Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner

Dahrampariksha

Pandit Bagwan Sain · 2011/07

PDF Proofread

Front matter

No text on this page.

विषयानुक्रमः पएं. गाया. .... .... . ३ 2 ... . " " ४ .. ... रिपय: धर्मपरीक्षायाः प्रपोजनप। पम्प काणमा परीसामूलत्वन माध्यम्यस्य निरूपणप । माध्पस्पस्य पक्षणमा परपसपनिमायवोरगप्रभापिणोऽनन्नगंगारनियमः, न पसरनितम्प पपान्दारिनि मनग्य निगारणम । हीोगदम्पेव गोदागमागिर । उन्मार्गमाधिनानामाभोगवनामनाभोगतां निपमेनानन्त. गंगारनि मतस्य निरामः। पपाउन्दाय नियनोपापणम, भार्थ प्यपहारभाप्पाय प्रामाण्यम पधारन्दस्प पारिविषयक गतिपिपपर्व, पोग्गपापण । 'नियनोपनिमित नगारानन्त्यमानि माप निरागनम । मीनापरगायनिपिगमारामना'यापापपादन । कण उरतोऽपि भारिपाणपनि पपनन्न- गंगारनिषा पाप' अभामुमपोगानन. गारिता'त समाधान । भाभानुषन्धमान मिपाप नानामाभिरिकादीनां निरूपणम् । भाभिविनापिपिपोशणप । आधिनिविपक्षणप mefuTणप VEपायपाnिाटय सामनए । " ७ , . १५ . ' " -- N " M .... ... ... २२ .... .... .... २७ .... .... 'अभव्यानामनाभोगमिथ्यात्वमेव नाभिग्रहिकम् ' इनि मत- मपाकृत्य योग्यतानुसारेणाभिग्रहिकरूपव्यक्तमिथ्यासमपि इति सिद्धान्तितम् । पूर्वपक्षिणा अव्यवहारित्वेन हेतुनाऽभव्यानामव्यक्तमिथ्यावसा- धनम, अनन्तपुद्गलपरावर्तकालस्थायित्वेन अव्यवहारि- खसाधनं च । व्यावहारिकत्वेऽपि अनन्तपुद्गलपरावर्तभ्रमणसंभवात् अव्यवहारिकत्वस्य साधनमसंगतमिति प्रदर्शनम् । अनाभिग्रहिकादीनामाशयमेदेन बहुमेदत्वोपदर्शनम, गुरुत्व-लघुसयोः प्ररूपणम् च । मिथ्यासमन्दवाकृतं गाभ्यस्यं नासत्प्रवृचिहेतुः। अज्ञातविशेषाणां प्राथमिकं धर्ममधिकृत्य अनाभिग्रहिक गुणाधायकम् । .... अत एव मिथ्यात्वेऽपि लब्धयोगदृष्टीनां प्रयममन्वय गुणस्थानम्। असद्ग्रानाशस्यावेद्यसंवेद्यपदगतानामपि भावेन जैनत्व- माप्ती:कारणत्वम् । ५० एतेषां भावजनत्ये भावाज्ञाकारणत्वाद् द्रव्याज्ञाया अपि संभवः । ५४ द्रव्याशाया मार्गानुसारिभावो लक्षणम् । चरमे पुद्गलपरावर्ते गुगदृद्धया मार्गानुसारिभावस्य प्रादुर्भावः । ५.. मार्गानुसारिभाये चतुर्भगीमरूपणा । ७१ 'मार्गानुसारिक्रियावान् ज्ञानदर्शनहीनश्च देशाराधकः' इति भयममास्वामिनिरूपणम् । 'त्तिकृन्मते प्रथमभास्वामो बालतपस्वी, अन्यमते गीता - निश्रितोऽगीतार्थः, संप्रदायवाह्यमने समप्रमुनिमार्गक्रि- याघरः केवल लिनधारी मिथ्याष्टिः' इति मनत्रयम् । संपदाययायमनावण्डनम् । संमदायवाघमवरवग्रने दोपान्तरम् । अन्यदपि दोपान्तरम् । ... ४८ २३ .... ... १८ .... १८८ १७ १4 .... .... .... .... ७३ " ७३ " ... ७४ २० २२ २२ . 1 ८ ... २४ .... ९४ .... २७ २८ ... अन्यमार्गस्यशीलादिक्रियाया अपि नवनो नैनीत्सेन देशारापकत्वम् । अन्यत्रापि शाखे अभिन्नार्यस्य जिनेन्द्रश्रुतमूलन्येन तदनुसारिणो देशारापफलम् । ८० अन्पाचार्यमने 'गीतार्यानिभितोऽगीतार्थः' इति भास्प ना. तिविशेपत्वसमर्थनम् । लौफिकमिथ्यात्वालोकोतरमिथ्यात्वस्य पलवस्येऽनेकान्तः । ९६ गोवार्थनिधितस्यापि देशराधकत्वम् । देवास्य भाादलाभादा मविप्रपाक्षकोऽविरनसम्यग्दष्टिी देशविराधकः' इति द्वितीयभाविवचनम् । १०० शुतवान् शोलनाक्ष साधुः श्रावकय मराधकः' इति ततो- यभास्य, क्षुद्रवादिदोपवान् भवाभिनन्दो सर्व विराधकः, इति चतुर्थभास्य च प्ररूपणम् । अशुदपरिणामवतां व्यवहारस्थितानामपि सर्व विराधकत्वम । भावोज्झितन्यवहाराणां न किमप्याराधफलम् । पतेषु चतुर्यु भरेषु प्रयाणां भाानामनुमोदनीयत्वम् । अनुमोदनाया विपयः लक्षणं च । १०६ अनुमोदनामशंसपोः सामान्यविशेपचाद् भेदः । अनुमोदनामर्शसयोरिषमव्याप्तिपरिहारः। १०८ 'मिथ्याशां गुणा न ग्रापाः' इति पदाग्रहस्त्याज्यः। ११४ मिथ्या मार्गानुसारिकत्यमनुमोघम् । क्रियावादिनः शूलपाक्षिकस्य च स्वरूपम् । ११८ सफामाकामनिरयोः स्वरूपम् । १२३ 'मिथ्यारया गुणानुमोदनेन परपासग्निसाक्षणः स. म्यक्त्वातिचारः स्याद्' इत्यामस्य तत्पमापानम् । 'मिथ्यातां गुणा हीनतादेव नानुमोघाः' इत्यागडापा निराकरणम् । उन्म त्यस्ता गर्वेपां गुणा अनुमोदनीयाः 'इन्युपदेशः। ३२ .... ... .... ... ... ४२ .

८ ७ .... S .... २३४ G .... .... ७ ...1 'पुष्पचूलावद् जिनयोगाद् जलादिजीवानामघातपरिणाम:' इति परस्याभ्युपगमः । एतद् शान्तदाष्र्टान्तिकयौपम्याइ परस्परविरुद्धम् । वयोवैषम्यनिरूपणम् । केवलिनां नयाधुत्तारेजलादिस्पर्शाभावलक्षणोऽतिशयःका- यकृनो योगकृतो वा' इति विकल्प्य दुपणम् । केलिनां योगादेवाघातपरिणामस्वीकारे जीवाकुलां भूमि वीक्ष्य तेषां गमनागमनादेः वैफल्यम् । अत एव केवलियोगव्यापारकाले जीवानां स्वत एवापसरण- स्वभावत्वकल्पना निरास: लब्धिविशेषादेव केवलिनोऽनारम्भकलं' इति कल्पनाया अपि निरासः। केवलिना जीवरक्षार्थ लब्धिविशेपोपजीवनेऽनुपजीवने च ८ .... २३८ ८ .... ८ दूपणम् । .... .... . ८ ८ ... २४१ ८ योगगता सा लब्धिः' इति क्षायित्यपि अयोगिकवलिनि नास्ति' इति कल्पनायामपि दूपणम् । 'अवश्यंभाविन्या जीवविराधनया केवलिनोऽष्टादशदोपरहि- तत्वं न स्याद् ' इत्याशङ्कायाः परिहारः। अवश्यंभाविन्याऽपि नीवहिंसया असद्भूतदोपमुत्प्रेक्ष्य जिनवरनिन्दायामनन्तसंसारभ्रमणम् । स्थानास्यात् उमस्य-निनयोलिङ्गवचनाद् भ्रान्ति यते साऽपि परमार्थदृष्टावुपयुक्तस्य न निष्ठति । 'मीयकदाग्रहानायमानान् एतादृशान् कुविकल्पानुच्छिद्य सम्यग् आझायां मुनिः प्रवर्तत ' इत्युपदेशः। नीर्थकरस्पाना सम्यक् परीक्षामाता एकान्तमुखावहा न तु नाममात्रेण अपरीसिता। भामापरीक्षोपायभूतकपादिवरूपणा । कपादीनां ररूपम् । ८. ८ २५७ २५७ ....

... ... .. .. Pra ... .... ९८ कपादिपरीक्षाभिः शुद्ध धर्षे मरता गुरवोऽपि पुर्णमिव शुदा एर। गुरुगां गुवर्णमयम् । मुवर्णस्य अष्टगुणमरूपणम् । मुबर्णमामान्पेन माधुराणाः। गुवर्णसारश्येन माधुगुणनिगपनम् । २६० 'उचितगुणध गुगर्न त्याज्या, किन्तु तदासायामेव वर्तित- प्यम्' इत्युपदेशः। २६० गुरुवास्थितस्प एकाग्रन्वर्मपतिः। २६० ९९ एकाग्रत्वसंपत्ती आत्मम्वरूपं मत्यक्ष भवति । आन्मस्वरूपमन्यते विकीपरमः । ३६१ का अरनिः को वाऽऽनन्दः' इति विकल्पस्पाप्यभावः। 'अन्ये पुद्गलभावाः, मानमात्रयान्पोऽई' इत्येपशुविकल्पः। २६२ अध्यात्मध्यानस्य स्मृतिः। अध्यात्मापापेमेव धर्मवादेनव तपनिर्णयाय महचिः कर्तव्या। २६३ १०५ 'अस्मिन् अन्य पर्मवादम्य दिशैव किनिद मणिवम् । पमहारः। .... २६७ , १०६ निनाशयाः सर्वम्वोपदर्शनम् । २६४ १०७ धर्मपरीक्षायाः प्रपोजनम, सत्संगद्धौ गीवाय मति मार्थना । २६४ १०८ ... ..." प्रमाणत्येनोमग्रन्थनामानि । नाम. पृष्ठभ. पृधप. १८१. अनुयोगदार. अष्टकमकरण. .... नाप. आचारा. १३, १९, १४३, २०२, २२२, २३८. २२८. " नियुक्ति. ५, १५५, २० . , नि. २.४, २२२, २२३. आतुरमत्यारुपान. ... आ. आगम. १८,१५०, १६०, २६१, १८०.९८,२०८.

. ... -- ... ८१. " - .... मागधनाना. १०. जोभिगम. पानापाना. म. सपा. गराध्यपन. मामाभाग. नियुक्ति गि.१.२,१७६,००१. रिगवालाहाल, ११. १२. गिधीपनेमिनग्नि. उपनपद. १५.३१, ४२, ५,५२, । ६०, ६१, ७७, ७०, ८१, दगीकालिफनियुक्ति. यति. १२८, ११, १४३,१६०, दशाभूतम्मन्पणि.१११,१११,२०१० १६२. शनि. ५५, ५०, ६०, ६१, ८१,१०.. धर्मविन्द्र उपदेशमाला. धर्मरत्नपारण. नि. वृत्ति. ९६, १५०, १५.. ३९, १३४. न. उपदेशरत्नाफर. १९९, १३६. ! मो. नन्दिमूत्र. वृत्ति. भोपनियुक्ति.१०६,१७१,१८०,२३२. . निशीपचूर्णि. कर्मम हति. १२७. न्यायावतार. कल्पभाप्प. २१०. कायस्थितिस्तोत्र वृत्ति. ग. ??७. च्छिाचारमकीर्णक. १०. पञ्चाशक. ६५,९५,१०२,१३३,२०५० गुणस्यानकक्रमारोह. २३. वृत्ति. टीका. १०८, १३३० पाक्षिकसूत्र. उसरणपइन्न. २६, ११४, २३०, चूर्णि. १६६. वृत्ति. ११५, २३०, २३८. वृत्ति. १६६. " " .... .... २५. | पञ्चम्बो. ... .... " ... " -- " ....

" " लघुरत्ति. ... ल. .... व. .... .... .... " (माकृत) .... पातिकमप्त निकात्ति..... १. योगविन्दु. २७, ४४, ५७, ६२, গাথনিসগীখান, ६८,८५, ९२,११०. पुष्पमाला नि. १८. त्ति. २७, ५७, ५८, ६२. योगशासनि. ३१,१२३,२३५,२४७, २४८, १५७, १७४, २१०. वृत्ति. २७, १७७, १८०. लघूपमितभवपञ्च. भवचनमारोदारत्ति. ललितविस्तरा. मनपाकरण. बन्दास्थति ६६. अाकल्पभाष्य. १९३, १८४, २१०. । विशिका. ६६, ६८,११०. , वृत्ति. १७२, १८४, २०२. | विशेषावश्यफ. ७५,१६७,१९०,१९२. २०६,२०९,२१३,२५२. भगवनीमूत्र. १६. ७२,१२१,१४३, । वीरचरित्र (हैम) १४४. १४५,१४७,२४८,२५१, १५०. ३४. १५२,१५९,१६८,१६९, | दोपमितभवम पश्च. १७५,१७६,२०१,२११, व्यवहारभाप्य. ६, (१२) ४९. २१४,२२०,२४२,२५२, नि. ७२,१४३,२७४,१७५, शक्रस्तव. २३८. २३८. १७६,२१५,२१७,२२१, श्राद्धजीतमूत्र. २५९. "ति. भवभावनारनि. ३६. पादपतिक्रमणपूर्णि, १३७. भारत. श्राद्धविधित्ति. सुपनभानुकंवलिचरित्र... २६. पापकदिनकृन्पत्ति ३८,२३४. श्रावकमाप्ति १२०० महानिनीय. ५, ७८,१२६,१२८. पष्टांग (माताधर्म) यनिजोनकल्प. ३४८, नि. २४०. ममति. ८८,२४०, योगदृष्टिममुख्य. ४९,५०, ५.. वृत्ति. .... ८१. .... .... ... .... . " ... २४०, .

. .... .... १२. " १३०. .... .... .... .... ९.. ... मंग्राणीति. नि. ममयमारगटनि. ३१, १२, मंगलनानगर, .. समवाया. ०४. ! म्यानांग. १००,१३७,१०,२१, १०४. मिरेम. १४७, नि. मुत्रकलांग. ७३, ९२, ९,१२१, पादादान्नाकर (भाकर). १२४,१८३,२५० गणि. १०७. हितोपदेशमाला. ग्रन्थकारनामानि. चन्द्रमूरिशिप्यदेवगरि. ३३. संपदामगणि. निनभद्रगणिः १३. मिदनदिवाकर.८२,८८,१११,१५५. धनपालपंडित. ८८. / हरिभद्रमूरि. १०,१००. वाचमुख्य. १०८. | ईमचन्द्रमरि. प्रमाणत्वेनामृतानि अनिर्दिष्टनन्यप्रतीकानि, अन्यि अर्णता जीवा, २९, ३५. नाणं चरित्तहीणं. 'अनधिगमविपर्ययो मिथ्यात्वंम. २०. परमरहस्ममिसीण. अनुकंपकामणिजर. १२८. पुटवीपमुहा. अहर सयलग्नपावा. १३५. प्रदानं मच्छन्न उस्मुत्तभासमाण. १३५. | फुडपागडमरुईनो. कचं इच्छते. १०६. महब्बय-अणुव्बरहि य. १२६. 'गुणठाणगपरिणाम १२७. / यत्रोभयोः समो दोपः २४७. छउमत्यनाणहेत. २४२. | वणस्माद कायमइगओ. १३८. २४२. | वणस्सइ फाइआर्ण पुच्छा. - जइ पुग्गलपरिहा. .२८. | ववहारीणं नियमा. •णय पच्चुप्पन्न वणस्सा. २९. | लणवि देवतं. १५०. तस्स असंयंपओ. १५६. लोइअमिच्छर्त पुण. २३. तेणं मच्छियपंमुहा. २३७, | पन्नेमिति परिणओ. १५८. दसारसिंहस्सय. १३०.! संपरणंमि अमुदो. १०८. . भासिएण इक्केण. १३४,१३८. | सिजति जत्तिआ फिर. ... ... ... ... छउमत्थे.पुण. .... .... .... ... ... " ....

महम न्शयामार्पश्रीमपशोयिसपोपाम्पापपिपिता स्वोपक्षपतिसंपासिता धर्मपरीक्षा. २ नमः पेन्दयोमफिरीरकोटेनिशं यत्पादपद्मदये सालिदिपनादवाति न च यो दोपैः कदापीक्षितः । पीः कल्पल का शुभाशर नुवः सर्वप्रादस्थिर जो यस च निर्मलं स जति त्रैलोक्यसयो जिनः यन्नाममात्रस्गरगान्जान मत्यूकोटेः प्रलयं मयाति । अचिन्यचिनामगिकल्पमेने शह्येश्वरस्वामिनमाश्यामः। नता जिनान गगवरान् णि जैनी गुरूनपि । सोपज्ञां विपद् धर्मपरीक्षांस गोम्यहम् ॥३॥ इह हि सपने प्रवचने प्रविततनयभाममाणगंभोरे परममार- स्थ्यपविनिः श्रीसिद्धसेन हरिमद्रमभृतिभिर्विशदीकृतेऽपि दुः मातोपानुभावारपांचिद् दुर्विदग्धोपदेशविप्रनारितानां भूयः । दपा पादुभति तत्रिसेन तन्मनोमल्यमापातुं धर्मपरीक्षा नाम: प्रन्या प्रारम्ो, तर चेपमादिगापा- पणभिय पासजिणिदं धम्मपरिक्खाविहि पवक्खामि गुरुपरिवाडीमुदं आगमजुत्तीहि अविरुद्धं ॥१॥ प्रणय पार्यनि-द्रं धर्मपरीक्षाविधि प्रवक्ष्ये। गम्परिपाटी आगमयुक्तिभ्यामविरुद्धम् ।।

२ . पगमिपत्ति। प्रणम्य-प्रकण भबिसदानिशयलक्षणेन नत्या पार्वजिनेन्द्रम् , अनेन मारिप्सिनमनियन्धकारिलनिस्सा शि.. पारपरिपालना घ नाचरितम् । धर्मस्र धन:पना युरगतस्प, परीक्षाविधिम् अपमित्थंभूतोऽनिस्थंभूतो येति विशेषनिवारगमकार भवत्। प्रेक्षायलोनिविपयाभिधानप्रतिज्ञेयम् । प्रयोजना पशु सानगम्याः, धर्मप्रतिपादकस्पास अन्यस्य धर्मशास्त्र योजनादि- भिरेव प्रपोजनादिमावादिति । किंमतं धर्नपरीक्षाविपिन ? गुरुपरि- पाटीशुदा-अविच्छिमपूर्वाचार्यपरम्परावचनानुसरणविनम्, तथाss- गनयुक्तियां-सिदान्ततर्काभ्पामविन्दमपाधिनायम्। एनाभिनिवेश मतस्यापोटकल्पनाशक्षा परिहना भयति । इयं हि शानांगदुर्षि- दयानामहिकार्यमाग्रनुमानां महनेऽनाप । गावानेय त्यर्थः सुनिशि- सापानेयानेन निरूपणीगः, न तु कल्पनामाण पत्तवसंपलमलापो 'पिप निमायाः । गत एप विरमलमप्प कल्पनादोपभोरको माहरा पनि गीगा। हनुष धर्मरमाणे- गुल रिहि गप पडिपिदै अगमि निररूट। ममारित्रिदोगा पिणदुर्गनि गिपत्या | माय मारय पारीक्षा प्रधान कारणमिनि कलिला ||१|| समय आर- मो धम्मो जो जीवं धारेइ भवग्गो निवडमाणं। तत्म परिस्वामृलं मन्मत्यत्तं चिय जिगुत्तं ॥२॥ मी सामात्तिपा मार्ग निगमनं मी समादिrem. हर भाति म पमों मानायुमारित्रमानात पशा. या दो पति मगनी निरालम् । र म माया दिनानम् ॥ " नाप । HTTAR ला -1 मध्यत्ययमेर जिनोकर, अशात विपये माम्पस्थादेय हि कुतर्कमहापां धर्मवादेन तरोपलम्भमसिदेः। नु सदसद्धिपपं मापत्स्यं प्रतिकूलमेव । तदुरसम्- "सुनिधि मस्तरको जार न नायनुदामविसे ते । मापस्मात्याय पततका थे मी प काचेच समानुरन्पा" ॥ इति पाथं तदशः परोक्षानुकूलमुच्यने ? इति पेत् । सत्यम् । विशयशालिपरनितिविषय पक्षद्वयान्यतरनिरिणानुकूलष्पा- नावलक्षणस्य माध्यम्यस्य परीक्षातिकूलत्वेऽपि स्वाभ्युपगमहा. समयोजकरष्टिरागामायलक्षणस्य तदनुकूलत्वात् ।।२।। अप मध्यस्पः कोहरभवति हात तल्लक्षणमार- झत्योअअणिस्सियववहारीतस्स होइ गुणपक्खो। कुलगगाइगिस्सा इय ववहारंमि सुपसिद्धं ॥३॥ मध्पत्सवानिमितव्ययह रो स्थात्, उपलक्षणत्वादनुपग्नितत्पर- च । तर निमा रागः, उपना प द्वेष इति रागद्वेषरहितशास्त्र भाव्यानाभाव्यसाधुत्वासापुत्वादिपरीक्षारूपव्यवहारकारी । अत एव तर मध्यस्पस्य गुणपक्षो 'गुणा एवादरणीयाः युगगनो भयनि, न तु फुलगणादिनित्रा-निफुलंगणादिना समपदोप.च्यानपाऽसतगुगोदावनया प पक्षपातरूपा। कुलगगादिना विसरशस्पासनदोपोगायनया सद्भूतगुणा- दन पापि पोरनाऽपि न भवनि इत्यपि द्रष्टव्यमित्येतद् व्यवहार- सुप्रसिद्धन् , मिनितोपत्रितव्यवहारकारिणः सूत्रे महामापरित्तो- त्॥३॥ इत्यं च मध्यस्थस्पानिधिमन्यवहारित्वाद पत्कस्वचिदमिनिषिष्ट- पक्षपासवमनं सन्मध्यस्थनई करणीयमित्याह- मध्यस्थयामिश्रितव्यवहारी तस भवति गुणपक्षः। नो कुलगणादिनिया इति व्यवहारे सुप्रसिद्धम् ॥३॥ 'विषये तकन .

। सदुक्तं व्ययहारमाप्ये- अहाछंदस्स परून उस्सुना दुषित होइ पाया। परमेमु गईमु जा, तत्य घरमे इमा हो ॥ १ ॥ डिलेहगि-मुहमोनियस्यहरग-निसिज-पायमलए पहें। ५टलाई पोल उण्गादसिआ पहिलेहगापोतं ।। २ ।। देवमिमलित हरिपहिय मजगा यणं व (ब)स। अगुवाइ अगवाईपल्व चरगे गतीमुंपि ॥३॥ अणुराइवि नजर जुतीपडियं सु मासए एसो। ज:पुण सुतायेयं त होइ अगाणुवाइति ।। सागारिआइपलियंक-णिसिञ्जासेरणा य गिहिपते । जिग्गंधिचेणाइ पडिसहो, मासकप्पस्स ।। चारे पैरजे या पदमसमोसरग तह जितिएन । मुण्णे अक्कपिए अ अणाउंछे य संमोगे । किंवा अकप्पिएगं गहियं फासुपि होइ उ अमोजे । अमाउंछं को वा होइ गुणो काप्पए गहिए । पंचमहन्वयधारी समगा समेति किण मुंति । इस चरणवितववादी इत्तो बुच्छ गईसें तु ।। पपाछपस प्रणा उत्स्मा द्विविधा मी पातमा। घरणेपु गतिपु या तत्र धरणे भरते ॥१॥ प्रनिलेखनी-मुखगतिका रजोहरण-निषद्या पारमात्रके पहे। पटलानि चोल(पट्टः) ऊपाशा प्रतिलेसनातं ॥२॥ दन्तच्छिन्नमालसं हरितस्थित माना चाउमस्य । अनु गत्पनुपातेप्ररूपणं चरणे गाोयी । ३ ॥ मनुपाताति डायते युक्तिपतितं सलु मापते परः । परपुनः स्थापनं तम् भगति अननुपातोति । सागारिकादिपकनिषद्यासेपना घ गृहिपारे । निप्रग्यास्थानाति प्रतिषेधो मासकस। थारे राज्ये या प्रयमसमयसरणे तथा निस्येषु । घरे अझरिसके पाहातोम्छे र संमोगे। झिपदकासन गृहीतमासुकमपि भवति स्वारगम् । अहातोम् को पा मयति गुणो करित गृहति । पक्षमामलपारिको भ्रमणाः सऽपि किं न मुक्ते।। (ति घरपषितपपारीतो यस्पे गति । .

रोक्ष गो अहर्षि इको सपिए सहि चैत्र । विस्पयरी पुण पिपरो से पुण मानो सिद्विति ॥ एसो गायानामयं. संक्षेपार्य:--अर इत्सति । यपाछन्दस्य :रूपणा रया-पानी विविधा भवति बातम्या । तपथा-चरणेषु चरणविषया, गविष गतिविपया ॥१॥ सत्र या परो घरगविपया सा इयं यक्ष्यमाणा भवति, तामेवाह-पडिले- हणित्ति । मुरागेविका मुसरसिका सा प्रतिलसिनी पाप्रमत्युपेविका पात्र - सरिका, दिशोः परिग्रहेग ! अतिरिकोपपिरहगदोपादेकर मुसपोतिकमा काय गजनोभरप्रत्युोगका निर्वाहेगारल्या तयारयाहरणिसिमत्ति। कि रजौहरगस दाभा निपपायर्या कर्तव्यम् १ एकर निायाऽस्तु । पायमत्त- एति । यदेव पात्रं तर मात्र क्रियताम् , मात्र या पात्रं क्रियताम् , किं द्रयोः परिग्रहेग! एकनायकार्यनिपतेः। भणित प--"यो भिक्षुस्तरुणो मजरान् स एक पात्रं गृहयाद " इति । तथा पहपत्ति । य एत्र चोलपहक स एरा संसारकोत्तरसक्रियताम् , किं पृथगुत्तरसग्रहेगा तथा पहलाई चौरति । पटलानि किमिति पृथम् धियेते (यन्ते ?), घोलपटक एर मिशार्थ हिण्डनानेन दिगुगलिगुगो वा कसा पटलस्याने वा निवेश्यताम् । उण्णादसि- यधि। रजौहरगस्य दशाः किमित्यूर्गमय्यः क्रियन्ते, क्षामिकाः क्रियन्ताम् , सा पूर्णमयी-यो मुदुतरा मरन्ति । पडिलेहणापत्तिंति । प्रतिलेपनायेलायामक पोन प्रस्तार्य तस्योपरिसमस्त यस त्युपेक्षणां कृत्वा तदनन्तरमपाश्रयासहिः माजोगवम् , एहि महती जीवदया का भरतीति ॥२॥ दंतछिनमिति । हस्तगताः पादमता पा नखाः प्राहा दन्त तव्याः न नखस्नेन । नखरदनं हि घिरमाणमधिकरगं मरति । तथा अलितंति । पात्रमलितं कर्तव्यम् , लेप बहु दोपमं नवान पात्रं लेपनीयमिति भावः । हरि- पहियत्ति । हरिप्रविछि मकरानादि डगलादि च प्रामम् , दाणे हितेषां हरितकायजीवानां भारापहारः कुतो भवति । पममणा यससस्तति । यदि छने जीयानिमि प्रमार्जना किरते तो पहिरमने निवजाम्, दयापरि. . क्षा गोश्टयोमेका सतिष्ठले तय । ताकरः पुना पिता मे पुनः भाषतः सिसिपिते ।

८ - पाराविशेषान् । ती स्थानन्दस्य पत्रमा परगे गति पाना पातिनी च भवति । अनुपाविन्यननुपातिन्योः स्वरूपमाह-~अगुवायचि । यद् यः पथा न्यो ज्ञायते, पया नु नियि युक्तिपति युक्तिसंगतमेर मापसे भसरगम् । यथा-चैव मुखपोतिका सैव प्रतिलेखनिकेत्यादि । यत्न स्वारे प्रविमासवे वनरसननुरादि । रया घोलपटः पटलानि क्रिय पक्षादकापवनसंभवेन सूत्रयुक्तिवाघाद । अथवा सर्बाध्येव पदान्या भासापेक्षयाऽनुपातीनि, गीताप्रतिभासापेक्ष्या सनातीनीति | इदं चान्यचत्रनगम् --संगारिपाइंति । सागरिकः शयात ग्रूते-रापातरपिण्डवणे नास्ति दोषः, प्रत्युत् शयावरस्य महाली जादिशदात्यापनाइलेगापि नवितो नास्ति दोप', प्रत्युतं मिसानु आगम् । पलिकति । पर्य द्वादिपु मलंगादिरहितेषु परि ज्यभानेषु दोष, मत्युत भूमावसचिशतो लापादयो दोषाः । निसे शासवति । पयायो न दोपः, मत्युत धनागेन लाभ इति । गिहिवनति ।। भोजनं कस्मान क्रियते ? नत्र दोप, प्रत्युत सुदसागोपभोगावचन लक्षणोन्यागभारावहनलक्षणच गुण इति । निग्गंधि?णाइति । नामुपाये चं स्थानादी को दोपः १ यत्र ता स्थितेन शुभ मनः म तम सापपमिति । तथा मासकल्पस मतिपेषस्तेन क्रियते, यदि दोपो वदा परते तग स्थेयमिति ॥५॥ धारगि। चारसरणे गमनमित्वर्यस्तद्रिये यू-पृष्टयभावे मध्यऽपि गतां को दोष इति । तया येरो यति । राज्येऽपि हा दुत, परित्सक हि तशीर, सोडमाः सह साधुनिसार 'मरानोसरणति । प्रथमसभामरगं पोकालस्तारते-किमिति: पतरने शुद्ध पंगादि ने प्रामम् १ ठिीयसमवसरगेऽपि गुन्द्रमादिदोष गृाने, न विशेषः । इति । तह णिइएसुत्ति । तथा निला नि मनिलाम न दोष, प्रत्युतं मागवादिग्रहणलाणो गुण वमा सुत्ति । म परमं न केनापिरते तनःशुभायो वसती को अपये अनि सवास्तधिय गते-अझीसकेनानीतम गमागे ने-माँगरपनाहानाधारिरीन मानविता- अति । विभिप्प विएगोपिनातिनागीतार्थेन गृहीतं प्रामुरामजानामपि अभोगायोक्ताम्य भएको पा पल्पिकेन (अत्र गाथायां मतमी हतीया) गहीने गुनो भनि र सिदउभयत्रापि मुदयग्निपाद । भोएति न्या:-नगमपचारिनि। पधारावधारिणः सर्वे अमगाः किनकन मुनरो पोशांनोगितामांनोगिका कियन्त इति । इलेग्मुपदर्शिनकारेणानालोचितगुणदोषोयधावन्दशरगविपये बिनधपादी।। अव ऊर्य तु गति तिमादिनं वक्ष्यामि-नोत्तगजो यत्ति । स यथा- उन्दो गनिय प्ररूपणा करोति-नो माहान। बरस तिणि पुना । ते सजेरि चिनकम्मोरजाति पिपरेग तिनकम्मे गिशोदया । तत्लेगो जहाग कोइ । एगो अडवि गोंदेश दमेग हिंडइति । एगो जिमि देवकुलादिमु अच्छनि । कालंतरंग नेसि पिया मभो । विदि जनपि.पितिसंनियंतितासमं विभत्तं । तेमि के एकगं उपजिशं तं राज्यमि साग जायं । प्रसन्हं पिया निन्धपरो तस्मति उपदेसे राषि समग कायकिलेसं दुति । अन्हे प फेरेमो । नुम्बेदि कार्य ने भन्दं नामानं । जहा तुम्मे देखलोग सुलपंचायोति मिद्धिं वा गन्ह तदा अन्दषि मच्चिस्मामोति"। पप गाथाभावार्थः । अक्षरयोजनिफा स्विम् एकः पुत्रः क्षेत्रं गतः। एरोऽटवीदेशान्तरेषु पग्निमीत्यर्थः । अपर एवानर सतिष्ठते । पितरि च गृ धनं सर्वेषामपि ममानम् । एपमत्रापि मातापिग्रन्थानीयस्गीकरः, क्षेत्रं क्षेत्रफलं धनं पुनभीरतः परमार्थनः सिदिला गृयामिर युष्मदुपानेन वयमपि गमिप्यान इति । मदयं यथादम्पाप्युतग्रमपणाव्यवस्थादर्शनात्कथमेगमवाग मा निर्णायने यदुन भार्गपतितस्य यथाछन्दस्य कस्यचिदनानीगा- १ पयो गाधारी नम्र य पुत्राः । से मर क्षेत्रमागमोरिनः पिना भकमांग नियाशिनावमा यथा धरोनि । एकोऽटी गनो देश: पान्तरेषु समाते । एको जिमिन्या दपकुलादिपाले। कालान्तरण यं पिता मृतः । मः पर्वमा पितृमन्यः धारय ममं विभक्तम् । नगं पदेशनागजिन नत्सयां सामान्य ज्ञानम् । पथमम्मा पिता तीर्थकर, नम्ण्युपदेशन मधेसी श्रमणा:-काय पुषान्त । पयं न कुर्मः। यद् युप्मभिः पनं तदम्मा सामान्यम्। पथा यूयं दयलाकं मुन्नत्यायानि सिाय या पाउन, तथा परामर गाम- पति। .

- रसूत्रमापणम् , नक्ष नानन्तसंसारकारणम् , उन्मार्गपतितानां तु. पामामागवतामनाभोगवतां या तदनन्तसंसारकारणमेव, तीर्यो- राभिप्रायमूलत्वादिति, साध्याचारोच्छदाभिप्रायस्य पधारन्देश्य- पात् । अय-"उम्मन्गमग्गसंपहिआग साहूप गोअमातूणं (१)। संमारी अ अगंतो होइ य सनग्गणासीणं ।। इनि गच्छाचारमकीर्णकवचनमलादुन्मार्गपतितानां निहवानामनन्त संसारो ज्ञायते न तु यथान्यानामपि, अपरमार्गाश्रयणाभायादि- छ । उन्नार्गानिती निलय एवेगि कथमुद्देश्यनिर्णयः ? साधुपदेन त्याभियवच्छेदेऽपि पचाधन्दादिपपछेदस्य कर्तुनशक्यत्वात् , भेदादिनंद कियादिविपर्यासन्ठादालम्मनप्ररूपगया प्युन्मार्गमा विशेषाद् । न हि मार्गातित' इलोलावता शिष्टाचारनाशको.. मिन्दादिरपि नोन्मार्गगामी। अप पयामदादीनामप्युन्मार्गगानित्यमियन एव, न स्यन्त रनियमः, मनियमाभियागयचने उन्मार्गसंमरिखतपरेन तीयों- दानिमापयत पर मानादिनि गद, गही किंचिदर्ययुक्तिकाश. परतयपनपदातीर्थयाभिनायर ना मिहयानामनन्तसंसार. मिनिदी पदविदासानग्राः, गम्नियमतिलमिद्विरिन्यन्योन्या. दोलनं न पक्ष । गंडापादहनाच्या गृहीग इति नदोष गेद । न, मंदापापदमायं प्रतीय नियानामपि मंगयामादि. मितम्य गंगारग मियाद , मार्गस्थिताना तापप- गनामेर मह पाल्गाभिमाण गगन दोषागापादू । न मदा 'वरमंद गृष्टिमि गादिकारिता' या गुन्गप्रमापिणोन्नय. सानिध्यान्यांनानासम्महतोली दामिपावना पलमदाप जी. पणनन्तगनागपतिः प्रमन्नान पंतदगाची पपनम् , विप- निमिपरिगणारयानाना- पन्द्र " "प्रतिपय व्या रामो जगाम मरनारनी। वथैव हत्या के रूपे दर्गयामाम मर्वतः ।। एवमूचे च भो लोकाः कन्या नौ प्रतिमाः शुमाः । प्ररुटदेवदापुद्धया पूर्य पूजयवादरान् ।। पपमेय पवाटिसितिसंहारकारिणः। षयं दिय इहापामो यामय सेच्छया दियम् ।।. निर्मिता दारकास्माभिः संदता प वियागुभिः । की दी च नान्योऽस्ति स्वगंदा परमेर च ॥ एवं तस्य गिरा लोफः मयों ग्राम सुरादिषु । प्रतिमाः कृष्णहलिनोः कारंकारमपूजयन् ।। प्रविमानकणां गान्तमुदयं ददौ । म गुरस्लेन गय रामरतोऽभूजनोऽपिलः ॥" इति ॥६॥ ननु पलभद्रस्योत्सूनपरनानि न स्यारमिफमतो न निपलम् . निपतोत्स्नं च नियत्यमारगम् , आ एवापरापरीपत्रमाणि पथापन्दस्यमेप, नियतोल्यूमनापिणीप निदरस्यमय । तदुपामुष्प प्रकंन्दकुदालाना- "तस्मादमिरगे यपाउदलगे। न सदनासिगो नित्यानितर :"aft पतदेव च नियममोग्नन्नमारकारणम् । अन गप पनि मार्गपतितोऽम्पुरवयं भणियाभिमानादियशेन रोपनपनं गिरी तु पुषितगुमायपति, न पुनगएप्रभपन पनि म एमिन पापसातम्पः, निपमोरगूप्रभाषित्वात् , सरापरमार्गाप्रपाकाहार निलपस्यामदाप्रहावाद इत्यस्मन्मतमित्यानाडापामार- णियउस्मुत्तणिभित्ता संसाराणतया ण मुत्तुत्ता । अज्झवसायाणुगओ भिन्नो चिय कारणं तीसे ॥ नियनोपनिनिमा मानन्तता न योगा। समान OR: . ६.

णियउसुत्तलिनिस्तोत्सूत्रं निमित्तं यस्यां मामथा, संसाग-- नन्तता न सूत्रांकना,, नियतोत्सूत्रं विनाप मैयुनप्रनिर्मवान्मार्ग.. समाचरण-तद्वन्दनादिनःऽप्यनन्तसमारार्जनेन व्यभिचारात् । न ची- स्त्रभाषणजन्यजन्तसंसारार्जने नियतोत्भूत्रभाषणस्यैय हेतुत्लान दोपः, सादृशकार्यकारणभावांधकनियाभूत्रानुष्ठम्भाद। "उस्मुचभासगाणं बाहोणासो अणवसंसारी"-- इत्यादिवचनानां. सामान्यतः एव कार्यकारणभावप्राइकत्याद् । उत्तरकालं तत्र नियतत्वाल्यो विशेषः कल्प्यते इमि पंदू, मैतदेवम् , तथा सति पथाछन्दस्य कस्याप्यनन्तसंसारानुपपत्तिमसक्तः, तस्य त्वदभिप्रायेणापरापरमावेनः गृहीतयुक्तोत्सूत्रस्य नियतोत्रप्रभापि.. त्याभावात् । 7 तथा च-- "सन्चप्पवयणसारे मूलं संसारदुक्खमुक्सस्स । संममइलित्ता ते दुग्गइयच्या हुंति ॥ इत्यादिभाष्यवचनर्विरोधः । अथ यथाछन्दस्यापि यस्यानन्तसंसा- रागनं तस्य शिष्टाध्यवसायविशंपादेव, उन्मार्गपतितस्य निहादस्य तु नियोत्स्नानापणादेवेति न दीप इति घेद् । न, एवं सत्यनियतहेतु. फायरमाद् । अनियतहेनुकत्वं नामेति व्यकामाकरे । तथा च विम-. निपन उन्मार्गाऽनन्तसंसारी, निपनोत्सप्रभापित्वाद् इत्ययामयोज- पत्यम् , किमर्दि अननसंसारतायामनुगतं निपामकमित्यमार-सारथाः मंगारानन्तायाः पारणे भिन्न एवानुगताध्ययमायस्तावन्यनशितः पलिना, फेवलिना निश्चीयमानास्तीति गम्यम । पस्य मंग्रहावेगा- स्वागन्णेय भस्पामनुगनं तुत्वम् , पयहारादेशाध नियापिशेपे महकारित्वं घटसत्यं दा। गन्दमानानुगनतीमाध्ययमायमहतापा- माकाण था पापनिगाया अनलमंमारहेतुत्ययहागत । म प उगमापकानां पीधिनाशा: नग्नमगार । गम्भावना मनं मारक्षम्य । मा मदिनांगमा निवरंग मन ।

भीमपरगाय आभोगरतामनाभोगवतां पा शासनमालिन्यानिमिरा- मतिमगांरोमानुपन्धानां स्याद् अनागोगेनापि शासनमासिन्यासी मरामियामार्जनोपदेशात् । सबनमष्टकरफरणे- " सामनस मालिन्याभोगेनापि नंते । म तमिमावस्यादन्य प्रापिना भुवम् ।। पध्नालापि तदेशाले पर नमारकारनम् । विपापदारगं पोरं सर्वानर्थनिबन्धनम् ॥ " शासनमादिन्यनिमितननिय निहपानानिय यथान्दादीनाम- प्पपिशिष्टेति फोज्यं पक्षपातः ! यदुन निहवानामनन्नसंसारनियम एप, यथान्यादीनां स्थनियम इति। अनागोंगनापि विपयरिशेपद्रोहस्प पिपमपिपायहेतुत्वाद् . अनियतीत्ययभापणस्य निशकनाऽभिव्पक्षक- भया सुतरां मन्त्राभायात्। पथा रणभोगेनात्स्त्रभापिणां रागद्वपात्का- इनिसंग्लेशस्मयाजाभोगेनोल्सप्रगापिणामप्पप्रज्ञापनीपानां मोहोत्क- 'पादयं भयमनिवारित एच । अत एव सेपां भावशुदिरप्पप्रमाणम् , मार्गाननुमारित्वात् । तदुक्तमष्टरूमकरण- "भावशुद्धिरपि या यंपा मार्गानुमारिणी। मसापना प्रियाश्य न पुनः स्वाग्रहात्मिका ।। गगोरक्ष मोहन भायमालिन्यहेतवः। एनदुत्कर्पतो यो हन्नोत्कर्षस्य तपनः ।। नयोहरें वगत्तस्मिन् शुदिय शुन्दमात्रकम् । स्वयुद्धिकल्पनाशिल्पनिर्मितं नार्धयद् भवेदिति ।। कि प-पार्श्वस्थादीनां नियतोत्स्नगायुगुफ्तविहारिणामपवाद- मक्षण,हीतीयपालंतानियामकमस्त्येव । यदायारसूत्रम्- : मीलमंना उपमंता मंसाए रीयमाणा असीला अणुवयमाणस्स पितिया मन्दम्म पालया हिमापा देगे आग माइरसंति' भाणभहा दंसप्प- सूमिणानि ॥" १सयन्न उपशान्ता अनुपदती हिमाया -- . . - 'अशीला यग्मानसम पानमा एतत्तिर्यपा-धीलमष्टादशीलासहससंख्यम् , यदि वा महायतनमा- पानं पन्द्रग्नयः कानिप्रालिगुप्तिगुप्तता नेलेनच्छीले विपने येषां ते शीन. पनः । तयोपशान्ताः, कसायोपशमात् । अत्र शीलबदहणनेर गतार्थवाद उपमान्ताः' इत्येतदिग्नि कापनिप्रहाधान्यग्ज्यापनार्यम् । सम्यक् ख्याप्यते प्रकाश्यतेनरेवि संख्या-सा, तया रीयमाणाः-संयमानुष्ठानेन पराक्रममाणाः । फस्वनिदिधान्तमागधेयठया 'अशीला एते ' इत्येवमनुरदतो अनु पधाद् वदतोड पादन, अन्न या मियाप्य्यादिना 'शीलाः' इत्येयमुनेनुक्दतः पार्ष. पाक्षिामा मन्दसाशस पालता-भूर्माना। एकं तावत्स्वाभारितापगमः, पुनरपरानुसारिहारिणी परदनीत्येपा द्वितीया पालवा । यदि या शालान्ता प्ले, उपगनाइपरमन्येनाभिहिते या अनुरोपरगानां शीलसोप- मानता' इत्यामनुगदतो होनागारस्य दिनीया पालता भवतीति । अपरेत पागलरापोहपात्रोवसीदन्नोऽप्यपरसाधुशंगान्त्रिता पपात्रस्थितमाचारगो- परमादगारति पापितुमाह-णिजमाणा इत्यादि । पके फोदया. रसंवाभिमाना सिलामा पागदादनिभाना या पयारस्थितमानारनोपरमा. 'तु कर्तुमहिणाः, आनारल्यभूतः' इत्यो याना तो कितीप. रानान परगान पुनदिन्ति पा र आपारी पोम्माभिरनुष्ठापये, मानुभावन बलायरामध्यमभूतर यनिनी अपनी नामयिमर तिन - "नात्यारनं न विधि पथा युतीत मारपिः। नया मदं गाया योगः परं पतिः - "ए मांगी रांगागंगों पर अस्तिो। नु नप वनोपानि पहि।। इत्यादि। se: पुनः एव मना-मागमहा। महरिको जान माया गgiriति। ममदनपिन गर दाबला जागाइनर मसागपापलादि । काममा मया मंपिनपाक्षिकानिरिक्तस्य पारदरपि विनायपाटना, नियामनियात्ममगढ़ायात् , सस्थानन्गसंमारनियमानिहपरयापि नदनियम एप,भववरण भाप दानपातस्यादिमि प्रतिपत्तव्यम्॥ मनु पर्म नापदुत्वतोप्यसंगपेपकालास्थितिकमेव परचते, सत्कथं सीवावमारपनामप्पुत्मप्रभापिणामनन्तसमारित्वं स्या? इत्या. मायामाह--- कम्मं वन्धइ पावं जो खलु अणुवरयतिब्वपरिणामो। असुहागुवन्धजोगा अणंतसंसारिआ तस्स ॥७॥ पम्मंनि । फर्म पनाति पापं पः ल्वागुपरततीयपरिणामः-- अविच्छिमनाविधमलिष्टाप्यवमापः. स्पेरणानुरोपानियतात्रयमवृत्ती पानियतात्रयप्रवृत्ती या मिपनोत्सनभापी यानियतारस्मभापी पार- मासानुशपस्तस्याशुभानां ज्ञानावरणीयादिपापप्रकृतीनामनुयन्धस्योत्तर- वृदिरूपस्य पापमानमकृतिपुतजननशक्तिरूपस्य पा योगात्संपन्धाद- नन्तसमारिना भपनि । प्रन्यिभेदारमागप्पनन्तसंसारामेशुमानुप- न्यस्यैष हेतुत्यात्माप्तसम्यग्दर्शनानामपि प्रतिपातेन तत एधानन्नसमा रसंभयात् । तदुक्तमुपदेशपदे-- 'गंठीइ आरओ थिए अमई पंधो ग अमहा हो। ताए मो निहु एवं पेओ अमुहाणुरन्धोति ।।" सतय पन्धमानानानन्तसंसारिता, किन्त्यनुबन्धादिति स्थितम् । अन एयाभोगादनाभांगादोरमप्रभापिणामपीह जन्मनि जन्मान्तरे पाउलोचितप्रतिक्रान्नतत्पातकानामनुपन्धविच्छेदानानन्तसमारिता,, फेवलमनन्तभवनिम्पकमकर्मधन्धे सन्निाशपता पायत्मापभिर- प्रतिपतिरेष न स्पाद, अध्यवसायपिशेषाद् । नियनोपकमणीयस्वभाव- कर्म पध्नाति पापं यो एल्पनुपरततीम्रपरिणामः । अशुभानुपन्धयोगादनन्तसंसारिता सस्य ॥ ७॥ प्रन्धरतोरिपा असहर पग्धो मान्पपा भवति। तस्याः सोऽपि सर्व गोऽशुभानुग्ध ति।

No text on this page.

इत्यादि चतुःशरणकर्णिकपाक्षिकसमादायुक्तम् । पापप्रतिपात- गुणवीजाधानमन हरिभद्रसरिभरप्येतद्यसंबन्धि भवान्तरसंयन्धि या पापं यत्तस्पदाभ्यां परामृश्य मिथ्यादुष्कृतप्रायश्चित्तेन विशोधनी- यमित्युक्तम् । तथाहि- मंग्णमुरगओ अ एएमि गरिहामि दुकडं । जणं अरहतेनु वा सिद्धेनु वा आयरिएसु या उपग्झाएमु वा साहुमुवा सा- गीन या अन्नेगु धा धम्मट्टाणेगु मागणिज्जेमु पूअणिज्जेस वहा माईसु वा पिईसु वा पंधू पा मिसेमु का उपयारीनु वा ओहेण या जीयेसु मग्गहिएमु अमग्गदिएमु मग्गसाहणेमु अमग्गसाहणेमुजं किंचि वितहमायरिश अणायरिअन अणिच्छि- अयं पावं पावाणुरधि सुदुमं चा वापरं या मणेणं वायाए कारणं वा फर्म वा काराविभपा अणुमोह वा रागेण वा दोसेण वा मोहेण वा इत्य वा जम्मे जम्मांतरेमु या गरहियमेयं दुफाडमेयं उझियव्य वियाणिों मए कल्लाणमित्त- गुरु-भगवंतवयणागो 'एक्मे' ति रोइ सद्धाए अरहंतसिद्धसमक्सं गरहामि अहमिणं दुकडमे उन्झिपचमेअं इत्य भिच्छा मि दुफडं । एसद्व्याख्या-यथा चतुःशरणगमनानन्तरं . दुष्कृतगर्दोरता, तामाह--- शरणमुपगवश समेतपाहदादीनां गर्हे दुष्कृतम् । किंविशिष्टम् ? इत्याह-- जपणं अरहतेसु या इत्यादि । अहंदादिविषयमापन या जीवेषु मार्गस्थितेषु- गन्यग्दर्शनादियुक्तेषु, अमार्गस्थितेषु-एतद्विपरीतपु, मार्गमाधनेषु-पुस्तकादिपु, अमार्गसाधनपु-सहादिपु, यत्किचिद्वितधमाचरितम्-अविधिपरिभोगादि, अना- चरितव्यं क्रियया, अनेष्टव्यं मनसा मापम् ; पापकारणत्वेन पापानुपन्धि तथा- १ शरणमुपगतच एतेषं गहें दुष्कृतं यद २ अरिमु घा सिद्धेषु षा आचार्यपु पा उपाध्यायेषु या माधुपु या माचीपु या अन्येषु या धर्मरथानेषु माननीयेषु पूजनीये तथा मातृषु या पिता पा पन्धुषु धा मित्रेषु या उपकारितु या ओघेण पा जीपेषु मार्गस्थितेषु अमार्गस्थित तेषु मार्गसाधनेषु आमार्गसाधनेषु यत्किचिदितथमाचरितम् अनाचरितम्यम् अने. एवं पापं पापानुगन्धि सूक्ष्मं या पादरं या मनसा पाचा हायेण या एतं का कारितं याऽनुमोदितं पा रागण या द्वरेण या मोहेण या अध वा धामनि जन्मा- म्सरेपु षा गर्हतमेतद् दुप्कृतमेतद् उजिरतम्यमेतद् , विशातं मया कल्याणभित्र- गुरु-भगपवचना पयमेतदिति गचितं यदया. अर्हत्मिसम गहें । जहामिद जपलमंगय उदिानापमेन अब मिश मे मतम् ।

१८ विपाकभावन गहितमेतद् कुत्साऽपदम् , दुप्कृतमेतद् धर्मवाद्यत्वेन, उम्झितव्य- मतदू हेयतया, विनातं मया कल्याणमित्रगुम्भगवद्वचनाद् , ' एवमेतद्' इनि राचितं श्रद्धया-तथाविधक्षयोपशमजया, अहमिद्धममधे गहें कथम् ? इत्याह- दुष्कनमेतद् , उज्झितव्यमेतद् । अत्र व्यतिको 'मिच्छा मि दुकडं' वारमयं पाठः। अथ हिंसादिकस्य पापस्य पारमयिकस्यापि प्रायश्चित्तप्रतिपत्तिः स्पात , न तूत्सत्रभापणजनितस्य, उत्सूत्रभापिणो निहवस्य क्रिया- घलाईवकिल्मिपिकत्वमाप्तावपि तत्र निजकृतपापपरिज्ञानाभावेन दुर्ल- भपोधित्वभणनाद्। यदागमः- लण वि देवत्तं उववन्नो देवकिब्धिसे । तत्यवि से न याणइ कि मे किया इमं फलं ।। ननोवि से चहत्ता णं लम्भिही एलमूअगं । गरगं तिरिपसजोणि या चोही जत्य मुदुल्लहा ॥ एतत्तिर्यथा-लसूणपित्ति । लब्ध्वाऽपि देवत्वं तथाविधक्रियापालन वशेनोपपनो देवकिल्विंपनिकाये, तत्राप्यसौ न जानाति विशुद्धाध्यसायाभावाद् किं मम छत्वेदं फलं किलिपिकदेवत्वमिति । अस्य दोपान्तरमाह-तत्तोपित्ति । गोपि देवलोकादसी युत्या लप्स्यते एटमकताम्-अजमवानुकारि मनुष्पत्यम् । गया नरकं तिर्यग्योनि या पारम्पर्येण लप्स्यने । पोधिर्यत्र संपचिनिबन्धना यत्र जिनधर्मप्राप्तिदुरापा !

- "in परम पाए. फगई फम्माई वाले पापमाणे नेण रोग भू पिपरियामा"- लापालगायपनापाराणि कर्माणि परस्पार्धाप पुषको हितादिरा- पुस्पादिपिपर्यामपतो हिमादिदोपस्यापि सपान्तरे प्रागमिसानुप पत्तिय स्यात् । अप मस्येप पापस्य प्रमादेन एतस्य पिसाधाप पत्याद्विपासजलमिपमानानां लेखपादपानां पानुपन्धफलरयार भपानरपि तधामय्यस्यापिदोपावस्पषिकदापिद्विपर्यासनिष्पैः पानुपन्धनिवृत्तहिमादिभापभित्तोपपत्तिरिति पेत् , सदिवमुत्यत्रमाप शिस्तपि मुल्यम् । न अपमुत्म्यमापणादनन्नसंसारानियमनाततो भवानुपपत्तिरितिशनीयम्, एकान्तामाऽरिपाटुल्योक्तालापेक्षया हिमादेरियोत्स्नादास्तिकस्प भपोपपतेः आस्तिक्यं सत्प्रतिभप- निमित्तमिति दिग। अनन्नसंसारिताशुभानुपन्धपोगादिरयुक्तम्, अधाशुभानुबन्ध- स्प किं मूसम् ! के पतझेदाः इत्याह~ तम्गलं मिच्छत्तं अभिग्गहिआइ तं च पंचविहं। भवाणमभव्याणं आभिग्गहिवणाभोगो॥८॥ सम्मूलंनि । तरपानन्तसंसारहेत्यशुमानुपन्धस्य मूलं मिध्यात्यम् , उत्करहिमादिदोपानामपि मिथ्यात्वसहप्तानामेय तहेतुत्वात् , अ- प्रथा दीपष्यामृटनान्नुपपत्तेः । तथाभिग्रहिफादिकं पाविधम् आभि. प्रहिकमनामिटिकमाभिनिषेशिकं सांशपिकमनाभोग घप्ति पर- प्रकारम् । पापि जीधादिपदार्थेषु तस्यमिति निधयात्मकस्प सम्प- पायस्य प्रतिपक्षभूतं मिथ्यात्वं द्विविधमेय पर्ययस्पति-जीपादपोन मायमिति विपासात्मकं जीयादयस्तरयमिति निययाभापरूपानधि- उन्मूलं मिप्यात्वममिग्रहिकादि तश पवविधम् । मच्यानाम् , अमपानामाभिमहिक पानाभोगः ॥८॥ शनि म परस्पायांय हाणि "णि : प्रकृर्षन् तेन गुण मूरो पिपासमुपैति ।

२० :- गमात्मकं च । तदाह याचकमुन्या-"अनधिगमविपर्ययो इति, नयाऽपि 'धर्मधर्मसंज्ञा' इत्येवमादयो दा भेदा त्पन भेदाः शारत्रप्रमिदाः । तत्राभिनदिकम्-अनाका ज्ञापनीयनामयोजकस्वस्वामुपगतार्थप्रदानम् । यथा यौन स्वस्वदर्शनप्रक्रियायादिनाम् । यद्यपि पैतण्डिको न किमा भ्युपगच्छति, तथापे तस्य स्वाभ्युपगतवितण्डावादार्थ एन ग्रहयच्यादाभिमहिकत्यमिति नाव्याप्तिः । 'अनाकलिनतर विशेपणाद् यो जैन एवं धर्मवादेन परीक्षापूर्व नचमाकलय्य गतार्थ श्रदत्तं तन नातिव्यानिः । यस्तु नाम्ना जैनापि स्व पवागमपरीक्षा पाने तस्याभिग्रहिकन्यमंय, मम्यग्दशीपरी पानिन्गगंगात् । तदुक्तं हरिभद्रगरिभिः- "पवना न में चीरे न देषः कपिलादिए । पुमिनारनं यम्य नम्य कार्यः परिग्रहः ।। पानायों गीतानिधितो मापतुपादिकम्पः मनापाट पादनागलिननाय एवं स्वामिगतार्थ जैनक्रियाफदम्यकरूप : मम्प लाभ्युपगताधग्रद्धानं नाभानीपमामयीनकम , नारायनात्, किन्तु गुणयदानापामाण्यगमन्येन गुणयनारमा प्रगामिनीयतामपानकस्यापिगंपणारा समातिम्गातिका पायुपगताधारविशेषेण श्रद्वानमनाभिटिकम । पभा 'गा। दांनानि सामनानि' इति प्रनिशानां मुग्रमांकानाम | पनि पर मरिक्षावनां विद्यारिकर्मिनमानां गम्यादीनां म्यागने मना प्रधानमनितितिविरगं बिनकलनगानिलारण- माप्रार्थन्यात । नदार गमता गिढगन:- निजामपा ममाया गर्गपारगं मारा। Riममा :म पांरपर। अगद :- 41441 1241 HIM . नधाऽपि स्वस्वस्थानपिनियोगलक्षणेन पिशेषण तपां पर्यनग. प्रदानमत्तीनि नानिध्याप्तिः। विदुषोऽपि स्परसपाहिभगवत्प्रणीतशाप्रपाधितार्थश्रद्धानमाभि- निवेशिकम् । स्वस्वशाग्नयाधितापश्रद्धानं विपर्यस्त शाक्यादरपीति मनातिव्याप्नियारणाय भगवत्मणीतत्पं शास्त्रविशेपणम् । भगवत्म- णीनशाने पाधिनार्धश्रद्धानमिति सप्तमीगर्भसमासालातिव्याप्तिताद- पस्थ्यम् , तथाप्यनाभोगात्मज्ञापकदोपाद्वा पितयश्रद्धानपति मम्य. ग्दष्टावतिव्याप्तिः, अनाभोगाद् गुगनियोगाद्वा सम्यग्दृष्टेरपि पितय- श्रद्धानभणनात् । तथा चोक्तमुत्तराध्ययननिर्युफ्ती- 'मम्मट्टिी जीवो उपइट परयणं तु सदहा । मदर असन्माचं अणामोगा गुरुणिोगा या ॥" (फर्मप्र.) इति तद्वारणाय स्वरसपाहीति सम्पग्वक्तृवचनानिवर्तनीयत्वं तदर्थः । अनाभोगादिजनितं मुग्धश्राद्धादीनां वितधश्रद्धानं तु सम्प- ग्यपतृपचननियर्तनीयमिमि न दोपस्तथाऽपि जिनभद्रसिद्धसेनादि- प्रावनिकमधानविमतिपत्तिविषयपक्षद्यान्पतरस्य वस्तुनः शास्त्रयाधि- तत्यात्तदन्यतरश्रद्धानयतोऽभिनियेशित्वप्रसङ्ग इति तद्वारणार्थ विदु- पोपीति-शाम्प्रतात्पर्यपाधप्रतिसंधानपत इत्यर्थः। सिद्धसेनादपथ स्वस्वाभ्युपगतमर्थ शासनात्पर्पपाधं प्रतिसंधापापि पक्षपातेन न प्रनि- पनवन्तः, किन्स्वविच्छिन्नमावनिकपरम्परया शास्त्रतात्पर्पमेय स्वा- भ्युपगतार्थानुपालत्येन प्रतिसंधायेति न तेऽभिनियेशिनः गोठामाहि- लादपस्तु शाम्यतात्पर्पयाधं प्रतिसंधाययान्यथा अद्धत इति न दोपः। परविषयमूरने मोदा-मुपन्तीनि मोहा मिभ्यालयाः, पतिरस्यापि सत्यदेनोन्मयतमानस त्यान , सदभावे पविषयस्याप्यम्यवस्थिने, मतष परविषयासाभार स्वरिपयस्याप्दसत्वात् , न. यस्य मिथ्यापम् । एवं तद्व्यतिरिक्ताहरप्रमाणरए राभावात् तस्मातानेर नयान् , पुन सदस्य धारणावान् । मेति प्रनिषेपो विभागनियाया..। र उमर. मिशानदायमनग्रन्तारमा बस्तुकार येन घुमा म तथा सन् रिभरते सलेतरतया, सतरविषयमवधारयमायेऽपि तथा मन भिते. भपि वितरनयरित्रयमरपेक्षमेव सानयाभिनं विषय सपमेगपधारयतापन् ।) मम्यादीय उपदिएं प्रपयनं तु भरते । भरत असङ्गापमनाभोगा गुरुनियोगा। १ • rmirmirion nirmiri 1-Hitt Time rriniritin Amriti iran rmittirretariate: ft.ruar Enarratii. rritrimit attit ditizirt" mirrrrrrymar ATTIMITRA TAIN TET Rati nimitrTTAR THArririri *** viritti!M: 1 RAIP IRRITAfrirmm Rement সামলান লাগান। গানগণি শশা নাম লালবাসি, সখা বা মিশন যানসিসি: তাপ পি পা কালােস: বানিনিমা নির্যাগসনমাননা r न मांगपिनिपानि दिए। पलय पथरारमति मिया मगाना भनि। समयाना स्थानिपदिकमनानागी यति पर मिपाय गातान , म पनाम: प्रक्षिकादीनि प्रीणि अनामिक्षिकम्प रित्तिमा मनाप- सानिमितम्याद , भामिनियेशिकम्प मापदनानिपतम्या , मा. पिकस्य प ममप्रत्तिनिपल्यनस्यात् अमन्यानां च पापिता निष्कममेव प्रतः; मामययतापिपां निषिदा । मयुक्तमापारटोकापाम-" प्रमन्यम्य मयामन्यनगरापा प्रमागर इति ॥८॥ नन्यभव्यानामन्नस्तन्यशन्यानामनामांगः मार्यदिको भवतु, आभिग्रहिकं तु कथं स्याद् ? इति भ्रान्तस्पाशामाकर्तुमाभिटिक भेदानुपदर्शयनि- । तदेष सत्यं निदा यत्रिने प्रोदिनम " " नधिगणी पण कर पाय मिना । दिमागतोपानी माभिमाहियायाचित्रणा ।। ९ ।। नातिनाम्यामा, २न निन्य प्रामा, ३ न पना, ४ जन मान, ५ मानि निगम . ६ नाम्नि मोधोपाप न्याभिहिकम्य पार्याका मनकाय परपक्षनिरापमानहानुपांगमाग्नमत्यादिअन्धगिया किल्ला, समानाभिरपमरानानमन्धान पणा पनि कम्पामा प्रोपर गरी मापः। - नोमिन इन मरूपण जपउभे । अभिगममभिगहि मंगाना अगाभांग ।। मन्यपि जमणामागं अपनं गमगापि गाणि । पारिविज पिपमा मंत्री नि भन्या ।। पनि नपानमन्पनां पुर्यन अभप्पानां म्पपतं मिध्यात्वं न भय पनि पदन पर्पनुपायः। ननु भोः फरममयानां व्ययसमिध्यात्य 'मपनि, नास्पाग्मंग्यादिमिथ्यात्वपिपल्पा हिप्पपना एप प्रपन्न नया- "अमप्याधिनामध्यान्येनापन्ना मिनिमयद । मा भन्याधिनमिप्यान्यनादिमान्ता पुनर्मना ।। अगदानादिल मिथ्यात्वे-मामान्पेन प्यपनाव्यपतामध्यावविपर्यनाथ मिनिर्भवनि । नया गंय स्थितिमप्यजीवापुनराश्रित्यानादिमान्ना मता! यदा "मिग्छनममघाणं तमगाइमणतयं मुणेयम् । भनाणे तु अणाइमपसरमियं तु गम्मते ॥" मानि निस्यों न करोति कृतं पदयात नास्ति निर्माण मास्ति माशांपाय आभिप्रतिषम्य पर यिफल्पाः॥ लौकिकमिध्यात्वं पुनः स्पाभेदेन भषेपतुर्भेदम् । आभिप्रहिकमनाभिनहि मांशयिक तथा माभोगम् ॥ ताधि यदनामीगमध्यक्तं शेषकाणि व्यक्तानि । घायायति यनियमान् सनिनां भवन्ति भम्यानाम् ॥ मिथ्यायमगल्यानां तवनाएनन्त सातव्यम् । भागामा पनादिमणपषितं नु सम्परये ॥ । .

'मरगनुगागाभागा मी - REATीप । अगिm. •rthritiनागEिETriनी HTET पानी fram: अपने। -IN. TAITRIभा भिगाना risti TITART-नागि Janmaintaintyindia-... PornimTrain TRE- ?* A.TATE वाजागTrir at * Matrimm, नानालालगा. wetrinathkar | ih je in dood Juifibility brandsto duo dolore mahindu *. - reyalam 1. Aruritual ....... 1|| " mutist: htthoriteniumittz... Firmiriti irrit-in rana این ماه در مد رغم المطيط هند 1 .

पनापि मार्गगामी न पोन्मार्गगामीति ध्यपदिश्यते, किन्तु ग्रहाशि- गतः समोहितनगराभिमुग्यं गच्छन् मार्गगामी, अन्यथा तन्मार्गगामीति पपदिश्यते । एवं तपाभव्यत्ययोगेनानादिमिध्यात्यानिर्गतो यदि . अनमार्गमाश्रयते तदा मार्गगामी, जैनमार्गस्पेय मोक्षमार्गत्याद् । यदि पशापयादिदर्शनं जमाल्याद्रिदर्शनं पाऽऽश्रयते सदान्मार्गगामीति ध्यपदिश्यने, सदीयदर्शनस्य संसारमार्गत्येन मोक्षं प्रत्युन्मार्गभूतत्या. दिनि स्वकल्पिनमकिपापेक्षपाऽचरमपुद्गलपरावर्तवर्तिनः शाक्यावयो:- पिनोन्मार्गगामिनो स्युरिति, “फुप्पवयगपासंटी सव्ये उम्मग्गपद्विया" इत्यादि प्रयचनविरोधः । किं च-एवं धर्नधिया पिन्द्रक्रियाकरणादु- न्मार्गगामित्वं यथा व्यक्तमिथ्यात्योपष्टम्भाघरनपुद्गलपरावर्त एव तथा धर्मधिया दिसाफरणादिसकत्वमपि तदैवेत्यचरमपुद्गलपरावर्तेपु हिंसक- स्वादिकमपि न स्यादिति मर्यन राशिफमतानुसरणे जैनमनियाया मूलत एवं विलोपापत्तेमहदसमवसम् । तस्मादभव्यानामपि दूरभव्या. नामिय पोग्यतानुसारेणाभिग्रहिकन्यक्तमिथ्यात्वोपगमे न दोप इन मन्तव्यम्। अथाभच्या अव्यक्तमिध्यात्वयन्तः, अव्ययहारित्वात् , संप्रतिपन- निगोपनीयपद्-इत्यनुमानात्तेपामव्यस्तमिथ्यात्यसिद्धिः। अव्ययाहारि- त्वं च तेपामनन्नपुद्गलपरावर्तकालस्यापित्वात् सिध्यति । व्यापहारि- कागानुष्टसंसारत्यापलिकासंग्येयभागपुगलपरापनमानत्वात् । तदुः- पर फापस्थितिस्तो- "वहारिपनन्झ भमिऊण अपंतपुग्गलपरहे। फहमि धनहारताम सपनो नाइ नत्याधि य ।। उदो तिरियगई-मणि-एगिदि-चप-मधुमेनु । मामिओ आवलिअअमंसमागममयपुग्गलपरहे॥" - १ अध्यपहारिकमध्ये प्रान्रपाऽनन्तपुदलपगरतान् । कथमपि स्पषहारगशि संप्राप्तो माय!मवापिया उफर तियंगत्यसायकदिय-पन-मपुंसके । भ्रात आपतिका संयभागसमपपुलपरापतान् ।

No text on this page.

। प्रवर्तनाभ्यामेय लीलयर व्यावृत्य विकृतोऽनन्तपुद्गलपरास्तान्" इत्यादिना महता गन्धन भुवनभानुकंयलिचरित्रादी व्यावहारिकत्वमुपेयुपोऽपि संसारि- जीवस्य विचित्रभवान्तरितनयानन्तपुद्गलपरावर्तभ्रमणस्प निगदसिद्ध- स्यात् । तथा योगविन्दुमूप्रवृत्तावपि नरनारकादिभायेनानादौ मंसारे नन्नपुद्गलपरावर्तभ्रमणत्याभारमुक्तम् । तथाहि- अनादिरेप संमारो नानागविसमाश्रयः । पुद्गलानां परारती अत्रानन्तास्तथा मताः ।। अनादिरविद्यमानमूलारन्म एप प्रत्यक्षतो दृश्यमानः संसारो भवः, कीदृशः? इत्याह-नानागविममाश्रया--नरनारकादिविचित्रपर्यायपानं वर्तते । ततध शुद्गलानामौदारिकादिवर्गगारूनागां सर्वेषां परायती ग्रहणमोक्षारमका अत्र संसार नन्तपारस्वभावाः, तथा तेन-ममयप्रसिद्धप्रकारेग गता अतीताः । केपाम् ?' इत्याह- मपामय सत्यानां तत्स्थामाव्यनियोगतः। नान्यथा संविद तेषां सूक्ष्मवृद्धया विभाव्यताम् ।। सर्वेषामेव सचानां प्राणिनां तत्म्बामाव्यम्--अनन्तपुद्गलपरावर्तपरिभ्रमण-- समारना तस्य नियोगी व्यापारम्तस्माद् । अव व्यनिरकमाह-न नय अन्यथा-- तत्स्वाभाव्यनियोगमन्नग्ग मंचिद् अवयोधो घटनं । एनेपामनन्तपुद्गलपरावना सूक्ष्मपुराधा निपुणाभोग विभाव्यताम्-अनुविचिन्त्यनामेतद् । इति च्यापहारिकत्वेऽप्यनन्तपुद्गलपरायतंभ्रमणसंभवात् , तेना- भव्यानामव्यावहारिकत्यसाधनमसंगतमिति द्रष्टव्यम् ।। ननु प्रज्ञापनावृत्ती व्यावहारिकाणामुत्कर्पतोऽप्यावलिकाऽसंख्येप- भागपुद्गलपरावर्तस्थितिः, नत उध्य पावश्यं सिद्विरिति स्फुटं प्रनी- यते । तथा च तद्ग्रन्थ:--" ननु यदि यनस्पतिकालप्रमाणमसंख्याः पुद्- गलपरावर्तास्ततो यद्गीयते सिद्धान्ने "मरुदेवीजीयो यापजीवभावं वनस्पतिरासी- द्" इति तत्कथं स्यान् ? कथं वा वनस्पतीनामनादित्वम्, प्रतिनियतकालप्रमाणतया घनस्पतिभावस्यानादित्वपिगंधा । तथाहि-भसंख्येयाः पुद्गलपरावस्तेिपामेव स्थानमानम् , तत एतावति कालेतिक्रान्ते नियमान्मर्वेपि कायपरायतं कुर्वते, यथा स्वस्थितिकाले मुरादयः । उक्तं च- बंड पुगतपरिमहा संवादा पगमई कालो। नो अचनकम्मरजीवो कह नाम मल्देवी ।। दुज व यगस्नई अगाइअन्तमन एव ईऊमो। जममंसना पोग्गलपरिमहा तत्परत्या ।। कागवाणं तम्हा कुवंति कायपहा। मर्मपि चस्मदो ठिकालते जह मुराई । पि-यं गदनस्पतीनां निलेपनमागमे प्रतिपितम्,तपीदान प्रमर फपम् ? ति पे । उच्यते- प्रतिसमपमर्मण्यंया पनर लिया जी उतन्ने, घनस्पतीनां च फापपरिमाणमसंख्येयाः पुग पानी, तो पायन्नामग्येयषु पुद्गलपरायनपु समपास्नरम्पर गमपणा जीया यायन्ती भयन्ति तापत्परिमाणमागतं यनरपर नाम र प्रतिनियापरिमाणमया मिदं निलेपनम् , प्रनिनियता मानवान, पपं गरजा कादन मिदिरपि मर्यपां भयानां प्रसार নাশা মাথৱী:বি মসল, নমযেখনিন मनाममा मिद्विगमनापागात् । आएग- • वायटित काल नगिमगियारहाण । मिना मिहीर य गवमपाणं ।। पारमा गाडा अंगुलिमा नरमाया। काटिए गमन सामान परिना । যা ঘষ: বাসা সঃ। समानrtnमाम मी. माता नामनामनाती। होगाटागTIMEnानम टेगा मालामालम । भी बमवर तिनमा emit rucाममा KTMr furtiareer . FuTurminानम्मान int Tuphatrum " - न येतदस्ति, पनस्पतीनामनादित्वस्प निलंपनप्रतिपंपस्य सर्यभ- पासिद्धर्मोक्षपधाव्यपच्छेदस्य पतत्र तत्र प्रदेशे सिद्धान्तेऽभिधानात् उच्यते-इह द्विविधा जीयाः-सांव्यवहारिका असांपयहा फाय । सन ये निगोदायस्थात उद्धृत्त्य अधिवीकायिकादिभयेपु वर्तन ते लोकेषु दृष्टिपथमागताःसन्तः पृधियीकापिकादिव्यवहारमनुपतन्त सांध्ययहारिका उच्यन्ते। ते प यद्यपि भूयोऽपि निगोदावस्थामुपपार तथापि ते सांव्यवहारिफा एव, संव्यवहारपतितत्वात् । ये पुनरन कालादारभ्य निगोदावस्थामुपगता एवावतिष्ठन्ते ते व्यपदारपपा स्थादसांव्यवहारिकाः । कथमेतदयसीयते । द्विविधा जीवा:- वहारिका असांव्ययहारिफायेति उच्यते युक्तियशात् । इद मन घनस्पतीनामपि निर्लेपनमागमे प्रतिपिद्धम् , किं पुनः सफलपनर तपाभल्यानामपि । तप पपसांव्यवहारिकराशिनिपतिता घनस्पतयो न स्पुस्ततः कथमुपपद्यत । तस्मादयसीयते-- व्यवहारिकराशिरिति, यद्गतानां पनस्पतीनामनादिता। कि मपि गापा गुरूपदेशादागता समये प्रसिदा- "अत्यि अपंता जीवा जेहिं पनो तसाइपरिणामो। क्षेवि वाणवा णिगोप्रवास अणुहवंति ॥ तत इतोऽप्पसांव्यवहारिकराशिसिद्धिः। उक्तंच- "र्णय पच्चुपनवपस्सईणं गिल्लैयणं न मप्वाणं । जुत्तं होहण तं बह अचंतवणसई नत्यि ।। एवं पाणाइयणस्सईणमत्यित्तमत्यो मिद्धं । मण्णा इमावि गाहा गुरुपएसागया समए । "अस्थि अणंता जीया' इत्यादि १८ पदे॥" सत्यनम्ता जीषा यैनं प्राण प्रसादिपरिणाम तेऽप्यनन्तानन्ता निगोदयासमनुभवन्ति । प्रत्युत्पभयनस्पतीना निलेपनं न मम्या युक्तं भपति तत् यदि अत्यम्तयनस्पतिनादि स्पं चानादियनरपानामस्तिस्वमर्यत. सिर पा गुरुपदंशागता सम न २ ततोऽभव्या अव्यावहारिका एव, अन्यथाऽसंख्येयपुद्गलपरा कालातिकमे तेपां सिद्धिगमनस्याव्यवहारित्यभवनस्य वा प्रसगा अत एव पादरनिगोदजीवा अप्यव्यावहारिफराशावभ्युपगन्तव्य अन्यथा पादरनिगोदजीयेभ्यः सिद्धानामनन्तगुणत्यप्रसङ्गात् । यावन हिसांव्यवहारिकराशितः सिध्यन्ति, तावन्त एव जीवा असांव्यवहा रिफराशेर्विनिर्गत्य सांव्यवहारिकराशावागच्छन्ति । यत उक्तम्- 'सिंझंति जत्तिया किर इह संववहारजीवरासीओ। इंति अगाइवणस्सदमझाओ वतिया च ।। इति। एवं घ व्यवहारराशितः सिद्धा अनन्तगुणा एवोक्ताः। तत्र यदि पादरनिगोदजीयानां व्यावहारिकत्वं भवति, तर्हि पादरनिगादीवेभ्यः सिद्धा अनन्तगुणाः संपोरन , सन्ति च सिद्धम्यो पादरनिगादीघा अनन्तगुणाः; तेभ्यः सूक्ष्मजीवा असंख्येयगुणाः। पदागमः- " एएसि पं मंते ! जीवाणं मुहुमागं पायराणं गोमुगुमाणं पोपायराम कपरेकपरेहिती अप्पा या, पहुआ बा, तुल्ला या, पिसेसाहिआ वा। गोयमा ! सम्बयोरा जीवा पोमुगुमा गोसायरा, सायरा अणंतगुणा, मुगुमा अमंअगुणा" एनवृत्तिर्पधा-"एएमि पं मत ! जीवाणं मुटुमाणमित्यादि । मबस्तीका जीरा पोमुहमा गौरापरा, मिद्धा इत्यर्थः, तेषां सक्ष्मजीवशेषांदरजीवराशेवान. नतममागासवान् । नेभ्यो पादरा अनन्तगुणाः, पादनिगांदनीयानां मिद्धभ्याइ नन्नगुगवान् । तेभ्यय मुस्मा अमंग्व्ययगुणाः, पादरनिगोदजीभ्यः यक्ष्मान- गोदजीनाममुंग्ययगुणत्वाद इति। मत एवमागमायापरिहारार्थ पाठरनिगोदजीया अव्यावहारिक पारतंव्याः । प्रयोगवार-यादनिगांदीया न व्यवहारिणः, ने. द्वभ्यांननगन्यान । यथा गमनिगादीवाना अनादिमन्न मिल पायन किमायामापनि বল নাগিৰিমাশাধন । नंग मगर जावाना मामामामामामामालियाना) ins पापा वा जुन्या पाप.दिपा गांगम' mummमाinm. वामन गुभागमा in १ .

সুশা বা নিমৗলাখ স্বাগ, শশয়া যোনি भवनमिद्विगमनपारपर्पयसितत्यानुपपतेः अपर्ययमितत्"irit বি কি দুদিনা বিৰ, সয়া নামঘাধ্যিা নাম: নয়, ধ্ববিদ্যামযাণমথামাল খ-ি মিথ্যা। ধনী দিৱা নিশাঝাযার ছালা খায়া (। সন “ মই জন্য যা যা যা নিশা যােখা, ইযৗশয়ালৰ ঘারিনা খানাবাঁধন বালিনি: ফখমাবাপি গান, সর দাম যা: 'মি থাকি দুন দাঃ মানিসাশাসক দুষেখানমপাশাবোধু। থারিনি খাবে বি মানাসিমাখা হলে এগশ, শgযামাল নাম বৃথিনাথান যাঘিমামা , স প্লাল্লা বিঘা আবাহিকাযথ পূর্ব শত্ব বা নিয়্যাত্ব : ধূ ধূথিকাবিখামি গলােমশ, নামথিলা दिजीवानाममंरपरयेनाल्पत्पाद अपश्यभाषिष्पपरिपादाnि. গাসি মালা, শরিযশু সেন । ভাষা, আমাকে সাহাঃ মথিলা নিবাস তুলানি খর। এ বর নাযিমানা গুণ শ্রীবাশংখল খিধাধায়যাগাংলা সোনাাহায্যে হিসাযেথাযশস খাবিব- সান্তাষ সি। প্রথমারখেথি “ শনিয়া অযেকাে: বিশ্ব মা দ্বিী নির্মাতা বানাবশ্যা, ন বিশ লাখ মানুষ:- সমাসঘায় খে। সব মায় নিগদাশ , না পারিবাশি রব, বল মা {বাগ: { দ্য মেধা তারিনা । nr শ্বাসঘাগান । - পৃনিমাধ্যমগনামা ঘাম শাখা ধমালায়লাম: } ममारिजीवमंजेन याम्तव्येन कुटुंबिना। कालो निगमितः पूर्व वयानन्तो मयाऽपि हि ॥ ७० ॥ . मथा अव कियदलरे- रात्रैकानिवासाय नगरे प्रधर्म सलु । मीभिरस्ति गन्तव्यमर्थनं युवयोश्च तत् ॥ २६ ॥ ताभ्याम ितथेत्युस्ने ते सर्वे तत्पुरं ययुः । तस्मिथ नगर सन्ति महान्तः पञ्च पाटकाः ॥ २७ ।। 'एकं पाटकमाल्या दर्शयन्नग्रतः स्थितम् । -मामेवमय तन्वीप (3) तीवमोहोठयोनवीन ॥ २८ ॥ त्वमा पाटके तिष्ठ भद्र ! विचम्नमानमः । पायात्यपुरतुल्यवाद् भाव्यप धृतिदन्नर ॥ २० ॥ पथा हि वन प्रासादगागागम्यताः जनाः । सन्त्यनन्ता पिण्टिनाङ्गास्तथैवागापि पाटकं ॥३०॥ यनन्त फिन्तु ते लोकव्यवहारपगमुग्राः । मनिपिभिः ममामाताम्तेनामांव्यवहारिकाः ॥ ३१ ॥ गमागमादिकं लोकव्यवहारममी पुनः । कुन्नि मयंदा सेन प्रारनाः गांव्यवहारिकाः ॥ ३२ ॥ अनादिवनम्पनय इति नेपां गमाभिधा। एषां तु पनम्पतय इनि मंदपथापरः ॥ ३३ ॥ वृद्धापमिनभयपक्षमन्यःयमयोक्तमस्ति । नया:-- "अम्नीह लोके प्राकानप्रतिष्टमनन्तजनमहुलममव्यरहारं नाम नगरम् । नयमग्निप्रगानादिवनम्पनिनामानः कुलधकाः प्रतिवमन्नि इत्यादि । xxx उपना ग मपितव्यतरा मामगरलाधिानी-यन मया पगाभ्यो गामाभिः मह यातनम् । यता मवतानाति न मारतय्या मया मंगारी जीरः । सवान्नि योग प्रतितागायशाशनिगम नाम नगरम । गवामामिनों "यम पनाम । नती पणने गाम्यां गा मा नागितुं नागया। नती पारनी जानातीनामधार प्रति नाशनम् । मानारलाधिकमाया प्रानाः सीमानामिागं नगरमा नगा मामः १५ पारा " -- ने । ततोऽहमक पाटकं कागण दर्शयता नीप्रमाहोदयनामिहिनः-मा रिजी! निष्ट न्यमय पाटकोयनोऽयं पाटको व्यवहाग्नगरण बहुतरं तुन्यों ति निनो भविष्यत्यत्र तिष्ठनो निम्त्यिादि i xxxx नतोऽहं यदा नमार्ग: यहाग्नगरंगभूगम , नदा मम जीपापा जीर्णायामपर्ग गुटिका दनयनी, कंपल ममेव में रूपमेकाकार मर्वदा नत्प्रयोगण विहितवती । तत्र पुनकायनियाम- नगरे ममागता नीग्रमोहात्सनाधयाः कुनालमिव दर्शयन्नी नेन गुटिकाप्रयोगण ममानेकाकार म्वरूप प्रकटयनि म्मत्यादि।" ममयमारमत्रपारप्युफ्नम- "अहया मंयवहारिया य अमेयवहारिया य।" अधनि देवियम्यय प्रभागनगहचानने । एनदेय एयलाह- नन्ध में अपारकालाओ आरम्भ मुहमणिगांगु विनि न फपाइ नगार. मावं पना ने अमंवयहारिया । जे पुण मुामणिगोपदिनी निग्गया मंगरिंगु उपना ने मंबनटारिआ । ने अ पुपोधि मामपिगोअपगापि मंगारिषिय मपनि" মে সে-বি মগননাদ্যোগ : निगोदप्यायरधानग, मभ्यम निर्गगाः पतीपंपा. पिनादि. पायााrयोगान्मांगवहारियाः । र पप समाधि भाव नप्येय निगोदगु गमन. परंगमापि नांग्यारिता प. पOITT पनिमन्यात | ये नुन पढारितम्य निगाः अंन्धि अपना जीया पाnिit मपि अपनापना सारा पानी। .. S . समय: 7. 11.11. भावपासा, Tal.1.2018 Rima.. ..

इति पचनातकोत्पतिपयमानस्से तथाविधप्पयहारामलामा दसांप्परदारिका इति । नयागेम्प्युरनम्- "नेमरिहा जहा पोमुहमणिगोअरूले अमेगाभिए । पारम मंदारिमा, -डवी-भाऊत्तेउचाउ-पिगीभा. मुहमपापरणदद भेभा, पमेग. पमानमा ५ ॥ मारहारिकामांगहारिकन्येन जीयानां दैवि प्राग दक्षि- पम् Iमामांगहारिको रागिरक पय, गश्मनिगीवानामयागांम्पय- सिर मांगारिकशास्तु द्वादश । नाम विष्णावपः पमा गागरापातिभेदाः, प्रणायनरपतगः प्रमा॥ गया मामानातारयुगाम- का भी, प्रगाभजी, गणाई भ गामभेग तग नाणारा. मागी. सामागिनो प्रमग्याण, मागिनी उप भयाण विगो REE माप-गाग जोगी कम्ममंजोगी जापानि। गरि मशागा नामी प्रामणिलग-पताम्म-गमनागार वाम्म हिनापति गानापियो परमण कम्मरोगन मनन । मपि पाणिणो लिना अर्गनातागलो मम्मानमोगा पीशिनि । मोगणिगोमा प्रांना परिणत मालगना, गमगमगा मनि, ममी .inमम्मimi:MIRamu and sir ruirmire, Anitो. स, बलम., MAIN REALARIRL ki, NASAR, Amiations Mam | ..: Freneml मा unt : Trafरन न Tm, inarMTAMIN .AFTerractertathy writinent Prizen wiftar NRTAMAMATA m rariwavtra | MARAre reuanian re.

पोसमेति, समगं आहारात, समग परिणामपति, मममं उत्पाअंति, समग विजिति, पोगद्धीमहाणिवागाटनाणावरणाइकम्मपोग्गलोदएणं न वेति अपागं, न मति पर, न सुति सई, न पेच्छति सर्व, न अग्पापंति गं, न पुग्मदि रसं, न दिनि फामं, न सरति कयाकयं, मापुग्न न पति, न फंदंति, प सीयममरति, नायरमुगच्छति । केवलं तिब्यविसपरेपणाभिभूसमजपाणमत- सदियपुरिसब बहुपरकालत पसिऊण कहमवि तहाभयत-भषिमन्वयाणिओगेणं किपि सहाविहडिअकम्मपोग्गलसंजोगा तेहिंतो णिग्गंतमुववग्जति केइ माहारण- पणस्सइम.अल्लंय-मरण-गम्बर- वग्जकंदाइसवेण" इत्यादि। उधा तव प्रदेशान्तरे प्रोक्तम्--" ततो पलिनरेन्द्रमोक्तम्-स्वामिस्त- हदिमेव श्रोतुमिच्छामि, प्रमादं विधाय निवेदयन्तु भगवन्तः । ततः केवलिना प्रोक्तम्-महाराज ! म पुपाऽप्पेतन्कपयितुं न शक्यते । केवलं यदि भवा कुतूहलं तर्हि ममाकर्षयत, मंक्षिप्य किंचित्कभ्यते--इतोऽनन्तकालारपरतो भया- किल चारित्रसन्यमहायो भूत्वा मोहारिवलक्षयं करिप्यतीति कर्मपरिणामेनासं- म्यवहारपुराभि काश्य समानीतो व्यवहारानिगादपु । ततो विशावतव्यतिकरो- हारिभिः प्रकुपितर्विधनस्तेप्येव त्वमनन्तं कालम् । ततः पृथिव्यप्तेजोपायुपनस्पति- द्वित्रिचतुःपञ्चेन्द्रियतिर्यक्षु नरकेषनार्यमनुप्येषु पानातस्त्वं कर्मपरिणामन, पुनः पुनरनन्तबाराः कुक्तिमोहादिभिर्म्यापरी नीतोमि पान्मुसो निगोदादिप, एवं साबद् पारमितोऽस्यविदुःसितस्तरनन्तानन्तरलपरापर्वान् । ततथापि लन्ध मनुष्यत्वमनन्तवारा:, किन्तु हारिनं क्वचित् कुबातिमायेन, पदापि दुल- दोपेग, चित्रात्यधिरणअन्यादिरूपेण, क्यापि कुष्पादिगंगः, कारिद- पापुष्कत्येन एउमनन्नयाराः(रम्), किन्तु धर्मम्य नामाप्यज्ञान्या भ्रान्तस्तेष्वेश परासी प्यायल्यानन्तपुद्गलपरावनिकन्द्रियादिषु । सतोऽन्पदा श्रीनिलयनगरे नियमन्ति, समकमाहारयन्ति, समकं परिणामपन्ति, ममप मुत्पपान, मम विपन्त, स्थानमिहानिहा गाद मानापग्णादिकर्मपुलोदन म पैदयन्ति आम्मान न जानन्ति पर, न ण्यन्त दादम्, न पश्यन्ति म्यरूपम्, मासिन्ति गन्धम पुष्पम्ने रमम् . न पश्यन्ति पर्दाम, २ म्मगलि हतारतम নাই । चलम्लि, म म्पदम्ते, म गोतमनुस्मगन्त. मालपमुगमन पर लीवहिरप पदनाभिभूनमापानमन-मुदिनपुरषद् योनापानात उपन्या पाना भन्याय भपितम्यतानियोगेन किमपि धारिमारनामपुलमयोगामापा नियंदा सयते निसाधारणपनायनि भादा मापगडा बाहाज ।

३८ पनतिलकवेष्टिनी जातस्त्वं वैश्रमणनामा पुनः । तत्र च । स्वजन-धन-मदन-- यौवन चनिता-तच्यायनित्यमिदमखिलं ज्ञात्वा यत्राणसहं धर्म शरणं मजत लोकाः इति वचनश्रवणाजाता धर्मकरणयुद्धिः केवलम् । सापि कुदृष्टिसभवा महापाप- पुद्धिरेव परमार्थतः मंजाता। तदशीकृतन च स्वयंभूनाम्नखिदण्डिनः शिप्यत्व प्रतिपनम् । ततस्तदपि मानुपत्वं हारयित्वा व्यावर्तितो 'भ्रामितः संमारेऽनन्त- पुद्गलपरावानिति । ततोऽनन्तकालात्पुनरप्यन्तराऽन्तरा लब्धं मानुपत्यम् , पर न निवृत्ताऽसा कुधर्मबुद्धिः । शुद्धधर्मश्रवणामावोऽपि क्यापि सद्गुरुयोगामावात्ववचि. दालस्पमोहादिहेतुकलापात् । क्यचिच्छुद्धधर्मश्रवणेऽपि तनिवृत्तोऽसो 'शून्यतया तदर्थानवधारणात् । क्यचिच श्रद्धानेन ततः कुधर्मबुद्धयुपदेशाद्धर्मछलेन पशु- पंपादिमहापापानि कृत्रा प्रान्तस्तेष्वेवानन्तपुद्गलपराव निति ॥".. नया श्रावकदिनकृत्यवृत्तावप्युक्तम्-इह हि सदैव लोकाकाश- प्रतिष्ठितानाथपर्यवसितभवचक्राख्यपुरोदरपिपरिवर्ती जन्तुरनादिवनस्पतिषु सक्ष्म: निगोदापरपर्यायष्यनन्तानन्तपुद्गलपगवान्समकाहारोच्चासनिम्यामोन्तमहता- न्तर्जन्ममरणादिवेदनावावमनुभवति इत्यादि । तथा xxxx एवं च तयाबिंध-. मन्यजन्तुरप्पनन्नकालमव्यवहाररागा स्थित्वा कर्गपरिणामनृपादेशातयाविधषि- नव्यतानियोगेन व्यवहारगशिमगत उत्कर्पण पादरनिगोदपृथिव्यप्तेजोवायुपु प्रत्येक सप्ततिकोटिमागगेपमाणि तिष्ठन्ति । एपा च क्रिया सर्वत्र योज्या । एने- पं मप्वमग्न्यलोकाकाशप्रदेशममा उन्मपिण्यवमर्पियः" इत्यादि ।। . पुष्पमालाबृहपृत्तायप्युक्तम- ननु कमिन्यं मनुप्यगन्मानिलम प्रतिपादने ? उच्यने-मनाकर्णय कारणम् । अव्यवहारपिगोपगु नाव निहनि जंतुणों मन्ये । पटमं अपंतपोग्गलपरिभ थायरनेणं ॥१॥ ननी विपिग्गया पियवहारयणम्गामि णिवमंनि । बालमनपमा प्रगतकायादमारणं ॥२॥ असहानगरपु नानिलि जानप. मरें। प्रपमानपुरमागरतांन गयन ।।। मनो विनिता अति नयनम् मियगति । पाटमसमागममानायर .

गांव गमुना पूजिला नामोमि। .
प्रधानमणिपात्रो णिनि पायं ॥३॥
गगन पुग झालं पनि विगलिदिपगु पयं ।
ग पुगोपुरि र भमनि यहाग्गाममि ॥ ४ ॥
"
.
आ। मनिगोद जोपप्पानन्नमावियनान् ।
नम्मानकालमनन्न व्यवहाग्यनम्पनी वामः॥१॥
उन्मप्तिीमग्न्याः प्रत्य भूजलाभिपवनेषु ।
विले गव्ययं काले भूयो भ्रमणमेर ।। २ ।।
तिरश्चन्दियनों कथमपि मानुप्यकं नतीनीह।
शेलारोग्यावृदयादि यथोनरं तु ग्यापम् ॥ ३॥
पमानप्रकरण,त्तायप्युक्तम्--
इभ्यम्ममनाथं प्रपया नन्या गुस्न ममयविधिना ।
'निपमार पपाधानकमय पग्र्देिशनां पनः॥१॥
अव्यवहारिकराशी प्रमपित्यानन्नपुद्गलधियान् ।
व्यवहतिरामा कथमपि जीवोज्यं विराति तत्रापि ॥ २ ॥
बादरनिगाद-धियी-जल रहन-ममीणपु जलधीनाम् ।
मप्ननिकोटाकोटाः कापस्थिनिकाल उत्कृष्टः ॥३॥
मुरमीए पचम्यवमार्पियो पारग्यलोकममाः ।
गामान्यगढीलगणनानीनांगमानाम्गाः ॥ ४ ॥" इत्यादि ।।
मंस्कृतनपनत्यगनेऽप्युफ्तम्-
निगोदा एच गदिना जिनरव्यवहारिणः।
गुल्माम्नदिनो जीवरारनान्यपि व्यवहारिणः ॥ १॥" इति ।
ततोऽपि समुसता पृशिधी जलानल समीरमाध्य ।
असंहपोरमपिण्यषमर्पिणीनिषसन्ति प्रकम् ॥ ३ ॥
संख्येयं
गुम
फालं पगमित विकलेन्द्रियेपु प्रत्यक्षम् ।
पषं पुम पुनगर र समनि गहाण ॥ ४ ॥

४० तदेवंविधयचनेरनादिमूक्ष्मनिगावस्ययामाग्यवहापिकायम.- पांच व्यावहारिकत्वमिति स्थिती परोक्ता युक्तिरकाश्यनिष्टने । नत्र "सिझंति जत्तिया किर०" इत्यादिना व्यवहारराशितः मिदानाम- नन्तगुणत्वं व्यवस्थाप्य तदनन्तगुणत्वेन यादरनिगोदजीवानामन्याय- हारिकत्यं च व्यवस्थापितम् । तदसत्, सिद्ध्यवच्छिन्नव्यवहारराश्य- पेक्षया सिद्धानामनन्तगुणत्यसिद्धायपि सामान्यापेक्षया तदसिद्धः, व्यवहारित्वभवनसिद्धिगमनयोरपर्ययसिनत्वं चानादिमश्मनिगोदानि- यतव्ययहारित्वाभिमुखजीवानां निर्गमानानुपपन्नम् । आवलिकासंख्ये- यभागपुद्गलपरावर्तमानत्येन व्यवहारिकाणां सर्वेषां सिद्धयापत्तिस्तु स्यात् । तत्राभव्यस्य व्यावहारिकत्यानुरोधेन निगोदत्वेन निर्यवत्वन- पुंसकत्वादिना च कायस्थितिप्रतिपादकानां सूत्राणां व्यावहारिकधिटो- पविषयत्वं या कल्पनीयम् , अन्यो या कश्चित्स्त्राभिप्राय इत्यत्र बहु- श्रुता एव प्रमाणम् । अवश्यं च सूत्राभिप्रायः कोऽपि मृग्यः, अन्यथा यहयो भव्यास्तायदेतावतः कालासिध्यन्ति, अन्ये तु स्वल्पात् , अपरे तु स्वल्पतरात् , यावत्केचिन्मरुदेवीस्वामिनीवत्स्वल्पेनैव कालेन सिध्या न्ति । अभव्यास्तु कदाचिदपि न सिध्यन्ति, भवभावनामृत्त्यादिवचना- दभव्यानां भव्यानां च यदुक्ताधिकसंसारभेदभणनं तन्नोपपत। यत्तु परेणोक्तम्-यत्तु क्वचिदाधुनिकप्रकरणादौ प्रज्ञापनाद्यागमविक- द्वानि पचनानि भवन्ति, तत्र तीर्थान्तरवर्तिनामसद्ग्रहाभावादनाभोग एव कारणम् । तथा अभव्या न व्यवहारिणो नाप्यव्यवहारिणः, किन्तु व्यवहारित्वादिव्यपदेशपाहा इति ते व्यावहारिकमध्ये विवक्षितास्तेषां सम्यक्त्वमनिपतितानामनन्तभागवर्तित्वेनाल्पत्वादिनि ॥ तदतिसाह- मविजृम्भितम् , अभिप्रायमज्ञात्वा प्राचीनप्रकरणविलाप महाशानगा- प्रसङ्गात् । अमव्यानामपि व्यावहारिकयाहेभीव-नियत-फायस्थितिम- सारपरिभ्रमणानुपपत्तेर्याच्छिककल्पनयासमंजसत्यमसङ्गात् , नोव्य. यहारित्य-नोअव्यवहारित्वपरिभापामाग्रस्प चाभव्ययियोक्ताधिकम- मारिजीयेप्यपि कल्पयितुं पाशक्यत्वाच न किंचिदंतदिति दिग् ॥ १।। सदेवममन्यस्याप्याभिग्रहिकं मिथ्यात्वं भवतीति प्रदर्शयितुमा- भिमहिकस्य पढ् भेदा उफ्नाः । अधानामिग्रहिकादीनामपि मामान्येन याप्रकारत्वं निर्दिशने गुरुलघुभावं विचयनि- अगभिग्गहिआईणवि आसयभएण हुति बहुभेआ। लहुआई तिपिण फलओ एएसुंदुनि गरुआई ॥१०॥ अभिग्गहिआईणवित्ति । अनाभिमहिकादीनामपि मिथ्यात्मा. भामाशयभेदेन परिणामविशेषेण पहयो. भेदा भयन्ति । तथाहि- नाभिग्रहिक किंगिरसर्वदर्शनपिपपम्-“गया 'सर्वाणि दर्शनानि शोमनानि' इति । किनिदेशाविषयम् यथा 'मर्य एव ताम्पर- दिगम्बरादिपंक्षा: शोभना; ' इत्यादि । आभिनिवेशिकमपि मसिमेगा. भिनिवेशादिमूलभेदोदनेकविधम्-जमालिगोष्ठामादिलादीनाम् । उका पवारभाष्ये- 'मेहएण जमाली पुदि गाडिएण गोविंदा । मंगरगाम भिगम् गोहामाहिल अहिणिवंगनि ।" इति । सोशपिफमपि सर्वदर्शन-जनदर्शन-नईफदेशपदधाश्यादिमंगर- भेदेन पर विधम् । अनाभागोऽपि मर्याविषयाव्यश्नावस्यरूपो पिय- क्षिकिपिदंशाव्यफ्नयोषस्यम्पर्धेसनेकधिः । न वा महामोहन पम्पैको मननप्रकाशनाति । एतेष्याभिग्रटिकादिषु मिध्यान्येषु म धीपनाभिग्राहिक-मांशपिकानाभागपाणि फलतः प्रतापनीमा गुम्पारंतव्य प फलमपेक्ष्य पनि, विपरीनाधारणम्पपिपर्याय व्यापत्तायनमेषां मारानुपाटकायाभायात । द्वे आभिप्रतिनिनि- पेशलक्षणे मिश्या गुरू, पिरमरूपायने मानुपन्धलंगमनत्यान। उप पोपदेशपदे-- 'ऐगो भएंध गुरुप्रो पापमापनमयाए । जम्मा अमप्परिनी पनी गमावणत्याला ॥ अनाभिहिमादीनामपि प्राशयभेदन भयन्नि पहभेदाः । पनि प्रीणि फलमा एप गुरु ॥ १० ॥ मनिमम जमालि माहिनन गोषण मंमगाद भिटामा आमनियति मार गुप्तांगमायामाम , पासप्रति पर्थागमयमा । "

No text on this page.

-- यत्तं जायइ जेसि मिच्छत्तमंदयाएवि । असप्पवित्ती सदंधणाएण तेसिपि ॥११॥ त्यत्तंति । मध्यस्थत्वं रागद्वेपरहितत्वं जायते यंपां मिथ्या- गऽपि, किंपुनस्तक्षयोपशमाद् इत्यपिशब्दार्थः। तपामपि त्ववतामपि, किं पुनः सम्यग्दृष्ट्यादीनाम् । न तथा दृद- नेयतप्रकारेणासत्प्रवृत्तिः स्यात् । केन ! सदन्धज्ञानेन ममी- टान्तेन । यथादि-सदन्यः सातयेयोदयादनाभोगेनापि मान ति, तथा निजत्वेन निजिभावाभिमुग्वत्वेन या मोहाप- मन्दरागद्वेपभावोऽनाभोगवान्मिध्यादृष्टिरपि जिज्ञासादि- मार्गमेवानुमरतीत्युक्तम् । पललितविस्तरापाम्-"अनाभोगोपि मार्गगमनमेष मदन्प. सध्यात्मचिन्तकाः" । इदमत्र हृदयम्-यः ग्यलु मिथ्यादा- चिस्वपक्षनिपद्धादुरानुभन्धानामपि प्रयलमोहत्ये सत्यति रादुपजायमानी रागद्वेपमन्दतालक्षण उपशमी भूयानपि पापानुपन्धिपुण्यपन्धहंतुन्यात्पर्यन्तदारुण एय। तत्फलमुग्य. i मेपां पुण्यामासकमुपरमे नरकादिपातावदयंमायादित्य हेतुरेवापम् । या गुणवत्पुरुषमापना हत्येन जिज्ञासादि- मोहापकर्पमयुक्तरागद्वेपशक्तिप्रतिघातलक्षण उपशमः, म तिहेतुरयाग्रहविनिवृत्तः सदर्थपक्षपातसारत्वादिति ॥११॥ एय मिथ्यात्वमन्दताकृतं माध्यस्थ्यं नासत्यपृश्याधापकम् - तदुपष्टम्भकमनाभिग्रहिकमिध्यात्वमपि शोभनभित्पाह- पणभिग्गहियं भणि हियकारि पुब्वसेवाए। यविसेसाणं पढमिल्लयधम्ममहिगिच ॥१२॥ मध्यस्थत्वं जायते येषां मिथ्यात्वमन्दतयापि । । क्यामप्रतिः सदन्यज्ञातन तेषामपि ॥ ११ ॥ इतोऽनाभिग्रहिक भगिनं हितकारि पूर्वमेवाधाम् । अमानविशेपानां प्रयमधर्ममधिरुस ।। १२ ।।

" इत्तोत्ति । इतः पूर्वोक्नकारणादज्ञातविशेपाणो देवगुर्वादिति परिज्ञानामाययतां प्राथमिकं धर्ममधिकृत्य-प्रथमारंब्यस्पूलधर्ममा पूर्वसंवायां मोगमासादप्रथमभूमिकोचिताचाररूपायां अनाभियो सर्वदेयगुवादिश्रद्धानलक्षणं मिथ्यात्वं हितकारि भणितम् , अनुए सद्विपयमक्तितुत्याद् , अपिशेपश्रद्धानस्यापि दशाभेदन गुण सदुक्तं योगपिन्दी- अथ देवपूजाविधिमाह- पुप्पय पलिना व वस्त्रैः स्तोत्रंथ शोमनः । दपानां पूजनं अयं शौचश्रद्धासमन्वितम् ॥ पुप्पजातिशतपकादिसंभवः, चलिना पक्याफलागुपदाररूपेण, ममनः, स्नोत्र शोमनः स्तवनः, पसन्दावशन्दच ममुचपार्याः । शोभन रोपहिनन्वन गुन्दरेवानामाराध्यमानानो पूजनं शेयम् । कीदृशम् । इत्या शांचथद्धासमन्वितम् । गौचन शरीग्यगद्व्यव्यवहारद्धिरूपेग, अदमा च मानेन, समन्वितं युरतमिति । • " अविशेषण मपामपिमुस्नियन या। गृहिणी माननीया पन्स देया महारमनाम् ॥" अरिसेपेण माघारपापा सपां-पारगल-गुगत-हर-हरि-हिरण्यगर्मादीन पधान्नरमाह-अपिमुरितवर्शन या अथवा पस्य पादेयतायागविगायन गगन । इतः । इत्याद-गृहिणाम् अपपि नोपि मनिमोहादनिपीतदेयता पामा माननीया गारवाहां पर पम्माम दया उपवरूपाः, महामना पर अपानतया प्रसनात्मनामिति ।। गनदरि कथम् । सार- मगन्दवासमम्पनि नेक देव ममाश्रिताः। बिन्दिया निकोपा गांग्पनिदरन्ति ।। मरान देवापसम्पनि नमते। पनिरकमार-न संपनदेव गमा पतिरपा पतंन । न तिदिपा निशीतल निगममा शमिमा मानिनादाताहानि पमनानि, प्रतिनि निकामति से না।

४५ ममु नेते लोफे म्यवड़ियमाणाः सर्वेऽपि देवा मुक्तिपपस्थितानामाला- घरमा भरन्तीति कथमपिशेपेण नमस्करणीयाः ? इलाशघाट- पारिनंजीयनीचारन्याय एप सतां मतः । मान्यया यशसिद्धिः स्याद् विशेर्पणादिकर्ममाम् ।। चोरः प्रतीतरूपाया मध्ये मंजीवनी-औषधिविशेषधारिमंजीवनी, तस्या. चारशरणं स एप न्यायो दृष्टान्तयारिमंजीवनीचारन्यायः । एपारिशेणm. नमस्करणीयमापदेशः सतां सिवान मनोभितः । भावार्थस्तु कपागम्मः सा पेयमभिधीयते । अस्ति स्वस्तिमती नाम गरी चागराकुला ॥१॥ सस्यामासीत्सुना काचिद् वामणस्य तथा सखी । सस्या एच पर पात्रं सदा प्रेम्पो गताः ॥२॥ क्योर्विवादपशतो भिन्नस्थाननिवासिता । बन्यदा द्विजगुता जाना चिन्तापरायणा ॥३॥ कथमास्ते सतीत्येवं तवः प्रापूर्णिका गता। र विपादजलधी निममा सा तया ततः॥४॥ प्रपछ कि स्वमत्यन्नविच्छायवदना मखि। सपाचे पापसपाहं परयुभगतां गता ॥५॥ मा विपद विपादोभ्यं निर्विशेषो विषाद ससि । फरोम्पनड्वाहमह पति वे मलिकापलात् ॥ ६ ॥ अस्पाः सा मूलियो दया मंनिरेशं निज ययो। अीतमागता तस्प प्रायचास ततः ।।७।। अभूद् गौरपुरस्कन्यो समित्येव घ सा हदि विद्रापास्य कथं मर्यकार्याणामधमो मरेत् ॥ ८॥ गोश्यान्तर्गठो निलं पहिमाापितुं सका। ग्यायो वटम्यायः मान्यदा विश्रमं पदः ।। उदासाय नमशारिमिपुनस्य कपन विधानस्पमियो असम रमलोनी ॥१॥ मात्रप गौः स्वमान किन्तु गुपोनि । पली प्रतिपमा साइनानो कपं भयं ।।।

No text on this page.

प्रतस्था लिहिना पाश्रमपनास्तु विपनः । ममिदान्ताविरोधेन वर्तन्ते ये मदेव हि ॥ अवस्पा हिमामृतादिपापस्यानपिरतिमन्तः, लिहिनी प्रवनकतथाविधन- पध्ययन्तः पापमपिशेपेण पर्वत । अत्रापि विशेषमार-अपचास्तु म्पयमंरापानकाः, पुनरुपलक्षणात्पररपाचयितारः पप्यमानाननुम नारा लिमिन एप शिंन पात्रम् । सभा 'स्वमिदान्ताविरोधेन' स्वशास्त्रोक्त क्रियान्नुलानन 'पन्न 'पाने, 'मदय हि' मर्वकालमेवेति ॥ इत्थं चास्यानाभिप्रहिकमपि गुणकारि गंपनम् । तथा चानाभि. प्रहिकमप्याभिप्रदिपकल्पस्यात्तीयमंयति सुनिमिममियादि गमान. प्रदर्शनपूर्व पः माह तमिररतम् , मुग्धानां स्यमतिपत्ती तरण गुणावान् । सुनिमितमिरयादिना पिपजस्थापि मारादिना मापारपदर्शनय दोपत्यप्रतिपादनाद् । न पारयाविशेषामिपतिः गम्पटेरिष दुन साहनीयम् , अपस्थाभेदेन दोपण्यपरथाना । अन्यथा पारिष सम्पग्दशः माक्षायपूजादिकमपि दुर राणानिनिदिमापनीपगार प्रधिव्यापारम्भमत्तापक्षपा निजनिगदयाराधनमायानामापारापः शामना, देषादिशुभगनिहेतुस्पादिग्पमा, धामापरापरण शामनत्व सम्पपत्वोयारिणी " पर अण्णउपिए पा."मान मिध्यात्वमस्याल्पानानुपपत्तिमसामहिमभापमापाप नहार्य प्रयाएपानं संभवति, नतःशुभा पपगापापिपापापानुधि:- कृतिदंतुरपेन नरमादिनियापनरयान्मरानतुरेय । महमा शुभर परत, पानीमा परिणगंन परवीगामापंप पराnि. गमन्तरेणापापपरिस्पागस्पाशुभाषा । अन एप पिपाधान. मारपापि सम्पदनोपनार्षिक दयापारापनपरिधागोपनितिन परस्पेशान्नाभिनिवेशो निरस्तः । उरमिष्पादन मनाए निजदेषागाराधनप्रवृत्तेमानधनुयापनापरिषमादियामि पनि नपारपरपाभावात् , राशिपमवृत्तदुर्गमरणरंतुपाप सि. निरपोपतापात् । मापारपान र भमिका शुभार. रप्युत्तरममिका पनिपानिपनिया भानग पमा पूर्णमिकापामपि रप लिपी पुरतः । - कृल्नमंयमस्य जिनपूजापाः साक्षात्करणानधात् , रुस्य स्मा पारित्रविगघिपुष्पादिग्रहणरूपेण तत्प्रत्यास्पानेऽष्णकृत्स्नसंपमयतां प्रादानां न मदनीमियम् , तपा प्रनिपटासम्यग्दर्शनानां स्यप्रतिपा. मम्पपत्याशियपकषिपसहेतुत्येनायिशंपप्रवृत्तः प्रत्यारपाने:पि मा. दिशामिकागां सदनौषिग्यमिति पिभाषनीयम् । नयमादिधार्मिकस्य दयादिमापारणभरत पूर्यसेवापामुपितर जिमनायन्माभूना माक्षातरकरणव्यवस्थापामपि सद्यानुमीपत्पा. पििनि गह। न, मामान्यमगृत्तिकारणतयुपदेशाविना तनुमोप. नागार कंपमं मम्परत्यापनुगां गं स्वरूपेणाप्यनुमोमि. माय मागंनबादिमम्पति विशेष इत्पापा मम्पग पिपलि. अनाभिकिसानोभनयमेय गुणानारापागकन्यन मार्षपनि-- इत्तो अगुणहाणं पढम खलु लडजोगदिट्टीणं । मिच्छतरि पमिदं परमत्यगवसणपगणं ॥ १३॥ मामिप्रतिकरण हितकारित्याय न मिलन নি সানো নিম্নানাগারাসিনা। ' मां मोगरयांजनानां गिनां नान्य am. दन । भाष:-निपारयांपिपरमाग: मनः रदिपादिगणा: मंदादिहिगा गदा iram कप्तान महा मागामिमुगनामिश - मित्रा भाग पनाहग पनि गली गांगाटा लि, भगmaal: महननामातीनां महागमान । नत्र मित्राला पापा दमदारमती गांगranata Timire र उनी पामग्रदा मागम नि. TITNERSam मानाला Rurat Timi मागविला नराला TER HIT'म । ॥

.. 1 " अागमभावन भ्यमिपारवियोगा। नापसोपूर्वमेवेदमिति योगपिदो विदुः ।। अस्या पापस्थायां मिध्पारष्टायपि गुणस्थानपदम्प पोगापंपरी पपाने । दयने -- "प्रथमं पद्गुणस्थानं मामान्येनोपवर्णियम् । अम्यां तु तदरम्यायो मुख्यमन्यर्पयोगतः ॥" तारापी तु मना स्पष्टं दर्शगम् , शुमा निपमा!, नानिहारा, पोगकपारपपिसिना प्रीतिः, भाययोगिषु पधारापरयुपधारः सहित नियानहानिः, स्पापारहीनसायो महावामा, गाभिषापजिनामा भपति । तपारपां स्थितः स्पप्रज्ञाकल्पित दिगंपाददर्शनानापिy. मुमधुमवृत्तेः कात्स्न्न सानुमायणम्याप सिधापतिमेर IT अपति। उपग- "नारमा माता मा गुमहार शरः । शिममारमिह तदित्यस्यां मन्यते मदा।। पला धारदानग, स्थिरगुपमानम्, माना गोगगोपरोक्ष:. स्पिरतिाना पोगारापनापापासाभार सीमामाणायामः, मालपाना हाभादपांगीति, नापमपणम् , मानापि धर्मरयाधिशायन परिज्ञानम् , भरमा गुनभरनेन्देकारममापागादिभडेन नान पभानिमा for रधिरणानिपणापमान नागोभीपापंक्षमा, सम्परा पापदनपपानात् . अपनपा RRः परदिशा गुप: शिपांगमापार भापती पानादिकापातमा नारागिोमपाnिtri, पप्पुषाद, पर तिर पपिरितिरिकामा ताला लगा - " , .

भाये प्रयोगवैफल्यात् , लतत्तथा तत्कार्याभावादिनि । पनाह:
काष्ठानिकणतुल्या, ईपद्विशिष्टॉफ्तयोपदयात् , सायनात्र मनायून्चि-
तिवीर्य अतः पट्टमाया स्मृतिरिह, प्रयोगममये नहाये मार्योगमात्र-
प्रीत्या यत्नलेशभावादिनि । दीप्राष्ट्रिदीपप्रभामहशी, विशिष्टनर
पत्तवीर्पनपाद्, अतोऽनोदमे स्थितिवीर्य, तत्पद्यपि प्रयोगसमये
स्मृतिः । एवं भावतोऽप्यन्त्र द्रव्यप्रयोगो यन्दनादा, तथा भक्मिती
पत्र भेदमवृत्तरिति प्रथमगुणस्थानप्रकर्प एतावानिनि समयपिदः । इत्थं
घोक्तस्य योगप्टिनरचयग्रन्थार्थस्यानुसारेण मिथ्यादृष्टीनामपि मि-
प्रादिदृष्टियोगेन तथागुणस्थानत्वसिद्धः, तथाप्रवृत्तरनाभिष्टिकत्व-
मेय तेषां शोभनमित्यापनम् ।। १३ ॥
ननु गोयदृष्ट्याऽपि मिथ्यावृशां कथं गुणभाजनत्यम् ? अंत्य-
प्राप्ति विना गणलाभासंभवाद् दृष्टिविपर्यासत्य दोपत्य सत्याद् ।
अत एयोक्तम्-
"मिथ्यावं परमो रोगो मिथ्यात्वं परमं तमः ।
मिथ्यात्वं परमशर्मिध्यात्वं पदमापदाम् ॥"
इत्यागधाह-
गलिआसग्गहदोसा अपिज्जसविज्जपयगया तेहि।
सवण्णुभिचभावा जइत्तणं जंति भावेणं ॥ १४ ॥
गलिआसग्गहदासत्ति । तेलग्थ्योगदृष्टयो मिथ्यात्वयना यंद्य
'मद्यपदगता अपि तत्वश्रवणपर्यन्नगुणलामऽपि कनवविमदलण्या-
मन्नधर्मात्मस्वन्नुपरिच्छदम्पमन्मयोधाभायेन बंद्यमवयपाधलन-
पदस्यिता अपि भावेन जनत्वं यान्ति पंचमवेधाः । यद्यसंवद्यपदयो
क्षणमिदम-
गलितामाग्रहदांपा प्रद्यमद्यपदगनाम्नपि ।
राजमृत्यमा पनि यानि मायेन ॥ १४ ॥

" संवेयते यस्मिमपायादिनिरन्धनम् । पदं नवसंवैधमन्नदनदिपर्ययान् ।। इति । अस्सा:-दर्य वैद्यना पस्तुस्थित्या तथामाययोगिसामान्यनाविकल्प माननासमित्यर्थः । संवेद्यते श्योपमानुरुपं विवादले यस्मिनाशयस्थान पाया. दिनियन्यन नरकस्वर्गादिकारण स्यादि नद वेधसंवेपपदं निश्रितागमतापाप- योगिनां भाति । अन्यदयद्यसंग्रपदम् , एतदिपर्ययान-उगवलक्षणम्पत्पाद स्थूलयुद्धीनां भवति ॥ फ, ते भापजनत्वं यान्ति ? इत्यत्र हनुमार-समुत्पमावान् सर्वत्र धर्मशारा पुरस्कारण तपतृमामयकन्याभ्युपगमात् । नापेमु. निगा, जैनप्ययस्थापासोरपि सर्नाममाण मशागुनमान रोपामपि जैनत्यमसमादित्यतस्तेपां पिशेपमाद-लिलाममादीपा इति । पासादोपारस्वस्यान्युपगतापपुरस्कारसंप रागढ़पादि- पिगिलगल्लिनसशाभ्युपगन्तृत्ये पि न भागिनत्यम् । पंप मायस्पायवातीनां विप्रतिपत्तिपिपपप्रकारांशे नामहम्मपां मुपर. सर्पमा उपगन्तवाद भापजनत्य स्यादेव इति माया गुग्यो हिमर्दश सापरेक पय निरतिशयगुणयन तत्प्रमिपनि पानांना सरकारविनिमय, दिपाणां मनायदाद पूरागादि- भेदत्य र पत्यजात्पभेदपस्यादिति । मदुरतं पोगद्दष्टिसमुपये- नगरतो भिषमता: सर्वज्ञा पहषो पतः । गोहामदपिरतीना पदावर ततः ॥ गणे नाम यः पाधिन पारमार्षिक एव हि । स एफ. एप गए पगितभेदपि नरवः॥ प्रविनियामनार गामान्यनर पारनाम् । दपि समापनाति न्यायमतिः परा।। शिपातु पुनमगारप कारमन्नामानिमिः। संबन शायदे तर मारना न कपन । तरमात्मामान्यतोम्प्पनसम्पुरवि स एएन। लिम र सननिर पोमवार ।

।
यकस्य नृपवर्षहवोऽपि समाधिताः ।
रासमादिभेदेन तभृत्याः सर्व एव 2 ॥
सर्वज्ञवयाभेदेन तथा सर्वत्रवादिनः ।
सर्वे हत्तयगा या मियाचारस्थिता अपि ।।
न भेद एव वचन सर्वज्ञानां महात्मनाम् ।
उमा नामादिभेदेपि मान्यमवन्महात्मभिः ।। इति।
न च परेपां सर्वज्ञभक्तेरचानुपपतिः, लेपामप्यध्यात्मशास्त्रं.
पिशाचिनविभागेन भक्तिवर्णनात्, संसारिणां विचित्रफलार्थिन
नानादेवेपु चिनभातेः, एकमोक्षार्थिनां कस्मिन् सर्वज्ञ चित्रमा
पपादनात् । तथा पहारिभद्रं वचः-
"चित्राचित्रविभागेन पर देवेषु वर्णिता ।
मपितः सयोगशास्त्रेषु ततोऽप्यमिदं स्थितम् ।।
संसारिपु हि देवेषु भक्तिस्तकायनामिनाम् ।
सदतीने पुनस्वये तदतीतापापिनाम् ।।
चिश पायेषु तदाग-तदन्यद्धपसंगता।
अचिया परम खेपा समसारामतलव हि ।। इदि।
माप्यस्फ मोक्षस्प पैकत्वात् तदक्षिा गुणस्थानपरिणतितारन
पिन मार्गदइति, सदनुकूलसर्वज्ञमनावप्पपिवाद एप रोपा
उरतं -
प्रारविह मायेषु येषां पेवा निहन्मुफम् ।
मभोगरिरवतास्त मानहायायिनः ।।
एक एष तु मार्गोऽपि तेरापण: |
अपस्याभेदभेदपि जलपी नीरा ।।
संमारावीनत पर निर्माणमा लम् ।
क्यस्मरनियमाप्दभेदापि मरतः॥
सदाशियः पन मिद्धामा मयानि ।
सदलापतन्त्रदिकमसमामि ॥
नाश्मिरामिरारामनामयम् ।
निधि एपषं पोजमाय:॥

साते निर्वाणयत्वेऽस्मिन् न संमोईन सत्वतः। प्रेशावता न बहरतो विवाद उपपद्यते ॥" इति । ननु देशनादाका सर्पज्ञः इति सपा योगिनां नैकसझ- भपतत्वमिति घेद् । न, विनयानुगुपेन सर्वेषां दशनाभेदोपपत्तः, एकस्वा एव या सस्पा परतुरचिन्त्यपुण्यप्रभावन श्रोतृभेदेन भिन्नतया परिणतः फपिलादीनामपीणामेव या कालादियोगेन नयभेदात्तद्वपि पोपपतेः, सन्मूलसर्वज्ञप्रतिक्षेपस्य महापापत्वात् । उक्त प- " चित्रा तु देशनैता स्पाद्विनेयानुगुण्यतः । पस्मादेते महात्मानो सर्वव्याधिभिपग्वरः ।। पस्य येन प्रकारेग पीजाधानादिसंभवः। साधुपन्धो भवत्येते तया वस्य जगुस्सतः ।।.. एकापि देशनतेषां यद्वा श्रीदधिमेदवः । अचिन्त्यपुष्यसामर्थ्याचया चित्रावभासते ।। पपामयं च सर्वेपामुपकारोऽपि तत्रूवः। जायते वन्यताऽप्येवमस्याः सर्वत्र मुस्थिता ।। पहा तत्तभयापेक्षा तनकालादियोगतः । मापिभ्यो देशना चित्रा तन्मूलैपापि तत्वतः ।। पदमिप्रायमझात्वा न तवीर्याना सताम् । पुग्यवे वत्प्रविक्षेपी महानर्थकरः परः॥ निशानाथप्रविक्षपो यथान्यानामसंगतः। उमेदपरिकल्पय तथैवागिशामयम् ।। २ पुग्यो प्रतिक्षेपः सामान्यस्यापि तत्सवाम् । आर्यापवादतस्तु पुनर्विकाच्छेदाधिको मतः ।। कुष्यादि प नो सन्तो भाषन्ते प्रायः पिन् । निधितं सारवपर फिन्तु सहायकत्सना ॥" इति। पर्नु यविध मा परथ्यं परेषां स्पात् तदा मार्गाभापजनवं भयेत् , तप तु प्पपहारतो जैनमार्गानाश्रपणे दुर्घटमिनि नपा माप्पस्व्यमिति चेत् । न, मोहमान्य परेपामपि योगिनामेनारामाप्प. स्पस्पेष्टस्वाद, पदे काटातीतवपनानुपादो योगपिन्दो मायस्य.

५४
मयसम्पैवमैपर्यव्यपेक्षया तत्वं निरूपमा स्थाना कालालाम्प्य-
दोमपीत्-.
"अन्येपामप्पयं मानों मुलाश्चिादिवानाम् ।
अमिधानादिभेदेन तचनीत्या व्यभितः॥
मुक्तो युद्धोईन चापि यदश्चर्येण सनन्वितः ।
बदीश्वरः स एव स्पार संत्राभेदो न केवलम् ॥
अनादिशुद्ध इत्यादियों भेदो यरग कल्प्यने ।
वचनानुसारेण मन्ये सोऽपि निरः ।।
विशेपस्यापरिज्ञानाद् युतीनां जातिवादतः ।
प्रायो विरोपितयेव फलाभदाय मातः ॥
अविपालेभकर्मादि यतश्च भयकारगर ।
धतः प्रधानमेवैठत्संसारदमुपागवन् !!
अत्रापि यो परो मेदश्चित्रोपास्तिमा दया।
गीयतेऽतीवहेतुभ्यो धीमतां मोगार्थकः ।।
सतः स्थानप्रयासोऽयं यदनितान् ।
सामान्यमनुमानस्य यवय विषयो मनः ।।
साधु चैतद् यतो नीला शासमा प्रकार ।
वयाऽभिधानभेदानु भेदः कृषिविकामहः ॥” इत्यादि ।
अर्थतेषां भापजैनत्वे आज्ञातंगमाह-
दबाणा खलु तेसिं भाषामा कारणतयो नेमा।
जं अपुगवंधगाणं चित्तमद्वाण ॥१५॥
दव्याणति । तेपामवेद्यमवेयपदस्थान जालाना खाति
निश्चये भावाज्ञायाः सम्यग्दर्शनादिरूपायाः कारणमा दाज्ञा शेषा
पुनर्यन्धकोचिताचारस्प पारम्पपेण सम्बन्धमादसाप पकाए ।
सयुक्तं चोपदेशपदे-
द्रव्याज्ञा रालु तेषां मावाज्ञा कारणवतो क्षेमा ।
यदानन्धकानां चित्रमनुष्ठानमुपदिष्टम् ॥ १५॥

" 'गंठीगरागापुगधगाभागपि दप्पो आना। पपरमिह दपनदो मानमो समयमाए । एगो अप्पारने फेयरए पेव परई एत्य । अंगारमदमो बह दनाारिशो सपाभग्यो । अनी पुन जोग पिगेन ए मेरो मुणेअनो। पेनादिओस्पागोपि दणदेवो जहा साह ।। उत्थाममादी गीगजापगमहापत्ति । रेल बोगपाए नाला कारणनेणं ।। पनहरूद-पानमारकारणं भावांशविकलं केवलम- भापान्पर । राप्राचारन विशेषाद् विचित्रमरुभविकाद्धायुफाभिएसनाम- गोगल लगत्पर्यापनधिमाररूपं योग्यत्वं प । तत्र प्रथमार्थनामन्यसकद् पद न्यामारपरागा द्रव्याशा | दिवीयार्थेन चापुनर्गन्धकादीना- मिपिनासर्यायः। नन्षन पुनर्धन्यानां प्रयाता व्यवस्थिता, तथाऽपि भितमार्ग- सानां स्थानामनिवारशा फयपा संभवति ?, जनमार्गफिप. थैवात्पन्नात्यामानन्धसत्यमिद्ध पीजाधानस्यैव नालिगत्यात्, तस्य पराशयरमाउसरिजिनएनिममृतिपदार्थकुशलचित्तादिलक्ष्य- स्वात् । रुनुक्समुपदेशमनिता- भागापरसह तानीमाहामेत्य काय । धन्मगि नहाली परमगुई इच्छमाणेहि ॥"- प्रन्धिरानबहानामपित आशा । पनि राम्रो माया समपनीया एउप्राधान्यले पय वर्तते । लामको था इमाचार्यः सदाऽमदा, सम्पत्ये चित्तण व भेदतो भातस्य।। मानिधायपात इति माधो पथा साधुः। प.मरामा मन्दिरस्यानामधानेति । एतापा य नया मापाश कारनत्यन। आशापरनन्यसमाजाधानमत्र दायर। धमें पधाराषिव परमसुखमिष्यति। " १ ५६ गायां विता- धर्मयाजानि धैर्य मानान्तर रिपठिता रन्यन्ते- जिनपु कुशलं चित्रं तन्नमस्कार एव च। प्रपामादि च संयुद्धं योगयीजमनुत्तमम् ।। उपादयधियान्त्यन्तं संभाविकम्भगान्वितम् । फलाभिसन्धिरहितं संशुद्ध होतदानम् ।। आचादिष्यपि येतद्विशुद्धं भावयोगिषु । याहत्यं च विधिवच्छुद्धाशपविशेषतः ।। मयोगिय महजो द्रव्यामिग्रहपालनम् । नया सिद्धान्नमाश्रित्य विधिवद् सेसनानि च । लेसना पूजना दागं श्रवणं याचनोइग्रहः । प्रकाशनाय स्वाध्यायचिन्तना मायनेति च ॥ रिवेषु दया-त्यन्तमदेषो गुपवरम प । आरित्याग्न घर सर्वयाविषवः॥ इति । मनिमयिम्लरापामप्युक्तम् -" एललिययं तु यविषममादिकर्म- पहितप्पोकन्यागमित्रयोगः, मंषितल्यानि कल्यागनिवाणि, न लनीयोजित यिनिः, अपधिनच्या लोकमार्गः, माननीया गुरुमन्ततिः, मयिदम्पमेयरान्त भवन्तिापं दानादी, फर्नयादारपूजा भगवताम् , निरूपणीपः साधुपिशेष श्रीन विधिना धर्ममामा , मापनीयं महायानेन, मानिव विधानसोप्या मनीयम , पालोचनीयाध्यनिः, अलोनीयो गापः, परिहनम्यो रिसेपमार्गः पनिन योगनिदी, कागयतम्या मगरमनिमा, लंगनिर्ष मुनिपराएनम पदव्या मालबारा, प्रतिकतन्यं पनुःणम , गहिन यानि मनानि, अनुमोद नार हमलम् , पूजनीया मलदेवता, भोतमानि गरिवानि, मानापमादायम् पतिप्पानवानन " पनप पर प्रतिः मा गय तापी मागा नुगाम्पियं निपमादपुनपन्यमादिनदन्याययंतागुणांपमापारि पर आरपद मामा मानन्यमान नियमकफ्यिमनुहानगुर- दिपम, अना सिमाधारबिनानामपि नापा मानुपाति गिरि ५७ इदमत्र सदमनमायादिधार्मिकस्य विधिः मर्य एय.मनोपयु- ज्यने. किन्तुपरमिकमिदेवेति । भिन्नाचारस्थितानामप्यन्तःशुद्धिमता- मपुनन्धियात्यमविन्दम् , अपुनर्यन्धकस्य हि नानास्वरूपत्यात् नत्त- सन्त्रास्तापि मोक्षार्था मिया घरने, सम्यग्दष्टेच स्वतन्त्रक्रियेवेति उपयधिनत्यात् । नदुरनं योगपिन्दुगप्रवृत्याः-- अपुनर्बन्धकम्येवं सम्यग्नीन्योपपद्यते । तननन्वारनमपिलमसम्धाभदरश्रयात् ॥ अपनबन्धकम्पारणरूपस्यचमुक्तरूण मन्यग्नीत्या-शुद्धयुक्तिरूपया उप- पधन-घटते । किम् ? इत्याह-'तनमन्त्रीपनं ' कापिल-सांगतादिशात्रप्रणीतं मुमुक्षुजनयोग्यमनुष्ठानमसिलं समस्तम् , कुनः ? इन्याह-अयम्थाभेदसंत्रयात्- अपुनर्बन्धकम्यानकम्वरूपाणीयारणत्वान् , अनेकरयरूपाभ्युपगमे हि अपुनबन्ध- कम्य किमप्यनुष्टानं कम्यामप्यवस्थायामयगग्नीनि । अथापुनर्गन्धकानन्तरं यद्भयनि नयनि- स्वतन्जनीतितम्येय मान्यभेदे नथा मति । मम्यग्दृष्टिर्भवत्युनः प्रशमादिगुणान्वितः ।। 'स्वतन्यनीतितम्त्वेय ' जनशासनातरव, न पुनस्तान्तराभिप्रायेणापि, 'गन्धिभेदे 'गगढपमाहपरिणामस्यातीवदम्य विकारणे, 'नथा' यथाप्रपन्या- दिकग्णप्रकारेण ' मनि ' विद्यमान, किम् ? इत्याह-'मम्पदृष्टिः' शुद्धगम्य- फवधरो' भवति ' पद्यने । कीदृशः ? इत्याह-'उः । अत्यर्थ प्रागसम्धानः गकाशान् — प्रशमादिगुणान्वितः' उपशम-गंग-निदानुकम्पाऽस्तिक्याभि- प्यक्तियुक्त इति । एवं परेपामपि माध्यस्थ्ये द्रव्याजासाय: सिद्धः ॥ १५॥ , मनु द्रव्याजाऽपिमिद्धान्तोदितमियाकरणं पिना कधं परेपां स्यात् ? इत्यत आह- मग्गाणुसारिभावो आणाए लक्खणं मुणेयध्वं । किरिया तस्म णणियया पडिबंधेवावि उपगारे॥१६॥ मार्गानुसारिभार आज्ञाया लक्षणं ज्ञातव्यम् । : क्रिया नस्य न नियता प्रतिपन्धे याऽप्युपकारे ॥ १६ ॥ .

मागाणुमारिभाषाक्ति। नाानुनारिभात्री निमगलापागुकुल- प्रवृत्तिहेतुः परिणाम आज्ञाया लक्षणं 'मुणेयश्च नि ज्ञातव्यम् । क्रिया स्वसमयपरसमयोदिनाचाररूपा, नस्य मार्गानुसारिभावस्योपकार प्रति- पन्धे या न नियना, म्यममयोदिनक्रियानमुपकारं पिनापि मेघ. कुमारजीयहस्त्यादीनां नधाभव्यत्यपरिपाकाहिनाऽनुकम्पादिमहिम्ना मार्गानुमारिन्वसिद्धर, परममयमियायां च सत्तामपि समुल्लसिनयोग- रष्टिमहिम्नों पतसल्यादीनां मार्गानुनारियाप्रतिघातात् । अन कशिदाद-मनु पनवल्यादीनां मार्गानुसारिन्यमशास्त्र मिदम् , उच्यते-नैनदेयम् , योगदृष्टिममुचयग्रन्ध एव योगहन्यभि- भानार नेपां मार्गानुमारित्वमिद्धः । उपतं -"निरुपितं पुनयोंग- मागरमागविनिः पनअरिप्रभृतिभिन्तपोनिनकल्मषः प्रशमप्रधानन नपगा कारप्रायमार्गानुमारियोपराधकमोहमलेरिति " । उपनं -" योगमार्ग- नोनितकन्मः"-ति प्रतीकं विशृण्वना योगपिन्दुमृत्तिकृनाऽपि गंपां मदभिधानानि । अयमिह परमार्थ:--अव्युत्पन्नानां विपरीग. प्युपमानां या परममयम्यानां नाभिमतजिया यथाऽमग्रा.परित्या जनद्वारा द्रव्यमम्पयत्यावध्यारोपणन मार्गानुमारिताहेतुः, तथा मद्- प्रहमवृत्तानां नेपागुभयाभिमनयमनियमादिम्बम्पशुद्धभियाऽपि पार• माधियानुविषणपक्षपानापानद्वारा। तथाहि-योपादेशविपपमान परीक्षायण यादध्यात्मविदां मघा न नियमिनाया मार्गानुगारि- मायजननकान्नित्यमापन्नियन्यं या, गथा जमनियां पिनाति वजनानां पां मागांनुमारित्यादासागंभयांविन्द इति । पुणे पनद्, न देयं मदा जनमियां पिना भार्यालयाजाभायाद भापलिक गापिपामनुपपत्तावन्यनिमिदादिभंदानुगपतः । गानगर-पागमगानभिमसम्यममयाभिमममिय अगर विनामाहारा मागान माग्निानुगिन मदगा . उभगाभिमनाकरण fमादिनद पनगादीना मामांन माग्निाविधानात . पाण मांनुमारिता नातिमामामगिाया. अणपण पुराना गावानदासममा प्रिपामा नाममगाननिमः नितिन गुणा mit ता प्रम"HTTE . निपता मार्गानुमारिताहेतवः, क्रिया तु श्यपिदुभगाभिमता, पथपिए स्यममानिमतस्पनियता हेतुः परकीयमंगोनिजमार्गदाहेतुत्वं पा. प्युत्पन्नमभिनिविष्टं या प्रमि. न तु प्युत्पमगनभिनिपिष्टं प्रनीति । यत्त निभयतः परममपाधानामेव मंगम नयसाराम्पडप्रमुग्यानां मार्गानुमारित्यं स्यात् , नान्येपामिनि पानिन्मनम् , तत्तंपामेय प्रति- फूलम् , सद्मा प्रवृत्तिजमिननययिफपरममयपात्यतया पनसल्यादी- नामप्यम्पदादीनामिव मार्गानुमारित्याप्रतिघातात् ।ल्यानेय हि विशेषो पदेपालपुनर्पन्धकत्येन नात्यम् , अपरेषां तु आसत्यादिनति ॥१६॥ अयं मार्गानुनारिगायः फदा स्पार ? इत्येतत्कालमानमाद- मम्गाणुसारिभावो जायइ चरमपि चेव परिअट्टे । गुणवुड्डीए विगमे भवाभिनंदिदोसाणं ॥ १७॥ मग्गाणुसारिभापोत्ति । भवाभिनन्दिदोषाणाम्- क्षुद्रो लोभरविदीनो मन्मरी भयवान् शरः। अत्रो भराभिनन्दी स्यानिपलारम्भमंगतः।। इति इलोकोपनानां विगमे मति गुणवृद्धया परमपुद्गलपरावर्त एव मार्गानमारिभायो भवति । अपुनर्पन्धकादेमार्गानमारिभौढप्रज्ञानुगत- स्वचयनात् तस्य नायत्कालमानत्वाम् । अत एव च नौपधप्रयोगफाल- धरमपुद्गलपरापर्न एघोफ्तो व्यवहारतः , निक्षपनस्तु प्रन्धिभेदकाल- स्तत्रापि प्रधिभेदफाल,एर न्यूनत्येन.पुरस्शनः मधा चोपदेशपदसून- घृती- "पंणमिच्छत्तो कालो पत्य अकालो उ होइ पायो । कालो अ अपुणपंधगपभिई धीरेहि णिहितो ।। मार्गानुमारिमाचो जायते परम एर परिवते । गुणवृदपा विगमे भवाभिनन्दिदोपाणाम् ।। १७ ॥ घनमिट्यात्यः कालीकालस्नु भयनि बालाय । पालधापुनस्याभूतिधारनिर्विरः । ""

No text on this page.

. हमग्याप विधः मदारानामन्तरेगापि हन्दीति पूर्वदत् . एतस्मिन् अधिभेद को गन्या पचनप्रयोग आरोन्यमाधवभागाराग्यानपादक एषु सायनशा ग पात- लवा मुहनमपि परिवजयन्ति मनावरलमनवद्यपदप्रदायि । पाम्यन्ति तेऽपि न चिरं भपयारिंगी सहिभ्रतां चिरतरं किमिहास्ति वाच्यम् ।। अत्र हेतुमाह-- पुगतानामौदारिफ तेजम-भाषा-नप्राण-मनः कर्म- प्रहणपरिणतानां विपक्षिनकालमादौ कृत्या यापन सामस्त्येनकजीयम्य ग्रहनियाँ मंपर्यंत म कालः पहलपरावर्त इत्युच्यने, पुदलग्रहणनिमर्गाभ्यां परिवर्तन्ते परापर- परिणति लभन्ते तस्मिनिति व्युत्पत्ते , सम्याद्धं यारद् यद् यस्मादून किंचिद्री- नम् , एतम्मिन् अविभेदे मनि गमारिजीवानां तीर्थकरायासातनाबहलानामपि । अत्र ददान्ताः कृलवालगोगालकादयो बाच्या इति । एवं चोकतोपपा- प्रलपरायनविरोपनमारस्पय मागानुमारित्वमिति यकिनचिटुक्तम् , नकेनाभि- प्रायेणेति विचारणीयं मध्यम्यः । नोवमपूनन्धिकापेक्षया कालभेदेन ग्रन्थिभेदस्य पुरष्करणमुपपद्यते, पराभिप्रायेणापापुद्गलारतकालमानस्योभयत्राविशेषाद् एवं पदनो भ्रान्तिम तापचरमपधाप्रवृत्तारणभागमाजामयापुनर्बन्धकादीनामधिका- रित्वमणनम् , तारमानां नपा मम्पवयसनिहितन्याद् । अत एव~- भरउनागमयम्म पायमो मप्पविनिमायणं । वह तयणुपंधी शिय तत्नेपरनिंदगाइओ ॥ महेतुः मंमागनियन्धनं मान-बायाभ्यासजन्यो योध एतस्य मिथ्यारः, साथम् ? इत्याह-प्रायशो बाहुल्येन, अमन्प्रवृनिभायेन-विपर्यम्नधाकरणान् , नम्य यदि प्रायोग्राण नद् यथाप्रपृत्तकापचरमविभागभाजां मंनिहिनधि - दानामत्यनजीणमध्यावन्यगणां कांविधामिनदया-गुणपदद्वेष-ममुगिनागार- प्रनिमागणां मुन्टरप्रनिभान व्यभिचामारणार्थम् । तधेति बन्नग्ममुगये । नदनुवन्धन एवामन्प्रत्यनुसन्धादेव। एनद्राप ? न्या-नननन्दना भयो शानमेनम्यायामाप्रथनमावन । नपा दनुवन्धत पय नम्बजर्मनन्दनादिन । " ३२ दितः 17 हि मिथ्यात्वोपपातासमुपाचविपरीतरुधिः, तत्रं च मयूर दिकमहचादिलक्षणम् , 'निंदति इतरचातत्त्रं तत्कृयुक्तिसमुपन्यासेन पुर ततस्तचेतरनिन्दनादितो दोपाद् भवान्तरेऽप्यसत्प्रवृत्तिरनुबन्धयुक्तस्यैव त्युपदेशपदवचनान्तरमनुसत्यानानादिप्रवाहपतितस्य यथाप्रवृत्तकरणस्थ विभागः सम्यक्त्वप्राप्तिहेतुकर्मक्षयोपशमलक्षितावस्थाविशेपस्तद्वतां सं अन्धिभेदानां स्वल्पकालप्राप्तव्यसम्यक्त्वानामत्यन्तजी मिथ्यात्वज्यराणां प्रवृत्तिरिति भणनेन तद्वयतिरिक्तानां तु सर्वेपामपि मिथ्याशाममुन्दर योक्तति सूक्ष्मदृशा पर्यालोच्यामिति तेनोक्तम् । तत्रदं विचारणीयम्- यथाप्रवृत्तकरणस्यानन्तपुद्गलपरावर्तभाविनश्चरमैकावर्तमात्रेणापि निश निहितग्रन्थिभेदत्वस्य तु स्वल्पकालप्राप्तव्यसम्यक्त्वाक्षेपकता ! आसन्ना यमस्योच्चैश्वरमावर्तिनो यतः । भूयांसोऽमी व्यतिक्रान्तास्तदेकोऽन न किंचन ।। आसमाचाभ्यर्णवर्तिन्येव इयमुक्तिरस्योचैरतीवचरमावर्तिनश्वरमपुर पर्वमाजो जीवस्य, यतः कारणाद् भूयांसोऽतीवरहयोऽमी आवर्ता यति अनादौ संसारे व्यतीतास्तत एकोऽपविमोऽत्र न किंचन' न किंचिदर मैप इत्यर्थः। इति योगविन्दुमूत्रवृत्तियधनाच्यरमावर्तिन आसनसिर्दि पापि स्वल्पकालमाप्तव्यमियाक्षेपकत्वापत्तः, आपेक्षिकास समाधानं चोभयन्न सुघटमिति अपकमयिकाधचितयोग्पसानियतत्याद् द्रव्याज्ञायाः मम माप्रपपेक्षया तदधिफव्ययघाने मिथ्याशो न मार्गानुमारितेनि यते इति पद् । न, असति प्रतिपन्य परिपाऊँ पाऽपुनपन्धकादेम सारिणीऽभायाज्ञाय्ययपानेऽपि सति प्रतिपन्धादी सदयपधान संमयात् तस्काले:पि भायाशापमानामतियानात् , उपितप्रति तया याज्ञाया अविरोधाद, अन्यथा पारिवलक्षणादू भापस कमयिकापधिकस्यपधाने द्रव्यस्तयापाप्यमंमयममगायू , मा इंदुरपनेव द्रापरलपरयप्रतिपादनात् । तदुपतं पश्चाश- "" ता भारत्ययदेऊ जो सो दबत्यो इह तो। जो उण पेनं भूओ स अप्पहाणी परं होई ॥ यदि च भावलेशयोगाययहितस्यापि द्रव्यस्तयत्वमविग्छ सदा सम एव तादृशस्य मार्गानुसारिणो द्रव्याज्ञाप्यविन्द्वैव । पधाहि- निर्निदानं सूत्राविधिलक्षणेन भाषस्तथानुरागलक्षणेन या प्रकारेण जिनभयनापुचितानुष्ठानस्य द्रव्यस्तवत्वमव्याहतम् , एकान्तेन भाव- शून्यस्य विपरीतत्यात् । तथा अपुनर्पन्धकस्यापि भापाज्ञानुराग-भाष- लेशयुक्तस्य व्यवधान पि द्रव्याज्ञाया न विरोध इति । अन पप भया. भिप्यगानाभोगासंगतत्यान् अन्याय पेक्षया विलक्षणमेप परमावर्त गुरुदयादिपूजनं व्यवस्थितम् । तदुक्तं योगपिन्दी- एतद् युक्तमनुष्टानमन्यायतेंषु तद् शुषम् । घरमे त्यन्यथा ज्ञेयं सहजात्पमलत्वतः ।। एकमेव मनुष्ठान करीभेदेन भियते । सरजेतर भेदैन भोजनादिगतं यथा ॥ इत्थं तद् यतः प्रोक्तं सामान्येनैव परधा। विपादिकगनुपानं विचारेश्चय योगिभिः ।। विपं गरोऽननुष्ठानं तद्धतुरमृतं परम् । गुर्वादिपूजाऽनुष्ठानमपेक्षादिविधानतः ॥ विपं लन्ध्यायपेक्षान इदं मचित्तमारणात् । महतोऽपार्थना शेयं लघुत्वापादनातया ।। दिव्यभोगामिलापेण गरमाहुर्मनीषिणः । एतद्विहितनीत्यैव कालान्तरनिपाननात् ।। अनाभोगवतधेतदननुष्ठानमुच्यते । संप्रमुग्धं मनोऽस्पति सतचैतद् यथोदितम् ।। एतद्रागादिदं हेतुः श्रेष्ठो योगविदो वितुः । सदनुष्ठानभावस्य शुभमावशियोगतः ।। जिनोदितमिति स्यादुर्भावसारमदः पुनः । संवेगगर्भमरगन्तममृतं मुनिपुङ्गवाः ।।

* ব ন মো । তানী থাৰৰ মুনিন অন্য বিছানা বা নৰখা নিশাৰ । ময়না মনি শান বিগিনা । এম বুথ চালন বাডম্বাশয় ইখৱিনৰমাৰ্মন, খ মা ও নিলীমাবাদ। মানালি নানাধিনাশাবানান কি বিছানান। মামিদানিগলার কান গন নানা বনানন মনুস খাবা গয়াল মলা নিয়নঃ নিয়মনিষমা লেনননননন্তম ব- मामि गंगारकारणबनानोतुम्यादमुन्दरनवेनि योनगिरना গা। নাসাতো বাসিলা বিনা পণন, যা কাল গাবাহার বনাননা, নিন: মায়া মাসি মাখলগা:নাথিলাকা, তিন- নিন। না ঘায়ে ঘামাস। না গানঃ নিনাদ , স্বামণি চাল পা মাগম বন্যাস, নামাযামল শ নানান যিয়াণগণপ: স, মলম শানাগে। বিশ-মিয়ানমারখানা বা নিসাশরমােনা সহান্নাঘর :পি পারি না, কােরিয়ার পর সগ মান:. নানাস্কমিশানা যায়নি খ বনশালি।সংসদ- প্রমূ অ্যাসো। নানান স্থানান। ন অনানি গানar {:, * ** না দাস। নন । • ? ” ৭' পা ?

मन्माष्ठानमेवातानुहलापरणमेव, तन्नम्मात्सर्व मिप्रकारमपि इदम जन पचता-पारमार्षिकध्यपहारनयट्या शेपम् । अय हेतुमाह-'न' नैर, मोपुनर्गन्धकमार्गाविप मार्गपतिवान हत्या एतदनुष्ठानमिहने। जीरेप मप्रति अपुनर्गन्धमादयश्च सम्यगनुष्ठानमन्त एप' इति उपदेशपदपत्रशस्ति- पवनाद् अनन्धकादः सम्यगनुष्ठाननियमप्रतिपादनात् त्रिप्रकारं पनुष्ठान मनवाभ्यास-विपयाभ्यास-भाषाभ्यासभेदाद । तत्र नित्यमेवोपादेयतया लोको- परगुणापाप्तियोग्यतापादकमातापिपिनयादितिः सतताभ्यागः । विपयेऽहं- दशये मोक्षमार्गसमिनि या विनयादितिः स विषयाभ्यासः। दूरं भवादिस्य पन्यग्दर्शनादीनां भाषानामभ्यासय मावस्याभ्यास इति । तच निधयतो मोथा- नुकूलभाषप्रधिपद्धवाद् विषयगतमेवेत्यपुनर्गन्धकादिः सम्पगनुष्ठानवानेवेवि योग- मार्गोपनिषदिदः, येन चात्यन्तं सम्यक्त्वाभिमस एप मिथ्याष्टिमार्गानुसारी एमते, तेनादिधामिप्रतिक्षेपा अपुनर्यधकादयत्रयो धर्माधिकारिण इति मूल- प्रपत्य एय न प्रातः, सम्परत्यामिपुत्रस्यैवापुनर्गन्धकस्य पथग्गगने पारिवानि- समादीनामपि पृथग्गगनापत्या विभागन्यापागा I स्माद् यथा चारिमाइपोहे नयापि सम्यग्दृशः शमसंवेगादिना मन्यग्दृष्टिन्य नियते, नया सम्यक्त्वा पहिलस्यापूनर्बन्धमादेरपि वल्लास्तद्भावो निमेयः । वसवणमविपादिका पे पधागपागाथा-- "पण निमभावा कुण्डप पर मार भवं पारं । उधिष्ट्रिहं च मे गयी अपुरंधो ।" नि । एतदनिर्यथा--पापमयुद्ध कर्म, तत्कारणत्या हिंसायपि पापं तद् 'न' नैव वीरमायाद् गाढं मंहिष्टपरिणामान्कगति विधने, अत्यन्तोत्कटनिध्यात्वादि- धयोपगमेन लयात्मनेमल्यविशेपवार नीति विशेषणादापममतीममावाला- रात्यपि, बथाविधकमदापात् । तथा 'न बहु मन्यने' न रहु मानविषयी कति • भवं' मंमारं पोरं 'गैहम् , तम्य घोग्न्वावगमान । नया उचितम्धिनिम्- अनुरूपप्रनिपत्तिम् . पशब्दः मागये. मयते भजनं. फर्मलापवान् मत्रापि, पास्तामकर, टनकालायस्थापक्षया ममम्नपि देवानिधि-माता-पिप्रभृतिक, पापं नीमभाषागति, म मन्मने मपं घोगम् । उपिनि वने कापि मम ॥ 1. .

मार्गानुसारिवाभिमुखत्वेन मयूरशिष्टान्तादपुनर्बन्धक उवनिर्वचनो वीर इत्पेपिपरियालिम नपतीवि गापार्थ इति । मघापुनर्यन्धकस्य पयचिन्मार्गानुसारितायाः फ्पषिच तदभि- पुलस्पर्शने प्रमकलुपितं चको विधेयम् , द्रव्यमाययोगाभिमागो. भपानिपानाविरोपात् । एतेन ' मार्गानुसारित्वात् ' इत्यत्र धर्मपिन्दु प्रकरणे मार्गस्य सम्पज्ञानादेर्मुक्तिपयत्यानुवर्तनादिति व्याख्यानात, बन्दास्तायपि ' मग्गाशुसारिमति असहपरित्यागेनैप सत्यमति- पतिर्मार्गानुसारितेत्येव व्याख्याना मिथ्यादृष्टंरकरणनियमादिकारि- गोपि मार्गानुमारित्यमित्यपास्तम् , पराभिमनस्य सम्यक्रपाभिनुग्द- स्पेदापुनर्पन्धकादेः सर्यस्यापि धर्माधिकारिणो योग्यतया तापमतिपते. मार्गानुगारितापा अमतिघातार, मुख्यतरयमतिपत्तव मेपकुमार जीयहरगदापि यक्तुमशस्यत्वात् । तस्मात्संगानसाराविषयति- मिनिमम्पत्यप्राप्तीनामेय मार्गानुसारिलमिति मुग्यमारण मात्रम् , अपुनर्पन्धकादिलक्षणयामेन हयानापा , अन्यथा HIN. নিলিনিনঘদাবিলােনিয়া হোম্মুে- vिीति नगरनियापिलासतिपिपीजादीनां परम- पुरदारापर्तनापित्यस तत्मानागुरकर्पत परापर्टयालमानस्प पां मानांतरपदस्थप प्रतिपादनारा गम्यत्याशिनिलिभर मार्गानगरिय नीति निपमा लगातार पशिरापान बादामेर मा वापर पान्य मन्चगगापं । जिपमान अपहा विशालो कपाराम ॥ १ ॥ पां मिण पर्व दटा एपकारिणी । एमानगंगवार गुदपर्मगार करनिया ।।२।। दार पराधी पालेको भागमभा। बाप मापन पर मामानाम् । रिमामयील.Tv.. ame marittीपार । नामदार TREAT .. Revgarikni "संगीण मांस रियो उद्गारमेरुणा पिता ॥ ३ ॥ देश पपपी प हा चिता पचाइ सरसिंगा होइ । पस्मंपची दुप्पं गुरुसंजोगाइरूपं तु ॥ ४ ॥ स्तो सुदेनणाईहिं होइ जो मावधम्मसंपनी । वं फीमह विभेयं परगफलपसाहन णियमा ॥५॥ सीजस्सपि संपनी जायद चरमंमि पंय परिभहे। भयंतसुंदरा एमावि तो प सेमेगु ॥ ६ ॥ गय एमि यर्णतो मुझइ प्रेयस्य णाम कालुधि । उस्सपिणी अर्पता हुँवि जो एगपरिअ ॥ ७ ॥ धीजादसा य एए सदा तहा संतरेतरा पेया। वरमवासित्ता एगंबराहाव पाहाए ॥"ति॥८॥ एतेन पगुच्यते फेनचिट पीजादिमाप्ती मार्गानुसार्या सम्पपत्तो- पसन्म संशित्वमेव न प्पभिचरमीनि' सदपारतं द्रष्यम् । उग-गोयगा ! जहनेगं अंतोमुहूर, उचोसेणं सागरोदमसताछु सातिरेगे।" पागनपचनासंशिफालस्गोत्कर्पतः सातिरेफसागरोपमशतस्यरत्य- मानारा, भपुनर्वधापयत्यापुनर्गन्धकत्येनोटास्थितिक्षपणार्थ- पलोपनापानप्पेरादधिकसंसारायश्यात्यार पाजादिमापूर्वप्न पुजलपरापर्ननियतानन्तोरसर्पिण्यवसर्पिणीरूपकालमाननिर्देशात् । साई पुनर्षिदेरादुपायान्येपमा चिना ॥३॥ सेपु प्रसिध तथा चित्रा तरसंशाप्तः गुपं गुपखयोगादिकां ॥४॥ पतः सुशनादिनियति यो भापधर्मसंप्रारितः । तरफलमिद पियं परमफलप्रताप नियमाए । ५. दीजसपिरंपाधियते घरम पप पराव। सत्यम्तनुम्परा देशाऽपि गोपेपु ॥६॥ मधेस्मिन् अनन्तो युम्पने नेतस्य नाम पाट ति। डीयोऽनन्ता भयन्ति यत एकागयते ॥ ७॥ पोजारिकाध हेया राधा तथा सान्तरेतरा ऐया । नयागम्यस्याक्षिप्ता एकान्तस्थभाषाधया । इति ॥८॥ २ महिना प्रमा-गौतमायेनान्तमुर्तम् , उस सागरोपमा सविरोम् । १

No text on this page.

- . . रति प्रत परमाननायगरपराधनिमा हरिमnिe पार, गायिकामियाना अपापलपरादादिमानन्य पानाप. सागाय परपूर्वजालनियनामनामयाद पन्धकार नि । अपि प- " मनागरि हि नानानां सम्याएनन्धरमर याद "-मि पमनात मना- गत मंसारामनिवृत्ती जीवग्यापुनर्पया मिष्यति, निgirl मुग्ल्यार्पणापि स्यात् , तस्य च परमपनापरापर्नम्पपमाननापि माल. दसुम्पमुपतम् । तथा च योगपिन्युगप्रवृत्ती- "नास्ति पंपामयं नत्र मपि धन्याः प्रकान्तिाः । भरीवपरित्यागाथा कल्याणमागिनः ।। न', 'अग्नि ' विधने, 'पा' मप्पपिपाणाम , ' .in:, नर' पुरती, पि' किपुनरमत्रानुरागमाज पिसाः, 'भा धर्मपनलमा प्रकीर्तिताः । पुनरपि कोमा ! इत्या- भरियामा मनाय स्वगतगंगाग्यांग्यतापरिहाणः गमावाद, तपा'वल म. शलपरावर्तप्यपधानादिना, पाल्यापमागिन: ' सीपरादिपमानित सावधर्ममान इनि।" गया ए परमपुतुलपरावर्तिनां मुषवपनदEERIE. गुणया पलिकपदापहाणा पम्पत्पमाजिपिपपपारि. पिपपागपुनर्पन्धमादीनामविधीपण मार्गानुगगरिया । पतु "मकरणोपरि तदा अपरिनिविण रंगा मा "-- बनारमधमारणाव बनायाभिनिषेतिनी भयनानिmm. परिपतमानानामानन्धमादीना घरपन्दना भपतिभिषाप- "मो मायो हमीए परोपि मोगला गों। रोजीरा दिमिर मिमि । लन प्राधेन सापपारापालापांपादना. पपामापति गंगारी जामा म भवानि SANE मारपenaliram wriner contegrtyrexfromet " २

..
पतम् , पुनन्धरस्वापाथाभेदेन विधिमन्या विपिन
राघवानएनन्धकमधिग्याचगंयम : नर्यध्यानधास्प
गुत्त्वेतापमालमाननिसमा भायशुद्धजनहियावा एप एमा
नियता | पर पवास्मिार्थ----
"कोलमणंतं च गुए अद्धा परिपओ अदेसगो।
भातायगबहुलाणं उदोमं अंतर होइ ।
इति संमतितयोदितं कृत्तिकृता। मोक्षाधिगया क्रियम
हि विधिशुद्धा जैनक्रिया उत्कर्पत एतावत्कालव्यवधानेन मोक्ष प्रा
पतीति विषयपिशेप एपः । भवनि न भावाविषेपि पिपयाविशंप
स्कलविशेषः, सामान्यसाधु-भगवदानादौ नदर्शनादिनि श्रद्धयम् ।।
देयं तदा स्वतन्यान्यतन्त्रसिद्धक्रियाकार्यपुनबन्धकभेदो न स्याक्षिति
भावनीयं सुधीभिः।
पदपि यीजाधानमपि गपुनधिदात्य, न पास्यापि पुलपरायः
संसार इति भगवतां सर्वसत्यनाथत्वेऽन्यतरस्माद् भगदतो पीजाधा
मादिसिद्धरल्पनैय कालेन मर्यभव्यमुश्निः स्थाहिन्यन्त्र हे पुन:पतं
सदपि भगवत्प्रदेयपिचिप्रपीजापेक्षया । यता पूर्णमादेः प्रधान
नया पीगाधाने पुद्गलपरावाभ्यन्तरसंमारनानोपपः, जन्य
स्पतरशालाक्षेपकतया, ग पास्याप्यपापुद्गलपरास्त धिकः संतार
इत्येवोपन्यसनीपं स्पादिति समधिया विझायनी म ।
थे तु पदन्नि-" निमाछीनां मार्गानुमा न्याभ्युपगमे तेपां
गुणवत्यापश्यंभासाद मिथ्यात्येपि गुणभेण्यभ्युपगम प्रमाः
पैनदिष्टग , सम्यकपनि तमारभ्यैय कर्मग्रन्धातो गुणश्रेण्यभिधा-
मादिति नेपाजयुद्धीनां हरिभद्राचार्योपदर्शितान्य गुणम्यानपद
प्रवृत्तिरेव मिथ्यात्वपि गुणापदभायमाक्षिणी गुणश्रेणी न धर्माच्यादी
मिध्यानामपि सम्यकन्यांपत्यायुपक्षिय इटल्या । पदाचारयुक्ति
इइ मिध्यादृष्टयो देशोनकोटीकाटिफमम्पिनिकाय प्रन्यिफमधाम्ने
पालमनग्न भुने धारयनशाय ।
मागतनापमानामुपहरममा मपछि
-

७१ मिनिमामिला गुस्सा, धानोरमास्तम्मो नम्बयाननिर्भय पतोगप पिडित मसापुजिगमिप', दामादपि प्रिया नि पनि प्रतिपमोसंख्यरगुननिर्जरत इति" सम्पायोत्पत्ति लि। यदि गयपनयलाय परिणादाविप गम्पत्यमा माशेपचनान अनियमत्रपस्पैच गुणासभायात् सम्पपरयानमि- मिथ्याटेन मार्गानुसारित्यमित्याहस्तदा संगम-नयमावपिन गांनुमारित्यं न स्पाइ । म हि भयान्नारल्यानेऽपि गुणवेपन माभिमुम्पं संभपाशीति सम्पपत्यादिनियरगुणति दिनाnafree হােম-নালান মানুষংগ আলাপন किमiतारिनानिपन्धनं भवतीति पराग - " मयागिदिदीपापा प्रविधिगुतः । पर्वमानगुणः प्रापो समयको मः। নি খালবিল্লাম,। ভাল গণনা दिलित पर्यधा प्रणमशिपयन णासन ই গানবিলায় মানুষ, অঘাসনাঘাষ निदर्शनयोगायोगाभ्यां मया पीnिurn एमम्मि नाणदंसणजोगाजोगेहि देनमपको। एउगो आरागविराहगत्तेनु मुगिनो ॥१८॥ ए...मसि । तस्मिन - माfiprent afeer योगारामारा पाया २. शारदा wim. TIMR: .. TRE Ir: ...... । मिना." STAINAween १८ ॥

..
मग ती माननामंपनSME TER.
सभी किया भगवानम्-
"मगार परिमनाया - Raar
पोजनेमाग पाम एगे जो सौरपानी.
int पो सुभमंग जो मीतमा गायजेगे
पंग मील म. गाय मीणापप । एम
गाए
पोज में दो सितापग पर
TET प्रणाम्मे । गोभमा | गप र
Perm मे परिवार से रिम at गुजर,
rrrrrगोगमा! मए पगि गगाराइए पाप
Trniml Hfit ani गुप, अणारए प्रति
१६ ॥
१w did गणपिराइए पनि "
.

1 - 't maritrim riindiai, Dirti irin an aircritiirmeri mi rrir rra mriterattigril gurftir "".. rrrrrrrmiri remieram. Trimur- पदमा बालनरमा गियत्माणिपिओ आगाओ। अणं भणति निगी ममग्गमणिमग्गकिरियधरी॥१९॥ write ENTERTAINMENTLEn: शाम Amritar H NATTA गागारितामार. Rai | HealthR- पगार. mammy AIMण मिमांगाविसमतो मानिrrierifreek जग-जामगि-द्वा- Kaneru मानिमामिणा मिगारष्टिय गन. हमति. FRINTrefresiinaryगागापासणी माग Hययामि । मामा- मामा Rain. निम्नानापन नि A.कामगार ERISTIART. समाजानपनापारापिगमरमा. म.r: rif.HERNATINननांगमावार नामा मामानाम- TERRITAITREETरतपमहानापिगeti :मायनेय मागमनमालयन पाप नालाप नान पुगनपा शारा REIअन्यमिक्षयोजिीपागाम्मिहिमा पर्यापारित्रिण mana !" पनि भाँद गाता गंजमृगग" म्यादि परमा- म. अमावास्याधिकाभिमसंख्यादापि ययादिना न्युा. प्रामा पानी पीनामानिलिना या गीतः । प्रग मी ममग्रमनिम गशिपाधाः ।। १० ।। MAL या यम"" .

गन्तव्याः प्रसज्यरन, मोक्षमार्गभूतशीलस्योपदिष्टत्वात् । तस्माद भव्या अभव्याध निखिलजनमामाचार्यनुष्ठानयुक्ना मिथ्यादृष्टय एवं देशाराधमा प्राधाः, तपां द्रव्यदीलस्यापि मार्गपतितत्वन व्यवहार जयापेक्षया प्रशस्तत्वाद् । अत एवाराधकानां सतामेनपां नपमवेयक यावदुपपातो न विन्दः, अखण्डसामाचारीपरिपालनयलेन तमोत्पा- दात् । यदागमः--" अहे भंते असंजयविअदव्यदेवाणं....यावत्-जहणणे भश्पवासीम उकोमेण उपरिमगविजएK "ति भ० ० २३२ कृत्येकदेशी 'यथा-" तस्मान्मिध्याहएय एव भव्या अभव्याथासयतमध्यदन्यदेयाः श्रमण- गुपधारिणी निखिलसामाचार्यनुष्ठाने युक्ता द्रव्यलिङ्गधारिणो गृह्यन्ते । ते अखिल मामाचारीमभाषत एवोपरितनवयकेपृत्पद्यन्ते, असंयताम्ब सत्यप्यनुष्ठान चारित्र- परिणामशून्यत्यादिति "५ इत्थं धनदीकर्तव्यम्-जिनोवतमनुधानम- लरेणाराधफत्याभावाद मिथ्यादहित्यमन्तरेण यालतपस्वित्याभावा. चति ॥१९॥ एमन्मतं दपयनि- तमिच्छा, जं फलओ मुक्खं आराहगत्तमिह पगये। तं च ण एगंतेणं किरियाए भावमुन्नाए ॥२०॥ समिनि। नाममदापयायोक्नं मतं मिया, परमादित সানালিফনাবসী মাগনাম- नम्, मान-मियान्यतामाक्षयारणयादिनामापी कानां ममागिरा. मार्थ मममुचपवाद विवादीकरणाशनमत्ता प्राकानभिः সা: যখন মরিসাস সা: বলো মনু নাথ নাথাবিষখাল নাম্বাস, মলদ্ধ ঘণ- सम्पामा पमिकताममुदाणायागय नगमुदाणादन म.क्षारणा नदिमागमापान माग:- we' Rauguगाना गायन । गगs. नयान दालनाममामा काम। २९ना 41. नाराया।

* पर्नेयममारानी णिचागं गदियानु प नुन नाणकिरिया यांचं निकनाममुदाय नेलं ।। चीप मह शियमिफनान व माहगामायो। दमोवगारिया जा समवायमि पुग्णा।" अनिमगावाों यथा-मपपिप्या ध्या मर्यधय मिकतामणाना तेल इय माध्य मानमियामोरं प्रति मापनन्याभायः, फिन्तु या ए पायती व तपक्षि मनि दशोपकारिता मयफायरधापामप्पम्तिमा पसमुदाय मार्गा भवतावान् पिशेषः, अमः मंगांग एप ज्ञान- क्रिया कार्यमिद्धिरिति ।। तय मुग्यमाराधकायमसंपनमन्यन्यदेवानामेकानन भापत्र न्पपा लियया न मभयतीति । यदि प देशाराधल्यमभ्युदयापेक्षा प्यारपेयं नवा मर्यारापस्त्वमप्यभ्युदयापक्षपेय पर्यपदिति नका. चित्प्रयोजनगिदिः, प्रत्युत प्रत्येकपक्षविशेषगंघटनानुपपतिः।पि- 'शीलपान सुतयान देशाराधा' इत्यत्र योग्यतापालादपि मानांनुग्री पालतपस्व्यंच गृहीतुं मुस्पतं नान्यः, सभापगनयमिपापा मगुदा- पादनात्यादपुनपन्धकादिमियायामय मोक्षगमुशिविगमनार, अनुपपितावितकोपादानफारणस्पेय दंशयन पाने प्पाहारा, आ एप सद्रव्यमेष घटदशा न तुकवादियादि मांसाला- दानस्य पनि पोगरायामुरोगापायापपईतय॥२०॥ अमुग्यागपत्यारागारपि दोषान्तरमr- जइणीए किरियाए दगागहगत्तपक्व य। सव्वाराहगभावी होज अभब्वाइलिडाणं ॥ २१ ॥ AMERया वाण गांER म। कामापाचन तासगुहागर 0. * .10.. Terta • 48R +7 न्यापाom.

जइणीए'त्ति । जैन्या क्रियया निखिलमाधुमामाचार्यनुमानरूपा द्रव्येणाराधकत्यपक्षे च देशाराधकत्वाभ्युपगमे चामन्यादिलिहिनाम- भन्यादीनां द्रव्यलिङ्गधारिणां साराधकमायो भवत्, कृतोऽपि प्रयो- जनात्तपां निखिलसाधुसामाचारीग्रहणे तस्याः पश्चारत्पत्वाद् , द्रव्य सचारित्रस्येव द्रव्यतो ज्ञानदर्शनयोरप्याराधकत्यस्य तेषां पलादुपनि- पानाद् । न हि ते सम्यक्त्वांशेऽनाराधका एवं चारिमांशे त्याराधना इत्यर्धजरतीयन्यायाश्रयणं प्रेक्षावतां घटते । सम्यक्त्यांशे भावत: सम्यक्त्याभावनोत्सनभापण-व्रतभदायभावेन चाराधकविराधयस्य- भावाभावादनाराधकत्यस्येव चारित्रांशेऽपि भावतश्चारित्रामापन प्राणातिपातादिवतभवाद्यभावेन चाराधकविराधकस्वभावाभावादना- राधकत्वस्याविशेषाद् द्रव्यतोभयाराधकत्याविशेषादिति। यत्तु तंपां द्रव्यतोऽपि स्वच्छाविशेषाद् व्रतांशस्यैव ग्रहणं न तु अद्धानांश इति परस्य मतम् , तदुन्मत्तमलपितम् , अखण्डसामाचारीपालनयलेनैवः पां अवयफत्पादाभिधानादिति ।। २१.॥. दोपान्तरमप्पाह-- तह णिण्हवाण देसाराहगभावों अवडिओ हुजा।" तो परिभासा जुत्ता वित्तिं परिगिज्झ वुत्तुं जे॥२२॥ 'मह 'त्ति । मवि दोषान्तरसमुगणे । एकान्नद्रव्यापीयपैयाराध.. কশ্বন নিমােমশিনিবনা সিগনাল বই विशावकापि देनागधमन्यामायो मयंद । गया मनिज्ञाताया क्रिपया अगरियातायाधिटापत्तो को दोषः? ति गंद, प्यवहारविरोध गर, न मयरिंगपमा देनारायकर याति प्राधिपने अप কাঘাণাধ্যগগাবাষােমাবিথ নিবােনা নান , বিপণিমাশাপাগান্না সন, গিয়নাথন মাধবাসিনী ना निनादमागमागमयता माना तर १ मा माता मरिश पार्नु 1:२२ ।।

, गानावराधकत्वं चायिन्द्धमेय, अंशभेदादेकय मामिपक्षाभयधर्म- समानाविरोधादिति च । न, एवं मत्यसंयनभन्यद्रव्यदेवानां निहा- वानामभव्यादीनां घोपपत्तिमधिकृत्य साम्याभायप्रसङ्गात् । अथ ना. स्त्येव तेपामुपपातमाम्यम् , यफेप्यपि नियस्य देवदुर्गनिमयोत्पा. . दाद् । देवदुर्गतत्वं च न फेवलं देवकिल्पिपिकत्वाइनय, तन नेपाम- भावाद्, किन्तु संमोहत्दैन । स च देवदुर्गतस्ततश्च्युतोऽनन्तकासं संमारे परिभ्रमति । यदागमः- "फेदप्पदेचकिल्लिमअमिओगा आसुरी य संमोहा । तो देवदुग्गईओ मरणमि विराहिसा हुंति ॥नि आतुरमत्याख्यानप्रकीर्णके व्याख्यादेशो यथा-" ममोहति संमोह- यन्ति-उन्मार्गदेशनादिना मोक्षमार्गाद् ग्रंशयन्ति ये ने संमोहाः, गंयना अप्येष- विधा देवत्वनोत्पन्ना गंमोहा एवं रूपा दुर्गतिः, ता एव देवदुर्गतयों मरणाप- ध्यानादिना विराधिता भवन्ति, तताच्युता अनन्तसंसारं परिभ्रमन्तीति चंद् । न, अमच्यादीनामप्यकालपचनापधप्रयोगात प्राप्तवेषकोत्पादानां संमोहपापल्पन लुप्तगुसानां देवदुर्गतत्वाविशेषाद् । उक्तं गोपदेशपदे- कह णु अकालपओगे तो गोवेजगार मुहासिद्धी । गणु साहिगओसहजोगमोरसतुष्टा मुणेयया ॥१॥ कुणा इद गणिताए मदोमहजोगमुपरममित्तं तु । तह पयं विष्णपं अणोरपारंमि मंमारे ॥२॥ प य तत्तओ नरपि हु मुरगं मिछत्तमाहिमाम्म । बह रोवाहिगहिस्स आमहदेव य नम्भावे ॥३॥ कदरेष किल्पिवाभियांगा आसुरी प संमोहा। ता देवदुर्गतयो मरणे गिधिता भवन्ति । अयं व्यकालमयोग लो पयकादिसुगनिरिः। मनु साधिरयोगसागपतुल्या हातापा ॥१॥ कगतीह मंदिनया सशेरपयोगापमान। संतदू पियं अनपारपारे संसारे ॥२॥ म पायलपि बद्ध पौमिप्यारयमाहिसमते । पपा रोद्रप्याभिहीतस्प.

७८ नह यांवयनपणी मन्मं त्वं ण पासइ परिमा। तह । मिच्छदिती विउलं मुक्संग प.वह ॥४ अमदभिणिवेमयसो निगओ ताण तत्तओ भोगो। सम्बत्य तययायावि मघारियजांगतुल्लोति ॥५॥ पतस्मादि यचनादमव्यादीनामेव निहयाद्यपेक्षयाऽप्यकालयवनी- पथप्रयोगण मिथ्याभिनिवेशदादर्शदनिदुःखिनत्येन लिष्टनरदेवदुर्ग प्रनायत, परेण त्यमव्यनिहवानामनारायकत्यविराधमत्वान्यां चैपरीव- महोकृतं प्रसज्यते घ तत्प्रक्रिया द्रव्याज्ञापेक्षयाऽभव्यादीनामपि सर्या रायकत्वात् तात्यिकसुदेयत्ययति यत्किंपितत् । अप पारित्रापेक्षयाऽऽरापकत्वं द्रव्यमविपायय परिमाप्यते, ज्ञान- दर्गनापेक्षया तु भायप्रतिपत्या ततोऽभव्यादीनां व्यलिगिनां देशा- रापकस्यमय । निलयानां प देशारापकत्यं देशपिराधकत्वं च हता दंशारापकत्यापेक्षयोमयोपपातमाम्यं सुगनित्यनिपन्धनं चैकस्य सार जिमिथ्यात्यम् , अपरस्य यिराधनाजन्यमिनि परिभापायां को दोपः इति पद, नन्येवं परिमापासपणायदयफत्ये पृत्तिकृत्स्यारस्पे- नेय मान्यपणी पा इस्यभिप्रापयानाह-तत् तस्मादति परिक्षा परिभाषा परतुं पुकता ।'' इति पादपरणार्थी निपातः । तृतीहि घननादन शानदानयोः शीलशन्दन म प्राणानिपानानियागा एव परिमापणाद् । अश्रुनयान नलियांध मार्गानुमाय पालमपस्थी पर्ययम्पनीनि मायः । ना. प्रयलिट्रपराधमन्पादिगदहारण पार नवी वर युगनं ।" नांनं वासनम्गिता पनि " महानिधि नागिरयननं कृरिपु पालनिवाभिवापसमयान । नगद वाश्ये दंगागपाग्यमादशहागत. नागदर पालमपस्यियन नियमादिति पतु पुरनम . मंदमगिंगाल, किन्तु निmaan བrcའ། ནསr གནའདན ཤུས , Pre ETर मापात ४ বাধা ৰোেতা ৰা সল। समान पंगin. , - Trmगया .

द्वयवहारा ईशाराधकत्वं तदुपपादक प मार्गानुमारियमनियमादिति पावायं पालतपस्वित्वमित्येचं संदर्भाधिरोधः । न च व्यवहारे नियो प्रायकन्याप्रापरुत्वाभ्यां विशेषः शारत्रासिद्ध इति ध्यामृदंधिया सह- नीयम् , योगपिन्दूपदेगपडादायेन द्वितोपप्रमिः। नन्यस्यामपि परि. भापायां कथं पालतपस्विनी दशाराधयम्, सनमार्गानुमागिम- पाया अपि मोक्षमार्गत्याभावात, सदंशधारिप्रमियाया एयांनम्यादिगि चंद् । न, संग्रहनयादेशादनुयोगद्वारसितमंदशहष्टान्लेन स्वदेश स्थापि स्वदेवात्याविरोधादिति समीक्षणीयम् ॥२२॥ मन्यन्यमार्गस्थनीलादिभिपाया अपि जैनमापानुष्ठानम्पाभाषा- स्कयं मया देशाराधकन्यम् ? इत्यमाह- मग्गाणुसारिकिरियाजइणिचियभावओ उसम्वत्य। जेणं जिणोवएसो चित्तो अपमायसारोधि ॥ २३ ॥ 'मग्गाणुमारिकारिप'त्ति । मार्गानुसारिणी क्रिया नादा. नादिग्पा मर्यन भाषतरतु जेन्येध, आदिमी भा.परप्रणालपाप तस्याः पर्योपनियाधात् , मार्गा: मारिणां च मम्मान एप नाirl दिक्षीरनारपियफमोना इय निमत एप शुद्धाशुद्धनिपाति. मोरमारिण हगि कामयं जना ! त्यत्र हेतुमाह-पद-परमाद अम- मारनापि परमांपेयाप्रमादमुपागाजप जिनोपदेशः विप्रः-पुराए- पिरोपापक्षपोनिमाणाधापमानया नानामसारी पी पाममाणापासपी. ग्यरतस्य तायरममाणगुणाधानपद समहति पापत् । तदुपनगुरदंशाप एवं जिपीयएगी उगियाबसाइ पिसापांति। अपमापमाग्या एपि तो मषिमा मुरग्यो । मागानुगानिश जैन्य मापतातु गर । पन जिनोपदधिशेप्रमादमागी ॥ ३ ॥ in rem for भरमाMAITापि मम vieो..

25 নয়নৰ যুদ্ধ না মাসনিমাই মন নি নানা নামাযগাথায় যাবে निवस्नो नानारूपनया प्रवनने इति प्रायन । अप्रमादमारवायामपि अप्रमादः मारः कग्नीपतया यत्र निनापदेने स नया तम्य मावस्तना, तस्यामपिरत দশ মাখা মাখা বাদি মুণিমঃ।” ৭ খি নিনায়াগনঘা থিসামা সনগা নির্যাগমামলবনামানশিন্স কণিমামা- নায়, ফণালয়ালমাঘনাঘা, ফানাদাগিস , খানিষিমানাে সমমাসা গনাকা যদি নাম্বিয়া:সমসামাধান। সপn গানবাবি শাহাদাইমাসি মাসী নব পাল। । সাদা মালসা কামাইবানাস ঘানান প রাগাfিা জিয়া সারানাস্কা না, অস সদসশানান বা ননন: শশাগব্যাথা अगावि जमभिष्णं अत्यपयंतंजिणिंदमुअमल। अगाषि नयणमार्ग ती मागहगां जुत्तां ॥2॥ লন। গুদ সাবিনি । স্থানঃ স্বঃ • সরকাশ শাসন 'rrn লশ শনিশা। মশা মাপা,না মাগা সি" ৰা মানার গাশ পথ। সমান থাপন , পরাশ # ন । স ল না; এগা:শা a # 7 বার পথ। - : - art 1: +।'

" .. BusiARE पनगाभायमान Ramपादनगममान महापापल्यान । मधुरताप Cr:- "श्री नियममा मरीषिनरपर गरि पानीमा भिमंगोहिणमाण ॥ নানা নামেয়াদিশিনাযা, তখা মাখা माया मगमपश्य नप प्राममनेर । पापमये पा पारम्प र कानपिन गाभिमानि-- पापग्णी अरा परगामी। अपामा धेश सपा में नंदणं यो॥"-- सादिमिशा भागांतनि- "गाव नाम वनगामी । विनिमय नाकार। माप: किन मान्द्रिपापामगंगः। मायः गंगाम पनेष्टं नेर गमवान् ।।" इत्यादीनि । पानिरिटननाश-"सारया मगाय"-लादिभिः प्रमिरर पायापारमा-- 'पानि परित्राणि गपा धर्मगरिगान ' हमा गन्यमम्म त्यागो मनपजनः । इत्लादीनि | गत मम्मिभिन्नार्थेशरणनियमादी पार्ग, विशिष्टयोपशमादि- चारपान गा प्रहप पागमयमज्ञापनयम ' हनीप्यों ही मृदमावलक्षणो यते गदा मामाया मकरम्यापि विशेषता जिनानमिवाना नयवादमंत्रहा- •म नाना पागा मायावसाणाग । अन ग्यामाप्यनेनांकनम-- .....नारि तथा चप । 40 द पिकापता जिनमतस्थितानाम् ।। मा। ग्बी आन्या में फुटशापगली । मा काम.. गुगामा में नन्दनं धनम । . . . ...राम ।

"गुणतस्तत्त्वे तुल्य मंत्राभेदागमान्यथादृष्टिः। भवति यतोऽगावधमो दोपः खलु दृष्टिसंमोहः ।" इति एनत्सर्व समयमाह- * संचपवायमूल दुवालमंगै जओ समरखार्य । रयणागरतुल्ट खल तो सव्वं मुंदर ताम" मयप्रवादमूल-भिक्षु-फणमक्षाक्षपादादितीर्थान्तरीयदर्शनप्रजापनानामाद- 'फारगम् । किं तद् । इत्याह-द्वादशाग-द्वादशानामाचारादीनामझानो प्राचन पुभारभूवानां समाहारो यतः कारगात्समारुयातं सम्यक् प्रज्ञप्तम् । सिद्ध मनदीवाकरादिभिर्यतः पश्यते-- " उदयाविव सर्वसिन्धयः समुदीमास्त्वयि नाथ ! दृष्टयः । न च तागु मयान प्रश्यते प्रविमरतामु परिस्थियोदधिः ।।" अन एर नाकरतुल्यं क्षीरोदधिप्रमृतिजलनिधिनिमम् , यलु नियां, सम्मान गर्वमपरिशेपगुन्दरं यकिंचित्प्रपादान्तरपु समुपलभ्यते तनय समर भारणीयम्। इत्यकरणनियमादीन्यपि वाक्यामि से तयु योगनापु ध्याग कपिलातीनपतचल्यादीनि प्रणीतानि जिनयमनमोदधिमध्यलगी. मान्य च्यानानि । नेपामयाकरण मकसदुषमलमनापा भग. परामायाः प्रमाल न कापिकल्याणमिद्धिरिति । यतु कथिदाह-"नानामकग्गनियमपरिहाराशनिरामाधम नापी नर्विननमुपरमितं नवत्यतीपिकंपकरगनिमोस्तीनि भणितम् । पनपनापयस्तुविषयकमयाजानमापंभमेय, अन्यान नावानं मम्यगय स्यात, नागने मंगरभाषHALI r এ বি সিলনানিণি গাশাণি পায়োজন मगर माविषमुगाचं पाविनामवगत,rinafforगा. सरा TANTRA । Rig Tia:

LA
.
मपि मनाकरणनियमवर्णनस्य शुभभायपिशेषसापेक्षत्येन माग
सारितया तेषु मामान्यधर्मसिद्ध शुमभावविशेषसापेक्षस्वं. प.
देतो अफरणनियमो अण्णहिपि वणिओ समस्यामि ।।
मुहमावधिममात्री.प चयममो ण जुमोनि.॥" इति
उपदेशपदयपर्नेनैव प्रसिद्धम् । न पैयंविधस्तपां. शुभाध्ययस
सपाभूतमोहनीपक्षयोपशमजनितत्येन, स्वयमेपोपतो. निरनुपर
प्रकृतिहेतुत्वादनहेतुरेवेति परेण परतुं युवतमः । निमपधिमययी
प्रहाणेच्छागोचरमार्गानुसारिशुमाध्यवसायस्प शुभानुपन्धिपुण्पनि
नीरसत्यान् । तदुस्तमपुनधिताधिकार पोगपिन्दी
क्रोधायचापितः शान्त उदातस्तु महाशयः।
सुभानुन्धिपुण्याय विशिष्टमतिमंगतः ।।
उहजे यमन:प्रायो भवीजादिगोचरम् ।।
फागादिगांगेयादि नया भोगीर मुन्दरम् ॥." इति.।
अाए.परपामकरगनियनमर्ग : शुभभावविशेषो यस
दमेयः प्रास्तपरिणामभेद उपदेशपदवृत्ती विकृतः। अयमेप. हा
विशेपो यदिशेपानामनिसंघाने विनाऽपि. सद्विशेपपर्ययसापित
मिमि. अन पय मार्गानुमारिणां परेषा जैनाभिमतयकारेण जीया'
नभ्युपगमान नास्तिकत्यम् , विमतिपशे पक्षपातपरित्यागे:
पानुनलदभ्युपगमपर्ययमानादः । अत एव शुभभावयिणपादकर
नियमपर्ण मार्गानुमारणामेव पहाणपनमवृत्तानामा चीना
प.प्रयापतिलस्वा गुणाक्षरन्यायाने जिनपचनविषयकपरोपनि
न्धेऽप्यस्ति विशेषः । तदिदमुक्तं धर्मविन्दुवृत्ती-" यच या
रामप्रवृत्तेषु तान्तिरीयेषु रागादिमत्स्यपि पुणाक्षरोकिरणपहार
यचिस्किवियिम्दमपिवयनमुपलभ्य मार्गानुमारिवुद्धी या प्राबिज
पधित नपि जिनप्रणोतमष, तन्गलम्यात्तस्पेनि । पर्मन घुणाक्ष
न्यान जैनामिमलवस्तुयर्णनानुकारि वर्णनमापतीकि
लोकनियमावरणि पलिंगा म्यगा।
शुभमाषदित न घेपन युक्त nि.to

মন নামৰণিসঘাম নিন্মমননামাহময়ানম। মামাগো সান মহিমা, বিশ্বাস গ্রাম বিভাবসিবি মামালামযুনাথি- না, সানামমনা বাছুঘীৱিানাগানিয়াশি মা মামি যানা মাস মাস। গ শি মাৰি মানাসি মদনমোহন মঘাদিয়া- নিয়ন, সায়মমাশমবিঘনালান r ঃমান সঃখনাশাস, সাহলিধর্ম- * মানা নামমালা গাথি খাতাশার মাগনান গন মাস, সর এ নাগাদ : ম + : খাপ খাশা যখনমা- { গান মিশনা। #মান লিলা , যশিলাশ মিয়া rr? নসিব, নাসি, কালালাবা- মশ। সংশয় নি। we nit গযু। নঃ গ ৪ নি}} }} *"-মা। যথা : atif । ৭; ? । r: r r। • if । * *** ** ন”। গাণিin * ন ল ="7:2f fi'"। ন?? ;.: :: *?' বা T . .:f a { নাম সংলা:.. . । r ? শামি কি?' n: 17 প{* ' यादेगहगाथायामिमामनुपपातमुनापान-मयानां मर्ग द्वादमागम्' इत्या प्रयादा नययादपिशेषाने १ मर्यग्रहणन गमा अशुभाच ग्रायाः नाभा जीपरक्षापभिमायरिताः, जाभाम मता विलक्षणाः मेपांग मूलं द्वावगा श्रीीरयषनाहीधिनश्री मुधर्म- स्वामिमपन्धि न भयमि . अशुमानामपि प्रयादानां प्रीमियरनम. कन्यामरया शुभानामियांपादंगमा स्यादिनि । न पश्यादा शुभा- शुभामा अपि नगपया पन मंग्याकाः । मदुरातन-"जया पण पहा." इत्यादि, नेपांप्रमृत्तिरनादिप्रगपनिमा फयं जिनयमनमणिका मंमपनि, प्रत्यक्षाधाम । पिपा मयंपामयाकरणला- पसाभ्युपगमे " जाना हनन्यः " সানামবানাখাল सथात्यापतिरिति ।। पदन्यभावं या पयनि-मापना गर ध्रुवमानं यलमान दिनासम्ममा फरमाननिय प. निस्याधिकरणभेदन भिरामपि त्यसपनोन मिना किन्तु अपामार. मियमय, तुल्यविषयपरदात तुमचन्धिाया | रामधियान पम्पयापि भिरामेय, सत्कारणार क्षयोपशमार प्रणाभिमा ध्रुगतानादरम्य पक्षारोपसमिरस्यात् । न प प्रयास निमा माएका अपि सामान्यगो हादगाहमयका यांच्या पशा नाना- जलगंगारान्यपि यमलानि सामान्पना जालनाच, अ "प Mix. पादान मां द्वारापनि मागायनानिमि.लि. साहय मोरान गक्षरनिपागामापा Tanam. क्षमाय । स प प्रादया स्नाकरतुया . नाय गरपापने कमलांगमाहामनाःक्षणाम.म.पाय . म पदारमानापन पयगरपाम. गत्तापाता. गपुनः फम्मतोऽपि परगति मिथ्या पदापिपिपलक्षा माभापा . मिपासमारोगापि मRai परामरक्षणमुद्रापरणा पिन्दुवापी भनि। परनं " रिजि."दि। गापा मारनामा कमी शाय नपामरम. insiRT: ममता .

प्रवचने प्रतीतमेवेतितेपामकरण नियमवचनमाकृतिमानमवत्सास्तम्। मार्गानुसारिदृष्टया तद्वर्णनस्य पुणाक्षरविलक्षणत्वाद् , औदयिकांग- रष्ट्या सर्व विशेपायगाहिसम्यस्त्वाभावेऽपि सामान्यधर्मप्रदर्शनायि. रोधात्, सामान्यधर्मसत्ता च सेपु योद्वादिसामान्यधार्मिकजनस्यारीति घदन उपदेशपत्तिकर्तुरेव पचनाद् व्यक्तं प्रतीयते । एवं सति मनागिहापि धर्मोऽस्तीति मरीचियचनस्योत्मवत्वं न स्यादिनि त्यसमा सिमाभिधानम् , स्वतन्त्रममाणमतिपत्यनुयन्धिविपयनयान्यदर्शने मनाग धर्मस्याप्यभायेन सदयनस्यात्मनत्यात् , तत्तिसामान्यधर्म- ऽपि भगवद्भयनस्पेय बनन्धप्रमाणत्याद् । अश्या कपिलस्य पालत्याद- गरिमंशापदर्शनस्येन तेन प्रतीतम् , तन च मनिरूपितकारणता- विशेगन कोप पस्तीति भायासत्यत्वात् तद्वचनस्योत्स्प्रत्या- प्पाघात :नि यथातन्त्र गिभायनीयम् । अयमन्पदर्शने ययगिरास्यत्यम् , परचियामरसत्यमिति मिश्रत्य गाद नग्येकालमियान्यम् , न चयमिप्यने, तस्यैकालमियारूपरंग- पागुपगमात् । नदुनं दायकारिकनियुक्ती- गन्मदितीउ गुभंगि अगुपया अंउचा। मामा मा मांगा मिच्छदिदीपि य नपान ।। तानिया-गम्याटिंग शुने भागग:गुपपुरा: प्रगादान पकिषिर दुई कर युनिरिक र भागत नान्यः एटा मनि' लादिमा मा.मिना नत पर मादिनि ! मिथ्याटिपि गयोपानी गुपपुर पारद मारमा मुर प्राधान्यान गंगा"मगारपिा परमवाद "सी गापा, निन, अनगिनिपि : :नार गांव तामामाल, मागागाria गुलश सबनम्र अनपरागतमगाटापटशनarmfarmr. क भिन्न सामाणिमति पानामागितामा हिवारया मिरमाननिमगमार म.' Wrrie Tal: in ८६ -70m ter44-4 .

নােয়াবােখাবামনামন্তবালানি-নবময়
द्वादशाहम्' इत्यत्र प्रयाहा नपवादविशेपास्ते च सर्वग्रहणेन
अशुभाथ ग्रायाः । मन शुभा जीवरक्षाभिमायघटिताः, अ
ततो पिलअणा नेपांच मूलं द्वादशाई श्रीवीरयचनाहोधित
स्वामिसपन्धि न भवनि , अशुभानामाप प्रवादानां प्रकृर्जिन
लकवनसत्या शुभानामियोपादेयता स्थादिति । ने पश्चादा
शुभम्पा अपि संम्पया घन संख्याकाः। तदुक्तम्-"नाव:
पहा." इत्यादि, नेपांप्रतिरनादिभचाहपतिता फधं जिनपचनः
संभयनि ?, प्रत्यक्षायाम् । किं च तेषां मवेंपामध्ययज्ञाकरणेन
पनाभ्युपगमे " जीवो हनन्यः " इत्यादिनयमवादानामप्ययः
सवात्वापत्तिरिति । परदन्यभायं फल्पयति द्वादशाझं हिमा
श्रुगतान करलमानदिवाकरस्य महाशनूनं फेवलजानभिव मार
निवाधिकरणभेदेन भितमपि त्यस्पती न भिनम् , किन्तु फेवा
मियैकमेय, तुल्पविपयकत्वात् नुल्पसंपन्धित्याध | उदयमधि
বেনাধি নিন, বন্যাত্ব থাযথম ম্যানালগ্ন
शुनज्ञानोदपम्प पक्षापोपामिकन्यात् । न च भवादा निजहा
मूलका अपि मामान्यनो द्वादमागमलमा पयोच्यन्ते । यथा
जरमान्यपि फमलानि सामान्यतो जलजान्येय, अन एय
गादानां मूलं द्वादशानमेवेति नामान्यतो भिहितम् . मर्यापि
भागस्य मोत्कृष्टयान्यन गर्वाक्षरगंनिपानात्मकत्वात् भवादा
क्षगमका गव । अन गय द्वादशा रत्नाकरतुल्यम् , रत्नार
नायाप्पने फज मांगशुभाशुभनयलक्षणवस्तृन.म.पाय ता परं।
গ ঘ ৪া? সব পাবনা নবান্ধা
न पुन. फलनापि सम्याप मिश: कासाभिपि माना
माभावाम . मिगारांष्टमात्रस्यांगनापि क्षयोगमन. सात
पशमलक्षणमन्द्रापेक्षया पिन्दुगनां भवान। पान
विजिनगग" इत्यादि। मम्पमा तु पांचिगनाना "
हावभादम्य सवनगात्मक-रम. मांशक्षोपशमा मन
पार.1 घनपा

4 ওন ই যাননানুষ: খামেনিবার্লিন: মন মাসাঃ, ব ने मंपतानां मालमपि द्वादगाई शुभनयात्मकन्यनय परिणमति, মাময়নাবান্নাগিননা। বন মর্যাথি তামান্না বামনঘঘিনা যিলয় শ খালিখি নিপা, 'पानानि नियुग्यन्नं पशूनां मध्यमेहनि " इत्यादि বানানবি বনামধন্য নানা ব্যাঘানি সন। নামমমম্ভাৱনাথানাঃল ও মশামিমসা: সম্বসি অধিবিমাবশ্বাস সমা মা মাল’দি দ্বাধঃ বাস। সম্বন্বষাযাথি- নামানমান সনিষাদামাখিনা সামান্য, নশষ্টা লায়লা মাল বিলৰ সুশি: - মষাশ।। শামা গিনি মনমথল, সময় fত বালহিয়া মসলিন বুনবিষা, শা শপিয়া ঃশষাঃ বািিল নয়ানুবদ। তাল গাছ মিলনবিলুনিং মনু নাসা সা নি , বিশ মিসাগানবিবি-গৰু গাবগাপ্পান্না সাদা নানাথ ঝারধর, সাশাসে সে স্বাগনিজানিয়াঘাষাণ ব্যয় পলা- শাল, ঘা, দানাঃ নাসারা, নন্ত ধন গ. বল না অসশন সাবান নামূবালাগলেখাস; লাগানাে ব্যাথা লাখ নগ্নপনি সনি, সাঃ পুনশাল, নাননে। সষ মানুপানি। মিলা ২ স; যাণঃ না; শ ৪ রুপি। পিল না .সারায়ন দেয়া সানম না। ৪াশ বা পালায় • " " "পন সমণি মণ গণ * * * এবং গান গণিকাণ। এ থাকুন ।

. . नितुन्यान् । एवं मपि भेद द्वयोरपि मनुष्यत्ययोरतुल्यतया भणनं मंयतजनमनुप्यन्यस्यावजया जिनायजेय, जिनेनैवं भधेमाभिधानात् दृ- उपने घ लोकपिलक्षणोपन तदनुपेनयोर्मण्यांस्तुल्यतया मणने लक्षणी- पंतमरयजया तत्परिक्षकरवायजेवेति ।। दिवमपिलमकाण्डतुण्डता- पवाडम्परमात्रम्, अनुपपत्तेरेवाभायात्। द्वादशागस्य विधिनिषेध. विधयो म्यसमपपरममयमज्ञापनाषिधया पाशुभाशुभसर्वप्रयादमूलत्वे दोपाभायान्। म घौशुभानामपि मयादानांततः प्रवृत्तेस्तन्मूलकन. गंपादेयतालमहंगा, नजन्य तिपत्तिावपयत्य परय तन्मूलकत्वस्यो पादपत्वाप्रयोजकत्वात् , जिनपनमविहितत्वस्ययोपादेयतायां तन्त्र. न्यात् । सर्वपामपि परधादामामयज्ञाकरणे घम जिनायज्ञाऽभ्युपग- भ्यमे, किन्तु तद्गतसुन्दरम्यादानामवेनि। 'जीवो हन्तव्या' इत्यादि. मयमयादानामयज्ञायां जिनायजाऽऽपादनमसहगतमेवेति, ततो भारत- नरकल्पनं निलकमेवामंगततरं च । अन्योक्ताकरणमियमायज्ञाप. रिहारार्थ प्रकृतगार्थीपन्यामात्परकल्पितभावस्य च तद्विपरीतत्यान् नदनुमरिणामयाकरणनियमवर्णनामेदै भगवश्यज्ञाप्रसङ्गान् , त - इम्पयनये अन्याकरणनियमयर्णनायज्ञाया एच न्याय्पत्यप्रगगादिति । नयाऽपि नन्न किश्चिदुच्यते-दादशाहगं हि मोत्कृष्टश्रुमज्ञानं सन्ता. मभेदायियक्षया गृह्यने, नच्छुद्वज्ञानमेय जानाज्ञानसाधारणे या येतस्य मर्थप्रयादमृलत्यानुपपत्तिः,सुद्धासुद्धयोरक्यायोगाद् । अन्ये च संग्रह- नयाश्रयणेन द्वादशाङ्गमामान्यस्य यस्तुतः मर्यनयम्यादात्मकत्यनि- दापि व्यरत्यनुपसंग्रहापत्तिः। न हि यथा नानातलोत्पमानि जल- जानि जलजत्वनांच्यन्ते तथा 'जलं मर्यजलजोत्पादकम्' इत्यपि ध्ययहा क्रियते, एवमेव हि 'मर्ववादमूलं द्वादमागम्' इत्याग म स्यात् । यदि चैकवचनेनापि व्यरत्युपसंग्रहः क्रियते, भेदपि घ मिथ्याशा द्वादशागमत्यल्पक्षयोपशमात्मकं मर्वाशक्षयो शुद्धसम्यग्दृष्टिद्वादशारगरत्नाकरापेक्षया पिन्तुल्यं व्यवस्थ मदा केयं वाचायुक्तिः १, · मवेपि शास्यादिप्रवाठा जैनागम मयन्धिनो भिन्दप इति भ्रानिः' इति ज्ञानवाश्यामि गामा । शिष्टयारकत्र जैनागमसंपन्धित्यमपरम मन्यत्र प्रमाणाभाचान,

"
}
। ৭ : মানবান; মন মণিকা, পা
# মানব প্লাহা গমনাগগগ গামা,
নাননণমাশা! "সন মপি
* নামানুসনা থিয় দি গালি
* না যান। সান গা
- নাগাসানা বগমাখানকি
":""""ধামাগাল ও
• * } • : গা মণিমালা,
'; 'নয়া সাল। খালা
• পাতায়ন
বাপু? পা গণপণ লা লিঃ -
*** ** ৭। নানান, গগন
* ** ** নন, নন শাশমি
* * ''r fানা। লা লা
**** ** ** সাপ ৫: ।।
{; • • fittণা-া পাপা
* * * 11, পাশাপাশি
* * .::ৰ গৰি ৰr:
* ***** . , গাঃ পাল,
** - - * { নশন মালা
r4r: + স না ? • নংপ
'৭” 1:":*** লবন ? ।। শান,
* {{{ক । ৰিা ।
•• •••(418? ** *ন।

, तिहेतुत्वान् । एवं मत्लपि भेद द्वयोरपि मनुष्यत्वगौरतुस्यतया भणनं मंयतजनमनुष्यत्वस्यावतया जिनापज्ञव, जिनेनैव भैधेमाभिधानात् १- अपने घ लोकपिलक्षणांपैन-तदनुपेतयोमप्योस्तुत्यतया मणने लक्षणों पंतमणरयाया तत्परिक्षकस्यायवेति । तदिदमपिलमकाण्डतुण्डता. पडवाडम्परमात्रम् , अनुपपतेरेयाभावात् । द्वादशागस्य विधिनिषेध विधयो म्बममपपरममयप्रजापनाविधया या शुभाशुभसर्वमवादमृलस्ये दोपामापात्। म योशुभानामपि प्रवादानांतता प्रवृत्तेस्तन्मूलकान- घांपादेयतानसईमः, तजन्यनिपत्तिविपयत्यस्पस्य तन्मूलकरयस्यो. पादेयत्याप्रयोजकत्वान् , जिनपननयिहितत्वस्ययोपादेयतायां तन्न न्यात् । सर्वेपार्मपि परषादामामयज्ञाकरणे चम जिनायज्ञाऽभ्युपग- म्पने, किन्तु सद्गनसुन्दरमयादानामेवेति। 'जीचो हन्तव्यः' इत्यादि. नयवादानामयज्ञायां जिनायसापादनमसहगतमेयेति, ततो भारत- लरकल्पनं निलामवासंगततरं । अन्योक्ताकरणनियमायज्ञाप. रिहारार्थ प्रकलगाधोपन्यामात्परकल्पितभावस्य च तद्विपरीतत्यान नदनुमरिणामयाकरणनियमवर्णनामेदे भगवदयज्ञापसगान् , तह. दव्यमये अन्याकरणनियमयर्णनायज्ञाया एवं न्याय्यत्यारागादिनि । गयाऽपि सत्र किशिपने-द्वादशाङ्ग हि मोत्कृष्टथुमज्ञानं सन्ना. मभेदाविवक्षया गृघते, तद्वज्ञानमेय जानाज्ञानसाधारण या तस्य मर्यवादमूलत्यानुपपत्तिः, शुद्धाशुद्वयोरक्यायोगाद् । अन्य च संग्रह- नयाऽयणेन द्वादशागमामान्यस्य यस्तुनः सर्यनयनवादात्मकस्यवि. डायपि व्यक्त्यनुपसंग्रहापत्ति नहियथा गानाजलोत्पमानि ज. जानि जलजत्येमांच्यन्ले तथा .' असं मर्यजलजोत्पादकम्' इत्याणि व्यवहार क्रियते, पयमेय हि 'मर्ववादमूलं द्वादशाद्गम् ' इत्या म स्यात् । यदि कवचमेनापि व्यरत्युपसंग्रहः फ्रियने, भेदपिया घमिथ्याशा द्वादशामित्यल्पक्षयोपशमात्मकं मांशक्ष शुद्धसम्यग्दृष्टिद्वादशारगरत्नाकरापेक्ष्या पिन्दुतुल्यं व्ययम्म मदा फेयं पाचोयुक्तिा ? ' मवेपि शाग्यादिप्रयाठा जनागम गंयन्धिनो चिन्दय इनि भ्रामिः' इति ज्ञानयागामिया शिष्योरकन जैनागमसंपन्धित्यमार त्या प्रमाणाभावान्, .

निरस्ता, अन एव गौनमाइयः मर्याक्षरसंनिपानिनः प्रवचने भणिताः, पर नेपां संयतानां सकलमपि द्वादशाएं शुभनयात्मकत्वेनैव परिणमति, सावनयविषयकानुजादिवचनप्रवृत्तरप्यभावाद् । एतेन सर्वेऽपि शाक्यादिप्रयादा जैनागमसमुद्रसंबन्धिनो विन्दव इति भ्रान्तिरफि " पटगतानि नियुज्यन्तं पशूनां मध्यमेऽहनि" इत्यादि प्रयादानामपि जैनागममूलकरवापत्या संयनानां सावधभाषाप्रतिप्र- मनः । तस्मात्म-शक्षयोपशमसमुत्थवादमागलक्षणसमुद्रस्य पुर- स्तादन्यनीधिकाभिमनप्रवादाः समुदीता अपिपिन्दूपमा इलों युक्तः, अन्यथा 'बिन्दुभावं भजन्ते' इति प्रयोगानुपपत्तिः स्यात् । अवयवावयवि- नीरुपमानोपमेयभावेन वर्णन निजावययापेक्षया महावेऽप्यवयविनो गौ- रवाभावाद्, नायद्गुष्टो हस्तायययभावं भजने इनि हस्तस्य स्तुतिः मं- भवति । चि-समुद्रस्य बिन्दव इति भणनमप्यसङ्गनम् , समुद्रप्रभवा हि घेलाकलोलीव्दयो भवन्ति न पुनर्यिन्दवः, नेपां चोत्पत्तिमंचाद् स्तयनादियापाराद्वा स्यादिति सर्यानुभवसिद्धम् । अन्यथा समुद्रा- निर्गतविन्दुभिः ममुद्रस्य न्यूनत्यापत्त्या सस्य गाम्भीर्यहानिः स्य. इत्येवंस्थिने यतिब्याख्यानसंगसिरियम्-यद् यस्मात्कारणाद् द्वादशा- रत्नाकरोपमया शुभाशुभमनवादनलम, तस्मात्कारणात्म्वरूपमा फरतश्च यावत्सुन्दरमात्मनिष्ठाकरणनियमादियाच्यवार याश्यादि- कं तत्तन्मिन द्वादशाह, पयकारी गम्यः, द्वादगार एयममयनारगीपं, नत्र पर्न गयेत्यर्थः, द्वादशाहस्य सर्वोत्कृष्तत्वेन तयापकमनस्य मर्वमुन्दगन्मान्यस्यायदयभावात् ; परं मम्यग्दशा यापत्सुन्दरं साय. गर्वमपि द्वादशा मृतकमुदितं भवति, फलताप शुभत्यात् , मदा- गमनयिधिपरिज्ञानाय । नय मानुयन्यपुण्यप्रकनिमुः। मित्यारशांतु म्यापनः पयचिदंदा गमय। फलमा म यति । पियरूप- परिगयांगभगाः मम्यग्निश्याहारकरणनियमयोरभंदन भणनमुष्टि नपारागनिगमाया तिनायता पाल, मा पानन्मममा. नि भनितम । साद पापन राममपि मनुष्णायं मंगलवार म करतो मर माHalini गुगनिनुपात। दंष rremi गया ना मानमर, तापमानामुम्न 'ग- .

लिहेतुत्यात् । एवं मपि भेद द्वयोरपि मनुष्यत्वयोरतुल्यनया भणनं मयतजनमनुष्यत्वस्यायनया जिनापशेय, जिनेनैवं भैईमाभिधानान टुः च्यते च लोकपिलक्षणापत तदनुपतयोपियोस्तुल्यतामणने लक्षणो- पैतमणेरवजया तत्परिक्षकस्यायवेति । तदिदमग्पिलमकाण्डतुण्डता- ण्डवाडम्परमात्रम्, अनुपपत्तरेयाभायात् । द्वादशाद्गस्य विधिनिषेध विधयो म्बसमयपरसमपप्रज्ञापनाविधया योन्शुभाशुभसर्यमवादमलत्ये दोपामापात्। म चौशुभानामपि प्रचादानांनतः प्रवृत्तेस्तन्मनकन. चांपादेयतासगा, नजन्यत्रातिपत्तिविषयत्वसारण तन्मलकापस्या- पादेयत्वामयोजकत्वात् , जिनकननविहितत्वस्ययोपागवायां मन्ना न्यान् । सर्वेषामपि परधादामामयज्ञाकरणे चम जिनायजाभ्युपग. भ्यते, किन्तु नगतसुन्दरप्रयादानामेति। 'जीयो हन्तव्या' इत्यादि अपवादानामयज्ञायां जिनामाऽऽपादनममतमेति, मती भारत- तरकल्पनं मिमलामेवामंगततरं । अन्योक्ताकरणनियमापना रिहारार्थ प्रकृतगाधोपन्यामापरकल्पितभावस्य पतद्विपरीतस्यात् भदनुसारणीभयाकरणनियमवर्णनाभेद भगवदयज्ञाप्रमगाम् , महं. दम्यमये अन्याकरणनियमवर्णनापमाया पय न्यायपत्यप्रगगारिन यापि तय किमिदुच्यते-द्वादशाहगं दिसायनशानं मना. मभेदाविपक्षया गृहाने, नादज्ञानमय जानाज्ञानसाधारण पा रोनत्य पर्यप्रयादमलत्यानुपपत्तिः, शुद्वाशुद्धपोरक्यायोगाद् । अन्य प मंग्राह- मगाश्रयणेन द्वादशाएगमामान्यस्य पस्तुतः मर्यनयमयादात्मकम्यति डायपि व्यक्त्यनुपसंग्रहापत्तिः । न हि गया मानानटोत्तमानि ज.. जानि जलमत्वनांच्यन्ने तथा 'जलं मतलजोत्पादनम् ' ः ध्यपहारः क्रियते, परमेय हि मायादम बादशागम'' म स्यात् । पदि कवनेनापि ध्यरत्युपसंग्रा. मिया, भंदविका न मिथ्या द्वादमागमत्यल्पक्षयोपशमान्मकं मांशक्षा शुद्धसम्यारष्टिद्वादशाहगरत्नाकरापागा पिन्दतुल्यं प्यपत्र नदा फेयं पानीयुक्तिा ! मपि शास्पादियादा न संयमिनी पिन्दर नि भ्रामिः 'निशानपारमार्मिTAN शिगोरंजन जैनागमभित्रमर मंत्रमागाभापान, . . म अन पत्र गौतमाइयः मर्याक्षरमंनिपातिनः प्रवचने भणिताः, पर नेपां संपतानां सकलमपि द्वादशाझं शुभनयात्मऋत्येनैव परिणमति, मावद्यनयविषयकानुनादिवचनप्रवृत्तरप्यभावाद् । एतेन सर्वेऽपि शापयादिप्रयादा जैनागमसमुद्रमंबन्धिनो बिन्दब इति भ्रान्तिरपि निरस्ता, पटातानि नियुज्यन्ते पशूनां मध्यमेहनि इत्यादि प्रपादानामपि जैनागममूलकत्वापरया संयतानां सावधभाषाप्रवृतिप्र- मनः नस्मात्मशिक्षयोपशमसमुत्थवादगालक्षणसतुद्रस्य पुर- नादन्यनीधिकाभिमनप्रवादाः समुदीता अपिपिन्दूपमा इत्यों युक्तः, अन्यथा 'बिन्दुभावं भजन्ते' इनि प्रयोगानुपपत्तिः स्यात् । अवयवावधि- नोरुपमानोपमेयभावेन वर्णने निजायययापेक्षयामहत्येऽप्यचयविना गो- रवाभावाद्, नम्वद्गुष्टो हस्तावययभावं भजने इनि हस्तस्य स्तुनिः मं- भवनि।चि-ममुद्रस्य पिन्दय इति भणनमप्यसङ्गनम् , समुद्रमभया हि वेलाकलोलोादयो भयन्नि न पुनर्मिन्दवः, तेषां गोत्पत्तिमघाद् हस्तपत्रादिव्यापाराद्वा स्पादिति सर्यानुभवसिद्धम् । अन्यथा ममुद्रा- निर्गनाविन्दुभिः समुद्रस्य न्यूनत्यापत्या तस्य गाम्भीर्यहानिः स्यात् सत्यवस्थित प्रतिव्याम्यानसंगमिरियम्-यद् यस्मात्कारणाद् द्वादशा- रत्नाकरोपमया शुभाशुभमर्पयादमूलम, तस्मात्कारणात्स्यरूपता फरनश्च यायन्मुन्दरमात्मनिष्ठाकरणनिपमादियाच्ययागकं वारयादि. कं तत्तन्मिन् द्वादशा, पयकारी गम्यः, द्वादशाहपय ममयकारणीपं, नत्र पर्नने पवरयर्थः, हादगाहस्य मोत्कृष्तयन तयापकमलस्य पर्वमुन्दगन्मकन्यस्यापश्यंभायात; परं सम्पादनां सायनमुन्दरं नाप- न्मयमपि द्वादशानामृमकमुदिनं भयति, फलताप शुभन्यात , मदा- गमन विधिपरिधानाय । नय मानुपन्यपुण्यममातिनुः । मिथ्यानां न न्यारतः पयपिदं गमय। फलाम मंति। घिदम्पा- परियोगभग मानिध्यामाकरणनियमांरभेदन भणनमुदि नारनियमम्मायागाजिनायता म्यान. मा पानलममारतु: तिमिलिम नामा म्यापनः ममपि मनुगम्यं मंगवान मातापि समर मामानं मुगामानुगया। दंप, मा मापा र रामपर पानागमन.

विसंतुल्यान् । एवं मारपि भेद द्वयोरपि मनुप्पत्यार तुल्यतया भणनं मपतजनमनुप्यन्यस्थायजया जिनायज्ञय, जिभनय भैधेमाभिधानान् ह. ध्यते पस्योकेपि लक्षणोपेन नदनुपेतयोर्मण्योस्तुल्पतपा मणने लक्षणी. पनमणेरवाया तत्परिक्षकस्पायवेति ॥ तदिवमम्पिलमकाण्डतुण्डता. घडवाडम्परमात्रम् , अनुपपत्तरेयाभावात् । द्वादशाद्गस्य विधिनिषेध विधयो म्यममपपरममयमज्ञापनाविधया घन्शुिभाशुभसर्वप्रपादमूलत्वे घोपामापात्। म गौशुभानामपि प्रयादानांततः प्रवृत्तेस्तन्मलकन. पांपादेयतानसागः, सजन्यमनिपत्तिविषयत्वस्य सन्मूलफरवरयो. पादपत्याप्रयोजकन्या , जिनपननविहितत्वस्पयोपादेयतायां तन्न. न्यान् । सयपामपि परषादामामयज्ञाफरणे घम जिनायज्ञाऽभ्युपग- म्यमे, किन्तु तदनसुन्दरम्यादानामवेनि। 'जीवो हन्तव्यो' इत्यादि. नयमवादानामयज्ञायां जिनायज्ञाऽऽपादनमसहगतमेवति, ततो भारत- न्तरकल्पनं निभूलझयामंगततरं । अन्योरताकरणनियमायज्ञाप. रिहारार्थ प्रकलगायोपन्यामापरकल्पितभावस्य च तद्विपरीतत्यान् नदनुसरणोभयाकरणनियमयर्णनामंदै मगयक्ष्यज्ञाप्रसङ्गान् । दम्यरतये अन्याकरणनियमयर्णनायसाया पय न्यायपत्यारागादिति। यापित किशिदुच्यने-द्वादशाहगं हि मात्कृष्टश्रुमशाने सन्ता. मभदायियक्षपा गृखते, नन्दुद्वज्ञानमेव ज्ञानाज्ञानसाधारण पा घेतत्य मर्यप्रयादमलत्यानुपपत्तिः, शुद्धाशुदपोरक्यायोगाद् । अन्य च संग्राह- नपाश्रयणेन द्वादशाङ्गमामान्यस्प घस्तुनः सर्यनयम्यादात्मकत्यारित. दापि व्यक्त्यनुपसंग्रहापत्तिः । न हि यथा नानाजलोत्पमानि जल. जानि जलजत्नांच्यन्ने तथा 'जलं मर्यजलजोत्पादकम्' इत्यपि ध्ययहार। क्रियते, एयमेव हि मर्वनवादमूलं द्वादशागम् ' इत्यात म स्यात् । यदि कवचनेनापि व्यरत्युपसंग्रहः मिगने, भंदविपक्षीय न मिथ्याहा द्वादशागमत्यल्पक्षयोपशमात्मकं शिक्षाम शुद्धसम्यग्दृष्टिद्वादशारगरत्नाकरापेक्षया पिन्दुतुल्पं ग्यपाल सदा फेयं पाचोयुफ्तिा , ' मवेपि शाक्यादिप्रयादा जैनागमा नयन्धिनो चिन्ठप इति भ्रान्तिः' इति ज्ञानवारययार्मिभ्याम्पस शिष्टमा का अनागमसंबन्धित्यमपरम मेयय प्रमाणाभापान् ৫ অবিনশল। ন নন ননন, কাশীয়া ব্র নয় মা ঘমামা মা কালিবান কমাৱিাখানাৰখা দান আম্বানিষাত্ত সংশ্বিশমন্তু, পানি মুও দিলান দ্বারা সফলাদিলি সঘন सनि वाक्यरचनायां न विशेषः। 'समग्दष्टिकरिगृहीते मिथ्याङ्कनमा সম, সিগাছিয়মান দশবমথি দিন 'নি বিস্কুলছাৰমিলাদুম্বাই বনলসন ঘিাষ নানুধুৰীকৰনামৰশামান খান শা- বিষামনিয়। সমুনশ্বর নামেন অলিঃ, গুৱাহৰৰ লাৱাললারেন। ন ব ‘হ্যারি সনার এনামামা-ঘন্য বিষয়: 'নি প্রবনম মশন, বাধাৰ সমলৰ বৰণঃ নাঃ গমন। उह समयमहाअहिणी ने मंदा पिदाणगंदा । গান গায়তা সনদাতাবেননাখমালখানা। -- • ৭ তম r বোগেন হন। যায়ৰণ বা যত্নবসবা। যা যা । শৰাণ না । মাগণনগণ প্রত্মত্যাগ নার মনিব গাথিবারানা নামৰ ন- বিদ, না। যধিক বাথান « বন্যা। হয় বিরান:- । "ৰ নন।' ; 'নন মা। ৭। ম৪ ??? ন স দ: t; 1 ।

"नित्यपरवयणर्मगहदिमेमपत्यारमूलबागरणी। दहिगो अपनवगो असेमा विअप्पासि ॥” इति । (संमति नयकाण्ड. गा.३) यचोरनम्-'पिन्दुभावं भजने' इति प्रयोगानुपपतिः, अश्य- पाययविनोम्पमानोपमेयभाये गौरवाभावादिति । तदसत्, नधन हस्ता पवयवसाधारणमययवत्वम् , किन्तु समुदितपु परप्रवादेपु तदरदेशा- त्वमिति गौरयामनिधातात् । योस्तम् 'समुद्रस्य बिन्दय इति भणनमप्यसंगतम् 'इत्याति, तदपि असन्, समुद्रस्थानीयजैनमहाशाग्नप्रभवकलोलस्थानीयापा- न्तरशान्यः सामान्यदृष्टिपवनप्रेरितपरममयपिन्दद्गमस्याविरोधात्, 'मनुदानिर्गतपिन्दुभिः मनुनस्स गाम्भीर्यहानिः' इनि तु न पामर- स्थापि नंमतमिति यत्किचिदेतत् । एवकाराद्यध्याहारेण पृत्तिसंघटना तु कृतिदभिमायणेच रिग्दा, 'अन्यत्र न सुन्दरम्' इत्यस्यार्थस्य पृत्तिवनभिप्रेतत्वात्, उदितानुदितयोः करणनियमारभेदेन भण पयादितस्पाकरणनियमस्पायता त दयादिभगवदवज्ञापर्यवसायिनी स्थात्, नदा तद्भदवर्णनमपि सामान्यामरणनियमापज्ञा तदर्भदवादि- नगवदवज्ञापर्यवमायिनी स्यात्, न हि तवमेय भगवान पदति ना. भेदमित्येकानोऽस्ति, भेदाभेदयादित्यातरौनि पाला परित्यज्य विचारणीयम् ; परगुणद्वैप पर नगवामयनि। तदर्थसमर्थनापैच दिममवारमूलं द्वादशा रस्नापरल्यम्' इत्यग्न "उदधाधिव" इत्यादिममनितयोद्भावितं पृत्तिला। अन परः प्रात-यत्त 'मर्वप्रयादानां द्वारा रत्नाकरतुल्यम्' इनि ममर्धनाय टीकाकारण "उदधारिय मानिन्धरः" इत्यादिग्नीमिद्- मनदियाकरवचन संमनिताहापितं तग विधायमाणमसंगतमिदा. भानि । तथाहि-पदि द्वादशाई रतलासरतुल्पम् , नर्म नहीनुल्याः प्रवाढा न भयंगुः, समुद्रापाठीमामुत्पत्तामापान , ममुन्य र नदी- नाकम्पन मंशिरमानागपाकर। परमाधिशास imशनरी ॥ , - पितृत्वापत्या “नदीपनिः समुद्रः' इति कपिममयन्याहनिममले, 'गमनस्य गाम्भीर्यहानिप्रसक्तेश्च । तम्मानुनिकर्तुरभिप्रायोज्यम्- ६ नाय.! 'त्ययि' सर्वज्ञ दृष्टयोग्यतार्थिशानां निजमिजमार्गश्रद्धान- • लक्षणाः 'समुदीः 'सम्यगुदयं प्राप्ताः नद्विपयो भगवान् जात इत्यर्थः । शयं भाव:- यत्किचिढ़करणनियमादिकं जिन मुदरतया भणितम् , तदन्यताधिकैरपि तथैव प्रतिपन्नम् । एतच साम्प्रतं नालि.' रादिफलाहारेणैकादशीपर्वोपवासं कुर्वाणा जैनाभिमनोपवासं सम्य- पतया मन्यन्ते, जैनाथ तदुपवासं लेशतोऽपि न मन्यते । अत एवं घन च तासु भवान प्रदृश्यते” इति । तासु-अन्यनीर्थिकदृष्टिपु भवान् न प्रदृश्यत अन्यतीविद्वानविषयीभूतं धार्मिकानुशान .गङ्गास्नानादिकं भवान लेशनोऽपि न मन्यते इत्यर्थः । अन्यतीथिकानां दृष्टयो भगवति वर्तते । तब दृष्टान्तमाह-पयोदधौ मर्याः सिन्धवः समुदाणा भवन्ति-सम्यगुदयं प्राप्ताः स्युः, लोके.पि भतृसंबन्धन .त्रिय उदिता भवन्तीति.प्रसिद्धः। 'नासु भवान्नास्ति' इत्यत्र दृष्टान्न माह-~-यथा प्रविभक्तासु सरित्सु नदीपु समुद्रो नास्ति । तासु च समुद्रो नापतरतीत्यर्थः । अनेनाभिप्रायेण स्तुतिः, न पुनरर्हदुपदिष्ट- :प्रपचनद्वारार्हत्सकाशादन्यतीर्थिकदृष्टयः समुत्पन्ना इत्यभिप्रायेणेनि । तदसत, प्राचीनाचार्यव्याख्यामुव्य विपरीतव्याख्यानस्याप- मिद्धान्तत्वात् । तदाहुः श्रीहेमचन्द्रसूरयः- यदानवायतमयुरतगन्पलदन्यथाकारमकारिशिष्यः । न वियोज्यं वर शामनेन्दही अश्या तर शासनश्रीः।" इति । न पंद्रगुपदंशपदत्तियम एव पणदानम्, किन्तु "एक एय "मागापिपांगमपरायणः।" ल्यादिवदनां मारिभद्रमरीणां 'म. माम्पानम् इति पदाचितग्रन्यदेशयारपनाशालिश्रीमिद्धमेनद्रिया- फराणां नदनुमरिणामपंपां पायनिदरलायं कोपि मोहमतिमा । গাথরিযিকা পরি ঠাৱা লোশন' শাহিনা माया ममुद्रावलं गृहीत्या भयो यति, नताना प्रदा मनीति निदः. परमयादानामपि नातु-गात तगमग मात्र “ . होनावालादाशिराजयोपनममेघानादिगंभयात् । पूर्व पीनुया- नां परमरदानां जैनागमनमुद्रमूलन्ये लोनीवापि याधकाभावात । अब एपन ममुद्रा नदीरितृत्वापत्तिदोपोऽपि, लोकानीत्याऽपि तदन- पपत्तेः । गदि पोपमानपललम्पधर्मेण सत्मचरिताउभिमनधर्मापतिः स्यात् , गदा चन्द्रोपमा मुग्वादी फलनित्याचापचिरपि स्यादिनि। नपर्व मधात्मादीनागिय जैनागमांनुसारिक्षयोपशमात्मार परवावा. नामनुपषितावस्यत्यमसनः, इष्टत्यात् , जैनागमानुमारिनयपरिक्षा पिनान्नुपनियद्धमिथ्यात्यस्पतयेय तेषां स्थितल्यात् । न चैवं निनदेश- नापा उपपिनमिध्यात्यमूलत्वेनानर्धमलत्यापत्तिः, विश्वहितार्षिय- तापनुपातस्तदुपम्सिनापि दोपामायाद् भावग्र प्राधान्यात । रादुमतमध्क- इत्यादिष्टयमन्यया देशनायलन् । फुधर्मादिनिमिगत्याहोपार्यप प्रमज्यने ।" इगि पराभिप्रायेण प्रकृतस्तुतिगृत्तप्याख्यानं च त्वतः समुद्री मनिपाच्य 'त्यपि ममुदीनाः' इति पाटस्य शिष्टत्यापत्तिः।- 'पर परेप भगवदभिहितार्थप्रदान भगगनातहशस्याप्गमदार' पगापता भगवत्यतिगयालामः । ममापि त्य'भगवत्ययाय: समपतरन्ति, भयांय न नासु' इत्येवं वेतरसालदर्शनार्धश्याप्पा प्रवचनवपतृत्वरूपानिशयालाभ इत्युपमा गमिरेकालंकाराक्षेपार घुष्टाशय याप्परप स्पार ।किप-पपमपि परेपां जिनाभिहितार्थ अहानाभ्युपगमे मत्मगंगारूपयोगलाभाभ्युपगममराठः । न पते गयचिद् यथार्धजिनीयनअदानपि सत्यनःनिदेयत्वेन भायामा पाद । देयो रागद्वेपरहितः सर्वत्र एप भवनि नापरः, म पाम्मद मतः सुगतादिरपति शारयादीनाम् , देपोहोच, परमगन्मार्गमणी- ग्यादि प मिथ्यात्पी दिगम्परादीनामस्येति न गेपु धर्ममंभर लियाच्यम् । समापि मानपक्षपातलिलानां 'यः फालिद रागादि रहितो विशिष्टपुरुषः स देघः'रादिममुग्धमदानपनां भगयकि- हिनमनिषयसुन्दरार्थयाक्षिणां धर्मीजमहापरय प्रतिमाप- ?? Fযান, এঘিাদন লাগানৰ মুখৰনা- গােৱিসাগৰশাবনামে বিখশ, না বলা আনলিম্মিা নদনলি:। নন সাকিব- “যা দাপা গলা নাৰনালা। নানা নয় যতনি পিনাকে না। এখাদ ম তদাষ: খান। না। সনামৰ যামানেঃ 1}" । না-মিতা ম্যানিবালারিবিনিময় নিৰাসৰ দা সম্বা লম্বাশয়ান। নতুন মা- * গনগনে মমিন বি , প মনি মা "মা গান্ত Xxx “লাক্ষণ দম নোম ন"। rait থা—“ এর নাম যুক্তা চাষ গ যু, নাগমার নাম ধrষ।rn - s; লগ: গায় গণপন যাব, যা 'ন্যাশনাল ল গামখানাখন্ময় "1বাকনাথ, গণ যাননা মিয়া। গান::"। যানি না। গম, না গণনা rংখাগৰিfা প্রাপ্যিলবার ল পান, { গায়েবি গান পায়শালগার? না না ধ, দপ নাও , গম যাব , স --: : : "। সং-"গ * নাম: * * - "ম : ৫, :}{;'; সব {{শ। :! • শ চান? •• • • r? । • ৫ । } + = ৫

ffff
重量/
1

No text on this page.

जमादा-शाकिनस्तावत्यायमारिमामंभव एय, मयं गीता. स्य नमिश्रितागीतास्प या पारिप्रसंभवात् । न हि पारिमपरिणाम पनि गुमलयासमोगनादिकमसमरासमापद्यते। उपचानक---- नाण परगपरिणाम एवं अममंजर्म इह होइ । आमममिद्धियाणं बीयाण तहा य भणियामगं ॥ नागरम होर भागी धिरयरो दंगणं चरित य । धमा आरसाहाए गुरुकुलमा प मुंगति॥ मनः कष्टविहारिणोऽप्येकाफिनो गुफुलपासकाकिविहारयोर्गुण- दोपविपर्यासमययुध्यमानस्य साभिनिवेशात्तपोरतस्पानागमिशत्पने- माफिन्येन प प्रयघननिन्दाफारिणः शेषसाधुप पूजाविच्छंदाभिप्राय Tथ प्रायो पहसमीक्षितकारित्वेनाभि स्थत्याद् पायपदसाधुत्यमेव तदुक्तम्- "जे उ तह विवजत्या मम्मं गुरुलापरं अयाणंना । मगाहा किरियरया परयलिसावहा गुदा ॥ पायं अभिमगंटी तमा(वो)उ तह दुकरपि कुप्वंता। पझप ण ते माहू धंसाहरणेप विमेया ॥"ति । तथापि न सर्वेषां सहनः परिणाम इति यस्पैकाकिनो विहारिणी मानिरः परिणामः, किन्तु मृगपर्पदन्तर्गतस्य साधोरपपादादिभीक- तपय सथाविधकर्मवशाद् गच्छयामभीरमयकाफित्वं संपनम् , सत्र- सतो घग्णपरिणामे पतरसमजपामह भवति । आसममिस्किानां जीपात तथा च भणितमिरम् । मानस्य भवति भागी स्थिरतरी दर्शन चारित्रघ। धन्या याघरकथायां गुरुकुलयासं न मुवन्ति ॥ ये नु तथा विपर्ययार्थाः सम्यग गुमलाएवममानम्त । समाहा जियारता मयचनिन्दायहा सुद्धा.॥ प्राशेऽभिग्नानिय नपस्तु नशा दुष्करमपि पुर्यन । पाहा पन ते साधप साक्षाहारी न विसा ॥ १ २ -- নি ননিনা, না বলল মাশরানই শা গির দাবিবuকার্যহাবারানাথাৎ মা। গননামা বিন্তিয় নিল 'মায়াবিল। মনৰ কৰ না। এ ধ? ” । —ি“ঘনিন: নাদিনে: ফার্নিকা গ্রাম- মা ন গ লম্বা লন, নসিমানা যায় মোনালি নান, ন ন নানান গম। মা লাগা খ. ii৭নং নবি ?নমাসি মান- গ্যাস, বিমান।" মৰমাননা। না নানান, না কি, fণ স; সাঃ লে;; নানান facণ লাগান , নগদাঃ মাঃ {";;: 11:15 শ ন । খাগ। {:}{: খালা সান স :: :: ০১. ;f iঃ শাহান। :::::}{::: :' : হ! "T"। না : 3 - "{{}}} - . . लोअमिळताओति । सौकिफामध्यात्वालोकोत्तगिक सम् मिथ्यात्वं महापापम् 'इस्यकान्नोन युक्त्तः, यत्परिणामा विफल्पा नानाभेदा: मंभयन्ति तथा पपया लौकिकं मिथ्यात्वं सीमगन्दादि- भेदामानापिधं तथा लोकोत्तरमपीमि न विशेषः, प्रत्युत्त प्रन्थिभेदा- नन्नरमपपन्यापेक्षपा लोकोत्तरमेवाल्पपापमिति । सदुरतं पोगपिन्दु- गणपत्योः- मिनप्रन्यम्तृतीये तु मम्यादृष्टयो हिन। पतितस्पाप्यवो बोधी अभिमुचि देशितः।। भिमन्येस्तृतीय तु ' अनितिकरणं पुनर्भवति । एवं सति यसिद्ध नदाह-गम्यगाएजीवस्य 'अनो हि' अत एव करणलामादेव हेतोः '' नर 'पवितम्य' मयानिधमंशात्परिमएस ननो लभ्यते पन्धो मानायरणादि- पुलग्रारूपः, कीरसः? इत्याह-'मन्धि' ग्रन्थिभेदकालमाविनी कस्सिति- मिन्यर्थः, 'साय' अनिकम्प 'देशिनः' सप्ततिफोट्यादिप्रमाणतया प्रज्ञप्ता, 'पंधण ण पाला फयाइ" इत्यादिपचनप्रामाण्यात् ॥ "एवं मामान्यतो जयः परिणामोऽस्य शोमनः । मिप्यारपि मनो महान्यविशेषतः।। एवं ' अन्धेरतानन पन्धामापान 'मामान्यतः'न विशेषेण शेयः परि- पामोऽस्य-सम्यगद्दशः 'शोभन:' प्रसस्तो मिध्यादृष्टेपि - मतः' नाविध. मिथ्यात्वमाहोदयात् , कुवः? इत्याह-'महाबन्धविशेषतः' इह द्विधा पन्धः, महा. पन्ध इतम्बन्धध। तत्र मियादृष्टेमहापन्धः, शेषधेनरम्य । तनी महापन्धस्य - शेपतोऽयम्यान्तरनिशेषात् । इदमुक्तं भवति-लन्धनम्यवस्वम्य प्राणिनी मिपार- स्विपिन मामान्यमिथ्यादऐरिख पन्धः, किन्तु कपिदत्यान्यनः ॥" गदिशेप पर युनः इत्याह- "मागरेपमाटीनां कांच्या मोहस्य गमतिः । अभिन्नग्रन्धियन्धी ग यकापातरम्य तु ।। पन्धन नानिकामनि कदाचिद् । 44 , .. मागरोपममाटीनां काव्यां मोहम्य मानिः कर्मग्रन्यप्रामिदा अभिनय चस्योत्कर्पती बन्यो 'यद्' यम्मान्काग्णान 'न तु' न पुनरकाप मागरांप- जीवन्धः, "इतरस्य तु' भिनग्रन्यः पुनर्मिध्यारष्टेरपि मतः ॥ अधोपसंहरनाह- नदत्र परिणामस्य मंदकत्वं नियांगनः। पाझं त्रसदनुष्टानं प्रायस्तुल्यं दयोरपि ।। यता प्रन्थिमतिक्रम्याम्य न बन्धम्न तम्माद् 'अब अनयाभिमप्रन्यातर- जीवयोर्विषये 'परिणामस्य' 'अन्तःकरणस्य मंदकत्वं भेदकमायो 'नियोगन नियोगेन, 'चायं तु' बहिर्भवं पुनरसदनुष्ठानमर्थोपार्जनादि 'प्रायो' बाहुल्यन 'तुल्यं' समं द्वयोरप्यनयोरिति” सैद्धान्तिकमतमेतद् । येऽपि कार्मग्रन्थि का.भिन्नग्रन्थरपि मिथ्यात्वप्राप्तावुत्कृष्टस्थितियन्यमिच्छन्नि, नेपाम• पि मतेन तथाविधरसाभावात् तस्य गोभनपरिणामत्वे न विप्रतिपत्तिः। पद्यपि अल्पयन्धेऽपि भिन्नग्रन्थेरशुभानुयन्यामिथ्यात्वप्रायत्येऽनन्न- 'मंसारित्वं संभवति, तथाऽपि मन्दीभूतं लोकोत्तरमिथ्यात्वं मंनिहित- मार्गावतरणधीजं स्यादिति विशेषः। 'न घेवं 'लौकिकमिथ्यात्वालोकोत्तरमिथ्यात्वं शोमनं '-इत्येका न्तोऽपि माधः, लोकोत्तरस्यपि भिन्नग्रन्थीतरमाधारणत्वात् , मुग्धा- नां परेषां मिथ्यात्ववृद्धिजनकतया लोकोत्तरमिथ्यात्वस्यापि महापाप- त्वेनोक्तत्याचा यदागमः- 'जो जहवायं ण कुणड मिच्छदिही तमोहु को अण्णो। चट्ट मिच्छत्तं परस्म संकं जणेमाणो ॥” इति । सम्मादमानेकान्त पय अंयानिति ॥ २६॥ गीतार्थनिश्रितमपि देशागधकमाह- ." यो यथा चार न करोति मिथ्याराष्टिम्ततः खलु काउन्य । এবান মিথ এ ঃ সনম্বর।

पडमकरणभेएणं गंथासन्नो जई व सट्टो वा। णेगमणयमयभेआ इह देसाराहगो णेओ ॥२७॥ पदमति। प्रथमकरणभेदेन यथाप्रवृत्तकरणावस्थापिशोपेण मन्थ्या- मनोपनिषनिकटयनी अशुनपन्धकादिभावशाली पतिर्या श्राद्धो या इस मानवियारे नैगमनयभेदात्मस्सकन्पापेन-विनिग्नावस्थाऽभ्युपगन्तन- गननयमतविशेषायगादेगाराधको ज्ञेयः। अपं मावा-गीतार्यस्तावरप्रकृतिमद्रकस्यादिगुणवतां प्राणिना योग्यताविशेषमयगम्प केपांचिनिनपूजा-तपोविशेप-प्रतियामण-सा.. मापिकादि श्रावस्यमं ममर्पयन्ति, कंपांचिय प्रवज्यामपि तेषां पा. मुस्पशायां मनुठानरागमाग सदनुष्ठान धर्ममामहेतुनया पर्य- सत्यति । तदुरां पूजामधिकृत्य विशिकायाम्- "पटेमकरण एणं गंयासमस धम्ममिसकलो। माहुलगाइमायो जायद तह नाणुपंधति ॥" तपोविशेपमाश्रित्योफ्तं पश्चाशक-. "एवं पडियत्तीए इत्तो मग्गाणुसारिमावायो । परणं विहिरं यहवे पचा.जीवा महाभागा । तथा प्रग्रज्यामाश्रित्य तनयोक्तम्--- "दिवखाविहाणमेनं माविजंतं तु तणीईए ।। महअपुणवंधगाणं कुगाहविरह ला कृणइ ।' प्रथमकरणभेदेन ग्रन्थ्यासमो यनिर्वा श्राद्धो वा। नैग़मनयमतभेदादिह देशाराधको ज्ञेयः ॥ २७ ॥ प्रथमकरणभेन प्रन्यासनस्स धर्ममात्रफलो। माधुत्वकाविभावो जायते नानुबन्ध इति। एवं प्रतिपस्येतः मार्गानुसारिमायात् । चरणं विहितं बहा प्राप्ता जीषा महामागाः ॥ दीक्षाविधानमेत भाग्यमानं तु तन्त्रनीस्पा । मदपुनर्बन्धकयो कुमापिगं मर करोति । २

"एरियंधा-दक्षाविधान जिनदीमारिधिग्नदननारावन माविम्य
तु'गि मान्यमानमपि पर्यालीच्यमानमपि आम्नामामेव्यमानं माझ्यापुनः
पन्धकाम्यामिति गम्यम् । अथवा माव्यमानमेय नामाव्यमानमपि, तुगडी-नि-
द्वार्थ एवकारायौँ वा, तन्वनीत्या आगमन्यायन, कयोः । इत्यार-मुदकदान
पुनरपि च मन्यो मोहनीयकर्मोत्कृष्टस्थिति बन्धनं ययास्ती सादपुनर्वन्धको तयोः,
सहद्वन्धकस्यापुनबन्धकस्य चेत्यर्थः । तथा यो यथाप्रतणेन ग्रन्थिप्रदेशमा-
गनोऽभिन्नमन्यिः सकदेवोत्कृष्ट सागरोपम्कोटाकोटियसनिलक्षणां स्थिति मन्स्प-
ति असी सद्धन्धक उच्यते, यस्तु वा संधय क्षपयन् ग्रन्थिप्रदेशमागतः पुनर्नतां
मनस्पति मत्स्यति च ग्रन्थि मोऽपुनयिक उच्यते । एतयोगाभिन्नायित्वन कु-
अहः संभवति, न पुनर्विरतसम्यग्दृष्टयादीनाम् , मार्गाभिमुखमार्गपतियोस्तु हर-
इसंगवेऽपि तत्याग एनदायनामानसाध्य इत्यत् उका-सद्भन्धकापुनर्बन्धको
रिति । एतयोव मावसम्यक्त्तामात्रादीक्षायां द्रव्यसम्यक्त्वनेवनागेप्यते इति अग्र-
हापिरहमसदभिनिवेशवियोगं लघु शीघ्रं करति विधरी इति ।।
तथा प धर्ममात्रफलानुष्ठानयतां गीतार्थनिधितंसाधुश्रायकाणा-
मपि भावतोऽनधिगतश्रुतज्ञानत्याछीलबत्त्याच देगाराधकत्वमेव त-
धेय परिभाषणात्, चारित्रमोहनीयक्षयोपशमविशंपाद्मावतोऽधिमत.
सशानानां शीलवतांपतोल्पश्रुतानामपि मापतुपादीनां त्वयं सर्वा-
राधकत्वमेय परिशिष्यते इति द्रष्टव्यम् ॥२७॥
विवेचितः प्रथमो भगः, अथ द्वितीयं भद्रं विवेचयमाह-
देसस्त भंगओ वा अलाहओ वा विराहगो वीओ
संविग्गपक्खिओ वा सम्पट्टिी अविरओ वा ॥२८॥
देसरसति । देशस्य मोक्षमार्गतृतीयांशगुनस्य पारिनस्य गृहीत-
स्प भलादलाभावा देशस्य दिराधको शेयः। मच देशभापेक्षया
मविसपालिको देशामाप्यपेक्षया चायिरममम्यग्दृष्टिः, तथा व ज्ञान-
दर्शनयत्त्ये राति नारिनभदाणाप्त्यन्यनरय देशपिराधकामिति
परिभापितं भवति । इत्यं प जिनीयतानुष्ठानमधिकृत्यैष तानिज्ञा.
दशम्य मानो वा पागधको वा विगधको द्वितीयः।
सेरिग्नशक्षिका वा मम्पराहगिरनो या ॥२८॥

" १०१ मियाणदेशाराधमः, विरतिपरित्यागनष पाथिरमसम्यग्दृष्टिरपि देश- चिराधकः, “प्राप्तस तस्यापालना" इति पचनार इत्युभयोरपि प्रका- रयोः सविषयत्वन प्रामाण्यमिद 'पदप्राप्ती' इति विकल्पेन ज्या. रुपानं तत्केनाभिप्रायेण ? इति संशये सम्यग्य राषचनं पपमा प्रो. तुकामाः म इति पोयम्, यतो यद्यमासिमानेण विराधकत्वं स्पात् तर्हि घरकपरिनाजफादीनां 'ज्योतिप्कापर्ध्वमुपपाताभावः प्रसज्येत, मोक्षकारणभूतानां सम्यग्ज्ञानादीनां त्रयाणां लेशतोऽप्यमापन देश. विरतिसर्वयिरत्यायुगपद्विराघकत्वात् । तथा द्वादशातपर्यन्तनानाश्रुतार धिप्रदायप्राप्तिमान उपस्थसंरतो दूरे, फेवल्यप्पप्राप्तजिनकल्लादेविरांधकः प्रसन्येत' इति पत्परेण प्राचीन ग्रन्थदूषणरसिकण मोतं तत्परिभापाशानाभाव- विजृम्भितमिति द्रष्टव्यम् । यो पदमाप्तिमान् स तद्विराधक इति व्या. सौ. प त तात्पर्याभावात्, फिन्तूतपरिभाषापामेव तात्पर्यात् । नस्फलं च देशविराएकत्वेन देशदपाराधकस्वाक्षेपः। तथा ष पूर्वनगा- दाधिक्यं लभ्यते, तेन देशविराधकत्वेऽपिरतसम्पगहशाराधशाद- प्पचमत्वं स्पादित्यपास्तम्, परिभापितस्य विराधकत्वस्याधमत्याप्रयो- जकत्यात् प्रत्युत देशदयाराधकत्याक्षेपकतयोत्कर्पगोजकत्यात् । नाप परिभाषा न सुननीतिरिति शनीपम्, "सबामगंध परियस निरामगंधो- परिचए" इत्यादीनां परिभापायग्राणामपि तन्मव्ययस्थापितत्पाद । पदि प देशविराधकस्यं नैवं पारिभापिकमहीक्रियते, तदाऽनुपात्तमतः मम्पादष्टिः कस्मिन् भरेषतारणीयः। न च नायतारणीप एय, सर्या- राधकादन्यत्र सहकारियोग्यताभावाभिधानाय प्रिभिरेप भारापां तद्विलक्षणानां संप्रापस्वादिति सक्ष्ममीक्षणीयम् ॥ २८॥ तृतीपचतुर्थभनौ विवेचयति- तइए भंगे साहू सुअवंतो चेव सीलवंतो अ। उवयारा सड्ढोवि य भवाभिणंदी चउत्थंमि ॥२९॥ हतीये भी साधुः श्रुतार्थव शीलवाँध । उपचाराद पादोऽपि च मवामिनन्दी पतुर्ये ॥ २९॥ १ सामगम्भ परिस्पस्य निरामगम्भः परिमजे (भाजार ) ,, नइए भंगेत्तिा नयाँय शीलयाँव साधुस्तृतीपभा साराधक- लक्षणे समयतारणीयः, उपरतत्याद् भावतो विज्ञानधर्मत्वाप निम- फारस्यापि मोक्षमार्गस्याराधकत्वात् । भादोऽपि चोपचारातृतीयभर एव, देशविरती सर्वावरत्युपचारात् ज्ञानदर्शनयोश्चापतिहतत्वात् । तम्र व चतुर्थभङ्गे सर्वविराधकलक्षणे भयाभिनन्दी क्षुद्रत्यादिदोपयान देशतोश्प्यनुपरतो मिथ्याटिरिति ॥२१॥ अत्र कंचिदन्ति यो मिथ्याष्टिरन्यमार्गस्यः स सर्वविराधको भयतु, यस्तु जैनमार्गस्यः स भवाभिनन्यपि न तश्रा, व्यवहारस्य पटयत्त्यात् , 'यवहारोधि हु वलवन्ती" इति वचनमामाण्यादिति सन्मन निराकरणार्धमाह- भावो जेसिमसुढो ते ववहारडियावि एरिसया। पिच्छयपरंमुहो खल ववहारो होइ उम्मागो ॥३०॥ भायोति । भारचित्तपरिणामो पेपामशुदा-अपुनर्पन्धकाची पत्येन स्लेशेनापि निक्षयासी ते व्यवहारस्थिता अपि-स्वाभिमते- हिफम्पोजनार्थ व्यवहारमाश्रिता अपि ईदशकाः सर्वधिराधका एय,. निगएपरा र म पवहार उन्मागों भवतीति न तेषां लिट शर्मणां स शाणापेसिपल पयहारो पलयानम्पपाधि र नियम भएको र तु तदान एवं अविधिनायभ्यासो पिरोप, पमापां कि स्वारशालीपना विधियल एप व्यवहारमा भाले कपना कटरे मारत हादि । विम त । भारोपासता cers निध १minsfer Maile । in Hiमारत भार, सल्पेश पाप्रपणे मागोंदमगाद'- पोनिका पुरतं पशा- TT सारो मामा..॥

एजत्तिपंथा-"पालोच्य विमृश्य पूर्वाग्वन्यायेन नन्त्रवचनम् , इलार-पूर्वथ-नन्त्रस्य पूर्वो भागोऽपरम-नस्यवापरो भागः पूर्वापरं तेन, सप पा एनप्रत्यये मति पूर्वापरणेति पूर्वापरमावयोरित्यर्थः, तयोरविरोधनेति य अनेन पालोचनमायस्य व्यवच्छेदः, नस्य वधावरोधासमर्धत्वादिति परि पायः परिसा विधी विधाने पन्दनागनवेलापाराधनरूपे यत्न उद्यमी पत्नः स करीयो विधातम्यो विमुरवालस्यैः। वयं विधिना पन्दना अन्येऽपि विधि र तां विधापयितव्या इत्यर्थः। किमर्थमेवदेवम् । इत्याह- नामव्युत्पापुदीनां हितं श्रेयस्तो योः स हितार्धस्तस्मै हितार्थाय, स पिपरीततपा। यदा हि गीतार्या विधिना स्वयं वन्दनां विदधति, अन्याश्च विधापयन्ति, तदा मुन्धयुदयोऽपि तमेवप्रवर्तन्ते, प्रधानानुमारित्वान्मार्गागा “ “जो उचमेहिं मग्गो पहओ सो दुरीन सेमाणं । आपरिमि अयंत तयणुचरा के शु सौर्यति ॥ जे जस्य जया जा रस्तुमा परणकरपउग्जुना। जं ते समायरंती आलंरणं तिष्यसद्धाणं ॥" 'जय'ति दुपमादी, 'जति पुर्भिक्षादाविति । मधाप्रपा ते पन्दनाधनजन्यं हितमासादयन्ति, तद्विराधनाजन्यद्रव्यपापे मोचिता भयन्तीति । अयं चोपदेशोऽसमक्षमतया स्वयं चन्दना धानास्तयाऽनवासापुनर्यन्धमापवस्येभ्यस्तथापिधतिज्ञासादितल्लि फलेभ्यो जनेभ्यस्ता प्रयच्छतः सरीन पीक्ष्य आचार्येन पिहिता, हिमत्मवृत्तीतेपामन्येषां चानोंऽसमक्षसक्रियाजन्या घ शासना जना मा भृदित्यभिप्रायेणेति गाथार्थ । इति । अत एव च फालान पाचनप्रवचने प्यल्पस्यैव जनस्याराघपास्य दर्शनात् जिनाज्ञाचा प्वव भरितमानादिकार्यमिति पूर्वाचार्या पदन्ति ।। य उममार्ग महतः म दुष्करी न रोशणाम् । आच में जयति तदनुवरा के नु मीदन्ति । से यत्र यदा यदा गुभताशरणकरणोपयुक्ता । य'; ममाचरति आनापन तीबज्ञानाम ..

उक्तं चोपदेशपदे- "एवं पापण जगा कालणुभाषा हपि सति । पो मुंदरति तम्हा आणामुनि परिबंधी ।।" नि || एतत्तिर्पया-एवमनन्तरोतादाहरणवत्यायो बाहुल्यन जना लोका: का. तानुभावाद्वर्तनानकालसामर्याद् इहापिजनमतेऽपि सर्वेपि माधवः श्रावकाध मो-नैव मुन्दरा वर्तन्ते, किन्त्वनामोगादिदोपारछात्रप्रतिक्लवृत्तय इति पूर्वन् नमाकारणादामाशुदेपु- सम्यगीतजिनागमाचारवशाछुद्धिमागतेषु सायुप श्रायके च पहुमानः कर्तव्य इति ॥३०॥ नन्वेचं विधिविकलव्यवहारस्यारापकत्वामयोजकत्वेऽपि विधि द्वन्यपहारस्य भावहीनस्पाप्याराधकत्वम्योजकत्व कियाघकं परं प्रति, सस्य निययमापरत्वाद् इत्यत आर-- भावुझियववहारा ण किंपि आराहगत्तणं होइ । भावो उ बोहिवीजं सवण्णुमयंमि थोवोवि ॥३१॥ भायोतित्ति । मायोग्झिनपपाहारा भयाभिनन्दिना दम धनधारिणां विधिममग्रादपि न फिमप्पारायकन्यं भयति, परं प्रति नियमापकम्पापि नस्य स्यकापीकारित्याद् । मायग्नु मर्यामने स्तो. कोपि पीधि जम, विशेषधर्मविषयस्य लोकस्यापि मायस्य विशेष फलन्यात् । अत एवापर्वा धर्मपिताप प्रथमं ममायस्थानमुक्तम् । नदनं मनसाया" मानता या में अग मपं धम्मानिन "नि ।। मनहानिया-नव मागिदियानां गंधागांपादयः मारा मा पिना-अनुरमा घरम्य या शनारिवाग्माप प्रमापितम्य 'rien মধাবশাঃ মখৰ পৰা। मातम्न सपिरानं मात्र मानि॥ पनामा माननाnirl': व गन्दा Rimage citera . RuPH. Hyun m. त्या गप्पा . " . दिनि:नभ्यः प्रभानीयम् ' ये पिना, पागदो यक्ष्यमागनमा ग्यानापेक्षमा विकल्पाः 'गनि. यः फन्याभागी नभ्य माधोग्गमुत्पनया निनादानीकानेनुपजाना. नदपाद पादपुल्पगनान्ने फन्वाण म्सारमायात समुन्रयेन-जायन । किं प्रयोजना पंयन् ? 57 आह-मर्थ निगो धमं जीतादिप्यम्पमायायोगापादादिः युगादिरूपं या जाणिलए ' पीर गया शानु माया र प्रत्याग्न्यानपग्त्रिया परिहरगीपमं परिहांम् । इदमुम भपात धर्मचिन्ना पर्मानमरणरूपा बापने इति ।। अमापर्यधर्मपिन्नापा उत्कर्पनोपाईपुद्गलपरापत व्ययमाने कल्याणफारणपमुताम् , अन्यत्र प मुत्पपानिगुणानां परमपुद्गल पनामानि अपरनपूचीपरभावपालोपनया गुणमामान्यर শমাৰমানবসমাপিযন। যদি বাতি বলা মানববন্তানরাননানান নি। धर्ममतं मात् नदा नास्मानमानह इत्यस्यां परीक्षायामुपयुक्नविन यंगाना: प्रावनामातनामीमभिः ॥ ३१ ॥ नवं चियेपिता पार्भगी, अधान्यां को महोऽनुमोद्यःको पान पनि परीक्षने- तिणि अणुमायणिन्ना एएमुंगो छुणो तुरियमंगो। जेणमणुमायणिजो लेगोवि हु होइ भावस्स ॥३२॥ विपिणत्ति एतेषु देशागधयादिपु चतुर्यु भोप प्रयोभा देशा गायक देशाधिराधर-सरायकलक्षणा अनुमोदनीया न पुरस्तुरीय मग मर्यविराधदक्षणः, गन पारणेन भावस्य देशोपि पनुमोद नीयः न चामी मर्यविनायक मंमयनि, देशागययाविषतु मार्गान नामिनावपमं भयान, नदन्मादायमद्वारापामप्यनुगांठ नापन्यमाय गामिनि माय. It अस्मिनुमानिय ना. म. नाना त्यामा प्रामा गनानुमानन? -

मनाइनमारनामनिपानातभा न ग गा नंगागिrti
अणुमोअणाइ विसओ जंतं अणुमोअणि
मो पुण पमोअमृलो वावारो तिण्ह जोगा
'अणुमोअणाईत्ति । अनुमांदनाया विषयो यद्वस्तु तद
भवति । नद्विपयत्यं च भावस्य माक्षाद् भावप्रधानत्वान्सामू
नदुक्नमोनियुक्ती-
परमरहम्ममिमाणं ममतगाणपिडयझरिअमागणं ।
परिणामयं पमाणं णिन्छपमवलंयमाणाणं | 'ति ।
नकारणक्रियायाम नदुत्पादनद्वारा।
गद हारिभद्रं यय:-
• कंत्रण प्रणतरं कारणंपि इति ।
जा आहारजनिति इमानणडमाहागे ॥ "नि ।
गुरपम्प ननम्मंथनिधनपनि समयमः মা সায়মা
नापाय पर्पयति । माग्नुमांदना पुनः प्रमादमलो हपकार
गांगाना कापयाधनमा व्यापारो रोमाधानम-प्रशंमा मणिधानमा
उनुमानगातार 14, अनुमोदनामा अपि पांगभेदन fafeer
নিলামকানাস। মানাখানুমানা রাধি,
मायादिकमानसम्परगाणा
সালিসামনুয়া নাম
माप प्रगागारि गागानांगमा गानुपातना antrik
पसमाजागा निमितpr. Prinामा
भाग विपना निशाना
प्रम inn :नुमान। - 1.

. . 11 २०७० पर्व मनि योऽनुमोदनामशंसयोपिंपभेदेन भेदमेवाभ्युपगच्छति जन्मतनिरासार्थमा- सामनविसेसत्ता भेओ अणुमोअणापसंसाणं। जह पुढवीदवाणं ण.पुढो विसयस्स भएणं ॥३४॥ 'सामनविसेसत्त'त्ति । अनुमोदनाप्रशमयोः सामान्यविशंपत्यात् . सामान्यविशेषभावानेदः, यथा पृथिवीद्रव्ययोः। द्रव्यं हिमामान्यं, पृथिवी:च विशेषः। एवमनुमोदना सामान्य प्रशंसा प विप इलये- " तावाननग्रो दर, २ पुनः पृथग विषयस्य भेदेनात्यन्तिको भेदः, प्रशं-- साया अनुमोदनामेदत्वेन सदयविपयत्वामिद्धः । नहि घटप्रत्यक्ष म. स्यक्षभिन्नविपयमिति विपश्चिता परतुं युतम्, न च मानमोत्साहरू- पाउनुमोदनाया अपि प्रशंसापा भिन्नयिपपत्यनियमाप्रमिसुन्दरस्पेय - पस्तुनः सम्यग्दृशामनुमोदनीयत्वात्प्रशंसनीयत्वाय । न पानुमोद- नायाः स्वेष्टसाधकमेव.षस्तु विषयः, साहशस्य तपासपमादेरारम्भ- परिग्रहादेवा चिरतरविरतभानुमोदनात्, न तु परेप्टसाधकम् , आत्म- नग्यानिष्टसाधनमपि निजधनापहारस्पाप्पनुमोदनीयत्यापत्तेः । प्रशं- सायाभेष्टमनिष्टं च पस्तु पिपपः, इप्टस्य, धार्मिकानुष्ठानस्यानिटरय पाज्ञायाधस्य पस्तुनः प्रशंसापयस्थितः। भवति हिनिजकार्यादिनि- मित्तममद्गुणस्पापि प्रशंमा । अत एपापमागमोऽपि- "घउहि ठाणेहि अगते गुपे दीवैग्जा, १अभासरत्तिर्य २ परदाशुपति ३ फअदेउ ४ फयपटिकाए"ति । मा यमनिष्टप्रशंमाप्तिधाररूपापि प्रयोजनविशेपेण कस्पषि- त्कादापित्की स्पादित्येतदपि पपनं शोभनम्, स्यारमियममाया प्टापिपपत्यात्, पुपालम्पनकानिष्टयांमापा अपप्टिविपपत्यप- पवमानात् । न हि किंपिनापमनिटं या पस्तु विपते, किंतु परिणा. सामान्य विशेषत्वाद् भेदोऽनुमोदनाप्रशंमयोः । पथा प्रधिवीद्रप्ययोः, न पृथम विपपस्य भेदेन ॥३४ ।। मतुर्भिः म्यानरसम्ली गुणान् दयेन् १ अभ्यासत्यय पर. सन्दानुनि कार्य तारपा dat 4 - १०८ माविशेषण भजनीयामिति । यदुवाच कल्पाकल्पविभागमाश्रित्य वाच. कमुख्या- किश्चिच्छुद्धं कल्प्यमकल्प्यं सादकल्प्यमपि कल्प्यम् पिण्डः शय्या यखं पात्रं या भैपजाचं वा ॥"इति । मोहप्रमादादिनानिष्टविपयत्वं • प्रशंसाया इवानुमोदनाया अपि भवतीति न कोऽपि विपयभेदः । न चानिष्टविषयतावच्छदनोप- चारानुपनारपट्टत्याऽनयोरतिचारभडभायाद् भेदः, अभिमनोपचार- पातिचारत्वाभावात् । अन्यथा- "'संथरणमि अमुद्धे दोपहवि गिण्हंतदितयाणहियं । आउरदिट्टतेणं तं चैव हियं असंथरणे ॥" इत्यादी कारणिकामुग्रहणप्रशंसाया अप्यतिचारपलप्रसङ्गाए। जागभिमनोपचारादतिचारभङ्गयोस्तु परिणामभेदः प्रयोजको ननु विषयभेद इति यत्किंचिदेतत् । शाग्नेऽपि प्रशंसा अनुमोदनाविशेष पर गीयते। नदुर पभागनिहता-"जंदणोपिदव्यत्ययभेओ अणुमोअगेर मयिनि"-दनि पनि विपता यवेरपि-मारनगरुडमाधोपि न केवलगृहिण मा । गोलंकृता । द्रव्यमाभेदी द्रव्यतापिरोपोज्नुमोदनन जिनपूजादि- दर्जनजनित प्रमोदप्रगंगादिलक्षणयान्नुमत्या अनि विद्यते इनिशब्दी वारपपरि. नमानमिति ।। एयमनुमोदनापगंगपोषियभनाभा मिग्नुमोदनीपमशंग- नापपार्विपमव्याणि परिहारमाह- तेणमणुमाणिज्ज पमंमणिज्जं च होइ जाईए। मुद्रं किंचं मन्यं भावविमिदं तु अन्नपि ॥ ३५॥ देनानुमोदनी मंगनी न हो जाला। पद वं मां मापरिनिर्भयपटी।। ३ ।। "part 3!1f7 711m1 Janmiar1 "::.in:411 नणं 'नि। मनामुमोदनानार्थिपरमंडागांकानुनी प्रशंसनीय र मर्य शुद्धं स्वायत्वं दयावानदीनादियां बजाना स्वरुपयोग्यतावदयारपेण भवनिापट्टपायच्यांग पत्र गमका भद्र्पविशिष्टपतिमंधानस्य नपासिविषयमा जानकापात एय शुन्दाहारयाणदानादियानानां मामाममुनगन्यांना पामुद्धाहारदानादिनीनामघावयालमाधिनानां पर मा शुन्दाहारग्रहणं मुन्दग्म , प्राकाम्प पनामानमा भोपदेशी युतो न न्वाहारग्रहगानापि, मा. पमापिन्यात्तस्य; सामान्यपर्ययमानग्य पाय पनि मन्यात , रमपदं हि यस्तु जागाप्यनुमांशमानं frare। भायपिनिटं मु-अपनपन्धकादिभारसंदिगं सु. भा. दादिकमपि परन्यनुमोयम् । 'भापपिशिष्टा nि'tc. प्रगंगा भापकारणायन पिपलादापि हाrrare नयमपुनरंधकापितपिपायपि धायपाति: T- भिमतमसदाधिकारीष्टगाधनायेन प्रनितिनpori. नमान स्पोग्गाहगंभषेपि स्याधिकाराभान TATER: नाभन मिदनापन्मालमपिरनानाम् 'निएपनि पिपपपिनिगादी मादागारे म माना serfarriers ri भाषानुरांपादपुनधारागिEि PR. समपि धर्मानुष्ठानमनुमोदना मांगनी परिनि उपापहागनायो:- नो एम्मि समो और वीर। पामा पानी की।" परनामा मिन पराधी सांप सोपःTRA FARMER TEL ATMAITRI... Preer Tren ... .

र्यवसाने तत्तचित्रशुद्धसमाधार यहुमानो भावप्रतिवन्धः क्षयोपशमयचिश्यामृदुम- ध्याधिमात्रः कर्तव्यो धारधुद्धिमद्भिः । उपसंहरन्नाह-कृतं प्रसङ्गेन पर्याप्तधर्मबीज- प्रख्यापनेनेति । भावानुरोधेन हनुष्ठानस्यानुमोदनप्रशंसे. विहिते, भावथापुनर्व- न्धकायनुष्ठाने नियत एव, अन्ततो मोक्षाशयस्यापि सचान, तम्याप्यचरमपुद्गल- परावर्तामावित्वेन मोहमलमन्दतानिमित्तकत्वेन. शुद्धत्वात् । सदुक्तं विशिकायाम्- "मोक्सासओवि गणत्य होइ गुरुभारमलपहावणं । जह गुरुपाहिविगारेण जाउ. पच्छासो सम्मं ॥" इति अन्यत्र धरमपुद्गलपरावर्तादन्यत्र । ततो विषयशुद्धादिकं निविष:- मप्यनुष्ठानं प्रशस्तमिति सिद्धम् ।। उक्तं च विशिकायामेव- ७. विमयसरूपणुबंधेण होर मुदो तिहा. इह धम्मो । जवा मुरखासपाओ सप्यो किल मुन्दगे. पेशा॥" इति विपयशुद्धादिभेदशाय योगविन्दायुपदर्शित:- "विष्यात्मानुपन्वैस्तु विधा शुद्धमुदाहनम् । अनुष्ठानमधानत्यं शेयमस्य ययोत्तरम् । आये यदेव मुवत्पर्य क्रियते पतनापपि । तदेव सूक्यूपादेयलेगमायादमे मतम् ।। द्वितीयं तु, यमायेर लोकदष्टया. यमादिकम् । न ययाशासमवेह सम्यगन पोगतः॥ मृतीयमत्यदः किन्तु, नायमदनानुगम् । प्रशान्तया मत्र एटमोगुम्पार्जितम् ॥” इति । मनु भवतु विषपदाचनुदानत्रपमानपंधकाशं कपिटगुन्दरम, नयापि पतिरागराचनप्रतिपादितपय नलम्पानुवानरपानुमांचा মায়াবিধি লম্বা সাদ যামান। या गुरुसमाधिविनाय. मग निसम्परानुन मति गुती तिर पर्म । पनी भाप: छि गगा. १

No text on this page.

ग्लासामपि नार्थत्वात जिनपिन्चवाया तथानामि मिश्यानां गुणा 'मयंपां जीयानां दयानीलादिक गमनम्' इत्येवं मामान्यपंगा- नुमोद्यमानाः केन वारयितुं शक्यत? इति। युक्तं चना, धर्मविन्दु- मनवृत्योरपि सद्धर्मदेशनाधिकारसाभारण्यन टोफलोकोत्तरगुण- माप्रतिपादनात् । तथाहि " साधारणगुणशंमति" | " माधारणानां लोकलोकोचरयो सामान्यानां गुणानां प्रशंसा-पुरस्काग देशनाहम्याग्रनो विधया। यथा- प्रदानं प्रच्छन्नं गृहमुपगने मंभ्रमविधिः प्रियं कृत्वा मानं सदमि कथनं चाप्युपरनेः । 'अनुत्सको लक्ष्म्या निरभिभवमाराः परकथाः श्रुते चासंतोषः कथमनभिजाते नियमति ॥" इति । इयं च पुस्पविशेषानुपग्रहात्सामान्यप्रयमयनि । यद्यप्यत्राणि चाक्यार्थस्य विशेष एवं पर्यवसानम् , नथाऽपि साधारणगुणानुराग स्यैवाभिव्यङ्गयत्वान मिथ्यात्याभिवृद्धिरिति द्रष्टव्यम् । स्यादन पर- स्येदमाशङ्का-पवं सति मिथ्यादृष्टेः पुम्परिशेपस्य दयाशीलादिगुणा- पुरस्कारेण प्रशंसा न कर्तव्या स्यात् , अन्यतीथिकपरिगृहीनाहत्मनि- माया विशेषणायन्यत्ययद् अन्यतीर्थिकपरिगृहीलगुणानामपि विटोप- तोऽप्रशंसनीयत्वात् । दोपयत्त्वेन प्रतिसंघीयमांने पुरुषे मद्दतगुणप्र. सायास्तद्गतदोपानुमतिपर्यवसितत्वात् । अत एव सुग्यशीलजनयन्दन- प्रशंसयोतहतममादस्थानानुमोदनापत्तिम्कता। किंइकन्मं च पमंसा सुहमीलजणमि कान्मबंधाय । बेजे पमायठाणाने ते उयवृहिया हुंति ।। सत्यादिना आवश्यकादाविति ।। नत्र मा-यदि नाम तद्नदोपशानमेव तत्प्रशंमायास्तदीयनहो- पानुमनिपर्ययमायकमिनि मिच्याष्टिगुणप्रशंमान्यागस्तयाभिमतस्त. নিন: ম্যায়িসহানালেনা দ্বার , নঃ- पादिरनिद्रोपतानातम्यास्तदनुमतिपर्यत्रमाना। म २ प्रामा मुम्ममीट। य.गंगधार । य मारम्यानानि न पानानि मानि ॥ ॥ . ..

अधायिरतसम्यग्दृष्टयादापविरत्यादन स्फुरदोपतिसन्धानमेव तदनप्रशंसाया दोपानमतिपर्ययमानीजम् , अत एव शैलकराज. पिंप्रभृतीनां पार्यस्थत्वादिस्फुरदीपप्रतिसन्धाने हीलनीयत्वयात मात्र न तु गुणसामान्यमादाय प्रशंसनीयत्यम्, तत्कालीनतत्यश- माया दोषानुमतिरूपत्यादित्यविरतमम्यगद्दष्ट यादीनां सम्यक्त्यादि- गुणानुमोदनेन दोप इति चेत् । तर्हि मार्गानुसारिणां मियादृशां मि- ध्यान्यमपि न स्फुटो दोपः, तत्वेतरनिन्दनाशुपहितप्रयत्सानिध्यात्वस्यैव स्फुटदोपत्वादिति तद्गतगुणप्रशंसायामपि न दोषः, अवश्यं तदित्य प्रतिपत्तव्यम् , अन्यथा मेघकुमारजीचहस्तिनाप दयागुमपुरस्कारेण प्रदासानुपपत्तिरिनि । अन्यतीर्धिकपरिगृहीतवं पार्टनप्रतिमायामिव दयादिगुणेषु न स्पुटी दोपः, दयादिगुणानामभिनिविष्टान्यताधकमा- सिकन्यामान मिथ्यात्वद्धिनिपन्धनयाभावात्, प्रत्युत तस्यतो जिनमचमाभिहितत्वमनिसन्धानेन तदरफुटीतमेव । अतः 'लोक- स्थापि भगवदभिमनत्य गुणस्योपेक्षा न श्रेयनी' सध्ययमायददायां तत्वशंसा गुणानुरागानिमयद्वारा कल्याणाचहा । अन एव गुगानुराग- संकारपरिहाराय स्तोमगुपालन्यनेनापि भरत्युद्धानं विधेयमित्युपदि- গাল বৃনা:। तदुरा वृहत्वल्पमाप्ययो:- গণনাশৰীৰ নাম ৰখ নিথ ধাম। जिषपन भत्तीए पूयएनं नाह मात्र ।। "दर्शनं च निशानादिगुणापत सम्यस्य, ज्ञानं याचागदि. शाग्निं च मृलानरगुणानुपासनात्मक दर्शनशानपारि द्वन्दकवद्भावः । एवं नपचाननादि. विनयवाभ्युत्थानादिम्पन्नपीनियम । एनसेनादि यत्र पार्धधाही पुष यान, पपरिमाणं बल्प वाया जानीयान , नर नगर मान बार घरम्याप्य नापन्न मनियम ... ' नन मागानमा माप मारकर पनि मिदप . . दाने..

. तब मिथ्यानां गुणा न ग्राधाः' इति कदामहः परिल्यान्य इत्यभिप्रायेणाद- इअ लोइअलोउत्तर सामन्नगुणप्पसंसणे सिद्ध। मिच्छदिट्ठीण गुणे ण पसंसामोत्ति दुबयणं ॥३६॥ इस 'त्ति । इत्यमुना - प्रकारेण लौफिकलोकोत्तरसामान्यगुणप्र. 'शंसने सिद्धे दृष्टसाधनत्वेन व्यवस्थित 'मिथ्यादृष्टीनां गुणान्न प्रहांमा 'मः' इति दुर्वचनं गुणमात्सर्यादेव, तयायचनप्रवृत्तेः । न च नैयंभूतं मात्सर्यादेबोच्यते, किन्तु सम्यग्दृष्टिमिथ्यादृष्टिसाधारणगुणत्रशंसया विशेषगुणातिशयमझापत्तिभयादेयेति शङ्कनीयम् । एवं सति विरता- 'विरतसाधारणसम्यक्त्वादिगुणप्रशंसाया अपि परिहारापत्तेः, तथापि विरतविशंपगुणातिशयभापत्तिमयतावदस्थ्यादिति ॥ ३६॥ दुर्वचनत्वं चास्य व्यक्त्या नत्मशंसाविधायकसद्वचनयाधात्मि- ध्यतीति तदुपदर्शयति- मग्गाणुसारिकिचं तेसिमणुमोअणिजमुवइट्ट । सिवमग्गकारणं तं गम्मं लिंगेहिं धीरेहिं ॥३७॥ मग्गाणुसारित्ति । मार्गानुसारिकृत्यं तेषामपि मिथ्याहशामप्यनु- मोदनीयमुपदिष्टं भगवता | तदुक्तं चतुःशरणप्रकीर्णके "अहवा म चिय वायरायरयणाणुमारि जंगुकडं। कालत्तएवि निविहं अणुमोएमो नयं सन्न ।" इति लौकिकलोकांचरमामान्यगुणप्रशमन मिद्ध । मिथ्यादृष्टीनां गुणान् न प्रशंमाम इति दुर्वचनम् ।। ३६ ॥ मार्गानुमारिकत्वं तपामनुमोदनीयमुपदिष्टम् । शिवमार्गकारणं तद् गम्यं लिंगधारैः ।। ३७ ।। अथया मर्वमय चातगावचनानुमारि यमुस्तन् । कालत्रयेऽपि गिरियमनुमोदयामस्मन्मयम् । .

एतनिर्यथा:- " अथवेति सामान्यरूपप्रकारदशने । 'चियति एयार्थेn: ततः सर्वमेव वीतरागवचनानुसारि जिनमतानुयायि यत्सुकृतं जिनभवन-बिम्ब-- कारण तत्प्रतिष्ठा-सिद्धान्तपुसकलेखन-तीर्थयात्रा श्रीसंघपात्मल्य-जिनशासन- प्रभावना-बानायुपएम्भ-धर्मसानिध्यक्षमामार्दवसयेगादिरूपं मिध्याहसंपन्ध्यपि मागानुयायिकृत्यं कालत्रयेशप निविध मनोवाकार्यः कृतं कारितमनुमतं च यद- भूद् भवति भविष्यति चेति तादित्यर्थः, तत्सर्व निरयशेपमनुमन्यामहे हर्पगोच- रतां प्राययाम.इति ।" ननु मार्गानुसारिकृत्यं न जैनाभिमनधार्मिकानुधानानुकारिमिथ्या- राष्टिमार्गपतितं क्षमादिकम् , किन्तु सम्पपत्याभिमुग्वगतं जैनाभिमत. मैप, तच सम्पादृष्टिगनानुष्ठानास पायपेन गणपितुं शश्यामित्या- প্লামা-মাশাৰিৰ হিয়ায মালহোনঘাষি- पस्य कारणे धीरेनिक्षितागमतत्त्वति : " पायं ण तिव्य भाया कुणई" इत्यापपुनर्यन्धकादिलक्षणैर्गम्यम् । अयं भावः-सम्यग्दाटेकृत्यं यमा यस्तुनधारिम्नानुसलमेवानुमोदनीपं तथा मार्गानुसारिकृत्यमपि सम्प पत्वानुपरमेय । स्वल्पकालमासव्याफरज्ञानं प सनातुमोदनीयनायां । ननन्नम् , किन्तु स्वलक्षणजानमेव । तथा या भवाभिनन्दिदापम- तिपक्षगुणानामपुनर्यन्धकादिलक्षणानां नियपस्त भागानुमारिकृत्या- नुमोदनापां न.याधयाम्, विविच्यामिमकालभाविफलज्ञानस्य प्रवर्तक- स्वे तु घनस्थस्य प्रवृत्तिमानीच्छेदमस इनि । अन एप मार्गानुयायि- कृत्य लक्षणशुद्धं जिनभवनकारणाचंचोक्तम् , तस्यैव मोक्षमार्गकारा- त्याद । मोक्षमार्गा हि भावाझा सम्यग्दर्शनादिरूपा, सत्कारणं था- पुनर्यन्धकोष्टा द्रव्याशा मन भावाजा मोक्षं प्रति कारणत्यनानुमोद- नया, द्रव्याज्ञा तु कारणकारणत्यति न कधिहीप इति । সঙ্গিন ঘনানাঙ্কাব্য~~ अह दहगाहानशामियम्मिधणी पुणो भागः ।। गुकडापामाअणं निवसुद्धपलचियमगंग ।।।। PM पार में तीवभागात अथ नगरसनयानरमान पुन मानुमान प्रसार . पीना(मुजासमभमहापादिडरपनाहा। विसनगाभिई अनुमोगामि जिणिदागं ॥२॥ निगमगंनागं वरदंगणनाणगुस्मारिआई। उगतीनं मिरगुण अणुममें मन्यामिनाणं ॥ ३ ॥ नवि नागारं देसालाईगुणे य छगीगं । निम्मेगु अन्यभामगमुळे गुर्गण अणुमाए ॥ ४ ॥ गान गंगा पग्णगुगअमूलगंयागं । रामायाणं गाणाइ म ममम ॥५॥ मानिांगणीमानायगंजमाधम्मगुणियाम। राहार गणुमाए गमणगमणीगं ॥६॥ गामा अगुपपाई जिणिमिहिपूर्ण । माभि अणुगने गहगहीणं ।। ७ ।। गिमारा उगार्ण गा माग्गिीण पारणए । मागम गाण अणुमय ।। ।। दंगा पहनामा अणमाए । मान:मा अगुमा नारपालि ॥ नागालामामा । पानमा पाnि Ezाणा ॥ २ ॥ Furnनाना नानी । uxuri fagani nita THE ।। ...ran muftgel . रा::TINAU"गाना।

tL
বা ণ; না।
স পায় না বা }}} {{
বাবা বিষধিনায় নিয়োগ।
দিনা সন বৰ অন ??
ধামনু-
ওলামী বা সংস্থা, না দিা শা, "
নি প্রতি অবি, যা যা { গুণমা } গান যাবে ।
(কিব, বমি যik সায়গা যুগাল, শাল বা গ
আঁকা থানা ছাতা যাবেনা। যা প্রমাণ।
নেয়াবধা-“সনুদামিনি গ্রাম খাদােষ্য থা?
গাধা যিনি মানামায , r মাধ্যমাণ ন
বাকিয়া, ৰ মনুষযনা যান , পলাশ
না মাথায় গাযােমেঘ, হর্ষ সংবা বলা যায়।
यारयादीन गयं गता दानामिलादीनां गया वीराना
गामा
কামনাসাময়ান মাদাবানা, কি ? না-দান।
যায় না হেনানু 'মামা' ( সা:। হ
এমবি মায়ানমাযা,
গিমামথি শুনশা। এ
firমর গান লিথিরিমা-মর মর্মবানুমালেনা ।"
তার এ যামানষ লালমাথশ
থিােেমথি শারণিপোকা
= গ ঘাগ। দ্য নেমবি মাখা
৫ । বলা যায় ।
* নখ ও ।।
। মি" "vr"ন।

" धिकरणमिति दानचित्वादिगुणेप्यपि विपाश्रयणमावस्यकाभि सन्नसम्यक्त्वसंगमनयसारादिसदृशसाधुदानादिनैव दानचिन्या। ग्रामिति परस्याभिमतम् , तदसत् । भूमिकाभेदेन दानविय भेवात् , सम्यग्दृष्टिं प्रति मासुकैपणीयादिदानविधैरिवादिधार्मिक "पाने दीनादिवर्ग च" इत्यादेरपि दानविधेः प्रतिपादनात् । त सामान्येन कुशलब्यापारा आदिधार्मिकयोग्या एच ग्राह्या इति पश्यामः। एतेन.पुण्यप्रकृतिहेतोरेवानुमोद्यत्वे क्षुत्साहन रम्ग्रह विपभक्षणादीनामप्यनुमोयत्यापत्तिः । पुण्यमकृत्युदयमानस्य । स्थानुमोद्यत्वे च चमवर्तिनः स्त्रीरत्नोपभोगादेरप्यनुमोद्यत्यापत्ति सम्यक्त्यनिमित्तमात्रस्य चानुमोयत्वेकामनिर्जराव्यसनादेरप्पनुः • यत्वापत्तिः। "अणुकंप-कामणिजर-बालतया-विणय-दाण-विन्भंगे। संजोगविप्पओगे वसणसव-इहिसकारें ।। इत्यादिनाऽनुकम्पादीनामपि सम्यक्त्यमाप्तिनिमित्तप्रतिपादना धर्मयुद्ध्या क्रियमाणस्यैयानुष्ठानस्यानुमोद्यत्वे चाभिग्रहिकानिध्यार धर्मयुद्ध्या क्रियमाणस्य जैनसमपत्यजनत्याजनादेरप्यनुमोद्यत्वापा रिति 'सम्पयत्वाभिमुग्पस्पैच मार्गानुसारिकृत्यं माधुदानमर्मश्रवण धनुमायम् , नत्यन्यमार्गस्थस्य क्षमादिकमपि ' इति परस्य कल्पा जालमपास्तम् , सामान्यनेय फुशल्दव्यापाराणामाविधार्मिरोग्यान मनुमोयत्वप्रतिपादनात् , असत्कल्पना नयकाशात, तीरममादा शवलस्य सम्यक्त्यस्येय सीवाभिनिवेशदुष्टस्य मोक्षारापादेरप्यनः मोद्यत्वेऽपि जात्या तदनुमोयत्यानपायादिति फलतः स्वग्यपनया मायत्यविशेषव्ययस्था न काप्यनुपत्तिरिति । पन्याह-सम्पहष्टय पर क्रियायादिनः गुमाक्षिकामान मिथ्याप्टिय इति नेपां कृत्यं किमपि नानुमायामिति ।। न मुफ हपम् , धर्मरपिशालिनां मम्याहां मिध्याहनां पापिंग मिय पादित्यम्य मालपाक्षिकन्यस्य प्रतिपादनात ॥ अनुकम्पासानिग पालता यिनय-दानमः । गायित्रगंगा प्यमनागमनाम ! .

साहात सम्मादहावा मिच्छादहा पा एआत्त ।। देशरत्नाकरेऽप्यमुकम्-तथाहि-"चिसंसा- गती च्यवनादिदुश्वभमा भोक्षसौख्यमनुपर्म फर्मपरिणतियशादेय मनुष्यगति प्रापुः । तत्र टशास्त्रार्थभाविततयाभिगृहीतमिथ्यात्वे दि. गन् पूर्वोक्तमिथ्याक्रियासु मनोधाभायधनादि- विष्णुपुराणोक्तशतधनुपादिदृष्टान्तभ्यो वेद- रानजिनधर्मद्वपात्स्यज्ञानक्रियागाच यक्षतुल्यं दूरतः परिहारादिनाऽवगणय्य सर्वेभ्यः मागेये- मुत्थितो ज्ञानमियादि गर्यादिनान्यदर्शनिसं. या मामिलितसम्पपधिकतुल्यान् जैनमुनि- इन् पया ययां प्रयलपादत्वरितगतिसमा अन- :-संवालादिभोजनामिहोवादिका मिथ्यात्य- तथा तथा तजनितमहारम्भजीवधातादिपाप- पुरोहितयद् गादगाढतरगाढतमदुःखमयकुमा- तेपनितो दुर्लभयोधितयाऽनन्तचतुरशितिलक्ष- विपुराद भृशं दुरवत्यैव जायते पुनरनन्तेन का- पमा भविओ, णियमा सुझपविखओ, अंतो पु- सिन्सिहिति, सम्मदिही या मिच्छादिही या अनस्कन्धर्युपासकप्रतिमाधिकारादिवचनात् वगामितया यधामवृत्तकरणादुत्तीर्णोऽपूर्वकरण. भन्यो या, निपमास्कृप्राक्षिकः। क्रियावादी नियमार , अन्तःपुनलपरावर्तस्य गियमात्सेत्स्पति, सम्यग्रटिश भम्पा नियमाच्छुलगक्षिका, अन्त. पुल पगयर्तस्य हा मिथ्यारिधी भवेदिनि ।

. योदये स्वं भ्रान्त मन्यमानोकामनिर्जरायोगादिना कचिन्मनुजभत्र प्राप्य कर्मक्षयोपशमयशानाततत्त्वान्वेपणश्रद्धा मित्रादिगुणस्थानक- योगादपगतदिगमोहसममियात्यहेतुकतत्यव्यामोहः कथमपि यक्षम मसद्गुरुं प्राप्य तदुपदेशयाटुमानादयगतं ज्ञानादिमोक्षमार्ग तदनुग- तसम्यगनुष्ठानादिना मजमान उत्कर्पतः पुनलपरावर्तमध्ये परेभ्यः प- शेभ्योऽपि मिनेभ्यः पश्चादनन्तेन कालेन स्वप्ठपुरसमं मोक्षमवा- प्नोतीति । ननु यद्यप्येवं दशाश्रुतस्कन्धय॑नुसारेण प्रियावादिनः सम्यग्द- टि-मिथ्यादृष्टयन्यतरत्वमुत्कर्पतोऽन्तःपुगएरावर्तमानसंसारत्वेन शुक्ल पाक्षिकत्वं च नियमतोलभ्यते, अक्रियावादिनया नियमान्मिथ्याप्टित्वं कृष्णपाक्षिकत्वं च तथापि नाम निश्चयः कर्तुं पार्यते, अन्पन्नापार्द्धयुद्- लपरावर्ताधिकसंसारस्यैव कृष्णपाक्षिकत्वप्रतिपादनात् । तयुक्तम्- "जेसिमपट्टी पुग्नलपरिको सेमओ उ संसारो। ते मुफपरिखा खलु अहिए पुण कम्पक्खिया ।" येपामपाईपुद्गलपरावर्त एव सेपः संसारस्तत ऊर्य सेत्स्यते ते पाक्षि- काः क्षीणप्रायसंसाराः | राठशद्रो विशेषणायः । ग्रामदर्शना अप्राप्तदर्शना वाम- न्तीति विशेपयति। अधिक पुनरपार्द्धपुद्गलपरायान्समारे कृष्णपाक्षिकाः रकमाण इत्यर्थः ॥” इत्यादिनारकप्रज्ञप्तिता योगविन्दुवृत्तायप्युक्तम् । तत्रापि शुरूपाधि- कोपाईपुद्गलपरावर्तान्तर्गतमंसारः । यत उक्त "जेमिमवट्ठा पुग्गल." इत्यादि। ततो हि मियापारिन: शुलपाक्षिकत्वं भजनीयमेव लभ्यते, अक्रिया- पादिनापि नियमतः कृष्णपाक्षिकत्यमिति विघटने गय; अपापुल- परावर्तयनरीभूतसंसाराणामप्यक्रियायादिनां संभवार, तस्यापि ४.प्णपाक्षिकत्यमजनाया गय मंभयात् । नास्तिकत्वपक्षी यक्रियावादः त्यति पिरियवाई वालि पन्धिति जिस्पिवाई"ति वचनात्। यगापपाधः पुदलमारत तुकार । में गुटगाि कि पुल का ५ २सनीति मिति पनि नाम्नाति नका ॥ .

सघ फर्मरचित्ययशादल्पतरभवानामपि प्रदेश्यादियद् भवतीति । आपप भगदत्वां "सुमारविषया:जहा सलस्त"क्ति सलेश्यातिदेशेन. शुरूपाक्षिकस्याप्यक्रियावादसंभव उपदर्शितः । तथा च सलेश्याधि. पारमननिर्वचनसूत्रम्- "लेस्सा पं भंते जीया कि किरियापादी ? पुच्छा। गोगमा । किरियावादीवि, जाच घेणइअवाक्षीपि"ति॥ तत इमामनुपपत्तिं दृष्ट्वा भगयत्यर्थ एच मनो देयम् । भगवत्यां हि नम्यष्टय एव कियायादिनः प्रतिपादिताः, "मिच्छट्टिी महा फाहपश्यिया" इत्पतिदेशात् । ' " हपपिसमा णं भंते जीया किं.किरियावादी.१ पुच्छा । गोयमा जो किरियावादी, अफिरियावादीपि अनाणियवादीवि वेणइअवादीवि"ति-वचना- कृष्णपाक्षिकाणां च क्रियावादित्वप्रतिपेधादिति । युरतं चैवत् , सबसवाऽपि समयसरगाध्ययननियुक्तापित्यं प्रतिपादितत्वात् । तथा त चत्पाठः- "सन्मदिट्टी किरियावादी मिच्छा य सेसगा वादी । जहिप मिच्छयायं सेवह प्रादं इमं सचं ॥" 'इति चेत् । मेयम् । एकशानायलम्यनेनापरशानदूषणस्य ,महाशातनारप- त्वाद् उभयशान्त्रसमाधानस्यैव न्याय्यत्वात् । तत्र भगवत्या सूत्रकृत- नियुक्ती पन्यिायादिविशेषस्यैव ग्रहणाद् (अन) अभियावादिमा- मान्यस्य ग्रहणान्न ग्रन्थविरोधः । तदुक्तं भगवतीती-" पने पसं- ऽप्यन्यन यद्यपि मिध्यादृष्टय पयोक्तास्तथापीह मियायादिनः सम्यग्द- १गुहाक्षिका यथा मलेशा इति। सलेशा भगवर! जाया: दिमियायादिनः! प्रमः । गौतम ! क्रियावादिनोजरे यावत् वैगरिकपाविनोऽपीति ॥ ३ पाक्षिय भगवन जीया. किं मियायादिनः! मनः । गीतम! मोरिया. पाश्नि , अभियावादिनोऽति, शानिकवादिनोऽपि धैगरिकारिनोपीति । सम्परयः क्रियावारिमो मिष्याच संपका यादिनः । हिन्पा मिध्यावा व पादनिमयन् । : २ ४ 'यो प्राणा, मम्यगाम्नत्ययादिनामव तेषां ममायणा मंत्रफलत्तावप्युक्तम्-"ननु प्रियायायप्पशीत्युत्तर नत्र तत्र प्रदेश कालादीनभ्युपगमग्नेय मिथ्यायादित्वनोपन्य शमिा मम्यग्दृष्टिायनांच्यते ? उच्यत-मनन 'अस्त्यय जीय मायधारणतयाभ्युपगमं फुधस्तथा 'काल एयैकः मर्यस्यास्य फारणं' नया स्वभाव एय नियतिच पूर्वकृतमेय पुम्पाकार ए मपरनिरपंक्षनर्यकान्तन कालादीनां कारणत्यनाश्रयणान्मिभ्यः मधाधि-अस्त्यय जीयः'त्ययमस्तिना मह जीयस्य मामान ज्याद् यदस्ति नमीय इति प्राप्सम , अमो निग्यधारणपक्षममा दिए सम्यक्त्यमभिहितम् । ना कामादीनामपि ममुदिमानां पर मत्यपंक्षाणां कारणत्येनंहाश्रयणात्मम्यस्यामिनि । ननु कथं म्यादीनां मापकं निरपंक्षाणां मिभ्याम्यस्यभायाय मति ममुदिमानां स्पायसरायः ?. न हि यत्प्रयकं नास्ति सम्ममुदाप भयितुम्हा मिकलासलयत । तस्ति, प्रत्येक पगगाविमणिययिषमाना रग्नाया मगुदा भयनी टा, न गनुपपा नामगि पस्किपि- दनदिग्पादि। আশ কিম্বাধিনামালালথাসান ग्समारल्यन नियमतः गृहपाक्षिफल्यानुगपतिः मा मियामनिरपण शुलपक्षण माभिकम्यमयाटम्य परिहा | TATAणियादि. नो निपमाकृष्णपाक्षिक यमपि मंगच्या. मियाय को किया पक्षस्तु पाल। अन्यथा निग्यपारायण फिपायापियनमि গাধাৰণ সলছি: কাপ। সমান: 'থামায়া- जापग्यमय गुहपाक्षिकायं नाभिकमंगारिजातीयं न कृष्ण শ্বে বিদিশার সি পিনানি। মদ খসা বিস। বনাননাসামনিসায় ফিnrat লিপ্ত मनुमाइन:पति नमन fmamai RAHEPादिगुण Hiमाम मार लामा तिना नाना नितान गरानिमा air • मनाim गाmnm 4.11ta असम . सक्त योगशावाला-" मा निजंगया। मह कामन निवंग में इत्यभिलापेन पुका मकामा. न विहलोकपालोकफलादिका न पुता. तम्य, प्रतिपिमन्यात् । यहाहः-"ना इडलोगहमाग गर महिडिजा." इत्यादि. इन्त्यका, निर्जग । दिनीया त्यकामा कामन:पूर्वोक्तिन यातिनि । नप वाच्यं,"जपा मकामा पमिनामकामा त्यगदाहिनाम". इत्पनन योगशान्तस्यैष पचनान्तरेण यतीनामय सफामा निर्जरा मिल पनि मिराशा तु फर्मभयाय कष्टं मन्यमामायकाभषेनि । "जग मकामा पमिनाम् "-त्यादिना पचनम्पोत्कृष्टसकामनिर्जरा. म्यामिकथनपरत्या उन्या हिमफामनिर्जरा संपामेय भवेदिनि । अ- गया दंशपिरतमन्पादशां शाकामनिष प्रामाति, तपामाप गमि- गदाव्यपदश्यत्येन पिपाभावाद । न तदिष्टम् , सस्मादेमन्द्र चन- गुटमसामनिजराधिकारिकपनपरमिति न दोषः। किप-पास कामयादिश्लोकव्याप्पानेऽश्यकामनिर्जरास्वामिनी निरमिलाप निरभि- प्राय प कष्टं महमाना एकेन्द्रिपादय एवोक्ताः, न तु पालनपरल्यादय मिप्पागोऽपि । तथाहि ममामा निर्जराभिलाषयतां पमिना पतीनां विजेगा । में टिफर्मक्षपा नपस्तप्यन्ते । अामा तु कर्मक्षपलक्षणफ- मनिरपेक्षा निर्जरा अन्यदेहिनां पतिव्यतिरित्तानामेन्द्रियादीनां मा. गिनाम् । तथाहि-एकन्द्रियाः पृधिष्यादपो धनस्पनिपर्यन्ताः शीतोष्ण: पर्पजलानिशस्त्रागाभिधानादभेदादिना सच फर्मानुभूप नारमंत. स्वदेशेभ्यः परिशाटयन्ति, विफलन्द्रियास क्षुत्पिपासा शीतोष्णया. मादिभिः, पन्द्रियास्नियंचय उदभेददाशबादिभिः नारफास प्रियिधपादनपा, मनुप्यारा क्षुत्पिपासाध्याधिदारिद्रयादिना, देषाक्ष पराभियोगकिल्यिपत्यादिनामद्वयं कर्मानुभूपस्यप्रदेशभगः परिभाट- पन्तीस्पेषामकामनिरति ।। ममपगारसम्रपारपंयमयोक्तम् । ताहि-"इदानी.निर्जरा तत्वं निगराने-“अणुभअरमाणं कम्मपुग्गलाणं परिमाणं गिरा।" . मलकार्य पोऽधितिष्ठेत् । अनुभवामानां कर्मालानां परिवार निग। २ 7 १२४ उपमुक्तविपाकीनां परिशंटनमात्मप्रदेशेभ्यः प्रच्यवनं निर्जरा। अर्थ तस्या भेदावाह-सा दुपिहा पर्णता सकामा अकामा य । साह फामेन 'निर्जरा में भूयात्' इत्यभिलाषण न यिह परलोकादिकामन युक्ता सफामा। अनन्तरोक्तकामवर्जिनात्यकामा। चशयः ममुगये। उपायात्वतोऽपि वा. फलानामिय कर्मणांपाकस्य भाषानिर्जराया इदं .' द्वविध्यमिति. भावः। तत्राकामा केपाम् ? इसाह-"सत्य अकामा सम्बजीयाणं" निर्जराभिलापिणां तपतप्यमानानां सहामनिजलि गररमाणत्या संयतिरिक्तानां सर्वेषां चीयानामकामा, कर्मक्षयलक्ष णाभिलापयर्जिनत्याद् । एतदेव चतुर्गनिगनजन्तुपु व्यक्तीपूर्वतार । गयाष्टि-"गिदिआई तिरिमा: जहासंग छअ भेग-सी-उण्ड-चान जागि पुमा पिनामा कमंगमाईपहि, गारा लिपिकार वेगगाए, मणुभा दापिपागा- पाहिदालिर-बारगगिरोहणासा, देवा पगमिओंग किनिसज़ारणा सायाम गि फन्ममणुमविउ पडिगाडिति नेगिमकामणिग॥" "यथाहीति पूर्वोक्तम्यांपशेष । धर-भेद-गीतोग-यप जलानिशुपा- लिगा-मामादय एकन्द्रियादिए पशन्द्रियपातियशु योन्या। नारकाप शिरिमा ददना क्षेत्रमान्यात्योदौरित-परगाधार्मिफलनिकम्मरमा । 'पा. गि मापि, गारनियः कारागारग्रह दो गुयोधम् । गमानिांगमार-मका मपिजरात विसमिनागीण अप गण उपोगरिमा-गगाय - काफिलेम-प. सटारे सचिदंयादित पायडिग-विपत्र यावा मंगलाय माण-fr. समग हालसमानतां च तांगांनाणं । निगभिटादिगामनानादि पारिक मार्ग प्रारविनादिमदं पदविधमाभ्यन्न परालयमानान पनि ग कामानिनि गफ इला" Mirrn RTREA अामा । ना मनसम्म । वाना या airirm Triniren. RATION:, urine :11. mar-from :15- नाना ... It वना immigram Postaman 1 । 2017 T...-:.1',

No text on this page.

- च! : मनिमापनपना अकाम EिRT मि। "T fitnी." MORET- "TITMENT TFTERMITTrain"- rrr. IT भांलानिधानTTEAfriगवान. MARTHtina Arm. itty 1.: 11119 oppongonfire faran I 0119 Tet arting, MAIT Rinान Popmentirinafrin W . भ hi...!! | TATHAM PATTE ' arfine', tir frint - AMITI मानना ना. . . ...martimi lairur १-: : 414.7.4T13 मा 1. Attrism: An Triin. 1.11.41 1 nuTITIR मानना arerif Immm *१४ rif HTRATIMI ME farmirmitings ४.r: ritramsairanti Fragram. . गा प्रामtaina --..TiminTAMIRMITal erre, rrrriftain rural + .

" “ मदुक्तम्- गुणकाणगपरिणाम ने राह पुद्धिमपि पाए। जायद जी तफलमसमणियमनि ॥" गुगविशेषस जीपदयादिल्पयामिनि परिणाम मति, नधेति मनमय बुद्धि- मानपि पुकापुतविवेचनशेमुपीपीगोपिने केवलधर्मगार गदा भवति प्रा- येग पाहपन बारवे जी मनामनाभागमभाग फराधिकरपामार- भरि कसवि:सादिन यापीअगर । और मतान्नामाह-नकन पुद्धिमत्रफल मागिदिवामिलनगमपेक्ष्यान्न पुनरानाची नियमो मध्यभागो मुद्धिमपण अनानाभी गुयानारिणतो मत्लामिनि प्रपते । अयमभित्राय:पनिग- मारेगामाप्रागिनी जिनगिनामदमिति मंधानाः कचिदऽनाभोगवालगा परियश्रद्वानश्नाऽपि न मन्यस्यादिगुदान भाजा जाय । पपाना--- मंन्माट्टी जीरो उदाएं पारणं तु नमः । गह अमन्मावं अयाणमापो गुनियोगा !! हात धुद्धिमत्य मनि मतपरिणामपालमायबलमुपलभर पर। স মাঃবিযুগয়ানাযালবাসেশসাব এম মামালাম মামলা নিহা মিঘোষাল स्थानापान्तरपरिणनितारतम्य:पि । अग यामपंधमादनमादिन प्यारम्गामाभोगतोऽपि मदन्धनमापन भागंगमनमेययुपदिशा. स्मचिन्तकाः। पतु मिथ्याला सकामनिर्जरामभय सम्पारमिता. हस्पोरपिशेपERE नि ननियन, मदगन् । एवं पनि मिपार- ट्यादी मागिरेपलिपपन्नानां शुष्तश्पादनाविपरमात । अपान्तरविशंपान तदपिशेप इन मंत्। मां मनापि तुम्पा. मम्माप्टिनिर्जरापेक्षा मिध्यारहिनिर्जरापा पम्पापा-पुषगना- दिति पपाशा भागनीपम् ॥११॥ गुजधानकापान मनि तपाऽधिमानाए माय जाप सम्बनु नियम । मागfea Tirt सय थापा । भरपालनहारामन गुरम .

सम्यक्त्वगुणविशेषप्रदर्शना मिध्यान्गुणमानस्य शामिनिकर- त्वप्रतिपादन नैतावता सर्वथा तद्विलोप एव सिध्यति, चारित्रगुण विशेषप्रदर्शनार्थ- "दसारसीहस्स य मेणियस्म पेढालपुरास्स य सदस्म । अणुत्तरा दंसणसंपया मिया विणा परितण हरं गई गया ।।"- इत्यादिना सम्परत्वस्यापि तत्प्रतिपादनादिति द्रष्टव्यम् ।।४।। तदेवमन्येपामपि मार्गानुसारिगुणानामनुमावत्यसिद्धी सम्पन् रशाऽन्येषां गुणा नानुमोद्या एवेत्युत्मत्रं त्यक्तव्यम् , स्तोकस्याप्युत्म घस्य महानर्थहेतुत्याद्रित्युपदेशमाह- ता उस्मुत्तं मुत्तुं अणुमोइज्जा गुणे उ सब्चसि । जं थोवावि वओ लहेज दुख्खं मरीइब्ब ॥४४॥ •ता उस्सुत्तति । तत् तस्मात्कारणादुत्सूत्रं मुक्त्या, तुरेवकारार्थः स च 'सर्वेपाम् ' इत्यानन्तरं योज्यः; सर्वपामेव गुणाननुमोदेत; 'भव्य इति शेपः । यद् यस्मात्स्तोकादपि तत उत्सूत्रान्मरीचिरिध 'दुःवं लभते । मरीचिर्हि "कविला इत्यपि इहयपि " इति स्तोकादप्यु. मन्त्रात्सागरोपमकोटाकोटीमानसंसारपरिग्रमणजन्यदुग्यं लब्यपान, ततो यो मार्गानुसार्यनुमोदनां लुम्पन्नुत्सूत्रसहस्रवादी तत्य किं याच्य- मिनि भावः॥ अत्र फेचिदाहुमरिचिरुत्सूकाद् दुःवं लन्धवानिति वयं न सहामहे उत्सूत्रस्य नियमतोऽनन्ससंसारकारणत्वात् , तेन चासंख्येयमंमाराज- नात् , तन उत्सूत्रमिश्रितमेवेदं मरीचिवचनं नतृत्मत्रमिनि प्रतिपत्त- नत उन्मत्रं मुक्यान्नुमोदन गुणान मर्वेषाम् तु । पन्नाकादपि नना लमेन दुःख भगविग्यि ।। ४४ ॥ दशामिहम्य च श्रेणिका पढालपुत्रा च मत्यो । अनुत्तम दर्शन सम्पद न्याइ रिना शारित्रणाधा गनि गता है कटियार .

व्यम् । तपाहि-साधर्मे द्विरुक्तापि साधुधमानभिमुग्न कपिलमा युप्मत्समीपे कमिदमोतीति पृष्ट, आवश्यकवृत्त्यभिप्रापण तु मप-- दर्शने किषिद्धास्तीति पृष्टे अहो ! अपं मरकर्मा द्विगतोऽपि साधु- धर्मानभिमुग्लो मधिना सहापः संवृत्त इति विचिन्त्य मम देशविर तिधर्मास्तीत्यभिमायेण मनागिहाप्पलीति मरीपिकायान्सप्रमरोप- पदि देशविरातिविमर्शना नामविप्पत् तर्हि मनागिनि नामणिप्पात् । एतद्वचनं परिमाजकपे सति परिव्राजकदर्शने विपिदमध्यपस्थापक संपन्नम् । शब्दस्यास्पष्टाधारकत्वेन श्रोतुः कपिलस्य परिमाजवाद- निपि किषिद्धास्तीत्यवोधात्, अन्यथा कपिलः परिग्राज नामहीप्यत् , तस्य धर्मपिकर्षिपेप तद्वपीपादानात् , राजपुप्रत्ये नाग. कारणरंभयात् , सतय कापिलीयदर्शनमत्तिः। मा पपिएस मरीचरन्येषां च महानर्धकारणम् , समपचनापत्पात् । मयंभूनं ५. पगुगप्रमिश्र, मरम्पपंक्षपा रामस्वेऽपि कपिलापेक्षपा(उ) पत्र. स्पात् । मम पार्चे मनाग पौराति देशपिरताप म. न्मरीम्पपक्षपा हिमत्यमेतत्, परिमाजफदर्शन धर्मोस्लानि पशि. स्प दिजनकत्येन कपिसापेक्षपा पामत्यरूपमपनि । सदमन् , उत्प्रपनाभिप्रायेण प्रतापारप पपना मान- प्रितामन्यरूपरपोरगप्रवाद । आपक्षियमासलमापाभ्यागुगप्रमि. शिलत्या युपगमेन भगपभूपनरपापि तदात्यममात् । तदपि र भगपनतमस्तानां पापेक्षा सत्यं पायपिटनां साक्षामिनि अप भापता पनं परस्पासायपोषाभिमापेण न प्रयुपममिति ना. प्रम्, मरीचिनातुमलपपनं फपिटरपामयोपाभिमाष गपुषतम! म रोपं जातयार-मापने कपिलस्प परियासकाने परदि- जनक भपिपपतास्पषमेषाएं पोपनीय नि, कपमन्यधारप परिमाल. संपमदाम्पदानि मा पम्पमिनि मेत् ।रल उमाप्रमंद ग्रामिति नमुन्यमिभंग । प्रपतोगमापरप frrysarg. पपनायर पर मापाप नापीयाners मित्रत्यायोगात् TAITपभापाया नियमानुपगमे निग মণি খেমাশনমাস বিশ্বমানের भपा सत्यं यक्तव्यम्, परिव्राजकवेपाभिप्रायेण कपिलापेक्षया त्य मित्पर्य मायभेदावेदमुत्सूत्रमित्रमिति चेत्, न, एतादृशभाय फदासंभवात् , उपयोगद्वपयोगपद्याभ्युपगमस्यापसिद्धान्तत्याद् एवायं समूहालस्यनोपयोग इति चेत्, ताई केन फस्य मित्रत्व नियमतः पदार्थद्वयापेक्षयैतदिति विषयभेदादेकत्रापि मिश्रत्य घेत् । तर्हि गतं फेवलेनोत्सूत्रेण, सर्वस्याप्यसत्याभिप्रायस्य घ सत्पत्यार सपं जाने धमिण्यनान्तं मकारतु विपर्ययः" इति शास पादप्रसिद्धः । तर्हि प्रकारभेदावस्तु मित्रत्वम्, एकात्रय वचने र सत्पपोषकन्यायच्छिन्नमसारभदोपरक्ताभिमायोपरादुत्सूप्रमिः संभयादिति चेत् । न, मत्रकथनांशे-भिमायस्य प्रायल्येऽनुत्सप्रस्य प्रकथनांशे तत्मापल्यै चोत्सूत्रस्यैवं संभवान्मिध्याव्यपदेशन स्यानयकाशाद । अन्यथा 'क्रियमाणं न कृतम्' इत्यंशेऽसत्यं पाश्यामि इतरांश च सत्यमिति मिथ्याव्यपदेशन वदनी जमात मारिणोपि मोम स्पात् किन्तूत्मूत्रमिश्रामिनि महगमन्स अपि प-इदं मरीचियरनमुत्रप्रमिश्रमिति पश्ना मूलन पय प्रीया न माना। यतः गमात्मप्रव्यवस्था तावच्छूतभायभाषामा मियने । माघमत्यामन्यानुभयरूपत्वात् निविधेप दशकालिक पत्यादिमिद्वान्नमतिपादिना । पराभिमायेण तु मिश्ररूपाया सम्याः पिता भगपद्रपाहराविभागय्यायाममा इसिन किषि अन्य मरीच्यपेक्षया मरीचरनुगप्रमय यनं फपिसापेक्ष যিমাননবােনৰেীখনমঃগন মোশামা रिहानामावाकपिदनामागहेतुकमुग्यामिनि पवतो माता परमा नियागानि प्रमपम । किंग-तरगंगाप्रामांगी म विसरि दुःयदानन , प्युपाय माय नानापटपपने प्युपत्र यावदपकल्यान र सत्यमकम्प र धाग्यममापामा শনিস নেন, মাগোৰ্যাদা। সাদ এ সপ্ন গানদিষষিবিনিয়ােগ , সাদাশাল ত; নিমাৰা এগিগাবামাসখাবি नारा सर गारमामयागापनाकामानिविशेषता ममत्रमरूपण एव पर्यवस्यति । तदुक्तं पाक्षिकससतिफावृत्ती-उरमून. प्ररूपणापा: संसारहेतुस्यात् । पयोक्तम्- इंडपागडमकहतो जहियं पोहिलाममुबहमद । जह भगवनी दिसालो जरामरणमही अहियामि ॥"चि। किंच-पत्ति देशपिरत्यभिप्रायेण घोरामिति निर्णीनम् । उप. देशमालावृत्ती "कपिल । इहान्यासपीति" मत्संयधिनि माधुगंप- पिनि पानुष्ठाने धर्मोऽस्तीनि भणनात् । न पसन' माधुर्मपन्धिनि' इति भणनेन 'ममंथन्धिनि देशयिरत्यनुष्ठान धोऽनित्ययाभिः शाय इति पापम् । जिनधर्मालमंशात्या निप्पमिसन म गा- मागें जनपि पोऽस्ति, मम मार्गेऽपि पिचर मधरिप्रप. नारपमाऽपि न धर्माभिधानात् । चमार्गध तस्य स्वपरिग्रहीनता पारदक्षण कापिलदर्शनमय । तत्र घ मागे निपलकारमादिपक न्धेन धर्ममात्रमेय नास्ति कुतो देशपिरत्य उडानम् ! युत्पनर दिनि । अनियमाभिमाण स्वस्योरमत्र परिहारयलि. गमापारिवादरपितमा युपगमापत्तिरिनिन किंचिदंशत्। एतन पिता 'त्यपित्ति अपिशन्दस्वैयकारार्थत्पानिपपरिता ग्बल्यय माधुमार्ग, इपिति पल्पस्यप्रापि पिने सयमापर्य तस्मकार पर प्रमजितः। मरीपिनाऽप्यनेन दुर्यचनेन संसाराभिनियनित लिन सागरमरिषपनमपि प्यागपात तथापि मार्गभेदाभिमार्णव धर्मभेदा. भिधानाद् । नहि साधुभायफार्मागभेदेन धर्मभेदः गंभषशित पीति विचारणीपम्। বনু মাবিশ্বনমিত্তােবষনহী মোবিন নিশি नंदमुम्म थपनामिनिकनपिण्यते । सदमन , মােবিল- मार्गामकायापदंत महायान नदुसतापा पपनाया। मपनं पधारमit:-- गरम गायन " महान पानीप..म at

No text on this page.

उन्मग्गदेमपाए परणे पामनि निगपादाम् । হাম্বা হব ন দমা দলাি । ” চশমনারি অ্যাধি থামালসঘসমাধশখ (৭)মশ বিগপি কামাল, নৰামায়া- মাযিাত্মিমায়ায়নি। দম্বা খাগ্যিালিনাগার মাস- "নানু ঘাম্বাধহান্নামিয়াবনামাব শা বাব- দশ-মাতিলালাব। যা- অনন্তনােগ যা জনমায়।। पापरपि पाग रानं गाए भागनि ।। নিয়ায় আমি মণ মgয।"নাে। সথা ঘামান্থসমূ-“শযানবিক গুমনামা নাশামাখায়া বৰ লিসাঘা যথাঃ স্কাই শুনানুষশালিনিংগখাল-বিকাথায়?" বাঘ লাে-“থা ঘাথি মারে না মান- ঘনসিসি- আসল ঘিযোগমাধ। এ সময় উযধষ-গাষৰ ।। মা? মামা মহামান। बादलपल्या प्रियंणात पानाति re" মামযা থাৎ মাথাল গাে। Hari giral rest. । শামাবাদ সমান। আশ্বাস এ গা মা ৮ ঘৰ সামগাবা এr মv sr *। যার ফলে গম শ" ! শাখা ৫ ফি • • ', r कर्म प्रधान न प्यमाया या कम्म, एकान्तन नित्यमनिरपंथा द्रव्यमयं पापमयं .१८ पासत्यो सन्न-हाछंद कुमील संबतं तहा । -दिट्ठीएवि इम पंच गायमा न निरिक्सए । जो जहावायं न कुणइ मिच्छदिट्ठी तो हु को अनो। चड्डेइ यामिछत्तं परस्स संकं जमाणों ।। इचाइ पिच्छयमेव पुरओ करेइ । किरियाकारणं न नाणं, नाणं वा किरिया, कम्मं पहाणं न यबसाओ या कन्म, एगनेण जिचमाणिचं या दन्यनयं पापमयं सामन्नत्यं विससस्त्रं या पत्युं पपासह, · एवंविदा एगंतवायपहाना परूपमा विवरीयपस्वणा भवइ । अओ तसि पडिकमति चउत्यो हेऊ । इयमयुक्ततरा दुरन्तानन्तसंसारकारणम् । ययुक्तमागमे- दुन्मामिएण इकण मरीइ दुक्खसागरं पत्तो । भमिओ कोडाकोडी सागरसरिणामधिजाणं ।। अन फश्चिदाह-नन्यत्र दुरन्तानन्तशब्दो दुःयलभ्यान्नत्यनान्ना- भाषेन चासंख्यातानन्ताभिधायको विम्दार्थाविति कथमनदुपपत्ति- रिति समान्त: "पस्मइ कायमइगो उको जीयो उ संबसे काल-। मतदुरंनं समय गोअम ! मा पमाएह ॥" पाध्यम्योन्मन्न-ययाउन्दा फुशीलः शवलस्सया। एप्टयाऽपि इमान् पक्ष गौतम ! म निरीक्षते । यो यथावादं न करोति मिथ्याटिस्नतः खलु कोऽन्यः । पनि च मिथ्यात्यं परस्य सह जनयन् ॥ न्यादि निधयमय पुरतः करोनि । क्रियाकार न माने, शान पा न लिग, . २ मामान्य विशेष या यस्तु प्रकाशन, एपंविधा एकालयादप्रधाना प्रकारमा विनापना मत : अनम्ने प्रतिक्रमणमिनि चतुओं हेनुः । दुमारिनन मानिसमागरं मान । मान्त. काराकारी मागरमरगनामधयानाम् ॥ परम्पमनिगन राहएं झीयम्नु संयमेकानम् । भ्रनम्नं दानं गमयं गतम मा प्रमाच ॥ ३ + इत्यादावनन्तशन्दसमानाधिकरणस्य- दुरनशम्दस्य दर्शनादर पुरन्तानन्तपचनस्यातिशापितानन्तषाचकत्येन विरोधामापादू । हत्य सनि विपरीतमरूपाया पुरन्तानन्तसंसारफारणत्वे मरीपिदृष्टान्ती पन्यासस्य माक्षात्तस्पासंख्यातमववाफममाणविरोधनानुपपत्तिस्तु तस्या दुरन्तानन्तसंसारफारणत्योपलक्षितायुवततरत्वोपनयनामिनार पेण निरसनीया। यत्तु आरकस्य विपरीतमरूपणाया अब प्रकृतत्वात्तस्य पानाभो- गाद् गुरुनियोगावा तत्संभवात्तथाविधहिटपरिणामामायागसायन-- नसंसारखंतुः, अत एव भायफमतिमामणसमस्य वृत्ती फेवलं दुरन्त- भाब्दस्ययाभिधानम् । या मविपरीतप्ररूपणा मार्गपनितानामनन्न- संसारहेतुः सा मभामपन्धन धर्मदेशनाधिकारिणां पातत्वेन लोक- प्रज्यानामाचार्यादीनां कृतधिसिमितानिजलमादिहानिभन, सावधा- पादिनानिय परविषयकमात्सर्येण, गोमामापिटावीनामिव तीर्थकृ. द्वचनस्याश्रद्धाने, जमाल्यादीनामियाभोगपूर्षिकावसातव्या ते पहा. धिकाराभायेनानुफ्ता अप्पनन्तसंसारित्वेन स्वत एय भाज्या । येन मारणेन पास्यचिदनाभोगमलकमप्युत्मग्रं कुदर्शनमतिहेतुत्वेन दीर्घ- मंमारहेतुरपि भवति, तेन दुरन्तसंसारमधिकृत्य मरीचिरिय एटान्त. सया दर्शितः । तस्य प तयाभूतमप्युत्सूर्य तय संजातम् , श्रीआय- श्यीयपि तयोपरत्यात ; अन्यथा द्विमादिभवभापिगुस्तीना- मपि मुनिमातीनामनन्तसंमारित्ययरतप्यता पत्ती जनामियाया मृदा पवादः स्पादियादि परेपोपतं तदसत् । श्रावणस्यापि अपस्म धन्ग परिवहेइ "जि पपना गुरूपदेशापततया धर्मपापनाधि- कारियश्रयणासर्मपरिणतियेषिध्येण तस्यापि गुग्-पदेशापत्ता परि- যুর খণ্যিাত্মাণাধারনানির দ্বিবাসমান বাব কম্বেশাননামাবার সনসিনানি। न धान्य दुरन्नाभिधानमनन्तायनिक्षेपकम. दुग्न्यमान धियाद । अनन्यसमाधिमागभाTE.:... - विन्यस्य पान न तु मनमा भाग ना ,रम परि..। ..

नन्तसंसारहेतुः' इत्ययस्थितपाठत्यागेनैव तदृष्टान्नाप्याहारसंभगात तस्मादूकोपलक्षणव्याख्यानरीत्यैव प्रकृतोपनयसमर्थनं न्याय्यन् ।। रशोत्सूत्रवचने स्वरूपनानन्तसंसारहेतुत्यवचने घरमशरीरिक्रियमा- पारम्नेपि स्वल्पनो नरकहेतुत्ववचनयत् प्रक्रिया विरोधादिति सम्प- ग्यिमापनीयम् । इत्थं -- "आपरिअपरंपरएण आगये जो उ आणुपुचीएं। कोइ सोपाई जमातिगार पामीहि ॥" "जापार्याः श्रीसुधर्मस्यामि-जनाम-प्रभयार्परक्षितापाने परम्परा-गाटिका पारम्पर्य तनांगतं पद पाण्यानं मनाभिप्रापरता पपा-जयपहारनपाभिमायेण क्रिपमाणमपि एतं भयनि । यस्तु फुतर- परमातमनमा मिथ्यात्यापहनाष्टितया ऐफपुवा-निपुणपुश्या' पापीपी मोहम्' इति त्या कोपयनि उपपति-अन्यथा नम गीतमपि व्यापट 'गम्' इत्ययं पात-यति पपनम् ।मति गरिपिाल एय घटी निष्पगी, कर्मगुणव्यपदंगानामनुपलाया, मजदी-निगुणोदम्' इत्येवादी पत्निाभिमानी शमादि ना-जमानिनिरपवायशमनयिगोपको बिना पनि-गरपापरीप- হ্বান বা নিগৰি"সাধ পূঃখ माननियुलितियनमाश्रमपदम्ग पे जमानारयापदणाम. न्सान गंगारगरयादग्रमणं गाणं एटाननयोगदानापान टा. সব শ নিমিসালথাসানসাসিলিনি : निने नुगः । नयापिटल गुणमनिटापरा. बार मारपपपन्यागाश्मिरमंगलयाप्रा. मानासुलात मम्मामामिष्टमिति! मग in. दनमात्र आगमना पुरा नगरपmilian दुनिया नादान मार favita | पन्न महामारि पर मामला fifa महारा VITIER ...ाना "ऐप पुन एवं एल समापमापदोसों पर्य। अंदीदकालाई मनिआ गिदियाईप ॥"ति उपदेशपई पाल्पापां एन्द्रियादिपु दरमगुजरपलक्षणारपरपद- पटीपन्न्यापधामणे पुनः पुनरावर्तते । तदपि कुलः सिद्धम् ? इत्याह पर पन्नात्कारणाद्रापापसी कापस्थितिः पुनः पुनर्गत्या प्रेय कापे उत्पादलक्षणा मणितां मनिपादिता सिद्धान्त एकेन्द्रियादीनां जाती. नामिनि ॥ तत एन्द्रियादिजास्पाभितरपारपंपटीपन्नन्यायस्पाय. पणालान्तवार्टीन्तिपोवैषम्यामिति । तदमत् । तत्र मनुजत्वानिदोलभ्याधिकारादरपघटीयन्नन्याय- सामान्यस्यकेन्द्रियादिजानिमाण विशेषविपक्षापामप्पन सयज्ञामत- दिशोपकस्य अनुरशिनिलक्षशीपपोनिमंकुल संसारपरिभ्रमणाधिकारा- पुनः पुनर्गनिमाष्टपभ्रमणाश्रितस्पैप, विषक्षितत्वाद् । अत एव मुत- दिराधनानधातुर्गतिसंसारपरिभ्रमणं भपतीति स्फुटमेवान्यनाभिर- तम् , जमालिप्टान्तस तत्रोपन्यस्त इति । तथाहि- "वयं दुरालमंग गणिपिडगं सीते काले अर्णता जीवा आणाए विराहगा पातुरंतमंसारकतारं अशुपरिहिंगु १ । इथे दुवालसंग गणिपिडगं पदुपये काले परिता जीरा आणाए विरादिता चातुरंतसंमारफतार .अशुपरिमति २ । इयं दुवालमंग गांगपिडगं अगागर काले. अगंता जीरा आगाए सिदिचा पाउरंतसंमारकंतारं अशुपरिधि (दि)तिनि." मन्दिर । . एनवृत्तिर्मलयगिरिकता, यया इवेपमित्यादि इत्येतदादशा गणिपिट- कमीतकालेऽनन्ता जीरा आझाया यथोकपरिपालनामापेन विराध्य पातुरन्त- एतापुनरेवं खलु मानप्रमादयोलतो देयम् । यहोर्यकासस्थितिभगिता केन्द्रियानाम् । इति २ये मारशा गणिपिटफमतोतं काले अनम्ता जीया भाशा पिशप धातुरन्तसंसारपान्तारमनुपर्यटन् । इत्येयं मादशाहं गणिपिटकं प्ररपुस्पले काले परिता आधा आमाया पिराय चातुरतसंसारकान्ताग्मनुपर्यरन्ति । इत्येवं मादशा गणिपिटशमनागते काले अनन्ता जीषा साझापा रियम चावल संसारकतारमनुस्मरिपतीite १ मसारकान्नारं विविषगारीरमानमानेकदाराविटपिरातसहसदुस्तर मपगहन अप যাবসাৰ সৰুষৰ সায়। রাষ্ট্র গুয়ানিনা, दमागमा माताप्पन बनगो हितमाला यया साति सुपणे, गतः জামিষা, বাবা-মা যখন না। সামান্য ঘিৰ- দিনরাশানালাম মূর্ষ ঘনি যা মুম্বাৰাধনা। যা ব যথা অনানিমূনা যমনিয়াম রােখ 'সবা : মিনা মা ণ শায়মতানিম্যাশা। যা নমনীয়া নানা বা হাদয সুষম খায় নাম frধনা সা শালিমা(হ)নানা বিষনি। নানান। সময় গালিগা বিনযা (য)যাৰী কাৰ:না sfiথাকা rণ নালামগাবগাহনাসদাই মাসীন: স ন গান গায়। সাবনমাননাথ দত্যা না না গামারানি গানit: নান র গানগ্লসাববিসি । ? গাসিনানা নির্মাল্যা না না এন সদসোণৰ, খালাল সাপির কলাপানগাগান পূন: সমকানাকা (গ fলম; মrি গসিপামনাথান , পৰিলা বিশ্বাস, সাং শান মাগী fলশে নিশি পান্থ শাখা গিশ, সাথ : । শাসপো fti tari সিলগালাপ সামলা: .শা ক রে সদাশ। পাপাপ। ন্য মিঃ বিনামা গেল প। •। ৰে। সালাে শনাক্ষা খা এসব ও মেলাপ’et. । ৰশ পা irr:: :: শ নয় ? rিr এ } सोमवहारो वन भगवामापंगाणिजोगेगा। पतो भयो अर्णतो फिस पहलो जो भणिों ।। "तित्वंयरपपयणराथ." इत्यागुपदेशपयघनादीतसविहारिणी पार्वत्यादीनां नियमादनन्तसंसारापत्तिरिप्यतं प, तम परिणामभदा. और समाप्यध्ययसायप्रत्ययः संसारविशेषो महानिशीधोतरीया अषः । सिंध-अरपघीयन्नन्यायेन पत्र संसारपरिभ्रमणमदर्शनं সানিঘনানেলমারলাম তমাধান্য থানামা- नामपि नियमतोऽनन्तसंसाराभ्युपगममता, तेषामपि संसारसरणे तन्न्यायप्रदर्शनात् । तदुसमाचारागीताप्णीयाध्ययनपती-" मंघि- पमाणा पुरिति गम" इत्ययययम्याख्याने "तेन-कामोपादानजनितन कर्मणा संसिच्यमाना आपूर्यमाणा गर्भागन्तिरमुपयान्ति-समारपन्यानरपर- परीयन्त्रन्पायेन पर्यरन्त आसते " इत्युरा भयतीति एवमनेका पदापिय. त्थमभिधानमरतीति न किंचिदेतत् । मग "जमातीमंत देवतामो देवलोगामी आउनासएक जार फी व पजिद्दि गोयमा ! सारि पंच निरिक्सजोषिय-मणुभदेवमवगहनाई संगार अशुपरिअदिना तो पडा मिग्मिाहिति ।"" इस्पन पत्याराधीन्द्रिगादयः पश केन्द्रियाः पियादयले च से निपग्पोनिकामनपुदंषमनुप्पपु भयग्रहणानि प्रान्त्या" इति व्यापानादन तीर्थफराशासनाती ऽधिकृतस्याद् भवागन्यलक्षणपत्यस्य स्पष्टरवाद भगपस्यपेक्षय ज. मादेनलभपमिलिरिति परस्प मतदपूर्वयुदिपावमृतम् । एता. शस्य गम्भीरापस्य वृत्तिकृतारपटीयलस्प स्वपमेय स्पष्टीकरण पर पायं तपस्सी नाफालयस्येतायदपि पदम् पतुःपवशन्दी भपमाण- ममानाधिधारणा भितपिमरपन्तो यस्तो समासान्तःपनिनियन्यो- निकन्दम यिशेषणतामापयते इति। न मीन विभपापनाधिन तनपान बाट मगाशालमानियांगन । ARI भारतका पता भातम् । : मारो भगवन ' बनाया पवादा दायर पोतम र पy fromitri KRNETrict सम्पनी

फचिद्विशेष्यत्वन कचिव विशेषणल्येन स्यात् , सन्न विशेयर
पतो यावच्छन्द उक्तगणसंपन्धिभ्यामागन्तपदाभ्यां विशिष्ट
गणमध्ययनिनां पदार्थानां संग्राहको भनि । यथा-माली
आसाहार विरमाहार अत्ता पनाहारे लूहाहारे तुच्छाहारे अरसजी
जीरो जाय तुम्जोपा उमंतजांची पसंतजी विवित्तजीवी ता"
माप्राज्य नमोस्तस्य गणरायन्नद्राभ्यां विशिष्ट 'गोलम
रटी गं अगगारे अरसाहारे जाच विचित्तजीवीति मुघोरतय
याताय सदित्वेन बुद्धिस्थवाचकत्यामध्यय
पदायानां नानारूपाणां नानासंख्याकानां संग्राहकत्वम् , एवं
नयोति गणानुरोधेन भिन्नत्वमेव योध्यं न पुनर्यायच्छन्दी
पदादिनाने तरदायाचा इति । विशेषणम्नस्तु यायच्छन्द
परवारपानामानां देगकालादिनियामको भयति । तत्र दे
कार्य-पाय पयिंगनियोजनानि पत्तनं नायगलव्यमित्यादी
नियामा -"नार में जार मया ममि तं ते मा परिणमा
पं में जो भरना मारना गमारमा" इत्यादी प्रमिदम् । पि
विशंसायिकलस्तु यागदी हिमयियादियदर्भ
स्पात् मादा पायदानानको नया रिशेप्यम्तः, आपन
गमायांनष्टत्याद; रिष्यमाप पतस्य स्माभ्यां मिति
प्ररोगा किन्तु विशेषणभूषः, 'प्राइ पनि पिशंपगम् 'पणि
म पानाधिकाराकालनियामक ति। पायरका :पंगा
स्थायरताप नारकाम्यनिकमनुजदंयानां भवप्राह गानि
स्मयं गत् मायाका गंगारमनुपरायाय : पधागो
गायमांदवानामनः करिष्यतीनि मामात्पन्नाः यंत्र
पर मामायामानमारंण विज्ञापगी कालनिगमा
া বাঙ্গালা: সাঘালা বাসা
लानामा RIRAL प्रसाशनाniram
HTART fun again नारा
शिवा ।
..पापा , मत गन.ना.

- - पालनियमानुपपत्तिरिति प्यतच सामान्य सूत्रादिष विशेपसूत्रादप्प- नन्तभपमिद्धिरिनि-चेत् , तदिदमसिद्धमसिद्धन साधयतो महातार्कि फस्यमायुप्मतः। एतो 'जाय पत्तारि' इत्यादायपि शमन्तचतुःपञ्चपद- समानाधिकरणभयग्रहणपदोत्तरद्वितीयाविभक्तरेय "कालाध्यनोाप्ता" [मिद्ध ..२.२-४२] इत्यनुशासनात्कालनियमसिद्धौ न पुनस्तदभिधा- नाय यायच्छन्दप्रयोगः, अर्थपुनरुक्ततयोः प्रसङ्गात् , तस्मात्तदनुरोधेन सायचान्दस्य विशेपमधे यायतावच्छन्दयोबाध्याहारकल्पनाऽतिजघ- न्युति। नवयं "स्थितगतिश्चिन्तनीया" इति यावच्छन्दस्य सूत्रस्थस्य कोः इति चेत् , ततो देवलोकादायुःक्षयादिना च्युत्वेति पूर्वप्रमा. न्नपदसमुदायार्थ पयत्ययेहि । अथैवं गणसंपन्ध्याचन्तपदपिशिष्टस्यैष पावच्छन्दस्प पूर्वप्रकान्तगणयाक्पार्थवाचकत्यमिति व्युत्पत्तिभङ्ग इति घेत् , न । तागनियमे प्रमाणाभावात् , पूर्वप्रधान्तवाश्यार्थवाचकत्ये यावच्छब्दस्य स्यसंपन्धिपदोपसंदानमात्रस्प ग्राहकत्वनापेक्षितत्वाद् । अन एव फचिद्गगमंपन्ध्यावन्तपदविशिष्टादिव पचिदन्त्यपदविशि. टादपि पायसन्दात्तदुपम्पितिः। नशाहि- पगंतपंटिगणं मणुम्ने कि परडार परेड ४ ? पुच्छा । गोअमा ! एग- गपंडिए णं मणुम्म आउअं मिस परेड, मित्र पो पोइ । जइ पकोइ पो और. हाउभं परिंद, पो निग्गिी मणु (स्मे ), याउभं पकरेइ । णो णेरइआइथं किमा पाइएमु उपयजद को निरिणी मणुम्म, देवाउ किया देवमु उत्पाद । गे फेणट्टणं जाव देवाउअं किया देवमु उवयजइ ? । गोत्रमा । एगंतपंडिअरमपं मणुस्मम्म केवलमंत्र टो गतीओ पगत्ताओ, अंतोरिया र कप्योवत्तिया पंच, मे तगडेणं गोअमा! जाय देवाअं किया देवमु उपरजाति ॥ अत्र हि गावान्दरण न गणमंपन्ध्यावन्त्यपदापशिष्टतयध पूर्व प्रमानवारणार्थवारकत्वं फिन्तु म्यमंपाध्यन्त्यपदोपमंदानादेय, मदि। हापि पत्यारि पंचत्वादिस्यमयधिग्दीपमंदानाद् यावचन्दस्य पूर्वम- फ्रान्तयाश्यार्थयारकन्ये न फिार पाश्कमिनि पुतं पापामः ।

१४८ . फिच-सूत्रे द्योतकरचनारूपमति यावत्पदं दृश्यते । पधार काधिकारे-" भावो गं सिद्धे अणंता नाणपजया अणंता दसणपजवा अणंता अगुरुअलहुअपाया" इत्यत्र नात्र गणमध्यस्थस्यान्यस्या मशों यावच्छब्देन कत्तुं शक्यते, यतो स गणस्तावदित्यमुपदा "भारओ पंजीर अणंता नाणपअया अणता दसगपञ्जबा अणंता चरित्त अर्णता गरुअलहुअपवा अणंता अगरुअलहुअपञ्जय ति"। तन ज्ञान नपर्यायाः सिद्धस्य माक्षादेवोक्ता, चारित्रपर्यायाश्च तस्य न संभ "पो परमविए चरित" इत्यत्र सिद्धानां चारित्रस्य व्यक्तमेव नि स्याद् । गुगलघुपर्यायाधौदारिकशरीराण्याश्रित्य व्याख्याता इति सिद्धस्य न संभवन्ति । अगुगलघुपर्यापाश्च कार्मणादिद्रव्याणि वरूपं पाश्रित्य व्याख्याताः, मन फार्मणादिद्रव्याधितास्ते मिद्ध मंमवन्ति, जीवस्यरूपं त्याश्रित्य सांशशुदास्ते संभवन्ति परं मामाचपन्देनोक्ता इनि यावच्छन्दवाच्यं नायशिप्यते इति ततो सन यायायातक एवं यावदस्तद्वदिवापि स्यादिति कि पसमिति निपुणधिया निभालनीय प्रेक्षावलिः। कि-'जाय पत्तारि पंच'त्यादिमनमपि नरकोपपातातिति पिहोपाभायमादाय परिमितमयजमालिजातीयदेवकिल्बिापिका जमालिमारयदर्शनापोपन्यस्तं न तु देयफिल्पिपिकमामान्या मिनि ममायने, अन्यथा " अत्यगा अणादीयं अणपदगं दीहमदं उग्नं मंमाकनारं अनुपरिणति" इत्यप्रिमगमाभिधानानुपात:, 'अन्धगडा' गादियामपरिमितमयाभिधाय का पसारि'' दिक र पर्गिमितमयाभिधापकामिति युक्तम, भगति तिमामान्य থানাধারান সবিবিন্নাথষম। গান্য :নি যখন সিথামেনস্বিাগrি * সাঙ্গা', শোষিমনগােসি” শায় সু স্বল নিষাগানগনমাস লালস। শামস , निजामानातागप्राणामभागविपरिणा-"प्रगमन এ মামা মামীর সাথে গলাধঃ मारिदिया तालांटनियाग, महामागार , M । - * गुभागाओ पकाइ, (यहुप्पदेमगाओ) अप्पपदेसगाओ पकरेइ । जाउयं च पं फम्म सिस पंघर, मिणो घर, अमायावअणिज्नं च णं कम्मं भुजी भुग्नो उपचि- गाइ, अगाइयं च णं अणयदग्गं दहिम पाउरंतसंसारकंतारमशुपरिभइ । कोह- वस: णं भंते जी कि पंघह? कि पकरेइ ? कि चिणइ ? किं उचिगइ ? मंगा। कोहवस जीवे आउअरज्जाओ मत्तकम्मपगडीओ मिढिलपंधरद्धाओ, एवं जहा पदमम्म णं असंयुष्म्म अगगारस्म जाव अणु परिभाइ। माणयमय जीवे एवं चय, एवं मायावमदृषि, एवं लोभवमधि, जार अणुपरिभाइ" इत्यादि- सूत्राणामपि तथात्यापत्तरिति । ननु यद्येवं चत्तारि पंच' इत्यादिमधे जमालनीनलभयविषयता सदा निर्पिपयता स्यात् , चतुःपनशब्दभ्योऽग्रंकानभिधानादिति घेद , । न, "मित्र मते ! जाय चत्तारि पंच पुढवीकाइमा एगनो माहारण- सरीरं चंति, एगनओ पच्छाहारति परिमामंनि या परीर पंथनि पो मम । इसिस भंते चत्तारि पंच आउपाइमा, एवं मित्र मंने जाप समारि पंच नेउकाइआ" इत्यादिपु एप भगवत्यां "जया पे मन ! समि देवादि पर में कहमिआणि पकाइ ? गोपमा जायचत्तारि पंच मामाणिसं ठाणं उपसंप. जिता पं विहरति" इत्यादिजीयाभिगमम्पपु ष पाहपु स्थानपु नयाः 'मनह भयग्रहणाई मापयाई" इत्यत्र मप्पाटपदयोरिव मलवितोपा. देकमण्यापारकत्वमिद्धः। पंच विरिपराजोणिय-मणुस्म-देवभवागदपाई' इत्यादिकोऽप्यादमिर पाठोऽस्ति, मत्र पहातापाप्यभाष एव। नन्येयमपि 'पनमो गतिनपानुरोधेन निगुणिनः पिपरदा. नयाऽभिधागफः ? उन निपग्गानिकदेयमपन्धिनी हो भषो प मनुजयंपन्धी, अधया या भवामिपन्धिन को देपसंपन्धी . कम मनुष्यमंपचाय पसभयाभिधायकः ! 'यं मंदहानिवृत्ति. শসি । ন, মাশরাগসালমাখা মাস मर्यपधानमन प्रगामय पक्षमा न्यगाट अनय वाभिमान यत्याग भाग प्रम पसाय ज्याभिधानान "जपला 'जय मुगनाग्यनगम पर भामाप पर run!

নি স্বামঘমিনাঘণালি মানাঘষ্টি त्यमेवोक्तम् । “निर्यग्मनुष्यदेवेषु भ्रान्त्या म कतिनिद भयानम् त्या महाविदेदेषु दुराभित्तिमेप्यति ।" इत्युपदेशमालाकर्णिकापाम- पीथमंच निगदिनम् । অঙ্গ সাক্ষস-ফনিশিং সবা'নি য মর্সি সমিন দিঘমানী নমালিননং বাফাখন মহাে গসিমশিন স্কপিলি মানব বানাযার মা- সব খাবনাময়। যথা সমাধি- नगी देश उरामी देवकिनिमे । गया न याद हिम रुिगा इम फलं" ॥१॥ গাyি i গগ গা ভাসলেম। লা লিগি যা যা থ য ৷ ২নি গণশিয়াসিম, গন্ধ নিববিহু গন্ধ পবিস মগণ সরগনাস ,গ্রামাগানিসম্বল সামাঙ্গিলাল,মানিগনমানবিশ মগবাধ্য ঃ নাসিমলাপি যথনানুগনিখাপ গান, শাসি।fi-- বিশাখাপ্ত ৰে। মা সানাবিালিগালাপ। “ নব নবনোদল কা সিবিদ। Tান fান f fiণ।” না: নালা র সা:, খা! * শরিনারি ও বাপি (প্লা/rtif7 এ সৰ সাগৰ পাৰণান সংবিধান। " 'না না: শামান্য না নরমাল শাপলা " * * . ৪। fাৰি । *** * ft a৫ প +fাপা * ২ বাৰমাণৰ দ'ষাৎr' সা - पापमपम समारंम माक्षातीर्थकरदपकरावि पदश भदा लिमादामममिति परणादपुष्पन दापि नयाभयनाविशेषादय नपर्यनुपांगम्, अन्यथा मंदिग्धोत्सवमापाsपि मरीगर्नरकासव- মসি, নিশিগামালি সমামি সংসাৰ কিন্তু तरं प.पमिनि रागदंपरहिन रोगमा निसनीपम् । दोपहीमा पृत्ती तु "तानमरवारि पंप निग्मनु:- दंपमापानि मंमारमनुपर्पब महानिदह सेरस्थति"-इति शन्द मंदग मगरमीमाापानुपाष पश्यते । सिदीयोपदेशमाला- मागण्यादापादभेदी ने पाहि-"आजोपन्नि द्रव्य. लिन लोकामिस्पाजीपका निवारपां गणो गापा नेता नापको गुगरिरमा, राज्यनि महाप-परिस्परप प्रमापा गहीत्या पशदादा- गरचारप जम.लिभगवाजामाना हिनमात्मनोऽकारिप्या 'पर' पप्पाहारः, कमी ननद वन पे नियत्व- समयपने पापनि যে-নিলাযামিবিয়ার সাত দিন । त्यप्रदानः 'फूलमेष कृतम्' इति विपरीममम मालक्षणादाहिना. 'चरणदेव लोकमापे पचनी पतितोऽनिकरणपोयिधानेऽपि फिल्पि पदेयाय भयं बाननं निर्वनियान " स्यर फपुघिद्वादशेपु पाठो यो, “पिपरीमापगावहिलाचरणादेय मिहयोन्यम्' इति लोक. मध्ये पचनीगे पनिमोऽतिदुष्करतपीवियानेऽपि किल्पिपदपाय निर्व. मिनवान् ।"-न्ययमपि कवितादर्श पाटो रयते, कधि " तथ्यमि- शायाभिनिवेश.दमी मगधनं ' क्रियमाणं कृतम् *-इस्यप्रधान: इनमेर गृलम्'-नि विपरीनप्ररूपणलक्षणादहितापरणादेय 'निलयो- जन्मनि लोक पपनी पतिताऽतिदुष्करनपांविधानेऽपि कि पिपदेवयं भयं गान निर्मितवान् । उक्तं च प्राणी-जाणं मी जमालो अणगारे अरहागारे जाप कम्हाणे तए कप रसमागरोधम ठिह- एमु फिनिमिएमु देवताए उपयग्ने ? गोपमा! जमाली गं आपरिअपहिणीए इत्यादि यायद । जमाली मते ! ताओ देवलोगाओ आउषसएणं जाप फर्हि उपजिहिनि ? गोपमा ! पंचतिरिक्वजाणियमणुस्मदेवमवग्गणाई समारनणु- परिमाचा ओ परसा सिरिमाइति । "-त्वंयभूतः पाटोस्ति । हेयांपाद- নাবি শিবেগময় হাসি। সাহালি -“সশি সার্বিয়ানঃৰি নিবিষ নিয়গিযন "-সি। বাস - মা,"শাহি সেনা ঘানি। ঘি মগ মা মানিশ- সাহিঘমেশানুসাল। নামৰ সমান্নান, দ্বিতীযথাবিহানগাগ মামিনি, সা সাবিনিসি; গং মায়শা | প। পপি, শামু ন যায়গায় গন্তু বেশ, # সানমাগি গল্প। * মা গান, ওস্তা, এল সাফ ম: ৭ । মাগrfax গাযুগ আশা tr:৫ণ, শশালায় শিক্ষানুরা ৫শ গেল, খিলগাংলায় গাগা- গান, কণ্যানালা মান্না নাস *" শখোদা , সখা পাসমাে মনস, তা- **যাল: ifানান। সা লা-" শিখি মা ? গগণ! গাগা! গতি। fai. ক্ষ ॥ ৫ = ? গান ix। খালি বাসায় যান। * r: সংখ্যা সম্পন। শাকিল খাঁ মtিfiz ? : না শপ। ৰা গ + ... ? । " ৰ। গুপ্ত পান না। মনে, রাবণ - নব বিকাল ২। নাম পাম পলাশ সোলার, মসি.rিtণশ প- সসস শব মনিরাশ না " -" : শামা ও ৭। লালা * * * *-গা-৭ (পূৰল ।

प्रियापन्द्रिपानपा परम्धिनी इत्यादियायत्माधारणयनस्पनर-
मन्ना अप्युन्मपिण्ययमर्पिण्यः"-म्यादीनि परेणात ते त्वनाकलित-
अन्धानां दिनमांपादक प्रेक्षायां तृपदामपानम् । परापरभयस्थिति-
फायम्धिनिवियफम्र मन प्रतिपादिनस्यात्, उस्मृष्टकास्थितरेय
मिरगानीनामनन्नपर्ययमानात् महले म भवमहणाधिकारात् न
मत्यापयिविप्राःणं कथमपि सन्भवतीति किं पालयग्राहिणा समधिक
विचारणयनि मृतं प्रमानानुप्रमत्या || ४४ ॥
मदयं मरीपरिव स्तोफग्याप्युल्हनन्य दुःपदायित्वादन्येषां गुणा-
नुमोदनं न फरव्यम्'-इत्युत्म न्यायम् , फर्तव्या च गुणानुमोदना
गर्येपानपीति पदम्यापितम् , अप सुप्रभापकाणां गुणमाह-
सुत्तं भासंताणं णिचं हिययडिओ हवइ भय ।
हिययहिअंमि तंमि य णियमा कल्लागसंपत्ती ॥४५॥
सुतं नामंतानिए भापमाणानां नित्यं निरन्तरं भगवां-
हाधिवरोदयवितोभपनि, भगवाजामणिधाने भगवत्प्रणिधानरया-
घश्यकत्यासू, आज्ञपणः समम्पन्धिकस्यात् । हदयस्थिते घत्तस्मिन् भग-
पनि मति नियमानिधयात् कल्याणरत्तिः, मनापयादिभेदन तीर्थ-
दर्शनम्र नहायल्याणावतायाः पूर्वाचार्गः प्रदर्शितस्यादिति ॥४५॥
फल्पागमापकन्यं प हदगाम्यनस्य भगयतोग्ननिराकरणद्वारा
स्पादिन्यन्यपन्यनिरंकाभ्यां तस्यानर्थनिराकरणोतुत्वगुणममिष्टुवन्नाह
हिययट्टिओ अभयवं, छिंदइ कुविगप्पमत्तमत्तस्स।
तयभत्तस्स उ तंमिवि भत्तिमिमा होइ कुविगप्पो॥
'हिययहिआत्तिोहदयस्थिताभगवानात्मभत्तस्य म्यसेवफास्य
पुयिकान्पं शुताभिनियंशम्पं दिनत्ति । दुनिवारो हि प्राणिनामना-
सत्र भापमाणानां नित्यं हृदयस्थिता भवति भगवान् ।
हृदयस्थित तम्मिश्च नियमाकल्याणमंपनिः॥४५॥
हृदयाम्धनश्श भगवान् दिनति कुरिकल्पमात्मभरतस्य ।
तदभवनम्य तु नम्मिन्नपि भरितमिपाद भवनि कुरिकल्पः ॥४६॥

दिभवपरम्परापरिचयान्मोहमाहात्म्यजनितः कुविकल्पः, केवलं - बद्भक्तिरेव तमुच्छिद्य तदुत्पादं निम्य या तत्तृनाशुभविपाका स्तारपतीति । तदुक्तमन्यैरपि- 'पुण्ये मनः कस्य मुनेरपि स्यात् प्रमाणमैतस्य हि दृश्यवृत्ति । तचिन्तिचित्तं परमेश्वरस्तु मस्तस्य हुप्यन्करणो रुणद्धि ॥” इति । अन्ययप्रदर्शनमैतद् । व्यतिरेकमाह-तदभवनस्य तु कुनको ततया भगवद्भक्तिरहितस्य तु तस्मिन्नपि सकलदापरहिते जगन्नीया भगवत्यपि भक्तिमिपालोकसाक्षिककृत्रिमभक्तिव्यपदेशात्कुषिका सिद्दोपाध्यारोपलक्षणो भवतीति भगवतो हृदयध्वस्थानाभावादि भाय:॥४६॥ कथं भगवत्यपि भक्तिमिपात् कुविकल्पो भवतीत्याह- जेणं भणंति केइ जोगाउ कयावि जस्स जीववहो सो केवली ण अम्हं सो खलु मक्खं मुसावाई॥४७ 'जेणं'ति । येन कारणेन भणंति केचिद् पदुत यस्प योगात्कदा चिदपि जीववधो भवति सोऽस्माकं केवली न भवति । स खलु साक्षा भूपायादी, जीववधं प्रत्याख्यायापि नत्करणात् । इदं हि भक्तिवचन मुग्धज्ञापते, परमार्थतस्तु भगवत्यसहोपाध्यारोपात् कुविकल्प पनि भावः ॥४७॥ पतन्निराफरणार्थमुपप्रमत- ते इय पज्जणुजुज्जा कह मिडो हदि एम णियमो भे। जोगवओ दुबारा हिंमा जममकपरिहारा ॥४८॥ यंन भणन्ति कचिद यांगान कदापि यम्य जीवधः । म केवली नाम्मासं, म पनु माक्षान्मृपावादी ॥ ४७ ।। ने इनि पर्यनुयोग्या कथं मिदी हदि एप नियमा भवनाम । योगातां दाग हिमा याराग्यपरिहारा ।। ४८ ।।

से यत्तिा में पर्व धादिनः पर्यनुयोग्याः प्रतिप्रष्टव्या इत्यमुना प्रकारेग, यदुन एप नियमो यस्य गोगात् कदाचिदपि जीववधी भवति सन फेदलीत्येयंलक्षणः कथं में भयतां सिद्धः? यस्मात्कारणाद् योगयतः प्राणिन आत्रयोदशगुणस्थानमशक्यपरिहारा हिंसा पुर्यारा, योगनिरोधं विना तस्याः परिहर्तुमशश्यत्वात् , तदीययोगनिमित्तक- हिंसानुफूलस्पिकर्मविपाकमयुक्ता हि हिंसा तदीपयोगाद् भवन्ती फेन वार्यतामिति । अयं मयंपामपि हिंसाऽशक्यपरिहारा स्यादिति पेत् . न । अनाभोगप्रमादादिकारणघटितसामग्रीजन्यायास्तस्या आ- भोगाममत्तमादिना कारणविघटनेन शक्यपरिहारत्याद् , योगमाग्रज.. न्यायास्यनिरद्धयोगस्थाशक्यपरिहारत्वादिति विभायनीयम् । नन्याश्यां जीवपिराधनायां जायमानायां फेयलिना जीवरक्षा प्रयत्नः प्रियते न था ? आधे न फियते चेत् , तदाऽसंयतत्यापत्तिः । फियते चेत् तदा चिकीर्पितजीवरक्षणाभायात्प्रयत्नवैफल्यापत्तिः, सा प संयलिनो न मम्भवति, तत्कारणस्य पार्यान्तरायस्य क्षीणत्वाद्, अन पर देशनाविपयफमयत्नविफलतायां फेवलिनः फेवलित्वं न स- म्भवतीनि परेपा मम्यक्त्यापला धर्मदेशनामप्यसी न फरोतीत्य. भ्युपगम्यते । मदुफ्तमावश्यकनियुक्ती- मध्वं च देमविरई मम्मं पिच्छद य होइ कहणाउ । इहगअमृललयोण कहेइ भविस्मइ ण तं यत्ति ॥ १॥" नतः क्षीणवीर्यान्तरायन्यादशक्यपरिहागपि जीवधिराधना केप- लिनो न सम्भवतीनि चेत् ॥ न, पयाहि-भगवतः सामान्यतः सर्व- जीयहिनोद्देशविपयोऽपि धामपत्नः खल्पसंमारिप्येव सफलो भवति, न तु पहुलमंमारिपु, प्रत्युन सैपु कर्णशूलायने । यन उक्तं मिद्धसेन- दियाकरः- सद्धर्मवीजयपनानपकांशलस्य यलोकगन्धा ! नयापि सिलान्यभूवन् । समाद्भुतं रागकुलेबिह नाममपु सूयाशवो मधुकरीचरणावदाताः ॥१॥” इति । माँ च देशागत सम्यक पश्यति न भगति कधनात् । इतरथा अमृललक्ष्यों न पथपनि " " १

সস ন প চীনাথসমবি সময়সী খানখানাবাদমাস
মামা চাচা সবিসথা, সায়া না
শুনি। না মানা বা মান সি, তা
দি বিমা মাশাপাসা সপশন
শি: মামা খাবিখা মাখা গান।
: নানাপিন : কান নাযিলা এক
মা বা বাসস।
মপি বানান বি, মাথা
”শাপা পিপাসা ৩াদা
tণা পান না বিসি বাস

नधेकस्मिन् ममये क्षिपनत्योपनियुक्तिमयत्तियचने " न प प्रयत्न पूर्वतापि रक्षितुं पारितः" इति प्रतीकस्य दर्शनानीघरक्षोपायानाभी. गादेय नदोंपपत्तः संचालभितस्पेय ज्ञानिनो योगामामीर्यापथपत्यय- कम्पन्धानुकुलमहिमानत्यं मियनि, नतु फेयलिन इति निरस्तम्। नप प्रपन्न फुर्वनापोत्यनेन प्रयत्नयंफल्यासिद्धिः, निजकायव्यापार- माध्ययतनाविषयत्येन तत्साफल्याद् , अन्यथा तेन फेलिनो घी-- विशुद्धिमापादगतो निर्गन्यस्य चारिमाविशुद्धगपत्तेः, तस्याप्याचार रूपमयत्नघटिनत्वाद् गतनात्वेन पोभयन्न शुद्धविशंपाद । न पाश- फ्यजीयरक्षास्थलीययतनायां नद्रक्षोपहितत्याभायो रक्षोपायानाभोग- स्यैव दोपो नतु निर्गन्धस्य पारिनदीपः, नातकस्य तु केवलित्यान तदनाभागः सम्भवतीति तद्योगा रक्षोपहिता पय स्वीकर्तव्या इति थाच्यम् । तथाविधप्रयत्नस्यैव जीवरक्षोपायत्वात् , फेवलिनापि तदर्थ- मुहमनमलधनादिकरणात् तदुक्तं प्रज्ञापनायां ममुद्घातानिवृत्तस्य फेवलिनः काययोजना पाराधिकार- "फायजोगं जुजमाणे आगच्छिस या, गम्छेज वा, चिहेअवा, णिसीएअवा, सुअटिज था, उद्धंघज्ज या; पलंपेज था, पाडिहारियपीठफलगर्मज्जासंथारं पम- प्पिणिजत्ति ।" अन उमज या पलंघनत्येतत् पदव्याख्यानं यथा- अथवा विवक्षिनस्थान तथाविधमम्पानिममत्याला भमिमवलोक्य मत्परिधाराय जन्तुरक्षानिमित्तमुधन प्रलनं धा फुर्यात् । तत्र सह- जात्पादविक्षेपान्मनागधिस्तरः पादधिक्षेप उमानं, म पयातिविफटः महासनामिनि । म प जीवरक्षापायः प्रयत्नो निग्रन्थेन ज्ञात एयेति नम्याशक्यपरिहारजीयहिमायां सद्रक्षाविघटको नानाभोगः, किं त्व. शक्तिः, मा च योगापकर्षम्पा निधनातकोः म्यानौचित्येनाविन- द्वेति प्रतिपत्तव्यम् । यदि च नाहारक्षोपायाः फेयलिगोगा एव, तद. नाभोगच निन्यस्य तद्विघटक इति वमाः पन्थाः समाश्रीपतं तदा प्रेक्षावतामुपहामपानता युप्मतः, यत एवमनुपायादेव नस्य सद्रक्षा. भाव इति वक्तगं स्यानतपायानाभोगादिति कारणवैकल्पमेय हि कार्ययिघटने नन्नं न तु कारणज्ञानयकन्यमपि । न च कलियांगानां Talim maa; गंगानगmiriram गि अनुEFTAITrrymit Trimirinks. नाNAHATTrarTIME TATTr:- नाai Tsher: TE rm: पिदार in Affami Tri गा, गुनिभगिना Tri श्रीगंगा' ristmanir বরিয়াবিখােগানােলন गार मालगिनी 'गंगामी मामागं कि गनी VIP पयाधिश नियमनमा सम्मा মােনানা মানাষা নাগা সন্নাম নিমফিবিঘনে মসনাধিন পিস সোসা नार्य " न प प्रगानं कुर्यतानि रक्षितुं पारितः" इत्युमम । अन पर गुचरिधीय व्ययम्धिनम माति- " मम्जेमिनिपरिणी मंपनीष गुणः रंग। अपनी रिप सुगड़ हिलिहमानिरायम्म ।। इनि। एतद्दत्तिर्पया-वर्जपाम्यहं प्राणानिपानादीगंयं परिणतः मन सम्माप्नायपि, कम्य ? अनिप्राप्तस्य प्राणिमाणविनाशस्येन्युपरिघा सम्पन्धः, नया रिमुच्यते वैरात् कर्मयन्याद । यः पुनः लिष्टपरिणानः सोऽव्यापादयपि न मुच्यते धेरादिनि ज्ञात्वा जीवधानम्यर्यापमय- यकर्मयन्धजनने यतनापरिणामस्य महकारित्वप्रतिपादनार्थ न च प्रयत्नं कुर्वनापि रक्षितुं पारितः' इत्युक्तमित्यपरे । पशु पर्जनाभि प्राय सत्यनाभोगवशेन ज्ञायमानी गयाना द्रव्याहिमामकीन कर्म- पन्धहंतुः, वर्जनाभिप्रायस्य कारणं तु जीवघात नियमन दुर्गनिहतु फर्मपन्धी भवतीत्यभिप्राय एव, अन्यथा मुगनिनुपु ज्ञानादिप्यपि धर्जनाभिप्रायः प्रसज्यने । कंवलिनस्तु वर्जनाभिमाया न भवत्येव, सर्वकालं सामायिकसानवंदनीयकर्मबन्धकत्येन दुर्गनिहतुकमपन्धाभा- घस्य निर्णीतत्वात् तस्माजीयधातस्तलनिनकर्मपन्धभावश्चत्युभयम- प्पनाभोगयन्तं तं संपतलोकमासाधय मिजयतीति परस्य मतं नम्मद् । पर्जनाभिप्रापस्य भगवतः प्रतापनाश्त्तायोक्तत्यात् , स्थायदुर्गनि. हेतुकर्मधानुत्याज्ञानेऽपि स्यरूपेण पर्जनी पर्जनाभिप्रायस्य भायन उचिनप्रवृत्तिमधारमामापिफफलमाहिय सम्मयाद ; अन्यमानेपनी पपरिहाराभिप्रागपि भायती न म्याद अनेपयस्यापि म्यापेक्षा फ्लिपकर्मपधातु पनिथयात् , नशा तत्थणं रंयत्तए गाहा पाणीए मम अहाए पुगंकयो अमरीरा उपयागा मणिो अहात्ति । " अने. যিষ্টিমধাবি মদদে ,সমাখা- चितवलिपयहारानुमारण पनापभिप्रायातम्य गम्भवण्येयः प्रा. लगाफा नु शरणविपक्षमा नन्चितपक्षपनि मानयम । तिन पोयलझानोत्पत्तिममय गय कपालिना मकालीनं ममपि का निधन फारणमामग्रीमतिमेप टं, मन फेरिना निजायनामिविपतिम. जीवरक्षामा नियनशारणमामन्यामनभनी रोनालगना पा आप फैपलिमपत्नम्प पेफल्यन स्पारा, नस्प नापा नियमनारमानापन मनपन इष्टत्पाद् द्विीप पिपक्षिमीक्षा याटिनः प्रय भपत, विलिना नल्यामागनना तयन स्यादिमिनमri कर्पनापि रक्षितुं न पारिन नि पग परमगामधिपदान का मापपाना स्वप्पयाहारपिपपनियतत्तीय व.पमिना स्पसपानापर. स्पादिनि दिग ॥४८॥ ननु जापतिमा गाणगाणोपा पा!. अनय गंगोपांतर पपहारा: । आप गाणी गाय भगवतो न भनीति भगवान सदभापमिद्धिरित्यागदागामा:- खोणे मोहे णियमा गरहाविमओण होड किवंति। माण जिणाणंति मई दवबह होड णिविमया ॥४९॥ क्षाण मा नियमापन भनि सम्पाप। मान बनानामिनि मानिए भारनिरिपा .mer Traमा BLET खीणे मोहेत्ति क्षीणे मोहे निस्सत्ताकीमूने मोहनीयकर्मणि निय- मानिश्चयेन गर्हविषयः । कृत्यं गर्हणीयं प्राणातिपातादिकर्म न भवति, कस्यापि प्राणिनः । तदुक्तमुपदेशपदे- इत्तो अवीयरागो प किंचि वि करइ गरहणिजंतु"त्ति । पतवृत्त्येकदेशो यथा-इतस्त्यित एवाकरणनियमात्कृतरूपाबीन- रागः क्षीणमोहादिगुणस्थानवर्ती मुनिन नव किश्चिदपि करोति जीव. घातादिकं सर्व गहणीयं त्ववयं देशोनपूर्वकोटीकालं जीवन्नपीति इति हेतोः।” सा हिंसा जिनानां विगलितसकलगहणीयकर्मणां क्षीणमोह- वीतरागाणां न भवतीति तब मतिः केवलं भावप्राणानिपातनिघा. पेक्षया सविपया स्याद् , द्रव्यवधं तु निर्विपया भवति, तस्याशश्य- परिहारत्यैनागर्हणीयत्वात् ; द्रव्यभायोभयरूपस्य केवलभावरूपस्य च प्राणातिपातादेव्रत भङ्गरूपत्वेन शिष्टलोकगईणीयत्वादशिष्टगहायाया- प्रयोजकत्वात् । श्रूरकर्माणो हि न स्वयंभरयं किन्तु मनुष्य इति, कथा, मस्य देवत्यम् ? कयलाहारयतो या कथं केवलित्वम् ? इत्यादिकां भग- गतोऽपि गहाँ फुर्वन्त्ययति । न देयं तदोपशान्तमोहगुणस्थानयर्निनो गर्हणीयमाणातिपातायभ्युपगमे ययाख्यानचारित्रविलोपनमः । अधोपशान्तमाहवीतरागस्य मोहनीयमत्ताहेतु कः कदाचिदना भोगमहकारिफारणयर्शन गर्दापरायणजनस्य प्रत्यक्षत्याद् गणोगो जीवधानो भवत्येव, नतु यथायान पारिम्रलापरतेन भवति, उत्सना वृत्तरेय नाट्रोपटतुत्यात् । न च प्रतिपिद्धप्रतिपयणमानेणात्मृन्नप्रवृत्तिः, किन्तु माम्पराधिकरियाहतुमोहनीयोदयमहकृतन प्रनिषिद्धप्रतिषय- पेन, । मा पीपज्ञानीतरागस्य न भयनि, मस्या मोहनीयानुदगज न्यापधिकौशियया पाधिनत्यात; उन्मग्रप्रवृत्तोगीपधिकोमियोः महानवस्थानाद । यदागमः- जम्म णं कांदमागमापालामा रिया भनि सम्म ग्यारहिया किरिया कति । नहर जार उम्गुन गयमागम्म मागमा कांग्या कामगि. में अहा गनर गया यान । '. यम्म बन्द बाथमारमापालामा प्यारामा मयांत Rura in शिवावा, नव यानगर पर प्रारम्प An Enा पाया।" र शामः परत: ..

तयाऽस्मादुल्सूत्रमचिपनिवन्धिका भावत इपिथिको नियंव, यथाव्यात- चारित्रपतिबन्धिका च मोहनीयोदयनन्या साम्परायिकी क्रिया मवनीति सम्य- पर्यालोचनायामुपशान्नवीनरागस्य नोत्स्त्रमत्तिनवा यथाख्यातचारित्रहानि- रिति चेत् । न, द्रव्यवधस्य गहणीयत्व पतिपिदनियंत्रणरूपत्वे च तेनोपशान्त- मोहस्यापि यथाख्यातचारित्रस्य निर्ग्रन्यतस्य च विलोपप्रसदस्य वज्रलेपलान् । "परिहारविसद्धिपसंनए पुच्छा, गो. जो पडिसंवए राजा, अपडिमेवर होजा । एवं नाव अक्खायसनए कसायकुमीले पुरछा, गो. जो परिमेवए होजा, अपडिसेवए हुजा, एवं णियंठेवि, एवं मिणाए वि ।" इत्याधागमेन अतिपिदविषेषणस्योपरिननचारित्रनिर्ग्रन्यत्रयविरोपिनापतिपादनान् संयमप्रति- कलापस्य सबलनरुपायोदयात् सेवका मतिषेत्रफ इनि मनिपेवणासारे प्या- ज्यानात् मतिप्रवणाविशेषणेत्र यधाग्यातचारित्रादिविरोधव्यवस्थितः ॥ भना- भोगमाव्यतिमायाः पतिपिदमनिवणरूपये उपशान्नमोनिये घन बाधक- मिति नेत् । न, प्रतिवापदविषयविभागेऽनाभांगनमविषवाया अपि परिगणना । यदागमः-" दसविता परिसेवणा पण्णता। मे०-दाप-पपाय-ऽणाभोग-भारं आई य मंकिए महसका(र)-भय-पदोमा य वीमेगानि । " मम्मा- सायाः मनिषवणारूपसाभ्युपगमे नवाप्युपशान्तपोहस्य पनिपवित्वं स्पादित्यपति. पवितव्याप्यपधाग्यानवारित्रनिग्रन्थसयोस्तत्र का मन्याना ? मोगटर विशिष्ट अनिवणत्पनीमूत्रमनितमभ्युपगम्य चोरगे मोहसत्तामन्यतिपरणाप्रपणे- अमिहानादिटोपा उदरा एवं प्रसग्यग्न, माहोदयमत्तानन्यायप्रमिांतष- निषणादम्य कापि प्रवचनेऽश्रुतसात् , मत्युत कपायाशीमयादिपरिरविधि- कापुपरितननि ग्रंन्यमैपमत्रयस्यामनिर्पविसाभिधानान् । माहोदपमाप्रमपि न मति- पेवणाननकमिनि मन्मनानन्यमतिपेवणापि ड्रोन्सारिपेनि नम्या उन्मू- मनिहनुन्यं मोहोदयविशिष्ट गन्धमित्सत्र मनसम्मनिप्रदर्शनमत्तमपनमम, मनः पुग्दाफयशमनिगरानीपप्रयायपष्टमयमस्थाननिपतसंवनोदपप्याय एवं व्यापारविशेषः प्रतिपरणारूपः म्बीकर्तव्यः. म एर च मानां गांणीय । परिहापिसापयन या गालम मियामी भन मनपा ম এ বাহন বাগধ ব্যথা বুয়া না এখন भनिषा भवन् । पप निविण्वम्मान। या प्रांगणा प्रहमा दया प्रमा-माभाnt-sy गुरा- पाय शनि समाचारमय Ramu famitter इति । "इत्ती अ वीयरागीण किंचि वि करइ गरहणिनं तु।" इत्यनेन तदत्यतः भाव एव वीतरागस्य प्रतिपाद्यते, न तु व्यहिसाभावोऽपीति प्रतिपत्तव्यम् ॥१९॥ एतदेव स्फुटीकुर्वबाद- अकरणणियमावेक्खं एयं नणिश्रति अपमिसेवाए। इतो जिणाण सिद्धी ण न दववहस्स पमिसेहो ॥५॥ 'अफरणणियमावेश्वं' ति। एतद्वीतरागी न किञ्चिद् गहणीयं करा- नि इत्यकरणनियमापेक्ष भणितमुपदेशपद, तत्र तस्यैवाधिकाराद्, अकरणनियमन पापशरीरकार्यहेतुराजयक्ष्मरोगस्थानीयः अयोपशमविशेषः, स च ग्रन्थिमंदा दारभ्याक्षीणपोई प्रवर्द्धते, यया यथा च नन्प्रदिस्तथा नया पापप्रत्यपकप इति क्षीणमोहे मोहक्षयरूपस्याकरणनियमस्यान्यन्तोत्कर्षस्य सिद्धी पापमहतरन्यन्ना- पकर्ष इनि तत्र पापप्रवृत्त्यन्यन्नाभायः मिद्धयनीति मूत्रसन्दर्भणव तत्र स्फुटं प्रती- यते । तथाहि- पाये अकरणणियमो पायं परननिवित्तिकरणाओ। णेओ य गंभित्री भुनो सराकरणस्यों उ॥१॥" कियदन्तरं घ- "देमविरहगुणठाणे अकरणणियमम्स एव मन्भावो । मत्रविइगुणठाणे विमिहतरभो इमो होड ॥१॥ जैसी पहाणनग्मी भासयभेमो नमो एसो।। एगो गिय सेडीए णेभी मव्यत्यवि एसो ॥ ॥ एनो अवीपरागीण किंचि वि करेइ गरहणिज । मा नग्गइसवणाइकपा एम विणेां ॥३॥"ति नया तो वरनादयतिपाया निनानां सिदिः, मतियारूपपापस्या इत्तः, पर्वगुणस्थानेष्वाकर्षतारतम्यानिनानां नदत्यनापकर्षसम्भवाद् नतु द्रव्य- यस्य प्रतिया, नस्यापकतारतम्यादर्शनाद नहि मम्याष्ट्रिदेशविन्यादिपोगा. सायमानायां इत्यहिंगापामामिदी हायते, येन जिनेषु तदन्यनामा मि. দেবিষময়মস মলিসমিণি মাহাব। नो जिनानां मिसिनंतु दयाय निषेध ॥ ५० ॥ २ पाप अकालनियम पाप परतप्रिनिपारपाल । र धिमंडो भूयम्मदकाणापरतु शिवनगुगरपान भारनियमाय मदभाक. ।

-- दद् अभ्यन्तरपापमतिवणे तु प्रतिगुणस्थानं महानेव मेदो हत्यत इति वदलिनि मदत्यनाभावसिद्धिरनावानि ।। ५०॥ नन्यय वीतरागपदेनोपशान्नमाहोऽपि वृत्तिकता कथं न गृहीतः ? मस्या- प्पप्रतिपवित्वाद्-दत्यागवायामाह- 'परिणिहियत्रयरामिणं, जं एमो होइ खोणमोहंमि। नवसमसेढीप पुण, एपो परिणिहियोण हवे ॥२॥ 'परिणिहियययमिणं 'नि। परिनिहितवरने पम्पूर्णफमारनमेशन, पदेपोफरणनियमः क्षीणमोहे भवतीति । उपसमग्यो वयमकरण नियमः परिनिष्टिती न भान्, नस्पाः प्रनिपातस्य नियमान, साकरणनियम मिया गिदः, परिनिहितविशिशरणनियमाधिकागदेव भीगमोहादिनिगगी नि. कृता विवक्षित इति न फोऽरि दोष इति भावः। परिनिटिनापतिशिलफलभागि- सादर पपीणमोहम्य फपायमोलादेदिपीमनिपेरिस भगवनीमय- मानमपप्पमाणमालपापाभावोपलक्षणमिनि स्मर्मय्यम ॥१॥ मनु धीतरागो गईणीयं पा न करोतीनि वगनाद गईणीयपापाभार: सी. णमादस्प मिद्धपति, गर्हणीयं च पापं द्रव्याधर पव, मम्य गपिरायणननम्य माप- सस्वादिनि दप्पाराभाषम्म गिद्ध एव, भन एव सोणमोहस्य कटापिदनाभाग- माप्रमन्यसम्भावनास्वाभान्छायारूपदीपगम्भोऽपि न नि:, रयाम्पमाप- म्पस्य उरस्थमानगोचरत्येनागईणीयत्यान, गणीपट्टप्पाराभागाईवर बी. रागादाने-इत्याशारयामा:- 'दवासवस्स विगमो गरदाविसयस्स जइ तहिं हो। ताजावगयं पावं पडिवनं अन्धो हो ॥५॥ पशिरगुणस्पाने वितिएमाधाएं मपनि m- पार प्रधाननर भाटायमच च । म पाप पत्र । 911 imm misfarlo Totin ni ATQ! Arte. पप fare । पांगना rn Ant उपन्या ९ 704114 याantan Amar TV भाव reuniमेव । " 'दव्यासयरस'त्ति । गाविपयस्य द्रव्याश्रवस्य . विगमो यदि नरिति तत्र क्षीणमोहे इष्टोऽभिमती भवतस्तर्हि अर्थतोऽपित्त्या भावगर्न पापं नत्र पति- पर्म भवनि, गर्हणीयपापवावरिछन्नं पति लन्मने मौहनीयकर्मणी हेतुत्वान्, नग्नि- वृत्ती गर्हणीपपापनिहत्तावप्यगणोयभावरूपपापानिवृत्तः, अगहणीयपाऽप्यना- भोगस्प हेतुत्लान नमिटती केवलिनस्तवित्तिः क्षीणमोहस्य बाच्छापालन गणीयपापमभ्युपगम्यत एवंति न दोप इति चेन्, न । अभ्यन्तरपापमात्रस्य गग- रायणननामत्यक्षत्वेन त्वन्मतेऽगईणीयवात् तत्मामान्येनाभोगस्य हेतुतात् । मोरानन्याईणीयपापेऽनाभोगस्पान्यत्र च नत्र मोहस्य हेतुत्वान दोपइति चेत् न । गांगीयपापनार्मोस्यार्पणीयपापहंतुन्वाभागद्, अन्यथा नजन्यगईणीयाईगी- पोमपालभाविकपापप्रमादिनि न झिभिदेतद् ।। ५२ ।। द्रव्याम्य मोहनन्यस्वमेव व्यक्त्या निराकुर्वनाह- 'पिणियकारणपत्नवादब्बासवपरिणई ण मोहाओ। शहरा दवपरिग्गहजुओ जिणो मोहवं हुज्जा।। ५३॥ व्याम्पा-पाागांमाणातिपान-मृपागदादीनां परिणतिनिगनिनका रगानि पानि नोदनाभिगातादियोंगय्यापारमृपामापारगंगापयोगाहीनि नसभरा मतीन मोहम्मोहनोपमंगो पाति-मोहनन्या नेत्यर्थः । काचिपाप मो यासायापिटल्यापानापछि मोरनीपम्पावलाइ, अन्यथाऽधारमशारा लाहारनी पक्षापमोरोदयापेसगाकालाहारसारिणपि मोहम्पनु. मात कापणी कामपाग्यार न स्यादिनि दिगमरमगांप्रयापतिरायुप्माः । अप कालाम्य यंहनीयारिमानाम र मोरनीपम्य निलम, भाषा বলে সুমমেষবানিযেৰালিনি যা, সন্মানি যাথি, मानी मायालापतानां मम्मी, मयतानां न मनाना महानि पारिवाना व्यायात मनात, गुपालमा गि:भोगनापि माप. पानसम्मानान्यावारिसलंन नगमागमरिणाम म्या. सानानिग्गिाम्यापासनानः। यान नपामार्गो रिया गान १ शिnिमाधान माना WITH hanमराम म...

जीवयातजन्या, किन्तु ममत्तयोगनन्या; " 'महा पमत्तमांगी आरंभौति" वन- नाद; अन्यथाऽरम्भिकी क्रिया कस्यचित्रमतम्य फादाचितपेव म्यान, नरका- रणस्प जोश्यावस्य (फम्प)चिकादानिकसात् , भनि पारम्भिकी किया अमवगुणस्थानं यावदनवरतमेव । फित्र-पदि भोवयातेनारम्भिकी क्रिया भात् । तदाऽपरोऽममनो रे, उपशान्तवीतरागस्याप्यारम्भिकी क्रिया वक्तव्या म्याद; अस्ति घ सस्य सत्यपि नोवयाने ईपिथिक्व क्रियेनि न जीवयावामयतस्या- रम्भिको क्रिया, किन्तु मपत्नयोगादिति स्थितम् । मप ममतो योगः प्रमाद- भवति। ते न प्रमादा अश्या शाखेमोक्ताः- मसान-मंशय- विपर्यय-राग- ५देप-६ मतिभ्रंश-७ योगदुष्पणिधान-८ पर्मानादरभेदात् । मे पानानरनिताः मम्पन्दष्टेरपि मम्भवन्नोऽनः ममनसंयतपर्यन्नानामेव भवन्ति न पुनरमममानापपि, प्रमादाममाटयोः महानवम्यानान् । तेनेहाष्टाम प्रमादेषु यो गगईपी प्रमादयनी. पानी (मो ) योगानां दुष्पगिधानमननवागऽऽम्भिकीमियांत प्राची: नयाँध नपाभूतयोः फलोपदिनयोग्यतया जीवान मनि कारणसम्य कारापिकप:पि स्वरूपयोग्यतया सयाल मादिफमेव । यद्यपि मामान्य गर्गपारममनर्मपता. नामपि फदाचित्फलोपहितयोग्यतयापि नीरयाताईन् भवतम्तयापि पानी न ममादी; पतनाविशिष्टया महत्या महालयाम्नपोरारम्भिको शिपाया भारतात : वदापनापोगमाकृतयतनाविशिष्टपो रागटेपयोगिानां पणिधानमनने पास पर्याभाग, सम्यगोर्पया माया नयोग्नपाभूनमामपायापारणाव, न प्रमणानां मम्भवति, नेपापपतनया विशिष्टपोग्नयोर्योगानामनामनामार. भिकीरिपातुसाद, भन एवं प्रमताना रिना पराद मोरातादि मादा- कानाभोगमन्यम् । नदन दशकालिवानो-"अपना परन् ममात- नाभोगाभ्यां माणिभूनानि निम्नीति "तः पकानां मरा प्यार पर মণি। ম মমগীযশানাথমেৰিাৰসাৰখামাখিলনারি साभिमायण पपपरिणामानपापाट्रप्पसम, अन्यावस्थापा दनाभागाः । मास- नयमानां सराहारिमारिणां पापभीररिपकाभांगमापारभार ए. पहिनाभोगमालपरिणपिस पानी पर भीरपानापारण ममयप, ह. पोरेफतरम्पाभारपणातानांपायरो न भरतति नमः सपनामार्ग समादार भएपनानोमानीपानाभागाभ्यां प्रप्पाभारनिरिति मिनि। १. प्रमनयोग भाराम मोह बिना द्रव्याश्रवपरिणतिर्न स्वकारणमभवा कालिनः सम्भवतीति बंद आर-इतरया द्रव्यायपरिणतेर्मोदनन्यसनियम द्रव्यपरिग्रहेण वसपावरमारणा दिलसगेन युती जिनो मोहवान् भोद , दयहिसाया इस द्रव्यपरिग्रहपरिणांगी तन्मत मोहनन्यसादान धर्मोपकरणस्य द्रव्यपरिग्रहसमशास्त्रीयमिति शनीयरः। "दवभो णाम एगे परिग्गरं णो भावो १; भावभो णामेगे णो दसमी २, एवं दोषि भारमोरि , पगे णो दामोवि णी मावओपि ४ । तत्यं मरत्तदुस्स पामारगर दवा परिन्गही णो भारी ? । मुच्छिपस्स तदसंपत्तीए मा. नमोगी दवभोरे, वं ने मंपत्तीर दाभोपि भारमोवि ३, चरिमभंगो पुगपु. मोमिचतुर्भग्या दगर्यकालिक-पाक्षिकमूत्रत्तिर्यादी प्रसिदनात् । नर गरिप्रयुतम्यापि भगाती मोहबरचमिष्यो, अती न द्रव्याश्रमपरिणतिर्मो गति मr:00 मन प्रतिवन्या काटिनी द्रव्यादिमापां गन्यां रौद्रायानामा परापादित परिमार- 'oom दव्यय जिणस्स हिंसाणुबंधसंपत्ती। इप यय परिक्रन, सारस्कानावसारिच्छा ॥५४॥ rifनपान याग्नितम्यानि भगतो माहाभान व्याया. নাৰ নিন বিদিািগিযান; মাপাখি- पानी पानीरियानाभोगगहातमाहनोपानगारिकारगान का. पणजोगी मानि, न पान योगा पापालिका মশলাপানির্নোল:যাগাযোগ না नारामा11 I HIT! Anny frue. Ema Lamritant sure 17:41. awn 1014 Harma मा ". . fal "Nirat ....

. इत्पनुभवसिद्धम् । केरलिनस्तु योगाः पराभिमाणानाभोगमोहनीयायभावेन परिशेपाद केवलज्ञानसहकना एवं जीवघातहेतवो भवन्ति, फेललशानेन एताव- न्तो जीवा अमुकक्षेत्रादौ ममावश्यं हन्नव्याः' इति मात्वैव केवलिना नद्यातात, तया च नस्य जीवरक्षादिकं कदापि न भवेत् , कंबलझानसहकृनतद्योगानां मदा पानकत्वान्, जीवघातस्यैव जीवरक्षाया म(अ)व्यवस्यभावित्येन परिभानाद, उभयत्र कालज्ञानस्य सहकारिफारणत्वकल्पने च केवलिनी योगानां जीवनातनीवरक्षा- हेतु शुभाशुभत्वे सर्वकालं युगपद् भवतः; एतच्चानुपपन्नम, परस्परं प्रवियन्धकत्वा- दित्येकनरस्याभ्युपगमे पराभिमायण मर्वकालमगुभन्वमेव सिद्धधतीति हन्तव्यपर- मनीवहननं यावद्धिंसानुपन्धिरौद्रध्यानमसा इति-एमचनं परम्प प्रभिप्तम, . रक्षणभावस्य संरक्षणानुवन्धिरौद्रध्यानस्य साहस्याद् द्रव्यपरिग्रहाभ्युपगमे भगरण- स्तुल्ययोगक्षेमतात् । गम्यं यत्रापि भवाशेन परतुम, छयस्थसंयतानां परिग्राध- वस्तुविषयकानाभोगसहकृतमोहनीयलक्षणगहकारिफारणवशेन कापादिप्यापाराः परिग्रहग्रहणहेतवतः, अत एव च परिग्रावस्तुविषयकाभोगसहनतयापिधपोहनीय- क्षयोपशमादिसहकारिकारणविशिष्टाः परिग्रहत्यागहेनर इत्यनाभोगमोहनीपाभारे कवलियोगानां परिग्रहग्रहगे करलझानमेव सहकारिकारणमिति यावलेलिनो प. मोपकरणधरणं नाव संरक्षणानुबन्धिरौदध्यानमसमेति । द्रव्यपरिग्रहेऽमिलापमू- लसंरक्षणीयत्वज्ञानाभावान रौद्रध्यानमिति यदि विभाव्यते, तदा दयसियामपि स्वयोगनिमित्तहिंमापतियोगिनि जी हिंसामतियोगित्वम्पपात्यवमाना. भावादेव न तदिनि प्रगुणमेव पन्धानं किमिनि न वीक्षसे १ ॥५१॥ अय वस्खादिधरणं माधारमर्गनो नाम्न्येर, कारगिफत्वात ""विहिं ठा वत्यं घरंजा, हिरिवनियं परीगहरसियं दुगंडारनियं' इत्यागमेऽभिपानाव, कि. न्यापवादिकम । नदरणकारणं च मिनरलायोग्यानां म्ययिरकालिकानां सा. वैदिकमेव, निरनिशपत्यादिनि नदरणमपि मादिकं मातम् । मदुनं विशेषायापर- “विहिय मुए पिय जभी घरेज तिहि कारणेहि वय नि । तेणं चिय सदवस्में गिरतिमपणं घरपणे ॥ । त्रिभि गान पत्र धारण-हीप्रत्यर्य परिपहप्रापयं जुगुप्मास्यपर। २ पिहिन भुत पय पनो धारयेन विभि पारणं पलामाल । सनष पाययं धारयितप्यं निरायन जिनकल्पायोग्यानां पुत्सारिपहा यतीश्वरम् । ही सति पाप मंयमम्मदर्थ विष्णन, तया नयाविषम निणकप्पानोग्गाणं हीकुच्छ-परिमहा नभी वर्मा । ही लज्जनि वमो संजमो सयाचं विमसेणं॥नि (पृ.१०३८.गा.२६ भगवतय यद्यपि वखादियणं ही-कुन्मा-परिपहमन्ययं न मम्भवति, नम्प भावाद , तयापि गीतोष्णादिपरीपहमत्ययं नन् , आहारनिमिनपिपामारी वरखपरणनिमित्तगीतोष्णादिपरिपहमनाया अपि भगवन्यविरोधात , कारेण तथाविधं कर्म भपणीयमिन्यभिमायाय न गगादिविकल्ला, वाचारस्थिनिपरिपालनाभिप्रायेणव वा नदिति धर्मार्थमन्युपगृहीतवाद् द्रव्यपरिपत्र भगवनी न दोपः । यजातीयद्रव्याश्रये मयतानामनाभोगेनय प्रवृत्तिस्तजाती- यद्रव्याश्रवस्यव मोहजन्यत्वाभ्युपगमादनर्थदण्डभृलद्रव्यडिमादरवं नयावाद.पा- पकरणरूपे द्रव्याश्रये तु संपतानां नानाभोगेनैव प्रवृत्तिः, किन्तु धर्माधर्मार्थम- त्याऽपरिग्रहत्वाभोगेनैवेति म्वकारणलब्धजन्मनम्नम्य भगवन्यविरोधा-इन्याशा- यामाह- अववाओवगमे पुण इत्यं नणं पश्यणहाणी ते । पावंति असुहजोगा एवं च जिणस्स तुझ मए ॥५५॥ 'अववाओवगम पुण'त्ति। अत्र भगवतो द्रव्यपरिग्रहऽपवाटीपगमेऽपवादा- जीकार पुनम्नै नव प्रतिज्ञाहानिः. अपवादप्रतिवणं च मंयनेप्वपि प्रमत्तम्यव भव- तीनि तव प्रनिनेनि । च पुनरेवं धर्मोपकरणमद्भावनापवाटतो द्रव्याश्रमभ्युपगमे नव मते निनस्याशुभयोगाः प्राप्नुवन्ति । इटं हि नव मनप-योगानामशुभन्वं नापन्न जीवधानहेतुत्वमात्रेण, उपनान्नगुणम्यानं यावदपमत्नसंयनानां कदाचिन्मतजीव- पातसम्भन “नन्य गंजे ने अपमत्तमंनया ने णं णो आयारंभा, जो परारंभा, णी नदुभयारंभा. अणामा "-न्यागमप्रतिपादिनानागम्भकन्वानु सपनिममतम्भयांगानामारम्भकन्वव्यवस्थितः, किन फलोपहिनयोग्यतया घा. पनीषविषयकाभोगपूर्वकनीवयातहतुत्यन, अत्र फलोपनियोग्यतयेति पदं कवनि- अपयाडापगम पुनरिय नन प्रतिमाहनिम्न । प्राप्नुयति अनुनयागा गय न जिनम्य नर मन । नत्र ये प्रामनर्मगताम्मे भयाग प्रमाण मा प्रारमारभा ना पगरा १ . समrein arin " १६६ पोगानामानिरारणाच, नेपांस्यरूपयोग्यतयेव यपोक्तनीयातनुत्पादन पुनः फलोहिनयोग्यतयापि, कारणानामभाग । पाशुभले प्रमत्तपोगानामेव, तभिपन मपचपोगानां फलाहुपाशुभत्ताभ्यां दैविध्याभिधापफमागम- परनमेर । मयादि-मपणे जे ने पमचसनपा वेणं मुई जोग पहुए णी मापारंपा, मार भणारंभा । अमुई भोग पहुश आपारंभावि; मात्र णो अणारंभ- वि।" भवापि ममतसंपतानां मामान्यतः ममत्वासिदप तदीयपोगानां स्त्र- रूपपान्यतयाऽऽभोगपूर्वगनीवयातच वनप्पम, फादाचित्याशुभयोगजन्यार- म्भमन्वमिरार्थ गाभागोपिघालजीवरिपयत्येन व्यक्ती वक्तव्यः, नदन एवं फस्य. रिलमत्तम्प नुपरमापारिरापरावासम्यां प्राप्तस्यात्माघारम्भकत्वात् , मपतले च नस्य मदानीपपवादपदापाधिसविरतिपरिणामस्यानपापाद्, न गंवमममममयतस्य भगति, नत्पापपादपदाधिकारियाभापनाभोगपूर्वकनीवधानहेनूनां योगानामभा- बात् । पम्यपवादमतिपरणारादित्यावस्थायामप्यममत्तानामिव गभूतनीययातः म चानाभांगजन्य एच, नहानीमनाभोगस्यापि तस्य विधमानत्वाद्, मत एव प्रयाममत्तानामिन यांगानां शुभत्वेन नामाचारम्भकन्नामिनि । फलोपहितयोग्यता- सरूपयोन्यतयोमार्य भेटः-यस्य यदन्तर्गतत्यंन विवक्षिनकार्य प्रति कारणता सम्प मदन्तर्गतना फलवनया फलोनियोग्यता, अन्यया तु स्वरूपयोग्यता, सपि मम्य कारगन्य मदिनरगकलकारणराहिन्येन विवक्षितकार्याननफलात : पर सरूपयोग्यता पयाम्मिन्नपि कारणे सनातीयविनातीयानेकशुभाशुभका- र्याणां नानामकाग भागराधेयभावसम्बन्धन मह जाताः कारणसमानकालीनाः, फलोहिनयोग्यतान्तु मरूपयोग्यताननिता.अपि कादाचिन्का एव, नदितरस- फलकारणमाहित्यस्य काहाचित्यत्वात् , या कादाचित नपाश्चित्कारणानां कदानिटपि न भवत्येर, तन फलोपनियोग्यताः कश्चित्यारणानां मम्भव- न्योऽपि काटाचित्य एव मन्तच्या; अत एव कलिनां योगा अशुभकार्यमा मति सशाल स्वरूपयोग्यतामान एव भवन्ति, न पुनः कदाचिदपि फलोप- हिनयोग्यताभानोऽपि, अनुभकार्यमानस्य कारणानां मानावरणादयादियानिकर्म- पामभाषन तदिनरसकलकारणमाहिन्याभावाद । शुभकार्याणां तु यथासम्भव कदाचित्फलोपहितयोग्यतापि स्यात्, सर्यव तदितरसफलकारणसाहित्यस्य स- १ये ते प्रमतर्मयतास्ने शुभ योग प्रतीत्य मो आत्मारम्भाः, यापदनारम्भाः । भाभं योग प्रमीय भात्मारम्भा भपि यावर मो सनारामा इमि. - २२ २७० म्भवादिति न कविदिरोषः । इत्थं चापवाददशायां प्रमत्तसंपतानां यांगाना फलोरहिन योग्यतयाऽऽभोगपूर्वकजीवधानतुत्वेन यथाऽभवं तथा काचिन आपवादिकस्य धर्मार्थमस्या धर्मोपकरणस्य धरणेऽरिसन्मतनोत्याऽऽभोगपूर्वकारि- ग्रग्रहणस्य फलोपहिनयोग्यनया हेतूनां योगानामशुमलापत्तिः स्फुटति । अय यद्यपवादेन धर्मोपकरणग्रहणं भगवतोऽभ्युपगम्यत तदास्यादयं दोष अपवादं च केलिनः कदापि नाभ्युपगच्छामः, नस्य प्रतिपिद्धपतिपत्रणात्मकन स्वरूपतः सावधवाद : निरवद्यलं चास्य पुष्टालम्बनमतिपवितस्य रोगविशेष- विनाशकस्य परिकर्मिनवत्मनागस्यैव प्रायश्चित्तमतिरत्यादिना सोपाधिकमेव । यारि " 'गंगार णाविओ गंदीइत्यादिव्यतिकरोगलसितस्य धर्मरुतैरनगारम्प नाविकादिव्यापादनपत्तिः सापि परमार्थपर्यालोचनायां पुष्टालम्बनक, नतो- पसर्गस्य ज्ञानादिहानिहेनुसाइ, ज्ञानादिहानिजन्यपरलोकानाराधनाभयंन पति- पिपत्तेः पुष्टालम्बनमूलसाव: कालं शक्त्यभावाभावाभ्यां पुष्टालम्बनादिवरा- पवादयोः प्रास्ताप्रशस्तमझवलनकपायोदयको विशेषो द्रष्टव्यः; ज्ञानादिशानि भयं च केवलिनी न भरनीति तस्य नापवादयात्तापि । यच धमापकरणपरणं तव्यवहारनयमामाण्यार्यन, व्यवहारनयस्यापि भगतः प्रमाणोकर्तव्यसाद् । इत्यं च " श्रुतोदिनरूपेण धर्मोपकरणयरणेन विलिलाग- हानिः, 'इदं मावयम' इति प्रज्ञाप्य तत्सनिर्गवणाद्, अन एव- ४ ववहारी विद वलवं नं बंदर केवलो वि छउमत्यं । आहासम्म भुंना मुभयवहारं पमाणंनी" ॥१॥ न केवलं निथयोपित मविपये व्यवहारांऽपि बलवान् । पद्यम्मात्कारणात समुत्पन्नवलशानोऽपि निप्यो यद्यपि निचयनो विनयमाध्यम्य कार्यस्स सिद्ध मानवली न कचिद्वन्दनादिग्नियं करोति, तथापि व्यवहारनयमनुवर्गमानः प्रतिलिपिनयो गुगं वन्दन-प्रामनदानादिन नियं तम्य नधर फरीति, यावदयारि न हारते, माते पुनगर निगम्यन्यति मारः। अपरं ग-"मती वायाग कंचिद् गृष्टिगा निहितमागर्म नग श्रुतानपर्गक्षया परीक्षमागे नायटन सम्यमानारिमा गृहीता कालिनपिनमानीतं पथापित •गाया नायिका नन्दादि भायपरमाता यम । २ महागापि नम्बरमा पर पादने करल्यपि एपम्पम । माधारमं भरने का प्रमाणात .

च केवलिनस्तजानतो निधपनपतेनाभौकन्यमपि शुतरू व्यवहारनयं म- माणीवनमा भुर, अन्यथा श्रुमिरमा का स्पाइ , एतय फिल न क- तव्यम्, पाहारस्य सांस्य प्रायः श्रोनर प्रतिमानाद, नस्माद् व्याहारनपोऽ- पिपलमानेर कालिमा समामिला।" इस पुषरामबहरयादिवचनात का. लिनोऽनेपगोपाहारस्य मचिमिदापि नारराइसिद्धिः, ज्ञानादिहानिभरेन तत्रामटतेः, श्रुष्पिबहारशुदमिर तत्र प्रहने, मत्र सारयम' इति भणिोर भाराम बचनविरोषः । 'यदि च सदनपगीय कपशि कदाचिदति के बलिना भुकर' इति छरस्थानगोचरीभन् नर्हि कालो न भुा एक, काल्प- पकाया श्रुअव्याहारसुदामाराइ, 'अश्रुदमिति मालागि कालिना मुक्तम्' इति उमस्पेन ज्ञातसा । मन ए रक्तातिसारोपशमनार्थ सतीताप्माण्डपाको भग- वना श्रीमहारेग प्रतिपिद्धः कदाचित्साधुना श्रुतव्यबहारद्धधानीतोऽपि रे- वतो तु जानात्यैर-पद् भगना श्रीमाारीरेण मात्र भुक्त इति उसस्थानगीच- रखेन तव्यबहारमा रोनि रहस्यम् । एरेन केरलिनोऽभिमापाभारानीगा- तादी सत्यति नदोर इति पराशहानि पराप्ता, रेपनीकाप्माण्डपरित्यागा- मुपपतिप्रसक्तः। रिश-सतन्त्रक्रिरातो मानमरनारभिमापाभावं वर्नु फा ममः ? न च पाहारगुदमनेपगोर्य भुमानः केवलो मारयतिविता भविप्यनीति शानीयप, गगामपि प्यवहाराणां निनामापत्येन थुप्पिरहारस्य मारना भावाद, नन्दधानीतस्प निरवालाह। भयं भावः-यया:सपनसंपतो नीरपेड- प्यरया, "भागी मो उनि भोरनियुक्तिरचनात्, भनाभोंग गत्यप्यममन- नापानपामागम्या , यया चोरशान्नमोलोतरागो मोहसत्तामात्रनुरे सत्यपि जोगो कालिपोतरागो नाम्गारो प, मोहनोयानुदयम्य नयापाराम्या- द: नया रायपहारदेसिम्पादनेपणीपपीतरपणीपमेरनि दुनः मगरय प्रतिपवित्रगन्नोऽपीति चेत्, तदिदमसिल गूशन्दमागैर मुन्भरतारणम् । पतो यदि भगमनमोहलपरिग्रहानेपगीपारपोः वरूपाः मारयपि शुष्पहारशदस्योगदेपत्तपिया दोघाना नहानगरस्पानीपवर तपोः मातम, औपाधिमादनामालिया । न पारस म्परिपसानियत इति कल्लातीतस्य भगरतस्तदभावः, एवं मत्थामायाप्पभाग, म्यारि जिन- कलापचिरफारनियमवाद । पदि पारमारिशेप पर कानिपर निन्मा- १भपकास।

{:} {{{{{ vষা নাৰীয় নানা পথ নাই। মাশর মাৰি নাপানিগাগা যাণ শাল। মান। যু, সযত্মেবিশ্বাসী নানান ইনম শাদানিনা। ন যুগাঃ- সাং-পৰি থৰাপাশি বনগাগলিষন, পরি না মাথাকি। মামুলিয়া বাধান্ত গৃfiণ শর্মাবিন, সুস্থ সম্মিলিকুল %ি নানাঃ বিঃ- 'ফার্ম কন্তু মশা যা ব বিশ দশায়মা। गुरुणीन मामय पाटिमा ममानी 17 || মূৰ দাগ সা গালিগা ন মাথা ব, কিন্তু সাগরি। সামিলীল, অন্য যপূননিমনন যায়নি। হিনা মাখালা নান গাণিশ্বিন যখাবাথোরিনিঝি, মূলাবলি ম নীঘায়ন দি না স সমাধান্য নিলনাযা। বর বৃনপাকুমিলখা । নাৰ মাযiসন্ধান নিন। মা যমাণাদি , ২ামশাম মশিম বিমলা খিসি। मारि पल भणाइन पग धम्मो पराणम्म || যা মান সমানামা নয়নাবানলতানা freীন খানম না মqিণনা তিলাল গা মা খালিগা: বলিযানিশ ঘণু। অল্প মালায়লিবল, বিসম্বানি হন থানাধizzঃ মীম বৰবিলাতিননিন খতিগৰ, মই * {(foৎসা বিননামনিশানাল সার্মিন- {ণ এবং নিয়নগুলি যন্ত নুন্য। য।। vাবি-~~ * * * * * * ন ৭মান । * {{tta uানি বৃথান 1} * * । ২tant } {ম। স{} {{{{{ সখ । रि 'युजोगि-धंडिल-मासा दिना विई (पीडि) अवि छहार। तहवि नगिहिणु निगो मा हु पमंगो अमत्यहए" ॥ पत्र भगवानावासिनस्तत्र बहूनि तिलामटान्यारामितान्यामन् । नेपु च तिला व्युत्मान्तपोनिका अमखोपहना अप्यापुःनयेणाचित्तिभूताः । ते च प. घरपण्डिले स्थिताः स्युस्ततो न फल्पेरन् , अन माद-स्पण्डिले स्पिता:, पर्व- विधा अपि प्रस: मसक्का भविप्पन्नि, अन आइ-अत्रसा:-नदुभवागन्नुकत्रमरि- रहिताः, निलसकटस्वामिभिगृहस्पैच दत्ताः; एनेनादनादानटोपोऽपि नेषु नास्ती. त्युक्नं भवति । अपि च ते माधवः क्षुधा पीदिना आयुपः स्थितिमयमकार्पः, नयापि श्रीनिनो बर्द्धमानमामी नाग्रहीन् , या भूदगसहने प्रमाः, 'तीर्थरणापि पृहिनम् ' इति मदीपमालम्पने कन्वा मन्मन्नानातिनः मिप्या अगला परत मा प्राहिपुरिति भावः। युक्तियुक्त पतन् प्रमाणस्थपुरुषाणाम । पत उत्तम- “विपर्दिनि प्रमाणानि प्रमाणथमिथुः न्यादि। भर दि मनीनफापा- निरिसस्परे नीतः गाधुममानर्मिता पोना, गा पागोपातचिनात. नोग्राणेनापपाटिना, नगानिपमा निराकरणाभिमायण, म र श्रुतामापाण्य- पुदी म्यान न तु भगवता मनिपेक्तिपिति उपस्थपुद्धियाण, मर्गत: प्रतिपिदोन शापमानपारपि भगतो निवादिण्डन-मेपनप्राणाटिमसः धरणा, भपादनोऽप्रनिपिन्वमानान , नदर्शनेन म्यानामनिमम इन्पुनों प मि. हानापार भागोमानिः, नम्मानिारयानमनितपरम्पर- भतियोगिकिमानिगुगोलिभियारूपोन्मर्गापरादाभाऽपि माधुम- मान नाचनार भगति गोदितप्रियाविशेषरूपयानोपयोचितपा म. म्भवोऽविरुद्ध इति पुनः पश्यामः, नया प धपिपरणानेपणीयातिरिपार- गरतः परत भारादिकलेन मब म आमोगेन मतिपिक्षियरपरान- म्प योगाभानियापकवान् नया भगायोगानामभन्याविरंचलेगापिनर । यहि प पनु अतव्यवहारदम्याप्पनेपगोपन्नादियान गद् धगप्परम्पायपिा. न्यतामातव्यम, 'यपाऽयं माधुरमपनी रानात गमधामकार. स्थामा पनि सपनाश्रयणाद् भगवताना(नां) तयारमिना (नां) प्रनिरिदवाभिमारिषयमविसी)नां परमोनमपिपिरिपपरस, न मोनि- नर-अपाता भर पा शुभा । नपादिमा महान क्रिमा मा गमावा.

, वाताभिः 'इदं साधयम' इति मनाप्य प्रतिक्लिम, इदमित्यनेन प्रत्यक्षतिग्रा णाद वस्याधानश्यसाहिति विभाव्यो, नहा 'प्रोपगीयं न ग्राम इत्यादिमा- मान्यतिवेधवाक्ये श्रुनव्यवहारशुद्धानेपणीयातिरिक्तानेपणीयानि यत्र वक्त व्यम्; तया चापवादिकमन्यदपि कृत्यं श्रुनव्यवहारसिद्धमित्यानिपिद्धवन्या. भोगेन प्रतिषिद्धविषयपत्तिः साधूनां कापि न म्यादिनि नदपेक्षया यतीनाम शुभयोगसमुच्छियेतेवेति ममनानां शुभाशुभयोगवन वैविध्यातिपादकागमवि- रोपः, तस्मादाभोगेन जीवधानोपहितत्वं न योगानामथुमसम, अशुभयोगमन्य- जीवघातो जोवारम्भमत्रव्यवहारविषयः, अशुभयोगारम्भकादयोः पर्यायस- प्रसझाइ, एकेन्द्रियादिषारम्भकलव्यवहाराभावमसमाच; नहि ते आमोगेन जो- चं नन्वीति । अस्ति च तेप्वप्यारम्भकव्यवहारः। तदुक्तं भगवतीवृत्ती-" 'तत्य णं जे ते असंजया ते अविरई पडुच्च आयारंभा वि नाव णो अणारंभा” इत्यस्य व्या- ख्याने इहाय भावः-ययसंयतानां मुस्मैकेन्द्रियादीनां नात्यारम्भकादित्वं मामा. दस्ति, तथाप्यविरतिं मनीत्य तदस्ति तेपाम्, न हि ते ततो निवृत्ताः; अतोऽसं- यतानामविरतिस्तत्र कारणमिनि । निवृत्तानां तु कश्चिदात्याग्रारम्भकत्येऽप्यनार म्भकलम् । यहाह- 'ना जयमाणस्स' इत्यादि; किन्तु मूत्रोदितेतिकर्तव्यनोप- योगपूर्वकव्यापारवं शुभयोगत्वं तदनुपयोगपूर्वकव्यापारत्वं चाशुभयोगसम, तंदुक्तं भगवतीयत्तौ-" शुभयोग उपयुक्ततया प्रत्युपेक्षणादिकरणम, अशुभयो- गस्तु तदेवानुपयुक्ततयेति । तत्र शुभयोगः संयतानां पप्ठेऽपि गुणस्याने संयमस्त्र भावादेव, अशुभयोगध प्रमादापाधिकः । तदुक्तं तव-" प्रमचमयतस्य डिश- भोऽभय योगः स्यात्, संयनवासमादपरखाचेति । तत्र प्रमत्तसंयतानामनु- पयांगन मत्युरेक्षगादिकरणादशुभयोगदशायामारम्भिकोक्रियाहेतुव्यापारवत्वेन मा- मान्यत आरम्भकवादात्मारम्भकादित्यम् , शुभयोगदशायां तु सम्यक्रियोप- योगस्यारम्भिकोक्रियाप्रतिबन्धकवाद , तदुपहिलव्यापाराभावनानारम्भकत्वम्, प्रमत्तगुणस्थाने सर्वदाऽऽरम्भिकोक्रियाभ्युपगमस्त्वयुक्तः, अनियमेन तत्र तत्पति- पादनात् । तदुक्तं प्रज्ञापनायां क्रियापदे- 'आरंभियाणं भने ! किरिया कस्स कन्नइ, गो०, अण्णयरस्सावि पमत्तसंनयस्स इति । अत्रा , १त्र ये ने असंयमा अधिने प्रतीय प्रान्मारम्मा अपि यायद् नो अनारम्मा.! २ आरम्निमानां भदन्त ! क्रिया कम्य क्रियते? गानम ! अन्यतरस्थापि प्रमतमयनस्य।

पिनो भिमनमः, प्रमामयतम्या पन्यारपस्तरस्य कम्पचित्ममा सति पापागभारतः धिम्यादमदगम्भगद अपिगन्दोऽन्यपापस्तनगुणस्था. नरीमनां निपपरदर्शनापः। ममतपतम्याप्यारम्भिकी क्रिया भवति किं पुनः भोपाणां पेशभितमभृतोनापिति-भायां प्परम्याप सिकायां मानतोऽपि भग- बती धर्मोपपारणपरणेबननीयम्य इप्पपरिग्रहस्पेर गमनागमनादिधर्यध्यापारे जननोपरयामापासप्पर चादर नाशुभयोगसमिनि मतिपचभ्यम् । तत्र भगी पर्पोरकरणगाऽपि मराऽभाग्न परिग्रहत्यत्यागाम परिग्रहदोपः, पहिमायां तु गत्यां माणरिपोगरूपतापगमवानहोपः स्यादेनि ब्या- भूरिया नानीपम: 'मादयोगेन माण-पपरोपणं हिमा'-इति नया सालक्षण- फरणाद् भगति नभागव. अन ए हिंमा नियती दोपः परिग्रहम्वनि- पना टोपः' इन्सप्पपाम्नम, मधुनाइन्यायोऽनियनदीपसपतिपादनात् । तदुपर्ने तस्यावृत्ती-"प्रमायोगादभिधानमन्तम, प्रमत्नयांगाददत्तादान स्नेयम, मम- धपोगान्मा परिमाः, मधुने प्रमत्यागादिति पदे न पत्राप्रमत्स्य तथाभावे सति सप्र प्रमचरोगग्रहणमयपद् भवति, प्रमत्तस्य फर्मरन्धो नारमत्तस्यति माणानिपा-. तन्मधुन सु गगादपानपारिच्छेदान सर्वावस्थास्तु मधुनाविनः कर्मपन्ध इत्या- दि।" एन पहिसया भगरतः प्राणानिपातकत्वमसमोऽपि निरस्तः, द्रव्य- परिण परिग्रहिवामातल्पयोगसेमत्वात् । किश वीनरागाणामममत्तानां घ नीरविराधनापां मस्यामप्पारम्भिकीपागानिपानिशीक्रियाऽभार एष भणि- मः । तदुक्तं भगवत्यां.-"सत्यणं जे वे गंजया ने दुविहा पण्णता । -- मरागमनया य वीयरायसंजयाय । तत्य जे ते वीयरागर्गनपा तेणं अफिरिया। वत्य जे ते मरागमंगपा, ते दुविहा पण्गना । ०-पमत्संनया य अपमतरांना या य । नापण जे ने अपपनसंनया, तेमिणं एगा मायावचिया किरिया फल- इ, मन्य गं ते पमनमनया नेमिणं दो फिरियाओ फजनि । ते०--आरंभियाय मायावत्तिमा य इत्यादि " । एतत्तिर्यथा-" सरागसंनयत्ति अक्षीणानु-. पशान्तकपापाः, 'वोयरागर्यनय' ति उपशान्तकषायाः क्षीणकपापाथ। भकिरिय' १ मत्र व यंते मयतास्ने द्विविधा. ममताः । तद्यथा-सरासयताध पीन. रागमनापासाच ये से धीतरागसंयना त चाफिया IR ये से सरागस. यता द्विविधा प्रशमा । नद्यपा-प्रमतर्मयताच भप्रमतर्मयताभ । तत्र ये से अप्रमतयनाम्नशमेका मायाप्रत्यपिका किया क्रियते । तत्र पेने मप्रमतसंयता. ग्रा किये प्रिय, भारम्भिा मायाप्रत्यधिका च ॥

१७६ चि वीतरागत्वेनारम्भादीनामभावादक्रियाः। 'एगा मायावत्तिय' चि अमत्त- संयवानामेव मायाप्रत्यया क्रिया 'फजइति क्रियते भवति; कदाविहर- क्षणमत्तानामक्षीणकपायत्वादिति। 'आरंभिय'त्ति प्रमत्तसंयतानां सर्वः प्रमच- योग आरंभ इति कृत्वाऽऽरम्भिकी स्यात्, अक्षीणकपायलाच मायाप्रत्ययेति तया तत्रैवाष्टशते पप्ठोद्देशक मोक्तं- 'जीवणं भंते ! ओरालियसरीरामओ कर किरिए ? गो० सिय तिकिरिए, सिय चउकिरिए, सियपंच किरिए, सिय अभि- रिएचि" ॥ एतदत्तिर्यया-" परशरीरमौदारिकायाचित्य जीवस्य नारकादेश क्रिया अभिशतमाह-'जीवणमित्यादि।' ओरालियसरीराओ'त्ति औदारिक मरीरमाश्रिल फतिक्रियो जीव इति प्रश्नः। उत्तरंतु 'मिय निकिरियति । य. देकनीयोऽन्यस्य पृथिव्याः सन्यस्यौदारिकशरीरमाश्रित्य कार्य व्यापारयति तदा विक्रियः, कायिस्यधिकरणिकीमापिकीनां भावान्, एतामां च परम्परे- पारिनाभूततात् स्यात् 'निक्रियः' इत्युक्तम, न पुनः स्याद् ‘एफशियः' स्याइ 'दिक्रिय इति । अविनाभावच तासामेवमधिकृतथिया हावीतरागस्यत्र नेतरस्य. क्यारियर्मयन्यानुसाद, अधीनरागकायम्य चाधिकरणत्वेन प्रदेपान्वितन च का- परियासतारे इनरपोरवश्यंभारः, इतरभारे कायिकोमनायः । उक्तं च प्रज्ञाप नापामिहाय-" जरा गं नीयम्म फाइमा किरिया कन्नर तास अहिगरणिया नियमा फसइ, जम्ग अहिगणिया फिरिया फनाइ नम्म नि काया किरिया णि पमा कला" इत्यादि,। नयाऽऽयक्रियात्रयगला उत्तरक्रियाठयं भगनया भ. वति । पहा- जम्म गं नीवम्ग काझ्या कजा, नम्ग पारियाणिपा गिप मियो फन्जा " इत्यादि । नतच पदीयकायव्यापारमाणाधक्रियापय पर वनत, न न परितापयति न चातिपातपनि, मदा विक्रिय पति, भोऽपि. स्पात् 'विरिय इन्गुनम् । यहा त परिवारयति तदापन्नियः, भाभिपाप्रपम्प मजारमा । यदा यतिपातयति तदा परिया, ननुकम्प तयारभारा। उन म-. 'नम्म पारिभागिया किरिया कमा भाग कापा गिपमा फा. १जो मान भीrealinari । गौम 'मापि मान मकर क्या पश्यि, दया ३ पाय in fair fantasannati thiirr: funna firm Aafa पर जि. fraurat 11111 11 •ि Triramirria+maarfunlf11 . १७७ " इत्यादि । अत एयाह-"सिय पउकिरिए, सिय पंचफिरिएनि तपा सिम. अकिरिए" नि। वीनरागावस्थामाथित्य, तस्यां हि वीतरागसादेव न सन्पपिक- तमिया इति । एनद्वचनानुसारेण नमनीयने-पदारम्भिकी क्रिया प्रमादपर्य- न्नमेव, न तु नीवविराधनायां सत्यामप्युपरिष्टादपि । माणातिपातक्रिया प-प्र- पण माणानिपातकाल एव, न च पृथिव्यादीनां तदसम्भवः, मत्कृताशलपरिणा- मानियर तत्मनिपादनादिनि । साप्पप्रमत्तस्य न सम्भवति । न चावीतरागफा- यस्याधिकरणापेन प्रहपान्वितत्वेन च फापिकी क्रियासमा त्रित्रियत्वस्य नियम- मनिपादनाद् एवंभूतम्यामपनस्यापि माणानिपातच्यापारफाले माणानिपानिकी- नियामम्भव इति वाच्यम, फायिकत्रियाया अपि मागानिपावजनकाटेपवि. शिष्टाया एव ग्रहणाद्, इत्यमेराधकियात्रयनियमसम्मवान् । तदुक्तं 'प्रज्ञापना. पृत्ती'-" इह पायिकीमिया औदारिफादिकायाधिमा प्राणानिपावनिर्वर्तनमम मतिपिशिष्टा परियाने, नया कारन कार्मणकायाधिना वा, सत आघानां विरणा क्रियाणां परस्परं नियामकभावः। फमिति चेद ; उच्यते-फायोऽधिकरणमपि भव- तीन्युत्तं माप, नतः फायस्याधिकरणत्वात् कायिरयां सत्यामवश्यमाधिकरणिकी, आधिकरणिग्यामवश्यं कायिकी,माच प्रतिविशिष्ट कापिकी क्रियापदेषमन्तरेणान) भाति,सनःमादपिक्यापिमा परस्परमविनाभावामटेपोऽपि च कायेन स्फुटकिपर, वस्त्ररुक्षन्वादेस्तदविनाभाविनः मन्यात एवापलम्भाद्। उपनं च-"क्षयति सतो ननु वक्त्रं स्निति र रग्यतः पुंमः। औदारिकोऽपि देहो भारवयात् परिणमन्येर- म" इति । पदि चमटेषान्चयाविन्दमात्रादवीतरागमात्रस्य फायिश्यादिरियाय- नियम: स्यात् , सदा सूक्ष्मसम्पराये माणातिपातसम्पचौ प्राणातिपातक्रियया पदवियपन्यासस्याप्युपपत्ती " 'जीपेणं भंते ! पाणावारणं फार कम्मपगरीमो घर १ गोत्रमा ! मनविधए पा अट्टविधिए था।" इत्युक्त व्यवस्थानुपपचिः। नन्- 'जीपेणं भने ! नाणावरणिज फम्म यंपमाणे काकिरिए। गोममा ! सिय तिफिरिए मिप परफिरिए सिप पंचफिरिए।-" इति ममानास्पाय फा गनिः? भवदुक्तरीत्या मानावरणीय कर्म मन्नतो दण्यगुणस्पानरचिनोऽशिप- १जीयो भदन्न । प्राणानिपातन पनि महतारणानि गौतम ! मरिया जयपी वारयियायो था। २ जीपो मदानहानायरणीय र बहिनियागौतम ! स्पा. भि.प., स्यात् पणियः पान पगिय । .

, १७८ सस्यायि सम्भषेन 'स्याद क्रियः' इनि भगन्यूनसादिति चेत्, स्वसहचरित - कार्य वा ज्ञानावरणीय प्राणातिपातस्य परिसमाप्तिनित्तिभेदमकारोपदर्शनपरमे- तत् सूत्रम, न तु तद्वन्ये क्रियाविभागनियमप्रदर्शनपरम-इत्येषा गतिरिनि यहाण। तदुक्तं तद्वत्ती-"जीवाप्राणातिपातेन सप्तविधमष्टविधं वा कर्म बध्नानि, स तु न- मेव माणातिपानं ज्ञानावरणीयादि कर्म वनन् कतिभिः क्रियाभिः समापयनीति प्रतिपाचन्ते । अपि च कार्यण ज्ञानावरणीयाख्येण कर्मणा कारणस्य प्राणानिपाता. त्यस्य निर्वृत्तिमेद उपदयते, तद्भदाय बंधविशेषोऽपीति । उक्तं च-"निसभिश्वन- एभिरय पञ्चभिश्व क्रियाभिहिंसा समाप्यते क्रमशः बन्धोऽस्य विशिष्टः स्या पोगमदेपसाम्यं वेद । इति तमेव माणातिपातस्य नितिभेदं दर्शयति-सिय तिकि रिए' इत्यादीति ॥ अथैवमप्रमत्तस्यैवाक्रियसन्वामिनः मुलभवाद् भगवनीदत्तौ भक्रियत्वं वीनरागावस्यामाश्रित्यैव कयमुपपादितम ? इति चेत् , म्पटवार्थम । था- दरसम्पराये यावत् प्रदेषान्वयेन त्रिक्रियसाभ्युपगमेऽपि मूक्ष्मसम्परायस्याक्रियत्व स्थानस्य परिशिष्टन्ये तदुपपादनार्थम, एतत्यकारण्यावश्याश्रयणीयत्वात् । प्रदेश भाषेन तत्र फायिस्यधिकरणिकीक्रियाभ्युपगमे न कायिग्यादि क्रियाययस्य पर. पर नियमानुपपनिरिति । कायिकी क्रिया द्विविधा-अनुपरनकायिकी क्रिया दुष्प पुक्तफायिकी क्रिया चेनि मिहानेऽभिधानात् कायिकी क्रियाऽऽरम्भिरया म. भनियता, माणानिपानिकी च माणानिपातव्यापारफलोपहित्यात् सदयायोति प्र. निपनव्यम, तन आरम्भकल्यं प्राणानिपातयल्यं सन्यामपि द्रव्याहिंसायां मम मम्यर नाममनम्पनि भगवनम्नया नटापादनमयुक्तमति दिए ॥ ५५ ॥ भयानयंभाविन्य जीव विगपनापामाभोगवनी भगवतो या घातल्यमापी भनि लोकोसरव्यवहागन, उन लौकिकव्यवहागन, उताहो म्यमनिविकल्पितव्य. माराद् ? नायः, लोकानग्यानकन्यव्याहार भाभांगन भीपरिराधनामात्रम्या. मन्यवाद, भाभीगनापि नायमानायां तम्यामपवादपदनिविणोऽयातफयाप, अनामांगेनापि नापमानायां मम्यां प्रमादिनी धानकल्यायच नव्यवहारणेष्टवाद । नारि द्वितीयः, यतो पोफा अपि नामांगन नीवपातमात्रादेव पालक य. भारनि, कानटायां गा नन्कारधाममात, गोरामांगम्यानि तदा रहरलाइ, भामांगनन्यलय र हिंसायागिन्यादा हिंगापां हि मियांगा रामोगानन्यपामिर तापमाणारी माणापामग्णानामय्या रिंगा সা, সাণি বিগণহানি মামলানিয়াম द्वारकर्व विशेषणं देयम, इत्यदृष्टाद्वारकपरणोइंश्यकपरणानुक्लन्यापारलर हि हिंसा न्यायशामिति ततीयपक्षोऽवशिष्यते । म स्वनिरिकल्पितलादेव स्त्रभानमनिझावापया महादीपावह इत्यभिमायणा:-- 'अणुसंगयहिंसाए जिणम्स दोसं तुहं जयंतस्स । साहण वि आजोगा णश्चत्तारा विहमिका ॥५६॥ 'अणुमंगहिमाप 'त्ति अनुपानया-धर्मदेशनामागोइंगकाटायुपनाय. मानकुनयमनखेदादिवम्बानु श्यामचिनिनया हिमपा निनम्य दोष भणत- स्तर माधनामप्याभोगानयुत्तागदि विघटेन, नेपामपि नानारादी नलजीरादि বিশ্বনাথ সংঘদিনাবিনি। ননৰিম, সত্তি সীমানাম- स्वन नगिनायाः प्रत्यक्ष मम्भवति, नियोगिनाऽमन्यानं नानुयोगिनी. प्पमन्यभवात् । न च जलस्य प्रत्यक्षपेन नजीवानामपि प्रत्यक्षमिति माग. म, इर्द जलमिति मानमाणेदंगल मचिनमिति वियवन परिहानादपपगतः । मम्मान "विहा पुरिकारमा ५०, ० परिणया पर अपरिणया मेर, मार पणकदकाइभ "ति श्रीस्थाना। नत्र परिणताः रफापपरपापसगादिना परिणामान्तरमापादिना भगिनीमता न्यः" इत्यादिमरपनरगनेन नपा. दिमले गचिनानिनयोरन्यतन परिमाने मन्यपि इद मन मनिगम, दा अचिसप-इति म्पत्तया वियेकमधिकृत्य परिमानामापेन स्परापमानामनाभोग एन, तेन गिद्धा नपुनारादी जीरविराधनानाभोगमन्याभग्यपतिारण- त्याचाहायरामा:- वडतो अ अणिई, जलजीवविराहणं तहिं सक। जलजीयाणाजोगं जपतो कि एसोसि ॥५७ ॥ १ भनाया जिमायरो भणा । मापनामयाभागादगारपटल. २ वि! माया प्रामा मापा -परिमारमर पावर पानाtin, भाiamin 1 ।

- 'वलंतोय'ति । तप नयुत्तारं जलनीवविराधनामनिटां मासादयन वर्ग- नोपामभ्युपगच्छंच जलनोवानाभोग जलायन् किं न लनमे? अयं मावः-नयुः तारे बहुजलमदेगपरित्यागनासनलप्रदेशमशरूमा यनना नावचयापि स्त्रोशि- यो, सा च जलजीवानाभोगाभ्युपगमे दुर्घटा, स्वलनलं सचित्तं भविष्यति बहु जलं चाचित्तमिति विपरीतप्रत्तिहेतुगकापिगाचीपचारम्यापि दुवारलाई । भगवदुक्तयतनाक्रममामाण्यानयं शङ्केति चेन्, नर्हि यतनाया अपि बट्टवराम- सवृत्तिनिवृत्तिरूपाया विकन परिवाने न्यूनाधिकजलजीवविरावनामांगान- मिति व्यवहारसचित्ततया जगजीवाभोगाभ्युपगमावश्यकन्वान् नत्र वद(तो)व्या- पात एव महात्रपाकारणमिति। किञ्च-नद्यादिजलजीवानां निश्चयत छमस्यानां सचित्तत्वापरिवानेऽपि नत्र स्थितपनकसेवालादीनां निश्चयतोऽपि सचित्तत्वं परि- ज्ञायते एव । तदुक्तमोघनिर्युक्ती- 'सचो अणंतकाओ सचित्तो होड णिच्छयगयस्म । वबहारमो अ सेमी मीसो पम्हाणरोटाइ ॥१॥" एतद्वृत्तिर्यया-सर्व एवानन्तवनस्पतिकायो निश्चयनयेन मवित्तः, शेषः परीतवनस्पतिर्व्यवहारनयमनेन मचित्तो मिश्रथ अम्लानानि कुमुमानि पनि च, 'रोट्टो लोट्टो नत्य तंदुलमुहाई अत्यति, तण कारणेन मीमो भन्नति ।" ते च पनकशेवालादयो नलेऽवश्यं भाविन इति नविषयविराग्ना निश्चयतोऽप्याभो. गैन मिद्धेति । नत्रानाभोगेनैव जीवविराधनेनि दुवचनम् । न च ने नत्राम्माभिः प्रत्यक्षतो न दृश्यन्ते, अतस्तदिरापनाऽनाभोगनैवेति वक्तव्यम: स्वच्छताकालन- धादिषु पनकादीनामस्माभिरप्युपलभ्यमानन्येन 'नास्माभिस्ते तत्र दृश्यन्न'-इन्य- स्यामिदन्वात् । किंच भागमाननादपि नत्र नटवश्यंभावी निश्चीयने । तदुपर्न- प्रज्ञापनातृतीयपदवृत्ती-बादरलेनकायिकेभ्योऽमन्येयगुणाः प्रन्यकम- रीरवादरवनम्पनिकायिकाः, तेभ्यो बाटरनिगोटा अमव्ययगुणाः, नेपामन्यन मुक्ष्मावगाहनवान, जलेपु मर्यत्रापि च भावात् । पनकालादयो दि जलेऽवश्य- भाविना, ने न बादरानन्तकायिका इति। नया यादरेवपि मध्ये मर्वययों बनम्पनि. कायिका, अनन्नमाव्यातनया ने प्राप्यमाणधान् । ननो यत्र ने बहसम्मा ३. १ मयानन्तकाय मचिमा भयनि निधयनयम्य । पयहारलधोग मिश्र प्रदानराहादि ॥

- हुन्न जोवानाम, यत्रत्वल्य नत्राल्पत्यम् । वनस्पतयश्च नत्र यहवो यत्र प्रभूता आपः, 'जन्य जले नन्य वर्ण' इति वचनात् , नत्रावश्यं पनासेवालादीनां भावाद , ने च पनकर्मानादयो यादरनायकर्मोदये वर्तमाना अपि अत्यन्तमूक्ष्मावगाहनत्वाद् भनिप्रभूतपिण्डीभावाम मत्र मन्नोऽपि न चक्षुपा ग्रायाः । तथा चोक्तमनु- योगदारपु-" 'ते गं बालग्गा मुहुमपणगजीवस्म सरीरोगाहणाहिती अ. मजगुणा" इति । ननो यत्रापि नैते दृश्यन्ने, तत्रापि सन्नीति मनिपत्तव्याः आर च मूलटोकाकार:-इह “ मर्ववहवी वनस्पतयः" इति कृत्वा यत्र ते सन्ति नत्र बहुत्वं जीवानाम, तेषां बहुलम, जत्य आऊकाओ नत्य णियमा धणसइका- इआ" इति। पगगमेवालाई वायरा विहोंनि, मुहुमा आणागेज्झाण चक्खुण'ति ।। किश्च-नयुत्तारादी मण्डकादित्रमनिराधना "तसा य पचरखया, चेति वचनात् अवयं जायमानाभोगपूर्विकप, इत्येवं च सति जीवोऽयमिति साक्षात्कृत्वा यो जीवयानं करोति नम्य विरतिपरिणामो दूरे, निश्यतः मम्यक्त्वमपि न स्यात् , अनुकम्पाया अमान सम्यक्त्व लक्षणाभावाद्-इन्यादि परोक्नं यत्किश्चिदेव, भामरचनाजोवलेन निश्रिय विराधनायाः स्वादर्शनमात्रंगाभोगपूर्वपूर्वकन्या- माये अमोक्तावावन्तरित्रमादिविराधनायायपि तदापतः, वा स्थलत्रसवि. राधनायामाभागविशेपाठिपयविशेषाच पानरूविशेषस्नु स्याद्न चैनावताऽन्यत्राना- भोग एव व्यवस्थापयितुं शक्यते । न खलु राजदारगमने महापातकाभिधानादन्यत्र परदारगमने परदारगमनन्यमेव नेति वस्तुं युक्तम् । एतेनाभोगमूलाऽऽभोगपूर्विका च जोर विराधना विनापराय मिथ्याशोऽपि भायोऽनार्यजनस्यैव भवति, साच नावश्य भाविनी, प्रायः सम्भविसम्भवात् । मंयतानां स्वनाभोगमूलै सा, नत्लाभोगमूला, अन एव नधुत्तारादी सत्यामपि जलनीवविराधनायां.नयमो दुराराघो न भणित:, भणिनश्च कुन्थत्पनिमात्रेणापि, तब निदान नावदाभोगोऽनाभोगाव । तत्र यद्यपि मंयनानामुभयत्रापि जीवविराधनाऽनाभोगादेव, सथापि स्थावरमूक्ष्मराजीववि- नयमोऽनाभोगः सबाशैरपि सर्वकालीनो न पुनः काचिका कादाचिन्कन, नस्य चापगमः प्रयत्नशनरप्यशक्या, कंवलज्ञानमाध्यलान्, नस्यत्र कुन्वादिम्यूल- प्रमजीवविषयकस्यानाभोगस्य भूयो निरीक्षणादिनेनि, नयाभूनं च निरीक्षण दुःसा १ ते व पालाप्राणि मुहमपनकाजीवस्य दारीरावगाहमाभ्योऽमस्येयगुणानि । २ यत्राकायस्तत्र नियमाद् धनस्पतिकायिका इति । पनकमेपालहदादयो पाररा अपि मर्यास्त सूक्ष्मा आहामाया न चारोनि ॥ .

१८२ धमिति संयमा दुराराधो भणितः । एवं सम्यक् प्रयन्नपरायणानामपि कदाचिन कुन्थ्वादिस्थूलत्रसजीवविराधना स्यात् । सा च पायोऽसम्भविसम्भवनावश्यभा- विनोनि वक्तव्यम् । शक्यपरिहारजीवविषयकमयन्नवतोऽपि नत्परिहरणोपाय- स्यापरिज्ञानात्साऽप्यवश्यंभाविनी, विरायना देवा-मनाभोगमूला अनाभोगपूर विका, अनामोगमूला आभोगपूर्विका बेनि । तत्राय(द्या) जीवयाने जाते सत्येव तसरिज्ञानाद् । द्वितीया तु निम्नमदशादी पिपीलिकादिकमदृष्ट्वबोन्पाटिन पादे दृष्माऽपि पाई मत्यादातुमशक्तस्य जीवधातावसरे जीवविषयकाभौगम्य विद्यमान त्वात् , परमनाभोगमूलिकापि स्थूलत्रसनीवविराधना मंयनानां नजन्यकर्मव- न्याभाषऽपि लोकनिन्या भवत्येव, तत्कर्टिसाव्यपदेशहेतुत्वान् , नयाव्यपदेमः स्थूलत्रसजीवसम्बन्धित्येन निनसाक्षात्कारविपयत्वात् । न चैवं केलिवचमा निश्चिताऽपि मूलमत्रसजीवविराधना, नभ्याउमम्यमाक्षात्कारविपयत्वाभावेन रि. सकव्यपदेशहतुस्वाभावात् । अन पचाब्रह्मसेवायामनफगतमहमपञ्चन्द्रियनीवरि- राधकोऽपि देशविरतिश्रावको 'जीवविराधकः' इति व्यपदेशविपयो न भवति, (भवनि ) चैकस्या अपि पिपीलिकाया विरावनेनाभोगेनापि; आभोगे च म. शानिशानेऽपक्तियोऽपि म्यान् , तेन निनसाक्षात्कारविषयीभृनाविषयीभूतयो- जीवधानयोर्महान् मेदः, अन्यथाऽब्रह्मसेवी श्रावको व्यागादिभ्योऽपि जीवघातक' वनाधिको वक्तव्यः श्यात्-इत्यादि परम्य कल्पनामालमपाम्नम, मयतानां नधु- तारे जमनीवविराधनाया आभोगम्लन्येऽप्याज्ञाशुद्धनगदुष्टसात् । यच्च तया न मंयमम्य दुराशयसम, नम्याः कादाचिन्कत्वादालम्बनशृद्धवाच । यथा च कुन्धः सत्तिमात्रण मादिकयतनासाभोगदौलभ्यात् संयमम्य दुरारापत्तम , नया नयारियक्षेत्रकामादिवशात् मूक्ष्मवीनहरितादिमादुर्भावऽपि मादिकतधनमाई- लाभोगदोलभ्यान मंयमय दुरारापन्चमेोनि तु 'दशवकालिका अध्ययनवनामषि मुहमाष्टकविदां परिणतलोकोत्तरदयाम्वरूपाणां पनीनमेव । म्यानरमूक्ष्मप्रस विपयकोऽनामांगः केवणानं विना दग्न्यय इति त मध्माष्टकयतनाविधानान्यथा नुपपायर पाधितं परिणामदर्थ नद् नतु नदाभोगार्थम-इन्यवं नटामोगापमापंप स्थलमामोगाभ्युपगमोऽप्युन्छियेत, मापीयं वा भग्यवान पंष्टालिनाभिव्य. म्यूपमाभौगोभियन एति चेत् , पृथिव्यादिनीवाभीगोऽपि निनाचना मिलिग्गिादानासापायादा कि नाभिव्यतः ? व्यनीयनयानाभोगनु मनाम दनुत्पादनुकाग्गिनमुरिपृषि यान गम्यत पनि नहिचिनन । नमो यानां पुरामयपरिहारा सा मुक्ष्म धूतजीवविषयकोदे यशश्यपरिहारपन स नर, विषयमेटा नदं तु व्यवहारण न धारयामः अन एवाग्रायसेनायामपि निग्नम्प कनसत्पमूलस्थमजीवहिमामत्याल्पानाभान ध्याधादिवदुष्टरय- न च देनविग्नस्येव माधोरप्याभोगेन पृथिव्यादिवघे न दुष्टत्वमिनि साधोः स्याम्पानभादोपममर्थनार्थ पिच्यातिनीराभोगोऽप्यस्यमभ्युपैयः। यदि चस्म प्रमरिपपक पवाभोगोऽभ्युपगम्गत, नदा वहिपत्र हिमकान्तनी दुष्टा स्यात् , नवं जनपक्रियाविटी बटान्ति, नः द्रमामामागीमन्ययोग्नेकान्न राभ्युपगमान् । नदुग्नं सत्रकृता- 'जे का मुदगा पाणा अदुवा मैति महालया। मरिस नदि पनि अमरिम ति पणो नए । परिटोहिं दाणे िववहारी ण पिढई। पत िदोटि दाणेहि अणागारं न जाणए ।" नि एतदनिर्यथा-"ये केचन क्षुद्रफाः सवाः पाणिन एकन्द्रियहीन्द्रियादयोऽ पापा वा पचन्द्रिया अथवा महालया महाकायाः सन्नि विद्यन्ते, तेषां क्षुद्रका मन्पफायानां कुम्यादीनां महान काऽऽलयः भरी येषां ते महालया इस्त्यापा पस्तेपांच पापादने सहा वरमिनि व-कर्म विलक्षण वा वर सहर्श समान हल्पप्रदेशत्वात् सर्वजन्ननामिन्येवमेकानन नो वदेत् । तथा विमशमसाला नयापनौ वरं कर्मपन्या विरोधो वा, इन्द्रिविज्ञानकायानां विमहाला सत्यपि प्रदेशल्पये न सरशे वरमित्येवमपि नी वदेन । यदि हि ध्यास कर्मबन्यः म्यात् ननम्तशात फर्मणोऽपि सादृश्यममाय वा वस्तुं पुष्पनेन नशादेव पन्धा, अपि सध्यवमाययमादपितनव नीवाध्यवसायिनोऽस्पफाय थप्पापादनेऽपि मातरम, अकामभ्य तु महाकायसत्यव्यापादनेऽपि स्वन्पपिनि एलदेव र दपिनुमाह-एतेही 'त्यादि । आभ्यामनन्नरोकाम्यां म्यान भ्यामनयोर्वा स्थानपरिपमहाकायव्यापादनफर्मरन्धमहशत (विमलपोपप रणं प्यवहारी नियुक्तिमत्वान युज्यते। मपाहि-न वध्यस्थ महत्वपसाव को ।ऽपि क्षुद्रका प्राणा अधA Afन महालपा । ममिति अमरमिति घनी यत् ॥ पमाभ्या ठाभ्या म्णानाम्पा व्यवहारा न विद्यते । पताम्या हापा Pाना वामनाचार तु प्रानीयात् ॥

१८४ . , , • कर्मबन्धस्य कारणम, अपितु वधकस्य तीवभावो मन्दभावो नानमायोऽजातभात्रो महावीर्यत्वमल्पवीर्यत्वं चेत्येतदपि तदेवं वध्यवघकयो विशेषात कर्मयन्यविशेष इत्येवं व्यवस्थिते वध्यमेवाश्रित्य सदृशत्वामहशत्यव्यवहारो न विद्यत इति । तथाऽनयरिंग -स्थानयोः प्रवृत्तस्यानाचारं विजानीयादिनि ॥” तथाहिद-यजीवमाम्यान कर्मव- न्धसदृशन्वमुच्यते, तदयुक्तम्, यतो नहि जीवव्यापत्या हिंसोन्यते, तस्य शाश्वत स्पेन व्यापादयितुमशक्यत्वाद्, अपि विन्द्रियादिव्यापच्या । तथा चोक्तम्- • पश्चेन्द्रियाणि त्रिविधं बलं च उच्छ्वासनिःश्वाममयान्यदायुः । पाणा दर्शते भगवद्भिक्तास्तेषां रियोजीकरणं तु हिमा॥” इत्यादि। अपि च भावसव्यपेक्षस्यैव कर्मबन्धोऽभ्युपेतुं युक्तः। तथा हि-यस्या- समव्यपेक्षस्य सम्यक क्रियां कुर्वनो ययातुरविपत्तिर्भवति, तथापि न वैरा- नुपनो भवेद्, दोपाभावात् । अपरस्य तु सर्पयुद्धया रज्जुमपि नतो भावदोषान् कर्मयन्यः, सहिनस्य तु न बन्ध इति । उक्तं चागमे- 'उचालिमि पार' इत्यादि । तन्दुलमत्स्याख्यानकं तु मुमसिद्धमेव । नदेवं वध्यवधकभावापेक्षया स्थान् सशत्वम्, स्थादमदृशत्यमिति, अन्यथाऽनाचार इति । एतेन लौकिक घातकत्यव्यवहारविपयोभूतव हिंमा महाऽननुरिनि परस्य यत्र तत्र प्रलपन • पपास्तम । अपि चैवमापवादिकोऽपि वधो महानाय सम्पयते, ज्ञानादिहांनि- निवारणमात्रामिपायम्य मंयमपरिणतेऽ(रन)पायहेतुत्येऽपि तस्कृनव लौकिकपात. कलव्यवहारविपयत्वेनाशुद्धसानिट पठ्यते च यतनादिनाऽपवादस्य शुद्धत्वमेव । तदुक्तं वृहत्कल्पमाप्ये- "गीयत्यो जयणाए फटनोगी कारणमि णिहोमो। पनि गीयफडी अरत्नदुट्टो य जयणाए ॥ १॥ ति । मम्मादागमोदितयतनयाऽध्यात्मदिर मेयमरताहेतुर्नवनामोग इनि स्थि. सम् । अत एव विरताविरतयोनितारजानतीय विराधनायां यतनानिमि- सकाऽध्यात्मदिनददिविरोपान कम्मनिनरायन्यविशेषो व्यवस्थितः । तदुक्त पृहत्वल्पमाप्यवृत्योद्धितीपम्पण्डे-3 -मथ मानावानद्वारमाह- १ उचालित पारे। २गीमापों यननया मग बारणे निहोर । लाग्य परनया ।

१८५ . " - 'जाणं फरेहको हिंसमनागपपरो अविरओं म । नत्यवि बंधविमो पहतर पैसिओ समए ॥ १ ॥ देवदावविरती, मकसयोनिन हिमां करोति विचिन्त्येत्यर्थः, अपरः पुन- रजानन्, नत्रापि नयोरपि पन्धविशेषः मन"नि माताऽन्तरेण देशित: समये- सिमाने । सयारि-पो जानन हिंमां करोनि, (म) तीयानुभावबहुतरं पापकों- पचिनोनि; इतरम्नु मन्दनरविवाफमत्पतरं नदेवोपादने। "विरना पुण जो जाणं कृणति अनाणं प अप्पमचोय । तत्यवि अन्नत्यममा मैजापति गिजराण चो॥१॥" यः पुनर्विरतः प्राणानिपातादिनिटचः म जानानोऽपि सदोपमिदम्' इत्य. वध्यमानोति गीतार्यरया इनक्षेत्रापागारेषु मलबादिग्रहणेन हिंसां करोति, यदा न जानाति परमभमनो विक्रमादिभमादरहित उपयुक्तः मन् यत्कदाचिन मा- प्युपचाने परोति तत्राप्पध्यात्मममा चिचाणिधाननुल्या निरा समायते । यस्य पारसीयो मन्दो मध्यमो पा शुभाध्पासायस्तस्य तान्येव कर्मनिरा , भवनोनि भावः। 'न चओ'त्ति न पुनभपा-फर्मपन्धः सम्मो भाति, प्रथमस्य भगवदालया यमनपा प्रवर्तमानत्वाद्, दिनीयस्य तु प्रमादरहिवस्पानानतः कथं प्राप्युपघातनं भावि ? अदृष्टवादिनि । यनु जीपपातवर्ननाभिमायकवां पवनया मामानानां एनस्यसंयनानामनाभोगनन्याशययपरिहारेण जायमानं जीवपातानृतभाषणादर्फ (स)संपरपरिणामानपापहेनुः, मंयमपरिणामानपायहेतुत्वं हि वर्ननाभिमापोपाधिक- मेर, नीरविरायनायाः संयमपरिणामापगमनोविघातपरिणाममन्यत्वलक्षणस्य निमसरूपस्य चर्जनाभिभायेण परित्यागनान् । भयं भावः पदमविशिष्टं पदस्त निन- स्वरूपं जहाति स धर्मः तत्रोपाधिरिति नियमाइ, धर्जनाभिशापविशिष्टा दिजीव- पिरापना जीवघातपरिणामजन्पन्य मंपमनाराहेर्नु परिलमति, वेन संयमपरिणा- पानपापद्वारा वर्गनाभिमापनन्यां निर्जरां प्रति सोपविराधनाया अपि प्रतिबन्ध फाभावरसेन फारणतापि । पदागमः- ""जा जयमाणस्म भरे रिराणा मुत्तविहिसमग्गरम । १जानन् करोत्यको हिसामाननपरोविरतथ तथापि पन्धधिशेणं महान्तपैदेशित ममये ।। २ घिरतः पुनयों जानन् करोत्यानधाममा ! तत्रापि भायात्मसमा सजायते निर्जरा म पयः । पायनमानस्य भोगिराधना सूत्राविधिसमस्य । सा भपति निपपला भावावियोधिपत्य १८६ सा होइ णिनिरफला अझविसोहिंजुत्तस्स ॥१॥"ति। अत्र हि 'मुत्तविहिसमग्गस्स' ति कुतसर्वसावयमत्याख्यानस्य वर्जनाभि यवतःसायोरित्यर्थः । तत्र जायमानाया निराया जीवविराधना प्रविधिक माति, जीवयातपरिणामअन्यत्वाभावेन वर्जनाभिमायोपाध्यपेक्षया दुर्बलताइए भीवविराधनापि यदि निर्नरां पति कारणं भवेत्,तहि क्याभूतापि विराधना वर यमादिवद्भूयस्येव श्रेयस्करी,भूयो निराहेतृत्वादिति पराशॉपि परास्ता, सरू कारणभूतस्य वधा वक्तुं शक्यवाद । न चैवं जीवविराधना तया, तस्याः संपमा गामापगमद्वारा स्वरूपतो निर्जरायाः प्रतिबन्धकत्वात् ।मतिबन्यकं च यया ययाऽ समय वयातया श्रेयः तेन तस्याःकारण, मनिवन्धकाभावत्वेन प्रतिबन्धकाभार भूपत्वं प्रतिबन्धकानामपत्येनैव स्याद्, अन्यया तदभावस्य फ़ारणता न स्पादित दिक्टकल्पनार सिकणोच्यते । तदसत् , निश्यतः सर्वत्र संयमात्पपनि राया ध्यात्मदिरूपस्य भावस्यैव हेतुत्वान्, तदावंन्यवहारेग चापवादपदादिमत्यप हिसायो अपि निमित्तत्व पायकाभावात् ; "जे' आसवाते परिस्सवा"-हत्या अपनमा माण्या निमित्तकारणोत्क (पाप)पा च न कार्योत्कर्षापर्पयोनकारि न निन्जरोवधि नाहिसोत्कर्षापणापत्तिः, पच 'जाजयमाणस्सै'त्यादि पर पुरम्कारेण वर्ननामिनायेणानाभोगनन्याशस्यपरिहारहिंसापाः प्रतिबन्धकामात कारणत्वाभिधानं नम्र सत्यनाभोगविनृम्भिनम, सप्रापयादमत्यपायां : रिमाया प्याग्यानान् । नयाहि-यतमानस्य-मूत्रातरिधिपरिपालनपूर्णस्यार रमविवाधियुक्तस्य रागद्वेषाम्यां रहितस्पेनि मावः, पा भवेदिरापनाऽपवादपर स्पेया सा भरति निराफला । इनमुनं भवति-सतपोगिनो गीताम्य कारण मैन पतनयापनादपदमार्गमानम्य विराधना मा मिरिफला भवतीति पिण नियुक्तिमत्ती । न यमनाभोगनन्या यननाभिमापानी या, किन्नु माना नम्पनयमान विणणार मती व्यवहारनपसनन प लिसणाकारणमाताग पन्यतारि निर्भरातुर्यटकारणमिर दण्टो परमाामिपंग पटीनो परमो. परनुडन्यता रिमापा मन्यासिया 'मरिया माणि भूतानि पनि निगरलेशति नमति, पिरिमापा एपार निसंगा। शिगिका परिमायाम मनुष्टानानभूवनांन परमाती मारमा नमुपदर हा- माता तिमिग्मगयाश्रिय पाटीनिम्यानपमार , ur from " " हिसिन न पाई इत्य पयत्यो पसिद्धगो चेर । मणमाईहिं पीय सत्यसि व ग करिजा" ॥१॥ हिंस्पाइ व्यापादयेद् न नैव भूनानि पृथिव्यादीन् प्राणिनः, अत्र से प. दाः पसिद्धफचैव मख्यातरूप एव, समेत्र दर्शयति-मनमादिभिर्मनोवाकाय पीडां सर्वेषां चैव समस्तानामपि न कुर्याद् न विदध्यादिनि । तपा "भारंसिपमनाणं, इत्तो चेहहरलोचहरणाई । सकरणमेप अणुबंधमो तहा एस बकत्यो" ।। ६८ ॥ व्याख्या-आरम्भः-पृथिव्याशुपमहः स विद्यते . येषां ते आरम्भिणो पृ. इस्पा, ममायन्ति निद्राविकपादिभिः पादैः सर्वसावधयोगविरतारपि सत्यां ये ते ममचा यतिविशेपा, आरम्भिणच ममत्ताय तेपाम, इत:-पदार्थावत्यष्टह- लोचकरणादि, चैत्यगृहमहतो भगवतो पिम्बाश्रया, लोचकरण केशोत्पाटनरूपम, आदिचन्दा वत्तद्पवादाश्रयणेन तया मया मत्रचनदुष्टनिग्रादिपरपीडाग्रहस्तेषा, करणार ; तत्करणमेव प्रापिपिडहिंसादिकरणमेव प्राप्तम् । कुता ? इत्याह अनुः पन्यतोऽनुगमा सया सत्कारायाः परपीडाया इत्येष चालनारूपो वाक्यार्थ इत्यर्थः।। "अविहिकरणमि आणाविराहणा दुट्टमेव एएसि । वो विहिणा नअन्चे नि महावकत्यस्ले तु ॥६९॥ :.1;" , . J. व्याख्या-अविधिकरणेऽऽनीतिविधाने चैत्यलोपादेरर्यस्याहाविराधना भग- बदबनविलोपना दुष्टमेत्र, एतेषां चैत्यहादीनां करणम, तत्रेयमामा- निनभवनकारणं विधिः शुदा भूमिदलं च काष्ठादि । भृतकाननिसन्धानं स्वाशयवृदिः समासेन ॥" लोचकर्मविधिस्त- "धुलोओ अ निणार्ण यासातासमु होइ येराण। १ हिंस्याद् न भूतानि मत्र पदार्पः प्रसिद्धपधैष । मनादिभिन पीडा मगमेय न पुर्यात् ॥ २ मारम्भिरमसानामिनायगृहलोचकरणादि । तस्करणमेयानुपन्यतनपा र पाश्यार्प.॥ ३ मविधिकरणे माहाधिराधना दुधमेय दयाम् । सतो विधिना पतितध्यमितिमहापाक्यापस्तु ॥ ४ धूयलोचध जिनानां पर्यायामेषु भत्ति स्पषिराणाम् । तरुणानां चतुर्मास्यां मानां भवति पामारपाम् । - . . - २८८ - . नरुणाणं चउमासे धुङ्गाणं होइ छम्मामे ॥ १॥” इत्यादि। तत्तस्माद्विधिना जिनोपदेशेन यतिव्यम-इसे महावास्यायस्य माना लिनतत्सत्यवस्यानरूपस्य रूपं तु स्वभावः पुनः। महावाक्यामेर गायावदि- नोपसंहरनैदेपर्यमाह- एवं एसा अणुसंधमारो नत्तमो कया होइ । अइदंपन्नं एयं आणायम्ममि सारोत्ति ॥१॥" एवं विधिना यत्नेन क्रियमाणेनेपा हिंमाऽनुवन्धन उतरोनरानुमन्य- भावान्मोसमाप्तिपर्यवसानानुगमात् तत्त्वतः परमार्थतः कृता भवनि, मोसममंपाय जिनाज्ञाया उपरमाभावादिनि ऐपर्यमेनदत्र यदुनानाधर्म मारः । इति परिम- माताविति । प्रनिवन्धकाभावत्वेनोक्तहिंमाया निराहेनुत् चाभ्युपगम्यमाने के चलायास्तस्याः प्रतिवन्धकत्वाभावान्जीवधानपरिणामविशिष्टत्वेन पनिवन्धक वि. शेपणाभावमयुक्तस्य विशिष्टाभावस्य शुद्धविशेष्यस्वरूपत्वं विशेष्याभावमयुक्तस्य वस्य" शुद्धविशेषणरूपस्यापि सम्भवान्जीवयातपरिणामोऽपि देवानांपियस्य निर्जराहेतुः प्रसज्येतेत्यहो ! काचनापूर्वयं नांगमचातुरी । वर्जनाभित्रायण जीवपातपरिणामजन्यत्वलक्षणं स्वरूपमेव विगधनायास्त्यान्यतेऽती नेयमसती प्रतिवन्धिकेति चेत् , किमेतद्विराधनापदमटतिनिमित्तमुन विशेषणं विराधनाप- दार्थस्य । आये पदप्रतिनिमित्वं नास्तं(स्ति), पदार्यक्ष प्रतिपाद्यते इत्ययमुन्मत्त- प्रलाप । अन्त्ये च विशिष्टप्रतिबन्धात्वपर्यवसाने उक्तदोपतावस्थ्यमिनि मुग्धशिप्यमतारणमात्रमेतत् । न च ' यद्धर्मविशिष्टं यद्वस्तु निजस्वरूपं जहाति स धर्मस्तत्रोपाधिः' इति नियमाद् वर्जनामिभप्रायविशिष्टा हि जीवविराधना जीवघातपरिणामजन्यत्वं संयमनाशहेर्नु परित्यजनीति भावार्थपर्या- लोचनादनुपहितविराधनात्वेन प्रतिबन्धकलं लभ्यत इत्युपहितायास्तस्याः प्रनिव- न्धकाभावत्वं स्वरूपेणैवाक्षनमित्पपि युक्तम, प्रकृतविराधनाव्यक्ती नीवयानपरि- णामनन्यत्वस्यासत्येन त्याजयितुमस्थत्वाद्, अत एव तत्सकारकममितिप्रतिय न्धरूपस्यापि तदानस्यानुपपत्तेः । अथ वर्जनाभिमायाभावविशिष्टविराधनात्येन प्रतिवन्धकवे न कोऽपि दोपः, प्रत्युन वर्जनाभिप्रायस्य पृथकारणत्वाकल्पनाला- घवमेवेति चेत् , न । वर्ननाभिप्रायमात्रम्याज्ञापाद्यानुष्ठानेऽपि मचान्नोत्तेजकत्व मित्याशाशुद्धभावम्येहोत्तनकत्वं वाच्यम, स च विभिष्टनिर्जरामात्रे म्बतन्त्रकाणय मिति न तत्रास्यहोत्तेजकत्वं युज्यते; अन्यया दण्डाभावविशिष्टचक्रसादिनापि कटादौ मनिबन्धकता कल्पनीया स्यादिति न किश्चिदेनत् । नस्मादाज्ञाशुद्धभाव . एव सर्वत्र संपमरसाहन स्वनाभोगमामिति । नगुनारेऽपि यतीनां तत एवा- दुष्टत्वम, न तु जलजीवानाभोगादिति स्थितम् ॥ ६७ ॥ अय तत्र जलजीवानाभोग व्यक्तं पणपाइ- जलजीवाणाजोगा इनत्तारंमि जइ ण तुहं दोसो। पाणेवि तस्स तासो मूलच्छेज्जो ण हुजाहि ।। च्याया-'जलजीवाणाभोगति नजुत्तारे जलजीवानाभोगाद् यदि तर न दोप, नर्हि नस्य जलस्य पानेऽपि स दोपो मूलच्छेयो मूलमायचिनवि- मोध्यो न भरेनहि नदीमुत्तरतो जलजीवानाभोगस्तत्पाने च तदाभोग इति लया यवतुं शक्यते, नदनाभोगस्प बया फेवलज्ञाननिवर्तनीयत्वाभ्युपगमाव , तथा चोभयत्रैव मिथ्यादुप्फलमायश्चित्तगोध्यमेव पापं स्यात् । ननु मासा जलपा- नेऽपि मूलयम, नय श्रुतपरम्पराविरुद्धमित्याभोगविपपतापिजलजीवानामवयं यक्तव्या, भापभित्तभेदस्तु यतनापतनाविशेषादिति । यदि च झालो जलपाने न जलजीवाभोगालायश्चित्तविशेषः, किन्तु निःशूकत्वादित्युच्यते, तर्हि स्थूलत्रसा. भोगोऽप्पुच्छियेत, नर्वेऽपि निःशूकताविशेषादेव पातकविशेपोपपत्तेः । शाखे। न्याभोगानाभोगावकतच्यन्वज्ञानतदभावरूपायेवोक्तौ । तदुक्तं पश्चाशकवृत्ती- "नत्रामागोऽकरम्पमिदमिति झानम, अनाभोगस्वनानपिति। तो चोभपविराध- नायामपि मम्भवन एव।"मनिपादितं च प्रायमित्तमाभोगानामोगभेदात् पृथिव्यादि विराधनागापि पृथगेवनि न किश्चिदेतत् । प्रतेन..यदुरयने विनापवादं माता जीवधानको यथर्सयतो न भयेन्,-न असंपनसमुरिछसंकथं भवेद्-इत्यादि परेण तदपास्तम् । अपवादमन्तरेणापि सामान्यमाधूनामपादपदानधिकारिणां चौत्कृष्टचारित्रवनां मतिमामविपजिनकल्पिकादीनां नधुत्तारादापाभोगपूर्वक जीवविराधनायाः माथितत्वान् । नधुत्तारश्च जिनकल्पिकादीनामपि, "जत्यत्यमे इत्यादि प्रवचने' दिवमतृतीयपौरप्यनिमम नयापुत्तरनस्ते जलापदमात्रमपि पहिन निक्षिपन्नि, किन्तु तत्रय निष्ठन्ति-इत्यादिमणनेन मतीन एव । मोऽप्या. पवादिषयेत्, सहि विहाराहारादिक्रियास्वौत्मर्गिकोपु जीवरिरायनया योगमा १ जलमीषानाभोगाद् नपुतारे यदि म मय दोषः । पानेऽपि सस्प बातो मटच्डेपो म भवेत् । २ पास्ममिया स्थया जिनकल्पिकादीनामर्सयतत्तमसक्तैर्ववलेपलमैत्र, तस्या योगायत्यंभावितस्य भवचनादेव निश्चयाद् अङ्गीकृतं चैतत्परेणापि । यदुनं तेन-"यत्रानुष्ठाने आर म्भस्तजिनः प्रतिपिडमेव, उत निनोपदिष्टक्रियायामारम्भो न भवत्येव' इति लु म्पकीयपक्षद्वयपणार्थ ग्रन्यान्तरे। आयपले साधूनां विहाराहार-नीहार-नघुना र-पतिक्रमण-प्रतिलेखनी-पाश्रयममार्जनादिक्रियाणां प्रवचनप्रसिद्धानापारम्मा विनामाविनीनां प्रतिषेधे सम्पन्ने नवैव गलपादकी। द्वितीयेऽध्यावापा, नयुत्तारा- दिपु पण्णामपि जीवानां विराधनासम्भवान्, 'जत्य जल तत्य वर्ण' इत्यागम वचनात् भतिक्रमणप्रतिलेखनादिषु च वायुजीवादीनामारम्भस्यागमप्रसिद्धसान एजनादि क्रियायुक्तस्यारम्भाधवश्यंभावात् । यदागमः-नाव गं एस जीवे एअइ वेयइ चलइ फंदइ' इत्यादि यावदारमे वह” इत्यादि। किंच-अपवादे आ भोगपूर्विकायामपि जीवविराधनायां सम्यक्त्वनाशादिपणं यत् त्वया नोरयते, तत्र किं म्रियमाणानां जीवानां माणत्यागाभावः, सद्गतिर्वा कारण, दूधमप्या- गमबाधितमित्याशयशुद्धसमेव तत्र कारणं वाच्यमित्यशक्यपरिहारजीवविराध नायामप्याश्यगद्धलादेव दोपाभावोऽस्तु, किमनाभोगमपश्चन, अत एव जीव- पातेऽपि लोके द्रव्यहिंसाया भावहिंसायां शब्दादीनां रताविवानकान्तिककारण- लात्, जीवरक्षाविषयकायलेनैव साघोरन्तस्तवशुद्धरदुष्टत्वं विशेषावश्यक उपपादित नवनाभोगेनैव, तया च तद्ग्रन्यः-- "एवमहिंसाऽभावो जीवधणंति ण य तं जउ भिहियं । सत्योवयमजीव ग य जीवपणंति तो हिंसा ॥१॥" नन्ये सति लोकस्यातीव पृयिष्यादिजीवघनत्वादहिसाभावः, संयतैरप्य- हिंसाव्रतमित्य निर्वाहयितुमशक्यमिति भावः, तदेतद् न, यतोऽनन्तरमेवाभिहित मस्माभिः-खोपहतं पृथिव्यादिकमनीवं गवति । तदनीवत्वं चाकृताकारितादि- परिभोगेन निर्वहत्येव यनीनां संयमः । न च 'जीवधनी लोकः' इत्येतावन्मात्रे- गैर हिंसा सम्भवतीति ॥ माह ननु जीवाले लोकेऽवश्यमेव जीवयातः सम्भवी, जीवाँय मन् कथं हिंसको न स्याद् ? इति भावः । १ यत्र जलं सत्र पनम् । २ यापदेष जीव पजते येदयति चलति स्पन्दते इत्यादि यायदारम्मे पर्तते । १ पयमहिसाऽमायो जीवधनमिति न च नद् यतोऽमिहितम् । शलोपहनमशीयं न च जीययनमिति ततः हिंसा ॥ . .

- - "पण य पायउति हिंसो णायायंतोति णिभियसो । नविरलनोवमहिसो ग य जीवयर्णति तो हिंसो ॥ १॥ अहणतोचि हु हिंसो दुदृत्तणओ मो अहिमरोम्छ । पाहतो ण वि हिंसो मुदत्तणभो जहा विजो ॥२॥" नहि 'घातकः' इत्येतावता हिंसः, नचावन्नपि निययनयमतेनाहिंसा, नापि "विरलजीवम् ' इत्येनावन्मात्रेणाहिंसा, न चापि 'जीवधनम् इत्येतावता च हिंस्र इति; किं वर्हि ? अभिमरी गमादिघातकः स इव दुष्टाध्यवसायोऽयमपि हिंस्रो मवः । पापमानोऽपि घ शुदपरिणामो न हिंसा, यथा धेघ इति घ्ननप्प- हिंसोऽध्नम्नपि च हिंस उक्तः। स इह फर्यभूतो ग्रायः १ इत्याद- "पंचसमियो विगुत्तो नाणी अविहिंसओण विवरीभो। होउ व संपत्ती से माया नीचोवरोहण ॥१॥ पञ्चभिः समितिभिः समितः तिरभिश्व गुप्तिभितो मानी जीवस्वरूपतता क्रियाभिमः सर्वया जीवरसापरिणामपरिणतस्तत्मयतश्व कयमपि हिंसमप्यविहिंस- को मतः। एतदिपरोतलक्षणस्तु नाहिंसक, फिन्तु हिंस्र एवायम्, अमपरिणाम- साइ, (भारदनीवहिंसाया नीरोपरोपन नीवस्य कीटादेरुपरोधेनौपघातेन स- पत्तिर्भवतु मा भूदा, 'से' तस्य साध्यादेः हिंसकत्ये तस्या भनेकान्तिफत्वादिति ।। कुतस्तस्या अनेकान्निफलम् ? इत्याह- 'अमुहो जो परिणामो सा हिंसा सो उ पाहिरणिमित्तं । फोवि अवेरखेजण वा जम्हाणेगंनियं घझं ॥ १॥" यस्मादिह निचयनयनो योऽशुभपरिणामः स एव हिंसेत्याख्यापते । स प पानसत्यातिपातक्रियालक्षण निमिर्त कोऽप्यसने, फोऽपि पुनस्वनिरपेक्षो भवेत्, १. घातक इति दिनो नापातयनितिनिधितमहिनः न विरटजीयमहिनी नव जीपयनमिति ततो हिसः॥ भरपि पलु दिनी दुएत्यान्मतोऽभिमर इव । पाधमानो नापि हियः शुदस्याद् यथा पेपः । २ पथममितरित्रगुप्तो हानी भेथिदिमको म विपरीतः। भयतु या संपतिस्तस्य मा या जीयोपरोधेन । ३ भशुभो यः परिणाम सा हिंमा वानिमित्तम् । कोऽपि भपेक्षते न था परमादनकानि याहाम् ॥ “ .

१९२ यथा तन्दुलमत्स्यादीनाम्, यस्मादनकान्तिकमेवं चायनिमित्तम्, तत्सद्भाऽप्यास- कलात् , तदभावे च हिंसकलादिति। नन्वेवं तर्हि वाद्यो जीवयातः किं सर्वथैव हिंसा न भवति ? उच्यते-कथिद् भवति, 'कश्चित्त न। कयम् ? इत्याह-- 'असुइपरिणामहेऊ जीवाबाहोत्ति तो मयं हिंसा। जरस उण सो णिमित्तं, संतोवि ण तस्स सा हिंसा" ॥१॥ ततस्तस्माद् यो जोपावायोऽशुभपरिणामस्य हेतुरथवाऽशुभपरिणामो हेतुयंस्था- सावभपरिणामहेतु वारापो जीवयातः स एष हिंसेति मनं तीर्थकरगणधराणा म। यस्य तु जीवावाधस्य सोऽशुभपरिणामोन निमित्त स जीवावाः समापि तस्य सापोर्न हिंसेति । अमुमेवार्थ दृष्टान्तेन द्रव्यमाह- : 'सहादओ रंइफला ग वीयमोहस्स भावमुदीओ। जह तह जीयायाहो ण मुदमणसो वि हिंसाए ॥१॥" पपेर वीतरागदपमोहस्य भगवत स्टाः शब्दरूपादयो भावविदिती न कदा- चिदतिफला रतिननकाः सम्पयते, यथा यह शुदात्मनो रूपवत्यामपि मातरिम विपयामिलापः सेनापते, तया शुदपरिणामस्य यत्नवतः साधोः सम्योपयातोशी न हिंगापै सम्पयने, मनोऽशुमपरिणामजनकत्ये पाय निमिनमनैकान्तिफमेोति॥" (प. ७४७. गा. १७६२-६८) यदि चाशायपरिहारविराधनाभोगः साधूनां सम्पात्यानिकरः स्यात् तदी. म्मगिक विहारादिक्रियापरित्याग एव स्यात् , नापि योगमन्परिरायनानिधपा. न च प्रमाणानरेण निधिोऽपि स्वादर्शनमात्रेणानाभोगः शापो पामिन्युक्तमेर, न देर नदा निरन्नरनीलभूमि निर्गीयापि रात्री सौर वैरंगमने जीवापा मन मय नजीरनिरापनानाभोगना वनच्या स्यात् । नयाप छोकगाविरोषः। निरममममेरायापति कालिगमा निधीयमानामा भरि गमिगधनापा मना भोगगनं गारोःमयममहायतमको न स्यात् , म्याग प्रमाणित पापोग अन्यरिगरनानामिति न फिनिदेनन् ।।१८॥ द ग्याम्पियो गन्यत्र विश्रान्नम्य पाया गमागwurirerar diners in MAI A4 forum पण न मामन मनमा मा fanna रदार विदामा पनि । arrrrr-Praftar , 'नाणु प्रानोगा इत्यं. विरयाणं हुऊ देसविरयत्तं । गोवं. जंपमिपुन्ना पवित्नी सुत्ताणा य ||५|| प्पाग्या-मनि । नपत्र नपारे जमनीपविरामनायामाभोगादिनानां मयमवना दारिरनन भत्, निचिनेऽपि जमनीरयानेऽवस्थितस्य पिरतिपरि- पामापाभ्युपगमे मम्य देशरिरतिस्परपर पपरसानाद्, निथिनेऽपि जलजीवयाने मजीरिपयफविरनिपरिणामम्पानपायेन पारिशाम्पटना पुपगमे च मपामपि मम्परां मर्मविरतिमनिपती न फिशिवायफपिनि देशविरन्युन्द एव स्यादिनि भारनिवप, या-यम्मान कारणादिनानां परिपूर्णा पतिपनि:-अहादशशोला- मायग्रहणालाणा नामाव:नेन न निशितायामपि जलजीवविराधनायां नशतारादी शपिरतन्म, मनिपनमविरतः सूत्रानयाऽपण्डनान् । न च भनिदिनफळव्य- विचित्रोन्यपिवादगहनाष्टादशीलाइमाममतिपतियोग्यतां स्वात्मन्यनिधित्या- दिन एर नयतिपनियुक्तनि उदयतनगुणस्थानयोग्यतया देशनिरनिमनिपत्तिस- म्मवार सदुन्द इति भावः।इदं तु ध्येयम्-निषयनयमवेनाष्टादसापि शीलाइसह- मापसव्येयात्मप्रदेशवपरस्परनियवान्पेरेन्येकम्यापि मुपरिशदस्य शीलस्य मचे शेपसार एचस्पादिति समुदितरेव नः सर्वविरतिमम्भवः। तदुक्तं हरिभद्राचा :- "एन्य इमं विणे, आदपज्न तु पुरिमहि । ६.पि परिमुर्द, मोलग संसमभावें ॥१॥ एको वाऽऽयपएमाऽमलेग्जपएममंगो नामा। एयपि नहा णेयं सतननाओ इहरा उ ॥२॥ जम्हा समग्गर्मपि सबमावग्जनोगविरो नत्तेणेगमस्य णापंडस्वत्तणमुवेइ ॥३॥ १ मन्याभोगादित्यं पिरनानां भवेद् राषिरतस्यम् । नचं, यन्प्रतिपूर्ण प्रतिपत्तिः सूत्राहा छ । ५९ ॥ २ भत्रेदं पिनेयमदंपतु पुरिमभिः। एकमपि हरिगुरं शीलानं शेषसद्भावे ॥ पको घामप्रदेशोऽसंख्येयप्रदेशसंगतो यथा च । एतदपि तथा क्षयं स्वमत्स्यन्याग इतरपा यस्मात्ममप्रमेतदपि मर्यसापपयोगविरतिता। तनकस्वरूपं मासण्टरूपस्थमुपति ॥ २५

No text on this page.

भार विणानि एवं होइ पविती ण पाइए पसा । मवत्य अणभिमंगा विरईभावं मुमाहुस्म ॥ १७ ॥ उस्मुत्ता पुण पाइप, समहरिअप्पमुदा रिणियमेण । गीपणिसिद्धपरजणवा गवरं णिरणुवंधा ॥ १८॥ इहरा उ अभिगिरेमा इयरा नय मूलमविरहेण । दोए मा एचो थिय, पुसायरिआ इमं पाहु ॥ १० ॥ गीपत्यो अविहारो बीमा गीपत्यमीसिभी पर। इनो मझविहारो गाणुनामो निणवरेहि ॥ २० ॥ गीयस्स ण उस्मुत्ता तम्जुनस्सयरस्म य तहर । णिपमेणं परणवंज () ण जाउ आणं चि लोय ॥२१॥ णय नग्नुत्ती अण्णं णिवारए जोग्गयं मुणेऊणं । परं दोहवि चरणं परिमुदं अण्णहा र ॥ २२ ॥ सा एव विरनिभावो मंपुमो एत्य होइ णायहो । णिपमेणं अट्टारमसीलंगसहस्मस्लो उ ॥ २३ ॥ ति ततो नयुचारादात्म्प्रमत्यभावादाशशृदस्य सापोर्न सातिचारत्वमपीनि इतस्तरां देशविरसत्यम् ? सदेव नात्तारेऽन्पत्र वाऽपवादपदे भगवदाज्ञया द्रव्याथ- पमहत्तावपि न दोपत्वमिति स्थितम् । एवं चात्र पिहितानुष्ठानेऽनुवन्धतोऽहिंसा- भायं विनारयेयं भनि प्रतिनं याधते एण। मयंत्रानभिपडा वितभायं सुमाधोः ॥ उरमत्रा पुनर्याधते म्यमतियिकापगुदापि नियमेन । गीतनिषियमपदनरूपा नपरं निरनुबन्धा ॥ सरधा ग्यभिनियेशादितरात् न च मूललोमिग । भयरमा इन एय पूर्याचार्या दमाहुः ॥ गताध विहारो दिनीया गीतार्थमिधितथंग । तस्तृतीयो पितागे नातुमातो जिन ॥ गीतम्य नारसत्रा सगुन,म्पेतरस्य च शेष । नियमन घरणयज म जात्यानामपि लायनि ।। न घसमोज्यं निषारयति योग्यता झारया । प योगप चरण परिशुद्धमन्यथा नर । सात पय विरतिभाव. संपूर्णत्र भगति नाप । नियमेनाशयशशीजंगमध्यरूपम् ।" रति

न परिगतागंदन्यरिमायामीति मगरदार मागिहेतुरिनि सम्पमम् आमा
पनि हारिगाही मार्गमानोऽपमरण इति पभाति 'मगनात् । समूगो
रंग नानाराही नवनीरनिराधनाऽनुमा किं गातारादेशपा, उन कनाभि
मिना, 'म मापुनीरनिराधनों फरो' इत्यादिस्पेण मानिनो मार
पोनाममात् । गान- प्रसिंगा मगांतो' इत्यादि । भर पर दीart fre.
fit भगान 'महागा' इत्येकान न पुनम् ग्रान्पादि।
लेफिी भगनादेशमूरोनापामा हातिमानुशापा पमान
HTRAITE नापि लिया, पाः फनपा नगुणारस्ये फापोती
r.niनगारम्य पानामिशिवाणा मणि, अपामा
form पतनागगगीगिना नगुगारी नि?.
rirrit भागात गगीहिरापनाशिनियो नम: infs.
ram मग पानी गाना गानाभोगमा
Rurammar भनीना गानुपामा नया
RT गाभिषा, निमाभिमानिामfeat.
। माना गदाग पातामा
* ममणिोदेशेन म पुनः नाn 11
krritiri माया पाना Hit Inाना
17 hri fan Afform ITITHI
११.mfarm, fimurti
rxi rimix, Himanits
the .......... ATM. " निशाना, नगी
* ...muslmffm
** TREAmerif.in

१२७ दमनिपेरणे पनादिमिदकाम्पत्यादिलक्षणरस्तुस्वरूपायोधको जिनोपदेशो भ- वति । तया गाच्या उपसर्गकरिमधिकृत्य " चिंदिपवरोषणा कपि- " ति निमीपर्णायुक्त न पुनः मानव्य इनि विभिमुखेन निनोपदेशो भवति 'मरे पाणा गर्ष भृमा गन्न जीवा राज्य सत्ता इन्तला" इत्याशगमेन विरोधमान् । श दशावतस्कन्धों-" 'अवणवाई पडिणेजति भणितं सदाचार्यशिष्याणां परवादनिराफरणे सामथ्र्य दक्षितम् । यया- "मि. उदिद्योग परिसएम मम्मतं घिरं होर" ति थीम्बादाणों भणितम् । अत एव " 'माणं हमाण य' इत्यादी मरनेनि स्त्रमाणव्यपरोपण यावदित्येवं भ. पिनम, न पुनर्निनायनाहिनफर्चा 'हन्तव्य' इनि, जनानां तपाभापाया पानुपप्यनुचिनस्यात् । यद्यपि मर्यवलेन निवारणे. पोन्द्रियव्यापादनं फादाचि. क भवन्यपि, तयापि म व्यापादनीया च्यापाद्यतां च ' इत्यादिरूपेण मनो- प्यापारयानपि कालीन भवनि, तपाभूतस्यापि मनोव्यापारस्प सावधत्येन प्रत्या- ख्यानवाद । न चापवादिकास्तथाप्यापारस सापयों न भविष्यतीनि शङ्कनीयम् , यतोऽपवादपनिवर्ण च संपोप्पपि ममतस्यैव भवति, कर्य तर्हि सर्वोत्कृष्टनियता- प्रमनस्य फेलिनोऽपीनि ? परं पञ्चेन्द्रिपच्यापादनभयेन यदि सवि सामध्ये भर- पनाहिन न निवारयनि, सहि समारदिदुर्लभोधिता चेन्यादि श्रीकालिकाचा- पस्यादी भणितम् । अदितनिवारणे च क्रियमाणे कदाचित्पश्चेन्द्रियव्यापत्ती मा- यधिनपनिप्रत्याशपम्प शुद्धत्वामिनाशाऽऽराधः मुलभवोधियत्पादिरूपेण वस्तु- सापाचवोधको जिनोपदेशो भवनोनि नापर्यम् । एवं जिनोपदेशेन वस्तुस्वरूप- मवगम्य वन एवं पर्यापियन प्रणिनित्तिभ्यां निनाशारायको भवतीति जि. नोपदेशस्य फल्प्यामप्यतापांच एव चरितार्थवाजलमीरविराधनानुसा लिन फला एव । न च नधुनारस्य कारंणन्येन जलनोवेविराधनाऽऽप्यापवादिफोनि तर निनोपदेशा भविष्यतीति गनीयम, भचिनजलनगुनारस्य भावापत्या सस्यान- पुनारे कारणवाभावान् । तस्मानमुत्तारस्य कारणं न जलजीवविराधना, किन्द्र पादादिक्रियनि । पनेन 'जले पखगलिनमेव पंपप नागलितम्' इत्युपदिशा केवलिना मले जीवविराधना मचित्तजलपान चोपदिश् भविष्यतीति माऽपि परास्ता । यतः " गविशेषणे० " इत्यादिना न्यायेन नत्र जलगलनमेवोपदिष्टप, । पन्द्रिय व्यपरापणा काय नि । २. म म भूता. मई जीया मर्ये सत्या न हन्तच्या ॥ भयर्णयादिन प्रतिहायान् ! ४ मिप्याyि प्रतिष सम्पपरखं स्पिरं भवानि । ५. साधा चापानां , , १९८ नव प्रसनीवरसायपिति । न च कैवलिना जीवघातादिकं मासानुभातमिति च झूमा, किन्तु विहारादिकमनुजानता सदविनामावेन जायमानमनुज्ञातमित्यस्यापि वचनस्याकांशः, एवं सति गनमुकुमालम्मानकायोत्सर्गमनुजानतः श्रीनेमिना- थस्य तदविनामावितदीयशिरामज्वालनस्याप्यनुज्ञापत्तेः । न च नद्युत्तारे जलजी- पविराधना यतनया कर्तव्येति निनोपदेशो मविप्यतीत्यपि सम्भावनीयम, यत- नाविराधनयोः परस्पर विरोपाद्, यवना हि जीवरक्षाहतुरयतना च जीवयातहेतु. रिति । तस्मान्जीवविराधना नियमादयतनाजन्यैव, अयनना चान्सनो जीवधानपद नाभोगजन्याशक्यपरिहारेणैव जीवरक्षा च यतनानन्यैवेत्यनादिसिद्धी नियमो मन्त- व्याअत एव छमस्यसंयतानामुपशान्तवीतरागपर्यन्तानां यतनया प्रवर्तमानानामपि या विराधनासा नियमादनामोगवशेनायतनानन्यैव,परमपमत्नसंपतानां नाविचारहे- तुरपिआशयस्यशुद्धत्वात् । एवञ्च सम्भावनयाप्यात्मकृतत्यनाज्ञातायां छपस्यसासा- कारगम्यजीवविराधनायामवसातव्यम, सातायां च प्रायश्चित्तपतिपित्सोरेव, अन्य- या तु निःशूकतयां संपमापगमःमतीत एवान चाममत्तानामयतना न भविष्यतीति शनीयम्, अनाभोगजन्यायननाया छद्मस्थमात्रस्य सत्त्वेनाप्रमत्तताया अनावाप- फत्वाव, तेन संयतानां सर्वत्राप्यनामोगजन्याशक्यपरिहारेण जायमाने जीवघात- मृपाभाषणायशे जिनोपदेशो न भवत्येव, तयाभूताया अपि विराधनाया अपन- 'नान्यत्वेन निपिद्धत्वाद्, अत एव संपतानां द्रव्यतोऽपि हिंसा कर्मवन्धकारणम, असत्यपि कृतप्रत्याख्यानमालोचनाविषयः ।यदागमः से अपाणाइवाए चविहे पण्णते, त०-देवो खित्तो कालो भावओ" इत्यादि प्रत्यारव्यानं च सर्वपिरनिसियर्थमेव, तस्या अपि द्रव्यत आश्रवरूपलाद, मूक्ष्मपृथिव्यादीना- मिवाचिरतिमत्ययकर्मबन्धहेतुत्वाद , भावहिंसायाः कारणलाच; एतेन यत्र कापि धामिकानुष्ठाने सम्भावनयाप्यवयं भवति तदनुष्ठानविषयको निनोपदेशो न भवति, सावन्मात्रस्याप्याश्रवस्योपदेशविषयत्वापस्या कृतसर्वसावधपत्याख्यानवतः प्रत्या• रख्यानभान 'केवली यथा वादी नथा कर्ता न भवेद्' इत्येवं मरूपणात्मकं पाय- पन्द्रमतमप्युपतिनं द्रष्टव्यम, मैनप्रवचने प्रागुक्तमकारेण नशे जिनोपदेशापत्तेरेवा- नहीकाराद ; तम्मादर्य भावः-यदस्तुभानं चिकीर्पिनकार्यस्य प्रतिकूलमननुकूल वा भवत्तदविनाभावमम्बन्धेन जायमानमप्यनुकूलकारणवदुपदेशविपयो न भवति । पपा नवृत्ताराघुपदेशे जोक्यातो पया वा शुद्धेदनायुपशमनार्याहारविधौ निक्तम- १२ प्राणातिपानधनुर्विधः प्रथम, तपथा-द्रव्यत क्षेत्रत' कालतो भाषत।

धुरादिरमाग्वादः, पर या चिकीर्पितकार्यस्यानुकुलकारणान्यपि व्यवहारतः सा- पधानि भवन्ति सहिपया निनानुमा क्रियाकालेऽप्यादेशमुसेन न म्याद, एवं प्यरदारतो भापायाः सावयसममक्तेः किं विष्टफलोपदर्शनेन फल्प्यलाभिष्य- मिनोपदेशमुसेनवाबमानव्या ! मा चानुमा निधयतो निरवयव, मंमारमननुफ- रणपूर्वकसानुबन्धिपुण्याकनियन्धतुला । एतन कुमुमादिभिनिनेन्द्रपूनामुपदिशना कुममादिनीवविराधनाप्युपदिष्टव, पूनाविनाभाविन्येन मालेव पूनायामुपदिष्टता- दिति पचनपपास्तम, कुमुमादिनीवविराधनापाः पूनायाः फ एथामत्यक्षत्येन पूनाविपरफपरिणामव्यवहाराहेतृत्वेन फल्पिनकुमुमादीनामिव द्रव्यपूनासामध्य- नन्न तलाव, उपदेशमन्तरेणापि जायमानसात् , पूनां कुर्वता त्यस्तुमशक्यताच, अन्यथा कुगुमादीनामिव नस्या अपि भ्यस्त्वमेव विशिष्टयनाई याच्यम्, न च कुमादिभ्यस्त नद्भूयस्त्वमावश्यकम, कुमुमादीनां मचित्ताचित्ततया वैविध्य. व्यवस्थानान् । मस्मात्तीकतामाझोपदेशः कर्मक्षयनिमित्तं मत्युपेक्षणेर्यासमित्या. दिपु संयना यतनया प्रवर्तेरन् ना पया, संसारद्धिहेतुत्लादित्येवं विधिनिषेपमुखा- भ्यामेवारमानन्पो न पुनस्त्वमित्यं कुरु इत्यादिसाक्षादादेशमुखेनापि । न च यतनपा नगृत्तारवत्नपा द्रव्यपूनापि मयतानां भवसिनि शङ्कनीयम्, साधनां प्रसस्पावरजीवरक्षार्ययवनाधिकाराद्, नद्युत्तारे 'एगे पायं जले किच्चा' इत्यादि. विधिना तन्निाहान, द्रव्यस्तये च प्रसनोवरक्षार्थयतनावनां श्राद्धानामेनाधिका- रान् , सर्वारम्भपरिनिदीपपूर्वकपृयिव्यादियननापरिणाये च तेपामपि चारित्र एवाधिकार इति तत्कारापणं च साधूनामुपदेशमुसेन युक्तम, निश्यतोऽनुशावि- पपलाइ, न सादेशमुखेन; पृथिवीदलादीनां तत्कारणानां व्यवहारतः सावध- खान् , सोऽप्पुपदेशो निनपूनायवनाविषप एपेति सर्वत्र यतनापामेव भगवदामा, ननु फचिद् द्रव्यहिंसायामपीनि॥ सत्र घूमः-अनुज्ञा सावद्भगवतो विधिवचनरूपा नधुत्ताराधविनाभाविन्यां जलनीवाणवियोगरूपापां जलजीवविरापनायां न कपश्चिदेव, नस्या उदासीनसान् । तदनुकूलच्यापाररूपापां तु तस्यां नधुनारादि- ध्यापाररूपायां साऽवननीयंत्र, उभयस्वभावस्यानकान्निफस्य निमित्तकारणस्य पुद्धिभेदेन पृथक पशषयत्वाद्, यन एव च यतनाविशिष्टम्य नझुत्तारस्पेष्टफलहेतुर्व भणितम् । अत एव नैमित्तिकविधिरूपाया भगवदानाया बहुलाभापव्ययद्रव्य- हिंसायां व्यवहारतः पर्यवसानमुन्सर्गतः, प्रनिपिई हिनचिनिमित्तनव विधीयत १ एक पादं अलंकृत्या ॥ --- २०० इति तत इदमुच्यते ॥ १ अप्पंण बहु इच्छइ चिमुदभालंबणो समणी ।" इति। निश्चयतस्तु नैकान्ततो वाद्य वस्तु विधीयते निपिच्यने वा, केवल शुमभावो वि. घीयतेऽभुभभावस्तु निपिश्यते, अन एव भावानुरोपेन वाद्ये वस्तुनि, विपिनिी- घकामचारः । तदुक्तं सङ्घदासगणितमाश्रमणपूज्यपादः-२ णय किंचि अणु- ण्णायं पडिसिद्ध वावि जिणवरिदेहिं । एसा तेसिं आणा कज्जे सञ्चण होमर्च ॥२॥"ति । तया च ' यदेव निश्चयाङ्गव्यवहारेण नात्तारादेरनुज्ञानत्वं तदेव द्रव्यहिंसाया अपि ' इत्यवशिष्टकल्पना जालमनुत्यानोपहनम् । इदं तु ध्येयम- अनुशाविषयतावच्छेदकं हिंसात्वं नयुत्तारत्वादिकं वा, किन्तु मामान्यवि- शेषविधिविधेयनावनोदकविधिशुद्धव्यापारत्वयतनाविशिष्टनाचारसादिकम, फल तस्तु विधिशुद्धहिंसाया अप्यनुज्ञाविपयत्वं व्यवहारावाधिनमेव, अत एव वि. धिना क्रियमाणाया जिनपूनादिविपयहिंसाया अनुबन्धभावतो मोक्षपाप्तिपर्य- वसानसमुपदेशपदपञ्चवस्तुकादायुक्तम् ! यत्तु 'अरिहंता भगवंतो' इत्यादि सम्मनि- मदर्शनेन भगवतो विराधनाविषयकवारमयोगासम्भव उपपाटिनस्सात्यन्नमस- मनसम्,, सम्मतिवचनस्य कायव्यापारणंत्र प्रवर्तकसनिवर्तकसाभावाभिधानता- पर्याद्वारमयोगस्याप्यमवर्तकनिवर्चकत्वविधिनिषेधव्यापारवयाद् । यदपि "सविशेषणे० " इत्यादिन्यायेन यतनाऽयतनाविषयत्वमेव सर्वत्र निनोपदेशस्यो- पदर्शितं तदपि विशेप्यभागस्याकिञ्चित्करत्वमदर्शनार्थ महावाक्यार्थपर्यवसानार्थमंद पर्यापर्यवसानार्य वा ? नायः, नद्युत्तारजन्यस्य भिक्षाचर्याविहारादिफलस्य यन- नामात्रादसिदेविशेष्यभागस्याकिश्चित्करत्वासम्भवाद् । न द्वितीयः, महावाक्या- थस्य सर्वेरेव पदाथैः पर्यवमानाद् । नापि तृतीया, 'आज्ञा धर्म सार' इति सार्वत्रिकैदंपर्यायस्य ,प्रकृतवाक्याथै योजनायामपि विशेप्यस्य त्यागायोगात् । किश्चैवं. 'जय परे' इत्यादी यतनांश एयोपदेशो न तु चरणार्धश इत्येकत्र पाक्ये फर्थ - पदपदार्ययोजना ? यदपि ज्ञानार्थमपवादमनिवणेऽप्यनादिसिद्ध कल्यवादिलक्षणवस्तृस्वरूपारबोधक एव जिनोपदेशः, मतिम्त्वौचिन्यज्ञानेन स्वत एपेत्युक्तं तदप्यगावभ्रमसमुद्रमग्ननविनृम्भितम, जिनोपदेशात् कल्प्यत्वा- दियो स्वत एव मत्तिवचनस्याविचारितरमणीयन्यात्, फलप्यनायोधफस्योपदेश स्यैव प्रतिननच्याननकमानविपर्यष्टमाधननादियोधकत्येन प्रवर्तकन्वा एतदेव हि १ भाग्मना, या इच्छति विशुसासम्पनः भ्रमण इति ॥ २ ग किशिनुमान प्रतिपिन याप जिनपरेन्द्रः । एषा संगमाना कार्य मयेन मयियम् ॥ चितं चरेत् ।

२०१ मत्र वियः प्रवर्तकत्वमभ्युपनि भागरिदः । विचः प्रवर्तकत्वादेव च कन्प्य- नादिबोधकादर्यवादापि विधिकल्पनमाद्रियने, इत्यं च "पचेन्दिपवरोरणा विकप्पिपत्ति निशीपचूर्णावृक्तं न पुनः सहलव्य इतीति यदुन वर पनि- भेदेनार्यपरावर्त्तमात्रम् । यच “सरे पाणा' इत्यादिना विरोधोद्भावनं कृतं वद् 'न हन्तव्य' इत्पादिशब्दमाध्यमात्रेणेव, किन्तु हिंसाविषयकोपदेशार्थमारेण स्यात्, सनिराकरणं चनत्मनस्याविधिकृतहिमाविपपत्येनैव हरिभद्रगरिभिः कृतमिनि नात्र पर्यनुयोगावकारः। किन सामान्यतः सनीवपरिमापनानिषेऽपि पारिदपरादन. स्तदुपदेशो विधिमुसेनापि पते, पपा भगवत्या संदेश पन्नो हमे गोसाल मंलिपुन पम्पियाए पडियोमणाए पटिचोएण्ड, पम्मिभाए पडिमारणाए परि. सारेड, धम्मिएणं पोभारेणं पदोभारेर; पम्मिएहिं अदि ईअहिं पमिगेदि य णिपिपरिणवागरण फरेह "पि एलदि गोवालस्य परिवारमा पर्न भगवनेर लाभ घाममम, न पोत्सर्गतः परपरितापजनक पपने गानों पर पुरपन इत्पपश्यमपदविधिरुत्सारिधिवडीफच्यः । इन्य प पाई परिणेग्न' नि दशाथुनस्कन्धपूर्णिवचनस्य पदन्यायपरिकल्पन तदान- मेर, मिथोविरुदै नेदं यदुतापवादविपिमनिपेधः, पञ्चेन्दिपप्पापादनमपेन पति सामध्ये प्रवचनादिनानिकारणे सारटलिभगोरिता पेरियरचना- दिलनिवारणे निमिने पथेन्द्रिपम्यापादनस्य बलपदनिधाननुपन्धित्वकोपारंप. पादरिपिरप फल्पनीपः, भन्यथा सामान्यनिधननिमपानिरिन । पादिवनितारणे क्रिपमाणे फाचित्पश्चन्दिपप्यापत्ती भापरिनिपपारपार शूरवाजिनारापकत्वं गुलभरोधिकरवं पोतं. सदारिपारितरपणीपप, तोऽपवादेऽपि प्रारपितानुपदेशात् । तदुन हालसरतो हतीपत्रे-"तला मूलगुणमनिरोन्यप्पासम्पनरहितः पापः, पुलाफर ; म दिशा . पतिरपन्धातारमपि पहीपा, निासा, न प पापपिपासा ।" इत्यादि। पशु नस्य " त्रिभो वि "-त्यादिनापानापानातापित 1. पियारोपणापत... ORANोतार भवधिपुर्व धामिपमा चिोदना निरोप REE.. गारपन, भजि तारेण REATER. Mart निPिOETINण पुरनिरनिनिया ! मारक रिपतीप पानार- .

२०२ त्वमुक्त सत्स्वामाविकम् , न तु प्रतिवणाकृतमिनि योध्यम् । किश्च तस्य मार- बिर्च स्यात् तदा पुनर्वतारोपणादि स्याद्, आफुटया पचन्दियघाने मूलादिमा- मायश्चित्ताभिधानाद् । उक्तं च-" तस्य हस्तगतादहिर्गमन इव निरतिचारता मियम मूक्ष्मावविशोषकमालोचनामायविचमेर । तया च द्वितीयरने प्राक्कल्पमाप्यनिग्रन्या- 'मायरिए गच्छम्मि य कुलगणसंये अ नेहमी पासे । आलोइमपरितो मुदो न मिनरा बिउला ॥" पष्ठीसतम्पोरर मत्यदः । आचार्यस्य वा गछस्य वा कुलस्य वा गणस्प या महस्य या चैत्य- सपा रिनाने उपस्थिते सति सहमयोधिप्रभृतिना स्ववीयमहापयता तया परा. समगीग (पीय) यया सामानार्यादीनां विनाशो नोपनायने, म प तया परामागो पयाराधमापनस्तयाऽप्यालोचितमतिक्रान्तः सुद्धा-गुरुममापा- मांस मियामदानमाणैरागी शुद्ध प्रति भाषः । कुतः १ इत्यार-पपरमा- सागाला माती निरा कर्मापणक्षणा तम्य भाति, अटालमनमागम भगादासया मागंपानन्यादिति ॥ " इत्यं ग गर्वत्र यस्तुम्परूपारसोपा पा. यो नामिपिमुम्प इति यत्किशिदेव, यहूनां ऐदनन्यायापपादपाणी ग्नि परमपणम्मान् ।पा मापारापि " 'सेरो मस्य पपलमागे মা গাে বাগি গা গণপি যা পৰামী যা ধীসী খা গালি राममाणागि वा इरिभागि का भारिया उपरिग्ना, रोनत्य पालि. रिमा रगमति ने पाणी नापजा, सभी गनयामर भरतपय : उतरेगा, कमी मंगा गामाणगापं दहनिम्ना । " पप गरमागरण गामान्याना मननय सिग्नुिगतोगदेगान । नग" ग भिम या गापाणुगा . इस अंग में पागि का पािगि गा पागागग पा मोगागि । बाबा गणं बटम inafai भगवान ruixin frjar बप मापन 7741 पान गुमान मरमान का refa Taan IA INTwitter rag rat... Fir3tory - " Prime 4 ram . 2.11 " २०६ भग्गलाणि वा अग्गलपासगाणि वा,[ उत्ताओ पादरीओ ] वा सति परकमे संनयामेव परशामिज्जा णो उज्जुभंगच्छिज्जा । फेवली प्रमा, आयाणमेति ॥ [आचारांग. पा. ३३७ ] मागुक्तनिषेधकारणानिष्टसम्भावनावचनमेतद्, नतु विधिवचनमिति वाच्यम्; विधिवचनत्येनापि उत्तिकृता वृत्या( यां)न्या- च्यानात् । सयाहि 'से' इत्यादि । स भिक्षुामान्तराले यदि वभादिकं पश्येत् , ततः सत्यन्यस्मिन् सङ्गमे तेन ऋजुना पपा न गच्छेद्, यतस्तत्र गदिौ निपतन् सचिन क्षादिकमवलम्बेत, तचायुक्तम् । अथ फारणिकस्तेनैवं गच्छेद, फयश्चित्पवितश्च गच्छगतो वल्यादिकमवलम्ब्य मातिपपिक इस्तं वा याचित्वा संयत एवं गच्छेदिति । तया सामान्यतः प्रतिपिद्धं लवणभक्षणमप्यपवादतो विधिमुखेन तत्रैवानुझानं दृश्यते । नयाहि " से भिक्खू वा २ [ नाव समाणे सिया] से परो अव(भि)हट्ट अंती पडिग्गहे विहं वा लोणं वा उद्भिय वा लोणं परिमाइत्ता पोटु दलइज्जा, तहप्पगारं पटिग्गह परहत्यसि वा परपासि वा अफामु जाव णो पडिग्गहिज्जा, से आएच पदिग्गाहिए सिया, ने च णार द्रगयं जाणेग्ना, से तमादाए सत्य गच्छेग्जा, पुसामेव आलोजा, आंउ. सोति वा भगिणीति वा इमं ते कि जाणया दिगं, उदाहु अनाणया ? सेय भाणेज्जा, नो खलु मे जाणया दिन्नं, अनाणया दिघे, काम खलु उसो इदाणि णिसिरामि सं भुनह वा पं परिभाएर पाणं तं परेहि समंणुम्नायं सम- णुसिह तो संनयामेव भुजेज वा पित्रेग्न वा, जे च णो संचाएति भोत्तए पां पायएवा साहम्मिपा तत्य यमंति, संभाइआ समणुण्णा अपरिहारिमा भदूरगया तैसि अणुप्पदाय सिया, णो जत्य साहम्मिा [सिभा], अहवं बहुपरिभाव () १ अप मिस्र्या पायरसमानः स्यात् परः प्रविश्यान्तः परप्रहे विदा लवणे या उद्भिजं पा लपणं परिमस्य निःसृस्य दपात, तथाप्रकार प्रतिमाह परहस्ते पा परपात्रे पा ममामुकं याषद् मो प्रतिगृहीपात्; स माइप (सहसा) मसिगृहीतं स्यात्, च मातिदूर हास्या स तमादाय तत्र गच्छेत्, पूर्वमेष भालोक्ये, मायुप्मन् ! भागिनीति पा इदं स्यया जानता दमुनामानता! म प भणे-नो खाट मया आमता दत्तम्, कार्म सल आयुष्मन् ! पानी निसः, रामि से भुशीत या परिभाजयेत् या त परे समनुहातं समनुपद ततः संवत पय मुशीत या पिवेद था। पथ न राफ्नोनि भोक्नु पातु या, साममिका पत्र यमन्ति सार्धामकाः ममनोमा भपरिहारिका भदूरगतास्तेषामनुपातम्यं स्थान, मो यत्र साधर्मिका- स्पु ययय बहुपर्यापनः नियने तथैय कर्तध्यं स्यात्, एवं सह स्व मिझोमिनुक्या था मामध्यमिति ।

म २०४ फीरह तहेब फायव्वं सिया, एवं खलु तस्स भिक्सुस्स अंति।" एतत्तिर्यथा-स भिक्षुर्ग्रहादौ मविष्टः, तर गृहस्पः ' अभिटु अंतो' इति अंतः प्रविश्य पतद्ग्रहे पर्य सम्हादियाचने सति विरं वा लवणं खनिविशेपोत्पन करापुत्पन्न परिभाइ' त्तत्ति दातव्यं विभज्य दातव्यद्रव्याद सतो निःसृत्य दयात्, तयामकारं परहस्तादिगतमेव म धेवि सहसा प्रतिग्रहीतं भवेत् । तं च दातारमदूरगतं वणादिकमादाप तत्समीपं गच्छेद, गत्या च पूर्वमेव तम्मयणादि एतग धूपाद् ' अमुक' इति या, भगीनीति वा ! पतष ल नानता दपमुतानानना १ एवमुक्तः सन् पर एवं यदेद् यथा दत्तम् , साम्मतं तु यदि भवतोऽनेन प्रयोजनं ततो दतमेतत् पर मत परः समनुमानं समनुसृष्टं मन्मामु फारणवशादमागुरु या पण न नोति भोग्नु पार्नु या सन् माधर्मिकादिभ्यो दद्यात् , परिमारिधि मातनं दिया, एनसम्य भिसो मामायमिनि ।' न पापादविषयोऽपि मनोव्यापारः मारयलान केवलिनो नौति पानीपम, अधिातपुष्पविगोऽधिनिटनितापर्यागाहिले रपना, अन्यथा देशविरन्युपदेगोऽपि न स्यात्, नस्य परणाशन, नानादिकत्वात् , अत एव चारिषमार्गमनपदिश्य देवरिन्युपदेश रिमारियानुमतः प्रसमादपगिदान उपदर्शिनः । पण 'गर्म वराम पन्यत्र "मविशेष" इत्यादिन्यापानमालनमंदिन हनन निषिदोपदेशः कारणतोऽनीति, नदमन, पतो नणगापनमति न मेर, नदुनमापागानिको-"'उरिंगरण-गाठण-पोभषण प मगरण- मायापाररमामार गमागभी गर्म " | लिभर मापन पहनामानिन ' इति हत्तो गपूर्ण पाण्यातम् । नग ffffe नियमिति मिनिमुन नपरो निषिदम्मामामार्गपार, निा विविवानिवरित मानी गापामा रवानगन विरमा । नापनमा . 44th पतनाकल्पने ममाणाभावाद्, २०५ लहेतुत्वाद, सत्राशयादेः प्रतिबन्धिकाया यतनातिरिकाया भसिद्धः, तस्या- शायननया सह विरोधाद, स्थूलयतनायां स्थलायतनायाः मविवन्धकत्वेन सूक्ष्मा अयतनासत्वेऽप्रमत्तानामममत्तवासिद्धेः । या च सूक्ष्मा विराधना द्वादशगुणस्थानपर्यन्तमालोचनापापवितवीजमिप्यते सा न मूक्ष्मा- यवनारूपा, सूक्ष्माया अप्पयननापांधारित्रदोपत्वेनोपशान्तीणमोहयोर्ययाख्यात चारित्रिणोस्तदनुपपत्रः; किन्त्वनाभोगलक्षणसूक्ष्मममादननितवेष्टाधवरूपा,अत एव दादशगुणस्थानपर्यन्तम् , ननिमित्तालोचनामापचिचसम्भवः । तदुक्तं प्रवचनसारो- दारचौ-" इयं चालोचना गमनागमनादिप्ववश्यकर्त्तव्येषु सम्पगुपयुक्तस्यादु- भावतया निरतिचारस्प उसस्पस्याममत्तयतेन्या, सातिचारस्य तूपरितनमा- यधिचसम्भवाउ, कंवलज्ञानिनच कृतकृत्यत्वनालोचनाया अयोगा । आह- यतीनामवश्या-व्यानि गमनागमनादीनि तेषु सम्पगुपयुक्तस्यादुष्टभावतया निरतिचारस्याभमचस्प फिमालोचनपा ? तामन्तरेणापि तस्य शृद्धत्वान, यया- सूत्र प्रहते। सत्यमेवन, केवलं याचेष्टानिमिचाः सस्पममादनिमित्ता वा सूक्ष्मा आवक्रियास्ता आलोचनामात्रेण यन्तीवि तच्छुदिनिमित्तमालोचनेति । तया पबहारदशमोद्देशकदृत्तारप्युक्त-निर्गन्यस्यालोचना-विषकरूपे दे मायचित्ते, स्नातकस्यैको विषेक इनि । तयाऽऽलोचना गुरोः पुरवः स्वापरापस्य प्रकटनम, फचिचावन्मात्रेणव शुदिः, ययाऽवश्यकृत्ये हस्तशवान् परतो गमनागपनादों मम्पापयुक्तस्य निरनिचारस्य यतैः, सानिधारस्य तूपरितनमापचित्तसम्भवात् । यौरवश्यकृत्ये गमनागमनादी निरविचारस्यालोधनां विनाऽपि कर्य न शुदिर, यपासूत्रं मटतेः । मत्पम; परं याश्चेष्टानिमिचाः ममा आवक्रियास्तासां शुदपर्थमालोचनेति । तया 'यतिजीतकल्पचावयुक्तम्-" अनार शिष्य:- निरनिचारो यतिः करणीयान् योगान् करोति, सतः किमालोचनया विशोष्यम् गुरुराह-क्ष्मा आवक्रियाः ममममादनिमित्तका अविनातास्तासामालोचनमा- श्रेणदिरित्यादि । नया पक्षाशकसूत्रकृत्योरप्युक्तम्- 'मा एवं चिप एवं विहिपाशुटाणमत्य हात्ति । फम्माघअणपणई भालोमणाइजुभं ॥" १स पषमेतद् पिहितानुष्ठानमत्र भवतीति । कर्मानुबन्धच्छेदनमनधमालोचनारियुतम् ॥

वा " यस्मात्सर्वावस्याच कर्मवन्धोऽस्ति, फर्मरन्धानुमैया च विराधना, इप्पो चासो दन्यतो वीतरागस्यापि छनस्यस्य, चतुर्णामपि मनोयोगादीनामभिधानात ' तस्माद् एवंचिय'त्ति एवमेव विराधनायाः गोपनीयत्येन 'एन' पालनादिक 'विहितानुष्ठान' विषयक्रिया ' अ ' फर्मानयनमक्रमे 'माति' स्यात् । इनिसहः समाप्त्यर्यों गायान्ते योग्यः । किविध भवति ? इत्याह-'कर्मा- नुबन्धछेदन' कर्मसन्नानछेदक 'अन'-अदोपम्, परोक्तदपगाभाग । म्भूि सह ? इत्याह-मालोचनादियुतं' आलोचनपतिक्रमणादिपायधिसम. मानितमिति गायार्य इति ॥" बनुतः कर्मपानुमेया द्रव्यविराधना निग्रंन्यस्य स्नातकस्य च तुन्या, पोररि मामपिफार्मबन्योलान् ; परं छमस्यानां विहितानुष्ठानमालोचना हिानिटमापनम् , नया विधानात् , छमस्ययोगानां गोध्ययन पापभिनय पोरगंन पारियोरित्यायस्य योगा ऐपिपिफर्मपन्यातुन्येन, नापा मायदा । भाषापम पोतरागः गरागश सभालनापापगनप्पपियमानतदुदयो पदानुमाया मायापटपी निर्षियः, अनुदरा कन्यानियत् इत्यकायाप नासाना, न वा मायागंमारिदव्यागादिकमप्यपतनानन्यमिति मतिपत्रम्पप। पन्न दलोजी हिंगापाः तमन्पाण्यानमांनालोपनारिएपमिति तन- गिदालाग्मिानानामाश्मृिम्भितम, व्यायामपेण हिंगादिमागमा प्रपा मनार, दारिगादिना रिंगादियालयानभाग भनेनेरा मित्रापेग पाकरण" भाग्गिः परि पण, दाभो गितमी. इत्यागि प्रत्यायातम्य पग्ग्रिाण्य म मादापनि गिराया दिगामा. निगपरितम । भयानमग्रन्ग:- ""माणिमुनि मा य मुरमारिनो पिपी । मनटांग न मा कापमा गुनगामा। " मनाया परिणामी वामणम "गानिाग्निाला नदि मा मरने, मारि मन परियाणीलाममिती मायः। र पर गंगा मां गंगानगर गा. .माथा पत्र पर any transfer ii. AM मरमा । parfret rभर ।

- २०७ भावः सूत्रपरमार्थी, न पुनस्वदभिमतः सर्वपा बसपरित्यागोऽपरिग्रहतेनि सूत्राभिमायः, तस्मादपरिज्ञानमत्रभावार्थों मिथ्येव खिद्यसे त्वयिति ॥" किश्च यदि द्रव्यसिया कृतमत्याख्यानभरः स्यात् तदा सवाप्युपशान्तपोहस्य यपाख्यातचारित्रं न स्यात् , अंशतो भयावश्यंभावादिति । यक्ष सर्वविरतिसिद्धयर्थ ट्रपहिसाया अपि प्रत्याख्यानमुपपादितम् , तदयुक्तम्, एवं योगानामपि प्रत्या. ख्यानापत्तेः 'अयोगिकवलिप्येव सर्वतः संवरो मतः' इति वचनादयोगिन्येव मर्वसंवरसिदेः । यच द्रव्याश्रवस्य मूक्ष्मपृयिष्यादीनामिवाविरतिप्रत्ययकर्मबन्ध- हेतृत्वमुक्तं तस्यैव, पापविरतिभावं प्रतीत्यैव कर्पबन्धाभिधानात, सयोगानां द्रव्याहिंसाऽहेतुत्वाद्, भावहिंसाफारणत्वं च योगानामिव द्रव्य हिंसाया अपि न राधकमिनि । 'यतेनेत्यादिना पाश्चन्द्रमतमुपेक्ष्य तस्मादयं भावः' इत्या- दिना किश्चित् सम्पदायानुसारि भणितं तदर्दनरतीयन्यायानुकारि, हिंसांशे जिनोपदेशाभावेन वन्मताश्रयणे 'पूनाधुपदेशाभावापत्तेः, तदविनाभाविहिसांसे उपदेशाभायेन प्रकृतोपदेशसमर्थनसम्भयेऽपि नदामुमार्चनाचशे तस्प कुमुमादि जीववधानुकलव्यापाररूपहिसावगाहित्वस्य निराक मशक्यत्वाद्, एवमनिष्टचीजरू- पमनपोयेष्टफलहेतुत्वेन फल्प्यखाभिव्यक्तेरप्यनुपपत्तेः, कुमुमादिहिंसायाः सन्दि- ग्यत्वेन सयाविषपातफाईतृत्वे मिप्याग्रामपि तस्यास्तयात्वापत्तेः, तस्माद् द्रव्यस्त- वस्पलीपहिसायामनुपन्धशदत्वेनैव भगवदामा सम्यक्त्वादिभावहेतृत्वादिति।।२९॥ तदेवमाभोगेऽपि पिहिमाया दोपानावहत्वं यन्सिदं तदाह- 'स्तम्हा दध्यपरिग्गह-दश्ववहाणं सममि आभोगे। णटु दोसो केवलिणो केवलनाणे व चरणे वा ।। ६० ॥ तम्द 'ति । तम्माद् द्रव्यपरिग्रह-द्रव्यवघयोः समेऽप्याभोगे साक्षात्कारे के. वलिनो नैव दोपः, केवलझाने चारित्रे वा ज्ञानापरण-चारित्रमोहनीयतयजन्य- योः केवलज्ञान-चारियोर्दव्याभवमात्रेणानपवादात् । पत्तु क्षीणमोहस्यापि स्ना- तकपारित्राभावात्संभावनालातिचाररूपस्यापि द्रव्याश्रवस्प यदि वत्सविपन्धकल तदा साक्षाजीवपातस्प द्रव्यरूपस्यापि तव्यापमानमेवेनि फेवलिनोऽपि यहिंसा चारित्रदोष एवेति परेण प्रोच्यते नदमन, स्नातकस्य निर्ग्रन्यभेदत्वाद् यपाल्पा- तस्पैव चारित्रभेदत्वात् नत्यतिबन्धकत्वस्य च द्रव्यहिंसापां त्वयाऽप्पनभ्युपग- १ सस्माद् द्रव्यपरिमह-द्रम्पयधपी: मध्याभोगे। नेय दोषः केयलिनः केवलकाने व परणे या ॥ .

२०८ 4 मात् । यदि व स्नातकचारित्रस्य द्रव्यहिंसा दोपः स्याद् तदा निग्रंन्यचारित्र स्यापि दोपः स्यादेव, निम्रन्य-स्नातकयोरेकसंयमस्थानाभ्युपगमात् । " निर्णय- सिणायाणं ता; इकं च संजमहाणं " इति पञ्चनिन्थीवचनादिति द्रव्यम् ||६०॥ हिंसाचतुरयनुसारेणव द्रव्यहिंसया भगवतो दीपाभावमाद- रणोव्वा णोभावा जह तह हिंसा ण दवमित्तणं । तेणं तीए दोसं जिणस्स को भासप सपणी ॥ ६१॥ व्याख्या-'णोदव्य' ति । नौद्रव्याद् नोभावाद् यया न हिंसा, तपा दन्यमात्रेणापि हिंसा तत्वतो न हिंसा । तेन तया द्रव्यहिंसया दोपं निनस्य कर संझी भाषेत-अपि तु न कोऽपीत्ययः । इदमुक्तं भवति-हिंसामधिकृत्यद्रव्यभावाभ्यां चतुर्भगी तावदियं श्रावकमतिक्रमणमूत्रवृत्तायुक्ताः-२ द्रव्यतो भावतश्च हिमा- 'हन्मि' इति परिणतस्य व्याधापुंगव । २ द्रव्यतो न भावतः-ईर्याममितरूप सायोः सत्ववधे। यदागमा- " वजेमिति परिणो संपचीए विमुचई घेरा । अवहतो विण मुघड़ फिलिभावा इवायस्य ॥" ति। ३ भावतो नद्रव्यवा-प्रारमर्दफस्य कीटयुद्धघाजारपर्दने, मन्द्रमकाशे रज्जु महिपुदया नतो वो। ४ न द्रन्यवो न भावतः-पनोवाक्कायशुदस्य साधोरिति ।। अत्र परचतुर्यभास्वामिन सयोगिकैवलिनमेवाह । यत्तु चूर्णिकारेण “चर- त्यो मुण्णो ति मणिनम्, नत्र स्वामिनमधिकत्य, केवलिनस्तत्स्वामिनो विद्यमान- त्वाव, नस्य सर्वोत्कृष्टचारित्रान्ययानुपपत्या मनोवाकायः शुदत्याद, अन्यपा स्नातकः केवली न स्यात् , किन्तु हिंसास्वरूपमधिकृत्यैवोक्तम, तथैवम्-यदि हिमा तदिन द्रव्यठो न मावत इति यमप्पचक्यम, द्रव्यमावपोरन्यवरत्वेना- वश्यम्भावात् , तेन चतुर्यों मा त्यो मणिनः, विरोधाद् । न च शैलेश्यवस्था यां फेवली स्वामी भविष्यवोनि शनीयम, तस्य सिद्धस्सेर योगाभायेन मनोगा- पापैः शुदलामागन, नपरियमाने वो 'वरोण शृद' इति व्यहियन इत्याध- मी ममर्पयामाम । नचायुक्तम, हिंसाम्परहारामारमधिकृत्यैव पर्यमाशून्यत्वा. १ मोदम्याद नोमावाद थथा, नया दिमाग रपमारेण । तंग तया यो निम्य को मारने मंडी ? ॥ ११॥ पयाति परिजन. मराया विमुध्यन पेगन । भामयपि म मुध्या लिएमाषादियाममः ॥ - २ भिधानाद् विन्दपर्माभ्यां मदभावरपेर नदस्यापि सम्भोन तरन्यन्वव्यर- पारोपणः। रिंगाबापमधित्य तु द्रव्यमारहिंसायामप्यहिंगाल प्रवचने प्रतीत- पिति कदाचिद् दिनोयमनस्वामिन्येऽपि भगवनः स्नातकस्य निग्रंन्यस्येव चतुर्थभ- इम्वामित्वाऽनिरोप एव, हिंसापरिणत्यभेदाश्रपणेन लाम्पापि सम्भवदु- निकलात् । न च दिलीपभद्रकालेऽपि धनुर्षभद्वापत्तियहिंसाकालेऽप्यपमराय- नीनां मनोवारापद्धसानपापादिनि वा वान्यम, पर्यभोपपादफमनोवाफा- पदनापा गुप्तिम्पाया एर ग्रहणात् अत एर नियनचर्थभास्वामित्वमयोगिके- चलिनोऽपि नानुपपन्नप, रामनिव्यापारणव पिरोपव्यापारणापि मनोवाकाय- शुद्धनाऽनपापाइ, अन्यथा नदविनाभाविध्यानानुपपत्तेः । उक्तं हि-ध्यान करणानां सत्मनि-निराधान्यमरनियतम- " 'मुदप्पयत्ततावारणं णिराहो व पिजमाणाणं। माण फरणाणमयं ण उ चित्तणिरोहमेचाग ।। इत्यादिग्रन्येन विशेपारश्यक गोधन च व्यापारमुपसम्पद्योपरतेनापि शुद्ध- स्वच्यवहारो भवत्येव, यया जलेन रद पसमिति । सर्वोत्कृष्टमनोवाकायशुद्धतया- ऽयोगिकवली निपमेनर चर्धभास्वामो युज्यत इति । न च शैलेश्यवस्थायामपि शारीरम्पर्शमागवानां पराकाटोना व्यापनौ चर्यभास्वामित्व नियमानुपपत्तिः, प्रतिमायाम्नदनुकूलनोदनाख्ययोगव्यापारनियनत्वात् , सत्र वदभावानत्सम्य- न्धमात्रम्यानिममझकन्यादिति दिक् ।। ६१ ॥ यदि च न द्रव्यतो न भावतो मनोवाकायशृदस्प सापोः' इति वच- नानुरोधन सपौगिलिनयभास्यामित्यमेराभिमतं भवेत् तदाऽभमनादीनां मयोगिवलिपर्यन्नानां द्रव्यसिया दोपाभावतील्यं प्रवचनाभिहित न घटेनेत्याह- 'पयम चिय वयणमिणं दहवं होइ कप्पन्नासस्स । जं अपमत्ताईणं मजोगिचरमाण पो हिंसा ॥६॥ व्याख्या-'पयर्ट घिय ' ति । प्रकटमेवैतद्वचनं कल्पमाप्यस्य द्रष्टव्यं मदमयन्न व्यापारण निराध इव विद्यमानानाम । ध्यान करणानामय न तु चिनिराधमाधम ॥ प्रकरमेय वमनमिद डाव्य भवति कल्पभाष्यम्य । यदप्रमलादीना मयागियरमाणा ना हिसा ॥६२ ।।

- २१० भवति रागद्वेषरहितेन परीसकेण, यदप्रमत्तादीनां मयोगिकंवलियरमाणां नो नेर हिंसा, व्याप्रियमाणयोगानामपीति शेषः । तया च नद्ग्रन्यः- 6 अप्येव सिद्धंतमनाणमाणो तं हिंसग भामि जोगवंतं । दवेण भाषेण य मविभत्ता चत्तारि भंगा खलु हिंमगत्त"॥ 'अपीत्यभ्युचये, अस्त्यन्यदपि वक्तव्यमिति भावः । यदेवं योगवन्तं छेदनाटि- व्यापारवन्तं जीवं हिंसक वं मापसे, ननिश्चीयने सम्यक् सिद्धान्तमनानत एवं प्रलापः। सिद्धान्ते योगमात्रप्रत्ययादेव न हिंसोपवय॑ते, अप्रमत्तसंयवादीनां सयो- गिकेवलिपर्यन्तानां योगवतामपि तदभावाद । कयं तर्हि सा प्रवचने प्ररूप्यते ! इत्याह-द्रव्येण भायेन च संविभक्ताचत्वारो भगा खलु हिंसकले भवन्ति । नया- हि-१. द्रव्यतो नामका हिंसा न भावतः, २. भावनो नामका हिंसा न द्रव्यतः, ३. एका द्रव्यतोऽपि भावतोऽपि, ४. एका न द्रव्यता नापि भावतः । अयंपाव ययाक्रमं भावनां कुर्वन्नाह- आइच हिंसा समिअस्स जा उ, सा दवओ होड ण मावो। भाषण हिंसा उ असंजयस्स, जे वा वि सत्ते ण मदा बहेड़ ।। संपत्ति तस्सेव जदा भविन्ना, सा दबहिंसा खलु भावो । अज्झत्यमुद्धस्स जदा ण होजा वण जोगो दुही वि हिंसा ।। समितस्यर्यासमिनावृपयुक्तस्य याऽऽहत्य कदाचिदपि हिमा भवेत् मा द्रव्यती हिंसा । इयं च प्रमादयोगाभावात् नचतो अहिमय मन्नव्या, " ममनयोगाद प्राणन्यपरोपणं हिंसा " इति वचनात् । भायेन भावना या हिंसा न तु द्रव्यनः साऽसंयतम्य प्राणानिपातादरनिटत्तस्योपलक्षणत्वान् संयतस्य वाऽनुपयुक्तगमना. गमनादि कुर्वतो यानपि सत्त्वानसी सदैव न दृन्ति तानप्याश्रित्य मन्तव्या, ' "विन पाविनंती गियमा तैसिपि हिंम भी मो उ"नि वचनाद् । यदा तु तस्यैव प्राणिव्यपरोपणमम्माप्तिर्भवति, नदा मा द्रव्यतो भावनय हिंसा पति- १ अप्यर मिद्धान्तमजानन् मे दिमक भाषसे योगयन्तम । द्रव्ये मायग २ मंयिभमाधन्यागं भद्राः गटु हिमकम् ॥ २. आदस्य हिमा ममितम्य या तु मा ध्यता भपति न भायात्र। मापन हिमा स्यमंयनम्य यानि मायान् न मदा पनि । ३ मंशानिम्नभ्यत्र यदा भयंत मा हिमा गानु भाया । अधारमझम्य यदा न भवेत चिन यागी विधापिहिमा । पिन घ्यापाचन नियमापार निमा म स्पिनि ।

पगल्या । : पुनरान्मना मेतामणिधानेन शृद उपयुक्तगमनादिक्रियाकारीत्यर्थः, मम्य पदा पन माणिव्यपरोपगेन मद योगः सम्बन्धो न भवति तदा दिवापि इयतो भावतोऽपिपरिमान भरतीति भावः नदेवं भगवत्मणोते प्रवचने हिंसा- विषयायवारो भा उपचपन्ने अत्र चाधमा हिंसापांच्यामिपमाणकाययोगेऽपि भावन उपयुक्तनया भगमिरहिमक एवात्तः, मतो पदुक्तं 'भवना बसच्छेदन- प्यापार मोहिमा भवनि' इति नन्नवसनरहम्यानभिन्ननाम्चकमिनि ॥ ६२॥ नन्याय 'अममत्तादीनामधिकृतवसदनव्यापारवान् हिंसफा, योगवत्ला- -नि परोपन्यम्नानुमानपणव्यभिचारस्फोरणाय व्यभिचारस्थानत्वं भद- मिनम् । व्यभिचारच हेतुमचे माध्यामश्चमिति केवलिनोऽप्रयनादिसाधारयेन योगराम, मिकत्वं च मिद्भपति, नतु फयमपि द्रव्यहिंसेति चेत्, न । अत्र च 'भारभारः इत्यादिनिगमनापनविचारणयाऽधिकृतवखच्छेदनव्यापारवान- रिमकः, हिमाच्यामियमाणकापयोगाऽपि भावत उपयुक्तत्वात् , अममसादिवद् -दनि बनधमापनघटान्न एव भगवति तमिद्धे किस पूर्वपक्षिणा वसछेदनादि. घ्यापारे दिमान्दिनयोगन्वं नावद् 'भगवती वचनेनैव प्रदर्शिनम् । तथाहि- " 'मही सहि मुच्छर टेमणा या पानि ते दो विउ नाव लोगो । पत्यम्म देहस्म य जो विकम्पो नतोवि पाता वितरन्ति लोगं" ।। भी आचार्य ! तब पसे छिपमाने गन्द सम्माति, छेदनका वा सूक्ष्मा. वयवा उहीयन, एने च दयेऽपि विनिर्गता लोकान्तं यावत् माप्नुवन्ति । तया वयस्य देवस्य च यो विकम्पपलनं नतोऽपि विनिर्गना चावादयः मसरन्तः सक- लमपि लोकमारपन्नि । ." अहिन्छगो जति ण ने उ दूरं संखोभिया ते भवरे वयंती । उई अहेया वि चउद्दिमं पिरिति लोगं तु खणेण सवं ॥" अपाचार्य! खमिच्छमि-मन्यसे वस्रच्छेदनसमुन्याः शब्दपामवातादिषुद्गला न दूरं लोकान्तं यान्ति, नदि तः मंक्षोभिनाशालिनाः मन्नोऽपरे मन्तिएक. मपरापरपुद्गलमेरिताः पुद्गलाः मसरन्तः क्षणेनोमधवतस्प्वपि दिक्षु सर्वमपि लोकमापूरयन्ति " ॥ यत एवमन:-- १ शब्दस्ता मूच्र्छति, ऐदनका धा धावन्ति ते येऽपि तु यापलीकम् । घनस्य देहस्य च यो विशम्पम्ततोऽपि धाता पितरम्ति लोकम् । २ अर्थमि यान्ति न ते तु दूर मक्षोभिताः तेरपरे प्रजन्ति । अर्थमधी पापि यतस्पु दिक्ष्वपि पूरयन्ति लोकं तु क्षणेन सर्षम् ॥

मना ॥१॥ कालोपतो को। मनोर॥" हा Trt. पोनीन शीरोगा- मार्ग पि भारिभागिहा पा! HTINAR मागाभा, नित Titnaririt गोगा. milf.:. नाममा नाम r... Trimdf. पागारगाराम AFETTERTAmrita॥ mEगगात जमेपास। पागलाइ किग्यिाए ॥ ॥ Say.fr' TET पाman fin +4,444 mins ATTIT-HIT " ... Antil -- 4 { 15 11, मनी * +: ... MITTEE) ......... TE ARTHAmar T SAR . nar . F . T २२१ से णटेणे भंते !एवं घुपद ! भार केवली अस्सि मपंसि जेसु आगासपपसेमु नार पिडा, गोणं प फेवली सेयकाससि वि तेगु नेव आगासपएसेम इत्य वा नाब रित्तिए ! गो० केवलिस पीरियमजोगमधपाए चलाई उचगरणाई भति, चलोषगरणयाए अपं केवली अस्ति ममयंसिस आगासपएसेस हत्य पानार चिट्टर, णो णं पभू कंवली संयकालसि वि तेस चेव चिद्वित्तए, सो तेण- डेणं नाव युएइ फेरली अरिस समयसि जार चिहिराए" एततिर्पपा-'असि समयंसि नि । अस्मिन् वर्तमानममये 'उग्गा हिताण' वि अवगाय-माकम्प 'सेयकालमि वि' नि एप्पत्कालेऽपि पीरियसनोगमद- धपाए ति वोर्य-चोर्यान्तरापक्षयप्रभा शक्ति सन्मधानं सयोग मानसादिव्या- पारयुक्तं यत् सद्विधमानं द्रव्य जीवद्रव्यं तनया, वोर्यसद्भायेऽपि जीवद्रव्यस्य योगान् विना चलन न स्यादिति सयोगशन्देन मव्यं विशेपितम् । सदिति विशेषणं प तस्य मदा सत्वावधारणार्थम् । अथवा स्त्र आत्मा तद्रूपं स्वद्रव्यम् , सतः फर्मधारयः, अपवा परिमपानः सयोगो योगवान वीर्यसयोगः, स घासी सद्रव्यय मनमभूतिवर्गणायुक्तो वीर्यसयोगसद्रव्यस्तस्य भावस्तता, सया हेतुभूतया 'चलाई ' हि अस्पिराणि 'उपगरणाई' आानि, 'चलोरगरणयाए अति पलोपकरणलक्षणो योऽर्थस्तद्भावबलोपकरणता तया, पशब्दः पुनरर्थ इति ॥ एनय चलोपकरण निरन्तरगमगात्रसञ्चारवीनं पलनमामान्यमामप्रयां निविमानं गमनादिक्रियापरिणाममात्रमहनं सद् गमनादिस्थूलरियामपि जन- पत्येव । सा प स्थूलत्रियाऽवनीयारम्भसहना सनी केरलिनो न वीर्यान्तराय- क्षपक्षतिफरी, पतस्तत्सापान्पकारण पलोपकरणत्वपपि नामकर्मपरिणतिविशे- पापादिनयोगाशक्तिनियनमेव । पदाए सूचकृतात्तिकृत्-" सयोगी जीवो न शक्रोति क्षणमध्येकनियाद स्याहम् , अग्निना नाप्यपानोदफयर फार्मणशरीरानु. गनः सदा परिवर्तपानवाने" इत्यादीनि । तन्कार्यम् लत्रियायामप्यशम्पपरिहा- रारम्भन्यागे योगाशक्तिरेव निमित्तमिनि । कचिन मूक्ष्मरियाणामिर स्थलनिया- नामपि चलोपकरणतावशानियनदेशवावस्यान्वान नन्ययुक्तारम्भमम्भवः केर- लिनोऽपि दुर्निवार इत्याः ।। ६८ ॥ मनु पंधर्व म्धृलकियत्र द्रव्यागम्भनदा चलिनम्नम्य कादानिकां न म्यान, इत्यने चायमन्यमानामपि कादाचि-क एव, 'पाहम हिंमा यिअन्य मा उमा . - २२० वनः साऽल्पद्रोपाय ॥? ॥ तदन्नीबहिनाय नोवाकोणेऽपि विचरती लो। या भवति जीवपीडा यत्नतः साल्पदीपाय ॥०॥” इति । नया च स्यूलकि. यैवारम्मरूपा सम्पन्ना, मोहनीयं च न तस्यां हेतुः, दृष्टेष्टविरोधाद-इत्येवंभूतार- रम्भस्य भगवति सचे न वायफमित्यारम्भक्तिरंवारम्भासेपिका, अन्यया न चरमयोग इव प्राक्तनयोगेप्वप्यारम्भशक्तिकल्पने प्रमाणाभावः, निययन कार्य कुर्वत एव फारणत्वाभ्युपगमाद् । न च शक्तिविशेष विना योगन्नव कंवलियोग- स्यारम्भस्थरूपयोग्यत्वाभ्युपगमो यौक्तिका, चरमयोगस्यामि तत्वापत्तेः । न थे- धापत्तिः, आरम्भस्वरूपयोग्ययोगत्वेनान्नक्रियाविरोधिन्वाइ-इत्यारम्भक्तिसतं केवलिनः स्थूलक्रियारूपारम्भो नानुपपन्न इति ॥ ६७ ॥ एतदेवाह- 'सो केवलिणो विहवे चलोवगरणतणं जमेयस्त । सहगारिवसा णिययं पायं थूलाइ किरियाए ॥ ६ ॥ व्याख्या-'सो त्ति' स पुद्गलप्रेरणाद्वारक आरम्भः केवलिनोऽपि भवेद् , यद् यस्मादेतस्य केवलिनथलोपकरणत्वं सहकारियशाद्-गमनक्रियाप रिणामादिसहकारिवशात्मायः स्थूलया क्रियया नियतं वत्ती । अयं भावः-चलोपकरणत्वं तावद् भगवतोऽप्यस्त्येव, तथा च भगवती सूत्रम्-" 'केवली णं भंते ! अस्सि समयसि जैमु आगासपएसेमु हत्यं वा पायं वा पाहुं वा ऊरं वा ओगाहित्ता णं चिट्टई पभू णं केवली सेअकालंसि तेम चैत्र आगासपएसेम हत्यं वा जाव औगाहित्ता गं चिहित्तए ? गो० णो इणट्टे समहे । १ स फेयलिनोऽपि भवेद् चलोपकरणत्वं यदेतस्य । सहकारिवशानियत प्रायः स्थूलया क्रियया ॥ ६८ ॥ १ फेषली भदन्त ! अस्मिन् ममये येयाकाशप्रदेशेषु हस्तं वा पादं या याई या ऊ था अधगाध तिष्ठति प्रभुः फेयली पथ्यकाले तेष्वयाकाशप्रदेशेषु हस्तं पा यायदयगान स्थानुम् ? गौतम! नायमर्यः समर्थः । म कनार्थन भदन्त ! पषमुच्यते-यापत्करली अस्मिन् ममये येध्याकाशप्रदेशेषु यायत्तिष्ठति न प्रभुः फेयली एयरकालेऽपि नेप्येयाकाशप्रदेशेषु हम्नं या यायत्स्थानुम । गौतम! फेवदिनो यार्थमयोगमद्रव्यतया चटानि उपकरणानि भवन्ति, चलोप- करणार्यतया च पयली अम्मिन् माये येण्याफाशप्रदेशेषु इम्तं या यायनि- मुति, न प्रभुः कंबली पप्यन्कालेऽपि नेपय म्यातुम, म तनाथन यायदृश्यते अस्मिन् समये थायरम्यामुम ।

२२१ से कैणडेणं भंते !एवं युपर मार केवली णं असिंग मपगि जैगु आगामागे नाव चिट्टर, गोणं पभू केवली सेपकासि पि लेगु नेर आगामपए प्य वा जाव चिहित्तए ! गो० वलिम्म णं वीरियपतोगमददयाए चलाई उवगरगाई भांति, चलोवगरणहपाए जणं केवली अस्मि समपंसि वेल आगामापरल्य चा भार चिइ, गोणं पभू केवली सेपकालसि वि तेग नेत्र चिहित्प, मो नंग- पुणं जार युथर फेवली अस्सि ममयंसि नार विहिगए "॥ एननिर्पया-'अस्मि समयंगि नि। अम्मिन् वनपानगर पाहिमा ति भवगाय-माकम्प 'सेपझालंगि विनिएप्परकालेऽपि पीरियमनोगमाद- धयाए 'तियोर्य-चीर्यान्तरापक्षयमभवा निः समपान गयोग माननाहिय्या. पारयुक्तं यत् विद्यमानं द्रष्प जीवद्रव्यं नत्नया, योगमायपि नीयरप्याय पोगान् विना धमने न स्यादिति गयोगशम्दन गद्धल्प विरोपितम । गहिरि विशेषणं घ सम्प मदा रामारधारणार्थम् । अपवा व भात्या पंपापा, फर्मधारयः, अपना वीर्यपान सपोगो योगपान् पीर्यगयोगः, म पागो गप्पप मनमभूतियर्गणापुनो वीर्यमयोगगद्रव्यस्तम्प भावनगा, नया समनपा 'पलाई नि अस्पिराणि 'उगरणाई' भनि, 'पलोरगरणपाए 'नि पलोपकरणलाणो योऽयस्तारपालोपकरणता नपा, पदः पुनानि" যময় ণীল নিলাংমামবধাধেসি মামাবা নিষিয়গা সমকাহিগিয়াছিলাম যা গমনাদিঘিমাং সম- पत्येव । साप पुनियानीपारम्भगाला गती परणिनो नबीनगप. क्षयसतिफरी, पनामामामान्यकारण पलोपकरणस्यपपि नामकर्मपरिणनिरिण- पापादिनयोगाशक्तिनिपामेर । पक्षाा राप्रामानिन-"गयोगीरों नमोनि क्षणमप्येकनिधन पातुम, अधिना नाप्यमानोदय माणगगनु. गतः सदा परिवर्मपराले"पादीनि । तत्वाधलनिपापा. राभरपागे योगाशतिरेप निपिनयिनि । रेरित गरियाणाधिपूर्णश्य- नामपि पालोरकरणाशानियावापारा सरपुनारामा. लिनोऽपि दुनिरार ar: 1.६८ ॥ मनु परे पति पर प्यारम्भमहिनाचियमार पर पापमन्यमानापपिपिक, ' मामा नाम २२० वतः साऽपदोपाय ॥१॥ तदन्नीवहितार्थ जोवाकीर्णऽपि विचरतो लोके । या भवति जीवपीडा यलयतः सायदोपाय ॥२॥” इति । तया च स्थूलकि- यैवारम्भरूपा सम्पन्ना, मोदनीयं च न तस्यां हेतुः, दृष्टविरोधादू-इत्येवभूतार- रम्भस्य भगवति सचे न वाधकमित्यारम्भशक्तिरवारम्भाक्षेपिका, अन्यया इ चरमयोग इव प्राक्तनयोगेषप्यारम्भाक्तिकल्पने प्रमाणाभावः, निश्चयेन कार्य कुर्वत एव कारणत्वाभ्युपगमाद् । न च शक्तिविशेष बिना योगत्वेनैव कंवलियोग- स्पारम्भस्वरुपयोग्यत्वाभ्युपगमो यौक्तिकः, चरमयोगस्यापि तत्वापत्तेः । न चे धापत्तिः, आरम्भस्त्ररूपयोग्ययोगत्वनान्तक्रियाविरोपिन्वाद्-इत्यारम्भतिसत केवलिनः स्थूलक्रियारूपारम्भो नानुपपन्न इति ॥ ६७ ॥ एतदेवाह- 'सो केवलिको विहवे चलोवगरणतणं जमेयस्त । सहगारिवसा णिययं पायं युलाइ किरियाए ॥ ६ ॥ व्याख्या -'सो त्ति' म पुद्गलप्रेरणादारक आरम्भः फेरलिनोऽपि भाद, यद् परमादेतस्य करलिनथलोपहरणत्वं महकारियशाद्-गमनक्रिया. रिणापादिमहकारिवधामायः स्पृलया क्रियया नियते यत्ती। अयं भावः--चलोफरणवं तावद् भगवतोऽप्यन्येस, नया भगवती सूत्रम्-" केवली गं भने ! अरिंग ममयंगि जैगु आगामपएगा इत्य या पार्य वा या, या वा ओगाहिना चिढइ पर्ण करणी सेभकागि नमु र भागामपएममुहल्यं या नाव ओगादिना गं चिहितए ! गो० णो इणसमः। १ म केन्टिनापि भयंर चोरकरणम्य यादगम्य । मारिवानियतं प्रापः गया नियया ॥ १८ ॥ १ ली मरण! अम्मिन ममय येध्याकाराप्रदेश नं मा पार पा बाई वा असंवा अगाय निति प्रभु पपणी या तपासादे रन का पारा म्यानम! गौतम' मायमय मम । नान मरनपत्रमुगले यारमानी म्मिन समय लागा यानि नमः काली पापा वादार या पायाम । नमदिना कमयमा मानिmarfarinee रामनिया ना मन मया नाin - 'mfrat artamin पास मम वामम ।

२२१ फेणडेणं भंते ! एवं युवइ नार फेवली णे अस्सि समयंसि जेसु आगासपएसेमु नाव चिट्टा, गोणं पम् केवली संयकालंसि वि तेनु नेव आगासपएसेग्म हत्य या नाव चिहिराए ! गो० कवलिस्स वीरियसनोगसद्दबयाए चलाई अवगरणाई पवंति, चलोवगरणहयाए अणं केवली अस्सि समयंसि जेमु आगासपएसेट इत्यं नाव चिट्टइ, णो णं पभू कैवली सेपकालसि वि तेच चव चिद्वित्तए, सो तेण- गं नाव वृधइ केवली असि समयंसि जाब चिहित्तए" ॥ एतनिर्यया-'अस्सि समयसि ति । अस्मिन् वर्तमानममये 'उग्गाहिता' ते अवगाय-भाक्रम्प 'सेपकालगि वित्ति एप्पकालेऽपि पीरियसनोगमद्द- पाए 'चि वीर्य-चीर्यान्तरापक्षयप्रभवा शक्तिः तत्मपानं सयोगं मानसादिव्या- रयुक्तं यत् सदियमानं द्रव्य जीवद्रव्यं तनया, योर्यसद्भावेऽपि जीवद्रव्यस्य गोगान् विना चलनं न स्यादिवि सयोगान्देन मद्रव्यं विशेपिनम् । सदिति वशेषणं च तस्य सदा सत्तावधारणार्थम् । अथवा स्व आत्मा तद्रूपं स्वद्रव्यम् , ततः र्मधारयः, अयवा वीर्यमघानः सयोगो योगवान् वीर्यसयोगः, स चासौ सद्रव्यश्च नामभृतिवर्गणायुक्तो वीर्यसयोगसद्रव्यस्तस्य भावस्तत्ता, तया हेतुभूतया चलाई' ति अस्थिराणि 'उवगरणाई' अङ्गानि, 'चलोवगरणयाए अ'त्ति लोपकरणलक्षणो योऽयस्तभावशलोपकरणता तया, चशब्दः पुनरर्थ इति ॥ एनच चलोपकरणन्दै निरन्तरग्रक्ष्मगात्रसञ्चारबीजं चलनसामान्यसामयां नविद्यमानं गमनादिक्रियापरिणाममात्रसहन सद् गमनादिस्थूलकियामपि जन- त्येिन । सा च स्थूलत्रियाऽवर्जनीयारम्भसगता सती केवलिनो न वीर्यान्तराय- यक्षतिफरी, यतस्तस्सामान्यकारणं चलोपफरणत्वमपि नामकर्मपरिणतिविशे- पादिनयोगाशक्तिनियनमेव । यदाह सूत्रकृतात्तिकृत्-" सयोगी जीवो 'कोनि क्षणमध्येकनिश्चलं स्यातुम् , अग्निना नाप्यमानोदफवत् कार्मणवरोरानु- तः सदा परिवर्तयनेवास्त" इत्यादीति । नकार्यम्धलकिपायामप्यायपरिहा. परम्भन्यागे योगाशक्तिरेव निमित्तमिनि । केचित मूक्ष्मनियाणामित्र स्थूल क्रिया- समिपि चलोपकरणनावशानियतदेशन्वावश्यकत्वात् नत्प्रयुक्तारम्भमम्भवः कंत्र- लनोऽपि दुर्निवार इत्याः ॥ ६८ ॥ ननु संयंत्र म्लक्रिया द्रव्यारम्भम्न दा विलिनम्नाय काटाचिकर न स्यात्, प्यने चायमन्यमानामपि कादाधिक एव, आरम हिमा ममिभम्म मा उ मा २२२ दवओ होइ ण भावओ उ ।" नि वचनाइ-इत्याशङ्कामेनद्वचनं फलीभूतसाता सम्बद्धारम्भविपयत्वान्नानुपपन्नम्, स च कैवलिनोऽपि कादाचित्क एवंत्यभि- मायेण निराचिकीर्षुराह-- 'सक्खं तु कायफासे जोआरंजो कयाइ सो हुका । अहिगिच्च तं णिमित्तं मग्गिजइ कम्मवंधाठि ॥६॥ व्याख्या-'सक्खं तु 'त्ति । साक्षातु कायस्पर्श य आरम्भः स कदाचिदेव भवेत् , तं च साक्षात्कायस्पर्शज्जायमानं द्रव्यारम्भं व्यवहारिननमनीयमानमिति गम्यं, निमित्तमधिकृत्य फर्मवन्धस्थितिम॒ग्यत शास्त्रकारैरिति गम्यम् । यद्यप्य. प्रमचानामवश्यभावी जीवघातो न प्राणातिपातलेन दोपः, तयापि निमित्तभून- स्यास्यफाधिकरणोपादानसद्भावासद्भावकृतं फलवैचित्र्यं विचार्यत इत्यर्थः ॥६९॥ फयमित्याह- 'तत्थ णिमित्ते सरिसे जेणावादाणकारणाविक्खो। बंधाबंधविसेसो जणियो आयार वित्तीय ॥ ७० ॥ 7-'तत्य' नि । तर साक्षात्कायस्पर्शजायमानारम्मे निमिगे म. गे आचलिनमारूप सनि पेन कारणेनोपादानकारणस्यापेक्षा नियनसझापा मनारायणरूपा यत्र म नया पन्धायन्यविशेपः-कर्मबन्यतारतम्यनदमायमकारो भगिन पनि आचारवृत्ती । सत्र प्रयममेतदधिकारमम्बदमायारालीफमाराव्य- पनपतृयों देशफायं मूत्र लिण्यते-"से अभिममाणे पटिकममाणे मंडनेमागे पमारमा रिणिप्रमाणे मंमिनमाणे एगया गुणममिमाम रीपनी कोपर्मपा. ममचिना पगमा पाणा उदाईति, हा मोगरंदणनावरिय माहिक १ मा कायम र आरम्भा काविमा मयत । अधिगत निमितं मापने कमवायन । नर मिनि म मानकानास । बाक्षि गित प्रामापियाम ॥ म अनिवामन नियामत मान मान infrome बदा गुमिनस्य यमामाय बापमाणमनुमाना गण म मा tirfma faran व्याख्या- मामा पनि २२३ कम्मं तप्परिमाप विवेगमेति ति"अवैतति:-'से' इत्यादि । स भिक्षुः सदा गुवदिशविधापी एतद्व्यापारवान् भवति, तथ्या-अभिकामन-गच्छन्, मति- झामन्-निवर्तमानः, संकुचन हस्तपादादिसोचनतः, मसारयन् हस्तादोनवयवान, विनिवर्तमानः समस्ताशुभव्यापारान् सम्यक् परिसमन्नाद् हस्तपादादीनवयवां- सनिक्षेपस्थानिय रजोहरणादिना मृजन् परिसनन्, गुरफुलवास वसेदिति स. चत्र सम्बन्धनीयम् । तत्र निविष्टस्य विधिः-भूम्यामेकमूलं व्यवस्थाप्य द्वितीयमुन्क्षिप्य तिवेत् , निचलस्थानासहिष्णुतया भूमी मत्युपेक्ष्य प्रमृज्य च कुक्कुटीविजृम्भित दृष्टान्तेन सङ्कोचयेमसारयेद्दा, स्वपनपि मस्रवत् स्वपिति, स फिलान्यसत्त्वभया- देकपाशायी सचेतनश्च स्वपिनि, निरीक्ष्य घ परिवर्तनादिकाः क्रिया विधने इत्येवमादि सम्परिमृजन सर्वाः क्रियाः करोति । एवं चाममचाया पूर्वोक्ताः क्रियाः कुर्वतोऽपि कदाचिदवश्यं भावितया यत् स्थाचदाह-'एगया' इत्यादि । एकदा क- दाचिद् गुणसमितस्य गुणयुत्तस्याप्रमत्ततया रीपमाणस्य सम्पगनुपानवतोऽभि- झामनः प्रतिक्रामन सकुचतः प्रसारयतो विनिवर्तमानस्य संपरिमृजतः फस्यां चि- दवस्थायां कायः शरीरं तसंस्पर्शमनुचीर्णाः कायसामागताः सम्पातिमादयः मा- णिन एक परितापमाप्नुवन्ति, एके ग्लानतामुपयान्ति, एकऽवयवविध्वंसमाप- धन्ते । अपश्चिमावस्यां तु सूत्रेणैव दर्शयति-एके प्राणाः प्राणिनोऽपद्रान्ति-माणे विमुच्यन्ते । अत्र प फर्मवन्ध प्रति विचित्रता । तथा हि-शैलेश्यवस्थायां मशका. दानां फायसंस्पर्मेन प्राणत्यागेऽपि पञ्चयोपादानकारणयोगाभारानाम्नि पञ्चा, उपशान्तक्षीणमोहसयोगिकवलिनां स्थितिनिमित्तफपायाभावात् सामयिका, अप्रमत्तयतेनंपन्यतोऽन्तर्मुहर्नम, उलएनभान्तःकोटाकोटिस्थितिरिनि । प्रमत्तस्य खनाटिफनामुपेत्य महत्तस्य कचित्पाण्याघवयवसंस्पर्शाद माण्युपतापनादौ जपन्यन उहएतय माक्तन एर विमोपिततः सोनोपि भवेन लिप्यत इति सूत्रणव दर्शयितुमाद-इह लोग' इत्यादि इहास्मिन लोरे जन्मनि घेदमनुभश्नमिह लोक- पेदनं तेन येथमनुभवनीयमिहलोफर्यदनयं नमापनिन मिहलाकवेदनपेयापतितम, इदमुर भयनि-ममत्तयनिनापि यदि फापतः कुनै फर्म कायसाहनादिना सदै- फभवानुपन्धि, तेनैव भयेन सिष्यमाणत्याद्, भावधिकतर्मणि नु यदिपेयं तदा जे आउही' इत्यादि । यनु पुनः फर्माकटया कृतमागमोक्तकारणमन्तरेणापत्य मायुपमर्दनेन पिहित सत्परिशय सपरिश्या विरेकमेति रिविरऽनेनेति विकः ३३४ मायश्चित्रं दशविधं तस्यान्यतरं भेदमुपैति तद्विवेकं वाऽभावाख्यमुपैति, सत्करोति येन कर्मणोऽभावो भवतीति ॥" अत्र गुर्वादेशविधायिनमभिक्रमणादिव्यापारवन्तममयत्तसंयतमवश्यंभाविनीत विराधनाभागिनमन्य कर्मबन्धायन्यविशेषविधान वृत्तौ पूरितम् , अनाकुटिकयाss- कुष्टिकया च नीवविराधनाकारिणं प्रमत्तसंयतमन्येहलोकवेदनयेयापतितस्य विवफयोग्यस्य च फर्मवन्यस्य विधानं साक्षादेव सूत्रेऽभिहितम्, तत्र केवली 'उद्देसोपासगस्स पत्यि' ति वचनाद् गुर्वादेशविधायित्वाभावात् सम्भावित भाविनीवयातभयाविनामाविनियताभिरमणादिक्रियाभावाच नान्य इति तह भनिनवावश्यंभाविनीय विरायनानिमित्तकबन्धायन्धविचार इति परोऽभिमन्यते, सन्मदामुपागदपिलसिनम् । साक्षादेव केवलिनमन्य हत्तौ तत्समर्थनस्य ब्राह्मणापि परामशरयत्वात् । तत्रान्यतावच्छेदकधर्म विरोधोद्भावनेन च रत्तिकृत एव मूत्रा भिमापानभिज्ञतां वातुमुपकालो देवानां प्रियस्तमेव मन्यमानस्तमेव वाऽवमन्यस इति महारष्ट नद्न चतविरोधोन्द्रायनं विचापमाणं चमत्कारफारि,गु देशविपायित्वस्य भगानि फलनोऽभिधानाविरोधाद्, अत एर “किं ते भंते ! जना ? सोमिला ! में नवणियमगंनमसज्झापग्माणावस्सयमाईम जपणा । सेतं जत्ता"। इत्यत्र मूत्र एतेषु च यद्यपि भगवतो न फिशित्तदानी विशेषतः सम्भाति, तथापि नन्फलमनावानदस्तीत्यरगन्तव्यमिन्युक्तम् । अभिक्रमणादियतनाव्यापाराथ पारमा समस्यमयतानामयतनामयाग्निाभाविनस्ताया एवायतनाभयामापेऽपि भगतः मम्भात्या, माधुगमानधमायर फलिकपरिहारादियतनामदमिक्रमणा- दियतनापा अप्युपपगेरिति न किश्चिदेवत् । यवयंभागिय प्रायोऽगम्भविगम्भरिकापंचम , यदर हि पापोऽसम्भार मन् कदाचिन्मम्मति नदंगारश्यम्भायोति प्यारहियते, अन्यथा मर्ममपि काम बस्यमारिन्न वनाव्यं स्यात् । पचममायादिमिनः मौम्पापि फार्यस्प नितिनन्यतापिन्यारश्यमापियनेष्टत्यात , कामारि पना कारणे निपा. नी परिगणना , भर पर मपाणिनिमिनानिध्यमार्गापागावापमारिनीति सपने पतिः। दोपदीसिमियात नियमानः माप:मरिग सात, पायम नर्मपरम्प कायारियानागाजायमानानाभोगयोन कादापि मायालयमारिना ना गया न पाणिनः, मनमाहापिकतानिपाय. एमाभावादिनि नापत्यमाणिना काटिनमन पिपा.

अन एवं भोपनि इनि परेपोदएप्पने, सदसद् । भनाभोगादेरिव रिपयासमिधानादेर- पिफादागिन्यान्यनारायभारिलोपपणे फेवलिनोऽप्यपमत्तपोरिपावश्यंभाविनीव- विराधनोपपनः । अन्यथा नमाविकप पिकता परसामपिफर्मरन्धाराधन्या- ग्यानं नं सम्पान्पन्नमनुपपत्तः । मित्र अर्यभारिनो जीवनिरापना भायोs मम्भविमम्माऽमसत्तस्यैव नतु ममराम्य, तदीपकापच्यापाराग्जायमानस्य जीव- पातस्य माय: सम्भरिसम्भववाद, प्रययोगानां तयास्तभारत्ता, समनग्यतम्य ममनयोगानीकन्यारम्भिकी मियापि. तेषां योगानां जीवपाता- न्याइ , अन्यया मनामपत्नपाररिशेपः सम्पनि (तनि) परस्याभ्युपगमेऽवस्थि- मगूनस्पगनुपपनिः, अनाष्टिफयाऽनुपेत्य प्रवृत्तमाश्यभाविनीवविराधनापन्त भमनमपतमधिकृत्यलोकपंदनपेशापतिनकर्मवन्यस्य साक्षात्सूत्रेऽभिधानाव, तस्य पजीरिराषनाग मार्यभारिलाय प्रायः मम्भविसम्भपत्येन परेण नि- पंपाद , मम्मामायं पन्या:, फिन्तनभिपतले सत्यवर्णनीयसामग्रीकत्वमाश्या माविवष्यवहारविषयः, अन एव निशासितपोपोरस्तुनोः पुरास्थितयोरेकस्प दर्शनार्थमुन्मीलिन पशुपापरस्यापि दर्शनमवश्यं भवतीति परियो । अब एप च जमालेभंगता दीक्षणे निश्वमार्गोत्पादस्पावश्यमायित्वमपि नानुपपन- म, वदानी वस्पानभिपरस्पाप्यवर्ननीयमामग्रीफन्पाद एवंविधा चावश्यंभाविनी विरापना संपतानां मईपामपि सम्पयनीति तामधिकृत्य प्रतिकृदुक्ता व्यवस्था फेवलिन्पपि युनिमन्पेनि । वस्तुनः सर्वस्यापि कार्यस्य पुरुपकारभवितव्यतो- भपान्पलेऽपीई कार्य पुरुषकारजनितमिदं च भवितव्यताजनितमिनि विभक्तो व्यवहार एकैफस्पोन्कटवलक्षणां पहुवलक्षणां या मुख्यनामादायैव शास्त्रकार- रुपपादिनः । सदि साधूनामनाउटया जायमाने जीवपाते भवितव्यतापा एव मु. ख्यनया व्याप्रियमाणत्वात् तत्रापर्यभाविन्वव्यवहारः, न त्वनामोगजन्यत्वमेव नत्र नत्रम, आभोगपूर्वकम्प कागणिकम्पापि तस्य विकयोग्यचन्घहेतोः पेक- गणे नेहलोकवदनांधापनिनकर्मबन्धहेनुनया परिमेषितस्यावश्यंभावित्वनैव परि- गणनान , नती जीवरक्षापरिणामवनापाकुटया जीवधानमचिरहिताना सर्वेपा. मेव मयतानां या काचिद्विगरना भनि माययभाविनीति कायम्प मनुचीर्णे: प्राणिभिपजायमानां नामाश्रियालिन निरुदत्त व्यवस्थायां न कोऽपि म- दर इति मुल्यमीक्षायम । र म यपि पायं भोन्मीलनि-पदनाऽत्र कर्म- पनि विचित्रता नियाटि-शरस्यवम्यायां कायसम्पर्शन मसमादीनांप्राणत्या- २१६ मेऽधिपधिोपादानझारणाभावानास्ति पन्धः' इत्यत्र कत्तुंः सम्यविचारे मामां- दीनां मागत्यागस्य फर्ता किमयोगिरवली, नान्यः कश्चिद् । नायः, अयोगिन फर्तृतयोचिरोपनायोगिचलिनः कर्तृत्वाभावाद; नहि कायादिव्यापारमन्तरेग का मचिनुर्मावि, 'क्रिपाइनुः स्वतनः फर्ता' इति वचनात् । यदि पायोगि मनिनः सरीरस्य सम्पादपि नापमानो जीवयातस्तनिमित्तान्येन तत्सर्नुको भन्यो, तर मसिदान्तः स्पा । पुरुषप्रयत्नमन्सरेणापि प्राणत्यागलाणस्य पाप नापमानतेन पयसमायवादित्वहानेः । निमित्तबमात्रेग च कर्तृतन्य सोधी न माी, साचादिनिमितकोपसर्गस्य दानादेश सावादिक. न पानमनः । दिलीपविकन्येऽन्यः कधि कर्ता-इत्पपानन्यगन्याऽना. मोगा मानिष्टोऽपि मनकादीनां निनमाणत्यागोऽनाभोगाशेन प्रिय- फागमा एर, पदि मगकादीनां निमफापादिप्यापारो नामरिष्यत् रीरमकमान निमाणन्यागोऽपि नारियन-ति पारिनेन सदियोगमन्यापान । नया गायोगिलिनि मशकादिकका जीवित माती ममान्यपि गयोगिलिनि न गाकर स्पान् ? नत्र रिश पानी पर्यागानतिरंकानुपियायिन नपर्नुकापिम्या, नप कालिनी मानाकार्यभागमन भीपिरापनावियार कर्य कामिनो निर्देशो fri७० ॥ कारगसंबंधणं तम्स मिणमित्तस्सिमा उ मजापा। कना पुणो पमतो णियमा पाणाश्यापस्प ॥ १॥ माया-पागलतिकारशम्याशिवागादिमायापोगा. বলা দালন চান না নাযাথা पर निगरापालिका माता-प्रयोगवादि मनार महागमय पण विपिन प्रणता ..fr पि, बस एंजाममनन गाना ferr नाना. गुदाया। लोन मानिन सपना, पानीपत गन बटर पायाला'. Trjunm. मनसाय रामर. रन kvintant frina REETो, नद्रोहिदप्युपवारसासन Pासागर निगामात पाणी परेण 'गयोगिणी पदा. fertiINE, मामिला पांगिरलिर' या पदा- forner गिनिन नालि, नापारगाव । किय -पायोगिपरिरोपारिशानमपि फरपादि, नामाभिमापानिपतदिलि पलम्पप नरपिकानारा- rfor: पपपपपानी भरनीहि ॥१॥ भर मार्गावर पाहि-योगिरमिनि मादियानना. or एच. पायपरमायानुगतो पकादीनामेर भनि, पपयोरप परीपादानापोः परं कार्यकारणभारगर- म्यार में पुनभिरपगापि, फिनीरपर्नुक: परियोपादानकारणः सि. सानापि नगर्न: सामान्यपप्यामिरकाम्यापनादिसिरफाईंमारम्प- पापापिरपपत्र पति रिपियादि मागतोऽमितिमाशयोगि- पादानामाभासद पपन्याभार निप्पनिकानिपमः प्रदर्शिता, स पार- पनियमाप साह, अन्यथा कर्मचारिरितारिधारेऽपफस्पायोगिकर पिनो भवनमनामे मार, प्रपोगनामापर । योगवन्न घोपादानधारण- मागपमिरनिय प्रदर्शपर योगरतामपि फर्मरन्ध- বিঃযবানাইথিয়ােদাষি নিববি মঘ কালাবিগ ফ্য- पं(प)विमानसीणमोरगयोगिचलिना स्थितिनिमिएफपायोदपाभारात् मापितः पापयानि मापपपणनेन माण पिकार, तेषां प प्राणामपि मिध्यावारिनिफपापपोगमादाणानां सविधांपादानकारणानां मध्ये के परपांगायर गपन कर्मयोऽपि मन्मत्यप एर । स प सामयिशसावयेदनीयक- मंज: ममान पर भयनि, विविधतामोहनीपोदयाभावाद, न पुनरुप- तस्पर सीमोरम्यारिजीमातादिक भवनोति पुदपा समुपपेन मणनम, मोसमाम्पधन्य मापन भणितासम्भवाद, भन्पयोपशान्तस्येव क्षीणमोह- पापि जावधानादिनमोहनीयमनापि वक्तव्या स्यात् , तया केवलिवदुषशा- माया:पि मरर वनव्य प्रमयन नदिनारकतिर्यनरामराः कर्मवन्यका इत्या- दिगमप भणनन गपापि साम्य कम्यापि गमनम् । नामाधषा सामान्यतः पसरन्यायकाय नागफाटीनां गमुभयन भणन नथा सामयिफसातवेदनीयकर्म- २२८ बन्धमधिकृत्योपशान्तादीनां समुच्चयेन भणनमित्यत्र अप्रासनिक प्रथमाइतिग्रन्ये 'नास्माकमनभीप्सितसिद्धिरित्याशङ्कायामाह- जो पुण श्ह कत्तारं नियमा मसगाजीवमहिकिञ्च । जण इमं पासंगियमइप्पसंगो फुडो तस्स ॥ ७ ॥ व्याख्या-'जो पुण' नि । यः पुनरिह शैलेश्यवस्थायामवश्यंभाविन्यां जीवविराधनायां कर्तारं नियमान्मशकादिनीवमधिकृत्येदमाचाराङ्गत्युक्तं प्रासं- गिकं भणति-तद्विराधनाकर्तृमशकादिनीवगतोपादानकर्मबन्धकार्यकारणभावम- .श्चमदर्शनमात्रप्रसङ्गमाप्तं वदति, नतु स्वसम्बद्धजीवविराधनाफलाफलवैचित्र्यमदर्श- नपरम, तस्य स्फुट एवातिमसङ्गः । एवं ह्यप्रमत्तसंयतस्यापि प्रमादनियतजीववि- .राधनाकर्तृत्वाभावेन जोवविराधनानिमित्तकफर्मवन्यो भ्रियमाणजीवगत एव प. - येवस्येद्, नत्वप्रमत्तसंपतनिष्ठ इति कर्मवन्धानुमेयविराधनाया अममत्वसंपतादिषु विचित्राया अभिपानमखिलं व्यधिकरणमेव स्यादिति । फिश-अत्र 'फर्मवन्धं मति विचित्रता' इत्यत्र 'अत्र' इति निमित्तसप्त- म्याश्रयणात् संयनसम्बद्धावश्यंभाविनीवविराधनानिमित्तमधिकृत्यैव कर्मबन्धवि- चित्रता यपतृमुपक्रान्ता, सा च फर्मवन्धाभावकर्मबन्धारान्तरभेदान्यतरस्पेति ना. योगिनि तद्विचित्रनाऽनुपपत्तिः । अत एव-" सेलेसि पडिवनस्स जे सत्ता फल रिम पप्प उद्दापति मसगादी, तत्य कम्मरंधो पत्थि । मजोगिस्स फम्मबंधो दो समपा । जो अपमत्तो उदयेइ नस्स जहन्नेणं अंतोमुहुन, उकोसेणं अमुहूत्ता । जो पुण पमचो न य आउहिमाए तम्स जहन्नण अंतीमुदुर्ग, उकोसेणं अहमंत्र. छराई । जो उण आउहिभाए पाणे उपदपेइ तयो या छेमो वा येयावर्ड वा क. रेर ॥"-इत्याचाराणायायवार्यभाविनीवविरायनानिमिनफ एर फर्मर न्याभावमः (4) फर्मपन्यरिशेपयायोगिरत्यादीनां मंयनानां पभानुपा प्पत्तःमतीपते । कर्मपन्याभारादौ निमिन व मप्र म्बममानारिकरणोपाटा. नानुरोनाऽमियीपमान निमिनमनशालिफमिनि मापदायामिद्धम् । नया प'मनोगिम्म कम्मरंग दो ममया ' इत्यत्र · मप्र' इत्प यावश्यमनुपान । नप कापम्प माप्य मान्योपदयं मयोनिगिना दी गयो कर्मपन्न नि . रातीमायामानीमायोरि मागमाननातीपान नत्र दायर गमपी कर्म. -- पमा राति गाशालादीनां ममुपदेन भणनं न जोरपातमपिाति या महानन्यानिफरमेर, महापानियोगिनां पदार्यानां तुन्पर मानविष्टिपिपानपिनर समुपपनि । एवं प पपा मिफनादौ शादिममर्ग:पि प्राभावाम पन्धः, पदरगणंगानुपूर्णादीनां तु चिरकाल. म्पितिवन्ने विशेपाभागदपकालीनो पाला, फणिगदीनां तु स्नेहोकर्पा. दुलाय त्या पदरपूणांदीनां तुन्यदेव स्तारिशेपामापरिशिष्टमानता. गिगर्गनिपिनकाल्पकालोनबन्धमाननियाचरेनर समुपयः मनीयते, तथा महागपुपचानादीनां सुन्दरदेव गिनिनिमित्तापापामावरिशिष्टमाननीय- पानिमियागारिफरल्यभनत्रियान्वयनच मभुपयोपपरिनि नारफतिर्य- रापरा इति न भन्येकपदाधर्ममाटाय ममुगपरसण्डनमपाण्डित्यवि- म्भिरमेन, नम्य फेनाप्पनभ्युपगतवान् । प्रकृतधर्ममिनिष्टक्रियान्वयनुल्यतारूप- पसुपरसण्टने ममुपपतात्पर्यफयास्यम्परानुपपचिरिति न किश्चिदेतत् ।।७२।। देवमाचारादायभिमायण यावदयोगिकालिन मंपतानामपि फायस्पर्श- नावश्यंभाविनी(न्या)नीपपिरापनया(नापा)व्यक्तमेव मनीतारपि पे 'अयो- गियलिन्यवायंभावी मचकाटियातो मशकादिफर्तृको नत्वयोगिकैलिफर्तृफः '- इति वान्टमात्रेण मुग्धान प्रनारयनि(न्ति) म एवं प्रपन्या:-सोऽयमेवैविध एव स- योगिकालिनः कथं न भवनि ? इति ।त्य पृष्टायन एयमुत्तरं ददतेयोगवनो हि पंचलिनी जीभरि भवति, नकारणानां शुभपांगानां सवात् । अयोगिरव- लिनस्तु पोगानामेवामान स्वरूपयोग्यतयापि निनयोगमन्यजीवघातसामया अभावयन्जीवरसामामाया अप्यमाव एपेति मग्राह- जियरक्खा सुहजोगा ज तुहश्हासजोगिकेवलियो। हदितया तयनावे अजोगिणो हुक होणतं ॥ १३ ॥ 'जिभरपाय'त्तिा जीवरक्षा-जीवधानाभावरूपा यदि तव मते सयोगिके- घलिन इष्टा, कालियोगानामेव जीवरक्षाहेतृत्वाद , 'हन्दीत्याक्षेप' नदा नद- भाष-योगाभावेन जीवरक्षाऽभावेऽयोगिकंवलिनो हीनत्यं सयोगिवल्यपेक्ष- याऽपष्टयं भवेद् । अप भावा-जीवधानाभावरूपा जीवरक्षा किं त्वया गुणरूपाऽभ्युपगम्यते, २३० , दोपरूपा, उभयरुपा, अनुभयरूपा वा ? आये तद्गुणवैकल्येनायोगिकेवलिने होनत्वं दुर्निवारमेव । द्वितीये तु स्वाभ्युपगमस्य हानिर्लोकशाखविरोधश्च । तृती यश्व पक्षो विहितक्रियापरिणतयोगरूपां जीवरक्षामधिकृत्य विहितक्रियात्वेन गुणत्वं योगत्वेन च दोपत्वमभिमेत्य सम्भवदुक्तिकोऽपि स्वाभाविकजीवधाता भावरूपां जीवरक्षामधिकृत्यासम्भवदुक्तिक एव; नहि स गुणो दोपवेत्युभयरू पतामास्कन्दतीति । चतुर्ये तु नदभावेऽप्ययोगिकेवलिन इच सयोगिकेवालनोऽपि न बाधक इति, किं तत्रावश्यंभाविजीरविराधनानिरासन्यसनितया! अथ जीवघाताभावमात्ररूपा जीवरसा न गुणः, किन्तु योगनन्यजीवघाताभावरूपा सा च मशकादिकर्तृकमशकादिनीवपातकालेऽयोगिकैवलिनोऽपि विशिष्टाभावस. खानानुपपन्नेति न तस्य तद्गुणवैकल्यम् । न पा सयोगिकंवलिनोऽपि योगात फदाचिदपि जीवघातापत्तिः, ताशनीवरक्षारूपातिशयस्य चारित्रमोहनीयक्ष यसमुत्यस्य ज्ञानावरणीयक्षयसमुत्यकेवलज्ञानस्येव सर्व केवलिसाधारणत्वात् संयता- नां परमोवयविषयकामोगस्तन्नीवरसाया नियतसाच । अत एव सामान्यसाधूना मप्यनाभोगनन्यायामेव विराधनापां परिणामशुद्धया फलतोऽवधकत्वमुपदर्शिता ॥ तया चोनं हितोपदेशमालायां- गणु फह उवउत्ताण वि छउमन्य मणीण सुद्धमनिभरपसा । सर्च नाविण वहगा उपभोगवरा जो भणिों ॥१॥" एतद्व्याच्या पया-नन्विति पूर्वपक्षोपन्यासे । छमस्थानां विशिष्टातिशय ज्ञानरहितानां मुनीनां माधूनामुपयुक्तानामपि सम्पगीर्याममितानामपि गमागो चर्मरपामाश्यानां जानानां कयं रसासम्भवः ? आचार्य भार-सत्यमविनय नन्, नयापि विशिष्टमानगन्या अपि यापयोगपराः पोनपुरपा चंक्रमणला. नदा मम्मवन्यपि प्रागिवये न वरका-चपकायंपापमानः॥ मतकासनि. कन, पत 'शालिम पाए 'त्याति; यत पर भगतोऽम्मिातिगपा, पर एव' अगामी वाली टार्ग ' इति प्रभप्याकरणावं कलिना म्याने मिना परिमायां व्यवम्यितयाटिन्युनम । नया पागाणरकीगोऽपि गनिमा. परिम रिता त्या गा गुपसाताप्रमायामागाये भीगागन frमारमा नायन इनिर्यात येत, नली योगानन्यमीमाभाग. पाया नीरामाचा पगातोतिसपर्व पीगंगाय नमो गोगांनो .

पोगाग्नीपपातो माहा, अपोगिरलियन्मसकादियोगादेव तरकायस्पर्शन म- कादिपानम्नु भापमानः फर्य धारणीयः ! ममानावच्छेदकतासम्बन्धेन तत्र पेलिपोगानां मनिमन्पकत्वात् स बारणीय इति पेत् । तत्कि मनिपन्धफवं शु- भपोगलेन, उन फेरलियोगत्रेन, आहोस्थित् क्षीणपोहयोगत्येन । नापः, अम. मपर्मयतानामपि भीवातानापते, पापप्यात्माघनारम्भकत्येन शुभयोगत्वात् । न दिलीयः, वैसलियोगत्येन जोरयानमतिपन्धफत्वे क्षीणमोहयोगात् तदापत्रम- तिपथात् , सा च तवानिऐति । नापि तृतीया, क्षीणमोहयोगत्वेन तत्मतिबन्धक- स्पे कल्पनीये आवश्यफलाहायवाप मोसपस्यैव सयात्वकल्पनौचित्यात् । तया पायोगिरेवलिनोऽपि कापम्पन्मियकादिन्यापत्यभ्युपगमो दुर्घटः स्यादिनि । न प मनोवाहिमालक्षणोऽतिशयोऽहिंसायाः केवलिस्यानत्वं वाऽयोगिकेवलि- पदिपिन पदापि प्रतिपादितमस्ति, पेन वपा सत्र व्यभिचारणाय क्षीणमोह- पोगत्वेन जीवयातमतिपन्धकलं कल्प्यमान युक्तितम स्पादिति सर्वजीवाहिंसादि- मनिपादनं सफलभाषाकरणनियमनिष्ठाभिधानाभिप्रायेणैव नतु हिंसाया अपि स. पाऽभावाभिमायण । अनाभोगस्तु न सग्ननको येन नदभावात्तदभावः स्यादिति ह पतयः प्रतिपादितमयति न किंचिदेतदिति स्मर्त्तव्यम् । फिंच-पराकादिफकजीवधान मत्यपि कालियोगानां त्वया प्रतिवन्धफवं फरप्पदै तत् फेवलं प्यसनिवयैव, उन वारस्यापि तस्य दोपत्वात् । नायः, प्यसनि- नामातफल्पनापासनादेयत्वाद् । न दिनीयः, सारशस्य जीवधानस्य सयोगिकेव- लिनो दोपत्वेऽयोगिकवलिनोऽपि दोपत्वापच्पयादिति बहुतरम्हनीयम् ॥ ७ ॥ भय केवलिनो योगा एव रसाहेव इति पराभ्युपगममकारं विफल्प्य दूपयमाह- 'मा तस्स सरूवेणं वावारेणं च आइमे पक्खे । पडिलेहणाहाणी वितिए अअसक्कपरिहारो ॥७॥ व्याख्या-मानस्म नि । मा जीवरक्षा नस्य केवलिन: गुभयोगस्य म्वरूपण मनामात्रेण वा, अथवा व्यापारण-जीवरसाय स्वस्य. राऽन्यदेशनयनाभिमुग्यपरिणामंन । आदिमे प्रथमे पसे ..... 'मा नभ्य स्वरूपंण व्यापारण चादिमै पर्छ । प्रनिलम्ननादिहानि.,,मितीये पाशक्यपरिहारः madan.

मतिलेखेंना हि केवलिनः माणैः संसक्तस्यैव वस्त्रादेः प्रवचने प्रसिद्धा । तदुक्तमो. यनियुक्ती- " 'पाणेहि उ संसत्ता पंडिलेह होइ केवलीणं ।। संसत्तमसंसत्ता छउमत्याणे पहिलेहा ॥१॥"ति ॥ २५७ ॥ सांच स्वरूपेणैव योगाना जीवरक्षा हेतृत्वेऽनुपपन्ना स्याद् , तद्व्यापार विनापि जीवरसोपपत्ती वद्विविविक्तीकरणप्रयासस्य पलिमन्यत्वाद्, न च पलिमन्यः कंत्र- लिनो युज्यते, अर्व एवं मत्युपक्षितपि वस्त्रायवश्यंभाविनीवसंसर्ग जानन केवली पलिमन्यादेव नानागतमेव प्रत्युपसते, किन्तूपंमोगकाल एंव प्रत्युपेशने इति व्यवस्थि- तम् । तदुक्तम्- 'संसन्नइ धुवमे अपेहिंअं तेग पुत्व पडिलेहै । पडिलेहिअपि संसनइति संसत्तमेव निगा ॥ ॥ २५८ ॥ ति। 'एनयाख्या यया-संसज्यते प्राणिभिः संसर्गमुपयाति ध्रुवमवश्यमेतद्यादि अमत्युपंक्षितं सन् तेन पूर्वमेव केवलिनः मत्युपेक्षणां कुर्वन्नि । यदि पुनरपि संरि- द्रते-इदमिदानी वखादि प्रत्युपेक्षितमप्युपभोगकाले संसज्यते, नदा 'समत्वमेव जिग' ति ममतमेर जिनाः कैवलिनः प्रत्युपसन्ने, न त्वनागवमेव, पलिंमन्यादिति ॥" 'पडिलेडणाइहाणो' इत्यत्रादिना जीवरसाहलसनमलनादिच्यागर- स्यापि केवलिनो वैयर्य योध्यम, नियतव्यापारेणेव कालियोगाजीवरसति । द्वितीय व पोनीक्रियमाणेऽग्यपरिहारोऽप्यवश्यमभ्युपगन्नव्य इनि गम्यम, स. वत्र जीवरसाव्यापारम्य स्वायम्य जीवानां वा विरिक्तीकरणपर्यवमितस्पद करत्वात् ।। ७४ । नयाहि- 'णहु सका काचं जे इह वायरवानकायनदरणं । केवलिणावि विहारे जलाइ जीवाण य तयंति ॥७॥ .मान मंमनानां प्रनिगा मतिपदिनांन । मंमनाममनानां सम्यानां निगा ॥ २ ममायने धृतमंगर अनि मेन पूर्व प्रतिगतः । निमितमपि ममापति भनष शिनाः । रामिद दादासाशपिगरम । परिवाति सि विमान दिन व्याख्या-'गहु सः' ति।'ण' व मायम, दीर्घत्वं माकृतत्वात् , फत्तु ' इति पादपूरणार्यों निपातः । इह जीवपने लोके पादरवायुकायिकानां जी- घानां स्वत एवोपरिपत्य कालिनः कायमुपस्पातामुद्धरण-चिनिदेशसंक्रमणम, केलिनापि च पुनरिधारेजलादिनीगनां तद्-उदरणम, इति वारपार्थपरिसमाप्तौ। अयं भाव:- कवलियोगव्यापारस्य जीवरक्षाहतुत्ये या स्वाभावमयुक्त नलै- कल्यं सत्र तत्साक्पमस्तु, यत्र तु जीवनिरन्तरत येव जीरविविक्तीकरणमयस्य नत्रावश्पभाविन्यां जीवविराधनायां निनस्य तद्योगानां वा को दोप? नहि कारणान्तरवकल्पमयुक्तकार्याभावेऽधिकृतफारणस्याशक्तनोमायनमधीततर्कशासा विदयो । इन्धं सनि दण्डसऽपि चक्राभाये पटाभारादण्टम्यापि घटाशक्ततागा उद्भावनीयत्वमसमादिनि ॥ ७ ॥ अत्र पर: शहते- 'नणु जिणजोगान तहा जलाश्जीवाण घायपरिणामो। अचित्तपएसेणं जह गमणं पुप्फलाए ॥ ६ ॥ व्याख्या:--'नणु 'तिनिन्विति पूर्वपसे, यया पुष्पपलायाः साच्या भ. वामवलज्ञानापा अपि मेरे वन्यपि अतथाविधनलपरिणनिविशेषादचित्त- प्रदेश से गमन मंपनम, नया विहारेऽपि जलादिजोवानां निनयोगादधानपरि- णामोऽस्तु, नरमस्माकं फाप्यनुपपसिरस्ति, केवलिमानजीवमात्रयीत्पिपान- फसम्बन्धाभाये कंवलिनोऽयामफस्वभाषेन जोवानां पापात्पस्यभायेन तथैव क्षेत्र. लिनो विहारादिनि हो भाति, पया न पृथिव्यादिनीवानां स्वयोगेन भपा- दिलेयोऽपि मम्मद्यत इति ॥ ७६ ॥ अत्र समाधानमाह- 'जएण सर्व एवं नणियं णु तए परोप्परविरुध। दिहतियदिता जमेगरूवा ए संपन्ना ॥ 1 ॥ १ मनु शिनयोगात तथा जलादिजीवामा पातपरिणामः । अविसपदेशन पथा गमम पुष्पगलापाः ॥ ॥ २ भण्यते सर्वमेनर भगित मु वषा परस्परविरम् । दार्शनिकस्टारनों यदेकरपो म पनी ॥ -- २३८ पनमुच्यते, तदा देव मतेऽपि सूक्ष्मसम्परायोपान्तमाहयाव्यहिंसाऽभ्युपगन मापनावश्यंभावाद् मयमोहनीयकर्मवन्यसम्भवे पइविधवन्धकत्वमेकवियवन्यकतं च भव्येन । न च जानती भयप्रयोजकव्यापारस्पमेव मापनं भयमोहनीयाया इति नायं दोप इति वाच्यम, जानतोऽपि भगवतो योगान् त्रिपृष्टवासुदेवभववि. दारितसिंहनीवस्य पलायननिमिचकमयश्रवणात् । यत्तु वस्य मयहेतवा न श्रीम. हावीरयोगाः, किंतु तदीययोगा एव, ययाऽयोगिकवलिशरीरान्मशकादीनां योगा एव कारणमिति कल्पनं तत्तु स्फुटाविमसङ्गग्रस्तम् । शयं हो वन, सा- घुयोगादपि न केपामपि भयमुत्पद्यते, किन्तु स्वयोगादेवति । अय भगवत्यभष- दत्व प्रसिद्धम, तदुक्तं शक्रस्तये-'अभयदयाणे'ति । एतदृत्येकदेशो यथा-"मा- णान्तिकोपसर्गकारिप्वपि न भयं दयन्ते, यद्वाऽभया सर्वमाणिभयत्यागवती दया कृपा येषां तेऽभयदयास्तेभ्य इति । तनिहाथ कैलियोगादन्यवां न भयो- सत्चिरिति कल्प्यते, साधुपु च तयाकल्पने न प्रयोजनमस्तीवि द्, न । अस्मि- नप्ययें सम्यग्व्युत्पन्नोऽसि, किन जानासि ! संयमस्यैवामयत्वम, येन संप. मिनां संयममामाण्यादेवान्यभयाननकोगत्वं न कल्पयसि । न जानामीति चेत्, वहिं "तं नो करिस्सामि समुट्टाए मंना मइमं अभयं विदिचा "-इत्याचारा भूत्र एवाभयपदार्थ पर्यालोचय, येनाज्ञाननित्तिः स्याद्, "अविद्यमान भयम- स्मिन् सचानामित्यभयः मंयमः' इति युक्तं सत्ताविति ।। ८१ ॥ परमतस्यैवोपपादकातरं निराकरोति- जंपि मयं पारंनो लक्षिसेसान चेव केवलियो । तं पश्मी दिसाए जिराकयं हो पायव्यं ॥ ७॥ व्यापा-पि मयं' नि । यदपि मनं मन्धिविशेषादेव पंवलिनो ना. एमा, प्रमिदं सत्येन्द्-यदुन पानिकायोपगमाराप्तनालचारणादिनानाल. धिमतां मावनां नदीममुद्रादिनयबलनशिलोपरनानपतिपयपुष्पफलादिकमर सम्य पारच्या गमनागमनादिपरायणानापि नमनीवादिषिरापना न मर. वीति । तदुर्नः 'पीरामवमभामर'-दत्यादि चनु परणगायारनौ-" पारणे. म्यादि या रेचिन् पुमयपहिपरदादिगिर्यविभिमानीहागययायपरा रिपारा-पसन्नम्पाती रमितापासारनेर गतिपरिणाममाप्नया या. नमादिनने मनीगनविगपपन्नो भूमारिस पादीशनिशाला नगपारणा .

. इत्यादि " । फयं महिं घानिकर्मक्षपावालन्धिमानः केवलिनो जीवविराधनास- म्भवः ? एफस्या अपि क्षायिकलन्यः सर्वक्षायोपश्चमिफलध्यात्मकत्येन सायोप- मिकलब्धिमाध्यस्य जीवरक्षादिकार्यमात्रस्य सापकत्वात् । सा च सायिकी लधिभगवतो जीवरक्षाहतुरनुचरचारित्रान्तर्भूना द्रष्टव्या । तत्मभावादेव न केवलि- नः कदाप्यारम्भ इनि । तदपि मतमनया दिशा निराकृतं ज्ञातव्यं भवति, लब्धिस्व- भागदेव जोरशोपपनों केवलिन उलयनादिव्यापारवपर्यापतेरेति भावः ॥८॥ दिग्दर्शिनमेव दपर्ण विकरप्प स्फुटीकुर्वन्नाइ-~ तं खलु नवजीवतो पमायचं तह मए जिणो हुका । सेलेसीप वि फलं ण तस्स ग्वजीवणानाये ॥७३॥ व्याख्या-तं खलु ' नि। तं लन्धिविशेषमुपजीवन-जीवरक्षार्थ व्या. पारयन् खलु निथिनं जिनः केवली नव मते ममादवान् स्या, लम्ध्युप- जावनं हि ममत्तस्यैव भवतीति भावपर्यादा । अस्तु तर्हि स लन्धिविशेपोऽ नुपजीवित एव जीवरक्षाहेनुः, क्षायिकीनां दिलब्धीनां न मपुजना भवति, सासा- मनवरतमेकसपानव सर्वकालीनत्वात् , वासां च फलवचमपि तथैव । सदित- राणां तु फादाचित्कलैन फलवत्या मयुप्रति विशेषा-इत्येव परमन्मनमित्पत्राह- तस्य लम्धिविशेपम्योपजीवनामारे तु शैलेश्यामपि फलं जीवरसारूपं नारिन, म. दानी तत्कायस्पर्शेन पशफादिव्यापचेस्त्वयापि स्वीफारात् , कि पुनः संयोगिो- बलिनि वाच्यम्; तथा चोपनीवनानुपजीवनविकल्पप्पाघाना ताटलपिविशेष- फत्पनममामाणिकमेवनि भाषः ॥ ८३ ॥ अय चारिप्रमोहनीयकर्मक्षयननिता जोवरमाहेतुर्लब्धियोगगतैव कल्प्पन इनि शैलेन्यवम्यायां नोक्तदोष इत्याराहायामाह- जोगगया सालही अजोगिणो खागावि जश्पत्थि। ता तकम्मसुदओ तस्सेव हवे पराहुत्तो ॥४॥ व्याख्या-जोगगय' विमानोवरसा तुलन्धिर्योगगर्नेनि कृत्वा मा. पिकप : अयोगिलो योनिबलिनी नास्त, तदा तस्येवायोगिकलिन एन सत्कर्मणचारित्रमोहनोयकर्मण उदयः परास्तो भयेन् , पारिप्रमोहलयकार्या- भावस्य चारित्रमोहोदयच्याप्पत्वादिति भावः ॥ किंच-पदि लभ्युपनीस्निल.

२४० चारणादिपु परिदृष्टा जीवविराधनाऽभावलम्धिरनुपनीच्या यदि कंवलिनिकलयन, तदा तादृशजयाचारणादिषु परिदृष्टाऽतिशयचरणलधिरप्यनुपनोव्या केवलिनि कस्मान फलप्यते ! तस्या उपनीव्यवनियमान नकल्पनं कंवलिनि कत्तु गायत इति चेद्, तदेतदन्यत्रापि तुल्यमिति स्वयमेव विभावय । नम्मानियतयोगव्यापा- रादेव भगवतां जीवरक्षा, ननु स्वरूपन इत्यवश्यंभाविन्यां जोवविराधनायां न कि- चिद्वाधकामिति स्थितम ।। ८४ ॥ नन्येवमवश्यभाविन्याऽपि जीवविराधनया कैवलिनोऽष्टादशढोपरहिवत्वं न स्याद्, हिंसादोपस्य तदवस्थत्वाद् । न 'देवोऽष्टादगदोपरहित एव' इत्यत्रा- प्यकान्तवादी जनानामनिष्ट इति शङ्कनीयम, अनेकान्तवादस्याप्यनेकान्तवनात्र- कान्ताभ्युपगमेऽपि दोपाभावादित्याशङ्कायामाह- दवारंजं दोसं अट्ठारसदोसमझयारम्मि । जो इच्छइ सोइच्छणो दवपरिग्गहं कम्हा ॥ ज्य 'दवारंभंति । अष्टादशदोपमध्ये यो द्रव्यारम्भं दोपमिच्छति, स द्रव्य- परिग्रहं दोपं कस्मान्नेच्छति ? तया च धर्मोपकरणसद्भावाद् द्रव्यपरिग्रहेण यया न दोपवत्वं तथा द्रव्यारम्मेणापि न दोपवचम् , भावदोपविगमादेव भगवति नि- दोपखव्यवस्थितरिति भावनीयम् । यद्योक्तं निर्दोपत्ते भगवतो नानेकान्न इति, तदसद्; दोपविभागकृतानेकान्तस्य तत्राप्यविरोधादू । यचानेकान्तस्यानेकान्त- खमधिकरणानियमापेक्षयोद्भावितं तत्केनाभिमायेण ? इति वक्तव्यम्, अन्ततः स्वपररूपापेक्षयाऽप्यनेकान्तस्य सर्वत्र सम्भवाद्, अत एवात्मानात्मापेक्षया सर्वत्रा- नेकान्तो याचकपुगयेनोक्तः । द्रव्यात्मेत्युपचारः सर्वद्रव्येषु नयविशेपेण, आत्मा- देवादात्मा भवनि, अनात्मापरादेशादिनि । अनेकान्तस्यानेकान्तत्वं तु स्याहारसप्त मोवाक्यघटककतरमहावच्छेदकरूपापेक्षया व्यवस्थितम् । अत एव- भयणा वि दु भइअदा नह भयणा भयइ सहदवाई। एवं भयणाणियमो वि होइ समयाविराहणया ॥"त्ति म्मतिगायायां भजनाऽभमनापा: समयाविरापना । " इमाणं मंते । रपण. भापुढयो कि सासया असासया ? गो ! सिय मासया, सिभ असासया न । स्याद्वाददेशनायां द्रव्यार्यनया गाश्चन्येव, पर्यायार्यनया त्वचावत्येयेत्यधि- " - लेभहरूपनिरिणापेक्षया वृत्ती व्याख्याता । निःपादिभपश्चोऽपि टि सर्वत्र न्यावादघटनामेव, यतः प्रस्तुतार्यव्याकरणादनम्नुतापांपाकरणाग निक्षेपः लवानुच्यते, तनच स्याहादमिदिरिनि । अन एक सर्वगीमगिकी म्यादाद- नियोक्तेति सम्मत्यादिनन्यानुमारण मक्ष्ममीक्षणीयम् ॥ ४५ ॥ अप य एवमवश्यंभाविन्याऽपि जीवविराधनया मभूतदोपमुन्प्रेक्ष्य भगवतोड बद्दोपाध्यारोपणं कुर्वन्ति नेपामपायमाविमाह- मेच्छादोसवयणयो संसारामविमहाकमिलंमि । जणवरणिंदारसियानमिर्हिति अणोरपारम्मि॥६॥ न्याया-'मिछादोसायणभो नि । मिध्यादोपरगनान-अगभूगदो. भिधाना निनवरनिन्दारसिका अभच्या दूरभव्या या जनाः गंगारावीम- गहनेऽनर्वापार भ्रमिप्यन्ति, नीवाभिनिवेशेन मीकरामाननाया दुरन्तानन· सारहेतवान् । उक्त प-मित्यपरपत्रपणमुअं' इत्यादि ८६ ।। अप केवलि-उसस्पलिाविचारणया न लिनोऽवार्यभारिनी रिंगपना उम्भवतीनि प्यामोहोऽपि न फर्मव्यः, सम्पग्निचारपरमानन्दाताप, त्यभिमायवाना- नोवि य जाय मोहो उन्मत्यजिणाण सिंगवरणान। उपचत्तस्स ण चिट्ट सोवि य परमस्थ दिद्वीप ॥6॥ 'जो विपत्ति' । योऽपि प उसस्यजिनयोजिरचना पानापामा उपने दुर्पा यातायां ग्यतामिनि शेषः, मोऽपि परमारहापूरनाम्य न नष्पनि; भपटिनप्पाण्यापभ्रमम्प पल्टिनकतप्पारस्पारधारणमानिरसनी- सादिनि भारः । तप समस्परलिपियनफ्धि स्थान प्पपम्पिन- मगि उमय जाणेना । ०-पाजे भइराइचा भरवि मंदिसा नि, अदिपमादिगा भरत महरिमरगर भागाता भगि, प्रभा गरमशहिमा भर.' गारनि परेता पत्तिा मातियोगी सकारीपारि भनि म गरिनरी माणिकपा. ४ा भरा, मार मार्ग पारि भरा "मि । महानिपल-"भर -

སཡཾ ཀན, ཎ ཀ ༈: rsilས་བཀfinf
**1
ཝནྟི་པདཝས} འི། 17 1:
༤anuar:-v
ཡཾ་ལས་ གཞི་རྟནrnat:
--strས། བུ:| ནmarrryཀrilsའiབ་འp?i}}
བ བ • ཙྪཡགrr-maftགrimrirwirr*
ཁ་གསབ་བ: སar| གiའ དག། ནཀ| ཀ ཝཱiti!
| སཱབ;'i vi}, iཨཱནནི་སྣfཀན། གfit;ཀ་
• ལྕསཎ་ ༔ riབདེ:qixiii-ཀ}ཀ•rt། [I]ཀt། ནགསྣུནy ༣༥
) • ཝཱ ཟླ;ཝ• |: 1:ཀrity:Tif; ni infqའི༔ xirn r{1
༔ ,, •'' it , 141 *tiqiiའitaniti། ཀtiti-Tiirit:•
• ༔ ༔ ༔ ད*༔|4tif, rqཤསུ༣༩fntarthifxnxi
** • } ༑ ༣ '* tr tiltirrt inifi|"
*3} 1: 1* ='''iqil1n འti.tin);qrw rj}»
• :ཟ ། ༩ '',,་ n? ༣ ནv1 »r:11:tigif itynt trས་འa r:1
གི 1: “ '༔1t:༣༣, f»འོ། 1414 (1tj71:;, riiiiiiའ
* : ་ ; མ* ཁ་ཙ་1:འt •larittri། ག•i:riའ} གin ff;
* ཨ ་ •i*, ers ཀnit4 འུ འུ i|
ཐཧ *4 , ༣ ༔ •»{《ག " }''[་
* a r
***༣༧fr4fraཀའrrwirrut
- * ::ལ་ ༢:༥ • 5, * fལ༔ fr f, , rfa**rr***
ཙ ཚ }༔ ་ པ༌ •/༢༥ 1:1:;ཙ་ { } { qqIrv
༥ .
་
,

णितम्, तथा च सिदं क्षीणमोहस्पापि मृपा भाषणम्, उघ छमत्यत्सारबोध लि- अमेव, सकपमुच्यने छमस्यत्वापालिानि यावदुपशान्तवीतरागमेर भरन्ति ? इनि घे । मेरम, उसस्पज्ञानगोचरस्पैत्र मृपाभापणस्य लिात्वनाभिमतत्वात् । तथ द्रव्यतो मृपाभापर्ण क्षीणपोहस्य न भवति, क्रोधादिजन्यवाद् । यदागमः- " सह भंते ! मुसा पचाखामि । से फोहा वा लोहावा, भया का, हासा वा," इत्यादि लोणमोहस्य चक्रोधादयो न भवन्तीति कारणाभावाद् द्रव्यतो मृपाभाषणस्यामार; नया च भावनो मृपाभाषणस्य मुतरामभावः, तस्य मोहनीपोदयजन्यत्वात् । तथा च क्षोणमोहमात्रस्य द्रव्यतो भावतो चा मृपाभापणं न भवत्येव मयतानां जीवधा- नादावनाभोगसदनमोहनोपकर्मणो हेतुत्वान् ; मोहनीपाभाये चानापोगो वास्तव- मृपाभापर्ण भत्यकारण मन्नपि सम्भावनादमपाभापणं मति कारणं भरत्येर, अनाभौगम्य तयास्वभावस्पानुभवसिद्धत्वान् तेन क्षीणमोहस्याप्यनामोगहेनु- के सम्भावनारूहमीरविरापनावमुपाभापणमपि भवत्येत्र; ना उनस्पज्ञानागा- चरत्वेन एमस्थत्वापोप लिन भानि, तस्य केवलझानगम्पत्ता न प सम्मापनारूडस्प भूपाभापणस्य मृपाभाषणत्वव्यपदेशो न भविष्यनीति शा- नोयम् , सम्भावनालं मपामापरिनि भणित्रापि मृपाभापणप्यपदेशो न भविष्यनीति भणतो बदव्यायातापत्तेः। किश-जनानामलोकऽपि कलिलो. कस्पाङ्गीकारे फल्पनायाइव सम्भावनाया अपिभामाण्यमेव,तन एवकालनौकरिफम्य कल्पितमहिपव्यापादन महिपव्यापादनतया भगवना श्री महावीरेण भणिमिनि पाचने ममितिः; तस्मान फर्मपन्धाहेतृत्वेऽपि सम्भावनामपाभारणस्य म्नानफ- चारित्रप्रविपन्धरल्येन द्रव्यमपाभाषणम्येन दोपलम, चित्रलिखितापां नापा ना- रोत्यष्पपदेशयेत्र मपावादव्यपदेशम्य च विषयत्वं मतिपतयिति न दोष इति; तस्माद् पारदपशान्नवीतरागमेर उनस्यवसापकानि लियानोति स्थितम । वानि च मायक्षगम्यानि मिथ्याफारादिलिगम्यानि वा; अपं सापु: सामान् सम्भावनया वा प्राणानिपानादिमनिविनच, विध्याकारान्यथानुपपतेः, अम्म. दादिवत्-त्येवं लिागम्येनापि पाणातिपातादिना दिन म्याऽयं मपः' इत्येवं निश्चयसम्भवान । म न मिथ्याशार फादाचिन्फः एव भीरपानाही भाति, पुनरकरणाभिमाण नाय फलमपान, माटिकम्य नु नाय मम्भ गरि तिपरिणामस्यैवानुपपत्तिः: निममयमनवान जीपाला भरर भिशप :

मन्मनिबन्धसत्वादिति । अत्र च छमस्यन्वज्ञापकलिङ्गानां मनानामपि मोहनीयर- मजन्यत्वेन परस्परानुविद्धानां स्वरूपयोग्यतया निययनः मकालीनलेऽपि फलो- पहिनयोग्यतया व्यवहारेणानवरतं नियमाभावोऽप्यायेषु पञ्चम्यंत्र, चरमयोस्नु द्वयो- लिंङ्गयोः सामान्यतः सर्वकालीनन्वन मुक्ष्मदृशां पुरःस्कृतिकवाद, नाभ्यां छम स्थत्वनिर्णयो विवक्षितपरीREकाले मुलम एव सपा हि-इच्छाकारादिसाधुमाया- चारोपरायणस्य छमस्यसंयतस्य गमनागमनस्थितियनाशनासनप्रत्युपेशगादिकि. यासु चक्षुपा पुनः पुननिरीक्षणं, (निरीक्ष्य) च ययासम्म रनोहरणादिनाममान, प्रमृज्य च हस्तपादायवयवानां ययास्यानेऽभ्यसनं त्वक्षरावर्तनं, तथैव वस्त्रपात्राधु- पकरणानामादाननिक्षेपणम्, प्रमृजतश्व रजौहरणादिक्रियया मसिकापिपीलिकादीनां भयत्रासोत्पादनेनेतस्ततो नयनं चेत्यायनेकमकारमनुष्टानं सम्भावितभाविनीवधा- तादिदोषभयनन्य काल मधिकृत्यानियनमप्यन्यतमकिचिदनवरतं भवत्येव, वत्रापि पिपिलोकादिजन्तूनां भयत्रासोत्पादनं सावधमिति प्रज्ञाप्य जीवयातवर्जनाभिमा- यवतोऽप्यशक्यपरिहारेण तत्मतिवणं मष्ठलिगात्मकं छमस्यत्वाभिव्यमकं सामा- न्यतः सर्वकालीनमुलभमेव । तत्मतिपेवणे च संयतो न ययावादी तया कत्यपि मन्तव्यम्, अशक्यपरिहारेणापि प्रत्याख्यातस्य सावधस्य मतिपेवणादिति केव. लिनोऽपि परीक्षायां विपरीतानि छद्मस्थलिङ्गानि द्रव्यरूपाप्ये ग्राद्याणि, तेपा- मेव छद्मस्थज्ञानगोचरत्वेनानुमितिजनकत्वात् । ययाहि-उमस्थमयतोऽनाभोगम- हकृतमोहनीयवशेन कदाचित्लाणानामतिपातयिता भवति, परीक्षोपयोगियात्यजी- वानां सम्पर्कस्य तद्विपयकानाभोगस्य च कादाचित्कत्वात् ; तथा कवली न भव- तीत्येवं माणातिपातादिविपर्ययलि द्रव्यरूपैः केवलित्वं साध्यमिति। स च केवली दिवियो प्रायः-सद्भूतकवली, अन्तर्मुहर्तभाविकेवलज्ञानाभिमुखः क्षोणमोहय । यया पद्धदेवायुर्देवगत्यभिमुखत्वेन देवसव्यपदेशविपयः मवचने प्रनीतः, नयाऽन्त- मुहर्तनोत्पत्स्यमानकेवलशानः क्षीणमोहोऽपि कंवलिव्यपदेशविपयो भवत्येवेति, तया 'भाविनि भूतवदुपचारः' इति न्यायान् प्रत्यासन्नभाविपर्यायाय भूतवद्भणन युक्तमेव । यथा गर्भस्थोप्यईन शक्रेण भावाहर्नया स्तुतः । एवं क्षोणमोहमात्रस्य उमस्थवीतरागम्यापि कपशिलबलिन्यव्यपदेशो न दापावदः । किच-बलि- त्वगमकानि सप्तापि लिहानि मोहनीयक्षयममुत्यान्येव, 'केवलो हि क्षीणचारि- प्रावरणवाग्निरविचारमयमत्वादमतिविन्यान्न फटाचिदपि प्राणानामनिपात- पिना भवति' इति वचनाइ, तेन लिलापक्षया द्वयोरपि साम्यमेव । एवं च सनि पदि क्षीणमोहस्प उमस्पीतरागस्य कचिवलित्वं नाभ्युपगम्पने, तर्हि क्षीण- मोहे उमस्यवीनरागे सप्तापि लिङ्गानि व्यभिचरन्ति, तत्र इंदपु विधमानेपु माध्यम्य रेवलिवस्पासचात् । नन्वास्तामन्यत् , परं कैलिनः पञ्चानुत्तराणि भवन्ति । यदागमः-"कवलिस्स पंच अणुसरा पं० । ०-अणुतरेनाणे, अणुचरे देमणे, अणुचरे चरिने, अणुत्तो चपे, अणुत्तरे पिरिए"चि। एतानि पञ्चापि कंवलिनि- चर्चमानानि फर्य केलित्वगमकलिझतया नोक्तानि । इति चेत्, उन्पत-पतपां पश्चानामपि यस्यज्ञानागोपरत्वेनानुमितिजनकन्याभावान् न लिङ्गानि भवितुम. ईन्ति, ।, प्रत्युन केवलज्ञानादिपरिज्ञानामेवोत्तालिङ्गानां प्रशापनेति । एनेन मतापि पाणानिपावादीनि एम्यानां रागपजनितानि, नेपां मयोः मवान् । फेवलिन- शुरागदेपननितानां तेषां नियो न पुनः सर्वथा निरया, चम्पमनिपान. मापनन्याया असख्येयवायुझायजीवविराधनायाः केवलिनोऽप्यनिहत्तेरिति नि- रस्तम्, अशक्यपरिहारस्थापि केवलिनि निरासात् । किंच-परफीपरागदेपयोस्तदभावस्य च निरतिशपरामस्थतानागोपन उपाभूवच्छरस्यमानानुमिनिननकलिलानां विशेषणापासम्भवाद, सम्भषेप यो रागदेपवान् स एमस्यः, पस्नु रागडेपरहिनः म केवलोनि विशेषणमानमाप्रेम . स्थकेयन्टिनाविषकन सम्पनिर्णये जाने माणानिपानादीनां तमिपंधरुपाणां प विशेष्यपदानां भणनमुन्मनमलापकल्पं सम्पत, प्रयोजनामावा, पर्योपदेशदि- कियामात्रस्यापि तथान्यन सप्तसाव्यापणनम्पायुक्तलाश । विर-मममिति शेषणदानेन हेतूनां मन्दिग्पस्वरूपासिदनापि, नया रागदेपरवापरयोस्त. द्राहित्याब लिखयोथैरपमैपति हनीः साध्यपरिनत्वेन हेनुस्वरूपानि रमादधि- शिएशनामेव एस्पाभ्यपणाविपातादिनिपंचम्पाणां लिखगमकशिव मनि- पत्तव्यम् । पत्तु उग्रस्यत्वज्ञापफलिपु 'फटाचिद् नि विशेषणं रीकाकारण दर्श वत्ससानामपि लिलानां ग्वरूपासिदिपारणाम, नदि एग्थमाधारनवर प्राणानिपातादिशीलल सम्भवतीति । ५१ ववमिन्बनापकरिया 'पदापि इनि विशिष्टरिशेपणमुपातं नरममाधी घ्याभयारवाग्मायः भाति - शेपण विना समाधी प्राणानिपाना भाषारम्यापird' रिचमान पनि वाभाषन प्यभिचार इति । अप्र कन- माहि दा पत्य आणि पम्प सी.

। करणे प्राणातिषानकवादयः सर्वेऽपि देनवः स्वरूपासिद्धनामाप्नुवन्ति, माणाति- पातादिनिमितक्रियाभावेन तस्य प्राणातिपातकवाधभावात् । यया हि-कर्मग्र न्यायभिप्रायेण निद्रोदयस्याप्रमत्तादिगुणस्थानेषु सत्वेऽपि न तेन प्रमत्तन्यम्, द्रव्यतो निद्राविपयादिवत्वस्य प्रमत्तत्वामयोजकला तथा द्रव्यतो जीवविराधना- यामप्यप्रमत्ताःमाणातिपातका नमोच्यन्त इति । न चौपचारिकरपारमायिकद्रव्यतः प्राणातिपातकत्वादिभिस्त्वत्कल्पितैरपि पारमाथिकं छद्मस्य साधयितुं शक्यते, द्रव्यतो पिरतिमहाव्रतवचादिमिः परिव्राजकप्वमव्यनिवादिषु च पारमार्थिकवि- रनत्वचारित्रित्वादिमाधनममक्तेः। किं च-औपचारिक प्राणाविपातकलं 'याव- जीवः सयोगस्तावदारमते' इत्याद्यागमवचनादेव प्रसिद्धव्यभिचारमिति सद्भ- तपाणातिपातकत्वादिभिउमस्यत्वस्य साधनान् प्रमत्त एवात्र पक्षोकार्यः, तेन न स्वरूपासिद्धिः, तत्र पारमार्थिकानां हेतूनां मचादिति । किंच-'व्यापादनशीलो भवति' इत्यत्र फलनिरपेक्षा निः शीलमिनि, श्रीलार्थत्वात् , तस्याश्च स्वभावनिबन्यनत्वात् माणातिपातादिस्वभावहेतुसि- द्धयर्थं प्रमत्त एव पक्षीकर्तव्य इति । न च प्रमचलादेव तत्र छमस्यत्वरूप- साध्यस्यापि प्रवीतत्वात्साध्यत्वाभावः, 'अप्रतीतमनिराकृतमभीप्सितं साध्यम्' इति वचनादिति वाच्यम् , व्यामूढमनसां तव्यामोहनिटत्यर्थं उमस्थत्वस्य सा. ध्यमानत्वोपपत्तेः। "प्रसिद्धानां प्रमाणानां लक्षणोक्ती प्रयोजनम् । तव्यामोहनिर्वाचः स्याद् व्यामृहमनसामिह ॥"- इति न्यायावतारवचनात् । यया हि-मास्नादिमत्वाद् गवि गोत्व- सिद्धेऽपि च्याम्हस्य वन्मतिपयर्य प्रयोगः क्रियते-पया इयं गौः, सास्नादि- मत्वात् , यत्र गोत्वाभावस्तत्र सास्नादिमन्वाभावो यया महिए इत्यादि । एवमत्रापि पुरुषविशेष प्रमत्त्वाच्छयस्यन्ये मिटेपि व्यामूहस्य ज्ञापनार्थम नुपाने कर्तव्ये उमस्यत्वस्य साध्यन्त्र घटन एपेति । एतेन निद्राविकया- दिपमादव उमस्थत्यंन मंशयानुपपने नन्परिनानाप लिङ्गापेक्षेन्यपि निरस्तम, उक्तयुत्तया व्यामोहनिरासाय नदुपपनेः, विनिपन्यादिना कंवलिन्छसम्यविशे. पतस्यापि मध्ये सति नन्मायनोपपनय । न च सूत्रे माणानिपातकन्यादीनां मामा. न्पेन उसस्यलित्वेन प्रोक्तवान् ममत्छाम्यरूपविशेपे व्याख्यायमाने मूत्राशात.

२४७ मेति पायम, सूपस्य नान्तरसम्मत्या व्याख्यानकरणे आयातनापा परित्यागा। फिर मनोऽप्यममचरूपयनस्यविशेषमुपादार व्याख्यानकरणानैवधिपये पर्य- नुयोग पर युज्यते । “यत्रीभयोः समो दोपः परिहारोऽपि वा समः। का पर्यनुयोक्तव्यस्तागर्थविचारणे ॥" इति वचनात् । ननु प्रपत्तस्प परत्वेऽप्रमत्तमयते कथं छमस्यत्वं स्याद् ! लिभाषा-इति चेद, नालिनि लिझावश्यंभावनियमाभावाद्, धूमं विनापि महायोगोलके वडिदर्शनात् । ननु यद्येवं प्रमत्तस्य पक्ष भावतःमाणानिपातकत्वादीनां प लिएवं वदा छमस्थत्वगमकलिङ्गेषु कदाचिद् '-इति विशेषणं पटीकाकारण दतं तदनुपपमं स्पाद, अप्रमत्तमंयतपक्ष द्रव्यमाणातिपातादीनां लिखे हि तेपां सादिकवाभाषेन स्वरूपासिदिवारणार्थ तदुपपनं स्यात् । प्रमत्तसंयतपसे भावा- माणाविपातस्य सार्वदिफन्येन बदिशेषणम्पानुपपत्तिरेवेति । भवम्, अविशेषणो. तस्प माणानिपातकवाद स्वरूपसिद्धत्वाभायन 'फदाचिद्'-इत्यस्योभयमतेऽपि स्वरूपविशेषणत्वात् कालिकसम्बन्धेन प्यालेरभिमेतत्वेऽपि 'कदाचिद्' इत्यस्य फालानरोपसहंऽनुपयांगाद, यदा माणानिपातकलादिकं तया छमस्यत्वमिनि नियमसिद्धी कदाचिद् ' इत्यनेन किमुपकर्तव्यमेनाशनियमस्फोरणं विनेति । करिनु कंवली कदाचिदपि माणानामतिपातयिता न भवतीति यत्केवलिनो लि- इमुक्तं वस्सर्वाममचानामपि समानमिति तद्व्याप छमस्यलिङ्गेषु कदाचिद् इति विशेषणमुक्तम् । इत्यं चाममत्तानां प्रमचगुणस्थानवत्तित्वे प्रमत्त्वान् फदा- चिलावतोऽपि यसाणाविपातकन्वं सम्मति, न तु फेवलिना, सस्य देशोनपूर्वकोटी. कालमप्यममावस्यैव भारादिनि विशेषोऽपयुद्धो भवति । न चाममत्ता अपि सर्वदा माणानविपासका एव भवन्नि, प्रमत्तन्येन पाणाविपातफरवेऽत्वममत्ता एव नो. न्यन्त इत्यतिप्रमत्तपर्वतल्लक्षणमिति वाच्यम, अममनम्य भमत्तगुणस्थानवत्तिनो . जीवधात अहो • अप्रमनोऽपि जीवधानं करोति' इति व्यपदेशमम्भवान् , चतु- दंशयादीनां चतुर्गतिकवा दिवचनवदेनदुपपत्तः । ययाहि-'भगवानपि सुरन- गुरुन्मार्गदेशनासागरोपकोटाकोटी भ्रान्तः' इति योगशाप्रतिवचनम् । लो. केऽपि च घृतपटे घृनाभायेऽपि 'घृनपट ' इति व्यपदेशो भाचिनि भूनवदुपधारण ध्यते, तशममत्तादिगुणम्यानतिनोऽपि प्रमादव, भावनः प्राणानिपानक- . .

२४८ त्यादिव्यपदेशो भवति ननु कंवलिना, तस्य कदाचिदपि प्रमादववाभावादिति नातिव्याप्त्यादिदोप इत्याहुः॥ तेपां यद्ययमाशयोऽप्रमत्तमयता कंवलिवगमकमाणानिपाताभावादिलिंगानां व्यभिचारः, 'कदाचिदपि' इति विशेषणेन तद्योग्यताभावानां लिगत्वलामेन वा- र्यत इति छमस्यलिङ्गेषु 'कदाचिद्' इति विशेषणं योग्यतास्पष्टत्वार्थमिति; नदा सा योग्यता प्राणातिपातादिमागभावरूपा ग्राति कलिपरोक्षायां क्षपणा- चपूर्वकरणादीनां तदभावाचेषु व्यभिचारो दुरिः । छमस्यपरीक्षायां च प्रमत्तस्येच पक्षत्वे योग्यता ग्रहणवैकल्यम् , सर्वेषां तु छमस्यानां पसत्य तेष्वेवासिद्धिरिति किमममत्वादापौपचारिकमाणाविपातकत्वादिविवक्षया ? इति प्रमत्ताममत्तसाधार- णपक्षकछद्मस्थत्यसाधने पाणातिपातादिलिङ्गेपु 'कदाचिद्' इति विशेषणेन सा. ध्याधिकरणकिश्चित्कालावच्छिन्नत्वं देयम् , केवलित्वगमकलिङ्गेषु च साध्याधिक- रणयावत्कालावच्छिन्नत्वं देयमिति नोद्देश्यासिद्धिर्न वा व्यभिचार इति विभाव- नीयम् । यत्तु भावभूतलिङ्गानां न छद्मस्थज्ञानोपयोगित्वमिनि । तदसद्, भाव- भूतानामेव शमादिलिंगानां छमस्यानां परनिष्टसम्यक्त्वज्ञानननकलप्रतिपादनाद । तदुक्तं योगशाखटत्तौ-" पञ्चभिलक्षणलिगः परस्य परोक्षमपि सम्यक्त्वं सम्यगु- पलक्ष्यते, लिङ्गानि तु शमसंवेगनिर्वेदानुकम्पास्तिक्यस्वरूपाणीत्यादि " । वाह्य- परिणतिविशेषादेव नत्र शमादिभावलिङ्गज्ञानसौलभ्यमिति चेद् , अत्रापि तन एक न भावलिशानदीलभ्यं परीक्षकाणाम् । एतेन छमस्यत्वगमकानि लिगानि याव- दुपद्यान्ववीतरागमेव भवन्ति । यच क्षोणमोहस्य मृपाभापणं नच्छद्मस्यज्ञानगोचर• लेन न लिगम् , द्रव्यतो मृपाभापणस्य क्रोधाद्यभाषन क्षीणमोहऽभावादित्यादि यदुनं तन्निरम्नम् , उक्तरीन्या व्यव्यतिरिक्तस्यापि मृपावादस्य मुपरीक्षकाणां मृग्रहत्वात् । किंच-क्षीणमोहस्य द्रव्यतो मृपाभापगं नास्तीनि मशास्त्रविरुद्धम् , यस्मात्मविस्थामु फर्मयन्धोऽस्ति, कर्मयन्यानुमेया च विराधना, इप्यते चासो द्रव्यतो वीतरागस्यापि छाम्यस्म, चतुर्णामपि मनोयोगादीनामभिधानादिति पश्चात्ती द्रव्यन एवं मृपावादस्य क्षीणमोहंऽभियानान् । अत एव ममामा दनिमिचदिरापनयाऽऽलोचनाप्रायश्चित्तं नमोनम । नयाहि- भालोमणादिवंगी या णिपंठस्म देवं भवे । विरंगी अ मिणायम्य मंया पहिचानी ॥ "नि पतिमीतफल्पपूर्व प्रोनम । “आलोचनामायधित विषयमापभित्तमित्येते प्रायश्नि निन्याप भवतः, मातकस्य केवल एफो विषेशः" इति सहती। भत्र मातकस्य कंवलवियफमायश्चिचमणनेन निग्रंन्ययोरुपशन्तक्षीणमोहयोरालो- मनाविकमायशिसे देऽपिरोपेणचोने सम्भाव्यते; अन्यथा निम्रन्ये विफपदप- सारिप्यद, यथा-पचिनियन्ये विवफमापयित्नमेष, कुत्रविधालोचनाविषेकरूपे दे इति; न च विदुपदनिमिति माध्यस्थ्येन पालोच्यम् । मया चालोप- नामापवितशोध्या द्रव्यविराधना करलिविलक्षणे क्षीणमोहे शाससिद्धति द्रव्यतो मृपामापर्ण क्षीणमोह न मरतीति पदपन समिरर्थकमेव । यत्तु तत्रानाभोगहेतु मम्भावनालं जीवधिरापनावरसपाभाषणमुपपादितं सत्र दृष्टान्नासिदिः, द्रव्यको जीरविराधनाया वोपपादितसाद, भगवत्यायपि तत्र जोवनिराधनायाः स्पष्ट- मुनस्याए । तथा च तन्सूत्रं १८३०-"अणगारस्सणं भंते ! भाविभपणो पुरमो दुरभो जुगमापाए पहाए रीयं रीयमाणस्म पायरस आहे सुपुष्पोए पा बापोए पा लिगाए या परियावजेना, तस्स पं भने ! कि रियादहिया किरिया फजा, संपराइमा किरिया कन्नइ ? गो० भणगारसणं भविभपणो जाप नस्स पं हरियावहिमा फिरिया कना, णो संपराइमा फिरिया फजद। फेणदेणं भने ! एवं युगहजहा सतपसए संयुष्टसएप नाव अट्ठी णिविस- तो" चि॥ 'पुरभो 'ति अग्राः, 'हो नि दिधा भन्तराऽन्तरापार्षतः पृष्ठत- घेत्या, 'जुगमायाए 'चि यूपमात्रया या, 'पहाए 'ति मेक्ष्य रीति गर्ने गमनं 'रोयमाणस्स 'चि कुर्वत इत्पर्यः, 'गुपोपए ' चि कुटुंटादिपोतः, यापोपए नि पकः पशिविशेषः, 'कुलिंगछाए यति पिपीलिकादि. माशा, 'परिपात्रनेजति पर्यापधेन-प्रियते । एवं जहा सच मसए' इत्यादि। अनेन यत्मचिनं तपार्थलेश एवम-अप मेनार्थेन भदैत ! एवमुच्यते ? गौवम ! पम्प क्रोधादयो प्यपरिहमा भवन्ति, मस्र्यापयित्येव शिया भवनि "इत्यादि समृचायुक्तम् । भत्र भाविनात्माऽनगार उपशान्तः क्षीणमोहन प्रापः, अन्पस्पेयर्यापथिकी- त्रिपाऽभारा, केवलिनधानाभोगमपनोतविशिष्टगमनासम्भवादिति बदन्ति । सपा सम्भारनारद मुपाभापर्ण दृध्यभाराभ्यां भि न कुशप्पुपदग्विमिति क्षीणमोई सदभिधानं भवतोपूर्वपाण्डिरपाभिव्यअफमेर. दम्पमारातिरिक्तस्प स. म्भावनालस्य शशरिपाणपदवस्तुत्वात् । यश ध्यवियक्तिरूपं सम्भो सम्भाव्य २५७ च पोगवीर्यमुक्तं तद्भापरिणामरूपमैत्र, ययोक्तं मूत्रकृताङ्गवीर्याध्ययनवृत्तौ । नय मनोवाकायादीनां तनावपरिणतानां यदीय सामर्थ्य तद्विविध-सम्भव सम्भा चासम्भये तावचीयकृतामनुत्तरोपपातिकानां च सुराणामनीव पनि मनोदव्यागि भवन्ति । तयाहि-तीर्थकतामनुत्तरोपपातिकमुरमनःपर्यायनानिमनन्याकरणस्य द्रव्यमनमैच करणाद, अनुचरोपपातिकमुराणांच मर्वव्यापारस्यैव मनमा निपाद नादिनि । सम्भाव्य तु यो हि यमर्थ पटुमतिना मोच्यमान न मनोनि सामने परिणपपिर्नु, सम्भाव्यते त्येप परिकम्यमाणः प्रक्ष्यत्यमुमध परिणमयितुमिनि । वाग्बीर्यमपि विविध-सम्ममंभाव्येच तत्र सम्भवतीर्यना योजननिर्झरिणी वार सर्वस्वमापानुगता च; नयाऽन्येपामपि क्षीरमध्यावादिलन्धिमतां वाचः सौभा- ग्पमिनि । नया इंसफोफिलादीनां सम्भवति स्वरमाधुर्यम् । सम्भाव्ये तु मम्मा- प्पी न्यामायाः गियो गानमाधुर्यम् । नया चोक्तम्-" श्यामा गापति मधुरं फाली गापति पर यक्ष ने"यादि।नया सम्भावयामपनं यावदारकमान मुममाकारमप्यारण ययापद मिलतव्येविति,तया सम्भारपा:-गुफसारिकादीनां वाची मानुपमाषापरिणामः । फायवीयमप्यौरम्यं ययम्य पलम् । तदपि विविध- मम्मा मम्भाव्य च । सम्भो यथा चारतियलदेववायुदेवानां यहाइपलादिका• परलम् । नया-कोटिगिला रिपृष्टेन वामकरतलादुता, यदि या ' मोलसरा. पमहरमा' ल्यादि पारदपरिमितरला निनारेन्टा इति । सम्माये तु-गम्भाग्यो ठीकरी लोकमगो कन्दुकवन् मौनुप, नया में दण्डयन् गृहीला यमुपा करतमिति । नया मामात्योन्यतरमुराविमो नम्यूदो बामदग्नन एकाद. पपनैना मन्दापिति । नया मामादयोऽयं दारकः पग्विदमानः शिणामेना. हरनु नि दयितुमय वायिमिन्याति, नदहिर यदि भीगमोर मामारना सामार्ग मामा वनव्यं नदा प्यानत र भारम् मम । परिप मामाये बता नित तिन कपरि पग तिपाति । न गीगमा पागले. मामादयर, पाटिप पमा गगम्मान गां पानांप्रन्य दिलीपतीपगम्यागी पितारी गायी. मानसपनारमानापम्यान मानापम्यान नापागा नया' न्याय नामिना । मायामाग र मायाभिगमन मनमा माया| शिमा समयमा मामानात .

भूपाभाषणं मन्मूलकमर म्यात् , नया यशोणमोटे ठम्याप्पमा मामाता- नूतं नदनाभागांनुपनि ऐन, हि मारल्यको पामार मिनि नाभ्युपेयने ? कि.मम्भारनया ! न च त्यभूतन नेन मस्याल्यानमा मरति, भावभूतस्यत्र नम्य मन्याख्यानत्वात . "प्रपामयोगादसामरान मरा" - यवचनात् । न च भारतः प्राणातिपातमुपामापणार्यवारण नदेर हाप प्य. মামি যীলদানে শাসানি না, এ পরি মায়া না- रित्राणां यानि कारणानि मान्यर द्रव्यमाना नेपा कारणानि पनि माया- दोनामपि व्यता मानदर्शनाग्निवत मानावरणीय-नमोनीय-पाfreो. हनीयकर्मक्षयोपशमाः कारणानि स्पः । नया पागममाया। फिस-एवं फेमिनो टन्द्रियाणामध्यमापति, मार्शलदानापान. दर्शनावरणक्षयोपशमयोः बलियभारात् । न १ पंन्दियाभार: नि:, किन्तु भाषेन्द्रिपामार एति । कि.प-उपशान्नमोई यया जीवविराथना गोपनीयतारणमनरेणापि मम तया क्षीणमोई मोलभाषेऽपि तप्यतो जीविनामृपामापालिसा re- पाम १भयारत्येरागमपापा नया fr-"रागिणार पानीमा पाणायाए मुसाए भदिपणादाणे महणे पग्गिा एगनमा निरो करिफा पण ! गोपमा ! पंपरणे दुर्ग मार्ग पर " इत्यादि भगवतीयंत्र दामो पभमोरे योगf rarti 'पाणायार' तिमाणानिपानि न पारिनी माणानिपातः, एपमुगरपापि, नग्य प ग भनिन पंच यादिREP "frrent ERRI दरियमनपर गिना जगणा याना नानागोर पमाणापासायास पल ।mom मोरमहाराणा ग भाषमाणा५५4'प. v.4 garm पामिन ARRA नमन्पन्न ध्यान Hi Tim तसाicotm...... । भाका "m . क प .

पचः,नेपामपि चारित्रमोहनीयकार्यत्वप्रतिपादनात् ।, तदुक्तं भगवत्यां-"चरि- तमोहणिजे ण भंते ! कम्मे कतिपरीसहा समोअरंति? गो० सत्त परीसहा समो. अरवि । तं०-" अरती अचेल इत्यी णिसीहिआ जायणा य अकोसा । सकार: पुरकार चरिचमोहमि सबैत्ति " ॥ तचार्यमायेऽप्युक्तम्-" चारित्रमा नान्यारवित्रीनिपग्रामोशपाचनासकारपुरस्काराः परीपहा उक्ताः।" इति । एनतिर्यया-"दर्शनमोहवशेष चारित्रमोहनीय-चारित्रान्मूलोनरगुणसम्पन्ना- मोहनात्पराङ्मुखत्वाचारित्रमोहनीयम, तदुदये सत्येने नाम्न्यादयः सप्त परोपदा भान्नि । नान्यं जुगुप्सोदयाद्, अरत्युदयादरनिः, स्त्रीपदोदयात् सोपरिपाः, निपया स्थानासवित्वं मपोदयात्, क्रोधोदयादा क्रौशपरीपहा, मानोदयाद् यात्रा परीपद इति । अपचारित्रमोहोदये सत्येते परोपहाः मोक्ताः, नस्मादुपशान्ने न भवन्तीनि नेव, तर्हि चारित्रमोहनीयकर्मोदये सनि माणानिपानादयः प्रोक्ताः, अतस्तेऽपि सत्र मा भवन् । अय भावन एव प्राणातिपातादयथारित्रमोहनीयोदय ममुत्याः, द्रव्यतम्नु पारिप्रमोनीयस्य सत्तायामपि तत्र ते मवन्तीति ने, साई भारत एवं पारियमोहनीयोदपममुन्याः मप्त परीपहाः सम्ममम्परायगुणस्पानं पारयन्ति, द्रव्यतस्तुत एवोपचान्नमोऽपि चारित्रमोदमत्तानिमितका मान्नु, युनेस्मय तौरयादिनि । यय संमारनामृषामापनियन्यायातेय तरिदि समर्थनं कृतम, ननु शगमारपापि निषेपव्यायाता तात्मदिसमर्थनमायम। याय (अ) मोरकल्पनातुन्या सम्मापना मोक्ता, सा तु महनाम्यातिपित. मात्र पतिपादयत् । थलोक मोपत्रमाणामय्येपसाइरागारपिमान रिपकाना गनिकमबन्न नसियविग्टितापारिवानायर मारपतीति । भादप भारदार:- "पली पुग पार्टि मांगन्यं मैर पामईदा । मुहमारं मुहमा परमोसी नारररमाणे"-ति। जदिर मम्माननरा गिनिष्टमर पृषामागं प्रमात शिश पसना मातानि पिन पत व पाणीकविम्य पापुन, न न माया माति, पतः पौरशिप महिण्यासानलंन मगलान नामाभिप, देवर कामनायाः पादन, मम्मापनापागादातर इमारती मोठा नि मानना म्याद ! नांगतगामानानि मामर तिमौसम पाटीनां माता मामा irri; पीयों सम्भावनारदमुपाभापादेः स्नातकचारित्रमनिवन्धमत्तेन दोपल मित्यपि निरस्तम, असतो दोपत्वायोगात् । अत एवं चित्रलिखिननारीशन्नोऽपि निरस्ता, असत आकारमानाया अप्यभावादिति न फिश्चिदेवन् । यच घसस्थालानां द्रव्यभूतानां मिथ्याकारादिलिगम्यत्वम्यापि सम्भना- निमध्याकारस्य वाऽनवरलमत्तारसम्भवात् मंपतानां द्रव्यहिंसादिकं काहानि- कल्पनानाभोगमयुक्नमेयेत्यभिधाने मदयुक्तम, मन्याख्यानमावहिमादरेवाना भोगमयुक्तकादाचिकभापरिणतिवतो मिथ्याफारविपयवाद, द्रव्याहिमामात्र तदभावाद, अन्ययाऽपवादपदामिनपूनाऽऽहारविहारादिक्रियाणामपि मिथ्याफार- विपयत्वापः । यच पटसप्तमलिंगयोग सम्यमात्र मुलभवमुक्तम. नत्मविखना- प्रमार्जिनादिक्रियाणां पिपीलिकादिक्षुदनन्तुभयोत्पादकन्येन मावचत्य स्या, मदेव तु नास्ति, कायादिनियताचारस्पाणां तासामौत्सगिफीणां क्रियाणामत्य- न्तनिरवयत्ताइ । अपवादफत्पन्वादासां कयश्चित्सावरत्वमिनि चेद, न । अपरा. दस्यापि विपिशुदस्य सावग्रवामा सन्कल्पत्वेनाभिमते तदभावाद । न चोत्सर्गापवादव्यतिरिक्तोऽपवादकल्पो राशियल्पनारसिक भवन्त बिनाऽन्येन कनापीप्यत इति तत्सझावे ममाणमस्ति । शवपाशवयपरिहारविषयभेदेनापरादा- पवादकल्पयोर्भेदाभ्युपगमे च दुष्फरमुफरसादिभेदेनानशनपुक्ताहारादिग्रियाणा- मुत्सर्गोत्सर्गकल्पमेदकल्पनाया अप्यापरिति नकिश्चिदेवन् । तस्मात् परममम. 'लिंगयोः सौलभ्यमपि प्रमवस्यव प्रतिवणदशायर्या झयम, अममतस्य तु समामा- प्रेणेवतद्दष्टप्पप । यत्तु कंवलिनोऽपि परीक्षायां यस्यमानगोपरत्येन दप्यम्पायेच लियानि प्राधाणीत्युक्तम, सप्त धनुराधमकारकारि, द्रप्यरूपाणामपि भागादि- पावादीनाभावस्य सर्वकालीनलस्य घटकस्प दुहत्वात् । गामाया मप्र घ भावरूपलियानामपि न दुहवामिनि । यथोक्तं स पाली द्विविधा प्राध इत्यादि, मदमत् । क्षीणमोहे कंवलियमसागमाधिसत्वान्, भागमे परीसरा. गमध्य एवं क्षीणमाम्य परिगणितत्वात् । उनं. २ मापनायां-"महिने खोपकसायवीयरायचरितारा बीणामापीयगगरिताग्भिा दुनिया पं० । नं०-रामत्यरवीणफमायवीयरायरिमापरिया ५. चटी मीणामाय पीपरागस्त्तिापरियाय" इत्यादि । परि चा(मागम बापामा पाप भारित भूतवदुपचारः इति न्यापान द्वारा गुणम्पाने पर्यापनग्निपपगाया. सहि चरमणि मधमादिगणरयाणिनि न्या.

२५४ । स्थानवर्तिनि तदभ्युपगन्नव्यं स्यात् । किश्च-क्षीणमोहस्य केवलिबषियमा नापि न कृतेनि कयं भवता कर्तव्या ? नहि स्वल्पकालभाविकंचलनानस्यापि छमस्याय केवलित्वविवक्षा कत्तुं युज्यते । अन एव छ टागाई छमन्ये सबभाग जाणइ, ण पासइ । तं०-धम्मत्यिकायं अधम्मत्यिकायं आगाम जी अमरीर- पडिबद्धं परमाणुपोग्गलं । एताणि चैव उप्पण्णणाणसावर जाणनि'-इत्यादि स्यानासूत्रे । " इह उमस्यो विशिष्टावध्यादिविफलः, नत्वकंवली, यतो यति धर्माधर्माकाशान्यशरीरजीवं च परमावधिर्न जानाति, नयापि परमाणुशद्वी ना- नात्येव, रूपित्वाव तयोः, रूपिद्रव्यविषयत्वाचावयः।" इत्यादि इत्तायुक्तम् । अत्र परमावषेरन्तर्मुहर्ध्विमुत्पत्स्यमानकवलज्ञानम्यापि केवलित्वविवक्षा न कृता । यदि च परमावधिमतः केवलित्वविवक्षामकरिष्यत् तदा व्यभिचारशच नास्तीति छद्मस्यपदस्य विशेपपरत्वं नावक्ष्य वृत्तिकारः । तस्मात् क्षीणमोहस्याप्यन्नर्मुहर्ता- र्ध्वमुत्पत्स्यमानकेवलज्ञानस्य कथञ्चित्तवलित्वविवक्षा शास्त्रवापिनयति । यदि च क्षीणचारित्रावरणत्वाद्धेतोः क्षीणपोहे केवलित्वं दुर्निवारं, तदा निरविचार- संयमत्वादमतिपवित्वाचोपशान्तमोहे कपायकुशीले व तुडुनिवारं स्यादिति बोध्यम् । पच रागद्वेषवचच्छास्यत्वादीनामचौद्भावनेन दूषणं दत्त, नत्तु न किश्चिद् एवं सति समनियतधर्ममात्रव्याप्त्युच्छेदमसद्गादिति दिग् । इदं खिहास्माकमाभाति-यदालोचनायोग्यविराधनादिकं छद्मस्यमालिङ्ग, . तदभावश्च केवलिनो लिङ्गम् , 'कदाचिद् ' इत्यनेन 'कदाचिदपि' इत्यनेन चैतदर्यस्यैव स्फोरणात् । आलोचनायोग्यताया अनाभोगभयुक्तकादाचित्कता- नियतत्वाद् , इतरत्र च तदभावाद् । इत्यं च केवली न कदाचिदपि माणानामनि- पातयिता भवति, क्षीणचारित्रावरणत्वाद्-इत्यादी विशिष्टो हेतुरनुसन्धेयः, अन्यथा केवलित्वगमकानि लिङ्गानि क्षीणमोहे न सन्नि, किन्तु स्वरूपतः सन्ति। यया-वहिरनुष्णः, कृतकवाद्-इन्यनुमाने कृतफन्वं वही स्वरूपनः मदप्यनुष्ण- वगमकलिगत्येन नास्तीति प्रत्यक्षवाधिनपक्षवादगमकं मोच्यने, नद्वन् 'भीगमोहे सप्तापि स्थानानि ' इत्युक्तावपि न निम्तारः, नदेवाप्रयोजकन्यन प्रकृतिलि. म्यभिचारानुदारान् । नद्ययः पिण्डो धूमवान , वदिमन्वाद-टत्या पक्षदीपमात्रण हतुदोषी निराकत शस्यने-इन्यनुमानहत्त्ये उत्तप्रकार आश्रयणीयः, सम्भावना- तन्वं न न किमप्युपपाटनीयमनन्युपयुक्तविभावनीयमिनि दियः ॥ ८७ ।। .

म लिनोमारिनी नीररिरापना न भवति इति समतिविपल्प- नयनराः पुषिकन्या मोहाधिना साम्पा इत्यार- तिघासग्रहदोसा एपारिसया हवंति कुविगप्पा। नेच्छिंदिय सम्म आणा मुणगी पयहिका । 00॥ गोमात्-गायबरतपयनानिपर्ननोपन्येनोकाइ, अभिनिगादिपर्यप- प्रारंवारनफा रिफमा भरन्ति, मानुनिाय सम्यगामायां गुरुवारपारतन्य. भागापां निः प्रवर्गा, न तु पासादिख्यातिमात्रेण स्वमतिविफल्पनाल- प्रपनामिफा भरेटिनि । ' पताकात्यनिदेगेन यः परम्पायं कुविकल्पोऽ नि-यो मांगमनानि नस्य मम्यातं न भवत्योनि, सोऽप्यपास्तो योद्धव्यः, पंचमम्पयधारिणोऽघिरेच मरम्पादितरामायमरणस्यैत्र मांसभक्षणादपि निगेनियमात् । यदि य मयः मम्मधिनानन्नजन्नुमन्नानपितं तद् ज्ञात्वा समानम्प मांशानुफम्पारादित्यान मम्पायमित्यभ्युपगमा, तदाऽनन्तजन्नुभयं माया मलकादिक भलपटोऽपि मध्यात्वातिरभ्युपगतच्या स्याद् । यदि च पांममरणम्पासिनिन्धयाचस्प सम्परत्वनाशफन्वं तदा परदारगमनस्य तत्सतरां ग्पादिनि नरसनरनः मत्यभिप्रभृतः सम्परवमुच्छिन। एलेन पिलवासिनामपि मनुनानां मयाविधकर्मक्षयोपशमन यदि पांगपरिहारनिपन्तत्वं तदा सम्यग्दशा मागुनरां स्पादिति मांसभा सम्पपलक्षानिरेय' इनि निरस्तम्, सम्यक्त्वस्य मारधर्मन्येन कुलधर्ममात्रन्यामावान्, नयाविधकर्मपरिणतेरनुचितप्रतिमतोऽपि अदानगुणेन मदनपगमा । अन्यथा म्नेनानामपि कपाश्चित्परदारगमनपरिहार- निपनदाद, ननोऽनिरनम्य मफिनः मम्पकपछि पैति । न र मांसा- पारम्प नरफापुर्वन्धस्यानन्वादेव मदनियत्ती न सम्यक्त्वमिति शानीयम्, महा- रम्भमहापग्ग्रिहादीनामपि नथावात , ननिटनी कृष्णवागुदेवानामपि सम्यात्या. पगमापन। सिंच सम्पन्वधारिणां कृष्णप्रभृतीनां पांमभक्षणेऽपि सम्पावा. नपगमः शास.पि अपनं । नक्तं पटाईनवर्ण दुपए राया कपिलपुरं गगरं अशुपविमा. अपविगिता विलं. अमणं ४ उबावडाइ, उयम्यहात्तिा फारिपपुग्मेि महाविना बयामी गन्द्रहणं नन्भे देवाणुपिया विउ ८ मुरं मन्नं पमं न पमन्न च मुबाफपलबन्यगंधमलालंकार वासुदेर पामोयाणं गपमहम्माणं भामंगु मा । नेवि साहनि । सरले नि . अमण . सामुदेवमासाम्सा विजले असणं मार संप आसाएमाणा विहरति "शिन पात्र पांमभागादिक सारिवारभूत मिथ्याशामेव सदामानिमिकत्वात् तत्कनु मादिमिति कनीयम, 'गमुदेवममुसा' इत्यत्र सर्वपामेक्रियापोगान् सम्प रचनामके ना नहामानम्याप्यनुपपरोष । यतु वर्णनमामन्ये तापम्याकिभिरक- रन परेगोलायो, नम्म महानेकतान्तकोषः। एते सति स्वर्गदर्यादिति मुगनापति मर्गनमाग्नेनानिमितरतापा मारकेन धातुं शरयलाइ, लोर. निसिमारेगापि पयाम्थितामतिपादफगारिलोपे नाम्निमवस्यानिपारित समगरियोगवादिति । frr-ननकापामांगाभिक्षणे सम्पायम्य मूलो स्यात्, तसा Amit नोष्टिं पार, उक्त पनपत्र । तदुक्तं भादगीतगायो:- ' पापा परिणभोगे गविणानिाग। EMAITो प्रल गगुरु प्रणामोगे।" শেযপাল খা: গনস'বি শনশন্ধানী যুদ্ধাহীন। rraimire भागिदागमः-"गी निगाडिको प्रणामीण ri | मंगदोंगा भर्गतकामी भभो गुरुगा" ॥१॥षा माया मा पनि निकपरिभोग-मोकामादियामा मरेमाविमा नगा मांगागागाभणाणामानानीपोग वगर्भग' विमा गाणनादरामांगतो गण मामांगे गति प्रमाण सिनमा परगन, 'माग अनाभोगे पांगागामानानीतानां rin समान मात्र गापा नि तो 'मांगमाणे गानm. कोयल पानि मागम, ॥ ८ ॥ २४ गाया मतिरिनागना। न पाानुगा font मा मंसिया, गाँकि निनिमगागाamm fing- नगगुमग पगंनमुदाबहा गुपरिमुला । पबिया गिका मा पयाणाममिना Gril U-METRIOTamirti Frreral ATM पराला REET *.

पदिएननि योगः | MISSET गर्ग नामपाप्रेणापरीक्षिता सती न माया, कारण पानिपतारादिनि भारः ॥ ८ ॥ गोपापमा- कस रेयातायाजोगा परिस्क्रिपया पसा सुपएण.क एसा धम्मपरिका णायच्या बुद्धिमतेणं ॥१०॥ प्पा-मादा पदनापपोगा मुवर्णमित्र परीक्षणीपा ! या हि-तिम्रर्ण मापारण प गुवर्णमाप्रमाम्पेन मुग्धलोकरभेदेन मनीयमाने कप- सेवापरिपक्षणापरीक्षण का मुन्सदन्त, सयामायामपि मुग्धः सर्वत्र नाम- मामाकम्पन मनीयमानायां रिपक्षणाम्नपरीक्षा फपच्छेदनापैः कर्तुमुत्सहन्त इति इरिमा पर्मपरीक्षा मागच्या व पाना स एव धर्म इन्पासापरीक्षय धर्मपरीसे- कपादीनेराध पोनपिनमार- विहिपमिसेहान कसो तोगकेमकारिणी किरिया।. तायो प हं वान जीवाश्तत्ताणं ॥ १ ॥ प्पाप्पा-विरिपरिसदार' नि । विधि:-मनिस्ट्रफर्तव्यार्योपदेशक पारयम । पपा-वर्ग-कलापिना सपोध्यानादि कर्तव्यमित्यादि । मनिपेषः पुनर्न हिस्यात् सरंभृतानोत्यादि । एतौ द्वाविश धर्मपरीक्षापां फा एव, वर्णए- शायां फरहकरसर । इदगुन माति- यत्र धर्म उक्तलक्षणो विधिमनिषा पुजमानुपलभ्यते म धर्मः पशृद्धः, न पुनः- " भन्यधम्धिनाः गचा अमुरा व विष्णुना । उमंदनीयाम्नपां दिवघे दोपो न विद्यते ॥" नस्यादिवाक्यगर्भ इति । नयाविधिनिषधपोर्योगोऽनारि तयोः संभवम, पाविर्भूतयोः पालना, तत्कारिणी क्रिया भिक्षाटनादिवशव्यापाररूपा ऐदः । यया फरशुदारयन्वर्गनामदिमागमानाः सौषणिकाः मुवर्णगोलिकाद- माद्रिपन्ने, गया कपदावपि धर्मप्प छेदमपेक्षन्ने मेक्षावन्नः । यच ऐटो विशु-

No text on this page.

इसम पूरी रिपयातादीन इमाननन्तरमेर पमाणान गुवर्णगुणान् योग- । भाऽमुवर्णगुणप्रतिपादनाय भाषमा गुरौ सयोननाप र पूर्वाचार्य- कला एर निमो गापा उपपम्पनि- .. विराघाइ-रसायण-मंगलत्थ-विणए-पयाहिणावत्ते। गुरुप अडक-कुच्छे अह सुवन्ने गुणा हुँति ॥ ए॥ पाल्पा-'विसपा 'त्यादि । विषयाति-गदोपहननमोल मुवर्ण भ., पनि । रमापनमालार्थरिनीत मिति फर्मधारयपदम । रमापन-वयास्तम्भनम, मंगला-मंगलमयोजनप, विनीनमित विनीतम, कटक गटीवियोपः परिण- पना ! सपा प्रदक्षिणावर्तमतितापने प्रदक्षिणानि, नपा गुरुषप, अलधुसार- त्पाद । भदापारम्पमिति फर्मधारयपदम, मप्रादायमग्नेदिइनीयम, मारत्वादेर अम्पमात्मनीयम, अपितगन्धयादिनि । एवमष्टी गुवर्ण इंनि गुणा असा- धारणपर्या मपन्ति म्युरिति गायाः ॥ २४ ॥ पनाममानान् साघुगुणाना- श्य मोहविसं घायइ सिवोचएसा रसायणं होइ। गुण य मंगलत्यं कुए विणी अजोग्गो लिए। व्याख्या-'य' नि । इत्ये सुवर्णपदिन्पः, मोहविष-विशेषचैतन्या- पारिपातपति-नाशपति पांचित, साधुरिनि प्रायः कुन: ? इस्पार-मिचोपदे- शान्मोक्षमार्गमस्पणात् । नयास पर रमायनमिक रसायनं भवनि नापते, शिवो. पदेशादेवानरामररताहेतुन्यात् । नया गुणतय स्वगुणमाहात्म्पेन च माला पा. रूपपोमनदुरितोपशममित्यर्थः, करोति विधाते, विनीत पात्यैव भवत्पसौ योग्य इनि कला ॥२५॥ मग्माणुसारि पयाक्षिण गंजीरो गरुमओ तदा होइ.. कोहग्गिणा अडको अकुच्छो सइसीलनावे ॥६॥ व्यापा-मम्गणुपारि नि । मार्गानुमारित्वं सर्वत्र यन्मायोप्लत्मद क्षिणावर्तलमुच्यते । गम्भीरोऽउनेता गुरुकको गुरुक इत्यर्षः नपाइति .

२६० समलये, भवति स्यात् । तया क्रोधाग्निना अदानः, मुवर्णवन् । वयाऽकुत्स्यासन शील भाषेन-धीललक्षणसीगन्थ्यसद्भाग्नेति ।। ९६ ।। • “निगमयन्नाह--- एवं सुवन्नसरिसो पडिपुन्ना हिअगुणो गुरू ऐओ। श्यरो विसमुचियगुणो ण न मूलगुणेहिपरिहीयो।ए व्याख्या एवं ति । एवमुक्तमकारेण मुवर्णसहमा, मामान्यतो भ माधुगुणयोगाद । वया मतिपूर्णा अन्यूनाः अधिकगुणाः प्रतिरूपादिविशेष णा पस्प सतया गुरुर्देयः। अपवादामित्रायेणार-तरोऽपि कालादिवगुप्यादेका गुणहीनोऽपि समुचितगुणः पादादहीनगुणों गुरुया, ननु मूलगुणैः परिसरी हरितस्य गुरुलमगरकल्पानिपादनाद् । उक्तं च-गुरुगुणरदिमी भई दृशो मूलगुणविउचो नो" ति । मूलगुणसाहित्ये ह समुचितगुणलामाइन बिगरफायनागुरुवारनीयमिति भावः ॥ दनं च-" उ गुणमि विमोनि चराही उदाहरणं ।" नि ॥ १७ ॥ रचितगुणध गुम्नं पग्न्यिान्यः, फिन्तु नदालायामर पतितप्यपियार- एयारिसो खन्नु गुरू कुलबहणाएण णेव मोत्तव्यो । एयस्स उयाणाए जणा धम्ममि जइअव्यं । ए पताइन चितगुणः गट निवर्ग गुरुः कुलानातन नब मोनाप्यः । राशि-पाश भगितापि नगग्णांन परिन्यनति, नपा मुगिप्पंग मरिम नास्तिगणम्प गुरोधानमेवा न पग्न्यिाम्यति भावः।'तु' पुनः, पनाए टिगुणम्प गृगंगाया यतिना प यनितव्यप !!.८॥ महासम्पितम्य पयो गुगः गमते नमार- गुरुआणा ठियस्स य यहाणाणसुतचित्तम्स। अयप्पयाणम्मिवि एगगन समुनमः ।। 2 | भारया-मामा निसापिसार निप्पर जाने-योग गपिन द्वारपो- . पन्फ्फर्ममालविगमविशदीनदयस्प निश्यावलम्पनदशायां शुद्धात्मस्वभावप- रिणती प्रफटीभूतापामध्यात्मध्यानेऽपि एफापरवं समुम्मसति ॥ ९९ ॥. सतः किं भवति । इत्याद- तमि य आपसरूवं विसपकसायाश्दोसमलरहि। विन्नाणाणंदघणं परिसुखै होइ पञ्चक्खं ॥ १०॥ व्यापा-समिय'त्तिा तस्मिवाध्यात्मध्यांनिकाग्रत्ये समुत्रसिते विषयाः अन्दादय इन्द्रियार्या पाया: मोधमानमापालोभारतदादयो ये दोपमला नीष- गुणमालिन्यनवम्तद्रहितं, तया विज्ञानानन्दघनं स्वरूपप्रतिभासमराममुखैकररा- तामापनं, परिशुदमनुपडितस्फटिफरत्नवत् प्रकृत्यैर निर्मलमात्मस्वरूप प्रत्या भवनि ॥१०॥ सतमात्मन्येव रतस्य तव तृतस्य तत्रैव च सन्तृष्टस्य स्वात्मपात्रमतिपन्धवि. धान्तमया विफल्लोपरमः स्पादिन्या- जलहिम्मि असंखोने पवणानावे जहा जलतरंगा। परपरिणामालावे व विअप्पा तया हुंति ॥२०॥ घ्याख्या-'जलादिम्मि' ति । असंशोभे मंशोभपरिणामरहित जलया सहदे पपनामापे पया जलतरणा नैव भवन्ति, सपा तदा-आत्मस्वरूपपत्यासता- दयापां परपरिणामस्य पुद्गलग्रहणमोचनपरिणामस्यामापे नैव विफल्पा शुभाशु- मरूपावित्तविप्लवा भवन्ति ॥ १०१॥ अध्यात्पध्यानमनितापामारमस्वरूपप्रत्यक्षवादमायां मेहतसकलविकल्पाव- . स्थायां सूक्ष्मविफल्मोपरमेणैव स्थूलविकल्पोपरसदावर्षमाद- का अरती आणंदे केवत्ति वियप्प पा जत्युत्तं । अणे तत्थ वियपा पुग्गलसंजोगजा कत्तो ॥ १०॥ "का अरनिनि का अतिःको वा आनन्दः इति विफल्पनपिन सरप)प्र-मात्मस्वरूपप्रत्यक्षतापामुक्तम,अध्यात्मगारा स्वरूपानुभवमप्रतया ममि. हितमुखारविफल्पस्य मूक्ष्मम्याप्प नवफा । नपान्ये रिकल्पाः धूना: पग- म २६२. लसंयोगना गृहमनस्वननभोजनादिपुद्गलसंसर्गननिताः कुतो भवन्ति ? अपितु न कुपित स्वाभाविकधर्मज्ञानसामच्या औपाधिकधर्मज्ञानमात्र प्रति प्रतिवन्या- त्वादिति भावः। तदयं गुदात्मस्वभावानुभवनामा सन्मात्रार्यनिर्भासी धर्ममध्यान- फलं विगलितपंचान्तरचिदानन्दनिप्पन्दभूतोऽविकल्पः समाधिरुपगीयते ॥ १०२।। अस्यैवाचिकल्पसमायेरुपायभूतं शृद्ध विकल्पमुपदर्शपति- अएणे. पुरगललावा एणो. एगो य नाणमित्तोहं। सुघो एस वियप्पोअविअप्पसमाहिसंजणो ॥१३॥ . 'अपणे 'ति । पुद्गलभावाः पुद्गलपरिणामाः-फायमनोवागानमाणकर्म- वर्गणाधनगृहसेवारामादिसंस्थानभानोऽविद्याप्रपञ्चोपराचतममकारविषयीभूना अ. न्पे-मदात्मद्रव्यादेकान्तेन पृपग्भूताः, फालत्रयेऽप्युपयोगलक्षणामस्पादिति भावः । अहं च मानमात्रमुपयोगमायस्वभाव इति हेतोः पुद्गलभाषेभ्योऽन्य एफथ, फालत्रयेऽप्यन्यद्रव्यसंसर्गेऽरि तत्स्वभावापरिग्रहाद् अनन्तपर्यायाविर्भार तिरोमााम्यामप्यविचलिनशुदात्मन्यकशक्तिमसाच । न च शानदर्शनचारित्र- रूपरत्नप्रपस्त्रमावशालित्येनापि शुद्धात्मव्यस्यैकत्वानिः सम्भवनि प्रभानमन्प- दोपहरणयक्तिगुणयोगामात्सरन्नस्पति । एष शुद्धान्पद्रव्यविषयत्येन शुदी रि. पत्तोऽविकल्पसमाः मम्पर प्रकारेण जनकः, पतन्जनितमस्कारस्प रिफरपा- दरमंकारविरोपियन नतस्तदनुत्यानाद, एतस्य च बदपि विनास्पानु पि. नारावरिकल्पनालमुच्च स्वत एकोपरमादिति ।। १०३॥ " तदेतदश्याभ्यानमरिकल्पममाधिमम्पन्यपन्धुरमिन्येतदेवाभिप्दवाना- एयं परमं नाणं परमो धम्मो इमो चिय पसियो । एयं परमरहस्सं णिच्यसुदं जिणा विति ॥ १०४ ॥ प्पा-एप पाम 'ति । एतत्यान्मयानं परमं मान, शनाप विरति: प.मवाद, यि मस्त्रामाग्लान , ममतायाधगदापममादिति मारः। पामी पोवन मिशा, दगती पानी मनोगंगात, गिदिगती नियमन पारणाग । पनप पासपोनि निश्पष्ट पारमाधिकारी रिना. सीपंग पुर। पहागः- "परमरहस्समिसोणे समतगणिपिडगमारिप्रसाराणं । परिणामियं पमाणं णिच्छपपरलंघमाणाणं " नि ! १०४॥ अध्यात्मस्य भवचने परमरहस्यत्वादेव परीक्षक सर्वत्र तदनुमाने व प्रवृत्तिः फरव्येत्यभिपायगना-- अज्जप्पाचाहेणं विसयविवेगं अमओ मुणी विति । जुत्तो ह धम्मवाओण सुकवायो विवाओवा॥१७॥ व्याख्या-'अझापाबाहेण नि। भनोऽध्यात्मस्य परमरहस्यन्वादध्यात्मा. पान-स्वपरगतमध्यादिममन्वितशुभाशपाविच्छेदेन विषयविय निर्णिनीपि. मानिणर्ष ध्रुबते मुनयो विगलितरागद्वेषाः साधवः कर्तव्यमिति शेषः । हि पनो धर्मवाद एवं मध्यस्पन पापभीरुणा च समं तत्वनिर्णपार्थमपक्षपातेन कया- भारम्भलक्षणी युक्ता, नावानफलत्वात् तस्य न शुकवादा, भये पराजये वा परस्प स्त्रस्य चानर्थलपुत्वापसे । काठशोपमात्रफलो विवादो वा-दुःस्थितेना- पिना सह उलजातिपधानी जन्पो युक्तः, माधूनां माध्यध्यपानवाद,. भानुपन्धिबाम साधूनां मयत्नस्य ॥१०॥ सद धर्मशनैबाध्यात्मावान भावनिर्णयस्य कर्तव्यत्वाधिष्टाचारानु. रोन सोद्दशेनव प्रारम्यस्प स्वप्रन्यफलोपहितत्वं प्रदर्शयनन्धरपि तस्वनिर्णय- मिद्धधर्यमित्यमेव भणितव्यमित्युपदेशपाह- नणियं किंचि फुममिणं दिसा इय धम्मवायमग्गस्स। अण्णेहि वि एवं चिय सुभाणुसारेण नणियत्वं ॥१०॥ पाण्या-भणिय नि । इत्युक्तहेनोधर्मवादमार्गस्प दिशव स्फुटमिदं किभिन्मकनार्यगोचरं भणित पया, तेन च मापार्षदृष्टया तश्यनिर्णयमिदिरपि कुनषेति भावः 1 अन्यैरपि धर्मपरीक्षकैरेयमेव ध्रुतानुसारेण भणितम्पम् । पमेव प्रकृतार्थभ्रमनिपातवमानमिदे रागद्वेषपरिणामामान कल्याणीनसम्पति भावनीयम् ॥१०६॥ सर्वस्वोपदेशमा--

No text on this page.

No text on this page.

किं बहुणा इह जह जह रागहोसा लहुं विलिकति ।
तह तह पयट्टियत्वं एसा आणा जिशिंदाणं ॥१०॥
व्याख्या--'कि यहुण पनि । पटा || १०७ ।।
एसा धम्मपरिका रश्मा नविआण तत्तबोहहा ।
सोहिंत पसायपरा तं गियत्या विसेसविऊ ॥ १० ॥

No text on this page.

किं वद्रुष्णा इह जह जह रागहोंसा लडं विखिळति । तह तह पट्टियवं पसा याणा जिणिंदाणं ॥ १० ॥ च्याथ्या-'विहग नि | मटा ॥ १० ॥ एसा धम्मपरिरका रझ्या नवित्राण तत्तबोहवा । सोहिंतु पसायपरा तं गियत्या विसेसविज ॥ १७ ॥ मरिग्रीविनयादिवसगुरोः पटाम्बराहांगी मरिसीविनयादिमिरमृगरी प्रामनं मंजुपि । मरिग्रीविनयमने पिवति मान्यं व राज्य कृती ग्रन्योऽयं विनोतु कोविदकले मौर्ट विनोदं नया ॥१॥ महोपाध्यायश्रीविनयविनयवास्मतिमिः पच माहाय्यं नदिन यनमाष्टवमभूत् । समर्पकस्तुगपरिमटविगेपानि हि पमिदा ग्रारमिमुवनननानन्दनननः ॥ २॥ मन्त्रः मनु ममन्ना में प्रत्ययविही भृमम । पानुग्रहादस्य मौमाग्यं प्रपितं मां ॥ ३ ॥ नि जगद्गुरुविण्यारिभट्टारकीहोरविनयनरीश्वरमियमुग्यपत्ती- विषाविभारदमहोपाध्यापपीकन्यागविनयगणिभिप्यारमधासमतिलापन्डित- श्रीलामविनयमिमियानगुणगगगरिष्ट्रपन्दिनी नोस्निगगिमतीय तिल- करिलपातालमीमाग्यनिसिग्टिनश्रीनयविनयगणिपरणकमलमविना परि খানিগগিবগ নিয়াসিন সী যমীনামা अन्य मागः॥ मंदामासामन्दन व मितपक्ष । अहमीरपुरारं हि निविता पनने पुरं ॥ भोग मापाटन . ..

No text on this page.

Dahrampariksha

Author
Pandit Bagwan Sain
Title
Dahrampariksha
File name
Dahrampariksha
Text
OCR done
Citation
1911
Published
2011/07
Publisher
Mumbay,nirnaya Press
Language
Sanskrit
Pages
268
Library
Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
DLI number
313072
Barcode
99999990311086.00
Scanning centre
Banasthali University
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
X2En6kaCTjN
Download PDF

Dahrampariksha