Acharya Shri Vinaychandra Gyan Bhandar, Jaipur
Sanskrit Shlok Sangrah Bhag-1
Front matter
No text on this page.
दो-शब्द शान्त स्वभावी प्रवर्तक मु० श्री १००८ श्री ताराचन्द्रजी म. सा० व्या० वा० प रत्न श्रीकृष्ण- लालजी म. सा० शान्त स्वभावी प्र०व० प० रत्न श्री शोभाग्यमलजी म० सा०, कविवर्य प मुनि श्री सूर्य मुनिजी म० सा० ठा० १४ का सवत् १६६४ का चातुर्मास मद्रास शहर में था, उस चातुर्मास में कुछ महानुभावों ने सूर्य मुनिजी म० सा० के सामने यह इच्छा प्रगट की कि कोई व्याख्यानोपयोगी श्लोकों का संग्रह तैयार कीजिये । फल स्वरूप मुनि श्री ने अपनी सम्पूर्ण शक्ति उसी के पीछे लगाई और एक सुन्दर संग्रह तैयार कर श्रावक समाज के सामने रक्खा | उसी चातुर्मास में वह सग्रह
No text on this page.
(ग) सक्ति से प्रेरित हुए बेंगलोर तक दर्शनार्थ पधारे! आप वेलूर के एक प्रतिष्ठित व्यौपारी हैं। इसी प्रकार मुनि श्री ने अपने दक्षिण प्रवास में अनेक गण्यमान्य सज्जनों को जैन धर्म के भक्त बनाये हैं! भनेको को उपदेश द्वारा मांसाहार तथा मदिरा पान का त्याग कराया है। उक श्लोक संग्रह पत्राकार तथा पुस्तकाकार दोनों तरह का छप कर तैयार हो गया है ! पुस्त- काकार का सब खर्च रासा० सेठ सांवलदासजी ने उठाया है। अतः आप धन्यवाद के पात्र हैं ! माशा है साधु मुनिराज तथा विद्वत् मण्डली इनका अधिक से अधिक उपयोग कर सपह कर्ता तथा प्रकाशकों का उत्साह बढ़ावेंगे। चिम्मनसिंह लोढ़ा म्युनिसिपल कमिश्नर च्यावर,
No text on this page.
-
रा सा सेठ सांवलदासजी
वैलूर
No text on this page.
ॐ श्रीवीतरागाय नम ॐ
संस्कृत-श्लोकसंग्रहः
मंगलाचरणम् ।
अर्हन्तो भगवन्त इन्द्रमहिता सिद्धाश्च सिद्धिस्थिता ।
प्राचार्या जिनशासनोसतिकरा पूज्या उपाध्यायका ॥
श्रीसिद्धान्तसुपाठका मुनिवरा रत्नत्रयाराधका ।
पञ्चते परमेष्टिन प्रतिदिन कुर्वन्नु नो मङ्गलम् ॥
No text on this page.
(३)
श्रीपावापुरपचनेऽन्तिमजिन शैले समेताभिधे ।
शेपा विंशतयो गता शिवपदं कुर्वन्तु नो मङ्गलम् ॥
६
इन्द्राग्न्याऽऽशुगभूतय समकुला व्यक्त-सुधर्मातथा ।
पष्टो मण्डितपुत्रको गणधरो मौर्यात्मज सप्तम ॥
श्रेयो दृष्टिरकम्पितो गुणमणि/रोऽचलभ्रातृक ।
मेतार्यो दशम प्रभासगणमृत्कुर्वन्तु नो मङ्गलम् ।।
७
माझी चदनवालिका भगवती राजीमती द्रौपदी ।
कौशल्या च मृगावती च सुलसा सीता सुभद्रा शिवा ॥
कुन्ती शीलवती नलस्य दयिता चूड़ा प्रभावत्यपि ।
पद्मावत्यपि सुन्दरी प्रतिदिन कुर्वन्तु नो मङ्गलम् ॥
८
वीरस्सर्वसुरासुरेन्द्रमहितो वीर बुधा सश्रिता ।
वीरेणामिहत स्वकर्मनिचयो वीराय नित्य नम ॥
वीरात्तीर्थमिदं प्रवृत्तमतुल वीरस्य घोरं तपो ।
वीरे श्रीतिफीर्तिकान्तिनिचय. श्रीवीर! भद्र दिशा
(४)
प्रोपदसूसम मुरासुरमरैः सरित निर्मम ।
श्रीमत्पादिन शि बिनपति प्रसाबहीपनम् ।
ती पुररामविपद गोमये पाचनं ।
बदेश गुषसागर सुबन विरकर्षितामणिम् ।
मामपारिबिना मानपाना बाताबर्षियतिः।
भीमम्तो मरतवारप्रसूतयो पे परियो र म
थे विद्यादिविसापपरा ससाविघ्र विरादिः।
म उमपदामिपरिपुमा तमो मार ॥
पायों पुनविदारणमिमुपये पर रात मुरा।।
पायनामिहत पाबमा पान तस्म ममा
पार्वाधाप पुर्व भुगपुग पारस्प प मात् ।
पाण्यानरता समपिरपर पपपीमा
को बास्से बापामभर पाखान पाया।
मोहमा गगमायोपियाई इम्मेवपरामरम् ।
(५) भास्वच्चन्द्रमसौ विमानसहितौ य स्तोतुमभ्यागतौ । त वन्दे विदशाधिराजमहितम् श्रीवद्धमान जिनम् ॥ १३ किं मन्त्रैर्मणिभि किमौषधगणे किं किं रसस्फातिभि। किं वा सवनने किमजनवरै कि देवताराधन- जंतूनामिह पार्श्वनाथ इति चेन्निस्य मनोमदिरे । कल्याणी चतुरक्षरा निवसति श्रीसिद्धविधाद्भुता ।। नो कीर्ति त्रिदिवाधिपत्यमपि नो नो चक्रवर्तिश्रिय । सौन-यं न च पाटव न विभव नो विष्टपप्राभव ॥ नो सर्वोपधिमुख्य लब्धिनिवह नो मुनिमभ्यर्थये । किन्तु त्वचरणारविन्दयुगले भनि जिन । श्रेयसीं ॥ * हीं श्रीं धरणोरगेन्द्रमहित श्रीसप्तमोगोल्लस- न्माणिक्यावलिकान्तिसञ्चय इव ध्धान्तप्रपचारूण ॥ श्रीवामोदरचारुपकजवनीमार्तण्डबिम्मायितो विनश्रेणिविमथनो विजयतां श्रीपार्श्वविश्वप्रभु ॥
पर मोम मसी मापिसरिजवादिमा पर।
हेलिया मुरमूहा मुरगयास्वे निवारा समे।
भानुः सारमेयो पावरा स्कीवा वापि प्रमो।
ममापि पुयम निब मोसामस्थतो मेव
हरीशमोग्णारीपाल्पा ।
सुरेशपन्योरप्ममुरेशवन्या ।
मनानम्मोऽपि रामासम्मः ।
श्रीशान्तिमाया राममायो।
म
संसारबापालबीरर ।
संमोतीरये समीरम् ।
मावासाबारपसारसीर ।
बमामि पीर गिरिरामभीरम् ।
का सर्वाणि चराचराणिशिविणबाणि सेवा पुपान्।
यपि भूतमाविमवता सर्वाम् सदा सका।
(७) जानीते युगपप्रतिक्षणमत सर्वज्ञ इत्युच्यते । सर्वज्ञाय जिनेश्वराय महते वीराय तस्मै नम ॥ २० काष्ठ कल्पतरुः सुमेरुरचलश्चिन्तामणि प्रस्तर. । सूर्यस्तीनकर शशी क्षयकर क्षारो हि वारानिधि ॥ कामो नष्टतनुर्धनोऽनिलवशो नित्य पशु कामगौ- नैतास्ते तुलयामि भो जिनपते कस्योपमा दीयते ॥ - कल्याणानि समुल्लसन्ति जगतां दारिद्रयविद्रावणा- द्राधीय पदवीप्रबर्दघटनाकल्याणक्ल्पद्रुमात् ॥ कल्याणप्रगुणीभवत्प्रवचनश्रीसिद्धसारस्वत- श्रीमत्पाजिनेश्वरस्मरणत कल्याणमाहात्म्यत २२ य शैवा समुपासते शिव इति ब्रह्मेति घेदान्तिनो। बौद्धा बुद्ध इति प्रमाणपटव कति नैयायिका ॥ अह नित्यथ जैनशासनरता कर्मेति मीमांसका । सोऽयं नो विदधातु वान्छितफल श्रीवीतरागो जिन ॥
()
भौचर सिंधु निर्म पापन्ति बोमीनः ।
काम मोपर्व र प्रोग्राम ममोषमा ।
प्रमा
पाविज्ञान
एप।
माधानवियत्तये
भिमसमविधानेन
निन्तिम चिर पाप विपरस्ते पबोरकम् ।
२५
नवदामोडस्मि मोऽस्मि सेपोम्बस्मि स्मिा।
पोमिनि प्रविपचम्म माम माता पर प्रब ।
सम्मबम्मन पाप सम्मोरिसति ।
बामपधुर्मरानोगा
मिनदर्शनात् ।
२८
भिपते पपरिया
ससराया।
वास आधि तस्मिनो परापर.
(६)
जितसमोह सर्वज्ञ,
अलोक्यमहित स्वामिन् ,
२०
यथावस्थितदेशक ।
वीतराग नमोस्तुते ॥
३०
निद्रव्यपरमेश्वरा ।
पान्तु युष्माञ्जिनेश्वरा ॥
अनध्ययनविद्वासो
धनलकारसुभगा
-
त्रैलोक्य सकल त्रिकालविषय सालोकमालोकितम् ।
सानाधन यथा स्वय करतले रेखात्रय साङ्गुल ॥
रागद्वेषभया
मयान्तकजरालोलवलोभादयो
नाल यस्पदलघनाय स महादेवो मया वयते ॥
३२
किं बाललीलाकलितो न बाल ,
पित्रो पुरो जल्पति निर्विकल्प ।
तथा यथार्थ कथयामि नाथ',
निजाशय
मानुशयम्त शने ॥
दत्त न दान परिशीलित च,
न शालि शीलन तपोऽभितप्तम् ।
एमो मायोप्पम मस्मिन्,
रिमो मपा प्रान्तमहो मुफैन ।
इग्बोमिमा मेषमषेप पो
दोमायमहोरगे।
प्रतोऽमिमामानगोष मापा-
बरबरोशस्मिकर्म भरेखा ।
परम्पक परबमनाम
धर्मोपदेशो
पाराप विधाऽमपनं च मेग्मष
किन पुरेससमीन! ।
परापमान मुख सवोर्ष मे परमीजवीरग।
देत परापत्रविचितवन मारिवामिविमोम।
गपुगवसातनपापडरिपंतपयोमो रिषषामिखापा।
समभैफपरिवीषय सामिमहामोहविपनामे।
(११) ३८ न देवपूजा न च पात्रपूजा न श्रादधर्मश्च न साधुधर्म । लव्ध्वापि मानुप्यमिद समस्तं कृतमयाऽरण्याविलापतुल्यं ३६ सदोगलीलानच रोगकीलाधनागमोनो निधनागमश्च । दारान कारा नरकस्य चित्ते व्यचिन्ति नित्यं मयकाऽधमेन। अशोकवृक्ष सुरपुप्पवृष्टि., दिव्यध्वनियामरमासन भामढल दुंदुभिरातपत्रम्, समातिहार्याणि जिनेश्वराणाम् ॥ श्रीपार्श्वनाथो भवपापताप- प्रशान्तधाराधरचारुरूप विनौषहन्ता प्रणतोरगेन्द्र, समस्तकल्याणकरो जिनेन्द्र. ॥
श्री द्वारांगी सिविधार्पभनी महामोत दिखी। शिवापपाने प्रबरा मुखी बीमधमेवामनपचनी बाबमूहमधिरा पपा उस्माः प्रविणपाणियापर्ममामा । सामापि ममप्पबमम्मपारे मोमबन्धिमा पराम्पा । मतगमतगवाजमवणूक- पुरागराशिगाधरभूमुमम् । पति पर मपमशेपविशेषण बम्बावकसपमिर्म माविमामधीते।
(१३)
देव ।
१
महाज्ञान भवेद्यस्य, लोकालोकप्रकाशकम् ।
महादया दमो ध्यान, महादेव स उच्यते ॥
२
विमुक्रिमार्गप्रतिपादको यो,
यो जन्ममृत्युव्यसनाद् व्यतीत ।
त्रिलोकलोकी विकलोऽकलङ्क,
स देवदेवो हृदये ममास्ताम्
३
भवबीजांकुरजनना, रागाग्रा क्षयमुपागता यस्य ।
प्रह्मा वा विष्णुर्वा, हरो जिनो वा नमस्तस्मै ॥
॥
४
पक्षपातो न मे वीरे, न द्वेषः कपिलादिषु।
युक्तिमद् वचन यस्य, तस्य कार्य. परिग्रह. ॥
सर्वज्ञो जितरागादिदोषस्त्रलोक्यपूजित ।
यथास्थितार्थवादी च,
देवोऽहन् परमेश्वर
१
रागोपी महामाही दुग्यौ पेन निर्मिती ।
महादेव तो मम्मे पात्र मामबासमा ।
नमोस्तु ते महादेव
महाबोमविनिर्मुड
महायोपनिर्मित ।
मागुपसमन्वित।
८
महारागो मालो महामोरवापरा ।
कपानाबरता पेन महादेवा सरपते ।
.
महामेषो महामामो महामावा महामा ।
महापोमो वो बेन महादेषा स रण।
.
महाकामा यो पेन महामपरिवर्तिता।
महातोपपेराम महादेवा स
उपते ।
१
महायों महावीपों महसीखो मागुषा ।
महापूजा वा पस महाएका साप
(१५)
स्वयभूत च यज्ज्ञान, लोकालोकप्रकाशकं ।
अनतवीयं चारित्र, स्वयभू सोऽभिधीयते ॥
परमज्ञानयोगेन
परमशान्तिसयुक्त,
परात्मा
परमात्मा
परमव्यय ।
स उच्यते ॥
१४
देवतागणभोग्यास्तु, चामरादिविभूतय ।
मायाविष्वपि दृश्यन्ते, नातस्त्वमसि नो महान् ॥
प्रशमरसनिमन इष्टियुग्म प्रसन्न,
वदनकमलमङ्क कामिनीसङ्गशून्यम् ।
करयुगमपि यत् ते शस्त्रसम्बन्धवन्ध्य,
तदसि जगति देवो वीतरागस्वमेव ॥
१६
निरातको निराकानो, निर्विकल्पो निरजन ।
परमारमाऽक्षयोऽत्यदो, ज्ञेयोऽनन्तगुणोऽव्ययः ॥
मुण्मुरथमपरपः
हमर्म सवा
समवायप्रदया।
संप्रमा परम परम् ।
कारेको पातमा, मुगुको रारमार्गर्समापी।
कि पाम विज्ञान ! सपषगुवोपरिधानम् ।
पोशामिपिमुग्यो धर्मों पारिता ।
पुप्म ममधाम निरमम्मपरिमा।
भीशपाचदिरागाचविताः ।
निमहानुपापरावे यार सुन सापे ।
पायो पिशाबाना मधमासमुग तया ।
दिवौकमा तु भवन मुरापावसम पवम्.
ममदा भाषवे काम
अपमाला मसत
औषमानुषसमा।
शौचामा महा।
( १७ )
२३
निर्मलस्य कुत स्नान, वस्त्र विश्वोदरस्य च ।
निरालम्बस्योपवीत, पुष्प
निर्वासनस्य च ॥
२४
निर्लेपस्य कुतो गन्धो, रम्यस्याभरण कुतः ।
निगंधस्य कुतो धूपः, स्वप्रकाशस्य दीपनम् ॥
नित्यतृप्तस्य नैवेद्य, ताम्बूल च कुतो विभोः ।
स्वय प्रकाशमानस्य, कुत्तो नीराजन विमो ॥
२६
अन्तर्बहिश्च पूर्णस्य, कथमुद्वासन
भवेत् ।
एवमेव परा पूजा, सर्वावस्थासु सर्वदा ॥
२७
अन्तराया दानलामवीर्यभोगोपभोगगा ।
हासो रत्यरती भीतिर्जुगुप्सा शोक एव च ॥
२८
कामो मिथ्यात्वमज्ञान निद्रा चाविरतिस्तथा ।
रागो द्वेषश्च नो ढोषास्तेषामष्टादशाप्यमी ॥
(युग्मम्)
समयमुरेम्बसपम्प सावमयका ।
सर्मपर्व हवा
सप्रप्सः परम परम् ।
5
कोको बीतमाः - मुगुरुरिमार्गमापी ।
पिरमं विज्ञान ! स्वकीयगुणोपविज्ञानम् ।
घोडारमियोपमुक्तो धर्मों पापितः ।
गुम्म प्रमचाव मिरारम्मपरिहा.
.
श्रीरामारस्माविराणवामिता |
निमहानुपापरास्त चार स्तु मुझपे ।
पापा च पिणचानो मपमासमुनी तथा ।
दिवौकमा न मयनं मुरापानमम स्यम् ।
ममत
भापते
अपमाषा सस
देपमाबुसम्मा।
पोचामाष कमरहा।
( १७ )
२३
निर्मलस्य कुत स्नान, वस्त्र विश्वोदरस्य च ।
निरालम्बस्योपवीत, पुप्प
निर्वासनस्य च ॥
२४
निर्लेपस्य कुतो गन्धो, रम्यस्याभरण कुत. ।
निगंधस्य कुतो धूप , स्वप्रकाशस्य दीपनम् ॥
२५
नित्यतृप्तस्य नैवेद्य, ताम्बूल च कुतो विभो ।
स्वय प्रकाशमानस्य, कुतो नीराजन विभो ॥
२६
अन्तर्बहिश्च पूर्णस्य,
पूर्णस्य, कथमुद्वासन
भवेत् ।
एवमेव परा
पूजा, सर्वावस्थासु सर्वदा ॥
अन्तराया
दानलाभवीर्यभोगोपभोगगा ।
हासो रत्यरती भीतिर्जुगुप्सा शोक एव च ॥
२८
कामो मिथ्यात्वमज्ञान निद्रा चाविरतिस्तथा ।
रागो द्वेपश्च नो दोषास्तेपामष्टादशाप्यमी ।।
(युग्मम् )
(१८)
२३
मर्मते सर्वमुनीनानपावरले समेनरम्मरेभी।
बोगीयते परपुरापसापासषदेयोपपे ममालाम् ।।
३
बोपनबाममुखममाषा समत्वमसारविकारणामा।
समाविगम्मा परमात्मशासचदेवोपममाम् ।
बोमापरिबरीमतिसिशे विदो युवकर्मा।
मातोपुनीतेममा विकारस देवरेबोरममाताम् ।
परमकर्ममारदोबोप्पाम्पसपैरिवतिम्मररिमा
निरज निमममेकमेषमा पार पचे।
गुरु
अनामविमिराम्यायो
गम्मीसित बेन हरम बीगुरवे नमा
१
एकमप्यार पतु गुम
शिष्ये निरपेत् ।
प्रविम्पा मास्ति वाम बावा मममी मोत् ।
(१६)
एकाक्षरप्रदातार,
यो
गुरु नाभिमन्यते।
शुना योनिशत गत्रा, चाण्डालेप्यभिजायते ॥
४
धीरा,
महावतधरा
सामायिकस्था
भक्षमात्रोपजीविन ।
धर्मोपदेशका गुरवो मता
॥
बाल पश्यति लिग, मध्यमबुद्धिर्विचारयति घृत्तम् ।
थागमतत्व तु बुध , परीक्षते मर्मयत्नेन ॥
६
योगीन्द्र श्रुतपारग समरसाम्भोधी निमग्न सदा ।
शान्तिक्षान्तिनितान्तदान्तिनिपुणो धर्मकनिष्ठारत. ॥
शिष्याणां शुभचित्तशुद्धिजनक ससर्गमाग्रेण य ।
सोऽन्यास्तारयति स्वय च तरति स्वार्थ विना सद्गुरु ॥
य सम
जितेन्द्रिय
सर्वभूतेपु, विरागी गतमत्सर ।
शुचिर्दक्ष, सदाचारसमन्वित ॥
(२०)
वाति शिप्पेम्पा इत्येवं मोनिसरबते।
नोपदकोष गुलामा
विचाऽम्पासस्तपो ज्ञानमिन्त्रिपम्दा बसपमा ।
परिसा गुरुसेवा - मिावसन परम् ॥
मी एम्मामन
पास सा गुम्सशिनी।
गुरोख पानिपमे न पपेरासनो ममेत् ॥
भनयम पाहीन विधाही गुरु पयेत् ।
मगेत कोषमुनी भाषा मिास्नहबापापयेत् ।।
गुरको शिक्षा सन्ति
विप्पसमापहारभार
गुरबा पार
मन्ति शिप्यात्तिापहारमा ।।
१२
पूर्वतराने पिन: सच मृतेऽपि गोरपिता समा।
मासमे सामपि वै पारियो गुदिमागेऽपि दिपाधमादी
(२१)
पिता माता
भ्राता प्रियसहचरी सूनुनिवह ।
सुहृत् स्वामी माद्यत्करिभटरथावा. परिकर ।।
निमज्जन्त
जन्तु नरककुहरे रक्षितुमल।
गुरोर्धर्माधर्मप्रकटनपराकोऽपि
पर 1
वेष न विश्वसेत्प्राज्ञो, यो दोषाय जायते ।
रावणो भिनुरूपेण, जहार जनकात्मजाम् ॥
यथा चतुर्भि कनक परीक्ष्यते,
निघर्षणच्छेदनतापताडनै
तथा चतुर्मि पुरुष परीक्ष्यते,
त्यागेन शीलेन गुणेन कर्मणा ॥
विना गुरुम्यो गुणनीरधिभ्यो,
जानाति तत्त्वं न विचक्षणोऽपि ।
आकर्णदीर्घायितलोचनोऽपि,
दीप विना पश्यति नांधकारे ॥
(२२)
मसत मिनिमम मात् कमर सिमुपो-
सुरतवरणाला सेमिनी पत्रमुगा।
लिपति पनि गृहीत्वा शारदा सकाले
परपितर गुणलामीरा पारनपाति।
गुरू शमस्थलारस्म समस्ताविरोधमा
अम्पकारनिरोपवाद
गुलरिममिमीपते ।
दुग्पेन बेमा अमुमेही
सीहेन भाषा मष तोयम् ।
गुम बिमा भातिन व शिप्पा
मेष विधा मगरी बबेन ।
२१
गुममा गुर्विम्हगुपो मोबा।
गुरु साप प म दस्मै श्रीगुरवे नमः ।
(२३)
२३
धर्मज्ञो धर्मकर्ता च,
सदा
तत्त्वेभ्य. सर्वशास्त्रार्थदेशको
धर्मपरायण ।
गुरुरुच्यते ॥
२४
,
निवर्तयत्यन्यजनं प्रमादत
स्वय च निष्पापपथे प्रवर्तते ।
गृणाति तत्त्व हितमिच्छुरङ्गिनां,
शिवार्थिना य स गुरुर्निगयते ॥
२५
शुमोपदेशदातारो, वयोवृद्धा
बहुश्रुता ।
कुशला धर्मशास्त्रेषु, पर्युपास्या मुहुर्मुहु ॥
२६
न स्नानेन न मौनेन, नवामिपरिचर्यया ।
ब्रह्मचारी दिव याति, स याति गुरुपूजनात् ॥
सर्वामिलाषिण. सर्वभोजिन. सपरिग्रहा ।
अब्रह्मचारिणो मिथ्योपदेशा गुरवो न तु ॥
२४)
परिप्रहारम्भममास्तारपुर क
बर्य मिो परमीवरीमीयरा
परान् ।।
रेपो गुरुम मन्त्री चस्प पस्म विषा सदा ।
शरीरपर्मशम्पा रिम स परिदीपते ।
गुम्मवाप्रमादेन मूनों पा पर पशिता ।
परतु संदुपते वर्ष बिरये मरमागरात् ।
गुरुरामा दि आप सावधिकापस बास।
मस्मावविध मामा सीमा पतो गुम।
प्रास्त संसमापि गधपमारा।
रामाषाविमिमैष चोपोस गुम पता है
हिमा गामोरतेन शाशप्रेरिततेन
दुर्षमा विचदितिर्विमा
गुमपापरम् ॥
( २५) ३४ श्रुतिस्मृतिमविज्ञाय, केवल गुरुसेवकाः । ते 4 सन्यासिन' प्रोता इतरे वेषधारिण ॥ धर्म। एक एव सुहद्धर्मो, निधनेऽप्यनुयाति य । शरीरेण सम नाश, सर्वमन्यद्धि गच्छति ॥ १॥ नामुत्र हि सहायार्थ, पिता माता च तिष्टत । पुत्रो दारा न ज्ञातिवा धर्मस्तिष्ठति केवल ॥२॥ मृत शरीरमुत्सृज्य, काप्टलोष्ठपम क्षिती । पिमुखा बान्धवा यान्ति, धर्मस्तमनुगच्छति ॥ ३॥ तस्माद्धर्म सहायार्थ, निस्य सचिनुयाछन । पण हि सहायेन, तमस्तरी दुस्तरम् ॥ ४ ॥ सकताऽपिकला कलावता,विकला धर्मक्लां बिना खलु सकले नयने वृथा यथा, तनुभाजा हि कनी निकां विना ५ श्रायु क्षणलवमान, न लभ्यते हेमकोटिमि. कापि । तचतगच्छति सर्व, मृषा तत. काऽधिका हानि ॥६ur
(२६)
.
शरीरायि रिमो भैव श
नित्या निहितो पापा कम्मो धर्मर्समा ..
पावलम्पमिई र पाबरगुम दूरता ।
ताबदाम्महित विम्यासे कि कीमत 50
पुष धर्मशीमा भादवि जीवितम् ।
कोरियामातिसाच मयुपायो मविप्पति 10
जीवन्त पषम्मम्बे रेनिन पर्षितम् ।
पतोपर्मेच संपु दोषी न गया ।
अमरामरवष्षपदो विचाम रिमपेद ।
गीत इस , रमा पर्ममाचरेत् 118
मापोत्यायोर किमच नुहल कम् ।
मायुपा हरामादाय रबिरस्त पमिपति 10
प्रसिप बीपितोके, पस्मिरे पायौबने ।
अस्मिता पुषवार धमाकीनियमिर 10
मामपि भीष नरा रामसेव कर्मचा।
बापमपि पापेन बोपोषिषा 100
(२७ )
-
-
यौवन जीवित चित्त,छाया लचमीश्च स्वामिता ।
चञ्चलानि षडेतानि, ज्ञास्वा धर्मरतो भवेत् ॥१॥
दिवसे नैव तत्कुर्याद्येन रात्री सुख वसेत् ।
अष्टमासेन तत्कुर्या-येन वर्षा सुखं वसेत् ॥१६॥
पूर्व वयसि तस्कुर्या-येन वृद्ध. सुख वसेत् ।
यावज्जीवेन तत्कुर्या-घेनामुत्र सुख वसेत् ॥१७॥
विद्या रूप धन शौर्य, कुलीनत्वमरोगता ।
राज्य स्वर्गश्च मोक्षश्च, सर्व धर्मादत्राप्यते ॥१८॥
सर्वेषा य सुहृन्नित्य, सर्वेषा च हिते रत ।
कर्मणा मनसा वाचा, स धर्म चेद नेतर ॥१६॥
श्रद्रोह सर्वभूतेषु, कर्मणा मनसा गिरा ।
अनुग्रहश्च दानन्द, सतां धर्म सनातन ॥२०॥
चक्षुर्दधान्मनो दद्याद्वाचं दद्यात्सुभाषितम् ।
उत्थाय चासन दद्यादेष धर्म• सनातन
अहिंसा सत्यमक्रोधो, दानमेतच्चतुष्टयम् ।
अजातशत्रो। सेवस्व, धर्म एष• सनातन ॥२२॥
सत्य ब्रूयाप्रिय ब्रूयात् , न ब्रूयात् सत्यमप्रिय ।
प्रियञ्च नानृत ब्रूयात् , एष धर्म सनातन ॥२३॥
॥२१॥
No text on this page.
(२६) परोपकार पुण्याय, सोपानभूतं स्वर्गस्य, मानुष्य प्राप्य दुर्लभम् । तथात्मान समाधत्स्व भ्रश्यसे न पुनर्यथा ॥३३॥ शी चना दमोऽस्तेय, शौचमिन्द्रिनिग्रह. । धीविद्या सत्यमोधो, दशक धर्मलक्षणम् ॥३४॥ इज्याऽध्ययनदानानि, तप सत्य क्षमा दम । अलोम इति मार्गोय, धर्मम्याष्टविध स्मृत ॥३॥ सक्षेपास्कथ्यते धर्मो, जना किं विस्तरेण न. । पापाय परपीडनम् ॥३६॥ श्रूयता धर्मसर्वस्व, श्रुस्वा चैवावधार्यताम् । प्रारमन, प्रतिकूलानि, परेपा न समाचरेत् ॥३७॥ यथा यथा हि पुरुष , कल्याणे कुरुते मन । तथा तथाऽस्य सर्वार्था , सिध्यन्ते नात्र संशय ॥३८॥ बालो वा यदि वा वृद्धो, युवा वा गृहमागत । तस्य पूजा विधातव्या,सर्वस्याभ्यागतो गुरु ॥३६॥ राज्य सुसम्पदा भोगा , कुले जन्म सुरूपता । पाण्डित्यमायुरारोग्य, धर्मस्यैतत्फल विदु ॥४०॥ न पुनात्परमो लाभो, न भाया पर सुखम् । न धर्मात् परमं मित्र, नानृतात्पातक परम् ॥४१॥ १
No text on this page.
( ३१)
धर्मस्य फलमिच्छन्ति, धर्म नेच्छन्ति मानवाः ।
फल पापस्य नेच्छन्ति, पाप कुर्षन्ति सादरा ॥११॥
छिन्नमूलो यथा वृक्षो, गतशीर्षो यथा भटः ।
धर्महीनो धनी तद्वत्, कियत्काल ललिष्यति ॥१२॥
याति कालो गलत्यायुर्विभूतिरतिचञ्चला ।
प्रियेपु क्षणिक प्रेम, केय धर्मेऽवधीरणा ॥१३॥
फथ चरेत् कथ तिप्ठेद्, पासीत च शयीत च ।
कथ मुजीत जल्पेञ्च, पापकर्म न बध्यते ॥४॥
दयाचर्या दयास्थान, दयाऽऽसन दयाशय ।
दयाभुकिर्दयाजल्प , पापकर्म न बध्यते ॥५॥
धर्म प्रमङ्गादपि नाचरन्ति,
पाप प्रयत्नेन समाचररित ।
पाश्चर्यमेतद्धि मनुष्यलोकेs-
मृत परित्यज्य विष पिबन्ति ॥१६॥
आहारनिद्राभयमैथुनञ्च,
सामान्यमेतत् पशुभिर्नराणाम् ।
भर्मो हितेपामधिको विशेपो,
धर्मेण हीनाः पशुभि समानाः ॥१७॥
(१२)
सुपाने सुमर्ग व शीर
तपो पिपिर्व शुममाषमा।
मबारमोचारपणामपाल
धर्ममार्मा मुनपो परस्ति १८
दीपो पपायोपि तमासिति
सोमररोगाते भागा ।
पूरी रामाधमोडपिपरी-
मल मेोऽसमबन I
मामो मामिलासीमा भावोबालिका भुगत।
मना माशियोनिमा पो मानिनामम् ।।
का माप मामुर बम पुर्पमं ममफोरिमिः ।
धर्म शर्म मोद सकप सबौश्विर ।
बीबति गुखापत्र बसवमा सबीवादि ।
गुपधर्मीिवस for पीवितम् ॥an
संपत्ती पिम शहौ महन पायो उम् ।
शारिप हाममप मायामाय बापरे mu
अनन्तपुरमा मेसा। मनमुमा पुषः ।
समोसमागपतमम्सी बम विधा मम ॥
(३३)
राजन्नसारे ससारे, सारमन्यन्न किंचन ।
सारोऽस्ति धर्म एवैक , सरोजमिव कर्दमे ॥६५॥
नागो भाति मदेन क जलरुहै
पूर्णेन्दुना शर्वरी।
वाणी व्याकरणेन हसमिथुनैर्नध सभा पण्डितै ॥
शीलेन प्रमदा जवेन तुरगो नित्योत्सवैर्मन्दिर ।
सत्पुत्रेण कुल नृपेण वसुधा लोकत्रय धार्मिकै ॥६६॥
धर्म कल्पतरु 'णिर्विषहरो रन च चिन्तामणि-
धर्म
कामदुधा सदा सुखकरी सञ्जीवनी चौषधि ॥
धर्म कामघटश्च कल्पलतिका विद्यारलाना खनि ।
प्रेम्सौन परमेण पालय हृदानोचे वृथाजीवनम् ॥६७॥
मम गृहवनमाला वाजिशाला ममेय,
गजवृषभगणा मे भृत्यसार्था ममेमे ।
वदति सति ममेति मृत्युमापद्यते चे-
नहि तव किमपि स्याद्धर्ममेक विनाऽन्यत् ॥६॥
नरकान्धमहाकूपे, पतता प्राणिनां स्वयम् ।
धर्म एव स्वसामर्थ्यादत्ते हस्तावलम्बनम् ॥६६॥
यस्य न रागद्वेषौ, नापि स्वार्थो ममत्वलेशोवा ।
तेनोको यो धर्म , सत्य पथ्य हितं मन्ये ॥७॥
(३५) किंवा मित्र प्रवासे, किंवा मित्रं पोपु । पापिमतम विनि विना नि मुखप॥ निमा मित्र प्रबासेच मागी नि गोषु । रोगियोप निम्र बर्मो नि मृतस्य च Ilain पाः पादरजोपमा मिरिमदाबेगोपर्म बौबन प्रामुप बमबोरिपाई केनोपम श्रीवितम् । पर्म पोनरोति हिन्दिवमति सगोगबोनाम पाचापपुमो मापनपता योनिमा मते ॥ पारामास्वनि शरीरमा पावजरा दूरतो बाबवेधिमकाप्रतिक्षता पाक्त्तमो नारा । भारमभवास ताबदेश बिदुपा की प्रबो मार मदीप्ते मबने तुमबार प्रदुषमा कीमत: ॥४॥ बम कम मेयरीपपता मौमाग्यमानम् बबप मपन्ति विषयो- विमासपचा।
(३५) कान्ताराच्च महाभयाच्च सतत, धर्मः परित्रायते, धर्म सम्यगुपासता भवति, हि स्वर्गापवर्गप्रद. ॥७॥ धर्म सर्वसुखाकरो हितकरो, धर्म बुधाश्चिन्वते, धर्मेणैव समाप्यते शिवसुख, धर्माय तस्मै नमः। धर्मावास्यपर सुहृद् भवभूता, धर्मस्य वय महत्, धर्मे चित्तमह दधे प्रतिदिन, हे धर्म। मां पालय ॥ ७६॥ धर्मोय धनवल्लमेपु धनद , कामार्थिना कामद, सौभाग्यार्थिपु तत्पदः किमपरम् , पुत्रार्थिनां पुत्रद ।
रम्पापियापि राम किमवा मामाणिसखाम् स्त किम् वा पदाति बामिबाण स्वर्गापवर्गवधि - धर्मः गम मुमशापुरी- सार विचामो चमा मापितमर्वोपरिपुष- मीतिशामिनाम् । पमा सगरीनिरन्तरमुका- सादयस्वासन पमा निमोति मुक्तिबदमा- सम्भोगयोग्य परि बस्फनिपतमाममनि-- शिरापधिमा प्राप्मेकल्यतो पा। पनि चरमपुमा मापनीयधामी लिमपरममि माम धर्म विच ॥..॥ ते भत्तत बपति माने मोम्परत परसर्म रिम्बारहमपास कामजीवे ते मंगा।
(३७) विक्रीय द्विरद गिरीन्द्रसदृश फ्रीराति ते रासभ, ये लब्ध परिहत्य धर्ममधमा धावन्ति भोगाशया श्रपारे ससारे कथमपि समामाथ नृभव, न धर्म य कुर्याद्विषयसुखतृष्णातरलित । जुडन् पारावारे प्रवरमपहाय प्रवाहणा, स मुख्यो मूर्खाणामुपलमुपलव्धु प्रयतते ॥१॥ प्रथमे नार्जिता विद्या, द्वितीये नार्जित धनम् । तृतीये नामित पुण्य, चतुर्थे किं करिष्यति ॥२॥ मनसश्चेन्द्रियाणाञ्च, निग्रह परम तप । स ज्यायः सर्वधर्मम्म , स धर्म पर उच्यते ॥५३॥ प्रत्यक्ष चानुमान च, शास्त्र च विविधागमम् । त्रय सुविदित कार्य, धर्मशुद्धिममीप्सता ॥८॥ क्षण वित्त क्षण वित्त, क्षण जीवति मानव । यमस्य करुणा नास्ति, धर्मस्य त्वरिता गति. ॥५॥ धर्मण हन्यते व्याधिहन्यन्ते वै तथा ग्रहा । धर्मेण हन्यते शत्रुर्यतो धर्मस्ततो जय ॥८६॥ थनेन गात्र नयनेन वक्त्र, नयेन राज्य लवणेन भोज्यम् ।
(८)
जनयहीन बीवितम्य
म राबते चममसा निशीब ll
शस्वेन वतः पचसामना
सीप शमी बिपी पझेन ।
धर्मेब गोमामुपपाति मर्मों
मदेव रती तुरगो बन ॥ca
यस्यानिमी समिधानि मे
पतानि दुर्घ मुमानि ।
फारमहोप बिना विमर्श
पर्म विना पति या पुलानि Icul
परवि बननगर मुक्तिप्तौल विपत्ते
रबपति एमदि पापदि हुमीते ।
भवति सम्मान कर्मरामिति
प्ररामबलि मनोबस्त दुपा बर्ममाहुः ॥
माविसम्मजरामधुप्रस्वाना मासिनामिा ।
बिना मिनोवित धर्म शर मेमपि वापरा ।
स पर्मो पो रमापुर, सप्रापिदिवाया।
स पाचारणे ग्रहो मवाम्मो मुगुमात् ।
पञ्चैतानि पवित्राणि, सर्वेषा धर्मचारिणाम् । अहिंसा सत्यमस्तेय, त्यागो मैथुनवर्जनम् ||६|| अहिंसासूनृतास्तेय-ग्रह्माकिचनतामय । केवल्युपज्ञ परमो, धर्मश्च शरण मम ॥१४॥ धर्मो मङ्गलमुत्कृष्ट, धर्म, स्वर्गापवर्गद । धर्म ससारकान्तारोल्लङ्घने मार्गदेशक ॥६५॥ चला लक्ष्मीश्चला प्राणाश्चले जीवितमन्दिरे । चलाचले च समारे, धर्म एको हि निश्चल ॥६६॥ अपारे व्यसनाम्भोधौ, पतन्त पाति देहिनम् । सदा सविधवयंको बन्धुर्धर्मोऽतिवस्सल ॥१७॥ श्रबन्धूनामसी बन्धुरसखीनामसौ सखा । श्रनाथानामसौ नाथो, धर्मो विश्वकवत्सल ॥८॥ सुखार्थ सर्वभूतानां, मता सर्वा प्रवृत्तय । सुख नास्ति विना धर्म, तस्माद्धर्मपरो भवेत् MEE १०० धर्मामृत सदा पेय. दु खातऋविनाशनम् । यस्मिन् पीते पर सौम्य, जीवाना जायते सदा ॥
सूत शौर्य याकिनाना उपा।
विमानमहता मुहिम पगबा स
पबाहिंसा पमा साप हीदेगिपसपमा।
राममिम्मा सपोपान पग धर्मसापनम् ।
दुर्गतिपतमारपारम
पानशीबतपोभावमेवात् म त चर्षिया
मम्मी बादाम
बादाम भर्मपम्पमम् ।
दामशीयतपोभाष पासा मुनिसुर्य प्रसार "
विपदो पपा से गतशीर्णे पचा भरः ।
पमहीनो पनी विपरसाईहिप्पति,
पर्मन्प क्षमा माता सम्ममा तोपि ।
श्रोता ततोऽपि भापार को कोऽपि पता पुषी।
(४१)
१०७
विलम्बो नैव कर्तव्य, श्रायुर्याति दिने दिने ।
न करोति यम शान्ति, धर्मस्य त्वरिता गति ॥
१०८
दु ख पापात् सुख धर्मात्, सर्वशाम्पु सस्थिति ।
न कर्तव्यमत पाप, कर्तव्यो धर्मसंचय ।
अनन्तदु ख संसारो मोक्षोऽनन्तसुख पुन ।
तयोस्त्यागपरिप्राप्तिहेतुधर्म विना न हि ॥
न क्लेशेन विना दव्य, द्रव्यहीने कुत क्रिया।
क्रियाहीने न धर्म स्याद्धर्महीने कुत सुखम् ॥
तव ।
धर्मकार्य मतिस्तावद्यावदायुदृढ
श्रायु कर्माणि सक्षीणे, पश्चात कि करिष्यसि ? ॥
(४)
परेममनिष सह प्रीतिर ।
नेप पम्पम, शारतवो मरमर
विधा सपा व शौर्ष लीनरममरोगता ।
रामे मार्ग मोम स पारवाप्यते ।
सम्वतिः परसौबाबा बिभूम्धिर्मोगमामरा ।
रिचा बिमरियावा मस धमतरोपिम् ।
वर्षमाधुशार यरा दुर्ति या शिवम् ।
माम राम सुन राधा रते बमुखमा ।
समापवर्गसंपतिसरा
जा ष म बमः कर्मधर्मधमानः।
अमेयो बाहिमिन सीरिय
मोरिय ममरा।
मीवरचामप माचादेच धमः मनायन ।
( ४३ )
जिनधर्मविनिर्मुको, मा भूव चक्रवर्त्यपि ।
स्था चेटोऽपि दरिद्रोऽपि, जिनधर्माधिवासित ॥
११६
जिनशासनस्य सारो, जीवदया निग्रह कषायाणाम् ।
सार्मिकवात्सल्य, भक्रिश्च तथा जिनेन्द्राणाम् ॥
१२०
म्लायन्ति पुष्पनिचया प्रहरार्धकेन,
वैगन्ध्यमेति दिवसेन कृतोऽङ्गराग ।
जीर्यन्ति रम्यवसनान्यपि भूरिवर्षे ,
नो जीर्यते युगशतैर्जिनधर्मसेवा ॥
१२१
रम्य रूप करणपटुताऽऽरोग्यमायुर्विशाल ।
कान्ता रूपानमितरतय सूनवो भक्रिमन्त ॥
षट्खएडोर्वीतलपरिवृढस्व यश. क्षीरशुभ्र ।
सौभाग्यश्रीरितिफलमहो धर्मवृक्षस्य सर्वम् ॥
(४४)
सविसे पाति पात्परा।
गुरु बर्मामीरोगवा ।
सम्माविचमनिमित निममा मोगा मुफीति सुपीः ।
पापरहिना प्रभवतः सर्गारवर्गापि।
बांबर्मतमान मासे मामानीपत।
मच्छीईपिपसे मतापपरासी सौभाम्पमारोग्पवा ।
मामुत्मापाराषचोटनामा पर।
मामीगवरतपदं शिषरमा सहयो रेरिनाम् ।
भरिणाम नरो धर्म पुसमाचाति पाति ।
मनुष्यमन्मताभ कवर्थ धर्मप्रेगा।
मम माम्बार्स बिघा मीरगमा।
पैच - ममुर्व गर अगरते ।
(४५)
मुनि गुणाः।
-
ये तीर्णा भववारिधि मुनिवरास्तेभ्यो नमस्कुर्महे ।
येषां नो विषयेषु गृध्यति मनो नोवा कषाय प्लुतम् ॥
रागद्वेषविमुक प्रशान्तकलुष साम्याप्तशर्मद्वय।
नित्य खेजति चाप्तसयमगुणा क्रोटे भजद्भावना ॥
२
यस्मिन्देशे भवेद्योगी, ध्यानयोगविचक्षण ।
सोऽपि देशो भवेत्पूत , किं पुनर्यस्य बान्धव ॥
३
श्रुत्वा स्पृष्ट्वा च रष्ट्वाच, भुक्त्वा नात्याच योनर ।
न हण्यति ग्लायति वा, स विशेयो जितेन्द्रिय.॥
स्थानोपवेशनस्वाप-निक्षेपग्रहणादिषु ।
जन्तुप्रमार्जनार्थ हि, रजोहरणमिष्यते ॥
५
सपातिमादिसस्वाना, रसायः मुखवत्रिका ।
भक्तपानत्यजंतूना, परीक्षायै च पात्रकम् ॥
(५६)
मसमा सिनि मुमति पान्ति पर्वयाः 1
पिपति प्रणये नापि माहीमोगलतम् ।
पहप मे प्रचसेत्तु मम्बर
बसेरा ताराप्रास्मभानुः ।
मापि काले प्रचिती पनि,
तपापि बाब नपसेदि सापो
पम्मा इससे शिम् एवोमारेन मम्पमाः ।
भपमा महासेन , इसन्ति मुनीवराः
मराजमप मौरम
मनिमम व वियोगमषम् ।
बोन्मुख
परसोदित
अमबलमिई रमशीबवाम् ।
(४७) विते त्याग क्षमा शक्नौ, दुखे दैन्यविहीनता। निर्दभता सदाचारे, स्वभावोऽय महात्मनाम् ॥ श्राशा नाम नदी मनोरथजला तृष्णातरङ्गाकुला । रागग्राहवती वितर्कविहगा धैर्यद्रुमधासनी ॥ मोहावर्तसुदुस्तराऽति गहना प्रोस्तुङ्ग चिन्तातटी । तस्या पारगता विशुद्धमनसोनन्दन्ति योगीश्वरा ॥ धयं यस्य पिता क्षमा च जननी शान्तिश्विरं गेहिनी। सत्य सूनुरय दया च भगिनी भ्राता मन सयम ॥ शय्या भूमितल दिशोऽपि वसन ज्ञानामृत भोजन- मेते यस्य कुटुम्बिनो वद सखे कस्माद्भय योगिन ॥ कौपीन शतखण्डजर्जरतर कन्था पुनस्तादृशी। निश्चिन्त सुखसाध्यभक्षमशनशय्या श्मशाने वने ।। मित्रामित्रसमानता जिनपतेश्चिन्ताथ शून्यालये। स्वरमामन्दमदप्रमोदमुदितो योगी सस्य तिष्ठति ॥
५८)
"एक बसेर् प्रामे पक्षने दिनापम् ।
रे रिमा मिडनंगी पहराधम्"।
पांच भूताना मैत्रा स पुष ।
निमो राभरा, समसामी।
पमा पिच तथा बाचो पबाबासा किया ।
निचे भाव हिमाया माग्नामेकमवा ।।
पपिए नौ राणा सचिदपि पररावनम् ।
मानियादारी मिति परपोरगा।
अस्मियापारी बिपि मामाघरो-
ममती माय बमबतिसुबर।
उन्बन्ति मोगमा
पामगोपी, सा
बनाती।
परपित
(१)
मक्षिका व्रणमिच्छन्ति, धनमिच्छन्ति पार्थिवाः ।।
नीचा पलहमिच्छन्ति, शान्ति मिच्छन्ति साधव ॥
बाथ श्राध्यारिनके वापि,
दुख उत्पादिते पर
न कुप्यति न चाहति, दम इत्यभिधीयते ॥
२१
न यम यममित्याहुमा वै यम उच्यते ।
धारमा सयमितो येन, त यम कि करिष्यति ? ॥
२२
उपकारिपु य साधु , साधुत्वे तस्य को गुण ।
अपकारिषु य साधु , स. साधुः सनिरुच्यते ॥
२३
सुलभा पुरुषा लोके, साधव साधुकारिषु।
असाधुषु पुन साधुर्दुर्लभ पुरुषो भुवि ।।
यस्य
चित्त द्रवीभूत, कृपया सर्वजन्तुषु ।
स धन्य सस्तो पुण्य , किं जटाभस्मवल्कले ॥
(४०)
बामप्रवतेय
योगाम्बासी बिशियो ।
अमपारिमामेव
साय शिवरी वेन चम्मो पणा कुन तत् ।
बापवे बोगबाम्पन
रचमाप्पो प्रमा।
प्रमापर्वमहिमा समारोबारिमाम् ।
सेबेटबोगी निकामो पोग्बा मनमो नपर।
कर्मया मनमा
प्रस्तामिति
बाचा मपणे मिस्पता।
सम्मोहमपिमिसतिमि .
बीमा हुदा रिपबयरममा
निवेषु पु बोम् मनु यस्ता विता.
4
समर्म माम मुनिश्वमा मुस्विमा पुनसावर
तेवान्विबोर मामराव पवा मरे निशारी।
(५१)
३१
परद्रव्येषु योऽन्ध. स्यात्, परस्त्रीपु नपुसक ।
परापवादे यो मूकः, सर्वदा विजितेन्द्रिय ॥
३२
सुखिनो विषयतृप्ता, नेन्द्रोपेन्द्रादयोप्यहो ।
भिक्षुरेक सुखी लोके, ज्ञानतृप्तो निरञ्जनः ॥
यो दानमानस्तुतिवन्दनाभिर्न मोदतेन्यैर्न तु दुर्मनायते ।
भलाभलामादिपरीषहाने सहन् ,
यति. स तरवादपरो विडम्बक. ॥
३४
सता सदा शाश्वतधर्मवृत्ति,
सन्तो न सीदन्ति न च व्यथन्ते ।
सतां सदा नाफलसगमोऽस्ति,
सयो भय नानुभवन्ति सन्तः ।।
(२)
नीरवर सताम्ण सम्मा परमगुच्म ।
समाचारपत्र की माप
मांत्र
सम्म
गप्पनीय समुथ कर पम्मानमुत्तमम् ।।
विचामो बनमरस्तुतीयोमियना
मा एवेपक्षिप्तानामेव एष महा मम ।।
15
पतो तो पर्वत सपनो रिमुपये।
निवर्तमान सर्वतो म लिखमपनि ।
५
गर्म पवित्र बनी मार्ग बमुम्बयपुरणपतीचमा
अपारसविन्मुससागरेशलिए भी परेसामाशिषमयेणा
समापि गणि बम माप ।
तापी पति मन्ति।
५३)
नोदनि नाम्नमापानि, पुरे दुपे मुम्पप्रभा ।
पयामा पिलियम्प, म जीयन्मर उज्यते।
१३
गान्ता महान्तो नियमन्नि मन्लो,
सन्तयलोकहित
श्री मय मीमभवार्णय जनान,
न हेतुनान्यानपि तारयन्त ।
निर्व
निरपेपो
शान्तरे, दम्भाशारयजित ।
मुनितिरागा माधुरिहोच्यते ।
न प्रहप्यति सम्माने, मापमाने च कुप्यति ।
न पुनः परुप यादेतहि साधुलाम् ।
परोपकारकधिया, स्वसुखाय गतस्पृहा ।
जगदिताय जायन्ते, साधवस्तवारशा भुवि
१६
दापि न पुची तारम्पारमिषा निस्सा।
मेगा सावित संसार विछोकरिमो सपि ।
रम्निमसा बिमाप्रसानियों माति भणामी।
पपरियोगविसमा रतीप रत मिना ।
पुप गंभाविधर्मित एकपविधीवर मुवि ।
भारिपरिनाम मानि सर्त बचपनी शाखाम्।
सापुता।
निर्ममता गुरौ बिनयता निरम भुवापासता ।
परित्रोममा माोपणमता ससानियता।
अपर्यापपरिमानमनता
सामो! साहनपरमिदं संसारविषेत्।
निरीह
मियारा निर्ममाः समचेतसा ।
महामनपरा या साषा हरवं मम ।
रे
सम्ममानी अपाय, मामी परबते पर।
मम्मीवरधारी यस सिप्पति महामुनि।
(५५)
५.,
न यस्य मित्र न च कोऽपि शत्रुर्निज ,
परो वाऽपि न कश्चनास्ते ।
न चेन्द्रियार्थेषु रमेत चेत ,
कषायमुक्र परम स योगी॥
सम , शत्रौ च मित्रे च, तथा मानापमानयो ।
शीतोप्णसुखदु खेषु, सम. सङ्गविवर्जित ॥
५३
दु खेवनुद्विममना, सुखेषु विगतस्पृहः।
वीतरागभयक्रोध , स्थिवधीमुनिरच्यते ॥
ये न हप्यन्ति लामेषु, नालामेपु व्यथन्ति च ।
निर्ममा निरहवारा सस्वस्था समर्शिनः ।।
य सम सर्पभूतेषु, त्रसेपु स्थावरेपु च ।
तपश्चरति शन्द्वात्मा, श्रमसोऽसौ प्रकीर्तित ।।
२ बन्नति और व मिराने परतु
मोगाम्पति भेष मेष तपति पर
एमबि पति मोषमा
बर्मा या सीब पच पोलि
प्रामीपम्पेन स सर्म पर
सुचना पनि वा पुर्व स पोमी
परंपरावसहमतिम एवं
पहावरागस्म मुबामामनिर्वा
सर्व माण पिता कान बोना
ग्रान्तिा पलीमा पुत्रा परेते
पिता बोगाम्मामो विश्वविति
विका मोर्चा प्रतिदिनमबीहा
(५७)
प्रिया शान्ति पुत्रो विनय उपकार प्रियसुहृत,
महायो वैराग्न गृहमुपशमो यस्य स सुखी ।।
६१
सूक्ष्माणि जन्तूनि जलाश्रयाणि,
जलस्य वर्णाकृतिसस्थितानि ।
तस्माजल जीवदयानिमित्त,
निर्ग्रन्थशूरा परिवर्जयन्ति ।
प्रष्टी मासान् विहारः स्याधतीनां सयतात्मनाम् ।
एकन्न चतुरो
मासान्, वार्षिकान् निवसेत् पुन ॥
६३
मौनाश मुनिर्भवति, नारण्यवसनान्मुनि
स्वजनां तु यो वेत्ति स मुनि श्रेष्ठ उच्यते ॥
६४
स्वैर विहरति स्वैर शेते स्वैरं च जहरति ।
भिरेक सुखी लोके राजचौरमयोज्झित ॥
६५
अस्मिनपारससारे सागरे
भजतां
सताम् ।
कि समालम्बन साधो, रागद्वेषपरिचय ॥
(15)
वाम।
-
'म राशिमाताप शीव दुर्गतिमासमम् ।
Part
तपः कर्मबियालाब
भावना मवमाशिमी।
गौरव प्रापते रामा तुमिचस्प समाप ।
स्पिनिमा बोरामा पोपीनामा म्पिति ।
.
शतबामिति
वीरतेनुपीयो।
पगे पाने पाच तानं साम्पिक विदुर ।
४
गरिहा मर कौन्तेष मा रपेको भनम् ।
माधितापीपल पथ मीसम्म मौनी।।
उपातिमा शिमो साप पुदि बिर।
जमेरसम्बा
बारमसाम् ।
(५६)
६
दान भोगो नाम्निमो, गतयो भवन्ति वित्तस्य ।
यो न ददाति न भुझे, तम्य तृतीया गतिमंत्रनि ।।
योन नदाति न भुञ, सति विभवे नव तम्य तद्प्रम्
मृणमय कृत्रिमपुरपो, रसति शम्य परस्पार्थे ।
दातन्य भोगान्य, सति विभवे मचयो न कम्य ।
परयेह मधुकरीणां, मचितमर्थ दरम्यन्ये ॥
ह
दानेन भूतानि वशीभवन्ति,
दानेन वैराण्यपि यान्ति नाशम् ।
परोऽपि बन्धुत्वमुपैति दानेन हि-
सर्वव्यसनानि हन्ति ॥
तुरगशतसहस्र गोगजाना च बक्ष,
कनकरजतपात्रं मेदिनी सागरान्ता
पेरिम्पाप्रदान
बदभवत समामभप्रवामाधामम् ।
मीमा बिलमारिनपासामा प्राणिमा
दुमन पाये बाबा साघुकमा भनीपते ।
११
सब भावाति ने मामायातिते ।
एप पर्माधिमा बम बिना कीर्माविभावम् ।
पाममात्री
रामेव
प्रथमो बिमा ।
दामन मैगमो भोमी राम पुरषका
मारमा
पात्रापात्रविचारया।
इमादाम तुम मानवियते ।
पपास्मही योमारी विषमता।
पात्रापात्रावा रेनुपडाबोष.
'(६१)
१६
दीनदानाद्भवेद्भोगी, सुखी - सत्पात्रदानत ।
अभीतिदानाहीर्घायु , ज्ञानी स्यात् ज्ञानदानत ॥
.
J
दानं च निजहस्तेन, मातुई स्तेन भोजनम् ।
तिलकं स्वसहस्तेन, परहस्तेन मर्दनम् ॥
८
कुभोजने दिन नष्ट,
कुनार्या यौवन
हतम्
कुपुत्रेण कुल नष्टं, धन नष्ट न दीयते ॥
।
१९
शुध्यति भस्मना कास्य, नारी शीलेन शुध्यति ।
शुध्यति तपसा साधुही दानेन शुध्यति ।
योजने श्रूयते मेरी, मेघो, द्वादश योजने।
दातारी दानशब्देन श्रृयन्ते सचराचरे ॥
उष्णकाले तक्रदान, वर्षाकाले च मन्दिरम् ।
शीतकाले वनदान, सर्वकाले च भोजनम् ॥
मागे स्मार्मिगुय वित्त व्यवसायेचवर ।
मेरे सतगुरी मोह, पोऽवगुणं भवेत् ।
मामशे वारप्रसंच्या तबसम्मा महीपते ।
गावा बाहकासच्या पावसम्मा , विपये।
२०
अपमेका सातम् ।
दुर्गम बम्पते के तसम्म समतम् ।।
१५
भनारो खम्मा मुम्ब निपर पः।
वाचापम पमापि
पामस्य पवानि ॥
मार्मरोग्णि रोमानो गमाना मिर्ष बचा।
तपाषुमोरना पात्र
भाषित तोटि माई सविधानममोहम्।
सालिक मई सम्तो दावार मारिए
(६३)
२८
किं दग्येण कुबेरस्य, किं समुद्रस्य वारिणा ।
किं गृहेण गृहस्थस्य, भुक्रियत्र न योगिनाम् ।।
२६
ध्यानेन शोभते योगी, सयमेन तपोधन ।
सत्येन वचसा राजा, गृही दानेन चारुणा ॥
काले ददाति योऽपाने, वितीणं तस्य नश्यति ।
निक्षिप्तमूपरे बीज, कि कदाचिदवाप्यते ॥
३१
ताढन पीडन स्तेय, रोषा दूषणं भयम् ।
य कृत्वा ददते दान, स दातान मतो जिने ॥
दानतो वैरिणोऽपि स्युमित्राण्येव न सशय ।
दाने सर्पमिद विश्व, प्रतितिष्टति सर्वदा ॥
प्रशसन्ति प्रजा नित्य, कर्णबल्यादिकानिह ।
वदान्या दानत स्वर्ग, नजन्ति सतत नरा ॥
रामेन मायवे वर्गो पामेन मुखमरमुते ।
समुत्र र बालेव, पलो मति मा.
पावाति मावि पदप बनिमो भयम् ।
आये सवस्म कीमत पररपि चौरपि।
मौत
मन्तिबरमा पापापा पापसंभवम् ।
हारिणममदानेन, तरमामपणे
.
हामिमी पुरपी राबर् सांसोपरि तिता।
बम बमबा पुलो
पुरो रबिन प्रथमपान् ।
पाम मिपमासमेत वाममगमावतीम् ।
वानप्तमेव दुषमममेर
भपात्रम्मत पनि सामानि महापापि।
पमा मस्ति रामेन! मस्मानिया।
(६५)
४०
पात्रेभ्यो दीयते नित्यमनपेय प्रयोजनम् ।
फेवल त्यागवुया यत, धर्मदान तदुच्यते ॥
अभिगम्योचम दानमाहूतन्त्र मध्यमम्।
अधम याच्यमान स्यात सेवादानन्तु निप्फलम् ॥
४२
दान वाचस्तथा बुन्दे पित्तस्य विविधस्य च ।
शरीरस्य च कुत्रापि केचिदिच्छन्ति परिता ॥
गोदुग्ध वाटिकापुप्प, विद्या फूपोदक धनम् ।
दानाद्विवईते
नित्यमदानाच घिनश्यति ॥
४४
देय भेषजमातम्य, परिधान्तस्य चासनम् ।
तृपिरास्त्र च पानीय, सुधितस्य च भोजनम् ॥
अभयाग्नीपधान-भेदतम्नचतुर्थिधम्
टान निगपने साति, प्राणिशामपकारकम् ॥
पूनावामपमा सौम्मे हमे समागमे विगमे ।
उम्पति पस्मनचेतो पानमसाबुचमा सारा ।
भारेषा मुममा सौम्पसमागी मोगी बयोमिति।
ममममवरमेय विपीपी
निराममा
पत्पर्य बता पृषी प्रामुक पर मोचनम् ।
अनपोरन्तर मान्ये तुवाबिपोरिष.
पतु गायेषु शिरा प्रधान
सम्रिपाबो भवन प्रधानम् ।
सर्वेषु येषु पषा प्रयानम्
सापचीवामरा प्रबामम् ।
म गोमदानम् न महीमानस्
बचावा हि तवा प्रधानम् ।
(६७)
यथा वदन्तीह बुधा. प्रधानं,
सर्वप्रदानेश्वभयप्रदानम् ॥
श्रीनामेयजिनेश्वरो धनभवे श्रेय. श्रियामाश्रय ।
श्रेयांस. स च मूलदेवनृपति. सा नन्दना चन्दना ।।
धन्योऽय कृतपुण्यक. शुभमना श्रीशालिभद्रादिक ।
सर्वेप्युत्तमदानमानविधिना जाता जगद्विश्रुता ॥
दान ख्यातिकर सदा हितकरं संसारसौख्याकर।
नृणां प्रीतिकरं गुणाकरकरं लघमीकर किङ्कर ॥
स्वर्गावासकर गतिजयकर निर्वाणसम्पस्कर।
वर्णायुर्यलबुद्धिवर्द्धनकर दान प्रदेय बुध. ॥
देय भो सधने धन सुकृतिभिर्नो सचित सर्वदा ।
श्रीकर्णस्य बलेश्च विक्रमपतेरचापि कीर्ति स्थिता ।।
आश्चर्य मधु दानभोगरहितं नष्ट चिरात् सचितम् ।
निर्वेदादिति पाणिपादयुगल घर्षन्त्यहो मक्षिका ॥
(६८)
गतेपु मारते राग सानेपु च पतितः।
बहा रासापु, दाता भवति पापा।
परखे विवपामापसमाज र परिता ।
. बागपहावेत , बाबा चावायता
इमिपमा बगे पनपाति पशिवा ।
दिवप्रायोजिमिका रावा सम्माननता.
भग्वापिनारी मिले बिनीवे बोपमानित।
दीनामावशिशिरेषु र वन मवेद ।
माधागतन इम्मेष कम पारोकिम् ।
वामन मिबिना देग कामे पाने गुणाम्बिते.
मिपारपिसामन्यो
हिमामनिवासेयो
बामेको
मरमेको
दिनामयी।
भणपती.
(६६)
अगुवतिसहयेभ्यो,
महायतिसहस्रेभ्यो,
६०
वरमेको
वरमेको
महामती।
जिनेश्वर ॥
प्रत
जिनेश्वरसम पाय,
न भूनो न भविष्यति।
पात्रविशेषेण, देव दान शुभारममि ॥
૬ ૨
पात्रे त्यागी गुणे रागी, भोगी परिजनै सह ।
शाने चोदा रणे योद्धा, पुरुष पञ्चलक्षणम् ।।
श्रीवृद्धि ग्ववच्छेद्या, नव धाया
क्दाचन।
प्रमादात् स्खलिते छापि, समूला सा विनश्यति ॥
६४
हस्तस्य भूपणं दान, सत्य कण्ठस्य भूपणम् ।
श्रोत्रस्य भूपण शास्त्र, भूपणे कि प्रयोजनम् ।।
दानेन प्राप्यते स्वर्गो दानेन सुखमश्नुते ।
इहामुत्र च दानेन पूज्यो भवति मानवः ।।
गा। प्रथमो मिप्रै माया मित्रं गृ सा।
चातुरम्य मिपर मित्रं दान मित्र मरिप्यात
प्रसारपसीप-रोजन पुरले
गर पार्म मरेत् पानन म पतः।
पल्पमपि रिती चित परवीन प्रपत।
सहमोगा मा मात् पुरणपोति ।
नापि म दासम्म
परोपमनापाप
गृहनिमदीपते।
रहना।
बापग्री पाने मितिमम् ।
TV मुपाये . गुप्त इतर भरी.
(७१)
७२
कढर्योपात्तवित्तानां, भोगो भाग्यवर्ता भवेत ।
दन्ता दलन्ति कष्टेन, जिह्वा गिलति लीलया ॥
उत्तमोऽप्रार्थितो दत्त, मध्यम प्रार्थित पुन ।
याच र्याच्यमानोऽपि, दत्ते न त्वधमाधम ।।
७४
गर्जित्वा बहुदूरमुन्नति-भृतो मुञ्चन्ति मेघा जल ।
भद्रस्यापि गजस्य दानसमये सजायतेऽन्तर्मद ॥
।
पुप्पाढम्बरयापनेन ददति प्राय फलानि गुमा ।
नो छेको न मदो न कालहरणं दानप्रवृत्तौ सताम्॥
धिर धिर दानमसत्कार, पौरप धिकलसितम्
जीवित मानहीन धिग्, धिपन्या बहुभापिणीम्
प्रियवाक्यप्रढानेन, सर्वे तुप्यन्ति जन्तव
तम्मारदेव पत्रव्य,
वचने का दरिद्रता
पार्भा प्रभसतो मिग्र मा मित्रं पासता।
मावरम मिपर मित्र दान मित्र मरिमता
भाजपवरपरीष-भोरपि
तब वार्म मोद पात गुभ पतः ।
६८
अपमपि वा पिस परवीर प्रम।
मापोगात् पमा दामात् पुरुषामपि गते ।
नादपि न दासम्म गृहरि नदीपते ।
परोपणनाव
रविना
.
मुख्य पापपही सुपात्र मिदिमम् ।
मुएने मुपाये । शुसं न गरपति
ममकिपा
माप
समुमोऽपि सम्प
परव भुबमोपरि गदि ।
(७१)
७२
कदर्योपात्तवित्ताना, भोगो भाग्यवतां भवेत् ।
दन्ता दलन्ति कष्टेन, जिह्वा गिलति लीलया ॥
उत्तमोऽप्रार्थितो दत्ते, मध्यम प्रार्थित पुन ।
याचकोच्यमानोऽपि, दत्ते न स्वधमाधम ॥
गर्जित्वा बहुदूरमुन्नति-भृतो मुञ्चन्ति मेघा जल ।
भद्स्यापि गजस्य दानसमये मजायतेऽन्तर्मद ।।
पुप्पाढम्बरयापनेन ददति प्राय फलानि द्रुमाः ।
नो छेको न मदो न कालहरणं दानप्रवृत्तौ सताम् ॥
७६
धिर धिग् दानमसस्कार, पौरुष धिकलङ्कितम्
जीवित मानहीन धिग, धिक्न्यां बहुभापिणीम्
प्रियवाक्यप्रदानेन, सर्वे तुष्यन्ति जन्तव
तस्मादेव वतव्य, वचने का दरिद्रता
पभोगत म पनाति विप माप्पाप मानवा।
बाकपडे बसमामेभपि मालिसेना शिाा
बसे र बने गुए पागे वाम मनागरि।
म.हेम म्पर्य बाडि बियर बालिया।
महो पा पर अम्म मर्षमापनुपबीवनम्।
पामा महीमावेम्मो निराशा पाटिमाना।
6
काबामम्पस प्रति विम्ति स्पषमावरे।
साम्यपि परापाप
बम समाप।
पसी वामविपर्षिती भुखिपुरी मारमुणिोरिली।
नेमे मारियोकोन दिवे पादी मती गती ।
मम्माचाणितविषमयर गर्नेर कहिये।
रे बमु! मुबमुख सामानीस निधा।
(७३)
यदि तात
८२
।
धन नास्ति, पूर्वदुष्कृतकर्मणा।
तथापि ललिता वाणी, वचने का दरिद्रता ॥
८३
दाता नीचोऽपि सेव्य स्यान्निष्फलो न महानपि ।
जलार्थी वारिधिं त्यक्त्या, पश्य कृप निपेवते ॥
रक्षन्ति कृपणा' पाणौ, द्रव्य प्राण मिवारमन ।
तदेव सन्त सततमुत्सृजन्ति यथा मलम् ॥
८५
अर्थिप्रश्नकृती लोके, सुलभौ तौ गृहे गृहे ।
दाता चोत्तरदश्चैव, दुर्लभौ पुरषौ भुवि ।।
८६
नाना दान मया दत्त, रत्नानि विविधानि च ।
नो दरा मधुर वाक्य, तेनाद शूकरो मुखे ॥
८७
पश्य सङ्गमको नाम, सम्पद वस्सपालक ।
चमत्कारकरी
प्राप, मुनिदानप्रभावत ॥
(७५)
प्ररानातीवि वातानि पोपपरवानि
माधुम्मा सामोग्बानि देवानि रिधिना दुपा।
८.
नति पमिते में न ( मनमर्मिमाम् ।
तर मर जानामि प्राता कस मविपति
माषाहाकारसनामिा प्रबुपतिमाऽमरा
पतिपितीयते दान मर्मस्व मापकम् ।
मामात् प्राप्पवे भाग
पुचानात्
प्राप्यते पाया।
पशमाबाबत तित
सुदामा मापते मुजम् ।
कम बपति राम्रो राम मात्रानि संगया।
बल्ल सातवा मोरयम् ।
मानेन शत्रम् सपति भ्यापिमित भापति।
पामेव बापत विधा दानेन पुषवीचमा ।
(७५)
१४
सुपात्रदानाच भवेन्द्धनाढ्यो, धनप्रभावेण करोतिपुण्यम्
पुण्यप्रभावात् सुरलोकवासी, पुनर्धनाढ्य पुनरेवभोगी
कुपात्रदानाच्च भवेदरिद्रो,दारिद्यढोपेण करोति पापम् ।
पापप्रभावान्नरक प्रयाति, पुनर्दरिद्र पुनरेव पापी॥
चारित्र चिनुते तनोति विनय ज्ञान नयत्युन्नति ।
पुष्णाति प्रशम तप प्रयलयत्युल्लासयत्यागमम् ॥
पुण्य कन्दलयत्यय दलयति स्वर्ग ददाति क्रमा--
निर्वाणप्रियमातनोति निहित पाने पविश धमम् ।।
सत्पाश महती श्रद्धा काले देय यथोचितम् ।
धर्मसाधनसामग्री
धन्यास्येय
प्रजायते ॥
28
अभय पान ।
1
जीमामा पर्ण भाषा जीवितषियः।
नमसमानेम्मोऽभपहान प्रासत
म सर्गे प्रसबोर वा तत्सुखं प्राप्त मौः ।
पदार्वजम्नुनिषावदानोत्पमिति मे मति।।
।
मार्यमादम्प माई राज्य बाप परमान।
तपनि परिसम्प बीको जोभिमिपति।
वचा मभवरपिया।
म तु विप्रमालेम्पो गोमानमसरहतम् ।
हमपेमुभरापीमा
मुभा
अगि।
दुर्गमा पुलो बोक पा प्राणिप्पमपमा ।
(७७)
६
यो दद्यात् काञ्चन मेरु कृना चैव वसुन्धराम् ।
एकस्य जीवित दद्यान च तुल्य युधिष्ठिर ।।
दत्तमिष्टं तपस्तप्त तीर्थसेवा तथा
श्रुतम् ।
सर्वेऽप्यमयदानस्य कला नाहन्ति पोढशीम् ॥
महतामपि दानाना कालेन क्षीयते फलम् ।
भीताऽभयप्रदानस्य जय
एव न विद्यते ॥
8
एकत. काञ्चनो मेरुहुरत्ना वसुधरा ।
एकतो भयभीतस्य प्राणिनः प्राणरक्षणम् ।।
यो भूतेष्वभय दद्याद् भूतेभ्यस्तस्य नो भयम् ।
याडम् वितीर्यते दानं ताहगासाधते फलम् ॥
अभयं सर्वसत्वेभ्यो यो ददाति दयापर ।
तस्य देहाद्विमुनस्य 'भयं नास्ति कुतश्चन ॥
ar
पदाति सातायि गवामयादि ।
सर्वसत्वम्पानमिति बोचते
भूवामपादानेन सर्वसामावाप्नुयात् ।
सिर्षमापुन बमते पुची व महा भो ।
शीलम् ।
दीरम्बा भूगई विधा मारियां भूप तुपा।
मूपच पति बीमा की सबस भूप।
.
मनपर्प पर खे-पाषा मैपूर्व प्रपद।
माएकी केक्षिः पये गुफमापबम् .
३
मोऽस्पषसाच किवानिपचिरेब
एवमैथुनमाम प्रपति मबीरिया ।
(७६)
वर प्रवेष्टु ज्वलित हुताशन,
न चापि भग्न चिरसचित व्रतम् ।
वर हि मृत्यु सुविशुद्धचेतसः,
न चापि शीलस्खलितस्य जीवनम् ॥
५
शील नाम नृणां कुलोन्नतिकरं शील परं भूषणम् ।
शील चाशु करोति पावकजल शील सुगत्यावह ॥
शीलं दुर्गतिनाशन च विपुल शील यश पावन ।
शील निर्वृतिहेतुरेव परम शील तु कल्पद्रुम ॥
६
शीलेन रक्षितो जीवो, न केनाऽप्यभिभूयते ।
महादनिमनस्य,
कि
करोति दवानल ॥
वान्धवा सुहृद सर्वे नि शीलस्य परामुसा ।
शन्नवोऽपि
दुराराध्या , समुखा सन्ति शीलिन ।
(८०)
८
पान अरिमारान विमपन्निपा मारण।
सीता राजमती मनीच सुगमा पूजा ममदापुमा ।
बारामा चमगावती पतिमति पनापती बीपी।
शीलम प्रतिविर एमगति प्राप्य प्रति पराम् ।
फुलम विशामब शीखमेवाण प्रायम् ।
हमय बायन्ते उम्मेषु मुगन्धिपु.
१
मोर पर्वमन कर्मदा मनमा
कर्मदा मनमा मिरा।
अनुमा
सीबमेधा
विपु धन विद्या म्पसमे पन मवि ।
परपोष बर्न धमी शी सबबम् ।।
एकमेव
मश्यिर्षि
त
समापन
अगाये।
पुमन्ते विपिन
(८१)
१३
श्रभिवादनशीलस्य, नित्य वृद्धोपसे विन ।
चत्वारि तस्य वर्धन्ते, श्रायुविधा यशो बलम् ।।
शीलतो न परो यन्धु , शीलतो न पर सुहृत् ।
शीलतो न परा माता, शीलतो न पर
पिता॥
भगस्थानपरित्यागी, चत पालयतेऽमलम् ।
तस्करैलुन्यते कुत्र,
कुत्र, दूरतोऽपि
पलायित ॥
शौचाना परम शौच, गुणानां परमो गुण ।
प्रभावो महिमा धाम, शीलमेक जगत्त्रये ॥
व्यर्थ मानजीवन सविभव शील विना शोभनम् ।
व्यर्था शीलगुणां विना निपुणता शास्त्रेकलायां तथा ॥
व्यर्थ साधुपद च नायकपद शील यदा खपिढतम्।
सेवाधर्मसमादरो न सुलभ शील प्रत चान्सरा ॥
बिम्पर्य सुमनवा शीर्षस्व पासषमो ।
पस्य विमपो विन्स पापः।
माकोपरपसा मा बापतो धर्मस्व निर्माता।
सवामपि सर्वकारबमिई बौर पर भूपणम् ।
बहिन्तस्प जवाबते बनिधिमपामते तत्तप्पा-
म्मे मारपशिखारवे मुगपत्तिा सपा पाते।
प्पाको मास्पगुवापते विपरमा पीपूपमापते।
बलांगेऽलिखनोकपमतमे शीव समुन्मीमति
२
पेरणा रागनी मा नरगुणा पामीरसैर्मोजनम् ।
मौष बाम मनोर बगो बम्पो पपासंगमः ।
बाबोबादाविसमापिप प्रम बिगावाररात् ।
न पम्प दुमतीप्रबोधनावम् भीस्पूसिमा सुमिम् ।
अनानामपि रोपाचा चतुर्पमतमा।
सीबया मेरवामानम्मा गीत समेत् ।
(८३)
२२
पृथ्वी सत्पुरुष विना न रुचिरा चन्द्र विना शरी।
लक्ष्मीर्दानगुण विना वनलता पुप्पं फल वा विना॥
श्रादित्येन विना दिन सुखकर पुत्र विना सत्कुलम् ।
धर्मो नैव सृतः सदा श्रुतधेरै शील विना शोभते॥
२३
न मुक्राभिर्न माणिक्यन वस्त्रैर्न परिच्छटै ।
अलक्रियेत शीलेन केवलेन हि मानव ॥
अग्निजल द्विपन्मित्र,
तालपुट सुधानिभम् ।
सिन्धु स्थल गिरिभूमिहेतुः शीलस्य तत्र च ॥
निशाना च दिनाना च, यथा ज्योतिर्विभूपणम् ।
सतीनां च यतीना च तथा शोलमसहितम् ।।
२६
भमरा किकरायन्ते, सिद्धय. सह सङ्गता ।
समीपस्थायिनी सपच्छीलालङ्कारशालिनाम् ॥
()
पत्तस्तेन गमीविषयो गो भपीज।
पारिस बनानाविषगवाराममनापामबा।
सोना समान शिवपुरागरे पाये ।
सीबम निज मिहसमतियोपिन्तामपि।
पिएरपति हुवाशेन सदोषमपि
सदोषमपि धनम्।
सब बीबो तपमानसपोऽभिया।
.
मप्र प्रम निमार्ण पाबम्दा तपादि
सानुकम्पा बिमामा वचपा परमिपते।
३
पम्माधिपरम्परा विधाते वास्प मुा पूर्णवे।
काम शाम्भवानीधिगया सम्ममुसवि।
गमीबग्नि माग पनि संच बार्मपा।
प्राचीन विविवमोति शिवसागानुपताम् ।
(८५)
तनोति धर्म
विधुनोति कल्मष,
हिनस्ति दु ख विदधाति समदम् ।
चिनोति सत्वं विनिहन्ति तामस,
तपोऽथवा किं न करोति देहिनाम् ।
५
कान्तार न यथेतसे ज्वलयितु दक्षो दवाग्निं विना।
दावाग्निं न यथेवर शमयितुशको विनाम्भोधरम् ॥
निष्णात पवन विना निरसितु नान्यो यथाऽम्भोधरम् ।
कौंघ तपसा विना किमपर हत्तुं समर्थ तथा ।
६
उप-समीपे यो वासो, निजात्म-परमात्मनो. ।
उपवास स विज्ञेयो, न तु कायस्य शोषणम् ॥
मासपक्षोपवासेन, मन्यन्ते यत्तपो जना ।
आत्मविधोपघातस्तु, न तपस्वत्सतां मतम् ॥
(८)
८
शामपानपारासपस्मी
निरारम्मोपरिमा
सा प्रशस्ववे॥
रामगोपी पर स्माता तपसा में प्रयोजनम् ।
वायर वन स्वावगे तपमा प्रयोजनम् ।।
.
परिसा समरममा इमो पता।
पवत्तपो विशुपौरा शरीरस्म सोपवम् ।
पर पराराम्प मारे मस्थितम् ।
पतम वपसा सार्म पो हि पुरतिक्रमम् ।।
नदीवरमारिहमा पामो अविसका।
चारारा रधिमामविधितो मृपा मोठी तमा,
पापीपरपमा मपिदिन कोम्देवो मारिका ।
बापावित सोमबा एते गताः सचिम् ।
(८७)
सदोषमपि दीप्तेन, सुवर्ण वह्निना- यथा ।
तपोऽग्निना तप्यमानस्तथा जीवो विशुध्यति ।
शान्त्या शुध्यन्ति विद्वासो, दानेनाकार्यकारिण ।
प्रच्छन्नपापा जापेन, तपसा सर्ष एव हि ॥
१५
मल स्वर्णगत वसिहंस. क्षीरगत जलम् ।
यथा पृथक्करोत्येव, जन्तो. कर्ममल तप ॥
१६
अनशनमूनोटरता, वृत्ते सक्षेपण रसत्याग ।
कायक्लेश सलीनतेति वाह्य तप प्रोत्रम् ।।
प्रायश्चित्त वैयावृत्त्य स्वाध्यायो विनयोऽपि च ।
न्युत्सर्गोऽथ शुभध्यान पोढेत्याभ्यन्तर तप ॥
मन प्रसाद सौम्यत्व, मौनमात्मविनिग्रह ।
भावसशुद्धिरित्येतत्, सपो “मानसमुच्यते ॥
परिकचित् विपु बोकेषु प्राधिन अपम् ।
सरस तपसा मा पो हिरतिक्रमम् ।
माय ।
मापदकोपि पापानि मामुत फोपि पुषिता।
पुष्पा अगाणेदा मतिमंडी निगयते ।
भपाताशपत्रोपाव परापावापोनिमाम् ।
गुणेषु पापातो पा स प्रमोरः प्रकीर्तितः,
नेपाषु मीवे', बासमावेषु जीवितम् ।
मनीकारपरा
जास्वपमभिधीयते
धम्मरीमिपु पोपेक्षा तम्माम्पत्यमुपीरितम् ।
(८०) नन्दति मन्दा श्रियमाप्य नित्य, पर विपीटन्ति विपद्गृहीता । विवेकदृष्टया चरता जनानां, श्रियो न किञ्चिद् विपदो न किञ्चित् ॥ ६ प्राप्तव्यमर्थ लभते मनुप्यो, देवोऽपि त लङयितु न शक्र । तस्माद् न शोचामिन विस्मयोमे, यदस्मदीयं न हि तत् परेपाम ॥ जीवन्तु मे शत्रुगणा सदैव, येपा प्रसादेन विचक्षणोऽहम् । यदा यदा मां भजते प्रमात- स्तदा तदा ते प्रतियोधमन्ति ।। त्यक्रसगो जीर्णवासा, मल किन्नकलेवर। भजन् माधुकरी वृत्ति, मुनिचर्या कदा श्रये ॥
(10)
लमा दुरशीचर्ससग गुसापरमा सान् ।
मात्र बोगमम्मसम् ममदेव मनिये।
शिवितो संघमसर्वयोगी
पतिप्यतस्ते मबाबरायौ ।
शाचाणि शिम्योपचिपुस्तकाचा
महामोमासरचापमानम् ।
सपीम मारो बेदाम्पारस्पा ।
पारे! अममममममापि शिकी।
गते शोको नमो मवि र विन्दपेत् ।
परमानेपु म
१३
सत्तेपु मैत्री गुणिपु प्रमोई जिमेपुष्पापात्तम् ।
मापसमा विपरीणी सराममात्माभिमादेव
(६१)
घन
दत्त
वित्त जिनवचनमभ्यस्तमखिल ।
क्रियाकाण्ड चण्ड रचितमवनौ सुप्तमसकृत ॥
तपस्ती तप्त चरण्मपि चीणं चिरतरम् ।
चेच्चित्ते भावस्तुषपनवत्सर्वमफलम् ॥
म
तर्कविहीनो वैयो, लक्षणहीनश्च पण्डितो लोके।
भावविहीनो धर्मो, नून हस्यन्ते त्रीण्यपि ॥
१६
स्तोकमप्यनुष्ठान, भावविशुद्ध हन्ति फर्ममलम् ।
लघुरपि सहस्रकिरणस्तिमिरनितम्य प्रणाशयति ॥
१७
न काटे विद्यते देवो, न शिलायां न मृएमये
भायेषु विद्यते देवस्तस्माद् भावो हि कारणम्
१८
पुनमित्रकलनादि, वस्तूनि च धनानि च
सर्वथाऽन्यस्वभावानि भावय व प्रतिक्षणम्
(१२)
परहितचिन्ता मत्री परदुलविनाशिनी तपापा।
परमुन्तरिमविवा परदापोपवमुपेशा
एक पर पदार्थस्तु विषा भवति मीपिया ।
प्रमिमी पप मांस मिमियॊगिमिा अमिः।
रावराति सपोग बियोगे मित्रमप्यो।
उमबोगदायित्वार को मेर रानुमित्रयोः ।
कोबरा कामि मित्राणि कावासाकी गवगमी।
बार का मे समिति सिन्ध माना।
शाणापासो हिमपानति मत सराय।।
मसलामा गुबगयामा दोपचार मौनम् ।
ममापि मिपरिवरची भावना वामनाये।
मम्पमती मम मयमये पाबदामोऽपवर्ग ।
( ६३ )
२४
अन्मैव व्यर्धता नीतं, भवभोगप्रलोभिना ।
काचमूल्येन विक्रीतो, हन्त चिन्तामणिर्मया ॥
२५
पुराणान्ते श्मशानान्ते, मैथुनान्ते च या मति ।
सा मति. सर्षदा घेत्स्याको न मुच्येत बन्धनात् ।
२६
यस्मिन् सर्वाणि भूतानि धारमैवाभूद्विजानत ।
तत्र को मोहः क शोक एकत्वमनुपश्यत. ॥
.
एकाकी चिन्तयेमित्य विविक्ते हितमात्मन ।
एकाकी चिन्तमानो हि, परं श्रेयोऽधिगच्छति ॥
२८
कासं क्व च गमिष्यामि, कम्वाह किमिहागत ।
को थन्धुर्मम कस्यामित्यामान विचिन्तय ॥
शिवमस्तु सर्वजगत , परहिवनिरवा भवन्तु भूतगणा ।
दोषा. प्रयान्तु नाश, सर्वत्र सुखी भवतु लोक ॥
1
कामसमीयोमे ताता।
पति परिमाप सर्वममा समस्या समाचारम्॥
पपदीयममा
पवहीन प भोजनम् ।
सारपी. गाय माबीन + मधुनम् ।
बममाधिपताजीयो
गुपरिमली।
दुस पैरवते व परमेकिता
Guru
प्रप्पीचयपो मुनिः अपहरताडिमा।
बाली भीमररोवरण कपिडा मीमारेषी था।
मापारी गुरुसागरोसनाचा तिप्पो न बो।
भाष भवामिपारमपम विवा मालबार ।
पामग्रीषवपासपनामेब मयते
लादा मामलोग्ने किमाम बप रिमा।
(१५)
३५
दानमिज्या तप. शौच, तीर्थ चेदा श्रुत तथा ।
सर्वाश्येतानि तीर्थानि, यदि भायोऽस्ति निर्मल. ॥
३६
भन्यश्व
भाज्या, भरतेश्वरवयधा।
फलन्ति दानशीबाधा, वृष्टया ययेह पादपा ॥ ,
३७
क्रियाशून्यस्य यो भागो, भावशून्या च या क्रिया।
भनयोरन्तर
दृष्ट, भानुखघोवयोरिव ॥
भापना
-
पट्खंदराज्ये भरतो निमनस्तावूलवक्य सविभूपणश्च ।
श्रादर्शदये जटिते सुरत्ननिसलेमे वरमावतोऽत्र ।।
३६
ज्वालाभिश्शलभा जलर्जलचरास्तिर्यगजटामिटा ।
मुण्डरेटकका समस्तपशवो नम्मा खरा ममभि ॥
काष्ठाभिस्सकला द्रुमा शुकवरा पाठाद बका ध्यानतो।
नो शुध्यन्ति विशुन्दुभावचपला नैते क्रियातस्परा ॥
बर्षे मा मुसिमा सर्ने सन्तु निरामयम् ।
समें पापि परब मा अमित्तापमाचरेत् ।
भषिमात्मा प्रयत्सन्ते सावरीक्षा सुमामिः ।
मुक्तिधमोपावरारपोमातमन्नु ।
पिपातिकमावामिविगाविसमे वितीयतेप्यान्वम्।
सम्मिपति पोलीपो पनि सो भाषमाम्पासाद ।
५
ममत
मन मवेष निर्ममत्र
निर्ममव बिस्तिप ।
पपाम
मबमारपे माममि समाप ।
18
पितु चित्ते पूरी भम! भावना मापदये।
मार सितमहायाने बरेवी मविक्षिण ।
(६७)
ज्ञ
न ज्ञानतुल्य किल कल्पवृक्षो,
न ज्ञानतुल्या किल कामधेनुः ।
न ज्ञानतुल्प किळ कामकुम्भो,
ज्ञानेन चिन्तामणिप्यतुल्य ॥
अक्रोधवैराग्यजितेन्द्रियत्व,
क्षमा दया सर्वजनप्रियत्वम् ।
निर्लोभदान भयशोकहान,
ज्ञानस्य चिह्न दशलक्षणं च ॥
३
प्रज्ञानं नरको घोर-स्तमोरूपनया
मत ।
अज्ञानमेव दारिय-मज्ञान परमो रिपुः ।।
अज्ञान रोगसघातो,
जरा यज्ञानमुच्यते ।
प्रज्ञान विपदः सर्वा, अज्ञान मरणं मतम् ।।
(१८)
नबानन्धि गरमागर्म वा।
भरवामम न धन्ठे पेवापेब सगा।
रखपी रपति पेग बोयो
शिम्पमतभरीरसौस्यात् ।
पनि पापं वे वियर्षि
बाम पविए सम्माविति।
बदाजीबो विमोति में
पोमिम्मे मेवोनिवरः ।
शानी कापतो हिनदि
तपय कर्मेति बिमा पन्ति ।
.
म देवं मादेन एमगुम्मेब गुरु
न धर्म माधर्म , गुरुपरिबर्ग न निगुबम् ।
मेहनतब म दिवमादित मापिझपुर्व
सिमरनशिदिवा.
(६६)
8
संसारसागर घोर, तर्तुमिच्छति यो नर ।
ज्ञाननावम् समासाद्य, पार याति सुखेन स ।
किं गर्जितेन वृषभेण पराजितेन,
कि कोकिलस्वरकृतेन विना वसन्तम् ।
किं कातरेण यहुशास्त्रपरिग्रहेण,
'किं जीवितेन पुरुपेण निरक्षरेण ॥
यथैधासि समिद्धोऽमिर्मस्मसात्कुरुतेऽर्जुन ।
ज्ञानानि सर्थकर्माणि, भससास्कुरुते तथा ।
१२
चर्मचधुर्मृत. सर्वे, देवाश्चावधिचक्षुष ।
सर्वचक्षुर्धरा' सिद्धा, साधव शास्त्रचक्षुष.॥
ये द्वेषरागाश्रयनोभमोहप्रमादनिद्रामदखेदहीना ।
विज्ञातनि.शेषपदार्थतत्वान्तेषाप्रमाणे वचन विधेयम्
तमा पुनीत पुरते प्रकारो राम शिषचतिनिपिम्
मोनियम विपुनोति पार्प,गामस्मरावास
पूर्णापरोिवेम पति निर्मा
तब भुबने मान मामामा पोषम पर।
पीवाना मुश्या पत्र
सापो गर्मचारिणी।
तम्बाब मुर प्रोह सर्वसंपविपापा।
सम्मान शिवमापित एमतरं मालिन।
जोमसोकरियोमम सदानि राम
जीवामीनमुत्तमेकपा समास्मिनीषम।
समाधिपुर प्रमोरममा सो मासम् ।
कोणिरोधेम 6 मा पम्नादिमिा।
कि सलमान व मोम्मीसिव पर।
(१०१)
ज्ञानाजीर्णमृता केचिज्ञानदन्धास्तथाऽपरे ।
अन्ये तु ज्ञानघाहीका केचिज्ज्ञानमया. पुन ।
२०
ज्ञान नाम महारत्न, यन
प्राप्त कदाचन ।
ससारे भ्रमता भीमे, नानादुखविधायिनि ।
- सन्तु शास्त्राणि सर्वाणि, सरहस्यानि दूरत ।
एकमप्यधरं सम्यक्, शिक्षित निष्फल न हि ॥
भुवने हि पर ज्ञान, ज्ञान सार्थसाधकम् ।
थनिष्टवस्तुविस्तारधारक ज्ञानमीरितम् ॥
सामायिकविशुन्द्वात्मा, सर्वथा
घातिकर्मणः।
क्षयात्केवलमाप्नोति,
लोकालोकप्रकाशकम् ॥
२४
परित्यज्य, निमृतेनान्तरात्मना ।
ज्ञानामृतं सदा पेय,
चित्ताद्वादनमुत्तमम् ॥
सर्व द्वन्द्व
(१.२)
बागान पिसमावि रोमित बया पुना।
शामलमा पारमा सम्मपते मा।
भावाविधिबह मममममा
ज्ञानाचरिखममई समाचरन्ति।
बालाच माविमा शिषमाधुरन्त
शान दि मूबमा सानिमा तत् ।।
पमा पपाशामबयम जीवो
जानाति मा मिरमानापम् ।
तथा तयाधर्ममठिा प्रयता
मापते पापविमान
ने मारा विपत मोति
रविहिनेत पुनरेति
हाम निवास प्रमा
मोति नापादनमति किनिन् ।
(१०३)
पूज्य म्वदेशे मवती राज्य,
शान गिलोकेऽपि मढानीयम् ।
शानं विवेकाय मदाय राज्य,
ततो न ते सुल्यगुणे भवेताम् ।।
३०
जानन्ति फेचिन तु कर्तुमीशा
फर्नु समा ये न च ते विदन्ति ।
जानन्ति तय प्रभवन्ति कतुं
ते केऽपि लोके विरला भवन्ति ॥
ससारदु खत्र
मोहान्धकारे अमतीह तावत्
कटपमान।
यावद्विवेकार्कमहोदयेन
यथास्थित पश्यति नास्मरूपम् ॥
३२
शान स्यात् कुमतान्धकारतरणिर्शान जगलोचन।
ज्ञान नीतितरङ्गिणीकुलगिरिज्ञानं कपायापहम् ।।
मितिसपममममम शान मनापावय ।
मानं सांगतिप्रपाबपम शाम मिदन मिपा.
प्रधानतमसापको
मूबवायो
म बानातिका मेमा गन्ता किमामा ।
मज्ञानी पचेत् कर्म बसम्मयतमेरिमिः ।
सनी तु लामा निसन्मान
जम्मबरामारमौरमिलते
बिमवरपनारम्पवास्ति
माविबेदनामस्ते।
वर्णन।'
मर्प द चाबहारिपुहमपि संनन् ।
पुनर्गलबार
मिप्यावविपरपिते.
(१०५)
२
सम्यकशास्त्रपरिज्ञाना-द्विग्ना भवतो
लब्ध्या दर्शनसशुद्धिं, ते यान्ति परमां गतिम् ॥
३
ध्यान दुखनिधानमेव, तपस सतापमात्र फल ।
स्वाध्यायोऽपि हि बध एव कुधिया तेऽभिग्रहा. कुग्रहा ॥
अश्लाघ्या खलुदानशीनतुलनातीर्थादियात्रा वृथा।
सम्यक्त्वेन विहीनमन्यदपि यत्तासर्पमतर्गदु ॥
सम्यक्त्वसहिता एव, शुद्धा दानादिकाः क्रिया !
सासा - मोक्षफल प्रोत, यदस्य सहचारिता ॥
पिधान दुर्गविद्वारे, निधान सर्वसम्पद ।
विधान मोक्षसौख्याना, पुण्यै सम्यक्त्वमाप्नुयात् ॥
६
सम्यक्त्वरवान पर हि रस्त
सम्यक्त्वमित्रान पर हि मिग्रम् ।
। परो हिमायुः
सम्बरमामासरोहियामा।
प्रतमामपि पा समुपाल बन्ना
सम्पपस्थानममा विवाहादि मचा।
परमम्मते मवपये मुशिम पि
विनतमरवर भिरपामा
भापारिरिकमायायातदोपोरिकता।
गम्मीरा शमविषा परिगतो परवेशियो वाम् ।
मापीरम पनि मिसयेम सहित मवि गुरी।
अम्पादिगुरचना सम्बायोम्बो मरेत् ।
.
भरपा साप्पते धर्मो मानिराशिमिा ।
प्रशिना हि सुनका बावन्तो बिर्य गतम ।
.
भदाबाडमते कार्य तत्परा सयतेशिका |
सार्न बाधा परी शान्तिमपिराधिगचति ।
(१०७)
अश्रद्धा परम पाप श्रद्धा
पापप्रमोचिनी।
जहाति पापं श्रद्धावान् , सर्पो जीर्णामिव त्वचम् ।।
१२
नलिन्या च यथा नीर, भिवन्तिष्ठति सर्वदा ।
अयमारमा स्वभायेन, 'देहे तिष्ठति निर्मल ॥
शका काक्षा निन्दा, परशसा सस्तोऽभिलापश्च ।
परिहर्तव्या सन्नि,सम्यक्स्वविशोधिमि ससतम् ।।
१४
नरस्वेपि पशूयन्ते, मिथ्यात्वग्रस्तचेतस ।
पशुत्वेऽपि नरायन्ते,
नरायन्ते, सम्यक्स्वव्यनचेतना ॥
अप्राप्ते बोधिरत्ने हि, चक्रवर्यपि रकवत् ।
सप्राप्ते बोधिररने तु, रोपि स्यात्ततोऽधिक ॥
१६
या देवे देवताबुद्धि- रौ च गुरुतामति ।
धर्मे च धर्मधी. शुद्धा, सम्यक्स्वमिदमुख्यते ॥
(१०८)
मरत्वं दुर्भ बोके, विधा तत्र सर्पमा ।
मिल दुर्म वा पदा तर सुपुरमा ।
सम्ममर्गनमपत्रा कमवा न हि मापते।
वर्णनेन विहीन पसार
प्रतिपयले
बिना मगरा पपा बबा ।
विवारोबो नबनेपाबपा.
बिना मुलि इनिपा गया ।
दिमा पुररिरिपुर्व तपसमा ।
.
म तरन बेगम बाबवे सुख ।
मासु पेनोपसम्भवः ।
तापर्ण तर तो बवारो ।
प्रतं मसम्माययुत मोटरेव ।
सप्तार
गमोनिसमालो।
मम्हा मुमाबोषित गसमे मिनमापिते ।
गत
६१०६)
२२
,
पुरेन्द्रनागेन्द्रनरेन्द्रसपद , सुखेन सर्वा लभते भ्रमन् भये
प्रशेषदु खक्षयकार पर, न दर्शनं पावनमश्नुते जन ॥
२२.
मूल बोधिद्रुमस्यैतद्, द्वार पुण्यपुरस्य
पीठ निर्माण हर्म्यस्य, निधान सर्वसपदाम् ॥
२४
मूल धर्मस्य सम्यक्रव, स्वर्गसौख्यफलप्रदम् ।
अनुक्रमेण मोक्षस्य, सुखदं भणित ध्रुवम् ॥
कनीनिकेव नेत्रस्य, कुसुमस्येव सौरभम् ।
सम्यक्त्वमुच्यते सार, सर्वेषा धर्मकर्मणाम् ॥
चर नरकवासोऽपि, सम्यक्त्वेन समायुत ।
न तु सम्यक्त्वहीनस्य, निवासो दिवि राजते
२७
शमसवेगनिर्वेदानुकम्पास्तिक्यलक्षणे ।
लक्षणे पञ्चभि सम्यक् सम्यक्त्वमुपलक्ष्यते ॥
२८
परितोयो मीठोमो, पर्मक प्रिपाका ।
सराचारसम्पत्रा मात्तपमानसा.
सम्मान में गुहस भुग विसंगमा ।
मियामोम्स्पषस्म संसारे मसा।
पारिमबर्षितर।
संसारबादाखिये, मारयेत् सुनिशिपिपर।
1"
बोन हीमोऽपि कमी मयुप्पो
स्वास सम्म मार )
म भवरेकमये मुखाच
भषे मनन्ताय अपी।
( १११)
दश प्रकार सम्यक्त्व की रुचि।
१निसर्ग सम्यक्त्व।
३२
द्रव्यक्षेत्रादिभावा ये, जिनै ख्यातास्तथैव च।
श्रदत्ते स्वयमेवैतान्, स निसर्गरुचिः स्मृत. ॥
२ उपदेश सम्यक्त्व ।
य परेणोपदिष्टस्तु, छमस्थेन जिनेन वा ।
तानेव मन्यते भावादुपदेशरुचि स्मृत ॥
३आक्षा सम्यक्त्व।
रागो द्वेपश्च मोहश्च, यस्याज्ञान जय गतम् ।
जिनाज्ञायां रुचि कुर्वनिहाज्ञारुचिरिष्यते ।।
४ सूत्ररुचि सम्यक्त्व।
३५
श्रीसर्वज्ञागमो येन, दृष्ट स्पष्टार्थतोऽखिन ।
भागमभिगमरुचिरेषोऽभिधीयते ।
मीवधि सम्पाय।
स पीवरचिरम्साप परमेश्ममेकमा ।
पोऽध्यापपति सम्यक्रम नियुरियो
६ मधिगमहचि सम्पपस्व ।
.
गुरूपदेशमाचम्प प्रादुर्मति दहिमाम् ।
पदा सम्ममायाम व भावनिगम परम् ।
७ विस्तारसमि सम्पप।
१८
इम्पम्बा निविद्या भारा प्रमावरलिया।
उपग्मगवा
स बिखरनिर्मवा.
क्रियासि सम्पफ्स्व ।
ज्ञानवधन बारिशवपासमिविगुप्ति।
पा हिमामु तो नित्य म विशेषः भिमा
(१३)
६ सक्षेपरचि सम्यक्त्व ।
४०
श्राज्ञाप्रवचने जने, कुदृष्टावनभिग्रह ।
य स्याद् भद्रावन, त सक्षेपरचि विदुः ॥
१० धर्मरुचि सम्यक्त्व ।
४१
यो धर्म श्रुतचारिवास्तिकायविपय खलु ।
श्रद्दधाति जिनाण्यात, स धर्मरुचिरिष्यते ॥
चारित्र।
चारित्रेण विहीन , श्रुतवानपि नोपजीव्यते सद्धि ।
शीतलजल गरिपूर्ण , कुलजश्चाण्डाल कूप इव ॥
२
सद्दर्शनशानवलेन- भूता।
पापक्रियाया विरतिस्विधा या ।।
जिनेश्वरैस्तद् गदित चरित्र ।
समस्तफर्मक्षयहेतुभूतम् ॥
.
शाम्पति मो मोबा।
बिमामान शाम्यति मोपचापपा
तृषाम्यया बा
कर्मस्मासमा
१
सत्व तपो रामममिता ।
पिराभवाम - मुशीबवा .
एपानिपो चारबते पनिछन् ।
मा पम्ने म शिम् ।
किन पिएषा संमात्मन्दविणे।
A मोपतरोबार समयान लियासहित.
साबारीमापि भवन्ति मू-
पख लियाबापुमा स लिम्।
मुचिन्तित वधमानुराधा
भाममान मोमरोगम् ।
( १९५)
प्राचारालभते यायुराचारादीप्सिता. प्रजा ।
प्राचाराधनमतस्यमाचारो हन्त्यलक्षणम् ॥
माचारप्रभवो धर्मो, नृणा श्रेयस्करो महान् ।
इह लोके परा कीर्तिः, परन परम सुखम् ।।
है
सर्वागमानामाचार.,
प्राचारप्रभवो धर्मो,
प्रथम परिकल्यते।
धर्मस्य प्रमुरच्युत ॥
प्राचार
परमो धर्म प्राचार. परम तपः ।
प्राचार' परमं ज्ञानमाचारास्कि न सापते ॥
गर्भे विलीन वरमन मातु ,प्रसूतिकालेऽपि वर विनाशः।
असभवो वा वरमगभाजो, न जीवित चारुचरित्रमुक ॥
वेषधारण सिद्धे., कारणं न च तत्कथा।
क्रियेव कारणं सिद्धः, सत्यमेतन्न सशयः ॥
एका बिया परिसशीपासन- मज्ञान र वानम् । ति मेषमा मातीर निर्जरा। विपाविरहित ! तानमाळमनम् । गति विना पबमोऽपि पामोठि पुरमीप्सिवम् । मापपवादाननिसपोरसासनिबार । पमा ममिवीम्निमा गुमीषियोगनिमहात् । माधम निर्मग दबा निरीषत् परेर पा । युगमात्र महाप नसे गप्परोकपम् । मामपशमापरतोपडामपराम- माश्यविस्तवावर ।
(११७)
विवर्य भापा वदता मुनीना,
वदन्ति भाषासमिति जिनेन्द्रा ॥
१८
द्विचत्वारिंशतभिक्षाटोपैर्नित्यमदूपितम् ।
मुनिर्यदनमादत्ते, सैपणासमितिर्मता ॥
१६
पासनादीनि सवीक्ष्य, प्रतिलिख्य च यानत।
गृहीयानिक्षिपेद्वा यत् , साऽऽदानसमिति स्मृता ।
कफमूत्रमलप्राय,
यस्नाद्यदुरसृजेस्साधु ,
निर्जन्तुजगतीतले ।
सोत्सर्गसमितिर्भवेत् ॥
विमुक्रकल्पनाजाल, समत्वे सुप्रतिष्टितम् ।
धारमाराम मनस्तज्ज्ञैर्मनोगुप्तिरुदाहृता ॥
सज्ञादिपरिहारेण,
यन्मौनस्यावलम्बनम्।
वाग्वृत्ते सवृत्तिर्वा या, सा वाग्गुप्तिरिहोच्यते ॥
(१९८)
पसर्गसभी प्रपोसडपो मु।
स्पिीभाषा शरीरम भवगुलिनिगमवे.
२९
काभिरमसामर्शसभापविमाना।
समिवोतोपत्र बोर्म धारापार ।
ममधीभूगोपाळपावभावरमवियो।
सपहारिप्रमोमो समयम् ।
अपवर बरः सोऽपि परिवा।
परनानवे मुगपोनपि
पम्म पाठव ये
सर्वे मसनिमो देवा श्रमाचा सविता
१८
सामायिकमित्याप रोपस्थापन रिवी ।
परिवारापयनिक सूक्ष्मसमरा पालाम् ॥
( ११६ )
२६
पञ्चानवाद्विरमण पञ्चेन्द्रियनिग्रह कषायजय.।
दएढनयविरतिश्चेति
सयम सप्तदशमेद ॥
३०
चारित्ररत्नान परं हि रत्न, चारित्रवित्तान्न परं हि वित्तम् ।
चारित्रलाभान परो हि लाभचारित्रयोगान्न परो हि योग.
३१
क्षितितलशयन प्रान्तमैक्षाशन वा।
सहजपरिभवो वा नीचदुर्भाषित वा॥
महति फल विशेपे, नित्यमभ्युद्यताना।
मनसि न शरीरे दुःखमुस्पादयन्ति ।
३२
दीक्षा गृहीता दिनमेकमेव, येनोग्रचित्तेन शिव स याति
नवत् कदाचित् तदवश्यमेव वैमानिक स्यात् त्रिदशप्रधानः
R
No text on this page.
( १२१)
६
ज्ञानावरणहानान्ते, केवलज्ञानशालिन ।
दर्शनावरणच्छेदादुधरकेवलदर्शन. ॥
७
वेदनीयसमुच्छेदाढव्याबाधत्त्वमाश्रिता ।
मोहनीय समुच्छेदारसम्यक्स्वमचल श्रिता. ॥
श्रायु
कर्मसमुच्छेदादवगाहनशालिन ।
नामकर्मसमुच्छेदात्परम सौपम्यमाश्रिता ।
8
गोत्रकर्मसमुच्छेदात्सदाऽगौरवलाघवाः ।
अन्तरायसमुच्छेदादनन्त वीर्यमाश्रिता ॥
यस्य चित्त निर्विषय, हृदय यस्य शीतलम् ।
तस्य मित्र जगत्सवं, तस्य मुक्ति करस्थिता ॥
मोक्षस्य काहता यदि वै तवास्ति,
त्य जातिदूराद्विषयान् विष यथा ।
( १२२) पीपपत्तोपदमारामाय- मज्ञान्तिदानीमा पिममपराए । मोपस्म मपमो निगपते राम्बममतमनिलया। सता सममापि ममितिला भामा प्रसाहाविद्यममा मृशम् । पावो मर कुन मानसानि - वे निमो। न कति मोहामि मुङ्ग एवाति समंदा। बबविपपरहित ममा सपा सुषिश्वर। पत्तग्नान र मो. क्षेपास्त प्रम्पविस्तारा परन्तु शासणि मम्त बाम् इन्तु माथि मन्तरता। प्रहमायबोषय विनापि मुहिन- सिरपति पशवान्तरेर
( १२३ )
.
नाशाम्यरत्वे न सिताम्बरत्वे,
न तर्कशास्त्रे न च तस्ववादे ।
न पक्षसेवाश्रयणेन मुक्ति ,
कषायमुक्रि किल मुक्रिरेव ॥
सुरासुरनरेन्द्राणां, यसुख भुवनत्रये ।
तत्स्यादनन्तभागोऽपि, न मोक्षसुखसम्पदाम् ॥
१८
ससारे निवसन् स्वार्थ-सज कजलवेश्मनि ।
लिप्यते निखिलो लोको, ज्ञानसिद्धो न लिप्यते ।।
18
न निन्दति न च स्तौति, न हृप्यति न कुप्यति ।
न ददाति न गृहाति, मुक्त सर्वत्र नीरस ॥
मोसस्य न हि वासोऽस्ति, न ग्रामान्तरमेव वा ।
अज्ञानहृदयग्रन्थि-नाशो मोक्ष इति स्मृत ॥
(१२५)
ग
इपे गाता सस्पर विकीतिता।
वो सोरममा बायो मोष ये मनीषिमि।
निखपो निमा दो निपयोमान्तनिता
मिरियम पदामा
परमात्मेति बर्षिता॥
(१२५ )
सर्वसङ्गपरित्याग
सर्पद्वन्द्वसमत्व च,
२६
सर्वद्वन्द्वसहिप्णुता ।
मोक्षस्य विधिरुत्तम ॥
गतपक यथा तुम्ब, जले यात्युपरि स्वयम् ।
क्षीणकर्ममलो जीवस्तथा याति शिवालयम् ॥
.
निर्ममत्व विरागाय,
वैराग्यायोगसमति ।
योगात्सलायते ज्ञान, ज्ञानान्मुक्ति प्रजायते ॥
शीतोष्णादिमिरत्युग्रर्यस्य बाधा न विद्यते।
न भीतिमेति चान्येभ्यस्तस्य सिद्धिरुपस्थिता ॥
३०
न ज्ञान केवल मुक्त्यै, न क्रिया केवला भवेत् ।
सयोगादुभयो सम्यग, मुक्रिमाहुर्मनीषिण ॥
केवल
केवलज्ञान,
प्राप्नुवन्ति स्ववीर्यत ।
स्ववीयौव गच्छन्ति, जिनेन्द्रा परम पदम् ।।
गावी मबतो पिमिती
बां पता स्यात् पवन म मोपात् ।
मागे मुसमीः पुरिभवोरमा
सेवा पामममयी मोद
मम्मेPAvi
मावारिनिमु
जम्मानित
एकान्तमुबमा.
मिापास्य स्वरूप ।
मिस मिपापातमा ।
fort परम - राम रित.
पामार गगो मान सिम ।
पति मा निप्पासमरिपितम्।
(१२७ )
३
अदेवे देवबुन्हिा,
अधर्मे धर्मबुन्द्रिश्च, मिथ्यात्व तद्विपर्ययात् ।।
गुरुधीरगुरौ
या।
४
अदेवे देव सङ्कल्प मधौ धर्ममानिताम् ।
श्रत तस्ववुद्धिं च, विधत्ते सुपरिस्फुटम् ॥
श्रपात्रे पात्रतारोप-मगुरणेषु
गुणग्रहम् ।
ससारहेती निर्माण हेतुभाव करोत्ययम् ॥
मिथ्यास्वपङ्कमलिनो, जीवो विपरीतदर्शनो भवति ।
श्रद्धत्ते न च धर्म मधुरमपि रस यथा ज्वरित ॥
पटोत्पत्तिमूल यथा तन्तुघृन्द ।
घटोत्पत्तिमूल यथा मृत्समूह ।।
तृणोत्पत्तिमून यथा तस्य वीज।
तथा कर्ममूल चमिथ्यालमुत्रम् ॥
शतानि बोपरे ने निपिसाव सावन ।
म बानि प्रोति जी मियापासिते.
मुगविपक्षमा निम्नति यारिया।
विगायतिमि मिया मोरियो भवान् ।
माविमो कई मोडरमा मिना ।
उडुपापम मेगामिप्याबस पानि पर ।
मोनिदोप-बमसरी ।
मारने कभी भूमिपा।
अती मग यायो।
अमन मिमात्परिणागरीरिक्षाम् ।
१
अपायकारान्यपयानो बनो।
विविधतिमविश
भिमा
(१२६)
ययोशाताच जिननाथभापित ।
निसर्गमिध्यानतिरस्कृतस्तथा ॥
६३
दुर्घचन पराधीन, शरीरे कप्टकारकम्।
शल्य शल्यतर तस्मात्, मिथ्याव शल्यमाटमनि ॥
शत्रुभिर्निहित शस्त्रं, शरीरे जगति नृणाम् ।
यथा व्यथा करोत्येव, संथा मिथ्यात्वमात्मन ॥
१५
मिथ्यात्वशल्यमुन्मूल्य, स्वात्मान निर्मलीकुरु ।
सुसिंदूररजसा
भुवि दर्पण ॥
१६
स्वाध्यायेन गुरोमस्या, दीक्षया तपसा तथा ।
येन केनोद्यमेनैव, मिथ्यात्वशत्यमुद्धरेत् ॥
यथाजस्त्र
दु स्वदायिन ।
मिथ्यात्वमविरतिश्च,
प्रमादा दुष्टयोगाश्च,
कषाया
पञ्चैते अन्धकारणम् ॥
No text on this page.
( १३१).
६
अनुमन्ता विशसिता, निहन्ता क्रयविक्रयी।
सस्कर्ता चोपहर्ता च, खादकश्चेति घातका. ॥
यो न हि कुरुते पाप, सर्पभूतेषु कर्हि चित् ।
कर्मणा मनसा वाचा, स ज्ञानी कथ्यते बुधै ॥
इन्द्रियाणि पशून् कृस्वा, वेदी कृत्वा तपोमयीम् ।
अहिंसा पाहुतीर्दद्यादेष यज्ञ. सनातन ॥
जले जन्तु
स्थले जन्तुराकाशे जन्तुरेव च।
जन्तुमालाकुले
लोके कथ
मिचरहिंसक. ॥
सूचमा न प्रतिपीठ्यन्ते, प्राणिन' स्थूलमूर्तय ।
ये शक्यास्ते विवय॑न्ते, का हिंसा सयमात्मन. १ ॥
दु खोत्पत्तिर्मन क्लेश, तत्पर्यायस्य च सय ।
यस्या स्यात् सा प्रयत्नेन, हिंसा हेया विपग्निता ॥
No text on this page.
(१३३ )
१५
जरायुजाएडजोद्भिजस्वेदजानि कदाचन ।
ये न हिंसन्ति भूतानि, शुद्धास्मानो पयापरा. ॥
अहिंसाय
भूताना,
धर्मप्रवचन कृतम्।
य. स्यादर्हिसासयुक्त, स धर्म इति निश्चय.॥
२०
अहिंसा परमो धर्मस्तथाहिंसा परे दमः।
अहिंसा परम
दानमहिंसा परमं तप ॥
अहिंसा परमो यज्ञस्तथाऽहिंसा पर फलम् ।
अहिंसा परम मित्रमहिंसा परम सुखम् ॥
२२
सर्वयज्ञेषु वा दान, सर्वतीर्थेषु वाऽऽप्लुतम् ।
सर्वदानफल वाऽपि, नैतत् तुल्यमहिंसया ॥
२३
अहिंस्रस्य तपोऽक्षय्यमहिम्रो यजते सदी।
अहिंस्र सर्वभूतानां, यथा माता यथा पिता ॥
-
(१३)
महिंसा परमं पाहिसा परमो एमः।
बाईसा पामो पारामाऽदिमा पर परन् ।
परिस्प परम पावसा
पाबाईसा परम तपा।
मास्सिा परम शानमारसा परमं परम् ।
अहिंसा परमो धर्ममामीसा पर पा ।
प्ररिसा परम शामस्सिा परम परम् ।
परिसा परमो धर्मों मरिसैप पर मा।
भाईसा परम पावमिनासुनवा
अहिंसा परम बाबमहिंसा परमो एमः ।
माहिसा परमो पापा, हिंसा परम एमम् ।
परा सतीषु पताम् ।
सरस वापि
मुस्वमसपा।
(१३५)
एतत्फलमहिंसाया भूयश्च कुरुपुझाव
न हि शक्ता गुणा वक्तुमपि वर्षशतैरपि ।
३१
सर्ववेदाधिगमनं, सर्वतीर्थावगाहनम् ।
सर्वयज्ञफल चैव, नैव तुल्यमहिसया ॥
३२
नास्त्यहिंसापर पुण्य, नास्त्यहिंसापरं सुखम् ।
नास्त्यहिंसापर ज्ञान, नास्त्यहिंसापरो दमः ॥
३३
दीर्घमायु पर रूपमारोग्य श्लाघनीयता।
महिंसाया फल सर्व किमन्यत् कामदेव सा ।।
लक्ष्मी. पाणितले तस्य, स्वर्गस्तस्य गृहागणे ।
कुरुते यो जन
सर्वजीवरक्षा सदाऽऽदरात् ।।
(१३६)
हिंसा।
१
पमो पगुस्मासिनिमापयर्म उपा।
समप्येवराव सोश परिमोत् ।
२
हर्पसार्म प्राम्पानि महनम् ।
सागरेशापि हमेव पचको पशुपति ।
.
प्रमशीनरामू हित्वा बम गरितम् ।
प्रदो! हिसाऽपि धर्माब बगरे मनपरिमिा।
ममादप पवा विधा कशीसन पमा पनम् ।
कपन बा मैत्री तथा पो म सिपा।
२
मामन्मन्पपण सकीपरपुर।
त पर बापका अपने म बिना।
(१३७)
६
पद्गु-कृष्टि-कुणिमादि, प्प्या हिंसाफल मुधी ।
निरागसपान्तूनां, हिमा मंकसतम्न्यजेत् ॥
शिला समधिस्लाश, निमजन्ति जलान्तरे ।
रियाधिताल ते तद्वत, ममाश्रयन्ति दुर्गतिम् ॥
यावन्ति पशुरोमाणि, पशुगापु भारत ।।
सापहर्पसहस्राणि, पच्यन्ते नरके नरा ॥
३
म कमलवनमनेर्वापर भास्कराम्ता-
दमृतमुग्गवक्त्रात साधुवाद विवादात् ।
रगगममजीर्णाज्जीवित काल कूटा-
दभिलपति वधाद् यःप्राणिनां धर्म मिच्छेत् ।।
पया।
रिस्सिमापुपर्गे 2 मित्रे रेपे पो गया ।
प्रहमपावितण हि पा परिकीर्तिवा ।
२
सम्पपीमा तीर्थ सीमिरियपनिमा।
ममता वीर्य मचायधमेब
३
चाम्पिाय पो माति संतोष भुम परम् ।
माधि प्यासमो पापिन च धर्मों वापरा।
रियासमो पशु बाधिसमो पुः ।
- चापसममा स्नेही बर्मों वापर।
.
प्रतापरत निमममधाविसबम् ।
DIR मार्च मोर मुभिमिसरवानिमिा.
(१३६)
६
-
धर्मो जीवदयातुल्यो, न कापि जगतीतले।
तस्मात् सर्वप्रयत्नेन, कार्या जीवदयाऽङ्गिभिः॥
लावण्यरहित रूप, विद्यया वर्जित वपु ।
जलत्यक सरो भाति, तथा धर्मो दयां विना ॥
दयाना सदा
सेन्या, सर्वकामफलप्रदा।
सेविताऽसौ करोत्याशु, मानसं करुणामयम् ।।
अहिंसालक्षणो धर्मोऽधर्मश्च प्राणिनां वध ।
तस्माद्धर्माधिमिर्लोक , कर्तव्या प्राणिनां दया ।
दयाहीनं निष्फल स्थानास्ति धर्मस्तु तत्र हि ।
एते वेदा अवेदा स्युर्दया यत्र न विद्यते ॥
सर्वे चेदा न तत् कुर्यु,
सर्वे यज्ञान भारत ।।
सर्वे तीर्थाभिषेकान, यत् कुर्यात् प्राणिनां दया ।
No text on this page.
(१४१)
मारोग्य विगतान्तर त्रिजगति साध्यत्वमल्पेतर ।
मसाराम्बुनिधि करोति सुतर चेत• कृपान्तरम् ॥
१७
ममारे मानुप्य, सार मानुप्ये च कोलीन्यम् ।
कोलीन्ये धर्मिस्व, धर्मित्ये चापि सदयत्वम् ।।
यज्ञ ।
1
निहतस्य पशोर्यज्ञे स्वर्गप्राप्तिर्यदीप्यते।
स्वपिता यजमानेन कि न तस्मिन्निहन्यते ? ॥
૨
अश्व नैव गज नैव व्याघ्र नैव च नैव च ।
अजापुर बलि दद्याद् देवो दुर्बलघातक ॥
३
नाह स्वर्गफलोपभोगतृपितो नाम्यथितस्स्व मया।
संतुष्टस्तृणभक्षणेन सतत साधो । न युक्न तव ॥
स्वर्गे यान्तियदि त्वया विनिहता यज्ञे ध्रुव प्राणिनो।
यज्ञ कि न करोपि मातृपितृभि पुत्रैस्तथा बान्धवै ॥
(१४२)
पावरमामयाबमः भुगसेवनान् ।
पद्यममामासनिकारा पीर ! .
प्राविषयम व मपेत् सर्गापवर्गापे।
मित्यर्मया तवा परिविवाभाति वामीमहे ।
सस्य ।
१
समेन बापते पूपी मग वपते रविता
सोमबापो बान्ति सर्व ममे प्रतिषितम् .
२
मरप पर पस मापिर्व
मापि मममूपितम् ।
काबा परदिवे बस भिरस्म मोति किम् ।
३
निवासाचतम विपणियन देर वाराकन ।
पप्पर सापिसम पागतंभमर ।।
अपा मंचन मनियमन सौरवसबीपपर ।
पीडिया प्रभाषभरम समपमा पापम् ।
(१४३)
परम् ।
नानृतात्पापक किनिम्न
सत्यात्सुकृत
विवेकान परो बन्धुरिति वेदविदो विदु ॥
एप धर्म
सनातन ॥
मस्य व्याप्रियं ब्रूयान्न यात्सत्यमप्रियम् ।
नासत्य च प्रिय ब्रूयात्
६
न पुत्रात्परमो लाभो, न भाया पर सुखम् ।
धर्मात्परम मित्र, नानृतास्पातक परम् ॥
सत्यं जनविराधाय, श्रसस्य जनरअनम्।
सुरा विक्रीयते स्थाने, दधि क्षीर गृहे गृहे ॥
सत्यमेव जयते नानृतम् ,सत्येन पन्या विततो देवयान
येनाक्रमन्तृष्योझारमकामा,यत्रतत्सत्यस्य परमं निधानम्
६
सत्य सत्सु सदा धर्म ,, सत्य धर्म सनातन ।
सत्यमेव नमस्त, सत्य हि परमा गति ॥
मम मधु मिर्य पारख वीरो दिवकर पदेत् ।
भामोपर्प शनि परेपो परिपबेत् ॥
मत्वमेव प्रत
कामप्रेमी बरो यस्म
पपा पीनेषु सर्वदा ।
समापुर पते दुः॥
मान्ति ममयमो बमों म ममानियवे परम् ।
नौबतरे विधि-मतावित नियते ॥
मत पूपले माडी बर्मा समान गते ।
सम्मारसव बर्म मष मातिमि।।
.
मच व मोपम
पारावारस्व मोरिया
श्रीसमारपगमे पित् ।
मममम ममाभिव परम्म कुरते मर।।
सदर मार में मम पानीहि मुनते ।।
(१४५ )
अपयश्चैव देवाश्च, सत्यमेव हि मेनिरे।
सत्यवादी हि लोकेऽस्मिन् , पद गच्छति चाक्षयम् ॥
भूमि कीर्तिर्यशो लघमी , पुरुष प्रार्थयन्ति हि ।
सत्य समनुवर्तन्ते, सत्यमेव भजेत्तता ॥
ये वदन्तीह सत्यानि, प्राणत्यागेऽप्युपस्थिते।
प्रमाणभूता भूताना,
भूताना, दुर्गाण्यति तरन्ति ते ॥
सत्य,
,
न तत्त्ववचन
नातत्ववचन मृषा।
यद्भूतहितमत्यन्तं, तत्सत्यमिति
कथ्यते ।।
२०
सत्यहीना वृथा पूजा, सत्यहीनो वृथा जप ।
न्यर्थमूषरे वपन यथा ॥
सत्यहीन तपो
नासस्यवादिन सण्य, न पुण्य न यशो भुवि ।
दृश्यते नापि कल्याण, कालकूटमिवाचत ।
(१४६)
पमापन
तसत्वमिति
सर्वमा
मुम्पदम् ।
बिहेवमसत्व तविपर्वधम् ।।
सरन बिते पों विचाम्पान रखते।
सबवा रयते म्स न पता
पभ
पूनतममुम्पते ।
प्पमपि बो सम्पमनिष पारिवपत् ।।
प्रतिमा सिपमानोऽपि मचायुषार ।
प्रपा सत्ब निमा धमी मावाति निद ।।
रचे प्रतिशिता बोमा बमः सत्वे प्रतिमिला।
प्रये प्रतिक्षित चार्म सर्व सवे प्रतिशिवम् ।
पति
सत्वार परोपमो
पावई
परम् ।
विवि सव बर्मन तस्मात्सम बोपचे म
(१४७ ७) २८ तस्याऽग्निर्जलमर्णवः स्थलमरिमित्र सुरा किंकरा । कान्तार नगर गिरिरॅहमहिर्मात्य मृगारिर्मग ॥ पाताल विलमत्रमुत्पलदन व्याल शृगालो विषं । पीयूष विषम सम च वचन सत्याश्चित वक्ति य ॥ २६ चञ्चन्मस्तकमौलिरत्नविकटज्योतिश्छटाढम्बर- देवा. पल्लवयन्ति यच्चरणयो पीठे लुठन्तोऽप्यमी ॥ कुर्वन्ति ग्रहलोकपालखचरा ययातिहार्य नृणाम् । शाम्यन्ति ज्वलनादयश्च नियत तत्सत्यवाच फलम् ।। असत्य। कामालोभानयात्क्रोधात् साक्षिवादात्तथैव च। मिथ्या वदति यस्पाप, तदसस्य प्रकीर्तितम् ।। कन्या-गो-भूम्यलीकानि, न्यासापहरण तथा। कूटसाक्ष्य च पञ्चेति, स्थूलासत्यानि सत्यजेत् ॥
(१८)
मनोकावित या
परिपाम पुश्वरम
पर विबसिवातकम्।
बारमे रोगमात् सिदिचों, सिदिमीरपनात् ।
हासेममा सिर, मा सिविक समापवाद ।
पपिए परवारमा पस्नु पारमारिका ।
पारपाचन कौवन समाप्सत्वस्थ मन्दिरम् ।
निगोवपन
उपचन्ने
निर्य
मपामाइमसादेन
मरणमामि।
शरीरिया
पारारिक-स्यूनामम्ति सचित् प्रतिदिया।
प्रयवादिना पुसा मनीभरो - वियते.
८
मामा मदिवानोमान् श्रेपासपडिया भवात् ।
बोपापमम्पबा प्रते स पाति म भरा।
(१४६ )
धर्महानिरविश्वासो, देहार्थव्यसन तथा ।
असत्यभापिणा निन्दा, दुर्गतिश्चोपजायते ।।
असत्यवक्तुर्भुवि पक्षपावं,कुर्यास विद्वान् किल सकटेऽपि
तेन
ध्रुव हि वसुराजवत् स, इहापवाद नरकं परत्र ।
मूकता मतिवैकल्य मूर्खता बोधविच्युतिः ।
याधिर्य मुखरोगित्वमसस्यादेव देहिनाम् ॥
१२
कुटुम्न
जीवित वित्त यद्यसत्येन
यद्यसत्येन वर्द्धते।
तथापि युज्यते वक्तुं नासस्य शीलशालिमि ॥
प्रचौर्य ।
.
प्रच्छन्न वा प्रकाश वा, निशायामथवा दिवा ।
स्यात् परद्रग्यहरणं स्तेयं तत्प्रकीर्तितम् ॥
TH
4 रामा माहाना रोदन बहम् ।
पूर्वस्व मौनिय चौरादामन पाम् ।
३
मणिमामबाबानि या डोमेन माना।
विविधानि च रखानि पमहारेषु मापते ।
जीर्षकमेप्रमावर एमपोगो विमोचमा।
तुम कि परमं प्रासो पम्तमा परम् ।
२
यमिमा रिपिगार सपा परे ।
मासिकाराव विध भताम्॥
६
बगहानिा राबारा श्रीसिना सच ।
चौरंमप्रसादेन पावे
दुमका प्रेरणा
पप गुपते पर
पामामहारय पात्र म मूतन मरिम्पति
यदा सर्व परदन्य, बहिर्वा यदि वा गृह ।
पतित विस्मृत नष्ट स्थित स्थापितमाहितम् ।
( १५१ )
अन्ये ये ये नरा लोके, चौर्यकर्मप्रभावत ।
दुग्व हि परमं प्राप्ता, कस्तांस्तान कथयितु क्षम• ॥
वित्तमेव मत सूत्रे, प्राणा वाह्या शरीरिणाम् ।
तस्यापहारमात्रेण, स्युस्ते प्रागेव घातिता ॥
अनादानमदत्तस्यास्तेयव्रतमुदीरितम
घाह्यप्राणा नृणामों, हरता त हृता हि ते ॥
परार्थग्रहणे येषा,
नियम शुद्धचेतसाम् ।
अभ्यायान्ति श्रियस्तेषा, स्वयमेव स्वयवरा ॥
१२
नैव गृहाति, ग्रह्म सपद्यते तदा ।
प्रदत्त
१३
अदत्त नाददीत म्थ परकीय क्वचित्सुधी ।
(१५२)
पर पचे परपिचामिपपरा।
मोति किनकि सम्पमाथि सर्पिणी .
घरोवापर नीता गुणिनोऽप्यन शिवम् ।
पीरसंभवदोष बतबो नियम
Tratto
विषपपिरतिमूक संबमोपमासम्
पमरमरामपुष्पधानसीवाममार।
विषमता मेरित बर्मर
पादि मुनिरपीट स्टेपटीमाब।
पौर्य।
सूवीष
पाये जामिनाम बोवार सवार।
निबार गुर
जीपम् ।
पर Pt मार्यमापस्म बापते ।
मसापीर
सुरषिबीर बवे पये।
(१५३ )
भनिष्टः खेचरे घूक,
३
स्वामिद्रोही नरेषु च।
च, प्रदत्तमपलक्षणे ॥
.
अनिष्टादप्यनिष्ट
प्रदत्तादानमाहात्म्यमहो वाचामगोचरम् ।
यदर्थमाददानानामनर्थोऽभ्येति समनि ॥
५
दौर्भाग्य प्रप्यतां दास्यमगच्छेद दरिद्रताम् ।
अदत्तात्तफल ज्ञात्वा स्थूलस्तेय
शास्वा स्थूलस्तेय विवर्जयेत् ॥
६
यातना विविधामत्र, परत्र नरके गतिम् ।
दौर्भाग्य च दरित्वं
लभते चौर्यतो नर ।
कातराणां यथा धैर्य, वन्ध्यानां सततिर्यथा।
न विश्वासस्वथा लोके, नृणामदत्तहारिणाम् ॥
प्रमचर्यम् ।
पर
प्रमचर्य परम्पपा ।
स्मिता पाचन मासबास्ते दि गवा
धम्म बशनमार्ण बोधपरमापनम्।
अनुमादामो
समामेभावनिर्मघम् ।
भमुदरसे
समरवर
पापायो म
प्रीतिवा।
प्रमचर्य प्रकीर्तितम् ।
बीरोग
मस्तिसम्पत्र,
समाविषविता
समचारी मोहोर पाप्ममा --- -
बोरममा सा
(१५५ )
६
यथा गजपदे सर्व, पादा अन्तर्भवन्ति हि ।
नेतसादाधिक किञ्चि, बह्मचर्याद्धि विद्यते ॥
सर्वसाधनसम्पन्ना
चमचर्यविवजिता.।
क्लेश हि मुनयो भेजुर्विद्वानोऽपि च कोटिश ॥
कर्मणा मनसा वाचा, सर्वावस्थासु सर्वदा ।
सर्वत्र मैथुनत्यागो, ब्रह्मचर्य प्रचक्षते ॥
ह
श्राजन्ममरणावस्तु, ब्रह्मचारी
भवेदिह।
न तस्य किश्चिदप्राप्यमिति विद्धि नराधिप। ॥
श्रायुस्तेजो यल वीर्य, प्रज्ञा श्रीश्च महायशा ।
पुण्यश्च प्रीतिमाव च, हन्यतेऽब्रह्मचर्यया ।
मरयां बिन्दुपातेन जीवन विन्दुधारणात्।
तस्माद्यति प्रयनेन, कुरुते विन्दुधारणम् ॥
रिपतो दो पापम्ममोर्मग
सरस्पेपिन्द्र, पर्यु जबति योगपित् ।
पमाविशेष रसमारोग्गमिष्यति।
धर्माभिममोपासामारोग
मुख राप्या प्रमात या चानमन।
पम्ममा सुगन्धा समपर्णव पवम् ।
प्रमपवित्र पीलामो
अपलपि
मुररब मानयो बाति पाठ पाति का गतिम् ।
रियनुपा मुसंखाना
बिमो महावीचा
मरेपुर्णमा
मनुपापियनशी
नापमापमा
पीयूष परमापा ।
सहमेष
।
( १५७ )
शान्ति कान्तिस्मृति ज्ञान-मारोग्यञ्चापि सन्ततिम् ।
य इच्छति महद्धर्म, ब्रह्मचर्य
चरेदिह ॥
ब्रह्मचर्य परं ज्ञान, ब्रह्मचर्य परं बलम् ।
ब्रह्मचर्यमयो यात्मा, ब्रह्मचर्येव तिष्ठति ॥
२०
पुष्प दृष्ट्वा फल दृष्ट्वा, दृष्ट्वा योषित्यौवनम् ।
श्रीणि रस्नानि दृष्ट्वैव, कस्म नोच्चलले मन १ ॥
२१
पिता यस्य शुचिर्भूतो, माता यस्य पतिव्रता ।
साभ्यां य सूनुरुरूपन्नस्तस्य नोचलते मन ॥
२२
अग्निकुण्डसमा नारी, घृतकुम्भसमरे नरः।
जानुस्थिता परखी चेत्कस्य नोचलते मन. १॥
२३
मनो धावति सर्पन, मदोन्मत्तगजेन्द्रवत् ।
ज्ञानाकुशे समुत्पन्ने, तस्य नोचलते मन. ॥
मधुर, सबन्धि समचारी )
नमचम मोम्मच
सोपो मतमारिया।
प्रमच मंगेन म मिान।
२५
ते मंसम्ममाप
पार गपति शीमा
स
समानुपतिमहम पर
अमरिया
सम्पन्चे
मा
म्वानुमकिप्रम।
दिपावमिकामावा
मघोषावस्मागो भगाथाषा
१८
भाषा लेप गरेप, मानापामोमिण
प्रबपति
पर्व सरगम
पाई मम्म प समाधोप।
स लियो
पारी
पुमोरका
(१५६)
नानमुद्वर्तनाभ्यङ्ग, नखकेशादिसक्रियाम् ।
गन्ध-माल्य प्रदीप च त्यजन्ति ब्रह्मचारिण ॥
ब्रह्मचर्य
'ध्रुव
परग्रीककारणम् ।
देहशोभा सदर्थ हि, स्यज्यते ब्रह्मचारिभि ।
स्वदारेषु सन्तुष्ट ,
परदारपराड्मुख
स गृही ब्रह्मचारिस्वाद् यतिकल्प प्रकल्यते ॥
योनियन्त्रसमुत्पन्ना सुसूचमा जन्तुराशय ।
थीयमाना विपद्यन्से या तन्मैथुन स्यजेत् ॥
रम्यमापातमात्रे यत् परिणामेऽति दारुणम् ।
किपाकफलसकाशं तत् का सेवेत मैथुनम् ॥
कम्प स्वेदः श्रमो मूर्छा भ्रमिग्लानिर्वलक्षय.
राजयचमादिरोगाश्च भवेयुमैथुनोस्थिता ॥
No text on this page.
(१६१)
५
मरटहनसुतीयानन्तसन्तापविद्ध,
भुयनमिति समस्त वीक्ष्य योगिप्रवीरा ।
विगत विषयसमा प्रत्यह मश्रयन्ते,
प्रशमजलधितीर सयमारामरम्यम् ।
६
परिभवफलवल्लीं दु ग्वटावानलालीम्,
विपयजलधिवेला श्वभ्रसोधप्रतोलीम् ।
मदनभुजगदष्ट्रा मोहतन्द्रासविनीम् ,
परिहर परिणामधैर्यमानम्म्य नारीम् ।।
यासा सीमन्तिनीनां कुरयकतिलकाशोकमाकन्दवृक्षा,
प्राप्योर्विक्रियन्ते ललितभुजलतालिङ्गनादीन्विलासान्
तासापर्णेन्दुगौर मुखकमलमल वीपय लीलारसाट्यम् ,
को योगी यस्तदानीं कलयति कुशलो मानस निर्विकारम्
तावदत्त प्रतिष्ठां परिहरति मनश्चापल चैप तावत्,
तावरिसद्धान्तसूत्रस्फुरति हृदि पर विश्वतत्त्वैकदीपम्।
V
No text on this page.
(११३ )
२
समारमूनमारम्भास्तेपा हेतु परिग्रहः ।
तम्मादुपायक
कुर्याटल्पमत्र परिग्रहे ॥
३
असतोपमविश्वासमारम्भ दुग्यकारयाम् ।
मत्वा मूफिल कुर्यात् , परिग्रहनियन्त्रणम् ॥
करोति हे दत्यसुत' यावन्मात्र परिग्रहम् ।
तावन्मात्र स एवास्य, दुग्व चेतसि यच्छति ॥
परिग्रहार्थमारभमसतोपाहिनयन्ते ।
समारवृद्विम्तेनैव, गृहीत तदिद व्रतम् ॥
६
परिग्रहमहस्वान्द्रि, मजत्येव भवावुधी।
महापोत इव प्राणी, स्यजेत् तम्मात् परिग्रहम् ।।
सर्घभावेषु मूायास्स्याग स्यादपरिग्रह ।
यदसत्स्वपि जायेत, मू या चित्तविप्नव ॥
No text on this page.
( १६५) १३ एवं तावदह जमेय विभव रक्षेयमेव तत- स्तवृद्धिं गमयेयमेवमनिश मुञ्जीय चैव पुन । द्रव्याशारसरुद्धमानस । भृश नात्मानमुपश्यसि, कुवयस्क्रूरकृतान्तदन्तपटलीयन्त्रान्तरालस्थितम् ॥ रात्रि भोजन निषेध । १ घोरान्धकार रुवात पतन्तो यत्र जन्तव । नैव भोज्ये निरीक्ष्यन्ते, तन मुजीत को निशि ॥ २ मेधा पिपीलिका हन्ति, यूका कुर्याजलोदरम् । कुरुते मक्षिका वान्ति, कुष्टरोगं च कोलिक ॥ ३ कण्टक दारुखएड च, स्वरभङ्गाय जायते । इत्यादयो इष्टदोषा , सर्वेषा निशि भोजने ॥
No text on this page.
(१६७ )
उलूक
काकमार्जार-गृशंपरशूकरा।
अहिवृश्चिकगोधाश्व, जायन्ते रात्रिभोजनात् ॥
हनामिपद्मसकोच-श्वएडरोचिरपायत ।
अतो नक्क न भोक्तव्य, सूक्ष्मजीवादनादपि ॥
१२
हिंस्यन्ते प्राणिन सुषमा, यत्राशुच्यभिभषयते।
तद्रात्रिभोजन सतो, न कुर्वन्ति दयापरा. ॥
१३
वासरे च रजन्या च, य खादनेव तिष्ठति ।
शृङ्गपुछपरिभ्रष्ट , स्पष्ट स पशुरेव हि ॥
१४
स्वपरसमये गां, श्राय भ्रस्य गोपुरम् ।
मर्षज्ञैरपि यश्यक पापात्म्य रात्रिभोजनम् ॥
१५
करोति विरति धन्यो, य सदा निशिभोजनात् ।
मोऽध
पुरुपायुपस्य, स्थाढवश्यमुपोपित ॥
No text on this page.
(१६६)
सामायिक।
स्यकारौिद्रध्यानस्य,
स्यक्रसावधकर्मण ।
मुहूर्त समता या ता, विदुः सामायिकव्रतम् ॥
२
समता सर्वभूतेपु, सयम. शुभभावना।
आरौद्रपरित्यागस्तद्धि सामायिक
घ्रतम् ॥
३
मुहूर्तावधिसावय-व्यापारपरिवर्जनम् ।
प्राय शिक्षाप्रत सामायिक स्यात् समताजुषा ॥
४
सामायिक स्यात् विविध, सम्यक्रव च श्रुत तथा।
चारित्र तृतीय
तभ, गृहिकमनगारिकम् ।।
५
रागादिध्वान्तविध्वसे, कृते सामायिकांशुना ।
स्वस्मिन् स्वरूप पश्यन्ति, योगिन परमात्मन ॥
No text on this page.
( १७१ )
तस्येवाविचल सौख्य तस्यैव पदमव्ययम् ।
तस्यैव बन्धविश्लेष समत्व यस्य योगिन ।।
पौषध व्रत ।
१
चतुष्पव्या चतुर्थादि-कुव्यापारनिषेधनम् ।
प्रमचर्य क्रियास्नाना-दित्याग पौषधमतम् ।।
૨
चत्वारि सन्ति पाणि, मासे तेषु विधीयते ।
उपवास सदा
यसत्,
पौषधवतमीर्यते ॥
३
सर्वारम्भपरित्यागात्, पाक्षिकादिषु पर्षसु।
विधेय पौषधोऽजस्र-मिव सूर्ययशा नृपः ।।
चतुर्दश्यष्टमीराको-द्दिष्टा-पर्वसु पौषधः ।
विधेयः सौधस्थेनेस्थ, पर्वाण्याराधयेद्गृही ।।
No text on this page.
(१७३)
३
पुष्पाणि शारवस्त्राणि, गन्धमाल्यानुलेपनम् ।
उपवासे न शुध्यंति, दन्तधावनमज्जनम् ॥
कषायविषयाहारस्यागो यत्र विधीयते ।
उपवास. स विज्ञेय., शेष लचनकं विदुः ॥
उपावृत्तस्य पापेभ्यो, यस्तु वासो गुणः सह ।
उपवास स विज्ञेय , सर्वभोगविवर्जितः ॥
६
फर्मेन्धन यदशाना, संचितं जन्मकानने ।
उपवासशिखी सर्व, तमसीकुरुते क्षणात् ॥
अतिथि व्रत।
हिरण्ये वा सुवर्णे बा, घने धान्ये वथैव च।
अतिथि वं विजानीयामस्य लरेभो न विद्यते।
(१७२)
परियाऽपि हिमामात पुरम में पीपाए।
हुप्पार पाडपत्त्येष पवा स पुसमापिणा ।
मर्यपापि तपोमोगा
भार
भारया पार निवते पाप बसेत् ।
पोप धर्मरस बरे पत् समेत पापापन् ।
सपनुपी
समानताव-माहमपीपचारिन
उपवास।
मामोगोपमोगल सारभविमोपिया .
बिमारामबाप पपासो मतो ।
ममत्यापामा वाम्म सवार।
उपपासा मयुष्येत दिवामाता मैनुमाव ।
(१७५ ),
कोविदो वाऽथवा भूों, मित्रं वा यदि वा रिपु. ।
निदान स्वर्गभोगाना-मशनावसरेऽतिथि ॥
अतिथि सत्कारः।
१
सप्राप्ताय
स्वतिथये, प्रदद्यादासनोदके।
अन्न चैव यथाशनि, सस्कृत्यविधि पूर्वकम् ॥
२
च।
श्रद्धया चासदानेन, प्रियप्रश्नोत्तरेण
गच्छतश्चानुयानेन, प्रीतिसुत्पादयेद् गृही ॥
३
अतिथि पूजितो यस्य, गृहस्थस्य तु गच्छति ।
नान्यस्तस्मात्परो धर्म इति प्राहुर्मनीषिण ।
पात्रन्त्वतिथिमासाघ, शीलाव्यं यो न पूजयेत् ।
स दत्त्वा दुष्कृत तस्मै, पुण्यमादाय गच्छति ॥
विवमान, सारो परमाया।
(१७४)
समाचार
सपारम्मतिविम्।
रामतपसमापुम्मतिमि विधि
ताम्णम् ॥
३
सिविपक्षमा समें
मात्र वेष महाध्मबा।
अतिथि त विवानीपा-पेपमम्मागर्त दिए ।
सबा पासाविसमा
सानो बसपूर्वकम्।
मुग्बते
पत्तराविधि-विभागावि मतम् ।
पाबानियामा
प्रतिबिम्पामामाषाम-पास
पम्पबाम ततिधितिमागा मरेत् ।
4
धर्मत्पेषु साई कि पाहत गुर्णिमा।
वापुनमानसबपि विमा पुरन सम्मते.
अम्मानि नममा नवपत् म सुन्दरम् ।
१७७ )
६
फ्रोधात्पीति विनाश, मानाद्विनयोपघातमाप्नोति ।
शाट्या प्रत्ययहानि, सर्पगुणविनाशनं लोभात् ।।
नित्य फ्रोधात्तपो रक्षेच्छ्यि रक्षेच मत्सरात् ।
विद्या मानापमानाभ्यामात्मान च प्रमादत ॥
हन्तव्यः समया क्रोधो, मानो मार्दवयोगत ।
माया चार्जवभावेन, लोभ सतोपपोपतः ॥
समया
मृदुभावेन,
ऋजुत्वेनाप्यनीहया ।
क्रोध मान तथा मायां, लोभ रुन्ध्याद् यथाक्रमम् ॥
विषयोरगदष्टस्य,
कपायविपमोहिन ।
सयमो हि महामन्त्रस्नाता सर्वत्र देहिन ॥
कपायविजये सौख्यमिन्द्रियाणा च निग्रहे।
जायते परमोत्कृष्ट-मात्मनो भवभेदियत् ।।
(१७६)
फपाय।
.
पप संबवाना मनास्लामो
मासनमाम्।
पप्रमायामो वर्ष सम्मानान्तानुबया.
.
पाचपो
रामारविमानसा।
पतुतिभवाम्मोपी मित्रमौरिब सीरति ।
।
कपायविषपानी,
पमिना बाटि निमि।
पो , बिरमे सीम्र्य जायते परमातम् ।
कामा मेष सभा ? विशन्ति समार।
झालासमपापारि
भाषा पशुपत् परमे विपवार पिपरपा।
मोह परम पापिमेवमूर्षिाव.
(१७६)
४
कोधो नाशयते धैर्य, क्रोधो नाशयते श्रुतम् ।
क्रोधो नाशयते सर्व, नास्ति क्रोधसमो रिपुः ॥
यस्तु क्रोधं समुत्पन्न, प्रज्ञया प्रतियाधते ।
तेजस्विनन्त विद्वासो, मन्यते तस्वदर्शिनः ॥
६
अश्वारोहं यथा दुष्टो, वाजि गर्ने निपातयेत् ।
एव क्रोधोऽपि नरके, नरमाशु निपातयत् ॥
क्रुद्धः पापं नरः कुर्यात्क्रुद्धो हन्याद्गुरूनपि ।
क्रुद्ध.
परुपया चाचा,
श्रेयांस्यवमन्यते ॥
एतान्दोवान्प्रपश्यद्रिजित, क्रोधो मनीषिभि ।
इच्छनि, परम श्रेय, इह चामुत्र चोत्तमम् ॥
९
मातर पितर पुन, भ्रातरं चा सुहत्तमम् ।
टो नसे हन्ति, स्वामिन वा सहोदरम् ॥
No text on this page.
(१८१ )
मासोपवासनिरतोऽस्तु तनोतु सत्यम् ,
ध्यान करोतु विदधातु यहिर्निवासम् ।
ब्रह्मवत धरतु भैयरतोऽस्तु नित्यम् ,
रोप करोति यदि सर्वमनर्थक तत् ॥
भ्रूभगभगुरमुखो विकरालरूपो,
रक्तक्षयो दशनपीडितदतवाला |
त्रासगतोति मनुजो जननिथवेप ,
क्रोधेन कपिततनुर्मुवि राक्षसो वा ॥
अत्यन्त
अधापि
क्रोधसतप्ता, मृतास्ते सर्पमागता।
तत्स्वभावेन, फूस्कारै भीषणा ननु ।
१८
क्रोधान्धा पश्य निम्नन्ति, पितर मातर गुरुम् ।
दारानात्मानमपि निघृणा ॥
सुहृद सोदर
"
1, श्रान्त क्रुद्धो बुभुक्षित.।
स्वरायुक्र', कामुकश्च न धर्मवित् ।।
No text on this page.
( १८१)
मासोपचासनिरतोऽस्तु तनोतु सत्यम् ,
ध्यान करोतु विदधातु नियामम् ।
यसयत धरतु भयरतोऽस्तु नित्यम् ,
रोप करोति यदि मर्यमनधक तत ॥
भ्रमगमगुरमुखो विकरालरूपो,
रनपणो दशनपीडितदतवासा !
प्रासगवोति मनुजो जननिथयेप,
मोधेन कपिततनुभुवि राममो वा ।।
१७
अत्यन्त क्रोधसतप्ता, मृतास्ते सर्पमागता।
अधापि तरस्वभावेन, फूस्कार भीपणा ननु ॥
क्रोधान्धा पश्य नियन्ति, पितर मातरं गुरुम् ।
सुहृद सोदर दारानात्मानमपि निघृणा ॥
r
।
मत्त. प्रमत्तश्चोत्त, श्रान्त झुद्धो बुभुक्षित ।
लुन्धो मीस्वरायुक्त , कामुकश्च न ५
(२८०) मेषा परिक्षामा सलोइयाला प्रेमा राम श्रेधा श्रेपा पुगविता गामो दूरणमारेष श्री विमरपति सेव वा प्रेमेन पापि। परिशी योमहिप्सका। मेमोमिनपोषराब मिलो परिमापार पमानवामोसिएपरिचा संवा पुरे मिति विग सौहाभारप- भोगे पापमपर्न एते पिपरे तिम् । श्रीनिमाजमणिविवरवि मन्दि पुरषोदन। पारिसरमपितो रोमदोपरापा. " वैध मेष पुनायेगाधी पूर्वतारवानि तपा. पाबुमातिई ना
( १८१ )
मासोपवासनिरतोऽस्तु तनोतु सत्यम् ,
ध्यान करोतु विदधातु बहिर्निवासम् ।
ब्रह्मवत धरतु भैध्यरतोऽस्तु नित्यम् ।
रोष करोति यदि सर्वमनर्थक तत् ॥
भ्रूभगभगुरमुखो विकरालरूपो,
रक्तक्षणो दशनपीडितदतवासा ।
ग्रासगतोति मनुजो जननिधवेष,
क्रोधेन कपिततनुर्भुवि राक्षसो वा ॥
अत्यन्त
क्रोधसतप्ता, मृतास्ते सर्पमागता।
प्रधापि तत्स्वभावेन, फूस्कारै भीषणा ननु ॥
१८
फ्रोधान्धा पश्य निघ्नन्ति, पितर मातर गुरुम् ।
दारानात्मानमपि निघृणा ॥
सुहृद सोदर
१8
। मत्त प्रमत्तश्चोन्मत्त , श्रान्त क्रुद्धो बुभुक्षित.।
लुब्धो भीरुस्वरायुक्तः, कामुकश्च न धर्मवित् ॥
No text on this page.
(१५)
क्लेश।
१
स्सोकोऽप्यनिर्दहस्येव, काटादिप्रभूत घनम्।
मलेशलेशोऽय तण,
वृद्रितस्तनुदाहक.॥
प्रास्मान सापये नित्य, वापयेच्च परानपि ।
उभयोर्दु खकृत्क्लेशो, यथोष्णा रेणुका हिती ।।
क्षमा।
पमा शस्त्र करे यस्य, दुर्जन किं करिष्यति ।
भतृणे पतितो घहि, म्वयमेवोपशाम्यति
२
क्षमा बलमराकाना, शकाना भूपण समा ।
समा वशीकृतिोंके, तमया किम साध्यते ॥
No text on this page.
(१८७)
है
ददतु ददतु गालीलिमन्तो भवन्तो,
वयमिह तदभावादालिदानऽसमर्था ।
जगति विदितमेतद्दीयते विद्यमान,
न तु शशकविषाणं कोऽपि कस्मै ददाति॥
मेतार्यश्च सुकोशलो गजमुनिश्च्छिन्नत्वच स्खन्धक ।
शिष्या स्खधक चण्डरुद्रकृतिनो चन्द्रावतसो नृप ॥
चन्द्राब्धिर्दमदन्तकूरगहुको गाढप्रहारी मुनि-
रघकारि मृगावतिप्रभृतयस्तीर्णा समानौकया।
-
माझे चाध्यात्मिके चैव दुखे चोत्पादिते कचित् ।
न कुप्यति न वा हन्ति सा समा परिकीर्तिता ॥
१२
शम एव पर तीर्थ, शम एव पर तप ।
शम एव पर ज्ञान, शमो योग
परस्तथा।
१३
• शान्तिरेव महादान,
शान्तिरेव महातपः ।
शान्तिरेव महाज्ञान, क्षान्तिरेव ' महादम ॥
(१८)
जांच में मशामिनि सबमे ।।
मादुर्मपति समाधिममिवारमन्दमारपि ।
मग चीपते कर्म र संसपि ।
पित्त बापते हई
बापते तई बिपभवतिर ।
मामेमो र हतो बाम विमाना।
मारितो, तो पर्मो मदीयोमेम पाता।
चिराम्बस्न मिलेन समेवासोचबा प्रार।
बमपति पल्म
समुपये सपरिवार
अमिमाम ।
-
पर पाय पनिमारने
मा मापरिचरबम् ।
पणख विम पौरा मानने पदे परे।
( १८६)
२
अगाधजलसंचारी, न गवं याति रोहित ।
अगुष्टोदकमात्रेण, शफरी फर्फरायते ॥
३
सधोतो द्योतते तावद्यावन्नोदयते
उदिते तु सहनासौ, न खद्योतो न चन्द्रमा ।
शशी।
विषभारसहस्रेण, गर्व
नायाति वासुकि.1
वृश्चिको बिन्दुमात्रेण,
सर्व वहति कण्टकम् ।
१
दिव्य पाम्ररस पीत्वा, गर्व नो याति कोकिल ।
पीस्वा
कर्दमपानीय,
मेको
टरटरायते ॥
६
गङ्गादीनां सकलसरिता प्राप्य तोये समुद्र 1
किचिद्र्वी न भवति पुनर्दिव्यरत्नाकरोऽपि ॥
एको मेक. परममुदित प्राप्य गोप्पादनीर ।
को मे को मे रटति बहुधा स्पर्धया विश्वमुच्चै. ॥
No text on this page.
(१६१)
अल्पतोयश्चलत्कुम्भो,
घल्पदुग्धाश्च धेनवः ।
अल्पवियो महाग: कुरूपी बहुचेष्टित ॥
अत्यहकारयोगेन, ते भवन्ति खरा नरा ।
अद्यापि तत्स्वभावेन, हु हु कुर्वन्ति सर्वदा ॥
अरण्यज तरो पुष्प, समुद्राम्भश्च शीतलम् ।
लावण्य दमिना तद्वन्मानिमान निरर्षकम् ॥
३५
साहस कार्षीविभवैर्गमागत..
स्वगात्राण्यपि भाराय, भवन्ति हि विपर्यये ॥
मा
तात.
घातक।
विनयधुतशीलानां, त्रिवर्गस्य
विवेकलोचन लुम्पन्, मानरेऽन्धकरणो नृणाम् ।
अहङ्कारो हि लोकाना, नाशाय न तु वृद्धये।
अथा विनाशकाले स्यात. प्रवीण्य शिबोजवाला।
No text on this page.
(१६२)
श्रसूनृतस्य जननी,
जननी, परशु.
जन्मभूमिरविद्यानां,
शीलगापिन ।
दुर्गतिकारणम् ॥
माया
३
दीर्भाग्यजननी माया, माया दुर्गतिदायिनी।
नृणा नीस्वप्रदा माया, ज्ञानिभिस्त्यज्यते तत ॥
कौटिल्यपटव पापा
भुवन वन्यमाना,
मायया चकवृत्तय ।
वन्तयन्से स्वमेव हि ॥
दम्भेन तमास्थाय, यो चान्छति पर पदम्।
लोहनाव समारना, सोऽधे पारं यियामति ।।
प्राक्
पाढयो पतति खादति पृष्ठमांस।
कल किमपि
रोति शनैर्विचित्रम् ॥
निरूप्य सहसा
प्रविशत्यशकः ।
खलस्य चरित। मशक
छिट
सव
करोति ॥
No text on this page.
(१६)
दम्भ।
,
जटाभारविनियुक्रा, दामिका पधारिण।
भ्रमन्ति ज्ञानिवलरेके, भ्रामयन्ति जनानपि ।
मृगमोदूलनादेव, मुक्त स्युयदि मानवा ।
मृगमवासी निस्य श्वा, स कि मुनो भविष्यति ॥
है
तृणपर्णोदकाहारा सतत
वनवासिन ।
जम्बुकाखमंगायाश्च, तापसास्ते भवन्ति किम् ॥
माजन्ममरणान्त घ गङ्गादितटिनीस्थिता ।
मण्डूका सस्स्यप्रमुखा योगिनते भवम्ति किम् ॥
पारावता शिक्षाहारा, कदाचिदपि चातका
न पिबति महीतोय, वतिनस्ते भवन्ति किम् ॥
No text on this page.
(१७)
लोभ ।
१
लोभमूलानि पापानि, रममूलानि व्याधय ।
स्नेहमूलानि दु खानि, श्रीणि त्यक्त्वा सुखी भव ॥
२
गुरवो यत्र पूज्यते, वित्त यत्र नयार्जित ।
अदन्तकलहो यत्र, तन्न शक वसाम्यहम् ।।
३
द्यूतपोपी निजद्वेपी, धातुर्वादी सदालस।
श्रायव्ययमनालोची तन्त्र तिष्ठाम्यह
।
हरे ॥
श्रति लोभो न कर्तव्यो, लोभो नैव च नव च ।
अति लोभाभिभूतात्मा, सागर सागर गत ।।
५
जनक सर्वदोपाणा, गुणग्रसनरासस ।
कंदो व्यसनवल्लीना, लोभ सर्वार्थबाधक ॥
No text on this page.
(१६६)
एकं दृष्ट्वा शत दृष्ट्वा, दृष्ट्वा पञ्चशतान्यपि ।
अतिलोमो न कर्तव्यश्चक्र श्रमति मस्तके।
१३
लोभमूलानि पापानि, लाभालोभो विवर्धते ।
त्रिमापघटित कार्य, त्रिकोटयापि न पूर्यते ।।
लोभश्चेदगुणेन किं पिशुनता यद्यस्ति किं पातकै ।
सत्य चेत्तपसाच किं शुचिमनो यद्यस्ति तीर्थेन किम् ॥
मौजन्य यदि किं गुण सुमहिमा यद्यस्ति किं मण्डनै ।
सद्विद्या यदि किं धनैरपयशो यद्यस्ति किं मृत्युना ।।
१४
शेते नित्य शटितपटके मचके भन्नपादे।
भुले स्तोक तदपि कुथित जीर्णमन्न सुधार्त ॥
धत्ते शीणं मलमलिनतर वस्त्रखण्ड च कख्या-
मेव लोभी इविणमधिक प्रत्यह सचिनोति ॥
वस्त्राणि सीव्यति तनोति विचिनचित्र,
मृत्काष्ठलोहकनकादिविधि चिनोति ।
No text on this page.
(२०१ ) २१ वर्धव जीव जय नन्द विभो चिर त्व- मित्यादिचाटुवचनानि विभाषमाणः । दीनाननो मलिननिंदितरूपधारी, लोभाकुलो वितनुते सधनस्य सेवाम् ॥ २२ यद् दुर्गामटवीमटन्ति विकट क्रामन्ति देशान्तर । गाहन्ते गहनसमुद्रमतनुक्लेशा कृषि कुर्वते ॥ सेवन्ते कृपण पति गजघटासघदुस्सश्चर। सर्पन्ति प्रधन धनान्धितघियस्तल्लोमविस्फूर्जितम् ॥ २३ दिनयामिन्यौ साय प्रात , शिशिरवसन्तौ पुनरायात । काल क्रीडति गच्छत्यायु , तदपि न मुश्चत्याशावायु ॥ २४ आशा हि लोकान् बध्नाति, कर्मणा बहुचिंतया । वायु क्षय न जानासि, तसाजागृत जागृत ॥ २५ भूशय्या भैक्षमशन, जीणं वासो वन गृहम् । तथाऽपि नि स्पृहस्याहो, चक्रिणोऽप्यधिक सुखम् ।।
No text on this page.
(२०३ )
३२
प्राप्योपशान्वमोहत्व, क्रोधादिविजये
लोमांशमात्रदोपेण, पतन्ति यतयोऽपि हि ॥
सति ।
सर्पोऽनिष्टोऽथवा लोभो, द्वयोर्लोभस्वनिष्टकः ।
दशेच्च मर्दित. सर्पो, लोभो दशति सर्वदा ॥
न सहस्राद्भवेत्तुष्टिन, लतान्न च कोटिभि ।
न राज्यान च देवरवानेन्द्रवादपि देहिनाम् ॥
३५
थाकांक्षितानि जन्तूनां, सपद्यन्ते यथा यथा।
तथा तथा विशेषाप्ती, मनो भवति दुःखितम् ॥
३६
इच्छति शती सहन,
सहस्र, सहस्री लक्षमीहते।
लक्षाधिपस्ततो राज्य,
राज्याच स्वर्गमीहते ।।
No text on this page.
(२०५)
६
उत्खात निधिशकया क्षितितल ध्याता गिरेर्धातवो।
निस्तीर्ण सरितां पतिपतयो यत्नेन सन्तोपिता ॥
मन्त्राराधनतत्परेण मनसा नीता श्मशाने निशाः।
प्राप्त काणवराटकोऽपि न मया तृष्णेऽधुना मुञ्चमाम् ॥
भ्रान्त देशमनेकदुर्गविषम प्राप्त न किञ्चित्फल ।
त्यक्त्वा जातिकुलाभिमानमुचित सेवा कृता निष्फला ॥
भुक्न मानविर्जित परगृहेप्वाशङ्कया काफवत् ।
तृष्णे ! जम्भसि पापकर्मनिरते नाधापि संतुष्यसि ॥
.
नि स्वो वष्टिशत शती दशशतं लस सहस्राधिपो।
लनेश तितिराजता क्षितिपतिश्चक्रेशता वान्छति।
चक्रेश सुरराजतां सुरपतिब्रह्मास्पदं वान्छति ।
ब्रह्मा विष्णुपद हरि शिवपट तृष्णाऽवधि को गतः ।।
8
विदो हि को ? यो विपयानुरागी,
को वा विमुक्तो ? विप ये विरत ।
No text on this page.
( २०७)
१४
बलिभिमुखमाकान्त, पलितैरङ्कित शिर ।
गात्राणि शिभिलायन्ते, तृप्णैका तरुणायते ॥
१५
घ्युता दन्ता सिता केशा, दृड्निरोध. पदे पदे।
मातसजमिम देह, तृष्णा साध्वी न मुञ्चति ।।
न जातु काम कामानामुपभोगेन शाम्यति ।
हविषा कृष्णवरर्मेव भूय एवाभिवर्द्धते ॥
धनेषु जीवितन्येषु स्त्रीषु भोजनवृत्तिपु।
श्रवृप्ता मानवा सर्वे याता यास्यन्ति यान्ति च ।।
१८
यावती यावती जन्तोरिच्छोदेति यथा यथा ।
तावती तावती दुखवीजमुष्टि
दुखवीजमुष्टि प्ररोहति ॥
हते भीप्मे हते द्रोणे, कर्णे च त्रिदिव गते ।
प्राशा बलवती राजन् , शल्योजेष्यति पाण्डवान् ।।
No text on this page.
(२०६)
२५
श्राशादासस्तु- यो जातो, दासस्त्रिभुवनस्य सः।
भाशा दासीकृता येन, तस्य दास्ये जगस्त्रयी।
२६
को वा वित्त समादाय, परलोक गतः पुमान् ।
येन तृष्णाग्निसतप्त , कर्म बध्नाति दारुणम् ।।
भुक्त्वाऽप्यनतशो भोगान् , देवलोके यथेप्सितान् ।
यो हि तृप्ति न सप्राप्त , स किं प्राप्स्यति साम्प्रतम् ॥
२८
सृष्णाऽन्धा नैव पश्यन्ति, हित वा यदि वाऽहितम् ।
सतोषाअनमासाथ, पश्यन्ति सुधियो जना. ॥
२९
प्राशैव मदिराऽक्षाणामाशैव विषमञ्जरी।
श्राशामूनानि दु खानि, प्रभवन्तीह देहिनाम् ।।
३०
प्राशामपि न सर्पन्ती य जणं रक्षितु क्षमः।
तस्यापवर्गसिद्धयर्थ वृथा मन्ये परिश्रमम् ।।
No text on this page.
(२११)
३
अकिचनोऽप्यसौ जन्तु , साम्राज्यसुखमश्नुते ।
प्राधिन्याधिविनिर्मुक्र, सन्तुष्टं यस्य मानसम् ।।
४
अन्तो नास्ति पिपासाया , सतोप परम सुखम् ।
तस्मात्सन्तोपमेवेह, पर पश्यन्ति परिढता।
न योजनशत दूर, वाध्यमानस्य तृष्णया।
सन्तुष्टस्य करप्राप्तऽप्यर्थे भवति नादर n
६
वृत्यर्थ नाति चेष्टेत, सा हि धात्रैव निर्मिता।
गर्भादुत्पतिते जन्ती, मातु प्रस्रवत सनी ॥
७
सतोष परमास्थाय, सुखार्थी सयतो भवेत् ।
सन्तोषमूल हि सुख, दुखमूल विपर्ययः ॥
सन्तोपैश्वर्यसुखिना, दूरे
मोगाशापाशयद्धानामवमाना
दुर्गतिभूमयः।
पदे
पदे॥
No text on this page.
( २१३)
तृण महाविद स्वर्गस्तृण शूरस्य जीवनम् ।
जिताक्षस्य तृण नारी, निस्पृहस्य तृण जगत् ॥
उदारस्य तृण वित्त, शूरस्य मरणं तृणम् ।
विरमस्म तृण मार्या, निस्पृहस्य तृण जगत् ॥
प्राशव राक्षसी पुसामाशव विपमञ्जरी।
पाशव जीर्ण मदिरा, नैराश्य परम सुखम् ।।
पितृ-पूर्वार्जिता
भूमिर्दविद्रापि सुखावहा।
अपि स्वर्णमयी लक्षा, न मे लपमण रोचते ।।
।
सौमित्रियदति निमीषणाय लका,
देहि त्व भुवनपते विनय कोशम् ।
एतस्मिन्नघुपतिराह वाक्यमेतत्,
विक्रीते करिणिं किमकुशे विवाद ॥
No text on this page.
(२१५)
राग-द्वेष ।
इच्छा मूर्छा काम ,स्नेहोगाय ममत्वमभिनन्द।
अभिलाष इत्यनेकानि, रागपर्यायवचनानि ।
२
दृष्टिरागो महामोहो, दृष्टिरागो महामवः।
दृष्टिरागो महामारो, दृष्टिरागो महाज्वरः ॥
३
रागान्धो हि जन सर्वो न पश्यति हिवाहितम् ।
रागं तस्मान कुर्वीत यदीच्छेदात्मनो हितम् ।।
स्वस्वकर्मकृतावेशा स्वस्वकर्मभुजो नरा ।
न राग नापि च द्वेष, मध्यस्थस्तेषु गच्छति ।
रे रे चित्त कथ भ्रात , प्रधावसि पिशाचवत् ।
भभित्र पश्य घारमानं, रागत्यागास्सुखी भव।
No text on this page.
(२१७)
जीव स्वरूप।
१
ज्ञानदर्शनसपन श्रारमा चैको ध्रुवो मम।
शेषा भावाश्च मे बायाः, सर्वे सयोगलक्षणा ।।
२
अछेद्योऽयमभेद्योऽयमविकारी
उच्यते।
नित्य सततग स्थाणुरचलोऽय सनातन. ॥
केवलज्ञान,
केवल
प्राप्नुवन्ति स्ववीर्यत.
स्ववीर्येणैव गच्छन्ति. जिनेन्द्रा परम पदम् ॥
समस्तलोकाकाशेऽपि, नानारूपे
स्वकर्मत ।
बालाप्रमिव तसास्ति, यन्न स्पृष्ट शरीरिभि.॥
५
नैन छिन्दन्ति शस्त्राणि, नैन दहति पावक ।
न चेन फ्लेटयन्त्यापो, न शोपयति मारुतः ॥
No text on this page.
(२९६ )
नरकेषु देवयोनिपुतिर्यग्योनिपुच मनुजयोनिषु च।
पर्यटति घटीयन्त्रवदात्मा विभ्रन्शरीराणि ॥
१३
विभवश्व शरीर च, बहिरारमा निगद्यते ।
सदधिष्ठायको जीवस्वन्तरारमा सकर्मक ॥
१४
यो न साधयसे धर्म, कामक्रोधी सदाश्रयौ।
महामोहविमूढेन, तेनात्मा वचितो ध्रुवम् ॥
स्वहित तु मवेज्ज्ञानं, चारित्रं दर्शन तथा।
तप. सरतयां चैव, सर्वविद्भिस्तदुच्यते ॥
तैलक्षये यथा दीपो, निर्वाणमधिगच्छति ।
कर्मक्षयात् तथा जन्तु , शरीरालाशमृच्छति ॥
ससारी
कर्मसपन्धानटवत्
अनन्तकालपर्यन्त, जीव.
परिभ्राम्यति ।
संसारवत्मनि ॥
No text on this page.
( २२१)
२३
नलिन्या च यथा नीर भिन्न तिष्ठति सर्वदा।
अयमात्मा स्वभावेन देहे तिष्ठति सर्वदा ॥
२४
अनन्तब्रह्मणो रूप निजदेहे व्यवस्थित ।
ज्ञानहीना न पश्यन्ति जात्यन्धा इव भास्कर ।
२५
लोकमात्रप्रमाणो हि निश्चये न हि मशय ।
तनूमात्र व्यवहारो कथयन्ति मुनीश्वरा ॥
२६
द्रव्यकर्मविनिमुक्त
भावकर्मविवर्जित।
नोकर्मरहित विद्धि निश्चयेन चिदारमन. ॥
पुण्य।
१
अग्निस्तम्भो जलस्तम्भ, शस्त्रस्तम्भस्तथैव च ।
दुष्टानां- दमन चैव,, पुण्यकारस्य - दशनात् ॥
--
No text on this page.
( २२३ )
जनो धर्म प्रकटविमवः सङ्गति. साधुलोके ।
विद्वद्गोष्ठिर्वचनपटुता, कौशल सस्क्रियासु॥
साध्वी लचमीश्चरणकमलोपासन सद्गुरूणा ।
शुद्ध शील सुमतिरमला प्राप्यते नाल्पपुण्य ॥
परती प्रेमवती सुत सविनयो नातागुणालष्कृत ।
स्निग्धो बन्धुजन सखाऽति चतुरो नित्यं प्रायन प्रभु ॥
निर्लोमोऽनुचर. स्वयन्धुसुमुनिप्रायोपयोग्य धन ।
पुण्यानामुदयेन सन्ततमिद कस्यापि सम्पद्यते ॥
तावचन्द्रबल ततो ग्रहवलं ताराबल भूबल ।
ताव सिध्यति वान्छितार्थमखिल वावजन सजन ॥
विद्यामण्डलमन्त्रतन्त्रमहिमा तावत्कृत पौरुषम् ।
यावत्पुण्यमिदं नृणां विजयते पुण्यक्षये क्षीयते ॥
( RRU)
पाप।
पापडरपा मवेत् पापं को मुग्धोऽपियोपणा!
तपय निवास
बहरथा पर पाप
बम मनोन सा पुनिर्वस रोर्णा पाकमा।
अपुरपोपस्थित पेन
बसम प्रतिरूपते।
मा प्राणिमा पापात
समायोरि
कामयामरामा
मागभीनहीवो
अपर मप मा, मित्र या सुपीरा।
सबमा मा पापारिपरी ४
RIT
परम मम्ममा महा पुरत बानि पापानि ।
गमपनि तानि पा सानामास भम् ।
(२२५)
६
हिमाऽनृतान्य पञ्च, तत्र श्रद्धानमेव च।
क्रोधादयश्च चत्वार इति पापस्वं हेतव. ॥
श्रीब्रह्मदत्तो नग्चक्रवर्ती,
मृत्वा गत सोऽपि हि सप्तमी च ।
निर्गत्य तस्माद्भवपदमन ,
तत्रापि हेतु क्लि पातकस्य ॥
।
बन्धुरिजनायते गुणवती कान्ता च सायते ।
मित्र चापि खलायते गुणनिधि पुत्रोऽप्यमित्रायते॥
श्रीखण्ठं दहनायते श्रवणयो सूत्र तु शूलायते ।
जाते पुण्यविपर्यये तनुभृतामर्थोऽप्यनायते ॥
है
जीवित यस्य धर्मार्थ, धर्मों ज्ञानार्थमेव च ।
शान च ध्यानयोगार्थ, सर्वपापै. स मुच्यते ॥
--
(२१)
मपामाबायर्या तु
मपर।
.
निरोपा संघाः स्प।
पुर्मियते रेषा
प्रम्पमाविमेष
१
मावादानपेका
स
भाकियाममा
पुनर्मागर्मवर.
मनपामानवापी पो रोगोठा म सरा।
मया
मदीना, बरपाय मा।
विहान पानामा परेर मना।
सामुको
परमर्मवर
रे
पप्राममितिका संबमोहामन्माण,
मरामपिपुण्यानो धर्मपुपापिया।
प्रविापरो भाषामि-
रति मिविया मंगोमा
-
( २२७ )
मनः।
चतुःपूत न्यसेस्पाद, वस्त्रपूत जल पिवेत् ।
सत्यपूतां वदेवाणी, मन पूत समाचरेत् ॥
२
मनो मधुकरो मेघो, मानिनी मदनो मरुत् ।
मा मदो मर्कटो मस्स्यो, मकारा दश चञ्चला ।।
३
मनसैव कृत पाप, न शरीरकृतम् कृतम् ।
येनैवालिङ्गिता कान्ता, तेनैवालि गिता सुता ॥
मन एव मनुष्याणां, कारण वधमोक्षयो।
सप्तम्या क्षणके यान्ति, जीवास्तण्डुलमरस्यवत् ॥
वश मनो यस्य समाहित स्यात्,
किं तस्य कार्य नियमैर्य मैन
हत मनो यस्य च दुर्विकल्प
किं वस्य कार्य.नियमैर्यमैश्च ॥
(२८)
बाम सुप्पामतपोग्बान
पा मनो
निप्रामवरेप।
पापविम्यामोशियवस्व
परा दियो भे मबसो बयत्वम् ।
बोगस देतर्मनमा समापिा
पर निदान उपसम पोमः।
तपबमूर्य शिवमंगा-
मनम्तमाधि मन पनिर ।
८
मापारपोगेम्परष सासु-
पापारियमापनामि ।
मुपौरिोगी सबमध्यवृषि
खोपयोगारच मनोनिपाए ।
मना
सम् ि! पतपतममा पठा।
पाति तापमलो पान सामी परमयी
( २२६)
मन एव मनुष्याणां, कारणं वधमोक्षयोः।
बधाय विषयासक्त, मुक्त्यै निर्विषयं स्मृतम् ।
मनोयोगो बलीयांश्च, भापितो भगवन्मते ।
यः सप्तमी क्षणार्धन, नयेद्वा मोक्षमेव च ।
घपु कुञ्जीभूतं गतिरपि तथा यष्टिशरणा।
विशीर्णा दन्ताली श्रवणविकल श्रोत्रयुगलम् ।
शिरः शुक्ल चक्षुस्तिमिरपटलेरावृतमहो।
मनो मे निर्लज्ज तदपि 'विषयेभ्यः स्पृहयति।
रानिर्गमिष्यति भविष्यसि सुप्रभात ।
मास्वानुदेष्यति हसिष्यति पंकजश्रीः ।
एवं विचिन्तयति कोशगते
द्विरेफे।
हर हम्त हन्त नलिनी गज उज्जहार ।
--
(२२८)
पान भुवप्पामवपोऽगनि
पा मो दिप्रामम्बरमा
पापभियानुसोरिमस्म
परोपोगोमयसो पणत्वम् ।
पोपस धर्मनसा समापिस
पर निदान उपसब बोमः।
सफामू शिरमा
मवाप्समापिमा लबिर।
5
मापापपोगन्धरण हिमासु-
पापाण्यावनामि ।
सुपीवियोमी सरसमधि-
खोपपोपरचममोमबार ।
.
मना मा वि , पगवममा बा।
पाति दुधमत्को मार ससमी परमादकम् ।
(२३१)
२०
मनाकपिरय
विश्वपरित्रमणलम्पट ।
नियन्त्रणीयो यत्नेन, मुक्निमिच्छुभिरात्मन ।
चञ्चल हि मन कृष्ण', प्रमाथि बलवद् एवम् ।
तस्याह निमह मन्ये, वायोरिव सुदुष्करम् ॥
૨૨
असशय महावाहो!, मनो दुर्निग्रहं चत्तम् ।
प्रम्यासेन तु कौन्तेय , वैराग्येण च गृह्यते ।
२३
मानस प्राणिनामेव, सर्पकमैंककारणम् ।
मनोरून हि वास्य च,
वाक्येन प्रस्फुट मनः ।
२४
अन्तश्चित्त न चेच्छुद्ध, बहि. शौचे न शौचभाक् ।
सुपक्कमपि निम्नस्य, फल बीजे फटु स्फुटम् ।।
२५
दानं पूजा तपश्चव, तीर्यसेवा श्रुतं तथा।
सर्वमेव वृथा सस्य, यस्य शुद्धं न मानसम् ।।
(२१.)
१५
मामाने रवि
शरी रखमेव
इदम्त सार िAR मा ममामेवा
मान वीर्य विस्तीर्म, पुरवं मुहम्।
तीर्यानामपि तचीर्य वियदिममसा परा.
समायापार रेषा
चापिकाबा मुहोगयोगा।
मत्पर मानसमेष यो
संसारपणामबकोता.
1८
सुत्र मापारिर्व
मुर्भ इल तपा।
समोसतिरोषन
दुषनं पितरोष
भयो है अपन, मनो मे पुमा स्वा!
ममा बोले- मी मर।
No text on this page.
(२१२)
रागादिमिः शिामलीभन्।
भीगरि साविम्मः काबो, गहा दम परासी।
मरन एगवे मी, मयो शामेन रापति ।
पप्यभूक्या
एरिरेषा सबम्मी।
मकर
पोमुत्र पो मेर
पसंपमो मारिरमो मागम् ।
सातार्य परमादिकल
किमन्यापुरतम्।
PRNसकिदुमबासरा
परदुर्गती विमसि मोमिलता।
मानापि मम्मषमपास शियमन्त
सन्दिप पाता।
( २३३ )
अन्तर्गत महाशल्य-मस्थैर्य यदि नोद्ध्वम् ।
क्रियौषधस्य को दोपत्रदा गुणमयच्छतः ॥
नरकस्य
प्रसन्नचन्द्रराजर्मन.प्रसरसवरी
शिवस्पापि, हेतुभूती पणादपि ।
३२
मनो हि द्विविध प्रोकं, शुद्धं चाशुद्धमेव च ।
अशुद्ध कामसकल्ल, शुद्ध कामविवर्जितम् ।।
घा।
यदि वहसि त्रिदण्डं ननमुण्ड जटा
यदि वससि गुहायां पर्वताने शिलायाम् ॥
यदि पठसि पुराण
वेद सिद्धान्ततरवं।
यदि हृदयमशुद्ध
सर्वमेत किन्धित् ॥
३४
विद्या हि का ब्रह्मगतिप्रदा या,
बोधो हि को ? यस्तु विमुक्तिहेतु.।
( २५)
को बाम ! मारमावगमोहीमो
पित बप मनोहब.
पर्षिता सरो माति
उपविना
सभा सपना।
मानस बिपनि।
काम
जिहा पचन ।
!ि प्रमाणे नादि भोजने अपने पचा।
अतिमुहमति चोम्स,
माणिमा माषणम् ॥
कपमाबिमतिसत सर्व तदरा
समें।
उपमात्रामा चौरस कर्मात मो हुपम
.
नमारगावनमाराम्सूठे पर पाविपर्य।
परापनामादि मागायतदाबासामावर
(२३५)
रे जिहै | कटुके स्नेहे, मधुर कि न भापसे ।
मधुरं वद कल्याणि, लोकोय मधुरप्रिय ॥
५
रे जिद्दे ! कुरु मर्यादा, भोजने वचने तथा
वचने प्राणसन्देहो, भोजने च स्वजीता।
६
जिह्वाया नएडन नास्ति, तालुको नैव भिद्यते।
अत्तरस्य यो नास्ति, वचने का दरिद्रता ? ॥
७
न तथा शशीन सलिल, न चन्दनरसोन शीतला छायो
प्राहादयन्ति पुरुष, यथा हि मधुराक्षरा वाणी ॥
न तथा रिपुर्न शस्त्र न विष, न हि दारुणो महाष्याधि ।
उद्वेजयन्ति पुरुष, यथा हि कटुकाक्षरी वाणी ।
स्वजिहा नो वशे यस्य, जरुपने भोजने तथा ।
स भवेद दुखितो नित्यमारमनो दुष्टनेप्टिते. ॥
(२)
1.
पन्विबन्समा
द मिधर्व माने पर।
ममीण मीचा पुनमावि पाति ॥
जमीपति नियमे मि मित्रावा,
विप्पे बस मश हिमे भर पर।
पसमर्थन
मिया ति पानी मौरी पापति बारा
परम्प, मममपि पपवे ।
निहारीमान
समनिवासमाए।
भनिम्तिव्ये पयोमाना मीनावामिष पते ।
अबसरपटिकापाशी गुदम्पतीवपि शोमते पुमा।
लिप्तमये पुषवीना पाहानिर्षियूपये मपति ।
जापनिवेसियो साधिषिताम्योपा पुमार।
बोगसमा पाशित सर्व शिते ।
( २३७)
प्रास्वायस्य हि सर्वस्य, जिह्वाग्रे सणसङ्गमः।
कएठनाडीमतीतं च, सर्व, चैवाशन समम् ॥
अनुद्वेगकरं वाक्य, सत्य प्रियहित च यत् ।
स्वाध्यायाम्यसन चैव, वाङ्मयं तप उच्यते ॥
14
यस्य वारयस्ति मधुरा, तस्यैव सफल तप. ।
नो चेजीवन्ति पशवोऽप्यनिशं पुष्टिशालिन ॥
मदरकस्य हसस्य, कोकिलस्य शिखण्डिन. । ।
हरन्ति न तथा वायो, यथा वाचो विपश्चिताम् ॥
यदीच्छसि वशीकतुं, जगदेकेन कर्मणा ।
परापवादशस्यभ्यो, गां चरन्तीं निधारय ।।
अवसरपठिता वाणी,गुणागणरहितापि शोभते पुसाम्
वामे प्रयाणसमये, रासमशग्दोपि मगल कुरुते ॥
(६३)
पाखा रोष मुन्ति र्ष मुमति पा |
मिया प्राचामनन्ति माहिनासमो रमा ।
बिराच
मवावा लम्क चोर
भाषवर्यवान
मरामाएको गुवम् ॥
पराप गुपये परमर 1
अधिया परोदन्ति दुम्बिय पुर.
प्रव
एष मिना दीमचारियोजाम् ।
अषचादिमिषा
पालनपोजी
परस्परस्म मर्माधि पे मापन राधमा
व एष विज पान्ति परमीप्रेमात
(२३६ )
२८
केयूरा न विभूपयन्ति पुरुष हारा न चन्द्रोज्ज्वला ॥
न सान न विलेपन न कुसुम नाल कृता मूर्वजा ।
वाण्येका समलंकरोति पुरुष या सस्कृता धार्यते।
क्षीयन्ते खलु भूषणानि सततं वाग्भूषण भूषणम् ॥
परपरिवाद परिषदिन कथञ्चित् पण्डितेन वक्रव्य ।
सत्यमपि तल वाच्य,
यदुक्रमसुखावह
भवति ।।
.
वन
रोहते शायकैर्विद्ध, परशुनाऽऽहतम्।
याचा दुरुक्क वीभत्स, नापि रोहति वाक्क्षतम् ॥
1
वचन हारित येन, सुकृत तेन हारितम्-1
इति मत्वा मया कार्यम्, वाचाया मोचन
ध्रुवम् ॥
૨૨
यदि न दीगते राज्य, वाक्य मे याति निश्चितम् ।
यदि वा दीयते राज्य, रामो निष्काश्यते कथम् ।
(६२)
बाबा रोदन मुमति, मुन्ति |
परिया प्राबासमन्ति, पानिमारसमो स्मा।
हि मामा
मपाता गई पोरे, सराबारपो हुन् ।
सामुष - राम धि पापा ।
अमिषा प्ररोहति बिर पुनल
एष शिवा मारापोवार ।
अपचामिया परोऽपि
परिसरम मापे मापद भरापमा ।
प एप सिख पारित परमीदसवत् ।
पर पर्व वर्ष पर्म मार दित पये वापर।
नपरी मोड मिना विचार
( २४१)
प्रस्तावे भापित वाक्य प्रस्तावे दानमगिनाम् ।
प्रस्तावे वृष्टिरल्याऽपि, भवेकोटिफलप्रदम् ॥
काया।
पृथिवी दयते यत्र, मेस्थापि विशीर्यते ।
सुशोष सागरं नीर, शरीरे सत्र का कथा ॥
२
पुनर्वित्त पुनर्मित्र, पुनर्भार्या पुनमही।
एतत्सर्व पुनः सभ्यं न शरीर पुनः पुनः॥
३
तरमतरता लघमीमायुर्वायुवदस्थिरम् ।
बुद्धिमन्तश्च पश्यन्ति, अम्रवद् भरारं वपु ॥
प्रसववभिारैः,
पुणानगं
पगधीतं.
पूतिगन्धामिरन्तरम् ।
शरकलेवरम् ॥
(२.)
सिन्धानु, पपवे दुनियो ।
रामार कारपर्व कपणे मो मम ।
सित्ता रमण्योपि रस प्रा. शार।
प्रग सपभप कि
एवं तिर्मम
बाबा! ममागप का वर्तवे ।
बाबा परेसा वापियोति ममा भुपम् ।
विमौरयोऽपि तर मान्तो पतिका
राम निषा पसरसग पो गया।
रकमेष मारा सित - मम मात्र।
समीपवहा पहा वारसमम्पिकम् ।
मगध सम्रा बास्ति भाते ।
रसन्ममरे माना निर्मा।
(२४३ )
कलेवर
मूत्रपूरीपभाजन,
रमन्ति मूढा नरमात परिडता ॥
वासांसि जीणानि यथा विहाय,
नवानि गृह्णाति नरोऽपराणि ।
तथा शरीराणि विहाय जीर्णा-
न्यन्यानि सयाति नवानि देही ॥
'वष्टमांसरुधिरस्नायु-मेदोमजाऽस्थिसहतौ ।
विएमूत्रपूये रमता, कृमीणां कियदन्तरम् ॥
प्रतिक्षणमय कायः, क्षीयमाणों न लषयते ।
थामकुम्भ इवाम्भःस्थो, विशीर्ण सविभाज्यते ॥
मामासक्पयविएमूत्रस्नायुमजाऽस्थिसहत्तौ ।
देहे चेप्रीतिमान्मूढो, भविता नरकेऽपि सः ।।
जीवित विद्युता तुल्य, सयोगाः स्वप्नसन्निभाः।।
सन्ध्यारागममः स्नेहः, शरीर-तृणबिन्दुवत् ॥
(१)
भरमा कममा स स म मरेपनि।।
सरीर बाब स्प परवा परपगा।
बिगोनिया।
बारितमगार
तिन रामप प्रबारे विस्मया कुता।
पापाता मंगाया मा सो निरी।
नदीपरमविपण
८
मोगचिनियानरम
हल्यास विवाशिषा ।
गरीरस्पाल को महा पापानि वे ।
पबममिपि सं पायाधी पतवं पिरो।
मिमित शिपिसाप ही प्रथामिति ।
.
प्रमेनपूर्व मिसम्बसस
जमार्गमौषममम्
-
( २४३ )
कलेवर
मूत्रपूरीएभाजन,
रमन्ति मूढा नरमा त परिहता ॥
वासांसि जीणानि यथा विहाय,
नवानि गृहाति नरोऽपराणि ।
तथा शरीराणि विहाय जीर्णा-
न्यन्यानि सयाति नवानि देही ॥
१२
स्वङ्मासरुधिरस्नायु -मेदोमजाऽस्थिसहतौ ।
विएमूत्रपूये रमतां, कृमीणां कियदन्तरम् ॥
प्रतिक्षणमय कायः, क्षीयमाणों न लक्ष्यते ।
यामकुम्भ' इवाम्म स्थो, विशीर्ण. सन्विभाज्यते ॥
मांसासूक्पयविएमूत्रनायुमजाऽस्थिसंहतो ।
देहे चेयीतिमान्मूढो, भविता नरकेऽपि स ॥
जीवितं विद्युता तुल्य, सयोगाः स्वमसग्निभाः॥
सम्भ्यारागसम. स्नेह , शरीर-तृणबिन्दुवत् ।।
ससारे
कुमावास्निग्गसम्मारिते।
बमे मगाम शाव नस्ति देविका।
धमा पुरिए चौबाबीपबाम्या
सरीत्या
भारम्पीति में करोति ममता की।
5
बाप्पा समम्मि तापू मुसो बिरपुस्तिका प्रमे ।
अगुप्मते पानगात्मा ग!ि।
साता
फवारणपगारवा
सुगम्यो
परमात्माधि पौगोपि समाचार :
परोपयाममा
रोमनोपिगमार ने बरे !n
अमिमपपात्सपर।
इलामापापानि
सम्मति पा विधर्म, परीर की गलि।
कीरेडमिन अपि ।
(२४५)
२२
८
शुक्रशोणितसम्भूतो,
मलनि स्यन्देवधितो
गर्मे जरायुसछः शुचि कायः कथं भवेत् ।।
२३
रसासम्मौसमैदोऽस्थिमजाशुक्रान्प्रवर्धसाम् ।
अशुचीनी पर्द कीयः, शुचित्व तस्य सत् कुत" ॥
न शक्यं निर्मलीक, गान मानशतैरपि ।
श्राश्रान्वमिव ओतोमिर्नवमिर्मलमुनिरत् ॥
२५
घसारुधिरमांसास्थियकृविणमूत्रपूरिते
वपुष्यशुचिनिनये, मूछो कुर्वीत क• सुधी. ? ॥
२६.
यत् परित्यज्य 'गतम्य, तत् स्वकीय कय भवेत् ।
इत्यालोच्य शरीरेऽपि, विद्वानाशां परित्यजेत् ।।
.
ऋमिजानशताकीर्णे, रोगप्रचयपीटिते, -7 ,
जराजर्जरिते काये, कीरशी महतां रतिः।।
(२४६)
८
पाद शाबत
वापरीरं मागराममिः।
पपयामपि तम्ब शोधमानमपि पसे ।
कनवरमित्र म्मापरि धर्मावगुणितम् ।
मधिकाभिकारमा सातु खदा प्रमुः।
मर
मर्षमा
हमायत
मोबाचन् ।
देदिवा पजाम्।
कपाकपागुरुमगम र रिचममाथि बस्दनि ।
मायाम्पपि ममगाम्मलिमपति कक्षेबरं मृबार
भविमपरागृ पारंकीमामाम्
अधितकमपगन्धे पुरित मूर! मात्रम् ।
पमपामनिपर रोगमागीम
कथामा मनुमानो प्रीपे स्वापार।
। मस्कत सकसंग्रहः प्रथम माग समाप्तम् ।।
No text on this page.