·વાંચે અને વાચા (૧) ટુંક સમયમાં જ જેની બીજી આવૃત્તિ પ્રગટ થઈ છે () જૈન-જૈનેતર સીને વાચતા ગમી જાય તેવું (૩) શ્રદ્ધાને દિપ પ્રગટ કરતું અદભૂત પ્રકાશન ? તમા ઇરછા ચિત્રો સહિત સયોજક સાહિત્યપ્રેમી મુનિ શ્રી નિરંજનવિજયજી માં આ પુસ્તક મેર ટાઈપમાં મુ દર બેધદાયક કથાઓ તથા ચિત્રોથી સમૃદ્ધ કરવામાં આવ્યુ છે વર્તમાન કાળમાં જે જડવાદની કેળવણી આપણા યુવાનને ધર્મ સમ્બરથી પૂર બનાવી રહી છે તેને પડકારવા તેથી શ્રદ્ધાવાન બનવા માટે હમેશા ઘ કે રાખવા જેવું ઉપગી પુનુ પુરવાર થાય છે પુનકમાં પોંક તથા પુય-પાપ વગેરે વિષયા સરળતાથી ગુપ્યા છે વિશ્વવિઘ પ્રભુશ્રી મહાવીર અને વૃતદેવ શ્રી ગૌતમ સ્વામીજીના પ્રશ્નોત્તર રૂપે આ ગ્રંથ માનૈવ જીવનની અટપટી અનેક સમસ્યાઓ ઉકેલે છે આ પુસ્તકની જુજ નકનો એકમાં હોવાથી વેળામર મગાવી લેવા વિનતી છે પૃષ્ઠ એ ખ્યા ૩૨૦+પર=૩૭ર કિંમત રૂ. ૩૪૦૦ જેિ જ એ નગ રસિકલાલ અમૃતલાલ શાહ પ્રાપ્તિસ્થાન- ધીકરા રેડ નગરશેઠના વડામાં શાનિનકુજ કેની, અમદાવાદ

·नमेय सधीरसकंज जिणेहि पर्याय
જિક પુનજ યુરાઇવિનાનુ
અનેક
સારાનર
મનની
મ૨૨વી દેવી
તર્થોધ્ધારક,
જ
શ્રી નેમિઅમૃત-ખન્તિ-નિર જન-ગ્રથમાળા પ્રથાક-૪૫
મા જ ધોનેમિ અમૃત-જાતિ-
નિરજ ઘમાલા
10)
છે.
મ
1all
-
થવા

·વાંચો અને વંચાવે
ક સમયમા જજની બીજી આવૃત્તિ પ્રગટ થઈ છે
(૨) જૈન-જૈનેતર મને વાચતા ગમી જાય તેવુ
(૩) ચઢાને પ્રિ_d_ અad પhશ
શાસનસમા જ ગમયુગપ્રધાન ૫,
શ્રીમવિજયનેમિસૂરીશ્વગય નમ
થીમ વિજય-અમૃતસીશ્વરજી મહારાજ
છે ?
રમ
તથા ચિ
યુવાનને
તથા શ્ર
ઉપયોગ
યુદય-૫
વિ
સ્વામીજી
અનેક 2
જેને માટે ઉપદેશ સુબોધ આપે,
પીપૂર્ણ જવાબૂ મુશાનિત આપે
જે માયથી પરમર્મયમી સમચાર
( વ ના ' અમનમાં ને હમારે
મગાવી
કિંમત
પ્રાપ્તિ
અ મ દ વાદ

·શ્રી નેમિ-અમૃત-ખાગ્નિ-નિર જનમ થમાળા પ્રથા–૪૫
શ્રી શંખેશ્વર પાર્શ્વનાથાય નમો નમ
શ્રી નેમિ-અમૃત-ખનિ મદ–ગુરુ નમ
છે સ્નાત્ર મહિમા
[પરમપૂજ્ય પતિવર્ય શ્રી વીરવિજયજી મ
કુતુ સ્નાત્ર પૂજ, ભાવાર્થ અને શાસ્ત્રીય
દષ્ટિપૂર્વક ભાવવાહી મુદર ચિ સહિત)
રાજક
પરમ પૂજ્ય માહિત્યપ્રેમી મુનિવર્ય
શ્રી નિરજનવિજયજી મ મા
જેઓશ્રી દ્વારા આજસુધી કથા સાહિત્યમાં લખાયેલા
નવી જ ભાત પતા મુદર ભાવવાહી મને
ચિત્ર સાથે ૨૫ જેટલા પુસ્તકે જેન-જેતર
સમાજમાં ખૂબ જ આદર પામ્યા છે.
પ્રકાશૂક
શ્રી નેમિ-અમૃત-ખાન નિરજન ગ્રથમાળા
મિન ૫૦ ના પર

·ક
1.
પ્રથમ આવૃતિ વિ સ ૨૦૦૫ મન ૧૦૦૦
દ્વિતીય આવૃતિ સુધારા વધારા અને ચિત્રો સાથે વિ સ ૨૦૧૭
મત ૨૦૦૦
ને
કર
*
શ્રી નેમિ-અમૃત-ખાતિ-નિરજન મથમાળા વતી
રસીકલાલ અમૃતલાલ શાહ
નગરશેઠનો વડે, શાનિક જ કેલેની,
ધીર રેડ, અમલાવી
ભગવાનના ખાવ વખતે ઇન્દ્રાણીનું આશ્ચર્ય ?
તરજાતિમm fr? શા ાિજો રે
रुपालरोगन विस्मयाहतरस धान्या धमाशुपा ।
उन्मृष्ट नयनप्रभाधालितं क्षीरोद्काया ।
घात्र यस्य पुन पुन स जयति श्री वर्धमाजि
ભાવાર્થ-ભગવાન શ્રી વર્ધમાન સ્વામીના જન્મ
સમયે એશિખર ઉપર ક્ષીર સમુદ્રાદિના જલથી તેઓશ્રીનો
અનુપમ જન્માભિષેક કવ્વામા આવે, તે સમયે પ્રભુનું
રૂપ નિરખીને આશ્ચર્યથી ખેચાવા રસની જાતિથી જેની
આ ભમી રહી છે એવી અભિષેક કરતી ઈન્દ્રાણીએ,
નેત્રની પ્રભાથી વિશેષ ઉજવલ બને, પ્રભુનું મુખ જોઈને,
જાણે કે ક્ષીરદ રહી ગયું હશે એવી શકાથી વાવાર
લુછયુ તે શ્રી વર્ધમાન જિનેશ્વર દેવ સદા જયવતા વર્તો
શાંતિ વાલ હિમતલાલ શાહ શ્રી હરિ પ્રિન્ટિય
વકસ, ખાડિયા, ચાર રસ્તા, અમદાવાદ

·પ્રકાશકીય નિવેદન
સ્નાત્રમહિમા નામની આ નાનકડી પુસ્તિકા પ્રગટ
કરતા અમને ખૂબ સંતો અને હર્ષ થાય છે
શ્રી નેમિ-અમૃત-આત્તિનિરજન પ્રથમાળા એ
પરમતારક શી જિનેશ્વદેવની ભકિત-ઉપાસના અને આનાના
આગધનમા યત્કિંચિત્ નાયક થાયે તેવા, નાના-
૪૪ પ્રકાશને (મકાઓ) પ્રગટ કર્યા છે બથમાળાનો
આ ૪૫ બે મણકે છે, તે શ્રી
સામા
સવિશેષ ઉપયોગી
થશે, એવી આશા રાખીએ છીએ.
ઝપથી વધી રહેવા જડવિજ્ઞાનના આ યુગના શ્રાવક
શ્રાવિકા વર્ગમાં નિર્મળ શ્રદ્ધાના કરીને ટાવવા અને
વિશેષ પલ્લવિત કરવા, શ્રી જિનભક્તિ સિવાય બીજો કોઈ
સરલ ઉપાય દેખાતે નથી
દરેક શહેરો અને ગામમાં, પળે અને માવાના
ભાઇ-બહેનો, સમુહમાં રોજ સ્નાત્ર ભણાવે, બાળકોને પણ
માથે ભક્તિમાં જોડે, શબ્દ હોય તો વાછરાના સાજ
સાથે નિસની છે ઉકાળ, એ રીતે વવારના કલાક
બે કલાક પ્રભુની અદ્ભુત ભકિત, જનતા લયલીન બને
તે ગમે તેવા વિ મ કાળમા-જડવાદના આ ઝેરી જમાનામાં
પશુ જેનો પિનાને સમકિત રત્નને સુરક્ષિત અને સમુa
-બનાવી થશે એમાં લેશ પણ થકાને સ્થાન નથી
એ રીતે પ્રભુભકિતમાં - સ્નાત્રમહિમાની
પુસ્તિકા સૌને સહાયક બનો એ જ શુભાભિલાષા
ધમક
I

·વ ચિત્ર યુક્ત શ્રી નેમિ-અમૃત-ખાતિ-નિરજન-ગ્ન થમાળાના પુસ્તકે 1 શ્રાવક કાવ્ય હિન્દી – ૨૩ જ નેમિનાથ અને શ્રી ૨ જિનેન્દ્ર મણિમાલા ૦-૧૧ સુર ૩૪ ચિત્રો સાથે ૨ 2 વિતરણ ભક્ત પ્રમશ ૦-૫ ર૪ મૌન એકાદશીને મહિમા – ૪ જિનેન્દ્રગુણ ભણિમાના ૨૫ પિષ દશમીને મહિમા – નવી આવૃત્તિ ખ ૧-૨ ૦-૧૩ ૨૭ હિન્દી વિક્રમચરિત્ર ભા ૧૫- ૫ ઘણુ સવાટ સ મ ૧ – ૨૬ શ્રીગૌતમપુરા વૃત્તિ ૬ નુતન સ્તવનમ જુની સરકૃત પોથી-સોનેરી છ મહા પ્રભાવિત નવરમ - પાટની સાથે તેત્રાદિ સમઢ ૦૭ માઝા કે સ્ત્રીન ૮ કલ્યાણકાદિસ્તવન મા – ૩૮ મીગીતમપૃદ્ધગુજર ૧૦ નવપ ની અનાનુપૂર્વી – ૨ ભાષાભ નવા વિવરણ તથા ૧૨ હિન્દી-વિધિયુક્ત સામા યિક સૂત્ર સચિન ૨૮ હિન્દી વિક્રમચરિત્ર કામ ૧૭ અમદીપનિ વિક્રમાદિત્ય ૨- બને સચિન ૮િ- ની વાર્ષિક ઇજનકથા ૪૦ શ્રીરિહાચલ વનમાલા - ૪ ભય અને જીપળ ૧૮ શ્રેષ્ટિ ગુણસાર ૧૧ ચિત્ર સચિત્ર (છપાય છે) ૮-૧ સન સુદર કથા ૧૯ જ્ઞાનપ અમને મહિમા Yર પાંચ પાને પ્રતિ સાત ચિને સહિત છે અને પાચ ૬ બે જીવનકથા ભુત દમ સચિન ૨૦ અખાત્રીજનો મહિમા ૪૩ મહારાજ પ્રદેશ સચિત્ર -૮ ૧૯ પ સહિતકથા -૧૨ ૪૪ મક- મનની લીલા , ૦-૫ ૨૧ ભગવાન શ્રી આદિનાથ ૨-૮ ૪૫ નાત્ર મહિના પ્રાપ્તિસ્થાન- રીવાલ અમૃતનામ શાહ Co અમૃતલાલ મયાભાઈ શાહ નગરશેઠને વડે, નિકુજ કેની ઘીકાંટા અમદાવાદ- ને ૧૫ ચિ

·.
જગતમાં સર્વશ્રેષ્ઠ કાર્ય
શ્રી જિનેશ્વરદેવનું સ્નાત્ર
લેખક શ્રી મણિરત્ન
શ્રીઅરતિદેવની ઉત્કૃષ્ટ કોટિની સામુદાયિક ભક્તિ
કરવાને અભુત લાભ “સ્નાત્રપૂજા દ્વારા જે મળે છે
તેનું વર્ણન થઈ શકે તેમ નથી
આપણે હાલ જે સ્નાનવિધિ કરીએ છીએ, તે શ્રી
તીર્થ કરદેવેના જન્મ સમયે મેરુશિખર ઉપર ચેઠ ચંદ્રા
અને અસખ્ય દેવે મળી, દેવાધિદેવનું અજોડ બદિનથી
સ્નાત્ર કરે છે, તેનું શાસ્ત્રદર્શિત અનુકરણ જ છે જે સાક્ષાત્,
પ્રભુને સ્નાત્ર કરવા સમાન લાભ આપે છે
એક દષ્ટિએ વિચારીએ તો લાગે છે કે ભગવાનને સ્નાત્ર
કરવા જેવુ કોઈ ઉત્તમ કામ છે જ નહિ. જે કવ્વા માટે
ચામડ ઇકો, છાસડ સૂર્ય અને છાસઠ ચદ્ર, ચાર કપાલે,
ગુરુસ્થાનકના દે, સામાનિક દે, સૌધર્મેન્દ્ર અને ઈશા
નેન્દ્રની ૧૬ ઇદ્રાણીઓ, અસુરેન્દ્રની દસ ઈન્દ્રાણીએ તે જ
પ્રમાણે નાગકુમાર આદિની દેવીઓ, અને કટકપતિ–સેનાપતિ,
અગરક્ષક આદિ વિશિષ્ટ અવિકારી દેવો તથા બીજા અસંખ્ય
દેવ અને દેવીઓ એક સાથે ભેગા થઈ દરેકે દરેક
શ્રી તીર્થ કર ભગવાનને મે શિખર ઉપર લઈ જઈને અદ્ભુત
ભક્તિથી રત્નજડિત સુવર્ણ કળશમા ક્ષીર સમુદ્ર આદિના
સુગથી જલથી સ્નાત્ર કરે છે
સનકુમાર મહેન્દ્ર આદિ અય્યતેન્દ્ર સુધીના દેવેન્દ્રો
જે કદી પણ કેઈ કાર્ય માટે-બીજા કલ્યાણક પ્રસંગમાં
પણ નથી આવતા તે મેનુ શિખર ઉપર ભગવાનને સ્નાત્ર

·એક જ
કરાવવા અચૂક આવે છે અને અશ્રુતપતિના હુકમથી
ભગવાનને વિધિ-માનપૂર્વક સ્નાત્ર મહોત્સવે થાય છે
એ વસ્તુ આ કાર્યનૉ મહત્તો બતાવે છે
સર્વશ્રી અરિહત દેના બીજા કલ્યાણેક પ્રસગે
ભિન્ન ભિન્ન રીતે અને ભિન્ન ભિના સ્થળે ઉજવાય છે જ્યારે
આ એક જ પ્રસંગ – જન્મ કલ્યાણક પ્રસંગનું સ્નાત્ર
એ તો અન તનત શ્રી તીર્થ કર દેવેનું
મેરુશિખર ઉપર પાટુ વનમા શાશ્વતશિલા ઉપર અને એક
જ સરખી વિધિથી ઉજવાય છે, એ વાત ધ્યાનપૂર્વક
વિચારીએ તે આ કાર્યનું અલૌકિક મહત્વ જણાઈ આવે
તેમ છે
આવુ સર્વ બેક કર્યું તે દરરોજ કરવું જોઈએ,
પ્રેબુની આવી ભકિત ઈકોની જેમ કાનો સુભ અવસર
આપણને શીઘ પ્રાપ્ત થાય એવી પ્રાર્થના કરવી જોઈએ
આજે પણ કેટલાક પ્રભુશાસનને સમપિત કરોડપતિ
કીમત શેઠિયાઓ અને બીજી શ્રદ્ધાવત શ્રાવકે પ્રભુને
સ્નાત્ર મહત્સવ દરરોજ અદ્દભુત ભરિનથી કરે છે તેમની
સાધન-સામીપૂર્વકની વિધિ અને ચામર વિઝતા વિઝતા.
એક અના સેવકની જેમ તેઓ જે નાચ કરે છે તે
ઈને પણ આપણને ભાલ્લાસ થાય છે
આપણે પણ યથાશક્તિ, વિધિ-બહુમાનપૂર્વક દર
રાજ શ્રી અરિહંતદેવની
સ્નાત્ર પૂજા કરવી જ જોઈએ
જે કઈ એમાં અન્ય માનવભવમા આવી સુંદર
અદ્દભૂત શી જિનેશ્વરદેવની ભક્તિ કરશે તે માનવજીવનને
મેળ કરશે 9 ક થના !

·સ્નાત્ર પૂજા એટલે શું?
ભલે પરમ પૂજ્ય ૫. શ્રી રાજેન્દ્રવિજયજી ગણિવર
(ડહેલાવાલા)
જિન જ મે જબ જગતને, છપ્પન દિકકુમારી આવે,
સુતિમતિ હે કરીને, નિજ નિજ સ્થાને જાવું છે
સપરિવારે શ પધારી, જિન લે મેરુ જાતા,
ચાસઠ ઇ દ્રનિલ મળીને, સ્નાત્ર મહેસવ કરવા. ૨
માતા પાસે જિા સ્થાપીને, સુરેન્દ્ર ગુધર્મ જાતા,
રાજેન્દ્ર પ્રભાતે વધાઈ સુબીને, હરખે ઉજવ કર !
અતીત, અનાગત ને વર્તમાન સમગ્ર કેન્દ્રોને એ
શાશ્વત આચાર છે કે–ત્યારે જ્યારે જગતમાં વિશ્વનું
ત્રિભુવનપતિ જિનેશ્વજોને જન્મ થાય ત્યારે ત્યારે સર્વે
કૃષ્ટ પુષવત તે શ્રી જિનેશ્વર ભગવાને મેરુપર્વત ઉપર
અભિપકાદ સ્નાત્ર મહે સવ કરે ભાવાતિરથી એ રીતે
સ્નાત્ર મહોત્સવ કરતા તે દેવ દેવેન્દ્રો પિતાના આત્માને
નિર્મળ કરે છે
શ્રી કપમૂત્ર આદિ જુનાગમા, ત્રિષ્ટિ શલાકા પાય
ચરિકતથા વાસુપૂજ્ય ચરિત્રવિગેરે અનેમચબિમામાત્ર
મહત્સવનુ રસભર વર્ણન છે માના ન રા
એ ઉક્તિ અનુસાર સુરમુરબ્દોના આ શાશ્વત આવારને
અનુકરણુરૂપે શ્રદ્ધા સંપન્ન શ્રાદ્ધવ
પણ
કાજે
ભગવ તને સ્નાત્ર મહત્સવ પરમ શક્તિ વડે કરે છે અને
વજન ધન્ય બનાવવા સાથે આત્મનિર્માતાને પામે છે
સ્વય,

·૮
આ માટે મહાપુરુષોએ વિવિધ રાગરાગણીઓયુક્ત
વિવિધ ભાવ ભરપૂર સ્નાત્રાએ પણ દેશીય ભાષામાં
રચી છે જેમાના શાસ્ત્રોક્ત ઘબુ વર્ણને મનનીય અને
આન દપ્રદ છે કઈ રીતે તીર્થકર નામકર્મ નિકાચિત કરી
તીર્થકર થાય, કયા કયા પુણેમા તીથ કરે જજે,
માતા કથા ચૌદ મહાસ્વ જવે, જન્મ સમયે ત્રિજગ.
ઉોત થયા બાદ આમન કાપતા પદ દિકુમારિકાઓ આવી
સ્વ આચાર કરીને જતા કેન્દ્રનું સિહાસન પતા, દેવાધિ
દેવને જન્મ જાણી, પરમ હાથી હરિણગમેથી સેનાધિપતિ
દ્વારા વિશાળ કાય સુઘાષા ઘટ વગડાવી કેવી ઉઘેરણા
કરાવે છે ? ત્યારબાદ ભગવતની માતા પાસે આવી ભગવતને
મેરુ પર લઈ જવા-ક્ષીરદધિજલ સાથે અનેક પવિત્ર તીર્થાદિ
સ્થળથી પવિત્ર ઔષધિ અને જલ વિગેરે મગાવવા-અભિ
પિક સાધન સામગ્રીનું વર્ણન અને સ્નાત્ર મહેત્સવમાં કયા
કયા ઈન્દ્રો, દે ને દેવીઓનો ક ક અધિકાર છે
વિગેરેનુ સુદર વર્ણન તે પૂજામા છે
આવા મહામહોત્સવમાં મેરુ પર્વત પર ભાગ લેવાનું
કે પ્રત્યક્ષ જોવાનું અહેભાગ્ય પ્રાપ્ત થાય તો કેવું સારુ?
એમ સહેજે ભ ય જને થાય અને સ્નાપૂજા કરનારને
એ થવુ પણ જોઈએ એવા ભાવથી રમાચિત થતા કેટી
ગમે કર્મ ૨જ આ મપ્રદેશથી ખરી પડે છે. આમ નિર
અને સુપુયના હેતુચુત મહામહિમાવત આવા સ્નાત્ર
મહાત્સ વિકેએ Cજવી સ્વયને સાધવું જોઈએ

·ન સ્નાત્ર પૂજા લેખક પરમ પૂજય પંન્યાસ શ્રી ધુર ધરવિજયજી ગણિવર ઉપકમ -શ્રી તીર્થંકર પરમાત્મા તીર્થંકરના ભવના આગ વીજ લાવે તીર્થંકર નામકર્મ નિમયિત કરે છે ત્યાંથી દેવો ભવ ચિત નારકને ભવ કરી મનુબક્ષેત્રમાં કર્મભૂમિમાં તીર્થકર છે જન્મે છે ચાકુમારીએ સૂતિકર્મ કરે છે અને ઇ મેરુ પર્વત ઉપર પ્રભુને લઈ જઈ જન્માભિષેક કરે છે સૂત્રપ્રથમા આ પ્રસ મનું વિચિત્ર વર્ણન મળે છે ભવ્યાત્માઓ ના એ ભક્તિકર્તવ્યનું અનુકરણ કરી વિવિધ પ્રકરે જ મસ્નાત્રનો ઉત્સવ ઉજવે છે વિવિવિધાનને એમાં એ નાવ પણ ખાસ વિધાને છે ભાવવાહી સરકૃતપ્રાકૃત સુકના પાઠપૂર્વક જ્યારે ખાત્રમસવ થતો હોય ત્યારે મેરુ પર્વત ઉપર ઇન્દ્રોના સ્નાત્ર મહોત્સવને ખાસ ખડે થાય છે ૫. શ્રી દેવથ દ્રજી કૃત–રના પૂજા છે નાં ત્રણ વર્ષમાં આ વિધાને ખાવપૂજા તરીકે વિશિષ્ટ સ્થાન પ્રાપ્ત કર્યું છે પ્રચનિન અત્રપૂજાઓમા પ્રાચીન ઈ દેય તે તે ૫ મી દેવયજી કૃત નાપૂજા છે તેમાં પ્રથમ ગાથા અને રાળ કહેવાપૂવક વર્તમાન- વીશીના આદિ-શનિ-નેમિ-પાર્ષને વીર એ પાચ પ્રભુને કુસુમાં જલિ કરવાની છે જે કે અહી પ્રત વિધિ પ્રમાણે પ્રભુના ચરણુજાનુ-હસ્ત ખભા–અને મસ્તક એમ પાંચ સ્થળે પૂજા કરવાનું છે પણ ગાથા અને ઢાળની રચનાને તે બંધબેસતુ નથી ચાલુ વિધિ પ્રચલિત બાથી થશે તે જોવાનું રહે છે ·૧૦ ત્યારબાદ ત્રીજા ભવે જિનનામકર્મ નિકાચિત કરે ત્યારથી આર બીને માવત મેરુ પર્વત પર જન્માભિક ઉવ્યા બાદ પ્રભુને માતા પાસે મૂકી ઇન્ફોદિ દેવ નદીશ્વર ઈ ઉત્સવ કરે ત્યાંસુધી સક્ષિપ્ત છતાં ભાવવાહી સર્વજિનસામાન્ય વર્ણન છે આ રચનામાં તે સમયમાં સ્વાભાવિક ગણાતી ભાષા છે કે જે અત્યારે પ્રાકૃતપ્રચુર ૫ શ્રી દેવચનું આત્મલક્ષી પદ્ય સાદિત્યરચનામા વિશિટસ્થાન છે તેઓ ખરતગબ્બા હે તાં ગઢને આમ, તેમની કૃતિ એમાં દેખાતો નથી છતાં પ્રસ્તુત ખાત્રપૂજામાં ખરતગચ્છ જિન આણારગી એ પદ એ પદ આ સ્નાત્ર પૂળને સગછ સાધારણ એકસરખી કરવામાં આડે આવતુ હોય એમ લાગે છે ૫, શ્રી વીરવિજયજી કૃત સ્નાનપૂન આ પછી ૫ શ્રી વીરવિજયજી મહારાજ તથા ૫ શ્રી રૂપવિજયજી મહારાજ કુત સ્નાત્ર પૂજાઓ આવે છે તેમાં શ્રી વીરવિજયજી મહારાજની ખાત્ર પૂજા વર્તમાનમાં ખૂબ પ્રચલિત અને પ્રસિદ્ધ છે ‘સરસશાતિ સુધારસસાગર થી આર ભીને “ઘરધર હ વધાઈ" સુધીની આ કૃતિ સંખ્યાબંધ ભ ય આત્માઓને કઠે રમી રહી છે અનેક રસ્થામાં પ્રતિનિ પ્રાત સમયે આ કૃતિના મધુર શ દ શ્રવણ ગોચર થતા હોય છે આ કૃતિ આટલી વ્યાપક થવામાં પ્રધાન કારણું કઈ ત તે ૫ ૫ શ્રી વીરવિજયજી મહારાજની કવિત્વશક્તિ છે આ કૃતિમાં પ્રથમ સાત કુસુમાંજતિ કરવાની છે તેમાં પાંચ જિન ઉપરાંત વીજ જિનને અને સર્વજિનને એમ બે કુસુમાંજલિ- આવે છે. પછી તે શો વચદ્રજી કૃર્ત નાન્નપૂર પ્રમાણે જ મકરયાણ વર્ણન છે શ્રી દેવચ છ ત રના પૂજાનું તે વિશિષ્ટ અનુકરણ એમ કહીએ તે અયથાર્થ નથી

·છે ને કતએ પિતાની પરંપરા આપી છે તે આ પ્રમાણે –
(1) ૫ શ્રસિદીશ્વર (૨) ૫ ૫ સત્ય વિ ગણી (2)
પૂ કર્પર વિ ગણુ () ૫૫ મા વિ ગણ (૫) પૂ શ્રી
સુજસ વિ મ (6) પૂ શ્રી શુભ વિ મ. (૭) ૫૫ વીરવિજયજી મ
આ નાત્ર પૂજા તેમણે કઈ સાલમાં રચી છે તેને ઉખ
નથી. છતાં તેમની રચના સમય ૧૯ મી સી ઉતરાર્ધ છે એ
yષ્ટ છે
૫ શ્રી રૂપવિજ્યજી કૃત સ્નાત્ર પૂજા- શાસ્ત્રીય દષ્ટિએ
માળ પડી ગયે ખાત્રપૂજા ૫ શ્રી રૂપવિજયજી મ ની છે વસ્તુ
સમેન હોવા છતાં આ કૃતિમાં રચના સ્વાત એ સારુ જળવાયુ છે
કવિત્વકે ભાવની અપેક્ષાએ પણ આમાં કોઈ પણ પ્રમરની ન્યૂનતા
નવી તાં આ પ્રચલિત નથી બની તેમાં પ્રધાન કારણ કઈ હોય
તો તે સુકુમાર જનતાને અનુરૂપ અર્થ અને શબ્દની સુકમારતા
પૂર્વમા જેવી છે તેવી નથી એ જ છે
શરૂઆતમાં સાત કુસુમાંજલિઓ છે ત્યારના પૂર્વવત્ સર્વ
વર્ણન છે પણ પૂર્ણ કરતા અહી કાંઈક વિસ્તાર છે શરૂમાં વી
સ્થાનકના નામે છે શ્રેણિકની માફક કાઈ એક બે પને આધારે
એમ સ્પષ્ટ કર્યું છે વ્યવન કલ્યાણમાં વખદશન ઉપરાંત ઇકો આવે
અને તીથ કર માતાને અપીને પાછા ફરે, ઉત્તમ ભાવના ભાવે
પયિાદિ છે
જમ કબાણકમાં રહે અને પ્રકૃતિનું વર્ણન છે વિસ્તારથી
વર્ણવ્યું છે પછી દિશાકુમારી ઉત્સવ ઇ-મહેસવનું વર્ણન છે
આઠ જાતિના કળશે કે પ્રકારે-કેટતી સંખ્યામાં હોય છે.
બને પૂરેપકરણ
હોય
થી જલ ઔષધિ વગેરે લાવે છે કેવાં ને વપરાય છે.

·ઈત્યાદિ કા વિસ્તાર છે આ પ્રમાણે વર્ણન વિસ્તાર હેવા છતાં આ ખાત્રપૂજા પૂર્વની રાત્રપૂકાઓ કરતાં વધુ પડતી લાબી ન થઈ એ એની ભૂમી છે આ કૃતિની રચના પૂજ્ય શ્રી વિજય જિનેન્દ્રરિકા રામે કરવામાં આવી છે અને ૫ સત્યવિજયજી મહારાજથી પત થયા ત્યાસુધી પર પરા જણાવવામાં આવી છેઆ રાત્રપૂજાને રચનાસમય પણ ૧૯ સદીના ઉત્તરાર્ધ છે ૫ ૫વિજયજી મહારાજે ચેમી પૂજાઓ વિમસ્થાન પીસ્તાન આગમ પંચજ્ઞાન અને પચક પાણકને રચનાકાળ ૧૮૮૩ થી ૧૮૮૯ સુધીને છે એટલે તે ગાળામાં આ સ્નાત્ર પૂજા પણુ રચી દશ એમ સભાવના કરી શકાય, શ્રી દેવપાલ કૃત સ્ના-પૂજા અન્ય સ્નાત્રપૂજાની જેમ આ નાગપૂન સજિન સાધારણ નથી આમ પ્રથમ પાંચ કુસુમાંજલિ પછી બી આ જિન જ માભિક કાશ છે અને પછી શ્રી પાર્જિન જ ભાભિષેક કવર છે ભાવી દષ્ટિએ પ્રાત અને વિશેષ ઉપગ છે કનએ આ રચના કયે સમયે કરી વગેરે ખાસ ઉલ્લેખ કર્યો નથી આ રચનાની પ્રસિદ્ધિ પ્રાપૂજા તરીકે થઈ છે છતા આનું રથાની સ્વતંત્ર બે કળા તરીકે રહે એ વિશે સમુચિત છે દેવપાલની અન્ય કૃતિઓ તથા પર પગ સ ધી વિગત હતા જાવવામાં આવી નથી શ્રી શાતિજિન કળા ખાત્રપૂજાના આગ તરીકે શ્રી જ્ઞાન- વિનામૂરિજી મહારાજનો થી રાતિનાથ જિતકળશ પણ સારી રીતે પ્રચલિત થરેલ છે આ કળામાં શ્રી શાતિજિનના ચ્યવન કલ્યાણ અને જમ કન્યાણકનું વર્ણન છે. સ્વખનો અધિકાર વિસ્તારથી અને રેચક ભાષામાં છેશકુમારીનો અધિકાર દિશિકરી કરે ·4 고 ·0 છે. મંગલાચરણ तीआणागय बहमाणमरिहा सम्बेथि सुक्सापहा पाणीण भनियाण संतु सयय, तित्यारा ते जिणा, जैसि भेरूगिरिम्मि चासयगणा, देवगनासगया, भत्तीए पकुणति जम्मणमह सोयण्ण फुभाईहि ॥१॥ ભાવાર્થ—અતીત, અનાગત અને વર્તમાન ત્રણે કાળના સર્વે શ્રી જિન-અતિતીર્થ કર દેરો, ભવ્યાત્મા એને સતત સુખ દેના થાઓ, જેઓનો જન્માભિષેક મહોત્સવ દેવદેવીઓની સાથે સઘળાય ઈન્દ્રો, સુવર્ણ કળશો? એ શિખર ઉપર અભુત ભકિતપૂર્વક કરે છે આવી સમજપૂર્વક સ્નાત્ર ભણુ ખિક પરમ પૂજ્ય મુનિવર્ય શ્રી યશોવિજયજી મસા મોગરની કળી એ પણ કળી છે, કરેણના ફૂલની કળી એ પણ કળી છે. લસણની કળી એ પણ કરી છે. એકમાં સુગ ધ અને મૌર્ય બને છે, બીજામાં સુગધ નથી પણ એકનુ સૌન્દર્ય છે જ્યારે ત્રીજી લસણ કળીમા સુગ ધ અને સૌન્દર્ય બનેમાથી એકેય નથી પણ એકલી દુર્ગધ રહેલી છે જગતમાં માનવી તરીકે જન્મ પામેવા અનેક આમ ના જીવનમાં પણ એ જ દશા છે કે માનવજીવન સુગધ અને સૌન્દ્રયથી મઘમઘાટ કરતુ હોય છે એ 1

·સૌન્દર્ય અને સુગન્ધ પાછળ અનેક મનુષ્ય-ભ્રમર
બને છે કોઈ કે માનવનુ છવન ઉપગ્ના આઇબરથી
સૌન્દર્યભર્યું ક્ષણવાર લાગે છે અને તે કારણે એ આ
-બરજન્ય સૌનથી અમુક વર્ગ તે તરફ પ્રથમ તે હવે
છે, પણ તેમાથી સાચી સુગ૫ પ્રાપ્ત થતી નથી એટલે પછી
કેવળ બાહ્ય સૌન્દર્યને ધારણ કરનાર વ્યકિતને આધાર
છેડી રે છે જેનામાં સુગન્ધ નથી, અને મન નથી પણ
દુધ ભરેલ છે તેને તે કઈ ઘડી બુદ્ધિવાળો મનુષ્ય
પણ આશ્રય લેને નથી
આપણા જીવનમાં નથી આજે સૌન્દર્ય કે નથી સુગ,
વિવિધ પ્રકારની વિપરીત પ્રવૃત્તિઓથી આપણુ જીવન
આપને કદરૂપ બને છે છે તેમજ કામ, ક્રોધ, માન, માયા,
અફ કાર અને બસની બદગોથી આપ અતગજીવન
કેવળ દુધમય બન્યું છે. રાજા, મહારાજ કે ચક્રવતી;
શ્રીમતી કે શાહુકાર ખાવું દુર્ગની બદબાભર્યું જીવન
છો તે તે જીવનની કશી જ કિમત નથી. કાનને કડે
પણ તેવા જીવનથી આધક કિમતી છે જીવનની સફલતાને
આયાર બાહ્ય સપતિ કે સત્તાની પ્રાપ્તિમાં નથી પરતુ
સૌન્દ્રય અને અતગ યુવાનના સહેગમ જ છે
અનતકાળની કુટેવો જન્ય ફદરૂપતા તેમજ કામ, ક્રોધાદિ
વાસનાઓની દુર્ગન્ધ દર કરીને જીવનને સૌન્દર્ય અને
સુવાસથી ભરી દેવું હોય તે પ્રભુભકિત તે માટેનું પરમ

·“સાધન છે અનન્તકાળથી અંધકારમય સંસારરૂપી બથકર અટવીમા અથડાતા માનવી માટે પ્રભુભક્તિ એ દિવ્ય પ્રકારનું અનુપમ કિરણ છે. માર્ગ ભૂલેલા મુસાફરી માટે પ્રભુ- ભકિત એ અસાધારણ ભેમીઓ છે ભરદરિયે ઝોલા ખાતી નિકો માટે પ્રભુભકિત એ દીવાદાંડી છે સ્વર્ગના મુખે. આપનાર એ પ્રભુભક્તિ જ છે અને મકલ કમને લય. કરી મુકિતના ધામમાં પહેચાડનાર પણ એ જ પ્રભુભકિત છે જૈનશાસનમા પ્રભુભકિતના છે કે અનેક પ્રકારે પરંતુ એ બધાય પ્રકારોમાં વિધિવિધાન અને લગ- રાગણી સાથે ભણાવામા આવતે સામુદાયિક સ્નાત્ર મહોત્સવ અનન્તકાળના અધિકારનું નિવારણ કરી આત્મમંદિરમા અજવાળું પ્રગટ કરવા સાથે વિશુદ્ધ ભાવને ઉત્પન્ન કરવામાં વિશિષ્ટ ભાગ ભજવે છે જ્યારે જ્યારે ઉલસિસ--ભાવથી સામુદાયિક સ્નાન-મહત્સવ ચાલતો હોય છે તે અવસરની તન્મચના અને અતરને--આનદ એ કોઈ અવર્ણનીય હોય છે એ કહે છહાથી એ આનદ વર્ણવી શકાય તેમ નથી આ ખ્યાલ મહેત્રવને શુ ઉદ્દેશ છે? એ બાબત સ્નાક ભણાવનારની સમજમાં આવે તો વળી તેને વધુ ભાવલાસ પગે પરમ ઉપકારી જિનેશ્વર ભગવતો જે ભવમાં તીર્થકર થવાના હોય છે તેથી આગળના ત્રીજા ભવના વિ શતિ સ્થાનક તયની આરાધના સાથે “સવિ છવ કરુ રામન રમી, એસી ભાવ.

·દયા મન ઉલામી એ ૫ શ્રી. વીરવિજયજી મકા
રાજના ઢથનાનુસાર ભાવ ૬થાની પ્રપનતાને કાર ની -
કર નામ-કમને નિકી વન બંધ કરે છે બાદ જ એક
દેવને (ના તીલ કર ભીમ બાવા અગાઉ વિક
જહાજ મા નરક આયુષ્ય આપે છે તે નરને
ભવ કરી ઉના કવિ, કુળના નાનાની કુમિ પ્ર ગર્ભ
રૂપે અવતરે છે જે સમયે પ્રભુ ભરૂપે અવતર છે તે
સમયે માતાને ગજવૃષભ મw! દ ન આવે છે માતા
જાગન માય છે પિતાના પતિ પામ ઈને આવું જ
નૂપબારિ બાદ સ્વપ્નની વાત કરે છે પનિ પિત પિતાની
બુદ્ધિથી તેમજ ખ લક્ષ પાડતા આ નવ ઉત્તમ
સ્વા ફલના gિયક છે હનન વખના પ્રજાપ
ત્ર ભુવનમા ડઘોન કરનાર તથ કમરૂપે ને -
થવાનું અને માનપિતા ખૂબ જ “બાનમય બને છે
અનુક્રમે જ કાળ નું થયે ૫ ને જ જાય છે
જન્મ થના ખ્યાત્રિ પ૬ દશેય દિશા
અજવાળુ વ્યાપી જાય છે જે બયક યાતનાગમાં
રબાના ના ને છ માને ૫ થી તે જ ધન ધન્યથી
મેદિનીમh cછે છે નેય મં િપ પ મ માના
જામશે - સ્થાને થઈ જાય છે આ
પ્રભાવ વિશ્વમાં બીજા કોઈને જપ્રિમ હિત નવી
અનત પુન્યના પછી જવાનને જ મ થના દિશા
કુનીઓના તઘા બંધનના રિમાને પાયમાન થાવ
દય દિશrd અજવાનું

·૧૮ છે અવધિજ્ઞાનથી પ્રમગ જાણવામાં આવતા તરત જ પાત” પિતાના સિંહાસન ઉપરથી ઊભા થઈ જે દિશામાં પ્રભુને જન્મ થયો છે તે દિશા તરફ સાત આઠ પગલા ચાલી શકસ્તવનમુલ્થ સૂત્રના ઉચ્ચારણ વડે પ્રભુની સ્તુતિ કરે છે પ્રથમ ૫૬ દિકુમારીઓ પ્રભુનો જ્યા જન્મ થયો છે ત્યાં ભક્તિ વિગેરે નિમિત્તે આવીને પોતાને એગ્ય એવું કર્તવ્ય બજાવે છે અને અને ભક્તિ-સ્તુતિ કરીને પિતાના સ્થાનકે જાય છે આ સીધમ દેવલોકના ઈન્દ્ર મહારાજા સ્વય પૃથ્વીતલ ઉપર આવે છે પાચ ૩૫ કરીને એક રૂ૫ વડે પ્રભુને કરકમવમા ગ્રહણ કરે છે, એક રૂપે પ્રભુના મસ્તકે છત્ર ધારણ કરે છે એક રૂ૫ વડે પ્રભુની આગળ વજ ઉવાળે છે, અને બે રૂપ વડે પ્રભુને ચામર વીઝે છે અને તે રીતે ભગવાનને મેરુ ઉપર લઈ જઈ બીજા ગેસડ ઈન્દો અગખ્ય દેવ-દેવીઓના પરિવાર સાથે પ્રભુનું તીર્થ જલ વિગેરે પવિત્ર જલથી અભિશેક કરવા ઉપરાન કેશર- ચદમ પુરપાદિની વિપુલ તેમજ મગ સુદ સામીથી પૂજા કરવામા આવે છે અને આરતિ મંગળ દીવ ઉતારી પુન ભગતને તેમની માતા પાસે મૂડી પ્રભુના અડામાં અમૃતવાહિની નાડીઓ સચાર કરીને સર્વ ઇન્દ્રાદિ દે પિતે પિતાના સ્થાને જાય છે શ્રી ક પસૂત્ર વિગેરે દ્રામા પ્રભુના જન્મ મહેત્મવનું વર્ણન પૂબ વિસ્તાથી કરે છે. જે પર્યુષણમાં આપણે દર વર્ષે સાભળીએ છીએ આપણે આજે જે પ્રભુ પ્રતિમાજી પાસે ખાવમહાત્મવ ભણાવીએ છીએ તે પ્રભુના જન્મ ·૧ પ્રસગે ઈન્દ્રાદિ દેવેએ મેરુ ઉપર પ્રભુને જે અભિ- પિક મહેભવ કર્યો છે તેનું અનુકરણ છે વણ આજેઠ-વિગડુ એ આપણે મેરુ પર્વત છે ભગ- વતની પરિમા (પ્રતિમા) એ આપણું સાક્ષાત ભગવાન છે અને સ્નાત્ર ભણવનાર ભાઈઓ બહેને તે ઈન્દ્ર-ઇન્દ્રાણુઓ, દેવ-દેવીઓ છે એ પ્રમાણે કલ્પના કરવાની છે આ બધી સમજણને ધ્યાનમાં રાખીને આપણે સ્ના ભણાવવાનું હોય છે એ સમજણ સાથે સ્નાત્ર ભણાવતા ચિત્તવિલેપ થતું નથી મનની એકાગ્રતા મળે છે કોઈ કેઈ વાર અતિ લિમિત ભાવ આવતા અમૃતસરણીને પણ બામાને અનુભવ થાય છે અને એ રીતે સ્નાત્ર ભાવ નારનું જીવન સૌદર્ય અને સુધથી મઘમઘતુ બનવા ઉપરાત માનવજીવનની સફળતા પ્રાપ્ત કરે છે માટે સર્વ કઈ ભાઈ-બહેનોએ ઉચિત ભાવથી સમજણપૂર્વક સ્નાન ભણાવી જીવનને ધન્ય બનાવવા અવશ્ય પ્રયત્ન કરે ISODEDITS:00gmĖTOS003190 gung સુઘેલા ઘટ કયા છે? અને કેવું છે ? પ્રથમ સધર્મ વિરોમાં સુધી ધટ'- જિન પહો છે જન ઊચે, તેનું લેત જરરૂ લાંબુ હોય છે તે ઘટ પાચ દેવના મના કરું ? ફિED gEWEDDED STEE "no time વા

·-
શ્રી સ્નાત્ર માહામ્ય
લેખક પ પૂ મુનિ શ્રી દર્શનવિજયજી મ શા (ત્રિપુટી)
માભિષેક
જગત અનાદિ અનત છે, તેમ જેનધર્મ, તીર્થ કરે,
જિનપ્રતિમા અને પ્રભુપૂજા વિગેરે પણ અનાદિ કાળના
છે જિનપ્રતિમાઓ શાશ્વત છે તેમ તેની પૂજાવિવિ
પણ શાશ્વનકાળ પ્રવર્તે છે
શ્રીરાયપમેળસૂર, શ્રીજીવાભિગમસૂત્ર, શ્રીજબૂષ
પ્રજ્ઞપ્તિસૂત્ર, સબધપ્રકરણ, પૂજાપ્રકરણ, વિજયચકેવી-
ચરિય, અનન્તનાહજિબુચરિય, ગુણવર્મા ચરિત્ર વિગેરે
આગમે, પ્રશે અને ચરિમા વિવિધ જિનેન્દ્ર પૂજાનુ
વર્ણન છે, જેના આધારે સત્તરી અદારી, પચપકારી,
પ્રકારી એમ અનેક પૂળ વિવિઓ મળે છે આ દરેક
વિધિઓમાં નાપૂજા
તે પ્રધાનરૂપે હોય છે જ
ભેદો પૈકી કોઈ એક પ્રકારની પણ જિનપૂજા કરનાર
મનુષ્ય પોતાનું આત્મિયાણ સાધી શકે છે
શ્રી તીર્થ કર ભગવાન ત્રણે લોકમાં સર્વોત્તમ પુરુષ છે
તેમને જન્મ જગતના કયાણ માટે થાય છે એ
તીર્થ કરે અનેક થયા છે અને અનેક થશે તેઓને જન્મ
શાશ્વત સ્થાનમાં રહે શ્રી જિનપ્રતિમાઓ શાશ્વત છે તે—
તત્વરૂપે પણ જિનપ્રતિમાં શાશ્વત છે
આ

·૨૧
થાય ત્યારે ૫૬ દિકકુમારિકાઓ આવી તેઓનુ સૂતિકામે
કરે છે અને ચાર વિના દે તથા દો આવી ભગ
વને મગિરિ ઉપર લઈ જઈ તેઓને જન્માભિષેક
કરે છે આ જન્માલિકનો વિધિ શ્રી જમ્બુદ્વીપપ્રાપ્તિ
મૂત્રમાં અને તીકરિ રોમા વિસ્તારથી બને છે
શ્રી કમવના વ્યાખ્યામાં પન તેનું મંબિકવન આવે
છે, જેને આપણે પા૫ર મા સાભળીએ છીએ
દેવ દેવીઓ સામાન્ તીથ ડીને જનાભિક કરે
છે, તેમ દેવ અને મનુ તીર્વ કરાની પ્રતિમાઓને
પવું જન્માભિક ક. ૧ જન્માજિકના સગ પ્રમાણે
મારા નાના અનેક પ્રકાર છે અને નજન્માનિક
જિનમ્નાત્ર જિનસ્વપન જળપૂજા ઈયાદિ તેના અનેક
નામે છે
ખાત્રપૂજા
ગયુપીમૂત્રમાં તીથ કર ભવાન અને તીર્થ
કરની પ્રતિમાને એક રૂપ માન્યા છે તીર્થકર શલેશીકરણમા
હોય ત્યારે બેઠા હોય તે પદ્માસનસ્થ અથવા ઊભા હોય
તે કાસગ મુદ્રામાં હોય છે અને તે અવસ્થાની પ્રનિમા
બનાવાય છે એટલે જિનપ્રતિમાઓ પબુ ગુખ્ય વે પર
સનવાળી અથવા કાઉસગમુદ્રાવાના - મનાવાય છે
તીર્થ કરની પ્રતિમાની ચારે બાજુ પરિકર હેય છે આ
પરિમા પા કલ્યાણને સગવતી પાચ મૂર્તિઓ પwતીથી

·૨૨
નાત્ર
અથવા ત્રણ મૂર્તિઓ અથવા ઢોયુક્ત એક મૂર્તિ અથવા
વીશ મૂર્તિઓ ચોવીશવટે હોય છે અને ચારે બાડ
અશોક વૃક્ષ વિગેરે આઠ પ્રાતિહાર્ય, દેવદેવીઓ, નવ ગ્રહે,
લઇન, ધર્મચક્ર, લગોટ વિગેરે વિગેરે ગોઠવણી હેય
છે પરિકર વિનાની પ્રતિમા તે અરિહતની નહિ કિg
સિદ્ધભગવાનની મનાય છે સ્નાત્ર પૂજાએ ભણવા
હોય ત્યારે અરિત ભગવાનની પ્રતિમા સ્થાપી
તેની સામે પૂજાવિધિ કરાય છે
સ્નાત્ર ભણાવનાર શુદ્ધ થઈ શુદ્ધ દ્રય લઈ પરિ
કરવાની જિનપ્રતિમાની સામે સ્નાન ભારે છે
પાઠમા વન અને જન્મ એ બે કલ્યાણકોનું વર્ણન
આવે છે જન્માભિષેક થતા સ્નાત્ર પૂજા સમાપ્ત થાય છે
પછી સ્નાત્ર ભણાવનારા ભગવાનની અષ્ટપ્રકારી પૂજા કરે
છે, લુણ તારે છે, આરતી મગળ દી કરે છે અને
શ્રીજિનેશ્વરદેવની વિવિધ રીતે ભક્તિ કરે છે
જિનપૂજાનુ ફળ
આ હરિભદ્રસૂરિજી જિનપૂજાનું ફળ બતાવે છે કે -
पूयाए मणसती, महस तीहि उत्तम झाण ।
सुह झाणेण य मोपयो मुफग्ये मुफ्य अणायाह ॥१९९।।
जो पूपर तिस झ, जिकिंदराय सया विगय दोस ।
सो सइए भवे सिम्झर, अहया सत्तहमे जम्मे ।।२१५॥
પ્રભુપૂજાથી મન શાંત રહે છે મન સ્થિર થવાથી
ધ્યાનની સ્થિરતા થાય છે શુભ ધ્યાનથી મોક્ષ મળે છે

·અને મોક્ષ મળવાથી શાશ્વત સુખ પ્રાપ્ત થાય છે જે મનુષ્ય વીતરાગ તીર્થંકરદેવની ત્રણે કાળ પૂજા કરે છે તે ત્રીજે ભવે મોક્ષ પામે છે અથવા સાતમે આઠમે ભવે અવશ્ય મેળે જાય છે આ ફળ કઈ પણ એક પ્રકારની પૂજા કરવાથી પણ મળે છે એટલે શુદ્ધિથી સ્નાત્રા કરનાર મનુષ્ય સાત આઠ ભવમા મેળે જાય એ નકી વાત છે તે સ્નાત્ર ભણાવનારે સાતે પ્રકારની શુદ્ધિ સાચવી પરમ ભક્તિથી સ્નાત્રપૂજ ભણાવવી જોઈએ પૂર્વા વયે બતાવે છે કે-એમશ્રી, ચકતેજ અને દત્તકુમારે સ્નાત્રપજાથી આત્મકયાણ સાધ્યું છે એટલે આપણે અહી હવે તેના દરતે આપીએ છીએ જળપૂજા ઉપર સમશ્રીની કથા બ્રહ્નાપુરમાં મુખ્યત્વે બ્રાહ્મણની વસતી મોટા પ્રમાણુમાં હતી, તેમાં મિલ નામે બ્રાહ્મણ હતા તેને સામા નામની સ્ત્રી હતી, યજ્ઞવક નામે પુત્ર હતું અને એમાંથી નામની પુત્રવધુ હતીએક દિવસે સેમિલ મરી ગયો તેને વઈ થયું એટલે સમાએ તેમને કહ્યું કે બેટા ! આજ તારા સસરાની વરવી છે, તેની વિધિ કરવાની છે તે રેખા પાણીને ઘડો ભરી લાવ! મેમરી ઘર લઈ જળાશયે ગઈ અને ત્યાથી ઘડો ભરી લાવી દેશ- સર પાસે આવી પહેચી, આ સમયે અહી કે ·ઋા જળપૂજાનું મહાભ્ય બનાવતા હતા “જે મનુષ્ય જિનવરની પાસે જળથી ભરેલો ઘડો મૂકે તે રસાચા સુખને પામે છે, એને મેળવે છે જે મનુષ્ય જિનવરની પાચે સ્વચ્છ જળને ઘડ સ્થાપે છે તે નિર્મળ નાની બની પિતાના આધારે સગતિમા સ્થાપે છે વિગેરે છે મશ્રી ઉપદેશ રાભળી પ્રભુ પાસે જઈ પાણીને ઘડે સ્થાપીને બેવી, “ભગવન્! હું બસ છું, મને તમારી સ્તુતિ આવ ડતી નથી હું એવું જ માગું છું કે મને જલઘટના દાનથી ધર્મ થાઓ * સામગ્રી આ પ્રમાણે બેલી પોતાને સ્થાને ગઈ પરન્તુ અટી સામુએ સમશ્રીની આ વાત જ ક્રોધથી ધમધમી તેને ઉધડ જ લીધી. ઘરમાં પેસવાન દીધી અને માફ સાફ કહી સંભળાવ્યું કે પિતૃઓ પૂજ્યા નથી, અગ્નિ તો નથી, બ્રાહ્મણને દાન ता निसुणा अरमरिय ढोएर घड जिणरिंदस्स, सो पावर सुपसच्छ परमपय मायसुद्धीए ॥ ८ ॥ परयारिभरिम घड गग्गरीउ ढोअति ने जिणिम्स से निम्मल नाणधरा घर ति सुगईए अप्पाण ॥९॥ श्य मा सोऊण इम मुदिमुहकमलनिग्गय धयण, दोय तचिय घडय जलमारिय निणयरिंदस्स 110)

·૨૫
દીધુ નથી અને તે આ દેરાસર ઘડે કેમ ચાલે?
પાપી! ઘડા વિના માગ ઘગ્યા આવીશ નહિ
સમબીએ રેતા રોના કુભાર પાસે જઈ કુમારને
પિતાનુ કઠણ આપી ઘો મા અને પિતા! વિતક કરી
સંભળાવ્યું કુભાર બે, બેન! તું મારી બેન છે તે
દેગનરમા ઘડા આવે તે ઘણું સારું કર્યું છે જેમા, ૨ તને
બીજે ઘડે આપુ છુ, જ લઈ જા, તું મારી બેન છે, બેનનું
કક લેવાય? કુભાર આ પ્રમાણે કહી ઘરાનની અને
મદના કરતા કષ્ના મશીને ઘડે આપે અને અનુ
દિનનું મોટું પુરય ઉપાર્જન કર્યું
મશીએ ન ઘો પાણીથી ભી સાસુને આપ્યો
અને સાસુએ પણ શાત થઇ પોતે જિનપૂજાના કામમાં
ટેપ કર્યો તેને પશ્ચાત્તાપ કયે સમય જતા તેણે મરણ
માન્યા
કભાર મારીને જળજાના મનમેદનથી કુંભપુને
શ્રીધર રાજા થયો. તેમાં બ્રાહાત જળપૂજાના દેવથી
મરીને કુંભપુરમાં વેબુદત ગાથાપતિની દુર્ગા નામની
પુત્રી થઈ તે દુખી હતી તેને માથામા ઘડાને શેર
હતો તેમશ્રી મગને જળપ્રજાના પ્રભાવે શ્રીધરની કુંભથી
નામે રાજકુમારી થઈ
એક વાર અહી વાર જ્ઞાનના પરિક શ્રી વિજયનસૂરિજી
પધાર્યા અને રાજા વિગેરેએ તેઓને વહન કયુ તેઓશ્રીના

·મુખથી શ્રીધર રાજા, કુંભશ્રી કન્યા તથા દુગતા બ્રાહ્મણીને
પૂર્વ ભવ સાભ, કરેલ જળપૂજા, તેની આરાધના અને
વિરાધનાનુ ફળ સાભળ્યું
આ સાભળી દુર્ગનાએ ઊભા થઈ કુંભશ્રી પાસે જઈ
મિચ્છામિ દુક્કડ આવે અને કહ્યું કે બેન ! મારા
માથામાં વ્યાધિઘટ છે તેને હટાવવાને તુ જ શક્તિમાન
છે તે મારી ઉપર દયા લાવી મારુ દુ ખ દૂર કર
કુંભથીએ તેણીના માથા ઉપર હાથ મૂકો અને તેને
સિગ શમી ગયો ત્યારબાદ પૂ આચાર્ય મહારાજ ત્યાથી
વિહાર કરી ગયા ત્યારથી શm શ્રીધર રાજ શ્રી તીર્થકર
દેવની પૂજા કરવા લાગે કુંભશ્રી કુમારી પણ ન કાળ
શ્રી તીર્થ કરનો અભિશેક કરતી હતી તે ત્યાથી મરીને ઈશાન
દેવલેકમાં દેવવિમાનમા cત્પન્ન થઈ અને પાચમે ભવે
મોક્ષ પામી દુર્ગાએ પણ પિતાની ભૂલને પશ્ચાત્તાપ
કરી સાધ્વીપણું સ્વીકાર્યું અને આત્મવ્યાસાધ્યું
આ રીતે સોમશ્રીએ જિનેન્દ્રની જળ પૂજાથી સુખ
સમૃદ્ધિ અને મોક્ષ પ્રાપ્ત કર્યા
(વિ સ ૧૧૨૭ મી વિજય દેવળીના રિમાંથી)
જળપૂજા અને ચકલેજ
જયસાર નગરમાં ચ દ્રિતેજ નામને વ્યાપારી હતા
૧ નાના ઘય ની માથે મેળી થઈ અને તેની વેદના પણ
થતી માટે તેનું નામ નાધિપટ પડવું

·તેની પાસે અઢળક ધન હતુ, જી હતી, પુત્ર, પરિવાર
હતા અને તેને વ્યાપાર ધમધોકાર ચાલ હ તે એક
વાર ધનવૃદ્ધિ માટે અમુક નવા નવા કપમા જઈ
વ્યાપારવડે ઘણુ ધન મેળવ્યું તે વઠા લઈને પાછા
આવતું હતું એટલામાં વળિ વડે, ગાજવીજ શરૂ
થયા વરસાદ પડે અને તેના વહાણે એક પહાડના
ખડક સાથે ભટકાઈ નાશ પામ્યા ચક્રને જ પણ સમુદ્રમાં
પો, ભાગ્યને એક જળમાનુપિણીએ તેને સમુદતીરે
લાવી મૂકે, તેને ત્યા પહાડ પર મેરરિ જેવું
સોનાનું દેરાસર જોયું અને ત્યાં પધારેલ પારણું અમejના
ઉપદેશથી કમળના પડિયામાં સ્વચ્છ પાણી લાવી દેનરમા
ભગવાન નિદેવને તેણે અભિષેક કર્યો ગુરુમઝારાજ ૫૭
તેની આ ભક્તિથી ખૂબ પ્રસન્ન થયા અને બેવ્યા કે
વત્સ! તારે ઉત્સાહ અપૂર્વ છે તારું કલ્યાણ જલદી થશે
ચદ્રતેજ પણ નમ્રભાવે બે “ભગવન્! મને ભવે
ભવ તમારા જેવા દેવગુરુ અને ધર્મતત્વના દાના ગુરુ
મળશે” ત્યારબાદ ચારણ સ ત્યાથી બડી આકાશમા
આ તરફ પઢતેજ પણ પિતાના દેશમાં
જવા માટે ભારડ પક્ષીને પગે વળગી ગયો અને ભારડ
આકાશમાં ઉડવા લાગ્યું અને રસ્તામાં થાય તે
બારડ પથીના પગ છેડી દીધા અને તે સમુદ્રમાં પી
મૃત્યુ પામે, તે મરતા મરતા દેવને ભાર્યો એટલે
તે મરીને દેવગુરુ અને જળપૂજા ભક્તિના પ્રભાવે બારમા
દેવેલકમાં દેવપણે ઉત્પન્ન થયે આ તરફ ચારણ કવિ
ચાલ્યા ગયા

·પણ કાળધર્મ પામી ત્યાં જ મેટા દેવ તરીકે ઉત્પન્ન થતી
હતા તે બન્નેમા પૂર્વ ભવના પરિચયને લીધે ખૂબ પ્રેમ
હતે વક્રતેજ દેવ ત્યાર
તેમને ગુરુ તરીકે માન
હને તેણે તેમને વિનતિ કરી કે આવના ભવમાં પણ
આપ મને પ્રતિગોધ કર ચહેજવ ત્યાથી વી
ધનાઢત્ર ગિરિના નુપુર ચક્રવાલ નમક જળમાર
નામે ચક્રવતી થયે, ગુરુદેવના પ્રયત્નથી તે પ્રતિબંધ
પામી જેનામી બન્યો, તે બાર વન લીધા દેવપૂજા,
શુ વદન, મઘા, યાત્રા વિગેરે ધર્મકાર્યો કરી, પિતાના
દિક્ષિત થયેલ પિતાની પાસે દીક્ષા લઈ સયમ અને તપ
આરાધી કેવળજ્ઞાન પામી મોક્ષ પ્રાપ્ત કયુ.
આ રીતે ચઢતે જે શ્રી તીર્થ કરની જળપૂજાથી સુખ,
રાજપાટ, ચકવતી પદ અને મેક્ષ પ્રાપ્ત કર્યા
(ષિ સ ૧૧૯ લગભગ શ્રીઅતના ચરિત્ર-પૂજાટકમાંથી)
જળપૂજા–દનચરિત્ર
હસ્તિનાપુરમાં ધનદત્ત શેડને ચાર સ્ત્રીઓ હતી
દર વિગેરે ૧૭ પુત્ર હતા ધનદત્ત શેડ દીક્ષા લઈ
ચારિત્ર પાળી મરી પહેલાં દેવકમાં દેવપણે ઉત્પન્ન થયેલ
અને દેવભવનમાથી એવી ત્રી- ભવમાં રાજા ગણવામાં
તરીકે થયે તેના ૧૭ પુત્રોએ ગુરુમહારાજ પાસેથી સત્તર
ભેળ પળનું સભ્ય સાભળી દરકે એકેક પૂજા કરવાની
પ્રતિજ્ઞા કરી તેમાના મુખ્ય પુત્ર દત્ત નિરતર તીર્થ કરનું

·જળપૂજા-સ્નાત્ર કરવાનું નકકી કર્યું હતું, ત્યારથી તેઓ
હમેશા એકેક પ્રકાગ્ની જિનપૂજા કરના હતા
એકવાર તે દરેક વ્યાપાર માટે સમુદરતે હવે
દ્વીપમાં ગયા, ત્યાથી કટાહ દ્વીપમાં ગયા અને ત્યાથી
સેળbડ સેનું મેળવી પાછા આવતા હતા, રસ્તામાં એકદમ
વરાળિયે ઉઠ, ગાન્ધીજ થયા, વરસાદ પડે અને
તેઓના વષા પર ખાઈ સમુદ્રમાં ડૂબવા લાગ્યા. આ
પ્રસગે, તે ભાઇઓ ધર્મ નથી કે તેને પસ્તા અને
એકેક પ્રકારની બિન-કરી છે તેની અનુમોદના કસ્તા
કરના મૃત્યુ પામ્યા,
દત્ત ત્યાથી મરીને ખાત્રપૂજાના પ્રભાવે પાપુના
મેઘનાદ નામે ના થ તે ગર્ભમાં બા છે ત્યારે
દેશમાં દુકાળ હતું તે શમી ગયે તે ન થયો ત્યારથી
દેશમા વરસાદ મારા પ્રમાણુમાં થવા
લા એકવાર
ભરજ ગવમાં તેનું રીન્ય પાત્રીના અભાવે મ વાની સ્થિતિમાં
આવી પડ્યું હતું ત્યારે મેઘનાદની આ પ્રમાણે વરનાદ
પડયે હતું તે પૂર્વભવમાં ભક્તિથી શ્રી તીર્થ કરની સ્નાન
પૂજા કરી હતી, એ કાગશે મેઘ ! તેની આજ્ઞા માનતા
હતા તેણે ગુમડાગજ પાસેથી પિતાને પૂર્વભવ સાભળી
સમ્યકત્વપૂર્વક બારવનને સ્વીકાર કર્યો, દીક્ષા લીધી અને
કેવળજ્ઞાની થઈ પદ પ્રાપ્ત કર્યું
આ રીતે દત્તકુમારે સ્નાનપૂજાથી સુખ, સમૃદ્ધિ

·૩૦
અને મોક્ષ પ્રાપ્ત કર્યા
(વિ. ૨ ૧૪૮૪, શ્રી ગુણવર્મા ચરિત્રમાથી)
ઉપસાહાર
જિનાગોમાં સ્પષ્ટ વર્ણન છે કે તીર્થ કર દેવનું
માત્ર નામ સાભળનાનું પણ આ મ–કલ્યાણ થાય છે
તે પછી તીર્થ કરના દર્શન, વન, પૂજા, ભક્તિ કરનારને
અધિકાધિક ફળ મળે છે તે સ્વાભાવિક છે તીર્થ કરેની
પૂજા અનેક રીતે થાય છે તે પૈકીના કેઈપણ એક પ્રકા
રની પૂજા કરનાર ભાવિકને પણ અહિક અને શાશ્વત સુખે
સજે આવી મળે છે સોમશ્રી વિગેરેએ એ રીતે માત્ર
સ્નાત્ર પૂજાથી કયાણ પરંપરા પ્રાપ્ત કરી છે જે ઉપરના
દાતાથી સમજી શકાય છે
વાસ્તવિક રીતે તે તીર્થંકર દેવની ત્રણે કાળ પૂજા
કરી જોઈએ સત્તરપ્રકારી અષ્ટપ્રકારી વિગેરે પૂજા કરવી
જોઈએ, પણ તે ન બની શકે તે ઓછામાં ઓછી સ્ના-પૂજા
તે દરરોજ કરવી જોઈએ અને એ સ્નાત્ર પૂજા કરનાર મનુષ્ય
દરેક પ્રકારના સુખને મેળવે છે
તે દરેક ભાવક-શ્રાવિકાઓની, બાળ વૃદ્ધોની, જ્ઞાની
અજ્ઞાનીઓની, સશક્ત-અશક્તોની ફરજ છે કે દરેજ
તીર્થ કરદેવની સ્નાન કરવી, સ્નાત્ર ભણાવવુ, નાની
અનુમોદના કરવી અને એ રીતે તીર્થંકરદેવની ભક્તિ
કરવી

·ઉત્તમ ઉત્તમ ૨ી ૨ લાવું જ કે ફ૬.
આરાધન ફી એડનાં કહિ *# % કિજ
એટલે રાત્ર
પરમ પૂજ્ય આચાર્ય દેવી દર
ઉત્તપત્તિ,
पूयर सो सेणेच य, मदन
જ્ઞાનિયા પણ ૨૮ % - હે જ
પિતા કર્મમળને પંખા જ જ
હે સાહિબજી લાખની
આગમવિધિ પૂજા વિરચાતુ,
જિનવર જિન આગમ એ, .
પરભવ સુરેનોકે તે જાણે છે
-
હે સાહિબજી પ” છે જે
થા
તિક પણ જિનપૂજાવિરા, જિ- - *
વિટા ઋદ્ધિ પરિકર - જુ
તિયારી
વખતે
મ
આગમણું રામ વળી ધરા જિ.
સિદ્ધતિ લખાવીને પૂજે છે.
લહેવળચરણ ધર્મ પામી ,
કેસર
જુવે
કે, જ
1

·શ્રી સ્નાત્ર મહિમા
લેખક પરમ પૂજ્ય મુનિવર્ય શ્રી ગોચરાગરજી મ. સા.
નામ શા માટે ભણાવવું છે એ ?
ખાત્ર ભgવવાનું કારણ એ છે કે “જગચંતામણિ
જગનાથ શ્રી અરિહંત પરમાત્માના જન્મનીયે બિહાસન
ક ખ્યા બાદ અવધિજ્ઞાનથી જાણ થતા સુઘારા નામની દિયા
ઘટા વગડા યા પછી સૌધર્મ દેવકના ઇ, સર્વ દેવેન્દ્રો
અને ભવનપતિ વિના છો આવી,
જગતગુરુ અહિત
દેવેને સવિનય મેરુપર્વતના ગિખર પર બિરાજમાન કરી
(જન્માભિષેક) સ્નાત્ર મહત્સવ ખૂબ ધામધુમથી ઉજવે છે
એટલે આ મોટી શાતિના ઉલેખથી સ્પષ્ટ જ છે કે આ
પરમ પ્રભુદેવો સ્નાનને વિાજ અનાદિ કાલીન શાન
પરમ મંગલમય અત્યારના રિવાજરૂપે પ્રભુ જન્મની મહા
પવિત્ર સ્મૃતિ કરાવનારે છે અને દેવે દેજોએ મગલમય
આચાર કરે છે તેથી જ
“garગુજરાતzar” “મદા જે જજ રજા
કર્યાનું અનુકરણ કરવું જોઈએ અને મહાપુ જે માગે
ગયા તે ભાગે જવું જોઈએ એમ વિચારીને મહાનુભાવ
ભ યઝ સ્નાન્નપીઠ પર સ્નાન કરે છે, અને તે કાન ગયો છે,
અને અનકાલ જશે પણ સ્નાત્ર એ આપણા હૈયાના હાર
આપણુ પિતાતુલ્ય પરમ પ્રભુના પવિત્ર જન્મ સમયની સ્મૃતિ-
કરાવનારે આદર્શ મગળમય આચાર છે તે ચાલુ જ રહેશે.

·રાજા શમા જમા કુટુંબમાં પણ તે આચાર હતા,
તેથી જ માનીએ છીએ કે —ાવનું જલ વૃદ્ધ
કચુકીદા મે મળતા રાણીઓમાં કલેશ થયે
હનો અને આખરે તે મળ્યું ત્યારે શ મટી
શાતિ થઈ
વધુમાં સ્નાત્રને અતિ જે મૂતિ બોલાય છે,
તેને તે કરનારને તેમજ શ્રી ચતુર્વિધ સંઘને કેટલા
લાભ થાય છે તે સ્પષ્ટ બતાવ્યું છે. આજે પ થી
ખેર પાર્શ્વનાથજી મારાજા તેમ અમર પાર્શ્વનાથ
આતિના સ્નાત્રજલના સ્પર્શ માત્રથી કેટલાયના ઉપદ
દૂર થયા છે તે જેન જગતમાં જગજાહેર છે વધુમાં ખુદ
કુમારપાળ મહારાજ જાને ૧૦૦૦ કોટણાધિપતિઓની
સાથે રત્નજડીત સુવર્ણ કળશ લઈ ખાત્ર કરતા હતા
છે, તે તે વખતે પરમ હથી પૂબ નમ્રતા ધારણ કરી
વૃષભ રૂપ ધાર કરી સ્નાત્ર કરે છે. શાણાને શાનમાં
શિખામણ હોય તે ન્યાયે આ ખાત્રની પવિત્ર ક્રિયા
સારાયે ભારતવમ ફેલાવે પામે એ જ શુભેચ્છા
એક અઢાર વર્ષને નવયુવાન પરણવાની તૈયારી
કરે છે ને લગ્નનો ઘેરે વખત જ બાકી છે તે વખતે
પિતાના સાપે દોરાનરે દર્શન કરવા જાય છે ત્યા
ભાગ્યશાળીને નામ કરવા માટે ભેગા થયેલા ને
છે સ્નાન કરવા માટે સેનાની જાળી, , વિગેરે
***

·વસ્તુઓ જુએ છે કેઈક ચાર્ટીના નખવડે ફૂલને પૂરી
કાઢે છે, કે માધને સાફ કરે છે, કોઈ સાધમીના
ચરણની રજ માથે ચઢાવે છે, કે ચામરાદિ વીઝે છે
આ બધી ક્રિયાઓ જોઈને વરરાજાને થયું કે મને ધિક્કાર
છે કે હું કઈ કરી શકતો નથી, હું મેહની મસ્તીમ
મહાતી મારા પુધનને જોઈ રહ્યો છું, રહેવા જેવું
તો અહી છે, ને તન રાવઆવી પવિત્ર ક્રિયામ
ખપી જાય તે કુરબાન છે અને તેને વિચાર આવે છે
એટલે જ્ઞાનીને તે કહે છે કે ભાઇઓ, તમારી ભકિ
આગળ મારી શકિત તે તુચ્છ છે મારી પાસે નવાલાખ
સેના હેનું અત્તર છે, જે હું જઈને તમને તખ્ત
મોકલી આપુ છુ એમ કહીને વરરાજા ઘેર જાય છે ઘર
આગળ લગ્ન વખત થઈ જવા આવવાથી ઘણી જ ધ
ધમ મચી રહી છે એટલે તેની ધમાલમાં વરરાજા અત્તર
મોકલવાનું ભૂલી જાય છે જ્યારે વરરાજાને ચોરીમા
બેસાડવામાં આવે છે ને ગોર કહે છે કે સાવધાન એટલે
તે જ વખતે સાવધાન શબ્દ સાંભળવાથી તરત
જ તેને
ભાન થાય છે કે હું મારી ફરજમાથી ચૂક્યો છું એટલે
તરત તે ચેરીમાથી ઊભા થઈને ઘરમાથી અત્તર લાને
દહેરાસરે સ્નાત્રીઓને આપવા જાય છે. અહિં સ્નાત્રીઓ
તેના આવવાની રાહ જોઈ રહ્યા છે ને કેટલાક ઉતાવળીઆ
એમ પણ કહેતા હતા કે લગ્નની ધામધુમમા ભાઈમાહેબ
ભૂલી ગયા હશે એમ વિચાર કરતા હતા ત્યા તે વરરાજા
અત્તર સાથે હાજર થઈને ખાત્રીઓની માફી માગે છે

·૧૫
ને પિતાના આત્માને દે દે છે કે ત્રણ જગતના ધના, કે
મહાભુ! ૩૨ લાખ વિમાનના ધી, દેવ-દેવેન્દ્રો-દેવાના
-નાઓ ભેગાદિ ત્યજી હે ભગવન, મારું સ્નાત્ર કરે છે
પરંતુ હું ઘણું જ મહાપાપી છે કે એક ગામડાની
મહેલી પૂતળીને મેદ્યો છું મને ધિક્કા છે કે પ્રભુ!
મારે ઉદ્ધાર કરે મારા ગુનાને માફ ઢગ મારી આ
નજીની તુ ભનિને સ્વીકા- કરા એમ પી મહા
સગપીથી મઘમઘતુ અત્તર કાને પ્રભુ પર બબિત કવા
જાય છે, ત્યાં એકદમ હસરાવમા સ્નાન કા તેના ઘનઘાતી
અતરાય તુટી જવાથી કેવળજ્ઞાન પ્રગટ થાય છે આકાશમાવી
પુષ્પવૃષ્ટિ થાય છે દેવતાએ દુદુ બી વગાડે છે અને બે બા કરે
છે કે આ મહાભાગ્યશાળી છે કે જેણે ભકિત કરતા કેવળજ્ઞાન
મેળયુ પછી તેમને મુનિવશ અર્પણ કરે છે સુવર્ણ કમલ

·આ પર
કા
હવે છે તેના પર કેવલીભગવદ્ બીરાજે છે આ
વિસ્મયકારક બનાવ ભવાને આવેલા પિતા જેને
તેમ દેવાદિ શ્રોતાવર્ગને સ્નાન મમિ અમજાવે છે કે-
“રામભિપક-કર્મ કૃત્વા મત્તા હભરાભુખ સુરેન્દ્રા
તૃણમપિગણતના નાક, કાન સતુ શિવાય તે જિનેન્દ્રા
ગાથાર્થ જેઓના જન્માભિષેકનું કામ કરીને
હર્ષના ઉભરાથી સુખપૂર્વક આનદન્મદમાં આવી ગયેલા
અને હર્ષઘેલા થયેલા ઈ સવગને તણખલા જેવુ પણ
ગણતા જ નથી તે જિનેશ્વર દે સવારમાં કલ્યાણને
માટે છે
ભાગ્યશાળી જીરે ખરેખર જિનેશ્વર પ્રભુના સ્નાત્ર
અભિષેક વખતે રને અને તેની વૃષ્ટિ કરતા કરતા નાચ
નાચે છે, મગળ આલેખે છે, મગળ ગીતો ગાય છે અને
તે તથા મોના પાર કરે છે
લાખ વિમાનના માલિક દેવ-દેવેન્દ્રો પણ પિતાનાં
સર્વ કા ભૂલીને મહાપ્રભુનું પરમ પવિત્ર સ્નાત્ર સરચા
રીતે કરે છે ઇંદ્ર મહારાજ પોતે એકવાર રાવત હાથી
પર બેસી શ્રીગિરનાર પર્વત પર આવે છે, ત્યાં હસ્તિના
પગથી શી ના તેડાવી જ કઢાવે છે અને તે પાણીથી
બાલબ્રહ્મચારી બાવીસમા તીર્થપતિ શ્રી નેમિનાથજી ભગ
વતનું સ્નાન કરે છે તેથી ત્યા જપ- કુડ થાય છે
યાદ રાખો કે ભક્તિ ભગવાન માટે નથી કરવાની પણ

·No text on this page.

·સ્નાત્રપૂજા સંબંધી જાણવા જેવું
૨માત્ર એ સત શબ્દ છે ગુજરાતીમાં તેને અર્થ સ્નાન કરાય
નહવરાવ, અભિષેક ક વિગેરે થાય છે. મુખ્યતયા અને
જ ભાભિષેક દેવ મેરુપર્વત ઉપર લઈ જઈને કરે છે તે ભાવના છે
બાપૂ શા માટે ભણાવવામાં આવે છે?
આ વિશ્વમાં આજસુધી પોપકાર કરવાવાળા ધણુ પૂજન
પુરૂ થઈ ગયા છે પરંતુ અસ્કિન તીર્થકર ભગતિને ઉપકાર
સૌથી વધારે છે કારણ કે સર્વે નુ ભતુ કરવાની ભાવનાવાળા
ભવ્ય છે જ અરિહંત-તીર્થ કર પરમાત્મા થઈ શકે છે આપણને
તેવા આરબતેની ખાસ જરૂર છે આપણને
પૂર્વ પુપે આ ભવમાં
જે કોઈ સામગ્રી મળી છે, તેને સાર્થક કરવા પ્રશ્ન પૂજ્ય તીર્થ કર
પરમાત્મા પર કનzતા બતાવી તેમાં જેટ સ મર, પૂજા સ્તુતિ
વિગેરે કરવામાં આવે તેટને એ છે શ્રી તીર્થકર પરમાત્માના
પાચ કયા છે તેમાંથી સ્નાત્ર ભણાવુ એ પણ જામ કલ્યાણકના
મહોત્સવરૂપ છે
સ્નાત્ર પૂજા દરરેજ ભણાવવાથી શું લાભ થાય
આપણી વિનોને શાતિ માટે અને મહામારી ક્વા રાગાકિની
શાંતિ માટે જેમ આમિલની તપશ્ચયો કરવામાં આવે છે અને
તેનાથી વિન દર થઇ શક્તિ પ્રાપ્ત થાય છે તેમ હમેશા સ્નાત્ર
ભણાવવાથી આપણે અપમગ દૂર થાય છે. ભક્તિ નિર્મળ થાય
છે મનની પવિત્રતા વધે છે, ધાર્મિક જીવનમાં ઉત્તમ પ્રેરણા મળે
છે તેમજ આખા શહેર કે ગામમાં સર્વત્ર શાતિનું વાતાવરણ તાવ
છે જે ગામ કે શમા નિરતર આ રાત્રપૂજા ભણાવવામાં આવે
છે તે હેર કે ગામમાં કોઈ પણું જાતના રોગ, કરા વિશે

·No text on this page.

·અનુણ દૂધ, દહીં અને ધ સાકર સુકાય
નાડાછી, કકુ લઈ શેખા મીઠું ધાર,
મારી પણ આગે ધરી, શ્રીફળ કપૂર ઉજાબ,
રૂપાનાણું મેળવી
ધૂપ મહાર,
બે પૈસા પણ મૂકીને
ચદર રોભાર,
તોરણ ૫ ફરી અગ્નિ દીપક ધાર,
ફને પણ સાથે લઈ ભાવ ધરે મહા
એમ ચાવીને વસ્તુવી, જે કર જિનસ્નાત્ર,
પામને સુખ રાસારના, ફળો વાહિત આશ,
સ્નાત્ર પૂજાને પ્રાથમિક વિધિ
(૧) નાન ભણાવવા ઇચ્છતા રસ્તાનીઓને નિર્જીવ ભક્તિ
ઉપર સ્નાન કરી કુક વસ્ત્ર ધારણ કરવા ઉત્તરાસગ કરી અષ્ટપટ
સુખકેશ બધી કાળમાં કેદારનું તિલક કરતુ
(૨) ઉપર જણાવેલ માત્રામાં ઉપયોગી તમામ ઉપકરણ
એકત્ર કરવાન્કરવા
(૩) ત્ર ને બદને ચડતા ઉતરતા ત્રણ બાજોઠ ઉપરાઉપર
બી તેના ઉપર ચારે પાયે નાડાછડી બાધેનુ સિહાસન સ્થાપવું,
સિંહાસન ઉપર ચદરો ને તોરણ બાંધવા
(૪) નીચેના બાજોઠ ઉપર વિશ્વમાં કેશરને સાથીઓ કરી તે
ઉપર ચોખા પુરીને-મૂળને નાછડી વીટી શ્રીફળ મૂકવું
(૫) સિહાસનમાં થાળમાં કે રકમના સાથીઓ કરી તે ઉપર
રૂપાનાણું સોપારી અને અક્ષત (ચોખા) મુકી તે ઉપર પ્રભુજીને
-ધાતુન પચતીથી આ પ્રતિમાજીને ત્રણ નવકાર ગતિ લાવવા
અને નણ નવકાર નહી સિક્કામાં પધરાવવા તેમજ બાળ
ક્ષાર્થીઓ પરી તે ઉપર શ્રી
6.
O
પ

·J (i) પ્રભુની જમ બાજુએ પ્રતિમાની નાસિકથી રે વીના હિવે નિમ) મૂકો અને ડાબી બાજુએ ધૂપ નું મૂવું () દરેક સ્નાત્રીઆઓએ જમણે હારે ત્રણ વર્ષથી નાહeી બધી. (૮) પામૃત તૈયાર કરી તેનાથી કળ ભરીને નાડાછડી બાંધી તેને નીચેના પાટલા ઉપર ચાર સાથીઆ કરી તે ઉપર બખા કળ ઉપર કેસરનો સાથિ કરે અને ઉપર અગવ્યું હાંકી રાખવું પચામૃત તૈયાર કરવાની રીત–પાળુ દૂધ, દહીં, ઘી, કેસરને સાપ વધુમાં ન નાખવા (૯) એક રબીમાં ચેખા અને કેસર મિશ્રિત કુસુમાંજલિ બનાવી રાખવી (૧૦) ખાપૂજા ચાલુ કરતા પહેને ત્રણ નવકાર ગણું ભાવ જળને કળશ હાથમાં ધારણ કરવું (૧૧) મગળાચરણને એક બે ની દુ મેરતા પ્રભુજીને જમવો એ જ ખાય કરી અગષ્ણુ કરી કેસરથી પૂજા કરવી. (૧૨) સ્નાત્રીઆઓએ પછી હાથ ધૂપથી ધૂપી જમણા હાથમાં કેસરને ચા ને કરવો પછી કબુમાંજનિ રબીમાં લઈ ઊભા રહેવું અને અમે કુસુમાંજનિના દુકે ગાથા બલી ડર કરી દાળ બેલીને પ્રભુને જમણે અગૂઠે કુસુમાંજનિએ મૂકવી (૧૩) કુસુમાંજલિઓ પૂર્ણ થયા પછી સ્નાત્રીઆઓએ ત્રણ પ્રદક્ષિણા (ખમાસમણુ) ઈ જગચિતામણીનુ ચવદન કરી, નમકહી, હાથ ઊંચા કરી જય વીરાય સપૂર્ણ કહેવા , ·(૧) આવકળથભિક (૧) હાથ ધોઈ, ઘ, મુખણ ખાવી કળશ હાથમાં લઈ કળથમિક વિધિ શરૂ કરો (૨) છપ્પનધિ કુમારિકાના વન અસગ (1) વાયુથી કચરે કરવાને અભિનય કર (૨ દિથી પર જળની પ્રષ્ટિ કરવી (૩) કa ધારણ કરે (૪) દપક ધારણ કરવો (૫) પણ ધારણ કરવુ (૬) ચાર વિક્ર (ક) ૫ કતાવલ (૮) રમા કરવા તત્પર થયુ () લના ઘર કરવાને અભિનય કરે નવ પ્રસગે જરા જળ રેડવું અને પુપથી વધાવવા ના છડીને ટુકડે જમણા હાથે મૂકી રાખડી બાંધવાને અભિનય કર (૪) સુર ઘટના વખતે ઘટ ઘટડી) વાડ (૫) અગ્નિ કોડ મેપાની વૃદ્ધિ વખતે પૈસે પ્રભુજી ઉપર ત્રણ વખત ફેરવી જેમાં પ્રભુજી પધરાવલ હોય તે વાળના મક (૬) છે ખાત્રપાઠ પૂરો થતા પચાસથી ભરેલા જળથી અજિક : કર (9) શુદ્ધ જળથી કરે (૮) સંક્ષેપમાં અકબરી પૂજા કરી તેમાં પનું બની શકે તે થાદી કે સોનાના વરખ ચડવા, ભાવના હોય તે પ્રભુજીને આખી આગી કરવી પ્રભુ ગીત ખે અને દરબાર, ત્રણ જગનો આધાર દીપે અમ મનાવાર તુજ વિના આધાર, ફપામ ડાર દુખ સલ્લા અપર થી દર્શન મુખકાર તુ હી સાર સાર સાર જિનમદિર મઝાર વ૬ વાર વારે વાર ભમે અન સ સાર ધાર ધામ धार ભધિ પાર કરે કાર પાર પાર ખાતિ કલમે અપાર તારે તાર મિ અમૃત મનોહાર, નિકજન નિરાકાર, છે

·પપૂ પંડિતવર્ય શ્રી વીરવિજયજી કૃત
સ્નાત્રપુરાસાર્થ
પ્રથમ ભરેલ કળશ લ ળ વ ભા રહેતુ–
સરાશાન્તિ પાસાગર મુનિ- ગુણ નમતગર
ભકિપકજબેધદિવાકર પ્રતિદિન પ્રણમામિ જિનેશ્વર the
જાણે અગૂઠે પખાળ ક તી વખતે આ હે બોલો
જ દે !
કસુભાભરણ ઉતારીને પમા વિશ્વ વિક
મજ જનહિ થાપીને, દરીએ જળ અભિકો ૨
ભાવાર્થ-તીય કર પરમાત્મા છે' વાનરસપી અમૃતના
ભુ સમાન અતિ પવિત્ર ગુગોપી ૨નેના ડર સમાન અને
ભ ય નાણીએપી હદયકમળને વિકાર કરવામાં સર્ષ સમાન એવા
થિી જિનેશ્વર ભગવાને ૬ મેથી નજર કરુ છુ ૧
ભાવાઈ...ભગવતના શરીર ઉપરથી આગલા દિવસની થયેલ
, , પાના વિગેરે ઉતારીને સ્નાન કરાવવાના બાજેડ પર
વિવેકપૂર્વક પવરવી જબા અડે જાવડે પ્રભાવ કરી એમનુ કદ
કરી, મરથી પૂજા કરવી પડી રખાતીઓએ હાર પી જમણા
હાથમાં કેસરનો સાથીઓ અથશ ચંદન ક પ રાબીમાં
કુશમણિ લઇ ઉભા રવું અને અનુક્રમે કુસુમાંજલિના દુહા કે
માથા બોહી વો કહી કાળ બેશીને પ્રભુને જમણે અમૂકે
અનામે સાત કુસુમાંજલિઓ મૂકવી 2

·1 ગાથા આગતિ ન
જિણજન્મસમયે મેરુ-
સિરે રણયકલગેહિ ને
દેવાસુરૈહિ હરિએ, તે ધના જેહિ કિસિ ૩
છે કમાલ ઢાળ
નિર્મળ જળકળ મહારારે, વન અમૂલક આગ ધરાવે છે
કરામાજવિ મ આદિ જિના
સિદ્ધારાનરૂપી અગપખાળી,આતમ નિર્મળ હુગુમાળી કુશ
છે ગાથા . આ ગીતિ
મથકદથપમાનઈ, કમના પુરાવા નાઈ
જગહન્દુવારામ, દેવા કસુમતિ દિતી . ૫
ભાવાર્થ–-જિનેશ્વર ભગવતના જન્મસમયે મેરુપર્વત ઉપર
પરમાત્માને લઈ જઈ ત્યાં આગળ રત્નોના તથા સોનાના કળશ વડે
અસુરકુમારાદિ દેવોએ પરમા માને -નિક ક (હવાગ્યા) આ
મત્સવને જે જુએ છે અગર આ મને શરમા જેઓ ભાગ લે છે
તેમના આત્માને ધન્ય છે એમ બેની પ્રભુના જમણું આ ગૂડે કસ
ભાવાર્થ-નિર્મળ જળના કળશો પરમાત્માને અભિ
કરી, અમૂલ્ય વસ્ત્રથી પરમાત્માના શરીરે અગગણું કરી કુસુમાંજલિ
મૂખ્ય સિદ્ધસ્વરૂપી ભગવાને અધિક કરવાથી આપણે આમ
નિર્મળ (પાપ રહિત થાય છે અને શરીર પણ સુકમાળ થાય છે
ભાવાર્થ–મચકુદ (બકુલ) ચપ ભાવતી
કમળ વિગેરે
પાંચ પ્રકારના ૫ જિનેશ્વર ભગવાનના અભિશેક વખતે દે ચઢાવે
છે તેને કુસુમાંજલિ કહેવાય છે !

·} ક- નમેતરિદ્વાચાર્યોપાયાપર્વજુભ્ય. કુસુમાંજલિ ઢાળ છે રયણ સિંહાસન જિન થાપીને ભૂમાજવિપ્ર થ દીરે કસુમાજલિ શાતિ જિદ છે ૬ છે દાલ ! જિત્ર નિયુ કાનય સિદ્ધની, પમિા ગુણભાર છે તમ્ થરણે કુસુમાનિ, ભવિક દુરિત હરનાર ૭ કુસુમાંજલિ દાળ કશ્યાગુરુ વર ધૂપ ધરીજે, મુગ ધકર કુસુમાંજવિ દીરે કસુમા જાવ મેલો સેમિ જિસદા છે ૮ અરિહંત સિદ્ધ આ વર્ષ, ઉપાધ્યાય અને સર્વ સાધુઓને પ્રણામ કરું છું ભાવાર્થ-ત્યારપછી રત્નજડિત સિહાસન ઉપર જિનેશ્વર ભાગવતની પ્રતિમાને સ્થાપન કરી, જગતમાં જલવતા એવા શ્રી તિનાથ જિનેશ્વરના જમણા અગુઠા ઉપર કુસુમાંજ મુકવી. ૬ ભાવાર્થ–જે સિદ્ધ ભગવાનની પ્રતિમા ત્રણે કાળમાં (અતીત, અનામત અને વર્તમાનકાળ) ગુના ભારરૂપ છે તેમના ચરણ કમળમાં કુસુમાંજનિ મૂકવાથી ભવ્ય પ્રાણીઓના પાપ નાશ પામે છે , ભાવાર્થજ્યારપછી ઉત્તમ સુગધી, કાળા અમરને ધૂપ હાથમાં ધારણ કરી તેના વડે કચ્છમાં જનિને સુમધી બનાવીને શ્રી નેમિનાથ પરમાત્માના ચરણમ્બરમાં કુસુમાંજલિ મૂકી, ૮

·ગાથા A આ ગીત 1
જન્સપરિમનબન દિસિ, મહુરિઝકાર૬રાગીયા
ણિચોરે મુક, સુરનરમુમાંજલિ સિદ્ધા
છે કુસુમાજવિ કાળ છે
પાસે જિસ જગ જયકારી, જાથા દૂધ ઉક કર ધારી
કસુમાવિ એને પાબિદા ૧૦
| દોહા ||
કે કુસુમાંજલિ સુરા, વીરથરણ ગુમાવે છે
તે કુસુમાલ ભવિકના પાપ હરે રણ કાળા ૧૧ a
કુસુમાંજલિ દાળ છે
વિવિધ મુમ વરજાતિ ગડેરી, જિન પણ મત એવી પણ
કુસુમાંજલિ મેને વીર જિદા ૧૨ |
ભાવાર્થ—જેની સુમતિ સુરામના બળથી વિદેશના
ભમરાઓ ગુજારવ શ દ કરતા આપી બગા થાય છે, તેવી સુધી
કુસુમાંજલિ દેવતા અને મનુષ્ય પરમાત્માના ચમતમાં મૂકીને
પિતાના આત્માને શુદ્ધ બનાવે છે અથવા પરમાત્માના ચરમ ઉપર
મુરલી સુમાંજલિ દેવતાઓને અને મનુષ્યોને શિવને આપે છે :
ભાવાર્થ-શ્રી પાર્શ્વનાથ ભગવાન કેવા ? ગણુ જગતમાં
જય કરવાવાળા છે તેમને જળના તથા સ્થળના (ભૂમિના ઉત્પન્ન
થયેલ તેને પાણીથી સાફ કરીને હાથમાં લઈમ્સમાજતિ ભવી ૧૦
ભાવાર્થ-ડૅવતાઓ પણ જે કુસુમાંજલિ શ્રી વીરજમુના સુકમાલ
ચરણકમળમાં મરે છે, તે કુસુમાંજનિ મૂખ્યાથી મુખ્ય પ્રવીઓના
ત્રિા કાળના પાપ દૂર થાય છે ૧૧
ભાવાર્થ-એટલા માટે આપણે પણ જુદી જુદી જાતિના
ઉત્તમ પુષ્પો લઈને શ્રી વિરપરમાત્માના ચરણકમળમાં નમસ્કાર
કરીને કુસુમાંજલિ પધરાર્થીએ-મૂકીએ ૧૨

·No text on this page.

·૨મી યુગમારી કી બાહુ સ્વામી શ્રી સુરાહુબ્રમી શ્રી સુઝત સ્વામી સ્વયમ સ્વામી W461 w wr- ,, . અને વીર્ય સ્વામી શ્રી પ્રજામી શ્રી સુવિશાલસ્વામી મહાવિદેહ કીવરાજ શ્રી રામચંદબાપુશ્ચમી Hi. A,, 11 સ પ્રતિ વિહરમાન જિનવાસ ભુજંગામી ઈન્વરસ્વાશ્રીનેમિપ્રભ સ્વામીશ્રીdhસેનસ્વામી શ્રીમાભદામી થશાસ્વા શ્રી થઇ. // Mr આnt less,

·# વસ્તુદ છે
વણકાળે, નવલકાને વાગવભુરિચય, કસુમાલિ.
નહિ, ઠવિય, પમરત હિ પરિમન સુમધિય, જિણ
પથકમને નિઈ વિગ્રહર જમ નામન, અનત વીસ
જિન, વાસવાય અમેમ, મા કુસુમાંજલિ મુહરે, ચ
વિણ સધ વિષ, કુસુમાજી મેરા ચકરીમદિ ૧૩
આ કુસુમાજલિ ઢાળ છે
અનાચવીશી જિનછ જુહાર, વર્તમાન ચડવીની સ ભાર છે
કસુમા જલિ એ થાની જિદા ૧૪
જે દેહા છે
મહાવિહે સપતિ, વિહરમાન જિન પીશ
ભક્તિ ભરે તે પૂજિયા, કરે સવ સુજગીશ તે ૧૫
ભાવાર્થ–મેરુપર્વત ઉપર પરમાત્માને લઈ જઈ દવરાવી
૨ અને દાન (અસુરમારા) એકઠા થઈ દશે દિશાઓમાં જેની
સૌરભ અને સુગધ પ્રસરી રહી છે તેવા શ્રી જિનેશ્વરના ચરણકમળમાં
કુસુમાંજલિ સ્થાપન કરે છે જેનું નામ માત્ર વિનાનો નાશ કરે
છે અને ચતુર્વિધ સઘને વિસા કરી સુખ આપે છે એવી કુસુમાંજલિ
વાગે જિનેશ્વર ભગવંતોના ચરણકમળ ઉપર પધરાવવી–મુવી ૧૩
ભાવાર્થ-અત્યાર સુધીમાં અનતી વીધી થઈ ગઈ છે.
તે તમામને હું નમરકાર કરુ છુ વિરોમ વત માનવીનું મરણ
કરીને વીમે તીર્થકરોના નામ ની કુસુમારિ મૂકવી ૧૪
ભાવાર્થ-મહાવિદ ક્ષેત્રમાં અત્યારે વતમાનકાળે વીસ
તીર્થો વિચરે છે તેમની પૂર્ણ ભકિપૂર્વક પૂજા કરું છું
તેજગવત ચતુર્વિધ શ્રી સને કહ્યા કરનારા ઘણા ૧૪

·T
0 કુસુમાંજલિ ઢાળ
અપછર મટવિ ગીત Cચારા શ્રી શુભ-પીર-વિજય જયકારા
મુમાજલિ એ રાજન દા છે
(ઉપર પ્રમાણે સમજલિની પૂજાવિધિ અપૂર્ણ)
પછી ખાત્રી આ ત્રણે ખમાસમણું અને છ દુહા છેવાપૂર્વ
ત્રણ પ્રદક્ષિણા ઈ જગયિતામગીનું ત્યવદન-જપ વાયરા સુધી કર,
પ્રભુને પ્રદક્ષિણા દેતી વખતે બોલવાના દુહા
કાલ અનાદિથી જીવને, ભવ ભ્રમણ નહિ પાર,
તે ભ્રમણ નિવારવા, પ્રદચિહ્યું રણ વાર, ૧
ભમતીમાં જામતા થકા, ભવભવડે દૂર ાય,
દર્શન જ્ઞાન રારિ. ૩૫, પ્રદક્ષિણ ત્રણ થાય ?
ઇચ્છામિ ખમાસમણે છે
જન્મ મરણના ભય ટળે, રસીઝે જે દર્શન કાજ
રત્નત્રય પ્રાપ્તિ , દર્શન ક જિનરાજ, ૩
જ્ઞાન વડુ મસારમાં, કાન પરમ સુખ કેત,
સાન વિના જ છવડા, ન લહે તને સાકેત ૪
ઈચ્છામિ ખમાસમણે છે
ભાવાર્થ-જેની આગળ અસરાની શ્રેણી એકઠી થઈને
ગીતાનપુર્વક નામો સર કરે છે તેવી રીતે સર્વે જિનેશ્વરને
કુમાંજલિ મુકવી આ નાના કર્તા પડિત થી વીરવિજયજી
ભઢારાજ જયતે કરવાવાળા છે ૧૬
.

·૪
સ છે.
ચથ તે પ્રચય કમને, રિત કરે વલી જેહ,
ચારિત્ર નિયુકિયે કહ્યું, વદે તે ગુણગેહ પ
દિન જ્ઞાન ચારિત્ર એ, રત્નત્રયી નિરધાર
વણ પ્રદક્ષિણા તે કારણે, ભવ દુખ ભજનહાર *
ઈચ્છામિ ખમાસમણે છે
જગચિંતામણિ ચૈત્યવદનને મૂળ પાડ નીચે પ્રમાણે
ઈચ્છાકારેણ સંદિસહ ભગવદ્ ત્યવદન કરુ? ઈચ્છ
એમ કહી
જગચિતામણિ જગનાહ, જગગુરુ જગરખણ, જ
બંધવ, જગમથ્થવાહ, જગભાવવિખ્ખણ, અઠ્ઠાવય
વિઅનુવ કમ્મવિસામણ, ચવિપિ જિણવર જયતુ,
અપડિયસાસણ ૧ |
કન્મભૂમિતિ કન્મભૂમિહિ પઢમ મઘથી, ઉોસય
સત્તરિય, જિનવાણ વિહરત લ@ઈ નવકે હિહિ કેવ
લિણ, કડિસહસ્સ નવ સાહુ ગમ્મઈ, સપઈ જિણવર
વિમમુણ, બિહું કેલિડિ વરનાણ સમહ કેડીસહસ
દુઆ, યુણિજઈ નિશ્ચ વિહાઈ ૨
જયઉ સાનિય જય સમિય સિહ સ જિ
ઉજિત-૫૮ મિશિ, જ્યઉ વીર સચ્ચરિમાણું ભર
અચ્છહિ મુણિ, વય, મુહરિપાસ દુહ-રિઅખડછું,
અવરવિષિ તિઘરા, ચિહુ દિસિ વિદિસિ જિ કેવિ,
તિઆણાગય અપઈએ, વ૬ જિણ સવૅ વિ ૩
૪

·સત્તાણુવઈ સહસ્સા, લખ્યા છપ્પન અકડિઓ,
અતિસય બાસિઆઈ તિઅોએ પેઈએ વદે n ૪
પનરસ કોડિયાઈ, કેડિબાયાલ લખ અડવના,
છતીસસસ અસિઆઈ સાસય બિબાઈ પણમામિ પા
જ કિંચિ નામતિ, મગે પાયાલિ માર્સેલોએ,
જઈ જિયુબિબાઈ, તાઈ સવાઈ વઘામિ
પછી બે હાથ જોડીને
નમુઠુણું અહિતાણ
ભગવતા
આઈગરાણ,
તિર્થયરણ, યસબુદ્વાણ, પરિસરમાણ, પરિસસહાણ,
પુરિસવરપુરિઆણ, પુવિધહથ્થિણ, લગુત્તમાણ,
લેગનાહાણ, લેગહિણ, લોગઈવાણ, લેગપજજે
અગાણ, અભયદયાણ, ચીખુદયાણુ, મગદયાણ, મરણ
દયા,
બહિયાણ, ધર્મદયાણું, ધમ્મદેસયા,
ધ નાયાણ, ધમ્મસાહીણ, ધમ્મવગ્રાઉત કડવી,
અ૫ડિયવજ્ઞાણદસધરાણ, વિઅદ્દઉમાણ
જિાણું જાવયાણ, તિન્માણ તારયાણ, બુદ્ધા
બહયાણુ, મુત્તાણ અગાણુ, સ વજૂર્ણ સવદરિસીણ,
સિવયવ-અમણત- મખય મે વાહ - મપુરા
વિત્તિ-સિદ્ધિગઈ કામધેય ઠાસપત્તાણુ, નભે જિલુણ,
અભયાણ
જેઓ આઈઆ સિદ્ધા, જેમાં વિસતિયુગએ કાલે,
સપઈએ વક્માણ, સળે તિવિહેણ વદામિ

·જવતિ ચેઈઆઈ, વઢેઅ અહે અતિરિયાએ અ,
સવાઈ તાઈ વદે, ઈહ સતે ત થતાઈ
ઈમિ ખમાસમણ, વદિ જાવણિજાએ, નિસાહિ
આએ મથએ વદામિ
જાવત કે વિ
સુઠુિં,
ભરહેવય મહાવિદેહે અ,
સ મિ તેનિ પશુઓ, તિવિહેણ તિજ વિરયાણ
નિતનિદ્રાચાર્યોપાધ્યાયે સર્વસાધુભ્ય
ઉવસગડ૨ પાસ, પાન વદામિ કમ્પઘણુમુક,
વિસર-વિમનિમ્નાસ, મગલ કાલાણ આવામ ૧
વિરહર લુલિગમત, ક8 ધોઈ જે ગયા મસુએ,
તિસ્સ ગહ રેગમારી, દુઠ્ઠ જરા જતિ વિસામ ૨
વિક દરે મતે, તુઝપણામે વિ બહુ હેઈ,
નરતિરિએ સુ વિ છવા, પાવતિ ન દુખદેશ ૩
તુહ સમ્મતે લદ્ધ, ચિતામણું કમ્પપાય વળ્યુડિએ,
પાવતિ અવિષેણ, જીરા અયરામ ઠાકુ છે છે
બઈ સથુઓ મહાયમ, ભક્તિબ્લનિક્સરેલુ હિયએણ,
તા દેવ દિજ બેહિ, ભરે ભરે પાસ જિન્નચદ આ ૫
પછી લલાટ સુધી બે હાથ જોડી
જ્ય વીયરાય જગગુરુ, હે મમ તુડ પભાવ ભય,
ભવનિબેઓ મગાણુસાન્યિા દુકલસિદ્ધિ ૧
.

·લેગવિદ્ધઓ, ગુ જણપુઆ પથ્થકરણ ,
સુહગુ જેને તવણ-વણા આભવમખડા ૨
(હાથ ની પા ઉતારી નાસિકા સુધી રાખવા)
વારિજાઈ જઈવ નિયામાં ઘણું વીયનય મમએ,
તહવિ મમ દુરજ નેવા, ભરે ભરે તુમ્હ ચલણ ૩
Mખેઓ કશ્મખ, માહિમ ડિવા અ,
સપકજ મહએ, તુડ નાહ પામકરણ ૪
સર્વમા માગીય, સર્વક યાણું કારણ,
પ્રધાન સર્વધર્માણા, જેન જયતિ શાસનમ ૫
પછી હાથ ધૂપ, મુખશ બાધી હાથમાં કળશ લઈ ઊભા
રહીને નીને કળશ કાવ
કળશ દેહા
સવ જિસર પાય નમિ, ફયાણક વિધિ તાસ
વર્ણવતા સુણતા થઇ સઘની પૂગે આtt૧n
હાળી
સમતિ ગુણકાણે પરિણમ્યા, વળી નવસાયમમુખ રમ્યા
વીશ સ્થાનક વિધિએ તપ કરી, એસી ભા યા વિમા ધરી ૧
જે છે મુજ રાતિ સી, સવિ જ કરુ શાસનરસી
ભાવાર્થ –સવ જિનેશ્વરના ચરણકમરમાં નમસ્કાર કરીને
તેમના કપાકને વિધિ હું કહું છું તે કન્યાણકની વિધિનું વર્ણન
કરતા અને સાંભળતાં સકળ સઘની આશા પરિપૂર્ણ થાય છે ?
ભાવાર્થ-તીર્થ કર ભગવતે પ્રથમ પૂર્વભૂવભ મફત પ્રાપ્ત
કરી અનમે ચારિત્રને અગીકાર કરી વિવિપક વીશ સ્થાન
તપનું આરાધન કરી નીચે પ્રમાણે મનમા ભાવ યાને ધારણ કરે છે ?

·No text on this page.

·ઉતરતા આકાશથી રે, પેમતા વદન પ્રમાણે, વાલા
માતા અયન લહી જાગીયા રે, અવધિ જુવે મુરરાજ, વાલા
ચા કરી દીયા રે, જનની ઉદર જિનરાજ મા ---

·પાચમી ફૂલની માળ,
શુચિ હવને નિકા બાધિતા, તીર્થ ઠર નામ નિકાચતા ૨
સમગથી સવમ આથરી,
વર્ષમાં એક દેવો ભવ કરી છે
વી પન્નર ક્ષેત્રે અવતરે, મધ્યખડ પણ નવી કળે ૩
પટની કુખે ગુગની જેમ માનસરોવર હસ
મુખશાએ જની શપે વનતા થઉ. સુપન દેખે ૪
દાળ ખની
પહેરે ગજવર દી, બીજે વૃષભ rો છે
ત્રી? કેસરીસિહ ચાલે લક્ષ્મી અમિહા ૧
ઇકો થક વિશાલ
બિપિનો જિમો, પૂના કળા નહિ છોરા
કે જે મારામાં આવા પ્રકારની શક્તિ હોય તે દરેક જીવને
વનરાજ શાસનના રા પ બનાવી દઉ આવી નિમળ ભાવના ભાવની
તીર્થકર નામ નિકાચિત કરે છે એવી રીતે પ્રેમપૂર્વક સમને
મઠ કરી, આયુષ્ય પૂર્ણ કરી વચમા દેવને એક ભવ કરે છે તે
ધના ભવમાથી ચતી ૫દર કમભૂમિ ક્ષેત્રના મધ્યખડના કોઈ પણ
વીને વિર ગમ પણે ઉત્પન્ન થાય છે તે સમયે કેવા શોભે
છે? જેમ માનસંવરમાં વિચરતે હસ શોભે છે તેમ પરમાત્માને
4 પનું માનાનાં ગર્ભને વિ શોભી રહ્યો છે જે વખતે તીર્થકર
જ વાત માનાની શ્રીમાં ગભ પણે ઉત્પન્ન થાય છે તે રાત્રીએ
મુખશયામાં તેના માતાજી નીચે જણાવેલા ચૌદ સ્વપ્નને જુએ છે -૪
ભાવાર્થ-તે ચૌદ સ્વપ્નની અંદર પરમાત્માની માતા શ્રેષ્ઠ
હાથી બીજે દેડીયમાન બળ ,ત્રી કેશરીસિહ પોથી શોભાયમાન
એવી લીવી ને પાયમા સ્વપ્નને વિશે ની માળા જુએ છે
વ્હામાં મને ર ચમા સાતમામાં લાલ સૂર્ય, આઠમા સ્વપ્નમાં
માટી ધજા, નવમામા સપૂણ ભરે તે કળશ

·૪ દશમે પધ સરેવર, અગિયારમે રત્નાકર ભુવનવિમાન રનગઇ, અગ્નિશિખા ઘૂમવર્ણા ન લહી જઇ રાયને ભાસે, રાજા અર્થ પ્રકાશ પુનતીર્થંકર ત્રિભુવન નમો, સકળ મારથ ફળ૪ it વસ્તુ છેદ અવધિનાણે અવધિનાણે, ઉપના જિનરાજ, જાત જસ પરમાણઆ વિતર્યા વિથજતુ સુખકા- મિથ્યાત્વતારા નિલા ધર્મ હય પરભાત સુર માતા પણ આન દિયા જાગતિ વર્ગ વિધાન, જાણતી હશે પુત્રપ્રધાન છે ૧ જગતિવિક સમ- દશમામા કમળયુકત સરોવર, અગિયારમામાં ક્ષીરસમુ. બારમામાં વિમાન (જે 4 નરાિથી આ હોય તેની માતા ભુવન જીવે છે અને જે ળ દેવકમાથી આવ્યો હોય તેની માતા વિમાન જુએ છે) તેરમા સ્વભા રને અને અને ચૌદ સ્વમમાં ઉમા વિનાના દેપમાન અગ્નિ જુએ છે ૧ થી ૪ ભાવાર્થ—- પરમાત્માને જ મતાની સાથે ત્રણ શાન (મતિ, ત, અધિ) હોય છે જેના પરમાણુ આખા વિશ્વના ને સુખ કરનારા ય છે તે વખતે મિથ્યાત્વરૂપી તારા ઝાખા પડી જાય છે ધર્મના ઉયરૂપી પ્રભાતકાળ થવાથી માતા પશુ આન દિન થઈને જામત થાય છે અને ધર્મની ક્રિયાઓ કરે છે તેમજ મનમ. એમ વિચારે છે કે જમતમા તિનકસમાન એ શ્રેટ પુર મારે ઉત્પન થશે ૧

·અતિ ચેઈઆઈ, કામ અકે અતિરિયલેએ અ,
સવાઈ તાઈ વર, ઝ તે ન થતા
કામિ ખમાસમ, વદિક વણિજાએ, નિમહિ
માએ મા એ દામિ.
ન કેવિ સાહુ, બહેરવય મરાવિદેહે અ,
બેનિ તેનિ પ, વિવિહેબ વિ.વિગ્યાનું
નમોહનસિંદ્વાવાર્યપાધ્યાયાધુભ્ય !
વાહ પાસ, પમ ૧દામ કમ્બઘમુક,
વિરહ-વસનિનામ, મગલ કલાનું આવાસ છે ૧ -
વિસહ કુલિંગમન, કઠ ધારે જે નથી એ,
નિમ્સ ગહગમાળ, દફજ જતિ ઉવગામ ૨ |
વિક દરે મતે, તુઝપામે વિ બલ હેઈ,
નરતિરિએ સુ વિ છવા, પાવતિ ન દુખદેગણ્ય છે ૩ છે
તુજ ન...તે લદ્ધ, ચિનામ કમ્પાય વહિએ,
પાતિ અવિપૅણ, જીવા અયરામ ઠાણું ૪
ઈ. સયુએ મહાયોગ, ભક્તિબ્બનિમ્ભરેલુ હિયએણ,
તા દેવ દિજ બેહિ, ભરે બે પાસાજિદ છે ૫ |
પછી લલાટ સુધી બે હાથ જોડી
જય વીરાય જગગુરુ, હે મમ તુઝ પભાવ ભય,
-ભવનિબેઓ મગાતુસારિયા ઈકલસિદ્ધિ. ૧

·ભાઈ -સર્વ જિનેશ્વરનાં ચરઘુકમમાં નમસ્કાર કરીને
૨
લેગવિરુદ્ધચ્ચાએ, ગુજavઆ પથ્થકરણ ચ,
સુહગુજોગો તાવયણસેવણ આભવખડા
(હાથ નીચા ઉતારી નાસિકા સુધી નાખવા)
વજઈ જઈવિ નિયાણ--અધણ વપરાય તુડ સ
તહવિ મમ હજ રેવા, ભરે ભરે તુમ્હ ચલણણ
દુખ કમખ્ખએ, માહિમણ ચ બહિલારે
સપજ મહએ, તુ નાહ પશુમકોણ ૪
સવ મગલ માગ ય, મવક યાણ કારણ,
પ્રધાન નર્વધર્માણા, જેન જયતિ શાસનમ ૫
પછી હાથ ધૂપી મુખવા બાંધી હાથમાં કળશ લઈ
રહીને નીખને કળશ કહે
કળવા દેવા
સયન ોિસર પાય નમિ, ક૯યાણક વિધિ તાસ
વર્ણવતા સુણતા થઇ, સઘની પૂગે આગ ૧
દી
સમતિ ગુણઠાણે પણ ગમ્યા, નળી નવવર સમસુખ રમ્યા
વિશ સ્થાનક વિધએ તપ કરી, એની ભાવયા વિમા ધરી
જે હવે મુજ શક્તિ દસી, સનિ જય કર શાસનરસી !
તેમના ક યાણ વિધિ ૮ ક. છુ તે કલ્યાણકની વિધિનું વર્ણન
કરતાં અને સાંભળતાં સળ સઘની આશા પરિપૂર્ણ થાય છે
ભાવાર્ય–તીર્થ કર ભગવતે પ્રથમ પૂર્વભવમાં સમ્યકત્વ પ્રાપ્ત
કરી અમે ચારિત્રને અગીકાર કરી વિવિપૂર્વક વીશ થાનક
તપનું આરાધન કરી નીચે પ્રમાણે મનમાં ભાવ યાને ધારણ કરે છે ૨

·માજી ' તુજ નાન વ ન જો ૫કારી છપન દિકરી ગુન ગા છે. અનશન

·No text on this page.

·No text on this page.

·ચલિતાન મહમપતિ, રુચી માન વિશાળ
પ્રભુ જજોત્સવ કારણે, આવતા તત્કાળ
હવે એક મુખ્ય બજાવે, દેવ દેવી સર્વ મિલાવે
ગકેન્દ્ર મહારાજ શાસ્તવ નમુWણુ વડે
દેવ વિમાનમાં રહે છતે પ્રભુની સ્તુતિ
રે
-

·1
ચોટકે છેદ
ના ચિતે ઇદ મનમા કેણ અવસર એ જ છે,
જિન જ એ અવધિનાણે જાણી, હર્ષ આનદ ૮૫
યુવા આ ઘટના, જબ સુએ કરે,
સવિરવી જેવા જ મ મત્સવે, આજે ગુરગિરિવરે છે
(અહી ઘટ વગાડ્યો)
કાળ પૂર્વલી
એમ સાભળજી સુસ કેડિ આવી મળે,
જમ મહેસવજી કરવા મેત્ર પર થને મે
હિમપતિ બહુ પરિવારે આવિયા,
માય જિનને વાદી પ્રભુને વવાવિયા છે
ભાવાર્થ-તે સમયે બન્ને દમદારા મનમાં ચિંતવન કરે છે
કે કયા પ્રસગને લઈને મારું સિહાસન કપાયમાન થયુ
ભાવાર્થ -આમ અકરમાત્ સિહાસન કાપવાનું કારણ દ્ધ
મહારાજ અવધિજ્ઞાન વડે જુએ છે ત્યારે પરમાત્માને જન્મ થયેન
જાણી ધખો જ આન પામે છે તીર્થ જ ભગવ તને જન્મ થશે
જો તને જ હરિગી નામના દેવતા પામે સુરા નામનો
પટ વગાવે છે અને બધાને ખબર આપે છે કે દેવો
તાર્થ કર ભગવતનો જમ શોક છે માટે સર્વ દેવે જ મોત્સવ
કરવા માટે મેરુપર્વત ઉપર આવજે
ભાવાર્થ–સુવા નામની ઘટાનો અવાજ સાંભળીને પડે
દેવતાઓ એકઠા થાય છે અને ભગતનો જન્મ મરત્સવ કરવા
બા મેરુપર્વત ઉપર જાય છે
ઘણું પરિવારથી પરિવારે
સૌધર્મ છે. પણ રાકમાંથી ભૂમિત ઉપર આવી જે સ્થળે
પ -

·પદ (અહી પ્રભુને ચોખાથી વધાવવા) ટક વધાવી લે હે રબા ખિ-ધારિણી તુજ સુતતા, હે શક ગોહમ નામે કશુ, જમ મહોત્સએ અતિઘણે એમ કહી જિન પ્રતિબિંબ સ્થાયી, પથરૂપે પ્રશ્ન અહી દેવીના હઈ સાધ, સુરગિરિ આવ્યા વહી છે કાળ પૂર્વલી મેરે ઉપરછ પાક વન વિહુ દિરો શિલા ઉપર નિ હાસન મન ઉ અમે, તિહા બેસી શકે જિન મેળે ધિય, હરિ સજી બીજા તિવા આપી મા, તીર્થ કર ભગવાન જમ થાય છે ત્યાં જાય છે અને માતા ? ભગવતને નમસ્કાર કરી ભુને વધાવે છે ભાવાર્થ ધાન્યા પછી છે, મહારાજા પ્રભુની માતાને આ પ્રમાણે કરી છે રત્ન મીત્ર ધાર કરાવી દે, હું સૌપમાં વકને ગેલમ નામને અને તમારા પુને જન્મઑત્સવ કરવા આવ્યા છે એ પ્રેમ છે જિનેશ્વર ભગવાનનું બીજ ૫ ભાનાની પાસે જ રથાપન પણ પાંચ રૂપે પબમારે ગ્રહણ કરી દેવ-દીઓના સાવે વાજતેગાજતે મેરુ પર્વત ઉપર આવ્યા ભાવાર્થ-મેરુપર્વત ઉપર પડુક વનમાં શિના ઉપર સિહા સન ગોઠવી તેના પર ઈ- મહારાજે બેસીને ભગવાને પોતાના ખેvમ ધારણ કર્યા તે વખતે બીજ રેસક ઈજે પણ ત્યાં આગ આની પહેઓ t

·-
5 96
@@@@
'h
ર
છે.
છે
હરિ મ હાથ, એક છ મરે ના બે બાજુ ચામરનાળ
* બાળ વિજ ઉલાળે, જઈ મેર પરી રાગે,
છ મા લિ ૨૩

·No text on this page.

·સિહખ ચામ ધાર, ધૂપથી મારી,
સિદ્ધાતે ભાખ્યા જેહ, ઉપબિતાવે તે
તે દેવા સુરગિરિ આવે ,
કળશાહિક સ તિહું કાવે, તે પબુના ગુણ :
ભાવાર્થ-જ્યાં આગળ વ એ જત •
ભર્યા અનેક પ્રકારને કઈ છે એ ત્યારથી મને
બનાવી તેની આ ૨ માગમ લિ તેના સુધી જ
બીજ દેવોને જિનેશ્વર ક્ષમતાના કેસમાં ગમા
૫ જલથી લાવવા આદેશ
આવ્યા ચોસઠ સુપતિ તિર, કરે કામ અતિના
ગાદિ જળ તીર્થ ઓધિ, ઉપ થી ભડ ભાનિના
અશ્રુતપતિએ હુકમ દીના, કાળો કેવા કે
ખીજલધિ ગગાની લાવે, ને વિન મા સરે.
ઢાળ વિવાહલાની દેશી)
અર સભાને સમિાજ વાડી થવી,
હે ગગા આવે, નિર્મળ જળ
બાન,
તીય જળ (ફળ) ઓરિ ના બી સમુદ્ર જતા
જવાળા બહુલ ભરા કરી શકો
ભાવાર્થ અન્ના ૬

·વ્યતર નિા અને વિમાનિક એ ચારે નિકાયના દેવે પણ ત્યાં
ઢાળ (રાગ ધનાશ્રી)
આતમભક્તિ મયા કેઈ દેવા, કેતા મિત્તનુ જાઈ
નારી પ્રેય વળી નિજ કુલવટ, ધમી ધર્મ સખાઈ,
જેઈસ વ્યતર ભુવનપતિના, વિમાનિક સુર આવે,
અચુતપતિ ને ધરી કળા, અશ્વિને નવરાવે છે !
અડજાતિ કળા પ્રવેકે, આ આડ નહસ પ્રમાણે,
ચઉસડું સહમ હુવા અભિષેકે, અરીસે ગુણા કરી જાણે,
માડ લાખ ઉપર એક કેડ, કળશાના અધિકાર,
બાસ. ઈદના વિડ
ખાસ)
લેપાલના
ૌષિઓ પુપચગેશ થાળ ધૂપવાનુ રકાબીઓ વિગેરે વસ્તુઓ
સિદ્ધાંતમાં કહત છે તે પ્રમાણે એકત્ર કરીને મેરુપર્વત ઉપર
આવ્યા અને પ્રભુના દર્શન કરીને બહુ જ આનદ પામ્યા
પિતાની સાથે લાવેલા જળકળા વિગેરે સમમ વસ્તુઓ તે રથને
મૂકીને પગ જ આનદ સહિત પ્રભુના ગુણગાન કરવા લાગ્યા
ભાવાર્થ-કેટલાક દેને પ્રભુ ઉપર ભક્તિ હેવાથી કેટલાક
મિની પ્રેરણાથી કેક સ્ત્રીના કથનથી નાક આપણે કુલ
ધર્મ છે એમ વિચારીને સક ધર્મમિની સૂચનાથી શ્રી જિનેશ્વર
ભાગવતના આ સ્નાન મત્સવમાં આવે છે તેમજ ભુવનપતિ,
ચાર | ૨ |
આગળ આવે છે ત્યારપછી અમ્યુન કમથી જળપૂર્ણ કળશાવ
પ્રભુને સ્નાન કરાવે છે તે કળાએ આઠ પ્રકારના હોય છે અને તે
રેક પ્રકારના આઠ આઠ હજાર હેય છે એને કુમ ૪૦૦૦) કળાએ
હોય અને તેને અમેની સંખ્યા વડે ગુણાથી એક કરોડ અને
સાઠ લાખ કળ વડે પરમાત્માને નાનાભિષેક કરવામાં આવે છે ૧૨

·.
૧
સુકતારથ ભાવતાએ
શ્રી જિનાદને સુરપતિ, સવિ નવરાહતા એ
નિજ નિજ જન્મ
ઈણિ પરે ભક્તિ ઉદાર, કરે પૂજા વિવિધ પ્રકાર

·No text on this page.

·No text on this page.

·No text on this page.

·ચની પરિત અસડ, બાન, વિશે નવેકે,
સ્થાનક ચુકે એક જ, સામાનિકને એકે,
સોહમપતિ ઈશાનપતિની, ઇબ્રાના ને,
અસુરની દશ કાળી નાગની, બાર કરે કલા ૩
ત્તિ વ્યતર બની ચઉ ઉં, પર ત્રણને એકે,
કટપતિ અગરકરે, એક એક મુવિ કે,
પચુ છે સુરનો એક છે-લે, એ અરીને અબિકેિ,
ઈશાન ઇ કહે મુજ આપે, પ્રભુને શણ અનિકે ઇજા
તવ તસ એળે હવી અરિકાને, કમપતિ મન,
ભરૂપ કરી શગ જ ભરી, વધુ કરે પ્રભુ અગે,
પુષ્પક પૂજીને ઘટે, કરી કેશર - ગરવે
મંગળ આરતી કરવ, સુરવર જયજયલા પ
અમે તે કયા કયા તે સબંધી કરે છે બાસ૩ ઇદના ખાસ
ચાર લોકપાલના ચાર ચદની ખાસ કિતના સડ, સુપરિનના
બસ, એક ગુરુને એક સામાનિક દેવનો સૌધમ ઇદ્ર અને ઈ
દિન ઈ મેળ અસુરની ઈ ન દન નનેની લીના
બાર ચાર જોતિની ઇ ના વાર બતરેડના મણ દાને એક
એક કટપતિ એક અગરકેન, એ પરચુરણ દેવનોઆ પ્રમાણે
અઢીસ અધિક્ષક જાણવા ત્યારપછી ઈશાનેદ સૌધર્મ છે રે
છે કે મને થોડીવાર પ્રભુને (મારા) બળે બેસાડવા માટે આપ આ
પ્રમાણે તેની મામણીયાં તેને ખળામાં પ્રભુજીને બેસાડી પોતે
વૃષભનું રૂપ કરી, શિગડામાં જળ ભરી તે વડે પ્રભુજીને અભિક છે
કરે છે અને કેસરથી પૂજા કરી પુષ્પ ચડી, આરતી મગાદી
ઉતારીને દેવતાઓ જ્યકમ શબ્દ બને છે ૩ થી ૫

·I
ભેરી ભુગળ તાલ બજાવન,
વળિયા જિનકર ધારી,
જનનીઘર માતાને સોપી, એણીપરે વચન ઉચ્ચારી,
પુત્ર તમારા સ્વામી હમારે, અમ સેવક આપાર,
પચાવી રભાદિક ઘાપી, પ્રભુ એવાવણહાર ૬
બત્રીશ કોડી કનક મણિ માણેક, વસ્ત્રની વૃષ્ટિ કરો,
પ્રહ કરવા કારણ, કીપ નદીસર જાવે,
કરીય અણુઈ ઉમવ દેવા, નિજનિજ કપ સાથે,
દીક્ષા કેવળને અભિવા, નિત નિત જિનગુણ ગાવે પણ છે
ભાવાર્થજ્યારપછી ભગવતને હાથમાં ધારણ કરી લેરી બુગળ
(સરણાઈ) વિગેરે વાજિત્રના અવાજ સાથે વાજતેગાજતે માતા પાસે
લઈ જઈ પુત્રને સોપી આ પ્રમાણે બને છે
કે માતા ! આ તમારે તે પુત્ર છે પણ અમારો તો સ્વામી
છે અને તેમના સેવક છીએ અને સેવકને આધારે પણ તેમનો જ
છે ' આવી રીતે પરમાત્માની પ્રવૃત્તિ કરીને તેમને રમાડવા તેમજ
આંનદ કરાવતા પાંચ ધાવમાતા મૂકે છેએ વખતે પરમાત્માના
પુમબળથી આપને નિવૃભા જાએ પરમાત્માના ઘરમાં
બત્રીસ કોડ સોનૈના, મણિ મા વમ વિગેરેની વૃદ્ધિ કરે છે
ત્યારબાદ તમામ દેવતાઓ પન્નાને હ પૂરે કરવા માટે નદીધરઠી
જાય છે ત્યાં આગળ અછાનિક ભાવ કરે છે અષ્ટાનિકા
ભત્સવ કરીને સર્વ દેવે પોતાના દેવતકમાં જાય છે પ્રશ્નના
દીક્ષા ક યાણક કેવળજ્ઞાન કલ્યાણક વિગેરે કાણના દિવસે માં
દેવતા તાર્ય કરના ગુણગાન ગાય છે ?

·પક ઈતર સિંહન્દીસર-કે શિષ્ય વચ્ચે,
સત્યવિજય પન્યાસનો પદ, કપૂવિજય ગીરા,
માવિજયનસ સુવિયના,ી શુભાવજય સુવાથી,
હિમવીરવિજયતમ શિબેનિનજામહે નવ ગાથા ૮
ઉર એક ને સિર, પ્રતિ પિચરે વી,
અતીત અનામત કોને અનતા, તીર્થ, જગદીશ,
સાધારણ એ કળશ જે વે, શ્રી સુબીર વાઈ,
માળલીલા સુખસર પરે, ઘર ઘર હાઈ વધાઈ ૯
આ નાનપજના કત કે છેતે કરે છે પગમ્મ માન્
પી વિસિટીઅરના મેક શિષ્ય શો સવિ.
૧તેમના શિષ્ય બર આવા કપરવિજયજી મારાજ
મને ખીમવિજય નામના દિવ્ય થશે તેમના શિવ જશવજવ તેને
વિજય નામના શિષ્ય થવા, તેમના પિકિ મી વીરવિજય
રાજ કહે છે તેમની કૃપાથી એ અ. જિનેનું જન્મતિની
થના કરી છે વષરમાં વધારે આખી વાણીમાં ઉફટ કમ એ
બતે બધા મળીને ૭ ના કર વિયરત ? ય છે વર્તમાન
થ કર મનિટ ની પિચર છે નાળમાં બનતા
Tગ થઈ ગયા અને ભવિષ્યકાળમાં અનના નીય* થશે. જે
ધી આ જળને મા તે મનમાળુ ઘણું સુખ પામે
છે અને આ અત્ર બાવનાર ના ઘરે લ વ મ થ છે
જેના મામ
વિપિન પૂરું ન પચાવી ભરવા કળવી અભિષેક
એ પળ જળથી પખાલ કરી, આન-બુક્ના કરી છે કે
નિધી અgી પૂળ કરતી પત્ર ભૂલ થાવ. પછી લગ
તારી માહી કરી પછી નિખાર માટે પણ આપી

·ખાત્રીઆને પિતાના નવ અગે કકુના ચાંદલા કરવા પછી પડદ
કાઢી નાખી મસળી ઉનાર રાત્ર ભણાવ્યા પછી તરત જ
શ્રી શાંતિનાથજીને કળશ ભણાવે છે તે આ બધી રિમા
પછી કરવી
એમ કહીને લૂણને પાણીની વાટકીમાં નાખવું, પછી હાથમાં
ધૂપ લઈને ત્રીજી વાર એનુ પાણી હાથમાં લઈને આરતી કરતી
ઉતારવું
લૂણ ઉતારવાને વિધિ
લૂણુ ઉતારે જિનવર અગે, નિર્મળ જળધાર મનર,
જેમ જેમ તતડ લૂણ જ છે તેમ તેમ અશુભ કર્મ બત
એમ કહીને લઇ અનિકા-ધૂપ ધાતામાં નાખવું, પછી બીનું
લૂણું લેવું
૨
૪
નયન સલૂણા શ્રી જિનછના અપમરૂપ દયા ભીના લૂબ
રૂન સલૂણ જિનછનું દિવા લૂગ તે જળમા પ લૂઝ૩
ત્રણ પ્રદક્ષિણા ઈજળવારા જાણ ખેપનીએ લૂણ ઉતારા લૂણ
જે જિન ઉપર દમણે પ્રાણી,એમથા લૂણ પાણી લૂ
અગર નાગર કદરૂ સુગ છે, ધૂપ કરી જે વિવિધ પ્રબંધ
એ ગાથા કહીને અગ્નિ ઉપર ધૂપ કરે પછી આરતિ
ઉતારવી તેને વિધિ
અષ્ટપ્રકારી પૂજાની મસિસ ગાથા.
નીર અક્ષત સ્માજલિ થઇન, ધૂપ દીપ, ફળનૈવેધ વન
એણી પ્રમ અષ્ટપ્રકારી કીજે, પૂજા સ્નાત્ર મહોત્સવ ભણી

·૧ આરતી
જ્યાં જ્ય આરતિ આણિી નાભિરાયા મારવી નદા,
પહેલી આ તી પૂજા કીજે, નભન પામીને લાહે લીજે ૧
દુમરી આનતી દીનવાળા ધૂપમપમા જગઅજવાળા જ-૨
તીસરી આતી ત્રિભુવનદેવ, મુનછદ્ર કરે તેરી મેરા જ-૩
ચેથી આરતી ચઉગતિ ચેરે મનનછિત ફળ રિનસુખ પૂરે જ-૪
પાચમી આની પુ ઉપાય મૂળચરિખવ ગુણાગા જ-૫
= મ ગળદી
દીરે કરીને પ્રભુ મગલિક દીવે, આનંતિ તારાબહુચિર છો.
સેહમને ઘેર પર્વ દિવાળી, અબર છે અમરાબાદી
દીપાળ ભણે એ કુળ અજવાળી, ભારે ભગતિ વિને નિવારી
દીપાળ ભવે એ કલિકાળે, આરતિ ઉતારી રાજા કુમારપાળે
અમ ઘેરમગલિક તુમ ઘમગનિમગલિક ચતુર્વિધ સઘને હેજે,
દીવો રે દીવો પ્રભુ મગલિક નો
મગળ દીવો ઉતાર્યા પછી કળશ બેલવો *
એક થાળમાં સાથીઓ કરી તે ઉપર પૈસે મૂળ, તેને ચાદ
કરી, ત્રણ પ્રદક્ષિણાથી જળધારા કરી બભા થઈ આરતિ બેલની
એલતા ઇટાદિકના ધ્વનિ સાથે નાસિકાથી ઊરે નહિ અને નાભીથી
નીવે નહિ એવી રીતે ત્રણ ત્રણ ઉપર તથા નીચેના આવતા પૂર્વક
આરતી ઉતારવી પછી તે પાટના ઉપર મૂકી મગળ દીવે તે જ
થાળમાં મૂકીને ઉતારવાની તૈયારી કરવી તે વખતે કપૂર સળગાવીને
મૂકે પછી પ્રભુ સામે પાર કરી નાનીઆઓએ પિતાના નવ અગે
થરના ચાંલ્લા કરવા પછી પડદે કાઢી નાખી મગળવવો ઉતારો

·ગુણ ગાવો, અરિહત ગણધર નિયમા તીરથ, જેથી તરીએ તે તીરથ રે તીથપર ધ્યાનો પચરંગી વગ મિલાવો રે આવા થાળ ભરી ભરી મોતીડ વધારો ગુણ અનતદિન લાગોર ભવું થયું મેં પ્રભુ ગુણ ગાયા, રસનાને રસ લીધે જ ઉપસર્ગો ક્ષય યાન્તિ, ક્રિય તે વિનય પ્રમ નતાતિ, પૂજ્યમાને જિનેશ્વરે મગરમાગવ્ય, સર્વ કલ્યાણ કારણ શું પ્રધાન સધર્માણા, જૈન જયતિ શાસનમ્ કળશ એ પ્રમાણે કહીને પછી શાનિકળશ કરે તે આ રીતે નવણના જળને ૫ નોમાં ગળી લઈ સ્નાત્રીઆએ કળશ હાથમાં રાખી એ કળશમાથી અખંડધારાએ કડીમાં ધારાવળો પડે તેમ કરવું એક નવકાર તથા મેરી શાનિ બેનના પૂરી થતાં સુધી અખધારાએ કળશ કરો પછી ઇરિયાવડિયા અનણ્ય કી એક લોગસ્સનો કાઉસ્મ ગ ચદે નિવયર સુધી કરે અને આને લેગસ્સ કહે પછી ચિત્યવદન કરવું ને સ્તવન કહેવું છેવટ- તસ ઉત્તરી અહિત ચાવી છે કપૂજિત સિદ્ધ કરી સિદ્ધતા મારાનદીપક સૂરિવરા છે Cપાયાયે શેભતા, મિહાત ભણી ભાતના પથમ પદે વળી મુનિસરા, આદરતા વધી ૫પ્રભુજી મુખણ -પ પૂ શ્રી રામવિજ્યજી ગણિવર

·શ્રી જ્ઞાનવિમળીશ્વરજીત
શ્રી શાંતિનાથજીને કળા
કાવ્ય-શ્રેય શ્રી યમ ગવાયુદયતાપલીબુ,
દરિય માનક બને ભોપુર સિવુર છે
વિષેડમિન પ્રકટપ્રભાવમહિમા સૌભાગ્યભાય.
સ. શ્રી શાંતિજિનેશ્વરાભિમદે જીયાત સુવાણ વિ. ૧ /
ગરપાઠ– અને ભવ્ય શત તાવન સકલમ ગરમાલા રિક્ષાની-
લીલારસમપિતચિત્તpય. વિદિતથીકિશક્તિપ્રવાય.
સપ્રિત શ્રીમત શાતિનિજ માભિષેક નામ ગીતે
ઢાજામ વસત આરામ મદ૨ભાન-એ રિલી
શીશાંતિજિનવર સથર સુખકર કાશ ભએ તાસ મિ
ભવિકજનને સર્વ સંપત્તિ બદલ લીવિલાસ કુન્નામે જનપદે તિલક
સવડ ઉિર સાર જિણિ નયરી કચણરયણ પણ
સાજણ આધાર રે ૧ વિદ્યા રાય રાજે બહુ દિવાજે વિશ્વસેન
નરિત નિજ પ્રકૃતિ ભ તેજ તપન ભાનુપદ હિદ તસ
પણુયખાણી પર નામે અવિર નાર સુખ સે સવા ચૌ પેખે,
સુપન સાર ઉતારા ૨ થીયાંનિકરણ જિન શાતિજિનેશ્વર દેવ જે
ગ ક્ષેમકર જગદિન” નિનમેત વિશ્વમેન નસર વમદધિ ચદ
અમલ ને કચનવાને શમસુખદ છે તે જે પચમ ચા સેલમે
જિનરાય, જસ નામે સારા તિ ઉ વ ાય આવી ઉપન્ના
અચિરાદેવી એ નિજ મુખ ઉતરતા ચૌદ સુણ દેખે જ
દુહે–ભાવાર હવા યે દય ભાવથી જે
વિગુણ દાખુ લેસથી, મનિમ કાં તેદા ૧

·હાળતેહિજ મામેરું તથા નગારે
ઉન્નત સિત ગજવર ચવિધ પમ હત માનું એક મહાગ
તસ શિર દેટ દિયત ઐરાવણપતિ તતિ સેવિન ચગતિ અતિ,
તિ હેતે પ્રથમ ગજ સુપને શુભ ચદ ત ન સમજાર વહેતા
ધારી ઘભ કહાવે ભરત ભર ત્રેિ બેસીજ વર વા, જસ ઉન્નત
ક, ઉનત ક ઉ નવ ગન 3 વશ સિત અમન ભગત મુખ બીજે
વૃષભ અવત સારા પતાધિક જાદપતિ ભવિષને નાખે એપ્લમહલ
દુર્દર સિંહ પરાક્રમ દાખ પરિસદ ગામે નહિ અસહાય બની
એહવે એ હમે આવી ઈમ કહ સિવું છે કા દેઈ વાવિક દાને
જિનપદ ની લડે મુજ ચાપ, દુપણ એને સને મિટ
જડકટકસ ગી નિજકજ છડી વાસ કહે લક્ષ્મી ચોથે સુપને અર્થ
વિલાસ છે વિભુવન શિર ધરશે જસ આણા સુરધામ, નિજસભર
સુરક્ષિત જગત હેપે ઉ.મ એ પચમ સુણે છે શશિધર દેખે,
નિકળક દુ થાઉ તુજ સુત સગવિ પો કુવો મુદ દેને
શમાનયુકત હવે સપ્તમે દિનકર મિયતિમિર વિમુક્ત ભવિમ્બળ
વિકા માનુ છે પુષ્પટન, તુમ સુત પરિ અમો નિત્ય ઉદય
ભણત ૬. કુળધ્વજ તુમ નદન ધર્મધ્વજે સેહત વિ ત્રિભુવન
માહે એડી જ એક મહત કમ આમ સુકો ભાવિકને ભાવ જણા,
હવે નવમે કુમ સુપને એમ કહે છે સાન દર્શન ચારિત્ર ધર્મ
મહાપ્રાસાદ, તસ શિખર ઠવશે આતમ નહિ વિખવાદ દસમે ૫
સાવર સુન કપ
ઠાવે એ પાવન કરશે જ્ઞાનીજન ભગત
ભાવે ૮ સુત્ર સુત ગુણ ગીગે મુગુણમહિરો થશે જાણી
સેવે ખીરસમુ જમીકે, તે ભણું મુજ નીરે છે તેનું પગિ
એકાદશ સુણે માનુ એ વિનતિ કા વાળા ભવનવિમાનાધિપ
ચલે દેવનિકાયસેવિન એ હશે પાસે સુર સમુદાય, બારમે એ જાગે
તેરમે રણને શિ, ધન કચન દેઈ કરી વિમડે વાશી - 8

·જ્ઞાનાદિક ગુણમણિ દેશે ભાવિને એક વ વરિરી પૂરવ પરે ગુગેડ
નિજકનઈવન પાનાના જળ નિજ આતમ નિર્મલ કિચન પરિ
અજુઆની ૧૧ નિધૂમ અનિ સમ ભાવિ વન કરી ગુk
ચ મે સુણે અને કર્મ ક્ષ સિક ચૌ રાજની ઉપર કરી જે
અદિઠાણ તે ભ ા અપૂરણ ચો તુ ન મડાણ ૧૨ ગુરુનસ)
લતિ અતિ સુંદર અ કમર જિનમત ચૌએ સુપન ઉપર પણ ચડી
માતા કઈક તેજે રણ, દેખે ગઈ ૫ વર દેઈ વાર ગુણપીણું ૧૩
કુયકીરનિબે કુઠાર કુલર મુક્તપાપ જેને નહિ ભવ.
ક્ષમ ડણી૫ક હપ હુરમની ત્રિભુવન જય ભગતે નામ
કરડી છે ૧૪ વળી હોડી ન એની કરતા ભવન મઝાર.
લેરચરિતે ધન્ય હશે અવતાર વતી તાનવિમરગુણ ના કહેતાં
પાર ન લડે મુખ કહેતા જે ગુરુ અવતાર છે ૧૫ II
ઇતિ શાતિજિન ચો.
મુપનાર્થ સ્તવનમ્
સવ સિદ્ધ વિમાનથી તવ ચવીય ઉથરિ ઉપન્ન બદન
ભવ કસિ સમિ દિવસ ગુગલ પન્ન તક ગામ સોગ વિગ
વિવર મારી ઇતિ શમત વરસયત મગન કેવિકમને ઘરે ઘરે
વિનસત છે ૧ વરચક્રોગે જિ તેરમર વદિ દિને થ જન્મ
તા જિજરયણ દિશાકુમારી કરે સુઈક… તવ ચડિયઆસન
ઈદ મુણિય સવિ હરિ ઘટનાદે મેલિ સુર િસ મેમથે રચે
મજલિ ૨
હાવ-નાભિનયાઘરે નન જનમીયા-એ શી
વિશ્વમેનનૃપઘરે નદન જનમીયાએ
તિયણ ભવિયનું પ્રેમ પ્રકૃમિયાએ
૧ ભાદરવા વદિ સાતમ (ગુજરાતી શ્રાવણ) ૨ જેઠ વદિ
તેરસ (જરાતી વૈશાખ)

·૭૦
ગુ-પ્રભુમિયા સિદ્ધિ ઈ., નેઈ કરે નેગિરી, સુરજદીપ
નીર સમીર તિહાં ખીરજલનિધિનીર છે ૧ સિહાસ અરરાજ,
તિહ ભજ્યા દેવ સમાજ સ ઔષની જાત વિહક સરસ
કમને વિખ્યાત છે ૨
તાલ–-
વિખ્યાત વિવિધ પરિકર્મના,
તિવા હરાભર તુરબી વરામનાઓ /
નુક-વરદાન માગધનામ, જે તીર્થ ઉતમ કામ તેણી મારી
સર્વ, કર રહે સર્વ સુપર્વ છે૩ છે બાગનાચન સાર, અભિગી
સુર અધિકાર મન ધરી અધિક આ અવકતા જિનચદ
તાલ–શ્રી જિનચદ સુરપતિ સરિ કવરાવતાએ
નિજ નિજ જનમ સતારથ ભાવતા એ છે
સુરક-ભાવતા જનમ પ્રમાણું અભિવકકલશ મડાણું મા
લાખને એક કેડી, શત દેય ને પચાસ જોડી . પ આઠ જાતિના.
તે હેય, ચઉસદ્ધિ સહસા જોય ઈણિપરિ ભક્તિ ઉદાર, કરે પૂજા
વિવિધ પ્રકાર છે ૬ is
તાલ–વિવિધ પ્રકારના કીય મિશુરુવાએ
ભરિય વિમનના વિપુલભૂગાવાએ
35-ભૂગાર થાવ ચંગેરી, સુપ્રતિત પ્રમુખ
કતશ પરિ મડાણ તે વિવિધ વસ્તુ પ્રમાણ છે કે આરતિ મગઢ
દીપ જિનરાજને સીપ જગતિયુરણમાંહિ, અધિકાર એક
ઉહિ બ ૮
તાલ-અધિક ઉબહયું હરખ જય બીજનાએ
નવનેવ ભાંતિશ્ય ભભિર કીજતાએ.
સૂબેરી સર્વિ

·151
–જતા નાટિરગ ગાજતા મુરિ મુદગ પિર
તિક ક નાલ ઉના તાલ કરાય છે શખ ૫ણુ ભગવ
બેરી, દલરી વિણા ની એ કર દયયબર એક કર ગજ
ગુHકાર | ૧૦ ||
તન-મુલકાર ગરજના રત કરે એ
પા૫ દર દર ધુર સર ધરે એ છે
અતિ બ૩
ક-સુર ધ અતિ બતમાન નિકા કરે નવ નવ તાન
વવિવિધ જાતિ કદ જિનભક્તિ નરરુકદ ૧૧ વળી કરે
મગલ આઠ એ જન્નતિક થયુમન એમ, મન ધરી
પ્રેમ ૧૨ ll
તાલ-તેમ મ ઘણુ પુન્યની સુર સદએ
સમનિ પિ હિટ સરિણા ઈમ બએ.
૩-બ રેમન્યુ મુખ ખેમ ઘરે આવીયા નિધિ જેમ
બત્રીસ કેડી સવર્ણ, કરી વૃષ્ટિ રય નિબ I ૧૩ જિનજનની
પાસે મેલી કેરે અડાબી કેવિ નાદિરે જિનમેદ કરે મને આ
સસને ૧૪ it
મુળને ય ભજન કરે રમજર છે જ પરભાત
સુર પૂએ ત નપગે નિર બી ૮૨મીએ ત૨ તાન વિરલ
મગઢ ગીત ગાને સંપ ગાએ રામ બ, દાને માને દુખીયા કિયા
સન ૧ી ખાસ ૧ પચવરની કુસુમ સિત ભૂમિકા
સહિત વર અગર ચ ન ધૂપ પણ ય કુમ તિ શિર
મુશ્મ મ 11 કાને 34 હરખે નવસર પર મ સમરે જે !
નિબર જાતજનપરિસર ૨ નિજ મયાણક મો

·કર
(ઓ ચોદ ભુવન ઉઘોત નારી થાવર પ્રમુખ સુખિયા સકન મગન
ત, દુખ દુરિત ઈત શમિત સધળા જિનરાજ જ મ પ્રતાપ,
તિરે હતે શાતિકુમાર કવીઓ નામ ઈતિ આ પાપ છે કે
છમ શાતિજિનને કળશ ભણતાં એ મગરમ ન કે માણસ
કેતિ કરતાં કહીએ લીલવિ ાસ નિગ્ન કરીને સહેજે તરીકે
ભ વસમું અપાર શ્રી જ્ઞાનવિમનસૂરીદ જપે શ્રી શાંતિજિન
જયકાર | ૪ |
દતિ શ્રી શાતિજિન નળ
શ્રી શાંતિનાથ પ્રભુનું ચૈત્યવદન
ચરાન દન વદીએ સુવર્ણ કાન્તિ મન હે. મૃગ
લ છન પણે મોહ, દશન પામી ભવિ હરખાય છે ૧ છે
હથિણુઉર નારી રાજિયો વિશ્વમેન પ મ હાર ચારવર્તિ
પદને નવી સ અમને સુખકાર છે ? જિનચદી દો ૫
પામીને પામ્યા કેવળ સાર કરુણાસાગર બિરુદ સભારી,
શરણાગતને તાર ૩ શાન્ત સુધાકર મૂર્તિ તેરી, ભવિ
છને ઉપગારી સુરનરપતિ એવિત સદા હુ પ્રણમુ
હજાર ૧ ૪ શનિ જિનદ યાનથી, રેગ શિક સબ
મીટ જ નેમિસૂર વચન અમૃતથી ખાતિ નિરજનપદ
માવે | ૫ |
पार
- - - -

·શ્રી બૃહ@ાતિ સ્તોત્ર બે બે ભવ્યા_કૃત વચન, પ્રસ્તુત સમેત યે યાતાયા ત્રિભુવન-રાહંત ભક્તિભાજ, તેષા શાતિ-ભવતુ ભમવા મહેંદાપ્રિભાવા- દરેગ્યશ્રી-તિમતિ કનેશ- વિમહેતુ ૧ મે બે ભાનકા ક કિ ભરતૈરવનવિ સંભાવના સમસ્ત તીર્થકતાં જ મપાસનપ્રક પાન તર મવધિના વિજ્ઞાથ સૌપમધિ પતિ પાધરા ચા-નાન તરસસુરાસુરે સત સમાગત્ય સવિનય મદુભ રક 5ીવા ગતા કનરિો ઉદિતજ માભિક શાનિમુબે યતિ યથા તોડ કૃતાનુકારમિતિ કન્યા મહાજને બેન ગન સ ૫ થી ઇતિ ભવ્યજને સર્વ સમેત્ય સ્નાત્ર સ્નાત્ર વિધાય શાતિષિયામિ તપૂજા યા રાસ્નાત્રાદિ મને સવાનેતરમિતિ કુવા કણું દવા નિશમતા નિઇમ્યતા સ્વાહા છે પુણ્યાહ પુગ્યા પ્રયન્તી પ્રીયતા ભગવતન્ત- સર્વશા સવ દર્શન કિનાથા બ્રિનાકમહિતા બ્રિોકપૂજ્યાદ્ધિ લેશ્વર બ્રિકેશનકારા હર આભ અજિત સભવ અભિનદન સુમતિ પuપ્રભ સુપા, ચદ્રપ્રભ સવિધિ, શીતસ શ્રેયાસ વાસુપૂજય, વિન અનત, ધર્મ, શાંતિ કુથુ અર , મુનિસુવત, નાભિ, નેમિ પાર્શ્વ, વિદ્ધમાનતા જિના શાંતા શાંતિ ભવતુ સ્વાહા છ મુનિ મુનિપ્રવર રિપવિજયદુર્ભિક્ષમતારેવું દુર્ગેમાર્ગેષ રક્ષતુ વે નિત્ય સ્વાહા * * શ્રી વૃત્નિમતિ-કાર્તિ-કાતિ હિસી-મેધા- વિદ્યાસાધન પ્રાનિક રીતે ·આ રેહિણી -પ્રજ્ઞપિ - જખના વકી–અપ્રતિચા- પુરાતા – કાકી-માયાવી- ગોરી-ગાધી--- મહાત્વાકા- માનવ-વસ્ત્રા-અબ્દુપ્તા-ભાસી – મહાભાભી વિદ્યા રક્ષતુ વે નિત્ય સ્વાહા છે છે. આવા પામપ્રકૃતિપાતુર્થ બીશમણસ ધસ્ય શાંતિવતુ તુષ્ટિભવતુ પુષ્ટિભતુ ૮ પ્રહાર્યા ગારબુધવૃહસ્પતિશુકશનૈશ્ચરાયુનુસંહિતા એકપાયા સમયમવરુણરવાસવાદિત્યકવિનયપિતા વાગ્યે મામનગરમે દેવતાદ તે સર્વે પ્રીમના પ્રયત્નો અફીણુંગારા નયન ભવતુ સ્વાહા ૯ પુત્ર-મિત્ર-શ્નાત-કતનસુદ - સ્વજનસબંધીબવર્ગ સહિતા નિત્ય ચાર પ્રકારિ, અથિ ભભડાયતનનિવાસ- સાધુ-સાધ્વી-પ્રવક-નાવિકાણ રે પગ વ્યાધિ-દુખ-દુર્ભિત ટીમનપામનાથ શાનિર્ભવતુ ૧૦ એ તુષ્ટિ-પુષ્ટિ-દ્ધિ-દ્ધિમાં સવા સો પ્રાદુર્ભતાનિ પાપાનિ શામ્યતુ દુરિતાને શગર પરામુખા ભવતુ સ્વાહા ૧૧ કીમતે શાતિનાથાય નમ શાતિવિધામિને કમરયામરાધીશ-મુકુટાત્મચિત ના શાંતિ શાંતિકર શ્રીમાન શાંતિ દિશ7 મે ગુરુ તિરેવ સદા તેવા પે શાતિગૃહે હે મા 9 અરિહૃષ્ટપ્રહગતિ સ્વખનિમિત્તાદિ સપાદિતહિન પન્નામમણ જાતિ શાતે ૩ છે ધજગજજનપદરાજાધિપસથિાનામ ગઠિકપુર સુખાણામ વ્યાકરણ હાતિમ ૪ ભીમજીસસ્પ ·R શાંતિભવતું શ્રીજનપાનાં શાંતિર્ભવતું શ્રીરાજાધિપાનાં શાંતિ- ર્ભવતુ શ્રીરાજસથાન સતિવતુ, શ્રીગોષ્ઠિકાનાં શાંતિ- ર્ભવતુ શ્રીપર મુખ્યામાં શાંતિભવતુ શ્રીપરજસ્ય શાંતિ ભવતુ શ્રી બ્રહ્મસ શાતિર્ભવતું 2 સ્વાહા » સ્વાહા શ્રી પાર્શ્વનાથાય રવાહા એ શાતિ શાતિ પ્રતિ ઠા-યાત્રાનાત્રાઘવસાને શાતિકાશ ગૃહીત્યા કુકમ-દન-કર્પરાગધૂપવાસસમાંન્દ્રસિમેત ખાત્ર ચતુ કયાં શ્રીસ ધસમેત શુચિચિવપુસુષ્પવસ્ત્રચદનાભરણ- પુપમાડા કઠે કૃત્વા શાનિમુદ પિતા શાતિપનો મસ્તકે દાતમિતિ નૃત્યનિ નન્ય ભણિપુ પવા સુજીત ગાયનિ ચ ભગવાન ૌત્રાણિ ગણિ પઠનિ મન્નાન કલ્યાણભાજે હિ જિનાભિ કે શિવમસ્તુ સજગત પરહિતનિરતા ભવનું ભૂતગણા દેજ પ્રથાનુ નાશ સર્વ સુખભવતુ લોકા એક તિથ્થરમાયા સિવાડી તુમ્હનયરનિવાસિની અખ્ત શિવ તુહ શિવ અવિસમ વિ ભરત રવાહા ઉપસમ. ક્ષય યાતિ, છિઘતે રિબવાય મન પ્રસન્નતાનિ, પૂજ્યમાને જિનેશ્વરે છે સર્વમગનભાગ ય, સવ કલ્યાણકારણમ પ્રવાન સધમણ જૈન જયતિ શાસન છે = allengel) પૃષ ૨૦૮ હિં ૩૪ શ્રી નેમિનાથપ્રભુનું અને શ્રીકૃષ્ણનું વનસાન્ત કિમત બે રૂપિયા --

·શ્રી સામાન્ય જિનસ્તવન ૧
સિદ્વાચીન વાશી જિનને ક્રોડે પ્રણામ-રાગ.
સાચા જિનવર દેવને મારા ભાવે વદન, મારા
ભાવે વેદન, ઘાતિ અઘાની કમે ખપાવી, પ્રિનિમિર
દૂર હટાવી, પ્રગટાવી કેવળ ત, મારા ભારે વજન
સાચા ૧ સમવસરણે બેસી ધર્મપ્રકાશી, ભવ્ય જીને
સુમતિ આપી,ઉતાર્યા ભવપાર મારા ભારે વદન માચાર
૨ તુજ મૂર્તિ છે આનદકારી, ને સુરનર વૃન્દા ભારી,
ઝગમગે નિ અપાર, માગ ભાવે વદન માચાર ૩
આ છુ દુ ખભ જન સ્વામી, ચાર ગતિને દુખે વામી,
ઉતારે ભવ તીર, મારા ભાવે વદન માચાર જ નેમિ
-અમૃતને દિવમાં પારી, ખાન્તિવિજયનું શરણું પામી,
નિરજન સુખકાર, મારા ભારે વદન
માચાર છે. જે
શ્રી પાર્શ્વનાથ ભગવાનનું સ્તવન ૨
પાર્થ જિનકે દિલમે લાવો, શ્રદ્ધાતિ વિક
સા, મન વચન કાયા એક કરીને, આતમ ધ્યાન જમા
પાર ૧ ફોધ ભુજગ કે દર હટા કર, ક્ષમા વારિ
વરસા, પાયે જિનકે ચરણે આકે, અવિવલ ભક્તિ
જમા પર્વ ૨ વામદેવીકે નદન પાકર, અજ્ઞાન
તિમિર હટા, ચાર ગતિકી લીલા ચિટાકે, અવિચલ સુખ
'પાપે પાર્વ. ૩ નેમિ અમૃત દિલમે લા કર, જીવન
શાન્તિ જમાવે, નિરજન પદ ધ્યાન લગા કર, મુકિત
*. મદિર ભારે પાર્વ. ૪

·શ્રી મહાવીર જિનસ્તવનમ ૩
(એના કાના રે ગોકુળ તે ગામને ગેરે-એ રાસ)
પ્રભુ વીર રે આવ્યે તુમારે આગણુએ
તારે નારે તારેને મારા નાથ મહાવીર! આ તમારે
આગણુએ પ્રભુ વીર રે તમારે કાને શેભે છે કુંડળ
શેભે સારે શણગાર મહાવીર · આચ્ચે તુમારે પ્રભુ વીર
રે મુગટ શોભે છે મસ્તકે, ગળે દીપે છે ફૂલકેર હાર,
મહાવીર ! આ તમારે પ્રભુ વીર રે મુખમુદ્રા શાત
જોઈને મારુ મનડુ મળવા સ્કાય મહાવીર ! આ તમારે
પ્રભુ વીર રે ચલુ તમારી ચમકે છે, ઝળકે નિ અપર
પાર મહાવીર ! આવ્યો તુમારે પ્રભુ વીર રે મૂતિ
શેભે છે કાનિથી લેતા હ૩ મારુ હરખાય મહાવીર!
આવ્યો તુમારે પ્રભુવીર રે બળબુદ્ધિ અમને આપને,
આપ આપને મેક્ષ વિશાળ મહાવીર ! આ તુમારે
પ્રભુદાસ રે! વિનતી કરે છે તમને, તારે નિર જન
નિરાકાર મહાવીર ! આ તમારે
ગીત ૮
વદન હા વદન હે મારા પમપ્રભુને વદન હે વદન
હે વદન હે મારાશ્રીધમ્સનને વદન દે, સુસીમા
નન્દનને વદન હે, વદન હે વદન હે માગ દેવાધિદેવને
વદન હે પતિતપાવનને વદન હે વદન હૈ વદન હો મારા
ભોદ્ધારકને વદન હૈ કવળજ્ઞાનીને વદન હો, વદન હો
વદન હો, મારા નેમિ અમૃતને વદન હો, ખાન્તિ
ધારકને વદન હો, વદન હા, વદન હો, મારા અવિહત
પ્રભુને વદન હો, નિરજન દેવને વદન હો, વદન હો
વદન હો, મારા પદ્મપ્રભુને વદન હો

·ખાસ મંગાવે જૈન પાઠશાળામાં અભ્યાસ કરતા બાળકોની સુંદર સરકાર- ધાર માટે ખાસ ઉપયોગી એવા પ્રભાવની શ્રેણીના * સચિન પ્રમાને- પ્રતિતિ અને શ્રદ્ધાસ પન્ન ધાર્મિંક શિક્ષકોએ જેના માટે ઉત્તમ અભિપ્રાય આપેલા છે તેના ના પ્રચાર માટે દરેકની કિંમત ફકત ત્રણ આના ખેન છે સવની ભાવનાથી એ , આમક ચિત્રો સહિત ધાર્મિક કથાઓ પર્વોમાં અગર વડી1 ની રકૃત્તિ નિમિતે શુભ પ્રસંગે પાવન કરી શકાય અને નાના માણસોને હોશે હોશે વાચા ગમે એવી સુ ? પ્રભાવના ગુના નીચે મુજબ દશ પુસ્તકે ખાસ મગાવો (૧) પરિરાજ શ્રી પપમા પર્વ મહિમા (૨) અરૂમ તપનો મહિમા યાને નાગકેતુ (૩) મેનકુમ (૪) મતી ભજન અને રોહિણી (૫) નોઠ નગર (૬) વેની પુનમના મહિમા (૭) અભય નો મહિમા યાને રાણપતી (૮) શિયળનો મહિમ યાનેસતી હેમવતી (૯) ભાવો મહિમા યાને મારાજા રિન (૧) તપનો મહિમા યાને રાજકુમાર તેજ જ પ્રત્યેક પુસ્તકની કિંમત ન આના આ પુસ્તકના પાક અને સ યજક જેને સમાજમાં પકાન બાળ સાહિત્યકાર | સાહિત્યપ્રેમી મુનિરાજકી નિર જનવિજયજી મહારાજ છે એને વડુ ગુ કહ નમૂના માટે એક એક નકવ આજે જ અમારે જ્ય વિજય-ચિત છ પદ કિકત આઠ આના માતોક ઓન પણ ૨ કિમત પાંચ આના શ્રી મહાપ્રભાવિક નાસ્મી ક ૧૦૦ કિ છ આના નૂતન સ્તવન મ ા ા ૫ ૨૫૬ કિ પ્રાપ્તિસ્થાન રસિકલાલ અમૃતલાલ શાહ ધીકાંટા નગરના વાડામાં, શાનિકુજ પાની, અમાપી-૧ શિ આનો ·* * આપણાં બાળકોને ખાસ વધાવી સુદર સાનુ પણ આપની અને બાળકોને શે હોશેં વાચવુ ગમે તેવી સરળ રીતીથી લખાયેવ ભાવવાહ ચિત્રોથી ભરપૂર શિશુબાધ સોપાન ગ્રંથાવલિંના પાચ સૈપાન " જલદી મગ અને જિક જવાના આવે બઅન કે બાળકના અનિાપતિ મહેશ વિક્રમાદિત્ય પૃ. ૫૬ ચિત્રે ૧૫, સ્મિત ૮ આના પરદુ ભજન વિક્રમરાજાનું ધામિક દુકાન નકલ જનના ના- ઉ કાંનિધન મ અપને vi ભાજwીએ પળd વરદત્ત-ગુણમંજરી પૃષ્ઠ ૭૬ ચિ. સાત બોધદાયક બે વનવ્યા કિંમત ૮ આના શ્રી #ાઈillioninInd! જ ઈનકન કર - - - (દરેકનું પિષ્ટ ખર્ચ અલગ સમજવું )

·પષદશમી નો મહિમા
પી મા મન અને ભારે
4 વિ ૧૩
શ્રી પાર્શ્વના અને
સુરદત્ત ચરિત્ર
કિંમત ૮ આના
9: ૧૧૨ વિ. ૧૩
| સામે પ્રભુનો ટુક
વનપરિચય
મિત બાર આના
Decon Matteo etoB000
મિન એકાદશીને મહિમા
યાને મુવતશેઠ
શ્રી નેમિનાથ અને મૌન એકા
દશીને આરાધક સુવડતું
બોધક જીવન ઝરમર
કિંમત આના
0800CCost OSVEDOSO DEO)
મુખ્ય પુસ્તક પ્રાપ્તિસ્થાન
શ્રી રસિકલાવ અમૃતવાવ શાહ
કે લીક, નગરના વડામાં,
રતિકુજની,
અમ વોક-૧,

·મચણા અને શ્રીપાળ
(પ્રથમ ભાગ પ્રગટ થઈ ગયેલ છે)
જયદી વસાવે જૂજ નકલ છપાઇ છે
બીજો ભાગ તૈયાર થાય છે
મને હર ચિત્રો સાથે શાસ્ત્ર શુદ્ધ વર્ણન જે સિરિ ગિરિ
લઠ્ઠા અને શ્રીપાળરામના આધારે તૈયાર કરેલ
ની મા વ્યાખ્યાન પ્રસગે વાચી શકાય અને ચવિધ
કને સઘને cપયોગી બને તેવી લેજના પૂર્વક છપાયેલ છે
મા (૧) નવપદનું સમુચ્ચાય સ્વરૂપે (૨) નપદના સચિત્ર
સ્તૃિત નવ્યાખ્યાન(૩)નપદના જુદાજુદાનવ આરાધના
ચિન ચરિત્રો (૪) મયણા અને શ્રીપાળનું ઘણા જ વિસ્તારથી
કવન ચરિત્ર વ્યાખ્યાન રૂપે નવ વિભાગમાં આવેલ છે
આ પુસ્તકના કુલે ૨૮ પ્રકરણે અને લગભગ નવાનો
ગબેરગી મને હર કળાત્મક નવા જ ચિત્રો સાથે બે ભાગમાં
છપાયેલ છે મોટા ટાઈપમાં પુસ્તક અને પિથી આકારે
પ્રસિદ્ધ થશે (પ્રથમ ભાગની કિંમત સાત રૂપીયા
પર ખર્ચ રૂપી અલગ છે
પ્રાપ્તિસ્થાન
રાહ બાબુભાઈ ચુનીલાલ
E. કાન્તિલાલ અમૃતના
કાપડના વહેપારી
હાથીખાના રતનપળ
અમદાવાદ-૧
શાહ ત્રીપ વિનયચ,
ઠે ૩૪૨, વીશીવાળા ખાચે
પાંજરાપોળ
અમદાવાદ ૧

·આપDAધિ પોષ દશમી નો મહિમા દE પણ એનાથ અને ન જ ચિ ૧૩ પૃષ્ઠ ૧૧૨ તા ૧૩ ને ભવ પ્રભુનો ટુક -વનપરિચય- મિન બાર આના થી પાર્શ્વનાથ અને સુરત્ત ચરિત્ર કિંમત ૮ આના tended DECLEO OECOFOOD મીનાશીને મહિમા એને સુવતશેઠ 9 ૫૬ ચિ૧૪ થી નૈમિનાથ અને મૌન એકા દશીને આરાધક સુચનનું બેધક વન ઝરમર મત ૯ નીના મ 00etost 0900400E0 0e0 મુખ્ય પુસ્તક પ્રતિસ્થાન શ્રી રસિકવાન અમૃતલાલ શાહ ઠે બીકણ નગરશેઠના વડામાં, શાંતિકુંજ કેરેની અમ ાના-૧,