·No text on this page.

·அெெயா28.
ஸ்ரீதொானா ந-ஜாய ந8.
ஹாெ
ஸ்ரீ நிமஞ8
பலி கன்
அருளிச்செய்த
வித வத
காஹா -து) ம் என்கிற
UKaா ஹா
ஆ..
இஃதை
திருக்குடந்தை - தட்டை
ருஷ் ஷ்ணமாசாரியர்
கேட்டுக்கொண்டபடி
அத்திப்பட்டு மாடபூசி வித்வான், உலு. வே.
ஸ்ரீ நிவாஸராகவாசாரியர்
சோதித்தனுப்பியவதியின்படி
நெய்தவாயல் - மாடபூஷி
ஸ்ரீமான்
பார்த்தலாரத்யாசாரியர்
ஆதிகலாநிதி அச்சுக்கூடத்தில்
அச்சிற்பதிப்பித்தனர்,
ஸ்ரீதேசிகன் திருவவதார - ரூ சாக = வதான
பிரமாதி- வைகாசிமீன.
சென்னை புரி.

·No text on this page.

·W பாம்பாம் பட்டியாப்பம் பாNTHAN IOSSar T NSIO00 பாபா AUPPURTUNITUNINAR ஸ்ெெய ந3:. ஸ்ரீதொரரை ந -ஜாய் ந8. ஸ்ரீதே நிமகாத ஹாவெலிகாய ந3:. ஸ்ரீ மகா கு 2 ஹாவெலிகன் அருளிச் செய்த ஹலங்களில் கூஉ ஹல மொன தவதவக்ஷதுரைஹா என்கிற ஹ ஜி I 3 ஊாதும். ஜாஹாது. Trar ந8உயாவாஜா. ஜாநெவெராம)ஷண ஸ்ரீவெகட நாயாயவரெவொனவெலிகள். ரை நாஹ ஹேதா ஹைா நடஜடாவய ன நியதுண கீரவாவாவில் சாஜe Uoஜ நாஜூம், தசவடி-2தமாவ ளைவிணை ந8ணெவ-தாவரதாாகவொணீபெவாவாரிஜா தகவிகாவலாவாகஹெ. வாழியருளாளர் வாழியணியத்திகிரி வாழியெதிராசன் வாசகத்தோர் - வாழி சரணாகதியென்னுஞ்சார்வுடன் மற்றொன்றை அரணா ரணாகக் கொள்ளாதாரன்பு. (க) வகஜோகஹித தவிைஷய விவியவெஜாதொவலரண ங்களான வ-ராணங்களில் --வ) தமோகையாலே முற்பட எண்ணப்பட்ட ஜாணவராணத்தில் வடகவரதக்ஷகு ·* ஜிமிரினாமா மாதும். ஜாஹா-க.) 8-பவத்தாலே வதனி தமான பேரருளாளன் பெரு மையை வாவுகரான மவஹீஷருடைய ஹயா.ஜ. நாம மாக, 8 நஜிலே ஷாவமும் வாக்கிலே பாமமும் காத்திலே தா உமுமாக வாவாாமதாஉங்களை வகுத்த வாதபலாஷ தாவூத்தின்படி பண்ணுமிசையில் திகழப்பார்க்கின்றோம், இத்தைக்குறி க்கொண்டு கேட்டருள்வீர்மின். எண்டிசையுங்கடலேழுமலைகளேழு மீபோழுவையகமும்ப டைத்திலங்கும், புண்டரிகத்தயன்புணர்த்தபெரிய வேள்விப்புனி தநறும் போக்கியத்தையுகந்து வந்து, தொண்டையெனுமண்ட லத்தினடுவிற்பாரிற் றூ நிலமெய்விரதத்திற்றோன்றி நின்ற, கொ ண்டலருட்குணமே நாங்கூறுகின்றோங் கூர்மதியீர்குறிப்பாகக் கொண்மினீரே. வம்மின்புலவீரருளாளப் பெருமாளென்றுமருளாழி, அம் மானென்றுந் திருமகளைப் பெற்றுமெனெஞ்சங்கோயில்கொண் ட, பேரருளாளரென்றும் வியப்பா விரு தூதும்படிகரை புரண் ட, கருணைக்கடலையெவ்வண்ணம்பேசுவீரீதென்னபாங்கே. ங ஒன்றேபுகலென்றுணர்ந்தவர்காட்டத் திருவருளால் அன்றேயடைக்கலங்கொண்ட நம்மத்திகிரித்திருமால் இன்றேயிசையினிணையடிசேர்ப்பரினிப்பிறவோழ் நன்றேவருவதெல்லா நமக்குப்பரமொன்றிலதே. (ச) உதிவரவலாவ தாT8, கவி ஜமஜெகலெஷியாய் சுவிஜேமஉதயடாசியாய் கவி ஓ மாயாரனாய் சுவி ஜமவெக்காாண தனாய் சுவிஹெ யலுக.) மீகக ாணெகதா நனாய் சுவாரகா--ண) வள ஓ.)வாக ளாெெய-ஓய-8ஹொஉயியான ய வதிவ- --ஷொதமன் - ஒன்றுந்தேவுமுலகுமுயிரும்மற்றும் யாதுமி லாவன்று ஹேஉஹகாபாத்தாலே வஜாணவயதமா கவரஷித்து தேவுமெப்பொருளும் படைக்கப் பூவில் நான்மு * கருணைப்பெருங்கடலை என்று வாம் இருப்பதாக ஒரு வராவராக ம் செய்திருக்கிறது.

·ஹMEN | Car ஹா ம். கனைப்படைத்து திசைமுகன் கருவுள் விற்றிருந்து ஜாவதி வவதி வஈவதி விதவதி ஜவதி ய.நவதி முதலா ன மொதவவதுத்தையும் சுதஓM S@ுதலாகளென்று ம் தரிக்ஷம் தாசிகளென்றும் சொல்லுகிற ஷொ மஜா நங்களையும் இவற்றிலுட்பட்ட ஊளவை) ஷொமஹொமொவ காணவிபெஷங்களையும் விவியவிவி.தவஹிவெங்களாகப்பகு த்து பண்டைநான்மறையும் வேள்வியும்கேள்விப் பதங்களும் பதங்களின் பொருளும், பிண்டமாய் விரிந்த பிறங்கொளியன் லும் பெருகிய புனலொடு நிலனும். கொண்டல் மாருதமும் குாை கடலேழு மேழுமாமலைகளும் விசும்பும், அண்டமுந்தானாகி நி ன்று தனக்கு ஒளாவவதுனுமாய் சுவவஹிதலிஷ எனு மான வ.த-3-வனை வத- வ.ந நிவாஹகனாக்கிவை த்தருள இவ்வயிகாரம் பெற்ற வாஜா நாஹிஜா தனாய்த்தோன் றச்செய்தே கஹிஜா த தனைாகையாலும் வலவ- தொவமா க வேஉவவத நம்பண்ணுகையாலும் பொல திலை ஹவரித் யஜாவாகையாலும் நாலுவண-ங்களையும் வரஷித்த நாநாவிய வபாடே )த்தாலும் நமக்கு நிகராரென்று கஹிஜ நவி ஜாவரத்த வ-ங்களும் வாததுச்செருக்குமேறி கறந்தபாலுள் நெய்யே போலிவைத்து ளெங்குங்கண்டு கொளிறந்து நின்ற பெருமாய் னை ஓலாமே-3) லால.)மான ஸாயியைக்கொண்டு வாக்ஷாக்க ரிக்கலாமென்று பார்த்து இளைப்பினை யியக்கம் நீக்கியிருந்து முன்னிமையைக் கூட்டி யளப்பிலைம்புலனடக்கி யன்பவர்கள் ணேவைத்து துளக்கமில்சிந்தைசெய்துதோன்றிலும் சுடர் விட் டாங்கே, விளக்கினைவிதியில் கண்டு மெய்மையைக்காண வொரு ப்பட்ட வளவிலே வா வஸாக்ஷாசகார விரொயியாயிரு ப்பதொரு மாளாத வல்வினை இவனைவசாயியில் நின்றும் மீட்ட து. அப்பொழுது- வம்பவிழ் போதமர்மாதருகந்தவம்மா நிதியைத் தன்பலமேகொண்டுகாணக்கருதியதாமரையோன் முன்பலகுற்றத் துவல்வினைமொய்க்கமுகிழ்மதியாய் அம்புலிவேண்டியபாலனைப்போலவழுதனனே.

·ஹஜிமிரிஹாதும். இப்படிக்கலங்கின ஹாஜா என்னேயென்னே நமக்கு வவாதரா. தவிஷயமான வாயி கைபுகுராமைக்குக் காரண மென்னென்று விசாரித்து நின்றவாநில்லாதே சுவிவவமா சுத கோணத்தின்கஷாயவாக பிறவாமை என்றுபார்த்து 2நொனாஜி ந ஹெதுவான க2-விஷெத்தைக்கழிக்கப்பெ றாதே யித்தனை நாளுமென்ன காயம் செய்தோம். இமையோ ரீவாழ்தனிமுட்டைக்கோட்டையிலே கூறுசெய்வதாக ஏறவுமி ழியவும் நெடுங்காலம் நிரயகமாக காயகொம்பட்டோமெ ன்று நெஞ்சுருகிக்கண்பனித்து நெடுமூச்செறிந்து நிலத்தைப் பார்த்திருந்தான். அடங்காக்கரணங்களைந்துடனாறுமடக்கி முன்னம் நெடுங்காலமிந் நிலமே * நிலையாய்ப்பூண்டு நீடுறைவான் சடங்காற்பெரிய தவங்கள் செய்தேனென்ன தன்மையிதென் றிடங்காத்திருந்ததிசைமுகன் றன்னையிகழ்ந்தனனே. (சு) ய-மகொழிவஹஹராணிவிஷனராக) வ-வ- ந ெெஜ.ஜொகயா தரகூட வராலுவா நிதி-இப்படி க தியிைெெதய-ஹெத-வான தவஜெப்பண்ணி சுயிகாா மென்பதோரளறிலேயழுந்தி கந்தவனானவரஜா,யை-வி உநகடாக்ஷ விசேஷத்தாலே ஜொக்ஷொவய - கமான தவல பக் கு நிலமாவதேதென்று நிரவித்து ஹூமியொழிந்தலொகங் கள் பதின்மூன்றும் தன்னில் ஜல தீ வமொழிந்த மஹா வங்களாறும் ஜ.வ வந்தன்னில் வாராதவஷ-மொழிந்த வஷங்களெட்டும் கொ.மகளாகையாலே வண.) உவி ஷொ ஷாமத்துக்கு உவி தக்ஷதங்களன்றென்று உவெ க்ஷித்து வவ-3க்ஷிணமாய் வெயகாநஷா நயொம், மான வாா தவஷத்தில்வந்து புகுந்தான். விண்ணுலகில் வீற்றிருந்த மேன்மையாலும் வேதங்களீரிரண்டு ம் விரித்தலாலும் கண்ணனை நான் கருத்துறவே காண்பெனென்ன * நிலத்தை என்றும், இழந்தனனே என்றும் வாரம் இருப்பதாக வா வராநத்தால் தெரியவருகிறது.

·ஹஷிமிரை ஹாதும். க்காணாமல் விலக்கியதன் வினையைக்காணா எண்ணிய நற்புவனங்க ளேழுமாறுமிருமூன்று தீவமுமெட்டிடமும்விட்டுப், பண்ணிய நல்விரதமெல்லாம் பலிக்குமென்று பாரதத்தைப்பங்கயத்தோ ன்படிந்திட்டானே. (எ) இப்படி ஹாஜா ஜாதவஷத்திலேவந்து புகுந்து தான் வயா நமாக நினைத்திருந்த தொரு ண க்ஷெது த்திலே ஒரு காலாலே நின்று ஊ~ஜனாயும் உஜாவ நிஜாவங்களையட க்கியும் ஒருவராலும் க.ஷிக்கவொண்ணாக தவெெஜப்பண் ணினவளவிலும் சுனு கோணம் கதாா த நா ந-ம-ணமல்லா மையாலேசுத தவிஷண்ணனாயிருக்க காரீரியாயிருப்பதொ ருவாக்கு சூகாலத்திலே கிளம்பி வாராய் ஹஜாவே நீவெறுக் கவேண்டுவதில்லை உனக்கு வாயிவிரொயியான சுகம்கழிகைக் கு ஒரு உவாயத்தை உவவெலிக்கிறேன் கட்காரஹோ நரா - ஊவத்திலேயழுந்தினவுனக்கு ஆயிரம் சுயஜெயம்பண்ணினாலல் லது கத கோண யுண்டாகாது கதவ)மளாவத்துக்கும் காவிலவத்துக்கும் நீயஞ்சினாயாகில் ஒரு சுரீஜெயத்தாலே ஆயிரம் கரஜெயத்தின்வம்ஹிலி க்கும்படி சு. நவயிகனா ஹாது.) மான வதவதக்ஷெத்திலெ சென்று அதின் நடுவே வவ- வபாவியானவலவெரான் நிகமாக விஷெஹிய பண் ணியருளுகிற – ஹஷிமிரியை உதாாவேயாக்கி அங்கே வா வயஜங்களிலும் வாயா நமான கயத்தாலே வவ-யஜ லொதாவானவவொனை சூராயிப்பாய் என்று அந்த சுமார் விவாகத்தைக் கேட்டு சதினை ஷனானன அப்பொழுதே வக வதக்ஷ தத்திலே வந்து விகாவை அழைத்து நாமி ங்கே வை-வாவவராயஜிதமாக வெஉங்கள் வியித்த ெெவஷ வமான சுசெயத்தைப் பண்ணப்பாரா நின்றோம் பனி விமாவி மானான நீ ஸ்ரீ ஹவரியை ஆதாரமாக வகுத்து அதி ன்மேலே உதாவேரியாக்கி யாமலாலையைச் சமைத்து நம்மு டைய யஜத்துக்கு வருகிற உெவாபரயக்ஷராக்ஷவகிஞாகி வாஷ வி விஉராயா 2 ஷாகளெல்லாம் நெருக்கமற விருக்கும்படி நீண்டகன்றமைந்திருப்பதொரு ணீையராஜயா ·ஹஹிமிரினாஹா-தும். நியைச் சடக்கெனச்சமைப்பாய் என்று சதிகூெெரயொடே சூ ஜாவித்தான். எத்திசை நிலனுமெய்தியருந்தவஞ்செய்தவந்நாள் சத்தியவிரதஞ் செல்வாயென்றதோருரையின் சார்வால் அத்திசை சென்றழைத்தங்கமரில்லெடுப்பான் றன்னை உத்தரவேதிசெய்யென்றுரையணங்கிறையுரைத்தான். (அ) இப்படிவாஜாசூஜாவிக்க வி.ஐசுகாவும் வலவ-ம-ணொ தாமானஹ ஹிமிரியை உத்தாவெளியாக்கி இதுவலவொன் வஹியி பண்ணுகைக்கிடமாமென்று வி வாரித்தான். உத்தமவமர்த்தலமமைத்ததொரெழிற்றனுவுயர்த்தக்கணையால் அத்திரவரக்கன் முடிபத்து மொருகொத்தெனவுதிர்த்ததிறலோ ன், மத்துறுமி குத்த தயிர் மொய்த்த வெக ணய் வைத்த துணுமத்த னிடமாம், அத்திகிரிபத்தர்வினை தொத்தவறுக்கு மணியத்திகி ரியே. இவ்வண்ணம் சி த்து உதாவெளியையும் யஜ சாலையையும்ப டைவீடுமாக வகுத்து விாக காகாட்டக்கண்ட ஹஜா தனக் வஹ - அதிவிஷயமாகையாலே இந்நகரத்துக்கு காவீ என்று பேராக்கினான். சுயொலா யோா சாயா கா காவீஹவ திகா-வ-ரீவாவ தீெெவவவெெவதா-கிஉா 'ர-தாம். திண்மணிகள் பொன்னுடனே சேர்தலாலுஞ் சிதையாத நூல்வழி யிற்சேர்த்தியாலும், வண்மையெழுமீரண்டுவண்ணத்தாலும் வா னவர்க்கும் வியப்பான வகுப்பின னாலும், உண்மையுடைவாசி சியொ ளியோசையாலுமொருகாலுமழியாதவழகினாலும், மண்மகளா ரீக்கலங்காரமென்ன மன்னுமதிட்கச்சி நகர்கண்டு மகிழ்ந்திட்டா (க) இப்படி சிக்குசுகாரமாக வொருகாவியைச் சமை த்து அங்கே கசெயயாமத்திலே உஉ. தனானவூஜா ரீவி முதலான வரஹஷிகளை விக்குகளாக்கிக்கொண்டு வாழுதீ என்கிற ஆற்றிலே தவஸுபண்ணுகிற தன் வாயா நவதியா ன வாஷதியையழைத்துக்கொண்டுவருவாய் என்று ஸ்ரீவஸி ஷலம்வானை ய பலாலித்தான். னே.

·ந ஹஹிமிசிசாஷாதம். காமங்கள் பலகொண்ட வேதங்கொண்டுகைதவமே செய்வார்க் குக்காணகில்லாப்;பூமங்கை கேள்வனை நான்கண்டு போற்றப்புண் ணியத்தினிகரில்லாவிரதம் பூண்டேன், சாமங்கள் கழிவதன் முன்ச டக்கெனப்போய்த்தன்னாற்றிற் றனியிருந்து தவஞ்செய்கின்ற, நாமங்கைவந்திட நீயழைப்பாயென்று நன்மகனை நான் முகன்றா னவின்றிட்டானே. (கக) இப்படி வஜாவாலே நியதனான ஸ்ரீவலிஷமவான் வபாஷதிபக்கலிலே சென்று வாணிவா தாஜிவாஉநங்களைப்பண் ணி வஜாவின்யா மத்தையறிவிக்க வரணயகஹகஷி தையானவாஷதி வாராதவளவில் வஜா வபாவிதீ முதலான களைக் கொண்டு யஜம்பண்ணத்துடங்க உெவலைக்காக வி தரான கார்கள் இந்த யஜத்தைக்கலைக்க நினைத்துச் சென்று வாஷதிக்கறிவிக்க அவளும் சதிசுவித உெெயயாய்க்கொ ண்டு உக்ஷிண ணாவயத்திலேபோந்து வேறேயொரு ஹோ நதியாய் ப்பெருகி வ யை அழிப்பத ா உ.கவ சூசித்தாள். அன்னவடிவாளசையுமன்ன நடையாளுயருமன்னவர சேறிவ ருவாளத்தனயனத்த நயனுத்திதனையத்திதெனவுத்திபுரியாள், ந ன்னடை.விடாநடமிதென்ன நடவா நடுவுணண்ணு குடகேறியிழி வாணற்பதிகளற்பதிகள் கற்புரளவற்புதமருக்கதியினால், கன்ன டைவிடாவிடமிலுந்நதிசிறாவிகடமன்னுகிரிகூடமிடியக் கட்ட விடையிற்றுவிழ*முற்றும் விழியுற்றடையவிட்டருகுற, அன்ன நயசீரயனிதென்னெனவிழாவமரர் மன்னுபதியேறிமகிழ வச்சு தன்னைத்தனுவிலத்திசைவரத்தகையவற்றணு கினாள். (கஉ) அன்று நயந்தவயமேதமாவேள்வி பொன்ற வுரையணங்குபூம்புனலாய்க் - கன்றிவர ஆதியயனுக்கருள் செய்தனை யானான் தாதையரவணையான்றான். (கஈ) இப்படி ஸகலொெெகக வெத வானவில் வலவெ -பான் வாஷ தீவவாஹத்திலே அரவணையோடேகூட அணையா *முட்ட என்று வாரம் இருப்பதாகவராவராந்ததால் தெரிய வருகிறது. வராஜாவி னுடையய ய -சியை ·ஹஜி மாகாராதம் கக்கிடந்தவளவில் கண்ணும் மனமும்களிக்கக்கண்டு நின்ற ெெத ஜொகூவதி-களும் இவ்வண்ணம் பேசினார்கள். தரணியின் மன்னியயனார் தனித்தவங்காத்த பிரான் கருணையெனுங்கடலாடித்திருவணைக்கண்டதற்பின் திரணரகெண்ணியசித்திரகுத் தன்றெரித்துவைத்த சுருணையிலேறிய சூழ்வினைமுற்றுந் துறந்தனமே. (கச) இப்படி வெமவதியாய் வந்த வாஜதியினுடைய கொவ வெ மமடங்கும்படி வெஃகாவில் துயிலமர்ந்தவெந்தைகூடாக்ஷிக் கக்கலக்கமற்றுவந்த வாஷதியையுங் கூட்டிக்கொண்டு ஹாஜா சு.ஜெயயாமத்தை நடத்த வவாஹொரம் உவர தமானவளவி லே ஆயிரங்கோடி சூதர்கள் உரித்தாற்போலே உதாவெ வி22 )த்திலே ஒருஹோதேஜஸுதோன்றிற்று, சுகலேசமெண்ணியசூழ்வினை தீர்க்கத் துணிந்தயனார் அகலாதவன்புடன் கொண்டவயமேதவேதியின் மேல் புகலோங்குபொன்மலை யென்றதொர் புண்ணியகோடியுடன் பகலோன்பகல்விளக்காகப்பரஞ்சுடர்தோன்றியதே. (கரு) ெெவதெனாலிஸிதெவக்ஷெத- உதியன் நெ - செலாவநெஹஜ நக்ஷதொவிவாாவாக நிதெ - வவாஹொஜெ வரவரதெதவாதவ வரு காவிகெ - யாக-தாவென : வராஉராஹீஜ நா ந8. இப்படி பெருமாள் தோன்றின படிக்கு நித வரிகள் முகத்தாலே காளங்கள் வலம்புரி கலந்தெங்குமார்த்தன. பெருமையுடையத்திகிரிப்பெருமாள் வந்தார் பேராதவருள் பொழியும் பெருமாள் வந்தார்,அருமறையினுச்சிதனினின்றார்வ ந்தாரங்கமுடனவையாகுமரியோர்வந்தார்,திருவுரையாய்த்தா ம்பொருளாய் நிற்பார்வந்தார் திருவருளாற்செழுங்கலை கடந்தார் வந்தார் மருவலர்க்குமயக்குரைக்குமாயோன்வந்தார்வானேறவ ழிதந்தார் வந்தார்தாமே. (கசு) * அவையாகும் பெரியோர் என்று வாமம் இருப்பதாக வராவரா.ந த்தால் தெரிய வருகிறது.

·ஹUCar ஹா-தம். அத்திகிரியருளாளப்பெருமாள் வந்தா ரானை பரிதேரின் மேல மகர் வந்தார், கச்சிதனிற் கண்கொடுக்கும் பெருமாள் வந்தார்கருத வரந்தருந்தெய்வப்பெருமாள் வந்தார், முத்திமழைபொழியுமு கில்வண்ணர்வந்தார் மூலமெனவோலமிடவல்லார்வந்தார், உத்த ரவேதிக்குள்ளேயுதித்தார் வந்தாரும்பர்தொழுங்கழலுடையார் வந்தார்தாமே. (கஎ) இப்படி சூவிஜ-வித்தருளின பெருமாளுடைய 8ஹா தெஜஜிலே மேறியோடின ராஜாவும் வெவர்களும் ஷி களும் வருந்திக் குறித்துப்பார்த்து அத்தேஜோணைத்துக்குள் ளே-ண) கொடிவினா நத்தையும் அவ்வினா ந32)த்திலே ஹவி ம-2-வரானபெருமாள் காதிவஷியாயிருப்பதொரு கா உவெம்போலே நின்றருளின்படியையும் கண்டு ஹஷ-விஷய வாவலராய்க்கொண்டு இங்ஙனேபேசினார்கள். திருப்பரிதிசைந்தமகுடமுமெழின்மதிதிகழ்ந்தவதனமும், இரு வகையிலங்குகுழல்களிலெதிர்பொரவுகந்தமகரமும், ஒருதகவுய ர்ந்ததிருமகளொளிமறுவின்மன்னுமகலமும், உருவருவுமிழ்ந்த வுதரமுமுலகடைய நின்றகழல்களும், மருவினிடையோங்குபுன லனமலை குனிய நின்ற மலையென, மருளறவிளங்குமொளியெ னமலரயனுகந்தபயனென, அருவிலுறைகின்றவுயிரென வடிய வருகந்தவமுதென, அருமறைகளொன்றியடி தொழவருள் வரத ர் நின்றபெருமையே. (கஅ ) இவ்வண்ணம் சூரயாவத்தாலும் வகிவ-கஷத்தாலும் வெரிதராய்க்கொண்டு தொழுவதெழுவதாய் இவர்க்கு நாமடி யோமாகப்பெறுவதே என்று வெவாதலாமான கத்தை இங்ஙனே விண்ணப்பஞ் செய்தார்கள். சித்தசித்தெனவிரித்துரைத்தனவனைத்தமைத் துறையுமிறைவ னார், சிறிய பெரியவுருவடையவுடலமென நடடலமிலதிலகுநிலையி னார், சித்திரத் * தொழிலையொத்தபத்தரொடு முத்தர்பித்தியெ * தொழினி என்றுவாம்-இருப்பதாக வாவாநத்தால் தெரியவருகிறது. .

·دل دارید تا کام ) هد آورد - - யொற்றிவருமிப்பவத்திசையுமசைவினா ருருவமருத ற்றி கா னுமுணர்வினார், சிதைவின் மறைநெறியிலெறியவுருமுறைகண் முறியசிறையரிய நிறைவினார், கத்துவிக்கவலகத் துவித்தைவழிக ற்றவர்க்கசைவின் மாயனார், கபிலர்கணசரணர்சுகதர் சமணரரர் வழிகளழியுமருண்மொழியினார், கத்திலக்கிலுமருக்குலத்திலும் சித்திலொக்குமொருமுதல்வனார், கரணமிடுகடியபதினொரிருடி கமுமடையமுடியுமடி யிருடியார், ஒத்தனைத் துலகு மொற்றி கின்முடகிலெனவுவமையிலதில கு தலைவனார், உத்தமப்படி வகுத் தவித்தைகளிலுத்தரிக்கவுணர்குணவனா. ருரியகிரிசைகளிலரிய தொருவிரகுதெரியவிரையுமவர்பரிவினார், சத்தசத்தெனுமனை த்தணைத்தவினைதொத்தறுக்கவல துணிவினார், சரியுமளவிலுரியவ ரையறிவரிய தமனிநெறிசொருகுவிரகினார், தத்துவத்திரளுதைத் துதைத் தடைவுதத் துவிக்குமவர் தலைவனார், தருகவுணருமவர் சர ணமணுகவிடலரியவருள் வரதரடியமே (ககூ) வஜா அப்பொழுது பலூவைதொஷவாஜவங்களையு டையவனாய்க்கொண்டு கிட்டிச்சென்று வரிஷொமமான பவானாயத்தை சந வித்துத் தான் பெற்ற பேற்றை இங்க னேபேசினான். திருமகண்மண்மகணீளை முதலா வெல்லாத்தேவியருந்தன்னு டனே திகழ்ந்து நிற்கத், தருமமிருமூன்று முதலனைத்துந்தோன் றத்தன்னனைய சூரிகடன்னடிக்கீழ்வாழ, அருமறைசேரளவில்ல லாவவனியின்க ணரவணைமேல் வீற்றிருப்பாலனைத் துங்காக்குங், கருமணியைக்கரிகிரிமேற்கண்டேனென்றன்கடுவினை களனைத்து ம் நான் கண்டிலேனே. (20) இப்படிக் கண்கள் காண்டற்கரிய நொாயவிஷயத்தைக்க ண்ட-ஜா - ததஜூக்ஷவாஹிதஹரி விதாநவெ) தேஹீஹ-வதக்க்ஷணொசஹூதவ~* வாணவாவ- தொய்யள கஷாசுரகவிவெசு2 தாoloVணெெவதித யாவரஉVணவர்யா தி?T-நரெவவஹியிகரெணவ வா-321ஜ-த 2வ விரயெண நாவேரிஷஜெக்ஷண - *வயா என்று ஒருவாம்.

·சலாம் ஹMI[ter தம். காரத்திலே மொய்ம்மாம்பூம்பொழில்படியே சூமோக ஹ ஷ-வெஷிதங்களைப்பண்ணின வஹாசிறுது போது ஓடிக்கூடி தீ : தரித்து நாச்சிமாருடனே பெரியபெருமாள் எழுந்தருளி நிற்கிற நிலையை இங்ஙனெச ந் வித்தான். பெடையிரண்டையொரனமடைந்து பிரிந்திடாவகைபே பெருகுமருவிகளருகுமருவியபெரியமணிவரைபயில லாம், பிடியிரண்டொடுகளபமொன்றுபிணைந்தபேரழகோதலா ம் பிரிவிலொளியொடு நிழலுமருகுறு மிரவியிலகுதல்பரவலாம், கொடியிரண்டொடுவிடவியொன்றுகுளிர்ந்தவரறு குலாவலாங் குறைவில் சுருதியுநினைவுமிலகிய தருமவருநிலை * யென்னலாம், அடியிரண்டையுமடையுமன்பரறிந்தபேரருளாளனா ரணுகும லர்மகளவனிமகளொடுகரடிகிரி நிலைகவர்தலே. (உக) சு நவா. கூநத ைமஉம-ணாணவரான பெருமாளுடை யவ) முணங்களை அனுவவிக்கத் துடங்கி ஓரொருசூகாசங்களு க்கு ஒரொரு உவாை நாவாவங்களைத் தேடி மணவாயத் துக்கு ஒரு உவரை நாஜாவங்களும் தேடவொண்ணாதென்று கொண்டாடினான். வேரொப்பார்விண்முதலாங்காவுக்கெல்லாம் விழியொப் பார்வேதமெனுங் கண்டனுக்குக், காரொப்பார்கருணைமழை பொழிந்திடுங்காற்கடலொப்பார்கண்டிடினுங்காணாக்கூத்தால், நீரொப்பார் நிலமளிக்குந்தன்மைதன்னா னிலமொப்பார் நெடும் பிழைகள் பொறுக்கு நேரால், ஆரொப்பாரிவர் குணங்களனைத்து ங்கண்டா லருளாளர்தாமெனினுந்தமக்கொவ்வாரே. (உஉ) இப்படிப்பெருமாளுடைய குணங்களை வகையும் துகையுமா கவகுத்து சு.நவவிக்கிறவ-தோ-வனான வஜா மேல் வத்தாலே யஜ வாடத்தின் மேற்பாதியிலே வெஃகாவில் துயில் மர்ந்த வெந்தையையும் கீழ்வேத்தாலே உதரவெளியிலே நின்ற ருளின் பெருமாளையுஞ் சேர சு.வித்து இங்கனே அந - திரிந்து என்று ஒருவாம். * நிலையிதென்னலாம் என்றுவாம் இருப்பதாக வாலா நத்தால் தெரியவருகிறது.

·TICar உமா பதம். பெயித்தான், வாகாவெவ தீெேஜ.) ஹெெல வரலதெ. உவாயலஜாவெ நஷயவ)க வTaஹ8. என்று இப்படின்.' ஹாஹா ஹஷவாவானாய் முகிழ்த்தவுடம்பும் பனியரும் பின் கண்களும் தழுதழுத்தமிடறும் தளர்ந்த நிலையுமாய்க்கொ ண்டு தன் சுயிகாரசுமையை மறந்து அடிமையிலே அடிகொ ண்டுஷொதுவா வரெயை விண்ணப்பஞ்செய்ய வரவா வரான பெருமாள் உனக்கு வேண்டினவரங்கொள்வா யென்றருளிச்செய்தார். வாவாய தஜாத யயாவி ேதாைத நவவ-வபவசவ, தெவ வலா யிரஷிவய மத, எந்நிலமுங்குரத்தாற்குறி செய்தவெழிற்பரிகொண் டன்னமுயர்த்தசெய்யோ னன்றுவேள்விசெய்வேதியின் மேல் முன்னிலையாகிமூர்திய்யுடனான்முகமற்று முனக் கென்னவரந்தருவோமென்று நாதனியம்பினனே (உங) அப்பொழுதே ராஜாவும் நித வரிகள் வா நம்பண்ண வாவமான தேவரீருடைய திருமேனியை நான் கண்டுக.நவவிக்கப்பெற்ற விதுவொழிய வேறுவேண்டுவதொ ருவரமுண்டோ ஸவாரிகள் பொய் நின்றஞானமும் பொல் லாவொழுக்குமழுக்குடம்பு மின்னின்றநீர்மை யினியுறாதபடி இங்கே உெவரீர் நிதராவிதராய் நின்று வேண்டுவார்க்கு வேண்டும் வரங்கொடுத்து வாழ்வித்தருள வேணுமென்றுவிண்ண ப்பஞ்செய்தான்-ெெவக-ணெ க-யயாஜொகெ யெயெவrr வாமா-தயாவத ) தக்ஷதெ. நிவாவாசவவெளி ஹ-ஹ வழிவெலிவசெல்வ லொக நஜைகெ - வண.) கொடி வினா ெநழுதுவஞகாஞசாடா-என்று இப்படிலவ-கான த்திலும் வலவ வாணிகளுக்கும் வாக்ஷாசகரிக்கலாம் படி கோ லஞ்செய்திங்கனே எழுந்தருளியிருக்கவேணுமென்று விண்ண ட்பஞ்செய்ய உெவதிய-2 8 நஷாணா 8வதக்ஷதாம தசெெசவ நிவஷ ராசிதை ) ஜெ.தகர வீதெ.என்று இப் படிபெருமாள் அருளிச் செய்கையாலே சுர தாசனானவா வா ·ஹUlarஹா தம். து-ஷெத்தைத்தலைக் கட்டி, காத-யம யவதியெ பாலே வண_waாய நம்பண்ணி வாலைாமவ தரான 3ஹஷிகளைக்குறித்துத் தான் பண்ணின கவி ம. நவாஜி வா வகாலிக வராய நகத்தைவ ரஹித்து உவஜெ பலித்தான். சென்றுமலர் பறித்தெந்நாதன் சேவடிப்போதுகந்து நன்றென நீர் சடர் நன்முக வாசவிலை கொடுத்துக் கன்னலிலட்டுவத்தேரடன்னஞ் சீடைக்கறிபடைத்துப் * பின்னுஞ்செவித்தவன் பாதம்பனிமின்களென்றனனே. (உச) கந்தா பெருமாளும் க. கதிலை லன் ஷராய் ஹாவெ உ னக்கு நான் தந்தவயிகாாக்குறை தீரும்படி வாஷ் தீவாவிதிக ள் முதலான 48-வதிகளுடனே உன்னுடையலோகத்தையேற ச்சென்று சுயிகாாலெஷத்தை நடத்துவாயென்று அருளிச்செ ய்ய வஹாவும் கணாதவ-தி-ஜொகங்களுக்குள்ளே மேலான வத லொகத்திலே சென்று வதவதக்ஷெதாஹாதத்தை யும்ஸகவதரான பெருமாள் திருவருளையும் க ந லயித்து க்கொண்டு லவணவமவடி நஷவாலவரிதவனாயிவிபெல ஷத்தாலே அரிதாமனாயிருந்தான். ஆழி நிலைவினைகடிவானயமேதமுடிந்ததற்பின் வேழமலை நாயகனார்விடை கொடுக்கவிண்ணேறி நாழிகையில்வானவரைமாற்றியிடு நான்முகன்றான் ஊழியெலாமழியாதயோகமடைந்திருந்தானே. (உரு) ஆதியுகத்தயன்கண்டிட நின்றவருள்வரதர் காதலுயர்த்தகளிற்றைத்திரேதையிற்காத்தளித்து வாதுயர்தேவகுருவுக்கிரங்கித் துவாபரத்தில் சோதியநந்தன்கலியிற்றொழுதெழநின் னாே. (உசு) பின்னும் செவித்தவன் பாத மெண்ணுங்கள் முனிகளென்றா ன்-என்று பாடமிருப்பது போலே வாவாநத்தால் தோற்று கிறது.

·ஜிமிரினா ஹாதும். புண்டரீகமுயர்த்தபுராணனார் பொய்யின்மாமகவுத்தரவே தியில், கொண்டலாரருண்மாரி பொழிந்திடக் கொண்டதோருய ர்கூர்மதியன்பினால், பண்டைநான்மறை மௌலிபடிந்த நான் பாரின் மெய்விரதக்கவி பாடினேன் , தொண்டை மண்டல வேதி யர் வாழவே தூயதென்மறைவல்லவர்வாழவே. (உஎ ) உய்விரதமொன்றின்றியடைந்தாருய்ய வொருவிரதந்தான் கொண்டவுயர்ந்தமாலை, செய்விரதமொன்றாலுந் * தெளியகில் லாச்சிந்தையினாற்றிசைபடைத்ததிசைமுகன்றான், பொய் விரத நிலமெல்லாம் போயே மீண்டு, புகலிதுவே புண்ணியத் துக்கென் றுசேர்ந்த, மெய்விரதநன்னிலத்து மேன்மையேற்றி வேதாந்த வாசிரியன் விளங்கினானே. (உஅ ) சீராருந்தப்புற்றிருவேங்கடமுடையான் தாராரருளாளர்தாணயந்து - சீராக மெய்விரத நன்னிலத்துமேன் மையிதுமொழிந்தான் கையிற்கனிபோலக்கண்டு. (உக) * தெளிகைகில்லா என்று பாடமிருப்பதாக வாவாநத் தால் தெரியவருகிறது. மெய்ம்மை என்று பாடமிருப்பதாக வாவாநத்தால் தெரியவருகிறது. கவிகாகவதுவ வகுஜெயன் தமஹி லொகஹே நீயா -வடத) வதரைஹா வ த ந ததஜி.திவெகடெம----8. உதிகவி தாகிகஸிஹலைவ- ததததுவ) ஸ்ரீ ஜொகூட நாய்வது வெஉாதாவாய்வகரதிஷு ஓ ரிகா ஹா Mos-ண-34 - சீதெ நிமளான ஹாவெலிகாய ந3:-

·No text on this page.