·BUDDHIST TEXTS
OF THE
NORTHERN
AND SOUTHEPN Schools
PUBLISHED BY THE
BUDDHIST TEXT SOCIETY OF INDIA.
3
1
BUARA
LIBRARY
DHARMA CATRA AT MGADAV VARANAS
करुणा-पुण्डरीकम् ।
KARUNĀ PUNDARIKAM
FR TIF FIRST TIME EDITED BY
Ro CARAT CHANDRA DAS Bahadur CIE
XD
Pa da CARAT CHANDRI ÇASTRI
1898
CALCUTTA
PRINTED AT THE BAPTIST MISSION PRESS
3121978 Kegan Pa I Tren hirubner & Co Luzac & Co London
Besa 3 Ot! Io ressort of Spirgat . Le pe ,
862, TAUN BAZAB BTAPTI CALCUTTA
ents

·KARUNAPUNDARÍKAI करुणापुण्डरीकम् । ॐ नमः सव्र्वबुद्धबोधिमत्त्वेभ्योऽतीतानागतप्रत्युत्पन्नेभ्यः ॐ नम धार्यप्रज्ञापारमिताभ्यो बुइजननीभ्यो नमो नमः •BHA 3-7427 ॐ नमो गरुभ्यो नमो नमः ।। LIBRARY बुद्धं प्रणम्य सर्वज्ञं धमें मई गुणाकरं । करुणापुण्डरीकाख्यं प्रवक्ष्ये वोधिसूचकम् ॥ एवं मया श्रुतमेकस्मिन् समये भगवान् राजरहे विहरति स्म गृध्रकूट पर्वते महता 'भितुसङ्घन साई द्वादशर्भितशतैः सवद्भिः क्षीणाश्रय * विनशैर्वशीभूतः मुविमुक्तमज्ञे- राजानयमहानागैः कृतकृत्यैः कृतकरणीयरपहृतभार रनुप्राप्तस्वकायैः परिक्षीणभवलंयोजनः सभ्यगाज्ञामुविमुक्तचित्तः सर्वचेतोवशिपरमपारमितामाप्रभिज्ञानानाभिन्नतिर्महापावकः॥ सद्यथा। श्रायुप्मता चाचातकोण्डिन्येन प्रायुप्मता चाश्वजिता श्रायुप्मता च बाप्पेण श्रायुप्मता घ महास्याना श्रायुभता च भगिकण प्रायुप्मता च महाकाग्रपेन प्रायुप्मता चोविल्वकाश्य- पेन प्रायुस्मता च गपाकाश्यपेन अायुष्मता च शारिपुत्रेण श्रायुप्मता च महामोगुल्यायनेन अापुप्मता च महाकात्यायनेन श्रायुमता चानिरुद्धेन प्रायुष्मता च रखतेन श्रायुप्मता च कपिलेन आयुप्मता च गापतिना श्रायुप्मता च मिलिन्दवर्सन श्रायुष्मता च देवकुलेन प्रायुप्मता च महाफाष्टिलेन अायुप्मता च भरद्वाजेन श्रायुष्मता च महानन्देन वायुप्मता च मुन्दरनन्दन प्रायुष्मता च पूर्णन अायुभता च मुभूतिना श्रायुप्मता च महानन्दन श्रायुप्मता चोपनन्देन श्रायुमता चानन्दशेण । अन्याभ्यां भिक्षुमहनाभ्यां शैताशेक्षायां । महापंजा- पतिप्रमुखश पभिक्षुणीसहने । यशोधरया च भिक्षुण्या राङ्गलमाथासपरिवारय । अयोति- मिश बोधिसत्त्वसह सरवर्तिकरेकजातिप्रतिवद्धदुतानुत्तरमा सम्पसन्धोधो पार- जीपतिलध्धर्महाभागप्रतिष्ठितरवर्तधम्मचक्रप्रवर्तक्षेत्रहुबुद्धशतशहनपर्युपामितेबहुमुद्धग- तभहसावरोपितकुशलमूलैब बुद्धशतमहसुसंस्तुतेमैत्रीपरिभावितकायचित्तक्षयागतनानाव- तारणकुशलेमधामज्ञः। प्रज्ञापारमितागनिंगतेबहुलोकधातुशनसहसविश्रुते दुप्राणिकोटि-: निपुतशतमहनसंपालक । .नि.गरिति या पाठा । + पहतमरिरिति मा पाठः । 1 1 ·करुणापुण्डरीकम् । {Buddhist Text तद्यथा। मझुग्रिया च कुमारभूतेन बोधिसत्त्वेन महामत्त्वेन । अवलोकितेशीण च मधाम्प्रान- मानेन च । मायनान्ना चे नित्योदयुक्तेन च । अनितिमधुरेण च रखपापिना च । भैरव्य- गजेन च । भैषज्यममुदत्तेन च । न्यूटराजेन च । प्रदानशूरेण च ! रवचन्द्रन च । पूर्ण- चन्द्रेन च । पूर्णचन्द्रेण महाविक्रमिणा च । अनन्त विक्रमिणा च । लोकविमिणा । महामतिमागेन च । सततममिताभियुक्तेन च । धरणीधरेण च । शुक्षपमतिमा च । शास्त. मसिना च । नतत्रराजेन च । रनवरोचनेन च । मैत्रेयेन च । बोधिमत्वेन महासत्वेन । सिंहेन च बोधिसत्त्वेन महासत्त्वेन । भद्रपालपूर्वमय घोड़यमिः सत्पुमयः माईम् ।। सत्यया । भरपालेन च । रत्नाकरेण च । मुभार्यवादेन च । नरदत्तेन च । गुरगुप्तेन च । धम्ण- दत्तेन च । इन्द्रदत्तन च । उत्तरमतिना च। विशेषमतिना च। बद्धमतिमतिना च। श्रामोत्त- दाना च । मुसंध्यसेन च । सुविधान्तविक्रमिणा च । अनुपमतिना च ॥ मूर्यगर्भण व धधिरेण च । एवं प्रमुखरयोतिभिनौधिमत्वमटनेः सार्द्ध शक्तेन च देवानामिन्द्रेण विशतिदेवघुत्रसदसपरिवारेण ॥ तपथा। चन्द्रेण व सूर्येण च सामागन्धेन च । रत्नप्रभेष च। अपमासम्मेण च । एवं प्रमुखे- भावपुत्रः । चतुभिथमहाराज साढ़े मपरिवा॥ ब्रह्मणा च महापतिना मा द्वादश- बाकापिफमहत्रेण शिखिना च वाण । ज्योतिप्रमेण च वीण ॥ एवं ममुखेदिभिश्च ब्रह्मकायिकदेवपुत्रमः श्वष्टाभिय महानागराजे माई धनागमोदिशामसरियाः ।। चतुर्भिश शिवरराजैः माद्धं बहु किन्नरकोटिशतमत्रपरिवारः॥ चतुर्भिश्च गन्धर्वकायिकईय. पुत्रः साढे बहुगन्धर्वशतभनपरिवारः चतुर्मिशामुरेन्द्र मार्द्धम् बहुकोटिशतमसरि- धाः । चतुर्मिश्च गमरेन्द्र मार्द्धं बहुगमशोटिनियुतशतमसपरिवारः ) राजाचाला- श्रुषा मागधेन वेदेवीपुत्रेण भाईम् । बहुमनुष्यराजमामात्यपोरजानपदपरिवाः । मेन खलु पुनः समन भगवचितमिः पर्षट्रिः परिवृतः पुरस्कृतः मंस्कृतो गुमकृतः पूजितो मानितोचितोऽपरोपितः ॥ तदा योधिसत्त्वविषपसन्दर्शनप्रणिधानव्यूटममाधिविषपधारणी. मुखव्यूई समाधान मुखनिर्देश पर्यायशारा नाम धमपर्यायमूत्रान्तं मादाय पुम्य घोधिम- स्वानुगतं मर्वयुद्धपरिग्रह मानिसुमारण्यवान् ॥ तदा नानावरसयो निपचार ताः । यत्- प्रभाभिरय विमानमहाभाघलोकधातुमहनावमामेन स्कुटोऽभूत् ।। सेन धावभासन तोकारिका श्रधा अधस्फुटा अन्धमारतमित्राः। यत्रमा चन्द्रमूया एवं मदद्धिको महानुभावो मद्देशाख्यो नाभिलपती न विरोचनातन पे मत्व उपपन्नासो स्य म्वकर्माप बाहुप्रमारितं न पश्यन्ति म । तत्रापि ते नाप्रभामेत परिम्फुटाः ममानाः अन्योन्य पगालि स अगोयं मनानसे म । माणि न झुद्धतेयाणि च परिस्फुटानि मंदृश्यन्त कम यावा. घोतिर्महानिरयो पाववालोझं परिस्फुटं दृश्ते का घ संषु मा पु पटा ·ई कमणापुण्डरीकाम् । Buddhist Text: शाब्देन । बोधिसत्त्वशब्देनाविरहिता नियं ते बोधिसत्वा एवं रूपं शब्दं शृगन्तिम ! पुनरपरं कुलपुत्र ये बोधिसत्वा महामत्वा पदायां लोकधातो प्रत्याजाता प्रत्याशनियन्ति घा । सबै ते द्वाविंशतिर्महापुष्पलत्तौः ममन्वागतो मोक्षनप्रभात्यविनिपातधम्मायो यावरोधियर्यन्तात् मर्च से दोधिमत्त्वा भेचित्ता हितचित्ताः खिग्धचित्ताः श्रफलुचित्ता दान्तचित्ताः क्षमादित्ताः समाहितचित्ताः समचित्ताः श्रमतिहतचित्ताः शुद्धचित्ताः कल्याणचित्ताः धम्मोतिचित्ताः सर्वमत्त्वानां क्लेशप्रशमनचित्ताः पृपिवासमचित्ता: लोकि- कानां कयायामनभिानचित्ता: लोकोत्तरायां कयायामनभिरतचित्ताः लोकोत्तरायो मामिल रतचित्ताः भकुशलधर्मष्टिचित्ताः निरुपयो महाप्रपुक्तचित्ता व्याधिजरामरणेभ्यः प्रशान्त- चित्ताः सर्वशवहनविता मर्चयोजन प्रशमनचिताः सर्वधम्मामन्येन चित्ताः। प्राशय- धलिनः प्रयोगवलिनः प्रत्ययवलिनः प्रणिधानलिनः मारभिन्नोचालनव लिनो निप्पत्ति- लिनः कुशलमूलबलिनः समाधानलिनः क्षतलिनः मौलवलिना स्यागलिनः शान्ति- वलिनी वीयंवलिनः यानलिनः प्रज्ञावलिनः शमधवलिगः विपश्मनावलि श्रभिक्षा- लिनः स्मृतिलिनः बोधिलिनः सर्वमारविध्वमनलिनः। मर्चमारवलपमर्दनलिनः सर्बपाशादिना साधम्र्मणानिग्रहवलिनः मर्वनविमर्दनलिनः । से ध बोधिसत्वा ये प्रझायां लोकधातो पत्याजासाः प्रत्याजायिन्ति वा वहुबुद्ध शतसहससानाधिकारा हि श्रवसा कुशलमूला घेच तर पद्मायो लोकघाती बुद्धक्षेत्र वोधिमत्त्वाः प्रत्याज्ञाताः प्रत्याजाधि- ध्यन्ति वा ध्यानमारास्ते बोधिसत्त्वा धर्मभाराः गन्धमारास्ते यथापि नाम देवा दलकायिका: ল স্ব স্ব চিন্তা: মরাথন যন্ত্র নয়াল নাম্বামি নাবি। সময় तब मातृग्रामस्य मामापि नास्ति । प्रसिपि नास्ति। सर्वशश्च तत्र दुःसशब्दो नास्ति । मर्वया प्रियाप्रियशब्दो नास्ति । पेपालं ॥ न शशब्दो न परिग्रहो न वावरान्धकार न दुर्गन्धिं न चित्तक्यता न कायलमतां न नरकतिर्यगयोनियमलोकशब्दः । श्रपायनशिप माक्षि न झण्डकगहन पापाणशर्करा न चापिन चन्द्रभूथ्यों न तारका तपान महाममुद्राः न भुमेसचकवाड़ो न लोकान्तरिको न कालपर्वताः । न मौदपायाणाः । न पशुपर्वताः न से ये चात्र नाम पत्तियो मनोनाः बिग्धाः स्त्रकस्मोन स्वरेण इन्द्रिपाल बोध्यङ्गानि प्रधाहरन्ति सम। श्रय खलु रनवरोचनो नाम बोधिमत्त्वो भगवन्त मतदवोचत् ॥ कियामती मा भगवन् मा पझालोकयातुः। किर्याचरममी एनोत्तरस्तथागतिति प्रियमे पापयति । धम्म च देशयति । घे चाचरात्रावनुत्तरा सम्यकमम्बोधिरमिमम्वुद्धा । किचिरं च परि- निता महम्मः स्थास्यति । कियत् चिरस्यापिनल बोधिसत्वा ये पद्मायां लोकधातो युद्धतंत्र प्रत्याशाताः प्रत्याजायिष्यन्ति वा किन्ते बोधिमत्वा विरहिता सुदर्शनेन धम्मप्रीन मंघोपस्थानेन । उताहो मिति । किं नामा सामौत् पूबै मा पनालोकधातुः किर्यावरण बा तब जिन मूर्यास्तं गतः ॥ ययानन्तरेण यद्मोत्तरेण तयागनानुत्ता मम्पसम्बोधि. रभिमम्बुद्धाः किं प्रत्ययमप्येकलायुद्धविकुर्वाणान् बुद्धप्रतिष्ठार्यान् परप्रति । पे दशमु. विश्वन्येषु युद्धक्षेत्रेषु बुद्धा भगवन्तः प्रातिदार्यान् कुर्चन्ति । एकान् पश्यन्ति। भग. - ·Buddhist Text] करणापुण्डरौकम् । वानाह ॥ तययापि नाम कुलपुत्र ! सुमेसः पर्वतराजोऽयपष्ठियोजनमहमाणुदेधेन । चतुरशीतियोजनसहयाणि विस्तारण । कश्चिदेव पुरुष प्रागच्छत् ॥ वीर्यवान् वलवान् समाधिवलेन वा तं सुमे पर्वतराजं सर्पपमात्रप्रमाणं भिन्द्यात् गणानातिकान्ताले सपा भवन्ति । न शक ते सर्पपाः पोनचिद्गणयितुं स्थाप्यम-ज्ञानेन । यावन्तस्ते सपफला भवन्ति । तावन्तश्चातुर्कीपिका प्रमाणोपमा बुद्धक्षेत्रमेवाकोण बोधिसत्वः । तद्यथा मुखावती- लोकधातुबोधिसत्वराकीण । पद्मोत्तरम्य कुलपुत्र सघागतम्याईतः सम्यक्मम्बुद्धस्य त्रिंश- दन्तरल्यान्यायुष्प्रमाणं तिछतो यापयतो धम्मं वे देशपतः । पद्मोत्तरम्प कुलपुत्र तथागसम्मा- ईतः सम्यकसम्बुद्धम्य परिनितस्य दशान्तरे फल्पान् मद्धम्मः स्थासाति । तेषां च बोधि- सत्त्वानां महासत्त्वानां घे पद्मायो लोकधातो प्रत्याजाताः प्रत्याजायिष्यन्ति वा तेषां चत्वा- रिशदन्तरकत्मायुष्यमाणं पूर्वं च कुलपुत्र सा पद्मालोकधातुभन्दनानामतभूवनत्वेवं परिशुद्धो- ऽमृन्नत्वेवमाको शुद्धसत्वबभूव ततर्हि पद्मालोकधातुः वन्दनायां कुलपुत्र लोकघाती चन्द्रोत्तमो नामाऽभूत्तथागतोऽईन् सम्यकसम्बुद्धो विद्याचरणसम्पनो यावयुद्धो भगवान् म चापि विंशत्यन्तरे कल्पान् धर्म देशितवान् । परिनिर्वाणकाले समये चाप्येकलात् बोधिसत्त्वाः प्रणिधानवेशितधान्यबुद्धक्षेत्र संक्रान्ताः ये चार्वाशष्टा बोधिसत्त्वापामतद- वाचत् ॥ अद्यरायो मध्यमे यामे चन्द्रोत्तमलपागतोऽईन सम्पकसम्बुद्धः परिनिर्वाचति परिनितस्य भगवतो दशान्ताकल्पात् मम्मः स्थास्यति । कः सद्धम्मान्तध्यांनष्णानन्तर- मनुत्तरी सम्यकसम्बोधिमभिसम्भोत्स्यते । तेन खलु पुनः समर्थन गराणमुद्रो नाम बोधि. मत्त्व स पूर्वप्रणिधानेन चन्द्रोत्तमेन तथागतेनाईता सम्यकसम्बुद्धेन वयाकृतः । भवमि त्वं कुलयुटर ! मम परिनिर्वतम्य दशाभ्यन्तमन्यान् मद्धम्मः ध्यायति गत्याः प्रथमे यामे मम सम्मान्तरे दाम्यति । तत्रैव गळ्याः पश्चिमे त्वमनुत्ता सभ्यकमम्बोधिभिसम्मोत्यसे ॥ पद्मोत्तरो नाम भविषम तथागतोऽईन् सम्यकाम्बुद्धो विद्याचरणमम्पन्नो पायद्भगवास्तत्- फालं बोधिसत्त्वो महासत्वो येन चन्द्रोक्तमस्तपागताऽन् मम्पसम्बुद्धो भगवास्तेनोपजग्मुः। उपेत्य च चन्द्रोत्तमम्याईसः सम्यकसम्बुद्धस्य सर्च से बोधिसत्वाः समाधानवलेन नानाप्रकार- बोधिमत्त्वचिद्व्वैश्चन्द्रोत्तमस्य तथागतस्य पूजां कृत्वा विस्कृत्वा प्रातिणीकृता भगवन्त- मेसायोचत् इच्छामो वयं भदन्त भगन्नि मे दशाभ्यन्तरकल्पानिरोधमदिन निते- नातिनामयितु । तत्र खलु कुलपुत्र चन्द्रोत्तमस्तपागसोईन् मम्पकमप्युदो गगनमुद्रं बोधि मत्त्वं महासत्त्वमामन्तातदयोचत् उपहा व कुलपुत्रमं सर्वशताकारधारणीमुखमरेश मा. तोतानागतेस्तयागरद्भिः सम्यम्मम्युयोरामाभिषिक्तानां घोधिमत्त्वानां दंशितं ये वे माई दशमु दिनु मवलोकधानुए पुद्धा भगवन्तन्तिान्ति प्रियन्ते पापयन्ति सापि सुद्धा भगयन्तो योयराज्याभिषिक्तानां बोधिमत्त्वाना देशर्यान्त घेऽपि ते भविम्यन्त्यनागचनि युद्धा भगमनापि योयगनाभिषिक्तानां बोधिमावानामिमां मनांकारधारणीमुपमये देपिन्ति ॥ तदुपया लिमिलिनि मालिनि फल्यो त्यो मंमदे महामंम। देया प्रटिटिटयो ठाठक्त अभिममिर्शित मिसितिलिममा महामगे । इये दुधये । अए- मतिमाते शानियोंपिणि। प्रमूले असे। अमूलपरिधिने । मारमेन्यविधामने । मुक्त ·करुणाएगहरोका। (Buddhist Text - मुक्तपरिशुद्धे। अभोमपमोचने । हार-श्रावग्यदायिद्याविद्यापरन। निग्रहं परवादिनी धम्मवादिनामनुग्रहं । भारता धर्मवादिनी । चणी सत्यरम्यानानां अधिमुक्तिपदEIN- नपदमिदं। बुद्धकाशये प्रमनियम । वेचित् धर्मः अनिम्मरण । लोकाधियुक्त । मन्दध. परिभानने । चपूर्णमार्ययंगानां । श्रधिमुक्तिपदप्रकाशपदा । मापौथे भाषणे । धार धार- पत्ति । गुप्ले शुभप्रभे । तत्फले अग्रफले निष्पाजे । निलेश अपुक्त पुननिर्मुक्त। अत्र चितविमुक्त घेति । विलफल । प्रयुक्त विति । पिविरति तुल । तुलमंजहिंसाम इति ताचा शत्वा नवा न पर्चलो। अनलिचिन्ध प्रभूमले। इतमन्ते । विशाम्रवते । श्रफल । कफल ! बयाणामारतितानां । अधिमुक्तिमिदं जगतः। अनिहायानगो इदं फलं । नियोमफलं । समुदानपविभुध । यस्पेत्तमन्त्र । अनुमन्ती श्रमामन्तो। छैदावने । मन्त्रस्ता दशवलविग्रहस्था सुस्थिता । इनिपमा तीक्ष्णामसि । भालोको । प्रसितृस्या। अश्मिति । प्रत्युत्पन्नमुतपुर्वमहारे । ची गंम्यपहाणानां । धिमुक्तिपदमाशपद- मिई। श्रन्ये मन्ये मो। ममने। विरे विरते । शग शर्मिता विशान्त मुक्त निरमे समे ममममे ये अक्षपे । श्रनिति शान्ते सामठे । धारणी श्रालोकाधमा । रनवते । रम्प वते । ज्ञानवते । मेपपते । निदर्शने । लोकप्रदीनिदर्शने । ची प्रतिसंविदापि मुक्तिपदप्रकाशपदमिदं । वक्ष प्रासि निदर्शने । ज्ञानालोकनिदर्शनं च। प्रभामने भर्च- न्द्रियभूमातिकान्ते । धन्वंभववर्मा। मच पृथिवी क्षयङ्करे। गोकाहवदने । लोकानु- दर्शरिभू । चपूर्ण ऋद्विपादानामधिमुक्तिपरप्रकाशपमिदं । श्रवले बुद्धे धावले । सत्व ग्रसिद्धि । कंपति । निपिद्धस्य हि दृपरेकसिरे । मोमें घण्डे दत्त्वे प्रवल प्रवल । धवरे विविवरे निपरे प्रवचले पपरे । धनयन् प्रभ्यासे । फंकमे प्रभाविनि । शमे निज साग्रामे नएते इन्द्रियाणां बलानामधिमुक्तिप्रकाशपमिदं । पुप्पे सुपुष्पे । गुमपरि. झारे । अभयाचिरे । चेकवंके । असमयनिनिले ममले। पशिशिरे । लोकप्य विज्ञानं । नयमहोते च युक्तं मुच्छन्दैन मतानां वोयगाना श्रधिमुक्तिपदप्रकाशपमिदं चक्रवज । मेघनमापदे । कान्त केते । कारुदीतोऽपि । मोतिरपे तेमपन्ने । प्ररयो परते। परो- स्वरे। अमूले मूले माधने। ची वेशारद्यानामधिमुक्तिपदप्रकाशपदमि चकवने । वर्तचके चक्रधरे वरमनी वरे मवरे। हिले हिले धरे । धारपावते । मेरे पतिभंग. निम्बरे ॥ ययापरं धीनिशे यथाभरिरिशिसत्यनिरेि । जरचविले । विर्यनिरधार । बुरे मार्गनिहारे समाधिनिहार प्रसानिहरे विमुक्निनिहारे विमुनिज्ञानदर्शन निरेि नक्षत्र निहार चन्द्रनिहारे मूर्यनि रे । यदा चमत्तात्तथागतेन अदभुतं निरभुतं मंधुद्धं प्रयुद्ध- दुयुद्धं । तत्र युद्ध निहंगमपरे । अले दलहपराडरे पण्डन । तत्रान्तलमा गपाणि पूनि संमपूनि । गतमंगमनिस्वानाशानना शनिच्छ छिनि छिच्छिद्रुम । यो हिडिंग- मावर भरे। इनने । भरं भरे । भिदे भिरे भिरे। रुपरे । मरणे। दरणे । धरणारे। रिद्रत्वमावर सुमा। बलवारिणा । इन्द्रनि । घिधिरे । यति । मदेसरललनि । सममुमे । मिनि एकातररिवर्शन वरवि शाभिचण्डालगरे। सर्चमुरा ग्रावरमुग। पुननिता मण्डिता प्रापिण्डिजभामे गन्धारे। अत्र निमकरें। मिरोरियोसिद्धम । विलोक- ·Buddhist Text.] करुणापुण्डरौकम्। मते । बुद्धाधिष्ठिते । धारणीमुखे । खलु त्रिदशानां बलानामधिमुक्तिप्रकाशनपदमिदं । समनन्तरारध्ये खलु पुनर्भगवता अस्मिन् सर्वज्ञताकारधारणीमुखप्रवेशे ॥ अप सावदियं त्रिसास्वमहासाहखोलोकधातुः पड्विकारं कम्पिताः प्रकम्पिता संप्रकम्पि- ता चालता प्रचलिता संप्रचलिता तमिता प्रतमिता संप्रतमिता गर्जिता प्रर्जिता उन्नति मणमति संमणमति तपारूपश्चावभासः प्रादुर्भूतः । यदशमु दिक्षु गणना-समतिक्रान्तानां गङ्गानदीवालुकाममा लोकधातवः । समाः पाणितलजाता संदृश्यन्ते । पेऽपि ते बोधिसत्त्वा महामत्त्वा दशमु दिक्षु गणनासमतिकान्तासु लोकधातुयु प्रतित्रसन्ति । ये समाधिधारणी- शान्तिप्रतिलध्वाः तेन तथागतवलेन बकस्वकषु बुद्धक्षेत्रेवन्तर्हिता इमां मही लोकधातु- मागत्वा गृध्रकूट पर्वते भगवतः सकाशमुपसंक्रान्ता उपसंक्रम्य भगवतः पादो शिरसा वन्दित्वा नानाप्रकाििवधैर्बोधिसत्त्वविकुब्बितेर्भगवतः पूजां कृत्वा तत्रैव निघेदुः । पचता- कारधारणीमुखमवेशनवणाय । गणनासमतिक्रान्ताश्च देवनागयज्ञामुरकुम्भाण्डपिशाचा येन अभ्रकूटः पर्वतो पेन च भगवालेनोपजग्मुः उपेक्ष्य भगवतः पादी शिरोभिरभिवन्ध एकान्त निपेटुरिमं च सर्वज्ञताकारधारणौमुखमवेशं श्रवणाय । ये चात्र बोधिसत्वा महायत्त्वाः मनिपतिताने सर्व पद्मं बुद्धक्षेत्रं पश्यन्ति स्म। पद्मोत्तरं तयागतमहन्तं मम्पकमम्बुद्धं महता बोधिसत्त्वगणेन परिहतं समनन्तरोदाहृतम्य चास्य भगवता सर्वज्ञताकारधारणी- मुखप्रवंशस्य दासप्ततिभिर्गङ्गानदीवालुकासमेोधिसत्त्वमहासत्त्वैरियं धारणीप्रतिलम्याच ते बोधिसत्त्वा दशसु दिन गणनासमतिकान्ता लोकधातुस्थान् बुद्धान् भगवतः पश्यन्तिम । मांश्च सुद्धक्षेत्रगुणव्यूहान् पश्यन्तिम । प्राश्चर्यप्राप्तास्ते समाधिवलेन बोधिसत्त्वविर्धितेन च बुद्धपूजां कृत्वा तस्युः ॥ भगवांस्तानेवमाह । इमं कुलपुत्र सर्वक्षताकारधारणीमुख- प्रवेशं बोधिसत्त्वो महामत्त्वो भावपमानश्चतुरशीतिधारणौमुखशतसहस्राणि प्रतिलमते । दासप्ततिश्च धारणीमुखमहनाणि प्रतिलभते धष्ठिं च समाधिमुखसहस्त्राणि प्रतिलभते । इमां च धारणी प्रतिलब्धो बोधिसत्त्वो महासत्त्वो महामंत्री प्रतिलभते । महाकमणां मसिलमते । पोवलमस्य समाधेः प्रतिलाभाय बोधिसत्वो महासत्त्वः ससलिंगदोधिपक्षान् घानानुमते सर्वज्ञज्ञानं च प्रतिलभते । इह च सकलबुद्धधर्माणां परिग्रहः । इमां च धारणौँ स्वभावेन बुद्धा बुद्धा भगवन्तः सत्वानां धम्म देशपन्ति । न घातित्तिमं परि- নিলীমনি। যয়ন স্কুলমুন্নাঃ ষন্সন্ধাঘোত্ৰীৱইয়া যাত্রা স্মনামায महतः पृथिवीपालस्य प्रादुर्भूतः । महाशाखभामो येनावभासेनानन्ता पर्यन्ता युद्धक्षेत्रा उदारेणावमासेन स्फटा येनावमासेनानन्ता पर्यन्तेभ्यो युद्धक्षेवेम्पो इमेऽनन्ता पर्यन्ता बोधि- सत्या प्रभागताः । इमं सर्वज्ञताकारधारणौमुखप्रवेशं श्रवणा। ये चेह महायां लोकधातायनन्ता पर्यन्ता देवा कामावचरा रुपावचरा नागा यत्तामुरमनुष्या मनुष्या वा। इमं सर्चतताकारधारणीमुखमवेयं प्रोयन्ति ते महवयनेन मर्चन्नतामारधारणीमुपमशघ्या. वर्तिनो भवन्त्यनुत्तरापां सम्पकसम्बोधो लिग्यमानमाविरहितो भवति मुद्धर्शनेन धम्म- श्रयणेन संघोपस्यानेन पावदनुत्तरेरा परिनिर्वाणेन । साध्यायशाना सोधिसत्व दम सबवताझारधारणीमुखप्रवेशं सर्वाणि गादकौणि निरयपंक्षपयति । सन्मपरिवर्तन 2 ·करणागहरीकम्। Beddhist Test, पप्रधमभूमिमाक्राति । भावपमानध योधिमाचो महामात्य इमं ममताकारधारणीमुज- प्रवेशं यदितम्य योधिमात्यय पयादनन्तर्याणि कृतानि प्युनपचितानि तानाप्य परिक्षयं गच्छन्ति । न जन्मपरिवर्तन च प्रश्मा भूमिमयमामसि ॥ यस्य नाम्यनन्तर्यायि सम्म गन भानप्रमाणनानि कम्माणि निरय परिक्षयं गच्छन्ति जन्मरियत मेन च मयमां भूमिमयकामति योऽपि न भावपति स्याध्यापत्ति । पयंध धर्म भापकस्य ग्रहं बधाति तय गङ्गानदीवालिकासमा सुद्धा भगवन्तम्तिमन्तो पापयन्तोऽन्यलोकधातुयाः माधुकारमनु- महापान्ति । रोऽपि सुद्धा भगवन्तो व्याकरिष्यन्त्यनुत्तरायां सम्यक्रमम्बोधो न विरेखामो बोधिमत्तः पट्टपरित्यागेन योवराज्याभिषिच्यते । एकातिप्रतिबद्धम भवत्यनुत्तरायां सम्पमम्योधो। एवमेव यः कशिद्गन्धेन पूजां करोति । मोऽपि न चिरेणानुक्त मम्पफसम्बोधिगन्धरण लामो भवति पुष्येण पूजां कृत्वा धम्मभाणकरणानुत्तयि ज्ञानयुपनि प्रतिलभते । भध्यानपानं दत्त्वा धर्मभाणकथानुत्तरम्प तथागतारथ्य लाभो भवति बोधिमात्यः । वलणाच्छाद्य धर्ममभाण] अनुत्तरतमागतवर्णलामो भवति । यश्च धर्ममाणक रनेराच्छादयन्ति सोऽप्यचिरात् सप्तत्रिंशतां वोधिपातिकमरताना लामो भवति । तदेवं महर्षिका कुलपुन बोधिमत्त्वामा महामवानां । अयं सर्वज्ञताकारधारयौमुखप्रवेशः। सत्करमातोर्यमादत्रमाकलन बोधिसत्वपिठकमुपदिष्टं अनेन च सर्वज्ञताकारधारणी- मुखप्रवेशन बोधिसत्वो महामावः । श्रसङ्गमतिमाणसां प्रतिलभते । सनोयं धम्मचतुष्का प्रतिलभते एभिः कुल युव নাজা যাযীমুনমন্বযুলুমধােমনীই মুম্বী যা মান बोधिसत्त्वं महामत्वमवादीइतव पिडीपालो मूतमेहतनावमामस्प लोके प्रादुमांवो भूत- गणनातिक्रान्तानि वे दगा दिक्षु बुद्धक्षेत्राणुदारणावभासेन सुटान्यभूवन् । एवमेव ममानि पाणितलोपमानि विषमाथि पृथिवीप्रदेशानि दृश्यन्ते । ये च सत्र बोधिसत्त्वाः मनिपतिताले दश दिनु गणनासमतिकान्तेषु बुद्धतंत्रेषु बुद्धान् भगवतः पश्यन्ति । एवमेव दशभ्यो दिग्भ्यो गणनासमतिक्रान्तर्बुद्वक्षेत्रगणनासमतिकान्ता बोधिसत्वाचन्दना लोकधातुमुपसंक्रान्ताशुन्द्रोत्तमस्य तथागतस्याहंतः सम्यकसम्बुद्धम्म वन्दनाय य[पासनाय । इदमेव सर्जन्नताकारधारोमुखमवेशं श्रोतुम् । नत्र कुल पुत्रचन्द्रोत्तमसपागतोऽईन् भयक- सम्बुद्धी बोधिसत्वान् महासत्वानामन्त्रयते। अभिजानाम्यहं कुलपुत्र घे दोधिमावा एक- जातिप्रतिबद्धास्त इमां दशान्तरकन्या निरोहमवहिनेन क्षेतमा विहरिला शिवा बोधि. ধৰা প্ৰয় গান যিম্ম মন্থনিয় দামি বালা মম सर्बशताकाधारणौमुखप्रवेशं घोधिसत्त्वपिटकं चैतवन्तोऽभूवन् इमा दशान्तरकल्पान् धम्म शुला दशम् दित्तु तेषु गणनासमतिक्रान्तेषु बुद्धत्तेवेषु तेषां गणनातिकान्तानां तियता यापयतां भगवसामन्ति वित्तमभिप्रपाद्यते न चित्तमभादमूनावमप्यकुशलपूला मूल्या नानाविधोधिमत्त्वविकुर्वितः चन्द्रोत्तमस्य तथागतस्याईतः सम्पकमम्बुद्धध पूजां कृत्वा भगवन्तमेतदवोचत । एषां मदन्त दशानामन्तरकल्पनामत्ययेन गगनमुद्रो बोधिसत्वो महा- मत्त्वोऽनुत्तरं धार्मिक धर्मचक्र प्रवर्तयिष्यन्ति ·Baddhist Text] करुणोपुण्डरीकम् । चन्द्रोत्तम पाह। रयमेव कुलपुत्रेममेषां दशानामन्तरकल्पागामत्ययेन गगनमुद्री बोधिसत्त्वो महासत्त्वोऽनुतरां सम्यकसम्बोधिभिसम्भोत्स्यते । सम्पामव राज्यामत्ययन धार्मिक धर्मचक्र प्रवर्तयिष्यति ॥ बोधिसत्यानामिह दशान्तरकल्पानिदमेव सर्चतता- कारधारणीमुखप्रवेशं देशयिष्यति । तत्र यो बोधियो महायवनस्यानिकाद्धम्म प्रोति नं धर्म श्रुत्वा कुशलमूलान्येव गेपिला पस्मिन् समये गगनमुद्रो बोधिसत्त्वोऽनुत्तर सम्यकसम्बोधिमभिसम्भोत्स्यते । सोऽभिसम्बुद्धबोधि धार्मिकं धर्मचक्र प्रवरचक्र प्रवेर्तिक- चक्र प्रवर्तयित्वा बहुदोटिनिघुनशतसहस्रावर्तिका स्थापयित्वा ये बोधिसत्वा इध दशान्तरकल्पान तम्य सकाशादिम सर्वज्ञताकारधारणौमुखप्रवेशं धमें देपणानं श्रोयन्ति । से सस्मिन् समपे धम्म श्रुना एकजातिप्रतिबद्धा भविष्यन्ति । ये तु कल्यं श्रोष्यन्ति । ते बोधिसत्त्वास्तस्मिन् समये भूमिमवामिप्यन्ति । अवेर्तिकाच भविष्यन्ति । अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो तस्मिन्नेव समये इमां धारणों पय॑न्ततो लप्यते इत्युका चन्द्रोतमस्तया. गतोऽईन् सम्पकमम्बुद्धो बोधिसत्वानां महासत्वानां विविधानि बुद्धविषयप्रतिहार्याणि मन्दयित्वा गगनमुद्रष्य बोधिसत्वम्प महामत्त्वम्म नारायणं समाधि निमित्वा वजमयमात्मभावधितियति प्रभोल्यूई समाधि निदर्शयति सा । येन प्रतितं धर्मचक्र इह दशान्तरकल्पानां वाधिमत्वानामिदं सर्वज्ञताकारधारपीपुखप्रयशं धम्म ६शति । सर्वयुद्धतंत्रेषु बुद्धानुभावेन । लक्षणानुव्यञ्जनेग्यमाभितः मंदृश्यते । वजमाइलसमाधि दर्शयति येन बोयामनमुपवर्तितधर्मचको बोधिमत्त्वामा धम्म देशयति । चममा भमाधि निदर्शयति । पेन धर्मचक्र प्रवर्तपमानो बहुप्राणिकोटौनपुतशतमप्राणि प्रवेवर्तिकां ध्यापति धर्मचक्रपवर्तनापेति विदित्वा गगनमुद्री बोधिसत्त्वो महासत्तो- अपरिमितन बोधिमत्त्वमंधन भगवतः पूजां कृत्वा खकस्वकोपु फूटागारेष प्रविश्य स्थित. चन्द्रोत्तमोऽपि तथागतोईन भम्पकमम्युद्धस्तामेव राथिममुपधिथेपे निवाणघातो परि- निर्थतस्तै च घोधिसत्वा नपामेय रायामत्यये तय भगवतः शरीरे पूनां कृत्वा करायो फूटागारेयु मयिन्ति स्म । श्रयमेय पुनर्वाधिषत्त्वाः स्वफस्यो युद्धतेयं गताः । ये घ तप बोधिमत्या एकजातिप्रतिबद्धा निरोधममाधाने नेहान् दशानरकन्पानतिनामपनि । गगनमुद्रो योधिमत्वो महामस्वो बोधिसत्वान् महामत्त्वानामारभ्य धम्म देशति । रोयों घ बोधिमत्वानां महामत्त्वानां दशान्तरकल्पान् फुगलमूलान्पयरोपितवान् । मोधरामायनुत्तरी मग्यमभ्योधिमभिमम्बुढा रोन पायं धर्मचक्र प्रवर्तितं । मदापतिहार्य पूरा प्रकानि मालिकोटोनपुतगत महमति प्रतिक्षान्य मुत्तरापो मनमाम्यायो प्रतिष्ठापितानि । गिन् प्रलु पुनः गबंधारधारणीमुखप्राण भाषमाणे प्रयोतीनां योधिमावनिपुत. शतमाघारमनुत्पतिशा यापु शान्तिः प्रतिलया थानतिय प्रापिझोयोतिका पापिता अनुत्तरापां मायकमन्योघो दामातिभिरा योधिमत्यनियुरियं मर्चवसाफार- धारतोगुणगा पाण प्रतिलभ्या ! गानातिप्रान्तानां देवमनुष्यायामनुसरायां मम्पम्- मम्योपो पित्तायुलादितानि । प्रप पानु रमभूयधनों दोषियवो मरामती भगवनमायोचत । कसम ·জ্যানড্রীম্। [fuddhist Test মন মাবন্ ঘর্ম মানা সীঘিনা মামুন মুন্না ঘলী মনিলমন। মন্ত্রানাই। ধমূর্মি মুয় ঘর্ম সমানী ভীধিষী রংমল্ল মুমী যাত্রী বি- ঘন । ময়টি ভীঘিধী মায়ায় শ্রনিৗ শ্রমি। ক্ষন ঘন দুই দ্বিধী মাম্বল্প দুননয়ৈ স্বী মাল। মানুষ নয়- वादी भवति । स न चौवर तोरप्रतिरूपानेषणं ममापद्यते । श्रष लश्यचौधरो परि- নমঃ। লম্বায়ী কে? যষি। অন্ধয়ী মহিলাবিনমিনী- লিগ্যান্ন রীমা লিঃ মীর খৰি। স্বল্প মৰ অশ্লিনৗ নি যঘিৰা মgষ। যথা ৰীমন্ত মিয়ান গান । লবে শ্রীঘলী ছাৰৰ নৈৰয় লানমমমমবাযা স্বল্পী মনি। ননৈসলনায়ঘষিয় বারী মনি। মুলাসমহলবিষ্টনী নির্মাণ ন মুন্নাহ। ধাত ব্যবসল নিন। বিৗ বদ্ধ: মহি- মুকীমাথগিনীমুক্মিনীনগষষিনীনগম্রধান স্বাধীনী নিঃস্বার प्रजानं परिमुक्त । एषु चनुार्यवंशेषु व्यवस्थितो भवति । रमिधातुभिधम्म समन्वागतो মৗখিনী নামৰ ইমা যাত্রী নিলসন মামনি দু। প্লয মমি: মা- মা মাঘিনা স্থান ঘুম ধাক্কাঘেীয়মঘহী অনিল। ক্ষম যমিঃ বিনুল্ল মাদরঃ। স্বল্পনা যা ঘিনি মনি। স্মামীঘাঘন্নতম ময়মী বায় মিলন কি না মীনি। दृष्ट्वा शोलसंपदे भमादाएपति विमति निवेनापति प्रतिष्ठापयति । अनेन ঘৰ ঘর বানী স্বীথিলী বাছাধ। নম্বং ব্রাঘিষল্লী মামলঃ। ঘমুনমনা মান মিয়া স্বল্পায়া গ্রিননি নিষি মনিয়াহনি। স্বল ক্লিনাঘন ঘর্ময় সমানী যীঘিনালী কাছাঃ। নয় নীঘিম্বাৰা সাধৱীঃলাযৈনালা দানা বা ধমাধান নিমনি নিয়নি মনিয়াযঘনি। ঘন নীন ঘর্ময় ধমনী যuিৰী না। মাহাত্নহত্না নষ্ট হয়নি হিননি নিয়ম নিয়নি। ঘণন বল ঘর্ম মৰানী শ্রীঘিমা মাথঃ। এলা बोधिसत्वा महामावः श्राधकमत्येकबुद्धपानमपस्थितान् मत्त्वानमुत्तरायः सम्यकमम्योधो। মান্নান নিন নিমনি নিঃষহনি। গনস যঘন ঘর মমলায়নী দ্বীঘিনী মাষ। মিঃ মিঃ যম: গলানী যাবি ছাত্র ছা বী সমিন। মঃ মিঘ ঘর্মগুমানী শ্রীঘিষালা ছবি । धारणों प्रतिलभते । फतमः पारिह बोधिसत्वा महामत्त्वः स्वयमेव यदुथुतो भयति शुताधारः श्रुतसन्निधयः । सस्य ये रो धर्ममा प्रादो कल्यायं मय कल्यास पर्यवमाने লাহোঃ হাঃ হঘন ঘন্ত যায় যাতে সুষম মমিলমান। মিনি নক্সা গুল ঘসা ঘহুঃ দুনা মন্দি ভূনা ঘষা যাব নমঃ (ী)ঘীপিনা দৃঢ় মানহিঃ ম ম মুস্তন যমান: ধননা মূৰিা দুখু ·Buddhist Text.) करुणापुण्डरीकम्। ममादापति विनयति निवेशयति प्रतिमापति। अमेन प्रपमेन धर्मण समन्वागतो भवति । पुनरपरं बोधिसत्त्वो मामत्वोनीयको भवति श्रमत्सरी। स परानीया मात्सोभिभूनाननीयां त्यागसम्याद समादापयति यावत् प्रतिछापयति । अनेन द्वितीयेन धर्मण समन्वागतो बोधिसत्त्वो महासत्ता भवति । पुनरपरं बोधिसत्वः सखानामधि- बेटनजातीयो मविता । अभयमदाता नानोपद्रयरुपद्रुतान् सत्त्वानुपद्रवेभ्यः परिमोचयिता । अकुदकश्च भवत्यलपकोऽशटश्च भवत्यमायावी शून्यतया च बहुलो विहरति । एभिः पद्धि- যক্ষ ধনী মাথিন। বাঘিনা নম্বল ঝুমা ঘর্মাক্ষাঘাতীয়ম- धारणों प्रतिलभते । एवंरूपैर्धम्मैः समन्वागतो बोधिसत्त्वो महायत्त्वः मान समास- विस्तरेण मप्यर्षाणि मानद्रामितमन्त्रपदा विः कृत्वा दिया पञ्च मण्डलेन निपाकापगता स्मृतिभुपस्याप्य शून्यताविहारेण इमानेवं ट्रामिद्रामन्त्र पढ़ा उत्सारपितव्याः । उत्तिता ममन्ततो दशमु दिक्षु तिछतो यापयता सुद्धान भगयतः मरता मततं सुद्धानुएटति भावयता मसानों वर्षाणामत्यर्पन ! इमां सर्चतताफारधारणीमुखप्रवेशधारी प्रतिलभते बोधिमचो महामत्त्वः । श्रणा धारया: प्रतिलभात बोधिसत्वो महामावलदुषमायां मनाचतुः प्रतिलभते येन प्रज्ञाचतुधा दशमु दिक्षु गहाबालिकासमेमु घुद्धतेय तिष्ठतो भियतो महामातिधार्यविदर्शयतः म पति गेश मुद्धानां भगवतां मितविदर्शनं दृष्ट्वा. चतुरशीतिधारयोमुखममणि प्रतिलभरे। दामप्ततिच समाधिषमवाणि मतिलभत । परिस धर्ममुखममाणि प्रतिलभसे । प्रख्यां च सर्वक्षताफारधारयां प्रतिसितो वोधि- मत्त्वो महासत्वो महामंत्रों प्रतिलमसे महाकम प्रतिलभते येन वाधिमत्त्वेन महामवनेयं धारसी पतिलप्या भवति । सेन यदि पचानम्तोधि कम्भाणाचार्गरि भवन्ति । सम्म सन्मान्तरेण परिक्षयं गच्छन्ति । तृतीये सन्मनि निरवयं सानि फम्मारिए महानि भवन्ति दशमी धामेव मामति । यग्य तु बोधिमत्त्वरा नानन्तोचि कोटि कृतानि भवन्ति । समान्पानि धम्मांवरलानि परितयं गच्छन्ति । जन्मपरिवर्तन दाभूमौः ममतिकामति नचिदानी मानिंगद्वोधिपतान् धम्मान प्रतिलभते । मनमानस प्रतिलभते । एवं यहुफरः कुलपुष योधिसत्वाना अयं मर्चसाकारधारणीमुपपयेशः मततममितं घोधिभावो महामत्त्वो बुद्धानो भगयता मिविानान् मातिदाय हष्टा एयरपेरा द्वियिपर्यन समन्यागतो भवति । यदान यालिफाम लोषाधामुपु गहानदीयालिकाममानां पुद्धानां भायता पूजां कृत्वा गंधा पुढाना भगयता पम्म युत्या नानाविधममापिणन्तिधारणे मसिलमा । इममेव पहरोषमागन्ति । एवं फुलपुष घोधिमत्वानां महामवाना मध- साकारभारणीमुप्रप्रमः पम्भरताप मंवत्ता कुगतामिर पे च लघुध मावा प्रयाः सर्वसाकारमुपप्रसंगवारा नाम चापति सम्म व भगवतमन्द्रोसमम्म मपागप प मफामांगरणनि गमिषन्ति । निपताव भविपनयनुसरापाः मम्यकमम्योधेः । अप रो योधिपाचा एवमाः । समाधिस भावान् गहानातिकाममेए पु भाणु प्रिपरण पापपत्सु । पं पारगी गुता व प्रसिनया । प्राय मा प्रमाnि गहानीयालिकाममान । घरे चिभिः । सपरे समुभिः। अपर ·Baddbiet Test. कमाण्डरीकम्। - पभिः । अपरे पद्धिः । अपरे मातभिरपरेऽष्टभिः । अपरे एखमाहुः । अम्माभिनव गगानदीयालिकाममेषु सम्पकसम्बुद्धेय्वतीतेषु त्रिगुत्सु ध्रियमाणेषु यापयतम् । इयं मन्त्राप्ताफारधारणीमुखप्रयेशधारौँ शुखा मोकारेण प्रतिलभ्या | मैत्रेयस्त बोधिसत्त्वो महासत्त्व एममाघ । मया दशगगानदीवालिकाममान् कल्पानतिक्रम्य मंतारणो नाम महा- कल्पोऽभूत् तत्रेदं बुद्धतंत्रं मालङ्कारविभूषितं नामाभूत् सालेन्द्रराजो नाम बुद्धोऽमूद्विद्या- चरणसम्पन्नः। मुगतो लोकधिदनुत्तरः पुरुघदन्यसारथिः शास्ता देवमनुष्याणां बुद्धो भगवाननन्तकोटिनियुतशतमश्नण भिक्षुसंघेन परिवृतः । तथा गणनातिक्रान्तर्वाधिमत्त्वः परित इममेव सर्वज्ञताकारधारणौमुखप्रयेशं धारणी भाषितवान् तथान्तिो मपेयं धारणौ श्रुता भायना परिपूर्याधिगता । एवमप्रमेयेषु कल्पेषु श्रममेषतरेषु असंख्ीयतरेयु प्रतीतानां सम्यकसम्बुद्धानां तिष्ठतां भियता यापयता असंख्येयोधिविकुर्चितस्तेषां सुद्धानां भगवतां पूजां कृत्वा एकस्य बुद्धस्य सकाशे अप्रमेयाण संस्पयान्यतुल्यानि श्रम मेयाणि कुशलमूलान्यवरोप्य पुण्यस्कन्धः परिगृहीतलेनाई कुशलमूलेबहुभिर्युसहस्राकृतः कालमेव वक्ष्याई प्रणिधानविधयेनेव चिरं संसारे संसतो पेन में पूर्व संमारे संसरता अनुत्तरा सम्यकसम्बोधिन भिसम्बुद्धा सोऽहमिदानी भगवता योवराज्येनार्भािपत्तो विमुक्ति- पदय मे प्रताशिरसि बद्धोऽनुत्तरायां सम्पकसम्बोधो। अथ खलु भगवान् मेयं बोधिसत्त्वमेतदवोचत् । एवमेतन्मय यत्त्वं मालेन्द्रराजय तयागतस्याहंतः सम्यकसम्बुद्धस्थान्तिकादिमां सन्नताकारधारणीमुखप्रवेशधारणों प्रति- लब्धवान् श्राकाडमाणम्वं मैत्रेय दशानां कल्पानामत्ययेनानुत्तरायां सम्यकसम्बोधिभिमम्मी- त्स्यसे । यषैव ते मैत्रेय दशापरिपूर्णसक्तस्त्वं मैत्रेय शीघ्रमेवानुत्तरेण ज्ञानेनानुपधिशेपे निर्वाणघाती प्रवेष्टुम् । यच्च वं मेवेप इच्चिर संसारेऽभिरतस्ततम प्रणिधानवशेन कालक्षिणा अनेन ते मैत्रेय राई ममान्तिकाद योवराज्यं परिगृहीतं । प्रतीतानापि से तथागतानामन्तिको योवराज्यं परिचीतं । तत्र भगवान् सर्वावती पदमवलोक्यतो वोधि- सत्त्वपर्पदं भिक्षुपर्षदं भिक्षुभितुणुपासकोपामिकापर्षदं देवनागयतगतमगन्धर्वमनुप्यामनुय्यं ध्यवलोका तम्यां वेलापामिमानि मन्नपदान्यभाषत । दान्तभूमिः । दमयभूमिः रमृति. भूमिः प्रज्ञामूमिवैशारद्यभूमिः प्रतिविमिरनुत्तेपमूमिः ममतापरिक्षयोपेतभूमिछति- तयमूमिमनुविन्मुजः । मलतप्रजः विमानः । दशावतेवशतः तेरण । वेशलन । शमुभवतः विमतिविमतियापहिररे गमतसिसक्तमईति चौरधतो मेखे मुद्रदहरयते प्रज्ञा ता बुबुद. हमित । मदोषवन्तः एलपति लय असुटा मुन्धमं अर्थवति । मुमवति । ते दोन द्वि च । अकति च केने ते समके विसाभटे । दृढे हतबल अत्र तत्र कुमचं लरूप । ले तप क्य संघर्तः। मतवः अनिरुद्धः दिह खतम्वि। फलबदुफल । शतफलशिष्टयते । अपि देवानां । भगवान् प्रतीत्यसमुत्पादप्रतियुक्तान्यधिमुक्तिपदानि प्रकाशयति । रघु प्रकाश्यमानेधु पष्टिभिर्दवनियुतेः मत्यदर्शनं कृतममूत् तत्फलमग्रफलं। लेलह । अलह । निलं हरे। वैचसख्या इदं फलं । निधामफलं । नमुदय निमूख । मनाचक्र । मुनि तिचक्र । जानी- चक्र । एभिधिमुक्तिपदेर्दशानां देवफोटोनामनुत्तरायां सम्यक्रमम्बोधो चित्तान्युत्पा. - ·Buddhist Text.] জানুযৱহী। दिशानि। तत्रैवार्त्तिका स्थिताः पश्य मोमते । अनुमतो। अकुमतो अकुमति च्छोद श्रको । मन्वस्या देशबलविप्रवस्था। इहास्थिते । अतिमति तोलामति । प्रालोकस्ते- रिनुक्त। एमिरधिमुक्तिपदेचतुःपष्टीनां नागमहनाणां अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधी चित्तान्युत्पादितानि । तत्रैव च अवैवर्तिकाः संवत्ताः । श्रमभासमदना । अयो। भग- यद्यो। फरणात । मिद्धमति । समं तत्तो। प्रले वले पिटकरी । महावले । प्राजदरे । धेरणामि गलेत । उदात । कुकाक्ष विरोयो विरुपमुख । प्रतिहस्त सक्तिवल । असुरो विन । अमुरो ममईने । भिरधिमुक्तिपदेवदिशानां यक्षकोटीनां अनुत्तरायां सम्यक- सम्बोधो चित्तान्युत्पन्नानि तत्रैवाववर्तिकाः संवृत्ताः । अर्थ पिलिले तिनिधे । संतौथे । कतिने मेन फोमे । ननमस्ते। उपेरमे । मुदमे । मतिमे। मनिरुगूरे। मनिसभरे। धारणौषमैद्रमदेव । सनाग । सयक्षामुरदेवा नागा निसक्तिपरिवारा निरुक्तलोनि स्मृति प्रन्ना परिवारमभिमतिलाभो । गतिलिपरिवारगतिधतिलामी पूर्वकोषु हितेषु चरित- वन्तः । भीतवन्तः । सितभागे। मार्गमुद्रदिशापकर्षणितयरहु । योहारषदेवरचतुमुरमुद्र। यतमुद्र । राक्षसमुद्र विदिवे दिमे । तये । तत्तरे उघानमे । पखाद्य। मेयवं धरपोये। प्राविदिशाशोधने वाक्य शुद्धे जिज्ञासुद्धे । वाचि परिकम प्रज्ञाबुद्धिमतिमतिगतिति- गणानप्रतिशरणमुद्धः । जयचक्र शून्यचके व्ययः । एभिरधिमुक्तिपरेः मंधवेशारयानामपुर- भहसाणामनुत्तरायां मम्यसम्बोधो चित्तान्युत्पादितानि । प्रवर्तिकाश धावयिताः । तत्र भगवान् वैशारासमवसरणं नाम बोधिसत्वमामन्वयते । दुर्लभं कुलपुत्र तपागता- नामतां सम्यकमम्बुद्धानां लोपो प्रादुर्भावो दुर्लभा इमे गीतलपमा धौमनायिमुक्ति विमुक्तिशानश्शनपरिभाषिता अमी मन्तपदाः मत्स्वानां हिताप बोधिसत्त्वगुणविष्पादनाय फुलपुत्र तथागतेन पूर्व बोधिमत्त्ववयं विमानदममंयमतान्तियोर्यक्षमाधिपना परिपुदीता बदवी युद्धकोटिनियुतशतमहनाः पर्युपासिताः कचिदानन्द त्वं क्वचिच्छोलं सितं कचिद्- ब्रह्मचर्य चौयाँ कचिद भावना निपेक्षिता क्वचित् तान्तिभांविता क्वचिदीयंमार । कचित् समाधिनिय्यादितः कचित् प्रहा मेविता । यहुप्रमेयं विविध मानाप्रकारं शर्म फर्मर शतं येनेता ममानुसरं ज्ञान प्रतिलयं अनेक फन्यकोटिनिपुतशतमय कुलपुष तथागरोन पूर्व बोधिमत्त्वधयं शिरता था ये शून्यमयभिवप्रलापताः । अनेकवि फुगलं याममभिषितं यहुलीकृतं । पेनेलाई प्रमूजिता प्रतिलब्धा न हि फुलपुत्र मयता प्रान्तः सम्पकमधुद्धा नापा फपति । अप भगस्तितः पद प्रयभिमस्कारमभिर्मम्कापीत ययाभिसंस्कृगेनाध्यभिधम्कारेण मञ्चपुष्णममयमरणं नाम ममाधि ममापनः । मुवाच प्रिन्द्रि निर्मामयित्वा स्यं पुत. मपटसं प्रकाधसे मा । जिहन्द्रियात् पटिरसिकोयः प्रमुक्तास्तच रसिभिः। अयं त्रि. मानमहामास्रो लोकधातुमसरेणायभामेन म्युटोऽभूत् सँग समिनिरयनियंगयोनि- यमलोकदेयमनुष्याः स्फुटा बभूयुः। परायो से नेयिकाः मत्वा प्रनिना प्रभ्यलितगाथा पाने । मेपो गौसला वापरा यानि । पेा भावाना समुहत्तं मुशायदना प्रादुर्बभूव । एक कप पापिकप पिकण मत्वण पुरतः पुनिम्मितं तिति । द्वात्रिंट्रि- ·(Buddirit Taste कगणागडरोकम् । मंदापुरुषल पाणैः ममला सगावः । प्रशोतिभिानु व्यन्जविराजिततनुमैं दृष्ट्वा में नायिकाः मुनमपिता सुद्धदर्शनाम्याधितगरोरा युद्धं दृष्ट्वं चिन्तपन्नोऽस्य मत्त्वम्यानुभावनामामि. गुग्न वेदना प्रतिलभ्या से भगयतः मका प्रेमप्रमादं गौरवं च मंजनयन्ति। भगवामयां जयपति । भोः सत्वा एवं याचं भाप । नमो बुद्धाप नभी धर्माय नमः भंघाय नित्यमेवं गुग्नमर्पिता भविष्यथ । ततस्ते नेयिशात् मुखात् प्रश्नलिं मया वाचमुदोरान्त । नमो सुद्धाय धम्माय नमः संघाय । अप ते नेरयिकाः मत्वाम्नेन कुशलपूलेन तेन च चित्तप्रमादेनासतः श्रावित्वा एकभयो देवरभ्युपपना एकभ्यो मनुष्येमु पंपि शीतनरकोपपपन्नाः मत्त्वाम्पामुष्पा वायवः पयायन्ति । पूर्ववद पावन्मनुष्यपूपपद्यन्त एवं प्रतानां पिशाचानां सुन्तृष्णालितगाधा पां रसायो सुमुतामिं निर्वाणं कुर्वन्ति । मुखायवेदनां संजनन्ति । एकं मध्य प्रेतथ्य निम्मितं बुद्धरुपमग्रतः स्थितं मति द्वात्रिंशता महायुरूपलक्षणे ममलतं व्यशीत्या चानुध्यञ्जने- विराजितगात्रं सं दृष्टा ते प्रेता बुद्धदर्शनात् मुखाग्रीणितगाना एवं चिन्तयन्तः । श्रम्प मत्त्वम्यानुभावेनामा मुखावेदना प्रतिलब्धा । ते भगवतः सकाशे प्रसादं प्रेमगोग्वं वोत्पादपन्ति । भगवस्तिषी कपपति। एते मयं मत्वा एवं वाचमुदीरयत । नमो बुद्धाय नमो धर्माय नमः संघाय नित्यमेवं मुखसमर्पिना भविमा ततने मेता प्रचलि प्रगृहावं वाचमुदीरयन्ति । नमो बुद्धाय नमो धम्माय नमः संघाय । अथ ते तसत्तास्तेन कुशलमूलेन से ते श्रावित्वा फेचिदेवघूपपन्नाः। एकेभ्यो मनुषवेवं तिरमा संचोदयन्ति । एवं मनुष्याः प्रचोदन्ति । गणानातिक्रान्ता देवमनुष्या भगवतूमकाशमुपसंक्रम्य भगवतः पादो शिरमाभियन्ध निपणा धर्मश्रवणाय । तेन च समयेन गणनातिकान्ना देवमनुष्यकापा अनुत्तायां सम्यकसम्बोधो चित्तायुषादयामाः । অবননিৰ্জনায়ু বাঘিমুল্লাঃ সুমাথিরালিয়ামীঃ মনিথয়লা। इति करुणापुण्डरीके महायानसूत्रे द्वितीयो धारणमुखपरिवर्तः। श्रय खलु शान्नितिर्वाधिसत्त्वो मामत्वो भगवता स्वयभिसंस्कार प्रतिप्रसमिते भयगन्त मेतदवोचत् । को भगवान् हेतुः फा प्रत्ययो पदन्येषां युद्धानां भगवता परिशद्धर बुद्धतेचा अपगतकलुषा अपगतपरयाया नानागुणव्यूहा युद्धपाः मर्च चात्र बोधिमत्त्वा महासत्वा मानाविधगुणपरिपूर्ण नानामुखसमर्पिता नापि प्रावकप्रत्येकमुद्धानां नामापि विद्यते । कुनः पुनस्पत्तिः को भगवान हेतुः कः प्रत्ययो यद्भगवन् पञ्चकपाये बुद्धक्षत्र उपपन्नः । प्रायु कमाये फल्पकाये सत्वकमाये हष्टिकाये क्लेशकमाये वर्तमाने अनुत्ता सम्यकसम्बोधिभिसम्बुद्धः चमन परिषदः श्रोणि एतान्धारभधम्म देशयति । समा- गवता परिशुद्धं युद्धक्षेत्र न परिपौतं श्रगतपचयाय ।

·Buddhist Text.) करुणापुण्डरीकम् । भगवानाह) प्रणिधानवशेन कुलपुत्र बोधिसत्त्वाः परिशुद्धं सुद्धक्षेत्रं परिगृह्णन्ति प्रणिधानवणेन । परिशुद्धं बुद्धक्षेत्र परिगृह्णन्ति महाफमणासमन्वागतत्वात् कुलपुत्र बोधि- भला महामवा अपरिशुद्धं बुद्धक्षेत्रं परिगृह्णन्ति। तत् कसावेतो तथा मया प्रणिधानं कृतं घेनाहमेत प्रतिकृष्टे पञ्चकपापे बुद्धक्षेत्र उपपन्नः। तच्छृणु माधु च मुष्टु च मनधि कुरू भाषिोऽहं ते शान्नमते । साधु भगवनिति शान्तमति घोधिसत्त्वो भगवतः प्रत्यौपोत भगवांस्तानिदमवोचत् । भूतपूर्व किल पुत्रक गङ्गानदौवालिकासमेघु असंख्येपेवति- फरतम् अस्मिन् बुद्ध धारो नाम महाकल्यो बभूव तसिंघ महाकल्पे बुद्धतेत्रे तम्यां चातुर्दीपिकायां प्ररनेमौ नाम राजाभूञ्चतुर्दीपका चक्रवर्ती । तस्य खल्बरनेमिनः समुद्ररेणु म ब्राह्मणोमूत् पुरोहितः तस्य पुत्रो जातो द्वात्रिंशन्महापुरुषलक्षणेः समन्वागतः श्रशीतिभिरनुव्यञ्जनैर्विराजितः शतपुण्णलक्षणो व्याममभः न्यग्रोधपरिमण्डलो- उमेघनफदर्शनः । जातमात्रस्य च देवशतसहसः पूनां कृत्वा समुदगर्भ इति नाम स्थापित भोऽपरेण समयेन विनिष्कम्य केशमथूणवतार्य कापायाणि वस्तापाच्छाद्य अंगुत्तरां सम्यकसम्बोधिमभिसम्बुद्धः । रत्नगर्भनिभस्तथागत उदयादि । धर्मचक्रप्रवर्त्तनेन स भगवान् बहुमाणिकोटीनयुतशतमहन्नान् स्वर्गमोक्षफले प्रतिष्ठापितवान् । सोऽपरेण समपेन बहु- श्रावककोटिनियुतशतमखेः परितः पुरस्कृतो ग्रामनगरनिगमजनपदराष्ट्रराजधानीपु चायं विचूर्यमाणोऽनुपूर्वणान्पतरं नगरमनुप्राप्तो पत्रासी राजा चक्रवर्ती वसति । सत्र वधि- नगरस्य नातिदूरे जम्बूबनोद्याने रत्नगर्भस्तथागतोऽर्हन् सम्यकसम्युद्धो विहरति मा भने के श्रावककोटिनियुतशतमहरिति । श्रश्रोषौद्राजाऽरनेमो। रवगर्भलपागतोऽईन् सम्यक- सम्बुद्धोऽमार्फ विजितमनुप्राप्लो जम्यूवनोद्याने विहरति । अनेकः श्रावककोटिनियुतशत- महः साहुँ। यन्ननमधमुपसंक्रामयेयं उपसंक्रम्प तं सपागतं पताम् गुमर्याम् मानयेयम् । प्रधारनमी राजा राजा महता प राजानुभावेनाने माणिकोटिनियुतशत- सधः परिवृतः पुरस्कृतो नगरानिर्जगाम येन जम्यूवनोद्यानान्तेनोपजगामोपेभ्य यावदेव যানয় দুনিদানিন বালা স্যাম্বষার্ম মামি ইন রোমাননীষজমি। तपेत्य रनगर्भस्य तथागतस्माईतः सम्यक्सम्बुद्धष्य पादो शिरसा वन्दित्वा विकृत्वः प्रतिणीकृत्यकान्त न्यौददेकान्त निपणं राजानमरनेमिनं रनगर्भसधागतोऽईन् सम्यक- सम्पुदो धाा कपया संदर्भपति समाज्ञापयति ममुतेजति मंशयति भनेकपर्यायेन धार्मग या संदर्भपित्वा समादापपित्वा समुतजयित्वा संप्रदयित्वा दूष्पीमभूत् । प्रम राजा भरनेमी वस्यायामनायेकांशमुत्तरासहं कृत्वा पादयोर्निपत्य येन रवगर्भ- साधागतम्तेनाधलिं प्रणम्य रवगर्भ तपागतमहन्तं मम्यकमम्मुद्धमेतदवोचत् । अधिवासयतु में भगयानि प्रेमाई सार्द्ध भिक्षुसंघेन । अहं भगवन्तमुपध्याये । सीवापिण्डपात्र- शयनामनग्लानप्रत्यभेषमरिष्कारभितुमचं घ अधियामयति कुलपुत्र रवगर्मायागतो रातोऽरमेमिनः पूष्णीम्भावेन । अप राजा प्ररनेमो रगर्मप्प समागतप्य भूमीमायेनाधिधामना विदिला भगवतः पानी मिरमाभिवन्ध विकृत्वा प्राधिकृत्वा भगवतोन्तिकाद पक्रान्तः। अथ गजा. 3 ·জানুযহী। [Baidhist Text লক্ষী জালালী যামা সংস্না ময়ৰায়ীস্লান যায়গায়- वाच । पनूनं ग्रामयो जानीधुर्मया रत्नगर्भस्तयागतोऽईन् सम्यकसम्बुद्ध इमं प्रेमा বলীয়াইঘনিমলিন মা মিনুল স্বীঃ যা ম বিমীছবিমীর ভাই- যঘিাঁৰঃ স্বচৗও ননু মনৗ নিযামি ঘিয় স্থ। হয় যুদ্যাক্স বীৱবিজ অসমীয়াসমিমানবিহীন যীয় মন্ত্র মন্ত্রী নিয়ম भितुसंधस्य च । तीपि निर्यातितं पृष्पतिरत्रपि भद्रमुद्यान बवं जाम्बूनद मुखसमय জাল নন্সিয়াল ময়শ্রনীঘায় ধ্রুয়ামাহনি সময় মমলন প্রযুহি মনেহানি মামনি । মল দ্বীন মালায়ালন। ক খ যুদ্ধ নানা মজালাল নানালিল্লাহি নানাফায়ানি নয়াসfার যু: গলনাইয় লংঘনমলনা। স্ব স্ব ময়ানমন ঘিনচিনিলেন। নানাবন্ধায় বালাঘাষগ্রাম স্মল্পনালি মামানি না ভঙ্গ দিতামায় মন্ত্রন হামিমুল এমন মা- যুনা খিন প্রতমি। মিতি ঘন বা নিমি। থাঃ মৃত্নঃ বি ময়ান যা কােন ঘানি। ম ধ ালন দমিল্লবীনাক্সি কাঙাৰ্বিবিদ্যানোনাঘিয় কামনায় নীলাদ্বিয় ঘদ্বিন । নয় দুধ মরন দুই ঘনিষ যা দামিনী রাময়িী মা মাত্র g: শিনা মহল মনীষাসত্ৰান্ধিয়া যয় মদমিন মলিন মমল্লা। মন: মন্ত্র মাত্র চান: হামাগ। দশঘ্য মারা মগ্ন ফর ম্যান খননকামিননুমােধন করেন। তামাই দ্বিার- ধী ধান্ধঃ দষি মনমামিন মনু ব স্ব আয় যায় নয় শ্রীঃ ঘান ক্ষয় ও স্বাক্ষর ঘুম, খুলনী মিঃ ঘামিন মর্ম মন্ত্র বাসায় মাছিন যা মামলা হয় গ স্বাঞ্চয়ঃ মনিষ্কাশ্ৰিমৃঘিনফল্য মাঘিনা যমীশাধনপূণজিলি। ক্ষয় ধ প্রাঞ্চায়নী যতি আমি: মমমমঘ মানাধিয়াদি প্রানি যান্টি অধিনস মম ম হিঙ্গা মিয়া দায় থল বন্ধাইস। মুখ ঢালু জ্বগ জার্নী মি মি সাপ্লিান পদ গনায় অন্যয় সাধনায়। নয় বাস্তুহায় মুমিল্লালন বাধা না - খান মাত্র ৪ ঘন মাথায় নামমামীই বা না- নয়ন: মঘময় । দিঘি ময়দ খ যান মন্তিী। মেরাময় ঘ্যময় প্রায় প্রয়ীঘমা শ্রী রায়ন মুমুল গীয়ান উইন প্লাজা দনাম। নানি বয়ানি মা বিবা নায়িকা প্রণ কৰ কিবা ঘাসদমনাময় ঘষহ অসমাজায় মত্ৰৰ শ্ৰীক্ষা । সুহৃ স্ব গাঙ্কা থান কতৃপা ঘষবোৰ কৃষা হন । যায়। মামি কর। ময়ননাদন মাগলি নিয়ম- ·Buddhist Text.] करुणापुण्डरीकम् । - - महलापारामं प्रविष्टानि धर्मश्रवणाय गगनतले चागेकदेवकोटिनियुतशतमहम्मेः पुष्प- दृष्टिरभिवष्टा विद्यानि वाद्यानि अभिवादयन्ति दिव्यानि च छत्राणि वामांसि श्राभरणा- चिरे प्रलम्बन्तिा नौलवाममाञ्च यतायां चत्वारिच्छतसहस्राणि ये चन्दनदीपात् । गोगोई सस च चन्दनम्म काठान्यानयन्ति भगवतोर्यायाहारं प्रति जाग्रति । भित्तुमंघस्प च रात्री स्वयमेव गजारनेमाभगवतः पुरतः स्थित्वा एका दीपस्यालिकां शिरम्पुपस्थापयित्वा द्वावंशपापापोहोचरणयो”पख्यालीः मळरात्रीभगवतः पुरतो दीपं ज्वालयमानो भग- वतोऽनुभावन कान्तकाय एवंर कापमुखं प्रतिवेदयति स्म । तद्यपापि नाम तृतीपमान- ममापनमा भितोरेवमलानकायः अलान्तचित्ती मामत्रयं भगवन्तमुपस्थितवान् । एवं महसं गजपुत्राणां चतुरशौतिश्च कोट्टराजसहमाणि। श्रन्यानि च प्राणिकोटिनियुतशत- मदसापि एकक श्रावकं राजकीमोपकरणेन मामवयमेवंरूपेणोपख्यानेनोपस्थितवन्त: यथा राजाऽरनेमी ग्नगर्भन्नयागतमुपस्थितवान् । तपाओहियो देयो मामअयं गन्धपुष्य- मपस्थितवती । एवमनारपि बहुकन्यकोटिनियुतशतमसरेके का श्रावको मामत्रयं पुष्प- गन्यमयस्थितः। प्रय खलु कुलपुत्र राजाऽरनेमो प्रयाणां मामानामत्यये चतुरशीति लाम्बूनद- मयानि निष्फमसाणि भगवतो निर्यातयति । चरवचनपूर्वगमानि च सवर्णमयानि घरमीसियारत्रमध्वाणि भगवतो निर्यातयति । हस्तिरबपूर्वद्गमानि यातिनांग- मदत्राणि भवान्येतानि भगवतो निपातयति । अथरवपूर्वमानि चरशौतिश्चममाणि भगवतो नियातयति । मणिरतपूर्वनमानि चतुरशीतिः मूर्यफान्तिमणिमहखाणि भगयतो निर्यातयति म । पतिरबपूर्वमन चतुरशीतिराजाप्रमहघाणि भगश्तो निर्यातयति मा । उपस्थानाय परिणायकरवपूर्वमानि चतुरशौतिकोट्टराजमहमाणि भगवत उप- स्थानाप निर्यालयति । प्रचु(ए)रनगरपूर्खानि चनुरशीतिनगरमचाणि भगयत उप- जीवानि निर्यातपति । भित्तुमंघम व धतुरोतिरबमयानि फल्पवृत्तसमावि धतुरोति- रबरामिपुष्पसमाति घरगीतिसमरखमपच्छधमचाणि चातुरमीयुद्धाराणां राजा मामाणि धनुरगोतिमहन्माणि रवमयानां मालानां ग्राभरणपोठगोपनयनकुण्डलमुयमूत्र. मुक्ताहारो पानशम्यागपीठः मङ्गभेडीयावशंखघणाव शामरामादीपणालीका भग- यतो नियासपर्याप्त मा रखमपाः गानाः रवमयाय मृगायतुरीतिव्यसनमध्याणि भगयती निर्यातपत्ति स्म । धनुरजोनिरमायनमामाथि रखगर्यग्य सपागतग्यासः मम्यफमम्मढण निर्यातति । एवं या सई भगवान् धदुकृत्यो यदुकरणीयः तमनु में भगवानम्माकमुष- यनाभिरमा । भगवानम्मिनुपयभे रमा नित्यं पुनरपाई भायनमुघमंमिध्ये दर्शनाप घटनाय पर्युपामनाय । यप समोर मिरः पुत्रम भायता योनिपत्य भगवनफ. मिभयायोचात् । अधिधामयत्वम्माकमेकम्य मार्म वयं भगनुपरवायामः माएकरसे माउँ भिसंधन । धियामपति भगोप्सम्य रामपुरमामयम्य पोम्मान । पाधि আদিম মা হিব্বায় গরী সন বা মিম মিম जिला पपिसोहप भगवतोनिका मकान्नः। ..

·[Bnddhist Test करणापुराहरौकम् । श्रथ मेघो राजपुत्राणां व्ये ठो निमियो नाम्ना भगवन्तं माममेवरपेणोपध्यानेनोक तिति भिक्षुसंधं च धम्म च श्रोतु । श्रथ कुलपुत्र भगवतो स्नगर्भस्य तथागतस्य पिता गमुद्ररेणु म ब्राह्मणः स सबै जम्बूद्वीपमन्वाटिण्डा स्त्रीपुरषदारकदारिकाम्यः पिडपातं याचरी । म सं पिण्डपातपरिणहीतन्तं भव्य जम्बूदीपनिवामिलोकं मिथरए गमने प्रति. ठापयति । प्रतिष्ठापयित्वानुत्तायां सम्यकसम्बोधो चित्तमुत्पादयति । मेनेयमन्वाहिण्य- तान स कश्चितम्बूद्वीपे मनुष्यभूताः स्त्रियः समुद्ररेणुना बाह्मणेन पिण्ड केन न परिएहोतो यो वा न त्रिशरणगमने प्रतिष्ठाप्रितः। यस्य चानुत्तरायां सम्यकसम्बोधी चित्तमुत्पादयति । सेनैवमन्वादिण्डा तेन स फश्चिज्जम्बूद्दीपे मनुष्यभूताः जिया समुद्रेणुना ब्राह्मणेन पिण्ड- पोन न परिणहीतो यो वा न त्रिशरणगमने प्रतिष्ठापितः । यस्य चानुकराया सम्यक- सम्बोधो वित्तमुत्पादयति । सम्यगनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो चित्तं नोत्पादयितुं । यो धानुक्तरे ज्ञाने समादापितो न प्रतिष्ठापितः । बहुमाणिकोटिनियुतशतसहसाणि त्रिशरण- क्रियावस्तुए स्यापितानि । एवमनुत्तगयां सम्पसम्बोधो समादापितानि निशितानि प्रतिष्ठापितानि । अनिमियोऽपि राजकुमारो भगवन्तं मारु त्रयमेवंरूपेयोपस्थानेनोपस्थित- वान् भाई भित्तुसंधैन । यया रातारमेमिणा सोऽपि त्रयाणां मासानामत्यपेन चतुरशीति- स्थकरत्नसाम्राणि निर्यातपति सर्वसोवर्णानि नगराणि दिव्यानि च इम्त्यश्वमरिसोर. पतिपरिणायकरत्नानि स्थापयित्वा चतुरशीतिहस्त्यश्वसहस्त्राणि । एवं मूर्यकान्तिमणि- कन्याकुमारकलाकृतयुप्पशिछत्रवस्तमाल्याभरणरनपीठशोनयनकुण्डलमुवर्णमूत्रमुक्ताहारो যানমগ্ৰাথায়ীতমালনী-গ- বসামীয়ালিফাহীনি লানাম, पाय शकुना नानामृगाच रनमया रसायनाश्च एफेकशचतुरशीतिसहस्त्राणि भगवतो निर्या- तितबन्त एवं भिक्षुसंघस्य च । श्रय स राजकुमारो भगवन्तं समापितवान् भिक्षुसंधं च अनिमियो राजकुमारो भगवन्तमवरूपेणोपस्थानेनोपस्थितवान् साढे भितुमंघन । यथा राजाऽग्नेमिना तय दक्षिणा दत्ता अनन्ता । एवमिन्द्रगणेन मात्रयं भगवानुपस्थितो विभवच परित्यक्त पेयालं तयवान अभयः । अशजः । मिद्धः। मिपः । मार्दवः। गंगगणः माध्यवः । मानवो मासं तो माजवः । अरवः। श्राजधः । मुखवः । अर्यधद्धः । अलिन्द्रः तेवः। रेणाज.। चन्द्र नेमी । मूर्य्यनेमो । इन्द्रनेमी वजनेमी सान्तनेमी स्थानने मी जवनेमी। रणेमी। राडारकवलः। राचित्रः । दानचित्रः । राजधानः । रागधमः मान्धयः । रतकः कायः शयमाः। यत्रवः माजलः । यर्मयः । यध्वजः। यमानः । यता, नमज्योतिः । अरजनः । ध्वयावरनेमिनो राजः पुत्रसप्रेण एक पेन रन गर्भस्तथागतोन् सम्यकसम्बुद्ध मार्द्धमपमेयं भितुमंघेन । एवंस्येण भगयत्त उपस्यामेनोपध्यितः चौवरपिण्ड- पातशयनामनग्लान प्रत्यभेषज्यपरिप्यारेममित्रयं पया ज्येप्न राजपुत्रेण । तयेक कवतुरीतिः स्वर्णमया क्रमवाणि विस्तरेण यावच्चतुरशोतिरसायनमस्राणि भगवतो निर्वासितानि भिक्षुसंघग्न च । एवंस्पेण महाप्रमादेन प्रणिधानं कृत्वा फेचिद्देवत्वं घोचिच्छकत्वं फेदि मारवं घोचिचक्रवर्तिरानं फेचिन्महाभोगतां केविनायकयानं केचित् प्रत्येकापार, - ·२१ करणापुण्डरीक्म्। Buddhist Text) प्रार्थयन्ति अधिष्ठमानाश्च दो वर्षशतो पञ्चपञ्चाशच्च वर्धाथि भगवन्तं क्षमापयन्ति भित्तुसंधं च। तत्काले समुद्ररेणुाह्मणोऽग्रयुरोहितोऽभ्याग तोऽद्रातीतं ते राजपुत्ररूपस्थितं दृष्ट्वा सापकरणरुपनिमन्त्रयते । यदुत चौवरपिण्डपातशय्यायतनग्लानप्रत्यभैषज्यपरिष्कारः साई भितसंघेन । अधिवासति भगवान् पितुरग्रपुरोहितस्य तूष्णीम्भावेन । अप समुद्ररेणुाझण एवंरूपेण सर्वोपकरणमम्पन्नेनोपस्यानेन भगवत उपस्थित. चीवरपिण्डपातशय्यासनालानप्रत्यभेषज्यपरिष्कारः साद भितुसंघेन । अथ खलु कुलपुत्रा- परेण समपेन समुद्ररेणोाझणमेवं चेतमः परित उदयादि । मया सावह हुमाणकोटि- नियुतशतसहस्राणि अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो समादापितानि । नचाहमस्म राज्ञोऽरणे मिनः प्रणिधानं जाने। किमयं मार्पयते देवत्वं वा उत शक्रत्वं वा मारत्वं महाभागा वा श्रावकयानं वा प्रत्येकद्धयानं धाऽनुत्तरां सम्यकसम्बोधिमाकासते । कच्चिदहमनुत्तरी सम्पकमम्बोधिभिसम्बुद्धः प्रतीर्णान सत्त्वांस्तारयेयम् अमुक्तान्मोचपेयं सातिजराव्याधि- मरणशोकपरिदेवदुःखदोर्मनस्योपायासेभ्यः । अपरिनिदृत्तान् सत्वान् परिनिर्वापपेयम् कश्चित् स्वणिवेदयतु देवानां यत्तो था नागो वा बुद्धो वा श्रावको वा ब्राह्मणो वा फिन्तावदाजा देवधियं कालते उत मनुप्रियं अथ श्रावकत्वं । प्रय प्रत्येकवद्धभूमिमयानुत्तरां सम्यक्सम्बोधि । अथ कुलपुर समुद्रेणुर्वाझणः प्रगपुरोहितः स्वमे सघारूपमवभासमद्राप्तीत् येनावमान दश दिशु गङ्गानदीवालिका- भमेषु मुद्धोत्रेषु बुद्धान् भगवतः पश्यति । ते च बुद्धा भगवन्तः तण ब्राझणय पद्मानि स्वर्णपत्राणि सप्पदण्डानि धेचूर्णकर्णिकानि अध्य गर्भपोशराणि प्रेषयन्ति । सवैषु ध सेप परमेषु मूर्यमण्डलं हमसे । सूर्यमण्डलम्योपरि समरवमयं छत्रं संस्थितं । एकेकस्मात्सूर्य- मण्डलात् पष्टिरमिकोयो निरस्ता सप मस्तिष्य वाह्मणस्य यत प्रविशन्ति । मच. योजनप्रमाणमात्मभावमात्मानं समनुपश्यति। परिशुद्धं । सदपया परिशुद्धमादर्शमण्डल खफायण च कुतो परिमोधितावकोटिनियुतशतमामाणि पोपु पर्योपविष्टा ध्या- ध्यापमाना पामसि । सानपि सूर्यविनदानात्मनः शिरसि मालो छयेणोपरि प्याकाणे पावबझालोकपर्य्यन्ते स्थितं पश्यति । नानापमानि सानन्तको स्थितानि पश्यन्ति । सेम्पय पग्रेभ्यो विधान्यसिमाम्तमानुपाणि मूर्याणि नियन्ति शृणोति च तत्र ध राजानमरमिर्म पति । अधिरपिसेन कायेन घावन्तं मूकरमुखेन विविधान् यदुप्राणिनो भत्त्यन्त भत्तयित्वा परस्समूले निपणं वियिधाश पाणिनः समागम्य सं रानानं भत्तयन्ति । यापयिरं कालाययं कृत्वा होरपन्ति । एवं पुनः पुनमपंव प्रादुर्भवन्तं मूकरमुपं सघिरमुतिसेन काऐन बहुविणन् प्राणिनो भवयिता एण्ड मूले निषणं यिविधेः प्राणिभिः खाद्यमानमणिकालाभिष्ठं कृत्वा छोरित । पुनरपरं गावान् पयति । मूकरमुपेनापरे गजमुनापरे मरियमुनापरे मिटमुखेनापरे वृक्षमुनापरे गृगालमुखेनापरे समुपेनापरे मर्कटमुखेन पायप्ति । भोषितारितगाचारमेकविधान प्रापिनो मतपित्वा एरण्डपमूखे मिपान विविधः प्राणिभिर्भयपाखानपिकासायशिष्टानुनपटान् पुनरपि सेनेय कान खितान् । सव माचिनो भरपतः पयति । प्रत्याच राजपुत्रान् पति महिपापाभि- ·Daddhist Test करणापुण्डरीकम्। २२ शक्रब्रह्मलोकपासो हान् मुमनापुण्याभ्यसंकृतान् कुपन दत्तिणाभिमुखान् गच्छतः । गत्वा ब्राह्मणम्य कार्यान्त । इमानि ब्राह्मणपद्मानि भागं कुरु भागं कृत्वा ततः प्रपणं रामः संविभागमेकं पद्ममनुप्रयच्छ । तत एधामपि राजपुत्राणामेकं पद्मं दद । अश्व- शिष्टानि कोट्टरान्नां प्रपच्छ । अपरागुतस्य श्रुला ब्राह्मणः माह। यथाज्ञापयन्ति देवा । श्रच स ब्राझणपद्मानि भोजपमान एवं प्रतिद्धः सन् विचिन्तयमान उस्यायामनात् पुनर्विचिन्तयन्ति हौनप्रणिधिरयं राजा चक्रवर्ती संसारमुखानिगती होनो वास्याधिमुक्ति माद्धं एकत्यै राजपुरेकत्याः पुना राजपुत्राः श्रावकयानमाकान्ति ये मया महिपरथामि- का दृष्टाः मुमतायुयरलता दक्षिणाभिमुखा गच्छन्ति । यच्च मया ममत्वायं महायन- स्थारम्भ कृतं । यच्च मपाऽधत्रियान् वर्षशतान् जम्बूदीपम हिण्डा मद्धमत्त्वा अनुत्तगयो मम्यकसम्बोधो यावत् प्रतिष्ठापिताः । तदेवं मया सर्वजम्बूदीपगतानेकानि माणिकोटि- नियुतशतसहस्त्राणि विधु पुणक्रियावस्तुपु समादापितानि निर्देशितानि प्रतिष्ठापितानि । सस्य तं निमित्तं येन मया स्वप्ने महावभासो दृष्टः दशम दितु सुद्धा भगवन्तो दृष्टाः । यच मया सब्ब जम्बूद्वीपमन्वाहिण्य स्त्रीपुरुषदारकहारिकाभ्यः पिण्डपातं याचित्वा बहुप्राणि- कोटिनियुतशतसहस्राणि त्रिशरणक्रियावस्तुषु स्थापितानि विनीतानि निर्देशितानि प्रति- छापितानि । पञ्च मया तथागतोऽईन् सम्यक्रमम्बुद्धः सप्तवर्षाष्णुपनिमन्तितः । सबाप- करणेः साहूँ भितुर्मधेन । तेन मम दशभ्यो दिग्भ्यः । अन्येभ्यो बुद्धक्षेत्रम्पः पुढे भगवद्भिः पमान्यनुप्रेषितानि । यक्ष मयानुत्तरायां सम्यकमम्बोधो प्रणिधानं कृतं । तेन से युद्धा सप्तरत्नमयानि छत्राणि विसर्जपन्ति । ये पुनर्मया सेषु पनेषु मूर्यविग्रहा दृष्ट्वा यच्च रस्मयो मुखे प्रविशमाना दृष्टाः । पञ्चासो महानात्मभायो दृष्टः । यच्च मूर्यविग्रहमाला दृष्टा यच कुत्तो बोधिसत्त्वकोटिनिपुतशतमच्याणि पनेषु पर्यकानपणानि ध्यापमानानि । इमा एवंरपाः स्वमा हुष्टाः यच्च मे शकब्रह्मलोकपाला दृष्टा प्राक्षापयन्तीमानि पद्मानि भागे कुस । पञ्च मया तानि पानि भागं कृला दत्तानि । योऽबहमिमाः स्ममा बुद्धा ये भगवत प्राख्याम्ये किं हेतुकाः किं प्रत्ययाः मयेवरपाः स्वमा दृष्टा योऽन्वई तथागतं धोएं। अप समुद्ररेणुर्बाझणः तस्या एव राया प्रत्यपेन भोजनमगीकृत्वा कल्पत एव पन भगांस्तनोपलगाम उपेत्य स्वपमेव भगवतोचतोचमुपनामति । भिमंघण घ इमाशोधमुपनीय प्रमूतेन खादनीयभोजनौपेन स्वहस सन्तर्पति संप्रवारयति सन्त. यित्वा भिसुसंघमने कपर्यापन अन्तर्य संपवाये भगवन्तं विदित्वा भितुसंधं च धोतहस्त- अपनीलपात्रं नोचमासनं एहोला भगवतः पुरतो निषणो धर्मश्रवणाय । अथ राजाहरमेमो तत्रैवाभ्यागतः माटुं पुषमहोणाने केश प्राणिमहः परिश्तः पुरस्कृतः स पायदपानम्य भूमिस्तादयोनेन थाखा यानाइयतीर्य एगमेवाराम भाविक्षत् प्रविश्य च येन भगा स्तेनोपजगामोपेत्य भगवतः पादो शिरमा वन्दिला भिक्षुसंघण च भगवतः पुरतः निएसो धम्मश्रयणाय । अप समुद्ररेणुझियो यथा दृष्टान् स्वमान् मगयतो निवेदयति । भगवानाह। यत्त्वं ब्राह्मणोऽट्राप्तोत् महान्तमवभासं पेनावमामेन गहानदी. वालिकासमेषु युद्धवेिषु सुद्धा भगवन्तो हटा तव पद्मानि विमर्शयति । तेषु च पोषु ·Baddhist Text.] करणापुण्डरीकम् । २३ सूर्यविनहा दृष्टाः रस्मयः प्रमुच्यमानास्तै च रस्मयस्तवमुखे प्रविन्ति । यत्त्वपा ब्राह्मण अत्रिकायां वर्मशतान् जम्बूद्वीपमाहिण्डता तेन त्वया गणनातिक्रान्ताः मत्त्वा त्रिभु पुण्य- क्रियावस्तुधु निवेशिताः प्रतिष्ठापिताच गणनातिक्रान्तास सत्वा अनुत्तरायां सम्यज्ञमम्बोधो समादापिता निवेशिता मतियापिताः । पञ्च त्वया सर्वसत्त्वाय महायज्ञम्पारम्भः कृतस्तेन त्वं बामण बुद्धा भगवन्तो व्याकरिष्यन्त्यनुत्तरापां सम्यक्सम्बोधो। ये दशसु दिक्षु गङ्गानदी. बालिकामभेमु लोकधातुपु तिष्ठन्ति यापयन्ति धम्म च देशयन्ति यस्तव पानि विर्जितानि मुवर्णपत्राणि सप्यभण्डानि वेदूर्यकर्णिकानि अस्म गर्भकेशराणि । तेषु च सर्वपु पनेषु भूर्ययिप्रधा हान्ने । इदं तस्य स्वमस्य पूर्वनिमित्तं । यत्त्वं ब्राझणदातीत खने ये दश दिक्षु नदौवालिफासभेषु लोकधातुपु बुद्धा भगवन्त स्तिष्ठन्ति प्रियन्ते यापयन्ति धम्म च देशयन्ति तेर्बुद्धभगवद्भिः सप्तरत्रमयानि छत्राणि विर्जितानि । यानि वाणि वोपरिवाकाशे पावझलोकपर्यन्तं मंतिसन्ति । यस्यामेव रात्री त्वं ब्राह्मणानुत्तरी सम्यक्ष- सम्बाधिभिमम्भोतम्पसे होम्यते तमामेवरायो दश दिक्षु गङ्गानदीवालिकाममेषु लोक. धातुपूदारः फौर्तिशब्दप्लोकोऽभ्युद्च्छते । उपरि ध यावब्रह्मलोकपर्यन्तं कृत्वा ते शक्यन्त तत्र मूनि व्यवलोपितुं बह्मादिभिदेवलोफेरपि । इदं तस्य स्खमम्य पूर्वनिमित्तं । यत्त्वं ब्राह्मणाद्रातीन्महान्तमात्मभावं पावद्ब्रह्मलोकं यच्च मूर्यमण्डलानां माला भिरभि धद्धा । तयखया गणनातिक्रान्ताः मत्त्वाः समादापिता अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो से घ साभि- सम्बुद्धबोधेबक्षिण बुद्धक्षेत्रपरमाणुरमा समेषु लोकयातुघु दासमु दितु स्थिता अनुत्तर मम्पकसम्बोधिभिसम्भोतम्यन्ते । स च से त्वया बोधी समादापिता । से तबाभौक्षणं वर्ण- मुदापरिन्ति । अनेन तथागतो नाईता सम्यकसम्बुढेन वयं प्रथममनुत्तगयो सम्यक्रमम्बोयो भमादापिता पेनामी तथानुत्तरां मध्यमसम्बोधिमभिमम्बुद्धा एपवाममार्फ फलामि से सुद्धा भगयन्तो बोधिमत्स्वान् विसर्जयिन्ति तव पूजाफर्मणे । ततस्ते योधिमाखा महामत्त्वा विविधोधिमत्त्वयितिस्तव पूजां कृत्वा तव सफायाचम्म श्रुत्या नानाविधा: ममाधौधोरणः सान्तोश प्रतिलप्यन्ते । से बोधिसत्वा महामत्त्वाः स्वफखए युद्ध गत्वा सय वर्णमुचारपियनि घोपमनुप्राययिन्ति । इदं ब्राह्मण तस्य श्रमस्य पूर्व निमित्तं यसपा माझाण स्त्रने दृयो बोधिमत्वकोटिनिपुतशतमाम्राति नानि सव कुत्तो मयिम पीपु पर्यन घोपविष्टा ध्यायन्ति । अभिमम्बुद्धशोधिश स्वं बाझाण बहुमारिकोटि- निपुतगतमामाणि यानानुत्तरापा मम्पफमम्वोधो ममादायिष्यामि । प्रयेत्तिकानि स्याए यिष्यनुत्तरायो मम्यामभ्योयो से सब परिनिस्तम्य ब्राह्मणानुतरेण परिनिर्वाणेन । शुद्धसेयपरमागुरजाममेष फन्षु पयाद्दशगु नियन्येषु सुद्धसेये से पुढा भगवन्नो यमंगझारपन्तलय या भाषिपनि । एयममाया कवतिक्रान्ने। एनामा तपा. समून् भम्पमम्बुद्धः मेन सपागगेनाईता मम्पकमवुन यपमनुनगपा मभ्यासयोगी भापिता विनीता निगमाः प्रतियापिताः । प्रतिकाम ध्यापिता न वपमेना. गुप्ता मन्यक्रमप्योधिभिमंमुढाः पार्मरान र प्रतितयाः । वामरा सम्य सामन्य यामि। पत्वं बाल मने दृष्टान् । मृकामरोज सायचभुमेन मयिायपिसन ·२४ करणापुहरीकम्। (Buddhist Tart. गाणानेकविधानु माणिनो भतपिता होनएरन्दरसमजे निषमाऽप्यन्ये विधि: माणिभिर्भक्ष्यन्त पावधिकलावशेषा सदसच्यन्ते । पुनरप्याययितकाया संधिरोपमेन कायेन यावच्छुमुखेन बहुविधान् प्राणिनो मतायित्वा पुनर्वानरहसमूले निपक्षा ििवधेश प्राणिमिः खाद्यन्ते । ते त्वया मोहपुरुषो विविधपुणकियावस्तुनि समादापिता प्रतिष्ठापिता । दाने यमे संयमे च देवेषु धवनदुःखभिलर्धान्त । मनुष्येषु जराबाधिमरण- मियम प्रयोगप्रियविनामावदुःखं प्रेतेषु लिपालादुःखं तिर्यवन्योन्यभतणदु ख बारकेमु दाइछंदवघबन्धननानाविधकारणादिदुःखमभिलन्ति विविधे च पुष्णक्रियावस्तुनि प्रति- ष्ट्रपिता देवधु देवराज्यमभिलन्ति मनुष्येभु चकदीपेश्वर्यमाझाहते । मेषां तत्र सर्चमस्त्रा परिभोगं गच्छन्ति वापि च ममत्वानां नाधारपरिमोगं गच्छन्ति । एवं से मोडपुरुषाः सर्व बया विविधे पुण्यक्रियावस्तुनि प्रतिष्ठितातोपासका भविष्यन्ति । इदं ब्राह्मण सय समस्य पूर्वनिमित्तं । पखं ब्राह्मण समदातीर अपरे मनुश्या महिरपाभिरक्षाः सुमनोमालालतभिरमः । अपधेन दक्षिणाभिमुखं गच्छन्ति । तेऽपि त्वया ब्राह्मण कुलपुत्राः विषु पुक्रियायलघु प्रतिष्ठापिताः केवलमात्मरामनार्थमात्मसमना प्रावक मानसंस्थिताः तेषां श्रावपानसंपस्थिताना ब्राझण पुङ्गलानामि पूर्वनिमितं । प्रय खलु फुलपुत्र ब्राझणः समुद्ररेणुः राजानमरनेमिनमेतदवोचत् । दुर्लभ महाराज मनुष्यत्वं । दुर्लभा क्षणात दुर्लभमुदुम्मरपुष्पमशाना तशागतानामईतो धम्मकधम्बुद्धानो प्रादुर्भावो लोको दुर्लभः कुशलघम्मै छन्दः । दुर्लभ सम्पमणिधानं । दुःखोत्पतिभूतं महाराज देवराजत्वं दुःखोपत्तिमू महाराज मनुष्येमु चैकदीपेश्वर्यराजत्वं । दुःखोसत्तिमूतं विस्थिधातुदीपिकराजत्वं । निरं महाराज संसारदु समनुभवितव्यं । अनधिता महाराज वायुवेगचपलादेव मनुष्यसंपन्नयोदकचन्द्रौपमाथवालाः पञ्चभिः कामगुणेरतृप्ता विषयेषु मामा पेयमानुयौं श्रियमभिलपन्ति । ते वालाः पुन:पुनर्नरफेषु कारणाहुःखमनुभवन्ति तिर्यक्षु मंगोहदुःवं प्रेसेषु क्षुत्पिपासादुःखं मनुष्येषु प्रियविषयोगदुःखं देवेषु च्यवनदुःख पुनर्गभवास- दुःखं परस्परशौर्यप्रयातनदुवं । प्रन्योन्यमतपटुःखं । एवं धममाणा वाला दुखमनुभवन्ति । तत्कमाडेतोः कल्याणमिविहिताः सभ्यमणिधानं न कुर्वन्ति । नयानुवन्ति अमाप्तम्भ मापे ऽनधिगतमाधिगमायासाक्षात्कृतम्य माता क्रियाय । एवं पूर्णवाला विद्यते बोधि- चितन यत्र मबंदु खायो भवति संसारेण च न खिन्त नोद्विवन्ति पत्र पुनःपुनदुःखोत. पतिर्भभवति पौतम्ब महाराज पपा संहारः सर्वदुःखाना भाजनमूसः । समाहित महाराजकृताधिकारो भगवतः शामनेऽवरोपितकुशलमूल स्विपु ग्वेषु लब्धप्रसाः। भगवतो- दत्तवामीमहाभोगमायातितशीलः स्वगापन्नितिलाभायात्रुतो भगवतोऽस्तिकानुम्म प्रज्ञा महाधमप्रतिलाभाय ते सम्यत्स्यन्तै । यष्टयवस्वं महारत उत्साक्षयानुक्ता पम्पकपम्बोधो चित। ग्राहपलं ब्राह्मण माहं ब्राह्मणानुसर सम्पकसम्बोधिभिलावामि धारा- भितः यन्महाबाह्मण मया दानं दतं प्रौलं क्षितं यम्मः श्रुतः दुखभा हि आसानुत्तरा भम्पक्सम्बोधिः। हिरपि समुद्रेणु ब्राह्मणो राजानमाइ । हो महाराज बोधिमार्गी प्राभयेन प्रणिधानं कर्तव्यं परिपूर्यामिपसना समायाशयेन विदा मनुः समाः।

·Buddhist Text] करुणापुण्डरौकम्। २५ - अशा शुद्धः समार्ग+ क्तशप्रवाहकब्बात् विपुलोऽसोमार्गः । अनावरणत्वात् समवसरणः समार्गः चिन्तनया निर्भयः ममार्गः सर्वपापाकरणतया । मुमृदुः समाः दानपारमितया । शीतलः समाः शौलपारिमितया। निराश्रयः समार्गः शान्तियामिवया । अधिनाश्रयः समार्गः वीर्यपारमितया। प्रमाविलः समाः धानपारमितया। मुविदितः समार्गः प्रज्ञापारीमतया । मुममनः समा! महामन्यास्वभावज्ञानानुगतः समार्गः महाकरुणया । सहानन्दितः समार्गः। महामुदितया । अनिष्टः समार्गः उपेतया अपगतकण्टकः समारी कामव्यापादविहिंसावितका क्षेमंगमनः समाऽप्रतिहतचित्ततया धूतविरहितः समार्गः रूपशब्दगन्धरमपविदितत्वात् निहतमारमार्थकः समार्गः ध्यालायतन मुविमृष्टत्वात् । मुमबोधः सुमार्गः अविद्यान्धकारनिरावरणत्वात् दृख्वौर्यमत्वचित्तगमनः ममार्गः । श्रय- गतश्रावक प्रत्येकबुद्धमसिकारलात उत्मोदः समार्गः सर्वतथागताधिष्ठितत्वान्महारत्न- निथ्पादकः समार्गः सर्वतयागताधिष्ठितत्वान्महारतनिष्पादकः समार्गः सन्नतारनानु- कूलखात सदा प्रकाशितः समार्गः असहाज्ञानस्य भगवतः कुशलभूलदेशकानुचीर्णः समार्गः सर्वतधागतानुगृहीतत्वात् । दुष्टलेशानुकूलविगतः ममार्गः । अनुनयप्रतिघहोणत्वात निहतरजः समार्गः घ्यापानिलक्रोधापगतनातू मुगसिगमनीयः समार्गः सर्वाकुशल- विहितत्वात् मगमो महाराजसंबोधिमार्गः निवाणपर्यवसानः उत्पादय महाराज बोधिचित्तं । राजा प्राह । अयं ब्राह्मण तथागतः शौतिवर्ष साहनिकायां पजायां लोक उत्पनो न शक तथागतेन सर्वऽपायाः शमयितुं । ये मत्त्वा अवसप्तकुशलमूलास्तै सत्त्वाः फले स्थिताः फेचित् समाधिधारणोक्षान्ति निष्पन्नाः । उत्कृणुकुशलभूलास्ते ये सत्वात बोधी अवेवयाः पंदत्ताः केचिदवसप्तकुशलमूलाः । देवमनुथियमनुभवन्ति । स्वकम्बो सत्वाः कुशलमूलेः कर्मभिर्धन्ति । कसमे सत्त्वा भगवता विनोताः । यदेकमत्त्वयापि दुःखं न प्रशान्तं । क्षेत्रभूतः पोवल भगतत अश्रेयः । नानवसप्तकुशलमूलानां सत्त्वानां दुःख- मोचनं करोति । उत्पाझ्याम्प बोधिचित्त बोधिसत्वचर्या चरंजनाई महाज्ञानमायण अचिन्येनीदारेण धर्ममुखप्रवेशेन मत्त्वान् विनयेयम् । युद्धकाय्यं च कुयों न कोवलमस्मिन् क्लिष्ट बुद्धक्षेत्रे बोधाय चित्तं परिणामपेयं । यद्यहं तादृशं युद्धक्षेत्रं लभेय उपादप्यमई बोधिचित्तं । तदादं बोधिसत्त्वचर्या चरिष्यामि यदामनुत्तरी सम्पकमम्बाधि च स्पृशेयं सव्वं च तत्र सुद्धः सत्त्वानां दुःखं प्रशमयं ।। अथ खलु कुलपुत्र रत्नगर्गस्तथागतोउन् सम्यसम्बुद्धस्तादशमयभिसंस्कारमभि संस्कृतवान् यदादर्शव्यूदं नाम समाधि समापनः । तपासमाहितेन भगवता श्रादर्शव्यह धमाधो तथा पात्रभाषः प्रादुर्भूतः । येनावभासन दशसु दिवशम्यां दिशि सहसमुद्धत्तंत्र- परमाणुरजः-समा लोकधातवः सर्वगुणवाहा दृश्यन्ते । कचिङ्घद्धा भगवान्तः)तः परिनि- ताः । पेचित् परिनिर्वाणाय संस्थिताः । यत्र च बोधिमत्त्वा महासत्त्वा बाधिवक्षमूले निए खामा पराजयन्ति । पत्र वा विराभिसंबुद्धा धर्मचक्र प्रवर्तयन्ति । यत्र वा चिरप्र. तधर्मचक्र धम्म देशयन्ति । यत्र च बुद्धानां बोधिसत्त्वानां स्फुटं बुद्धत्रं । यत्र श्रावसमत्ये. कबुद्धानामुत्पादो नास्ति। पत्र च श्रावकप्रत्येकबुद्धा उत्पद्यन्ते । यत्र च शून्यं सुद्धोत्रं - -- 1 ·२६ करुणापुहरोकम् । { Buddhist Text . बुद्धेभ्यो बोधिमत्त्वेभ्यः श्रावकप्रत्येकबुद्धेभ्यः क्वचित् क्लिष्टं बुद्धक्षेत्रं पञ्चकमायं कश्चित् परि- शुद्धमपगतपचकपा । कचिदुत्कृष्टाः सत्याः । क्वचिद्धीनाः । क्वचिद्दौर्धापुष्काः । करि- पल्पायुष्काः । कानिचियुद्धक्षेत्रान्यमिना संवर्त (न्त)ते । कानिचिदुदकेन कानिचिदाना कचिद्विवर्तन्ते । कचिदिवत्तास्तिष्ठन्ति । ते सर्व उदारणावभासन सुटाः संदृश्यन्ते । सर्वावती भापर्वतां दृष्ट्वा बुद्धक्षेत्रगुणप्यूहान् समुद्रेणुबाह्मणः पुनराजानमेतदवोचत् ! पश्य महाराजतान् बुद्धक्षेत्रगुणव्यूहान् उत्पादध महाराजानुत्तरायां सम्यकमम्बोधो चितं पृष्ण महाराज बुद्धक्षेत्र पादृशमाका ति । अपारणेमी राजा येन भगवास्तेनालि प्रपथ भगवन्ततावत् । केन भगवन् कर्मणा बोधिसत्त्वी महामत्त्व परिशुद्ध बुद्धक्षेत्र परिगृह्णाति । केन कर्मणा परिशुद्धं । उत्कृष्टाः मत्त्वाः केन फम्भणा शादीमापुंकाः मत्त्वा विस्तरः। भगवाना। प्रणिधानवशेन महाराज, बोधिसत्वा महामत्त्वः परिषद्धं अद्धक्षेत्र परिपल्लाति । अपगतपञ्चपायं प्रणिधानेनापरिशुद्धं । राजा प्राह ॥ श्रई भदन्त भगवनगरं प्रविश्यकान्ते निपद्य प्रणिधान चिन्तयिष्यामि । तपार मे बुद्धक्षेत्रमपगल- पञ्चायं रोचते । सत्रमा सुभवचर्या परिणामयिष्यामि । भगवामाइ । यस्यैदानी महाराज कालं मन्यसे । अप खलु कुलपुत्र राजाऽरणेमी भगवतः पादो शिरमा बन्दिला भिक्षुसंघ च त्रिस्कृतः प्रदक्षिणीकृत्य भगवतोऽन्तिकात प्रकान्तः । नगरं प्रविश्य स्वशे मृद एकाग्रः पतिमलोनो निपथः बुद्धक्षेत्रप्रणिधानं घ्यूई चिन्तयति । श्रप रखनु समुद्ररेणुाह्मणः व्येवं गजपुत्रमभिनिमिधमामन्त्रपति । सत्पाश्य त्वमनिमिषानुत्तरायो मम्पक्सम्बोधो चित्तं ॥ यम त्वया त्रिभिः पुण्यक्रिया वस्तुभिः सभं चरता पुणमार्जितं तत्सर्वमनुत्तरायां सम्मकसम्बोधो परिणामप । म माघ । अहमप्युपाध्याय स्वपदं गल्लीकाको रहोगतो निघद्य बुद्धक्षेत्रगुणशालिन्तयिष्यामि । यदि बोधाय वित्तमुत्सम्यते । पुनरागम्य भगवतः सकाशं बोधिचित्तं रियापियामि। अतः माप राजपुत्रो भगवत पादौ शिरसाभिवन्ध भितुमघय च त्रिस्कृत्वा प्रदक्षिणीकृत्वा भगधनो. ऽन्तिकात् प्रक्रान्तः स्वकं निवेशनं गत्वा एकाको रहोगतो नियवुद्धक्षेत्रगुणम्यूदं चिन्तयति । अथ बलु कुल पुन समुद्ररेणुबांझणोऽग्रपुरोधितो द्वितीयं राजपुत्रं निमन्त्रपित्योवाच । समादय त्वं कुमार बाधिचित्तं विस्तरेण । पेपाल यावत् मर्वराजपुत्रमहसं बोधो समा. दापति चतुरशीतिः कोयराजमहना अन्यानि च नवतिः कोशः भाचानां ब्रोधी समा- दापयति । तेऽपि मर्च एवमाहुः । वपपि स्वगृहं गत्वकाकिनो निधन बुद्धक्षेत्रगुण- घ्यूहं चिन्तपिप्यायः । एवमुक्का मर्च एव स्वपक्षाणि गत्वकाकिनो निषणा मसवर्णणि युद्धवगुणशूहप्रणिधानानि चिन्तयन्ति । प्रय खलु कुलपुत्र समुदरगोब्राह्मणस्यवं अपरेण ममयेन चेतमः परिवितक वदपादि मया खल्वनुत्तराया सम्पकमम्बायो बहुप्राणिकोटिनिपुतशतमासाणि समादापितानि अयं च मया बुद्धो भगवान् सप्तर्षाणि सापकरणेमपनियन्त्रिता मार्द्धमपरिमितेन भिसंधेन । यदि च ममानुत्तरायां मम्रक्सम्योधो ग्राशायरिपूर्यते तपाचार्य प्रणिधानं संपद्यते । पर देवामुरगन्धर्बपतरातमकुम्भाण्डान् तस्तिन् महायन्ने पमानापयामि। 1 - - ·Buddhist Text.] करुणामुण्डरीकम् । अध खलु कुलपुत्र समुद्ररेणुब्राह्मण पुरोहितो वेश्रवणमाकाडते दर्शनाय । अथ खलु वेश्रवणो महाराजोऽनेकर्यतशतसहस्र परिवृतः पुरस्कृतो पेन समुद्ररेणु- ब्राह्मणस्तेनोपजगामोपेभ्य समुद्ररेणोर्ब्राह्मणम्याग्रतः स्थित्वेदवोचत् । किं ब्राह्मण मन्त्रा- डाकाससे । ब्राह्मणः प्राह । को भवान् । वैशवणः प्राह । श्रुतं त्वया ब्राह्मणोस्सि वैश्रवयो नाम पक्षाधिपतिः । मोऽहं ब्राह्मण किमाज्ञापयमि । किं करवाणि । ब्राह्मणः माह। शृयु यक्षाधिपतेऽहं भगवत् पूजां करिष्ये त्वमत्रोत मुकरमापद्यस्व माह । तथास्ते ययात्वं ब्राह्मण काहसे । तेन हि त्वं महाराज यतानसाकं वचननानुत्तगयां सम्यक्- सम्बोधो समादापय । एवं च पुनः समादापप । स चेयूयं यता अनुत्तरायां सभ्यक्- मम्बोधार्पिका गच्छत यूयं पारान् समुद्रस्य गोशौर्घमुरगमारचन्दनमानयन्तु । अपरे भगवतोऽर्थ गन्धमपरे विविधान् पुष्पान् । येनाहं दिवसे दिवसे भगवतः पूजां करिष्यामि । एवमुक्त ब्राह्मणो वैश्रवणो महाराजस्तस्य ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुत्य तत्रैवान्तहितः । भेगमोहेभ्यो पतरतमा मनिपात्य तदवोचत् । यन् खल्लु मार्ग जानीयुः। श्रयं जम्बूदीपे समुदरेणु म ब्राह्मणो रानोऽरणेमिनोऽप्रपुरोहितः । तं रत्नगर्भ तपागतमहन्तं समाकमम्बुद्धं मा? भिक्षुसंघेन सप्तवर्धाणि सापकरणेसपथ्यास्यति । तद्युप्माभिस्ततूकुशलमनुमोदितव्यं । सेन च पूयं कुशलमूलेनानुत्तरायां सम्पकसम्बोधो चित्तमुत्पादयत । तेन खलु पुनः समयेन बहुयत्तराक्षसकोटीनयुतशतसहस्राणि अञ्जलिं कृत्वोचुः यः समुद्ररेणो ह्मणस्य पुण्या- भिष्यन्दः कुशलाभिष्यन्दो रनगर्भ तपागतमहन्तं सम्यकसम्बुद्धं सप्तवर्धाति मापकरणे- मर्यातयति मार्द्धमपरिमितेन भिक्षुमधेन । तत्मवं वयं पुण्ण स्कन्धमनुमोदामस्तेन च कुशलमूलेनानुत्तरां सम्पकमम्बोधिमभिसम्बुद्धेमहि । वैश्रवणो महाराजः प्राह । शृण्वन्तु भवन्तः । यः कश्चिद युप्माकं कुशलमूलेनार्थिकः पुण्यार्थी स समवर्यान् पानान् माद्रस्य गोशीपारगमारचन्दनमानयतु । पेन समुद्ररेणुबामणो भगवत्तो मितुसंधम्य वाहारमगी- कुर्यात् । ततो दोनवतियक्षसहस्त्राणि एककरणेनोदाहृतवन्तः । वयं मापी इमान् मतवर्षान् गोशौर्य मुरगचन्दनमा पना ऐन समुद्ररेणुव्राह्मणो भगवतोऽर्यायाहारमड़ी- करिष्यति भिक्षुसंघम् च पट्चत्वारिंशद्वपक्षमहस्राणि कथयन्ति वयं गन्धमप्येष्यामः । द्वी वाद्य यक्षमइसाणि कपयन्ति । वयं विचित्रान् पुथ्पानानयिष्यामः । विशयक्षमह- नाणि कपर्यान्त वयं रसायनानामाज्ञां हीमो भगवतोऽर्याय भिक्षुसंघम यदनपानमड़ी- कृतं भावात । तत्राा प्रक्षेश्यामः सप्ततिर्यतसहमणि कथयन्ति वयं मापी भगवती- यायाहारं सब्जीरिष्यामो भिक्षमंघय छ। अथ खलु कुलपुत्र समुद्ररेणुब्राह्मणो विरद कस्य महाराजम्पाकाहुति दर्शनं । ततो विष्टको महाराजो येन समुद्ररेगुवाह्मणस्तेनोपजगामोपेत्य यावदनेशकुम्भाण्डकोटिनियुत- शतसहस्राणि अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो चित्तान्युत्पादयन्ति । एवं विरुपातोधृतराष्ट्रो बहुमागगन्धर्वकोटिनियुत्तशतसहस्राण नुत्तरार्या सम्यक्सम्बोधौ चित्तान्युत्पादयन्ति । श्रय खलु द्वितीयकायाश्चातुर्दीपिकाया लोकपाला बुद्धान् भावनागताः ममुद्र- रेखोबांझणमा सफाशात् सानपि बामणः समादापति 1 तेऽपि गत्वा स्व स्ख पर्षद.

·(Boddhist Tert करणापुण्डरीकम् । मनुत्तरायां मध्यकमम्बोधो ममादापयन्ति । थावलिमासमहामाहसात् कोटिमसं वेग्रवणानां सपर्मत्वानामनुत्तरायां मम्यकसम्बोधो समादापन्ति शतं कोटौनां । कोटिस विरपाक्षाणां कोटिशतं तराष्ट्राणां सपार्घद्यानामनुत्तरायां मम्पकसम्बोधो समादापयन्ति । अध खन्नु कुलपुत्र समुद्रेणोाझणम्येतदवोचत् । यद्यधमनुत्तरापो सम्पक्सम्बोधिभि. सम्वुद्येयं । प्राज्ञा च ममध्येत यदि च मे मणिधिः समृध्येत विषदकानां सर कारपेयं फारं । .अम्मिन् महायज्ञे तत्सत्त्वानां संविभजेयं । अनुत्तरायां मभ्यमम्बोधी ममादापयेयं । सचेदहमनेन पुणेनानुत्तरी सम्पझसम्बोधिमभिमम्बुध्येय शको ममायं देवा- नामिन्द्रो दर्शनायोपमंक्रामतु । मुयामो देवपुत्रः मंतुषितः मुनिर्मितो देवपुत्रः परनिर्मित- यशवर्तीति च देयपुनः दर्शनायोपमंक्रामनु । सह चित्तोत्पादो देवकुलपुत्र ममुद्रेणोबाश- राण शनो देवानामिन्द्रो दर्शनायोपमंक्रान्तः मुयामध देवपुत्रः संतुपित देवपुषः मुनि- मिसथ देघपुनः परनिर्मितयशवर्ती च देवपुत्रः सं वामगं दर्शोमन्तिा at ममुहरेणु झणः पृच्छति के भवन्तः पञ्चदेवराजानः म्बकम् कनामगोवा मुश्रावन्ति । एवमाहुः किं भो वामणाम्माफमातापभि । कानामाकमाशापपमि । कानाम्माभि- स्मिन् महायज्ञे उपकरवान्युपणापयितध्यामि । ब्राह्मणः माघ । पानि पुगार्फ देवलोपो मर्चयिशिष्टानि रवमयानि कूटागागणि रवहता था कल्परता या गन्धपता वा पुप्पमता या। फरारतादिदानि चौराणि दिव्यामनानि शिणानि प्रसपयानि शिधानि रत्रभाजनानि दिव्यालङ्कारप्रध्वजपताकाभरणानि रियानि च याद्यानि सेर्यस्तुभिः मन्जम्बूद्वीपमरा- इम्त भगवतोऽर्याय भिसुमंघग्य च। एवमुक्कामो मार्पाः परवगजानो बाना प्रतिग्रुप वाहाणान्निभात् प्रमाना देवलोकं गता गत्वा येटकं देवपुर्ण प्रायपूर्फ दयपुयं गेटिगं यपुत्र कोरभनन्दं देवपुत्र प्रामयियमा । गधरा पूर्फ मार्ग सम्यूटोपमतीर्ण्य अम्बधनमुद्यान मर्यायधनालङ्कारविशेषोविधेगमः मंतुसेग्लाम । पवायं देवलोकोऽगाईत । यम्पियमेव भगवतोप रवमयं फूटागारं काया पाहगोऽयं नि: कूटागार रहणं मा कुटागार कारपस । से परवपुषा गरा परिग्रुप जम्बूद्रोपमाप्तीर्य एकराया मर्च जम्मूथन मुद्यान एवं स्पेसाल काग गोपी- ध्वजेरल एवं कुटागारो भगवतोऽयांप इतनपा शक्राप देवानापिन्द्राय रख- निरः कृटागारः म फार परिनिष्ठिम मच जायन रिप्येनासकामालद्धन्य गजाना मंग्राम्यागेन्ति । यत् प्रलु माओ जानीपुयायं देवलोकः राध जाम्बवनोद्यानं दिव्योगदायिः भासद मनोकारार निष्ठिमं । एवं मय मयः फूटागारो भगनाय नः सदृपया नप यानामिन्द्रय निर्यटः फुटागारः भार माप देवलोक आदीयं च श्वनाम्पोद्यानरय किरियागत नानाकर। अपने पसयराजानः म गुयाममपिमाः मिर्मिगनिर्मितया वर्षी जा दोपमनीयं ममुद्ररेगु बारमुपमंत्र पेयमाहुः । चालनं प्रामा भावतोय भि. मंघम पलायनं किमविभूयः करो। भयमुनं भमुदगे मामयः पश्यामश्योपत् पृथं पण परदेशगजानः पृथग्य ·Baddhist Test.] करणामुण्डरीकम् । २४ निकाये राज्यं झारयत । नत्र युप्माकं वो वर्तते गच्छत राजानः स्वकस्वको देवपर्मदा मनिपातयत जम्बूद्वीपे भगवन्तं दर्शनायोपसंक्रामत । वन्दनाय पर्युगमनाय भितुसंधं च भगवतश्चान्तिकाद्धम्म शृणुत । अथ ते पञ्चदेवराजानः खकखकोषु स्थानान्तरेषु गत्वा शक्रो देवानामिन्द्रो देवांस्तय- ख्रिशान् सन्निपात्यवमाह । यत् खलु मा जानीर्जम्बूदीपारये मिनो गज्ञः समुद्ररेणुर्नाम ब्राह्मणः । अग्रपुरोहितः सरत्नगर्भ तथागतं सप्तवर्धाणि सव्वापकरणे रुपानमन्व्य प्रतिमा- नर्यात मार्द्धमपरिमितेन भिक्षुसंथेन । अस्माभिश्च भगवतोऽर्थाय भिक्षुसंघभ्य च मर्च प्रारामोऽलतः । तद्प्रयं कुशलमूलमनुमोद्यानुत्तरायां सम्पक्सम्बोधो चित्तमुत्मादयत । समुद्ररेणो ह्मणस्य ममादापनय । तेन खलु पुनः समपेन ववस्त्रयस्त्रिंशद्देवकोटिनियुतशतसहसा अञ्जलिं प्रगृह्य- वान मुदौरयन्ति । अनुमोदामो मार्धा एवं पुरणस्कन्धं तया वानुमोदनया यत् पुण्यमस्मार्क स्यात् तत्ममनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो परिणामयामः । मुघामो देवपुत्रो यामान देवान् सन्निपात्य यावदहूनि देवपुत्रकोटीनयुसमहसाणचलि प्रगृह्य वाचं भाषन्ते मा । अनुमो- हामो वयं मार्मा यत् कुशलमूलं सम्माच कुशलमूलात् यत् पुणं तत् सर्वमनुत्तराय सम्यकमम्बोधी परिणामयाम । ते नहि. मार्धा गच्छामो जम्बूदीपमवतीयं भगवतः पादौ शिरमाभिवन्ध भिक्षुसंधं च भगवतोऽन्तिकालुम्म शृण्वन्ति । देवा गगनतलस्या भगवन्तं दियः कुसुमोत्पल-पद्म-कुमुद-पुण्डरीकसुमनावार्षिकातिमुक्तक-चम्मक-मान्दारवपुय्यतथ्याव. किरन्ति दिव्यानि च वाद्यानि प्रवादयन्ति । पुनरपरं कुलपुत्र समुद्ररेणोर्बाह्मणम्प एवं चेतमि चेतः परिवितर्क उदपादि यदि ममानुत्तरायां सम्यक्सम्बोधो आशा परिपूर्यते । तदयं मम प्रणिधिः संपद्यते । यदिश्मनु- तरा बोधो ममादाप्येयम् । सह चित्तोपादेन कुल पुत्र पञ्चामुरेन्द्रो येनामी ब्राह्मणस्तेनोप- संक्रान्ता उपसंक्रम्प यात्रबहुमुरकोटिनिपुतशतसहस्राणि ब्राह्मणस्य वचनन मन्त्रीपुरुष- दारकदारिका अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो चित्तान्युत्पादयन्ति । भगवतच सकाशमुपगम्प धम्म शृण्वन्ति विस्तरेण पेयालं । एवं स ब्राह्मणो मारमामासते । तेन खलु पुनः समयेन पूर्णानाम मार भागन्य यावदने कैरिकोटिनियुतशतसहस्मारकायिकईवपुत्रः सस्त्रीपुरुष- दाराहारियोग्नुत्तरामा सम्यकमम्बोधौ चित्तान्युत्पादितानि यावदुपसंक्रान्ता धम्मश्रवणाय । अथ खलु कुलपुत्र समुद्ररेणुाह्मणः कोतपुरि नाम महाब्रह्माणमाकाडते उप- मणाय । यावबामणस्य सकाशात् प्रतिश्रुत्य ब्रह्मलोकात यावदहुप्राणिकोटिनियुतशतसह- साणि अनुत्तरायां सम्पकसम्बोधो चित्तान्युत्पादयन्ति । ततश्चावतरन्ति भाव दर्थनाय वन्दनाय पर्युपासनाय भित्तुएंघस्य च । भगवतशान्तिकाद्धर्मग्रवणाय । अप खलु कुलपुत्र समुदरेसुबाह्मणो द्वितीयायां चातुर्कीपिकायां शक्रमाकाइते मुपाम भन्नुपितं परनिम्भितवनतिनं च देव त्रमाकासले दर्शनम्म । तेऽपि पश्चदेवराज्ञानो भगवतोऽनुभावेन ब्राह्मण सकाशमुपसंक्रान्तास्तान् ब्राह्मणः ममनुशिष्टवान् । तेऽपि स्खकानि भवनानि गत्वा स्त्रका पर्षदं ब्राह्मणहस्तेन समादापयन्ति । एवं बहुभिस्तयस्विंश- ·करणामुण्डरीकम्। (Boddhist Text । ध्वनिपुतशतमहसेरनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो चित्तान्युत्पादितानि। सस्तीपुरुषहारकारिखले च महशक्रेण मां चातुर्डीपिकामागता भगवन्तं दर्शनाय वन्दनाय पर्युणसनाय भिमंधं च भगवतसान्तिकाद्धम्म मोलुम् । एवं मुशामः सन्तुषित मुनिभितः परनिम्मितयशवत्तौ देय एवः पाशत् पनिर्मित घर्तिकान् देवान् बोधाय समादायित्वा बहुभिः परनिर्मितवर्तिदेवकोटिनियुत- शतमाः । मशीपुरुशक्षाकरिफरनुत्तरार्या मभ्यसम्बोधो कृतचित्तोत्पादेशातु पिका. मागता भगवन्तं दर्शनाय वन्दनाय पर्युपामनाय मगयतश्चान्तिकाढम्म प्रोलम् । एवं दितीयायां चामुद्दीपिकायाममुरेन्द्रा मारा ब्रह्माणः । एवं तृतीयायो चाहींपिकायो धनी पञ्चम्यां शक्रसुपामसन्तुषितनिम्माणपरनिर्मिता सुरेन्द्रा मारा ब्रह्माणः बुद्धानुभावनेमा স্বানুৰীক্ষামানা মায়িদ্ধা দল যাতায়। মাগিংলাসা सुदर्शनात् कोटिशतं शकाणां कोटिशतं गुपामानों कोटिशतं मन्तुधिताना कोटिगतं निर्मापरतीनां फोटितं एनिर्मितवयत्तिा देयाना। फोटिशतमगुरेन्द्रायो फोटिगतं मागण कोटिगतं महान । एकेको महासरसोऽमको कोटिनियुतशतमा मायिमानो देवानामनुसर्या भम्पकमम्योपो कृतपित्तोपासना परितः पातो. भगवानुभागमा चाही पिकामागतो भगवतो दर्शनापोपसंक्रमणाय यन्दनाय पर्युपामनाय भिसुमधं च भगतमान्तिकाढम्म घोमुम् । स च घिसारामहाभामा लोकपाको नाम्ति कथित पृधि प्रशो पो न ग्फुटोऽभूत् । अप ग्लु फुलपुत्र अपुरेणोमिणग्यमाभवत् । यहि ममा मध्यमशोधा- याशापरिपूरिभवति । सद्ययं कोटिशतं वेवसाना पारत् कोटिगनं मानमर्णा पाप्रभुतम्ति भवन में भगवाननुयाति । ययंरपं महापागिशाप्य कुऱ्या पाति- मायामानलोकपासो ममुख्याः तिर्य यो यामलोशिका मेयिकाम्यो भन्यो at. येला प्रशाम्दत गमावना प्रशाम्त गुणायेदमोत्पो संघाच कायाप्रती सनिम्भि सिल पम्तो भावानमुत्सरायो सभ्याभम्योधो ममातायेत् । अपातु कुलपुत्र रगतयातन मम्पमम्युन भादरेणोनिय समा सिमा सार्या प्रतापं नाम ममाधि भमानः पपा ममानि किन भगवान् प्रताप ममाधो भगवतः कापाकमााट्रोमकृपाट्रना मनाना स साय मा. THIS विमामामामातोकपा फुटो भूत् । मात्र पोनिमाणे माकं गावोस. मरकोपपद्मावानाधान पाषदो वापिस ये उमरकोपपन॥ मत्वा नपा गीताता. माशे पानि न पा रविकाना भावाना मर्चपुगपंचम प्रशाम्यति । भूणा. नापद्यमे । कम्य च मयकम्य मिम्मिंगो पक्षो गतिमिशिमिर- पुस्पलसोडागात्रः प्रमानिमिागुनने ममलाइन प्रया प्राधिका मुखममामामारभृत् । के पत्ययममा TERTA गुवं पादु मं । म भगय पासि हशिविर्मशालोरल प्रजोल. sms से दायमा । आप REकागकम्य महामानुभाषन ·Buddhist Text) करणापुण्डरीकम् । वयमेवं मुखिनः संवृत्ताः । ते प्रीतिसौमनस्पजाताः प्रसनुमनसो भगवन्तं प्रेक्षते । नेषां भगवानाह । साघु यूयं सत्त्वा नमो बुद्धायेति वाचं भाषन्तां । अनुत्तरायां च सम्यकसम्बोधौ चित्तमुत्पादयत । एवं युप्माकं दुःखावेदना न भूय उत्पाद्यते । नित्यं च मुखाथा वेदनाया- लामिनो आँवष्ययः । तएवमाहुः । नमो बुद्धायोत्यादयामो वयमनुत्तरायां सम्पक्सम्बोधो चित्तं तवास्माकं कामावरणक्षयाय संवतु । सतश्च केचित्मत्वा मनुष्याणां सभागतायामुप- पद्यन्ते ॥ ये नरयिकाः सखा अग्निना दह्यन्ते तेषां ते रसपः। शौलतां वापुत्वमुञ्चन्ति* से तैः स्पृष्टाः प्रशान्तक्षुत्तर्घाश्वादुःखा भवन्ति । यावत् केचित्ततश्चाविया मनुष्याणां सहभाग्य तायोपपद्यन्ते । एवं तिर्यग्यो निर्वक्तव्या एवं यावन्मनुभ्या वक्तव्याः । मा व प्रमा प्रति- निवृत्य भगवन्न त्रिस्कृत्वः प्रदक्षिणीकृत्वा भगवतोऽन्तिके ताई ता दृष्ट्वा च गणनातिकान्ता देवमनुष्यापत्त-रातमनागासुरा अवैवर्तिकाः स्यापिताः। श्रनुत्तरायां सम्यकसम्बोधी गणनातिक्रान्ताश्च भवाः समाधितान्तिधारणोप्रतिलश्ववन्तः । यजम्बूद्वीपकर्मनुष्यः श्रुतं मजुरे नगरे राजधान्यां जम्बूबनोद्यानं भगवतोऽर्याप भिक्षुसंघश्य च देवदिवोरलङ्कारविभू- पर्णरलतं । यत्तु वयं गत्वा पश्यामः । तब च रत्नगर्भ तपागतं पश्येम भिक्षुसंधं च । तत्र गत्वा भगवतः सकाशाद्धम्म शृणुयामः । तेन खलु पुनः समयेन दिवसे दिवसेऽनेकानि देव मनुष्येभ्यः स्त्रीपुरुपदारकदारिकाकाठिनियुतशतसहखाणि मजुरकं नगरमागच्छन्ति ॥ भगवतो दर्शनाघापमंक्रमणाय पर्युपासनाय भिक्षमंधं च । तं चोद्यान दिदृत्तवः । तम्प चोद्यानस्य विशद्वारमहस्वाणि सप्तरत्नमयान्यभूवम् । एकस्मिन्नधानद्वारे पञ्चपञ्चशतानि रनपीठानां प्रज्ञमानि । सेघु च पञ्चपञ्चमाणवकशतान्युपविष्टानि-य ते मत्वा गतास्तसुद्यानं प्रविशन्ति तास्ते माणवका बुद्धशरणं गमयन्ति धर्मशरणं गमर्यान्ति संघशरणं गमयन्ति । अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो समादापति चित्तं चोत्पादयन्ति । श्रासनध्या ये दूरस्थायिनः पश्चात्तमुद्यानं प्रविन्ति भगवन्तं दर्शनाय वन्दनाय पर्युपासनाय भिक्षुसंघस्य च दर्शनाय । एवं समुद्ररेणुना ब्राक्षानागपुरोहितेन तानि सप्तवाणि गणनातिक्रान्ता देवा अनुत्तगयां सम्पकसम्बोधी समादापिता विनीता निवेशिताः प्रतिष्ठापिताः । गणनातिक्रान्ताः नागा प्रसुरा यक्षरातमा: कुम्भाण्डाः गन्धव्वा प्रेताः पिशाचा नैयिका गणनातिकान्ताः । अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधी समादापिता विनीता निवेशिताः प्रतिष्ठापिताः। यावतिर्यग्योनिगता इति । स तेषां समानां वर्माणामत्यपेन समुद्ररेणुााणचतुरशीतिश्चक्रसहसाणि स्थायित्वा দিন্ন বন্দর কুমীনিফিছবি বাংলালিমুনিল দুলি স্ব- शौतिः रयसहस्राणि निर्यानर्यात तेषां मसानां वर्षाणायत्ययेन राज्ञोऽरयेमिनः। न राराच्छन्द उत्पद्यन्ते न ट्रेपच्छन्दः न मोहच्छन्दः । न राजच्छन्दः न धनच्छन्दः। न पुत्रच्छन्दः न देवी- च्छन्दः नाहारच्छन्दः । न दानच्छन्दः। न वस्वछन्दः न गन्धच्छन्दः। न थानच्छन्दः । न निद्राच्छन्दः । नात्मच्छन्दः न परछन्दं कृतवान् । सप्तवर्षाणि न पायें नितिप्तवान् न चास्य गत्रिसंज्ञा उत्पन्ना न दिवससंज्ञा उत्पन्ना। न शब्दसंज्ञा रमसंज्ञा न गन्धमंतां न स्पर्शमंज्ञा- सुत्पादितवान् । तेश्च सतभिर्वः काय मोनोलनः नित्यं सततसमितं दशा दिक्षु रकका दिशि सहवं बुद्धक्षत्रपरमाणुरजःसमेघु लोकधातुघु उद्धक्षेत्रगुणव्यूई पयति । चच पाठः सन्दिछ । -- ·DIA BHD Buddhist Text] करुणापुण्डरीकम् । ARATIYA S.Net अध खलु राजारणेमी रथामिकः तेन पुत्रसहसेण चतुरशीतिमीले कोयराजसहस्ते- निवतिभिश्च प्राणिकोटिभिः परिश्तो नगनियति ! भगवतोऽनि अययन्नं दर्शनाय.' वन्दनाय पर्युपासनाय स यावयानध्य भूमिस्ताबद् यानेन यात्वा यानाकरति हानादव तोर्य पद्धयामेव जम्बवनं प्रविवेश । प्रविश्य च घेन भगवास्तेनोपजगाम तपस्यानं कृतं सापकरणैः । अपरिमितम्य भिक्षसंघस्य च नानाविचित्राणि च रत्नानि नितितानि । चतुरशौतिश्च नगरसहवाणि तदेवानुमोदना-सहगत पुण्यस्वन्धं यच्च परित्यागमहगत पुण्ण स्कन्ध सबै परिणामयानुत्तरायां सम्यकसम्बोधो॥ एवं सद्रातः पुत्रसहस्त्रं समादापति तयेव चतुरशीतिः कोयराजमहखाणि । अपराच बहुप्राणकोन्यः । से नानुमोदना-सहगतेन पुरणस्कन्धेनानुत्तरायां सम्पकसम्बोधो समादायिताः प्रतिष्ठापिताः । एखमाह अनुमोदन पूमिह दत्तिणं निर्यातयत कथति च । दानेनाहमनेन नेन्द्रभवनं न ब्रह्मलोके फलं, काङ्खामि द्रुतवायुवेगचपला नवेव राज्यश्रियं । दानस्यास्य फलं तु भक्तिमहतो यत्ने हते नाप्नुयां, चित्तैश्वर्यकर* हि वोधिमतुला मत्त्वांश्च सन्तारये ॥ তুমি জামুখী হাষিনীয়ঃ अप खलु कुलपुत्र रत्नगर्भस्प तथागतार्हतः सम्यकसम्बुद्धस्तदभवत् । राज्ञोऽनन समुद्ररेगाना ब्राह्मणेन माणकोद्योऽनुत्तरायां सम्यकसम्बोधौ समादापिता निवेशिताः प्रतिष्ठापिता प्रवेर्तिकभूमौ स्थापिताने च मया व्याकर्तव्या बुद्धतंत्रास दर्शयितव्याः । अप खलु भगवान् बोधिचित्तासंप्रमोपनाम-समाधि समापनः मितं च प्राविष्कृत- वान् । येन स्मिताविष्करणेनानन्ता पर्यन्ता बुद्धक्षेत्रा उदारेणावभासेनावमा गज्ञो- ऽरणेमिनोऽन्येषां च बहूनां प्राणकोटौनां बुद्धतंत्रगुणव्यूहमादर्शयति । नेन खलु पुनः समयेन दशन दिनु गणनातिकान्तेष बद्धक्षेत्रेषु बोधिमत्रा महामवाः । तमवभासं दृष्ट्वा बुद्धानु- भावेनेमा लोकधातु समागता भगवतो दर्शनाय बन्दनाय पर्युपासनाय भितुमंघ च तेन विविधैाधिसत्त्वविकुर्चितर्भगवतः यूजां कृत्वा पादी शिरसाभिवन्द भगवन्तं पर्युपास्म पुरतो निघणा बोधिसत्त्वमणिधानं श्रोतुकामाः । अथ • खलु कुलपुत्र समुद्ररेणुब्राह्मणोऽनपुरोहितः राजानमरणेमिणमाह । त्वं सावन्महाराज प्रथमं बुद्धक्षेत्रगुणव्यूहं प्रतिष्टीव । श्रथ राजाऽरणेमी पेन भगवास्तेनालि प्रणम्य भगवन्तमेतदवोचत् । अहं भगवन् बोधर्थिकः यन्मया मामत्रयं भगवतो नानाविध- सपकारीकास्थानं कृतं अप्रमेषस्य च भिक्षुसंघम तन्मया कुशलमूलमनुत्तरायां सम्यका- • चित्तस्यैय्यंकरोमिति पाठ, साधुतरः । 5 ·करणारौकम्। (Duddhist Test - मम्योधो परिणामितं । मानिस भगवन् मपा मणि पदप्रगुणब्यूाचिन्तिमा यत्रा भरायन शुद्धोऽमुत्त। मभ्यामप्योधिभिमबुद्धो पत्र न निग्यामवर्णतिर्यग- योनिन यमलोकाः ये व भावरिलाययपुस्ते मादुगंतापपयेषुः । भव्य तत्र मस्या: सुवर्णवर्ग भयेयुः सर्वेषां सत्र देवमनुष्याणां नानात्वं न म्याद मर्द सत्र मया मातिम्मः । मर्च मत्वायरमेय दियेन चक्षुया ममन्वागता मर्यटकोटिनियुतशतमामाणि अन्य लोकधातुम् तिनो यापयन्तो धम्म च पेशयन्तः पमेयुः मर्चवायरपेण दियन श्रोत्रेण ममन्वागताः शुः । पदमुद्धमोटोनपुनशतमाचा धम्म देशमानं शृणुयुः । सर्व सत्यागीयरपेण परचित्तज्ञानेन समन्वागताः स्पः । तेषां च सुद्धकोठिनिपुतशतमध. थितानां मत्वानां वित्तचरितान्याजानेयुः मळमत्त्वाः समाविधेनद्धिकोशलोन समन्वागताः पुर्यदेकचित्तोत्पादेन युद्धकोटिनियुतशतसहस्राणि तिकमेयुः। मा घ सत्र मत्वा भयेयुः। परिग्रहवतोऽन्ततः स्मशरोऽप्यनाएझौतमानमाः । सर्वमत्वाचायतिका भवेयु- रनुत्तरायां सम्पकसम्योघो। समत्त्वाशोपणदुका. गुः । न सत्र मानापथ्य प्रचमिवेत ন নথ মন্ত্রানায়ুঃ সমান; যায় নিয়মান। ন ন স্বনাময়ল मामापि यात् । न सत्र सुरक्षेत्र दुर्गन्ध स्यात् दिध्यातिप्रान्तन मगवन् धनेन युद्धक्षेत्र स्फुटं स्यात् मर्चसत्वास द्वात्रिंदिगंधापुस्पलक्षणेः ममलताः पुः । मर्चसत्वाचेकजाति- সনি । যিনা মতিয়ান। ঘাদ্ধানুলালম্ভাৱমান যানি- क्रान्तान युद्धान् पर्युपामौरन् । थावद्धिविधेन बोधिसत्त्वविद्धितेनाका युः युद्धानां पूजा फर्तुं तव तेषां सियेषुः । सेनेव पूर्वभक्तन विवत्तयुः मर्चमत्त्वाश्च सुद्धपिटकं कथयेयुः। सब्दमत्त्वाश्च नारायणयले समन्वागता भवेयुः । न चित् सत्त्वो बुद्धक्षेत्रगुणालङ्कारम्भ वर्यपर्यन्तं शक्तः भादग्रहीतुमन्तशो दिव्येनापि चक्षुषा । सर्वसस्वास्लम प्रतिमम्बित्- प्रामाः स्युः । असंख्येयप्रतिमानाः । एकेकष्य च बोधिसत्त्वम्य योजनमहसप्रमाणं यात् प्रभास्वरं च तदयुद्धक्षेत्र स्यात् । ममं सेन च गवनातिक्रान्ता बुद्धदेवगुणव्यूहालत्र हमेयुः। ये चात्र मत्वा उपपोपुर्यावद्रोधिपर्यन्तन ब्रह्मचारिणः च्या मर्चमत्त्वाः सदेवकम्म लोकभ्य नमनीयाः स्युः । याबद्रोधिपर्यन्तैन । नेन्द्रियविकला भवेयुः । महोप- पन्नाथ तत्र सत्या दिव्यातिकान्त पार्योति मुखं प्रतिलभेयुः । सर्वसत्वाच सत्र कुभलाले ষমঘনাঃ স্মঃ। ধল্লাস্থ ন নভ্রানি সঞ্চাষি স্কায়াখালি ঘাঠে। ধীঘেন্না तब सत्त्वाः मुविनिवता ममाथि प्रतिलभेयुः । पथ ममाधेः प्रतिलाभायनानिकान्तेषु बहुक्षेत्रेप माया ढान् पर्युपासौरन् यात्रवोधिपर्यन्तं नानुपयेषुः । ये च तत्र दोषिमावा उपायुः । से यादगजातीयान् बुद्धक्षेत्रगुणयूहान् श्राकाङ्क्षपः । तादृगजातीयान बुद्ध- क्षेत्रगुणन्यूदान् सेयु रत्नटक्षेषु पश्येषुः महोपपन्नाश्च सत्वाः समाधि प्रतिल मेयुर्यध्य समाधेः प्रतिलाभात् । दश दिन गयनातिकान्तेषु अन्येषु बुद्धधु बुद्धान्तियन्तो पाएपन्तो नित्यं प्रयुर्य तत्र सत्त्वा' प्रत्याजापेयुः । ते सर्व एवंरपेण चौवरविमानालङ्कारामरणवर्णरूपेण . पश्येयरिसि साधु ।

·Buddlust Text.] करुणापुण्डरीकम् । । स्वचा परनिमितवशतिनो देवाः । न तत्र बुद्धक्षेत्रे पाशुशिला कालपर्वता भवेयुः । न चक्रवाड़महाचक्रवाहा न मुमेरुमहासमुद्राः ॥ न तत्रावरणनिवरणशशब्दाः । सर्वेण सब सर्वतश्च तत्र नरकतिर्यग्यमलोकशब्दो न स्यानातणशब्दो न दुःखशब्दः । एवंरूपेणाहं भगवन् बुद्धतेवेणार्थो । तावदाई भदन्त भगवन् बोधिसत्वदुष्करचयर्थी वरिष्ये पावनेवरुपैर्गुणैर्बुद्ध क्षेत्र परिशोधयिष्ये । एवमहं भदन्त भगवन् पुरुषकारं करिष्ये । वतः पश्चादनुत्तरी सम्यकसम्बोधिभिसंभोती। दशयोजनसहनश्च मे बोधिवृक्षो भवेत् पत्र नियथास्थासमेकंक्षचितोलादेनानुत्तरी सम्यकसम्बोधिभिसम्बुद्धेया श्रममायं च मे रमा स्यात् बुद्धक्षेत्रोटीनयुतशतसहसाणामवमामयन्ती। अपरिमाणं च ममायुर्भवेदममेय- कल्पकोटिनियुतशतसहस्राणां न शक केनचित् गयितुं अन्यत्र सार्वज्ञेन ज्ञानेन । श्रप्रमेयश्च मे बोधिसत्त्वसंधः स्यात् श्रावक प्रत्येकबुद्धवर्जितो यन्न शक्यं गणयितुं । अन्यत्र सार्वज्ञन ज्ञानेन बोधिप्रामम् च ममाममेयेवसंख्येपेम्वन्धषु युद्धक्षेत्रेषु सुद्धा भगवन्तो वर्णभाषणं कुर्योधं धानुश्रावपेयुर्यश उदौरयेयुः । बोधिप्राप्तम ममाप्रमेषेवसंख्ययेम्वन्येषु बुद्धक्षेत्रेषु । सत्त्वा नामधेयं शृणुयुस्ते सर्व सुद्धक्षेत्रकुशलमूलपरिणावनं कृत्वा मम बुद्धक्षेत्र उप- ग्द्ययुः । स्थापयित्वानन्तर्यकारकान् सत्त्वान् सद्धम्मप्रतिक्षेपकान् । वोधिप्राप्तम्य में न्यास गणनातिक्रान्तासु लोकधातुपु सत्त्वा बोधिचित्तोत्सादं कुर्युः। मम बुद्धक्षेत्र उपपत्ति- माकाक्षमाणः । तत्र च कुशलमूलपरिणामनं कुर्युः। तेषां चाहं मरणकालममयेष्वग्रतस्तिष्ठेप वोधिसत्त्वगणपरिसृतः । न च मां दृष्ट्वा मौति प्रसाद च ममान्तिक उत्पादपेयुः । सर्वावरता व निवर्तपेयुः। कालं च कृत्वास्माकं बुद्धक्षेत्र उपपद्येयुः । ये च तत्र बोधिसत्त्वातेमाकं प्रकाशादश्रुतपूर्वा धम्मदेशनामाकाङ्क्षयुः श्रोतुं । से याद्दशीमाकातेयुस्तादृशीं घटणुपुः । बोधिप्राप्तस्य च मम गणनातिवान्त शुद्धक्षत्रेषु बोधिसत्त्वनामधेयं शृणुयः । तेऽववर्तिकाः पुरनुत्तरार्या सम्यकसम्बोधौ प्रथमा शान्ति प्रतिलभेयुः । तथा द्वितीयां यादों समाधि- चारणी वाकाङ्क्षयुः । ताहशीं समाधि-धारणी च प्रतिलभेयुः । परिनिर्वतस्य च मम नातिकान्तघु कल्पेषु पञ्चागनातिक्रान्तेषु बुद्धत्रघु बोधिसत्त्वा मम नामधेयं श्रुत्वा परमा प्रौति प्रसादं मामोद्यं च प्रामुपुर्मामेव नमस्यमाना प्रामुर्यप्राप्ता यशोति च वर्षयेयुः बोधिसत्वभूतेन च यदा मया बद्धकार्यमभिनिष्पादितं ततः पश्चादनुत्तरां मम्पक्सम्बोधि- मभिसम्बुध्येयं । अभिसम्बुद्धमा मम परमप्रसादप्रतिलब्धा बोधिसत्त्वाः प्रथमायाः क्षान्त्या जो(ला)भिनः स्युहितीयायाः तृतीयायाः यादृशों च समाधि धारणीमाकाहापुस्तादृशीं प्रतिलभेयुः । यावहाधिपर्यन्तेनानुपश्येयुः । बोधिप्रामप च मे गणनाक्रान्तेषु वडघु या स्तियो मम नामधेयं शृणुयताः परममोतिप्रामोद्यं प्रतिलभेयुः । अनुत्तरायां सम्पकसम्बोधी चितान्युत्पादपेयुः । यावद्दोधिपय्यन्तेन न भूयः स्त्रीत्वं प्रतिलभेयुः। परिनिर्वतस्य च मे गणनासिकान्तषु फल्धु गणनातिक्रान्ता यास्तियो मम नामधेयं शृणुयुः । परमप्रीतिप्रामोद्यं प्रसादं च प्राप्नुपुः । अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो चित्तान्पुत्पादयेयुः । यावद्वोधिपर्यन्नन न पूयः स्तौल प्रसिलभेयुः। ईदृशमहं भदन्त भगवन् बुद्धक्षेत्रमाकासामि दृशाश परि- द्वापाः सत्त्वा ईदृशोऽहं भगवन बुद्धक्षेत्रेऽनुत्तरापां सम्यफसम्बोधिभिसम्बुध्येयं ॥

·२६ करमापुरीकम् । [fuddhist Text अथ खलु कुलपुत्र रत्नगर्भस्तयागतोऽईन् सम्यकसम्बुद्धो गन्नोर मिनः साधुकारम दात.। मांधु माधु महाराज गाभोर महाराज प्रणिधान परिशुद्धं ते बुद्धक्षेत्र परिगृहीतं । যত্ন মাত্র ঘিয়া বিমি দাবিসনষমুম্ভৱষাকারনি বিক্সিনালা- लोकधातुः । तबेन्द्रघोपेश्वरराजो नाम तथागतोऽईन् सम्यकसम्बुद्धतिमति नियने यापति परिशुद्धानां मत्वानां धम्म देशयति । न च तत्र युद्धक्षेचे श्रावकमायकद्धानां प्रतिरप्यस्ति । उत्याइय न तत्र श्रावस्प्रत्येकयुद्धकथा क्रियते । यद्धा च तत्र महायानकया सर्वत्र वोपपादुका सत्वा न १ तब मातग्रामस्य नामापि जायते । सर्नब से गुणस्तत्र बुद्धक्षत्रै यधामहाराजेन परिमितं बुद्धक्षेत्रगुणगृहणिधानं कृतं । अमिताशयाः मत्वा वेनेपाः परिरहतासीन त्वं महाराज ! इन्द्रयोषस्य तथागतम्य परिनिर्वतम्य तस्मिन् मद्धमाहिने एठीमामन्तरकल्पा. नामत्ययेन मा लोकधातुमरुममा नाम भविष्यति तत्राचिन्त्यमलिगुणराजो नाम भविष्य- त्पईन सम्पासम्बुद्धो यथेवेन्द्रघोपेश्वरराजन्य तथागतम्घाईतः सभ्यतमम्बुद्धस्य इन्द्रविराजि- सायां लोकधातो बुद्धत्रिगुणयूहः सर्पवाचिन्त्यतिगुणराजम्य नयागतम्य मेरुमभायां लोक- धातो गुण्व्यूहो भविष्यति । तस्य धाचिन्त्यमतिगुणराजम्य तथागतथ प्रयन्तरमन्यायायुः प्रमाणं र्भावति । यदाचिन्त्यमतिगुणराजस्तथागतः परिनिर्वाति तस्य पोशान्तरकल्पाः मद्धर्मः स्यास्यति सस्य सद्धम्मान्तहिते सहसान्तरकल्पान्यपेन विरतिनाम लोकधातुवि- यति । तत्र रसि म तथागतोऽईन भम्पकमबुद्धः पेयालं पूर्ववत् ममा शेपामापुः ममा- लोकधातुः । एवं परिनिर्वताना महम्मतहिते अपरानाम सा लोकधानुर्भविष्यति तत्र रत्ने- शरघोषो नाम तथागतोऽहम् मम्पक्सम्बुद्ध उत्पत्पते । समो बुद्धक्षेषगुणप्यूहः समं चान्त- रकल्पा स्याम्यति यापपियति धर्म च देशपियति । तम्य परिनिर्वतमा समान्तरकल्पा सद्धर्मः म्याति मिंध भतुम एताई ते पेयालं पूर्ववत् एवं चाप्रभेयापीमाणं तथागतांतत्र बुद्धक्षेत्र उपपन्नान् पश्यामि । परिनिर्वतांश नेवासो लोमधातुसंबने न निवर्तते । सत्रानागतेऽनि अतिक्रान्त एकम्मिन् गहानदीवालिकासमेऽमध्ये प्रति द्वितीय मी. गगावालिकाप्ठभे संख्येपे सा लोकधातुः सुखायती नाम भविष्यति । स ते महाराजानुत्तरी सभ्यऋधम्बोधिर्मामधंभोवस्यते । अमितापुर्नामसपागतोऽईन पम्पकमायुद्धो भविम । राजारयेम्याह । कुत्र से भदन्त बोधिसत्वा महामत्त्वायडमा प्रथमतरं सत्र बुद्धक्षेत्रेऽनुत्तरां सम्यमम्बोधिमिसंमोदम्पते । भगवानाह । इमे से महाराज बोधिसत्वा महामत्त्वा पंऽप्रमेयमातुलेरपरिमाणे- হী বিমঘ: দাঘাঘা গীছ নানা অনায় সমাষনা ঘর্মগ্নয়ায়। ये मम पुरतो निषणा रते ते तेवुद्धकता अनुत्तरायां मभ्याम्बोधो प्रत्युत्पन्नेरपि बुद्ध भेगतिरेते कुलपुत्र वाकृता अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो पे तत्र युद्धक्षेत्र मयमतरमनुत्तरा मम्पकमम्बोधिमभिसंभोत्मान्ते । एककोप महाराष्ट्र बोधिसत्वोऽभयो हहकोटिनियुक्त. शतघरमाणामन्ति के कृताधिकारोऽयम्मकुशलमूलो भायितमतः सो महाराज कुलथुम ये सत्र प्रथमतरसुद्धतंत्रे युद्धा भविष्यन्ति । पत्र पाठ भन्निछ । .

·Buddhist Text.] करुणापुण्डरीकम् । राजारणेम्याह । श्रयं भदन्त भगवन् समुद्ररेणुाह्मणो पेनाहं मपरिपत्कोऽनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो समादापितः म कियता कालेनानुत्तरां मम्पकमम्बोधिभिसम्भोतम्यते । भगवानाह । महाकामणिक रम बाह्मण समुद्ररेणुः श्रोमि त्वं यथेघ सिंहनादं विति। राजा शाह । यद्यप में प्रणिधिः सम्धति ययाहं भगवता ध्याकृतः । तद्यथाई भगवतः पादवन्दनं कुर्याम् पञ्चमण्डलेन । तदा गङ्गानदीवालिकाममा लोकधातयः प्रक्रम्यन्तु प्रचलन्तु ये च तेषु बुद्धक्षेत्रपु बुद्धाः तिपन्ति पापयन्ति । ते च मां व्याकुर्युः ॥ श्रथ खलु कुलपुर राजारणेमी रवगर्भस्य तथागत पञ्चमण्डलकन पादयोर्निपतितः । यदेव रानः शिरमा पिवौं स्पृष्ट्वा तदा गङ्गानदीवालिकाममा बुद्धक्षेत्राः कम्मिताः लिता- प्रचलिताः क्षमिताः संप्रतमिसाः । गङ्गानदीवालिकाममा बुद्धा व्याकुर्वन्ति । मंसीरणे युद्धक्षेत्र धारण कपाशौतिवर्ष सहवायुकायां प्रजायां रत्नगर्भस्तथागतोऽईन सम्पकमरयुद्धो राजानमरणेमिनं व्याकरोति । भविष्यामि लमनागतेऽवनि अतिक्रान्ते गगानदीवालिकोप- मेऽसंख्येये प्रविष्टे द्वितीये घंख्येये मुखावत्या लोकधातावमितशुद्धायां मितायुनर्नाम तथागतो- ऽहन सम्यकसम्बुद्धः सनन्तता दशमु विच गङ्गानदीवालिकासमान लोकधातूनवमासायसि । भगवानुवाच । उत्तिष्ठ प्रवरमत्त्व विधिज्ञ व्याकृतस्त्वं दशवलैः । गङ्गामख्यावेलितवसमती मोक्षा भविष्यमि नरवरदम्यमारथिः ॥ अथ पलु कुलपुत्र राजारणेमी तुष्ट उदाः प्रमुदितः प्रीतिभोमनप्पजातः तिम्रम्प नातिदूरे एकान्त निघणो धर्मग्रवणाय । श्रय पल कुलपुत्र ममुद्ररेणुझियो रामोऽरण- मिनो ध्येयपुत्रमानिमिषं नाम राजकुमारमामन्त्रयतिम्म। अनिमियोऽवोचत । पेयालं पूर्ववत् अवलोकिता मयाऽपाया ये च सत्र सत्वा उपपना प्रदण्डं घोरं दुःखमनुभवन्ति । अवलोकिता मपा अर्गा ये च तत्र मत्वा उपपनः । मंभिष्टचित्ताः पुनरप्पायु प्रपतन्ति ममत्वाम मया अवलोमिता प्रफल्पमित्रमंटष्टा विदरनि । धर्मदुर्भिशान्धकारे कुशलपूलपरिक्षीया दृष्ठिनाग्रताः फुमायिन्यो स्मरेणाई भायन सान् गत्वान विज्ञापयामि । म च कुशल परिणामयामि। अनुसगयां मम्पफमम्योधी या दोधिमत्त्वपर्यो घरेय में चन मत्वा दुःपोत्पीड़ा भपतर्जिता धर्मादुर्भिशान्धकार प्रविष्टा लीना दीना अप्राण प्रशारणा अपरायणा मामनुमरेयुः मास परिकोनपेयुः । यच दिशेन योग मृत्युपा दियोन चक्षुषा पाययं न प सान मत्वान सभ्यः । परिमोक्षधम् । नाइमनुत्तरां मन्यस्मयोपिमभिः मंयुध्येयं । यहाई भान भाशन उपसोधिरणिधानदिपेश चिां शोधिमा रि- च्यामि सदा में ग्राभारिपूरिभवतु । पाई भान्त भगवान महाराजा परमो प्रतिक्षाने पकमिान् गहामीमालिकाममयंपे प्रतिप्ठे द्वित्तो पाया तोफयातायनुत्तर मप्पा मम्मोमिभिर्ममोरम्परो । अमितापुन म भविपति सपागतोन सम्पमम्बद्धः परिगुडे ·करणारौकम् । [Buddhist rat. बुद्धक्षेत्र परिशद्धानां मत्वानां बुद्धकायं करिष्यति । यावत्यामितायुक्षयागतः । अपरिमावान् कल्पान बुद्धकायं कृत्वा परिनिर्मातबुद्धकार्याऽनुपविशेष निवाणघाती प्रवक्ष्यते तस्य वहन यावत् महम्मः स्याम्यति तावविरमई बोधिसत्ववयां वरिष्यामि बोधिनमूतोर 'फायं करिष्यामि । यदामितायुमलयागता सम्पक्सम्बुद्धम रायाः प्रथमे यामे मदम्माऽन्न द्वाति । तस्यामेव रायां परिमे यामेज्डयनुत्तरां सम्पकसंबोधिभिसंब्रुध्धयं । व्याकरोतु मां भगवान अनुत्तरापां सम्पक्सम्बोधो रखमेवा दशसु दिक्ष गङ्गानदीवालिकाममा लोकयातुयु ये युद्धा भगवन्सलिन्ति प्रियन्ति यापयन्ति । ताना बुढान् भगवतः स्वरेण विज्ञापयामि शाकुर्वन्तु मां बुद्धाभगवन्तोऽनुत्तरायां मन्यमायोयो । यरकृतः कुलपुत्ररत- गर्भण तथागतेनानिमिठो राजपुत्रः । एवमा । यत्वया कुलपुत्रावलोकिता अपायाः । प्रव. लोकिताः स्वर्गा अवलोकितं मर्चमत्त्वानो दुःखं संजनितं फारुणचित्तं सत्वानो दुखमोच- নাঘ গণনার্থ। মা গান্ধিস্বর নাম মাঘ মলীন্ধিস্ব- बहूना मल्लकोटीनयुतशतमहमा दुःखमोनमः शोधिसत्वभूतस्त्वं कुलपुष बुद्धकार्य मारिधि । परिनितेचामितामे तपागलेऽवशिष्ट द्वितीये गानदीवालिकास में संख्येये । यथामेव राया मधमे यामे महम्माऽन्तर्धाति तस्यामेव राया पश्चिमे पामे त्वं कुलपुत्रा. नेकथ्यूहे बोधिवृतमूले बजासने निघणाः । अनुत्तर सम्यकसम्बोधिभिसम्भोतस्यो । समनारमुदतनौकूटराजो नाम भविष्र्याप तथागतोऽईन सम्यकसम्धुद्धः । एषति कल्प- कोहिनियुतशतमहापि तवायुभविष्यति । परिनिडलस्य ते विर्षावकल्पकोद्यः सद्धम्मः स्याम्पति । अवलोकितेवर पाह। यदि भगवतिमाशा परिपूर्णते तद् पदाहं भगवतः पादा- भिवन्दनं करोमि तदा ये बुद्धा भगवन्तो दशमु दितु गङ्गानौवालिकासमेषु लोकधातु तिष्ठन्ति धिपन्त यापयन्ति ते याकुबन्तु मां चलतु च पायौ भगवान मालिकाधमा! दश दिक्ष लोकधातुधु मर्चपर्खतपाणशिखरेदभ्यः प्रचालिकाना पूर्याणां शब्द नियरतु । मज़मवाय विराईचत्तं प्रतिलभन्तु । यक्षा धावलोकितेश्वरेण बोधिसत्त्व रनगर्भस्तयागतः पक्षमण्डलकन पन्दितमा गहानदीवालिकामभेषु बुद्धक्षेत्र धरण प्रचलिता । ते च बुद्धा भगवन्तो व्याकुर्वन्ति पेपालं पूर्ववत् सर्चपर्वत पाधाणशिखरेभ्यः पञ्चादिकम भूर्यस्य शब्दो निवरति सर्वसत्त्वाच विरागचितेन स्थिताः । भगवाना- उत्तिष्ठ कारुण्यपुष्पसाटमानसी যান বয়ামি যথাসকাশিনা। ঘহীঘৰঘৰকুৰিহ্মাৰী বিধি जिनोगद्धलो महर्षिः । अध खलु समुद्ररेणु क्षणोऽप्रपुरोहितो द्वितीयं राजपुत्रं निमिन मामलशमा । रखं वानुमोर व कुलयुमं महापरित्यागं यह खया शुभमुपार्जितं तत् मन्वं मत्वमा ·Buddhist Text.] करुणापुण्डरोकम् । भगवानाह;- सर्बजतायां परिणामय । उत्पादय चित्तमनुत्तरायां सम्यकमम्बोधो। न केवलमलिन लिष्टे बुद्धक्षेत्र बोधिमहं स्पशेयं पत्रावलोकितेश्वरः सवरनसनिचयायो लोकधाताबनेकरवव्यूहे बोधिहते निपणोऽनुत्तरां सम्यकसम्बोधिभिसंभोत्स्यते। समन्तरस्याभ्युद्गतीकूटराजा नाम सपागतो भविष्यति । तमहमध्येपर्ययम् धर्मदेशनायां यावद्यासो तथागतो धम्म देशयेत्ताधा बोधिसत्वचर्या चरेयं । तस्या तथागतस्यास्तं गतम्य सद्धम्मऽन्तहिने तस्या- नन्तरेणाई मम्पकसम्बोधिमभिसम्वुयेयं । एवंरूयं मे बुद्धक्षेत्रं भये गुणव्यूहेन । एवमेवाई बुद्धकाय्यं कुर्यामेवमेव परिनिवापयेयम् । एवमेव परिनिर्यतथ्य सद्धम्मम्विरं तित् सर्व एव गुणयः । यया समन्तरध्याभ्युदतीकूटराजम्य सथागतम्य । महायाम से कुलपुत्र प्रार्थितं । मायति वं कुलपुत्रवरूपं ध्यानं यथा स्वयं परि. पृहीतं । माध्यमि त्वं कुलपत्र समिन् बुद्धतेऽनुत्तरी सभ्यमभ्योधिं। सुप्रतिष्ठितगुण- मणिकूटराजो नाम तणागतो विसि । तपास्यामं से कुलपुत्र महापामं परिपछीत सेन व् कुलपुष महास्थाममाप्तो भवस्त्र । भ प्राह । यदि मे भगवन्नेाशा परिपूर्यते । न पहाई भगवतः पश्मणलफोन कापेन पागे वदामि तदा मे दशम रितु गङ्गानदीवालिकासमा बुद्धा भगवन्तो व्याकुर्वन्तु । मुमना. वर्षश्च प्रवर्षतु । यदा कुलपुत्र महास्थाममान मत्पुमपेण रवगर्भस्य पञ्चमण्डलकन पदा- भिनन्दनं कृतं सदा गहानदीवालिकासमेघु दश दिशु गङ्गानदीवालिकाठमेर्बुद्धर्भगाङ्क- यांकृतः पविकारं च महापियो प्रधलिता । सुमनावृष्टिश प्रपतिता । भरायाना- उत्तिष्ठ दृढस्यामवेगपुण्यच्यातदादिगि लोकनाथैः । पलिता महापृथिवी दृष्टि दृष्टा समनाववियसि त्वं सरनरबहाभूतः ॥ अथ मद्ररेणुाझणस्तृतीयं गमिन्द्रगणं भामामन्वयति स्म । ये या त्वं पूर्वयत् प्रतिपदालति रवगर्भ तथागतमेतदवोचत् । पन्मपा भगवान् भापकरणपस्थितः माद भिशुमन । पच मे कायबापुनः मुचरितं इदं चानुमोदनामहगतं पुषस्कन्ध । एतत् मर्च- अनुत्तराया मम्यासमोयो परिणामयामि । मन्वशिष्टे युद्धसेवोनुत्तरां मम्पकममोधिभि. मम्बु । मचातिति प्रामुयाम् न यावामनुतरां भम्यकभम्योधिभिमाबुद्धयं । साय. दोधियों परन् दशा निन्नापीने प्रत्येषु लोकानु पहान् भगः पर्षयं ये प्रया प्रपमं योपाप समाहापिता पेशां मया तत् प्रपमं दोधिचित्तमुपाहिलं योधिधिने प्रतिष्ठा- पिताः पारमिता च ये मया समातापिता निमिता प्रतिष्ठापिता बोधिचर्या घरता । सान पियन धनुषा गानदीवालिकाममे पहरे परमाणुरनाममैप पहप घटान् मगवतो. धर्म पेमपतः परमेयं । ये मया योधाय ममातापिताः । एवम घोधिभावनां परम पद्ध. काय कुपी सायबोधिभावचमी परे भरवानामामयपरियोपयमानः । पायनः चित ।

·करणापुण्डरोकम् । [Bulahist Test, मत्वा मम बुद्धक्षेत्र उपपीन् । त एवंविधाः पुः । तद्यथा बझकायिका देवाः । तथा बुद्धक्षत्रगुणयूरं परिशोधपेयम् । यया गहानदीयालिकाममं विमानमहामानं एक युद्धक्षवं म्यात् तमा बुद्धक्षेत्रम्य भमाग्रपर्य्यन्तानि प्राकाराणि अनेफरवमंस्थितानि नानारत्र- प्रत्युमानि च यः मा च तत्र युद्ध क्षेत्र शुद्धवेदूर्यमपी या स्यात् अपगतरजःपापाणशर्करा. पगतमलपमस्पर्शी धरणो स्यात् न तत्र मातृग्रामम्म नाम प्रनप्ति: म्यात् मयंमत्त्वाम्योप- पादुका मन तब सवा कवत्रिकाहारा: माः सच च तत्र मवाः प्रीयाहारा धर्मधाराः म्यः । न तत्र सुद्धक्षेत्र श्रायकप्रत्येकयुद्धानां प्राप्तिः म्यात् शुद्धानां बोधिनत्स्वाना। अपगत- पिलमलद्वेषम्रक्षाणां शुद्धानां ब्रह्मचारिणां बुद्धक्षेत्रं परिशुद्धं म्पात् स तत्र बोधिसावा मुण्डाः कापायवस्त्रधारिणः प्रादुर्भवेष समन्तरपादुर्भूतानां महावमा भवनेषां दक्षिणे रखपाणि नानाग्मपूर्णा मादुर्भवत समनन्तरे प्रादुर्भूतायां एवंम्यां स्मृति प्रतिलभेयुनाममा प्रतिरूपं ये वयं कवडीकाहारमाइरेम यन्नूनं वषमनामु लोकधानुपु गत्वा युद्धान् भरावत- स्तिष्ठतो यापयतोऽनेनाधारण प्रतिमानयामा बुद्धश्रावकाच वचनं प्रतिमानपामः प्रेतभवन च गत्वा तुत्तर्यप्रबलितगात्रान् मत्वाननेनाहारण प्रतिमानयामः । महचित्तोत्पादेन से बोधिसत्त्वा महासत्ता प्रचिन्त्यचारित्रवतां नाम ममाधि प्रतिलभेयः । तस्य च ममाधेः प्रतिलोमाऽसज्जनो दशमु दिक्ष प्रमेयेवन्येषु बुद्धक्षेत्रेधु गच्छेयुः तिष्ठतो यापयतो खुद्वान् भगवत श्राहारेण प्रतिमानयेयुः । श्रावकाचानांय मखान् प्रत्याप्रतिमान्यधर्मदेशनां कृत्वा लेनैव पूर्वभक्तेन स्वबुद्धक्षत्रमागछेयुः । एवं धीवरतानि यान नेनैव पूर्वभक्तेन स्त्र युद्धक्षेत्रमागम्यान्योन्यं चौवरेण प्रावरपेयः । यावन्ति च तत्र सुद्धाय तेषां बोधिमत्त्वाना- मुपभोगपरिभागा भवेयुतः मर्बुद्धः प्रावकश्चान्येच मत्त्व महमा धारयं कृत्वा पवादात्मना परिपु युः । अष्टाक्षराजितं च बुद्धक्षेत्रं भवेत् । न च तब दुःखान्दो भवेत् । न शिक्षा- ग्रहणशब्द: ग्रापनि स्थानशब्दोऽपि न भवेत् । अनेकानशतमहनोपचितं सदसुद्धक्षेत्रं स्यात् । अनेकात्र प्रत्युप्तमणिमन्दर्शनमदशं भवेत् । पानि मणिरत्नानि दशम जिस्वदृष्टपूर्जालि तानि प्रयतपूर्वाणि तानि मणिरत्नानि प्रवरेयुः । येषां मणिरतानां नामधेये निर्दियमाने वर्षकोच्योऽपि तयं गच्छेयुः । यच घोधिमस्वः । शाकाङ्क्षत स्वर्णमयमेव बुद्धक्षेत्रं पश्यं । तस्य स्वर्णमपमेव तिप्रेत् । यो रणमयमाकाक्षत मरुप्पम पपेत् नचाम्म मुवर्णमयं परि- भाषेयं पेपालं पूर्ववत् य प्राकाङ्क्षत स्फटिकमयं वैदूर्यमयममारा मयं लोहितमुक्तामयं मुमारगल्वमय एवंविधं तबुद्धक्षेत्रं पश्येम इत्याकादयुः। श्रगुममयं तगरमयं तमाल. पत्रमयं यो बोधिसत्व श्राकाइ(त) गोगोर्पचन्दनमपं तयुद्धक्षेत्रं द्रष्टुं तम्य सव स्यात् । प्रपा पपा यादृशमाकाइतेषु । तया तथा सादृशं यात नको द्वितीयम्य प्रविधिः स्यात् समामेव प्रणिधिः परिपूर्णते । न च तत्र बुद्धक्षेत्र मूर्याचन्द्रमसो प्रज्ञायेगातां । नयंप्रभाश्च तव बोधिमत्त्वा प्रत्याजायेयुः। श्रन्यां याहौं प्रभामाकाक्षरन् तादृशी- पुतूमजेयुः । श्रन्ततो बुद्धत्रकोटिनियुतशतमहनेष्वपि न च तत्र युद्धक्ष्य रात्रिदिवमानां नामधेयमपि प्रज्ञायते । अन्यत्र कुमुविकमनतया। न च तत्र युद्धक्षेत्र मौतोपां प्रजापत न व्याधिनग्लान्यं न जगमरणं अन्यत्र यो बोधिमत्व प्रामाहक्षेद्वोधिभिसम्बोद्ध मोऽनपत्र ·Buddhist Tezt.) करुणापुण्डरीकम् । ४१ लोकधातावुमित्वा प्रायुःक्षयित्वा बोधिममिसबुधेत । न सत्र बुहक्षत्रे मरणं भवेयुः । अनुत्तरपरिनिर्वाणो न उपर्यन्तरीक्ष तथागतपरिनिबाणं स्यात् । यादृगजातीयांश्च बोधिसत्त्व उपभोगपरिभोगमाकाङ्करन तादगजातीया अभिनिवर्तयुः सर्वत्र च बुद्धक्षेत्रे गगणतले तूर्यकोटिनियुतशतसहस्त्रा वाद्येयुः । न च तेभ्यस्वयंभ्यः कामोपसंहिताः शब्दा निम्बरेयुः । अन्यत्र पारमिता शब्दा निश्वरेयुः । बुद्धशब्दो धर्मशब्दः संघशब्दो बोधिसत्त्व- पिटकधभपायशब्दो निश्चरेत् । यपाधिमुक्ता बोधिमत्त्वालादृगजातीयान् शब्दान् शृणुयुः। बोधिसत्ववारिकामहं भगवंश्चरमाणो पावन्मयाप्रमेयेवसंख्येयेयु बुद्धकोटिनियुतशतसहम्नेषु बुद्धक्षेत्रेषु गुणव्यूहा दृष्टास्तेऽलङ्काराप्तानि तानि निमित्तानि तानि ध्यानानि तानि प्रणिधानानि । सर्वएव मम बुद्धक्षेत्र प्रविशेयुः स्थापयित्वा श्रावकप्रत्येकबुद्धव्यूहां। पञ्च. कधायिकांश्च बुद्धक्षेत्रगुणव्यूहां । तब तत्र बुद्धदेवे नरकतिर्यप्रेताः प्रज्ञायेयुसुमेसर्नचक्रा- वाड़महाचक्रावाड़ामशिलोपांशुपवताः प्रज्ञापेयुः न महासमुद्रा नचानो काप्टरक्षा भवेयु- दिव्यातिक्रान्त नावृक्षस्तदुइक्षेत्रमाकोणं स्यात् । अन्यत्र दिव्यः कुमुमः मान्दारवमहा- मान्दारवेन च तब दुर्गन्ध मानानागन्धैमदारोदारतबुद्धक्षेत्रं स्फुटं ध्यान सर्वसत्येकजाति- पतिबद्धा बोधिसत्वा उत्पोरन तत्रैकसत्त्वः स्यात् यस्ततश्चावित्वाऽन्यत्र प्रत्याजापेत । अन्यत्र तुषितेभ्यः ततश्यतोऽनुतगं सम्यकसम्बोधिमभिसम्बुद्यत । ताबाई भदन्त भगवन् बोधि- सत्वचर्या चरिष्यामि यावन्नवंविधं महापुरुषकारममिनिष्पादयिष्यामि । एवंरूपं बुद्धक्षेत्र स्थापयिष्यामि । एवंख्येः शुद्धायैः सत्वरेकजातितिबद्धोधिसत्वैः माई तयुद्धक्षेत्र. माकोण प्रविछापयिष्यामि । न तब बोधिसत्त्व' स्वाद यो न मया प्रपमं वोधाय समा. दापितः स्यात् सर्वं तत्र बोधिसत्त्वाः प्रत्याजायेयुः। ये भपा प्रथमं बोधाय भमादापिताः पारमितासु निवेशिताः । तत्रैवेदं बुद्धक्षेत्रमन्तर्गतं कुर्था सन्चै चामी दुःखाप्रशमषेयं । बोधिसत्त्वभूतोऽहं भदन्त भगवन् । एवंरुयं पुरुषकारं निष्पादयं ततः पश्चातत्र बुद्धक्षेते. नुत्तरां सम्यकसम्बोधिभिसम्बुधयं । दशचातुपिकसहनप्रमाणे मे बोधिवृत्तः परि- णाईन स्यात् एप्तरत्नविचित्रमन्दर्शनो नाम भवेत् । दशत्रिमाहवः समन्तपरिणाहेन तम्य च बोधिवृक्षस्य गन्धेनाह या च कृतसं बुद्धक्षेत्र स्फुटं स्यात् तस्य मूले पञ्चवानुहौपिकप्रमाणं मे नानारत्नविधिवं वासनं स्यात् प्रणमतसमुविचितज्ञानगन्धसमवशरणं नाम भवेचतुर- शौतियोजनान्युचलेन । तथ्याई बोधिरतम् मूले बजामने निपौधेयं । पर्यङ्कमाभुज्यते व पुहूर्तनानुत्तरां सम्पगम्बोधिभिमबुध्येयं । पावगिनिवारणकालं तत्पर्यवमभिद्यां न सुचेयं । न सम्मादीधिवतमूलात्तिप्यं । बोधिवक्षमूलस्य एवाई बजासने निपयोऽ निम्मितान् युद्धान् बोधिसत्वाश गगनातिक्रान्तवन्येषु बुद्धक्षेत्रेयु प्रेषयेयं । रकको बुद्ध एफपूर्वभक्तन मत्वाना धम्म देशयेत् येनेव मूभक्तन गणनातिकान्तान् सत्वानमुत्तराण सम्पमम्योधो समादायुः पतियापयेयुः अवेवर्तिका आपपेयुः । व मरणानि रति पादः माधुः । + प्रशमक्ष पनि पाठो युन्छ । G ·হৃঃীম্ । (Buddhist Teat. सत्वा मम बुद्धक्षेत्र उपपोग्न् । त एवंविधा :। तद्यथा ब्रह्मकायिका देवाः । सया যুযুৎ সমিৗঘাঁযম্। যথা ঃীষালিন্ধান দ্বিধাৱমাছষ্ট হজ্জ যুক্ত হয় মঞ্চ মুইল্প মন্নায়ননি সাফি মুর্গন্ধর্ষঘিননি নানার এমানি ব ম ধ ন ব যুমযী মুহিত্ৰী ঋন্থনা:আগ্রাম- অনলাম হী র স সয় মাতৃসময় না সন্থাঃ গুলু সর্লষয়ী- আজ ন ম ত্র জাগদা: খ ম ধ ন ম্ব গ্রীবা যনছায়া ममुः । न तत्र मुद्धतेचे श्रावक प्रत्येकधुद्धानां प्रचप्तिः म्हात शुद्धानां बोधिसत्त्वानां । अपगत- বিমঘয়া শুনা নাৱাতি মুহুৰ হিয়া আর ধর্ম নগ্ন দ্বীঘিমৰা খুযাঃ ফাহাবাথালিঃ মাহ্বা ধমনমুনানী যামা ময়া ঘিয দুষ নাতি নানামুখী সামন্ত মন সায় যন্ত্রণা নি নির্মাণা দিন এ দীক্ষাদ্বারায় বন্ধু থাকা সন্ধিয়ানুগ বলা সুন্ ময়ান- ম্বিনী ঘাথনীনলাইশ মনিমনিহায়া ঘান্ধায় মন মনিমানঘাম নিম প্র বা দুনইয়শ্বরিয়া মানায় মনমানঘাষঃ। মবিনীন ন শ্রীঘিগলা অাল্লা আবিদায়িত্ৰম নাম সমাধি মনিলয়ঃ। ধ যুমায়। নিৗমধনী গন্তু কিন্তু মামলা দুই মন্ত্র fagী যমযমী মুৱা মাখন খাইয় মনিমালয়ঃ । শ্রদ্ধায়ানায় ধল্লা মনিমালা বা Bত্র কেন প্রস্তুগাল । ঘ ভীষয়ানি ঘানান বুলসল চান্স যুগান্য দ্বীই গ্রাম:। যাত্ৰাল দ খ যুৱৱৰ স্বয়ং শ্রাবা- gufti ময়ুষঃ ষঃ আশ্রদ্ধাঘ চ ৰা যায়া এগামনা । অgrশ্রনি সুন্ন মসু। ন দ ম ম ম ন সিদ্য গল্পঃ কাবিখানকাহীনি সনু। অহ্মীনি নঃস্ব rus। এসময় নির্মম মায়। ঘানি অrিuানি যন্ত্র দিয়েধুলা নি অনুমতি সানি লিড়ানি মসঃ। যuা বিল্লামা নাসর সিলিন এখাযীঃ৫ লয়। ঘয় সানি। গাজায় প্রথম দুই ম্য। া যায় নি। ঘী মমঘমাঞ্চালের গল্প বা লম্বায় হতয uft- এই ইয়াৰ মুল য াাংঘন ফঙ্কিা শুধুময় লীনায় মায শ্রি মন্ত্রী ৮ম বাজাধে। যুদম দম ফায়ার ধো ঘী গ্রাঘিমং ফাংশ) মীনা বংঘে ঙ চ র ন্যামু। ঘা বগা সমকা। তা হয় না চাৰু নৰন্ধী মিয়ার tি: ver * মfিt: বাছুন। ন ই সম প্ৰৱস্ব মুহামম্বী মহামায়া। লus ৰ প্ৰাখিমারা মধ্যাঞ্জং। না মামী এমামাক্ষা মাগী স। অগী ভুগন্ধীfzনিনমননঘাষ ন ধ ম মুম্বাই ঘিরিয়ানা লায়ন মোঘই। নখ কামগ্ৰিন্ধন। ৪ দ ব ানী গান ল নিশানী ন ম য য ঘামিন আফযিনিষদীর মাংস ·Buddus! Test.) करणरपुण्डरीकम् । ४१ लोकधातापित्वा आयुःक्षयिला बोधिभिसंबुधेत । न सत्र बुद्धक्षेत्रे मरणं भवेयुः । अनुत्तरपरिनिर्वाणो न उपर्यन्तरीक्षे तयागतपरिनिर्वाणं स्यात् । यादृगजातीयांश्च बोधिसत्त्व उपभोगरिमोगमाकाङ्क्षरन् सादगजातीया अभिनिवर्तयुः सर्वत्र च बुद्धक्षेत्रे गगणतले तूर्यकोटिनियुतशतसहसा वाद्ययुः । न च तेभ्यस्त्रप्येभ्यः कामोपहिताः शब्दा निवरयुः । अन्यत्र पारमिता शब्दा निष्ठरेयुः । युद्धशब्दो धर्मगब्दः संघशब्दो बोधिसत्त्व- पिटकधम्मपर्यापशब्दो निश्चरेत । ययाधिमुक्ता बोधिमावास्तादृगजातीयान् शब्दान् शृणुयुः। बोधिसत्ववारिकामहं भगवंचरमाणो यावन्मयान मेषेवसंख्येपेषु बुद्धकोटिनियुतशतसहनेषु बुद्धक्षेत्रेषु गुणव्यूहा दृष्टास्तेऽलङ्कारास्तानि तानि निमित्तानि तानि स्यानानि तानि मणिधानानि । सर्वएव यम बुद्धक्षेत्र प्रविशेयुः स्थापयित्वा श्रावकप्रत्येकबुद्धव्यूहां। पञ्च- कपायिकांच बुद्धक्षेत्रगुणव्यूहां । तव तत्र बुद्धत्रे नरकतिर्यप्रेताः प्रज्ञायेपुर्नसुमेहनचक्र- वाडमहाचक्रावाडाशिलोपांशुपव्र्वताः प्रज्ञायेयुः न महासमुदा नचान्ये काटदक्षा भवेयु- दिव्यातिक्रान्तनांनाहक्षस्तदुक्षेत्रमाकौणं स्यात् । अन्यत्र दिवोः कुमुमेः मान्दारवमहा. मान्दारवेन च तत्र दुर्गन्धं स्यामानागन्धेरुदारोदारेस्तबुद्धक्षेत्रं स्फुटं स्यात् सर्वसत्त्वेकजाति- प्रतिबद्धा बोधिसत्वा उत्पद्यन्न तकसावः सात् यस्ततश्चावित्वाऽन्यत्र प्रत्याजायत । अन्यत्र तुषितेभ्यः ततश्चरतोऽनुत्तरां सम्यससम्बोधिममिमम्बुद्धत । तावदई भदन्त भगवन् बोधि- सत्वचर्या चरिष्यामि यावन्नवंविधं महापुरुपकारमभिनिध्यादयिष्यामि । एवंरूपं बुद्धक्षेत्र स्थायिष्यामि । एवंख्येः शुद्धाशयः सत्त्वेरे कजातिमतिबद्धोधिमा माई तचुद्धक्षेत्र- माकीण प्रतिष्ठापयिष्यामि । न तत्र बोधिसत्त्व म्याद यो न मया प्रथम बोधाप ममा. दापितः स्यात् सबै तत्र बोधिसत्त्वाः पत्यानायेयुः। ये मपा प्रथमं बोधाय ममादापिताः पारमितासु निवेशिताः । तत्रैवेदं बुद्धक्षेत्रमन्तर्गतं कुर्यो मर्न चामी दुःखामशमयं । बोधिसत्त्वभूतोऽहं भदन्त भगवन् । एवंरूपं पुममका निष्पाइयेयं ततः पश्चात्तत्र युद्धक्ष- अनुत्तरी सम्पझसम्बोधिभिसम्बुद्येयं । दशचातुद्वौपिकसहस्त्रप्रमाणो मे बोधिवतः परि- खान स्यात् सप्तरवविचित्र सन्दर्शनो नाम भवेत् । दशत्रिसाहसः समन्तपरिणाझेन तम्य च बोधिवृक्षस्य गन्धेनाह या च कृतखं बुद्धक्षेत्र स्फुटं स्यात् नस्य मूले पञ्चचातुर्दीपिकप्रमाणं में नानारत्रविचित्र बजासनं स्यात् प्रशमतस मुविचितन्नानगन्धसमवशरणं नाम भवेचतुर- शौतियोजनान्युञ्चलेन । तस्याहं बोधिवृक्षम्म मूले वजासने निधोइयं । पर्यङ्कमामुश्यते नेव मुहूर्तनानुत्तरां सम्यगम्बोधिसभिलम्बुधये। यावत्पानियाणकालं सत्पर्युङ्कमभिद्यान सुचेयं । म तस्मादोधितमूलात्तिष्ठेयं । बोधिवक्षमूलथ्य एमाई बजायने निमणोऽदं निम्मितान् बुद्धान् बोधिसत्त्वांश्च गणनातिक्रान्तम्वन्येषु बुद्धक्षेत्रषु प्रेप । एकेको युद्ध एकपूर्वभक्तेन सत्त्वानां धम्म देशयेत् तेनैव पूर्वभक्तन गणनातिक्रान्तान् उत्त्वाननुत्तगयां सम्यकसम्बोधो समादापपेयुः प्रतिष्ठापपेयुः श्रवर्तिकां स्थापयेयुः । चव मरणानि रति पावा माधुः । 1 प्रममक्ष इनि पाटो या । 6 ·82 करणापुण्डरीकम् । [Buddhist Text. एवं निर्मिता प्रोधिमत्वा बोधिसत्त्वकायं कुयुः । बोधिप्राप्तस्य में गणनातिकान्तेषु दश दिलान्यास लोकधानुपु मम कापो दृश्यत । पेषां च सत्त्वानां मम कापो लतणा- लतमरिन्द्रियध्याभासमागच्छेत् । सचे ते सत्त्वा नियता भवेयुरनुत्तरायां सम्यक् - सम्वाधी। यानवोधिपरिनिर्वाणेन ते सत्वा अविरहिता भवेयुः घुद्धभगवतिः। न तो- न्द्रियविकला भरेषु य च तत्र बोधिष्टत्त्वा मां द्रष्टुमिच्छपुरले पेन येनेव गच्छेयुः । परि- वर्तपुः । चक्रमेयुनिघौदेयुः तिष्ठेपुः मर्च ते दोधिसत्त्वाः समनन्तरोत्साहितेन पद्धनमस्कार- चित्रंण मां बोधिवृत्तनिपणं पश्पेषु' । दृष्ट्वा च यस्य पर्स संशयः स्यात् सोऽण सह दर्शनेन विगत् तीर्णविचिकित्मः म्याइनुपदिष्टस्य धर्मपदम्याघमाजानेयुः । अप्रमाणं में प्रायु- বরন অন ইনহিবিন্ত। প্রন ঘন প্লান। প্রথমবায় মন্থ মাখিনা भयेषुः । पसिंच पाई सय वृद्धक्षेत्रेऽनुत्तरां सम्यम्सम्योधिभिसम्बुध्येयं तस्मिन् सणे सत्र सुद्धक्षेत्रे बोधिसत्वा मुण्डाः कायाः संभवेयुः । रायमम परिनिर्वाणन चात्र युद्धक्षेत्र एशमवापि दीर्घश्या यात समावरण था। घळ ए श्रमपर्णाः ः श्रमरामतिरपतियुः। भगवानाच । साधु साधु सत्पुरुप खमपि पण्डितो धातो मेधावी प्रतीयोभने से विधानं कृतं । अतोयगुपयोगमतीवशानवान् पनवं कुलपुर ममत्वानामपियरी प्रवरा प्रशसा मतिं कृतवान प्रवरी युद्धोत्रगुणयूपः परिपष्टौता । सतम्ले फुलपुत्र मञ्चश्री. नाम भवतु । भविषसि त्वं मधीग्नागतेऽध्वनि प्रतिवान्तपोदपो नदीवालिकाममया- रमणीययोः प्रविष्ट घ तृतीय सरपं दक्षिणग्यां दिशि शुधिरजः सनिपयो नाम लोक- धानुभविष्यपि तप घ महालोकधामुरन्तर्गता भनिपनि अनुपविष्टय । एवंरपया गुपया सटुढतेत्र मादुर्भविपत्ति । तत्र त्वं मोरनुत्तर पम्यफमम्योधिभिसम्मोर- ग्यसे । ममनी नाम तपागतो भविस पर्दन् भन्मन्बुधः । एवंग्याप योधि. सावधिपति मर्च च मे प्रणिधानास्वपि मम्मत्पन्ने । पया त्या प्रणिधानं कृतं योधिभावान सतन्वं यदुशुशोटीप्वयमा कुशलमलो भविष्यमि । प्रायपरिशोधफय कोमप्रमशः । ये च से मञ्जुश्रीः मत्वा नाम श्रोन्ति । शेषां सबकामायणक्षयो यिष्यति। पुगसे थियड का भयि र्याम । मञ्जुश्रीराद। यदि मै भगयनेयरया प्राशयरिपूरि- भवेदिति यया में प्रणिधानं कृतं गया घेय मा मुद्धा भावतो याकुबन्तु । ये निसामेश्वरया लोकपापु तिन्ति यापयन्ति । मत्वानो प ध देशन्ति । सया. प्रमेयापा पुमाः पफम्प मचमावाशेयरपेण गुम धपि भयन । पदयमा द्वितीयमानमोडायूटममापदण वोधिमत्त्वष्य तयारमेयामध्यपेभ्यो युद्धशेष यो यि. मान्दारयामापभिप्रयन्तु । सेम्परा मान्दारयेभ्य एवं समो निश्चात् । यदुत युद्ध- अन्दो धनगदः धन्दा पारमिताशब्दः पलवेचारधगदए नियग्नु । भगत पदमरारखेन पाटो सन्देय तस पर निमित प्रादुर्भदेस् । पाच मश्रिपा कुमारभूमेन numपाभियन्दनं नं सदा सतगादेयमप्रमेयामंध्येया पत्राः मता ािनि च मान्दारवाभिप्रनिनि पर्चमवायेयंरण मुपेन समर्पित पताच ·Buddhist Text.] करणामुण्डरीकम् । ४२ श्रभवन् यथा प्रणिधानं कृतं ये च बोधिसत्वा महासत्त्वारलेषां बुद्धानां भगवतां धम्म शृखन्ति ते तान् बुद्धान भगवतः परिपृच्छन्ति । कोऽत्र हेतुः का प्रत्ययः एवंरूपायां निमित्तानां प्रादुर्भावाय । ते च बुद्धा भगवन्तो मजश्रियं कुमारभूतं व्याकुर्वन्ति । अनुत्तरायां सभाकसम्बोधौ। भगवाना। उत्तिष्ठ प्रवरमति विशालबुद्धे, व्याहतस्वं दशदिशि लोकनाथैः । चलिता चितिः तर्पिता सत्त्वाः, मौख्ययुष्याः प्रदृष्टा भेष्यसे बुद्ध इति । श्रय खलु - कुलपुत्र! समुद्ररेणुाह्मणश्चतुर्थं राजपुत्रमनङ्गगणं नामामन्तयति । पेयालं यथा मझुनिया प्रणिधानं कृतं । तस्य भगवान् साघुफारमनुप्रादासीत् साधु साधु कलपुत्र बोधिसत्वभूतन्वं कुलपुत्राप्रमेयासरोयानां मत्वानां क्लशपळतान मेसि बुद्धकाऱ्या व करिथ्यसि ततः पञ्चादनुत्तरी पम्पकसम्बोधिभिसम्भोत्स्यसे । तेन त्वं कुलपुत्र ववच्छेदे मभावभासी म बोधिसत्वा भवस्त्र भविष्यास त्वं वजच्छेदप्रभासानागते- ध्वन्यतिक्रान्तानाम गङ्गानदीवालिकानामरख्ययेऽनुप्रविष्टे द्वितीये गङ्गानदीवालिकासंख्येये पुरि मायां दिशि दशगङ्गानदीवालिकासमान बुद्धतेत्रपरमाणुरजः-समालोकधातूनतिक्रम्य तवानिमिवानाम लोकधातुविति तत्र त्वं कुलपुत्र बोधिभिसम्मोत्स्यसि समन्तभद्रो नाम तपागतोऽन् सम्यक्सम्बुद्धो विद्याचरणसम्पन्नो यावरोधि भगवानेवंरूपं च ते तेवमने फगुणव्यूहितं भविष्यति यया प्रणिधानं कृतं समनन्तरव्याकृतश्च कुलपुत्र रत्नगर्भण सपागतेन वजछेदप्रभावभावो बोधिसत्त्वाऽनुत्तरायां सम्यकसम्बोधौ। गगणतले गतान कानि देवकोटिनियुतशतपहचाणि साधुकारमदुर्गाशोधारगसारचन्दनागमतमाल- चूर्ण च प्रावधूः। म मा । यदि मे भदन्त भगवनेवरूपाशा परिपूर्यत तयदाई भगवन्त पञ्चमण्डलेन वन्देयम् । तदा गङ्गानदौवालिकाममा लोकधातवो दिव्यातिक्रान्तनोदारण गन्धेन स्फुटा भवेयुः । ये च तत्र लोकधातुपु सत्वा उपपन्ना भवेयुः। नयिका वा तर्यगयोनिका वा यामलाकिफा वा देवा वा मनुष्या वा ते स तं गन्धं प्रापेयुः । तेषां कायद्याधिः पापदुःखं चित्तध्याधिः चित्तदुःखं च सावञ्चिरं प्रशान्तं भवेत् पावदहं शीर्षण पृथिवौं स्पृशेयं । अप खलु कुलपुत्र वजच्छेदप्रज्ञावभासो बोधिसत्त्वो रत्नगर्भस्य तथागतरण पञ्च- मण्डलेन पादौ वन्दते । श्रथ तावदेव गढ़ानदीवालिकाममा लोकधातवो दिव्याति- क्रान्तेनोदारण गन्धन स्फुटा वमूचः। पर्वषां च यत्त्वानां कायव्याधिमित्तव्याधिः शायदुवं च मशान्तं प्रतिप्रखन्छ।

·करणठण्डरीकम् । (Buddhist Text. भगवाना। उत्तिष्ठ वभेदकरगन्धेन स्फुटा क्षेत्रबह । अवसुखं प्रौनिकरो भेष्यसि वरलोकपिता, अथ पलु कुलपुत्र समुद्ररेणु मयः पञ्चमं राजपुत्रमभयनामामन्त्रयते म । पेयालं नच केवलस्मिन् तिष्ठे बद्धक्षेत्रे तबाह भदन्त भगवन बोधिभिमम्बुध्येयं यत्र न नरफा भवेयु न तिर्यग्योनि नै यमलोकाः। पत्र नौलवेदूर्वमयी भूमि विस्तरेण यथा यमा(मा)यां लोकधातो बुद्धक्षेत्रे गुणव्यूहा तथा वक्तव्याः । अभयश्च राजपुत्री खगर्भय तथागतस्याग्रतः पद्म भापयिना। यदि मे भदन्त भगवन्नेवरया श्राशा परिपूर्यंत तदहं भगवतोऽनुभावेन दर्जनयूदं समाधि प्रतिलभेयं । पेनाई भगवतोऽग्रतो दशमु दितु गङ्गानदीवालिकासमामु लोकधातुपु बुद्धक्षेत्रपरमाणुरजः-मख्खरपचक्रप्रमाणमान पद्मः पुष्पवृष्टिः प्रवर्षत वयं च पश्यमा सहोदौरित वाक्ये बुद्धानुभावेन दर्शनव्यूई ममाधि मतिलभ्यवान् । दशमु दिनु गङ्गानदीवालिकाममषु लोकधातुघु युद्धक्षेत्रपरमाणुरजसमे रथचक्रप्रमाणमावः पद्म पद्मवर्ष प्रवर्पितं । पदृष्ट्वाऽभयो राजकुमारः परमप्रीतियोमनस्य- जातो बभूय। भगवामाह। अतीव कुलपुत्र शोभनं त्वया प्रणिधानं कृतं शोभनं व बुद्धक्षेत्र परिपृहीतं । अलिभोनं च ते समाधिः प्रतिलभ्यः सत्यवचनेन पद्मष्टिः प्रवर्पिता । भ प्राद। यदि ममानुसगं सम्यकसम्बोधावाभापरिपूरिर्भवेत् । तदेते पद्मा गाणे तिष्ठन्तु । तव गगये स्थिता वर्षन्तु । प्रतिक्षिणं कुलपुत्र गगणतली पोर्मुद्रित सेन हि त्वं फुलपुत्र गगणमुद्रो नाम भवन भविष्यसि त्वं गगणमुद्रीनामानागतेऽध्वति प्रतिक्रान्त एकगा- नहीवालिकासमे संख्ययानुपविष्टे द्वितीये पूर्वदत्तिणयां दिशि कोटिशसमगङ्गानी- घालिकासमानि घुद्धरीत्रापतिकामपित्वा सत्र पद्मा नाम लोकधातुभविष्यति । स त्वं बोधिभिसम्भावस्पसे। पझोत्तरथ नाम तथागता भविष्यपईन् सम्पकसम्बुद्धो विद्या- घरणसम्पन्नो यावद्धो भगवानप्रमेयेन शहेन बोधिमत्त्वमंधेन । अपरिमाणवरी प्रायु- भविष्यति । सव्वैश नेर्गुणैः समन्वागतं लप्यसि । यदेतत् प्रणिधानं कृतं । गगणमुन्द्रो बोधियो रनगर्भस्य तथागतम्य पादो शिरमा निपपात । भगवाना. रागवाना। भविय्यमे जगति हितकरः क्लेशकस्नुषामकरः । नेदरजःसमगुणधरो बोधि प्रास्यमि यथा पूर्वजिनः ।। • पादयोः गिरमा निपपात । एवं पाठो युना।

·Buddhist Test ] करणापुण्डरीकम् । 8! अथ खलु कुलथुत्र समुद्रेमुब्राह्मणः घई गजपुत्रमवरं नामायन्त्रयति म । पेयालमेव कोवलमस्मिन् क्लिो बुद्धक्षेत्रे यावद्ध या गगण मुद्गण बोधिसत्त्वेन प्रणिधान कृतं। यदि मे भगवनेवरुपा आशा परिपूर्यत तदश दिशि गङ्गानदीवालिकामामु लोकधातुधु सर्वगगणेषु सप्तरत्रमयाः छत्राः प्रादुर्भवन्तु हेमजालप्रतिच्छन्नाः सप्तरत्नमयाभि. र्धण्टाभिरलताः । तत्र छत्रघण्टाजालेरेवंरूपः शब्दो निश्चरेत् यदुत बुद्धशब्दो धर्म- शब्दः संघशब्दः प्रारमिताशब्दोऽभिज्ञाशब्दो वैशाराशब्दः सर्च चित्ते सत्त्वा एवं शब्दं शृणुयुः ते श्रुत्वा सर्वेऽनुत्तरायां सम्यकमम्बोधो चित्तमुत्पादधेयुः । ये चात्र सत्त्वा पूर्व- मुत्लादिस-बोधिचित्तालेऽवर्तिका भवेयुरनुत्तराषां सम्यकसम्बोधो। समन्ताव्याहतेऽस्मिन् याहारे अथ दश दिक्ष गङ्गानदीवालिकासमेघु लोकधातुयु सवंगराणसलात पेयालं एवंरूपाः शब्दा निश्वरन्ति । भगवतश्चानुभावात् स्वयमेवाद्राक्षीत् युनरेबमाह । स चेन्मे भदन्त भगवन्नेवरूपा अाशा परिपूर्यत यथा मे प्रणिधानं कृतं । तदहं भगवतः पुरतो ज्ञानवरोचनं समाधि प्रतिलभेय । येन मम कुशला धर्मा निवर्तयुः प्रतिलब्धे च समाधी मां भगवान् व्याकुर्यात् । भगवतश्चानुभावेन वरीवनममाधिः प्रतिलग्या । भगवानाह। साधु साधु सत्युरूप उदारं ते प्रणिधानं कृतं तेन वं पुण्णाभि- घ्यन्दनेन दशसु दिक्षु गङ्गानदौवालिकासमा बुद्धक्षेत्रा बहवश्वकप्रमाणाः शतसहसमनोज- शब्दसंचोदितो बुद्धक्षेत्रः। ततस्वं कुलपुत्र वेगवैरोचनो नाम भवस्त्र भविष्यसि त्वं वेगवैरोचनोऽतिक्रान्तेऽत्वेकनदोगडाबालिकासमे संख्येयेऽनुमविष्टे द्वितीय पुस्तिमायां दिशि गङ्गानदीवालिकासमा लोकधातवोऽसिक्रमिला प्रादित्यमोमो नाम लोकधातुः तत्र वं बोधिभिमम्मोन्साये। धम्मवशवीश्वरराजो नाम तथागतो भविष्यपईन् सम्यकसम्बुद्वो विद्याचरणसम्पन्नो पावबुद्धो भगवान् स च वेगवैरोचनो बोधिसत्त्वस्तं भगवन्तं पञ्चमण्डलेन वदति रत्नगर्भ तथागतं आ६ । उत्तिष्ठ सव्रत सुरत दान्तचित्त सत्त्वेभ्यः तीव्रकरणामहतौ प्रत्ता तारे हि सत्त्वान् । दुःखार्णवतौरं मंस्था यावन बुध्यसि अनुत्तरबुद्धबोधिं ॥ श्रय खलु कुलपुत्र समुद्रेणुाह्मणः सप्तमं राजपुत्रपङ्गाजमामन्वयामास । पेयाल । न चास्मिन् किष्ट बुद्धक्षेत्रे तत्राहं बोधिभिसम्बुद्धेयं । पत्रवन नरका न तिर्यग्योनिः न यमलोकः प्रज्ञायते न मातृप्रामो न च सत्वानां गर्भवामः । न मुमेसः न चक्रवाई महाचक्रवाहान् पशुशेलपर्वतानोत्सदशकरकठेत्र कण्टकराहना न साहक्षा न महासमुद्री . प्रनिलब्धः, रति पाठः संगच्छते ।

·४६- करुणाएगहरोकम् । (Buddhist Tert. . न च सत्रादित्या न तारकरा न रात्रिदिवसा न ते मस्कन्धां न च तत्र सखानामुचार- प्रघावखेटसिंघानकं । न कारखेददुर्गन्धं न च सत्त्वाला कापलमता भवेत् । न चित्त- समता। न च तत्र पांशुमूमिर्भवेत् । सा च तत्र भूमिरमगर्भमयो भवेत् । अनेक रवशतभनालद्धृतो भवेत् । मान्दारवमहामान्दारवायावी व तद्धक्षेत्र माना- इतालतं भवेत् । ते रत्नदत्ता नानारदजालालता भवेयुः । नानारतडूप्या नानारत्रवस्त्रा नानारत्रमाला भानारनाभरणालङ्कागलमृता मानामाभ्यो नानाबायर्नानारतमाजने- र्नानारन एमेच ते रवशालता भवेयुः। न तत्र थिः मनायत अन्यत्र यहा पुण्याः संकुचेपुर्वाद्याच वाद्ययुः संकुचिनेभ्यश्च पुष्पेभ्यः । बोधिसत्वा प्रत्याजायेयुः। समापनाथ सत्र बोधिसत्वा दर्शनव्यूह नाम समाधि प्रनिलमयुः। घेन समाधिना प्रतिलब्धेन दशा दिक्षु बुद्धक्षेत्रपरमाणुरजःममानान्येषु लोकधातुप तितो पापपतो बुद्धान् भगवतः पर्ययः। तत्क्षणे वरुपं विशुद्धं दियश्रीत्रं प्रतिलभेयुः । पेन दशमु दिवन्येषु लोकधातुषु बुद्धक्षत्रपरमाणुरजःसमेषु युद्धक्षेत्रेषु बुद्धानां भगवतां धर्मदेशनां शृणुयुः । महोपपन्नाथ सत्त्वाः मर्वजातिमरा भवेयुले च युद्धतंत्रपरमाणुरजाममान् कन्यान नुमायुः । महोपपन्नाध से सवा सर्च एवंरूपं दिव्यं चक्षुः प्रतिलभेयुः। यत्सम तादृशेषु दिपुर शुद्धविपरमाणुराममान् बुद्धक्षेत्रगुणहान् पश्येयुः सहोपपन्नाश से मत्त्वाः सर्च एयरपेण परचित्तज्ञानकोभलेन ममम्बागता भवेयुः । यदेकर येन बहुयुद्ध क्षेत्रपरमाणुरजममेषु सुद्धतेवेषु सर्वमत्त्वानां चित्तरचितां विज्ञाने युधिद्वोधिपरिमिबाणं से सत्वाम्ता समाधि प्रणमेयुः । गन्याः प्रत्यूषकालमयये चतुर्दिश मुगन्धाः प्रौतिकराच मृदुमुखसंपवायत्रो वायेयुः । ये तान् एण्यान् विकासयेयुः । ते च बोधिसत्वास्ताभ्यः समाधियो युधित्वा शेभ्यः पुष्परोमानेभ्य पत्तिष्ठपुः । तपाप द्धिविषयं मतिलभेरन् यदेकचित्तक्षणेन धद्धक्षेत्र परमाणुरजःसमान्येकका निशं गच्छेयुः । तिसतो यापपतो मुद्धान् भगवतो वन्दित्या पर्युपामित्वा तदा निवर्तयुः । तत्र च मान्दारयमहामान्दारयपुष्पकेशरेषु पर्यङ्कमाया निपौदेमुः। धर्ममुखमनमिझारेण तयागतं प्रक्षेपुर्यन पेन च निपोदयः परिवर्तगु- वो सर्वदिशामु च मामेव पम्येयुः। यथामपंच तत्र बोधिसत्वानां महामत्वानो फाइा. विमतिधर्मपु संशप उत्पद्यते । तत्मचं मम दर्शनब्यवलोकनमात्रेण विगच्छेयुः । पापां च धम्मदेशना ते बोधिमत्त्वा महासत्वा प्राकाइतेयुः । तथास्यां धम्मदेशनां मम व्यवलोमनमावेश आनेयुः। श्रममा अपरिग्रहाय तत्र मत्वा भवेयुः। अन्तमा एजीविमानभिशाः मर्च च तत्र बोधिसत्वा प्रवर्तिका भरोगा। नत्राशलस्य नाम भवेन च तत्र घुद्धक्षेत्रे शिक्षा ग्रहणस्प नाम भवेत् न चापत्तियुत्थानकापा पावत् पर्वमत्त्या हात्रिंटिमहापुरुपलक्षणैः समन्वागता भवेयुः भ प नारायणलिका भवेयुः । मच सकमत्वोपोन्द्रिपविकलो भरेत् । सावहोधिनिर्वाणेन सर्वं च तत्र मत्त्वा मुण्डा न च कापायचीवरमाइताः प्रत्याशायेमुः। मुविभक्तं च समाधि प्रतिलभेयुः । यावद- घोधिपर्यन्तेन प्रपामेयुः । पर्वं च तत्र ममवधानकुशलमूला मवेषुः । स च सत्र युद्धक्षेत्रं सत्वानां धाधिजादुः प्रजायत । यो सत्त्वानामायुपरिक्षयों भरेते बन्दै पर्यन ·Buddhist Text] करणापुण्डरीकम्। 80 - परिनिबोयेयुः । स्वकाच शरीरात्तेजोधातुं प्रमुञ्चेयुयनात्मनः शरीरं साधयेधुः । चतुर्दिशन वायव प्रागच्छेयुः ये तानि बोधिसत्त्वशरीराणि शून्येषु बुद्धक्षेत्रेषु तिपेयुः । एवंरुपाच महामणिरत्ना प्रादुर्भवेयुः । तद्यथा राज्ञवक्रवर्तिनः प्रभाखरं मणिरत्नं ये च तत्र सत्तास्तां मणिरत्नप्रभा पश्येषुः । तं वा मणिरत्नं पीपुः । स्पर्श युवा ते सर्व नरकतिर्यग्यमलोक- दुःखानि यावद्वोधिनिबाणेन मा प्रतिसंवेदयेयुः । ते च सतश्चादित्वा तत्रोपपदीयुः। पत्र तिएन्तो यापयन्तो बुद्धा भगवन्तः सत्त्वानां धम्म देशयन्ति । तत्रोपपन्नाच ते सत्वास्तयां बुद्धानां भगवतो सकाशाद्धम्म शृणुयुस्ते च बोधिचित्तमुत्सादयेयुः सहोत्यादिते च बोधि- चितवैवर्तिका भवेयुरनुत्तरायां सम्यकसम्बोधौ। न कथित् सखो मम बुद्धक्षेत्रे- ऽसमाहितः कालं कुर्यात् न दुःखवेदनाया न परस्परव्यावद्धचित्ता विप्रयोगमरणाय ततश्च मा वातोपपद्येयुः । यावद्वाधिपर्यन्तं । बुद्धदर्शनेनाविरहिता भवेयुः। धर्मप्रवणेन संघोपल्यानेनाविरहिता भवेयुः । पर्व च तत्र सत्त्वा अपगखिलद्वैषम्रो मातम- भवेयुः । विवर्तितं च बुद्धक्षेत्रं प्रावकप्रत्येकबुद्धर्भवेत् । शुद्धैश्च बोधिसत्वेस्तं बुद्धक्षेत्रं स्फुटं भवेत् । स्निग्धचित्ता मृदुचित्ता अवरचित्ता अकिल्लिचित्ताः शान्तचित्ताः समा- हितचिसाश्च भवेयुः। तत्र ये सत्त्वा उपपद्येयुः। प्रभास्वरं च * मेतद्धक्षेत्रं भवेत् महदगुणव्यहन मैलझुर्तित्रं दशसु दिक्षु बुद्धक्षेत्रपरमाणुरजाममैंः लोकधातुभिईश्येत गन्धन च स्फुरेत् नित्य मुखसमर्पिताच तब मत्त्वा भवेयुः । न च तत्र बुद्धक्षेत्र दुःखभन्दा श्रूषेत । तावच्चाई बोधिमत्त्वचर्या चरिष्यामि यावदई बोधिसत्त्वभूताचोवरुपाभिर्बुद्धर्वत्र- गुणव्यूहसम्पदाभिः बुद्धक्षेत्र परिशुद्धं स्थापयिष्यामि । एवरुपैः परिशुद्धाशयः सत्त्वैस्तदुद्ध- क्षेत्रं स्फुटं स्थापयिष्यामि । सतः पश्चादहं तत्र बुद्धतेवनुत्तरां सम्यकसम्बोधिभि- सम्बुध्येयं । बोधिप्राप्तस्य च मेऽप्रमाणप्रभा भवेत् सहस्रबुद्धक्षेत्रपरमाणुरजसमेषु च दशसु दिक्ष्यन्येषु बुद्धक्षेत्रे लक्षणालता भे कायः मंतश्येदिति । ये च तत्र सत्त्वा मां पश्येयुः । तेषां मत्त्वानां रागः प्रशमयेत् देयो मोहेर्घामानभंसमवशायकोशाः प्रशमेथुः । सर्व बोधिचित्तमुत्याइयेयुः। यथाविधाश्च समाधिधारणौराकाङ्क्षेत तयारूपा मां पति- लभेयुः। मे च तत्र प्रत्याशीतनरको प्रत्याजाता भवेयुलेषां मा दृष्टा मुखावदना प्रादुर्भवेत तथापांच मुखां वेदनां प्रतिलभेरन् यथापि नाम द्वितीयध्यानसमापन भिक्षोस्त च मां दृष्ट्वा कायचैतभिर्कन मुखेन सर्पिता भवेयुस्ते च सर्वऽनुत्तरायां सम्यकमम्बोधौ चित्तमुत्पादपेयुस्ते च तत्र श्रावित्वा मम सुद्धक्षेत्र उपपद्यरन् न तत्र वा वेवर्तिका भवेयुः । अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो ये च सत्त्वाः प्रतभवने पपन्नाः । मम पणेयुः पेयालं । प्रवर्तिका भवेयुरनुत्तरायां सम्यक्सम्बोधो एवं निर्यगयोनिगता वक्तव्याः। एवं देवाः। द्विगुणा च में प्रभासयेयं । अप्रमाणं च मे श्रायुर्भवेत् । यन्न भय को चयितुं । अन्यत्र सार्वजनाने वैतगुइक्षेत्रमिति साधुः । + चापि चैतदुदचेचमिनि भवितुमईति । 1 मपश्यदिति पाठः साधीयान् । * ·8 करणापुण्डरीकम् । (Buddhist Tert. - न वोधिप्राप्तस्य च मे दशम दिसममेयेभ्वरिमाणेचन्येषु लोकधातुपु पुटर भगवन्तो मम वर्ण भापेरन पेशामनुशावपेयम् । मे १ तब मला मम वणं शृणुयुः । ते तत्र मम बुद्धक्षेत्रे कुशलपूल परिणामयेयुः। ने कालं कृत्वा मम बुद्धत्तेचे उपपद्येयुः स्थापयित्वाऽनन्तर्य- फारकान् मद्धम्मप्रतिक्षप(कान्)तां प्राऱ्यांपवादकान् बोधिमा च मे ये सवा श्रप्रमेयेख- संख्येषु लोकयातुपु मम नामधेय शृणुयुः । मम च बुद्धक्षेत्र उपपत्तिमाकासयुः । तेषाम मराफालसमऽनेकापरितो वितिमिरममाधि ममापनो। तधारपेण मुभापिसेन तान् सत्त्वान् सन्तोपये सेपो सत्वानां सर्वदुःखं प्रशमेत्तेनेव प्रमादेन निथिता समाधि मतिलभेयुः । चित्तपदणं धर्मातान्ति प्रतिलभेयुः कालं च कृत्वा मम बुद्धक्षेत्र उपपधेयुः । पेच पुमानपत्र बुद्धक्षेत्रेधु भप्तधनविरहिताः सवा नर्धिकाः घिभियानरनर्यिका देव কাচ্চিামিঃ মন্নমিনেহিষ্কাঃ মর্যাপ্লিঃ এক্ষিয়ামিঃ গঙ্গা- रक्ताविषमलोभाभिभूता मिथ्या-धर्मपरोतास्तेषां प्रभाममाधिना मरणकालसमये पुरत- स्ति। अनेकगणपरित्तो धर्म देशपेयं । सेषां स्थळं पुढचं दर्शपयं । बोधो च समादापय । ते मला ममान्तिको परमपतिप्रसाई मामोद्यं मतिलभेयुः । बोधी । चित्तान्युत्पादपैषुः । तेषां सर्वदु खावेदना प्रभमपेयुः। ते सूर्यपदीयं च समाधि प्रति- खभेरन् मोक्षमा यो भवेत् कानं च कृत्वा मम सुद्धक्षेत्र उपपद्येयुः । भगवानार । साधु माधु सत्पुमा शोभन के प्रणिधानं कृतं । शE! यदि मे भान्त भगवन्नेयंपा प्राशा परिपूर्णत : सपाच दश दिक्षु पुडक्षत्रपरमाणुरजःसमे वन्येए पुद्धक्षयपूरगामारघम्टनवृर्ण प्रयतु । पे च भवान्तं गन्धं प्रायेषुः से भब्य धोधी वित्तमुत्पादयः । प्रदं घाई प्रोतधूति नाम समाधि प्रतिलमेयं । पत् खपमेय पाये। उत्पादितथ कुलपुत्र प्रपौतधुतिः समाधिः स्वयमेवादाशीतहक्षेत्रपरमाणुरजः भमेषु शगु विश्वको दिशि गएनातिकान्ताय सध्या सोपणे ममापिनास्लेन एवं फुलपुत्र मिगन्धो भवन । प्रतिक्रान्ने मिरगन्धै एमगङ्गानदीवालिकामरानु प्रविष्ट दितीये उपरि मा पनि यिसो बुढतंत्रात् द्विचत्वारिंशत् गहानदीवालिकाममेषु पद्धक्षेत्रपरमायु- रनाममानि युद्धक्षबालतिक्रम्य तत्र नोख गन्धप्रभाविरको नाम लोकधाभधियति । तर त्वमिंगन्धोग्नुस भयमम्योधिमिसम्भोरथ । प्रभाविरजासमुप्रय गया. गज नाम सपागतो भयिनि । प्रान मभ्यमयुद्धो पायसुद्धो भगवान् । प खलु कुलपुत्र मिगन्धो धोधिमायो रगर्मस्य तपागतम पक्षमण्डन पाहो. पमितवान् । म(सो)ग्नगर्भस्तपागत प्राह । उत्तिष्ठ सरनरदेवपूजित मारय वं भव गतिमत्त्व दुःखिता। हित्त्वा भव दुःपगबन्धना भेयाम मरजिने शर्यपुनः - ·Budahist Text.] करणापुण्डरीकम् । 88 अथ खलु कुलपुत्र समुद्ररेणुवाह्मणोऽष्टम, राजपुत्रमिघं नामामन्त्रयामास । पेयालं तावदह भगवन् लिष्टे बुद्धलेचे बोधिसत्त्वमूतो बोधिसत्वचारिका चरियामि पावन दशसहस्त्रान् लिष्टान् सुद्धक्षेत्रानेवरूपान् परिशुद्धान् स्थापयिष्यामि यथा नौलगन्धप्रभास- विरजं बुद्धक्षेत्रं तया भविष्यति । स्वरुपेरवससकुशलमूलः परिशुद्धाशर्महायानसंपस्थिते- बोधिसत्त्वस्तयुद्धतंत्र स्फुटं स्थापयिष्यामि । पवादहमनुत्तरां सम्पकसम्बोधिभिसंभोत्- स्यामि सथारूपामहं भदन्त भगवन् बोधिसत्त्वचारिका चरिश्यामि यथा नान्ये बोधिसत्त्वा- श्वरन्ति । यदहं भदन्त भगनिमानि उपवर्षाणि बुद्धगुणबोधिसत्त्वगुणपरिशुद्धिः । बुद्धक्षेत्र- गुणपरिशुद्धिः रहोगतो एकाकी संचिन्तयमानो निघणः । दर्शनव्यूहसमाधिपूर्वमेन एकादश बोधिसखधमाधिपक्षाणि यानि मयात्रोत्साहितानि प्रतिलच्यानि भावितानि । एपा मम भदन्त भगवन् बाधिसखभूतस्य बोधिसत्ववारिका घेऽपि ते दश दिक्ष्वनन्ता पर्यन्तामन्याच लोकधातुषु बुद्धा भगवन्तस्तिष्ठन्ति यापन्ति सत्वानां हिताय मुखाय धम्मै देशयन्ति । ये अध्वसमतिकान्ता ध्वजारकोयूरा युद्धतंत्रास्ता परिपूर्ण जिनेः पश्येयम् । प्रावतयेयम् । तेन च समाधिनाई भदन्त भगवन् परमानुरजाममान् बुद्धान् भगवतो घोधिसत्वा श्रावकगणपरिश्तान् पश्येयम् । एकेकस्याहनिश्रितः समाधिवलेन बुद्ध क्षेत्र- परमाणरजासमः कार्य वेदयेयस् एकेकोनवाई कायेनानुत्तरेविचित्ररत्नेः पुष्यैरनुत्तर्विचित्रे- माल्यश्च चूर्णविलेपनेर्वाद्यः सर्वाभिश्चानुत्तराभिवृंदाभिरेकैक पूजपेयम् । एकक्षेत्रेवाएं समुद्रवालिकाप्रमाणे कल्पग्रेयं यदावाहं सर्चकार्यावभावनेन समाधिनेकतणेनेकस्य बुद्धस्य बुद्धक्षेत्रपरमाणुरजःसमान् बुद्धान् चिराण्याजानेयं । गुणाकरसमाधिनावाई भदन्त भगवन्ने- कैकस्य बुद्धक्षेत्र-परमाणुरजासमेरनुत्तरतवैस्तवेयम् । अनिमियसमाधिनावाहं भदन्त भगवन् नरकोष्ववतरित्वा नायिकमात्मभावमभिनिर्मिणिवा नेरपिकानां सत्वानां धर्म देशपेयम् । बोधाय च समादापयेयम् । ततस्तान् बोधाय चित्तमुत्याइयेयम् । ततसावित्वा मनुष्याणां सहभाव्यतायामुपपद्येयुः । यत्र सुद्धा भगवन्तस्तिछन्ति तेषां बद्धानां भमवता सकाथाद्धमें शृणुयुः । अवेवर्निकमूमौ च प्रतिष्ठापणेयम् । एवं तिर्थक्षु एवं प्रेतेषु । एवं पोषु । एवं राक्षसेषु । एवममुरेषु । एवं नागेषु । एवं किन्नरेघु महोरगेषु। एवं पिशाच- पूतनकतपूतनेषु । एवं मनुष्य-चण्डालेषु । एवं वणिजेषु गणिकासु । यथा रुपेषु च भगवन् सत्वा फुलेधूपपद्यन्ते। यथारूपश्च धामात्मभावप्रतिलामः । यथा रूपेण च सत्वा कम्म. प्रत्ययेन मुखां वेदना दुःखां वा प्रति संवेदन्ति । यथा रुपेयु च शिल्पध्यानकर्मस्थानेषु प्रसक्ताः । तपारपमात्मभावं निर्मिणिना तपा रूपशिल्पम्यानेयोग निदर्शपेयम् । तपा रूपेण वातरव्याहारेण सत्त्वानां चित्तमाराधयेषम् । अनुत्तरायां सम्पकसम्बोधो समादापये- पम् । निवेशपेयम् प्रतिष्ठापयेपम् अवर्तिकांच त्यापर्ययम् । अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो तावह भदन्त भगवन् बोधिसत्वचारिका चरिष्यामि यथा दशसु सर्वश्रुद्धक्षेत्रसहनेषु सर्वां सत्त्वानां चित्तसन्तति तथा परिशोधयेयम् । यथा पूर्वकर्मयान् कुर्युः । यदेक- सत्वयापि चत्वारो मारायश्चित्तसन्ततिपर्यन प्रजानीयुः । तदहं दशबुद्धक्षेत्रसहवायेवं च्या परिशुद्धां स्थापयेयम् । पया प्रभासविरजामायगन्धेश्वरराजोतिक्षपागास्य नौले गन्ध- .

·যায়ী। [Baddbirt Tort, - प्रभासविरजे बुद्धक्षेत्रगुणदास्तथा भवेयम् । एप मया स्वयुद्धक्षेत्र स्वपर्षा पाच या पिंहगन्धेन बोधिसत्वेन प्रणिधानं कृतं । पदि मे भदन्त भरायनेयरपा प्राशा परिपूर्यत । नया दशसु सुद्धतेववाहसंधु मत्त्वानां सर्वदुःखानि प्रशाम्यन्तु । सर्व च मचित्ता भयन्तु । कर्मणचित्ता भवन्तु । स्त्रकरकापाश्चतुदीपिकायाः तिवन्तो बुद्धान् पश्यन्न । नेपांच सत्वानां विचित्ररता विचित्रपुष्पगन्धविलेपनचूर्ण कृषध्वज-पताकाः प्रादुर्भवन्तु । पेन में सत्त्वा स्तान् बुद्धान् पूजयेयुः अनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो चित्तान्यूत्पादयेयुः । प्राई च भगवन् दर्शनव्यूहसमाधानवलेन स्वयं पश्येयं । सहोदौरितया वाचामिनवमेव स्वयं पश्यति, यमा प्रणिधानं कृतमिति । भगवानाह । सायु साधु कुलपुत्र यस्त्वं कुलपुत्र समन्तको च बुद्धक्षेत्रदशसुद्धक्षेत्र- सहस्त्राणि परिशुद्धानि ख्यापयिसि । अममेपासंख्येयानां च सत्वानां सन्ति तं परिशोध- यिष्यसि । ऐवमा मेयासंख्येयाना बुद्धानां भगवतामप्रभेपासंख्येयायां पूजायामौतमुकामा- पत्मासे सेन वं कुलपुत्र समन्तभद्रो नाम भवस्त्र । विर्यास त्वं समन्तभद्रो नाम ने. ध्वनि अतिक्रान्त एकनदी वालिकासमेऽसंरयेये परिवर्तविशिष्ट द्वितीय उत्तरायो दिशितो बुद्धक्षेत्रात् घष्टिगङ्गानदीबालिकासमानि बुद्धक्षेत्रापतिक्रमिला नव ज्ञानतो ये सुवि- श्वद्धगुणो नाम लोक्रधातुभविष्यति । तत्र त्वं समन्तभद्रोऽनुतरां सम्पकसम्बोधिभि- सम्मोत्यये। ज्ञानवधितम्भितेश्वरकोतुर्नाम भवति । तथागतोऽईन् सम्यकसम्बुद्धो भगवान् । अप खलु कुलपुत्र समन्तभद्रो बोधिसत्त्वो महासत्वो रखगर्भय तथागतम्य पञ्च যন রাষী মিষ নিন। মেঘনত্ব। उत्तिष्ठ सरत सुमत दान्नचित्त सत्वान् सन्तति विशोध्य दृढ़पतिज्ञ लम् । सत्वान् तारय लेधनदौसघोरान् वं ज्ञान-उल्काधर भेस्यसि बुद्धलोके ॥ तेन खलु पुनः अलपुत्र ममपेन दशकुशोदप्राणसहसाथि एक कण्ठेन वाचं च भाभिरे भविष्याम वयं भदन्त भगवन्तः परिशद्ध बुद्धत्रेषु तथागता अन्तः भग्म- सम्बुद्वार यां मुविशुद्धाशयाः समन्तभद्रो शोधिसत्वो बोधिसत्वचारिको घरमाणः परिशुद्ध स्यापति । एवं च वयं घटारमिता परिपूरयित्वा तत्र बुद्धक्षेत्र उपग्म । एवं कुल. पुत्र रत्नगर्भण तथागतेम दशप्राणिसहसा व्याकृताः । पदा ममन्तभद्रोऽनुत्तरा सम्पा- सम्बोधिभिसम्भोत्पते तदा पूयं तेघु सामन्तोषु लोकधातुष्वनुत्तरी सम्पकसम्बोधिभि- सम्भोत्स्यधे। महकनामकास्तधागता भविष्यप। यदुत सहने लिकुठेश्वरघोसो नाम भविष्यथ तमागताः । अपरं सहसं घटतौवाधोपो नामानो भविष्यन्ति । अपरं मचं सुविमलयोपेशरराजनामा भविष्यति लयागतः । अपरं ससं महोणाभयघो- - - ·Buddhist Text.] करुणापुण्डरौकम्। ५१ श्वरराजनामा मविति । सयागताः अपरं सहखं विमलघोषतेनेश्वरराजनामा भविष्यन्ति । पञ्चशता एकं नामधेषा यदुत सूर्यघोषनामा भविष्यति । तथा दो विगतभयकोतिराजा विगतरश्मिश्च विगतरश्मिघोषकौतीश्वरबोधश्च विपरमधर्मकीर्तिघोष गर्भकोतिराज- रत्नध्वजः । ज्योतीश्वरः। उत्तप्तमुनिज्ञानेश्वरः केतचीवरसंभृतराजा। अचिन्त्यमतिज्ञान- गर्भः । ज्ञानमेरुध्वजः । ज्ञान सागरराजा महावीर्य घोपेश्वरः । मेमग्रीकल्पः । ज्ञानविरज- वेगः । किमीश्वरवीजः। ज्ञानमुधिले गजितेश्वरः । अभिभूतगुणसागरराजा। ज्ञान- सम्भवबलराजा विरजौरेश्वरराजा । सुनिश्रीकूटवेगसंकुमुमः श्रीकूटज्ञानबुद्धिः वजसिंहः । शीलप्रभास्वरः। भदोत्तमः। अनन्तरपिसः । सिंहनन्दिः । अक्षयज्ञानकूटः रवावभासः । ज्ञानविमले। ज्ञानप्रवातः । सिंहकौतिः। अभिज्ञागुणराजः। धर्मसूमनावर्षी प्रभा- करः । श्रभ्यूनतमेस । धम्मसमुद्तराजविमलेः । गन्धेश्वरः । विमलनेत्रः । महाप्रसन्दयः । अमङ्गबलराता। स्वज्ञान पुण्णबलः । ज्ञानचीवरः । वशकीर्ती। अमंगहितेयौ। ज्ञान- घमः । महामेकः । बलगभः । गुणाकरः । लताकुमुमध्वजः । गणप्रभा । विगुणमोह- राजा। वजोत्तमः । धमकेतुः । घोपेन्द्रराजा । स्वगुतः । वजध्वजः । रत्नेश्वरः । प्रत्युद्गत. ध्वजेन शलकल्पः । रतिमेघः । धम्मकारिसालराजा । ममन्तगुप्तसागरराजा । ज्ञानसंलिखः । ज्ञानाचिकुमुममणिः । गजेन्द्रेश्वरः । उदुम्बरपुष्पः । काञ्चनध्वजः ! धम्मध्वजः । विनति- राजः। चन्दनः। सुप्रतिष्ठितस्त्रामविक्रमः ! ध्वजाग्रप्रदीपः। ज्ञानक्रमः। सागरध्वजा व्यधमकीर्तिः । मानविनद्धितः । गुणार्चिः । नानाभ. । ज्ञानयदीपः । शेमराजा । जान- घोषः। ध्वजसंग्रहः । वजनदीपः । व्यूधुराजा ! जयसंख्या । मुप्रतिष्ठितः । मणिचन्द्रगा। क्रमविनतिराजा। सालेन्द्रसिंहविग्रहः । नारायणविजितगर्भः। रत्नगुणनिचयः । ज्योतिगर्भः । नतविभवकीर्तिः । पुण्यबलमालराजा । ज्ञानघोपः । ब्रह्मोत्तरः। तराष्ट्रः । अपर पहसं गन्धपाविजितकीर्तिराजा मामानो भविष्यन्ति । रश्मिमण्डलज्योतिमभास- राजा गन्धपद्मोतरवेगा । अनन्तगुणसागरज्ञानोत्तरोत्तरः । जम्बूच्छायः । गुणशेलध्वजः । सिंहकोतुः । नागविवर्जितकुसुमतेजराजा । मुगन्धवौजनराम अमृतगुणवेजराजाल्यनेमि विष्यति । अपरं सहवं विष्टगजधर्मराजानो नामेन्द्रविमुक्तिचुद्धलोकसागरलोचनशैल- नामा भवति तथागता अर्हन्तः सम्पक्सम्बुद्धाः। एककाले एकदिवसेऽनुत्तरां सम्यक- सम्बोधिभिभोस्यन्ति । अन्यान्यासु लोकधातुपु दशान्तरकल्पायुःप्रमाणं भविष्यति । तेऽपि दशमाणमहसा रतगर्भस्थ तथागतस्य पत्रमण्डलेन पादौ शिरसा निपेतुः । रन- गर्भस्तथागत श्राह॥ उत्तिष्ठत व दृढ़नागनति क्रियता शुभद्रव्यसञ्चयम् । उद्युजित पारमितास वेगता भविष्यथासरनरलोकनायकाः ॥

·५२ करणामुण्डरीकम् । [Buddhist Test, अथ पलु कुलपुत्र समुद्ररेणु बामणो नवमं राजपुत्रमामन्वय स्म । अमिचं नाम पेयालं । स माह ! तयारयामहं बोधिसत्वचारिका चरिष्यामि यपा मे दशमु दितु गङ्गानदीवालिकाममास्तिष्ठन्तो यापपन्तः बुद्धा भगवन्तो बोधिचारिका धरतः। सातिमूता भविष्यन्ति बोधिसत्वचर्यायां । यदहं भदन्त भगवन् तत् पुरतो बोधाय चित्तमुत्पादयामि । यावञ्चानुत्तरी सम्यकसम्बोधिभिसम्मोत्थे । अवान्तरेण में बोधिसत्वचर्याश्चरमाणम्य न विप्रतिमारचित्तमुपपद्यत यावदोधिपान्तमुपादाय दृढमतिनो भवेयं यथावादी तया- फारी न चान्यथ्य सत्त्वस्य चित्तं संतोभयेयम् । न च मे धावक प्रत्येकद्धयाने चित्तमुस- खेत । सा च कामरागचित्तनासका उत्परिन् । मा स्थानसिद्धमहगता मा श्रोतमुक्य स्वगता मा कोलत्यसहगता न विचिकित्सामहराता न प्राप्यातिपातं नोदत्तादानं नावझ- चयं न मृपावादं न पैशुन्यपालप्यं नाभिधनि ध्यापाई न मिथ्याइष्ठिः । न भिन्नमलापनं मात्पर्यसंगतं न धर्मगौरवचित्तता न विसंबादचित्तता पावदोधिपय॑न्तान्मम बोधिसत्त्वच घरमाणप इमे घर्मा विधेयुः। यावद्वोधिपर्यन्तमुपादाय पदवीतिहार- फमपि बुद्धानुस्मृतिनित्यं पित्तचैतसिकाः प्रवर्तरन् । यावदोधिपर्यन्तेन नाई युद्धदर्शनेन विहितो भवेयं न धनश्रवणेन न संघोपस्यामेन । सर्वत्र च जातियु प्रव्रज्या प्रसिलमेयं सासु माशिपु पांशुलिको भवेयं । चौरिका वृक्षमूलिकः । नपिकः । प्रारण्यकः पिण्डपालिकः। अल्पेच्छः सन्तुष्टः धर्मदेशकः । प्रादयवाक्यः अपरिमापतिमानस- संपन्नो भवेयं । न च मूलोत्पत्तिमापद्येयं न मृषावाइसहरातेमन्त्रः परमवादिनोऽयमईये । शून्यतातिएकच मातृप्रामस्य धम्म देशपेयम् । शून्यता मनस्कारेण च मातृप्रामण दन्त- विदर्शनं कुर्यात् । न इस्तविकारेण धम्म देशपेयम् । नित्यं बाई महायानपस्थितानां बोधिसत्वानां शास्त्रीसंज्ञामुत्पादयेयम् । यम्य वाई यर्ममाणकम्य सकाशाद्धम्म अणुयाँ शास्त्रीचा तपान्तिो उत्पादयेयम् । सत्कृत्य वाई तं धर्मभाण पया तपागतं सथा मत्- कुपों गुरुक्षुऱ्या मानयेषम् पूजपेपम् पावदात्ममामेषि धर्मभाणकमुपस्थिई । न चाई पाश्मपात्रं यावक्ष्य दानं दद्या न मम धर्मदानमाभरिका चित्तचैतषिका उत्पायुः । ध्नजीवितहानेनाई बोर्घिकान् सत्यान् परित्रार्ययम् स्ववीय॑धसमरिधानोपार्जिन वाई द्रव्येच व्यसनातान मवान् बमनेभ्यः परिमोधयं । मघा प्रजितलिहिनं या प्रालिङ्गिनं या प्रापत्तनायतुभ्पातामोदपेयम् नित्यं बाई लोभमत्कारयोयोऽग्नियिप- शास्त्रोसंचागुत्पादयेयम् । यदि ध मे भदन्त भगवनिम प्रणिधाना यावदोधिपर्यन्तमुपादाय संबंध्येयुः। सपा भगतः पुरातः प्रविधानं तं तदुभाया पाणिभ्या दियाघमारना प्रादुर्भवनु । भटमासः सनाभिकाः स नेमिकाः प्रादित्यवर्या प्रभाग) मा प्राशि- सायाम वाघि अमि पेन रामपुरेशोभाम्यां पाणियां हास्यापि धकाणि प्रादुर्भूः मानि । पया पाधिताः पुनराइ यदि मे भात भरायनेयरपा प्रामा परिपूयेत । पायदोषि- पर्यन्तन सदिमे पकाः शून्ये प्रपनकपायेषु पद्धसेवा गच्छन्तु । एवरपेण च मध्देन यथा नन्दोपमन्दोनागराजा गच्छन्ति । सपा सम्बोधनं बुद्ध क्षेत्र स्वरेण विनाएपन्नु । योधिपत्य. धाफरपरमन्यसंप्रमोपशानदर्शनयूआता भावना प्रविषधर्मपर्यायं चापितुं । पैन ·Buddhist Text] करणामुगहरोकम्। ५३ - तत्र सत्त्वा उपपन्नालेघां मनपा श्रोत्रेन्द्रियेवयं धर्मपर्याय प्राभासमागच्छन्तु । निपतित- मात्रे च तेषां सत्त्वानां रागः प्रशमतु । द्वेषो मोहो मानेो मात्सर्यः प्रशमतु । मर्चबुद्धानु- स्मृतिमनसिकारणानुत्तरायां सम्यकसम्बोधो चित्तमुत्पादयन्तु । प्रेषितो च कुलपुत्रा मिद्येन राजपुत्रेण तो दो चक्ररतो ती चवंरूपेण जवेन गच्छतस्तद्यया बुद्धा भगवन्तो बुद्धजवेण गच्छन्ति । एवमेव तो दो चक्ररत्नो गच्छत. दथम विशास्त्रप्रमेयेवव्ययेषु पञ्चकमायेधु बुद्धक्षत्रघु गत्वा सत्त्वानां बोधिसत्त्वयाकरण स्मृत्यर्थप्रमोघजानान्तर्गता भावेन मवार बुद्धधम्मपायं वारयन्ति तेषां च सत्त्वानामयं धर्मपर्यायः श्रोत्रेन्द्रिपस्याभासमागच्छन्ति । तेषां पर्चयां रागो यावन्मात्सर्यचित्तचैमिकाः प्रशान्ताः मर्व च बुद्धज्ञानविषयमनस्कारे- णानुत्तरायां सम्पकसम्बोधो चित्तान्युत्पादितवन्तो मुहूर्तमात्रेण च ते चक्राः प्रतिनिहत्या- मिद्यम्य राजपुत्रस्य पुरतः स्थिताः ।। अथ खलु कुलपुत्र रत्नगर्भस्तयागतः । अमिघण राजपुत्रम माथुकारमदात् साधु सातु कुलपुत्र वपातीवशोभनः प्रधिः कृत इमे च दिव्याश्चक्ररवाः शून्येषु पञ्चकमापेषु बुद्धक्षेत्रेषु प्रेषिता बहूनि च प्राणकोटौनियुतशतसहसाण्यफलुधचित्ता व्यवस्थापिता निनोधी च समादापितानि तेन त्वं कुलपुत्राक्षोभ्या नाम भवन । भविष्यसि त्वमनोभ्यो लोकस्य परिणायकः । ग्रहत्वमक्षोभ्य बुद्धक्षेत्रगुणव्यूहानि याद्यान्याकाइसि । प्रक्षोभ्य शाह । तादृशमई भदन्त भगवन् बुद्धक्षेत्रगुणव्यूहमाकाहामि पणा सर्व- लोकवणी भोत् । समा पाणितलोपमा दिधर्माणरत्नव्यवकीर्ण अपगतछार्करमठत्रा अपगतशिलास्तम्भपापाणपर्वता मृदुका काधिन्दिकमुखसंपर्श नितिने पादतलेऽवनमे- दुक्षिप्ते पादतले पुनरानमेत् । न चात्र नरकतिर्यगयोनियमलोकविधमान् प्रज्ञाये युः । न च तत्र बुद्धक्षेत्रदुर्गन्धा माधा भवेयुः । दिव्यातिकान्तेन गन्धेन न तछुद्धक्षेत्रं स्फुटं भवेत् दिव्यश्च मान्दारवमहामान्दारवेः पुष्पेस्तबुद्धक्षेत्रमाकोणें न च तत्र सत्त्वानां जराव्याधि- मरणं भवेत् । न च परस्परविहेठा न च सत्त्वानामकालमरणं विप्रतिसारमरणं नासमा. हितमरणं । बुद्धानुस्मृतिमनस्कारेण तत्र सत्त्वा भवेयुः ॥ न च दुर्गतिपूपपद्येयुः । न पञ्चकधायेषु शून्येषु बुद्धत्रेधूपपद्येयुर्यावरोधिपरिनिर्वाणात् । बुद्धदर्शना विरहिता भवेयुर्धम्मश्रवणेन संघोपख्यानेनाविाहिता अल्पगगाथ तब सत्त्वा भवेयुरल्पदेया अल्प- मोहाः। मर्च च तत्र दशकुशलाम् कर्मपयान् समादाय वत्र्तयुः । न च तत्र बद्धक्षेत्रे बत्त्वानां शिल्पग्रहणं भवेत् । न नामनिमित्तं न च तत्र मत्त्वानां मारावतारं मार्गत न च तत्र सत्त्वा दुर्वर्णा भवेयुः । न च तत्र सत्त्वा वैमात्रा भवेयुः । यदुतार्यो वा दासो वा श्र. ममा अपरिग्रहाश्च तत्र सत्त्वा भवेयुः । न च तत्र श्रावकानां बोधिसत्त्वानां वा शुक्लमोलणं भवेत् । अन्ततः स्वमान्तरगतानामपि सर्व च तत्र मत्वा धर्मको मा धभपोष्टपरा मवेयुः । न च तत्र बुद्धक्षेत्रे एकसत्त्वोऽपि विपरीतदृष्टिको भवेत् न चान्यतौधिको न च तन सत्वानां कापलमता भवेत् । सर्वं च ते तत्र सत्त्वा पञ्चाभिज्ञा भवेयुः । न च तत्र सत्त्वानां दृया वा भक्षावा विहेटयेत् यादृशं वाहारमाकातेयुः । तादृशं रखमाजनेषु पुरतः प्रादुर्भवेत् । यथा कामावचराणां देवानां वोच्चारप्रसावखेटर्मिघारामप्रक्षाकाये ·५8 करणापुण्डरीकम् । [Bodilhist Test. स्त्रदो वा भवेत् न व सत्र शीतं नोणां भवेत् मुगन्धं रमणीयं भवेत् मृदुस्पाश्च यापयो वापुः । ते च तत्र देव-मनुष्याणां गन्धकल्पं फुचग्नि पदा फाइयुः । यादृशमा- काङ्गेयुः। घरमः शीतलं वायुपाकाक्षेत् द्वितीय उया अपरे उत्पलगन्धं वायुमा- काङ्गेयुः । अपरे उरमसारचन्दनगन्धं वायु । अपरे कालानुमारिगन्धं । अपरे तगरगन्धं । प्रपरे ऽगुमगन्धं प्रपरे सबैण मय वायुमाकादेयुः । तेषां यथा वित्तोपादेनाति तथा संपद्येत् । एवमगतपञ्चकयाया भोकातुर्भवेत् । तप च मवाना मसरनमयाः कूटागारा भयेयुः । स च कुटामारेषु सप्तरलमया पर्यवर स्थिताः भूलिकोपधाने दुकाच लिन्दिक- इंस्पशीः प्रादुर्भवपुर्यत्र मनुष्या विहरेयुः । समन्नतय कूटागारेषु पुष्करणोपरिपूर्णाष्टाहोपे- नोकोन प्रादुर्भवत् पत्र से माता उदयोनोदककायं कुर्युः। भुममा तालहक्षाण या दक्षावलौरलता भवेषुः । नानापुष्पै नाफले नागन्धानावस्व नाच्छनांनामुक्तिकः- हार नाभरपैस्ते वृक्षामूलं कृता भवेयुः । पथारुपा च तत्र सत्त्वा वस्ताभरणमाकासयुः से वा तेभ्यः कल्पदभ्यो गृहीत्वा प्रावरेयुः। एवं पुष्पर्यावदाभरणं अधोखा बन्धेयुः । सप्तरत्नमयश्च मे बोधिवृक्षो भवेत् । पोजनमखमुचनेन योजनं स्कन्धपरिणाहेन योजन- सहनशाखां परिणाहेन । वापुममोरितश्च ते बोधिवृक्षात दिधातिक्रान्ताः खिग्धो मनोनः पारमिता अमिन्द्रिपालबोध्यङ्गशब्दो निश्चरेत् । पे च सत्त्वास्त शब्दं पृणुयुस्ते विराग- चित्ताः मृति प्रतिलभेयुः। सर्वगुणोपेतश्च तक बुद्धक्षेत्रे मातृग्रामो भवेत् । तद्वपधा सुपित देनिकाय मुराः । न च तत्र मातृग्रामो दुर्गन्धो भवेत् न दिजियेने मात्सर्य- परिचितेन च तेच मनुष्या मातृप्रामेण माझें मैथुनकार्यवर्गमापद्येयुः । यस्य च तत्र युरुपध्य भरागचित्तमुत्पद्येत । गत्वा मातृग्रामं सरागेन चित्तेन प्रेत्तते पुहूर्त्तन पुरुपमा रागः प्रयाम्येत महतोद्गेन च प्रक्रमेत् । शुभविरनं च समाधि पतिलभेत । रोनस समाधिना मारपाशेभ्यः परिमुव्येयुः । न च भूयो रक्तचित्तभुत्पादपेयुः । पावत् तत्र स्तीपुरुषं मरागं निरीक्षेत गुर्बिणी भवेत् । निरौतितमात्रेण चोभयो रागः परामेत् ये गर्भवामदारकदारिका एवं फायतसिकं सुखं प्रतिसंवेदयेयुः । तदपया देवास्तविंशाना दन्ति प्रमोदति कापशि मुखं प्रतिसंवेदनाभि । एयंग्यश्च तत्र सुद्धतंत्रे गर्भवासो वारक- दारिकाः समरात्रि दिवधानि सुखं संवेदपेयुः । ताच स्त्रिया गर्भिणः एवंरूपं मुखं प्रति. संवेदपेषुः । तपमा द्वितीयध्यानमम्पनो भिक्षुः । न च मे मत्त्वा अवचिना गर्भमलेन निरपेयः सममे च दिवसे परममुगन्धेन परमेण च मुखोपधानेन समर्पिताः प्रत्याजायेपुः । न चैव सा स्ती दुःखां प्रत्यनुभवे इमो च पुष्करिणौमवतरिला सात्वा च मा स्त्री एवं रूपां स्मृति प्रतिलभेत । सेन च समाधिना मारकर्मणः परिमुध्यत । सा तत्र समाहिता भवेत् यच्च पूर्व जन्मनि तपास्यं कर्म कृतमुचितं भवेद्येन च बहुकल्यकोटीयोभावमनु- भवितयं तेन समाधिनाभिनिरन सौभावं च सर्वण सब्द परितयं गछद्र पावत् परिनिर्वाण न भूयः स्लोभापं प्रतिलभेत् पेपो व मत्त्वाना तपारुपं कर्म कृतमुपचितं भवेत • पहना इति पाठ. माधुः ।

·५५ करणापुण्डरीकम्। Buddhist Text.] यद्गुणनातिक्रान्तान् कल्पान् नित्यगर्भवासेन प्रत्याजायेयुर्दुःखं प्रत्यनुभवितव्यं भवेत्तेन बोधिमाप्तस्य मे नामधेयं शृणुयुः। प्रसादं च प्रतिलभेयु ले ततश्चावित्वा मम बुद्धक्षेत्र उपपद्येयुः गर्भवासेन च प्रत्याजायेयुः तत्र सबैण सर्व तत् कर्म परितयं गच्छेपुर्यावबोधि- पर्य्यन्तेनानभूय स्ते सत्त्वा गर्भवामेन प्रत्याजापेयुर्य सत्त्वा अवसप्तकुशलमूलास्ते गर्भवासेन मत्याजायेयुः। फर्मपरिक्षयेन मम बुद्धक्षेत्रे मातृग्रामो वा गर्भवासो वा प्रजायेत । एकान्तसुखसमर्पितास्ते सत्खास्तत्र बुद्धक्षेत्रे भवेयुः। सुमना तालवृत्तायुसमौरितैरेवंरूपो रमणीयो निर्धोधो निश्चरेदुःखमनित्यमनात्मशून्यशब्दा निश्चरेयुः । तेन च शब्देन तत्र मनुष्या उल्कावती नाम समाधि प्रतिलभेयु स्तेन च समाधिना से सत्त्वाः शूनपतावभामा गभौरां धर्मानवबुध्येयुः। न च तत्र युद्धक्षेत्रे कामोभसंहितः शब्दो भवेत् । बोधिमूल- निधपश्चाई भदन्त भगवन् मुहूर्तनानुत्तरां सम्पनसम्बोधिं मानुयां बोधिमाप्तस्य च मे तत्र बुद्धक्षेत्र न भूयश्चन्द्रसूर्याणां प्रभा प्रज्ञापेत। अन्यत्र कुसुमसंकोचनेन । एवंरूपां चाई प्रभा प्रमुञ्चयं पेन दिव्येन चतुपा प्रमेयासंख्येपैरन्यबुद्धात्रैस्तिठतो सुद्धान् भगवतः पश्येयं बोधिमाप्तवाहमेवंसपेण खरेण धम्म देशपेयम् येन स्वरेण विमाहसमहासारखं बुद्धक्षेत्रमापूरपेयम् । ये च तत्र सत्त्वाः स्युः । ते सर्व युद्धानुस्मृति प्रतिलभेयु स्ते येन पेन गच्छेयुः। चंक्रामपुर्निघौदेयुवा परिवर्तपुर्वा ते सततसमितं मां पश्येयुर्यथोक्तरूपेषु धर्मधु धम्म संशया भवेयुः तेषां मम दर्शनमात्रेण व्यवलोकनमात्रेण च तेषां संशया विगच्छेयुः । बोधिप्राप्तस्य च मे ये सत्त्वा दशसु दिवप्रमेयेवसंख्येपेषु बुद्धतत्रेषु श्रावकयानिका वा प्रत्यक बुद्धयानिका वा ऽनुत्तरयानिका वा मम नाम वा वर्ण वा शृणुयुः ते ततश्चाविबा मम सुद्धक्षेत्रे उपपद्येयुः । ते तत्र मम धम्म श्रुत्वा ये श्रावका यानिकास्तेऽष्टविमोतयायिनो- ऽहन्तो भवेयुः। ये च प्रत्येकबुद्धयानिकाः ते प्रत्येकां बोधिमधिगच्छेपुः । ये च तत्र बोधि- सत्वा महायानिका स्ते मत्सकाशाद्धम्म श्रुत्वा गभीरां समाधितान्तिधारणी च प्रति- लभेयुः । ते तत्रैवाविवर्तिका भवेयुरनुत्तरायां सम्पमसम्बोधो अप्रमेयश्च मे श्रावकसंधो- भवेदयानशक्यं कोनचिद् गयितुं । अन्यत्र स्वयं तथागतेन बोधिमातम्याहं पेन पेन गच्छेयं । यत्र यत्र च पादतले पृथिवौं स्पृशेयं तत्र तत्र सहस्रपत्राणि पद्मानि सुवर्णाव- भासानि प्रादुर्भवेयुः । ते च पद्माः शून्येषु युद्धतेवेषु गत्वा मम वर्णशब्द घोघं निचारयेयुः। से च सत्त्वा मम नाम वर्ण यशश्व शुना प्रौतिप्रसादप्रामोद्यमुत्पादधेयुः। से प्रसाद जाता मम बुद्धक्षेत्र उपपत्तिमाकाक्षयुः । तत्र च तानि कुशलमूलानि परिणामपेयुः । ते ततश्चा- वित्वा मम बुद्धक्षेत्र उपपद्येयुः। अपगतश्रमणमलश्च मे प्रावकसंघो भवेत् । अपगत श्रमणवाक्यापगतश्रमणसाधा अपगतपर्धा भवेत् धर्मगुरुका न परिष्कारगुरुका न लाभ- सत्कारगुसका । अनित्यदुःखा नात्मशून्यताभिरता श्राद्धवीर्या च सापर्षद्भवेद्धमश्रवणसंघ प्रागभारा ये च तत्रावेवर्तिका बोधिसत्वा भवेयुस्तेऽनागतप्रविष्टाः स्मृति प्रतिलभेयु स्ने जातिव्यतिवृत्ता प्रज्ञापारमिताप्रतिसंयुक्तां का कथयेयुः। यावद्दोधिपर्यन्तेन । धर्मा म संप्रमोपं गच्छेयुः । यावद्वोधिप्रासश्चाहं दशमहाकल्पहनाणि तिछेयं परिनिर्वतय मे फल्पसहवं सद्धर्मस्तिष्ठत् । - ·करुणापुराइरोकम् । [Buddhist Test भगवाना | साधु साधु सत् पुमय परिशुद्धं ने क्षेत्र परिपष्टीतं । भविष्याम व मनोभ्यानागोऽध्वनि अतिक्रान्तम्वेकस्मिन् गङ्गानदीवालिकासमे मुख्यपेऽनुमयिटे द्वितीये पुरस्तिमायां दिशि अतः सहसिये बुद्धक्षेत्राभिरति मलोकधातुविति । एवं स्पा गुणव्यूहया मंपना यया बया मणिधानं कृतं । तत्र त्यमनुत्तरी सम्यकसम्बोधिमभिसंमोत- पमे । एवमेवातोभ्यो माय मविष्यसि तथागतो यावखुद्धो भगवान् । श्रक्षोभ्य शाह । यदि मे भदन्त भगवन्नेवं रूपा याशा परिपूर्यत तत्सर्वत्र लोक- धातुयु सत्ता स्कन्धघालायतनपरिगृहीता ये च सखाः सत्यसंग्रहेण संझौताले म मेत्र चित्ता भवत्ववैरचित्तकलुपचित्ता स्ने एवं रूपं फापमुखं संवेदयेयुः । सयपापि नाम दशभूमिस्थितम्य बोधिसत्त्वम्म पद्मसमाधि समापन पेनाथमहायाविवद्धिर्भवति । एवं रूपेण सत्ताः कायचैतमिफीन मुखेन मर्पिता भवन्तु । पदई भगवतः पञ्चमण्डलेन पादो धन्देन । सदा सर्वा पृधिवौ स्वर्गावभासा भवतु । स च कुलपुत्र रत्रगर्मस्य तथा- गतस्य पञ्चमण्इलेन पादो वन्दति तदा घ तस्मिन् समये सचमत्त्वा एवं रमेण मुखेन समर्पिता चपाप्रणिधानं कृतं । तदा धरणौ सवा वर्णावभासा दृश्यो । स्नगर्भजपागत प्राद। उत्तिष्ठ प्रवरमति अक्षोभ्यचक्रसंस्थित करतस्तप्रवर चक्रस्थापिता बह । हष्णाकरणचित्ते भेष्यसि त्वं शुममति जगति मास्ता ॥ अथ खलु कुलपुत्र समुद्रेणु झणो दशमं राजपुत्रं हिमधिं नामामन्तएरोम । पेपालं हि मणौ राजपुत्र एवं रुपं प्रनिधानमकार्योत्तययाऽक्षोभयन कृता यदि मे भदन्त भगवनेवरुपाया परिपूर्यत सत्धर्वपल्ला युद्धालभ्यनमनस्कार प्रतिलभन्नु मपां चोग- मारचन्दनगन्धो हस्तो प्रादुर्भवतु । ते च सर्व तं गन्धं बुद्धविग्रहेषु परिणामयतु । भगवाना। साधु माधु अलपुत्र उदारं प्रनिधानं कृतं । यक्ष त्वया सर्चधाचा घरगसारचन्दनदस्ता स्थापिता बुद्धमनस्कारमाधनोत्पादितः सेन वं कुलपुत्र गन्धहस्ति- मि भवस्त्र । भविषसि त्वं गन्धहस्ततिक्रान्तानां नदोराहावालिकाममानामसंख्येयानो। अवशिष्टे द्वितीये नदौगढ़ावालिकासमेसंख्येऽत्तोभ्य तपागाईति सम्यकमम्बुद्धे परि- निईते सम्म एहि ते सातमे दिवो ने गन्धहस्ते तत्र लोकयातायनुत्तरायो सम्यक्सम्बोधि- मभिसंभोत्पमे। सुवर्णपुष्योनाम भविधि तथागतोऽहन् सम्यकसम्बुद्धो यावयुद्धो भगवान् गन्धस्तरप्यार। यदि मे भदन्त भगवनेवर भाशारिपूर्यत तयवाई भगवतः पञ्चमण्डलेन पादो वन्देयं सदा सर्वमिन्नारामे चम्पकपुष्पवर्ष प्रवर्षतु । या नलु कुलपुत्र गन्धतियोधिसत्वो रवगर्भय लगतस्य पञ्चमण्ड लेन पादो यति सदा पसिनाराम धम्मकपुष्पवर्षमभिप्राय । रवगर्भस्तथागत प्राह ।

·Buddhist Text.] करणइपुगहरीकम् । माधु साधु सत् पुसघ रत्नकोतु म भवस्त्र भविष्यपि त्वं रत्नकतोऽनागतेऽध्वनि प्रति. क्रान्ते गङ्गानदीवालिकासमे संख्येपेऽवशिष्ट द्वितीये गङ्गानदीवालिकासमे संख्यये सवाभिरम्या लोकधातो परिनिर्वते स्वर्गपुष्प तथागते तस्य च पद्धभऽन्तर्हिते त्रयाणामन्नरकल्पानामभ्यपेन तबुद्धक्षेत्र जयसोमं नाम भविष्यति । तत्र त्वमनुत्तरी सभ्यसम्बोधिमभिसम्मोत्य नागविदितेश्वरघोषो नाम भविष्यसि । थावबुद्धो भगवान् । एवंरूपं ते सुद्धक्षेत्र भविष्यति बुद्धक्षेत्रगुणल्यूहेन ययाक्षोभ्यस्य तथागतस्य रत्नकोतुराई । यदि मे भदन्त भगवन्नेवं रूपं पाशा परिपूय्यत तयहाहं भगवतः पादौ वन्दत तदा सर्वसत्त्वा एवंरूपो रति प्रतिलभेयुः । यथा बोधिसत्ता ये महाबोधि संस्थिता सर्व सत्त्वानामर्याय करुणापमानाः सम्बोधौ प्रथिता न निवर्तयुः । एवमेव कुलपुत्र रत्नकोतुर्बोधिसत्त्वो रनगर्भस्य तथागतब्य पादो वन्दित्वा एवमेव सत्त्वा एवंरुपां स्मृति प्रतिलश्ववन्दो घदुत करुणाचित्ताः सर्वसञ्चार ख्यापिताः। अथ खलु कुलपुत्र रत्नगर्भस्तथागतो रत्नकोतुं बोधिसत्त्वमरह । उत्तिष्ठ धैर्यसुमते परमरूपमत्त्व हेतु सुदृढ़ कृतप्रतिज्ञा स्थापयसि। बहुजनविरजचित्ते भेष्यसे नरवरो प्रवरबुद्धः॥ एवं पेयालं मार्दवपूर्वङ्गमः पञ्चमीराजपुत्रशतेरेवंरूपं प्रणिधानं कृतं कृत्ववंरूपा बुद्धतंत्रगुणव्यूचा परिग्रहोता यथा गगनमुद्रेण बोधिसत्त्वेन प्रणिधानं कृतं बुद्धक्षेत्रगुण- व्यूहाच परियडीसाः । सर्वं च रत्नगर्भरण तथागतेनानुत्तराया सभ्यसम्बोधो व्याकृताः । रख. मेवेककालेऽन्योन्येषु लोकधातुम्वनुत्तरी सम्यकसम्बोधि वृशिष्यथ । अपरे चत्वारः शता राजपुत्राणां परवरूपं बुद्धक्षेत्रं परिगृहीतं यया वजच्छेदप्रामामैन सेपि सर्व रत्नगर्मण तथागतेन धाकृता अनुत्तरायां सम्पकसम्बोधो। अन्योन्येषु लोकधातुषु । अपररेकोन नवतिभोगजपुत्ररेवंरुपं प्रणिधानं कृतं । एवंरूपं च सुद्धतेनं परिपहोतं यथा समन्तभद्रेण सबैश्चतुरशोतिमीः कोट्टराजसहस्सेः पृथक पृथग विशिदं प्रणिधानं कृतं पृथक पृषग सुद्धक्षेत्रणव्यूहाः परिग्रहीताः सर्वं च रत्नगर्भण नशागलेन हाकृता अनुक्षरयां सम्यक सम्बोधो। एवमेव पूयमध्येकाकालेऽन्योन्येषु लोकधातुयु अनुत्तरां सम्यकसम्बोधिभि- सम्भोत्स्यध्वे ॥ স্মথ ৪ জুন বস্তুৱৈীরায়াত্মীনিযুম্না নয়য নঘন সনঃ तेषां ज्येष्ठः समुद्रेश्वर विनाम मानवः । श्रथ खलु कुलपुत्र समुद्ररेणुाह्मणः समुद्नेवर विं मानवमामन्वयामास । पति- प्रधाण त्वं मानव परिशुद्धा बुद्धक्षेत्रगुणल्यूहां समुद्रेश्वर भुयिर्माण शाह । तावतात प्रथमतरं सिंहनाई नदन। समुद्ररेणुराद । त्वं तावत् पुत्र मणिधानं कुरुम्ब पवावह 8 ·५ करुणामुण्डरीकम्। (Buddhist Text. प्रणिधानं करिष्ये । स प्राई । किं तावत् परिशुद्धं बुद्धक्षेत्र प्रतिएल्वाम्युताहोस्मितपरिशुद्ध । अग्रपुरोहित अाह। ये महाकाणाममन्वागता बोधिसत्त्वात किष्ट बुद्धक्षेत्र परिगृह्णन्ति क्लिष्टामयां विपरीतहष्टिका सत्त्वान् वैनेयान् प्रतिगृहन्ति । यथा पुनस्वं माणव संजानौथे । श्रथ खलु कुलपुत्र ममुद्रेश्वर विर्माणवको पेन रत्नगर्भस्तथागतनोपसंक्रामदुपक्रम्य रत्नगर्भय तथागतस्य पुरतः स्थित्वमाह । एवमहं भदन्त भगवन्ननुत्तरां मभ्यक सम्बोधित माकाहामि अशौतिवर्षमाइस्तिकापां मजायां प्रवरा बोधि म्पृशेयं यताई भगवान् । सत्ता मन्दरामा मन्दधा मन्दमोहा उद्विग्नाशयाः संसारे भयदोषदर्शिनस्तथा तत्र बुद्धतेने सला भवेयुः । यत्राइममिसम्बुध्येयं । ते १ ममान्तिको प्रव्रजेयुः । विभिन्न थानेर सत्वानां धर्ण देशयेयं । यदि भदन्त भगवनेवं या पाया परिपूर्य्यत तयाकरोतु मा भगवाननुत्तरायां सभ्यससम्बोधो रत्नगर्भस्तथागत शाह । भविष्यसि त्वं माणवोऽनागते. ऽध्यान । अतिक्रान्त एकाङ्गानीबालिकाममे छोपेऽनुविष्टे द्वितीये गङ्गामदौवालिमा- मगे सोपे उत्पले मतोरणे कल्पे चातुदीपिका वरिष्ठा नाम भविष्यति- इमं बुद्धक्षेत्र अशीतिवर्षमासिकायां प्रजायां बोधिभिप्रायसि। रत्न कूटो नाम तपागतो भविष्यमि यावयुद्धो भगवान् । स श्रार । यदि मै भान्त भगधनेवरुपा पाशा परिपूर्यत सविध सव्वयारामे लोहितमुक्तिः प्रवर्षतु मर्चरतेभ्यश पञ्चागि भूप्ये निश्वरतु । यदा च कुलमुत्र समुदरमुधिर्मावको रत्नगर्भस्य तथागत पञ्चमण्इ मेन पाशे वदति मर्चवारमे लोहितगुक्तिमयवर्षे प्रवर्पितं सर्ववृक्षेभ्यस पश्चादिक भूय मिशरतु । रत्नगर्भस्तथागत शाद। उत्तिष्ठ म्यामवर अक्षयप्रजकोषा मत्वानुकम्पकहितोषणमैत्रचित्ता । अभिप्राय तुभ्य परिपूर्यत शुद्धमत्त्वा सत्त्वान् अर्थक भेय्यमि युद्धलोके ॥ हित्तीपथ ब्राह्मण पुत्रः मम्मयो नाम म एवं मयति । यथा मधुदेवरमुविः । रत. गर्भस्तयागत प्राई। बमपि माणयोत्पलमन्तोरणे फन्पेऽग्न चातुर्दीपिकापी लोकधातो वरिष्ठे बुद्धक्षेत्रे बढमानाशीतिवर्षमादानकायां प्रजायां चोचनामुमो नाम सधागतो भायाम याधबुद्धी भगवान् । पेषानं । तृतीयालाह । दिवमनप ध्योतिगन्धो नाम विमि । यायबुद्धो भगवान् । व्यापारणं पेयालं एवं मुमनस्तथागतः शैलराजा महत- सोचनो बमोत्तरो उम्प छाया पूर्णमुत्तो ग्बल भमुद्गर्भो नारायण । शिपी कनकन. मुंगोठ कोण्डिन्यः सिंहथियागो मानध्वजो वृद्धश्रवाऽयनितो धिमिलो जयो सिपी प्रसायमामो महेन्द्रः शान्तप्रसाफरो नन्दो नामोधराशा कनफलोचनः सरिता भूपनन्दिा रख- शिवी मुनेत्री वा मुन्दी ब्रह्मर्पभः प्रशादी धर्मचन्द्रः। अपंदर्भो पशः नन्दी पशोत्तरः । भिपः गुगन्धयारा प्रवरलोचन. मुनिजस्ता सार्थत सुमनोरयो पर प्रभा फनफवज्ञा ·Baddhist Text करुणापुण्डरीकम् । - मुनेत्री देवशः शुद्धोदनः सुदर्शनः । विरूध्वजो विरूपाक्षो ब्रह्मम्बरः श्रौसम्भवः श्रीमा भाविरजोगणिभद्रः मारीदिः शाशमुनिधापेश्वरः सत्यसम्भवः श्रेष्ठः सम्भवः पुष्पः मुकुसुमः अक्षोभ्यः सूर्यगर्भो रतौश्वगे नागदन्तो वज्रप्रभाभासः कोतिराजा व्याघ्ररमिः भने स्वज्ञान- सम्मवः गन्धस्वरः । सालेन्द्रः नारायणगतः ज्योतिगर्भः । यस्तु तत्र कुलपुत्र सर्वपश्चिमका पुरोहितपुत्रः विगतभयसन्तापो नाम म रत्नगर्भस्य तथागतस्य पुरतः स्थित्वा । इमे भदन्त भगवनेकोनाशीतिर्माणवकाः सचे व्याकृता उत्पले सन्तोरणे कल्प वर्द्धमानद्येऽनुत्तरां सम्पक्सम्बोधिमभिसम्भोत्स्यन्तै । उत्पादयाम्यहं भगवननुत्तरायां सम्पकसम्बोधौ चित्तं सीपमाणे भदन्त भगवनुत्पले सन्तोरणे कल्पे सर्वपश्चिमकोऽहं वराग्रबोधिं स्पृशेष । यान्तकं तेषामकोनाशीतीनां बुद्धानामायुःप्रमाणं तान्तकं ममेकम्य बोधियाम्प भवेत् । यातकाच तेषां वेनेया भवेयुस्तान्तका भमैकस्य भवेयुः । यथा च ते विभिनिर्धमा देशययुः । यथा च तेषां श्रावकसंघो भवेत् । तान्तको मम बोधिप्रारम्प एक श्रावफसवो भवेत् पे च तेषामेकोनाशीतीनां बुद्धानामुत्पन्नानां सवास्तस्मिनुत्पलसन्तोरणे कल्पे मनुष्य- लाभं मतिएलीयुः। तीयमाणे कल्पेहमनुत्तरां सम्यकसम्बोधिभिसम्बुद्धः पीस्तान् सत्त्वान् विभिनेर्मियतां व्यवध्यारयेयं । यदि मे भदन्त भगवनेवं रूपा पाशा परिपूर्यंत सधाकुसम्बतां भदन्त भगवन्ननुत्तरायां सभ्यक सम्बोधौ। प्रय खलु कुलपुन रत्नगर्भस्तथागतो विगतभयमतापस्य साधुकारमदात् साधु गधु सत्पुरुष गणनातिकान्तानां सत्त्वानो कारुणिकहितकरशोत्पन्नो भविधि त्वं माणवकानागते. ऽध्वन्यनिकान्त एकगङ्गानदीवालिकासमे संख्ययेऽनुप्रविष्टे द्वितीये गङ्गानदीवालिकासमे संख्येये तत्रोत्सलसन्तोरणे कल्प तीयमाणे सर्वपश्चिमे कन्वमनुत्तर सभ्य सम्बोधिमभि- मम्मोत्स्यसे । विगतरजसमुद्ताभ्युतराजानमतथागतो भविष्यसि यावबुद्धो भगवान् । यथा च तेशमेकोनाशीतीनों बुद्धानामई कल्पमापुभविष्यति । एवं * तमेवेकणां पुरतवाल्यः भविति । यावत् मर्च से त्वमणिधानाः सम्पत्स्यन्ते यथा प्रणिधानं कृतं । यदि मे भदन्त भगवनेवं स्पा अशा परिपूयंत यदाहं भगवतः पञ्चमण्डलेन पाहो बन्दामि सदा सवामिन् बुद्धक्षेत्रे नौलकुसुमाः प्रवर्षन्तु परमसुगन्धा ये च मत्स्यास्तं गन्धमाघ्रायेयुः। तेषां सर्वयों धातवः प्रसन्ना प्रविमद्धा भवेयुः। सर्वयां च मर्चव्याधयः प्रशाम्येयुः यदा च कुलपुत्र विगतभयन्तापो माणतो रखगर्भस्य पञ्चमण्डलेन पाहो वदति तदा तस्मिन् बुद्धते मर्चव तमिमन् बुद्धक्षेत्रे नौलकुसुमदृष्टिः प्रवर्पिता। ये च सत्त्वान्तं गन्धं घातवन्त. ते सर्च धातवः समा अविरुद्धाः संस्थिताः पञ्च तत्र मत्त्वा नगगा अल्पबाधाय संवृत्ताः। रत्नगर्भतथागत नाह। उत्तिष्ठ करुणनन दान्तचित्ता पूजयिष्यमि वव लोकनाथान् । सग्राह। - बमे वैकरयां पुरनकल्प इति पाठः ममाव्यते।

·१. करणापुण्डरीकम् । [Bnddhist Teat. छेत्स्यमि दृढां शठकशबन्धनो- भविष्यसे शुभवरप्रजकोम:ति। प्रय खलु समुद्रेणुाह्मणस्तान् शिष्यानामन्तयते स्म । उत्साक्ष्य भो माणवका अनुनायां सम्मकसम्बोधो चित्तं । यहाय शुद्धतेत्रगुणां याद्शानाका मृत । कुमस मगवता सफाशे प्रणिधानं यादृशमेवाकाइए । तर ध्योतिक्षको नाम माणः स शाह । कीदृशेन मार्गे फोदृशेन सम्भारेण कौश्या चर्यया फोदृश्या स्मृत्या बोधिलभ्यते । पुरोहित प्राद। चत्वार इमे माणयका बोधिमार्गप्रतिपन्नेन बोधिसत्त्वेनालयकोशाः समुदायि- तथ्याः। कतमे चत्वारः प्रसययुष्यसम्मा: अक्षयो ज्ञानसम्मारः। प्रतयः प्रज्ञासम्भार अक्षयः सर्वधर्मसमुदानयनसम्भारः। दशः कुलपुत्रमार्गः । उत्तवेव माणव सपागसेन सम्माधिशुद्धिसङ्ग्रहो नाम संसारोतरेय घमंदारदानसम्भार बोधिसत्वाय परिवन्ति । सच वैनेयमत्वरिपावनाय संयत्त शोलममारो बोधिसत्वानां मणिधानपूर्य भयो । शान्तिमारा घोधिमत्त्वानो लक्षणानुष्यचनपरिपूये संवतसे । वीर्यसम्भारो बोधिमावानो मर्च कामकायाय भवर्तते। ध्यानसम्भारो बोधिमत्वो नामाजानेषित्तताये बसे। माधम्मारो बोधिषत्वानो मनेगरिकार्य संवर्तते । श्रुतसम्भारो योथिमायो नाममा प्रतिभानतारी मंत्र । पुषसम्भारो शोधिमत्त्वाना मर्चमत्त्वोपजीव्यताये मंसिरो। धानमम्भारो घोधिमयो नाम मंशयतानता भवन। प्रमयसम्भारी बोधिमावानी कमाणचित्तता मंच। विपश्यनो मम्भारो बोधियानानो विगतककपाय धी। मेयोमम्भारो बोधिमायानामप्रतिचित्तताय संघते । करणसम्भारो बोधिमावानी वेने पावसाय भयो । मुदितासम्भागे बोधिसत्वानो धर्मागमातिरमणलाय मंत्र । अपेछापम्भारो बोधिमायानाम नुनपत्तिधे महाकाले । धम्मप्रथमम्मारो घोधि- मुत्वाना नियामहाणाय संधते । नेप्फम्पमम्भागे धोधिपचाना मज़परिग्रहीधरप साप भयत्तते । परणयाममम्मागे बोधिमत्त्वानां कृतगलमूलकायिप्रणाशता मंत्र- मे। मुगलद्धिभावनसासम्भारो बोधिमत्वाना मळकुशलताय संयते । मसिमम्भारो योधिमत्वाना बुद्धिपदनताये मंयने । तिमम्भारो बोधिसयामा अपंगम्यनुयुध्पनाता मंगलसे । मृत्युपम्पानसम्भारो बोधिसत्वाना कापवेदनाचित्तधर्माप्रमावेशणताय भंवरी । मध्यपहाणमम्भारो बोधिसत्वानो भबकुशलधम्मभायनारिपूरणाय मंवर्तते । ऋद्धि- पासमारो बोधिमस्ताना कापचित्तलघुताये मंगे। द्रियममारो बोधिसत्वानो सम्परपरिपूर्ण वसले। दलममा बोधिसत्वाना मायमई मताय मंगे। घोडममारो बोधिमत्वानो धर्मखमावायत्रोधनमाये मंगरो । पटुपयागीयमम्भारो बोधिमाबानो नेयमस्वरयोयनसाय प्रवर्ग ! अयं मायका प्रमाद्विमुपमहतो माम मम्मा.महार। म प्राइ। हामसम्भारो भगवा महाभागमहाग्योचमाया - . बापा मारा।

·Buddhist Text.] करणारौकम्। ६९ युक्तः । शीलं स्वपपत्तये । श्रुतं महाप्रज्ञताय । श्रद्धाजीवभावना भगवता सम्भारोत्तरणार्थ निर्दिष्टा॥ पुरोहित पाह। ये मानवाः संसाराभिरता दान दन्ति । एवमेतदपथोक्त। ये माणवक कुलपुवा वा कुलदुहिसरो वा बोधिमार्गमतिपन्नास्तैदानन्दचित्ततया दातव्यं । शोलं शमचित्ततया रतितव्यं । श्रुतमकलुषचित्ततया पर्येषितव्यं भावना महाकरुणाचि- त्तताये भावयितव्या । परिशेषा धर्माः प्रचाज्ञानोपायसम्मारसमुदानपताय पर्यष्टध्याः । अयं माणवका बोधिमार्गः। ईदृशेन सम्भारेण बोधिलभ्यत इति । ईशशी भावना । दभी स्मृतिः। ईदशौ माणवका बोधिमार्गचर्या जनयत माणवका बोधी छन्दं । शुद्धो माणवका बोधिमार्ग प्राशयेन प्रणिधानं कर्तव्यं । परिपूर्यते प्रसन्नो माणवका बोधिमार्गः । আমন্ত্রিত্মা । মাঘৰহ্মা দ্বীঘিন্নাম স্মৃঞ্জিনিযুক্তি ঈমাতৃমনন। যারা मावका बोधिमार्गः । अनुत्तरनिर्वाणपर्यवमानः। कुरुत प्रणिधानं गृहृत बुद्धक्षेत्र- गुणव्यूहं परिशुद्धमपरिवुद्धं वा ययाभिप्रेता ॥ अध कुलपुत्र ज्योतिक्षमको* माणवको रत्नगर्भप तथागतम्याग्रतो दक्षिणं जानुमण्डलं पृथिव्यां प्रतिष्ठाप्या उत्मादयाम्यहं भदन्त भगवननुत्तराया सम्यक् सम्बोधो चित्तं । असिन् क्लिष्टे बुद्धतंत्रे मन्दरागाणां मत्स्वाना मन्दद्वेषाणां मन्दमोहानां । अस्खलितालुहितचित्ताना अपायपर्यावर्जितचित्तानां श्रचित्तानां । ईOमात्सर्यचित्तविवर्जितानां मिथ्यादृष्ठि- परिवर्जितचित्तानां घम्यग्दृष्टिव्यवस्थितचित्तानां कुशलचित्तानां कुशलपर्यष्टिचित्तानां अपायपर्यावर्जितचित्तानां । निःस्वर्गपयोयुक्तचित्तानां विभि-पुणक्रियावस्तुभिः समु- दानौसकुशलमूलानां त्रिषु यानेषु प्रयुक्तचित्तानां अनुत्तरां सम्यक्सम्बोधिभिसम्बुध्येयं । यदि मे भदन्त भगवन् एवंरूपा प्राशा परिपूर्यत तदा मे उभयोः पाणोईस्तिनागाः प्रादुर्भवन्तु । सह प्रयाहृतं वाक्य भगवतोऽनुभावेन उभयोः पापोहस्तिनागाः प्रादुर्भूताः सर्ववेत्ताः सत्त्वा सुप्रतिष्ठिताः। दृष्ट्वा प्राह । गगत पूर्य गगणतलं सर्वावनामिदं बुद्धक्षेत्रमष्टा झोपेतेन वर्पण परममुगन्धेन सर्वसत्वानौता बुद्धतंत्रात् प्रबोधयत । येषां मत्वानां काये ते ता विन्द निपलेघे वा गन्धमाजिद्म पुस्तेषां पञ्चनौवरणाः प्रदीयन्तु तद्यथा फामच्छन्दनौवरणं महीयतु । व्यापादस्यानमिद्ध उद्धतको कृतं विचिकित्सानौवरणं यहीनतु । सह प्रयाहृते वाक्ये नागा उपर्यन्तरोते एवंरुयेणाजवेन गच्छन्ति । तद्यपापि नाम बलवान पुरुषः प्रसारिसं वाहु । सङ्कोचयेत् मकोचितं वाहु प्रसारयेत् एवमेव ते स्ति- नागाः कृतकार्या यथा पूबौंक्तं विवर्जितम्याग्रतः स्थिताः ।। अप खलु कुलपुत्र ज्योतितमो माणवक परमप्रीतमनाः संरत्नगर्भस्तथागत भाइ । अव योगक्षेमक इति पाठः समायते । + अब गगत इति पाठः प्रामादिकः परं पत्र गच्छत इति पागे भवितुमईति । + वाई इनि पाठ सधारणौरः । ६.वाई इनि पाठः १६ ·करणापुण्डरीकम् । Buddhist Text. भविष्यसि त्वं कुलपुत्रानागलेऽध्वनि अनुपविष्टे द्वितीये गमानदोबालिकाममे मंख्येये सतमभासे कल्प स्तमञ्चयं नाम बुद्धक्षेत्रं भविष्यति अस्मिन् चातुर्दीपिको रत्नछत्राभ्युद्गत- रश्मिभविष्यमि । तथागतो यावयुद्धो भगवान् ! अप कुलपुत्र ध्योतिसभो बोधिमत्त्वो रनगर्भध तथागतम् पञ्चमण्डलेन पादो शिरमा नियमात ॥ रखगर्भस्तथागत ग्राह। उत्तिष्ठ विगतरजा शुद्धमत्त्वा व्यात वहुमत्त्वकोटीः। मा भविष्यसि वरशद्धमार्ग: बोधये भविष्यसि वरजिनसत्त्वनायकः ॥ पेपाल । महसों माणवकानां त्रयः कोयो माणवकानां यरश्मिन् बुद्धक्षेत्रानुत्तरायो सम्पकमम्बोधो प्रणिधानं कृतं । सर्च च ते रतगर्भण तपातेन व्याकृताः पावहिपणी शिन्द्री विश्वभुवः पथिमा बुद्धा बभूवुः । मच माणयमा ध्याकृताः । तत्र महनवेदपाठ- कानां ब्राह्मणानां यस्तेषां ज्येष्ठः गुससम्मतो वायुविष्णु म । म श्राद। श्रहं पुनः पञ्चशपाये बुद्धतेत्रेऽनुत्तरा सभ्यससम्बोधिं स्पृथयं। तोवरागाणां तोब्रयाणां तीप्रमोहानां मत्त्वानां धर्म देशपेयम् । ज्योतिपालो नाम माणवकः । स प्राह । किमर्थवशं समनु. पश्यमानोऽयं भो उपाध्याय वायुविष्णुः पञ्चममा बुद्धक्षेत्र प्रणिदधाति । पुरोहित श्राद । सकल महाकरणसमन्वागतो बोधिसत्व पञ्चमघाये वृद्धोत्रं बोधिमनुप्रामोति । अत्राणानां क्रोशेसपोद्भूतानां हृष्टिव्यसनप्रासाना सत्त्वानामर्षकरो भवति । वाणं परापणं भवति । जन्मसमुद्रोच्च सत्त्वानुत्तारयति सम्यगद्दष्या घ भत्वानप्रतिछापति निर्वाणामृतरसेन मत्वान् मन्तर्पयति । इयं बोधिसत्वरण महाकरुणा हश्यते घे पञ्चकमाये युद्धतंत्रे प्रणि- दन्ति रनगर्भजपागत श्राद। भविस वं वायुविष्णो अतिक्रान्तानामेकगङ्गानदी. वालिकासमानामसंख्येयानामवशिष्ट द्वितीये गद्दानीवालिफाममें संख्येपे पुरस्तिमार्या दिशायां सुद्धक्षेत्र परमाणुरजाममानि बुद्धक्षेत्रायतिक्रमित्वा सत्र कयायध्वजनाम लोकधातु- भविष्यति । तत्र त्वं सत्पुरुषानुत्तरां सम्पक्सम्बोधिभितम्भोत्स्यने । शालेन्द्रराज्ञो नाम तथागतो विर्याप्त । यावयुद्धो भगवान् । वायुविष्णुराह। यदि मे भदन्त भगवन्नेवं. या भाशा परिपूर्यत पञ्चमण्डलेन पाहो वन्दे । तदा से भगांकृतपुष्पलतणालमृतानुभो चरणो मट्टि स्थापयतु । यदा कुलपुत्र वायुविष्णुः । माणयो भगवतः पादयोः शिरसा निफ्यात नदा रत्नगर्भस्तयागतः उभो चरणे वायुविष्णोर्शधियवस्य मूट्टि प्यायवाद ।। उत्तिष्ठ करुणामय तौक्षाप्रजवरा हि पर्यावरबोधिकारणात् ।

·६४ करुणामुगडरौकम्। (Buddhist Text न हि अन्यु मत्त्व विद्यतित्वेऽपि समुभते त्वयि अयि बहसत्वे बोधिमार्गि व्याधता । अथ खलु कुलपुत्र विश्वगुप्तो नाम माणवको रखगर्भग्य तथागतस्य पुरतः सारवमयं पौठं स्थायित्वा शतसहसमूल्येन प्रज्ञयनेन प्रज्ञप्य तत्र पोठे सुवर्णपात्रं ख्यायित्वा मसरत- परिपूर्णमुवर्णमयं महारं सप्तरत्रमया यर्बुिद्धप्रमुखे भितुपंधे नियोजितवान् । श्राद। भविष्याम्यहं भदन्त भगवननागतेऽध्यातक्रान्त एकगहानदीवालिकासमेस्संखोयेऽवशिष्टे द्वितीये समिश्च भद्रकल्प तथागतोऽईन् सम्पकसम्बुद्धो विद्याचरणसम्पन्नो हीयमाने श्रायुषि उत्पन्ने कलियुगनिमित्ते तोपरागद्वेषमोहमानेामातूमर्य पर्युपस्थितानां सत्वाना मिथ्याट्सम्यकल्याणमित्रमनिश्रितानां सचानामकुशले मूले पर्युस्थितचित्तानां कुशले मूले परिदौचित्तानां सम्यग हुष्टिविवर्जितचितानां मिथ्याजीयाकुचलचित्तानां परिनिते कनकमुनो सधागते सद्धम्मन्तहिने धोलोकेऽनायके विंशतिवर्षपत्रिकायां प्रजायां । प्रमनुत्तर सम्यकसम्बोधिभिसम्बुध्येयं । तस्य कुलपुत्र विश्वगुतम्य ब्राह्मणय रत्रगर्म- तथागत श्राद । माधु साधु ब्राह्मण महाविद्वान् ज्ञानसमन्वागतः त्वं मत्पुरुयोऽन्यं तेन कलियुगनिमिते यादितिवर्यमक्षिकायां प्रजायामन्धे लोयोनायको प्रणिधान कृते । सेन खं मत्पुरुष विद्वगनकरुणापो नाम भवस्त्र भविाम त्वं विदगञ्जफमणश्रयो नागते- उध्व नातिकान्तानामेकगगानदीवालिकाममानामवशिष्ट दितीये सहायां लोकधातो अनु. प्रविष्ट भद्रशे फल्य विंशतिवर्षसहस्त्रकायां प्रजायां कामपो नाम सांगतो भविष्यसि । यावद्धो भगवान् ।। अथ खलु कुलपुत्र विदगाफमणाश्रयो बोधिसत्वो रखगर्भस्य तथागत पञ्चमयरलेन पादो भिरमा वन्दित्येकान्तेऽस्थात् रनगर्भ तथागतं पुष्पमाल्पगन्धचूर्णरकिरति प्राभित्र गाधाभिरभिस्तमानः । नरवर हितकर रतिकर जनक स्मितमुख प्रमुदित सुमधुरवचना । स्थानजान कुभल हितकर दशवलधरप्रवरा ज्ञानध्यान विमोच पारमिता ॥ नमोऽस्तु ते सुगतो बहुचर्यचरिते विकमितवदना अनुम्लाय बोधियव्याहत । वया बडयोधिसत्त्वेन युता वन्दाम ते नरवरा सुगता इति चा गाथाभिरभिनयमाम रनि पाटो भवितुमईनि ।

·करुणापुण्डरीकम्। Buddhist Text.] अप खलु कुल पुत्र समुद्रेणुाह्मणश्चतुय विमलवैशायनं माणवक संचोदयामास । प्रय खलु कुलपुत्र विमलवेशायनो माणवको रखगर्भस्य तपागतस्य पुरतः स्थित्वाह । एव- मेघाहमस्मिन् भद्रकल्पे बोधिमाकाडामि न च केवलमेवंरूपं फलियुगे यथा काश्यपण तयागमस्य परिनिर्वतस्य दशवर्पसहनिकायां प्रज्ञायां दानदमपरितीणाशयानां सत्त्वानो साधनविहितानामल्यानामित्रे शास्तृमंज्ञा प्रतिपचित्ता भवन्ति । अनर्यिकास्विभिः पुणक्रियावस्तुभिर्भवन्ति विरहितास्तिभिः सुचरितमद्युक्तास्त्रिधु दुश्चरितेघु । केशान्धकार- ध्याकुलचित्ता भवन्ति । अधिकाबिभिर्याने शक्यं तत्कालं पोनचिरोधिचर्या निष्पाद- यितुं किं पुनर्वसहनिकायां यावत्ते सत्वा वर्षशतायुष्का भवन्ति । तत्कालं सत्वानां कुशल- मूलप नास्ति नाम किं पुनः कुशलमूलचर्या । तावत्पञ्चकपाप लोपो दीयमाना दशवर्षा- युष्का भवन्ति । शास्वान्ताकल्पे प्रत्युपस्थिते तत्कालेऽहं देयेभ्योऽवतीर्य मत्त्वान् परियाये- पम् । अकुशलं रिश्चित्वा कुशले नियोजषेयम् । यावदशम् कुशलेपु फर्मपर्धेषु सत्ता प्रतिष्ठापय क्तशाच सत्वानां कुशलेभिः परिशोधये पञ्चकपायं च परिहापेयं । यावर- शौतिवर्षमहस्निकार्या प्रजाप । श्रममनुत्तरा सम्पकसम्बोधिभिसम्बुध्येयं । मन्दरागप- मोक्षानां अविद्येमित्सरिणां सत्वानां धम्म देशपेयं त्रियु च यानेषु संनियोजपेयं । यदि मे भगवनेवरपा प्राशा परिपूर्यत ध्याफरोतु मां भदन्त भगवन्ननुत्तरायां मम्पमम्बोधी । पदादं भदन्त भगवन्नेवरूपं बयाकरणं नलग्णाभिनवश्रावकमूमिं प्रार्पयामि । न च प्रत्येकबुद्ध- भूमि पेन यानेन भौधं मंधाराद्विमुच्यामि । रवगर्भस्तयागत श्राद । चत्वारोमानानुभवन्ति । न च तिप्रमनुत्तरां मम्य कमबोधि- मनुप्राप्नुवन्ति । फतमानि चखारि। इहे फेभ्यो घोधिसत्त्वो हीनाचारो भवति । दीन- महायः। दोनपरित्यागः। होनप्रणिधिः । फयं च बोधिसाचो हीनाचागे भयति इदै- फेभ्यो दुःशौलो भति। फापयामनमा घाई (सं) वतचारी भवति । श्रावसायकमुपानियोः साई ममर्गचारी भति न च सर्वपरित्यागी न मर्वपरित्यागी भवति । देयमनुय्य. श्रीमुताभिलापो दानं ददाति । न चाध्याशनेयवाक्षयगुणधान् प्रतिमाहासि वेनेपमन- येय प्रणिधान प्रतिष्पहाति । एभियतुर्भिधम्मः समन्वागतः कुशीदो बोधिमत्त्वः चिर- मंमारधारयो दुखमनुभयति । न च तिप्रमनुत्तरां मम्पमम्योधिमनुप्राप्नोति । धार्मि- धम्मः समन्वागतो बोधिमत्त्वः तिप्रमनुत्तरां मम्यक्रमम्योधिमभिमन्युध्धयं । कतमश्चतुर्मिः गोलयान् भवति फापमानन महतधारो महायानमंस्थितः माई ममर्गदारी प्रति सर्वपरित्यागी मर्चवपरित्यागी मत्वानां दुःपपरिमोचनाय करणाधितोपाई ददाति । अधाशन पद्धक्षेत्रगुणशूटान् येनेपमध्य परिधान प्रतियहाति। एभिनयुभिधम्मः ममन्यागतो योधिमत्त्वः सिप्रमनुत्तर्ग मम्पकमम्योधिभिमम्बुध्यते । पत्यार इमे धम्मा योधिसत्त्वमार्गप्योपस्तम्भकराः फतमे वखारः पारमिताप्यभियोगः मवाना मंग्रहः धमत्सर्गः ग्रामयिधाराभिनिष्पादनता । अभिन्नायिक्रोइनता। चतुभिर्धम्मः घोधिमावे- नारायचारिणा भयितयं । दानामतया धर्माश्रयणातृमतया भायनामसया मत्वेभ्यः मंगायातमनपा शिपथ । घलार इमे बोधिसत्त्वेनाशया निधपः । परिपूरपिराव्याः १ ·करणामुण्डरोकम् । [Buddhist Test चतम कामे चावास श्रद्धा बोधिमत्वनाक्षयो निधिः परिपूयितव्यः धर्मदेशना परिणामना । दरिद्रमत्त्वरिग्रदयातयो निधिः परिपूरयितव्यः । इमा बोधिमवपरिशुद्धी कतमाश्वतनः नेरामतया मौलपरिशुद्धिः निमत्त्वतया समाधिपरिशुद्धिः निर्जीवतया प्रचापरिद्धिः। निप्युङ्गालतया विमुक्तिपरिशुद्धिः। विमुक्तिनानहीनतया। पलारो थर्मा बोधिसत्वेन परिपूयिसया। येाधिमत्वाः तिप्रमनुत्तरी मम्यकसम्बोधिमि- सम्बुध्येयं । अाकाशचक्र प्रवर्तयन्ति नित्यचक्रमतुलचक्रं । श्रभिलाप्यचक्र नोणिकचक भवधियाय । श्रमत्तिचक्र प्रवर्तयन्ति ।. भविष्यामि त्वं विमलवेभायनानाविन्यति- मान्न एकगङ्गानदीवालिझासमे संस्थेये चिरप्रविष्ट भद्रकल्वे प्रशान्ते पञ्चकमाये काले बर्द्ध- माने श्रायुषि श्रोतिवर्षमासिकायां प्रजायामनुत्तरी सम्यकसम्बोधिभिसम्मोत्स्यते । मत्रेयो नाम भविष्यसि तयारतो यावयुद्धो भगवान् । नथ विमलवेशायनो ब्राह्मणो रनगर्भस्य तथागतस्य पञ्चमण्डलेन यामिवन्दनं कृत्वकान्त हित्वा पुष्यमाल्ये चूणैर्भगवतः पूजोयुक्तो गाथाभिरभिष्टोमि । भवनाथ ललाटविशाल रुचिरोणाहिमवर्णकनकगिरिकृटसदृशस्तमनाथ । कस्तेन नयु वृषभा लोकप्रदौपा गुणातभरिता कालायत्ये उतं भव हि बुद्धजरी ॥ सबभमुद्ररेणुना ब्राह्मणेन पुरोहितेन सहसं वेदपाठकानां दोधो समादापितं । पयोक्तं कुत्सदः कनकमुनिः काश्यपः मेयो धाकृत एवं सिंहः प्रपातः यावद्विरं सदन वेदपाठकानां माणवकानां सबैऽस्मिन् भद्रकन्येऽनुत्तरायां सम्पकसम्बोधौ प्रणिधानं कृतवन्तः सर्व रत्नगर्भण तथागतेनामिन्नेव मद्रयो कल्पानुत्तरायां सम्यक्सम्बाधी व्यवस्थापिता। यस्तेयां सर्वकल्पमे पुरोहितेन संचोदितः किं भी महावल वेगधारी दोघं निरौतसे। उस्माद सत्त्वेषु महाकाणां । इमाभिम गाभिर्विज्ञापयति । ये सत्वा जराच्याधिमृत्युभिर्मया लपणा नदी पतिता प्रचितो भवचारके प्रतिभये स्कन्धे निविष्टा नराः । पौला क्लेशविपं परस्परबधं दुःखार्णवे मंस्थिता मोहो बन्धप्रनष्ट मार्ग श्रम संसारयन्त्रे भ्रमन् ।। दुःखेन जालितभूतमर्वविभवेयमिथायदृष्टिस्थिताः सर्बमाण भ्रमन्ति पञ्चगतिभियनं यथा वर्तते । पत्र गाथाभिरम्प टावीत् इति पाटो युक्त ।

·Buddhist Text.) करुणापुण्डरीकम् । धर्माचक्षुविहीन पञ्चगतिभिः अत्राण सत्वान् सारी भावे प्रज्ञ जहित्व काञ्ज विमतिवोधायछन्दं जने ॥ • पणशोकनुदो भवाहि जगतो मत्वानवन्धुर्भव क्लेशबन्धनमोक्षणार्थ जगतो बोधाय चित्तं न मे । धर्मचक्रविहीन मोह विगतमार्ग च श्रेष्ठ दद मंसारभवचारकेषु ज्वलिताधर्मरसेन तर्षया । वं शौघ्रं उपमंक्रय हितकरपादानिपत्य मुने मा भो प्रणिधि प्रशस्तसुटबुद्धो भवं नायकः । सत्त्वा श्वामकरो भवाहि जगतः सत्त्वार्णवा उद्धरे मोचमार्गप्रणौत इन्द्रियवल बोध्यङ्ग दाता भवेत् ॥ धर्मावर्षमुत्सृज धर्मजलदं सत्त्वा न दुःखं भमेत् । सच कुलपुत्र महाबलवंगधारी माणवक पाह। नाई भो उपाध्याय मंसाराभिगमा प्रिया काहामि । न च पुनः श्रावकत्येकयुद्धपानाभिलायो । अनुत्तरयानमाकाहामि । मुहूर्त भो उपाध्याय प्रतीता हि शृणुष्व यथाई सिंहनाई नदामि । प्रय खलु कुलपुत्र समुद्रेणुाह्मणस्ततोऽभिनिष्कम्य स्वको पञ्चवाझगदारकानु- पपायकानामन्त्रयित्वोवाच । भो दारका उत्पादयतानुत्तरायां सम्पझमम्बोधी चित्तं ते घ्याधुः। नामा फिश्चिदति यदयं बुद्धप्रमुखस्य मितुसंघस्य निर्यातयामः । पार्य च ययमनवमकुशलमूला वोर्धािचत्तं उत्पादयामः ॥ अथ खलु कुलपुव ममुद्ररेणुब्राह्मणोऽग्रपुरोहितः। प्रथमः कामुोनामोपस्यापका- म्तम्म सप्तरत्नमयं फर्णविभूपणं इत्या द्वितीयः स्यालभुजोनामोपस्थापका तस्य द्वितीय मार- रखमपं फर्णवेटकं दत्त्वा । तृतीयः जलमुजोनामोपस्थायफस्नग्य ममरनमयं मोठं ददाति । चतुर्यशायेगभुगोनामोपस्यायकः तम्य मारनमय दरवं ददाति पञ्चमः मारभुजोनामोय- स्थापकस्तम्य ममोवर्णमहारं दापोवाच । गवत पूर्य माणयका इमानि यस्तनि युद्ध प्रमुखम्य भिक्षुमंघम्न निर्यातयित्यानुत्तरायां सम्यक्रमम्बोधो चित्तमुत्पादपय । 'पते पञ्चोपस्यायका गवा भगवतमका तानि यस्वनि या नित्तिमानि युद्ध- प्रमुख भितमंघस्य नियायित्वेप्रमाहुः । याकरोखमाझं भगयाननुत्ता भपक- मम्योयो समिरा भयो कन्ये ययमनुत्तरो मम्पकमम्बोधिभिमम्बुध्यमदि । रेयान याला कुलपुत्र रागर्भ तपागतेन कामुमो माणको योधाय भद्रकल्पे हदम्बरोमाम यिति सपागतः स्पासमुजलान्तर मुजेन्द्रिपमतिनाम भविष्यति सपागतः । सम्मानम्तर प्रलप्रमु ·करणापुण्डरीकम् । [Buddhist Test नार्यवादिन म भविति तथागतः तस्यानुसन्धं वेगमुजः प्रियममनो नाम भविष्यति तथागतः तस्यानुमन्धे वरमुनो नाम माणवको रिमन्तचूड़ो नाम भविष्यति तथागतः । समनन्तरव्याहृतास्ते पञ्चभद्रकाल्पका मायबकाः पुरोहितः पुनरपि बलवेगधारिणमाह । महाबलवंगधारी गृह्णादि पद्धतेवगुणयहा करोहि प्रणिधानं भगवतः सकाशाच्यादृश- माशासि निमन्त्रपाधि सर्वसत्वा धर्मरसेन दृढ़वीर्येण च स्वकं बोधिचारिका मा यो दोध निरीतस्त्र बाहुना च गृहीत्वा भगवतोऽन्तिकमुपनौतः म च फुलपुत्र महायलवेगधारी मागमको भगवतः पुरतो निषणशाह । फियत् बहवो भगवन नागोऽध्यनि मुनिभास्करा अस्मिन् भद्रकल्प उदयन्ति । रत्नगर्भपागत श्रादसिन् माण्वक भद्रकल्प धतुमत्ता सहस्तं मुनिभास्कराणमुदयः। माणवक शाह । या च तेषां भदन्त भगवन् भद्र महाकल्प निहतानां जिन मूर्याणां पश्चिमको रमभुजो नाम माणवकोऽनुत्तरी घम्समायोधिर्माभ- सम्भोतम्यते । इरिपत्रचूहो नाम मिष्यति । तथागतस्ताविरमहं बोधिसत्वचारिका धरियामि विविधततपचाहानामभयमश्रुतयौर्यतान्तिौरग्यपूण प्रशासंसार समादा- नयमानः । मधां च भद्रन्पिकानामचिगभिसम्बुद्धानो प्रथम पिण्डपातं दद्या परि- नितानां च शरीरपूजा कुर्या । तेषां च मम्मधारको भवेयं शीलविरहितान् भावान् शौलमम्मति मादायपेयं निवेशयं प्रतितापपेयं । दृरिविधितान् मङ्कटमानान् सत्त्वान् सम्पादश्यां समादायपेयं निवेश मनिकापर्षय। एवमाशयमितान् सम्पगाशये प्रतिष्ठाप । एमाधारविरहितानावारे प्रतिष्ठापयेयं नानाविधानां सावानां फुशलचर्य निपेयं तेषां च युद्धानां भरायता अधिगसंगसे मम्मै पुनरई मद्धर्म मेत्रीमहम्मपरिपाई भदौम्योत्पादं महर्मपदी लोशे स्वालपेयं । नमान्तरकालसमये सत्त्वान् प्रातिपातवेर- मन्या प्रतिष्ठापपेयं । यावत् मम्यग्दृध्या वागलफर्मपर्येभ्यः मावान् फुमार्गादृत्य सम्पश- पये खापर्प। दुर्भाग्तान्धकार व नायपेयं । मुमरितालोकं च निदर्शयं । फन्पक पाये पावापुदृष्टिकशापं च सोफे ना दुर्मितान्तरकल्पकालसम हवान दामपार- मितापो निपोजयेपं । यावत् प्रज्ञापारमितार्या ममापये नियेशापं पटपारमिताम्बई मत्वान नियोजयमानः मर्चदुर्मिसान्धकारकलिकनुपानिप्राविधा मयं मयान् माती शानले समया रोगान्तरकन्यकालममरे वादं मत्वान मत्वा पट्यारायणीयेषु ममा- दापये। धतुएं मंग्रहयतयु नियोजये मतिरश्यं रोगान्धकारं च मवान शिवमयेये। पावत् मसानो मनतो प्रशमयेयं । मम बुद्धर्शने मटका मायानरपेाम परिमोचपे। प पनुसतरा माघं बुना मायन्तो म माम्य उत्पमा मिनाश भयेषुः । सर्वण म भनुम्मनेग्रो अन्ताि भवेत् । ततः पयाममुसा मा. सम्बोधिभिमध्ये पार्या चमत्तरसाम्रा भद्रस्पिकानां मुद्धानां भगयतामापुभवप्तिकम्मम योधिप्रसय नौघमायुभवेत् । याla at शायझमंधी भवेत्ताधान्य मेकमा प्रायकमंघः मा याचनय कन्चनुस्त्तरं पुसगं भावान् धिनतामतः मायामयिनये । पद्वाना भायता प्रायगितrat vadपुष्टिप्रपासे या प्रपर पुद्वानो भगय समा ·Buddhist Text.] करुणापुण्डरीकम् । ६ गोरचित्ताः प्रदुष्टचित्ता भवेयुः धर्म मंधे च स्खलितचित्ता भवेयुः । रागचित्ता प्रा-- पवाक्षः। थानन्तर्यकाराच भवेयुर्वेधिमासचाई सान् संसारपट्टादुद्धरेयं । अभयपुरै घ नियिनगरे प्रविशयं । यावन्मम परिनिर्वतस्य मद्धर्मक्षयो न भवेत्तावद्भद्रकमहाकन्य- ऽक्षयो भवेयं । निहिते मम सर्मनिष्ठिते भद्रकल्पै ये मम धातवजन्मसरोरः ते प्रमेया संख्येयास्तथागतविग्रहाः मेतिरं द्वात्रिंटिमहापुरुषलक्षणैः समलतगात्रा । एकैकं लत्तणमशीतिभिरनुव्यञ्जनेः समलतं भवेत् । ते च तथागतविग्रहा दश दिक्ष्वपमेयेभ्यो- ऽसंख्म्यः शून्येभ्यो बुद्धतेत्रेभ्यो गत्वा एकैको बुद्धविग्रहोममेपासंख्येयान् विभिर्यानेः सत्त्वान् समादापनिवेशयेत् प्रतिष्ठापन पत्र बुद्धतंत्रऽन्तरकल्प न नाशो भवेत्तत्र तयागत- विग्रहः सत्त्वान् परिवारमा पूर्वोक्तं तया पश्चाचिन्तामणिः प्रादुर्भवेद् येषु युद्धक्षेत्रेषु मत्वा रत्नविरहिता भवेयुः । तेषु बुद्धत्तेवेषु गत्वा रववृष्टिः प्रवर्षनिधपश्च सन्दर्शपेयुः । संयुच बुद्धक्षेत्रेषु सत्वाः कुशलक्रियाविरहिता भवेयुः व्याधिभिः क्लियालेषु युद्धक्षेवेषु गोशोधारग- सारका कलानुभारी गन्धष्ठिः प्रवपुः । सा च गन्धवृष्टिः सत्त्वानां लोगव्याधौः दृपियाधीः फाययाधीश प्रशमयेत् । ततस्ले सत्त्वाः पुण्यक्रियावस्खभियुक्ता भवेयुः । स्वर्गपरायणा भवेयुः । एवंरूपामहं भदन्त भगवान बोधिधारिका चरमाणः मत्वान् परिवायेयं । बोधि- प्रामशाइमेवंरूपं बुद्धकायं कुर्या परिनिर्वतधाइमेवानन्ता पर्यन्तेभ्यो युद्धक्षेत्रेभ्यः मत्त्वान् परित्रायेयं । यदि मे भदन्त भगवन्नेवरपा अाशा परिपूर्यत न च सत्त्वानां भेषज्यमूतो भवेयं विवादिता मे बुद्धा भगवन्तो भवेयुर्प दशम् विश्वनन्तापर्यन्तेषु लोकधातुपु तिष्ठन्ति पापयन्ति । मत्स्वानां धम्म देशान्ति या मे भगवन् व्याकुर्यादनुत्तरायां मम्पकमम्बोधो । पेपि सेपा प्रतिपनानां भगवन् बहुप्रायफोयोऽनुत्तरापां सम्पमम्बोधो व्यापाताः मत्त्वा- स्तानई बुहान् भगवतो विरोधयेयं । माचाराधपेयं । मा च मे भूयो बोधिदेतोः भंगारे भरमाणम्प बुद्धशब्दो धर्मशब्दः मंधशब्दः कुशलयनः कुशलफर्ममकिपाशब्दः प्रोत्रपुटेपु निपते नित्यमहमौचिपर्यापनो भवेपं । यदि मे भगवन्नेयंपा श्राशा परिपूर्यत । श्रय खगर्भस्तथागतो महाबलवेगधारिणो माणवकम्प माधुकारमहात् । साधुमाधु भरपुरुप भविमि खं मत्पुरुष मत्त्वानां भेषयमूतः दुःपेम्पय परिमोचकलेन त्वं मत्पुरुष भेषराजमोतिर्विमलो नाम भवस्त्र । भविथमि वं मायरायोतिर्विमलानागतंय. मोकामान् गद्गानदीवालिकाममे मरमेपेऽतिक्रान्तनुमविष्टे द्वितीये गहानदीवालिकाममें मंध्ये भद्रमो कल्पे धतुमत्तरप्ण युद्धमासाचिरामिसंयुद्धानो पिण्डपातं दामि । पायदयया प्रयं प्रणिधानं कृतं निर्वतन व हरिहमद्गम्य तथागत सद्धम्मेऽन्तर्विरोऽनुतरां मम्पक- मम्योधिभिमभोत्यमे । रोषध नाम तथागतो विसि । याबद्रो भगवान् । बर्द्धकन्य घ से प्राविति पायच तण धनुमत्तरग्म युद्धमनिय मन्यिकानां नायकमंघो माय- प्यति । सायच सवैका धावकमधो यिति । लायतम सत्वान् विनायर्यामापत्तिनवृत्तम्म चमनुमगन्तान मशप महाकन्यशय कल्पतयो न भविस्यति । एतायन्तय पुयिनहाय यिनित । यायधन्येषु युद्धक्षयेषु गन्धष्टिः मत्वानो भयाधौष्टियाधीः कायथायी समपिप्यन्ति । यि य पुषक्रियायलयु सम्रान् मसियायियाति प्रापरापयांच ·करुणापुण्डरौकम् । [Ruddhist Tort. श्रय खलु कुलपुत्र भेषव्यराजज्योतिविमलो बोधिमत्त्व प्राह । यदि मे भदन्त भगवनेवंरपा श्राशा परिपूर्यत तथा मे भगवन् पुष्णलत्तणलइनेन पाणिना मुनि स्थर्यतु । अथ खलु कुलपुत्र रबरास्तधारातः । शतपुखलसणालङ्कतेन पाणिना भैषज्य- राजयोतिर्विमनम्म बोधिसत्त्वस्य मुद्धानं परिमार्जयित्वा तस्यो। श्रथ खलु कुल पुत्र भैषज्यराजन्योतिर्विमलो बोधिसत्वस्तर उग्र प्रात्तमनाः प्रमुदितचित्तो रवगर्भम्य तपा- गतस्य पञ्चमण्डलेन पादौ शिरमा वन्दिकान्तेऽतिक्रम्य स्थितं ममुद्रेणुाह्मणो दिव्येन वस्त्रेण च्छादघिल्लोवाच । माधु माधु सत्पुरुष शोभनं मणिधानं कृतं । न भूयस्वं वा ममोपस्यानं कर्तव्यं । यणा मुखमेव विहरस्त्र । श्रय खलु कुलपुत्र समुद्गरेणोर्बाह्मणस्पतदभवत् मया बहवः प्राणकोटीनयुतशत- महवाणनुत्तगयां सम्यकसम्बोधो ममादापितानि यथे मावन्तं परं पञ्चभिः मय- मेर्मदासत्वेदारोबाणि परिधानानि कृतानि ममनानि च युद्धक्षेत्राणि परिग्रहीतानि स्थापयिला वा प्रविक्षनाऽन्येबोधिमत्त्व कलियुगम्परिवर्जितं । मपापि कलियुगकाले वर्त- माने सत्त्वा धम्मरसेन तर्पयितव्यो दृदय व्यवमायः कर्त्तव्यः । तपारपेण च मया प्रणि- धानेन सिंहनादो मदितव्यः । ययेयं मा बोधिसत्वर्णाश्चर्यणता भवेत् सर्वायतीच पर्यामदेव गन्धर्वमानुपामुग्ध लोको पन्मां पात्रलोभूने नमस्येत । पूजां च कुपियं च मे बुद्धो भगवान् माधुकारमनुप्रयच्छत् । व्याकुऱ्या तथा पञ्चदशमु दितु बुद्धा भगवन्तः तिष्ठन्ति यान्ति मत्वानां धम्म देशयन्ति तेऽपि बुद्धा भगवन्तो मम मिंहनादं माता भाधुकार मावपुः । ध्याकुटुंशानुत्तगयां सम्यकसम्बोधो पूतांच प्रेषयेपुर्यत् मावती पर्वत शृणुयात्तांश्च दूतान् पश्येत् । पेऽपि च तस्यां पथात्फाले महाकमणाममन्वागता घोधि- मत्त्वाप्लेऽप्येयं कि युद्धक्षेत्र मालियुगकाले शोधिप्रणिधानेन प्रतिपल्लीपुर्धर्ममदुर्भिक्ष. कान्तारे शो मत्तमानान् मत्वान् परिवापेयुः । बुद्धकायं च कुर्थः । मत्त्वानां धम्म देशयेयुः। यावत् परिनिर्वतस्यापि भेऽचिन्त्या. फल्पकोटौनयुतशतमन्नातिनाने दशा दिक्ष्यनुल्लेभ्योऽपरिमाणे सुद्धतेवेभ्योऽपरिमाया सुद्धा भगवन्तो मम परिनिर्वतम्य धणे भाषेरन् । यशश घोपं च वारयेयुः । बोधिसत्वानां वागतो मम प्रणिधाननेत्रीमद्भायपेयुः ते च बोधिमत्त्वा मम करणा परिभाषिताधिष्ठानं प्रणिधानं श्रुत्वा परमाशर्यप्राप्ता भवेयुः । पि भवेभ्यो महाकाणां भंजपेपु.। ततश्च ते एवंरपमेवं प्रणिधानं प्रतिली. पाहमेतर्हि प्रतिहामि । तेऽप्येवंरूपे सिरे युद्धतंत्रे बोधिमिमम्बुध्येयुः । धनुर्मिगद्यः मत्त्वान् प्रत्युप्तमानानुत्तरायेपुः । विभिश्च यानेर्विनियुः । पावनिर्वाणपये स्पापपेयुः । एयरपं फुलपुत्र समुद्ररेणुबांझणोऽत्र पुरोहितो महाकमणापरिभावं मणिधानं मयित्वा एका चौवरं मावस्य येन रवगतमागतनोपमंक्रान्ति मम । तेन प्रलु पुन. मधपेन बहुफोटौनिपुतशतमाघ्राणि गगनतले विधानि मूर्यकोटिनियुतशतममाणि वादयन्ति । पुष्पष्ट्रिय प्रर्पिता । एककलन घोक्षहरन्ति । भाधु माधु मघुमघ उपमंफ्रम खं भगवतः भकाशं गृह प्रवराणघानं । क्शयाकुले लोको प्रशयिष्यामि दुःखस्कन्धं पत्वानी जान- तोपेन प्रशमयिष्यति । सर्वावतो च मापर्यत् प्रानुलोमूता । अभिमुखा एकान ·Buddhist Test] करुणामुण्डरीकम् । ७१ * वति । साधु साधु सत्पुरुषप्रवरपण्डितोऽस्माकं हितकर कुमथ्व दृणिधानं प्रवबुद्धिमयं शृणामः । पुरोहितश्वोपसंक्रामति यदा च नितिप्तं पुरोहितेन भगवतः सकाश जानु- मण्डलं । तावच्चायं त्रिसाहखमहासाहलो लोकधातुः सह्यवतीदं संतरणं बुद्धक्षत्रं कम्पति चलति प्रचलति क्षति प्रतुति वेति प्रवेधति । अर्घादृतानि सूर्याणि प्रवाद्यन्ति । घे च मृगपतिणस्ते सर्वमनोज्ञ स्निग्धं च शब्दमुदौरयन्ति । वृत्ताश्च पुथ्माणि प्रमुञ्चन्ति । ये केचिदमितिमाहनमहाप्ताहवलोकधातो पृथिवों निश्रित्यभूताः प्रतिवन्ति ये बोधी समादापिता घेन च समादापिताः स्थापयित्वा नेरयिक यामलौकिकं च सर्व हितचित्ता अकलुचित्ता श्राश्नचित्ता बभूवः। ये सत्ताः स्वर्गदरास्तेरवस्या एव परमप्रौतिमनसः पुल्धुिपैर्गन्धर्वाद्यरत्नच्छत्र जैः पतकाभिर्वस्तदुष्मः खिग्धमनोज्ञ शब्दं ब्राह्मणस्य प्रणिधान श्रवणयोद्युक्ताः पूजाफम्र्मणश्चैवं यावदकनिष्ठभवनपर्यन्ता देवा जम्बूदीपमवतीर्य पिला दियर्गन्धर्यादुदुय्ये ब्राह्मणम्य वयार्थ मुद्युक्ताः पूजासम्मको ब्राह्मणश्चाञ्जलिं प्रगृह्याभिषाभिरत्नगर्भ तथागतमभितुष्टाव । ध्यानेभिर्विक्रौडमि ब्रह्मारिवा रूपेण प्रभावमि शकरिव धनधान्य प्रयच्छसि राजरिवा रतनाग्रधरो मुनि। श्रेष्ठिरिवा गिरिसौम्यविनर्दमि सिंहरिवानेव कल्पसे दृढ़मेरुरिव न च सोम्य से उधौषरिवा गुणदोषवही समुद्रवारिरिव ॥ मलम-प्रवाहसि तो पुरिवाद हि क्लेशवनं मुनिरग्निरिवा न च मजसे क्वचि वायुरिवा मुनितत्त्वे निदर्शकदेवरिवा । मुनिधर्मप्रवर्षसि नामुरिना जगमर्च तर्पयसि दृष्टिरिवा अन्यतीर्थप्रमईसि सिंहरिवा गुणगन्धाप्रमुञ्चसि पुष्परिवा ।। मधुर गिर भाषसि ब्रह्मारिवा जगदुःखप्रमुञ्चकवैद्यरिवा समचित्तमुपस्थिहिमातरिवा जगनित्यनुग्टमि मित्ररिवा । किरमान परिदृढ़वजरिवा छिन्दि पालता मुनि शारिवा जग तारयसे नदिनानुरिवा दहि जानलमुनिनागरिवा । दहि शीतप्रभा मुनिचन्द्ररिवा नरपभवि योधयि सूर्यरिवा चतुरयफलान्दधिचेरिवा रिषिसंघतो मुनिपतिरिवा । * अषणम इति पाठी युतः ।

·करुणापुण्डरीकम् । (Buddhist Text जिनवुद्धविशालसमुद्ररिवा समचित्त जगे हपकाष्टरिवा शुन्यधर्मा निरीक्षमि स्वप्नरिवा समलोकनुवर्तमि वारिरिवा ॥ मुनि दोधिय यासतमत्त्वतया वरलक्षणधारि सुकारुणिका बयि सत्त्व विनीत अनन्त वह मम व्याकरि वोधिय श्रयवरे । वरप्रज्ञा मत्परिधि मत्पुरुवेः मम व्याकरि बोधिय छिन्दिमतों भवि जगे कलिनेभरणिः स्वपि मत्त्वशतांशि विशांतयथे ॥ यदा कुलपुत्र समुद्ररेणुाह्मणोऽनपुरोहितो रत्नगर्भ तथागतमाभिर्गाभिः स्तुत्वा तस्थो तावदेव सा सर्वावती पर्ण सदेवगन्धर्वमानुपा साधुकारमदात् । पुरोहित प्राद । मया भदन्त भगवन् बहुप्राणकोद्योऽनुत्तराषां सम्पफमम्बोधो समादापितास्तच स्वकम्मको दारदाराणि बुद्धक्षेत्राणि परिग्रहीतानि परिशद्धाशयावमतकुशलमूलाः मुविनीताः मत्वा वेनेथाः परिग्रहीता इभे च ज्योतिपाल पूवंगमानां चतुरुत्तरसहस्रं देयापकानां ये तथागते भद्रकन्पिका व्याकृताः । तेपि सत्पुमपा रागद्वेषमोहमानयरिता स्विभिर्याने विनयन्ति तदपि ते नौवक्तेयावरणालियुगकमायाः परिर्जिता तेस्तूमष्टान् अनन्तर्यकारकाः मद्धर्मप्रतिपंधकाः । नापिवादका मिथ्यादृष्टय पार्य्यमतधनविरहिता प्रमाना अश्रा- मणा अवाझया प्रकृत्यकारका प्रपुण करा परलोकमयासिनो विपरीततत्त्वबोधिनो- ऽनायका स्तृषु सुरिनेषु । सा देयमानुषिकाभिः श्रीमंपत्तिभिमयुक्ताः विपु दुर्भाग्नेषु मंप्रतिपन्नाः । दश कुभलेषु कर्मपर्येषु विदिताः सर्वकल्यामरिचिताः मर्जपण्डितः प्रतिमा भवचारकोऽनुश्रोतमुत्पतन्तः तारनद्या मोदन्तः संसारपौधान्धकारविधता नि. मुक्ताः मवकुशक्रियायां सर्वशून्येषु युद्धविधु जिताः अकुशलमूलरामवधानगता कुमार्ग- निहनाको महार कटप्राप्ताम्तस्मिन् काले महे युद्धक्षेत्र मयांपुष्का भद्रकल्पमनुष्या यिन्ति । सर्व इमे मत्पुरुः पण्डितैरुतमष्टा उभिला' तत्काल भवावर्तयो Sमारवन्त घाणा प्रारणा अपरायणदुःखभालनमूताः सत्त्वास्ता परिवर्जपित्वा स्वकस्त्रका युद्धक्षेत्राः प्रधामप्रधानाः परिगृहीताः मुविनीताश परिशुद्धाशयाः । प्रवरुमकुशलमूलाः प्रारथयौर्या बहु बुद्धकृताधिकारा बनेयाः परिपृचौता न एवं भदन्त भगवन् रखगर्भस्तथागत वाद । एवं ब्राह्मण याभिप्रायाः सत्वाः प्रणिधानं कुर्वन्ति । बुद्धत्तेत्रगुणव्यूटाश परि- एचौतामय च मया याताः । ब्राह्मणः माह । ममापि भदन्त भगमन् धन कम्पति । सपयापि किंशुकपत्रं पामीनमानमोऽहं मशरीरं न में प्रापामितं यदि गे मदन्त भगवन् मत्त्वाः करुणास्पदभूतो बोधिसत्वंतत्काल मुतूमया । महाकलियुगान्धकारमतिमाः म परिवर्जिताः । अहमपि मदन भगयननागोऽध्वनि प्रतिक्रान्ने एकहानदीवालिका. मम संख्याशिष्ठ हिताये गजानौशालिकाममे मध्ये सम्मिंस भद माकम् दशर्य- शतायुष्कानां प्रजानां कालं प्रससमावास्ताचिरमर मंसारे न परिखियेय बोधिधारिका ·Buddhist Text1 करुणापुण्डरीकम् । घरमाण उत्सहामि चाहं ममाधानबलेन चिरयावनया वैनेयान् प्रतिगृह्णामि । पटपारमिता- शरमाणो वनेयान् प्रतिगृह्णामि श्रुतं च मया भगवतः सकाशाद्वस्तुनिमित्तं परित्यजेयं दानपारमितां । तयारुपामहं दानपारमितां चरिष्यामि यया जन्मान्तरेषु प्रमेयाः सत्त्वा याचनका प्रागमिष्यन्ति बंघ तथारूपं रित्यागं परित्यजेयं । तद्यथानपानखाद्यभोज्य पेय- लेह्यवस्खशय्यासनाश्रपतिश्रयमाल्यगन्धविलेपनग्लानमत्यभप्रज्यदानं छत्र-ध्वन-पताका-धन- धान्य-हम्य ब-रय-सुवर्ण-रुप्प-हिरणमणिमुक्ता-वैदुर्यशंखशिला-मवाड़-रजत-जातरूपक्षि- णावर्त-सामरमेयं परित्यागं परमप्रसादकारुणमानसः सत्त्वानां दत्त्वाऽफलाभिकाही सत्त्वपरिपाचना वैनेयसत्त्वानुग्रहाय त्यागसम्भारं परित्यजेयं । येयं पुनः सत्त्वा अतित्यागयाचनका श्रागला याचरन् तद्यथा दासदासीनाम नागराजभा- पुबहितहस्तपरित्यागकर्णनामानयनजिह्वाचर्मरुधिरास्थिकायजीवितभिरः परित्याग एवं. रूपाः परित्यागाः परमप्रसन्नः कारणमानसः अमलाभिकासौ सत्त्वानां दानं दद्या वयानु- कम्पायें सपारूपायामहं दान पारमितायां चरिष्यामि यन्न कदाचित पूर्व फेनचित् सत्वेन एवंरूपाः परित्याशाः परित्यक्ताः थ्यु न च पुनः कश्चित् सत्त्वो बोधिसत्त्यः । अनुत्तरायां सभ्यकमम्बोधौ चारिकां विचरमाणः रूपरूपाः परित्यागाः परित्यजेत् यदहं तेघु जन्मान्तरेषु अप्रमेयासंख्येपेयु कल्पकोटौनयुतशतसहस्त्रेय्वनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो चारिका चरमाणः दानपारमितायां चरेयं यदहं महाशमणाममन्वागतानां पश्चिमकानां बोधिधवानां परि- त्यागेन त्रिगुणान् स्थापयेयम्पशमारणिकशानामिपं शोलपारपिता तपाऽहमनुत्तरायां सम्यक्- सम्बोधो चारिकां चरमाणो विविधशौलवसरन्तरदुष्करे धारिका चरेगं ययापूर्वोक्त यो विषयेय्वक्षुसामनमा श्रात्मप्रवेक्षणा इयं तान्तिपारमिता तयारूपामहं तान्तिं भावयमानो यथापूर्वोक्तां । याविवेकता सर्वसंस्कृतभावना उद्युज्यना सासंस्कृतशान्तमनुत्तरच!या विवर्तना इयं वीर्घ्यपारमिता । ये मर्चसंस्कारंप विपर्णसाहाणाय शून्यता समुदाचारः । इयं ध्यानपारमिता या प्रकृत्यनुत्पत्तिकधर्मातान्तिरिय प्रज्ञापारमिताया अप्रमेयासंख्येये घु कल्प- कोटौनयुतशतसहसेघु हट्रोत्साहवलवेगवर्या यापूर्वोक्तन कश्चिद्धोधिसत्वोऽनुत्तरायां सम्यक मम्बोधो चारिका चरमाणः एवं दृढ़ोत्साहबलवेगेन प्रज्ञापारमितायां चरनयाई धरेयं पश्चिमकानां महाकरुणासम दागताना नेत्रीगुणं स्थापयेयं प्रथमचित्तोत्पादेना पश्चिमकानो बोधिमत्त्वानां महाकरुणां निवर्तयेयं । यावइनुत्तरपरिनिर्वाणेन बोधिसत्त्वा- वाश्चर्यप्राप्ता भवेयुरित्यर्थमई त्यागस्यान्यूनता चरेयं । शीला निप्रयता क्षात्यामन्यूनता । वीर्यण पूहनता । ध्यानेश्वप्रतिष्ठिता प्रज्ञा यामदयतां बरेयं । अफलाकासी। श्रार्थसप्त- धनविरहितानां प्रावानां सर्वशून्यबुद्धक्षेत्रोजितानां सद्धम्मप्रतिक्षेपकानां श्रा-पवाद- काना मिथ्यारिकानां अकुशलमूलसमवधानसङ्कटप्राप्तानां कुमार्गविहन्यमानानां सत्त्वाना- मर्यायाहं पारमितास्तौबलवेगोत्साहन चरेयं । रकैकस्य सत्वम्पार्थ चाहं कुशलमूलमन्तत्याः प्रतिष्ठापना दशमहाकल्पानबौचिनरवो दुःखां वेदनामुत्सहेयं । एवं तिर्यक्रमेतेघु यत्तदरि- ट्रेघु मनुष्यदरिघु दुःखां वेदनामुत्मा हेयं । यथा चकातत्त्वम्म तत्यां कुशलमूलनीजं प्रति- पपेयं । तया सर्चमत्त्वानां एवंरूपारिक्तमुष्टिसदृशसत्वानां वेनेयां प्रतिग्रहीयां । यावत् 10 ·Buddhist Text1 करुणापुण्डरीकम् । घरमाण उत्सहामि चाहं ममाधानबलेन चिरयावनया वैनेयान् प्रतिगृह्णामि । पटपारमिता- शरमाणो वनेयान् प्रतिगृह्णामि श्रुतं च मया भगवतः सकाशाद्वस्तुनिमित्तं परित्यजेयं दानपारमितां । तयारुपामहं दानपारमितां चरिष्यामि यया जन्मान्तरेषु प्रमेयाः सत्त्वा याचनका प्रागमिष्यन्ति बंघ तथारूपं रित्यागं परित्यजेयं । तद्यथानपानखाद्यभोज्य पेय- लेह्यवस्खशय्यासनाश्रपतिश्रयमाल्यगन्धविलेपनग्लानमत्यभप्रज्यदानं छत्र-ध्वन-पताका-धन- धान्य-हम्य ब-रय-सुवर्ण-रुप्प-हिरणमणिमुक्ता-वैदुर्यशंखशिला-मवाड़-रजत-जातरूपक्षि- णावर्त-सामरमेयं परित्यागं परमप्रसादकारुणमानसः सत्त्वानां दत्त्वाऽफलाभिकाही सत्त्वपरिपाचना वैनेयसत्त्वानुग्रहाय त्यागसम्भारं परित्यजेयं । येयं पुनः सत्त्वा अतित्यागयाचनका श्रागला याचरन् तद्यथा दासदासीनाम नागराजभा- पुबहितहस्तपरित्यागकर्णनामानयनजिह्वाचर्मरुधिरास्थिकायजीवितभिरः परित्याग एवं. रूपाः परित्यागाः परमप्रसन्नः कारणमानसः अमलाभिकासौ सत्त्वानां दानं दद्या वयानु- कम्पायें सपारूपायामहं दान पारमितायां चरिष्यामि यन्न कदाचित पूर्व फेनचित् सत्वेन एवंरूपाः परित्याशाः परित्यक्ताः थ्यु न च पुनः कश्चित् सत्त्वो बोधिसत्त्यः । अनुत्तरायां सभ्यकमम्बोधौ चारिकां विचरमाणः रूपरूपाः परित्यागाः परित्यजेत् यदहं तेघु जन्मान्तरेषु अप्रमेयासंख्येपेयु कल्पकोटौनयुतशतसहस्त्रेय्वनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो चारिका चरमाणः दानपारमितायां चरेयं यदहं महाशमणाममन्वागतानां पश्चिमकानां बोधिधवानां परि- त्यागेन त्रिगुणान् स्थापयेयम्पशमारणिकशानामिपं शोलपारपिता तपाऽहमनुत्तरायां सम्यक्- सम्बोधो चारिकां चरमाणो विविधशौलवसरन्तरदुष्करे धारिका चरेगं ययापूर्वोक्त यो विषयेय्वक्षुसामनमा श्रात्मप्रवेक्षणा इयं तान्तिपारमिता तयारूपामहं तान्तिं भावयमानो यथापूर्वोक्तां । याविवेकता सर्वसंस्कृतभावना उद्युज्यना सासंस्कृतशान्तमनुत्तरच!या विवर्तना इयं वीर्घ्यपारमिता । ये मर्चसंस्कारंप विपर्णसाहाणाय शून्यता समुदाचारः । इयं ध्यानपारमिता या प्रकृत्यनुत्पत्तिकधर्मातान्तिरिय प्रज्ञापारमिताया अप्रमेयासंख्येये घु कल्प- कोटौनयुतशतसहसेघु हट्रोत्साहवलवेगवर्या यापूर्वोक्तन कश्चिद्धोधिसत्वोऽनुत्तरायां सम्यक मम्बोधो चारिका चरमाणः एवं दृढ़ोत्साहबलवेगेन प्रज्ञापारमितायां चरनयाई धरेयं पश्चिमकानां महाकरुणासम दागताना नेत्रीगुणं स्थापयेयं प्रथमचित्तोत्पादेना पश्चिमकानो बोधिमत्त्वानां महाकरुणां निवर्तयेयं । यावइनुत्तरपरिनिर्वाणेन बोधिसत्त्वा- वाश्चर्यप्राप्ता भवेयुरित्यर्थमई त्यागस्यान्यूनता चरेयं । शीला निप्रयता क्षात्यामन्यूनता । वीर्यण पूहनता । ध्यानेश्वप्रतिष्ठिता प्रज्ञा यामदयतां बरेयं । अफलाकासी। श्रार्थसप्त- धनविरहितानां प्रावानां सर्वशून्यबुद्धक्षेत्रोजितानां सद्धम्मप्रतिक्षेपकानां श्रा-पवाद- काना मिथ्यारिकानां अकुशलमूलसमवधानसङ्कटप्राप्तानां कुमार्गविहन्यमानानां सत्त्वाना- मर्यायाहं पारमितास्तौबलवेगोत्साहन चरेयं । रकैकस्य सत्वम्पार्थ चाहं कुशलमूलमन्तत्याः प्रतिष्ठापना दशमहाकल्पानबौचिनरवो दुःखां वेदनामुत्सहेयं । एवं तिर्यक्रमेतेघु यत्तदरि- ट्रेघु मनुष्यदरिघु दुःखां वेदनामुत्मा हेयं । यथा चकातत्त्वम्म तत्यां कुशलमूलनीजं प्रति- पपेयं । तया सर्चमत्त्वानां एवंरूपारिक्तमुष्टिसदृशसत्वानां वेनेयां प्रतिग्रहीयां । यावत् 10 ·Buddhast Tert), करुणापुण्डरीकम् । ७५ देवानां धम्म देशपेयं । वैनेयांश पतिपलीयां याशिवतिशतं सत्खानामायुर्भविष्यति । मत्त्वा आश्चर्यकुलम्पमदमत्ता मरिणी भविष्यन्ति । पञ्चकपायान्धकारप्रतिप्ता सत्या तौब- गगास्तोत्रद्वेषाम्तीमानास्तीव्रपापेर्पा मतपरिणोऽधम्मेरागरक्ता अधर्मभोगपर्यएिनो मिथ्या- दृष्टयो विपरीतदर्शना अार्यमाप्तधनविरहिता मातृना अपिला अश्रामण्या अब्राह्मणा अकृत्यका अपुरणकरा अपरलोकमपदर्शिनोऽनभियुक्ता स्विधु पुण्ण क्रियावस्तषु अनधिका स्विभिनिरनभियुक्ता सिपु गुचरितधु । अभियुत्ता स्विघु दुश्चरितेषु । अनभियुक्ता दशसु कुशने कम्भरघु अभियुक्ता दशस्तकुशले कर्मपयेषु । चतुर्विपायोपहताश्चतुर्बिपत्ति- संस्थानातुर्मारवशगताश्चतुर्मिरोद्येन्द्यमानाः पञ्चनीवरणवागताः मत्वा भविष्यन्ति । पहिन्द्रियमदमत्ता श्रमिथ्यात्वप्रतिपन्नाः काममइटप्राप्ता अनुशयममुत्यापका अधिका देशानुपुष्पग्रीमम्मतिभिर्विपरौतहष्टिकाः । कुमार्ग विहन्यमाना अानन्तर्यकारकाः सद्धर्म- प्रतिक्षेपका श्रा-पवादकाः मर्च कुशलमूतपरिहोगणाः धाडा मुग्परा प्रकृतनाः । मुष्ट- रुतयः कुशलाः जुगुप्सका दुःप्रज्ञा अल्प ग्रुताः दुःशीला कुहका मरिणः परस्परामाका अनमोनागौरवाः कुशीदाः विकलेन्द्रिया दुर्घलाञ्चोवरदिहिता अकल्लाणमित्रसंगृहीत गर्भाशयमृतिप्रनष्टा विविधरोगोपहताः क्लिष्टा दुर्वी प्रवाधिमका श्रदीका अनपत्रायः परम्पादिता एक गर्वभक्तन बडुकाघवाचा मनसा दुश्चरितं समाचरन्ति । ते प्रशंसितशाश्वत. दृष्टिकाः मत्वा भविष्यन्ति पञ्चकन्धाभिनिविष्टचित्ताः पञ्चकामगुणगद्धचित्ता दुष्पचित्ता व्यायनवित्ता वैरवित्रा विहिमाचित्ताः कनुचित्ताः मचित्ताः क्षभितचित्ता प्रदान्तचित्ता अधिचिता उद्धतचिता अधर्माभिनिविष्टचित्ता अप्यस्थितचित्ता परस्परमारचित्ताः परस्परबधकचित्ता धर्मविवर्जितचिता अविपक्वचित्ता धर्मषु मारम्भचित्ता अकुशले उत्पा- हितविताः शान्तनिणिर्यष्टिचित्ता अक्षणोपचित्ताः मङ्घसंयोजनबन्धनसमुदानतचित्ता, व्याधिजरामरणसंमत्यचित्ता मज़योजनाधिष्ठितचिताः सर्चणौवरणपरिग्रहचित्ताः धर्म- ध्वजापातचित्ता दृषिध्वजोच्छ्रयणचित्ताः परस्परावर्णचित्ता अन्योन्यमत्तचित्ताः परस्पर- पाबनेश्वर्यचित्ता पममुग्रहणचित्ता । अन्योनयाघातचित्ताः कार्गभ्यो (इ टप्तचित्ताः सर्व- परिग्रहमातूमयेचिना अकृतज्ञचित्ताः परदाराक्रमणचित्ता व्यापाविस्मिनचित्ता अणि- धानचित्ताः मत्त्वास्तत्काले भविष्यन्ति । इमेचाव शब्दाः परस्परान्तिकाच्छगवन्ति । नरकशस्तियंग्पोनिशब्द. यमलोकशब्दो व्याधिशब्दो जराशब्दो मरणशब्दो बधब्दोऽक्षणशब्दो नित्यारिशब्दोऽडिनिगढ़बन्धनचारकशब्दो दण्दपोड़नाशब्दो वर्ण. দীয়মা: মনিয়া যানাঃ স্বঃ অবক্ষয়ী মধ- शब्दः काममिथ्याचारशब्दो म्याबादशब्द उत्मातशब्दः मैथुपशब्द वलुघ'गब्द मंभिन्न- प्रलापशब्द ईामानमर्यशब्द प्राग्रहपरिग्रहशब्दोऽद्वारममकारशब्दः मियाप्रियशब्द इष्टानिष्टशब्दः प्रिपत्रिप्रयोगशब्दः क्रयविक्रयशब्दोऽन्योन्यदामविवेटनाशब्दो दुर्गन्धशब्दः शीतशब्द उपशब्दो जिघसा-पिपासाशब्दः शान्तलान्तवेदनाशब्दः कृषिमान्तशब्दो थत कनपशब्द इमि पाठ. मगच्छते ।

·[Baddhist Text करुणामुण्डरीकम् । प्रावरणा: विविधधम्मशिल्पपरिखिनशब्दो विविधरागोपदतशब्दः इमां च ते मत्त्वाः परस्परस्या- न्तिकाच्छगवन्ति । वंस्पैः परिदीनकुशलमूलः परिहीनकल्याणमित्रर्दुष्टचित्त मत्वः तमिन् काले महालोकधातुगको भविष्य(न्ति)ति उर्जिताच ते मत्त्वा भविष्यन्ति मर्वजःशून्यर्बुदात्र. दयानपानदमसंयमकुशलकमक्रियाकुशले ममवधाना श्राष्टिान मार्गण विक्षताः समसमपरायणाः प्रगाढकम्ममत्ययेन ते मत्वा तस्मिन् ममये भद्रकल्प विंशोत्तरवशता- युकेषु मत्यानापियन्ति तेषां सत्वानां कम्प्रत्ययेन महानुद्धक्षेत्रं हीनं वियति मवेरव- सप्तकुशलमूलैस्सत्वः परिवर्जिता सलवणा च पृषिवौ भविष्यति पापाणमर्करपाशिला पर्वतात कुशला च धरणी भविष्यति । परुपदंशमशकाशीविपचण्डम्टगपतिभिराकोर्णा र्भापति विषमकालकलुघा वायवो वास्यन्ति विषमकालविरमलवविमिया अशानवर्षा पतियन्ति । तयारुपाः पृथिव्यां शस्योपधिाटणरत्तो पत्रपुय्पफला धान्परमाः मत्त्वाना- मनोन्योपभोगपरिभोगविषमाः कलुपपमपतविपसंटया भविष्यन्ति । ते मत्वा परि- भन्या भूयस्या मात्रया रता दुष्टावण्डा रोद्राः परयाः कदाः परिभाषका अन्योन्यगौर- वभौतेन चित्तेनायातचित्ता वधचिता भविष्यन्ति मांमभोजनमधिगहारा मृगचर्म- प्रहरणाधिछानाः प्राणिबधोद्युक्तारपकुलवंगेश्वर्यशम्बलिप्ययारोहणधनुर्ग्रहा. युधरिवारा मात्सर्य्यदर्पिता भविष्यन्ति विविधलूहतपव्रताभियुक्ता भविष्यन्ति लोकाः सत्का(न)महं तुषितभवनादवतीर्य्य विशिष्टे चक्रवर्ति कुशलवंशे ईश्वरे राजकुले अग्रम- हिसाः कुत्ती वेनेयसत्वे कुशलमूलपरिचारणाय गर्भवाममुपगृह्णीयां मावन्तं तस्मिन् ममये मद्दे बुद्धक्षेत्रे उदारेणावभासेन स्फुरेयं । ऊहं यावदकनिष्ठभवनपर्यन्तेणाई इयं यावत् काञ्चनचक्रपर्यन्तमुदारणावभाभेन स्फुरेयं ये च तम्मिन् ममय सत्वा महे बुद्धतेथे प्रत्याजाता नरकेषु वा तिर्यग्योनी वा यमलो वा देवमनुध्ये वा ते मर्च तमवभास संपश्पेयुः स्पृशेषु मंजानेयुः सेघां मंमारविम्टशतां दुमोद्विग्नानां निर्वाणाभिलाघमन्तशः शसमचित्तानात्पादयेयुः । इदं प्रथमे मग्रमार्गवीजमधरापयेयं । यदाई सर्वधर्मनवि- पवितं सर्चसमाधिनि ईशमेकधर्ममुखमपगन्तमपनिईन ममाहितचित्तो दशमासा मातुः कुत्तो निवऽयं यावांचाई माप्ते बुद्धत्वे मत्या परिखिना समारे परिमोचपेयं । ते सत्त्वा मातुः कुतिगतं दशमामां मणिगर्भमन्दर्शनसमाहितचित्तं पप्यं ईन निघणं पपेषुः निर्गते च दशमासे मर्चपुणसञ्चये नाहं ममाधिना मावन्तं मयुद्धक्षेत्र पविकारं धरणिं चालपेयं । ऊई यावश्कनिछभवने पर्यन्तं इष्टिमेन वा यावतकाञ्चनचक्रपर्यन्त न चाल- घेयं ये च सम्मिन् समये मद्दे बुद्धतंत्रे मत्त्वाः प्रत्याज्ञाता नरपोपु घ यावान्मनुष्णेषु वा तान् प्रबोधयं । यहाई मातुईतिणे कुत्तावभिनिएका मेयं पुनरपि च मावन्तं म बुद्धक्षेन मुहारेगायभामेन म्फुरेयं । तदापि तस्मिन् ममये मीन् महे युद्धक्षेत्रे मत्वान् मंचोदये । अवमाकुशलमूलाना मत्वानां संताने निवाणवीजं पत्तिपेयं । अवरोपित - • परिपाचनार्थमिति वा पाठः ।

·Baddhist Terk.) करुणापुण्डरौकम् । ७७ निबाणबीऊसन्ततीनां सत्त्वानां ममाध्यङ्गुग्मवऐपयेयं । यदा चाई चरणतलेम धरणी स्पृशेयं सर्वावती सस्मिन् समये सहे बुद्धक्षेत्रे घडविकारं धरणौं चालपेयं । प्रकम्पयेयं क्षोभयेयं यावत्काञ्चनचक्रपर्यन्तेन । तदा तस्मिन् समये सत्त्वान् जलनिधितां क्षितिनि- श्रितां खनिधितां चतुर्योनिपर्यापनां पञ्चतिनिश्रितां तान् सानहं प्रतिबोधपेयं । येषां मन्ताने सत्वानामनुत्पन्नं ममाधानाङ्करं रोपयेयं दृढसमाधानावरं विभिर्याने रवैब- तिको स्याप्येयं । सहजातमात्रस्य च मे पावदेव तस्मिन् सहे बुद्धक्षेत्र महाब्रह्मणो वा मारो वा शका वा चन्द्रा वा सूर्या वा लोकपाला वा महानागराजा वा अमुरेन्द्रा वा श्रेषयादुका वा महर्द्विमा वा यक्षराक्षसनागामुरा वा मर्च मम पूजाकर्मणे उपशंकामेयुः सहजातमात्रश्चाई सप्तपदानि प्रकाभेयं सर्वपुणसमुच्चयेनाहं समाधिना तयारूपं धम्मै देश यं यत्तत्सर्वावती सापर्यत विभियानः मामा प्रतिलम्भवेत् । ये च तत्र पर्यदि सत्त्वाः श्रावकयानिका भवेयुते चरमविका मम वेनेया भविका ये च तत्र मत्त्वाः प्रत्येकबुद्ध- यानिका भवेयुले वैरोचनुसुमा शान्ति प्रतिलभेपुः ये च तत्र सत्त्वा अनुत्तरमहायानिका भवेयुस्ते सर्व वजधरममुद्गसंकोचितं समाधि प्रतिलभेरन् ते न च समाधिना तिस्ता भूमी: समतिकामेयुः यदई खापनमिच्छेयं पे च तत्र महानागराजानो विशिष्टतरा भवेयुः । तमां वायुः । ये च सल्ला मा सम्पयमानं प्रश्याने सर्व विभियानोवरूपान् गुणधिगच्छेयुः ययाप्रोक्तं ये च मां सत्वा रथमभिरोहन्तं समनुपश्येपुर्विस्तरेण कुमारको विधिशिल्प- स्य नकर्मस्थानामनानि च ददर्श शिक्षापनयोग्यं स्वरगारे पञ्चकामगुणरतिबोडार्द्धरात्रा बुझ्या निष्क्रमणालङ्कारविभूषणच्छोरणा लोहितवस्तामीदा काषायस्वपर्यपणबोधिवक्षोप- संक्रमणं ये च सत्त्वानामुपमंजामन्तं पश्येयुः तेषां चाहं मत्वाना सर्वपुण्ण समुच्चपेण समाधिना मयारूपं धम्म देशपेयं यचा ते सत्वास्तिभिर्यानस्तोत्रच्छन्दा उदयुज्येयुः । ये च तत्र सत्त्वाः प्रत्येकचुद्धयानिकास्ते सर्व वैरोचनकुसुमा शान्ति प्रतिलभेयुः । येश्व महायानवीजं प्रतिप्तं भवेत्ते सर्व बज्रधरसमुद्रं संकोपितं समाधि प्रतिलभेयुस्तेन च समा. धिना तिखो भूमिरतिक्रामेयुः । स्वयं चाहं तृणसंस्तरणं गृह्णीयां बोधिमूलवजामने प्रजपेयं नियौदेयं पर्याङ्कमारच्या जुकेन कायेन तथारुपमहमाम्फानकं ध्यानं ध्यायेयं अाश्वासप्रश्वासा व्युपसंक्रमेयं । एकबार दिवसेन ध्यानाद्युत्तिष्ठेयं । व्युत्याय चाहमर्द्धतिलकफलमाधारमाहरेयं । अई प्रतिग्राहकस्यानुप्रयच्छेये सावचिरं चाहमेवंरुपां दुष्परचारिका चरेयं । यावदकनिष्ठ भवनपर्यन्तन मधे दवा ये महे बुद्धक्षेत्र पर्यापनास्ते उपमंक्रामेयु मम च पूजां कुर्वाणाः सर्व भे माक्षिणः मुर्दुष्करचर्यायां । येश्च सत्र श्रावक्षयाने वौजसवमा स्मात्तेषां भदन्त भगवन् क्लेशव्युपशमाघ सन्ताने भवेयं । चरमर्भावकाश्च मम वेनेया भवेयुः । ये प्रत्येक द्धयानिका यावद ययापूवाक्तं एवं नायक्षामुगाड़किन्नरमहोरगतविशाचकुम्भाण्डाः पञ्चाभिक्षा ऋषय उपमंक्रामेषु मम पूजाकर्मणः मनै च मे साक्षि भवेयुर्दुष्करचर्यायां ये च प्रावक- सानिका यावद् यथापूर्वोक्त पे च तत्र चातुर्दीपिकायामन्यतौर्यिका लूएतपो वनदुष्कर- चारिकां चान्ति । तेणं वा मानुघा धारोचयेयुः । न यूयं दुष्करकारका यथाम्मिन् प्रदेश घाममविको बोधिसत्यो दुष्करचारिकां चरति । तयारपं याति हृदये मनस्कारं वनाति - ·sc करुणापुण्डरीकम् । (Butulit Text ফলৰিবঃ যুৰিনার্ভ বাজাঝেনিয়াজানী মানিনিষ্কাঃ হৃষা মিমানীঃ য টুথমিনুদানিমূনান বিন আবদ্ধয়াঘ বঘিমাল্লানীg ইংবিলা ইন্থিাব্দঘর্ম নিমালী। ইনাবিধ ধমনীনগ্রাহীনিবাঝাৱায়ৈ ঘর্ষ ভগিনমাত্রানী: হিমামা, খুলনা- ঘায় ঘ ইমিনরাকানায়: বিনমূৱাৰানা প্রান নিলাদ্যায়ৈ ঘর্ম হান- বাপ্পানীয়ঃ সমিছিনা এঘিনা মতিছিনাছায় ঘর্ম হানাল্লামী গায়- যথায়ে মগ্রিকাথায় ঘর দঘিনালানীখ্রঃ অন্ধীবনধাঘি- মবিনা মনীষাঘাত ঘঃ নিমাজানীঃ দৰমাহনা মুমিল্লা ঘর্ম হগিনমান্নানীয় গগগযসঘন। সুনিঘিন ঘন ইসিনমালাঃ किचित्ताः पेयाल कल्पचित्ताव्याहारेण कुशलसंप्रमोपचित्ता वैरोचनव्याहारेण मारक. मोदयुक्ताः शून्यतायाहारेण परमधे संपतिपना अभ्युदनव्याहारेण विविध शोपहत বিন। লিনায় দ্বিয়ামনিবন্না ঘাবশাখ মানানুগলবন নিয়ায় মারিয়ানা মাঘিষনা নিয়ে। স্কুম মিনান নানা সূক্ষ্ম মুছল। বন্যায়মুনা স্বন্যায়। সংঘাষনবিলাস মুনিনাদিয়াল্লায়ৈ দ্বিগন্ধমনিয়ন্ত্রন ক্মিযানাগ্রাদায়ৈ। যত্নঘানান। খিনুষ্মায়। বনুমমিনবিয়ানা । ভুবনমালামানা ৰানা সময়ের স্মনবমনিয়ানী সলীয়া।ৈ খালান। মিমুনানী গ্রামঘূঢ়ায়। মধ্যমগ্রামিংছিনাল মানায় না- জানালা মাসরীয়ায়ৈ। প্রতিকিমাল যুগান্ধায়ৈ। কবি- ব্রামান্সাসিন্ধা নাযা ধলাম্বলীনা ধা ধানুমমম। প্রলান্ধিনীলসমলায়ৈ। মূলমনিভানুধ্যান ভানিয়ান fu. মানা গ্রাফাইল। ব্রীfথামিদাৱিযা থামায়। সময়- মুন্বিনানী গ্রাম। বাবনিয়ান দ্বাশেনিয়া। বি- সানমিমানা মামযিম্মাষ্টার। সেনাননা জনমায়। মা- জামমনিয়ান পর্নহ্মাবধিমালাযৈ। নন্যানন বিভিনাসামনিলিয়া- কায়। সালামিননামহােয়াই। এমনিনামিব্রিা স্ব- থিলা। গ য়ু নিত্যানানা যিয়াহৰীঘাবীমা । মৃত গয়নঃীনা নহিষা।ৈ পদযাপ্লানবদলানা গলা। গ্রাঙাই যাবানানয়ন নিবনিঘাষ। মানালিঙ্কারি বহিঙ্গাসাছাই। মনুমেন্নানঘাঁত শ্রাত। মধু মা- নয়মাখা। মানুহানামগুনায় মহিমাঘিনানামন্ধি। খাণমিগ্রানাসন্ধাৱা লিকিনারাযৈ। আমিনাৱলনি। এখুনিস্তাঘথৈ। অনুষসহনী যুগা। মল্লখি? হিমাযিনানা মখছুই। fuর অtিpনাশিনলিয়ন • ·Buddhist Test.) करुणापुण्डरीकम् । रेण । मुभाषितज्ञानां प्रमुष्टचित्तानो सागरमुद्रव्याहारेण । अनुत्तिकधर्ममतान्ति कोठू इलचित्तानां निश्चितयाहारेण । यथा श्रुतधर्मप्रमुचित्तानामसंप्रमोपयाहारेण । पर स्थरमुभाषितासन्तुयानां वितिमिरव्याहारेण । बिरनमतिलभ्यप्रसादानां पुषोत्मेदव्या- हारेण। धम्ममुखप्रवर्षणासन्तुयानां धर्मममेघव्याहारेण विरत्नोच्छन्दष्टौनां रनव्यूहव्या- हारेण । ज्ञानार्दितकाभियुक्तायां अनुपमव्याहारेण । सर्वसंयोजनबन्धनगतानां गग- नमुखयाहारेण । सर्बधानन्यचित्तानां ज्ञानसमुद्रव्याहारेण । तथागतगुणपरिपूर्णानां लोकविद्यासंमुखीभावव्याहारेण । पूर्वबुद्धमुकृताधिकारिणां विनिश्चितमातिहार्यव्याहा- रेण। एकधर्ममुखापरान्तककन्पानिर्दिष्टानां सर्वधम्मनयव्याहारेण । मर्चसूत्रान्तावि- निधितानां धर्मस्वभावसमताविनिश्चितन्याहारेण । घटपागयणीयधम्मपरिवर्जितानां सर्व- धर्मनपव्याहारेण । विमोत्तचित्ताशयाभियुक्तानां विक्रीडिताभिज्ञायाहारेण । तया- गतगत्यानुप्रवेशविमर्शितानामपरमणेयव्याहारेण । आवेणिकधर्मा बोधिसत्त्वचUनभि- पुक्तानां ज्ञानागमयाहारेण । नातिकाससंदर्शिकानां सर्चबानुगतयाहारेण । सावशे- प्रबोधिसत्वचारिकानां अभिषेकव्याहारेण । दशतधागतवलापरिपूर्णानामनवमर्दव्याहा- रेण। चनुवैशारद्यपतिलब्धानामपर्यादौनवव्याचारेण । भावेणिकधर्माप्रतिलब्धानाम- हार्यवाहारेण । अमोघप्रवणदर्शनानां प्रणिधानव्याहारेण । सर्चबुद्धधर्मभुखानुबोधाय श्रोत्साविलविमलमुद्रव्याहारेण । मावशेषसर्वचज्ञानानां मुविबुद्धव्याहारेण। अप्राप्तसळ- तथागतकार्यभिः कायरपर्यन्तनियाव्याहारेण धम्मदेशितमाजानौयुरिति । ये बोधिसत्वा अशठा अमापाविनो रिजुका रिजुकजातीयाच तेषां चतुरचौतिधर्म- मुखसहखाणि पञ्चमतिधारणौमहस्त्राणि अप्रमेवानसंख्येयानां महायानसंप्रस्थिताना एक- स्याहारेण । इमै गुणाः सन्ताने प्रतिष्ठापयेयं येन बोधिसत्वा महासत्त्वा महासंनाहसंनद्धा' भवेयुः । अचिन्यमणिधानविधेघाभ्युद्गता भवेपुरचिन्त्यज्ञानदर्शनबोधिसद्गुणालङ्कता भवेयुः । घद्यपा काघालता लक्षणानुव्यञ्जनः वागलद्धृता भवेपुर्ययाभिप्रायाः सत्त्वाः सुभाषितेम सन्तोषयेयुः। श्रुतालड़ता गय। स्मृयालङ्कता धारणसंयमीयताया मनो- लता निवृत्यालमृताः । कुगत्यबुद्धनतथा नाशघालता द्वयमतिज्ञतया । प्रयोगालमृताः प्रतिज्ञोत्तारणतया अध्याशपालमृता भूम्या भूमिसंक्रामणतया। दानालसाः सर्व्ववस्तु- परित्यागाया शौलालमृताः सुश्रुताचितरश्मिमलतया। तान्यालमृताः सर्वसत्त्वा पतिहत. चित्ततया । वीर्यालद्धताः सर्वसंभारोपचित्तथा । यानालङ्कृताः सर्वसमापत्तिविक्रीड़िता- भिची भवेयुः । प्रज्ञालताः क्वेशवासनाभिज्ञाविनो मैन्यालद्दता सर्ववत्त्वम्य बामानु- गताः करणालता सर्वसत्त्वोपरित्यागस्थिता मुदितालमृताः मधमाककथा-माप्त- उपेक्षालमृता उन्नाभावनामहविगतः ! अभिज्ञालडुताः सर्वविक्रौड़िताभिक्षाः पुरणा लड़ना अक्षयभोगरत्रपाणिता प्रतिलभ्या ज्ञानालङ्कृताः सर्वसत्त्वचितचरिताभिज्ञा बुझा लताः सर्वमत्त्वकोशवधर्माविबोधयितारः। अालोकालताः प्रज्ञाचतुरालोकं प्रति- लभेयुः । प्रतिविदलमृता अर्थमनिक्तितिभानर्मातविदर्मात लब्धा भवेयुः वेशाद्या- लताः सर्वमारपरप्रवादिनभिभूता गुणालता बुद्धानां गुणानुप्राप्ता धमालताः सतत ·करुणापहरोकम् । [Buddhistlert - समितमसङ्गतिभानेन सत्त्वानां धर्म देशयेयुः । पालीकालमृता सर्वयुद्धधर्ममावभाटगताः प्रभालताः सर्वबुद्धक्षेत्रावभामगता श्रादर्शनप्रातिहार्यालमृता अक्षुराव्याकरणा। अनु- शासनौमातिहार्यालङ्कता ययावदनुशासनीप्रदायका भृद्धिप्रातिहार्योलताश्च नुद्धि- पादपरमपारमिप्राप्ताः सर्वतधागताधिष्ठानालद्धतास्तथागतगुह्यानुप्रविष्टा धम्मैश्वलिता अपराधीनज्ञान प्रतिलग्धाः । सर्वकुशलधर्मप्रतिपत्तिमानालता ययाधादि तपाकारि मवतो नवर्दिता भवेयुरिति । अप्रमाणामंग्येयानां महायानमंस्थितानां मत्वानामेफ- पदव्याहारेणाहं महता कुशलविशोधनसंनियेन सन्तपेयं । ततस्ते बोधिसत्वा महामत्त्वाः मर्चधर्मय्वपरप्रत्ययज्ञानं प्रतिलभेयुः। महता च धम्मावभामेन ममन्वागता भवेयुः। ति चानुत्तरां सम्यकमम्बोधिभिबुध्येयुरिति । येऽपि ने भदन्त भगवन् सत्त्वा भवेयुरन्येषु लोक- धातुवानन्तर्यकारका पावन्मूलापत्तिसापराधिका दग्धमन्तानाः श्रावफयानिका वा प्रत्येक वढयानिका वा। अनुसरमहापानिका वा। प्रणिधानवशेन मम प्रत्याजापेयुः । कुश्यलमम- वधानामताः पापेच्छाः क्रूरखद्वंकसन्ताना विपरीतयुद्ध प्राधितसन्तानाः । संघो चाई चतुरशीतिचित्तसतमरखां देशयेयुः । यावत् कुशलचित्तानां सत्वानाम चतुरशीतिधर्मम- स्कन्धपदसाणि विस्तरेण देशपेयं । ये च तत्र मत्त्वा अनुत्तरमहायानिका भवेयुः । तेषां चाई विस्तरेण पटपारमिता धम्म देशयेयं । दानपारमिता विस्तरेण देशयेयं यावत् मसापारमिता विस्तरेण देशपेयं । ये च पुनस्तव मत्त्वाः श्रावकानिका धा प्रत्येकबुद्धयानिका या भवेयुः । अनवसप्तकुशलमूला भवेयुः । शास्ताराभिकाविणः । तांशाएं विशरणगमनेन व्यवस्थापयेयं । पश्चात्मारमितामु नियोजयेयं । यिहिंसाधतानां प्राणासिपातरमणां व्यवस्थापये । विषम- लोभाभिभूतानामदत्तादानवेरमप्पां व्यवध्यापर्ययं । अधमर्गरागरक्ताम् फामिथ्याचारवं. रमण्ये धावस्यापपेपं । परस्परपरुपयचनभापिणो पायादवरमा व्यवस्थापयं। उनमा- भिरतान् मुरामेरेयमद्यप्रमाइग्मणां ध्यवस्थापयेयं । ये चमत्त्वानां मर्बपञ्चदोघा भवेमुलान् परवेरमणोपाधकमसरे व्यवस्थापर्ययं । ये सत्त्या अनभिग्ताः फुश्यले पु धर्मषु सांघाईस रात्रि दिवममष्टा शोले प्रतिष्ठायपेयं ये मत्वा परीत्तकुशलमूलाभिरवितात. साप्पई बास्पाते धर्मविनये उपप्ले पपेयं मयामंधर शशिसापदं ब्रह्मचर्य पाप । प्रनित्यदुःपानात्म-शून्ध स्कन्धधात्वायतनानि दर्शयं फुगले संग शिव शान्तभयपुरे निर्वाये प्रतिष्ठापपेयं एयमई चतुणी पक्ष भितुभिपुष्णुपारकोपामिफानां धम्म देशयेयं । ये छ यादापिनो भरेयुस्सैपाम धम्मवारशाम्यं प्रकाशयेयं । ये घ नाभिरसाः कुशलेम्वधर्ममु रोपां चाई यामृत्ययाम्मणा निर्विशेषं। स्वाध्यायाभिरतानामेकाशन शून्यता प्याविमुक्ति- गामिनो निपेयं । एकेकस्य मत्वष्णार्यापाई बहुयोजन शसस्त्राणि पश्या गच्छेयं । चयिविधनानाप्रकारार्धपदयचनोपायपातितार्यरोदमुत्राय । याग्निबाणे प्रापयेयं । पायसमाधान लेना पसमभागमायुः मकागयामवगजे। परिमिाणकालसम धाई वयमेव शरीरमपंपफलप्रमाएमा भिन्दयं । भत्त्वाना कारुपा चार पसालरिनिर्वा- पपेयं परिनितम्य में वमनं सम्मनित् । पञ्च पुनर्यजतानि मद्धर्मप्रतिष्पक मिठेत् । ये धमत्वा मम परिनिछतष्ण शरीरपु पूजोरमुकरमापोप रर्यायदारिता . - ·Buddhist Tert] करुणापुण्डरीकम् । A एकबुद्धनामवन्दना एकप्रदक्षिणीकरणेन एकाञ्जलिकम्मेणा रकपुषण पूजां कुबौरन सर्च तेऽवर्तिका भवेयुर्ययाभिप्राया स्तिभिर्यानेः ये च सत्त्वा मम परिनिरंतभ्य शासनेऽन्तश एकशिक्षापदयि गृहोयुर्य धोक्तं समादायवत्तै पुर्य केचि चतुष्परमायां पर्यावामुपुर्वाचयेयुः । परेषां च देशयेयुः। येऽपि शृणुयुश्चित्तं वा प्रमाइयेयुर्धनमाणकम्य वा पूजो कुर्युरन्तश एकपुष्पेणापि एकवन्द नेनापि सर्च तेऽवर्तिका भवेयुस्तिभिर्याने पाभिप्राया यावत् घडी- ऽन्तहिते सद्धर्माल्कायां निवापिसायां धर्मध्वजे पतिते ते च मम जन्मशरीरमवतरेयुयावत् काञ्चनचक्र तिप्पुर्यस्मिन्काले सहे बुद्धक्षेत्रे रन दुर्भिक्ष भवेत्तस्मिन्समये कोतुसि ममणि- बैडूर्यमयं अग्निनिर्भासं तिष्ठन् । सच्च ततोऽभ्युम्योढुं यावदकनिष्ठभवने स्थित्वा विविधा पुष्यष्टिं प्रवर्धत् । मान्दारवपारिजातकमञ्जूषकारो च मानचूर्णचन्द्रविमलाशतपत्रसहसपत्र- शतसहसपत्रममन्तप्रमाममन्तगन्धा सुर्माचरे सहा फुल्लाहृयपनयनाभिरम्या ज्योतिप्रभा ज्योति. रेमानन्तवर्णानन्तगन्धानां । एवं रूपाणां पुष्पवर्धमभिप्रवर्षे तू सतश्च पुष्पवादिविधा शब्दा निश्चरेपुस्तयया बुद्ध शब्दो धर्मशब्दः सह शब्द उपासकसम्बरशब्द प्राधिाममन्या- गतो पोषधोपवामशब्दो दशप्रव्रज्याशिता सम्बरदानशब्दः शीलशब्दः सकलबह्मचर्यपरि- पूर्णपिसदाशब्दो प्यावृत्तिशब्दोऽध्ययनशब्दः मंनिसंलयनशब्दः । योनियोमनसिकारशब्दः মীনালনি নরানন্মাহনন গান্ধিানী মিন্নান न्यायसनशब्द अाकाशानन्यायतनशब्दोऽभिभवायतनशब्दोः कृतस्नायतनशब्दः पयविपश्य- नाशब्दः शूनातामणिहितशब्दो निमित्तशब्दः · प्रतीत्यसमुत्पादशब्दः मकल श्रावकपिटक- शब्दश्चनिश्चरेत् सकल प्रत्येकजुद्धयानपिटकशब्दो निश्चरेत् । सकलमहायानकथा पट्यार- सिताशब्दः ते पुष्या वकिरयुः सर्ने च रुपावर देवाः शृणुयुः स्वकस्वकानि पूर्वकृतानि कुशलमूलानानुस्मरेयुः । मर्चकुशलेषु धर्मषु महामवा अजुगुमणीयास्ते ततोऽवतरेणुः मर्च . रहे लोकधातो मनुष्यां देशकुशलेघु कर्मपथेषु नियोजपेयूः प्रनिष्ठापयेषुः । एवमेव सर्च कामावचरा देवाः शृणुयुस्नेपां च तृष्णा संयोजनरतिक्रीडापीमनम्याभिरताश्चित्तचैतसिको सवान् प्रश्रम्भपेयुः । ते सव्वैस्वकानि पूर्वकृतानि कुशलमूलान्यनुसारेयुः । ते च देवलोका- दवतीर्य सर्च महे लोकधातो मनुथा दशकुथ लेपु सम्भपयेषु ममादाम्पेयुः प्रतिटम्पपेयुः तेच पुमा प्राका विविधा रत्ना प्रादुर्भवेयुः। तद्यथा भदन्त भगवन् पहिरणसूवर्णमणिमुक्ता- वेर्यशडशिलाप्रवाड़रजतजातरूपामगर्भदक्षिणावर्ताः सर्व सहे वृद्धक्षेत्रे एवं रुपां रत्र- दृष्टिमभिप्रवर्धपेषुः । सर्वं च महे बुद्धक्षेत्रे कलिकलहविवाददुर्भितरोगपरचक्रपरुपयाग्रुत- विषं सर्वण सच्चे प्रशमयेयुः । मारोग्या श्रफलहोवन्धविग्रहाः । मुभिताः मर्च महे युद्धक्षेत्रे संघिदेयुः । यानि च सत्वानि तानि रत्नानि पश्येपुः उपभोगकम वा कुब्वौरन् । से सर्व विभिर्यानववा भवेयुस्ते च पुनरधो यावत् काञ्चनचक्रे स्थिडेपुः । पुरेवमेव भदन्त भगवन् भास्तान्तरकल्पकालममये पुनस्ते इन्द्रनीलमणिरताः संस्थिपुरुई यावदकनिष्ठभ- वनपर्यन्तं पित्वा विविधां पुष्यरिमभिप्रवर्धयेयुः तद्यथा मान्दारवमहामान्दायपारि- यात्रायावपेवानन्तप्रभातम्माच पुष्पवर्णद्विविधा मनोज्ञाः शब्दा निशरेपुः । तदपया युद्ध- शब्दो धर्मशब्दः ममब्दो पावत्पूर्वोक्त से पुनः शरीरा अधोपावत् काधनचक्रे प्रियः । .

·28 करुणापुण्डरोकम् । [Buddhist Text. तस्मिन् समये दुर्भितकान्तरकल्पकाले पुनस्लेशरीरऊर्द्ध मुदगोयु विदनिष्ठभवन - पश्यन्तं पुष्पवृष्टिवित् पूर्वोक्तं यावद्रोगान्तरफन्पं यथा पूर्वोक्तं । यथा भद्रके महाकल्प मम परिनितम्य शरीरास्तृकाप्यं कुर्युः । गणनातिक्रान्तान् वेनेयो विभिनेरवर्तिकान् स्थापपेयं । एवं पञ्चबुद्धक्षेत्रपरमाणुरजः-भीमहाकल्पे वर्तमाने मम शरीगसत्त्वान् विनेयु- स्विभिर्यानरवर्तिका व्यापयेयु पदा पचासहवं गङ्गा-नही-वालिकाठमेरमख्यपरतिक्रान्त. दशदिश्वममेयग्न्योन्येम्पो लोकधातुभ्यस्ते सुद्धा भगवन्त उत्पीयु ये मया बोधिसत्वभूतेना- नूनरायां सम्मकसम्बोधो चयां चरता प्रथलमनुत्तगयां सम्यकसम्बोधो समादापिताः भाः प्रतिष्ठापिता मपा च पारमितासु समातापिता निर्देशिताः प्रतिष्ठापिताः स्युः वोधिप्राम- म्यादपि मत्वाननुत्तगयां मम्यकसम्बोधो समादापर्ययं निवेशपेयं प्रतिष्ठापयेयं । ये पुनः परिनिरीतप शरीर विकुर्बाणेनापि सत्या अनुत्तरायां सम्पकमप्योधो चित्तमुत्पादपेयुः नापि पश्चात्सहसं गङ्गा-नदीवालिकाममेरमस्येपर्वतमानरमध्य रतिकान्तर्दशन रित. रमेयेवमस्येयधु लोकधातुथु बोधिमत्वा अनुत्तरां मम्मम्सम्योधिभिसम्बुद्धा मम वर्ण भाषेयुः यावये युधघि चोदीरयेयुः यश्चिरं भद्रकोनाम कल्पो बभूव तस्मिंचभद्रोमहाकल्पानु- प्रविष्ट चतुर्थ जिनभाखर एवं नामा तयागतो वभूय । पेन घयं प्रयममनुत्तरायां सम्यक- सम्योधी समाप्तिा निवेथिताः । प्रतिष्ठापिता पेन वयमेत िमलताः मर्च कार धार्मिक धम्मचक्र प्रवर्तयामः निवर्ततु गतिचके धमत्त्वज्ञोटीनयुतशतमसान् स्वर्ग- मो फले च प्रतिष्ठापयामः स्युः । ये स सत्वा बोर्थिकारलेपो तथागताना सका मम चर्ण फोर्तियशा टापुस्तोतं नमागतं पृच्छयः कमवणं मम्पपमानः म भगोमाथागत एवं पञ्चकपा फलियुगे वर्तमानेऽनुत्तर सभ्य सम्योधिपभिसम्बुद्धः । से घ सघागतास्तषी बोर्यिकानो फुलपुत्राणा कुलदितृणं या इमं मम करणाशमन्वागतं मधर्माधत्तोपाई बुद्धक्षेषगुणदं प्रणिधानपूर्वपोगं भापेयुस्ने च धोयर्षिका कुलपुप्राः कुलदुहितो घा धारामा भामयेपुः मेयं मपं महाभरणा मतप्रत्याइयेयुग्यं मपं च प्रणिधानं कुर्बारम् । एवं झपे होने पञ्चकपाये शकपाये फलियुगे युद्ध प्रानन्तर्य फारका पायः कुशलमम घधान वमेयो प्रतिग्राहीयुः रोष बुद्धा भगयन्तस्मान् महाकणाममवागतो धोर्यिका कुनपुत्रान् या कुलदुष्टिसम् या एयं पेण याकरणेन व्याकुर्यु पंयाभिमायां ने कुलपुत्रः कुलदुहिभिा तौबपञ्चकपाये गे कलियुगे मणियानं कृतं । श्रपरे युद्धा भगवन्तो ममाशगैरविवर्तनभिः पूर्वयोगेः सत्त्वानां घोभिकानां कुतपुत्राण फुलदुरिणां चा शिरेत मायेयुः। एवं चिरमेयं भामाजिनसूय अभूय। परिनिनग्य शरीरभिरेवंविध. रेयं पाय दुःपिसार्ना मवानामर्याय । एवंपाणि विविधानि पातिवादणि विविधा च नामामारा विश्वचाभिर्वयं प्रयममनुत्तायां मन्यामम्योपो मंचोदिसाः श्रमुत्तरापा मध्यमम्योपो धर्य चुगलमूलममाधानान् प्रपौषत्तोलादादिदं पारमितामुघा योगः कृतः । यायल्यमापूक्ति विस्तरेण । अथ खलु मादरेणुब्राह्मणोऽप्रपुरोपितो स्नगर्भम्य सधागतम् पुरता म देयगन्धर्व मानुषिकापाः प्रजापाः इमां महाफलाममनागला पञ्चशतानि प्रणिधानानां कृतवान् .

·Buddhist Text] জযgী। सवमाह । यदि में भदन्त भगवन्नेवरूपा आशा परिपूर्यंत तयाचाई अनागतेऽध्वनि भटके कल्ये तीव्रतशे रणकघाये कलियुगे वर्तमानेऽन्धलोकोऽनायकोऽपरिणायके दृष्टिव्यसनान्ध- कारप्रति लोके अानन्तर्यकारकानां यावत्पूर्वोक्तं यदिचाई शक्तः सकलमेवं बुद्धकाय निध्यादयितुं । यथाच मे प्रणिधानं कृतं न च विसरामिबोधौ प्रणिधान न चापक्षेत्र कुशलं परिणामयामि । एवमेव भदन्त भगवन् व्यवसायं न च पुनरहं अनेन कुशलमूलेन प्रत्येकबुद्धयानं मार्यपामि न च श्रावकयानं मार्थयामि न देवमनुष्यलोको राजवं मार्थयामि । न देवमनुष्यलोको ऐश्वयं प्रार्थयामि । न पञ्चकामगुणपरिभोगार्थ न देवोपपत्तिं प्रार्थयामि । म गन्धब्बासुर-यक्ष-राक्षस-नाग-गडीपत्तिं प्रार्थयामि न चात्र कुशलमूलं परिणामपामि । यच्च भगवानेवमाह । दानं महाभोगताय संवर्तते शीलं स्वायपत्तये श्रूतं महाप्राज्ञताये भावनाविसंयोगाय । उक्तं चैतत्पुनर्भगवता यति प्राशयोऽभिमायः कुशलमूलपरिणाम- नापुणवतः सत्वभ्य यच्च मया भदन्त भावन्दान मयं वा शौलययं वा श्रूतमयं वा भावनामपं वा पुण्णमार्जितं स्यात् यदि नैवरूपा अाशा परिपूर्यत यथा मे प्रणिधानं कृतं तदहं तत्व कुशलमूलं नरयिकानां सत्त्वानां परिणामयामि । ये सत्त्वाः प्रचण्डधोरेऽवीचौ नरक दुःखा- अनुभवन्ति । ते चानेन कुशलमूलेन ततो युत्तिष्ठन्तु । इह च बुद्धत मनुष्यप्रतिलाभतु । तथागतप्रवेदितं च धम्मधिनयमारागधेयुः । श्रग्रत्वे च परिनिवायेयुः । यच्च तेषां सत्त्वानाम- रिक्षीणकम्मफलं स्यात्तदहमेतर्हि कालं कृत्वा वौचो महानरको उपपद्येयं । युद्धक्षेत्रपरमाणु रजः समाधागमणीयाश्च मे काया: एकश्च मे कायः सुमसपर्वतराशप्रमाणो महान् मम्भवेत् । एकश्च मे काय एवं स्याः सुदुःखां वेदना जानीयात् यहि एप एका शरीरः सुदुःनां वेदनां संजानाति । एककश्च मे श्रात्मभावो बुद्धतंत्रपरमाणुजः समा तौवाञ्चण्डो खरं नैर- यिका कारणामनुभवेयर्य चैहि बुद्धक्षेत्रपरमाणुरजस्समेघु दश दिक्षचनो लोकधातुपु सत्ता प्रानन्तर्यकारका यावदवीचिपरापणानि कर्माणि मादानौतानि पुर्पच यावद्- धुद्धक्षेत्रपरमाणुरजस्सभेपु महाकल्पवनिक्रान्तेषु । दश दिक्षु बुद्धक्षेत्रपरमाणुरजस्म मेव• न्धु गत्वानन्तर्यकर्माणि तिपेयुः समुत्यापर्ययु र्वा सर्वधासर्यायाह सत्कावीची महा- नरयो स्थितोऽनुभवेयं । मा च मे सत्त्वा नरकवुपपद्येयु सव्वं च ते सत्त्वा बुद्धा भगवन्त वारा- गमेयुः संसाराचोत्तारयेयुनिर्वाणनगरं प्रवेभषेयुः । मदाहभेतविरेण नरकात्मरिमुच्चयं । याव- दथम दिक्षु बुद्धक्षेत्रपरमाणुरज समेष्वन्येषु बुद्धक्षेत्रेषु सत्त्वेनशारुपं कमसमुत्यापित अत्तिनिपतवेदनीयं प्रतापने नरकं उपपत्तव्यं यादिहापूक्तिं एवं सन्तापने महारवे संधाते कालसूत्रे मनौवने एवं नानाविधा तिर्यग्योनिर्वाव्याः एवं यमलोको वक्तयः एवं पक्ष- दारिद्रे वक्तव्यं । कुम्भाण्डपिशाचामुरगसड़ावाप्याः । यहा बुद्धक्षेत्रपरमाणुरजःसमेषु दशमु दिक्ष्यन्येषु लोकधातु पु सत्त्वेरेव स्पं फातिप्तं स्यात् ये च मनुष्यस्थान्धबधिराजका अहस्तका अपादका स्मृतिप्रमुष्टचित्तसत्पादयितव्यं । श्राशुविमक्षयितव्यं । ऐयालं यथा पूर्वोक्तं । पुन- रेवमाह । श्रबीचो महानग्यो उपपदीयं । याचिरं सारे धात्वायतनस्कन्धं प्रतिग्रहीयुस्ताब. विामहं एवं पां विविधे नाकतिर्यप्रेतेषु यज्ञामुररातोपु यावन्मनुष्णदुःखोपपत्तिभिरेवं दुःखमनुभवेपं यथा पूर्वोक्तं। यदि मे एवं स्पा अनुत्तगयां सम्यकसम्बोधो अाशा न परिपूर्यत ।

·करणाएगहरीकम् । (Boddhist Text श्रय च पुनम एवं पानुत्तायां मम श्राशा परिपूर्वत यायपूर्गक्त मातिभूना में मुद्धा भगवन्ता भवन्तु । पे दशमु दिवपमेयामख्येपपु अन्येषु लोकधासुघु बुद्धा भगवान स्तियन्ति यापयन्ति धम्म च देशयन्ति ते मम बुद्धा भगवन्तः मात्तिभूनाभविष्यन्ति धान: भूतामविष्णन्ति । व्याकरोतु मे भदंरा भगवन्ननुत्तगयां अम्पकमम्योधो भद्रके कन्पे भवेयमई विंशोत्तरवर्षशतायुष्कायां प्रजायां तथागतोऽईन् गम्पकमबुद्धो विद्याचरणमम्पनी पावद घुद्धो भगवान् शनोऽभेवं सपं युद्धकार्यमभिनिष्पादयितुं या ने प्रतिज्ञा कृता । अथ तावदेव पर्वावती पपी पदेवगन्धर्वमानुपासरच लोकः तितिगगस्थिताः ध्यापयित्वा तथागतं ते सर्व ऽणि प्रवर्तयमानाः पञ्चमण्डलेन पादो वन्दित्वाहुः। माधु माधु महाकामणिक गम्मीरा ते रमतिर्गभौरेषु सत्वेषु महाफमणोत्पन्ना गम्भीरच महामणिधानं कृतं। तदाध्याययेन सर्वसत्त्वा महाकरुणाया संछादिता ययभानन्तर्यकारका यावदकुशलमूल- समबधानगता वनेयाः प्रतिग्रहीता रते न प्रणिधानेन ज्ञायते यथा त्वं प्रपमचित्तोपादेना- नुत्तरायां सम्यक सम्बोधो सत्वानां भैषज्य मूत्तस्वाणं परायणं सत्त्वानां दुःखपमोचनायें मणिधानं कृतं तपा ते श्राशा परिपूर्यतु व्याकरोतु च भगवाननुन्तरायां सम्पकसम्बोधी म्वयच राजा ममृतं शुद्ध प्रहदमानो ब्राह्मणय पक्षमण्डलेन वन्दित्वाह । ग्रहो परम. गम्भौरमुख पु त्वमनाश्रितः सत्वेघु त्वं दयापनः । असाफ त्वं निदर्शकः पेयालं । अवलोकितेश्वर प्राह । मत्त्वेवशक्तषु भगवानमत अतीन्द्रियाश्च । करोषि वैश्वर्यमिहेन्द्रियाणां भाषियसेध्यारणिज्ञानकोशं । महास्थान प्राप्तम्याए । वजकोटि महसमत्त्वानां कुशलार्थ ममागताः । रुदन्ते त्वयि कारुण्यमहोपरमदुष्कर ॥ অশ্লষ্মীঘিন স্মা। दृढवौर्यममाधान वरपजा विचक्षण । त्वमम्मानईसे पूजां मान्यगन्धविलेपनैः ।। गगणमुद्रोबोधिमत्व अाए । एवं दत्तं त्वया दानं मत्त्वेभ्यो महतो कृपा । चौणकाले म्मिं वं नाथ मेष्यसे वरलक्षणाः ॥ वच्छेदपत्रावभासोबोधिमत्त्वोपवमाह । घधाकाशं मुविस्तीर्णमेवं त्वं करणाश्रयः । वयामत्त्वेभ्यो(७)यं पन्था वोधिचर्या प्रदर्भितः ॥

·Buddhist Text)
करुणापुण्डरीकम् ।
39
वेगवरोचनोबोधिमत्त्व थाह।
न चान्ये व्यसत्त्वेषु स्थापयित्वा तथागतं ।
यस्तं सर्वगुणोपेतो वरप्रज्ञाविचक्षणः ॥
सिंहगन्धस्वाहा
अनागते य श्रध्वाने भद्रके ब्रोशमारके ।
यशः कौनि त्वमाप्नोषि सत्त्वमोचयि दुःखितान् ॥
समन्तभदोबोधिसत्व प्राह ।
जन्मकानार उद्युका मिथ्यामाश्रयमकटा ।
ग्रहौतादग्धसताना मामरुधिरभोजनाः ॥
प्रक्षोम्प ग्राह।
अविद्या शुकविता लेगपट्कम गुत्थिताः ।
ग्रहोता दग्धसन्ताना श्रानन्तर्यकारकाः ॥
गन्धहस्सोप्याह।
त्वमनागतभयं दृष्ट्वा यथा आदर्शमण्डले ।
ग्रहोता दग्धसन्तानाः सद्धर्मप्रतिक्षेपकाः ॥
रत्रयो नुरप्याह ।
ज्ञानगौलसमाधानः कयाकरुणभूषित ।
होतादग्धसन्ताना श्रार्याणामपवादकाः ॥
ट
विगतभपसन्ताप श्राह।
वं दुःखं दृष्ट्वा सत्वानां श्रापायगतिमध्वनि ।
ग्रहीता दग्धसन्तानाः तुच्छमुष्टोलयाश्रिताः ।
उत्पलहस्तोप्याह।
कृपाज्ञानेन वौर्यण पांत्वयिमर्दिता ।
एहौतादग्धसताना जन्मामरणपीडिताः ||

·करणापुण्डरीकम् ।
(Buddhist Text
जानफोर्सिगा।
बहरोगोपहताक्नेशवायुममोरिताः ।
प्रमेषि ज्ञानतोयेन मारवलं प्रमर्दमि ।
धरणीमुद्रोप्या।
न वीयं दृढमस्माभिः दौणनेगविमोक्षण !
यथावं शरसूर्यव क्वेगजानं प्रमदमि ॥
उपलचन्द्रोप्याट।
दृढवौर्यमभुत्साह यथागुण कृपाश्रयः ।
मोचेमि तं यं लोक्यं प्रबद्धं भवबन्धनः ॥
विमलेन्द्र प्राद।
महाकारुणनिर्दिष्ट बोधिसत्त्वो न गोचरः ।
वयं हि लो नमस्यामः कृपाहेतममुत्थितः ।।
बलवेगधार्यप्याद ।
केशयोगे कलियुगे या बोधिस्त्वयाममाश्रिता ।
छिन्दले समूलास्व मिझते प्रणिधिदृढा ॥
ज्योतिपालोप्पा ।
जानकोशसमं तुन्यं कृता प्रणिधि निर्मला ।
वर्तसे बोधिचर्याय मत्वौषधिस्तवाश्रयः ॥
घलसन्दर्शनो बोधिमत्त्वो महासत्वः यसदमानो ब्राझणस्य पञ्चमण्डलेन पादरी वन्दि-
वालिं प्रदीतवाना।
हो जानोकामत्वेभ्यः क्लेशरोगविशाठनौ ।
कृपालु प्रचालिता ते मत्वान् मोचेमि दुःखितान् ।
संयती च कुलपुत्र धापर्ण मदेव गन्धर्बमानुपा ब्राह्मण पञ्चमण्डलेन पाओ
वन्दित्वा छताञ्जलिः स्थिला विचित्राभिरन्वयपदयुक्ताभिर्गापाभिस्तवि(खा) या तस्यो
पदा च कुलपुत्र समुद्रेणु झयो रत्नगर्भस्य तथागतभ्यानतो दक्षिणं जानुमण्डलं
प्रपौया प्रतिष्ठापयति ।

·Buddhist Text.] करुणापुण्डरीकम् । अथ तावदेव महापृथिवीवा(पा)लः प्रादुर्भूतः समन्ताच्च दशसु दिक्षु बुद्दक्षत्र पर माणुरजः-समषु बुद्धक्षेत्रेषु पृथिवी चलति प्रचलति सम्प्रचलति तति प्रक्षुभति बेधति प्रबेधति सम्मबेधति रणति प्ररणति भरणति । पुनरपि महानवमासः । मादुर्भूता विविधा च पुष्पवृष्टिः प्रवर्षिता । तद्यथा मान्दाग्व महामान्दावं यावदन्तप्रभाव एवंरुपा पुष्पवृष्टिः प्रवर्पितवती यहशसु दिशामु बुद्धोत्रे .परमाणुरजस्ममेषु लोकधातुपु बुद्धा भगवन्तस्तिष्ठन्ति ध्रियन्ति यापन्ति परिशुद्धेषु बुद्धक्षेत्रेषु अपरिशुद्धेषु वा सत्त्वानां धर्म देशन्ति । ये च तत्र बोधि- सत्त्वा महासत्त्वास्तेषां बुद्धानां भगवतामन्तिको निषणा धम्मैश्रवणाय ते बोधिसत्त्वा महा- सत्वातं पृथिवीवा(पा)लं दृष्ट्वा पुनस्ते बोधिसत्वास्तां भगवतः परिपृच्छन्ति । को भगवन्हेतुः का प्रत्ययो महनः पृषियीवार पालस्य लोयो प्रादुर्भावाय । महत्याश्च पुष्पौरभिप्रवर्षण । सेन खलु पुनः समपेन पूर्वस्यान्दिशि इतो बुद्धक्षेत्रादेकगहा-नदी-बालिकासमानि वुद्धक्षेत्रापतिक्राम्य रत्नविचय नाम लोकधातुस्तत्र रविच बुद्धक्षेत्रे रत्रचन्द्रो नाम तथाग- तोऽईन सम्पकसम्बुद्धो भगवांस्तिष्ठति यापति अप्रमेयेभ्यो बोधिसत्त्वेभ्यः पुरस्कृतः परिश- तो धर्म देशयति स्म। यदुत बुद्धमहायानक या तत्र बुद्धक्षेत्रे रत्रकेतुर्नाम बोधिसत्त्वो महांश्चन्द्र- कोनुश तो दो बोधिसत्वो घेन रवचन्द्रस्तथागतस्तेनाञ्जलिं प्रणम्य रत्नचन्द्रं तथागतमेतदवो- चसा । को भदन्त भगवन हेतुः का प्रत्ययो महतः पृथिवीवा(पा)लस्य लोपो प्रादुर्भावाय मह- त्याच पुष्पराष्टः प्रवर्षणसाय । रत्रचन्द्रस्तधागत आह । अस्ति कुलपुत्र पस्चिमायां दिशितो "बुद्धक्षेत्रादेकगङ्गा-नदीवालिकासमान बुद्धक्षेत्रानतिक्रम्य तत्र सन्तोरणो नाम लोकधातुः। तत्र सन्तोरणे बुद्धक्षेत्र रत्नगर्भस्तथागता यावबुद्धो भगवास्तिष्ठति यापति बोधिसत्त्वको- टी-करीत्यनुत्तरायां सम्यकसम्बोधो बोधिसत्त्व विषयसन्दर्थनं प्रणिधानध्य हममाधिविषय- धारणीभुखं व्यूहं धर्मपर्यायं भाषमाण एकश्चात्र महाकाणिको बोधिसत्त्वो महासत्त्वस्तेनैवं सपं प्रणिधानं कृतं महाकरुणा परिभाविता वाग् भाषिता अनुत्तरायां सम्पसम्बोधी व्याकर- निर्दशं बोधिसत्त्वानां तयारूपाप्रणिधाना उदाधिता यहुभिः प्राणकोटिभिवाधौ प्रणि- धानं कृतं । बुद्धक्षेत्रगुणव्यूहाच परिगृहीता वनेयसत्त्वाम परिहौताः । सर्वतश्च स एको- महाकरणासमन्वागतो महाबोधिसत्यो यः सर्वावती तो पर्षदमपि सूक्तिरं पञ्चकमाय केशारणि कलियुगंबुद्धक्षेत्र पर्व अानन्तर्यकारका यावदकुशलमूलममबधानगता दग्धसन्ताना- वैनेयाः परिपहोताः सर्वावती च भापत्सदेवगन्धर्वमानु घासुरश्च लोकस्तं रवगर्भ तथागनम- पहाय तथ्य महाकासखिकस्य पश्चिमकस्य पूजायोयुक्ताः यश्चमण्डलेन च धन्दिखा माजली- भूताः पितास्तभ्य वर्ण भाषते । स च महासत्वस्तब्ध भगवत्तो रत्नगर्भस्य तथागतस्य पुरतो- निघणणे घ्याकरणं शृणुत्रामः । यदा च स महासत्त्वतस्य भगवतः पुरतो दक्षिणं जानुमण्डलं निक्षिप्तवांग्मयारूपं स्मितं मादुरकार्षीत् । यया दशम् दिक्षु बुद्धक्षेत्रपरमागरजः ममालोका- धात्तवलिताः पुष्पवर्षञ्चाभि पर्पितं । सर्वत्र च तेषु युद्धक्षेत्रघु ते बोधिसत्वा महाबोधि- मत्वाप्रबोधनाय महाकरुणाबोधिसत्त्वमणिधानचर्या निदर्शना बोधिसत्त्वानाञ्च महामत्वानी - 12 ·करणाएंगहरीकम्। [Padahist Test. - . बुद्धक्षेत्रपरमाणुरंजम्ममेभ्यो दिग्भ्यो बुद्धलेषम्यः मनिपतनाय बोधिसतानाच महापावान. समाधान मुखनिर्दगाधर्मपर्यायं भाषणाय शेन तथागसेन एयरपालि प्रतिहाविद शितानि । सो च कुलघुत्र दो शोधिसत्वो रचन्द्रं सयागतं परिप्रच्छतेम्म । क्रिश्चिगेला दितं भरन्त भगवान महाकाणिवीन बोधिसत्वेन महामवन वोधिचित्त। किन्दिर बोधि- धारिका चौर्णयान । पेन पञ्चकपा लोके तौबनशरणे कलियुगे वर्तमाने कालः परिगृहीत प्रानन्तकारका यायकुशलमूले समवधानगता वर्धमतानाः मत्त्वा वेनेयाः परिपृहोता ! रवचन्द्रस्तथागस प्राइ । माम्प्रतं कुलपुत्र तेन महाकारणिफेन प्रथर्माचतमुत्लादित । अनुत्तरायां सम्यकमम्बोधो गच्छन कुलपुत्र ययं सत्सन्नौर बुद्धक्षधं तस्य रवगर्भम्य तपागत मासः सम्यक्रमम्बुद्धय दर्थमार्य वन्दनाय पर्युपासनाय । तर समायानमुखनिर्दमं चर्यायशार- न्यधर्मपर्याय श्रीध्याय । स महाफासणि बोधिसत्वं महामत्वं मद्दचना पृच्छय एयाच वदप रत्रचन्द्रस्तथागतत्वों मत्पुरुषः पृच्छति । इञ्च चन्द्ररोचविमलं पुष्पं मैपितवान माधुमार नुमदत एवञ्च प्रचित्तोलादेन र सत्पुरुष महाकारूणियाशरेय दया दिक्ष बुद्धक्षेत्र. परमाणुरजसमासु लोकधातुष्ठ बुद्धक्षेत्राणि शब्दनापूरितानि तेन या सर्वत्र महाकाणिक नाम प्रतिलब्ध सेन वं सत्पुरुष साधुसूय । परिमकानां महाकासणिकानां बोधिसत्त्वानां महा- सत्वानी महाकरुणायाधरिण प्रणिधानमंत्रीध्वजमुच्छेय । न वि मत्युमय भूयो सुद्ध- विपरमायुरज:समानांगतानस्ययाम् फल्पान् बुद्धक्षेत्रपरमाणुरजःसमान्दशदिशो यशः कोसिशब्दनापूरप पेन वया बहूसंख्यरतकोटीशतसदमाखनुत्तररयां सम्यकसम्बाधा मादापितानि निर्देशितानि प्रतिष्ठापितानि भगवतःभकाशमु पनौतानि । अवेर्तिकानि पापितान्यनुत्तरायां सम्यक्सम्बोधो भविष्यन्ति फेचित्तत्र प्रणिधानेन पुद्धक्षेत्राणहा परिग्रहीप्यन्ति । ये पधायाकरणं लक्ष्यन्ते ये नया बोधो संसातापिता मर्व ते यवाद्यावद- युद्धक्षेत्रपरमाणुरजःसमारोयकत्वदेशम् दिक्ष बुद्धक्षेत्रपरमाणुरजस्समेषु श्रषु लोकधातुए से बुद्धत्व प्राप्प धम्मचक्र प्रवर्तयित्वा श्रारभ्य वर्ण भाषिथ्यन्ते । अनेन तृतीयन फारणेन से माधुसघुसप । तेन' पलु युना समपन दानतिः बोधिसत्वकोथ एकमलेन वदन्ति । अपमपि भदन्त भगवं मन्तौरणं युद्धतंत्रं गच्छमः तस्य रतर्गर्भस्य तथागतम्याईसः भरण- .मम्बुद्धेम्पान्ति दर्शनाय वन्दनाय पर्युपासनाय तञ्च सत्पुरुषं दर्शनाय वन्दनाय यम्म तपा- गेतेन विभिनसाधुकारा मेरित इमं च चन्द्ररोधिमलं पुष्पं मेशित । स च कुलगुन' स्त्रचन्द्रसधागत प्राद। गच्छत कुलपुत्रा यम्य तर्हि कालं मन्यज़ । तत्र सरगर्भस्य तपागतय सकासात् समाधान मुखनिदै चर्या वेशाराधम्मपापं श्रोष्यचे । प्रय तोको जुलधुको स्त्री हुन्छ रखना HIRW Hशन्द्रधार पुष्मं पदीला साडें दानयतिभिवाधिमयकोटिभौरव विचयार्या लोकधातो मंस्थिती। संद्यापि नाम विशुसा एवमेय नतो धोधिवपर्यादबे विषय युद्ध।हितो। इ सन्नीरणे बुद्धक्षेत्रे जम्बूदनोद्याने ग्लोद्यामे च स्थिती पेन स्नगर्भस्तथागतम्तेनोपसंक्राम- सामुपेत्य रनगर्भप तथागरण पादो शिरसा वन्दिया विविधामित्रोधिसत्त्वधिपुर्यणामिः पूजा कृत्वा रत्नगर्भस्य सयागतम्यायतो बाहाणं हवा सोयतों व शोधिसत्त्व प्राङ्गलो.

·Buddhist Text] ব্যার্থী। भूतां वर्षा भाषामाणां । तपोधिसत्वयोरेसदयं स महाकमणासमन्वागतो यस्य रखचन्द्र तथागतेन में चन्द्ररोर्चावमला पुष्पाः प्रेमिता । अथ तो दो बोधिसत्त्वो भगवतः सकाशात्परिवर्तित्वा ब्राह्मणस्य पुष्पमुयनामयित्वा एतदे(बा)वोचता । इमं ते मत्पुरुष रत्नचन्द्रेन तथागतेन चन्द्ररोचविभलं युप्स प्रेषितं । माधुकारच ते मनुषः प्रेषितः । यावद्यथोक्तं पूर्व पेयाल श्रममेयासंख्येभ्यः पूर्बायां दिमायां बुद्धक्षवेभ्यो बोधिसत्वा महासत्त्वाः मन्तोरणं बुद्धतेत्रं मम्मामाः । चन्द्ररोच- बिमलपुष्पां गृहौवा ब्राझणय पुष्पाः प्रेषिताः त्रिभिश्चाङ्गः माधुकारः प्रेषितो यथा पूर्वोक्तं एवं दक्षिणायां दिशायामितो बुद्धक्षेत्रात् मानवतिसुद्धक्षेत्रकोटीनयुतभात- महनानतिमिला सत्र नियुविम्मितो नाम लोकधातुस्तप निर्युहविचम्भितेबर- नाम तथागतोऽहन् समाशसम्बुद्धस्लिछति यापयति शुद्धानां बोधिसत्त्वानां महासवानां शुद्धा महायानयां धर्म देशति म। तसिंश्च पर्षद्रि को बोधिसत्वी महामत्त्वो एको नानवजोतु म द्वितीयः सिंहवजयोतुम्तो दो बोधिसत्वो महामत्त्वौ सिंहविटम्भितेश्वरराजं तथागतं परिपृच्छता को भदन्त भगवन्तु का प्रत्ययो मदतः पृथिवीवा(पा)लस्य लोको प्रादुर्भावाय महतश्च पुष्पवर्षम्य यावद्यथा पूर्वोक्तं घेघालं यावदप्रमेया दक्षिणस्यां दिश्यन्येभ्यो बुद्धदेवेभ्योऽप्रमेया संख्येया बोधिसत्वकोठी- नयुतशतमहनाः सन्तौरगणं बुद्धक्षेत्रमनुप्राप्ता तावद्यथा पूर्वोक्तं । तेन जल पुनः सुमन पश्चिमायान्दिथितो बुद्धक्षेत्रकोटीनयुतशतसहस्रबुद्धक्षेत्रानतिमित्त्वा तत्र जयावति नाम बुद्धक्षेत्र तत्र जितेन्द्रियविशाल नेत्रो नाम तथागतस्तिष्ठति प्रापयति । चतूणीं पदान्ति भिर्यानर्धम देशयति स्म तत्र भदवरोचनो नाम बोधिसत्वो महासत्त्वः सिंहविजृम्मित- कायश्च । नाम द्वितीयो बोधिसत्त्वस्तो हो सत्पुरुषो जितेन्द्रियविशालनेत्रं सथागतमेतम परिपृच्छतः कुतोऽयं महाधिवौवा(पा)लमादुर्भावो महतक्ष पुष्परिप्रवर्षणस्य यावद्यमा पूर्वोक्तं । तेन खलु पुनः समयेनोत्तरस्यादिशितो युद्धक्षेत्रान् कोटौनपुतशतसहनापति- प्राम्य तत्र जम्बुर्नाम लोकधातुस्तत्र लोपोश्वरराजो नाम तथागतो यावबुद्धो भगवान् शुद्धानां महायानपस्थितानां बोधिसत्त्वानां शुद्धां महायानक्रयां धर्म देशति म । नत्र दो बो- धिसत्त्वौ एकोऽचलस्त्यावरी नाम द्वितीयः मजाधरो नाम तो लोवोश्वरराजं तपागतं परिध- छत्तः स को भदन्त भगवन हेतुः कः मत्ययोमहतः पृथिवीवा(पा)लस्य लोको प्रादुर्भावाय मह- त्याच पुष्पवर्यावापा पूर्वोक्तं । तेन खलु पुनः समपेनाधोदिभितो बुहक्षेत्राइष्टानवति बुद्धक्षेत्रान पुतानतिक्रम्य तब विगतरामोन्धकारो नाम लोकधातुः तत्र विगतभयपर्युल्यान. घोषो नाम धागतस्तिष्ठति यापयति । चतुणी पर्षदालिभिर्यान में देशयति स्म । तत्र बुद्धक्षेत्रे दो बोधिसत्त्वो महासत्त्वावेका रजरोचनो नाम द्वितीयः स्वर्गवचनो काम याव- द्यया पूर्वीक्तं । सेन खलु पुनः समपेनोपरियायाधिशितो बुद्धक्षेत्रात् वें शतसहस्से बुद्धक्षेत्रा- शातिमित्वा तत्र सहममिता नाम लोकधातुस्तत्र मङ्क सुमिते बुद्धक्षेत्र प्रस्फुलितकुसुम- वरोचनो नाम सघागतो यावबुद्धो भगवास्तिष्ठति यापयति चतूणी पर्षदान्तिभिर्यानर्धम देशयति सा । तस्य बुद्धक्षेत्रे दो बोधिसत्वो महायात्यो प्रतिवमत एकः स्वविषयमकोपिल. - ·करणागरीकम् । [Undahat Teet भापमाण विषयो नाम द्वितीयोधारणीमप्रयिंगयिफोपिशी नाम धोधिमक्यतो दो मत्युगोपन सिसयरोचन गुमं सयागतं पृथ्वन्तो। यो भात भायन हेतु का प्रत्ययो मातः पृथियो वा(पाला तोपो प्रादुर्भावाय महापाप पुप्पथरीः। प्रस्फुलितयंरोचनानयागस याद । अम्ति कुल पुत्राघोदिशिमो युद्धक्षेत्रात् । दे गतम बुद्धदेवाणामतिकस्य । तत्र मन्नीरणो नाम लोकम्तय ग्यगी नाम तयागतो शाययुदो मगम्तिष्टति धर्म व पै. पति म । बहुमत्त्वकोद्यध्याकरीत्यनुत्तरायां सम्पफमप्योधो योधिमावविश्पक्षेत्रमदर्शन. प्रणिधानविपश्यममाधियिषपधारणीमुमनिधर्मपर्याय महामारि को बाधिमच्छो महामाया म र प्रणिधान वृत्तवान् महाकरणारि- भाविता वाचा भापिता अनुत्तरायां मम्यकमम्योधी व्याकरणनि बोधिसतानां पहा. 'मत्त्वामा पपारपेण प्रणिधानेन उदाविता यया बहुमोधिमत्त्वकोटिमिबुद्धप्रणिधानंतं बुद्धक्षेत्रणा बनेयमत्त्वाश परिधीलाम को महाराणाममन्यागतो बोधिभत्वः सर्वावती पदमभिभूप क्रिष्टं पक्षकमा भारणिकलियुगं सुद्धक्षत्रं परिपतीतं सर्व चान- न्तर्यकारका यावदकुशलममयधानगता दग्धसन्ताना देनेयाः परिपहीताः सर्वावतौरमापर्ण- मदेवगन्धर्वापुरमानुपथ लोको रत्नगर्भम्न तपागतमा पूजामपशाप तम्य मामाणिक पूजाकर्मणे उद्युक्ताः पक्षमण्इलेन वन्दित्वा प्राञ्जलिभूनाः स्थित्वा वर्ण भाषन्ने म । घच महासत्वो रत्नगर्भस तथागतस्य पुरतो निषणो व्याकरणं गवानः। यदाच सेन महा- मत्वेन तस्य भगवतः पुरतो दक्षिगं जानुमण्डल पृषिश्याति तदा सेन भगवता तपार स्मितं प्राविष्कृतं । यदा दश दिक्ष युद्धतंत्रपरमारजाममेषु लोकधातुपु महाथियो- पविक्षारं चलिता प्रचलिता सम्पलिला कंपिता यावत्पुष्पष्टिः मर्पिता सर्वपश सेमो बुद्धक्षेत्रेभ्यो बोधिमत्त्वा महासत्त्वाः प्रबोधनाय महाकमा बोधिसत्वचर्षा निदर्शना वोधिसत्वा महामत्त्वा मुहक्षेत्रपरमाणुरजःसभेषु लोकधातुप महाधिवौपद्विकारचलिता प्रचलिता सम्मलि(ताभ्यो लोकधातुभ्यो दशभ्यो दिगभ्यस्तत्र बुद्धक्षेत्रे सनिपतना बोधि- सत्त्वानाञ्च महामत्त्वानां स्वमाधानमुनिशचर्यायशाचं धर्मपर्यायं भाषणायं तेन तथा. गतेने रूपाणि प्रातिदायर्याणि दर्शितानि तो च कुलपुत्र दो बोधिमत्त्वो महामन्त्री स्ववि- यापकोपितविधपस्त्रधारपोभर्पणविकोपितरा तं प्रस्फुलितकुमुमवरोचनत पागलं परि- 'पृच्छतः स फिचिरोत्पादितं भदन्त भगवंस्तेन महाकामणिशेन महातवैन बोधाय चिन शिशिर वस महाकामणिको बोधिसत्त्वो महासखो बोधिचारिका दौर्ण पेन पञ्चकपाये लोो तीब्रक्लोगरएिको कलियुगे वर्तमाने कालः परिगृहीत धानन्तर्यकारका यावदकुशलमूले ममवधानगता दग्धमताना यनेमा परिहीताः। प्रस्फुलिसकुसुमवैरोचनस्तधागत श्राद । सम्प्रति कुलपुत्र सेन महाकाणिक्षेम मधममनुत्तरायां सम्पकमम्वोधो चित्तमुत्पादित गच्छत कुलगुना मूर्य मनोरणं लोकपातुं । तण रब गर्भय तथागतस्थाईतः सम्यक्रमम्बुद्धस्य दर्शनाय बन्दनाय पर्युपासनाय तच्च धमाधानमुखनिर्दभं चविशारा धम्मपर्यायं श्रवणाय ·Buddhist Text) करणामुण्डरीकम् । ६३ तञ्च महाकामणिकं बोधिसत्त्वं महासत्त्वं मम वचनेन पृच्छय एवं च वक्तव्यः प्रस्फुलिसवेरो- चनकुमुमस्तथागतस्वां सत्पुरुष पृच्छते चन्द्ररोचविमलं पुप्पं प्रेषितं माधुकारमानुप्रदत्तः एवं च त्वया मत्पुरुष प्रथचित्तोत्सादेन महाकरुणाव्याहारेण दशमु दिनु बुहक्षेत्र परमासुरज.समा लोकधातवः शब्दनापूरिताः महाकरुणाशब्दश्च प्रतिलम्धस्तेन लं सत्पुरुष माघभूयः। पश्चिमकानां महाकरणामहायानसम्मस्थितानां बोधिसत्वानां महामवानां महाकमणायाहारेण प्रणिधाननेत्रीध्वजामुच्छेपर्वासतेन त्वं मस्परुप माधुभूयस्त्वं सत्पुरुष बुद्ध- ভয়ালম্যন্যান্য যন্ত্রনায়ঃৰমা মামি ভীষনী গমঃ- कौतिशब्दनापूरितासन त्वं मत्युमय बहुसद्ध्येयसत्त्वकोटौनयूतशतमना अनुत्तरायां सम्यक- सम्बोन्धी समादापिताति वैगिताः प्रतिष्ठापिता भगवतः सकाशमुपनीता श्रवर्तिकाच स्यापिसा अनुत्तरापां सम्पक्सम्बोधो कश्चित्तत्रेव भगवतः सकाशे प्रणिधानयुद्धक्षेत्रगुणयुधाः परिपौता देनेयाः सत्वाः स्वकरुणामिभिराच्छादिता ये त्वयाऽतुत्तरायां सम्पक्सम्बोधो समादापिता न चर्याकरणतिलब्ध। तेऽपि पसायाकरणं प्रतिलस्यन्ते । सर्व ते पधाद्यावद्- बुद्धक्षेत्रपरमाणुरक्षासमेरमद्ध्येयः कल्पेर्दश दिक्ष बुद्धतेत्रपरमाणुरजासमेवन्येषु लोकधातूप बुद्धलं प्राप्य धार्मिकधर्मचक्र प्रवर्तपित्वा त्वामेवार वर्ण भाषियन्ति । एलेन तृतीपेन कारणेन सत्पुरुष साधु । तेन खल पुनः समयेन बहुधोधिमत्त्वकोदा एव- मुचुर्वयमपि भदन्त भगयंता मन्तीरणे बुद्धक्षेत्रे गच्छम तस्य रत्नगर्भस्य तथागतस्याता सम्पकसम्बुद्धष्प दर्शनाय वन्दनाप पर्युपासनाय तञ्च मत्पुमचं दर्शनाय वन्दनाय यम्य सथागर्तन बिभिरः साधुकारोऽनुमेषित इमे च चन्द्ररोचविमलाः पुष्पाः प्रेषिताः । म च फुलपुत्र प्रस्फुलितकुसुमवैरोचनालयागत शाह । गच्छत यूयं कुलपुत्रा यहि फालं मन्य_ । तत्र रूपं कुल पुथा रत्नगर्भमा तपागतस्य सफाशात् समवधानमुखनिदेशचर्यावशारद्यं धर्मपर्ण प्रोप्यथ। अथ खलु फुलपुष तो दो बोधिमत्त्वो स्वविषयकोपितविपयश धारणीमध्षणवि. कोपितच तस्य प्रस्फुलितकुसुमेवरोचनस्य तपागतम्य सकाशाचन्द्ररोधविमला पुष्पा पही- खा बहुबोधिसत्वकोटिभिः साद महामुमितायुद्धक्षेत्राद प्रस्थापिता इ पुहक्षेत्र एकटये न मम्मामा जम्बूधनोद्याने तस्युर्यन च रग लयागतस्तेनोपसंक्रान्तः । सेन खलु पुनः सम- पेन सर्वावन्तं मन्तौरणं पद्धक्षेत्र एयरपं परिपूर्ण महायानि नोधिसत्वः प्रत्येकमुद्धया- निकः प्रायफनिकः फुलपुर्दवासम्म होगस्तद्यपापि नाम चयनं या यडयनं था ति. लमनं था शालियनं वा सम्प, स्फुटं भयेत् । एवमेय तसिसमये सन्तोरणं अवक्षेत्र परि- पूर्ण स्फुटं महापानिको फुलपुर्णधन्यहोराले च दोधिसत्या रखगर्भय सभागतम्य पाने गिरमा थन्दित्वा विविधममाधानवलेन बोधिसत्वयिफुर्वायन पूजाहला रवाभग्न सपा- गतप्प पुरतः ब्राह्मणं दृष्ट्वा सर्याभ्यशताः पर्णः प्रावलिभूताः स्थित्वा वर्ग भाषमाणाः सपा बोधिमाचानामताभवत् । प्रपं महामाणिको धोधिसत्त्वो महामत्त्वो पण प्रस्फुलिसकराम- रोचमेन तयागसेन इमे चन्द्ररोविमलाः पुष्पा शिक्षिताले च बोधिसत्वा भगवतमामात् परामपण ब्राह्मण अन्द्ररोविमला पुष्पा उपनामयित्वाहन से सत्पुरुष प्रमु.

·करमागरीकम् । {Buddhist Test लितकुमुपयरोवनेन तयागन चन्द्रगेधिमलाः पुष्याः धिताः माधुकार में सवार प्रदत्तः 1 पावत्पूर्वोक्तं त्रिभिरङ्गी माधुझारं निवेदितमिति । यानि च तानि पुष्पाणि शून्येषु बुद्धक्षेत्र प्रवर्पितानि विविधेश कुशल शब्देलाययवादत्राणापूरितानि । तथा बुद्ध ঋল অন্নয়ন ময়দায় রামনাথন লগইন রামেন। অমিল্লায় নির্মানােলাল বিমাঘল আলসনীমানিয়া মা सशब्दन महामंत्रीशब्देन प्रदायाशब्देन यदशम् दिशाम यु शून्येषु अद्धक्षेत्रेषु सेनाव- भासेनावमाशितास्तत्र ये फेचित्सच्या मनुष्या वामनुष्याने मय ये केचित्सवा यमसदृशाः फोचिदुदकमदृशाः फेचिच्छिपरमदृशाः केचिद्रूझमदृशाः केचिच्छक्रमदृशाः फेरित्यय- भदृशाः फोचिट्रमहमदृशाः । चित्सिंहपट्टयाः फेचिसूर्णमदृशाः पोधिचन्द्रमदृशाः केचिः तारकसदृशाः । कोचिभ्रमदृशाः शृगालकायाः मंदृश्यन्ते । यथारूण कुशलयतमनस्कारण से सत्त्वाः मनिधया धम्मश्रवणाय । सयारपेस काग्रेन मंदृश्यन्ते । सयामाश कुलपुवा सत्र मावाः स्वकं कायं पश्यन्ति । नपारपाच से मत्वा रखगर्भम्प नयागतस्य फापं ममनुपश्यन्ति । म च कुलपुत्र समुदाणूर्वाह्मणोऽअपुगे- हितो रत्नगर्भ तथागलं युरतः मदनपत्रे भारतमपनोसरे नियणं ममनुपश्यन्ति मर्चधात्र कुलपुत्र सखा निघणा या स्थिता वा तितो वा। अम्बरे वा एकामावो रवगर्भ तथा. মানৱ যুগাল। স্থায়ী স্লোগান নিঘীছ নম্বনধা মুনালি গান मारभ्य धम्म देशपति । स च कुलपुत्र रवगर्भस्तथागलोईन् सम्बकमम्बुद्धः समुद्ररेणी- ब्राह्मणम्म माधुकारमनुमदत्ता। साधु माधु मधफार्माणक महावामय गणनातिकान्ताना घवानां त्वभि कामणिक हितमाः प्रभाभकरो लोके मंदृशसे तद्यपापि नाम बाक्षण- শৰ যুদ্ধ নানা নানা নানাঘর্ম নানা জানায় নানার বাসা नानाभपयोपकरेण । स्थानं । कोचिन पुष्पा योजनयतं प्रमाणेन वर्णन गन्धेन तयन्ति नविरोधन्ति। बोद्वियोजन पोधित वियोजनशतं येयाल फेषित्र एप्पा यावत्मर्वधातु पिकां । लोकधार्नु वर्णन गन्धेन नपन्ति विशेषन्ति । ये च तत्र सत्या घनास्ते पुष्प- गन्धं धावा चषि प्रतिलभन्ने बधिराः श्रोत्राणि प्रतिलभन्ते पावसाइविहीनाः मा- शानि प्रतिलभन्ते । ये च तत्र मत्वायतुमत्तररोगतोपद्धतास्ते सं गन्धं ग्राला मरोगेभ्यः परि- मुययुः । ये च तत्र मत्वा मतोन्मत्तप्रमताः सुप्तचित्ताः वित्तिचिताः समसिमनष्ठासीय पुष्याणां गन्धमाघावा म रमति प्रतिलभेपुरेवच तत्र मध्ये पुप्पा पुगदर्शकमुत्पन्न । दुटमारं वजमयं वेदण्डं शतकोमलं कनकपचममगर्भ क्रिकं । लोहितं मुक्तिोगरं पतरशीतिपोजनसहवाणुचलेन । पुण्डरीक दशा दिसु युद्धतंत्रपरमासुर:ममाकधातूं वर्णन गन्धन मरित्या विरोचते । ये च ब्राह्मण भेषु वशमु दिक्षु घुद्धक्षेत्रमाणुरजाम मेषु लोकधानुपु मत्वधातु विरुद्धाः काया व्यायुपता अङ्गविहीना या मत्तप्रमत्तोपत्ताः मुमति. प्रनष्टा वित्तिचित्तास्ते पा सत्वानां सब पुण्डरीकम्यावमामन्दृष्ट्वा गन्ध प्रात्या सर्वव्याधयः महको मतिश्च तिलभेयुः ये च तत्र युद्धक्षेत्रए मत्ता का अधिकाले गता अधि. "शिमरीगोपांकुशपेम्पा तथ पुण्डरीकरणमयो निपतिमा गन्धेन या म्पृष्ट्वा पुनप्लेन या ·Buddhist Text.] करणापुण्डरीकम् । ६५ जौवितेन्द्रियं प्रतिलभैयुः । पुनश्चोत्तिष्ठर्मित्रमालोहितांश्च दृष्ट्वा ते मर्व उद्यानं प्रविण्य पञ्चभिः कामगुखः समपिताः समगोभूता विहरेयुर्य च पुनस्लेश्ववेयुस्तेषु दे ब्रझविधार उपपद्येयुः । ये च तत्र चिरस्थायिनो भवेयुरपचित्तायुष्का न घं तत्र युत्वा अन्यत्रीपपद्येयुः। यथा बाह्मणास्तं पुण्यक्षेत्रमेवमयं महायान निपातो गाभ्यः । यथा सूर्योदमनकाले प्रत्युपस्थिते से पुष्पा विरिता प्रस्फुलिता भवन्ति । तन्ति विरोंचन्ति । कचिद्योजनशतमुच्चबम फेदि- द्यावया जनमहसमुच्चत्वेन बहूनां पलानां विविधरोगाः प्रशमन्ति । एवमेव सत्पुरुषाः तथागतो बुद्धमूर्या लोक उदयादि । यथा ते पुथ्याः मूर्यादितम्य एन्य रमिभिर्विस्थिता । भासन्ति तन्ति विरोचन्ति विविधरोगोपहतानां मत्वामा रोगोपशमो भवति । एवमेवाई सत्पुरुष लोके उत्पन्नः सत्त्वां फारुणरश्मिभिः छादयित्वा विक्रमिला भूयः सत्वास्त्रिय पुण- क्रियावसपु नियोजयामि त्वयाप्यप्रमेया संख्येयाः सत्वा अनुत्तरायां सम्यक्सम्बोधो समा- दापिता निर्देशिताः प्रतिष्ठापिता मम च सकाशमुपनीतास्तैश्च सत्वेर्मम मकाशे स्वफस्त्रकानि प्रणिधानानि कृतानि बुद्धक्षेत्राणि च परिगृहोतानि । केचिमरिशुद्धा बुद्धक्षेत्रा परिपहीताः फैचिदरिद्धाः तथा चैवं मया व्याकृताः । यः सत्पुरुघेर्मम सकाशात्परिशुद्धा बुद्धत्तेवाः परिपहीतास्तः शुद्धाशयाः मुविनेया अवससकुशलमूला वेनेयाः सत्वाः परिग्रहीता न से वोधिसत्वा महामत्वा उच्चन्ते न च तेषां महापुरुषकाप्यं न च तेषां महाकरणाचित्तचेत- सिकेषु प्रवर्तते । न च ते बोधिसत्वाः सर्वसवाना करणार्याय सम्यकसम्बोधि पप्पपन्ते । येऽपि ते परिशुद्धं बुद्धतेत्रं परिग्रह्णन्ति उत्सष्ट कृपास्त बोधिसत्वा ये प्रावकप्रत्येकबुद्ध- यानिक परियर्जितं बुद्धक्षेत्रमाकाइति । न च वे बोधिमा कुशलतानाशयमूता येया- मेयं प्रणिधानं कृतं । यया च मेयं यावक बुद्धर्जिता । अकुशलमूलममवधानगतमांत- ग्रामर्विवर्जिते नरकतिर्यग्योनियमलोकविवर्जिते सुद्धक्षेत्रेऽनुत्तरां सम्पचम्बोधिभिषम्बु- ध्येयुमहायानसम्मस्थितानां दोधिमत्वानां श्रावकत्येकबुद्धपरिवर्जितां शुद्धो महायानफया धम्म देशपेयं बोधिप्रामथाई दो_पुष्को भवेयं चिरस्यायौ । बहूनि फल्बानि शुद्धाशयाना सुविनीतानां कुशलमूलसवधानगतानां धम्म देशपेयं । तेन ते बोधिसत्वा न कुशलझाना- शपर्मभूता न महामत्या इत्युच्यते । स च कुलपुत्र रत्नगर्भस्तयागतो बाहुं प्रसारपिना पञ्चभिरलौमि नायर्णा अनेकवर्णा अनेकशतमध्यवर्णा रसः पामुञ्चन् ते गत्वा रश्मयोऽप्रमेया संख्येया पुरिमायां दिशितो बुद्धर्मवानवभायित्वा तत्रागुठा नाम लोकधातुः। तनाठाया लोकधातो दशवर्णयुष्का मनुष्या दुर्वर्ण द्रौद्योहिमका अकुशलमूले समयशान- गता हुएमात्रमुचत्वेन । सत्र ज्योतीरसो नाम सपागतोऽईन् सम्पक्सम्बुद्धः । स घ लियुगप्रमाणानां मनुष्याणां क्षिप्रमाणेन इस्तमेकं तपागत कईवेन एनए। अगायप्रमाणानां पुरुषाणां प्रमाणन मसाष्टानि । स च सपागतो तिष्ठति नियति पापयति चमूगों पर्षद त्रिभिर्यानर्धम्म देशात । श्रथ कुलपर तव सुद्धक्षेत्र तांश्च मनुष्यास्तच तथागतं सर्वायतोच मापर्यादातीत । स्वगर्भक्षयागतोईन् सम्यकसम्बद्ध श्राः । श्रम ज्योसोरमेन तथागतनाममपाम: 1 , ·करणाधुण्डरीकम्। (Boddhist Text. फाल्परतिक्रान्तः प्रथमचितमुत्पादितमनुत्तरायां . सम्यकमम्बोधो। रनछत्राभ्युदत्ताधभामम्म तयागतभ्याग्रतो बहुप्राणकाटीनपुतान्यनुत्तरायो सभ्यकमम्बाधो ममादापितानि निशि- तानि प्रतियापितानि यथाभिमायां मत्वेस्तस्य तथागतस्य पुरः प्रणिधानं कृतं बुद्धक्षेत्रगुण- यहा परिरहौता परिशुद्धाः बाचिरपरिशुद्धाः पश्कपाधाः परिग्रहीताः तत्र च तेन महा- सत्येना समादापितो निशितमानुत्तरायां मन्यामम्वोधो। तत्र च मया रवछत्राभ्युद्ता. वभामम्ण तपागतस्य पुरतोऽनुत्तरायां सम्यकमम्बोधो पक्षकमाये बुद्धत्रगुणव्यूहमणिधानं कृतं च च ते तथागतः साधुकारमहापौत् व्याकृतचाईमनुत्तरायां अभ्यभम्बोधौ योऽपाय. स्माकं बोधाय ममादायकः कल्याणमित्रो तीव्रमत्पुरुषस्तोत्रपञ्चकपा फलियुगे वर्तमाने काले মনিক্ষিপ্ত বর্ষ দ্বিীন। গানদাফাজ্জো যাকুয়ামুলমষঘনমনা হান্নানাঃ समाराटबीकान्तारसङ्कटमाता वनेयमले प्रणिधान. परिषदीतस्तग्न मत्पुरुषम्य दश दिय प्रमेयासोपेभ्योऽन्योन्यलोकधानुपस्तिपन्तो यापयन्तो धुद्धा भगवन्तः साधुकारं मातमन्तः मेषितवन्तो महाकरुणाविरोचनसोम्यो नाम कृतं। सच महाकरुणावेराचनसोम्यो बोधि. सत्यो महासत्वोऽस्माकं कपारामित्रो हितकर एकस्वं चिराभिमम्बुद्धोऽङ्गप्पवयां लोकघाती श्रममाणपुरुषाणां मध्ये तेषामेवाङ्गुष्ठप्रमाणानां पुरुषाणां बम्लप्रमाणेन इक्षममायकः म तथागतो दशवर्णयुष्कायां प्रज्ञायां धार्मिक धर्गचकं प्रवर्तितवान् तम्यापि बोधिमासस्य दशा दिनु पमेपासयपेभ्यो लोकधातुभ्यास्तिद्विर्यादित द्धर्भगदत्ताः फेषिताः पूजनापांप ये सेन पथममनुत्तरायां सम्यकमम्बोधो ममादापिता निवेशिताः प्रतिष्ठापिताः । पे तेन प्रथमं दानपारमितायां यावत प्रशापारमितायां समाहापिता निर्देशिताः प्रतिष्ठा ঘিনা ব্লুময় মুস্থূনরামমাে নয় নঘানিয় ভুলা যঘিনা पण ब्राह्मण यथा ते सुद्धा भगवन्तः सर्वेषु युद्धक्षेत्रधु दोषणापुपा परिशद्वाभयानां मुख- विहारिणां मत्वानां बुद्धका कुर्वन्ति । स च ज्योतिरमजयगत एवं प्रतिकुटः पञ्चमाये शुद्धोत्रे सुद्धत्व प्रामवान् । श्रानन्तकारकानां पावदकुशलमूले समवधानासानां मत्वानामे. वान्यकेनायुपा बहभिरेक बुद्धमाप्यं करोति । अनुझिवा श्रावको मत्वेकशुद्धांश पम्म श. यति । एवमेव त्वया धपुरुष धर्वामिमा बोधिसत्वाभिमूय विशितरं प्रणिधानं कृतं । प्रतिष्ठे बुद्धदेने पञ्चकपाये वर्तमान प्रानन्तर्यकारका पायाकुगलमूले समयधान- गता नेपाः प्रत्याः परिगझौताः ये च ते महामत्वा यः परिशुद्धा सुद्धतेवाः परिदाता नरकतिर्यग्पोनिः परिवर्जिता धावप्रत्येकयुद्धपरिवर्जिताः शुद्धाशयाः विनीता अवलम- कुशलमूला: मत्वा वनेपाः परिग्रहीता इमे सत्वाः पुप्पोपमा तयन्ते न से महामवाः पुण्ड. रोकोपमा ये मुविनीतानामयमा कुशलमूलानां मध्ये सुद्धका करिन्ति । चत्वारि बादाय बोधिमलानो कुशोदवस्वनि । कतमानि बजारि । परिश्वमुद्धक्षेत्रप्रणिधान परिषद्धा- शयाना सवाना हकार्यमणिधानं । थावकपत्येकयुद्धपानका बोधिमान देशनामणि- धानं । बोधिमालय दीर्घायुष्कताप्रणिधानं । इमानि चनारि बोधिसताना फुगीरः वस्वनि । पेन बोधिमला पुष्पोषया इत्युच्यन्ते न पुण्डरीकोपमा न महासत्ता प्रत्युथन्स । समापि नाम ब्राह्मण इमान् महाबोधिमनपर्षी स्थापयित्वा वायुधिष्णुना पेनाप्रशिद्ध । १ ·Daddhist Text.} करवायहरोशम्। सुद्धतेत्रं परिपडीतं क्शाकुलाः सत्वा वैनेयाः परिगृहौता एकोम्यो भद्रकाल्पकाः कुलपुत्राः । चत्वारोमानि ब्रोधिसत्वानां महासत्वानामारश्ववीर्यवस्वनि फतमानि चत्वारि । अपरिशुद्ध- क्षेत्रप्रणिधान । अपरिशुद्धाशयानां सलाना बुद्धकार्यप्रणिधानं । बोधिप्रामस्य श्रावक- प्रत्येकबुद्धयानकथादेशनप्रणिधानं । मध्यमा प्रतिपदा बोधिमाप्तस्य नातिदीर्घता नाल्या- पुष्कता मणिधान । इमानि चत्वारि बोधिसलानां महामखानामारम्धवीर्य्यवस्वनि । पेन से बोधिसत्वाः पुण्डरीकोपमा इत्युच्यन्ते न पुष्पोपमास्ते बोधिसत्वा महासला इत्युच्यन्ते । तद्यपापि त्वं ब्राह्मणेताई अपमेयानामसंखोयानां बोधिसत्वानां मध्ये कुशलव्याकरणत्रं तपागतम्याग्रतः करणापुण्डरीकमुत्पत्तेः प्रणिधानविशेषेण । यदा त्वया प्राननर्यकारका यावदकुशलमूलममवधानगता वैनेयाः परिगृहीतास्तोत्रं पञ्चकपाय बुद्धक्षेत्र परिषदीतं महाकरणाव्याहारेण वं सत्पुरुष दशसु दिन बुद्धत्तेत्रपरमाणरजासत्वबुद्धभगवद्भिः साधु- कारो दत्तो दूताश्व प्रेषिता महाकासणिकच ते नाम कृतं सर्वा चेयं पर्षतवेव पूजाममये उद्युक्ता। भविष्यसि त्वं महाकारुणिकानागतेऽध्ययतिक्रान्तानामेकगङ्गानदीबालिकाममा- नामसंख्ययानां परीत्ताशिये द्वितीये गङ्गानदीवालिकासमे संख्येये तस्मिन्नेव सद्दे बुद्धक्षेत्र भद्रवो कल्प विंशोत्तरवर्षशतायुप्कायां प्रजायां बरामरणाधिको बुद्धर्तवेधोलोकोऽनायको- कुशलमूलप्तमवधानगते कुमारी विहन्यमानानां महासङ्कटयामानां मखानामानन्तर्यकारका- नामाऱ्यांपवादकानां सद्धम्मप्रतिक्षेपकानां मूलात्तिसमापनानां यावद्ययापूर्वोक्तं । प्राकोणी लोक तथागतो भविष विद्याचरणसम्पन्नो यावद्ध मुद्धो भगवान् विवर्तितगतिचकार মনিনবন্ধ বিনিমণিরাষ্ট্রেমময় প্রনয়ন ঘৰু বিত্ত বাকি शब्दनापूयित्वा महामावनिपातश्च ते भविष्यति । यदुतार्द्धत्रयोदशैतिशतेः । अनु- पूर्वण पञ्चचत्वारिंशतिभिर्वरेवंरूपं सकलं सुद्धकायं परिपूरपियति । यथा प्रणिधानं कृतं यथा तस्मिन्समयेऽयं राजाऽसतशुद्धोऽमितापुर्नामाप्रमेयः कल्पः सकलं बुद्धकार्य फरि- ध्यति । एवमेव त्वं महाकाणिक तब सहे बुद्धतंत्रे भद्रको महाकल्ये विंशोत्तरवर्षशतायां प्रजायां पञ्चचत्वारिंशतिभिर्वरेवंरुपं सकलं महायुद्धकार्यं करिष्यसि शाक्यमुनि म तपागतो भविष्यसि । परिनिर्वृत्तस्य च ते सत्पुरुषानुत्तरपरिनिर्वाणेनाधिकं वर्षसहसं सम्मः स्थास्यते । सद्धम्म चान्तर्हिते तब सत्युरुष तेऽपि धातवः । जन्मशगैरे एवं रूपं युद्धकाय्यं करिष्यन्ति । यथा स्वयं प्रणिधानं कृतं एवं चिरं मत्वान् विनयिष्यसि यथा पूर्वोक्तं । तत्काले तिपूरे ब्राह्मण मासीत् स रखमाह । तेयु सेवाप्रमेषेवसंख्येयेयु कल्पेषु सब सत्पुरुषा बोधिचरमाणस्याहं नित्योपख्यायक उपकरणमयानुकूलः । महापको भूत्वा खापणिहेयं । धरमविकस्याहं तब पिता भवेयं । बोधिमाप्तस्य च से सत्पुरुष श्रमदान- पत्तिर्मवेयं त्वच मा व्याकुर्यादनुत्तरायां सम्पक्सम्बोधो। अपरा च विनीत तब विनौत. हुद्धिर्नाम समुद्रदेवता माया । घु यावञ्चरमर्भावकयाई जनयित्री माता भवेयं । घोषिप्राप्त वं महाकारुणिक मां कुर्मा अनुत्तरायां सम्यकसम्बोयो । वरुणचारित्रन- तत्रा देवत्ता पाप्यारा सेघु यायचरमविकण्याई दौरधात्री माता भदेयं दोधिमाल 18 ·करणारदरौकम्। (Buddhist Test: मां कुर्या अनुत्तरा सम्पासम्मोधो। स नेमी नाम शक्रः प्रपरस्तु पारचिन्तीनामश: से अमेऽप्याहनुः । वयपि भो महाकासखिक तेथु नेषु यावरोधिमासम्म च ते वयं श्रावक- मुगप्रज्ञावन्तो ऋद्धिमन्तश्च भवेमः । अपरचारित्रचरणमुदयूपिको नाम शक्रा, म स्व- माघ । प्रहं ते महाकामणिक तेषु तेषु पावच्चरमनिकस्य पुवो भवेयं । अपग शिखर- पेवता मोरभ्या किंशुका नाम मायाह । श्रदं ते महाकारषिक सामु तामु जातिमु भायों भवेयं । बोधिप्रामश्च त्वं मत्पुरुप मां याकुओं अनुत्तराषां सम्यकसम्योपो कदुचरोनामा सुरेन्द्रः मोऽध्या । अहं ते महाकाणिक तेषु तेष्वप्रमेयासंखोपेषु कल्पमु भत्पुरुष छोधिचारिकाधरमाणपाह। भूपकारणमेयानुकूलः महायो दावखेनोयियश्वरमविक- स्याह । ते उपस्यायको भवेयं बोधिप्राप्तण च ते सत्पुरुय धार्मिक धर्मचक्र प्रवर्तने ध्यपेयं प्रदर ते धर्मदेशनां प्रथम सफलां कुर्या धर्मरमच पिवयममृतं बोधि गर्छ । यावत्सर्व- मैं IETIEप्राप्नुयां । पेयालं गङ्गानदीवालिकासमाश तत्र देवनागामुरामक्षाफामणि- मध्यानुमत्तिचर्याय मणिधान हसवन्तो वनेपमुपन्यता एफथ तत्र संसायिकरणमीमी. मामा जीविकाम याद मन्ते भो ब्राह्मण बदुमकररासदायकी भविष्यामि । नियमन्त- अपये कल्पेषु स फलधारिकोपजीयो शासिको भयेयं । नित्यच यत्सकासुपसद मेयं यस्त- पाच माय मध्यासनवाहनचन्त्य घरपनामनिगमनगरपुरपुपहिसरमांमधिरचमारिष पार्शजनाफनाएनयन भौणि घ पायं। एयरपो दन्त महावाक्षण दानपारमिता. सहायको भवेयं पापनाशामितामापको भये । एवं महावा बोधिधारि- काचरमाणन सब पापारमितामु सदायको भयेयं । यायावं बोधि मामुया अपच रो पायक- प्रानभामाइपे प्रशीतिधर्मसन्धमतापुछीयो स्पृशश धर्मदेशको भवेयं । खपमा प्याकुर्या अनुसरापा पम्पकमम्वोन्धो। झूला व फुलपुर मधाकामणिको ब्राहाणो रवगर्भग्य तमाम पवमलेन पादो शिरमा यदिखा तं संज्ञायामाग्भीयाधिक प्राब्दापपि. खाद । साधु माधु पापुमय यस्यं मम मधायको भयिभि । अनुत्तरधर्याया यायच वं ममा- प्रमेयामहोपजन्मान्तानपुनमयूएसंगमेयरुपाचनाय । सहानमवितो पो मरम्त्व. पुणभागी भः। सूयण कुलपुत्र महाकारिणको योधिपत्यो पदामखोरखगर्भग्न समा. गतस्य पुरत पाच । स चन्म भान्त भगयस्तेषु शेखप्रमेषेवमझोपु कल्पको टीनयुतशामा. नेषु अनुत्तायां पप्पक्सम्बोधो धारिकाहरमाणस्य ये मम पुरतो पाचनका: शिवानं यार्धान्त एदुवचन या परुपवचनेन या घालवमग्रचनेन या मटयच मेन या याचेसुः म देश भान भयन पाचनकालिके एकचित्तकमधि रोषमुलाममायोत्पाद पेशान या फलविया फाइमाणे दानन्दद्याम्विभम्यादिता गे भवेयुः। घे प्रमेयाम - पेषु मा दिपु अन्येषु लोकधानुषु पुठा भगवन्तस्तिष्ठन्ति प्रिन्ति मापम्ति धर्मर देगपति मायाममुसरा पम्पकमायोधिभिसम्युय । मचाई भदमा भगवान कणा- सचित्तो शानदद्यामपि दान प्रतिमारकाय घडादेशविनिपातनं । मा कुशलेमरमा- सपकाम्भत । ग्रामो यातापकोटीप्रमाणमात्रपि विएम्पादिता में सुद्धा भगवती भयेयुः यस्ति प्राण प्रापानकोटिममाएमपि । कुरघु घम्सम्वन्तरापं कुप। प्रथम- ·Buddhist Tezt.) करणापुण्डरौकम्। विदिपराययो भवेयं । यथानस्य तया वस्त्रया यावद्ये याचनकाः शौघे याचेयुः । मधुवच- नेन वा परुपवचनेन वा उल्लववचनेन वा स्पष्टुवचनेन वा शौर्ष याचेरन् । स चेदहं भदन्त भगवन् पाचनकम्मान्तिके एकचित्ततणमपि रोधमुत्पादपेयं । श्रप्रसादचित्तमुत्याइयेयं दानफलवियाकमाकान् शौर्य परित्यजेयं । विमम्बादिता मे बुद्धा भगवन्तो भवेयुः । यावदहमणवोचिपरायणो भवेयं । यया दानमेवं शीलं यावत्पन्नापरित्यागो वाच्यः। सच कुलपुत्र रत्नगर्भस्तपागतो महाकासणिकस्य वोधिसत्वा महामस्वस्थ माधुकारमदासीत् साधु साधु सत्पुरुष महाकरुणामतिष्ठितेन मनसा त्वया सत्पुसमं प्रणिधानं कृतं । मा च कुलपुत्र सावतौ स भदेवगन्धर्चमानुपासुरश्च लोकः प्राञ्जलौभूतः यिना माधुकारं प्रादायीत माधु माधु सत्पुरुष महाकरणाप्रतिष्ठितेन मनमा त्वया पत्युरुप प्रणिधानं त्वमपि सत्त्वां षट्परायणीयधर्मः सन्तर्पयिष्यति । स च कुलपुत्र पया संज्ञाविकारभौभाजीविको बोधिसत्वो दानप्रतिनहिकया प्रणिधानं कृतवान् एवमेव चतुरशीतिभिः प्राणिसहस्वैः प्रणि- धानं कृतं । स च कुलपुत्र महाकासणिको बोधिसत्त्वो महासत्वतान्येवंरूपाणि पणिधानानि चतुरशीतानां प्राणिसहस्राणां सकाशाच्छ्रुत्वा संज्ञाविकारभीष्मेण प्रणिधानं कृतम् । अप.महाकासणिकः परमप्रीतिसौमनस्यजातः प्राञ्जलीभूतः स्थित्वा सवितौं पर्षी व्यवलोक्य परमप्रीतमना श्राह । अहो श्राश्वयं भविष्याम्यहं धम्मदुर्भिक्षतीणकाले महा. क्लेशरणे कलियुगे पञ्चकपाये वर्तमाने लोफेोऽनायक सार्यवाहोऽवभासकरः प्रदीपकरः अत्रा- णानां गन्धानां मार्गनिदर्थकः पत्र हि नामांहं प्रयमचित्तोत्पादनवमेवंरूपामनुत्तरायां बोधि- चर्यायां सदस्यकाः मतिलब्या ये मम जन्मान्तरेषु शीर्षप्रतिमाहका भविष्यन्ति नयनकर्य- नासाजिदाहस्तपादवत्साधिसधिरं यावदनम्प प्रतिग्राहका भविष्यन्ति । पुनरपि कुलपुत्र महाकारिणको बोधिसत्वो महासखो रनमर्मस्य तथागतस्य पुरतो निघम प्राह । पेच मम भइन्त भगवन्तेषु तेवप्रमेयासंख्येपेषु कल्पकोटौनयुतशतमहनेषु जन्मान्तरेषु पाचनका उपसंक्रामेपुर्यदि वान्नं यदि वा पानं । यावच्छिरः प्रतिग्रहीयुरन्तशो बालाग्नकोटौप्रमाणमात्र- भषि मम हतदान प्रतिपदोपुर्यावदोधिपर्यन्तेन । स चैदहमनुत्तरां मम्यकसम्बोधिमि- सम्बुध्य न तां सत्वां संघारापरिमोचपेयं । तव पुनार्या श्रावकथानेन वा महापानेन वा विसम्बादिता मे बुद्धा भगवन्तो भवेयुः । य एतहि दशह दित्तु यावान्माचारमनुत्तरां सम्ययम्बोधिभिसम्बुध्येयं । पुनरपि कुलपुत्र रत्नगर्भस्तयागतो महाकारुणिकम्प बोधि- सवय महामवस्य साधुकारम्बादामौत्साधु साधु ससुरुष एवंरूपं ते मयुराध बोधिचारिका- प्रणिधान पथा मेशिखरिन्धरेण तयागतेन पूर्व प्रयमचित्तोलादेन लोकेश्वरज्योतिषस्नया- गतस्य पुरतः । एवंरुपया बोधिसत्वचर्यया प्रणिधानं कृतं । एवंरुपा बोधिसत्त्ववारिका चौर्णा यथा प्रणिधानं कृतं गङ्गानदौबालिकासमा महाकल्पाः । अतिक्रान्ता पचा सेन सत्पुरुघण परिमायादिशि कोटिशतमइलिमे हद्वतंत्रे बालप्रतिसंस्थायां लोकशाती वर्षशतायुष्कायामनुत्तरां सम्यकमम्बोधिभिसम्युद्धो ज्ञानामुमविरजस मुच्छपबोधौधरी नाम बभूव तथागतोईन् सम्यकमम्बुद्धो भगवानाचचत्वारिंशदणि हद्धका लानुपधिये निर्वायघाती प्रविष्टः। तम पल महाकाषिकसानएमविरजसाध्यबोधौश्वरस्य तथा.

·करणाबरोवम् । [Boddblet Test गतस्य परिनिस्तस्य वर्षसहसं महर्मनेत्री प्रध्यामौत्सद्धर्मस्य साई सय वर्षमा एकः सद्धर्मप्रतिसपकमबासीत् । ये खलु महाकामणिशज्ञानकुमुमविरजममुच्छयबोधीश्वरस्य तथागतस्य परिनिर्दसम्म पद्धर्मने व्यवम्तिायां धर्मप्रतिश्पका वा भिक्षुभिक्षुणी वा दुःशीलपापधर्माविषयसमुदा- बागा लोषिकवताहका लब्जिका वा धम्मपूजाच्छेदालनसंखष्टा वा चामुर्दिशमम वा संमुखीभूतमाता वा चौवापिण्डपातशयनासनग्लानमत्ययभेषव्यपरिष्कारं वा छिन्नं यो फलिकपरिग्रहे यावदात्मना परिमुक्त । पृस्थानां वा दत्तं । तेन खलु महाकारुणिकज्ञानः कुमुमविरजसमुच्क्रयबोधौश्वरेण तयागन पूर्वग्नुपूर्वण म्याकृतमिभिर्याने। ये चिन्महा. कायिक तस्य भगवतः शाहने रक्तकापापप्रावृताः सर्व ते प्रवेवर्तिका व्याकृतास्त्रिभिर्याने- ऽपि फोचिन्मूलापत्तिममापन्ना भितुभिक्षुण्यपालिका वा पूर्वमेव से सेन सपागतेन मास्तु- मंज्ञा कुशलमूल विपाकन विमिर्यानरवर्तिका व्याकृताः । নামৰ গুৰ ম মহাজাবন্ধিী বীঘিষল্লী মাষী সময় লম্বায় पुरत ना६ । एपेत मे भदंस भगवन् प्रणिधिर्यावदेवाइमनुत्तरायां बोधिचर्यायां चरमाणी- यान् सखानहं दानपारमितायां नियोजयेयं । सदा दापयेयं प्रतिष्ठापयेयं । यावत्प्रसापार- मिलायामन्तशी बालाग्रकोटिमात्रपि कुशलमूले नियोजपेयं यावदोधिपर्यन्तैन चयों घरमाणो न तो खां स्विमिनेरवर्तिकभूमी स्थापयेयमन्तम एकमत्वमपि । विसं- यारिता मे सुद्धा भगवन्तो भवेयुः। ये दशमु विश्वप्रमेपासोपेषु लोकधातुघु तिष्ठन्ति ध्रियन्ते यापयन्ति । धम्म च देशपन्ति । मा चाइमनुतरां सम्पमसम्बोधिभिमायुध्येयं । अनुत्तरक्षानप्रतिलब्धश्चाई भदंत एवमये ये सवाः भासने कायायमारता भवेयुः । यदि या मूलापत्तिमापनाः पुर्यदि वा दृष्टिव्यमन प्रतिपन्नाः पुर्यदि वा त्रिषु रम्नेषु भलिताः सापराधा भोयुर्भिक्षुभिक्षुण्णुपासकोयाक्षिका य एकतणमपि मम ममाणे शास्तमंचा वा गोरर्वाचतमुत्पादपेमुः । स चाई भान्त भगवंता सत्वां स्थिभिर्यानरवेषतिका न व्याकुपी अन्तशा एक मत्स्नपि रिपुर्विधवादिता मे बुढा भगवन्तो भवेयुपधिन्माचारमनुत्तरी सम्पकसम्बोधिभिसम्वुध्येयं । शोधिप्राप्तस्य च मे भदन्त भगवन्देवमनुष्यसंस्कृतं गुरुकृतं मानितं पूजितं रक्तकापायचीवाम्भरेत् । महदर्शनेन सवा कापायकणास्तिभिर्यानरखे. धतिका भवेयु सत्त्वाः हुत्तर्षपौहिता अन्नपानविरहिता पक्षदारिद्रेवान्तशः यामलोकिकाः मत्वा ये कापायमभिलपेपुरन्तशशतुरडुलमपि सर्व तेऽनपानसम्मन्ना भवेयुः परिपूर्णाभिप्रायाः में सत्ता परस्परविनद्धयरबहुलाः परस्परयुद्धमंग्रामगता या देवा वा यता वा रासमा वा भागा घा अपुरा मा गाहा या किनरा या महोरगा वा कुम्भाण्डा या पिशाचा वा मनुष्या या संग्रामगताः झापायमनुधरेयः ते मरवा कम्पादिता मदुचित्ता अवेरवित्ताः कर्मण- वित्ता भवेयुर्य मखा संग्रामे का विवाद या युद्ध या कलहे वा फापापखण्डकरमा पूजनाय गोरवा घरेयुले सत्त्वाः सदा अपराजिता भवेमुरम्नलिता अविईटिता भवेयुः स्थतिना सतः संग्रापाद्वायुद्धादा कलादा विवादादा परिमुच्येयुः। पदि मे भवन्त भगवनेभिः पञ्चभिरायगुरतं कापायं न समन्वागतं भवेत् । विषम्यादिता मे सदा भगवन्तो ·Buddhist Tent) करणापुडरोकम् । 279 भवेयु दश दिनु यावन्माचाहं शक्तः सकलं युद्धकार्य परिनिम्पादयितु । धर्मा में सम्मोघङ्गच्छेयांचाई शक्तः अन्यतौर्षिको परिग्रहीतुं । ये च भवन्त भगवन्प्रमाभिसम्बुद्वष्य यावत्परिनिर्वतम्य वा नमस्सारं करिष्यन्ति । नमः शाशमुनये तथागतायेति वाचं भाषिष्यन्त तेषां सर्वकर्मावरणक्षपो भवति । अन्तेचानुत्तरेण युद्धपरिनिर्वाणेन परिनियन्तोति म च पुनः कुलपुत्र स्नगर्भस्तपागतो दसिणं बाई प्रासारयित्वा करतलेन महाकारुणिकम्य बोधिसत्वध्य शिरपरिमापिनाह । साघुसाघु सत्पुरुष कल्पाणं से प्रणिधानं भद्रकप्रति- विमर्श एवमेव से सत्पुरुष पञ्चभिरायगुणरक्तकापायं सत्यानामुपजीयं भविष्यति । सभा पुनः कुलपुत्र महाकाकणिको बोधिसत्त्वो महामत्वलेन प्याकरणेन साधुकारमामोद्यमादेन तयागतपुष्पदीर्धानुलिपरिच्छादितेन दक्षिणेन दुतरूणकरतलस्पर्शन कुमारमूतः संवृत्तो विशदर्यसदृशो जातिममाणेन । पुनरपि कुलपुत्र पर्वावती सार्या भदेवगन्धर्षमानुया गजलीभूता तस्यो महाकारुणिकप्य पूजाकर्मणे उद्युक्ताः पुष्पद्यमहाकारुणिकन्य बोधिसतम्य महासत्त्वस्य पूजां कृला विचित्रवर्षः लोकखष्टाव । इति करुणापुण्डरीके महायानसूचे बोधिसत्त्वे व्याकरणपरिवर्तयतुर्थः । सच पुनः कुलपुन महाफामणिको घोधियत्रो महामखो रत्नगर्भय तथागतस्य पञ्चमण्डलेन पादो भिरमा वन्दित्वा स्नगर्भग्ण सपागतस्य पुरतो निसमाद रवगर्भ सधागतं परिपृच्छत् । समाधानमुष्पनिर्दशसम्भारविशुद्धिमुषो धर्मपर्यायः बोधिसत्वानो मामी मा. पता निर्दिएः कियता भदन्त भगवन् धमाधानं मुषनिर्दथसम्भारविशद्विमुपो धर्मपर्यापो बोधिसत्वाना मागा भगवता निर्दिष्टः । पिता भदन्त भगवन समाधानमुखनिर्दसम्भार. विधुद्धिमुखो धर्मपर्णपः परिपूर्णा भवति किपटुपेप वा भदन्त भगवन् संभारेण समन्वागतः फुलपुयो वा कुलदुहिता या दृढप्रतिठितो भवति किपदपेष समाधानमुनिगेनाल. इतो भति । म भोः पुनः फुलपुत्र रवगर्भस्तपागतोऽईन पम्पमम्युदो महाकामणिक बोधिसत्वमेतदवोषत् साधु साधु महाकासणिक मदकः ममः कल्पासं से प्रतिमानं । भूपया मात्रया त्वं महाफापिकाप्रमेयासरत्ययार्ण घोधिसत्वानां हितकरी बकायोपद्रो पत्र दि नाम वं महाकारिक तथागतमिदमेयर प्र परिपष्टव्यं मन्यसे सेन हि महाकार. पिक पृषु । माधु च मुष्ट च पपि फुभव महायान प्रश्रितानां कुलपुधाणे अनि महा- कारयिमयूरगमो नाम समाधिर्यत्र समायो प्रितो घोधिषवः मर्चममाथिम्पनुप्रविष्टो भयति अस्ति रखमुद्रो नाम समापियन पबममायो मुदिता भयन्ति । अति मिर- विकोडितो नाम समाधिश खिता सर्वसमाधिर्मिविमोति । सुचयो नाय ममाथि: सर्वसमाधीनयमाप्तति । पवनमुः समाधिः सर्वममाधौना ध्वनं धारयति सर्व पम्मागतः समाधिः सबसमाययोतर्गन्धसियितीक्षितमुद्रो नाम समाय: पर्वममायो पूर्म पासोकपति । पपाधिगतसमाधो प्रितो घोपिण्या पधर्मपातुविनिमयाय ·१०२ कश्यापुण्डरीकम् । [Boddhist Tert, गच्छन्ति । नियतध्वजकेतो समाधो स्थितः सर्वममाधीनी ध्वज धारयति । वजे समाधी ख्यितः मर्चसमायोविभिनत्ति ! धर्मप्रवेशमुद्रे समाधो स्थितः सर्वधर्मान्मुद्रपति । समाधिराजमुप्रतिष्ठितेन ममाधिना सर्चममाधिषु राजखन प्रतिछिनो भवति । रश्मिमुक्तेन समाधिना सर्वपमाधियु समयोऽवसरन्ति बलवीर्येण समाधिना सर्बममाधिषु बलवीर्यंत कारयति । समुदतेन समाधिना सर्वसमाधिषु गछति । निििनर्दछन ममाधिना मर्चसमाधिवचनप्रवेश प्रविति । अधिवचनमवेशेन समाधिना सर्चममाधीनां नामधेया- भानुमविशति दिग्विलोकनेन समाधिना सर्वममाधौनवलोकयति । सर्वधम्मप्रभेदेन समाधिना सर्वधर्मप्रभेदतामनुप्रविशति । धारणीमुद्रेण समाधिना मर्चसमाधौनां मुद्रान् धारयति । पर्वधविधिक्तेन समाधिना सर्वतमाधिघु विवेकधमतामनुप्रविशति अर्य प्रमोपेण ममाधिना सर्वसमाधयो न मुन्ति । सर्वधर्मावलेन समाधिना मर्चसमाधिश्व- चलताप सन्तिष्ठते । सर्वधर्मसमवमरणमागरमुद्ने समाधो मर्वसमाधयः सदा ममत्रमरणं ননি মামনুল ঘষাঘী ধগষমাঘ ময়মনন নি। ঘাঙ্গাগযন धमाधिना सर्बसमाधय श्राकाशे स्फरति । मर्चधर्माच्छेदनेन समाधिना मर्चसमाधयोऽनुप- छोरं गच्छन्ति । यजमण्डलेन घमाधिना सर्वसमाधीनां मण्डलं धारयति । सर्वधम्मैशरमेन समाधिना सर्वसमाधीनां रसं धारयति । रयांज देत समाधिना सापकरणलशान् जाति । मबंधानुत्मादेन ममाधिना सर्वधम्मानुत्पादं निरोधं दर्शयति वेगेचनेन. समाधिना मर्चममाधौन् भावपति तपति विरोधति । सर्वधम्मनिरोधेन ममाधिना सर्वधमाधौन् विभजति । अनिमिपेण समाधिना समाधयो न कदाचित् ममाधिधर्मा एपन्त निकेतन- समाधिना धर्वपमाधिषु न कदाचिद्धमर्थाितं ममनुपश्यति । गगनकन्पेन ममाधिना सर्वसमाधी गगनम्बभावा पालाय ममनुपश्यति । नितिन समाधिना मज़ममाधिपु चित्तचसिका धमाः प्रधोयन्तै। रुपापर्यन्तेन समाधिना समयभामयति । विमल प्रदीपेन ममाधिना सर्वसमाधीनां प्रीयं करोति सर्वधर्मापर्यन्तैन समाधिना मबममा- धिवपर्यन्तवानं दर्शपति । विद्युदुन्मिण समाधिना पर्चसमाधिवपर्यन्तं शान दर्शयति । सबप्रभद्रेश समाधिना सर्वसमाधियु प्रभारपुष्णमुपदर्शयति । धातुपर्यन्तन ममाधिना सर्वसमाधीनपर्यन्तविज्ञापना यो यर्थयति । समाधिशद्धमारेण समाधिना शूनपतां ममाधि- धर्मवनुप्राप्नोति । मैचित्रण समाधिना सर्वधर्मषु असतां मन्दयति । यिमलप्रमेन ধমাখিনা ধৰমাঘীনামৰমৰযনি । ঘদ্বিমইন অমাছিনা গলষয়ীলী दुपारता सन्दर्भयति । रसिकरेस ममाधिना सर्बसमाधिषु रति प्रतिलभसे । सर्वधर्म- स्वभाविक्रीहितेन धमाधिना सर्वसमाधिपु पानुपलब्धिं दर्शयति । विशुद्धिकरणेन समाधिना सर्वधमाधिवलप्तणत्वं दर्शयति । सर्वधर्मानितेपविरजेन ममाधिना मर्च- समाधौनी विरवं सानमुपदर्शयति । अक्षपसे ममाधिना मर्चसमाधौना न पयं नात दर्शपति । भब्वधर्माचिन्यथईन समाधिना सर्वधम्मा प्रतिभाभोममा दर्शयति । सेजोक्ता समाधिना मधमाधिषु ज्ञानं वालपति ! पापगतेन ममाधिना मर्चसमाधोनक्षया- भुगतां दर्शयति । अनिभितेन समाधिना सर्वधर्मयु नानति न वेषति न प्रपञ्चति ! 1 ·Buddhist Text.] करुणापुण्डरीकम् । विबर्डनेन समाधिना समापत्तिषु विबर्द्धमानं ज्ञेयं समनुपश्यति सूर्यप्रदीपेन समाधिना सबसमाधिघु रश्मिमुखान्यकिरति । चन्द्रविमलेन समाधिना सर्वसमाधिश्वालोकं करोति । श्वप्रतिभासेन समाधिना सर्वसमाधियु चलतः मतिसंविदाः प्रतिलभते। काणफरेण समाधिना कार्यवहारक्रियां करोति ज्ञानकोतुं समनुपशति । वजोपमेन समाधिना सर्वधमों निबंधौकरोति । यस्य वेधपि न समनुपश्यति । चिस्थितेन समाधिना चित्तं न चलति नः बेधति न प्रतिभासति न विघातमापद्यते । न चास्येवं भवति । चित्तमेतदिति । समन्ता. लावोन समाधिना सर्वसमाधिय्वालोकं समनुपश्यति । सुप्रतिष्ठितेन समाधिना सर्वसमा- धिषु सुप्रतिष्ठितत्वे प्रतिष्ठति । रत्नकूटेन समाधिना सर्वसमाधिषु रत्नकूट इव संद्श्यते । वरधर्मममुद्रेण समाधिना सर्वसमाधयो मुद्रिता भवन्ति । धर्मपमतया न कश्चिद्धम्म समतानिर्मुक्त समनुपश्यति । रतिजन समाधिना सर्वधर्मधु रति जहाति । धा- ल्वन समाधिना सर्वधर्मय्वसमारकृतां प्रतिलमते । सरापगतेन समाधिना सर्वधर्म वेकातराय नोपलभते । प्रारम्बहोच्छेदेन समाधिना सर्बारम्बया युपछिनि । अवि- कारेण समाधिना सर्वधर्माण विकारं नोपलभते । प्रकृतिविशुद्धेन समाधिना सर्वधम्मा- णामुपकारं नोपलभते । अनिकोतचरेण समाधिना पर्चधम्मैयु नियोतनं नोपलभते । तिमिगपगतेन समाधिना सर्वसमाधिचरणं न समनुपश्यति । तमोवियं समतिकामति । सर्वगुणसञ्चपगतेन समाधिना सर्वधर्मेषु मनिचयं जहाति । स्थितनिधितेन समाधिना सर्वधम्मघु चित्तमिति नोपलभते । बोधङ्गगतेन समाधिना सर्चधम्मी बुध्यति । स्मृति-. विकरणेन समाधिना सर्वधर्मध्वमध्ये प्रतिमानं प्रतिलभते । तत्करज्ञानविशुढेन समाधिना मधर्मस्वयमसमता प्रतिलभते । ज्ञामयोतुसमाधिना मर्चवधातुकमसिनामति । ज्ञानो. पच्छेदसमाधिना सळधम्मव्यवच्छेदं समनुपर्थात । ज्ञानविकरणेन समाधिना सर्वधर्म- विझरणतामनुप्रामोति । निधिष्ठानेन समाधिना सर्वधर्ममनायभूतां ममनुपश्यति । एमब्यू दिन धमाधिना न कशिद्धम्मदीयं समनुपश्यति । श्राकानिमुखता समाधिना मन्वं. धर्माणामनाफारनिरं समनुपश्यति । सर्वाधिकारसर्वभवतले विफरणेन समाधिना सर्वधर्मधु निर्वधनानं प्रविशति पयानुप्रवेशान फैचित्प्रतिलभते । सद्देनसतपदेशेन ममा- धिना मर्यस्तस तेम्वनुप्रविशति । घोषवाग्भिरतरविमुक्तेन समाधिना मर्वधर्मवत्तर- विमुक्ति समनुपमति । धानोकामनपसमाधेः पर्वममाधियु साकारवरोपेतो भवति । सर्वदुःपमुभदैन समाधिना सर्वधर्मवानेश्रयं ममनुपश्यति। अक्षयकारणेन ममाधिना नयधम्मवतयं न समनुपश्यति । प्रत्तयझारखेन समाधिना सर्वधर्मवक्षयं न ममनुमति । धारणपक्षेन ममाधिना सर्यममाधौन् धर्यधम्मांश्च धारयति सम्यकलमिथ्यात्वं न समनु- प्रति निरोधविधिप्रशमेन समाधिना मर्यधर्मानुरोधविरोधां न समनुपश्यति । विमल- प्रभान समाधिना पर्यभमाधियु संस्कृतिविमलं न समनुपश्यतीति । मारानुगतेन समाधिना मर्यधर्मप्वमारं नोपलभते । पूर्णचन्द्रविमलेन समाधिना सर्वममाधिपु गुणपरिपूर्ण भति । महाभूदन पमाधिना सर्वममाधिषु महादसमन्वागतो भयति सर्यलोकप्रभेदेन ममाथिना सर्वधर्म सानेनायभापति । समापिसमतापिरोयनेन समाधिना अर्यममाधिकाग्रता ·कल्याएहरोकम् । [BuddhiTat . - मतिलभते । अरणेन समाधिना सर्वधर्मधु न रणति अनिलनिकोतसमाधिना सर्वधर्मबा- ल न करोति । तथायितनिधितेन समाधिना सर्वधर्मषु तथता न विनिवर्तते । भा फलिसम्ममपनेन समाधिना सर्वधम्मेषु सत्कार्य नोपलभते । वाकलिविध्वंधनगगनप्रति. लञ्चन सलाधिना बोधिसत्वः सर्वधम्मेधु वार्म नोएलभते । प्राकाममंगातिविपुक्ति निकालेपसमाधिष्ठितो बोधिसत्वः सर्वधर्मवाकाशमङ्गतामनुप्रामोति । प्रर्य समाधिमुमो- महायानसम्मस्थितानां बोधिसत्वानां निर्वशः। सत्र कतमो वोधिसत्वानां महासत्स्वाना सम्माविशुद्धिमुखमइहो धर्मपर्याय धानसम्भारो बोधिसत्वानां सवपरिपाचनतशा संघर्तते। शौलसम्भारो घोधिनस्वानां प्रणिधानपूर्या संवर्तते । तान्तिसम्भारो बोधिसत्वानां लक्षणानुष्यवनपरिपूर्या संवर्तते । वार्थसम्भारो बोधिसत्वानां सर्वकार्यपरिपूर्या संवर्तते । ध्यानसम्मारो बोधिमखानामा. जनेयचित्ततया संघर्तसे । प्रशासम्भारो बोधिसत्स्वानां सर्वनेशपरिज्ञाया संवर्तते । श्रूत. सम्भारो बोधिसत्वानाममङ्गप्रतिभानतया संघर्तते । सुषसमारो बोधिमखाना सर्वसतो. पजीयतया संवर्तते । शानमम्भारो बोधिमत्त्वानाममाघान सपा संवर्तते । समयसम्भारो बोधिसताना कम्मपरित्ततया संवर्त विपासना सम्भारो बोधिसत्वानों विस- कपमा पंधसे । मेसम्भारो बोधिसत्वाना सहितचित्तलपा संय। फरणासम्भारो बोधिनस्वाना परिपाकालाय संवर्तने । मुहितासम्भारो बोधिसत्यानां धम्म रामरति- रमयता वर्माते । उतासम्भारो बोधिसत्वानामनुभयप्रतिहप्राणाय संवसले । धर्म- पणम्मारो बोधिसखाना विवरणप्राणाय संवससे । निष्क्रमणसमारो बोधिसखाना भधपरिप्रोत्सर्गाय नो प्राणवासमभागे बोधिसत्वानां कृतकम्माविप्रणामसपा संयससे । सतिसम्भारो बोधिसत्वाना धारपौसिलामतया मवर्तते । मतिषम्भारो घोधि- सयाना पुतिप्रभेदनतपा वर्तते । गतिसम्भारो घोधिमवानामगत्यमुषुध्यनसपा संवर्भने । मपुषस्थानसम्भारो बोधिमखाना कारयेनाधिराधमानु मुध्यनप्तपा संवते । सम्पम्- महासम्भारो बोधिनस्वाना सर्वाशलधर्मपहायताये संवारने । सर्वकुलधर्मगमायनाय पतिमासम्भारो घोधियाना काचित्तलागुवातया प्रयतथे । घन्दिपभम्भारो योधि. सखाना मर्यसद्रिपपरिपूमों संवर्तते । दलसम्मारो बोधिसखाना भयंगानवपतिसया संघर्तते । योगासम्भारो घोधिधयाना धर्मनभायामुगुमनसा धंयनी। मार्गसम्भारो बोधिमखाना भयंमागंमतिक्रमताये मंत्रतते । भापमम्मारो बोधिमस्थानामकुगल. Eleefanterare संवतले बिन मोवि ख- पंजानतया मंपस । प्रतियरममारो बोधिमखानापपराधीनधानतया संधले। कल्पामित्रसम्भारो बोधिसस्थानांमधगुणाय दारतया प्रयतते । प्राशयममारो बोधि. पखाना भयंतोकाविसम्यादमसया पंचतते । प्रयोगसम्भारो घोधिमखानी पर्वमम्भारो. सम्यतया ध्यो । प्रमाणपपभागे शोधिसमाना विशेषगामितया संतसे । प्रतिमलान. मारो घोधिपखाना पपाधूलपतिपत्या पंवारते । पसायतसम्मा प्रोधिमाधान waरानतया व पद्धर्मपरिग्रहसम्भारो बोधिसत्वानो विरवयंमानुपदिनतपा ·Buddhist Tert.] करुयामुण्डरीकम्। संवर्तते । परिणामना विधिनकोशलसम्मारो बोधिसत्वानो हुद्धक्षेत्ररशुझा संवर्तते । छपायको रूपमम्भारो बोधिसत्वानां सर्वजन्नानपरिपूर्या संवर्तते । अयं कुलपुत्र बोधिसत्वानां सम्भारविश्वद्विमुखो धम्मपर्यायः। युनरपि कुलपुत्ररत्न- गर्भतथागतो महाबोधिसत्वपर्यदं व्यवलोक्य महामाणिक बोधिसत्वं महासतमामन्त- यित्वाई। तत्र महाकासणिकः फियद्पेय वेभारद्यालङ्कारणालतो बोधिसतो महासत्ता शान्तिं परिपूरयति । परमार्थिनो बोधिसत्त्वस्य महासलथामोधव्यायामपरिग्रचित्तः। सर्वत्रेधातुकेथो परिग्रहचित्तः सर्वसत्त्वेभ्यः स उच्यते महावेगारद्यप्रशमनधमा यस्याकाशा याणि सवित्तं सर्वधर्मधु । नायं महामाणिक-बोधिमत्वस्य वेभारद्यालङ्कारः ॥ कथञ्च पुनः तात्यापरिपूरिभवति । अयुरपि तत्र धर्मं नोपलभते यदनुपुयेयुः प्रतियुध्येयुर्वा अधिपाकधर्मानधिमुच्यते । यदुत मेयावेव रेराम्यञ्च कमणा च निसत्त्वता च मुदितानि जीविता चोपेक्षा च निय्युङ्गलता च दान्तं च दान्तचित्तता च भोलंच शान्तचित्तता च शान्ति क्षमाचित्तता च वीयं च विवेकवितता च धानं च नियासि- चित्तता च प्रक्षा चाप्युदारचित्तता च स्मृत्युयस्थानता च स्मृत्यमनधिकारवित्तता च गम्या- महाणं चानुत्मानिरोधचितता च द्विपादाश श्रद्धा चामचित्तता च स्मृतिश्च स्वयम्भू- चित्तता च समाधिश्च समापद्यचित्तता च । प्रज्ञेन्द्रियं चातीन्द्रियवित्तता च बलं च नवमर्धचित्तता च बोध्याय सुद्धिप्रभेदनचित्तता व मार्गच भावनाचित्तता च । समथयो- पशमचित्तता च विपश्यता च मम्मोहचित्तता च पार्यसत्यभावना चात्यन्तपरिचाभावना- चित्तता च । युद्धमषिकारस्थानझारचित्तता च धम्ममधिकारश धर्मधातुमचित्तला च घड्वमनमिकारयाप्रतिष्ठितचित्तता छ। पखरिपाचनादिविशुद्धचित्तता च । पर्वधम्म- परिग्रहश्च धमधात्वसम्मेदचित्तता छ । क्षेत्रपरिद्धिशाकाशसमचित्तता छ । लक्षपारि- परिचालतचत्तता व। शान्तिप्रतिलाभधानुपलचित्तता च। अर्निमभूमिथ चंय. सानिधचित्तता च। बोधिमण्डालङ्कारचित्तं च धातुमण्डलचित्तता । मायग्रचित्तं घ मर्यसत्त्वेभ्यः मर्यसखानुग्रहचित्तता च घोधिय मर्यधर्मममता च दोधिचित्तता ध धम्म- घकपतिनं च पर्वधाम च सर्वधम्मप्रवनिचित्तता चा महापरिनिर्वाणदर्शनं च संसार- स्वभाचित्तता । अभिान्धमीपप्याये भाष्यमाणे चतुःपठौनां योधियवतमार्ण दशभ्यो दिभ्यो फूटे पर्यरो भाकामुनेस्तथागतग्णान्तिको पूर्वयोगसमाधानमुखनिर्देशं संभार- विशुद्धिगुमधर्मांपर्यायं प्रक्षणार्यमागताप्लेग्नुमत्तिशेभ्यो धर्मभ्यः शान्तिः प्रतिलया। शाम्यनिलपागल प्रार॥ प्रण पलु पुनः फुलपुत्र धम्मपर्यापण रद्रगर्भप सपागतम्यादतः सम्यकमम्युटम्य भासमानम्माटचत्वारिंशतीनां गद्गा-नही-वालिकाममानो बोधिमखाना महामवानामनु- त्पत्तिकधर्मशान्तिप्रतिताभोऽभूत् । चातुदीपिफलोकधासुपरमाणुरजासोधिमत्रहा. सवरधर्तिकमूमिः प्रतिलभ्या अभूय । गहा-नदो-चालिकाममानो बोधिमखाना महा. सरवानामग्य समाधानमुपनि मन सम्भाविधाद्विमुपायौपापण सकलरिपूर्णविरह. सानाधिगमो धभूदा । म फुलपुष महाकाधिको कोधिएको महाखमोन प्रामोश- ·करणापुखरोकम् । प्रमादेन विंशतिवर्षभद्दशः हुमारसूतः संवृत्तो रबरामस्य तथागतम्य पृष्ठतः स्यात् । स च कुल पुत्र राजामतशुद्धः माई ५० द्वानतिभिः प्राणकोटिभिः साह निष्कम्प प्रजितः शोले श्रूतममाधिमोरामियोमा वान् । म च कुलप्रमहाकाथिको दोधिसत्वो महामत्वोऽनुर्वण चतुरौतिधर्मश भहसाणि रतगर्मस्य तथागसप्प सकाशादायकपानकयां पठितवान् पर्यवासate नति- धर्मस्कन्धमत्राणि प्रत्येकबुद्धपानकथायामुहिएवी पठित्तधान्यर्यवाप्तवान् । ततः पासमानु- तरमहायानझया। सपाकाय मत्युपस्यानपामुद्दिष्टवान् । पठितवान् पर्यावास शतसहसं वेदनारमत्युपरमानकपायर्या शतमहलं चित्तरमाधुपयानकथायां । यसमा धाम स्मृत्युपकरणकयायामुद्दिष्टा पठिता पर्यवाताच शतसकं धातुस्कन्धकया। शतपासमायतन- स्कन्धको । शतमहनं रोगसंयोजनमहायस्कन्धका । शतसहवं दोपमयोवनमहाबखान्य- क। शतसहनं मोहपहाणप्रतीत्यसमुत्पादकन्धक । शतमहदं समाधिविमोक्षस्वन्ध पाया । शतमखं वेभारद्यावेशिमुद्धधर्मस्कन्धमयामुद्दिष्टयान् पठितवान् पर्यशाप्तवाच । যাঘমাগনধংষ যায় মহান মুফায়ারুবানা যতিনানামায়। याबापरेण कालसमन रत्नगर्भस्तथागतोईन् सम्यकसम्बुद्धोऽनुपधिशेपे निर्वाणघातो परिनिर्हतः । स च कुलपुव महाकामणिको दोधिसत्त्वः नानाविधाप्रमेयामयया वाद्यपुष्प- चूर्णामालगन्धविलेपनत्रध्वजपताकारत्नेः पूजां कृतवान् । नानागन्धेश्च सापनं कृतवान् । शरीरमतिष्ठापनञ्च सप्तरवमयं स्वपं कृतवान् । पञ्चयोजनमुच्चलेन अधोयोजन विस्तारण নন: ষষবিন্যময়াদহ গ্রামান্তাষ ঘনম্বৰহ্মাঃ সুলা স্কুল। पुनरपि तत्राप्रमेयासोयात्रिषु यानेषु धमादापिता निवेशिता. मतिष्ठापिताः स मेघरं मताना दिवसानामभ्यपेन चतुरशीतिभिः प्राणमहनेः माई निकम्य केशप्रमण्यवतार्थ कापायाणि वस्तापाच्छादा सम्यगेय पद्धयागारादनगारिका प्रवज्य रत्नगर्भस्य तथागतम्य परिनितम्म शासन स्वा(पा)लितवान् । दशवर्षसहस्राणि मम्मेधारको वमूव। तब धान- भेया सोपा सत्तास्थिभिर्याने समादापयामात निवेशयामास प्रतिष्ठापयामास । विश- रणगमने च प्रतिवापयामास । उपामकसंवरे च श्रामगेरमम्बरे उपसम्प्रदायां मिभावे बह्मचर्यवावरे निवेशिताः प्रतिष्ठापिताः स वहनि माणकोटीनयुतशतसहखाणि अभि- ज्ञाईकोशले व नियोजयित्वा मोरभ्यबह्मचर्यबासे नियोजयित्वा शत्रुभूतेषु च स्वन्धेषु परिज्ञायां नियोजयित्वा शून्पग्रामायतनपरिज्ञायां नियोजयित्वा प्रतीत्यसमुत्पन्नाः सर्वधर्माः संस्कृतदानपरिज्ञायां नियोपिला प्रतिभासोऽयमानमरीयुपमानुइकचन्द्रोपमान मर्वधर्मा. न्दपिलानुत्पादानिरोधा प्रतिसन्धिनिरोधशान्तप्रशान्तोपशान्तपरमाणौनिरोधनिर्वाहा. परिज्ञान दर्गपिला भार्याष्ठाड़े मार्ग प्रतिष्ठापयित्वा कालं कृतवान्। एयमेवच ते सवालस्य महामाणिकम्प महाश्रमणमा शरीरेषु भरीरपूजां कृतवन्तो गया रातभर्तिनः शरीरेषु शरीरपूजा क्रियते । एवमेव तस्मिन्समये ते सत्वा महा- कारुणिक महाश्रमणध शरीरयु शरीरपूजां कृतवन्तो यस्मिंश्च विवर महाकारुणिको ·Buddhist Text.] करणापुण्डरीकम्। महाश्रमणः कालगततमिन्दिवसे रत्नगर्भस्य तपागतय सम्मोऽन्तस्तिस्तन बोधिसख. महामवेः प्रणिधानवशेनान्यत्र लोकधातुधूपपत्तिः । फेचिणिधानवशेन तुपितभवने उपपन्नाः । कोचिन्मनुष्येषु केचिदागेषु केचिदसुरेषु केचित्प्रणिधानेन विविधासु तिर्यग- पोनिषूपपनाः । कालगतच कुलपुत्र महाकारुणिको महाश्रमणः प्रणिधानवशेन दक्षिणायां दिशायामितो बुद्धक्षेत्रादृशानु बुद्धक्षेत्रमाणतिक्रम्प तत्र मकर्मणो नाम लोकधातु- रशीतिवर्षांपुष्काच तत्र मनुष्या अकुशलमूला समवधाना रोद्रा लोहितयाणया पापनिविष्ठा अदयापनाः सर्वसत्वेषु । अमादज्ञा प्रपितृदा अपरलोकभपादर्शिनः प्रणिधानवर्शन महाकारुणिको महाश्रमणस्तव सङ्कर्षणे बुद्धत्तेत्रे चण्डालकुल चपपनोऽभूत प चाती- बोधिज्ञशरीरोऽभूदतीवबलवानोवस्मृतिमानतीवतिभानवानतीतबलसमगतोऽभूत दृकेन बलवेगेन मत्लान् संग्रहोलाइ । यदि यूयम्भो सत्ता प्रदत्तादानातू प्रतिविरमत काममिथ्याचाराद्यान्मथ्यादृशाः प्रतिविरमत तदई युभाकं जीवितं मपच्छामि बौधि- तोपकरणानि च दामामि। अथ च पुनर्न प्रतिविरमत । अहं जीवितायपरोपषिखा प्रकामिप्यामि । सतस्ते सत्ता अनलिं प्रयाहुः । वर्षामदानों तव नाथस्य वचनेनाद्यग्रेण यावज्जीवमहत्तादाना- द्यावन्मियादृष्याः प्रतिविरमामः । स बलचण्डालो गखा राज्ञो वा राजभट्टानां वा निवे- दयति । जीविताप करोन मे प्रपो जनमनेन वा यानेन वा खायेन वा भोज्येन वा पेयवस्थ- शय्यागन्धहिरण्यसुवर्णमणिमुक्तिबंडूर्यमशिलाप्रवाहरजतजातरूपेण वा प्रभूतानि जोखि- तोपकरणानि ददन मम बलवण्डालः सत्वां यावनीवं दशम कुशलेपु फर्मपथेषु प्रतिष्ठापमामाम । तताले मनुष्याः पञ्चशतायुष्का वमूवुः । यश तत्र राजा सकालगतः ततस्तराजामायः सबलः चण्डालो राजाभियनाभिपिय राज्य प्रतिष्ठापितो पुणवलो माम संस्कृतः ॥ अथ कुलपुत्र राजा पुण्यश्लो न चिरेणेव तं विषयमनुशामितधान् दृढवीर्यपराक्र- मेण द्वितीयं विषयं ममनुशासितवान् । पावदाजा पुरणवलेन चिरेण सर्वजम्बूद्वीपे राजा- दलचक्रवर्ती बमूव । पदा चराना पुण्यनलेन सर्वजम्बूदीपं गजलं प्रतिष्टीतं ततः पश्चात् सत्त्वामाणातिपातविरमण समादापिता निशिताः प्रतिष्ठापिताः । एयमदत्ता- दानाद्यावन्मियाद्दष्टिवरपणे समादापिता सम्पादध्या प्रतिष्ठापिता यपाभिप्रायाः सत्ता- विधु याने पु मपाइपिता निवेशिताः मतिष्ठापिताः ।। अप राजा पुष्पालः सर्वजयूगौपिका पखां दशकुभलेषु कमपये प्रतिमापपिता त्रिपु यानेधु मनियोथ मर्यबूद्रौपे घोयमनुश्रावयामास । ये फेचिद्याचनका अन्नायिका यायवार्थिक्षा वा से मर्म प्रागच्छन्तु । अ सर्वदानानि दामामि ततो अपरेण कालमापन मर्यजंयूदीपिकाः सत्ता प्रागला राजानं पुणवलं याचितवन्तः राज्ञापि पुण्यबलप्तान्धारभ्य. विविधानि दानानि इत्तवान् । तत्र पशुघोषो नाम डीयको राजानं पुणयलनुपर्मशम्पाद। दि खं महाराज विवियं महादानपतियाग परित्यजमि । प्रमुत्सरापो सम्पकमम्बोधिमा- काइमि पनि वं महाराज ममा परिपूनिधि व महाराज तोकडीपो जिन इति।

·- १०० कमबाखरीकम् । । गजाए। केन । पधिोप प्राजीधिक प्रार। महाराज: महासुरमंग्रामममनकल्यं मायि। तेनादं सब पुरता स्थिखा विज्ञापयामि । पुमपण चमणा प्रयोजनं चतुया च प्रयोजनं । प्रय कुलपुत्र गजा पुण्यदल एवं चिन्तयति । प्रतिवलवं मया बलागि गणनातिकान्ताच मखा दशकुशलेषु कर्मपथेषु प्रतिष्ठापितास्वियु च यानेषु नियोजिता अप्रमेयं च मे दानं दा प्रपञ्च मे कल्याणमित्रोऽसारात् कायात्सारमाददामि। भरावा हुष्ठो भव ददामि ते इमं प्राकृतमान् स चतुलनाई लभेयानुत्तरं धम्मचक्षुः । ददामि ते शर्म स्वकं सम्म प्रमचितलेन धाई लश्यानुत्तरां सम्पसम्योधि । श्रय कुलपुत्र राजा पुण्णवलो दतिणेन हस्तेनानामो नेत्रावुत्पाद्याजीविकप दबार- धिरबतितेन मुखेनाद । शृगवन्तु मे इद देवयतमहडिका ये फेचिन्नरा ये सुरा ये च भूता प्रधागता पेचरा भूमो खिता ये नरा बोधाय मया दानं नामितं शुभं पाये शान्त पई। सातारयेयं । घोरात्त मंसारार्थयारोऽनुत्तरे निर्वाणे शिवे स्थापयेयं । पुनगह पद्यर- मनुत्तर सम्यकसम्योधि प्राप्नुयां तायचिरं मम लौवितेन्द्रियं मा निमध्येत मा च मे स्मृतिर्न शीतं मा च मे विपतिमारो भवेद्यावञ्चिरमस्य जीविकस्य मा विद्या न सिद्धा भत। याद । गृहाहि पम्मे । स च कुलपुत्र पांघोपाजीविकम्तीक्ष्णं शम्वं पहीला राक्षो भियतः कापाचर्ममपनेला चर्मपहोला विद्या माधयिल्ला तथा मालदिवसानि रानः पुण- बलम जीवितेन्द्रियं न निमद्धं न च स्मृतिः प्रमुष्टा न च तां दुर्वा वेदनां वेदति न चाकणमपि वितिसारो जातः । तत्किं मन्यः कुमपुत्रायः स तेन कालेन मेन ममन महाकार्माणको नाम बमूव न चानो इष्टयोऽई चलेन कालेन तेन समयेन महाकारिणको नाम मूब रनगर्भय सपागतस्य पिता । अयं मे प्रथर्माचत्तोलायोऽभूत् । अनुत्तगया सम्यकमम्योधो मयचित्तोल्पादेन च मे गणनालिकान्ताः सखा समादापिता अनुत्तरायां मम्पकमम्बोधो.। श्रयं मे प्रथमः शूरभावः शूर कार्यञ्च सोऽई प्रणिधानयन ततश्चाविखा- संकणे युद्धक्षेत्रे उपपनश्चण्डालकुले द्वितीयः शूरमावः शूरकार्य तदा मे चण्डालवंशे- fewखा मत्त्वां कुशले नियोव्य स्खवलपराक्रमेण या बलचक्रवर्तिवं । भर्वजम्बूदीपे घ कलिकलुपफलहाः प्रशमिता श्रायुश्च बौपिता श्रयं च मे प्रथम श्रात्मपरित्याग. यदा च मे नेवाः परित्यक्ताः स्वधर्मपरित्यागश्च । माई सतत्रुतस्तथैव मङ्कपणे तेथे द्वितीये द्रौपे मणिधानवशेन चण्डालकुजे उपपन्नः पेपालं तम च मय वरूपेण हदवीर्यपराक्रमेय सत्वा नियोजयिल्ला फुश नेषु कम्मसु याबहलचक्रवर्तिवं मे प्राप्तं । तत्र च कलिफलप- कलहवेरविग्रह प्रशमिता श्रायुश्च यद्धीवितं । तत्र च स्वारीरात् । जिवाणे च परि- स्यक्तो यावत्मय तत्मकपणं महामाइवं युद्धक्षेत्रं भवदीपेवेव पुरुषका(र)लं कृतं मणिधान दृट्वीर्यपराक्रमेणानुप्रबन्धेन प्रणिधानवशेन गङ्गा नदी-वालिकामभेपु पश्चकपापेन बुद्धतंत्रषु खं महामशफारं कृतं स्वाम्म कुशलेषु नियोजिता । विषु च याने समादापिताः । कलिकलुषकलहरणविग्रहाः शमिताः । इत्ययं फुलपुत्रान्येषां शुद्धानां भगवतां बुद्धक्षेत्र परिशुद्धं । पदा ते सुद्धा भगवन्तः पूर्वऽनुत्तरां वोधिचर्यो घरमाणा न परामापत्या बोक - ·Paddhist Text.3 करुणामुण्डरीकम् । यन्ति । न च परस्य भयं दर्थयन्ति । न श्रावकमत्येकबुद्धयाने सखां ममादापयन्ति । इत्यर्थ तेषां बुद्धानां भगवतां परिपूर्णाभिप्रायाणां परिशुद्धं युद्धतेवं भवति । न च तत्र बुद्ध- से श्रापत्तीनाम । न शिक्षाग्रहणम्य न च एसपवचनं श्रूयते न चाकुथले शब्दः । अन्यत्र धर्मशब्देन तबुद्धतंत्रमपगतामनापशब्देन छुटं भवति । यथा कामकरणीया च तत्र श्रावकत्येकबुद्धयानस्य नाम मनसिप्रादुर्भावोऽस्ति । यदा च मया गङ्गा नदी बालिका- समेषु महाकल्पेषु गङ्गा नदी-बालिकासमेघु शून्येषु पञ्चकशापेषु बुद्ध परुपवचनभन सखाः माणातिशतवरमण समाहापिता न च त्रिषु याने समादापिता निवेशिताः मति- धापितास्ते न कामांवशेषेण में तीवं परिक्लिष्टं बुद्धतंत्रं प्रकुशलशब्देनापूरितं अकुशलमूल- समनधानगतेः सत्वः परिपूर्ण विभिश्च यानर्धम्म देशयामि । यथा च मे पूर्वणिधानं कृतं सया बुद्धत्रं परिपहीतं । याद्दशाश्च मे सस्वा वैनेयाः परिग्रहीतातादशेनव बलवीयोद्योगेन बोधिचारिकाः चौर्णाः । पादशं चैव वौज पनि तादशं युद्धक्षेत्रं प्रति- लव्य । ययापं मया प्रणिधानं कृतं सहिमेन ते कुलपुत्र दानपारमितां कर्यायष्यामि । यथा मया बोधिसत्वचारिका घरमाणेन दान परित्यक्तं। अन्यत्राटो भरपुरुषाः धरणिदत्तो नाम सत्पुमषो वभूव दक्षिणायां दियायां मर्वघोपायां लोकधातायनुत्तरी सम्यकसम्बोधि- मभिमम्बुद्धः मरमईचिन म नयागतो वर्षशतायुकायां प्रजायो ध देशयति । स मसमे शिवसे परिनिर्यायति । एवं यौयंमंचोदनो नाम यभूव बोधिमत्त्वः यः पुरिमापा दिशायामजययत्या लोकधासावनुत्तरी सम्पक्सम्बोधिमभिमबुद्धः । धर्मशतापुष्कायां मजायां भुद्ध कार्यं कृतवान् गङ्गा-नदी-बालिकाममा फल्पातिक्रन्ताः । यदा स तपागतोऽनुत्तरपरिनिर्वाणेन परिनिर्धतः । अद्यापि तण महाफामणिकम्य शोराणि शून्येषु युद्धतेत्रेषु पञ्चकपायेषु मुहकार्यं कुर्वन्ति । एवं ध पदन्ति मारकुमितो घोधिसत्वो दृदयौर्यसमाधानो बलयेगपरित्यागेन बोधिसत्वचारिको परति दशगङ्गा-नौ- यालिफामममधाकस्परतिफ्रान्तः पद्यात् स तबोत्तरायां दिशायां भदेतुमर्पणो नाम विति पश्चकपाये बुद्ध सामो सत्पुरुषोऽनुत्तरी मम्पकसम्बोधिभिमम्मोत्स्यति महेतुकृविध्वंमनराजो नाम भविष्यति । सणागतोऽईन् सम्पकमधुढो याययुद्धो भगवान् । प्रज्ञाधिमंडोपितदष्ठो नाम घोधिमत्वः मत्पुरुप एफप्य महाकल्पग्याययन पगिमायादिशि मेश्यती नाम लोकधातुविति । एचस्याये वर्षयतायुष्यायां मनाया- मनुसरा सम्पमम्योधिभिसम्भोन्यते सूर्यगर्मा च विमलेन्द्रो नाम भविष्यति तपा- गतोईन् मम्पकर्मयुद्धो भगवान् । प्रय पुनः मंगेघनागनातिकामः कल्पनिहिटिनकपरिमादिशि सायनि- धिनायां लोकधातो पापा तीनफलुपमहोभने कल्पेऽमो भरोचनः पूर्यमणिधामेन पक्षाशीर्षापुष्कायो सत्र सारयनिश्चितमुदयेऽनुसरी सम्यकमम्मोधिभिमम्मोत्स्यते । अधिन्यरोपनो नाम सपागतो भविष्यात यावद्धो भगवान् म पूर्वप्रणिधानेन - धर्धागि मकलमुद्धार्थ इखा परिनिर्यापति । सय हिवसे सण सपागसाप मम्मी- उसात दशशि पुनम् सुद्ध भ्रूयं भविहि । मH: पसादको मामिला.

·करणामुण्डरौकम्।
बेोधिसत्वस्मत्र च क्षारवर्च निकुखिने बुद्धतेनुत्तरी
बनधम्मा नाम भविथति तथागतोईन् सम्यक्सम्बुद्धो भगवान् मोरि दकि
बुद्धकायं कृखानुपधिश निवाणघातो परिनिर्वास्यति । तस्य च परिनिर्वतमा
धानेन ममणि सामः म्याति । अत्र दो सत्पुरुषो लब्धपूर्वव्याकरको
अनुत्तरायां सम्पमम्बोधो भगवतः पुरतः पादो शिरमा वन्दिया मोतिसोमनस्थ-मामोक
ममतालमाचप्रमाणमुपर्यन्तरीतेपुदगम्य प्राञ्जलीभूतो स्थिखा भगवनसमेकनरेश मा
भिरध्यभाषत।
विरोचमे
यथैव सूर्य:
अभ्युगतो मेरुरिवमिलोके ।।
विशङ्कचधुर्विरजा विनायका
पालोकमता सुगता नमोऽस्तुते ।।
बहूनिकरानतिवीर्यभाषिता
पर्यषमाणो नति अपयोधि ।
यह जिना पूजित पूर्व ये लया
म व ते व्याकषीमतौतमायकाः ॥
महीपारागा परिमुकषित्ता
कत्तान)न्ति कायं १६ मर्वलोके ।
प्रनएमा म देगेमि धमें
मवय उत्तारय भवार्णवान
वयपि प्रमज्य स्वयम्भूगामने
था प्रतिमोर जिनशिक्षदेशिता ।
वयपि लिममाहित स्त्रिया
नव वामन मदा भवेमः ।
निश्रिता मोदितकर्मकामा
याम्तारमाजाय शुशिल धों।
भाबाद सम्यन्यभिषेकमि
जिनोमि शाको दमेव पर्य।

·करणापुडरोकम् । . अर्थ करो भव्य मदेवलोके भवेय मा बहुमांममोषितं । ग्रवन्तु नागानरदेवयहा ये देवतागेलगिरी निवामिनः । कपा ममोत्पत्र यमत्वहेतोः तर्पस्यसे त्वां स्त्रकमांमगोणितः ।। पदा च मया कृतं प्रणिधानं क्षुभिताम्बयो लोकाः कम्पिता घरणी चलितो मेसः सदन्ति ন্যান্যমান্সানাতনীকানঘামাঘ। মধ্যিানমৰ ম মনন-মায় प्रात्मभावः संवृत्तः। योजनयतं विस्तारेय योजनमुच्चलेन ॥ यावन्मनुष्यमृगपक्षिणः शारया मांसधिरं मयितुं । मम च कुलपुत्र सकायः सत्वः परिमुव्यमानः प्रतिदिनं बढते योजनशतसहस्त्रं विस्तारण संवत्तः। योजनमहनपुञ्चलन सर्वव मानुषशिरा प्रादुर्भूता सोशकानपनानामोष्टदन्ताः सजिज्ञा अनेकमुखशतमाहमाः मादुर्भूताः ते च मुखा मनुष्य- शब्देन घोपयन्ति । भोः मत्वा भो गृह्णय पेनार्थमान् सम्परिमुक्षय । रुधिरं पिवध नयना মুথ ক্ষন গ্রীনলিস্থা । যার্থ যায় যমঘ ধর্মিনীঃ ঘড়িখা- भिमाया अनुत्तरायां सम्पकमम्बोधौ चित्तमुत्पाद्यय । प्राय कयानेन धा प्रत्येकमुद्धयानेन था। प्रयं युष्माकमुपभोगपरिभोगो न तौयने नच युभा श्रद्धाइयं भविथति मावः। हिममेध सीवितसपो भवतु । ये च तत्र विद्या मखा ले फेचिद्रावकयाने चित्त मुहमादयन्ति धि- प्रत्येकबुद्धयाने पोचिदनुत्तरायां सम्पक्सम्बोयो चित्तमुत्पादयन्ति । कोचित पुनर्देवमनुष्यो- पपत्तो चित्तान्युत्पादन्ति । मांमम्मतयन्ति मधिर पिन्ति । फेचिनयमानि शलन्ति कोधि- त्का फेचिनामा फेचिोप्टो चिन्ता ग्रहन्ति गृहौवा पक्रन्ति प्रणिधानवशेन वामान्य प्रादुर्भवति मांस न धानी भवत्ति न परितयं गच्छति । यावदशवर्ष महम्माणि मजबूरी एका मनुस्या पक्षम्गपक्षियोपि स्वशरोरेग्ण पन्तयामास तेच दभिवामहसगङ्गा-नही- वालिकासमानि मया नेत्राणि परित्यक्तानि । चतुःसमुद्रोपकममायं मया मधिरं परित्यक्तं । मुमेसमहमममायं मया मांसं परित्यक्तं । चक्रवाहपर्वतममा मया जिलापरित्यक्ता पुगन्ध- सुमेरुप्रमापा मया कर्णाः परित्यक्ता विपुला सुमेसप्रमाणा मया नामाः परित्यक्ता । इयं कूमाराया गया इतर गहिदाता, हास्नं मई प्रजापसमा मेला स्वचर्म परित्यक्तं यम्म कुलपुत्र दशसहस्राणि परमप्रमेया सोया परिमाणाः स्वशरीर- অমিয় ঘৱিন্ধা স্থলীনিন হলুদহা যা ঘমিঃ ঘনঘিনঃ বিষয়- मपि में वितिसारो नोना एवं च तत्र प्रणिधानं तं । यद्यममुत्तरां सम्पक्सम्बोधि- आशापारपूर्यतु यषा मयेक दोपे स्वभरीरेण सर्वसत्वाः सन्तर्पिता: एवमेव गङ्गा-नदी. मभिमम्बुध्येय । अयं मे धालिकासमा वर्षसइमा अभिनजरमेरुजुगुमिते बुद्धक्षेत्रे मर्च- दीपेवेनं रुपा ममात्मभावः मादुरभवत् । थपेकहोपे दशवर्षमहधारित एवं सदीपेषु सत्वा ·Buddhist Text] करणापुण्डरीकम् । स्वमांसमधिरचमनयनकर्णनामोष्ठ जिद्राकेशः सन्तर्पयित्वा त्रिषु पानेगु समादापयं मनुष्यां पतरातमा सर्वतिर्यग्पोनिकापे चिन्मांसरुधिरभोजनाधाराः पृयग्यता यावदन्तशः । याम- लौकिका तांघाई सन्तपेयं । ययाचाहकर्मि बुद्धतंत्र स्वशरीरेण मर्चमत्वां सन्तयेयं । एवमेव ममन्तादृशमु दितु गङ्गा नदौ-बालिकाममघु बुद्धसूत्रेषु स्त्रयांसमधिरचम्मनयनों याज्जिद्वामिरेवं रूपेणात्ममावन गङ्गा-नदी-बालिकासमान्महाकल्पान्तेषु तेषु बुद्धक्षेत्रमु स्त्रकायजीवितेन सखा सन्तर्पयेयं । एवंरूपमात्मभावं प्रतिलभ्य विसम्बादिता मे बुद्धा भगवन्नो भवेयु र्य दशमु विच्चन्येषु बुद्धक्षेत्रेषु प्रवर्तितधम्मचकाः तिष्ठन्ति यापयन्ति धमें च देशन्ति । माहमनुत्तरां सम्पक्सम्बोधिमभिमबुध्ययं मा चाई संसारे संघरमाणो बुद्धशब्द शृणुयां गाच धम्मशब्दं मा सङ्घशब्द मा पारमिताशब्दं मा मारबलपराजयशब्दं मा वैशारा- शब्दं यावत्कुशलशब्दमपि संसारे मा शृणुयां नित्यक्षातीचो नरको सम्मवेयं यदि मे एवं स्था स्वशरीररित्यागः सवसन्तर्पणाचन सम्पद्यने नवं रूपं च मे मणिधान परिपुरि स्याद्यथा मे याशा चिन्तिता । घेपि चेमस्मिन् बुद्धक्षेत्रे सर्वच द्वीपेवेककस्मि द्वीप एवं रूपा प्रात्म- भावाः परित्यक्ताः सत्वांच मांसधिरेण सन्तर्पिता एवं दशसु दिक्षु गङ्गा-नदी-बालिकाममे- वन्येष्ठ शुद्धता सस्वा एवंरूपेणात्मभावेन स्त्रमासमधिरेण सन्तर्पिताः । यस कुलपुरम्न तथागतमा दानपारमिता प्रात्मभावपरित्यागं ये मयानुप्रबन्धन तत्कालं नेत्राः परित्यक्ताः तेयां गुनग्य जम्बूद्रौपे यावत्तस्विंशद्देश्यन्तप्रमाणे गर्भिवेत् । श्रयं कुलपुत्र तथागतस्य सहिन प्रात्मपरित्यागदानमारमिता । पुनरपरं कुलपुत्र सतः पश्चादप्रमेपानां कल्पानामत्ययेन अयं युद्धक्षेत्रश्चन्द्रविद्युती नाम वभूव । प्रहं चासिं आम्बूदीपे राजा बभूव । प्रदीपप्रद्योतो नाम बलवांश्चक्रवर्ती एवं च मया सर्वजम्बूद्वीपकाः सत्ताः कुशलेपु नियोजिता यापूर्वोक्तं । पश्चादहमुद्यानभूमि निर्यातः स्वभूमिदर्शनीय तत्र चाई पुरुषमद्राक्षं । पछावाहुादवन्धनं बधमानं दृष्ट्वा मयामात्याः स्पृष्टाः किमेनेन पुरुषेण कृतं अमात्या मां प्रत्युचुरयं पुरुषो देवस्य सापराधिकाय देवस्य पुरुषप्य सम्बत्सरे शयं धान्य धोत्पद्यते । ततो देवमा शटकांशो देयः। यथान्ये कुलुम्बिनो ददन्त्यायदा) ये देवस्य नगर- ग्रामे जनपदफाटेपु तिवन्ति कान्तेिन जीविका कल्पयन्ति । तं चैप पुरुमो न ददाति । तानमेतदवोचं । उतएजत एवं पुरुषं मा कस्यचिद्वलाद्धनधान्यं रहीत ते कथयन्ति देवन कश्चित् मुमसन्नचित्तो ददाति यद्देवस्य दिवश्विमेव थानभोजनपरिभोगो देवानां देवम्य योऽन्तपुरदेवम्य पुत्राणां दुहितृणमुपमोगरिमोगा मवें तत्परः सकाशाद्रियते । न च कचित्तमन्नः प्रयच्छति । तच्चाई परमदुर्मनाचिन्तयामि कस्यामिमं सन्चे जम्बूद्रीय राज्ये- शयं दद्यां । मम पञ्चपुत्रशतानि वभूवुस्लाञ्च बोधो ममादापायला इमं जम्बूद्वीपं पञ्चभाग- शतानि कृला पुत्राणां पदत्तं । अहं च तपोवनं गत्ला धिप्रवज्येन ब्रह्मचर्य वचार । वनपण्डे उदुम्बरमूजे दक्षिणम्म महासमुद्रस्य नातिदूरेण च मूल फलाहारो बिहरामि यापी अनुपूर्वण पञ्चाभितः पंवृत्तः । तेन खलु पुनः समपेन पञ्चशतानि जंबदोपफानां वाति- नानां महासमुद्रमतीतस्ततः प्रभूतो रनस्कन्ध प्रासादितः रात्र च चन्द्रीनाम मार्दवाद स्तेन भाग्ययता विजयुमयेण चिन्तामणिः समासाहित. स तातो रनदीपाद्विपुलं रनधनस्कन्धं - 15 ·कमणापूरहरीकम् । [Baddhiye - 1 -- सच चिन्तामणि पोखा सम्मस्थितः ततः तुभितः ममुदनागा भाकुला লিসিন্ধান্তৰায়লীলায় ক্ষয়িষবি: মূলমগ্রিল নষীৱ বঁস संमार्यः स्थलिना क्षेमेण च महामपुदादुत्तारितस्तम्य च शार्पवाटरयानातरो दुष्टो गम - र्थिकोऽयताप्रेशी विवरगवेषो पृष्ठतः पृष्ठनः समनुबद्धः सेन समदिवभानि परमालुमा दृष्टिग्वरता यत्तरले वणिजः प्रनष्टमार्गा परमभीता उच्चस्तरेण सदन्ति सन्ति परिदवि देवन्ति वा पान्ति। शिवमणां यावन्मातापितरमाक्रन्दति प्रियपुत्रां यावदीपौवहन्दियन श्रोत्रेण यायत्तत्रागला वणिक्षः समाश्वामिः ममागतोहम्माभायः श्रई युप्माकं मार्गामुपदर्भ- मिष्यामि यावजवृद्धीपं स्तिना ते मेण च प्रास्यप सदाइम्पदृते लेन प्रतयित्वा वाहत थेष्ट्य अग्निना प्रत्याला सत्यवचनमकरोत् । यदि गया पड्विंशदर्यावतुमिहिरचन- বয়ঃনিস্রাষিনী বানায়া ছিনায নমুলাছায় মুমীনীনা নাগৱমগুঞ্জ वित्तमन्ततिः परिपाचिता प्रवर्तिकाश स्थापिता अनुत्तरायां ममासम्बोधो तेन मायेन सत्यं यचनेन फुयल मूलपरिपाउन ज्वलतु मे इस लम्भन्तु मार्ग वणिजः स्वस्तिना धीमेण जंबदीपं प्राप्यन्तु । यावत्सविदिवसाः खहस्तं चलितवान् । ते वणिजो जम्बूद्वी स्थापितास्तत्र मया प्रणिधानं कृतं यदा जम्बूद्वीप रबपरितोयं भवेत् । तद्यराइमनुत्तरी सम्पक्सम्याधिभिमम्बुध्येयं । सदा इयं में प्राशा परिपूर्यतु । मार्यवाहो भवेयं जम्बूदीपे मतवा चिन्तामणिमानयित्वा विविधं निवर्पममिवयं । यावत्सबदीपेमि बुद्धक्षेत्र एवमेव सामु दिक्षु गङ्गा नदी-वालिकासमेपु शून्येषु जुद्धतेवेषु पञ्चकायायेषु रवं प्रवर्गयेयं यावत्पूर्वक्तिमेवं च मे प्राधापरिपूर्णानां गद्गा-नदीवालिकाममानां महाकल्पानामन्तरेण मार्यवाहोऽभूवम् गङ्गा नदी बालिकाममेषु शूनी पचाय बइतेवेषु रत्नानि प्रवर्षितानि । एकेकरो समवारा विविध रखगर्भ मर्पित एवमप्रमेया सोयाः सखा रतः परिपूर्वाभि- प्राथाः कृतानि च धानेपु नियोजिताः यस्य कुलपुत्र तथागतम्य रवपरित्यागलक्षणं विपाक- कुशलमूलं। पुनरपरं पुलपुवाममेयाणां फल्पानामत्ययेनान्तरेणायं बुद्धक्षेत्रस्तिमिननामापून मनार कन्ये वर्तमाने पञ्चकधाये पचवर्षमासिकायां प्रज्ञायां प्रणिधाने नादमसिं दीपे मूर्यमालगन्धो नाम ब्राह्मणोऽमृवम् वेदगठकः तत्कालं च सखा भूयमा शाम्यतदृष्टयो- भूवन् सवेरपराक्रमाः सकलहाधिष्ठानाः शेषां चाहं महालवेगयराबामेण मत्स्वानां शत्रुभूतं स्कन्धमयोगेन धम्म धेशयानि शून्यप्रामायतनप्रत्यवेत्तणामत्ययममनुबद्धं मोसादध्ययं नाना- प्रारतिमनस्कार दर्शयामि । तेऽनुत्तायां सम्यकसम्बोधो चित्तोत्पाई न कुशलपूले परि. जामनाभिजिताः स्वपमेव चाई पञ्चाभिन्न संवृत्तः सेन ध समयेनाप्रमेया महोयाः सखा ममातवादानुशामनेन पञ्चाभिज्ञाः संवृत्ता एवमप्रमेया सीयाः कलहविग्रहवंगेचनवपश्यव- मण्डमास्टत्य यनपण्टे मूलफलाहारा यायन्तथ तुर्भिबाझविहार रात्रिदिवसतिनागित. दन्तः । ततः शोपमा कल्पे यदा तेतिशीयः कृतसं जम्बूद्वीपं स्फुटगभूत्ते च कलिकलक- परविग्रहविराद मशान्ताः । अकालवासवर्णः प्रशमिताः प्रणौताहालवती प्रचिती मनिसिशया बभूव कोवलं विविधरोशोपहता वमूवुः कन्पदोर्पण । तदाहमेवं चिन्तयामि घद्या परवाना व्याधिं न शक्तः प्रयितुं। तय मतदभवत् पर्नमहं शक्रं महानदणं ·Buddhist Tert.] करुणापुण्डरीकम् । लोकपालां श्रन्ये च देवा ऋषयो वा मनुष्यर्षयश्च सन्निपातपेयं भषयोपकरण शास्वं सत्वानां हितार्थमुपदर्शयेयं तदरगृझ्या गल्ला शाब्रह्माणलोकपाल देवर्षीणां नागोंयां मनुष्योगां मारो एक विदुपतिनाम पर्चतः तत्र सन्निपातयिला विदुचरअमूर्धनि नामध्यानं भूत- सनिवारणप्रतिशरणं रतावातपित्तक्षेप्मसम्भवादनशास्वं निर्देशधेयं । पेघालं । ममेयासंख्य। धानां सवानां व्याधिप्रशमनं कृतं तत्र महाप्रणिधानं कृतं यथा मयेकदिवसेऽप्रमेयासंखोयाना सत्त्वां प्रज्ञावभासः घृतः विषु च याने नियोजिता अपायपथाः पिपिताः स्वर्गपति- ठापिता विविधा व्याधयः प्रशमिता: परिमोचिताश ! रबमप्रमेयाणामसंख्ययानां मखानी प्रज्ञालोको दत्तः सौख्यै च ध्यापिताः । तदनेन कुलपुत्र कुशलतूल विपाशेन इयं मे प्रणिधा- नाशा:परिपूर्णः यदा च गएकदिवसेऽप्रयाणामसंख्येयानां सखानामपापपया निगेधिताः स्वर्गपये च प्रतिष्ठापिता ग्लानप्रत्ययापकरणाय देवर्षियक्षसाः सन्निपातिताः मखानाम- Kथ बिहुकवरमूर्धनि देवलादो प्रकाशिते सत्वानामारोग्यकोशलमेवमेव तिमिरे बुद्धक्षेत्रे सर्व दीपेषु वेवं रूपः पुरुपकारः कृतः सखाच स्वर्गपथे प्रतिष्ठापिता देवनागयक्षमनुष्या अमृषयः सनिपातिताः पेस्तखानामर्याय विविधा विद्यास्थानाः प्रकाशिताः पयेश तिमिरे बुद्धक्षेत्रे एवमेव दशमु दिक्षु गङ्गालदोबालिकाममेषु पञ्चकमायेषु बुद्धतेश्रेष्वेवंरूपः पुरुषकारः कृतिः सत्त्वाच त्रिषु यानेषु नियोजिताः स्वर्गपणे च प्रतिष्ठापिता विविधा विद्यास्यानालोयो प्रवाशिताः सत्त्वा व्याधितः परिमोचिता अनुतरा च मे कुलपुत्रेवं च्या प्राशा परिपूर्ता। पि तत्र तिमिरे युद्धक्षेत्रे सर्व्वदीयेवेवं रूपः पुरुषकारः कृतो यथा प्रणिधानं कृतं । श्रय- नुत्तरेण ज्ञानेन दासु दिनु गजानोबालिकासमेघु शून्येयु पञ्चकवायेषु युद्धोत्रेयोकास्मिन बुद्ध चर्चहीय्येवंरूपः गुमधकारः कृतो यथा में पूर्वमणिधानं लतं । पश्य कुल पुत्र प्रता- विणे बोधिचर्यायां प्रपंच तयागत नपाणी मुचरितानां कुशलमूलबीजं । तथा मत्पव- रकालसमयेऽसंस्थेयः कल्परधिकतररन्तरेणेदं बुद्धक्षेत्रं विचितदोपं नामाऽभूत् । संश्रयझे मधा. कल्पे वर्तमाने तदपि पञ्चकवायं पुरिमान्दिप नुपञ्चाशायां चातुर्थीपिकायां वर्तमानं जंबू- द्वौपमभूत तत्राप्यई सवपरियाचनामुपपन्नः चतुपेश्वरः चक्रवर्ती राजा अम्बरो नाम बभूव । तत्र च मया सत्ता दशसु कुशलेषु कर्मपथेषु समादापिता निवेशिताः प्रतिष्ठापित्ता स्विभु याने समादापिता निवेशिताः प्रतिष्ठापिताः सर्वदच बभूव सर्लनदायी तत्र च मे याचनका श्रागखा विविधानि रत्नानि याचन्ति । नचपा हिरणमुय यावचेन्दनौलमा- नौलज्योतीरमोददाप्रसादकामियाचनकानान्तावत्प्रभूतानि रवानि लभ्यन्ते । सदामाभ्यां पृष्टवान् कुत रपां रवानां प्रादुर्भावः त श्रादुः । नागराजानो निधौनिदर्शयन्ति निधीनां लोपो प्रादुर्भावो रत्नाना प्रादुर्भावो भवति । न पोवलन्तात्तका निर्देशयन्ति यातका देवरण- पाचनका तदाएं प्रणिधानमकरोत् । यद्यहं पञ्चकपाये लोके वर्तमाने तोवलमारणे कलियुगे वर्तमाने वर्षशतायुष्कायां प्रजायामनुत्तरां सम्यकसम्बोधिभिसम्वुधेयं । तदियं मे भाशा- परियूयंतु यदसमरिमन बुद्धक्षेत्र निधिदर्शको नाम नागराजा मवेयं । मञ्चंद्र चारिस विजिरायोपि सुद्धतेवे पर्वतोमु च एकस्मिन् दीये सप्तजन्मानि परिहीयां । एकेमिंच जन्मनि निधिकोटीनयुतशतमाथि दर्शयेयं । प्रयच्छेषं च नानारनपरिपूर्णनि । तद्यथा ·Ruddhist Text] करुणापुण्डरीकम् । सर्वशरीरसवाड़पत्यानि परित्यजता एकत्तणमपि न विप्रतितारिकृतं चित्तं न च मे रोष उत्पादितस्तेन में श्राशा परिपूर्यतु अयं मे कायो मांसपर्वतः घनिष्टतां । ये फेचिमत्त्वा मांसाहारा सधिरपाताप्ती मांसम्भत्तयन्तु यावञ्च मे सत्वा मांसम्मतपेयूः रुधिरं च पिवेयु- स्तावन्मप्रणिधानवशेन शरीरं बर्धतु । अनुपूर्वण यावद्योजनशतसहसमुञ्चेवेन कायः सम्भ- वतु । पच्चयोजनमहवं विस्तारेण । तत्र सपा वर्षसहसं स्त्रमांसाधिरेण पत्त्वाः सन्तर्पिता यावयश्च मया जिज्ञाः परित्यक्ता या मुगपतिभिः परिभुक्ताः प्रणिधानवशेनचान्यान्याः प्रादुर्भूताः सेनामयं भ्रकूटपर्वतप्रमाणो राशिः च्यान्नित्यं चानुत्तरा प्रभूतजिस्ता लक्षण- पतिलाभाय में प्रणिधानं कृतं । तबाई थुखा रूढ़यडे जम्बूद्रौपे पूर्वमणिधानेन मांगेप पनो निधिसन्दर्शनो नाम नागगजा वभूध ! यामेव रात्रि नागेधूपपन्नेस्तामेव रात्रि निधि कोटीनयुतशतसहस्त्राणि निधानानां मन्दर्शितानि स्वयमेव धोघं चारयामि। भोः सत्त्वा अस्मिन् प्रदेश निधिः प्रादुर्भतः नानारत्नपरिपूर्ण स्तद्यया हिरण्यसुवर्णः यावदुदकप्रसाद पूर्ण महध्वं ग्रहोला भोः मल्ला दशकुशलान् कमपथान् समादाय वर्तध्यं । अनुत्तरायां सम्पक- सम्बोधो चित्तमुत्पादयत । श्रावकयानेन वा बुद्धपामेन वा चित्तमुत्पादपय पृहप रत्नानि पावद । तत्र च कढ़यडे जम्बूद्रोपे धमनागजन्मपरिवर्तनसमसप्तवर्धकोटीनयुतशतसहसे. प्वममेया सोया निधयो निदर्शिताव एवं तत्राप्रमेया मयेयाः सस्वास्विभिर्याननिवेशिता दशम कुशलेषु कर्मपयेषु निवेशिता नानाविधेश र सन्तर्पिता अनुत्तरदाधिशलक्षण- प्रतिलाभाय प्रणिधानं कृतं । एवं द्वितीये दोपे सभि गजन्मपरिवरेवंरूपं पुरुषकार कृतवान् । एवं टतोये यावत्सर्वध विजितदोषायां लोकधातो पर्व दीपेषु एवंरुपः पुरुषकारः कृतः । एवमेव दश दिक्षु गङ्गा-नदौ-बालिकामभेषु भूषु पक्षपायेषु पद्ध- क्षेत्रेषु । एककर्मि द्वीपे एवं रूपाः सप्तनागजन्मपरिवत्तषु मया यावासप्तवर्षझोटीनयुसमत- सहसरखमप्रमेया संख्यया निधयः सवानां प्रदत्ता पावद्यथापूक्तिं पश्य कुलपुत्र तथागतम्य बोधिचारिकां यथा तथागततीव्रतोत्रेण बलवीर्येण शनिशन तथपर्यघणयोधिचर्या चौर्णवान् यथात्र पूर्व ये बोधिसत्वा एवंरपां तौबबलयोण बोधिचारिका चौवन्तः नेततकश्चिदेर्दिनरः पुनः कश्चित्पश्चाट्रविष्यति । बोधिसत्वाय एवं तौणोद्योगबलवेगेनानु- तरायां सम्यक्सम्बोधो चारिका चरेत् स्यापयिखा तानप्टो यथापूर्वोक्त । तदा चामख्ययानां कल्याणामत्ययेन प्रत्यवरकालसमयेनेदं युद्धतंत्र प्रभाडोयानि म बभूव । शून्य पञ्चकपाये उत्पले वर्तमानेऽम्यां चातुदीपिकायामहं भक्तोऽभवम् प विरोचनोनाम । अपायमहमिं जम्बूदीपे सत्त्वानामकुशलपष्टिचयं दृष्ट्वा चादं परमभोघणक पक्षरुपमात्मानमभिनिम्मा- यामि जम्बूदीपेऽवतीये मनुष्याणां पुरतः प्रत्यस्मा तेच मां दृष्ट्वा भौता मां पृच्छन्ति केन ते प्रयोजन क्यन्ते तदास्यामः मयोक्तं प्राहारेय में प्रयोजनन्त प्राहुः कौशस्त ग्राहार: मयोत मनुष्यान्मारपिता भत्तयामि तांचाहं न खादयामि ये मनुष्या यावज्जोय माणा- तिपाताद्भिरता यावन्मिथ्यादृश्याः प्रतिविग्ता अनुत्तरायां सम्यक्मम्बोधो चित्तमुत्पादयन्ति प्रत्युपस्थास्यामि इति पाठ माथुः ।

·कण्याबहरीकम् । प्रत्येकमुद्ध पानेन वा श्राग्रकमानेन या चित्तमुपादयन्ति तानप्याई न सत्रा निम्मिताः परिमुक्तायां दृष्ट्वा ते मस्खा भयेन यावनीवं प्रदत्तादानाइयान्मिथ्यादृष्टः प्रतिविरताः कश्चिदनुत्तरायां सम्यकमम्बोधो . फेचित्प्रत्येकबुद्धयाने कश्चिद्रावकयाने चित्तमुपादितं मय चाििपका सस्वा कम्मपथेषु त्रिपुच पानेषु प्रतिष्ठापिता मात्र मया प्रणिधानं कृतं । यदि मेऽनुत्तरायां सम्बोधी ग्राशा परिपूर्य्यत तदिदं में प्रणिधानपरिपूर्ण भवेत् । यथा च में चापिका सखाः कुशले मार्ग नियोजिता एवमेव सर्ववामि युद्धतंत्र सर्वचातुर्दीपितधु पखा एवंरूपेण भपेन मां पप्रेयुः । दशम् चैव कुशलेषु फर्मपये प्रतिष्ठापयेयं त्रिषु च यामधु निघोजपेयं । एवमेव समन्ताद्दशग दितु शून्येषु पशुपाये सुहाग्रेषु सखा दशम कुशवेधु कम्प प्रतिष्ठापयेयं वियु च यानेयु नियोजयेयं । एयमेव में कुलपुत्र प्राशामणिधिश परिपूर्णः भवन प्रवाडोदुयानायां लोकधातो मनुष्या यसरूपेण विनीताः कुश्यलेषु धर्मषु । • एवमेव दश दिक्षु गङ्गानदोबालिकासमा पचकार्य शुद्धोत्रेषु यत्तरूपेण मया मनुष्याः कुथलमार्गचाया प्रतिष्टापिताः । यथा च मया बयः सत्त्वा भपात् कुशलचर्यायां प्रति. यापिताः तेन कमावशेर्पण ममताई बोधिनले बजासने मेमिपस्य बोधिमभिसम्बोदकामस्य मारः पापीयान् महान्येनोपक्रान्तो बोधो व्यापकरणाय । अयं मे कुलपुत्र भनि दानपारमिता बोधिचर्याश्चरमाणपण लब्बा याई गम्भौरी तान्तिं गम्भीर धारयौं। गम्भीर समाधि। पञ्च लोकिकामिनाः प्रतिलब्धाः परमं महापुरुषकारं वातवान् एवमप्रमेयासंख्ययाः सत्त्वा अनुत्तरायां सम्यक्सम्बोधौ भमादपिता निशिताः प्रतिष्ठापिता. एवमप्रमेयामहोपाः सत्त्वाः प्रत्येकबुद्धयाने एवमप्रमेयामंध्येयाः सखा श्रावकयाने समादारिता निवेशिता: प्रतिष्ठापिताः। थापयित्वा पावन्तो मया बोधिसत्वच-पाचरमाणेन उद्धवपरमाणुरजःसमा मे बुद्धा भगवन्तः पर्युपासिताः । एककस्म बुद्धयान्तिको सागरोदकविलुप्रमाणा मया गुणाः परिचौताः गणनातिक्रान्तानां प्रत्येकवद्धानां मया पूजा कृता गणतातिकन्तानां तथागतश्राव कानां पूजा कृता । एवं मातापितॄणां पञ्चाभिधानामुपौणां पूजा कृता । मया च कृपया पूर्व बोधिसत्वचर्या सरमाणेन समांतरूधिरेय सत्त्वाः सन्तर्पिता इदानीमपिधार्मण पन्तर्पिताः॥ इति श्रीकरणपुण्डरौके महायानसूत्रे दानपरिवत नाम पञ्चमः ।। ययाई कुलपुत्र युद्धनमा एयामिणा दिक्षु बुद्धक्षेत्रातःधमान् सुद्धान भग. वता रिनिर्वतान् ये मया प्रयममनुत्तरायां सम्पझसम्बोधी समादापिता निशिता प्रतिष्ठा- पिताः पे मघा दानपारमितायां प्रथमं समादापिता यावत् प्रज्ञापारमिलायां समादापिता निवेशिताः प्रतिष्ठापिताः । एवमेवेतहि पूर्वमादिशि अप्रमेया संख्येयास्ते बुद्धा भगवन्तः प्रवर्तितधार्मिकधम्मचकाः तिष्ठन्तो पापयन्तो धम्म दमयन्नोऽट्रास। ये मपा प्रथममनुत्त- रायां सम्यक्षमोधो चित्तमुत्पादिता निवेशिता तितापिता एवं यावत् घट्सु पारमिताम ·Rudalitst Texti करणापुण्डरीकम् । वक्तव्य एवं दक्षिण पश्चिमोत्तरे ईष्टिमोपरिघु दिसु वक्तव्यं । पश्याम्यहं कुल पुत्र पुरिमै दिग- भागे इत्तो बुद्धतेवाईकनवत्तिबुद्धक्षेत्रशतमहनापतिक्रम्य संपुष्पिते लोकधातो विमलतेज. गुणराजो नाम तपागतस्तिष्ठति, ध्रिपति यापयति धर्माच देशयति सपा स भगवान् पूर्व प्रथममनुत्तरायां सम्यकसम्वाधो चित्तमुत्पादितः समादापितो निवेशितः प्रतिष्ठापितः । मया दानपारमितापां यावत्पन्नापारमितायां प्रथमं समादापितः पेयालं पुरिमायान्दिशि - भिरत्ये सुद्धक्षेत्र अक्षोभ्यो नाम तथागतो जंबूनदे युद्धतंत्रे सूर्यगी नाम तथागतः रतीश्वरे बुद्धतंत्र रतीश्वरधोपज्योतिनाम तथागतः सूर्यप्रतिपिते बुद्धक्षेत्र ज्ञानभास्करो नाम तया- गतः जयवंत्रये बुद्धक्षेत्र नागनिनर्दितो नाम तथागतः सौवने बुद्धक्षेत्र वजकीर्तिर्नाम तथागतः स्वर सुद्धोत्र व्याघ्ररपिमर्नाम सथागतः भरतीये बुद्धक्षेत्र मूर्यगी नाम तया- गतः । वरप्रभ बुद्धक्षेत्र कौत्तीश्वरराज्ञो नाम तपागतः मेमप्रभे बुद्धतेत्र अचिन्यराजो नाम तथागतः सम्बरे बुद्धक्षेत्र व्यातिनी म सपागतः कुसुमागे बुद्धक्षेत्र प्रभातुर्नाम तपागतः । तमोत्तरे युद्धतंत्र मेसस्वरसन्दर्शनमरु म तपागतः धरणावत्यां बुद्धर्वत्र मानविम्बी नाम सपागतः ॥ कुसुमविचित्रे बुद्धक्षेत्र विमलने वो नाम तयागतः। एता पूर्ध्वगमा कृला कुलपुत्र धुरिमाघां दिश्यममेयासंख्येयान् बुद्धान् भगवतः तिष्ठतो याप- यतो धम्म देशयतो युद्धचक्षुषा पश्यामि । घेनानुत्पादितयोधिचित्ताः पूर्वानुत्तरायां सम्या- सम्बोधी समातापिता मया च प्रथम दानपारमिता यावत्प्रज्ञापारमितायां समादा- पिताः प्रतिष्ठापिता मया च प्रयमं तिला यापयतां बुद्धानां भगवता सकाशमुपनौताय तत्र सर्वप्रथम व्याकरणं प्रतिलब्ध अनुत्तरायां सम्यकाम्बोधौ। अथ तम्यां वेला संपुष्धितायां लोकधातौ तस्य विमलगुरासेंजराजस्य तथागतमा- सनं प्रकम्मितं । ये तत्र बोधिसत्त्वाले तम्य विमलगुणतेजराजस्य तयागतम्मासनं प्रकम्पितं तमेव सथागतं पृष्टवन्तः को भदन्त भगवन्हे तुः कः प्रत्ययो प्रदिदं मे दृापूचं भगवत प्रासनं प्रकम्पितमिति । स तथागतस्तानवोचत् अस्ति कुलपुत्राध्वपश्चिमे दिग्भागे इतो बुद्धक्षेत्रादेकोननव सिद्धक्षेत्रानतिक्रम्प सब सहानामलोकधातुस्तत्र शाक्यमुनि म तपा- गतस्तिष्ठति प्रियते यापयति । स एतर्हि चणी पर्षदा पूर्वयोगमारभ्य धम्म देशयति । सेन तथागतेन पूर्व बोधिसत्त्वमूतेनानुत्तरायां सम्यकसम्बोधौ समादापित' येन में प्रथम- मनुत्तरायां सम्पक्सम्बोधी चित्तमुत्पनं तेन तथागतेनाएं प्रपमं दानपारमितायां समादा- पिनो निवेशितो मतिष्ठापितो यावत्प्रज्ञापारमितायां तेन तयागतेन पूर्वबोधिसत्वचर्यो चरता मयम तिष्ठता यापपत्ता बुद्धानां भगवतां सकाशमुपनीतो पत्र में प्रथमं व्याकरणं मतिलभ्वमनुनगयां सम्यक्सम्बोधी । स च मे शाकानिस्तथागतः कल्वामिनः सहे लोकधातो तिपति यापयति स एवं चतूणीं पर्षदामिमं पूर्वयोगमारभ्य धम्म देशत्ति तेन तथागताधिष्ठानेन ममासनं कम्पते । को पुमाकं कुलपुत्रोत्सहते मदचनात्मा बुद्धक्षेत्र गन्तु शाकामुनेसपागतस्पारोग्यकोगलं परिपृच्छनाय । ततस्ते बोधिसत्वा विमलतेज- राजानं तयागतमाहूय इह भदन्त भगवन् संपुप्यने युद्धक्षेत्रे द्धिमन्तः सर्वबोधियत्वगुण- पारमितामाप्सास्तेऽद्य पूर्वान्हसमवे महान्तमवभासं दृष्ट्वान्यामाद बुद्धर्शत्रादिकुर्यामभ्यागता- ·करणापुहरीकम्। स्तेनायं मुहर्तथिवीचालः पुष्पष्टिश्च । ते च बोधिभत्ता पाहुः वयमपि माना नेष्यामस्तं महं बुद्धक्षेत्र २ शायमुनि बन्दनाय पपासनाय तं च सर्वसाधारमा मुखमपे धम्मपर्यायं श्रवणाय । से बहुशोधिमत्त्वशतमामाः म्लेनयनुभाग हो get क्षेत्रासम्पस्थिताः तेनावगच्छन्ति क गन्तयं । सेऽप्याहुः तामपि वयं भदन्त भगवन्दिर जानोमो पत्र महालीकधातुः शाक्यमुनेस्तयागतम्य बुद्धवं । ततः मविमहतंजरासपा गतो बाई पमार्य पञ्चभ्योऽगुलिभ्यो विविधान्यच्चों घि प्रमुमोच। ततस्ताची पि एकोननव- तिषुद्धक्षेत्रसदनाणबभासितवान् । पावईम सहं युद्धविमत्रभामितवान् । यसले बोधि- मत्त्वाः पश्यन्ति सावदिम सहं बुद्धत म्फट बोधिसत्वर्गगनतले च देवनाग-पक्षासुर स्कुठं । दृष्ट्वा च पुनस्ते वोमवास्तं विमलगुणतेजराक्षानं तवागतमेवमाहुः । यायामो वयं भदन्त भगवन् सह युद्धक्षेत्र । सव्वांवन्तं स्फुटं नास्ति तत्रायकाशोऽन्तशो दयनितेपणमात्र- मपि । यन्न स्फुटो बोधिसत्वेः पश्यामः शाक्यमुनिस्तयागतोऽस्मानिरीतते धम्म च देश- यति । म च विमलगुणतेजराजा सम्घांबोधिमस्वानामेवमाद । ममन्तवतुः कुलमुत्राः भाानिस्तथो पे फोचित कुलपुत्रा सद्दे लोकधातो मत्त्वा भूमिस्थिता वा अन्तरौध्यिता या । ततश्योकः सत्त्व एवं मंजानाति मां शाकानिस्तथागतः सर्वचेतसा निरोप से ममेक- भारभ्यधम्म देशपति । एवंयर्थच म कुलपुत्र शाकमुनिस्तथागतो घम्म देशयति । एकवर्ण- स्थानं पे च तत्र कुलपुत्र मस्खा बाझमक्तास्त शाकामुनि तथागतं ब्रह्माणं समनुपश्यन्ति महावापरिविचारेण धम्म शृण्वन्ति । यावद् ये मारभक्तिका घे मूर्यभक्तिका घे पन्द्रक्तिका वेगवक्तिका ये विकक्तिका ये धृतराष्ट्रभक्तिका ये महेश्वरभक्तिकाले मत्वा महे- थरएपवर्णसंस्थानववनव्याधारण भाममुनि तथागतं पश्यन्ति धम्म च शृण्वन्ति । यायच्चतु- रशीतिस्तत्र मत्स्वाना वणं संस्कारभक्तिरूपयारमहखाणि से तथा चेव शाकनं तया- गतं पश्यन्ति धम्म च शृण्वन्ति । तस्यां च पर्षदि पगर्जितो नाम बोधिसत्त्वो हितोपत्र ध्योतिरमिर्माम बोधिसत.॥ अथ विमलगुणोजराजस्तयागतम्नान् बोधिमत्त्वानामंत्रर्यात म गच्छथ पूर्ण कुल. पुत्राः महे लोकधातो शाकामुनि तथागतं मदचनादारोग्पकोशल्लं मुखस्पर्शविधारता परि- पृच्छप । से बोधिभत्ता प्राहुः सर्वावन्तं भगवन् महं युद्धतंत्र म तितिगगनं दोधिसत्व मुटं समनुपश्यामः । न चात्रे फसवमायबफाशोस्ति तितो गगने वा यत्र वयं पति- तिमः । स च विमले गुणवेजराजलथागत प्राह । मा कुलपुत्रा एवं वय नास्ति सहे सुहाग्रेऽवकाशः विस्तीर्णावकाशः स शाक्य मुनिस्तथागतोऽचिन्टर्बुद्वगुणेः पूर्वमणिधान হিন্দী নয় স্থানান্তন্যময়া গিয়ামের ম্বিয়ানইয়ামা ঘর্ম देशति । त्रिविधं वः शिक्षामम्बरं देशपति त्रीणि च विमोत्तद्वाराष्णुपदर्शयति विभ्यो- पायेभ्यो मखानुहरति तिसपु च शिवेषु पषु प्रतिष्ठापयति । एकस्मिन्समये कुलपुत्र- शाकानिस्तथागतो चिराभिमबुद्धो येनेयमवावेक्षया मध्ये गेलपर्वते इन्द्राक्षम्य परम भने गालगुदायां विहरति सप्ताह मेकपर्यनातिनामपति विमुक्तिपीतिमुख प्रतिसंवेद. र्यात मनोवती च सा हालगुदा तयारानभायेन स्फुटा नास्ति तयावकाशन्तशतुरखा ·Buddhist Text) करणापुणरौकम् । प्रमाणं यत्तथागतकान न स्फुटं। तस्य च सप्ताइस्यात्यपेन दशभिर्दिशामिहादशनयुता बोधिसत्त्वानां तत्र महे लोकधातो यस्तम्य पर्वतम्याभिमुखं स्थिखा शाकामुनेस्तथागतस्म वन्दनाय पर्युपासनाय धम्मश्रवणाय। सच कुलपुत्रशाक्यमुनिलयागतस्तत्र पर्षदि रियभि- संस्कारमभिसंस्कृतवान् मा च सालगुडा एवं विस्तीर्णा चैवं विपुला च प्रादुर्भूता पदा से द्वादशनयुता बोधिसत्त्वानां तत्र मालगुहायां प्रविष्टो विस्तीर्णातकानं पश्यन्ति स्म । एक- कश्च बोधिसत्वमा तथागत विविधोधिसत्त्वविकुर्वाणेन पूजां कृत्वा एकेको बोधि- सत्त्वस्तत्र सप्तरत्रमयामनं निर्मितवान् यथोपविष्टा धम्म एवन्ति । एवं विस्तीर्ण. वकाशः कुजपुत्र १ शाक्यमुनिलयागतः ते च बोधिसत्त्वाः तस्य शाक्यमुनेस्तथागतस्य मकाशानुम्मै श्रुखा शाक्यमुनेस्लयागतस्य पादो. थिरमा वन्दिखा विस्कृत्वा प्रदक्षिणीकृत्य स्वकस्वफेषु बुद्ध क्षेत्रेयु सम्मस्थितः प्रचिरनक्रान्तानां च तेषां बोधिसत्वानां मालगुहा पया पौराणा संस्थिता तब चतुदीपिकायां कोशिको नाम शक्र मायुःरितीस्तिर्यग्यो- न्युपपत्तिभपभीतः स चतुरनोतिभिस्वर्यास्त्रंशद्देवमहसः माहूँ येन सालगुडा येन च भगवां- स्तनोपर्वकामति । उपसंक्राम्य मामन्तको इन्द्राक्ष मालगुहाभवने स्वितः तम्य भगवती- ऽनुभावेन एतदभवत् पनूनं वयमहं पञ्चशिखं गन्धर्वपुत्रमध्येधेम । स च पञ्चभित्रो मधु- रोख स्वरेण भगवन्नमभिमुखं तविष्यति । तदा भगवान् धानसमाधिभ्यो व्युस्थामति । ततः शक्रः पञ्चशिखं गन्धर्वपुत्रमधीष्ठवान् । अथ पञ्चशिखो बौणां मनोज्ञेन गौतयादित्रेण भगवतोऽनुभावेन पञ्चमितवशते- भगवतो वर्णमभापत । पदा च कुलपुत्र पञ्चशिन प्रारब्धो भगवतोऽभिस्तवनाय ततः स था का निर्भगवान् सुघोषवेरोचन केतुं नाम समाधि समापनस्तेन समाधिना ये सई लोक- धातो मकियत-रातसा वामुरा वा गसड़ा वा किन्नरा वा महोरगा वा गन्धा सर्व कामावचग देवा सर्व रूपावचग देवपुत्रास्तत्र सन्निपाता बभूवुर्य च स्वरमक्तिकाम्तै स्वर श्रुत्वा प्रसीदति । ये वर्णयशोभक्तिका स् भगवतो वर्ण श्रुखा तस्य भगवतः सकाशे सौत्र- प्रेमप्रसादगुरुगौरवचित्रीकारजाताः प्रसौदन्ति घे वेणुवाद्यभक्तिकारते वेणूवाद्यं शूल्ला प्रमो. दन्ति ततः शाकामुनिर्भगवांस्तप्तः समाधेर्तुत्थाय शाल गुहाया द्वार दर्शापयामास शकचोप- संक्रान्तो भगवन्तं पृष्ठवान् भगवान् कुवोपविशामः स शाक्यमुनिस्तथागत उवाच । निषोंद लं यता यावत्तस्थुममागताः ततः माले गुदा एवं विस्तीर्ण संस्थिता यथा द्वादशगङ्गा- नदी-बालिकासमा यतास्तत्र गुहायां प्रविष्टा निघणायाश्च तस्याः पर्षदः स शाकामुनिस्तथा- रूपां धर्मदेशनां कृतवान्यथा ये तस्मिन् पर्षदि श्रावकयानिका नियमाने श्रावकथानका शृण्वन्ति । नवनवतिकोद्यस्तत्र श्रोतापत्तिफलं प्रामाः ये च तत्र पदि अनुत्तरसम्यक- सम्बुद्धयानिका शुद्धो महायानकयां शृण्वन्ति । तत्र च पञ्चशिखगन्धर्वपर्वमा अष्टा- दशनपुता प्रवैर्तिकाः संस्थिता अनुत्तगयां सम्यकसम्बोधो पेश्च तत्रानुत्पादितं त्रिषु यानं चित्तं तत्र फेशिनुत्तगयां सम्यकसम्बोधो चित्तपुत्पादितं फैचित्तत्र प्रत्येक द्वयाने चित्त- मुत्पादितं फेश्विावस्याने चित्तमुत्लादितं सच तत्र कोशिकः शक्रो भपातरिमुक्ती वर्ष- सहसं चापुर्विद्धं । प्रवेशानुत्तरायां सम्यक्सम्बोधो बभूव नदेयं विस्तीर्णावकाशः 16 ·१२२ करणापुम्हरोकम् । कुलपुत्र म शाकामुनिमयागता एवं विस्तीग चामन तथागतस्य स्वामक्ष। चितष्य तथागतस्य स्वरमण्डलम्म पर्यन्तमुद्यहोर्नु वा गणयितुं वा वित्तीय मा पायकौशल मखरिपाकश्च न शक सय तथागतम्योपायकौशल्पा वितीर्य कायश्च कुलपुत्र तपागतो न शब फेचित्तस्य मानमवलोकपितु सायब पर्यन्तमधिगन्तुं । पावन्तश्च मत्वा एताई तत्र सबै बुद्धक्षेत्रे सानिपतिता पति से Fa शाकापुनेस्तथागतस्य कुतो भविशेपुले सर्वे नत्र विचरेपुस्ते च सत्तास्तम्य तथागत रोममुखे प्रवियु निष्कमेयुश्च ते एकरोममुखातस्य तथागतस्य नो ऋक्ता पर्यन्तपुरको ऊनखम्बा पूर्णखम्वान्तशी दिनापि चक्षुधा तदेवं विस्तीर्णकायः भ शामुनिक्षपा. गतः। पुनम्परं कुलपुत्र विस्तीर्णमुद्धतेत्र: सभामुनिम्मयागतो यावन्तश्च दशमु विच गङ्गा नदी बालिकासमा युद्धतंत्रा एवं परिपूर्णा भवेयुः । सत्वेस्तद्यथापि नामाईमा युद्धक्षेत्रं सर्व सत्वा एतर्षि महे बुद्धक्षेत्रे विधेनुः मर्च ते तत्र विचरेयुः तत्कस्माद्वैतो. क्षयब तप तपागत पूर्व प्रथमचित्तोत्पानानुत्तरायां सम्पक्सम्बोधो मणिधानं बभूव । तिष्ठतु कुलपुत्रक गङ्गा-नदी-बालिकासमा लोकधातवः स चेत् कुलपुत्र यावदशम् दिनु सहसं गहा-नदी-बालिकाममा सुद्धतंत्रा एवं विस्तीर्णः सद्यहि सहयुद्धं परिपूर्ण मत्वः ते सर्व एताई पचे लोकधातो प्रवियुम्ने पर्व तत्र विचरेपुरेवं पं । तमा तथागतध्य पूर्व प्रथमचित्तोत्पादितानुत्तरज्ञानप्रतिलाभाय मणिधानं वमूव । एवं विस्तीर्णायुद्धतंत्रेः स बुल- पुत्र शाकमुनिस्तपागतः । एभिश्च धर्मविशिष्टतरः स शाकामुनिस्सधारातो पयाघदरहीत पूर्व कुलपूबा इमां चन्द्ररोवधिमला पुष्पाङ्गच्छथ पश्चिमी दिशं यथा स्वयं दृष्ट्वा मई क्षेत्र मम बचनेन तं भाकामुनि तथागतमारोग्यकोशल्यं पृच्छत ॥ सध विमलगुणतेजराज- सपागतगुन्द्ररोचविमलां पुष्पां गृहीत्वा रहराजस्म बोधिसखप्प प्योतिरपीच बोधिसत्वम्य दयाह । गच्छत कुलपुत्र। मबिलाधामेन महां लोकधातु । तत्र विंशतिः प्राणिमद- खाणार्ययमपि भदन्त भगवन् गच्छमः तणानुभावेन सहा लोकधातुं सम्म शाकामुनेस्तपा- गतम्य दर्शनाय वन्दनाप पर्युपासनाय विमल गुणलेजराजस्त पागत माह । गच्छस कुलघुषा पधाभिप्राया। तो च दो बोधिसत्त्वो रराजय व्योतिरसिय साई विशतिमिबोधि- सत्त्वमसेसम्म विमलगुणनेजराजभ्य तथागतस्य ऋद्धिबलेन ततः संपुष्पिताया लोकधातोः सम्पस्थिता एकचित्तक्षणेनेदं सई पद्धक्षेत्रमनुप्राप्ता भ्रमूठे पर्वते प्रत्यस्थता ते येन भगवान् शाकामुनिलेनाजलिं पणम्याहुः अस्ति भगवन् पुरसिमे दिगभागे एकोनविंशतिबुद्धक्षेत्र- रासायतिक्रम्प तत्र संपुष्पितो नाम लोकधातुः सत्र विमलगुणतेजराजो नाम सपागतः ৪ গুদাম, figয়াহিয়াগন গুঘক্ষীক্ষা হঙ্গা মা, मुनि म तपागता महे बुद्धक्षेत्रे तिष्ठति यापयसि न प तथागसेन पूर्व बोधिसत्वभूतेन बोधिसत्त्ववारिका चरमार्थनाई मर्यप्रथममनुत्तरायां सम्यकसम्वोधो समादापितो निर्देशिता प्रतिष्ठापितस्तम च वचनेन मपानुत्तरायां सम्पकसम्बोधो चित्तमुत्मादितं तेन तथागसेना प्रपमं दानपारमित्तायां निवेशितो यावत्पूर्वोक्त एवमेभिश्चतुर्भि धम्मै विशिष्टतरः स शाक्य मुनिस्तपागतो यथा सेनेमे चन्द्ररोचविमला पुष्पाः मेषिता श्रारोग्यकोश च पृच्छति ।

·Buddhist Text) करुणामुण्डरौकम्। १२१ एवमभिरभ्या युद्धक्षेत्रात प्रक्षोभ्यस्य तथागतस्यासन कम्पति पे व सत्र बोधिसत्वा: मनिपतिताले चापि दृष्ट्वाक्षोभ्यस्य तथागतभ्यामनं कम्पिन परिपृच्छन्ति मम । पेयालं यया पूर्वानं सर्वेषामेवं वक्तव्यं । सेन व समनाप्रमेयामंध्येयाः पुरिमायां दिशि तथागता दूता बोधिसत्वा इमं मई युद्ध मह चन्द्रगविमलः सम्मासाः शाकामुनेस्तयारतस्य परि- पूछनाय पूजनाय वन्दनाय पर्युपासनाय धर्ममश्रवणाय च । समनन्तरपरिवसितो माता मुरिमायां दिशि बुद्धक्षेत्रनामपरिकीर्तनं श्रद्धानां भगवतां । दक्षिण दिशं पुनर्भगधा- नारश्यः परिकीपितु । पनाम्यहं कुलपुत्र दत्तिणयान्दिशीतो सुद्धक्षेत्रादेकगा-नदी- बालिकासमानि बुद्धक्षेत्राणतिक्रम्य सत्र सर्वशोकापगतो नाम लोकधास्तत्राशीफीनाम सपारातस्तिष्ठति धियति यापयति । मया म भगवान् सर्वप्रथमं पूर्धबोधिमत्वचारिका धामाये नानुत्तरायां सम्पक्सम्बोधो यावद्ययायक्ति जम्बुप्रभे युद्धक्षेत्रे धर्मश्वरविनर्दिनाम तथागतः मेसप्रतिष्ठिते बुद्धतेचे गतीश्वरसालेन्द्रीनाम तथागतः गुणेन्द्रनिहे बुद्ध सिंहविटमितराजा नाम तथागत' । मणिमूलव्यूरे बुद्धतेचे नारायणविजितगर्भ नाम तथागतः । मुक्तापभसञ्चपे युद्धक्षेत्रे गनगुणविम्भितमच्चयो नाम तपागतः देवमोमे बुद्ध. क्षेत्र जगातिगर्भो नाम तथागतः चन्दनले बुद्धक्षेत्र प्रविधानकोतिर्मम तयागतः विशिष्टगन्ध युद्ध पुणवलमालराजा नाम तयागतः सुधिदिने बुद्धले मनोनयीय- स्मरविनर्दितो नाम तथागतः दुरण्ये बुद्धक्षेत्र मालजयविन्दुराजा नाम तथागत. नमोये युद्धक्षेत्रे तेजेश्वर प्रभासो नाम तथागतः अभिगार्जतमुद्धरीत्रे मुमनोवस्वनिधो नाम तपागतः । रविममे सुद्धोत्रे रत्नतलनागेन्द्रो नाम सपागतः पलामरसरसरत्ने बुद्धतेने धर्मामेनिधिश्वरमोम्यो नाम सपागतः पेपालं यापूर्वक्तिं । एवमप्रमेषामख्यपान घुद्धानां भगवता दक्षिणस्यान्दियानानि कम्पन्ति । सऽनुशुद्धा भगवन्तः शाकापुनस्या- गतगा वर्ण पगाकीर्तिमुदौरपन्ति । यायतन ममनाप्रमेयासंख्येया दक्षिणप्यादिशि सातवूनग बोधिभत्ता मा चन्द्ररोचविमला पुष्पेरिस मदं बुद्धक्षेत्रमनुप्रातः सायाने ঘন ঘনায় যমঘনায় । पुनश भगवानाच ॥ पश्यामपदं कुलपुत्र पश्चिमायां दिशीतो सत्तेयान् भन्मानति- युद्धग्रनयुतशतमदसायतिक्रम्य तप शान्तमतिनाम युद्धप्रसार ग्लगिरिनाम सयागतः तिष्ठति प्रियति यापयति धम्मच देशयति मा म भगवान् पर्य योधिसत्त्वभूसेन बोधि- चर्चा घरमाणेन सर्यमयमं ममापितो याममापूर्वोक्तं । बुद्धयाणां पेयान यरफम्मि कोशो नाम तथागतः खरसोको नाम तयारातः धरितालझौतिः ममन्तगर्भधलकुमुमः। फाधायिक्रमः पमयेधप्रदीपः श्रममन्तरमै कम्पविराजः बीन्द्रघोषः । यथापूर्वोतं एयमप्रमेपास्यपानां पधिमापां बुद्धाला भगतो येयो शापमुनिना तयागसेन नामानि परिकीरितानि रोपामामनानि कम्पन्ति । पायन ममनाममेयामरयाः परिमायाँ शिशि शुद्धता छोधिमा म पन्द्ररोशिमला पुरिमं मई युद्धोत्रमनुप्रामा पाय. मिया धर्मप्राणाय । पेपालं । यमुत्तादियुक्तशा पशमुपरिमापामग्रमः । एवं यति मयं धिपधिमा परिमोत्तरा । एत्तापूर्ण । पुनः गारनिर्मगगम् रम्भिको नाम पनि । taryको नाम नि का पाठ ·कमवापुखनैवम् । १२४ पणमाम्यहं कुलपुत्रोत्तरपभिमाया दिशोतो .. गपतिक्रम्य तत्र विजयं नाम बुद्धक्षेत्र विगतमन्तापोववेत्रमझमालराको नाम सामना पूर्व बोधिमत्त्वमूतेन बोधिमस्वच- घरमाणेन मर्यप्रथममनुत्तरायां मन्यसम्बोसो दापितो यावतपटमु पारमितामु यावन्मयामर्वप्रथमं तिष्ठता यापयतां बुद्धाना want, मझायमुपरी(नौ)ते । यत्र सेन याकरणं प्रतिलब्धमनुत्तगयां भम्यकसम्बोधो यदा नाम पर कीतिसं तदामन कम्पितं यावश्चतुरशीतिमत्त्वाना वर्णभक्तिसंस्थानरुपयाहारसाचाथि तथा शाकमुनि तयागतं पश्यन्ति धम्म च शृण्वन्ति तत्र च पदि दो बोधिसत्वोक विगोपशिनरो नाम द्वितीयः संरोचनयुद्धी नाम स च विगतमन्तापोद्गतग्रमणशालरातो नाम तयागतस्तो दो बोधिमत्त्वो अामन्त्रयिखेवमाह । गच्छतं युवां कुलपुत्री मो बुद्ध क्षेत्र मदचनाच्छामामुनेस्तयागतम्यारोग्यकोशलं मुखस्पर्शविहारतां परिपृच्छता ताबा मावन्तं भदन्त भगवन्तानां मई बुद्धक्षेत्रं स तितिगमनं ममनुपश्याम. न च तन कसत्त्व स्थाप्यवकाशोऽस्ति तितो वा गगने वा पवावां प्रतिष्ठेवहि मच तथागत प्राह । स कुन्नपुत्र धरत नामित महे बुद्धतेऽनवकाशः तत्कस्माद्धेतो विस्तीर्णावकाशः कुलपुत्र म शाकामुनिम्तथागतो ऽचिन्त्येव॒द्वगुणेः पूर्वप्रणिधाने न विस्तीर्ण स्तम्प तथागतमा कृपा शामनावतारप्रवेशः त्रिशरणगमनं विभिनिर्धम्म देशयति विविघं शिक्षासम्बरं देशति श्रीणि विमोक्षदाराणि प्रकाशयति त्रिभ्यथापायेभ्यः मत्त्वानुद्वरति विपु च शिवपणे सत्त्वान् प्रतिष्ठापयति । एकस्मिं ममपे कुलपुत्र स शाकमुनिस्तयागतोऽचिभिमम्बुद्ध वनेयमत्त्वावेतया विषमे शेलेन्द्रपर्वतमध्ये इन्द्रातस्य पक्षण भवने मालगुहायो विहरतिस मप्लाइमेकपर्य नातिनामयति म। विमुक्तिप्रीतिमुखमवेदी। मावती च भा माल गुहा फुटा तघागतकापेन मास्ति तश्रावकाशोऽन्तशचतुरङ्गलप्रमाणं यन्न तयागतकायन स्फुट तस्य च मप्ताहस्यात्ययेन दशभ्यो दिग्भ्यः । द्वादशनयुता बोधिसत्वानां महामत्त्वानां सो लोकधातो मम्माप्तास्तस्य शाक्यमुनेस्तथागतस्य वन्दनाय यावदिमेशभिर्धमै विशिवतरः । म शाक्यमुनिम्तयागतो यचान्ये तथागता गृहौध्वं यूयं कुलपुत्रा मा चन्द्ररोविमल पुप्पां गृहौखा गच्छत पशिमा दिशं यया स्वयं दृष्ट्वा तं बुद्धक्षेत्र मम वचनात्तस्य शाक्यमुने स्तयागतस्यारोग्यकोश पृछत । म च विगतमन्तापोट्यवैश्रमणमालराजस्तथागतः पुष्प पृहीला विगोपशिखरम्य बोधिमत्त्वम्म ददाति मंरोचनबुद्धमा च बोधिसत्त्वम्म महा सत्वप । एवं चाह । गच्छत कुलपुथो मबिलाधानेन महं बुद्धतेनं तत्र विंशति प्राणमहमाणाहुः । उपमपि भगवन् गमिष्यामस्तपागसम्पानुभावेन मदं बुद्धतेत्र शाक्य मुनि नयागतं दर्शनाय वन्दनाय पर्युपासनाय । तपागत शाह । गच्छत कुलपुमा यय भिप्रायाः। ततस्तो दो बोधिसत्त्वो माटुं विंशतिमिर्बोधिसत्त्वमसेनस्य तथागता रि(क)धनुमायेनो ततो विजरादा वुद्धक्षेत्रात् सम्मस्थिताः एकत्तणेनेह बुद्धत्तवेऽनुप्रामा गृा कूटे पर्वते प्रत्यस्युः । एकान्तस्थिताश्च येन शाकमुनिस्सथागतरोनालिं प्रणम्याहुः • भगवनामिनि पाठः साधु । चिहानुभावेन रनि पाठः माधुः । विरजा पनि पाठ भाष ·१२५ करुणापुण्डरौकम्। Buddhist Text] - 1 अस्ति भदन्त भगवन्नुत्तरपूर्वायां दिशि ययापूर्वक्ति सेन तथागतेन मे चन्द्ररोचविमलाः पुण्याः प्रेषिता भगवतश्वारोग्यकोशल्यं पृच्छति। एवं मारभवन विध्वंसनस्थ तयागतम्यासनं कम्पितं । ये च तत्र बोधिसत्वाः सन्निपतितास्ते चापि दृष्ट्वान्तमारभवनविध्वंसनं तथा- गतं परिपृच्छन्ति । यावद्ययापूर्वक्तिं । एवं मालेन्द्रराजा विक्रमरश्मिपद्मोत्तरः चन्दना- मेमराजः सागरः राजयोतिज्ञानविक्रमस्तथागतः यावत्तेन च समपेनाप्रमेया संख्येया अत्तरपुरिमायां दिशि तथागताले दोधिसत्वाः सचन्द्ररोचविमलपुष्परिह महे बुद्धतेत्रे सम्पासाः शाक्यमुनेः तयागतम्म पृच्छनाप पूजनाय वन्दनाय धम्मश्रवणाय तावदेव शाक्य- मुनिस्तयागत ऋयनुभावेन सर्वेषां सवानां ये सहे बुद्धतेचे मनिपतितास्तेषामे केकस्य मत्त्वस्य योजनप्रमाणमात्रमात्मभावः मंस्थितः सावन्तं च सहं बुद्धक्षेत्रं एवंरुपैः । मत्त्वेः स्फुटं न कश्चिद् बुद्धतेत्रे वा गगने वाऽवकाशो यः मत्वरस्फुटोऽन्तशो योलनशलाका- प्रदेशमाघमपि यः मत्त्वेभ्यो न स्फुटोभूत् । सर्वं च ते सत्वाः शून्यमाकाशम्पश्यन्ति न च परम्परं पश्यन्ति न चैषां पर्वतसुमेरुचक्रवाहमहाचक्रवाडपर्वतायक्षुप श्राभासमागच्छन्ति न लोकान्तरिका दिया विमाना ऊहूँ यावाघोकाञ्चनचक्रं ततोढुं पृयिवीचक्षुषो नाभाम- मागच्छन्ति स्थापिला तथागतं शाकामुनि । ते तपागतं पश्यन्ति । तत्र च भगवानाकाश- स्फुरणं धर्मावच्छेदप्रशुद्धिममाधि समापनो यतो चन्द्ररोचविमलाः पुष्पाः सबै रोममुग्वेषु भगवतः प्रविशन्ति । मर्वच से सवाः पान्ति मद्दे लोकघाताबन्तर्गता विगताः सर्व मत्स्वानां चित्तचेतसिकेषु ममिकाररूपमन्दर्भनता। ते चैव भगवतो रोममुखे निरीक्षन्ते मम सत्र चोद्यानमदातुः नानारनवृत्तं नानापत्रं नानापुष्पं नानाफलाकीर्ण नानावस्त नानाव- ध्वजपताकाशेपूरमुक्तिकादारालहतांप्ता वृतां पणन्ति तद्यापि नाम मुखावत्या लोक- धातावुद्यानं सर्वधां च तेषां मत्त्वानामेतदभवत् गच्छामो वयमेतदुद्यानं दर्शनाय । म चने मत्वा ये मई लोकघातायन्तर्गताः स्थापयित्वा नयिका यामलौकिका तर्ययोनिको भारप्यायचरा सबै परिमिष्ठाः मत्वातस्य तथागतम् रोममुखेम्पस्त पागतशरीरे प्रविष्ठाः । प्रय भगयाम्नादि प्रतिलम्भपिल्ला व्युत्थितः ततस्ते सत्वाऽन्योन्यं दृष्ट्वाचः कुत्र माम मुनिम्तयागतः । मेत्रयो बोधिसत्त्व प्राप्ठ । मम्प्रज्ञानं ततः मत्त्वाः ममन्वाइरन मवें यपं तथागतण कुरो मनिपतिताः सतम्ने सखाः मान्तरवारिं तपागतका स्वयं प्रत्याभूना यया वर्ष तयागतप्प कुत्तावनर्गताः मनिपतिताश सेपामेतहमवत् कुतो वयं तथागतग्ग्रा कुत्तो प्रविष्टाः पनाम्मिन् मशिताः ततो मैत्रेयः मवितोपर्पदंबरेप विजय पन्याच शृगवन्तु मवन्तस्तयागतयायियनप्रातिशायं पदम्मा घिसकर माता धमतशयति । यद्युभाभिः मर्चचेतमा ममन्त्रालयाः ततः मातीपर्यत्प्राञ्चलोभूमाः । भगवांच म+मुग्रचर्याधम्म देशयति मम । तत्र फतरा मर्वमुखपर्या यदुत मंमारपडा. दुत्ता प्राष्टिाने मार्ग:वतार मसता प्रयम्मधानपरिपूररता। तत्र दमकारा ध्याननिगचित्तोलादपरिणामनता । यदुत मर्चमत्वेभ्यो महामावनिताधिष्ठानं दिन- यस्तुमाननसा प्रतीमत्त्वोत्तारर तपा महानापममुहाननता । मुनमोधनतामनाएं प्रानशिपामपरिमोयननया मष्टामिनाहानुपाम्नमनायः रामपप्रत्ययेत्तसया- ·१२६ करुणापुण्डरीकम् । Bądu मर्चलोकधातुगमनस्वाहः । मायास्त्रप्रतिभातोपमसर्वधर्मावबुधानतया भामनालङ्करणसनाधः । शौलस्कन्धाधिपानपरिशुद्या दश .. मर्च पारमितापरिपूर्या चतुर्वैशारद्यप्रतिलाभमनाह । ययावादितयाकरितया वैथिकबुद्धधम्मनिरवशेषप्रतिलाभसनाई बोधिसत्वानां धेयं दशकाय वेशधभमुखचर्या । लक्षणामुखरजातिचर्यायाः पबंधनेगा। मनमिकारचित्तानुत्पादानिरोधसमयमवेर्तिकमित्र सम्बतविवरनुच्छेदमावत तितमिमा खलु पुनर्धर्मपर्यायस्य माध्यमाणस्याशीतिकोठो गङ्गा-नदी-बालिकापस मत्त्वास्तथागतस्य कुत्तिगता प्रवेतिका श्रभूषवनुत्तरायां मम्पकमम्बोधो। गवारि क्रान्तास तत्र घोधिसत्त्वा महामखा पे नानाविधधारणीसान्तिप्रतिसन्धा प्रभूत पुनस्तधागतशरीराद्रोममुखेभ्यो निष्कान्ता प्राश्चर्यप्राप्ता भगवतः पादो वन्दित्वा fa प्रक्रान्ताः स्वकस्मो बुद्धक्षेत्रेषु गतानथामसम्म स्वरमणलफायप्रमाण प्रापनार्थ । तत्र बोधिमत्त्राः पुरिमां दिशं गच्छन्ति अप्रमेया मईयाः पुरिमायां दिशि पदबुद्धवानरि कामन्ति न च यामुनेस्तपागतस्य स्वरमणतं प्रतिहना । एवं प तत्र बरं शनि बिचित्रपदार्पयञ्जनाः तद्यथा सामुनेस्तथागतम्प पुरतो निपले धर्मः श्रुतः । एवमेधार धर्म शृण्वन्ति । अपि च तत्रापि भाकामुनेस्तयागत काययोनत्वं धा पूर्गास्वं at: प्रज्ञापते शाकामुनस्तणागतम्प कापः स्फुटो दृश्यते छोधिमत्तेः पावकेसाप्रमघा संख्येय মাঘিমল্লা দ্বাজান্ধীর সাক্ষায়ুপঘায় সঙ্গিনী নিজামন স্বল। স্ব द्वितोरे राममुख यावत्सर्चगेममुरेभ्यः प्रविशन्तो निष्कामाश महायने यावनेवं दशा दिए वक्तयं मायती च माप यादगधन' फापागंताः सा भगतः कायान्तर्गत गपगुम्यो निष्कृय भगवतः पादो भिरमा चन्दिवा भगवम् विपक्षिणीला भरावसो ऽभिपुर्ण प्रत्यापागवन्तमेव विशिधापन सम्पावासयमाना । अप सावध कामायचरा स्पावधराय देयचा विचित्र ध गन्धमापविलेपन प्रपिता दिवानि च मुागि प्रयास्तियन्तो रिष्यानि व ध्वज पताकाययप्याभरणामि भावतः पूमायोकाः । स बंधारधाममुहारिणाम घोधिमावो पेन भगरसेनाहि प्रसभ्य भगवन्तमेश्योधत् किं नामायं भान भगवन् मायाका गृधान्त । भगवामाद मर्चवसाफारयाली मुग्नप्रगो नाम बहु युद्धर्फ माम मनिपाल नाम योधिमकाकरण नाम यादमार्गोत्ताग्यं नाम ममापानकन्यागतरणो नाम युद्धोधमन्दर्शनो माम मागरो मो नाम गपनातिमानो नाम फरणा पुण्डरीको नाम । पुमायाफिपन्तं अदम्न भगमन पुनमुवी था कुलदुहिता या पुषमन्धं प्रविति । यमं धर्मपर्याय श्रोष्यति उमापति धार्गपर्यात याषिर्यात परेपो छ यिनरेण भप्रकायियति लिखित लिपापयिष्यति अन्ता एकगाया। प्रासापूर्व न भयोक्तमित पुल्लम्कन्धं मोघेणेदानों कमियामि । यः कधिहिम धम्मपापं श्रोति प्रोत धाषिति या पर्याप्त परंभा मिसाप मम्प्रकापित्ति अन्ना गाया। पथ पुनः पश्चिमायो सामन:ो लिपि धारपियति । म बदुर पुष्मन्धं प्रमाविमति ।

·१२० करुणापुण्डरीकम् । Buddhist Text] - बेवं घोडश महाकल्पान् घटपारमिताचरमाणम्य बोधिसत्त्वमा पुण्ण स्कन्धः । तत्कस्माद्वैतोः मदेवकम्य लोकस्य समारकस्य सब्रह्मकम्य सश्रमणब्राह्मणिकायाः प्रजायाः मतिनागगन्धर्व- हुम्माखप्रेतपिशाचकिनगमुगणां दुष्टचित्तानां प्रसादनः सर्वरोगाणां प्रशमनः सर्वकलि- कलहविग्रहविवादयुपशमनः सर्ववाताकालमरणरागप्रशमनः सर्वदुर्भिक्षप्रशमनकरः क्षेम- करणीयः मुभितकर प्रारोग्यसामग्रीकरः भौतानामभयमुखकरः केशव्युपशमनकरः कुशल- मूलविद्धिारः अपायदुःखममोचनकरस्तिभिर्यानर्मार्गमन्दर्शनकरः समाधिधारणौतान्ति- मतिलाभकरः सर्वमखानामुपजीवकरो बजासननिधौदनकरः । चतुर्मारधर्षणकरो बोधि- पक्षाभिसम्पयनकगे धर्मचक्रप्रवर्तनकरः प्रार्यमप्तधनविरहितानां सत्त्वानां बोधिपक्षस- सद्धिकरः अभयपुरनगरमवेशकरणायं मया धर्मपायो भाषितः कम हस्ले इमं धर्मपर्याय परिन्दामिको ममेमं धर्मपर्यायं पश्चिमायां पञ्चाशभ्यां रतिष्यति। अधर्मभूयिष्ठानां सत्त्वानां भिन्नगौलानां च भितणां कर्णपुटे प्रकाशयिति । श्रधर्मरागरक्तानां विधम- सोमाभिभूतानां मिथ्याधर्मपरिचितानां । अपरिपक्वचित्तानां संवेजयिष्यति । सविती च सापर्धा-भगवतप्रेतमा चित्तमाक्षाय तत्र पर्षदि मेम्पुणो नाम पत्तभूधिनिघणः । अथ मेयो बोधिसत्वो महासत्व मेगपुण्यं पक्षमृपिं पदोला भगवतः सकाश- सुपनौतवान् । भगवानाह । उदयह स्वं महर्म इमं पर्यायं यावलभिमायां पञ्चाशत्या देशान्तरगतानामवर्तिकानां बोधिसत्स्वाना कर्णपुटेपु प्रकाशन । अयं चार्तिकचित्तं मञ्जनम्बाहेयं भदन्त भगवंबरशौतिग्रधा कल्पा प्रतिक्रामन्तो यन्मया भदन्त भगान् पर्व मणिधानेन यक्ष विस्तारपस्त्रानुत्तरापां* सम्पकसम्बोधो वोधिवारिका चरमाणोऽति- फ्रान्तः । मत्वा मपा चतुर्यु ब्राझविधारेषु प्रतिष्ठापिताः प्रवर्तिकममी च प्रतिष्ठापिता श्रहं च सत्त्वानां स्वयमेव परिपाचयामि । यावपश्चिमायां पञ्चाशयां इमं धर्मपर्यापमुद्- प्रदीप्यति पायद य हतशतुपादकापि गापां धारयिति ॥ श्मयोचद्गयानात्तमनाः मायतीपर्पत् पदेयमानुपापुरच लोफो भगवतो भाषितमभ्यनन्ददिति ॥ इति करुणापुण्डरीक नाम महायानसूत्रं ममाप्तम् ॥ शुभमस्तु । . मूले तारानुनुमराया रनि पो रमते तु गरिमा निभरि ।

·[Buddhist Test
उपसंहृतिः।
श्रुत्यु के वैधकर्मादौ नराः पण्डितमानिनः ।
अवह वासनामूलं वाञ्छन्ति चिदशालयम् ॥
निरागमः पशून् प्रन्ति यागादौ धर्मलिप्सया ।
न विरज्यन्ति संसाराचरां मृत्यु विलोक्य च ॥
एवमकायें चरतां सन्तप्तानां निरन्तरम ।
पाणार्थमाविरामौन स भगवान् पृथिवीतले ॥
शाक्यराजकुले जातः पुरे कपिलवम्मानि ।
परिवाज लोकानां शिक्षार्थ यौवने स्वयम् ॥
सार्द्धदादमाइसभियेरवहमखितः ।
एकार टभकूटादिमैलेषु धर्मदेमनाम् ।
तस्मिन्त्रिापमापने तच्छिथ्यधर्मकोविदः ।
प्रचालिता धर्ममया दीपास्तिमिरगानये ॥
कालक्रमेण ते दीपाः हसेकं विना पुनः ।
मेवानिलम्नु निर्माणा दधिपस्या दिगन्ततः ।।
तेषां मास्वाणि विजातमुत्सुकाः शिक्षिताः मदा ।
तामाहौद्भागमामाच प्रचाराय मतमा ।
श्रीमरचन्द्रदामेन सदैवकुलनेन ।
दुर्गमं तुनिम्तावत् हिमवभिपरम्यितम् ।।
तिम्वतं देशमामाघ हवा धर्मपुरोहितः ।
मी तेभ्यः ममामौता पौद्धपन्याय भरिणः ॥
कलियामाराधान्यो पधियां हितकाम्यया ।
ममितिः स्यापिता तेम बौद्धभावप्रकामिका ॥
बङ्गमः सपथा तब वार्षिक वित्तमादिगम् ।
लेभे कृतज्ञतापुष्पं मञ्षां विदुषां भुवि ।

·Kadditat Test)
करणाराहीकम् ।
१२६
249
मदम्या बहवस्तत्र विदांसः प्रनवित्तमाः ।
पाश्चात्यानाञ्च विदुषां सभेयं प्रौतिदायिनी ॥
जाझव्याः पश्चिमे तौरे नवदीप-इतिश्रुते ।
स्थाने कृतनिवामोऽसिम गइविप्रकुन्तोद्भवः ।
श्रीशरचन्द्रशाहिमघौत्य देवभारतीम् ।
श्राबायाभूमौ च वाराणस्याञ्च यत्नतः ॥
अध्यापकानां रुपया तेषां चैव निदेशतः ।
कलिकाताराजधान्यां तथैव पुण्यपत्तने ।
कृतोद्यमः परीवायां ततः पूर्णमनोरथः ।
पुरस्कारेण महितं प्रतिष्ठापत्रमाप्तवान् ।
विद्यालयवथो कश्चित् कालमध्याप्य यनतः ।
पर्यटम् विविधान् देशान् जम्बूद्वीपे मनोरमे ।।
इदानीमनुरुद्धोऽई ग्रन्थमम्पादने बिह ।
श्रादौ माध्यमिकात्तिर्मया मन्पादिता पुनः ॥
पोधिमत्वम्य चरितं पवित्र धर्माहितम् ।
करणापुपड़रौकाण्यं गन्यं मम्पादयाम्यहम् ।।
विदरित्र लक्ष्येत प्रमादयेत् भ्रमोऽथ वा ।
मंशोधयन्तु कृपया मावलिः प्रार्थये बुधान् ।
पृष्टान्देऽहियहो केन्द्रे 'मामि फर्वरोमंजके ।
करुणापुण्डरीकास्योपन्योऽयं मुद्रितस्विर ॥
रति शान्तो इत्युपनामकेन प्रोगरचन्द्रापा मम्पादित
कम्णापुण्डरीकम नाम महायानसूत्रं
ममातम्॥
*१८९ट्र
ATIYA