना विनाशयी कंचनसरखा यतिशय सुंदर तेजवाळ ( यरे केव) थयुं ठे. ॥ १ ॥ वळी हे स्वामिनाथ! (ए तप के०) था तपनो, थर्थात् सिद्धचक्रना थाराधन ·भाषांतर सहित O जगमोहे । परतख देखो परगडो ॥४॥ । ढास ॥ १० मी ॥ हुं उवारी जा घुमेरे रडीयाला ॥ ए देशी ॥ अथवा चंशानन जिन ॥ ॥ ६४॥ / प्रजाव ( ननद पुरवमा कं) चौदे पूर्वोमा यर्थात् सर्वज्ञ प्रतुए प्ररूपेतां चोदपूर्वरूप याग. 1,7 | मोमा । वो के० ) महोटो, अर्थात् सर्वथी श्रेष्ट (दाख्यो के ) कहेलो ठे, थर्थात् श्रीवीतराग प्रजा प्रापलो ने. के जे मिचकजीनो ( परतख के ) प्रत्यक्षा, अर्थात् प्रत्यक्षरीते नजरे पडतो 'पयो ( परगमो के० ) प्रकट प्रनाव, यर्थात् तेना यतिशय प्रजाववाळा महिमाने ( देखो के०) तमो जुठ ? यर्थात या उंबरराणाना कुष्टनो नाश यवारूप तेना प्रत्यक्ष महिमाने दृष्टिगोचर करी तमो ध्यानमा ख्यो ? ॥४॥ हवे एवी रीत पोताना स्वामिना पुष्ट एवा ते (कोढ केप) कुष्टरोगने ( गयो के) दूर -amitruथी नाश पामेलो (देखी के०) जोश्ने ( मयणा केप) ते मयणा- सन म्लेड लावीने 1990 3Gk ·नोरे ॥२॥ महिमा श्रीजिनधर्मनोरे । मोटो महियालमाहिरे ॥ पिऊजी ॥९ वारी० ॥ दवे मिथ्यामति इण नवेरे । मत थाणो मनमाहिरे ॥ पाऊजी० ॥; वा० ॥ ३॥ याची मनमा दान, शील, तप यने नावरूप श्रीजिनेश्वर प्रनुए प्ररूपेखा चतुर्विध धर्मनो (महिमा के०) प्रभाय ( मोटो के0) महान ; यर्थात् ते धर्मर्नु माहात्म्य घणा घणा यतिशयोथी नरेj . माटे हे स्वामिनाय! ( दवे के०) हवेथी, यर्थात् याजधीज (इण नवेरे के० ) या भवमां, थर्थात् थापना या जन्ममा (मनमांदिरे के०) थापना हृदयमा (मिश्यामति के०) मिथ्यान्वनी बुद्धिने. थर्थात् दरिहर यादिक दुपित देयोने देवतरीके मानयारूप, परिप्रहधारी तापसयादिकने गुरु तरीके मानवारूप, तथा हिंसायादिक दुपणोथी उपित एया वैदिकयादिक धर्माने सुधर्मरूपे मानपारप मिथ्यात्वयुछिने (मत थाणो के०) सायशो नही, यर्थात् इवेयी यापना हृदयमा मिथ्यात्पनी बुद्धिने जरापण थरकाश यापशो नही. ॥ ३ ॥ हवे एवी रीतनां ते मयणामुंदरीनां पचनो सांभळीने तेणीना भर्तार एवा ते उपररांगाना (मनमा के०) हृदयमा (धरमतणां के०) DOG0 ·भाव सहित ॥१॥ ए तप ए नश्पदतणोरे । पण मत मेपो ध्यानरे ॥ पिऊजी० ॥ ९ वारी जा ॥ घरजो०॥ गुरुना परणतणो घणोरे । ए प्रसाद प्रधानरे ॥ पिऊजी मानोरे रडीयावा ॥ हुँ वारी जाउं मा. रूप शविसतपना, तपा (ए नवपदतणोरे के) यरिहंतथादिक नवे पदोनां (ध्यानरे के०) पानने ( क्षण के० ) कणवार पण, अर्थात् योनीवार पण (मत मेसो के ) तमो गोमो नदी, वर्षात् तमारा हृदयमांधी जरापण ते प्याननो तमो त्याग करो नही. वळी हे स्वामिनाथ! (गु. स्ना के० ) श्रीगुरुमदाराजना, थर्यात् ते श्रीमुनिचंद्रजी नामना गुरुमहाराजना ( चरणतणो के० ) परणकमलना ( ए प्रसाद के० ) यापना था कुष्ट रोगनो जे विनाश थयो, ते रूपी प्रसादने (पपोरे के०) थतिशय, तथा (प्रधानरे के०) थत्यंत उत्तम प्रकारनो (मानोरे के०) थाप मानजो? थर्थात् थाप थापना हृदयमां चोकसपणे मानजो के, फक्त था श्रीगुरुमहाराजनी कृपाधीज थापना था दुष्ट रोगनो विनासा थयो ते. ॥२॥ वळी दे स्वामिनाथ! (महियसमा. दिरे के.) या पीतामा (श्रीजिनधर्मनोरे के०) श्रीवीतराग प्रचए प्रम्धेचा धर्मनो. अर्थात् ·मोरे० ॥२॥ महिमा श्रीजिनधर्मनोरे । मोटो महियसमाहिरे ॥ पिऊजी ॥ढुंवारी ॥ हवे मिश्यामति इण नयेरे । मत थाणो मनमाहिरे ॥ पीऊजी० ॥ ९ वारी ॥ ३ ॥ थावी मनमा दान, शील, तप थने नायरुप श्रीजिनेवर प्रनुए प्ररूपेला चतुर्विध धर्मनो (महिमा के०) प्रभार ( मोटो के० ) मदान के; यर्थात् ते धर्मनुं मादात्म्य घणा घणा यतिशयोथी नरेj ठे, माटे हे स्यामिनाथ ! (हवे के०) इवेथी, थर्थात् थाजधीज (इण नवेरे के) था भवर्मा, अर्थात् थापना या जन्ममा (मनमांदिरे के०) थापना हृदयमा (मिश्यामति के) मिथ्यान्वनी युद्धिने. अर्थात् दरिदर थादिक दुपित देवोने देवतरीके मानवारूप, परिपदधारी तापसयादिकने गुरु तरीके मानवारप, तथा हिंसाथादिक दुपयोयी सुपित एवा वेदिकश्यादिक धर्माने सुधर्मरूपे मानपारप मिथ्यात्वयुछिने (मत थाणो के०) खावशो नदी, थर्थात् इवेयी थापना हृदयमां मिर युछिने जरापण थरकाश थापशो नही. ॥३॥ दवे एवी रीतना ते मयाणासुंदरीनां पनो सांभळीने तेणीना भर्तार पवा ते उंबरराणाना (मनमा के०) हृदयमा (धरमतणां के) 10-०७ ·भौरानो भाषांवर सहित - घासतारे । परमतणा फस देखीरे ॥ कुंथर थावरे यतिभावे ॥ सोनागी कुंयर थावरे यतिभावे ॥जिनने वंदे देपनीर । दर्गवन निन मुविशेपरे ॥ कुंयर० ॥ सोनागी० ॥ ३॥ जिनघरथी जब धना भया ! नमन। माहात्म्यनें. पटसे पोते याराधेक्षा एवा श्रीसिद्धचक्रजीए पोताने पत्र यर्थात पानानो रोग दूर थवारूप फलने (देखीरे के०) जोइने, या.. नबने यामनारे के ) श्रद्धा (यावी के०) तेने प्राप्त यइ, यर्थात् ५। १२.३५ पार धयां शुन फसने जोड्ने खरेखर या जैनधर्म यतिशय उत्तम , यने नंगा यापनकी सात फट्याणनं। प्राप्ति थाय , एवी रीतनी श्रद्धा तेना हृदयमा दृढपणे प्राप्त घ थन धी मानानी क० ) सौभाग्यवानो, यर्थात् महाजाग्यशासी एवो ते (कुंथर के०) उपाया. यांत ने श्रीपासमार (थतिनावे के०) यत्यंत जावपूर्वक, थर्थात् यतःकरणना थतिशय भाव। ( न्यावरे के० ) यावे ठे, थर्थात् पोतानी वी एवी ते मयणामुंदरीनी साये जिनमंदिरमा चादयो, न (दंपतीरे के) ते यो नी भरतार. पनि भीक्षकमार लगा ·नीसारे । निरखे जरती एकरे ॥ कामिनी यावेरे तिण वामे ॥ मगमगती कामिनी यावेरे तिण मयणासुंदरी यन्ने ( सुविशेषरे के०) विशेष प्रकारे, यर्थात् नेवेग तया पुष्प यादिकनी विशेष प्रकारनी पूजानी सामग्री सहित (हरवितचित्त के०) मनमां दुर्ष खापीने, यर्यात् हृदयना यतिशय उल्लासपूर्वक ( जिनने के०) श्रीजिनेश्वरप्रनुने, यर्थात् श्रीयादीश्वरमानुनी प्रतिमाने (चंदे के० ) वंदन करे , यर्थात् चैत्यवंदनयादिक करयापूर्वक नमस्कार करे . ॥ ४॥ दवे एवं रोते जिनयंदन कर्यायाद ते वन्ने स्त्री नार, यर्थात् ते श्रीपालकुमार यने मयणामुंदरी (जय के) जेवामा ( जिनघरथी के०) ते जिनमंदिरमाथी (नीसारे का०) यहार याव्या, तेवामा तेग (एकरे जरती के०) एक घरमी मोशीने त्यां यावेली (निरसे के०) दीगो. बळी ते ( कामिनी के०) खी (तिणठामेरे के०) ते जगोए, थर्थात् ज्यां ते श्रीपालकुमार तया मयग्णासुंदरी जिनमंदिरमाथी निकली उना दता त्यां (थायेरे के०) यावी, थर्यात् तेमनी पासे यावी; ते घरमी स्त्री केवी ठे? तोके (मगमगती के० ) घरपणने लीधे यशक्त यवाथी 900६

·No text on this page.

·No text on this page.

·पानी भाषांवर सहित रास ।६७॥ गमेरे ॥ उंबरे दीनी थावतीरे। प्रणमे पाय विवेकरे ॥ जननी यावे रे तिण गमेरे ॥५॥ वृष्टि थई वादसविनारे । दूधे वूग मेहरे ॥ जननी० ॥ मयणा सासूने पगेरे । लागी अतिससनेहरे ॥ जन- । जेणीनुं शरीर ध्रुजी रहेडं वे एवी ते मोशीने (यावतीरे के) पोतानी पासे यावेली (जंबरे के०) ते श्रीपासकुमारे (दीजी के०) जोय, अर्थात् पोतानी यांखोथी निरखी. तथा तेणीने ( जननी के० ) पोतानी माता जाणीने ( विवेकरे के० ) विवेकवडे करीने, अर्थात् पोताना हृदय. मां उत्तम प्रकारनो विवेक लावीने (पाय के०) तेणीना चरणोप्रते (प्रणमे के ) तेणे प्रणाम कयों, थर्थात् तेणीना घरणोमां पोतानुं मस्तक नमावीने ते विनयवंत श्रीपालकुमारे पोतानी ते । माताने नमस्कार कर्यो. ॥ ५॥ हवे एवी रीते यकस्मातपणे पुत्र तथा माताना थयेला मेलापथी (वादसविनारे के०) वादळां विनाज, अर्थात् शाकाशमां वादळांनो घेरायो थया विनाज ( वृष्टि के०) मेघवृष्टि (थई के०) थयाजेषु धयु. यर्थात् वादळांनो घेरावो थया विनाज वरसादना वरस- । :03c TION नाम पपरना समागमभीर प्रमोना

·No text on this page.

·भाषांवर सहित 1८॥ जे सुख सधुरे । ते तुज बहू सुपसायरे ॥ जननी समजोरे सुखकारी० ॥ ७॥ चोली ढाल दशमी 3. के० ) सने (नीरोग के० ) नीरोगीपाj ( किम ययोरे के०) केवी रीते प्राप्त ययुं ? अर्थात् तारा शरीरमांथी ते कुष्ट नामनो पुष्ट रोग शीरीते उर थयो? ते सघळु वृत्तांत मने कही संजळाव? हवे एवी गनना पोनानी माताना वचनो सांजळीने श्रीपासकुमार कहेवा साग्या के ( सुखकारी जननी के ) हे सुग्व उपजावनारी माताजी! (जे नीरोग के ) हुं जे रोगरहित (थयो के० ) थयो , तथा ( सुग्व सह्युरे के० ) जे या सुख में प्राप्त कर्यु , यर्थात् मारो कुटनो रोग दूर थायी मने माग शरीरमां तथा हृदयमा जे यत्यंत सुख प्राप्त थयुं वे ( ते के०) ते सघळो (तुज के० ) तमारी ( बदसुपसायरे के० ) या वहुनो पसाय , यर्थात् तमारी यहूतरीके प्राप्त ययेली एवी या मयणासुंदरीनो प्रनाव ठे, एटले के तमारी या वढूना पसायथी हुँ निरोगी थइ मुख पाम्यो तुं, ए हकीकतने ( समजोरे के० ) तमो ध्यानमा खेजो, यर्थात् हुँ जे कहूँ . मानजो. ॥७॥एकी रीते (rman के.) या राराना की

·नलीरे । न्यानसागरं मुंग्यकाररे । नबियो सुणजोरे मनरंगे ॥ कमलपना कदेशे हवेरे । सुतने
निज यधिकाररे ॥जविया ॥ सर्व गाथा ॥ १५६ ॥
श्रीन्यानसागरजीर (सुग्यकाररे के०) सुखने करनारी, यर्थात् श्रीपालकुंचरनी पेठे श्रोताजनोना
पण सर्व दुग्यो टालीने अत्यंत सुख उपजायनारी, तथा (नसीरे के०) सुंदर एवी (दशमी के०)
दशमी ( दाल के० ) ढाल (पोसी के०) श्रोताजनो थागळ कही संनळावी. ( हवेरे के० ) हवे
पीना यधिकारमा (कमक्ष प्रना के० ) श्रीपासचरनी ते कमलप्रभा नामनी माता (सुतने
के०) पोताना पुत्र एवा ते श्रीपासकुमारने (निज के०) पोतानो (यधिकाररे के०) वृत्तांत
थर्थात् पोतानी सघळी हकीकत (कद्देशे के०) कही पतायशे, थर्थात् पोतानो वृत्तांत पोताना
कुंघरने कही संजळायशे, ते संबंधी सघळी हकीकत (नवियां के०) हे. नल्यजनो! थर्थात् दे
श्रोताजनो! तमो ( मनरंगे के० ) मनना रंगधी, अर्थात् हृदयमा अत्यंत उल्लास सांबीने (सुण.
जोरे के०) सांभळजो? ॥७॥

·रानो भाषावर सहित ॥१९॥ ॥ दुहा ॥ कुष्टिना गपमाहे तुज । मुकीने पुष पूत ॥ वठ हुँ वैदने वा । कोसंबीये पोहोत ॥१॥ देहरे देव जुहारवा । जव हुँ गइ तब एक ॥ ज्ञानी गुरु देखी तिहां । तस प्रणमी इवे ते कमलप्रभा पोताना पुत्र एवा ते श्रीपालकुंवरने पोतानो वृत्तांत कहे ते के (वच्छ पूत के० ) हे मारा व्हासा पुत्र! (सुण के ) तुं सांजल ? थर्यात् हुँ तने जे मारो वृत्तांत कई बु, ते तुं सांभस ? ( तुज के० ) तने (कुष्टिना के० ) ते सातसो कुष्टिऊना एकठा ययेला ( गण- मां के०) समूहनी थंदर थर्थात् टोळामा (मूकीने के०) ठोमीने, थर्थात् ते सातसो कोढी. थाउँने तारी सारसंजाळ माटे तने सौंपीने (वैदने पूठया के ) वैद्यनी तपास मादे, अर्थात् तने सागेसो था कुष्टनो रोग हवे केम दूर थाय ? तेना उपायमाटे कोइ वैद्यनी सलाह सेवा माटे (हुंके) हुं ( कोसंबीयें के) कोसांवी नामनी नगरीमा (पोहोत के०) पहोंची, थर्थात् ते. कुष्टरोगने मटामनारो वैय कोशांधी नगरीमा रहे है, एवी रीतना समाचार मळवायी हुँ तेनी THE वा गाटे कोसांधी नगरीमा गइ.॥१॥ पळी त्यां ते कोसांधी नगरीमा पदच्यापाद 000000 ·सुविवेक ॥ २ ॥ क अनुजी पाशे कदे । नीरोगी मुज जात ॥ तव ज्ञानी कदे श्राविका । सांजस (जय के०) ज्यारे (टुं के) हुँ.( देवरे के०) देवालयमां, थर्थात् श्रीजिनेश्वरप्रनुना मंदिरमा (देव के०) श्रीजिनेश्वरप्रजुना (जुदारवा के०) दर्शन करवा माटे ( गइ के) हुँ पहोंची, अर्थात् ते कोयाबी नगरीमा रहेका श्रीजिनेश्वरप्रनुना मंदिरमा ज्यारे हुँ अनुना दर्शन करवाने गइ (नब के.) तेटलामा (तिहां के०) ते जिनमंदिरमा (एक के) कोई एक (झानी शुरु के०) झानयंत गुरुमहाराजने, थर्थात् कोइएक थव पिकानयादिक शानबाळा गुरुमहाराजने (देखी 2) जोइने, थर्थात् तेया फोक गुरुमहाराज म्हारी दृष्टिए पमवाथी हुँ (तस के०) तेमने, (मुविवेक के०) उत्तम प्रकारना विवेकयी, यर्थात् हृदयमा थत्यंत विनयनाव सावीने (प्रणमी है०) नमी, थर्थात् ते गुरुमहाराजना चरणकमलोपते में विनयी नमस्कार को. ॥ २ ॥ त्यार पाद में ( फणुं के०) ते गुरुमहाराजने पिनंति करी पूधु के (प्रजुजी के०) हे गुरुमहाराज! (मुज के०) मारो (जात के०) पुत्र, थर्थात् मारो श्रीपालनामनो पुत्र, के जे कुष्टरोगनो भोग ·000 पानी भाषांदर सहित साची पात ॥३॥ ॥ ढाल ॥ ११ मी ॥ विदलीनी देशी ॥ ययवा-श्रुतपद नमी नावे जवियां । श्रुत ने जगत थाधारजी ॥ ए देशी ॥ मालवपतितनुजा रूमी । ते तो परण्यो चतुराचूमीहो ॥ तुज सुत सोभागी थइ पड्यो ठे ते ( कदे के० ) क्यारे (नीरोगी के० ) रोगरहित (थाशे के) यशे, अर्थात् मारा ते पुननो कुष्टरोग दूर थइ क्यारे ते रोगरहित थशे? (तव के०) त्यारे, यर्थात् मारा ते वचनो सांजस्यायाद ( ज्ञानी के०) ज्ञानवंव एवा ते गुरुमहाराज पोताना निर्मल ज्ञानथी जोइने (कहे के०) मने कहेवा साग्या के (श्राविका के० ) हे उत्तम भाविका! (साची के०) खरेखरी ( वात के ) हकीकत ( सांजळ के० ) तुं सांजळ ? अर्थात् हुँ तने तारा पुराना संबंधमां जे सत्य हकी. कत कहुं हुं, ते तुं सक्षपूर्वक सांजळ ? ।। ३ ।। हवे ते ज्ञानी गुरुमहाराजे मने कह्यु के (ते तो के०) ते तो ( तुज के ) तारो ( सोनागी पे:०) गोनापवाळो, थर्यात उत्तम प्रकारना जाग्यवानो । मत के.) पत्र. अर्थात् तारो ते ॥७० ·मयगासुंदरी इण नामें । उणेपी नपरीठामें हो ॥ तुज० ॥१॥ तेणे श्रीगुरु उपदेशे। सेव्या श्रीपासनामनो भाग्यशाली पुत्र (उज्जेणी नयरीठामंदो के) जयनी नामनी नगरीनी अंदर (रूमी के०) उत्तम, यर्थात् शीस; रूप, सौभाग्य थादिक सर्व गुणोवाळी; तथा (चतुरानूमी के० ) चतुर नीऊमां चूमामणिसरीखी, यर्थात् सघळी कसावंत स्त्रीमा मुकुटसरीखी, तया ( मयणसुंदरी श्ण नामें के०) मयासुंदरी नामनी, थर्थात् जेणीनु मयाणामुंदरी नाम के एवी (मासयपतितनुजा के० ) मालवपतिनी पुत्रीने, थर्थात् मासयादेशना प्रजापाल नामना राजानी पुत्रीने (परण्यो के० ) परगयो ठे, अर्थात् मयणासुंदरी नामनी राजपुत्रीनीसाये तेना लग्न थयां ने. ॥ १ ॥ बळी (तेणे के०) तारा ते श्रीपाल नामना कुंवरे (श्रीगुरु उपदेशे के०) श्रीगुरुमहाराजना उपदेशश्री, यर्थात् श्रीमुनिचंद्रजी नामना उत्तम गुरुमहाराजनो उपदेश सांभळीने (सुविशेगेदो के०) विशेष प्रकारे, थर्थात् सर्व प्रकारनी विधिपूर्वक (सिद्धचक्र के०) श्रीसिझनकजीने, थर्यात् श्री थरिहंतथादिक नवपदोने (सेव्या के०) थाराभ्या ठे, थर्थात् थांवेसनी उळीपूर्वक तेमगो

·गोरानी
भाषांतर
सहित
सिपा सुविशपंटो ॥ तुज० ॥ थई कंचनवरणी काया । तप धर्मतणे सुपसायाहो ॥ तुज० ॥२॥
शग निमणी थाणद पार्व। । थनुक्रमें तिहांथी हुँ यावीहो । सुण सुत सोनागी ॥ हवे मयणाने
शुउ भावध। धीसिद्ध चक्रजीन थागधन करेलुं वे. यने एवी रीते (तपधर्मतणे के० ) तप यने
'धर्मना । सुपरमायादो के० । उत्तम पसायथी, यर्थात् ते यांविलतपना तथा सिद्धचकना याराध.
नना जावधी । काया के० ) ते नाग श्रीपाल नामना पुत्रनी काया (कंचनवरण के) सुवर्ण
साया वाणवाळी यर्थात कंचन मरम्बा निर्मल वर्णवाळी (थ के०) य. ॥२॥ (श्म के)
एवी रीतना ते झानी गुरुमहागजे कहेलां वचनो (निसुणी के) सांभळीने, यर्थात् ते गुरुम.
हागजे कडे या वननोने सत्य मानी ते पर श्रद्धा सावीने (याणंद पावी केव) यानंद पामीने,
थर्थात् हृदयमां थत्यंत नखास सावीने (यनुक्रमे के०) क्रमवडे, यर्थात् दरमजले प्रयाण करती
यकी (सिंहांधी के०) ते कोसांवी नगरीथी निफळीने (दुं के०) हुँ (थायी के) तारी पासे
शाही याची गोची नं. (रचे के०) एटखामा (मुगुण के) उत्तम मोबछे फरीने. अधीत
॥७९॥

·• " मुगुणावगपातादो ॥ सुंदरी शशिययणी ॥ ३ ॥ पूछी पुण्यपाल निज नाइ । रही पीटरमा नेट जाइदो ॥ मुं० ॥ इक दिन देदरेयी चालतां । दीठी मयणा नीकलतांहो । जीव गांजोग याटिक उनम प्रकाग्ना गुणोवडे करीने (विण्यातादो के०) प्रग्यात पत्री, शर्थात् पनीमा प्रमित येती. नधा (मुंदरी के०) रूप थादिकथी मनोहर गी; यने (शशिवयणी 17 ""सदर मुग्धाळी, एर्षी (म्पमुंदरी माता के०) मयणासुंदरीनी रूपसुंदरी नामनी या दु० ) मगाणादगना दुग्यधी, यर्थात् पोताना स्वामी एवा प्रजापान राजाए पलानी | i मयाणा दर्गन कुष्टी परराणा साये परणापवायी जदयमा अत्यंत दुःख नायक। ॥ 3 ॥। निज नाइ के० ) पोताना ना एया ( पुण्यपाल के ) पुण्यपासने (पूठी • पाने. यात नेनी मलाह लेश्ने (तेद के० ) मयाणामुंदरीनी माता यने प्रजापालराजानी गणी पपी ने रपमुंदरी ( जाईदो के ) जश्ने, थर्थात् पोताना स्वामिना मेदेसनो त्याग करीने प्रमाणीचकी ( वादग्मां के० ) पोताना पियरमां, यर्थात् पोताना लाइ एवा ते पुण्यंपासने धेर Tin Or JV0COoo ·भाषांवर सहित रानो ॥ सु० ॥ ४ ॥ सुरूप पुरुष इक साये । सासुबह वधयां हायेहो ॥ सुं० ॥ कहे रूपसुंदरी विख- जाइने ( रही के० ) रहेवा मागी. हवे त्यारवाद (इक दिन के० ) एक दिवसे ( देहरेयी के०) ॥७२॥ १ जिनमंदिग्मांधी ( वसतां के० ) पानी निकळा, थर्थात् जिनमंदिरमा जश् त्यां जिनेश्वर प्रजुनी प्रतिमाना दर्शन कर। पाठा वळतांथकां ते रूपसुंदरी राणीप (मयणा के० ) मयणासुंदरीने, थर्थात् पोनानी ते मयणासुंदरी नामनी पुत्रीने (नीकसतांदो के० ) पदार यावती, थर्थात् तेणीने पण प्रजुना दर्शन करी जिनमंदिरमांची वदार निकळती (दीची के०) जोइ, थर्थात् नजरे निदाळी. ॥ ४ ॥ हवे ते समये ( सुरूप के० ) कामदेव सरखा थत्यंत उत्तम स्वरूपवाळो (इक के०) कोइएक ( पुरुष के०) पुरुष ( साथे के ) तेषीनी साये त्यां श्रीजिनेश्वर प्रजुना दर्शन करीने पहार निकळेसो , तथा ( सासुबहू के०) सासु थने वहू, थर्थात् श्रीपासकुमा. रनी माता कमसमता, तथा तेणीनी स्त्री एवी ते मयणासुंदरी (हाथेहो वलग्यां के०) एक 060GOOG€ - ॥७२॥ जातीपाती सापामो साथ ·"! यकारज जाणीयो । मुं। पमी पुत्री तिणं बाई । कूवं पडि यजन का कासेसो के. दवे एपी रीते पोनानी पुत्री एवी ते मयणामुंदरीनी साये कोशक महास्वरूपवान पुरुपने जोवाथ। ( विग्याणी के० ) विसखी पमी गयेसी, थर्यात् शोकसहित गजराटमां पडेली पवी ने ( रूपमुंदरी के0 ) मयणासुंदरीनी माता एवी ते रूपसुंदरी राणी ( कहे के० ) कडेवा लाग। के, अरे ! दुष्ट पुत्री ! ( जाणीदो के०) जापी चुकीने, थर्थात् मनना इरादामुजय तें या ( कोण के0 ) [ ( अकारज के० ) यकार्य (कयों के० ) कर्यु ? यर्थात् तने तारा पिताग परगावला एवा ने कष्टी उंबरगणाने ठोमीने या घीजा स्वरूपयंत पुरुपने स्वीकारवारूप मदा अनर्थ न जाण। बुमीने शामाट कयों ? ॥ ५ ॥ वळी (कूख के०) मारी कुंखमां, अर्थात् मारा उदरमा ज ( पुत्री क० ) पुत्रीपणे (पमी के०) उत्पन्न थइ कुं, अर्थात् मारी कूग्वमां ते जे पुत्रीपण जन्म सीधलो (तिण नाई के० ) तेने बदले (वन के ) यज ( कांइंदो के० ) केम ( न पमिन ) पडयो नदी ? अर्थात् नागसरखी कुतखंपण पुत्रीने पदले मारा उदर उपर यज पनी

·No text on this page.

·शीसरतन उगागी। जिनधर्मने साज लगाडीहो । सुं० ॥ तनुजामरणाची तेह। ( उपर 20 ) परगणाने, यर्थात् ताग पिताए तने परणावेला एका तारा स्वामी ते कुष्टी उंबर- गाने में (किदो के० ) कये स्थानके (मूकी दीघोड़ो मे०) वोमी दीपो? थर्थात् तेनो त्याग कने नने यो नोमी याची को? पळी (पुत्री के०) दे पुसी! (हादादा के० ) हाय हाय! जने क.० ) मने, यर्थात् नने जन्म थापनारी एपी तारी माता जे हुँ, तेने पण ते (सजवी २०) लजिन फरी, यर्थात् तागजेयी दुराचारी पुत्रीयी मने पण पुनीयामां शरमाया जेवू ययुं में कमा लोको ममदा इये , मा मुग्य पाण पतापी शकीरा नदी, थने तेटमा माटे (तुजनेदो 0 ) नने ( धिगधगरे ) विकार , धिकार ! ॥ ७॥ पळी हे पुनी! था थकार्य फरीने ते नाणे ( शोजगनन के0 ) शीयातरूपी रतने ( उमामी दीयो के० ) की दीधुं , यर्थात् ते तार यसरपी गत दुनीयनी कंई पण दरकार फर्याविना, तथा तारा पोताना दितनो पण विचार कायिना ने हर फंकी दीधुं ते. पळी शायूँ दुराचरण थादरीने ते (जिनधर्मने के० ) श्रीवीत.

·भार पाळनो तुन जमाई । नवि वंडधु शील में माईदो ॥ मुं० ॥ नपि खोपुंजिननी याण । जोपश्चिम ऊगे भाणहो । मुं० ॥ १० ॥ नव कंद कमसा इण बात । कांई करो सनीनी तातदो ॥ मुं०॥ पद ७५॥ वेसो मागे नार ते चंबरराणो हवे कुष्टरोगथी रहित ययेतो ठे, तेमज ( में के०) में पण (शील के०) मा शीयम ( नवि बंडयुं के० ) खंमित कर्यु नयी, यर्थात् तमो जेम धारोटो, तेम में मारा ते कृष्टी म्वामीनो त्याग करी वीजा कोइ पण यन्य पुरुपनो संग कयों नयी. यळी दे माताजी ! ( जो के0 ) कदाच ( नाणदो के० ) सुर्य पण ( पश्चिम के० ) पश्चिमदिशामा (नगे के०) उदय पामे, तोपण ( जिननी के० ) श्रीवीतराग अनुनी (याण के०) थाझाने ( नवि खो के०) हूं खंमित करूं तेम नथी. थर्थात् सुर्य पोतानी पूर्व दिशा ठोडीने कदापि पाइ पधिम दिशामा उदय पामतो नथी, तेम टुं पण मारुं शीखग्रत सोपीने कदापि पण जिनेश्वर प्रनुनी याज्ञानो 'नंग कर तेम नथी. ॥१०॥ हवे (तष के०) ते पखते, यांत उपर जणाव्यामुजय मपणामुं: -~ -sh me emiriवरले यारे गवाद चाशी रमो इतो. ने गमगे (काar its) ·जादा । मुं० ॥ ११ ॥ तुज पुत्रीने सपसाई। सिम्पक श्रीपालकमाग्नी कमलप्रभा नामनी माता (इण यात के०) यावी रीतनी बात (कदे के०) कडे वा लागी, अर्थात मयणामुंदरीनी माताने पोतानी पुत्रीने धिकारती जोइने ते घोसी नठी के, दे रूपमुंदरी ! नमो ( मनीनी कं० ) मतीसमान एवी या तमारी पुत्री मयणामुंदरीनी (तात- हो के० ) निंदा ( कां करो के० ) शामाटे करो गे? यर्थात् महासती एवी तमारी था पुत्री. पर जू कलंक चडावी शामाटे तेणीने कसं किन करो ठो? कारण के (पद तो के० ) या तो, यात नमारी पासे उनसी या प्रत्यक्ष देखातो पुरुष (ते के० ) तेज ( उंबरराणो के०) उंबर- गणो ने, अर्थात तमाग स्वामी नमारी पुत्रीने जे उंबरराणासाये परणाची हती, तेज या जं. वग्गणो ले, परंतु ते शिवाय कोइ बीजो पुरुप नयी. वळी ( रोग के० ) तेनो कुष्टरोग ( गयो के) हर ययो ठे, थने तेथी ते (सपराणो के०) निरोगी शरीरवाळो, यर्थात् कंचनसर- ग्या निर्मल शरीरवाळो ( थयो के०) दवे थयो ते. एटसे के तेना रोगना टळवायी

·पालनो
मापांवर
सहित
थया सुखदाइहो ॥ सुं० ॥ यगीयारमी ए कही ढाल ।न्यायसागरे थमीयरसालहो ॥ सुं०॥१२॥
तेना शरीर, स्वरूप फरी जवायी तमो तेने उळखी शक्या नथी ॥ ११ ॥ वळी हे रूपसुंदरी!
( तुज के ) नमारी ( पुत्रीने के० ) या मयणासुंदरी नामनी पुत्रीना (सुपता के०) उत्तम
प्रभावी, यर्थात् तेणीना शीलयादिक गुणो तथा तेणीनी जैन धर्मपरनी श्रझाना प्रतापथी
( सिकचक्र के० ) श्रीसिद्धचक्रजी महाराज ( सुखदाई हो के० ) सुख यापनारा (धया के०)
नीवड्या ठे, यर्थात् नमारी या महासतीसमान मयणासुंदरी पुत्रीए, तथा या नंबरराणाए सुगु-
रुना उपदेशथी यांवेखतपपूर्वक श्रीसिझचक्रची महाराज, थाराधन कयु के, यने तेवी रोतना
धर्मपसायथी या उंबरराणानो कुष्टरोग दूर थ ते निर्मल शरीरवाळो थयो ठे. एवी रीते (न्या-
नसागरे के० ) या रासना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजीए (यमीयरसासदो केव) अमृतसरखा
मनोहार रसवाळी, यर्थात् जे सांजळवायी श्रोताउँने थत्यंत थानंद उपजे एवी ( ए के) था
(अगीथारमी थे.. चम्पारमी (दास के०) दाख (कही के०) वर्णी ॥१०॥

·॥ उहा सोरठी ॥ रूपसुंदरी कहे पद । सोजागी तुज सुत नला । तोपण सुणीय प्रेम । कहोने तुमचं कवण कुल ॥१॥ यंगदेस यनिराम। थलकासी चंपापुरी ।। नृप सिंदरय इण नाम । कमल- हवे गवी गलनां कमलप्रभानां वचनो सांभळीने याश्चर्यसहित थानंद पामेली एवी (रूप- मुंदरी के0 ) मयणामुंदरीनी माता एवी ते (रूपमुंदरी ( कड़े के०) कहेवा लागी, यर्थात् ते कमलप्रभा प्रते कदेवा साग। के, दे कमलप्रता! (पद के० ) या (तुज के० ) तमारो (सुत के ) पुत्र ( मोजागी के0 ) उत्तम जाग्यवाळो, अर्थात् महानाग्यशाली, तथा ( नसो के०) सजन देवाय ठे, थने तेथी जो के तमारुं कुश उत्तम ठे, एवं यनुमान थाय ठे (तोपण के०) तथापि (प्रेम के० ) प्रीतिपूर्वक (सुणी के० ) हुँ जे तमोने कहूं ते तमो सांभळो? यर्थात् हुँ जे कंई नमाने पू, तेनो मने संतोपकारक प्रत्युत्तर तमो यापो ? एम कही तेणीए कमसपनाने कडं के ( तुमचं के० ) तमारूं (कवण के० ) कयुं (कुछ के० ) कुल ठे? यर्थात् तमारा सासरानुं कयुं कुल ठे? ते ( कहोने के० ) मने कही संजळावो? ॥ १॥ इवे एवी रीतनां रूपसुंदरीनां 986030 ·- भाषांतर सहित पना नेहनी प्रिया ॥२॥ प्रमन्यो तेषीय बाल। देवकुमर यतिदीपता। कुंयर श्रीश्रीपाल । थयो पालना ३ । वचनो मांभळीने कमसप्रना कड़वा सागी के, दे रूपसुंदरी ! (यंगदेत के ) यंग नामनो देश ( यभिगम के। यनिगय मुंदरी है, यर्थात् धनधान्य यादिकनी सद्धिथी नरेखो ठे, तथा ने देशमा । थरकामी के0 ) यवकानगरी सरखी, यर्थात् देवोनी नगरी सरखी यतिशय शो. नावाळी । चंपापुरी के0 ) चंपा नामनी नगगे . हवे ते चंपानगरीमा (सिंदरथ के०) सिंदरथ । इनाम के० ) पवा नामनो ( नृप के ) राजा राज्य करतो इतो. (तेहनी के०) तेनी, यर्थात् ते मिंहग्य गजानी ( कमलपना के०) कमलपना नामनी (प्रिया के० ) राणी वे. ॥२॥ (ते. गीय के० ) ते कमवपना राणीये ( वाप्य के०) बाळकने, यर्थात् एक पुत्रने (प्रसव्यो के०) जन्म याप्यो. हवे ते पुत्र केबो ? तो के, (देवकुमर के०) देवकुमारनी पेठे, यर्थात् देवोना कुमारसरखो (यतिदीपतो के० ) थत्यंत तेजस्वी ठे, यर्यात् तेना शरीरनी कांति यत्यंत दीपाय- मान वे. एकोन (श्रीख के..)नाग्यशाखी श्रीपाल नामनो (कंभर in.) कुमार, अर्थात् p0007

·अनुक्रमें दोय वरसनो ॥३॥ कीधो भूपति काल । मत्तिसागर मुहते तिस्ये । पाटे व्यो ततकाल
बेहु वरसनो बाल ते ॥४॥
ते कमलप्रनानो पुत्र ( अनुको के०) धीमे धीमे धययी वृद्धि पामतोथको ( दोय वरसनो के.)
ये वर्षांनी उमग्नो थयो, तेटलामा (जुपति केव) राजाए, थर्थात् ते श्रीपालकुमारना पिता
एवा ते सिंहग्य गजाए ( काल कीधो के०) काल कर्यो, यर्थात् ते राजा मरणने शरण थयो.
पठी न्यारवाद (तिम्ये के०) ने सिंदरथ राजाना (मतिसागर के०) मतिसागर नामना (मुहते के.)मं.
त्रीश्वरे ( तनकाल के० ) तेज वग्वते, अर्थात् ज्यारे राजा मरण पाम्यो तेज समये (ते के०) नुपर
कडेला एवा ( बेहु वरमनो वास के ) चे वरसना पाळकने, अर्थात् जेनी उमर हजु फक्त वे
वर्षानीज ययेली ठे, एवा ते राजाना पुत्र श्रीपालकमारने (पाट उव्यो के०) गादीप वेसाठ्यो,
व्यात तेना पिना सिंहग्य गजानी राज्यगादीपर राजानरीके तेनो राज्यानिपेक कयों.॥४॥

·पानो
भाषांवर
सहिद
७८॥
॥ ढाल ॥ १२ मी ॥ हो मतवाले साजनां ॥ ए देशी ॥अथवा-यवर इस्यो नय सांजली
। एक पहे ववहारोरे ॥ ए देशी ॥ लघु लाई सिंहरयतणो । जितसेन इण नामोरे ॥ उमराव
सघला फेटव) । सेना मेलवी तामोरे ॥ १॥ चंपापुरी थाव्यो धसी । म थाटोप धरंतोरे ॥
इवे ( तामोरे के० ) एटलामां, अर्थात् मारा ते पालक श्रीपासकुमारने ज्यारे ते मतिसाग-
रमंत्रीए चंपापुरीनी गादीपर येसाड्यो त्यारे (सिंहरयतणो के०) मारा स्वामी एवा ते सिंहरथः
राजानो (थजितसेन के०) थजितसेन (श्ण नामोरे के०) एवा नामनो, अर्थात् जेनुं अजित.
सेन नाम के एवो (लघु भाई के०) न्हानो नाश, अर्थात् मारो देवर ( सघसा के ) सर्वः ( उम.
राव के) सरदारोने, थर्थात् सामंत, सेनापति यादिक. राज्यना सघळा .अधिकारीउने. (.फेटवी
के०) फोडीने, थर्थात् तेमने द्रव्य थादिकनी सांच-यापी पोताना पक्षमा नेळवीने, तथा-(सेना.
केप) सेन्यने, थर्थात् हाथी, घोमा, रथ पायदळ थादिक चतुरंगी सेनाने ( मेलवी के० ) एकठी
फरीने ॥ १॥ (ग) एपी शतनी-मोटी चतुरंगी सेनानो (मारोप के भाईबर (धर-
॥७८॥

·No text on this page.

·पाटनो
भापांवर
सहित
७९॥
निशामकाररे ॥ मुज थंगजने मारवा । थया केडे सुभट तेवाररे ॥ चंपा० ॥३॥ मारगविच जातां
के० ) पुस्रने, यर्थात् मारा ते पासपुत्र श्रीपालकुमा ने (सेइ के० ) उपामीने, अर्थात् मारी
काखमा वेसामीने (तिदाथकी के०) त्यांथी, अर्थात् ते चंपानगरीमांथी (निशामकाररे के०)
रात्रीए ( नानी के० ) नाशी गइ, थर्थात् मारा पुत्रने मृत्युथी बचाववा माटे हुं तेने कांखमां
वेसामी रात से त्यांथी गुपचुप कोइ न जाणे तेम नाशी वुटी. हवे (तेवाररे के० ) तेज वखते
मने त्यांथी पुत्रसहित नाशी गएसी जोइने (मुज के०) मारा (अंगजने के०) पुत्रने, अर्थात्
मारा ते श्रीपालकुमारने (मारवा के० ) मारी नाखवा माटे, अर्थात् तेने प्राणरहित करवा माटे
(सुजट के०) योद्वार्ड, थर्थात् मारा देवर पवा ते अजितसेने मोकलेखा सुन्टो (केडे थया के०)
मारी पाठळ लाग्या, थर्थात् ज्यां हुं नाशती इती त्यां मारी पाठळ धसी थाव्या. ॥ ३ ॥ इवे
एवी रीते (जातां के०) नाशतां थकां, अर्थात् हुं मारा पुत्रसहित ज्यारे नाशती हती त्यारे
मारगविण फे.) मार्गनी थंदर, अर्थात् मारा नाशवाना रस्तामांज (कृष्ठि सयसातनुं फे)
॥७९॥

·मन्यु । कृष्टि सयसाननुं पेढुंरे । रोदने ऐसीने पाणुं । याहती थासुमा रेरे । पा० ॥ ४॥ पो. सावी तय ने फडे । तुं धर्मब्डेन नो थमारेरे ॥ थमने पण तुं जाणजे । ए धर्मयंधर ठे म्हारेरे मानमो कृष्टिन, अर्थात जेने कृष्टनो रोग लागु पयो , एया एकठा ययेसा सातसो पुरुषोनुं ( पेमुंगे के) टाळ. थर्थात् नेनो समुदाय (मन्यु के०) मनेसामु मन्यु (तेदने के०) तेने, अर्थात ने कृष्टिना टोळीने ( देवीने कं० ) जोइने, यर्थात् नजरे निहाळयायी (घाएं बीहती के०) अतिशय दग्या लागी, अर्थात् था सोको कोइ शत्रुना सरकरी माणसो इशे, एवी देदेशतथी हुँ घाणोज नय पामवा लागी यने (यांसुडा रेरे के० ) यांसुई पामया सागी, यर्थात् ते नयने नधि मा यांग्रोमांयी यांमुउनी भाग नालया सागी. ॥ ४ ॥ ( तब के० ) तेटलामा यर्थात् हुँ सुपर मुजय ज्यारे भय पामती उभी हती, ते समये (ते के०) ते कुष्टी (घोसावी के० ) मने मधुर वचनोपूर्वक घोसायीने ( कहे के० ) फदेवा लाग्या के (तुं के० ) तुं तो (यमारे रे के०) थमारी (धर्मब्डेन तो के०) धर्मसंबंधि व्हेनसमान ठो, यर्थात् तारे थमाराथी जरा पण ०७६ ·लनो भाषांवर सहित ॥ चंपा० ॥ ५ ॥ एम कही वेसर ऊपरे । चढावीने चाल्या जेवारेरे ॥ अजितसेनना सुजट ते । नथी, यमोए तने थमारी साधर्मिक व्हेनतरीके लेखेली दे. वळी ( यमने पण के०) अमोने पण यर्थात् यमो सघळा सातसो पुरुषोने पण (तुं के० ) तुं (जाणजे के० ) एम समजजे के, यर्थात् तारा हृदयमा एम धारजे के ( ए के० ) या सघळा (म्हारेरे के०) म्हारा (धर्मबंधव वे के० ) साधर्मिक बंधु , यर्थात् यमो सघळाने तारे तारा साधर्मिक वंधुसमान सेखवा ॥५॥ (एम कद्दी के०) एवी रीते कद्दीने, थर्थात् एवी रीते मधुर वचनोथी मने याश्वासन देश्ने, तथा मने मारा पुत्रसहित वेसरऊपरे के० खच्चरउपर (चढावीने के०) चमावीने, अर्थात् निश्चलपणे सुखेसमाधे वेसाडीने (जेबारेरे के०) जेवामां (चाल्या के०) ते सघळा मने साये लेइ मार्गमा थागळ चालवा लाग्या (तेवारेरे के०) तेटलामा, अर्थात् यमो सघळा यागळ चालता थया समये ( यजितसेनना के० ) ते मारा देवर अजितसेने मारा पुत्रने मारवा माटे मोकलेला (ते ॥८०॥ मा पालना मार्गथी (थाव्या

·No text on this page.

·भापांतर सहित 6560 रनो रग्ये एहमा जल्ये । वलगे इम जाणी त्रागारे ॥ चंपा० ॥ ७॥ अनुक्रमे उजेणी पूरी । हुं कमल. प्रभा श्हां यावीरे ॥ ए. सघती यम कूलतणी । तुमने कही वात सुणावीरे ॥ चंपा० ॥७॥ नृप नमां जय पामवा लाग्या. ॥ ७ ॥ त्यार पठी केटसोक काळ गयावाद मारा ते पुत्रने ते कुष्टिना टोळामा रहवाथी चेप लागवावडे कुष्टनो ते दुष्ट रोग लागु पड्यो, थने ते मटवानो उपाय शो. धयामाटे हुँ तेवा वैद्यनी तपासमाटे कोसांवी नगरीमा गइ, अने त्यां ज्ञानी गुरुना मेलापथी मारा पुत्रना कुष्टरोगना विनाशनी वात में तेमनी पासेथी सांभळी, अने त्यारवाद (हुं कमसपना के०) या तमारी पासे वेटेसी हुँ तेज कमलप्रना ( यनुक्रमें के० ) अनुक्रमवडे, एटले ते कोशांवी न. गरीथी चालीने मजल करती यकी (हां के० ) यही तमारी पासे ( उजेणी पूरी के० ) या उजयनी नामनी नगरीमा (थावी के०) थावी पहोंची वं. तथा एवी रीते (यम के०) थमारां TH के ) गोलनी थर्थात् मारा सासरीयाना कुखसंबंधि (ए के०) या, अर्थात् तमोने व. पात के ) एकीकत, अर्थात् अमारी कलसंबंधि ·सिंहग्थनो सुत सुणी । रूपसुंदरी दरखागार ॥ पारमी वाले सजिलो । फदे न्यानसागर पद पागीरे ॥ पंपा० ॥ ॥ सर्य गाथा ॥ १५॥ मर्य प्रकारनी मत्य दकीकत ( तुमने के० ) तमोने, थर्थात् थमारी वेवण एका तमोने (मुणा. पीर कदी के ) मनळायी दीधी यर्थात तमारा थागळ में मारी सघळी सत्य हकीकत निवेदन फरी . ॥ ७॥ ये पपी गते श्रीपासकुमारनी माता गपी ते कमलप्रभाग कदेखा वृत्तांतथी पोनानी पुत्री मयाणामुंदरीना नर्तार एवा ते उंपरराणाने (नृप सिंहरथनो के०) सिंदरथ राजानो, श्रर्थात चपापुरीना गजा गया सिंदरथनो (सुत के0) पुत्र (सुणी के0) जाणीने (रूपसुंदरी के०) ने रुपमुदरी श्रर्थात मयाणामुंदरीनी माता (इरखाणीरे के०) दर्प पामी, थर्थात् थहो! मारी पुराने नो धर्मना पमायथी उत्तम राजकुलमा जन्मेको गयो श्रीपासकुमार नामनो जार प्राप्त थयो , गम चिनारीने ते पोताना हृदयमा थत्यंत थानंद पामया लागी. (न्यानसागर के०) या गमना कर्ता एवा न्यानसागरजी (कद्दे के० ) श्रोताजननोने उद्देशीने कड़े 2 के (धारमी ·पालनो भाषांतर सहित ८२।। ॥ दुहा ॥ रूपसुंदरी निजबंधुने । जई कह्यो सवि विरतंत । जामाता नाणेजिने । तेडे ढाले के०) या रासनी वारमी ढासमां (पह के०) उपर वर्णन कर्यामुजयनी (वाणीरे के) वाणी (सांभलो के० ) दे जव्यजनो! तमो श्रवण करो ? ॥ ए॥ हवे (रूपसुंदरी के० ) ते रूपसुंदरीए, अर्थात् मयणासुंदरीनी माताए (जई के०) जश्ने, अर्थात् ते कमलपना पासेथी यावीने ( निजबंधुने के० ) पोताना भाइने, अर्थात् पोताना लाइ एवा ते पुण्यपालने ( सवि के०) सघळो, अर्थात् कमलप्रभाए वर्णवेखो सघळो (विरतंत के०) वृत्तांत, अर्थात् पोतानी पुत्री मयणासुंदरीनो भर्तार चंपापुरीना राजा सिंदरथ राजानो श्रीपाल नामनो पुत्र , इत्यादिक कमलप्रभाए कहेलो सघळो वृत्तांत (कह्यो केप) कही संभळाव्यो. ते सांनळी पुण्यपाल (थत्यंत के०) अतिशय (दरख केव) दर्पथी, थर्थात् पोताना हृदयमां घणोज थानंद पामीने (जामाता के०) ते जमाश्ने, थर्थात् मयणासुंदरीना स्वामी एका ते श्रीपालकुमारने, थने (जाणे जिने के०) पोतानी भाणेजी एषी ते मयणासुंदरीने ( तेडे के० ) 11८२।।

·No text on this page.

·M पानी भापांवर सहित ।८३॥ एक गीत विनोद ॥ २ ॥ वलतां रयवाडीथकी। प्रजापाल नृपास ॥ दीग वेग गोखमां । मयणा नधीपास ॥ ३ ॥ योना विषयमबंधि ( सुख के० ) सुखोने ( विलसे के०) भोगवी रहेला ठे. ॥ २॥ हवे एटसामां एक दिवसे ( प्रजापाल भूपाल के ) उजयनी नगरीना स्वामी, तथा मयणासुंदरीना पिता एवा ते प्रजापास नामना राजाए ( रयवामीयकी के०) घोमा खेखाववानी कीमा कर्यावाद त्यांथी (व- सतां के० ) पाठा वळतांथका (गोखमां के० ) फरुखामां, थर्थात् ते राजमार्गपर यावेसा पोताना शाळा पुण्यपालना मेहेलना झरुखामा (येठा के० ) वेठेला ( मयणा के) ते मयणासुंदरीने, य- पात् पोतानी पुत्री मपणासुंदरीने (ने के०) तथा (श्रीपाल n०) श्रीपासकुमारने (दीवा के०) जोया, थर्यात् ते मयणासुंदरी तथा श्रीपालकुमारने ते फरुखामा साथे वेवेला पोताना नेत्रोक्डे ॥८॥ "३" ·॥साल ॥ १३ मी। राग धोरणी ॥ अपन शांति मन मोदिलं ॥ देशी ॥ अथवा-देश मनोदर मासयो । निरूपम नगरी उजेगा । ललना ।। ए देशी ॥ प्रजापाल राजा कहे। मयणाने हवे एवी रीते कोइ महास्वरूपवान पुरुष साये (मयणाने हो के०) पोतानी पुत्री एवी ते मयाणासुंदरीने करवामां वेठेती (देखीने के०) जोइने (प्रजापास राजा के० ) ते प्रजापाल राजा, थर्यात तेणीनो पिता एवो ते प्रजापाल भूपति (एम के० ) यावी रीते, थर्थात् नीचे वार्णन कर्या मुजय (फड़े के० ) फदेवा पाग्यो के, थर्थात् पोताना हृदयमा मुख उत्पन्न वायी पोनानी पासे उनेला माणसो प्रते बोलया लाग्यो के (जुङ के० ) थरे ! तमो जु तो खरा (क. योगा के०) पुत्रीर, यर्थात् था मारी दुराचारी मयणासुंदरी नामनी पुत्रीए (कुसखंपणहो क) सने कलंक लागे ए कार्य, थर्थात् जेथी मारा निर्मल कुसने यतिशय वट्टो लागे एy यकार्प ( की के०) कर्यु ने, 'थर्थात् तेणीप थादर्यु . हवे ( कहो के) दे मनुष्यो! तमो मने समजायो के (फेम कीजे के) केम करचुं? अर्थात् हवे मारे शुं करवू? तेनी मने समज

·भाषांतर
सहित
लनो
८४॥
हो देखीने एम ॥ जून कुठोरुए कोई । कुखखपणहो कहो कीजें केम ॥१॥ धिग धिग विषय
। विटंबना । शुं न करे हो जेह थयो कामांध ॥ कामातुर मयणा जूर्छ । तजी उंबरहो कीधो मोटो
पमनी नथी, माटे तमो मने सलाह यापो? ॥ १॥ वळी ते राजा ते लोको पासे कहेवा लाग्यो
के ( विषय विटंबना के०) विषय संबंधि विटंबनाने, अर्थात् इंद्रयोना विषयो भोगववारूपी
विटंबनाने ( धिगधिग के० ) धिक्कार ! धिक्कार ! यर्थात् ते सघळा विषयो अत्यंत धिकारने
पात्र . वळी या दुनियामां (जेह के० ) जे कोइ माणस ( कामांध के) कामांध थयो, यर्थात्
स्पर्शद्रियनां सुखो जोगवा माटे यासपासनो विचार कर्याविना जे माणस अत्यंत यासक्त ययो
ठे, ते माणस (शुं न करेदो के०) शुं करतो नथी । अर्थात् ते कामांध मनुष्य न करवा लायक
एवं कयु निंदनीय यकार्य करतो नथी, एटसे ते सर्व प्रकारचें थकार्य करतां पण शरमातो नथी.
थने एवी रीते ( जुट के०) हे मनुष्यो! तमो तमारी थांखोवडे प्रत्यक्षपणे जुड़ के ( कामातुर ।
लोअर्थात नोगविलास भोगक्षवामा थरयंत शासन पयेली, एवी ( मयणा
॥८४॥

·܂ - '

·नेपालको
भाषांतर
सहित
रास
८५॥
मदनातुर मनमुं याकुलाय ॥ धिग० ॥ ३ ॥ एडवे पुण्यपालें जई। मांडीनेहो कदी विरतंत ॥
प्रथम तणीने कुष्टिसाथे परणाववारूप यकार्य क्रोधना यावेशथी कयु ठे. तथा ( मयणांए के)
या मारी पुत्री मयणाय पण ( मदनातुर के० ) कामातुर, यर्थात् भोगविलासनी वांठायी कामांध
थयेला ( मनसुं के० ) मनश्री, अर्थात् हृदयमा उत्पन्न थयेसा कामविकारथी (याकुलाय के०)
व्याकुल थश्ने (बीजो के० ) वीजें यकार्य (की के०) कयु ठे, यर्थात् तेणीए पण पोताना
जार एवा ते कुष्टी जंबरराणानो त्याग करीने वीजा या स्वरूपवंत युवान पुरुपनो संग करवारूप
यकार्य कयु . ॥ ३ ॥ ( एहवे के० ) एटलामां, अर्थात् ते प्रजापाक्ष राजा त्यां राजमार्गमा उनो
थको ज्यारे उपर जणाव्या मुजव विचार करी रह्यो हतो, ते वखते (पुण्यपालें के०) ते मयणा-
सुंदरीना मामा एवा ते पुण्यपासे (जई के ) पोताना पनेवी एवा ते प्रजापालराजा पासे जइने
( मामीनेहो के०) प्रथमधीज मांडीने (विरतंत के० ) सघळो गृचांत, थर्थात् ते उंबरराणाना
रोगनो विनाश चवा यादिक सपळ वर्णन (फदी फे० तेने फदी पतागुं. एपी गरे ।
॥८५॥

·No text on this page.

·नो
Q6.1GQQ€ *
।
भापांतर
सहित
गिणीहो निजहाथे जेह ॥ पाम्यो पति उत्तमकुसी। नीरोगीहो वली कीधो तेह ॥ धन्य० ॥५॥
५ पुण्यपालने मंदिरें । यात्री नृपहो तनुजाने तेडि | जमाई वेदवाणने । घरे याण्याहो कांई न करी
एटले के में तो तेणीने इशदापूर्वक दुःखमां पामयानी इच्वाथी कुष्टी एवा उपरराणासाये पर-
पाची हती, परंतु तेना पुण्यप्रनावथी तेज कुष्टी उंघररायो उत्तम कुलनो श्रीपाल नामनो राज-
पुत्र प्रगट थयो ठे, यने एवी रीते तेणीए तेवा उत्तम राजपुत्रने पोताना जरि तरीके मेळव्यो
वे. ( यती के० ) वळी (तेह के०) ते कुष्टी उंबरराणाने पण तेणीये पोतानी जैनधर्मपरनी दृढ
श्रद्धाधी (नीरोगीहो के ) रोग रहित, थर्थात् कुष्टरोगथी मुक्त (कोधो के) कयों के, अर्थात्
श्रीसिद्धचकना याराधन पूर्वक यांविसतप करीने, तेना माहात्म्यथी तेणे पोताना रोगी स्वामीने
पण नीरोगी को ठे. ॥५॥ त्यारवाद (नृपदो के०) ते प्रजापाल राजा (पुण्यपालने के०) पोताना पुण्यपाल
नागना शासाना (मंदिरें के) मेहेलमां (यावी के०)यावीने (तनुजाने के०) पुत्रीने, थर्थात् पोतानी
schar
॥८६॥

·No text on this page.

·गटनो 3900-500 भापतिर सहित रास ८७॥ । गायेतेहो गोरी गुणग्वाण ॥ धन्य० ॥ ७॥ ऊतार्यों निजमदेसमां । सुख विलसेहो कुंअर श्रीपाल तेउने पधराववानो महोत्सव ( कीया के० ) को. वळी ते प्रवेशमहोत्सव वखते (गुणखाण के०) गुणोना नमारसरखी, थर्थात् रूप तथा स्वर यादिकनी कसाना निधानरूप एवी (गोरी के०) स्त्रीउ, थर्थात् एवी सुहागण स्त्रीउँ ( गायेतेहो के०) गावा लागी, अर्थात् पोताना मधुर कंठयी मंगलीकनां गीतो गावा लागी. ॥ ७ ॥ इवे एवी रीते महोत्सवपूर्वक ते प्रजापाल राजाए (श्रीपास कुंथर के० ) ते श्रीपालकुमारने, अर्थात् पोतानी ते मयणासुंदरीना स्वामी एवा ते श्रीपासकुमारने (निजमहेसमां के० ) पोताना राजमेदेखमा (उतार्यों के०) हाथीपरथी उतारीने निवास कराव्यो. थने त्यां ते श्रीपासकुमार पोतानी स्त्री मयणासुंदरी सहित (सुख के) सुखोने, यर्थात् विविध. प्रकारना पांचे इंद्रियोना विषयसंबंधि सुखोने (विससेहो के०) जोगवे . हवे ( वात केए) था सपळी हकीकत, थर्थात् श्रीसिकचकना थाराधनधी था श्रीपालकमारनो कुष्टरोग नष्ट थयो, 1८७॥ • +2-1नसयनी नगरीमा विस्तारीके) ·॥ पात नगरमा यिस्तरी । धन्यं जिनधर्मही कहे बालगोपाल | पप ॥॥॥रयवामीय थन्यदा परियारको परपरि सोय ॥ जाता देखीने तदा । मादामहिंदो इम पूठे लोय ॥ धन्य० ॥ ॥ विस्तार पामी, यर्थात् ते नगरमा पसनारा एवा सर्व लोकोना जाणवामां थावी, थने तेथी (वाल गोपाल के.) पाळको थने गोपाळीया सदित सर्व लोको (कहे के०) पोताना मुखथी कदेवा लाग्या के (जिनधर्मदो के०) या जैनधर्मने, थर्थात् श्रीवीतराग प्रनुए प्ररूपेखा था जैनधर्मने (धन्य के०) सरेखर धन्यवाद घटे ठे, के जेना पसायथी था श्रीपासकुमारना कुष्ट रोगनो पण प्रत्यक्षपणे विनाश थयो, तथा या मयणासुंदरीप पण तेज धर्मना पसायथी थावा मनोहर थने चन्दीन गजपुप्रने पोताना भर्तार तरीके मेळव्यो. ॥ ७ ॥ हवे (थन्यदा के) एक दिवसना प्रस्तापने विपे ( सोय के०) तेने, यर्थात् ते श्रीपालकुमारने (परियारेंदो के०) परिवार वडे क. रीने, अर्थात् पणा सुनटोयें करीने (परवरित के० ) वीटायो थको, थर्थात् जेनी थासपास घणा मुनटो पाक्षी रमा , एया ते श्रीपालकुमारने (रयपामी केव) राजपाटिकामाटे, थर्यात् घोमा ·- maan भाषांवर सहित ।सायन भस पर 4 प । कडे इक नरदो राजानो एह ॥ जामाता श्रीपासजी । तुम जाणोदो सपा मार जाना क० । गजमार्गेधी जतो ( देखीने के.) जोश्ने (तदा के०) ते वखते साका थधान ले गजमार्गेधी जता थावता नगरीना लोको ( मांदोमाहेंदो के०) in शान पक जाने । इस के० ) थाती रीते, यर्थात् नीचे वर्णव्यामुजव (पूढे के०) पूठया लाया थतुस के० । यनुपम, यर्थात् यति मनोहर (रूपधर के० ) रूपने धारण कर. । ए क.० । था कुमार ( कोण के० ) कोण हशे? एवी रीते कोइएक माणसे तो प्रश्न सजटीने । इक के० ) कोई एक चीजो ( नरहो के० ) पुरुष (कहे के० ) कदेवा साग्यो के, य. पति ने प्रश्न करनार माणसाते कहेवा साग्यो के ( एह के०) था, यर्थात् राजपाटिकामादे घोडे. सार पइने जतो एवो था ( गुणगेद के०) गुणोना मारसरतो, यर्थात् थौदार्य, गांजीयं यादिक थत्यंत उत्तम गुणोने धारण करनारो, तया (राजानो के.) थापली था नगरीना नापास ना. 600-6000- 11८८ --- 0 ·gn गुणगट ॥ धन्य० ॥ १० ॥ ३ग सुणीने पागे पक्षी । परे यायोटो करी गदन विधाय॥ माना श्रामणमणो । देवी कहेलो विक्षम्याणो कोय ॥ ॥ ११॥ यधमनी am मा. सजी के0 ) श्रीपात नामनी ( यर ० ) राजकुमार के, एम (तुम ) नमो (जागोदो) नमाग हदगमा निधपथी जाणजो. ॥ १० ॥ध्ये (मके) एवीरीने, अर्थात् तेसोकोग क. दला ग मननां बननीने ( मणीने के ) सांभळीने ते श्रीरामकुमार ( पाठा पक्षी ) ग्यया. दीय नही जागा मागमांश्रीज पानी पळीने, नया ( विशाय के०) उतरी गगेलं थर्यात् उरमादर- दिन (बदन के) पानानं मुग्य ( करी के०) करीने, अर्थात् दर्पना श्यनारथी दाम ययो यको (घरे क० ) पानाने ग्यान र, अर्यात जे गजमेहसमा पोते रहेनोदनो त्यां (थागोला के०) यापी पदों कपा न्यारे ( माना ) नी मा, अर्थात् के श्रीपान मारनी कराना नामनी माता, पा. नाना पुत्र पया ने श्राकार माग्ने ( अामणमा 20 ) दिगिरिया उदास अयेसो ( देव के.) जाईने अथान लेना देगाथा नेने दुनाये को जाउने कदेवा ) कहेला . अर्थात् ·पानो भापांवर सहित 1८९॥ तजी । सासरामांही रहनां मुज थाय ॥ जे गुण होये शतोगमें । ते पण गुणहो सपला ढंकाय तेन पुवा साग। के. हं पुत्र : ( कांय के० ) शामाटे ( विलखाणो के० ) तुं विलखो थयेलो ज. णाप ! थर्धात थाजे तुं शा कारणथी उदास थयेसो देखाय ठे? ॥ ११ ॥ एवी रीतनां पोतानी माताए कहेलां वचनो सांजळीने ते श्रीपालकुमार तेणीने कहेवा साग्या के ( माताजी के०) हे माताजी ' ( सासरामांदो के० ) ससराने घेर (रदेतां के ) रदेवाथी, अर्थात् पोताना ससराना परमां परजमाइ तरीके निवास करीने रहेवाची (मुज के०) मने (थधमनो के०) यधमपणानो, थर्थात् नीचपणानु (सक्षण के० ) कसंक (याय के०) थाय ठे, यर्थात् खोको मने राजाना जमाइतरीके उळखावे , थने तेम चवाधी थधम माणसोमा गणावाथी मने लोकपवादनुं कलंक पोटे . थने तेम थवाथी मारामां (शतोगमें के०) सेंकडोगमे (जे के ) पीजा जे कोइ (गुण फे०) गुणो (होप के०) होय, थात् हयाती धरायता होय (ते के०) ते ( सघळा के०) सर्व धकारमा ( गुणदो पण ) गुषो पण (काय के०) याच्याटित घड जाय. व्यर्थात् रातराने ॥८९

·No text on this page.

·भापांवर सहित ९०॥ श्वाधमाधमाः ॥ १ ॥ ढाल-सुण वष्ठ कमवप्रना कहे । मनमोहेंहो मत आणो खेद ॥ राज्य ली पालनो # तुम नाननो । स्वमुगनेहो चलें को करीनेद ॥ धन्य० ॥ १३ ॥ जे यनिमानी राजवी । इम कर. जाणना. ॥ १ ॥ हवे एवं रीतनां पोताना पुलना वचनो सांजळीने (कमलप्रभा के० ) श्रीपालकु- माग्नी माना ने कमलप्रना ( कहे के०) कहेवा लागी के, यर्थात् पोताना ते दुभावेला पुत्रने समजाववा लागी के ( वच्न के० ) हे वत्स ! ( सुण के०) हुंजे कहुं ते तुंसांजल ? (मनमोहेहो के०) तमाग मनन। यदर तमो ( खेद के० ) पुःख ( मत याणो के) लायो नही, यर्थात् तमारा हृदयमां नमो जग पण ग्वेद करो नही, यने (तुम के०) तमारा (तातनो के०) पितानुं (राज्य के०) राज्य, यर्थात् ते नमारुं चंपापुरीनुं राज्य ( स्वसुरानेहो के०) तमारा या प्रजापाल नामना सस. राना बसवडे, यर्थात् तेमना सैन्यनी मददथी (को के० ) कोश्क प्रकारनो (नेद करी के) उपाय करीने, यर्थात् गमे ते इलाजथी (ली के०) तमो ग्रहण करो? ॥ १३ ॥ एवी रीतनां पोनानी माता कमलप्रभानां वचनो सांजळीने श्रीपासमार तेणीने कटेगा लाग्गा पो, ये मा. .

·No text on this page.

·भावर
महित
चीपाटनो
गस
१९१॥
नुजवलें सुविशेष ।। धन्य० ॥ १५ ॥ राग धोरणीये तेरमी । न्यानसागरेंदो ए कही ढाल ॥ सिद्ध
उपर वर्णवेता कारणथी ( मातजी के० ) हे माताजी! (अनुमति दी के०) मने याज्ञा यापो?
यर्थात् याप शुन याशिपपूर्वक मने अनुमति यापो, के जेथी (हुँ के० ) हुँ (श्हांधीहो के०)
यहीश्री, यर्थात् था नगरीमाथी प्रयाण करीने (परदेस के०) वीजा देशमा ( चायुं के0) जाउं.
तथा ( थोडेहो दिन के० ) थोडाज दिवसमां, अर्थात् टुंक वखतमांज (सुविशेष के०) विशेष
प्रकारे (नुजवलें के० ) मारां बाहुवसथी, यर्थात् मारी भुजानाज पराक्रमथी (निज तात- के०)
मारा पिताजी, ( राज्य से के० ) राज्य ग्रहण करूं, अर्थात् मारा पिताजीनुं राज्य हुँ मारां तु.
जावळयी थोमी मुदतांज ग्रहण करीश. ॥१५॥एवी रीते (न्यानसागरें हो के०) या रासना कर्ता एवा
श्रीन्यानसागरजीए ( रागधोरणीय के ) धोरणी नामना रागथी गाइ शकाय एवी ( ए के०) था,
अर्थात् उपर वर्णवेली (तेरमी ढाल के) तेरमी ढाल (कदी के) कदी के. वळी था रासना
ने फे(सिद्धचक्रमदिमाथकी के० ) श्रीधरिदंत श्रादिक नपपरम्प
॥९॥

·" पप गाथा॥ २०॥ 00-0Kbero दिमायकी । कण कण दयेदो दोशे मंगलमात ॥ धन्य० ॥ १६ ॥ दुहा सोनी ॥निन नवपदनुं ध्यान । मत मूकजो मातजी ॥ ए सिद्धचक्र सुझान । उस- गया श्रीमिचफजीना प्रनाथी ( इवेहो के०) हवे (कुण कृण के०) केवी केवी (मंगलमाल 40 ) मंगलिकनी माला ( होशे के० ) यशे ? यर्थात् सिचक्रना थाराधनथी दवे ते श्रीपास. कुमारना केवा केवा महामंगलकारी कार्यो थशे? ते संबंधि सघळी हकीकत दे श्रोताजनो ! तमो सर्पक मानळजो ? ॥ १६ ॥ दये ने श्रीपासकुमार पोतानी मानाने कड़े ठे के (माताजी के०) दे माताजी! तमो (नित के ) दमंशां ( नवपदनुं क. ) श्री थरिहंत यादिक नवे पदोनुं ( ध्यान के०) ध्यान (मत मुकजी क.. ) लोमशो नही. यर्थात ते थरिहंत यादिक नवे पदोन ध्यान तमारा हृदयमां हमेशा धारण कर जी, परंतु ने ध्याननी कदापि पण त्याग करशो नदी. पळी (प के० ) ते, यर्थात् था। गळ जाणान्या ( मिठा के) मिचक्रजीने (मुहान के० ) उत्तम प्रकारना ज्ञानपूर्वक ·भापांवर सहित मजो मा थवर को ॥ १ ॥ कहे मयणाने एम । सासूनी सेवा सदा ॥ करजो मूकी मान । याठे सनो पछोर थागधजो ॥ २ ॥ २. त, सिद्ध. थाचार्य, उपाध्याय, साधु, झान, दर्शन, चारित्र यने तपरूपी सिद्धचकना पना दिन वोध मेळवीने तेने ( सखजो के०) तमारा ध्यानमा देजो; यर्थात् नेम (ध सर्व प्रकारको बोध तमारा हृदयमा धारण करजो, पण ( यवर के ) ते शिवाय ( को 4.0 ) पीजा कोइने पण (मा के०) यंगीकार करशो नही, थर्थात् वीजा हरिहर यादिक मिथ्यात्ती देयोने तमो तमारा हृदयमां देवबुद्धिथी धारण करशो नही. ॥ १ ॥ पठी ते श्रीपाल कुमार ( मयणाने के० ) पोतानी स्त्री एवी ते मयणामुंदरीने (एम के०) यावी रीते, यर्थात् | नीचे जणादया प्रमाणे (कदे के०) कहेवा वाग्या के, हे सुंदरी! तमो (सदा के० ) हमेशा (गान के) अनिमानने (मूकी के) ठोमीने, थर्थात् सर्व प्रकारना यहंकारनो त्याग करीने सागनी ) नारी या सामुनी. यर्थात् मारी माता 393 ॥९२॥ या कालमन्नानी (गेया .)

·No text on this page.

·પાનો भाषांतर सहित । मगर ॥ 1 ॥ तो सा जो राजरे ॥ नेहासा सास ॥१॥ याज करूं एक 'पानतिर ॥ पा० ॥ अवधागे थाधाररे ॥ हे जा० ॥ विण विरहो न शकुं खमीरे ॥ पी० ॥ मानो सांसजा, अर्थात् मारी विनंतिने थापना हृदयमा धारण करजो? (हेजाला साल के० ) हे प्रे. माळा स्वामिजी : ( जो के० ) जो तमो ( परदेशे के० ) परदेशमा ( संचरोरे के० ) जाउ, यर्थात् जो थाप परदेशमा प्रयाण करवानी श्छा धरावता हो ( तो के० ) तो (राजरे के०) दे कुसिन राजपुत्र' तथा ( नेहाला साल के० ) हे स्नेही प्रीतमजी! थाप मने पण (सा) के०) यापनी- साधं (सेजो के० ) तेमी जजो, यर्थात् थाप मने त्यां परदेशमां पण यापनी सायेज तेडी जजो. ॥१॥ वळी हे स्वामी! (थाज के० ) याजे हुँ थापने ( एक के० ) एक (वीनतिरे के०) यरज (करूं के० ) करु , थर्थात् हुँ थापनी पासे एक नीचे मुजय थरजी गुजार दु, थने ते मारी थरजीने (थापाररे के०) हे मारा थाधारजूत स्वामी! थाप (थवधारो के०) ध्यानमा प्यो? परर्थात् मारी से विनंतिने थाप जरूर स्वीकारजो. वळी हे स्वामिनाथ (विण के०) गणगान पण, ·0630.7000 !! न०॥ थाज० ॥२॥ ए यांकणी ॥ कंतविना जे कामिनीरे ॥१०॥ पक्षियकी में श्रर्थान जगमात्र पाण ई ( विग्दो के0 ) थापनो विरह, थर्यात् यापणी जूदा पाप दिने ( ग्यमी न शक कं० ) ग्यमी शकं नेम नधी, थर्थान् ई याफ्ना पिग्इने क्षेशमात्र पण मदन कर्म शीश नही. माटे । मोदनगारे के०) दे मारा मोदनगारा मामी! यात् मने मोह उप- जावनाग प्रीतमजी' ( मानो के० ) यापने ९ जे विनंति क , ते थाप यानमा जो? ॥२॥ वळी ( जे कामिनी के० ) जे नी ( कनविना के.) पोताना स्वामिबिना रहे ठे, थर्यात् या संसा. रमा जे कोह या पानाना म्यामिर्थ। नदी रहे , (ते के०) ते यी (क्लियकी के0) गुनधी पण. श्ययान जाधी पण । वजा के० ) यधारे इलको गाणाय , थर्थात् था जगनमा रन जेम सर्व वस्तु करतां किमनविनानी संग्याय , तेम भतारविना रहेती मी पण किमतरदितज ग्वाय ते. पटो नेवी ग्रीनी थायर दलकी गागाय . वळी (रंगीमा सास के०) दे मारा रंगीता म्वामी : ( नारीनेर के० ) ग्रीने, यर्थात् या दुनियामा यसनारी सा मीने (सड के ) सो

·भोपासनो
भाषांतर
सहित
50.00000.
जरे ॥ रंगी० ॥ साजन सहु होवे नारीनेरे ॥ पी० ॥ पण नाहतको किहां देजरे ॥ हठीला सास
॥ शा० ॥ ३ ॥ कोमल पदमिणी पोयणीरे ॥ पी० ॥ जे गोरी गुणखाणरे ॥ हेजा० ॥ ते पण या.
प्रकारना, थर्थात् विविध प्रकारना ( साजन के०) सगांव्दासां (होवे के० ) होय , अर्थात्
सर्प गीउने माता, पिता, सासु, ससरा, नाश, व्हेन, नणंद, नोजाइ विगेरे घणा संबंधिळ होय
ठे ( पण के० ) परंतु ( हनीपा सासके०) हे मारा हठीला स्वामी! (नाइतषो के०)
पोताना स्वामिनो, थर्थात् पोताना प्रियतम पतिनो (हेजरे के०) स्नेह (किहां के०) क्या?
थर्थात् पोताना स्वामिनो पोतानी प्यारी स्वीपर जेबो स्नेह होय , तेना सरखो स्नेह वीजा
मातपिताथादिकनो पण होई शकतो नथी, एटखे के पतिना स्नेहनी तोसे वीजा कोइनो पण
स्नेद थावी शके तेम नथी. ॥३॥ वळी (जे के) जे (पदमिणी गोरी के०) पदमणी-
सरखी खी, थर्थात् था संसारमा रदेखी सर्व मुंदरीमा श्रेष्ट एवी पदमणीसरखी
दोप, तेमज (पोपणीरे के०) कमसिनीनी पेठे (कोमल के०) मुकुमास दोय चे, अर्थात् जेम
॥९॥

·TI Mnt गोडो गण MIRom .. माणदुमणीरे ॥ पी० ॥ पिरिण रहे निरवाणरे ॥ नेहा० ॥ या० ॥ ४ ॥ गाज पोज यादसविनारे कमलिनी कोमल होय , तेम जे स्त्रीनुं शरीर अत्यंत सुकोमल होय ठे, तेमज ( गुणग्वारे के. ) जे नो मर्य गुणोनी ग्याणमरग्बी होय ठे, थर्थात् जे ग्रीमा शीत तया गंनीरतायादिक घाणा गणो दोय । ( ने पाण के० ) ते बी पण, यर्थात् एवी उत्तम जातिनी स्त्री पाण (पिनविण क० ) पानाना म्यामीविना, अर्थात् पोताना प्राणप्रिय जरिविना ( यामणमणीरे के० ) ग्दि मंधि दुगयी हृदयमा अत्यंत पीडा पामतीयकी पुत्रलनाने धारण करे , तथा हमेशा ( निग्याणारे रद के० ) उनसे गयेसा चेहेरावाळीज रखा फरे , यर्थात् तेणीना मुग्यपर जरा पण यानंद गंदनी नधो. ॥ ४ ॥ वळी पोताना प्रियतमना विरहथी उनायेली श्रीना (लोयणे Py ) या योगांधी ( गाज 50 ) मेघनी गर्जना (विज के०) बीजळी, तथा (वादळविनारे के०) वादळाविनाज ( मंदर के० ) यम्माद ( बरसे के०) वग्से . या पृथ्वीपर ज्यारे बरसाद बरसे वे. त्यार ना याकाशमां गर्जना याय ले विजळी ऊधुके ठे. नया चार रंगनां दळोनो घेरायो ·दीपा प.. " पी० ॥ सोपण वसे मेरे । हजा० ॥ परदेशे पति सांभरेरे॥पी० ॥ दाझे विरहे देहरे ॥ नेहा० ।। भापावर शा० ॥ ५ ॥ सम्पादिक मोममधीरे ॥ पी० ॥ विरहनुं विपे यतराखरे ॥ हेजा० ॥ खयर बाउ सहित थाय ३. परतु तवा गाज, वीज थने वादळविनाज पोताना स्वामिना विरदयी दुःखित थयेली पानी थाखामार्थ। वरसाद सरख। यधुनी धारा यविछिन्न पणे वरस्या करे . वळी (परदेशे परदेशमा रहसो थर्थात् व्यापारयादिकमाटे जे पुरुष पोतानी स्त्रीने घेर ठोडीने परदेशमां गयेलो होय, एव । पति के० ) तेषीनो स्वामी (सांभरेरे के०) तेणीने हमेशा याद याव्या करे वे, थर्थात् कोइ पण प्रकारे ते तेणीना हृदयमांथी पूर थतो नथी, थने तेथी (विरदे के०) पो. ताना खामिना विरहधी ( देहरे के०) तेणीनु शरीर ( दाझे केस ) वल्या करे, थर्थात् ते विरह घेदनाधी तेषीना हृदयमां दाद थवाथी ते शरीरे पण दुपळी थती जाय वे. ॥५॥ वळी (सरप यादिक के० ) सर्प पीठी थादिक केरी प्रापीउना फेरथी, तथा (सोमक्षथकीरे के०) सोमखना ॥१५॥ शेरपी पण ( पिरदन के० ) पोताना स्वामिना वियोगर्नु (विप के०) फेर (थसरालरे के०) ·23304 सनी थागधीरे ॥ १०॥ विपमी पिरदनी कालरे । ने० ॥ या० ॥२॥ देगी तुम मुग नंदनेरे अनिशय पीमा उपजायना ले. यात सर्पयादिक फेरी प्राणीना इंपी नडेझुं फेर; तथा सो. मलयादिक की पदार्थानु कर पण प्राणीने तुरतन मृत्यु पमाडे ठे, थने तेथी लेने गणो चम्बन दग्य पहन कर पमन नथी, परंतु मीने पोनाना म्ामिना वियोगापी गर्नु जे झेर न. इन. ने कर नणीने चावी यावीने मारे , माटे ते विग्दरपी केर सर्प यादिकना रयी पण वधा पाटा नप जापना . वळी ( बयर के० ) मेर, यने (पासनी के०) पाळनी (याग- धीर क । अग्नि थी. ययांन पर नया यापळने सळगामायी नरपत ययेली याग्निनी मंगला करना पण । विग्दनी के० ) वियोगनी यर्थात् प्रीने थयेला पतिना विरदापी याग्निनी (शासरे । व्याप्ला । विपनी के० ) पधारे कष्ट यापनारी ठे, यर्थात् सेर तथा पारळयादिकना थानमा पपयार्थी बन्प कष्टमहिन तुम्न मरण निपजे है, परंतु पोताना प्राणप्रिय मामिना विर. हरपी थपिनी नासाथी चळनी नी यतिशय कष्ट पामतीयकी कुरीकरीने ।क० 0000७e Hrm ·Coc आसनो भाषांतर सहित . । प० ।। उलाये काम तेरे ॥ ई० ॥ तुम खोचन दोय गारुमोरे ॥ पी० ॥ तारे विष एहरे ॥ * ॥ ॥ शा० ॥ ७ ॥ ते माटे मुज तेडजोरे । पी० ॥ कहूं तुं गोद विधायरे ॥ हे० ॥ यंतरजामी माट १ स्वामिनाथ नुम के.. ) यापना (मुखचंदनेरे के०) मुखरूपी चंद्रने (देखी के०) आवाथ। यध तथापना मनाहर मुम्वरूपी चंद्रना फक्त दर्शनथीज (तेहरे के० ) से विरहरूपी यतिनी । कार क.0 • बाला, थर्थात् मारा हृदयमा प्रगटेली एवी ते विरहानसनी ज्याला (उ. सायक उसा जाय नम ठं, यर्थात् चंदनी शीतलताथी जेम तापनी वेदना थती नथी तेम फन यापना मुम्बार विदना दर्शनीज मारा हृदयनो संताप पूर थमने यत्यंत यानंद उपजे . वळी (तुम क.० ) तमार्ग ( दोय के०) व ( लोचन के०)नेत्रो, ते रूपी (गास्मीरे के०)गारमोमंत्र, यर्थात् स. पंथादिकना विपने दूर करनारो गारुडीमंत्र (एहरे के०) यापना विरह रूपी (विप के०) शेरने (उतारे के०) दूर करे , थर्थात् थापनी प्रेमनरेखी दृष्टिथी पण मारा हृदयमांथपार हर्ष उपजे .॥॥ (ते । -देनधी, यर्थात् में यापने उपर जे वर्णन कही धनाव्यु नेटतामाटे (मुज के०) --

·No text on this page.

·भौरानो
भापतिर
पहित
गे सादिष सुखतागरे । हेजा जो ॥ माणसनी करो ग्रेवमारे ॥ पी० ॥ तो मुज देजो मानरे ।
॥ ॥ शा० ॥ ९ ॥ न्यानसागर कहे सांभसोरे सयां । ए कही पदमी दास ॥ रंगीसा० ॥
सात् गला जम सर्वनो मासिक पेखाय , तेम हुँ पण थापने मारा हृदयना मासिकज
समजु दवे ( जो के.. ) जो थाप परदेशमा मुसाफरी माटे जतां यका (माणसनी के०)
सेग चाकरी माटे कोई नोकरनी (प्रेरकोरे करो के० ) वम करता हो, यर्थात् साये नोकर-
तरीके कोइ माणसने पे जवानी गोठवण करता हो ( तो के० ) तो (मुज के०) मने (मानरे
के.. ) ते नोकरतरीकनुं मान ( देजो के० ) यापजो. यर्थात् मने थापनी दासीतरीके मानीने साये
पेइ जजो, थने तेम करवाथी मने पण थापनो विरह नही यतां हुँ थापने साये रहेसी एक
दामीतरीके उपयोगमा थावी. ॥ ए॥ (न्यानसागर के०) था रासना कता पवा श्रीन्यानसा.
गरती ( कहे के.) कहे ते के (सयषां के०) दे सद्भन श्रोता! ( ए के०) था, थांत
पर वन कार्यालय (चरमी के.) था गसनी चोदमी (सलहे. नाल (कड़ी)
॥९.७॥

·No text on this page.

·पासनो
भाषांतर
सहित
धनुष याण खेडो ग्रही ॥१॥ माता प्रणमी पाय । नात दधी नोजन करी ॥ निसवट तिलक
(च्चवि के०) पूरीने, थर्थात् तेषीने पण थमृतसरखां वचनोथी खुशी करीने, तथा ( कर केव)
पोताना हाथमा ( करवात के० ) तलवार (धरेय के०) धारण करीने, तेम (धनुप के०) धनुष्य
( वाण के० ) चाण, थने (खेडो के ) ढास (ग्रही के० ) सेग्ने, अर्थात् पोतानी के पटामा त.
सवार पांधीन, यने पीउपर धनुष, वाण तथा ढास लटकाचीने निर्णय थयोथको ॥ १ ॥ ( माता
के० ) पोतानी माता कमलप्रताना (पाय के०) चरणोने (प्रणमी के०) नमस्कार करीने,
थर्थात् विनयपूर्वक पोतानी माताने पगे लागीने, तथा मंगसिकमाटे (जात दधी के०) दहीं
थने भातर्नु (जोजन करी के०) जोजन करीने, तेमज (निलपट के०) पोताना खसाटमा (तिक्षक
के) तिलक ( कराय के० ) करावीने, यर्थात् पोताना सलादमां महामंगलकारी एई कुकुंमर्नु
तिलक कराधीने, थने (जसा के०) उत्तम प्रकारनां, यर्थात् जेथी मार्गमा चालतां कोइ पण
प्रकार विसर पाप नही. यने मनांवित कार्योनी सिद्धि थाय, या शाम्तोमा पर्णखा उसम
॥९८॥

·No text on this page.

·भाषांवर बीपाटनी यनुकम जोनोरे ॥ दीठो कोश्क नर वनमाहें । यगनिकुंम दवि ढोतोरे ॥ १ ॥ पूढे तेहने कोण एक पत्री एकने ( जोनारे कं० ) जोतो थको, अर्थात् पोतानी दृष्टिथी निदाळीने, तेसंबंधि य. नु नवज्ञान मंळवनोथको ते प्रयाण करवा लाग्यो. एवामां ते श्रीपासकुमारे ( वनमाहें के० ) य. रायनी यंदर। अगनिकुंम के० ) याग्निकुंझमा, थर्थात् जे कुंमनी यंदर काष्ट यादिक नाखीने तेनो थग्नि मळगावलो . एवा एक कुंडनी यंदर (दवि के०) होमवाना पदार्थोने, अर्थात् दधि, पूर्वा, घृत, मध. आदिक ने यग्निमा होमवाना पदार्थाने ( दोनोरे के० ) नाखतो थर्थात् मंत्रोना उच्चार यादिकपूर्वक विधिमहिन ने पदानि ते कुंडनी यग्निमां पधरावतो एवो ( कोश्क नर के० ) कोइक पुरुपने, थर्थात जनं नाम टाम ने जाणतो नथी, एवा कोश्क यमुक पुरुपने तेणे ( दीगे के0 ) जोयो, यात् एवो कोइक पुरुप तना जोवामां याव्यो. ॥ १ ॥ हवे एवी रीते थमिकममां हवन करता (हने के० ) ते दवन करता पुरुपने (पूढे के०) ते श्रीपालकुमार के) कोष ठो? तथा

·No text on this page.

·लनो १ - ॥ ॥ पण उत्तरसाधकविण तेहनी सिद्धि नथी कांई थातीरे ॥ तिण उत्तरसाधक तुं सुपुरुष । भाषांवर महापुरुष! ( उत्तरसाधकविण के०) उत्तरसाधक विना, अर्थात् या विद्या साधती वेळाये मने सहित थता थनेक उपसर्गोथी रक्षण करनारा एवा कोइक सत्पुरुपनी मददविना (तेहनी के०) विद्यानी, थर्थात् हुँ जे विद्यानुं साधन करवानी इच्छा करुं तुं, ते वियानी (कांई के० ) किंचित् मात्र पण, यर्थात् लेशमात्र पण ( सिद्धि के०) सिडि, यर्थात् मने तेनी फसमाप्तिरूप सिद्धि (नथी थातीरे के० ) यती नथी, यर्थात् ते विद्यानी सिद्धि न थवाथी मने तेना फलनी प्राप्ति नथी थती. ( तिण के० ) तेटसा माटे, अर्थात् मारी ते विद्यानी सिद्धि थवा माटे ( सुपुरुप के० ) दे सत्पुरुष! (तुं के० ) तमो (उत्तर साधक के०) या विद्या सोधवामा मने सहाय करनारतरीके (था के०) था ? कारण के तमारा मुखनी थाकृतिपरथी, तथा तमारां मधुर भापणथी हुँ । खातरी पूर्वक एम धार के, तमो (गुणवंत के०) गुणवान, थर्थात् गंभीरता, धैर्यथादिक ।।१०।। थनेक प्रकारमा शनाम गुणोने धारण करनारा, तथा (शुनज्ञानीरे फे०) उत्तम सागपाळा, अर्थात्

·No text on this page.

·ખિીને भापांवर सहित प्रायुपकार करवा ते पण । थापे योपधी दोहरे ॥ पूवे ॥ ४ ॥ इक जलतरणी योषधी यत । शववारणी पोजीरे ॥ प्रण धातुमा वीटी निजजुजे । धरजो बांधवजीजीरे ॥ पू० ॥ ५ ॥ तेद वि. थापना दवो थर्थात् पोनानी पासनी वे प्रभावशाली जडीबूटी ते विद्यासाधक पुरुपे श्रीपासकुमा- ने पाताने थयेखा उपकारना वदसामा यापी. ॥ ४॥ हवे ते वे थोपधिमांथी ( एक के) एक थोपची नो ( यान के० ) यनुन प्रजाववाळी, थर्थात् जेथी सोकोने याश्चर्य उपजे एवा माहात्म्यवाळी ( जसतरपी के० ) पाणीमांची तारनारी . थर्थात् ते योपधिनो प्रभाव एवो दता के, ते थोपधि रावनारो माणस महासागर जेवा थगाध जसमां पडवाथी पण नदी मतां किनारे पहोंची शक ठे. तथा ( बीजीरे के० ) वीजी थोपधि (शस्त्रवारणी के0) शस्त्रोना प्रहा. रने थटफावनारी ते. थर्थात् ते थोषधि जेनी पासे होय, तेने गमे तेवां धारवाळां तीक्ष्ण हथि. पारनो पण प्रदार तेना शरीरपर खागी शकतो नथी. एवी रीतना प्रनायवाटी ते यन्ने थोपधिळ थापीनेने विपासापक पुरुष ने धीपासकुमारने करं (पांधवजीजीरे .) ने मारा प्रेमपात्र ॥१०१

·No text on this page.

·पाहमो
भाषांतर
सहित
१०२॥
॥ पू० ॥ ६ ॥ ते कहे विद्यासाधकने तव । तुम उपदेशित कल्पेंरे ॥ में सवि रस मेली करी मस.
सुवर्ण उत्पन्न करवामाटे (प्रयुंजेरे के०) अनेक प्रकारना प्रयोगो करी रहेलो ठे, एवा ते धातुर्वादी पुरु-
पने तेए जोयो. ॥६॥ हवे ते वनेने त्यां यावेला जोश्ने तेमांथी (विद्यासाधकने के)
ते विद्या साधनारा पुरुषप्रते ( तव के० ) ते वखते (ते के ) ते धातुर्वादी पुरुप (कहे के०)
कड़वा लाग्यो के, हे सत्पुरुप । (तुम के०) तमोए (उपदेशित के) पतावेखी, थर्थात् तमोए
मने कहेली ( कल्पेंरे के ) विधिपूर्वक, अर्थात् तमोए वतावेखा सर्व प्रकारनां विधिविधानथी
( में के) में ( सवि के० ) सघळा ( रस के०) रसोने, यर्थात् नाना प्रकारनी योपधि सहित
धातुने ( मेली के ) मेळवीने, अर्थात् ते सघळी धातु एकही करीने ( मप्तगति के०)
महा मेहेनत ( करी के० ) कीधी, थर्थात् में घणो घणो प्रयत्न करी जोयो, परंतु ते
विविध प्रकारनो प्रयत्न कर्या उतां पण (स्वल्पेरे के०) जरा पण, थर्थात् किंचित् मात्र पण (सि-
दि. ० ) रससिद्धि (न हुई के०) यइ नही, थर्थात् ते ते रसोनी मेलवणीची हजसुधी विक्षाल
॥१०२॥

·गति । सिद्धि न हुई पहरे ॥ २० ॥3॥ नापद ज्यान परीने कुंवर । हाप बडाग्यो जेबारेरे ॥ रात दाणमा तेइ पुरुपने । यह रससिलि तेवारेरे॥॥॥ धाग्रह करी थाप्यो तेणे कंचन । मुराणे उत्पन्न थ\ नथी. ॥ ॥ इये ते धातुदीना एवी रीतना वचनो सांजळीने, तथा तना प्रयरनमा नीराश धयेतो जाणीने (कुंथर केव) ते श्रीपालकुमारे (नवपद के०) श्रीसिद्धचक्रजी महाराजनुं (ध्यान के०) ध्यान (परीने के०) धारण फरीने, थर्थात् पोताना निर्मम हृदयमा श्रीतिकरानी- याराधन करीने (जेबारेरे के० ) जेटलामा (दाय के०) पोतानो हाय (थ. डायो है) ते रसोनी मेखपाणीने थडकाइयो, थर्थात् जेयामा ते धातुदीए एकहा करेखा ते रासने पोनाना हाथप श्रीपाल कुमारे स्पर्श कर्यो (तेपारेरे के०) तेज वखते (ततक्षणमा के०) तरमाणज, यर्थात् जग पण विसय विना (तेह के०) ते (पुरुपने के०) उत्तम सुवर्ण बना- पपानी इचायाळा एया ते धातुर्वादी पुरुपने ( रससिद्धि के०) सुवर्णरसनी सिद्धि (य ) नीपनी, यर्थात् तुरतज ते धातुनो मेवाणीनुं सुवर्ग बनी गयुं ॥७॥ हवे एवी रोते ते ·भाषांवर सहित महीने ततकालोरे ॥ पहोतो भरुयच नयरें तिहाथी । कुंअर श्रीश्रीपालोरे ॥ ॥ ५ ॥ श्रीपासकुमारनी सहायताथी पोतानी वांवित सिद्धिने सफल थयेसी जाणीने अत्यंत खुशी ययेता एवा ( तेणे के० ) ते धातुर्वादी पुरुपे उपकारना चदखामा (थाग्रह के०) विनंतिपूर्वक अतिशय याग्रह करीने ( कंचन के० ) ते निपजेसां सुवर्णमाथी केटलुक सुवर्ण (थाप्यो के०) ते श्रीपा- सकुमारने थाप्यु, यर्थात् तेनी इच्छाविना पण तेणे घणीज थाजीजीपूर्वक श्रीपालकुमारने केट- डंक सुवर्ण थाप्यु. हवे त्यारवाद (ते के० ) ते धातु दीप थापेj सुवर्ण (ग्रहीने के०) खेइने ( ततकालेरे के० ) तेज बखते, थर्थात् जरापण त्यां रोकायाविना (तिहाथी के० ) ते स्थानकेथी प्रयाण करीने ( कुंयर श्रीपालोरे के०) ते श्रीपासकुमार (जस्यच के)नरुच नामना (नयरे के०) नगरमा (पहोतो के०) पहोंच्यो, थर्थात् त्यांथी नीकळी ते एकदम नरुचनगरमांथावी पहोंच्यो.॥ ए॥ इवे (एड्वे के०) एटखामां, थर्थात् ते समयने विपे (कोसंघीनो के.) कोसंबी नामनी नगरीनो सी. रात कोसंबी नगरीमा नियास करनारो, नया (घदाणतणो के०) पदा-

·No text on this page.

·इनो भाषांतर सहित नृपनो । दाण चूकावी जेहणेरे ॥ पू० ॥ ११ ॥ शढ ऊपाडी वाहाण इंकार्या । पण तिहाथी नवि पारीए (तिहां के० ) ते नगरमा, थर्थात् ते नरुच नामना नगरमा ( नृपनो के० ) त्यांना राजा. नी ( दाण केव) व्यापार माटेना करीयाणा श्रादिक वस्तु पर सेवाती जगातने ( चूकावी के०) ते राजाना थधिकारीउने थापीने, थर्थात् ते जगातसंबंधि सघळु अव्य थापी देश्ने (पांचसें के०) पांचसो (प्रवहण के०) वहाणोमा (क्रयाणां के०) खांड, साकर, खारेक, खजूरयादिक थनेक प्रकारनां करियाणां तेणे (जरीयां के० ) भर्या, अर्थात् पांचसो वहाणो तेणे फरियाणा- घडे करीने संपूर्ण नरी दीधा. ॥ ११ ॥ तेवारपठी (शद के) वहाण हंकारवामाटेना जामा फापमना पनावेला महोटा सढ (उपामी के0) तेमा पवन जरावा माटे उखेडी पोहाळा करीने (वाहाण के) ते सर्व वहाणोने (हकार्या के०) समुद्रमा चलावषा माटे प्रेर्या, (पण के० ) परंतु (तिहाथी के०) ते भरुच यंदरना किनारेपी (नवि हालेरे के) ते वहाणो बिलकुल समु- .

·10 LI || Haryान शनका मागा omi in TAE मागास जगदी || गाम विभाग in ) it पकाना, सात विना निगिया (ifafetirin) MARI mail, भगताsir Hamar गजामानिमा (सीमा fin), मान लगा E/I IIHशानिको माग Int, inr (Inthin) nitisfy, aftirin महा को गहाण (नासो) मम भागत नाही. || full lin पाताना farmilir Fषी माना गीत (utarin) urmirit infati 10 नागो गाणा (निनाiroin) iffiti / full देगा। (min ) गती मी witी ने गलत निता ( hirin) फापा, गति नाना मन नलागो (नाग नाग in ) 2 || Anil hn ) ital नाम का ( IN), पति या littin itsumi ·श्रीपाहनो रास भाषांतर सहित नृपनो । दाण चूकावी जेहणेरे ॥ पू० ॥ ११ ॥ शढ ऊपाडी वाहाण इंकार्या । पण तिहाथी नवि पारीए (तिहां के० ) ते नगरमां, थर्थात् ते जरुच नामना नगरमा (नृपनो के०) त्यांना राजा. नी ( दाण के० ) व्यापार माटेना करीयाणा यादिक वस्तु पर सेवाती जगातने ( चूकावी के०) ते राजाना थधिकारीउने थापीने, थर्थात् ते जगातसंबंधि सघळु अव्य यापी देश्ने (पांचसे के०) पांचसो (प्रवहण के० ) वहाणोमां (क्रयाणां के०) खांड, साकर, खारेक, खजूरयादिक थनेक प्रकारनां करियाणां तेणे ( जरीयां के० ) भर्या, अर्थात् पांचसो वहाणो तेणे करियाणांट- वडे करीने संपूर्ण जरी दीधां. ॥ ११ ॥ तेवारपठी (शढ के०) वहाण हंकारवामाटेना जामां कापमना वनावेला महोटा सढ ( उपामी के०) तेमां पवन जरावा माटे उखेडी पोहाळा करीने (वाहाण के० ) ते सर्व वहाणोने (हकार्यो के०) समुद्रमा चलाववा माटे प्रेयो, (पण के ) परंतु ( तिहाथी के० ) ते भरुच वंदरना किनारेथी (नवि हालेरे के ) ते वहाणो विखस समु. द्रमा थागळ नाल्यां नहीं. ते जो गभराटमां पडेखा एवा ( (तिष के०) ते धवसशेठे (थनेक -~0. ।।१०४॥

·No text on this page.

·धीपाटनो ॥ पू० ॥ १३ ॥ गगनथकी शाकिनी एक कहे तव । सांस शेठ सुजाणोरे ॥ लक्षण वत्रीसें करी भाषांत (प्रवहण के0 ) वहाण ( नवि चाले के० ) चासतुं नथी, अर्थात् यहींथी समुजमां यागळ प्रयाण सहित करतुं नथी. (श्म के० ) एवी रीते (कही के०) मोटेथी वोखीने (चीसोरे के) मोटी मोटी चूमो ( पाडे के० ) ते पामवा लाग्यो, यर्थात् मोटी वूमो पामी ते अनेक प्रकारनो कल्पांत करवा । लाग्यो. ॥ १३ ॥ (तव के० ) तेटसामा, थर्थात् जे वखते ते धवलशेठ कल्पांत करतो इतो ते समये ( एक के० ) को एक (शाकिनी के० ) व्यंतरी देवी (गगनथकी के ) याकाशमांथी, अर्थात् याकाशमां यदृश्यपणे रही थकी ( कहे के० ) कहेवा लागी के, अर्थात् ते धवसशेउप्रते कहेवा लागी के ( सुजाणरे के० ) पुनियाना सर्व व्यवहारने समजनारा एवा ( शेठ के०) हे धवसशेष! (सांजस के०) हुँ जे कहुँ ते तुं श्रवणगोचर कर? (सक्षण वत्रीसें के० ) वत्रीस लक्षणोवडे (करी के०) करीने (पूरो के०) संपूर्ण, यर्थात् जे पुरुषमा उत्तम प्रकारनां वत्रीसे 9॥१०५॥ सदको संपूर्ण होय, एवा (इक के०) कोइएक (नर के०) रुपने (HITI

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·भीपापनो ॥१०७॥ योग पाडेरे ॥ ॥ १५ ॥ नाठा आवी निज साभिने । काहे राखो मारतारे ॥ धक्सशेठ यादें भाषांवर रायाथफा (नाम के ) त्यांयी नाशी गया, तथा (श्राव के०) पोताना स्वामी एवा ते धवल. सहित शेव पासे थातीने (निज स्वामिने के०) पोताना ते शेउप्रते (कहे के०) कहेवा लाग्या के, थर्थात् निराश थइ करगरवा साग्या के ( मारतारे के० ) थमोने या प्रहारो पडे ठे, अर्थात् था थभुक पुरुपने तमारी थाझाथी पकमवा जतां थमोने पण यावी रीते दृढ प्रहार पडे ने, थने तेथी खरेखर थमारूं मरण निपजवानो संनव , माटे ते मरणथी (राखो के०) अमोने आप पचायो ? ते सांभळी बुद्धिवान धवलशेठे ते श्रीपासकुमारने कोइ दिव्य शक्ति धराव. नारो महापुरुष जाणीने वणिकविया चलावी. .( धवलशेत. श्रादें के ) ते धवलशेठ थादिक पीजा माणसोए, थर्थात् ते धवलशेठे ते श्रीपासकुमारने मनाववामाटे शेहेरना पीजा पण केटसाक प्रतिष्टित गृहस्थोने साथे लीधा, अने ते सहित ते धवसशेठ (कर ॥१०॥ जोमी के०) हाय जोडीने (विनय करी के०) ते श्रीपालकुमारनो विनय करीने, अर्थात् तेने ·फर जोमी। विनय करी वारंतारे ॥ पू० ॥ १७ ॥ अहो महापुरुष अतुल वलधारी । करी उपगार पगे पमी, माफ मागीने विनंतिपूर्वक (पारंतारे के० ) तेने निवारवा लाग्यो, अर्थात् पोताना सु. भटोपर प्रहार करता एवा ते श्रीपासकुमारने तेणे घटकाव्यो. ॥ १७ ॥ पठी ते धवलशेठ ते श्री. पालकुमारने नम्रताथी विनंति करवा लाग्यो के (अहो के० ) अहो! आप तो (अतुल के०) को. श्ने पण तो न थावे एवां, थर्थात् जेनी परोवरी कोइ पण करी शके नही. एवा ( बलधारी फे०) पसने धरनारा, थर्थात् अतिशय सामर्थ्यवाळा, एका (महापुरुष के०) कोक दिव्य पुरुपसरखा जणाः ठो, थने तेटलामाटे ( महंतोरे के०) महान (उपगार करी के०) उपकार फरीने, थर्थात् मारापर थतिशय मोटो उपकार करीने (जो के 'जो (थरमार के०) था मारा पांचसे पहाणोना काफसाने (चलावी बापो के०)या किनारा परथी महासागरमा आगळ चालता करावी थापो. (तंतोरे के०) तो तो, अर्थात् तमारां अतुक्ष्य सामग्रंथी जो तमो था मारां सपळा पहाणोने महासागरमा चाखतो करी थापशो तो (सद के) एक

·H
श्रीपाठनो
भाषांतर
सहित
॥१०८।
महंतोरे ॥ जो थरमार घलावी थापो । लक्ष दीनार देउं ततोरे पूल ॥रए ॥ नवपद ध्यान
धरीने कुंथर । हांक करीने हंकारेरे ॥ नानी दुष्ट देवी, तव तिहाथी । महाशुचि मंत्र प्रहारेरे ॥
साख (दीनार के०) सोनोमोहोरो (देउ के).. यापुं, अर्थात् तो हुँ थापने खुशी थइने एक
साख सोनामोहोरो नेट करीश..॥ १५ ॥ एवी रीतनी ते धवलशेग्नी अतिशय आजीजीपूर्वक
विनंति सांजळीने ( कुंथर के० ) महादयालु एवा ते श्रीपालकुमारे (नवपद के ) श्रीसिद्धचक्रजी
महाराजनुं (ध्यान के० ) ध्यान (धरीने के) धारण. करीने, अर्थात् पोताना हृदयमा
श्रीसिद्धचक्रजीनु शुभ जावपूर्वक ध्यान धरीने ( हांक करीने के ) सिंहनाद करीने, अर्थात्
पोताना मुखथी भयंकर हाक मारीने (हंकारेरे के०) ते वहाणने चलाववा लाग्यो. हवे एवी री:
सना तेना जयंकर सिंहनादने सांजळीने, नवपदजीना माहात्म्यथी (दुष्ट देवी के० ) ते क्रूर हिंसक
शिकोतरी देवी ( तय के०) तेज वखते, अर्थात् ते श्रीपालकुमारनो सिंहनादं सांजल्यो के
तुरतज (तिहाथी के० ) ते जगोएथी, अर्थात् ते किनारापरथी ( महाशुचि के०) यत्यंत पवित्र
॥ १०८॥

·यग्मार मोकली शीघ्रं । सायरमाह दोमीरे ॥ न्यानसागर कढ़े दास पनरमी
। गग कंदारे गोडीरे ॥ ५० ॥ २१ ॥
पिया ( मंत्र के० ) श्रीसिद्धचक्र जीना थाराधनरूपी मंत्रना (प्रहारेरे के० ) प्रहारथी, थर्थात् ते
मंत्रना प्रभावी ( नानी के० ) नाशी गश्, यर्थात् घर चाली गइ. ॥ २० ॥ दवे एवी रीते
ने पुष्ट देवीना नाशी जवाथी ( थरमार के० ) ते सर्व पदाणोनो काफसो (शी के0 ) तुरतज
मोकर्स। यह क० ) वृटो थयो. अर्थात् तेणीना स्तंननधी मुक्त थयो, तया गवी रीते स्तंभन-
रदिन थयार्थी ( मायग्मांह के0 ) ने महासागरमा (दोमीरे के ) अतिशय वेगयी नासवा लाग्यो.
( न्यानमागर के० ) या गमना कर्ता एवा श्रीन्गानसागरजी (कहे के०) कढ़े के, यर्थात्
श्रीनाजनीने नहीने कडे ते के, हे श्रोताजनो! (पनरमी ढाल के0 ) या रासनी या पंदरमी
ढाल ( गग केदारे गामीरे के० ) केदार तथा गोमी नामना रागयी गाइ शकाय एवी . ॥ २१ ॥

·भाषांवर
सहित
दुहा सोरठी ॥ देई लक्ष दीनार । धवल शेठ श्रीपालने ॥ कहे मन करी करार । सांजस
थीपाएनो ।
सुनट शिरोमणि ॥१॥
॥ ढाल ॥ १६ मी ॥ राग गोडी ॥ रामचंदके वाग चांपो महोरी रह्योरी ॥ ए देशी ॥ अथवा
१११०२॥ 0
प्रणमो श्रीयरनाथ । शिवपुर साथ खरोरी ॥ त्रिनुवन जन याधार । जब निस्तार करोरी ॥ ए
हवे त्यारवाद (धवलशेठ के ) ते धवलशेठ नामनो व्यापारी पोताना वहाण महासागरमां
चालता थवाथी ( श्रीपालने के० ) ते श्रीपासकुमारने ठरावमुजय (लक्ष के० ) एक लाख (दी.
नार के०) सोना मोहोरो ( देई के०) यापीने ( कहे के०) कहेवा लाग्यो के (सुनटशिरोमणि
के०) हे सुनटोना सरदार ! ( मन के० ) तारां हृदयने (करार के०) सावधान (करी के० ) रा.
खीने, यर्थात् मनने स्थिर करीने ( सानस के० ) हुँ जे कंई तने कहुं ते तुं सांजल? अर्थात् सा.
वधान थश्ने तुं मारां वचनोने हृदयमा धारण कर? ॥१॥
हे महापुरुप! ( यम पासें के) मारी पासे, यर्थात् मारी तेनातमा रही नोकरी करनारा
॥ १०९॥

·No text on this page.

·भाषांतर श्रीपालनो तुम सुन्नट दश सहसने दाम । जे तुमें दो दो वरसे॥ ते मुज एकने जाम ।यापो तो रहुं होंसें ॥३॥ है यर्थात् तुं पण तागे पगार उरावीने मारी साथे चाट ? ॥२॥ एवी रीतना ते धवसशेठनां वचः १ नो सांभळीने ते श्रीपालकुमार तेने कहेवा लाग्यो के, हे धवलशेव! (तुमें के) तमो (तुम के०) 5 तमाग ( दश महसने के० ) दश हजार ( सुनट के०) सुनटोने, यर्थात् तमारा था दशहजार : शूरवं कराने (वरसे के०) दर वर्षे, यर्थात् एकेक वरसे (जे दाम के०) जेटलो पगार (दोनो के०) थापा मा. अर्थात नमाग या दशहजार सुनटोने दर वर्षे जेटलो पगार यापोटो(ते के०) तेटलो, य- र्थात ते सघळा मुन टोना जेटलो पगार थाय तेटसो, एटोके एक वर्पनी एक क्रोम सोनामहोगे जेटलो पगार ( जाम के ) जो ( मुज एकने के०) मने एकलानेज (यापो के० ) यापो ( तो के०) नो ( होस के० ) होलथी, यर्थात् मारा हृदयमा उलट लावीने ( रहुं के) तमारी साये रही त. मारी सेवा बजावं. ॥ ३ ॥ वळी ( मननी के०) हृदयनो ( मोज के०) यानंद (मूकी के ) ठगे. मीने, थर्थात् स्वतंत्रतानी मजा ठोमी दइने, (परनी के०) वीजानी (सेवा के०) चाकरी (कुण ·नाजन जम एगो कोण भोज । मृकी मीठाई मेवा ॥ ४ ॥ काम कनकना टंक ॥ इक तुजने किण काम । यापुं यवत यटक ॥ ५ ॥ का ) कया पुम्प ( करे के० ) करे, थर्थात् कोइपण समजु पुरुष बीजानी नोकरी स्वीकारे नहि. चर्की ( मोटाई के० ) पक्वान्न यादि नथा ( मेवा के०) प्राक्ष यंजीर शादि मेवा (मूकी के०) वामीन, ( कोण के० ) कयो पुरुप (पनो के० ) घीजाए ग्यातां वधेयु (नोज के०) नोजन (जमे के० ) ग्वा २. अर्थात कयो ममजु पुम्प पक्वान्न मेवा थादिक ठोडी दइ बीजाउँग ग मूकेद्धं पानी इच्ना करे ? ॥४॥ ( नाम के० ) तेवारे (धवलशेठ के०) ते धवस नामनो व्या. पारी ( . : 20 ) कंदवा लाग्यो के ( इक तुज के०) तने एकसाने (किण काम के०) शामाटे ( शयल . ) मनोहर यने ( अटक के० ) साचा ( कोम के० )एक कोड ( सोनाना के०) मुरः गना ( टंक के० ) मोनामदोर ( यापुं के० ) दश दलं? यर्थात् तने एकसाने एक क्रोम सोना. मदोर जटर्सी मोटी रकम शा माटे यापी दचं? ॥ ५॥ (तब के०) त्यारे (कुमर श्रीपाल के.)

·धीपाटना भापविर सहित ।। १११॥ तब कहे कुमर श्रीपाल । काम नथी मुज कां ॥ चाकरीये जंजाल । परवशे कुण पडे नाई॥६॥ ली जाईं यम एह । यावीशुं तुम साये ॥ वेठो प्रवहण नेह । देश नाटक निज हाथे ॥७॥ ते शूरवीर श्रीपासकुमारे ( कहे के० ) कडं के (भाई के) हे नाइ! (चाकरीयें के) या नोकरीनी (जंजाल के० ) व्याधिनी (मुज के०) मने (कंइ के०) कंइपण ( काम नथी के०) जरुर नथी, यर्थात् मारे या तमारी नोकरी करवानी व्याधि वहोरी सेवानी कंइपण जरुर नथी. (कुण के०) कयो पुरुप (परवशे के०) पराधीनतामा ( पडे के ) पडे ? अर्थात् कयो पुरुप स्वतंत्रता बोडी परतंत्रतामा पमवानी इच्चा करे ? ॥६॥ पुनः श्रीपालकुमारे कर्यु के (अम के० ) यमा (पद के०) या (भा के) जाडु (सी के०) तमो खश ख्यो. कारणके (तुम के०)तमारी ( साये के० ) संगाते (थावीशुं के०) यावq ठे. थर्थात् थापने जोइए ते नाईं यो परंतु मारे तमारी साये यावq . पम ते धवसशेठने कहीने (निज के०) पोताना (दाये के०) हाथथीज (नाटक के०) नाउँ (देश के० ) दश्ने (नेद के०) खुशीथी (प्रवहण के०) वहाण उपर

·No text on this page.

·जीपालनो। भाषांवर सहित ॥ ११२॥ घणो नृप काल । से दखजोर दिवाजे ॥ धवल मूकी ढक चास । लाव धन भूरि सुसाजे ॥ १० ॥ समीपे के०) धवल नामना शेठ पासे ( यावी के) यावीने (दाणना के) जगातनी (दाम के०) रकम ( मागे के) मागवा लाग्यो, अर्थात् ते राजा धवलशेठ पासे. आवी मालनी जगातनी उघराणी करवा लाग्यो, ॥ ए ॥ ते (नृप काल के०) महाकाल नामनो राजा (घणो के० ) घणा ( कटक के० ) लश्करने (सेइ के० ) लश्ने थावेल होवाथी ( दलजोर के0 ) सश्करी दमामथी (दिवाजे के०) शोभतो हतो, यने (धवन के०) ते धवलशेठने कहेवा लाग्यो के हे धवल ! (डक के० ) यागळ ( चाल के०) चासवानुं (मूकी के ) मी दश्ने ( सुसाजे के ) सारीरीते ( भूरि के) घ(धन के०) अव्य (लाव के०) याप? अर्यात् हे धवल!.तुं यागळ प्रयाण करवानुं गोडी दइने यमारी जगातनी रकम पूरेपूरी चुकावी दे? ॥ १० ॥ त्यारे ( तास के०) ते महाकास राजाने (धीगे के०) खोजीष्ट (धवस के०) धवलशेठे (मुहमाग्यो के०) मोडे मागेलुं (धन के०) ऽव्य (न थापे के० ) याप्यं नहि, अर्थात् ते लोनीट धवलशेठे रा. ।११२ ॥

·No text on this page.

·जीपालनो 0000 भाषांतर सहित घणो नृप कास । वे दसजोर दिवाजे ॥ धवल मूकी ढक चास । लावधन भृरि सुप्ताजे ॥ १० ॥ समीपे के०) धवल नामना शेठ पासे (यात्री केद) यावीने (दाणना के) जगातनी (दाम के० ) रकम ( मागे के०) मागवा लाग्यो, यर्थात् ते राजा धवलशेठ पासे यावी मालनी जगातनी उघगणी करवा साग्यो. ॥ ए ॥ ते (नृप काल के० ) महाकाल नामनो राजा (घणो के० ) घणा ( कटक के० ) सश्करने ( सेइ के० ) लश्ने यावेस होवाथी ( दलजोर के० ) लश्करी दमामथी (दिवाजे के० ) शोभतो इतो, यने ( धवन के० ) ते धवलशेठने कहेवा लाग्यो के हे धवल! ( उक के0 ) यागळ ( चाक्ष के० ) चालवानुं (मूकी के० ) गेमी दश्ने ( सुसाजे के) सारीरीते ( भरि के० ) j (धन के० ) अव्य ( साच के०) याप? यर्थात् हे धवल! तुं थागळ प्रयाण करवानुं गोडी दइने अमारी जगातनी रकम पूरेपूरी चुकावी दे ? ॥ १० ॥ त्यारे ( तास के०) ते महाकास राजाने (धागे के.) लोजीष्ट (पक्ष के) यशेठे ( मुहमाग्यो के ) मोढे मागेलुं (धन के०) ऽcut.

·मुहमाग्यो धन नास । अयम न थापे धीमे ॥ मान्यो युवप्रयास । दारीने भाग्यो उपरांगे ॥११॥ मनट सहस दश जेह । गया दशो दिशं नाजी ॥धवस पांधी की तेण । महाकाय भूपते गाजी जाने मोटे मागेशी रकम थापी नहि, यने ( युरूप्रयास मे० ) लमयानो समारंन यर्थात् तेयारी (मालो ० ) फरी, यने समाश्मा दारी जयाधी ते धवलशेठ ( उपरांगो के०) नोरांगे पमी ( भाग्यो के0 ) नाशया लाग्यो. ॥ ११ ॥ दृये ते धरतशेठना (जेह के० ) जे ( सहसदस के०) दशहजार (पुनद ० ) सेनिको (दशो दिशं के०) पुर्यादिक दशे दिशामा (नाजी गया के०) नागी गया, अर्थात् ते शेग्नुं दशे इजार सुभटोनु सेन्य थासपास पलायन करी गरे. यने ( तेणे 20 ) ले (महाफास 20 ) महाकाल नामना (भूपते के०) पयरछीपना राजार (गाजी के०) गीने ( पास ० ) ते धरसरोक्ने (पांशी सीयो के०) पांधी सीधो, यर्थात ते महाकाल राजाप, भयमशेरने दरानी मेद करी सीधो. ॥ १२ ॥ (पद के०) या (पाम के०) सुंदर गयी तथा (गोटी गगमा 10 ) गोमी रागधी गयाय एवी (शोलमी के०) सोशमी (दाल के) हातमा

·पोपानी
भापांवर
सहित
॥१२॥ गोमी रागमां पद । ढास ए शोसमी वारु॥ नवपद महिमा नेह । न्यान कहे दीदारु॥१३॥
। दुहा ॥ पांध्यो देखी धवसने । कहे श्रीपालकुमार ॥ सुचट सहसदस किहां गया । जे
(नेह के० ) प्रेमथी ( दीदारु के०) मनोहर (नवपद के०) यरिहंतादिक नवेपदोनुं अर्थात्
श्रीसिझचमाजीनुं ( महिमा के० ) माहात्म्य (न्यान के०) था रासना कर्ता श्रीन्यानसागरजी
महाराजे ( कहे के० ) वर्णव्यु . ॥ १३ ॥
दवे त्यां ( धवसने के० ) ते धवसशेठने (यांध्यो के०) केद थयेलो (देखी के०) जोड्ने
(श्रीपासकुमार के० ) महादयालु एवा ते श्रीपासकुमार (कद्दे के०) कहेवा लाग्या के दे धवल!
( ताहरा के० ) तारा (जे के0 ) जे (फुकार के) पळवान (सहसदस के०) दशहजार (सुभट
के० ) सेनिको हता ते (किहां गया के) क्या जागी गया? अर्थात् तने थावी रीते केद
धयेसो गोमा तारा ते वळवान दशहजार सेनेको कयों भागी गया? ॥ १ ॥ वळी श्रीपासकुमारे
फर्धू के (हजी पे० ) दजु पण (काइ के०) कांइ पण काम (विण नथी के०) पगडघु नथी;
॥११३॥

·ताहा मूझार ॥ १ ॥ इजी कांई विण नथी । पाली या सर्व ॥ हुँ राजा महाकालने । जीती भाजु सर्प ॥२॥ पण जे प्रयटण ताहिरी । नरीयां रे सय पंच ॥ थापे यरधोयरध जो । तो ९ ताम ( सर्व के०) जे सपलं नाश पाम्युं वे ते ( पाली थाj के०) पातुं लायी थापुं, वळी (९ के ) ( गजा महाफासने के०) ते महाकासा नाममा राजापर (जीती के०) विजय मेळवी (सर्व के० ) ते महाकाल राजानुं सघळु सेन्प (भाजु के० ) भांगी नांग्युं. थर्थात् इजु पण हुँ म. हाकाल राजाने हरायी तारी गयेली सपळी संपत्ति पाठी मेळवी था' एम कुं, ॥२॥ (पण के०) परंतु (जे के०) जे या (ताहिरा के ) तारां ( सय पंच के० ) पांचसं (प्रवहण के० ) वहाणो (भरीयां के० ) भयो , तेमाथी (जो के०) जो (थरधोयरध के ) अर्धभागना एटो के थ. दीसो पदागो (थापे के०) मने थापी दे, (तो के० ) तो (सपि के०) सपळु (संच के०) नेलं करीने ( मेहुं के०) नने मेळवी था', यर्थात् मने तारा था वहाणोमांयी यर्थाथर्ध नाग यापी दे तोज हुँ तारु नाश पामेझुं सघळु मेळवी थापुं. ॥३॥ (ते के०) श्रीपाखकुमारे कद्देखी स.

·पीपाडवो भावर सहित सधि मेडं संच ॥ ३ ॥ ते तिम पवसें अनुमत्यु । उहत सिंहसमान ॥ हवे कुमर श्रीपालजी । धरी नपरदन पान ॥ ४ ॥ ॥ दास १७ मी ॥ राग-थासाउरी, ढाल कमखानी ॥ थथवा-धार तरवारनी सोहेली दो- देखी चोदनः जिनतणी नरणसेवा, ए देशी ॥ यांधि करवालने दास यागल धरी। सेंची कर धनु पळी हकीकत (तिम के.) ते प्रमाणेज (धवसें के०) धवलशेठे (यनुमत्यु के०) कबुल कयु, थर्षात् धीपासकुमारे उपर प्रमाणे जे माग्युं ते सपळु धवले तेने यापवानी हा कही. ( हवे के०) तेशर पनी ( उद्धत के० ) उश्केरायेला (सिंहसमान के०) सिंहनी पेठे (कुमर श्रीपालजी के०) धीपालकुमार ( नवपद- के० ) श्रीनवपदजीजें थर्थात् श्रीसिद्धचक्रजीर्नु (ध्यान के) ध्यान (परी के० ) परीने, थर्थात् श्रीनवपदनीनु मनमा स्मरण करीने ते श्रीपासकुमार महाकाल रा. जानी सामे समवा धाया. ॥४॥ (पिंग के० ) ते महापळवान् श्रीपालकुमार (करवाने के०) तरवारने (यांधि के०) फम्मर ·धाया ॥ वाणनो मेद परसावतो महापली। शत्रुना सेन्यमा तुरत थायो। बांधि०॥१॥ पर खटकायीने तथा ( ढाल के० ) ढास (थागळ के० ) पोतानी थागळ यर्थात् पोताना दायमां (धरी के0 ) धारण करीने, तथा ( कर के) पीजा हाथथी (धनुपने के०) धनुष्यनी दोरी (ग्वेची के० ) चमार्चीने थर्थात् धनुष्य पर घाण चमावीने (चिंग के०) धिंगाणामादे, यात् समयामाटे ( धायो के० ) दोड्यो, यर्थात् ढाल तरवार धनुष्य थादि सामग्री सहित श्रीपाल. कुमार सडवामाटे यागळ धम्यो. वळी ( मदायली के०) ते महाबळयान् यर्थात् यतुल पराक्रमी एवो ते श्रीपातकुमार ( घाणनो के० ) घाणोनो (मेद के०) वरसाद (वरसावतो के० ) वरसारतो थको ( तुग्न के० ) तुरतज ( शत्रुना के०) महाकाल राजाना (सैन्यमां के० ) लश्करमा (था यो के० ) यात्री पदाच्यो. थर्थात यसंग्ख्य बाणोनो समुह फेकतो यको ते श्रीपातकुमार महाकाल राजाना मेन्यमा युद्ध माटे तुरत यावी पदांच्यो. ॥ १ ॥ इवे ते समये (जेम के०) जेवी रीते (पूगे के० ) युवान वयमा यावेखो, थर्थात् संपूर्ण युवावस्थाने पहोंचेशो, थने तेथीज (प्रयक्ष

·जीपाला
मायांवर
सहित
दो साकार करी ऊउसी एकसो । प्रयय पंचायणो जेम प्रो ॥ गयगण देखी जिम गयणमुं
जतिम कर घसमसी चोट सूरो ॥ यांधि० ॥२॥ खमने मुष्टिपहार देश गज घटा ।
क.० ) शतिशय यसवाळा, एवो ( पंचायणो के० ) पंचानन, थर्थात् सिंह (गयगणे के०) हाथी.
उना समृट्ने, थयात् एकता धयंशा हाथीना टोळाने (देखी के०) जोश्ने (गयणसुं के०)
शाकाशमा : ऊउसी के.) उठप , थर्थात् याकाशमा उलंग मारीने जेम फाल मारे ठे, (तिम
क.० । तम, अर्थात् तीन रीते ( एकलो के ) ते एकाकी श्रीपाखकुमार (हो हो होकार करी
क.० । थत्यत होकारा करीने, अर्थात् प्रचंड सिंहनाद करीने, तथा (ऊछली के०) कूदीने, थर्थात्
फाप मारीनं थने ( समसी के ) थागळ घसी थावीने, यर्थात् एकदम दोडी यावीने
सूरी क) ग्वीर, थान् महापराक्रमी एवो ते श्रीपालकुमार (चोट के०) चा थर्थात्
ते महाका राजाना सुभटोपते नानाप्रकारना शम्रोवडे प्रहार (करे के०) करवा लाग्यो. ॥२॥
पली ते श्रीराम कुमारे (खा के० ) बन, थर्थात् नपवारना प्रदारोची, तेमा ( मुष्टि प्रदार
॥ ११५॥

·दोमिने दशदिस सय नसामी ॥ सेन यसपारनी पाणसुं दारवी । नृप महाकाल काट्यो पनामी ॥ पांति ॥ ३ ॥ नाम फागातणीपरे रथ पूरीया । नयपदध्यानयी नाति पूरी ॥ नाता सवि 0) मुष्टिना प्रहार (देश के० ) यापीने, यर्थात् पोतानी मुष्टीयी दणीने, यने (दोडीने के०) एकदम यागळ धरती जइने (सप गज घटा के0 ) हाथीउँना सघळा समुदने, यर्थात् महाकाल गजाना सैन्पा रहेला सर्व हस्तिनी श्रेणिने (नसामी के) नसामी मूकी, यर्थात् पाठी दूर मनापी दीपी. तेमज (याण के०) चाणोपडे करीने, थर्थात् थसंख्य घाणोनो बरसाद वरसावीने (यसवारनी के०) घोडेस्यारोनी (सेन के० ) सेनाने, यर्थात् ते महाकाल राजाना घोडेवारोनी मपळी सेनाने (हरापी के०) हरापी दीधी, यर्थात् दूर नसामी दीधी, थने त्यारयाद त्यो एकता यक्ष रदेला एका (महाकास नूप के० ) ते महाकास राजाने ( पछाडी के० ) पठामीने, यात् जमीनपर पकमीने (काप्टयो के० ) पकमी सीधो, यर्थात् तेने ते श्रीपालकुमारे केद करी लीधो. ॥३॥पळी ते श्रीपासकमारे (फाचा नांमतणीपरे के०) काचा घडानी पेठे, थर्यात् वगर पकावेला एवा |

·पातनो
भाषांवर
सहित
गुगट ते स्याल जिम तेदना । बूंद पानी मुखे कहता कूरी ॥ वांधि० ॥ ४ ॥ राय महाकालने
माटीनापनासा घमानी पेठे ( रप के०) रथोने, थर्थात् ते महाकास राजाना सैन्यमा रहेला रथोने
( परीथा के० ) नी नाख्या, थर्थात् ते रथोना तो तेणे टुकडे टुकडा करी नाख्या. तथा (नवपद
पानपी पं० ) नवपदजीना प्यानथी, थर्थात् श्रीथरिहंत थादित नवपदजीना म्ममरणयी तेणे
नालि क.० ) तोपोने पण ( चूरी के०) जांगी नाखी, थर्थात् तोपोना पण तेणे चूरेचूरा करी
नाल्या. हवे एवं। रीते ते महापराक्रमी श्रीपासकुमारने प्रहार करतो जोइने (तेहना के०) ते
महाकास राजाना ( ते २० ) ते ( सवि के.) सपळा (सुनट के०) लश्करना माणसो, यर्थात्
सर्व सैनिको ( म्यास जिम के० ) मृगसाउनी पेठे (चुंब पानी के०) चूमो पामीने, थर्थात् मृगो
जेम पोकार करे, तेम पोकार करीने (नाग के०) त्यांची पूर नाशी गया, यने (मुखे के०)
पोताना मुखी ( कदता के०) कदेवा साग्या के (कूरी के०) था तो महा कर, थर्थात् था श्रीपासकु.
मार तो थरयंत कार ठे, एम पोताना मुखपी वारंवार ते महाका राजाना सैनिको कदेवा खाम्या.॥७॥

·....AIRTAL पान. या वासना. - पांधी पालोटीये । शीघK पसने कुमरे कोटयो । यस धरी ख महाकालने मारवा । चाढी वियतीगने नाम दोयो । घाधि० ॥ ५ ॥ कहे महाकाल तय कुंथरने करगरी। धीर शरणे एवं ये त्यारपती ( कमरे ) ने श्रीराम सुमारे (राय महाकालने के०) ते महाकाल राजाने, यर्थात् पोते पकता पाने महाकाल गजाने (पाठोटीये घाँधी के०) पाठोटीये बांधीने, यर्थात् तेना बन्ने दायोने तनी बारमार्थ यांधीने (शोध के० ) तुरतज, थर्थात् तेज वखते (धवलने के०) ते धवल शे. उने ( वाव्यों के० ) ब्रटी कों, अर्थात यंधनथी रहित को. ( ताम के०) तेज समये, अर्थात् जगा ने पंधन। मुफ ययों के तुरतज (धवल के०) ते धवलशेत (निवतीयने के०) त्रियलीने, श्रयान शनिवार कोधना यांचंगयी पोनाना लसाटमा प्रियसी (चाली के ) घडावीने (महाका- सने 20 ) ने महाकाण्ड गजाने ( मास्या के0) मारयामाटे, अर्थात् प्रागारहित करवामाटे (ग्वान Ra ) नयार ( पी के0 ) धारण करीने, अर्थात् पोताना हायमा तलवार लेइने (दोड्यो के०) धर्म गया. यान ने दणका माद ते एकदम दोकी यायो. ॥ ५ ॥ (तर क ) ने ग्रामने ·पासनो भाषांतर सहित गव मुजने ॥ मारमा मारमा शरण ए यात्रीयो। धवल मत मारजे कहुँ तुं तुजने ॥ वांधि० ॥ अर्थात् ते धवसशेठने तसवार सहित धती यावतो जोश्ने (महाकास के०) ते महाकाल राजा, थर्थात् थत्यंत जपजीत धयेसो एवो ते महाकास राजा (करगरी के०) कालावाला करीने, यर्थात् थाजीजी करीने ( कुंवरने के० ) ते श्रीपालकुमारने ( कहे के०) कहेवा लाग्यो के (धीर के०) हे पीर पुरुष' थर्धात् हे महापराक्रमी पुरुष! (शरणे थलु के०) हुँ हवे तारे शरणे कुं, थर्धात् था समये हवे मने फक्त तारुंज शरणुं , थने तेथी (मुजने राख के०) तुं मारु रक्षण कर? थर्थात् मने मारवा थावता एवा था धवसशेग्थी बचाव ? एवी रीतना ते महाकाल राजाना दीनता नरेशां वचनो सांजळीने ते कृपायु श्रीपालकुमार धसी यावता एवा ते धवलशंठने कद्देवा साग्या के (धवस के०) हे धवखशेव! (ए के०) या, थर्थात् था मदाकास राजा ( शरण थाकीयो के०) मारे शरणे थाव्यो ठे, थर्थात् तेणे मारुं शरएं यंगी- फार कयुगे, थने तेथी (मारमा मारमा के.) तुं एने मार नही, थर्थात् तेनापर तुं खननो प्र. ॥११७॥ N

·No text on this page.

·पीपालनो मापांवर सहित 1१९८॥ पंजरजिस्यो । जगतमाहे इस्यो सुजस सीधो॥ यांधिः ॥ ७॥ धवल कोप्यो घणुं सुभट दश सहसने । चाकरीथी सवि पूर कीधा ॥ राखीया पास निर्नाथ जाणी करी । थापी सेवक सवि महिना यर्थात् प्रणे जगतमा (सीधो के०) तेणे मेळव्यो, यर्थात् एवी रीतनो तेनो यशवाद जगतमां गवावा लाग्यो. ॥ ७ ॥ हवे त्यारपठी (धवल के०) ते धवलशेठ (घणुं के० ) यतिशय (कोप्यो के० ) कोपायमान थयोथको, यर्थात् यत्यंत क्रोधातुर थश्ने (सवि के०) ते सघळा (दश सहसने के०) दश हजार (सुनट के०) सुजटोने, अर्थात् ते सघळा पोताना दश हजार नोकरोने (चाकरीची के०) पोतानी नोकरीमाथी (घर कीधा के०) कद्दामी मेल्या, अर्थात् ते सर्वने पगार यापवो बंध करीने नोकरीथी घातल कर्या, ते जोइ ते दयालु श्रीपालकुमारे ते सर्व सुजटोने (निर्नाथ के०) याधार विनाना, यर्थात् याजीविकाना साधन रहित (जाणी करी केप) जाणीने (पास के ) पोतानी पासे, यर्थात् पोतानी नोकरीमा ( राखीया के) राख्या, अर्थात् तेउनी थाजीविका चसावधामाटे तेनेने पोताना नोकरतरीके राख्या. श्रने (सेयक के०) एकी ॥११८॥ a

·दीधा यांधि० ॥ ४॥ प्रवहण घसोपनास निज नागना । सेइने पन्चर प्रीपमहि ॥ न्यानसागर
फहे सातमी ढासमा । सहीयो जसबाद श्रीपाल त्यहि ॥ वोषित ॥॥
रीते तेने नोकर तरीके ( यापी के०) राखीने, अर्थात् ते सपळाने पोनानी तेनानमा राखीने
( महिना दीधा के० ) मदिना करी थाप्या, अर्थात् ते सघळाने थाजीविकामाटे मासिक पगार
फरी थाप्या. ॥ ॥ त्यारयाद ते महापराक्रमी एका श्रीमारे (निज नागना के०) पोताना
नागना, यर्थात् शरतप्रमाणे धवलशेव पासेयी मळेला पोताना हिम्साना ( बसो पनास के)
थढीसो (प्रवहण के०) पहाणोने (खेइने के०) संभाळी सेश्ने ( सतरमी दालमां के० ) या
गसनी या सनरमी दालमा (न्यानसागर के०) या रासना को श्रीन्यानसागरजी (कहे )
कडे ते के, थर्थात् श्रोताउँप्रते निवेदन करे ने के (श्रीपास के०) ते श्रीपासकुमारे (त्यहि के.)
ते (बयर कीपमाह के०) यबर हीपमा (जसराद के०) यशवाद (बहीयो०) मेळयो.
थर्थात् ते पन्चर वीपमा ते श्रीपासकुमारनो यशपाद पाणो फेसाग लाग्यो. ॥५॥

·पोपासनो रास 1११८॥ पंजरजिस्यो । जगतमांदे इस्यो सुजस लीधो॥ वांधि ॥ ७॥ धवल कोप्यो घणुं सुभट दश सहसने भाषांवर । चाकरीथी सवि पूर कीधा ॥ राखीया पास निर्नाथ जाणी करी । थापी सेवक सवि महिना सहित यर्थात् प्रणे जगतमां (सीधो के० ) तेणे मेळव्यो, अर्थात् एवी रीतनो तेनो यशवाद जगतमां गवावा लाग्यो. ॥ ७ ॥ हवे त्यारपठी (धवस के०) ते धवसशेठ (घणुं के० ) अतिशय (कोप्यो के० ) कोपायमान थयोथको, अर्थात् यत्यंत क्रोधातुर थश्ने ( सवि के) ते सघळा (दश सहसने के०) दश हजार (सुजट के० ) सुनटोने, यर्थात् ते सघळा पोताना दश हजार नोकरोने ( चाकरीथी के ) पोतानी नोकरीमाथी (पूर कीधा के०) कहामी मेल्या, अर्थात् ते सर्वने पगार थापवो बंध करीने नोकरीथी वातल कर्या. ते जोइ ते दयालु श्रीपासकुमारे ते सर्व सुन्नटोने (निर्नाथ के०) याधार विनाना, यर्थात् याजीविकाना साधन रहित (जाणी करी के) जाणीने ( पास के० ) पोतानी पासे, अर्थात् पोतानी नोकरीमा ( राखीया के०) राख्या, अर्थात् ॥११॥ तेनी थाजीविका चसावधामाटे तेने पोताना नोकरतरीके राख्या. थने (सेयया के एयी ·000. दीका पिता मोरनाम नि: मनाने फ.डे मातमी द्वापा । नदी मगर.7:17" गगने नोहार ( पा) गगीने ... ( महिना दीया ) मदिना . inform गरी माग || पाबाट ने महागीता नागना घांन पत्रमा भनी । चीनी प्रा; मानी - 1 गनी या दालना नाम: Fri Hit ....। करने के. घांन धोनी...। न (पानी) aani (17:10. अमान नेपाल धीमान Errorani ! "" - -- ·पाटनो भाषांतर सहित ११९॥ ।। मुदा सोरठी ।। महाराजा महाकाय । कर जोमी कहे कुमरने ॥ सेवकने संनाशि। पाउ पारी पुरवरे प्रतु ॥ १ ॥ मंदिर याणी मोद । यशन वसन याभरण दे॥ मूकी माथु गोद । यरज दवे ( मदाकास महाराजा के०) वयर छीपनो यधिपति एवो ते महाकाल नामनो राजा ( कर के० ) पोताना हाथ (जोमी के ) जोडीने, यर्थात् पोताना वन्ने हाथ एकग करीने (कुमरने के० ) ते श्रीपासकुमारप्रते ( कहे के०) कहेवा लाग्यो के (प्रजु के० ) हे स्वामी! ( संबकने के० ) थापना तावेदार नोकर सरखा एवा एवा मने (संजासि के) याद करीने, थर्थात् मारी थरजपते ध्यान थापीने ( पुरवरे के०) था मारा उत्तम नगरमां (पाउ धारो के०) थापना चरण धारण करो? यर्थात् याप मारापर मेहेरवानी करी मारा नगरमां पधारो? ॥१॥ एवी रीतनी विनंति करवायाद ते महाकास राजा (मोद के०) यतिशय हपंथी ते श्रीपालकुमारने ( मंदिर के०) पोताना राजमेहेलमां (याणी के०) खावीने, थर्थात् घणा थादरमानपूर्वक ' तेमने पोताना मेहेसमां तेमी सावीने तेणे (यशन के) भोजन ( पसन .) पत्र,

·No text on this page.

·भाषांवर
--
पायक परपो तुमतणो ॥३॥
॥ दास १७ मी ॥धण समरथ पीउ न्हांनमो ॥ ए देशी ॥ यथवा वीर सुणो मोरी विनति
(ए देशी ) ते जीवित दीधुं तिणें । हुँ तुज सेवक तुं मुज सांई ॥ सफस करो इक वीनति । जो
सर्य कोई वस्तु यापनीज ठे. ॥३॥
वळी ते महाकास राजा श्रीपालकुमारप्रते विनंति करवा लाग्यो के, हे महापुरुप! (ते के०)
तमोए मने ( जीवित के० ) जीवन (दीधुं के०) याप्यु , अर्थात् तमोए मनें मृत्युथी बचाव्यो
ठे ( तिणे के० ) तेथी, यर्थात् ते कारणथी (हुँ के०) हुं (तुज के० ) तमारो (सेवक के ) नो-
कर , थर्थात् तमोए मने जीवितदान यापवायी हुँ तमारो दास तरिके . अने (तुं के०) तमो
(मुज के०) मारा (सांई के०) सरदार छो, यर्थात् तमो मारा मालिक ठो. वळी (प्राणप्रिय के०)
मारा प्राणनीपेठे व्हासा, यर्थात् जेवा मारा प्राण मने व्हाला ठे, एवाज तमो मने व्हाला ठो, एवा
(प्रजजीके) TAL
॥१२०॥

·No text on this page.

·पालनो
भापांतर
सहित
रथ यहु पालखी । मणि माणिक मोती मार ॥ यापे हाथ मूकामणे । माह नव नाटिक यति.
थर्थात् वरकन्याने वेसयामाटे सुवर्णमय चतुरिका बंधावीने (यादर करी के०) घणा यादरमानथी,
थर्थात् थतिशय थादरसत्कारपूर्वक (वेसाडे के०) ते वरकन्याने येसाड्या, अर्थात् पोतानी पुत्री
मदनसेनाने थने श्रीपालकुमारने लग्न माटे ते सुवर्णमय चोरीमा महाकाल राजाए वेसाड्या.
॥२॥ त्यारयाद ते महाकालराजाए (साथ मूकामणे के०) हस्तमोचन समये, थर्थात् वरकन्यानो
हस्तमेसाप ठोमावती वेळाये ( हय के० ) घोडा ( गय के० ) हाथी (रथ के० ) रथ, अने (पहु
फे० ) घणी ( पालखी के०) पालखी (मणि के०) नाना प्रकारना मणि, तथा (माणिक के.
माणेक, थने (मोतीनंमार के०) मोतीउँनो समूह, तेमज (मांझे के०) ते दायजानी यंदर
(थतिसार के) यतिमनोदर (नव के०) नव संख्याना(नाटिक के०) नाटकना पेमा (यापे
के०) याप्यां, थर्थात् ते महाकाल राजाए श्रीपासकुमारने पोतानी पुत्री परणावती वेळाये
हाथी, घोमा, पालखी, मणि, माणेक, मोती तथा नाटक विगेरे दायजा तरीके थाप्यो.
॥१२१॥

·No text on this page.

·श्रीपासनो
रास
भापांवर
सहित
२२॥
नव नाटिकने नारीसुं । यायो रतनहीप ससनेह ॥ प्रा० ॥ ५ ॥ करियाणां उतारीने । कहे ध.
स्सोने एकावन (यानपात्र के० ) वहाणोने (सायें सेइ के०) पोतानी संगाते लेइने (तेह के०)
ते श्रीपालकुमार ( नव नाटिक के०) नव नाटिक, अर्थात् महाकास राजाए नेट तरीके यापेक्षा
ते नव नाटिक सहित ( ने के० ) यने (नारीसु केव) स्त्रीसहित, अर्थात् महाकाल राजाए पर.
णावेशी मदनसेना नामनी पोतानी खीनीसाये (ससनेद के०) स्नेहपूर्वक वर्ततोथको, अर्थात्
मार्गमा ते साये यनेक प्रकारनी प्रेमवार्ता करतोयको ते श्रीपालकुमार (रतनहीप के ) रतन-
कीपमा (यायो के०) यावी पहोंच्यो. ॥५॥ हवे ते रतनछीपने किनारे ( करियाणां के०)
पोताना यहाणोमां जरेखा खांम, साकर यादिक यनेक प्रकारनां करियाणा ( उतारीने के० ) ते
यहाणोमाथी जमीनपर उतारीने ( ताम के०) ते वखते (कुंयर के०) ते श्रीपालकुमार (धव-
लने के0 ) धवसशेग्ने ( कहे के० ) कदेवा लाग्यो के, हे शेठजी या सघळां करीयाणां (मन
माने तेम फे० ) जेम तमाकं ध्यान पहोंचे तेम, थर्थात् तमारी इच्छा प्रमाणे जेम नको मळे तेपी
॥१२२॥

·No text on this page.

·भाषांतर
सहित
शा० ॥9॥ पुरयर कोण तुं । नयरी रतनसंचया नाम ॥ कनकध्वज राजा बनो। राज्य करे
शाने, शांत तेनी पागे थाचीने ( कुंधरने के०) श्रीरामकुमारने (जुहार करे के० ) जुहार
करा साम्पा भात ताणं श्रीरामकुमारपाने चावी तेने नमस्कार कयों. ॥ ७॥ त्यारवाद (कुंयर
40 ते धारामार । पूर्व के० ) ते त्यां यावेसा पुरुपने पूठवा साग्यो के, हे सत्पुरुष! (तुं
प.० । नमा: कोए के । कोप ठो? अर्थात् नमाम् नाम, गम विगेरे गुंठे? तथा तमो यहीं
माटे यावेडा इत्यादिक दकीकत तेणे यादरमानपूर्वक तेने पूछी. त्यारे ते पुरुष श्रीराम
कुमार का साम्पो के । स्वाम के० ) हे स्वामी! था रतनछीपमां (रतनसंचया नाम के.)
रस्लमेवया नामनी । नय। के० ) नगरी , तथा ते नगरमा (भलो के०) उदारता थादिक य.
नेश गुलावई कने सोजतो, तया (जिनधर्मी के) श्रीजिनेश्वर प्रतुए प्ररूपेक्षा सम्यग्धर्मनुं
धाराधन करनागे. एको ( कनसमज के० ) कनकवत नामनो (राजा के०) नूपति (राज्य के०)
राय ( करे .) करे .no (नेदने के०) नेने, घयांत ने कनकाप गमाने (मार के.)
॥१२॥

·No text on this page.

·धीतसनो २४॥ हिं ॥ इक दिन महापूजा रची । तेणी राजकुमरीये त्यांहि ॥ प्रा० ॥ १०॥ याव्यो देव जुहारवा। भाषांतर कनकध्वज राजा प्रासाद ॥ गंभाराथी नीकली । मदनमंजुषा मन याह्लाद ॥ प्रा० ॥ ११ ॥ तरुणी सहित के० ) अपनदेव प्रजुना देरासरमा श्रीजिनेश्वर प्रजुनी प्रतिमानी (महापूजा के०) महोटी पूजा (रची के० ) बनावी. ॥ १० ॥ हवे ते समये (कनकध्वजराजा के ) ते मदनमंजूपा कुंबरीनो पिता कनकध्वज नामनो राजा (देव के०) श्रीऋषभदेव प्रनुना, अर्थात् ते जिनमंदिरमा विराजेली एवी ते श्रीमपनदेव प्रजुनी प्रतिमाना (जुहारवा के०) दर्शन करवा माटे (प्रासाद के०) ते जिनमंदिरमा, यर्थात् ज्यां ते मदनमंजूपाए ते जिनप्रतिमानी महा पूजा रचेसी ठे, ते जिनमंदिरमा (याव्यो के० ) यावी पहोंच्यो. ते वखते ( मदनमंजूपा के०) ते मदनमंजूपा नामनी राजकुमारी (मन के० ) पोताना मनमां (याहाद के०) हर्प पामीने, यर्थात् पोते रचेली जिनपूजा जोड्ने पोताना हृदयमा यतिशय यानंद पामीने (गंभाराथी के ) ते मूसनायकजीना मूलगंजारामांथी॥१२४ ॥ (नीकसी के० ) यदार यावी, थर्थात् जिनप्रतिमानी थांगीना दर्शन करतीथकी पाठे पगे उस-

·No text on this page.

·धीपालनो भाषांतर सहित ॥ प्रा० ॥ १२ ॥ महिध्वज जब इम चिंतवे । तव देहरानां दोय कमाम ॥ तुरत गनारानां जुड्यां। न शके तहने कोय उघाम ॥ प्रा० ॥ १३ ॥ जे पूजा पोते करी । ते नजरे नवि देखे तेण ॥ रुदन मेळवी शकीश? ॥ १२ ॥ (इम के०) एवी रीते (महिध्वज के०) राजा, अर्थात् ते मदनमंजूषानो पिता एवो ते कनकध्वज राजा ( जव के०) जेवामा (चिंतवे के०) विचारे , अर्थात् पोताना हृदयमा जेवो ते एवी चिंतवना करे के, (तव के० ) तेवामां, थर्थात् तेज समये (देहरानां के०) देरासरना, यर्थात् ते जिनमंदिरना (गभारानां के०) मूळगंजारानां (दोय कमाम के० ) वन्ने कमामो ( तुरत के० ) एकदम ( जुड्यां के० ) बीडाइ गयां, अर्थात् यकस्मात् एकदम मूलगंजा- रानो दरवाजो बंध थइ गयो. थने ते दरवाजानां ते पन्ने कमाडो एवां तो सजम बंध यश् गयां के ( तेहने के० ) ते कमामोने ( कोय के० ) कोइ पण, थर्थात् थतिशय चळवान एवो कोइ पण माणस ( उघाम न शके के०) उघामी शकतो नथी, थर्थात् ते दरवाजो खोलवाने हवे कोइ पण माणस समर्थ थइ शकतो नथी. ॥ १३ ॥uard---- - an ॥१२५॥ -

·No text on this page.

·भीपारनो भापांवर सहित थाज न कीधी थाहिं । म कुमरी ऊनी कहे। महेर करो सुनंदानाद ॥ प्रा० ॥ १५ ॥ अवनी. पति चिंते इस्युं । जिनजुवने वरचिंता जेह ॥ कीधी ते मा कर्यु । यासातना थई वमी एह ॥ ( को मोटी के० ) को महोटी (यासातना के ) यासातना तो, यर्थात् श्रीजिनेश्वर प्रजुनी कोइ जातनी महान यवगणना तो (यांहिं के०) था श्रीपभदेव प्रजुना जिनमंदिरमा (न कीधी के0 ) करी तो नथी! यर्थात् शुं में कोइ पण प्रकारनी यहीं यासातना तो नथी करी? एवी रीतनी पोताना मनमा शंका लावीने ते शुज भाववाळी राजकुमारिका ते माटे प्रजुनी कमा मागतीचकी विनंति करवा लागी के (सुनंदानाह के०) हे सुनंदाना खामी! यर्थात् हे श्रीपभदेव प्रउ ! (महेर करो के०) थाप मारापर कृपा करो? यर्थात् मारामते कमालाची याप मारो अपराध माफ फरो?(इम के0 ) एवी रीते उपर वर्णन कर्यामुजय (कुमरी के०) ते राजकुमारिक (उत्नी के०) उजी कंपनमंजूषाने पिक्षाप करती जोदने (शनीति Arid o" रही थकी (कड़े के०) कहेवा लागी यर्थात् प्रजुनते विनंति करवा लागी.॥ १५ ॥ एषी रीते पोतानी

·No text on this page.

·भोपासना भापांवर सहित ~ शका धाप ।। प्रा० ॥ १७ ॥ दोष न को नृप तुजनपो । कुमरीनो पण दोष न कोय ॥ जिण पा1 से कनकाय पतिए (असमतप के० ) यमनो तप (कीयो के०) कर्यो. त्यारे (बीजे उपस पंत अमनपना वीजा उपवासने दिवसे (याकाशे के०) याकाशनी यंदर, यर्थात् शायण शरिक्षमा (प्ती के ) धाराप्रकारनी, यर्थात् नीचे जपाव्यामुजय (सुरवाणी के०) दे। थान ते शासनदेवताए चारेणी वाणी (थाय के०) यवा लागी, थर्थात् सर्व लो. काने सरळा लाग। ॥ १७ ॥ (नृप के ) हे राजन्! था जिनमंदिरना हार बंध थवामां ( तुजनलो २० । तमागे । को के० ) कोइपण प्रकारनो (दोप न के०) दोष नयी, थर्थात् थाना सेवथमा तमारी जरा पप दोष नयी तेमन (कुमरीनो पण के०) राजकुमारिकानो पण, थर्थात् प्रधुनी रागी रचनार एवंी था मदनमंजूपा नामनी राजपुत्रीनो पण ( काय के०) कोशण प्रका. रनो (दापन के० ) दोप नधी, अर्थात् तेषीनो पण था कायंना संबंधमो कशो थपराध नथी. परंतु ( जिप कारण के कारण मारे. यात ती ... ... nail ·- कारण जिण दर जड्यो । ते सुणजो सवि चित्त लाय ॥ प्रा० ॥ १० ॥ जे नर यावे ऊघडे । ए जि. नमंदिर थापे कोय ॥ मदनमंजूपानो होशे । मानो निश्चयसुं वर सोय ॥ प्राण ॥ १५ ॥ ते एक या प्रामाद ( जयो कं० ) बंध थयो , यर्थात् था श्रीपभदेव प्रजुना मंदिरना मूळगंजारना हागजे यंध श्रयों ने ( ते के० ) तेनुं कारण ( सवि के०) सपळा लोको, थर्थात् हे सर्व श्रोता- जनी ( विनसाय के० ) ध्यान शापीने ( सुणजो के० ) श्रवण करजो? यर्थात् तेनुं जे कारण हुँ नमान कहें तुं, ने नमो मघळा ध्यान दइने सांनळो? ॥ १७ ॥ (जे कोय नर के०) जे को पुरु- पना. अर्थात जे कोइ उत्तम पुरुपना ( थावे के०) याववाथी, थर्थात् जे कोइ सत्पुरुपना यने धयेला यागमनयी ( ए जिनमंदिर के०) था जिनप्रासाद, यर्थात् श्रीरुपनदेव प्रजुनुं था देवा- सय ( याप क० ) पोनानी मेळेज, अर्थात् कोइ पण प्रकारनी कोशीश कर्याशिवाय (ऊघडे के०) ऊपी जश, थर्थात् जे कोइ पुरुपनी दृष्टि पमवाची या देवालयनां धार खुली जशे (सोय के०) ते पुरुप, थर्थात् तेज उत्तम पुरुष (मदनमंजूपानो के०) या मदनमंजूषा नामनी राजकुमारिकानो ' ·मापांतर सहित गाने शाशं । कदु तुं हुं चरमरी देवी ॥ थवर उपाय रखे करो। ऊघमशे तिणथी ततखेवी । ( पर प.. , जनार । दोश के० ) थशे, एम (निश्चयमुं के) निश्चयथी; यर्थात् खातरीपूर्वक ( मानी क.० । नमा मानजी? थर्थात् उपर कहेली हकीकतने तमो सपळा संदेहरहित मानजो. ॥ ॥ २८।। ते क.० ) एवो ते सत्पुरुष ( एक मासें के० ) एक मासपी, यर्थात् याजथी एक मास पायावाद थाश के० ) यही था नगरमा था जिनमंदिरपासे यावी पहोंचशे, एवी रीते • हु के० । हु । चकमरी देवी के ) चकेश्वरी नामनी देवी, थर्थात् श्रीपादेव प्रजुनी अधिष्टा- यिका एय। ९ चक्रेश्वरी नामनी देवी ( कहुं तुं के० ) तमोने चेतावू , यर्थात् तमारो संदेह र करवामा तमान हुँ खुसी गते जणावं . तथा (तिणथी के ) तेनाथीज, यर्थात् ते उत्तम पुरु- पनी दृष्टि पडापीज ( ननखेवी के ) तेज समये, थर्थात् कोइ पण प्रकारना विसंवयिना ( उघ. मर्श के०) था जिनमंदिरनां द्वार पोतानी मेळेज ग्युलां पर जशे, माटे ( रखे के०) रणेने (A) कोर पण प्रकारनो धीनो ( उपाय ) मात्र ॥ १२८॥ नामा नर

·॥ मा० ॥ २० ॥ एक मास थयो याज ते । तुमें पधारो त्यांहिं दयास ॥ न्यानसागर कहे नेहमुं।
पद यढारमी ढास रसास || प्रा० ॥ २१॥
थर्थात् था धार उघामवामाटे तमारे बळजोरथी कोइ पण चीजो साज करवो नही, कारण के
तमारा ते सर्व उपायो फोकट जशे. ॥ २० ॥ एवी रीतनी ते शासनदेवतानी याकाशवाणी याने
(ते केव) तेवी रीतनो (एक मास के०) एक महीनो (याज थयो के० ) याजे संपूर्ण ययो ,
थर्थात् ते देवताए फहेलो एक मासनो थवधि थाजे परिपूर्ण थयो . माटे (दगास के०) दे
दयालु एवा श्रीपासकुमार! (तुमें के) तमो (त्याहिं के० ) त्यां, यथात् या रनसंचया नामनी
नगरीमा रहेखा श्रीपभदेवप्रनुना प्रासादमा (पधारो के०) थायो ? एवी रीते (न्यानसागर के)
था रासना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजी (नेदमुं केव) स्नेहथी, यर्थात् हृदयमा प्रेम साबीने
(कहे के० ) कहे वे के ( पद के०) या (थढारमी के०) थढारमी (ढाल के०) दाल ( रसाल
के०) थत्यंत रसवाळी . थर्थात् श्रोताजनोने यतिशय यानंद उपजावनारी . ॥ २१ ॥

·भीपा ॥॥ [जनन उपागातियां तु यावो प्रेम । वाणी चकेसरीनणी। मासे मिलसे भाषांतर एम ॥१॥ मर गुप्ता तिला याचीई । परवरि परिवार । नेद्दनी दृष्टं उपत्यां। तुरत हि ते दृढ सहित स्वाद त्या धावतो ते पुस्य श्रीराकुमारने कड़वा लाग्यो के, दे सयुम्प! (ते के०) ते धीशपदेव नुनु जिन तुवन के.) जिनमंदिर, यर्थात् जेना मूसगंजारानां द्वार बंध यइ ग- Fast 3 एश ते जिनामादने ( उधारना के ) खोडवामाटे ( तुमें के) तमो (प्रेम के०) प्रेम अर्धान मनमा अत्यंत थाहाद याबीने (तिहां के० ) त्यां, यर्थात् ते रतसंचया नामनी नगरीमा ( थारी के० ) पधारो? केमके (मासे के ) देवीए कद्देली एक मासनी यवधि याजे दवे संपूर्ण पयेशी , धने ( एम के.) खरेवर थावी रीते यापना पधारवायी (चकेसरीतणी है. ) ते भीमपनदेवप्रजुनी थपिष्टायिका एवी ते श्रीचक्रेश्वरी नामनी देवीए थाकाशमा थदृश्य पसे कहेसी (वाणी के ) वापी (मिलसे के०) सत्य पशे, थर्यात् थापनी दृष्टिना संयोगथी सरेसर ते जिनमंदिरनां धीमायेला धारो म्युझां पर जशे, एम माग हत्यमा टुं वानरीपूर्वक ·| 111 inthtim mोगोनी समदा एकदम खुक्षा यश् गया . ॥२ ॥ दवे 11 th निमनिरला गूळगंगारानां पन्ने फमाडो ( अपड्यां के ) ऊयमी नृप परधानादिक मह । जन हरच्या तिणयार ॥ दमानी कूपन इसी । दरखी राज- मानं . ॥ १ ॥ ( मुणी के० ) ममिळीने, यर्थात् ते पुरुप कहेसी ते सर्व हकीकत सांभळीने (कमर के० ) ने श्रीप्तकमार (पग्विार के०) पोताना परिवारवडे करीने, अर्थात् पोताना नोकर मुभट यादिकोव कगने ( पश्ययि के०) परययों थको, पटो पोताना ते परिवार या. निकने पोनानी माथे सेइने (निदा के० ) त्यां, यर्थात् ते रत्नसंचया नामनी नगरीमा रहेसां एयां सपनरोग प्रगना जिनमंदिग्मा (थायी के०) थायी पदाच्यो. थने त्यारयाद (तेदनी के) PATHI HIR (ril 20 ) दृष्टि पमतांज, थर्यात् तेणे पोताना गपडे जोती वेळापज HAI) विपिना (दि के ) निश्चयवडे करीने (ते दृढ धार के० ) मजबूतपणे 2 . . I Am INTEmायी (नृप के० ) राजा, थर्थात् ते

·राहनो
मापांवर
सहित
कुमार ॥ ३ ॥ प्रणमीने पूढे कहो । कवण तुमारो वंश ॥ निजमुख निजवंशावसी । किणपरि करूं
रत्नसंचया नगरीनो कनकध्वज नामनो ते राजा, तथा (परधानादिक के०) तेना प्रधान, मंत्री
तथा सामंतथादिक ( सहू जन के० ) सर्व कोइ सोको यर्थात् नगरना पण सपळा लोको
(तिणवार के० ) ते वखते, एटखे ते जिनमंदिरना प्रारो खुनां यती वेळाये ( हरख्या के०)
थतिय थानंदने प्राप्त थया. तथा तेथी ( इमानी के० ) तेना हृदयनी, थर्थात् तेना
हृदपरूपी कमसनी ( कुंपल के०) कंपसो, एटले पखिमी ( इसी के०) हसी नीकळी, यर्थात्
प्रफुलित पर हर्षची विकस्वर थवा सागी, एटखे के तेजेना हृदयमा यतिशय थाछाद उत्पन्न
पपो. तपा ( राजकुमार के०) ते राजकुमारिका, थर्थात् ते प्रभुनी यांगी रचनारी एवी ते मदन.
मंजपा नामनी राजपुत्री पण (दरखी के०) हपं पामरा सागी, थर्थात् पोतानी मनकामना
पसीभूत पाथी पोताना हृदयमां थत्यंत थानंद पामवा लागी. ॥३॥ हवे एवी रीते ते जिन-
गंदिराना - mmmu anीनियरोगोत्रो कनकप्रगाने श्रीपालकमारने (प्रणमीने
॥१३॥

·No text on this page.

·साल
भाषांवर
सहित
4
। ॥ • ॥ न याद नरनारि सवि । प्रणमीने प्रत्येक ॥ मुणवा धमनी देशना ।
it. चार र रत्या दता. ( तब के०) तेटखामां, यर्थात् तेज बखते (चारण प्रापि
। म अधात याकाशमा विप्न रहित गमन करवानी जेमनी शक्ति ठे, एवी लब्धि-
सदा। माना काइक झानसंपन्न मुनिमहाराज (विचरता के०) विहार करता थका,
। यथा नविक जावाने प्रतियोधवा माटे थाकाश मार्गे पृथ्वीपर विचरतायका (जिनवंदनने
धाजिनेश्वर प्रजुनी प्रतिमाना दर्शन माटे, यर्थात् ते नगरीमा रहेता एवा श्रीमपन-
देव उना मंदिरमा रहेस। श्रीयुगादीश प्रतुनी प्रतिमाना दर्शन करवा माटे ( तिहां के० ) ते
रानसेनया नामनी नगरीमा ( पहुता के ) यावी पहोंच्या. ॥ ५॥ एवी रीते ते चारणमपि.
राजने त्यां थावेपा जोश्ने ( नृपथादें के० ) राजा थादिक, यर्थात् ते कनकध्वज नामना राजा
थादिक ( सवि के.. ) सपळा (नरनारि के०) पुरुष थने वीई, यर्थात त्यां एकठा मळेसा
Tीनापोnan ( स्येक के..) टरेक मातमो ( प्रणमीने के.) नमस्कार करीने, थर्थात्
काज.0
Ou094
॥१३॥

·No text on this page.

·मो मापांवर सहित ॥ जाणारे पाणी थाप जयनो पाररे । भविण ॥ समन्यानो ते मम ने होलार ॥ १॥ जाणोरे देशतिरुप था संमार ( थमाररे के० ) यसार ठे, थर्थात् कोइ पण प्रकारना सारथी रहित ए. दसे काम दुय थापनागंज वे एम ( जाणोरे जाणो के.) तमो तमारा हृदयमा निश्चयथी जा. पा थने एवं। गंगने । ममारमा के० ) या चतुर्गतिरूप संसारमा फक्त (धर्म के०) धर्मज, य. थान श्रीनगग प्रजए प्रपंसो सम्यग दयामय धर्मज ( सार वे के०) सारभूत , यर्थात् सर्व इमानेर की थक्षय मोक्षसुम्ब थापनारो ठे. वळी ते धर्म ( भवनो के०) या संसाररूप म. दामागग्ना ( पार के० ) पारने ( थाप के० ) यापनारो ठे, यर्थात् था संसाररूपी महासागरथी पदापनाप तारीने मोक्षरूपी किनारे पहोंचाइनारो ठे, एम (जाणोरे जाणो के० ) तमो तमारा हुदपमा निधयपूर्वक जापजो. वळी (ते के०) या उपर कडेखो (मर्म के ) रहस्य, थर्थात् धर्मसंधि तवोनुं विवेचन करवान कार्य (समयानो के०) समजदार मनुप्पोमाटेनुं वे, अर्थात् ममुप्पो पोलानी सम्यग वद्धियेक पर्गने आशा लि. मनमो धर्मसंचार ।।१३२।।

·No text on this page.

·श्रीपालनो भाषांवर सहित " दोहग मवि गंजणो होखास ॥ जाणी. याराधो नवकाररे ॥ नविण ॥ देव दानव मन रंजणो हो. लास के० ) प्राणी मळव। शक ठे, यर्थात् धर्मना याराधनधीज प्राणीने मोक्ष मळी शके ठे.॥२॥ वळी द नव्यजनो ! तमो ( नवकाररे के० ) नवकारमंत्रने, अर्थात् श्रीयरिदंतयादिक नवे पदोने ( 'यागधो के० ) मेवो, यर्थात् विधिविधानसहित ते नवे पदोनुं तमो बाराधन करो? हवे ते नवकारमंत्र केवो ठे? तोक ( चउद पूरवनो के०) चौदे पूर्वोनो (साररे के० ) साररूप ठे, अर्थात् चाँद पूवान सघळं रहम्य फक्त ते एकला नवकारमंत्रमांज समायेवू . वळी ते नवकारमल केवो ठे? तोक ( सवि के० ) सर्व प्रकारनां (उखदोहग के०) ज्वर विगेरे रोगोथी उत्पन्न थतां कष्टोने, तथा दो ग्य एटले दरिता यादिक दुःखोने (गंजणो दोलाल के०) विनाश करनारो , अर्थात् ते नवकारमंत्रना याराधनयी सर्व प्रकारना रोगो, तथा निर्धनतायादिक दोपो दूर थाय . वळी ते नवकारमंत्र केवो ठे? तोके (देवदानव के०) देवो तथा यसुरोना (मन के) मनमा (रंजणो के ) खुशी उपजावनारो , यर्थात् तेने थत्यंत यानंद थापनारो ठे. ॥ ३ ॥ वळी दे जव्य 606

·No text on this page.

·पाउनो ॥१४॥ ॥ नवि० ॥ सिद्धचक्र सेव्याथकी होलाल ॥ जाणो. इह नव मंगलमालरे ॥ नवि० ॥ पाम्यो भाषांतर परतख तपथकी होलाल ॥ ५॥ जाणी0 कनकध्वज भूपालरे ॥ नवि० ॥ पूठे कवण श्रीपाल ते सहित प्रत्यक्षपणे, थर्थात् सर्प कोइ माणसोनी नजरे पडे एवी रीते (मंगलमाखरे के०) मंगलिकनी मासाने, थर्थात् सर्व प्रकारनां सुखोनी श्रेणिने (पाम्यो के०) पामेलो ने अर्थात् श्रीसिकचकना याराधनथी ते श्रीपालकुमारे नाना प्रकारचें सुख या नवमांज मेळवेलुं ते. ॥ ५॥ एवी रीतनी ते चारणमुनिमहाराजनी वाणी सांजळीने यतिशय यानंद पामेलो एवो (कनकध्वज के०) कनक- ध्वज नामनो ( भूपासरे के ) राजा (पूढे के०) पूठवा साग्यो, यर्थात् पोताना हाथ जोमी ते मुनिमहाराजने प्रश्न करवा लाग्यो के, हे जगवन् ! (ते के०) ते श्रीपासकुमार (कवण के०) कोण वे? थर्थात् जेणे श्रीसिद्धचक्रना थाराधनथी या जयमां यतुल्य सुख मेळवेढं ठे, एवो ते श्रीपालकुमार कोण ? एवी रीतना ते कनकध्वज राजानां वचनो सांभळीने ते (दयालरे ॥१३४ ॥ .) दयालु एषा गारविराज (तिण कालमें फे) तेज धावते त्यां विराजेना एवा ते

·No text on this page.

·श्रीपालनो ॥ भवि० ॥ गइ एहनी तपथी व्यथा होलात ॥ ॥ जाणो देई देहरें उपदेशरे ॥ भवि० ॥ वि भाषांवर हार करे मुनिवर वली होखाल ॥ जाणी० नरपति कुल सुविशेपरे ॥ भवि० ॥ परणावे कुमरी वली सहित कुमार (ण गमरे के० ) था ठेकाणे, अर्थात् तमारा था नगरमा (याव्यो के०) यावी पहों। च्यो ठे, के जे तमोने प्रत्यक्षपणे यहीं देखाय ठे. वळी (पहनी के०) या श्रीपालकमारनी (तपथी के०) नवपदना थाराधनपूर्वक यांविलतप करवाथी (व्यथा के०) पीमा, यर्थात् कुष्ट नामना मुष्ट रोगनी थापदा ( गइ के०) दूर थइ , अर्थात् सिद्धचक्रजीना थाराधनथी तेनुं शरीर कुष्ट रोगथी मुक्त थयेयं ते. ॥ ७॥ हवे एवी रीते त्यां रहेसा एवा ते राजायादिक सर्व भव्यजनोने (देहरे के०) देहेरामा, थर्थात् ते श्रीमपनदेव प्रजुना मंदिरमांज (उपदेशरे के०) धर्मोपदेश ( देई के० ) यापीने, यर्थात् पोताना उपदेशथी- भव्यजीवोने प्रतिवोध पमामीने ( वली के०) तेवारपठी (मुनिवर के०) ते चारणकपिराज ( विहार करे केव) त्यांची अन्यस्थानकप्रते श्राकाश ॥ १३५॥ मार्गे विदार गपा. (वली के०) स्यारयाद (नरपति के ) ते राजा, अर्थात् ते कनका

·No text on this page.

·धीरानो भाषांतर सहित जापो० विससे ते जोगविलासरे ॥जवि०॥ दोगुंदक जिम तिहां रह्यो होसास ॥ ए॥ जाणो पद उगणीसमी दासरे ॥जवि०॥ न्यानसागर कहे निरमली होलाल ॥ जाणो० तप तदनव ततकालरे ते श्रीपासकुमार पण (तिदा के० ) राजाए यापेक्षा ते मेहेलमा (रही के०) निवास करीने ( तरुणी बेमुं के० ) पोतानी ते वे स्त्रीउनी साथे (जोग के०) लोगोने, यर्थात् पंचेंजियसंबंधि थनुपम विषयसुखोने, तथा ( विसासरे के०) विविध प्रकारना हावभाववाळा नाटक यादिकना विसासोने (विससे के० ) नोगत्री रहेको ठे, यर्थात् नाना प्रकारना यपूर्व सुखोने ते विससी र- हेसो . ॥ ए ॥ (न्यानसागर के०) या रासना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजी (कहे के0) कहे ने के, थर्थात् श्रोताजनोने उदेशीने कहे ने के (पद केट) था, यर्थात् उपर वर्णन करेणी (उ. गणीसमी के०) था रासनी उंगणीसमी संख्यावाळी ( ढासरे के०) ढाल ( निरमली के ) नि. मस ठे, थर्थात् उपपविनानी ने. घळी ते भोताजनोने कदे वे के, हे नव्यजनो! (तप के०) गुवर्णक करेन्यो रेक प्रकारको तर (नरलप रे.) जसमाज, थर्यात जे भषा नपा ·॥ नवि० ॥ यापे दोसत ऊजली होलास ॥ १० ॥ ॥ उदा ॥ राजसनामा यन्पदा । वेगे ये नृपपास ॥ तव कोश्क नर नूपने । यात्री करेथ. होय तेज 'नया (ततकासरे के०) तुरतज, थर्थात् कोइ पण प्रकारना विखंविना (ऊजली के०) निर्मल, अर्थात् कोइ पण प्रकारना पण विनानी थतिशय (दोखत हे०) लक्ष्मीने (थापे के० ) मेळवी यापे , पटखे के तप करवाथी माणसोने यनुपम सदमी प्राप्त थाय ने. ॥ १० ॥ दवे (यन्यदा के०) एक दिवसना प्रस्तावने विपे ते महानाग्यशाली श्रीपासमार (राज. सभामां के० ) गजानी सत्तामा, अर्थात् मंत्री, सामंत, सेनापति थादिक थनेस खोकोगी नरा. येली गधी ते कनकध्वज राजानी सनामा (नृपपास के) राजानी पासे, यर्थात् राजानी जोममांज सिंहासनपर (चेको के०) पेठेसा ने. (तब के०) तेवामा, यर्थात् ते यग्यते (कोइक नर के.) कोइक पुरुप, यर्थात् गजानो कोइक पटाबालो (ग्याची के०) याधीने, यर्थात् त्या राजानी स. भामा दायर थइने (भूपने के०) ते कनकध्वज राजाने (यरदास के) विनंति (करे के०)

·भीपालनो
भाषांतर
सहित
॥१७॥
रदास ॥ १ ॥ सारथपति एके इहां । भांज्युं रे तुम दाण ॥ ते गुनही वांध्यो यठे । म किस्यो
निरवांण ॥ २ ॥ राजा कहे हणजो तुमें । एदवे याण्यो तेह ॥ कुमरें देखी उलख्यो । धवलशेठ
करवा लाग्यो, थर्थात् पोताना हाथ जोमी राजाने विनववा लाग्यो के, ॥ १॥ हे स्वामी! (इहां
के० ) था थापना शेहेरमा व्यापारमाटे यावेला एवा (एके के०) कोइ एक, अर्थात् कोइक
परदेशी ( सारथपति के०) सार्थपतिए, यर्थात् यतिसमृद्धिवान एवा कोश्क विदेशी व्यापारीए
(तुम के ) थापy ( दाण के० ) जगातसंवधि द्रव्य (जांज्युं ठे के० ) नांग्यु ठे, अर्थात् थापनी
जगात भर्याविना माख वेचीने दाणचोरी करेली . थने तेटसामाटे ( ते गुनही के० ) ते गुन्हे.
गारने, थर्थात् दाणचोरी करनारा एवा ते अपराधी व्यापारीने अमोए (यांध्यो यठे के०) पकमी
सीधो ठे, थर्थात् केदीतरीके थमोए तेने वांधीने थहीं थाण्यो ठे. माटे ते था दाणचोरी करनार
व्यापारीने (निरवाण के० ) तेना थपराधना पदसामा (किस्यो के०) केवा प्रकारनो ( दंग के०.)
दंड करयो ? यर्थात् तेने हवे केवी शिक्षा करवी ठे? ते थाप फरमावो? ॥२॥ एवी रीतना
తరిత
॥१३७॥

·सदी पद ॥३॥ यपराधी मोटको । तोपण परउपगार ॥ करी जनमफल साजाय। चित। एम पोताना ते पटापालानां वचनो सांभळीने क्रोधातुर थयेला एया (राजा के०) ते कनकध्वज राजाए (फड़े के० ) तेने पयो हुकम फरमाव्यो के, दाणचोरी करनारा एवा ते यपराधी व्यापारीने (नुमें के० ) तमो (दणजो के० ) मारी नाखजो, यर्थात् जीवितथी रहित करजो? एवी रीतनो गजानो टुकम सांनळीने ते पटावालो (पदवे के०) तेज वखते (तेह के० ) ते दाणचोरी कर- नारा व्यापारीने (याण्यो के० ) त्यां राजसभामा राजाने नजरे करवा माटे लावतो हवो. त्यारे (कमरे के० ) त्या येवेशा एवा ते श्रीपासकुमारे (देखी के०) तेने जोतायेंतज (सख्यो केव) किसी कद्दाव्यो के ( पद के०) था तो (सदी के०) खरेखर तेज (धवलशेठ के०) धवसशेठ ने, थर्थात् जेनी साये हुं यत्रे यायेतो , तेज था धवलशेठ दाणचोरी करनार गुन्हेगारतरीके केदी चयेतो . ॥३॥ पवी रीते दाणचोरी करवा मादे धयसशेठने केद थयेलो जोइने परोपकारी तथा दयालु एया ते श्रीपालकृमारे पिचायु के, जो के था धवलशेठ (मोटको के०) महोटो ।

·भीपातनो 1१२८॥ कुमार ॥ ४॥ मूकाव्यो नृपने कही। दिन केताइक त्यांदं । श्वसुरालय कुंयर रही । मागी सीख 0 भाषांतर (थपराधी के०) गुन्हेगार , थर्थात् था धवलशेठे जोके दाणचोरी करीने महोटो राजगुन्हो सहित कयों ने ( तोपण के० ) तथापि, यर्थात् तेम उतां पण ( परउपगार के) परप्रते उपकार (करी के० ) करीने, थर्थात् था धवलशेउपर उपकार करीने (जनमफल के०) जीवितने सार्थक करवा. रूप फसने (सीजीयें के०) मारे सेवू जोश्ये, यर्थात् परप्रते उपकार करवायीज उत्तम मनुष्यनुं जीवित सार्थक गणाय ठे, माटे या समये मारे पण या धवलशेउपर उपकार करवो योग्य ठे, (इम के०) एवी रीते (चिंती के०) विचारीने, यर्थात् पोताना हृदयमा एवी परोपकार करवानी बुद्धि लावीने (कुमार के०) ते श्रीपालकुमारे ॥४॥ (नृपने के० ) राजाने, यर्थात् पोताना ससरा एगा ते कनकध्वज राजाने (कही के० ) कहीने, थर्थात् विनंति करीने (मूकाव्यो के० ) टोमा-, व्यो, थर्धात् ते धवपशेग्ने जीवितदान थपावी बंधनथी. मुक्त कराव्यो. हवे त्यारबाद ( त्यांह. ॥१३८॥ श्वसुराणाप ये०) पोताना ससरा वा ते फनकवज राजाने घेर (केताइक के. ) केटबाक( दिन ·जगंदा पातशेठने साथ से। निज पुर पायो नेगि॥ वेसी प्रपदणमा परे। सन ऊपादया वेगि।६। फे०) दिवसोसुधी (रही के०) रहीने, थर्थात् सुसेसमा निवास करीने (गंथर के०) ते श्री. पासकमारे ( उद 0) उरसाइसहित, यर्थात् पोताना मनमा घणो दर्प लायीने (सीप्य मागी के०) रजा मागी, यर्थात् पोताना नगरमा जयामाटे तेगो पोताना ससरानी परवानगी मागी. ॥५॥ (पो०) पगी रीते पोताना ससरानी रजा सीधायाद (नेगि ने0) नेकपाळो, यर्थात् पोतानी यायम जाळण्यामाटे उरसादयाळो एयो ते श्रीपालकमार, यथया नेकपाळो पटले यंगीकार क- रेशी मित्रानुं संपूर्णपणे परिपालन करनारो यो ते श्रीपासकुमार (धवलशेठने के०) पोताना नेही गया ते धवलशेठने ( साथ के०) पोतानी संगाते (ले के०) लेइने, यर्थात् ते धवसशेठने पण पोतानी सायेज सेइने (प्रयदणमा के० ) पदाणमा (घेसी के०) वेशीने, अर्थात् यहागापर यात यश्ने (निजपुर मे०) पोताना नगरप्रते (पाटयो के० ) चाली नीकल्यो, यर्थात् प्रयाण फरमा लाग्यो, यने तेग पखते यहाणना खलासीप पण सर्य यहाणोना (सह के०) सढोने ·भोपासनो छ। ॥ ढास ॥ २० मी ॥ सतानिक राजा चल्योरे । सेनानी सेइ सायरे ॥ पारधीया ॥ ए देशी ॥ भापांवर थवा-उपर मनमा चितवेरे सोख । धिग घिग मुज अवताररे । रंगीली ॥ए देशी ॥ हवे धवल सहित (वेगि के० ) वेगथी, यर्थात् जरापण विखंव कर्याविना एकदम ( उपाड्या के०) चडावी दीधा, थर्थात् सढोने खुला करीने वहाणोने समुषमा चसावी दीधां. ॥ ६ ॥ ( हवे के० ) त्यारवाद (पापीयमो के०) ते महापापी एवो (धवल के0 ) धवलशेठ (कुमर- नीरे के० ) ते महानाग्यशाली एवा श्रीपालकुमारनी (माधि के०) समृद्धिने, यर्थात् वहाणो, हीरा, माणेक, मोती तथा नाटिकयादिक नाना प्रकारनी तेने प्राप्त थयेली समृद्धिने, तथा (दोयरे के०) ये (दयिता के० ) खीउने, थर्थात् यत्यंत मनोहर रूप तथा पावण्ययादिकथी शोजिती एवी तेन। पन्ने खीउने (देखी के० ) जोश्ने, लोन तथा कामदेवयी व्याकुल थयोथको (चारे के०) पोताना चार ( मित्रनेरे के) मित्रोने ( तेमी के०) चोलावीने, थर्थात् एकांतमा पोतानी पासे ! ॥१९॥ सेमीने (मेद फे.) तेनी, थर्थात् पोताना ते चारे मित्रोनी (थागळ२०) पारो, अर्थात् तेनी .

·वादि कमरनीरे । देवी दपिता दोयरे ॥ पापीयमो ॥ तेडी गारे मित्रनेरे। कड़े तेद यागत रोयरे ॥ पापी० ॥ जे निज धने नयि धापीयमो । मेघ यं जिम पापीयमो ॥ तिम वं प्रीयने तेहरे सन्मुग्य वेसीने (गेय मे०) रडतो यको, अर्थात् दयारपी दुःखथी तानी यांग्योमाग्री यश्रु पामनो थको (कड़े के०) कडेगा लाग्यो, अर्थात् पोताना हृदयनो थनिप्राय रोनुनी सन्मुख | जाहेर फरया लाग्यो. हवे ते धपक्षशेट केयो के ? तो के (जे के०) जे (निज के०) पोताना, थर्थात् पूर्पकर्मना योगथी पोताने मारा थयेला ( पर्ने ने०) धनवडे करीने, थर्थात् पोताने प्राप्त थयेली नाना प्रकारनी समृदियडे फरीने पण (नवि भापीयमो के० ) तृप्त थयो नयी, थर्यात् सोनवडे फरीने जेने लेश मात्र पण संतोष थयेलो नथी. यने तेथी (पापीयमो के ) यपेयो (जिम के०) जेम (मेघ के० ) यरसादने (घंठे के०) यांठे ठे, यर्थात् घपेया नामनो पक्षी जेम वरसाद यरस. पानी अत्यंत यांग धरावे ठे (तिम के०) तेयारीते (तेहरे के०) ते धवलशेठ पण (प्रायने के०) ते याने स्त्रीउने, थर्थात् श्रीपासकुमारनी ते पन्ने खिईने (यं के०) इच्च्या लाग्यो, अर्थात् का.

·पातनो
भाषांवर
सहित
॥१४॥
॥ पापी ॥१॥ए थांकणी ॥ जु जुर्व बंधव एहनेरे । घोमा गज सुखपालरे ॥ पापी० ॥ मणि
मातुर थयोधको ते धवसशेठ ते वन्ने स्त्रीने पोताने स्वाधीन सेइ तेनी साथे भोग जोगववानी
इच्छा करवा लाग्यो. ॥ १ ॥ एवी रीते लोल तथा कामथी व्याकुल थयेलो ते धवलशेठ पोताना
ते चारे मित्रोग्रते कहेवा लाग्यो के (वंधव के०) दे मारा व्हाला बंधु! (जु जुर्व के ) तमो
जुई तो खरा के ( एड्नेरे के०) या श्रीपासकुमारने (घोमा के०) विविध जातिना मनोदर
पोगा, तथा (गज के०) भद्रयादिक उत्तम जातिना हाथी, तथा (सुखपाखरे के०) पालखी यने
मीयाना; तेमज ( मणि के०) नानाप्रकारना नीलमयादिक मणि, तथा (माणिक के) विविध
प्रकारना माणेक, थने (मोती के० ) मुक्ताफसो, तथा (अमूलख के) यमूल्य, अर्थात् जेनी
किमत थाकवी पण मुश्केल पडे एवां यतिशय किमती, यने (लालरे के० ) थत्यंत मनोहर,
एवां (घणारे के०) पषा, थर्थात् गणतांथकां पण जेनो पार न थावे एवां थगणित (रतन के०)
नाना प्रकार रनो प्राप्त थयां . यर्यात् था श्रीपालकमारे पिना प्रगागे थापी अमूल्य
॥१४॥

·,

·No text on this page.

·܀ .

·-
-
भापांवर
सहित
भीपासना धन नं ६ कामनार गपर यावे हायरे ॥ पा० ॥ तेह नपाय करो तुम्हेरे । यानाच अ
) साधर ॥ पा० ॥ ४ ॥ सुयुधि तेहमारे । ते सुणी योख्या तामरे ॥ सुण पापी० ॥ कहे ..तघ्न
था प्रत्यक्ष देवानी एवं तनी ( कामिनीरे के ) पन्ने स्त्री ( जिणपरें के० ) जेवी रीते अर्थात्
गर्म तेवा कोइ पण प्रकारे ( हाथरे के० ) मारा हाथमा ( थावे के०) प्राप्त थाय, अर्थात् गमे
ते प्रकारधी जम ते धन तथा स्त्री मारा स्वाधीनमां थावे (तेह के०) तेवी रीतनो (तुम्हेरे
के० ) तमो सघळा, थर्थात् तमो मारा चारे मित्रो (यमसाथरे के०) मारी साये (यातोची
क० । विचार करीने, यर्थात् तमारा विचारसाथे मारी संमति मेळवीने ( उपाय के) इलाज
(करो के० ) तमो करो? अर्थात् गमे ते कोइ पण जपाय शोधी कहामीने मने था श्रीपालमा.
रखें धन; तथा तेनी स्त्री मेळवी थापो? ॥४॥ हवे (ते सुणी के०') एवी रीतना ते धवलशे.
वनां पचनो सानळीने ( तेहमारे के०) तेमांथी, थर्थात् ते चारे मित्रोमांथी (प्रण के) लण
(गुरद्धि ०.) उत्ता बुद्धिवाळा मित्रो, अर्थात् न्याय थने नीतिने जाणनारा एया प्रण समति.
० ॥१४॥

·॥ पापी० ॥ ७॥ फनफपज खेचरयकीरे । रमहीपमा जेणरे ॥ पापी० ॥ मूकाव्यो तुज मारतोरे। तारी फरियाणाथी नरेता जे पदाणोने ते घबरकुलना जे राजाग जप्त फर्या हता, तेनी पासेथी तेने हरायीने तने पाठा सोपावी याप्पां . पळी (तेवारपनी के०) त्यारवाद, थर्थात् उपर जणा- वेखं ता कार्य कर्यापाद (कपोतरे के०) हे पुत्र थर्थात् ३ पुष्ट (पणे के०) ते श्रीपाखकुमारे (कृष्ण के० ) केयो ( उपगार के० ) उपकार ( फरि के०) को ठे, थर्थात् त्यारपती पण ते प. रोपकारी श्रीपारकुमारे तारापर केयो महान् उपकार को ठे, ते संबंधि तो तुं हे कृमदीन विचार पण करतो नथी. ॥७॥ केमके (जेणारे के०)जे श्रीपालकमारे (कनकध्वज के०) कन- फध्वज नामना (खेचरयकीरे के०) विद्याधरपासेथी (रवीपमा के.) रनहीपनी यंदर (तुज के०) तने ( मारतोरे के०) मरणथकी (मूकाव्यो के०) गोमाग्यो , यर्थात् ते दागाचोरी कर- पाथी रनछीपना ते कनकध्वज राजाए तने मारी नाखवानी शिक्षा करी हती, परंतु या मदान् उपकारी श्रीपालकुमारे तने ते मरणयी पचाव्यो , थने एवी रीते (पगारे के०) या महा दयालु

·भागांवर
सहित
शापरे । पापी० ॥ पंधनधी इण छोमव्योरे । जीती तेदनो रायरे ॥ पापी० ॥६॥ इण 'तुज
किरियाणे भोरे । वासी थाप्यां पोतरे ॥ पापी०॥ तेवार पठी पणे कोरे । कुण उपगार कुपोतरे
मेला (प्रवहण के०) सपळां वहाणोने (तारीयारे के०) भरुच नगरने किनारेथी तारीने समुद्रमा 0
पासतो कराव्या . वळी ( वव्वरकूसें के०) पब्बरकुलमा (थायरे के० ) पहोंचती वेळाये, थ-
त् तुं तारी पदावोसहित ज्यारे वघरकुलमां थाव्यो त्यारे (तेदनो के०) ते वयरकुलना
(रायरे के० ) राजाने ( जीती के ) हरावीने, थर्थात् त्यांना सैन्यसहित राजाने रणसंग्राममा
जीतीने (इण के०) था श्रीपासकुमारेज तने (बंधनथी के०) केदमाथी, (ोमव्योरे के०)
मुकाट्यो ठे, थर्थात् तने केदमांथी मुक्त करावी तारापर तेणे महान उपकार करेलो . ॥ ६ ॥
पळी (इण के० ) ते श्रीपालकुमारे (किरियाणे के०) करियाणावडे करीने, थर्थात् खांग, सा.
फर, खारेक, खजर थादिक विविध प्रकारना करियाणांउथी (नारे के०) भरेखां, एवा (तुज
2.)नारी (पोतरे के०) सर्व पदाणोने (पाखी थाप्य के.) पावर्ग मेळंबी दीपा ने. अर्थात्
॥१४२॥

·No text on this page.

·श्रीपालनो भापांवर सहित रास - जीवित दी, एणरे ॥ पापी० ॥ ७ ॥ उपगारीमा सेहोरे। तुं तस पगनी खेहरे ॥ पापी० ॥ तेढ्ने इम किम कीजीयेरे । श्म कही ऊट्या तेहरे ॥ पापी० ॥ ए ॥ तब चोथो कुमती कहेरे । सांचल एवा श्रीपालकुमारे तने (जीवित दीधुं के०) जीवितदान यापाव्यु ठे, यर्थात् तने प्राणरहित यतो | वचाव्यो ठे. ॥७॥ माटे हे मित्र! हुँ तने शीखामण था तुं के ते श्रीपालकुमार (उपगारीमां के०) उपकारी पुरुपोमां, यर्थात् या उनियामां जे कोइ पुरुष परोपकार करे ने तेमां पण ते (सेह- रोरे के० ) मुकुटसमान , अर्थात् ते उपकारीनो सरदार . अने (तुं के०) तुं नो (तस के०) तेना ( पगनी के० ) चरणनी (खेहरे के०) रज समान हो? यर्थात् तुं तो तेना चरणोनी सेवा करवा सायक ठो, यने तेथी (तेदने के०) एवा तारा ते उपकारी पुरुष प्रते (श्म के०) यावं थकार्य, यर्थात् तेना धननी अने तेनी स्त्रीनी इच्छा करवारूप कुकर्म (किम के०) शामाटे (की. जीरे के०) करवू जोए ? यर्थात् या कुकर्म तारे कर-लायक नथी. (इम के ) एवी रीते (फदी के०) फदीने, थर्थात् ते धपक्षशेग्ने शीखामा थापीने .(तेहरे के ) ते उत्तम युखि-

·No text on this page.

·भीपालनो भाषांतर सहित ॥१४४॥ तुज काम करु हवेरे । जोजे बुद्धिने जोररे ॥ पापी० ॥ जे मांचो ने झूलतोरे । चिहुं दिसि पांध्यो दोररे । पापी० ॥ ११ ॥ इक दिन थाणी तेहमारे । कापीसुं करवालरे ॥ पापी० ॥ सायरमा पम्शे ( करूं के० ) फरी थापुं हुं, थर्थात् ते श्रीपासकुमारना सघळा धनने तथा तेनी मनोहर स्त्रीने जे हुँ तारे साधीन करावी थापुं ते (जोजे के०) तुं पण ध्यानमा खेजे. एम कद्दी ते फुटबुद्धि- वाळो मित्र ते धवलशेठने श्रीपासकुमारने मारवानो उपाय सूचववा लाग्यो के हे मित्र! वहाणनी थंदर (जे के० ) जे (असतोरे के०) थरथ लटकेसो (मांचो के०) खुरशी जेवो मांचमो ने. तथा जे (चिहुं दिसि के०) चारे दिशामां, थर्थात् चोतरफथी (दोररे के०) दोरमावड़े क- रीने ( यांध्यो के० ) यांधेसो . ॥ १४ ॥ (तेदमारे के० ) ते मांचडामा (कदिन के०) एक दिवसे (थाणी के०) श्रीपाखकुमारने याबीने (फरवासरे के०) तसवारवडे करीने (कापीसुं के०) मांचाना दोरमां थापणे पन्ने जणा मलीने कापी नाखीशु, अने तेम करवाथी ते श्रीपाल: मार (सदीरे फे०)परेखर थर्थात् फोपण जातना संदेहविना (सायरमा के0) महासागरमो

·No text on this page.

·. धीपालनो भापांवर सहित प्लमांचामां शेठरे ॥ पापी० ॥ जइने कुंयरने कहेरे । कौतुक मोटुं हेठरे ॥ पापी० ॥ १५ ॥ ए. लाग्यो. तथा (जमे के०) तेनी साये विविधप्रकारनां मनोहर भोजन करवा लाग्यो. ॥ १३ ॥ (श्म के० ) एवी रीते ते श्रीपालकुमारने पोताना विश्वासमां सेइने (शेवरे के० ) ते दुष्ट धवलशेठ (केताएक के० ) केटलाक (दिनपठीरे के० ) दिवसो गयावाद, अर्थात् एवी रीते हास्यविनोद तथा क्रीमा यादिकमा केटलोक समय वीत्यावाद ( झूलमांचामां के०) ते वदापनी बाजुमा दोर- मांथी यधर लटकता मांचमानी यंदर (जइने के० ) दाखल यश्ने (कुंयरने के ) ते श्रीपाल- कुमारने ( कहेरे के० ) कहेवा लाग्यो के दे कुमार साहेव! (हेरे के०) नीचेना जागा, थर्थात् था वहाणनी नीचे रहेखा समुज्नी यंदर (मोटुं के०) महोटं ( कौतुक केव) याश्चर्य देखाय ठे, यर्थात् समुद्रनी यंदर दर्प उपजावना याश्चर्य जोवामां आवे .॥१॥ वळी हे कुमारसा. हेव!(पदवो के०) एवी रीतर्नु कोतुक, अर्थात् एवा प्रकारचें थाथर्य (सायरमा के०) महासागरनी थंदर (कदीरे के०) कदापि पण, यर्थात् मारी उमरमा कोइ पण वखते (में के०) में (वरे के०)

·No text on this page.

·पीरातनो
मापांवर
सहित
-
कापीयारे । नाल्यो नीधिरायरे ॥ पापी० ॥ १६ ॥ हवे सहसा पमतां यकारे । कदेतो नवपद
पता मानामा मामीने ( पति के० ) ते उष्ट धवसशेठ (प्रवहण के०) वहाणनी यंदर, यर्थात्
से कुरता मानामा। यदार नीकलीने वहाणमा (थायरे के०) याव्यो, थने तेवारपठी (ते के०)
मालाना । दोर .. ) दोरको ( दमवम के०) एकदम सटोसट (कापीयारे के०) तसवारवडे
कापं नाम्यां थने एवं। रीते ते ऽष्ट धवसशेठे पोताना उपकारी एवा पण श्रीपालकुमारने
( नीधिगयर के0 ) महासागरनी यंदर (नाख्यो के०) पामी नाल्यो, यर्यात् समुषमा फैकी
दीधी. ॥ १६ ।। ( दवे के ) तेज तखते (कुंयरजी के०) ते श्रीपासकुमार (सहसा के०) य.
पानक रीते (पमतांधकारे के०) ते महासागरनी यंदर पमतीवेळाये (साररे के०) सारभूत
पयो ( नापद के.० ) प्रीयरिदंत थादिक सिहचकलीनो ( कहे तो के०) पाठ करतो थको (ति.
पगारे के०) तेज ववते, थर्षात् महासागरनी थंदर पट्यो के तुरनज (मगरना केप) मगर.
मना (नोसा उपारे मे.)ीच उपर (चाय पीठ के.) यापी पज्यो. थर्यात लो म 'T.
॥१५॥

·No text on this page.

·भोपासनो भाषांवर सहित ॥ ॥ १० ॥ चंपकतरु गया जईरे । सूतो सुखजर सोयरे ॥ कुं० ॥ न्यानसागर कहे वीसमीरे सास सुणा भविसोयरे ।। कु० ॥ १९ ॥ ॥ दृहा ।। जाग्यो नव देव तिहां । परवरि परिवार ॥ सुनटें चिहुं दिसि वींटी । यावी ६.० । ३६ थान ने वृक्षन। ठायातसे जश्ने ( सुखजर के० ) सुखे समाधे, यर्थात् कोइपण जानना श्रमविना थानंदपूर्वक ( सूनो के० ) सुइने निभावश थर गयो. (न्यानसागर के०) या रासना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजी महाराज ( कहेरे के ) कहे ठे के, यर्थात् श्रोताजनोने उद्देशाने उपदेश थाप ठे के, ( भविसोयरे के०) दे जव्यलोको! यर्थात् धर्मर्नु थाराधन करी मोक्षे जवानी थभिलापावाळा एवा हे भव्यजनो! (वीसमीरे केव) में वर्णावेली एवी या वीसमी ( दास के० ) था रासनी ढासने ( सुणो के० ) तमो श्रवणगोचर करो? ॥ १५ ॥ एपी रीते थत्यंत सुखे समाघे निद्रा कर्यायाद ज्यारे ते श्रीपासकुमार (जाग्यो के० ) जागी उयो, यात निद्रावस्यानो स्याग करी ज्यारे ते जाएल अपस्थामा द्याव्यो (सप :) पारे ॥१९७n

·No text on this page.

·No text on this page.

·गज ॥ ३॥ यइ यसबार ते गणपुर । थाव्यो जिस्ये नजीक ।। सामइयु सेई सयक्ष । तब मुपति नद कीफ ॥४॥ ( पाठ के0 ) यापना पगai (धगे के०) धारण करो? यर्थात् नगरीमा पधारी यापना पवित्र चरणाथी श्यमार्ग। ते नगरीने पवित्र करो? ॥ ३ ॥ एवी रीतना ते सुनटोनां विनय नरेशां बननो मांभळीने पोनाना हृदयमा यत्तिशय थानंद पामेलो एवो (ते के०) ते श्रीपासकुमार (यसवार था के ) घोडेम्पार थश्ने, थर्थात् ते उत्तम जातिना घोमापर वार थने ते मुनटोविगेरेना प- रिवार परययों यको ( जिम्ये के०) जेटलामा, थर्थात् जे वखते चालतोयको (ठाणपुर के०) ने नाणानगरीनी ( नजीक के ) नजदीका (थाव्यो के०) याची पोच्यो (तर के0 ) तेज चम्यने ( भूपति के० ) ते नगरीनो ते वसुपाल नामनो राजा (सबल के०) हाथी, घोमा, रथ, पायदान, पाजित्र मंका निशान यादिक सहित (सामन्यु खे के०) सामेयुं लेश्ने, थर्थात् ते श्रीपासकुमारन सन्मान करयामाटे पोतानी सधळी समृद्धि साथे खेश्ने (तहकीक के०) तेनी ००००००-७०० ·भोपासना भाषांवर सहित ॥ दास २१ मा ॥ राग-सारंग मदार ॥ दोषा दे मोड्या दोषादे॥ए देशी ॥ यथया-सुंदर शीर३ मुणो मन रंगे । घरीये शी सदायरे ॥ ए देशी ॥ प्रणमीरे नृप प्रणमीने ॥ कहे मन प्रीते पंथाजी निसुणो । सानु कहुं तुम देवरे।कदिन में पुं हतुं। सारी नैमित्तिकसेवरे ॥ प्रणमी०॥ साम थाल्यो, अर्थात् पानानी समृधि सहित सामैयुं करीने ते राजाए श्रीपालकुमारने थतिशय धानंदपूर्वक पोताना नगरमा प्रवेश कराव्यो. ॥४॥ हवे त्यारपती ( नृप के० ) राजा, थर्थात् गणानगरीनो ते वसुपास नामनो राजा (कुंथरजी पं० ) ते धीपालकुमारने (प्रणमीरे प्रणमीने के ) वारंवार नमस्कार करीने (मन प्रीते के०) यंतःकरपना प्रेमपूर्वक, यर्थात् पोताना हृदयमांथी उतराई जता एया प्रेमसहित (कहे के०) पहेगा लाग्यो के ( देवरे के०) हे देवसरखा कुमार! (तुम के०) तमोने ( साचु के ) सत्य (कहूं के० ) हुं कहुँ , थर्थात् सत्य यनेशी दकीकतने टुं तमारी पासे जाहेर फलं . एम कदी से पशुपायाजा श्रीपासमारने कदेवा लाग्यो के दिन ये.) एक दिषामा प्रसाधने विणे

·No text on this page.

·भाषांतर सहित धीरातनो सायरतटें तानसं नणरे ॥ प्र० ॥ २॥ इण दिन त्यां सूतो इशे स्वामी । चंपानी ठायाएं जेहरे॥ सुनर नापति तनुजा केगे। निश्च नावीपति तेहरे ॥ ७० ॥३॥ जेणीपरें नैमित्तिकें कछु । पाम्या वैशाकसुदी दशमने दिवमे ( मायरतटें के०) समुना किनारापर (तरुतलें के०) वृक्षनी नीचे, थर्थात् त्यां समुकिनागपर उगेला चंपाना वृक्षनी ठगयामा जइने तमारे तपास करवो. ॥२॥ ( इणदिन के० ) मे उपर जणावेसी तिथिने दिवसे (स्वामी के०) हे राजन्! (त्यां के०) ते समुद्रकिनागपर ( चंपानी के० ) चंपकतनी (गयाएं के०) गयामां (जेहरे के) जे कोइ पु- म्प ( सूतो दशे के०) निद्रावश थयेसो होशे (तेहरे के०) तेज (सुनर के०) उत्तम पुरुष (न- रपति के०) हे गदन् ! ( तनुजाफेरो के०) तमारी मदनमंजरी नामनी पुत्रीनो (निश्चे के) निश्चयपूर्वक, थर्थात् कोइपण प्रकारना संदेहविना (पति के०) स्वामी (नायी के०) यशे, अ. ति में उपर सूचवेखो पुरुपज खरेखर तमारी पुत्रीनो भार थशे. ॥३॥ माटे दे राजकुमार! त निशानी यादिबकराने जे0 मिसिया से ·- तणीप याजरे ॥ परम्पोजी श्रम पुतिका कोई। विसंघ न कीज राजरे ।। प्र०॥ ४॥ परणाये प्रेम घणेरे पसी । मणिमाणिक माररे ।। मंदिर याद गोदसुं याप्या। गज रथ यली तुपाररे । प्र०॥५॥ निफाल इसनी निमिनियार (फणु केव) मगे सुनव्यु हतुं (तेगिपरें ० ) तेवीज रीते, अर्थात् रोपान प्रकारनी निशानी सहित (बाजरे के०) याजेज (पाम्या के ) मने तमो प्रास ययेशा चो. श्यने तेथी (यम के० ) यमारी ( पुत्रिका केए) था मदनमंगरी नामनी पुत्रीने (परणोजी के० ) तमो परणो? अर्थात् तेणीनुं तमो प्राणिग्रहण करो ? यने ते कार्य करवामां ( राजरे के) दे गजन्! ( कांई के०) जरा पाण (विसंव के०) विलंय (न फीज के ) तमारे करवो नहीं, श्रर्थात् तमोने जे कोई कहुं हुं ते कार्य करवामां तमारे जरा पण यानाकानी करवी लायक नधी. ॥ ३॥ एवी रीते राजार ते श्रीपासकुमारने समजायीने (घाणेरे प्रेम है) थत्यंत स्नेह- पूर्पक (परणाये के०) ते श्रीपालकुमारने पोतानी पुत्री मदनमंजरी साये परणाव्या.(पळी के०) पळी (मोदमुं के०) दर्पयो, थर्थात् हृदयमा यत्यंत हर्ष खात्रीने ते यमुपात राजाए वे श्रीपाल- ·भीपालनो भाषांतर सहित राजा कहे तीन रंगसुं । यादेश नगरने गामरे ॥ कुंथर कहे यम खप नथी कांई। दी थगीध. कुमारने ( मणि माणिक के) नीलम यादिक नाना प्रकारना मणि तथा माणेकना (जंडाररे के० ) खजाना तथा (मंदिर यादें के०) मेहेल यादिक, (वळी के०) तेमज (गज के०) हाथी तथा ( रथ के०) रथ, यने (तुपाररे के० ) घोमा (थाप्या के०) कन्यादानमा दायजा तरीके याप्यां. ॥ ५ ॥ त्यारपठी ( राजा के ) ते वसुपास राजायें (कहे के०) कडं के हे कुमारेंद्र! तमो (रंगसु के०) हृदयां थानंद खावीने (नगर के०) शहेर (ने के०) यने (गामरे के) केटलांक गामोर्नु (यादेश के०) नूपतिपणुं (सी केट) ग्रहण करो ? अर्थात् हुँ तमोने केटलांक शहेर तथा गामो या', थने तेनुं राज्य स्वीकारीने तमो यानंदयी भूपतिपणुं लोगयो? एवी रीतनां राजानां वचनो सांभळीने (कुंथर के०) ते श्रीपालकुमार (कहे के०) कहेवा लाग्या के हे राजेंड! (यम के०) मने (कांई के०) तमोए कदेला राज्य यादिक कंइं पण (खप नथी । के) सेवानी इछा नथी, अर्थात् मने थापे थापेक्षा राज्य ग्रहण करवानी वा नथी. परंतु मने ।। १५१॥

·इलाज पर ॥ पा कुंथरे ली। जोरमुं । दे सहूने पान थनूपरे । प्र०॥ ॥ ततो राजा जेहनी ऊपर । देवाः तस तंबोलरे (थगीधरनुं के०) स्थगिधरनु, पटसे ताबूल थापनारा मित्र तरीकेन ( काम के० ) कार्य (दी के० ) सांपो, यर्थात् टुं यापना स्थगिधरनुं काम करीश. ॥६॥ एवी रीते (कमरने के०) पोताना जमाइ एया ते श्रीपासकुमारने (नीचं काम के०) स्थगिधर तरिकेनुं इस कार्य (देता के) सपिया माटे ( नूपरे के ) ते राजा (मनमोहे के०) पोताना मनमा (लाजे केव) सजा पामया लाग्यो; अर्थात हुं माग याया उत्तम जमाश्ने स्थगिधरनुं काम केम सापुं, एम विचारी पोताना हदयमा घागंज शरमाया लाग्यो, (पण के०) परंतु (कुंथरे के०) ते श्रीपासकुमारे (जोरमुं के०) हटवादी, अर्थात गजानी शा न होया तो पण (खी के०) ते स्थगिरधरपाणु थंगीकार कर्यु, थने तेम करीने ते श्रीपालकुमार ( सहूने केस) सर्प सोकोने (थनूपरे के०) थनोपम, यर्थात् घणी सुगंधि पस्तुउथी भरपूर एयां (पान के०) तांबूसना बीमा (दे के०) यापया लाग्यो. ॥७॥ 1000039S998

·1
भापांवर
सहित
पीपालनो
थाप पीडा थवल ने नहने । करतो मनने कसोलरे ॥प्र०॥७॥ मदनमंजरीसुं मनमोजे । विससे
देवं एधी ने । गजा क० ) ते वमुपास राजा (जेदनी के०) जे कोश्नी (उपर के) उपर,
॥१५२.३ थधान ज का पुरुष प्रने । नृव के० ) तुष्टमान थतो हतो, यर्थात् जे कोइ पुरुप उपर ते राजा
पानाना प्रम यतावना दनो, ( नस के० ) ते पुरुप प्रते ते श्रीपासकुमारने हाये (तंबोलरे के०)
मनादा पानना वामां । दवाई के० ) देवराववा लाग्यो. यने (ते के०) ते श्रीपालकुमार पण
। तदने कc ) गजाना प्रेममात्र पुरुषो प्रते (मनने के) पोताना हृदयमा ( कलोलरे के०) य.
तिशय थानंदन ( करतो के० ) मेलवतो थको, यर्थात् पोताना हृदयमा यत्यंत यानंद पामतो
चको ( यवस के० ) मनोहर ( बीमां के) पाननां वीनां (यापे के० ) यापया लाग्यो. ॥ ७॥
एकी रीते ते श्रीपासकुमार त्यां रह्यो थको (मनमोजे के०) मनमा यत्यंत यानंद पामतो थको,
यर्थात् पोताना हृदयमा दर्पने धारण करतो घको (मदनमंजरीमुं के०) पोतानी स्त्री एवी ते
गरनगरीनी साणे (तविकारावरे ) विविध प्रकारनो यति मनोदर (राग्य 30) माइदियो
0000
॥१५॥

·- 13 मुग्व मुविशालरे ॥ न्यानमागर कडे मानतो प्राणी । पद एकवीसमी ढालरे ॥ ए॥ ॥ दुदा मोती ॥ हवे जब सायम्महि । पड्यो सुथर तेयारे पन्हे ॥ दरम्या दयमामहिं । संबंधि विषयसुग्यने ( विलग के० ) भोगवया लाग्यो (न्यानसागर के०) या रासना कर्ता एवा श्रीन्यानमागरजी ( कड़े के० ) कडे के , अर्थात् श्रोताजनोने निवेदन करे ठे के (प्राणी के०) द नव्यप्राण ! ( पद कं० ) या, यर्थात् उपर वर्णन कर्यामुजवनी (एकवीसमी के० ) एकवीर ममी ( ढासर के० ) या गमनी हाल ( मानसो के . ) तमो श्रवण करो? यर्थात् तेनुं श्रवण की ननी नावार्थ नमो नमाग हृदयमा धारण करो? ॥ ५ ॥ ( दवे के० ) त्यार पती ( जय के० ) ज्यारे (कुंयर के०) ते श्रीपालकुमार (सायरमांद के०) महामागग्नी अदर ( पढ्यो के० ) पड्यो, यर्थात् ते जुलता मांचाना दोरदां कापी नाखवायी जे- वामां ने श्रीपाल कुमार महामागग्नी यंदर पडयो (तेवारे के०) ते वखते (कुबुद्धि के०) उष्ट हिवाळी एयो ( मित्र के० ) ते धवलशवनो मित्र (ने के० ) यने (ते धवल के०) ते धवलशेन . 18 ·श्रीपालनों ॥१५॥ भाषांतर सहित मित्र ने धवस ते ॥१॥ लोकपतीजणकाज । पामी बुंब धवलो कहे ॥ हाय हाय महाराज । एम ( बन्दे के० ) ते वन्ने जणा, अर्थात् महा दुष्ट बुद्धिवाळो एवो ते मित्र अने ते धवलशेठ ( हयमामा के०) पोताना हृदयमां, यर्थात् पोताना मनमा (हरख्या के) यानंद पाम्या, थर्थात् पोताना मननी यंदर यतिशय दर्प पामवा लाग्या. ॥ १ ॥ हवे एवी रीते ते श्रीपासकुमा. रने महासागरमां पडेखो जोइ मनमा खुशी वयेलो एवो (धवलो के० ) ते धवसशेठ (खोकपती- जणकाज के० ) लोकोने प्रतीति उपजाववामाटे, अर्थात् वहाणोमां वेठेला माणसोना हृदयमां विश्वास उपजाववामाटे (पुंच पामी के०) वूम पामीने, अर्थात् मुखमाथी अतिशय जोरथी घांटो पाडीने ( कहे के० ) कहेवा लाग्यो, थर्थात् ते दुष्ट धवसशेष मोटेची बूमो पामी सोकोने खातरी कराववामाटे बोलवा साग्यो के ( हाय हाय के) अरेरे! (महाराज के०) हे देव ! हे परमेश्वर! (ने के०) ते (ए के) था, यर्थात् था श्रीपासकुमारने महासागरमा पानी नाखवारूप ( कवण काम के०) शुं कार्य (कर्यु के० ) करी मेल्यु? थर्थात् दे देष था भीगा

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·धीपालनो भापांवर सहित ॥१५४॥ पारिधिमा पनि विचं ॥ ३ ॥ इम कही कूटे सीस । हश्युं हायेसु वली ॥ पाडे बहुली चीस कपटी कोलाहल करी ॥५॥ ते सुणी मयणा दोय । प्रीतम पारावारमा ॥ किम पनि कहि रोय । कदामी सावा. ॥ ३ ॥ ( इम के० ) एवी रीते ( कही के०) कहीने, यर्थात् वहाणोना खलासी- प्रते ए प्रमाण कहीने ( कपटी के० ) कपटने धारण करनारो, यर्थात् महामलीन हृदयवाळो एयो ते पुष्ट धवलशेठ ( हायेसु के0 ) पोताना हाथो वडे करीने, यर्थात् पोताना बन्ने हाथ ऊंचा करीने ( सीस कं० ) मस्तक ( कूट के० ) कूटवा लाग्यो, यर्थात् पोतानुं माथु कूटवा लाग्यो, ( वली के० ) वळी ( दइयुं के० ) हृदय, यर्थात् पोतानी ठगती पण हाथो वडे कूटवा लाग्यो. तेमज ( कोलाहल के० ) यूनराण ( करी के०) मचावीने, यर्थात् मुखथी महोटी महोटी बूमो पाडीने ( यदुती के ) घणीज थर्थात् यतिशय (चीस के०) चीसो (पाडे के०)पामवा साग्यो, यर्थात् यत्यंत मोटा स्वरथी घांटा पामया लाग्यो. ॥ ४॥ (ते के०) ते कोलाहल, थर्थात ते 20004 1560 रचने कपटी पा पवाशेचे मनाचेहां गमरागा (Tणी मेड

·No text on this page.

·श्रीपालनो भाषांतर सहित म्हाराहे ॥ ए थयो कवण प्रकारदे । दोयने सलूणी मयणां नारी । तब मूर्ग सही ॥ प्रीत० ॥ सीत नीर पवन प्रचारहे । ऊठीने ते वे राजकुमरी ॥ लट तोडे ग्रही ॥ प्री० ॥ १॥ रूपें मया के ) थयुं ? अर्थात् तमो केवी रीते समुनी यंदर पमी गया? इत्यादिक प्रकारे विलाप करती थकी (सलूणी के० ) उत्तम लावण्यवाळी, तथा (मयणा के०) मनोदर एवी (दोयने नारी के०) श्रीपासकुमारनी ते वन्ने स्त्री ( तव के० ) ते वखते (मूळ सही के०) मूळ पामी, यर्थात् ते वन्ने स्त्री पोताना पतिना विरहथी मूर्वित थइ पनी गइ. त्यारवाद (सीत नीर के०) शीतल जल गंटवाथी, तेमज ( पवन प्रचारदे के० ) शीतल वायुना प्रवाधी (ऊनीने के० ) मूर्नामांयी सावध यश्ने, अर्थात् मूर्ग गयावाद सावधान थाने (ते वे के0 ) ते पन्ने (राजकुमरी के) राजपुत्रीजे, यर्थात् श्रीपाल कुमारनी ते पन्ने स्त्री (सट के) पोताना मस्तकपरना केशोने (ग्रही के०) हाथवडे पकडीने (तोडे के०) जोरथी उखेडवा सागी. ॥ १ ॥ तथा मुखथी वि. खाप करवा लागी के (कंत के०) हे स्वामिनाथ ! (रु के०) रुपघडे करीने (मयण अषता-

·No text on this page.

·धीपालनो मापांवर सहित पीहर मारा सास ॥ किण दिसि सासरो ॥ प्रो० ॥ प्रगट्यो पाप यंकूरहे । जोवनमां तो जीवनवि- रह । ए फल पापगे ॥ प्री० ॥ ३ ॥ देव यटाराहे । किहां तें हुतो एह गमहे ॥ यांहीने तुं थमा पीयर, यर्थात् यमारा मातापितानुं शेहेर यने घर तो (किहां रह्यो के०) कोण जाणे फेटसे दूर रह्यु होशे, ते अमोने मालुम पडतुं नथी. वळी (सासरो के० ) यमारु सासलं, अर्थात् थमारा सासरी यानुं शेहेर यने घर पण ( किण दिसि के०) कोण जाणे कर दिशामां हशे, तेनी पण यमोने खबर पमती नथी. वळी हे दैव ! (पाप यंकूरदे के०) पापनो यंकूरो, | थर्थात् यमोए करेलां पापोनो यंकूगे (प्रगट्यो के० ) प्रगट थयो रे , यर्थात् खरेखर नगी नि- कट्यो लागे ठे, केमके (जोवनमा तो के०) या यौवन यवस्थामा (जीवनविरह के०) व्हाला स्वामिनो जे वियोग थवो (ए के०) ते (पापरो के०) पापोर्नु (फस के) फल दे, यर्थात् यो. पनवयमा पोताना प्राणप्रिय पतिनो जे घिरद थयो, ते खरेखर पूर्वे करेला महान पापोनुंज फल ॥३॥ पछी (यदारादे20) थमारापी प्रतिकृष्ल एका (देव के दे देव! (ते के०) तुं

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·भीपालनो
भाषांतर
सहित
रास
॥११॥
काम ॥२॥ श्यामा मूको शोक ए । शोल करी शणगार ॥ केली करो कहोलसुं । इण भव हुँ
भरतार ॥ ३ ॥ ते निसुणी दोय तारुणी । पूरण पामी खेद ॥ एह अकारज इण की। समजी
के०) सपळु कार्य ( सारिस के०) हुँ तमोने करी थापीश, अर्थात् तमारी सघळी मनोकामना
हुं संपूर्ण करीश. ॥ २॥ माटे ( श्यामा के० ) हे सुंदरी ! ( ए के० ) तमारा :भर्तारना मरण-
संबंधि था सपळा ( शोक के० ) शोकने (मूको के० ) तमो तजी यो, यर्थात् तमारा पतिना
मरणमाटेनी सघळी दिसगिरिनो हवे तमारा हृदयमांयी त्याग करो? तथा ( शोळ शणगार के.)
शोळ जातिना शरीरसंबंधि शृंगारने (करी के०) सजीने, अर्थात् उत्तम प्रकारनां वस्त्राभूषणोवडे श.
रीरने शोभावीने (कल्लोलसुं के०) हृदयमा यतिशय थानंद पामीने (केसि करो के०) मारी साये तमो
जोगविसासथादिक जोगवीने मोजशोक नोगवो. केमके (इण नव के०) था तमारा चालता जन्ममां तो
(हुंभरतार के०) हये फक्त हुंज तमारोस्वामी तुं, ॥३॥ (ते के०) एवीरीतना ते दुष्ट धवलशेठनां वचनो(नि
गुणी ) सांगलीने (दोय नाणी फेते यन्ने युषती न्द्री पोताना रदयमा रण के.)
॥१९॥

·No text on this page.

·भोपालनो भापचर सहित ॥ दास ॥ २३ मी ॥ राग केदारो॥ करेसणां घमदेरे ॥ ए देशी ॥ अथवा-दृढ समकीत घर थोडेरा । समकीनसमो नदि कोय ॥ ए देशी ॥ एहवे चिहुं दिसथी चढयुं । वाथी वादस जोर ॥ मेघघटा काली घणुं । गाज वीज घमघोर ॥ सेवीजें शीलसलूणा साजनारे । शील सुजस दातार थमारी पास यावाने (तुं के० ) तमो (शीलनी के०) यमारां शीलवतनी (सांनिध के०) रक्षा ( करजे के० ) करजो, यर्थात् या समये तुरत यमारी पासे पधारीने तमो अमारां ब्रह्मच. र्यनुं रक्षण करवामां महाय यापजो. ॥ ५ ॥ दवे ( एहवे के० ) एटलामा ( वाथी के० ) वायुना वावाथी, यर्थात् तोफानी पवनना वेगथी (चिहुं दिसथी के० ) चारे दिशामांधी ( जोर के० ) जोरथी एकदम (वादस के०) वादळां ( चढघु के० ) चढी याव्यां, यर्यात् वायुना वेग साये चारेकोरथी याकाश परसादी वादळांठ यडे व्याइ गडे. थने एवी रीते (घणुं के०) थतिशय (काली के ) श्यामरंगनी (मेघघटा केn) पादळांनी घटा जामी रही. तथा (पमघोर के.) थत्यंत जयंकर, थर्थात् जेना जोषाशी. .

·No text on this page.

·श्रीपालनो
मापावर
साहिब
राप्त
सीयां उधान ॥ जसमोजे करी जोरसुं । प्रवहण थानो यान ॥ सेवी० ॥ २॥ थंधकार व्याप्यो
वसी । तिहां लागो तोफान ॥ नेरव तिहां जापण करे । हास्य घटसमान ॥ सेवी० ॥ ३॥ थया
सीयां के० ) उठळवा लाग्यां. यर्थात् उंचे उपलता एवा जलना जयंकर मोजावडे करीने ते
सघळां वदाणो पण ते महासागरमां ऊंचा उठळवा लाग्यां. ॥२॥ (वली के०) वळी (थंध-
कार के० ) थंधकार ( व्याप्यो के० ) नोतरफ फेसाइ गयो, तेमज (तिहां के०) ते समुपनी
अंदर ( तोफान के० ) यतिनयंकर तोफान (लागो के०) थवा लाग्यु, श्रर्थात् समस्त महासागर
उनळी निकडयो. हवे पटक्षामा ( तिहां के०) ते यहाणमां थावीने, थर्थात् जे पहाणमां ते
दुष्ट धवलशेठ वेगे इतो, ते वहाणमां थावीने (नेरव के० ) नेरव नामनो नियंकर देव (थटव.
समान के०) खडखडाटसर जयंकर (हास्य के०) हास्य करीने (भाषा करे के०) जयंकर
शब्दोपडे घोलवा लाग्यो. ॥३॥ पळी ते समये ते महासागरनी थंदर (शतोगमें के) सेंकमो
गमे (उतपात यो०) भयंकर पनापो (थया घे० ) थपा साग्या. (थने को०) पळी (दाफ फे०)
॥१५॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·भाषांतर सहित ममकार ॥ याव्या थाप पकसरी । परवरियां परिवार ॥ सेवी० ॥ ७॥ फलहस चक्र माडतां । देवदेवीने मुंद ।। खेत्रपालमुं वसता । माककंसासनो ठंद ॥ सेवी० ॥ ॥ ॥ ऽद्धि दातारने । काली मेश्वरी देवी ( थाप के० ) पोते थापोथाप ( परिवार के० ) पोताना परिवारवडे (परवरियां के) परवथका, थर्षात् पोताना देवदेवीना सघळा परिवारसहित (थाव्यां के० ) त्यां थावी प. दोच्यो. ॥ ॥ ॥ हवे ते चक्रेश्वरी देवी त्यां केवी रीते थावी पहोंच्यां ? तो के (फसहस के०) जास्वप्यमान, थर्थात् थत्यंत तेजथी चळकाट करतुं एवं जे ( चक्र के० ) पोताना हाथमा रहेढुं पक, तेने (भमाडतां के० ) भमामताथका, तथा ( देवदेवीने मुंद के० ) पोतानी साथे थावेला पोताना परिवारना देवो तथा देवीना समूहसाणे, तेमज (खेलपाससु के०) क्षेत्रपासनी साये। (डाफसालनो के०) माकलां थने कांसीथाना (वंद के०) थवाजने थनुसारे, थर्थात् देव. देवीए पगाडेखो माकलो तपा कांसीथाना नादने यनुसारे (खेसता के०) नाचतांधकां त्यां थानी पो.॥६॥दथे भारती दत्रपाले दोनो .) दोनोने, थर्यात् गभी अपने

·No text on this page.

6No text on this page.

·No text on this page.

·भाषांतर सहित - श्री ॥१५॥ ॥ सेवी० ॥ १४ ॥ चक्र ग्रही चक्केसरी । कहे कोपाकुल एम ॥ दुष्ट धीठ पापिष्ट तें । श्म अनरथ कों केम ॥ सेवी० ॥ १५ ॥ सीधुं सरण सतीतणुं । जाजा मूक्यो तेण ॥ फरीने जो वली एहएं। येलो जोइने (कोपाकुस के) क्रोधातुर थयेशी (चकेसरी के०) ते चक्रेश्वरी देवी (चक्र के) चकने (ग्रही के० ) पोताना हाथमां धारण करीने (एम के ) नीचे जणाव्या मुजव (कदे के०) ते धवलशेठने कहेवा सागी. (दुष्ट के०) अरे उष्ट! (धीठ के०) यरे नीच ! (पापिष्ट के० ) यरे पापी ! (ते के० ) ते (श्म के०) थावी रीतनो, यर्थात् ते श्रीपासकुमारने समुडमां फेंकी देवारूप (अनरय के०) कुकार्य (केम के०) शामाटे (कों के०) कयु? ॥ १५ ॥ वळी थरे दुष्ट! ते (सतीतणुं के०) था वन्ने सतीखीउनुंथा समये (सरण के०) शरणुं (सीधुं के) ग्रहण कर्यु , यर्थात् या वखते माराथी मरीने तारा प्राण बचाववा माटे तें या बन्ने सती स्त्रीनो थाश्रय लीधो ठे, (तेण के०) तेटला माटेज (मूक्यो के० ) में तने जीवतो ठोड्यो बे, ने स्थानके चाप्यो जापने (जो के०) जो कदाप(फरीने

·No text on this page.

·भाषांवर माहिर ॥ कहे मिलसे मासांतरे । कुंकण पति तुम हेवि ॥ सेवी० ॥ १७ ॥ मनमा दुख मन याणजो । ठे (कहे के० ) कहेवा सागी के. हे सती! (मासांतरे के० ) एक मासवाद, यर्थात् याजयी एक मात वीत्यायाद ( तुम पति के० ) तमारो स्वामी एवो ते श्रीपासकुमार (हेवि के०) तुरतज (कंकण के..) कोंकण नामना देशमा (मिलसे के०) तमोने प्राप्त थशे. यर्थात् याजथी एक मास पीत्यायाद तमोने तमारा खामिनो मेलाप खरेखर कोंकणदेशमां थशे. ॥ १७ ॥ वळी हे सती: तमो ( मनमां के० ) तमारा हृदयमां (दुख के०) कष्टने (मत याणजो के०) धारण करशो नदी, थर्थात् तमो तमारा हृदयमा विखकुश खेद करशो नही, कारण के तमारो ते स्वामी (मुविलास के० ) यतिशय यानंदपूर्वक (लखना के०) खीनी साये (लखमीसुं वों के) सक्षमीथी युफ थयोधतो, यर्थात् एक स्त्रीने परणीने द्रव्यनी प्राप्तिवाळो थयोयको (गणपुरें फे०) गणानगरीमा, थर्यात् कुंकण देशमा थावेती गणानगरीमां (मुखवास के०) सुखे । निधार करतोचको (एमाई के के०) हेमकुशल पते रे, यर्थात् कोइपण जानना खेदविनामानंद 0690०

·No text on this page.

·1690 मीरालनो ॥१५८॥ मासे नही ए कदी। कंठे धरजो मास ॥ महिमा एहनो लंठ को। न शके देखी तुम चाल ॥ सेवी० ॥ भाषांतर ॥ २१ ॥ इम कही चकेसरी गयां । त्रय सुबुद्धि ताम ॥ मित्र जई कहे धवलने । कुण कर्यु कुमति ।। सहित थर्थात् तमारा कंठमां ते पुष्पमासाने तमो हमेशां पहेरी राखजो. वळी ( एहनो के०) या पुष्प मालानो ( महिमा के ) माहात्म्य एटले प्रत्नाव एवो ठे के ( को के०) कोइपण ( लंठ के) पुष्ट यभिप्रायवाळो लफंगो माणस (तुम के०) तमारी (चास के०) हिसचालने, अर्थात् तमारां यावागमनने ( देखी न शके के० ) जो शकशे नही, अर्थात् या मालाना प्रजावथी तमारापर कुदृष्टि करनारो पुरुप यांधळो थइ जवाथी तमोने जो शकशे नही. ॥ २१ ॥ (इम के०) एवी रीते ( कही के) कहीने, यर्थात् ते पन्ने सताउने एवी रीते याश्वासन देने ( चकेसरी के०) ते चक्रेश्वरी देवी (गयां के०) त्यांथी निकळीने पोताना स्थानप्रते गया. (ताम के०) । तेवामां, थर्थात् चक्रेश्वरी देवीना गयावाद (त्रण के० सण ( सुबुद्धि के०) उत्तम बुद्धि बाप. नारा एषा (मिन के०) धपखशेठना ते मित्रो (जश के०) धषखशेठ पासे जइने (पवनने के)

·No text on this page.

·भापतिर सवि संताप ॥ सेवी० ॥ २३ ॥ तिण फरी मत करजो इवे । जो एवंठगे लीस ॥ न्यान त्रेवीसमी ढास ए । चोखुं धरजो सीस ॥ सेवी० ॥ २४ ॥ ॥ उहा सोग्गी ॥ वहे ते रुमी रीति । प्रवहण पारावारमा॥ चिंते धवलो चित्त। दिन केते। समृद्धिने (वंठो के० ) इच्ठता हो तो, अर्थात् तमारी या समृद्धिने जाळवी राखवानी जो त- मारी वांठा होय तो ( हवे के०) हवे पठी (फरी के०) फरीने वीजी वखत (मत करजो के०) थाई कुकर्म करशो नही. एवी रीते ( ए के० ) था रासनी थंदर (प्रेवीसमी के०) या ग्रेवी- समी ( ढाल के0 ) ढाल (न्यान के०) श्रीन्यानसागरजीए कहेली . माटे हे श्रोताजनो! तमो (चोखू के०) निर्मख, थर्थात् कोइपण प्रकारना थतिचारथी रहित, ए जे (सील के) ब्रह्म- चर्य, तेने (धरजो के ) धारण करजो. ॥ २४ ॥ हवे तेवारपठी (ते केप) ते सपळां (प्रवदण के) वहाणो ( पारावारमा के०) समुनी अंदर (रूमी रीते के सारी रीते ( वदे के० ) चालवा लाग्यो. अर्थात् कोश पप प्रकारनर .

·No text on this page.

·भोपालनो भाषांतर साहिब ॥१७॥ थावे हवे ॥ २ ॥ सफलो तो संसार । हुं वखतावरमा वसी ॥ सूती एम विचारि । मयषां पासे मोकली ॥३॥ ॥ ढास ॥ २४ ॥ राग यासाजरी ॥ ढास वेखीनी ए देशी ॥अथवा-जेम तरुषले नमरो वेसे । पीमा तस न उपावे ॥ ए देशी ॥ दूतीने दासी मिली कूटे । कोपातुर यतिकाठी ।। सेसपांखमी सार्थक मा. ( वली के ) तेमज वळी (हुं केव) हुँ ( वखतावरमां के) महानाग्यशालीमा थपेसर गणा. (एम के०) एवी रीते (विचारि के० ) पोताना हृदयमा विचार करीने (मय पांपासे के०) श्रीपालकुमारनी ते पन्ने स्वीपासे (पूती के०) एक सूतीने (मोकली के) पो. तानो दुष्ट अभिप्राय जणायवामाटे मोकली. ॥ ३ ॥ हवे तीए ते वन्ने स्त्रीपासे थावीने धवसशेठनो दुष्ट थभिप्राय जणाववाथी (दासी के०) ते घने नीउनी दासीप (मिली के ) एकठी पइने (भूतीने के० ) ते भूती प्रते ( कोपातुरी फ) मोपातुर पकने (यतिकानी ) अत्यंत कनोरताक (टे के.) मार मार्यो, अर्थात

·No text on this page.

·नो GUE भाषांवर सहित रास । पेठो पण मयणां नवि निरखी । मास प्रनावे त्यांहें ॥२॥ अरहो परहो याफलवा लागो । ले दासी तव लाठी ॥ काढयो कुक्कुरनीपरे गोकी । समज्यो ए परमेठी ॥३॥ इवे वोहित्य अनेरे यफसावा ( लागो के० ) लाग्यो, अर्थात् चासतोयको दरेक वस्तु साथे अथमावा लाग्यो. (तव के० ) त्यारे, थर्थात् तेने थथडातो जोइने ( दासी के०) ते दासीए (सानी से के०) साकमी खेइने ( कुक्कुरनी परें के० ) कुतरानी पेठे (गेकी के०) मार मारीने ( काढयो के० ) त्यांथी दूर कहामी मेख्यो. एवी रीतना पोताना हाल जोइने ( ए के०) ते दुष्ट धवलशेठे ( समज्यो के०) मनमां निश्चय कयों के, था वन्ने स्त्री तो (परमेठी के) कोश्क परमेष्टी सरखी, यर्थात् देव विगेरेना सहायवाळी जणाय . ॥ ३ ॥ ( इवे के०) तेवारपठी (धवल के०) ते धवलशेठ (चोहित्य के०) पोताना वहाणोने (फरी फरी के०) फरी फरीने (अनेरे मारग के०) बीजे मार्ग ( हंकारे के० ) हंकारया माटे कोशीप करे , थर्थात् कोंकणकांग शिवायना बीजे बंदरे जवानो पोते प्रयत्न करे ठे, परंत (फरमजोगे के) तेना ककर्मनासंयोगथी(तिवारे के०) ते वखते

·No text on this page.

·भाषांतर सहित धीपालनो गयो वसुपास नरेसरपासे । राज सभामां जेदवे ॥ नृप समीप श्रीपाल सरीखो। जोवे नर अनिमेपे ॥६॥ धवलशेठ श्रीपाले जाण्यो । धवले पण श्रीपाल ॥ चिंते धवल कुंबर श्रीपाल ए। निश्चे ( नरेसरपासे के० ) राजानी पासे ( राजसनामां के ) ते राजानी सभामां (गयो के० ) यावी । पहोंच्यो, तेवामां (नृपसमीप के0 ) ते राजानी पासे, यर्थात् ते वसुपास राजानी नजीकमां येठेसा, एवा (श्रीपालसरीखो के०) श्रीपालकुमारजेवा,यर्थात् श्रीपालकुमारना जेवी आकृतिवाळा (न- र के0) एक पुरुपने (यनिमेपे के०) खुनी यांखोवडे (जोवे के०) जोयो, अर्थात् त्यां वेठेलाते श्रीपालकु. मार सरीखा पुरुपने ते एकी नजरे जोवा साग्यो. ॥६॥ त्यारपठी त्यां यावेसा एवाते (धवलशेठ के०) धवलशेठने (श्रीपा के०) श्रीपासकुमारे (जाण्यो के०) ऊळखी कहाड्यो, यर्थात् तेने जोइने श्रीपासकुमारे पोताना मनमा निश्चय कर्यो के, खरेखर या तेज धवसशेठ . तेमज (धवले पण के०) ते धवसशेठे पण पोताना मनमां निश्चय कर्यों के (श्रीपास के०) खरेखर याज ते श्रीपाल. पगार वे. एवी रीते ते श्रीपाखफुमारने उलखी कहामीने (धवल के०) ते धवलशेठ (चिंते के०) 384

·No text on this page.

·भीपालनो रास भाषांवर सहित ॥१७॥ जेवो विलखाई । वेदो डेरा देठ ॥ ए ॥ पहवे एक झंवर्नु टोढुं । जेहनुं कुल मातंग ॥ शेव यागें (ते के०) ते गृत्तांत ( सांभसीने के०) श्रवण करीने (शेव के० ) ते धवलशेठ (वजाहत जेवो के० ) जाणे वज्रथी हणायो होय नही, तेम (वीलखाई के०) विलखो थश्ने, अर्थात् अतिशय गभराटमा पमीने (डेराहे के० ) पोताना तंवूनी नीचे (बेठो के०) जइने वेसी गयो, अर्थात् वितखो थइने पोताना तंबूमा पेसी गयो. ॥ ५ ॥ (एदवे के०) एटलामा (जेहन के०) जेउनु (मातंग कुल के०) नीच जातिवाळा ढेदनुं कुख ठे, एवं (मुंयर्नु के०) डुबोनुं ( एक दोढुं के०) एफ पेडुं, थर्थात् एका मळेला एवा हुंचोर्नु एक टोळु ( शेठ यागें के) ते धवलशेठ यागळ थावीने ( मधुरध्व निनादें के० ) मधुर स्वरथी, अर्थात् कर्णोने प्रिय लागे एवा मनोहर वरथी (नव नय के०) नवा नवा, यर्थात् विविध प्रकारना ( रंग के ) वाजिनोना तास आदिकवडे फरीने सहित (गाये के०) मनोदर गायन करवा साग्युं. थर्थात् ते सघळा मधुर स्वरथी धव: सशेव चागल गापन फरवा लाया. ॥ १० ॥ परत नितातुर पक्ष बेवेलोचो अपनशेत (सा, - ·मधुरनिनादें । गाये नव नव रंग ॥१०॥ न जुए सामु काई न थापे । तब गायन कहे तास ॥ ग्ग वो कंई शेठ सोभागी। न सहो कीध प्रयास ॥ ११ ॥ तव त्यांथी ऊठी डेरामां । मूंव एकने के०) तेनी सन्मुख पण (न जुए के) जोतो नथी, यर्थात् गायन करता एवा ते मुंबोनी सामे पण जोत्तो नधी, तेमज (कांई के०) कई द्रव्ययादिक (न यापे के) तेने यापतो पण नथी. ते जोड्ने (गायन के० ) ते गावावाळा डुंयो ( तास के० ) ते धवलशेठप्रते ( कदे के०) कद्देवा साग्या के ( सोभागी के० ) सोभाग्यवंता एवा (शेठ के०) हे शेवजी! ( कई रूग वो के०) शुं याप कई यमारापर कोपायमान थया गे? के जेथी (कीध के)यमोए करेला (प्रयास के०) या गायनरूपी प्रयासने (न सहो के०) तमो ध्यानमांज खेता नथी. अर्थात् यमोए करेला था प्रया. समाटे तमो कंज्ञपण प्रव्यदान केम यापता नयी ? ॥११॥(तव के०) त्यारे, यर्थात् डुबोनां एवा वचनो सांजस्याबाद ते धवलशेठे (त्यांथी के०) ते जगोपची (जवी के०) कठीने (डेरामा केप) पो- అంతరాలిక ·श्रीपालनो भाषांवर सहित रास तेहे ॥ कहे तुज वंठित धन हुं यापुं । जो मुज चिंता फेडे ॥ १५ ॥ जो तुं कोइ उपाय करी नृप- जामाताने मारे ॥ कोल सहित जे तुं मागे ते । देऊं कनक करारे ॥ १३ ॥ कुंव कहे ते यमारा पठी ते मुंबने ते ( कहे के० ) कढ़ेवा लाग्यो के (जो के०) जो (मुज के०) मारी (चिंता के०) चिंताने ( फेडे के० ) तमो धर करो तो (हुँ के० ) हुं (तुज के0 ) तमोने (वंठित के० ) मनो- वांठित (धन के० ) प्रव्य ( यापुं के०) यापुं. यर्यात् तमो जो मारुं काम करी यापशो, तो हुँ तमोने मोमाग्यु धन यापीश. ॥ १२ ॥ हवे (जो के०) जो (तुं के०) तुं ( कोइ के) कोक पण, अर्थात् गमे ते ( उपाय करी के० ) श्वाज करीने (नृप जामाताने के०) स्थगिधर थ वेला एवा राजाना ते जमाश्ने (मारे के०) मारी नाखे, यर्यात् जीवरहित करे, तो (जे के०) जेटयुं । द्रव्य (तुं मागे के० ) तुं मागे (ते कनक के०) तेटदुं द्रव्य ( कोलसहित के) कंई पण या- नाकानीविना निश्चयपूर्वक ( करारे के०) करार करीने, यर्थात् लखत करीने (देउं के०) हूं तने था'. थर्थात् तने मोमाग्यु धन हूँ थापीश. ॥ १३॥ एवी रीतनां धवलशेठनां पचनो ·माने । फरसे निधा काम ।। हरमगोपाल श्ररथ सप सोवन । भागलयी दे ताम ॥ १४ ॥ राग यासारी जातियतीनी मोगी समीनाक्षागानसागर फडे सुण जो महको। जे करशे मात १५॥ मनिळीने (एप के.) ईय (फड़े के ) शेरमने कडेगा लाग्यो के, दे शेवजी (यमारा माने ० ) माग सानमादे, अर्थात् थमारा पेटमाटे (निधय मे०) निश्चययी, अर्थात् कोइपण | प्रकारमा गोपिना (ते काम मे०) नगा ते कार्य (फरमुं० ) करी यापीशु, पर्यात् तमा इच्या गुगप गनाना ने जमाने मारणानुं फार्य फरी यापी, ते सांनळी (प्रयास ० ) ते दुष्ट पारगेटे (हरगयो गो०) हर्पिन याइने, अर्थात् मनर्मा यानंद पामीने (नाम के०) तेज यग्यते गेपने (मागधी के० ) श्रगामीचीन, अर्थात् कार्य सिद्ध यया पदेनाज (यरध सब नेत्र ) यी चार (गोपन ० ) सोनामोहोरो ( ०) यापी. ॥ १५ ॥ एकी रीते (यासारी ग़ग Mr.0 ) यामापरी गगां गाइ शफाय एपी, नया (जानियेलिनी 20 ) जातिवलीनी देशीवाळी (0) या रानी (पोशीती नाम काय) चोवीसमो हात संपूर्ण य३. (न्यानसागर ) ·धीपालनो भाषांवर सहित ॥ उहा ॥ डुंब सहू मिली एका । नरनारी परिवार ॥ राजा यागल गाश्वा । आव्या स. जामकार ॥१॥ वारु वाजां हाथ से । तान ताल जमकार ॥ गाए गीत सरले स्वरें । सुरगायन था रासना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजी ( कहे के०) श्रोताप्रते कहे ते के, हवे (चंमाल के०) ते ढुंच (जे के० ) जे कंई कार्य (करशे केट) याचरशे, ते ( सहुको के०) सघळा श्रोताजनो (सुणजो के० ) सांभळजो. यर्थात् ते नोच डुंब हवे जे कंई कुकर्म करे, ते तमो सक्षपूर्वक श्रवण करजो? ॥ १५ ॥ हवे ( सदु के० ) सपळा (मुंव के०) ते मातंगो (नरनारी के०) पुरुप अने स्त्रीजना (परि- पार के परिवार सहित (एकता मिली के०) साये मळीने (सनामझार के०) सनानी यंदर, अर्थात् राजसनामा (राजा के०) ते नसुपास राजा ज्यां येसो के, त्यां (यागळ के०) पासे, अर्थात् ते राजानी पामे (गाइया के०) गायन करवामाटे (यादया के०) यावी पहोंच्या. ॥१॥ पनी 393e सरापळा गागो (पार ये विविध प्रकारमा गमोदर (पाजा.. या." ।

·-.4. तीरर. जगात ---- V , यानार ॥ ॥जयो गजा गीन मुणि । कहे मुग्य मागो जेद ॥ मागो मागो मागणो । यलवे सारंग. मनार. पवाज बिगर गाजित्राने (दाय से के०) दाधमां सेइने (तान के० ) तानथी । सरळा नाता गळयी ने ( समकार के०) कविगेरेना मकारसहित (सरले स्वरें गयी । गरगायन 20 ) देवनाउ गायनना ( अवतार के ) थरतारसरखां, यर्थात् गांना मनाटा गागनमायां ( गीन के0 ) गायनो ( गाए के० ) गाया लाग्या, यर्थात् ते, मठा पाय मळीने यगत मनोहर म्याथी गायन गाया लाग्या. ॥ २॥ एवी रीतना ते मुंबोनां गीन 20 ) गायन । मुगि के० ) पांभळीने (गजा के०) ते पसुपार नामनो कुंकणदेशनो ना: .. । ग्गी यायको ( कई के० ) ते मानगोने कड़ेवा लाग्यो के (मागणो के०) 2. गाना मानंगा'। जद के0 ) जे कं. अर्थात् जेटलुं अव्य ( मुख मागो के० ) तमारे तमारा' मुग्यो मागवं दोग नेटबु ( मागो मागो के० ) तमो मारी पासेथी मागी व्यो, यने (तेह के०) नेटझुंज द्रव्य ( गुप्तये के० ) कोइ पण प्रकारनी यानाकानी विना ( यापुं के० ) हुं तमोने ·भीलनी भाषांवर सहित ॥१७॥ यापुं तेट ॥ ३ ॥ कुंय कहे महाराजजी । देवे सहुको दान ॥ पण कोई देतुं नथी । यमने मोठं मांन ॥ ४ ॥ मागाठां को मान द्यो । थावां माणिकमोल ॥ तव कुंथर श्रीपालहथ । देवरावे तंबोल ॥५॥ थापवा माद नेयार →. ॥ ३ ॥ राजाना एवी रीतना वचनो सांजळीने (डुंव के० ) ते कपटी: मानंगी । कद के० ) कहवा लाग्या के ( महाराजजी के०) हे महाराज! (सहुको के० ) सर्वे! कोइ. थर्थात राजा, शन, शाहुकार यादिक सर्व खोको थमोने ( दान के० ) अव्ययादिकनु! दान । दवे के० ) याप ठे. (पण के ) परंतु ( कोई के०) कोपण माणस (यमने के) थमाने ( मोठं के० ) महान् ( मान के०) सन्मान (देतुं नथी के०) याप्तुं नथी, यर्थात् थमाने कोइ महोटो यादरसत्कार थापतुं नथी. ॥ ४ ॥ माटे (मागाठां केव) यमो एटझुंज थापनी पासेथी मागीये तीये के (को के) सोकोने याश्चर्य उपजे एवं कोश्क (मान के०) सन्मान (यो के०) यमोने थाप थापो? के जेथी थमो (माणिकमोल के0) माणिकनी पेठे थएटर फिम्मतवाळा (थावो के०) पश्यें, थर्यात् थमो झवेरासनीपेने दुनीयामां थमूख्य लेखाइये. - 7660000700 30908

·No text on this page.

·- भाषांवर घहित ॥१७७॥ न रहुं यलगी ॥ १ ॥ ए दिन रूमोरे । न्हानमी में निरख्यो ॥ हाथने लटके मुखने मटके । कुंयर ए में परख्यो ॥ ए दि० ॥ २ ॥ मसमसती इक मोकरी रोती । बोली ठोरु एवं ॥ कने तारो वियोग सहन करी शकुं तेम नथी. ॥ १ ॥ वळी (ए के० ) या, अर्थात् याजनो ( दिन के० ) दिवम ( रूमोरे के० ) मारे मन सारो जग्यो ठे, के जेथी याजे (न्दानमी के०) मारा पुत्रने ( में निरख्यो के० ) में जोयो, यर्थात् याजना या मारा दिवसने दुं धन्य मार्नु हुँ, के जेपी में तारूं मुग्व जोयु . वळी ते मोकरी ( हाथने खटके के० ) पोताना चन्ने हाथोना खटका करतीथकी, तथा ( मुखने मटके के० ) मुखना कृत्रिम चाळा करतीयकी बोलवा लागी के (ए के० ) या ( कुंयर के० ) माग व्हाला पुत्रने (परख्यो के) में याजे खरेखर उळखी कहाड्यो , यर्थात् सा मारो पुत्रज , पम में निश्चयपूर्वक जाण्यु . ॥२॥ वळी एटसामा (श्क डोकरी के ) एक डोसी (मसमसती के ) मसकां भरीने (रोती के०) रमतीथकी (योली के०) पोताना मुखथी बोलवा लागी के (गोरु के०) यरे दीकरा! ( एनं के० ) थावं कार्य ते केम कर्य ? ( क.

·No text on this page.

·भाषांवर सहित ". Ansi घरगी ' दिन हमारे । न्दानमी में निरख्यो । दायने लटके मुखने मटके । र ए म परमया ॥ दि० ॥ २ ॥ मममसनी इक मोकरी रोती। वोली ठोरु एबुं ॥ कहेने नाग याग मदन कर। शकु नन नी. ॥ १ ॥ वळी (ए के० ) या, यर्थात् याजनो ( दिन 120 दिवस रूमार के. मारे मन मागे उग्यो ठे, के जेथी याजे (न्हानमी के०) मारा हैं पुत्तने गनिम्या क.० , म जायो यर्थात् याजना या मारा दिवसने दुं धन्य मार्नु हुँ, के अथ। म नाम मुम्ब जायं . वळं। ते मोकरी ( दायने खटके के० ) पोताना चन्ने हायोना सटका करताधा. नधा । मुम्बने मटके के० ) मुम्बना कृत्रिम चाळा करतीयकी चोखवा लागी के (ए 2.0 ) था ( कुंथर के० ) मारा व्दामा पुत्रने (परम्यो के ) में याजे खरेखर उळखी कहाड्यो गे. थर्थात् था मारो पुप्रज, पम में निश्चयपूर्वक जाण्यु ठे. ॥२॥ वळी एटप्पामा (इक डोकरी ) एक डोसी (ममममती के०) मसको भरीने (रोती के०) रमनीथकी (पोली के०) पोताना गुमपी पोधा मागी के ( बोस के.) थरे दीकरा (एन के.) था कार्य नं का करी.

·घर मूकी फरतां । दीमे गर्मु के पदि. ॥३॥ एक कदे दो सा मुज गांधा । मासी जाण्यो ॥ पीजो मुंय कहे मुग निम्मी। दादा काको जालो ए दि० ॥४॥ पाjit करें देने के० ) तुंज नाग मुग्री योसने के (घर मूकी के० ) पर मोदीने ( करना ।) लार राम यायी (के के० ) केचुक ( मुं०) मा (दीमे के) देगान गानो नगग करीने दुनीयामा ज्या त्या पदार नटकयाथी केवी यायम ग्डे ? ने मुंज नाग मुरगी कहे. पटो के नेम करयाधी नारी याय: पुनीयामां घटे ने.॥३॥ वळी (एक के०)ने टोळांमानो एक लीने (कहे के०) कडेगा लाग्यो के (यहो! २०) यरे या नो (मुज के.) मागे (20) नानो (गा 20) ना . थने ( जाण्यो के० ) मने गया के (मागी के) हींगी गमाउने पायो गयो ने पटलामा (पीजो हुंच के) कोइक पीजो कुंग उनी ने, नपा (मुग के०) ने श्रीरामानुं मदो(निग्य) के०) जोक्ने (कहे के०)कड़ेग लाग्गों के (मादा है) गरेरे!(मायो के) मने तो इवे गयर पमी के (काको के०) या नो मारोसगो काको पा. ॥४॥ Tळी (क) एक ००००० ·गीरासनी इक नारी । थायो घरे सटकाला ॥ देवरजी तुम उखमां लीजें । बाट जोउंडं व्हासा ॥ ए दिन मापांवर' रूमोरे देवरजी में निरख्यो ॥ ५ ॥ वली एक तो बहेन थईने । हसीने कहे तुं वीरा ॥ यमें सहित ( नारी के० ) मुबमी (थाघु उंदी के० ) पोतानो धुंघट उंचो करीने ( कहे के० ) कहेवा लागी के. ( सटकासा के० ) सटकावाळा' यर्थात् मनोहर हावतारवाळा एवा (देवरजी के० ) हे महारा देवर ! ( घरे के ) यापणे घेर ( यावो के०) तमो तुरत यावो ? वळी (तुम के०) तमारां (. खडा के० ) मीठमां ( सीज के० ) हुँ खेळ तुं. यने (व्हावा के० ) हे मारा वहाला देवरजी! (पाट जोउं तुं क ) हुं नो तारी वाटज जोया! करूं तुं, के तुं हवे पाठो घेर क्यारे यावे ? वळी (ए दिन के०) थाजनो या दिवस (रूमोरे के० ) सारो उगेलो ठे, के जेथा (में के० ) में (देवरजी के) मारा देवरने ( निरख्यो के०) नजरे जोयो. ॥५॥ (वळी के) तेमज (एक तो के० ) एक डुपडी तो (बहेन थईने के) ते श्रीपासकुमारनी यहेन पनीने ( हसीने ॥१७८॥ फे) दसतीथकी (कहे के०) फदेवा लागी के थरे! (तुं के ) तुं तो ( वीरा के०)

·No text on this page.

·श्रीरालनो
भाषांवर
सहित
रास
॥१७८॥
इक नारी । यावो घरे लटकाला ॥ देवरजी तुम उखमां लीजें । वाट जोउंडं व्हाला ॥ ए दिन
रूमोरे देवरजी में निरख्यो ॥ ५ ॥ वली एक तो पढ़ेन थईने । हसीने कहे तुं वीरा ॥ यमें
(नारी के०) मुंबमी (याघु जंढी के०) पोतानो डुंघट उंचो करीने (कहे के०) कहेवा लागी
के (खटकासा के० ) लटकाबाळा! यर्थात् मनोहर हावनाक्वाळा एवा (देवरजी के०) हे महारा
देवर ! ( घरे के० ) यापणे घेर (यावो के०) तमो तुरत यावो ? वळी (तुम के०) तमारां (5.
खडां के० ) मीठमां (सीजें के०) हुँ लेउ कुं. यने (व्हाला के० ) हे मारा वहाला देवरजी!
(वाट जोउं तुं के) हुँ तो तारी वाटज जोया! करूं तुं, के तुं हवे पागे घेर क्यारे यावे ? वळी
(ए दिन के) याजनो या दिवस (रूमोरे के० ) सारो उगेलो ठे, के जेथी ( में के० ) में
(देवरजी के) मारा देवरने (निरख्यो के० ) नजरे जोयो. ॥५॥ (वळी के० ) तेमज ( एक
तो के०) एक डुंबडी तो (बहेन थइने के०) ते श्रीपासकुमारनी बहेन बनीने ( हसीने
के) दसतीथकी (कदे के०) कदेवा लागी के थरे! (तुं के० ) तुं तो ( वीरा के०)
॥१७॥

·सुण्यो तुं प्रयदण येसी । पहोतो कुश तीरा ॥ ए दिन कमोरे बांधवडो में निरम्यो ॥ ३॥ एक कहे ९ काकी तुं मुज । ग्योतामा उतरी ॥ पोमोती यढयाडे पूतर । विण सीमें मनरी ॥ मारो सगो भाइ थाय है. तथा (यमें के०) यमोए (मुल्यो के०) लोकोना मुग्याय एवं सांभष्ट्युं हतुं के, (तुं के०) तुं तो (प्रयहण के० ) कोइक बढाणमा (नेप्सी 20 ) वेसीने (कुरान के० ) कुशलक्षेमे (तीरा के० ) कोइक देशने किनारे (पहोतो के०) पहोंची गयो . परंतु (ए दिन के० ) याजनो दिवस (कमोरे के०) घणोज सारो नगेलोने, के जेगी (पांभवमो के० ) में मारा नाइने (निरग्यो के० ) नजरे जोयो. ॥ ६ ॥ वळी (एक के०) कोझ हुंबडी उनीने ( कड़े के० ) कइया सागी के (ई के० ) हुं तो ( काकी के० ) तारी सगी काकी यावं g, नया (तुं के0 ) तुं नो (मुज के०) मारा (खोलामां के०) गोदमां (उरी के०) म्होटो थयो . शार्थात् में तने मारा खोळामा येसामी खूब रमाख्यो . पळी (पुतर के) दे पुत्र! (योमीसी के० ) जरा लेशमात्र (पत्यादे के०) घरमां कंकास यथायो (विणसीन के) रजा ·पालनो मापांवर सहित रास ब ॥१७९॥ दि० ॥ ७ ॥ कुण कुण देश जम्यो तुं नाई। कहे शहां आव्यो क्याथी ॥ तेडाव्यो तंबोलतणे मिप । उलखवाने त्यांथी॥ ए दि० ॥ ७॥ तव तरुणी एक डुंबणी चोली । पासव झाली पिठमा ॥ तुम माग्याविना, अर्थात् घरमा कोइने पण जाण कर्याविनाज (संचरी के० ) तुं देशांतर चाल्यो गयो इतो, ए हकीकत हजु मने साजरे ठे. ॥ ७ ॥ वळी (जाई के ) हे भाई! (तुं के०) तुं (कुण कुण के० ) कया कया ( देश के० ) देशोमां (जम्यो के०) नटक्यो ? अर्थात् कया कया दे. शोमां तुं रखड्यो ? तथा (कहे के०) तुं कहे के (इहां के) थहीं, यर्थात् था राजानी स. भामा (क्यांथी याव्यो के० ) क्याथी यावी चड्यो ? वळी (तंबोलतणे के० ) तांबूल यापवाना : (मिप के०) बहानाघी (लखवाने के०) तने फक्त पीगनवा माटेज (त्यांथी के०) राजसनामांथी (तेमाव्यो के ) अमोए बोलाव्यो , यर्थात् तने भले प्रकारे उळखवामाटेज अमोए यहीं वोलाव्यो वे. ॥ ७॥ (तव के०) एटसामां (एक के०) कोइएक (तरुणी के) यौवनवः । यवाळी (वणी के०) मातंगी ते श्रीपासमारनी पासे श्रावीने, तथा ( पालव के०) ६

·No text on this page.

·लनो भाषांवर सहित रास ॥१७९॥ दि० ॥ ७॥ कुण कुण देश जम्यो तुं नाई। कहे श्हां आव्यो क्याथी ॥ तेडाव्यो तंबोलतणे मिप । उलखवाने त्यांथी ॥ ए दि॥ ॥ तव तरुणी एक इंचणी पोली। पासव झाला पिनमा । तुम माग्याविना, यर्थात् घरमा कोइने पण जाण कर्याविनाज ( संचरी के० ) तुं देशांतर चाल्यो गयो इतो, ए हकीकत इजु मने साजरे ठे. ॥ ७ ॥ वळी (नाई के० ) हे भाई! (तुं के० ) तुं (कुण कुण के० ) कया कया ( देश के०) देशोमा (जम्यो के०) नटक्यो ? अर्थात् कया कया दे- शोमां तुं रखड्यो ? तथा ( कहे के०) तुं कहे के (शहां के०) यहीं, थर्थात् था राजानी स- भामा (क्यांथी याव्यो के० ) क्याथी यावी चड्यो ? वळी (तंयोलतणे के०) तांबूल आपवाना (मिप के०) यहानाथी (लखवाने के०) तने फक्त पीठानवा माटेज (त्यांथी के०) राजसनामांथी (तेमाव्यो के ) यमोए बोलाव्यो , यर्थात् तने भले प्रकारे उळखवामाटेज अमोए यहीं वोसाव्यो वे ॥ ॥ (तव के०) एटलामां (एक के० ) कोइएक (तरुणी के०) यौवनव. यवाळी (इंचणी के०) मातंगी ते श्रीपालकमारनी पासे आवीने, तथा (पासव के)

·No text on this page.

·भावर
सहित
फासी ॥ ए दि० ॥ १० ॥ पचवीसमी ढासें पद सुणीने । राजा यति रीसाणो ॥ न्यान कड़े ते
जोपी तेडी । पूठे नुप खीसापो॥ ए दि० ॥ ११ ॥
गारा प्रीतमजी! थाजे तो (उचीता के०) थणचिंत्या यचानकज तमो (मुज के०) मने
( मिलीपा के० ) मळी गया हो, थर्थात् थाजे तो चिंतोज मने यापनो मेलाप यइ
गयो , थने तेथी (तो के० ) हुं तो थाजे (फिर फिर के०) फरी फरीने, यर्थात्
पणो यसत धयां थापनी राह जोतीथकी (फावी के०) फावी गइ . यर्थात् मारा म.
गोरप फरीने थाजे सफल थया . ॥ १० ॥ एवी रीते ( पचवीसमी ढासे के०) या रासनी
था पचीसमी ढासमां (न्यान के०) था रासना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजी (कहे के०) श्रो.
तापते कहे वे के ( पद के) थावी रीतनो ते कुंवना टोळानो देवास ( मुणीने के०) सां-
पळीने (राजा के०) ते राजा, थर्थात् श्रीपासकुमारनो ससरो एवो ते वमुपाल राजा (अति
१०) चलिराप (रीसायो के०) कोपापमान भयो. नया (खीसाणो के० ) कंववाणो पनीने
॥१८॥

·No text on this page.

·म
श्रीपालनो
भाषांवर
सहित
रास
॥१८॥
निर्गुण नितुर निमिचिया ॥ १ ॥ मांड्यो तिणसुं जंग । बंधाव्यो जोसी चलें । कहे नही मातंग
। थासे सहि मानंगपति ॥ २ ॥ जमाई प्रतें राउँ । रूठो मारणमति यई ॥ ठहरावीने ठाउँ । पूढे
लाव्या! ॥ १ ॥ एम कही राजाए (तिणसुं के०) ते निमित्तियासाये(जंग के०) लडवा-(मांडयो के०)
यादयु, यर्थात् ने निमित्तायाने मायों. तथा (चलें के०) बलात्कारे (जोसी के०)ते निमित्तियाने (बंधा-
व्यो के०) दोरडा वड यांधी मेख्यो, त्यारे (कहे के०) ते निमित्ति कहेवा लाग्यो के (सहि के०) या
नमारो जमाइ ( मातंग के० ) ढेम ( नही के०) नथी, परंतु (मातंगपति के०) घणा हाथीनो
स्वामी थशे, अर्थात् घणा हाथीवाळी राजानी पदवी भोगवशे. ॥२॥ हवे त्यारपठी (रा
के० ) ते वसुपाप्त राजा (जमाई प्रतें के०) पोताना ते जमाइ उपर, अर्थात् पोतानी पुत्रीना
भर्तार एवा ते श्रीपालकुमार प्रते ( रूगे के०) क्रोधातुर थयो, तथा ( मारणमति के०) तेने
मारी नाखवानी बुद्धि (थई के०) थर, थर्थात् तेने जीवथी मारी नाखवानो ते राजानो विचार ।
थयो. पठी (ते के०) ते राजा पोताना ते जमाश्ने (गार्ड के) को एकांत जगामा (टदरा.
॥१८॥

·No text on this page.

·भोपानी
भाषांवर
सहित
॥१८॥
दात्या
निगुण नितुर निमित्तिथा ॥ १ ॥ माड्यो तिवसु जंग। बंधाव्यो जोसी पसें ॥ कहे नही मातंग
। घामे साद मानंगपति ॥ २ ॥ जमाई प्रतें राउँ । रुनो मारणमति थई । उहावीने ठाउँ । पूरे
॥ १ ॥ एम कह। राजाए (तिणसुं के०) ते निमित्तियासाये (जंग के०)लडवानुं (मांड्यो के०)
थादय, थर्थात ने निमित्तायाने मार्यो. तथा (वलें के०)पसात्कारे (जोसी के०) ते निमित्तियाने (वंधा.
व्यों के) दोरडा वडं वांधी मेट्यो. त्यारे (कहे के०) ते निमित्ति कहेवा लाग्यो के (सहि के०) या
नमागे जमा ( मातंग के० ) ढेम ( नही के०) नथी, परंतु (मातंगपति के०) घणा हाथीनो
स्वामी शं. यर्थात् घणा हाथीवाळी राजानी पदवी भोगवशे, ॥२॥ हवे त्यारपती (राई
के0 ) ते वसुपाए राजा (जमाई प्रतें के० ) पोताना ते जमाइ उपर, यर्थात् पोतानी पुत्रीना
भतार एया ते श्रीपासकुमार प्रते (रुतो के०) क्रोधातुर थयो, तथा ( मारणमति के०) तेने
मारी नारयवानी युक्षि (यई फे) यश, थयात् तेने जीवथी मारी नाखवानो ते राजानो विचार ।।
पपो. पठी (ते .) ते राजा पोनाना ते जमाने (वा के) को एकांत जगामा ( टहरा।
॥१८॥

·नूप । जो कुल पुग्यो जोयें ॥ ६ ॥ सेना सघशी मेलि । सुझावो मुजसुं तुम ॥ करमुं तिगासु केसि । कुल 'नुजयम कहेशे इहां ॥७॥ माझं कुल (पुग्यो जोइये के ) यापने पूग्युं होय तो, थर्थात् ९ कया कुलमा जन्म्यो j, जाणयानी थापनी इच्छा होय तो ( कहीये ते के०) जेम थापने कहूँ तेम ( करो के०) तमो करो? यर्थात हुँ थापने जे उपाय यताबु, ते उपाय थाप करो? ॥ ६ ॥ ( सघली सेना के०) थापर्नु सपलं सैन्य ( मेखि के०) मारी सामे युद्धमाटे तैयार करावीने (तुमें के० ) तमो (मु. जमुं के० ) मारीसाथे ( झुकायो के० ) ते सेन्यने सडायो, के जेथी (तिणमुं० ) यापना ते इ. थियारबंध सैन्यसाथे ( केलि के०) युकीमा (करसुं के०) ९ करीश. थने । एवी रीते (इहां के0 ) ने युन्द्रमा (जुजबल के० ) मा वायस (कम कदेशे के० ) मा कुल थापने कह। थापशे, यर्थात् १ कया कुलमा जन्म्यो , ते यापने ग्युची रीते जगाइ जशे. ॥m 000000 ·ane भाषांतर सहित रास यधम पटंतरो ॥ ५ ॥ निज मुख निज कुस रूप । कहो पोते यही कुण कहे ॥ कहीये ते करो कहेवा लागी के ( तानजी के० ) हे पिताजी ! (कुल के०) या तमारा जमाइना कुलनी ( परग्बो के ) थाप यापनी बुद्धियी तोपरीक्षा करो? वळी (याचार के०) तेमना याचारविचारथी पण ( उसावीपं. के० ) यांप तेमना कुरानो निर्णय करवो जोश्ये, यर्थात् मनुप्यना आचरणथी पण तेना कुलनी परीक्षा थइ शके ठे. कारण के (उत्तम यधम के०) उंच कुखमा जन्मेला, तया ( नीच कुलमा जन्मेला मनुष्य वच्चे ( पटतरो के० ) घणो तफावत होय ठे, अर्थात् ते पन्नेना याचारविचारमा घणो फेरफार होय ते. ॥५॥ वळी श्रीपासकुमारे राजाने कह्यु के, हे राजन् ! (कहो के० ) यापज कहोने के, (निज मुख केट) पोताना मुखथी (निज के० ) पोतानुं (कुल के ) कुल, थने (रूप के0 ) रूपयादिक (यही के० ) या जगतमा (पोते के ) पोतेज । (कुण कहे के० ) कोण कदे ? यर्थात् पोताना मुखथीज पोताना कुल तथा रूपयादिकनुं वर्णन फोह पण उत्तम माणस फरे नही. माटे (नृप के०) दे राजन्! (जो के०) जो (फुल के ) 309900 " ।।१८२ -

·No text on this page.

·. भीपानो भार रात ॥ ढाल ॥ २६ मी ॥ जांगलडीना जोगी मांकामाल । भांगखमी धूतारी ठे जो ॥ ए देशी ॥ थथवा-थठे करो यठे करो यरे रोजी । चरम चोमासो स्वामीजी अठे करोजी ॥ ए देशी ॥ वती कहुं हुं तेमावो थे राज । प्रवहणमां वे नारी ने जो ॥ पूठो तेहने तेमी रूडे साज । ते तो सखे नारी जो ॥ वली० ॥ ए यांकणी ॥१॥ राजा कहे धवलाने घेमामांहिं । कहे कुण वे (वली के० ) वळी (राज के०) दे राजन्! (कहुं हुं के०) हुँ तमोने जाहेर करूं तुं के (थे के० ) तमो ( प्रवहणमा के० ) हमणा थापना देशने किनारे यावेलां वहाणोमां (चे नारी वे जो के०) मारी वे स्त्री , तेने (तेमावो के०) थहीं पोसावी लावो? वळी (तेहने के०) ते मारी बन्ने स्त्रीने ( रूडे साज के० ) सारी रीतना सन्मानपूर्वक (तेमी के० ) यदी आपनी पासे घोलावीने (पूठो के० ) मारां कुसयादिकनी हकीकत थाप पूठी जुलं ? केमके (ते तो नारी के) ते महारी पन्ने स्त्री (उसखे के०) मने सारी रीते उळखे ठे. ॥१॥ ते सांभळीने ( राजा के) ते घमपाल राजा (पषखाने के०) धवलशेठने (कदे के०) पूठया लाग्यो के, दे धवलशेठ ॥१८॥ తిరితితాంతం -

·No text on this page.

·मागर सरित ११५५ स धारा 3 जा ॥ वल्ली ॥ ३ ॥ पूढे नृप वन ए नर कदो कगा यादि । मकर- • 21. 3 3 " वापरतनुजा ना कहे बांहें । व्यतिकर बहु विम्नारी ने जो वसी०॥ पानान' मामिनु मुव ( पेवी के ) जोड्ने, यर्थात् ते बन्ने बीप यां MICR 234' THIR' माम' एश ते श्रीरामकुमारनुं मुख निरवीने ( सवि के0) सपळी ३१११५" ३. पानामा मना वियोग संबंधि पोमाने (वारी के०) र करी, यर्थात् पोताना +2 3 ३३ अतिदार यानंद पामी. ॥ ३ ॥ पत्री (नृप के०) गजाए (पूढे के०) ते बने 13 : ई वत्स' ( यादि के) घदी मारी पामे बैठेलो (एनर के०) या पुरुष, कामदेवना ( शनारी के०)घनाग्मायो , यत् रूपयादिकवडे करीने कामदेसमान . ने (एप के) को ? चन् नेनुं कुख थादिक शुंने ? ने (कदी के०) नमो मो की शमशे? ते मांजळीने (शियाधरननुज्ञा ३०) विवापानी पुग्रीए (नव . ) Antrपरि- श्रीमाग्नं नाम (स पु३१

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·भाषांवर
सहित
।। १८९॥
टीपो मार । पानकथी दुख भारी वे जो ॥ नृप कहे सघवाने इषजो गर । गुनहीमा सिरदारी
वे जो । वसी० ।। 0 ॥ कुंयर मुकावे करुणा नंमार । सविहुंने उपगारी वे जो ॥ सन्माने जोशीने
कधी क.० ) पाप कर्याथी, यर्थात् महापाप करवाथी (भारी के० ) अतिशय (दुख के०) कष्ट
पास धाय ने. पठ। ( नृप कं० ) गजाए ( कहे के० ) कडु के ( सघसाने के०) या धवलशेग्ने
नथा ने मघळा ईबोने ( नगर हणजो के० ) एकदम जीवथी मारी नाखजो. केमके या सघळा
। गुनदीमां के० । गुन्हेगारोमा ( सिरदारी ठे के०) मुख्य ठे, थर्थात् ते सघळा महागुन्हेगारो
के. ॥ ७ ॥ हवे एवी रीतनो राजानो हुकम सांभळीने ( करुणानंमार के०) अत्यंत दयावान
एवा (कुयर के० ) ते श्रीपालकुमारे (मुकावे के ) ते सघळाने राजापासेथी गोडाव्या. कारण
फे ते श्रीपासकुमार ( सविहुंने के) सर्व प्राणीउप्रते (उपगारी के०) उपकार करनारो इतो.
पळी (तिणवार फे०) तेज धस्वते (जोशीने के०) ते निमित्त जोनारा निमिचियाने बोलावीने
ने रामार (रागाने 2)पज यादरमान थाप्यु. काके (ज्ञानी के )दकोश प्रकार
॥१८॥

·No text on this page.

·भापांवर सहित ॥१८॥ भीपालनो ॥ दुरा मोती ।। ग्राण्यो निज यावास । करुणानिधि कुमरे वली ॥ गयो धवलने पास। सनमान। रवि बिन दी ॥१॥ तोपण कृतन तेह । रहितां राते यन्यदा ।। चढि ऊंचे गेह । हवे त्याग्बाद ( वली कं० ) वली (धवलने के ) ते धवसशेठने ( करुणानिधि के ) क. मणाना नंमार मरम्वा, यर्थात् यतिशय दयालु एवा (कुमरे के० ) ते श्रीपालकुमारे ( निज था. ॐ वाम के० ) पोनाना महलमा ( याण्यो के ) वोलावी मगाव्यो, तथा ( सनमानी के०) तेने थादग्मान यापीने ( सवि कं) तेनुं सपळु (वित्त के) धन (दी के०) यापी दीधुं, यर्थात् तेनं सघलं धन श्रीपासकुमारे तेने स्वाधीन करी दीधुं. ॥ १ ॥ (तोपण के० ) ते उतां पण, य. र्थात् एवी रीते श्रीपासकुमारे तेने सन्मान याप्या उतां पण (कृतघ्न के०) करेला उपकारने विसारी मूकनारो एको ( तेह के० ) ते पुष्ट धवलशेठ (तां रद्दी के ) ते श्रीपालकुमारना यावा. समां रदेतोयको (यन्यदा के ) एक दिवस ( राते के०) रात्रिने समये (कमति के० ) उर्बुद्धि प्लापीने (कमरने फे) पोताना उपकारी एया पण ते श्रीपालकमारने ( मारवा के०) मारी

·No text on this page.

·श्रीपासनी
मापांवर
सहित
॥१८८॥
सातमीयें थयो नारकी ॥ ४॥ शेवतणुं सवि देखी । सुमनात सवि जन कहे ॥ अहो अहो लाग्यु
खेग्बी । पोढुं फास पानिकतणुं ॥५॥ देवाड्यो तस दाघ । अंच न होवे लीव ज्युं ॥ वाणी
के० ) पोताना ( पापें करी के० ) यतिशय पापना उदयवडे करीने (धवलजीव केव) ते धवलशेठ-
नो जीव ( पायात के० ) पातालमा रहेली (सातमीयें के०)सातमी नरकनी अंदर (नारकी के०)
नारकीपणे अर्थात् नरकना जीवरूपे ( ययो के०) उत्पन्न थयो. ॥ ४॥ हवे (सुप्रनात के०) ज्यारे
प्रजात थयो त्यारे (शेवनाएं के०) ते दुष्ट धवसशेठना ( सवि के०) सपळा हालहवाल, अर्थात् पो.
ताने दाथेज उदरमा उरो पेसवाथी ययेला तेना मरणने (देखी के ) जोश्ने (सवि जन के०)
सपळा लोको ( कहे के० ) कहेवा लाग्या के ( थहो यहो के०) थरेरे! था दुष्ट धवलशेग्ने
(पातिकता' के०) तेना यति उग्रपापोर्नु (पोढुं फस के०) मरणरूपी महोटुं फल (लेखी लाग्यु के०)
ठीक मस्युं , यर्थात् तेना उग्रपापोनु मरणरूपी फस तेने जे मल्युठे ते योग्यज मल्युं . ॥५॥ त्यार•
पाद ते परोपकारी श्रीपालकमारे (तस के०) ते धवलशेठना शयने (दाघ के०)श्यग्निदाद (देवा-
..
००००००
sssc
॥१८॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·भारावर सरित ० ॥ सुदरी गुणवंत । पाए वीण ज्यु भारती ॥ कुं० ॥ कुं०॥ तेह प्रतिहारे तंत । राखे इक 1. मन धारना ।। २.० ॥ ६ ॥ कुं० ॥ जीते मुजमुं विसास।जे नर वीणा वाइने ॥ कुं० ॥ कुं॥ ते कहे दयने थानाप थानंद उपजे. एवी रीते ते राजकुमारिका पोतानी वीणा बजावे . हवे (तेह फ.० । ते गजामा कार ( तंन के० ) निश्चयपूर्वक (मन के०) पोताना हृदयमा (इक के०) एक प्रतिमा के० । प्रतिज्ञाने ( धारती राखे के०) धारण करी राखी , यर्थात् ते राजकुमा. रिकाए पोताना हृदयमा एक एवो नियम ग्रहण कयों ने के, ॥६॥ (जे नर के०)जे को पुरुष ( विपास के ) मनोहर रीते ( वीणा बाईने के०) वीणा वजावीने (मुजमुंजीते के०) मने जीते, पत् जे कोर पुरुष मारा करतां पण मनोदर वीणा वगामी जाणे (तास के०) तेवा कसावान पुरुपने ई ( मुरादना के) उत्तम मुखवाळी (पच्ने के०) धश्ने, यर्थात प्रफलित मुग्यवाळी पशे (ों के.) मारा थनःकरणना प्रेमपी (परतुंरे के०) ९ परलोश, एम (ते के०) ते राशिकाए (क) जाहेर फणु ३.॥3॥ एवं (ने वात के) ·6069nveg पर रे तास । प्रेम सुवदना थाईने ॥ कुं० ॥ ॥ ॥ देशे देशेरे यात । नयर नयर ते विस्तरी ॥ कुं० ॥ कं० ॥ गजकुंवर जाली नोति । शीसे वीणा चित परी ॥ कुं० ॥७॥ ॥ मासे मारो हकीकन ( देश देशरे के०) देशोदेशमा, थर्थात् दरेक देशोमां, तेमज (नगर नयर केय) नगर नगरप्रते, अर्थात् दरेक नगरमा (विस्तरी के० ) फेसायो पामेली , यर्थात् दरेक जगोर ते दकीकन प्रसित थयेशी टे. थने तेथी ( राजकुंथर के०) देशोदेशना राजकुमारो ते गुणमुंदरीने परणयामाटे ( नसी नांति के० ) सारी रीते, यर्थात् घणाज नुत्साहपूर्वक (चित धरी के० ) पो. नाना हार्दिक प्रेमथी (पीणा के० ) वीणा पगामयानुं कार्य (शीरो के० ) शीसे ते. ॥ ७ ॥ यळी (ते के० ) ते सघळा राजकुमारो (मासे मासे के०) दरेक महिने (याय के०) ते नगरमां थावीने ( कुमरीनो के0 ) ते राजकुमारीकानो (.मुजरो करे के०) मुजरो करे , यर्थात् ते राज. कुमारिपासे थाचीने पोतानी वीणा पजामवानी कला देखाउ वे. यने एवी रीते (सीरे. के०) पोताना मगजमा, थर्थात् पोताना हृदयमा (जीतणने के०) ते राजकुमारिकाने जीती परणयानो ·भाषांतर सरित गुणवंत । चाए वीण घ्यु भारती ॥ कुं० ॥ कुं०॥ तेह प्रतिझारे तंत । राखे इक मन धारती ॥ कुं० ॥ ६ ॥ कुं० ॥ जीते मुजमुं विश्वास । जे नर वीणा वाईने ॥ कुं० ॥ कुं० ॥ ते कहे हृदयने शनिसय थानंद नपजे. एवी रीते ते राजकुमारिका पोतानी वीणा बजावे ते. हवे (तेह क.० ) ते राजकुमार्गकाए । नंन के० ) निश्चयपूर्वक (मन के० ) पोताना हृदयमां (इक के०) एक । प्रतिज्ञा के० ) प्रतिझाने (धारती राखे के० ) धारण करी राखी , यर्थात् ते राजकुमा. रिकाए पोताना हृदयमा एक एवो नियम ग्रहण कयों ने के, ॥ ६ ॥ (जे नर के०)जे कोइ पुरुप विधाम के० ) मनोहर रीते ( वीणा वाईने के० ) वीणा वजाबीने (मुजसुं जीते के०) मने जीते, सन् जे कोई पुरुष मारा करतां पण मनोहर वीणा वगामी जाणे ( तास के०) तेवा कतावान पुरुपने ई ( सुवदना के० ) उत्तम मुखबाळी ( यईने के०) थश्ने, थर्थात् प्रफुद्धित मुखवाळी पश्ने (प्रभे के ) मारा यंतःकरणना प्रेमधी (परणुरे के०) हुं परणीश, एम (ते के०) ते राजकुमारिकाए ( कहे के०) जाहेर कर्यु ते॥७॥ हवे (ते वात के०) ते राजकुमारिकानी ते ।

·परे नाम । प्रमें मुरादना धान ॥ 5 ॥ ॥ ॥ देशे देशेरे यात । नयर नयर ते विस्त। ॥ 50 ॥ ॥ गजधर नाही नांनि । शीग्वे वीणा चित धरी ॥ कुं० ॥ ७॥ 5 ॥ मासे मासे का शवगरे 20 ) देशोदेशमा, यर्थात् दरेक देशोमां, तेमग (नयर नयर के०) नगर नगरप्रा. अर्यात दंगक नगरमा ( विस्तारी के० ) फेसायो पामेती ठे, यर्थात् दरेक जगोए ते एकीका प्रमिक पानी ने. यने नेय। ( गजकुंघर के० ) देशोदेशना राजकुमारो ते गुगसुंदरीने परपामाटे ( नानानि के0 ) सारी गैते, यर्थात् घणाज उत्साहपूर्वक (चित धरी के०) पो. नाना हार्दिक प्रेमधी ( Film 20 ) पीणा पगामयानुं फार्य (शीखे के० ) शीखे . ॥ ॥ वळी ( 20 ) ने मपळा गजकुमागे (मागे मागे के० ) दरेक मदिने (थाय के०) ते नगरमां यानीने ( कुमरीना के० ) ने राजकुमारीकानो ( मुजरो करे के० ) मुजरो करे ठे, थर्थात् ते राज- कमाग्पिागे याची ने पोनानी वीणा जामयानी कला देखाडे . थने एवी रीते (सीरे के०) पोलाना मगजमा, अर्थात् पोताना हृदयमा (जीतणने के०) ते राजकुमारिकाने जीती परणवानो 000000 ·श्रीपालनो भाषांवर सहित ॥१९२॥ ते याय । कुमरीनो मुजरो करे ॥ कुं० ॥ कुं० ॥ वेग ते खाये खरच । जीतपने ऊजमसीरे॥ कु ॥ ॥ कुं० ॥ जीती न शकेरे कोय । तोपण रदे लालच करी ॥ कुं० ॥ कुं० ॥ अचरिज दीगेरे सोय । धरतीमांहें फरी फरी ॥ कुंग ॥ १०॥ कुं० ॥ तेहनें यापी इनाम । पोते पहोतो मंदिरें (उजम के०) उत्साह धारण करीने (खरच के०) पोतानी गांठनी खरची (खाये के) त्यां वेग खाय ठे. ॥ ए॥ परंतु (कोय के०) तेमानो कोइ पण राजकुमार (जीती न शकेरे के०) रा. जकुमारिकाने वीणा वजामवानी कलामां जीती शकतो नथी. (तोपण के० ) तेम उतां पण ते राजकुमारो (खालच करी के०) सासचना मार्या, अर्थात् ते राजकुमारिकाने परणवाना लोनने सीधे ( रहे के० ) ते नगरमा खरच खाता पडेला , एवी रीते हे कुमार! (धरतीमांहें के० ) या पृथ्वीपर (फरी फरी के०) फरतां फरतां में (सोय के० ) तेवा प्रकारनु, यर्थात् उपर वर्णव्या मुजयतुं ( अचरिज के०) याश्चर्य (दीठोरे के ) में जोयेवू ठे. ॥ १० ॥ हवे ते सार्थपतिना मु- खथी एवी रीतनी हकीकत सांजळीने (तेहने के०.) ते सारथपतिने (श्नाम थापी के०) को- ·॥ कुंव ॥ कुं० ॥ राखी पदवीरे दाम । जाईसे फंगसपुरे ॥ कुं० ॥ ११ ॥jon घरी नवपदनुरे ध्यान । तप घेटो तपतेजमा ॥ सुरयरजीरे ॥ सुर० ॥ विमलेसर थनिधान । थावीने तर देजमा ॥ मुर० ॥ १२ ॥ सुर० ॥ थापे कुंथरने हार । कड़े परजो कंठे सदा ॥ कुं० ॥ ॥ करसे विप. इफ उमदी यस्तु भेट यापीने ( पोते के ) ते श्रीपासमार (मंदिर के०) पोताना यागासमा (पहीतो केव) याव्यो. तथा पोताना हृदयमा (पदवीरे केव) एका प्रकारनी (होम ०) दोस (राखी के० ) तेणे धारण फरी के, ( कुंगलपुर के० ) ते कुंगसपुरनामना नगरमा (जा) खरेवर हुँ पण जइ पदोचीश. ॥ ११ ॥ पी (तर के०) यारयाद ते श्रीपालकुमार पोताना. यमा ( नवपदनुंरे के० ) श्रीसिद्धचक्रजीन (ध्यान धरी हे ) पान धारण फरीने (तपतेजमा के०) तपरूपी तेजनी यंदर, यर्थात् तपस्या करतोषको (येगे के०) स्थिर चित्तथी येतो. (ता के०) तेटलामा (विमलेसर नामनो (सुरवरजीरे के०) श्रीसिहरकजीनो यविष्टायक देव (देजमा के० ) तुरतमांज (थायीने के०) ते श्रीपासकुमारनी पासे यात्रीने ॥ १२ ॥ (कंथरने 1504 ·भीतबनो भाषांवर शपहार । सेश् चखसे गगनें मुदा ॥ कुं० ॥ १३ ॥ कुं० ॥ थाशे नवनवू रूप । एइने महिमायें वली के०) ते श्रीपासकुमारने (हार के०) एक थमुख्य हार (थापे के) थापतो हवो, तथा पठी; ते देवे ते श्रीपाखकुमारने ( कहे के ) कडु के, हे श्रीपालकुमार! था महाप्रनाविक हारने तमो (सदा के०) हमेशा ( कंठ के ) तमारा कंठमा (धरजो के०) धारण करजो? अर्थात् पदेरी राखजो? केमके था प्रज्ञाविक हार (विप के०) कोइपण प्रकारना फेरनो (अपहार के०) वि. नाश (करसे के०) करशे, थर्थात् या हारना प्रजावथी दरेक प्रकारना झेरनो नाश थशे. तेमज. ते हार तमोने (मुदा के०) हर्पपूर्वक (गगर्ने के.) थाकाशमा (खे के०.) खेड्ने (चससे के० ) गमन करशे, अर्थात् तमोने श्राकाशमार्गे तमारां वांठित स्थानके पहोंचामी देशे. ॥ १३ ॥ (बली के०) वली (पहने केए) था हारना (महिमायें के०.) प्रभाववडे करीने (न. वन के०) नवु नवं, अर्थात् मनोवांवित (रूप के स्वरूप (थाशे के) थशे. अर्थात् था हारना माहात्म्यथी तमो मनमा शो तेवं तमा यशे वळी (एहनी के थाहा

·No text on this page.

·मापांवर भीपाजनो रास थपहार । सेश् चससे गगर्ने मुदा ॥ कुं० ॥ १३ ॥ कुं० ॥ थाशे नवनवू रूप । एहने महिमायें वली के०) ते श्रीपासकुमारने (हार के०) एक यमुत्य हार (यापे के०) यापतो हवो, तथा पठी: ते देवे ते श्रीपासकुमारने ( कहे के०) कडु के, हे श्रीपासकुमार! था महाप्रनाविक हारने तमो (सदा के०) हमेशां (कंठ के०) तमारा कंठमा (धरजो के०) धारण करजो? अर्थात् पहेरी राखजो ? केमके था प्रनाविक हार (विप के० ) कोपण प्रकारना फेरनो ( अपहार के०) वि. नाश ( करसे के० ) करशे, यर्थात् या हारना प्रजावथी दरेक प्रकारना झेरनो नाश थशे. तेमज ते हार तमोने (मुदा के०) हर्पपूर्वक (गगर्ने के०) याकाशमा (खे के०) खेश्ने (चक्षसे के०) गमन करशे, थर्थात् तमोने याकाशमार्गे तमारां वांवित स्थानके पहोंचामी देशे. । ॥ १३ ॥ ( वली के० ) वली (पहने केप) या हारना ( महिमायें के०) प्रभाववडे करीने (न. वन के०) नवु नवं, यर्थात् मनोवांगित (रूप के०) स्वरूप (याशे के०) यशे. अर्थात् या HT TIAथी तमो मनमा इच्छशो तेव॒ तमा स्वरूप यशे, वळी (एहनी के) था हा.

·॥ कं० ॥ कुं० ॥ पहनी मिद्धि यनृप । जीप पदथी थरिदक्ष वी ॥ कुं०॥ १४ ॥ कुं० ॥ थधि- गायक दं नेट । मिकरानी मुंदर ॥ कुं० ॥ कुं० ॥ इम कही वसीरे तेद । सोधर्म गयो मुरया " ० ॥ ॥ ॥ 5 ॥ पोठ्यो गर्न कगर । जाग्यो परनाते जिस्ये ॥ कुं० ॥ कुं० ॥ रूप वामनरे रनो । मिदि के० ) महिमा ( यनृप के० ) नियम ठे, केमके (पदथी के०) या हारना माहा. भ्यध। ( बली क० ) वळी (यन्दिप्स के०) शत्रुना सन्यने पण (जीपे के०) तमोजीती शकशो. ॥१३॥ नेमज वली ( इं के० ) हुं विमसर नामनो देव (तेह सिद्धचफनो के० ) ते श्रीसिद्धायकजी म. दागजनी ( मुंदर के० ) नेमना मेवानी इला पूरनारो (यधिष्टायक के० ) यविष्टाता . (इम क० ) एवी गने ( कई। के ) श्रीपालकुमारने कहीने (तेह सुरवा के) ते विमलेसर नामनो श्रेष्ट देव ( पातीर के० ) त्यां थी पाठो पलीने (सोधर्म के० ) पोताना स्थानरूप एवा सौधर्मः नामना देवलोकमा ( गयो के० ) चाख्यो गयो. ॥ १५ ॥ पनी ते श्रीपालकमार (रात के० ) रात्रिए ( करार के० ) निश्चितपणे (पोढ्यो के० ) निभावश थयो, थने (जिस्ये के०) जेवामां (परनाते.

·।
मार
सहित
-
। पदोनो कुमक्षपुर तिस्ये ॥ कुं० ॥ १६ ॥ कुं० ॥ येई वीण थनेक । सीखणने चाया वही
। पु० ॥ कु० ॥ तिणसाधे सुविवेक । गयो वामन तिहां गहगही ॥ कुं० ॥ १७ ॥ कुं० ॥ उपाध्या.
क) प्रजातमा ( जाग्या के० ) पारे ते जागी उभ्यो, त्यारे (वामन के०) कुन्जन (रूप के०)
वरूप ( पारी के० ) धारण करीने, थर्थात् पोते पोतानुं कुन्जनुं रूप करीने (तिस्ये के० ) तेज
वखते ते धीपकुमार, देवे थापला हारना प्रनारथी (कुंडसपुर के०) कुंमपुर नामना नगरमा
(पहातो के० ) पदोंची गयो. ॥ १६ ॥ इवे ते वखते ते नगरमां (थनेक के०) देशपरदेशना रा.
कुमारस्थादिक थनेक लोको (वीए के०) वीणा (सेई के० ) येइने, यर्थात् हाथमां वीणा
पारप करीने (सीखणने के० ) वीणा वगामबानी कळा शीखवामाटे (वही चाल्या के०)श्रे.
विध कपाचार्य पासे जाप . (तिषसा के०) ते राजकुमारयादिकोनी साये (वामन के०)
रुम्मरूपते परनारो एशे ते धीपापकुमार पण (तिहां के) कलाचार्यनी शानामां (मुविवेक
के) पिनपने धारण करतोषको (गदगद्दी के०) हृदयमा खुशी पइने (गयो के०)पहोंच्यो.॥१॥
॥१९॥

·पने दान । संतोपीने कानो । पुं० ॥ पुं० ॥ सी योण सुझान । नीदा गर्भ तनगनो ॥ j० ॥ ॥ १० ॥ कं० ॥ जाणी शामेरे वीणा । दाणा तांकी दाण समयमी ॥ 500०॥ नांगे तुंपने नाण। पछी ते पामन ( उपाध्यायने के०) ते फसानायने (दान के० ) अपना दानप (संगोपीने के) खुशी करीने (दकमनो के०) एफ ध्यान यी (तीक्षणयु के०) पोतानी नीदण जियो ( ननमनो के०) तनमनधी, अर्थात् घणीज होगयो (बीण सुझान ) यीणा गामानी उमा कक्षा (सीले फे) शीग्वया लाग्यो. ॥ १० ॥ इये ते पम्पते ते श्रीरामार यां शीयया यापेक्षा योजा राजकुमारयादिकना हदयमा रमुज उपजायगामाटे (जाणो ) जाणी जोड्ने (क्षण ) को. इक यग्यते (पीणा के०) पोतानी योगाने (बांकी के) यामी ग्यपळी (झालये 20 ) पोजाना दायमा पकडे , तथा (मण के) कोइक यापते (समयमी ) ते वीणाने दायानी पाई। थपळी नमाये . यळी (जाण के०) जाणी जोइनेज (तुंचने के०) ते यी गाना तुंगन (नांग 0) नांगी नाखे , तथा पळी (तिmापर के०) एय) रीते ( पन्हे के०) ते वीणाने ते पोताना .....+ ·मापवर सरित बोधनो तिषपरें महे जाये पनी ॥ कुं० ॥ १५ ॥ वामणजीरे । प्राणिग्रहणनीरे यास । इणपरे बाहे पहों. पशे ॥ पा० ॥ पा० ॥ तिम तिम ते करे हास्य । यमणो मन क्रीमारसे ॥ श्रोताजीरे ॥ २० ॥ हापमा पकडे वे के, जेथी ते वीणा (पमी जाये के०) हाथमाथी सरकीने नीचे जमीनपर पमी जाप . ॥ १५ ॥ थावी रीतनो रमुज उपजावनारो बनाव जोश्ने त्यां वेवेला सर्व राजकुमारो ते पागननी दोस्ती करे ले के थरे ! वामनजी साहेब ! (इणपरें केव) थावी रीते (वाहे के०) वी. पा गायाधी तो ( पाणिग्रहणनीरे के०) था राजकुमारीने परणवानी (यास के०) थाशा (पहोंचशे के० ) खरेखर पार पमशेज!!! तेमां थमोने जरा पण संदेह नथी, केमके, तमाराजेवा महापरूपर्वत राजकुमारने वोमी खरेखर था राजपुत्री बीजा कोइ पण राजकुमारने परणशे नही !! पवी रीते (श्रोताजीरे के०) हे श्रोताजनो! ते राजकुमारो जेम जेम तेनी हांसी करे ठे (तिम निम के० ) तेम तेम (ते के०) ते श्रीपासकुमार (मनक्रीडारसे के०) हृदयमा थयेला कीमारसपी (पमणो के.)धमj (हाम्य करे के०) हाम्य करे ने, अर्थात् तेउने रमुज उपजाब.

·No text on this page.

·जातो मापांतर सहित शुभ रीत ॥१॥ तूतो कुंथर तेइने । पोतानो करवाल ॥ बहुमूखो वखसीसमा । यापे जाककमास ॥२॥ मासे सवि कुंथर मसी। गया ते कुमरी पास ॥ प्रतिहारीने वामणो। दे कुंमत नहास ॥ अर्थात् पीजा राजकुमारों करता ते श्रीपासकुमारप्रते वधारे उत्साद धारण करोने (शुनरीत के०) सारी रीते ( कुंथरने के०) ते श्रीरामकुमारने (कोणा पाढ्वी के०) वीणा वगाड्यानुं कार्य (सीखवे के०) जीवावे . ॥ १ ॥ थने तेथी (कुंथर के) ते श्रीपाल कुमार पण ( तुठो के०) ते उपा. प्पाप पर सुशी धश्ने ( तेहने के०) तेने (वखसीसमां के०) वक्षीसतरीके, यर्थात् नेट तरीके ( पहुमूलो के०) घणी किम्मतवाळी, तेमज (काकफमाल के० ) यतिशय तेजवाळी, एवी (पो नानी, थर्थात् पोते पोतानी पासे जे राखतो इतो, ते (करवाल के०) तसार (थापे के०) यापी. अर्थात् ते उपाध्ययने खुशी करवामाटे ते श्रीपाखकुमारे पोतानी घणीज किमती तेजस्वी ससार जेटतरीके थापी.॥२॥रयारयाद (मासे के० ) ज्यारे एक मास संपूर्ण थयो स्यारे ( सवि फे०) सपळा (से कुंथर के०) देशदेशांतरपी थावेशक्षा ते राजकुमारो (मली के०) एकता पश्ने .

·॥ ३ ॥ ते पण पेसी पोलमा । येगे येके थाप || कमरी निणे तेहर्नु । मूलरूप नित थाप || (गमरी पास ० ) ते गुणसुंदरी नामनी राजकमारिकानी पारी (गया के.) याव्या. हवे ते पावते (पामणे को०) पागनरूपने धारण करनारा एगा ते श्रीपासकुमारे राजदेलमा जयामाटे ( उहप्तास ० ) गदया हर्ष धारणा करीने (प्रतिहारीने के०) दरवाजापर चोकी करयामाटे येठेजी, एपी से राजकुमारीनी दासीने (फंगल के०) पोताना रत्नजमित सुवर्णना कुंमतो (दे 20) याप्या. ॥ ३ ॥ पठी (ते पणा के० ) ते श्रीपासकुमार पणा (पोलमा के०) राजमेदेखना दरवाजामा (पेसी ०) दायत यइने (याप के0) पोतानी मेळेज (वेटके के०) वेकनी ग्यु. रशीपर (पेत्रो मे ) येसी गयो. हवे ते ययते (कुमरी के.) ते राजकुमारी (तेहर्नु के०) ते गामनरूपधारी एया श्रीपालकमारनुं (मूलरूप के०) मूल स्वरूपज (चित के० ) पोताना हृदयमां (थाप के० ) स्यापीने (निरो के0) जुग . यर्थात् हारना प्रनाय थी ते गजकुमारी तो ते श्री. पासनमाग्नुं यत्यंत मनोहर स्वरूप जुए है. ॥ ४॥ इये ते यायते (नृपयादे ० ) गजायादिक ·3000 भाषांतर सहित पीजा सह। । निरखे वामनरूप ॥ गुणसुंदरी मनमां कहे । अहो ए देवसरूप ॥ ५ ॥ मर वीणा तिहां । पाहे सवि प्रत्येक ॥ कुमरीने ते दाय को । नाया एकोएक ॥ ६ ॥ गुण- (पीजा सह के० ) सनामां बेठेला राजकुमारविगेरे वीजा सघळा खोको ते श्रीपालकुमार- (वा- मनरूप ० ) वामननु कदरूपुं स्वरूप (निरखे के० ) जोश रद्या . तथा ( गुणसुंदरी के ) गु- पसुंदरी नामनी ते राजकुमारिका तो तेना थत्यंत मनोहर मूळ स्वरूपने जोती होवाथी (मनमा के०) पोताना हृदयमा ( कहे के० ) एम कहेठे के, यर्थात् एम विचारे वे के (अहो के०) थदो! ( ए के0 ) था राजकुमार तो ( देवरूप के० ) देवसरखा मनोहर रूपवाळो ! ॥ ५॥ त्यारवाद ( सवि के० ) ते सपळा (राजकुमर के०) एकठा थयेला राजकुमारोमाना (प्रत्येक के०) दरेक, थर्थात् एक पठी एक ( तिहां के० ) ते राजसलामा ( वीणा पाहे के० ) वीणा बजावे ठे. परंतु (ते एकोएक के ) राजकुमारोमानो (को के० ) कोइपण, यर्थात् ते दरेक राजकुमारोमाथी कोइ पण राजकुमार (कुमरीने दाय के० ) ते राजकुमारीनी पसंदगीमा (नाया के० ) याव्यो ఆతించడం ·001 -७१.१६००००० पद वीणा ग्रई।। बाद ना मेलि ॥ नृपयाद सुणीने सह । परांगे तिणनेती ॥3॥ीमा नई। प्रथात ने सचला गज मागमा कोनी पण वीणा गाडगनी कळा ते राजकुमारीने पग्यं ! पर नई। ॥ ६॥ सवे ने पार पनी ( गुणमुंदरी के0 ) चतुर एगीते गुणमुंदरी नामनी रा. जमारिका । वीणा 27 । पानानी वीणाने ( ग्रही के० ) हायमा धारण करीने, तथा ते वीणाने । पर मार कर । मा मन माने. यात तेना सपळा नारनिगेरेने सारी रीते नमानीने । बाद । गामा लागी । निणवेसी के0 ) नेवारे, यर्थात् ज्यारे ते गजकुमारिकार पोतानी बंगणा वगामी मार । मागीन क० ) मानसीने, यर्थात् ते वीणानो मनोदर नाद श्ररण करीने नप याद क.0 ) गजायादिक । मह के० ) मधळा सनासदो मुझी पश्ने (परदांसे के ) तेनी प्रामा करया लाग्या. ॥ ॥ त्यागपत्र। ( वामणो के० ) वामनरूपधारी एना ते श्रीमारे ( वीणा मागे के० ) पाने वगाड्यामा एक वीणानी मागणी करी. ते सांभळीने (सघि सना के०) पघळी मना, यर्थात ने मनामां बैठेला गजायादिक सपळा सोको (साय इसी के०) एकी

·जालनो
भाषांवर
सहित
१९८॥
मागे पामणो । हसी सजा सवि साथ ॥ लटकेसु गुणसुंदरी । दे वीणा तस हाथ ॥ ७ ॥
॥ ढाल ।। २० मी ॥ राग मारुणी ॥ शांतिजी खीस सवाईहो ॥ ए देशी ॥ अथवा-गिरि
वैताढयनी उपरे । चर्कका नयरीलो ॥ यदो चक्रका नयरीलो ॥ ए देशी ॥ सामण लीस सवाई
हो ॥ लीस सवाई हो ॥ सामण सीस सवाई हो ॥ उमंग धरी थानंदमें । मनमें मोज बढाई हो
साथेज हसवा लाग्या, थर्थात् सर्व लोको ते वामननी घणीज हांसी करवा लाग्या. परंतु (गुण-
सुंदरी के० ) चतुर एवी ते गुणसुंदरी कुमारिकाए (सटकेसु के०) हाथ तथा मुख यादिकना
घणाज हावभावपूर्वक, थर्थात् थतिशय दर्पपूर्वक (तस हाथ के०) वामनरूपधारी एवा ते श्री.
पालकुमारना हाथमा (वीणा दे के०) पोतानी वीणा वगामयामाटे थापी. ॥ ७॥
(सारण के) मनोहर एवा ते वामनरूपधारी श्रीपासकुमारे (लीस सवाईहो के) सवा.
गणी एटसे थतिशय लीला पटखे हर्पने धारण करीने, तेमज (उमंग के०) होसने (धरी के०)
धारण करीने (धानंदमें के०) यानंदथी (मनमें के०) पोताना हृदयमा (मोज के० ) दर्षने
॥१९॥

·J ॥ लाम० ॥ १॥ ए यांकणी ॥ से वीणा श्रीपालजी । निजाये नाई हो । करकमले फेरी गां । धुरै तंति दढाहो ॥ २॥ साम० ॥ कंथर देखावे कसा । सो बीग वजाहो ॥ शेषनाग पाना. (वदाई दो के० ) यधारीने ॥ १॥ (श्रीपालजी के0 ) ते श्रीगतकुमारे (बीणा के० ) पो. तानी ते वीणाने हायमा धारण करीने (निजयंधे के० ) पोताना ग्यभापर (नहाविदो के०) च. मावी, यर्थात् ते वीणाने पोताना ग्यभापर स्थापन करी. पठी (करकमले के०) पोताना हस्तकम- लथी (गमा फेरी के०) ते वीणाना गमाउंने फेरवीने (पुर के०) प्रथम (तंति के०) तेनास- घळा तारोने ( दढादो के० ) दृढ कर्या, यर्थात् तेना सपळा तागेने तेना गोग्य स्यानकार... गोव्या. ॥ २ ॥ त्यारवाद (सो कुंयर के०) ते श्रीपासकुमारे (घी बजाईको के०) पोनानी वीणा बजावीने (कसा देखावे के० ) कप्ता देवामी; के जे (सुणी के०) सांभळीने, 'प्यात् ते श्री. पास कुमारे बजावेली वीणानो यतिमधुर भार सांनळीने (पातासमां के) पातालमा रहेको ( शेषनाग के० ) शेषनाग पण (याईदो के ) त्यां याबीने, यर्थात् ने गजमनामां यात्रीने --- ·पाउनो भारवर सदिव समां । सुणी मोसे याहो ॥ साम० ॥ ३ ॥ जनन जनन तंत्री सुणी । मृग याया धाहो ॥ सीस कुमरने गोदे धर्यो । मर रे गमाईहो । लाम० ॥ ४ ॥ चकित कहे गुणसुंदरी । भली वीण धुना- ( मोसे के० ) मोसा लाग्यो, यर्थात् थानंदथी पोतानुं मस्तक धूणाववा लाग्यो. ॥ ३ ॥ वळी (तंत्री के०) ते वीणानो (जनन ऊनन के०) कणकणाट करतो मधुर नाद (सुणी के०) सांभळीने (मृग के० ) वनमा रहेला हरणो पण (धाहो के०) दोमी दोमीने (याया के० ) त्यां ते राज- सजामा यावी पहोंच्यां. तथा (मर के०) दरेक प्रकारना जयने (रें गमाईहो के) पूर तजीने, थर्थात् कंई पण भय राख्याविना ते हरणोए (सीस के० ) पोताना मस्तको (कुमरने गोदे के०) वामनरूपधारी एवा ते श्रीपासकुमारना खोळामां (धर्या के०) धारण कर्या. ॥ ४ ॥ हवे एवी रीतनो ते श्रीपासकुमारे बजावेली वीणानो मनोहर नाद सांजळीने (चकित के०) याश्चर्य पा- मेली एवी ते (गुणसुंदरी के०) गुणसुंदरी नामनी राजकुमारिका (कद्दे के०) सनासमक्ष कहेवा खागी के, यहो! या कसावान् महापुरुपे ( वीणा के०) वीणा (जप्ती के०) अत्यंत मनोहर

·10
ईहो । थहो यहो थहो यहो रागकी । धूनमा जिवनाइहो । लाइ० ॥ ५ ॥ वीणाधुनि मुनके।
सना सारी मृग्वादहो । मिमि विसुधा पड्या । धरणी घेराईहो ॥ साड० ॥ ६ ॥ ऊली यर
(धुनाईदो के० ) बजायी , थने तेथी (यदो यहो यहो यहो के0 ) यदो! यहो!! ( राग-
की धूनमां के० ) वीणाना या यतिमनोहर नादनी धूनमा पटसे सदेरमा (जियनाईदो के )
टुं तो झबोळाइ गइ हुँ, यर्थात् या मनोहर नादमा हुँ एकदम सयप्तीन थइ गइ . ॥ ५ ॥
दवे ( वीणाधुनि के० ) श्रीपालकुमारे धजावेसी वीणानो ते मधुर नाद (मुनिके के० ) सांभळीने
( सारी सना के० ) याग्वी सना, यर्थात् सनामां वेता सर्व मनुष्योनी पंक्ति (मूरवारिहो के०)
मर्तित थइ, थर्थात् वेजान थइ गश्. यने तेथी सघळा सनासदो (चूमि चूमि के० ) घेनान हा.
नकर खाइ खाइने ( विसुधा के ) कोइ पण प्रकारनी सूधविना ( पञ्या के० ) जमीनपर
441 44 ने उनां शरीरोवडे (धरणी के० ) ते सभानी चूमि (घेराहो के० ) उपराइ गर,
ault 1112 सपकी जूमि मूर्तित थइ पडेला सर्व माणसोना शरीरोवडे जराइ गइ. ॥ ६ ॥

·श्रीपालनो भातर सहित २००11 कोतकी । जनपासे जाईहो । एकेकुं नूपण ग्रही। की ढिग तिनठाईहो ॥ लाम० ॥ ७॥ यतः- गाथा-तं देसीऊण सम्मं । यस्सारेजण वायए जाव ॥ तावय सुत्तवतणा। सदोवि यचेयणो जाउँ ॥ ए३ ॥ कस्सवि मुद्दारयणं । कस्सवि कमयं च कुंमलं मउमं ॥ कस्सवि उत्तरियं दारं । गहिक हवे ते समये ( कोतकी के ) कुतूहल करवानी इच्छावळा एवा ते ( कुंयर के ) श्रीपालकुमारे ( ऊठी के० ) पोताना स्थानपरथी उठीने, तथा(जनपासे के०) ते मूर्वित यइ पडेला मनुष्योनी पासे ( जाहो के० ) जश्ने, तथा ते सघळानुं (एकेकुं के०) एक एक (नूपण के०) या. भूपण, अर्थात् तेए पहेरेलां घरेणार्जुमानु एकेकुं घरेणुं ( ग्रही के०) खेश्ने ( तिनठाईहो के०) ते ठेकाणे, यर्थात् ते राजसभाना मध्य नागमा (ढिग की के० ) ढगलो कर्यो, यर्थात् ते सर्व याभूषणोनो एक जगोए गंज करी मेट्यो. ॥ ७॥ कडं ठे के-(जाव के०) ज्यारे ते श्रीपालकु. मारे (तं सम्मं देसिनण के०) ते सर्व सनासदोनी समक्ष (यस्सारेजण वाय के०)पोतानी वी. पा वजावी (तावय सुत्तवतणा के०) त्यारे तेनो मनोहर स्वर सांनळीने (सहोवि थचेयणो जाई ·. V 4 daif ma | इन श्रीपालचरित्रे यष्टमसनके ॥ पूर्व दान-यापे सब जन गोग। पं० ) मनाना सर्व को चतन्यरहिन थपा. ॥ ३ ॥ सारे ते श्रीरामारे ( कम्तव कप ) ने मानि यः पदं या मनामनामाना कोकनी (मुदायण के.) वाटी, नथा (कमावि के०) काइकना ( कम्य च कंमलं मन के० ) कमां, कंमस नया मुकुट, यने ( कस्लपि ० ) कोइकना { नग्यिं हार के ननगमंग तथा हाम्ने ( गदिऊण के०) सेइने ( उकरडी के० ) ते सर्वनो दगली ( क 0) को day एपी गिने मागधी श्रीरामचरित्रना यामां शनकमा कहे .॥हये न्याबाद । जय के.. ) व्यारे । चेतन पाईदों के० ) तेने चेतना यात्री, अर्थात् ज्यारे ते मृामाथी मावध यया. न्यारे । सय जन के0 ) ने मधळा मनामदो (यापे के०) पोतानी मेंज (कनीया .० ) का यह गया, यथात मावध यइने ते मघळा पोताना स्थानपर येमी गया. नया तेज समये ( प्रनिहा के0 ) पाने ग्रहण की प्रतिझा (गा यई के० ) मंपूर्ण थयेली जोइने, ते गुण मुंदरी नामनी गजकुमारिका ( दिल क ) पोनाना हृदयमा (हरपाईदो केव) यरत यानंद

·भीपासनो
भागांवर
सहित
॥२०१॥
जय चेतन पाईदो ॥ प्रतिज्ञा पूण थई । दिलसुं दरखाइहो ॥ खाड० ॥ ॥ वरमाला कंठे धरी।
कुमरी सुखदाईदो ॥ चतुरा पण चूकी घणुं । कहे चाप ने लाहो ॥ साम० ॥ ए ॥ अहो अहो ए
पामवा लागी. ॥ ७॥ पठी (कुमरी के० ) ते राजकुमारीकाए ( सुख पाहो के०) सुख पामीने,
अर्थात् पोताना हृदयमां थत्यंत यानंद पामीने (कंठे के०) वामन रूप धारी एवा ते श्रीपाल.
कुमारना कंठमां (वरमाला धरी के०) पोताना हाथमा रहेखी वरमाला यारोपण करी. तेजोश्ने (वाप ने
जाईहो के०) ते राजकुमारीनो पिता तथा जाइ (कहे के०) कहेवा लाग्या के (चतुरा पण के) या था-
पणी कुमारिका चतुर होवा उतां पण (घणु चूकी के) थत्यंत भूली ठे, अर्थात् पोते हुशियार होवा
ठतां पण यावा कदरूपा वामन वरने वरवामां तेणीए अतिशय भूत करेली .॥ ए॥ केमके
(अहो यहो के०) अरेरे! या चतुर कुमारिकाए (ए के० ) या (वामणो के०) कुब्ज
पुरुष (वयों के० ) क्यों है, यर्थात् तेणीए यावा कदरूपा पुरुपने पोताना स्वामीतरीके स्वीकायों
ठे, यने तेथी (श्णी के० ) या कुमारिकाए थापणने (लाज लगाईहो के) शरम लगामी डे,
॥२.१॥

·No text on this page.

·१ पालनो ॥२०२॥ ॥ लाम० ॥ ११ ॥ उठव करी यतिप्रेमसुं । पुत्री परणाईहो ॥ देवे अतिघणो दायजो । राजा प्रेम भाषांवर लाहो ॥ साम० ॥ १५ ॥ गज रथ घोमा गामसुं । दे वांटि वधाईहो ॥ मंदिर मणि कंचनें जरी। सहित वान . ॥११॥ पठी ( राजा के0 ) ते राजाए (यति प्रेमसु के० ) यतिशय प्रेम सहित (उच्चव करी के० ) महोत्सव करीने (पुत्री के०) पोतानी ते गुणसुंदरी नामनी पुलीने (परणाईदो के०) ते श्रीपालकुमारनी साथे परणावी. तथा (प्रेम साहो के०) तेणीनापर यत्यंत प्रीति धारण करीने (यतिघणो के० ) यतिशय महोटो नीचे जणाव्या मुजब (दायजो के०) दायजो (देवे के०) याप्यो. ॥ १२ ॥ वळी ते राजाए पोतानी ते पुत्रीने ( वधाईहो के० ) वधावीने ( गामसुं के०) गामसहित (गज के०) हाथी (रय के०) रथ (घोमा के०) घोमाविगेरे (वांटिदे के०) वहेंची याप्या, यर्थात् हाथी विगेरेना जूदाजूदा लागो करीने यापी दीधा. तेमज ( मणिकंचने जरी के०) हीरा, माणेक, मोती विगेरे सवेरात तथा सुवर्णयी नरेखो, यने ( सुखदादिदो के०) दवा, ॥२०२॥ थजवाळा विगेरेथी मनने खुशी करनारो ( मंदिर के.) विशाल गजमदेज पाण ( दीनो के ) ·दीनो सुखदाईदो ॥ साड० ॥ १३ ॥ यहावोसमी ढाल ए । राग मामाणी गाईहो । न्यान कहे करजो तुमें । जलीभाते नसाईहो । साइ० ॥ १५ ॥ ॥ उहा ॥ सोरठी ॥ रहेता श्णपरे त्यांहिं । इकदिन यसबारी करी ॥ गयो कुमर याप्यो. ॥ १३ ॥ एकी रीते या रासनी (ए के) या (यहावीसमी ढाल के० ) यहाबीसमी ढाल ( राग मारुणी के० ) मारुणी रागमा ( गाईहो के० ) कविण श्रोताजनो पासे गाइ संजळावी है. (न्यान के ) या रासना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजी (कद्दे के० ) श्रोताउंग्रते कहे ये के, हे श्रोताजनो ! ( तुमें के० ) तमो ( भलीनाते के०) जेम तमाराथी यने तेम सारी रीते (नसा. ईहो के०) लक्षमनसाइ ( करजो के०) करजो, यर्थात् जेम तमाराथी बने तेम तमो सजनपणानो स्वीकार करजो. ॥१४॥ (इणपरें केव) पी गते (त्यांहिं के०) ते नगरनी यंदर ( रहेता के) रदेतोयको (रा. जवी कुमर के०) ते श्रीपालनामनो राजकुमार (इकदिन के) एक दिवसे (यसवारी करी के०) ·बिनो भाषांतर सहित रात ॥२०१॥ वनमांहिं । रमवाने जब गजवी ॥ १॥ पेखे पंथी कोय । कुंयर पूंठे कहो तुमें ॥ धरती फिरिफिरि घोडापर वार थइने ( जब के० ) ज्यारे ( रमवाने के०) क्रीमा करवाने, अर्थात् पोतानो घोमो खेलाववामाटे ( वनमांहिं के० ) वनमां, अर्थात् ते नगरनी बहार रहेखा उद्यानमां ( गयो के०) गयो, थर्थात् पोते घोडेस्वार 'थइने ज्यारे उद्यानमां विचरवा लाग्यो, त्यारे ॥१॥ तेणे ( कोय केव) कोइएक (पंथी के० ) मुसाफारने, यर्थात् देशांतरोमा फरनारा एवा कोइक वटेमाणु पुरुपने (पेखे के० ) जोयो. ते वदेमार्गुने जोश्ने (कुंथर के०) ते श्रीपाखकुमार (पूढे के०) तेने पूवा लाग्यो के (तुमें के०) तमोप(फिरिफिरि के०) चोतरफ मुसाफरी करीने (धरती के०) या पृथ्वीने (जोय के०) जोएली ने, यर्थात् तमो नाना प्रकारना देशांतरोमा फरेला ठो, माटे (किहां के०) कोइ पण जगोए ( को कौतुक के०) कोइपण प्रकारचें याश्चर्य तमोए (दीठो के०) जो जोयेलं होय तो (कहो के०) मने कही संनळावो यर्थात् तमोए जो कई पण याश्चर्य जोयेलु होय, तोमने तेथी वाकेफ ॥२०३६

·No text on this page.

·भारत सहित ॥१.४॥ उपर इक सार । तनुजा विजगसुंदरी ॥४॥ ॥ दास ॥ Pएमी n केकई वर पायो॥ ए देशी ॥ यथवा-चंदनपूजा चतुर रचायो । नाग• फेतुनी परें जामोरे ॥ धनधन जिनवाणी ॥ ए देशी ॥ रूपें जिणे रंजा यवगुणी । चोसठ कला गुण. पुत्री जन्मेसी . थर्धात् ते चार पुत्रोना जन्मपठी ते कंचनमाला नामनी राणीए त्रैलोक्यसुंदरी नामनी एक पुषीने पण जन्म थापेसो . ॥४॥ हवे ( जिणे के०) जे त्रैलोक्यसुंदरीए (रूपें के) पोताना थत्यंत मनोहर रूपवडे करीने (रजा फे.. ) इंदनी रंभा नामनी यप्सराने पण (यवगुणी के० ) तरबोडी कहामी , यर्थात् रंताधी पण ते थतिशय उत्तम स्वरूपवाळी . वळी ते ( चोस कसा के०) चोसठ जातनी फलाऊ, तथा ( गुणवाणरे के० ) गुणोनी खाणसरखी है, यर्थात् ते गजकुमारीमा सर्व प्रकारनी फसा तथा गुणो समायेक्षा , एवी (राजानी कुमरी के ) ते राजपुत्री , यर्थात् वज्रसेन रामानी पुत्री , पळी (मुजाणरे के०) दे . उत्तम जाणकार कुमार! (जगतमा के०) शा ·पाणरे ॥ राजानी कुमरी ॥ जगतमा जोतो पदवी । नवि दीगी कोय सुजाणरे ॥ राजानी० ॥१॥ तिदा तेहने स्वयंपर । मांश्यो ? मोटो भूपरे । राजा मनरंगे ॥ मट्या यहु मोटा राजवी । नयी दुनियामा ( जोता के ) फरीफरीने जोया उतां पण (एहवी के० ) तेना सरग्वी (कोय के०) पीजी कोइपाण सुंदरी (नवि दीवी केव) में मारी नजरे जोइ नथी. थर्थात् तेणीनी बरोबरी करी शके एपी कोइपण सुंदरीने में मारी दृष्टिथी जोपली नश्री. ॥ १ ॥ वळी ( तिहां के ) ते नगरने विपे (नपेरे के०) पृथ्वीनुं पालन करनारा एया (राजा के०) राजाए (मनरंगे के०) मनमा यानंद लावीने ( तेदने के०) पोतानी ते पुत्रीने परणायवा माटे ( स्वयंवर के०) स्वयंयर मंगर (माग्यो ने के0) फर्यो . थने तेथी त्यां ( मोटा राजवी के०) महोटा महोटा राजकुमारो, थर्थात् घणी समृदियाळा राजकुमारो (बहु मड्या के०) घाणा एकठा ययेक्षा . परंतु (तस के०) ते गजकुमारोनी (यनुरूपेरे के० ) परोपरी करी शके पत्रो (एक नयी के०) ते गजकुमारोमानो एफ पण नथी, अर्थात् तेमानो कोइ पण राजकुमार तेणीने परणयाने लायक नयी. ॥२॥ वळी

·No text on this page.

·रूप उल्लासरे ॥ कुंथर० ॥ ४ ॥ कंचनपुर पहोतो कौतुकी । ते दारतो परमाणरे ॥ कुं० ॥ प्रतिदा. गैने देई कग्नुं कहुं । पेठो मध्यममपठाणरे ॥ कुं० ॥ ५ ।। पीसां लोचन पग पातमा । कर्या माये माफाने ( यापीने के० ) देइने, यर्थात् पोताना घोमानी मोकमा परेरावेली सुवर्णनी सांकळी ते मुमाफरने यापीने, पोते ( मंदिर के० ) पोताने स्थानके ( याव्यो के0 ) यात्री पदाच्यो. त्यारवाद ( उल्हासरे के० ) मनमा हर्ष साबीने, तथा (रमरूप के० ) पोतार्नु कुन्जनुं स्वरूप ( करी के० ) धारण करीने ॥ ४ ॥ ( कोतुकी के०) कुतूहल करावधानी इच्चावाळो एचो ते श्री. पातकुमार ( ते हारतणे के०) ते देवे यापेक्षा दिव्य हारना (परमाणरे के० ) प्रभाव यो, यर्थात् ते दारना माहात्म्यथी (कंचनपुर के०) कंचनपुर नामना नगरमां (पहोतो के० ) पहोंची गयो, पठी त्यां जश्ने ते (प्रतिहारीने के० ) स्वयंवरमंमपना दरवाजानी चोकी करनारी एपी प्रतिदा. रीने (करनु के०) पोताना हापमा परेझुं (कर्नु के०) रत्नजमित सुवर्णतुं कहुं (देई के०) थापीने (मध्यमाप वापरे के० ) स्वयंवर मंझपना मध्य स्थानमा (पेवो के०) ते श्रीपालकुमार ·मारांवर सहित रात ॥२०॥ पीला केशरे ॥ कुं० ॥ वली वांसे खुंधज नीकली । संकोड्यो उदर प्रदेशरे ॥ कुं० ॥६॥सांवा जस होत ये लड़यडे । रासनसरिखा जस दंतरे ॥ कुं० ॥ उगी यांने कूवमो । जइ वेठो जननी पंतिरे दाखल थयो. ॥ ५ ॥ हवे ते श्रीपालकुमारे पोतानां (खोचन के०) अांखो (पीसां के०) पीळा रंगनी करी, तथा ( पग के० ) पोताना पगो (पातला कर्या के०) पातळा बनाव्या, तेमज (माथे के० ) पोताना मस्तकपर ( केशरे पीला के) केशो पण पीळा कर्या. वळी (वांसे के) तेनी पीउपर (खुंधज के०) खुंध (नीकली के०) नीकळेली . थने (उदर प्रदेशरे के०)पोताना उदरजागने ( संकोड्यो के) तेणे सांकमो करेलो . ॥ ६ ॥वळी ( जस के ) जे श्रीपालकु. मारना (ये के०) वे (लांया होउ के) सांया होउ (सडवडे के ) समयमी रहेला . तेमज (जप्त दंतरे के०) जेना दांतो तो ( रासभसरिखा के० ) गधेमा जेवा महोटा थने बेमोळ . एवो (कूवमो के० ) कुन्जरूपने धारण करनारो ते श्रीपालकुमार (यांने उठगी के० ) ते स्वयंवर मंझपना एक स्तंजने थालीने, थर्थात् स्तंनने थलंगीने ( जननी पंतिरे के०) त्यां बेठेला ·॥ कुं० ॥ ७॥ सवि भूपति देखी कहे इसी । कदो थायातो किण कामरे ।। हुं ॥ जिण कामे थाया तुमे । तिण कामे थमे पण स्वामरे ॥ कुं० ॥ ७॥ मुणी एम सहु इडइड हो । यही राजकुमारोनी हारमा (वेगे के०) जश्ने बेमी गयो. ॥ ७ ॥ हवे कुजवेषधारी एका ते श्रीपासकुमारने (देखी के0 ) जोश्ने ( सवि भूपति के० ) त्यां वेठेला सपळा राजा यर्थात् प. रणवा यावेला सर्वे राजमारो ( हसी के० ) हास्य करीने ( कड़े के० ) तेने पूठया लाग्या के, यहो ! कुमारराज ! ( कहो के०) यमोने कहो तो खरा के (किण कामरे के०) शें कार्य माटे (यायानो के ) तमो थही याव्या ठो ? त्यारे तेणे पण ते ने कह्यु के ( सामरे के० ) हे कु. मारेंद्रो! ( जिण कामे के०) जे कार्य माटे ( तुमे के०) तमो (याया के०) याव्या वो (तिण कामे के०) तेज काममाटे, यर्यात् था मनोदर राजकुमारीने स्वयंवरमंडपनी यंदर परणवामाटे (यमे पण के) यमो पण यहीं याव्या लीये. ॥ ७॥ (गम के०) ते श्रीपाल कुमारे कदेखा एवी रीतनां वचनोने ( सुग्णी के ) सांनळीने (सहु के.) त्यां पेठेला ते राजकुमारो यादिक

·भौरानो
मातांवर
सहित
पीला फेशरे ॥ कुं० ॥ वली वांसे सुंधज नीकली । संकोड्यो उदर प्रदेशरे ॥ कुं० ॥६॥सांवा जस
होउ घे लडपडे । रातजसरिखा जस दंतरे ॥ कुं० ॥ उगी यांने कूवमो । जश् वेठो जननी पंतिरे
दास पयो. ॥५॥ हवे ते श्रीपालकुमारे पोतानां (खोचन के० ) यांखो (पीसां के०) पीळा
रंगनी करी, तपा (पग के० ) पोताना पगो (पातसा कर्या के०) पातळा वनाव्या, तेमज
(मापे के० ) पोताना मस्तकपर ( केशरे पीसा के०) केशो पण पीळा कर्या. वळी (वांसे के०)
सेनी पीउपर (सुधज के०) खुंध (नीकली के०) नोकळेशी ते. थने (उदर प्रदेशरे के०)पोताना
उदानागने ( से कोडयो के०) तेणे सांकमो करेसो ठे. ॥६॥ वळी (जस के०) जे श्रीपासकु.
गारना (पे के०) पे (लोया दोउ के०) सांया होठ (खडबडे के०) समयमी रहेसा वे.
सेमज (जप्त दंतरे के०) जेना दांतो तो (रासभसरिखा के०) गधेमा जेवा महोटा थने बेमोळ
. एवो (कूधमो के०) कुन्जरूपने धारण करनारो ते श्रीलकुमार (थांने उगी के ) ते
रमपंचर मंगपना एक स्तंनने थापीने, यत् स्तंनने थलंगीने (जननी पंतिरे के०) त्यां बेठेला
॥१०॥

·॥०॥ ७॥ सवि भूपत्ति देखी कहे इसी । कहो यायाठो किण कामरे ।। कं० ॥ जिण कामे याया तुमे । तिण कामे यमे पण स्वामरे ॥ कुं० ॥ ७॥ सुणी एम सहु दडदड हसे । थहो गजकुमारोनी दारमा (वेगे के०) जश्ने बेमी गयो. ॥ ॥ हवे कुजवेपधारी एया ते श्रीवासकुमारने ( देखी के० ) जोश्ने ( सवि भूपति के० ) त्यां वेठेला सबळा राजा यर्थात् प. रणया यापेक्षा सर्व राजकुमारो ( इसी के० ) हास्य करीने ( कदे के० ) तेने पूया साग्या के, यदो ! कुमारराज ! ( कहो फे० ) यमोने कहो तो खरा के ( कि कामरे के०) शुं कार्य माटे (यायाठो के ) तमो थही याव्या वो ? त्यारे तेणे पण तेउँने कयु के ( सामरे के०) दे . मारेंनो! ( जिण कामे के०) जे कार्य माटे (तुमे के०) तमो (याया के० ) याव्या ठगे (तिण फामे के० ) तेज काममाटे, यर्थात् था मनोहर राजकुमारीने स्वयंवरमंडपनी थंदर परणयामाटे (यमे पण के०) यमो पण यहीं याव्या वीये. ॥७॥ (एम के०) ते श्रीपलकुमारे कदेखां एपी रीतना परनोने (मुणो के०) सांनळीने ( सहु के.) त्यां पेठेला ते राजकुमारो यादिक

·भीपाउनो
भाषांतर
सहित
राव
॥२०७॥
रूपश्री वर एहरे ॥ यागें पधारो ए सजा । जिम शोभावो गुणगेहरे ॥ कुं० ॥ ए॥ हवे सार
सर्व लोको ( हमहम इसे के०) खमखमाट हसवा लाग्या, अने पोताना मुखथी वोलवा लाग्या
के (यहो के०) यहो (पहरे वर के०) या वरराजा तो (रूपश्री के०) रूपनी शोलावाळा देखाय !
थर्थात् खरेखर था कुमारराजनुं मनोहर रूप तो खरेखर राजपुत्रीने मोह उपजावे एबुंज जणाय
!! एवी रोते तेनी हांसी करीने वळी ते तेने कदेवा साग्या के (गुणगेहरे के० ) रूपधादिक in
गुणोना जंमार सरखा एवा हे राजकुमार! (यागें पधारो के०) तमो जरा यहीं या मंमपना
थगामीना जागमां पधारो! के ( जिम के०) जेथी, यर्थात् एवी रीते या सनाना यगामीना
नागमा वेसीने याप ( ए सना के०) या स्वयंवरमंझपमा वेठेत्री राजकुमारोनी सनाने ( शोभा.
वो केरा) दीपावो!! अर्थात् याप जो यहीं यगाडीना नागमा वेसशो, तो या थाखी सजा घणीज
दीपी निकळशे!! ॥ ॥ (इवे के० ) तेवारपठी (प्रैलोक्यसुंदरी के) त्रैलोक्यसुंदरी नामनी
(राजानी के०) ते वज्रसेन राजानी (कुमरी के०) पुत्री (सार शृंगार के० ) मनोहर शृंगार
॥२०७॥

·शृंगार सजी करी । प्रैलोक्यमुंदरी तिदां थावार ॥ राजानी कुमरी ॥ नरपति सपक्षाने निरखती । कमीपरें थिर चित वावीरे ॥ राजानी० ॥ १० ॥ कुमरीने मनको नवि वस्यो। धगसरिखा परख्या सजी करी के0 ) सजीने, यर्थात् उमदा यस्रो तथा याभूषणो पदेरीने (तिहां यावीरे के) ते म्वयंवर मंगपमा यावी पहोंची. तथा (चित के०) पोताना हृदयने (रूमीपर के ) सारी गते (धिर वाधीरे के०) स्थिर राखीने, यर्थात् पोतानुं मन स्थिर ठेरावीने (नरपति सघसाने के० ) तेणीने परणयामाटे मंझपमा वेठेसा सघळा राजकुमारोने (निरखती के०) जोवा लागी. अर्थात् प्यानपूर्वक सर्वने दृष्टिथी निरखवा लागी. ॥ १० ॥ परंतु (कुमरीने मन के०) ते राज- कुमारिकाना हृदयमा (को के० ) कोइपण, यर्थात् ते सघळा राजकुमारोमानो कोइपण राजकु- मार (नधि यम्यो के० ) रुच्यो नही, यर्थात् त्यां मंझपमा वेसा सघळा राजकुमारोमांयी कोइपण राजकुमारने परणयानी तेनीचा थइ नदी. पण तेणीए तो (भूपरे के०) ते सर्व राजकुमारोने (वगसरि. खा के०) यगमा सरखा मूरख (परख्या के०) जाण्या. (तव के० )तेवामा (देवप्रभावथी के०) वि.

·भीपानो
मावर
सहित
॥२०॥
भूपरे । राजानी ॥ दीठं तव देव प्रभावथी । श्रीपालनुं सुंदर रूपरे ॥ राजानी० ॥ ११ ॥ एहवे
ते थंजनी पूतली । माहें थावीने देवरे ॥ सुरवर मनरंगे ॥ अधिष्टायक जे हारनो । मुख पेसी
मसेश्वर यक्षना माहात्म्पथी, थर्थात् ते हारना यधिष्टायक देवना प्रजावी ते राजकुमारिकाए
(श्रीपाखनु के०) त्या वेठेशा एवा ते श्रीपालकुमारनुं ( सुंदर के० ) सर्वथी अतिमनोहर (रूपरे
के० ) स्वरूप (दी के० ) जोयु. ॥ ११ ॥ इवे (एहवे के०) एटलामा ( ते यंजनी के०) जे
थंभने थरंगीने ते कुठजरूपधारी श्रीपासकुमार वेगे हतो, ते यंभनी (पूतलीमाहे के०)
पूतप्पीनी यंदर (हेवरे के० ) तेज वखते (थावीने के०) दाखल थइने (हारनो के) हारनो
(जे यधिष्टायक सुरवर के०) यषिष्टाता एवो विमसेसर नामनो जे देव, ते (मनरंगे के )
हृदयमां थानंदित थश्ने (मुख पेसी के० ) ते पुतळीना मुखमा दाखल थयो, तथा पठी (ते
देवरे के०) तेज विमसेसर देव ( कहे के०) ते त्रैलोक्यसुंदरी नामनी राजकुमारिकाने कदेवा
लाग्यो के ॥ १२॥ (वच्ची के०) दे पत्से ! ( ए पर के) था कुब्जरूपधारी ( घर के० ) वरराजा
|॥२०॥

·ते फड़े देपरे ॥ मुरपर० ॥ १२ ॥ यर पररे यन्ली ए पर नतो । यज पत्रिम वेसरे ॥ राजा० ॥ प तो रूपं सोभागी न्यो । मत खेजे प्यार निगेसरे ॥ राजा ॥ १३ ॥ तायरने कंठेनवे। (नसो ) यत्यंत मनोहर के. माटे तुं एने (पर पररे के0) वरी से. यळी (कवज ने के०) जे ते गल्जयेषधारी देखाय ठे, ते तेनु (कृत्रिम येसरे के0) फक प्रिम सारूप ते. परंतु (ए तो ० ) ए राजकुमार तो (रूपं के०) पोताना रुपरडे करीने (मयमो सोनागी के०) यति. शय मनोदर तथा सोनाग्यने धारण करनारो . माटे या कुजवेषधारी उत्तम पुरुपने तनीने (निसेसरे के ) था यदी येठेक्षा सर्व राजकुमारोमाना (प्यार के० ) पीजा कोइने पण (मत लेजे ) तुं प्रदा फरजे नदी. यर्थात् या का शिशायना धीमा कोषणा राजमारने तुं तारा स्वामी नरीके थंगीकार करजे नदी. ॥ १३ ॥ एयी रीतनी ते पुनळीना मुग्ययी देववाणी सांजळीने ते राजकुमारिकाए (तय ०) तेज यायते (यानि उत्सुक थइ के0) यस्यंत यातुर पनीने (कुंयरने को के० ) जरूपधारी गया ते श्रीपान मारना कंठमा ( रमावरे के) पोताना ·भाषांवर थति उत्सुक यइ वरमातरे ॥ राजा० ॥ कुण काम कर्यु ए कूधमो । वर्यो अहो अहो चूकी ए पालरे ॥ राजा० ॥ १४ ॥ रीसाणा सघता राजवी। कहे काली कर करवासरे ॥राजा अतिगेसे ॥ हाथमां रदेखी वरमाला (वे के0 ) नाखी. ते जोइने त्यां वेठेला राजा तथा सघळा राजकुमारो योलवा साग्या के (ए वालरे के० ) शा वाळक तथा यणसमजु कुमारिकाए ( ए के) था (कुण काम कर्यु के० ) शुं ययुक्त कार्य कर्यु !! के (कूवमो वयों के०) या कुजने वयों! माटे (थहो यहो के० ) यरेरे! (चूकी के ) तेणीए खरेखर जबरी भूल करी !! अर्थात् था जोळी राजकुमारिकाए यावा कदरूपा कूयमाना कंठमा वरमाला नाखेवामा महोटी चूत करेली देखाय !! ॥ १४ ॥ वळी था ययुक्त कार्य जोश्ने (सघसाराजवी के) त्यां बेठेसा सघळा राजकुमारो (रीसाणा के0) क्रोधायमान थंया. तथा ( राजा के) ते त्रैलोक्यसुंदरीनो पिता पणं ( अतिगेसे के) अत्यंत क्रोधातुर थयो. तेमज ते सघळा. राजकुमारो पण क्रोधना' थावेशथी ( कर के) पोताना हाथमा (करयालरे के ) तलवार ' ( झाली के.) पकमीने (कदे के) कडेवा माग्या ·॥ माता पानी कारे पहा । को वेदाये गमनालरे । राजा २० ॥ १५ ॥ ए कन्या रतन तुं वमो । यायममुं दंगी जेमरे ॥ गजानी० ॥ पीतलमुं मणि जुगति नही । एह पण यणजुगतुं तेमरे के ( कृपटा ० ) यरे! कृपा! ( मासा के०) राजकुमारिकाए तारी कंचमा पढेरावेली यरमा लाने ( पानी काबरे के०) नुं पानी कहामी नाय? कारण के (गलनाखरे के० ) तारा कंपनी नातिकाने (फो दाये के०) तुं फोकट शामाटे कपाये ? यर्थात् जो तुं या परमाता धारण फरीने या मनोहर गजकुमारिकाने परगणीश, तो यमो ता मस्तक थमारी तलवारथी वेदी ना. nj. ॥ १५ ॥ वळी (ए कन्या के०) या कन्या तो ( रतने के० ) यमूख्य रत्नसरखी ठे. थने (j 10 ) तुं नो (बडो के०) एक यतिशय कदम्पो कबडो गे. माटे (जेम के०) जेवी रीते (पायम के0) फागमानी साये (हंसी ने कोई इंसाणी जोडाय, तथा (पीतलसुं के०) पीगगां गेम (मणि ० ) माणेक (जुगती नही फे० ) शोने नदी; थर्थात् कागमानी साथे जेग हसीनो सहयास, तथा पीतवसाये जेम मणिर्नु जोमाणा युक्त कदेयाय नंदी (तेमरे के०)

·भीनो
भाषांवर
॥२.९॥.
साहित
थति उत्सुक थइ वरमातरे ॥ राजा ॥ कुण काम कयु ए कूयमो । वर्यो थहो अहो चूकी ए
पालरे ॥ राजा० ॥ १४ ॥ रीसाणा सघसा राजवी। कहे जाती कर करवालरे ॥राजा अतिरोसे ॥
हाथमा रहेसी वरमाला (ग्वे के ) नाखी. ते जोइने त्यां वेठेसा राजा तथा सघळा राजकुमारो
पोखया लाग्या के ( ए बालरे के०) शा वाळक तथा अणसमजु कुमारिकाए ( ए के० ) था
(कुण काम कर्यु के) शुं ययुक्त कार्य कर्यु!! के (कूवमो वयों के०) या कुब्जने वयों! माटे
(अहो थहो के० ) यरेरे! ( चूकी के ) तेणीए खरेखर जबरी भूल करी !! यर्थात् था नोळी
राजकुमारिकाए थावा कदरूपा कूबमाना कंठमा वरमाला नाखवामा महोटी चूत करेखी देखाय
!! ॥ १४ ॥ वळी यावं ययुक्त कार्य जोश्ने (सघताराजवी के ) त्यां वेठेसा सघळा राजकुमारो
(रीसाणी के०) क्रोधायमान थंया. तथा ( राजा के०) ते लोकरसुंदरीनो पिता पणं (थंतिगेसे
के०) अत्यंत क्रोधातुर थयो. तेमज ते सघळा राजकुमारो पण क्रोधना' श्रावेशथी ( कर के)
पोताना हाथमा (करवालरे के ) तलवार ( झाली के०): पकमीने (कदे केः) कदेवा माग्या
CCEEE.
॥२०९॥

·मासा पाठी काढरे पडा । को ठेदाये गलनालरे ॥ गजा थ० ॥ १५ ॥ ए कन्या रतन तुं कृषको । वायससुं हंसी जेमरे ॥ राजानी० ॥ पीतलमुं मणि जुगति नदी । पद पण थागजुगतुं तेमरे ॥ के ( कृयडा के० ) यरे! वडा! ( मासा के0 ) राजकुमारिकाए तारा कंवा पढ़ेरावेली परमा. लाने ( पानी काढरे के० ) नुं पानी कहामी नाख? कारण के ( गलनावरे के० ) तारा कंचनी नासिकाने ( कां वेदावे के० ) तु फोकट शामाटे कपाये ? यर्थात् जो तुं या वरमाला धारण करीने या मनोहर राजकुमारिकाने परणीश, तो यमो तारूं मस्तक यमारी तलवारथी वेदी ना. खशुं. ॥ १५ ॥ वळी (ए कन्या के०) या कन्या तो (रतने के०) यमूल्य रत्नसरखी . यने (तुं के० ) तुं तो (बडो के०) एक यतिशय कदरूपो कबडो गो. माटे (जेम के०) जेवी रीते ( वायसमुं के० ) कागमानी साये (हंसी के ) कोइ इंसणी जोडाय, तथा (पीतलसुं के०) पीतळमां जेम (मणि के० ) माणेक (जुगती नदी के० ) शोने नदी, यर्थात् कागमानी साये जेम हंसीनो सहवास, तथा पीतवसाये जेम मणिर्नु जोमाण युक्त कहेवाय नदी (तेमरे के०)

·भोपासनो
मापांवर
सहित
॥२१॥
राजा ॥ १६ ॥ कहे कुमर तमारा रूपमा । जो कीधी विधातायें खोमरे ॥ राजा य० ॥ तो रीस
किसी थमउपरे । कहो पाताने करजोमरे ॥ राजा य० ॥ १७ ॥ कर्या कांयें कुरूपी एड्वा । सुं
तेवीज रीते (एह पण के० ) या पण, अर्थात् या मनोदर राजपुत्रीना तारा जेवा कूवमा साथेना
सा पण ( थपजुगतुं के०) थयोग्यज ठे. ॥ १६ ॥ ते सांनळीने (कुमर के०) कुब्जवेषधारी
एवो श्रीपालकुमार पण ( कहे के० ) तेउनी हांसीपूर्वक कहेवा लाग्यो के ( जो के )जो ( विधा-
तायें के०) विधानाए ( तमारा स्वरूपमा के० ) तमारां स्वरूपनी यंदर (खोमरे कीधी के०)
खामी सरजेती ठे, थर्थात् ज्यारे विधाताये तमारां यावां थयोग्य स्वरूप घड्या ठे, ( तो के०)
तोपठी (थमऊपरे के0) मारापर ( किसी रीस के०) तमो शामाटे क्रोध करो ठो? अने तमारां
थावा खराप स्वरूपमाटे तमो (विधाताने के०) ते विधातानेज (करजोमरे के०) तमारा हाथ
जोडीने ( कहो के०) पिनति करोने ? के जेथी,तमारा मनोहर रूप ते सरजे, थने था राजकु.
मारी पण तमारापरज मोही पमीने तमोनेज परगणे! ॥ १७ ॥ पर
॥२१॥

·41 min111110thn 107 || m ( 5 ग गणक ) ते सान . . ॥ या कग कामि वारणा । रतीयायुं रुप ले मुझरे ॥ राजा या ॥15॥ 5म मणी कोपानुर घणा । थइ नव्या से नग्यारे ॥ गजा य० ॥ जय पाया हणवाने पाग गगागे क श्रमाने ( पदया के० ) यावा ( कापी के० ) कदरूपा ( कार्य कर्या के0 ) तमोर mirent m अमोग ( तुहारे के० ) नाम ( में विण माइथुतुं के० ) शुं बगाउ\ इतुं? MAR I am attrin ) या मनोदर स्वरूप ( दीयावं ते के० ) सर्व म्रोउने HINITIATIChoriगा प जोड्ने तमो पण ( कोमि उ. oil in in HYMt.htm ITारो (गणा 1114 (m) मा गजानी । (मूख म्बाना ·॥ २० ॥ नाना के निज जीप से । कई वज्रसेन तव भूपरे ॥ राजा थतिरंगे । पुम्यानम प्रथम घाली तुमे । रचे प्रगट फगे निजरूपरे ॥ राजा० ॥ २१ ॥ स्वानाधिक मुस शरीर । ते देवाटे (जीप से के० ) जीय संश्ने ( नाग के० ) त्यांची पायस घया बिनाज नासी गया. दवे (नय क० ) ते ममये ( नूपरे के० ) पृथ्वीनुं पालन करनारी एयो (वसन राजा के०) प्रैलोक्यमुंदरीना पिना यजमन राजा (थतिरंगे के० ) पोताना हृदयमां थत्यंत थानंद पामीने ( कई के) ते श्रीपासकुमाग्ने कईवा लाग्यो के (पुरुषोत्तम के०) हे उत्तम पुरुष! (तुमे के.. ) तमो तो (प्रयत पक्षी के० ) थत्यंन घसवान ठो, थर्धात् तमो तो घणाज पराकमी वो. परंतु ( हये के०) हये तो ( निज रूपरे के० ) नमाझं स्वाभाविक स्वरूप (प्रगट करी के०) आदर करी? थांत् था क. जरूपने घर फरी तमा मनोहर स्वाभाषिक स्वरूप थमाने देखामो? ॥ २१ ॥ दये एवी रीतनी राजानी विनंति सांजळीने (श्रीपासरे फंथर कं० ) ते श्रीपासमार पण पोतानुं (जे के०) जे (मूल स्वानाविक दारीर के०) प्रपमर्नु कुदरती मनोदर शरीर तुं (ते के०) तेज शरीर oG ·6336000 सिगमयकी यह सिथिरे । राजा ॥ २३ ॥ ॥ उमा ॥ तोक्यमुंदरी{ तिहा। पंग विषयसुख भोग । पिलरो विविध प्रकारसुं । सरम लही मेयोग ॥ १ ॥ गजसनामा एकदा । कड़े फोक पर प्याय ॥ देव सुणो दसपाटगे । परापाल महारानी गंगा करपायी (सिबिरे घर मे ) या श्रीपासमारना सर्व कार्यनी सिथिइ . ।२३। पये ते श्रीपालगमार ( तिहां के०) रयां रहीने, तया (सरस 20 ) नम प्रकारनी (सं. योग ग.० ) योग (साड़ी मे० ) मेळीने, व्यर्यात सारो समय प्रास करीने (लोपमुंदरी के०) प्रक्षोरमसुंदरीनी साये ( विविध प्रकारमुं को०) नाना प्रकारथी (पंच के) पांचे इंडियो संधि (विषणमुप ० ) विषयागने, यर्थात् नियोना मनोरथोने, यने (नोग के०) नाना प्रकारना जोग पिसामोने (पिली के०) नोगये . यर्थात् सर्व प्रकारना सुखोने नोगतोयको थत्यंत यानंदमहिला पोनानो काळ निर्गमा फरे . ॥ १ ॥ दवे यामां (पकदा के.) एक दिवस (फोइक नर 0) कोइफ पुमप ( राजस नाम के०) ते राजानी राजसनामा (याग ० ) यात्रीने ·- सिहचक्रथकी थ सिद्धिरे । राजा ॥ २३ ॥ । उदा ॥ प्रैलोक्पसुंदरीसुं तिहा। पंच विषयसुख भोग ॥ विलसे विविध प्रकारसुं । सरस लही संयोग ॥ १ ॥ गजसलामा एकदा । कहे फोक नर थाय ॥ देव सुणो दलपाटण । धरापाल महाराजनी सेवा करवाथी (सिधिरे धके० ) या श्रीपासकुमारना सर्व कार्यनी सिसि थइ . २३॥ हवे ते श्रीपालकुमार (तिदां के०) रयां रद्दीने, तथा (सरस के० ) उत्तम प्रकारनी (सं. योग के० ) योग (सटी के० ) मळीने, थर्थात् सारो समय प्राप्त करोने (प्रेलोक्यमुंदरीमुं के०) ते प्रैलोक्यसुंदरीनी साथे ( विविध प्रकारसुं के) नाना प्रकारची (पंच के०) पांच इंजियो संबंधि (विषयसुग्य के०) विषयसुखने, यर्थात् इंद्रियोना मनोरथोने, थने (नोग के) नाना प्रकारना जोग विलासोने (विक्षसे के०) जोगवे . यर्थात् सबै प्रकारना सुखोने नोगयतोश्रको यस्यंत यानंदसहित पोतानो काळ निर्गमन करे . ॥ १॥ दवे गवामा ( एकदा के०) एक दिवसे (कोइफ नर के०) कोइक पुरुष ( राजसनामां के०) ते राजानी राजसनामां (याय के० ) यात्रीने ·॥४॥ निमभागी ने तेलनो । पर सनी परिवार ॥ एक प्रतिज्ञा याफरी । रावी ने मनधार 10 ) i ( पुल उपर ) पुरोनी उपर, यर्थात् पान पुनोना जनम या याद (एफ के) एक (जगारी 20) पुत्री भइ, अर्थात रोणी एक पुत्रीने जन्म याप्यो. (ते के ) ते पुत्री- (शृंगारसुंदरी 20) गंगारसुंदरी गj नाम पाउगुं ले. यळी ते (सुनग के०) उनम नाग्योवाळी, तथा (बिनाननीय) प्रण नगननो (शृंगार 20 ) शृंगाररुप ने, यर्थात् प्रणे जगतमो यसती नी मां पीनानास्पयादिक गुणोपरे करीने मुकटसमान ने.कळी ते शृंगारसुंदरी (जिनधरमी 20 ) जगभगंने ग्रामपना, यात श्रीजीनगगनुनी याणामुगध धर्म पाळनारी चे. तेमज (० ) ने गारसुंदरीनो (पंच ममी के० ) पान सगीरप (परिवार के० ) परियार , अर्थात नगीनापर यानिमय प्रेम भगवनारी, श्रने जैनधर्म पालनारी तेनी पांच सादेली . परंग रो पनि पीए नया रो श्रृंगारसुंदरी नामनी गजपुनीर (एफ के०) एक (याकरी केट) भागात फनिन (प्रनिता के0) नियम (मन) पोताना हदगनी थंदर (धार राखी के०)

·No text on this page.

·फरेरे ॥ जो मुज नायग घात करे । तो पद समस्या पूरेरे ॥ मगन ॥ २॥ मंदिरमा एक पूंतलो। के कंथर फहे तेहनेरे ॥ पर समस्या पूतला । जे पूढे ते एहनेरे ॥ मगन० ॥ ३ ॥ राजकुमरी के० ) जो कदान (ग्य पुण्यायंकूरेरे के० ) मार्ग पूर्व करेला पुण्यना प्रतापथी (मुज नायग के० ) मा नाग्य ( यस करे के० ) जोर फरे, थर्थात् मार्ग पूर्व जवर्भा फरेखा पुण्यना संयोगयी जो मा नशीय जोर करे, तो (पद के० ) या मनोहर रूपयाळो श्रीपालकुमार ( समस्या के०) मारी समस्याउँने (रेरे के०) संपूर्ण करशे, यर्थात् या गुणवान कुमार मारी प्रतिज्ञा संपूर्ण फरी मने परगो, नो हुं महाभाग्यशाली लेग्याउं. ॥ २॥ वे ( मंदिरमों के० ) ते राजाना मेहे. लमा (एक पूतलो ठे केस ) एक पूतलु कर्नु फरेसु . ( तेदनेरे के० । ते पूतळांने (कथर के०) ने श्रीपासकुमारे ( कहे के०) क के (प्तता केव) हे पूनळा ! (ते के०) या राजकुमारीनी सपी (जे के०) जे काई, थर्थात् जे कोइ प्रकारनी ( समस्या के० ) समस्याउँनो (पूठे के० ) प्रश्न करे? ते सपळी (पहनेरे के० ) राजकुमारी सहित था संघळी सखीन) समक्ष (पूर के०)

·No text on this page.

·No text on this page.

·नीलमो रात मानापर साहित ॥२१॥ फहे पंमिता। निजमति थनुसारेरे ॥ एक समस्यापद तुमे । जे मन रूचे तमारेरे ॥ मगन० ॥४॥ पंडितोवाच-दुहा-पूर समस्या पूतला । तुरत सुणी तुं सोय ॥ एक समस्या पद नढुं। म. तुं संपूर्ण कर ? थर्थात् तेउनी सर्व समस्या तुं संपूर्ण करी थाप? ॥ ३ ॥ इवे एवी रीतना ते श्रीपालकुमारना वचनो सांजळीने (राजकुमरी के०) ते शृंगारसुंदरी नामनी राजकुमारिका पो. तानी पांचे सखीउमानी एक पंमिता नामनी सखीने ( कहे के० ) कहेवा लागी के (पंमिता के०) हे पंडिता! ( निजमति अनुसारेरे के० ) तमो तमारी बुद्धिने यनुसारे ( तमारेरे के०) तमारा पोताना ( मन के० ) मनमा (जे रूचे के० ) जे कंई नीक लागे तेवं, अर्थात् तमोने भासे तेवु ( एक समस्यापद के ) कोइपण समस्या- एक चरण (तुम कहो के० ) तमो वोलो? अर्थात् समस्यानु ठेल्यु पद कही, ते तमारी समस्याने संपूर्ण करावो? ॥४॥ एवी रीतना ते राजकुमारि- काना वचनो सांभसीने पंमिता कहेवा सागी के-(पुतला के०) हे पूतला! (तुं के० ) तुं ( सोय के०) ते, थर्थात् हुँ जे कहूं ते ( समस्या के ) समस्याने ( सुणी के० ) सांभळीने, अर्थात् तारा ·नयंत्रित फल होप ॥ ५॥ पूर्णवास-नय पद थारितधादिदे। भरे मनमर्माहे जे कोगरे ॥ ते नर. शेषर तेदने । मनावित फल होगरे । रेसमस्या पुतसो ॥६॥ ददा-पोले ताम पिया। मनमा ते समग्यानो भावार्थ समजीने (पूर के ) संपूर्ण कर? हवे ( समस्या के०) ते समस्यानुं (गक ० ) एक (भलु पद के0) उनम प्रकारचें नेल्लु गरण नीने मुजय ते. थने ते एके (मनवित फल होय के०) मनोयांछित फल प्राप्त पाय. ॥ ५ ॥ हवे पती रीतनी मिता नामनी सम्वीप प्रवेशा समस्याना वेशा परणने सानळीने (पूतलो के०) ते पूतमु (समस्या को०) ते समस्याने (पूरे के०) पूरे ते के-(जे कोपरे के० ) जे को पुरुष (अरिहंतयादि वे ० ) यरित थादिकथी मामीने (नय पद के०) नये पदोने, यर्थात् चरिईन, सिह यानार्प, उपा. ध्याय, शान, दर्शन, पारिन थने तपम्पी नये पदोने (मनमर्माह के०) पोताना हानी यंदर धारण फरे (ते 40 ) ते पुरुप (नरशेखर गे) मनुष्योमा मुझट समान याय , नया (तेदने १०) ते उनम पुरुपने (मनवांचित के) मनोवांचित, ययान लेना मननी उमाप्रमाणे (फा ·* ·, बाल-यग्नि देय मुमाधुजी । गुरु दगाधर्म सालोरे ॥ मंत्र महा नवकार । थवर म कंवो प्राप्तांग ॥ पर ममम्या पनलो || 7 || दुहा-नय त्रीजी प्रगुणा कदे । कर सफलो श्रप्याण |पह मसम्मापद भार । पनप पर मुजाण ॥ ॥ ॥ पुनसक उवाच-पूर्यढाल-देय गुरु यागधीने । श्रालय र नया मंत्राधिगजने जामीने ( प्यार के०) घीजा (यालोरे के.) यातपंपालने (माया क., । दे. नन्गलोका' नमो नादो नहीं. एवी रीते (पूरे समस्या पूनलो के० ) ते पून. rain ने ममम्मा मंगण करी ॥ 5 ॥ दये (नय के० ) त्यारपठी (प्रीजी के०)श्रीजी (प्रगुणा 10 । प्रणा नामनी ने गजगुनीनी मी ( कहे के०) कड़वा लागी के ( कर सफलो थप्पा k.n ) द. नगमाग। ' - नागे यामा मफल कर? (एद के०) एवी रीननुं ( लहुं के०) उत्तम प्रकार ( समस्या पद ) मा समम्मान पद . माटे (सुजाण पुत्तल के०) हे उत्तम ज्ञा गाठ पनाळा (पुर के ) मारी ते समम्याने तुं संपूर्ण कर ? ॥ ए | त्यारे ते पुनलु घोट्यु के- ( 20 ) श्रीनगग प्रनुरुप देवने, नया ( गुरु के० ) पंच महाप्रतधारी एवा गुरु महाराजने . .

·मापावर
साहिल
भीलनो सुपत्त दे दाणोरे ॥ तप संयम उपगारसुं । कर सकसो थप्पाणोरे ॥ पूरे समस्या पूतो ॥ १० ॥
उहा-तव चोथी निपुणा कहे। जित्तो सिख्यो निखाम ॥ एह समस्यापद नहुँ । पूरपूर तुं सार
॥२१॥ (याराधीने के०) सेवीने, थर्थात् ते वन्ने- सम्यक् प्रकारे जावपूर्वक सेवन करीने, तेमन
(अजय के० ) सर्व प्राणीप्रते यजयदान थापीने, तथा (सुपत्र के०) सुपात्रोप्रते (दाणोरे दे
के०) दान देइने, तेमज (तप के०) विविध प्रकारना तपथी, तया (संयम के०) इंद्रियोने वश कर.
वारूप संयमना थाराधनथी, यने (उपगारसुं के०) परोपकारवडे करीने (थप्पाणोरे के०) हे नव्य.
प्राणी! तारा यात्माने (सफलो कर के०) सफल कर? एवी रीते (पूतषो समस्या पूरे के०) ते पूतळांए
समस्पा पूरी. ॥ १७ ॥ हवे (तव के०) त्यारयाद (चोथी के०) ते राजपुत्रीनी चोथी (निपुणा के०)
निपुणा नामनी सखी ( कहे के० ) कहेवा खागी के ( जित्तो लिख्यो निलाम के ) जेटलुं लला.
| टमां खख्यु होय तेटयु दरेक प्राणीने मळे ते. (पद के० ) एवी रीतर्नु (नखं के०) उत्तम (सम.
स्यापद केप) मारी समस्या- वेल्डं चरण ठे. माटे हे पूतला (तुं के० ) तुं ते मारी समस्याने
॥११॥

·Doc ॥ ११॥ पुनलफ मार-पूर्णतात-रे मन यंगी गपजे । मायाजाल म पाडेरे ॥ पामीले फल नेटनं । जेटल लिम्यं निलारे ॥ पूरे ममम्गा पूनसो ॥ १२ ॥ दहा-ना दक्षा कडे पांचमी । नस ( मार के० ) मा गने (पुर के0 ) संपूर्ण कर ? ॥ ११ ॥ ते सांभळी पुनर्बु योन्मुके-(रे मन के०) दे यान्मा' नाम हगने ( पंची गय के०) गंची रायने? थात् नारां मनने असंतो. पमां नई। दोग्ना नाग वशमा गय जे ? नया ( मायाजाल के) मापारपी जातमा ( म पाडेरे 20 ) नागं मनने पामजेमां, थर्यात कपकियायी ना मन पूर रायजे? कमरे (निखारे ) नारा सखाटमा । जेट जिम्यु के. ) विधायाए जेटातुं सोलु ने ( तेटमु फस० ) तेटसुंन फल ( पामीज के० ) मंळी साकाय ते. अर्थात विधानाग सखेक्षा सेवची वतुं फस या जीर मळची शकना नथी. पर्य। गीत ( पुरे समम्पा पुनलो के०) ते पुनसाय तेणीनी ते समस्या संपूर्ण की. ॥ १२॥ दचे नय के० ) त्याग्याद (पांचमी के०) गजपुत्रीनी पांचमी (ददा के०) दहा नामनी सार्च। ( कई कं० ) कडेगा लागी के (तस के०) ते उत्तम माणसना (निहुयणन ) GADESH

·भाषांवर
सहित
पालनो ? तिशाणुजादाय ॥ पद समस्यापद जलं । पूर पूर सुविलास ॥ १३ ॥ पुत्तसक उवाच-पूर्वढाल-
जयतिर सच्याउ । जग पुण्य प्रकाशोरे ॥ तस वल तस मति तस सिरी । तस तिहुयाणजण
- पं.० प्रण नबनाना माणमा ( दाम के० ) दास थइने रहे . ( एह के०) पवी रीतनुं (जर्बु
।... ) रूहा प्रकारन
। समस्यापद के0 ) मारी समस्यानुं वेदयुं चरण . माटे हे पुतलां! तुं
। मुविसाप २० । नाग हृदयमा उखास सावीने (पूर पूर के०) मारी ते समस्या संपूर्ण कर?
॥ १३ ॥ तं मांभळी पुन, बोरघु के-( नवांतरे के० ) नवांतरमां, यर्थात् पूर्वनवमां (जेणे के०)
जे कोइ भाग्यशाली रुपं । प्रकाशोर के० ) प्रगट रीते ( पुण्य के०) दरेक प्रकार- शुन्नकार्य
( संच्यं थट के० ) उपार्जन करीने एकतुं करेगुं , यर्थात् जेणे पोताना पूर्वनवमां घणुं पुण्य
उपार्जन करेगुं . ( तस के० ) ते माणसने या जवमा (घल के०) पराक्रम प्राप्त थाय , तेज
( तस 20 ) ते माणसने ( मति के० ) उनम प्रकारनी बुद्धि प्राप्त थाय , तथा (तस के०) ते
माणसने (सिरी के० ) नाना प्रकारनी सदमी मळे ठे, तथा ( तस केट) तेज माणसना (तिहु-
॥२१॥

·दासोरे ॥ पूरे समस्या पुतसो ॥ १४॥ प्रतिज्ञा पूरण ध३ । फमरी चित चमकाणीरे ॥ धरारास नृप यादि दे । सकल सभा दरवाणीरे ॥ मगन यज्ञ मनमुं घणु ॥ १५ ॥ परणाये महीपति तिहां याणजाण के० ) घणे 'नुवनोना प्राणी (दासोरे मेव) दास यश्ने रहे है. (पूरे समस्या पूतलो के० ) एयी गने ते पूतनांए तेगीनी ते समस्या पाण संपूर्ण करी. ॥ १४ ॥ एव) रीते ते शृंगार. मुंदरी नामनी गजपुत्रीनी (प्रतिझा के० ) समस्या पूरयारूप प्रतिज्ञा (पूरण यश् के०) संपूर्ण थइ, थने तेथी (कमरी के०) ते राजकुमारिका (चित के०) पोताना हृदयमा (चमकाणीरे 20 ) याश्रय पामी. तेमज ( धरापाल नृपयादि दे के० ) धरापालराजा यादिकथी मांडीने, थर्थात् शृंगारसुंदरीना पिता एवा ते घरापाल नामना राजायादिकधी लेश्ने ( सकत सभा के०) समस्त सना, थर्थात् त्यां सभामां बेठेला सर्व लोको (दरवाणीरे के० ) हर्ष पाम्या. तेमज बळी ते सना (मनमुं के० ) पोताना हृदयमां (घणुं मगन पर के) थत्यंत यानंदित यइ. ॥ १५ ।। हवे त्यारपती (यतुल पक्षी के०) यतिशय. पसवान एवो ते ( महीपति के० ) धरापालराजा

·भालनो
मागास
सहित
॥२२०॥
। पंच सखीसु पुत्रीरे ॥ यापे ऋद्धि यतुसवली । वात थई सवि सुत्रीरे ॥ मगन० ॥ १६ ॥ य.
कं वृहत् श्रीपासचरिने नवमशतके-राया निययधुश्थाए । पंचसहीहिं तेय सहियाए ॥ कारे
(तिहां के०) पोताना ते नगरनी यंदर (पुत्रीरे के०) पोतानी ते शृंगारसुंदरी नामनी पुत्रीने
(पंच सखीसुं के० ) ते पंमिता यादिक पांचे सखी सहित (परणावे केए) ते श्रीपासकुमारनी
साये परणावे . तथा (ऋषि के० ) नाना प्रकारनी महोटी समृद्धि (यापे के०) दायजा तरीके
थर्पण करे . ए रीते ( सवि वात के०) ते सघळी हकीकत (सूत्रीरे धई के) सिसिद्धी पार
पमी गइ, अर्थात् ते सर्व कन्याउँनां लग्न कोण प्रकारना विनथी रहित निपज्यां. ॥ १६ ॥
( यदुक्तं वृहत् श्रीपासचरित्रे नवमे शतके के०) जे माटे महोटां श्रीपासचरित्रना नवमा शतकमां
कडं वे के-(राया के० ) ते धरापास नामना राजाए (निययधुयाए के० ) पोतानी ते शृंगार.
सुंदरी नामनी पुत्रीना ( वच्चसेहिं के०) वहाली एवी (तेय पंचसहीहिं सदिचाए के) ते
पंमितायादिक पांचे सखी सहित (कुमारेण के०) ते श्रीपालकुमारनी साये (पाणिग्गहणं के)
॥१२॥

·वनहिं । पाणिग्गहाणं कमागेण ॥ ७० ॥ पूर्व दास-कोश्क नर कदे तेदवे । पूर कोलाग राजरे ॥ नृप निदो पुरंदर तो । दोशनवंन दिवाजेरे ॥ यात मुणो वामपरे ॥ए यांकाणी ॥ १०॥ गणी पाणिग्रहण । काग के0 ) कगव्यं. अर्थात ने श्रीशालामाग्नी साये ते पांचे सनी सहित पानानी पुत्री गंगाग्मुंदरीनां लग्न गजाए कगयी थाप्यां. ॥ ७० ॥ दवे (तेदवे के० ) तेटतामा ( कोक नर के0 ) त्यां रद तो कोइक पुरूप ( कडे के ) कदेवा लाग्यो के (पुर कोजाग के) कोखागपुर नाम- एक नगा ( गजेरे के० ) गोनी रहेसुं ते. नया ( तिहां के०) ते नगग्नी अंदर ( पुरंदर के० ) पुरंदर नामनी ( नलो के० ) उनम, यने (दौलतवंत के० ) समृद्रियाळो ( भुष 20 ) गजा । दिबाजरे के० ) शान। ग्लो के. (यात के०) एयी रीतनी मारी कया तमो (याम. पर के० ) मा गगने ( मुणा के० ) मानळो, यर्थात् तमो ध्यानपूर्वक श्रयणगोचर करो? ॥ १० ॥ हवे ते पुरंदर नामना गजानी (विजया के) विजया नामनी (राणी के०) गणीने, तथा ( नंदनी के० ) ने विजया नामनी गणीनी (वयकी के०) कलियकी, यर्यात् ते राणीना उदर

·भाषांतर
विजया तेहनी । कूखयकी थवतरीयारे ॥ हरिविक्रम थादें थठे । सात पुत गुणदरियारे ॥ वाता
॥ १७ ॥ तिण उपर जयसुंदरी । राधावेधने साधेरे ॥ परणुं हुं तस प्रीतिसुं । एह प्रतिज्ञा लाघेरे
धकी (दरिविक्रम थादें के०) हरिविक्रम थादिक (गुणदरियारे के०) गुणोना महासागर सरखा
( सात पुस के० ) सात पुत्रो (यवतरीयारे थठे के०) यवतर्या , यर्थात् ते विजया नामनी
गणीए महागुणवाळा हरिविक्रम थादिक सात पुत्रोने जन्म यापेलो . ॥ २०॥ (तिण उपर के०)
ते सात पुत्रोनी उपर ( जयसुंदरी के० ) जयसुंदरी नामनी एक पुत्रीने तेपीए जन्म थापेलो .
पळी ( एह के० ) ते जयसुंदरी नामनी राजपुत्रीए (प्रतिज्ञा साधेरे के०) एवी प्रतिज्ञा सीधी
ठे के जे कोइ समर्थ थने गुणवान पुरुष (राधावेधने के0) पोताना याणवडे करीने राधावेधने
(साधेरे के० ) साधवाने समर्थ थशे (तस के० ) तेवा वाणावती पुरुषने (प्रीतिसं के०) मारा
हदयनी प्रीतिथी, थर्थात् मारा यंतःकरणना प्रेमथी (परj के०) हुं परणीश, थर्थात् तेवा
उत्तम पुरुषनी साये हुं मारां लग्न करीश. . ॥ १ ॥ हवे ते जयसुंदरी नामजी राजकुमारिकानी
॥२१॥

·॥ पानः || १५ साधी को सकनो नथी । मलिया पहु नूपालोरे ॥ जाणु तुं इण्यासरे । साधसे महि श्रीपालोरे ॥ पान० ॥ २० ॥ सुणी यर निजकानना । थापे कुंडल तासोरे ॥ रमणीगणमा पषी गगननी प्रनिशा मां नळीने नेणीने परणयानी याशायी त्यां (घातु के ) घणा (पासोरे 20 ) गजा ( मतिया के0 ) देशावरोमाथी यायीने एका यया ठे, परंतु (फो के०) तेईमानो है कोई पाण गजा ने गधायेधने (माधी मकनो नधी के० ) साधी शकतो नयी, थर्थात् ते राधावेध माधवान पुष्कर कार्य कोश्यी पण यइ शकतुं नयी. परंतु ( इण यासरे के०) था ममम्यापुनि विगेरेना अनुमानधी ( जाणु के०) हूं एयो निश्चय करु ढुं के (सहि के०) ते राधावेध माधवानं एका कार्य पण ( श्रीपालोरे के०) या जाग्यशाली श्रीपालकुमार (साधसे के०)साधीशकशे, अर्थात यावर ते या विकट कार्य पण करी शकशे. ॥ २० ॥ हवे (सुणी के०) ते पुरुपना एवां वचनो मानळीने नुनी ध्येता एया (यर के०) ते श्रीपासकुमारे (निज कानना के) पोताना कर्णना, यांत पाने कर्णमा पड़ेग्लां (कंमल के० ) रत्नजडित सवर्णना पन्ने कुंमलो (तासोरे के०) ते ·वासनो माशांवर सहित रात ।२२२॥ G600 रात ते । रहे नृपदत्त यावासोरे॥ वातः ॥२१॥ जयतसिरीमा त्रीसमी । न्यानसागरे कही ढालोरे पुर कोलागें कुंथर ते । उत्सुक गयो उजमालोरे ॥ वात० ॥ २२ ॥ बात करना। पुम्पने ( थापे के० ) इनाम तरीके याप्यां. तथा पनी (ते के०) ते श्रीपालकुमार (नृपदत्त थावासोरे के० ) राजाग यापेक्षा यावासमा, थर्थात् रहेवाने राजाए यापेक्षा महेलमा ( रात के० ) गत्रिए ( रमणीगणमां के० ) पोतानी ते ठए स्त्रीउँना समुदायमा (रहे केस ) रह्यो. अर्थात् तेनी संगाते विषयसुख भोगवतो थको ते रात्रिए त्यां रह्यो. ॥ २१ ॥ एवी रीते (न्यान. सागरे के०) या गसना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजीए (त्रीसमी ढालोरे के) या रासनी था त्रीसमी ढाल ( जयतसिरीमा के0) जयतसिरी नामना रागा (कही के०) श्रोताप्रते कही संजळावी . हवे त्यारयाद प्रनाते (ते कुंथर के) ते श्रीपासकुमार ( उजमाखोरे के०) पोतानासनमा नानांत नीमाती Im ma ·॥ दुदा ॥ साध्यो राधावेध तिहां । हारतणे परनान ॥ जयमुंदरीने नृप समाव । घरे तिण प्रस्ताव ॥ १॥ मदिप पुरंदर तेहये। महामहोचर मंडाण ॥ पुत्री परणागी दीए । धन गज रय दवे ( तिहां के० ) ते कोदसागपुर नामना नगरमा जश्ने (कंथर के०) ते श्रीगल हमारे (तिगण प्रस्ताव के० ) तेज समये, यर्थात् जरा पण दिलंय यांगिना ( दारतणे के० ) देवे समर्पण फरेखा दारना ( परताय के० ) माहात्म्पथी (जयमुंदरी के०) राजमारी गरीने जगमुंदरी ( ने के० ) तथा ( नृपसमय के० ) राजानी समता, शायर्यात् ने राजमार्गना पिता पा ले पुरं. दर नामना राजानी समक्ष ( राधावेष के०) गधायेग (सायो के.) गाधी दीगो, यर्थात् पो. तानी घाणकानी चतुराश्धी तेणे तुरत ते राधावेध साध्यो. ॥१॥ (नेपये के० ) तेज गयो (पुरंदर मदिप के०) ते पुरंदर राजाए (महामहोप मंमाण १०) महोटो महोत्मा यादरीने, थर्थात् भपकादार रंगमंम्पयादिक रवीने (पुत्री के०) पानानी ते जगमुंदरी नामनी पुत्रीने (परणावी के० ) ते श्रीपास कुमारसाये परणारी, तथा दागजातरीनगीने रातार (पन 20) ·भीपासनो भाषांवर सहित ॥२२३॥ काण ॥ २ ॥ रहेतां सुखभर यन्यदा । मातुल नृप वसुपाल ॥ सही खबर कोहागपुर । ठे कुंवर श्रीपाल ॥ ३ ॥ जामाताने तेमवा । चातुरंग दल तेण ॥ यतिउत्सुक यानंदजर । प्रेष्यो प्रेमवसेण घणुं द्रव्य (गज के०) हाथी ( रथ के०) रथ यने ( केकाण के०) घोमा ( दीए के०) आप्या. ॥ ५ ॥ दवे ( यन्यदा के० ) एक दिवसे ( सुखभर के० ) अत्यंत सुखेसमाधे ( रहेता के०) ते श्रीपालकुमार त्यां रहेला ठे, ते वखते ( मातुस के० ) तेमना मामा एवा (वसुपाल नृप के० ) गणानगरीना वसुपाक्ष नामना राजाने ( खबर लदी के०) खबर मली के (श्रीपासकुंअर के) ते श्रीपालकुमार ( कोल्सागपुर के० ) कोटलागपुर नामना नगरनी यंदर (के ) हालमा अत्यंत यानंदपूर्वक बसे ठे. ॥ ३ ॥ एवी रीतना खवर सांभल्याचाद (तेण के०) ते वसुपाल राजाए (जामाताने के0 ) पोताना जमाइ एवा ते श्रीपालकुमारने ( तेमवा के०) पोताना नगरमा वोलावी साववामाटे (यतिनत्सुक के० ) घणाज उत्साहथी (थानंदनर के० ) पोताना हृदयमां थयेला यानंदना समूदवडे, तथा (प्रेमवसेण के०) थतिशय प्रीति लावीने (चातुरंग दल के०) चतु.

·2॥ नहार्वी व त्रिया । करी न कांई जेडी ॥ ते सघसी मदिसाय से। यारी गंभर मी ॥ ५ ॥ दवे यविचिन्न प्रयाण मुं । नारे सुंदरी सेय ॥ यदु सेनानु परपर्यो। गणपुरे गयो तेय रंग। मेना. अर्थात दार्थी. घोमा. ग्य. नया पायदयरूपी नतुरंगी सेनाने (प्रेप्यो के० ) मोकली, अर्थात ने कोखागपुरमा मोकप्ती. ॥ ४॥ एवी रीते पोताना मामासमराना सरफरने पोताने दमया यावा, जाणीने पोतानी ( प्रणे विया के० ) प्रणे नीउने ( तेडागी के० ) ते कोखागपुर नगरमा बोलावमगावी. थने ते संबंधा तेणे (काई के०) कोण प्रकारनी ( जमी के० ) दीन ( न की कं० ) करी नही. यर्थात् पोतानी ते प्राणे मीने तेमावा माटे तेणे जग पण विलंब कयों नही थने (ते के० ) ते श्री पण ( सघली सके) पोतानी सपळी ममृदिने ( माय से के० ) पोनानी माथे सेइने, तेमज (पंधर के.) पोताना नाश्ने ( तेमी के0 ) माय खेश्ने ( यात्री के० ) ते कोखागपुर नामना नगरमा यात्री पहोंची. ॥ ५ ॥ (इये के० ) नेवारपठी (यविच्छिन्न प्रयाणसुं के० ) यविच्छिन्न प्रयाणथी, अर्थात् मार्गमा कोइपण स्य

·भीपाखनो
मापांवर
॥२२४||
-
॥ ६॥ चार रमणी बहु ऋडिसुं । जामाता नाणेज ॥ थाल्यो देखीने कहे । मातुल मनने हेज
॥७॥थदो थहो सोभागी सुगुण । वखतावर वडवीर ।। ए सरिखो एके नथी। दीगो साहसधीर ॥
विषकुल रोकायाविना ( चारे सुंदरी के० ) पोतानी चारे मनोहर स्त्रीने (लेय के ) साये सेश्ने
तेमज (बहु सेनासुं के० ) घणा सैन्य सहित (परवयों के ) परवर्योथको, अर्थात् पोतानी साये
चालता एवा चतुरंगी सेनाना परिवार सहित (तेय के०) ते श्रीपासकुमार (गणपुर के०)
ठाणा नामना नगरमा ( गयो के० ) प्राप्त थयो, अर्थात् गणानगरमां याव्यो. ॥६॥ एवी रीते
(चार रमणी के० ) चारे स्त्रीसहित, तथा ( बहु द्विसुं के० ) नाना प्रकारनी घणी समृ.
द्विसहित (जामाता जाणेज के) पोताना जाणेजाजमाइ एवा ते महाभाग्यशाली श्रीपास-
कुमारने (थाव्यो के० ) थावेलो, थर्थात् पोतानी पासे वाणानगरीमा यावेतो ( देखीने के०)
जोइने (मातुल के०) तेनो मामो एवो ते वसुपालराजा (मनने हेज के०) पोताना हृदयमा घणोज
थानंद पामीने ( कदे के0) फदेवा लाग्यो के ॥७॥ (अदो अहो के०) यहो! अहो! (प
॥ २२४॥

·॥ ढाल || ३१ मी । थाहरा मदोला उपर मेद । करले नीजसी दो साप्त ॥ करले पी० ॥ ए देशी ॥ यथया-तेह प्रतिझायात नयरमा घरपरे । हो साल नयरमां परपरे ॥ देशी ॥ पसुधापति सुपाल । नसे दियसे हवे होतास ॥ जसे दि० ॥ पाप्यो राज्ये श्रीपाल । वंदीजन सरिग्यो के० ) यानासरखो, थर्थात् था श्रीपालकमार मरणो (सोनागी के०) उत्तम नाग्योवाळो, तथा ( मुगुणा के०) यनेक प्रकारना उनम गुणोना नमार सरग्यो (यावतार के० ) ममृदियान, तेमज ( पडवीर के ) महापराक्रमी, यने ( सादमधीर के०) दरेक प्रकारर्नु साहस करवामां यतिशय धैर्य राखनारो (एके के०) घीजा कोशण माणसने (दीठो नयी के० ) में मारी नजरे जोपलो नथी, यर्थात् था श्रीपालकुमार सरखो उपर वर्णवेला सर्व गुणांचाळो धीजो कोइपण मागत या दुनियानी यंदर मारी नजरे पडयो नथी. ॥७॥ ( हवे के0 ) तेवार पठी (यमुपाल वसुधापति के ) ते मुगल नामना गजाग (जसे दियसे के०) सारे दिवसे, थर्थात् शुल सनपाळा दिवसे (श्रीराम के0 ) गोनाना नाणेज जनाइ ·- भाषांतर सहित रास ॥२२५।। श्रीपाउनो पहु स्तवे होलास ॥ ५० ॥ १ ॥ सिंहासन वेगय । त्र सीसे धरी होलाल ॥ ३० ॥ नामर श्वेत कराय । तिखक निलवट करी होलाल ॥ ति ॥ २॥ सामंतने सवि भूप । नमाव्या नेहसु होलाल एवा श्रीपाखकुमारने ( राज्ये थाप्यो के०) राज्यगादीपर स्थाप्यो, अर्थात् घणाज गवमाथी ते श्रीपालकुमारनो राज्याभिषेक कर्यो. ते वखते (बहु के० ) घणा (बंदीजन के) जाट, चारण, कविठविगेरे ( स्तवे के० ) ते श्रीपालराजानी विविध प्रकारथी तेना गुणगानपूर्वक स्तुति करवा साग्या. ॥ १ ॥ वळी ते तखते ते श्रीपालराजाने ( सिंहासन के० ) रत्नजडित सुवर्णना मनोहर र सिंहासनपर ( वेठाय के० ) वेसाड्यो, तथा ( सीसे के० ) तेना मस्तकपर (उत्र के ) रंगवेरंगी मनोहर उत्र (धरी के०) धारण कराव्यु. तेमज तेनी पन्ने पाजुए ( श्वेत के०) सफेद रंगनां (चामर के० ) वे चामरो (कराय के) वींझावा लाग्या. तया (निलवट के०) तेना विशाल यने मनोहर खसाटपर (तिपक के०) कुंकुमनुं सुंदर तिलक ( करी के० ) · करवामां श्राव्युं. ॥२॥ वळी ते पसुपाल राजाए (सामंत के०) पोताना राज्यना सर्प मंपिउने, (ते के० ) तथा ॥२२५॥ - ·प । न० ॥ याणीन नंट अनृप । दीये निजगह सुंदोलाख ॥ दी० ॥३॥ इये मनोरथ एम । श्रीपाल (माय नप ० ) पोनाना नायाना सघळा राजाने ( नेहसुं के ) थत्यंत प्रेमपूर्वक । नमाच्या ने श्रीपालगजाना चरणोमां नमाव्या, यर्थात् ते घमुपाल राजाना हकमयं) पर्व मामनोग, नया ग्यंडिया राजार ते श्रीपालराजाना चरणोमां नमस्कार फयों. * ( न्यारवाद ने सामन नणा गजार (निजगेहसुं केव) पोताना घेरथी ( यनूप के० ) यनो. पम. अर्यात पाणीज किमती यस्तुनी (नेट के०) नेट (याणीने के० ) लावीने (दीये के०) ने श्रीपान गाजाने देवा लाग्या. ॥ ३ ॥ (हये के० ) त्यारयाद, यर्थात् एषी रीते पोतानो राज्या- निपक यया बाद ( श्रीपाल नग्दिने के० ) ते श्रीपास नामना महाराजाने (एम के० ) यावी गनना. अर्थात नीचे जगणाच्या मुजय ( मनोरथ के० ) मनोरथ (थयो के) ययो, यर्थात् तेना मनमा यी इच्चा थइ के, हये ( जइ के० ) यहींधी प्रयाण करीने (प्रेम के०) प्रेमपूर्वक, थर्थात् थनिशय प्रीतिपूर्पक ( मायामुग्पगंदने के०) मारी माताना मुखरूपी चंपने (जोउं के) हुँ ·जीपानो मावर सहित ॥२२६॥ नरिंदने होतास ॥ श्री० ॥ थयो जोउं जइ प्रेम । मायमुखचंदने हो लास ॥ मा० ॥ ४॥ चातुरंग दल खेय । रमणीसुं परवर्यो होलास ॥२०॥ धाउ ददामे देय। उज्जेणी संचयों होलास ॥ ज०॥५॥ मारी यांवोथी निदायु. थर्थात् पोतानी माताने मळवाने तेनुं हृदय अत्यंत आतुर थयु. ॥ ४ ॥ दवे पोताना मनमा उपर जणाव्यामुजव विचार करीने ( चातुरंग दल के०) चतुरंगिणी सेनाने, थर्थात् हाथी, घोमा, रध तथा पायदखरूपी चतुर्विध सैन्यने ( सेप के०) पोतानी साये सेइने, तथा (रमणीसुं के० ) पोतानी मनोहर नीसाथे (परवयों के०) परपर्योथको, थर्थात् पोतानी सघळी स्त्रीने पण साथे सेश्ने, तथा (ददामे के०) प्रयाणना नगारांउपर (धाउ देय के०) मंको वगमावीने, अर्थात् प्रयाणना वाजित्रो वगमावीने ( उज्जेपी के०) मालवदेशनी राजधानी एवी उज्जयनी नामनी नगरीप्रते ( संचों के०) चासवा लाग्यो. ॥५॥ दवे (चलतां के०) त्यांची प्रयाण करतां थको (मारगर्माह केप) मार्गनी यंदर (जिके के०) जे कोइ, थर्थात् जेटला जेटला (देश के) देशो (थाये के) यावे , ते.ते देशोना (सकल के) सघळा (नरेश के) राजाउने ( जीती ।। २२६॥

·.܂.

·पीसाबनी भाषांवर सहित ॥२७॥ च० ॥ तरुतसे रहे करार । रही गया घणी होखास ॥ र० ॥ ७॥ नृप महसेन सोपारा-पुरनो धणी होसाय ॥ पु० ॥ विजया राणी तास । सुता तेहनी जणी होखाल ॥ सु० ॥ ए॥ तिलक. थइ के०) घोडेस्वार थने, यर्थात् एक उत्तम जातिना घोमापर स्वार थश्ने ( रमवानणी के) कीमा करवामाटे, अर्थात् घोडो खेखाववामाटे ( चल्यो के०) चाक्ष्यो, अर्थात् ते नगरनी नजी. कना नागमा गयो. तथा ज्यां (घणी ठाया रद्दी के० ) वृक्षोनी घटाने लीधे घणीज गया थ रही ठे, थर्थात् ज्यां सुर्यना तापनो प्रवेश थ शकतो नथी, एवा (तरुतसे केप) कोश्क वृक्षनी नीचे (करार के० ) पोतानो थाक उतारवामाटे (रदे के० ) वेठो. ॥ ७॥ हवे त्यां यावेला (सो- पारापुरनो के० ) ते सोपारक नामना नगरनो (धणी के० ) स्वामी ( महसेन नृप के०) महसेन नामनो राजा . तथा ( तास के ) ते महसेन राजानी ( विजया राणी के०) विजया नामनी राणी ते. तेमज (तेहनी जणी के) ते विजया नामनी राणीप जणेसी, अर्थात् ते विजयारा- पीए जेणीने जन्म थापेलो ते एवी (सुता के ) तेठने एक पुत्री . ॥ ए ॥ वळी तेउनी ते ·లిలి: सुदर। इण नाम । तिहा सरपे मसा होलाल ॥ ति० ॥ नीसवरण। थइ ताम । पमी धरण] घसा होखाल ॥ ५० ॥ १० ॥ करीया थनेक उपाय । तोए विप नवियन्यु होतात ॥ तो० ॥ रुदन करे पुत्रीनुं (तिलकसुंदरी के०) तितकसुंदरी (ण नाम के०) ए नाम ठे, परंतु (तिहां के०) ते सोपारक नगरमा ( सरपे उसी के०) तेणीने सर्प डंख मारेखो , यर्थात् ते तिलकसुंदरी ना. मनी राजपुत्रीने पूर्वकर्मना संयोगथी कोश्क सर्प करडेसो ठे. थने तेथी ते विचारी तिसकसुंदरी (ताम के०) तेज वखते, थर्थात् ते फेरी सर्प तेणीने करडयो के ते समयेज (नीलवरणी यइ के० ) लीला वर्णवाळी यश्ने, यर्थात् तेणीनुं शरीर केर व्यापाथी लीला रंगर्नु थ गो , थने तेथी ते (धरणी)पृथ्वीपर (धसी पमी के०) पटकाइ पमीठे, यर्थात् जमीनपर बळी पी.१७॥ इवे एवी रीते पोतानी पुत्रीने झेरथी बेशुद्ध थइ पडेली जोइने राजाए (थनेक उपाय के) नाना प्रकारना घणा श्लाजो (करीया के० ) तेणीतुं झेर उतारवा माटे करी जोया (तोए के) तो पण, अर्थात् घणा उपायो कर्या उतां पण (विप के० ) तेणीने चडेयं सर्पडंसनुं झेर (नवि ·भीनो माविर सहित ॥१२८॥ तय गय । सजन सहुको मस्युं होतास ॥ स० ॥ ११ ॥ सेइ चाल्या समसान । कोठाइस ते सुणी पन्यु के० ) उतय नही, थर्धात् ते केर रहित घइ नही. (तव के०) तेवारे, अर्थात् तेणीने मरण पामेली जाणीने ( गय के० ) राजा, थर्थात् तेणीनो पिता एवोते महसेन राजा (रुदन करे के०) रमा लाग्यो. थर्थात् मोटे स्वरे विलाप करवा लाग्यो. तथा एवी रीते राजाने रडतो जोइने (स. हुको सजन के० ) सघळा सगावहालार्ड, थर्थात् तेना सर्व कुटुंपिठ (मिन्यु के० ) त्यां एकग यया. ॥ ११ ॥ पठी ते मूळ पामेली राजकुमारिकाने मरण पामेली जाणीने सर्व कुटुंबीउ तेणीना शयने ( से के० ) उपाडीने थग्निदाह करवा माटे ( समसान के० ) स्मशान तरफ ( चाख्या के०) मोटेथी रमताथका चासवा लाग्या. एटसामां नजदीकमां वृक्षनी तायातळे विश्राम माटे वेठेलो, तथा (सुजाण के०) उत्तम प्रकारनी बुद्धिवाळा, थने (कृपासुशिरोमणि के०) दयाळुमो शिरोमणि सरखा, थर्थात् थत्यंत दयालु हृदयवाळा, एवा (श्रीपासनूप के०) ते श्रीपाल राजाए (ते कोलाहल के०) धेसभन्यो, थर्यान् अनिदादमाटे ।।२२८॥

·मोसाद को० ॥ नृप श्रीशन सुजाण । कृपालु शिरोमणि होतात ॥ ३० ॥ १२ ॥ खयर लड़ी उपकार-गणी मति उद्यमी होतात ॥ त० ॥ विमलेसग्दन दार धोइ जाममुं तिस दोसाय ॥ धो० ॥ १३ ॥ नांगो नाम गरीर । तुरन चेवन सही होतात ॥ तु० ॥ ऊठी पदरी नीर । कमरी मन गजमारिकाना शयने म्मशाने से जता माणमोना मदननो कमाणावर सोनटयो. ॥ १२ ॥ प) ( पर सदी के0) ने राजकुमारिकामधि सबळी हकीकतनी याफेकगारी मळयायी ते दगातु श्रीराम महाराजाने ( उपकारतणी के0 ) तेणीनाएर उपकार करयानी (मति के०) बुद्धि. (गामी 20 ) प.कदम उत्पन्न य. यने तेथी (विमसेसरदन के०) मिसेसर नामना देये पो. गाने यापला महाप्रनाविक (दार के०) हारने (जनमुं के०) निर्मल जसथी (धोइ के०) धोक्ने (निंग ) से जमा करीने, यात ते प्रनाविक दिव्य द्वारना नमणाडे करीने ॥ १३ ॥ (तास ० ) सर्पविपनी मम्धी मूर्ना पामेसी एने गजलमारिकानुं (शरीर के० ) शरीर (चांदयो क) नो, यर्थात नेणीना मूर्तित शरीपर ने हाग्नं नमण नोटj. पनी (तुरत के०) तेज ·भारावर भोपासनो गहगही होलाल ॥ कुं० ॥१४॥ हरख्यो हयडे तात । नृपतिने वीनवे दोलाल ॥ नृ०॥ अवधारो एक वात । प्रजु कहुं तुं थमे होलाल || प्र० ॥ १५ ॥ एह कुमरी शुभरीत । यावी पुरमा तुमे वखते, थर्थात् ते नमण गंधु के तुरतज ते राजकुमारिकाने (चेतन सही के०) चेतना यावी; थर्थात् तेणीनुं झेर उतरी जवाथी ते सचेतन थइ. पठी (कुमरी के०) ते तिलकसुंदरी (ऊठी के० ) वेठी थइ, यने ( मन गहगही के० ) मनमां थानंद पामीने (चीर के० ) पोतार्नु उत्तम घन (पेहेरी के० ) तेणीए पेहेरी लीधुं. ॥ १४ ॥ हवे एवी रीते पोतानी पुत्रीने सजीवन थयेली 8 जोइने ( तात के० ) तेणीनो पिता एवो ते महसेन राजा ( इयडे के० ) पोताना हृदयनी अंदर (दरख्यो के०) यतिशय हर्पने पाम्योथको (नृपतिने के०) ते श्रीपाल महीपतिने (वीनवे के०) विनंति करवा लाग्यो के (प्रजु के० ) हे स्वामी! (यमे के०) दु थापने ( एक वात के०) एक वार्ता (कहुं हुं के०) विनवू कुं, थर्थात् हुँ यापने एक कार्य करवानुं कहूँ तुं, ते (अवधारो के० ) श्राप थापना हृदयमा धारण करो? ॥ १५ हवे (तुमे के०) थाप (पुरमा के) थमारा था सोपारक ·566 होतात . याच ॥ परणो याणी प्रीत । फहुं हुं श्म यमे होता || क० ॥ १६ ॥ गज रथ घोमा माल । फनक मणि यतिघणा होलाल ॥ ० ॥ कर मुकामणमा । दीया वर लेटणा दोसाक्ष नामना नगरमा (यात्री के० ) पधारीने (पद के० ) या यमारी (कमरी के०) तिलकसुंदरी नामनी पुत्रीने ( शुभ रीत के०) नसे प्रकारे, अर्थात् महा महोत्सवपूर्वक (प्रीत के०) प्रेम (यागी 20 ) सापीने, यर्थात् तेणीनापर यतिशय प्रीति धारण करीने (परणो के० ) परणो, यर्थात् ते साये तमो प्रेमपूर्वक पाणिग्रहण करो ? (एम के०) एटलुंज (यमे के०) हुँ (कई लु के०) थापने विन{ , अर्थात् ९ यापने नम्रतापूर्वक फरु एटाप्लीज थरज करूं तुं. ॥१६॥ पठी ते श्रीपाषराजा साये पोतानी ते तिक्षकसुंदरी नामनी पुसीना सात कर्या पठी ते महसेन राजाए (करमूकामणमा । के०) हस्तमोपन समये ते श्रीपासराजाने (थतिघणा के०) थतिशय घणा (गज केव) हाथी (रथ के ) रयो, तथा (घोमा के0 ) घोमा, तेमज (माल के० ) वन, थानपण थादिक धीजो माल, तथा ( फनफ के०) सुर्गा, यने ( मणि के ) माणेकथादिक झवेरात, तथा (वर नेटणा

·Ma's
मापांवर
सश्वि
भीपानी ॥ दी० ॥ १७॥ सेई मुद्धि यसेस । रमणी तेह थाउसुं होतास ॥ र० ॥ पहोतो मालव देश
3 महीनुज वान होनात ॥ म० ॥ १०॥ ए एकत्रीसमी ढास । न्यानसागरे कही होलाल ॥ न्या० ॥
॥२३॥ के० ) वीजी पण कटनीक वस्तुनी उत्तम नेट ( दीया के०) यापी. ॥ १७ ॥ एवी रीते ते रा.
जाए यापली ( यमम के० ) सघाली (सद्धि के० ) समृद्धि (सेई के) पोतानी साये खेश्ने
(नेद ग्मी यान के० ) पोनानी ते थावे त्रीसहित (महीनुज के०) ते श्रीपासराजा (गसुं
के० ) घणाज वाटमाटथी, थर्थात् पोनाना सैन्यथादिकना महोटा थाम्बरपूर्वक (मालवदेश के०)
मालवा नामना देशनी यंदर ( पहोनो के० ) कोपण प्रकारना चिनविना पहोंची गयो. ॥ १० ॥
एवी गैते ( न्यानसागरे के0 ) या गसना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजीए (ए के०) या, यर्थात्
उपर कहेली ( एकत्रीप्तमी द्वारा के०) था रासनी एकत्रीसमी ढाल ( कही के ) श्रोतासन्मुख
कदी संजळावी . दवे ते वखते (परजापास के०) ते मासया देशना राजा, तथा श्रीपालारा-
जाना मसरा एवा ते प्रजापाल राजाए (जापयं के० ) पोताना जमाइने लश्करसहित पोतापर च.
॥२३॥

·नाग परजापान । पगडे याव्यो पदी होतास ॥ ५० ॥ १५ ॥ ॥ हा ॥ नदनट दस देवी प्रयल । घीइनो तस नमवाय ॥ पेठो गरोदो करी। उजेणीनो गर ॥ १॥ गोपा वीटी गया। पायरीया यसबार । मके गयर मासी । करे इयवर देपार मा कम्याने यावलो जागो, त्यारे (पगठे के०) कोधातुर ययेतो एवो ते प्रजापान राजा पण पोताना गन्यमहिम (पदी याम्यो के० ) पोताना जमाइनी सामे नमी यायो. ॥ १९ ॥ रहो (नम के ) ते श्रीपालराजानुं ( उदभट के० ) हथियारबंध सुभटोगगर्छ, तया (प्रयल क) गर्ग प्राग्नी मामग्रीकडे करीने प्रचंड, ए (दस के० ) सरकर (देखी के०) जोइने ( नमरा ) पायो एलो ते (बगीनो राय के0 ) उनमनी नगरीनो प्रजापाल नामनो राजा ( पीटना के ) नग सीने, अर्थात् पोनाना दया पणो नए उत्पन्न यथायी (गढरोदो करी के. ) पालाना नगर्गना कोट पंप करीने, अर्थात् पोतानी नगीना गहना सर्व दरवाजा बंध करीने (पनी ० )नी अंदर राइ ग्यो, अर्थात् पोताना मेहेलमा नगइ बेठो. ॥ १ ॥ एषी रीते ·श्रीपालनो भागांवर साहिर .. ॥ २॥ फरहर नेजा फरहरे । नोवत गुडे निसाण ॥ नालियारावा.गमगडे । कमकम करे केकाण ते उज्जयनी नगरीना गढना दरवाजाने बंध थयेला जोड्ने (पाखरीया असवार के०) पाखर- पाळा घोमाउपर स्वार थयेला एवा श्रीपालराजाना घोडेस्वारो ( चोपखेर के) चारे वाजुएथी, थर्थात् ते कोटनी चारे दिशातरफ (वींटी रह्या के) ते कोटने फरतो घेरो घाली उत्नी गया. पळी ते वखते ( गयवर के०) महोटा हस्ती मदोन्मत्त थश्ने (सारसी के०) चीसो (मूके के० ) णमवा लाग्या, तथा ( इयवर के० ) श्रीपालराजाना सेन्यमा रहेला उत्तम जातिना घोमा (देपार करे के० ) हेपारव करवा लाग्या. ॥ २ ॥ वळी (नेजा के० ) रंगवेरंगी वावटा (फर- हर के०) फरफमाट शब्दो करताथका (फरहरे के० ) फरकवा लाग्या, अर्थात् वायुना वेगथी थाकाशमा उमवा लाग्या. तेमज (नोवत के ) नगारां, यने (निसाण के०) डंकाऊ (गुडे के0 ) गमगमा लाग्या, यर्थात् तेउनो गमगमाट थाकाशमां फेलावा लाग्यो. तथा (नालिया- रावा के) तोपोना जयंकर थपाजो (गमगडे के०) गमगडवा लाग्या, अर्थात् तेना नयंकर अ. ॥२५॥ 0 ·॥३॥ दमपर दमयम दयदया। णी पवाये नाल || बडबड देखी खलनायो। प्रजापात पात ।। पागो मभळाया लाग्या. यने (फेफाण 70 ) सुभटोग परेला तोयमना पखतरो ते पर हथि पागेना पा पमपाधी (कट कर करे 20 ) कमकमाट करतो यावाज करवा लाग्या.॥३॥ बळी ( दमयम दमयम) पदम दमयम दमयम दोमीने (दयदया नागी के0) मोरचा यांधीने, अर्थात् पागा जगोपर मोवरा पाधीने, सेउपर (नाल कमाये के ) मुनटो तोपो चडाये छे. दवे एगी रीतनो (पमण्यम ० ) पळ नदाट; यर्थात् श्रीपासराजाना सेन्ये मचावेती थावी नयंकर दोमधामने (देखी ० ) जोड्ने (प्रजापास मुगाल के०) ते प्रजापाल नामनो उडायनी नगरीनो गजा ( पायो 20 ) पणान गनराटनी यंदर पमी गयो, यर्थात् ते पोताना हृदयमा घणोज भग पाम सापो. ॥४॥ पये (पोकण 20 ) जपनीत श्रयेतो, तथा (घलहीणो के०) नियल, एयो ( मालवपत्ति ०) मासया देशनो प्रगापास नामनो राजा (उजंगानी के0) पोतानी राजधानी एवी उजयनी ·सति "TH ॥ ३२ मो॥ दरीपा मन झागो॥ ए देशी॥ यथा-रंग सागो रंग सागो। रंग सागोरे । पसी रंग गपो गुजरातरे थादिजिन रंग सागो॥ ए देशी ॥ मासापति नजगनी । पोलि हामी जोररे ॥ योकण पलहीणो ॥ वपी कोसीले कोटने । नुभट चही करे सोररे ॥पी० ॥१॥ नगरीनी ( पोलि . ) पोल, अर्थात् तेना सपळा दरवाजा (जोररे के० ) जोरथी, यर्थात् घणीज मजताची ( जहावी के० ) यंध कराशेने पोते थंदर उग रह्यो. ( वसी के० ) वठी (सुनट के० ) ते राजाना सुभटो ( कोटने कोसीसे के० ) गढना कोटाउंगर (चढी के) चडीने (सोररे के.) सोरयकोर ( करे के० ) करा लाग्या, यर्थात् जयने सीधे महोटी वूमो पाडवा साग्या. ॥१॥ ( दवे के ) दारपठी ( राजा श्रीगपने के०) ते श्रीपाराजाने (रान के०) ते रात्रि (रोदामरे पर के) महोटी पर पड़ी, थात् पोतानी माताने मळवानी उत्सुकनाथी सांवी यश पमी. भनेतेपी (राजन रंगीलो के०) ते रंगीला राजाए पोताना मनमां एवो निश्चय कयों के, दवे (सके)सा समज देनी यंदर घेर जश्ने (मानाना ३०) मारी बहाली जननीना .

·No text on this page.

·भाषांवर ॥igण पच्ची ससदा । मषा कह सुणो मातजी । ए होशे रंगरोउरे । सुणो मा ससनेही ॥ ॥४॥ लोपण मायुं पण वसी । फरके मुज थाजरे ॥ सुण मा० ॥ जाणुं हुं मिलसे तिणे । तुम परस ! (पादप के० ) कोइक शत्रु राजानुं लश्कर (पोसरे के० ) यापणा था शेढेरना दरवाजा पारोज ( थाप्पो के० ) थावी पहोंच्यु ने, माटे (हाहा के०) थरेरे!! ( हवे शुं थायसे के०) हवे शुं पशे? थर्थात् हवे थापण सघळानी कोण जाणे केवी उर्दशा थशे!! एवी रीतना पोतानी सासुना ३ वपनो साभळीने ( मयणा के०) मयणासुंदरी (कहे के०) कदेवा सागी के (ससनेही मातजी के०) हे स्नेहवाळी माताजी: (सुणो के०) हुंजे कंईतमोने कहुँ, ते तमो श्रवण करो? खरेखर मारा हृदया थाजे एयो विचार थावे ते के (एके०) था सपळो(रंगरोलरे के०) मनमा थत्यंत थानंद उपजावनारो व. नाप ( होशे के०) पशे, थर्थात् था सर्व वनावनुं परिणाम सर्वने यानंद उपजावनाएं थशे, एम मारा हदयमा जासे ते. ॥४॥ केमके (थाजरे के ) थाजे, थर्थात् था समये (मुज के०) मारुं (मायु पे.) डावी पाजुनुं (लोपण के0) खोचन, तेमज (यण के०) स्तन (फरके ठे के०) ·सुत मुज सिरताजरे ॥ सु० ॥ ५ ॥ वच्च तुज वचन सफस होजो। विधन ज्युं उच्चन यायरे ॥ फरकी रह्यो , यर्थात् था समये मारुं मार्बु नेत्र तथा स्तन फरके ठे, अने (तिणे के) तेवा शुन निमित्तथी ( जाणुं हुं के० ) हुं मारा हृदयमा एवो निश्चय करूं तुं के (मुज सिरताजरे के०) मारा मस्तकना मुकुटसमान, यर्थात् मारा प्राणना याधारन्त एवा (तुम सुत के०) तमारा पुत्र ( मिससे के०) मने मसशे, यर्थात् खरेखर थाजे मने मारा प्राणप्रिय पतिनो समागम थशे. ॥ ५॥ एवी रीतना सोजाग्ययंती मयणासुंदरीना वचनो सांजळीने खुशी थयेली कमलप्रभा घोली के ( वच्छ के०) हे वत्स! ( तुज के० ) तारु ( वचन के० ) यमृतसरखं शुन वचन ( स. फस होजो के०) सफस यजो, के (ज्युं के ) जे तारा थमृतसरखां वचनथी (विधन के०) विप्न पण (उच्चव के०) महोत्सवरूप (थायरे के०) थशे. हवे एवी रीतनो सासुबहुवचनो मांगलीक संवाद सांजळीने, पोतानी पतिव्रता स्त्रीनां वचनने सत्य करवा माटे (तिसे के०) तेज वखते (मृमिपति के० ) द्वारपासे उन्जेला श्रीपासराजाए (यो के०) कडु के (मायरे के०) ·मार Hoon ॥ सुण पच्ची० ॥ जूमिपत्ति घोचे तिसे । पार उघाडो मायरे ॥ सुण मा० ॥६॥ रोमांचित ऊघाडीयां प्रमाणे जननीने पायरे । राज० ॥ पृष्टि थई वादसविना । सुत मसी सुखदायरे ॥ रा०॥७॥ १३॥ हे माताजी : (पार के० ) दरवाजाना कमाम ( उघाडो के० ) तमो खोलो? ॥६॥ ते सांजळी ( रोमांचित के०) हर्पधी रोमांचित थयेषी कमलप्रजा माताए (नघामीयां के० ) घरना दरवा. जाना कमाम उपाड्या, त्यारे तेमां दाखस थयेसा श्रीपासराजाए (जननीरे के०) पोतानी माताना ( पायरे के० ) चरणोमो (प्रणमे के ) नमस्कार कयों. एवी रीते पोताने नमस्कार करता पुत्रने जोने थत्यंत खुशी थयेसी माता वोसका लागी के, थाजे (सुखदायरे के०) सुखने देववाळो एयो ( मुत के० ) मारो पुत्र (मली के० ) मने मख्यो ठे, यर्थात् याजे मारा सुखदार पुत्रनो मने समागम थयो , तेथी जाणे (वादसविना के०) वादळां विनाज (वृष्टि थइ के०) मेघवृष्टि या दोय नही! एवो मारा हृदयमां थानंद उत्पन्न थयो . ॥७॥ पठी ते श्रीपासराजा (मायने .०) पोतानी माता कमलपनाने (बंधे के०) पोताना वनापर (चहाकी के०) बेसाडीने, तथा ·गरे पानी मायने । करमुं भाण प्रदी तामरे ॥ राज० ॥ ग्यंधावारमा यावी । यापे मंझप शुन गामो ॥ गज0 0 0 गपणा यागड धरी । सामूने शुनगैतेरे ।। पहायर समनेही ॥ यावे ( 470 ) पोनानी पतिवना यो मरणामुंदरीने (करसुं मही के०) पोताना हायमा पमीने ( नाम के । नेज गयो (धारापमा के० ) नगरीनी यहार रदेली पोतानी वाणीमा (था. नई ) या पदांगो. नया त्यां यात्रीने ( मंगर के.) तंबुनी यंदर ( गुभामरे के०) गम गानमा ( पाप 20 ) पोनानी मानाने नया मीने स्थापन की. ॥5॥ दवे सं (स. गजेनी १० ) शायर नेदयाठी गयी ने (याटे गयर के०) श्रीपालराजानी या ग्री (यशचिमुं उनी) जगण विपरिना गटोने (मनप्रीमिरे के०) मननी प्रीतिपडे करीने, अर्थात् दगमा यत्यं- 7 मातीने (पण यागळ धरी के०) पगेरयां, अर्थात् उमदी उमदी किमती गस्तुनी नेट गुना नाम मुकीने (मामुने) गोवानी मा कमलप्रमाप्रो (पगे लागी के०)नेमना नकार करपा सागी. 1ळी (पगनेही रक) नेहवाळी (गपळी नेहरे के०) श्रीपास ·भीपालनो भारावर सहित ऊनी थसविसु । पगे लागी मन प्रीतिरे ॥ वहुयर० ॥ ए॥ चरणे लागी चाहसुं । मयणसुंदरीने तेहरे ॥ सघसी ससनेही ॥ कमलप्रना कहे सुत कहो । किहां साधी ऋद्धि पहरे ॥ सुणव ॥ ॥ १० ॥ तव कहे विद्याधरसुता । वात सकस विस्तारिरे ॥सुण व० ॥ कमलप्रजा व्यतिकर सुणी! राजानी ते सघळी स्त्री (चाहसु के०) यत्यंत दर्पयी (मयणासुंदरीने के०) मयणासुंदरी नामनी पोतानी वमी शोकने ( चरणे लागी के०) पगे पमी, यर्थात् तेणीना चरणोमां पण ते सघळी स्त्रीए नमस्कार कयों. पठी (कमलप्रना के० ) ते कमलप्रभा पोताना पुत्र श्रीपालराजाने ( कहे के) पूवा लागी के ( सुत के०) हे पुत्र! (कहो के०) मने कहो के (पहरे के०) या सघळी (ऋद्धि के०) समृद्धि (किहां साधी के० ) तमोने क्याथी मळी? अर्थात् या सघळी लक्ष्मी, स्त्री विगेरे सपळु तमोए क्याथी तथा शीरीते मेळव्युं ? ते मने कहो ? ॥ १० ॥ (तब के० ) त्यारे (विद्याधरसुता के० ) रत्नहीपवाळा विद्याधर राजानी पुत्रीए ( सकस वात केट) सर्व वार्ता (विस्तारिरे कहे के ) विस्तार पूर्वक पोतानी सासु भागळ वर्णवी बतात्री. त्यारे (व्यतिकर के०) បិថិថិថិជ្ជ ·परवी दर मझारीरे ॥ सुणय० ॥११॥ नव नाटक नव नारीने । बाईची दीवां नृप साररे ॥राजना मरना नपचीने दीपा । पत्रादिक शृंगाररे । राजन० ॥ १२ ॥ कहो मयाणा तुम तातने । तेई नेमपळो गुनान (मुणी के0) सांभळीने, थर्थात् विद्याधरनी पुत्रीप वार्णवेशी सपळी हकीकत सांजलीने (कमलप्रना के० ) श्रीपालराजानी माता कमलप्रभा (हृदयमझारीरे के०) पोताना मननी यंदर (एजी ० ) यानिशम यानंद पामी. ॥ २९ ॥ पठी (नृप के० ) ते श्रीपालराजाए (साररे नय नाटक ० ) पोनाना म्याधीनमा रहेखां नये नाटकोना उमदा पेमा (नय नारीने के० ) पोतानी ते नये नोईने (पहंगी दीपा के०) सरग्या नाग पामीने यापी दीपां. तेमज (वनादिक के०) नाना प्रकारमा पनो गया यानपणो श्रादिक (शृंगाररे के० ) शरीरने शोनावनारी वस्तु पणा ( सब- तीन न० ) ते नये गाने (सरयां दीधा के०) सरसे सरखा थापी दीयां, थर्थात् कोइपणा जामनो तफायत राम्या विना पोतानी ते सर्व ग्रीने सरखे भागे यहची याप्यां ॥ १२ ॥ पठी रो श्रीरामराजाए मपणासुंदररीने पूरघु के (ससनेही मयणाधण के०) दे मारी प्राणप्रिया मयणा

·मावर
सहित
किण प्रकाररे ॥ सुण पण ससनेदी । बंधावी कुहाडो गो । तेमावो इण वाररे ॥ राजन० ॥१३॥
इतने धीपा मोरयो । प्रजापास नृपपासरे ॥राजन ॥ ते जर कहेजो तुम करो । राज जीवी.
सुंदरी' ( सुण के0 ) हुं जे तने कहुं ते तुं सांजस? (तुम के० ) तारा (तातने के०) पिता एवा
या प्रजापाप राजाने ( किण परकाररे के० ) केवे प्रकारे? यर्थात् केवो वेष धारण करावीने ( तेहूं
के० । थहीं गारी पासे योसावू ? त्यारे मयणासुंदरीए जैनशासननी शोना वधारवा माटे पोताना
सागिने का के. हे स्वामिनाथ ! (गसे के०) तेना कंठमा (कुहामो बंधावी के०) कुद्दामो बंधावीने
(इपटाररे के० ) था जगोए, यर्थात् थापनी पासे ( तेडावो के०) योजावी मगावो? ॥ १३ ॥
पजी (श्रीगसे के० ) ते श्रीगतराजाए (इतने के०) पोताना एक कासदने (प्रजापाल नृप
पासरे के० ) ते प्रजापास राजानी पासे (मोडल्यो के०) मोकल्यो. पठी (ते के०) ते दूत (ज
को०) ते प्रजापाल राजानी पासे जश्ने (कहे के) कड़वा लाग्यो के, दे राजन् ! (जो के०)
जो रतु फे०) नमो (राज जीविननी केल) तमागं राज्यनी, तथा तमार्ग प्राणनी (थामरे
॥२६॥

·तनी थासरे ॥ गजन० ॥ १४ ॥ तो तुमें यात्रीने मरो। बांधी कंठ कुचाररे ॥ राजन० ॥ कोशी राजा कहे मुणी । एमन कर निरधाररे ॥ गजन गेलोतो ॥ १५॥ न करे गुण गनगी । सानिय के० ) याशा ( फगे के० ) धरायता हो, यर्थात् जो नमोने तमारां राज्यनी नया जीरगनी यांचा होय, ॥ १४ ॥ (तो के० ) तो (तुमें के०) नमो (कंज०) नमाग कंगमा (कुगाररे के0) कृहामो (बांधी के0 ) खटकायीने, तया (यात्रीने के.) पायेगे न्यां यातीने (मतो के) थमारा श्रीपालगजाने तमो नमस्कार करो ? पठी (मुणी के०) गरीनना इतना गननो मां. नळीने ( कोपी के ) झोधायमान ययेतो ( राजा के० ) मगनी नगगैनो स्गमी एगेने प्रजापाल राजा ( कहे के० ) ते इतने कडेगा लाग्यो के, यरे इन ! (निरधारे 20 ) गरेपर (गम न करूं के ) , प रीते करनार नथी, यर्थात् माग कंगमा कदाडो धारण करीने, ई नाग गजाने नमुं, ए वान कोइ पण रीते १३ शके नेम नयी. ॥ १५ ॥ ते सांगळी (नके0 ) श्री. पालगजानो ते पून (कहे के०) ते प्रजापाप्त गजाने का साम्गो के ( राजी 20 ) गजेश्री!

·भीपालनो
भावर
3 मुज सुलतानरे ॥ राजन रंगीता ॥ मगहर सोरठ गुजरा । सीधां मरुधरने मुलतानरे ॥ राजन०
॥ १६ ॥ साटदेश लोधो वली । ती वयराट मेवामरे । राजन ॥ मंत्री सुणी कहे रायजी। कहुं
तेमज (रंगीला राजन के० ) हे रंगीला राजा! ( सुण के० ) हुँ जे कंई कहुँ, ते तुं सांजल?
( मुज के०) मारा (सुखतानरे के०) महाराजाधिराज एवा ( साहिब के०) ते श्रीपालराजाए (म.
रह के० ) महाराष्ट्र ( सोरठ के० ) सोरत (गुर्जरा के०) गुजरात ( मरुधर के०) भारवाम
( ने के० ) थने ( मुलतानरे के० ) मुलतान नामनो देश, एवी रीते ए सघळा देशो (सीधारे
के०) जीतीने पोताने स्वाधीन करेला , ॥ १६ ॥ (वसी के० ) वली (साट देश के०) साट
नामनो देश (लीधो के० ) तेणे स्वाधीन करेलो ते. तेमज (वयराट के० ) वराड देश, अने
( मेवामरे के० ) मेवाम नामनो देश पण (सी के०) मारा ते स्वामीए पोताने स्वाधीन करेलो
ने. (सुणी के० ) एवी रीतना इतना वचनो सांगलीने ( मंत्री के०) ते प्रजापाल राजानो मंत्री
(कदे के० ) पोताना राजाने कदेवा लाग्यो के (रायजी के०) हे स्वामी! ( पाडरे चडावी के०)
॥२७॥

·j पडावी पामरे ॥ राजन० ॥ १० ॥ सरग्या साये कीजीये । कोप करीने झूझरे ।। राजन ॥ मो. टाने मलीय जई । मानो यात ए मूजरे ॥ राजन० ॥ १० ॥ मान्यु महोतानुं कयुं । परनाते भूना. नमा नहुँ कग्यानी इच्चाथी याग्रह करीने पण ( कहुं के० ) हुं यापने बिनधु के ॥ १० ॥ ( मरग्या माये के० ) यापणा बगेवरीया साये (कोप करीने के० ) क्रोध करीने पण (झूझरे के०) युरू ( कोनी के ) यापणे करीयें, अर्थात् जे थापणा जेयोज घलयान होय, तेनी साये तो मोथी गुन्द्र, फग्र्यु मा , परंतु ( मोटाने के०) यापाणथी यधिक पलयाळाने तो (जद मलीय के.) यापणे सामा जइ नम्रताथी मत जोइये, यर्यात् जे यापणायी नधारे यसवान होय, तेनी पागे जश्ने नम्रतापूर्वक तेनी मित्राइ करवी योग्य ठे. माटे (पके ) एवी रीतनी (मुजरे के०) मार्ग (यान के ) वात, थर्थात् मारी ए रीतनी सलादने ( मानो के.) याप स्वीकारी प्यो? ॥ ११॥ एषी रीते ( महोतानुं कमु के० ) पोताना राज्यनीति जाणनारा बुख्यिान मंत्रीनुं वचन (मान्यु के० ) ते प्रजापाल राजाए स्वीकार्यु. पठी (परभाते के ) प्रजातमा ( मनाथरे के०)

·भोपानी
मागावर
सहित
रा
॥२३८॥
थरे । राजन० ॥ कुहामो कंटें धरीने । सामंतक से साथरे॥राजन० ॥१५॥ मान मूकीने थाव्यो।
निरखी नृप श्रीपासरे ॥ राजनः ॥ कहामो कंठेथकी । गोमाव्यो ततकालरे ॥ राजन० ॥ २० ॥
उजयनी नगरीनो स्वामी एवो ते प्रजापाल राजा (कंठे के० ) पोताना कंठमा (कुदामो परीने
के० ) कुहामाने धारण करीने, तथा (सामंत के०) पोताना सर्व सामंतोने (साथरे के०) पोतानी
साथे (खेइ के० ) सेइने, थर्थात् पोताना रक्षण माटे सामंत यादिकोनो परिवार पोतानी साये
लश्ने ॥ १५ ॥ तथा (मान के० ) पोतानुं यनिमान (मुकीने के०) ठोमीने, यर्थात् पोताना
थनिमाननो सर्वथा त्याग करीने (थाव्यो के० ) ते श्रीपासराजानी नावणीमा यावी पहोंच्यो.
हवे ते वखते (नृप श्रीपालरे के० ) ते श्रीपालराजाए ते प्रजापाल राजाने (निरखी के०) कंठमां
कुहामो धारण करीने यावतो जोश्ने (कंग्थकी के०) तेना कंठमांथी (ततकासरे के०) तेज वखते
(कुहामो के ) कुदामो (ोमाव्यो के०) कढावी नाख्यो, अर्थात् नीतिने जाणनारा तथा गंजीर
हृदयवाळा एवा ते श्रीपासराजाए तुरतज तेना कंठमांथी ते कदामोधर कराठयो. ॥ २० ॥ पली
॥२२८॥

·पदेरावे प्रीत करी । यखानरणनो वेपरे । राजन ॥ वेसाडे सिंहासने । संतोषी सुविशेषरे ॥ ॥ राजन० ॥ २१ ॥ न्यानसागर कदे सांभयो । पद पत्रासमी नासरे ॥ नविगण रंगीता ॥ मय. ते श्रीपालगजाए (प्रीत करी के० ) प्रेम लायीने, यर्थात् ते प्रजापाल राजापर परम प्रीति लावीने तेने ( वयानरणनो के. ) उमदा यस्रो तथा यात्रुपणोवाळो (वेपरे के० ) पोषाक (पढ़ेराये के०) पढ़ेराव्यो, अर्थात् तेने उमदा यस्रो तथा याभूषणोनो पोषांग पढेराव्यो. तेमज (मुपिशेपरे के०) विशेष प्रकारे, थर्थात् घणाज थादरसत्कार पूर्वक (सेतोपी के०) तेने खुशी करीने तेगो (सिंहा- सने के ) सिंहासनपर (येसाडे के० ) वेसाथ्यो. ॥ २१ ॥ (न्यानसागर के० ) या रासना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजी (कहे के०) श्रोता प्रते कहे के (रंगीला नपियाण के०) दे रसिक भव्यजनो! ( एद के० ) उपर वर्णन कर्या मुजब (वत्रीसमी के० ) पत्रीसमी (दासरे के०) दास (सांनसो के ) तमो श्रवणगोचर करो? ( इवे के०) हवे ( मयंणामुंदरी वासरे के.) मयणा. सुंदरी नामनी प्रजापाल राजानी पुत्री (तातने के०) पोताना पिताजीने (जे वचन के०) जे कंई ।

·श्रीपालनो भाषांतर सहित ॥१९॥ पसुंदरी हवे तातने । जुर्ड कहे वचन जे वासरे ॥ नवियण ॥२२॥ ॥ उहा ॥ तुमे कद्युतुं तातजी । ताहरे कमें एह ॥ वर पुत्री वर थाणी । था उलखजो तेद ॥ १॥ वोमाव्यो इण कंउथी । थादरथी कुठार ॥ जोजो ए श्रीपास नृप । मुज कमें भरतार वचनो ( कहे के0 ) कहेश, ते (जु के० ) तमोजोजो ? थर्थात् ते तमो ध्यानपूर्वक श्रवण करजो? ॥२॥ हवे ते मयणासुंदी पोताना पिताने कहे ठे के ( तातजी के० ) हे पिताजी ! (तुमे के०) तमोए ( कातुं के० ) मने कयुं हतुं के (पुत्री के०) हे पुत्री! (ताहरे के०) तारां (कर्मे के०) कमोवडे करीने, यर्थात् नागं पूर्वे कहेसां कमोंने यनुसारे (पद के० ) या (वर के०) वरराजा, थर्थात् था कुष्टी वरराजाने ( याणी के० ) हुं लाव्यो , थर्थात् तारे माटे में या महारोगी दरिखी वर याण्यो ठे, माटे तेने ( वर के०) तुं तारा स्वामी तरीके स्वीकार ? परंतु (था के०) था श्रीपालराजा ( तेह के० ) तेज थापे परणावेतो या मारो स्वामी ठे, एम तमो तेने (ल. खजो के) निदासीने खातरी करी जो? ॥१॥ घळी (ण के०) तेज भारा स्वामीए (कंगची ॥२३९.

·॥ २॥ प्रजापाल प्रणामी हवे । जामाताना पाप ॥ पूरे कहो अद्वि किम लही। सिम्बनक सुप. 20) थापना फंवमाथी (कुगर के०) हामो (थादरथी के०) थादरमानपूर्वक (गेकाव्यो के०) कदाडी नागयो ठे, यर्थात् थापना कंठगांधी कदाडो कढावीने तेणे थापनो घणोज थादर सरकार करेखो , पया (मुज के०) मारा (फमें के०) कर्माना संयोगे मने मळेला (प के०) या (श्रीपाल नृप ० ) श्रीपाल नामना राजा (नरतार के०) मारा स्वामी ठे, तेमने (जोजो के० ) प्याप परोवर निदालीने निरखी जोजो. ॥ २ ॥ (इये के० ) त्यारपाद (प्रजापाल केव) मयणासुंदरीनो पिता एपो ते प्रजापाल राजा (जामाताना केप) पोताना जमाइ एवा ते श्रीपास गजाना ( पाय फे०) चरणोने (प्रणमी के० ) नमस्कार करीने, यर्थात् तेमना चरणोमा पोतार्नु मस्तक नमापीने (पूठे के) तेमने पूया लाग्यो के, दे महाराजा! ( अखि के० ) था सघळी समृद्धि (फिम लदी के०) यापे शीरीते संपादन फरी? ते संबंधि सघळी हकीकत ( कहो के०) मने कही संजळाले? यर्थात् थापर्नु सघर्छ गृत्तांत मने कही थानंदित करो? ते सांभळी श्रीरा- ·श्रीपालनो रास भाषांतर सहित साप ॥ ३ ॥ ना नाटिकनी नायिका।जे ठे नव सिरदार ॥दे नृप तेहने थागन्या। करो नाटिक धीकार ॥३॥ उनी थाट सऊजमी । निरजम एक नार ॥ शंकाती ऊचे नही । कहे नृप वारो. स गाए टुकामांज पोताना ससराने कहां के ( सिझचक्र सुपसाय के०) श्रीसिद्धचक्रजी महारा. सनी रोगना प्रतापची मने या सपळी समृद्धि संपादन धयेती रे. ॥ ३ ॥ हवे तेवार पठी ते पमतने सर्प संबंधिउना सापधी थानंदनो समय जाणीने (नव नाटिकनी के०) पोताना नवे नाटकोनी ( नायिका के० ) नाचनाममा (जे के ) जे (नव के०) नव (सिरदार के०) मुख्य नाचनारी ( ने के० ) , यर्थात् पोनाना नव नाटकोनी यंदर जे नर मुख्य नाचनारी (ते. दने के० ) ते नवे नाचनारी नायिकाउने (नृप के० ) ते श्रीपाल राजाए (थागन्या केट) हुकम (दे के० ) याप्यो के, तमो सपळी याजे या समये (श्रीकार के०) मनोहर ( नाटिक करो २०) नाटक करो! थर्थात् तमारा सर्व प्रकारना मनोदर हावनावपूर्वक मुंदर नृत्य करो? ॥४॥ एनरीमनो एकम सांजळीने ते नवे नायिकामांची (यान के ) थाय नापिकार्ट तो (गका ·पार ॥ ५ ॥ ऊन ऊसरे उन हुँ । साजे का विचार ॥ ते अठी परवशपणे । शंकाती तिणयार ॥ ६ ॥ येई याजी हाधमा । एदेो गगनविलास ॥ एक उदा थालारतो । कड़े मूकी नीसास जमी . ) पानाना हदयमा घणीज होम लावीने ( ऊनी के०) नृत्य करयाने ऊनी यज्ञ, परंतु एक नारद ) नमानी एक नायिका (निर ऊजम के० ) नापया माटे हदयमा होसने धारण करती नर्थ) नेमज । कान। 20 ) मनमा शंका धारण करीने (ऊठे नदी के) नाचया माटे ऊनी नर्थ), पत्री ने नेणीन उन्माद रदिन तथा शंका पामती जोश्ने (नृप के०) श्रीपायराना ( वागवार के० ) वारंवार ( कंडे के० ) तेणीने फदेवा पाग्या के, ॥ ५ ॥ यरे उत्तम नापिका! ( नुं के0 ) तु ( का उन ऊन के. ) नृत्य कग्या माटे उनी या? ऊनी या? उनी था? तथा ( कवण विचार 0 ) शुं विचारधी, थर्थात् शा कारणथी (साजे के०) तुं शरमाय ते १ यात् याज यावा यानंदना चवनमा तुं शामाटे नाचवाने शरमाय ठे? ५वी रीते श्रीपासराजाना छुक- मी ( ने 20 ) ने मुग्व्य नायिका (पग्यशपणे के० ) पराधीनपणाधी (शंकाती के० गोतात

·'भाषांवर
सहित
॥७॥ किदो मास कहाँ शंखपुर । किहा यव्यर किहां नह ॥ सुरसुंदरी नचावीयें । पमो देव
गनगा का पामती पकी (तिणशर के०) तेज वखते (कनी के०) नाचवा माटे उत्साद रहित
जती पइ. ॥ ६ ॥ दवे ( हाथमां के ) पोताना हाथमा (वाजो के०) वाजिल, यर्थात् सारंगी,
वीणा शया सतार यादिकमा- कोपण वाजिन (सेई के० ) झाडीने ( एक उदो के०) नीचे
जाणाच्या मुजर एक दोदरी ( यासापतां के० ) पोताना मुखथी घोसनीयकी (नीसास मूकी के०)
शोक भरेली निवास मूकीने ( पहेसे के० ) प्रथम, अर्थात् नृत्यनी यादिमांज (वचन विलास
क.० ) पोताना मधुर वचनो ( कहे के० ) वोसवा लागा. ॥ ७॥ (किहां के० ) क्या रह्यो ? ( मा.
सप के७) मालवादेश? थने ( किदां के ) क्या रघु? (शंखपुर के०) शंखपुर नामर्नु नगर ?
मेमन ( किदां के०) क्या रह्यो ? (वबर के ) यवर कांगे? तथा ( किदां के० ) क्या रखा?
(नह के०) नुत्य करनारा नट खोको? थरे! यरे! जे देवे (मुरमुंदरी के० ) मुरमुंदरी नामनी
हुँ गालपतिनी पुत्री, तेने पण (ननाधीय के) याची रीते नृत्य करनारी एक हलकी नायिका
55:09
॥२४॥

·و ژنومونی शिर दह॥०॥ ॥ दास ॥ ३३ मी ॥ वालोजी वाए वे बांसवीरे ॥ ए देशी ॥ यथया-दशीतप्स जिनपर सांत- खोरे । गुणनिधि गरिय निवाज ॥ए देशी ॥ प्रजापाल राजा सुणीरे । कहे मुख जोई एम ॥ मुर. घनायी मेली ते, एवा (देवशिर हे० ) ते मारी सुकना मस्तकपर (दह पडो के०) माट पळो ? यर्थात् पया देयने शिरे धूम पमो? 10॥ एपी गैते मुरमुंदरीए कहेला दुहाने (मुणीरे के०) सनिलीने, तथा ( मुख जोइ के) ते सुरसुंदरीनुं मुख निदायीने (प्रजापाल राजा के० ) ते प्रजापाल राजा (गम कहे ) एवं कड़ेया लाग्यो के, थरे! (सुरसुंदरी के०) मारी व्हाली पुत्री मुरसुंदरी (शहां के० ) या श्रीपा- सराजानी गावाणीमा ( फिदा थकीरे के० ) क्याथी थापी चमी ? यर्थात् था मारी पुत्री सुरसुंदरी इदा क्याथी यायी? तथा ते (नाटकाणी के०) नृत्य करनारी नायिका, यर्थात् थाg दसकं काम फरनारी नाटकणी (केम थइ के० ) केवी रीते थइ दशे? थर्थात् थायी थसंजवित वात केम

·No text on this page.

·कोटे पतगी ताम || मदन करे पट्ट दुग्यभरीरे । माय जु फरमनो काम | पुरमुं० ॥ ३ ॥ पर- गायी तुमे प्रीतिमुरे । प्यापी रन्जियनेक ॥ योतापी पाली सासरेरे । पासाय मुधियेक ॥ मुग्मुं० यश्यकी ( मदन करे ) मदन करपा सागी, अर्थात् फरणासरे विलाप करती पकी कडेग लागी के ( माग के0 ) हे मानाजी! ( करमनो के० ) गार्ग पूर्व फोलो करसो (काम) कार्य, यर्थान फल (जु ० ) नमो जुणे, अर्थात् , जे मारो नात नमोने फही संजना, ते नमो सामळो ? ॥ ३ ॥ दे मानाजी ! (तुमे 20 ) तमोर तो मने (प्रीतिरेर ) पणाम प्रेम पुर्वक, व्यर्थात मागएर यत्यंत प्रीति धारण करीने (परणापी के ) ते यरिदमन नामना राज. कुमार साये परणापी, तेमज (अनेक ०) हाथी, घोमा, रथ, वन तथा ग्राभूषण यादिक विविध प्रकारनी (न्द्रि, के० ) समृद्धि पण तमोर मने (यापी०) कन्यादानमा समर्पण करी. (पक्षी यो ) पक्षी (मुविवेक के) उत्तम प्रकारना विवेकपूर्वक ( यरसायं के०) मारा ते ना. रनी साथे ( सासरेरे के०) मारा सासरांना शेडेरमते (घोलापी हे०) मोकलावी, थर्यात् घणाज ·भाषांतर सहित १२५३॥ ॥ ४ ॥ शंखपुग्ने थमे परिसरेरे । ऊतर्या मुहूरतहेत ॥ निर्जय थल सही निजधरेरे। सुजट गया थादर सत्कारपूर्वक मने तमोए सासरे पण वोळावी. ॥ ४ ॥ हवे त्यारवाद (यमे के० ) अमो प्रयाण करता थका (शंखपुरने के० ) शंखपुर नगर नजीक जश् पहोंच्या, परंतु (मुहूरतहेत के०) शेहेरमा प्रवेश करवाने सारु मुहूर्त जोवा सारं यमोए ( परिसरेरे के० ) ते शेहेरना पादरमा (ऊतर्या के० ) मुकाम को, यर्थात् थमारां शेहेरनी नजीकज उधानमा अमो सघळा तंबू खो. मीने रखा. हवे एवी रीते (निर्जय के) कोइपण प्रकारना चोर यादिकना जयविनानु (थल के०) स्थानक (सही के०) जाणीने, यर्थात् यमारा ते उताराने दरेक प्रकारे निर्जय जाणीने ( सवि के०) सघला ( सुनट के० ) थमारा सुजटो ( तेथ के०) त्यांथी यर्थात् अमारे उतारेयी (निज घरेरे के० ) पोताने घेर, यर्थात् शेहेरमा रहेला पोताना मकानोपर ( गया के० ) चाख्या गया, यर्थात् घणा दिवसोना विरहथी थातुर थयाथका ते सघळा सुभटो पोताना स्त्री थादिक परिधारने मळया माटे पोतपोताने घेर चाट्यावा. ॥ ५॥ हवे एपी रीते (मसि सहित के०) ॥२४३ ·सपि तेथ ॥ मुरमुं० ॥ ५ ॥ सिदित रातं रबारे । थोडेरो परिवार ॥ थापी धाटी मोटी तिहारे । करती मारामार ॥ मुरमुं० ॥ ६ ॥ मुजने मूकी नाशी गयोरे । तूम जमाई रंक | ऋद्धि तमोर यापेशी सपळी समृद्धिसहित यमो (रात केल) रात्रिए तो (योडेसे के.) जुज ( परिवार 20 ) परिवार सहित, यर्थात् येनार माणसो सहित ( राधारे के०) त्या पानांज राधा. गवामा (निदा ० ) ते थमारा उतारापर (मारामार फरती के०) मारो! मारो! गया शब्दो मुग्ययी पोरनी पकी ( मोटी पाटी के० ) झुंटारानी महोटी धाम (थायी के०) थायी पहोंची, थर्थात् jटागनी महोटी टोळीए यापीने थमारा उतारापर दरो को. ॥ ६ ॥ एयी रीते ते झुंटा. गने यायेता जोदने (रंक ने०) रोकडो, अर्थात् नपजीत थपेसो तथा सवपिनानो एयो (नम जमाई 20 ) नमागे जमाइ, अर्थात् मारो स्वामी गयो ते थरिदमन नामनो राजकुमार (मुजने ने०) मने (मूकी के.) तजीने (नासी गयोरे के०) त्यांची नासीने पोतानो जीव पगाया मारे पारयो गयो, यने सारयाद (पोर के० ) ते टुटारा (द्धि सहित के०) संपली ।

·भोपानी भाषांतर सहित ॥२४॥ ।। सहित मुजने पहीरे । खे गया चोर निःशंक ॥ सुरसुं० ॥ ७॥ तिण वेंची देश नेपालमारे । सारथपनि सेई सोय ॥ कयर कुलें वेंची बलीरे । तिण रूपवती मुज जोय ॥ सुरसुं० ॥ ॥ गणि- समृद्धि मदिन (निःशंक के० ) कोइपण प्रकारनो जय राज्याविना (मुजने के०) मने (ग्रहीरे के) पकीने ( संइ गया के० ) चाल्या गया. ॥ ७ ॥ त्यारवाद (तिण के० ) ते बुटाराउँए मने (दे. श नेपालमा के० ) नेपाल नामना देशनी यंदर ले जइने (ची के० ) मूल्य लेइ वेंची नाखी, थन ( मोय के0 ) ने एवं। जे हुँ, नेने (सारथपति के०) कोश्क सार्थवाहे (खे के ) मूल्य यापी वेचायी रावी, त्याग्याद (निण के० ) ते सार्थवादे (मुज के० ) मने ( रूपवती के ) यत्यंत रूपाली (जोय के० ) जोश्ने, पधारे द्रव्य मरवानी सासचथी ( वतीरे के०) वली पाठी (यव्यरकुलं के०) यव्यर किनारे से जइने (पंची के०) अन्य क्षेत्र वेची नाखी. ॥ 6 ॥ त्यां ते सार्थवादने (मुद माग्यु के० ) मदोडे माग्यु, थर्थात् जेटलुं तेणे महोडेथी माग्युं तेटर्बु ( मूल पं०) अग (देह फे) यापीने (गणिकायें के.) कोइन वेश्याए (गेममुं के०) घणीज खुशीथी ॥२४४ ।

·कार्य लीपी गेसमुंरे । दे मुह माग्युं मूल । शीषयी नाटकनी कसारे । जे नरलोके यमुन ॥ सुरगं ॥ ॥ दीनी फदिने नागारे । महाराजा महाकाल ॥ नाटिफ नर समुदायमुरे । सीधा (नीधी 20 ) मने पेशाधीनीधी. पती यारयाद ( नरसो के०) या मनुष्यलोकमां (जे के०) गे ( यामृत ० ) यमृदय फदेयाय , यर्थात् जेनी घाणीज किम्मत काय रे, पी (नाटकनी फार 20 ) नृग फरगानी कला ( शीग्ययी गे०) ते गणिकाये मने शिययी. अर्थात् घाणं प्रव्य गळयानी लालपथी ते येण्याए मने उजम प्रकारचें मनोहर नृत्य करयानुं शीग्वादयु. . . || पये ग्यापी (शदिन 20 ) एफ दियरो ( महाराजा ०) पार देशना अधिपति एया (महाकाल) ने महाफास गजाए मने (नापतीरे के०) नृत्य करती (दीठी के०) जोइ, यात मा मनोहर नृत्य ते महाकाल राजाप, जोयु. थने तेथी खुशी थइने (तिण के०) ते महाकाल गजाए ( ततफान मे०) तेज पसते (समुदायसुंरे के०) परिवार सहित, थर्थात् नृत्य फरनारा एया ते सर्प माणसोना समुदाय सहित (नय नाटिक केव) नाटकना नव पेमां (पार्धा -- ·भोपासनो। भागोचर सहित तिणे ततकाल ॥ सुरसुं० ।। १० । मयणसेना परणी जिसेरे । दे तव तस पति हाथ ॥ मात पिता पदिनर शहारे । देखी में सघतो साथ ॥ सुरसुं० ॥ ११ ॥ माय हुं मनसु लाजी घणुंरे । पण दुख के ) तेऊना मालिको पासेथी द्रव्य यापी खरीदी लोधां. ॥ १० ॥ पठी (जिसेरे के०) जे वखते ( मयणसेना कं० ) ते महाकास राजानी पुत्री मदनसेना ( परणी के०) या श्रीपालराजा साये परणी (तव के० ) त्यारे ( तस के०) तेणीना, थर्थात् ते मदनसेनाना (पतिहाथ के०) पतिना हाथा, यर्थात् तेणीना स्वामी एवा था श्रीपाल महाराजाने (दे के) ते महाकाल राजाए नाटकना ते नवे पेमां सोपी दीधा, थर्थात् परेरामणीमा थापी दीधां. हवे त्यार पठी (इहारे के०) या जगोए ( मात के० ) माता (पिता के०) पिता, तथा (वहिनर के0) या मयणा- सुंदरी नामनी यहेन विगेरे (सघलो के०) सर्य (साथ के०) परिवारने (में जोश के०) हुं जोइने, थर्थात् यहीं थकस्मात एकता मळेक्षा थापणा था सघळा परिवारने निरखीने ॥ ११ ॥ ( माय फे) दे माताजी! (हूं के) हूं ( मनमुं के0 ) मारा मनमा (घारे खाजी के० ) घणी शरमाइ ॥२५५१ ·इयडे न माय ॥ गयो कुलधर्म परयसपणेरे । कहुं कण कण दुय गाय ॥ मुरमुंप ॥ १२॥ मया. मुंदरी जिनधर्मधीरे । यली पामी परमानंद ॥ ९ मिण्यातधर्मधारे । पामी म दुपदंद ।। सुग्मुं० गइ, थर्थात् माग हृदयमा मने घणी खना उत्पन्न य. (पण 20) परंतु (हगडे के) माग हृदयमा (पुग्य के० ) कष्ट (न माय के ) इये तो मातुं नथी, अर्थात् मा पुष्प दवे मारा मनमो नदी समातां उनगइ जाय . पळी (माय के०) दे मारी (मानाजी! ( पग्यसपणेरे के० ) पराशपणाथी, थर्थात् ९ परस्वाधीन घर जयायी (कुन धर्म गयो के० ) में मारो साचार पण गुमायो , यर्यात विविध प्रकारना नीच याचरणो मारे रोयया पयां , यने पती रीते में सदन करेला (कृष्ण कृष्ण के०) कयां कयाँ ( दुग्य केव) पुगो (क ) तमारी पारी हूँ धर्णयी देखाई!! यर्थात मारापर एटलां पर्धा सुःखो पडेखा ले के, तेनुं मारायी वर्णन यइ दशके तेम नथी. ॥ १२ ॥ (वसी के०) पक्षी (मयाणसुंदरी के०) मारी यन गयी या मयणामुंदरी (जिन धर्मयीरे के० ) जैन धर्मना याराधनयी (परमानंद के०) यत्यंत सुम्पने (पामी के०) 3Gee ·भोपानी भाषांवर सहित । ॥ १३ ॥ वात सुणीने श्रीपाखजीरे । तिहां थरिदमनने तेमी ॥ बहुम सुरसुंदरीरे । यापी दीधी प्राप्त धयेसी , थर्थात् जैन धर्मना सेवनथी तेणीने घणुं सुख मळेj , यने (हुँ के० ) हुं तो (मिथ्यातकुधर्म यीरे के० ) मिथ्यात्वरूप कुधर्मने याराधवाथी (इम के०) यावा यावा प्रकारना ( दुखदंद के० ) दुःखोना समूहने ( पामी के० ) प्राप्त यश् टुं. यर्थात् मारापर पडेलां यपार दुःखो मारे सहन करवा पड्यां ठं. ॥ १३ ॥ हवे एवी रीते ते सुरसुंदरीए कहेली करुणाजनक (वात के० ) वार्ता, यर्थात् पोनानी हकीकत (सुणीने के) सांजळीने (श्रीपाल जीरे के० ) ते श्रीपा- ल राजाए (यरिदमनने के० ) तेणीना जर्तार एवा ते यरिदमन राजाने (तिहां के० ) ते जगोए; यर्थात् पोतानी पासे ( तेडी के0 ) वोलावीने (बहु मा के०) वस्त्र, यानूपग यादिकनी घणी समृद्धि सहित (सुरसुंदरीरे के० ) तेनी स्त्री एवी ते सुरसुंदरीने (यापी दीधी के०) सोपी यापी, थर्थात् तेने स्वाधीन करी दीधी. यने तेम करवामां तेणे (जेमी के०) कोपण प्रकारनी याना- कानी, यथया विसंय (न करी के० ) कयों नदी. ॥ १४ ॥ पठी ( ते वे के०) ते पन्ने ( दंपतीरे ॥२४६ ·न करी जेमी ॥ मुरमुं० ॥ १४ ॥ जिनधर्म वे पमिरजीनेरे । ते शंखपुर निजमाम ॥ पहोता कसले दंपनीरे । मुख विलसे जइ धाम ॥ सुरमुं० ॥ १५ ॥ इये कोती नर सातसेंरे । तेदने तेडी पास ॥ ०)न्त्री नरनार, यर्थात् ते थरिदमन राजा, तथा तेनी राणी मुरसुंदरी, एम ते पन्ने ( जिन धर्म के0 ) जैनधर्मने ( पमियजीनेरे 10 ) स्वीकारीने (कराने के०) कुशप्तमे, यर्थात् कोण प्रकाग्ना विधिना (शंग्यपुर के०) पोनानी शंखपुर नामनी नगरीमा (निजाम के०) पोनाने स्थानके ( पदोता के) जइ पहोंच्या. तथा (धाम के०) पोताना मेदसमां (जइ के०) जश्ने, यर्थात् ग्दीने ( सुग्घ के0 ) नाना प्रकारना विषयसंबंधि सुत्रोने (विससे के०) नोगका लाग्या. ॥ १५ ॥ ( हवे के0) त्यारयाद ते श्रीपाल राजाए (कोदी के ) कष्ट रोगाला ( सातसरे के०) जे सातसो (नर के०) पुरुषो इता (तेदने के० ) ते सघळा पुरुषोने (पास के० ) पोतानी पासे ( तेडी के० ) योलावीने, तया (सहुने के) ते सर्व कुष्टी पुरुषोने (जिनधर्म के०) जैनधर्म (शीखीरे के०) शीखापरीने, थर्थात् तेउने जैनधर्म संबंधि सघळो याचारविचार समजायरीने ·भोपानो भाषांतर सहित सहुने जिनधर्म शीखवीरे । थाप्यु समकीत खास ॥ सुरसुं० ॥ १६ ॥ Jली यांविलनी करोरे। धरजो नवपद ध्यान ॥ सिद्धचक्र सेव्या थकीरे । वससे तननो वान ॥ सुरसुं० ॥ १७ ॥ नीरोगी ( खास के० ) मनोहर, यर्थात् संसारसमुपथी तारनालं, एवं ( समकीत के० ) सम्यक्त्व (या. प्यु के०) थपाव्यु. थर्थात् ते सर्पने शुद्ध देव, गुरु यने धर्मनी वेळखाण करावी, तेमनुं यारा- धन करवानी जसामण करी. ॥ १६ ॥ वळी तेणे ते ने कह्यु के, हवे तमो ( यांघिसनी के०) यांविसतपनी (उसी के० ) उसी (करोरे के०) करो? यर्थात् हवे तमो विधि विधान पूर्वक यावे. लतप यादरो? तथा ( नवपद ध्यान के० ) यरिहंत यादिक नवे पदोनुं ध्यान (धरजो के०) तमारा हृदयमा धारण करजो? केमके (सिद्धचक्र के० ) ते श्री यरिहंत यादिक नवे पदोने (सेव्याचकीरे के० ) सेवधायकी, थर्थात् शुद्ध नायपूर्वक तेउनु थाराधन करयाथी (तननो के.) तमारा शरीरनो ( वान के०) वर्ण (वसशे के ) मनोहर थशे. थर्यात् तेम करवायी तमारु शरीर कुष्टरोगधी रहित थइने मनोहर फांतिवाळु थशे. ॥ १० ॥ पकी रीते श्रीपालराजाना कप. ॥२४७ ·सयता थयारे । धरमनणे परनाव ॥ ते श्रीपाल नरिंदनेरे । मेवे सीम नमार ॥ मरणामुंदरी कडे सानलारे ॥ १० ॥ घई प्रसन्न भगवाणीरे । मूल मेगक मनव्यान॥ गगा मान पाणारे नयी सिवाजीनुं यांवित तर पूर्वक यागधन करपारडे करीने (पग्मनो के०) श्रीजेनपर्मना (परनार के०) प्रतावधी ( सघता केट) ते सपना सातसो कुष्टी (नीमेगी के) गेग दिन (थयारे के० ) यया, यर्थात् तेनो कुष्ट रोग नष्ट यगाथी ते सगळा मनोहर सगरमाळा गा. (मपणामुंदरी के०) ते मयणासुंदरी (कड़े के०) श्रीनाने कड़ने के (सानलारे 20 ) दे श्रोता! जे कहूं ते नमो सपळा प्रयाण करो? (ते के०) नोरोगी चणेता पाने सातमो पुरुपो (सीस के० ) पोताना मस्तकोने (नमार के०) नमाने (श्रीशज नन्दिने के०) श्रीपाल राजाने (सेवे के० ) सेवघा वाग्या, यांत् ते सपळा नमकारक श्रीपाराजानी गेगा कर पाग्या. ॥ १७ ॥ इवे (धराधणीरे के०) ते श्रीपाद राजाए, तेनी रोगायी (प्रसन गई है।) खुशी घइने, तथा ( मूससेवक के०) या सपळा सातसो पुरुषो मारा पेहेयीज सेको ,

·मागांतर
सापीया गाmsm In trjio u || शाम्चो मंत्री मनमागरे । मूक मायुं गोद ॥ ए कही
हापासमार , पानमोगर मनमोद मया ॥१२॥
with मारा मन असर करेलो ने, प ( मनद्याा के) पोताना हृदयमा विचा.
मपटा मातमा पुमाने ( गला के) गगानी पदवी यापीने ( यापी.
या। नपा नेने ( गामनंगाग) गामना गगम (यागीयां के०) याप्या,
लेने का माद गामगगस थाप्या. ॥ १ ॥ दवे पनामा (मतिमागमरे के०)
मनिमागर नामना । भल। ० ) ने श्रीराम राजानो प्रश्मनो दिनेन्तु मंत्री (याव्यो के० ) ते
जी राजाने समर्ष जारीने तेनी पाने यात्री पहोंच्यो. नशा (माधु के. ) पोतानुं मस्तक
(गोद के । ते मीरा राजाना बोटामा ( मुझे के ) मूम्यु. यर्थात् नाणे यात्रीने श्रीगल नरे.
सो नमस्कार मो. ( ए के.) एक गैतनी था (नेत्रीममीर के) नेयीममी (दाय के.)
ng (पानागरे .) मा गसना की ए श्रीन्यानमागरजीए ( मनमोर) हदयमा
॥२८॥

·॥ दुहा ॥ मुदतो मतिसागर भगो। यवधारो महाराज ॥ थाप्याता सययकी। नंपापुरी हप सावीने (कही के०) श्रोताप्रते कद्दी संभळावी है. ॥ २० ॥ इये ( मनिसागर के) ते मत्तिसागर नामनो (मुहतो के) मंत्री (नाणे के०) ते श्रीपा. राजाने कद्देवा लाग्यो के (महाराज के०) हे महागजा! ( यवधारो के०) हुँ यापने जे कंई कहूं ते याप ध्यानमा यो ? (लघु यथकी के० ) याप ज्यारे फल चे वर्ष जेटली दानी वयना दता, सारे यापना पिताजीनुं स्वर्गगमन थयाथी मारी समाह प्रमाणे यापनी मानाप यापने (चंपापुरीये के० ) यापनी चंपानामनी नगरीमा (राज के० ) राजा तरीके ( याप्याता के0) स्थापीया हता, यर्थात् यापने ते चंपानगरीनी राज्यगादीपर स्थापन कर्या हता. ॥ १ ॥ पवामाई तमारा पितराइ एका (यजितसेन के० ) यजितसेन राजार (व्यावी करी के ) त्यां चंपानग- रीमा यात्रीने ( तेह के० ) तमारं ते राज्य (पामी लीधुं के० ) पमावी लीधुं, यर्थात् तमोने धर फरी तमारुं राज्य तेणे पोते स्वाधीन करी लीधुं. यने इजु पण ते (राजसो के०) नन्मत्त राजा ·भोपानो भाषांवर सहित ॥२४॥ राज ॥१॥ जितसेन थावी करी । पामी लीधुं तेह ॥ राज्य करे ठे राउसो । तिण तुम शत्रु एह ।। ॥ ढास ॥ ३४ मी ॥ वेडले भार घणो ने राजावाता केम करो गे॥ए देशी ॥ अथवा-श्रीरा- मजीएं वनमांरे मेली । सीना सुद्ध. न पाएं ॥ ए देशी ॥ कटकी त्यांहें करीजें राज । रथ हथि- ( राज्य करे ने के० ) ते चंपानगरीमा राज्य करी रहेलो , यर्थात् हाल पण तमारं ते राज्य ते थजितसेन भोगवी रहेखो . थने (तिण के०) तेटला माटे, यर्थात् बलात्कारे तमाळं राज्य तेणे ग्रहण करवार्थी (एद के० ) ते यजितसेन (तुम के०) तमारो (शत्रु के०) खरेखर पुश्मनज ते.।। माटे ( राज के0 ) हे श्रीपालराजा! ( त्यहि के० ) ते चंपानगरीपर ( कटकी के०) चमाइ ( करीजें के० ) यापे करवी जोश्ये, थर्थात् दवे यापे लश्कर सहित ते चंपानगरीपर दलो करी तेने जीतवो जोइये, अने तेवी चडाई जवा माटे ( रथ के०) रथोनी यंदर ( हथियार के) विविध जातिना पाण, खन तथा जाना थादिक शस्त्रो (नरीजें के) यापे नरवां जोइये. वळी (नालि के०) म्दोटी म्दोटी तोपो तथा (यारयों के०) थारवनी जातिना शूरवीर सुनटोने ॥२४९4 ·ium" ५ पापा नात थारया साय साज । मना मात्र मी ॥ माने गीगामण देई । पुरयादिर काीजें ॥ कटकी ॥ १ ॥ ती ममरयाश गजन । जो ना मानन दो । (साये लीज के०) जीन माटे थापे यापनी साये वेग जोड़ग, नेमन (AIT) मारकी ( मेना के० ) मेना, यर्थात् हाथी, घोमा, ग्य नया पायदास कप नगिने ( मेलीने के) थापे एकनुं कर जोश्ये. नवा पकी गैने समीने (गने के.) नमाग ग पाने सजिनमेन राजाने (शीवामाण के) शिक्षा (दे के०) यापीने, ययात् तेने दगीने (पुरयादिर ) ते पानगरीनी बहार ( काबीज के.) कहाको जोग, अर्थान तेने रुदामी हो नगारे तमा गज्य म्याधीन कर जो. ॥ १॥ यळी (गजन के०) दे गजन् ! (नो ममाया के ) नमा ममर्थपाएं होगा बना पण, अर्थात् या समये तमो सर प्रकारे समां होगाउना पण (जो के०) जो (नस के० ) ते नमारा शत्रु पया थजितसेन राजाने (सीम) शिक्षा ( नदी के०) थापशो नदी, यर्थात् तेने जीती जो तमो तमा राज्य पा मेळाशो नदी (तो के० ) तो 000GCC ·पोतो - मापांवर सहित सपमा राजधानीमा प्रजजी । तो दोमुं पामीजें ॥ क० ॥ २ ॥ एम सुणी श्रीपाल नरेसर । पूत एमने य ज जिनमेनने । कहेजे वात जवेरे ॥ ॥ ३॥ यनुझमें ते चंपायें पहोतो। रस्सा मघ) के० ) या पृथ्वीपर रटेली सर्व ( राजधानीमां के०) राज- नगमा दाभ्यने सामीज के०) तमो मेळादो, थर्थात् यीजा सर्व शेहेरोमां नासा . था पृथीपर रहेवा वीजा सर्व राजा विगेरे खोको तमारी हांसी ३.१ ३ .13 1 मामध्य न परा पोताना रितार्नु राज्य पा मेळव्युं नही, माटे तेना साप विकार ॥ २ ॥ ( एन २० ) ते मतिमागर मंत्रीना एवीरीतनां वचनो ( मुणी. ० ) समीर (धीराज नरेनर केर) ते श्रीगल राजाए (दून एकने के०) पोनाना एक दुशी. पार इतने (प्रेरे के० ) योटारीने कयुं के, हे सूत! (चंाय के० ) चंदानगरीमा (ज के० ) इने (जिनमेनने के ) त्यांना थजितनेन नाममा राजाने (वान के०) सपळो नांत (नशेरे थे.) भली प्रकारे, शान् साम, दाम यादिक नेदोशळां बननोपूर्वक (कदेजे 20 ) में कर्दी ॥२५०३ ·De0cccceon इत सनामा पोधे ।। मुण नृप ने यति माई कीर्षु । नहीं पाये तुज तो ॥०॥४॥ दोग र. संजळायजे. ॥ ३ ॥ एवी रीते श्रीपाल राजानो हुकम सानसीने (ते इतके ) रोनो ने त मांगी प्रयाण करीने (थनुको के० ) मुकाम करतो पको (गंग के0) नंगनगरीमा (पहोनो के) जइ पहोंच्यो. तथा त्यां (सनामा के० ) ते यजिनसेन राजानी राजसनामा जश्ने (गो) राजाने कइया लाग्यो के (नृप के०) दे यजिनसेन राजा (मुण के०) जे कहुं ते तुं सांगळ? (ते के० ) तें (यति मा के० ) परेवर थत्यंत सराय कार्य (की के ) करेलुं ने, शने तेट. लामाटे ( तुज तो के० ) तारा सरग्यो (पापी नदी के० ) या जगतमा चीजो कोइराण पापी नथी, थर्थात् ते यत्यंत बुरामा बूझ कार्य करेगुं , यने तेथी तारा सरसो योनो कोशण पिष्ट माणस मने था दुनीयामा देखातो नथी. ॥ ४॥ कारण के (ते केट) ने तो (दोय परसना के०) फक्त पेज वर्पनी उमरना (पालकनु के०) एक यार्नु, घर्षात् फक्त वेज नानी गयना एण श्रीपासकुमार- (राज्य के०) राज्य (उसासी के) झुंटवीने (लीधु के) घेइ ली ने, यात् ·मापांचर सहित भौरानो । सना पास का तं । सीधुं राज्य उसासी ॥ कापुरुपर्नु काम ए कायर । न करे सुर फुफारी ॥ क० ॥ ५॥ अपराध कयो त मोटा । पण जा बगस्यो सपलो ॥ मूकी राज्य.रहे एक गामे । पहामी सन नाजी पाड यने तेधी कायर के० ) हे यायसा! (ए काम के०) एवं कार्य तो (कापु- प्पा क.० । नामदन कवाय ठे थर्थात् बच्चा पासेधी राज्य झुटवी बेनारने लोको नामर्द कहे - कमर । कारी ३.० । महापराक्रमी एवो (सुर के० ) शूरवीर क्षत्री (न करे के०) एबुं कार्य कदापि ५० कर नदी. ॥ ५ ॥ एव। रीते हे राजन्! ( ए.के.) उपर कहेलो (मोटो के०) महान । शा क० ) यपराध ( ने कयों के ) तें करेसो . (पण के०) परंतु ( जा के०), दये तु पाल्यो जा? कमक ( सघतो के० ) ए तारो सघसो यपराध (वगस्यो के०)मारा.श्रीपास राजाए तो माफ कयों ने, यर्थात् तारा ते यपराधनी ते उदार श्रीपालराजा तने हवे शिक्षा । फरया इच्चतो नपी. परंतु दवे (सिंह के० ) सिंह (नयतो यइ के०) नियंत थ जवाथी. जेम (पलामी के०) कोश पदागनी गुफामा जरा वेसे , तेम तुं पण ( राज्य के ) था चंगानग. accacc ॥२५१३ ·मिद यह नबलो । क.० ॥ ३ ॥ जो तुं गम को नदी तो नुत नामोतोम जातो श्रीरात घराधिप । या नदी यायो पहेलो ॥ ०n ॥ प्रतिनगन गली नि । सेन गय ( मृको ० ) बोटी देवने (पक गामे के ) कोट र गाममान (द) निगम करीने ग्डे ? ॥ ६॥ (जो के ) पळो कदार जो (f) ( पमरे ) में ग FT तेम ( करे नदी के०) कर नही, मात् यी गने गानांनी गामडामा मानी नाना न दोय ( नो के0 ) नो ( तुज ) नाम (ग्राम के ) rj (पहलो ) गन ( करतो 2.0 ) करी गयजे, यर्यान् नारी इत्रा मुजय सदाइ यादिनी माळी यानादी की गजे. कारण के ( श्रीपार, पराधिय के०)ने श्रीगतराना (1) मनाया चही याव्यो के० ) पोनाना सैन्य दिन यानी पदोन्गो (म जाने ) रमन जाणो. थर्थात् दवे ते श्रीपालगना पोनानी गतुरंगी मेना माहित नारी मागे लगाने एकदम घड़ी यापी पदोनशे, एम तुं तारा इदयमा सातरीची जाण ॥3॥ी रीना ते भूगना पति.

·OC भार सहित सुपरे सुण सूत । वासक जाणीने जीवंतो । जो ए मुक्यो पूत ॥ क० ॥ ॥ तो एहवां कुवचन मुखमाधी । काढीने तुज मुक्यो ॥ पण ए मुज शत्रु हुँ एहनो। तुं शत्रु एम कूक्यो॥ क० ॥ शप कठोर वचनो ( सुणी के०) सांजसीने (थजितसेन के० ) ते यजितसेन राजा (यति कोप्यो के० ) थत्यंत क्रोधायमान धयो, तथा क्रोधना यावेशथी ( कहे के ) कहेवा लाग्यो के (पूत के० ) थरे ! सूत ! ( सुणरे सुण के0 ) हवे हुँ तने जे कडं ते तुं सानळ ? सांजळ ? ( ए के) तारा स्वामी एवा (पूत के० ) ते श्रीपाखकुमारने (वासक के०) वच्चु (जाणीने के०) धारीने (जो के० ) जो में (जीवंतो के०) जीवतो ( मूक्यो के०) नोमी दीधो, थर्थात् तेने पाळक जाणी तेनापर दया लावीने जो में तेने जीवतो मुक्यो, ॥ ७॥ (तो के०) तो ( एडवां के०) यावां, धर्थात् तुं जेवां कही गयो तेवा (कुवचन के०) खराव वचनो, यर्थात् थपमान भरेखा थणठा- जतां पचनो (मुखमाथी के०) पोताना महोडामाथी ( काढीने के० ) घोसीने (तुज के०) तने (मुफ्यो ०) मारी पासे यदी मोकस्यो , यर्थात् जो में तेने जीवतो ठोड्यो, तो घरयारे मारे ॥२५२ ·॥ ॥ दूत यवध्य कामोठे सघले । जा ठोध्यो तिण माटे ॥ जइ कहेजे यावे यर पहेलो । सेइ तारे मदोडेथी तेना थायां कुषचनो सांजळयांनो थवसर थाव्यो ! (पण के०) परंतु (ए के) तारो स्यामी एयो ते श्रीपालराजा (मुज के०) मारो (शत्रु के०) हये तो कट्टो पुश्मन वे, तेमज (हुँ के० ) हुँ पण ( पहनो के० ) तारा ते स्वामिनो (शत्रु बु के ) कहो ऽश्मन तुं (एम के०) एपी रीतनी हकीकत (कूक्यो के०) तारा स्वामीप हवे प्रगट कर दे. यर्थात् तने मारी पासे मोकलीने तारा स्वामीए दये तो मारासाये खुली रीते दुश्मना जाहेर करी ठे. ॥ ॥ वळी ( सघ के ) या जगतमा सर्प जगोए, यथवा सघळो नीतिशास्त्रोमा (दूत के०) इतने (य. पध्य के०) न हणयाजोग ( कालो ते के० ) कडेखो ते, अर्थात् इतने दणको ए दुनियाना व्यय. हारथी पिरु ठे, थने (तिणमाटे के०) तेटला हेतुथीज (ोज्यो के०) में तने यही थी जीवतो ठोज्यो , यर्थात् तारो वध नही करता हूं तने मारी पासेथी जीवतो वोढुं हूँ, माटे (जा के) इथे तुं यहींची तुरत चाख्यो जा? तथा (जइ के०) तारा स्वामी पासे जश्ने ( कहेजे के०) BOOK ·भोपालनो भाषांतर सहित दस था वाटे ॥ क० ॥ १०॥ यतिथपमाने खीज्यो तेणे । वात जई सवि कीधी ॥ कोप्यो नूप नेने मा। सघळी हकीकत कही संनळावजे के जेयी (दल के० ) पोतानुं लश्कर (लेश के०) साये वेश्ने ( या बाद धइ के० ) या मस्तेथीज, यर्थात् या नजीकना मार्गेथीज प्रयाण करीने ( बहेलो के० ) जरापण विलंब कर्या विना ( यावे के०) यहीं मारी सामे भावी पहोंचे. ॥ १० ॥ एवं गते ( यति यपमाने के० ) यतिशय अपमानथी, यर्थात् ते यजितसेन राजाए करेला पोताना यत्यंत थपमानथी ते इन (खीज्यो के० ) पोताना हृदयमा घणोज क्रोधातुर थयो. पठी ( तेगो के० ) ते दृते ( जई के० ) एकदम पोताना स्वामी एवा ते श्रीपाल राजा पासे जश्ने ( सवि वात के० ) सघळी हकीकत, यर्थात् यजितसेन राजाए कहेसां वचनोपूर्वक सर्व हकीकत (कीधी के ) कही संजळावी, ते सांभळी (नूप के०) ते श्रीपाल नरेश्वर पण (कोप्यो के०) पोताना मनमां थत्यंत क्रोधातुर थयो, तथा ( चढाइ के०) ते यजितसेन राजापर दरो (करवा के) करवा माटे, यर्थात् तेनी साये समया माटे (सीधी के शीशे मीजी शनि जगपण ॥२५३।

·299 चढाई करवा । चंच देवाई सीधी ॥ क० ॥ ११ ॥ पातुरंग दल सेई पायो । सामंत परिवरित ॥ यनुक्रमे चंपानयरी परिसर । वादिर जइ उतरी ॥ कण् ॥ १२ ॥ नौतरीसमी डाल कदीर विचार यथवा विलंब कर्या विना एकदम (यंत्र देवादि के०) साद फेरखाव्यो, यर्थात् पोताना लश्क- रने एक करवा माटे तेणे रणशी वगमाव्युं. ॥ ११ ॥ ये एवी रीते (सामंत के०) सेनापति यादिक सघळा सामंतोयडे करीने (परिवरि के) परयों थको (चातुरंग दस के० ) पोतानी चतुरंगी सेनाने, यर्थात् यगणित नाथी, घोमा, रथ तथा पायदसना सेन्यने (सेई के०) पोतानी साये खेड्ने (धायो के०) ते श्रीपालराजा घाणीज उतावळयी एकदम मजस दर मजाल प्रयाण करवा साग्यो. पठी (यनुक्रमे के०) कमेक्रमे प्रयाण करतो थको ते श्रीपालराजा (चंपानयरी परिसर के ) ते चंपानगरीनी नजीकना प्रदेशमा (जश के० ) पहोंचीने (यादिर के०) शेडेरनी यहार (उतरी के०) उतयों; यर्थात् शेहेरनी घहार नजीकना उद्यानमा ते श्रीपालराजा पोताना सरफरनी गवणी नाखी पख्यो. ॥ १२ ॥ (ए के) एवी रीते (न्यानसागरे के०) था रासना

·भाषांवर
सहित
४१५४।।
भोपालनो न्यानसागरें शुज नूरे ॥ यजितसेने श्रीपासतणुं दस । थाव्यु जाण्युं जरे ॥ क० ॥ १३ ॥
॥ दुहा ।। देश ददामा चढतरां । यजितसेन महीकंत ॥ नेरी वजावी नयरमां । मेसे सवि
कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजीए (शुभ नूरे के० ) जसे प्रकारे (चोंतरीसमी के०) चॉत्रीसमी
( ढाल के० ) ढास ( कही के ) श्रोताने कही संभळावी., पठी (यजितसेने के०) चंपान.
गरीना स्वामी एवा ते यजितसेन राजाए पण (जरे के०) पोताना मनमा (जाण्युं के) जाणी
सीधुं के ( श्रीपासतणुं के0 ) ते श्रीपाल राजानुं (देख के० ) सैन्य ( याव्यु के०) याची पहोंच्यु
ने, थर्थात् यजितसेन राजाए पण जाण्यु के, हवे तो खरेखर लमया माटेज था श्रीपालराजानुं
सैन्य यहीं मारा नगरनी नजीक यावी पहोंच्यु ठे.॥ १३ ॥
हवे (यजितसेन नरकंत के०) ते यजितसेन राजाए (चढतरां के०) म्होटा म्होटा (ददामा
के) नगारां (देश के०) वगमावीने, तेमज (नयरमां के०) पोतानी चंपानगरीमा (नेरी वजा-
पी के०) रणतूरी पगमात्रीने ( सवि के ) सघता (सामंत के०) पोताना सेनापति थादिक सा.
॥२५४॥

·मामन ॥ १ ॥ शोधीज रणनृमिका । पूजीन दयो यार ॥ परशंसे मुनटांनणी। नह करी पुकार 08/0॥ मन्द्रा पईने यग्य। नीकलनांनी वार ॥ कदनी कहे जाणणी तिसे । केहनी कहे घर नार मनाने । म र एकता कार्या. व्यर्थात ने श्रीपालगजाना सेन्य साये समयाने ते यजितसेन गाना नाना नगरमा रणन यगमात्रीने पोना- सश्कर गक कयु. ॥ १ ॥ ( गणमृमिका के०) या पानी .मि. यात जे जगापर नभा रही समाइ करवानी ठे, एवी रणनृमिने ( शोधी. II" । नमार 35 की जादग. यात ने भूमिपरथी तृण, काट, पत्थर, कांटा, कांकरा विगे. ... मा. करी जोडगे. नया ( हथियार के०) सर्व शत्रोने (पूजीजे के० ) पूजया जाग या. आयोग गरी माय समयानुं , ते सघळां शम्रोने तमारे पूजयां जोइये, nilin ( नट का ) चारण यागटी ( वपुकार करी के०) बमो मारीने, थर्यात् एवी रीतनी नामगळी कविता गाह मंनळाचीने (सुभटां नणी के० ) सर्व सुभटोने (परशंसे के०) वखागो में ॥ ॥ दवे ने मुनटो ( मझा यईने के० ) लड़या माटे तेयार यइने, यर्थात् ढाल, तलवार ·भागांवर सहित भारतको ॥३॥ कोइ ने.दनी माता कहे। रणमा यदु रजपूत ॥ जीते जणणी वीरनी। बिरुद धरायु पूत सादिक नापान धारण करीने ( घरघकी के०) पोनपोताने घेरथी (नीकलतांनी वार के०) ज्यारे पहार निस्वारे ( तिते के० ) ते नुभटोमाना (केहनी के० ) कोइक मुभटनी ( जणणी क० ) गाता ( .0 ) सडवा माटे कहे ठे, यर्थात् पोताना पुत्र प्रते नलामण करे ने. तथा ३.(पंदनी के०) को मुन्टनी (घरनार के०) परनी ग्री, यर्थात् तेनी पोतानी नी (कहे के०) कहे , शत् पोताना स्वामीने रपसंग्राममा शूरवीरपणुं यतावा माटे नसामण करे . ॥३॥ चळी ( केटनी के० ) कोइक पुनदनी (को माना के०) कोक माता (कहे के०) पोताना पुराने नसामण करे ने के, हे पुत्र! ( रणमां के० ) या रणसंग्राममां तुं (बहु के ) घणा ( रज. पूत के ) राजपुसोने (जीते के० ) जीनजे, थर्यात् ता थपूर्व शूरवीरपणुं यतावीने घणा शत्रु उनो पराजय फरजे. केमके (पून के०) दे पुत्र! (वीरनी के०) शूरवीर पुत्रोनी (जणणी के०) गाना, ए (शिद के.) मारां प्रशंसनीय नामने (धरावं के०) धारण कर थान ·॥४॥ केताने कड़े कामिनी । झूझे पूरे हाथ ॥ पीउ पात्रो मत उसरे । हुँ पण यानीस साथ वीरमाता , ए मा प्रशंसनीय नाम जगतमां प्रसिफ थयेसुं . ॥ ॥ वळी (ताने ) केटलाक मुन्टोने (कामिनी के० ) तेनी स्त्री (कड़े के०) नक्षामण करे , यर्थात् ते ने उत्साहित करे ने के (पीन केट) दे प्रागप्रिय प्रीतम! (पूरे हाय के) संपूर्ण हाये, अर्थात् कोपाण प्रकारना भयविना ज्यांसुधी तमारा हाथोमा शक्ति होय त्यां मुनी (पूटो के तमो रणसंग्राम करजो? परंतु ( पाठो मत उसरे के.) पाठी पानी करशो नही, यर्यात् गणसंग्राममा कायर यइ तमो जरा पण शत्रुपासेयी पाठा दशो नही. तेमज (हुँ पाण के० ) तमारी प्राणपल्लना एवी हुँ पण ( साथ के०) तमारी सायेज (यावीस के०) लड्या माटे गणनूमिपर हथियारबंध थइ शत्रुनो संहार करवा माटे याधीश. यया या रणसंग्राममां कदाच तमारो देह पारो, तो हुँ पण तमारी सळगती चितामां पड़ी सती यह तमारी सायेज देवसोकमा यावी पहोंचीश. ॥ ५ ॥ वळी ( कोश्क कामिनी के०) कोइक युवती स्त्री (हसी के० ) हास्य करीने ( कड़े के०.)

·मातीपर
सहित
॥५॥ कहे कोइक कामिनी हसी । पिउ मुज लोचनवाण ॥ लागे ज्यु जातो गली । त्यु म गले
रणवाण ॥ ६ ॥ जे लोहा सामुद्दा । काय करावे खंड ॥ यावं तुज पाउस धसी । नाम न कहावं
रणसंग्राममा जना एका पोताना स्वामिने कहे ते के ( पिउ के० ) हे प्रीतम! (मुज के०) मारां
( लोचनयाण के० ) नयनरूपी वाणो यर्थात् मारां मोह उपजावनारां कटादोरूपी वाणो ( लागे
के.. ) तने लागवार्थी । ज्यु के० जैम ( गनी जातो के०) तुं मोहित थ गली जाय ठे, यर्यात्
जग तु मा। पास सत्वहीन थप जाय ठे, ( त्यु के०) तेवी रीते ( रणगण के० ) या रणनुमिना
मैदानमा । म ग 2.० । सत्वहीन म थजे. यर्थात् शत्रुना वाणोना प्रहारथी कायर यशपाठी पानी म
फरजे. ॥ ६ ॥ बळी हे प्रीतम ! ( सामुदा के० ) शत्रुनी सामे उनीने (लोहा के० ) तेना लोखं.
गना दधियारोना धा (सेजे के० ) तुं तारी नातीमा ग्रहण करजे? यने तेम करीने (काय के०)
ता शरीरना (पंग के०) टुकडेटुकडा ( करावे के०) करावजे ? यर्थात् शत्रुना हथियारोना
प्रदारपी फापर पद तुं जरापण पाठो दटजे मां: केमके वीरपुत्री एवी टुं पण ( नुज पावल के.)
990
-
॥२५॥

·रंग ॥ ॥धायी सिर सेहरा । वीरयलय धरी याहि ॥ थावी सदु मुजरा करे । राजाने उच्चाहिं ॥४॥
॥ दास ॥ ३५ मी ॥ राग सिंधु ॥ चित्रोमा राणारे । मेवामा राणारे । तोपादि थकव्यरसाह
20 ) नारी पाठन (घसी था के०) दोमीने या हुं, यर्थात् तारां शव साये यामिनी चितामां
पमी सती थइ हुँ तारी साधेज स्वर्गमां थायीश, केमके हुँ मार्क (रंड के०) राम गर्बु (नाम के०)
नाम ( न कहा के0) कदेवगवीश नही, यर्थात् तारा मृत्युवाद जीवती रहीने लोकोमा हुँ
मने गंड नही कदेवरा. ॥ ७ ॥ हये एवी रीते लड्या माटे तेयार थयेसा (सहु के०) ते सघळा
मुनटो (सिर के० ) पोताना मस्तकोपर ( सेदरा के० ) मुकुट (बंधायी के०) धारण करावीने,
नया ( पाहि के० ) पोताना हाथोमा (वीरवलय के०) शूरवीरपणाना चिन्दरूप कमाउने (धरी
के) पदेरीने ( राजाने के ) पोताना राजा एवा यजितसेन नामना नृपति पासे यात्रीने (उ.
घ्नाहिं गे) उरसादपूर्पक (मुजरो करे के) मुजरो करवा लाग्या; थर्थात् हुकमनी राह जोता
पका राजाने प्रणाम करी तेनी पासे याची उजा रह्या. ॥ ७॥

·भोपालनो
भाषांतर
सहित
॥२५॥
मंगावे नाकरीरे ॥ ए देशी ॥ यथवा-विनति अवधारोरे । पुरमांहें पधारोरे। महोत वधारो वब्बर
रायनोरे ॥ ए देशी ॥ यजितसेन राजारे । वजमावी वाजारे । सेई सेन सुसाजा ताजा वागीबारे
हवे ( यजिनसेन राजारे के० ) ते चंपानगरीनो यधिपति एवो यजितसेन राजा (पाजारे
के०) रणतूरी नामना वाजिलोने ( वजडावी के०) घणाज जोरथी वगमावीने (सुसाजा के०) उत्तम
साजबाला, यर्थात् नाना प्रकारना सजेलां हथियारोने धारण करनारा, तथा ( ताजा के०) लम-
पाने उत्साहवाळा अने युवान वयना, तेमज ( वागीयारे के ) जेयोए केसरीया वाघा पोताना
शरीरपर धारण करेला ते. एवा ( सेन के0) सैन्यना सुजटोने (सेश के० ) पोतानी साये लेश्ने
संग्राम माटे शेहेरनी यहार रणभूमिमां याव्यो. हवे ते वखते (रणतूर के) रणसंग्राम मादेना
वाजित्रोना नरंकर शब्दोने (सुणीने के० ) सांजळीने (मदकरणावालारे के०) मदना करणावा-
ला, थर्थात् जेडेना कपोसस्थसमाथी मद झरी रहेको ठे एवा, तया (ऊंचा के) शरीरनी यति-
शप चाइवाळा, यने ( ननकासारे के) या irm MIT अंगना प्रार्थात मेघना सरग्या
॥२५॥

·॥ मदकरणावाखारे । उंचा नभकासारे । मुंडासा रणतूरी मुणीने जागीगारे ॥ १॥ गज याग कीधारे । पावरी दय लीधारे । नम भालांदोली जे नरभाजणारे ॥ पशां नरीगारे । निण काला रंगना ( मुंडासा के०) नयंकर सुंदोपाळा दायी (जागीगारे 20) नमकीने ना यह गया. ॥ १ ॥ गवी गते उपर वर्णवेला (गज के०) दाधीनने (यागम के० ) मोजगार (कोपारे के० ) नामी दीधा, यर्थात् तेया मदोन्मन दायीने गणांगणना यगामीना नागा नेना मायतोष गोयी दीधा. तेमज (दय के0) घोमाने (पायरी श्रीपारे ० ) पापरवाळा करी लीधा, अर्थात् शत्रुनो प्रहार न सागया मादे घोरेस्वारोए पोताना घोमाने लोगमना मजबूत पाग्यगे पढ़ेगव्यां. बळी (जे 2०) जे भाता (नरनाजणारे के०) मुन्टोने पागल करी तोमी पामनारा ने, एयां (भातांदो के) भाषा (नम के०) सुभटोए (सीधा के) पोताना दायमा धारण करी लीधा. यळी (रथ के०) रयोने (शग्नसुं के०) याण, तलवार, वरती, फरसी, यादिक नाना प्रकारना इथियारोपडे (नरीयारे के०) रयमा येसी समनारा मुनटोंमें निकार गरी लीधा.

·भोपालनो
भाषांवर
सहित
॥१५८॥
इय जोनरीयारे । जेद ऊपर नेजा धरिया ते घणारे ॥२॥ रणनमें धारे। डेरा देवारे । अणीए
थणीयाई मामो ऊनारे ।। दस वे सपराणारे । झूझे रोसाणारे । करी युद्धमंमाणा तिहां झगमा
तथा ( तिण के० ) ने ग्थान (दय के० ) घोमा ( जोतरीयारे के) खेंचवा माटे जोमी दीधा.
वळी ( जेह ऊपर के० ) जे ग्धोनी नपर ( घणारे के० ) घणा, यर्थात् नाना प्रकारना रंगवेरंगी
( नेजा के० ) पताका ( धरिया ठे के० ) धारण करेला ठे, यर्थात् ते रथोने मथाळे रंगवेरंगी
घणा वावटा उई। रहवा . ॥ २॥ हवे त्यारपठी ते थजितसेन राजा (डेरा के०) तंबूढ (दे.
वाईरे कं० ) ग्वीमावीनं, यर्थात् पोताना लश्करनी वावणी नाखीने, तथा ( रणनमें के०) रण-
संग्रामनी नूमिपर ( धाईरे के० ) दोमी भावीने, थर्थात् एकदम पोताना लश्कर सहित धसी
व्यावीने ( थणीए याणीयाई के० ) सर्व बाजुएथी सरखी रीति, यर्थात् जेवी रीते श्रीपासराजानुं
सैन्य समवा माटे उन्नेदु , तेवी रीतेज (सामो के०) ते सैन्यनी सन्मुख यावीने (उतरेरे केप)
ते थजितसेन राजा पण समाइ माटे उतयों. त्यारयाद (चे दल के०) यने तरफना सैन्पो (रो.
॥२५८॥

·फरेरे ॥ ३ ॥ हाथीसुं हाथीरे । नाथीमुं भाथीरे । घोमाचम साये घोमानम खडेरे ॥ वाणीमुं साणारे ० ) यत्यंत कोधातुर ययायका, यर्थात् एक बीजानो संहार करया माटे कोपातुर ययां. यो (मपगाणारे के०) सपळा प्रकारनी हथियार विगेरेनी तेयारी सहित (झूके के०) परस्पर सदगा लाग्यो. तेमज (युन्छ ममाण के०) सडाइ मादे मोरचा (करी के०) वांधीने, यर्थात् पोत. पोगानी योग्यता मुजय गोठवा जश्ने सर्व सुनटो ( तिहां के० ) ते रणनूमिपर (शगमा के०) रमाइ ( करेरे के० ) करया लाग्या. ॥ ३ ॥ एयी रीते (हाथीमुं के०) हायी साये (हाथीरे मे) हाथी सडे के, तथा (नाथी के) नार्थायाळाई साये (नाथीरे के0) भायांचाळा स, रोमन (घोमागम सायं के०) घोडेस्यारोनी साये (घोमाचम के०) घोमेस्वारो (सढेरे क) सही रमा ने. पळी (पाणीसु के) पाणयाळाउँनी साथे (याणीरे के०) पाणवाळा खडे चे, तेमन (नाने के० ) तोपोनी सामे (नाप्त के०) तोपो (मंगाणीरे के०) मांयामां यावेसी रे, यर्थात् पले सैन्पना तोपची पोतपोतानी तोपो सामसामे मांडीने तेमांयी बूटता गोला ·भोपालो भाषांवर सहित राध पाणीरे । ना नास मंमाणीरे । करवाली करवासीसुं जाणी जमेरे ॥४॥ पमियां सीस त्यांहेरे । तरे रुधिरप्रयाहरे । जाणे जलमहि तुंबतषीपरेरे ॥ एणीपरे जमतारे । नातुं ययमातारे । दल पडेल. तथा ( करवाली के ) तसावारोने धारण करनारा सुभटो ( करवातीसुं जाणी केव) तसमारोने धारण करनारा शत्रुना सुजटोने शोधी कदामीने तेनी साथे (नडेरे के०) समी रह्या . ॥ ४॥ एषी रीते युद्ध करवाची (त्यहिरे के०) ते रणनमिर्मा घणा सुनटोना (सीस के०) मरतको (पमियों के ) तेउना घडोथी वूटा पडीने जमीनपर पड्यां, तथा ते मस्तको ( रुधिर प्रधाहरे फे०) कपिरना पहेता प्रवाहमा (तरे के०) तरवा लाग्यो, थने ते (जाणे के०) जाणे के (जलमांद के० ) जसना प्रवाहनी यंदर (तुंबतणीपरेरे के० ) तुंवमा तरतां होय नही? सेम देसामा साग्यो. ( एणीपरे के० ) एवी रीते (जमतारे के०) समाश् करतांथतां (थजितसेननुं १०) ते यजितसेन राजानुं ( दस के०) सैन्य (सूकरनीपरेरे के०) सुथरोना टोळांनी पेठे (थ. पडतारे थे.) यायत पायष पवाधी बेरपिखेर पश्ने (नावं के०) ते रणमिमांची नासवा ·' ॥५॥ थाप तर नमी रे । सेनामुंबडीरे । दमयमी वेगवडे गणमां ग्मे ॥ श्रीपालजीकंगरे । गणा मोगरे ॥ मयसाते मती घेरीने पीटिव तिसरे ॥ ६॥ घोडाथी लाग्यं ॥ ॥ ॥ एवं ने पानाना मन्यने वेगविग्र हालतमा नासतुं जोश्ने (तब के०) तेज बनते श्राप क । ने जिनमेन गजा पाने ( गडीरे के०) संग्राम करया माटे दोग्यो, तया (सेनामुं क.० ) श्रीपाटगजाना मन्यपर ( यमीन के0 ) ते एकदम धसी गयो, तया (ग्मेरे कल) वीर. रमना न निकलता यावद्यार्थी ( वेगवडे के0 ) यतिशय वेगवडे करीने ते (रणमां के.) गग मिमां (द दयटीन क0) श्रीपालगजाना मुनटोपर त्रूटी पडयो. एवामा (श्रीरामजीकरारे केप) श्रीपालगजाना ( मय गरे के० ) महायसवान पया (सय साते राणा के०) ते सातसो राणाए ( मन । के0 ) एकता थइने (निग के) ने यजिनमेन राजाने (घेरीने के०) चोतरफयी पोताना घंगवामां सेइने ( वाटिन के० ) वीटी लीधो, यर्थात् तेए तेने पोताना मध्य भागमा क्षेश्ने सपमाव्यो. ॥ ६ ॥ पनी ने गाणाए ते यजितसेन राजाने (घोमाथी के०) तेना घोमा उपरथी

·मोपालनो
भाषांतर
सहित
रार
१२६०॥
पाड्योरे । ग्रही नूमि पठाड्योरे । जमजाम वांधी सीधो सेजधीरे ॥ पांत्रीसमी ढालेरे । राजा
श्रीपालेरे । जयवाद ली ज्ञान सहित तपतेजयीरे ॥ ७ ॥
(पाड्योरे के०) नीचे पामी नाख्यो, तथा (ग्रही के०) पकमीने (नृमि के0) पृथ्वीपर (पठा.
ब्योरे के० ) पटकी पाड्यो, तथा ( सेजथीरे के०) सहेलाइथी, थर्थात् घणाज थोमा श्रमथी तेने
(जडजाम के० ) सकेडीने, यर्थात् घणाज मजबूत दोरमांथी ताणीने (चांधी सीधो के० ) बंधन
युक्त करी सीधो. एवी रीते (पांत्रीसमी ढालेरे के०) पांत्रीसमी ढालमा ( राजा श्रीपालेरे के०)
ते श्रीपाल राजाए (ज्ञान सहित के० ) हानवडे करीने युक्त, एवा ( तपतेजथीरे के ) यांवेल
तपनी उळीपूर्वक श्रीसिद्धचकजीना याराधनथी प्राप्त थयेलां पराक्रम वडे करीने (जयवाद केप)
जीतनी उद्घोपणा (ली के०) प्राप्त करी, यर्थात् ते तपना माहात्म्यथी समस्त जगतमां ते
श्रीपास राजानो जयवाद चोलावा लाग्यो. ॥७॥
॥२६॥

·पापात।द नाम्या 17 Tn न्यार । ॥ दुवा मोग्नी ॥ यजिनमेन नृप पास । जय यागयो घांधी पसें ।। गापाल श्रीपान, ने ॥ १ ॥ कंद मन दुःण्य मन कोय । तिस प्यागो तुमे तातजी ॥ रदो सुख विक्षसो का ति । जय En) ग्यारे (यजिनसेन नृप के०) ते व्यजितसेन राजाने (बतें के०) साकार ।। .. गांधीन । पाम 2.0 ) ते श्रीवासगजानी पासे (याणयो के०) ते रागाउँ यापाल, 2.0 ) महादयालु एया (ते श्रीपाल २०) ते श्रीपाल राजाए 'नाना पापा ने जिनमेन राजाने (गोमायो के० ) बंधनमुक्त कराव्यो, प्रकार १.५ 11-11 मान ने बुटो को. ॥१॥ पठी ते उदार मनवाळा श्रीपाल राजाए TIMIRE f. I. I या नगन गजाने ( कदे के० ) कमु के ( तात जी के० ) हे पिताजी! in मन का ) नमागं हृदयनी यंदर (कोय के०) कोपण प्रकारचं (तिस के०) मात्र प्रांत जगमाप्र पण ( दुग्य 20 ) ग्वेद (मत थाणो के०) सायशो नही, यर्थात् गमा एमाग मनमा संगमात्र पण बंद करशो नही. हवेथी तमो ( रदो के०) तमारी नग- ०००००

·भोपाठनो
भाषांतर.
सहित
सोय । ग्रास तुमारो मूलगो ॥ २॥ यजितसेन नरराज | चिंते हइयामा इस्यो । हा कुण कयु अ-
रीनी यंदरज रहो, तथा ( सुख के० ) तमारं राज्यसुख ( विलसो के० ) जोगवो? अर्थात् तमो
तमा राज्य सुखेसमाधे जोगवो? केमके (सोय के०) तमारी नगरीनु राज्य (तुमारो के०)
तमारो ( मूलगो ग्रास) वापदादानो गरास , थर्थात् थापणा वापदादाथी उतरेझुं वंशपरंपरानुं
राज्य ठे, माटे नमो ते यानंदथी जोगवी त्यां सुखेसमाधे रहो ? ॥२॥ एवी रीतना श्रीपालरा-
जानां वचनो सांजळीने ( यजितसेन नरराज के०) ते यजितसेन राजा (इइयामां के०) पोताना
हृदयमा (इस्यो के०) एवी रीते (चिंते के०) विचारवा लाग्यो के (हा के०) थरेरे! (थकाज
के०) या यकार्य, यर्थात् यावी रीतर्नु कुकर्म (कुण कयु के०) में क्याथी कयुं ? अर्थात् अरेरे!
में था, थकार्य शामाटे कयु? के (इतवयण के0 ) दूतर्नु वचन पण, यर्थात् या श्रीपालराजाना
दूते यावीने कहेडं वचन पण में (मान्यु नदी के ) स्वीकार्य नही! अर्थात् सूते कहेढुं वचन
थंगीकार करीने पण जो में या राज्य श्रीपालने पातुं सोप्युं होत, तो मारा थावा दाखवाल
॥२६१॥

·काज । इन वयण मान्यू नदी ॥२॥
॥ ढाप्त ॥ ३६ म। ॥ घिग धिग धणनी प्रीतडीरे ॥ए देशी ॥ अथवा-याव्योरे मानवमय
दोहयो । न कोण दार गमाग्ज। ॥ ॥ देशी ॥ पर उपकार शिरोमणि । खघु वययकी पद ले ध.
मिष्ट ॥ दो ग्रदो श्रीपाल जी । ई नो बुढोरे तोपण पापीष्ट ॥ १॥ हाहा किम चूटिस इवे ।
थान नई। ॥ ३॥
वळी ( श्रदो दो के० ) अहो! यहो! (पद के०) या श्रीपास (सघुवययकी के०) तेना
न्दानी नमयीन व्यर्यात नेनी न्दानी वय वा पण ( पर उपकार के० ) परप्रते उपकार करवा
माटे. अर्थात अन्यन नझुं काया माटे (शिरोमणि के० ) यग्रेसर ठे, तेमज (धरमिष्ट के० )
धर्मनीदरज म्यिग्नावाळो , यर्थात् जैनधर्मर्नु थाराधन करयामांज तत्पर . यने (टुंतो केव)
पाने नो ( बुढोग के0) गुरु , यर्थात् गृह उमरनो लु (तोपण के०) तां पण (पापीष्ट के०)
पापकार्यों करवामांज तत्पर j, यर्थात् पापकार्यों करवामां हजु पण हुं यचकातो नथी. ॥१॥

·भोपारनो
भाषांतर
सहित
॥२६२।।
में तो कीधुरे पोढुं यदु पाप ॥ धर्मति ने उर्ध्यानथी । सहीस किसुरे किम नरकसंताप ॥ दाहाल
॥२॥ हाय हाय में पापीयें । वडपणसगी परोह ॥ मनमाथी मूक्यो नहीं । लालचेरे धरी
वळी ( हाहा के० ) यररे ! ( में तो के० ) में तो ( दुर्मति के० ) वुद्धिथी, अर्थात् हृदयमा कु-
मति धारण करीने ( ने के० ) तथा (दुनिधी के०) पुष्ट विचारोथी, यर्थात् यार्तध्यान तथा
रोऽध्यानथी ( बहु पोढुं के० ) घणुंज म्होर्दु, थर्थात् वासद्रोह; गोविडोद तथा राजद्रोह करवा
रूप यतिशय भयंकर ( पाप के० ) पापन कार्य (की रे के० ) कयु ठे, एवां नयंकर पापथी (हवे
के० ) हये हुं ( किम वृटिस के० ) केवी रीते मुक्त थइश ? अर्थात् हवे ते मारु महापाप शीरीते
दूर थशे? तेमज (किसुरे के० ) केवा प्रकारचें ( नरकसंताप के०) नरकसंबंधि पुःख (किम
के० ) केवी रीते ( सहीस के ) हुं सहन करी शकीश. अर्थात् नरकनुं अत्यंत भयंकर दुःख हवे
हुँ शीरीते सहन करी शकीश? ॥२॥ वळी ( दायहाय के०) यरे! यरे! (पापीयें में के) महा-
पापी पयो जे हुँ, तेणे (सासरे के ) लालचथी, यर्थात् थत्यंत लोजने वश थइने ( राजथंदोह
॥२६२॥

·राजथंदोह ॥ दादा० ॥ ३॥ ए पास यमृतफसजिस्यो । कानुं सुधाफल मिष्ट ॥ ९ गृह निष. के० ) राज्य नोगययानी थभिलापाने (धरी के0 ) धारण करीने (गमा लगी हे०) मण लगी पण, अर्थात् ९ गृह उमरनो थया उतां पण (मनमहियी के०) मारा हृदयमांयी (परत्रोद के० ) यन्य मनुष्यपरनो द्रोह, यर्थात् परप्रतेनो फ्रेप (मूगो नदी के० ) वोल्यो नही, यात् | परमोद फरयाना कार्यनो में मारा यंतःकरणाची त्याग कर्यो नही ! ॥३॥ रळी (पके ) या श्रीपाल (घास के० ) पाळक उतां पण, यर्थात् मारायी न्दानी उमरनो ने उतां पण (यमृत फारसजिम्यो के० ) यमृतफल सरखो , यर्थात् पोतानो थपकार करनार पुरुषपर पण उपकार करनारो ठे. कारण के (सुधाफल के०)) थमृतफरस (काजु के.) कार्नु होय तोपण, यर्थात् परिपक न थया व्रतां पण (मिष्ट के०) मा होय ते, थर्थात् तेनो स्वाद थत्यंत मधुरो यने स्वा. दिष्ट होय ते. थने (हुँ के०) हुं तो ( रद्ध के०) बूढो नतां पण, थर्थात् एक वयनो होवा उता पण (विषफल सारिखो के० ) झेरी एवा किंपाक तरुना फास सरखो हुँ, थर्यात् हुँ तो अत्यंत

·भोपालनो
भाषांतर
सहित
फल सारिखो । पाके पण रे तस स्वाद अनिष्ट ॥ हाहा ॥ ४ ॥ नर गोविद्रोह करे जिके। पामे
तस कीरति नास ॥ की पालद्रोह सदगति हरी । राजद्रोदयीरे थाये नीतिनो नास ॥ दादा॥
पाप हिवाळो . केमके ( रे के० ) थरेरे ! ( पाके पाप के०) ते किंपाकवृदनुं झेरी फल पाक्या
नां (तम के.) ते फेरी फलनो ( स्वाद के०) स्वाद (यनिष्ट के०) खरावी उपजावनारो ठे.
थर्थात् ते फेरी फल स्वावाथी खरेश्वर प्राणीनुं मरज निपजे ठे. ॥ ४ ॥ वळी (जिके के० ) जे
कोइ ( नर के० ) पुरुप ( गोत्रिमोह के०) पोताना गोविउँनो द्रोह (करे के० ) या जगतमां करे
वे, थर्थात् जे कोइ माणुस पोताना कुटुंबीउँपर हेप करे । (तस के० ) ते माणसनी (कीरति
के०) कीर्ति ( नास पामे के० ) नाश पामे ठे, यर्थात् ते माणसना यशोवादनो विनाश थाय है;
एटसे के तेनो कोइपण माणस जश योसतो नथी. तथा जे माणसे (बालमोह के० ) वाळकपर
केप (को के० ) करेलो ठे, अर्थात् जे माणसे नानी उमरना वाळक साये वेप करेलो ठे, तेणे
(सदगति के० ) पोतानी मुगति (हरी के०) रेली ठे, थर्थात् ते माणसनी समति थती नथी.
॥२६३॥

·॥५॥ ए मोद प्रगो मोटका । में फयां चूटीस केम ॥ विणनोगवे किम चूटको । शानं पा रे मुम्पी- नेमन ( गजमोदी के०) गजानी साये मोह फरयाथी, यर्थात् राजापर रेप करवाथी (नीतिनो म. ) मन्मार्गनी ( नाम के० ) विनाश थाय , यर्थात् राजमोद करवायी नीतिमार्गर्नु रक्षण यश शक नी. ॥ ॥ ॥ पर्वी गीने (ए. के. ) उपर वर्णन करेसा (प्रणे के०) सगो, यर्थात् पालनोद, गोप्रमाद ने गजमोदरूप प्रो ( मोटका के० ) मदोटा (मोद के० ) प ( में के० ) में । कर्या के ) करेला , अर्थात में ने प्रगो द्रोदो यापरेखा ठे, तो दवे (केम बूटीप्त के0) हूँ गर्य। गाने मुक्त यइम? दवे एवं| गते सोद करयारूपी ते पाप ( विण नोगवे के०) नोगव्या. गिना. यान ने पापोनुं फस लोगव्या शिवाय (फिम बूटको के०) मारो बुटको केम थशे ? य. धान होने पापायी ९ नोगते मुक्त थइश? वळी (शाने पण के०) यागमोमां पण (एम के०) पोज ने ( मुगीय जीये के ) यापणे श्रवण करीये तीये के, करेलु फर्म लोगव्याविना कोश्नो पण बटको धनो नी. ॥ ६ ॥ ( तो के० ) तेथी इवे (तेह पापने के० ) ते घाखमोद थादिक

·भाषांवर
सहित
5600000609006.
भोपालको ये वीर्य एम ॥ हाहाट ॥ ६ ॥ तो तेह पापने टासवा । हुँ खेडं संयमनार ॥ संवेगरंगें पूरीउँ ।
समतामुंरे करे घन नचार ॥ हाहा० ॥७॥ यापे ते योघो मुहपती । तव यावी शासनदेव ॥
पापीने. अर्थात में याचना एवां ते पुष्कोने (टालवा के० ) पूर करवा माटे (हुं के०) हुं
. पोते ( संयमनार के० ) महाबनना स्वीकाररूपी वोजाने (खेउं के०) धारण करूं, अर्थात् हवे
हुं श्रीजिनेश्वरप्रनुनी दीक्षा यंगीकार करूं. एम विचारिने ते यजितसेन राजाए (संवेगरंगे के०)
वैराग्यरंगध। ( पूरीन के० ) संपूर्ण थने, यर्थात् पोताना हृदयमा संपूर्ण वैराग्य नावनाने धारण
करीने, तथा ( समनामुरे के० ) मनमां समजाव लावीने (प्रतउच्चार के०) महावतोनो उच्चार
( करे के ) कर्यो, थर्थात् सामायिकना पाठपूर्वक जीवितपर्यंत तेणे पंच महानतो उंची. ॥७॥
(तब के० ) एटलामा (शासनदेव के०) शासनदेवीए (यावी के० ) ते यजितसेन राजर्पिनी
पासे यात्रीने (ते के ) तेने ( उघो मुहपति के०) मुनिवेपना चिन्हरूप उघो तथा मुहपत्ति
(यापे के० ) थाप्यां, थने एवी रीते ( देव के० ) तेज वखते, थर्थात् जरापण विलंचविना (थ.
॥२६४॥

·राजमाप कमो धयो । यजितमेनरे संवेगी देय ॥ दादा GII ना परिवार दे निदा । श्रीरामग. जा पाय ॥ पिहर करे नृमिनसे । वे यनुमतिरे निदायी गय ॥ दादा० ॥ 2 ॥ दने वाम गा. जिनमेनरे के०) ते यजितसेन राजा (गवेगी के.) येराग्यने धारण करनारो (रडो के.) उनम प्रकारनो ( राजमपि ० ) राजपि (थयो के० ) ययो, अर्थात् ते पंचमहायपारी उमटो मुनिराज थयो. ॥ 7 ॥ (तर के.) तेज यग्यते (तिहाँ के० ) तेज गोर (श्रीगजा के) ते श्रीपाल महागजाए (सपरिवार के०) पोताना सपळा परिवार सहित (पाय के०) रो राजर्मिना घरणोने ( यंदे के० ) वंदन फयु, थर्थात् श्रीपासरानाए पोतानी नीयादिक परिवार सहित ते जितसेन पिराजना चरणोमा विधिपूर्पक यंदन कर्यु. स्यारयाद ते राजमपिए ( राय के०) ते श्रीपालराजानी (यनुमतिरे देश के०) यनुमति वेश्ने, अपांत् तेनी संमति मेळगीने (नमित के) पृथ्वीतसपर ( विहार करे के०) विहार कर्यो, अर्थात् यन्य जगोग विचरवा माटे स्पांची ते अपिराज चाप्ती निकटया. ॥ ए॥ इवे (ततकाल के ) तेज रखते श्रीराम राजाए (तेदने

·No text on this page.

·सुपिशेष ॥ १॥ येतो पाट पितातणे । निलपट तिलक फराय ॥ सामंतक राजा सह । प्रणमे थावी पाय ॥ २ ॥ मनिम्मागर ए मूलगो। प्रण धयलना मित्र ॥ मंत्रीसर थाप्या भला । चारे ते मुविचि. थान शंडेग्ने पनाका यादिकथी शणगारीने महा महोत्सयपूर्वक (पाय के०) ते चंपानगरीनी अंटर ( परवेश के० ) प्रवेश ( करे के० ) कों, यर्थात् पोताना सेन्य यने कुटुंब सहित ते नंपा. नगरीमा दाग्यात ययो. ॥१॥ पठी त्यां ते (निलपट के०) पोताना साटमा (तिलक के०)तिलक य- अर्थात कामनं टीप्तुं (कराप के०) करायोने (पितातो के०) पोताना पितानी (पाट के०) राज्यगादी- पर । यता के० ) चंगो, अर्थात् नेणे पोताना पिता चंपानगरीनु राज्य पोताने स्वाधीन कर्यु. इथे ने गाने ( मानक के. ) मंत्रीयादिक सपळा सामंतो, तथा (सर के० ) सघळा ( राजा के०) नना गमीया गजा ( यात्री के० ) ते श्रीपाल महाराजानी पासे यात्रीने (पाय के०) तेना गगणोमो ( प्रणमे 20 ) नमस्कार करया लाग्या, यर्थात् तेना चरणोमां नाना प्रकारनी किमती पम्नुनिी नेटो मुकी नेने नमया लाग्या. ॥ २ ॥ पठी ते श्रीपाल महाराजाए . पोतानो उपकारी

·सहित
।॥ ३॥ माती मुत पसनो। कोसंबीची पास ॥ पोतानी नगरीतषो। याप्यो शेठ उदयास ।।
* ( मलिसागर पं० ) मतिसागर नामनो मंत्री इतो (ए के०) ते मतिसागर मंत्रीने (मुल
गोक.० । सानो मुम्प मंत्रीश्वर यनाव्यो. तया (धवसना के०) धवसोवना मुबुद्धिथापनारा
um na 0 जण मित्रो दता, तेठने पण (मंत्रीसर के०) पोनाना मंत्रि तरीके (थाप्या
क.० ) स्थापन कयां एवं। रीते ( ते चारे के ) ते चारे मित्रो (नया के ) राजानुं तथा प्रजार्नु
एम नुदित पाद नाग, तथा ( सुविवित के) नाना प्रकारनी उत्पातिकी यादिक बुद्धिने
पारण कानाग, तपा जुदो दो अधिकार चशावामा प्रवीण इता. ॥ ३॥ पठी ते श्रीपास रा.
जाए । कोसेबीची के० ) कोसांवी नगरीथी (धवलनो सुन के० ) धवसशेठना पुत्रने (पासे के०)
पोतानी पामे ( तेमाची के०) योसावी मगात्रीने, थर्थात् तेने पोतानी चंपानगरीमा तेमावीने
(पोतानी नगरीनपो के) पोतानी ते नंगानामनी गरीनो (उद्यास के०) उद्यासपूर्वक, थर्थात्
पान दर्प लातीने (मोव के) नगरशेत तरीके (पाप्यो के.) म्यापन कर्यो, थर्यात् तेने पोतानी
॥२१॥

·॥ ८॥ ५० ॥ पापा चला । मयणमुदरा मनप्रीनं ।। गम रक्षावे न्याय। रामनंदनी ॥५॥ थापिकानी यन्यदा । जिनमेन मुनिगज ॥ यनुर में पहोना जिम्मा । नाम समाज नगरीनो नगरशेव को. ॥ ४॥ (वती के०) वळीने श्रीगसगनाग (मनत्री) नाना हदयमां थत्यंत प्रेम लावीने ( मरणामुंदरी के०) पोनानी पडेशी मी मागने ( पटगती के ) पदगणी, थर्थात् पोतानी मागणीमा यसरी नरीके (पापी . ) ग्यापन करी; यांत तेणीने पोतानी मुग्न्य गणी तरीके स्थापी. तथा एकीने (गमन) गमगंत गजानी (सेने के० ) रीतीथी, अर्थात् रामराज्यनी पेठे (न्यायमुं के०) न्यायक, अयां उनम प्रका- रनी नीतिथी ( राज्य के० ) पोतानुं ते चंपानगरी, गम्य ( रसाये के ) ने श्री महाराजा चलाया लाग्या. ॥ ५॥ इये एवामा (यन्पदा के०) एक दिवसे (कारण तरण ० ) संसार समुद्रमांधी भव्य लोकोने तारवा माटे, तथा पोताना थारमाने पण नारा माटे (जहाज ) यहाण सरखा, तथा (यवधिज्ञानी के ) थपिज्ञानने धारण करनारा, थांत् जेमने थाभि

·साय ॥७॥
गोपाटनो ॥६॥ नूपति मुनीने वांदीने । देशन सुणी चित लाय ॥ पूढे प्रश्न कहो तुमे । जगवन करी सुप. भाषांवर
सहित
ज्ञान उत्पन्न थयुं एवा ( यजितसेन के ) यजितसेन नामना (मुनिराज के० ) मुनिमहाराज
(थनुक्रमें के० ) यनुक्रमवडे करीने, यर्थात् एक गामथी चीजे गाम, एम ( विचरता के) वि. ।
हार करता थका (पहोता के० ) याव्या, यर्थात् ते चंपानगरीनी पासेना उद्यानमा यावी समो.
सर्या. ॥ ६ ॥ ते वखते (भूपति के० ) ते श्रीपाल महाराजा पण त्यां उद्यानमां पोताना परिवार
सहित जइने, तथा (मुनिने के०) यवधिज्ञानी एवा ते थजितसेन मुनिमहाराजने (वांदीने
के०) विधिपूर्वक चंदन करीने, तथा (चितलाय के) बरोबर ध्यानपूर्वक (देशन के० ) ते मुनि "
महाराजे यापेली धर्मदेशना (सुणी के० ) सांभळीने (प्रश्न के०) प्रश्न (पूढे के०) पूवा ला- ।
ग्या, अर्थात् पोताना हाथ जोमी विनयथी ते मुनिमहाराजने पूवा लाग्या के (नगवन के0) हे
भगवन् ! (सुपसाय करी के ) मारापर पसाय करीने, थर्थात् थापनो सेवक जे हुं, तेनापर कृपा-
-
॥२६॥

·॥ ढाल ॥ ३० मी ॥ राग सारंग मल्हार ॥ ढाल वीठीयानी ॥ अथवा-शांतिजिन एक मुज विनति । सुणो त्रिनुवनरायरे ॥ ए देशी ॥ कदोजी किणे करमे करी । थयो वालपणाथी रोगरे दृष्टि करीने, ढुं जे कई याप साहेबने पूर्नु, तेनो उत्तर (तुमे के०) थाप ( कहो के०) मने कही संजळायो ? ॥3॥ हवे ते श्रीपासराजा ते थजितसेन मुनिराजने पूढे ठे के, दे 'नगवन् ! (किणे के०) कयां (करमें करी के० ) कर्मवडे करीने, थर्थात् पूर्वजवा एवं में कयुं दुष्कर्म उपार्जन कर्यु इतुं ? के जेना उदयवडे करीने मने (पालपणाथी के०) पचपणथीज, थर्थात् मारी नानी उमरमांज (रोगरे के ) कुष्ट नामनो दुष्ट रोग (थयो के0) उत्पन्न थयो. वळी (किण करमथी के०) कयां शुल कर्मना उदयथी (फिर के0) फरीने ( काया के० ) माझं शरीर (नीरोगरे के०) रोगरहित थश्ने (कंचनवरणी के० ) सुवर्ण सरखा तेजस्वी वर्णवाळ (थई के) थयुं ? ते सपळी हकीकत (कद्दोजी के०) थाप मारापर कृपा करीने थापना अवधिज्ञानना प्रजावथी मने कही संजळावो?

·भोपालनो भाषांवर सहित १२६८॥ ॥ फिर काया थई किण करमथी । कंचनवरणी नीरोगरे ॥ १॥ परकासो प्रजु प्रेमें करी । पूवं तुमने तेहरे । थानक यानक किण करमथी। साधी ऋझि रमणी एहरे ॥ परका० ॥२॥ किण ॥१॥ वळी (प्रजु के०) हे स्वामी ! (तुमने के०) यापसाहेवने (पूq के० ) हुँ जे कई पछुछु ( तेहरे के० ) ते संबंधि सघळी हकीकत (प्रेमें करी के०) मारापर प्रीति धारण करीने, अर्थात् मारापर कृपा करीने (परकासो के० ) याप प्रगट करो? यर्थात् याप मने कही संजळावो? वळी हे जगवन् ! ( किण करमथी के० ) कयां शुज कर्मना उदयथी (थानक थानक के० ) ठेकाणे ठेकाणे, यर्थात् ज्या ज्या हुँ गयो त्या त्यां (पहरे के०) यावी याश्चर्य उपजावनारी (ऋति के) समृद्धि, तथा ( रमणी के०) स्त्री (लाधी के०) मने प्राप्त यइ? यर्थात् याटलीवधी लक्ष्मी तथा स्त्री मने टेकछेकाणे मारां कयां शुज कर्मना उदयथी मने प्राप्त थ? ते सघळी हकीकत मने याप निवेदन करो? ॥२॥ वळी हे भगवन्! (किण करमें के) कयां पुष्कर्मवडे फरीने हुँ ( सायरमां के०) महासागरनी यंदर ( पड्यो के) पड्यो? अर्थात् एवं कडे दुष्कर्म CGS ।।२९८॥

·2000 करमें सायरमा पस्यो । यती किण करमें खयो पाररे ॥ किण करमें ईवपाएं लघु । किदो ने श्रणगाररे । परका० ॥ ३ ॥ सुण देवाणुपिय ताहगे। कहुँ पूरना यांहिरे ॥ निण काग ने मुग में माग पूर्वजन्ममा उपार्जन कयु इतुं ? के जेथी मारे महासागरमा पम पड? ( पी ० ) नेमज (किग कर के ) का कर्मवडे करीने (पाररे सायो के०), मनुनी पार गम्यो? श्रर्थात् कयां सुकर्मयी ते महासागर मुखे समाधे तरीने ई किनारे उनयों ? नेमन (किल करमें के० ) कयां कर्मयडे करीने में ( मुंघपाणु के० ) मानंगपाणु (सयुं के० ) प्रात का? अर्थात् प कयुं दुष्कर्म में उपार्जन कर्यु दतुं ? के जेधी मारापर ईवपणानुं कलंक लाग्? (ते के०) ने सपळी हकीकत (यणगाररे के० ) हे मुनिमहाराज! (बियरी को? ) मने पार विस्तार पूर्वक कही संभळायो? ॥ ३ ॥ एवी रीते श्रीपाल राजाप पूठेला प्रश्नो सांगळीने ते याविज्ञानी पया यजित्तसेन मुनिमहाराज तेने कइया लाग्या के ( देवाणुपिय के०) हे देवानुप्रिय! ( यां- हिंरे के० ) था जगोए हुँ ( तादरो के०) तारो (पूरवनय के०) पूर्वनो नय, थर्थात् तारा पूर्व

·QG
भोपालनो
भाषावर
सहित
॥२६९॥
दुख सह्यो । शुजाशुन करमनो गहरे ॥ सुण ॥४॥ पहिले भव तुं इण जरतमां । हिरण्यपुरें
भवनो वृत्तांत ( कई के०) हुँ तने कही संनळावं छु, ते तुं (सुण के) वरोवर ध्यानपूर्वक
सांजळ ? (जिण कारण के०) जे कारणथी, थर्थात् जेटला माटे (ते के० ) ते (सुख सुख के०)
सुख यने पुग्व (खह्यो के० ) प्राप्त कयु , यर्थात् तने या नवमां जे सुखदुःख जोगरवू पड्यु
ते, ते सघळो ( शुनाशुभ के० ) सारां नरसा ( करमनो के० ) कार्योनो (गहरे के० ) पाठ ठे,
अर्थात ने पूर्व नवमां जेवा जेवा प्रकारनां शुन तथा यशुभ कर्मो बांधेसा हता, तेवा तेवा प्रकारनां
तेनां सागं नम्सां फलो तने या जन्ममां प्रात थयेक्षा ठे, माटे ए सघळु कर्मपरिणाममुं माहात्म्य
. ४॥ हवे (पहिसे नव के०) पूर्वनवमां (इण भरतमां के०) या जरत क्षेत्रमा (हिरण्यपुर के०)
हिरण्यपुर नामना नगरमा ( शुलठायरे के० ) सारां स्थानकपर निवास करनारो, परंतु ( मृगयानो
के०) शिकारना (व्यसनी के० ) व्यसनवाळो, यर्थात् हरिणयादिक निरपराधी वनचर प्राणी-
ननो फक्त मोज माटे वध करनारो, तथा (श्रीकांत के०) श्रीकांत (इस्ये नामे के०) एा नामनो,
॥२६॥

·H शुनवायरे ॥ श्रीकांन इम्ये नामे हुतो । मृगयानो व्यसनी रागरे । सुण ॥५॥ तस श्रीमती गणी | श्रायिका । प्रनियोष दीये नितमेयरे ॥ पशु पनगर मु नरणालीर । तेदने किम दणी देवरे 17 ना 10 ) ( गगरे ० ) गना (मो0) मृतो. ॥ ५ ॥ वली जानी ( श्रापका 10 ) श्रीयरिन प्राप्रपंता गुन्द्र जैनधर्मने i. ) श्रीमनी नामनी गणी हती. ते गगी (निनारे) अशा | inान गजाने । प्रनियोध) शीतामण (दीये 10 ) यांग उनपर के० ) पनमा विचरनाग एवा ( पशु के०) ने हरिणयादिक I\ } } मंशा (मु०) पोताना मुग्यमा (तरण ० ) वासनां तणावमा ( wilu t.n ) याग कर , अर्थात नम्रतापूर्वक मशील थयायका जे हमेशां यनमां उगेगुं घास ग्या पानानी माद। जीदगी गुजारे । (तेहने के०) गया निरपराधी शांत प्रागणीउने (किम हणीय पं० ) शा माटे माग्यां जोइयें ? यर्थात् थाप सरखा क्षत्रिय पुप्रने ते निरपराधी प्राणीनो शिकार ·भाषांवर सहित ॥ सुण ॥ ६ ॥ए निरपराधी वापडा। मृग शंवर शूकर रोकरे ॥ दिन दिन मृगयायें जइ । शुं ली शिर मोटा गोजरे ॥ सुण ॥ ७॥ हिंसाथी पायें पांगतो । कुष्टी याये टुंटो यंधरे ॥ कटुक फरयो सायक नथी. ॥ ६ ॥ तळी ( ए के०) ते (मृग के० ) हरिण (शंबर के०) सांवर (शूकर ..) मुंग. नथा ( गेझरे के० ) रोझयादिक वनचर पशु (चापमा के०) दया करवा लायक विचाग ( निरपराधी के0 ) कोइपण प्रकारना यपराधथी रहित थयाशका बनमा विचरे में तो एग ते विगागं निरपराधी प्राणीउँने (मृगयायें जइ के०) शिकार माटे वनमा जश्ने मारवायी (दिनदिन के० ) हमेशां तमो (शिर के० ) तमारा मस्तकपर ( मोटा गोकरे के० ) महोटां पापो (शु सीने) शामाटे व्होरी सी वो? यर्यात् तेने हमेशां मारीने तमो शामादे महापाप उपार्जन करो तो? ॥ ॥ वळी (कंतजी के०) दे प्रियतम! (हिंसाथी के०) प्राणीनी हिंसा फरमाथी, यर्थात् तेना जीवितनो नाश करवाथी माणस ( पायें के०) पागवडे करीने (पांगलो 4.0 ) सूक्षो याय , यर्थात् तेनो पग नांगी जाय वे, तेमज (कुटी के) नकर कोदना रोग- ॥२७॥ .

·9.0000- । फस पहना कनजी । पदीय दुर्गति दुखधंधरे ॥ सुण ॥ ॥ करणाथी दीरघ थानवु । नीरोगी गालो । थाये 50 ) थाय ने, नथा (एंटो के०) हाये चुंगे याय ठे, यर्थात् तेनो हाय कपार जागा . श्रने । प्रधरे के० ) यांधळो याय ठे. एवी रीते (पहना के०) ए हिंसाना, यर्थात् एवी 11 मा कायार्थी ( दुर्गनि के० ) नग्क यादिक पुर्गतिमा जवू पडे , यने त्यां (पुग्यधंधरे क.0 श्रगान माग्य सहन करयाना धंधारूप (कटुक के०) कडयां (फल के० ) फलो खाय के) पहन करयां पड़े ले, यर्थात् हिंसा करयाथी प्राणीने नरकमा जर्बु पडे के, तथा ग्या न मदन पर पवा अनंना दुग्यो सहन करयां पड़े ठे. 10॥ बळी (प्रनु के०) दे 'मामिनाथ' ( कणाधी के० ) प्राणी-पर दया करयाथी, यर्थात् तेनी हिंसा नही करवायी माणमान ( या क.० ) थायुष्य ( दीरघ के० ) साधु थाय , यर्थात् ते पर करुणा करवाथी मनुष्य पानानुं मदोदं थायुष नोगये . तेमज ते (नीरोगी के०) रोगरहित थाय ने, थर्थात् गैना शरीरमा अग्थादिक फोइपण प्रकारनो भयंकर रोग यतो नथी. तेमज ते (रूप निधानरे ·भाषांवर सहित ।।३७२ भोपालनो हिरे ॥ मु० ॥ ११ ॥ नृप कहे चामर कोढी । एहतो दीसे वे जोयरे ॥इम कही मार्यों ताजणो । कडे मागे मारो मह लोयरे ॥ सु० ॥ १२ ॥ नृपपासे क्षत्री सातसें । इता दंठ घणु पापिष्टरे ॥ पोताना मुग्वर्थी मुनटो प्रते वोलवा लाग्यो के (एड्तो के०) या तो कोइक ( चामर कोढी .. के ) माग्वीनने नडामवा माटे जेणे पोताना हाथमां चमर धारण करेj ठे, एवो कुष्टी (दीसे वे 5 के० ) देग्याय , अर्थात या कोइक कोढी माणस जणाय ठे, तेने हे सुनटो! तमो (जोयरे के० ) जुन ? ( ऽम कड़ी के0 ) ते गजाए पटयुं कहीने ते साधुने (ताजणो के० ) पोताना हाथमा रहे तो चावुक ( मायों के० ) लगाव्यो, यर्थात् ते साधुपर तेणे चायुकनो प्रहार कर्यो, एवी रीते पोताना राजाने ते साधुप्रते मार मारतो जोश्ने ( सहु खोयरे के० ) तेनी साये रहेखा सघळा सु. जटो पण ( मारो मारो के० ) या साधुने हणो? हणो? (कहे के०) एम बोलवा साग्या. ॥१२॥ हवे ते वखते (नृप पासे के०) ते श्रीकांत राजानी पासे (खंठ के०) उझत, तथा (घj पापिष्टरे के०) घणाज निर्दयपणाथी पापकार्य करनारा, एवा ( सातसे दानी के ) सातसो प्रिय पुत्रो ॥२७२।।

·मारे कोढी कोढी कही । धका पादसुं घिण्टरे ॥ सु० ॥ १३ ॥ जिम जिम मारे सघला मिली। (दता के० ) हाजर दता, ते सातसो (घिष्टरे के० ) उखंठ पुरुपो ते मुनिराजने ( कोढी कोढी कदी के ) या कोढी, था कोढी ठे, एम मुखथी बोलीने (धका के०) धकेला मारीने तेमज (पादमुं के० ) पगोवडे सातो मारीने (मारे के०) प्रहार करवा लाग्या.॥ १३ ॥ एवी रीते ( सघला के० ) ते सघला उसंठ पुरुपो ( मिली के0 ) एकठा थश्ने ( जिम जिम के०) जेम जेम ( मारे के० ) ते मुनिराजने प्रहार करे ठे (तिम तिम के० ) तेम तेम ( राजा के०) ते श्री. फांत राजा ( जोररे के०) मोटेथी (इसे के०) इसे ठे, थर्थात् पोताना हृदयमा थानंद मानीने खूब इस्पा फरे ठे. परंतु (समताधर के० ) शांतताने धारण करनारा, थर्थात् पोताना शरीरपर पमता मारथी जरापण क्रोधायमान नही यता एवा ( साधु के० ) ते मुनिमहाराज (बोसे नदी के०) पोताना मुखथी कई पण उच्चार करता नथी. थर्थात् मौन धारीने स्थिर रहेखा ठे, थने तेम करीने ते मुनि (यतिघोररे के०) तेए करेखा अत्यंत भयंकर (उपसर्ग के०) उपसर्गने, थर्थात् पोता- ·भोपालनो भाषांतर सहित ॥२७॥ तिम तिम हसे राजा जोररे ॥ समताधर साधु वोले नहि । उपसर्ग सहे अतिघोररे ॥सु० ॥१४॥ संतापी इणपरं साधुने । सघला तेह गया नेहरे ॥ वली अन्यदिवस राजा गयो। मृगयाएं रमवा । नेहरे ॥ सु० ॥ १५ ॥ धायो मृगपुंठे एकलो । सेना रही पाठल सोयरे ॥ तव दीठो तटिनीतटें । पर पडता दुःखने ( सहे के ) सहन करी रहेसा ठे.॥ १५ ॥ (इणपरें के०) एवी रीते (साधुने के ) ते समतावंत मुनिराजने ( संतापी के० ) कष्ट उपजावीने (तेह के०) ते (सघला के) उखंठ पुरुषो ते श्रीकांतराजानी साथे (गेहरे के ) पोतपोताने घेर ( गया के०) चाट्या गया. (वली के ) वली पण (राजा के०) ते श्रीकांत राजा (यन्यदिवस के०) कोइक दिवसे (नेहरे के) पोताना हृदयमा खुशी थयोथको ( रमवा के०) क्रीमा करवाने, यर्थात् पोताना हृदयने खुशी करवा माटे (मृगयाएं के०) प्राणी-नो शिकार करवा माटे (गयो के० ) वनमा पहोंची गयो. ॥ १५ ॥ एटलामां ते श्रीकांत राजा (एकलो के०) एकाकी ( मृगपुंठे के ) दोडता हरि। पनी पाठक (धायो के ) दोड्यो, तथा ( सोय सेना के०) तेनी ते सेना, थर्थात् पोतानी साथे DC0006GE 19095668 ॥२७३ ।।

·येत्रो मुनिवर कोयरे ॥ मुः ॥ १६ ॥ तेदने पण मारीने घj । कपाली नाग्यो नीररे ॥ जर यात्रा शिकारमा हमेशा यायता एवा ते सातसे तवंर पुरुषोनी सेना (पापस रदी के०) तेनी पावत रही गइ, यर्थात् ते सघळा नवंतो तेनी साये वनमा दोमी शस्या नही. (नर के० ) पटलामा ते श्रीकांत राजार ( तटिनीत के०) कोक नदीना किनारापर ( गो के०) कोखा, यर्यात् विश्राम लेता एवा ( कोयरे के) कोइक (मुनिवर के०) साधु महागजने (दोवो के० ) पोनानी दृष्टिथी जोयो. थर्थात् नदी किनारापर विश्राम सेवा माटे येठेसा फोइक माहारमा मुनि महाराज पर तेनी दृष्टि पमी. ॥ १६ ॥ पठी ते श्रीकांत राजाप (तेदने पण के० ) ते मुनिमहाराजने पण (घणुं मारी के०) मुष्टि, सात यादिक बडे घणो प्रहार करीने, तथा पठी (काली के०) उंच. कीने ( नीररे के०) नदीना जस प्रवाहमा (नाख्यो के०) फैकी दीधो. एबी रोते नदीना जल प्रवाहमा पड्याधी ते मुनिमहाराज ( जब के० ) ज्यारे (थाकतो के०) थाकुस व्याकुल (थया सागो के०) यवा लाग्यो, थर्थात् तेनी नाशिका, कर्ण तथा मुखथादिकमां जल प्रवेश करवायी ·भोपालनो भाषांतर सहित ॥२७४ सागो याकलो। ताणी तब काढ्यो तीररे ॥ सु० ॥ १७ ॥ मंदिर जई राणीने कहे । ऋपि पीड्यो ज्यारे ते साधु मुंझावा लाग्यो (तव के० ) त्यारे हृदयमां जरा दया याववाथी (ताणी के० ) ते साधुने पोताना हाथवडे जसमाथी खेंचीने (तीररे के०) नदीना किनारापर (काढ्यो के) सा- वीने मूक्यो, थर्थात् जलमाथी कहामीने तेने जमीनपर मूक्यो. ॥ १७ ॥ त्यारवाद ते राजा (मं. दिर जई के० ) पोताने घर जइने ( राणीने के० ) पोतानी राणी श्रीमतीने (कहे के०) कहेवा लाग्यो के, यर्थात् केम जाणे पोते महोटी बहारीनुं कार्य कर्यु होय तेम राणी यागळ पोतानी प्रशंसा करवा लाग्यो के (याज के० ) याजे तो (जायरे के०) शिकार माटे वनमा जश्ने ( में के० ) में (ऋपि के० ) एक मुनिने (पीड्यो के०) खूब संताप्यो के एम कही तेणे मुनिना करेला सर्व हाखनी हकीकत राणीने कद्दी संजळावी. ते सांजळी हृदयमा थत्यंत खेद पामेली एवी (ते के ) ते राणी पोताना स्वामिप्रते ( कहे के०) कहेवा खागी के, हे प्रियतम (जु के०) तमो जुर्छ ? यर्थात् हुँ जे यापने कहूँ ते थाप सांभळो? (पशुउने के०) विचारां निरपराधी ।।२७४।।

·No text on this page.

·भोपाएको
भाषांवर
सहित
सु० ॥१७॥ जो पि पीड्यानुं ते घणुं । राणीजी महोटुं पापरे ॥ तो हुँ हवे कहीये नही करुं ।
वाधे जिणथी संतापरे । सु० ॥२०॥ दिन केताश्क गया पठी। वेठो वे गोखे नरिंदरे ॥ फिरतो
पमशे. ॥ १५ ॥ यावी रीतनां पोतानी राणीना वचनो सांभळीने भयनीत ययेतो एवो ते श्रीकांत
राजा तेणीने पोताना जद्रक परिणामथी कहेवा खाग्यो के (राणीजी के०) हे राणीजी! (ऋषि
पाट्यान के० ) मुनिमहाराजने पीमा उपजाववाथी ( जो के० ) जो ( महोटं पापरे के०) महापाप
(के० ) लागे ठे, यर्थात् मुनिने दुःख उपजाववाथी जो नहापाप थतुं होय ( तो केप ) तो
( हवे के० ) हवेधी, थर्थात् थाजधी (जिणथी के०) जेवडे करीने, यर्थात् जे कार्य करवायी
(संतापरे के०) पोताने कष्ट ( वाधे के०) वृद्धि पामे, यर्थात् जेथी मारे यागामिकालमा दुःख
सहन करवू पडे, ते दुप्कार्य (ई के०) हुं (कहीये के०) कदापि पण ( नही करुं के० ) करीश
नही, थर्थात् हवेधी हुँ कोइपण दिवसे मुनिने संताप उपजावीश नही. ॥ २० ॥ हवे त्यारपत्री
(केताश्क के०) फेटलाक (दिन के) दिवसो ( गया पठी के०) वीत्याबाद (नरिंदरे के० ) ते
॥२५॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·पानो भाषावर सहित सोसरे ॥ १० ॥ २४ ॥ पोतार्नु वचन पास्युं नही। सुणी साज्यो तिण नूपरे । तेमावी ऋपिराजने। राम नाम। निजतापरे । सु० ॥ २५ ॥ कहे भूप मन कोमक्ष करी । थाउंजी सनमुख साधरे ॥ ॥ २४ ॥ दवे एका गते ( पोनान के० ) पोते यो(वचन के०) वचन (पादयुं नही के०) पोते पार उनाय नई। एवं। रीतना पोतानी राणीना (तिण के०) ते मेणांने (सुणी के०) सांजळीने (जुपर कं० ) ते धोकांन राजा ( साज्यो के0) पोताना हृदयमां यत्यंत शरमायो. यने तेथी (पिराजने के० ) ते नपस्वी मुनिमहाराजने (तेमावी के०) पोतानी पासे वोलावी मगावीने (निजतापरे के० ) पोना, सपाट ( नामी के० ) नमावीने (खामे के०) तेने खमावा लाग्यो, थर्थात् ते मुनिमहाराजना चरणोमां पोतानुं मस्तक नमावीने घणीज नम्रतापूर्वक पोते करेला ते थपरापनी क्षमा मागवा साग्यो. ॥ २५॥ पठी (नूप के ) ते श्रीकांत राजा (मन के०) पोताना हुदपने (कोमल करी के०) थत्यंत नम्र करीने, थर्थात् चित्तना निर्मक्ष नावयी ( कहे के०) से मुनिरामप्रते कहेवा साग्यो के (साधरे के० ) दे मुनिमदाराज! , हवे ( मनमुग्य फै०) था- ११२००

·No text on this page.

·भार
सहित
०००
यज्ञानदोपरे ॥ उपसर्ग करी थपगारने । कीधो लें पापनो पोपरे ॥ सु० ॥ २७ ॥ जिणपरे बूटे तेद
पापषी । उपदिशो तेह उपदेशरे ॥ कहे सिद्धचकतप सेवजो । टलसे तिण सकल कलेसरे ॥ सु०
॥ २० ॥ करजो नव उली तेहनी । नव नव यांवेतनी खासरे ॥ विधिसुं नवपद गुणजो वली । होसे
उपार्जन करेला . ॥ २७ ॥ ते माटे (जिणपरें के०) जे रीते, यर्थात् जे कोई उपायथी (तेद
पापपी के० ) तेवी शतना तेणे उपार्जन करेसा पापोथी (बूटे के० ) ते राजा मुक्त याय ( तेह
केc ) तेवा प्रकारनो ( उपदेशरे के ) कोक उपदेश ( उपदिशो के) याप यमोने समजावो?
एयी गैनना ते राणीना वचनो सांजळीने ते महामुनिराज (कहे के०) तेने कद्देवा लाग्या के
तमो (सिना तप के०) श्रीसिद्धचक्रजी महाराज संबंधि यायंविलनी उळीनो तप ( सेवजो
के०) याराधजो? थने (तिण के०) ते तप करवाथी (सकल के०) सर्व प्रकारना ( कसेसरे
०) वसेशो (टलसे के) नाश पामशे, थर्थात् ते तपना थाराधनथी सर्व प्रकारना संकटो दूर
थशे. ॥ 7 ॥ सी (तेदनी के०) ते श्रीसिद्धचक्रजीना तपनी (नवनव थांवेलनी के०) नव
॥२६॥

·No text on this page.

·सानो
-0003
भापविर
सहित
कोईक सातसें । जे पत्ता सेवक लाररे । सु० ॥ ३० ॥ राणीनी यात सखी वती। अनुमोदे अति
तप भापरे ॥ उपापन की) उजडं । पूरण थयो तिण प्रस्तावरे ॥ सु० ॥ ३१ ॥ राग सारंग महार-
राजानी साये ( चढता के) वनचर प्राणीना शिकारमाटे बनमा जता हता, ते सघळाए
तेना ते तपने ( कांईक के०) थोडेक यशे ( यनुमोदे के०) थनुमोयो, अर्थात् तेउना ते तपनी
तेए पण कंफ प्रशंसा करी. ॥ ३० ॥ (वसी के०) वळी ( राणीनी के०) ते श्रीमती राणीनी
(यात सखी के० ) थाठ सादेखीए (तप के० ) तेउना ते यांविक्षतपने (यतिनावरे के०)
थतिशय भावयी (थनुमोदे के०) यनुमोयो, यर्थात् तेनी घणाज लावधी प्रशंसा करी. वळी
चयो के० ) ते थांवेसनी उळीनो तप ज्यारे संपूर्ण थयो (तिण प्रस्तावरे के० ) ते वखते,
थर्थात् ते तप संपूर्ण पयायाद ते श्रीकांत राजा तथा श्रीमती राणीए मलीने ते महाप्रजाविक
उगम तपY ( उद्यापन के०) अजमणु (कीधुं के ) कयु, थर्थात् शक्तिमुजब द्रव्यनो व्यय करी
पोताना ते सपने भावपूर्पक ऊजव्यो. ॥ ३१ ॥ एवी रीते (राग सारंग मटारमा के० ) सारंग
OGGCca
॥२९॥

·No text on this page.

·मातांवर सहित जाम ॥ १ ॥ सिंह नरेसर महायसी । उदभट सेना य । पाउसथी वहारें चढ्यो । थावी मलाई तेद ॥२॥ गोधन वासीने इण्या। तिण कात्री सय सात ॥ ते सुत कात्रीना थया । कुष्टी जगविख्यात ॥३॥ गागनी गायोर्नु पण ( ग्रही के० ) पोतानी साथे चोरी खेइने (जाम के०) जेटलामा ते सैन्य स्पोपी (पा एसी के०) पोताने गाम जवामाटे पातुं वद्यु, तेटलामां ॥१॥(महावली के० ) महायसवान एवो ( सिंह नरेसर के०) ते गामनो सिंह नामनो राजा पोतानी साये (उदनट के० ) सवैया योद्धाउनी ( सेना के०) महोटी सेना (सेय के) लेइने, यर्थात् पोतानी साये दपिपारध महोटुं सैन्य खेइने (पालघी के०) तेनी पावळ (वद्दारे के०) ते गोधनने पार्छ मेळावा माटे (चट्यो के० ) तेनापर पसारो सेइ वमी याव्यो. तथा ( तेह के ) ते सिंहराजा (थायी के०) एकदम उतावळो यावीने (मली के०) तेने नेट्यो, थर्थात् तेउनी साये सममा पाग्यो. ॥ २॥ त्यारवाद ते सिंदराजाए (गोधन के.) ते गायोन टोळं ( वासीने के०) पाउँ पाळीने (तिष के० ) ते (सपसात के०) सानसो (हनी के०) नाग उसंग कपिटने (रण्या ००० ५२८॥

·जिसपर ॥वाल || ३० मी ॥ राग सारंग, नणदपना दशा॥ ययगा-धम रंगसुं । नंगम पहसोहो प्रीत ॥ जिनेश्वर ॥ देशी ॥ सिंहराजा संयम प्रही । श्री अणसापा 20 ) मार्या, (ते के०) ते सपळा त्यांथी काल करीने या नवमा (जगविख्यात केव) याखा जगत्मा प्रग्यान एया, तथा (कष्टी के०) कुष्ट नामना दुष्ट रोगयीपीमायेक्षा (दात्रीना मुत) पनिम्ना पुपो (थया केव) यया, थर्थात् पोताना पूर्वनयना दुष्कर्मना उदगथी या नया तेउ सपळा कुष्ट रोगयी पीडित थया. ॥३॥ पाली (गजन को०) दे श्रीपासनरेश्वर! (सिंदराजा के) ते सिंहराजाप त्यांयी (संयम पही गे० ) पंचमहायत पालयारूप पारित्र प्रहमा फरीने (यंते के ) वटे, यर्थात् केटलोक फाल ते पारिन पाट्यायाद रोयट पखते (यगासणधारहो के० ) यनशन अंगीकार कर्यु, यर्थात् तेगो थशन यादिक पारे थाइरोनुं प्रत्याग्रपान करी संथारो कर्यो. त्यारयाद (ते के०) ते सिंद- मुनिराज ( काम करी के०) मरण पामीने (ण गरहो के०) या जगोए (यजितसेन के०)

·धीरानो
भागांवर
सहित
na
Untol
जाम ॥ १ ॥ सिंह नरेसर महावसी । उदभट सेना देय ॥ पालथी वहारें चढ्यो । यावी मली
तेह ॥२॥ गोधन वासीने इण्या। तिण दात्री सय सात ॥ ते सुत क्षत्रीना यया । कुप्टी जगविख्यात ॥३॥
गामनी गायोनुं धण ( ग्रही के० ) पोतानी साथे चोरी खेइने ( जाम के० ) जेटलामां ते सैन्य
स्पाची (पाचु बली के०) पोताने गाम जवामाटे पातुं वद्यु, तेटलामां ॥१॥(महावली के०)
महायसवान एवो ( सिंह नरेसर के० ) ते गामनो सिंह नामनो राजा पोतानी साये (उदनट
के० ) खवैया योद्धाउँनी ( सेना के०) महोटी सेना (सेय के०) खेइने, अर्थात् पोतानी साये
इथियारबंध महोटुं सैन्य खेइने (पाठलथी के०) तेउनी पाठळ (वहार के०) ते गोधनने पार्छ
मेळावा माटे (चट्यो के०) तेनापर पसारो खेइ चमी थाव्यो. तया (तेह के०) ते सिंहराजा
(थायी के०) एकदम उतावळो यावीने (मली के०) तेउने नेट्यो, थर्थात् तेउनी साथे
समया साग्यो. ॥ २ ॥ त्यारवाद ते सिंहराजाए (गोधन के.) ते गायोनुं टोळं ( वापीने के०)
पाचु पाळीने (तिण के० ) ते (सपसात के०) सातसो (कली के०) तारा उखंठ कपिउने (रण्या
06666ऊGCC-
॥२८॥

·900 .0 । माया 1000000000 ॥ ढाल, ॥ 37 मी ॥ गग मारंग ॥ नगदसनी देशी ॥ यावा-धर्म जिनभर गावं गंगम् । जंग म पटमादी ग्रीन ॥ जिनेवर ॥ ए देशी । सिंहगना मंगम पही। श्री प्रणा ने के । ने मघळा न्यांधी काल करीने या नयमां (जगविग्यान के) यागा जगतमा प्रग्यान पवा. नया ( कुष्टी के० ) कुष्ट नामना दुष्ट गेगवी पीमाशा (मानीना सुन के) कत्रिनना पुवा । यया के० ) यया, अर्थात् पोनाना पूर्व नयना दुष्कर्मना उदगी या नामां रोई मघळा कष्ट गंगयी पीदिन धया. ॥ ३ ॥ वर्त। ( गजन 2.0 ) दं श्रीरासन पर : (सिंहगजा के ) ते मिंहगनाए त्यांची (मंगम पर्टी के० ) पंचमहावन पासवारूप नारित्र ग्रहण फरीने (यन के० ) पदे, यर्थात् केटोक कान ने चारिश पाट्यावाद उपट यम्यने ( 'यणसणधारहो के० ) यनशन यंगीकार करें, यात् नगगे यानयादिक चारे यादगेनुं प्रन्याग्यान करी संथारो कर्यो. सारयाद (ते के०) ते सिंह मुनिगज ( काम करी के० ) मरण पामीने (इण गरदो के०) या जगोए (यजितरोन ·a SOGGGGGG माग ॥ १ ॥ सिंह नगेसर महापसी । उदभट सेना देय ॥ पालथी वहारें चढ्यो । यावी मली माशांवर सेह ॥२॥ गोपन वासीने इण्या। तिण क्षत्री सय सात ॥ ते सुत दात्रीना थया। कुष्टी जगविख्यात ॥३॥ सहित गामनी गायोन धण (पही के० ) पोतानी साथे चोरी सेइने ( जाम के०) जेटलामा ते सेन्य रपाची ( पा वसीउ के० ) पोताने गाम जवामाटे पातुं वदयु, तेटलामां ॥१॥ (महाबली के०) महायसवान एवो ( सिंह नरेसर के० ) ते गामनो सिंह नामनो राजा पोतानी साथे (उदनट के० ) सडवैया योद्धाउँनी (सेना के० ) महोटी सेना (खेय के०) खेइने, थर्थात् पोतानी साये हथियारबंध महोटुं सैन्प खेइने ( पाठलथी के०) तेउनी पावळ (वहारे के०) ते गोधनने पार्छ मेळपया माटे (चढ्यो के०) तेनापर धसारो सेइ चमी थाव्यो. तथा (तेह के०) ते सिंहराजा (यारी के0) एकदम उतावळो यावीने (मली के० ) तेने नेट्यो, थर्थात् तेनी साथे सगा साग्यो. ॥ २ ॥ त्यारयाद ते सिंहराजाए (गोधन के० ) ते गायोन टोळं ( वासीने के) 14८०॥ पाचं पाळीने (तिण के०) ते (सयसात के०) सातसो (हली के०) नारा उखंठ कविउँने (रण्या

·No text on this page.

·धीपालनो
'भाषांतर
सहित
रहो ॥ राजन ॥ काल करी ते ऊपनो । यजितसेन इण गगरहो ॥ रा॥१॥ सुख दुख कर्मथकी
लहे। जिणविध वांधे जेहहो ॥ रा०॥ ते तेणीपर जोगवे । शुज अशुभ फल वेहहो ॥ रा० ॥ सु०
॥ २॥ पूरव नयना वयरथी । राणे ग्रह्यो रणांहेंहो ॥ रा० ॥ चारिन जून कहुँ । तिण चारित
तारो पित्राइ एवो या हुँ यजितसेन (ऊपनो के०) उत्पन्न थयो. ॥ १ ॥ माटे हे राजन् ! था
जगतमा सबै कोइ प्राणी पोते पूर्व उपार्जन करेला ( कर्मथकी के० ) फर्मोवडे करीनेज ( सुख
दुग के ) सुख यथवा मुख (सहे के० ) मेळवे . केमके (जेहदो के०)जे को प्राणी ( जिण-
विध के ) जेवी रीते ( वांधे के0) शुभ यथवा यशुन कर्मने बांधे ठे, यर्थात् जेवा जेवा प्रकार-
ना ते कमों वांधे ( तेणीपरें के०) तेवी रीते ( वेदना के0) पन्नेना, अर्थात् ते शुज अथवा
यशुज कर्मनां (शुज के०) सारां, तथा (यशुभ के० ) मागं ( फन के० ) तेना परिणामरूप फ-
सोने ( ते 'नोगवे के ) ते प्राणी जोगवे . थर्थात् पूर्वनवमां प्राणीए जेवू कर्म वांधेद्यं होय ठे,
तेने यनुसारे तेयु फल या जन्ममा तेने जोगव पडे ठे. ॥ २॥ बळी दे राजन् ! ( पुरवनवना
॥२८॥

·No text on this page.

·भीपापनो भाषांतर सहित विज्ञान पण उपनुं । कहुं हुं तिण परमाणहो॥ रा०॥ सु०॥ ४ ॥ जीव थयो श्रीकांतनो । तुं राजा श्रीपासहो। रा ॥ काल करी थई श्रीमती । मयणसुंदरी या वालदो ॥ रा॥ सु० ॥५॥ यावे पण ( उपनु के) मारी तपस्याना प्रनावथी मने उत्पन्न थयेj (तिण के०)ते यवधिज्ञानना ( परमाणदो के० ) प्रमाणथी, अर्थात् ते यवधिज्ञानना वलथी ( कहूं तुं के० ) तारी पासे कही संजळानुं हुं, थर्थात् तारा पूर्वभवनो या सघळो वृत्तांत में मारा यवधिज्ञानथी जाणीने तने यथास्थित कही मंजळाव्यो . ॥ ४ ॥ हवे (श्रीकांतनो के०) ते श्रीकांत राजानो ( जीव के ) जीव, त्यांथी काल करीने (तुं के०) तुं पोते (श्रीपालहो राजा के०) था श्रीपास नामनो राजा (थयो के० ) यही उत्पन्न थयो तुं. तथा ( श्रीमती के० ) तारी पूर्वभयनी ते श्रीमती नामनी राणी (कास करी के०) त्यांथी मरण पामीने (था के) या (पालदो के० ) राजकुमारी (मयणमुंदरी के०) तारी मयणासुंदरी नामनी राणी था जवमां पण यश् वे. थर्यात् तमो पन्नेपच्पेनो पूर्वभवनो स्त्रीनारसंबंधि संबंध था 'नयमां पण तेज रीते १२८२॥

·सप अनुमोदने । लघु राणी थई रहदो ॥ रा०॥ पीड्या अपि पूरवनवे । तुं सुख पाम्यो एहहो । ग० ॥ मु०॥ ६ ॥ने::पिने कुष्टी कायो ।तुं कृष्टी ययो तेणहो । रा॥ नान्यो कपि नदीनीरमां। पाशु ग्देलो . ॥ ५ ॥ यळी (यावे के० ) ते श्रीमती राणीनी ते यावे सादेती (तप यनु. चोदने गे० ) पूर्व जयमा तमोए करेला तपनी यनुमोदना करवाथी (पदहो के०) या सघळी ( गणी के० ) न्दानी राणी ( यई के० ) ययेली , यर्थात् ते याठे त्यांयी मरण पामीने श्रा नारी गणी थयेली . पळी दे राजन्! (पूवनवे के०) पूर्वनयमां ते (मपि के०) मुनिने (पीच्या के ) पोडेला दना, यर्थात् ते मुनिने कष्ट थाप्युं हतुं, यने तेथी (पहहो केव) यावी शन, कुटगेग यादिकनुं (तुं के० ) तुं (दुख के० ) कष्ट ( पाम्यो के०) पाम्यो हुँ, यर्थात् तारे पण तेथी या नवमा कष्ट सहन करवू पडधुं . ॥ ६ ॥ वळी (ते के) ते पूर्वजवमा (मपिने के० ) मुनिराजने (कुष्टी कामो के०) कोढी कह्यो इतो (तेणहो के०) तेवी रीतना वचनथी पपिलां कर्मना उदयपी (तु के०) तुं पण था नवनी थंदर (कृष्टी के०) कोढीउ (थयो के०) ·धीरानो सहित सापरसा पज्यो तुं एणदो । रा० ॥ सु० ॥ ७ ॥ ९व कहोतो साधुने । तिणे कडेवाणो डुंवहो पयो, अर्थात् था जवमा तारे कुष्टरोगर्नु दुःख सहन करतुं पडघु 2. वळी पूर्वनवाते (पिके०) मुनिने ( नदीनीरमा के० ) नदीना जसप्रवाहमा (नाख्यो के०) फेंकी दीधो इतो ( एण के०) सेवा प्रकारना ते कायाची थाचरेला कर्मना उदयधी (तुं के० ) तुं पण था जवमा ( सायरमां के० ) समुमो ( पड्यो के० ) पड्यो, थर्थात् तारे पण ते कर्मथी महासागरनी थंदर पडतुं पडघु. ॥ ॥ वळी पूर्षभवा ते ( साधुने के० ) मुनिमहाराजने (मुंव के०) इसकी जातनो मातंग (कझोतो के० ) कहेलो हतो ( तिणे के०) तेवी रीतना ते वचनथी पांघेला कर्मना उदयथी तुं पण (डंपदो के० ) मातंग ( कदेवाणो के० ) कडेवायो, थर्थात् था नवमा तारापर मातंगपणानुं कसैक थायी घडपुं. वळी तें पूर्वनवा (सिचक्र के०) नवपदरूप सिद्धचकजीने (सेव्यो के०) थाराप्पा, थर्थात् यांवलतप करवापूर्वक तें श्रीसिद्धवजीर्नु बाराधन कर्यु, यने ( तेणें के० ) सेषी रीतना शुभ यावरणपी ते था भवमा (झुंषदो के) जरयाबंध (राजरमपी के०) राज्य- ५२८ ·00000004 ॥ ग. ॥ मिना मेव्यो तेणें । गजरमणी सही सुंपदो ॥ रा० ॥ सु० ॥ ॥ तपपरशंसाथी यया । ए गणा मय मानदो ॥ ग० ॥ इणीपर जयनाटकतणी । सुणी नृपें सघली यातदो ॥ 1 ॥ मु० ॥ ७ ॥ उदय कहो मुज थायरो । चारित्रण भये चंगहो । रा० ॥ रदेशो राजमाहि सदी ( लदी के० ) मेळयी, यर्थात् ते शुज फर्मना उदयथी या जवर्मा तने पण विविध प्रकारनी समृति नपा स्त्री मळी. ॥ ॥ ॥ यळी पूर्वजयमा (तपपरशंसाधी के०) तमारा तपनी यनुमोदना फग्यार्थी ने नारा मानसे उखं पुरुषो था जयमा ( ए के) या सपळा ( सय सातदो के०) मानमो ( गणा धया के० ) गणानी महोटी पदवी पाम्या. (इणीपर के०) एती रीते (भवनाट- कनर्ण। के0 ) पोनाना पूर्ण नयना पृनानरूपी नाटकनी (सघली के०) सर्व (यातहो के० ) इकी. कन, ने याविहानी एया श्रीयजितसेन मुनिराजना कहेपाथी (नृपे के०) ते श्रीपास राजाए (गुणी के० ) मांभळी, यर्थात् सहपूर्वक पोताना ध्यानमा सीधी. ॥ ए॥ पठी ते श्रीपास राजाए ते मुनिगजने विनयपूर्वक प्रभ फों के, हे मुनिमहाराज! (इणभवें के०) था भवमा (मुज के०) ००००

·धीपाटनो
भाषांवर
सहित
॥१८॥
तुमें । भोगकरम परसंगहो ॥ रा॥ सु० ॥१॥ थणसणसुं यंते चवी । थासो महोटा देवहो
मने ( चंगहो के० ) मनोहर एवं ( चारित के०) मुनिपणुं (उदय यावशे के०) उदयमा श्रावशे?
थर्धात् या जवमा हुं पंच महावत उचरवारूप चारित्रने अंगीकार करीश के नही ? ते हकीकत
( कहो के० ) मारापर कृपा करीने याप कहो? ते सांचळी ते यवधिज्ञानी एवा श्रीयजितसेन
मुनिराज घोप्या के, हे राजन्! था जयमां तो तमो (जोगकरम के०) जोगारखी कर्मना (पर-
संगहो के० ) प्रसंगथी, थर्थात् तमारां नोगावली को दजु घणां वे तेथी (तुमें के०) तमो
(गजमांहिं के० ) आ राज्यनी यंदरज (रदेशो के०) स्थिरपणे रहेशो, यर्थात् या नवमां तमोने
चारित्र सेवानुं उदयमा यावशे नही. ॥ १० ॥ परंतु (यंते के०) प्रांत समये (यण्यणसु के०)
थनशनपूर्वक, थर्थात् चारे थाहारोना त्यागपूर्वक (चवी के०) तमो काल करीने (मढ़ोटा
के०) महान् समृशिवाळा ( देवदो के0 ) देव ( यासो के० ) यशो, एटले के ( तुमें के० ) तमो
( नरमें के) नवमा ( देवलोके के० ) देवलोकनी यंदर जशो. तथा त्यां (बहु के० ) घणा ( सुर
॥२८॥

·-- ॥ देयाक नयम तुमें । फरगे सुर यहु सेवदो ॥ रा०॥ मु०॥ ११ ॥ नार नार नरदेवना। | नय की ननर म जाणदो ॥ 10 || नव नवमें केवल लदी । प्रदेशो पद निरवागाहो ॥ रा० ॥ ॥ मा ॥ 7 ॥ म पण मुंदरी यादें मनी । जे ते ताहरी नारदो ॥ रा० ॥ ते नमें नर सीकसे । 10 मा गबन्दी क.0 ) मेवा ( करने के० ) याचरशे, यर्थात् ते देवसोकमा तमो महासमृ.13 ' ' ( गाला देय अवार्थी न्यां यमनाग घणा देयो नमारी विनयपूर्वक याझा उमावी यनेक प्रकारनी 3 | मेवा कर ॥ ॥ वली ( चतुर के० ) विचक्षण, थने (मुजाणदो के० ) सारी समजाळा या दं श्रीपान नरेन्द्र ' ( नदियना के० ) मनुष्य यने देवना ( गार गार के० ) यनुक्रमे चार चार । नय की क ) जन्म सीने, अर्थात एकांतरे मनुष्यना तथा देवना चार चार सय कर्यावाद ( नयम के० । नवमा नवमा ( केवल के० ) केवलज्ञान (सदी के०) प्राप्त करीने तमो (निरया. ) अक्षयपुग्ययालं मोक्षरूपी ( पद के० ) स्थान (सदेशो के ) प्राप्त करशो, अर्थात् था भवथी नवमे नवे नमो निश्चयथी मोक्षामा जशो. ॥१२॥ पळी ( मयणसुंदरीयादें के) म. गदा के

·No text on this page.

·राग सारंगमदारहो। नपियां ॥न्यानसागर कहे सामलो। थागल कहुं अधिकारहो।रागामु०॥१५॥ ॥ दुहा ॥ मयाणसुंदरी कदे रायजी। पूरय नव फस देख ॥ विधिमुं बसी याराधायें । सि. री गया, यर्थात् नव्य जीवोने प्रतियोधयामाटे यन्य स्थानपर विचरी गया. ॥१॥ एषी रीते (या. मसीसमी के० ) था थाइत्रीसमी (दास के० ) दाल ( सारंग महारदो राग के० ) सारंग तथा मन्दार नानना रागमा (कही के०) श्रोता थागळ कदी संनळावी . (न्यानसागर के०) था रासना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजी श्रोताउँग्रते कहे ते के ( भवियों के०) हे भव्यजनो! हवे हुँ (थागल के०) थगामीनो (थधिकारहो के०) या रासनो यधिकार ( कहूं के०) कहूं तुं, ते तमो सांभळजो? ॥ १५ ॥ दये (मपणमुंदरी के०) श्रीपालराजानी राणी मयणामुंदरी पोताना स्वामिप्रते (कहे के०) कहेवा सागी के ( रायजी के०) हे स्वामि ! (पुरवनव के०) यापणा पूर्व नवर्नु (फल के०) फस, यर्थात् थापणे करेलो शुनाशुभ कर्मोनुं फस (देख के) जोइने, यर्थात् ते संबंधि थापणा

·भाषांतर
सहित
श्रीपालनो
रास ।
॥२८६॥
द्धचक्र सुविशेष ॥ १ ॥ नरपति नव राणीसहित । उसी करतां बाप ॥ ध्याये नवपद निरमलां ।
रूडे थिर चित थाय ॥ २ ॥ समकितने यजूयालवा । पूजे जिनवरदेव ॥ साधुनक्ति पण साचवे।
हृदयमां विचार करीने ( वली के० ) वली पण, यर्थात् या नवमां पण (सिहचक के०) नव-
पदरूप श्रीसिद्धचक्रजी महाराजने ( सुविशेष के० ) विशेष प्रकारे, शार्यात् पूर्वनवथी पण यधिक
रीते (विधिसुं के० ) विधिपूर्वक (थाराधी के०) यापणे सेवीये. ॥१॥ एवी रीतना पोतानी
राणी मयणासुंदरीना वचनो सांजळीने (नरपति के०) ते श्रीपालराजा (नव राणी सहित के०)
मराणासुंदरी यादिक पोतानी नव राणी साये (उली के०) यांविलतपनी उती (करता के०)
करतोथको (याप के०) पोते (रुडे के) जले प्रकारे (चित के०)पोताना हृदयने (थिर थाप के०)स्थिर
थापीने, अर्थात् पोताना मनने स्थिर राखीने (निरमसांके०) निर्मल, अर्थात् सर्वप्रकारना यूपणोथीर-
हित, एवा (नवपद केu) नवे पदोने, अर्थात् थरिहंतयादिक नवे पदोने (ध्यायेके०) ध्यावे ठे, अर्थात्
पदोन पोताना हृदयमा शुरु नावथी ध्यान धरे ठे. ॥२॥ वली (रायराणी के) ते
॥२८६॥

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·धीपासनो
भाषांतर
सहित
॥२८॥
नव सहस गज रायनेरे ॥ मन० ॥ वे घोमा नव साखहो । मन० ॥ नव सहस रंय तेंहने
॥ मन ॥ तेदनी शास्त्रे साखदो ॥ मन० ॥ ३॥ सेन सकलमांहें जलारे ॥ मन० ॥ पादातिक नव
(गज के०) हाथीले हता, यर्थात् ते राजाना सैन्यमा नव हजार हाथीउ हता. तथा ( नव
साखहो के० ) नव साख (घोडा ठे के०) घोमा हता. तेमज (तेइनेरे के० ) ते श्रीपाल राजाना
सैन्यमा ( नव सहस के०) नव हजार ( रथ के० ) रथो हता. यने (तेहनी के ) ते सघळी
हकीकतनी (शास्त्रे के० ) जैनशास्त्रमा (साखहो के०) साक्षी ठे, अर्थात् तेवी रीतनुं तेनी समृ.
दिनुं वर्णन जैनशास्त्रमा वर्णवेलु ठे. ॥३॥ वळी ( सेन सकसमा के० ) तेना सघळां सैन्यनी
यंदर (भलारे के० ) शस्त्र विद्यामां कुशल एवा ( नव कोमीदो के०) नव क्रोम (पादातिक के०)
पगे चालनारा सुनटो हता, अर्थात् तेनुं नव क्रोमनुं पायदळ सैन्य हतुं. तेमज (घणा के० )
घणा ( मुगटबद्ध के० ) जेए माथे मुकुट धारण करेसा ठे एवा ( राजा के०) राजा (वे कर
के ) पोताना वन्ने दस्तो (जोडीहो के० ) जोडीने, अर्थात् ते खंडीया राजाई घणाज नम्र थया.
॥२८॥

·No text on this page.

·श्रीपाफ
भाषांवर
सहित
३२८९॥
मन० ॥ यंतसमे यणसण लीरे ॥ मन० ॥ नृप श्रीपाले प्रेमरे ॥ मनः ॥ ५॥ योनि चोरासी
साखनेरे ॥ मन० ॥ खमावे पटकायरे ॥ मन० ॥ चारे शरण चतुर करीरे ॥ मन० ॥ सूत्र सुणे चित्त
व्यनीत थयां. अर्थात् एवी रीते नवसो वर्ष सुखेसमाधेपुरां ययां. त्यारे (अंतसमे के० ) पोताना
थायुना ठेवट वखते (नृप श्रीपालें के० ) ते श्रीपाल राजाए (प्रेमरे के०) प्रीतिपूर्वक (यण-
सण के० ) यनशनवत (लीरे के०) ग्रहण कर्यु. यर्थात् ते श्रीपाल राजाए यशनयादिक
चारे याहारोनुं प्रत्याख्यान कर्यु. ॥ ५॥ पठी ते वखते ते श्रीपाल राजाए (योनि चोरासी ला.
खनेरे के० ) चोर्यासी लाख योनिमाना (पटकायरे के०) कायसंबंधि, अर्थात् पृथ्वीकाय,
अपकाय, तेउकाय, वाउकाय, वनस्पति, तथा लसकायना समस्त जीवोने (खमावे के०) खमा-
व्या, अर्थात् तेउनी साये तेणे खमतखामणा कर्या. वळी ( चतुर के ) सर्व पायतना जाणकार
एवा ते श्रीपाल राजाए ( चारे के०) चार प्रकारना, यर्थात् यरिहंत, सिफ, साधु तथा केवलि-
प्रणीत धर्मना (शरण के०) शरणां (करीरे के०) ग्रहण करीने (चित्तलायरे के०) वरोवर लक्ष.
॥२८९॥

·No text on this page.

·थीपारनो
भाषांवर
सहित
॥ २९॥
इसधीर ॥ १ ॥ चांदीने श्रीवीरने । विनयसहित भूनाथ ॥ एकमनो देशन सुणे । जोपं जोमी
हाथ ॥२॥ भांखे जगगुरु भो नविक । खही मानव-यवतार ॥ सिद्धचक्र तप सेवजो। वंठित
यापणा नद्यानमां यावीने समोसर्या ते सांजळी ( साहसधीर के०) धर्मकार्यमाटे साहस
करवामां महाधैर्यवान एवा (श्रेणिक के) ते श्रेणिक राजाए ते वनपालने (सखर के०) घणीज
महोटी (वधामणी थापी के०) वधामणी दीधी, यर्थात् ते पनपासने ते राजाए श्रीवीरप्रनु प.
धार्यानी वधामणी यापवामाटे घणुं अव्य याप्यु.॥१॥ पठी (नूनाथ के ) ते श्रेणिक राजा
(श्रीवीरने के० ) चोवीसमा तीर्थकर एवा ते श्रीमहावीर प्रनुने (विनयसहित के०) विनयपूर्वक,
थर्थात् विधिसहित यत्यंत नम्रतापूर्वक (पांदीने के०) वंदन करीने (जो के०) रूडी रीते
(हाथ जोमी के० ) पोताना बसे हाथ एका करीने ( एकमनो के०) एक चित्तथी, अर्थात् सर्व
प्रकारनो बीजो सघळो विचार तजीने लक्षपूर्वक (देशन के०) श्रीमहावीर प्रजुनो उपदेश (सुणे
के) श्रवण करवा लाग्यो. यर्थात् एक चित्तथी ते श्रेणिकराजा श्रीमहावीरप्रनुनी देशना सांना
॥२९१॥

·No text on this page.

·भीपाटनो भाषांतर सहित रास ।।२९२। घटायो ॥ मिथ्यातमेस जतारी शिरपर । याणा मुकुट धरायोरे ॥ महा॥ ए देशी ॥ नवपदमंत्रना म्याननो महिमा । पारे परखदामांहिं ॥ वेसीने नृप श्रेणिक थागल । श्रीजिने कह्यो उगहिरे ॥ ॥१॥ नवि सिद्धचक थाराधो। थावेल एक्यासी करी एहना ॥ शिवपदनां सुख साधोरे ॥ नवि (नृप श्रेणिक थागळ के०) ते श्रेणिक राजानी पासे (नवपदमंत्रना के०) ते श्रीअरिहंतयादिक नवे पदोरुपी मंत्रना (ध्याननो के०) ध्याववानो (महिमा के०) प्रत्नाव (कह्यो के०) कही घताव्यो, थर्थात् नवपदरूप श्रीसिझचक्रजीना याराधनथी मळतां थपूर्व फलनुं माहात्म्य श्रेणिक राजापासे श्रीमहावीरप्रजुए वर्णवी बताव्यु. ॥ १ ॥ तथा पर्पदामा वेठेला सर्व प्राणीप्रते श्रीवी. रप्रजुए कयु के (नवि के०) हे भव्यसोको! ( पहना के०) ते श्रीनवपदतपना (एक्यासी के०) एक्यासी संख्याना (थांबेल के०) यांवेल (करी के० ) करीने, अर्थात् नव नव वेलनी नव उळी करीने, तमो (शिवपदनां के) मोक्षपदनां (सुख के०) बनतां बने थक्षय सुखने ( सा- धोरे के० ) मेळयो ? यथात् ते थांविल तप करवाथी तमोने मोक्षपदनुं थक्षय सुख प्राप्त पशे. ।।२९२॥

·No text on this page.

·भोपासनो
भाषांतर
सहित
ए अधिकार पवित्ररे । नवि० ॥ ४॥ तेह थकी कोई यधिकुं उतुं । कहेवाणुं होय जेद ॥ होजो
चतुर्विध श्रीसंघसाखें । मिच्चाउकम तेहरे ॥ भवि० ॥ ५ ॥ यंवलगच्छे उदयकर दिनमणि । श्री
प्रमाथी ( पवित्र के० ) जव्य जीवोना यात्माने पवित करनारो, एवो (ए अधिकार के०) या
थधिकार, यर्थात् था रासनी रचनारूपी श्रीपालराजानो यधिकार (में के) में (याण्यो के०)
लीधेसो ठे, यर्थात् आ रासनी रचना में ते प्राचीन चरित्रनो याधार सश्ने करेली ठे. ॥४॥ वळी (तेद
यकी के० ) ते चरित्रथी (कांई के० ) कंई पण (जेह के०) जे (यधिकं के०) वधारे, अथवा
(उतुं के०) उतुं ( कहेवाणुं होय के०) था रासनी यंदर रचना करता वोलाणु होय; यर्थात् ते
चरित्रथी कई वधतुं उतुं खखाण या रासमां थयु होय (तेहरे के०) ते माटे (चतुर्विध के०)
साधु, साध्वी, श्रावक, तथा श्राविकारूप चतुर्विध (श्रीसंघसाखें के०) श्रीसंघनी साक्षीए
( मिच्चाउकड के०) हुँ मिथ्यादुष्कृत मारां . यथात् ते माटे हुं क्षमा मागुं बु. ॥ ५ ॥
(अंचलगच्छे के०) श्रीयंचलगच्ननो ( उदयकर के० ) उदय करवा माटे ( दिनमणि के०) सूर्य
॥२३॥

·No text on this page.

·भीपरानो
भाषांम
सहित
मोहेरे ॥ भवि० ॥ ७ ॥ में श्रीपासनरेसर गायो । ते गुरुने सुपसाय ॥ गुणवंतना गुण जगता
सुणता । ऋधि सिद्धि घर थायरे ॥ नवि० ॥ ७॥ सतर ठवीसाना थासोमासे । वद याउम दिन
ते माणिक्यसागर नामना गुरुमहाराजना (सुपसाय के०) उत्तम पसापथी, अर्थात् तेमनी कृपाथी
( में केप ) में यर्थात् था रासना कर्ता एवा श्रीन्यानसागरजी (श्रीपाल नरेसर के) था श्री
श्रीपास राजानो रास ( गायो के० ) नव्यजनोप्रते गा संजळाव्यो ठे, अर्थात् तेनी रचना करीने
सोकोने संनळाव्यो ठे. केमके ( गुणवंतना के० ) गुणवान पुरुपना ( गुण के०) सद्गुणोने (भण-
तो के०) गावाथी, तथा ( सुणतां के०) सांभळवाथी (घर के०) घरनी थंदर (ऋधि के०)
सर्व प्रकारनी समृद्धि, तथा ( सिद्धि के० ) सर्व वस्तुऊनी प्राप्ति ( थायरे के० ) थाय ठे. ॥७॥
(सतर वीसाना के० ) विक्रमसंवत सतरसोने ठवीसनी ( १७२६ ) सालमां (यासोमासे के०)
यासुमासमां ( साररे के०) उत्तम एवा ( वद थाउम दिन के०) वद याउमने दिवसे ( सिद्धि
योगें के०) सिद्धियोग प्राप्त थये उते (पुष्पनक्षल के ) पुप्पनक्षत्रमा ( गुरुवाररे के ) गुरुवारने
॥२९४॥

·No text on this page.

·भापांवर
सहित
थीपारको चित चंगेरे ॥ नवि ॥ ११ ॥ इति श्रीसिद्धचक्रमाहात्म्यविपये श्रीश्रीपालनरेश्वररासः संपूर्णः ॥
गुरुश्रीमत्कल्याणसागरसूरीश्वरमुप्रसादातत् ॥ श्रीरस्तु.॥
(कह्यो के० ) कहेलो ठे, यर्थात् या रासनी रचना करेली . एकी रीतनी था रासनी ( चाली.
समी के ) चासीसमी ( ढाल के० ) ढास (धन्यासिरीमा के०) धन्यासिरी नामना रागमा गाइ
शकाय तेथी . एवी रीतनी था ढालने हे जव्यजनो! तमो (सहु के०) सघळा (चितचंगेरे के०)
सारी रीते सक्ष देवापूर्वक ( सुणजो के०) सांजळजो? ॥११॥ इति श्रीसिद्धचक्रमाहात्म्यविपये
श्रीश्रीपासनरेश्वररासः संपूर्णः ॥ या रासनो था गुजराती यर्थ श्रीजामनगर निवासी पंमित
श्रावक हीराखास इंसराज पासे करावी, मुल सहित उपावी प्रसिद्ध कर्यो . ॥ समाप्तोऽयं ग्रंथो|
गुरुश्रीमत्कघ्याणसागरसूरीश्वरसुप्रसादात् ॥ श्रीरस्तु ॥
गच्छेचले सुविहिते विधिपक्षासंझे। कल्याणसागरमुनीशवरा वभूवुः ॥
देवामसागरवराव परंपरायां । तेषां यमुनिवरा भवभीरषश्च ॥ १॥

·स्वरूपसागरास्तेषां । पभूधुर्मुनिसत्तमाः ॥ शिष्याः सर्वगुणोपेता । गुरुजकिपरायणाः ॥२॥ तनिष्पयनविषोधमुपदकदाः । साधुकियोद्वरण निर्मलपित्तनायाः ॥ पानगवरगोतमसागरामयाः । संसारसागरतरंमनिभाचरति ॥ ३ ॥ नीतिसागरनामानो । विदति महीतसे ॥ तजिण्या नव्यजीयानां । प्रयोधायासन्निताः ॥ ४ ॥ तेषां विनेयगणवर्यगुणोपपन्नाः । श्रीधर्मसागरपरा बतधारका ॥ माया पति पविकोयुजयोधना-चारित्रपामगुरुनक्तिपरागमज्ञाः ॥ ५ ॥ सामाय्यतः प्रेरणगा न तेपा । मुआपयित्या प्रकटीकृतोऽयं ॥ श्रीपासरासो जगतीद रम्पो । भव्यप्रयोधांकरमेघतुभ्यः ॥ ६॥ TRANSLRA ॥ गमामोऽयं ग्रंथो गुणधीमत्स्फरपाणसागरयरीवरगुमसादात् ।। ॥ श्रीरस्त ॥

·॥ इति श्री श्रीपालनो रास समाप्त ॥

·No text on this page.