Shri Jain Swetamber Khartargacch Sangh, Jaipur

Chaturtha Stuti Nirnay Shanko Dwar

Doshi, Ratanlal · 2011/03

PDF Proofread

Front matter

No text on this page.

मत्यमेव जयते.
ज्ञान
मन्दिा
जयपुर
स्याद्वादो वर्तते यस्मिन् पक्षपातो न विद्यते।।
नास्त्यन्यपीडनं किंचिजैनधर्मः स उच्यते ॥१॥

No text on this page.

॥ श्री अर्हते नमः॥ ॥अथ प्रस्तावना ॥ सर्वे सुझ जैनधर्मी बंधुने ज्ञापन थ, जोए के या चतुर्थस्तुति निर्णयशकोहार अपरनाम चतुर्थस्तुतिनिर्ण- य कुयुक्ति छेदन कुनार नामक ग्रंथ निबंध करवानुं प्रयो- जन ए वे के मुक्ति मार्ग प्रकाशक सकल दशर्न शिरो- मणि शुरु स्याहाद ननोमणि एवो सर्वोत्तम श्री जै- नधर्म , ते आ पंचमकाल हुंमावसर्पिणी प्रमुख पांच अनिष्ट निमित्तना योगथी खोटा गछ मतना कदाग्रह पकडीने मिथ्याल मोहादि निविड कर्मोना उदये पर नवनो नय न राखवाथी अनेक प्रकारे सूत्र पंचांगी विरुझ मतभेद करीने पूर्वधर पूर्वाचार्योनी कथन करेली आत्मधर्म प्रकाशक आचरणा बोडीने स स्व कपोलक- ल्पित आचरणा निन्न जिन्नपणे प्रचार करी. पोतानी पूजा मानता वधारवाने स्थापन करी जैनधर्मने चालणी प्राय मतनदियोए करी राख्यो, तोपण सबूरी न करतां वर्तमानकालमा ढुंढकमतमांथी नीकली पूर्वाचार्योना ..मतथी विरुध पीतांवरमत धारण करी नामथी यात्मा- रामजी आनंदविजयजीए सूत्रागम,अर्थागम पूर्वधरादि गर्योनी परंपरागत आवेली त्रण थुइ तथा पूजा ..

२
प्रस्तावना.
प्रतिष्टादि कारणे पूर्वाचार्योंए आचरण करेली चोथी
थुइ जिनचैत्यमा निषेध करी एकांते प्रतिक्रमण सामा-
यिकमां चोथी थुइ स्थापन करी चतुर्थस्तुति निर्णय यं-
थनी चोपडी उपावी देशावरोमां प्रसिह करी; त्यारे
गुर्जर, मालव, मारवाड, प्रमुख देशना अपपाति सुज्ञ
जन श्रावकोए ते चोपडी वांचतां तेनी अंदरनी तमाम
बाबतो एकपदी तथा जैनशास्त्रथी विरुध निर्णय जाण
वाथी तेनुं खंमन सखवानी थावश्यकता धारी पूर्वोक्त
देशावरोना केटनाएक आवक एकत्र थईयमोए विचार
करयो के राधनपुरना केटलाएक अझलोकोना कहेवाथी
आत्मारामजीए चतुर्थस्तुतिनिर्णय ग्रंथ बनाव्यो, तेमां
प्रथम प्रस्तावनाना लेखमांज वसनवित जूठ लखाणनों
नियम राख्यो नथी, तो पाखा ग्रंथमां तो सत्य जाषण
करवानो नियम क्याथी राख्यो हो? केमके ग्रंथनी प्रस्ता
वना पत्र ७ मामां बखेडे के *श्री विजय धरणेऽसूरिसे
खटपट चली इत्यादि नुरजी तिसके पीछे स्वयमेव श्रीपूज
बन बैठे तथा नदेपुरके राणेकी फरमाससें पालखी चमरा-
दि जीन लीनी तद पीछे स्वयमेव साधुजी बन बैठे* ॥३-
त्यादि अनुचित लेखनो खुनासो थापणा सर्व देशना
श्रावकोथी अजाएयो नथी, कारण के श्री विजयराजें-
सूरिजीनी कथन करेली हितशिदा श्री विजयधऎसू

प्रस्तावना. ३ रिजीए अंगीकारः करी मालव देशमा श्री जावरानगरना श्रीसंघने नव कलमोनो सहीपत्र लखी दीधो ते सहीपत्र श्रीसंघे वपावी पूर्वे सर्वे देशावरोमां प्रसिद्ध करयो हतो, तेथी ते सहिपत्रनी नकल अमोए इहां लखी नथी, पण मूलनो सहिपत्र श्री विजयधणेऽसूरिजीना हाथनी स- हिनो कोस्ने शंका होयतो श्री जावराता संघना तरफ- थी आहोरना नमारमा बे, ते देखी शंका निवर्तन कर- वी, ते. नव कलमोना सहीपत्र थया पड़ी केटलोक काल व्यतीत थये महाराज साहेबे श्री रलपुरीमा श्री विजयधरणेसूरिजीना सम पूर्वे एवो भनिग्रह धा- रण करचो हतो के पांचवर्ष पड़ी परिग्रहंनो त्याग करी क्रियावज्ञार करवो, ते अलियहकाल पण संपूर्ण थयो त्यारे बत्र चामरादि सर्व श्रीपूजपणानो लवाजमो त्रां- बापत्र लेख सहित श्री जावरानगरमा श्री संघरुत् चै- त्यमां नेट करी संवत १९५५ ना अषाढ वदी १० मी दिने क्रिया नझार करयो; ते त्रांबापत्र श्री जावरानगरमा मूलनायकजीना चैत्यमा चुनागच्ची करेलो वर्तमान ने. तेनी नकल जेम .तेम नीचे लख्या प्रमाणे जाणवी ॥ सही॥ ॥श्री जावरानयरे॥ ॥ए ॥श्री जिनायनमः सं.१.१ए५५ व। अपाढ । व १लाश्री विजयरा जेंसूरिनिः। कियोहारःकृतः। तैः श्री श्रादिश्वरप्रासादे ४ प्रस्तावना. एतानि वस्तुनि जगवदर्थे । समर्पितानि यथा । बडी १ । चमर ५ । सूरजमुखी ३ । बत्र । सुखासन ५।औचिजां नेटकिनि । श्री झवजदेवजीरै। येवस्तुमाहेसु जोको। देवे देवावे नांगे। तेहने तथा पत्राने नवेले तेहनें श्री चौ- विसीनी आण ॥दा वजीर। पं मरिहविजयगनवैश्री हजूराग्याहुइसे ॥ उपर लखेली वन्ने लेखरूपी मुज र तो राधनपुरना अज्ञजन निश्रीत धात्मारामजीनो नपर लखेलो अज्ञान अने अघटितरूप घटने चकचूर करी सत्यार्थ प्रगट करे, के आत्मारामजीना लखवा प्रमाणे बन्युं होत तो विजयधर्णेऽसूरिजीने नव कल- मोनो सहिपत्र करवानी शी मतलब हती? तथा पालखी चमर बीनी लीधा हतां तो जावराना श्री संघकत चै- त्यमा त्रांबापत्र सहित नेट करेलो मोजुद लवाजमो क्याथी अाव्यो? अने मालवा, मारवाड, देशना थापणा साधर्मी श्रावकोनी तो नजरदृष्टिमां सर्वकार्य बनेखं , तेथी सुखासन, बत्र, चामर प्रमुख लवाजमो श्री विजय- राजेंड्सूरिजीए जैनमंदिरमा चढावेलो हाल विद्यमान , ते काश्थापणा श्रावकोथी बार्नु नथी; तोपण प्रा- स्मारामजी आनंदविजयजी साची वाताने जूठी करवा गप्पना गोला उडाडे , पण साचने प्रांच कोई काले आववानी नथी; माटे जेवी रीते यातमा टष्टनो लेख • .

प्रस्तावना. ५ असत्य ले तेमज प्रस्तावना पृष्ट वीजाथी ते दृष्ट तीजा सुधी जेटलो लेख लख्यो ते पण असत्य डे, केमके संवत् १ए नी सालमा जंगमजुग प्रधान नद्यारक प. रमपुज्य आचार्य श्री विजयराजेंऽसूरिजी श्री गुजरात देशना शेहेर श्रमदावादमा आत्मारामजीनुं चोमासु थ, नक्की जाणीने पोताना शिष्य श्री धनविजयजी साथे विचार करयो के आत्मारामजी निरापेक्षीने वि- द्वान संनलाय , माटे आपणे त्यां जाए तो परस्पर सिद्धांतोना विचारनो अपूर्व अद्वितीय तान थाय; एम विचारीने श्री कूगशीनगरंथी एकदम विहार करी केट- लाएक साधुनना परिवारथी श्रीअमदावाद चोमासु कयु, त्यारे श्री पर्युपणापर्व वीत्या पनी महाराज साहेबने वंदन करवाने अर्थे आपणा मालवा तथा मारवाड देशना साधर्मी श्रावक एकत्र थया, त्यारे त्यां श्री अम- दावादना साधर्मी तथा श्री संघना श्रावकोना मुखथी वार्ता सांजली के आत्मारामजीने. उत्सूत्र नापण : कर- वानो तथा वोलीने फरी जवानो कशो विचार नथी, ने थहंकारर्नु पूतनुं , ते थमे सारी पेते जाणीए बीए, ने वली तेमने स्थानके एक वखत महाराज राजेंसूरिजी पंचास्या अने वेत्रण वार मुंनि धनविजयजीमल्या; पण थारमारामजी एकेवार महाराज पायाच्या नहीं, थने ६ प्रस्तावना. जे अवसरे मल्या ते अवसरे वीजी देशावर संबंधी प्राड- तरिखे वार्ता चलावी; पण शास्त्र संबंधी तथा थुझ्यो संबंधी वार्तान चलावी नहीं, अने हमणां थोडा दिवस मध्ये अमदावादना रहेवासी गोकल नमेद,नागजी, धने बीजाबेत्रण वाणिया साथे यात्मारामजीनो पंमित अमीचंद, या माणसो पांजरापोलनी शेव जयसिंहना- ईनी धर्मशालामां राजेंड्सूरिना शिष्य धनविजयजीनी पासे जईने नीचे प्रमाणे अमीचंद पंमिते प्रश्न पुग्यां, अने कह्यु के आ प्रश्न यात्मारामजीना हुकमी पुढं. १ चतुर्थस्तुति नवीनहे के प्राचीनहे? अरु कारण वास्ते हे के विना कारणे हे? ॥२ वेधावञ्चगराणं इत्यादि पात नवीन हे के प्राचीनहे? अरु कारण वास्ते हे के विना कारण हे?॥ .: उपरना प्रश्नोनो उत्तर याप्यो. ते नीचे मुजब ॥१॥ नवीनहे, कारण वास्तेहे.॥२॥ नवीनहे, कारणवास्तेहे.॥ उपरना प्रश्नोनो उपर मुजब जवाब आपी राजें- सूरिजीए आत्मारामजीने पूबवा माटे पांच प्रश्न लख्यां, त्यारे पानाचंद हकमचंदे कडं के आ प्रश्न नीचे तमारी सहि करो, त्यारे राजेंऽसूरिए कडं के आत्मारामजी सहि करे तो हुं करीश. पनी पानाचंदे कमु के अमे आरमारामजीनी सहि करावी अापीशु, पनी राजेंसू- , प्रस्तावना. रिजीए तो प्रश्न नीचे सहि करी विवेकसागरजी साथे आत्मारामजी पासे मोकल्या, पण प्रात्मारामजामांम- चकूर प्रश्ननो उत्तर देवानी शक्ति होततो तेन सहि करत पण सहि नही करतां मोढेथीज जवाव थाप्यो के पातो खोटुं लरव्यु बे, हुं सही करतो नथी. पनी विवेकसागर- जीए आत्मारामजीने कडं के तमे सही ना करोतो ए कागल पागे पापो, पछी ते कागल लेईने विवेकसाग- रजीए राजेंड्सूरिजीने पाठो आप्यो, तेमां लखेला प्रश्न नीचे मुजब वे ॥१॥ जैनतत्वादर्शमें तीनथु चैत्यमे करणी लिखीहे सो केसेहे? क्यामुद्दाहे? ॥शा सदाय रंगे कपडा पेहेरणा कहां कह्याहे? ॥३॥ करेमिनंते पहेली अरु पीछे इरियावही सो केसें? ॥8॥ नविन थाचार्च किसकुंकहते हो?अरु प्राचीन आचार्य किसकुं कहते हो! ॥५॥ मुहपत्ती व्याख्यानके अवसरमे कानमें घालणी के नही?॥ उपर लखेला प्रश्न वीजे दिवसे राजेंसूरिजीए पो. ताना शिष्य धनविजयजी साथे नगरशेवजी प्रेमानाइने त्यां अपावी का के था प्रश्न आत्मारामजीने त्यां त- मारी मारफत मोकलीने तेनो खुनासो मेलवी आपो. त्यारे नगरशेने ए प्रश्नले यात्मारामजी पासे मोकल्यां, त्यारे आत्मारामजीए जवाब देवानीशक्ति नहोवाथी ते ܘܲ प्रस्तावना प्रश्न पानां पांजरापोले वारोबार मोकल्यां, पण जवाब प्यो नही, मचकूर ते प्रश्न धनविजयजीए नही लेता कह्यु के ज्यांथी लाव्या हो त्यां लेजान, सिपाश्लेइने शेत पासे गयो, शेते पानां राजेंसूरिजी पासे वाहारनी वाडीये मोकली दीघां, त्यारपडी लोकोमा एवो हकवाद चाल्यो के आत्मारामजीना पंमिते आत्मारामजीना तर- फथी प्रश्न पूच्या, तेनो जवाव मुनि धनविजयजीए खु. लासाबंध आप्यो; पण विजयराजेंड्सूरिजीए जे प्रश्न ल- खी आत्मारामजीने पूजाव्यां,तेनो जवाव तेमणे न था- प्यो,ते हकवादथी आत्मारामजीए पोतार्नु मान व्रष्ट थतुं जाणी अमदावाद समाचार गपामां चरचापत्र बपाव्यु. तेमां उपर कहेली खरेवरी बीना वनेली तेने जूती कर- वाने अधाधुंध खोटुं नीचे प्रमाणे बपाव्यु, के राजेंड्सू- रिजी अत्रे चोमासु रह्याने ते त्रणथोयो कहेवानु कहे जे तेथी केटलाक श्रावको मलीने तेमनो खुलासो लेवाने गया, अने सदरहुं बाबत ते राजेंड्सूरिने पुब्युं के तमो थोय बाबत सूत्रपंचागीने अनुसारे मुनी आत्मारामजी. नी साथे सनामां बेशी चरचा करो, त्यारे तेनुए कह्यु के अमारे सनामां बेसीने चरचा करवी नथी; वली थोडी मुदत उपर ते राजेंसूरिए मनकल्पित प्रश्न लखी ते प्रश्ननो कागल मुनि विवेकसागरजी साथे प्रात्मारामजी प्रस्तावना. पासे मोकल्यो, तेमां खोट्यो हती तेथी आत्मारामजीए जवाव न आप्यो पण राजेंसूरिनु कहे साचं होयतो सज़ा करवानो अमे बंदोबस्त करीशु; आ खबर अमने यात दिवसमां आपवी;एवी खोटी वीना पावी बाहार पाड्याथी श्री पांजरापोले शेवजी श्रीजयसिंहलाइ हति- सिंहजीनी धर्मशालाना वेसनार श्रावकोए जेवी रीते वीना बनी हती तेवी रीते न्यायदर्शक बापाद्वारे पूर्वे लख्या प्रमाणे प्रसिझ करी उपाव्यु के धनविजयजीए जेवी रीते यात्मारामजीना सवालोना जवाब आप्या तेवीज रीते राजें सूरिजीए जे सवालो मोकल्याते पोते लेइ ह्रस्व दीर्घ अादि नूलो हती तो सुधारी जून काढी जवाव लखी पाला आपवा हता पण काइतेवी मुद्दानी नून न बतां खरां जवाव खुल्ला आपे अने बाहार पड़े तो पोतानुं ज्ञान जणा आवे, अगर ते जवाब लखवानी शक्ति नथी ए विना वीजी खोट मुद्दानी आत्मारामजीने जासन थइ ते अमारा जाएयामां नथी, केमके जो वीज़ी खोटं ते प्रश्नोमां जासन थइ होततो प्रथम न्यायदर्शक- मां ते प्रश्न खलं बोलनारे उपावी प्रसिह करयां हतां त्यारे ते नूलो लखीने तेना खुलासा लखवा जोइता हता, पण ते तरख्या सिवाय मनकल्पित रीते आडे रस्ते जे विचार बंताव्या दे, ते विद्वानोनुं लक्षण न कहेवाय, ते प्रस्तावना. माटे पत्रद्वाराए ते नूल्यो खुल्ली पाडवी जोइए, तथा पं. चांगी अनुसारे आत्मारामजीनी साथे सनामां बेसीने चरचा करो एवं आत्मारामजीना तरफथी श्रावकोए का पण राजेंड्सूरिजीए ना कही,ए वात पण आंखमां रज पेसवार्नु ठेकाणुं नही त्यां मुसल पेसाडवानुं मोहो- ल करी लरव्यु बे,पण विजयराजेंड्सृरिजी महाराजे विल. कुल सनानी ना कही नथी, पण तेमनुं कहे, एवं डे के आत्मारामजीने बोलीने बदलवानो नय नथी, तेथी प्र- थम कागत पत्रथी जे वावत निर्णय करवानी होय ते सारु प्रश्नोत्तर करवां; तेथी निर्णय न थाय तो पडी जनर लसनामां जैनदर्शनी अने अन्यदर्शनीना सारासारा विद्वान सद्ग्रहस्थोनी करवी तेमां जवाब वसाल करतां बधार्नु विद्वानपणुं अने पंमिताइ जणाइआवशे; एम राजेंसूरिजीनो विचार हतो ते खुल्लो पड्यांडतां हवे आत्मारामजी तरफथी चरचापत्रमा लखेडे के सना करवी होय तो नगरशेत विगेरेने राजेंसूरि कही बंदोब- स्त करी खबर आपे. आते केवाअघटित विचारो! जे के सजा करवानुं प्रयत्न पोते करी पालथी बीजाने कहेवु ए केवल पोतानी बधी तरफनी हीणशक्ति वतावी १ आपे हैं. जो सना करवी होयतो अमने कोइरीते हर- कत नथी माटे योग्य स्थले अमुक सारा सारा ग्रहस्थो प्रस्तावना. अने चार न्यायीं लोकोने राखी सनामध्ये निर्णय थवो जोश्ये ॥ एवी रीते विजयराजेंऽसूरिजी अने आत्मारामजी ने परस्पर धयेती वीना श्री अमदावादना श्रावकोने मोढे सांगली तेमज परस्पर बापां नपाएला सर्व प्राप. णा मालवा, मारवाडना श्रावकोए प्रत्यक्ष दीनं अने वली ते परस्परना बापां सर्व देशावरोमां प्रसिद्ध थयां. ते बापां वांचतां खुल्ली रीते मालम पडेले के विजयराजें सुरिजीएसनानी नाकही नथी अने चतुर्थस्तुतिनिर्णय प्रस्तावना पृष्ठ वीजामां आत्मारामजी लखेडे, के नगर शेतके वमेमे आकर शेवजीको कहगये के हम सना - 'नही करेगें 'इत्यादि सर्व वीना असत्य लखे , केमके अमदावादमा अन्य दर्शनीना हितेतु नापामा बन्ने तर- फनी वनेली बीना अन्य दर्शनीयोए पावीप्रसिझकरी, . ते वीनानो सारांस देखता आत्मारामजी तरफथी सना करवानुं बंध पड्युं एवं सिह धायठे, पण राजेंसूरिजी तरफथी सिह यतुं नथी; तेमज प्रभोमां पण कां मु- हानी खोट हती नहीं, तो पण चतुर्थस्तुति निर्णय प्रस्ता वना दृष्ट त्रीजामां यात्मारामजी लखेटे के *प्रश्नपत्र ही तरे शुलखा हूमा नहिया ए वाक्यमा “हु" हृस्व जोइए ते दीर्घ लरख्यो *तथा' इस वास्ते शेठजीकों दे .

श
प्रस्तावना.
मुद्दाना बे वाक्योमा
दीया ए वाक्यमा “दी” हस्व जोइएते दीर्घ लखी,इत्यादि
हृस्व दीर्घनी वे खोटो ठे, तेमज
आखा स्तुतिनिर्णय ग्रंथमां तो नाषामां सेंकडो खोट्यो
अमने (श्रावक लोकोने) पण जासन थायडे, तो संस्कृत
लखवामां केटलीखोट्यो हशे? ते अमेकांइलवी शकता
नथी;पण आत्मारामजीए श्री अमदावादमां सनासमद
श्री शत्रुजयतीर्थाधिराज जेमा रहेलो एवो सर्वोत्तम श्री
सोरठदेश तेने अनार्य प्ररूप्यो त्यारे तेमनी परंपरामां
रहेला तेमना काकागुरु पन्न्यास रत्नविजयजीए तेमने
हितशिदाने अर्थे आर्यानार्यदेशझापक चरचा पत्र -
पावी देशावरोमां प्रसिह करयो. ते हितशिदाने खंमन
करवा आर्यदेशदर्पण बनाव्यो, तेमां अात्मारामजी तथा
आत्मारामजीना शिष्य शांतिविजये खोट्यो काढी ते
केटनाक तो व्याकरणद्वाराए विकल्प हता, तेनने अशुभ
लखीने खोटो बतावी. अने पृष्ट १६ अने पंक्ति उनी
शुदिमां निग्रंथानांवानिपॅथी ए वाक्यमां 'थी" हृस्व.
जोएतेदीर्घलखी तथा पृष्ट १६ पंक्ति १ए नी शुधिमां।
विधिमांऽसादयंति एअशुध्वाक्यनी शुद्धिमां ॥ मासा
दयति ॥ ए वाक्यमा “धिं"मां अनुस्वार न जोइए,इत्या
दि केटलेक स्थले अशुध्नी तो शुद्धि करी नही अने
खोट बतावीने पोताना काकागुरुनी खोटी हीलणा

प्रस्तावना. करतां. एमने ला न आवी तो पूर्वोक्त शुक्ष प्रश्नाने पोतानी हीनता घटाडवाने खोटा लखे तेमां तो शुं श्राश्चर्य? पण अमोए जेवीरीते सामान्य प्रकारे खोट दर्शावी तेवी रीते मुद्दानीखोट ठगपाद्वारे ते प्रश्नोनी दर्शा विहोत तो विदानशुमशुक्ष्नी खोलना करे यने मो- ढेथी खोटां कह्यां तो ते खोट कहेवावालाना मुखमांज़ प्रवेश करे. ए सुझजननो न्याय दे. तथा प्रस्तावना पृष्ट त्रीजामा संघना पत्रनी नक्कल लखी तेनो परमार्थ एम ठे के परस्परना नापां देशावरोमां प्रसि-हथयां, पनी दे- शावरोना लोकना अंतःकरणामां ते बापां वांचतां एम तश्छुके राजेंड्सूरिजीमीत्या, अने आत्मारामजी हात्या, तेथी केटलाक दहाडा पठी मेवाड देशमां सादडी,राण- कपुर अने सिवगंजादिक स्थानोथी आत्मारामजीनी श्रझाना श्रावको तरफथी पत्र आव्या ते मां एवा लेख आव्या के अमदावादमा सना थइ तेमां राजेंसूरिजी जीत्या अने आत्मारामजी हास्या, एवी रीतना देशाव- रोना पत्र वांचीने आत्मारामजीना हैयामां पोतानी महत्वत्ता घटवानी चिंता पेठी, तेथी नगरशेवजीने कह्यु के * राजेंसूरिने जुने कागद लिखके हमारी नंमी म- चाहे* त्यारे नगरशेठजी प्रेमानाइए शेव जयसिंहना हठिनाइजीनी वहारली वाडिए जश्ने उपरनी कागल १४ प्रस्तावना. संबंधी सर्व हकीकत कही, ते सांजलीने राजेंड्सृरिजीए कह्यु के अमोतो अमारा साधुनने पण कागलपत्र ग्र- हस्थिने हाथे तरखवा, लखाववा, तथा मोकलवा, मो- कलाववामां दोष गणिए बीए, तो ग्रहस्थिने कागलपत्र लखवा, लखाववा, मोकलवानो तो अमारो व्यवहारज नथी, तो एवा रागद्वेषना कागल लखवा लखाववानो अमो महा प्रायश्चित्त गणिए बीए, तेथी ए वातमां अमो कश्युं जाणता नथी; एवी तिना यथार्थ वचन श्रवण करी नगरशेठजीना हृदयरूप सरोवरमाथी आत्माराम- जीनो फसावेलो चस रूप मन वेगलो थवाथी केट- लाक संघना लोकोना मनमा निश्चय थयुं जे, जेम आत्मारामजी पोताना चेतानने तथा ग्रहस्थोने का- गलपत्र लखी लखावी डाकमां नांखेने, तथा ग्रहस्थोने हाथे पोहोचाडे , तेवी रीतनो व्यवहार राजेंसूरिजीनो तथा राजेंसूरिजीना साधुननो जाएयो नथी, तेम सां- जल्यो पण नथी, तेथी ए बधुं तरकट आत्मारामजीनी तरफना श्रावकोर्नु तथा साधुननु जणाय ने, पण राजेंसूरिजीना श्रावक तथा साधुननी तरफनुं जणातुं नथी; तोपण आपणा शेहेरमा रहेला कोई साधुने दिल गीरी होवी न जोइए, तेथी आत्मारामजीनी दिलगीरी मटाडवा नगरशेते सनाचतुराश्थी कागल बपावी प्र.

प्रस्तावनो. सिद्ध करयो . तेनी नकल आत्मारामजीए पोताना करेला.ग्रंथनी प्रस्तावनामां लखी तेथी अमो इहां लखता नथी पण ते नक्कल वांचतांज *राजेंपसूरि 'घ' नविजयजी यह दोनु नगरशेळके वमेमें आकर शेठ जीकों कह गये के हम सना नही करेंगे इत्यादि रा- धनपुरना श्रावक निश्रित आत्मारामजी, लखवू अप- पाति जनोने असत्य नासन अने अमारी नपर ल खेली ए कागल संबंधी विना सत्य नासन थया विना रहो नही, केमके ए कागलमां एम लरव्युंडे के अत्रे सना थइ नथी, तो हारवा जीतवानी वात विलकुल खोटी. एम लरव्यु, पण श्री राजेंड्सूरिजी धनविजय जी सना करवानी ना कही गया एवं लरव्यु नथी, जो तेनए ना कही होत तो त्यांना शेठिया कागलमांजरख्या विना रहेत नहीं; पण ना कह्या विना जूठ लखवानो महा प्रायश्चित्त जाणी जोइने तो. यात्मारामजी जेवा पुन्यनिरु विना कोइपण लखे नही, तेथी सना प्रमुख ना करवानी विना जूठी लखी, तेमज पृष्ट ५ माथी ते पृष्ट १५ मा सुधी राधनपुर संबंधि तथा गुरु संबंधी पण जेटली विना लखीठे ते पण प्राये जूठीज हशे, पण ते वांवतनी यथार्थ यापपने मालम नथी माटे महाराज साहेबजीने पूज्यं मालम पडे, एम विचारीने संवत् प्रस्तावना. १ ए४५ नी सालमां श्री विजय राजेंसूरिजीए श्री गुर्जरदेशमां श्री विरमगाम शेहेरमां चोमासुं करचुं हतुं, त्यां श्रीपर्युषण पर्व वीत्या पडी अमे श्री मालवा, मारवाड, प्रमुख देशना श्रावको वांदवा लेनाथया त्यारे अमोए महाराज साहेवने पुन्थु के यात्मारामजी आनंदविजयजी चतुर्थस्तुनिनिर्णय प्रस्तावना पृष्ट ५ माथी ते पृष्ट सातमा सुधी बिना लखेडे, ते सत्य बे? के असत्य ? अने ते बिना केवी रीते वनी ते अमने यथार्थपणे मालम पड़वी जोइए, त्यारे महाराज साहेबे कां के संवत् १ए४३ नी सालमा श्री थराद- थी अमो राधनपुर गया, त्यारे श्री तपगड खरतरग बनाअपदपाती श्रावक घणा कालथी त्रण थुइ करता आवेला,तथा श्रीप्रागमिक गबना श्रावक,धनजीसाजीनी तरफना, तथा श्री पायचंद गहना श्रवकोए त्रण तथा च्यार थुश्बाबतनी वार्ता चलावीने कडुं के आपना शि- ष्य श्री धनविजयजी आवेला त्यारे इहांनो वासी नामे गोडीदास पण धर्मग धर्मोपजीवी गुणेकरी रोडीदास नामनो श्रावक श्री धनविजयजी साथे चरचा करतां जूतो पड्यो, ते दहाडाथी आपना ऊपर तथा आपनी पासे बेसनार श्रावकोना कपर द्वेष मत्सरत्नाव धरतो अने अज्ञातपणाना दोषथी बहु निंद्यामां वर्तीने कर्म प्रस्तावना. बंध करे, ते आपनी पासे आवे, अने तेना शुनकर्मोना उदयथी प्रापनी पासे धर्मचरचा करी अज्ञातपणानो दोप टाली कर्मबंध न करे तो तीक, त्यारे अमे क़द्यं के सर्व जीव पोत पोताना कर्मने वशे जेवी क्रिया उदय आवे तेवी क्रिया करे, तेना उपर आपणे मध्यस्थ नावे वर्त; पण तेना उपर रागद्वेप बुध्येि तेना अवगुण प्र- काशवा नहीं, अने अमारी पासे पावशे तो ते जीवने कर्मबंध न थाय तेवो उपदेश करीशं; एवामां तो च्यार पांच दिवस वीत्या पनी सांजल्यु के गोडीदासजी आपनी पासेतो आव्या नही,पण गामश्रीमांकलमांधात्माराम- जी आव्या ने तेमने अने आपने परस्पर चरचा करा- ववाने.वोलाववा गया . त्यारे अमने जेणे वार्ता करी ते श्रावकोने का के गोडीदासजी अात्मारामजीने वां- दवा गया हो, पण चरचा करवा कराववाना नावथी गया समजाता नथी. जो अमाराथी चरवा करवा करा- ववानो नाव होत तो अमने चेतावीने जात, धने जो ए नावधीज गया हशे तो मांमत गाम निकटज डे, तेथी थारमारामजी पांच सात दिवसमां प्रावशे. त्यारेजे हशे ते नाव मातम पडि जशे. एम विचारीने अमो त्यांमा सकस रह्या, तो पण आत्मारामजी तथा गोडीदास विगेरे एक्के याव्या नहीं, त्यारे अमोए विचास्युं के जो

प्रस्तावना.
१७
इहांना संघने तथा आत्मारामजी अने गोडीदासजी
ने चरचा करवा कराववानी होत तो अमने विनंती करत
तथा समाचार कहेत, पण झाज सुधि विनंती पण को-
इए करी नही अने त्यांथी समाचार पण आव्या नही,
अने मासकल्प पूरो थयो त्यारे अमो राधनपुरथी विहार
करीने श्रीतेरवाडे गया, त्यां सांजल्युं के आत्मारामजी
श्री संखेश्वरजी अाव्या बे. एवामां तो श्री राधनपुरना
संघनो कागल श्रीतेरवाडाना संघना उपर प्राव्यो. ते
कागल अमारी रुबरु वांचीने श्री तेरवाडाना संघे श्रीरा-
धनपुरना संघ उपर पाबो कागल लख्यो, ते परस्परना
कागतोनी नक्कल तथा राधनपुरना
संघना
मूल कागल
अमारी पासे बे. ते जोड्ने सत्य असत्यनो निर्णय तमे
श्रावक लोक तमारे हाथे करील्यो. त्यारे ते परस्परना
कागल अमोए मारवाड मालवाना श्रावकोए वाचतां
निरधार करयो के आत्मारामजी तो प्रस्तावना पत्र ७
तथा प्रमामां *नस पत्रका उत्तर प्रत्युत्तर असमंजस रीत
सें राधनपुर नगरमें नही आवनेकी सूचना करनेवाला
नेजदीया* एम लखे, पण श्री राधनपुरना संघना
पत्र तथा श्री तेरवाडाना संघना पत्र श्री राधनपुर गया
तेनी नक्कन जोतां तथा तेनना उत्तर प्रत्युत्तर देखतां
तो राधनपुरना संघनो तथा आत्मारामजीनो चरचा
,

प्रस्तावना. करवानो जाव असमंजस नासन थाय जे. केमके श्री श्री संखेश्वरजीथी श्री राधनपुर श्रावतां तो पांच पांच गान चाले,तोत्रण च्यार दहाडा लागे,अने जोन्सा चाले तो पांच सात दहाडा लागे, पण श्री राधनपुरना संघे श्री तेरवाडाना संघने लरव्यु के आत्मारामजी तो १३ तथा १५ दाहाडे अत्रे अर्थात् श्री राधनपुरे आववाना बे, अने तेमनी साथे पंमितजी अर्थात् नामथी श्रावक अमीचंदजी वे ते अत्रे आवेला बे, तेमनी साथे चरचा करवी होय तो अत्रे विहार करज्यो, त्यारे श्री राजें- सूरिजीए विचारधु जे आत्मारामजी साधु नाम धरावे दे, तेमने पण बोलीने बदलवानू काणुं नथी, तो ग्रह. स्थिनेवोलीने न वदलवानो श्यो नरूसो? माटे परस्पर लखावट करी चरचा करवी वीकले. त्यारे श्री तेरवाडाना संघे श्री राधनपुरना संघ उपर पाठो कागल लरव्यो. तेनी नक्कल जेमतेम लखीए वीए, श्री तेरवाडाथी ला संघ समस्तना प्रणाम वांचज्यो, जतरे प्रहीं श्री देवगुरुधर्म पसायथी खेमकुशल दे आपनी खेमकुसल हमेसां चाहीए, विशेप विनती ए के आपनो पत्र फा- गणवद १२ नो लखेलो कासीद साये आव्यो ते वांची समाचार जाणीने मुनीराजजीने अमोए विनंती करी ते उपर एमनु फरमावq जे लखत धाशे तो खेतरफ- + प्रस्तावना. रसन जोगे आपना तरफ पधार, थाशे ॥ तखत नीचे मुजब करवानी विगत ॥ श्री जिनायनमः ॥ करार एक कत्यो पिस्तालीस आगमनी जे पूर्वाचार्यांनी करेली पं- चांगी तेमां जे साधुनी तथा श्रावकनी नित्य करणी उत्सर्ग मार्गमां करवी ते सर्वे पंचांगी मुजब करवी. एमां कोगबनी ममत्व राखवी नही अने जे पंचांगीमा समा- चारी कही ते परमाणे राजेंऽसूरि तथा आत्मारामजी तथा समस्त राधनपुरनो संघ चाले ने ते समाचारी पा. लनारनेज मानवो एवी रीते राधनपुरनो संघ तथा बे साधु तख्यो एमां जे बदले तेने श्री तीर्थंकरनी यांग नांगवानो दोष लागे, ए तखत सर्वे राजी खुसीथी लख्यो जे ॥ एवी रीते तखत करी तेना नीचे सर्वे संघनी सहियो कराववी तथा आत्माराम- जीनी पण सही कराववी, ते लखत करावी अही मो. कलवं, एटले राजेंऽसूरि पण सही करशे ए प्रमाणे त्रण तथा च्यार थुइ बावत तथा हरेक समाचारी बाबत जे पंचांगीमां नीकलशे ते सर्वने कबूल डे, ए रीते लखत करी मोकलशो, तो राजेंसूरिजी जरूर आपने त्यां पधारशे. ए श्री तेरवाडाना संघनो लेख सहित पत्र वां- चीने श्री राधनपुरना संघे पालो असमंजस रीते जुवाब वालीने लव्यु के एमां कांश लखवा लखाववानी जरूर प्रस्तावना. नथी, तेमने चरचा करवानी मरजी होय तो प्रा तरफ विहार करावज्यो,तेमना लखाव्याथी सखशो तेनोउत्तर अमे फरीथी लखवाना नथी, इत्यादि परस्परना कागल देखवाथी जो राधनपुरना श्रावक तथा आत्मारामजीने परस्पर चरचा करी निर्णय करवाना नाव नही, तेथी प- रस्पर लखावट करी नही, एम अपक्षपाती विचारवंत पुरुपोना हृदयमां तश्याविना रहेशे नहीं, तेमज अमारा आवक लोकोना चित्तमां पण खरेखलं तश्यु, के श्रा · चतुर्थस्तुतिनिर्णय प्रस्तावनामां जेटलु सरव्यु ठे, ते गधेमाना सिंगमा जेतुं सर्व सत्य नासन थाय , तोपण नजीवोनो भ्रम टालवाने महाराज श्री राजेंसूरिजीने पुग्युं के स्वामीनाथ, चतुर्थस्तु- तिनिर्णय प्रस्तावनामां प्रात्मारामजी थापना धा- श्रि लखेटे के इनकों जैनमतके शास्त्रानुसार साधु मानना यह बात सिझ नही होती* ते केम? त्यारे महाराज साहेबजीए कह्यु के ए वातनु समाधान तथा थारमारामजी रुत थयुक्तनिर्णय ग्रंथनु खंमन श्रवण करवानी वा होय तो अमारी पासे उपसंपद ग्राहक मुनि धनविजयने विनंती करो. त्यारे अमो सर्व साधर्मी श्रावक श्री अमदावाद चोमालु रहेला मुनि श्री धनवि- जयजीनी पासे जड़ वंदना नमस्कार करी पुग्युं के स्वा- प्रस्तावना. मीनाथ, तमो कोना शिष्य बो? त्यारे श्रधनविजयजीए आश्चर्य पामीने प्रत्युत्तर दीधो के अमे परमपुज्याचार्य श्री विजयराजेंडसूरिजीना शिष्य बीए पण तमे (श्रावक लोक) जाणता बतां आज ए प्रश्न करचुं तेनुं कारण ? त्यारे अमोए (श्रावकोए) का के श्री विजयराजेंड्सूरिजी तो आपने उपसंपद ग्राहक कहे ,अनेआप कहोडो के अमे तेमना शिष्य बीए तेनं कारण शुं? त्यारे धनवि- जयजीए कह्यु के श्री विजयराजेंड्सूरिजी कहे जे ते सत्य बे, कारण के अमे श्रीरूपाचले पातसाह जहांगीरदत्त महा तपाबिरुद धारक श्री विजयदेवसूरिजी शिष्य न्याय- चक्रवर्ति बिरुदधारक महोपाध्याय श्री कृश्नविजयजीगणि तशिष्य पं० श्री गंगविजयजीगाणि तशिष्य पं० श्रीना वविजयजीगणि तशिष्य पं श्री मोहनविजयजीगणि तशिष्य पं० श्री कस्तुरविजयजीगणि तत्शिष्य पं०श्री लक्ष्मीविजयजीगणि तथा पं० श्री चतुरविजयजीगणिना शिष्य हता; पण पानी फरी दिदा अर्थात् उपसंपद ग्रहण करवानुं कारण ए बे के कोई तरेहथी गबगुरु परंपरामां शिथिलाचार असंयम प्रवृत्ति थइ जाय, अने कोई क्रियालछार करे तो अवश्यमेव संयमीगुरुनी पासे पानी दिदा ले. एम जैनशास्त्रोमा कयुंडे तथा च श्री जिवानुशाशनवृत्तौ श्री देवसूरिनिः प्रोक्तं

प्रस्तावना.
२३
तत्पातः॥ यदिपुनर्गठोगुरुश्चसर्वथानिजगुणविकलो
नवति ततभागमोक्तविधिनात्यजनीयः परंकालापेक्ष्या
योऽन्योविशिष्टतरस्तस्योपसंपदाह्यानपुनःस्वतंत्रैःस्थात
व्यमितिहृदयं ॥
अस्य नापा ॥ जो गह अने गुरु ए बन्ने सर्वथा नि-
जगुणे करीने विकल होय, तो बागमोक्त विधिए करीने
त्यागवा योग्य बे, परंतु कालनी अपेदाये अन्य को
विशिष्टतर गुणवान संयमी होय, तेनी समीपे चारित्र
उपसंपद् अर्थात्पुनर्दीक्षा ग्रहण करवी, परंतु उपसंपद
लीधाविना स्वतंत्र अर्थात् गुरुविना रहे, नही. ए पाठ
नणाववानो अमारे तात्पर्यार्थ एवे के अमारी गल परं-
परामां तो शिथिलाचारादि प्रवृत्ति न थइ, पण महोपा-
ध्याय श्री कनविजयजीश्री त्रीजी चोथी पेढिमां गुरु
परंपरामां प्राये शिथिलाचारादी प्रवृत्ति जांणी आगमा-
झा नंगदोप निवर्तन करवा गुरुगछ प्रवृत्ति आगम था-
झाए शुक्ष जांणी परमपुजाचार्य श्री विजयराजेंसूरि
जी पासे उपसंपद ग्रहण करी क्रिया नकार करचो, तेथी
थमो तेमना शिष्य वीए एम प्रतिमां कहिएगए, का-
रण के जेनी पासे उपसंपद ग्रहण करी क्रियाउ-झार करे,
तेमनाज ते शिप्य प्रवृत्तिमां कहेवाय. ए पागम प्रवृत्ति
देखाय . ते मांटेज श्री बजस्वामीझारखायां चांकुले

प्रस्तावना. कौटिकगणे वृहजो तपागल विरुदधारक नटारक श्री जगच्चंसूरिजी महाराजे पोतानी शिथिनाचार प्रवृत्ति जाणीने चैत्रवालगब्बीय श्री देवनगणिसंयमीनी स- मीपे चारित्रोपसंपद अर्थात् फरी दीदा लीधी. ए हेतुथी ज श्री जगच्चं सूरिजीमहाराजना परमसंविज्ञ श्री देवेंद्र सूरिजी शिष्ये श्री धर्मरत्नग्रंथनी टीकानी प्रशस्तिमा पोताना हजबीय श्री मणिरत्नसूरिजीनु नाम गेडीने पोताना गुरु श्री जगचंसूरिजीने श्री चैत्रवानगडीय श्री देवनगणिपुज्यना शिष्य लख्या. ते पावएडे ॥ क्रम- शश्चैत्राबालक, गल्छेकविराजराजिननसीव श्री जुवनचं सूरिर्गुरुरुदियाय प्रवरतेजाः॥॥तस्यविनेयः प्रशमै, कम दिरं देवनगणिपुज्यः शुचिसमयकनकनिकषो, बनूव नूविदितनूरिगुणः ॥ ५॥ तत्पादेपद्मनूंगाः निस्संगाचं गतुंगसंवेगाः संजनितशुबोधाः जगतिजगञ्चंसूरिवराः ॥६॥ तेषामुन्नौविनेयौ श्रीमान् देवेंसूरिरित्याद्यः श्री विजयचंसूरितिीयकोऽद्वैतकीर्तिजरः॥ ७ ॥ स्वान्ययो रुपकाराय श्रीमद्देवेंसूरिणा धर्मरत्नस्य टीकेयं, सुख- बोधा विनिर्ममें ॥॥ इत्यादि नवनीरु पुरुषोनीअमारे पण आज्ञा प्रतिपालन करवानी अनिलाषा प्रवर्ते , परीक्षक श्रावक प्रश्न ॥ प्रात्मारामजी आनंदविजयजी तो चतुर्थस्तुतिनिर्णय प्रस्तावना पृष्ट ७ तथा मामां

प्रस्तावना.
थापना गुरु आश्रि लखेडे, *के प्रथम परिग्रहधारी महा
व्रत रहित यतिथे,अरु पी नीग्रंथपणा अंगीकार करके
पंचमहाव्रतरूप संयम ग्रहण करा; परंतु किसी संयमी
गुरुके पास चारित्रोप संपत् अर्थात् फेरके दिदा सीनी
नही अरु पहले तो इनका गुरु प्रमोदविजयजी यती थे
सो तो कुछ संयमी नहीं थे यह वात मारवाडके बहोत
आवक अच्छीतरेंसें जानतेहे तो फेर असंयतीके पास
दिदा लेके क्रिया नझार करणा यह जैनमतके शास्त्रोसें
विरुष्ध है* एम लखेडे तो छापे श्री विजयराजेंसू-
रिलीनी गुरुगड प्रवृत्ति आगम आझाए शुं शुद
जाणी 'अंगीकार करी? तेनी आमने समजण पाडवी
जोइए॥
उत्तर॥ हे महानुनावो! आत्मारामजीनुं लखवू बोलवू
तो जाणीजोइने वंध्यापुत्रना लखवा वोलवा जेवं ठे,का-
रण के एमना लखवा प्रमाणे तो एनए वर्तमानकालना
सर्वे यति श्रीपूज महावत रहित परिग्रहधारी असंयमी
मान्या,तेमज वर्तमानकालमां ने पीला कपडा पेहेरी ना.
मथी संवेगी तथा साधु नाम धरावे ते ते पण प्रथम कोई
निन्नव तथा कोई परिग्रहवंत पंचमहाबत रहित असंयमी
हता, थने पाउलयी निग्रंथपणुं अंगीकार करी पंचमहा
व्रतरूप संयम ग्रहण करी संयमी थया, पण कोईसंयमी

DI प्रस्तावना. गुरुनी पासे चारित्रोपसंपत् अर्थात् फरी दिदा निधी नही तेथी तेमने पण जैनमतना साधु मानवा न जोइए. ॥ पूर्वपदी श्रावक प्रश्नः ॥ वर्तमानकालमां श्री त पागञ्जमां तमारा गुरु श्री विजयराजेंड्सरिजी. तथा श्री नेमसागरजीना शिष्य श्री रवीसागरजी अने श्री बुटेरायजी अर्थात् श्री बुझिविजयजीना शिष्य श्री आ- त्मारामजी तथा श्री खरतरगडमां श्री शिवजीरामजी अने मोहनलालजी प्रमुख निष्परिग्रही जेटला साधु विचरे , ते मां तमारा गुरु राजेंऽसूरिजी अने रवीसा गरजीना गुरू नेमसागरजी तथा शिवजीरामजी अने मोहनलालजी विना सर्वे उपसंपद अर्थात् संयमी गुरु- नी पासे फरी दिक्षा ग्रहण करीने विचरे ने तथा ते तो मानवा योग्य. अस्य प्रश्नस्योत्तरः ॥ हे आर्य! मोहनलालजी तो आत्मारामजीना लखवा प्रमाणेप्रथम श्री खरतरगचना परिग्रह धारी महाव्रत रहित यति हता, अने पाबलथी निग्रंथपणुं अंगीकार करी पंचमहाव्रत रूप सयंम अंगी कार करघु, पण ते महापुरुष तो पोतानी पुजा मानता वृद्धि करवाने पीला कपड़ा करी लोकोक्तिए "गंगा गया गंगादास अने जमुना गया जमुनादास” अर्थात् तपग. हनी प्रवृत्ति विशेष देखे त्यां तपगीय थइ तेमनी प्र- प्रस्तावना. वृत्ति करे, अने खरतरगचनी प्रवृति विशेष देखे त्यां खरतरगतीय थइ खरतरगचनी प्रवृत्ति करे, माटे तेमनी तोअपरंपार अकल माया , तेथी तमारा कह्या प्रमाणे होय तो अमो ना कही शकता नथी, पण शिवजीरा- मजी तो सात्विक ध्यानी पुरुप संनलाय , तेनए परि- ग्रह त्यागन करी कोई पासे उपसंपद ग्रहण करयुं संन- लाती नथी, तेनुं कांड कारण हशे, पण लिंग बदलाव्यो नथी, तेथी विचारवंत पुरुप समझाय .तेमज श्री तपा गलना यति श्री मयासागरजी पण परिग्रह त्यागन करी कोई पासे उपसंपद ग्रहण करी नथी, तेनुं कारण एम संनव धाय ठे, के कोइ यति लोकोनी पाटपरंपरा पेढीमां शिथिलाचारादि प्रवृत्ति घणा कालथी प्रवृत्त थइ , ने कोश्नी पाटपरंपरा पेढीमां थोडा कालथी शिथिलाचा- रादि प्रवृत्ति प्रवर्तन थवे, तेथी श्री रवीसागरजीना गुरु श्री नेमसागरजी त्यागो वैरागी हता, तेनए श्री म. यासागरजीनी पेढीमां थोडा कालनी शिथिलाचार' प्र. वृत्ति देखी श्री मयासागरजीने परिग्रह त्यागन करावी पोते गुरु ध्यारया पण ज्ञानवल थोडुंहतुं, तेथी लोकोनो परिसह असहन थवाी लिंग बदलाव्यो संनवे, परंतु आत्मारामजी आनंदविजयजी तो विद्वानपणानो शनि मान धारण करी ढुंढकमतमांधी नीकलीने कुलिंगपगुं , ५ 96. प्रस्तावना. धारण करयुं, पण कोई संयमी गुरु देखी तेमनी पासे नपसंपद अर्थात् नवी दिदा लीधी नहीं, अने हे आर्य! तमे श्री बुटेरायजीना शिष्य थया ते माटे श्री बुटेरा- यजी पासे नपसंपद् ग्रहण करी कहोबो, तेतो तमे बु. कस वावीने बीजोजम करी सुन्यनी मुती नरवानी श्वा करोबो, केमके श्री बुटेरायजी अर्थात् श्री बुद्धि- विजयजी तो ढुंढक मतमांथी नीकलीने मुहपत्तीनी चरचा बनावी, ते उपावीने श्रावकोए देशावरोमां प्रसि ६ करी, तेमां लखेडे के *मेरी सरधा तो श्री जसविज यजीके साथ घणी मिलेहे जिम नपाध्यायजी नाममात्र तपेगका कहीलाताथा तिम मेरेकोवी नाम मात्र तपे गन्डका कहिलाया जोइए, मेने उपाध्यायजीके अपुराग करके लोक व्यवहार मात्र समाचारी अंगीकार करी. राजनगर मध्ये सुनागविजे तथा मणिविजय पासे गछ धारीने हम १ तथा मुलचंद ३ तथा वृश्चिंद सेनाकी धर्मशालमें चले आए, एता उनके साथ मेरा संबंधथी मेने कर्मजोरे पांचमा कालमें जन्म लीया, विराग पिण आव्या, गुरु संजोग न मिल्या ते पापका उदा* इत्यादि बुटेरायजीना वचन जोतां तो श्री बुटेरायजीए श्री य- शोविजयजी उपाध्यायजीने परोदपणे नावथी गुरु धारण करी लोक व्यवहार मात्र श्री तपागबनी समा प्रस्तावना. चारी अंगीकार करी, पण कोई पासे उपसंपद अर्थात् फरी दिदा धारण करी नही, पण कदाच कोई कहेशे के श्री सोनागविजयजी तथा मणिविजयजी पासे गह धारण करयो तेज उपसंपद ग्रहण करी समजवी, एम कहे, ते पण मिथ्या , कारणके सोनागविजयजी तो जेम श्री रूपविजयजीए रूपसी पद्मसीना नामनी मियो चलावी तेम सोनागविजयजी पण हुंमियो च. लावता, तथा एक ठेकाणे रहेता ने कोई काणे विहार तो तेमनो मेनाविना थतोज नही,इत्यादि असंजमप्रवृत्ति श्री गुर्जर, मारवाड देशना सर्व संघमां प्रसि-, तेम कारण विना एक ठेकाणे रहेवानी तथा मोली प्रमुखमां बेसवानी अने परिग्रहादि संचय असंजमप्रवृत्ति लोहार (लवार)नी पोलवाला श्री मणिविजयजीनी पण हती, तेथीज मुखपत्ति चरचाना पए मा प्रष्टमां श्री बुटेरायजी लखेटे के बाद दिदा लेनेवालीथी ते साधांकी रुपये चडायके पूजा करने लगी, प्रथम तो रुपये चडाइने रत्नविजयजीकी पूजा करी, फेर मणिविजयजीने धागे रुपश्ये चढाइने पूजा करी, पीठे मेरेको रुपश्ये चडाव- गलगि, तिवारे नितविजयजीवोल्या महारे अागे रुपये चडावणेका कुछ काम नहीं, हमारे रुपझ्याकी खप नही, इम कहीने मने करदीने तिवारे हमसबै तहां ते ऊतके प्रस्तावना. , चले आये पीले तिनाने बाइकुं दिदा देके सहरमे चले गये, ए वाक्योथी स्पष्ट मालम पडे के जो मेहेलावाला रत्नविजयजी तथा लवारनी पोलवाला मणिविजयजी परिग्रहनो संचय नहोता राखता तो साधुनक्तिकत अग्र- पूजाने बुटेरायजी प्रमुख निषेध करत नहीं, पण मणि- विजयजी तथा रत्नविजयजी संचय करता हता, तेथी निषेध करी उतीने चालता थया एथी ए पण सूचना थइ के श्री बुटेरायजी मणिविजयजीने संयमीगुरुजाणीने नपसंपद ग्रहण करी होत तो पोताना गुरुनी एवडी मोटी आशातना करत नहीं, एथी ए निश्चय थयुं के श्री बुटेरायजीए तो मणिविजयजीने संयमीगुरु धारया नहीं, केमके मणिविजयजी प्रमुख तो स्खेतमानोपेत श्री वीरप्रनुनो स्वेतांबर जैनलिंग बोडीने पीतांबर अर्थात् पीला कपडा धारण करता हता, अने श्री बुटेरायजीनो मत तो श्री यशोविजयजी उपाध्यायजीथी मलतो हतो अने श्री यशोविजयजी उपाध्यायजीए तो श्री दशमत्ता- धिकार तवनमां तथा कुमती कपटस्वाध्यायमां तथा न. पाध्यायजीनी परंपरामांथएला श्री उदयविजयजी वाचक प्रमुख श्री हितशिवाषट्त्रिंशकामां तथा श्री गडाचार विचारवोल पत्रक ग्रंथमां पीला कपड़ा धारण करनारने कुलिंगी निन्नव असंयती कह्या बे; ते ग्रंथना पाठ ग्रंथ

Chaturtha Stuti Nirnay Shanko Dwar

Author
Doshi, Ratanlal
Title
Chaturtha Stuti Nirnay Shanko Dwar
File name
Chaturtha Stuti Nirnay Shanko Dwar
Text
OCR done
Citation
1933
Published
2011/03
Publisher
Bikaner., Premchand Amarchand
Language
Sanskrit
Pages
33
Library
Shri Jain Swetamber Khartargacch Sangh, Jaipur
Classification
Devotional
DLI number
550638
Barcode
4990010031458.00
Scanning centre
C-DAK, Kolkata
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
WMvxiKPqOb3
Download PDF

Chaturtha Stuti Nirnay Shanko Dwar