Scl
Sri Manoramashabdaratn Prashnouttarwali Vol I
Front matter
प्रौढमनोरमा शब्दरत्न-भैरवी-भावप्रकाश--सरलाटोकाचतुष्टय सहिता। श्रीयुत पं० वैद्यनाथ बालंभपायगुण्डेजीकृत भावप्रकाश के साथ इस ग्रन्थ को पास करने की आप लोगों की महत अभिलाषा को देख कर ही गहनवान संस्करण प्रकाशित किया गया है। काशी के प्रसिद्ध विद्वान् श्रीमान् पं. गोपाल- शास्त्री नेने जीकृत सरलाटीका साथ में होने से तो इस ग्रन्थ की उपयोगिता और भी बढ़ गई है अव्ययीभावान्त लघुशब्देन्दुकला [लघुशब्दन्दुशेरचर प्रश्नोत्तरी] इसमें परीक्षामें आने योग्य सभी प्रश्नों के उत्तर ऐसे सरल तथा निर्दष्ट परि- स्कारों से युक्त लिखे गये हैं कि अभ्यास करतेको घर विद्यार्थी परीक्षामें पूरी सफ- लता प्राप्त कर लेग तथा अन्य लगाने में भी विद्यार्थीको अत्यधिक सहायता मिलेगी। ऐसा प्रशंसनीय संस्करण यह प्रथम बार ही प्रकाशित हुआ है। परमलघुकला (परमल घुमजू माइनान्तरी) प्रस्तुत संस्करण में परीक्षा में आने योग्य सभी प्रश्नों के उत्तर ऐसे सरल तथा निर्दुष्ट परिष्कारों से युक्त लिख दिये गये हैं कि-"एक पन्य दो काजयाने अन्य लगाने में भी इस से आपको अत्यधिक सहायता पहुँचेगी और कण्ठस्थ कर लेने पर परीक्षा में अधिक से अधिक नम्बर भी पास केगें। परिभाषेन्दुशेखरः 'बृहन्छास्त्रार्थ कला' टीका. प्रश्ना गरी तथा नाना परिष्कारादि संचलित बृहत्परिभिष्टों से विभूषित । विजया, भूति आदि ख्याति प्राप्त सभा टीकाएँ इसमें गतार्थ हो चुकी हैं। बहुत से दुष्प्राप्य क्रोड़-पत्रों को संकलित कर के पूर्व प्रकाशित उन सभी टीकाओं के गुण-दोषों की समालोचना करके प्रस्तुत संस्करण प्रकाशित किया गया है सिद्धान्तकौमुदी-५० बालशाली नेने कृत परीक्षोपयोगी 'सरला टीका तथा रूपलखन प्रका पंक्तिलेखनप्रकार आदि परीक्षा पयोगी विविष परिशिष्ट सहित श्रीमत्ययान्त १) कारकान्त २) মামিষখাল-লীর গুল গুরুত্ব, অন্ত্রে দিয়ে।
34 -
news তিন
শো এeans g === a2 =
हरिदास
৬০ )
০
MANORAMĀ SABDARATNA
PRAS'NOTTARĀVALI
* *
1
লীলাভ-সৗহানা
"
সভ? ”
আক্ষাহিকৰিাহ্যজ্ঞানীলগলবাদী
কাজ না হত ৪ টা
নিঃ, খানি
जयंकृष्णदास हरिदास गुप्ता,
অৱথা হয় বিল জাদ্ধ
লাখ বী
ব্রণীগ জুলিঃ
রুত্ব =)
{ দুধ দুe
{ ও সুজ্জিাহাঃ সঞ্চাহাল অস্বীকার ?
হয় । ফলাহাহাহলঃ লহাতী * 3 ত্বঃলা হাথতি লং তির কুৰী, বিলী: বাঙ্গ কার এ ব্যাৰ বৰ যা। ध्यायन्ध्यायमहनिशन्धृतवतस्तेजस्तु बाईस्पतम् , সান: এইবা আগুল মতিয় দু আনুকাহলি: {{}} স্থানীং বা মুসাবিত্র জল, যাহা বুলি অহা সত্যৰলাল । লাদি বীন হস্তান্ত জাদিমু , যু কিস : ২ ? = যy 3!? : ?? ২ জালালা জ্বালা হিস্কার। कुर्वे मनोरमाशब्दरत्नप्रश्नोत्तरावलीम् ।। ३ ।। । এ পানি নি | এই অs -সুন্নাদিলিফ্যাশ্রষদজাকাস্থ অন্তু কৃথ্য হাল कृता दक्षं तदुपपाद्य कार्यासिद्धशालासिद्धत्वयोर्गुणदोषौ विविच्य ন্যায় । ২- ঘানি জুট ব্যাত্মীকাৰ হান্মন্তু- অহিননিহী স্থানঃ অ্যঃ সখি ঘষ্ট ভঙ্গি দুনি দ্বিক্ষয় কিছুই জঃ ক জানি হৃগু অদ্ভুবঃ দুঝি লিঙ্ক গুল কযিনি ত্বনা লিখিনা। ৪- হানি ৰুে দ্বিদ্ধা সাহিত্য- বিলা কাগ ছিল সুর বলেন ন ললন অক্ট লিলা । $==াহলিখলেখা হত। জিল্যান্ড স্লা- *শ্ন? | মন্বিগ্ন দুস্থ দুঃখের মা হতেই এই ৪ ২০-~-লহাজকবি সুক্ষ্ম শুইকে বিদ্যালী জানুয়াশি- হাল ফুল কিন্তু স্বামীর খেদমু । হং-~-লুঙী হয়ঃ স্বনি কবি গ্ধি রূথ- স্ত্র হাল স্কুল ও লুনঃ অসুবাস্তু অৰু ২২-~ -জুয়া ছাযথ দা হি রাখা । ২-লত্ব নি সুজ জহঃ জি ন ছুষি শ্রীলঙ্ক ত্ব। ২৪-ই জ্বখ-িত্ব হাছাঃসুহঃ মুনিন্যা- লংঙ্গ কিছু থলুৱাইখ সহিনিমু সালে স্ব স্ব নিই- অ বি বি জুন । ২৪-ছক্কী যুগান্ত্রী মুনি সুগ নম্বর কিন্তু অন্য রূহ -কী হাল হশিল্পী ছিঃ কুঞ্জ- বিন্যা হলে অব লন। ২৬-~-জঃ সুখ; স্থল শুঙ্গ ফাক লিষণাত্মঃ অনুপ্ত স্তিনিকঃ ন শ্রীল জাত লহক্স কিমি মলিন । —অমভিলানিখন ভাজা মৃনা অথচ্ছীক্ষা- জুরঃ স্বাঙ্গ শিকাকাই কি নয়। ২৫-~~~সময় মা রি লিখাইলী স্মথলিভারি অঙ্গীকালি জালানি নিছু স্ব। ২০~-গুদখানি যুবক তাইব্যযে মাস্ক অববিজ্ঞ प्रमागमुपपाय। কলসিঞ্জাম জুমারী মীলীন অত্যন্ত লম্বাঞ্ছ- ক্ষ্ম লিমু । ---নুমত্তিাখা: হিথ স্ত্রি চালনা। এসেলিনিয়র ভাই ক্ষুষ স্কঃ সজ্জা- স্কুল জ যাত্মিকালি চিলুমু কাবিশ্বজিইলিখছি- বুকি ল মনি নিবিষ্ট । মে *** * | F 5 . = =নফান্তি চুক্তি লুট প্রস্থ ঃ মিলিয়ে চুক্তি ঝিনা। --অফ ঘষালী হয়নি। ' জুঃখ গল্প - সুঞ্জি ৪৫-হ-ইংজুত ছুহ্মস্থানগুলো কুনলু ! ৫৫১-~-আশিঘিইতর নানা ফ রুকু লিঃ জান ছল কারী g--আহলে হতভুলি লি । -~-হঃমুহিলি-অনাস্থা ই কাজ অন্তু -- লি ঙ্গ থকা ঘিঃ লালুন নি মান্ধাত্বখি। হাং হি ? --qলাক্সি দুই ভাই অসুস্বত্ব বঃ জ্ব সুকলিন নি। নানি বৃহুবিনুনি মই লিঞ্জ। --নি এ শ্রীলংকৰ ভূস্বখালে হাৰিয়াঃ লায়- নৰ লিকা। ওইনি ঈ নিqিাণস্বর্ননা অথথানা ! ५८-इदुदुपधेति সুল উত্মত্যাযনা । g4-বাজু হৈ আল বুখলা হল- কাঁ থিকা। ৫০.ঘ সি থাকায় হাল যন্ত্র বজি। -যুবইছিল সানিলিঅ্যালথা- --হাহা কালক্ষ্যোলঘঃ গন্ধসমাঘঅ ধ্বজ্জাহী নিহত যুবলীঃ ==াঙ্কাবাংলাথী ছুরি জাঙ্কি সল জীনজ শাৰাং থ্যা ওয়া। .
| &— বিন যিশুদ্ধি হন ঃ অনন্ত প্রাে- ইথিনা। ওকফিঃ ভূমি সালাম অবমছু অজাখুন । ও-~ -অমঙ্গলযাত্মদিদারস্থ হয়নাবা সহ तेषु युक्तपक्षः समयताम् । o ama- লা থাকুন সুজ লালনগ্রিহ হানিমহলাই ৫ লক্ষ মানুঅন্যায় দু” ভুল কিয় ল যন্ত্রে জন্তু জানাে কঙ্কাল অজুল আল জলবস্তু জনসঃ নিজাবা- दनीयम् । ~~~-সg অভীঃলহি জ ও হলুথা লুঙ্গি ব্যাবিথই মনিথ কথাবান্ধা সমূলী গিনকুলঅল্পঃ ভূস্বামী স্বচ্ছ হলো । -হেন্ত দুনিমা চুস্থে জুক্সাঅঃ গু কনি মনমানমন্বিষই আল মিনহঃ। —এম জুহু ইজ লিলিসাত্মা সুলত্মা যীঃ অঃ মুলখকঃ স্ব এল সুকাশায় মুিথালী। ---নুযৱৰিক্সাখাখা যত ঘূখ ব্লা জাঙ্ক অত = ঞ্জাল স্বামী বিবাহ নিদ্রাবি শিনা। --হুমুয়ালালুংথনিহি-কালু সুস্বাস্থ্যথাহঅালু অর্থ হুফিবাদামিল হক শাহী। নি ভুইত্তনমালীনি এই নি অঅমান্যালিলিক হাই স্কাইল বিদ্যালী (স্বথা লাশ। -~থুজাহিদুল কাভি মহিলালু ভুলু গ্রক ব্রিঙ্কিায় স্কলাষ্ট নন স্ফীল খালি। থানাৰ স্বাস্থ্য ভান্ডায় কাজ বিবিধ কৰিঅসহনী। -থানি সুগভল ডিবিভিন্ন প্রলবিয়া -যস্ত এর ন ** -- নও-লে-- লিগু ইরি ভাবাই ডঃ এনঃ হুমঘলমান হঙ্গা নির্য মুল লক্ষ ১ হা ক!ি ? ০~~ -ক্লিনি মুখ লুইংল্প সনি নতিস্ব সুভালই লুণঃঅ- কােন হালবিং শিপ্লালাখ &ং-~~-সূচিহ!'র নিম হজযংগুল য' হিস্কাৰ কথায় স্বাগলি ? } হান্নান শাস্তি জন সক জ ন হ্রদ হলর ২ কgথামু। $ ই-~~ধা হয় যা ## সুকুমঃ বিস্কাৰৰ নামই জান্ধব বল্লম্ব ফি যিক্ষের ---স্বল অব লাল সরকার : খুব অঙ্গাঙ্গুষ্যত্ব হাথ স্বেলমল অন্তু স্বাসপদুয: কাজী নাহিদাথ গা জু ওঃ হানিলীও। বিভিশংকা ভিখিরি হয় সুমহঃ সময় দুই লক্ষ কী হয়নাল দুনি স্কুঞ্জ ফজিয়াল জি অরু। ৪-~~্যামাহা হাই সয়লাব লিবাগ- মায়ামি লি নিলীঅন্য ২ হাথ ন অ নাথ সুলনী। জালিঃ জুন শিা অঙ্গ খাব। ৪ 8-ত্ব হিমাল,কালিলিলিথাসত্মাযাঃ সালীন মহিনঅলকা ভq । লি জিম্বন। দ্বিাথ রুম যাননি নাকি মহা হা লয় যুকিমুখ। ২-ঋমি হাত ময়লা লি গ্রাইন্যান্য হয্য সকালু গ্রীকা সহ লি জ্ঞ শিথিল শুনগুনী। ৫৩ খালহা জুম ই ক্ষনসংখ। খ্রিমান বলেদিয়া নলি নহ্মত্যাখান্ধীবিভাগীদঃ দ্রী বিনা। -ভী ছায়নি সূঙ্গ সুসিংহ এস স্বকীযাপ্লিাহ সাজানো। ম | answer RU 9w । শন ৪৪-যুৱ বিভ্রান্বিঅঙ্গ মশলাখন্থা হলো হিহ বন্ধ মুছে বলাহল ছিঃ লরি নিহা। ২৩০-~-সমীলীল অথবুধাই হয়, সুখী- युक्तायुक्तत्वच स्फुटम्प्रतिपाद्यताम् । ২০- হানি সুপ্রিয়া অমাঃ কলাগল না, দ্ধি প্রস্তুতি অনঅলি-অলসু। ০২-~-দ্রাসা জয়ন্স অ্যা মে ছুরি অ অ আ ন ? লাল কা বিমা সংস্থা । কিঃখ দিলি তুলশিং খিলঙ্গ দুই- সম্মুখiথসলিস্তু ভুত শালিখাগল হয়। ০৪- ১ চুনি সুদ নিহাল গুলু আবিষ্কলিংবেলাল। ? উঃখলে সেবি হলাে ? ৫০---দিনানুল কালাভুনা খি"-হীন, ০নি বি যু- যিমান গুত্ব কিছু। ২০৪ধিঃস্বত্ব হানন্মর দালালিত্যই ফি গাছি যেন মুখ গ ঘা। অনঃ অৰাখি খান অনস্বাসগুলা ভুনাখি না প্রক্ষাহিঃনালি লাকয় লক নবি মু। # মাগিঃ । ফ্লাহ নাহি দ্বিী ছিsigsলিয়ার কথা নষ্ম ? : বীৰিশ্ন বিভীষিতিল কৰিী যুদ্ধাহয় নিলি জ্বল খ্রিসক্লান্ত অনুষিqলা। শালমাৰী হাই ইঃহত্যাখা কাগু ল গুই সুলকিন্তু সত্য বলিবাগীর ‘ল- কত সুব সয়া অঞ্জলিনালি অঞ্জ ? অথ খুনি ভালু হয়ঞ্জলি অথ্যাবলীবিকা । “ ইনু জঙ্গল অন্যায়ঃ ক ন স্ব ঃ বিলহীন খলিলুক্স ৰি অঞ্জ নাথি ঝুখি লুক मंदोध स्थापि बाधे तत्प्रवृत्तिनातहते देवदन्ते तदन्तारि हतेऽपि देवदत्तस्य नोज्जीवन জুলাই 3 শুনলু , সহন্ত ছয় লল লুভলং-নাৰ অনিঃ ৫ যে মন কাভাল কামাক্স মহিমু , মস্ক কান্তি সদ্য স্বাভা কই? না দ্যালঞ্জ লকিয় হত্নস্থা বা ভুল লিলু হল নলিংক্স চঞ্চল মালামাল ! - সুনাথ এ সম্মান্ত নংসহ চেষজ্ঞরা ব্রাঞ্জ দুলালি ক্ষুনে হুৰি বালু ? কাঅলাধুলকানিলী লি- গুালাইখান-বলন না মুছল কাণ্ড = স্ব। এলাকা জুলহকৰ ভণ জাকাৰি সুৰুে নঃ জাহিৰ? seঘর লুকি ন=লম্বৰ দুৱ সুন্ঠ সাধক্ষ্মীছড়া চাক ফ্লায় কার দ্বি- গ্রামীরি ছিল কি ঘছি দ্রুফ ঘি:” অক্ষ্মীযঃ ভূত্ম অঙ্ক অজ্ঞাঃ সুবঃ সুস্থ সুন সুন তন্ত্রেী একে হালাল তালিকা শিখুন ! লক্ষ্ম কালা ভাব লঙ্কান্নাকৰ লঙ্কায় বনপুলেল শুস্কাল ৪ঃ ঘৰকিলু স্থান অলিন্নাসামলাই ই চাইভ ঃ পুনৰ কাম- বুবলিক্সিয়া থানা তথ্য অনুষঙ্গ লম্ব ঘৃণা কষ্ট লঙ্কাৰ নিচ্ছিলাভলুঃ তুলনা কৰোৱাই থ্রি মানল ন মামা- লঃশ্বালাক্সিমিলিঅনুশাস্ত্র অনুঝি অাও ? আনিসুল হুদা কাজ্ঞীক্ষা অনিদ্দালিব লালালিঃ জুমাহী হলীল মসলুলা ল স্কুংসকানিঃ দুল অা লাকা লালু ভুল-মুনমুনি । ল স্ব অত্যান্তীয় অ২ি৯ ছলিমুগল সাকী কাস্থি নিত্য লিলু- ফালগুলাবি বা অগাজীখং নামক স্বাস্থs: অ- বিল জমজুম্বনী গঙ্গালিদির স্বল্প ? 5ণ ঃ ৱ- মুশাইঃ সুর মুখ লাল অক্ষ জান্নীশ্বাগ্রো ইনফিনি মূল্ট খালি- কি জানা স্বপ্ন ছিলাে আর কিছু ক্ষন্তেকালুঅস্থি ক্ষুন্ন • জানুকালীগি ভাজা কুমী ফ নূহ উলুৱা, দ্য সার ও স্বল্পীনিকাজ ও জালি হলা জুন যিৱী অাসু মাতাল নূন্ত্রী ঘুমাবিলাই মদীবি এছু আর্ষি: গুলি ভাই জয় খুশি সাথীংখা ফুলিঙ্কায় গ ঝন্টু P ফ মাহause লা এ দুংখাখা : খুলছে স্বল নং চাইsঃ নই ফিতী মুজুঃস্থা খালাচ্ছিানুলঃ নূরুত্ব স্থায় খুশি নিলি চাইল্ড টিন gaz লয়ার শরীf -গন জ্বা তালিকায় শাহী খুলছে ইজ সুল খালুমুভি ভাল ভার ক্রাই কি হালানী =g এর লাল মিয়া (ংঃমিনি সংলাক লঞ্চাখ দুথালু বা হেত্বালিবারি অন্তন্ত্র ! নল তায়েফ হাম্বলহীনঃ এ চলছিঃ দুৰৰকাইয়াজ, শিক্ষা অধিনায়ক তথা নস্যায়ঃ এগিনি সুস্থ, জ? ন! হাইsৰি লয় ছানি থাকবে। নানা লিলিছqিাহায্যা হাসচাইলুন বিভিন্ত্রী হত্যা - ক আি ল থাকি মুজাৰ ৰিং-ৰীক্ষাইস বল লিগ্রামু থলিস খায় অঞ্চল। কুন্ত স্বামী নিহষকুন্দিয়ায় স্থান করে নিরীহহ হাইফেনছে স্বায়াল্লিী হবার व तन्निषेधत्वोकादाद । अकुते साक्षादवचिन्नोद्देश्यतामा आदेशत्व एव सस्येना. নাভাব: পূত্র জ ন ল লিমজুঃ খলিংকসমূহ নিজা মহা! লা কিন্তু বাবা মা ? 5থsfaqমালনিছড়াকসুষংমুঙাগ্রো- নাতিঃশাক খ ন ল ষনিন বল ই কথা লিঙ্গান্তকাকু নুঞ্জা জী ছাত্রী নীলাঞ্জন: লিৰি কামদ্দিকি দুষ্ট থাকা গুলি ছনি নিশাই নইখিলিলিবলি- নাৰী িিখ্রত্মশু জুৰি অতীয় ক্ষিনি কত ? - -৭, শসত্মা নিস্থান অনিহানুজ্ঞ স্থানে থাকা হল নিলি ন প্রিয়া অঞ্জীৰ সন লাল থানিজ্ঞানিনগ্ন খালি ক্রীব লজ্জা-অৰণ্ড : এ ছাংলাবিন গম বিন ল মুলাচিত দু:, খুসিবিলিজঘাস খালিদ্মানজুলজুকাৰ নি বক্স ? লাজ qাবি ল খালিত্মনিষি ফুলী থানা পুঞ্জ আই অথমিলা । জানা দীঘামালিন্তু নয় খালি গল্প रवीकृत्यात्र संयोगादिलोपलवणत्वेषु पूर्वमासिद्धेन्द्र स्थानिवदिति वाचन व प्रवते. f থালি মুছার হাসু। যুব দিবস-অঞ্জ স্বৰৰঞ্জন তা হল । দিঘীন ফ্লাৰ নাথ হল বঙ্গাব গাংৰিী “ জুবিল্লু ল থানি মুনি লিথায় লুকায় স্থানিলিযুদ্ধাস্ত্র এলব্যাম্বু কাঙ্গাঝি নি সুগার অ্যাঁয়া লম্বা হাতামি ল স্ব স্ব নীজ নিজ জানু , গাঞ্জা ল অনুলিবৃদ্ধা স্থলবন্ত কাজ সার সুখ তে যাইনি। বগুঝ ? অঙ্গ ব্যথা ল গ অল্প আসন্ধুত্বে অনুঝি ভূত্ব আ জুন ঐ | प्रशोचराणि সংবাথানল কৰ মুৰবুৰনিৰক্ষা কানন ব্যাক্তি agvg লিসেমী ললাম: । লল শুই হাৰ মলু লাগিয়ে হিারনিয় সায়মন আকার ও যিনি মই গাথা-সু কাল চত্ত - ফায় ‘ন - » ভূরুঙ্গ ঘ =সানিকা ল অব হল যামী ‘মাহিন ना इति स्थानिवत्वनिषेधेन परसवर्ण इष्ट एवेति वाच्यम् ? तथा कल्पनेऽपि माया কাস্মীথ সুৰ অসুন্নীয়-নালুন্নো হয় খি অস্ত্র = ঘ মুন্সীদ্বঃ- - ‘জুত লহু' হানি কম থাক্ষিক দ্বায়ি দুষ্টান জিয়া ঠেলে অন্যান্য অsদিন এ চুনি শুধু ল হক ফায়- বঃ ছিঃীনি। নথই ৰ কিবাকিকি স্বতন অব ফিঝি foী দ্বন- কীত্ব দলিচাছা থানীংঙ্গ ‘স্বীgsষক মুবই সুবহ ভাবী - ৩- নীঃ দু' হও ২-৩ লিনা জাহাং ৰজা অফিস। বস্ত্র “ স্কঃ জুন দিল কাহিনি সুস্থ সু ? + জি হালনাক্স पाणण्यन्तात विपि णिलोऽकारलो चामणिलोपस्य स्थानिवत्त्वे क्यो लुलन्ने- আ ন ম শুরু হয় নি ত্বাং দুনিয়ায় না বলি? লক্ষ এবী হই sens: হ'; ৫ হলি 27থ৭'এs - নান রু: থালিন্তলানির মাথায় কান নিকটসখীনি: হাইঅ coালিকা শিল্প নগণাঞ্চল শান্তি কামু ? ভীষ রুহিয়া লরিনা সন্ত্রাই স্কি৷ কী অলুলাকি ইs? অচিনাকানি-অসুল মুফল বদ্ধ পানি ও খুলন্ত নিঃস্ব বলয় .. নিমিং শীঘলুপ্ত হল নীলা নাৰিাকাস্থ সাব কনু। অনুৰন্ত নিজসীৗঞ্জি কাহালুলার্ষিী গাছ কাটসুলুবালাঙ্কিা বিনয় ক্ষাই না অঃ ভূভা নানল ফালৰং কিনি মুহুৰ স্বাসরােয়া ! যাত্রী নাকি! কুবি সুমন -হঃ সৰিলক্ষ্মী নায় দুনিয়ায় না তা নি? ও স্বাস্থ জুক্স - গুপ্ৰাই অর্থ। স্বাস্থ আশ্ন ঘা হয় না। দু বিঙ্গানু , অঙ্কলন গ্ৰন্থৰ অ লখিলিল কিন্তু গুন বল থাকু সুস্থ क्यस्य क्वचिदशल्यपि प्रवृत्तिमाश्रित्य भावयादिविरोधपरिहार इत्येका। अतरंगे জীব কুষ্ট ছিঅ ? নিয়ে ব্রিনীআ ল ন্ত্র ছাত্ম জ্ঞা ক? সুন্নী সাহবানক্কায়ি কন্যাঙ্কিংমল অনুষ। স্বাধিকারী কিছু সাং- মুনি ভয় ? ছাই আয় কথষ্ট নয় - বানু। নাজীম তলানিং ত্বাং টু ছবি দিল মন্ত্র ও ফাস তা সালফাইল এ জান জুসন্ধানঃ খুন্তি লাগল, ৪ * দ।
CHROO । मनोरमाशदरत्नस्य तथा च "संयोगान्तलोपे यणः प्रतिषेधः, नया झलो लोपाद बहिरंगलक्षणत्वाद वा इति वातिकानि च संगच्छन्ते । अबाध बार्तिकस्यमा यो पक्षाभिप्रायकमा तृतीयन्तु कार्यकाल पक्षीमिति विवेकः । यत्त शार्तिककृतो वचनम्प्रत्याख्यानप्रकारद्वयन्तु भारत इति तमिल, मतभेदे प्रमाणाभावात् । सर्वे वार्तिककृत एवेति हृदयम्। भावकारस्तु वत्तहि बतय भवा वक्तव्यामित्यादिशब्दे रेव प्रत्याचष्ट इति। यदाप का कलत् शालिस्यादयस्वंयोगातलोपारितायुक्ता इति तदणि उत्तरीत्या तत्राप्रवृत्त्या दूष्यमेव गोरवचनामात-उणादयो व्युत्पन्नानि प्रातिपदिकानीति मले मेडो:" इतियोशब्दः प्रत्ययस्वरेणाधुदासः । अणादयोऽयुत्पन्नानि प्रातिपदिकानीति मते व फिलोत उदात्त इति । गवादिस्यस्तृणन्देवमिति बहुव्रीही पूर्वपदप्रकृतिस्वरसि. द्धयर्थम् "गोरवचनम् अन्यथाऽच कदाचिदन्तोदात्तोऽपि स्वादिन्येतत्सूत्रस्थमा ध्यप्रामाण्ये चिन्नब अमित्यत्रावखोडाचौस्तु । लाक्टो पिस्थ स्पष्टत्वात् । परन्तु हे चित्रगोऽमित्यत्रावोऽभावकल्पने विस्मानमिति चेचच ! अवडादेश उपदेश आशुदात्तनिपातन इत्यवान्यासस्थापनमा यस्यैव प्रमाणत्वाल ! सथादि कोई. शब्द आमन्त्रिताद्यदासस्वेनान्तानुदासताकि सागमानुदासरचे उभयोरनुदात्तयोरेव श्रवण स्यात् । आधुदात्तनिपातनेन च महारोत्तरकार उदार पति भेदः । भव गवाक्ष इत्यादाववाडि आधुदासशक्षणमादिश्येतदर्थ "तस्योपदेशिवडावो वाच्या इतिमाध्येण समासान्तोदातादिवत् आमन्त्रितारादातादपि पूर्वमेवावड्स्वर- प्रवृत्ती पश्चादामन्त्रितरूबरे न स्वरभेद इति वाच्यम् ? समासस्वास्य समकाल प्रामस्थ प्रागप्रवृत्तौ उपदेशिवभावल्या चारिताय तेनामन्त्रितस्वरबाचे प्रमाणाभावाद । एवज्ञागितिसूत्रयितुमुचितमिलिमनोरमाकृतो युक्ताः । अवहन्याले तु आधुदात्तनिपा. तनोपदेशिवदानयोः करणे गौरवमेव स्थादित्यादि प्रपञ्च नीयम् । ४-सम्बुद्धौ शाकल्यस्येति सूत्रे सम्बुद्धिग्रहणामाने अहो इतिहत्या "ओतू अतिसूत्रं बाधित्वा परत्वादू विकल्पसम्भवः । जनु एवमपि तस्य विकरूपत्वात् पक्षे ओत् इतिप्रगृह्यत्वे अहो इतीत्येव प्रयोगे फलतौल्यात् सत्यपि सम्बुद्धिग्रहणे भावगतं लक्षण्यम् । नच शाकल्यस्येति विकल्पे. नामावस्यापि तद्विधेयवान प्रगृह्यत्वामावपक्षेऽपि अभाव विधानसामान्नौरसूत्रस्य प्रवृति तया च हो इति इति निस्य प्रगृहाला मार्थ सम्बुद्धिमहामावयवमिति बाण्यम् ? मोत् इत्यस्य इतिनिपातातिरिके निपाते शाकल्यसूत्रमया या निपाताति- रिश्ते चारितायं नापवादवामावादिति चेदनोच्यते, अस्या भावाभावयोरुभयोरपि विधेयरवेन एतविषये कदाचिदपि गोत् सूत्रस्य प्रवृस्यमाणेन विकल्पस्या दुरित्वात् । नवम् "चौकांस्य गुणो वा इत्याचा गुणामावस्यापि विधेयत्वेन सुमुक्षते ভু মুখোমুখি লিলি জানু ? কিটি গুরুত্নী অs র মালিকরা নামাজ আ লিঅ' লিলো, '' আজ কিন্তু মুগ্ধ হাজার নিবীজীঅক্ষ্মা লাম্যাত্ব স্বত্র হই। বলেছিলাপচয় জামালচঙৰীস্বাস্থবানা লাল লাগায় দ্বিষ্ট মুভি বালা ফাফ ঃ হুকু জুলজুন্নছকক্সথ মানা কত্ত লিংস সক জুন শুক্ল ? সন হ্যায় হত্যা মাত্র স্ব বিলিশি অংশ নেয় অনু। ল ই দু কাদা লঙ্কা গুৰন্তনু ময়ূখ লিং प्रगृह्यत्वे सिद्ध पुनरपि सम्बुद्धिग्रहो विफल इति चेत् ? तदभावे मिपातपदानुवृत्तौ জ্ঞানলবার চুনী মাছঃ লিঙ্কৰ নিষ্কলতন্ত্র কালো । লুলু বিজ্ঞ নিলালনই সলঙ্গাঅঙ্গ বিজ্ঞান প্রিী ভিস অটবি স্ব ? অঅিযথইকা বানু। অংশ হল ? কিন্তুষ্ট থাকা লেন্সগিতারই মাঘ ! কাল আঞ্চলিলিহ্মীক্ষা অন্যাল ল নং দ্বিয়ঃ অরুন্তুষ্টুি হৰিব । -~ং লঘিলক্সিস্থলী ভালঙ্কালুজাহী বশীse - চেইs as ফাগঞ্জ আ ত্ম সমাজ, বিকিছুই এক্স प्रक्षणमित्यर्थ যুক্স এক্সক্স ছুনিঘৰিৱৰঃ মাদান ত্ব অনুষ্ট কালার্মীসুনাম্বিলীল অঙ্কু কাল - অংযুটুললিলিকা অনুমকি হিরি । শ্রীলখালী মুস্তি সুষ্ট আল: হৃথক মামলা নাচ , লুকযুগু কালও লিন্সলীল গা বিষ্ট বকুল কথন অস্ত্র ব্যালান্দ্র আলু ধ্বািগবিলি কৰ দুৰ ৰজা কিন্তু সূত্ব ভিীন আকাঙ্ক ! অগঞ্জ মুনি দূর হল রি অংিলা অস্থি- হজালঃ থাল চা নি দাহালুল কম হুৰ অবিহ্ম মুছ? ন্যায়নিষ্ট গল্প ছুরি অমর বঙ্গ গঙ্গোলিয়াগঞ্জ থ- লিঙ্গালী অভয় দিদি দাশ স্বল্প জিয়া বিজ্ঞান নি যত্মবি। ল্লি বুক জ্বানিজিদ বা গাথি ল জুঃ লিললাই মাঞ্জা ওয়া জুম্মলন হয়ঞ্জা Sলচাইব্যাপ্তি সুবিঃ সুজু ধ্বগাষ্ট সুজাহাজঙিলালু ন অজ্ঞযিনিলিল ল জু গুঞ্জাঅঃ অক্স জাৱীবিলাল ঘিামী স্কুঞ্জ অলিন্দ্র চা কা” ছুখি গ জয় দ্ধি ল াািন সন্ত্রাঘব । লজগণ্ডি ‘গং” বিষ্ট গাৰাম অক্ষি ব্যায়াছীআৰু #ছিন্ন কথজুন দিবালু থাকবল ল কােয়ি লাজু ! এই অজুলুঙ্কঃ ও মন সু ও ম রে আসুন্নাতসমূহ इति सामान्य पक्षज्ञापनेन रितपाशा इति निषेधस्थानिस्यत्वात भाप्ये तल्यानुक्त त्वाच्चापत्तिपरिहारात् । यङलुकश्चान्दसत्वेन छान्से दृष्टानुविधानाच्च । एवं सति सीदेवोक्तं ज्ञारकमपि सस्थगिति चेन्न ? सत्र सूत्र प्रश्चादिसाह अयंग धातुमंजकरा. जेहणं स्यादिति भाजग्रहणस्यावश्य करात । महि. भाजघटको राजिति धातुर्थातु. स्वस्य भ्राजलमुदायवृत्तित्वात् । नापि भाजघटकराजेः रानुबन्धित्वम् , तस्य समुदायानुअन्नत्वात् । हति माजग्रहणस्य सार्थकत्वेन बैवथ्या गावाज जाना सम्मवादिति। ६-लानु "इदुदुएधस्य इतिसूत्रस्य व्याख्यादर्शरीत्या प्रत्ययभित्रो यो विसर्ग: स्तस्य चत्वमित्यर्थे मातुः कार्यमित्यत्रापि विसर्गस्थ थत्वापतिः नच प्रत्ययलम्ब. विभिन्नड्या विसर्गस्य षत्वमिति सिद्धान्तार्थ कविभिः कृतमितिक्त् न षत्वमिति- वाच्यम् । तत्पक्षेऽपि दोषासम्भवाद् । नचङसोऽकारवृत्ति प्रत्यय तदाशे स्थानि. वत्स्येनादाय विसमय प्रत्ययसम्बन्धितया न सिद्धान्ताथै दोष इति वाच्यम् ? प्रत्य. অং হত্যা কণমুগল সু র চ সূত্র নিয়ে অসুস্থ ১াই মংলা কাজ तदादेशेऽपि प्रत्ययस्वानानासम्भवात् । जच सकार एवारवादेशे सकारपर्यातप्रत्ययः विमादाय दोषोबार इति वाच्यम् ! रालस्योति सम्वारस्य लुलस्वेन तेन सहैव प्रत्यय- स्वस्यापि निवृत्तः । यद्यपि अन्तादिवच्छ” इत्यनेन परस्थानिधारतसमुदायकृतिधर्मः परादिवानावने दादेश जारी किया नाहित्यत्र प्रत्ययस्यमादाय हि. सर्गस्थ तत्सम्बन्धित्वे सिद्धान्तपक्षे तदायकारणं सम्भवति । तथापि विधायक शास्त्रमा विषादीस्थत्वेन 'अन्तादिवत् सूत्रष्ट्या तदलिदोन तन परादिवर्मा वाप्रवृत्तः । नञ्च स्थानिवत्सूत्रेणेव विसर्ग प्रत्ययत्व मानेयमिति वाच्यम् ? पासस्था- निनोऽकारस्य प्रत्ययश्वामावविशिष्टस्य पूर्वमुपपादितस्वातू माया प्रत्यय त्वल्य असिस्यत्रैव स्वीकारेऽपि प्रकारे प्रत्ययसम्बन्धिावस्याक्षततया स्थानिवद्भा- घन विस, प्रत्ययसम्बन्धवमानीय सिद्धान्तपक्षे मा दोष इति वाच्यम् ? प्रत्ययस म्बन्धित्वस्याशास्त्रीयस्य शास्त्रीयधर्मारोपकस्थानिवरसूत्रेणातिदेशाददोषात् । नच. सर्वे सर्वपदादेशा" इति न्यायेनासित्यस्योरिस्थादेशस्वीकारेरणानुमानिकस्थानिवद- भावेन प्रत्ययश्वं स्यादिति वाच्यम् ? तथा प्रवृत्तावपि मातृमसित्यस्य स्थाने मातुर स इत्यादेश इति बुद्धरेव युतबा विसागस्य स्वाप्रसिद्धः। अत एव प्रकृतसूत्रे भाष्ये पितुः करोतीत्यत्र घरवापादनं युक्त सङ्गच्छतेहति चेन्न ? करकादिगणे प्रातु. স্থানুক আঠাল ক্লিান্তি দাবিত্র নাকি গুলা হয়ঞ্জলিসি লি অাগামীথলা। মাখন “নিশ্বালা- मपि अन्तादिवशद इति शाम्प्रवर्तन इत्येव । मूले तत्फस्तितमेव "एकादेशमा निमिकल्य विसर्गस्य न परवम् इति । अत एवामी हत्या पररूपायुसरमपिता- दिवस हत्यमेन अवस्सम्बन्धिरलमानीयमीरच झोस्पेणेत्यन्न टादेशेनस्टकारेण साई -- प्रभाव 4 . mami गुणेऽपि एकाजुत्तरपदत्वम्पे इत्यत्र स्वीकृस्य णत्वञ्च सिध्यति । ननु आध्ये एकादे- আজালি গৃহস্থ বা ল জ্বলচিং মা শ্রী শ্রীংল্প शाला पूर्वसवर्णदोकादेशे तेन ज्ञापितांशेन "क:करत् कृधि" इतिशास्त्रीयपत्वं वारि- तम्भवति । भवदुक्कै कादेशानसिकरम नेति वचनस्य तन्ना विसर्गेऽप्रवृत्त्या दोषताद- वस्थ्यमिति चेन्न ? छन्दसि दृष्टानुदिधिस्वीकारेला तन्त्र सत्वाएतेस्सुवारत्वात् । "छ. नदति वा प्रण इतिसूत्रात् पूर्वमेव पादस्य निवृत्तेः काकरदित्यत्र सदनुवृत्तेरभावेनेहा तेन परवप्रवृत्तरमावाच । दास्तुतस्तु---अनिमे अपदान्तस्या सूचना इत्यत्र दूर्धन्यनहरबखण्डनावसरे हमा पा' इत्यतापम नुव तयता मायकृता विरोधे तादृशानुकृत्यमावरूपोत्तररूयायो. इयत्वेन छन्दसि दृष्टानुविवेक सार्वत्रिकन्वेन च मोशयोस्क बीयत्रा पत्यकारणाय भायोक्त एव "मादेशशाबानिमित्तात, पराल पक्षमिति ज्ञाप्यांश एव स्वीकार्य इति । मनो- शुभ रए मत हो : करता इत्या बहानुनि पतिकारीया सुयोज्यौ । हर. दत्तेन च वृत्तिब्याख्यायां "कः करत्" इत्यत्र सपद धकारस्याच्युप लामिति वृद्धि पहनुयोजित इति विभाज्यते चेद् प्रान्तातो पौत्रपितामहाविति । ७ ...इत्पात्रो देशमन्त्र पान्देशापानमा जुवार्तते तर भावसाचना उपेत्या व्यायख्यामार्थ करन दिशेरुवारणायकर मारणमित्यर्थकम् । ननु भाथ्ये उपदेशेऽज हत्यत्रो देश इति किमिति प्रश्ने अभ्र आँ अप इति प्रयोगे इत्संज्ञारूप- दोषानन्तरमुपदेशपदाजिज्ञासायाम् प्रत्यक्षमायानमुपदेशो गुणैः प्रापणमुद्देश हरषु- बयान सारि राखिन् त। दूपासमोरया (लोकव्यवहारेण सीणस्वस्योद्धे. शोपदेशयोदशकया) उपदेशनेऽजनुनासिक इति वातिकृद्दर्शितन्यासस्य खण्डने भाध्यकृता करण वजन्तस्यैव स्वीकृतस्न कथमेतदिति चेन ? ल्युटा (करणाधिकरण योश)बाधेन करणे गजा (अन्तरि च कार के संज्ञायाम् इत्यत्र को भवता मामा लब्ध इति सिद्धये संज्ञायामित्यस्य प्राविकत्वात् ) दुर्लभर रेन तद्भाष्यस्य प्रौढिवाद- स्वात् । नच वासरूपन्यायेन पक्षे वजीष्टसिद्धिरिति वा प्रम् ? अहे कृत्यग्रहणादिना ल्युट्तमुनखलर्थेषु तदप्रत्तेः । नच सन्न तुमुना साहचर्यात भावल्युट एव ग्रहणे निषेधो न प्राप्तीति वाच्यम् ? ईपपानस्लोमो भवतेस्पन्न कर्मणि खल नेति भाष्यात् समुक्तवाति के साहचर्यानाश्रयणात् । ननु सि संज्ञायामहश्यनेन ध एवा. स्विति चेत? उपदेशस्यासंज्ञात्वात् प्रायेा संज्ञायामिति व्याख्यानेनासंज्ञायामपि धाप्रत्ययान्तु न ? नापाथेरुपाधिर्भवतीहि भाष्येण तद्वयाख्यानस्यानादरात् । नच "ल" इति धञ् स्यादिति वाच्यम् ? तस्याषि उत्सर्गसमानदेशापवादन्यान्ह संज्ञा- यामेवंष्टत्वात् । नापि बहुललदेन घन ! तम्यागतिकगतित्वात् । बच “खनो बच्चा इतिघप्रत्ययोऽन्यतो विधानार्थ इति तेल घोऽस्त्यिति वाच्यम् ? भगः पद्धमित्यादी यत्र विश्वकतन्तन्नैव तत्प्रवृत्तेः । अतो भाव एव प्रत्ययो ज्याय्यः । अत उच्चा HWAR HIS garaweg wayampragh SHRISTILAM 2 वर्णानाठोपदिष्टा इमे वर्णा” इति भायं संगच्छते । उदिष्टो मेऽनुवाक उपदिष्टो में पन्या इति लोकसाङ्की लक्षणया व्यत्ययेन व्यवहारः । भवन्मते उपदेशशब्दस्य प्रत्यययादिपरत्वे तस्येव हलन्त्यमित्यत्रान्वये थरिकचिरलमुदायान्त्यस्येत्संज्ञावारण सम्भो तदर्थम् " व्यवसितास्यामिति वक्तव्यम्” इतिवादिककृतः, तत्प्रत्याख्यानपरो "हलन्स्य' शास्त्रेऽश्यग्रहणसामयाापाकमो माध्यकृतश्च व्यर्थयात् । सङ्घीय लोक व्यवहारस्य लिटरसदू वा इत्याद्यर्थम् अवश्याङ्गीकारारुचेराह "आदेच उपदेशेऽशि- तिइत्यादौ उद्देशश्च प्रातिपदिकानाबोपदेशः इति एकाच उपदेशेऽनुदारवाल इत्यादिस्थले आयोचारणार्थत्वस्यैव सर्वसम्मतत्वाचेति । अन्न केचित् प्राञ्चः- एकस्यौ चोपदेशशब्दस्य व्युत्पत्तिवैचित्र्येण कमकरणसाधना श्वमडीकृत्य धातुसूत्रगण इत्यादि पटिरका करणयुत्पत्या पूर्वापातानाम् कर्मब्यु. स्पत्स्या उत्तरापातामामागमादीनान वदयुपदेश स्वमिति तत्र ते प्रष्टव्याः, किम् उपदेशशब्दस्संज्ञात्वेन रूदिशक्त्याऽभून बोधयत्युत्त यौगिकशक्त्येति । तत्राद्यपक्षो न युक्ताऽसंज्ञात्वाद घनत्ययो नेति मायादिबलेन सजयारशासकाररनुक्तेः । संज्ञाशब्दे. नैथुपदेशत्वव्यवहार इत्युच्यमानेऽपि "मामोऽमित्वमि' स्यादिस्वपरग्रन्थविरोधात् । नच तत्राकारोचारणसामा दोष हति वाच्यम् ! तेनायोचारणार्थंकत्वस्येय ज्ञाध्यमानत्वे लाघवात् । किञ्च सात प्रत्ययविधौ पञ्चम्याः सीप्रकल्पकरवे "गुप्ति कित्' इतिसूने प्रत्यासत्या व्याख्यानार सनस्सनेवादेश इत्यादेशस्योपदेशाभा- शादित्संज्ञा न स्यात् इति भाष्यकपटोक्तिरसंगता स्यात् । किन धातुलो इति सूत्रे धातु इति कि लूम लविता उपदेश एवानुनकोपे कृते ततो धातुसंक्षेति भाषा- कैयटयोक्नुपपत्तिः । नच तन्न सूत्रसाहात धारवादिना पाहिल्यादिपठितानुपूर्वी- काणामेव ग्रहणे भाविसंज्ञाविषयटिसत्येन धातुपाठादिवत्त वातुत्वादियवहारोपप- सिरेवेति वाच्यम् ! मायोचारणविषयाणामित्य सिद्धे ताशगौरवस्यायुकत्वात् । अथवाग्रहेपि “अलोऽस्यातू सूत्रभाष्यो "ध्वसोः" इति शास्त्रे लोपश्चेति द्विश- कारको निर्देशो द्वितीयाकार हदिति भाविरोधापत्तः। किचनमो वशिवधि- ब) इति सूत्रस्यापि पूर्वोक्तीत्याऽसंग्रहापत्ते । नान्योऽपि पश्चः, तत्र योगमा स्वीकारे परिगणनवयापत्तेः । भारवा वादिषु करणव्युत्पत्तिरागमादिषु नेति बन्यो मानामावाञ्चेति । किञ्च तथा स्वीकारे उपदेशताप्रयोजकधातुस्वादिरूपोपाधि इतित स्वोक्तान्यो विश्ध्येत । तथाहि उपदेशश करणयजन्तः ततस्तलप्रत्यय एवञ्चोप- देशोत्यख्या आधोच्चारणनिधजन्यतानिङ्गपिजनकतेत्यर्थः । जनताप्रयोजकत्वस्थ्य कण्डतालवाद्यवच्छिल्लवायुसंयोगे आत्मसमवेतप्रयत्ने वा सम्भवेऽविधातुस्वादौ साद. भावेन भवदुतिरसंगता स्यात् । यद्यपि संज्ञापक्षे उपदेशता उपदेशशब्दत्वम् उपहे. शशब्दस्य शब्दवतपस्स्वाद तदवपिछन्नस्य प्रयोजकन्तु बढयर्थतावच्छेदकतया धातु स्वादि वकुं शक्यन्तथा नाप्रति दोषा स्पष्ट एक । नवोपदिश्यते ज्ञाप्यतेऽनेनेति व्युत्प- 2 !
‘গুপ্ত ও ব্যবহান ভাই এর স্ত্র-fঃ এ কম্বে -১ - ই লাইকাং ন ন থ হয় : “ ‘বাহা. ২ জুলু = আর হয় ? = = কম শো। দুই ওহি লিংকলুহা'- লেবানন বিয়ঃসচিলে প্রতি যথার ভবস্থা । সন্ত্র মঙ্গল ভীষন্স লাজুলি ছুম্মার না যায় নানান --- সে অনু স্বনি ফালাহি অঙ্কিৰ অন্ধাকান্তা । কাৰ লমুল অ- অ ঝাল মিচল্লিল ( সজল } ওযেং যন্ত্র নিয়ে -ভয় থং মিং জুম-খনি। ন্তু লিজা মং এয়াকুল ফকির জামু? আম্বিয়ঃ নাৰীস্বানী থালি কাৰৰ না। «ন চান্ত নিইঃ হাঃ হুজু ব্যথা নহয় নিচ্ছে মিনা অ্যাম্বিং ন মুখাগ্নি কিন্তু ভয় ভয়াল দুষার ভ্রাত? ঘন্নয়থ চুৰি নিৰাজন! ববিধবা না লম্বিয়াল সলিমালা অ ধংস্ব প্রশিখিী জীঞ্জিৱিলি: sg লাক্স ফাৰু ? নিঃস্তব খিঞ্জি ভুনাহখা দিশাঃ। যাত্ব বিহী- অব দুনি কল ৪ : ৭ এশিয় হয় তা সহে?দয় ছুয়ে অল্প ঋণ ন থালি মুনি কামিনী sবি মিনাক্ষ যুৰ মুৰ নৱ জ্বর- কিন্তু গুয়ানুগঞ্জ থানা হুঙ্কা হ্যানিজিস্ব ফ ন ধ্বংৰালিমিঃ রাজার সালঃ জহৈ দিবহু ভণি জুনেই মৃত্য জুলাঙ্গ হংলাবিধি এবান হল মা। বংলক্ষাভ মিমিঃ ফিী থং নামায় সুখ9ংখশরুণ- নিথ, স্বত্ব স্ব সংযুক্তি মত্ম অ} সিক্সক্স কিন্তু জমি- মান্থন্তিঃ। যা প্র নথিন। ভাজা ল খুবি সুক্ষ দুরি ঘি। দী লাল কাBিছু বখায়া থাঃ নিং ভাই” স্নাঙ্গবন্ধু- সুগন্দ্র লানত্মঘা বাইঅক্ষু। জুবাশ্বালাক্তিই স্ত্রী মিয়া লৰ ৰিাসত্মঅক্সক্স চম স্কুল সাহিংঙ্গ সংগ্রফলঙ্কিার- শীঘল স্বালিং অস্ত্র বাহিনু ল স্বজু। আলুঙ্গালিল্লা- জায় নামল বাত্তি অনীহাসঅঅঞ্জ স্থঙ্কিনি আজ তালগুখিনাহ ৪০-~-অস্ত্র মামলী নিসরুলান ছবি নবাহনীয়: ৪~~ঙ্গ ‘লী সী ও সুধু ইনি সুস্থ স্বাহান লিআনহীা- মা বা ফিংকাল। কালা লুণি জুলিঅথ प्रत्येक विभक्त्युत्पत्ती বাঙ্কাবাব কিন্তু বিজ্ঞ মহল স্নায়ু শীয় লাৰু অজীথি জুভেন্য আমি দুইবাজাইলাঅবস্বত্ব বিলীবি স্তুঙ্গ কী হি ৰীৰিত্তিান্ত্রী খাজাখুলিলাখেলা।
२० प्रथमखण्डमनोरमाशब्दरत्नस्य... ba तथा लत्यर्थंवत्त्वरूपपरस्परसाहचर्यणार्थवतामेव तेषां ग्रहणेन न निरुतातिव्या. क्षिः। यद्ययन पक्षे एकवाक्यता न सम्भवति भोरादिभ्यो शेरभावातचापि निरुक्ता. तिव्यातिपरिहाराय वाक्ष्यभेदो व्याख्येयः। नचैवम् भो राजसे इत्यादावपि यत्वस्या- सिद्धवारि"इति लोपे एकदेशविकृतन्यायेन ओकारस्य यत्वापचिरिति वाच्यम्। एषां शोर्यादेश इति व्याख्यया दोषाभावात् । ननु निपातेनैव सका लक्ष्यनिर्वाह विभाषा भवदिति” वार्तिकन्नाश्रयमीयमितिचेन्न् ? निपातमात्रामीकारे स्युः च्याटपाडमा हेमोः इत्याधमरोकानां सहप्रयोगानापत्तेः। नाव व्यतिलुनीते द्वौ ब्राह्मणावितिवत् तयोः सहप्रयोग इति वाच्यम् ? एवमपि सन मोरित्यत्र इतराभ्योऽपि दृश्यन्ते” इति सूत्रेण अलप्रत्ययानापतेः । भवदादियोग इति वार्तिके निपातस्यापि मोशब्दस्य ग्रहणे निहतप्रयोगसिद्धिरिति चेत् ? भगो तिष्ठसि, भाभगो देवदत्त, भगो भगो देवदत्त, भगो भगो आगच्छ, धनेन भगवे इत्यादादामन्त्रितनिधाताऽभियसनवनावैकपदान्तरिचत्वाद्विवंचनारावदा. জালাল ननु भगो अघो इतिनिपातयोपि सम्बोधनप्रथमान्तत्वेन आमन्त्रितस्पेन पूर्वोक्त. कार्याणि सिध्यन्तीति चे? उक्तनिपातयोसम्बोधनान्ते शक्तिस्तयोश्चान्न ग्रहणमि. त्या प्रमाणाभावात् । न चैवं वर्तिकल्यावश्यकत्वे निपाता एवान्यथालिखा इति साव्यम् ? भो विद्ववृन्द भो गङ्गे मोहरिहरी इत्यादौ सम्बुद्धिपास्वाभावेन बाक्षित कावृत्तौ तसिहयर्थम् मारिति निमाताजीकारात। नन्वेवमपि भगो अति निपातावाश्रित्य वात्तिकमाश्रयणीयमितिचे ततमोरिवि निताह अवच्छ. ब्दप्रत्याख्यानेऽपि भगो तिष्ठसीत्यादिलक्ष्यसिद्धयर्थम् भगवदघवच्छब्दयोत्तिकेऽवा. মসুখীঅকালু স্বিাঝানমালাফিং ঋ মুত্র কাজ কী লায়লা मो ब्राहाणीत्यासिद्धिमाशंक्याव्ययमेष भोशब्द इश्युक्तमतु तावपीति प्रश्चितम् । १२-मन पूर्वसूचाभ्यां गुणवृद्धिपदे अनुवांनत्यगुणवृद्धिपदेन सहयो जनया गुणवृद्धिशब्दाभ्यां यत्र गुणवृद्धी विधीयेते तत्रेक इत्याद्यर्थी लभ्यते । तेन यदादी- नामः" इत्यादौ नास्योपस्थितिः । नन्वनुवर्तमानं गुणवृद्धि पदं स्वरूपपरमर्थपरंवा । नाधः सूत्रस्थगुणवृद्धिपदयोरर्थपरत्वेनाभेदान्वयानुपपत्तेः । नद्वितीयः, भेदसम्बन्धा- वच्छिन्नयस्किञ्चिद्धर्मावच्छिन्ना कारतानिरूपितविशेष्यतावच्छेदकावच्छिन्नशाब्दबो- धम्प्रति प्रकारतावच्छेदकविशेष्यतावच्छेदकधर्म योपिोपस्थितेहतुत्वेन प्रकृते च तयोरक्येनाभेदान्वयानुपपत्तेः । नापि भेदान्वयबोधः, भिनविभक्तिकत्वादिरूपतरला. भनयमावादिति चेन्न ? अनुवर्तमानगुणवृद्धिपदयोस्तत्प्रयोज्ये लक्षणयाऽभेदान्वय- बोधासम्पत्तः । उपस्थितेपदस्य सम्भवस्थले "साचंधातुकार्द्ध" हत्यादौ सामानाधि- करन्येनैवान्वयः। यत्रचासम्भवस्तन "मृद्धि" इत्यादौ वैयधिकरण्येन । श्रुति लिलावास्याप्रकरणस्थानसमाख्यानामिति सूत्रावलोकनेन लिया अश्यपेक्षया दोबस्य- সু ঘিমা । बोधनेन प्रथमत: श्रौतापदायानिटिलवालगायबोधे म पन्ने स्थानमालामाशा. स्तत्वेन निष्फलत्वात "अवो fanta' इत्यादी नैतत् पीले ! "सा धातुकाईया. तुकयोस्त्यिादौ तु तदुपस्थितिमन्तहा लाकशक्षाशान्तिरिति तपतिएन एन । एवमा पदश्रुतिनिमित्तैषा पदेकवाक्यतयाऽजयवती अन्तर झा, स्थानपटोत्वनियाँ प्रोत्तरम् प्रवर्तमाना "अलोऽयह परिभाषा तु वाक्यै कवाक्य त्याऽन्वयवती बहिरङ्गार । जच्च परिभाषयोरङ्गाइति सिद्धान्तः। यत तपक्षमवतार्य "सावधानुका' इत्यादिना सहानयोरेककादयतयाऽन्दा इति वदन्ति तम विचारमहम् ? सार्वधातुके यादी तथाऽपि मिदेणुग' इत्यादी सत्प्रतिपण्यायेनोमयोरपि प्रवृत्तौ लादेशगुणापसेः । तदवारणाय सत्र तत्रेगमहणे तु महागौरवम् इति स पक्षो माटो दूषितः । यद्यपि मिडेगुंग इत्यादी मिद दर्मिदिस्तस्येति ब्याख्यानेन च स्पोऽपि दोषो. हाइसम्भवस्तथापि तथा व्याख्याने पुति अन्त इति लामोसमासे थापयतील्यानावपि गुगेज स्वाकारापत्तिः । नच कृतेऽपि गुणे वृद्धया रूपसिध्या न दोष इति वाच्यम् ? "जाग्रोऽवि" इति सूत्रे चियामाला ग्रहणेन गुणोक्षण दिनेति ज्ञापनात् । इति चेन्न ! "समयाच्च यापनायाम्' इति निर्दशसातये तस्य विशेषामित्वकल्पद्वारा जागृधा- সুলত্বা। লং ব্যাট কান্নাঘা গsজি বাজ’ इत्यत्र च "उरडि गुणो र शश्वेति न्यस्याधिनिः । नचैवान्ताददुष्टत्थे (ताप. क्षादुष्टतथे ) कथं पदोपस्थितिपक्षावताय इति वाच्यम् ? पुगन्ते त्यादौ हपरिमा. पानुपस्थिती छिन्नो भिन्न इत्यादी मिषेधाप्रवृत्त्या गुणापते। नचैवं मलि गृधि इति नोः किश्वकरणसामथ्र्यन “विति" इति निषेधस्य पुगतशास्त्रीयातिरिक्त- विषयकस्वकल्पनात् क्षिरित्यादौ गुणवारणाय कचिनियलक्षणोऽपि निषिध्यते इति ज्ञापनेन छिन्नादौ न दायस्तच्छेवपक्षेऽपीति वाच्यम् ? सदपेक्षया लाघवेन्द्र माण्यास म्मतपदोपस्थितिपक्षस्यैव तेन ज्ञापनाददोषाविति। -अयम्प्रचना प्रथमप्रश्नात्मक एवेति न पृथग्लेख्यः। १४- मयापि प्रश्नो द्वितीयप्रश्नामक इति सचदेव बोधयः । १६--अन्न प्रतिपदोस्तस्यै छ मृत्यपि बोध्यम् “गोरवचनं स्वरसिध्यर्थम् इति पृच्छयते । तच्च तृतीय प्रश्ने निखितमेवेति तरस एवानुसन्धेयम् । १६-अयश्च प्रश्नः पाचप्रश्नेनैव गातार्थ इति तत एवानुसब्धेयः । १७....एष प्रश्न एकादशप्रश्नांश एवेति तत एव तदुत्तरम् । १८-प्राचीनमते स्वारिसमात्रे समाशोदासानुदातौ इष्टौ तौ च न स्यातान्तथाहि "तस्यादित" इति सूत्रे अर्द्धहस्वशब्दे हस्वस्यामित्येकवेशिसमासे हश्य एव तौ स्यातानतु दीर्वादिस्वारिते। भद्धं च तदूधस्वमति कर्मधारये दीधचरिते एव तौ स्याताम् । अद्धेन सहित Mean qগুণ লমহালে मिति मध्यमपवलोपिनि लुतत्वरित एक तो अवतारतो स्यग्रहणमन्त्रमित्युतम् । অখিনিশ্মি যুগ নিধু। নন্তু নয় “ঞিানিমঃ হৰি ৰাক্ষসী নুহানা লিজার দুষ্টানি কার্যালয় | কাহিয়াই ভঘর । নাি বহঃ সকা: মাগুরা, নতুবা মা থানা অষ্মকাইস্কাৰী ৰূখ। ननु बनस्पत्यादिगणे पाटन पूर्वोत्तरपदयोराधुदाते कृते शेषनिधानानुदास शेव বাৰিাৰ অল ? “ঙ্গেsঞ্জন নি না গাং মা অসুতি কান্না হয়- লায় সায় না অথ ম্যারী » ফুলি থারাঙ্গা ?বং গলা কাজীফা মুন্নি দানিয়ালা। কাকদী গুৰী: হিলঃ तस्योदात्ततरोदात्तादद्धमाबादमेव वा ॥ ५ ॥ अनुदात्त: पर शेषरूल उदास श्रुति चेत् । उदात्तं बोते कित्स्विरितं वाक्षरम् परम् ॥ २ ॥ হাঃ সাবিহা reqfাসীর মন শান্ত প্রায় কার থাব- নয় । সসবুকূল অবিস্ময়ার ঃ অনুষ্মাশিয়া হিন্যি গুল থ ! কুখ। ফুল কাহােত্তয়া ফস ও হয়ঞ্জীৰ গুৰ ৰাজীবি লৰ হৃদু সুলছবিথল্পিা নি রান্নায়ীকুজী হয়- করখাবি স্বল্প জীচ্চিাকাটা বা প্রশ্নথি ওই স্বীকার সন্ত হয় অৱদান্ত্রী গাঙ্গা ছুরি চালু সাৰ স্বাৱধান্ত গ্রহন। ২য় জন্ত্রী লুত্ব লিংকসমাগুফলীযজন নি সুস্থ অল্পঞ্জ র্মা । মুল স্ব স্ব স্মথঃ ---ী লক্ষ্মণ বংলগ্ন বাপ্লিব এর বহু গজব ‘াঠিল ছুরি- সংস্থাস্তুল হাতা বা নখ ইহুকু ঐ সুনিনি দুঝি জাহৃত্বি- মানি নাইন ৫াখি” নিমত্মঃমহিলজী এলাহী ইবনু হত্যা নির্দিষত্ৰিথমিছাইল বীথী খাল ও ই লারা সংয ব্রীছনীয়। কথা অঙ্গ সংশ্লিয়সমাগল সাসত্ম মালালানিংখালিসিয়ীত্ব। নে ন্যায়নিষ্ট বলি। ग्रहो न भवति। জান থাইকান্নায়ুতী সঙ্গা সংকুমিষ্ট থৰক্ষ আট । যথা কি অন্য জ্বীথিন্না জুনু আকাঞ্জি ৱ জ্বী হুঅল্প অলী হয় খান জয় অঙ্খা ভাখি, গল্পগুণ ঔষল বিষ্টন থ গাইবানু নিন * বী --- দি सोनराशि शालामाणेन न तम्म शामित्वमवाऽदे सत्यप्रसमिति अर्थ ला ! नत्र सपरसूत्रेण लकार महान्तत् ? स्थानेऽन्तरतमारिमाप कारस्थाने तर बार- मोन तद्ग्रहणे भावात् । नवज्ञापितेवि मामानसरिमायाम् इरएं प्रहगामा- कस्तयमिति वाच्यम् ? तपरत्वामाने आदेशान्तरनिवृत्यर्थत्वेन शरूमापनुन ज्ञानार्थलमाऽपूवबोध्याबामामाविधेयवात् । न तु भाग्यमानतापीत्ययह देतदिति शब्दरत्यकाताः। २०-द्वितीयप्रश्नवदल्योत्तरम् । २१. तुरीय प्रश्नवदस्योतमिति न पृथक । २२-नवमा प्रश्न वदयमप्युत्तरणीयो न बैलायोना। २३---प्राचीनैश्च अग्यहमारे हद इत्यत्र दीर्धापत्तिदोषो इत्तः । तदर मात, यतो हि तन्न ढसोपाभावेन सूत्रस्येवाप्रवृतः । त्वयाति: सपा बल यो:' इति सूत्रेण हे नकार हकारयोरोप सारस्या ढत्व निपात्यते । नत्वा सिद्ध काण्डस्थाढवस्यह शुचिः 'दादेर्धातोघे इति घवेन बाधात् । न च तेन इडाबो ढस्वच निपात्मनाम् अस्वष्टुरकालोपतु भनियमावेति महान प्रमा? सपा सति पारिद्रढया मधिलघु- पूर्वात् इतिणेश्यादेशानापरी पारिटी कन्येल्या चयनोऽतिव्याप्तेः । ढलोपस्या- सिद्धत्वेन गुरूपोत्तरशादिति आष्ये स्थितम् । यदपि दरेवेदं निपातनं ६ वृद्धावति तु प्रत्यन्तारम् आगमशाखाप्यानित्य. स्वात् तस्येडसावे वाह” इत्यत्र वा योगविभागात पक्षे घयामा बलोपे का প্রস্তুৰাস্থলাভিচ জুৰি বল ? তন্বি স্বাৱলাহ মালু। স্ব দুই वामनाचार्योऽपिअथ हि प्रकृत्यम् तस्मास्ति' इति शब्दः । २४-अयमपि प्रश्नः ससमप्रश्नाभेदीति तातोऽजगन्तव्यः । २५- अयञ्च द्वादशप्रश्नान्तभूत्व एवावसेयः । २६-अस्योत्तरमाष्टमनादनतिरिक्तम् । २७. एकः पूर्वपरयोरितिसूत्रे भाष्ये याथाऽजयो पूथ्योः क कुविस्थादौ एक- बास्यतया बोधादेकत्वविवक्षणेन उम समबन्धक झटकरणप्रतीतिस्तथा आवधि पूर्व- एस्योर्गुण इत्यादावधि द्वन्द्व निर्देशादित्पादितः सिद्धान्तित हति पर्यन्तशब्दमखेन्द्र कथं सिद्धान्तित इत्यस्थोत्तरं जातम् । अन्न बाये मानविषये प्रायः, सुयपाध्य इत्यादौ न्यायाभावेऽनन्तधकारयज्ञारापत्तौ परिनिष्टिनरूपानापत्याऽई कपनीय इति ब्रवते । लश्चिन्त्यम् ? तथा सति धर्मिग्राहकमानेन आनन्द शापत्तिकस्य के तरप्रवृत्त वपि उदवोहामितपत्रानम्त्यापत्यभावेऽपि तहल्यायसञ्चारपरमा.श्याविरोधापत्ते। यादति हस्योरे” इति सुन्ने द्विवचननिर्देशो ज्ञापकोऽन्यथैकवचनान्त एवं पठिते वारद्वयन्ता- स्प्रवृत्तौ दभ्रे इत्यस्य सिद्धौ द्विवचनम् पर्थमेवेति वन्न ? स्वप्रिय स्वस्मिन्नुहेश्य. वाप्रवृत्तौ तदर्थन्तस्यावश्यकत्वाता किन्द "समो वा लोप इति लोख्यापि प्रक 12 वै মুখমালালাহলত্ব--- रणस्थत्वादनुस्वारानुनासिकयोरनधि चेतिसकारस्य वारस्यनित्य संस्कृति विस- कारकरूपसिौ "समः सुटि" इति सूत्रस्य वान ज्ञापक हात । तलक्ष्यस्व स्वीय प्राथमिकप्रवृत्तायुद्देश्यस्वाय दकामाले देनाश्रीयमाणसमुदाय- विशिष्टाघटित क्षे सति स्वीयप्राथमिक प्रवृत्ति कालि कपाहिविषयाघटित यम् । स्वघटकत्व स्वघटकमात्रोद्देश्या विकारागमभिन्नत्योभयलम्बधेन पट त् सन्त इत्यत्र स्वीय प्राथमिक प्रवृत्तिविषय पूर्वकालिकमाप्तिविषयघटितत्वात् तत्स्वाभावः। विशेष्यां- शनिवेशे मानन्तु "न सम्प्रसारणे सम्प्रसारणम्" इति सूत्रमच । वैशिष्टये द्वितीयस. म्बनिवेशातू विकारागमारतत्वेऽपि साक्ष्यस्वम् । मानपनिवेशेन काण्डे इत्याद हस्ववारणपरमाव्यस्था नासतिरिति । २८- "मो हस्वात् इति सूत्रे हस्वादित हो विशेषणम् म इति व स्वेन सह विशेषणसम्बन्धमनुभूथ पश्चाधिकारलचपदविशोषणम् अचीति पयर्थ सप्तमी । तथा च ह्रस्वात् परो या डम् तदन्तं यत्पदन्तस्मात् परस्याचो नित्यं समुडित्यर्थः । नरपेयम् परमण्दिनाविश्यादौ अन्तर्वसिविभक्त्या पदखे मुद्दुर इति चेत्र? उत्तर पदत्वे चापदादिविधाविति प्रत्यय लक्षणनिषेधादिति प्राशनायास्तु एतरमा- चीनाथै परमण्डिनावित्यत्र डमुड दुरि एक्ष । नचोत्तरपदत्ले इति प्रत्ययलझरणामा. वेनाएदवान मुद्वारिका ति याच्या माधकुम्भवा नेस्यत्र "पदव्यवायेऽपि इति निषेधसिद्धये उत्तरपदस्य कायित्व एव ते प्रत्ययलक्षणनिषेधस्याभिमतलया प्रकृते चातथात्वेन प्रत्ययह नास्य दुरित्वात् । ननु त्वम्मतेऽपि दोमायतिरिक्ष चेच ? अजिच पदे इत्यतः पदे इत्अनुवयं तमनस्यात् पर यो कम् ततः परस्याजादेः पदस्य मुडित्यार्थ निक्षत् । ननु कायित्वनिवेशया न फलं तथा सत्यपि पूर्वदण्डिाप्रय इत्यत्र नलोपार्थम् मध्यमपदवानाक्रान्तस्यै वोन स्पदत्वस्य भवताच्यङ्गीकारात् । तथाच तादृशमध्यमपदत्वम् मापकुम्भवापेनेश्यादा वपि कुम्भशब्देस्त्येव । तथाच निषेधाप्रवृत्ती प्रत्ययलक्षण पदत्व स्वनिषेधसिद्धये कार्यित्वानवेशो विफल इति चेन ? "प्तिा तम तिनिर्देशन बृत्तिविशिष्टत्वम् मध्यम पदत्वम् वै० स्वायम्मकत्वस्वारम्भकाधिशपूर्णत्वबारम्भकावधिकोत्तत्त्वस बन्धैः । तादृशमध्यमपदत्वस्य पूर्वापद्धप्रिय इत्यादौलत्वेऽपि केवलकुम्भेत्यस्या. सम्मकस्वाभावेन मध्यमपदरवाप्रवृतौ कार्यित्वानवेशस्यावश्यकत्वात मवम् अत. द्विते” इतिवार्तिक प्रत्याख्यानावसरे पदे व्यवायः पदव्यवायत सममीसमास आह- तो आध्ये। तथाच माषकुभवापेन क्षीरपकुम्भेनेस्यादो फलमेदवारणाय पदपदम् पदत्ययोग्योपलाक्षणिकम् अन्यथा प्रतिकारकोपपदानामू" इत्यनेन सुखुरपतेः प्राक समासे आचोदाहरणे पदे परतो यथायामावेन गत्यापत्तिः । तथाच वाप्तिकारम्भे पदेन व्यवायः पदव्यधायः इति तृतीयासमासेऽन्स्योदाहरणे पखेन व्यवायस्वाभावाद जस्वापत्तिरित्याकारकफलभेदः । तथाच मापकुलभवापेनेत्यत्र कुम्भेत्यस्य पदस्थयोग्य- " प्रयोत्तराणि । २५ ताजा भवानिये सिरे कार्यिस्वनिवेशो यर्थ इति चेन ? अष्टमीटर पवायच परमादेन कर्मधारये परमाटरस्ता मादाचारवियन्तात् किति "ति' इतीनिषेध परमानिरिका पदावेन "न पदान्तात्" इति ष्टत्वनियो भवति । कार्यिस्वनिवेशा. भावे परमार्टिषति स्यात् अत: कायित्वनिवेश मावश्यक इति चेन ? वस्तुत उत्तर- पदत्य इति वार्तिकस्य भाग्य प्रत्याख्यातत्वात् । तथाहि स्वादिषु इति योगस्विभज्य “यस्मात् प्रत्ययविधिस्तदादिः" इति सुप्तिङन्त सूत्रात् सुबन्तमिति चानुवयं स्वादिषु परेषु यस्मात् स्वादिविधिस्तदादि पदसंज्ञस्यात्, मध्ये चेन, सुबन्तन्तदपि पदं स्यात्, परमवाचावित्यादौ परमवाचित्यस्य तद्बटकवाचिन्यस्य च नानेन पदत्वम् । असर्व- नामस्थाने यचि इति द्वितीययोगे यकारावावजाही सर्वनामस्थाने तत्प्रकृतेः पदत्वन्न, मध्ये चेत्सुबन्तन्तदापि पदन्न इति प्रसजप्रतिषेधेन व्याख्यानात । ततः परमवाचे. त्यादौ समुदायस्यावयवस्य च भन्वार्थम् मिति तृतीययोगेऽसर्वनामस्थाने यची- त्यनुवयं यकारादावजादौ सर्वनामस्थाने तत्प्रकृतेर्भत्वन्तदूधटकसुबन्तस्य च, एवज वालिका कार्यम। एवञ्च समस्तलेहशब्दावाचारक्विवन्तात् कनिपि नव्यमले उत्त- पदस्य कायवेन वार्तिकरण के पुरमा विदिशा अत्यादयाने तु मत्वाप्रवृत्त्या- ऽन्तत्तिविभवस्या परत्वे ढत्वादी परमलेदात फलभेदात् । तृतीययोगोऽनुवर्तमानस्य यकाराधजादिभिन्नो यः स्वादिस्तभिन्नप्रत्ययमात्रस्यो- पलक्षणत्वं वाच्यम् । तत्वस्य कनिदि सरवेन मास्चन नास्ति फलभेदस्तथाचोक्तरीत्या क्तिच्यपि सत्वं परमारिल्यव साधु । एव कायित्वनिदेशे न किमपि फलम् । २९-- प्रश्नोऽयमेकादशाभिन्न इति तथैवाजुसन्धयः । ३०-अयम् प्रश्न एकोनविंशप्रश्नांशेन गतार्थः । यथा "तस्यापत्यम्" इत्यत्र सम्बन्धार्थमात्रवाचकप्रकृतिमात्रस्य तस्येत्या. धनुकरणम् तथौपश्लेषिकाधिकरण्वोधकसतम्यन्तपदानामष्टाध्यायीघटकानान्तस्मि- नित्यनुकरणम् । एवञ्चौप श्लेषिकाधिकरणबोधकसप्तम्यन्तपदं यत्र तत्र निर्दिष्टे पूर्वस्येत्युपतिष्ठते । निर्दिष्टत्वञ्चाव्यवहितोच्चारणम्, निरित्यस्य नरन्तर्थिकत्वात् दिशेरुच्चारणक्रियत्वात यत्र दिग्वाचकसमभिव्याहतपञ्चम्यन्तन्तत्राव्यवहितपरस्योपस्थितिः। आधे अव्यव- हितत्वं पूर्वत्वं पध्धर्थत्वञ्चेति विधेयत्रयम् । अन्ये च पूर्वत्ववर्जितम्परत्वसहितन्तद्- द्वयम् । इको यणचीप्यत्र पूर्वस्य परस्य च व्यवहितस्याव्यवहितस्य च यणप्राप्ती पूर्वस्यैवाव्यवहितस्यवेति चाद्येन नियन्यते । अन्त्येन च पूर्वोक्तरीत्या प्राप्तस्याव्यवहि- तस्यैव परस्यैवेति च नियम्यते । आद्यपरिभाषायास्स्ससक्षम्यन्तेनोपस्थितिः "उभय- प्राप्तौ कर्मणि,' इति लिङ्गात् । द्विसीयस्यास्तु ल्यब्लोपपञ्चश्यामप्रवृत्तिरिति प्राञ्चः। नव्यास्तु "तस्मिन्। इतिस्वतन्त्रस्य सप्तम्यन्तपदार्थकस्या तच्छब्दस्य निर्देशो न स्वनुकरणम् अन्यथा तस्थ स्वरूपमानबोधकतया "तस्मिन्नणि इत्यत्र तदुपस्थि ।
২২ম নকল মহল ----- wwemama तावपि “इको याचि” इत्यत्र मध्ययुनाहरगादानं न संगच्यते । ननु तच्छन्दस्यैव तदर्शकरये ननः सप्तम्भनुपपत्तिरिति ना ? सायदानामेष तदर्थबोधानाय निर्दिष्टे इत्यनेन सामानाधिकरण्याय ग तपन्यासान् । जनपदे लुबित्यादौ तु नास्याः प्रवृत्तिरर्थस्योचारणामावाद शब्देन सहितपो पिर्या भावात् च। वस्तुतस्तु प्राचीनोक्कमेच युक्तम् । अन्यथा निदिने इत्यस्य विधेशल्ये तस्मिन्निति तद्विशेषगत्वे चोद्देश्य इलाप्रसिद्धिः, अधिोयत्वे तु अव्यवहितोच्चारितस्वस्थ कनाप्य नभिधानात् सक्षम्यन्तार्थऽव्यवहितोचवारिते इत्यासिद्धिश्चेति तत्त्वम् । ३२.----अयञ्चाष्टमप्रश्नादेव गतार्थ इति । ३३---अयञ्च अष्टाविंशतितम एक प्रश्नोन भिन्नः। ३४... अयमेकादश एवं प्रश्न इति तत एवानुसन्धेयः । ২২-লং সুঠ কাহীহা: শুষ, অহা কাে দু হটস্থ কোহমাগাে क्रमशः अहण, देवा हसान्ति, देवो हसति, लिलिहिध्वे लिलिहिड्वे इत्यत्रोदाहरणावं बोध्यम्। असूप्रत्याहारे तु फलाभावान्न ग्रहगमिष्टम् । नच बहुपुम् क् ह इत्यादौ “गविल्य माह” इत्यादिवदपदान्तत्वात कम्झारादेजश्त्वाभावे "पुमः ज्वरयम्परे” इति रुत्वस्थ फलत्वादिति वाच्यम् ? “सुट् तिथोः' इत्यानाविकाराच्चारणेन शाखाबोधिताज- व्यवहितहल्समुदायस्यासाधुत्वबोधनात् साधुत्वमानिमित्तकशास्त्राप्रवृत्तेः । अत एव "न पुनरन्तरेणाचं व्यसनस्योकमारणामपि सम्भवति किमाचारदाता दय” इति भाप्यं सङ्गच्छते । कोरित्यादिस्तु सौत्रः प्रयोग का व कुत्रापि अमि हकारप्रयोजनमनुक्तम् । ३६-एतस्योत्तरप्रथमप्रश्नान्तर्गतमित्यवसेयम्। ३७-अस्योत्तरम्पञ्चदशप्रश्नोत्तरादभिन्न सर्वथैव ३८-अयञ्च प्रश्नो दशमप्रश्नादनतिरिक्त इति तदेवोत्तरमस्या। ३९----अस्योत्तरम् अष्टाविंशतितमेन तुल्यम् । ४०.----अयञ्च नवमप्रश्नोत्तरेणोत्तरणीयः । ४१---वाक्यार्थबोधप्रति पदार्थज्ञानस्य कारणत्वात् हल्पदार्थज्ञानमन्तरा "हलन्त्य सूत्रस्य वाक्यार्थी न स्यात् तज्जानञ्च “आदिरन्त्येन” इतिशक्तिमहाधी- नन्तज्ज्ञानचे पदार्थज्ञानाधीनमित्येवम् अन्योन्याश्रये उभयोरपि बोधकत्वामाचे আন্দিজ ननु हलित्येकदेशस्यैव तन्त्राचाश्रयेण सिद्धे सूत्रावृत्तिष्यति । तथाहि तन्त्रादि- नोपस्थितहलपदार्थद्वयमध्ये सामीप्यार्थकपष्ठयाऽन्त्यशब्देन समासे हल्समीपल- स्येत्त्वे "आदिरन्त्येन" इति हाशक्तिमहत्तः । इति विनाऽप्यावृत्ति दोषोद्धारस- २७ म्भवः । किन ततोऽपि लाघवात हललकारयोरुपमाहार हितीयलकारस्य संगो मान्तलो पूर्वलकारस्येन्संज्ञां विधाय हासन्ही "हलन्त्यम् इत्यस्याभिमता गन्याय' इति चेश? प्रामागाकम्बल इत्यादी अकरादिविरोऽपि स्वस्वामिभावादि- प्रतीतिवत् समीपानन्तरादिशब्दमन्तरा पटया तदर्थयोधाप्रसक्ती तलायोगऽसाम्- श्या समासाप्रसती मध्यमपदलोपिसमा सौनसमासाश्रयणे वा गौरवेगा ताशच्याख्यानापेक्षया सूत्रावृत्तरेव लधीयस्त्वात् । नच “पष्टी स्थान' इति सूत्रा- भावे “अस्ने” इत्यादी अस्त्यादेः समीपादी वाद्यादेशापत्तिरित्यस्तेरनन्तरे समीये वेत्यादिना भाष्यकृतोक्तम्, तत्प्रामाण्येन सामीप्यादिरपि पष्टयर्थ इति चेत् ? “पष्ठी स्थान" इति सूत्राभावीयसमुक्तभाप्ये सभीपादियदाध्याहारेण तदर्थनिरूपितसम्बन्ध षष्टी, स्थानपदाध्याहारेया तनिरूपितसम्बन्धाथिका वा पष्ठीत्यभिप्रायवर्णनेनादो- पात् । अत एव गायोऽस्य सन्त्यनन्तरा इति विग्रहे मतुवापादनभाज्यव्याख्यासमये कैंयटेनानन्तर्यस्य प्रकृत्यर्थोपाधिवर्णनम्, भाज्यकत्तशासामात् तत्र वृत्त्यभाव इति वर्णनञ्च सङ्गच्छेते। आनन्तर्यस्य षष्ठ्यर्थत्वे तु तो न सङ्गछेयाताम् । नच ग्रामकृपो मातीरमित्यादौ प्रतीतिबलात् सामीपरच पयर्थ इति शेक्यम् ? लक्षणया तस्त्र- तीतिनिर्वाहात तुल्ययुक्त्या सामीयं पष्टयर्थस्स्यादिति ? जघन्यवृत्तिकल्पापेक्षया मूलोक्त- रीतैरेव युक्तत्वात् सन्न्याय्यत्वाच्च । नच साहित्यामाब इति वाच्यम् आद्यन्तयोरि- तिवत् हलपदार्थयोरिस्वावच्छिन्नेऽन्वयस्वीकारेण तत्सत्वात् । इति तु न युक्तम् ? "यथासंख्य सूत्रारम्भसामर्थ्यात् तत्र तथा कल्पनेऽपि प्रकृते प्रमाणाभावात् । सूत्र- प्रणयनान्यथानुपपत्त्या सह वक्तुं वक्तुरिच्छायाः पाणिनेः पूर्वमपि सवेन साहित्य- सजावादिति चेन्न ? आचार्यस्य भ्रान्तत्ववारणाय वक्तुरपि श्रोतुपि च सहपदार्थ- बोधेच्छया तादृशाचायच्छायास्सहविवक्षात्यात् । नच क्वचिदनयंज्ञाप्रति स्वाभिमता- थंबोधनेच्छया मुखनयनपश्येत्यादिप्रयोगो दृश्यते एव कथम्भ्रान्तिदोषमाशंक्य सह- विवक्षान्तर विधीयत इति वाच्यम् ? अयमुभयज्ञ इत्येवं ज्ञातम्प्रत्येव तत्प्रश्नादुपा- दानात् इत्यर्थः । प्रकृते च न तादृशकल्पनया तत्प्रयोगः, आचार्यणोपायाकरणात स्वज्ञातशक्तयभिप्रायेण तादृशप्रयोगाभावाच्च । अन्यथा तन्त्रान्तरीयप्रथमादिपदश- कयनुमानवत् “लट् स्मे” इत्यादौ कैनटोकरीत्या लक्षणया वा हल्पदेन व्यजनस्या बोधेऽन्योन्याश्रयाभावेन भाध्यायुक्ततद्विषयकपूर्वोत्तरपक्षनिर्दलत्वापत्तिः । अत एका "नाउझलौ इत्यत्र भाष्योक्तवाक्यापरिसमाप्तिरपि सङ्गच्छते। अन्यथा पाणिनेः पूर्वम् तथा ज्ञानसस्वेन किन्तेन म्यायेन कृतम् भविष्यति । तस्मात साहित्याभावेन द्वन्द्वाप्राती मूलोक्तैव रीतिराश्रयणीया। आयव्याख्याया हल विलेखने इति धातो- लस्येत्त्वापत्तिः । लिस्वसामर्थ्याद् देवदत्तहालत्यादौ प्रत्ययात् पूर्वस्वाभावेऽपिलितिय इति स्वरस्यैव फलत्वात् । नच "हलसीरात्” इतिनिर्देशेन तनत्वन्नेति वाच्यम् ? ॥
মগ্ৰৱঞ্জাম মাসুক : ७ । अनेककल्पनापेक्षया मृलोकाऽतिरेव जयायीनिवनना है कि समाहारचन्द्र लस्य संयोगान्तलोपोऽपि न स्याद यगा: प्रतियारम्भान । लप्रन्यायाने पिमलो झलि इत्यतो झलग्रहमपात्य संयोगान्तस्य लो लोप इति व्याख्यानाच्चेति मनोरमाकृतः। वस्तुतस्तु-गिरिवंडित्याधर्श योगविभागादिना कुमालोऽपि लोपविधानन सय्योगान्तलोपेन किजिद बाधकम् । किन्तु पूर्वोक्तरीत्या समाहारद्वन्द्वानन्तरा- दिषु न समासोऽनभिधानादित्यादिभाष्योत्तरीत्या च तन्त्रादेः खण्डनमिति बनेपः । ४२---ननु "अणुवित्" सूत्रभाध्ये उच्चारितश्शन गवा प्रत्यायको भयनि नानु- वारित इति वचनात् इकपदोपस्थाप्योकारादिभिर्दी दीनां भवे इति चेदत्रोच्यते, प्रत्याहारग्रहणेषु तद्वाच्यवाच्य निरूढलक्षगानीकारेणा दोषात् । नचैवम् प्रत्याहाराणाम् आयवर्णेपि लक्षायैव सिद्धी ध्यर्थमेव ग्राहकशास्त्रम् । नच “अस्य चौर इत्यादौ चारितार्थ्यसम्भवः, व्यक्तिपक्षेऽस्य प्रत्याहारसूत्रस्थतो भेदेनागत्वाभा- वादिति वाच्यम् ? लक्ष्यनिष्टलक्ष्यतावच्छेदकज्ञानार्थमेव तरवारिताश्यांत । पाच लक्षणा अविधीयमान एवेति न विधीयमाने "त्यादीनाम" इत्यादी प्रवृत्तिः । इत्थ- उच्चेपदेन पटपटेर्यणपदेन च सप्तानां प्रणे यथासंख्यान्वयासम्भवात् स्थानत आन्तर्यादित्यादिमूलोक्तिसंगतिः । लषयतावच्छेदकाग्रहास्य न "नाSसिलो" इत्या- दौ प्रवृत्तिः । गुणा अभेगका इनि सिद्धान्तपक्षल्या याणा विधीयमानत्वेन सवर्ण- ग्रहणाभावापादनञ्च निरस्तम् । नच अप्रत्ययग्रहणसामामातिपक्षेण गुणानाम् अभेदकत्वेन "तपरस्तत्कालस्य" इतिसूत्रेण या विधीयमानविषये सवर्ण ग्रहास्य निषे- ध इति सिद्धान्तेन कथं सप्तेति वाच्यम् ? शिवद्रोहे तात्पर्यन्यायेन यथासंन्याय- खण्डन एव तात्पर्यावधारणात् । नच लक्ष्यार्थवावान् समाधमा- दाय यथालयमस्तु इति वाच्यम् ? एवमपि जरकार काराभ्यां प्रत्येक त्रिंशदुपस्थि- तो लवर्णानां रेफादेशस्य ऋवर्णानां लादेशस्य च प्रसङ्गान । परे तु व्यक्तिपक्षे लक्ष्यतावच्छेदकाग्रहा- लक्षणाभावान सलाविप्रत्याहारसूत्रेषु सर्वझकारग्रहणस्य दुरुपपाइत्वम् । यथासंख्यसूत्रञ्च व्यक्तिसाम्य इव धर्मसाम्येऽपि प्रवर्तते । “स्यतासी . लुटोः इव । नच जातिपक्षे "अगुदिन” सूत्रेऽणग्रहण प्रत्या- ख्याने “उपसर्गादति” इत्यादौ ऋकारेण लकारग्रहणाय सावार्यवचनस्थाने लवर्णस्य ऋवदतिदेशान् रकारे रेफापपत्तिरिति वाच्यम् ? हे करा ३ मशिखार्थन्तस्यानित्य- स्वकल्पना । “ल्वादिभ्य' इत्यादिनिदर्शः ईपरसादृश्येनापि ग्रहणमित्यर्थो युक्ततरः। "आचार्याः कृत्वा न निवर्तन्ते' इति न्यायान् "अशुदि।" सूत्रेणग्रहणम्प्रत्याहाराय- वर्णेषु णकारादिभिश्चिकैः प्रत्याहारसूत्रस्थोऽयमितिप्रत्यभिज्ञासस्वादुपायान्तरम् । अत एव च भाष्येऽत्रत्यमणग्रहणम् प्रत्याख्यातम् । ४३-अत्र. "स्थानिवदादेश" इतिसूत्रे आदेशपदेन धावङ्गकृत्तद्धिताव्ययसुप्ति- মস । জুরাইয়া = {"3:47 | তমাল : স্বর । অনন্ত- স্না - মুগ্ধ পন্থালা যায়; সমান: >} নিন। নৃ বিশ্বযু ‘নীল সূq""fা খান: কম। নঙ্গ কথা শিক্ষক নিকাশ, শাসক-শামা +কাস, যা অন্ন কথা- THনানা অনি। 'সতাগ ি ল কুয়ান ইসি:। ল-বস বাসায় ঘা ব রুষান বন্ধ ? কথালি কান্তিময়- ঘিী ল স্থানি স্বাগনাৰীখালু। নাম্বি না কানিয়া মােকাবিপ্ন না- =সুন্নাতস্বনক শিক্ষা ল া , ফানিয়া স্ত্রী স্থা, মানবিক্ষুদ্ধ। দুমনা মিী ল কালিদাখিল মাদ্বান ! মা কুনাহ মনন্ত কানি- কাত্মতাহিনাহাদ্দিসুস্বী হন ক্রিম ল থানষ, তুলি । লক্ষ মুমূখিনাবিহিবি ? খালিশক্ষাব্যাথা- কম্বোধন মাজাহ্ম : অাইপি ল কানিনাশস্য বা না । নন্ম অসুস্বাহাত্বনিহিনি না ? বখাপ্ত ক্যাক্তা নিঃশ্বা- শফালাতঙ্কুবিলিহীন ত্বানু। নীল গাঁ:ব। সে মুqত্বাব: ? গণ- সদা ii.. ;- বহন নন নন : রুস মুস্তাফা : ? থাকিলোনিঠানোয়- . ২. {1}{ " ধু মানিমাস7ি- মহল। . অশ্বলিং স্বাগতিাবিয়ীনলকঅনল। অন দ্ব, মহিলথ্য- লিলাবিধিনাত্বনাথস্বাস্থ কম্বলানীশনাল। বানু সখ- Hংলানীস্থল বল্প স্থায়ী নাগsf লামালথানিম কাপুর শাখা- মুসলমলান্বিী স্বনা দিঘী ল থালি হিনিমজ্বিালাঙ্গালু। বসু আর্মী দিৱীর সুর দুটি সঙ্গবিভিন্মান্বিনালি- নম্বনাইলাসর্দিাহীমঙ্গামুন মন্ত্রিাস নির্মী ল খালিক, নিনি ল থ ান না । বসু আনিক্ষমা থাৎীগঃ বি, কুকুৰা নলঃ “হু- উত্মা” মূল্প মা মহামাগলসহ বি। নির্জীকাহিনি- হলে দুস্থা কালিবাশাইল মুতীবাসাহিনি অনু? স্লাহীলাগে- ন্য মাছাল্লারাখনা খি ঈশন বিহীথহীন। কঁৰি স্বৰথি দ্বিমাত্ৰিজানিব দিহিঙছি জ রুথালিলানি। এ অন্যাঘলখাৰম্বিত্যাবিলিথিনাইজানায়নিকাহসিন্দা সুন- বা আকাৰভিন্ন অনাকলজ্জাস্থালোমিব্রিীবিষখানি- मित्तकत्वान्यतरसम्बन्धेन। অনন্ত-wিীজ “গ ঘলিলু মুল্লীশামুকীত্ব ই ম শুৰীৰ মাক ধর Nepayam गौः इति भाष्योपयोगात्सदनित्य कल्पादेव चारमगमिति, बहिर परिमाणमा बेति प्राचां सिद्धान्तेऽपि न दोष इति तत्त्वा ४४-सुध्युपास्य इत्यत्र नव रूपागि पुनदिन्चन सम्भवन्ति नत्र परयो इति सूत्रमाप्यीयलक्ष्ये लक्षणन्यायात् पुनहित्यमेवाशुभम् । अन्यथा यानन्या. पत्तेः । झरो झरीत्यादिलोपानाच वैकलिएकत्वेन न तथा निर्मा: । न त “लिटि धातोः" इति सूत्रेऽनभ्यासग्रहणम्भाप्यकृता प्रत्याश्यातम। उन्द्रमान भाष्य- प्रयोगाच्च तल्लचये तलक्षण सकदेव प्रवर्तत इन्ति विकारकृतल दयभन्दा नायरान अतः परन्तलक्ष्यत्वादिपरिष्कारः (२७) सप्तविंशतितमप्रवदन्नमयः । ४५-एतस्योत्तरं नवमप्रश्न एव दत्तमिति तत एवेदमनुसन्यायम् । ४६-घुम् ख्यानमित्यन्न "पुमः खयि इति रुने प्राक्षे त्यागादेश नः इत्यस्या- सम्भः । अत्र भाज्यकृता चक्षिकः श्वशामादेश विधाय शम्य सत्ये म्यानमिलो मन्द- दृष्टया यत्वस्यासिद्धवेन रुत्वाभावस्साधितः। तथा च फलितार्थएवष्याणादश इति । नचेहादेशो दुर्लभः "वर्जने प्रतिषेधः असनयोश्च” इति वचनादिति चास्यम् ? "बहु- सन्तणि इति बाहुलकात सिद्धेः । खशादित्वप्रयोजनानि च भार राविधिः पुग्या- नम , रणत्वं पर्याख्यानम् , निष्टानत्वमाख्यातम् इत्यादीनि । अत एव सस्थानत्वं नमः ख्यात्रे इति सङ्गच्छते। यत्तु ख्याधातुरपि खूशादिः शस्य यत्वविधिपि नसाधारण इतिमाधवादिभि- रुकन्तत्सर्वथाऽसङ्गतम् । भाष्ये चक्षिक एवोपक्रमात , सार्वधातुकेऽपि क्षादिप्रयोगा- पत्तेश्च । नचेष्टापत्तिश्शक्यते कर्तुम् ? माधवेनाईधातुकेप्येवायं शादिरित्युक्तः । तथा च सार्वधातुकेऽनभिधानमेवाश्रयणीयमिति गौरवं म्यात । नत्र अवन्मते सार्वधातुके ख्याधातोः सार्वधातुकविषयत्वेन अयोगस्य निर्वाचनमा बहुउन ख्याती त्यत्र रुत्वापत्तिः केन वार्येति वाच्यम् ? अनभिधानात् । संहिताया अवियज्ञरणनुवा- মাপ্তি কাঙ্কি। অষ্ট নিকাহ ४७--अस्य प्रश्नस्योत्तरम् अष्टादशप्रश्न एव दत्तमिति तत एवानुसन्धयम् । ४८-अस्य चोत्तरम् सप्तमप्रश्नैकदेशेन लेख्यम् । तत्रैव चावगन्तव्यम् । ४६-अत्र एचीस्यनुवर्तते तच्च एतेरेव विशेषणशत्वेधतेरव्यभिचारानाप्यूटोs- खम्मवादिति प्राचीनाः । नच एकदेशविकृतन्यायाश्रयणेन मा भवान् प्रेदिधदित्यत्र व्यभिचारसम्भव इति । नच प्रकृतिप्रत्ययसम्मोहः ? छिः प्रयोगो द्विवचनं पाठमिति भाष्ये सिद्धान्तात् । अन्यथेहैव णिलोपो न स्यात् । जिघांसतीत्यत्र सनः सकारेण विशिष्टस्य द्वित्वे कुत्वाभावश्च स्यात् । अत्र माधव:----यन्तस्य शब्दान्तरत्वेनोक्तप्रयोगे व्यभिचाराभावात् । अत एक ग्यन्तभादीनामुपसंख्यानम् , शब्दान्तरत्वादप्रामाविदमिति कैयटादयः । किश्च ग्यन्तस्यापि ग्रहणे अभिपावतीत्यन्न ण्यन्तेनामेयोगात्सुनोतिम्प्रत्यनुपसर्गस्वात् पत्वा- प्रश्नोतराणि भावभावाने प्रकृत्यविशेदावेन समाहितं भाष्ये । हेरचलित इति पयधिक ग्रहमापनन्तु विशेषापेवन कुत्वमात्रतिपयकम् । अत गाव कि प्रतिषेधानर्थ- वयमगन्मात्या" मुक्ति वात्तिककृतः । ज्ञापकन्तु नहुनेऽसव पयन्तेऽपि कुत्वमावस्ये ति। रास्मान कवटादिभिरक्त समीचीनम् । सम? विशिष्टस्य तथा शब्दान्तरत्वेऽपि प्रकृतिभागस्येधूपरवानपहारात् । अन्न पद "उपमतिसुनोति" सूत्रे "सिद्धन्त्ववयवानन्यत्वात्" इति वार्तिकम् । यदपि अभियावतीत्यत्रन्त्यमाध्यविरोधस्वाद्विपरीतमेव, प्रकृतेः सुनोतिरूपानपायात् । स्य- तु रूपान्तरत्वेन गयधिकस्याग्राहगादसंबन व स कैयटस्स्यात् । ण्यन्तभादीना- मापसंख्यानमपि विशिष्टस्य शब्दान्तरत्वेन प्रकृत्यंशस्य तु णिचा व्यवधानेनावश्यकमेव पाठे भाष्यवार्तिकयो: “स्येधयोः इति योग विभज्य एचि इति विशेपित- स्वान्न मे कस्यापि विरोधः। नस्माद ऋतिमारवादयोऽसजता एवेति । १०----सप्तदशप्रश्नस्योत्तरेणवाय कृतोसर इति न पृथगुप्तरावश्यकतेति । ६१----अवयवत्वेन बोधकान्त शबन्दाभ्यामवयवी समुदाय आक्षिप्यते। तस्य मायादवयवेजवतारती संज्ञा मध्यगोषु विश्राम्यति । नत्वा अन्तयोः संज्ञास्वरूपामा पER: स्वरूपसूत्रात् स्वशब्दा- नुल्या सर्वनाम्नामुत्सर्गतः प्रधानपरामर्शवत्वनियमेन तेनादेरेच ग्रहणात् । दस्तास्तु ज्ञापकादिनाऽस्यापि संज्ञा कार्य भवति । आथन्तशब्दाभ्यामा- लघाटनसमुदायस्याये गयेणानियोति प्राप्तायास्संज्ञायाः प्रकारान्तरेणा- घायरवात् । स्वशब्दानुवृत्तेश्च न किमपि फलमस्ति । यथा “अच ये” इत्यत्र गुण- दर्शनेन धिशब्दस्थापि घिसंज्ञायोध्यत्वान्तथैव विशिष्टस्य संज्ञास्वरूपत्वेऽपि प्रत्येक जन्मोध्यत्वे हातिविरहात । एवमेव अज्झालादिसंज्ञा स्वसंज्ञिघटककारादिविनाकारच- कारयोरपि प्राप्नोत्यव । अथ च स्वशब्देन केवलान्त्यपरामर्श सम्भवस्यपि विशिष्ट परामर्श किमपि बाधकचावलोक्यते । अतः ज्ञापका दिनैवान्त्यस्य तत्त्वं वारणीयम् । तथाच स्वशब्दानुवृत्तिविफलैव । ५२--अयञ्च प्रश्नः सप्तविंशतितमप्रश्नस्योत्तरांशेनैव विशेषेण समाहितः १३. अस्य च चतुर्थप्रश्नेनैवोत्तरसम्भवस्वम इति ध्येयम् । १४...अस्योत्तरमहाविशतितमे प्रदत्तम् । ६५.अस्योचरम् अष्टादशप्रशोत्तरेणैव समवगन्तव्यम् । ५६.तस्योत्तरम् अयश्चत्वारिंशत्प्रभोत्तरेण तुल्यम् । ५६. अत्रानुनासिका पूर्वस्य तु का इतिसूत्रमधिकारो विधिर्वति बैते समु- "स्पोधिकारपोरकरणलाभात् अत्रग्रहणमनथक स्यात् । तुशब्दस्तु परस्य नित्यं रुत्वं पूर्वस्य तु वाऽनुनासिक इति विशेषयोतनार्थः । “अनुनासिकात्पर इतिज्ञाप. कादेव सिद्धे वाग्रहणं स्पष्टाथम् | अनुनासिकाभावपक्षस्यान्तरेण विकल्पमसम्भवात्। ३ मनो० प्र०१० Aam + অমন খান ঃ দুল - विश्यन्न स्थानिकृत्त्वनिषेचामान लोपो छयो: इति बलोपो न भवन्ति । विधेयस्य लोपच्या पदावयवत्वामान न पदान्त" इति निषेधः ! सुबन्तामियाज अन्तति- विभक्त्या परवम् । इष्टवादित्यतिदेशमोन पदश्वबाधस्तु न शक्यो कि तारवा. है । वर्णाश्रयो च निषेधात् प्रत्ययलक्षणामपि न भवति इति मनोरमाकृतः न "अच; परस्मिन् इतिस्थानिवखेन भवं सुलभसिलि वाच्यम् ? जिलापस्यन्न टिलीपस्या- धानियत्वापत्तो वान्ते अवस्था दुलभस्वो न पदमा लिखतः । ३४ हरदमा भी रोऽपि पन्था ना माध्यादिसम्मत इति प्रातिपदिकालदरती परवाभाव एव । समावयवे झार्य इति ध्याख्याने व इण शतप्रत्ययास्तनिष्पन्नान शुषो मन इसतीत्यत्र या स्थानिवत्वेन "एतत्तदोः" इति सुलोपामाच इति शब्दरता का ७३-- अत्र “अम्लादिव इति सूने एका पूर्वपरयो स्यनुवर्तते यथास. स्वयञ्च । अत्र " इति ज्यालेनैव सिद्धेऽवविलाभार्थमन्तादिशब्देश पूर्वपरश. दयोस्तादूघटितसमुदाये लणया अन्तादिभ्या वर्षायामस्थिता ग समय- हा प्रत्ययत्वादयते एकादेशविशिष्टस्यादि भवन्तीत्यर्थ सरसः । एव समुदा- यतिधर्मल्यानेनातिदेशेऽपि वर्गामात्रवृत्तिधर्मस्थानतिदेशात अधोरयादी सुगर्थ कियामाणं "पस्वतुकोः इत्यत्र तुगमहत्यारितार्थम् । अत एव वर्णमानवृशिकि देशसम्मानया प्रवृत्तमरि"वर्णाश्रय शिक्षामन्तादिवभावालि कि धात्तिक * बाताद्रूप्यातिदेशात्” इति भाष्येण स्खण्डितं युज्यते । ननु तायाम वर्ण. यात्रवृत्तिधर्मस्तस्याने नातिदेश इत्यर्थस्वीकारे खट्दाभिरित्यत्रान्तत्व खादमा वृत्तितया वर्णमान्नवृत्तित्वामायेन तदादाय तो भिला" इति स्यात् न सा ৰূজা অক্ষয় কি - - - সুরকি ?? জয়া न दोष इति वाच्यम् । तथापि खट्दावान् इत्यत्र 'मस इन्टौ” इसीन्ठनावार- वास् मदन्तस्वख्य चातिदेशे बाधकामावाद ( समुदायत्तिवादित्यर्थः ) इति चेत् । ववृत्तित्वस्वस्थानिकादेशावृत्तित्वोमयसम्बन्धेन वविशिष्टधर्म स्वस्य सानुप्यतया प्रकृतेऽदोषात् । एवञ्चरथानिवरसूत्रेणेव सिद्ध नेदमारमाध्यमिति प्रा । क्षीरपेणेत्या पूर्वान्तबद्भावेन एकाजुत्तरपदत्वमादाय एकाजुत्तरपदे : इति अस्व सिध्यति । तत्र स्थानिवत्वेन म निर्वाहस्तत्वस्याविधित्वात् । यद्यपि में कात्वस्य स्वतस्लिहत्वामुत्तरपद्रवस्य व स्थानिवत्वेन लाम-सुकर इति न दोपः। तथापि मिय इस्यत्रेकार प्रश्लेषेण पूर्वान्तवत्वेन धातुत्वमादायेय सिध्यति । स्था, निवत्वेन तु न निर्वाहः स्थानिन इकारस्य धातुस्वाभावात् । जच आनुमानिकस्था. লিনুসাৰৰ অঙ্গ ঘা শুনিনি ঝুমু ? নাহৰীঅঙ্গ ন্যস্থান বই स्वादोरे रिणो इतिवृद्ध्यापसे । ननु स्वाशब्दे स्वस्वेऽपि ततः श्वशब्देन व्यवधा. नामोकापत्तिमिति चेन ? तथा सति दोषासाशकल्पनेऽपि "उभयत आश्रयणे नाश्ता. दिवत्" इति वचनस्यासिद्धत्वापत्तेः । तत्रोभयत माश्रयणे न स्थानिवयिति .. और PR যাঙ্গামাখি। ২ * . সুহানু খন ৰাক্তি ক্লেক গালিবুলছুমান কথা। जस्तुतस्तु तत्र वचने स्थानिवत्पदन स्थानिवत् मयस्येत प्रहणेन अचाः परस्मिन्न्।” কুনি ফানি: লাব «া দ্যা ই ক্ষান্ত নি সাশ্রীর স্বয়ঃ। efঈন্তু যারাম? স্বাস্থ সুখ। ৪৪ খ্রীস্ট চবাহ অনুন চুন খবৰ কখমু । ও5-~~-মূৰা ৪ান সুস্থ থাকা কিছু হ্ন থাকা, লৰা স্বাৰৰলঞ্জিরা ছবি বা খিলানি ও মুনিয়াদি ক্ষট্টি লাম্বা ক্লিক # # বিশ্ব শত্রু মুন্নি নিরালা কি ? ল র প্র স্ব স্ব ফিয়ার এক প্রক্সি দ্বিী অমনি প্রায় সু ? নিশ্বাস কানাই । ল'ৰ স্বাৰা ক্ষানলে শিক্ষাঙ্গুয়া ফ্যাক্ট অক্ষর থাৰে গ্ৰায় এ সুত্নে নি না ? এর শুখ্রি হয়ঞ্জই চুক্তি কণা fত ঘক্ষোৰ জিভাষ্টের মুমীচ্ছ ‘আইঅ তথ’ জুম্মা =াথষ্ট: ক স্ব স্বাস্থই মন বসুখ আমগা করুন সুন্দর কাই ছঝি ল শুধু ২ . নিঃ ১ দিন?লি মকিগsfঞ্জ গিqত্মীয়-ইনালি- } লাম লেছি: gifফন 'ন? * ঈম "a স্য। সুস্ব অর নীচস্থ কি না ? গায় দুম্বনীর জামাক স্ত্রী জম্মীই জানুল ঘাক্সি সুখ স্বাবুলাবি ঃ ৪ #gঋউআই খান ম ই এস অপু। -~-ওখ সকল * লিলি”ি মনীকুখ দূর্ণীমহলাই গুল্ক ছিল। -~-গর স্থলঃ হাজী ক্ষীৰ সন মূল বাঘ। $৫~~-৪ ঘন্য হক মনুংগিনী - কুঃ ছেঃ ৫ •• ••র হয় ক্লান্তি থাঃ ৫ . মৰু “লগা আঃ” হার মূল্প হানু ও মীম জানি এই সঙ্কু ও ফজ দুই নায়বিক্ষক সখিন কাহিনী ও শিল্প- কাপি প্ররেয় দুই ি সম্মিলিগঃ লিঃ ? না, অস: ন য ‘‘স্থ সুহাঃ স্বঃ তথ্যম মহিলা। যুথ? অন্ত না থাকী স্যাৰ oিান্ত নথিৰাবই হাসছুয়ান ওল! দয় তন্ত্র কালিহাত্ৰাণাযন্ত্র বাকি অল্প ? নিয়া থানী: মুনি সুস্বাদশ+অ+ bাৎস্নায়ঃ জ্ঞ লু লুঙ্গফাত্মিনিৱীয় গুরঃ শুয়া চান্স থী সনাক্ত খাদ্য ও রূৰ গৰৱজায় ‘ীল কিনি ছুরি অস্বলায়। ঝর মাযহীবাস্থ্য সংস্থা গুরু ছানি মিলে প্রাথগি ঘদ্যি সঙ্কুষ্টিগুই সনুবা খুনি না ? না বা #s বিল যমুনুন্যাল মহাগল নং যৎসক্স বাংলা। মুখ ই se ৫ শ" সৰু থরঘবয়ে নিবেন - ই ভিসায় অল্পবিসৰিমাই ছহি দুনিয়? এ মিললুয়া গনি- যদি অsীফাতি মন্ত্র ? ব্যথা নত “ওয়াইন প্রণয়' (বি : শ্রিী- অহাঙ্গীল fog স্বামই শুনি না না না না না রাখঃ জুমদ্বিানি। ক ক্লীংহমূদ ও সy সুর। গাই লামী বিশ্বস্ত স্কুবি অনুষ্টি । =ে=াত্মীক্ষালগ্রাস নীই বস্তুঃ নন যন্ত্র । ই-ল জ্ঞানূ ছয় ঘূরি হিগুই দ্যা ওযগ্রী সব ভুল ভ্রান্তি বস্ত্র ৪ জুলী উনি বঙ্গ? সিনু মুহৰ ই- লিমিংথা - বিমী যুঞ্জ ফাযিলা! লৰ নিমিলনছাবিহি ধৎস্য আট হাব “লি * ফুসঙ্গ বঙ্গ চুকন. মহলফ্যান্য অন্ন ? - বৃহ বুখ লাকি হুল হামী জুন জুৰি কাশিয়াজেনী ২ না' সুহানি জানলা হক জিললামঃ জ্ঞানলাম। ন ক স্ব এলাকায় স্কুঞ্জ সংজ্জাস্থান = ম্ব ছাওয়ানু” ভুলিস। ইতি ঈঙ্গে বন্দুর সংসাশাল- লথ লল ইলিব্বিানিয়াখাঃ নাজিং স্বত্ব স্ব কি নাথ বন বিলিং বি গিয়ূন্য থাৎ মামা। লনগ্রি অক্ষি মুক্তি সূক্ট মুgথালিনাকা গুলিস্তান্তনাশা लसोचे सुयुपास्य इत्यादौ অঃ গুিিঝ লা? সুদ মাহ্রিশ্ন ছৰি নিম গুখে না খালু ! লঞ্চ সাথি ঔঙ্কগ্রস্ত মূsfk গুঞ্জি অনত্মঃ হায়বু শুকাতে চান? * ২ মুভি इत्यनेन सामथ्र्थादू निमितेन कायित्वसकोच इति न ज्ञापकर नोपयोग इति वाचया ? অজুহামন্ত্র প্রশিক্ষন প্রহ খালিখ্রিষঅ খান্নাক্ষেত্মস্বল্পাঞ্জি খুবাই কন্তু মাত্র কন্যা যখ বাবলুপ্ত ভর্চি অৰি যুক্তিবিমাজা নং ২ানুশীলবনা থাৎ চয় অাহসান নাম্বাৰ খুৰন্ত্রাস নিথুলকাঘিাষাঙানিস্বঃ- মহিলাহিঙ্গাভিনাকিয়াখা নগঞ্চি লম্বাণাক্ট না বাসস্থল ল মাথাৎীমঃ ? ল বুঝিল আখী আংলী- সুখী দ্বীন বস্ত্র ? নংসমিবিয়সৰলৰক্ষাঙা ফুৰ ব্যসত্মস্বী জুন মন্ত্রী স্বাক্স হাসল কাম ল অসুস্থ স্বাাংলা জঘনা মানা ৰ সন্তি ও বিশ্ববিদ্যই গজিৎীক্ষার প্রস্তাবিইয়াহিনি স্বাভঙ্গু ? জালালীঘিমুল লিনাক্সাই িখিত্মা কুন্তি লাঃ সবুজ-অল্প অলাগুলো বিনাশ্রীশ্রমিঅনুষগুলো অল্পঞ্জ জয়ঃ সকাল। সন্তু দুনিয়া ঘর হাবিজাবি ? । lege হরহ। r দুই চুৰ মধু ।। d 44 4 মায বা যুঃ জ্ঞ কুম্ভ ছ জ ম থ থ যায় । * মা ই { ত্বক : থক।ভ: (হঃ ঙ্ক : ? ৩২-~~ং ২-২ ও ৯নল Sঃ স্বী। --মাহি জান তুমু । ৫-~~ নীন গ্রাহক গলষ্ট যন্ত্র । ৫৪ -- 0:52 x সলস মুনি বংগীযঃ ---সং এ হাহনীয় মদ না কথঃ। রং-তুলি মন কী মুখ । ২৩~~ষ্ণাহিন বৃহন্ন। ~~ x স ন গ যুদ্ধ মন্ত্রীত্ব ২০~ ৪স্থান হয়নি কল্প-কলক । ২ - খ ম নানু মন্ত্র মন্ত্র ফুল মুন্নিা মুখ মুবাশঃ । ৫৪-৬ এজনীৰ বত্ব শ্রীহ নিয়াৰ fচ্ছা হয় নি -অ ক্স স্কুল ২৫. ', ' ' ৮৩ : দুষ্ট হাই স্কুথা নীঃ হাইমচ্ছয় জাঞ্জি *** কৃদ্ধি সু মন খig ( 4s যে? ** : "ন-হয় হয় দল সহ অজ্ঞ হায় এ সপ্তঃ স্থাবলু, ৭~~~ tqন্ধস্থানে হাম্বল জ "অ থেs, লাখিনি। ৫ - 4 । ল্ল ওয়েসি হয় : ?? ও বল হাই #ফলসংলা * ক## {$~~ ম য় ২ মহলী মুন্তাখ্যা শ হয় ? ই"F! « বাদ ই সূত্রমুখী হন না । ---“ভ; কিন্তু নিরস্ত্রী স্বপ্ন পূৰিাখিৰিবই লাখ, পূর্ব লিয়-সূলুন। ত্বত্ত মধু মিছিল : সাঁথিয়া থাকা খলিকুই) থম্ন সীমাঝি যন্ত থর নিঃস্কারন অনাত্মীয় ই আছিল না যায় যন্ত্র নীলাভী ওয়ালি इति सवपि स्वीक्रियते। বঙ্গবন্যাদানী হয় না বিলাসী সঃ এনী-ি লালমথি কালীমাখা ব ংল সালু মাৰি কিনি মিশা- সুর ধৰি অস্বনিয়াঃ। ২০০~~ং এলখেই শহর ও শ্রীবি। ২ ৩ ৪-~~-নেত্ব বলল- নীন হক্সিবি ল ক কথা- ঈম আক। ১৯~~ -বেসু কথা দাদা?fলল ও ফুলাইযই মতোই।
ramaian 2 . সম্প্রদায় হত্যা १०३. अस्योत्तरम् नव मप्रश्ववद् विधेयम् । १०४----योत्तरम् सरदशप्रश्नवदू विधीयताबायथेति। १०६-ननु सुश्री उपास्थ इत्यत्र "लप्रसारणा” इति पूर्वरूपमुकारस्य तो नेति चेन्न? सरप्रसारण पूर्वस्वे समानाङ्गग्रहणवचनात । नच समासे बने समताई. पक्षाप्रत्यानिमित्ताश्वमादाय तथापि दोष इति वायम् ? सम्प्रसानिमित्त प्रत्य- यनिमित्ताङ्ग संज्ञावघटकेऽचि पूर्वमित्यर्थना यातू । न वाम् प्रश्ते निवादपि सुध्र. तमित्यन्न दोष इति वायम् ? लप्रसारणविशिष्टेऽपि पूर्वरूपविधानेनाहोपात् । स्वाध्यवाहितोत्तरत्ववारिताकाघरकर सोमयसमधेन । नच सुधियाविरमा सदा. पतिः ? स्वघटिताघरकस्यामितितृतीयसम्बन्धदानेन रातविरहान् । सबैशमदि सुधियः पुत्र हतिसमासे पच्या आक्रोशेऽलुकि इसोऽकारस्य पूर्वरूपापत्तिरिति का. स्यम् ? यत्राविशिष्ट सम्प्रसारणतन्त्रेयर्थनादोषातु ३० प्याव्यवहितपूत्ववाद टितालाघाटकस्वोभय सम्बन्धेन । वस्तुतरतु-जीन इत्यादी सप्रसारणे जि मान त्या सम्प्रसारणपूर्वस्वेऽविकास इति सूत्रारउभात् तत्रेकारे पूर्वरूपो समधि सम्प्रसारणत्वबुद्धाचा दीर्घ १८ तबुद्धौ प्रमाणाभावव दन पूर्वरूपानन्तई साम्प्रसारणबुहेरेभावादुकारस्य । पूर्वरूप श्वशकैव नास्तीति सर्वोऽपि प्रपञ्चोऽनल्यो व्यर्थ एव । १८६-चिन्नगवीणामिति "कुमति च इति स्वम् इति शब्दरत्नग्रन्थः । नन्वन 'कुमसि व” इत्यस्यासिद्धरण एकातिपद” हतिगाव शक्तव्यम् । नच "हुमतो." ति तस्यापवाद इति वाच्यम् ? हरिका महाधिस्यादौ एकाजु सस्पदे” इत्यासिवि. ये सच्चारितायन तत्वाभावात् । नच प्रकरणे प्रकरणामसिद्धमिति सिद्ध are दोष इति वाच्यम् ? मोश्छिन्धीत्यादौ "विमाषा भवता इस्यस्या "नश्चय प्रशान् इतिष्टयाऽसिद्धस्वाभावेन परवान श्वेऽनुमासिकापते: । नत्त "सामासान्ता" इत्यत्र समासपदस्योत्तरपदपरत्वेन टच उत्तरपदावयत्वादेकाजुत्तरपदत्वासावेल्य तस्मा हिः उत्तरपदावयस्वादेव च द्विपुरीस्यादावदस्तोत्तरपदकरवात स्त्रीत्वसिद्धिमिति वाच्यम् । 'अन्त" इति सूत्रस्थभाष्यप्रामाण्येन "समासात्ता' दृश्यत्र समासपदस्वारस्येन च समासावयवत्वस्य च भाष्यसम्मततया एकाजुत्तरपदवश्वे बाबकाभावात् । अत एष पञ्चराजमित्या न पुलक.स्वसिद्धिन्यथाऽकामासोत्तरपदस्या "दकारान्तोन्ता सपनो द्विगुरिणति स्त्रीत्वापतेः । द्विपुरीत्यादिसिद्धिस्तु लिङ्गमशिष्यं लोकाश्रयत्वालिका इतिभाष्येण लिङ्गस्य लौकिकरवादू बोध्या । जिङ्गस्य लौकिकरवादेव हिनामिति सिध्यति । अन्यथा परवलिङ्गत्वेन स्त्रीत्वं स्यात् । विच समासान्तानामुत्तरपदावयवस्थेऽकाशतोत्तरपद इत्यत्रोसरपदग्रहणमानार्थक श्यात् इति छ ? सिद्धत्वस्या कार्यार्थतया यन्न फले विशेषस्तत्रैव "पूर्वत्रासिद्ध
মুম্বয়ায় ।
চুংথ সঃ। কুসম নি (হাফিঃপর নশ্বাবি মা , সুত
হান্নয়? ইমুম ই জানন ন ই শ ত্যাগ ।
সনু favামিদ ঋযামল বলবৎ এর ছুৰি নিৰ
भाप्रवृत्यान्तवतिविभव त्या पदयमाश्रिय पद पायेऽपि इतिणनिषेधः स
ইবি পস? নঞ্জিন খুন fateনার হাওয়া সাল্লাহিড়ী
জানি তুলিশ জয় তা অন্ধ বিশ্বাস জুনি বা খানিক্ষন্ধনমুগ্ধ
নিঃশ্বাশ হয়াে র ল র যুদ্ধ কি ? হয় জুয়া খg -
ইচেঞ্জ ম ন ছ ল মিথানল ও গীপ্তি।
ঔ এe-~থরি হিথার্থ স্বাদুয়া মাৰি নিয়ম) খ্রি
ঈম ঘুমুর অনলায় মুখস্থ ক্ষ খ ন থife
अनुमित्येति गृहाण | तथाहि अनुमितिविधा भवति शब्दानुमितिरानुमितिश्चेति ।
পল্লী অঞ্জ জিলাল কাদী রাখা = অহফিলোনা কুঙ্কালঙ্কান্না,
র। এ ধন লুথে শালক মনি। অনুন।
মা ; a tv * * * - - - স্বজাতন্ত্র বিশ্বাস ।
ধ। {২ ফি।
বাছুন্ন হয়। যা স্বল্প মন্ত্র -
হাকুমন্ত্রিত্বসুনামৗসজার। এখন অধঃ ধীজীৰ ৰ। ফিীলন
নাগ লুলামু আঃ ইনি লম্বা লম্বাল ইন দনী হানী মূলা
নি। ১৯৫৬ . ??? 41 হল
সত্য - ~~~ গাল্পিক্ষ বিশ্বথনা জায়ণধার হালু ভাই,
দিন নিঃশদ্রোভিকুন। বিস্বনাস্থলখনি, খালাক্সি
বিশ্বাস থানে শতংশ্চিন্নাথধাগীসাথমুহিনী
অব ইমু ফ্রি ১৭ জানুং লরি দ্বীলন।
#
শিক্ষকসকনকপদস wel
स्वादिस ३ मनोरमाशब्दरत्न यो मध्यन्त है । १६४६ सूचना---पज्जैव प्रश्नाः समाधेयाः । तृतीयपमहायाकाः । 3 हलित्येकदेशस्यैव तन्त्रावृत्यैकशेषान्यतनामस्तुः इति मतं मनोरमोता. दिशा निरस्य तस्मिन् पक्षे समास्त्र विष्टत्वमुपपाना अस्तेरनन्तरे समी- पे वा” इति भाध्यतया: सामीप्याच कथं न प्रतीयते तत्सप्रमाण- सुपरादयत। २ 'पूर्वत्रासिद्धम् इति सूत्र कार्यासिद्ध स्वशास्त्रासिद्धत्वयोरन्य लपटे दोषानुपपाद्य सिद्धान्तमान समय तो मत मिशेल देवदत्तइन्तुदत- न्यायस्यानित्यत्वं कि नेति सुन प्रतिपादनीयम् । 'न पदान्त सूत्रे पदान्तस्य स्थान विधौ न इत्यर्थ करणे को दोषस्तमरिनरः सिद्धान्तसम्मतमर्थ सोपपत्तिकमुपादा माविष्टवत इत्यतिदेशेनाति- दिष्टभत्वस्य विनिमित्तत्वे व भय कथा कोरिदेशयोकग- योरपि पक्षयोः सुस्पष्टभुपादनीयाम् । ४ अवा स्फोटायनस्य' इति सूत्रे प्रतिपदोलस्य एडो प्रहणे बीजमुपपा 'अकृतव्यूह परिभाषाऽभादे 'सेदुषः' इति रूपं कर्थ सिचादनीयम् १७ ५ 'उदास्या-१ सुत्रे प्राचोनसतखण्डनाय तरे 'जश्त्वम्प्रति श्रवक्षाने नर्वस्या- पवादलात्' इत्युच्यते, तत् प्राचोनमतोपपादनपूर्वकमुपपाया जश्ने कते चवस्य चारिताध्यन निरवकाशवामावादपवादव कथं तत् माध्यमा- माण्य प्रदर्शनपुरःसरं सदृष्टान्तमुपपादयत । ६ व्यपदेशिक्दै कस्मिन्' इत्यस्याः परिभाषाया' झापाकाफलचोपपाद्य व्यपदे- शिवद्भावस्य प्रातिपदिके निषेधस्वीकारे प्रमाणम्प्रदयं च रामलक्ष्मणा- वित्या दृष्टसाहचर्यजन्यस्याभिधानियामकावे 'द्विस्मितुरिति... इत्यत्र द्वित्रिभ्यां सुजन्ताभ्यां साहचर्याच्चतुःशब्दोऽपि सुजन्त एव' इत्यत्र मानप्रदर्शनीयम् । ७ स्वादिसन्ध्यन्तमनोरमाशब्दरक्षभागे प्राचीननवीनयोमतभेदस्य स्थानि- অনুগাবিকিছুবাদ হযরুখ খঃখ গুণাবলী। HETROPORTIONusage
ফলারে হয়;
রুয়েল স্কুল স্থাঃ ফাজিল সুল
বু রাফা না।
বন-~~-qব ৫ংলঃ ও মাথা: zx পাবষিয়াখ: ।
3 ল র লু' দুটি সুমাইয়া - ফুল মিনি সু q
এ : সু {{মলা কg পশন।
ক? এবি গ্যা হয় জিয়া ক্ষয় টি-মাইয়া বুন সংসীঃ
দুঃখ ৯ষ+মিঃ মখলিখা ।
স্বতন্ত্রী বলে? হয না করে -
হৈারা ইহাংজু এঞ্জয় রাযণালীঃ... -
২ নং সান স্মৃতি বুৰ নাৰ ব্য: খনি দুঃসাহী
সুক্ষ্মা লীগ ! " ; } . ৭২ " #? 4 || -
৯ীণ দ্বাদু-বৰ ইমানুষগুলি অনী।
জু) লগ্নি धास्वर्थ एवेति দিলাদা স্কানিঃ চুরি ।
মকব ওম’-ম?{{12 'হাঙ্গী হয় যুবলীঃ
ও ‘ন িনমিনি খায়ুগুলিগিনি এক্স’ ১১-
যান মিলি সলিসি' র শনী ভিী এবিহুৰ
খ।
३ व्यूढोरस्के.नेत्यत्र सकारस्य स्थानिवत्वेनारत्वेऽपि स्वरूपतोऽभिन्न
মান বাংলালি ভবন (নস্থি খানাকানিঅং সস্তুবাহুব
অঙ্গন ?
(ক) প্রায় দুইশ এলাকানিজ নিহালনিহা ছুলি ব্যাখা
বানিবহীঘি নাৰাপাৰানি তীবাসাধিৰিবি সদস্তুবাবা-
কান্তি বিনা
(৪) অনুকাব্য। ঘানিবাৰী অন্য যায়ঃসনি-
দ্বিায়িংঘ বঞ্চনীখ সুলঃ সহনীঃ
ক এই ## * * মেলাঃ হেঃ লল ‘হিকাযৗ* দুস্যাৰী पररूपेश জী ফারুবালা ! ভক্ষু সংস্থা, বি ওখায় বিথসহীনং নন। শুনলাঞ্চাশ্বযু? ব?- লুথালী। (ক) মানসুখানুমান এই বিষয় খে- স্কিঃ ১ জন। () ভাবি তুলিগান নানান ক ন ? ‘গুলু লাশ। पूर्बस्व तु वा इति सूने 'अयमधीकारी विधिजेति ল’ ছুরি লীলাকী ভয়াঃ কিন্তু ক্রঃ সনুষ এীঃ । এই দুঃখ জ্বাসযন্ত্রে” কি সুস্থ হয়ে মা- সংগৃহবন্সিং মুক্ত হলাে ধুয়ােবহাল মমী- जनं सप्रपञ्चमुपादनीयम् । (ক) ব্যৱঃ ৰছু চুংগ মুক্তাস্কাযুলালিংক্ষায় ময়. तम्बन्धिबादेव षत्ववारणं भवतामभिमतं नदेति सुस्पष्टमुपपादनीयम् । ত্তি ‘নাঃ কালু অঙ্গ সংগঠন আঃ সানী ? 9 ‘নিলামা নুনু লাকি ভাবিত হয়ঞ্জ লরি হাইস- এবঃবষ নিতি নিশীবি দাবী ঐশী নিগম - বিনীথা । {} থুতস্বী: তুলসমাজ সংৰ নিৰালিৰ গুলী খ. হৰি যুগ-য় বিঃ সংখয সই : কিঃ মৰাখেম- जतेति प्रदर्शनीयम् । জ্ঞ দ্যাখনাৰীবাহি এ একৰি স্থায় ? ৪ || = ক + = = = = ? ৭ একদা একণHশ পৰি। * ra/v, LA/ssoy v শখws stages - ১ । । । ৭। গ । *** মুক-দ্বিমহিলাৰ উৰ, ৰূলঃ বিঃী। ২০০৪ ০০০ सिद्धान्तकौमुदी जेबी-गुटका सूत्रसूची-धातुसूची-सूत्रांक-वालिकांक सहित सम्पादकः ----पारिडत गोपाल शास्त्री नेने सिद्धान्तकौमुदीका ऐसा सुन्दर जेबी शुटका का मनोहर संस्करण यह प्रथम बार ही छपा है। प्रति दिन सिद्धान्त कौमुदी की श्रावृत्ति करना विद्यार्थियों के लिये आवश्यक है। सुबह-शाम घूमते-फिरते समय तथा परदेश-यात्रा करते समय विद्यार्थियोंका बहुत ही समय व्यर्थ में व्यतीत होजाता है । अब जहाँ कहीं जाना हो इन संस्करण को जेल में रख लीजिये और जब चाहे सिद्धान्तकौमुदीकी प्राति किजीये वृत्तरत्नाकर জুলাৰ স্বতন্ত্র কীত্মহত্যাই স্ব স্ব মিথ্যা ছু ময়িংজ্ঞে হ্ম সঞ্জয় ঝিমুনি । दिस्त कमालीका से परिवर्मित इस द्वितीय संस्करण से परीक्षार्थी विद्यार्थियों की साली याटिनना दूर हो आया; कारामाही प्रयासमा के साथ २ सुवि- स्तृत टिप्पणी होने पर ही प्रथम संस्करण संस्कृत संसार में विशेष स्थान पाचुका था, पर इस बार मणिमयो विस्तृत भाषा टीका होने से तो यह द्वितीय संस्कारमा अत्यधिक परोक्षोपयोगी हो गया है। SanARAN 'मणिमयी भाषा टोकद सहित ! केवळ छन्दोज्ञान के लिये यही मधु सरकारमा सर्वोत्तम साधना है। इसकी विस्तृत भाषा टी कामें झटिति छन्दोज्ञान कराने का आगार प्रयत्न किया बाया प्रौढमनोरमा আত-শ্রান- শুনিছে', ২৯-নিকা লিকাী সুবি। उपर्युक्त परीक्षोपयोगी टीका टिप्पणिया से अलकृत यह अभिनव सस्ता संस्करण १.३ भागों में प्रकाशित किया गया है, जिससे विद्यार्थियों को इस विकट समयमें विशेष संबाट उपास्य महा। इन टीकाओं की प्रशंसा करना सूर्य को दीपक दिखाना है। ययीभावान्त ४) SIM mymarwacramayaranieKhemlambi प्रातिस्थानम्-चोखा संजाल पुस्तकालय, बनारस । २.४५०००
AHITENTIRELEAS
natany
EPHAND
सटिप्पण--'लक्ष्मी' नामक टीका विभूषित !
भाजतक की प्रकाशित सभी टोकायें इनमें गता चुकी हैं। काशी
शुप्रसिद्ध साहित्य के प्रकार बिहान पण्डिराज नारा भार
गयो जी के तत्वावधान इस सुनिश्तुत टीकाको इच्छना को गयी है। अनाचार्यजी
को हस्तलिखित भनि छ में प्रचुर सपचे इन टीका का विवेचन किया गया है
जोकि पुस्तक में प्रकाशित आपको प्रास होगा। आजतक इतनो पर ल सुविस्तृत
टीका प्रकाशित नहीं हुई थी ।
थी। हरिदासी टीका भी इस के सामने मात हो साची
। विद्वानों के अत्यधिक माह छने पर इसका प्रथम भाग १.६ पनि च्छेद तक
शीघ्रता से प्रकाशित किया गया है। द्वितीय भागा भी प्रकाशित होरहा
विद्यार्थी शीव्रता करे अन्यथा द्वितीय संकरण की प्रतीक्षा करनी होगी
संपूर्ण आन्था का अप्रिम मूल्य १०)
सिद्धान्त पौकी कार को
EAP
वर्तमान विकट परिस्थिति में कागज का दुष्प्राप्य होने से सिद्धान्तकौमुदी-
बालमनोरमा का कोई भी उपयुक्त संस्कार प्रामा नहीं हो रहा था जिस विद्यार्थी
व अध्यापक दोनों की कारलाई दिन असिनाढती चली जारही थी। परमात्मा की
असीम कृपा से हमारा गा पथ प्रशस्त का फल हो रहा है हारकान्त भाग ५)
अवधि भाग काप रहे हैं
नागानन्द जाटव
भावार्थदीपिका- ६. रात-हिन्दी-टीकाद्वयोपेतम् ।
दुस अभिनव एशिया द्वितमा रम में इम्पूरी प्रधिको प्रबोङ्ग पूर्ण
परीक्षोपयोगी बना दिया। छाय। | सरल विस्तृत माथा टीका को
अथास्थान में सं न वेशित है के अस्पैक सपा का परीक्षोप चीनी सभि हिन्दी
कथासार भी दे दिया गया है।
द्वितीय संस्कारमा
प्रस्थानम-नाक-पस्तकालय बनारस।
No text on this page.