·ફિક્િરકેટ
અભિનંદન પત્રિકા.
કચ્છ:કૃષ્ણ
શ્રીમાન ધર્મજિજ્ઞાસુ બંધુ,
શેઠ દલીચંદભાઈ વીરચંદભાઈ.
આપી એ ધર્મપ્રેમી કૌન ધર્મી દેવા છતાં
સાર્વજનિક કામોમાં મુખ્ય ભાગ લે છે, કેળવણીના આ
યાતા છે, અને સુરતમાં ચાલતા કૌન વિધાથ આશ્રમના
પ્રમુખ છે, સુરત અશક્તાશ્રમના પ્રમુખ છે, સુસ્ત ધરમચંદ
ઉરચંદ જૈન ઉદ્ધાર પંડના મેઇન કરી છે. ધી
આનંtછ સ્પાની આપણું જેનોની મહાન પંડીના સુત
તરથી પ્રતિનિધી છે તથા કતારગામ જૈન દેરાસરના કાર્યો-
વાહક છે તથા અનેક જન વિધાર્થીઓને તથા બંધુઓને
ઉત્તેજન આપે છે, તેમજ શ્રીમાન મેહનતાલ જેન છે.
જ્ઞાન ભંડારના સભાસદ છે, વીગેરે અનેક ધાર્મિક તથા જાહેર
કામમાં આગેવાની ભ ભાગ લે છે અને ભંડારને અશે
પ્રસિદ્ધ થતા સુતાપમોના સટીક ભાષાંતરમાં રૂ. ૧૧૦૧) આપી
મહાન પરોપકારનું કૃત્ય કર્યું છે તેથી આ ખાતા સાથે
આપણીના દાદા શેડ લખમાજી જીવણજીનું નામ જોડવામાં
આવ્યું છે, અને અમને ઉમેદ છે કે તે પ્રમાણે અનેક ધર્મનાં
કાર્યો કરતા રહેશોજી.
પી. મેહનલાલજી જેની સામે ફકીરચંદ નાનચંદ ઝવેરી
ન ભંડાર
ગોપીપુર-મુરત.
'શા ચુનીલાલ ગુલાબચંદ દાળીયા
:
૩ ?

·(૩)
પ્રસ્તાવના.
આચારામ સૂત્રને તો બાગ આપને મળે છે. આ ચોથા
-મામમાં છે, જા, અને નવમું અધ્યયન છે. દરેક અધ્યયન મોક્ષા-
મિ. સાધુ બાવાને વારંવાર વાંચવા જેવું છે. છ અધ્યયનમાં
કર્મ દેવાનું છે. રામામાં કેફને વિષય છે, અને નવમામાં મહાવીર
પ તપ કરી બીજા સાધુઓને તપ કરવાનું સૂચવ્યું છે. સાત
અધ્યયન આચાપ બે લેપ કર્યું છે. બાકીનાં ત્રણ અધ્યયને મળે
કર નિનિ અને ટેકાના ભાપાત્ર સાથે આ ભાગમાં આવેલ છે
તે જેની અનુમણિમાં લેવાશે. તથા આગલા સમિતિનું છે-
એલ ટાવા મર જેમની પાસે હોય તેમા ટી પાસે રાખીને
વિવું. બને ત્યાં પર સરળ અર્થ કરવામાં આવે છે, પણ જો
જીમાં દર - મા છે તે જગ્યા રાખી છે.
નિવસાગર છે તથા વિદ્યાનું સંશોધન જેનાં આ કાર્ય
દેશી નિ છે. તે પણ જયદો જાણીને અને તેના
૧ બા જાતિમાં સમવા પણ વિદાન કરે
કે. કામ કરશે. એવા હેતુથી આ કાર્ય વિકાર થાય છે. સાંજે
કામ અને કામ જ છેનિ વજનને મજા પણ મને
" છે, તેમ : જગવનું ભા. ૨ કપ
મન : છે અને જે ૫ ૫ માં કામ ..
---

·No text on this page.

·No text on this page.

·વિષય અનુક્રમણિકા. ધૂન અધ્યયન- વિષય. ૧-૨ નિર્યુક્તિ માથા -૨૫૧માં મેહત્યાગ કરવાનું છે, એટલે ઘાત કર્મ દૂર કરવા ઉપકરણ શરીર અને ગોરવ ત્યાગ કરવા બતાવેલ છે. તથા ધન શબ્દના નિક્ષેપ બતાવે છે. ૨૫૨ ગાથા તથા મુત્ર ૧૨મા કવળ જ્ઞાની ધમકી બતાવે છે, તે તીર્થ કર શરીર ધારી હોય છે. અને બાર વર્ષનું સ્વરૂપ બતાવે છે. ધર્મની દુર્લભતા માટે કાચબાનું છત બતાવે છે અને સુગરને ઉપદેશ છે. ૧૨-૧૮ ધર્મ વિમુખ વને થતા રોગોનું વર્ણન સૂત્ર ૧માં નારકી વિગેરે ચાર મતિમાં ને કી દુઃખે બતાવે છે. સૂલ ૧૭૮માં કર્મ વિપાકને નિમય કરી છે સાધવાનું છે. 1-૩૮ મત્ર ૧માં મહામુનિનું સ્વરૂપ છે. દીક્ષા લેનાર જિત કરનાર સુલ ૧૮૦ મા બતાવે છે. ૩૩૮ ૧૮૧-૮૨ વ્ર કુશીલ ૫૧ દીક્ષા કેમ છેડે છે = ૩૪- બ ૧૮૩-૮૪ ઉનામ માં થી ભાવના જાવે. તે છે.

·૫૫
૫૮-૫૪ - ૧૮૫ માં મુનિ વધારાનાં વસ્ત્ર ત્યાગી દેવાં.
વધતાં છ વસ્ત્ર પહેરનારે પરસ્પર સમભાવ રાખ
રિખ કે બધા વીતરામની આજ્ઞામાં છે.
----મર ૧૮૬-૮૭ માં ગીતા સાપુ પરિસહ સહે છે, અને
મનમાં શાંતિ રાખે છે.
-ર ૧૮૭ દક્ષિો માટે ૯ જય માટે સાવચેત રહેવું.
સૌપ અને રસદન દીપનું વર્ણન.
ગીતા સામાન્ય સાપુની રક્ષા કરી, તેના ઉપર
ઉજ્જયિનીના રાજકુમાર (એડહાસ) નું રત.
- ---૧૮૮ દિને ભણાવવાનું કામ છે, તથા ભાવના
Bણ છે. તથા તુક હિવારા થોડું ભર્યું અરે
કરે છે, તથા જિન વયનનું ભાન કર. ના
તેને સમજાવે છે.
મારા પતી આપદ મય બનાવે છે.
ફકીરે શું કામ છે? - ૧૨મા ધમાલ.
સિનાં દુઃખ વારી દિકને સસ થવા છે.
-=-૧ કે ૨ ઉપસમેં ,

·૯૭-૧૦૪ ઉત્તમ સાધુ બોલે તેવું પાળે છે.
૧૦૫-૧૦ તે સાધુ મેક્ષ સુધી પહુંચવા પાપ ગમન
૧૦y સાતમું અધ્યયન વિવેદ દવાથી અમું અધ્યયન
વિમેક્ષ અધ્યયન હે છે.
૨૫૩ થી ૨૫૭ નિયુક્તિમાં ઉદ્દેશાઓને અધિકાર છે.
૧૦૮ પાસવા તથા કવાદીઓની સંગતિ ત્યાગવા કહે છે.
તથા ગેથરી ગયેલા સાધુને ઠંથી ઘજતાં દેખીને
ગુદરથને ખેડી શંકા જાય તે દૂર કરી.
અપરત ભરનું વર્ણન તથા ત્રણ વારના અણ
કોથી મરવાનું બનાવ્યું છે.
૧૧૧-૧૨ વિક્ષના નિક્ષેપ કિ. ૨૫૮થી ૧૦ માં છે.
૧૧૩-૧૪ બાદ કર્મ કેમ બંધાય છે ?
૧૫-૨૦ અણકણમાં સપશમ અપશમ બનાવે છે.
૧૨૧-૨૨ અણુમાં કોધ ત્યામ કરવા ઉપર ટોન લેખ
નાનું વર્ણન નિ.૨૭૪-૭૫ તથા મુ. ૧૦માં ધન
વેકાનચ બતાવે છે.
૧૨-૨. અન્ય સાધુની આપેલી જ ને .
૧૨૮-૧૪ અન્ય વાદીઓનું મંતવ્ય અને તેમનું સ્વાવાર
બે સમાધાન
૧૪૧૫ મેક્ષાભિલાથી કફની ઉતકતા,
બાપનીય પરિત્યાગ ઉપર મૂ. ૨૨ કરે છે.
૧૪૭-૫ અને ઉતરવાનાં કાન માં શૌચરીની વિ.ની રે, તે
રીમા લામા દેનું વર્ણન.

·૧૫-૧૫૬ સુવ ૨૦૩ માં સાધુદલિત આહારને નિધિ કરે, તથા
ધર્મકથા સુપાત્ર દાન અને સાસુ આહારની વિધિ બતાવે છે,
૧૫૭-૧૫૮ કીલીયા સાધુને આહાર ખાપ કરવાનો નિષેધ છે,
સમજીને આપવા લેવાની વિધિ છે.
૧૫૯-૬૪ -૨૦૭ સાધુને મારે તે સમભાવે સહન કરે.
૧૬૫-૧૭ સાધુ કંપથી કંપતાં ગૃહસ્થને કુશલીની શંકા થાય તે
ખરી વાત સમજાવી શંકા દૂર કરવી,
૧૧૮-૧૯ સંધ ઉપર આ મેહિત થાય તો સાધુએ પ્રાણ ત્યાગ
કરે પણ કશીલ ન સેવવું. તેમાં પ્રથમ જિન કવિ
વિર દિપીનાં ઉપકરણેનું વર્ણન છે. સાપ ઉંચ
ગુણસ્થાને ચઢી વસે વાગે.
૧૭-૧૭૩ ઓછી વયે નો લાભ.
૧૭૪-૧૭૬ સ્ત્રીના ઉપસર્ગમાં આત્મ હત્યાના કારણે.
૧૭-૧૮૦ અષય આહાર સાધુ ન લે.
૧૮૫-૮૪ પ્રતિભાધારી સાધુઓનું વર્ણન-તે શરીરથી થાકતા.
ભક્ત પ્રત્યે ખ્યાન અણસણ કરે.
સાધુ એક ભાવના ભાવે, તથા જીમ ઇતથી ખાવા-
રનો સ્વાદ ન કરે, ગોચરીના પદોષ ત્યાગવા.
૧૯૦૯૭ દકિત મરણ (અણુવ્રણ) નું વર્ણન.
૧૪૮-ર૦૪ પાદપિ ગમન અણુશણનું વર્ણન.
૨૦૫-૨૦૭ કાળ પર્યાયે તું લેખના મરણનું વર્ણન.
૨૦૮-૨૧
સંખના ડોષ ત્યાગે, ત્રણ પ્રકારમાંથી કોઈ પણ
અણુણ છેવટે કરે તેની વિધેિ.
૧૮૫ ૮:

·* * નામ- - વન,
"કોના +1 બુન જાવન જિ-
TRIis
• 1
૨૪૨-૪
કનિ.
નાન " ti[ ai1 પનું અકથ અ*.
૨૫-૪૧ અને પબ , તે કામ
૨૪રૂર પબ , બેકને પ્રેમ વિચારે છે.
કામનું વર્ણન તws પ્રભુને શિરમ.
૨૫-૨૬ બાવને પરિશને મહાવીર વનને કમરથ અવકો
સામાર વરસવા તેનું વર્ણન છે-

·(૧૧) શુદ્ધિપત્ર. લીટી શુદ્ધ સંસરી ૧૨ સંસારી શકાય શારીરના અવયના શરીરનાં અવ ૧૭ ૨૧ तामो तोमर ૨૨ fm ર કિ. તમા સર พริน સ મુખને ૨૫ ૧ S માટે . થી માટે ન" 2.

·1ીનું K ૫૫ E તે પ E સાદ * વી સાત વ1િ ૧૮ કે ૭ રથી ૯૦ નાન જબ જ વિહાર ખa વિવારે ખાસ ૨ 11 ૪ નિમ ૫ D વિમ ને છે ઉપાધિ અને તે ઉપપ ૨૧૧ सस 3

·તે
રોડ લખમાજી જીવણજી પુસ્તકોદ્વાર ફડ મળ્યાંક ?
ॐ नमो वीतरागाय।
આચારાંગ સૂત્ર ભાષાંતર.
(ભાગ ૪ છે.)
(ધુતાખ્ય નામનું છછું અધ્યયન.)
પાંચમું અધ્યયન ત્રીજા ભાગમાં કહ્યું, હવે શું
અધ્યયન કહે છે, તેને આ પ્રમાણે સંબંધ છે. ગયા અધ્ય
થનમાં હકમાં સાર ભૂત સંયમ અને મોક્ષ બતાવ્યો છે,
અને તે નિયંત્રતા સિવાય સંયમ ન હોય, તથા કર્મ દૂર
કર્યા વિના મેલ ન થાય. તેથી કર્મ દૂર કરવા આ પુત
તે કમે પોતાનું બતાવવા કહે છે. આ સંબંધે આવેલા પુત
નામના અધ્યયનના ચાર અનુયોગ દ્વારા થાય છે, તેમાં પ્રથ
ઉપક્રમ છે. તે ઉપકમમાં અધિકાર બે ભેદે છે, અધ્યયનને
સર્ષે અધિકાર અને ઉદ્દેશાનો સર્વાધિકાર છે, તેમાં અને
વનને અધિકાર ૧લા અધ્યયનમાં કહે છે, અને ઉદેશઃ
કાધિકાર કહેવા નિનિકાર કહે છે,
पदमे नियग विहुणणा, कम्माणं पितियए तइयगंमिः
वगरण मरीराणं परत्या गारय तिगरस ॥२९०१
પહેલા ઉરમાં પોતાનાં જે સગાં છે, તેનું વિહર
(મેહ ત્યાગ) કરવો જોઇએ. કડામાં કામ

·T (૨) દૂર કરવાં, ત્રીજામાં ઉશ્કર શરીરને, અને કથામાં ગારવને દૂર કરવા, તથા ઉપસર્ગ કે સમાન થાય, તે રાગ દ્વેષ ન કરે, તથા સાધુઓએ (પૂવે, તે પ્રમાણે વિગેરે ધોયાં છે, તે આ પાંચમા ઉદ્દેશામાં બતાવે છે. પ્રમાણે અધિકાર બતાવીને નિષેિ કહે છે, તે ત્રણw રને છે, ઓઘ નિમાં અધ્યયન છે, નામ નિજ પૂત નામ છે, તેના ચાર પ્રકારે નિલે છે, તેમાં થાપના છેઠેને દ્રવ્ય અને ભાવ બતાવવા અડધી (પી કથા કહે છે, अवसग्गा सम्माणय, विष्टुमाणि पंचमंमिउसे। दव्यधुपं यत्याई, भाव धुपं कम्म अवधिहं ॥२५॥ દિવ્યભૂત બે પ્રકારે છે, આગમથી અને તે આગંબર તેમાં આગમથી ભૂતને જ્ઞાતા ( જાણના) હે, પણ તે ઉપયોગ ન હોય; અને તે આગમથી તે શ શરીર ભત્રી શરીર સિવાય દ્રવ્યધૂત તે કપડાં વિગેરેની ધૂળ વિગેર દ્રા કરવાનું છે. (દ્રવ્ય તે કપડાં વિગેરેને અને ધૂત તે એક કરવાનું છે) આદિ શખથી વૃક્ષ વિગેરે ફળ માટે દેવાનું છે (સકો પાંદડો વિગેરે દૂર થવાથી ફળ તૈયાર થાય છે, એક થવા વિના જરૂરની વનસ્પતિ વચમાંથી નિદી કાર ) અને ભાવ પૂત તે છે કર્મને દૂર કરવા (મોક્ષ માટે) ·(३) ઉપાય કરાય તે , (બા અડધી ગાથાને અર્થે છે.) તે ફરી લાજ વિષયને ખુલાસાથી કહે છે. प्रहियासि तुर सग्गे, दिव्ने माणुस्सए तिरिच्छेय जोविहुगह कम्माई, भाव धुयंतं पियाणाहि ॥२२॥ દ્વપસને ગતિશે સારી રીતે સહન કરીને કમ વાં, એટલે દેવતાના કે મનુષ્યના કે તિર્યંના દુઃખ સુખ રૂપ જે ઉપસર્ગો આવે તેમાં સમભાવ રાખીને જે સં- સર વણના બીજ સમાન મેહનીય વિગેરે કર્મોને દૂર કરે, साव धुत है; अगए, माया भने २७ 'नधी, तेयो म धूनन ते माप त छ, मल નામ નિષેપ દો. હવે, ત્રીજ સૂવાલાપક નિપજ્ઞ નિક્ષેપમાં સૂનગમમાં સવિતાદિ ગુણયુક્ત સત્ર કહેવું તે આ છે ओयुज्झमाणे इहमाणवेसु आघाइ से नरे ज- रस हम्माओ जाहओ सव्यओ सुपटिलेहियाओ भवंति, आघाइ से नाणमणेलिसं, से किइ तेसिं समुहियाणं निक्खित्त दंडाणं समाहियाणं पना मंताणं इह मुत्तिमन्ग, एवं ( अवि) एगे महावीर पिपरिकमंति, पासह एगे अपसीयमाणे अगत्त से पेमि, सेजहागि (सेवि) कॅमेहरए पिणिविह ते पच्यन्त पलासे मगं से नो सहइ भंजगा :- - ·(४) सं निवेसं नोचयंति एवं (अपि) गे अणेगरूवेडिं कुलेहिं जाया रूपेहिं सत्ता कलुणं धणंति निपाण- भो ते न लभंति मुक्खं, अह पास तेहिं कुले आयत्ताए जापा, गंडी अहधाकोटी, राप्ती अब मारियं काणियं झिमियं चेव, कुणियं खुजियं तहात? उदरिंच पास मूयं च सूणीयंच गिलासणि घेवई पीढसप्पिं घ, सिालवयं महुमेहणि ॥ २ ॥ सोलप्स एएरोगा, अक्खाया अणु पुबसो अहणं फुसंति आयंका, फासा य असमंजसा॥ मरणं तेसिं संपेहाए उववायं चवणं च नवा, भरियागं च संपेहाए (सू० १७२) સ્વર્ગ તથા મેલ, તથા તેનાં કારણે તેમજ સંસ- કરનાં કારણેને આવરણરહિત (કેવળ) જ્ઞાનના સાવથી જે માણુસ જાણે અને આમ (મનુષ્ય-લેકમાં મનુષ્યને ધર્મ સમજાવે એટલે તે વાતિકમ દુર થયા પછી પોતે અg fasi: ( NRधारी) मनुष्यपरामा २a . Ast યમ કહે છે - 'પણે જેમ-તમતમાં ભીંત વિગેરેમાંથી પણ પરંa પ્રકટ કર્યું છે તેમ જૈનધર્મમાં નથી; અથવા જેમ પૈ बिहान १५3 पायांनुमा छ, मे. PRभा(नया)Hथा. . १ ·પ્રા–માટે ? ઉત્તર:-પાતિકર્મ ક્ષય થયા પછી, કેવળ જ્ઞાન ઉત્પર કરવાથી મનુષ્યપણામાં રહેલાજ (તીર્થકર ) પિતે કૃતાર્થે થયા છતાં પણ, જીવના હિતને માટે મનુષ્ય અને દેવની, સભામાં ધર્મને ઉપદેશ કરે છે, પ્ર—તીર્થંકરજ ધર્મ કહે છે કે, બીજે પણ કહે છે ઉ–બીજે પણ કહે છે. જેને વિશિષ્ટજ્ઞાન હેય; અને સારી રીતે પદાર્થોને પરિછેદક હેય; તે ધર્મોપદેશ કરે છે. તે કહે છે: જે કર્તક્રિયજ્ઞાની છે, અથવા ધુત કેવની છે, તે ધર્મ કહે છે. એવું શસ્ત્રપરિણા નામના ૧ લા અશ્વ- -ચનમાં કહે છે, તેથી આ પ્રત્યક્ષ સૂચક-વિશેષgવડે સૂચવ્યું કે, તે વિશિષ્ટતાનીએ આ કેદ્રિય વિગેરે જાતિઓ પણ પ્રકારે એટલે, સૂમબાદર પર્યા–અપર્યાપ્ત રૂપે બે- -બરરીતે (શંકારહિત) ભણેલી છે, તેજ સાપુ ધર્મ કહે છે. પણ, એમ ન જાણનારે બીજે (અજા) ધર્મ કહેતો નથી. તેજ કહે છે – " મા તે તીર્થંકર અથવા સામાન્ય કેવળ થવા અતિશય જ્ઞાની (ાતિસ્મરણ-જ્ઞાનવાળા, અવધિ ડાની, મન:પર્યવ જ્ઞાની) અથવા દુત કેવળી હોય તે કહે છે. પ્ર. શું કહે છે, જેના વડે જીવ વિગેરે પદાર્થો જણાય.

·છે, તે જ્ઞાન મતિ વિગેરે પાંચ પ્રકારનું છે, તેમ તે
કેવું છેહું–તેનું બીજે નથી, માટે છે અનીશ'
અથવા સકલ (બધા) સંશયને દૂર કરવા વડે ધર્મ સ
લાવતા તેજ પિતાનું અનન્ય સદશ (અનુપમ) જ્ઞાન બત
છે, (અર્થાત્ સંસારી જ્ઞાનથી તૃષ્ણ છે, પણ તેમના હું
દેશના જ્ઞાનથી તૃણની જડ દૂર થાય માટે તે જ્ઞાન અને
છે) પ્રતેઓ કેને ધર્મ કહે છે! ઉ–તે તીર્થકર ગણ
વિગેરે યથાવરિભાવે (પદાર્થો ને ધર્મચરણ માટે છે
રીતે જે પુરૂ ઉઠેલા હેય, તેમને કહે છે, અથવા દ્રશ્ય
તથા વાવથી ઉઠેલા હેય, એટલે દ્રવ્યથી શરીરવડે, આ
ભાવથી જ્ઞાન વિગેરેના ઉત્સુક બની વિનય સહિત (ઉભા છે
હેય) તેમને ધર્મ કહે છે,
સરકરણને વિનય.
સમય- એ બન્ને પ્રકારે ઉભી થઈને વિન
જૂર્વક ભળે છે, અને પરૂપે ઉભા થઈને અથવા બે
રહીને પણ સાંભળે, પણ ભાવથી ઉત્સુક છે, તેમજ બી.
ઉઠેલા છે, તથા દેવો અને તીર્થંચ વિગેરેને ધર્મ સંક
* લવે છે. એટલું જ નહિ પણ એ ભાવ વિના ફકત કે
વિગેરેથી આવી સાંભળે, તેમને પણ ધર્મ કહે છે, વય
ઉઠેલાનું વિશેષથી કહે છે.
મન વચન કાયાને જેમણે કબજે લીધાં છે,
मेट

·મન વચન કાયાથી જેને દુઃખ દેવા રૂપ જે દંડ છે, તે ફર કરવાથી તે નિશ્ચિત દંડવાળા (સંયમ પાળનારા) છે. તથા તપ સંયમમાં ઉદ્યમ કરવાથી સમાહિત (શાંત) અંતઃકરણ- વાળા છે, તેમને જિનેશ્વર વિશેષથી ધર્મ કહે છે, તેજ પ્રમાણે પ્રકષથી જણાય, તે પ્રજ્ઞાન છે, તેવું જ્ઞાન ધરાવનાર બુદ્ધિમાનને આ મનુષ્ય લેકમાં જ્ઞાનદર્શન ચારિત્ર રૂપ મુક્તિ માર્ગ છે તે બતાવે છે. આ પ્રમાણે સસરણમાં સાક્ષાત્ ધર્મ સંભળાવતાં કેટલાક લઘુકમ જ (પૂર્ણતા થતાં) તેજ વખતે ચરિત્ર ગ્રહણ કરે છે, પણ બીજા તેમ ચારિત્ર લેતા. નથી, તે કહે છે, એટલે ઉપર કહ્યા પ્રમાણે કર્મવિવર જેમને મળ્યું તેવા કેટલાક ભાત્માએ જિનેશ્વર પાસે ધર્મ સાંભ- થતાં જ સંયમ સંગ્રામની એ પરાકમ બતાવે છે, અથવા પર તે દદિ જવા કર્મ શવને જીતવા પરાકમી બને છે, (કવિ બને અર્થ “' છે, અને “”ને અર્થ વાક્યને ઉપન્યાસ કરવા માટે છે, હવે તેથી ઉલટું કહે છે. તીર્થંકર પિતે બધા સંપને છેદન પર્મ કહે છે, છતાં કેટલાકને પ્રબળ મોહના ઉદયે ઘેરી લેવાથી સંયમમાં ખેદ પામતા રહે છે, (તે સંયમ લેતા નથી, તે, તે પૂરે પાળતા નથી) ને તમે છે(ગુરૂ શિષ્યને કહે છે, તે બાળકમાં સંયમમાં દુખ પામતા છ કેવા છે. તે કહે છે, આમાના તને માટે જેમ પ્રજ્ઞા ( દ્રિ) પામ કરતી નથી, તે

·અનામ પ્રજ્ઞાવાન (કબુદ્ધિવાળા) છે, -ને શા
સંયમમાં બે માને છે ? ?-હું કહું છું. અહી ન
સમજાવે છે કે શા કારણે તેઓ બે પામે છે.
(સવમાં તે શe 'તે' ના અર્થ માં છે, અને આ
ચ” ના અર્થમાં છે, અને તે વાકયના ઉપન્યાસ માટે છે
કુંડના કાચબાનું દૃષ્ટાંત.
કઈ કાચો મારા કુંડમાં વિનિવિષ્ટ (મી) ચિ
વાળ બનીને ગુઢ બનેલ અને પલાશ (કેમળ પાંદડાંવડે
કાય (તથા સૂત્રમાં પ્રકૃતિના નિયમ પ્રમાણે પત
કરવાથી) ઉન્માર્ગ એટલે, ઉપર આવવાનાં વિવર (હિ)
મેળવતે નથી; અથવા, જેના વડે કરો કુદાય; તે એ
ય છે. અથવા, ઊંચે જવાય તે, ઉન્માર્ગ છે, તે ઊન્મા
મેળવી શક્તિ નથી. અથાત્ જે કુંડમાં તે કાચબો રહે
છે, તેનું પાણી ઉપર પાંદડાં વિગેરે છવાઈ જવાથી બી;
કાઈ ગયું છે. તેથી, તે કાચબા બહાર આવી શકતો નથી
આ કહેવાને આ સાર છે –
કેઈ મેટે કુંડ (વેજ) એક લાખ એજનના વિસ્તાર
મળે છે, અને તે અતિશે શેવાળના ગુંડથી કઠણ બની ગયા
નળના સમૂહથી ઢંકાઈગયો છે, અને તે કુંડમાં જ
જુદા રૂપવાળા કરિ (
) મગર, માછલાં, વિગેરે

·(૯) જળચર જીવેને આશ્રય છે, તેના મધ્યભાગમાં કુદરતી જ એક કરનું નાકું પડેલું હતું. જેમાં ફકત કાચબાની ગરદન Gરે આવી શકે તેવા કુંડમાંથી એક કાચબાએ પોતાના ટેળથી જુદાં પડતાં વિગથી આકુળ બનીને આમતેમ ગર- દન ફેરવતાં કોઈપણ રીતે તેવી ભકિતશ્યતાના યોગથી તે કાણમાં પિતાની ગરદનને બહાર કાઢી, તે સમયે ત્યાં તેણે Sારબતુના વંદનાં ચાંદરણાથી ક્ષીરસાગરના પાણીના પ્રવા- ડથી છવાઈ રહેલું શોભાયમાન બનેલું તથા, ખીલેલાં કુમુ- દના સમૂહથી પૂજા કરવા જેવા ઊગેલા તારાઓથી ભરાઈ =ાયેલું આકાશ જોયું. " આવું દેખીને તે ઘણે ખુશ થયે; અને તેના મનમાં આ પ્રમાણે સંકલ્પ થયો કે –મારા સહચારી મિત્રો આ વર્ગ- સમાન પૂર્વે ન દેખેલું મનોરથ (વિચારમાં) પણ, નકની ; તેવું તે કાચબાઓ જુએ, તે બહુ સારું થાય. આ પ્રમાણે વિપરી રીતથી પદના બંધુઓને શેષવા માટે બટ અને તેમને મળીને તેમને તેવું બતાવવા માટે પેવું શિક શોધતે આમતેમ ભટકે છે. છતાં, હદની વિસ્તી- fથી, તવા જન સમુહ ત્યાં શા માટે છે, તેથી તે કિક મેળવી શકશે નહિ, પ, કાં તે. (વિના) મા . તેને સારા લેવાને છે –સંસ:રરૂપી– છે. તેમાં કરણી-કાય છે. કપડી છે કે,

·No text on this page.

·છે છે, તે પામી શકતા નથી, અને દુ:ખના કુટકારના અભાવમાં (૧૧). અને અગ્નિદાહથી બધું બળી ગયેલા જેવા બનવા છતાં, જુદા જુદા નિમિત્તથી અનેક આધિ (ચિંતાવાળ) પણ સ્થળ (બધાં) દુઃખના ઘરમાન-ગૃહવાસનું છેડવા સમર્થ થતા નથી, પણ, ઘરમાં રહીને જ તેવાં i દુર આવતાં દીન રવરે રડે છે, અને બોલે છે કે, બાપ ! હે મા ! હે દેવ ! આવા અવસરે તમને વુિં દુઃખ દેવું યોગ્ય નથી ! તેજ કહ્યું છે કે- कमिदम चिन्तित मसदृश, मनिष्ट मतिकप्टमनुप- મંજુ| हसैवोपनतं मे, नैरयिकस्पेव सत्वस्य ॥१॥ ન ચિંતવેલું જાયબીવાળું અનિ, તથા અનુપમ નવું (ભયંકર) દુઃખ જેમ નારીના જવને આવે; તેમ મને કદમ ક્યાંથી આવી પડ્યું છે! વિગેરે, તે લે છે. સવા રૂપ વિગેરમાં આસકત થતા ચીક; કેમ ધને નરક વિગેરેમાં ઉપ્ત થઈ ત્યાં દુઃખ ભોગવતાં કરૂણ સ્વર ઉપર મુજબ રડે છે, અને તે પ્રમાણે કરૂણ સ્વરે રડ- વાહી પણ તે રાંક છવ તે દુઃખથી મુકત નથી, તે બતાવે છે. દુઃખનું નિદાન તે ઉપાદાન કર્મ છે, તે વડે દુર્ગતિમાં Get થએલા દુઃખ જોગવતાં રડવા છતાં પણ ત્યાંથી દુઃખની મુનિ હટા) ઝવવા નું કારણ જે સંયમ અનુપાન

·(૧૨)
સંસાર ઉદરમાં જુદી જુદી વ્યાધિઓથી ઘેરાયેલા છે
તેમ ભમે છે, તે બતાવે છે (અથ શબ વાકયના ૪૧
માટે છે) હે શિષ્ય! તું ! તે સંસારી રખડતા
ઉચ્ચ નીચ કુળમાં પિતાના શુભ અશુભ કર્મ બેગ
ગયેલા (જન્મ પામેલા) છે, અને તે કર્મના ઉદયથી
અવરથાને ભગવે છે, તેમાં તેમને ઉપન્ન થતા સોળ
બતાવનાર ત્રણ શકે છે. તેમાં (૧) પ્રથમ રોગ,
પિત્ત, , અને તે તેના ભેગા થવાથી સંનિપાત
ચાર પ્રકારે ગંડ (કંઠમાળ) છે, તે ગંઠ જેને હેય
ગડી કહેવાય છે, એટલે ગંડમાળા નામનો રોગ તે સં
જીવને થાય છે, તેજ પ્રમાણે બીજા પણ રેગે થાય
તે બતાવે છે, (અથવા શબ્દ દરેક રાગ સાથે ?
અથવા રાજસી એટલે અપસ્માર (લય ભેદ)
રેગ થાય છે, અથવા અઢાર પ્રકારના કોઢ લાગવાળ કે.
થાય છે, તેમાં સાત મેટા કેદ્ર છે, તે આ પ્રમાણે
(ર) મળે (૨) દુર (૨) નિશનીઝ ()
૯) પિનાર ) (૭) રુ. (લાલ દાર)
સાતે પ્રકારના કે બધી ધાતુમાં પ્રવેશ થવાથી એ
અસાધ્ય થઈ જવાથી તે સાતે ભયંકર છે.
નીચલા અગીઆર કેટ શુદ્ર છે.
(૧) શુળઆરૂક, (૨) મહાકુ, (૩) એક89
(૪) ચર્મળ, (૫) પરિસર્પ, (૬) વિસ", ()
')

·તે સામા- -- (૧૩) મ, (૮) વિચર્ચિકા (કાળીદાર,) (૯) કિટિભ વરસવું,) (૧૦) પામ (ખસ,) (૧૫) સતારૂક પણ ઓ.) કુલ નાના મોટા ૧૮ છે, થી જોતાં, બધાએ કેઢ-ગે સંનિપાતથી થાય છે. તું પણ, વાત વિગેરેના ઉતકટ દેવધી જુદા જુદા ભેદ- ન ગણાય છે. તો, રાજાસ રેગ તે, રાજ્યમા (શય) મેવાળ, જાંસી (ાથી) કહેવાય છે, અને તે ક્ષયરોગ નિપાતથી ચાર કારણે થાય છે. કહ્યું છે કે- दोप जापते यक्ष्मा, गदो हेतु चतुष्टयात् रोधात् क्षयाच्चैव, साहसाद विपमाशनात् ।। ત્રણ દરવાજે યમાં (ક્ષય) નામને રોગ વીર્યના ગન રધથી વેગના લી, સાહસ કરવાથી તથા વિષમ મ) ખોરાકથી—એમ ચાર કારણે થાય છે. તેજ મા પરમારને રેગ વાત, પિત્ત અને કફના સંનિ- તથી ચાર પ્રકારે છે, તે રેગવાળો સારા માઠાના વિવેકથી રેલ હોય છે, તો ઘમ (૨) “ વિગેરેની અવરઘાને -ગી ભગવે છે. કેવું છે કે, मावेश सप्तरम्भो, देपोद्रेको हुनस्मृतिः अपरमार इति शेयो, गदो घोर सतुर्विधः ॥२॥ અમે ચડે. મૂળ વિગેરે કામ, દેશને ઉશે ,

·No text on this page.

·(૧૭) શોફ નામને છ પ્રકારને ઘેર ગ જુદા જુદા કે, સામ દથી શરીર ફુલેલું દેખાય તે લેહીના બિગાડથી થાય છે. એટલે, કલેક પહેલાં બતાવ્યા પ્રમાણે વાત, પિત્ત, કફ, અને નીપાત, રન, અને અભિઘાતથી સેજાને રંગ થાય છે. તથા “પિરાતે ભસ્મક નામને વ્યાધિ છે. ઉષ્ણતા, વાત, અને પિત્તના કટપણાધી, અને કફના ન્યુનપણથી, તથા ગરમી વધારે થવાથી થાય છે, તથા વતિ તે વાયુથી ઉત્પન્ન થયેલ શરીરનાં અવય કપરૂપ છે. કહ્યું છે કે प्रकामं वेपने यस्तु, कंपमानश्च गच्छति । कलाप खंजं तं विद्या, मुक्त संधिनिबंधनम् ॥१॥ જે ઘણે કંપે, તથા કંપતે ચાલે, તેને સંધી નિબંધ- નથી મુકામે કલાપ અંજ (લકવાને રેગ) જા. તેજ પ્રમાણે પિ *િ જીવને ગર્ભના દેપથી તે પીઢ સપિ. પણે ઉપ્ત થાય છે, અથવા જમ્યા પછી અશુભ કર્મન્સ - દેષથી થાય છે, આ રોગીને સ્પર્શ ઇનુિં ભાન રે.ગવાતું જગ્યાથી નષ્ટ થાય છે, તે રેગવાળને હાથમાં પકડેલું લાકડું ખસી જાય છે, અને સુઈ ઘોંચે તે પણ અસર ન ઘાય- તથા “સીરીર ત્તિ લીપદ તે પગ વિગેરેમાં કઠણ પડ્યું હોય છે, તે આ પ્રમાણે-વાત, પિત્ત, કના પ્રકોપથી છાતી- માં રેગ ઉતા થઈ જંઘામાં સ્થિર થર ધીરે ધીરે કાળાંતર -- 1 -

·No text on this page.

·(૧૯) બધા પ્રમેહના રોગે એ સમયમાં દવા ન કરવાથી હિપણું પાયા પછી અસાધ્ય બને છે, રખા પ્રમાણે ઉપર બતાવેલા રેગોનું વર્ણન મે કયું", (અઘ' અને 'g' જે છે. તે થ' ને લઈ નીમાં “પછી, થાય છે. મને “” તે ફકત શોભા માટે ઉપર બતાવેલા રે સંસારી છનને થાય છે, તથા ક કટલે સી જીવ લે, રોગ જે ળ વિગેરે છે, તથા પ્રહાર (રપી લગે માર) વિગેરે દુઃખ દેનારા રપ તે અનુક આવે અઘવા સાથે પણ થાય, એટલે કંઈ ત્તિથી આવે અથવા અનિમિતે આવે, અને તે રંગોથી કય છેઆ રાગોથી જ તે મુકાતો નથી બીનું પણ કરી જીવને ક્ષણિક દુઃખ થાય છે, તે બતાવે છે, તે : ઝપી કે થતા ગૃહવાસમાં સકન થવા મન- સમંજસ નથી પી થતાં અને પ્રાણત્યાગ થાય તે દિકરીને કાને છે તેમને રાત તથા વન દેના રૂમ મજલાલે પરત ચ્યવન કહેવાય છે.) કર્મનું સચિન બી એવું કરવું છે કે જેથી ઉપર જે વડ () વિગેરે ૧૬ કે તપ મરણને જ . ને s cર :ય, ફી મિડ રિતિ st ૬ થી એ મને 13 પ ર કાર છે. ત્યારે તેને રિઝ(5)

·(૨૦)
થાય છે, તે શરીર તથા મન સંબંધી દુ ખ ઉન્ન કરે
તે વિચારીને તેને જડમૂળથી કાઢવા પ્રયત્ન કરે ને
તે દુઃખીઓ દીનવારે રડે છે. વિગેરે ગ્રંથ (સૂ) વડે 2
પત. તથા થવન સુધી બતાવ્યા છતાં પણ, તેનું મિટાપ
બતાવવા જેના વડે પ્રાણીઓને સંસારમાં નિk (
ઉત્પણ થાય; માટે બીજું સૂત્ર કહે છે –
तंसुणेह जहा सहा संति पाणा अंधा तमा
वियाहिया, तामेव सई असई अइअच्च उच्चाया
फासे पडिसंवेएइ, युद्धहिं एवं पवेइय।-संति पाणा
घासगा रसगा उदए उदएचरा आगास गामिणो
पाणा पाणे किलेसंति, पासलोए महाभय (सू० १
આચાર્ય શિષ્યને કહે છે.) તે યથાવસ્થિત (જે
છે, તેવા) કર્મવિપાકને મારી પાસે તમે સાભળો. જેમકે
નારકી, તિયચ, નર, અમર, એ લક્ષણવાળી ચાર ગતિએ
છે. તેમાં નરકગતિમાં, ચાર લાખ યુનિઓ, તથા ૨૫ લાખ
કુલ કેટિએ છે, અને ૩૩ સાગરોપમની ઉત્કૃષ્ટ સ્થિતિ
છે, ત્યાં પરમધામિક દેવતાની કરેલી વેદના છે, તથા પર
પર ત્યાં રહેલા નારકીના છ (કુતર માફક) એકબ
જાને દુઃખ દે છે, તથા સ્વભાવિક પીડા ત્યાં જે થાય છે,
તે આપણાથી કહી શકાય તેમ નથી. જો કે, ઘડામાં કહે
વાની ઇચ્છાથી કહેવાના વિષયને પૂરા ન કહેવાય, તપ,

·(૨૧) વાંના કમવિપાક કહેવાથી જેમ, પ્રાણીને વૈરાગ્ય થાય; તેમ મોવડે વર્ણન કરે છે. प्रयण यनं नेत्रोद्धारं फरकम पाटनं । हृदय दहनं नासाच्छेदं प्रतिक्षण दारुणम् ।। कट विदहनं तीक्ष्गापात त्रिशूल विभेदनम् दहनबदनैः कंपरिः समन्त विभक्षणम् ॥१॥ કાનને કાપવા; આંખના ડોળા ફેંચીકાઠવાહાથપગને દવા છાતીને જાળવી, નાક છેદીનાખવું, દરેક ક્ષણે ભયં- કર અવાજ કરે કટવિદડન, તીકા આપાત, વિથળથી ભેદવું ભળતાં મકાંવાળા ઘેર-કંક પાણીથી વારંવાર ભાણ કરવું. આવીટી વેદના પરમાધાનીથી છે. ન સમિઃિ ને વિવે viધે सः परशु त्रिशलमुहरतामरे वासी मुपंढीभि ॥२॥ , દેદીપ્યમાન તીક તલવારથી તથા વિષમભાવ, ) થકોવ, તો પર–ત્રિકાળ સુદર, મરવાસી સુપરીપ દુઃખ દે છે. : મિતાજુ શિ૪િર =ત્તિ ના દાદ । मिदयोदान्ना भिनाई पुटाः सुदामाता --- } ·(૨૨). એટલે, તાળવું-માથું જુદું પાડે છે, તથા મુજબ, અને હેડ ડેરી નાંખે; તથા છાતી-પેટ, આંતર નાંખે આંખના કેળા ખેંચી કાઢવાથી રાંક નારીના 9 પર निपतन्त उत्पतन्तो विचष्टमाना महीतले दीन नेक्षते प्रातारं नराफा कर्म पटलान्धाः ॥४॥ નીચે પડેલા પાછા ઊછળતા જુદી જુદી ચેષ્ટા મહીતળ (પૃથ્વી) ઉપર દીન થઈ રહેલા કર્મના પટ અંધા બનેલા નારકીના છ કોઈ રને જોઈ શકતા • શાર્દૂલવિક્રિડિત. छिन्यते कृपणाः कृतान्त परशी स्तीक्षणे न घा सिन व्यात વિજ () મિત્તા સંભાર पाटपन्ते पाकचेन दाम्वदासिन प्रच्छिन्न वामयाः 1) कुंभीषु प्रपुपान दग्धतनयो मृपासु चान्तर्गताः ॥ જમરાજાના પરશુની તીણ તલવાર જેવી ધા તે વાંકડા છેદય છે, તથા વિષના સમૂહથી ભરેલા. (8 કાયલા કૂતરા જેવા) કરડવા માટે વીંટાયેલા પિકાર કરતા રહે છે તથા કરવીવડે જેમ, લાકડું ચીરે; તેમ ચીરાય છે તથા તત ·(૨૩) પરવડે તેના બે બાહુ છેદીનખે છે, તથા કુંભમાં રાખીને ગરમ ગરમ તરવું પય છે, તયી મૂષમાં (ઘાલીને જેમ તેની સેનું પીગજવે. તેમ) ઘાલીને શરીરમાં બળતા રાખેલા છે. भृग्ज्यन्ते ज्वलदम्परीपहुतभुग ज्वालाभिराराविणो, दीप्तां गारनिभेपु वन भवनेप्वं गारके पूस्थिताः दबले विकृतो याहुबदनाः दन्त आर्तस्वनाः पश्यन्तः कृपणा दिशो विशरणा स्त्राणायको नो- મજે છે વળી, તે નારકીના છ બળતા અંબરીષ અમિની જાવડે પિકાર કરાતા જાય છે, તથા બળતા અંગાર- વા વસવન માફક અંગારામાં ઉભા થયેલા કવમેવાળા લિ. હાથ કરીને ખરા અવાજવાળા રડતા બળે છે. અને તે બિશ્વર નારકીના છ શરણુરહિત થઈને કલી દિશામાં (ાશય) આપનારને દેખે છે, પણ તેમને જાવ કે સમયે નદી વિગેરે. નારકનાં દુઃખ છે. તા. નિગતિમાં પૃવીકાયની aખ નિ છે. તથા eખ રૂરિ છે, તેમને નીચલી (પીડા ) છે. સ્વાય-પરાયનાં જે પીડ છે, તથા રીત–લની Viા છે. તે પ્રમાણે જાય (પણ) ના છી gaખ છે.નિ. તથા કુલ કોરિ, તથા રી સુદી નિની વેડછે. છે. અવિની છાપ , તથા ૩૯ કુલ ·(૨૪) કેરિ, અને પૂર્વ માફક વેદના છે. વાયુની પણ છે નિ, તથા છaખ કુલ કેહિ. અને કંડનની ક જુદા પ્રકારની વેદના છે. પ્રત્યેક વનસ્પતિ દશaખ મે. સાધારણ વનસ્પતિની ૧૪aખ નિ, અને બંનેની ૨૮ કુલ કેરિ છે. તેમાં મલે છવ અનનકાળ સુધી ! એન-ભેદન મિટન વિગેરેની જુદી જુદી વેદનાને અનુભવે નિકળદિય, બેદ્રિય. તીન દિવ, ચારદ્રિયની બ લાખ એનિ, તથા, કુલ કે.ટિ ૭-૮ ૯ લાખ અનુછે છે અને તે દરેકને ભૂખ તરસ, ડડતાપ, વિગેરેથી થત જ આપણે પ્રખ્ય જોઈએ છીએ. તમંચ-પદ્રિયને ચાર લાખ યોનિ છે, અને જળચરની કુલ કાટી પર લાખ છે, પક્ષીઓની કુલ કેષ્ટિ ૧૨ લાખ અને પિંગની ૧૦લાખ, ઘર પરિ સર્વની ૧૦લાખ, ભુજ-પરિસર્ષની ૯ લાખ છે, અને જુદી જુદી વેદના તિર્થની જે છે, તે પ્રત્યક્ષ જ છે. કt છે કે- क्षुत्तर हिमात्युष्ण भ याहितानां, पराभि योगव्यसना तुराणां अहो ! तिरश्चामति दुःखिताना, सुखानु पंगः किलवार्तमेतद् ॥ १ ॥ ભુખ તરસ ! તાપ તથા ભયથી દુખી થએલા તથા વારકાના કબજામાં રહેવાના દુઃખથી સદા પડાયેલા એવા તિએ જે અતિ દુખી છે, તેમનામાં સુખનો અનુગ -- ·(૨૫) પતે તે નિલે એક વાર્તા માત્ર છે.! (અર્થાત સુખ શ પણ નથી ) વિગેરે છે. મનુષ ગતિમાં પણ ૧૪ લાખનિ તથા ૧૨ લાખ વ કેરી ને આવી રીતની વેદનાઓ છે. खं स्त्रीवृक्षिमध्ये प्रथममिह भवे गर्भवासे न- राणां रित्वेचापि दुवं मललुलिततनुःखीपयः पानमि गपंपापि दुग्वं भवति विरहजं वृद्धभावोप्यसारः सारे रे मनुष्य पदत यदिसुखं स्वल्पमप्यस्ति ફિવર છે ? કમ માતાની કુષમાં આ ભવમાં પહેલું દુઃખ મનુ- એને વાસમાં રહેવાનું છે, અને જમ્યા પછી બાલપણામાં માધી ખરડાયેલું સારીર સંબંધી તથા માનું દૂધ પીવાનું ડપ છે. જુવાનીમાં પણ (રી પુરૂષ તથા દીકરા દીકરી - સના) વિરહનું દુઃખ છે, અને વૃદ્ધાવસ્થા તે જ છે, (મારે ડો. માસ સુ જીવને પૂછે છે કે) તે મનુ !િ જેનને કયાંય પણ સંસારમાં ડું પણ સુખ નું હેતે કહે: ! ( સંસાર દુઃ- સાગરજ છે ) पाल्पात् मनि परोग, ईटो भिभवापारहिह ગુજ્ય ·शोक पियोगायोगे, इंर्गत दोपच नैकापत्रः બાલ૫માંથીજ રેગે વડે ખાય, એ સુધી (મણે પર્યત) શોક વિગ તથા મુ.ગ « અનેક પ્રકારના ગરીબીના દેજે વડે પરાભવ રહેલ क्षुत्तूद हिमोष्णानिल शीतदाह કરિ શશિ કિઃ दौर्भाग्य मौन भिजात्यदास्प धैरूप्प रोगादि भिर स्वतंत्रः ॥ ३ ॥ ભૂખ તરસ ઠંડ તાપે પવન તથા ડ? દાહ તથા કતા શોક વહાલાંના વિયેગથી, તથા દુર્ભાગીપણું, મ નીચ જાતિ, તથા દાસપણું, કુરૂપ, તથા રોગથી આમ દેહ સદા પરત છે. દેવગતિમાં પણ ચાર લાખ એનિ, ર૬લાખ કુલ છે, તેમાં પણ અદેખાઈ, વિષાદ, મત્સર અવનભય, વિગેરેથી પીડાયલા મનવાળાને દુઃખને જ પ્રસંગ છે. જે અભિમાન તે, આભાસ માત્ર છે. કહ્યું છે કે – देवेषु च्यपन वियोगदुःखितेपु फ्रोधेा मदमदनाति तापितेषु आर्या ! नस्त दिह पिचार्थ सं गिरन्तु यत्सौख्यं किमपि निवेदनीयमस्ति ॥ १॥ - ૧) - ·(ર૭) દેવે, અવન, તથા વહાલાંના વિયેગથી દુઃખી છે. કિપ, ઈર્ષ્યા, અહંકાર, કામદેવથી અતિ પીડાયલા છે, તેથી હે આર્ય!-( ઉત્તમ) પુરૂ! અહીં કંઈપણ મુખ વર્ષ- વાચ હોય તે વિચારીને કહે; (વિગેરે સમજવું.) તેથી, ગા પ્રમાણે ચાર ગતિમાં પડેલા સંસારી છે. જુદા જુદા રૂપે કર્મવિપાકને ભેગવે છે, તે જ સૂત્રકાર બતાવે છે. “ક્ષતિ પ્રાણીઓ વિદ્યમાન છે. તેઓ ચક્ષુઈ દિયથી વિકળ તે દ્રવ્ય છે, અને સારા-માઠા વિવે- પી રહિત ભાવમાં પણ છે. તેઓ નરગતિ વિગેરેના દગારમાં તથા મિથ્યાત્વ, અવિરતિ, પ્રમાદ, કપાય વિગે- રેના કર્મવિપાપી મળેલા ભાવઅંધકારમાં પણ રહેલા (શાસ કરે) વર્ણવ્યા છે. “હિં ? વળી, તેવી કુષ (ક) વિગે- રેની અક્ષમ અવસ્થામાં, અથવા એકદિની, અથવા અપ- પ્તિ અવસ્થાને એકવાર અનુભવીને પાછું કર્મ દયા આવતાં તેમજ, અવસ્થાને વારંવાર અનુભવીને હીંચ-નીચ તીવ્રમ દુખ વિશેષના સ્પીને જીવ અનુભવે છે. આ બધું તિર્ધક કહેવું છે. તે કહે છે. આ બધું તીર્થકરે પ્રકર્ષથી કવવા પ્રથમથી કહેવું છે, માટે પ્રદિત છે. તથા હવે પછી, કહેતું પણ તેમનું કહેવું છે. “મતિ વિદ્યમાન છે. એટલે. (ાસ ધાતુને અર્ક શબ્દ, તથા કુસાન માં છે. માટે ) જે વાત કરે છે, તે વાસ (એલના ·વિગેરે પણ (૨૮) ભાષા લબ્ધિ પામેલા એ ઇક્રિય વિગેરે છ પર પ્રમાણે રસને અનુસાર જનાર તે કો-તી વિગેરે રસને જાનારા એટલે, મનનાળા સંજ્ઞ- છે. (આ પ્રમાણે સંસારી-ને કર્મવિપાક | મહાભય જાણ;) તેમજ, ૪-(પાણી) રૂપને જીવે છે. પર્યાપ્ત-અપમ અવસ્થામા, તથા ડોકમાં તે પિરા, જનક, લેબિક વિગેરે રસ છવો છે, તથા કાચબો છે. તેમજ, સ્થળ ઉપર જ અને કેટલાક જળને આયે રહેલા મારગ તથા એમાંના કેટલાક, તે પાણીમાં પોતાનું જીવન ગુજ જાણુવાઅને બીજા પક્ષીઓ આકાશગામી છે. આ બધાં પ્રાણીઓ (પિતાનાથી બીજા નબળાં) પ્રાને વિગેરે માટે, અથવા મત્સર વિગેરે માટે દુઃખ આ તેથી શું સમજવું? તે કહે છે –(હે શિષ્ય!) તું ધાર ! કે, આ ચિદ રાજીપ્રમાણ-લોકમાં કમવિપાકના જુદી જુદી ગતિમાં દૂઃખ તથા કલેશનાં ફળરૂપમાડાભર તેમાં મુખ તે, કહેવા માત્ર છે.) શામાટે કર્મ કથી મહાભય છે? તે કહે છે:- पहु दुक्खा हुजंत यो, सत्ता कामेमाण अपलेणा पहं गच्छति सरीरेणं यहुदुक्खे इइ पाले पकुव्वद एएरोगा यहुनर (પણ ) पभंगुरेण अहे ·(૨૯) रा परियावए नालं पास, अलं तवेएहिं एवं મુળ મm ના વરિત્ર વન (જૂ ૦૨૭૮) ( ગુરૂ કહે છે કે શિો!) કર્મના વિપાથી આવેલાં દુઃખે જે જને છે, જેથી તે જાણીને તમારે તેમાં માદવાળા થવું, we વારંવાર આવે ઉપદેશ કેમ કરે ? ઉ–કારણ કે અનાદિ ભવના અભ્યાસથી ન ગણાય, લ. ઉત્તર પરિણામ વાઈરામદન વિષયમાં ગૃઢ થયે- પરૂપે છે, તેથી પુનરૂક્તિ દોષ લાગતું નથી, હવે કામ ૨) માં જે જ આસકત છે, તે શું મેળવે છે, તે , છે-બલરડિત (નિઃસાર ) તુષ (ડાંગરનાં પતરાં) કરી સમાન દારિક ફારીર જે પોતાની મેળે જંગ ના) ના સ્વભાવવાનું છે, તેના વડે સુખ મેળવવા કર્મને ય કરીને અનેકવાર વધ (મરણ ઘાત) ને મેળવે છે; પ્ર–ક માણસ આવા કડવા વિપક્વાની સારી વાસ- માં રતિ (આનંદ) ને? તે કહે છે- જે મેડના ઉદયથી આ થયેલ છે. અને કાર્ય - ચિન વિવેકને ગg નથી, તે અહી જેના વડે બહુ દુઃખ માય તેવા ઉમવિલમાં ગૂ થાય છે, અથવા પ્રાણીને શરૂ કૃત્યને તે રસથી આકુળ બનેલ બાળક કથી કરે . અને તેનાં પાપ કરવાથી તેના સ્મનઃ રૂપ વિપાકી =નેકવાર પતે વધુ પામે છે, (જુર હાલે

·થનાં સુધી અભિરંત કહેવાય છે, ત્યાર પછી સાંગે છે
(૩૨)
ચિત્તે સાંભળ આના સંબંધમાં નાગાર્જુનીયા કહે
(gૉવવાઉં યાતિ) એટલે આઠ પ્રકારના કર્મને
પિતાને ધવાને ઉપાય તીર્થકર વિગેરે કહે છે, તે
કરે છે? તે કહે છે. ' આ સંસારમાં (ખ
શોભા માટે છે) આત્માને શાવ તે આમતા (આ
તે જીવનું અસ્તિત્વ છે, અથવા પિતાનાં કરેલા કામના
સુતિ છે, તેના વડે આ જીવ સમૂહ છે, પણ અન્ય
માનવા પ્રમાણે પૃથ્વી વિગેરે ભૂતના કાયાકાર પરિરૂમ
જ બન્યા નથી, અથવા પ્રજાપતિ (બ્રા) એ જ
નથી એટલે તેવા તેવા ઉચ નીચ કુળમાં પિતાના :
કમ સચયથી મેળવેલા શુકશેણીત (વીર્ય લડી મe
દરમાં) એકત્ર થવાથી અનેક મનુષ્યની ઉતિ છે, =
આ પ્રમાણે કેમ છે–
सप्ताहं कललं पिन्या, त्तता सप्ताहमयुदम्
રાત્રપતિ , ઉત્તર ઘi m?
તે વીર્ય લોહીનું સાત દિવસે કલ થાય, પછી એ
થાય છે, પછી પિશી થાય ત્યાર પછી ઘન થાય છે. તે
ક્યાંસુધી લત થાય ત્યાં સુધી અભિભૂત કહેવાય છે
અણુ શિર રામ વિગેરે અનુક્રમે થતાં અભિનિત્ત છે.
શી પ્રસત થતાં અભિસંવત છે, અને ધર્મ શવની
|

·(૩૩) વામાં આવતાં ધર્મકથા વિગેરે નિમિત્ત મેળવીને મેળવેલ રય પપપણાથી અભિસંબુદ્ધ જાણવા, ત્યાર પછી સt અસતને વિવેક જાણનારા હેય તે અભિનિષ્કત છે, ત્યાર tછી આચારાંગ સૂત્ર ભલા તથા તેને અર્થ સમજીને વારિત્ર પાળનારા અનુક્રમે પ્રથમ શિક્ષક (શિધ્ય) ગીતાઈ પછી ક્ષક (તારી) પછી પરિહારવિશુદ્ધિ ચારિત્રવાળે તથા એકલવિહરી જિન કપિક સુધી ઉંચે ચઢનારા મુનિએ મને છે. અને કેઈ અભિસંબુદ્ર પુરૂષ દીક્ષા લેવા તૈયાર છે હોય તો તેને પોતાનાં સગાં જે કરે તે કહે છે. तं परिकम तं परिदेवमाणा मा चाहि इय ते इयंति:-छंदोवणीया अज्झोपात्रा अझदकारी ज- गगारुति, अतारिसे मुणि ओहं नरए जणगा जेण विष्पजहा, सरणं तत्य नो समेह, कहं नु नाम से तत्व रमइ , एयं नाणं सया समणुक सिवालि तिपेमि (सू. १८० ) धूताध्ययनोदेशकः ६-१॥ જે તત્વ સ્વરૂપ જાણુંને ગૃહવાસથી પરાડમુખ બનીને મહા પુરૂએ આચરેલા માર્ગે જવા (દીક્ષા લેવા) તૈયાર થયે હેય તેને માતા પિતા પુત્ર કલત્ર વિગેરે મળતાં તે સિગાં તેને રઈને કહે છે કે અમને તું ને ત્યાંજ, એમ દય. ઉપજાવતાં બોલે છે, તથા બીજું શું બોલે છે, તે કહે છે,

·પામીને પૂર્વ કદીપ ન બળવેલ એવી સંસાર સમુદ્રી :
જાહથી, ક્ત હીવું થવાથી, પ્રક્રિયાને સમ કરી
વીકરીને પાછા કામદેવને માર દુખેથી નિવારણ થાય છે.
ઉ
(રામ્ય ફ7) મજા
(૩૬)
સંવત (સાધુ) હેય, અને સરાગ હોય, તે અનુવક
છે, અથવા ખૂટે અથવા શ્રાવક પણ હોય છે.
તથા યુતચારિત્રરૂપ-ધર્મ જાણો પછી યથા યે
વીકારીને પણ પછી કેટલાક જીવે પ્રબળ મોહના
તેવી ભવિતવ્યતાના ગે તેવા ઉત્તમ ધર્મને પાળવા આ
નાન થતા નથી, તે કેવા છે? ઉત્તર–કુશીલા એટલે જ
રીલ (આચાર ) વાળા છે, એટલે જેઓ ધર્મ પાળ
અશક્ત છે, તેથી જ તેઓ કુશીલવાલા છે, એવા બનીને
એર છે ? તે કહે છે –
पत्थं पडिग्गहं कंपलं पायपुंछणं पिउसि
गणुपुय्येण अणहिया सेमाणे परीसहे दुराहिया
कामे ममापमाणस्त इयाणि या मुहतेण या '
रिमाणाए भेदीप से अंतरापहि कामेहिं आ
असिपाहि अपना घेए (म० १८२)
કર વે પણ દુખેથી મળવાય, તે મનુષ્ય જ
નરવા સમર્થ નાવ સમાન બેધિ
િવશના બીજ સમાન સર્વ વિરતિ લક્ષણવાળું
તેક ભવના ક્યાથી મેળવેલી વિજયની મધુરતાથી

·(૩૭) નીય કર્મના ઉદયથી. જશુભ વેદનીય ભાવ રકમ થવાથી, જયશકીર્તિ ઉટપણે થવાથી, ઝાયતિ (e- નું હિત) ને તરીને કાય કાર્યને વિચાર્યા વિના દુઃખનો સાગર સ્વીકારીને વર્તમાન સુખને દેખનારા ના કુલમાં તે ચાર નીચે નાંખીને (ઉત્તમ રત્નરૂપ ત્રને ત્યજે છે. અને તેને ત્યાગ ઉપકરણ :- ય છે, તે બતાવે છે. વસ્ત્ર = શબ્દથી મિક સનાં) કપ ( સ ) લખે છે, તથા પાત્રો અને ની કળ રચવા પત્રાને નિગ તથા રડરવું છે પકરણને બેદરકારીથી ત્યજીને કઈ સાધુ ફરીથી દેશ- તિ (શાવકનાં વત) સ્વીકારે છે, કે તે ફકન સમ્ય- નજ રાખે છે, કે તે તેનાથી પણ જર થઇ જય છે, રહી જાય છે.) પ્રઃ આવું દુભ ચરિત્ર પામીને પાછું કેમ તજી -પરીવડે દુ કરીને સડન થાય છે, તેથી કમે- ને ૨ સામા પરિષદે આવતાં મન ન કરી શકવાથી પડવી : મેહના અવશપણાથી દુર્ગતિને સાવ નિયમ (ઉત્તમ પરિત્ર) ને જે છે તે કા દે. આવવા માટે ત્યરે છે, છતાં પાપડ ઉદ- થી શું થાય તે કહે છે – -

·અતૃપ્ત બનીનેજ( વધારે ભેગખ લેવા
(૩૮)
વિરૂપ કામોને પિતાને વહાલા માની આ
જાગના અધ્યયવસાયવાળે બનવા છતાં, પિતાના
સથર્મના ઉદયથી તેજ ક્ષણે પ્રત્રજ્યા મુક્યા પછી
એ પ્રાપ્ત થયા પછી, અંતમુહુર્તમાં, અથવા કંકરી
જિની માફક ચારિત્ર મુક્યા પછી એક રાત લિ
અપરિમાણ (વધારે ખાવાને) લીધે શરીર ભેદાય
પ્રમાણે દુરાચારના અધ્યવસાયથી, અથવા કુકમ
રી મર પામતાને પિતાના
પળારૂપ ધર્મ ને ભેદ થતાં તેવું શરીર અને પરે
પાનું અનંતકાળે પળ મળતું નછે. (અર્થાત તિ
અનંતકાળ બ્રમણ કરે છે.) એજ વિપથનો હાથ
સ્વા કહે છે, “જ” એ પ્રમાણે બેગને અભિલાષી
રાવવાળા કામ છે. જેમાં અનેક પ્રકારનાં વિને
છે, તેને ચાર છે, તે ભેગે (ન કેવળ તે કેવળ
થાય તે.) અકેનીક, (૮-જેકવાળ) છે. જે
મનિષણ પર્વ છે, અથu અમપૂ ભેગે છે. જેને
વા વાઝા સંસારમાં પડે છે, અથવા (કામને બી
બદલે ત્રીજી અર્થ લઈએ, તે, તે કામગોવડે છે
રીને નાશ કરે છે. અરે, તે રસકે બામ મજ
છે તા-૨, બીબ ઉત્તમ સાધુએ જેમને માણસ
આત્મા સાથે
:

·(36) વિા ક્યાંય પણ, કોઈપણ રીતે કોઈપણ વખત ચરણને રિણામ આવતાં લઘુકર્મના કારણથી દરેકક્ષણે ચડતાભાવ- सने छ, ते तावे है. अहेगे धम्ममायाय आयाणप्पभिसु पणिहिए रे, अप्पलीयमाणे दढे सन् गिडि परिन्नाय, एस पणएमहामुणी, अइअच सव्वओ संगं न महं अ त्पित्ति इय एगो अहं, अस्सि जयमाणे इत्य विरए अणगारे सबओ मुंडे शयंते, जे अचेले परिसिए संचिक्खइ ओमोयरियाए. से आकुठे वा पह वा लुचिए वा पलियं पकत्य अदुवा पकत्य अतहोटिं सद्द फासेहिं इय संखाए एगयरे अन्नयरे अभिन्नाय तितिक्खमाणे परिधए जेय हिरी ले य अहिरी माणा (म०१८) ઉપર બતાવેલા ચડતા પરિણામવા સાધુ ચારિત્ર લીધા પછી વિશુદ્ધ પરિણામથી તેમને મણ જલદી થવાને તેવી પુતચરિત્રરૂપ-ધર્મ પામીને વસ-પાત્ર વિગેરે ધર્મો- ૫ર રાપરીને ધમકરણમાં સમાધિવાળા બની પરિપ૭ સહન કરીને સર્વસ-રે કહેલા ધર્મ પાળે છે, અને પૂર્વે ભારે પ્રમાદનાં જે પ્રમાદના પ્રિય પ્રમાણે કહેવાં. (અર્થાત્ તે દરેક પ્રકારે ચારિત્ર નિર્મળ પાની

·ને ઉત્તમ સાધુએ વળી, કેવા થઈને ધર્મ આચરે છે?
માયુ ન કરનારા, અને ધર્મચારિત્રમાં એટલે, તપસંયમ તિ
૨માં દાતા રાખનારા ધર્મ આચરે છે. વળી, બધા 25.
૨ની બેબાકાંક્ષાને પરિણાવ દુઃખરૂપ જાહને પ્રત્યાખ્યાન
પરિવડે ત્યાગે છે, ને ભાગાકાંક્ષા વાગવાથી જે ગુ.
થાય; તે કહે:-'g' એ મમ પિપાસાને ત્યાગની
પ્રઝર્ષથી નમે “ક” પ્રમોદ સંયમમાં, અથવા કમને
' રહિન રાય; તે મહામુનિ બને તે નથી. “જિ” વણિ, મને
જ્ઞાન ભણીને સમૃત્વમાં દઢ થઈ અશુભાકર્મને
કરી નાંખે છે.) કહ્યું છે કે –
या प्रमादेन तिरोऽप्रमादः, स्यादाऽपि
પિક છે
વિના પદા િતા કુણાકારng
જ્યાં પ્રમાદવ સૂત્ર કહેવાયાં હોય ત્યાં વિધિ
મધ લેવાથી અપ્રમાદના વર્ણનનાં સૂવે અધિકારના
વિધિને જાણનાર વિપર્યયવસે ભણે છે (કહે છે.)
પ્રમાદનાં કીચનવડે પાછાં પ્રમાદન (સૂ) કહે છે.
હે છે –કામમાં અથવા માતાપિતા વિગેરે કે
પિમાં (લીન થય) મહામુનિ બને છે, પણ તેવા ગુણ
પ્રકાર
વકલવાહિને સંબધ, અથવા વિષયાબિલાબનો મત

·No text on this page.

·મ
(૨)
ખેંચી કાઢવાથી ઇંચિત કરે (દુઃખી થયા છતાં) ૫
પિતાના પૂર્વકર્મથીજ આ ઉદયમાં આવ્યું છે, એમ માને
સભ્ય પ્રકારે સહન કરત વિહાર કરે, તથા આવી ભાવના
ભાવે,
"पायाणं च म्बन्दु भी कहाणं कम्माणं पुनि
इच्चिन्नाणं दुपडिकंनाणं वेदपिता मुखी ननि
भवेयहत्ता, मवसा या झोसइत्ता",
પિતે પૂર્વે દુષ્ટ રીતે જે યે આચંય હાય,
દુષ્ટ કૃત્ય કર્યા પછી તેને આલોચના કે તપશ્ચર્યાથી બે
ન રાય, તે દુષ્ટ પાપ કો ભેગાવતાં છુટે, અથવા તઘ
કરવાથી દૂર થાય છે.
પ્રવચન વડે કેવી રીતે આક્રશ કરે છે?
ઉ– વરિ’ તિ તે સાધુએ પોતે ગૃહસ્થાન
વકર વિગેરેનું નીચ કૃત્ય () કર્યો હોય તે તે થી
કરીને તેની નિંદા કરે છે, તે આ પ્રમાણે-ક્રોરિક્ર
સાધુ બનેલા ! તું પણ મારી સામે બોલે છે! અથવા જ
રકાર વિગેરે શબ્દોથી બીજી રીતે બોલીને નિર છે. તે
હવે બતાવે છે— “મા” તદન જુદાં કલંકના અને
નડે તિરસ્કાર કરે જેમકે “તું એર છે! તું પરકાર છે
છે, આવા અસત્ય અને જે સાધુને કરવા એગ્ય નથી તે
મનમાં સ્પર્શ થતાં અધુને ક્રોધ ચઢ) તથા કલંક

·No text on this page.

·ने लोगगि अगागमणयमित्रो
બે બિંર છે. ને બન્નેમાં ગૉડ કર્યા વિના શાંતિ ખીર
પુરૂષ મને આકશ કરે છે, બાંધે છે તે છે ( )
છે, સંતાપે છે, પણ મને સારી રીતે સહન કરવાથી એકની
રાકામ નિરા થાય છે, કેવલી ભગવાન તેજ પાંચ સ્થાન
આવેલા પરીસડ ઉપર સહન કરે તે જાણે છે કે
કલી પાર આવાં દુખ સહન કરે છે, ત્યારે જ છે
મરથ રાધુએ નિમણે આવેલા પરીસ ઉપસીને તેના
દાંતથી સારી રીતે સહન કરશે અને આત્મામાં શનિ
કાખશે આ ઉપરથી માધુએ માર એ લે કે કોઈ '
થોલે બીજાને મારે તે તેના ઉપર દયા આવે છે. •
પ્રમાણે સાધુને ! દેનાર ઉપર ધુમ લાવવી જોઇએ,
આ પ્રમાણે જે પર આવે તે અનુકલ પ્રતિકલા ને
વિચર, અથવા બીજ ને પરસ બે પ્રકારના વાતાવે છે
જે મકાન અને કર મને આનાકારી છે અને પ્રતિ
મનને અનિષ્ટ છે, અથવા શારૂપ વાચના કરવી અને
અવ લિવર છે, અને am વિનાના છે તાપવિત્ર છે
બે નગ્ધ બન્ને પ્રકારના પરમધને મયક પ્રકારે અમે
ક િવિચરે, વળી
નિિિવજ બિન ;

·(૪૫) णाए मामगं धम्म एस उत्तरवाए इह माणवाणं याहिए, इत्योवरए तं झोसमाणे आयाणिज्ज रिलाय यरिणएण विगिंचइ, इह मेगेसिं एग च. या होइ तत्थियरा इयरेहिं कुलेहि सुद्धसणाए वसणाए से मेहावी परिवए सुभि अदुवा दु. भ अदुवा तत्थ भेरवा पाणा पाणे किलसति ते से पुट्ठो धीरोअहियासिबासि तिमि (सू० १८४). [નાથને દિલ છે દુ-૨ બધા પરિસાની શતિ વેદનાને સહન કરી દુઃખને =નુભવતે છતાં ચિત્તમાં શાંતિ રાખે. પ્રદા. કે બનીને ? ઉ૦ સમ્યકારે દર્શન પામે તે સમિત દર્શનવાળે અ- વત સમ્યગઢણી બને. તે પરિસિહોને સહન કરનાર સાધુએ કેવા હોય તે કહે છે, તે નિકિચન નિ (ભાવનગ્ર) જીનેશ્વરે બતાવેલા છે. આ મનુષ્ય લેકમાં આગમન ધર્મરહિત છે. અત્ ઘર છેડીને દીક્ષા લીધા પછી પાછા ઘેર જવાની ઈચ્છા કરતા નથી, પણ પિતાની દીશામાં લીધેલી પ્રતિજ્ઞા પૂરીવાળી પંચ મહાવતને ભાર વહન કરે છે, વળી જેના વડે સારાં કરાય તે જીનેશ્વરનું વચન તેજ મારે ધર્મ છે. તેથી તેને બરાબર પાળે, અથવા ધર્મનું અનુષ્ઠાન પૂરેપુરું કરે, અને વિચારે કે ધર્મ તેજ મારે સાર છે, બાકી બધું પાર

·કહે છે, તે એકાકી વિહારમાં બીજા સામાન્ય સાધુથી વિશે.
પ્રકારે અંતમાં કુલેમાં દશ પ્રકારની એષણા દેબકિ.
(અસાર) છે, એથી હું તીર્થકરને ઉપદેશ વડે વિ
નુસારે બરાબર કિયા કરૂં. પ્ર-ધર્મ કેવીરીતે આજ્ઞાથી .
તે કહે છે, “g ' આ બતાવે ઉત્તર (ઉ)
અહિં મનુબેને કહે છે. “જિ” વળી આ કર્મ
કરવાના ઉપાયરૂપ સંયમમાં સમીપ (અંદર) રત (
થઈને આઠ પ્રકારના કર્મને ઝેષ (દર કો)
પાળે વળી બીજું શું કરે? તે કહે છે.
જેના વડે ગ્રહણ કરાય તે આદાનીય (કર્મ) છે,'
જાણીને મૂળ ઉત્તર પ્રકૃતિનું વિવેચન કરે, અર્થાત્ સાધુ
નિર્મળ પાળીને થયા કરે. અહીં પૂર્ણ કમ દૂર કર
અસમર્થ જે બદ્ધતપ છે, તેને આશ્રયી કહે છે, આ તે
સિદ્ધાંતમાં કેટલાક શિથીલ (ઓછાં) કર્મવાળાને એક
એટલે એકલ વિહારની પ્રતિમા અંગીકાર કરેલી હોય
તેમાં જુદી જુદી જાતીના અભિગ તપ તથા ચાર
સંબંધી ધારણ કરેલા હોય છે. તેથી પ્રાકૃતિકાને
આઝા
આહાર વિગેરેની શુદ્ધ એવાવડે તથા સર્વ એજણાતે જ
એ. આહાર વિગેરે સંબંધી ઉદગમ ઉત્પાદ તથા
એવા સંબધી પરિશુદ્ધ વિધિએ સંયમમાં વર્તે છે,
પણામાં એક દેશપણને કહે છે, તે મર્યાદામાં રહેલે.

·No text on this page.

·(૪૮)
परिकमंतं मुन्नो अर्थलं तणफासा फुसंति ।
फ्रासा फुसंति तेउफासा फुसंति समसग
फुमंति एगयरे अन्नयरे विख्यख्ये फासे आ
सेइ अचेले लाघवं आगममाणे, मयं से भी
मनागए भवइ, जहेयं भगवया पर्वइयं तमेव अ
समिचा सव्यओ सनत्ताए संमत्तमेश समाभि
णिजा, एवं तेर्मि महावीगणं चिररायं पुरु
पासाणि रीयमाणाणं दवियाणं पास अहिया
(ફૂ૦ ૨૮૬)
આ ઉપર બતાવેલું અથવા હવે પછી, કહેવાતું !
શહેણું કરાય તે આદાન.) તે કર્મનું ઉપાદાન છે, અને
કર્મ ઊપાદાન થવાનું કારણ સાધુને છતાં ધર્મ
જીથી અધિક પ્રમાણમાં હવે પછી કહેવાતાં વસ્ત્ર વિગેરે
તે વધારાનાં વસ્ત્ર વિગેરેને મુનિએ ત્યાગ કરી દેવાં.
પ્ર-તે મુનિ કે હોય છે?
ઉ––તે સદાએ સારી રીતે વર્ણવેલા ધર્મવાળે :
એટલે, તેને સંસાર-બ્રમણને કેર હોવાથી પિતાને અર્પ
કરેલાં માવતને ભાવહી છે, તથા વિધૂત (૪
એટલે, સારી રીતે જે કલ્પ-(સાધુને આચાર) આમા
કરે છે, તે મુનિ આદાન-(ક) ખેરવશે.
'

·(૪૯) પ્ર-તે વસ વિગેરે આદાન કેવાં હોય કે તે કરવાં પડે ? ઉ–(અપ-અર્થમાં નકાર છે. જેમકે–આ સાધુ જ્ઞાન છે. એટલે, અપાનવાળે છે, તે પ્રમાણે અર્થ તાં) સાપુ એલ એટલે. અ૫ વરૂ રાખનારે સંય- માં રહે છે, તેવા સાધુ (ભિલુ) ને ગાવું વિચારવું ન = કે, મારું વસ જ થઈ ગયું છે. હું અપેક થઈ. ને શારીરનું રક્ષક વરસ નથી, તેથી, ઠડ વિગેરેથી મારૂં - કેમ થશે? તેથી, હું વિના વસનો થયે છે. તેથી, ઈ શ્રાવકને ત્યાં જઈ વસ્ય યાપલાવું અઘવા તે જીર્ણ - અને રાંધવાને સેવ-દોરે યીશ; આવવા ત્યારે સોય- રે મળશે ત્યારે, અર્થવસનાં કાને સાંધી ટેવને વીશ: આ૫૧ દુકાં વસને રેડી ટુ બનાવીશ; કથા, પાને સુ કી સરખું અપવા, નાનું બનાવી. જેમ વીને હું પહેરી તા. રર . વગેરે. ડાખાની હાકાલી અંતરની અતિ પમાં ત્તિ પનાર માતાને ૪૯ ઘવા છતાં, =પવા દેવની તે. ભવિષ્ય સંબંધી ચિં) નય. = = સર રિકોને કરી કહે છે. મ જ ખા કરી કરત. તે સનિ એક (વાડિ) છે કે, તે તેમના રામ તેમને તો પિ ૪

·(૫૦)
લીધે પાણીનું બિંદુ પણ ન ગળતું હોવાથી તેઓ અતિ
પાત્ર કહેવાય છે.
પાણિ એટલે, હાથ. અને હાથમાંજ ભોજન લઈને
છે. તેમને પાત્રો વિગેરેને સાત પ્રકાર ના ને
નથી; (કારણકે, તે તેમને અભિગ છે.) તથા, કે
વિથ પ વાગેલ છે. ફક્ત, તેમને રોડરસુ, તથા મુખ
નચિકા (એ, અને મુહપતિ) માત્ર દેવ છે તે
અલ જિન-કલ્પમુનિને ઉપર કહેલ આર્તધ્યાન ન
કાટવા-સાંધવા વિગેરે સંબંધી ન હોય. (કાકે, ધર્મ
બસ તેના અભાવથી ધર્મ-ફાટવું વિગેરેને અભાવ છે
ન્ય, ધમાં દેય; ત્યારે, ધમ શે; એ ન્યાયને ઉત્તમ
મા છે.) તથા જિન-કપમુનિને આવું પનું નામ
કે હું ભીનું નવું વસયાચીશ; એ બધું પૂર્વમાફક જાના
વળી, જેને જિન-કળી જેવી લબ્ધિ ન હોય તે
પથવિર ક-અપ હાથમાંથી પાણી વિગેરેનું બિંદુ અને
પટછે તેથી, તેઓ પાત્રના નિષ્ણુત દેવ છે, અને
વકનાં કાપ પ્રમાણે માંથી કોઈપબ એ વખતે
તે મુનિ ૫ વગેરે છ થવાથી કે, નાશ થી
નનું ન મળે ત્યાં સુધી આનબાન ન કરે તથા, જે
કિમ (નિરી) હોય; તેવાને એર ફાટે
કાને સાંધવા માટે પ થવાનું ન હોય, જેને જોઇ

·No text on this page.

·खलु विसरसकपा संघपणाधिपादिकारणेपत
અપમાન ન કરે, તેમ એકા૫ણ ન માને, એટલે પિતાને
(૫૪)
સમ્યફ એટલે પ્રશસ્ત અથવા શોભન
એક સંગતવાળું (જેનાથી એકાંત હિન થાય તેવું
તે સમ્યફત્વ છે. કહ્યું છે કે –
પરાતા પોમલ, gaga |
तैरुप
એટતું, માર: પવરાપુરા”? *
પ્રશસ્ત ભન એક સંગતવાળે જે લાવ થાય
રાખ્યત્વ છે (ભાવાર્થ ઉપર આવેલ છે )
આવું સમ્યફત્વજ અથવા સમત્વજ સારી રીતે સમાં
વિચારે, કે પતે અચેલ હોય અને બીજો એક વમવિ
રાખનારે હેય, તેને પિતે નિંદે નહિં. કહ્યું છે કે-
/“ર દુર તારા pઅટક ધંધા
જદુતે હરિતિક કિ ઇનિrrrrrow" #!
જે બે વસ્ત્ર ધારણ કરે, ત્રણ વસ્ત્ર ધારણ કરે, અથવા
એક વ રાખે, અથવા અલક કરે, પણ તે બધા જ
ધરની આજ્ઞામાં વત્ત છે, તેથી એક બીજાને નિની
પડમ ન હૈ જાપાં મારું હિં
જેઓ જુદા જુદા કલ્પવાળા છે, તેઓ શરીર સંજય
તથા ઓછી વધતી ધર્યતાને લીધે છે તેથી એક બીજા
-

·No text on this page.

·કંઈ પંદર દિવસના ઉપવાસ કરનારા હૈય, તથા કે..
(૫૮)
સંસારશ્રેણી જે રાગદ્વેષરૂપ કષાયની સંતતિ છે, “
શાંતિ વિગેરે ગુણે ધારીને વિશ્રેણી (નષ્ટ કરીને તે
સમત્વ ભાવપણું જાણીને તે પ્રમાણે વરે જેમકે જિત
કોઈ એક કપ (વસ) ઘારી કોઈ બે, અને કઈ ત્રણ જ
ધારણ કરે છે, અથવા સ્થવિર કાપી મુનિ માસક્ષમ
નિ
વિષ્ટ અને કોઈ અવિર તપ કરનાર ય, અથવા
ફર ગ; જે રોજને પણ ખાના હૈય, તે તે બધાં
તીર્થકરના વચન અનુસરે વ છે, અને પરસ્પર
કરનારા ન લેવાથી સમત્વદશી છે, કહ્યું છે કે-
જિતુ તિ, જન જારniા સંક
ગાણિતિ, કિg iળાજા રે ,
જે બે, ત્રણ, એક અથવા વસ્ત્ર હિન નિભાવ કે
તે બધા જિનેશ્વરની આજ્ઞામાં હોવાથી પરસ્પર
કરતા નથી;
તથા જિનકિક, અથવા પ્રતિમા પાર કરેલ છે
મુનિ કદાચિનુ મહિના સુધી પ પિતાન. કપમાં સિરા
ન મળવ, તે હદ તપ કરવા છતાં પિને રોજ ખt
કર ગ જેવા મુનિને એમ ન કહે કે છે ભાત ખાવા માટે
દિશા હતા મુંડ! તે ખાવા માટે મારી લીધી છે;
એવું કહીને અપમાન ન કરે,

·(૫૯ ) તેથી આ પ્રમાણે સમર દષ્ટિની પ્રજ્ઞાવડે સંસાર જમણું રૂપ કષાયને દૂર કરી સમતા કારણ કરીને તે મુનિ સંસાર સાગર તરે છે તે જ સર્વ સંગથી મુક્ત છે, તે જ સર્વ સાતવ અનુનશી છુટેલ જિનેશ્વરે વગે છે, પs બીજો નહિં. એવું સુધર્માસ્વામી કહે છે. મ-હવે તે પ્રમાણે જે સંસાર શ્રેણીને ત્યાગી સંસાર સમર તરે: મુકત વરદુ તેવા ઉત્તમ સાધુને અતિ પરાભવ કરે કે નહિ ? ઉ-કર્મના અચિંત્ય (વિચિત્ર) સામર્થ્યથી પરિસ પણ ખરી ! તેજ કહે છે- विरगं भिक्खु रीयंतं चिरराओ सियं अरई नत्य किं विदारए,संधेमाणे समुट्टिए, जहासे दीये असंदीण एवं से धम्मे आरियपदे सिए, ने अणव- कैखमाणा पाणे अणड्याए माणा जया मेहाविणो पहिया, एवं तसिं भगवओ अणुटाणे जहा से दिया - पोए एवंते सिरसा दिया य राओ व अणुपुत्वेण = રાત્તિ (7૦ ૨૮૦) પૂજા તૃવો- : n - I અસંયમથી ભરેલું લિસાચી નિડ કરનાર પ્રસ્ત સ્પાન રૂપ સંયમથી નીકળી ને કપ પત કરવાથી ઉપર ઉપરના પ્રશસ્ત 5 ર.ન 1 કપ

·(૬૨)
તે પ્રકાશ સ્થાથી અને ઉપકારક હોવાથી લોકો આ
છે. પણ તેવા ગુણથી રહિત વિજળી પ્રકાશ નામે
અથવા દુઃખદાયી છે. તેવી જ રીતે કુસાધુ અસ્થિર ચ:
વાળો લેકેને ધર્મથી ભ્રષ્ટ બનાવે છે.) અથવા ઘણાં જ
એકઠાં કરી સળગાવ્યાથી ઇચ્છિત રસેઈ વિગેરે બનાવ
ઉપયોગી હેવાથી અસંદેન છે. અને ઘાસના ભડકા '
અને પ્રકાશ સંદીન છે. (તેજ પ્રમાણે સુકા અને 3
પુના દ્રષ્ટાંત સમજવાં ) જેમ આ પુટ વિગેરેના બસ"
હે ઉપાદેયને છેડયું, ગુડ કરવું, એ વિવેકને વાં
૧૫ છોને ખુદલ બતાવવાથી તે ઉત્તમ સાધુ ઉપયે
છે તે પ્રમાણે કે સમુદ્રના અંદર રહેલા પ્રાણીઓને વિશ્વ
આપનાર છે. તે જ પ્રમાણે જ્ઞાન મેળવવા ઉધન થયે જ
સહ ઉપસર્ગમાં દીનતા ને લાવવાથી આ મંદીર છે. તે સ
વિકાર ઉત્તમ બધ આપવાને કારણે બીજા કરે
પશુ ઉપકાર માટે થાય છે,
બીજા આ ભડવદ્વીપ અથવા ભાવીને બી
રીતે વધે છે, તે આ પ્રમાણે ભાવતી. તે 1
અને તે પાછું જવાનું બતાવવાથી પથમિક અને સાથે
શમિક સદન ભાળીપ છે, અને ક્ષયિક સમ્યકત્વને જી.
સંસાર જમની હદ આવી જવાથી પ્રાણીઓને પર્ય એ
છે (ઢે હવે જ એ અમુક કાળ સુધીનું છે).

·(૬૩)
પણ સંદીના ભાવ દીપ તે મુતજ્ઞાન છે, અને અસંદીન
કેવળજ્ઞાન છે, તેને મેળવીને પ્રાણી અવશ્ય પૈયું
વે છે, અથવા ધર્મને સારી રીતે ધારણ કરી ચરિત્ર
તે છતે અરતિના વશમાં તે સાધુ જ નથી એવું
ન કરતાં કે વાદી પૂછે કે-
કે આ ધર્મ છે કે જેના સંવેદનને માટે આ સાધુ
છે છે તેનો ઉત્તર જૈનાચાર્ય આપે છે.
જેમ આ સંદીન દ્વીપ પાણીથી ન ભીંજાય
લાં વહાણુના માજી તથા બીજા ઘણા ને શરણ
ઘપવા વિતિ આપવા પેશ્ય છે, તેમ આ જિનેશ્વરે
હેડે ધ કપ તાપ દેદ નિર્ધારિત એમ રાાર પ્રકારે પરીક્ષા
રતાં ઝરીન દ્વીપ સમાન ગાય આપનાર છે, (સાનાની
િષ લેવાથી સર કષ આપે, તાપમાં નાંખવાથી
ન પડે, પણ વિશેષ ચકાટ લપે, છીણીથી કપાતાં
અંદરથી પણ ઉતમ જાતિ ઓળખારે, તા. વડાથી ભાગી
જતાં કાર ડીઃ ઘા પર છતાં વિશાળ થતું
છે. તેમ જૈન પની જીને કે તિરસ્કાર કરે, સંતાપ,
ડાપ vs ઇ. ઘણીમાં ઘઉંને પીછે, અથવા કgઘતે
ગતિશય માર મારે શું છે, તે પણ ઉત્તમ સાધુ તારા
મહમથી વિમુખ થ નથી.)
મા તરડે તે કરાર નથી, પણ

·ઉત્તર આપવાથી પ્રાણીઓને રક્ષણ માટે આશ્વાસ મ
અને ધર્મ અર્થ એ કહે હેવાથી તે ઝા
વર્તનારા શું ખબર અનુષ્ઠાન કરનાર છે? 6-4, 4
કહીએ છીએ,
પ્રજે તે હોય તે તે કેવા છે? ઉ. તે સક
નિર્મળ ભાવ ચાલુ રાખવા સંયમમાં અરતિના પ્રણેતર
કરનાર) છે. મેક્ષની સમિપમાં રહી ગની ઈચ્છા છે
ધમમાં સારી રીતે ઉદ્યમ કરે છે.
આ પ્રમાણે બધે સમજવું કે તેઓ પ્રાણીઓને હણ
નથી. તેમ બીજ મહાદત પાળનારા જાવ. તથા કે
અનુષ્ઠાન કરવાથી સાં લોકોના દચિત (રક્ષક છે. તે
મેધાવી એટલે સાધુની મર્યાદામાં રહેલા છે, પાપના
છોડવાથી સમગ્ર રીતે પદાર્થને જાણનારા પતિ અને
ધર્મ ચરિત્ર પાળવા માટે ઉઠેલા છે.
પણ જે તેવું નિર્મળ ન ધરાવતા નથી, તેને
સમ્યગૂ વિવેકના અભાવથી હજુ સુધી પશુ
ચારિત્ર પાળવા તૈયાર નથી, તેવા
ज्ञान રતિ
કે પૂર્વ બતાવેલા તિળ પવાળા આચાર્ય વિશે અને
આપીને જ્યાં સુધી તેઓ જ્ઞાન કરીને વિવેકવાળા થાય
સુધી પાળવા જોઇએ, તે બતાવે છે. ઉપર બતાવેલી વિધિ
ઓછું જ્ઞાન મેળવેલા અસ્થિર મતિ વાલાને ભગવાન મહે
કરો
તેઓ તેવું
સહુ એને
'

·(૬૫)
ના ધર્મમાં સારી રીતે તે ન જોડાયા હોય તે, સુબો-
- પદે વડે તેમનું પાલન કરીને સ્થિરમતિવા બનાવવા.
થી દાંત કહે છે –
જેમકે -દ્વિજ તે પક્ષી છે, તેનું પિત (નવું) તે
જન છે, તે બચ્ચાને તેની મા ગર્ભના પ્રસવથી લઈને
હું મુંકે, ત્યારપછી, અનેક કરવામાં આવે, તે બધામાં
વાંસુધી તે કરવું પુરૂં ઉડવા મજબુત પાંખોવાળું
થ: ત્યાં સુધી પાળે છે. તે જ પ્રમાણે કાચા પણ નવા
અને દો આપીને તેજ દિવસથી સાધુની દઇ પ્રકારની
મારી ઉપદેશ, તથા અાપન (ભાવવાવ) જ્યાં-
પી તે ગીતા થાય ત્યાંસુધી ; પજે રે ચા-
ના ઉપદેને ફરીને પોતાની ઈચ્છા પ્રમાણે તંત્ર
iષરી ઈપણ કિયા કરે છે, તે (લાલ નેટવવાને બદલે)
પન નગરના રાજકુમારની માફક દુખ પામે તે બતાવે છે.
Gજયન નામનું નગર છે તેમાં જીતવુ નામને
ર છે તેને બે પુત્ર છે. મેટા પગે પડે. આર.મેં
છે સંસારની અસારતા સમજીને દીક્ષા લીધી. અમુક
૧. વિરે જે ભીને તેને રમાઈ સમને
ડપને કરવાની દહી બીજી સને -
છે, તે ઘરન્ટ પર કરી છે. (૧) ઉપમા (૨)
Rી જડર (૩) તજ (૪) માં, તલ: si
- મણમાં , તે ગમી જાને રે. હરે.

·છે? કાર@કે, તે કેઈથી બોલતા નથી, અને તે જુના
ભાઈએ વાંવ, પછી, મોટાભાઈ ઉપર ઘા પ્રમ થી.
આચાર્યું ન પી. ઉપાધ્યાયે કયે; સાધુઓએ કરાખે;
જે કદા, અને વિચારમાં પડવાનું છે. આવું સમજાગી
છ , તે કહ્યું- હું પશુ, તેજ બાપથી જ
૪. ( રામાં પણ તેટલી જ દમન છે.) એવુ ડું લઈને
તે સમયે મોટાભાઈને પ્રેમથી નાનો ભાઈ ચાકે
આચાર્ય પાસે આવીને બે કે –માર મેટેભાઈ મ
છે? સાધુએ કહ્યું–તારે શું કામ છે? તેણે કહ્યું
મારે દી તેવી છે. આચાર્યો – પ્રથમ રી છે
પછી તારે ભાઈ દેશિ. તેણે દીક્ષા લીધી અને પછી
માટે ભાઈ ક્યાં છે? આચાર્યે કહ્યું –દેખવાની શું
ધારણ કરવા ઇરછે છે.
નાનાભાઈએ કહ્યું - પણ,
આમ કરવાથી મોટાભાઇ બતાવ્યું. તે ચુપ કે નાની
અને તે નાનાભાઈને થાકે આ સમશાનમાં રહેવાનું
તારે અમુક સમય સુધી જવાનું છે, કારણકે, તારા જેવાને
પશુ, તેમજ મમમાં મેટાભાઈ માફક
મિટાભાઈને રવીએ , પણ નવા સાધુને ન વાઘ, તેથી
અસ્થિર મનિને કારણે તે રવી ઉપર કપાયમાન ... દેવતા
નેના અવિધિસથી પચમન થઇને શાન મારીને
તેની ધ એના જ બદાર કાઢી નાંખ્યા,
હું તેને જોઈશ. ઘ

·તેથી સેટેલાઈ હુદયથીજ (પ્રેમથી) દેવતાને કહેવા
, કે આ જ્ઞાન છે, તેને શા માટે દુઃખ દીધું, તેની
- નવી બનાવ. દેવીએ કહ્યું, જેના પ્રદેશોથી જુદા
લા આ કેળા જોડાય તેમ નથી. સાધુએ કહ્યું, નવા બનાવવા,
મનું વાન લંઘાય તેવું નથી, એમ વિચારીને દેવીએ
જ ક્ષણે ચંડાળે મારેલા એલ (બકરા) ની આંખના છે
છા લાવીને તેની આ નવી બનાવી.
વ્યા પ્રમાણે ઉપદેશથી બહાર વર્તનારને દુઃખ થાય
તેમ વિચારીને શિવે હંમેશાં આચાર્યની આજ્ઞામાં વર્તવું.
આચાર્યું પણ હંમેશાં પોપકારની વૃત્તિ રાખીને
તાના શિષે યત વિધિએ પાળવા તેજ બતાવે છે.
જેમ પક્ષીના બચ્ચાંને માબાપ પાળે તેમ આચાર્યું પણ
તદિવસ શિષ્યને પાળવા અનુક્રમે વાચા આપવી, શિખા-
વણ આપવી, બધા કાર્યમાં ધૈર્યતાવાળા કરવા કે જેથી તેઓ
તે પ્રમાણે વર્તીને સંસારથી પાર ઉતરવા સમર્થ થાય છે?
બેવું સુધર્માસ્વામિ કહે છે.
ત્રીજે ઉદ્દેશ સમાપ્ત
ચેાથે ઉશે કહે છે.
ત્રીજો ઉદેશે કહ્યા પછી એ કહે છે. તેને મા
પ્રમાણે સંબપે છે. ગયા ઉદેશામાં શરીર ઉપકરણને મમત્વ

·या नुन १४ ५५५भ
मापापं तु सुधा निसम्म, समणुमा जीविरमा
गिडा असोययना समाहिमाधाय मजोस
ઉપર બનાવેલ પક્ષીના બચ્ચાના વધવાના પ્રીજ
શ પિનાને જાય દી આપેલા અથવા વડી ધાર
cથા જ આવે. ટાપુને દીવસ અને રાત્રે મને
iiia४ ५४Salla Ba४५
(१८)
થાગ બતાવ્યું અને તે ત્રણ ગેરવને ધારણ કરનારને
ન રેય, તેથી તે ઘર ત્યાગવા આ ઉો કહે છે
આ સંબંધથી આવેલા ઉદેશનું પહેલું સૂત્ર આ છે.
एवं से सिस्सा दिया य राओ य अणुपुर
पाइया तेहिं महावीरहिं पन्नाणमन्तेहि तमिमति
पमाणमुपलम्म हिया उपसमं मामास समापार
पमित्ता पंमयरस आणं तं नोत्ति, मनमा
गे निकायम अममता विद्यमाणा कामा
सत्यारमेय फरसं पयंति (मू० १८०)
सप.
તેમાં કાવિક મૂત્ર વિશ્વની પટી તથા થી જ
भने पनि सारै मन
a wix Ratan

·(૬૯)
વગેરે કમથી ભાવેલા ચારિત્ર લીધેલા સાધુ હોય છે,
મને ઉપદેશ આપે છે કે, યુગ માત્ર દષ્ટિએ જવું.
ચબા માફક અંગને સંકોચીરાખવાં, આ પ્રમાણે શિખા-
વણ પેલ, અને ભવી તૈયાર કરેલા સાધુઓ હોય છે,
પ્ર–કે જણાવેલા છે?
– તીર્થકર ગgધર-આચાર્ય વિગેરે મહા-
વીર પુરૂએ ભ૦થા છે.
–તે લgવનાર કેવા છે ?
ઉજ્ઞાની છે. કારણ કે, તેમને કહેલ ઉપદેશજ
અસર કરે છે. (માટે, જ્ઞાનીનું વિશેષg આપેલ છે.) અને તે
-શિએ બંને પ્રકારે પ્રણ પૂર્વકારી છે. તેઓ આચાર્ય પાસે
રડને (પ્રઝર્ષ જય;
તે
પ્રજ્ઞાન.) કુતજ્ઞાન ભણે છે.
કારણ કે, તે કુતજ્ઞાનના પ્રતાપથીજ ન ન બંધ થાય છે,
તેથી તે ઘર બનીને પ્રબળમેહના ઉદયને લીધે આચા-
ના ઉપરને ઉમદથી દૂર કરીને ઉપશમ છે
થાય છે. તે ઉપશમ દ્રશે, અને ભાવ એમ બેલેટ
Fછે. દશ્ય એ તે, કતક નામની વનરપતિ (એક
જાતનું બીજ આવે છે, તે) તેને યુરીને જે ગ.રાવ.
=ામાં નવ હોય છે, પણ ગાજે નીચે બેસતાં નિર્મળ
થાય છે. ભાવઉપશમ તે, સાન વિધી ત્રણ પ્રકારનું છે,
= (૧) જ્ઞાનડે છે કે ન કરે તે રાનપા૫ છે. તે જ

·“પ્રમાણે આક્ષેપ વિગેરે કાઈપન્ન પ્રકારની ધમકાવ
જીવ શાંતિ ધારણ કરે છે, જ્ઞાનપશમ છે.
(૨) દ્ધ સમ્યગદર્શનથી તેવા કે પીને શાંતિ
જેમકે– કિ રાજાએ જ દેવતા અશ્રદ્ધાવી હ
શષ કરીને શાંત પમાડે (પિતાના દઢ મા
તે દેવતા શ્રદ્ધાવા ) અથવા આ બંનમા
કોઈ જીવ સંમતિ વગેરેથી શાંત પામે છે, અને ૨
ઉપશમ તે, કોઇ વિગેરેને ઉપશમ છે, તેનામાં
યથી નમ્રતા દેય છે.
તેમાં કેટલાક મુદ્ર સપુઆ નસમાં અંદર
ન જાણવાથી સમુદ્રના ઉપર જ
તેઓ ઉપર કહેલ ઉપશમ છે ને તે જ્ઞાનને લેશ હ.
આવતાં અહંકારી બનીને કઠોરતા ઘડા કરે છે
કારી બને છે, તે બતાવે છે. પરસ્પર સત્ર તથા
ગતાં; અથવા અર્થમાં વિચારતાં એક બીજાને કહે છે. “
તે કહ્યું તે અર્થ આ શબ્દ નથી. તેથી, તું જ
નથી. વળી. બોવે છે કે મારા જેવા શબ્દના અર્થ
નિર્ણય કરવામાં સમય કે ઈકજ હોય છે, પણ બધા ની
')
"पृष्टा गुरवःस्वयमपिपरीक्षितं निश्चिनं पुनरिदम
घादिनि च मल्ल मुख्य चमागेवान्तरं गच्छेत् ॥
શરને પૂછે , અને પિતે પણ આ નિશ્ચય કરે
ડુબકી મારનારા દેવી
છે

·No text on this page.

·વિગેરે, અથવા બીજી પ્રતિમા “ જ લવ .
નશિપને અવલ છે. (શરીરની શોભા કરવામાં
(૭૨)
' ડાનું બચ્ચું જુવારને દાણે સમજી લેવા જતાં કેર
થવાથી ફેંકી દે છે. તે જ પ્રમાણે શુદ્ધ સાધુ ગંભીર
પરમાર્થને સમજવાથી હાંસીનાવા તરીકે માની લે
એવી
તેમ
વારસો જાતિ” પડ છે, તેને અર્થ એ છે કે-
ચમ છેડીને બહુ મૃત બનેલા કેટલાક (નષા ની
કઠોરતાને સ્વીકારે છે, તેથી, તેમન લાવશે, અથવા
જતાં કાં તે, ચુપ રહે છે.
અઠવા, હુંકાર શt
માથું વિગેરે હલાવીને જવાબ આપે છે.
વળી, કેટલાક બ્રહ્મચર્ય જે સંયમ રૂપ છે તેમાં કરી
અથવા, ચાશગસૂત્ર અને તેનો અર્થ બ્રહાચર્ય છે,
વરીને આચારાંગના વિષયને અનુસાર અનુષ્ઠાન કરવા :
પણ, તેને તિરસ્કાર કરીને તીર્થ ના ઉપદેશ રૂપ આ
કઈ મને કંઈ ન માને, પરંતુ નાનાં બાહથપવા
તકનાં વચનને બહુ માન આપતા નથી પત્ર
વીતરામની આ જ્ઞ છે.)
અથવા, અપવાદને બાવળીને વનતાં ઉગ મને
ઉપદેશ આપતાં તેઓ એકાત પકડે છે કે,
મ. જિનેશ્વરનો કર નથી. છે
હ, સમજવા માટે આપ વાત છે,
શરીરને
“ તે હમ

·--* (૭૩) जा भिवसू गिलाणसम, अगिलाए ममाहिया નિગી મિg (રસ) માંદા સાપુની સમાધિ માટે વેગ રીતે દેયાવચ્ચ કરે. જે કાર (ગે) સાધુ માંદે થ; - રાગ દૂર કરવા પાકમાં આહાર વિગેરે પણ લાવી આપે. પ્રઃ-ડીક તેમ હશે; પણ કુશીલ સાધુ જે તીર્થકરના વચનની આશાતના કરે તેમને દીર્ઘ સંસાર થાય છે, તેમને થવાનાં ભવિષ્યનાં દુઃખ કેમ બતાવ્યાં નથી. – એજ અમે બતાવ્યું, કે જે શરીર શેર ભા વિગેરે માટે કુશીલતા સેવે છે, તેમને થવાના કડવા વિપક વિગેરે સુ, તેવું હિત શિાનું વચન ગુરૂ પાસે રાજળીને તે રીલીયા સાધુએ તેનેજ કડવા વચન સંભળાવે છે. પં:- ત્યારે કુશીલી આ સાધુ શા માટે ગુરુ પાસે સિદ્ધાંત - સાંભળતા હશે. ? ઉ– મનોજ્ઞ (લોકમાં સંમત) બનીને માન મેળવી અમે જીવન ગુજારીશું. આવા હેતુથી સિદ્ધાંતના ગુઢ રહ- જ્યના પ્રકોના ખુલાસા માટે જ ફાબ્દ શાસ્ત્રોદ (વાકરણ વિગેરે) એ ભણે છે. અથવા આ ઉપાય નડે લેકમાં માનીતા થઈને અમે કરીશું, એટલા માટેજ કેટલાક દીક્ષા લઈને, પછવાડે કુરીવીયા બને છે. અથવા રામને તે પ્રથમ દીક્ષા લેતાં વિશારે કે અમે

·તે કુસાધુઓ આચાર્ય વિગેરેને મૃત જ્ઞાન મેળવવા
નમવા છતાં પશુ, તેમાંના કેટલાક અશુભ કર્મના ઊં
ચથી સંચમ જીવિતને વિરાધે છે. અર્થાત્ ઉત્તમ ચારિત્રથી
गरमाने २रामेछ.१णी, oil शुछ छ.-.
ચારિત્રમાં અસ્થિર મતિવાળા ત્રણ ગિરવનાં બધા
.
શંકા ઉત્પન્ન કરાવીને તેઓ બીજાને સારા માર્ગથી
કરે છે. વળી બીજા કેટલાક પિતે બા કિયા
છતાં પણું, (અંદરની શ્રદ્ધા
વિના) પિતાના આ
अहित ४२, ता.
नममाणा वेगे जीवियं विपरिणामति पुटा
नियति जीवियस्सेव कारणा, निक्वंतंपि ।
दुनियखंतं भवह, पालवयणिना हुतेनरा,
जाई पफस्पिति आहे संभयंता विहायमाणा आ
मंसीमि विउकसे उदासीणे फरुतं ययंति पनि
पक्रये अदुवा पकथे शतहेहिं संवा मेहावी जाणि
ज्जा धम्म (सू. १९:२)
માટે દ્રવ્યથી દેખવા માત્ર જ્ઞાન વિગેરેને ભાર વિનય શિવ
ચલા બની પરીષહે.થી ફરસાતાં સંયમ અથવા સાધુ
વેષથી તેઓ દુર થાય છે.
प्र:- भाटे

·(e:-)
6:-કમ નમન કવિત: કિશનરીજ, સાત
અમે એવી સંસારમાં જવી, એમ કિરીને
૧ =ાન કરીને સંયમી દુર થાય છે, તેવા કોનું
3. ને તે કહે છે ને કુલ પુછે ઘરવાલી નીકળ્યા
રાન ન રાગ્નિના મૂળ ઉતર ગુનામાં કંઈ પણ
ની અરજી તેને દીક્ષા પળવી મુશ્કેલ થાય છે, તેવા
રાપુનું જે થાય તે કહે છે (=૫ હેતુના
માં છે. જે જગ્યા અનુપાનથી છે
હર બુદ્ધિવાળા જે સામાન્ય પુરૂ છે, તેનાથી
નિંદાય છે. (ાં હેય: યા તિરસ્કાર પામે છે.)
sી, તે. સંયમ મુજથી કુવાના અનઃ જાયે
ર ની જતિ (જન્મ) મેળવે છે.
ઉં.અસંયમ સ્થાનમાં ૬ખતે રહેલા હોય; અથવા
વિધી નિ (કુમા) વતંતા દેય: છતાં, પોતે
તને વિદ્વાન માનતા લઘુતાથી આત્માને ઉરે ચાલે છે.
( પિતાને હાથે પિતાની સ્તુતિ કરે છે.) વળી, પિતે થોડું
છે. હેતોપણ, મનની 5 બનીને રસ બને સાતા
ની જહુકતાથી માને છે. કે, હું બહુપત . અને
ગઈ જે છે કે, તે મેં તને જ કાળમાં જવું
લીધું છે. એવું માનીને આત્માને સારી બનાવે છે.

·અધ્યવસાય વાળા નું બન, અને એવા ઉત્તમ માસ
અનુષ્ઠાનની અવગણના જે કરે છે ( વાકયની છે
બનીને પ્રાણીઓને ઘાત કરે, કરાવે હણનારને અનુમાન
કે તું મેધાવી છે. માટે ધર્મને જાણું, વળી હવે પછી
किमणभो! जणेण फरिस्तामिति मनमा,
(૮૨)
(સારું) હેય, તે ધમ થાય છે, ત્યારે આચાર્ય
શીખામણ આપે કે હે ભવ્ય ) શા માટે એવું બો
સાંભળ! ધર્મ છે, તે ઘર ભયાનક છે, કાર
બધા આને તેમાં નિધિ છે, અને તેથી તે -
છે, એવું તીર્થકર વિગેરેએ ઉદીતિ (કહે) છે,
3
માટે છે ) અને સાવઘ અનુષ્ઠાન કરે. તે તીર્થંકર ૧
ધરના ઉપદેશથી બહાર જઇ વેચ્છાથી વર્તે છે.
પ્ર–કોણ એ હોય?
ઉ૦–ઉપર બતાવેલ અધમાં બાળ આરંભ
નારે ધમની અવગણના કરનારા, તથા કામ લેગમાં
પામેલે (કામાંધ) વિવિધ પ્રકારે તઈ (હિંસા) કરી
લઈ ધાતુને અર્થ હિંસા છે અથવા ચિમમાં કવિ
તે વિત છે. એવા સ્વરૂપવાળે બાળ સાધુ
કહે છે. એવું સુધર્માસ્વામી પિતાના શિને કહે
પણ હું કહું છું, તે બતાવે છે.
एवं पगे यइत्ता मायरं पिपरं हिचा नापसी पन

·No text on this page.

·ધારી શકે ! આવું વિચારીને દ્રવ્ય લિંગ અથવા ભાવલિ
ત્યજીને જીના વિરાધક બને છે, તે લિંગ ત્યજેa
કેટલાક પ્રત લઈને ભાંગી નાંખે છે, તેમને (પાપના ઉદયમ
વખતે અંતર્મુહુત માંજ મરણ આવે છે, કેટલાકની પારે
જે પરલોક વિરૂદ્ધ અકૃત્ય કરે છે, તેને દરથી ત્યારે,
જે અમને ચારિત્રમાં સ્થિર નથી રાખતે, તે બીજાને
નિંદા થાય છે, પિતાના સાધુ કે બીજી સાધુઓમાં તે
(૮૬)
સાધુઓ પરીસહ ઉપસર્ગ આવતાં કાતર બને છે, અને
વિષયના રસીઆ કાતર (બીકણુ) બને છે.
પ્રતેઓ કેવું છે? અને શું કરે છે?
ઉ૦–તેઓ ઢીલા મનવાળા બનીને વ્રતના વિM
બને છે, આવું અઢાર હજાર શીલાગવા બ્રહ્મચર્ય :
પછી શું થાય છે તે કહે છે. એનો અર્થ પછી છે
અપકીર્તિ થાય છે, તે કહે છે. તે આ પતિત સમય
જુના લાકડા જે ભેગને અભિલાષી દીક્ષા લે છે,
8 માટે તેને વિશ્વાસ કરો, કારણકે તે
અકર્તવ્યનું ભાન નથી ! કહ્યું છે કે-
જજ , વર્ષ સત્તા
आत्मानं यो न संपत्ते, सोऽन्यस्मै स्यात् कधंहित
1,
હિતકારક કેવી રીતે થાય ? વિગેરે સમજવું

·(૮૭) અથવા સૂત્ર વડે તેની અફલાઘા બતાવવા કહે છે. ' આ સાધુ બનીને વિવિધ રીતે ભમતે સાધુપણાથી ભ્રષ્ટ છે. વિસા ( ) વડે અત્યંત સુસા નિંદા) બતાવે છે. વળી, ( ગુરૂ શિષ્યને કહે છે.) તમે જે. કર્મની પ્રબળતા કેવી છે? કે, જેમનું નશીબ દે છે, તેવા ઉuતવિહારી (ઉત્તમ સાધુ ) સાથે રહેવા તાં પણ. હજુ તેઓ શિથિળ વિહાર બની રહ્યા છે, તથા યમ અનુશન વડે વિનયશીલ બનેલા સાથે રહીને તે નિય બનેલા પાપ અનુષ્ઠાન કરનારા છે, તથા વિસ્ત સાથે અવિરત, કચ ભૂત સાથે અવ્ય ભૂત પાપનાં કઉં. કથિી સંક્તિ થવાથી એવા ઉત્તમ સાધુ સાથે વસતાં પણ મુકતા નથી. (અર્થાત્ જગત્માં સારા સાધુ નજરે જોવા જરા પણ, હીલ સાધુ સુપરતા નથી.) આવા ઢીલા સાધુને અડીને શું કરવું ? તે કહે છે –હે સાધુ! તું પંડિત છે. રન રેય છે, મર્યાદામાં રહેલ મેઘાવી છે, વિય સુખની તે દૂર કરી છે, તથા તું વીર હોવાથી કમ વિદારજુ કરવામાં શનિવાર છે, તેથી સર્વ પ્રીન ઉપ- દેશના અનુસાર સર્વદા સંયમ અનુમાનમાં વત્તજે. આ પ્રમાણે સુપરજાનિ કહે છે – પૂત =ચન છે નામ. -

·પૂર્વ દિશામાં સાધુ સાધ્વીને મગધ દેશ સુધી વિચ
આર્ય ભૂમિમાં ૨૫ દેશ છે, તે જિનેશ્વરે ધર્મ જ
તે દેશની વચમાંના ભાગમાં સાધુ વિચરે, અથવા
પ્રમાણે નાર દેશના વચમાં અથવા ઉધાનમાં અથવા તેના
આંતરે વિચરતાં અથવા જતાં આવતાં અથવા તે બિસુને
ગામ વિગેરેમાં રહેનાં કાર્યોત્સર્ગ વિગેરે કરતાં કેટલાક પર
'રૂપ કાળાશથી મલિન અંતરણુવાળા જે મા લક
(હિંસક) હેય; તે સાધુને દુઃખ દે છે. (ચાર ગતિમ
ભમના જીવમાં) સાધુને નાર દુઃખ દેવાને અશક્ત છે.
યુ
દેશ સુધી એ
(૯૦)
मेणं जाय थुणा विसओ, उत्तरेणं जाय कुणा
पिसओ, ताय आरिए खित्ते नोकप्पइत्तो पाहि
अस्यां च आर्यभूमिकायां साई पंचविशनि
જવા ઘarvઘરું દુનિયાભાનિ 1
તે સમયે સાધુઓને વિચરવા એચ ક્ષેત્રની બજાર
હદ નીચે પ્રમાણે હતી.
કા, દક્ષિણમાં કોબી, પશ્ચિમમાં
ઉત્તરમાં જ કલાક આ ક્ષેત્ર છે, જે
બહાર જવું સાધુ સાધ્વીને ને કપ, ઉપર બનાવેલ છે
તરીકે વર્ણવ્યા છે.
ગામ નગરના અંતરાલે અથવા ગામ દેશના વચમાં તે
નિ ચ અને દેવતને ઉપરાગ કેઈકજ વાર થાય;
તેથી

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·લકને કંચનબી તેનો તિરસાર કરી પરીક્ષા કરી, જે.
निरागमीमा मीनगंगा
(૧૨૨)
પછી ઉત્પન્ન થયેલી તીવ્ર વેદનાથી મારી આંખ ગઈ;
વાળી બેલીને રાજાએ મારવાની આજ્ઞા કરીતેથી રાજી
આજ્ઞા તી થઈ અને પૂર્વ ને મારવાનું વચન "
વાળી શીતળ આજ્ઞા કરી પછી પ રે
હિના દ્વારા થતાં મારી આંખોવાળે થનાં તેજ સજાએ
પણ વિશની પૂજા કરી. એ પ્રમાણે આચાર્યની આજ્ઞા 3
ની છે. એટલે, શિષ્યની ભવ દેખનાં કડવાં વચનને
એના ક; પશિયનું અંતર તપાસી તેનાં કાર
પ્રસન્ન થાય એટલે, પરિમે શિષ્યને ડિતકર હાજર
ત ના શીતળ છે. આવું સમજાવ્યા હતા અને
શિવ શાન ન થાય તે, બીજાઓના રક્ત માટે જ
માનની માફક તેને દૂર કરે.
એ મુરની આજ્ઞા શિષ્ય ને, તે, છમાંજ
રેમ કરતા ન કે, તે તે શુદ્ધ છે એમ માનીને
', અદવની આજ્ઞા છે, તથા સ્ત્ર અપાન રિ*
છે. માટે, તેનો બબર રાખી ગુડ બાદ કરે.
– અ, બ, ક, અને કેટલા કાળ અને
દરેકને કબ ? નથી, હૃદયમાં
વિચાર કરે છે
प.रम मारिणं मां मग माइगा:

·(૧૩) तारि विचित्ताई विगई निहियाइं चत्तारि। જે દુન્નિ gr air ૩ ર૭ા इ विगिट्टो उतवो, छम्मासे परिमियं तु आयामं। निविय छम्मासे होइ विगिटुं तवो कम्मं ॥२७२॥ सं कोडीसहियं आयामं काउ आणु पुवीए । रिकंदरंमि गंतुं, पायवगमणं अह करेइ ॥२७॥ સૂત્ર અ તથા બંને પ્રકારે પિતાના શિને તથા ભણવા આવેલા બીજા સાધુને ભણાવીને જેમ શકુની પક્ષી ને સેવીને તૈયાર કરે, તેમ પ્રયત્નથી તૈયાર કરવા જોઈએ. ત્યારપછી આચાર્ય બાર વરસની સંલેખન કરે તે આ પ્રમાણે, ચાર વરસ સુધી જુદા જુદા તપનાં અનુષ્ઠાન કરે છે. એટલે એક બે ત્રણ ચાર પાંચ ઉપવાસ વિગેરે કરીને પાછું કરે છે પારણમાં વખતે વિગય વાપરે. અને નપણ વાપરે, પારામાં વરસથી બીજી ચાર વરસ તે તપ પારણામાં વિગઈ ન વાપરે નવમા દશમા વરસમાં ઉપ- વકને પાર આવેલ એમ કરે અગ્યારમા વરસમાં પહેલા છ મહીના સુધી અતિ વિકૃ તપ ન કરે અથવા એક બે ઉપવાસ કરીને પરિમિત બેલથી પારણું કરે (-ઉદરી | તપ કરે, બીજા છ માસમાં વિકૃષ્ટ તપ અને પારણામ

·তাণ
(২৫)
নং গাম হুম হুগ বাধায়গা
যা না না না
যনি সাহা বাবা বিল্লাব,সা-শি।
मलिलोप पुगे लोप अधुये लोग माइए
গr ? নানি শী? ওটাপা।
১া " যুগলি । গান যা খা
না না না না নানি বা
{স পানি গনি ,
* 1 মাস পর স্নানাগা :
«? ,মা ও ননী যথা বা
** পদ না (?)
tu... নাম : ১.
প। ৭৫ ৮a | }} ।
** ২ • %, । • ।
' , ' , , , , ন ? -
•• •••,, মন । } * * *
••••, ৫, ৬, ৭ , , *
৮. . ** ** *; c. *.

·No text on this page.

·(१८२)
સંતાપ રહિત બને, ધર્ય તથા સંઘયણ વિગેરથી
હેય, તે મહા પુરૂએ આચરેલા ઈગિન મ
स्वीरेप्रवीत? ४.
अणुपविसित्ता गामं या नगरं पा सेवा
घा महंयं वा पट्टणं या दोण मुहं वा आगरंधा
वासनिवेस वा नेगम वा रायहाणि चात
जाइना तणाइ जाइत्ता से तमायाए एगंतम
मिजा, एगतमवामित्ता अप्पंडे अप्पपाणे अप्प
अप्पहरिए अप्पोमे अप्पोदए अप्पुनिंग पण
मष्ट्रिय मकडा संताणा पडिलेहिय २ पमन्नि
तणाई संघरिजा, तणाइ मथरित्ता इत्य विस
इत्तरियं कुज्जा, नं मचं मचयाई ओएसिन ।
कहं कहे आईपट्टे अगाईए विच्चाग भेउर के
संविष्य विरूवरूपे परीसहोवमग्गे अस्मिं वि
भणयाए भाव मगुपिने नत्यापि तस्म कालप
याएँ. . अणुगानिय तियेमि (पू० २२२) ॥४-
विमोक्षाध्धयने पट उद्देशकः
બુદ્ધિ વિગેરે ગુણેને ગ્રાસ કરે અથવા
જ્યાં લેવાય, તે ગામ છે, (બધી જગ્યા એ વા .
नवितात्यवियतिकारच्छे विमोदायत हित
भा3
व खलिस्सेयसंपाव

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·શરીર કમ સં . . .
કરે છે અને જે પરિઅડ ઉપર. . ઇ
- મન કરે. સગ્ય રીતે ન કરી ૧. સર્વ પ્રક
=ામમાં વિશ્વાસ રાખીને વિસંવાદન થવસ. ૫
મક અને જે કતલ પુરૂ થી ન વિ.જા. તેવું
પિતે કહ્યું છે, જે કે રેસના કારણે આ
કામ છે દર પ તેને
પs
જ જેતે જ છે, તે બતાવે છે, પીડા કારણે મe
કરી છે તેને ફ બ યા જેટલેજ છે. એટલે
કે પૉમાં હામ થાય. તેમ અહી પણ થઇ છે, તે
૨ રને આજ ક.૩ પર્યાય છે. કર્મને લય બન્નેમાં
જ છે. કહ્યું છે કે – તન્ય પિતા તેને
ઉં પૂર્વ મફક છે, અને સમય તેમ છે કે અહીં પણ
નિ છે. ( આ ઉશમાં રેગી ના મિત
stપગમન સાસણ કરે તે તેટલા શેડ કાળમાં
3. ઘણું દુઃખ સહેવાશી માં રડી જે કામ અપાવે
તેટલું છે કે મા પાવે.)
છે. જે સમાત.

·પાળે, અને વકરહિત સંયમ પાળતાં તેને થના -
કે, તમે કંડ તા૫ ૩ મરછરના કરો દુખે છે.
(૨૦)
એક જાતના કે જુદી જુદી જાતના ગવવા છતાં
અલ કી કમનું લાવવા માટે, અને તેમાં સમા
ને, વળી પ્રતિધારી સાધુજ વિશે અભિમન્ડ પર
તે આ પ્રમાણે કે બીજા પ્રતિકારી નિતિ
આપીશ, અથવા તેમની પાસેથી હોઈશ એવો કોઈ
જનને અભિગડ ધારણ કરે, તેની ભગી કહે છે,
गरम ग पिकास्ग पपं भाइ-आई ग बन्न
ল্প নিপলগ : বাদ বালি
જw using an ન બના
11 mk mg ma fungi vi"
મા બાદ રniture vivinit
rrrrrrrr on જનના
1771fa temps at Bir TISTIK
31 બિrgr , Tv ne ?
જામળા જ મi , rti -
1 we... નક
તા nir; team in
બri

·No text on this page.

·લીવી ગેચીમાંથી ૪ નિજેરાને ઉદ્દેશીને સાપાત્ર
' ધારન કર અચલ કે ચેસ ચાઉં શરીર પીર
અથવા ન હોય, પ પિનાનું આવ્યું છે ૬ ૨૮નું ભાન
(૨૦૨)
ચડ છે, તેમજ પિતાને માટે લીધેલા આહારમાંથી
મિક સાધુની વેયાવચ્ચ નિર્જરાને
ઉદ્દેશીને કર,
તેમને પ્રતિમા ધારણ કરેલી હોવાથી એક જગ્યાએ
થઈને ન ખાય, પણ તેમને અભિગ્રહ એક સરખે તેવા
શાંગિક છે, અને તેથી તેવા ઉત્તમ સપુન :
લાવવા માટે હવે વૈયાવચ્ચ ક આ અગિક કે
તથા બીજું બતાવે છે. (વાશથી બીજે પણ ના
છે અપિ શબ પુનઃના અર્થમાં છે) અથવા હું તેમ
કરેલી યાનને સ્વીકારી અથવા જે બીજાની વેરા
કરે તેની હું અનુમોદના કરીશ. કે ! તમે જ
અરે કર્યું છે ! એવું વચન બોલીશ, તથા કામ કરે છે
પ્રસન્ન મનવાળા ભાવ અનુદના કરીશ, આ બધું
માટે કરે? કમની લતા માટે. આ પ્રમાણે કે પત્ન
વન મર સ્વીકાર, ને બનાવે છે-
રન જ વિપુલ અના-નિરાવિ નક
અવનિ પર જાન 11 વ
fre, mgn air my
જ કિર દિને રાજાનn
જન્મ

·No text on this page.

·વાર્દી છે, કારણે કે આખી જીંદગી સુધી યથેન અન
કરવાની પ્રતિજ્ઞા લીધેલી તે ભાર ઉપાડવા સંમર્થ હોત
રીશ? એવી કથા જે છેદી નાંખી, માટે છિન્ન his
તે મહા પુરૂષપણે હેવાથી તે વ્યાકુળતાને પામતે નથી
પદાર્થો જાણી લધાથી તે અતીત અર્થ છે, અથવા -
વાળે છે. તે પ્રમાણે બધી રીતે “ ઇત” તે એની
નિપૂરી સાધુ ઇગિત મરજી રવીકારે છે, તે સાધુ વિડિE
પ્રતિ ય પામતા સિદર શરીરને મેક છેવી ર
(૧૯૬ )
અને તેમજ પાળવાથી સત્યવાદી છે, તથા “એ”
રાગદ્વેષ રહિત છે, તથા સંસાર સાગરને તો છે,
ભૂતકાળ માફક ભવિષ્યમાં પણ તરવા માટે તે ઉપરા,
કરવાથી અવતી છે, તથા જેણે રાગ વિગેરેની લિ
કોઈ પણ રીતે ન કરવાનું નક્કી કરવાથી છિ કથક
અથવા આ ઇગિત મરણની પ્રતિજ્ઞા કેવી રીતે પાર ઉનક
છે. કારણે કે દુષ્કર અનુષ્ઠાન કરનાર તેજ કથથી છે.
તેજ પ્રમાણે આ સાધુએ બધી રીતે અતિશયથી છલઈને
અર્થ છે.
અથવા બધી રીતે અર્થે અતિકાંત કર્યા છે,
અથ
જેને પ્રોજન હવે કશું બાકી નથી. તે ઉપરત વ્યાપક
અને તે નહીં માટે અનાતીત છે, અથવા અનાજ
કરનારે . સંસાર
અર્ણવ પારગામી બને છે. આ
છે?
એક

·No text on this page.

·તે નિર્જરાપેલી છે. તે સાધુ જીવન મરણની કરે, અર્થાત્ કાલ પર્યાય વડે જે મરણ આવે તે સમાજ (૨૮) अणाहारो तुहिना, पुष्टी तत्यऽहियामा माइयेलं उवचरे, माणुसेहि विषय ॥८॥ રાગઢની વચમાં રહે તે મળ્યા છે, અથવા મરણની આકાંક્ષા રહિ તે મધ્યસ્થ છે, તે નિર્જરની જ રાખનાર સા રહિત સમાધિ જે અંત વખતની છે, તેનું ર રહી પાળે તથા અંદરના કાને તથા બહારના ૪ ઉપકરણ વિગેરેને મમત્વ છેડી છે, અને અધ્યાત્મ તે એ કરણને શુદ્ધ કરે એટલે મનમાં થતા ગપ વિશે બધાં જેડકાં દૂર થવાથી વિઝાતસિકા (ચંચળ), અંતઃકરણને વાંછે, વળી ઉપક્રમણ તે ઉપકમ ઉપાય છે કેઈ ૫ણુ ઉપાયને જાણે. પ્રવે-કોને ઉપકમ? અયુષ્યનું શ્રેમ તે સમ્યક પળવું. પ્ર-કેના સંબંધી તે આયુ છે? ઉન્ને આત્માનું તેને પરમાર્થ એ છે કે આત્મા પિતા આયુષ્યને ક્ષેમથી પ્રતિપાલન કરવા જે ઉપાયને જાણે તેને શી શીખવે, એટલે બુદ્ધિમાન સાધુ તે પ્રમાણે પણ તે લેખનન કાળમાં બાર વર્ષ પૂરા થતા પરેશ અધવચમાં શરીરમાં વાયુ વિગેરેના રોકાણથી શીબ છે

·No text on this page.

·આયુની રિયતિ ય થવાથી મરણ થાય. ( શરીરને તે
તે ધમ ધ્યાન કે શુકલ ધ્યાનમાં મન રાખે. અને ભાવ
હોવાથી પીડા થતાં આયુના ઉપાયના પરીડાર વડે પિતાની
(૨૧૪)
જેમ સમાધાન રહે તેમ છે. એટલે સકાચથી બે પાર
તે હાથ વિગેરે લાંબા કરે. તેનાથી પણ ખેદ પામે તેતિ
ચિત્તે બેશે. અથવા મુકરર જગ્યામાં ફરે. તેમાં પણ
છુટ રાખેલી
હેવાથી નિંદવા જોગ નથી તે કેવી છે,
કહે છે. અચળ તે સમાધિમાં રહે તે દગિત પ્રદેશમાં
પિતાની મેળે શરીર ચલાવે. પણ એથી કંટાળી અલ્પ
દર મરણથી ચલાયમાન
ન થાય. તેથી તે અચળ છે-
(શરીરથી હાલે પણ શુભ ધ્યાનથી ચલાયમાન ન થાય,
નિશ્ચળ રહીને અગિત પ્રદેશમાં ચકમ વિગેરે કરે છે
તે બતાવે છે.
પ્રજ્ઞાપકની અપેક્ષાએ સંમુખ તે અભિમણ છે, અથવા
જાય. તથા પ્રતીપ એટલે પાછે સંચાનું
તરફ આવે. પિતાના મુકરર ભાગમાં જા આવ કરે તથા
નિષ્પન્ન અથવા નિજ રહીને જેમ સમાધિ રહે તેમ .
વિગેરને સ કેચે અથવા લાંબા કરે.
પ્રશા માટે ?
ઉ–તે બતાવે છે. શરીરની પ્રકૃતિને કોમળપાન
સાધારણ કારણથી કરવું પડે છે. અને કાયને સાધારણ
સચારાથી દૂર
។

·No text on this page.

·अचिनं तु ar 11, 2g re vari वामिर मध्यम क न म देहे परीमहा ॥ २१॥ Tast 1 it, 31stor જિ નવા 3 દ ના, સારંsigrn રજા भेउरेन 517 1. कामसु यह रेसुवि દર મ પf tar, પુપર હિar in BIRT --- , fari = Hહે * पार पुस म ह ग मन्य नृम बिहू गया ॥२४॥ : : - ન હોય તે અચેતન (જીવ રહિત) છે ન 14. • ! ન જવા અથવા પાટીય વિગેરે મેળવીને ( t - - છે . ? બને અથવા કોઈ • તા ન કર અને ચાર પ્રકારને આડાર * * * માફ નિશ્ચય રહે પ્રથમ ગુરૂ પાસે વન , . ( કાન આમાથી દેને દૂર કરે છે . પીન ઉપસર્ગો આવે " મા તે દંડ વ નથી કારણકે મેં " | નિડું મન : રાતે લાગે? અથવા - નડે. નાથ', . કે સારી રીતે મહે- વ, સી 1 - થી ઉ- પ - કર્મ શત્રુને નડવા માફક અપરી સહેજ લાકડા ઉપર તે છે. જેથી

·૧ ના ૬.૨૬, છે તે ૬િ: 8:: વિરે ૨
(૨૨૧ )
(અને જનરલી =કાનદ મને તેમ પરીકહે ને
–ને ક્યાં સુધી કહેવા લારી ક ર ક કહે
રાખી દગો સુધી પરિડ અને કુસંગ કહેવ. રમ
અને તેને સહન કરે અથવા મને .પી જીદગી સુધી
સડ ઉપ નથી એમ ન નડે અથવ.
જયાં
વિર છે ત્યા સુધી પરેન્ડ ઉપગની પડાય.
તે છે રાખ 35 વધી ગઇ. કર..
૬. તેને તે કપ મ. ૧ કે મ
ને સંવરીને દીર છે. મને ? હું ન
ને તે મુ. આ વિધાનને કાન
.
નક જે જે કરુ છે તે બરાબર સડે (૨)
અને તેને ( 5 ) કે જ
કામ કરી છે તેમ મન ના
དྷ , ,,༌ :: •ས་དའུ •ཏེུ་ ༨.: སེ ༤༦༧

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·ઉપધાન સુત નામનું નવમું અધ્યયન.
નું આયયન કર્યું. હવે નવમું કહે છે, તેને આ
સબંધ છે. કે પૂર્વે આઠ યયનમાં જે
વિષય તે, તે. શી વીર વિમાન સ્વામી
ને છે, તેથી તે નવમા અધ્યયનમાં કહે છે. તેને
મત સાથે પ્રમાણે સંબંધ છે, કે તેમાં અલ્યુશન
છે પ્રકારનું વાતાવ્યું, તેવા કોઈ પણ અણસમાં
છે. સાપુ રામ અયનમાં બતાવેલ વિધિ અતિ
: પરીસડ ઉપસર્ગ ડન કરી અને સન્માર્ગને
ફટ કરી ચાર ઘતિ કર્મને નાશ કરીને =સંતાન
રે અતિ રમેય મહાવિનું કવ તથા પરનું
5. એવું કેવજ્ઞાન મેળવનાર છે મહાવીર અને
દેશમાં રહેલા અને તેના હિત માટે દેશના કરે
તેમને પિને કાનમાં પડે, એટલા માટે આ અધ્યયન
ડે છે. : પે સાવેલ
* પગાર કહે. તેમાં હvમ દાવમાં પર જે
કરે છે, જાન યાપિકાર તથા
આ પાનનો અધિકાર હું પહેલા અને
માં ઇડ . અને તેને કા ..

·(૨૨૮) બીજ ઉદેશમાં શા તે વસતિ (હેવાનું થાન) જેવું મહાવીરે વાપર્યું છે તેનું વર્ણન છે. ત્રિીજા ઉદેશામાં પરીક્ષણે આવેથી નિભમાટે ચારિત્ર, માર્ગથી જષ્ટ ન થતાં સાધુએ તેને સહન કરવા, અને તેના ઉપલક્ષણથી અનુકૂલ તથા પ્રતિકૂલ વર્લ્ડ માન સ્વામીને જે પરીસો થયા તે બતાવે છે. ચેથા ઉરમાં ભૂખની પોળમાં વિશિષ્ટ અભિગ્રહની પ્રાપ્તિમાં આહારવટે ચિકિત્સા (ઉપાય) કરે, અને તપ ચર- ણને અધિકાર તે ચારે ઉદ્દેશામાં ચાલે છે, તે ગાથાર્થ ત્રણ પ્રકારે નિક્ષેપ છે, એઘ નિપજ, નામ, અને સૂત્રલા૫ક તેમાં ઓઘમાં અધ્યયન, નામમાં ઉપધાન બુત એવું છે પદનું નામ છે, તે ઉપધાન અને શ્રુતના યથાક્રમે વિક્ષેપ કરવા એ ન્યાયે ઉપધાન નિક્ષેપનું વર્ણન કરે છે. नामंठवणुबहाणं दव्वे भावे य होइ नायम्य । एमेव य सुत्तस्सवि निक्खेवो चउव्यिहो होइ ॥२८॥ નામ સ્થાપના દિગ્ય અને ભાવ એમ ચાર પ્રકારે ઉપ- - ધાનના નિક્ષેપ છે, તે જ પ્રમાણે શ્રુતના પણ ચારજ છે, તેમાં દ્રવ્યકૃત અનુપયુક્ત (ઉપગ વિના)નું છે. અથવા દ્રવ્ય મેળવવા માટે જૈનેતરનું છે. અને ભાવ ગ્રુત તે અંગ ઉપાંગમાં રહેવું જે શ્રત છે,

·No text on this page.

·છે.
(૨૫૪)
વિગેરે પાંચ ભેટે છે. વનસ્પતિ પણ સૂવમ બાદર બે શેર
છે. સૂરમ સર્વત્ર છે. અને બાર અગ્ર મૂળ રક
બીજ સંમૂન એમ સામાન્યથી છ દે છે.
વળી તે દરેક પ્રક અને આધાર એમ બે શેર છે.
પ્રત્યેક વૃક્ષ ગુચ્છા વગેરે બાર ભેટ છે. અને સાધારણ તે
અનેક પ્રકારે છે. તે અનેક ભેદ વાળ છતાં વનસ્પતિ કાય
સૂવમ સવંગત હોવાથી અને અતપ્રિય હોવાથી તેને છેવને
ફક્ત ભેદમાં બાદરવ. કાય લીધે છે તે બતાવે છે. પાક લેવાથી
બીજ અંકુર ભાવ રહિત પનક વિગેરે ઉલ વિગેરે અનંત
કાય તેવા અને બીજના પ્રહણથી અગ્ર બીજ વિગેરે લેવ
હરિત શખથી બીજા ભેદ લેવા (૧૨) આ પ્રમાણે પૃથ્વી
વિગેરે ભૂલે છે. એમ જાણીને તથા તે ચેતનાવાળાં છે એમ
જણીને ભગવાન મહાવીર તેમને પ્રારંભ છેડીને વિશ
પૃથ્વીકાય વિગેરે જતુના રસ શાવર પહો ભેદ બતાવીને
હવે એમનામાં પરપર અનુગમન પણ છે, તે બતાવે છે,
? (૧૩) સ્થાવર તે પૃથિવી પાણી અને વાયુ વનસ્પતિ છે.
તે ત્રાપો એટલે ઇકિય વિગેરે કઈ વશી જાય છે.
અને ત્રસ જી ગિ વિગેરે પૃથ્વી વિએમાં કઈને લીધે
જાય છે. તે પ્રમાણે બીજે પણ કહ્યું છે.
अयर्पण मन्ते जी पूढविकाइयत्ताए जाल
तसकाइयत्ताए उपवण्णपुंधे ?, हंता गोयमा !
• *
(R

·(૨૫) सई भवाऽणंत खुत्तो जाव उववण्ण पुम्वे" ति તિમ પ્રહે ભગવાન! આ જીવ પૃથ્વી કાય પહેપી લઈ ત્રસ કાય પણે પૂર્વે ઉત્પન્ન થયેલ છે? ઉ–હા, અનેક વાર અનંત વાર પૂર્વે ઉત્પન્ન થયેલ છે, અથવા બધી નિએ જે જીનાં પ્રતિ સ્થાન છે. તે સર્વ ચેનિક જીવ છે, અને જે બી ગતિમાં જનારા છે, તે જીવા (મંદ બુદ્ધિથી) બાલ છે, અને રાગ હેપથી વ્યાપ્ત થઈ શકતું કર્મ cધી પોતાના કરેલા કર્મના ફળ જુદી જુદી રીતે સર્વ કેનિમાં ભેરવવા વડે વિપત (વ્યવસ્થા કરાયેલા) છે. કહ્યું છે કે – જિ nિs , gવારા રમિ7s जम्मण मरणा पाहा अणेगसो जत्यणवि पत्ता॥१॥ આ લોકનાં વાળના અગ્રભાગ જેટલે પ્રદેશ મા પ ==ો નથી, ૬ જ આ છ જન્મ મરણની બાધા અનેક હરિ પ્રાપ્ત કી ની ! વળી મુનમ સાનિ, હુNT સાત્તિ विनित कर्म नमो नत्र मन नाटिनं ॥२॥ • તેવા ૧૮ ભમિ જમાં કેદ વિજન નથી. કે જયાં કન પર શાર) પહેરીને - ના નથી ! વિગેરે છે. તે વળી

·-~-
(૨૫૬ )
भगयं चाय ममि सोरहिए लुप्पा पाले;
कम्मं च सव्यसो नद्या, तं पडियाइयर पापगंभ.
II ૨૬ # ૧
दुपिई समिरच महावि, किरिशमग्यापलिमं
आपाणसोयमयायसायं, जोगं न मध्यमो .
ભગવાન મહાવીર તેમજ બીજી રીતે જાવું? ઉપષિ
સહિત તે દ્રવ્યથી તથા ભાવથી ઉપધિ સહિત જે તે તે
કર્ષથી તલવ, પછી તે બાળ અા સાધુ એને અનુભવે
છે અથવા (દને હેતુમાં અથ લઈએ તે પપિક બળ
અ કમથી લેવાય છે, તેથી બધી રીતે કર્મ પાનું
જાબ ને suપનું કર્મ વાગી છે. એટલે અંદરથી અને
બહાથી જે ફધિ પ૧ કમનું અનુષ્ઠાન જતું તે જગ
વને ત્યાગી દીધું. (જરૂર દેવ ના સુધી શનિના અભા-
વમાં કવિ એ શખવી, અને પછાથી નિખાન થન
૧ી દે મા ભગવાને બતાવ્યું છે ૧૫ વળt
જે પ્રકts ( કિષિ મ , ' પ્ર-૧ અને પ.
વિક છે, તે અને પત્ર લવંઝ પ્રભુએ જન સંયમ
કચ્છનરૂપ છે કાને માટે અન્યત્ર નથી, તે
જ થી દિવા બનાવી
'

·(૨૫૭)
પ્ર-ભગવાન કેવા હતા ?
ઉ–સાની, કેવળજ્ઞાન પ્રાપ્ત થયા પછી તેમણે અને
કે બતાવી.)
- પ્ર-વળી તેમાં બારનું શું કહ્યું ”
ઉ–જેના વડે નવા કામ લેવાય તે આદાન ખેર
-ન છે, તથા દધિના વિકાર સબંધી તે સાત છે.
- જે દાન સાત છે, તેને જાણીને તથા જીવ હિંસ.
તથા તેના લક્ષણથી મૃષાવાદ વિ. પપને નથ. મન
કાન કાયાને વ્યાપાર વાળું દુર્ભાન છે તે બધું પ્રકાર
કર્મ બંને માટે છે કેમ કે તેમણે સંયમ લક્ષણવાળી
નિર્દોષ કિયા બતાવી. વળી
अवत्तियं अणा सयमनसिं अकरणयाए;
जस्सिधिो परिनाया, सम्बकम्मावहा उ से
અરવું ?ગા
આકુદી (હિંસ) ને ૨.વિ.થી અહિંસા છે. તે પાપથી
અતિ કોત હોવાથી નિર્દોષ છે. તે મડા પર પ્રભુએ પિ
તેજ પ્રશમ અહિંસા સ. રવીકારીને બીજાને પણ હિંસાની
પ્રવૃત્તિથી દુર રાખ્યા, તા. જેમને આ સવરૂપચી તથા
વિપાકથી કડવાં બાપની છે. એવું જ્ઞાન છે, તે પરિ.
સાન ભગવાન છે, ન તેજ સી. સર્વ કર્મ સમૂહે એટલે
s

·(૨૯૪) આચાર્યને ઉત્તર-હે દેવેને પ્રિય ભાઇઅમે તે કહ્યું છે જ! પણ તું ભૂલી ગયે! કાર કે જ્ઞાન તથા પિયાના અભિપ્રાયે મેં એક કરીને આધારે જ બધા, કર્મ કદના ઉછેદ રૂપ મેક્ષનાં કાર છે તેનું દષ્ટાંત. આખું નગર ક્યારે બન્યું, ત્યારે અંદર રહેલા આપણે પાળે બને મળી જવાથી મુખેથી બહાર નીકળ્યા, તેજક છે. સંત પ જ નહિ. કારણકે એક પથી રથ ચાલતું નથી, બને એગ થતાં કાર્યની સિદ્ધિ થાય છે, ૫ સ્વતંત્ર પ્રવૃત્તિમાં તે વિવણિત કાર્યની સિદ્ધિ થતી નથી, એ પ્રસિદ્ધ છે. વળી ક્રિયા વિનાનું, જ્ઞાન કરાયું છે, આગમમાં પ સ નાના ઉપહારના દ્વાર વડે આ વિષય કર્યો છે, જેમકે– मय्येगिपि पाणं पट्ट विद यत्तवयं णिसामेत्ता तं सय्यय विसुरज परण गुणहिओ साह ॥१॥ બધા તેનું ઘન પ્રકારનું વન માભળીને બધા નથી વિધ મંતવ્યન ચ ના નિ સાધુ ય તે માને, તેથી આ આચામાં સૂવે ન પ છે, તેને 2 કપ માનવ, કપુએ જેમ કથન નહી “ટવ માછલાના કુળથી આકળ બનેલ તથા પ્રિયને વિન અયિને વેબ વિશે અનેક દુઃખથી મળે આવવા મિાન્ય પવનની પ્રવની ઉપસ્થાપિન બજ હક અતિ અનિ વિગેરે ના વિધાથી વિન અંક વ્યાધિ મકાન સભા કહેવાય ·(૨૯૫) વાર્થ મહા ગંભીર ભય આપનાર ત્રાસ ઉત્પાદકે મહા સંસાર અવું (સમુદ્ર) ને સાક્ષાત્ દેખે છે, તેવા સાધુ તે સંસાર સમુદ્રથી પાર જવા ઈચ્છતા હેય તેમને આ આચારાંગ સૂત્રમાં બતાવેલું જ્ઞાન તથા કિયા અભ્યાત (નિર્વિM) યાન પાત્ર (વડા) છે, એટલા . માટે મુમ- સુએ આત્યંતિક એકાંતિક અનાબાધ શાવત. અનંત અજર, અમર અક્ષય અવ્યાબાધ તથા સમસ્ત રાગદ્વેષ વિગેરે દ્રઢ રહિત સમ્ય દર્શન જ્ઞાન ગ્રત ચરણકિયા કલાપથી મુક્ત પરમાર્થે આ કાર્ય જે સર્વોત્તમ એક્ષ સ્થાન છે, તેની ઈટાવાળા બનીને તે આચારાંગ સૂવને આધાર લે, તેજ બ્રહ્મચર્ય નામના શુત કંપની નિવૃત્તિ કુલવાળા શ્રી શીવ આચાર્યું છે. તવાદીત્યા” નામની બહરિ સાધુના સહાયથી આ ટીકા સમાપ્ત કરી છે, એક ગ્રંથમાન ૯૭૬) છે. दासप्तत्यधिकेषु हि शतेषु सप्त सुगतेपु गुप्तानां संपत्तरेषु मासि च भाद्रपद शुक्ल पंचम्याम् ॥१॥ ૭૨ વર્ષ ગુપ્ત વંશવાળા રાજાઓના સંવત્સરનાં ગળે ચકે ભાદરવા મહિનાની સુલ પંપમીએ. शीला चार्येण कृता गम्भूतायां स्थितेन टीकैपा સTv !s૫ શ, કારણ વિના ૨ શીલાચાર્યે ગંભતા (ગાંભુ)માં રહીને આ ટીકા બનાવી તેને માત્સર્ય (બળાઈ) કર્યા વિના ઉત્તમ સાપુત્ર • ·(૯૬) कृत्वा चारस्य मया टीका पक्किमपि संचितं पुषणं तेनानुयाजगदिदं नितिमतुलां सदाचारम् ॥३॥ અને મેં આ આચારાંગની ટીકા બનાવીને તેથી જે કે પુણ્ય ઉપાર્જન કર્યું હોય, તેનાથી આ જગતના ઇવ અતુલ મે તથા સદાચાર પ્રાપ્ત કરે. वर्णः पदमय पाक्पं पधादिय यन्मया परित्यत्तम तच्छाधनीय मत्र चव्यामोहः कस्यनो भवति ॥४ વણું (અક્ષર) પદ વાક્ય પદ્ય વિગેરે જે મારાથી પૂર્વની ટી કે રાત્રમાંથી છુટી ગયું હોય, તો તે વિતા સુધારી લેવું. કારણ કે વ્યાખેડ ભૂલ) કાની નથી થતી? તાદિત્યા જેનું બીજું નામ છે એવી આ આચાર સૂત્રની વૃત્તિ બ્રહ્મચર્ય શ્રત કંપની છે તે સમાપ્ત થઈ. આ પ્રમાણે શ્રી બદ્રબાહુ સ્વામીએ રચેલ નિર્યુક્તિ સહિત આચારાંગ સત્ર પ્રથમેં કંધની શી વાડ વિશે કરેલ સહાયથી શ્રી શીલાંક આચાર્યે તત્વાદિયા એવા બીજ નામવાળી રચેલી આવૃત્તિ સંપૂર્ણ થઈ. (ન) ના પt मपाकृत भाषांतर पूर्ण पुर्यत् पठनीयं आधारांग थम स्कंधे ફિre યુપંvi सायं तु ये नान परत्र पूर्ण રાવાgિ જિજર જિ દિન : રાજs જિજેg લિિિજં સન્ન .

·No text on this page.