·No text on this page.

·नवकूराला
निषध पर्वतस्थापना
श्रष्टालकृत महा
हिमवेत पर्वत स्थापना
नो
२
हरिवर्ष युगलदेव.
देवकुरु

·ST
THU
अढीदीपना नकशानी हकीगतनुं पुस्तक.
एमांजंबूद्वीप,लवणसमुद्र,धातकीखंड कालोदसमुद्र,
अने पुष्काई द्वीप,संबंधिशाश्वता पदार्थोनुं सविस्तर वर्णन.
तथा
चोवीश दमकें स्थिति आदिक पांत्रीश धार प्रमुख
अनेक प्रकारना लूटा बोलोनो समावेश करेलो .
एग्रंथ
समस्त निश्चयार्थ जिज्ञासु एवा सम्यग्दृष्टि जनोने वांचवा धारवाना
खपमां भाववा योग्य जाणी.
Bharati
eva
श्रावक. नीमसिंह माणके
AMVis
Simum
Accn No
श्रीमुंबापुरी मध्ये.
9)
LACNUN
(a)
निर्णयसागर नामक मुद्रालयमा मुद्रित कराव्यो छे.
शके. १८११ संवत् १९४६ सने १८९०
आ पुस्तकने छपाववा सबधी सर्व हक्क छपावनारे पोताने स्वाधीन राख्यो के
RAGH
NAA
की

·नवकूसालकृत माल्यबन गजदतगिरिस्थापना सहकूटासंकृत गधमादन गजदेत गिरिस्थापना १०.०. Vir 82 ........................... नि बत्रीश विजयमाहेबावैताट्यपर्वत स्थापना. 8 जान ज دهد सहलाक 000000000000ouvous-०७७.. ..........OPPOop0000000000000000.00Punar ज L- शोल विजयमाहेली एक विजयनी स्थापना. सिंधुनदी रक्तवतीनदी नीलवंतपर्वत गमान रक्तानी यवनकाचल मनुष्य युगलिक उत्तरकुरु स्थापना. स्तवतीनदी हि सिध ALOD रक्तानी ह गंगानदी शोल विजयमाहेली एक विजयनी स्थापना.

·No text on this page.

·चममांतर यत्रत
दम अग्रेसरोरधि
कातिप्रथम दिने स
५०
जबुदीप
स्थापना
(यो
योन
यो
बोजन ३१११५
बाहेरमंडलपरि
नीजगती
आ जयुवीप
नापा क्षेत्र
પડે
श्चिम भात
अधिकार
अतिम
पूर्वप्रात
ममतामि
करप्रसार
५२
CED
देर स्थापना
मगले सूर्य ताप

·.... २ .... .... ४ .... १२ ... अनुक्रमणिका. क्रमांक. पृष्टांक. क्रमांक. टष्टांक. १ असंख्याता दीपसमुनु प्रमाण. ? ए विजयनी वत्रीश नगरीनां नाम. ६७ ५ जंबूछीपनां संक्षेप परिध्यादि. ३० सीतासीतोदा धने वननुं वर्णन.६ए ३ अढीहीपमां कया कया पदार्थ जे. ३१ जंबूछीपना योजननो शरवालो. ७० ४ अढीदीप माहेला शाश्वता पदा ३२ तीर्थकर चक्रवर्तीनी उत्पत्ति. ७१ ो एकतालीश बोलें संपें कह्या. ५ ३३ नीलवंत पर्वत वर्णन. ७१ ५ जंबुधीपनी जगतीनुं वर्णन, २० ३४ रम्यक्यौगलिकत्रि वर्णन. . ७१ ६ विजयदेवनी राजधानीनुवर्णन. ए ३५ रुक्मिपर्वत वर्णन नरतत्र वर्णन. ३५ ३६ हैरण्यवंत यौगलिक क्षेत्र. नरतमां अयोध्यानु प्रमाण.... ३६ ३७ शिखरी पर्वत वर्णन. ए वैताढय पर्वत वर्णन. ३७ बार आराठे स्वरूप. ७३ १० उत्तराई जरतवर्णन. ३ए गंगासिंधुना बिजनुं स्वरूप. ១ ឬ ११ चूनहिमवंत पर्वत पद्मश्हादिक.४० ४० चं सूर्यनुं स्वरूप. १२ गंगा सिंधु तथा प्रपात कुंम. ४१ परिधिनो गणित तथा यंत्र. १३ हिमवंत युगलदेव वर्णन. १५ ४२ गणितपदना हीसाब तथा यंत्र. ए? १४ महाहिमवंत पर्वत वर्णन. ४५ ४३ जीवा गणित अने यंत्र. ए १५ दरवर्ष यौगलिक क्षेत्र वर्णन.... १७ धव कुकरवानी समजण. ए६ १६ निषेध पर्वत वर्णन. ४५ धनुःपृष्ठ गणित उपाय तथा यंत्र.ए६ १७ नदी, इद, कुंम वर्णन. ४६ वाहाकरणविधि तथा यंत्र.... १७ महाविदेह देत्र वर्णन. ५४ ४७ प्रतर करवानो विधि तथायंत्र. १00 १ए गजदंतगिरि वर्णन. ५४ घ घनगणित करवानो विधि, ११२ २० उत्तरकुरुक्षेत्र वर्णन. ५५ ए घनगणित यंत्र स्थापना. ११४ २१ उत्तरकुरु माहेला इहनुं वर्णन. ५७ ५० कु प्रमुखना सिमांक. ११४ २२ जंबु वृद्ध वर्णन. एन ५१ जिव्हा प्रमुख गणितनी गाथा. ११५ १३ देवकुरुक्षेत्र वर्णन. ५२ लवणसमुनो अधिकार. ११७ २४ मेरुपर्वत वर्णन. ६१ ए३ बप्पन्न अंतरहीप वर्णन. ११ २५ नश्शालादि चार वननुं वर्णन. ६२ ५५ धातकीखमनुं वर्णन, २६ तीर्थकर जन्मानिषेकनी शिला. ६६ ५५ कालोद समुन्नुं वर्णन. १३७ २७ महाविदेहना बत्रीश विजय. ६६ ५६ पुष्कराई होपाधिकार. ..... १२७ २७ वहस्कार पर्वत वर्णन..... ५७ बीजा होप नदी पर्वतादिक. १२ए .... .... ... .... त ឬ ច .... . . ... ... .... .... १२३ .... . . .

·RA
thiket
-
-
बवरण समुहगत सूर्यचंद्राकृति स्थापना.
S
५८
धातकी रखमने विषे ईस्कुकार पर्वन स्थापना.
हरिवर्षयुगमदेव
वृत्तवैताढ्य
महाहेमवंत पर्वत.
०वृत्त वैताब्य.
हमपंतपर्वत
भरत क्षेत्र
im
वेताला
४
३
"

·३ .... .... अनुक्रमणिका. क्रमांक. पृष्टांक. क्रमांक. पृष्टांक. ए बादेत्रोनां प्रमाण..... १३० तथा विमानोनी लंबाश्यादिक.१७० एए मनुष्यक्षेत्रमा पर्वत संख्या..... १३१ ७२ समुशेना पाणीना स्वाद..... १७० ६० मनुष्यदेवथी बाहिर कया पदा ७३ देवोना शरीरनाप्रमाणनो यंत्र.१७१ थ नथी? ते कह्या बे.... १३१ GU त्रायस्त्रिं शकादि देवो तथा वाण ६१ नंदीश्वर,रुचक अनेकुंमलदीप.१३३ व्यंतरेंशेना चिन्ह, वर्णादिक. १७ ६२ अढीहीपमां मनुष्य संख्या. १३२ ७५ प्रतरें प्रतरें त्रिखूणादिक,विमा १७३ ६३ चोवीश दमकनां नाम. १३६ ७६ विमानोने याधार,चिन्द,पृथ्वी ६५ शरीरादिक पांत्रीश धार एमां अ पिंक,त्रिखूणादिकविमानसंख्या, ल्पबदुत्वधारनाया बोलले.१३७ किदिबषिदेवोनां आयुष्यादि यंत्र.१७५ ६५ चोवीश दमक मांहेला प्रत्येक ७ लोकांतिक देवोनुं स्वरूप १७ दंम शरीरादिक पांत्रीश हार४७ GG वैमानिक देवोने अवधिज्ञान. १७ए ६६ नवनपति देवोनुं स्वरूप. .... १६३ जए नारकीना आयुष्यनो यंत्र... १५० ६७ दश निकायनां नामादिकयंत्र. १६५ ए नारकीनो पृथ्वीपिमादिक यंत्रोरएश ६७ नवनपति व्यंतर देवीनुं आयु. १६६ ए१ नारकीने घनोदध्यादि आधार.१एज ६ए नवनपतिना इंइ तथा नवन. १६६ एश प्रकारना पव्योपमनुं स्वरूप. १एए ७० व्यंतर देवोनुं स्वरूप... ए३ शो प्रकारना रत्नोना नेद ७१ ज्योतिषी देवोनुं स्वरूप. १६७ ए कया कंया जीव नरकमां जाय,३१२ ७२ ज्योतिषी तथा वैमानिकायु. १६ए ए५ कया मनुष्य कयो गतिमांजाय १३ ७३लोकपालनुयायुतथाप्रतरेंप्रतरें ए६ चक्रवर्तिना चौदरत्न स्वरूप आयु कहेवा माटें उपाय. १७१ ए सिविशिला स्वरूप पूर्व संख्या १५ अवचारे निकायनीअग्रमहीषी तथा ए तीर्थकरादित्रेवीश पदवीनांनाम१५ वैमानिकनीप्रतर संख्या यंत्र. १७४ एए नत्सेधादि अंगुलनुं स्वरूप १६ ७५ प्रतरें प्रतरें उत्कृष्टायुनो यंत्र. १७५ | १०७ जूदी जूदी योनियोनो विचार २१७ ७६ वैमानिकना त्रिखूणादि विमान १७६ १०१ उपक्रमादिक आउखानुं स्यरूप२१७ २१ए सौधर्मेशाने देवीनी उत्पत्ति. १७ १०३ अढारनात्रानां नाम, ७० देवोना सर्व प्रकार केटला. १७७ १०३ अशुनध्याननां त्रेशन स्थानक.२२० पए जवनपतिनां आनरण चिन्दादिर ७७ १०४ उपदेश रत्नकोष बहोंतेरनेद. २२२, ७७ अढीहीपगत चंद सूर्य संख्या १७७ १०५ न जाणे न आदरे न पाले ३ ७१ ज्योतिषीना विमानवाहक देवो त्यादि अष्टनंगीतुं स्वरूप. २०२ .... २१४ ३२४ ....

·नदीसरकत्सः
६४
+
६५
.
नंदीसरसीपस्थापना.
Ena
m
PUR

·श्रीवईमानस्वामिनेन्योनमोनमः यथ ॥ अढीहीपनां नकशानोविचार प्रारंनः॥ एक राज प्रमाण तिर्बो लोकले तेमां असंख्याता दीप थने असंख्याता समुह,ते सर्वमा जंबुझीप आयमा के भने स्वयं रमण समुइ अंतमा जे ए सर्व दीप मली सं ख्या घढीसागरोपम अर्थात् पञ्चीश कोडाकोडी नचार पढ्योपमनां जेटलां समय थाय तेटलां , ते संस्थान थकी एकजथाकारें अने विस्तार पणे अनेक प्रकारनांबे एटले प्रथम दीपथी प्रथम समुइ विगुणो ने तेथी बीजो दीप बमणो ने तेथी बीजो समुह बमणो ने तेथीत्रीजो दीप बमणोडे एरीने सर्व दीपसमु विस्तारें एकेकथी वमणा बमणा पहोल पणेने, सुप्रशस्त वस्तुना जेवा जेवा नामले तेवा तेवा नामे ए दीप समुह ने ते वली एकेका नामे करी पण असंख्याता असंख्याता जेम था मध्यनो जंबूदीप ने तेम एज जंबूने नामे बीजा पण असंख्याता दीप ने. ते सर्व दीप भने समुन्ने अंज्यतर एटले तिर्यक्लोकने मध्यवर्ति आजबूझीप ने ते बझा दीप समुनी अपेक्षायें सर्वथकी न्हानोले एमां जंबू सुदर्शन नामे वृक्ष तेमाटे एनुं जंबू एवू नाम के ए जगति सहीत प्रमाणांगुलें करी एक लाख योजन लांवो पहो लोने, थालीने आकारें, कमलना मोमाने श्राकारें, तेलना पुडला करी ते जेवा गोल होय तेवा आकारे, पूरण चंइमाने याकारे, तथा रथना पश्डाने आकारें गोलले. एनी त्रणलाख शोलहजार बशे सत्तावीश योजन,त्रएकोश, एकशो अहवीश धनुष्य, तेर अंगुल, पांच यव, एक जूं, एक लीख, चार वाल, वली एक वासनां शात नाग करीयें ते माहेला सात नाग तथा वली ते शातीया एक नागनां एकशठ नाग करी ते मां हेला दशनाग उपर एटली परिधिने शेप सर्व असंख्याता जंबूझोप चूडीने आकारे जा पवा अने असंख्याता कोडा कोडी योजननां लाबा पहोलाने, ए प्रथम जंबूदीपजे डे ते बीजा सर्वे असंख्याता दीप थने समुई करी वीटे बे. जेम जंबूदीप जगती सहीत एकलाख योजननु बे तेम एने फरतो लवण समुह ते जगती सहीत बे लाख योजननां विस्तार वालो तेमज लवण समुड्ने फरतो धा तकी खंबे ते जगती सहीत चार लाख योजन ने तथा धातकी खंमने फिरतो का लोद समुश्वे ते जगती सहीत आठ लाख योजन ले तथा कालोद समुश्ने फरतो पु . करवर दीपले ते पूरणतो शोल लाख योजन परंतु ते माहे धावलाख योजन प्र

·कुंमलदीप स्थापना
प्रासाद
प्रासाद
TUE
प्रासाद
POS

·२ अढीधीपना नकाशानी हकीगत. माण धर्मवीप मानुष्योत्तर पर्वते करी वाटेलु २ ते माहे मनुष्यनी वस्तिने अने बाहे रनो थवीप मनुष्यनी वस्तिथी शून्य माटे पुष्करवर दीपनो अईनाग अढीदीपनी गणतिमा लीधुंने तेथी एनुं पुष्कराईवीप एवं नाम राख्युंजे. एरीतें एक लाख योजन जंबूधापना तथा बे लाख पूर्व अने बे लाख पश्चिमना मली चार लाख योजन लवण समुश्नां मेलवतां पांच लाख योजन थया तेनी साथै पूर्व धातकीनां चार अने पश्चिम धातकीनां चार मली धार लाख योजन धातकीखंमनां मेलवतां तेर लाख योजन थया तथा तेनी साथें पूर्व कालोद समुश्नां पाउलाख अने पश्चिम कालोद समुना था लाख मली शोज लाख योजन कालोद समुश्नां मेल वीये तेवारें उगात्रीश लाख योजन थाय तेनी साथे पुष्करवर दीपाईनां पूर्व पश्चि मना आठ आन लाख मली शोत लाख योजन मेलवीये तेवारें पीस्तालीश लाख यो जन प्रमाण अढीवीप थाय ने तेमां मनुष्यनी वस्ति. ए थढी दीप प्रमाण मनुष्यदेवर्नु पूर्वोक्त रीतें पूर्व पश्चिम विष्कन पीस्तालीश लाख योजन प्रमाण तेमज दणोत्तर विष्कंन पण पीस्तालीश लाख योजन प्रमा एने तेमा जे जे शाश्वता पदार्थो रह्या तेना चित्र या पुस्तकने विषेसामान्य प्रकारें देखा ड्याने. तिहां प्रथम पूर्व पश्चिमनां पीस्तालीश लाख योजन यावीरीतें पूराणा . पुष्कराई कोपना पूर्व बने पश्चिम ए बे वाजुनां मानुष्योत्तर पर्वत पासें था वेला महोटा बे वन मुख ले ते प्रत्येक ११६७ योजननो जे. २३३७६ पुष्कराईमां बे बाजुनां बेवडा बत्रीश विजयने ते प्रत्येक विजयनुं वि कंन १एए। योजननुं जे तेने बत्रीश विजय साथे गणतां सरवाले. ६३३५१६ पुष्कराईमां शोल वचस्कारा पर्वतले ते प्रत्येक पर्वत बेबे हजार योजन-डे ३२००० पुष्करानी बार अंतरनदी प्रत्येक पांचसो योजन प्रमाणे गणतां योजन. ६००० पुष्कराहनांबे मेरुनांबे वन प्रत्येके ४४०१६ योजन प्रमाणे गणतायोजन. 10१७३२ पुष्कराईनां मांहेली बाजुनां समुह तरफनां बे बाजुनां बे वनमुख जगतीनां योजन बाद करतां प्रत्येक ११६७६ योजन प्रमाणे गणतां योजन. २३३५२ अढीवीपमा एक जंबुदीपनी, बीजी लवण समुनी, त्रीजी धातकी खमनी अने चोथी कालोद समुनी ए चार जगती पूर्वदिसीनी थने चारजगतो पश्चिम दिसीनी एम बे बाजुनी मली जगती आउने अने पुष्करा दीपने फरतो मनुष्योत्तर पर्वत,तेनी जगती जिहां दीपपूरण थायडे तिहांले मा टेते गणी नथी शेष आठ जगती प्रत्येक बारबार योजन प्रमाणे गणतां. ए६ ·.. 00000 .. अढीदीपना नकाशानी हकीगत. कालोद समुना एकेकी बाजुनां धान आठ लाख योजन प्रमाणे बे बाजुना.१६००००० धातकी खंगनां बे बाजुनां चार वनमुखले तेमाथी एकेका बाजुना बे बे वन मुखें जगति बाद करतां ११६६० योजन संध्या बे. २३३२७ धातकी खमनी बे बाजुनी बत्रीश विजयनां प्रत्येक विजयें (ए६०३) योजन उपर एक योजननां आठ जाग करीये तेवा त्रण नाग रंध्या ने... ३०७३०७ धातकी खमनां बे बाजुनां शोल वदस्कार पर्वत प्रत्येक हजार योजननां . १६००० धातकी खंमनी बार अंतर नदीनां प्रत्येकें अढीसो अढीसो योजन गणतां. ३००० धातकी खमनां बे बाजुना बे मेरुनीपासें जशाल वनना एकेक बाजुना २२५१५० योजन प्रमाणे गणतां योजन ४५०३१६ लवण समुनी एकेकी बाजुनां बेबे लाख गणतां बे बाजुनां योजन.. जंबूदीपनो.वनमुख एकेक बाजुनी जगतीनां बार बार योजन बाद करता बाकी २५१ योजन प्रमाणे गणतांबे बाजुना योजन. ५७२० जंबूदीपना प्रत्येक एकेकी विजयनां ५५१२ योजन अने एक योजननां आगलाग करीये तेवा सात नाग उपर एवा शोल विजयते यद्यपि जंबूमा विजयतो बत्रीशले पण पूर्व पश्चिम आश्रयी बेबे विजयनो एकेक नाग गणतां आ ठेकाणे शोल विजय हिसाबमां गणवा एजरीत धा तकीखेमे तथा पूष्कराईमा पण जाणवी. ३५००६ जंबूदीपना आठ वक्षस्कार पर्वत पांच पांचशो योजन प्रमाणे गणतां... जंबूदीपनी अंतरनदी सवासो सवासो योजन प्रमाणे गणतां योजन. ५० जंबूझोपनो मेरु तथा नशाल वननां योजन. ५४००० सरवाले अढीवीप संबंधी पूर्व पश्चिमनां योजन. ५००००० हवे दक्षणोचर विष्कंन ४५००० लाख योजन आवी रीतें पूराणा ने. पुष्करामांबे तरफनां बे टुकार पवन प्रत्येक जगति सूधा पाउ लाखयो १६00000 कालोदधीनां एकेक बाजुना पार पात लाख योजन प्रमाणे गातां. १६००००० धातकीखमना हुकारपर्वत एकेकी बाजुनां चारलाख योजनजगती सुधाओ. G00000 लवण समुनी एकेको बाजुनां बेबे लाख योजन प्रमाणे गणता. दक्षा जरता तथा दक्षण ऐरवत्ता एकेकाना श्ए योजन अने एक योजनना योगणीश नाग करीये ते मांदेला त्रण नाग नपर ले... ४५ नरतक्षेत्र माहेला वैताढ्यनां पञ्चाश योजन. ५० ऐरवतत्र मांहेला वैताढयनां पञ्चाश योजन. ५० H000 ४00000 ·४ ए .. ૧૧ ૧૨ १४ ૫ :: ५ अढीदीपना नकाशानी हकीगत. दक्षण जरतानी अयोध्यानगरी पोहोल पणे नव योजन जे. उत्तर ऐरवताईनी अयोध्यानगरी पोहोल पणे नव योजन. उत्तर बाजुनां जरतानां योजन, वण बाजुयें ऐरवताना योजन... चुन्नहेमवंत पर्वत पोहोल पणे योजन. शिखरी पर्वतन पोहोल पणे योजन... हेमवंत क्षेत्र गलीयानुं पोहोल पणे योजन.. एरन्यवंत क्षेत्र युगलीयानु पोहोल पणे योजन.. महा हिमवंत पर्वत दहणोत्तर पहोल पणे योजन... :. रूपी पर्वत दक्षणोत्तर पहोल पणे योजन. .. हरिवर्ष देत्र युगलीयानुं दहणोत्तर पहोल पणे योजन.. रम्यक् क्षेत्र युगलीयानुं ददाणोत्तर पहोल पणे योजन, निषध पर्वत दक्षणोत्तर पोहोल पणे योजन. नीलवंत पर्वत दक्षणोत्तर पोहोल पणे योजन देव कुरुक्षेत्र युगलीयान दक्षणोत्तर पोहोल पणे योजन.. उत्तर कुरुक्षेत्र युगलीयान दक्षणोत्तर पोहोल पणे योजन, मेरु पर्वतनो दक्षणोत्तर विष्कन, सरवाजे बढीकीपना दक्षणोत्तर योजन संख्या. .. २३७) २३७) १०५५) १०५२) ५१०५) २१०५) ४२१०) ४१) GU२१) G४२१) १६७४२) १६७४२) ११७४२) ११७४२) १0000 १ .. ૧૯ १४ ૨ ४५००००० ॥ अथ एकतालीश बोले अढीबीप व्याख्या उपदेश ।। ॥ प्रथम इष्टदेवने नमस्काररूप मंगलाचरण ॥ ॥ श्लोक ॥ श्रीवर्धमानाख्यविनुं यजामि, सुरासुरैः सेवितपादपद्मम् ॥ तस्योपदेशामृतपानपीना, नरा नवाब्धिं विषमं तरंति ॥२॥ हवे अढीवीपनी व्याख्या करेजे जंबूदीपथी मामीने मानुष्योत्तर पर्वत लगे थढी वीप समय क्षेत्र कहेवायडे एमां जे कांश शाश्वता पदार्थ, नित्य पदार्थ, ध्रुवपदार्थ, अव स्थितनावे ते संदेपथी एकतालीश बोलें करी कहीयें बैयें. १ प्रथम बोलें खांमुधानुं प्रमाण कहे. लाख योजननुं जंबूचीपले तेना १९७) खांमुया थाय ते आवी रीतें प्रथम एक खांसुयो जरत क्षेत्रनो जाणवो तेवाज वे खां .

·अढीदीपना नकाशानी हकीगत. ບ मुआ चुन्न हेमवंत पर्वतना तथा चार खांसुधा हेमवंतनामे युंगलीयानां क्षेत्रनां तथा बात खांमुथा महाहेमवंत पर्वतना तथा शोल खांसुआ हरिवास युगलीयानां क्षेत्रना तथा बत्रीश खांमुआ निषध पर्वतना एरीतें नरत क्षेत्रीथी मामीने निपध पर्वत लगें त्रेशन खांमुथा थया तेवाज त्रेशन खांमुथा ऐरवत क्षेत्रथी मामीने नीलवंत पर्वत लगें थाय बने चोशन खलुक प्रमाणे माहाविदेह क्षेत्रले एम सरवाले मली एकशो ने खां मुथार्नु जंबूझीप ते एकेको खांमुठ (५२६) योजन थने एक योजना उंगणीश नाग करीये तेवा उ नाग उपर एटला प्रमाणनु जाणवो तेने एकशो नेवुयें गुणतां ब राबर एक लाख योजन दहणोत्तर जंवूछीपना थाय तेनी यंत्र स्थापना खंरुक. केत्रादिकोना नाम. ६४ महाविदेहक्षेत्रनां खमुक चोशन, १ जरतक्षेत्रनो खंमुक एक. ३३ नीलवंतपर्वतनां खंमुक वत्रीश. २ चुल्ल हिमवंतपर्वतनां खलुक बे. १६ रम्यक्त्रयुगलीपार्नु खमुक शोल, ४ हेमवंतयुगलीयानुक्षेत्र खंमुक चार. जरूपीपर्वतनां खंझक प्रात. महामवंतपर्वत खंसुक बाउ, ४ ऐरन्यवंतत्रियुगलीयानुखमुक चार. १६ हरिवासयुगलदेवनां खंमुक शोल. २ शिखरीपर्वत खंमुक बे. ३२ निषधपर्वतन खमुक बत्रीश. १ ऐरवतत्रनो खंमुक एक. २ बीजा बोलें योजन प्रमाण कहेले. जंबूतीपना दहाण दरवाजाथी मामीने चुलहे मवंत पर्वतनां ऋषनकूट पर्यंत (५२६) योजन अने ब कला प्रमाणे नरतत्रिने तथा १०५२) योजनने बारकला प्रमाणे पोहोलो हिमवंत पर्वत तथा २१०५) योजन ने पांच कला प्रमाणे पोहोलो हेमवंतयुगलदेव डे तथा ५२१०) योजन ने दश कला प्रमाणे पोहोलो माहाहिमवंत पर्वत तथा ७५२१) योजन अने एक कला प्रमाएं पोहोलो हरिवास युगलीयानुं देव तथा १६७४२) योजन अने वे कला प्रमाणे पोहोलो निषधपर्वतले एज प्रमाणे ऐरवतदेवथी मामीने नीलवंतपर्वत लगे पण -मर्यादा जाणवी अने निषधपर्वतथी मांझी नीलवंत पर्वत लगें ३३६७४) योजन अने चार कला उपर एटलो महाविदेहक्षेत्र पोहोलुंचे सरवाले उत्तरदहण जंबूहीपना एक लाख योजन थया तेनुं यंत्र. क्षेत्रादिकनां नाम. पोहोलाइयो कला. देवादिकनां नाम. पहोलाइयो कला. जरतत्र. ५२६.. ६ नीलपर्वतवंत. १६न्ध चुलहेमवंतपर्वत .... १०५३....१५ रम्यक्क्षेत्र युलीगयानु. ५१ हेमवंतयुगलदेव. २१०५.... ५ रूपी पर्वत ध३१० महाहिमवंतपर्वत ४२१०....१० ऐरन्य वंतयुगलक्षेत्र .. २१०५ L 3 ·६ ६ प १७ अढीधीपना नकाशानी दकीगत. हरिवयुगलदेव नव... १ शिखरीपर्वत ..... १०५३ निषधपर्वत १६७४ २ ऐरवतदेव ५२६ महाविदेहक्षेत्र .३३६७४.. ३३१५७ ६६७४२ - सरवाले (१०००००) ३ त्रीजे बोलें गणीत पद कहे जे सातसें कोड, नेवुकोड, उपनलाख, चोराणु हजार, उपर दोढसो योजन कांशक अधिकुं एटलुं जंबूदीपनो गणीत पद में. ४ चोथे बोलें परिधि कहे जे त्रएलाख शोल हजार बसें सत्तावीश योजन,त्रण कोश, एकशो अचवीश धनुष्य अने तेर अंगुल जाजेरा एटली जंबूदीपनो परिधि जाणवी तथा पंदरलाख एकयासी हजार एकसो उगणचालीश योजन किंचित णा लवण स मुनी परिधि जाणवी तथा एकतालीश लाख दश हजार नवसेने एकशन योजन एटली धातकी खंगनी परिधि जाणवी तथा एका लाख सीतेर हजार बशे पांच योजन काइक विशेषाधिक एटली कालोदधीनी परिधि जाणवी तथा एक कोडी बेतालीश लाख त्रीश हजार बशे उंगणपञ्चाश योजन एटली अन्यंतर पूष्करानी परिधि जाणवी. ५ पांचमें बोले पूर्वथी दक्षणे, दहणथी पश्चिमें, पश्चिमथी उत्तरे बार बारनुं अंतर कहे जे जंगणाएंसी हजार बावन योजन एक कोश पंदरसें बत्रीश धनुष्य अने त्रण अं गुल एटलो जंबूचीपना दरवाजा दरवाजानो अंतर जाणवू तथा त्रएलाख,पंचायुहजार बशे थेंसी योजन ने एक कोश एटलो लवण समुश्नां दरवाजा दरवाजानो अंतर जा वो तथा दशलाख सत्तावीश हजार सातशे पांत्रीश योजन धने त्रण कोश एटलु धातकी खमना दरवाजा दरवाजानो अंतर जाणवो तथा बावीश लाख बाणुहजार बशे तालीश योजन थने त्रण कोश एटलो कालोदधीनां दरवाजा दरवाजानो अंतर जा एवो अने पुष्कराईना दरवाजा नथी पण थाखो पुष्करवरदीप शोललाख योजननो तेना दरवाजा परंतु धर्मदीपना दरवाजा नथी, प्रत्येक दीप समुनी परिधिना योज ननो चौथो नाग करी तेमाथी मारनां बारणानां साढाचार योजन बा करता जेटला योजन बाकी रहे तेटतुं दरवाजा दरवाजानुं अंतर जाणवू तथा जंबूदीपनां चार दर वाजानां नाम था प्रमाणे एक पूर्व विजय बीजो दहणे विजयंत त्रीजो पश्चिमें ज यंत चोथो उत्तरें अपराजित ए चार दरवाजाने नामे ए दरवाजाना चार बारपालनां पण एहीज नाम डे, जंबूनो कोट मूलमा पोहोलो बार योजन ले तथा मध्यनागें पोहोलो थात योजन अने उपर पोहोलो चार योजन तथा सर्वे दरवाजा पाठ 'योजन उंचाने धने चार योजन पहोल पणे बारणाने एकेक कोशनी बे बाजु बारशा ·Ca अढीछीपना नकाशानी दकीगत. ख ने जंबूंदीपना दरवाजाने साहामा चारे कोरें दोरी बंट सर्व थसंख्याता दीप समुइना दरवाजा ले ते सर्व क्षीप समुशेना दरवाजानां नाम एना एहिज जाणवा. ६ बछे बोलें वर्षधरदेव कहेने. एक जरत, बीजो हेमवंत युगलक्षेत्र,त्रीजो हरिवास युगलक्षेत्र, चोथो ऐरवंतक्षेत्र, पांचमो ऐरण्यवंत युगलदेव, बहो रम्यक्युगलक्षेत्र, थने सातमो माहाविदेह क्षेत्र ए सात जंबुद्धीपमा तथा धातकीखममा एथी बमणा चौदवर्ष धर क्षेत्र में अने पुष्कराईमां पण धातकीनी पेरें चौदवर्षधर ने सर्व मती अढी वोपमा पांत्रीश वर्ष धर क्षेत्र में एनी बाइ पोहोलाइनां प्रमाण धागल कहेशे. उ सातमे बोले वर्षधर पर्वत कहे जे एक हेमवंत: बीजो महाहेमवंत,त्रीजो निषध चोथो शिखरी, पांचमो रूपी, बहो नीलवंत, अने सातमो मेरु ए सात जंबूचीपमा ने बने धातकी खममा ए थकी बमणा चौदडे ते सर्व जंबूदीपनां वर्षधर प्रमाणे चाले पण लंबाश्मां चार चार लाख योजनडे हवे पोहोल पणो कहेले बे हेमवंत अने बे शि खरी ए चार पर्वत बे हजार एकसो पांच योजन अने नाग तथा बे महा हेमवंत अने बे रूपी ए चार पर्वत आठ हजार चारशो एकवीश योजन अने १ जाग तथा बे निषध घने बे नीलवंत ए चार पर्वत तेत्रीश हजार बशें चोरासी योजन उपर ४ नाग ने दवे पुष्कराधमां पण जंबूदीपथी बमणा वध्या तेवारे चौद पर्वत थया ते सर्वे लंबाश्मा घाउ लाख योजन प्रमाणेजे थने पोहोलाइमां जेटला . ते कहेडे बे हेम वंत तथा बे शिखरी ए चार पर्वत चार हजार बशें दश योजन अने १० नाग में तथा बे माहाहेमवंत अने बे रूपी ए चार पर्वत शोल हजार पावसे बेतालीश यो जन पनर २) नाग ने तथा बे निषध अने बे नीलवंत मली चार पर्वत शडशन हजार त्रणसें अडशन योजन उपर नाग ने. दवे पांच मेरुनो उंचपणो तथा पोहोल पणो कहे. प्रथम जंबूहीपनो मेरु एक हजार योजन धरतीमां नमो ने अने नवाणुं हजार योजन उपर उचो ने सरवाले लाख योजन उंचो ने मेरुना मूलना हेग्ला बेहेडाथी समजूतल पृथ्वी एक हजार योजन उंची ने तथा समनूतलथी वली पांचशे योजन चंचो नंदन वन डे तथा नंदनवनयी शाडा बाश हजार योजन उचो सोमनस वन तथा सोमनसवनथी बत्रीश हजार योजन लंचो पंमुक वनडे एरीते एक लाख योजन संचपणानां थया अने उपर चालीश योज न उंची चूलीका ३ ते चोटली सरखी जे ए मेरुनो उंचपणो कह्यो हवें पोहोल पण कहेले मूल धरतीमां दशहजार ने नेवु योजन उपर एक योजननां धगीबार नागक रीये तेवा दस नाग एटटुं पोहोल पणेने पनी त्यांथी प्रदेशे प्रदेशे घटतां घटतां सम नूतल बागल बराबर दशहजार योजननो पोहोल पणे थयो रे तथा नंदनवन पासें ·त अढीदीपना नकाशानी दकोगत. (एएएच) योजन भने एक योजननां अगीधार नाग करीये तेवा ब नाग उपर एट बुं पोहोल पणे बे तथा सोमनसवन पागल (४२७३) योजन उपर अगीधारीया आउ नाग एटनु मेरुनो विष्कंन ले तथा पंकवन पासें १७०० योजन मेरुनो विष्कंन जे हवे धातकी खंम्नां बे मेरु तथा पुष्कराना बे मली चार मेरु प्रत्येकें एक हजार योजन धरतीमा ने धने चोरासी हजार योजन उपर ले मली पञ्चासी हजार योजन उंचपणे जे ए चारे मेरु उपर चूलिका नथी एम अढीवीपमा ३५ वर्षधर पर्वत जे. आठमे बोलें अढीदीप माहेला शाश्वता पर्वतनी संख्या कहे तिहां प्रथम जंबू वीपनां पर्वतो कहे सात वर्षधर पर्वत पूर्वे कह्या ते जाणवा अने चोत्रीश वैताढ्य पर्वत ले ते थावी रीतें एक जरतक्ष्त्रनां मध्यनो, बीजो एरवत क्षेत्रनां मध्यनो तथा बत्रीश विजय माहाविदेहना तेमा बत्रीश वैताढ्य ने एवं चोत्रीश वैताढ्य थया तथा चार युगलीयानां खेत्रनी विचमा चार गोल वृत्त वैताढ्य ने तथा कुरु खेत्रना यमक, सम क, चित्र अने विचित्र ए चार तथा नीलवंतनां बे गजदंता धने निषधनां बे गजदंता मती चार गजदंत पर्वत तथा निषधने हेतुल पांचकुंमने बे पासें १०० कंचनगिरि ने अने नीलवंत हेवल पांच कुंमने बे पासें १०० कंचनगिरि ने मतीने बसो कंचनगिरि ने तथा महाविदेहमा पूर्वपश्चिमना मली शोल वस्कारा पर्वत जे ए सर्वमली २१ए पर्वत जंबू वीपमा थया. एथकी बमणा ५३७ धातकी खममा ने तेनी साथे बे कुकार नेलीयें तेचारें ५४० थाय तथा धातकी खंम प्रमाणे पुष्कराईना पण ५४० पर्वत जाणवा तथा लवणसमुश्मा चार दिसिनां वेलंधर अनुवेलंधर देवोना आठ पर्वत मांहे नेली तेवारे सरवाले १३५७ शाश्वता पर्वत अढीवीपमा बे. ए नवमे बोलें अढीवीपनां शाश्वता कूट कहे:-तिहां प्रथम जंबूदीपमा २६ए, पर्वत ले ते उपर जे कूट बे ते कहेले तेमां ३५ वैताढ्य उपर प्रत्येके नव नव कूट ग एतां ३०६ थया तथा हिमवंतें अगीधार, महाहेमवंतें आत, निषधेनव, शिखरीयें अगी आर, रूपी पर्वते आठ कूट, नीलवंतें नव कूट, तथा बे गजदंतें नव नव, अने बे गजदंतें सात सात मली चार गजदंताना बत्रीश कूट, तथा शोल वदस्कार पर्वतें प्रत्येकें चार चार कूट गएतां ६४ थाय तथा मेरु पर्वतनां नवकूट ए रीतें सरवाले एकशव पर्वतना ४६७ कूट थया भने यमकादि चार तथा वृत्तवैताढ्य चार एवं थाउ पर्वत उपर कूट नथी तथा धातकी खंझमा एथकी बमणा ए३४ अने पुष्कराईमा पण ए३४, मली २३३५, कूट' अढीवीपमा जे. १० दशमें बोलें चक्रवर्ति जिहां पोतार्नु नाम लखे तेने पजकूट कहीये ते जंबू दीपमा बत्रीश विजयनां नीलवंत पर्वत पासे शोल कूट, तथा निषध पर्वत पासे ·अढीहीपना नकाशानी हकीगत. ए शोल कूट के मलीने बत्रीश श्रया तथा नरतक्षेत्रनो हिमवंत पर्वत पासें एक कूट बने ऐरवत क्षेत्रनो शिखरी पर्वत पासें एक कूटने एरीते सरवाले चोत्रीश रुपनकूट जंबूही पमा ले बने ए थकी बमणा अडशरकूट धातकी खममांडे तथा अडशन कूट पुष्कराई मां ने सरवाजे अढीवीपमा १७० रूषन कूटले. ११ धगीधारमें बोलें त्रण खंम साधीने वासुदेव जेने नपाडे तेने कोटी शिना क हीये ते शिला जंबूदीपमां चोत्रीश तथा धातकी खममा एषकी बमणी अडशत बने पुष्कराईमा पण अडश मली अढीवीपमा १७० कोटी शिलाले. १२ बारमें बोले प्रत्येक वैताढ्य पर्वत दो तिमिश्रा ने खंम प्रपात एवीबे बेगु फाले ते जंबूवीपमा चोत्रीश वैतादयनी अडशठ गुफाने, धातकीमा अडशन वैताढ्य नी एकशो बत्रीश बने पुष्कराईमा पण एकसो बत्रीश मली अढीवीपमा गुफाले. १३ तेरमें बोले बिल्लनी संख्या कहेजेः-प्रथम जंबूदीपमा जरतदेवनी गंगा बने सिंधु बे नदीनां बहोतेर बिल्ल तथा ऐरवत क्षेत्रनी रक्ता अने रक्तवतीनां बढ़ोत्तर बिल्न तेमज बत्रीश विजयमां पण प्रत्येक विजयनी गंगा भने सिंधु ए बे नदीनां बहोत्तर गणतां २३०४ बिल महाविदेहमांडे सरवाले जंबूझोपमा २५४ तथा धातकी खममा ४७ए अने पुष्कराईमां पण ए६ सरवाले अढीवीपमा १२२४० बिल ले. १४ चौदमें बोलें मागधादि तीर्थनी संख्या कहे:-तिहां प्रथम जंबूद्वीपमा मागध, वरदाम थने प्रनास ए त्र तीर्थ चक्रवर्ति साधेने तेमा नरतनां त्रण तीर्थ दक्षपद रवाजे समुडमांडे, अने ऐरवतनां त्रण तीर्थ उत्तर दरवाजे समुश्मांडे, एवं ब थया तथा पूर्व महाविदेहनी शोल विजयने तेमा साहामा साहामी थात थात विजय वच्चे सीता नदीमा सादामा साहामा त्रए त्रण तीर्थ गणतां शोल त्रिक अडतालीश तीर्थ सीता नदीमा बने पश्चिम महाविदेहनी शोलविजय तिहां साहामा सादामी श्राव धात विजय विचे सीतोदा नदीमा साहामा साहामीत्रण त्रण तीर्थ गणतां शोल त्रिक अडतालीश तीर्थ सीतोदा नदीमां मली गर्नु तीर्थ महाविदेहमा थया तेनी साथै पूर्वोक्त नरत ऐरवतनां न मेलवीये तेवारें १०३ तीर्थ जंबूदीपमांडे, तेथी बम पा २०४ धातकी खंमनां अने २०४ पुष्कराईना मली धढीवीपमा ५१० तीर्थ डे. १५ पंदरमें बोलें खमनी संख्या कहेजेः-तिहां पांच ज़रत, पांच ऐरवत, धने पांच महाविदेहने बत्रीश विजयें गएता एकशोने शात थानक थाय तेनी साथे पूर्वोक्त पांच नरत अने पांच ऐरवतनां दश स्थानक मेलवतां १७० थानक अढीवीपमां थाय ते प्रत्येक थानकमां बंब खमने तेवारें एकसो सीतेरने बए गुणतां१०२७ खंम थया तेमा जंबूमा २०४ धातकीमा ४०७ अने पुष्कराईमा ४० जाणवा.

·१० अढीदीपना नकाशानी हकीगत. १६ शोलमें बोले ब खममां बत्रीश हजार देश होय माटे एकंदर देश संख्या कहेजेः-तिहां जंबूदीपमा एक जरत बीजो ऐरवत अने बत्रीश विजय मली चोत्रीश थानक बनखं वाला ते प्रत्येक थानकमां ३२.७०० देश गणतो १000000 देश जंबूदीपमाले तथा २१७६७७० देश धातकी खममा छे तथा २१७६७७० देश पुष्क राईमां ने सरवाले अढीवीपमा ५४४ 0 100 देश ने. १७ सत्तरमें बोले ब खममा पांच धनार्य खेम थने एक आर्य खंग तिहां थार्य खम मां अयोध्या नगरी तेनी संख्या कहेजेः-जंबूमा चोत्रीश अयोध्या, धातकीमां बडशन अयोध्या धने पुष्कराईमा घडशन मली एकसो सीतेर अयोध्या अढीवीपमाले बने आर्यखम पण एकशो सीतेरले ते आयोध्या नगरी बार योजन लांबी अने नव योजन पोहोली होय सर्वेनी एज मर्यादा जाणवी तिहां जे थार्यक्षम होय तेमां धर्म होय तीर्थकर, गणधर, चक्री, बलदेव, वासुदेव प्रमुख त्रेशठ शिलाका पुरुष आर्य खममा उपजे, मोद गमन होय बने पांच अनार्यखममा धर्म न होय, सर्व म्लेख होय. १७ अढारमें बोलें कया खममा केटला देश होय ते कहेजेः-तिहां ब खममा मला ३२००० देश होय तेमां पांच अनार्यखममा प्रत्येके ५३१७ देश होय भने हा आर्य खममा ५३२० देश होय तेमा साढा पचीश देश आर्य अने बीजा धनार्य देश जाएवा. ए रीतें बढीदीपना सर्वे खम्मा देशनी मर्यादा जाणवी. एमां ५३१७ देश पांच धनार्य खममा लखेला परंतु ५३३६ देश गणतां ३२००० देशनुं हीलाब मलेले पण एक प्रतमा तथा एक पट्टमा उपर कहेला रीतें लख्यु जे. ते प्रमाणे में पण अहीं जिरव्युंजे. १ए गणीशमें बोलें विद्याधर तथा यानियोगिक देवनी श्रेणीयो वैताढय दीठ कहे:- तिहां प्रत्येक वैताढय दीवत्रण त्रण काम तेमा नूमीथी दश योजन प्रथम काम तेने दक्षण पासे पचाश नगर अने उत्तर पासें सात नगर विद्याधरनाले एवी बेबे श्रे णी वैताढये लेवी तेवारे जंबृद्धीपमा चोत्रीश वैताढधनी थडशन श्रेणी, तथा धा तकीमा १३६ थने पुष्कराईमा १३६ मती ३४० श्रेणी विद्याधरनी हवे वैताढवना प्रथम कामथी वली दश योजन उचो बीजो काम तिहां दक्षण उत्तर के पासें थालियो गिक देवोनी बे श्रेणीने तेथी पूर्वोक्तरीते एनी पण ३४० श्रेणी अढीवीपमांडे ए बेहुनी श्रेणी एकती करीये तेवारे ६७ श्रेणी अढीवीपमांडे. २०वीशमे बोले इह संख्या कहे:-तिहां प्रथम जंबूदीपमा शोज इहजे ते देखाडे.. प्रथम हेमवंत पर्वतें पद्मश्हजे, बीजो महाहिमवंतें महापद्मशहजे, त्रीजो निषधपर्वतें तिगिविहजे, चोथो शिखरीपर्वतें पुमरिक इहने, पांचमो रूपीपर्वते महापुमरिक इह बे, बो नीलवंत पर्वतें केशरीहने, ए प्रकारें ब ह तो पर्वतोनी परेंजे हवे दश इद ·अढीपना नकाशानी हकीगत. ११ बीजा देखाडेले तिहां निषधपर्वत उपरथी सीतोदा नदी पृथवी उपर पडेले ते प्रथम इहथी बीजा, त्रीजा, चोथा अने पांचमां इहमा पडेने तिहां पहेलो निषधश्द, बीजो देवकुरुह, त्रीनो सुरमनश्ह, चौथो सुलसह अने पांचमो विधुत्प्रन इह ए पांच इह मूकी पड़ी आगल चाली माटे ए पांच इह जाणवा तेमज नीलवंतपर्वत उप रथी सीतानदी धरती उपर पडेने ते प्रथम इहथी बीजा, त्रीजा, चोथा, पांचमामां पडीने पागल चाली ते पांच कुंमपहनां नाम कहे प्रथम नीलवंतश्द, बीजो उत्तरकु रुपह,त्रीजो चंदद, चोथो ऐरवत इद, पांचमो माल्यवंतइह एरीते ए दस इह धरती न पर ते पूर्वोक्त न साथै मेलवतां शोल इह जंबूदीपमाले भने तेथी बमणा बत्रीश इह धा तकी खममा ने तथा बत्रीश इह पुष्करादिना मली धढीवीपमा Gu, इह जे. २१ एकवीशमें बोले हनी देवी देव कहे:- प्रथम हेमवंत पर्वतें पद्मश्ह . एनां मध्यनां एक मुख्य महोटा कमल पाब्ल बीजा लघु कमलना ब वलय, तेनां १२०५७१२७ एटला लघुकमल तेणे वॉट्युं थकुं महोटुं कमलजे ते उपर श्री देवी रहे ए पद्मश्ह को दस योजन, पोहोलो पांचसे योजन अने लांबो एक ह जार योजनबे उपर श्रीदेवी रहे ते जुवनपतिदेवोनी जातिजे, हवे बीजो महाहिमवंत पर्वते महापद्मशहले ते दशयोजन संमो, हजार योजन पोहोचु अने बे हजार योजन लांबोडे, तेना मध्यना एक मुख्य महोटा कमल पाल लघु कमलोना बार वलय ते नां ५४१७० २०० एटला लघु कमजें वीट्युडे ते उपर हीदेवीनो निवास त्रीजो नि षध पर्वते तिगिनिदबे तेनो मध्यनो मुख्य कमल चोवीश वलये वीट्युबे तेमा 20086.0 एटला लघु कमल तिहां धीदेवीनो निवास एजें एक पल्यामुळे, ए इह दश योजन मो, बे हजार योजन पोहोलो अने चार हजार योजन लांबोजे हवे ऐरवतखेत्रथी शिखरी पर्वत उपर पुमरिक इह ते हिमवंतनां पद्मश्हनी मर्यादायें एमां लक्ष्मीदेवीनुं निवासबे एवें एक पल्यायुने पांचमो रूपी पर्वतें महापुमरिक इहले ते महाहिमवंत पर्वतनां महापद्मश्हनी मर्यादायेंने एमां बुधिनामे देवीनुं निवास एर्नु एकपल्यायु बहो नीलवंत पर्वतें केशरीइहजे ते निषधपर्वतनां तिगिनिहनी म योदायेंडे एमां कीर्तिदेवीनू निवासले तेनुं एकपल्यायुजे एन इह पर्वतो उपरजे तेनी देवी कही हवे पृथ्वी उपरनां दश कुंमपहले तेमां देवतानां निवास तथा जे रीते प वंत अपरें लक्ष्मी देवीनी संकलना कही तेम देवकुरु उत्तरकुरुमा महोटुं जंबूद ते पण एटलेंज लघु जब करी वीटेलुजे ते आगल लखा एरीतें जंबूमा ब देवी तथा दश देवता धातकीमा एथी बमणा बार देवी ने वीश देवता, पुष्कराधमां पण बार देवीने वीश देवता मली अढीवीपमा इह निवासी त्रीसदेवी अने पञ्चाश देवता जाणवा.

·१२ अढीदीपना नकाशानी हकीगत. २२ बावीशमें बोलें अढीकापनी नदी कहेजेः-सर्व मली जंबूचीपमा १३५६००० नदी तेमा मूलमा चौद महानदीने तिहां जरतक्षेत्रमा गंगा अने सिंधु, ऐरवतमा रका अने रक्तवति ए चार महानदोनो चौद चौद हजार नदीनो परिवार तथा हेमवंत युग लीयानां क्षेत्रमा रोहिता बने रोहितांसा तथा ऐरण्यवत युगलीयानां खेत्रमा रूपकुला अने सुवर्णकुला ए चार महानदी अहवीश थचवीश हजार नदीने परिवार एवं थान थइ तथा हरिवास युगजीयाना क्षेत्रमा हरिकंता अने हरिसलीला तथा रम्यक् युगजी यानां खेत्रमा नरकंता अने नारिकता एवं चार महानदी उपन्न बपन्न हजार नदीने परि वारें एवं बार थक्ष तथा पूर्व महाविदेहमा सीता अने पश्चिम महाविदेहमां सीतोदा ए बे महानदीयोनो मती १०६४००० नदीनो परिवारले एवं चौद महानदी जंबूही पमा थ तेमा प्रथमनी बार नदीनो हीसाब तो प्रगट अने सीता सीतोदानी संख्या लखेजेः-नीलवंत पर्वतथी नीकलीने पूर्व महाविदेहमा सीतानदी गई तेणे बे बाजुयें था पाठ विजय कीधी तेवारे शोल विजयनी गंगा अने सिंधु ए बेबे गएता-बत्रीश नदी अने ब अंतरनदी ने एरीतें अडत्रीश महा नदी व ते प्रत्येकनो चौद चौद हजार नदीनो परिवार गणतां ५३२000 नदी पूर्व महाविदेहनी सीता महानदीमां पडे में अने एज प्रमाणे निषध पर्वतथकी सीतोदानदी नकली ते पश्चिम महाविदेहमा गइ ति हां पण घडतीश महानदीनो परिवार ५३२००० नदीनोडे सरवाले १६ नदी थइ तेनी साथे पूर्वोक्त बार महानदीनी परिवार नूत ३९२० नदी मेलवीये तेवारें १५५६००७ नदीयो जंबेदीपमाथाय अने एथकी बमणोधातकी खममा २५१ २००० तथा पुष्कराईमां पण ए१२००० सरवाले अढीवीपमा उN000 नदीले. २३ त्रेवीशमें बोलें नदीनी लंबा पोहोला आदिक कहे:-जरतनी बे भने ए खतनी बे नदी एवं चार नदी मूलें सवा न योजन अने पडी वधती वधती समुइ प्रवेसें साडा बाशव योजन पोहोली तथा हेमवंत युगल क्षेत्रनीबेधने ऐरण्यवत युगल देवनी बे एवं चार नदी मूलें साडा बार योजन बने समुह प्रवेसें सवासो योजन पोहोली. तथा हरिवास युगल दैत्रनी बे घने रम्यक् युगल क्षेत्रनी बे एवं चार नदी मूळे पच्चीश योजन पोहोजी अने समुह प्रवेशे अढीसो योजन पोहोली ने तथा सीता अने सीतोदा ए बे नदी मूलें प वास योजन पोहोली.अने समुह प्रवेसें मी विजयमां पडी तिहां पांचशो योजन पोहो ली ले तथा धातकी खममा थने पुष्कराईमां पण संख्यायें जंबूदीप थकी बमणी ब मणी नदी के तेनी लंबा पोहोलाइ पण एज रीतें जाणवी. श्व चोवीशेमें बोलें जंबूदीपमा देवकुरुक्षेत्रमा एक महोटा जंबुवदनी पाबल लघु .. - ·अढीधीपना नकाशानी हकीगत. १३ जंबुवदनां न वलय तेनी संख्या एक कोड, वीस लाख, पञ्चाश हजार, एकशोने वीश तेणेकरी जंबूंदद वीट्युडे ते उपर अगाढीयो देव वसेजे एम उत्तरकुरुमा साल्मली वृहले तेनी पण एज रीते मर्यादले तेना उपर गरुल देवतानो निवाशजे. तथा धातकी खममा वे देवकुरुले तेमां बे महोटा साल्मली वृदळे तेनी पागल बार वलय लघु सा ल्मली वदनां तेनी संख्या श्व१०० २०० एटला साल्मली वृद्ध वीटया तेना उपर पण गरुत देव रहेजे. तथा धातकी खमना बे उतरकुरुमां बे महोटा महा धावडीना त दले ते प्रत्येक लघु धावडी वदनां बार वलयें करी वीटयाने तेनी संख्या २२१०२५० जे तेनां उपर सुदर्शन अने प्रीयदर्शन देवनो निवास बे तथा पुष्कराईना माहाविदे हना बे देवकुरुमा बे महोटा साल्मली वृक्षले ते लघु साल्मलीवदनां चोवीश वलयें करी वींटयाने तेनी संख्या ४७२०७४00 नीचे ते महोटा वृद्ध उपर गुरुड देवतानो निवा सबे तथा पुष्कराईना उत्तर कुरुमा एक महोटो पद्मदले तेपण चोवीश वलये वींट्यो तेनां उपर पद्मदेवनो निवासले, तथा पुष्करानां पश्चिम महाविदेहना उत्तरकुरुमां मुख्य महापद्म वृक्ष पण चोवीश वलयें वीटयुले तेनी संख्या पूर्वपरे जाणवी तेनानपर पुमरि क देवनो निवास ए मुख्यवृद सर्वे वेदिका अने वनखमे सहीतले तेनो पोठ पांचशे योजन पोहोलो अने बार योजन उचोडे ते वृदो उपर देव निवासनां स्थान तथा श्री जिन वनडे ए सर्व वृद्ध रत्नमय पृथवीकायनां में शाश्वताने. २५ पञ्चीशमें बोलें जंबुद्धीपमा एकेकी विजय वस्कारा पर्वत लगें पोहोली २५१३॥ योजन अने नीलवंत पर्वतथी सीतानदी लगें तथा निषध पर्वतथी सीतोदा नदी पर्य त १५६ए योजन अने उपर बे कला एटलीलांबी तथा धातकी खममा एकेकी विजय ए६०३ योजनं नपर एक योजननां शोल नाग करीये तेवा ब नाग एटली पोहोली ने अने शोले विजय १५३६५० योजन पोहोली ने तथा पुष्करानी एकेकी विजय १एएछ। योजन पोहोली बने शोले विजय ३१६७०० योजन पोहोली . २६ बबीशमें बोलें जंबुद्धीपमा महाविदेहनी बार अंतरनदी एकशो पच्चीश योजन 'पोहोली तथा धातकी खममां अंतरनदी अढीसो योजन पोहोली में अने पुष्कराईमा अंतरनदी पांचशे योजन पोहोली ने. २७ सत्तावीशमें बोलें जंबुद्धीपमा वक्षस्कारा पर्वत ५०० योजन ऊंचा अने पोहोला में तथा धातकी खंझमा वहस्कारा हजार योजन उंचा धने पोहोला तथा पुष्करा मां वचस्कारा बे हजार योजन उंचा धने बे हजार योजन पोहोलाने. २७ असावीशमें बोलें जंबूवीपमा दरवाजा थागज पूर्व पश्चिमढे एकेकुं वनमुख ज ·१४ अढीहीपना नकाशानी हकीगत. गति सूधां श्ए योजननु बे धने धातकी खंममा एकेकुं वनमुख ११६७० योजन तं तथा पुष्कराईमा एकेकुं वनमुख ११६७० योजन के. शए गणत्रीशमें बोलें जंबूदीपमा नशालवन २२००० योजन लांबो तथा धा तकी खममा एकेकुं नशालवन मेरुपर्वतसहित २२५१५७ योजन लांबो ने अने पुष्क राईमा एकेकुं नशा लवन ४४०१६ योजन लांबो ने. ३० त्रीशमें बोलें वीश गजदंतगिरिनुं विचार कहे तिहां प्रथम जंबूदीपमा निषध पर्वतथी बे गजदंता पर्वत निकल्या ते मेरुपर्वत तरफ चाल्या तेमा प्रथम सोमनस गजद तो धोले वर्णे ने ते अग्निकूणमा वन्यो बीजो विद्युत्प्रन गजदंतो राते वणे जे ते नैरुत कूणमा वल्यो तथा नीलवंतपर्वतथी बे गजदंता नीकल्या ते मेरुपर्वत तरफ चाल्या तेमां प्रथम गंधमादन गजदंतो पीले वर्णे जे ते वाव्य कूणमा वढ्यो बीजो माल्यवंत गज दंतो नीले वर्णेने ते शान कूणमा वल्यो एम चार गजदंता जाणवा ए चारे गजदंता ३०२ए योजन ने उ कला लांबा ने अने निषध तथा नीलवंतथी नीकल्या तिहां धर तीथी चारसे योजन उंचा ले पनी वधता वधता मेरुपर्वतनी पासें पांचशे योजन नंचा थया ने तथा धातकी खममा पूर्व पश्चिम मलीने बे मेरु पर्वत माटे तिहां पाठ गज दंताने तिहां प्रथम जंबूंदीपनी परे बेबेमली चार गजदंता ३५६२२७ योजन लांबाडे अने बीजा बेबे मली चार गजदंता ५६एएए योजन लांबा तथा पुष्कराई दीपमा पण बे मेरुले माटे तिहां पाठ गजदंताने तेमां पण बागली तरफनां धातकीनी परे बे बे मती चार गजदंता १६२६११६ योजन लांबा धने पाबली तरफना बीजा बेबे मली चार गजदंता २०४३२१ए योजन लांबा ए सर्वे गजदंता मेरु तरफ जतां प्रथम उँचाइमा चारसें चारसें योजन के घने बेहेडे मेरुनी पासें पांचसे योजन ऊंचाइमा ३१ एकत्रीशमें बोलें श्तुकार पर्वतनो विचार कहे तिहां प्रथम जंबूझीपमा इल कार पर्वत बिलकुल नथी अने धातकी खममां बे इकुकारले तेणे वचमां पडीने बेबे नरत अने बे बे ऐरवत कस्याने ते लांब पणे चार चार लाख योजन ने अने उंचा पां चशे योजन तथा पोहोल पणे एक हजार योजन ते चपरें एकेको जिनप्रसाद ने तथा पुष्कराई दीपमां पण बे खकारले तेणे पण वचमां पडी बेबे जरत अने बेबे ऐरवत कखाले ए लांब पणे थाउ थान लाख योजनले भने उंचपणे पांचशे योज न तथा पोहोला एकेक हजार योजन ने एना उपर पण एकेकुं श्रीजिनप्रासाद ने अढीवीपनां चित्रामणमां जगतीनां दरवाजा पर्यंत लाल रंग नरेने पण तिहां दरवाजानी जगा राखवी जोश्य दरवाजाना थंतर पर्यंत ने इहां (इकूके) सेलडी तेनो सांगे जेवो लांबो थाय तेनां सरखा ए पर्वत पण लांबा ने माटे एवं हकार एवो नाम ने.

·१५ अढीदीपना नकाशानी हकीगत. ३५ बत्रीशमें बोलें जंबंधीपमां नरत क्षेत्र तरफ हिमवंत युगल क्षेत्रमा शब्दापाती वृत्तवैताढयने अने हरिवास युगल क्षेत्रमा गंधावती वृत्तवैताढय तथा ऐरवत देत्र नणी ऐरण्यवत युगल क्षेत्रने तेमां वकटापाती वृत्तवैताढ्य तथा रम्यक् युगल देत्रमा माल्यवं त वृत्तवैताढ्यले ए चार जंबूदीपमा ले तथा एथकी बमणा एज नामे धातकी खममा या वृत्तवैताढय तथा पुष्कराईमा पण या वृत्तवैताढय सरवाले थढीवीपमा वीश वृत्तवैताढ्य ते सर्व पालाने आकारें गोलले मूल तथा उपरें एकेक हजार योजन पो होला अने जचा पण एकेक हजार योजन जे. २३ तेंत्रीशमें बोजें जंबूझोपनां देवकुरुमा यमक अने समक ए बे बने उत्तरकुरुमां चित्र विचित्र एबे मली चार पर्वत अने धातकी खममाए थकी बमणा आउने तथा पुष्क राईमां पण आपले सरवाले अढीवीपमा वीश पर्वतले तेसर्वे एकेक हजारयोजन संचाने ३५ चोत्रीशमें बोलें जंबूढीपमा निषध पर्वतने नीचें सीतोदा नदीने बे पासें थश्ने एकसो कंचनगिरिने तथा निलवंत पर्वतने नीचे सीता नदीने बे पासें थइने एकशो के चन गिरिजे एरीते बशो कंचन गिरि जंबूदीपमाळे तेथकी बमणा चारसो कंचनगिरि धात खममा तथा चारसो कंचनगिरि पुष्कराई मां सरवाले अढीवीपमा एक हजार कंचन गिरिजे तेनां उपर तिर्यकर्ज़नक देवताना निवासले ए सर्व पर्वत शो शो योजन उचाले. ३५पांत्रीशमें बोलें जंबूवीपमा,नरतनी दिसायें पहेलुं हेमवंत युगल क्षेत्र तथा ऐरव तनी दिसायें पहेलु ऐरण्यवंत युगल क्षेत्रमा त्रीजो पारो वडे त्यांना मनुष्यनो एक गान प्रमाण शरीरले एक पल्योपम आयु अने चोथ नक्त एकांतरें मामला प्रमाणे थाहार कल्पवृक्ष आपेडे एने पृष्ट करंमक चोशनने, अपत्यपालना आए दिवस करे अने अपत्य एटले दीकरा दीकरी जेवारेंयोगण्याएंसी दिवसनां थाय तेवारे माता पिता म रण पामीने देवलोकमां जाय हवे जरत तरफ हरिवास क्षेत्र अने ऐरवत देवनी तरफ रम्यक् क्षेत्र ए बे युगलक्षेत्र मध्ये बीजो धारो व ए युगलीयार्नु बे गाव शरीर बने बे पल्यायु १२ पृष्ट करंमी, बनतो,चोसन दिवस अपत्य पालना करी माता पिता स्वर्ग जाये इहां हरिवास क्षेत्रमा उपजेलो वनमाला नामे राजानो जीव युगलीयो हतो तेने वीराशालवीनो जीव किल्विषियो देव थयो तेणे क्रोध वसें ए युगलियाने नरकमा मो कलवा सारुं दरिवासथी उपाडीने चंपानगरीयें मूक्या थने बे पल्योपमर्नु थायु तो डीने ते समयना बायु प्रमाणे आनखं कयुं तेने राज्ये बेसाडी मद्य मांस कुकर्म शीख वीने नरकें मोकल्यु ए अरु थयु ए हिरवास क्षेत्रना नाव कह्या हवे या तरफ निषध पर्वतनी नीचे देवकुरुक्षेत्र अने पेहेली तरफ नीलवंत पर्वतनी नीचे उत्तरकुरु क्षेत्र ए बे युगल क्षेत्रमा पहेलो आरो वः। ए युगलीयानुं त्रण गाउ शरीर थने त्रण पल्यामुळे ·१६ अढीवीपना नकाशानी हकीगत. २५६ पृष्ट करमी श्रोगण पञ्चास दिवस थपत्य पालना करे,तूवर प्रमाणे कल्प वृदनो आहार, अन्मनक्त एटले चौथे दिवसें आहार करे ए युगलीयानां पुण्य प्रनावें दस जा तना कल्पवृक्ष पाहारादिक सर्व वंबित पूरण करेले ए वृदमां एवो स्वनावजले पण दे यता पूरता नथी ए सर्वे युगल नदिक वनाव वाला ने एमां क्रोध नथी मात्र बीक बगासी उध्रस करतां एनुं मरण थाय ए रीतें जंबुद्धीपमा युगलीयाना न देत्र तेथी बमणा बार देव धातकी खंममां तथा बार पुष्कराधमांने ते सर्वना सरखा नाव सरखी रीत मर्यादडे सरवाले अढीवीपमा त्रीश युगलीयानां देत्र. ३६ बत्रीशमें बोलें बपन्न थंतरीपनो विवरो कहेजे: जंबूदीपमा थापणी तरफ हिम वंत पर्वत अने ऐरवतनी तरफ शिखरी पर्वत ए बे पर्वतें जंबूछीपना कोट उपरथी पर्वत दीत चार चार दाढा नीकली ते वदिसी तरफ वलो लवण समुना पाणी थी उंची देखाय घढी योजन उंची तथा पाठ हजार चारसें योजन लांबी ए था ते दाढा अधर चाली गश्ले ते एकेकी दाढा नपर सात सात अंतरोपने तेवारे पाठ दाढानां बपन्न अंतर दीप थया ए उपर युगलीया मनुष्य वसेजे तेनो थानसें धनुष श रीर के एक पल्योपमनो असंख्यातमो नाग घायु ए युगलीया मरणपामीने नवनपत्या दिक देवोमां जश् उपजे ए उपन्नं अंतरदीपमा त्रीजा भाराना बेडा सरखा नाव एटले जेवो नानिराजानो पिता बो कुलकर हतो ते वरखत नाव वर्तता प्रमाणेनां नाव सर्वकालें तिहाँ व बे ते नाव फरे नही. ३७ शाडत्रीशमें बोलें महाविदेह क्षेत्रमा चोथो पारो वर्नेले. पांचसें धनुष शरीरमा न, पूर्वकोटी वर्ष थायु, नित्य आहार तथा जंबंधीपना विदेहमा चार तीर्थकरने तेमा पूर्व विदेहना वनमुख समीप थाउमा पुष्कलवती विजयमा पुमरिकिणी नयरी तिहां सीमंधरनामे विहरमान ले तथा पश्चिम विदेहनां वन पासें पञ्चीसमी वप्राविजय थ ने विजया नगरी तिहां श्रीयुगमंधर बीजा विहरमान ने तथा पूर्व विदेहनां वनमुख समीप नवमी वनविजय अने सूसीमा नयरी तिहां बादुस्वामी त्रीजा विहरमान ने तथा पश्चिमविदेहनां वनमुख समीप चोवीसमी नलीनां वती विजय थने थयोध्यान गरी तिहां चोथा सुबाहु नामे विहेरमान तीर्थंकर ए रीतें जंबूदीपमां चार तीर्थक रने तथा धातकी खममा बे मेरु अने बे महाविदेहले तेमां चार तीर्थकर पूर्व महावि देहमा अने चार तीर्थकर पश्चिम महाविदेहमा एरीतें आठ तीर्थकर ने तथा पुष्करा मां पण में मेरु अने बे महाविदेहले माटे तिहां पण पूर्व विदेहमा चार तीर्थकर थने पश्चिम विदेहमा चार तीर्थकर मली थाउजे सरवाले अढीवीपमा वीश विह रमान तीर्थकर जे जेवारीते जंबूदीपमा बाठमी, पच्चीशमी, नवमी थने चोवीशमी विज जे हता ते ·अढीदीपना नकाशानी हकीगत. १० ये अनुक्रमें चार तीर्थकर तेवीरीतें धातकीखम अने पुष्कराईमा पण विजय अने नगरी तेटलामीज कहेवी थने तेनां नाम पण तेना तेहीज जाणवा. जरतक्षेत्रमा सत्तरमा श्रीकुंथुनाथ अने बढारमा श्रीधरनाथने थंतराले ए थढी दीप माहेला वीशे तीर्थकरनो जन्म एक समयेंज थयलो ने अने श्रीमुनिसुव्रत तथा श्रीनमिनाथ जगवानना अंतरालें एक समयेंज ए वीशे तीर्थकरे दीक्षा लीधीहती ते एक हजार वर्ष पर्यंत बद्मस्थावस्थायें दीक्षा पालीने एक समय वीशे तीर्थकर केव लझान पाम्या ने हमणा ए वीशे जिन केवली २ ते श्रावती चोवीसीमा सातमा धान मां तीर्थकरनी वच्चे एक समयेंज वीशे तीर्थकर मोदपुरीयें पधारशे सर्वेने चोरासी चो रासी गणधरने, चोरासी चोरोसी जद पूर्व थायुने, पांचसे पांचसे धनुष प्रमाणे श रीर मानने एकेकाने दश दश लाख केवलीनी संख्याले, शोशो कोडी साधुमुनिराज, सोसो कोडी साधवी ए प्रकारे वीशे विहरमान जिननां बे कोड केवली, बे हजार कोड साधु ,धने बे हजार कोड साधवी जे. ए वीश विजयमां सदा एकेक तीर्थक रने सहचारी बीजा चोरासी चोरासी तीर्थकर होय तेमा एक तो केवलज्ञाने सहीत होय अने बाकीनां ध्यासीमां कोई राजा, कोई युवान, कोइ बालक, एरीतें होय ए सर्वे चोरासी सह पूर्वने थाकखे होय घने जेवारें चोरासीमो तीर्थकर मोक्क सधावे तेवारें व्यासीमा तीर्थकरने केवलज्ञान कपजे तेवारे ते चोरासीमो कहेवाय ते वखतें वली ए कनो जन्म थाय एरीतें चोरासीनी परंपरा सहचारी इहां कोई कहेसे जे एक देत्रमा एकथी बीजो तीर्थकर, चक्रवर्ति, बलदेव, वासुदेव न होय तो एक क्षेत्रमा चोरासी तीर्थकर केम संनवे तेनो उत्तर वृक्ष परंपरा वडील एम कहे जे ए वीश विज यनां शाश्वता नाव एमजले पनी केवलीगम्य इहां जघन्य कालें वीश तीर्थकर होय ते एकेको तीर्थकर एकेक लक्षपूर्वनो थाय तेवारें बीजा तीर्थकरनो जन्म थाय तथा गर्न माहे होय एम चोरासी लद पूर्वना आयु मध्ये ज्यासी तीर्थकर बीजा थाय तेने वीश गुणा करतां १६६० थाय अने मूलना वीश विहरमान होय सरवाले जघन्य कालें १६७० तीर्थकर होय अने जेवारें १७ तीर्थकर उत्कृष्ट विचरता होय तेवारे पांच जरत तथा पांच ऐरवतनां मली दश बाद करता बाकी १६० तीर्थंकर पांच विदेहनी विजयना ते प्रत्येकने त्र्यासीय गुणतां १३२० थाय तेनी साथै विहरमान १७० ने लीये तेवारे १३४५० एटला तीर्थकर उत्कृष्ट कालें होय इति विदेहजिन संख्या विचार समाप्तः यहीं सुधी जंबूकीपनो विचार कह्यो. ३७ आडत्रीशमें बोले लवण समुनो अधिकार कहेजेः-सर्व मली असंख्याता समु जे,ते सर्वे धुरथी मामीने बेहेडा पर्यंत हजार हजार योजन मा अने मात्र एक ल ३ ·२७ अढीवीपना नकाशानी हकीगत. वण समुइ मात्रायें मात्रायें उमो थतो यतो जेवारे जंबूझीपथी पंचाणु हजार योजन समुश्मा जश्य अने धातकी खंमथी पण पंचाणु हजार योजन समुश्मा आवी तिहां मध्यनागें हजार योजन मोडे ए समुश् गोतीर्थ कही था ठेकाणे हजार योजन संमो, दश हजार योजन पोहोल पणे बने शोज हजार योजन उचो कोटनी परें दग मातोले शोल हजार योजन पाणी उंचो चडेलो ते उपर बे गाउनी वेल बे वार एक अहोरात्रमा उंची चढे ले ए पाणी सीरीते ले ले ते कहे:- पूर्व वडवामुख, दहणे केयूप, पश्चिमें यूप थने उत्तरें ईश्वर ए चार महोटा पाताल कलशाने ते लाख योजन जंचा लाख योजन पेटमां पोहोला अने दश हजार योजन मुख पोहोलु, दश हजार योजननी पडगी, एक हजार योजन कलशनी तीकरी जाडी तथा ३३३३३ योजन कलशामा हेतल वायु अने ३३३३३ योजन मध्यनागें वायु पाणी तथा ३३३३३ योजन उपर पाणी, ते मध्यना वायुने योगे उबलें. ए त्रणसें तेत्रीश योजन त्रण काणे लख्याने तेना नपर पण एक योजननोत्रीजो नाग अधिक लेवो. हवें पूर्वनो महोटो कलश बने दहाना कलशने वच्चे तथा दानाने पश्चिमना क लश वजे तथा पश्चिमनाने उत्तरनां कलश वच्चे १५-१६-१७-२१७-२१ए- २५०-३१-२२२-२५३-एवी संख्याये ए नव नव पंक्ति लघु पातल कलशनी तेवारे सर्व मली चारे पंक्तिना कलश SGD ए लघु कलश दश हजार योजन उमाले तथा मध्यमां पोहोला पण तेटलाज अने एक हजार योजननुं मुखडे, एक हजार योजन प डगीले सो सो योजननी तीकरीले ३३३३ योजन हेग्ल वायु ३३३३ योजन मध्य जागे वायु अने पाणी २ ३३३३ योजन उपर पाणी , ए लघु कलशनी मांहेथी पाणी उबले ने ते लवण समुनी वचो वच्च पाणीनो गोल कोट बंधायजे. ए चार महाकलशना अधिष्ठाता पूर्व काल, दहणे महाकाल, पश्चिमें वेलंब अने उत्तरे प्रनंजन ए चार देवडे, शोल हजार योजनना दगमालनी उपर बे गाउनी वेल वधेले तेने दाबवाने जंबूदीपनी दशा नगी बेतालीश हजार देवताले तथा वेल उपर शान हजार देवता तथा धातकीनी दिसायें वेल उपर बहोतेर हजार देवता ने सरवाले वेल धर अनुवेलंधर एटले दिसाना अने विदिसाना मलीने १७1000 देवता के. हवे ए देवतानां निवास कहेजेः-जंबूदीपना दरवाजाथी चार दिसायें तथा चार वि दिसायें बेतालीश बेतालीश हजार योजन जयें तिहां वेलंधर थने अणुवेलंधर नागरा जाना आठ पर्वत तेना नाम कहे १ पूर्वै गोथुनपर्वत बने गोथुन देव २ दणे दिग् नास पर्वत अने शिव देवता ३ पश्चिमें संखनान पर्वत भने संख देवता ४ उत्तरे दगसीमी पर्वत, बने माणोसल देवता, ५ शानिकूणे कर्कोटक पर्वत अने कर्कोटक देवता ,थ ·अढीवीपना नकाशानी हकीगत रए ग्निकूणे विद्युत्प्रन पर्वत अने कर्दम देवता उ नैरुतकूणे कैलाश पर्वत बने कैलाश देवता जवाव्यकूणे अरुणप्रन पर्वत श्रने अरुणप्रन देवता एमाले पर्वत १७२२) योजन नीचे पोहोलाने अने ४२० योजन जरा उपर पोहोलाने तथा सर्वे १७२१ योजन उंचा तेमा पूर्वादि चार दिसाना अनुक्रमें १ कनकमय र अंकरत्नमय ३ रूपामय ध स्फाटिक मय जाणवा तथा चार विदिसाना सर्व रत्नमयडे जंबूदीपथी बेतालीश हजार योजन जश्ये ते स्थानके ३०ए योजन उपर पंचापुआ पीस्तालीश नाग एटली जलवृधि तथा ४५५ योजन उपर पंचापुत्रा दश नाग एटला पर्वत उमाले तथा ए६ए योजन उपर पंचापुत्रा चालीश नाग एटला जंबूदीपनणी उघाडा देखाय तथा ए६३ योजन उपर पंचाणुया सीतोतेर नाग एटला शिखा नणी उघाडा देखायले. तथा मेरुपर्वतयकी पश्चिम दरवाजाथी बारहजार योजन समुहमा जाये तिहां लव एना अधिष्ठातानो गौतमदीप सुस्थितदेवनोने ते गौतमबीपने बे पासें जंबूचीपनां बे सूर्यनां बेबीपडे तथा लवनी सीखानी थाणी तरफनांबे सूर्य तेना बेदीप एरीतें चार सूर्यनां चार दीप गौतमदीप पासेले ए गौतमदीप सूधां पांचे दीप बार बार हजार योजन लांबा थने पोहोला बे. तथा मेरुपर्वतथी पूर्वदिसिये जगतीनां दरवाजाथी बार हजार योजन लवणसमुश्मा जाइये तिहां जंबूझीपना बे चंद तथा जवणनी सीखानी थाणी तरफनां बेचं एवं चार चंइमाना चार दीप. एजरीतें पश्चिमदिसें सिखानी पेली तरफ लवणनां बेसूर्य अने धातकोना न सूर्यमलीयान सूर्यनां यात दीप तथा पूर्वदिसायें शिखानी पेलीतरफ लवणसमुश्नां बेचंथने धातकी नांब चंद एरीतें बात चंनां बात कीपने ए लवण समुश्मा पांचसें योजननां मत्सबे तथा लवणनीसिखामा जेज्योतिष चक्रचाले तेना विमान दिगस्फाटिकरबनाने.जवणाधिकारः ३ए उंगणचालीशमें बोलें कालोदपिनो विचार कहे ते कालोधी प्रथमदरवाजाथी साहामा दरवाजा लगें थालाख योजन पोहोलो अने एक हजार योजन नंमो डे, गोतीर्थ नथी, वेल नथी, दरवाजेथी पूर्वपश्चिमें बैंतालीश हजार योजन जायें तिहां कालनामे देव, पश्चिमें महाकालदेव, एबे समुइ अधिष्टायक देवना दीप तथा पश्चिमें बार हजार योजन जयें तिहां कालोदधिनां एकवीश सूर्यना एकवीश दीपने, तेमज पूर्वं बार हजार योजन जय तिहां कालोदधिनां एकवीश चंदमाना एकवीश दीप ए समुश्मा सातसें योजनना शरीर वाला मत्सबे एना पाणीनो स्वाद पीवा सरखो डे तथा धातकी खमना सूर्य चंना दीप सर्व पाणीथी बे कोश नघाडा में. ४० चालीसमें वोलें पुष्कराईदीपनी वस्तु जखीयेवैये पुष्कराई शोज लाख योजन ·३० अढीदीपना नकाशानी हकीगत. पोहोलुं ने तेना मध्यमां मानुष्योत्तर पर्वत पडयो तेथी एनाबे नाग थया ले तेमा था गला नागना आठ लाख योजनमा मनुष्यनी वस्ती ये अने पहेली तरफना बात लाख योजनमा सून्यक्षेत्रने. ४१ एकतालीशमें बोलें मनुष्योत्तर पर्वत बेठा सिंहने श्राकारेने पुष्कर कीपना मध्य नागें वलयाकारे पड्यो ने हेवल एक हजारने बावीश योजन पोहोलो अने मध्यमां सातसें त्रेवीश योजन पोहोलो तथा नपर चारसें चोवीश योजन पोहोलो ने अने उंचो तो वेलंधर पर्वत जेटलो १७२१ योजन तथा जूमीमां चोथो नाग मोजे एनी माहेली परिधि १४२३०५२४ योजन अने मानुष्योतरथी बाह्य परिधि १५२३२७१३ योजन बे एटलीज परिधि सिम सिलानी पण जाणवी ए सिम सिला अने अढीदीप बेदु बरो बरने ए अढीवीप रूप मनुष्य क्षेत्रमा नव वानां होय तेना नाम कहेले १ नदी २६ ३ मेघ ४ गौरव ५ अग्नी ६ तीर्थकर ७ गणधर आदि मनुष्य तेना ७ जन्म मरण ए रात्रि दिवस ए नव वांना होय ए प्रमाणे संपथी अढीदीपना नाव जाणवा, हवे एज अढीदीप संबंधि कांइक विशेष विचार कहीये बैयें. ए अढीवीपना मध्यमा प्रथम जंबूदीप आवेडे माटे ते जंबूदीपनो वली जूदो पट्ट बनाव्युंडे तेपण ए पुस्तकनी साथे ए सर्व दीप अने समुह ते जगती करी वीटेलाले माटे प्रथम जगतीनो वर्णन करीयें बैये. प्रत्येके प्रत्येकें दीप अने समुह पद्मवर वेंदि कायें करी सहीत जे अर्थात् सर्वदीप बने समुछ्ने चोकफेर पद्मवर वेदिका ने बने सर्व पद्मवरवेदिकाने केडे तथा आगल बे बाजु वन खंम पण . अथ जगती वर्णन. तिहां प्रथम जंबूदीप मोहटा नगरना गढने आकारें वजमय जगती करी चारें बाजु वींटेलु ते कोट थान योजन उंचोने तथा बार योजन नीचे धरतीनां मूलमा पोहोलो पनी जेम जेम उंची चडी तेम तेम अनुक्रमें पोहोलाइन विस्तार घटतां प टतां जेवारें एक योजन उंचा चडी तेवारें अगीधार योजन पोहोलो थाय, बे योजन चडतां दश योजन पोहोलो थाय, त्रण योजन चडतां नव योजन पोहोलो थाय अने जेवारें चार योजन चा चडी कोटना मध्यनागने विषे यावी तेवारें आठ योजन पोहोल पणे थाय एम यावत् पाठ योजन चडीने कोटनी नपर जश्ये तेवारें चार योजन पोहोल पणे थायडे ए कोट उंचु करेनु गायन पूंबडं तेने याकारें ने जेम गाय नुं पूंब मूलमा जाडं होय थने पनी उत्तरता उतरतां पातखं होय तेम जगती पण धर तीनां मूलमा जाडी के धने पनी उपर चडतां चडतां पातली थती गइ .

·अढीदीपना नकाशानी हकीगत. ३१ ते जगती सर्व प्रदेशे वजरत्नमयडे, मणिरत्ननी नीत, वैमूर्य रत्नमय थांनाने, लोदी ताक्षरत्नमय खोला छे, उतमा सोना रूपाना पाटीया ,थाकाशनी पेरे पानी सुकोम लने, घसीने, मांजी कोमल करेली, रजरहीत , मलरहित , कर्दमरहीत , बाया श्रावण रहित शोजा वाली, निरूपघात कांतीवाली, द्योत सहित ने, जोचा योग्य बे, मनोहर अखिने देखवा योग्य जोवावालाने मनोज्ञ, प्रतिबिंब जेमा पडे एवी जगती जे. कलश, मंगल, तोरण, विजय, प्रसावणीया, वेदिका, सिंघासण, जरोखा, जाली ए सर्व रत्नमय रमणीक जे ते जगती नपरे जंबुधीपनी पासें एक जालीयें करी चोक फेर सर्व विसें वाटाणी-एटले हीयारखी ते जाल बई योजन उंच परो जे, पांचसे धनुष्य पदोली जाडपणे , सर्व रत्नमय , निर्मल , सुकुमाल दे, यावत् देखवा योग्य , मनोहर , एतुं प्रथम श्रांकवानुं चित्र पहेला पृष्टमां ने. ते जगती महोटा गवादोना वलय तेणे करी सर्वदिशियें चारे बाजुयें वींटेलीजे ते सर्व गोख रत्नमय बे एकेको गोख बेबे कोश उंच पणे जे अने पांचशे पांचशे धनुष पोहोल पणे जे तथा धर्यो कोश लांब पणे ने बाबा निर्मल डे यावत् प्रति रूप ले ए गवाहनो चित्र बीजा आंकवालु या पुस्तकना प्रथम पृष्ठ मध्ये आपेटु जे तिहाथी जो ए गवाद सर्व लवण समुश्नी पासें जगतीनां मध्यनागमा चोफेर जाणवा. हवे ते जगतिनी उपरली नूमिनां मध्यनागने विषे चोफेर फिरति एक महोटी पद्म वरवेदिका देवताउने क्रीडा करवानुं स्थानक डे ते उंचपणे अर्थ योजन ले भने पांच धनुष्य पहोल पणे ने जेटलो जगतिनां मध्यनागें परिधि ले ते प्रमाणे परिधि पणे जे, सर्व रत्नमय बे, जगती समान जगती सरखी फरती , तेनी बजरत्नमय नूमि ने, नमिनागथी उंचा नोकव्या जे प्रदेश ते सर्व वचरत्नमय , अरिष्ट रत्ननां मूल पग थालीया , वैमूर्य रत्ननां थांना ने, शोना अने रूपानां पगथालीयानां पाटीयां ने, वज रत्ननी संधीपूरी ने, एटले बे पाटीआनो संबंध जोडवो तेने संधी कहीये. वली पडाने थानके पण संधि समजवी, पाटीपावचे जे खीतीन ते लोहिताक रत्ननी ने तिहां नवनवा प्रकारनां मनुष्यनां युग्म शरीर ले ते मनुष्यनां जोडलानुं रूप नवनवा प्रकारनां मणिरत्नमय तेमज मनुष्यना एकाकी रूप पण ले तथा ए रूपना युग्म जे तेनां अंक रत्नमय देस ने ज्योतिरसा रत्नमय वाल मावे घने जमणे वे पासे बाधा ने अने वंसनी खोना विशेष रूपानी पाटली वंसनी उपर तेना नपरें शोनानी ढांकणीने ते उपर वली वजरत्ननी निविड ढाकणीने ते उपरे सर्वस्वेतरूपामय याबादन के एवी पद्मवरवेदिका बे. ते पद्मवरवेदिकायें एक सुवर्णनी माला, एक घूघरनी माला, यावत् मोतीनी मा सा, एक कमलनी माला, तेपण सर्व रत्नमय पीला सुवर्णमय दाम समूहे करी तेणे शे ·२२ अढीवीपना नकाशानी हकीगतः करी सर्वेदिशें सहीत , ते मालाने रक्कसुवर्णना फूमकाजे, सोनाने प्रकरे सहीत,नव नवा प्रकारना मोती अने रत्न तेना हार अने अईहार तेणेकरी शोनित थकी लगा रेक माहोमांहे वेगली रही ते पूर्व, पश्चिम, दण अने उत्तरनो मंदमंद वायरो तेणे कंपती थकी, लंबती थकी, जजणाट प्रमुख शब्द करती थकी, कान अने मनने गम ता एवा शब्दने चोकफेर पूरती थकी शोनती थकी रहे तथा जिहां जिहां एक युगल ले तेने स्थानके बीजा पण घणा घोडानां युगल, हाथीनां युगल, मनुष्यनां युगल, कि नरनामा व्यंतरदेवोनां युगल, किंपुरुषनां युगल, महोरगनां युगल, गांधर्वनां युगल, र षजनां युगल इत्यादिक सर्व युगल रत्नमयडे, निर्मल, सुकुमालले यावत् प्रतिरूपड़े तेमज ते ते स्थानके घणा घोडाना रूपनी पंक्ति में ते पण पूर्ववत् यावत् प्रतिरूप के तेमज वली घोडानां मैथुननां रूप एटले स्त्री सहीत रूप पण तथा ते ते स्थानकें घणी पद्मलता, नागवृदनी लता, अशोकवृदनी लता, चंपकवृक्नी जता, थामृवृदनी लता, जायं विशेष वृदनी लता, मचकुंदलता, श्यामलता प्रमुखले ते नित्ये फली फूली थकी मंजरे करी सहीत ते सर्व रत्नमय यावत् प्रतिरूप तथा नगमें नगमें घणा रत्न मय अदतना स्वस्तिकले इत्यादि एनो विशेष वर्णन सर्व जीवानिगमादि सूत्रोथी जोवू. हवे एनुं पद्मवरवेदिका एवो नाम ले तेनु हेतु कहे:-ए वेदिकामा तामे तामें एटले वेदिकाने विषे, वेदिकानां पासाने विषे, वेदिकानां पाटियानां माथाने विषे, वेदिकानां पु टांतरने विषे, यांनाने विषे, थांनानां पासाने विषे, थांजाने माथे, थानानां पुटांतरने विषे, खीतीने विषे, खीतीनां मूखने विषे, खोलीनां पाटीयाने विषे, खोलीनां पुटांतरने विषे, खीतीने पासे, खीजीना पासाने स्थानकें, खीलीनां पदनां अंतने तामे, एवा एवा स्थानके घणा उत्पल तथा सूर्य विकाशी कमल यावत् लाखपाखडीनां कमल ते सर्व रत्नमयले महोटा वर्षाकालनां जल रखवानां स्थानक तथा बत्र सरिखा मोहोटा कम ल प्रमुख ते सर्व पद्मवरवेदिकाने विषे रत्नमय ले ते सारं पद्मवरदिका एवो नाम बे ए शास्वतीने ए पद्मवरवेदिकानो चित्र त्रीजा यांकवालो प्रथम पृष्टमा बे ते पद्मवरवेदिकानी पूर्व पश्चिम दिसायें बे बाजु बे वनखम ले ते देशे उंणा बें योजन अर्थात् बढीसे धनुषे उणा बे योजन चक्रवाल पणे पोहोला ने एटजे जगती नी उपर पांचशे धनुषनी वेदिका पोहोली अने वेदिकानी बाहेरली समुश्नी तरफ नी बाजुनो वन बे योजनमा अढीशो धनुष नंणे तथा वेदिकानी जंबूदीपनी तरफनी बाजुनो वन पण बे योजनमा अढीशो धनुष णो ने ए सरवाले जगती उपरनी नूमी चार योजन पोहोल पणे पूर्वे कही तेठली थइ, हवे ते बे बाजुना वन जगती समान परिधिपणे फरता ने तेनी कृष्णवणे नीली शोना ते बननी नूमी चा ·अढीदीपना नकाशानी हकीगत. २३ मडाना पुडा सरखी सम ले तथा थारीसानो तलो, हथेलीनुंतलो, चंदमानो ममल, से र्य, मंगल, घेटानुं चर्म, वृषजनुं चर्म, वराह चर्म,सिंहनुं चर्म,वायतुं चर्म,बागर्नु चर्म, दीपडा, चर्म, ते समान ज़मीनो तलो ले तथा ते वनमा नाना प्रकारनां काला, पीला, धोला, राता, नीला एवा मणिरत्ननां तृण तेनो मनोज्ञ शब्द, मनोज्ञ रूपजे, तिहां चार दिसानो वायरो लागे तेवारे ते तृण माहोमांहे आफले जे तेना योगें करी तेमाथी उत्रीश राग रागणी घालाप्या जेवा शब्दनी ध्वनी उठेने, जाणे बत्रीशब नाटक थतो होय, जाणे त्रीश वाजा वाजता होय, जाणे गंधर्व देवता राग करता होय, तेवा शब्द उते ने तथा ते वनने विपे गमे तामे घणी लघु वाव्य, गोलवाव्य ते पुष्करणी, तथा गुंजालिकाते ढांकेली वाव्य, लांबी वाव्य, तेमज एक ले दोय तेने पंक्ति कहीयें एवी सरनी पंक्ति, तथा एकनुं पाणी बीजामा धावतो होय तेने सरसर पंक्ति कहीयें तथा कूपनी पंक्ति ए सर्व सुकुमाल, रत्नमय तेना कूल, रूपामय कूल कांगडे, वज्रमय पा पाणेकरी तेनां पासा बांध्याने, सुवर्णमय तेनां तलीयाने, वैर्यरत्नमय अने स्फाटिमय तेनां तटना समिपनां प्रदेशले, सुवर्ण भने गुचरजतमय तेनी वेलुने, सुखे प्रवेश करवा योग्य, सुखें उतरवा योग्य,नवनवा प्रकारना रत्नेकरी तीर्बिनींत बांधीने, चोखुषीने, सरखो तटजे, अनुक्रमें नमतो नमतो जलनु स्थानकडे, जिहां गंनीर शीतल जल, ते काणे विसमृनाल नामे नीला कमल तेना पत्रेकरी वली घणा उत्पल, कुमुद, नतिनि कमलजाति, धादिक अनेक जातिना कमल तेणे करी सहीत, ते कमलोने जमरा प्र मुख जोगवे, निर्मल पाणी करी ते वाव्यो पूरण नरेली , तेने विषे मत्स, काचबा दिक अतिघणा नमे तथा अनेक पदीयोना युगल मैथुन क्रीडा करे तथा ते प्र त्येक वाव्य पारवेदिका घने वनखंभेकरी सहीत जे. केटलीक वाव्य प्रमुखना मदिराना सरखा पाणी केटलीकनां वारूणीवर समुश्नां सरखा पाणी, केटलिकनां गोडग्ध सरखा पाणीने, केटलिकनां घृतसरखा पाणी, केटलिकनां शेलडीनां रस सरखा पाणीने, केटलिकनां अमृत सरखा पाणी, केटलि कनां स्वनाविक पाणी समान पाणी, ते वावी जोवा योग्य इत्यादिक ए वावी कूपा दिकनो वर्णन घणोडे ते जीवानिगमादि सूत्रथी जाणवो तथा फल, फूल, पत्र, थांबा, नीबू, दाडीम, जनेरी प्रमुख सर्व पदार्थ ते वनने विपे रत्नमय जाएवा. हवे ते वनने विपे नाम ठाम घणा उत्पाद पर्वत जिहां व्यंतर प्रमुख देवता क्रिडा करवा निमित्तं भावी नवधारणीय वैक्रिय शरीरे करी क्रीडा करेने ते पर्वतने विषे स्फटिक रत्ननां मंझप, तथा मंचक, दगमाल प्रासाद विशेष, स्फटिकना प्रासाद, हीमोला खा ट, पदीने वेसवाना नाम इत्यादिक सर्व रत्नमय तथा हंस, कौच, गुरुड प्रमुखने था ·१४ अढीदीपना नकाशानी हकीगत. कारे जुदा जुदा जातनां अनेक सिंहासन, प्रमुखले एरीतें वावडी, तोरण, पुतलीयो, मेहेल ए सर्व रत्नमय ब-ए ऋतुमा सर्व स्थले देखवायोग्य रमणीक जे. तथा ते वनखमने विषे गम गम केलीनां घर, लतानां घर, अवस्थान घर, न स्नान करवाना घर, प्रसाधन घर इत्यादिक अनेक जातीना घरजे, तेमज घणा जाय या दिक फूलोनां मंझप तथा उत्तम सय्या अने आशनने स्थानके पृथ्वी शिलाना पटने, तिहां घणा व्यंतरिक देवो थने देवांगना वसेजे, विश्राम करे, सूवेने, बेसेजे, निषिद्या करेले, पासु पालटे, रमे, इजित सुख नोगवेडे,क्रीडा विनोद करेले,मैथुन सेवा करे पूर्व नवना पाचारेला सुकृतथी उपार्जन करेला कल्याणकारी शुनकर्म तेनां गुनविपाक फल नोगवतां थका प्रत्येकें विचरे एमां एटलुं विशेष जे महिला पासानां वनखममा तृण नथी तृणविनानो जावो. इत्यादिक वन संबंधि संदेप अधिकार करो. - अथ धारवर्णनं हवे ए जंबूछीपना दरवाजानी संख्या कहे एक पूर्वदिसे विजयनामे बार में तेनो विजयदेव नामे पोलीचे बीजो दहण दिसें विजयंत नामे कार ने तेनो विजयंत नामे देवरक के त्रीजो पश्चिमदिसें जयंत नामें कार ने तेनो जयंतनामे देव रक्षक चे, चोयो उत्तरदिसें अपराजित नामे बार तेनो अपराजित नामे देव रदक . एरीते विजयादि चार अनुत्तर विमानने नामे चार दरवाजानां पण नाम कह्याने. तिहां मेरूपर्वतने पूर्वदिसें पीस्तालीश हजार योजन जयें तेवारें जंबूदीपनी पूर्वदि सीने बेहेडे लवण समुश्नी पूर्वदितिनी पश्चिमदिसें सीतामहानदीनी उपरें विजयनामे दरवाजो ने ते पाठ याजन चंचोले चार योजन पोहोलो धने चार योजन लांबपणे प्रवेश पणेने तथा बे बाजुयें एकेक कोशनी बारसांखनी नीत स्वेतवर्णे, तेनुं शिखर शोनानुंजे, तिहां हाथी, मृग, वृषन,अश्व,मनुष्य, मगरम, पंखी, सर्प, किन्नरनामा व्यंत रदेव, रुरुजीव, गेमा, चमरीगाय, वनहस्ति, वनलता, पद्मलता प्रमुख चित्रामें करी युक्त डे. थंन उपर उत्तम वेदिका तेणेकरी सहीतने, विद्याधरना युगलनां धाकारें करी ते थं न युक्त जे, हजारोगमे सूर्यनां किरणो थकी पण अधिक प्रकाशवान ने, देदीप्यमान,च हुने जोवा योग्य, सुखकारी फरसबे, सश्रीक रूपले. वजरत्नमय ते नमी नागडे, अरिष्टरत्नमय पगथालीयानां मूलजे, बैसूर्यरत्नमय थं नने, सुवर्णेकरी सहीत एवा उत्तम पंचवर्णा मंणिरत्न तेणेकरी नमितल बांध्युंजे, हंस गर्नरत्ननो नंबरो बांध्यो, गोमेद्यरत्ननां नीचला टोमलाने, धने उलालोने, लोदीताद रत्नमय बार शाखडे, ज्योतिरसा रत्नमय बारणानां उपरला चांपणाने, वैमुर्यरत्नमय ·३५ अढीवीपना नकाशानी हकीगत. कमाड, वज्ररत्नमय पाटीयानी सांधि जडीने, लोहीताद रत्नमय वे पाटीया बच्चे खी ली, नवनवा मणीमय चणीयारा ,वजरत्नमय नोगल,अने नोगलनोगमपण वज रत्नमय आवर्तन पीठिकाने, जिहां उलालो बेशे ते गम जाणवो, अंकरत्नमय दारना बे पाताडे, एवा अांतरा रहीत निवड धनंग कमाड जे. ते धारने बेदुपासें बेसवाना चोखूणा उँटलाने, तेनी पासे पण त्रए रणनी बपन्न पंक्ति एवा १६७ लांबा उँटला, तिहां नाना प्रकारनां मणिरत्नमय सर्पना रूपने,वारने बेपासे लीलायें करी सहीत एवी पुतलीने, वजरत्नमय शिखरने, रूपामय उपरलो पीठ, सर्व सुवर्णमय चंयाने, नाना प्रकारनां मणिरत्नमय जालपिंजर गवाद,मणिमय उपर लो वंशजे, लोहिताश्ररत्नमय उपरलो प्रतिवंशजे, रूपामय नौमजे, यादसरनां खागा भने बीजा पण जे खागाने ते सर्व अंकरत्नमय, ज्योतिरसा रत्नमय वंशने वला, ज्योतिरसा रत्नमय अनेक खापने, ते नपरें रूपामय पीने, ते वच्चे सुवर्णमय पातली बोती, ते वच्चे सूक्ष्म तृण समान अाबादन ढांकणी रूपले, ते उपरें वली सर्व स्वेत रूपामय थाबादन, शंकरत्नमय पदावाधाडे, सुवर्णमय शिखरने, ते उपरे सुवर्णमय थूनिका, ते वारनो उपरलो नाग सर्व स्वेतददाणावर्त संखनोजे जेम निर्मल दहीना दडबां, गाय, दूध, समुन्नां फीण, रूपानापूंज, एना सरखो उज्वल पोलनो प्रकाशने, तिलकरत्न तथा बईचंद तेणेकरी सहीत एवा अनेक चित्रामने, नाना प्रकारनी रत्नम य मालायें करीने ते कारनां मुख शोनित, बाहेर थने मांहे सुकुमाल, पोल मध्ये सो नानी वेलु पाथरी , तेनुं गुजफरसबे,सधिकरूप ने, जोवा योग्य ,यावत् प्रतिरूप ने. हवे ते विजयनामा मारना बे पाशें बे उटला तेमां चंदने चर्चित बेबे कलशने, ते कलश उत्तम कमल उपरे थाप्या बे, सुगंधित उत्तम पाणी करी प्रतिपूरण नया ने, ते कलशने बावनां चंदननां बांटा कीधा. गलाने विषे राता सूत्रनां दोरा बांध्याजे, कमलना ढांकणा, ए कलश प्रमुख सर्व रत्नमय, निर्मलजे. सुकुमाल, यावत् प्रति रूपजे, महोटा महोटा महें। कुंनसमान ते कलश कह्या बे. ते धारने बे पासें उटले वेसवाने स्थानके बेबे नागदता सरिखा खीलाने, ते नागदं ताने विषे घणी मोतीनी माला, लबायमान हेमनी माला, गवाक्ने थाकार रत्ननी माला थने घूघर माल प्रमुख वलगाडीने, तेणे करी सहीतबे, कांक संचाने, सन्मुख निकल्या बेत्रिमा निन्न प्रदेशने विषे रूडीपरें रह्या ,नीचें सपनां अई थाकार समानजे, सपा संस्थाने संस्थितने, सर्व रत्नमय-, निर्मलजे, यावत् प्रतिरूप, एवा महोटा नागदता हाथीनां दांत समान,ते नागदंताने विषे घणा कृष्णसूत्रे बांधी तेमज नीले सूत्रे,लालसूत्रे, पीलेसूत्रे, यावत् स्वेतसूत्रे बौधी एवी संबायमान फूलनी मालानां समूह वलगाड्याने, ते ·२६ अढीदीपना नकाशानी हकीगत. मालाउने सोनानां फूंबकाने, सोनानी पानडीयें मंमितने, नाना मणिरत्न विविध प्रका रना हार घने धर्वहार तेणें करी सहीत, यावत् शोनायें अत्यंत शोनता थका रहेजे. ते नागदता उपरें बीजा बे नागदंताने ते मोतीनी जालायें करी-शोनितने तेनो वर्णन पूर्वपरे जाणवो ते नागदंताने विष घणा रत्नमय शीका ते शोकाने विषे घणी वैसूर्यरत्नमय धूपघटी ते धूपघटी, कृष्णागर, कुंदरुक, तेने धूपेंकरीने घम धमाय मा न गंधने उत्कृष्ट पणे करी मनोहर ने, सुगंध गंधे करी गंधवंत ले, गंधनी वाती रूप नदार मनने गमती मनोहर नासिका अने मनने सुख उपजावे एवी गंधे करी ते प्रदेश प्रत्ये सर्व दिसें चोफेर पूती थकी अत्यंत शोचती थकी यावत् रहेजे. ते विजयनामे मारने बे पासें बे चोतराने विषे बेठकने विषे बे बे पूतली कही ने पूतली ललितांग लीलावंत लीलायें सहित रूडे प्रकारे थापीने, नले बलंकारे अलकतने, ते पूतलीने नवनवा थाकारनां वस्त्र, नवनवा प्रकारनी फूलनी माला के ते पेहेरीने, जेनो कटी प्रदेश मुष्टीय ग्राह्यले, जेना शिखर सरिखा युगल वृत्ताकारें उंचा पुष्ट मासे युक्त एवा पयोधरजे,नेत्रनां खूणा राताने, केश कालाने,कोमल निर्मल नला लदाण सहित प्रशस्त संवखोडे डो जेनो एवा मस्तकनां केश, किंचित् अशो कवदने थाश्रितेजे शरीर जेनो, मावे हाथै ग्रहीने अशोकवृदनी शाखा जेणे, किंचित् अर्थ कटाद तेनी चेष्टायें करी देवता प्रमुखने चूसती थकी, चहुने विलोकवे करी मा होमांहें जाणीय खिंसना करती थकी एवी ते पूतली पृथवीकायमय, शाश्वते नावे ने तेनो चश्मा समान मुखले, चश्मा सरखो मनोहर विलासले,अचमा समान निल्ला डबे, चंथकी अधिक सोम्यदर्शन, चल्कापातनी पेरें उद्योत करतीने, मेघनी बीजली थकी सूर्य देदीप्यमान ले तेथी पण देदीप्यमान अधिकतर प्रकाश वाली. शोल श्रृं गारने थाकार तेणे करी मनोहर वेष , जोवा योग्य जे, यावत् प्रतिरूप ने ते पुतली तेजे करी अत्यंत अत्यंत शोनती थकी रहे. ते विजयनामा कारने बे पासें बेटलाने विषे बेबे जालीना कटक समूहले,ते जाल कटक सर्व रत्नमय, यावत् प्रतिरूपने, तथा ते मारने बे पासेंना बे उटलाने विषे वे बे घंटा कही ते जंबूनंद रत्ननीने, वज रत्नमय साला, नाना मणिमय घंटाना पासा, सुवर्णमय सांकल, रूपामय रासडीने, ते घंटानो उघस्वरने, मेघनां सरिखो स्वरले, हंस नां सरिखो वरने, कौंचनां सरिखो वरने, तथा बारवाजानां समूहनो खर तेने नंदीवर कहीये तेना सरखो स्वरले थने तेना सरखो घोषजे, सिंहना सरखो स्वरजे, सिंहना स रखो घोषजे, मीठो खरजे,मीठो घोषनलो खरने, नला खरनो घोषजे, ते स्थानका प्रदेश उदार, मनोज्ञ स्वरने, कान थने मन तेने सुखनो करनार एवे शब्दें यावत् रहे.

·या अढीधीपना नकाशानी हकीगत. श विजय मारने के पासें बे उटले बे बे वनमाला कही जेमा पत्र, पुष्प, फल, अंकूरा थने साखा एका गुंथ्यां होय तेने वनमाला कहीये ते वनमाला नाना प्रकारनां फूल, लता, टिसी, थंकूरा तेणे करी सहीत, जमरा प्रमुख जीवें नोगवती थकी शोलायमान मनोहर, जोवा योग्य, प्रतिरूप ते प्रदेशे गंधे करी पूरती थकी यावत् रहे. ते विजय हारने के पासें उँटलाने विषे वली बेबे चोखूणा उँटलाचे ते चार योजन लांबा धने पोहोला, बे योजन जाड पणेने, सर्व वज रत्नमय निर्मल यावत् प्रतिरूप ते टला नपरे प्रत्येके प्रत्येकें प्रासादावतंसकले ते चार योजन चपणेने तथा वे यो जन लांब पणे अने पोहोल पणे ते प्रासादावतंसक, सन्मुख नीकली सर्व दिसें प्रसार पामेली एवी प्रना तेणे करी जाणीये कांती खोलाती रहेती नथी? एवाने, विविध विविध प्रकारनां मणिरत्ननी नांते करी विचित्र, विजय थने विजयंति ध्वजा वायरे करी कंपि तबे, बत्र थने ते उपर बत्र तेणे करी सहीत, ते प्रासादनां शिखर अत्यंत उचाले, काश तलने उलंघे , ते जुवननी नीते जाली, तेनी शोनाने अर्थे रत्न जड्याने, कर मीयामा जडीत रत्न राख्या दोय ते जेवा शोजे तेवा ते रत्न शोने, मणी अने सुवर्णनां शिखरजे, विकश्वर शतपत्र तथा पौमरीक कमल तथा तिलक वृक्ष प्रमुख रत्नमय तथा अचंद इत्यादिकनां स्वरूप धारने विषे ,नाना प्रकारनी मणिमय माला तेणे करी ते प्रासाद कार शोनितले, ते प्रासाद मांहे बने बाहेर सुकमाल, तेमा सुवर्णनी वेलु पाथरीने, तेनो सुखकारी फरसबे,सश्रीक मनोहररूपजे,जोवा योग्यवे, यावत् प्रतिरूपडे. ते प्रत्येकें प्रत्येकें प्रासादावतंसकने मध्ये घऍक सम मनोहर नूमि नागडे, ते जेम मुरज नामा ढोलनो तलो ते समान, यावत् मणियें करी उपशोजित, मणिनो गंध वर्ण फरस पूर्वली परे जाणवो, तेमध्ये चंद्रोदय धने पद्मलता प्रमुखडे, यावत् सामलि का नामे वनस्पति प्रमुखना चित्रामडे, ते सर्व सुवर्णमयने, निर्मल, यावत् प्रतिरूपले. ते सम मनोहर नूमिनागनां मध्यदेश नागने विषे प्रत्येकें प्रत्येके मणिमय पिलिका चोतरा रूपने, ते एक योजन लांब पणेथने पोहोल पणेने, थर्ड योजन जाड पणे, सर्व रत्नमयजे, यावत् प्रतिरूपले. ते मणिपीविकानी उपर प्रत्येकें प्रत्येके सिंहासन बे, ते सिंहासनना पगथालियाना अधःप्रदेश सुवर्णमय, रूपामय सिंहासनने, सुवर्णमय पगथालीयाडे,नवनवा रत्नमय पादपीने ,जंबुनंद रत्नमय गात्र,वज रत्नमय संधि पूरित,नवनवा रत्नमय सिंहासन,त जीउने, ते सिंहासन हस्ति,मृग,वषनादिनां चित्रामें युक्त, मणिरत्नमय पादपीने, तेना अपर कोमल मसरूनो नूतन सीतल स्पर्शे सहीत सिंहनी केसरा समान एवो वस्त्र ढाक्यु .

·शत अढीधीपना नकाशानी दकीगत. में, तथा जला बाड रूप राते वस्त्रे करी पाद पीठ ढाक्याने, तेनो मृगचर्म, रू, पर, मा खण अने अर्क समान कोमल फरसजे. तथा ते सिंहासन उपरे प्रत्येकें प्रत्येकें विजयदूष्य चंऽश्राने, ते चंधुवा संख, मच कुंद, पाणीनां फूसारा, अमृत, समुना फेणं सरखा स्वेतवर्णने, ते सर्व वस्त्र रत्नमयने तथा ते विजयष्यने मध्यदेश नागें प्रत्येके प्रत्येके वज रत्नमय अंकूस रूपडे, ते अंकूसने विषे कुन समान मोतीनी माला, ते माला पासें वली तेथकी अ स्वरूपें कुंन समान मोतीनी मालायें करी सर्व दिसे चोक फेर परिवरीने, ते मालाने सोनानां फूंबकाने, सुव ने प्रकरे शोनित, ते प्रासादावतंसक उपरें घणा थात धाव मंगलीकडे, तथा कारने बे पासे बेउटले बे बे तोरणजे, ते तोरण बागल बे पुतली, तथा बे बे नागदं ताजे, ते नागदंताने मोतीनी माला लगाडीने, तेम ते नागदंताने विष घणीज कृष्णसूत्रे बंध फूलनी मालानां समूह यावत् रहेने, तथा ते तोरणने आगल घोडाने आकारे बेबे युग्म, तथा वावीनी पंक्ति, मैथुन ते स्त्रीतहीतरूप, बेबे पद्मलता तथा अदत स्व स्तिक, तथा उत्तम कमल उपर चंदने चर्चित कलश थाप्याने, तथा बेबे गंगार कमल नपर थाप्याने, तेनां मत्तहाथीनां मुख समान आकार . ते तोरणने वागले बेबारीसाले, ते आरीसानो घर सुवर्णमयजे, वैमूर्य रत्नमय था रीसा जालवानी मूंठी, वज रत्नमय हाथीने, अनेक मणिमय श्रृंखलायें वेष्टित शोनि तले,थंकरत्नमय खाप एटले रूप जोवानुं गमजे,तेनी बायायें करी सर्व देखाय, अनुबंध सहीत , चंइममल सरखा ,मोटा अकाय समान : ते तोरणनी आगल वजनी नानी समान पालवे, ते थाल स्फिटिक समान त्रय वारं बड्या शाली मध्यना तउल मूसले करी खमिया एवा तंडले करी जस्या थका रहेने, ते चोखा बने थाल सर्वे जंबूनंद रत्न मय. मोहोटा मोहोटा रथनां पश्डा समान ते थाल जे. ते तोरणनी भागल बेबे पात्री ते निर्मल पाणी करी प्रतिपूरण, अनेक प्रकारना पंचवर्ण फूलेंकरी प्रतिपूर्ण समान तथा बेबे सुप्रतिष्टक नाजन विशेष ते अनेक प्रकारनां पूजाना अपकरणे करी नखाने, सर्वउपधीय प्रतिपूर्ण तथा बे बे मनोगुलिका पीतिकाजे, तेने घणा सोनामय रूपामय पाटीयाने, ते पाटीयाने विषे घ णा वजमय नागदंताने, ते नागदंताने विष घणा रूपामय शीकाने, ते तोरणनी आगल बेबे आश्चर्यकारी रत्ननां करमीया तथा बेबे हयकंग्जै, यावत् बेबे कृषनने भाका रे तोमला , इत्यादिक घणा पदार्थों के तनुं विशेषे वर्णन जीवा निगमथी जोइ लेवो. विजय हारने विषे चक्र, मृग, गुरुड, बगला, पीन, बत्र, शकुनी पंखी, सिंह, बलद, ·अढीसीपना नकाशानी हकीगत. शए स्वेत चनदंता हस्ति ए दस माहेला एकेकना चिन्हे करी युक्त एकशो ने थाउ पाठ ध्व जा ले तेवारे ए दशेना चिन्हे युक्त सर्वमली १060 ध्वजा विजय वारे जे. विजय धारनी नव इंजे तेमा मध्यनी पांचमी नोमिने विषे एक मोहोटुं सिंहासन जे, ते सिंहासननी वाव्यतणे अने उत्तर दिसें तथा इशानकूणे विजय देवतानां चार द जार सामानिक देव तेना चार हजार नासन ते सिंहासननी पूर्वदिसें विजय देवता नी चार अग्रमहीपीना परिवार सहित चार नासन, तथा थनिकूणे विजय देवता नी अत्यंतर परखदानां श्राव हजार देवता तेनां आठ हजार नाशन,तथा दक्षण दि से विजयदेवतानी मध्य परखदानां दशहजार देवतानां दशहजार नझासनने, तथा नै रुतकूणे विजयदेवतानी बाहेरली परिखदानां बारहजार देवतानां बारहजार नासन जे, ते मूल सिंहासनथी पश्चिमदिसें विजयदेवतानां सात कटकनां धणीना सात नश सनजे, तथा सिंहासननी पूर्वादिक चार दिसायें प्रत्येकें चार चार हजार नासन ने ते विजयदेवताना यात्मरक्षक देवो शोल हजारले, तेना चारेदिसियें मली शोल हजार जज्ञाशन,थवशेष था नूमिने विषे प्रत्येकें प्रत्येकें नासनकह्या बे ते सामानिकादिक देवो योग्य सिंघासन परिवार रहित कह्याने. तथा उपरला पोल उपरें शोल प्रकारनां रत्ने करी शोजित,तथा घणा घाउ पाठ में गलीकडे, तथा उपरें घणा कृष्ण चामर ध्वजा ले सर्व रत्नमयने तेमज घणा त्राति बत्र प्रमुख पूर्वपरे जाणवा. ए विजयनामे बारें विजयनामे देवता महर्दिक, महाकांति नो धणी, महाअनुनावनो धणी, एक पट्योपमने भानखे वसे, तेना चार हजार सा मानिक देवता, चार अग्रमहीषी परिवार सहीत, त्रण परखदानां देवो, सात कटकनां धणी, शोल दजार यात्मरक्षक देवता प्रमुख बीजा पण घणा विजया राजध्यानीनां रहेनारा देवता बने देवांगना प्रमुख गकर पणे देवता संबंधीया नोग जोगवता थका विचरे ने तेथी ए विजय हारनुं विजय एवं शाश्वतुं नामजे. हवे ए विजयनामा कारना, विजयनामे देवतानी विजया नामे राजध्यानी ते एज विजय धारने पूर्व दिशायें तिर्वा असंख्याता दीप अने समु मूकी जाइये तिहां बीजो जंबूदीपनामे दीप आवेने तेमध्ये बार हजार योजन अवगाही जायें तिहां ए विजय देवतानी विजया नामे राजध्यानी. ते विजयानामे राजथ्यानी बार हजार योजन लांब पणे तथा पोहोल पणेने घने (३०ए००) योजन कांक विशेषाधिक एटली तेनी परिधि फरतीने ते राजध्यानी एक प्राकारें एटले गर्दै करी सर्व दिसें चोक फेर वींटी ते गढ साडा साडनीश योजन उंचोने, मूलमा शाडाबार योजन पाश्ये पोहोलो मध्यमा सवाज योजन पोहोल पणेने तथा ·३० अढीहीपना नकाशानी हकीगत. उपर त्रण योजन थने वर्षगाठ पोहोल पणेने एटले मूलमा विस्तार पणेने, मध्ये सांकडोने, अपर पातलो, बाहेरें गोल, मध्ये चोखूणोने, गायना पूंजने संस्थाने सं स्थितने, सर्व सुवर्णमय, निर्मलजे,यावत् प्रतिरूप, ते गढ नाना प्रकारनां पंचवर्णा कोसीलायें करी शोनित, ते कोसीसा अगाउ लांब पणे , पांचसे धनुष पोदोल पणे जे, देसोन थर्डकोश चपणे ने. विजया राजध्यानी एकेकी दिलिये सवालो सवालो बारपाने, एम चारे दिसिना मली पांचसे दरवाजाजे.ते प्रत्येक दरवाजो साढीबासव योजन उंच पणेने,सवाएकत्रीश योजन पोहोल पणेने, सवाएकत्रीश योजन प्रवेशने, स्वेतले, उत्तम सुवर्णमय शिखर थूनिकाले,तिहां हाथी मृग इत्यादि चित्रामनो अधिकार सर्व विजय कारनी परे जाणवो. तथा एकेक मारें सत्तर नूमि ते चंक्षुधा तथा पद्मलता प्रमुख चित्रामें कर। युक्त, तथा तेने विषे सिंहासन कह्याने इत्यादिक तथा बे पासेना बे उटला तथा बेबे चो खूणा उँटला तथा प्रासादावतंसक इत्यादिक वातो सर्व जीवानिगम सूत्रथी जोवी. विजया राजध्यानीने पूर्वादि चार दिसायें चार वनखम ते थावी रीते:-पूर्व दिसायें थाशोपालव अशोकवन, दाणदिसें सडसडो सप्तवर्ण वन, पश्चिमदिसें चंपक वनजे, थने उत्तरदिसें थाम्रवनजे, ते वनखम काइएक जाजेरा बार हजार योजन लांब पणे जे, पांचसे योजन पोहोल पणेने, प्रत्येकें प्रत्येके गढ़ें करी सहीतले, एनी कृष्णशोनाने एमयावत् तिहां घणा व्यंतरिक देव देवांगना विसामो करे इत्यादि सर्व पूर्वपरें कहे तथा चार वनमां चार प्रासादावतंसक ने तेमां तेवेज नामे चार देवता परिवार सहीत रहेजे तेमज माहेली ज़मीनो वर्णन इत्यादि अधिकार सर्व जीवानिगमसूत्रथी जाणवू. विजया राजध्यानीनों मध्य देशनागने विषे एक पडदार रूप चोतरोजे ते बारसो योजन लांब पणे घने पोहोल पणेने, ३७५ -योजन कांक विशेषाधिक फरतो, थईकोश जाडपणेने, सर्व जंबूनंद रत्नमयजे, ते चोतरो एक पद्मवरवेदिका घने वन खंफ तेणेकरी सर्व दिसें चोकफेर वीटांपोने, पद्मवरवेदिकानो वर्णन अने वनखमनो व र्णन पूर्वपरे जाणवो ते वनखम दसोन बे योजन फरतुं परिधिये पोहोखंडे, चोतरा स मान फरतुंचे, ते चोतराने चारदिसें चार पगथालीया, पगथालीयाने थागजे प्रत्येके प्रत्येकें तोरण ने, नातिन ने. ते चोतराना मध्यनागने विषे एक मूल प्रासादावतंसकले, ते साडाबाशन योजन चोले, थने सवाएकत्रीश योजन लांबो तथा पोहोलोजे, तेना मध्यनागने विषे वली एक मणिमय पीविका चोतरोडे, ते मणिपीतिका एक योजन लांबी पोहोली,थई यो जन जाड पणे , तेनी पर एक महोटुं सिंहासन, ते सिंहासननो वर्णन सर्व परि ·अढीदीपना नकाशानी हकीगत. ३१ वार सहीत जाएवो ते मूल प्रसादावतंसक वली बीजा चार प्रासादावतंसके सर्व दिसें चोफेर व्याप्त ते चार प्रासाद सवाएकत्रीश योजन उंचपणेने, तथा साडापंदर योजन अने अगाउ लांबा अने पोहोलाने, ते एकेको प्रासादावतंसक वली बीजा चार चार प्रासादावर्तसकें सर्व दिसें चोखफेर व्याप्त ते प्रासाद साढापंदर योजन अने घईगात उंचपणेने, तथा पोणा था योजन अने पा गाउ लांबा पोहोलाने वली ते प्र त्येक प्रासादावतंसक वली बीजा चार चार प्रासादावतंसके सर्व दिसें व्याप्त ते प्रासाद पोणाघात योजन उपर पा गाउ उंचाने थने साडासातसें धनुषे उणा चार योजन लांबा.अने पोहोला , ए सर्व मली ७५ प्रासाद थाय ते आवी रीतें एकतो मध्य प्रासाद तेने चार दिसायें चार प्रासाद ते एकेकानी पनवाडे वली चार चार प्रासाद अने वली ते एकेकानी पाल चार चार प्रासाद एवं ५ थाय एजें पांचमा आंकनुं चित्र या पुस्तकनां त्रीजा पृष्टमां ते जो. हवे ते मूल प्रासादावतंसक थकी इशान कूणे विजय देवतानी सुधर्मा नामे सना ने ते साढाबार योजन लांबी, सवान योजन पोहोली, अने नव योजन चपऐजे, अ नेक यांनाना शइकडा तेणे करी सहीतडे, उंचा धन उपरें वज रत्नमय उपरती कुंनी ३. तिहां प्रधान रचित तोरण अने पुतलीने, मनोज्ञ संस्थाने संस्थितने, वैर्य रत्नमय थंनने, नव नवा प्रकारनां रत्न सुवर्ण मणि प्रमुखें सहीत निर्मल विस्तार पणे अत्यंत समनिविड आश्चर्यकारी मनोहर धरती तलने, हाथी, मृग, वृषन, अश्व, मनुष्य, मगरम स,पंखी, सर्प, किन्नरदेव, गेमो, चमरिगाय, वनहस्ति, वनलता, विद्याधरना गुंगल, पद्मलता प्रमुखनां चित्रमाजे, सूर्यना सहस्र किरणथी पण अधिक तेजले, पंचवर्णा घंट अने ध्वजायें करी शोनितने,चंथा तथा तोरणे करी सहीतने,बावनां चंदन रस सहीत नीलं रक्तवणे तेना मे मे हाथा दोधाने, स्थानके स्थानके बावना चंदनना कलश मूक्याने,फूजनी मालानां समुदाय,पंचवर्णा रस सहीत सुगंधि फूल तेना गम नामने विषे पूंज, कृष्णागर कुंदरक प्रमुखनो धूप तेने मघ मघाटें करीमनोहर गंधने, थपत्सराना समुदाये करी ते सना संकीर्णने, देवतानां वाजिब जे मृदंगादिक तेना खरें सहीतजे, तेना त्रण दिसें त्रण कारले, ते वार प्रत्येकें बेबे योजन उंच पणेने अने एक यो जन पोहोल पणे ,तेटलोज प्रवेश के एटले नीतर्नु जाडपणुं जाणवू ते प्रासादनी उपर स्वेत उत्तम सुवर्णनां शिखरने, यावत् वनमाला पर्यंत चारनुं वर्णन पूर्वपरें जाणवू. ते मारने बागल प्रत्येकें प्रत्येकें मुखमंझपने, ते साढाबार योजन लांब पणे बने सवाल योजन पोहोल पण्डे, काश्क जाजेरा बे योजन उंचपणे, ते मंझप अनेक थनें , ·अढीधीपना नकाशानी हकीगत. करी सहीत , तिहां चंशेदय धने नूनिनागनो वर्णन पूर्वपरे जाणतुं ते प्रत्येक मुख मंडप उपर बात पात मांगलिक जे. ते मुखमंगप थागतें प्रत्येकें प्रत्येक प्रेक्षाघर मांमवाजे, ते पण तेटलाज लांबा पो होलाने ते प्रेक्षाधरना मध्यनागने विषे प्रत्येके चोखूणा वन रत्नमय चोतराने, ते चोत राना मध्यनागें मणिपीतिकाडे, ते एक योजन लांबी पोहोली बने थई योजन जाडी ते प्रत्येक मणिपीविका उपरें एकेक सिंहासन बे. तथा ते प्रेदाघर मंझप पागले त्रण दिसें त्रए मणिपीतिका कही, ते वे योजन लांबी पोहोजी थने एक योजन जाडपणे जे ते प्रत्येक मणिपीठिका उपरें चैत्यथून ते चैत्यथूनने वागलें त्रण दिसियें प्रत्येकें मणिपीतिका ले ते प्रत्येक मणिपीविका उपर चैत्यवद , हवे ते चैत्यदने आग जे त्रण दिसें त्रण मणिपीठिकाने ते प्रत्येकना नपरें महेंऽध्वजले, ते हजारो गमे न्हानी ध्वजाए करी सहीत, तेना उपरें था धान मंगलीकडे, एनुं चित्र बचांकनुं त्रीजा पृष्टमां जो. ते महेंडध्वजने वागलें त्रण दिसायें त्रण नंदापुष्करणीजे,ते साढाबार योजन लांबी अने सवाब योजन पोहोलीने, दस योजन गंमीले, ते पुष्करणी प्रत्येकें प्रत्येकें पद्मवर वेदिकायेंकरीतथावनखं करी सहीत,ते प्रत्येक पुष्करणीनेत्रणदिसेंत्रणपगथालीयाने सुधर्मासनायें उ हजार मनोहर चोखूणा उटला ,तेमां पूर्व दिसें बे हजार पश्चिमदि सें बे हजार, दक्षिणदिसें एक हजार बने उत्तर दिसें एक हजार से ते टलाने विष घणा सुवर्णमय बने रूपामय पाटीयां , ते पाटीयांने विषे घणावजमय नागदंताडे, ते ना गदंताने विषे घणा कृष्णादि पांच जातना सूत्रे बक्ष एवी फूलनी मालाना समुदा य , ते मालाना सुवर्णना फूबंका . सुधर्मासनायें उ हजार गोमानशीका सय्यारूप स्थानक लांबा टला, तेमा पूर्व दिसें बे हजार, पश्चिमदिसें बे हजार, दक्षिण दिसें एक हजार, अने उत्तरदिसें एक द जार ले ते गोमानसीकाने विषे घणा सुवर्ण अने रूपामय पाटीयां ले यावत् वन रत्न मय नागदंताने विषे घणा रजतमय शीकाने, शोकाने विष घणी वैसूर्यरत्नमय धूप घटी, ते कृष्णागरु, कुंदरक, लोबान प्रमुखे करी सहीत जे. ते सुधर्मासनाना मध्यने विषे एक महोटी मणिपीविका ने ते बे योजन लांबी थ ने पोहोली तथा एक योजन जाड पणेने तेनी नपर मानवक नामे चैत्यर्थन, ते साडासात योजन उँचो बने थर्डकोश नमिमा उमोजे, थईकोश विष्कन पणेने, दास, न संधीजे, न स्थानकें शोजितने, ते माणवकथन उपरें दोढ योजन जइये थ ने हेते दोढ योजन मूकीयें तिहां मध्ये साढाचार योजमा घणा सुवर्ण बने रूपामय ·अढीहीपना नकाशानी हकीगत. ३३ पाटीयांने, तिहां घणा बज रत्नमय-नागदंताजे, ते नागदंताने विषे रूपामय शीकाने, ते शीकाने विषे वजमय गोल वृत्ताकार दाबडाने ते दाबडाने विषे घणा तीर्थकर नी दाढाने तेणेकरी सहीत थका रहेजे, ते दाढा विजयदेवताने धने बीजा पण घणा व्यतरिक देव थने देवांगनाने पर्चवा योग्यजे, वांदवा योग्य, चंदनादिकें पूजवा यो ग्यडे, वस्त्रादिकें सत्कार करवा योग्य, सन्मान एटले बहुमान करवा योग्य, कल्या पकारी, मंगलकारी देव संबंधी चैत्यनी परें सेवा करवा योग्य , देवता ते दाढानी से वा केवल मुक्तिना निमित्तें करे ने. ते माणवक नामा चैत्यर्थचनी पूर्वदिसें एक महोटी मणिपीतिकाने, ते वे योजन लां बी अने पोहोली, एक योजन जाड पणे में, तेनी उपर एक महोटुं सिंहासन . माणवक चैत्यर्थननी पश्चिम दिसें एक महोटी मणिपीविका, ते एक योजन लांबी थने पोहोलीडे, अईयोजन जाड पणेने, तेनी उपर एक महोटी देव शय्याने, ते देव शय्याने ईशानकूणें एक महोटीमणिपीठिका ले, ते एक योजन लांबी पोहोली ने, बने थई योजन जाड पणेने, तेलपर एक पूर्वला महध्वजनी अपेक्षायें नाहानो एवो महेंध्वजले, ते शाडासातयोजन उंचो थने अर्बकोश पोहोल पणेने, ते लघु महें इध्वजने पश्चिमदिसें विजयदेवतानो चोप्याल नामे दथीयारनो नंमार जे. ते सुधर्मा सना थकी इशान कूणे एक महोटुं सिक्षायतन ते लिबर्नु देहरु शाडा बार योजन लांब पणेने, घने सवाल योजन पोहोल पणेने, नव योजन उंच पणेने तेना मध्यनामें एक महोटी मणिपीतिकाने, ते वे योजन लांबी पोहोलीडे अने एक योजन जाड पणे, ते पीठिका नपरें एक महोटो देवबंदो एटले गेनारोडे, ते बे यो जन लांबो पोहोलो अने एक योजन उंच पणे , ते गंजाराने विषे तीर्थकरनी एक शोने आठ प्रतिमाने, ते उंचपणे तीर्थकरनी काया प्रमाणे एटले लघु सात हाथ प्रमाण अने उत्कृष्ट पांचशे धनुष प्रमाणे शरीर वाली एवी प्रतिमा थापी रहे ते जगवंतनी प्रतिमाने पूवें प्रत्येके प्रत्येके नत्र धारकनी प्रतिमां कही ते लीला सहीत बत्र धरती थकी रहेने तथा ते जिनप्रतिमाने बे पासें प्रत्येकें प्रत्येके बे चामर धारकनी प्रतिमाने ते चामरने लीला सहीत वीजती थकी रहे तथा ते प्रत्येक प्रतिमाने था गजें बेबे नागदेवतानी प्रतिमा, बेबे यक्षदेवतानी प्रतिमा, बेबे नूत देवतानी प्रति मा, बेबे कूमधार देव विशेषनी प्रतिमा एवी भाव प्रतिमा ते विनयें करी नमती पगें लागती थकी हाथ जोडती थकी एवीथकी रहेने ते प्रतिमा सर्व रत्नमय ते जिनप्रति माने बागखें १00 घंटने, १०७ चंदने चर्चित कलश, १७ मुंगार, १०७ धारीसा, १०७ थाल. १७ पात्री, १०८ सुप्रतिष्टक नाजन विशेष, १०७ मनोयतिका पीत विशे ·३४ अढीधीपना नकाशानी हकीगत. ष, १०७ वात करंकक शृंगार विशेष, १०७ मनोहर रत्न करमक १० हयकंठक नाज न,यावत् १०७ कृषन कंठक नाजन विशेष १०७ फूलनी चंगेरी,यावत् १०७ पूंजणीनी चंगेरी, १०७ यावत् फूलना समूह, १०७ सुगंधि तेलना माबडा, १ धूपकडुबा इत्या दिक पूजानां उपकरण थाप्या थका रहेजे, ते सि-मायतन उपर घणा बात बात मंगली कले,नातिनत्र जे, ते सिवायतननां शिखर शोल प्रकारनां रत्ने करी शोनित ने. ते सिक्षायतनने इशानकूणे एक महोटी उपपात सना कही ते विजय देवताने उपजवानुं स्थानकडे, ते जेवी सोधर्मा सना कही तेवीज ए सना पण जाणवी. ते उपपात सनाने इशानकूणे एक महोटो पहले ते साढाबार योजन लांबपणे बे, सवाल योजन पोहोल पणेने, दश योजन को ले ते इह पद्मवरवेदिका तथा वनस्रमे सहीत , ते जेवो नंदा पुष्करणीनो वर्णन सूत्रोमां कडं तेवोज शोना धाश्रयी एर्नु पण वर्णन जाणवू ते इहने इशानकूणे एक महोटी अनिषेक सजा कही , तेजेवी सोधर्मा सना कही तेवी जाणवी तेना मध्यनागें एक महोटी मणिपीतिका ले, ते एक योजन लांबी पोहोली थने अई योजन जाड पणेने,ते मणिपीतिका उपरें एक मोहो टो सिंहासन, तेने विषे विजय देवताना थनिषेक करवानां नाम थाप्या थका रहेने, ते अनिषेक सनाने इशानकूणे एक महोटी अलंकार सना कहीने ते अनिषेक स ना सरखी जाणवी. तिहां विजय देवता बानुषण पहेरे ने जिहां विजय देवतानां घणा उत्तम मानुषणनां गम धानुषणे नखां थकां तिहां थाप्यां थका रहेने, ते अलंकार सनाने शानकूणे एक महोटी व्यवसाय सनाने, जिहां विजय देवता पुस्तकरत्न वांचे ते व्यवसाय सना अलंकार सना सरखी जाणवी. तिहां विजयं देवतार्नु पुस्तकरत्न थाप्युं थकुं रहे जे, ते पुस्तकरत्ननां अरिष्टरत्नमय पाना ,रूपामय पानाथ रिष्टरत्नमय थकने, राता सुवर्णमय दोरा ने जेणे करी पुस्तक परोयें. तथा नवनवी मणिमय गांगिने, गांठे पार्नु नीकले नही, वैमूर्यरत्नमय स्याहीनो खडीने ते खडीयाने राता सुवर्णनी शांकलले, ते खडीयानुं अरिष्टमय ढांकपुडे, ते खडीया मध्ये अरिष्टरत्न मय स्याही , वजरत्नमय लखवानी लेखणने, अरिष्टरत्नमय अदर, ते पुस्तकमां के वत धर्मशास्त्र ने, ए सर्व पांचे सनानुं चित्र एकसाथेंज थालेख्युं छे. ते व्यवसाय सनाने इशानकूणे एक महोटी नंदापुष्करणी कही ने तेनो वर्णन ६ हनी पेरें जाणवू ते नंदापुष्करणीने इशानकूणे एक महोटो बलिपीठ के जिहां बलिपिम मूके ते बलिपीत टलारूप जाणवु ते बे योजन तांबो अने पोहोलो ने तथा एक योजन जाडपणे ,बांही सुधी विजय राजधानीनो अधिकार संदेपथी पूरण थयुं. हवे ए विजय देवता जेवारें नपजे तेवारें श्रीजिनप्रतिमानी पूजा प्रमुख केवा के ·अढीदीपना नकाशानी हकीगत. ३५ वा प्रकारनी शुन करणी करे तेनो अधिकार श्रीजीवानिगम सूत्रमा सविस्तर ल खेलुं तिहाथी जाणी लेवु ए जंबुकीपनां प्रथम चारनु अधिकार संदेपथी कडुं. हवे विजयंत नामा बीजा मारनुं अधिकार कहे:-मेरू पर्वतने ददादिसें पीस्ता लीश हजार योजन वेगलूं जंबूछीपनी दक्षण दिसिने अंते विजयंत नामे बीजु दारचे तेनुं अधिकार सर्वे विजय हारनी परें जाणवु परंतु एटलुं विशेष जे एनुं अधिकारी वि जयंत नामे देवता तेनी राजधानी दक्षण दिसें विजया राज्यधानी जेवी बे. हवे जयंत नामा त्रीजा दार अधिकार कहे:-मेरू पर्वतनी पश्चिम दिसें पीस्ता लीश हजार योजन वेगलु जंबुकीपने पश्चिमदिसिने अंते सीतोदा महानदीनी चपरें जयंत नामे त्रीजु चार तेनुं अधिकार पण विजय बार सरखं नाण. इहां जयंतनामे देवता तेनी राजधानी पश्चिम दिसें विजयराजधानीनां सरखी जाणवी. हवे चोथु अपराजित नामे बार कहेजेः-मेरू पर्वतने उत्तरदिसें पीस्तालीश हजार योजन वेगखं जंबू दीपनी उत्तरदिसीने अंते अपराजितनामें चोथु बार कयुंजे ते वि जयकार सरखं जाणवु इहां अपराजित देवता तेनी राजधानी पूर्वोक्त दीपनी उत्तर दिसें विजयराजधानी सरखी जाणवी. ए चारे दरवाजानां चारे देवतानी राजधानी थ हीथी असंख्यातमें जंबूही चार दिसायें जाणवी. ए चारे दरवाजानां स्वामी तथा सामानिक देवता तेनुं आयु एक पव्योपमनुं जाणवू. इति कार वर्णन समाप्त. अथ नरतक्षेत्र वर्णन प्रारंन हवे ए जंबुद्धीपमा जरतक्षेत्र नामे वर्ष (वास) कया स्थानकेने ते कहेने चुल्ल हेम वंत नामे वर्षधर पर्वत तेथको दक्षिण दिसें अने दहण दिसें जे लवण समुझ तेथकी न त्तरदिसें तथा पूर्वदिसें जे लवण समुह तेथकी पश्चिमदिसें अने पश्चिमदिसें जे.लवण समु तेने पूर्वदिसें ए अवकासने बच्चे जंबुझीपने विषे जरतनामे क्षेत्रने जेने विषे शूका वृदना लूंगा घणा तथा बोरडी बावल प्रमुखना कांटा घणा तथा उंची नीची विष म नूमि घणीने तथा उर्गमस्थानक घणाले, पर्वत घणाने, नैरवजांप घणाने, पापीना प्रपात घणा, पाणीना निऊरणा घणाले, खाड घणीने, गुफा, नदी, इह, रूख, गुब्बा, गुल्म, नवमालिका प्रमुख पद्मलतादि वेलडी, कोहली, अटवी, उजाड, स्वापद हिंसक जीव व्याघ्रादिक, चोर, तस्कर, स्वदेशथी नपना तपश्व, परकटकनां करेला उपश्व, उर्निद, निशाचरने निदाउर्लन मले, काल, पाखंझी जिनमार्गना उबापक, कृपण, लोनी, सातति, इत्यादिक सर्व वाना जाणवां तथा राजा पण लोकने बहु मुःखना दे नार, रोग घणा, संक्वेष घणा, वारंवार संदोन, दम, आकराकर प्रमुख घणाने.

·३६ अढीदीपना नकाशानी हकीगत. एपूर्व दिसें अने पश्चिमदिसें लांबुडे, उत्तर अने दहणे पहोखंडे, उत्तरदिसें पल्यंकने शंस्थाने संस्थितडे, दणदिसें धनुषना पुतला जागने संस्थाने संस्थित तथा त्रिधा पूर्व दण अने पश्चिमे लवण समुझ्ने फरश्योने तथा जे गंगा थने सिंधु ए बेमहोटी नदीयें करी तथा बैताढ्य पर्वतें करी बनागें वेहेचाणु ने एटले एना ब खेम थया ले. जंबूदीपनो विष्कंन एक लाख योजननो ने तेने एकसोने नेवुमे नागे एटले (५२६) योजन अने एक योजनना ओगणीश नाग करीयें एवा नाग उपर एटळ विष्कंन पणे नरत केत्र ने एनां मध्य नागने विषे वैताढय पर्वतले ते नरत क्षेत्रने एक दक्षणा ईनरत बने बीजो अत्तराई जरत. एवा बे जागे वेंचतो थको रह्यो बे. तिहां वैताढय पर्वतने दणदिसें जे लवण समुह तेने उत्तर दिसें, बने पूर्व दिसें जे लवण समुह तेने पश्चिमदिसें अने पश्चिमदिसें, जे लवण समुह तेने पूर्वदिसें दक्षणाई नरतले ते पूर्व दिसें पश्चिमदिसें लांबो धने उत्तर दहणदिसें पहोलो थई चंइने थाकारे बे, पूर्व, दक्षण थने पश्चिम ए त्रण दिसें लवण समुझ्ने फरश्यो, गंगा बने सिंधू ए बे महोटी नदी तेणे त्रण जागे वेहेच्युडे, ते बों घडत्रीश योजन थने एक योजननां ओगणीश नाग करीये तेवा त्रण जाग उपर, एटटु पहोलपणे दक्षणाई जरतने, दद गाई जरतने ते उत्तर दिसें धनुषना पानी परे जीव्हा ते पूर्वपश्चिम लांबी बे बेहेडे लवण समुइने फरसी रहीने ते जीवा पूर्वपश्चिमें लांबपणे एव योजन अने नपर उगपीलीया बार नाग ने ते जीवातुं धनुष्टष्ट ददादिति ।उ६६ योजन उपर उ गपीलीयो एक नाग काइक जाजेरो परिधिपणे कडं जे ए जरतार्नु चित्र जो. हवे दक्षण जरत मांहे अयोध्यानगरीतुं प्रमाण कहेजे. दक्षणाई जरतन मध्यखमनी वच्चमा बार योजन लांबी थने नव योजन पोहोली एवी अयोध्या (विनिता) नगरीने ते लवण समुश्थी थने वैताढ्य पर्वतथी एकशो चौद योजन अने उपर एक योजननां योगणीश नाग करीये तेवा अगीबार नाग एट ले अांतरे केमके दणाजरतनां मध्य खंझनो विस्तार बशे अडत्रीश योजन धने त्रण कला तेमाथी अयोध्यानो विस्तार नव योजन काहाडीये तेवारें बशें गणत्री श योजन अने त्रण कला रहे तेनुं अई करी तेवारे ११४ योजन उपर अगीवार कला थाय तेटली लवणसमुह अने वैताढ्य पर्वतथी वेगली अयोध्या नगरीजाणवी. हवे मागधादित्रण तीर्थ कया स्थानके ले ते कहे . चक्रवर्तिने वसर्ति जरत, ऐरवत अने बत्रीश विजय मली चोत्रीश क्षेत्र चक्रवर्ति नां में तेनी जे गंगा, सिंधू तथा रक्ता अने रक्त वती एचार नरत ऐरवतनी नदीड तेने समुश्मा प्रवेश करता तथा विजयनी नदीने सीतोदा तथा सीतानदी मांहे प्रवेश क ·अढीधीपना नकाशानी हकीगत. ३७ रता एटले जे स्थानके जरत तथा ऐरवतनी नदी समुश्मा प्रवेस करे तथा जे स्था नकें बत्रीश विजयनी नदी सीतानदी अने सीतोदानदी मांहे प्रवेश करे ते स्थानक विशेष नदी सागर संगम उत्तम स्थानक कहीये तिहां दहणाई जरतमा एक पूर्वदि सिये मागध तीर्थले बीजें पश्चिम दिसियें प्रनास ती तथा ए बे तीर्थनां वचमा एक वरदाम तीर्थ जे एरीतें जरत क्षेत्रमा त्रए तीर्थ ले तेमज ऐरवतमां तथा बत्रीश विजय मां पण प्रत्येके त्रण त्रण त्रीर्थ गणतां सरवाले जंबुकीपमा एकशोने बे तीर्थ . ॥अथ वैताढयापर्वत वर्णन ॥ हवे नरतक्षेत्रमा पूर्व पश्चिमें लांबो बने उत्तर दहणे पोहोलो वैताढयानामे पर्वत ते पञ्चीश योजन उँचो बने पच्चीश योजननो चोथो नाग सवार योजन नमी माहे जे ए अढीवीपमा एक मेरुविना बीजा सर्वपर्वत जेटला उंचपणे होय तेनो चौथो नागध रतीमा होय तथा पञ्चाश योजन पोहोल पणेने तेनी बाह पूर्व पश्चिमदिसें ४ यो जन अने उपर एक योजननां योगणीतीया शोत नाग लांबपणे , तेनी जीवा पण उत्तरदिसें १७७२० योजन उपर उंगणीलीया बारनाग लांबपणे २ तथा तेनुं धनुष्टष्ट दाणदिसें १७७५३ योजन उपर उगणीतीया पंदरनाग परिधिपणे रुचकनामे जे ग्रीवा मुं धानरण तेवा संस्थाने ने ए पर्वत सर्व रजतमय रूप मयने अने स्फाटिकनी परे सुकोमल बे यावत् जोता थकां प्रतिबिंब देखाय माटे प्रतिरूप ने. ते दहण अने उत्तर ए बे पासें बे पद्मवर वेदिकायें करी अने बे वनखमे करी स वैदिसें चोकफेर वीटयो जे, तें पद्मवरवेदिका थई योजन उंचपणें अने पांचशे धनुष्य पोहोल पणे जे तथा पर्वत जेटली लांब पणे अने वनखम कांक तणाबे योजन पोहोल पणे ले तथा पद्मवरवेदिका जेटला लांबा , तेनु काला वणे काली कांति ने, वैताढयने पूर्व पश्चिमदिसें बे गुफाले ते उत्तर दक्षणे पञ्चाश योजन लांबीने, बने पूर्वपश्चिमें महेिली कोरे पोहोली बार योजन ने, यात योजन उंच पणे , तथा थान योजन उंचा धने चार योजन पोहोला तथा चार योजन प्रवेश एवा दक्षण घने उत्तरने सन्मुख वचरत्नमय निवड एवां बे बारणा तेना कपाटें करी ढांकी ने तथा निरंतर अंध कार अने तिमिश्र तेणेकरी सहीतने, चंइ सूर्यादिकनी ज्योति रहीत मार्ग एवी पश्चि मदिसें तिमिश्रागुफा बने पूर्वदिसें खमप्रपाता मली बे गुफाले तेना विषे कृतमाल अने नृत्यमाल एवे नामे बे देवता एक पल्योपमना आयुवाला वसे तथा ते गुफाने विषे उम गा अने निमगा एवी बे नदी ते त्रण त्रण योजन विस्तारे ते नदी, पर्वत मांहेला जे महोटा पाषाण ते माहेथी निकलीने महोटी नदीजे गंगा सिंधु प्रमुख ने ते मांहे गमन ·अढीछीपना नकाशानी हकीगत. करेले ते बे नदी वच्चे वैताढधना पञ्चाश योजन माहेला पञ्चीशमुं बने बब्बीश ए बे यो जननु अांतरं जे. ते गुफानी बेहु बाजुनी जीतने विषे चक्रवर्ति जे थाय ते बेबे साहामा सूर्यमंमल सरखा कांकिणि रत्ननां गणपञ्चाश मामला अजुआलुं करवा माटें लखे लेते प्रत्येक मंगल नत्सेधांगुलें करी पांचशे धनुष्यनु बे तथा वली ए गुफा प्रमाणांगुलें करी बार योजन पोहोलीडे तथा एकेका मामलाने वञ्चमा एकेक योजननु अांतरं तथा मांग लाने नीचे अने उपर सर्वथइने आठ योजन गुफा उंचीने तेमाटे पोहोलपणे बार योजन प्रकाश करेने अने मंगलने आंतरे एकेक योजनप्रकाश करे तथा उंच पणे या योजन प्रकाश करेजे ए मामला बन्ने पासें एकेक योजनने आंतरे गोमुत्रिकाने थाकारे करता एक जीते चोवीश मंमल थाय थने बीजी नीते पच्चीश मंगल थाय तेमा सिंधुनदी पा से तिमिश्रा नामे गुफा ते गुफामांहेथी चक्रवर्ति दक्षण मध्य खंमथी उत्तर मध्य खंम मा प्रवेश करे भने उत्तर मध्य खमने साधी त्यांथी पागे वलता कृषनकूटने विषे पो तानुं नाम लखीने गंगानदी पासें जे बीजी खेमप्रपाता नामे गुफाडे तेमांची थक्ने द क्षण नरत मांहे पानो वले तथा चक्रवर्ति जिहां सुधी जीवतो होय तिहां सुधी ते गु फाउनां कमाड उघाडा रहेजे. हवे पूर्वोक्त वनखंमने वे पासें दश दश योजन उंचा जयें तिहां बे विद्याधरनी श्रेणी ते दश दश योजन पहोल पणेने अने पर्वत जेटली लांब पणेने ते बे पासें बे पद्मवरवेदिका धने में वनखंमें करी चोकफेर वीटीने एनुं लंबाइ तथा पहोलाइ थादि कनुं वर्णन पूर्वली परे जाणवू तिहां दहण दिसीनी जे विद्याधरनी श्रेणी के तेने विषे वि द्याधरोना गगनवलन प्रमुख पञ्चास महोटा नगर राजधानी रूपने अने उत्तर दिलीनी जे विद्याधरनी श्रेणीने तेने विषे विद्याधरोनां रथनुपुर चक्रवाल प्रमुख साठ महोदा नग रावास राजधानी रूपले एरीतें बे श्रेणीनां मली एकसोने दश नगर थाय ते नगरने विषे देशनी राजधानी सहित विद्याधरनां राजा महोटा बलवंत वशेने. वली ते विद्याधरनी श्रेणीना जमिनाग थकी वैताढ्य पर्वतने बे पासें दश दश योजन उंचा जश्ये तेवार यानियोगिक देवतानी बे श्रेणी थावे ते पण दश दश योजन प होली थने पर्वत सरखी लांब पणेने ते बेद श्रेणी बने पासें बे पद्मवरवेदिका बने वे वनखमेकरी वीटीने तेनुं वर्णन पूर्वपरें जाणवू ते नूमिमा घणा व्यंतरिक देवता अने देवांगना यावत विचरे ते श्रेणीने विषे सौधर्मनां चार लोकपाल तेना यानियोगि क एटलें याज्ञाकारी किंकर देवोना घणा नवन ने ते सर्व नवन बाहेर गोलाकारे , मांहे समचतुरस्र में, यावत् अपत्सराना समूहें करी संकीर्ण जे तेमां ते देवता वसे ले तेनुं एक पल्योपमायु जे.

·अढीदीपना नकाशानी हकीगत. वजी ते थालियोगिक देवोनी श्रेणी थकी पांच पांच योजन चा जश्ये तिहां वैता ढ्य पर्वत शिखरत ने ते दश योजन पोहोल पणे अने पर्वत जेटलो लांब पणेने ते शिखर तल एक पद्मवरवेदिकायें करी अने एक वनखंमे करी सर्व दिसियें चोक फेर वींटे टुंजे ते शिखर तलने विषेपणा व्यंतरिक देवता देवांगना जोगनोगवता थका विचरेने. वैताढय पर्वतने विषे नव कूट एटले शिखर तेना नाम कहेजेः-१ सिमायतनकूट. ५ दशाईनरत नामा कूट,३ खंगप्रपात गुफा कूट, माणिजस्कूट, ५ वैताढ्य कूट, ६ पूरणनकूट, तिमिश्रागुफा कूट, उत्तरार्वनरत कूट ए वैश्रमणकूट,ए नव कूटने. तेमा प्रथम सिक्षायतनकूट सवाल योजन उचपणे के अने मूलमा सवाब योजन पोहोल पणे वचमां कांक उणा पांच योजन पोहोलपणे, उपर कांइक जाजेरा त्रण योजन पोहोज पणे ले मूलमा पोहोलो वच्चमा सांकडो अने उपर पातलो गायना पूंढने संस्थाने जे सर्व रत्नमय दे ते कूट पद्मवरवेदिका अने वनखं करी चोफेर वींटधुलै ते ना मध्यनागने विषे शाश्वती अरिहंतनी प्रतिमानुपायतन एटले देहेरुंजे, ते एक कोश लांब पणे, थईकोश पोहोल पणे बने चौदशे ने चालीश धनुष उंच पणेने तेने विषे रूषन, चंज्ञानन, वारिषेण अने वईमान ए चार नामे तीर्थकरनी एकशोने यात प्रतिमाने. ए प्रथमना तिक्षायतना कूटनी पश्चिमदिसें बीजो दक्षणाईनरत नामे कूट ले तेपण सिवायतन कूट जेटलुं उचो पोहोलो ते प्रासादना मध्यनागमा एक प्रसादावतंसकले ते एक कोश उचो भने अर्वकोश पोहोल पणे तेना मध्यनागमा एक पीविका (चोत रोने) ते पांचसें धनुष लांबो पोहलो अने अढीसें धनुष जाड पणेने तेना नपर एक बेसवार्नु सिंहासन ने ते हजारो गमे नशसनादिके परवरघु ने ए कूटने विषे दक्षणाई जरतनामे देवता महाधिवंत एक पल्योपमायुनी स्थितियें वसेजे तेने चार हजार सा मानिक देव, चार अग्रमयिषी परिवार सहीत, त्रण परषदा, सात कटक,सात कटकनां स्वामी, चारे दिसीयें चार चार हजार उनारहे एवा शोल हजार आत्मारक्षक देवता, दहणाई नरतक्षेत्रनुं दहणाई राजधानी तथा अनेरा पण घणा देवता देवांगनानो आधिपत्य पणु पालतो थको यावत् विचरे ए नवे कूट सवान योजन ऊंचा जाणवा. चोथु माणिनइकूट, पांचमु वैताढय कूट अने बहुं पूरणनकूट ए ऋण सुवर्णमय ने शेष ब कूट रत्नमय के तेमां तिमिश्रागुफा कूटमां कृतमाल देवता वसे तथा खम प्रपातगुफा कूटमां नृतमाल देवता वसेले एरीतें बे कूटनां देवताना नाम कूटने नामे नथी अने शेष न कूटनां देवतानां नाम कूटने नामे जे जे कूटनो नाम तेजनाम तेमावसनार देवतानो पण दोय ए सर्व देव एक पल्यायु वाला जाणवा ए सर्व मेरू पर्वतने दक्षण दिसें तिर्जा घसंख्याता दीप समुह व्यतिक्रमी जश्ये तिहां बीजो जंबूदीप ने तेने बार ·४० अढीहीपना नकाशानी हकीगत. हजार योजन अवगाहीये तिहां ए सर्व देवोनी राजधानी विजया राजधानी सरखी जाणवी तथा वैताढय गिरिकुमार नामे देवता महर्षिक एक पत्योपमायु वालो इहां वसेने तेथी ए पर्वतर्नु पण वैताढय एवं नाम शाश्वतो . हवे उत्तराई भरतनामे वास क्षेत्र पूर्व पश्चिमें लांबो उत्तर दक्षणे पोहोलो पल्पकने संस्थाने संस्थितने ते गंगा थने सिंधु ए बे महोटी नदी तेणे करीत्रण जागें वेहेंचाने ५३० योजन उपर उगणीसीया त्रण नाग एटलु पोहोल पणेने, एनी वाह पूर्व पश्चि मदिसें १७ए योजन उपर गणीतीया साडासात नाग एटली लांब पणे ने एनी जीवा पणबनी परें उत्तर दिसें १४४७१ योजन उपर उगपीसीया ब नाग कांक तणा एटली लांब पणे बे ते जीवान धनुष्टष्ट दक्षणदिसें १४५२७ जयोन उपर गणीसीया श्रगीधार नाग एटनु परधि पणेने. हवे ए उत्तराईजरतमा पनकूटनामे पर्वत ते कहे:-गंगाप्रपातकूमनी पश्चिमदि से धने सिधुंकूमनी पूर्वदिसें चुनहिमवंत पर्वतना दक्षण पासानां नितंब पासे रुपन कूट ते थाउ योजन धरतीमा म पणे, मूलमा भाउ योजन पोहोल पणे, वञ्चमा ब योजन पोहोल पणे अने उपर चार योजन पोहोल पणे तथा पानांतरे मूलमा बा र योजन पोहोल पणे मध्यमां बाठ योजन पोहोलो अने उपरे चार योजन पोहोलो ले गायना पूंजने संस्थाने सर्व जंबूनंद रत्नमय श्यामवर्णेने एमां पूर्वली परे नवन प्र मुख जे ले तेशास्त्रांतरथी जाणवा इहां खननामे महर्षिक देवता वसेजे तेनो परिवार तथा एर्नु थनेरे जंबूची राजधानीनो स्थानक यावत् पूर्वपरे सर्व कहे. ए जरतदेवने विषे जरत नामे देवता महा शक्विंत सामानीकादिक देवोयें सहीत एक पटयोपमने आउखे वसे तेथी एनु नरत वर्ष एवं शाश्वतुं नाम. हवे चुल्ल हेमवंत नामे वर्षधर पर्वत कहे:- जरत क्षेत्रने उत्तर दिसें जरतत्रिनी सीमा रूप ए चुल्न हेमवंत पर्वत ले ते एकशो योजन उंच पणे थने पच्चीश योजन धरती मांहेने तथा १०५२ योजन उपर उंग पीसीथा बार नाग एटेलो पोहोल पणे ,तेनी बाहा पूर्व पश्चिमें प्रत्येके ५३५० योज न सपर गणीसीया साडा-पंदर नाग बे, तेनी जीवा पण उत्तर तरफ पूर्व पश्चिमें लांबी ए३२ योजन गणीतीयें अनागें कांक वो एटली लांब पणे ने तेनुं धनु दृष्ट दक्षणे २५२३० योजन उपर उगणीसीया चार नाग परिधि पणेने ए रुचक ना मा वस्तुने संस्थाने रह्यो , सर्व सुवर्ण मयडे, बे पासें बे पद्मवरवेदिका थने बे वनखं में करी वीव्यो ए पर्वत उपर घणा व्यंतरिकदेव देवांगना विचरे ने इत्यादि कहे.

·अढीहीपना नकाशानी हकीगत. ४१ ए पर्वतना मध्यनागे एक मदोटो पद्मश्ह नामें इहले ते पूर्वपश्चिम लांबपणे एक हजार योजन धने उत्तर दक्षण पोहोलो पांचशो योजन , दश योजन मोजे, ए पहनुं रूपामयतटने, तेइह एक पद्मवरवेदिका अने एक वनखंभेकरी चोकफेर वीटयो ले, ते इहना मध्यनागें एक महोटुं कमलबे ते एक योजन लांबो थने पोहोलो जे तथा अई योजन जाडो ने एटले बे कोश पाणी थकी उंचो ने धने दश योजन उमो पाणी माहे जे एम पाणीमां तथा उपर मती साडा दश योजन उंचो ते कमल एक जगतीयें करी चोकफेर वींटेलो ते जगती पाणी उपरे जंबूदीपनी जगती प्रमाणे जे गवाद गोख पण तेज रीतें जाणवा ए कमलनो वजरत्नमय मूल, अरिष्टरत्नमय कंद बे, वैसूर्यरत्न मय नालने, वैमूर्यरत्नमय बाहेरना पत्र, कांक राता सुवर्णमय माहेली पांखडी ने, रातासुवर्णमय केशराने, विविध प्रकारनां मणिमय कमलना बीज नागडे, कनकमय कर्णिका मोमोजे, ते कर्णिका अयोजन लांबी तथा पोहोलीने, एक कोश चंची ने ते कर्णिकानी उपरली नूमिना मध्यनागे एक महोटो नवनने, ते एक कोश लांबो, थईकोश पोहोलो, चौदशेचालीश धनुष्य उँचो,अनेक सइकडा गमे यांने करी सहीतने, ते नवनने त्रणदिसेंयें त्रण बारणाने ते प्रत्येक पांचशे धनुष संचा, अढीशे धनुष पो होला , स्वेत प्रधान कनकमय थूनिका चौतरो तेणे करी सहीत, यावत् वनमाला पर्यंत इहां कहे ते नवनना मध्य नागे एक मणिमय पीठिका ले ते पांचशे धनुष लांबी पोहाली थने बढीशे धनुष जाडी तेना उपर श्रीदेवीनी सय्या ले. ते कमलनी प्रथम परिधिये बीजा एकशोने यात कमल ते सर्व उंच पणे तथा लांब पणे पूर्वोक्त मूल कमलथी थई नागेने एटले एक कोश पाणीथी बाहेर जे अने दश यो जन पाणीमांहे बे मली सवादश योजन उंचाने थर्ड योजन लांबा पोहोला जे, तेनी पण कर्णिका प्रमुख तथा जुवनादिक सर्व ते मूल कमलनी पेरे अई प्रमाण वाला जा एवा.ए एकशोने थान कमलने विषे श्रीदेवीना नूषणादिक वस्तु रहेजे. हवे बीजी परिधिना कमलले ते मुल्य कमलथी वाव्यकूणे, उत्तर दिसियें बने इशान कूणे एत्रण दिसायें श्रीदेवीनी चार हजार सामानिक देवीना चार हजार कमल में तथा पूर्वदिसें श्रीदेवीनी चार महत्तरिका गुरू स्थानीय देवीना चार कमल तथा अग्निकूणे महेिली परखदानां आठ हजार देवतानां पात हजार कमलने तथा :दहापदिसिय व चली मध्य परखदानां दश हजार देवतानां दश हजार कमल तथा नैऋतकूणे बाहे रती परखदानो बार हजार देवतानां बार हजार कमल तथा पश्चिमदिसें सात कट कना स्वामीनां सात कमलने, एरीतें ए बीजा वलयमा सरवाले ३४०११ कमल ने, ६ ·४३ अढीपना नकाशानी हकीगत. हवे त्रीजी परिधिनां कमल कहेले-त्रीजा वलयनी प्रत्येक दिसायें चार चार हजार कमल गणतां चार दिसाय शोल हजार कमल श्रीदेवीना यात्मरक्क देवोनां ने. वली ते मूल कमलने चोफेर त्रण बीजा परिक्षेप बे एटले महेिली, विचली बने बा हिरली एवीत्रण परिधि अर्थात् चोथी, पांचमी अने बही एत्रण परिधिनां कमलोमा श्रीदेवीनां बानियोगिक किंकर देवो रहे तेनी संख्या कहेने चोथी मांडली परिधिमां बत्रीश लाख कमलने, विचली पांचमी परिधिमा चालीश लाख कमलले अने बाहेरली बही परिधिमां अड़तालीश लाख कमतने एत्रण परिधिना एक करोडने वीश साख क मल थया तेनी साथै आगलीत्रण परिधिन तथा मुखकमलमतीने ५०१२० कमल मेलवीय तेवारे सरवाले १२०५०१२० कमल थाय. सर्व कमल जंबुदनी पेठे शाश्व ता पृथवीकाय रूपले परंतु कमलना थाकारे ने माटे कमल कहीने वखाण्या के अने पहेली परिधिना कमलथी बीजी परिधिना कमल थर्ड प्रमाणवाला के एम पागल पण सर्व परिधियें अई धई प्रमाण वाला कहेवा तथा ए पद्मश्हने विषे जेम कम लोनो परिवार वखाएयो तेम बीजा पर्वतोनां यह संबंधी पण एमज परिवार जावो. पद्मश्हने विषे घणा कमल पद्मश्हने श्राकारें पद्मश्ह सरिखाने माटे एनुं पद्मश्ह एg शाश्वतुं नाम ने शहां श्रीनामेदेवी महाधिवंत यावत् एक पल्योपमना बाउखावाली वशेडे ए कमलनुं चित्र जो. हवे ए इहना बारणां प्रमुख वखाणतो बतो बीजा पर्वतोनां इह संबंधी वक्तव्यतापण साथेज कहेले. हिमवंत तथा शिखरी ए बे पर्वतो उपर पद्म तथा पुंमरीक ए बे इहने विषे एक पूर्वदिशि, बीजो पश्चिमदिशि, त्रीजो मेरुपर्वतने सन्मुख ए त्रण हारने, ते बारणा पण स्वस्खदिशि शहना मानथी, एंशीमे जाग प्रमाणेले. ते केम ? तोके-इहनो जे विस्तार पांचसे योजन पूर्व बने पश्चिमदिशिए जे, ते एंसीमे जागे वहेंचीए तेवारे सवान योज न आवे; तेमाटे पूर्व अने पश्चिमनां बारणां इहने विषे सवाल योजन पहोला . बने मेरुसन्मुख हजार योजन इह ते एंसीनागे वहेंचीए तेवारे साढाबार योजन नागे श्रावे तेमाटे मेरुसन्मुख इहना बारणा साढाबार योजन पहोला जे एम जाणवू. ते बार तोरणसहित तथा तेमाथी नदी नीकली ने तेणे करी सहित . झोष बीजा चार इहने विषे दक्षिण अने उत्तर दिशाए बेबे बारणां ने तेमना मध्ये जे मेरु सामा बारणाने ते बारणा स्वदिशि इहना एलीमे नागे. जेम महापद्म तथा माहा पुंगरीक ए वे इह मेरुदिशि सन्मुख बे सहस्त्र योजन , तेमना लांब पणाने एसीनागे वेहे चतां पचीश योजन थावे, तो जे मेरु सन्मुख बार[ने, ते पचीश योजननु बे. अने ·. अढीदीपना नकाशानी हकीगत. ४३ बाहेरना दक्षिण तथा उत्तर सन्मुख जे बारणा ले ते, माहेला मेरु सन्मुख बारणाथी अर्थमाने एटले साढाबार योयन प्रमाणे . वली एरीते तिगिति तथा केशरी इह मेरु दिशि लांबा चार हजार योजन . ते एंसीनागे वहेंचतां पचाश योजन प्रमाणे मेरु सन्मुखनु बारj , अने दक्षिण तथा उत्तरनां जे बारणां जे, ते माहेला बारणाथी थर्ड एटले पचीश योजन प्रमाणना जे. ए सर्व शहना बारणां जे दे. ते तोरण तथा नदीए सहित ने एम जाणवू. ए पद्मश्हना पूर्व दिसीने तोरणेथी गंगा नामे महोटी नदी नीकली ते पूर्व दिसि स न्मुख पांचों योजन पर्वत उपर जश्ने गंगावर्तन नामे कूट फरीने पांचशे 'वीश यो जन उपर उगणीतीया साडात्रण नाग एटली दहा दिसी साहामी पर्वत उपर जश्ने जेम मोहोटा घडानां मुख माहेथी पाणीनो समूह नीकलतो होय ते सरखो मुक्ता वतीनां हारने संस्थाने काश्क जाजेरा शो योजनने प्रपातें पाणीने पडवे करीने हेठी पडे ए गंगानदी जिहां पडे तिहां एक महोटी जीनी प्रणाली ते जीजी अर्थ योजन लांबी बने सवान योजन पोहोली, अर्थकोश जाडी, मगरमत्सर्नु पसाखु मुख ते संस्थाने संस्थितने ए गंगानदी जिहां पडे तिहां एक गंगा प्रपात एवे नामे कुंमडे, ते शात योजन लाबो अने पोहोलो तथा १५० योजन काइक जाजेरा परिधिबे, दश यो जन मोडे, गोलाकारे ले. अनेक जातना तिहां कमल,ते कुंम एक पद्मवरवेदिका अने एक वनखम तेणेकरी चोकफेर वींटेलु ने, ते कुमने चारेदिसें पगयाजीया बे. ते कुंमना मध्यनागें एक महोटो गंगानामे दीपजे ते आठ योजन लांबो धने पो होलो वृत्ताकारेंजे, काइक जाजेरा पच्चीश योजन तेनी परिधिने, बे कोश पाणी थकी चो सर्व वजरत्नमय वे ते दीप एक पद्मवरवेदिका धने वनखंभेकरी चोफेर वींटेलुजे ते ना उपरे गंगा नामक देवीने वसवानो जुवन घर ते एककोश लांबो,अर्वकोश पोहो लो अने १४० धनुष्य पंचोले तेमां गंगादेवीनी सच्याने माटे एनुं गंगाप्रपात नाम. ते गंगाप्रपातकुंमने दक्षणदिसिने तोरणे थइने गंगा महानदी नीकली थकी उत्तरा जरतक्षेत्र माहे पावती थावती सात हजार नदी पूराती थकी खमप्रपाता गुफाने हेठे वैताढ्य पर्वतने चेदीने दहणाई जरत माहे यावती यकी दाणाई जरतनां मध्य जागें जश्ने पूर्वदिसि साहामी वलती थकी चौदहजार नदीयें पुराती थकी नीचे जंबू दीपनी जगतीने नेदीने पूर्व दिसें लवण समुहमाहे नले जे. ए गंगानदी जिहांथी वहे तिहाथी मूले सवाब योजन पोहोली बने अर्वकोश नं मीले पनी बे पासें मात्रायें मात्रायें वधती थकी समुश्मा नलतां शाडीबाशन योजन पोहोल पणे थइ यने सवा योजन संम पणे थइ एटले सर्व नदी ने मूल थकी मुखे ·४४ अढीवीपना नकाशानी दकीगत. समुश्मा नलतां दश गुणो प्रवाह होय तथा पोहोल पणाधी पञ्चाशमो नाग कपणे दोय गंगानदी के पासें बे पद्मवर वेदिका अने बे वनखंके करी वीटीने. ए गंगानदीनी पेरेज सिंधुनदी स्वरूप पण जाणी लेवु मात्र ते पद्मशहने पश्चिमदि सिने तोरणे नीकली थकी सिंधुवावर्तन नामा कूटने फरीने दणदिसा तरफ चाली थकी सिधुप्रपातकुममा पडी तिहां सिंधुदेवीनो सिंधु नामे दीप जाणवो यावत् तिमिश्रा गुफा नीचे वैताढय पर्वत दीने पश्चिमदिसी साहामी वली थकी चौदहजार नदी पुराती लवण समुश्मा नली तेनो शेष अधिकार गंगानी परें जाणवं. हवे ते पद्मश्हने उत्तरदिसिने तोरणे रोहितांसा महानदी नीकली ते २७६ योजन भने गणीसीया ब नाग उत्तर दिसि साहामी पर्वत पर जश्ने काश्क जाजेरा शो योजनने प्रपातें रोहीतांशा प्रपात कुंममा जइ पडेले ते कुंम एकशोने वीश योजन लां बो अने पोहोलो काइक जणा त्रएसो एंसी योजन परिधि पणे जे दश योजन को बे, तेना मध्यनागे रोहितांशानामे दीपने ते शोल योजन तांबो धने पोहोलो बे कोश पाणी थकी चोजे, तिहां रोहिताशा देवीनुं नवन जाणवू इत्यादिक एजें बीजो. सर्व अधिकार पूर्वला कुंनी परे कहेवो. ते रोहितसा प्रपातकुंमने उत्तरदिसिने तोरणे रोहितसा नदी नीकली थकी, हेमवंत युगलीयानां खेत्र माहे जाती जाती, चौद हजार नदी पुराती पुराती, शब्दापाती नामे वृत्तवैताढ्य पर्वतने वर्ड योजने अण पोहोती थकी, पश्चिम दिति साहामी वली थकी, हेमवंतखेत्रने बे नागें वेंचती थकी, अहावीश हजार नदी पुराती राती नीचेथी जग तीने दीने लवण समुहमांहे नजे जे. ए नदीनो मूळे प्रवाह शाढाबार योजन पोहोज पणे अने एक कोश उमपणे के पड़ी मात्रायें मात्रायें बे पासें वधती वधती समुहमांहे पेशता १२५ योजन पोहोल पणे प्रवाह बने अढी योजन कपणे , ए बे पासें बे पद्मवरवेदिका भने बे वन खंमे करी वींटी . हवे चुल्लहेमवंत पर्वत उपर अगीयार कूटने तेना नाम कहेजेः- १ सिचायतनकूट एना उपर सिवनुं देहे जे १ चूल हमवंतगिरि कुमार देवकूट, एना उपर ए पर्वतना ए कूटने नामे देवतानो निवास भुवन ३जरतदेवकूट एना उपर जरतदेवना नरतदेवता नो निवासबे, इलादेवीकूट, ५ गंगादेवीकूट, ६ श्रीदेवीकूट, ७ रोहितसादेवीकूट, सिंधु देवीकूट, ए सुरादेवीकूट, १0 हेमवंतदेवकूट, ११ वैश्रमण लोकपाल देवकूट, पूर्वदिसिना जवण समुछ्ने पश्चिमदिसें बने चुन्नहेमवंत नामा कूटने पूर्व दिसें प्रथम सिवायतन कू टने ते पांचशें योजन चोने, मूलमां पांचशो योजन पोहोल पणे, बच्चे ३७५ योजन पोहोल पणे, उपर बढीसें योजन पोहोल पणे, गोपुनने संस्थाने, ते कूट पद्मवरवेदिका ·अढीदीपना नकाशानी हकीगत. ४५ अने वन खेमे करी चोफेर वीटयो तेना उपर सिमर्नु देहेरंबे तेनुं वर्णन जीवानिगम सूत्रथी जाणवू बीजा दश कूट पण एटलान लांबा पोहोला भने नंचा जाणवां. एमज चूलहेमवंतकूटने विषे चूलहेमवंतगिरिकुमार देवनो प्रासादावंतसक प्रमुख तथा तेनी चुन्नहेमवंत नामे राजधानी असंख्यातमे जंबूदीपे जाणवी शेष थाकता सर्व कूटोनी वक्तव्यतामां पण देवताना प्रासाद सिंहासन, परिवार प्रमुख ते सर्व कहेवा. इहां चुन हेमवंतकूट, जरतकूट, हेमवंतकूट वैश्रमणकूट ए चार कूटने विषे देवता जाणवा शेष न कूटने विषे देवांगना जाणवी ए पर्वत महाहेमवंत पर्वत आश्रयी लंबाई आदिकमां लगारेक न्दानुंडे वली चुल्लहेमवंतनामे देवता एक पल्योपमायुयें शहांवशेने. तेथी (चून के०) लघुहेमवंत पर्वत एq एजें शाश्वतुं नाम के इति ॥ दवे हेमवंत युगलीयाना क्षेत्रनो वर्णन कहे। चुल्लहेमवंत वर्षधर पर्वतने उत्तर दिसें ए हेमवंत क्षेत्र ते १०५ योजन उपर उगपीसीया पांच नाग एटतुं पोहोल पणेने एनी बाह ६७५५ योजन उपर उगपीसीया त्रण नागडे तेनी जीवा पणन ३७६७ योजन उपर गणीसीआ पंदर नाग.. एनुं धनुष्टष्ट ३७०० योजन नपर उंगणीती था दश नाग एटलुं परिधि पणे एमांत्रीजा सुखमउखमा थारा सरखो सरूप जाणवो. शहा. रोहिता नदीनी पहिम दिसें बने रोहिताशा नदीनी पूर्व दिसें हेमवंत खेत्रने मध्यनागे शब्दापाती नामे वृत्त वैताढय पर्वत ने ते एक हजार योजन ऊंचोने, बढीशो योजन धरतीमा मो तथा नीचे अने उपर लांबो पोहोलो सर्वत्र सरखो धान नरवा ना पालाने संस्थानेले, एक हजार योजन लांबो पोहोलो थने ३१६२ योजन काइक जाजेरा एटली परिधिने, वेदिका अने वनखेमे करी चारे बाजु वीटेलो तेनी उपर यावत् सिंहासन प्रमुख परिवार सहित जाणवा तथा ए पर्वतनी न्हानी महोटी वाव्यने विषे यावत् बिजने विषे शब्दापाती जेवा वर्णवाला एना सरखा अनेक जातीना कमल ने ते ऐकरी तथा इहां स्वाती नामे देवता एक पल्योपमना आउखावंत, चारहजार सामा नीक देवो यादिक सहित श्रको वसे यावत् विजय देवनी पेरे राजधानी वालो ने तेथी ए पर्वतर्नु शब्दापाती वृत्तवैताढ्य एबुं शाश्वतुं नाम . तथा चुल्ल हेमवंत अने महा हेमवंत ए बे वर्षधर पर्वतें बे पासें ददाण उत्तर दिसें ए खेत्रने गोपव्युंजे मर्यादा कोधी नित्ये सदैव हेम सुवर्ण प्रकाशे तथा शहां हेमवंत नामे देवता एक पल्योपमने थारखे वशे तेथी हेमवंत क्षेत्र एवं एनु शाश्वतुं नामजे. हवें महा हेमवंत नामें वर्षधर पर्वत कहे:-हेमवंत खेत्रने उत्तर दिसें थने हरिवर्ष खेत्रने दक्षणा दिसें महाहेमवंत नामे वर्षधर पर्वत, ते बर्श योजन उंच पणे अने पञ्चाश ·. ४६ अढीधीपना नकाशानी हकीगत, योजन धरतीमा मोने तथा ४२१० योजन उपर उंगपीसीया दश नाग एटलो पोहोल पणेने एनी बाह पूर्व पश्चिम दिसें ए२७६ योजन उपर गणीसाया साडानव नाग, तथा एनी जीवा पण उत्तरदिसि तरफ पूर्व पश्चिमें लांबी बे बेहेडे लवण समुड्ने फरसी ले ते ५३ए३१ योजन उपर गणीतीया ब नाग काश्क जाजेरी तेनुं धनुष्टष्ट दक्षण दिसी तरफ ५७ शए३ योजन उपर गपीलीया दश नाग परिधि पणे ए पर्वत रुच कने संस्थाने संस्थितने, सर्व रत्नमयने, बे बाजुयें वे पद्मवर वेदिकायें करी तथा बे वन खमे करी वीटयो घणु समरमणीक जूमि नागडे यावत् देवता बेसेजे रहेने इत्यादि. ते महाहेमवंत पर्वतनां मध्यभागे बच्चोवच्चे महापद्मनामे इह ते बे हजार यो जन लांब पणे अने एक हजार योजन पोहोल पणे ले तथा दश योजन को ले तेनुं रूपामय तट में,जे रीते पूर्वै पद्मपहनी वक्तव्यता कही तेहिज वक्तव्यता इहां पण जा एवी इहां कमलतुं प्रमाण बे योजननुं यावत् ते कमल महापद्मश्ह सरखा ने इहाह। नामे देवी एकपल्योपमने थारखे वशे ने तेणे करी एनुं महापद्मश्ह एवं शाश्वतुं नामजे. ए इहने ददादिसिने तोरणे रोहिता महानदी निकली ते १६०५ योजन नपर जंगणीतीया पांच नाग एटली दहाण दिसि साहमी पर्वत उपरे जइने महोटा घडाना मुख सरिखे मुक्तावली दारने संस्थाने का एक जाजेरा बशे योजने प्रपात कुंममा पडे ने ते जिहाथी पडेले तिहां महोटी जीनी प्रणाली जे ते जीनी एक योजन लांब पणे धने शाडाबार योजन पोहोल पणे तथा एक कोश जाड पणे जे महोटा मगरमत्तनुं मुख विस्तिरण कयो दोय ते संस्थाने संस्थित ने सर्व वजरत्नमय जे ते जिहां पडे तिहां रोहित प्रपात नामे कुंम ते एकसो वीश योजन जांबो. पोहोलो जे थनेत्रणसें एंसी योजन काइक या परिधि पणेने तथा दश योजन मोडे तेना मध्य नागें एक रोहिता नामें दीपले ते शोल योजन लांबो पोहोलो अने काइक जाजेरा पचाश योज न परिधि पणे पाणी थकी बे कोश चोले वजरत्न मयजे ते दीप पद्मवरवेदिका धने वनखेमे करी वीट्यो ते दीपने बच्चे एक नवन ते एक कोश लांब पणे इत्यादि. ते रोहीत प्रपात कुंझने दहण दिसीने तोरणे रोहिता महानदी नीकली थकी हेमवं त क्षेत्रमाहे जाती जाती शब्दापाती वृत्तवैताढय पर्वतने थर्ड योजने बण पोहोती थ की पूर्वदिसि सन्मुख वलीने हेमवंत क्षेत्र प्रत्ये बे नागें वेहेचती थकी बचावीश हजार न दीयें पूराती पूराती थकी नीचे जगतीने नेदी पूर्वदिसें लवण समुहमांहे नली . तथा ए पहना उत्तरदिसिने तोरणे हरिकांता महानदी नीकली थकी १६०५ योज न उपर उंगणीतीया पांच नाग उत्तर दिसिने सामी पर्वत नपरें जश्ने काइक जाजेरा बशे योजनने प्रपातें हैती पडेले जिहाथी पडेने तिहां जीनी बे योजन लांब पणे, प ·अढीदीपना नकाशानी हकीगत. ४ बीश योजन पोहोज पणे थने थई योजन जाड पणे ते हरिकांत प्रपात नामे कुममा पडले ते कुंम २४० योजन लांबो पोहोलो भने छ एए योजन परिधि पणेने तेना मध्यनागे हरिकांता नामे दीपजे ते बत्रीश योजन लांबो पोहोलो अने एकशो एक योजन परिधि पणे वे तथा बे कोश पाणीथकी नंचों ने ते पद्मवर वेदिका अने वनखमें करी वीटयुंडे एना मध्यमा नुवन तथा ते हरिकांता प्रपात कुंमना उत्तर दिसिने तोरणे हरिकांता म हानदी नीकली थकी दरिवर्षदेत्रमा जाती थकी विकटापाती वृत्त वैताढ्य पर्वत प्रत्ये अर्थ योजन थण पोहोती थकी पश्चिम दिति साहमी वत्ती थकी हरिवर्ष देत्रने बे नागे वेंच ती थकी बपन्न हजार नदी पूराती थकी नीचे जगती नेदीने पश्चिमदिसि लवण समुह माहे जलेले एहरिकांता महानदी हथकी निकलताप्रवाहे पञ्चीश योजन पोहोल पणे थई योजन मपणे पड़ी मात्रायें मात्रायें अनुक्रमें योजने योजने एकेक पाशे वीश वीश धनुष करतां बे पाशें चालीश धनुष वधती वधती समुह प्रवेशे घढीशे योजन पोदो ल पणे थने पांच जोयण उमपणे थवे बे पासें पद्मवरवेदिका तथा वनखंभे वीटीजे. महा हेमवंत पर्वत पर बात कूट कहेजेः-एक सिवायतन कूट,बीजो महाहेमवंत कूट, त्रीजो हेमवंत कूट, चोयो रोहितादेवी कूट, पांचमो हीदेवी कूट, बो हरिकांता कूट, सातमो दरिवर्ष कूट, बातमो वैसूर्य कूट, पूर्वे जेम चूलहेमवंत पर्वतना कूटोनी वक्तव्यता कही तेम शहां पण देवी देवो प्रमुखना निवाश प्रमुख जाएंवा ए महा हेमवंत पर्वत जे ले ते चूलहेमवंत पर्वत थाश्रयी लांब पणे, पहोल पणे, उंच पणे, म पणे, परिधि पणे, अतिशय महोटो ने तथा इहां महाहिमवंतनामे देवता यावत् एक पन्योपमायुनी स्थितियें वशेने माटे एवं महाहिमवंत पर्वत एवं शाश्वतुं नामले. हवे हरिवर्ष युगलीयानां क्षेत्रनी वक्तव्यता कहेले. निषध पर्वतने दक्षण दिसें अने महाहेमवंत पर्वतने उत्तरदिसें हरिवर्ष नामे युगल क्षेत्र ते ४५१ योजन उपर गणीसी एक नाग एटलुं पहोल पणेने तथा १३३६१ योजन नपर शाडा ब जाग एटली पूर्व पश्चिमदिसें बादाडे तथा एनी जीवा पणन उत्तर दिलीयें पूर्वपश्चिमें लांबी ७३ए७१ योजनउपर साडासत्तर नाग ले तेनुं धनुष्टष्ट दहाण दिसीयें G४०१६ योजन उपर चार जाग एट परिधिपणे एर्नु घणुज समरमणि के नूमि नाग ने यावत् मणितृणादिके करी शोनावंत इत्यादिक सर्व वात इहां पण कहेवी इहां सुखमा नामें बीजा आराखें अनुनाव सदा सर्वदा वर्त जे. रहा हरिसलिला महानदीने पश्चिमदिसें भने हरिकांता महानदिने पूर्वदिसियें तथा हरिवर्ष देत्रने मध्यनागें विकटापाती नामे वृत्तवैतादय पर्वत ने तेनुं पोहोल पपु, उंच ·- ខ១ अढीदीपना नकाशामी दकोगत. पणु बने उमपणु तथा परिधि प्रमुख सर्व पूर्वे कहेला शब्दपाती वृत्तवैताढयना पेरे यहां पण कहेवो परंतु एटलु विशेष जे ए पर्वतनो अरुणनामे देवता अधिपति तथा शहां विकटापाती सरवा वर्णे करी कमल ने तेथी एनुं विकटापाती एवं शाश्वतुं नाम. ए हरिवर्षदेत्रने विषे ( हरिके० ) शूर्य अने चश्मा कहीये तेथी केटलाएक मनुष्य नगता सूर्यजेवा राते वणे रातिकांतिने प्रकाश करे तथा केटला एक तिहांना मनुष्य चश्मा तथा शंखना सरिखां धोजे वर्णे ने तेमाटे तथा इहा दरिवर्षनामे महाक देव ता एक पव्योपमायुयें वशे तेथी एनुं दरिवर्ष एवं नाम शाश्वतुं बे. हवे निषध नामा वर्षधर पर्वत कहेजे. महाविदेह देत्रने दहण दिसें बने हरिवर्षदेत्रने उत्तरदिसें निषध नामे पर्वतले ते चारसे योजन चपणे, शो योजन नीचो धरतीमां तथा १६७४ योजन उपर बे कला पहोलो ने तेनी पूर्वपश्चिम दिसें बाहा २०१६५ योजन नपर अढी नागडे तथा लांबपणे तेनी जीवा पण उत्तर दिसें ए४१५६ योजन उपर बे नागडे तथा तेनुं ध नुष्टष्ट दादिसें १२५३४६ योजन उपर नव नाग परिधिपणे ने, सर्व तपनीय राता सुवर्णमय ने, बे पासें पद्मवरवेदिका अने वनखंभे करी सहित . तेना मध्यनागे एक तिगिनि नामे इह ले तिगिति एटले कमलनो परागइह ते ति गिति इह. ए चार हजार योजन लांब पणे अने बे हजार योजन पोहोल पणे तथा दश योजन उमो में, एनुं रूपामय तट , चारदिलिय चार त्रिसोपान पगया लिया, एमजे रीतें महापद्मश्हनी वक्तव्यता पूर्वे कही तेज रीतें इहां पण कहेवी, इहांकमलर्नु प्रमाण तेहिज जाणवू यावत् तिहां तिगिति सरखा घणा कमल तथा इहां धृतिनामे देवी एक पत्योपमने घाउखे वशे ने तेथी एनुं तिगिनिह एवं नाम जे. ते तिगिविश्हने दक्षा दिसिने तोरणे हरिसलिला महानदी नीकली थकी ७४१ योजन उपर एक नाग एटली दाणदिसि सामी पर्वत चपरे जश्ने काइक जाजेरा चारसे योजनने प्रपातें करी हेवी हरिसलीला कुममां पडे ते कुंझनु घने दीपर्नु तथा दीपना नवन प्रमुख प्रमाण तेनी वक्तव्यता सर्व हरिकांता नदीनी पेरे जाणवी यावत् हरि वर्ष देत्रने बे नागें वेंचती बपन्न हजार नदीये सहीत थकी नीचे जगती नेदीने पूर्वदि सिना लवण समुहमाहे जजेजे एर्नु प्रवाह, मुख, मूले, पहोलपणु, उमपणु, ए सर्व हरि कांता नदी प्रमाणेज जाणवु यावत् वेदिका घने वनखं तेणे करी सहीत . हवे ते तिगिविश्हने उत्तर दिसिने तोरणे सीतोदा महानदी निकली थकी ७४१ यो जन उपर एक नाग एटलु उत्तर साहमी पर्वत उपरे जइने काइक जाजेरा चारसें योज ·अढीहीपना नकाशानी हकीगत. भए नने प्रपाते ती पडे ए सीतोदा महानदी जिहां थकी पडे तिहां एक महोटी जीनी प्रणाली रूप ते चार योजन लांब पणे, पञ्चाश योजन पोहोल पणे घने एक योजन जाड पणे महोटा मगर मत्सना मुंखने संस्थाने संस्थित ,सर्व वन रत्नमय जे ते जिहां नीची पडेने तिहां महोटो सीतोदा प्रपात कुमजे ते चारसें एंसी योजन सांब पणे पोहोल पणे धने १५१७ योजन का एक णा परिधि पणे जे, यावत् तोरण पर्यंत वक्तव्यतां जाणवी ते सीतोदा प्रपात कुमने मध्य नागें सीतोदा नामे दीपजे ते चोशन योजन लांबो पोहोलो अने बशें बे योजन परिधि पणेने, बे कोश पाणी थकी उंचो ने, सर्व वन रत्नमय , तेमज वेदिका, वनखंग, नूमिनाग, नवनघर, शयनीय ए सर्व पूर्वपरे जाणवा, ते कुंमने उत्तरदिसिनेतोरणे ए सीतोदा महानदी नीकली थकी, देवकुरु देत्र प्रत्ये थावती थकी, बेदु पर्वत प्रत्यें तथा १ निषध देवकुरु ३ सूरे ५ सुजस ५ विद्यु प्रन ए पांचाहने बे नागें वहेचती थकी ते इहमांहे वेहेती थकी, देव कुरु माहेली चो रासी हजार नदी पूराती थकी,नशाल वन माहे पावती थकी, मेरु पर्वत पासें बे यो जन अण पोहोती थकी,तिहाथी पश्चिमदिसि साहमी वली थकी, नीचे विद्युत्प्रन नामा गजदंता पर्वतने नेदीने मेरुपर्वतने पश्चिमदिसें,पश्चिम महाविदेह क्षेत्रने घे नागें वेचती थकी, एकेकी चक्रवर्तिनी विजय थकी थहावीश अचवीश हजार नदीयें पूराती पूराती थको केमके ए नदीने दहा तटें थान विजयने तिहां एकेकी विजयें गंगा थने सिंधु ए बे बे नदी चौद चौद हजारने परिवारें ले तेवारें बचावीश हजार परिवार थयुं तथा उत्तर तटें पण एजरीते एकेकी विजयें यावीश बहावीश हजार नदीने परिवारें एरीते शोल विजयनी बत्रीश नदी ते प्रत्येकने चौद हजारनो परिवार गणता 40000 नदी थइ तेनी साथ G40. नदी देवकुरुनी मेलवतां ५३२००० नदी सहीत पूराती थकी, जयंतनामा पश्चि मदिप्ति संबंधी जंबूदीपनां धारने नीचे जगतीने जेदीने लवण समुह माहे नलेजे ए नदी इहमाथी नीकलतां मूलप्रवाहें पञ्चाश योजन पोहोल पणे तथा एक योजन उमपणे , पजी मात्रायें मात्रायें अनुक्रमे योजने योजने एकेक बाजुयें चालीश चालीश धनुष एरीते बे पासें एती धनुषनी वृद्धि वधती वधती मुख मूले समुह प्रवेशे पांचशे योजन पोहोल पणे अने दश योजन मपणे थाने. बे पासें पद्मवरवेदिका घने वनखं करी सहीत . निषध पर्वत उपर नव कूटले तेनां नाम कहेजेः-एक सिक्षायतन कूट, बीजो निषध कूट, त्रीजो हरिवर्ष कूट, चोथो पूर्व विदेह कूट, पांचमो हरिसलिला कूठ, बहो धृतिकूट, सातमो सीतोदा कूट,थानमो थपरविदेह कूट, नवमो रुचक कूट जेरीते चूनहिमवंतना कूटनो उंचपषु, पोहोलपपु,परिधिपपु,राजधानी सहीत पूर्व वर्णव्यो तेरीतें इहां जाणवू. निषध पर्वतने विषे घणा कूट निषधने संस्थाने , निषधने अत्यंत सहन करे, ते स्कंधे :- .

·ԱԾ अढीद्दीपना नकाशानी हकीगत. नार सहे ते निषध वृषन पर्यायांतरे वृषन बलदने संस्थाने संस्थित जे तथा इहां निषध नामे देवता यावत् पन्योपमने धानखे वशे तेथी एवं निषध पर्वत एवं शाश्वतुं नामजे. इहां नदी इह अने कुंम आदिकनो काश्क विशेष कहे जे. नरत क्षेत्रने विषे गंगा अने सिंधूनदी तथा ऐरवत क्षेत्रनेविषे रक्ता बने रक्तावती नदी जे. ए बाहेर डे रहेली जे चार नदी ले ते बाहेरनां जे पद्मश्ह तथा पुंमरीक नामे इहजे, तेनां पूर्व पश्चिमनां मारनो जे विस्तार, ते प्रमाणे सवा न योजन पहोज पणे हिमवंत तथा शिखरी पर्वतना शिखरथी नदी वहे . एटले उतरे ले. पूर्वोक्त जे चार नदी, ते इहना बारणाथी पांचसे योजन सुधौ पर्वतना शिखर नपर बारणां सन्मुख पूर्व पश्चिमदिशिए जाने पड़ी पोतपोताना वर्तन कूटथी बाहेर ना जरत अने ऐरवत इत्रने सन्मुख वले ते आवीरोते जे गंगानदी ते इहना बारणा थी पांचसे योजन सुधी पर्वत उपरे बारणासामी जाय त्यां गंगावर्तन ए नामे पर्वत जे कूट ते थकी बाहेरनुं जे जरत क्षेत्र ने तेने सन्मुख वजे एरीते सिंधूनदी पण सिंधू था वर्तन कूटथी जरतदिशि वले, तथा रक्तानदी पांचसे योजन बारणा सन्मुख जश्ने पड़ी रक्तावर्तन कूटथी ऐरवतदिशियें वले. एम रक्तवती नदो रक्तवत्यावर्तन कूटथी ऐरवत दिशि वले, तो एनदी नरत तथा ऐरवत सामी वले, ते वारे पर्वतना मध्य नांगथी बाहेर थावतां पर्वत उपर केटला योजन चाजे ? ते कहेजेः-सवान योजन नदीन मुख ने ते, पर्वतनो जे विस्तार एक सहस्र बावन योजन,अने बार कला-तेमाहेथी काढीए, तेवारे एक सहस्त्र बेतालीश योजन उपर सवा सात कला रहे. तेनु अई पांचसे त्रेवी श योजन अने शाढी त्रण कला जाफेरी लाने त्यहांलगी पर्वतना शिखर उपर नदीवहे. शिखरना बेडाथी मगरमत्सना मुखने आकारे, तथा वजरत्नमय एवी जे जीजी एनुं जीजी सरखो आकार, जीनी एटले परनाल ते मध्ये श्रश्ने वजमयले तलु जे हने विषे, एहवो जे नदीना पोतपोताने नामे निपात कुं, तेने विषे मोतीनी तूटेली सेर तेने सदृश प्रवाहे अवजिन्न धाराएं करी पडे जे. एटजे गंगानदी गंगानिपात कुममा पडेजे, अने सिंधूनदी सिंधूनिपात कुममां पडे. एम नदिने नामे कुंम जाणवा. इहनां बारणानो विस्तार सवाल योजन जे; तेम नदीप्रवाहमांहे जीनीनो विस्तार पण सवा ब योजन . तेमाटे सरखो विस्तार जे. अने इहना बारणानो जे पहोल पणे विस्तार ते विस्तारना पचाशमे नागे जीनी जाडी. अने ते जाड पणाथी चोगु एणी सर्व जीनी लांबी जे. एम सर्व इहोनी जीनीतुं प्रमाण जाणवू, एटले बाहेरना बे पर्वतने विषे सवा व योजन जीनो पहोली बे, अने मध्यना वे पर्वतनी मांदेली दि ·अढीचीपना नकाशानी हकीगत. ५१ शिनी जीनी पचीस योजन पहोली . अने बाहेरनी दिशिनी जीनी साढाबार योजन प्रमाणे . तथा माहाविदेह देत्रमा मांदेली जीनी पचाल योजन प्रमाणे जे. अने बा देरनी जे जीनी ते पचीश योजन प्रमाण पोहोली जे. तथा ए सर्व जीनीननु जाडप पुळे. ते पोतपोताना विस्तारने पचाशमे जागे के. घने जाडपणाथी चोगणु लांबपषुने. हवे ते कुंम बच्चे जे दीपने तेनुं प्रमाण कहेजे. आठ योजन पोहोलो पाणीमांबे. बने ते पाणी उपर बे कोस चंचो, थने वेदिकाए सहित, एवो नदीनी देवीने वसवानो दीपने तेमांदे इहनी जे श्री, लक्ष्मी प्रमुख देवी तेहना नवन सरखां नवन ते कोपने विषे जे. ते कुम सात योजन पहोला ले. अने सवा न योजन पहोला वेदिकानां त्रण बा रणजे तथा दशयोजन माजे.ए प्रकारे बीजापण जे कुंकले तेहन जे विशेष जे ते कहेजे कुंमर्नु पहोलपणु थने दीपY पोहोलपणुं तथा वेदिकानुं पहोलपणु एत्रण विस्तार ते महाविदेह क्षेत्रमा बत्रीश विजयनी बत्रीश नदीने ते नदीना जे चोशन कुमने, तेनुं तथा तेमाहे जे दीप तेनु तथा तेनी वेदिका, तेहनां बारणानो विस्तार, ते जरत अने ऐरवतना कुंम सरखोडे. एटले विदेहना विजयमाहे जे चोसत कुंमजे, ते सात योजन पहोलाने. तेमध्ये पाठ योजन दीपजे, तिहां वेदिकानां बारणानो विस्तार सवाल योजन जाणवो. थने हिमवंत क्षेत्रनी वे नदी,हिरण्यवंत क्षेत्रनी चे नदी,वली बत्रीश विजयनी बार अंतर नदी ए सोल नदीमा जे सोल कुमले. तेनो तथा तेहनां दीपनो तथा तेहनां वेदिकानां धारनो विस्तार पदेलानाथी बमणो जाणवो. एटजे ए सोल नदीना कुम, ए कसो वीस योजन पोहोला ले अने एकुंझनां दीप,सोल योजन पदोला . तथा ए सोल कुंमना वेदिकाना बारणानो विस्तार साढाबार योजन बे. वली दरवर्ष क्षेत्रनी बे नदी, धने रम्यक्नी बे नदी-ए चार नदीना चार कुंम, तेहना त्रण विस्तार पाश्रीने चोगुणो जाणवो. एटले बशेने चालीश योजन एना कुमनो विस्तार. अने बत्रीश योजन दीपनो विस्तार तथा पचीश योजन वेदिकानांवारनो विस्तार तथा माहाविदेहनी बे नदीनाबे कुंम, तेहना त्रण विस्तार याश्रीने थाउगुणोजाणवो. ते कहे. चारसें एसी योजन कुम्नो विस्तार के.अने दीपनो विस्तार चोसत योजननो बे. तथा विदेहनां कुंमनी वेदिकानां बा रणा पचाश योजन पहोलांडे,एम सर्व एकता गणीए तो आनंबूदीपमाहे नेवू कुंम थाय. बाहेरनी जे चार नदी, तेमनी गति कहेले. चार नदी जे गंगा, सिंधू, रक्ता, अनेर तवती ते पोतपोताना निपात कुंमथी बाहेरना नरत अने ऐरवतने सन्मुख बारणे नी कले. ते केम? तोके-गंगा थने सिंधु ए बे दक्षिणने बारणे नरत सामी नीकलेले. अने रक्ता तथा रक्तवती ए बे उत्तरने बारणे उत्तरना ऐरवत दिशि नीकलेले, पण ते जेवारे वैताढ्य लगी थावे, तेवारे ते प्रत्येक नदीने सात सहस्त्र नदी बीजी मले ने तेना परि ·५२ अढीहीपना नकाशानी दकीगत. वारे परिवरीथकी वैताढघनी बच्चे थक्ने नीकलेले. ते वैताढ्य पर्वत नेदीने नीकल्या पती बाहेरना जरत तथा ऐरवत खेत्रना धनागना वचमाथी पूर्व थने पश्चिमदिशि समुह सन्मुख वजे एटले नरंत क्षेत्र मांद गंगानदी पूर्वदिशए जाय,धने सिंधुनदी पश्चिमदिशिए जाय तथा ऐरवत माहे रक्तानदी पूर्वदिशिए जाय थने रक्तवती नदी पश्चिम दिशिए जाय पण, ते चार नदी वैताढ्य पर्वतने बेदीने नीकल्या पनी वली बीजी सात सहस्र नदीए करी सहित थाय सर्व मली चौदसहस्त्र नदीने परिवार परवरी थकी, जेम पूर्वे वैताढयने दीनीकली ले तेनीपरे जगतीने पण नेदीने समुश्माहे जाय . नदीनो विस्तार तथा उपएं कदेवे. सर्व नदी ने पहेला नीकलता कुमना धार सरखो विस्तार होय भने अंतने विषे प्रथमनां विस्तारथी दशगुणी विस्तारपणे होय ते था वीरीते के-जरत तथा ऐरवतनी चार नदीनने, तेनो प्रथम सवाब योजनं विस्तार से.अने बेडे समुश्मदिनले तेवारे साडी बासठ योजन याय, तथा बत्रीश विजयनी चोस नदी बे.तेहनो पण एज यादिवंतनो विस्तार ने, तेहना जे चोसत कुंजे, ते बाहेरना कुंभ सरखा ले,ते माटे सरखो विस्तार कह्यो. वली हेमवंत तथा हिरण्यवंतनी चार नदी, थने विजयनी बार अंतरनदी, एवं सोल नदीनो आदिविस्तार साढाबार योजन . तो डे ए कसो पचीश योजननो विस्तार जावो. वली हरिवर्ष तथा रम्यक्त्रमाद जे चार न दी ले तेहनो विस्तार पचीश योजन धुरेजे. तो अंतनेविषे बसे पचाश योजन विस्तार थाय नेथने विदेह त्रे जे सीता ने सीतोदाबे नदी में तेहनो प्रथम विस्तार, पञ्चाश योजननो ,तो डे पांचसे योजन विस्तार तथा एसर्वजे मोटी नदी , ते विस्तारथी पचासमे नागे मी, जेम गंगानदी आदि विस्तार सवार योजन ,तेने पञ्चाशे भाग देतां योजनो आवमोनाग भावे, तो प्रथम नीकलता योजनने पारमे नागे की बे, थने लेडे साढी बासत योजन विस्तार के तेने पचाशे नाग देतां सवा योजन था वे, तेमाटे बेडे सवा योजन मी जाणवी. एम समस्त नदीनो विस्तार जाणवो. हवे पांच क्षेत्रनी नदीनी गति कहेले. पांच क्षेत्रनी जे महानदी ते पोत पोता मां बारणानी दिशियें हनो जे विस्तारले, ते काढतां जे पर्वतना विस्तार थर्ड थाय तेटला योजन नदी पर्वतना शिखर पर वहे. ते केम? तो के-हेमवंत बने शिखरी नो विस्तार १०५२ योजन थने बारकला . तेमाहेथी इहनो विस्तार पांचसे योन न काढीए तेवारे ५५२ योजन अने बारकला रहे. तेनुं अ २७६ योजन अनेक ला थाय. तो पोताना इहवारना मुखथी पर्वतनां शिखर उपर २७६ योजन अने ब कला वहे. धने महाहिमवंत तथा रुक्मी पर्वतने विषे चार नदी १६०५ योजन अने पांच कला पर्वतना शिखर उपर चाले, तथा निषध बने नीलवंत संबंधी .

·अढीधीपना नकाशानी हकीगत. ५३ चार नदी ११ योजन अने एक कला पर्वतनां शिखर उपर चाले ए रीतें इहनो विस्तार पर्वतना विस्तार माहेथी काढी थई करीए तेवारे एवं पूर्वोक्त मान लाने तेवार पनी पर्वतना विस्तारने वेडे जश्ने पोतानी जीजी उपर थइने पोतपोताना निपात कुंमने विषे ते नदी पडे तथा पोतपोतानी जीनीना पहोलपणाने पची शमे नागे वृतवैताढय तथा मेरु तेने मूकीने जे नदीनु मुख दहण सामुंबे, ते नदी पूर्व समुइदिशि तरफ वले घने जे नदी, मुख उत्तर सामुंडे, ते पश्चिम समुदिशि वले; एटले हेमवंत तथा हिरण्यवंतनी बे नदी वृतवैताढयने बे कोस वेगलो मूकी पूर्व तथा पश्चिमदिशिए वजे तथा हरिवर्ष धने रम्यकनी बे नदी चार कोश वृत वैताढधने वेगलो मूकीने पूर्व पश्चिम दिशिए वले. तथा महा विदेहनी बे नदी आठ कोस मेरु पर्वतने वेगलो मूकी पूर्व पश्चिम दिशिए चले. हेमवंत छत्रमाहे रोहितांशा तथा रोहिता एवे नामे में नदी, ते प्रत्येकनो गंगानदी करतांबमणो परिवारले. एटले अधावीश हजार नदीना परिवारे परिवार ने तेमज हिर मवंत क्षेत्रमाहे सुवर्ण कुला थने रुप्प कुला एवे नामे बे नदी , ते पण रोहितांसा न दीनी परे थवावीश हजार नदीए परिवरीने. तथा हरिवर्ष दत्रने विषे हरिकता बने हरिसलिला नामे बे नदीने ते गंगानदीथी चोगणा परिवार वाली . एटले उप्पन हजार नदीनए परिवरीने. तथा ए पूर्वोक्त नदी सदृश रम्यक् दत्रने विषे नरकंता अने नारी कंता ए नामें बे नदीने ते पण एटलीज बप्पन हजार नदीए परिवरी . तथा सी तोदा अने सीता ए बे नदी महाविदेह क्षेत्रमा ले ते एकेकी नदीमांहे पांच लाख बत्री स दजारने पाडत्रीश नदी संबंधी पाणी पडे . कुरुननेविषे चोराशी हजार नदी उजे. वली अंतर नदी तथा एकेकी विजये गंगा, अने सिंधु ए बेबे महानदीने, तो सोल विजयमांहे बत्रीश महोटी नदी थइ ते प्रत्येक नदीनो परिवार चौद हजा रनो गणतां ३००० हजार थाय, तेनी साधे पागली कुरूदत्रादिकनी ०३ नदी मेलवीए तेवारे ५३२०३७ नदीन पाणी सीतोदा नदीमाहे जले ने. सीता माहे पण एटली नदीनुं पाणी नले ने. ते माटे बमणी करीए तेवारे १०६३०७६ एटली नदी माहा विदेह क्षत्रमांहे जाणवी. दवे जंबूवीपनी सर्व नदीउनी संख्या कदेले बत्रीश विजयनी चोसम नदी, तथा सीतोदा बने सीता ए बे नदी तथा नरतादिकनी गंगा प्रमुख बार नदी ए सर्व एकठी करतां बहोतेर महोटी नदी जाणवी. अने बत्रीश विजयनी बार अंतर नदी ए नेवं मूलगी नदी जे. बाकी बीजी परिवारनी नदी चौद लाखने उप्पन हजार ने. तथा ·ने एन अढीहीपना नकाशानी हकीगत. हवे महाविदेह देवनी वक्तव्यता कहे जे. नीलवंत नामा वर्षधर पर्वतने दहाणदिसें तथा निषध नामा वर्षधर पर्वतने उत्तर दिसें महाविदेह नामा क्षेत्र ले ते पल्यंकने संस्थाने संस्थित , ३३६७४ योजन उपर चार नाग एटटुं पोहाल पणे जे एनी बाह पूर्व पश्चिमें ३३७६७ योजन उपर सात जाग लांब पणे तेनी जीवा पणन महाविदेहना मध्य नागने विषे पूर्व पश्चिमदिसें लांबी एक लाख योजन एर्नु धनुष्टष्ट १५७११ योजन उपर शोल नाग काइक जाजेरा एटतुं परिधि पणे एकेकी दिसिवें वे एटले जंबूझीपनो ३१६२२७ योजन प्र मुख जे पूर्व परिधि कह्यो तेनु यई करीये तेवारें महाविदेहनी एकदिसिनु धनुष्टष्ट थाय अने बे दिसिनां धनुष्टष्ट एकग करीये तेवारे जंबूदीपनी पूर्ण परिधियाय एमजाणवु. महाविदेह क्षेत्र चार प्रकारे एक मेरु थकी पूर्व पूर्व महाविदेह, बीजो मेरु थकी पश्चिमें अपर विदेह, त्रीजो मेरु थकी दहणे देवकुरु क्षेत्र, चोथो मेरुथको उत्तरे उत्तर कुरुक्षेत्र जे. जरत, ऐरवत, हेमवंत, हिरण्यवंत, हरिवर्ष, अने रम्यक् ए नए क्षेत्र थकी लांब पणे, पहोल पणे, परिधि पणे करीने घा विस्तिरण ने एटले घणु महंत महोटुं जे,अथवा बत्रीश विजयने विषे पांचशे धनुषनी कायानां महोटा शरीर वाला मनुष्य तथा देवकुरु बने उत्तरकुरुने विषेत्रणगाननां शरीर वाला मनुष्य वसे वे एरीते शरी रथाश्रयी मनुष्य पण महोटा ने तथा महाविदेह नामे देवता महाशक्षिवंत यावत् ए क पढ्योपमने घाउखे इहां वसे ने तेथी एवं महाविदेह एवं शाश्वतुं नाम बे. हवे ए महाविदेहमा चार गजदंतगिरिजे तेनी वक्तव्यता कहे जे:- १ नीलवंत पर्वतने ददादिसिये अने मेरुने उत्तर पश्चिमदिसि वच्चें वायुडूंणे तथा गंधिलावती विजयने पूर्व दिसें, उत्तरकुरुने पश्चिम दिसें, इहां गंधमादन नामे गजदंत पर्वत पीले वर्णे ले ३००ए योजन उपर नाग लांब पणेने तथा नीलवंत पर्वतनी पासें चारसो योजन उंच पणे जे,शो योजन मपणे धरतीमां ने, पांचों योजन पोहोल पणे जे.पजी मात्रायें मात्रायें अनुक्रमे उंच पणे तथा मपणे वधतो वधतो थको अने पो होल पणानी हाणीयें घटतो घटतो थको मेरु पर्वतनी समीपें पांचशे योजन संच पणे तथा सवासो योजन उम पणे धरतीमांथने अंगुलनोथसंख्यातमो नाग पोहोल पणे हाथीनां दांतने संस्थाने संस्थित ने, सर्व रत्नमय ने, बे पासें बे पद्मवरवेदिका पने बे वनखंभे करी सहीत , यावत् उपरे घणा देवता बेशे , इत्यादि सर्व पूर्वपरें कहे. ए गंध मादन पर्वत उपर सात कूटले तेना नाम कहे :-एक मेरु दिसिये सिवाय तन कूट, तेवार पढी अनुक्रमे नीलवंत सन्मुख बीजो गंधमादनकूट, बीजो गंधिताव ती कूट, चोथो उत्तरकुरु कूट, पांचमो स्फाटिक कूट, बो लोहितारकूट, सातमो आ - , ·अढीदीपना नकाशानी हकीगत. ԱԱ नंद कूट, तिहां सिक्षायतन कूटने विपे सिमर्नु देहेरुं ने तथा स्फाटिक कूट थने लोही ताद कूट ए वे कूटने विषे नोगकरायने नोगवती ए बे दिक्कुमारिका देवीनो निवास ने शेष चार कूटने विपे कूटने नामे देवता रहे जे. ए सर्वे कूट पांचशे योजन उंच पणे जे. ए पर्वतनो गंध ते कोष्ट सुगंधनां पुडाने पीसतां, चूर्ण करतां, उकेरतां थकां, जूजू श्रा विखेरतां थकां, नोगवतां, गंधलेतां थका, जेम उत्तम उदार मनोहर गंध नीकले, तेथी पण इटतर अति उत्तम गंध ते गंधे करी मद ने तथा इहां गंधमादन नामे देव ता महाशक्षिवंत वसे ले तेथी एनु गंधमादन एवं शाश्वतुं नाम बे. २ मेरु पर्वतने इशानकूणे, नीलवंत-पर्वतने दहण दिसें, उत्तरकुरुने पूर्व दिसें, कब नामा विजयने पश्चिम दिसें, माल्यवंत नामे गजदंत पर्वत वैमूर्य रत्नमय नीले वर्णे में ते गंधमादन गजदंता प्रमाणे लांबु पोहोटुंबे शेष अधिकार तेमज जाणवु. माव्यवंत गजदंतगिरिना नवकूटनां नाम कहे. एक मेरुदिसिये सिवायत्नकूट, तेवार पनी अनुक्रमें नीलवंत पर्वतने सन्मुख बीजो माल्यवंतकूट, त्राजो उत्तर कुरुकूट, चोथो कन्नकूट, पांचमो सागरकूट, बहो रजतकूट, सातमो सीताकूट, बातमो पूरणनए कूट, नवमो हरिस्सह कूट, ए सर्वे कूट पांचों योजन उंचपणे तिहां सागरकूट बने रजत कूट ए बे कूटने विषे सुनोगा अने जोगमालिनी नामे देवी वसेडे शेष कूटने नामे तिहां वसनारा देवोना पण तेहीज नाम जाणवा. एमां हरिस्सह कूट उपर हरिस्सह रा जधानीनो हरिस्सह नामे देव वशे जे ए कूट हजार योजन पोहोचु भने हजार योजन उंचो यमक पर्वतने प्रमाणे ने अने माव्यवंत गजदंत पांचशे योजन पोहोचु ने माटे बे पासे बढीशे बढीशे योजन पर्वतथी बाहेर यधर रहुं ने एं हरिस्सह देवनी राजधानी अन्य जंबूही चोरासी हजार योजननी लांब पणे, पोहोल पणे बे. ए माल्यवंत गजदंताने विष घणा सरिकानामे वनस्पतिना गुल्म, नवमालतीना गु दम, यावत् मगदंतिका वनस्पतिनां गुल्म डे ते गुल्म सर्वदा पंचवर्णना फूलें फूले ले त था नमिने विषे वायरे कंपित एवा अयशालाने विषे फूलनां पूंज तेने उपचारे करी स हीत करे ले तथा इहां माल्यवंत देव एक पल्यायुयें वशे के माटे एनुं माल्यवंत नाम ले. ३ निषध पर्वतने उत्तर दिसें, मेरु पर्वतने दक्षण पूर्वने वच्चे अग्निकूणे, मंगलावती वि जयने पश्चिम दिसें बने देवकुरुने पूर्वदिसें, सोमनस नामे गजदंत पर्वत स्वेतवर्णेने ते लांवो पोहोलो माल्यवंतनी पेरे जाणवू ए रूप्पमय में यहां घणा देवता देवांगना कुचेष्टा रहित सौम्य पणे सुमन एटले शोकादि रहीत विचरे में तथा सोमनस नामे महार्षिक देव इहां वशे ले तेथी एन सोमनस नाम के. एनां उपर सात कूट में तेना नाम कहे:- एक मेरुनी दिसिथी लिहायतन कूट, तेवार पनी अनुक्रमें निषध पर्वतनी सन्मुख ·५६ अढीवीपना नकाशानी हकीगत. बीजो सोमनल कूट, त्रीजो मंगवलाती कूट, चोथो देवकुरु कूट, पांचमो विमल कूट, बहो कांचन कूट, सातमो वशिष्ट कूट, ए सर्वे कूट पांचशे योजन उंच पणें पहोल पणे ने तिहां विमल अने कांचन ए बे कूटने विषे सुंवत्सा बने वत्समित्रा ए बे दिक्कुमा रिका देविनो निवास ने तथा शेष कूटने विषे कूटने नामे देवना निवास जाणवा. ... . ४ तथा निषध पर्वतने उत्तर दिसें थने मरुने दक्षण पश्चिम बच्चे नैरुतकूणे, पाविन यने पूर्व दिसें विद्युत्न नामे गजदंत पर्वत सर्व तपनीय राता सुवर्ण मय वे यावत् उपर देवता वसे ने इत्यादि सर्व पूर्व परे कहे एनां नव कूटना नाम कहे बे:-प्रथम मेरु दिसि सिवायतन, तेवार पड़ी अनुक्रमे निषेध पर्वतनी सन्मुख बीजो विद्युत्प्रन, त्रीजो देव कुरु, चोथो पक्षम, पांचमो कनक, बो सौवस्तिक, सातमो सीतोदा, थानमो शतजवल, नवमो हरि कूट तेमां हरि कूट ते पूर्वोक्त हरिस्सह कूटनी पेरे हजार योज न पोहोलो, चो, अने शेष आठ कूट पांचशे योजन उंचा जाणवा तथा कनक कूट अने सौवस्तिक एबे कूटने विषे वारिषेणा बने बलाहिका नामांतरें पुष्पमाला थने था नंदिता दिग्कुमारिका देवी वशे ,शेष कूटने विषे कूटने नामे देवता जाणवा. तथा ए पर्वत वीजलीनी पेरे रक्तसुवर्ण मयपणा माटे चोफेर अवनासे , चद्योत करे , कांति करे ने तथा इहां विद्युत्प्रन नामे देवता एक पत्योपमायुये वशे जे तेथी एनुं विद्युत्प्रन एवं शाश्वतुं नाम ले. ए चार गजदंत उपर प्रत्येकें दिक्कुमारि देविनां बेबे कूट कह्या ते अवलोकने विषे वसनारी दिक्कुमारीजाणवी एना रेवानां नवन गजदंत गिरिने नीचेले. कुरुक्षेत्रनी जे सीतोदा तथा सीतानदी तेहनुं पडवा नीकलवानुं स्थानक जे जीनी तिहाथी २६८७५ योजन बेपासे मेरुपर्वत साहामा ए चार गजदंत गिरीले ए निषध त था नीलवंत पर्वतमाहेथीनीकल्याने, हाथीनां दांतने थाकारे देखाए माटे एने गज देत गिरी कहिए. अग्निकूणे सोमनस नामे गजदंतगिरि बे तिहाथी धुरमामीने प्रददाणा वर्त गणतां चार दिशीनेविषे अनुक्रमे चार गजदंत गिरीले. हवे ए महाविदेहने विषे उत्तरकुरु नामे युगलीयानुं क्षेत्र वखाणे जे. मेरु पर्वतने उत्तरदिसें अने नीलवंतनी ददादिसें तथा गंधमादन पर्वतनी पूर्वदिसें अने माल्यवंतनी पश्चिमदिसें शहां उत्तर कुरुनामे देत्र ते पूर्वपश्चिमें लांबो धने उत्त र दक्षणे पोहोलो अई चश्माने संस्थाने संस्थित ले ११३ योजन उपर बे नाग एटलो पोहोल पणे ने एनी जीवा पण उ उत्तरदिसें पूर्वपश्चिमें लांबी, बे दिसा गज दंता पर्वतने फरसी ले ते ५३००० योजन लांब पणे जे एनुं धनुष्टष्ट ६०४१७ योजन उपर बार नाग परिधि पणें . ते धावीरीतेः-३००ए योजन उपर ब कला एटखं ·अढीवीपना नकाशानी हकीगत. បុ១ एके गजदंत रिलांबो ले तेवा बे गजदंत गिरिनी वच्चमां ए क्षेत्र अई चंकारे जे माटे बे गजदंतना लांब पणानां योजन जेवारें एकता करिये तेवारे ६०४१७ योजन उपर वार कला एटलो कुरुक्षेत्रनुं धनुष्टष्ट थाय एटले धनुषन बाहेरलो पुंतनो नाग अ पंचज्ञाकार, थाय. ए क्षेत्रमा युगलिया मनुष वसे ने तिहां सर्वदा पहेला पारा सरखो नाव वर्ने तथा ए उत्तरकुरु क्षेत्रमा महाशक्ति उत्तरकुरुनामे देवता एक पल्यायु वशेने माटेएनु उत्तरकुरु एवं शाश्वतुं नाम जे. उत्तर कुरुने विषे नीलवंत पर्वतना दक्षण दिसिनां चरमांत बेहेडाथी ७३४ योजन उपर सातीया चार नाग एटली अबाधाये सीता महानदीने एक पूर्वतटें अने बीजो पश्चिम तटें ए बे तटें बे यमक नामे पर्वत ने ते एक हजार योजन ऊँच पणे तथा थ ढीशे योजन उम पणे धरतीमा तथा मूलमा हजार योजन लांब पणे पोहोल पणेने, वच्चमा ७५० योजन लांब पणे पोहोल पणेने अने उपर पांचशे योजन लांब पणे पोहोल पणे जे तथा मूलमा ३१६२ योजन काइक अधिक परिधि पणे बे, मध्यमां २३७२ योजन कांक जाजेरा परिधि पणेने तथा उपर १५७१ योजन कांक जाजे रा परिधि पणे , ए रीते मूलमा विस्तिरण , वञ्चमां सांकडा दे अने उपर पातला डे, यमक एटले जोडले जण्या ना तेने संस्थाने संस्थित जे. एटले बेदु सरखे संस्था ने जे, सर्व कनक सुवर्णमय ने, प्रत्येकें पद्मवरवेदिका अने वनखमे करी वीट्या ने ते वेदिका वन खंमनुं वर्णन पूर्वली परे जाणवू तेना उपर बे प्रासादावतंसक ने ते साढा बारात योजन उंचा तथा सवाएकत्रीश योजन लांबा अने पोहोला ने तेनो व र्णन विजय देवतानां प्रासादनी परे जाणवो ए पर्वतें न्दानी वावी तथा महोटी वावीने विषे यावत् बिल्ल पंक्तिने विषेपणा कमल यमक पर्वत सरिखे वर्ण ले तथा इहां बे यमक नामे देवता महा शक्विंत यावत् देव संबंधि नोग जोगवता थका विचरे ने माटे एवं यमक पर्वत एवं शाश्वतुं नाम में ए बे देवोनी अनेरे जंबूदीपे जूदी जूदी यमका नामे राजधानी तेनो वर्णन सर्व विजय देवनी परे जाणवो. हवे उत्तर कुरुक्षेत्रनां इह कहे. नीलवंत पर्वत थकी ३० योजन बने उपर सातीया चार नाग काश्क जाजेरा एटली अबाधायें सीता महानदीनी वञ्चमा प्रथम नीसवंतनामे इहले ते जेम पद्मपहनो वर्णन कह्यो तेमज एजें वर्णन पण जाणवो एबे बाजुयें पद्मवरवेदिका अने बे वनखमे सही तो तिहां नीलवंत नामे नागकुमार देव वसेजे. ते नीलवंत इहनी पूर्व थने पश्चिमदिसिी बेतु पासें दश दश योजनने आंतरे मली वीश कांचन पर्वत ने ते प्रत्येक एकशो योजन उंच पणे घने मूलमा एकशो योजन ·एन अढोहीपना नकाशानी हकीगत. लांबा पोहोला तथा वच्चमां पचोतेर योजन अने नपरें पञ्चाश योजन लांबा पोहो लाले तथा मूलमा ३१६ योजन, मध्यमा २३७ योजन धने उपरे १५ योजन कांक अधिक परिधि पणेने तेम ए प्रथम नीलवंतश्ह थकी वली पूर्पोक्त ७३४ योजननी थ बधाये बीजो उत्तरकुरु इह ने वली तेथकी तेटलीज अबाधायें त्रीजो चंद इह ने वली तेथकी तेटलीज अबाधायें चोथो ऐरवत नामे इह ने वली ते थकी तेटलीज अबाधायें पांचमो माल्यवंत नामे इह बे ए पांच इहनी वक्तव्यता सरखी जे ए पांचे इहनां शो कांचनगिरि उत्तर कुरुमा , ए इहना देवोनी एक पल्योम स्थिति जाएवी. हवे उत्तर कुरुमां जंबू वृक्ष वखाणे जे. नीलवंत पर्वतने दक्षण दिसें तथा मेरु पर्वतने उत्तर दिसें भने माल्यवंत गजदंत गिरिने पश्चिम दिसें तथा सीता महानदीनां पूर्वने तटें, उत्तर कुरु क्षेत्रने विषे जब पी उनामे पीठ नेते पांचशे योजन लांब पणे पोहोल पणेने तथा १५७१ योजन को शक जाजेरा परिधि पणे ने ए पीत मध्य नागें बार योजन जाड पणे के एटले चंचपणे में पड़ी मात्रायें मात्रायें अनुक्रमें प्रदेशनी हाणीयें घटतुं घटतुं थकुं सर्व चोफेर लेना प्रदेशने विषे बेबे गाव चारे दिसिये उंच पणे , ए पीठ सर्व जांबुनंद रत्नमय , धा सरावलाने श्राकारे जे, ते पीत एक पद्मवरवेदिका थने एक वनखमें करी चोकफेर वीं टयुबे, ते वेदिका बे कोश उंचा थने एक कोश पोहोला एवा मनोहर चार बारणा तेणे करी सहीत . तेनो वर्णन पूर्वली परे कहेवो, ते पीसने चार दिसें चार पग था लीया बे तेनुं वर्णन यावत् तोरण बत्रातिबत्र पर्यंत पूर्वली परे कहेवो, ते पीउना मध्य नागमा वच्चो वच्चे मणिपीठिका ने ते थाउ योजन लांब पणे पोहोल पणे थने चार योजन जाड पणे एटले उंच पणे ने ते सर्व मणी मय जे ते उपरें जंबू वद थपर नाम सुदर्शन कयो जे ते नामे वृद्ध जे. ते थाउ योजन उचो , धई योजन जूमिमा संमो , बे योजननो खंघ योजननी शाखा , ते रद मध्य नागें थाउ योजन लांबु पोदोलु , साडा थाठ योजन सर्वांगें उंच पणे कडं जे. ते जंबू सुदर्शन वदना वजरत्न मय मूल , रूपामय प्रतिष्ठित दृढ शाखा , अरिष्ट रत्नमय विस्तिरण कंद ले, वैर्य रत्ननो देदीप्यमान खंधने, उत्तम रूपामय मूलथीज वि स्तिरण शाखा, नवा नवा मणि अने रत्न तेनी नवा नवा प्रकारनी शाखा धने प्रशा खाने, वैमूर्य रत्ननां पानडाबे, ते पानडाना बीट राता सुवर्णनाने, जंबुनंद रत्नमय राता टीसी, कोमल पत्र थने अंकूरा शुकुमाल जे, विचित्र मनोहर मणिरत्ननां फल बने सुगंधित फूल जे, ते फूल बने फजने नारे करीने ते वृक्नी शाखा नमी ने, बाया सहीत ·अढीवोपना नकाशानी हकीगत. बे, कांति सहीत , सश्रिक ने, नद्योत सहीत , अत्यंत मनने सुख उपजावनार डे. एटले जंबूतदनी मूलने विषे जे जटा ते वजरत्नमय बे तथा मूलथी उपर जे कंद ने ते श्यामवर्ण रत्न ,तथा जंबूवृदनी माज वैसूर्य रत्न एटले नील वर्ण रत्ननी ,तथा महोटी शाखा पीला सोनानी , तथा लघु शाखा काइक धोला सोनानी ले तथा एना पानडा जे जे ते वैर्य रत्न एटले नीला रत्ननां ने, तथा पत्रनी बीटबे ते तपनीय सुवर्ण समान महा तेजवंत ने तथा जे जे पल्लव एटले नवां गतां पत्र ले ते रक्त सुवर्णनां ने, तथा नवा पत्र रूपामय , तथा मध्य नागनी वञ्चेनी महोटी माल ते रूपामय ने तथा फल फूल सर्व रत्नमय ले. तथा बे कोश नूमीमध्ये म पणे जाडो तथा थडने विषे घने महोटी शाखाने विष बने मध्य नागे जे मूल शाखा के तेने विषे बे कोशन पोहोल पणु डे तथा आठ कोश थडनी माल लांबी ने तथा थडनी शाखा थकी चार दिलिये चार म होटी माल जिहाथी नीकली ने तिहाथी पंदर कोश लांबी जे तथा मध्य नागनी मूलगी लांबी माल उंचीने ते चोवीश कोश लांबी ने तिहां चार दिसिनी चार शाखाने विषे श्रीदे वीना नवन सरखा चार नवन तथा जे पांचमी महोटी चोवीश कोशनीमालने, ते उपर श्री देवीना नवन सदृश जिननवन जाणवू तिहां पूर्वदिसिनी शाखानां नवनने विषे जंबु दीपनु बनाहित नामे जे अधिष्टायक देव तेने सुवानी सबा ने तथा शेष जेत्रण दिसि ना त्रण नवन ने तेने विष धनाहित देवताने बेसवा योग्य सिंहासन ने. ते जंबू सुदर्शन वृदनी जे पीठिका ले ते मूलमा अनुक्रमे बारवेदिकायें करी वीटेली जे ते वेदिकाउनो वर्णन पूर्वली परे जाणवो. ते मूल जंबूवृदयी अ प्रमाण उचाइ वाला एवा बोजा १७ जंबूटदें करी सर्व दिसें चौकफेर वींटे , तेमां अनाहित देव ना थाजूषणादिक वस्तु रहेजे,तथा वीजी परिधियें वायुकूणे,उत्तरदिसें श्रने इशाण कूणे अनाहित देवताना चार हजार सामानिक देवना चार हजार जंबूद में, तथा पूर्व दिसें अनाहित देवतानी चार अग्रमहीषीना चार जंबूच कह्या बे, इत्यादिक सर्व १२०५०१२० जंबूटनो पद्मशहनी श्रीदेवीना कमलनी पेरे इहां पण परिवार के. ते जंबूरक्ष एक अन्यंतर बीलु मध्य त्रीजुं बाह्य एवा त्रण वनखंग शो शो योजन ना तेणे करी सर्वदिसें चोफेर वीटयु तेमा प्रथम वनखमनी चार दिसायें पञ्चाश पञ्चा श योजन अवगाही जश्ये तिहां एकेकुं जिननुवनले एम चारे दिसाना चार नवन एटले चैत्यगृहले ते पूर्वदिसिनी शाखा सरखा नवन जाणवा तेमज ते वननी ईशानाविक चार विदिसिने विषे पञ्चाश पञ्चाश योजन अवगाही जयें तिहां प्रत्येक विदिसियें चार चार निंदापुष्करणी जे ते प्रत्येके एककोश लांबी,धर्वकोश पोहोली थने पांचशे धनुष उमी ·, अढीवीपना नकाशानी हकीगत. के ते चार चार पुष्करणीनां मध्यमा वञ्चोवच्च एकेक प्रासादाववंसक बे, ते प्रासादा वर्तलक बीजी त्रण दिसिनी मालने विषे जेवा नवनले तेवा जाएवा. ते जिननुवन तथा प्राशादनां आठ बांतराने विषे श्रीजिन वने सहीत थाठ कूट जाणवा ते प्रत्येक कूटनो बार योजन मूले विस्तारने, मध्यमां पात योजन धने शिखर उपर चार योजन विस्तार तथा पाठ योजन उंचाने एवा पाठ तरुकूट कह्या जे. ए जंबू सुदर्शन उदते बीजा घणा तिलकवद, लवकसदा, यावत् राजरुख प्रमुख व करी सर्वदिसियें चोफेर बीटेलोले ए वन उपर घणा आठ पात मंगलिक तथा कृष्ण, चामर, ध्वजा यावत् नातिनत्र . एनां वार नाम अर्थ सहीत कहेजेः-एक गुनदर्शन माटे सुदर्शन, बीजो अनिष्फल मा टे अमोघ,त्रीजो मणिरत्नेकरी बरू पीत माटे सुप्रतिबद,चोथो यशनो धरनार माटे यशो धर,पांचमो जंबूदीपनो नाम विस्तारे माटे विदेहबू, बो सोमनस एटले उत्तमवद जेने देखवाथी केवारे मन उष्ट नथाय सर्वदा नीतिवंत मन थाय, सातमुं शाश्वत नाम माटे नित्य, आवमुं अनादिकाल मंमित माटे नित्य मंमित,नवमुं कल्याणकारि नपश्व रहीत माटे सुनड़, दशमो विस्तिरणवद माटे विशाल, अगीधारमुं सुनिष्पन्नरूप माटे सुजात, बारमो एना दर्शनथी शुनमन थाय माटे सुमन, ए वृद उपर नंबूदीपनो धणी अनाहत देव एकपल्योपमने आचखे बसे ने माटे एर्नु जंबू वृद्ध एवं शाश्वतुं नामजे. हवे ए महाविदेहने विषे देवकुरु नामे युगलीयान क्षेत्र वखाणे ने. मेरुने दक्षणदिसे धने निषध पर्वतने उत्तर दिशियें देवकुरु नामे युगलिया खेत्रले ते ११५ योजन उपर बे नाग पोहोलो रे ते पावी रीतेः-गजदंत गिरिमध्ये मेरुप वैत थकी दक्षिणदिशिनेविषे देवकुरुक्षेत्रने, अने मेरुथी उत्तरदिशिनेविषे उत्तरकुरुदे त्रने, ए बे युगलियाना क्षेत्र ते अईचश्माने आकारे रह्यां, तिहां महाविदेह देत्रनुं विस्तार तेत्रीश सहस्त्र बसेंने चोरासी योजन अने उपर चार कलाले. तेमांदेथी मेरुनु विष्कंन दशसहस्र योजन काढिए तेवारे तेवीश सहस्त्र बसेंने चोरासी योजन अने उ पर चार कला नगरे तेहनुं बईकरीये तेवारें अगीआर सहस्त्र भागसेने बेतालीस यो जन पर कला बे थाय एटलो विष्कंन कुरुदेवनां मध्यनागनेविषे जावो. एमां चित्रकूट नामें बे पर्वतले ते निषध प्रवर्तनी उत्तरदिसि पकी ३४ योजन नपर सातीया चार नाग अबाधाये सीतोदा नदीने पूर्व अने पश्चिमें में तटने विषे ए बे पर्वत ने तेनुं प्रमाण जेम उत्तर कुरुमा बे यमक पर्वतनो कडं तेम जाणवु. तथा ए बे चित्र कूटनी उत्तरदिसि थकी ३० योजन उपर सातीया चार नागनी

·महाविदेह केपनी स्थापना.
色中色的会
卖
紀
w
亞
兰
निषध पर्वतना कुटपासे चंद्रसूर्यनो नदय
थायडे तेनी स्थापना. ११
分析
据路
मेरु
HUSK
幽
张
出
品主
热
也是中

·जंबुरक्षा Hily palak स्थापना.
१५
D
स
COM
STIVE
देशभवन
देवभवन
HAI

·अढीधीपना नकाशानी हकीगत. ६१ थबाधायें प्रथम निषध नामे पहले तेमज तेथकी तेटली अबाधायें बीजो देव कुरु ह, त्रीजो सूरप्रजह चोथो सुलसह अने पांचमो विद्युत्प्रन ए पांचे इह देवकुरु क्षेत्रमाहे सीतोदा नदीनां जाणवा ए सर्वश्ह पद्मशह सरखा एक हजार योजन लांबा धने पांचशे योजन पोहोला अने दश योजन उमा जाणवा तथा प्रत्येक इहना एक दण अने बीजो उत्तर ए बे दिसिनेविषे बे बारणा जाणवा. अने ए पहना जे अधि ष्टायक देव ले ते सर्व पोताना इदने नामे जाणवा ए इहथको पूर्व अने पश्चिमदिशे दस योजन वेगलाइए एकेक इहना एकेक पालाने विषे दस दस कंचनगिरि ने. ते कंचन गिरि वैताढ्यनां कूट सवा ब योजन के तेथी सोलगुणा मोटाळे. एहवा कंचनगिरि जंबु वीपने विषे सर्वे बसे जाणवा ते केम ? देवकुरु तथा उत्तरकुरुना दश इहले ते एकेक इतने बे पासे दश दश गुणतां वीश थाए ते वीशने दशवार गुणतां बसे पूरा थाए, हवे कुलगिरि, यमकपर्वत, पांचवह अने मेरु एनां सात थांतरा कहेजे. बाउसे चोत्रीस योजन उपर एक कलाना सात जाग करीए एहवे एक नागे सहित अगीधार कला एटलुं कुलगिरि, जमकपर्वत, पांच इह तथा मेरुनो प्रत्येकें अंतर जा एबुं ते केम ? देवकुरुर्नु विस्तार अगीपार सहन उसे बेतालीश योजन अने वे कला ने ते माहेथी यमकपर्वत अने पांच इह तेणे रुंधेला जे सहस्त्र योजन ले ते काढिए तेवारे अहवनसे बेतालीस योजन धने बे कला वधे तेने सात नागें वेचतां पाउसे चो त्रीश योजन भावे शेष चार नगरे तेने उगणीस साथें गणीए तेवारे बदुत्तेर कला थाए तेनीसाथै मूलगी बे कला एकठी करता अधोत्तर कला थाए ते वली सात नागे वेचतां जंगणीसी अंगीभार कला यावे. वली एक कला गरे तेहना सात नाग करिए तेवारें एक नाग थावे एटलुं कुलगिरि, जमलपर्वत, पांच इह तथा मेरुनु अंतर जाण. तथा ए देवकुरुना पश्चिमाईना मध्यनागें रूपानी पीतनपर शाल्मलीपदले तेना उ पर गुरुड देवतानो निवास तेनो वर्णन सर्व जंबूवत्नी पेरे कहेवो. पण एनां बार नाम न कहेवा तथा इहां देवकुरुनामे देव वशे तेथी एर्नु देवकुरु एवं शाश्वतुं नाम. हवे जंबूदीपना मध्यने विषे मेरुपर्तत ने तेनुं स्वरूप कहेजेः- मेरुपर्वत कनकमय वाटलुं गोलाकारेडे. नवाणु हजार योजन उंच पणे अने एक हजार योजन नीचे धरतीमा डम पणे, सरवाले एक लाख योजन चंचो ले तथा मूलें धर तीमां कंदे. १००ए० योजन उपर अगीधारीमा दश नाग एटलो पोहोल पणेने अने घर ती तलें दश हजार योजन पोहोल पणेने पड़ी उंचा जातां मात्रायें मात्रायें घटतो गयो एटले एक योजन उंचो जता एक योजननो ग्यारमो नाग,ग्यार योजने एक योजन, शो ·अढीहीपना नकाशानी हकीगत. योजने नव योजन अने उपर अगीधारी एक नाग, हजार योजने नेतुं योजन बने अगीधारीया दश नाग उपर एरीने पोहोल पणामां घटतो घटतो थको उपरे शिखरने तले एक हजार योजन पोहोल पणे थयो . एनी परिधि मूलमा ३११० योजन उपर अगीधारीया त्रण नाग तथा धरती तो समजूतला पाशें ३१६५३ योजन अने उपरे शिखरने तले ३१६२ योजन कांक जा जेराले ए पर्वत उधो करेलो गोपुबने संस्थाने संस्थित थे, सर्व रत्नमय बे, एक पद्मवरवे दिका अने एक वनखम तेणे करी चोफेर वीटयो , एनांत्रण काम, तिहां प्रथम धर तीमा हजार योजनो काम ते माटी, पाषाण, वजरत्न तथा काकरा ए चार पदार्थनो ने तथा पृथ्वी थकी सोमनसनामा वन संधी बीजो काम त्रेशन हजार योजन प्रमाण दे ते स्फाटिकरत्न, यंकरत्न, रूप तथा कांचननो छे तथा त्यांची उपर त्रीश हजार योजनहुँ त्रीजो काम ते रक्तवर्ण कनक ले ए मेरुनां त्रण नाग कह्या. ए मेरु पर्वतने विषे चार वन में तेना नाम कहे जे एक नशालवन, बीजं नंदनव न, चीजें सोमनस वन, चोथुपमक वन. तिहां प्रथम संनूतलाने स्थाने नशाल वन डे तेना चारगजदंत गिरियें तथा सीता बने सीतोदा महानदीयें करी थाउ नागें वेहेंच्यु थ कुं थात खेम थया ३ ते नशाल वन मेरु पर्वतने पूर्व पश्चिम दिसें बावीश बावीश द जार योजन लांब पणे ने बने उत्तर दक्षणे अढीशे अढीशे योजन पोहोल पणे बे, दे वकुरु ने उत्तर कुरु माहे पेतुंजे ते वन पद्मवर वेदिका अने वन खंभेकरी चोफेर वीटयुबे. तथा मेरु पर्वतनी पूर्वादि चारे दिसें नशाल वनमा पचाश पञ्चाश योजन अवगा ही जाइये तिहां प्रत्येक दिलिये सिक्षायतन एटले श्री तीर्थकर नगवान- देहेरु ले ते. प चाश योजन लांब पणे, पचीश योजन पोहोल पणे अने बत्रीश योजन उंच पणे जे ए वां चारेदिसे मली चार सिक्षायतन ने तथा चारविदिसि ने विषे पचाश योजन अवगा ही जाये तिहां प्रत्येक विदिसियें चार चार नंदा पुष्करणी शाश्वती वाव्य ले तिहां प्रथ चो म इशान कूपनी चार वाव्यना-नाम कहे जे एक पद्मा,बीजी पद्मप्रना,त्रीजी कुमुदा, थी कुमुदप्रना ते पुष्करणी पचाश योजन लांब पणे, पचीश योजन पोहोल पणे अने दश योजन म पणे , वेदिका वन खमे सहीत ने ते चार पुष्करणीने वचे इशाने नो प्रासादावतंसक वे ते पांचशे योजन उंच पणे अने अढीशे योजन पोहोल पणे जे. तेमज अमिळूणे उत्पलगुल्मा, नलिना, उत्पला अने उत्पनोज्वला ए चार वाव्य पू ऑक्त प्रमाण वाली तेनी वचे सौधर्मेझ्नो परिवार सहीत प्रासादावतंसक जाणवो तेम ज नैश्तकूणे गंगा, यंगनिना, अंजना धने अंजनप्रना ए चार वाव्य वचे पण सौ धर्मइनो परिवार सहीत प्रासादावतंसक जाणवो तथा वायूकूणे श्रीकांता, श्रीचंदा, ·अढीहीपना नकाशानी हकीगत. ६३ श्रीमहिता थने श्रीनिलया ए चार पुष्करणी वच्चे इशानेनो प्रासादावतंसक जाणवो. तेमज ए नशाल वनमा पूर्वोक्त जे जिन नवन अने प्रासाद कह्या तेना पाठ यां तराने विषे श्रात करिकूट दायीने श्राकारे जे ते प्रत्येक कूट पांचशे योजन उंच पणे से बने सवासो योजन धरतीमा बे ते बाते कूटने नामे था कूटना देवता प्रमुखनी राजधानी प्रमुख सर्व कहेवी. ते पाठ कूटनां नाम कहे जे एक पद्मोत्तर दिग्गज हस्ति कूट बीजो नीजवंत दिग् हस्ति कूट, त्रीजो सुहस्तिदिगहस्ति कूट, चोथो अंजनगिरिदिगह स्ति कूट, पांचमो कुमुद दिन हस्ति कूट, बो पलास दिग्रहस्ति कूट, सातमो अवर्तस हस्ति कूट, बातमो रोचना गिरिदिग् हस्ति कूट. ए पाठ दिग्गज कूट करा.ए नशा लवनने विषे मेरुनी चारदिशि ते सीतोदा तथा सीतानां प्रवाहे रुंधी ने तेमाटे पूर्वोक्त जिन नवन जे जे ते नदीनां तट उपरें थने प्रासाद जे जे ते गजदंतगिरिनी पाशे ने, थने जिननवन तथा प्रासादनी वच्चे ए बात करी कूट ले. ते नशाल वन थकी पांचशे योजन उंचा जये तिहां बीजो नंदनवन ले ते पांचशे योजन चक्रवाल पणे परतुं पोहोल पणे वलयाकारे मेरु पर्वतने चोफेर वींटीने रमु तिहां एए५४ योजन उपर अगीआरीधा ब नाग एटलुं नंदन वन थकी बाहेर मेरु पर्व तनुं पोहोल पषु ले तथा ३१५७ए योजन कांक जाजेरा एटली परिधि में तथा एएच योजन उपर ग्यारीया ब नाग एटलो नंदन वन माहे मेरु पर्वत पोहोल पणे ने तथा २७३१६ योजन उपर यात नाग एटली नंदनवननी माहे मेरुनी परिधि , ते नंदनवन पद्मवरवेदिका अने वन खंभे करी वीट्यु बे एनी पण चार दिसायें चार सिमायतन नए शाल वननी पेरे जाणवा अने चार विदिलिने विषे शोल पुष्करणी जाणवी तेनां नाम कहेजेः-शान कूणे नंदा, नंदोतरा, सुनंदा भने नंदीवनी तथा अंनि कूणे नंदिषेणा, अमोघा, गोस्तूपा थने सुदर्शना तथा नैऋतकूणे ना, विशाला, कुमुदा अने पुमरिकि णि तथा वायू कूणे विजया, विजयंति, जयंति अने अपराजिता. इहां पण चार चार वाव्यनी वच्चे नशाल वननी पेरेज सौधर्म तथा इशानेश्ना प्रासादावंतसक जाणवा. तथा नंदनवनमा जिन नवन बने प्रासादनां थाउ थांतराने विषे दिकुमारि कानां बात कूट ले ते कहे जे नंदन वन कूट, मेरु कूट, निषध कूट, हिमवंत कूट, रज त कूट. रुचक कूट, सागरचित्र कूट, वज कूट, ए पाठ कूट ले तेमां दिग्कुमारिका व से जे ते संनूतलथी एक सहस्र योजन उंची में केमके पांचशे योजन नंदन वन तेना उपर वली पांचशे योजन ऊंचा कूट ले एरीतें हजार योजन उपर नवन माहे वसे ने माटे एने नदेवलोक वासिनी कहीये तेना नाम कहेले. मेघंकरी, मेघवती, सुमेवा हेममालिनी, सुवत्सा, वत्समित्रा, वजसेना अने बजाहिका ए था कुमारिका जाणवी ·६४ अढीवीपना नकाशानी हकीगत. धने नवमो बलकूटडे ते दजार योजन नंचो ने माटे ते सहस्रांककूट मध्ये गप्यु ले ते कूट इशान दिसिना प्रासादथी पण इशान कूणे नंदन वनने बेडेले ते माल्यवंत गजदं ताना हरिस्सह कूटने प्रमाणे जे शहां पांचशे योजननो पोहोचु नंदन वन थने पांचशे योजननां कूट मेरुथी पचाश योजन वेगला ले ते माटे शाढा चारको योजन नंदवन माथे ने थने पचाश योजन अधर रह्या ने तेम नवमुं बलकूट तो नंदनवन माथे थोडं रघुने अने अकाशे अधर घणु रझुंडे ए बलकूट उपर बलनामा देवतानी राजधानी कही जे. हवे नंदनवन थकी शाढा बाशत हजार योजन ऊंचा जश्ये तिहां त्रीजुं सोमनस व न ले ते पांचशे योजन चक्रवाल पणे पदोलु मेरुने चोफेर वलयाकारे वींटीने रझुंडे, ४२७२ योजन उपर अगीधारीया था नाग एटलो मेरु पर्वत बाहेर पोहोल पणेने तथा १३५११ योजन उपर ग्यारीया ब नाग एटलो बाहेर परिधि पणे जे, ३२७ योजन उपर अगीधारीया आत नाग एटलो सोमनस वननी मांहेली कोरे मेरु पोहोल पणेने तथा १०३४ए योजन उपर अगीपारीश्रा त्रण नाग एटलो माहे परिधि पणे के ए सो मनसवन एक पद्मवरवेदिका अने वनखमे करी चोफेर वीट्युडे, इहां कूट नथीमाटे वर्जीने शेष लिहायतन तथा पुष्करणी अने प्रासादावंतसक सर्वनी वक्तव्यता तेमज नंदनवननी पेरे कहेवी. इहांनी शोल पुष्करणीना नाम कहेजेः-इशानकूणे सुमना, सोम नसा, सौमनस्या अने मनोरमा तथा याग्निकूणे उत्तरकुरु, देवकुरु, वारिषेणा बने सर स्वति तथा नैऋतकूणे विशाला,माघना,अजयशेना अने रोहिणी तथा वाकूयुणे नज्ञ, नोत्तरा, सुन भने नावति ए नाम जाणवा. शहां कूट नथी. सोमनस वनथकी बत्रीश हजार योजन उंचा जयें तिहां मेरुपर्वतना शिखरतलें पंमक नामे वन ते भएयोजन यक्रवाल पणे वलयाकारे मेरुनी चूलीकाने चोफेर वींटीने रघु ने तिहां ३१६२ योजन जाजेरा मेरुनी बाहिर परिधि ने. पंकवनना मध्य नागें वच्चे इहां मेरुपर्वतनी चूलिका चोटली रूप से ते चालीश यो जन उंच पणे के मूलमां बार योजन पोहोल पणे जे, वचमां पाठ योजन पोहोल पणे , मूलमां शाडत्रीश योजन जाजेरा परिधि पणे अने उपर बार योजन जाजेरा परिधि पणे ,एक योयजन मूल थकी चा जयें तेवारे पोहोल पणे योजननो पांच मो नाग घटे, एम पांच योजनने एक योजन घटे, एगोपूबने संस्थाने संस्थित, सर्व मू र्य मय नीलीने, ते चूलीका एक पद्मवरवेदिका थने एक वनखमे करी चोफेर वींटेली ने, तेना उपरे मध्यनागे एक सिवनगवाननु थायतन एटले घर ने अर्थात् देहरु ले ते ए क कोश लांब पणे,धर्वकोश पोहोल पणे अने १४४० धनुष उंच पणे डे, ते पंक वनने विषे पूर्वादि चारदिसायें चार सिवायतन तथा चार विदिसिनी शोल ·अढीधीपना नकाशानी हकीगत. इय पुष्करणीनो तथा चार प्रासादावतंसकनो वर्णन पूर्वला वननी परे यावत् सौधर्म इशा नेइना प्रासाद पर्यंत इहां पण जाणवो इहांनी शोल पुष्करणीना नाम कहेडे इशान कूणे पुंझा, पुंम्प्रना, सुरक्ता अनें रक्तवति तथा अग्निकूणे दीररसा, इरसा, अमृतरसा अने वारुणी तथा नैऋत्यकूणे शंखोतरा, शंखा, शंखावत्तर अने बलाहिका तथा वायुकूणे पु पोतरा, पुष्यवती, सुपुष्पा धने पुष्प मालिनी ए शोल वाव्यनां नाम कह्या. हवे पंमकवननेविषे श्रीतीर्थकरने जन्मानिषेक करवानी शिला केटली ने ते कहे ले. तिहां पूर्वदिसिने बेहेडे पांकुसिला ने ते उत्तर दक्षण लांबी पांचसें योजन बने पूर्व प श्चिम अढीसें योजन पोहोल पणे , चार योजन जाड पणे सर्व अर्जुन सुवर्ण मयले, थईचंज्ञकारे जे, सिलानी वक्रता चूलिका साहामीले, वेदिका घने वनखंभेकरी चोफेर वींटीने, तेना चारे दिसें चार सोपान पगथालीयाडे, यावत् तोरण पर्यंत तथा देवता बेसे ने इत्यादि वर्णन जाणवो तेना मध्य नागें एक उत्तरदिति बने बीजो दक्षण दिसि ए बे सिंहासन ते सिलाना लंबाइ पोहोलाइ तथा उंचाश्ने पाठ हजारमें नागे ने एटले पांचशे धनुष लांब पणे अढीशो धनुष पोहोलपणे अने चार धनुष उंचपणेने तिहां उत्तर दिसिना सिहांसन उपर ते दिसितरफना कहादिक आठ विजयना तीर्थकरनो जन्मानिषे क थाय तथा जे दक्षण दिसिनु सिंहासन ने ते उपरे ते दिसिना वहादिक घात विज, यना तीर्थकरनो जन्मानिषेक थाय. तथा दणदिसिने बेहेडे पांमुकंबल नामे शिलाने ते पण अर्जुन सुवर्णमय ते शिला पांमु शिला प्रमाणे लांबी पोहोली ने तेना उपर एकंज सिंहासन ने तिहां दक्षिण दिशि तरफना जरतक्षेत्रमा उत्पन्न अयला तीर्थकरनो जन्मानिषेक थाय , केमके नरतक्षेत्र मां एक समय एकज तीर्थकर उपजे जे माटे एकज सिंहासन ने. तथा पश्चिमदिसिने बेहेडे रक्तशिला नामे शिला ले ते अर्जुन सुवर्ण मय एनी लं बाइ पोहोलाइ पूर्वली परें जाणवी. तेना उपर बे सिंहासन ने तिहां पश्चिम महावि देहमा उत्पन्न थयला तीर्थकरोनो जन्मानिषेक थाय ले ते श्रावी रीते के ददादिसिना सिंहासन उपर, पद्मादिक थान विजयना तीर्थकरोनो जन्मानिषेक थाय बने उत्तरदि सिना सिंहासने, वप्रादिक आठ विजयना तीर्थकरोनो जन्मानिषेक थाय. तथा चूलिकाने उत्तरविसे पंमकवनना उत्तरदिसिने बेहेडे रक्तकंबल नामे शिला ने तेपण अर्जुन सुवर्णमय में तेनो वर्णन पूर्वली परे जाणवो तेना मध्यनागें एक सिंहा सन ने तिहां ते दिसिमां आवेला ऐरवत क्षेत्रना तीर्थकरनो जन्मानिषेक थायले कारण के ऐरवतमां पण एक समये एकज तीर्थकरनुं जन्म थाय ने तेथी एकज सिंहासन ·६ व - ६६ अढीदीपना नकाशानी हकीगत. उत्तर तरफनी शिला उपर वे अने महाविदेहना पूर्व पश्चिमें प्रत्येकें एक समये एके की बाजुयें बेबे तीर्थकरनुं जन्म थायडे सरवाले चार तीर्थकर एक समये जन्मे माटे पूर्व पश्चिमनी शिला उपर जन्मानिषेक करवाना बे वे सिंहासन ने सरवाले मेरुनो चार शिला उपर सिंहासन हवे मेरुने विषे सर्व शिक्षायतनादिकनी संख्या कहे. १ नशालवने. २ नंदनवने. ३ सोमनसवने. ४ पासुकवने. लिक्षायतन ध. ४ सिक्षायतन ४ सिक्षायतन ४.५ तिचायतनध, ५ प्रासादावतंसक ४ प्रासादावतंसक प्रासादावतंसक.४ प्रासादावतंसक. १६ पुष्करणीवाव्य१६ १६ पुष्करणीवाव्य१६ १६पुष्करणीवाव्य१६१६पुष्करणी. १६ दिसिहस्तिकूट न ए कूट. १चूलिकायें सिवियतन अनिषेकशिला. मेरु पर्वतनां शोल नाम हेतु सहीत कहे। १ मंदरनामे देवता अधिपति माटे मंद रपर्वत २ मेरु ३ मनने रमे ते माटे मनोरम नलुंडे दर्शन जेनुं तेमाटे सुदर्शन ५ पोतेज रंनादिके करी प्रकाश ने माटे स्वयंप्रन ६ सर्व पर्वत थकी चंचो तथा श्रीतीर्थक रना जन्मानिषेक थाय ले माटे गिरिराज ७ अनेक प्रकारना रत्ननो समूह एने विषेले माटे रत्नोञ्चय पांमुशिलादिक शिलानो समूह डे माटे शिलोच्चय ए मेरु थकी चारे दिसे लोक सरखो समनागे ने माटे लोक, मध्य १० लोकना मध्यपणा माटे लोकनानि ११ अत्यंत निर्मल पणा माटे बाबो १२ सूर्य चंज्ञादिक यावर्त्त प्रदक्षणा करेले माटे सूर्यावर्त १३ सूर्यादिक ग्रह, नत्र भने तारा एनीपू फरेने माटे सूर्यावर्त १४ सर्व पर्व तथकी उत्तम माटे उत्तम १५ मेरुना मध्यवर्ति अष्टप्रदेशिक रुचक थकी दिसि विदिसि नीकली ने माटे दिशादि १६ सर्व गिरिमांहे उंच पणे करी मुकुट सरखो माटे अवतंस. इहां मंदर नामे देवता एक पल्योपमायुयें वशेने तेथी एनुं मंदर ए, शाश्वतुं नाम जे. हवे महाविदेह माह बत्रीश विजय ने ते वखाणे जे. मेरु पर्वतना नश्शाल वन थकी पूर्वदिसि थने पश्चिमदिसिने विषे प्रथम बे विजय पड़ी में वदस्कारा पर्वत वली बे विजय तेवार पनी बे अंतरनदी वली बे विजय एम अनुक्रमे एकेकि दिसायें शोल विजय तथा था वहस्कारा पर्वत बने उ अंतरनदी थाय तेवारें बे पासाना बत्रीश विजय तथा शोल वक्षस्कार पर्वत भने बार अंतर नदी थाय. हवे बत्रीस विजयतुं पोहोलपणातुं प्रमाण कहे जे. तिहां बावीससें बार योजन तथा एक योजनना थात नाग करिए तेहवा सात जाग उपर एटलुं एकेका विजय पोहोलपणुं जाणवू. तथा वदस्कार पर्वत शोल ले ते एकेको पांचसे योजन पोहोलो बे. तथा बार अंतरनदीचे ते एकेकी एकसोने पचीस योजन पोहो ·अढीवीपना नकाशानी दकीगत. ६७ लीने. हवे ए विजयादिनु.पोहोलपणुं जाणवानु उपाय लखेने. चवपन्न सहस्र योजन नूमि, मेरु बने नशालवने रुंधीने. तथा चार सहन योजन नमी, वहस्कारा पर्वतोए रुंधीने, तथा सातसेने पचास योजन जूमिना अंतरनदीए रुंध्यावे, तथा पांच सहस्त्र बाउसे चुमालीस योजन जमी, वे वनमुखे रुंधी ए सर्व योजन एकता करिए तेवारें चोसत सहस्त्र धने पांचसे चोराणु योजन थाए. तेने एक लक योजन प्रमाण जे जंबूदीप बे, ते माहेथी काहाडीए. तेवारे पांत्रीश सहस्त्र चारसे ने ब योजन गरे, तेने सोल वि जय , माटे सोल नागे वेहेंचीए तेवारे बावीससें अने बार योजन लाने धने उपर च उदयोजन उगरें तेना प्रत्येक योजननाबानाग करिए तेवारे एकसोने बार नाग थाए. ते सोल जागे वेचतां पातीया सात नाग लाने एटले एकेक विजयतुं परिमाण वावी ससे ने बार योजन पर थातीधा सात जाग एटj जाए. हवे ए विजयादिकनुं लांब पणुं कहेने. सोल हजार पाँचसेने बाणु योजन उपर बेकला एटणु ए सर्व विजय तथा वदरस्कार तथा अंतर नदी ए सर्वनुं प्रत्येक लांब पणुं जाणवू. वली शीतोदा तथा शीतानें अंते पूर्व तथा पश्चिम दिशे जे चार वनमुख , तेहत पण एटर्बुज लांब पणुं जाणवू. हवे वहस्कार पर्वतर्नु उंचपणु कहे जे. वस्कार पर्वत गजदंत गिरिनी पेरे उंचाने, जेम गजदंतगिरि कुलगिरिने समीपे चा रसें योजनांचा, हेडे मेरुपर्वतनी पाशे पांचसे योजन चाडे, तेम ए वक्षस्कार पण कुलगिरिने समीपे चारसे योजन उंचाने, अने बेहेडे शीतोदा तथा शीताने समीपे पा चसे योजन उंचाने. दवे सोल वदस्कार पर्वतना तथा बार अंतरनदिना अने वत्रीश विजयना नाम कहेले. ए सर्व माल्यवंत नामे जे गजदंतगिरिने, ते थकी प्रदक्षिणाव. जे. तिहां प्रथम सोल वदस्कारना नाम कहेले. एक चित्रकूट, बीलु वर्मकूट, त्रीजु नलिनीकूट, चोथु एकशेलकूट, पांचमु त्रिकूट, बहुं वैश्रमणकूट, सात अंजन, बा, मातंजन, नवमुं अंकापाती, दशमुं पद्मापाती, थगीधारमुं आशीविष, बारमुं सुखावह, तेरमुचंद, चौदमुं सूर, पंदरमुं नाग अने सोली देव ए सोल वक्षस्कार गिरिना नाम जाणवा. ए एकेका वृक्षस्कार उपर चार चार कूटने तेमा एक तो सिक्षायतनकूट बीजो ते पर्वतने नामेकूट, त्रीखं पाउला विजयने नामेकूट, अने चोथु बागला विजयने नामेकूट ए चारकूट सर्व वृदस्काराने विषेने तिहाँ सिधा यतनकूट उपर श्रीलिवनुं दहेरुं दोय घने शेषकूट ने विपे तेते नामे देवताना प्रासा दावंतसक जे. ए सर्व पर्वतना अधिपति देवो पण एज नामे जाणवा भने सर्व पर्वत पनवरवेविका तथा वनखंभे करीबीटेला यावत् देवता बेसेजे इत्यादि सर्व कहे.

·६० अढीचीपना नकाशानी हकीगत. हवे बार अंतर नदीना नाम कहे. ग्राहावती, इहावती, पंकावती, तप्तजला, मत्तजला, उन्मत्ता, खीरोदा, शीतश्रोता, अंतर्वाहिनी,म्मिमालिनी, गंजीरमालिनी,फेनमालिनी,ए नामे बार थंतर नदी जाणवी. ते धुरे तथा हेडे सर्व नदिन दशयोजन प्रमाण मा एवा जे नीलवंतने नीचें ब कुं बे,तथा निषेधने नीचे पण ब कुंमडे, ते थकी नीकली एवी ए बार अंतर नदी ते कुंमने नामेज जाणवी. जेम ग्राहावत कुंम थकी पाहावती नदी निकली एरीते सर्व नदीने नामे कूमना नाम पण जाणवा, अहिंा नदीनी देवी, दीप प्रमुख जे विशेष प्रका रनी वक्तव्यता ले ते सर्व रोहिताशा नदीने परिमाणे जाणवी. ए सर्व अंतरनदी पद्म वर वेदिका अने वनखमे करी वीटेली बे. हवे बत्रीश विजयनां नाम कहेले. एक कब, बीजो सुकन्न, त्रीजो महाकड, चोथो कहावती, पांचमो यावर्त, बो मंग लावर्त, सातमो पुष्कलावत, थाठमो पुष्कलावती, नवमो वत्स, दशमो सुवत्स, बगी बारमो महावत्स, बारमो वत्सावती,तेरमो रम्य, चउदमो, रम्यक, पंदरमो रमणिक, सो तमो मंगलावती, सत्तरमो पद्म, पदारमो मुपद्म, उगणीशमो महापद्म, वीशमो पद्माव ती, एकवीशमो शंख, बावीशमो कुमुद, त्रेवीशमो नलिन, चोवीशमो नलिनावती, पञ्ची शमो वप्र, बधीशमो सुवप्र, सत्तावीशमो महावप्र, अगवीशमो वप्रावती, गणत्रीश मो वल्गु, त्रीशमो सुवक्यु, एकत्रीशमो गंधिल अने बत्रीशमो गंधिलावती, ए कहादिक बत्रीश विजय जेजे तेमां पूर्व बने पश्चिम दिशि गत जे लांबा वैताढय पर्वत तेणे जरत तथा ऐरवतनी पेरे विजयनाथ कीधा ने एटले एकेकी विजयना बे बे खंग कीधा , वली एकेका विजयने विषे बे बे नदी ने तेणे करीब खंम कोधांजे तथा ए प्रत्येक विजयमां नदीनी दिशियें दहणाई विजयने विषे दहण जरतनी अयो ध्या नगरी सरखी बत्रीश विजयने विषे बत्रीश नगरी. ए बत्रीश नगरीना नाम अनुक्रमे कहेडे. देमा, देमपुरा, अरिष्टा, अरिष्टपुरा, खडी, मंजूषा, षनपुरी, घुमरिगिणी, सुसीमा, कुंमला, अपरावती, प्रनंकरा, अंकावती, पद्मावती, गुना, रत्नसंचया, अश्वपुरा, सिंह पुरा, महापुरा, विजयपुरा, अपराजिता, अपरा, अशोका, वीतशोका, विजया, वैजयंती, जयंती, अपराजिता, चक्रपुरा, खड़पुरा, अवध्या अने बत्रीसमीथयोध्या नगरी जाण वी. ए वत्रीस नगरी ते नदिनी दिशिए जे विजयनु अईले तेमांहे जाणवी. ए प्रत्येक राजधानिमा ते ते. विजयने नामे चक्रवर्ति थाय जेम कहविजयनी देमा नामे राज धानीमां कह चक्रवर्ति थाय तेम सर्व विजयोने विषे जाणी जेवू तथा कविजयमा ·الد الدارج الله الد طاح H गारमामाला का जबुदनीपीटिकाने फरती पद्मवरवेदिकातथाचन- खम अने प्रासादोनी स्थापना ४० उत्तरकुरुक्षेत्रना पूर्व भागमा जंबुरदा पीठिका स्थापना ३ + + A+ मेरुपर्वत ऊपरना नंदनवननी स्थापना मदसासवन ४१ + V मेरुना सोमनसवननी स्थापना

·मेरुपर्वत स्थापना.
३७
IABAR
uTHURA
คร่
HTN

·माउत्तर रक्तकबसा शिक्षा पांमुकवनने विषेश्री नीर्थकरने जन्माभिषेक करवानी शिला तथा सिंहासननी स्थापना. ४४ मकशिला पश्चिम मेरुपर्वतनपर पांमुकवनस्थापना. रक्त शिक्षा ( पाडु शिला ४३ कपूर्व पामुकबला शिला मदक्षिा बलाशिता जादा शिला रशिला ४२ सीताप्रपात कुम. नवकालकृत नील- । कुम नारिकांताप्रपात पश्चिम 8 ·रूपी पर्वत शिखरीपर्वत लरकाना नसी ऐरएयवंत युगबदेोत्र रम्यक्षेत्र युग सियान O रूपीपर्वत नारिकातानी माल्यवंतवत्त वैताट्य ४ नीलवत पर्वत एकादशकूरालंकृत शिखरी पर्वत पुमरिकाह કઈ aa षट्रखंडासंकृत ऐसत क्षेत्र रक्तामपातकुन रक्तवतीप्रमाती कुंभ १ २ रुषभकूट वेनाढ्य पर्वत. निमित्रा खडमपान गुफा गुफा 'राजधा- मी अष्टकूयतकृत रूपी पर्वत.

·अढीधीपना नकाशानी हकीगत. दए कह नामे देवता एक पल्योपमायु वालो वशे ने तेम सर्व विजयने विषे ते ते विज यने नामे देवता पण कहेवा. हवे विजयनी नदी कहेले. निषध तथा नीलवंतने समी जे कुमले ते थकी नीकली एवी गंगा अने सिंधु, नामे जे नदी ले ते कबादिक आठ विजय तथा पद्मादिक आउ विजय मली शोल विजयने विषे ए बेबे नदी जाणवी. अने शेष बीजा जे वबादिक आठ विजय तथा वप्रादिक पाठ विजय ए शोल विजयने विषे रक्ता अने रक्तवती नामा बे बे नदी ते सर्व नदी वैताढ्य प्रत्यें नेदीने शीतोदा तथा शीतामांहे प्रवेश करे . ए कहादिक विजयथी दाणावर्त गणीये. हवे महाविदेह क्षेत्रनेविषे पूर्व तथा पश्चिमदिशिए शीतोदा तथा शीतानदी जगतीने जेदीने ज्यां समुश्माहे मजे ले. त्यां जगती माहेनी दिशि शीतोदा तथा शीता नदीने बन्ने बाजु चार वन मुखडे तेनुं जगतीनी विवक्षाविना पहोलपणुं गणत्रीशसेने.बावीस योज ननुं शीतीदा तथा शीता नदीने समीपे जाणवू. पनी संकोचता संकोचता निषध तथा नील वंतने पाशे वनमुखनुं विस्तार एककला जाणवी. हवे कुलगिरि थकी नदी दिशि जातां वांबित स्थानकने विषे वनमुखद् विस्तार जाणवायूँ विधि कहे. निषध तथा नीलवं तने समीपे वनमुखनुं विस्तार एक कला तो नदीने समीपे निषध तथा नीलवंत थकी सोल हजार पांचसेने बाणु योजन उपर बेकला जाए तेवारे वनमुखनुं विस्तार केटटुं थाय ते जाणवा माटे ए पूर्वोक्त सोल हजार पांचसे ने बाणु योजननी कला करीए ते कला त्रण लाख पंदर हजार बसे ने पचाश थाय, तेने नदीने समीपे वनमुखतुं वि स्तार गणत्रीलसेने बावीश योजन तेनी साथे गुणीए तेवारे बापुकोडी अगीवार लाख साठ हजारने पांचसे थाय, तेने ते क्षेत्र विस्तार त्रण लाख पंदर हजार बसे ने पचाश साथे नाग आपीए तेवारे गणत्रीशसे ने बावीश योजन वनमुखद् विस्तार थाय. ए प्रकारे ज्यां वानिए त्यां वनमुखनुं विस्तार लाने. ए प्रत्येक वनमुख पद्मवरवे दिका थने वनखमें करी वीटेला ने यावत् देवता बेसे जे. इत्यादि सर्व कहेवं. हवे ए विजयादिकनुं विस्तार एकठो करतां लाख योजन पूर्ण थाय ते कहेडे. पात्रीस हजार चारसेने ब योजन एटला सर्व विजय, विष्कंन जाणवोः अने बे वन मुखतुं विष्कन थचवनसे ने चुमालीश योजन , सातसेने पचास योजन अंतरनदीन पहोलपणुंने, अने चोपन हजार योजन मेरु तथा नशाल वन डे, ते केम के नशाल वनजे , ते मेरुथकी पूर्वदिशि अने पश्चिमदिशि बावीश बावीश हजार योजन. ते माटे वे बाजुना चुमालीश हजार योजन थया अने मेरुनु मध्य विस्तार दश हजार यो ·अढीदीपना नकाशानी हकीगत, जन . ए एकता करतां चोपन्न हजार योजन पूरण थाय तथा वक्षस्कार पर्वतनुं वि स्तार चार हजार योजन ए सर्व एको करिए तेवारें लाख योजन पूर्ण थाय . हवे अधो लोकमांहे गाम वखाणेने. मेरुना समजूतलनी अपेक्षाए मात्राएं मात्राएं नूमी नीची थती जायचे. ते मेरुपर्वत थकी पश्चिमदिशियें बेतालीश हजार योजन नूमिने विषे गया पनी त्या एक हजार यो जन नूमी समजूतलथी मोजे, त्यां थधोगामी माणस वसेजे. समजूतलथी नवसे योज न हेता बने नवसे योजन उचा तिहां सुधा तिों लोक कहीयें तथा नवसेंथी ते नई लोक कहीयें अने नवसेंथी नीचं ते अधोलोक कहीये. ए महाविदेदनो विचारकह्यो. जंबूदीपना माहाविदेह संबंधि पूर्व पश्चिमना लद योजन मेलक यंत्र. पूर्वदिलि. पश्चिमदिसि. अंग स्थानकनां नाम. योजनसंख्या अंग स्थनकनां नाम. योजनसंख्या रसीतामुखवनजगतीसहीत. शएश १एनशालवन पश्चिम दिलिये. २२००० शाम्मी नवमी, विजय. १२५ २०वत्रीशमी, सत्तरमी विजय-२२१२४ श्वरकारो पर्वत. ५०० २१ वरकारो पर्वत. घसातमी, दशमी विजय, २२१२५ शएकत्रीशमीअढारमीविजय ५२१२४ पाअंतर नदी. १२५ २३अंतरनदी. -१२५ उही अगीधारमी विजय. ५२१२५ त्रीशमी,गणीशमीविजय.२२१५४. अवस्कारो पर्वत ५०० २५/वरकारो पर्वत. ५०० पांचमी, बारमी विजय, २२१२५ घनगणत्रीशमी,वीशमीविन.२२१२४ एअंतर नदी. १२५ अंतर नदी. १२५ १० चोथी, तेरमी विजय. २२१२५ जहावीशमी,एकवीशमीवि २२१२१ ११ वरकारो पर्वत. ५०० एवरकारो पर्वत. ५०० १शत्रीजी चौदमी विजय. २१२५ लसावीशमी,बावीशमीवि०५२१२४ १३अंतर नदी. १२५ ३१अंतर नदी. १२५ १४ बीजी, पंदरमी विजय. २२१२१ ३२वीशमी,त्रेवीशमीविजय.२२१२४ १५/वरकारो पर्वत. ५०० २३ वरकारो पर्वत. ५०० १६पहेली, शोलमी विजय. २२१२१ २५/पञ्चीशमी,चोवीशमीविजय श्२१२४ १ नशालवन पूर्वदिसिये. २५००० ३५सीतोदा मुखवनजगतीस ए३२ १७मेरुपर्वतनुं विष्कंन. ३६सरवाले. १००००.0 ।

·७१ अढीहीपना नकाशानी हकीगत. हवें तीर्थकर तथा चक्रवर्ति प्रमुख क्या उपजे ते कहे. था जंबूदीपने विषे जघन्य तो चार तीर्थकर समकाले होए वली उत्कृष्टतो बत्री श विजयना बत्रीश बने नरत तथा ऐरवतना बे मलीने चोत्रीश समकाले होए. तथा वासुदेव, चक्रवर्ति बने बलदेव ए त्रण पुरुष जघन्यतो समकाले प्रत्येके चार चार हो ए भने उत्कृष्टा त्रीश होए जेवारे चक्रवर्ति होए, तेवारे वासुदेव न होए, अने जेवारे वासुदेव होए, तेवारे चक्रवर्ति नहोए तेमाटे त्रीश समकाले होए, पण चोत्रीश नहो ए, बत्रीश विजय तथा नरत अने ऐरवत मली चोत्रीश क्षेत्र उपनवाना जाएवा. हवे नीलवंत पर्वतनो विचार कहेजे:- महाविदेहने उत्तरदिसें अने रम्यकुक्षेत्र युगलीयानुं तेनी दहण दिसें नीलवंत ना मा वर्षधर पर्वत जे ते जेम निषध पर्वतनी वक्तव्यता कही तेमज लंबाइ पोहोलाइ था दिक एमां पण कहेवी थने इहाँ केशरी नामे इह तेनी दणदिसि थकी सीता म हानदी नीकली थकी उत्तरकुरु मांहे पावती बे यमक पर्वत तथा पांच इह प्रत्ये बेत्र कारें वेहेंचती थकी एनी वच्चे थइने चोरासी हजार नदी पूराती पूराती नशालवन प्रत्ये थावती मेरुपर्वत पासें बे योजन अण पोहोती थकी पूर्वदिसि साहामी वली ते माल्यवंत नामे गजदंत पर्वतने नीचें नेदीने मेरुपर्वतनी पूर्वदिसें पूर्वमहाविदेह क्षेत्रने बे नागें वेहेंचती थकी एकेका यकवर्चिना विजयथकी अमावीश असावीश हजार नदी पूराती पूराती ५३२००० नदीयें सहीत थकी विजय नामा जंबूदीपना हारने नीचे जगती दीने पूर्व दिसें लवण समुहमा नलेने शेष अधिकार सीतोदा परे जाणवू. इहां नारीकांता नदी, केशरी इहनी उत्तरदिसि थकी नीकली तेनुं अधिकार हरिकांता नदीनी पेरे जाणवू पण एटलुं विशेष जे गंधापाती वृत्तवैताढ्य पर्वतने एक योजन थ ण पोहोती थकी पश्चिम सादामी वली थकी समुश्मानले ने शेष तेमज जाणवू. नीलवंत पर्वतना नव कूटना नाम कहेजेः-१ सिवायतन कूट २ नीजवंत कूट ३ पूर्वविदेह कूट ४ सीता कूट ५ कीर्तिदेवी कूट ६ नारीकांता कूट ७ अपरविदेह कूट ज रम्यक्कूट ए उपदर्शन कूट ए सर्वकूट पांचों योजनना जाणवा तथा ए पर्वतर्नु नी लोवर्ण, नीलीकांति, सर्ववैमूर्यरत्नमय नीलो बे यने नीजवंत नामे देवता इहां एक प व्योपमायुयें वसे ने माटे एजें नीलवंत एवं शाश्वतुं नाम जे. हवे रम्यक नामे युगलीयानुं क्षेत्र कहे-नीलवंतपर्वतने उत्तरदिसें बने रूपी पर्व ने दक्षण दिसें रम्यक्षेत्र ने तेनो वर्णन जेम पूर्वं हरिवर्ष युगल क्षेत्रनो कयुंजे तेनीप रे जाणवू. तथा नरकांता नदीने पश्चिमदिसें थने नारिकांता नदीने पूर्वदिसें ए क्षेत्रमा गंधापाती नामा वृत्तवैताढ्य पर्वत तेमा घणा कमल गंधापाताना वर्ण सरिखा रक्त .

·७३ अढीदीपना नकाशानी हकीगत. वणे ते उपर पद्मनामे देवता पढ्योपमायु वालो वसे तेमज ए रम्यक् क्षेत्र पण घणो रम्य मनोहर ले तथा रम्यक् नामे देवता वोडे तेथी एर्नु रम्यक् नाम शाश्वतुं जे. दवे रुक्मि (रूपी) पर्वत कहेजेः-रम्यक्षेत्रने उत्तर दिसें थने हिरण्यवंत क्षेत्रने द कृण दिसें रुक्मी पर्वत ते महाहिमवंतनी वक्तव्यता जाणवो इहां महापुमरिक नामे इहले तेमाथी नरकांता नामा नदी दक्षणदिसेंथी पूर्वोक्त रोहितानी परे पूर्वदिसें जाय ने तथा रूप कुला नदी उत्तर दिसेंथी नीकली ते हरिकांतानी पेरे पश्चिम दिसें जायजे. ए रूपी पर्वत उपर था कूटने तेना नाम कहेजेः-१ सिक्षायतनकूट २ रुक्मीकूट ३ रम्यक्कूट ४ नरकांता कूट ५ बुधिदेवीकूट ६ रूप्पकुलाकूट ७ हैरण्यवंतकूट मणिका चनकूट ए सर्व कूट पांचशे पांचशे योजननां ने ए पर्वत रूपामय ले रूपानी पेरे कांती ने यने रुक्मिनामा देवता पल्योपमनी स्थितियें वशे माटे एजें रुक्मि एवं शाश्वतुं नामने. ए रुक्मी पर्वतने उत्तरदिसें अने शिखरी पर्वतने दहण दिसें हैरण्यवंत नामे युगल क्षेत्र ने तेनो अधिकार हेमवंत क्षेत्रनी पेरे जाणवू इहां सुवर्णकुला महा नदीने पश्चिम दिसें बने रूप्पकुला महानदीने पूर्वदिसें हैरण्यवंत देवने मध्य नागे, माल्यवंत नामे वृत्तवैताढ्य पर्वत के तेनो वर्णन शब्दापाती वृत्तवैताढयनी पेरे जाणवु एना कमल ते माल्यवंत सरखा प्रनायें माल्यवंत सरखे वर्णेने तथा प्रनास नामे देवता पल्योपमनी स्थिति इहां रहे तेथी तथा हैरएयवंत क्षेत्र ते रुक्मी थने शिखरी पर्वत तेणे करीबे पासे सहीत ने तथा नित्ये हिरण्य एटले सुवर्णरूप प्रकाशेने तथा प्राशनादिकें करी नित्ये हिरण्य दीए अने इहां हैरण्यवंत नामे देवता वशे तेथी एजें नाम हैरण्यवंत. हैरण्यवंत क्षेत्रने उत्तर दिसें बने ऐरवत क्षेत्रने दक्षणदिसें शिखरी नामे वर्षधर पर्वत ने तेनो लंबाइ आदिक सर्व अधिकार चूल हेमवंत पर्वतनी पेरे जाणवू शहां घूमरिक नामें इह ने तेमाथी सुवर्णकुला महानदी दहण दिसे नीकली ते रोहीतांसानी पेरे पू वैदिसि समुहमा जायजे अने जेम गंगा अने सिंधु एवे नदी नरत क्षेत्रमा जायजे तेम इहां रक्ता बने रक्तवती ए बे नदी ऐरवतत्र मांहे जाय ले तेमा पूर्वदिसिये रक्तानदी बने पश्चिम दिसिये रक्तावती नदी जाणवी शेषयधिकार सर्व चूल हेमवंतनीपेरेजाणवो शिखरीपर्वतने विषे ग्यारकूट ने तेना नाम कहेजेः-१ सिक्षायतन कूट, बीजो शि खरी कूट, त्रीजो हैरण्यवंत कूट, चोथो सुवर्णकूला कूट, पांचमो सूरादेवी कूट, बो र तावर्तन कूट, सातमो लक्ष्मी कूट, पाठमो रक्तावत्यावर्तन कूट, नवमो इलादेवी कूट, दशमो ऐरवत कूट, अगाधारमो तिगिति कूट ए सर्व कूट पांचों योजननां जाएवा त था ए शिखरी पर्वतने विषे घणा कूट शिखरीदने संस्थाने संस्थित जे, सर्व रत्नमय ने धने इहां शिखरी नामे देवता वशे तेथी एवं शिखरी एवं शाश्वतुं नाम .

·अढीधीपना नकशानी हकीगत. ७३ हवे ऐरवतक्षेत्रनी वक्तव्यता कहे . उत्तरदिशिना लवणसमुन्नी दक्षिण दिशें ऐरवत नामें क्षेत्र के एने विषे तुंना वृद त था कांटा प्रमुख जरतक्षेत्रनी पेरें घणा , तथा एनी बीजी पण सर्व वक्तव्यता नरत क्षेत्रनी पेरें जाणवी. परंतु एटनु विशेष जे इहाँ ऐरावत नामें चक्रवती जाणवो अने जरतत्रिने विषे नरत नामें चक्रवर्ती कहेवो. तथा इहां ऐरवत नामे देवता वसे ने तेथी एर्नु ऐरवत एवं शाश्वतुं नाम जे. हवे ए नरत अने ऐरक्त क्षेत्रने विषे कालचक्रतुं स्वरूप कहे . नरत तथा ऐरवत क्षेत्रमाहेब आरे करी थवसर्पिणीने बारे करी उत्सपिणी रूप बार थारानु कालचक्र . ते सदा काल अनादि अनंत पणे अनुक्रमे चमण करे . हवे ए बार बारानां नाम कहे . प्रथम सुखम सुखमा, बीजो सुखमा, त्रीजो सु खम उखमा, चोथो उखम सुखमा,पांचमो उखमा, बो उखम उखमा, ए बारा जे ते अवसर्पिणी कालनेविषे अनुक्रमें प्रथम मुखम सुखमाथीगणी अने उत्सर्पिणी कालें अवला गणोयें एटले उखम मुखमाथी धुर मामी गपीएं. एम बार बारा चडता पडता जाणवा. ए चक्रनी पेठे फिरता आवे माटे एने कालचक्र कहीएं. एमां अवसप्पिणी ते घटतो घटतो काल जाणवो भने उत्सप्पिणी ते चढतो चढतो काल जावो. हवे ए पाराना काल, प्रमाण कहे . पहेलो पारो चार कोडाकोडी सागरनो, बी जो पारो त्रण कोडाकोडी सागरनो, त्रीजो आरो बे कोडाकोडी सागरनो, ए त्रण धारा ने विषे अनुक्रमें करी मनुष्योनां आयुष्य कहे जे:-प्रथम आरे त्रण पल्योपमनु, तथा बीजे बारे बे पत्योपमनु, त्रीजे बारे एक पल्योपमनु, ए रीतें मनुष्यनुं वायुष्य जाणवू. दवे शरीरनुं मान कहे . प्रथम धाराने विषेत्रण कोश उंचा मनुष्यनां शरीर होय, थ ने बीजे पारे बे कोश, त्रीजे आरे एक कोश, ए शरीरनुं उचपणुं जाणवू. हवे एत्रण बाराने विषे मनुष्योने जे पादारनी वा थाय ,ते कहे जे:-पहेला आ राने विषे चोथे दिवसें तुअर प्रमाणे याहारनी वांबा थाय,अनें बोजे पारे त्रीजे दिवसें बोर प्रमाणे याहारनी वांडा थाय. तथा त्रीजे बारे एकांतरे थामला प्रमाणे आहारनी वांडा थाय. हवे शरीरने विषे पासलीनी संख्या कहे जे. प्रथम पारामांहें बशेने उप्पन्न पि करम एटले पांसली होय, अने बीजे धारे ते पूर्वोक्त पासलीनु अई एटले एकशोने अ छावीश पासली होय, तथा त्रीजे थारे वजी तेतुं थई एटले चोशन पासली होय. हवे एत्रण आराने विषे अपत्य पालना कहे जे. प्रथम श्राराने विषे युगलने प्रसव्या पनी गणपचास दिवस सुधी अपत्य एटले बोरु युगल तेहनी प्रतिपालना करें, तथा १० ·- 08 अढीचीपना नकशानी दकीगत. बीजे बारे चोशन दिवस अपत्यपालना होय, अने त्रीजे थारे उंगणाएंशी दिवससुधी अपत्यपालना जाणवी. तेवार,पनी ते युगलनां मातपिता मरण पामे. एत्रण धाराने विषे निश्चयें समस्त पंचेंड़ी जीव ते सर्व युगलिया जाएवा. ते युगतिक केहेवा ? तोके जला मनवाला एटले अल्प कषाय वाला, तथा रूपवंत तथा समचरंत संस्थान वाला होय तेमाटे सुंदराकार , वली ते युगलिया मनुष्य तथा तिर्यंच ते सर्व पोताना थायु. व्यथी जी आयुष्य प्रमाणे अथवा पोताना घायुष्य प्रमाणेज देवता माहे जइ उपजे. हवे एत्रण थाराने विषे युगलियाने मत्तंग प्रमुख दश जातिना कल्पवृक्ष ने ते पानक प्रमुख दश प्रकारना वानित पदार्थ थापे,ते भावी रीतेः-प्रथम मत्तंग नामें कल्पद ते उद, खारेक प्रमुखना रस सरखा मीना रस आपे, बीजो मुंगनामें कल्पवृक्ष, ते थाली तथा वाटली तथा चरु अने कलश प्रमुख नाजन थापे. त्रीजो तुर्यागनामें कल्पवृद ते महा वाजिन सहित बत्रीश बक्ष्नाटक देखाडे डे, चोथो ज्योतिरंगनामें जे कल्पवृक्ष ने ते रात्रिने विषे पण सूर्यनी पेरें प्रकाश करे, तथा पांचमो दीपांग नामें जे कल्पवृद्ध , ते घरने विषे दीवानी परें अजुआटुं करे ,तथा चित्रांग नामें जे कल्पद , ते पंचवर्ण- थने सुगंधिक फूल, सहस्रदल कमल, मालती प्रमुख थापे, तथा सातमो चित्ररसा नामें जे कल्पर ने ते आहार एटजे मनोवानित मिष्टान्न षट्रस नोजन थापे, तथा पाठमो मणितांग नामे जे कल्पवृक्ष ले ते नूषण, थानरण, मुकुट, मुड्किा, हार, कुल थने नेउर प्रमुख थापे. तथा नवमो गेहाकार नामें जे कल्पवृक्ष ने ते सप्तनमिना, पंचनमिना तथा त्रिनमिना मनोहर श्रावास थापे, तथा दशमो थनितांग नामें कल्प वृदबे ते नला वस्त्र तथा देवष्य चीर, वरपटकूलादि श्रासन बेसवा योग्य तथा नशा सन शय्या प्रमुख थापे. ए दश जातिना कल्पद ते ए पूर्वोक्त वानित पदार्थ पूरे . हवे सर्व थारानेविषे सामान्य पणे तिर्यचनां पण घायुष्य कहे . मनुष्यना धायुष्य सरखां गज, हाथी, सिंह अने अष्टापद प्रमुखना धायुष्य होय. में नुष्यना थायुष्यनो चोयो नाग घोडा थने वेसर प्रमुख थायुष्य जाणवू. तथा ग ली, गामर अने शीपाल प्रमुखनुं मनुष्यना धायुष्यने थामे नागें श्रायुष्य जाणवू. तथा गाय, नेश, उंट बने गर्दन प्रमुखनु थायुष्य ते मनुष्यना धायुष्यने पांचमे जागे जाणवू. तथा कूतरा प्रमुखना श्रायुष्य ते मनुष्यना धायुष्यने दशमे नागें . ए तिर्य चना थायुष्य प्रमुख प्रायें सर्व धाराने विषे ए प्रकारे सरखा होय.हवे त्रीजा थाराने अंते नव कुलगर, राजनीति थने सर्व संसार व्यहार तथा जिन धर्म आदि शब्दथी बादर अनिकाय तथा ज्ञान विज्ञान प्रमुख सर्वनी उत्पत्ति पाय. Py- ·अढीवीपना नकशानी दकीगत. जय थवसर्पिणी त्रीजा थारानेविषे नेव्याशी पखवाडा पाबला जेवारें शेष रहे, तेवारे पेहेला तीर्थंकर सिक्षिपद पामे अने चोथा थाराना नेव्याशी पखवाडा पावला जेवारें शेष रहे, तेवारें चोवीशमा तीर्थकर सिक्षिपद पामे, बने उत्सर्पिणी कालना त्रीजा थाराना नेव्याशी पखवाडा जेवारें जाय, तेवारें पहेला तीर्थकर उपजे, तथा चोथा थाराना नेव्याशी पखवाडा जेवार जाय, तेवारें लेना चोवीशमा तीर्थकर उपजे. हवे चोथा धारातुं स्वरूप कहे . बेंतालीश सहस्त्र बरसे कणो एक कोडाकोडी सागरोपमनो चोथो थारो होय, तेहने विषे मनुष्य बायुष्य पूर्वकोडि वर्षनुं जाणवु. धने शरीरनुमान पांचशे धनुष्यनुं जाणवू. हवे पांचमा थारातुं स्वरूप कहे . पांचमा थारानुं प्रमाण एकवीश सहस्त्र वरसतुं ,ते पांचमा धारानेविषे सात हा थ उंचा मनुष्य होय, एकशोने त्रीश वरसनुं आयुष्य मनुष्यनु होय, तथा पांचमा आ राने अंते जिनधर्मादि पदार्थनो पण अंत एटले नाश थाय. व्यवहार,आचार, नीति, जा ति, एसर्वनो अंत यावशे. ए वात सिक्षातमा कही जे. तथा केटला बोल विच्छेद जशे? ते कहे जे गाथा॥ सुय सूरि संघ धम्मो,पुवाहे निकिही थगणि सायं ॥ निव विमलवाहणे मुह, ममंति तचम्म मामहे ॥१॥ उप्पसदो समणाणं, फरगुसिरि होइ सागुणीषं च ॥ सहो नाइल नामा, सच्चसिरि सावियाएं च ॥२॥ पुबाए सझाए, विल्ले दो चरणधम्म स्स ॥ मशएहे रायाणं, अवरोहे जाइतेयस्त॥३॥इति ॥ तेवार पड़ी [ थशे ? ते कहे . लवणादि खार तथा थग्नि बने कालकूटादिविष,तेनी वृष्टि तेणें करी पृथ्वी जे जे ते हा हाकार करशे तथा पढ़ी जाति प्रमुखना जे बीज ले, ते वैताढय प्रमुख पर्वतने विषे र हेशे तथा मनुष्य अने तिर्यंचना बीज ने ते सर्व बिलादि स्थाननेविषे रहे शे. हवे ते बिल वखाणे. वैतादयना बे पासानेविषे ज्यां घणां माडला . वली गामानां चक्रनी धारा सरखो प्रवाह ने जेहनो एहवी गंगा अने सिंधु तथा रक्ता अने रक्तवती नामें जे नदी तेदना बे तटने विषे नव नव बिल ते गुफा सरखा जावा. एटले दक्षिणनरत मांहे बे नदी ना चार तट जे. बने उत्तर नरतमाहे बे नदीना चार तट , सर्व मली पाठ तट जे, ते एकेक तटें नव नव बिल गणिएं, तेवारें बहोतेर बिल थाय. एम ऐरवतने विषे पण बहोतेर बिल ले, ते सर्व एकता करीएं तो एकशोने चुम्मालीश बिल थाय. हवे बहा थाराने विष मनुष्यादिकनुं जे स्वरूप ने, ते कहे जे. एकवीश सहस्त्र वरस प्रमाणे पांचमा पारा सरखो जे बजे आरो,तेहनेविषे बे हा य उंचा शरीर थने वीश वरस घायुष्यवाला एहवा मनुष्य होय,ते मनुष्य मत्स्यनो था ·1 अढीवीपना. नकशानी हकीगत, हार करे तथा. मावा रूपवाला होय वली निर्दय परिणाम वाला होय, बिलने विष रदेनारा होय, वत्ती नरक तिर्यचरूप मुर्गतिने विषे गमन करनारा होय, वली लजा रहित होय, तथा वस्त्र रहित पगुनी पेठे नग्न फिरे. तथा कोरवचनना बोलनार होय, तथा एपिता, ए पुत्र, ए स्त्री, ते ए बहेन, इत्यादि व्यवहार तेने न होय एटले तिर्यंचनी पेरें विवेकरहित होय. तथा न वरपनी खी गर्न धारण करे, ते पण अतिखें प्रसव करे. वली ते स्वीयोने घण बोरु.होय, एवी स्त्री होय. ए पूर्वोक्त थारा तेणे करी थवसर्पिणी काल होय थने तेने विपरीत पणे थव लागणीएं तेवारें वत्सर्पिणीकालथाय.त्यां धवसर्पिणी ते प्रथम भाराथी घटतो काल होय भने उत्सर्पिणी ते प्रथम पाराथी चढतो काल होय. ए अवसर्पिणी तथा उत्स पिणीना बार पाराना कालचक्रनेविषे वीश कोडाकोडी सागरोपम थाय. हवे शेष क्षेत्रने विषे थारानु सरखापणुं कहे जे. देवकुरु अने उत्तरकुरु, ए वे क्षेत्रनेविषे अने हरिवर्ष तथा रम्यक् ए बे क्षेत्रनेविषे तथा हेमवंत थने हिरण्यवंत ए बे क्षेत्रने विष तथा पूर्वविवेद अने पश्चिम विदेह क्षेत्र नेविषे ए चार क्षेत्रना युगलनेविषे अनुक्रमें करी सदाका अवसर्पिणी काजना चार था रानो प्रथम काल जाणवो. ते केम के अवसार्पणी कालनो पेहेलो यारो सुखमसुखमा जे. तेहना धुरनो जेहवो काल होय तेहवो काल सदैव देवकुरु बने उत्तरकुरु, ए बे कुरु त्रिनेविषे होय एम बीजा थारानो जेहवो प्रथम काल होय तेहवो सदैव हरिवर्ष तथा रम्यक् ए बे क्षेत्रनेविषे होय. वत्ती त्रीजा आरानो जेहवो प्रथम काल होय, तेहवो सदैव हेमवंत तथा हिरण्यवंत एबे क्षेत्रने विषे होय तथा चोथा थारानो जेवो प्रथम काल होय, तेवो काल माहा विदेहक्षेत्रने विषे सदा जाणवो. हवें चंइमा भने सूर्यनां चार क्षेत्र कहे जे. जंबदीपने विषे बे चंमा थने बे सूर्य के तेनुं दक्षिण अने उत्तरदिशिन जे गमनागमन तेनुं देव पांचशे दश योजन उपर एक योजनना एकसहीा घडतालीश नाग जाणवा. हवे चंडमा थने सूर्यना मंझलनी संख्या थने प्रमाण कहे जे. चश्माना पंदर मॉम लाले थने सूर्यना एकशोने चोराशी मामला , ते एकयोजननां एकश नाग करिएं, तेवां उपन्न नाग प्रमाण चंदनां मामला , थने अडतालीशनाग प्रमाण सूर्यनां माम ला जे. ए चंद सूर्यना विमानें रोधन करेली नूमि सेने ममज कहीएं, ते ममलनी संख्या थी मंमलना थांतरा एकेके ना जाणवा, एटले चंड्माना मामला पंदरना चनद यांतरा थाय.धने सूर्यना मामला एकशोने चोराशीना, थांतरा एकशोने ध्याशी थाय.

·सागर सुषमादूमिगरकौडाको मिरवीं/ TRA उपमारकवर्ष२१/ JAPUR युवर्ष १३०१५ आयु दुषमडषमारक उत्सपिपिकालदुषमाडषमारवर्ष सहला दुषमसुषमारक साग वर्षसहस्त्र २५ / षमारक वर्ष सहस्त्र ..' बासतापा क्षेत्र लव समुद मकर संक्रांने प्रथम दिने सर्व बाह्यमंडसे सूर्यताप क्षेत्र स्थिति जबुदीप तथा ६२२॥ तर अन्य अधकारक्षेत्रस्थिति मेरु अबकारीत्र स्थापना. वायु पल्य वायु पल्स | सागरकोडाकोनिमासुषमारक सागरको देहगाऊ२/देहासधगाउ देह गाऊ२/ प्रायुपल्याभायु पल्ट युगालाधार | ALL ERATALsident नापदेवनुलांबपएं जंबुद्धीपे ५००० लवासमु४४४३३ नापक्षेत्र अभ्यंतरवाहा बाह्यबाहा ६३२४॥ भ्यता नापत्र टोत्र बारामारानीस्थापना न अधकार क्षेत्र 61 जबु दीप जाती दिनमान मुहूर्त १२ रात्रिमान मुहूर्त १८ अंधकार क्षेत्रमभ्यंतरवाहा Vs. बाह्यबाहा ए४८६१० सव|समुद्र बायना १ २ फोमा कोमि मान ३ सागरकोमाकोमि २मान माकोभी २ युगल १ सुषमारक सागर को माकोमि३ VE भान देह गाधर मिथ मियो पायुप ल्य १ + सहस्र४२ऊन पायुपूर्व মিম कोमि दुषमसुषमारक सार हादशास ना ३.जि च क न्यज पना सामा M कोडाको मिरमान देह गाउ १ पायुपल्य परशनतनो अनधि सहरमान "त्र सिनो HERI Tehel परता सहस्त्र २ऊन रको माफोमिवर्ष १२० मान प१६ अने २१ मान २९मान

·TER
चौद राजलोकनी स्थापना.
मनुष्याकारें
ပါပ
HINDI
1-नाज
PODH
NOT
M
-

·-
समुभवासी चार देवतानी स्थापना.
Ana
Wi
KODM
C
12
सार
MIRMIRIESid
D
ED
C
SKIRIMKA
पाचहाराजा
KARRIAKI
CO
IMDIY
मनुष्यक्षेत्रेसूचि श्रेणि स्थित
६८
चंद्रसूर्यस्थापना-

·चंसूर्य मंमलस्थापना ७१ ३६ ६२१ २ सूर्य सूर्य ३६/११ सूरसूर्य) सूर्य सूर्य सूर्य च अटीबीपगत चं२१ चंद्र ३६ अधकार क्षेत्र पूर्थन सेरज्या कर्क संक्रांते प्रथम दिनेसर्वाभ्यंतरममले सूर्यतापत्रस्थापना दिनमान मुहूर्त १० रात्रिमान मुहूर्व १२ तापदेनुं सांवपरएं. जबुधीपे ४५००० सवासमु288381/ आयां 182388 मन अभ्य क्षेत्र सूर्य । जानी बधुदीप વણસબુકે तरता भर तापद तिरना जदीप चती लयए समुद्र तापक्षेत्र अभ्यंतरवाहां ४८६ ६। बाहेरखीबाहाए।०६ अंधकार क्षेत्र अभ्यंतरवाहा ६३२।। बासबाहा ६४२४५६ बाह्म terceal . 1६१८ अंधकार क्षेत्र -- ·अढीधीपना नकशानी हकीगत. 3 हवे चश्माना एक ममलने बीजा मंमलनी वचमां अंतर कहे .पांत्रीश योजन पर एकसाि त्रीश नाग, वली एकसहिया एक नागना सात नाग करिएं तेवा चार ना ग अधिक, एटखं चंदमाना एक मंमलथी बीजा मंमलनी वचमां अंतरनुं प्रमाण जाण बु. ते जाणवानो परें लखोएं वैयें:-चंदममल पंदर जे, ते एकेकार्नु परिमाण जे एकसहि या बप्पन्न नाग ने तेने पंदरममल साथै गुणी तेवारें पातशे चालीश लोग थाय, तेने एकशन नागें हरतां तेर योजन उपर एकसध्यिा सुडतालीश नाग थाय, ते मूलगी जे चारना देवनी राशि पांचशे दश योजन उपर एकसज्यिा घडतालीश नागनी ने, ते मांहेथी बाद करतां बाकी चारशें सत्ता' योजन पर एक नाग रहे, तेने चौद यांतरे वेहेंचीये तेवारें पांत्रोश योजन यावे. उपर सात योजन वधे, तेना एकसहिया चारशेने सत्तावीश नाग थाय, तेनी साथें प्रथमनो नगयो एक नाग नेलीएं, तेंवारें चारशेने अहा वीश नाग थाय, तेने चउद नागें वेहेंचतां त्रीश नाग यावे, नपर थान वधे, ते एकेकाना सात प्रतिनाग कल्पीएं तेवारें सात ने बातें गुणतां बप्पन्न थाय, तेने चनदें नाग देता चार नाग लाने, ए रीतें चंडमाना मंगलनो अांतरो पात्रीश योजन नपर एकसहिया त्रीश नाग, तथा एकसध्धिा एक नागना सात नाग करीएं तेवा चार नाग, अधिक थाय. हवे सूर्यमंमलनुं धंतर कहे . सूर्यमंगल एकशोने चोराशी , ते एकेकर्नु परिमाण एकसहिया अडतालीश नागर्नु , धने चार क्षेत्र परिमाण पाचशे दश योजन उपर एकसज्यिा अडताजीश नाग ले, तेमाथी एकशोने चोराशी मंगलना परिमाणना एक सज्यिा बात हजार पावशेने बत्रीश नाग थाय, तेना योजन एकशो चुम्मालीश उ पर एकसमिया घडतालीश नाग भावे, ते उपती चार देवनी राशिमाथी बाद करतां बाकी त्रों ने बासह योजन रहे जे, तेने एकशोने घ्याशी अंतरे वेंचतां वे योजन यावे तो एक सूर्यमंमल अने बीजा सूर्यमंमलनी वचमां अंतर बे योजननो . चंमा तथा सूर्य जंबूदीपमाहे तथा लवण समुश्माहे केटला योजन थावे? ते क है :-जंबूचीपमाहे एकशोने एंशी योजन प्रमाण क्षेत्रने विषे पांच मंगल चंदमानां ने, अने पांसत मंगल सूर्यनां बे. तथा लवण समुहमांहे त्रशेने त्रीश योजन प्रमाण दे त्रने विषे दश मंमल चंदमानां ने, अने एकशोने अंगणीश मंमल सूर्यनां ने, एटले एक शोने एंशी योजन चश्मा बने सूर्य जंबूदीपमाहे थावे, अने लवण समुश्माहे त्रण शेने त्रीश योजन चश्मा थने सूर्य जायः हवे चंडमानुं मंगल भने सूर्य जे ममल में तेनुं परस्पर अंतर कहे . सर्व मंमल माहेला मध्यना मंमलने विषेरहेढुं जे-वंड्रमंमत थने -सूर्यमंझल तेनुं परस्पर अं तर नवाएं हजार अशोने चालीश योजननुं सूर्यमंमल अने चंदममलनुं माहोमांहे अं - ·OG अढीवीपना नकशानी हकीगत. तर जाणवू. तदनंतर चंममलोना प्रतिमंमलने विषे बहोतेर योजन अने एक योज नना एकसह नाग करिएं, तेवा बावन्न जाग उपर एवी अंतर वृद्धि, अने सूर्यमंम लोमा प्रतिमंमलने विषे पांच योजन थने एक योज़नना एकसह नाग करिएं, तेवा पा त्रीश नाग उपर, एटली अंतर वृद्धि . तेमज बाह्य मंमलने विषे रहे जे चं मंगल घने सूर्यममल, तेनु परस्पर वचमां अंतर एक लद बशेने सात योजन- जे. हवें चंइमाना प्रत्येक मंगलने विषे मुहूर्त गति कहे जे. चंमा जेवारे निषध पर्वतने माथे सर्वाच्यंतर ममले उगे, तेवारें एक मुहूर्त्तमाहे पांच हजार तहोंत्तेर योजन,अने पर एक योजनना तेर हजार सातशोने पचीश नाग करीएं तेवा सीत्यातेरसोने चुम्मालीश नाग उपर एटली मुहूर्त गति करे. त्यार पनी जेवारें बीजे तीजे मामले जाय, तेवारे प्रतिमंझले पोणा चार योजननी वृद्धि करीएं. एम मंगल मंग लप्रत्ये मुहूर्त दीत पोणा चार योजन वधारता जेवारें पंदर मंमल सुधा मुहूर्न गतिए चं इमा लवण समुश्माहे सर्व बाह्य मामले उगे, तेवारें बावन योजन अधिक करिएं तो एकेक मुहूर्तेपांच हजार एकशोने पचीश योजन उपर एक योजनना तेर हजार सात शेने पचीश नाग करिएं, तेवा ब हजार नवशेने नेवु नाग अधिक जाणवी, एटली बाहे रने मंमले चंमा एक मुहूर्तमांहे गति करे. जे चंदमानी मांहेला मामलानी मुहूर्तगति, पांच हजारने तहोंत्तेर योजन जाजेरी क ही, तेज सर्वाच्यंतर मामले सूर्यनी गति ने, परंतु तेमाहे एकशोने थहोतेर योजन सहित करिएं एटली थधिक सूर्यनी माहेले ममले मुहूर्त गति जाणवी. एटले जेवारे पाच जार तहोतेर मांहे एकशोने बहोतेर नेलीएं. तेवारें पांच हजार बशेने एकावन्न योजन, धने एक योजनना साठ नाग करिएं, तेवा गणत्रीश नाग जाजेरी सूर्यनी गति जाण वी. अने चंडमानी बाहेरने. मंमले जे मुहूर्त गति एकावनशोने पश्चिश योजन कही , तेमाहे एकशोने एंशी योजननी वृद्धि करिएं, तेवारें त्रेपनशेने पांच योजन अने साठी था पंदर नाग एटली बाहेरने मामले सूर्यनी मुहूर्त गति जाणवी. काश्क कंणा साठी या अढार नाग एटला माहेना मंगलथी बाहेरने मंमले थावतां प्रत्येक मंझले सूर्यनी मुहर्त गतिमाहे वृद्धि जाणवी. हवे सूर्य उदय पामे त्यांथी केटले योजने अस्त थाय? ते कहे जेः-सूर्य जेवार महिने मंमलें उदय पामे, तेवारें चोराणुं हजार पांचशेने बबीस योजन उपर साठीथा तालीश नाग एटला योजनने अांतरे वेगलो सूर्य थायमे, तेवारे दिवस बढार मुहूर्तनो होय. हवे महिथी बाहेर मंझलें.थावतां केटलो दिवस घटे, ते कहे जे:-महिना मंगल प की बाहेर धावतां एकेका मंगल प्रत्ये एक मुहूर्तना एकसठ नाग करिएं, एवा वे नाग थ .

·अढीवोपना नकशानी दकीगत. जए ढार मुहूर्त्तना दिवसमाथी दिन प्रत्ये घटे एम घटाडतां बेहेले एकशोने चोराशीमे में मचे जेवारें सूर्य थावे, तेवारे दिवस, बार मुहर्तनो होय, अने रात्रि तो ते दिवस थकी विपरीत जाणवी ते केम? के जेवारें दिवस बार मुहूर्तनो होय तेवारें रात्रि बढार मु इतनी कर्कसंक्रांतिथी मकर संक्रांति सुधी जाणवी, अने जेवार महिना मझलथी सूर्य बाहेर थावे, तेवारें दिवसमाहे मुहूर्चना एकसठीया बे नाग घटे, अने जेवारें मकर सं कोतिथकी धुर मामीने बाहेरना ममलथी महेि आवे, तेवारें मुहूर्चना एकसहीया बे जाग दिवसमाद वधे, बने रात्रिने विषे घटे, ते विपरीत जाणवू. दवे सूर्य बाहेर मामले थावे, तेवारें उदय अस्तk अंतर कहे जे:-सूर्य जेवारे बाहेर ने एकशोने चोराशीमें मामले थावे, तेवारें त्रेशन हजार बशेने त्रेशन योजन वेगलो थ स्त थाय, कर्कसंक्रांतिथी धुर मामीने मकर संक्रांति सुधी एकसोने अडशन योजन प्र तिममले की गति करे. तथा एक चंइमाने परिवारें धनिजित् प्रमुख बचावीश नक्षत्र श्रने अंगारक प्रमुख अनशीग्रह जाणवा. दवे एक चंमानी पडवाडे तारानी संख्या कहे जे-बाश हजार नवशेने पंचोत्तर कोडाकोडी एटला तारा, एक चंडमानी पडवाडे जाणवा. ए ताराना बाहुव्यपणायकी क्षेत्र थोडं डे, माटे कोक आचार्य कोडाकोडीने संज्ञांतर एटले कोडीनुं बीजुं नाम कहे ने, अथवा उत्सेधांगुळे जेवारें तारानां विमान लेखवाएं, तेवारें कोडाकोडीनो संनव होय. पबी निश्चयनी वात ज्ञानवंत जाणे. हवे ग्रहादिकनी संख्या जाणवार्नु करण कहे जेः-ग्रह, नत्र भने तारा ए त्रणनी संख्या, एक चश्मा धाश्री जे कही, ते जेवीप समुइनेविषे जेटला चश्मानी संख्या होय, तेटला चंइमानी साथै गुणाकार करिएं,एम करतां जे ग्रहादिकनी संख्या यावे, तेटलो परिवार जाणवो. ए रीतें वांडित दीप समुश्ने विषे ए ग्रहादिक प्रमाण जाणी. हवे लवण समु प्रमुखने विषे चंद सूर्यनी संख्या कहे . लवण समुने विपे चार चंड्मा थने चार सूर्य जाणवा तथा धातकी खमने विषे बार चंक्षमा घने बार सूर्य जा एवा. तेवार पनी कालोद समुह तथा पुष्करवर दीप प्रमुखने विषे पूर्व जे कह्या २ तेणे सहित त्रिगुण जाणवा, ते केम के धातकी खंमने विषे बार चंद तथा बार सूर्य कह्या , तेने त्रिगुणा करिएं, तेवारें बत्रीश थाय. तेमाहे पहेला जंबूदीपना बे थने लवण समुश्ना चार, एवं बनेलीएं. तेवारें बैंतालीश सूर्य बने बेंतालीश चंद कालोद समुने विषे थाय, हवे ए बेंतालीशने त्रिगुणा करिएं, तेवारें एकशोने बबीश थाय. तेनी साथें पूर्वोक्त बे, चार घने बार, एवं अठार लीएं, तेवारें एकशोने चुम्मालीश चंथने एक ·Go अढीहीपना नकशानी हकीगत. शोने चुम्मालीश सूर्य, पुष्करवर दीपने वीषे थाय ले तेनुं धई करीयें, तेवारें बहोत्तर सूर्य अने बहोंनेर चंद पुष्करवर दीपना अईनेवीषे जाणवा. हवे चंद, सूर्य, ग्रह अने नत्र ज्यां सुधी अढीदीप जे त्या सुधी यावत् समश्रेणीएं चाले जे, ते सर्वे शीघ्र शीघ्रतर गति वाला बे, एटले चंइमायकी सूर्यनी गति उतावली .सूर्य थकी ग्रहनी गति उतावली , ग्रहथकी नानी गति उतावली.ने,ते चंद सूर्यादिकना क्षेत्रना प्रमाणथकी केटला वेगला मनुष्यनी दृष्टि गोचर आवे, ते कहे. जे. एक वीश लाख चोत्रीश हजार पांचशेने साडनीश योजन प्रमाण क्षेत्रथी पुष्करा दीपना मनुष्य ते पूर्वदिशि उदय पामता अने पश्चिमदिशि अस्त पामता एवा सूर्य चश्मा प्रत्ये देखे जे, एटले त्यां तेटला क्षेत्रना वेगला विस्तारथकी देखे जे. हवे मनुष्य क्षेत्रथकी बाहेर चं सूर्यनो विचार कहे बे-मनुष्य क्षेत्रयकी बाहेर चं सूर्यनी संख्या प्रथम कही , तेमज होय. अथवा बीजं करण पण होय, ते उपाय शास्त्रांतरथको जाणवो. पण संघयणी प्रमुख ग्रंथने वर्ष पूर्वोक्त करण वध श्रादयुंजे तथा मनुष्य क्षेत्रथी बाहेर जे ज्योतिषी चंद सूर्यादिक ,ते अचल एटले स्थिर जाणवा. अने मनुष्य देत्रना चंद सूर्यना विमानथी तेमना विमान अई प्रमाणे जाणवा. ते पाकी इंटने संस्थाने रह्या ,जेम पाकी इंट पोहोल पणाथी लांब पणे बमणी होय अने चोरस होय तेम मनुष्य क्षेत्रथी बाहेरला चंसूर्यनां तापक्षेत्र पञ्चाश ह जार योजन पोहोलपणे अने एक जद योजन लांब पणे होय, तथा मनुष्य देवनी पेरें तिहां चश्मानु अत्यंत शीतल तेज न होय अने सूर्यनुं अत्यंत उष्ण तेज पण न दोय परंतु सम तेजवंत होय ॥ इति ॥ ॥ हवे परिधि प्रमुख धान बोल कहे . ॥ एक तो जंबुवीपनी पेठे वाटला देत्रने परिधि कहीयें; बीजं वृत्त क्षेत्रना जे यो जन प्रमाण समचनरंस खंम करीयें, तेने गणितपद कहोय, त्रीजुं हेला खंमादिकनुं जे बाण करीयें तेने इस्कु कहीये,चोधुं धनुष्यने थाकारेंजरत.वैताढ्य प्रमुखनी जे पण तेने जीवा कहीयें, पांचमु अई चश्माने श्राकारें नरत प्रमुख जे क्षेत्र में तेना पुराना जागने धनुःष्टष्ट कही; बहुं वैताढय प्रमुख पर्वत तथा क्षेत्र प्रमुख ना हेडानुं जे परि माण करवं तेने बाह कहीये, सातमु जिहां लांबपएं तथा पोहोल पणुं सरखं दोय, तेने प्रतर कही, बाग्मुं जिहां लांबपएं, पोहोलपणुं श्रने जाडपj, ए.त्रणे सर खां होय, तेने घन कहीयें ए आठ बोल कह्या ॥ ॥ हवे ए परिधि प्रमुख बात बोलना वारानो विधि कहे .

·, . अढीहीपना नकशानी हकीगत. तर तिहां प्रथम परिधि संबंधि गणित जाणवानो विधि कहे जे. जे गोल थालीना आकारे पदार्थ होय, तेना मध्यनो विस्तार जो दश योजन होय तो ते पदार्थ गोलाकारें फरतो केटला योजन थाय ? एवी रीतनुं जे गणित करवू, तेने परिधि कहियें, ते परिधि करवानो विधि एक जंबदीपना गणिते करी देखाडीयें बैयें. ते वीज रीतें जे जे स्थानकें परिधि करवो पडे, ते सर्वत्र स्थानकें एमज करवू. जंबूछीपनो विष्कंन एटले मध्य विस्तार एक लाख योजननो , तेनो वर्ग करीयें एटले ते आंकने तद्गुणो करीये अर्थात् लाखने लाख गुणो करीये तेवारें (१0000000000) दश अन्न थाय, ते थांकने वजी दश गुणो करीयें, एटले ए वर्गना आंकने आगजे एक शून्य आपीयें तेवारें दश गुणो थाय, तेषांक (१ 0 0 0 0 0 0 ) संख्यायें एकशो अबज अर्थात् एक खर्व थाय, हवे ए आंकनुं मूल शोधायें ते जेम बशेने बपन्ननुं मूल शोधायें तो शोल शोलें बेबपन्ना एटले शोलनो अंक थाय अ थवा दश हजारनुं मूल एकशो थाय अथवा बशेने पच्चीशनुं मूल पञ्ची पञ्चीराम उप चीसां ए रीतें मूलनो अंक पञ्चीश थाय, तेम इहां एक खर्वनी संख्यानो जे उपरलो आंक बे, तेनुं मूल शोधीयें, तो केटर्बु थाय ? तेनी रीत देखाडे जे. उपरला एक खर्वना आंकनो पहेलो आदिनो आंक जे एकडो , तेने धुरनो यां क कहियें अने बहेली शून्य ले तेने बहेलो शांक कहियें, ते बहेला आंक की विष म सम करतां धुरनां आंक सुधी भावीयें तिहां विषम ते । उनी लीटी करवी, अने सम ते-यावी आडी लीटी करवी. ते या प्रमाणेः-१00bobobodo या प्र माणे विषम सम कया पली जो धुरना आंकें विषम एटले (0) आवी उनी लीटी भावे तो धुरनो एकलोज आंक तेने वर्गना आंक साथें शोधीये,अने जो धुरनां आंकें सम ए टले (-) भावी आडी सीटी आवे, तो धुरना बे आंकने वर्गने आंके शोधायें, तो था ठेकाणे धुरना, आंके (-) या प्रकारनी सम जीटी आवेली ,माटे एक धुरनो आंक एकडो जे, अने तेनी पासें बीजो अांक शून्यनो , तेथी एक एकडो अने बीजो शून्य ए बे आंकने वर्गना आंक साथें शोध ते आवी रीतें:- एकडो अने शून्य मली दशनो आंक थयो, तेने शोधीय तेवारें त्रण त्रिक नव जा य, शेष एकनो आंक रहे ते एकना आंक उपर वली नपरनी राशि मांहेली बे शून्य चडावीये, तेवारें फरी (१००) नो अंक थाय अने उपरलो जे एक एकडो बने अगी बार शून्य मली बार आंकनी राशि में ते मांहेलो एक एकडो अने त्रण शून्य मली चार अांक गया बाकी ते राशिमांहेली मात्र आठ गून्य रही. , ११ ·अढीवीपना नकशानी हकीगत. हवे एकसोना (१००) अांकने नांगवानो विधि कहे . पूर्वं जे वर्गनो श्रांक त्रण नो आव्यो बे, तेने एक बाजु स्थापन करी मूकेलो ले ते आंकने बमणो करीये तेवारें बनो अांकडो थाय, ते बना अांक साथें नपरता एकशोनां आंकने शोधीये तेवारें ब एकां अने एकनो नाग श्राव्यो माटे बनी नीचे वली एकेका एकनो श्रांक चांपी मूकीये तेवारें (६१) एकशनो आंक थाय, ते उपरली एकशोनी राशिमांथी बाद क रीये तेवारें शेष (३ए) गणचालीशनो आंक रहे, अने वर्गना मूलनो आंक जे पूर्व त्रणनो हतो, तेनी नीचें एकडो मूकाणो, तेवारे एकत्रीशनो आंक थयो. हवे शेष गणचालीशनो आंक वध्यो , तेनी नीचे उपरली महोटी राशि मांदेला जे आठ शून्य शेष रहेला बे, तेमांथी बे शून्य लहीये तेवारे (३ए) नो आंक थाय, अने महोटी राशि मांहेली शेष ब शून्यो रहे. पड़ी वर्गनो जे एकत्रीशनो आंक , तेने बमणो करीये तेवारें बाशवनो अांक था य ते बारावना आंक साथे पूर्वोक्त ( ३०) ना आंकने शोधीयें, तेवारें बाशठ बक्का ३७२ थाय. अने वली बनो जाग आव्यो , माटे उबकां त्रीशनो अांक नीचें चां पी मूकीये तेवारें ३७५६ नो यांक थाय, तेने (इए०) नां आंकमांथी बाद करीयें तेवारें बाकी १४४ वधे अने वर्गना मूलनो आंक जे पूर्वे ३१ नो हतो, तेनी नीचे हमणानी शोधनु बगडो मूकीये तेवारे ३१६ नो आंक थाय. हवे शेष जे १४ नो आंक वथ्यो , तेनी नीचें वली उपरली महोटी राशि मां हेली ब शून्यो शेष रहेली में तेमांथी बे शून्य लही मांमीये तेवारें (१३४०) नो आंक थाय, अने महोटी राशि मांहेली शेष चार शून्यो रहे. पली वर्गनो आंक ३१६ नो , तेने बमणो करतां ६३२ नो अांक थाय, तेनीसा थें १४४० ना आंकनें शोधायें, तेवारें (६३२) १२६४ अने वली बेनो नाग आ व्यो माटे हुए उए चारनो आंक थाय, तेने १२६५ ना आंकनी नीचे चांपी मामी, तेवारें १२६४४ नो अांक थाय, ते १५५०० ना आंकमांथी बाद करीयें, तेवारें बाकी १७५६ नो आंक वधे, अने वर्गना मूलनो आंक प्रथम ३१६ नो हतो,तेनी नीचे बग डो मूकीये तेवारे ३१६२ नो आंक थाय. हवे जे शेष १७५६ नो आंक वध्यो ने तेनी नीचें उपरती महोटी राशि मांदेली जे चार शून्यो शेष रहेली , तेमांथी बे शून्य लहीयें, तेवारें १७५६०० नो आंक थाय अने महोटी राशि महिली शेष बे शून्यो रहे. पड़ी वर्गनो यांक ३१६२ , तेने बमणो करीये तेवारें ६३२४ नो अांक थाय,ते ·३ , अढीबीपना नकशानी हकीगत. आंकनी साथै १७५६०० ना आंकने शोधियें, तेवारे ६३२४ 5 १२६४७ थाय, अने वली बेनी नाग याव्यो माटे हुए हुए चारनो आंक थाय. तेने १२६४७ ना आंकनी नीचे चांपी मामी, तेवारें १२६४४ नो आंक थाय, ते १७५६०० ना आंकमांथी बाद करीये तेवारें बाकी ४५११६ नो अांक वधे, अने वर्गना मूलनो आंक प्रथम ३१६२ नो हतो तेनी नीचें बगडो लखीयें, तेवारें ३१६२२ नो अंक थाय. हवे शेष जे ए११६ नो अांक वध्यो , तेनी नीचें उपरती महोटी राशि मांहेली जे बे शून्यो शेष रहेली ने, ते लहिये तेवारें धए११६७० नो आंक थाय, अने महो टी राशिमाहेली शेष रहेली शून्यो सर्वे खपी गइ. पड़ी वर्गना मूलनो जे ३१६२२ नो आंक , तेने पूर्वजी रीतें हिगुणो करीये तेवा रें ६३५४४ नो आंक थाय. ते आंकनी साथै भए११६०० नां आंकने शोधी, ते आवी रीतें के ६३२५४ सातां ५७७ थाय, अने वली सातनो जाग आव्यो माटे सातने सात गुणा करीयें तो सतियो सतियो गणपञ्चाशनो आंक थाय, ते ४३२७०७ ना आंकनी नीचे चांपी मांमीयें,तेवारे ४४२७१२ए नो अांक थाय, ते भए११८०० ना आंकमांथी बाद करीयें, तेवारें बाकी ४७१ नो आंक वधे, अने वर्गमूलनो प्रथम ३१६५श्नोयांक हतो तेनीनीचें सातडानोमांक लखीये,तेवारें३१६२२नो आंक थाय. हवे शेष जे ४४४७१ नो आंक वध्यो , तेनी आगलांक वधारवा माटेमहोटी राशिमाहेली शेष को आंकनी संख्या रही नथी. तेमज वर्ग:मूलना आंकनी राशि जे ३१६५५७ नी , तेने विगुणा करीयें तो ६३५४५४ नो आंक थाय, तेंनी साथै शो धवा मांमीयें तो शोधाय पण नही को नाग पोहोंचे नही. तेमाटे ए योजननी राशि ना एकेका योजनना चार चार कोश करी नाखीये तेवारें १९३० कोश थाय. तेने वर्गमूलनी जे बमणी करेली ६३५४एव ना अांकनी राशि ले, तेणे करी जाग आपायें तेवा, १ ए७३६२ नी संख्यामां त्रण गाउ आवे. शेष ४० ५२५ गाउ वधे अने मूलना अांकनी संख्या ३१६२२७ योजननी उपर त्रण गाउनी थाय. हवे शेष रहेला ४०५२२ गव्यूतिनी संख्याने पण ६३५४५४ नां आंकनी राशिनो नाग पहोंचे नही माटे ए प्रत्येक गाउनाबे हजार धनुष्य प्रमाणे ७१०४0 0 0 धनुष्यनी संख्या करीने तेने ६३२४५४ नो नाग आपतां ए५५११३ नी संख्यामां १२७ धनु ष्य आवे शेष एस धनुष्यनी संख्या वधे, अने मूलनी राशि ३१६२२७ योजननी उपरत्रण गाउ तथा १२ धनुष्य एटली थाय. हवे ए७७ धनुष्यनी संख्याना अंगुल करवा सारु एक धनुष्यना ए६ थांगुलें गु ·GU अढीचीपना नकशानी हकीगत. पीयें,तेवारें ७६ शएश्व अंगुलनी संख्या थाय,तेने ६३२४५४ ने नाग देतां ७५३७१२५ नी संख्यामां १३॥ अंगुल आवे, शेष ए१११ए अंगुल वधे अने मूलनी राशि ३१६२२७ योजन, त्रण गाउ, १२७ धनुष्यनी उपर साडातेर अंगुल थाय. हवे शेष ए१११ए अंगुल वध्या ,ते प्रत्येक अंगुलना आत यव थाय ने माटे एने आते गुणी तेवारे ७२एपश् यव थाय, तेने ६३२५५५ नो जाग देतां एक यव आवे, शेष ए६४ए नो आंक वधे अने मूल राशिनो आंक ३१६२२७ योजन,त्रण गाउ १२ धनुष्य, साडातेर अंगुत्तनी उपर एक यव थाय. हवे शेष ए६४ए यवनो आंक रह्यो , ते प्रत्येक यवनी आठ यूका (जू) करतां ७७१ए यूका थाय तेने ६३२५५धने नांजतां एक यूका आवे, शेष १३९५३० यूका वधे, तेने वली आवे गुणी तेवारे १११६२४० लीख थाय तेने ६३२४५व नो नाग देतां एक तीख आवे शेष १७३७७६ लीख नगरे ते प्रत्येक लीखने आठ वालायें गु गतां ३७७०२ एटला वास थाय, तेने ६३२२५५ नो जाग देतां ३७ए।७४ ना कमां बवाल आवे, शेष ७५५६४ वाल वधे, फरी एक वालायना आठ रथरेषु थाय माटें एने आठे गुणतां ६०४५१५ एटला रथरेणु थाय तेने नाग पहोंचे नहीं माटे एक रथ रेणुना आठ त्रसरेणु थाय जे तेथी त्रसरेणु करवा सारु उपली राशिने आवें गुणीये तेवा, ४७३६०ए६ त्रसरेणुनी संख्या थाय तेने पूर्वोक्त ६३५५५५ ने जाग देतां ५५५७१७७ नी संख्यामां सात त्रसरेणु आवे. शेष धतए१७ त्रसरेणु वधे ते एक त्रसरेणुने विषे आठ व्यवहारिक बादर परमाणुया थाय , माटे ए राशिने आते गुणतां ३५७१३५४ एटला बादर एटले व्यवहारिक परमाणु थाय. तेने ६३२४५४ नो नाग देतां ३ १६२२७० नाांकमां पांच बादर परमाणुा आवे, शेष १०ए०७४ एटला बादर परमाणुआ वधे ए जेवारें अनंता सूक्ष्म परमाणु विरसा परिणामें मली एकता थाय ते एक बादर परमाणु कहेवाय डे, माटे अनंताने नाग कोइ पोहोंचे नदी तेथी शेष १०ए०७४ बादर परमाणुने १७४ गुणा करीये तेवारे १एउज ७६ एटला एक बादर परमाणुना १७५ जाग करीयें, तेवा नाग थाय तेमांथी त्रीश नागमा १ नए७३६२० खंम जाय ते बाद करीयें, तो शेष ५२५६ एटला एक परमाणुना १७ नाग वाला बादर परमाणुना कटका वधे. ते प्रत्येक खंमना वली ६३२४५४ कटका क रीयें,तो तेवा ५२५६ कटका उपर आवे एटलो जंबूहीपनो परिधि जाणवो,एटले ३१६५५७ योजन, त्रण गान, १२७ धनुष्य, साडातेर अंगुल, एक यव, एक यूका, एकलीख, उवा लाय अने रथरेणु बिल कुल नही परंतु सात त्रसरेणु, पांच बादर परमाणु, तथा एक ·अढीहीपना नकशानी हकीगत. जए बादर परमाणुना १७४ जाग करीये तेवा त्रीश नाग, तथा ते १७ नाग मांहेला एके काना ६३२२५४ जाग करीये तेवा (५२५६) नागनपर एटलोजंबदीपनो परिधि जावो. हवे उपर लख्या मुजबनी हकीगत सर्वे नीचे अंके करी टांकी देखाडीयें बैयें. १00000 एक लाख योजननो जंबूद्दीपनो विष्कंन . १00000 एनो वर्ग करवा सारूं लाखने लाख गुणो करीये. १0000000000 लाखने लाखें गुणतां दश अननी संख्या थइ. १० उपना आंकने दश गुणवा सारु दशना अांके गुणी. १00000000000 दश गुणो करतां एकशो अन एटले एक खर्वनी संख्या थइ. 766000005060 ए उपरनी राशिने विषम सम ावीरीतें करवो. विषम ते उनी लीटी करवी, अने सम ते आडी लीटी करवी. हवे ए विषम सम करेली राशिमांथी मूल शोधवानी रीत देखाडे जे. प्रथम दशनोयांक उपली राशिमाथी लीधो. बाकी दश शून्य रही. ए -३ दशमाथी त्रपत्रिक नव गया बाकी एक रह्यो. (६) १००-१ एक रह्यो तेनी नीचे शेष रहेली वश शून्य मांहेलीबेलीधी. पबीत्राने बमणा करी बनो नाग आपतां एकां न थया. १ १जागाव्यो,माटे एकेका एकनाांकने बनीनीचेंचांपीमांमयो बनां आंकनी नीचें एकडो चांपीमामतां एकशत थया. ६१ नो आंक नपरला एकशोमांथीबाद करतां बाकी ३ए रह्या. (६२) ३ए० (६ बाकी रहेला गणचालीशनी नीचे नपरली राशिमाहेली शेष रहेली आठ गुन्यमांथी बे शून्य लीधी तेवारें ३ए थया. मूलमांत्रणने नीचे एकडो मांमतां एकत्रीश थया तेने बमणां ३७२ करी बाशनो जाग आपतां बाशठ बकां ३७२ थया. ३६ बनो जाग याव्यो माटे न बक्क त्रीशनोआंकनीचेंचांपीमांमयो. ३७५६ बत्रीशनां आंकनें नीचें चांपी मामतां सरवासानी संख्या था. ते नपरलांइएनाांकमांथी बाद करतां बाकी १४४वध्या. (६३२)१४४००(२) वधेला १४धनी नीचें शेष रहेली ब शून्यमाथीबे शून्य लीधी. १२६४ ३१६ने बमणा करी ६३श्नो नागापतां ६३२६१ २६धथया. बेनो नागवाव्योमाटे उए उए धनोआंक नीचें चांपीमांमधो. १२६४४ चारना आंकने नीचें चांपी मांगतां सरवालानी संख्या थ. ६ २ १४४ त

·अढीहीपना नकशानी हकीगत.
१७५६ उपरनां आंकमांथी बाद करतां बाकी १७५६ वध्या.
(६३२४)१७५६००(२ वधेला १७५६ नी उपर शेषनी ४ शून्यमाथी बे शून्य लीधी.
मूल शोधवा माटे ३१६२ ने बमणा करी ६३५३ नो नाग
१२६४ आपतां ६३२४१२६धन थया.
४ बेनो नाग आव्योमाटे कुए एच नोांक नीचे चांपीमांमयो.
१२६४ चारना आंकने नीचे चांपी मामतां सरवालानी संख्या था.
१९१६ उपरला आंकमांथी बाद करतां बाकी वध्या भए११६..
६३२४४(धए११६००(७ बाकी वधेला भए११६चपर शेष बे शून्य रही हती ते लीधी.
मूल शोधवा माटे १६५श्ना यांकने बमणाकरतां५३२४थया.
४४२७०० तेनो नाग आपतां ६३२४४ साता ४४२७० थया.
४ए सातनो जाग आव्यो माटे सातुं सतियां भए ना आंकने
नीचे चांपी मांमयो.
४४७१२ए उगणपचाशना आंकने चांपी मामतां सरवालानी संख्या थ.
धन नपरला ए११६०० नाांकमांथी बाद करतां बाकी वध्या.
४ उपलायोजननां कोश करवाने अर्थे चारनांक साथें गुणीये.
६३२४५४)१३(३ चारे गुणतां कोशनी संख्या थ.
१ ए७३६२ मूल शोधवा माटे ३१६२२७ नो अांक आव्यो ने. तेने
बमणो करतां ६३२४५४ थाय ए आंके जाग आपतांत्रण
गाउमा १ ए७३६ गान नो अांक गयो.
४०५२२ एटलो अांक बाकी गाउनी राशिमांथी वध्यो.
२००० एना धनुष्य करवा सारंबे हजारना आंक साथें गुणवो,
६३५४५४) १०४४000 बे हजारनां यांक साथें गुणतां ७१७४४ थया.
G0ए५५११२) ६३२४५८ ने नाग देतां १२७ धनुष्यमांजए५३११२गया.
नएGGG बाकी नएGG धनुष्य वध्या.
ए६ एना अंगुल करवाने बन्नुं गुणा करवा.
६३२४५५) ६२ए४७ बन्नु गुणा करतां एटला अंगुलनी राशि थइ.
७५३१२ए एने ६३२४५४) ने नाग देतां साडातेर अंगुलमांक जाय.
ए१११ए एटलो आंक शेष अंगुलनी राशिनो उगस्यो.

·अढीवीपना नकशानी दकीगत.
ឬ១
G तेना यव करवा सारूं एने आते गुणीये.
(६२४५४)श्नए५२) आते गुणाकार करतां यवनी राशि थ.
६३२४५४) एक यवना जागाकारमा ६३२२५० गया.
ए६३एन शेष यवनी राशि रही.
७ तेनी यूका करवाने आते गुणाकार करीयें,
७७१एन१) एटली यूकानी राशि अश्.
६३५४५४) एने ६३५४५४) ने नाग देतां एक यूका आवे.
१३५३० शेष-२३ए५३० यूकानी राशि रहे.
जतेनी लीख करवाने अर्थ आठ गुणा करीयें,
१११६२४० एटली तीख थाय.
६३२४५४) एटली राशिये जागाकार करतां एक लीख आवे.
४७३७७६ शेष लीखनी राशि वधी.
तेना वालाय करवाने आग्गुणा करीयें.
३७७० एटली वालायनी राशि अइ.
३७ए७४ एने ६३२३५४) नागें देतां न वालाय आवे.
७५५६धशेष वालापनी राशि वधी.
1 तेना रथरेणु करवाने आठ गुणा करीयें.
६०४५१२ एटला रथरेणु थाय तेने नाग पहोंचे नही.
७ माटें एना त्रसरेणु करवा सारु आउगुणा करीये.
३६०ए६ एटली त्रसरेणुनी संख्या थाय,
ध४५७१७७ एने ६३२४५४) ने नाग देतां सात त्रसरेणु आवे.
४००ए१७ शेष एटली त्रसरेणुनी राशि वधी.
एना व्यवहारिक बादर परमाणु करवाने ते गुणीये.
३५७१३४४ एटली व्यवहारिक बादर परमाणुनी राशी थई.
३१६२२७० ६३२५५४)नो नाग देतां पांच बादर परमाणुमा ए आंक थावे.
१०ए०७४ एटली बादर परमाणुनी राशि शेष रही.
१७४ एकेका परमाणुना १७४) खंम करवा सारु १७४ गुणीये.
१७७६) एटला एकशो चमोतेरीया जाग थया.

·३ GG अढीदीपना नकशानी हकीगत. १७ए७३६२०) तेने ६३२४५४ नो नाग देतां त्रीश नागमा ए बांक आवे. ५२५६ शेष ५२५६) एकसो चमोतेरीया खंम वध्या. ३६१ प्रत्येक खंमना ३६१) कटका करवा सारु ३६१) गुणीयें. १ ए७४१६ (१७४ तेरीया एक खंमना ३६१) कटकानी राशी थइ. १ए७३६५) ६३२५५४) नाग देतां त्रण नागमा एटला आंक याव्या. ५४ शेष चोपन कटका रह्या तेने कां नाग पहोचे नही. योजन. गान. धनुष्य. अंगुल. यव. यूका. लीख. वालाय. रथरेणु. ३१६२७-३-१२-१३-१-१ १ ६- त्रसरेणु.बादरपरमाणु. एक बादर परमाणुना. एकशों चमोतेरीया शेष. वध्या. ५ १७४ जाग करीये तेवा एक जागना ३६१) ५४ जाग. नागकरीये तेवानाग ३० जंबूहीपनी परिधि गणवाना करणनो यंत्र लखीये बैयें. विष्कंजना योजन.. तद्वर्ग योजनराशि. १०००००००००० तेने दशगुणा करवानी राशि. १०0000000000 वर्गमूले लब्धयोजननी राशि. ३१६३२७ शेष राशि. ४४४७१ लेदराशि. ६३श्वपथ कोश करवाने अर्थ शेष राशिने चार गुणा करता थयेली राशि. १ए३७७३ बेदांकनो नाग आपवामां लाधा कोश. शेषराशि. ४०५२२ G१०४००० धनुष्य करवाने अर्थ बे हजारनो गुणाकार करतां श्रयेली राशि. बेदांकनो जाग आपवे करी लाधा धनुष्य, १७ शेष राशि. ७६२एश्वन अंगुल करवाने अर्थ बन्नुं गुणा करता थयेली राशि. १३॥ बेदांकनो नाग आपवाथी लाधा अंगुल. ए१११ए शेष पूर्ण अंगुल राशि रही, १00000 ३ नएGGG ·अढीहीपना नकशानी हकीगत. नए हवे कमलादिक, हीपादिक, चूलिका, कूट, कंचनगिरि, कुंमादिक, कूटनां मूल, कू टनां शिखर, मेरुपर्वतनां मूल, मेरुनां शिखर, नंदनवननी बाहिर, नंदनवननी मांहेली कोर इत्यादिक स्थानकोनी परिधिनां गणित उपरती रीति प्रमाणे पोतें करवां, अथवा गुरु मुखथी धारवां, यहीयां मात्र ते माहेला केटला एक स्थानकोनां नाम संदेपथी मांमीने तेनी परिधि करवाने अर्थे ते स्थानकोनो विष्कंन तथा ते विष्कंजनो वर्ग, पनी ते वर्गने दश गुणो करतां जे संख्या आवे, तेनो यांक तथा तेनुं मूल शोधता जे टला योजननो आंक लाने, ते आंक तथा जेटला योजन शेष रहे, तेनो यांक तेमज शेष रहेला योजनना धनुष्य प्रमुख करीने पड़ी तेने वर्गनी राशिने शोधतां जेल ब्धांक आव्यो होय, तेने बमणो करीयें, तेवारें जे राशि थाय ते राशियें करीने बेदी यें एटल्ले नांजीयें तेने बेदराशि कहीये, ते नेदराशिनो अांक तेनो यंत्र नीचे देखाड्यो , तिहाथी सुझोयें जोक्ने गणित करी मलाववा, जूदा जूदा स्थानकोनी परिधि विष्कनादिकनो यंत्र, थंक स्थानकोनां नाम, विष्कन. वर्गनो अंक, दशगुणो अंक. लब्धांक, शेषराशि वेद, १ कमलादिक. १० १२ १६ १६० १५ १६ २४ दीपादिक. ६४ ६४० २५ १५ ५० ५ चूलिका मूल. १२ १४४ १४० ३७१ ६ कोशकूट. ૨૫ ६२५ ६२५० उए १एन कांचनगिरिशिखर ५० २५०० २५००० १५ ३६ ३१६ G कांचनगिरि मूल. १०० १०००० १00000 ३१६ १४४ ए कुमादिक. १२० १४४०० ११४००० एएए एन ५७६०० ५६००० उपज १४३६१५१६ ११ कूटशिखरादिक. २५० ६२५०० ६२५००० { ឬ ៥ ២ १२ कुंमादिक. २३०४०० २३०४००० १५१७३७११३०३४ १३ कूटमूलादिक. ५०० ३५०००० २५००००० १५१४३ए ३१६२ १४ मेरुशिखर. १०००१0000000000000३१६२१७५६६३२७ १५ मेरुनूतलविष्कंन १७०००१००००००००/१००००००००० ३१६२२ ४९११६ ६३२४४ ६ ३ ६ १ ४० ४ श ३ G ७४ २४० उए GO १२ ·अंक. ए अढीदीपना नकशानी हकीगत. आ उपरथी एम समजवू के एक योजन विस्कनवालो कोइ वाटलो गोलाकारें प दार्थ होय तेनी त्रण योजन जे लब्धांकना कोठामा मूक्या बे,ते तथा नपर शेष राशि मां एक योजन रह्यो ने तेनाद न करीयें एटले एक योजननो बह जाग उपर एटलो फरतो परिधि थाय,अने बे योजनवाला वाटला पदार्थनी ब योजन पूरा अने तेनी उप र चार योजनना बारमा जागमा जेटली जगा आवे तेटली लेवी. एटलो परिधि जाण वो ए रीतें सर्व स्थानकोने विषे जाणी लेवं. लब्धांकने बमणा करीयें तो बेदराशि थाय. हवे पूर्वला यंत्रनी रीतेज मेरु पर्वतना नीचला तलीयानी तथा नंदनवनादिकनी नूमि मां योजनोनी जे संख्या कही डे, तेना उपर वली एक योजनना अगीबार नाग क रीयें, तेवा नाग प्रत्येक स्थानकें आवे ,माटें ते स्थानकोना विष्कंनना योजनोना थ गीधारीया नाग करीने परिधीनुं गणित कयुं ले तेनो यंत्र नीचे लखीये बैयें. मूलयोजन तथा चढतो मेरुपर्वतमाहेला जूदाजूदाएकयोजननाया एकंदरअगीरीते कलानो वर्ग कर स्थानकोनां नाम. गीधारीनाग कलानी संख्या. तेनी संख्या. आ नाग संबंधीतां जे आंक आवे नी कला संख्या. १ मेरुनो नीचेंनो तलीयो. १००ए १११००० १२३२१000000 २ नंदनवननीबाहिरनीपरिधि एए५४, १०ए५०० ११एए०२५००० ३ नंदनवननी मध्यपरिधि. जए५४, एन्ए०० ए०२३५०००० सोमनसवननी बाहिरपरि. २७२ शशए000000 ५ सोमनसवननी मध्यपरिधि ३२७ ३६००० । १२ए६000000 ते वर्गनी कलाने दश वर्ग- मूल काशेष राशि जेट बेद राशिनी परिधिना योज गुणी करतां जे आंक हाडतां जे कलाली कला रही न तथा कला संख्या. यावे तेनी संख्या. जाने तेनोधक. तेनी संख्या. नो अंक. १३३२१००00000 ३५१०१२ एएनए६ ००० ३१ए१० ११एएश्ए००००० ३४६२६ए ए६३ए दए।५३७ ३१७ ए७०२५००००० ३११४४ २१७७४४ ६२२ए६७ ३३०ए००00000 १४६२७ १४१ शए७२५४ १३५११ १२ए६००००००० ११३०४२ १एन्६३६ २२७६८ ॥इति परिधिगणितं समाप्तम्॥ ॥आएकज यंत्रनाबे विनाग कीधाजे॥ 3000 १३१६ १०३४ए ·, अढीहीपना नकशानी दकीगत. ॥ अथ हितीयगणितपदप्रारंनः ॥ हवे हरेक वाटला देवना योजन योजन प्रमाण समचतुरस्त्र खेम करवा, तेने गणित पद कहीये. ते करवानी रीति कहे . वाटला देवनी परिधिनी संख्यानो जेटलो अंक होय, तेने तेज वाटला क्षेत्रनो जे विष्कंन होय तेना चोथा नागना प्रांक सार्थे गुपीये, तेवारे तेनुं गणित पद थाय ते एक जंबछीप आश्रयी देखाडे जे. जंबूदीपनो परिधि (३१६२२७) योजन , तेने एज जंबूदीपनो विष्कंन एक ला ख योजननो , तेना चोथा नागना पच्चीश हजार योजन थाय. तेनी साथै गुणी तेवारें ए०५६७५०० योजन थाय, अने ते परिधिनी उपरत्रण कोश में, तेने पञ्ची श हजार साथै गुणतां उ५७०० कोश थाय.ते चार कोशनो एक योजन करतां १७५० योजन थाय, तथा परिधिना एकशो ने अचवीश धनुष्य में तेने पच्चीश हजारे गुणतां बत्रीश लाख धनुष्य थाय, ते आठ हजार धनुष्यनो एक योजन गणतां 100 योजन थाय. ए सर्व एका करीयें, तेवारें ए०५६ए।१५० योजननी संख्या थाय. दवे प रिधि उपर साडातेर अंगुल , तेने पच्चीश हजारें गुणतां ३३७५०० अंगुल थाय. ते. एक धनुष्यमा बन्नु अंगुल आवे, माटे एने बन्दु जागें वेचतां ३५१५ धनुष्य थाय. उपर शात अंगुल वधे तेना एक कोशमां बे हजार धनुष्य प्रमाणे पोणा बे कोश अने पात्री शशोधनुष्य थाय. तथा उपर पन्नर धनुष्य जे ते एकेका धनुष्यना चार चार हाथ करतां शाउ हाथ थाय, तथा उपर शाठ अंगुल वध्या , तेना अढी हाथ थाय, ए सर्व मली पुए०५६ए४१५० योजन उपर पोणा बे कोश अने शाढा वाश हाथ एटलुंजंबूहीपर्नु गणित पद थाय, ए एकेक योजनना खंमुक करीने जंबूदीपनी जेटली नूमि बे. तेमा था पीयें. तो एटला रही शके. एवी रीतें बीजा पण वाटला खेत्रना सर्व स्थानकें गणितपद ना हिसाब करवा, एनो यंत्र नीचे देखायो . ए गणित पदनी यंत्रस्थापना, चढतो परिधिनां विष्कननो गुणाकार कर एकयोजनमां सरवाले योज अंगु अंक. योजनादि. चोथोनाग.तां राशि थर.अंगुलादि. ननी संख्या. गानधनुष्य १ ३१६२२७ २५००० ७९०५६७५००० पूरा योजन. ७९०५६७५००० २ कोश. ३ २५००० ए००० चारगायो १७७५० ३ धनुष्य. १२२५००० ३२00000 आग्दजारध ४ अंगुल. १३॥२५००० ३३७५०० बन्नु अंगुलनु, १॥ १५६० ५ एकंदरसंख्या. ७९०५६९४१५० १॥१५ ६ ४०० .

·ए अढीहीपना नकशानी हकीगत. ॥ अथ तृतीय जीवा करण प्रारंजः ॥ हवे त्रीजो जीवा करण कहें. जेवारें जीवा करीये तेवारें आ वाटलुं क्षेत्र जे जंबू हीप एक लाख योजननु ,तेना उगणीशीया नाग करीयें,तेवारें (१00 0000) भो गणीश लाख कला थाय,तेमांथी दक्षिणाई बरतनी शकु कला (४५२५) डे ते बाद क रीयें, तो (१७ए५४७५) कला बाकी रहे, तेने चार गुणी करीयें, तेवारें (७५७१०) थाय तेने शकुनी कला (३५२५) ने तेनी साथे गुणी अथवा (१७ए५४७५) कला जे बाकी रही ले तेने कुनी कला (४५२५) ने चोगुणी करीयें, तेवारें (१७१० छ) थाय. तेनी साथें गुंणीयें, तेवारें (३५३००ए७५००) थाय, तेने पूर्वली रीतें विषम सम करीने मूल शोधी,तेवारें (१७५२४) एटलो यांक आवे,अने शेष (१६७३५५) एटली कला वधे, केम के (१७५२२५) आंकने एज आंक साथें गुणीयें, तेवारें ३४३० ए३७१७६ थाय, ते उपरली विषम सम वाली राशिमाथी बाद करीयें, तेवारें शेष (१६७३२४) कला वधे. हवे १५२२४ कलाना योजन करवा सारु ए राशिने उंग पीश नागें वेचीये, तेवारें एप योजननी उपर बार कला थाय, अने १६७३५५, कला वधी , तेना धनुष्य प्रमुख करीने पूर्व जंबुद्दीपनी परिधिनी रीतें जो थार्नु मूल शोधीयें, तो वेदकला (३७०४४) आवे, तेनी साथै नागाकार करतां जेटला धनुष्य प्रमुख नपर आवे,ते एवज योजन अने बार कलानी साथे लेवा एटली दक्षिणाई जरत नी जीवा जाणवी. एवीज रीते वैताढ्य प्रमुख सर्व स्थानकोनी जीवा करवी. ही मात्र एनो यंत्रज नीचे लव्यु जे. अने एकज आ दक्षिणाई जरतनो हिसाब करी बता व्यो . परंतु वैताढ्यादिकना हिसाब पोतेंज करीने मेलववा. १ ए00000 उगणीश लाख कलानो जंबूदीपनो विष्कंन . ४५२५ तेमाथी दक्षिणाई जरतना इरकुनी कला बाद करवी. १ए५४७५)शेष कला रही. १७१०० तेने ४५२५) इरकुनी कलाने चार गुणी करतां १७१००) कला थाय, तेनी साथें गुणवा. ३५३०००ए७५० एटली गुणाकार करतां कलानी राशि थ. एजए मूल शोधवा सारु विषम सम करीयें बैयें. धुरना आंके विषम ने माटे धुरना एकज आंकने शोधयो. २)श्व३ (G एकेका एक गयो बाकी बे रह्या उपर तेंतालीश लीधा. (१ ·२४ त उपस उत अढीहीपना नकशानी हकीगत. ए३ एक बेनो नाग आपतां आठ शोल थया. ६४ बावनो नाग याव्यो माटें आहुँ आलु चोशन चांपी मांमया, चोशनने चांपी ममता बशोने चोवीश थया. १एन ते बाद करतां बाकी १ए रह्या नीचे (७) बे अांक लीधा, बत्रीशनो नाग आपतां बत्री पांचु १७० थया. २५ पांचनो नाग याव्यो माटें पांच॑ पांचुं पच्चीश चांपी माझ्या. १७२५ पच्चीशने चांपी मामता १७२५ थया. ३०ए ते बाद करतां बाकी व्यासी रह्या नीचे (ए) बे आंक लीधा ३७०) ७४० (५ त्राशे सीतेरनो नाग आपतां ३७० च ७४थया. बे नो जाग आव्यो माटें कुए पुए चार चांपी मांमधा. चारने चांपी मामतां ७४०४ थया. ३७०४) ए.५७५ (बाद करतां बाकी ए०५ रह्या. नीचे ७५ बे आंक लीधा. ३७०४ नो जाग आपतां ३७०४ 5 980 थया. बेनो नाग आव्यो माटें जुए मुए चार चांपी माझ्या. चारने चांपी ममतां ७४०७४ थया. ३७०४४)१६४ए१०० बाद करतां बाकी १६४ए। रह्या नीचे बे शून्य लीधी. १४७१७६ (४) ३७धनो जाग आपतां ३७०४४ चोकुं १४७१७६ थया. १६ चारनो जाग आव्यो माटे चार चोक शोल चांपी मांमधा. १४७१७७६ शोलने चांपी मामतां १४७१७७६ थया. १ए) १६७३२५ ( बाद करतांशेष कला१६७३२वरहीलाधी कला १७५२४ १५२ एना योजन करवा सारु जंगणी आहुँ १५२ गया. १ए) १५३ (न बाकी पन्नर रह्या. उपर त्रण लीधा. १५२ वली उंगणी आहुँ १५५ गया. १५) १२४ (बाकीररह्योतेनो जागनपहोचे माटेण्लखवी उपर चोवीशलीधा. ११४ (६ जंगणी बकें ११४ गया. बाकी दश कला रही. 100६)१० ए रीतें 100 योजन उपर दश कला शेष रही. एना धनुष्य करवाने आठ हजारें गुणायें. १ उGH GOOD ·ए४ अढीछीपना नकशानी हकीगत. 30000 पत ७७०६योजनने आठ हजारें गुणतां धनुष्य थया. १२१०॥ दश करताना ४२१०॥ धनुष्य नपर अडधी कला वधी, ३७०४४७)७०४५२२१॥ सरवाले एकंदर धनुष्य थया. ३७०४ मूल १७५२२४ ने बमणा करीनाग आपतां एक आव्यो. ३७०४४)३३०० ७४१ (ए बाकी ३३४७ रह्या उपर एक लीधो. ३३३४०३२ ३७०४१ नवा ३३३४०३२ गया. ६७०ए०॥ शेष धनुष्य ६७०ए रह्या. उपर शून्य लीधो. ए६ अंगुल करवाने बढयें गुणवा. ४०२५४० उपली राशिने नएं गुणतां आंक. ६०३७१० उपली राशिने नवें गुणतां अांक. नपली राशिना बहेला अडधा आंके गुणतां. ३७) ६४४०६ (१ सरवाले एकंदर अंगुल थया. ३७०४४ मूलनी राशीने बमणा करीनाग देता एक आव्यो. ३७०४७) २७३६२० (७ बाकी २७३६२७ रह्या उपर आठ लीधा. २५ए३१३६ फरी ३७०४४ ने सातें गुणतां ए श्रांक आव्यो. १४३०७ शेष अंगुल १४३०७२ रही. एश६१२ पा आंगुलमा ए२६१२ नो आंक गयो. ५०४६० शेष अंगुल ५७०६० राशि रही. ए दक्षिणाईनरतनी जीवा एच) योजन उपर एक योजनना जंगणीश नाग करीयें, तेवा बार नाग तथा वली एक योजनना उगणीशिया १६७३२४ नाग शेष व ध्या , तेने छेद कला ३०७०४४ जागे वेंची, तेवारें १ए१) धनुष्य अने सवा स तर अंगुल आवतां शेष ५०४६० अंगुल राशि वधे , तेने बेद कलानो ांक वधारे ने माटे नाग पोहोचे नही, तेथी तेना वली यव प्रमुख करीने जे रीते ते नाग पहोचे तेम पहोंचाडवो अने गणित करी लेवं जोश्य. हवे ए जेम दक्षिणाई जरतनुं जीवाकरण कयु, तेम वैताब्यादिक पर्वतोनी जीवा नुं गणित पण करवं. अहियां सर्वेना जूदां जूदां गणित करतां नथी, पण जंबूहीप मां हेला सर्व स्थानकोनी जीवा करवानो यंत्र नीचे लखियें बैये. ते गणित समजी लेवु.

·वण जरताई 40000 mr पूरण नरत. अढीछीपना नकशानी हकीगत. एप नव स्थानकने विषे क्षेत्र विष्कन एक लाख योजन , तेनी एकेक योजननी उंगणीश कला करतांजगणीश लाख कला थाय तेने विपे नव स्थानकनी जीवाना यंत्रनी स्थापना. जीवा करवानो योजन प्रगणीश नाग विष्कनमाथी बारकुकलाने चार क्रम नाम पूर्वक, माण इकु. करतांश्कुकलादकरतांशेषकला गुणाकरता. २३७३ ४५२५ १नए५७५ १७१०० वैताढय. २३ ५७५ १ए१५२५ १ए०० ५२६६ १०००० १७ए०००० हिमवंत पर्वत, ३०००० १00000 १२०००० हिमवंतयुगलके ३६० १७३०००० २७०००० महामहिवंतपण उनए १५०००० १७५०००० ६००००० हरिवर्षदेत्र. | १६३१५३५ ३१०००० १५ए०००० १२४०००० निषध पर्वत. ३३१५७१५ ६३०००० १२७०००० २५३०००० महाविदेहमध्य ५०००० ए५०००० ए५०००० ३600000 शेष कला रही तेने चार मूल शोधतां बेदराशिनो मूलमा लाधीलाधी कलाना योजन गुणी इरकु कला साथें शेष राशिरही आंक. कला तेनो तथा उगपीशीया गुणतां. तेनो आंक. आंक. नागनी कला. १५७ ४ ए JUUUU १४ or ७ le १२ १९ १ ३५३०७०७५०० १६७३२४ ३७०३धन १७५२२४ एधत ४१४ए०ए७५०० उ४०ए०७३२ २०३६ए १०७२० ७५६00000000 शएGG ५४एएन| एप १४४७१ २२४४00000000 ७३०७३६ एव ७४१६ ४७३७० २१ए३२ ५१२४००000000 शएएएएए १४३१६४२ ७१५०५१, ३७६७४ १०५0000000000 १५६ए७५ २०४एए०१०२४६ए५ ५३ए३१ १ए७१६00000000०ए३५०४ २००२७२१४०४१३६ ७३ए०१ ३२००४00000000 ६५०७८४३५७७ए३२१७जन्ए६६ ए४१५६ ३६१००००० OOOD VODO0000000 आही जगानी पहोलाइन होवाथी एक यंत्रना बे नाग उपर अने नीचे कीधा . एज प्रमाणे ऐरवत क्षेत्रमा पण जीवानुं करण जागवू. इति तृतीय करणम् ॥ "}ะ ** ** อยู่ : **** * १७ ॥ ॥

·एम अढीहीपना नकशानी हकीगत. हवे चोथु इकु गणित कहे. श्रा जंबूछीपने विषे एक देश जे जरत क्षेत्र अथवा ऐरवत क्षेत्र ते चढावेला धनुष्य ने आकारे , तिहां बापना वामनी वञ्चेनुं जे विष्कंन तेने इरकु कही ते इकुना जेट ला योजन होय तेने योजननो स्कु कहीये, अने ते एकेका योजननागणीश नाग करीने ते नागनो आंकडो जेवारें लखीये तेवारें कलानो रकु कहेवाय. जेमके दक्षिणाई जरतनो इरकु (२३७) योजननी उपर त्रण कला डे तेने गणीशना आंक साथे गुणी । ये तेवारे (१५२५) कला थाय ए कलानो रकु जावो. एटले दक्षिण जरत देवनी सर एटले बाणनी कला. (४५२५) थश्तेाप्रमाणेः-२३७) योजनने.भोगणीशे गुणतां. ४५२२ कला थाय तेनी साथे उपरनीत्रण कला ने ते मेलवीये तेवारें ४५२५ कला थाय. एरीते नवे स्थानकना योजननुंकु तथा कलानाकु ते सर्व पाउला यंत्रमा आ वी गया ले तेमांथी जोइ लेवा. इति चतुर्थ इस्कुगणितं समाप्तम् ॥ हवे पांचमो वैताढय प्रमुखनो धनुष्टष्ठ एटले पुरानो जाग तेनुं गणित करवानो उपाय कहे जे. तिहां जे स्थानकनुं धनुःपष्ठ कर, होय, तेना इस्कुनो जे आंक होय, तेने तेटलागुणो करीने वर्ग करीये; पबीते वर्गने ब गुणो करीयें तथा जीवानो जे आंक होय तेने पण तद्गुणो वर्ग करी पनी ए बेदु वर्गने एकता करीने तेनुं मूल शोधता जे आंक आवे, तेटवू ते स्थानकनुं धनुःष्टष्ट जाणवू. तेमां प्रथम दक्षिण जरताना धनुष्टष्ठ गणित करी देखाडे . ४५३५ दक्षिणरतानी इरकु कला ४५२५ . ४५२५ तेनो वर्ग करवा सारूं तजुणो करीयें. २६३५ उपना आंकने पांच साथें गुणतां संख्या. ए०५० नपत्ता आंकने बे साथे गुणतां संख्या. २२६३५ उपला अांकने पांचसाथे गुणतां संख्या. ११०० उपला आंकने चार साथै गुणतां संख्या. २०४७५६३५ एकंदर इकुकलाना वर्गनी राशि थइ. ए राशिने गुणी करवामाटे बये गुणवं. १२५३७५० ए इस्कुवर्गने गुणो करतां एटली राशि थइ. ३४३०७०ए७५०० पूर्वोक्त जीवानी राशिना वर्गनो क साथे मेलवीये. ३वध३०ए५१२५० ए बेदुराशिना सरवालानो अांक थयो. ६ ·६४ २४ अढीहीपना नकशानी हकीगत. ए ३६५३०एएए एनुं मूल शोधवा सारु विषम सम कर. १) पहेलो थंक विषम , माटे एकज यांकने शोध्यो. २) (G शोधतां एकेका एक गयो,बाकी बेरह्या. उपर चुमालीश लीधा. १६ एकनो नाग आव्यो तेने बमणा करीबे अम शोल थया. आउनो नाग आव्यो,माटे थाने अगो चोशनने चांपी माझ्या. सरवाले बशें चोवीश थया, ते बाद करवा. ३६) २०३० (५ बाकी वीश रह्या उपर त्रीश लीधा. १७० अढारने दिगुणा करी त्रीश पंचां १७थया. २५ पांचनो जाग आव्योमाटे पांच पञ्चा पञ्चीश चांपीमांमधा. १७२५ सरवालो१२५ थयो. ३७०) २०एएए (५ ते बाद करतां बाकी २०५ रह्या नपर एए लीधा. १०५० १७५ ने विगुणा करी ३७० पांचु १७५० थया. २५ पांचनो नाग आव्यो माटे पांच पच्चा पचीश चांपी मांमया. १५३५ सरवाले १७५२५ थया. ३७१०)२०७०१३(५ ते बाद करतां २०७० रह्या उपर बार लीधा. १७५५० मूलना १७५५ ने हिगुणा करी ३७१० पंचां १७५५० श्रया. २५ पांचनो नागाव्यो माटे पांच पञ्चां पचीश चांपी मांमया. १७५५५५ सरवाले १५५२५ थया. ३७११०) २१४७७५० (५ बाद करतां बाकी १४ रह्या उपर पच्चास लीधा. १७५५५० १८५५५ ने बमणा करी पांचे नाग देतां ए राशि वी. २५ पांचनो नाग थायो, माटे पंचो पंचो २५ चापी माझ्या. १७५५५३५ सरवाले १७५५५२५ थया. ३७१११०) ए३२२५ बाद करतां शेष कलारदी तेने नाग पोहोचे नही. ए रीते १५५५५ नोांक आव्यो शेष कला ए३२२५ वधी तेने १७५५५५ ने बमणा करिये तेवारे ३७१११० थाय. तेनो नाग पाहोंचे नही माटे पूर्वली रीतें कोश धनुष्यादिक करी नाग पहोंचाडवो. ए दक्षिण जरतानुं गणित करी देखाडघु. शेष स्थान कनु पण एरीतें गणित करवं. ए दक्षिण जरतार्थादिक स्थानकना धनुष्टष्ठनो यंत्र नीचेल ख्यो ,तिहां महाविदेहनाथनाग पर्यंत जंबुद्दीपनी परिधिनायनागर्नु धनु पृष्ठ आवे. १३ ·ססססססססש एत अढीहीपना नकशानी हकीगत. दक्षिण जरतार्शदिक नव स्थानकना धनुःष्टष्ठनो यंत्र. स्थानकोनां इकुनी शकुना वर्गनीकला. इकुवर्गने गुणो क जीवाना वर्गनीकला नाम. कला. नों अांक. रतां कला. नो आंक. नरताई. ४५३५ २०४७५६२५ १२५३७५० ३४३०००ए७५०० वैताहये. ५४७ एए७५६२५ १७एन्ए३७५०४१४००ए७५०० पूर्ण जरतें. १0000 १०0000000 ६००000000 ७५६००000000 हिमवंतगिरि. ३००० ५४0000000000000000 हिमवंतदेवें. 30000 ए00000000 ए00000000) ए४00000000५१२४00000000 महाहिमवं० १ ५0000/२५00000000१३५000000000 १०५०००००००००० हरिवर्षदेत्रे ३१0000 ए६१ 00000000५७६६00000000 १९७१६०००००००० निषधपर्वते. ६३०० ३९६९०००००००० २३८१४०००००००० ३२००४०००००००० महाविदेह ए५०० ९०२५०००००००० ५४१५००००००००० ३६१०००००००००० ब गुणी करेली कुना वावर्गमूल आण वर्गमूल आण वर्गमूल आण जाधेली कलाना गनी कला तथा जीवाना तां शेषराशि. तो जैदराशि. तांलब्धराशि. योजन तथा क वर्गनी कलानो सरवालो नो आंक. नो आंक. नोमांक. लानी संख्या. ३४५३०ए५१३५० श्ए३२३५ ३७१११० १७५एएए ए७६६। ? ४१६६एए५१२५० ७७६ ४०७२६४ २०४१३२ १७७४३१५ ७६२००000000 २६२१५१ ५५२०६ १७६०४३१३५२११ २३एG00000000 ५६७१२४ एएG७४ ए३७० २५२३018 ५४१000000000 ए५५१०० १४७१४० ७३६०७०८७८०१० ११७५०००000000 १९५०७१ २१७७१५४ / १०००५७७ ५७२ए।१० २५४२०००00000 ७६ए१३६ ३१एश६१६ १एए६३०७ ४०१६।४ ५५१000000000१५६७१११ ४७२५१६६ | २३६२५३ १२४३४६ाए ए०२५000000000४६६ए४३१ ६०००३२६/३००४१६३ १५०१ १३.१६॥ था एकज यंत्र ने पण पुस्तकमा साहामी बाजु जगा न मलवाथी चालता अनुक्रमना कोवाने नीचे लइलीधा जे. प्रथमना यंत्रोमां पण बे काणे एमज कमु जे. इति पंचम धनुष्टष्टगणितयंत्रं समाप्तम् ॥

·. अढीदीपना नकशानी हकीगत. एए अथ षष्ठ बाहा करण विधि प्रारंनः॥ हवे बहुं बाहकरण कहे जे. था ठेकाणे वे धनुष्टःष्ठनो विश्लेष करीयें, तिहां दक्षिण जरता अने वैताढ्यपर्वत ए बे धनुष्य ने, तेमां जे न्हानुं धनुष्य होय ते महोटा धनु ष्यमाथी काहाडीये तेने विश्लेष कहीयें, ते काहाडीने पनी जे शेष रहे, तेनुं थई करी ये तेवारें वैताढ्य तथा हिमवंत प्रमुख पर्वतनी बाह थाय. बाह एटले पर्वतना तथा देत्रना बेडानो विस्तार जाणवो, ते यावी रीतें:- दक्षिणाई जरतनुं धनुःटष्ठ (ए७६६) योजननी उपर एक कला ,अने वैताढ्य पर्वतनुं धनुःष्टष्ठ (१०७४३) योजनने पन्नर कला उपर जे, माटे वैताढयना धनुःटष्टनी अपेक्षायें दक्षिणायनरत लघु धनुःटष्ठ कहेवाय,अने वैतादयतुं महा धनु पृष्ठ कहेवाय, तेवारें महाधनु:पृष्ठनी राशिमाथी लघु धनुःटष्ठनी राशि बाद करीयें, तो बाकी (ए) योजन उपर चौद करता रहे, तेनुं अई करीये तेवारें () योजन उपर साडीशोल कला आवे. एटला योजन प्रमाण वैताढ्य पर्वतना बेहु तरफनी प्रत्येक एकेकी बाह जा रावी. एवी रीतें हिमवंत महाहिमवंतादिक सर्व पर्वतोनी तथा हिमवंतादिक क्षेत्रोनी बाह गणित स्वयमेव करी लेवू. बाहिं मात्र एनो यंत्रज लखीयें .यें. अथ बाहा करण यंत्रम्. २ नरत क्षेत्र. बाहा करवाना वैताढयादिकर्नु जरता दिकन बेहुनो विश्लेष तेनुंबईकरतांजे स्थानकोनां नाम. महाधनुःष्टष्ठ. | लघुधनुःएष्ठ. करतां बाकी. आंकआवे,तेबाद योजन. कला. योजन. कला. योजन. कला. योजन कला. १ वैताढ्य पर्वत. १७४३१५ ए७६६/ १ एउ १४ १६॥ १३५श्न ११ २०७४३१५ ३७०४ १५ १न्एश् ॥ ३ हिमवंतपर्वत. २५२३७ ४ १४५२९१ १०७०१ १ ५३५० १५॥ । हिमवंतत्र. ३८७४०१० ३५२३०४ १३५१० ६ ६७५५३ ५ महाहिमवंतपर्वत ५७ ए३ १० २०७४ १० १५५३ एश्६ ६ हरिवर्षदेत्र. G४०१६ १ ५७३ए३१० २६७२२ । १३ १३३६१ ६॥ ७ निषधपर्वत. १२४३४६ G४०१६ ४६०३३० ५ २०१६५ ॥ विदेहाई. १५७११३१६॥ १२४३५६। ए ३३७६७ ॥ १६३ १३॥ इति पृष्ठ बाहा करणविधियंत्रादि संपूर्णम् ॥ D ·G0 अढीदीपना नकशानी हकीगत. अथ सप्तम प्रतरकरण गणितं. हवे सातमो प्रतर करवानो उपाय कहे जे. जरत क्षेत्र प्रमुखने समचतुरस्त्र करवां, तेने प्रतर कहीये. तिहां प्रथम बेलोखंम जे जरत क्षेत्र में, तेना प्रतर करवानो उपाय देखाडे जे. जरतानी इरकु साथें जीवा गुणीये, ते गुणतां जे आंक आवे, तेने चार नागें वहेंची नाखतां चोथा नागमा जे आंक आवे, तेने तशुणो करीयें एटले तेनो वर्ग करीने ते वर्गने दशे गुणी. एम करतां जे आंक थावे, तेनुं मूल शोधियें, ते मूल शोध तां जे अांक यावे, ते प्रतिकला जाणवी; पनी ते प्रतिकलाने उगणीश नागें वेंचीयें तेवारें तेनी कला थाय, अने शेष वधे, ते प्रतिकला कहीये. फरी ते कलानी राशिने उंगणीश नागें वेंचीये, तेवार योजननी संख्या थाय. जेम के नरतत्रनी इरकुकला ४५२.५) , तेनी साथें नरतदेवनी जीवा संबंधी कला १७५२२५) किंचित् न्यून , तो पण ते सूक्ष्म गणित नथी करता,माटे एटलीज राशि साथें गुणतां ७३१४३१२५ थाय, तेने चारनो नाग आपीयें, तेवारें २०५३५७७१ थाय. शेष एक वधे. पनी ए राशिने एज राशि साथै गुणीने एनो वर्ग करीयें, तेवारें ४३ए०५३५३५१एएए६१ थाय. अने पडी एने दश गुणा करवा सारु एक मिंडं नीचें आपीयें. तेवारें ४३ए०५२४३५१ एएए६१० थाय. तेने विषम सम करी मूल शोधीये ते आवी रीतें:- एयर एएए६१० (६६२६१०३१ए मूल शोधता ए राशि यावे. ३६ (६ तालीशमांथी बक बत्रीश गया. १२) ए०(६ बाकी सात रह्या उपर नेवु लीधा. बने बमणा करी बार बकां बहोंतेर थया. बनो नाग आव्यो माटे बबक बत्रीश चांपी माझ्या. ७५६ बेदुनो सरवालो आपतां ७५६ गया. १३२)३१५३(श बाकी चोत्रीश रह्या, उपर बावन लीधा. बाशतने बमणा करी १३२ २६४ थया. बेनो नाग आव्यो माटे उए उए चार चांपी मांम्या. ६१ सरवाले २६५४ श्रया, ते बाद करवा. १३२४)०७४३(१ बाकी रह्या उपर ४३ सीधा. ६६२ ने बमणा करी १३२५ बकां ए४ थया. बनो जाग आव्यो माटे ब बकां बत्रीश चांपी माझ्या. २६४ ४ . उए४४ २ ·१ ए अढीवीपना नकशानी हकीगत. २०१ जएव७६ सरवाले ए७६ थया ते बाद करवा. १३२५२)१३६७५१(१ बाकी १३६७ रह्या उपर एकावन्न लीधा. १३२५२ ६६२६ छ १३२५२) एकुं १३२५२ थया. एकनो नाग आव्यो माटे एकेकुं एक चांपीमांमयो. १३२५१ सरवाले १३२५२१ गया. १३२५२२)४२३०५२(० बाकी २३० रह्या,उपर एश्लीधा नाग न पहोंचे माटे पडी. १३२५२२०)२३०एसए(३ फरी ४२३०ए। नी उपर ए नो आंक लीधो. ३ए७५६६० (६६२६१पने बमणा करतां १३२५२२०त्रिकां३एप५६६० थया. त्रणनो नागआव्यो माटेत्रण त्रिक नव चांपी माझ्या. ३ए७५६६०ए सरवाले ए७५६६०ए गया. १३२५२१०६)२५५२६७०ए६ (१ बाकी २५५२६७० रह्या उपर उठें लीधा. १३२५२२०६ ६६२६१०३ने बमणा करी १३२५२२०६एका एटलाज १ एकनो नाग थाव्यो माटे एकेकुं एक चांपी ममियो. १३२५२२०६१ सरवाले १३२५२२०६१ गया. १३२५२२०६२)१२२७४५०३५१०(ए बाकी १२२७४५०३५ रह्या उपर दश सीधा. ११एश्६ए ५५ ६६२६१०३१ने बमया करतां १३२५२२०६२ नवां ११एश्६एन्५५७ थया. ७१ नवनोजाग आव्यो माटे नेवे नेवे न१ चांपी मांग ११एश्६एन५६६१ सरवाले ११ए। ६ए७५६६१ गया. १३२५२२०६३७) ३५७५१ ए (शेष ३४७५१७७४ए राशि रही.एने लब्धराशिनो यांक ६६२६१०३१ए ने तेने बमणा करतां १३२५२२०६३नोक थाय,तेनी साथें नाग पहोंचे नही तेने सूक्ष्म गणित नथी माटे एमज पडता मूकवा. अने ६६२६१०३१ए ए लब्ध प्रतर प्रतिकला थर, तेने गणीश नागें वेंचीयें, तेवारें ३१७२२ कलानी उपर ब प्रतिकला थाय. हवे एना योजन करवा सारु फरी गणीश नागें वेंचिये तेवारें (१७३५४०५) योजननी उपर बार कला अनेक प्रतिकला तथा ३४७५१७७४ए एटली संख्यानी पूर्वोक्त १३२५२२०६३ छेद राशि वाली शेष राशि रही, ए दक्षिणरताना प्रतर करी देखाच्या. तेना यंत्रनी स्थापना नीचें करीयें बैयें.

·२०३ अढीहीपना नकशानी हकीगत. दक्षिण जरताना प्रतर करवानो यंत्र. १ कु. कला. १५३५ २ किंचित् न्यून जीवा कला. १०५२२५ ३ इकु कलाने जीवा कला साथें गुणतां. ७३७१४३१२५ ४ तेने चार नागें वेचतां कला. २०एए३५१ ५ चोथा नागनी कलानो वर्ग करतां ४३ए०५१३५१एएए६१ ६ तेने दशगुणो करतां ४३ए०५२४३५१एएए६१० ७ ते वर्गर्नु मूल शोधता साधेलो आंक. ६६२६१०३१ए शेष राशि रही. ३४७५१७नए ए बेद राशि, १३२५२२०६३ १० साधेली प्रतिकलाने १ए जागें वेंचतां कला. ३५७३२२७६ प्रतिकला. १ फरी ते कलाना योजन करवा १ए नो नाग आपतां १०३५३७५ एटला योजननी उपर १२) कला अने प्रतिकला जाणवी. हवे वैताढ्य प्रमुख मध्यक्षेत्रोना प्रतर करवानो उपाय कहें बे. लघु जीवानो वर्ग अने महोटी जीवानो वर्ग ए बे वर्गनो शरवालो बांधी एकठा करीने तेनुं अई करीयें, पबी तेनुं मूल शोधियें, ते मूलनो जे आंक आवे, ते पोताना विस्तार साथै एटले वैता ढ्यादिक पर्वतोना पहोल पणा साथै गुणियें, तेवारें वैताढयादिक पर्वतोनो प्रतर थाय. तिहां प्रथम वैताढ्य पर्वतना तलीया संबंधि नूमिका- प्रतरकरण कहे जे. ॥ अथ वैतादयस्य प्रतरकरणं लिख्यते ॥ दक्षिण जरतानी लघु जीवानो वर्ग करतां कला. ३४३०७०ए७५० वैतादयनी गुरु जीवा कहेवाय तेनो वर्ग करतां कला. ४१४००ए७५०० ए बन्ने जीवानो सरवालो करतां कला. ७५७एजए५००० तेनो अनाग करतां कला. ឱ ទ លប់ ឬ ១ ឬ ២ ១ एर्नु मूल शोधतां लाधेली कला. १एप६७६ शेष राशिनी कला. ३५२५२४ द राशिनी कला. ३न्ए३५२ ए सामान्यथी विधि कह्यो; परंतु विशेष विधि तो थावी रीते ,ते पागल लखीयें बैयें.

·, ने अदीबीपना नकशानी हकीगत. १०३ वैताढय पर्वतना दक्षिणना पासानुं जेटलुं लांब पणुं , तेने जीवा कहीये, ते जी वाना योजनना उगणीशिया जाग करीयें, तेने कला कहियें. ते कलानो वर्ग करिये, ते लघु जीवा वर्ग कहीयें, अने ए वैताढ्य पर्वतना उत्तरना पासानुं जेटलुं लांबप्रj , तेनी कला करीने तेनो वर्ग करियें, ते महोटो जीवा वर्ग कहीयें. पनी लघु जीवा ना वर्गनो यांक अने महोटी जीवाना वर्गनो थांक, एबे यांक एकता मेलवतां जे आंक आवे, तेने बे नागें वेंचीयें एटले अर्ध करी नाखीयें,तेवारे (३७एएए७५००) एटलो आंक आवे, पड़ी तेनु पूर्वोक्त रीतें मूल शोधायें, तेवारें त्रण राशि थाय, तेमां जे आंक गरे तेने शेष राशि कदी, अने जे आंक नीचे लाने, ते वेद राशि कहेवा य. अने ते बेद राशिनो अर्ध लाने ते लब्धांक राशि कहेवाय, एत्रण राशिमांथी जे शेष राशिनो यांक (३५२५२४) श्रावशे, तेने बारना आंके अपवर्तना करीये. अपवर्त ना एटले पाडं उसरवू चालवु विशेष जाषायें बारने आंके जाग आपीये तेवारें (श्ए३७७) नो आंक आवे, ते एक बाजु मामी राखीयें, तथा वली द राशिनो अांक (३७५३५२) , तेने पण बारें अपवर्त्तना करीयें, तेवारे (३२४४६) आवे. ए आंक पण एक बाजु मामी राखीयें, तथा ए करणी करतां जे कला तब्ध थने, तेनो आंक (१४६७६) नोले तेने वैतादयतुं पहोल पणुं पञ्चास योजननुं , तेनी सार्थे गुणाकार करीये, तेवारें (ए७३३००) नो अांक आवे, ते पण एक बाजुलखी राखीयें, तथा शेष राशिना बांकनें बारनो जाग आपतां जे ए३७७ नो क साधो , तेने पण वैताढ्य पर्वतना तलीयाना पहोल पणाना पञ्चाश योजन साथै गुणाकार करीयें, तेवारें ( १५६०५०) थाय. ए आंकनें प्रथम बेदराशिना आंकने बारें नाग बापता जे (३२४६)नो यांक आव्यो , ते के नाग आपीयें, तेवारे (४५) आंक यावे, अनें शेष (130) आंक वधता रहे, हवे पीस्तालाशना आंकने पूर्वोक्त लब्धराशिने पञ्चास गुणी करतां जे (ए७३३०) नो प्रांक आव्यो , तेनी साथें मेलवी ते वारें ( ए७३३७४५) थाय एटली शेष कलानी राशि नगरी. तेना योजन करवाने अर्थे जंगणीशनो जागाकार आपीयें, तेवारें (५१२३०७) योजन उपर बार कला एटला चोसला एटले समचतुरस्त्र चोखूणा योजनना खांमवा वैताढ्य पर्वतनी नीचली तलीयानी नूमिकामांहे थाय . हवे वैताढय पर्वत उपर दश योजन ऊंचा चढियें, तेवारें पहेली मेखला यावे, ति हां प्रतर गणित केटटु थाय? ते कहीयें बैयें. ए पण वैताढय पर्वतनो लघु जीवानो वर्ग तथा महोटी जीवानो वर्ग ए बेदु वर्गने , ·१०४ अढीवीपना नकशानी दकीगत. मेलवी सरवालो करी पनी तेनु अर्ध करी, ते अर्ध जागमा जे यांक थाव्यो तेनी कर णी करवी एटले मूल शोध. पड़ी तेनी त्रण राशि कलानी साधी, त्यां सुधी तो बधो पूर्वली रीतें वारो वर्तवो. तेवार पड़ी पहेली मेखलाने विषे एटलुं विशेष करवु, के पूर्वं वैताढ्य पर्वतना तलियानी करणीमां शेष राशिने बारें अपवर्तन करतां जे रए४६७६ कला साधेली, तेने वैताढयना तलियानुं पहोलपणुं पचास योजन- जे, ते नी साथै गुणाकार कीधो हतो ते शहां पहेली मेखलायें वैताढय पर्वत त्रीश योजन प होलो , माटे एलब्ध कलाने त्रीशे गुणी, तेवारें ५४०५७ नोक आवे, ते एक बाजु मामी राखीयें, अने शेष राशिनी हादश अपवर्तनायें एटले बारना आंके नाग दे तां जे ए३७७ नो आंक आव्यो बे, ते आंकने वैताढयनी पहेली मेखलाना त्रीश यो जन साथै गुणीये, तेवारें ७१३१० नो अांक आवे, ते आंकने लेदराशिना आंकने बारें नाग श्रापतां जे ३२४५६ नो अांक आव्यो बे, ते आंके नागाकार आपीयें, तेवा रें (२७) नो अांक आवे, अने उपर ५२६७ नो आंक वधे. ते वधेलो प्रांक कांना गाकारमा काम न आवे माटे एमज रहेवा दयें, बाकी मात्र सत्तावीशना आंकने पूर्वो क्त लब्ध कलाने वैताढयनी पहेली मेखलाना पदोल पणाना त्रीश योजननी साथै गुण तां जे ५७४०२० नो आंक आव्यो , तेनी साथै मेलवीये, तेवारें ५४०३०७ नो आंक कलानो थाय, तेना योजन करवाने अर्थे ए आंकने उगणीशनो नाग आपीयें, तेवारें (३०७३७४) योजन उपर अगियार कला एटला एकेका योजनना समचतुरस्त्र खांमवा वैताढय पर्वतनी पहेली मेखलानी नूमिकायें थाय. हवे वैताढय पर्वतनी बीजी मेखलायें प्रतर गणित करवानो उपाय कहीयें ये. ति हां पहेली मेखलायें जे करणी करतां १एव६७६ कला लब्धमान हती, ते आंकने वहां बीजी मेखला दश योजननी पहोली ने, माटे दशना आंक साथें गुणीयें, तेवारें १९४६७६० थाय. ते आंकने एक बाजुयें लखी राखीये. पनी शेष राशिने बारें नागतां जे २ए३७७ नो यांक आव्यो जे, ते आंकने वैता ढयनी बीजी मेखलानु दशयोजन पहोलपणुं , तेनी साथै गुणी. तेवारें एए३७. नो आंक थाय. ते आंकने वली बेद राशिना आंकने बार नागें वेचतां जे ३५४४६ नो आंक आवेलो , ते आंके जागाकार आपीये तेवारें ए नो आंक आवे, अने उपर १७५६ अंश वधे, ते अंशने नाग पहोंचे नही माटे एमज रहेवा दये. अने नवना यांकने पूर्वोक्त लब्ध राशिना श्रांकने वैतादयनी वीजी मेखलाना पोहोलपणाना दश योजन साथै गुणीने जे १४६७६० कलानो आंक आवेलो , तेनी साथै मेलवीयें, ·वै अढीहीपना नकशानी हकीगत. १०५ तेवारे १ए४६७६ए कला थाय. पनी कलाना योजन करवा सारु ए आंकने जंगणी शनो नागाकार आपीयें, तेवारें १०२५६१ योजननी उपर दश कला थाय, एटला ताढयनी बीजी मेखलाना सम चोरस खांमवा थाय, ए वैताढ्यपर्वतनी बीजी मेख लानु प्रतरगणित कह्यु. ए सर्वना यंत्रनी स्थापना आगल करगुं. हवे उत्तर जरतार्नु प्रतरकरण लखीयें बैयें. इहां वैताढय पर्वतना उत्तरना पासा नी जे जीवा तेनी कला करीने पड़ी तेनो वर्ग करीयें, तेने लघु जीवावर्ग कहीयें, अने हिमवंत पर्वतना दक्षिण पासानी लांबपणानी जे जीवा तेनी कला करीने पनी तेनो वर्ग करीयें, तेने गुरुजीवा वर्ग कहीये. पड़ी बेदु जीवाना वर्गने एकठा करी शरवालो आपतां जे बांक थावे, तेनुं अर्थ करी, पनी तेनी करणी करी मूल शोधीये, तेवारें लब्ध कला २४१ ए६० आवे. तथा शेष राशि ४०७१५० आवे, तथा बेदराशि ४७३ए आवे, एवीत्रण राशि थाय. हवे शेषराशिनो अंक 40७१ ५० बे, तेने शून्ये करी अपवनियें, एटले शेषराशिने बेहडे शून्य अर्थात् मीहुंचे, तेने जांजी नाखीयें,तेवारें दशक पड्यु. ए नाव जाणवो. अर्थात् दशने के नागाकार कीधो तेवारें ४०७१५ नोांक रह्यो. तथा बेदराशिनो आंक ४३ए, तेने पण शून्य अपवर्तियें, तेवारें ४३ए नो अंक रहे. हवे पूर्वोक्त लब्ध राशिनो आंक २४१९६० , तेने जरतार्थना बागनी कला एटले पहोल पणानी कला ४५२५ बे. तेनी साथें गुपीयें, तेवारें १०एचए००० आवे. वली शेषराशिने शून्य अपवर्तन करीने ४०-७१५ नो अांक रह्यो , तेने पण न रताना पृथुत्व एटले बाणनी कला ४५२५ नी साथें गुणाकार करीये तेवारें १७४२३५३७५ नो यांक आवे. हवे ए आंकने बेदराशिना शून्य अपवर्नेलो जे ४७३एनो आंक , ए आंके जाग आपीयें, तेवारे ३७७ नो अंक लाने, शेष ७०३१ एटलो आंक वधे. ते एमज राखीये अने प्रतिकला ३७० लाधी, ते पूर्वोक्त ४५२५ पहोलपणानी राशिये गुणाकार करेली प्रतिकलानी राशि १०५४७६ए000 आंकनी , तेनी-साथें मेलवियें, तेवारें १०ए४७२७ एटलो प्रतिकलानो बांक थाय. कारण के, एने पहोलपणाना २३ योजनथी गुणाकार कस्यो होय तो ए कलानी राशि कहेवाय. परंतु आ ठेकाणे उत्तराई जरतना योजन २३ नेत्रण कलानी सर्व कला ४५२५ करीने तेनी-साथें गुणाकार करेलो ने, माटे एने प्रतिकला कहियें बैयें. हवे ए १०ए०७ जे प्रतिकला थइ तेने जगणीशनो नाग पीयें, तेवारें १४ ·१०६ अढीहीपना नकशानी हकीगत. ५७६२२७७ कला थाय, अने उपर अगीयार प्रतिकला नगरे तेना योजन करवा सा रु फरी ए कलानी राशिने जगणीशनो नागाकार आपीयें, तेवारे ३०३२ योजन बार कला अने अगीयार प्रतिकता पाय एटला एकेका योजनना चोसला खांमवा उत्तराई जरतना जाणवा. इति उत्तर जरतार्थस्य प्रतरकरणविधिः समाप्तः । हवे हिमवंत पर्वतने तलीये प्रतरनी संख्या करवाने अर्थे वरतारो करवानी रीतल खीये थे. हिमवंत पर्वतनी दक्षिणने पासें जे उत्तरजरताईनो अ५६0 0 0 0 0 0 0 जी वा वर्ग से ते लघु जीवा वर्ग जाणवो, अने हिमवंत पर्वतनी उत्तर दिशियें जे १२४४00000000 जीवावर्ग, ते गुरु जीवावर्ग जाणवो. ए बे वर्ग एका मेलवीयें, तेवारे ३०००0000000 एक आवे,तेर्नु अई करीयें,तेवारे १५००0000000 थाय. ए आंकने करणी करी मूल शोधियें, तेवा, ३७७ श्ए लब्धराशि थाय. अने शे ष राशि २५ए१ एएटली उगरे, तथा बेदराशि ७७१ एए६ थाय, पबी शेष राशिनो २५५१ए६ नो आंक आव्यो ,ते आंकने चारना आंक साथें अपवर्तन करीयें, एटले चारे नागाकार आपीयें, तेवारे ६५ एए नो आंक आवे,तथा बेदराशिना आंकने चारे अपवर्तन करीयें,एटले चारने अांके जागाकार आपीयें तेवारें १ ए३६४एनोक आवे. हवे लब्धरा शिनो आंक जे ३७ए नो आव्यो ते आंकने हिमवंत पर्वतर्नु प होलपणुं जे वीश हजार कलारूप में, तेनी साथै गुणी, तेवारें ७७ ४५ए६०००० नो आंक आवे, ते एक बाजुयें लखी मूकीयें. पबी शेष राशिने चारें अपवर्तन करता जे ६४ एएए नो अांक आव्यो , ते राशि ने हिमवंत पर्वतना पहोल पणानी वीश हजार कला साथें गुणाकार करीयें, तेवारें १२एएएGooo नो आंक यावे, तेने बेदराशिने चारें अपवर्तन करेला १५३६४ए ना आंके नाग आपियें, तेवारे ६६ए नो अांक आवे, अने उपर 10 एश् नो यांक शेष रहे,तेने जाग पहोंचे नही माटें ते आंक पडतो मूकीने ए ६६ए। नुं जे आंक ले ते हिमवंत पर्वतना पहोल पणानी वीशहजार कलायें गुणेला लब्धराशिनास ७४५ए६०००० आंक साथें मेलवीयें, तेवारें एए६६६एश्नो अांक प्रतिकलारूप थाय, तेनी कला करवा सारु ए आंकने ओगणीशनो नागाकार आपीयें,तेवारे ४७६७५४५७नो आंक उपर नव प्रतिकला वधे, वली ए आंकना योजन करवाने अर्थ फरी जंगणीशें नाग आपीयें, तेवार २१५५६ए७१ योजननी उपर पाठ कला अने नव प्रतिकला थाय. ए टला एकेक योजनना चोराला खांमवा हिमवंत पर्वतना जाणवा इति ॥

·अढीहीपना नकशानी दकीगत. २०७ हवे हिमवंत देवना प्रतर गणितनो वरतारो कहियें बैयें. इहां हिमवंत पर्वतना उत्तर पासानो जे जीवावर्ग ते लघुजीवावर्ग कहीयें, अने हिमवंत देवने बेहडे म हाहिमवंत पर्वतने बडतो जे जीवावर्ग,ते महोटो जीवावर्ग जाणवो. ए वे वर्ग एकता मेलवीने तेनुं अई करीयें, तेवारे ३६७४ 00000000 एटलीकलानो आंक आवे, तेनुं सम विषम करी करणीकरी मूल शोधिये,तेवारें ६०६एएए कलानो बांक लब्धराशिनो आवे, ते एक बाजुयें सखी राखीये. अने शेषराशि ७७२३१ए नो आंक रहे, तथा ने दराशि १५१३५१७ नो आंक रहे. पनी लब्ध राशिनो ६०६एएए नो आंक ने तेने हि मवंतदेवना पोहोलपणानी 40000 कला बाणरूप ले. तेनी साथै गुणिये तेवारें २४२७७३६००० नो आंक आवे, ते एक बाजु मांझी मूकीये,पली शेषराशिना यां कने एकें अपवर्तन करीयें,तेवारे तेहीज ७२३१एनो आंक आवे तेने हिमवंतदेवनाप होल पणानी बाण रूप 40 कला ने तेनी साथै गुणीये तेवारें ३० ए२७६००० नो यांक आवे. ते थांकने बेदराशिनो १२१३५१७ नो यांक , तेने एकें अपवर्तन क रतां एहीज आंक आवे ते आंके जागाकार आपीयें, तेवारें २५४धन्नो आंक आवे, अने शेष ए७४७३६नो आंक रहे तेने नाग पहोंचे नही माटें पडतो मूकीये. पनी लब्धराशिना चालीश हजारे गुणेला आंकनी साथै ए २५४७ नो यांक मेलवीयें, तेवारें २५२०३५४ नो अांक आवे एटली प्रतिकला थश्तेनी कला करवा सारु एने गएीशनो जाग आपीयें, तेवारें १२७७०ए७६० कला अने उपर आठ प्रति कला थाय तेना वली योजन करवा सारु ए आंकने जंगणीशनो नाग ापीयें, तेवारें ६७ २५३१३५ योजननी नपर पांच कला अने आठ प्रतिकला एटला योजनना चो सला खांमवा हिमवंत देवना थाय. हवे महाहिमवंत पर्वतना प्रतरतुं गणित करवं, तेनो वरतारो लखीय बैये. हिमवंत देवना उत्तरनी पासें जे जीवानो वर्ग ते लघु जीवावर्ग कही अने महाहिमवंत पर्व तना बेहडानो जे जीवावर्ग ते गुरु जीवावर्ग कहीये. ते बेदुने एकता मेलवीने तेनुं अई करीये, तेवारें उ०१२0 0 0 0 0 0 एटलो आंक थाय तेनुं मूल शोधी तेवारें लब्धराशि ७३०५५ आवे अने बेदराशिनो आंक १ ७६७७१० नो आवे. तथा शेष राशि ३३७५७ ५ नो आंक आवे, तेने पांत्रीशना श्रांक साथें अपवर्तियें, एटले पांत्रीशे नाग यापीयें तेवारें ए६५ नो आंक आवे, पनी बेदराशिनो आंक १७६७७१०, तेने पांत्रीशे अपवर्तियें, तेंवारे ५०५०६ नो श्रांक थावे.

·२०G अढीछीपना नकशानी हकीगत. दवे पूर्व जे मूल शोधतां ७३७५५ नो अंक लब्धराशिनोबायो ,ते आंकने महा हिमवंत पर्वतना पहोलपणानाबाण रूप एंशी हजार कला , तेनी साथै गुणिये, ते वारें 3000000000 नो अांक थाय. हवे शेष राशिने अपवर्तन करतां जे ए६५ नो आंक आव्यो , तेने महाहिमवंत पर्वतनी पृथुत्व रूप आठ हजार कलानी साथै गुणी, तेवारे ७७४७00000 नो आंक थाय, ते आंकने अपवर्तन करेलो जे बेदराशिनो ५०५०६ नो आंक , ते आंके नागाकार यापीयें तेवारें १५३२० नो आंक आवे, शेष ३ ए६० नो आंक वधे, तेने नाग पोहोंचे नही माटे पडतो मूकीयें अने १५३४० ना आंकने पूर्व जे एंशीहजार गुणो करेलो लब्धराशिनो 300GU0 0 0 0 0 नो आंक , तेनी साथै मेलवियें, तेवा रें ७०७०७४ १५३४० नो अांक प्रतिकलानो थाय, तेनी कला करवा सारु ए आंकनें । गणीशे जाग आपीयें, तेवारे ३७२१४ए५५४४ एटली कला उपर चार प्रतिकला थाय, वली एना योजन करवा सारु ए कलाना आंकने बीजी वार गणीशे जाग आपीयें, ते वारे १५७६७१७६ योजन उपर दश कला अने चार प्रतिकला थाय, एटला सम चोरस योजनना खांमवा महाहिमवंत पर्वतना जाणवा. हवे दरिवर्षदेत्र बीजुं नाम हरिवास क्षेत्र तेनुं प्रतर करवानो वरतारो कहीयें बैयें, महाहिमवंत पर्वतनी उत्तर पासें जे जीवानो वर्ग ते लघु जीवावर्ग कहीयें, थने हरि वास क्षेत्रने बेहडे निपध पर्वतने लगतो लांबपणानो जे जीवावर्ग ते गुरु जीवावर्ग क हीयें. एबे जीवावर्गनो सरवालो करी एको मेलवीने पड़ी तेनु अर्ब करीयें तेबारे १५१0000000000 नो आंक आवे, तेने समविषम करी मूल शोधिये तेवारें वर्ग मूल १२२ए१५६ लब्धराशिनो आंक आवे, अने ११७६७४ शेष राशिनो आंक आवे तथा २१५ए एटले लेदराशिनो आंक आवे. हवे शेषराशिना आंकने चारे अपहरिये तेवार २७६७१ नो अांक आवे, तेमज बेदराशिना आंकने पण चारें नाग पीयें, तेवार ६१४५७३ नो अांक आवे. हवे मूलनी लब्धराशिना आंकने हरिवासदेवना पहोलपणानो बाण १६०००० कला रूप दे, तेनी साथै गुणी तेवारें १ए६६६३३६००० नो क ावे, तेने एक बाजु मामी राखीये. पही शेषराशिना आंकने चारें अपवर्तन करतां जे २७६७१ नो आंक श्राव्यो बे, तेने हरिवर्ष देवना पहोल.पणानी१६000 कला साथै गुणोयें,तेवारें।४२७३६०००० ·-- -- अढीवीपना नकशानी दकीगत. १७ए नो आंक थाय. ए आंकने चारें अपवर्तना करेली वेदराशिना जे ६१४५७३ नो आंक जे, ते आंके जाग आपीयें, तेवारें २०३ नो यांक आवे. शेष एए०६७१ नो आंक वधे, तेने नाग पहोंचे नही, माटे एमज रहेवा आपीयें. अने ७२०३ ना आंकने एक लाखनेशान हजारें गुणेला लब्धराशिना आंक साथें मेलवीये तेवारें? ए६६६३३६७२०३ नो आंक प्रतिकलानो थाय, तेनी कला करवाने अर्थे उगपीशनो नाग आपीयें, तेवारें १०३५०७०३५३७ कला थाय, तेना योजन करवा सारु फरी बीजीवार गणीशे नाग थापीयें, तेवारें ५४४७३७० योजननी उपर सात कला थाय. एटला हरिवा स क्षेत्रनी नमिना एक योजनीया समचतुरस्त्र खमुक जाणवा. हवे निषधपर्वतर्नु प्रतर करवानुं गणित कहियें बैयें, हरिवासक्षेत्रने बेहेडे निषधप वतने लगतुं जे लांबपएं तेनी जीवानो वर्ग ते लघुजीवा वर्ग कहीयें, तथा निषधप वंतनी उत्तरनी पासें मेरुपर्वत तरफ जे निषधर्नु लांबपणुं तेनी जीवानो जे वर्ग, ते गुरु जीवावर्ग जाणवो. ए बे जीवावर्गना आंकनो सरवालो करी तेनुं अई करीयें, तेवारें १ २५७६0000 नो अंक थाय,तेनुं वर्गमूल शोधिये तेवारे १६०७१०४ लब्ध राशि थाय, अने १५२५१४ एटली शेषराशि रहे, तथा ३२१६२७ एटली बंद पशि आवे, एत्रण राशि थर. हवे शेषराशिनोयांक मांझीने तेने शोलने के अपवर्तियें एटले नागाकार यापी ये, तेवारें ए५३२४ नो अांक श्रावे. तेमज ते बेदराशिना आंकने शोलें अपवर्तियें तेवारें २०१०१३ नो अांक आवे. पनी लब्धराशिनो यांक जे १६०४१४ नो ने तेने निषध पर्वतना पहोलपणानी ३२000 कलानी साथै गुणी, तेवारें ५१४५ए३२७0000 नो आंक आवे, तेने एक बाजु सखी राखीये. दवे शेषराशिने शोजना के अपवर्तन करेलो जे एए३२४ नो अांक , तेने निषध पर्वतना पहोलपणानी जे ३२०० कला , तेनी सा| गुपीयें, तेवारें ३०५०३६000 नो आंक आवे, तेने शोले अपवर्तन करेली बेदराशिनो जे २०१०१३ नो आंक ने, ते आंके नागाकार आपीयें, तेवारें १५१७४ए नो आंक थावे. शेष १५७५६३ नो आँक वधे, तेने नाग पहोंचे नही माटें पडतो मूकिये, अ ने त्रए लाख वीश हजारें गुणेला लब्धराशिना आंकनी साथें ए १५१७ वए नो श्रांक मेलवियें, तेवारें ५१४ एए३४३१७४ए नो आंक प्रतिकलारूप थाय, तेनी कला कर , ·११० अढीछीपना नकशानी हकीगत. वाने अर्थ ए आंकने गणीशनो नागाकार आपियें, तेवारें २७०७३७६३७२ कक्षा नी उपर सत्तर प्रतिकला थाय तेना योजन करवा सारु फरी पण उगणीशनो नाग आपीयें, तेवारें १५२५४६६५६ए योजन उपर सत्तर कला अने सत्तर प्रतिकला था य, एटलुं निषेध पर्वत, प्रतर गणित जाणवू. एटले नूमिना एकेका योजनना सम चतुरस्त्र खंमूक एटला थाय ॥ इति ॥ - हवे विदेहानु प्रतर गणित करी देखाडिये बैयें, निषधपर्वतनो मेरु तरफ जे बेहेडो तेनो जे जीवावर्ग ते लघुजीवावर्ग जाणवो, अने जंबूदीपनी मध्यनो वचमांनो जे अर्थनाग तिहां सुधी जे बाण अथवा जीवा तेनो जे वर्ग ते गुरुजीवावर्ग जाणवो. एवे जीवावर्गने एकता करता जे आंक आवे,तेनुं अई करीयें, तेवारें ३४०५२00000000 नो आंक आवे तेनुं मूल शोधिये, तेवारें १७५५३१७ नो आंक आवे,अने १३७७७७६ एटली शेष राशि रहे, तथा ३६५७६३६ एटली बेदराशि आवे, ए त्रण राशि अइ. हवे शेषराशिना बांकने चारें अपवर्तन करीयें,तेवारें ३६ए७१ए नोक थावे बने बेदराशिने चारें अपवर्तन करीयें, तेवारें ए३२६५ए नो आंक आवे. हवे लब्धराशिनो अांक १७४५३१७ नो , ते आंकने विदेहानुं जे बाण एटले पहोलपणुं तेनी ३२०००० कला , तेणें करी गुणाकार करीये तेवारें एए०५० १७६0000 नो आंक आवे, तेने एक बाजुयें मांमी राखीये. पनी शेषराशि ने चारें अपवर्तन करतां जे ३६ए७१ए नो अांक आव्यो , तेने विदेहाना पहोल पणानी ३२000 कलानीसाथें गुणी,तेवारें ११७३१ 0000000 नो आंक आवे, तेने चारे अपवर्तन करेली बेदरा शिनो जे ए३२६एए नो अांक ,तेणे करी जागाकार आपीयें तेवारें १२२२७ नो आंक आवे अने नपर नो अांक वधे, तेने नाग पहोंचे नही, माटे तेने पडतो मूकीयें, अने १२७२२७ नो जे आंक जे ते पूर्व अपवर्तन करीने विदेहानी लंबाश्नी कला साथें गुणेलो जे लब्धराशिनो यांक तेनी साथै मेलवीय, तेवारें एएस ५७१२२७ नो आंक प्रतिकलानो थाय. पनी एनी कला करवा सारु गणीशें नाग आपियें. तेवारें ३१०ए०४६७४ एटली कला थाय, उपर पन्नर प्रतिकता वधे, तेना योजन करवाने अर्थे फरी ए आंकने गणीशे नाग आपीयें, तेवारें १६३५७३ए३०२ योजननी उपर दश कला अने पन्नर प्रति कला थाय. एटलुं विदेहानु प्रतर गणित जाण ॥ हवे ए प्रतरना सरवालानो अवशेष कहे . ए दक्षिणरताई आदें देश्ने जे क्षेत्रो , , ·अढीहीपना नकशानी हकीगत. १११ तथा पर्वतो तेना प्रतरतुं गावं, एटलो चोसला योजनना गणितपदनुं करवं ते व्यवहा रमार्गे देखाडयुं, तेमज मेरुथकी उत्तरदिशिये जे ऐरवत क्षेत्र आदें देश्ने देस्रो तथा प वतो जे तेनो पण उत्तरविदाई पर्यंत एज रीते वरतारो वर्तवो,पनी सर्वनो सरवालो ए को मेलववो अथवा जंबूछीपना विदेहाई पर्यंत अर्षनागना चोसला योजनीयां खम जेनुं गणित उपर करी आव्या बैयें, तेने एकता करी सरवालो वांधीने पडी बमणा क रीयें, तेवारें "सगलयनग्य” ए गाथामां कहेली संख्या जेटलां प्रतर पाय. ए प्रतर क रवाना यंत्रनी स्थापना नीचें करीयें बैयें. -- - प प्रतरकरणं. उत्तरजरतार्थस्य । हिमवजिरे हिमवंतत्रस्य। लघुजीवावर्गकला. ४११००ए७५०० ७५६00000000३२४४०००००००० गुरुजीवा वर्ग कला. ७५६००000000२२४४00000000५१२४00000000 उनयमीलनेकला. १९७०ए००ए७५००३००० 0000000७३६000000000 तबलीकरणेकला. ५५४५०४७५०१५0000000000३६४00000000 वर्गमूललब्धकला. २४१ए६० ३०७श्एन ६०६एएए शेषराशिः॥ ४७१५० एएएए६ ७७२३१ए चेदराशिः॥ ४०३एशन ७१एए६ १२१३१७ अपवर्तनांक १० शून्येनापवर्तना. हतेऽपवर्त्तनेशेषराशिः ४०७१५ ६४एए कृतेऽपवर्तनेदराशिः ३एश १ए३६४ए एथुत्वकलाः॥ ४५३५ २००७ तशुणोलब्धराशिः १०एन्६ए००० ७७४५ए६०००० २४२७७३६०००० पृथुत्वेनशेषांशगुणाः १७४२३५३७५ १२एएए30000 ३०एश६0000 बेदनागेनलब्धकला. ३७ शेप७०३१ ६६एश्शेप ए३२५४४ शेएष ४७३६ तासांवृहज्ञशिक्षेत्र. १०एG2603 ७७४५ए६६६ए २४२७३७५४४० एकदा एनागकता ए७६श्वतन्यप्र११/४०७६२४५७प्रएर २७७७०ए७६०प्रज पुनः १ए जागेयो ॥२०३२ का १५-२१४५६ए७१क०-६७३५३१४५क०५ प्र०११ प्र०१० प्रत 80OOD ·१८४५३१० १४७८९७६ १६ १ ३६९७१९ GOOou 00 ५९०५०१७६०००० १२७ अढीहीपना नकशानी हकीगत. महाहिमवजिरेः ।। हरिवर्षत्रिस्य ५ निषधगिरेः ६ विदेहावस्य ५१२४00000000१०५0000000000१ ए७१६00000000/ ३२००४०००००००० १०ए००००००००००१ए१६००००००००३२००४00000000३६१०००००००००० १५६३४००000000३०२१६00000000५१७२000000000 ६८१०४०००००००० उन्१२००000000१५१0000000000२५८६000000000) ३४०५२०००००००० G३८५५ १२२१४६ १६०७१०४ ३३नए७५ ११०६४ १५३५९४ १७६७७१० २४एशएश ३२१६२० ३५) ४ एनए २७६७१ एए३२४ ५०५०६ ६१४५७३ २०१०१३ ९२२६५९ १६०००० ३२०००० ३२०००० ७०306800000 १ए६६६३३६०० ५१४एए३२० HGOOOOO ४४७३६०००० ३०५०३६७0000) ११८३१००८०००० १५३४०शेष३७ए६०७ २०३ शेष.५५०६७११५१७४एशेर ५७२६३/१२८२२७शेष२८४४०७ ७०७ ०७४ १५३४० ९ए६६६३३६७१०३ ५१४एए३४३१७४ए ५९०५०१८४८२२७ ३७२१४ए५५४वप्रन्ध १०३५७०३५३७२७००३६न्शप्र१७/३१०७९०४६७४८५१५ १९५६७१८९क०१०५५४७७३७० क०७१७२५५६६५६एक १७/१६३५७३९३०१०१० प्र०४ प्र०१७ हवे घनगणित गणवानी रीत कहे . पूर्वं जे प्रतरगणित कयुं ते प्रतरतुं गणित नूमिकानुं गणाय ने, तेहीज प्रतर गणि तनो श्रांक मामीने पर्वतोनुं धन गणित करीयें; केम के, पर्वतनी नूमिकाना तलियां प्रत र गणित जेटलां होय,माटें तेटलो अांक मामीने ऊंचपणाना आंके गुणीये,तेवारें तेनुं घनगणित थाय. ए संदेपथी कडुं. विशेषार्थ तो आम , के वैताढ्यने तलीये नूमिका, प्रतर ५१२३० योजन उपर बार कला एटबुं बे. पहेली मेखला पर्यंत पचास योजन पदोलुं अने दश योजन ऊंचु डे, माटे ए प्रतरना गणित पदनो अांक तेने दशे गुणाकार करीयें, तेवारें ५१५३०७६ यो जन उपर ब कला एटलुं नूमिकाथी मामीने पहेली मेखला सुधी धनगणित होय. हवे पहेंली मेखलायें पर्वत सांकडो .केम के,पचास योजन वैताढयनी लंबाश्मांथी प्र०१५ ·अढीवीपना नकशानी हकीगत. १२३ दश योजन एक पासें मूक्या, अने दश योजन बीजे पासें मूक्या, तेवारे त्रीश योजन वैताढ्य पहोलो , मार्ट पहेली मेखलायें पर्वतर्नु तलियुं त्रीश योजन , तिहां प्रतर (३०७३) योजन उपर अगीयार कला , अने तिहाथी दश योजन ऊंचा चडियें तिहां सुधी ए पर्वत बेनु पासें सरखो त्रीश योजन पहोलो बे, माटें प्रतरना आंकने द श योजननी उंचाइ साथै गुणीये, तेवारें (२०७३७४५) योजन उपर पन्नर कला एट लुं पहेली मेखलायें घनगणित जाणवू. वली बीजी मेखलायें ए पर्वतना दश योजन उत्तरनी पासें मूकीय, अने दश योजन ददिपनी पासें मूकीयें, तेवारें वैताढ्य पर्वत वश योजन पहोलो ने, अनें बन्ने पासे म थाला पर्यंत पांच योजन उंचो , तेमाटें तिहां दश योजन पहोलो , तेना प्रतर गणि तनो आंक १०२५६१ उपर दश कलानो ,तेने उंचपणाना पांच योजन साथें गुपीयें, तेवारें ५१५३०७ योजन उपर बार कला एटलुं बीजी मेखलायें घनगणित थाय. हवे समस्त वैताढ्य पर्वतर्नु धन गणित कहीयें बैयें, वैतादयतुं प्रतर गणित ए२५१५३ योजन उपर चौद कला , ए बांकने वैताढयनी पच्चीश योजननी उंचाइजे, परंतु तेमां जुदी जुदी त्रण राशिने जुदा जुदा उंचाइना योजन साथै त्रण प्रकारनो पूर्वोक्त रीतें गुणाकार करीयें, तेवारें सर्व मती ७० एए योजन उपर चौद कला थाय. हवे हिमवंत पर्वतर्नु धन गणित कहे . हिमवंतने तलीये २१४५६ए७१ योजन आठ कला अने दश प्रतिकला एटलु प्रतरगणित , तेने हिमवंत पर्वतनी एकशो योजननी कंचा , तेनी साथें गुणतां (२१४५६ए७१३४) योजननी नपर शोल कला अने बार प्रतिकला एटलो आंक घनगणितनो थाय. महा हिमवंत पर्वतर्नु घनगणित कहे , एने तलीये प्रतर गणित १एए७६७१७६ योजन दश कला अने पांच प्रतिकला , ए पर्वत बेदु पासें सरखो ब0 योजन उंचो में, माटें प्रतर गणितना आंकनें बशें गुणो करतां ३५१७३६३७३०७ योजन उपर वार प्रतिकला एटलुं धनगणित थाय एटले योजनना चोसला खंतुक थाय. निषध पर्वतर्नु धनगणित कहे . निषध पर्वतने तले १४२५४६६५६ए योजन उपर अढार कला एटलुं प्रतर गणित , तेने ए पर्वतनी चारशें योजननी ऊंचाइ साथै गु पीयें, तेवारें (५७७१७६६ एज) योजन उपर अढार कला घनगणितनी थाय. जे मनुष्य पूर्वोक्त गणित प्रमुख करवाने आलसु होय ते मनुष्यने वास्ते यंत्रोनी स्थापना करेली , तेना उपरथी जोइ लेवू, अने जे मनुष्य माह्या निपुणबुधिवाला उद्यमवंत दशे, ते तो पोतेंज गणित करी वारो करी लेशे. , १५ ·सकल वैतान ११४ अढीहीपना नकशानी दकीगत. घनगणितनांयंत्रनी स्थापना. घनगणित क. प्रति नच उच्चपणा साथे कता. १७३५३०५/१६ प्रतर प्रमाणम्. त्वम् गुणवं. वैताढ्यनूमौ. ५१३३०७/१२ ०५१३३०७ कतार १० ५१३३०७६। ६ वैताढ्यप्र.मे. ३०३२जन १२११३०७३ज्व ११ १० ३०७३न्वयार५ वैताढयहि.मे. २१५५६ए ? G१० १०२४६१ ।१० ५१३३०७१ ६७२५३१४५, ५ जए।२१५३ श्री ३५ एशिएर४ हिमवति. १९५७६७१७६१० ५१४५६एशन०१ ००२१४५६९७१४४।१६।१२ महाहिमवति ५५४७३७७०७ ५/१९५८६८१८६३१०१५ २००३९१७३६३७३०८५१२ निषधे. १५२५४६६५६ए १७ १७ १४२५४६६५६९।१८ १०० ५७०१८६६२७९७९ विदेहाई. १६३५७३ए३०२१० एवं ३नएएए३७२७ योजनानि ॥ ३न्एएए३७२ मेरोरुत्तरतः ॥ ए१७७४५६ सर्वप्रतराणामेकादयोरपि पार्श्वयोरयमंकः॥ हितीयप्रकारे ११३७१६६ए५ ।को. ध० ४७५ . ३६ न्यूनं जवति । पूर्वोक्तं गणितपदमिदं ए०५६ए।१५० । को. ११ ह. ६२ सिद्धांकाः। दक्षिणनरताई. 0 वैताढये. धनराई संपूर्णचरते. हिमवति. हैमवति. महाहिमवति. हरिवर्षे. निषधे. विदेहाई. कुप्रमुख सर्वना सिम थयेला अांकनो यंत्र. इषवः जीवाः। धनुःष्ठानि. बाहवः । २३३/ एउपर ए७६६ क.? २३१७७३११ १०७४३१५ ५२६६ १४४७१५ १४५श्नर १एश १५७ २४ए३श २५२३४ ५३५१५ ३६न्धाध३७६७१५ ३७०१० ६७५पा३ उन्एधार ५३ए३१॥६ ५७शएश१० एश्वाए १६३१५।१५/७३ए०११२३ G४१६४ १३३६१।६।। ३३१५१७ एव१५६ाश १२४३४ाए २०१६पा ५०००० १0000०. यो.१५७११११११६०७३।१३, ·. १श६॥ ३० वि० . अढीदीपना नकशानी हकीगत. प्रतरगणितानि. क.प्र. धनगणितानि वैताढय नूमौ. १७३५धन ५१२३०७६६ ५० वि० ५१२३०७१।१०वि० १०२४ ३०७३७४१५ २०७३७॥११६११० ५१३३०७१ ३०३श्नन्नरश सकलवैताढयग. G७०एशए क १५ १४५६एशनर २१४५६ए७१४५१६। प्रतिकला. १२ ६७३५३१४ापार १एपन्६१७६११५ ५५४७७३७०७ ३ए१७३६३७३० प्रतिकला १२ १७२५४६६५६१७१७ ५७०१-६६२७एए १६३५७३ए३०।११ इति अष्टप्रकारगणितं समाप्तं । हवे ए जीवाप्रमुख गणितनी संग्रह गाथा कहे ॥जोयण सहस्स नवर्ग, सत्ते वसया हवंति अडयाला ॥ बारसय कला सकला, दाहिण जरह जीवा ॥१॥ दसचेव सहस्सा , जीवा सत्तय सयावीसाइं॥ बारसय कला कणा, वेयड्ड गिरिस्स विन्नेया॥ ॥च उदसय सहस्सा, सयाई चत्तारि एग सयराई ॥ नरहड्डत्तर जीवा, बच्चकला कणिया किंचि ॥३॥ चवीस सहस्साई, नवयसए जोयणाण बत्तीसे ॥ चुनहिमवंत जीवा, आयामेणं कलई च ॥ ४ ॥ सत्तत्तीस सहस्सा, बच्चसया जोयणाण चल सयरा ॥ हेमवयवासजीवा, किंचूणा सोलस कला य ॥ ५ ॥ तेवन्न सहस्साई, नवयसया जो यणाण गतीसा ॥ जीवाय महाहिमवे,अक्कला चक्कालाय ॥६॥ एगुत्तरा नवसया, तेवत्तरिमेव जोयण सहस्सा ॥ जीवा सत्तरस कला, अबकला चेव हरिवासे ॥ ७ ॥ चवणवा सहस्साई, बप्पन्नहियं सर्यकला दोय ॥ जीवा निसहस्सेसें, लरकं जीवा वि देहये ॥ ॥ ॥ इति जीवासंग्रहगाथा ॥ नवचेव सहस्साई, बावमा सयाई सचेव ॥ सविसेस कलाचेगा, दाहिणजरह धषुपि ॥ ए ॥ दसचेव सहस्साई, सत्तेव सया हवंति तेयाला ॥ धषुपिठं वेयड्डे, कलाय पन्नरस हवंति ॥ १० ॥ सोलस चेव कला ज, अहिया हुँति अपनागेणं ॥ बाहावेयडसन, थहासीया तहा चरो ॥ ११ ॥ चउदस य सहस्साई, पंचेव सयाई अध्वीसाई ॥ श्कारसय कला, धषुपि उत्तर स्तं ॥ १२ ॥ नरहयुत्तर बाहा, अमरस हुँति जोयण सयाई॥ बाणग्य जोयणाणिय, अषकला सत्तय कला ॥ १३ ॥ धषु हिमवेकल चउरो, पणवीस सहस्स उसय तीस ·AM , , १२६ अढीहीपना नकशानी हकीगत. हिया ॥ बाहा सोलह कला, तेवन सयाय पन्नहिया ॥ १४ ॥ अडतीस सहस्स स गसय, चत्ताधषुदस कलाय हेमवए ॥ बाहा सत्तसिए, पणपन्नेतिनिय कला ॥ १५ ॥ धषु महहिमवे दसकल, दोसय तेण सहस्स सगवन्ना ॥ बाहा बाणग्यसए, बहत्तरे नवकलई च ॥ १६ ॥ चुलसी सहसासोलस,धपुहरिवासे कला चनक्कं च ॥बाहा तेरस हस्सा, तिसयगसच उकल सड्ढा ॥ १७ ॥ निसह धपुनवकलालस्कु, सहसचवीस तिसय बायाला ॥ बाहा पन्नसियं, सहस्स वीस्सं उकलय ॥ १७ ॥ सोलस सहस्त अडसय, तेसीयासढतेरस कला य ॥ बाहा विदेहमशे, धनुपिहुं परियरस्सई ॥ १५ ॥ ॥ इति धनुःटष्ठबाहासंग्रहगाथा ॥ लरकहारसएण, ससदस्ता चनस्सया य पणसीया॥ बार कल बविकला, दाहिण नरहरूपयरंतु ॥ २० ॥ सत्तहियातिन्निसया, बार सयस हस्त पंच लरका य ॥ बारसय कला पयरं, वेयवगिरिस्त धरणितले ॥१॥ जोयण ती सं वासे, पढमाए मेंहलाइ पयरमिमं ॥ लरकतिगतिसयरिसया, चुलसी कार सक ला ॥ २२ ॥ दस जोयण विरकने, बीया मेहलयपयरमिमं ॥ लरकोचवील सया, गस दस कलाय ॥ २३ ॥ अडसीया असया, बत्तीस सहस्स तीस लरका य ॥ कलबार विकलिगारस, उत्तर नरहः पयरमिमं ॥ २५ ॥ दोकोडि चउद लरका, सह सा बप्पन्न नवसग सयरा॥अकला दस विकला, पयरमिमं चुनहिमवंते ॥ २५॥ हे मवए बक्कोडी, बावत्तरि लरक सहस तेवन्ना॥पण्यालसयं पयरो, पंचकला अविकलाय ॥२६॥ गुणवीसकोडि अडव, न लरक अडसहिसहस सयमेयं । चुलसीयंदससय कला, पणविकला पयरुमहहिमवे ॥ २७ चनवन्नं कोडीन, लरकासीयालतिसयरि सह स्सा ॥ अच्सय सतरिसत्तय, कलान पयरं तु हरिवासे ॥२॥ बायालं कोडिसयं, सरका चउपन्न सहस बासही ॥ पासयगुणत्तरकल, अमरस्स निसहपयरमिमं ॥ २ए ॥ ते सहि कोडिसयं, सरका सगवन्न सहस गुण्याला ॥ तिसय उडुत्तर दसकल, पन्नरसकला विदेह ॥३०॥ इतिप्रतरप्रमाणसंग्रहगाथा ।। दस जोयषुसए पुण, तेवीस सहस्स लरक गवन्ना ॥ जोयण बावत्तरि ब, कलाय वेयड्ड घणगणियं ॥ ३१॥ अन्सया पणयाला, तीसं लरकातिहत्तरि सहस्ता ॥ पनरस कलायघणो, दसस्सुए दो बीयम्मि ॥ ३ ॥ सत्तहिया तिन्निसया, बारसय सहस्सा पंच लरकाया ॥ अवराय बारसकला, पणुस्स ए दो घणगणियं ॥ ३३ ॥ सत्तासीई लरका, उणवीसहियाय बिणव सयाई ॥थत पावीसयनागा, चन्दस वेयड्ढ घणगणियं ॥ ३५ ॥ हिमवंति उसय चनदस, कोडी बप्प न सरक सग नई ॥ सहसा चढ्यात सयं, सोलस कलबार विकलघणं ॥ ३५॥ गुणया ल सयासत्तर, कोडी बत्तीस लरक सगतीसा ॥ सहसातिसय अडुत्तर, बारविकलपण , ·अढीदीपना नकशानी दकीगत. ११७ महाहिमवे॥३६॥गवन्नसहस अगर कोडि बासहि लरक गुणतीसंग सहसानव सयएए, सीनिसहस्स घणगणियं ॥३७॥ इति घनगणितसंग्रहगाथा॥इति जंबुहिपाधिकारः॥ हवे लवणसमुनो अधिकार कहे . जेम गाय पाणी पीवाने तलावमा प्रवेश करे, तेवारें तेनी पाडली बाजुची दोय, थने आगली बाजु नीची होय तेने गोतीर्थ कहीये, तेम लवण समुश्माहे पण एक जंबुद्दीपनी जगतीथकी अने बीजो पहेली तरफथी लवणसमुनी जगती थकी एम बे पासाथी नीकलीने वचमां पंचाएं पंचाहजार योजन सुधी पाबली नृमि उंची श्रने बागलीनूमि नीची जे, जगतीथकी लवणसमुश्नी दिग्माल तरफ जातां थोडी थोडी जलवृद्धि यतां ज्यां पंचाऐ हजार योजन थाय , त्यां समनूतलयकी सातशे योजन पाणीनी उंची वृद्धि अने एक हजार योजन पाणी उ ने. नीचें तथा उपर दश हजार योजन पहोली अने मूलयकी सत्तर हजार योजन वं ची, एवी लवणसमुनी मध्यमां पाणीनी शिखा ने, तेनी उपर बे गाउ उंची पाणी नी वेल जे ते एक अहोरात्रमा वे वखत वघे बे. लवणसमुश्ने विषे वचमां पाणीनी मेखलायें चार दिशिने विषे वजमय चार पाताल कलशा , ते कलशानी एक हजार योजन करी जाडी . तथा नीचें धने उपर दश हजार योजन पहोला , अने वचमा एक लाख योजननुं पेट पदोलू ले तथा ते क लशा एक लाख योजननूमिमांहे उमा बे. ते चारे पूर्वदिशिथी दक्षिणावर्त गणतां एक वडवामुख, बीजो केयूप, त्रीजो यूप, चोथो ईश्वर, ए चार नामें चार कलशा जाणवा. हवे जंबूदीपथकी पंचाएं हजार योजन जातां लवणसमुश्ना दश हजारयोजन वि स्तारवाली पाणीनी शिखा आवे, तिहां बे लाख, नेवू हजार योजन विष्कंन . तेनो वर्ग करी ते वर्गने वशे गुणतां जे राशि यावे, तेनुं मूल शोधायें. तेवारें (ए१७०६०) योजन मध्यपरिधि थाय. तेमांथी चार दिशाना चार कलशे चालीश हजार योजन के ध्या , ते बाद करतां बाकी (७७०६०) योजन रहे, तेने चारे जागे वहेंचतां १९२६५ योजन थाय, एटलो एकेकी दिशिना महोटा कलशनुं मांदोमांहे अंतर थाय, ते अंतरना योजनमाहे वली एकेकी दिशायें नव नव श्रेणी न्हाना पाताल कलशोनी बे, तेणें ( १५०००) योजन संध्या में, अने (३२६५) योजन ते कलशनी ठीकरीने जाडपणे रुंध्या बे. तिहां प्रथम श्रेणिमा २१५ बीजीमा २१६ त्रीजीमा २१७ एम एके को कलश वधारतां यावत् नवमी श्रेणिमा (२२३) कलशा , तेनव श्रेणिनो सरवालो करतां (१९७१) कलशा एक दिशिना अंतरने विषे , तेवीचार दिशिना कलश मेल ·१२७ अढीदीपना नकशानी हकीगत. वीये, तेंवारें (४) कलशं थाय. ते प्रत्येकनीतीकरी दश योजन जाडी , अने एक शो योजन प्रमाण नीचें तथा उपर पहोला , अने एक हजार योजन नूमिमांहे नं मा डे, तेटलाज मध्यमां पेटें पहोला . एवा न्हाना कलश ते जे स्थानकें महोटा क लशे नूमि रुंधी नथी तेवा जलमेखलाना प्रदेशे नामें नगमें ए कलशा जे. महोटा चार पाताल कलशाना अनुक्रमें पूर्वदिशिथी दक्षिणावर्त लेतां एक काल, बीजो माहाकाल, त्रीजो वेलंब,अने चोथो प्रनंजन, ए चार नामें चार अधिष्ठायिक देवता ने तेनुंएक पल्योपमायु.अने बीजा न्हाना कलशनाअधिष्ठायिक देवोनुं अपव्योपमायु जे. महोटा पातालकलशाने अधोजागें वायु , अने वचला नागमा वायु तथा पाणी बेदु ने अने उपरला नागमा एकखं पाणीज . ते वायु एक अहोरात्रमा पाणीने घे वखत दोन पमाडे बे, तेथी पाणीना वेलनी वृद्धि थाय जे, जेवारे पाणीना जोरथी कलशा उनराय , तेवार समुनुं पाणी वधे से, एवो सहेजयी चाल ले. बहेंतालीश हजार नागकुमार देवता ते मांहे पेसती पाणीनी वेलने धरी राखे , व ली शात हजार नागकुमार देवता तो उपरनी बे कोशथी उपरांत जे वेल वधे , तेने वारी राखे . तथा बहोंतेर हजार नागकुमार देवता ते बाहिरली धातकीखममा प्रवे श करती वेलने निवारण करे . ए रीतें (१७४00) नागकुमार देवो पाणीनी वेलने धरी राखे , माटें ए वेलंधर देवो कहेवाय बे. जंबुद्धीपनी जगतीथकी पूर्वादि चारे दिशायें (४२०००) योजन लवणसमुश्माहे जातां अनुक्रमें पूर्वदिशियें गोथुननामें आवास पर्वत , दक्षिणे दिग्नास नामें श्रावास पर्वत , पश्चिमें शंख नामें आवास पर्वत ,अने उत्तरें दिक्सीम नामें आवास पर्वत जे. ए चारे दिशिना पर्वतोने विषे अनुक्रमें एक गोथून, बीजो शिवदेव, त्रीजो शंख थ ने चोथो मणोसिल, ए नामें वेलंधर देवताना राजा एवा नागकुमार देवो रहे जे. जे दिशियोने विषे रहे ,तेने वेलंधर कहीयें बने विदिशियोने विर्षे रहे तेने थनुवेलंधर कहीये. शान प्रमुख चार विदिशिने विषे कर्कोटक, विद्युत्प्रन, कैलास अने अरुणप्रन, ए वे नामें चार आवास पर्वत के तेने विषे अनुक्रमें कर्कोटक, कर्दम, कैलास अने विद्यु त्प्रन एवे नामें चार वेलंधर देवोना राजा नागकुमार देवता रहे . * ए वेलंधर थने अनुवेलंधर नामें जे आवास पर्वतो जे ते (१०२२) योजन मूलने विषे पहोला,अने (५२४) योजन शिखरने विषे पहोला , तथा (१७२१) योजन उंचा जे, ते पाते पर्वत सर्व वेदिकापने वनखंग तेणे करी सहित , तथा पूर्वदिशिथी अनु ·अढीबीपना नकशानी हकीगत. १२ए क्रमें सुवर्ण, अंकरत्न, रू', अने स्फाटिकरत्नना गोथूनादिक चार पर्वत ने अने विदि शिने विषे जे चार पर्वत लेते रत्नमय जाणवा. ए आत पर्वत जंबुद्दीपनी दिशा तरफ ए६ए योजननी उपर एक योजनना पचाएं नाग करीयें, तेवा चालीश नाग अधिक एटला पाणीनी उपर देखाय ,अने मांदेली लवण समुनी शिखानी दिशिथी जोतां ए६३ योजननी उपर एकयोजनना पंचाएं नाग करीये, तेवा (७७)जाग जेटला पाणीनी उपर देखाय . लवणसमु मध्ये पंचाएं हजार योजने जतां सातशे योजननी जलधि ने. तो बहेंतालीश हजार योजन जश्ये, त्यां वेलंधर पर्वत , ते स्थानकें केटली जलधि होय? ते जाणवानी रीति बतावे . थाहींयां प्रथम श्रेणि पंचाएं हजारनी, बीजी सातशेनी, अने त्रीजी श्रेणी बेहेंतालीश हजारनी, एवी आंकनीत्रण श्रेणिमांमीयें, ए त्रण यांकनी राशि मांझ्या पनी ते राशि "एणमशिन ए" गाथाना विधियें गणीयें, ते आवी रीतें के वचमांनी जे सातशेनी श्रेणि तेने डेली बहेंतालीश हजारनी श्रेणी गुपीयें, तेवारें बे क्रोड ने चोराणुं लाख थाय. पनी पहेली श्रेणी जे पंचायुं हजारनी ने, तेनी साथें नाग वेहेंचीयें, तेवारें त्रणरों ने नव योजन उपर एक योजनना पंचाएं नाग करीयें, तेवा पीस्तालीश जाग यावे, ए रीतें संजूतलें जंबुद्दी जोतां बहेंता लीश हजार योजने एटली जलधि होय. अने पंचाएं हजार योजने एक हजार योजन लवण समुंश् संमो , तो बहेंता लीश हजार योजने केटलो मो जे ? तेनुं गणित आवी रीतें करवं, के बहेंतालीश द जार योजनने हजारने आंके गुणी, तेवारें चारकोडीने वीश लाख थाय. तेने पंचा' हजार नागें वेहेंचीयें, तेवारें चारशे ने बहेंतालीश योजन उपर एक योजनना पंचाएं जाग करीयें, तेवा दश नाग आवे. एटलो समुप मोडे, पडी जलधि तथा पर्यु ए वे एकां करीये तेवारें सातशे ने एकावन्न योजन उपर एक योजनना पंचाएं नाग करिये, तेवा पंचावन जाग थाय, ते सतरशें ने एकवीश योजन वेलंधर पर्वतर्नु उँचपणुं बे, तेमाहेथी बाद करीये तेवारें नवशे उंगणोतेर योजन, अने उपर पंचापुथा चाली श नाग रहे. एटलो जंबूदीपथी जतां वेलंधर पर्वत पाणीथी उंचो बे. हवे त्यां पर्वतनो विस्तार केटलो ? ते आणवानो विधि कहे . जजद्धि अने रामपणुं ए बे सातशे एकावन योजन उपर पंचाषुधा पंचावन नाग दे, ते सर्वना पंचापुथा नाग करीयें, तेवारें एकोतेर हजार ने चारशें नाग थाय, पढ़ी "विबारङ्गविसे सो” ए करण गाथायें करतां पर्वतनो मूल विस्तार एक हजार ने बावीश योजन , ·२२० अढीद्दीपना नकशानी हकीगत. अने शिखर विस्तार चारशे ने चोवीश योजन , ते अधिका मांहेथी उतुं काढता बाकी पांचशे ने थाणुं रहे, ते पर्वतर्नु सत्तरशे ने एकवीश योजन उंचपणु ने, तेनी साथें नाग वेहेंचतां नाग पहोंचे नही, ते माटें एकोतेर हजार ने चारशें एटली जल वृद्धि, तथा उमपणानां पंचापुथा नाग , तेने पांचरों ने अणुं साथै गुणी, तेवारें चार क्रोड बबीश लाख सत्तागुं हजार ने बशें थाय, तेने पर्वतना उंचपणाना सत्तरशें ने एकवीश योजन साथें नाग वेहेंचीयें, तेवारें चोवीश हजार आठशे ने नव थावे, शेष नवशे ने अंगीयार वधे. ते माटें ते चोवीश हजार आठशे ने नव जे , तेमांहे एक ने लीय. पनी पंचाएं नागें वेहेंचीयें, तेवारें बशें ने एकशठ योजन उपर पंचाणुया पं दर जाग आवे. दवे पर्वतनो मूल विस्तार एक हजार ने बावीश योजन ले. तेमाहेथी जेवारें ए बशें एकशन योजन, अने पंचापुथा पन्नर नाग काढीयें, तेवारे सातशो ने सात योजन उपर पंचाषुआ एंशी नाग रहे, एटलो पर्वतनो विस्तार जाणवो. हवे माहेली दिशियें जलनी क्षि बाणवाने अर्थ ए पर्वतना विस्तारनो यांक जे सातशें शाठ योजन उपर पंचापुत्रा एंशी नाग , तेने पंचायें गुणी, तेवारें बहो तेर हजार बों ने एंशी एटला पंचापुत्रा नाग थाय. पनी एक पंचाj हजारनी बीजी सातशेंनी, अने त्रीजी बहोंतेर हजार बरों ने एंशीनी, एवा अांकनी त्रण राशि मामिये तेमां वचेंनी जे सातशेंनी श्रेणी, तेनी साथै जेवारें बेहली श्रेणी गुणी, तेवारें पांच कोड़ पांच लाख ने बन्नु हजार एटला प्रतिनंग थाय. पड़ी जे पहेली राशि पंचाशे द जारनी , तेना प्रतिनंग करवा माटें तेने पंचाणुयें गुणी, तेवारें नेवु लाख ने पचीश हजार थाय. एटला प्रतिनंगें नपरना प्रतिनंगनी राशि वेहेंचीये, तेवार योजन पांच आवे, शेष पांच हजार चारशे ने एकोतेर वधे. तेने पंचाएं जागें वेहेंचतां सत्तावन्न कला आवे, शेष बप्पन गरे, ते माटें एक नेलीये तेवारें कला अचवन्न थाय, एटले पांच योजन उपर अचवन्न कला एटली मांहेली दिशियें जलवृक्ष, ते जलयकी पर्वतर्नु उंचपणुं नवशे गणोतेर योजनने उपर पंचापुत्रा चालीश नाग बे,तेमांहेथी पांच यो जन ने आघवन्न नाग बाद करीयें, तेवारें नवशे त्रेशत योजन उपर पंचापुथा सत्त्यो तेर जाग होय.एटला लवण समुश्नी शिखादिशिथी जोतां वेलंधर पर्वत उंचा . तथाए आठ पर्वतनामूलने विषेत्रण हजार बशें ने बत्रीश योजननोपरिधिने, बने शिखरने विषे ते रहों ने चौद योजननो परिधि ले, हवे माहोमांहे ते पर्वतनो अांतरोयाणवानो विधि कहे ने. जंबू द्वीपनी जगतीथकी बहेंतालीश हजार पांचशे ने अगीयार योजन लवण समुह मांहे गया पड़ी पर्वतना विष्कंननुं मध्य , त्यां समुलुं वृत्तविष्कंन एक लाख पं ·अढीहीपना नकशानी हकीगत. ११२ चाशी हजार ने बावीश योजन , तेनो परिधि पांच लाख पंचाशी हजार ने एकाएं योजन थाय, ते माहेथी यात वेलंधरनु विष्कंन बात हजार एकसो ने बहोतेर योजन बाद करियें, तेवारें पांच लाख बहोंतेर हजार नवरों ने पन्नर योजन बाकी रहे; तेने आउ नागें वेहेंचीये, तेवारें बहोतेर हजार एकशो ने चउद योजन उपर एक योजनना तेर नाग करियें, तेवा आव नाग एटलुं प्रत्येक वेलंधर पर्वतने वचे अंतर जाणवू ॥१॥ हवे उप्पन्न अंतरछीपनी विवक्षा करे जे. हेमवंत पर्वतना बन्ने बेडाने विषे समुश्माहे वे बे दाढा विदिशिने विषे नीकली , ते प्रत्येक दाढाने विषे सात सात अंतरहीप , ते अंतरहीपमाहे पहेला चार अंतर छीप जगतीथकी त्रणशे योजन दूर जे, तो तेनो विस्तार पण एकेक अंतरछीपनो त्रण शे योजन प्रमाणे जाणवो. वीजु चतुष्क जगतीथकी चारशें योजन दूर ले, तो तेनो विस्तार पण चारशे योजन , एम सर्वने विषे एकशो योजननी वृद्धि करतां सातमुं अंतरछीपनुं चतुष्क जगतीयकी नवशे योजन दूर , ते एकेकानो विस्तार पण नवशे योजन प्रमाण .ते यंत्रथी जाणवो. हवे ए अंतरहीप, पाणी उपर केटला उंचा जे? ते कहे जे. अंतरहीपy पहेलु चतुष्क ते बाहेर जंबुद्दीपनी दिशायें अढी योजन उपर पंचाएं आ वीश नाग एटलुं पाणीथी उपर गंधु जागवू, बीजा अंतरछीपोनां ब चतुष्क अढी योजन उपर पंचापुआ ने, जाग पाणीथी उंचा जाणवा, अने लवणसमुन्नी शिखानी दिशियें बे कोश प्रमाण सर्वधीपनो प्रकाश जावो. ते यंत्रमाहे लख्यो ने ॥ १३ ॥ हवे आंतरछीपना नाम कहे जे. सर्व अंतरछीप, वेदिका अने वनखमें करी मंमित जाणवा. अंतरछीपना पहेला च तुष्कने विषे ईशान कूपथी दक्षिणावर्त गणतां एक रुचक वीजं आनासिक, त्रीजुं वैषाणि क, चोथु लांगुलिक ए चार नाम अनुक्रमें जाणवां. अंतरछीपना बीजा चतुष्कनेविपे हयकर्ण, गजकर्ण, गोकर्ण बने शत्कुलीकर्ण, एवां नाम जाणवां. त्रीजा चतुष्कने विपे यादर्शमुख, मेंढमुख, अयोमुख, अने गोमुख, एवे नामें चार दीप जे. चोथा चतुष्कने विषे हयमुख, गजमुख, हरिमुख अने व्याघ्रमुख, एवा चार नामें चार दीप जे. अने अ श्वकर्ण, सिंहकर्ण, अकर्ण अने कर्णप्रावरण, एवे नामें पांचमा चतुष्कने विपे अंतरछीप जाणवा. तत्कामुख, मेघमुख, विद्युन्मुख अने विद्युदंत. एवे नामें बहा चतुष्कना अंतर हीप जे. सातमा चतुष्कनेविपे घनदंत, लष्टदंत, गूढदंत, अने सिदंत, एवां चार नाम जाणवां. ए अहवीश अंतरछीपना नाम कह्या. १६ ·२२२ अढीदीपना नकशानीदकीगत. हवे आंतरछीपनो परिधि कहे . पहेला चतुष्कने विपे नवों ने उंगण पचास योजननो परिधि , पबीना चतुष्कने विषे प्रत्येकें त्रयसो ने सोल योजननी वृद्धि करीयें।यथा। सोलुत्तर तिसयजुय, सपढम परिहिं वरावर चउकं ॥ पढमे नवगुणवन्ना, सावीए वारपण सही ॥१॥ तइए पनरिकारसि, चन्दए पुगअढार सगणना ॥ जोयण वावीस सया, तेरहिया पंचम चनक्कं ॥ २॥ पणवीस गुणतीसा, बछे चरमेडवीस पणयाला ॥ परि दीअंतरदीवा, सत्तचनकाण नायचा ॥ ३ ॥ १७ ॥ ए पूर्वोक्त प्रकारे वली शीखरी पर्वतने विषे पण ईशानकूण प्रमुख चार विदिशिने विषे चार दाढा, अने एकेकी दाढायें सात सात अंतरहीप , तेवारें चार दाढाना अचवीश थाय. ए रीतें हेमवंत तथा शिखरीना एकता गणतां सर्व मलीने बप्पन्न अंत रहीप जावा. ए सर्व बप्पन्न अंतरछीपने विर्षे युगल मनुष्य रहे . तेनुं पत्योपमने असंख्यातमे जागें घायुष्य जाणवू. ते युगलीयाना आवशे धनुष्यनांउंचां शरीर , वली तेना शरीरने विषे चोसट पासली जे.वलीादारनी हा एकांतरें उपजे ,अने गण्याएंशी दिवस लगेंअपत्य पालन करे. मेरुपर्वतकी पश्चिमदिशिने विपे जगतीथकी बार हजार योजन लवणसमुश्माहे सुस्थित एवं नामें जे लवणसमुझ्नो स्वामी देव , तेनो गौतम एवे नामें एक दीप ने. ते गौतमधीपनी बन्ने वाजु जंबुद्दीपना वे सूर्य अने लवणसमुइना बे सूर्य, तेना वे वे दीप जाणवा. एटले वचमां गौतमहीप ने, अने-बन्ने पासें वे वे सूर्यदीप जे. जगतीथकी छीपनु वेगलाइपणुं बने छीपनो माहोमांहे अंतर तथा हीपनो विस्तार ते बार हजार योजन जाणवो. वली ए प्रकारेंज पूर्वदिशिने विपे जगतीथकी वार हजार योजन लवणसमुश्मांहे बे चंमा जंबुद्दीपना अने बे चश्मा लवणसमुन्ना. एरीतें चार चंडमाना चार दीप . ए प्रकारें बाहेरथकी धातकीखमने विपे तथा मंदरपर्वतथकी पूर्वपश्चिम दिश लवणसमुनी जगतीथकी वार हजार योजन लवण समुश्मांहे शिखानीदिशि फरे तिहां वे चश्मा लवण समुना, बने बचश्मा धातकीखमना, ए रीतें बाउ चश्मा ना हीप पूर्वदिशियें , तथा बे सूर्य लवणसमुना, अने सूर्य धातकीखमना ए वं यात सूर्यना हीप पश्चिम दिशें जे. ए चश्मा थने सूर्यना दीप पाणी उपर केटला ? ते कहे जे. ए पूर्व कह्या जे चंघमा अने सूर्यना दीप ते जंबूधीप तथा धातकीखमनी दिशिथी जोतां साड) अध्याशी योजन उपरें पंचापुत्रा चालीश नाग एटला पाणीथी उपर ले, ·अढीदीपना नकशानी हकीगत. २२३ ते जाणवाने अर्थे प्रथमनी पेरें बांकनी त्रण राशि मांमी. एक पंचाएं हजार, बीजी सातशें, अनेत्रीजी चोवीश हजार, सेलनपणा माटें बिंड टालीने वच्चेंनी राशि, ने हेली राशि साथें गुणतां सोल हजार ने पासो थाय, तेने पहेंली राशिना पंचाएं हं जार ले, तेना बिंड टालतां पंचाएं नागें वेहेंचीयें, तेवारें एकसो बोतेर योजन उपर पंचापुआ एंशी नाग थावे. एटली लवणसमुनी शिखादिशियें जलधि ले. तेनुं अर्थ अच्याशी योजन थाय . तेनी साथें पाणीथकी बाहेरनी चाइना बे कोश नेलीयें, तेवारें साडी अध्याशी योजन उपर पंचायुया चालीश नाग. एटला जंबुद्धीप तथा धातकीखमनी दिशिथी जोतां पाणी उपर हीप . वली माहेनी लवपशिखानी दि शाथकी जोतां बन्ने बाजुयें बे कोश पाणीथकी सर्व दीप उँचा जे. हवे हीपनो प रिधि कहे । उक्तं च ॥ सगतीस सहस्स नवसय, डयाल परिहिं जलाउकोस बहिं ॥ उ चा अंतो जोयण,अडसी पण नग्ध चत्तंसा ॥ १ ॥ हवे ते चं सूर्यदीपमाहे प्रासादनां प्रमाण कहे जे. ए चंद सूर्यदीपने विषे कुलगिरिना प्रासाद सरखा साडीबासन योजन उंचा, थने सवाएकत्रीश योजन पहोला, एवा रमवा योग्य पोतपोताना प्रजुएटलेखामी जे सुस्थि तदेव तथा चंद सूर्य, तेमना प्रासाद , तथा ए सर्व चंसूर्य प्रमुख जे ज्योतिषीयोनां विमान ते स्फाटिक रत्ननां . तथा लवणसमुज्ने विषे जे ज्योतिषी , तेनां विमान दगपाटन जे स्फाटिकरत्न तेनां में, ते विमानने संयोगें लवणसमुनो पाणी फाटे में, ए रत्ननो जातिगुज . वली ते रत्ननी कांति उंची लवणशिखाने विषे.पण प्रकाश करें बे. लवणसमुन्ने विषे चार चश्मा, चार सूर्य, त्रों ने बावन ग्रह, एकशो ने बार न त्र, अने बे लाख सडसह हजार ने नवशे एटली तारानी कोडा कोडी जाणवी. लव एसमुश्नो परिधि पन्नर लाख एक्याशी हजार एफसो ने गणचालीश योजन जाण वो. समुनी जगतीना घार हारनुं अंतर, त्रण लाख पंचाएं हजार बशे ने सवाएंशी यो जन . हवे लवणसमुलुं प्रतरघन करवानी गाथा लखे ३ ॥ दससहस रहियविबर, अखंदस सहस संजुकं तेण ॥ गणियाय मज परिही, पयरोलवणस्सिमो हो ॥१॥ नव नवयं कोडिसया, इगसही कोडिसत्तरस लरका ॥ पन्नरसहसाय श्मो, घणोसवे सत्तर सहस्स गुणो ॥ ५॥ सोसोलकोडिकोडी,तिणवश्वरकागुणवत्त सहसाया ॥ नवसय को डीपन्नर, कोडी पन्नास लरकाय ॥ ३ ॥ इति लवणसमुज्ञधिकारः ॥ हवे धातकीखं नामा बीजा छीपनो अधिकार वखाणे. लवणसमुश्नी जगतीथकी बाहेर वलयने आकारें चार लाख योजन पहोलो ए , ·२२४ अढीहीपना नकशानी हकीगत. वो बीजो धातकीखम नामें हीप , ते धातकीखम, ककार नामें जे बे पर्वत तेणें वे नागें वेहेंच्यो , एटले एक पूर्व धातकीखम, अने बीजो पश्चिम धातकीखम. एबेला ग जाणवा. हवे ते इककार पर्वत दक्षिण दिशें, अने उत्तरदिशियें, लांबा दे. वली एकह जार योजन मूलने विषे, अने शिखरने विषेसरखा पहोला . तथा पांचशे योजन उंचा बे. लवणसमुश्नी जगतीना दक्षिण उत्तरदिशिना वैजयंत, अपराजित एवे नामें जे बारणांने, तेमांथी इषु एटले बाणने आकारें चार लाख योजन धातकी खंमना विस्तार सुधी लांबा निकल्या जे, एवा ते पर्वतो . हवे धातकीना बे खंमने विषे कुंलगिरि तथा देत्र वखाणे . धातकी खंमना पूर्व अने पश्चिम दिशाना एकेका खंमनेविषे ब ब कुलगिरि जाणवा, थने सात सात क्षेत्र जाणवां. ते जेम गाडीनां पश्डांने विषे, बचेंनी नानियकी या राना अांतरा होय,तेमजंबुदीप अने लवण समुजे, ते नानि सरखा .अने धातकी खममाहे जे खुकार तथा कुलगिरि प्रमुख पर्वत , ते आरासरखा बे, बने क्षेत्र में ते बाराना विवर एटले आंतरासरखा.वलीते कुलगिरि श्रककार मूलनेविषे अने बेहडाने विषेसरखापहोला .वली वासदेत्र जे ,ते लवणसमुथकी मामीने पिदुल पिदुलतरले. हवे धातकीखममाहे जे पदार्थ जंबुदीप माहेला पदार्थ सरखा , ते कहे जे. धातकी खमनेविषे जे इह, कुंमनुं उमपणुं तथा मेरुपर्वत टालीने कुलगिरि, गयदं तगिरि, वहस्कार, यमलगिरि, कांचनगिरि अने वैताढ्य प्रमुख पर्वतर्नु उंचपणुं, तथा सुमेरुपर्वत वर्जिने वैताढयनो विस्तार बने बीजा वैताढ्य प्रमुख वृत्त पर्वतनो विस्तार ते सर्व पहेला कह्या , तेना सरखो जाणवो, एटले जंबुदीपनी पेरें जाएवो. हवे धातकीखंमने विषे बे मेरु , ते वखाणे बे. धातकीखमना जे वे मेरु पर्वत जे, ते जंबुद्दीपना मेरु सरखा जाणवा. पण एटलु विशेष ले के, जंबुद्दीपना मेरुनी नूमिथी पांचशे योजन उपर चडिये, त्यां नंदनवन ने तेथकी उपर साडीबासठ हजार योजन चडीये. तेवारे सौमनस्य वन डे, त्यांथकी ब त्रीश हजार योजन गंचुं पहुंक वन बे, अने धातकीखमना मेरुनु एटलुं विशेष जे नूमिथकी पांचशे योजन उंचं नंदनवन डे, ते थकी साडीपंचावन हजार योजन चें चडीये, त्यां सौमनस्य वन , त्यांथी अध्यावीश हजार योजन उंचा चडीये, त्यां पांमुक वन ने, ए चोराशी हजार योजन थया. अने एक हजार योजन नूमिमांहे जे मा , एम सर्व मती पंचाशी हजार योजन ऊंचा . तथा नव हजार ने पांचशे योजन मूलमां नीचें विस्तार , अने नव हजार ने चारों ,

·५३
WA
५५
HH
बवासमुद्र अने धातकी संमनी स्थापना.
लवण समुझे पाताल कलश स्थापना.

·जा
પ
द
पातालकलश संख्या स्थापना
सवण समुप्रगत
लवा समुअने तदन्तरगत वेबंधरावास
पर्वत स्थापना.

·अढीहीपना नकशानी दकीगत. २श्य योजन नूतल विस्तार में, तथा नव हजार ने साडात्राशे योजन नंदनवननो विस्तार जाणवो, त्रण हजार ने बातों योजन सौमनस्य वननो विस्तार जाणवो, अने एक हजार योजन शिखानो विस्तार जाणवो. हवे वांनित स्थानकने विषे विस्तार आणवानो विधि वीरीतें के-नूतल, पहो लपणुं नव हजार ने चारशें योजन , तेमांची शिखरनुं पहोलपणुं एक हजार योजन काढीयें, तो बाकी थाउ हजार ने चारशें योजन रहे, ते नूतलयकी उंचं चोराशी द जार योजन , तेनी साथें नाग आपतां, नाग पहोंचे नहीं. तेमाटें आठ हजार चारशेने दशगुणा करिये, तेवारें चोराशी हजार थाय, ते उंचपणाना चोराशी हजार योजन साथै गुणी, तेवारें एक योजननो दशमो जाग यावे. तो नूतलयकी जेवारें एक योजन उंचे चडीये, तेवारें विष्कंनमांहे एक योजनना दश नाग मांहेलो एक नाग घटे अने उतरतां वधे, एम प्रथमनी पेरें जाणवू. प्रथम जंबूछीपने विषे जे नदी, प्रपातकुंम, कुममाहेला हीप, वनमुख, इह, लांबा पर्वत तथा कमल, एटला पदार्थनो विस्तार तथा नदीनुं उमपj, वली इह लांबपर्यु जे की, तेथी या धातकीखमने विषे बमणुं जाणवू. हवे नश्शालवन परिमाण कहे जे. एक लाख सात हजार आठशे ने उगल्याएंशी योजन मेरुपर्वतथकी पूर्व पश्चिम दि शायें लांबपणे नशालवन में, एने जेवारें अध्याशी नागें वेहेंचीयें, तेवारें बारशे ने दी श योजन काश्क कणा आवे; एटलुं मेरुथकी जशालवन उत्तर तथा दक्षिण दिशा पदो . कुरुदेवनी जीवावे लाख त्रेवीश हजार एकशो ने अघवन योजन जेटली जाणवी. हवे गयदंत गिरि वखाणे . पूर्व बने पश्चिम दिशाना बेहु धातकीखंमने विषे बाहेरनी दिशायें धातकीखम नी जगतीना पासाना चार गयदंत गिरि ने. ते पांच लाख गणोतेर हजार बशे ने । गणसात योजन लांबा जाणवा. अने बीजा जंबुद्दीपनी जगतीनी दिशाना माहेला चा र गयदंत गिरि जे जे, ते त्रण लाख बप्पन हजार बशे ने सत्तावीश योजन लांबा जा एवा. तथा एक बाहेरनो गयदंतगिरि, अने एक माहेनो गजदंतगिरि, ए बन्ने एकता करीयें, तेवारे कुरुक्षेत्रनुं धनुःष्टष्ठ थाय, तेनुं प्रमाण नव लाख पच्चीश हजार चारशे ने ब्याशी योजन थाय. एटलुं धातकीखंमने विषे कुरुक्षेत्रनुं धनुःष्टष्ठ जाणवु ॥ २३२ ॥ हवे वदस्कार अंतर नदी प्रमुखनां प्रमाण कहे जे. कुलगिरि तथा गजदंतनां प्रमाण कयां अने तेथकी अन्य जे वदस्कार, अंतरन , ·२२६ अढीवीपना नकशानी हकीगत. दी विजय, अने वनमुख तेनो विस्तार ते क्षेत्रना अनुमाने करी जाणवो. एटले पूर्व धातकी खंम तथा पश्चिमधातकी खंमनु बन्ने खुकार दिशिये जेवू क्षेत्रनु लांबपणुं ने तेवू वस्कारादिकनुं पण लांबपणुं जाए. तथा पूर्व धातकीखंमनां सात क्षेत्र, थ ने पश्चिम धातकीखेमनां सात देत्र, ते चार लाख योजन लांबां जाणवां. हवे वासत्रना विजयनो विस्तार कहे जे. देवना श्रांक जे एक, चार, सोल ने चोशन. एनी साथै ध्रुवांक गणी, पनी बों ने बार नागें वेहेंचीये, तेवारें वासदेत्रनो सर्वत्र आदि, मध्य अने अंत्यनो विस्तार होय. हवे धातकी खंमना ध्रुवांक कहे जे. प्रथम देना चन्द लाख बे हजार बरों ने सत्ताएं एटला ध्रुवांक जाणवा. तथा मध्यक्षेत्रना बबीश लाख सडसठ हजार बसो ने बात ध्रुवांक जाणवा. तथा अंतदेवना ध्रुवांक ३ए३२११ए जाणवा. अंहीयां प्रथम देवना ध्रुवांक जे चौद लाख बे हजार बरों ने सत्तागुं में अने देत्र नो आंक एक ने, माटें एके गुणीयें,तेवारे तेहीज आंक आवे. तेनेबरों ने बार जागें वे हेचतां न हजार बसो ने चौद योजन जाफेरा, एटलो नरत तथा ऐरवतनोआदिविस्ता र जाणवो. अने बार हजार पांचशे ने एक्याशी योजन जाफेरो मध्यविस्तार , तथा अढार हजार पांचशेने सुडतालीश योजन जाफेरो अंत्यविस्तार जे. 'हेमवंतने ऐरण्यवतनो आदिविस्तार नबीश हजार चारशें ने अपवन योजन जाने रो ने, मध्यविस्तार पचास हजार त्रणरों ने चोवीश योजन जाफेरो ने अने अंत्यवि स्तार चम्मोतेर हजार,एकसो ने नेवू योजन जाफेरो ने ए सर्व चारे गुणतां चौगुणा थया. हरिवर्ष अने रम्यक देवनो आदिविस्तार एक लाख पांच हजार आठशे ने तेत्रीश योजन जाफेरो बे, अने मध्यविस्तार बे लाख एक हजार बशे ने अगएं योजन जा फेरो में, तथा अंत्यविस्तार बे लाख, बन्दु हजार, सातशे ने त्रेशन योजन जाळेरो ने. विदेहनो आदिविस्तार चार लाख, त्रेवीश हजार,त्रणशे ने चोत्रीश योजन जाफेरो , अने मध्यविस्तार आठ लाख, पांच हजार एकसो ने चोराणुं योजन जाफेरो में, तथा अंत्यविस्तार अगियार लाख सत्त्याशी हजार ने चोपन्न योजन जाफेरो ने, एरीतें ए चार स्थानकनो आदि, मध्य तथा अंत्यनो विस्तार कह्यो.ए ध्रुवांक चोशाके गुल्या. अहीयां आदि ध्रुवांक चौद लाख, बे हजार, बों ने सत्ताणुं योजन जाफेरा . तेने एक, चार, सोल, चोसनी साथे गपीयें, पनी बशे ने बार नागें वेहेंचतां यथोक्त मान लाने. अने मध्यध्रुवांक बधीश लाख, सडसन हजार, बरों ने बाउ दे. तेने एक, चार, , ·अढीदीपना नकशानी हकीगत. २२७ सोल ने चोस साथै गुणीने पनी बशे वार नागें वेहेंचतां पूर्वोक्त मध्यविस्तार लाने, तथा अंत्यनो विस्तार (३ए३२१११), तेने एक, चार, सोल, अने चोससाथे गणी में, पनी बों ने बार नागें वेहेंचतां पूर्वोक्त क्षेत्रनो यंत्यविस्तार थावे.अने उपर जे योज न रहे, तेनी कला करी बरों ने बार नागें वेहेंचीये, तेटलु उपर आवे. तेमाटें जामेरा जे. हवे विजयतुं परिमाण कहे जे. अंतरनदीये पन्नरों योजन रुंध्या ,वक्षस्कारें भाग हजार योजन रुंध्या ने, मेरुथकी पूर्व पश्चिमें नशालवने तथा मेरुपर्वतें बे लाख पच्चीशहजार एकसो ने बनवन्न योज नरुंध्या ने, वनमुखें थगियार हजार बों ने अन्याशी योजन रुंध्या ,ए सर्व एकता क रियें, तो वे लाख, तालीश हजार, त्रणरों ने तालीश योजन थाय. ते धातकीखमनो विस्तार चार लाख योजननो नेते माहेथी काढीयें, तेवारेंएक लाख, त्रेपन हजार बरों ने चोपन योजन बाकी रहे. तेने सोलविजय उ.माटेसोल नागें वेहेंचीय,तेवारें नवहजार बसें नेत्रण योजन उपर सोलहीया उनागावे. एटलु एकेका विजयतुं प्रमाणपहोलपणे जे. ए नदी, गिरि, वन अने विजय ए सर्वनां प्रमाण जेवारें एकां करियें, तेवारें चार लाख योजन, धातकीखमनो विस्तार पूर्ण थाय, थने ए धातकी खमना बत्रीश विज यनां नाम प्रथम नरतदेवनां सरखां कहादिक जाणवां. हवे नगरी अने वृद वखाणे . ए धातकी खमने विषे नगरी अने वृद्ध ते पहेला जंबुद्दीपने विषे जे रीतें कयां, तेरी तें जाणवां, परंतु एटलुं विशेष डे के जे पूर्व अने पश्चिमना बेहु खमने विषे बे उत्तर कु रुक्षेत्रमाहे धातकीने महाधातकी एवे नामें जे वे वृदने, ते बे वृक्ष्ने विषे सुदर्शन अने प्रियदर्शन एवे नामें बे देवता अनुक्रमें वसे , अने बे देवकुरुक्षेत्रने विषे तो जंबुदीप नी पेरें गरुड देवताने वसवायोग्य बे शाल्मली वृद. हवे धातकी खंमना त्रण परिधि कहे जे. प्रथम कही जे ध्रुवांकनीत्रणराशि तेनी साथें एक लाख अध्योतेर हजार थारों ने वे हेंतालीश. एटला योजन मेलवीयें, तेवारें अनुक्रमें धातकी खंमना त्रणे परिधिनु परिमा ण थाय, ते यंत्रथी समजवू. हवे ए ध्रुवांक केवी रीतें नीपजे? तेनो विधि ग्रंथांतरथी कहे २ ॥ यउक्त ॥ इहवासहराजंबू, सेलगुणविवराचसु आरा ॥ रिकतं फुसंति लरको, अडसयरिसहस बियाला ॥१॥ तयणलवणपरिहि, धायसमस्सयाइ धुवरासी ॥ गि रिपिछुणा तम्मऊ, परिहीसमऊ धुवरासी ॥ २ ॥ यंतस्सविजा परिही, गिरिवितर रहिय अंतधुवरासी ॥गिरिविबरेण मिलियं,परिहितिगपुकमेण नवे ॥३॥इतिधातकी खंमाधिकारः ·२७ अढीहीपना नकशानी हकीगत. हवे कालोद समुझ्नो चोथो अधिकार कहे . कालोदधि नामें जे समुझ ते धातकीखंमनीजगतीबाहेर वलयने आकारें ,ते सर्वत्र हजार योजन संमो के एटले गोतीर्थनी परें नथी. वली एमां पाणीनी हानी वृद्धि थती नथी. ते कालोद समुश्नेविषे लवणसमुना सुस्थितदेव सरखा काल, अने महाकाल नामे जे वे देवता तेने रहेवायोग्य पूर्व बने पश्चिम दिशानेविषे गौतमहीप सरखा बेदीप ने. लवण समुनी पेरें धातकी खंमनी जगतीथकी बार हजार योजन कालोद समुह मांहे पूर्वदिशानेविषे धातकीखमना बार चंमाना बार हीप ,थने पश्चिमदिशाने वि षे बार सूर्यना बार दीप डे, तथा कालोदनी जगतीथकी कालोद समुहमांहे बार हजार योजनें पूर्वदिशाने विषे कालोदधिना बहेंतालीश चश्माना बहेंताजीश दीप, थने प श्चिम दिशायें बतातीश सूर्यना बहेंतालीशहीप जे. ते सर्व हीप बाहेरनी दिशायें सर्वत्र जोतां पाणीथकी उपर बे कोश उँचा , तथा एकागुं लाख सत्त्योतेर हजार बों ने पां च योजन कालोद समुश्नो परिधि जाणवो. अने बावीश लाख बाएं हजार बशे ने बहें तालीश योजन अने उपर त्रण कोश एटटुं जगतीना हार चारनुं अंतर जाणवु ॥ हवे पांचमो पुष्करदल हीपनो अधिकार कहे . कालोद समुनी जगतीथी बाहेर वलयने कारें सोल लाख योजन पहोलो पुष्कर हीप , ते पुष्कर छीपनु बर्ष था लाख योजन , त्यांथकी बाहेरनी दिशायें जगतीनी पेरें वलय सरखो मानुष्योत्तर एवे नामें पर्वत , ते वेलंधरगिरिने माने जे. मूजने विषे एक हजार बावीश योजन, अने शिखरने विषे चारशे ने चोवीश योजन पहोलो ने, अने सचर शें एकवीश योजन उँचो . वली जेम सिंह बेसे. तेवारें बागले नागें चंचो होय,थने पानले नागें नीचो होय, तेम मानुष्योत्तर पण मांनी दिशायें उंचो ने, अने बाहेरनी दिशायें नीचो ढाल माहे जे. वली निषध पर्वतने वर्णे मानुषोत्तर पण राता सुवर्णनो , हवे त्यां क्षेत्र अने पर्वतनां स्वरूप वखाणे . जेम जरतादिक क्षेत्र अने हेमवंत प्रमुख पर्वत तेनां संस्थान जे आकार विशेष धा तकीखंमने विर्षे कह्यां जे. एटले त्यां जेम चक्रना थारा अने विवर सरखा , तेमज ए पुष्करवर छीपने विषे.पण जाणवा. धातकीखेमना नशाल वनथकी पुष्करान नशोल वन ते लांवपणे अने पदोलपणे बमणुं जाणवू. तो मेरुनी पूर्व पश्चिमदि शायें नशालवननो धातकी खंमने, विषे विस्तार. एक लाख सात हजार पाठशे ने उंग एयाएंशी योजन जे. तेने बमणो करीयें, तेवारें बे लाख पन्नर हजार सातशे ने अचवन योजन थाय: ने एने जेवारें अध्याशी नागें वेहेंचीयें, तेवारें बे हजार चारशे एकावन्न .

·R अढीछीपना नकशानी हकीगत. २४ए योजन उपर एक योजनना अध्याशी नाग करीयें, तेवा सित्तेर नाग एटलो मेरु थकी दक्षिण उत्तर दिशाना नश्शाल वननो विस्तार पुष्कराईने विपे जाणवो. तथा पुष्कराइना में मेरु अने श्खुकार पर्वत तेनो विस्तार धातकीखम सरखो जाणवो. हवे बाहेरना चार गजदंता वखाणे जे. ए पुष्कराईने विषे मानुषोत्तर पर्वतनी दिशायें बाहेरना चार गजदंतगिरि जे जे, ते वीश लाख, तालीश हजार, बशे ने उगणीश योजन लांबा ने. कालोद समुनी जग तीनी दिशाना मांहेला चारे गजदंतगिरि जे , ते सोल लाख, बबीश हजार, एकशो ने सोल योजन एटला लांबा . तथा चार लाख, बत्रीश हजार, नवशे में सोल योजन एटली कुरुक्षेत्रनी जीवा . वली सत्तर लाख, सात हजार, सातशे में चनद उपर एक योजनना बशें बार नाग करिये, तेवा आठ जाग एटलो कुरुक्षेत्रनो विस्तार जा वो.त्रणशे तेत्रीश योजन उपर एक योजननो त्रीजो जाग एटलं कंचनगिरिनु मा होमांहें अंतर जाणवू. बे लाख, चालीश हजार, नवशे ने गणसाठ योजन उपर सा तीयो एक नाग एटलुं कुलगिरि, जमक अने हनुं मांहोमांहे अंतर जाणवू. तथा ब त्रीश लाख,गणोतेर हजार,त्रों ने पांत्रीश योजन एटलु कुरुक्षेत्रनुं धनुष्टष्ठ जाए. हवे शेष, नदी तथा पर्वतनां परिमाण कहे . शेष बीजां देत्र, नदी अने इह प्रमुखनुं प्रमाण ते जेम जंबूदीपथकी कोश्क ब मणा, कोश्क सरखा, इत्यादि धातकी खंमने विषे जेम कह्या , तेम अहियां पुष्क राईने विषे पण कोक धातकाखमथी बमणा, कोक धातकीखेम सरखा पण जा पवा. एटले जे जंबूदीप सरखा धातकीखममांहे , ते धातकीखंम सरखा पुष्क राहमांहे , अने जे जंबंधीपथकी धातकीखममांहे बमणा कह्या , ते पुष्करा ईने विषे धातकीखमथकी बमणा जाणवा ॥ हवे धातकीखमने विपे दीर्घ वैताढ्य जंबूझीप सरखा वखाणे वे ॥ यथा ॥ कंचण यमसुरकुरु नग, वेयड्डा चेव वट्ट दीदाय ॥ विस्कनबाहसमु, स्तएणजह जंबुदीवुच्चा ॥ १ ॥ पुष्कराईने विषे तो दीर्घ वैताढ्यनो वि स्तार बशे योजन करो ॥ यथा ॥ नवेहो वेयहाणं, जोयगाईतु उसय कोसाई॥ पण विसं उचिड्डो, दोचेव सयाई विजिन्ना ॥ २ ॥ अहिंयां निश्चयनी वात तो ज्ञानी जाणे. पुष्करा देत्रनो ध्रुवांक कहे . अध्याशी लाख, चउद दजार, नवशे ने एकवीश एटला योजन आदिदेवना ध्रुवांकनी राशि जाणवी. ते सर्व प्रथमनी पेरें क्षेत्रना आंक साथें गणीये. पडी बरों ने बार लागें वेहेंचतां परिमाण लन्यमान थाय. एक को डी, तेर लाख, चुम्मालीश हजार, सातशे ने तालीश योजन. एटली पुष्करवरहीपना १७ ·२३० अढीदीपना नकशानी हकीगत. मध्यदेवनी ध्रुवांकराशि जाणवी. एक करोड,आडत्रीश लाख, चम्मोतेरहजार, पांचशे ने पांशठ, एटली पुष्कराना अंत्यदेवनी ध्रुवांकराशि जाणवी. हवे ए ध्रुवांक जाणवा नी पेरें लखीयें बैयें ॥ यथा ॥ पुरकरदलंमिनसुया,र धायश्समा उ गुण वासहरा ॥ वित्तं फुसंति लस्कति,पणवन्न सहस्स बसय चुलसी ॥१॥ तेरणा कालोयहि,परिही हपढमहो धुवरासी ॥ दीव मध परिही,गिरिपीढणोय मक्ति धुवो॥ ५ ॥ नरखित पंतपरिही, गि रिपिदणाय अंत धुवराति ॥ पुवंचगणणहरणो, खित्तपमाणं नवे पयर्ड ॥ ३ ॥ हवे अनुक्रमें क्षेत्रप्रमाण विवरीने लखीयें ये. पुष्कराईने विषे नरत ऐरवतना आदिध्रुवांक अध्याशी लाख, चनद हजार,नकों ने एकवीश तेने एक साथें गुणी,ते वारे तेहीज आंक श्रावे, तेने बों ने बार जागे वेहेंची, तेवारें एकतालीश हजार, पां चरों ने जंगण्याएंशी योजन जन्यमान थाय. उपर एकशो ने त्रहोंतेर योजन वधे, ते एक योजनना बरों बार जाग करी, तेने बशें ने बार नागे वेहेंची, तेवारें उपर बरों ने बा रीया एकशो ने त्रहोंतेर नाग आवे, एटलो प्रथम विस्तार . तेमज त्रेपन हजार, पां चरों ने बार योजन उपर बशें बारीया, एकशो ने नवाणुं नाग, एटलो मध्यविस्तार जाणवो. पांसठ हजार चारशे ने तालीश योजन उपर बशे ने बारीया तेर एटलो अंत्यविस्तार जावो. हेमवंत ऐरण्यवंतनो आदिविस्तार एक लाख,बासदजार,त्रों ने गणीश योज न उपर बशे ने बारीया बप्पन नाग जे, अने मध्यविस्तार बे लाख, चवद हजार ने ए कावन योजन उपर बों बारीया एकसो ने सात जाग , तथा अंत्यनो विस्तार बे लाख, एकसठ हजार, सातशे ने चोराशी योजन उपर बरों में बारीया बावन नाग . हरिवर्ष तथा रम्यकनो आदिविस्तार ब लाख,पांसठ हजार,बों ने सत्त्योतेर योजन उपर बशे ने बारीया बार जाग ,अने मध्यविस्तार आठ लाख,बप्पन हजार, बशें ने सात योजन उपर बशे ने बारीया चार जाग ने, तथा अंत्यविस्तार, दश लाख, सुडता लीश हजार,एकशो ने उत्रीश योजन उपर, बशें ने बारीया बशें ने आउ नाग ने. विदेह क्षेत्रनो आदिविस्तार, बबीश लाख,एकसठ हजार,एकशो ने आठ योजन । पर बशे ने बारीया अडतालीश नाग में, अने मध्यविस्तार चोत्रीश लाख, चोवीश ह जार,ानों ने अध्यावीश योजन नपर बशें ने बारीया सोलनाग ,तथा अंत्यविस्ता र एकतालीश लाख,अध्याशी हजार, पांचशे में तालीश योजन उपर चशे ने बारीया एकशो ने बन्नु नाग . ए गुणांक, देत्रांक अने ध्रुवांक, ते सर्व यंत्रयी जाणवा. हवे प्रथमनी पेरें नदी, गिरि थने वनमुखनु परिमाण काढीने शेष रहे, तेने सोल , ·, अढीवीपना नकशानी हकीगत. १३१ में जागे एक विजयर्नु परिमाण उगपीश हजार, सातशे ने सवाचोराणुं योजन थाय. तथा ए पुष्कराई हीपने विषे, बाहेरनी दिशायें जेनां पाणी वहे , एवी जे नदी ते नी नजीक को समुश् नथी, तेमाटें मानुषोत्तरने हेते मूलमा पेसे . ए पुष्कराईने विषे बन्ने उत्तर कुरुक्षेत्रमाहे पद्म अने महापद्म एवे नामें वे वृद बे, तेने विषे पद्म तथा पुंमरीक एवे नामें वे देवता रहे ,बने देव कुरुक्षेत्रने विपे तो जं बुधीपनी पेरें गरुडदेवने वसवायोग्य बे शाल्मलीनां वृदो जे. पुष्कराई क्षेत्रने विषे पूर्व पश्चिम दिशाना बन्ने खममांहे बे हजार योजन पहोला एवा बे कूट कह्या , ते कूटनां स्थानक गीतार्थ ज्ञानवंत होय ते जाणे. हवे मनुष्यदेवमांहे सर्व पर्वतनी संख्या कहे जे. एक मेरु, ब कुलगिरि, चार गयदंता, सोल वक्षस्कार, चोत्रीश लांबा वैताढ्य, चार वृत्त वैताढ्य, चार यमलगिरि, अने बशें कांचनगिरि. ए सर्व मली बशे ने जंगण्योतेर प र्वत जंबूदीपमाहे जाणवा. अने थाउ पर्वत लवणसमुश्माहे जेबीजा धातकीखममा हे जंबूछीपना बरों ने गण्योतेरने बमणा करीने बे श्खुकार पर्वत नेलीये, तेवारें पांचशे ने चालीश थाय. अने त्रीजा पुष्कराहने विषे पण पांचों ने चालीश पर्वत जाणवा. एम तेरशो ने सत्तावन पर्वत सर्व मलीने मनुष्य क्षेत्रमाहे जाणवा, तेमां पांच मेरुपर्व त विना सर्व पर्वतो चपणाने चोथे नागें जूमिमांहे जाणवा. अने मानुषोत्तर पर्वत पण एज रीतें उंचपणाने चोथे नागें नूमिमांहे जे. पुष्कराई छीपना आदि, मध्य अनें अंत्यना त्रण परिधि कहे जे. प्रथम जे ध्रुवांकनी श्रेणी कही , तेमांहे त्रण लाख, पंचावन हजार, बों ने चोरा शी एटला योजन जेवारें त्रणे परिधिमाहे मेलवीयें, तेवारें अनुक्रमें पुष्कराना त्रण प रिधि दोय, ते संख्या यंत्रथकी जाणवी ॥ उक्तं च ॥ अड्डाश्दीव समु, हरूव तप्परिहिं जोयणिग कोडी ॥ बायाल लरक तीसं,सहसा दोसय गुणवन्ना ॥ १ ॥सोलस कोडील रका,नव कोडिसयातिकोडिग लरका॥पणवीस सहस्सासे,गणियपयं पुणसु करणेहि॥२॥ हवे मनुष्यदेत्र बाहेर जे पदार्थ न होय, ते कहें डे. नदी, इह, मेघ, मेघनो गरिव, बादर,अग्नि काय, तीर्थकर, बलदेव, वासुदेव, चक्र वर्ती अने बीजा पण सामान्य मनुष्य तेना जन्म अने मरण तथा मुहूर्त, प्रहर, दिवस, चंड सूर्यनां परिवेष, विजली, चय, अपचय बने नपराग, एटला पदार्थ पीस्तालीश लाख योजन प्रमाण मनुष्यक्षेत्रमाहे होय. पण बाहेर न होय. ए, नरदेविना खना वर्नु विशेष जाणवू ॥ इति पंचमोऽधिकारः ॥ ५ ॥ - ·अढीदीपनी नकशानी.हकीगत. हवे पुष्करा दिकना पर्वत प्रमुखनेविषे जिननवन , ते कहे जे. प्रथम कडाजे-धातकीखंमतेने विषे बे खुकार, अने बे खुकार पुष्कराना,ते चारे इखुकार पर्वतने विषे प्रत्येकें चार कूट ले. तेमांहे बेला सिक्कूटने विषे चार पर्वतें ए केक जिननवन , बा मली चार जिननवन डे. अने मानुषोत्तर पर्वतना चार कूट नी नपर चार जिननवन बे, ते जिननवन कुलगिरिना जिननवनने परिमाणे पचास योजन लांबां, पच्चीश योजन पदोला अने बत्रीश योजन उंचां जाणवां. हवे नंदीश्वर, कुंमल अने रुचकछीपनेविषे जिनजवन कहे . एकसो योजन लांबा अने पचास योजन पहोला तथा बहोंतेर योजन उंचा अने चार बारणे सहित एवां, थावमा नंदीश्वरदीपनेविषे बावन जिननवन में, तथा कुंमल छीपनेविष कुमलने श्राकारें जे मध्यगिरि जे, तेने कुमलगिरि कहे , तेनी चारदिशाने विषे एवाज प्रकारना चार जिननवन जाणवां. एम रुचकछीपने विषे पण चार जिनन वन ने, ए सर्व साने जिननवन ते चार बारणानां जे. अढीहीपने विषे गर्नज मनुष्य संख्यायें केटला ? ते कहे जे. सात क्रोड कोडाकोडी कोडी, बाणुं लाख कोडाकोडी कोडी,अध्यावीश हजार कोडा कोडी कोडी, एकशो कोडाकोडी कोडी, बाश कोडाकोडी कोडी, एकावन लाख कोडा कोडी, बहेंतालीश हजार कोडाकोडी, नशे कोडाकोडी, त्रेतालीश कोडाकोडी, साडत्री श लाख कोडी, गणसात हजार कोडी, त्रशें कोडी, चोपन कोडी, गणचालीश ला ख, पचास हजार, त्रणरों ने बत्रीश, एटले अांकें स्त्री पुरुषनी संख्या जाणवी. एटले सात कोड, बाएं लाख,यघ्यावीश हजार, एकशोने बासठ कोडाकोडी कोडी, तथा एकावन लाखं, बहेंतालीश हजार, बशे ने तालीश कोडाकोड़ी, तथा साडत्रीश लाख, उंगणशाठ हजार, त्राओं ने चोपन कोडी, तेनी उपर गणचालीश लाख, पञ्चा सहजार, त्रों ने बत्रीश,एटला आंक स्त्री पुरुषना एकता साथे जाणवा. एटले ए२२ ७१६२,५१५२६४३,३७५ए३५४,३ए५०३३६, एगणत्रीश आंकनी संख्या जाणावी. ए आंकना अग्यावीश जांग करीयें,तेवारें एक नागमां २०५७७, २३२६५५५, ए७७७११ए, एए७२२६,ए अध्यावीश ओक आवे,एटले अध्यावीश लाख कोडाको डी कोडी, गणत्रीश हजार कोडाकोडी कोडी, पांचशे कोडाकोडी कोडी, :सत्त्योतेर कोडाकोडी कोडी, तथा त्रेवीश लाख कोडाकोडी, बबीश हजार कोडाकोडी, पांचशे को डाकोडी, बावीश कोडाकोडी, सत्ता' लाख कोडी, सत्त्योतेर हजार कोडी, एकशो को डी अने उंगणीश कोडी, तेनी.उपर उंगण्याएंशी लाख, थाणुं हजार, बशे ने बबीश, ,

·अदीबीपस्थापना.
धातकी खंमस्थापना
महा विदेह
महा विदेह
भ्यक
नीलदत
ऐरण्यवत
करना
ऐरवत
चार
बाजो ऐरवत
महाविदेह
महाविदेह
महापिदेह
६२
६१

·५ . शरकुकार पर्वत ४ स्थान प्रासाद् प्रतिमा अंक स्थान प्रासाद || प्रतिमा सौधर्म ३२००००वा पू७६००००००। ५ मेरु ८५|| १०२०० शान २८०००००॥ ५०४०००००० २० गजदंत गिरि २० २४०० सनरकुमार १२००००० २१६०००००० वरकारा पनि ६.० महेंद्र १४६००००००। १०० कांचन गिरि ||१२० ब्रह्म ४००००० ७२०००००० ५|| विचित्र पर्वत सांतक ५०००० ए५०००००० .५ चित्र पर्वत शुक्र ४०००० १० यमकाचल १० १२.० सहस्रार ६... १००००.० ३० वर्षधर पर्वत ३० ३६०० ग्रानत २६००० ४ प्राणत २०० ३६००० २० वृत्त वैतादय २४.. प्रारएय १५० २७००० | १७०॥ दीर्घ वैताक्ष्य १७.२०४०० अच्युत १५० २७००० ४. दिग्गज कूट ४ प्रथम त्रिक २३३२० जब्वादिर ||११७०,९४०४.. द्वितीय त्रिक १०७ २२८४० ३८० कुंम 36. ४५६०० त्रितीयनिक १२००० महानदि कुंभ ६४.. -१६ एधमूईलोके ||८४७०२३ /१५२Beevb २ मानुषोत्तरपर्वत ४ ३ नंदीश्वर द्वीप ជា एवं विभुपने ८५७००३८२ ||१५४२५८३६०८० १ रुचकद्वीप ४ કરાઈ १कुंमलदीप ४ ४६ एवं मनुष्य क्षेत्र चैत्य संरव्या. शाश्वत जिन प्रासाद संरख्यायंत्र. पंचानुत्तर हद चैत्य . ? मनुष्य के प्रथीबाहेरनाचैत्यो नारम्या Elad स्तनित७६ यमुधोलो ७७२००००० १३८००००००० वायुकु. सई०००००१७२८०००००० प्रासाद ०००००/१३६८०००००० दिशाकु०/७६०००००३६८०००००० उदधिकु. ७००००० १३६८०००००० बीपकु०७६०००००/१३६००००००० अग्निकुब ७६०००००१३६००००००० विद्युत्कु.७६०००००१३६६०००००० सुवर्णकु. ७२००००० १२५६०००००० नागकुमार, २४००००० १५१२०००००० असुरकुमार ६४००००० ११५२०००००० प्रतिमा.

·अढीहीपनी नकशानी हकीगत. १३३ एटला यांक अध्यावीशमा जागमां आवे,उपर श्रावनो आंक वधे. एटली संख्यायें पुरु ष जाणवा. एटले शरए५७७ एटली कोडाकोडी कोडी, अने २३२६५२२ एटली कोडा कोडी तथा ए७७७११ए एटली कोंडी तेनी उपर एएश६ एटला पुरुष जाणवा. हवे पुरुषथी सत्तावीश. गुणी स्त्री ,माटें एंथांकने सत्तावीश गुणो करीये, तेवारें ७६३एन्ए०५, २७१६१२०, ३एन२२३४, एए५२१०२ ए गणत्रीश यांक आवे, तेटली संख्यायें स्त्री जाणवी. एटलें सात कोड कोडाकोडी कोडी, त्रेशन लाख कोडाको डी कोडी, अणुं हजार कोडाकोडी कोडी, पांचशे कोडाकोडी कोडी, पंचाशी कोडाको डी कोडी, तथा अध्यावीश लाख कोडाकोडी,शोल हजार कोडाकोडी, एकशो कोडाको डी, वीश कोडाकोडी, तथा उंगणचालीश लाख कोडी, बासी हजार कोडी, बशे कोडी, चोत्रीश कोडी, उपर गणसात लाख, बावन हजार, एकशो ने बे. एटलें आंके स्त्री जा एवी. अर्थात् (७६३ए ए७५) एटली कोडाकोडी कोडी, तथा (२७१६१२०). एट ली कोडाकोडी, तथा (३ए७२२३५) एटली कोडी तेनी उपर (पऐ५२१०३) एटले यांकें स्त्री जे. ए स्त्रीना आंकनी साथै पूर्वोक्त पुरुषना आंकनी संख्यानो आंक तथा जे अध्यावीश नाग थापतां उपर आठ वध्या बे,ते सर्व एकता मेलवीय,तेवारें पूर्वोक्त उग पत्रीश आंक पूर्ण थाय. एटला बांके गर्मज मनुष्य . ए प्रकारे गज मनुष्य पूर्वोक्त श्रांक जेटला दोय परंतु आंक न्दाना महोटा न होय, तेमां पुरुषथी स्त्री सत्तावीश गु पी अधिक होय. अल्पबद्भुखमा पुरुषथकी स्त्री संख्यातगुणी अधिक कही ने. इहां पूर्वो क्त आंकने अध्यावीशें नाग आपतां उपर आपनो आंक वधे ,पण सत्त्यावीश वधता नथी तेवात गीतार्थगम्य जाणवी. तेनो निर्णय गीतार्थ करी आपे. वली अल्पबदुत्वना अघाएं धार जोतां सर्वथी थोडा गनज मनुष्य कह्यां ने, ते संख्याती कोडाकोडी प्रमाण पूर्वोक्त गणत्रीश बांके संख्या-जाणवी. शहां केटलाएक एम कहे हैं के गणत्रीश बांके गनज मनुष्य जे, ते यांक खरे खरा ने परंतु तेमां कालविशेषे न्हाना महोटा आंक लेवा जोश्ये. जेम बे एकडायें अ गीयारनो आंक थाय अने बे नवडायें नवाणुंनो आंक पण थाय. तेम श्रीअजितनाथ जीना वखतमां मनुष्यनी संख्या घणी होय तेवारें महोटा आंक लेवा अने बा आरा' ने विषे माणस स्वल्प होय तेवारें न्हाना आंक लेवा, एवी रीतें केटलाक श्रीजिनशास नना रहस्यना अननिझपणाथी कहे . ते असत्य कहे जे. जेमाटें पंचांगीने विषे ए टलाज ांक कह्या ले ते न्हाना महोटा केम थाय ? जे कारणे श्रीअनुयोगधार सूत्रमध्ये कडं ने केः-जेवारें जघन्यथी मनुष्य होय, ते । - ·1 १३४ अढीद्दीपना नकशानी हकीगत. वारें एकडानो यांक मांमी तेने बन्नु वार बमणो करीयें, तेवारे जे आंक आवे,ते यांक प्रमाण मनुष्य . अथवा एकनो वर्ग न होय अने बेनो वर्ग चार थाय, ए प्रथम वर्ग कहेवाय. चारनो वर्ग शोल थाय ए बीजो वर्ग. शोलनो वर्ग बसे बप्पन थाय,ते त्रीजो वर्ग. तेनो वर्ग ६५५३६ थाय ते चोथो वर्ग. तेनो वर्ग ४२एचएछ श्ए६ थाय ते पां चमो वर्ग. तेनो वर्ग १७४४६७१७३७०ए५५१६१६ ए बो वर्ग. शहां पांचमो वर्ग हा वर्ग साथें गणतां पूर्वोक्त अांक आवे ते आंकप्रमाणे गनज मनुष्य के. हवे ए पूर्वोक्त गणत्रीश आंकप्रमाणे जे गळूज मनुष्यनी संख्या कही, ते सर्व मनुष्य जो थढीवीपमा विचरता लहीयें, तो समाइ शके नही. केम के थढीहीपनी नू मि पीस्तालीश लाख योजन प्रमाण . तेनी परिधि १५२३०४ए योजन एक गान १७६६ धनुष्य उपर चार अंगुल . अने बढीहीपनुं गणितपद करीयें, तो पोस्ताली शलाख विष्कंजनो चोयो नाग सवा अगीयार लाख योजन थाय, तेने पूर्वोक्त परिधि ना योजन साथे गणीयें, तो १६००ए०३०६१ ए४३५ योजन, त्रण गाउ, १ धनु ष्य थाय. ए सर्व प्रमाणांगलें योजन जागवा. ते एक प्रमाणांगुल योजन मनुष्य संघ धी दश लाख योजन थाय, तेनी रीत बतावे . उक्तं च ॥ अंगुलसप्ततिकायां ॥ सहस्समाणे चचर, सजोयणे दीह पिट्ठल नावाएं । हुँति परुप्परगणणे, लस्का दस जोयणाण फुडं ॥ १ ॥ एक प्रमाणांगुल योजन , ते नत्सेधांगुल सहस्त्रगणुं जाणवं. तो एक जोयण चउरत्र प्रमाणांमुळे , ते सहस्त्र गुगुं लांबु अने सहस्रगणुं पहोलुं होय, तेवारें सहस्त्रने सहस्त्रगणुं करतां माणसना दश लाख योजन स्फुट एटले प्रगट थाय. हवे एक योजननूमिना प्रमाणांगुल ५७ए २४000000 एटले अभवन हजार कोडी, नवशे कोडी, बासी कोडी, उपर चालीश लाख थाय. ते भावी रीतें केः- एक योजन नूमिनां आठ हजार धनुष्य थाय. तेने एक धनुष्यना अंगुलें गुणतां ७६७००० थाय, ते समचनरस्त्र योजन , माटें तशुणा करीये तेवा, पूर्वोक्त पंजए २४000000प्रमाणांगुल थाय. तेने पूर्वोक्त अढीहीप संबंधी गणितपदना जेटला योज न कह्या , तेनी साथें गुणी तेवारें एप४२५१०४ए६७१२७४७६७१०एमए७७६ एटला प्रमाणांगुल गणितपदना जे योजन, गा, धनुष्य तथा अंगुल कह्या तेना थाय. एवं एक समचरित्र प्रमाणांग्रल ते मनुष्यना हजार आंगुल लांबु अने हजार यां गुल पहोलुं समचनरस जाणवू. माटें हजारने हज़ार गुगुं करतां दश लाख उल्लेद थं गुल थाय, तेने एक समचउरत्र हाथनी चोवीशांगुलने चोवीशे गुणतां ५७६ श्रांगुल ·अढीदीपना नकशानी हकीगत. १३५ थाय. ते आंगुलें नाग आपीयें, तेवारें १७३६ हाथ लाने. शेष ६४ अंगुल वधे. हवे ते पूर्वोक्त गणितपदना अंगुलने सत्तरों ने बत्रीश हाथे गुणी, तेवारें १६३७१एन २२२२६७०११७१७४३जए।१११३६ एटला हाथ उल्लेद अंगुलें थाय. तथा चोराउनो आंक वध्यो , ते गणितपदना अंगुल साथें चोशन गुणो करी ५७६ लागें वहेंचतां १०४ए१६७७३शए ए५१०५श्एउजए६७२ हाथ थाय. शेष पुएवघे. हवे ए हाथनी राशि पूर्वोक्त मूलदायनी राशि मध्ये प्रदेपियें, तेवारें १६३७ एश्व ७३एएएएएएए६७ १०७एए एटला हाथ थाय.ते सर्व गणितप दना उबेद आंगुलें हाथ जाणवा. आ बे पानाना गणित तपास्या नथी. हवे ए सर्व त्रीश ओक ,ते पीस्तालीश लाख योजन मनुष्य क्षेत्र ,माटें पीस्ता लीश लाखने नागें वहेंचीयें,तेवारें एक जागे ३६३ए७३२७५३३एएएएएएएए३० एटला आवे. शेष २१०७एए एटला आंक वधे, तेने नाग पहोंचे नही. हवें पीस्तालीश लाख योजनमां पण वीश लाख समुन्नी नूमि डे, अने पञ्चीश लाख छीपनी नूमि , तिहां सर्मुनी नूमिमां माणसनी वस्ती नथी. मात्र अंतरछीप ने ते स्वल्प के तेनी विवक्षा करता नथी. ते माडे समुड्नी नूमि रहित मात्र होपनी पञ्चीश लाख योजन नूमि , तेने एक नागमां आवेली पूर्वोक्त दाथनी राशि साथै गुणतां एएएए७१३४एएएएएएएए २५000000 एटली राशि आवे. ए पण उगणत्रीश आंक , ते पूर्वोक्त सातकोडी इत्यादि गर्भज मनुष्यना उंगपत्रीश आंकनी राशिने वहेंची आपता एकेका माणसने नागें एकेक हाथ नूमिजाग आवे ने तेमां सुवाय वेसाय नही. तेमज पर्वत, नदी, इह, वन, अटवी प्रमुख माणस वि नानी नूमि पण घणी बूटी पडेली देखाय ने अने अल्पमात्र नूमिमध्ये मनुष्य रहे ले माटें पूर्वोक्त संख्याना मनुष्य एटली नूमिमां समाइ शके नही? एवी शंका उत्पन्न थाय. हवे पूर्वोक्त शंकानुं समाधान करें . जे माटें श्रीवीतरागना वचनमां कांइपण सं देह नथी. जे गणत्रोश यांक प्रमाण गर्भज मनुष्य कह्यां ले. ते सदासर्वदा काल ए टलांज , पण बां अधिकां नथी. शहां समाधान आबे, के-पुरुषथी स्त्री सत्त्यावी श गुणी अधिक जे. अने गर्भ धारण करनारी पण तेज ने अने तेना गर्नमां उत्क टथी नवलाखनी संख्यायें पण गनज मनुष्य होय . अने जघन्य मध्यम पण होय ने पण स्त्रीनी राशि महोटी ने तेथी तेनागनमा गर्नज मनुष्योनी महोटो संख्या सर्वदा रही शके एवो निर्धार जे माटें घणा जीव गनमा होवा जोय. अने स्वल्पजीव गर्न बाहेर होवाथी सेटला जीव पृथ्वीमा सुखथी रही शके जे. एम कहेवाथी जैनक्रियानो ·चोवीश दमके पांत्रीश चार. लोप न थाय. पनी केवली कहे ते सत्य जाणवू. पण गोखवं, चिंतववं,अने पूंजवं. एर्नु नाम त्रिपक्षीविद्या कहेवाय. जगतमा त्रिपदी विद्यानी कदेवत ने तेथी सांशयिक वातोनुं समाधान थाय २ ॥ इति अढीहीप मनुष्य संख्याप्रमाणं समाप्तम् ॥ ॥ अथ चोवीश दमक उपर पांत्रीश वोल उतारवानो थोकडो प्रारंनियें यें । समस्त संसारीजीव, चारगतिमा रहेला चोवीश दमकोने विपे परित्रमण करे जे. ते चोवीश दमकनां नाम कहे बे. १ प्रथम सात नारकीनो एक दमक, ते साते नारकीनां नाम तथा गोत्र नीचे प्रमाणे जे. नाम, १ घमा, २ वंसा. ३ सैला. ४ अंजणा, ५ रिका. ६ मघा, ७ माघवती. गोत्र. रत्नप्रना. शर्करप्रना. वालुकप्रना. पंकप्रना. धूमप्रना. तमःप्रना.तमस्तमःप्रना. ॥ ११ त्यार पड़ी दश जुवनपतिदेवोना जे दश दमक ने तेनां नाम लखिये वैयें ॥ १ असुरकुमार निकायनो दमक, श नागकुमार निकायनो दमक. ३ सुवर्णकुमार निकायनो दमक. ४ विद्युतकुमार निकायनो दमक. ५ अग्निकुमार निकायनो दमक. ६ दीपकुमार निकायनो दमक. उदाधिकुमार निकायनो दमक. G दिशिकुमार निकायनो दमक. ए वायुकुमार निकायनो दमक. १० स्तनितकुमार निकायनो दमक. १२ वारमो दृथिवीकायनो दमक, तेनां मूल नाम डे, ते लखिये यें. १ सुना. २ सुधा. ३ वालुया. ४ मणसिल. ५ शर्करा. ६ खरपुढवी. ॥ हवे ए पृथिवीकायना नेद कहे ने ॥ १ स्फाटिकरत्न. २ मणिरत्न. ३ परवालां. ४ रागरत्न. ५ हिंगलो. ६ हरतात. मरासिल. पारो. ए सोनुं. १० रू. ११ त्रांबु. १५ लोढुं. १३ जसत. १४ शीसुं. १५ कथिर. १६ खडीमाटी. १७ हरमजी वानी. १७ अरणेटो पाषाण. १ए पलेवो पाषाण. २७अवरखनी जाति. २१ तूरी माटीनी जाति. २२ खारी माटीनी जाति. २३ माटीनी सर्व जाति. २४ पाषागनी सर्व जाति. २५ सुरमानी जाति. २६ अंजननी जाति. २७ जूनी जाति. इत्या दि पृथिवीकायना असंख्य जेद जाणवा. १३ तेरमो अपकायनो दमक, तेना नेद कहे जे. १ जमीनेनुं पाणी. बाकाशनुं पाणी. ३ गरनुं पाणी. । हिमनुं पाणी. ५ रोयडानुं पाणी, नीलीवनस्पति उपर पाणीना बिंड. ७ मांकनुं पाणी. धनोदधि, ·CA चोवीश दमके पात्रीश धार. १४ चौदमो तेचकायनो दमक जे. तेना जेद कहे जे. १ अंगारानो अग्नि, २ ज्वालानो अनि. ३ चासडनो अग्नि. ४.उल्कापातनो अग्नि. .५ कणियानो अनि. ६ विजलीनो अग्नि. १५ पंदरमो वाकायनो दमक , तेना नेद कहे जे. १ नद्धामकवायु. २ मंदवायु. ३ औत्कलिकवायु. ४ मांमलिकवायु. ५ मुखशु-वायु. ६ गुंजवायु. उ घनवात. G तनुवात. १६ शोजमो वनस्पतिकायनो दमक ,तेनी मूलजाति पांच बे,ते कहे जे. १गुबा. २ गुमा. ३ वलया. ४ वल्ली. ५ पतिरण. हवे एनाबे नेद कहे . १ जे एक शरीरमां अनंता जीव होय, ते साधारण वनस्पति. जे एक शरीरमां एक जीव होय, ते प्रत्येक वनस्पति. ए रीतें एना पण नेदानुनेद असंख्य ने. १७ सत्तरमो बेंडियनो दमक जे, तेना नेद कहे जे. १ शंख. ३ गंमोला. ४ जलो. ५ अलसीयां. ६ लारीयां. ७ मेहरी. ऋमिया. १७ अढारमो त्रीझ्यिनो दमक , तेना नेद कहे जे १ कानखजुरा. ५ मांकड. ३ जू. ४ कीडियो. ५ उद्देही. ६ मंकोडा ७ ईल. जघीमेल. ए सावा. १० गोकीडा. ११ गदहीयां. १२ विष्टाना कीडा. १३ गोबरना कीडा. १४ धनेडियां. १५ कंथुया. १६ गोपालिक. १७ इंगोप. १ए उंगणीशमो चौरिंडियनो दमक जे, तेना नेद कहे जे. १ वींजी. २ ढंकण. ३ चमरा. चमरी. ५ टीड. ६ माखी. ७ मांस. जमबर. ए पतंगिया. १० कंसारी. ११ कोश्वाडा. २० वीशमो तिर्यंच पंचेंड्रियनो दमक , तेना नेद कहे जे. १ जलचर. ५ स्थलचर, ३ खेचर. ४ उर परिसर्प. ५ जुजपरिसप्प, ए पांच गर्मज तिर्यंच अने एन पांच संमूर्बिम तिर्यंच पंचेंघिय एम सर्व दश ने थाय. २१ एकवीशमो मनुष्यनो दमक जे, तेना नेद कहे . १५ पंदर कर्मनूमित्रना. ३० त्रीश अकर्मनूमिक्षेत्रना. ५६ उप्पन अंतरही पना. ए सर्व मली एकशो ने एक क्षेत्रवासी होवाथी एटलाज नेदो थया. २ कोडा. ए पाणीना पूरा. १८ ·१३६ १ चं. चोवीश दमके पांत्रीश धार- २५ बावीशमो व्यंतरदेवोनो दमक , तेबे प्रकारें . तिहां एक व्यंतर निकाय, तेना थाठ नेद जे. १ पिशाच. २ नूत. ३ यद. ४ राइस, ५ किन्नर. ६ किंपुरुष. उ महोरग. गंधर्व. बीजी वाणव्यंतरनिकाय, तेना पण आत नेद . १ श्रणपनि. श्पणपनि.३दृसिवादी. नूतवादी. ५ कंदी.६ महाकंदी. कोईम. पतंग. २३ त्रेवीशमो ज्योतिषी देवोनो दमक, पांच प्रकारे जे. २ सूर्य. ३ ग्रह. नदत्र. ५ तारा. २४ चोवीशमो वैमानिक देवोनो दमक, तेना मूल बे नेद डे. १ एक कल्प एटले आचारवाला देवो,ते बार देवलोकना ने करी बार प्रकारें , ते बार देवलोकना नाम कहिये बैये. १ सौधर्म देवलोक. २ ईशान देवलोक. ३ सनत्कुमार देवलोक. ४ माहें देवलोक. ५ ब्रह्मदेवलोक. ६ लांतक देवलोक. ७ महाशुक्र देवलोक, सहस्रार देवलोक. ए यानंत देवलोक. १० प्राणत देवलोक. ११ धारण देवलोक. १२ अच्युत देवलोक. २ बीजा कल्पातीत एटले जेने विषे स्वामी सेवक संबंध नथी एवा देवो तेनां मूल बे प्रकार जे. एक नव ग्रैवेयकवासी, बीजा पांच अनुत्तरविमानवासी. तेमां प्रथम नवौवेयकनां नाम कहे जे. १ सुदर्शन. २ सुप्रतिव. ३ मनोरम. ४ सर्वतोच. ५ विशाल. ६ सुमनस. ७ सोमनस. प्रितिकर. ए थादित्य. हवे पांच अनुत्तर विमाननां नाम कहे जे. १ विजय. विजयंत. ४ अपराजित. ५ सर्वार्थसिद. ए रीतें ए चोवीश दमकनां नेद सहित नाम कह्यां. ३ जयंत. हवे ए प्रत्येक दमकें पांत्रीश धार कहेशे,तेनां नाम लखीये वैयें. तिहां पहेलं शरीरधार पांच प्रकारे जे तेना नाम कहे जे. १ बौदारिक शरीर. २ वैक्रिय शरीर.३याहारकशरीर. ४ तैजस शरीर. ५ कार्मणशरीर. बीजुंथवगाहनधार, ते प्रत्येक दंमकें जघन्य तथा उत्कृष्ट ए बेनेदें शरीरनु प्रमाण कहे. ३ त्रीचं संघयणधार ते ब प्रकारे जे. १ बजरुषजनाराच संघयण. २ खननाराच संघयण. ३ नाराच संघयण, ४ यनाराच संघयण. ५ कालिका संघयण. ६ वहुँ संघयण.

·चोवीश दमकें पांत्रीश धार. १३ए ४ चोथु संज्ञाधार, दश प्रकारें जे. तेनां नाम कहे . १ थाहारसंज्ञा. ५ नयसंज्ञा. ३ मैथुनसंज्ञा. ध परिग्रहसंज्ञा. ५ क्रोधसंज्ञा. ६ मानसंज्ञा. ७ मायासंझा. लोनसंज्ञा. ए लोकसंज्ञा. १० उघसंज्ञा. तथा नीचें.लखेली ब संज्ञा साथें मेलवतां शोल प्रकार पण थाय जे. तेनां नाम कहे . रमुखसंज्ञा. २ फुःखसंझा. ३ मोहसंज्ञा. ४ अगंडासंज्ञा. ५ शोकसंज्ञा. ६ धर्मसंझा. ५ पांचमुं संस्थानधार ब प्रकारें . तेना नाम कहे . १ समचतुरस्त्र संस्थान. २ निगोहपरिमंमल संस्थान. ३ सादि संस्थान, ४ कुब्ज संस्थान, ५ वामन संस्थान, ६ ढुंमक संस्थान, थाहीं पंचेंड्रियनां संस्थान कहे जे. १ स्पर्शेश्यितुं नाना प्रकारचें संस्थान ने. २ रसेंड्रियनु खुरपा सरखं संस्थान ने. ३ घ्राणेंडियनु अचंता वृदना सरखं संस्थान . ४ चकुरिडियनुं मसूरनी दाल सरखं अई चंशकारें संस्थान . ५ श्रोत्रंडियनुं कल्पवृदना फूल सरखं संस्थान के. ६ बहुं कषाय हार, ते १ क्रोध. मान. ३ माया. अने ४ लोन. ए चार प्रकारें , ७ सातमुलेश्याचार प्रकारे जे. १ कृष्णलेश्या. श्नीलजेश्या. ३कापोतजेश्या. तेजोलेश्या. एपद्मलेश्या. शुक्ललेश्या. आग्मुं इंख्यिधार, पांच प्रकारें ले. १ स्पर्शेडिय. २ रसेंडिय. ३ घ्राणेंघिय. ४ चकुरिंडिय. ५ श्रोत्रंडिय. ए नवमुं समुद्घात झार सात प्रकारे जे. १ वेदना समुद्घात. ५ कषाय समुद्घात. ३ मरण समुद्घात. ध वैक्रिय समुद्घात. ५ तैजससमुद्घात. ६ आहारक समुद्घात. ७ केवलि समुद्घात. १० दशम दृष्टिार. १ सम्यक्दृष्टि. मिथ्यादृष्टि.३ मिश्रदृष्टि. एत्रण प्रकारें बे. ११ अगीयारमुं दर्शनधार, चार प्रकारें . १ चतुर्दर्शन. ५ अचक्षुर्दर्शन. ३ अवधिदर्शन. ४ केवलदर्शन. १२ बारमुं ज्ञानधार आठ प्रकारें . १ मतिज्ञान. ५ श्रुतझान. ३ अवधिज्ञान, । मनः पर्यवज्ञान. ५ केवलज्ञान. ६ मतियज्ञान. उ श्रुतअज्ञान, G विनंगझान. ए रीतें पांच ज्ञान ने त्रण यज्ञान मली, थाउ प्रकारे शानदार . १३ तेरमुं योगधार पन्नर प्रकारें बे. १ सत्यमनोयोग, २ असत्यमनोयोग. ३ सत्यामुषामनोयोग. पथसत्यामृषामनोयोग, ·. २४० चोवीश दमके पांत्रीश धार. ५ सत्यवचनयोग.६ असत्यवचनयोग. ७ सत्यामृषावचनयोग. ज्यसत्यामृषावचनयोग. ए औदारिक काययोग. १०ौदारिकमिश्र काययोग. ११ वैक्रियकाययोग. १२ वैक्रिय मिश्र काययोग. १३ आहारक काययोग. १४ आहारकमिश्र काययोग, १५ कार्मण काययोग. एवं पन्नर योग जाणवा. चौदमुं उपयोगधार. ते पांच ज्ञान, तथा त्रण अज्ञान अने चार दर्शन मली,बार प्रकारे जे. १ मतिज्ञान. २ श्रुतज्ञान.. ३ अवधिज्ञान. ४ मनःपर्यवज्ञान. ५ केवलज्ञान. ६ मतिअज्ञान. ७ श्रुतयज्ञान. G विनंगहान, ए चतुर्दर्शन. १० अचकुर्दर्शन.११ अवधिदर्शन, १२ केवलदर्शन. १५ पन्नरमुं उपपात चार ते प्रत्येक दमकने विषे एक समयमा केटला जीव आवी उपजे ? तेनी जघन्य तथा उत्कष्टथी संख्या कहेवानुं हार. १६ सोलमुं च्यवनहार ते प्रत्येक दमकने विषे एक समयमा केटला जीव च्यवे, तेनी जघन्य तथा उत्कृष्टथी संख्या कहेवाटुंहार. १-७. सत्तरमुं आयुष्य ते चार गतिभाश्री चार प्रकारें . तेमां कया कया दमकें केटलु आयुष्य में ? तेनुं प्रमाण कहेवार्नु हार. १७ अढारमुं पर्याप्तिनुं क्षार व प्रकारे जे. . १ आहारपर्याप्ति. २ शरीरपर्याप्ति. ३ इंझ्यिपर्याप्ति. ४ श्वासोबासपर्याप्ति. ५.जाषापर्याप्ति. १ए उगणीशमुं दिग्याहार हार उ प्रकारें . १ अधोदिशि आहार. ३ कर्ध्वदिशि थाहार. ३ पूर्वदिशि बाहार. ४ पश्चिमदिशि आहार. ५ दक्षिणदिशि आहार, ६ उत्तरदिशि आहार. २० वीशमुं संज्ञा हार त्रण प्रकारें बे. १ दीर्घकालिकी संज्ञा. हितोपदेशिकी संज्ञा. ३ दृष्टिवादोपदेशिकी संज्ञा. एकवीशमुंगतिहारते कयादमकनो जीव मरीने कया कया दमकमांजाय? ते कदेवानुं धार. बावीशमबागति ते कया दमकने विषे कया दमकनाजीव,यावी उपजे? ते कहेवानुं हार. १३ त्रेवीशमुं वेद हार. १ पुरुषवेद. ५ स्त्रीवेद. ३ नपुंसकवेद. एत्रण प्रकारें . २४ चोवीशमुं अल्पाबदुखनु हार. अघाणुं प्रकारें बे. ते प्रकार कहे जे. १ सर्वथकी थोडा गर्नज मनुष्यसंख्याती कोडाकोडी प्रमाण , तेमाटें अल्प . २ तेथकी मनुष्यनी स्त्री संख्यातगुणी अधिक ,एटले सत्त्यावीश गुणी .ए बे बोल मजी अढीछीपमाहेला. एकशो ने एक देवना मनुष्यनी संख्या कहे जे ६ मनःपर्याप्ति. - ·चोवीश दमके पांत्रीश धार. २४४२ (ए।१६२५१५२६५३३७एए३५४३ए५०३३६) एटलें सात क्रोड कोडा कोडीकोडी, बाणुं लाख कोडाकोडीकोडी, अध्यावीश हजार कोडाकोडीकोडी, एक शो कोडाकोडी कोडी, बाशठ कोडाकोडी कोडी, एकावन लाख कोडाकोडी, बहेंता लीश हजार कोडाकोडी, बशो कोडाकोडी, तालीश कोडाकोडी, साडत्रीश लाख कोडी, उंगणशात हजार कोडी, त्रणशे कोडी, चोपन कोडी, उंगणचालीश लाख, पचास हजार, त्राओं ने बत्रीश. एटली संख्यायें मनुष्य . तेना अग्यावीश नाग करीये, तेमां एक नाग जेटला पुरुष , अने सत्त्यावीश नाग जेटली स्त्री जे. ३ तेथकी बादर ते कायपर्याप्ता असंख्यातगुणा एक आवलिकाना समयनो वर्ग क री तेने काइक न्यून थावलिकाना समयसाथें गुणतां जेटला समय थाय,तेटला बे. ४ तेथकी अनुत्तरविमानवासी देवो असंख्यात गुणा बे. क्षेत्र पढ्योपमने असंख्यातमे नागें जेटला आकाशप्रदेश होय तेटला . ५ तेथकी उपरला त्रण ग्रैवेयकना देवता संख्यात गुणा बे. विमान धणा माटे. ६ तेथकी मध्य त्रण ग्रैवेयकना देवो संख्यात गुणा बै. ७ तेथकी नीचला त्रण ग्रैवेयकना देवो संख्यात गुणा बे. ७ तेथकी अच्युतदेवलोकना देवता संख्यात गुणा बे. ए तेथकी आरण्यदेवलोकना देवो संख्यात गुणा . १० तेथकी प्राणात देवलोकना देवो संख्यात गुणा बे. ११ तेथकी बानत देवलोकना देवो संख्यात गुणा . १२ तेथकी सातमी नरकप्रथिवीना नारकी असंख्यात गुणाले. घनीकत लोकनी एक श्रेणिना असंख्याता नागमा जेटला आकाश प्रदेशनी राशि बे, तेटली संख्यायें डे. १३ तेथकी बही नरकप्रथिवीना नारकी असंख्यात गुणा बे, केम के नरकावासा घणा बे, तथा उत्कृष्ट पापी जीवोथकी दीनपापी जीवो घणा होय ते शहां उपजे. १४ तेथकी सहस्रार देवलोकना देवो असंख्यात गुणा . १५ तेथकी मादायक देवलोकना देवता असंख्यात गुणाने.तिहां विमानघणांले माटें, १६ तेथकी पांचमी नरकप्रथिवीना नारकी असंख्यात गुणा ने. १७ तेथकी लांतकदेवलोकना देवता असंख्यात गुणा ने. १७ तेथकी चोथी नरकप्टथिवीना नारकी असंख्यात गुणा ने. १ए तेथकी ब्रह्मदेवलोकना देवो असंख्यात गुणा ने. -२० तेथकी त्रीजी नरकप्रथिवीना नारकी असंख्यात गुणा बे.

·, २४२ चोवीश दंम पांत्रीश धार. १ तेथकी माहेंदेवलोकना देवता असंख्यात गुणा बे. २२ तेथकी सनत्कुमार देवलोकना देवता असंख्यात गुणा . २३ तेथकी बीजी शर्करप्रना नरक टथिवीना नारकी असंख्यात गुणा जे. बारमा बोल थी मामीने पात्रेवीशमा बोल पर्यंतना वार बोलमा प्रत्येकें सर्व घनीकत लोक नी एक श्रेणीने असंख्यातमे नागें जेटला आकाश प्रदेश होय, ते प्रमाणे ने अने एकेकथी असंख्यात गुणा कह्या जे. कारण के असंख्याताना असंख्याता नेद तेमाटें एमां विरोधता समजवी नहीं. २५ तेथकी संमूर्बिम मनुष्य असंख्यात गुणा जे. अंगुल प्रमाण क्षेत्र प्रदेश रासिसंबं धी त्रीजा वर्ग मूलने प्रथम वर्ग:मूलसाथे गुणतां जे प्रदेश थाय तेटला . २५ तेथकी ईशानदेवलोकना देवता असंख्यातगुणा . अंगुल मात्र आकाश देवनी प्रदेशराशि संबंधी बीजो वर्ग मूल तेने त्रीजा वर्ग मूल साथें गुणतां जेटला प्रदेश थाय, तेटली धनीकत लोकनी एक प्रदेशनी श्रेणियो लेवी, तेने विषे जेटला था काश प्रदेश होय, तेटला ईशानदेवलोकना देवता जे. २६ तेश्रकी ईशानदेवलोकनी वसनारी देवीयो संख्यातगुणी अधिक से,बत्रीश गुणी छे माटें. २७ तेथकी सौधर्मदेवलोकना देवता संख्यातगुणा ने, केम के तिहां विमान घणां ने, बने वली दक्षिण दिशियें कृष्णपकी जीव-घणाने माटें. २ तेथकी सौधर्म देवलोकवासी देवी, बत्रीश गुणी, माटे संरव्यातगुणी जे. २५ तेथकी नवनपति देवता असंख्यात गुणा ले. कारण के एक अंगुलमात्र आका शदेवनी प्रदेशराशि संबंधी प्रथम वर्गमूल तेने त्रीजा वर्गमूल साथै गुणतां जे प्र देशराशि थाय, तेटली घनीकृत लोकनी एकप्रादेशिक गिनने विषे जेटला आकाश प्रदेश होय तेटला . इहां यद्यपि प्रदेश असंख्याता ने तथापि असत्कल्पनायें २५६ कल्पीयें तेनो प्रथम वर्ग मूल १६ पाय, बीजो वर्गमूल चार थाय अने त्रीजो वर्गमूल वे थाय माटे शोजने के साथें गणी तेवारें बत्रीश थाय. ३० तेथकी नवनपतिनी देवीयो बत्रीश गुणीजे, माटें संख्यातगुणीने. ३१ तेथकी पहेला रत्नप्रना नामा नरकप्टथ्वीना नारकी असंख्यात गुंणा ,अंगुल प्र माण आकाशदेवनी प्रदेशराशि संबंधी प्रथमवर्ग मूल तेने बीजा वर्गमूलनी सार्थे गणतां जे प्रदेश थाय,तावत् प्रमाण श्रेणियोमा जे आकाश प्रदेश थाय तेटला . ३५ तेथकी खैवर पंचेंडिय तिर्यंचयोनिया पुरुष असंख्यात गुणा , जेमाटें एकप्रदेशी प्रतरना असंख्यातमा नागमा असंख्याती आकाश प्रदेशनी श्रेणिगत प्रदेश प्रमाण जे.

·चोवीश दमकें पांत्रीश धार. २४३ ३३ तेथकी खेचर पंचेंघिय तिर्यंच योनिनी स्त्रीयो त्रिगुणी, माटें संख्यात गुणीने. ३४ तेथकी स्थलचर पंचेंशिय योनिया पुरुष संख्यात गुणा ने जेमाटें एक वृहत्प्रतरना असंख्यातमा जागमा जे आकाश प्रदेशनी असंख्याती श्रेणी, तेटली श्रेणीमा जेटला आकाश प्रदेश में, तावत् प्रमाण ए जीवो ने. ३५ तेथकी स्थलचर पंचेंश्यि तिर्यंचयोनि संबंधी स्त्रीयो त्रिगुणीने, संख्यातगुणीजाणवी. • ३६ तेथकी जलचर पंचेंडिय तिर्यचयोनिया पुरुष संख्यात गुणा ,जे माटें अतिप्रनूत एक प्रतरना असंख्यातमा नागमां असंख्य आकाश प्रदेशनी श्रेणीगत जेटला था काश प्रदेश , तावत् प्रमाण जे. ३७ तेथकी जलचर पंचेंक्ष्यि तिर्यंच योनिवाली स्त्रीयो त्रिगुणी , माटें संख्यातगुणी. ३७ तेथकी व्यंतरनिकायना देवो संख्यातगुणा, संख्यात कोडाकोडी योजन प्रमाण एक प्रतरने विषे जेटला सूचीरूप खम थाय, तावत् प्रमाण . ३ए तेथकी व्यंतरदेवीयो संख्यातगुणी बे, बत्रीश गुणी माटें. ४० तेथकी ज्योतिषी देवता संख्यातगुणा , एक प्रतरने विपे बशें बप्पन अंगुल प्रमाण एक सूचीरूप खंम एवा जेटला खेम थाय तेटली संख्यायें बे. ११ तेथकी ज्योतिषिक देवीयो बत्रीश गुणी मानें संख्यात गुणी कहेवी. ४२ तेथकी खेचर पंचेंघिय तिर्यंचयोनिया नपुंसक संरख्यात गुणा . १३ तेयकी स्थलचर पंचेंश्यि तिर्यंचयोनिया नपुंसक संख्यात गुणा बे. ४. तेथकी जलचर पंचेंशिय तिर्यंचयोनिया नपुंसक संख्यात गुणा बे. ४५ तेथकी चौरिंघिय पर्याप्ता संख्यातगुणा बे. एक प्रतरने विषे जेटला एक अंगु लना संख्यातमा नाग प्रमाण वाला जेटला सूचीखेम थाय, तेटला . १६ तेथकी सर्व पंचेंड्रिय पर्याप्ता विशेषाधिक बे. ४७ तेथकी बेंश्यि पर्याप्ता विशेषाधिक बे. ४७ तेथकी त्रीडिय पर्याप्ता विशेषाधिक . भए तेयकी पंचेंशिय अपर्याप्ता विशेषाधिक बे. एक प्रतरमा अंगुलना असंख्यातमा नाग प्रमाण जेटला सूची खम थाय, तेटला . ५० तेथकी चौरिडिय अपर्याप्ता विशेषाधिक बे. .५१ तेथकी त्रीश्यि अपर्याप्ता विशेषाधिक बे. ५२ तेथकी बेंझ्यि अपर्याप्ता विशेषाधिक बे. ५३ तेथकी प्रत्येक शरीर वाला बादर वनस्पतिकायिया अपर्याप्ता असंख्यात गुणाले.

·१४४ चोवीश दमकें पांत्रीश धार. एक प्रनूत प्रतरमा अंगुलना असंख्यातमानागप्रमाण जेटला सूचीखेम थायतेटला. ५४ तेथकी बादरनिगोद पर्याप्ता अनंतकायनां शरीर असंख्यात गुणां दे. जे मारें संख्याता प्रतरमा एक अंगुलना थसंख्याता नाग जेवडा जेटला सूचीखम समाइ शके, तेटला खंम प्रमाण बे. ५५ तेथकी बादर पृथ्वीकाथिया पर्याप्ता जीव असंख्यात गुणा बे, जेमाटेंप्रनूत संख्याता प्रतरमध्ये अंगुलना असंख्यात नाग मात्र सूचीखम जेटला समाइ शके तेटला . ५६ तेथकी बादर अपकायिया पर्याप्ता असंख्यात गुणा बे.जेमाडे अत्यंत प्रनूत संख्याता प्रतर मध्ये अंगुलना असंख्य नागमात्र जेटला सूचीखम समाइशके, तेटला ले. ५७ तेथकी बादरवायुका यिया पर्याप्ता जीव असंख्यात गुणा बे, घनीकृत लोकना असंख्याता प्रतरने विषे जेटला आकाश प्रदेश में तेटला प्रदेश प्रमाण दे. ५ तेथकी बादर तेकाथिया अपर्याप्ता असंरख्यात गुणा, जेमाडे असंख्याता लोकाकाश प्रदेश राशि प्रमाण दे. एए तेथकी प्रत्येक शरीरवाला बादर वनस्पतिकायिया अपर्याप्ता जीव असंख्यात गुणा बे. ६० तेथकी बादर निगोदीया अपर्याप्ताना शरीर असंख्यात गुणा जे. ६१ तेथकी बादर पृथ्वीकाथिया अपर्याप्ता असंख्यात गुणा बे, ६२ तेथकी बादर अप्रकायिया अपर्याप्ता असंख्यात गुणा ले. ६३ तेथकी बादर वायुकायिया अपर्याप्ता असंख्यात गुणा . ६५ तेथकी सूक्ष्म तेनकायिया अपर्याप्ता असंख्यात गुणा बे. सर्वलोक व्यापी माटें. ६५ तेथकी सूक्ष्मष्टथ्वीकायिया अपर्याप्सा विशेषाधिक ने. ६६ तेथकी सूक्ष्मअप्रकायिया अपर्याप्ता विशेषाधिक . ६७ तेथकी सूक्ष्मवायुकायिया थपर्याप्ता विशेषाधिक जे. ६० तेथकी सूक्ष्म तेउकायिया पर्याप्ता संख्यात गुणा बे. इहां ए सूक्ष्म मध्ये स्वनावेंज अपर्याप्ताथी पर्याप्सा घणाले माटें. ६ए तेथकी सूक्ष्म पृथ्वीकायिया पर्याप्ता विशेषाधिक . ७० तेथकी सूक्ष्म अप्रकायिया पर्याप्ता विशेषाधिक . ७१ तेथकी सूक्ष्म वायुकायिया पर्याप्ता विशेषाधिक . ७२ तेथकी सूझ निगोदनां शरीर अपर्याप्ता असंख्यात गुणां.. ७३ तेथकी सूक्ष्म निगोदनां शरीर पर्याप्ता संख्यात गुणां ने ७ तेथकी अजव्यसिमिया जीवनंतगुणा बे. जघन्ययुक्त चोथा अनंताजेटला ले माटें. + ·चोवीश दमके पांत्रीश धार. २४५ ७५ तेथकी पडिवाइ प्रतिपत्ति सम्यग्दृष्टि जीव अनंतगुणा बे. ७६ तेथकी सिघना जीव अनंतगुणा . मध्यमयुक्त पांचमा अनंता जेटला, माटें. ७७ तेथकी बादर वनस्पतिकायिया पर्याप्ता जीव अनंतगुणा जे. जेमाटें एक निगोदने अनंतमे जागे सिमबे,एवा असंख्याता निगोद पर्याप्ता बादर वनस्पतिमांहे बे,माटें. ७ तेथकी बादर पर्याप्ता जीव विशेषाधिक .बादर पर्याप्ता एथिव्यादिक प्रदेपवा थकी. पए तेथकी बादर वनस्पतिकायिया अपर्याप्ता असंख्यातगुणा बे, जेमाटें एकेक बाद र निगोद पर्याप्तानी निश्रायें असंख्याता अपर्याप्ता निश्चें होय, ते माटें. 10 तेथकी बादर अपर्याप्ता विशेषाधिक डे, बादर अपर्याप्ता एथिव्यादिक प्रदेपवाथकी. १ तेथकी सर्वपर्याप्ता अपर्याप्ता बादर जीव विशेषाधिक जे. २ तेथकी सूक्ष्मवनस्पतिकायिया अपर्याप्ता असंख्यात गुणा ,केम के बादर जीवोथी सूक्ष्म घणा ने अने वाली सर्व लोकव्यापी मानें. ७३ तेथकी सूदा अपर्याप्ता विशेषाधिक ले. केम के सूक्ष्म अपर्याप्ता एथिव्यादिकने तेमां प्रदेपवाथकी विशेषाधिक थाय, GH तेथकी सूक्ष्मपर्याप्ता वनस्पतिकायिया जीव संख्यातगुणा ने, केम के सूक्ष्मपर्याप्ता माहे सूक्ष्म अपर्याप्ता स्वनावें सदैव संख्यात गुणा प्राप्त होय, माटें. G५ तेथकी सर्व सूझपर्याप्ताजीव विशेषाधिक ले.सूक्ष्मपर्याप्ताप्रथिव्यादिकसाथै नेलवाथी. ७६ तेथकी सर्व पर्याप्ता अपर्याप्ता सूक्ष्मजीव विशेषाधिक . ७ तेथकी जव्यतिक्षिक जव्यजीव विशेषाधिक ले जेमाटें जघन्ययुक्त अनंता प्रमाण अनव्य जीवो ने तेने टालीने बीजा सर्व जव्यजीवो ले ते माटें. 00 तेथकी निगोदना जीव विशेषाधिक डे, जे नणी निगोदना जीव टाली बीजा सर्व जीव असंख्यात लोकाकाश प्रदेश प्रमाज , माटें. ए तेथकी वनस्पतिना जीव विशेषाधिक डे, निगोदमा प्रत्येक वनस्पति प्रक्षेपवाथकी. एछ तेथकी एडिय जीव विशेषाधिक बे. वनस्पतिमा वलीष्टथिव्यादिकना प्रक्षेपवाथकी. ए१ तेथकी तिर्यंचयोनिया विशेषाधिक डे, बेंझ्यिादिकना लवाथकी. एतेथकी मिथ्यादृष्टि विशेषाधिक डे, ए जीव चारे गतिमां लाने, माटें. ए३ तेथकी अविरति जीव विशेषाधिक बे, अविरति सम्यग्दृष्टि जीव एमां जलवाथकी. एव तेथकी सकषायिजीव विशेषाधिक बे, देशविरत्यादिना जलवाथकी. ए५ तेथकी बद्मस्थ जीव विशेषाधिक बे, उपशांत मोही पण एमां नव्याते थकी. ए६ तेथकी सयोगी विशेषाधिक डे, सयोग। केवलीना जलवा थकी.

·अप्रमत्त. १४६ चोवीश दमके पांत्रीश घार. ए तेथकी सर्व संसारी जीव विशेषाधिक डे, एमां अयोगी केवली पण नव्या. एज तेथकी सर्व जीव विशेषाधिक डे,एमां सिनाजीव पण नव्या.इतिअल्पबदुत्व समाप्त। २५ पञ्चीश नवन हार. ते प्रत्येक दमकने विषे जवन कहेवार्नु हार जाणवू. २६ बबीशमुं विरहकालघार. एटले अमुक दमकें जघन्य तथा उत्कृष्टथी अमुक काल पर्यंत कोइ जीव मरे नहीं अथवा नपजे नही, ते विचार कहेवार्नु हार, २७ सत्त्यावीशमुं चउद गुणगणानुं हार. चौद प्रकारें बे. १ मिथ्यात्व. ५ सास्वादन, ३ मिश्र गुणगणुं. ४ थविरतिसम्पगंदृष्टि. ५ देशविरति. ६ प्रमत्त. अपूर्वकरण. ए अनिवृत्ति. १० सूक्ष्मसंपराय. ११ उपशांतमोह १३ दीपमोह. १३ सयोगीकेवली. १४ अयोगी केवली. २७ अध्यावीशमुं प्राणधार दश प्रकारें बे. १ स्पर्शेडिय. ३ रसेंश्यि. ३ घ्राणेंडिय. ४ चकुरिंडिय. ५ श्रोत्रेश्यि. ६ कायबल. ७ वचनबल. G मनोबल. ए श्वाशोबास. १७ आयु. शए गणत्रीशमुं संयतिधार, त्रिनंगी पूर्वक आठ प्रकारें बे. ३ पञ्चरकाणी, ४ पंमिया, ५ संवुमा, ६ जगरा, ७ धम्मिया, Gधम्म विवसाइया. १ असंयति, २ अवती, ३ अपञ्चरकापी. ४ बाला. ५ असंवुमा, ६ च्युता, ७ अधम्मिया, ७ अधम्म विवसाश्या १ संयतासंयती, २ व्रताव्रती, ३ पञ्चरकाणापञ्चरकाणी. बालापंमिया. ५ संव॒माअसंवुमा, ६ च्युताजगरा, ७ धम्माधम्मीया, ज धम्माधम्म विवसाइया. ३० त्रीशमुं बाहारधार, त्रण प्रकारें . १ सचित्तादार. २ अचित्ताहार. ३ कवलाहार, ३१ एकत्रीशमुंआहारजातिनो हारत्रण प्रकारें बे. १ जाहार. लोमादार.३ कवलादार, ३२ बत्रीशमुं आदारनी श्वानुं धार. ते प्रत्येक दमकवालाने जघन्य तथा उत्कृष्टथी केटले कालें आहार खेवानी वा थाय ? तेनो विवरो कहेवो, ते थाहार वाधार, ३३ तेत्रीशमुं कायस्थितिनुं हार, ते प्रत्येक दमकवालाने पोतानी कायाने विषे अनुक्रमें पुनः पुनः उपज, केटली वार थाय? तेना कालतुं प्रमाण कहे. ३४ चोत्रीश, योनिधार, ते चोराशी लाख नेदें प्रसिद जे. ३५ पांत्रीशम कुलकोडिझार, ते प्रत्येक दमकमां केटला लाख कुलकोडि ? एम कहे वार्नु हार. ए रीतें पांत्रीश धारनां नाम कह्यां. १ संयती, २ व्रती, ·मलीने नव होय. चोवीश दमके पांत्रीश धार. २४७ हवे पूर्वोक्त चोवीश दमकमांना प्रत्येक दम ए पांत्रीश हार कहियें बैयें. १ तिहां प्रथम सात नारकीना दमकें पांत्रीश चार कहे जे. १ वैक्रिय, तैजस ने कार्मण, एत्रण ग, वैक्रियमिश्रकाययोग तथा कार्मण शरीर होय. काययोग मलीने अगीयार योग होय. २ अवगाहना नवधारणीय शरीर जघन्य | १४ उपयोग प्रथमना त्रण ज्ञान, त्रण अ थी मामीउत्कृष्ट पांचशे धनुष्य होय त ज्ञान थने चक्षुरादिक त्रण दर्शन सर्व था उत्तर वैक्रिय शरीर तेथी बम'होय. तेमां जघन्यथी साडा पन्नर धनुष्य ने १५ उपपात एक समयमां जघन्यथी एक, बार अंगुल अने उत्कृष्टुं एक हजार ध बे,त्रण, जीव उपजे अने उत्कृष्ठथी नुष्य होय. उपजतांजवधारणीय अंगुल संख्याता असंख्याता जीव पण उपजे. नोअसंख्यातमो नाग होय अने उत्तर १६ उपपातनी परें च्यवनहार पण समज वैक्रिय अंगुलनो संख्यातमो नाग होय. q. एटले जेम नपजे, तेम चवे. ३ नारकीने संघयण नथी.असंघयणी. १७ आयुष्य जघन्यथी दश हजार वर्ष, उ । संज्ञा आश्रयी संझा, दश पण होय, त्कृष्ट तेत्रीश सागरोपम जाणवू. अथवा शोल होय. १७ पर्याप्तिब होय, परंतु नाषा अने मन ५ नारकीने ढुंमसंस्थान होय. ए बे पर्याप्ति सार्थेज उपजे,तेथी प्रका ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. रांतरें पांच पर्याप्ति पण कहेवाय, ७ नारकीने कृष्ण, नील अने कापोत,ए| १ए थाहार, ब दिशिनो लिये . 'त्रण लेश्या होय. २० दीर्घकालिकी संज्ञा एकज होय. इंडियो पांचे होय. २१ चवीने गर्नज मनुष्य तथा गर्नज ति ए वेदना, कषाय, मरण अने वैक्रिय ए र्यच ए बे दमकमां आवे. चार समुद्घात होय. २२ तिर्यंच पंचेंश्यि तथा गर्नज मनुष्य ए १० सम्यक्त्वादिक त्रणे दृष्टि होय. सम्य दमकना जीवो नारकीमा आवी नपजे. तव, मिश्र अने मिथ्यात्व. श्वेदधारमांनारकीने एकनपुंसक वेद होय. ११ चकुर्दर्शन, अचकुर्दर्शन अने अवधि २४ अल्प बदुखमा सर्वथकी थोडा, सात दर्शन, एत्रण दर्शन होय. मी नरकटथ्वीना नारकी जावा. प १श्मत्यादित्रणझानतथा त्रज्ञानहोय. बी अल्पपापना सेवनार घणा माटें १३ मनना चार योग, वचनना चार योग, तेथकी बहीना असंख्यातगुणाधिक, तथा कायना त्रण योग, वैक्रियकाययो तेथकी पांचमीना असंख्यात गुणाधि ·. २४७ चोवीश दमके पांत्रीश धार. क. तेथकी चौथीना असंख्यातगुणा अपञ्चरकाणी, बाला, असंवुमा,युत्ता, धिक, तेथकी त्रीजीना असंख्यातगु अधार्मिक अने अधर्मव्यवसायिका, ए पाधिक, तेथकी बीजीना असंख्यात आठ नांगा होय. गुणाधिक. तेथकी पहेलीना असंख्या ३० थाहारछारमा नारकी जीवो एकजय तगुणाधिक जाणवा. चेत आहार लिये. २५ नवनधाराश्री साते नरक पृथिवी ३१ थाहार जातिना धारमा नारकीने में ना मती, गणपचास प्रतर अने चो जाहार अने लोमाहार, ए बेरीतें या राशी लाख नरकावासा जागवा. हार सेवार्नु होय. २६ बबीशमा विरहकाल घारमा जघन्य ए ३५ आहारनी श्वा आश्रयी साते नरक क समय अने उत्कृष्टो छ महिनानो वि पृथ्वीना नारकीने जघन्यथी एक सम रह जाणवो. प्रथम नरकें जघन्य एक ये अने चत्कष्टी अंतर मुहूर्ते उपजे. समय उत्कृष्ट चोवीश मुहूर्त. बीजीमा ३३ कायस्थितिधाश्री जेटली नवस्थिति सात दिवस, त्रीजीमां पंदर दिवस,चो होय, तेटलो काल कायस्थिति पण थीमां एक मास, पांचमीमां बे मास, जारावी, कारण के नरकनो जीव मरी बहीमा चार मास, अने सातमीमांब ने फरी नरकमां न जाय. मास. तथाजघन्यथी सर्वमाएक समय. ३४ योनिद्वार आश्रयी नारकी जीवोनी २७ गुरागाणा प्रथमना चार लाने. चार लाख योनि नपजवानी जावी. २ नारकीने दश प्राण जाणवां. ३५ कुलकोडीक्षार पाश्रयी नारकी जीवो २ए संयतिधार पाश्री असंयती, अवती, ना पञ्चीश लाख कोडी कुल जाणवां. ए नरकाश्री पांत्रीशछारनो विचार कह्यो. ११ हवे दश नवन पतिना दश दमकने विषे पांत्रीश धार कहे जे. १ शरीरधार आश्रयी, वैक्रिय तेजस ने | ३ संघयण पाश्रयी देवोने कोइ पण सं कार्मण, एत्रण शरीर होय. घयण नथी असंघयणी ने माटें. २ अवगाहनाधार बाश्रयी उपजतां वरख ४ संज्ञा आश्रयी दश अथवा शोल होय. त, अंगुलनो थसंख्यातमोजाग शरीर ५ संस्थानधाश्रयी देवोने एकज समच होय. पड़ी उत्कृष्ट, सात हाथर्नु शरीर तुरस्त्र संस्थान होय. होय. बने उत्तरवैक्रिय करे तो एक कषायाश्रयीकोधादिक चारेकषाय होय. लाख योजन सुधी करे, जलेश्या आश्रयी कृष्ण, नीत, कापोत बने तेजो, ए चार लेश्या होय.

·, चावीश दमकें पांत्रीश धार. २४ए इंघिय थाश्रयी पांचे इंघिय होय. १५ एक गर्नज मनुष्य अने बीजा तिर्यच ए समुद्घात आश्रयि वेदना, कषाय, म पंचेंश्यि, ए वे दमकवाला आवी,नव रण, वैक्रिय थने तेजस, ए पांच होय. नपतिनी दशे निकायने विषे उपजे. १० दृष्टि सम्यक्त्वादिक सम्यक्व, मिथ्यात्व | २३ वेदमा पुरुषवेद अने स्त्रीवेद,एवे होय. बने मिश्र. एत्रणे होय. २४ अल्पबदुत्वमा सौधर्म, देवलोकनी देवी ११ दर्शन, थाश्रयी चकुदर्शन, अचकुद योथकी असंख्यात गुणाले. र्शन थने अवधिदर्शन, एत्रण होय. | २५ नवनधारमा दशे निकायना वीश ई १२ प्रथमनां त्रण ज्ञान अनेत्रण अज्ञान, इना नवननी संख्या ७७२00000. १३ योग आश्रयी नारकीनी पेरें चार मन २६ विरहकाल, जघन्यथी एक समय अने ना, चार वचनना अनेत्रणा कायना उत्कृष्टो चोवीश मुहूर्त जाणवो. मतीने ए अगीयार योग होय. २७ गुणगाणांपाश्रयी प्रथमनां चार होय. १४ उपयोगधार आश्रयी प्रथमना त्रण ज्ञा प्राणाराश्रयी एमने दशे प्राण होय, न, त्रण अज्ञान अने प्रथमनांत्रण द | ए संयतीना नांगा नारकीनी पेरें होय. शन. ए रीतें नव उपयोग होय. ३० आहारथाश्री अचित्ताहार लिये. १५ जघन्यथी एक समयमा एक,बे, त्रण, ३१ उजाहार ने लोमाहार वे थाहार करे. उपजे अने उत्कृष्टपणे संख्याता अथ ३२ दश हजार वर्षना आयुष्य वालाने चोथ वा असंख्यातापण एक समयमांउपजे. जने थाहारनी वा उपजे. पल्योपमना १६ नपजवानी पेरेंच्यवनधार पण जाणवू. आयुष्यवालाने दिवस पथक्त्वे आदारनी १७ आयुष्यधार आश्रयी, जघन्यथी दशद श्वा उपजे.एकसागरोपमथायुवालाने जार वर्ष, अने उत्कृष्ट, एक सागरोप एक हजार वर्षे थाहारनीला उपजे. म जाजेलं आयुष्य जाणवू. सागरोपम जाजेरा आयुष्यवालाने ह १७ पर्याप्ति बहोय परंतु नाषा अने मन, जार वर्ष जाजेरे थाहारनी श्वा उपजे. ए बे पर्याप्ति साथें होय. तेथी प्रका ३३ नवनपति मरीने जवनपति न थाय. रांतरें पांच पण कहेवाय. माटें जेटली नवस्थिति होय, तेटली १ए आहारबाश्री नवनपति देवो नए ज एमनी कायस्थिति पण जागवी, दिशिनो आहार लिये . ३४ नवनपति, व्यंतर, ज्योतिषी ने वैमानि २० संज्ञामां एक दीर्घकालिकी संज्ञा होय. क,ए चारे निकायना देवोनी चार ला १ व्यवीने मनुष्य, तिर्यंच पंचेंझ्यि, ख योनि उपजवानी कही ने. पृथ्वीकाय, अप्काय अने वनस्पति ३५ ए देवोना तेरे दमकने विपे बच्चीश ला काय, ए पांच दमकने विपे जाय, ख कोडी कुल जाणवां.

·२५० चोवीश दमके पांत्रीश धार. १२ हवे बारमा पृथ्वी कायना दमकने विषे पांत्रीश धार कहे . १ औदारिक, तैजस अने कार्मण, ए| १७ जघन्य, अंतरमुहर्त अने उत्कृष्ट बावी त्रण शरीर होय. श हजार वर्षनुं वायुष्य जाणवू, २ अवगाहना जघन्य तथा उत्कष्टी अं १ सुनान हजार वर्ष, गुलनो असंख्यातमो नाग होय. २ सुधार्नु बार हजार वर्ष. ३ एक वहुं संघयण होय. ३ वालुका- चौद हजार वर्ष. ४ संज्ञा, आहार, नय, मैथुन अने परि ४ मणसिलनुं शोल हजार वर्ष, ग्रह,ए चार अथवा दश होय. ५ शर्कराचं अढार हजार वर्ष. ५ एक ढुंमक संस्थान मसूरने आकारें. ६ खरपुढवीनुं बावीश हजार वर्ष, ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. १७ थाहार, शरीर, इंख्यि अने श्वासोडा ७ अपर्याप्ताने प्रथमनी चार लेश्यायो हो स. ए चार पर्याप्ति होय. य अने पर्याप्ताने कृष्ण,नील ने कापो १ए आहारधाराश्रयी त्रण, चार, पांच त,ए त्रण लेश्या दोय. अथवा बदिशिनो आदार लिये. इंड्यिछारें एक स्पर्शेश्यिज होय. २०त्रण संझामांहेली कोइ पण संज्ञा ए ए समुद्घात चार आश्रयी वेदन, कषाय दमकें न होय. ने मरण, ए त्रण समुद्घात होय. २१ पृथिवीकाय मरीने पांच स्थावरना पांच १० दृष्टि आश्रयी एक मिथ्यादृष्टि होय. दमक तथा विकलेंडियना त्रण दमक, ११ दर्शन आश्रयी एक अचढुदर्शन होय. पंचेंडियतिर्यचनो दमक अने मनुष्य १२ ज्ञानधार आश्रयी मतियज्ञान अने नो दमक, ए दश दमकमां जइ उपजे. श्रुतअज्ञान, ए बे अज्ञान होय. २२ नारकी वर्जीने बाकी त्रेवीशे दमकना १३ औदारिककाययोग, थौदारिक मिश्रका जीव, पृथिवीकायमा यावी उपजे. ययोग अने कार्मकाययोग, एत्रण | ५३ एकज नपुंसक वेद होय. परंतु स्त्रीय योग दोय. मन अने वचन एने नथी. ने पुरुष ए बे वेद एमां नथी. १४ मतिअज्ञान, श्रुतअज्ञान अने अचकु २४ अल्पबदुत्वमा त्रीझ्यिथकी दृथिवीका दर्शन,एत्रण उपयोग होय. यिया जीव अधिक . १५ उपपात चार आश्रयी एक समयमा २५ जुवनहारें पथिवीकायमां नवन नथी. असंख्याता पृथिवीकाय जीव उपजे. २६ ए दमकने विपे विरहकाल पण नथी. १६ एक समयमा असंख्यात जीव च्यवे. २७ ए दमकने विषे एकज मिथ्यात्व गुण वाणुं लाने. केम के सर्व मिथ्यादृष्टि जे.

·. चोवीश दमके पात्रीश धार. २५१ २० स्पर्शेड़िय, कायबल, श्वासोल्लास अने न्य अंतरमुहूर्त बने उत्कृष्टी असंख्या आयु, ए चार प्राण होय. ती वत्सर्पिणीचवसर्पिणीकालनीजा एनारकीनी पेरें संयतीनाम्याउनांगाहोय. एवी. बादरष्टथिवीकायनी कायस्थि ३०सचित्तादिकत्रणे प्रकारनो आहार लीये. ति जघन्य अंतरमुहूर्त अने उत्कृष्टी सि ३१ ज अने लोमे करी थाहार तीये. तेर कोडाकोडीसागरोपमनी जावी. ३२ समय समय आहारनी हा उपजे. ३४ सात लाख योनि जाणवी. ३३ सूक्ष्म प्रथिवीकायनी कायस्थिति जघ ३५ बार लाख कोडी कुल जाणवां. १३ हवे तेरमा अश्कायना दमकने विषे पांत्रीश धार कहे जे. १ शरीरधार थाश्रयी बौदारिक, तैजस | १४ मतिअज्ञान, श्रुतअज्ञान अने अचकुर्द अने कार्मण, एत्रण शरीर होय. शन. ए त्रए उपयोग होय. १ जघन्य अने उत्कृष्टी अवगाहना अंगु १५ एक समयमा असंख्याता जीव उपजे. सनो असंख्यातमो नाग होय. १६ एक समयमा असंख्याता मरण पामे. ३ एक बेवहुं संघयण होय १७ जघन्य अंतरमुहूर्त अने उत्कृष्ट सात ४ संझा चार अथवा दश होय. हजार वर्षायु होय. ५ एक दुम संस्थान पाणीना पोटाने १० पर्याप्ति, आहार, शरीर, इंड्रिय अने आकारें होय. श्वासोवास, ए चार होय. ६ क्रोधादिक चारे कषाय, ए दम्. होय. १ए आहाराश्रयी त्रण, चार, पांच अ अपर्याप्ताने प्रथमनी चार लेश्या थवा उ दिशिनो आहार लीये. होय, अने प्राप्ताने प्रथमनी कृष्ण, २० दीर्धकालादिक कोइपण संझा न होय. नील ने कापोत एत्रण लेश्या दोय, | १ ए दमकवालाजीव पण एथिवीकायनी एक स्पर्शेड़ियज होय, एकेंघिय ले माटें, पेरें दश दमकने विषे जाय. ए समुद्घात आश्रयी वेदना, कषाय ने १२ एक नारकी वर्जी बाकी त्रेवीश दम मरण एत्रण समुद्घात होय. कना जीवो अपकायमा श्रावी उपजे. १v दृष्टिधारमा एकज मिथ्यादृष्टि होय. | २३ वेद आश्रयी एकज नपुंसक वेद होय. ११ दर्शनधारमा एक अचतुर्दर्शन होय. | २३ अल्प बदुत्वमा पृथ्वीकायथी थपका १२ मति अने श्रुत, ए बे अज्ञान होय. यिक. जीव अधिक जे. १३ योगदार श्राश्रयी औदारिक काययोग, २५ अपकायनें नवन नथी. औदारिक मिश्रकाययोग बने कार्म १६ विरहकाल पण नथी. ए काययोग, एत्रण योग होय. २७ एकज मिथ्यात्व गुंतागुं लाने, ·२५२ चोवीश दमके पांत्रीश हार. २ टथिवीकायनी पेरें चार प्राण होय. ३२ समय समय आहारनी बा उपजे. शएसंयतीना आउनांगा,नारकीपेरें जाणवा ३३कायस्थिति एथिविकायनी पेरें जाणवी. ३० सचित्तादिकत्रणेप्रकारनोआहार लीये. ३४ सात लाख जीवायोनि जाणवी. ३१ ज अने लोमें करी आहार लीये. ३५ सात लाख कोडी कुल जाणवां. १४ हवे तेनकायना दमकेंपांत्रीशधारकहेजे. १ शरीर आश्रयी औदारिक, तैजस अने १७ प्रथमनी चार पर्याप्ति होय. कार्मण, एत्रण शरीर होय. १ए आहार आश्रयीत्रण, चार, पांच थ ५ जघन्य तथा उत्कृष्टी अवगाहना थं थवा बदिशिनो आहार लीये. गुलनो असंख्यातमो नाग होय. २. दीर्घ कालादिक त्रणे संझारहित होय, ३ एकज नेवहुं संघयण दोय. २१ मरीने पांच स्थावर, त्रण विकलेंख्यि ४ संझा चार अथवा दश होय. अने एक तिर्यंच, पंचेंडियनो दमक म ५ ढुंम संस्थान सूश्नी अणीने आकारें, लीने नवदमकने विषे जाय. ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. २२ एमां दश दमकनाजीवोधावी उपजे. ७ कृष्ण,नील ने कापोत,त्रण लेश्या होय. | २३ एमां एकज नपुंसक वेद होय. छ एक स्पर्श क्ष्यि होय. २५ अल्पबदुत्व अणुं बोलमां कयु जे. ए प्रथमनी त्रण समुद्घात होय. २.५ जुवन ए दमकमां नथी. १० एकज मिथ्यादृष्टि होय. २६ विरहकाल नथी. निरंतर उपजे ने. १ एकज थचकुर्दर्शन होय. २७ एकज मिथ्यात्व गुणगणुं लाने. १२ मति अने श्रुत, ए बे अज्ञान होय. २७ स्पर्शेड़िय, कायबल, श्वासोवास थने १३ औदारिक काययोग, औदारिक मिश्र पायु, ए चार प्राण होय. काययोग बने कार्मणकाययोग, एत्र एसंयतीनानारकीनी पेरेंथाउनांगा होय. ण योग होय. ३०सचित्तादिकत्रणे प्रकारनोबाहार लीये. १५ प्रथमनां बे अज्ञान अने अचकुर्दर्शन ३१ ज अने लोमें करी आहार लीये. ए.त्रण उपयोग होय. ३५ समय समय आदारनी वा उपजे. १५ एक समयमा असंख्याता जीव उपजे. ३३ काय स्थिति प्रथिवीकायनी पेरें जावी. १६ एक समयमा असंख्याता जीव च्यवे. ३४ सात लाख योनि नपजवानी . १७ जघन्य अंतरमुहूर्त अने उत्कृष्ट त्रण ३५ त्रण लाख कोडी कुल जाणवां. अहोरात्रिनुं आयुष्य होय. , ·चोवीश दमकें पात्रीश घार. २५३ १५ दवे पन्नरमा वायुकायना दमकें पांत्रीश द्वार कहे जे. १ औदारिक, वैक्रिय,तैजस थने कार्मण, त्रण हजार वर्पायु होय. ए चार शरीर होय. १७ प्रथमनी चार पर्याप्ति होय. २ जघन्योत्कृष्ट अवगाहना अंगुलनो अ१ए त्रण, चार, पांच अथवा ब दिशिनो संख्यातमो नाग होय. पण आहार सीये. ३ एकज बेवहुँ संघयण होय. २० दीर्घकालादिकीत्रणे संझा रहित होय. १ संज्ञा चार अथवा दश होय. २१ तेउकायनी पेरें नव दमकने विपेजाय. पहुँमसंस्थान, ध्वजा ने पताकाने थाकारें. | ५२ पांच स्थावर,त्रण विकलेंझ्यि,पंचेंशि ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. य तिर्यंच अने मनुष्य,ए दश दमकवा प्रकृष्ण,नीलने कापोत,एत्रण लेश्याहोय. ला जीवो एमां ावी नपजे. G एक स्पर्शेक्ष्यि दोय. २३ वेदछारें एक नपुंसक वेद होय. ए प्रथमना चार समुद्घात होय. श्व अल्पबढुवहारमा अपकाययकी वायु १० एकज मिथ्यादृष्टि दोय. काथिया जीव अधिक बे. ११ एकज थचदुर्दर्शन होय. २५ ए दमकें नवन नथी. १२ मति अने श्रुत, ए बे अज्ञान होय. २६ विरहकाल नथी. १३ श्रौदारिककाययोग, औदारिक मित्र २७ एकज मिथ्यात्व गुणवाणुं लाने. काययोग, वैक्रियकाययोग, वैक्रिय मिश्र २७ तेउकायनी पेरें चार प्राण होय. काययोग अने कामएकाययोग. ए पां ए नारकीनी पेरें संयतीनाथा बोल . च योग होयः ३०सचित्तादिकत्रण प्रकारनोआहारलीये. १४ प्रथमनां बे अज्ञान अने एक अचक्षु ३१ उज अने लोमें करी थाहार लीये. दर्शन, एत्रण उपयोग होय. ३२ समय समय थाहारनी श्जा नपजे. १५ एक समयमा असंख्याता उपजे. ३३काय स्थिति एथिवीकायनीपेरेंजावी. १६ एक समयमां असंख्याता च्यवे. ३५ सात लाख जीवा योनि . १७ जघन्यथी अंतरमुहूर्त अने उत्कृष्टुं । ३५ बार लाख कोडी कुल जाणवां. १६ हवे सोलमा वनस्पतिकायना दमकें पांत्रीश द्वार कहे जे. १ श्रौदारिक, तैजस अने कार्मण, ए रीरनी अवगाहना जाणवी. त्रा शरीर होय. ३ एकज अवहुं संघयण- होय. २ जघन्य अंगुलनोअसंख्यातमो नागन ४ संझा चार अथवा दश होय. कष्टी एक हजार योजन प्रमाण श ५ ढुंमसंस्थान नाना प्रकारना आकारर्नु.

·२५४ चोवीश दमकें पांत्रीश धार. ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. तिर्यंच पंचेंयिनोअने एक मनुष्यनो. ७ कृष्ण, नील, कापोत अने तेजो. ए चार एरीतें दश दमकने विषे जश्नपजे. लेश्या अपर्याप्ताने होय,अने पर्या | २२ नारकी वर्जिने बाकी त्रेवीश दमकवा साने पहेलीत्रण लेश्या होय. सा जीवो, ए दमकमां यावी उपजे. G एक स्पर्शेझ्यिज होय. २३ एक नपुंसक वेद होय, ए प्रथमना त्रण समुद्घात होय, २५ थल्पबदुत्वमा वायुकायथी वनस्पति १० एकज मिय्यादृष्टि होय. कायिया जीव अधिक . ११ एकज अचक्षुर्दर्शन होय. २५ नवन नथी. १२ मति अने श्रुत, ए बे अज्ञान होय. २६ विरहकाल नथी. १३ औदारिककाययोग, औदारिकमिश्रका २७ एकज मिथ्यात्व गुणगएं लाने. ययोग अने कार्मणकाययोग, एत्रण २० तेनकायनी पेरें चार प्राण होय. योग होय. शए संयतीना पाउनेद नारकीनी पेरें, १४ तेलकायनी पेरें त्रण उपयोग होय. ३० सचित्तादिकत्रण प्रकारनोबादारलीये. १५ एक समयमां अनंता जीव उपजे. ३१ ज अने लोमें करी आहार लीये. १६ एक समयमा अनंता जीव च्यवे. ३२ समय समय पाहारनी इजा उपजे. १७ जघन्य अंतर मुहूर्त अने उत्कृष्ट दश ३३ कायस्थिति प्रत्येक वनस्पति आश्रयी हजार वर्षायु होय. असंख्याती तत्सर्पिणी अवसर्पिणी १७ प्रथमनी चार पर्याप्ति होय. होय बने अनंतकाय याश्रयी अनंती १ए त्रए, चार, पांच अथवा ब दिशिनो उत्सप्पिणी ने चवसर्पिणी होय. ३४ प्रत्येकनी दश लाख अने साधारणनी २० दीर्घकालादिक संज्ञा रहित होय. चौदलाख मती चोवीश लाखयोनि जे. २१ पांच स्थावरना,त्रण विकलेंश्यिना,एक | ३५ अग्यावीश लाख कोडी कुल जाणवां. १७ हवे सत्तरमा वे इंडियना दमकें पांत्रीश धार कहे जे. १ औदारिक, तैजस ने कार्मण, ए त्रण ५ एकज ढुंमसंस्थान जाणवू. शरीर होय. ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. अवगाहना जघन्य अंगुलनो असंख्यात ७ कृष्ण,नील थने कापोत,एत्रण लेश्या. मोनागबने उत्कृष्टी बार योजन होय. G स्पर्शेश्यिअने रसेंख्यि,एबेइंश्य होय. ३ एकज बेवहुं संघयण होय. ए प्रथमना त्रण समुद्घात होय. ४ संज्ञा चार अथवा दश होय, १७ सम्यक् अने.मिथ्या, ए बे दृष्टि होय. थाहार लीये.

·- चोवीश दमके पांत्रीश धार. २५ ११ एकज थचक्षुर्दर्शन होय. १वनस्पतिनीपेरेंदश दमकमांजश्नपजे. १२ अपर्याप्तावस्थायें कोएकने मति अने २२ दश दमकना जीव एमां भावी उपजे. श्रुत एबे ज्ञान होय अने एज बेअ | ५३ एक नपुंसक वेद होय, झान पण होय. तथा पर्याप्तावस्थायें | २४ अल्पबदुत्वमा पंचेंड्रिय तिर्यंचयकी में तो बे अज्ञानज होय. यि जीव अधिक होय. १३ औदारिककाययोग, औदारिक मिश्र २५ नवन नथी. काययोग, कार्मणकाययोग बने अस २६ जघन्य एक समय अने उत्कष्टो एक त्ययमृषा वचनयोग,ए चार योग होय. मुहूर्त विरहकाल होय. १४ कोइएक अपर्याप्ताने प्रथमनांबे शान, २७ एमां मिथ्यात्व अने सास्वादन ए बे बे अज्ञान अने अचवर्दर्शन. ए पांच गुण वाणां लाने. उपयोग होय, अने पर्याप्ताने बे हा शण स्पर्शेड़िय, रसेंहिय,वचनबल,कायबल, न न होय,मानें त्रएज उपयोग होय. श्वासोवास अने आयु.एन प्राण होय. १५ एक समयमां जघन्य, एक, बे, त्रण | श्ए संयतीना आउ द नारकीनी पेरें. जीव उपजे अने उत्कृष्टथी संख्याताथ ३०सचित्तादिकत्रणे प्रकारनोथाहारलीये. थवा असंख्याता जीव ावी उपजे. ३१ उजादिक त्रणे प्रकारें आहार लीये. १६ उपजवानी पेरें मरण पण जाणीलेवु. ३२ जघन्य एक समय अने उत्कृष्ठथी थं १७ आयुष्य आश्रयी जघन्य अंतर मुहूर्त तरमुहूर्ते आहारनी श्वा उपजे. अने उत्कृष्ठथी बार वर्षायु होय. ३३ काय स्थिति संख्याता वर्षनी जाणवी. १७ मनःपर्याप्ति वर्जीने पांच पर्याप्ति होय. ३४ बेलाख योनि जाणवी. १ए बदिशिनो आहार लीये. ३५ सात लाख कोडी कुल जाएवां. २० एक हितोपदेशिकी संज्ञा होय. १७ हवे थढारमा त्रीश्यिना दमकें पांत्रीश धार कहे जे. १ औदारिक, तैजस अने कार्मण. ए ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. त्रण शरीर होय. ७ कृष्ण, नील अने कापोत. ए त्रण २ जघन्य अंगुलनो असंख्यातमो नाग तेश्या होय. अने उत्कष्टी त्रण गाउनी अवगाहना. G स्पर्शेक्ष्यि रसेंघिय अने घाणेश्यि, ए ३ एकज वहुं संघयण दोय. त्रण इंडियो होय. ४ संझा चार अथवा दश होय, ए प्रथमना त्रण समुद्घात होय. ५ एकज दूंमसंस्थान जाणवू. १० सम्यक अने मिथ्या, ए बे दृष्टि होय.

·२५६ चोवीश दमकें पांत्रीश धार. ११ एकज अचकुर्दर्शन होय. २४ अल्पवदुत्वमा बेश्यियकी तेंझ्यिजीव १२ ज्ञान हीयिनी पेंरें जाणी लेवु. अधिक होय. १३ औदारिककाययोग, औदारिकमिश्रका २५ नवन नथी. ययोग, कार्मणकाययोग अने असत्य | २६ जघन्य एक समयने उत्कृष्ठो एक मु अमृषा वचनयोग,ए चार योग होय. दूर्त विरहकाल होय. १४ हीयिनी पेरें उपयोग जाणवा. २७ प्रथमना बे गुणगाणां लाने, १५ हीयिनी पेरें उपपात जाणवो. २८ स्पर्शेश्यि, रसेंख्यि, घ्राणेंश्यि, वचन १६ उपपातनी पेरें च्यवन पण जाणवू. बल, कायबल, श्वासोब्बास अने बायु, १७ जघन्य अंतरमुहूर्त अने नत्कृष्ठे उंगण ए सात प्राण होय. पचास दिवसायु जाणवू. शए संयतीना पान नंग, नारकीनी पेरें. १७ मनःपर्याप्ति वर्जीने पांच पर्याप्ति होय. | ३०सचित्तादिकत्रणेप्रकारनोथाहारलीये. १ए ब दिशिनो आहार लीये. ३१ उजादिक त्रणे प्रकारें आहार लीये. २० एक हितोपदेशिकी संज्ञा होय. ३.२ जघन्य एक समय अने उत्कृष्टथी एक २१वनस्पतिनी पेरें दश दमकमांजा उपजे. अंतरमुह थाहारनी श्वा उपजे. श्श्दश दमकवाला जीवो एमांधावी उपजे. ३३ काय स्थिति संख्यातादिवसनी जाणवी. २३ एक नपुंसक वेद होय. ३४ बे लाख योनि ने. ३५ आठ लाख कोडि कुल जाणवां. १ए हवे उगणीशमा चरिंडियना दमकें पांत्रीश चार कहे जे. १ औदारिक, तैजस अने कार्मण,ए त्रण | १० सम्यक् अने मिथ्या, ए बे दृष्टि होय. शरीर होय. ११ चदु ने अचकु, ए बे दर्शन होय. २ जघन्य अंगुलनो असंख्यातमो नाग १२ ज्ञान, हीशियनी पेरें जाणी लेवु. अने उत्कृष्टी चार गाउनीअवगाहना. १३ औदारिककाययोग, औदारिकमिश्रका ३ एकज बेवहुं संघयण होय. ययोग, कार्मणकाययोग थने असत्य ४ संझा चार अथवा दश होय. अमृषावचनयोग. ए चार योग होय. ५ एकज ढुंमसंस्थान जागवं. १४ अपर्याप्ता लगें कोकने प्रथमनां वे ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. झान, बे अज्ञान अने बे दर्शन, एब ७ कृष्ण, नील ने कापोत एत्रण लेश्या. उपयोग होय, अने पर्याप्ताने प्रथमना स्पर्श,रस,प्राणनेचकु,एचार इंडियोहोय, बे ज्ञान विना चार उपयोग होय. ए प्रथमना त्रण समुद्घात होय. १५ हींडियनी पेरें उपपात जाणवो, ·चोवीश दमके पात्रीश धार. २५७ १६ उपपातनी पेरें च्यवन पण जाणवू. | २७ प्रथमनां बेज गुणागणां लाने. १७ जघन्य अंतरमुहूर्त, उत्कृष्टुंब मासायु. २७ स्पर्शेझ्यि, रसेंझ्यि, घ्राणेश्यि, चतु १७ मनःपर्याप्ति वर्जीने पांच पर्याप्ति होय. रिंजिय, वचनबल, कायबल, श्वासोवा १ए ब दिशिनो आहार लीये. स अने आयु. ए आठ प्राण होय. २० एक हितोपदेशिकी संज्ञा होय. शए संयतीना आठ नंग नारकीनी पेरें. २१ वनस्पतिनी पेरें दश दमकमां जाय. ३० सचित्तादिकत्रणेप्रकारनोआहारलीये. २२ एमां दश दमकवाला जीवोधावी उपजे. ३१ उजादिकं त्रणे प्रकारें आहार लीये. २३ एक नपुंसक वेद होय. ३२ जघन्य एक समय अने उत्कृष्ट एक २४ अल्पबदुत्वमा ज्योतिषी देवोथकी अंतर मुहूर्ते आहारनी हा उपजे. चौरिंघिय जीव अधिक होय. ३३ काय स्थिति संरख्यातामासनी जाणवी. २५ नवन नथी. ३४ बे लाख योनि जे. २६ जघन्य एक समय अने उत्कृष्टो एक | ३५ नव लाख कोडी कुल जाणवां. मुहूर्च विरहकाल होय. २० हवे वीशमा पंचेंघिय तिर्यंचना दंम पांत्रीश धार कहे . १ संमूर्जिमने औदारिक,तेजस अने का चरःपरिसपर्नु योजनप्पथक्त्व, जुज मा. एत्रण शरीर दोय. तथा गर्न परिसर्पयूँ गाउटयक्त्व जाणवू. जने औदारिक, वैक्रिय, तैजस अने| ३ संमूर्जिमने एकज बेवहुं संघयण दोय. कार्मण, ए चार शरीर होय. अने गर्नजने नए संघयण होय. १ जघन्य अंगुलनो असंख्यातमो नाग ४ संझा चार अथवा दश होय. अने उत्कृष्टो एक हजार योजन श ५ संमूर्जिमने एक ढुंमसंस्थान अने ग रीर,तेमा गर्नज जलचरनुं हजार योज नजने नए संस्थान होय. ननु, स्थलचरनुं न गाव,खेचरर्नु धनुष्य ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. पृथक्त्व, तर परिसर्पनुं हजार योजन ७ संमूर्जिमने प्रथमनीत्रण लेश्या होय. अने जपरिसर्पनुं गान पृथक्त्व. तेमज अने गर्नजने बए लेश्या होय. उत्तर वैक्रियशरीर करे, तो नवशे यो इंघिय पांचे होय. जन प्रमाण जाणवं. तथा संमूर्बिममा ए संमूर्तिमने प्रयमना त्रण समुद्घात हो जलचरनु एक हजार योजन, स्थलचर य अने गर्नजने पांच समुद्घात होय. मुंगाउ पथक्त्व,खेचरनुं धनुष्यष्टथक्त्व, | १० सम्यक्त्वादिक त्रणे दृष्टि होय.

·१५ चोवीश दमके पांत्रीश धार. ११ चक्षुर्दर्शन, अचतुर्दर्शन अने अवधि ३ खेचरर्नु बहोतेर हजार वर्षायु. दर्शन, ए त्रण दर्शन होय. ४ तर परिसपर्नु पूर्वकोडी वर्षायु. १२ प्रथमनां त्रण झान अने त्रए अ ५ नुजपरिसपर्नु पूर्वकोडी वर्षायु. ज्ञान मत्ती बान होय. १संमूर्जिमने मनपर्याप्ति वर्जी बाकीनीपा १३ संमूर्डिमने औदारिककाययोग, औ च पर्याप्ति अने गर्नजने व पर्याप्तिदोय. दारिकमिश्रकाययोग, कार्मणकाययोग | १५ ब दिशिनो आहार लीये. अने असत्यअमृषावचनयोग. ए चार २० दीर्घकालादिकी त्रणे संज्ञा दोय. योग होय. तथा गर्नजने मनना चार, २१ संमूर्बिम,तिर्यंच तो एक ज्योतिषी तथा वचनना चार अने औदारिककाय बीजा वैमानिक.ए वेदमक वर्जिने बाकी योग, औदारिकमिश्रकाय योग, वैकि नाबावीश दमकमांजा उपजे अने गर्न यकाय योग, वैक्रिय मिश्रकाय योग, जतिर्यंचतोचोवीश दमकमांजश्चपजे. कार्मणकाय योग. ए तेर योग होय. २२ संमूर्डिममा दश दमकवाला जीवो. १३ संमूर्णिमा कोइएकने अपर्याप्ताव आवी उपजे अने गर्नजमां चोवीशे स्थायें चौरिडियनी पेरें र उपयोग दंगकना जीवो आवी उपजे. होय अने पर्याप्तावस्थायें चार दोय, २३ संमूर्डिमने एक नपुंसकवेद होय ने गर्नजने नारकीनी पेरें नव उपयोग, अने गर्नजने त्रणे वेद होय. १५ घडियनी पेरें उपपात जाणवो. २४ अल्पबदुत्वमा चौरिड्यि जीवथकी पं १६ उपपातनी पेरें मरण जागवं. चेश्यि तिर्यंच जीव अधिक जे. १७ जघन्य अंतरमुहूर्त आय होय अने उ २५ नवन-नथी. कष्टुं त्रण पव्योपमायु होय. तेमां ग २६ संमूर्जिमने जघन्य एक समय अने नज तिर्यचनुं आयु या प्रमाणे जे. उत्कृष्टो चोवीशमुहूर्त, तथा गर्नजने १ जलचरनुं पूर्वकोटि वर्षायु जाणवू, जघन्य एक समय बने उत्कृष्टो बार मु र खेचरनुं पव्योपमनो असंख्य जाग. दूर्ण विरहकाल जाणवो. ३ स्थलचरनुं त्रण पत्योपमायु. २७ संमूर्छिममा प्रथमनां वे गुणगाणां वरःपरिसपर्नु पूर्वकोडी वर्षायु. लाने अने गर्नजमां प्रथमनों पांच ५ नुजपरिसर्पनुं पूर्वकोडी वर्षायु. संमू गुणताणां लाने. बिम पंचेंशिय तिर्यंचनुं वायु कहे . | २७ संमूर्छिमने मन विना नव प्राण दोय, १ जलचरर्नु पूर्वकोडी वर्षायु. अने गर्नजने दशे प्राण होय. १ स्थलचरनुं चोराशी हजार वर्षापु. | २ए संमूर्बिममा संयतीना पाठ भंग ना ·चोवीश दमके पांत्रीश धार. २पाए रकीनी पेरें होय थने गर्नजमां संयती जने जघन्य, एक अंतरमुहूर्ते अने उ तथा असंयतासंयती, एबे नंग होय. कष्टी बज्नक्तं हारनी श्वा उपजे. ३ सचित्तादिक त्रणेप्रकारनो आहार लीये. ३३ कायस्थिति सात आठ जवनी जागवी. ३१ जादिक त्रणे प्रकारें आहार लीये. ३४ चार लाख योनि जाणवी. ३२ संमूर्छिमने जघन्य एक समय अने ३५ साडीत्रेपन लाख कोडी कुल जाएवां. उत्कृष्टथी एक अंतरमुहूर्ते तथा गर्न २१ हवे एकवीशमा मनुष्यना दमकें पांत्रीश हार कहे . १ समूर्विमने औदारिक, तैजस अने का | १३ संमूर्जिमने औदारिककाययोग,ौदा मण, ए त्रण शरीर होय अने गर्नजने रिकमिश्रकाययोग बने कार्मणकाय पांचे शरीर होय. योग, ए त्रण योग होय घने गर्नजने २ जघन्य अंगुलनो असंख्यातमो नाग पन्नरे योग होय. अने उत्कृष्टीत्रण गाउनी अवगाहना. | १४ संमूर्डिमने प्रथमना बे अज्ञान अने ३ संमूर्जिमने एक बेवहुँ संघयण दोय प्रथमनांबे दर्शन,एचार उपयोग होय अने गर्नजने बए संघयण होय. अने गर्नजने बारे उपयोग होय. ४ संज्ञा चार, दश अने शोल होय, १५ संमूर्तिमने विपे एक समयमां असंख्या ५ संमूर्जिमने एक दुमसंस्थान. अने ग ता जीव उपजे.ते सर्व मिच्यादृष्टि जा जेजने व संस्थान होय. वायने गर्नजने विषे जघन्यथी एक, ६ केवली अने दीपमोही विना बा बे,त्रण तथा उत्कृष्टा संख्याता उपजे. कीना सर्व मनुष्यने चारे कषाय होय. १६ उपजवानी पेरें च्यवन पण जाणवु: ७ गर्नजने लेश्या अने संमूर्जिमने | १७ जघन्य अंतरमुहूर्त थने उत्कष्टुं त्रण प्रथमनीत्रण लेश्या होय. पव्योपमायु जाणवू. इंड्रिय पांचे होय. १७ संमूर्जिमने प्रथमनी चार पर्याप्ति बने ए संमूर्बिमने प्रथमनी त्रण समुद्घात गर्नजने सर्वे बए पर्याप्ति होय. होयअने गर्नजने सातेसमुद्घात होय. १ए ब दिशिनो आहार लीये. १० सम्यक्त्वादिक त्रणे दृष्टि दोय. २० दीर्घकालादिकी त्रणे संज्ञा होय. ११ चकुआदिक चारे दर्शन होय. २१ संमूर्बिम मरीने वनस्पतिनी पेरें दश १२ गर्नजने पांच झान अनेत्रण आइन,ए दंमकमां जाय अने गर्नज मरीने चो आवे ज्ञान लाने, बने संमूर्तिमने प्र वीशे दमकमां जाय. थमनां वे ज्ञान,अने वे अज्ञान दोय. | २२ संमूर्डिममां पृथिवी, अप, वनस्पति, ·२६० चोवीश दमकें पांत्रीश धार. त्रण विकलेंझ्यि,तिर्यंच अने मनुष्य,ए विना पाठ अथवा सात प्राण होय, आठ दमकवाला जीवो आवी नपजे. अने गर्नजने दशे प्राण होय. अने गर्नजमां तो तेउ अने वाउ,ए बे ए संमूर्डिमने संयतीना बात नंग नार दमक वर्जीने शेष बावीश दमकना कीनी पेरें होय,थने गर्नजने विषे सं जीवो थावी उपजे. यतीना चोवीश भंग सर्व प्रकारेलाने. २३ संमूर्जिमने एक नपुंसक वेद होय बने ३०सचित्तादिकत्रणेप्रकारना थाहार लीये. गर्नजने त्रणे वेद होय. ३१ उजादिक त्रण प्रकारें बाहार लीये. २४ अल्पबद्दुत्वमा गर्नज मनुष्य, संख्यायें ३२ संमूर्बिमने जघन्य एक समय अने व सर्वदमकथकी स्वल्प . कष्टथी एक अंतरमुह अने गर्नजने २५ एमनां नवन नथी. जघन्य एक अंतरमुहूर्ते अने उत्कृष्ट २६ विरहकाल तिर्यंच पंचेंडियनी पेरें जे. थी अध्मनक्तं आहारनी वा उपजे. संमूर्सिममा एकज मिथ्यात्वगुणगऍला | ३३ कायस्थिति सात थाउ नवनी जाणवी. ने अने गर्नजमां चनदे गुणगणां लाने. ३४ चौद लाख योनि जावी. २ संमूर्जिमने मनोबल अने वचनबल ३५ बार लाख कोडी कुल जाणवां. २२ हवे बावीशमा व्यतर देवोना दमकें पांत्रीश चार कहे जे. १ वैक्रिय, तैजस अने कार्मण, एत्रण | १० सम्यक्त्वादिक त्रणे दृष्टि होय. शरीर होय. ११ प्रथमनांत्रण दर्शन होय. २ उपजतां जघन्यथी अंगुलनो असंख्या १२ प्रथमनां त्रण ज्ञान तथा त्रण अ तमो नाग अने उत्कृष्टी सात हाथनी ज्ञान मलीन होय. अवगाहना होय तथा उत्तरवैक्रिय करे १३ मनना चार,वचनना चार तथा वैक्रिय तो जघन्यथी अंगुलनो संख्यातमोजाग काययोग, वैक्रियमिश्रकाययोग थने अने उत्कृष्ट एक लाख योजन जाणवो. कामर्ण काययोग. एअगीयारयोग होय. ३ संघयण रहितहोय असंघयणी माटे. | १४ नारकीची पेरें नव उपयोग होय. । संज्ञा चार, दश, शोल, होय. १५ एकसमयें जघन्यथी एक, बे,त्रए अने ५ एक समचतुरस्त्र संस्थान जागवं. उत्कष्टा संख्याता असंख्याता उपजे. ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. १६ उपपातनी पेरें च्यवन पण जाग. ७ तेजो पर्यंत प्रथमनी चार लेश्या होय. | १७ जघन्य दश हजारवर्ष अने उत्कृष्टुं एक पांचे इंघिय होय. पव्योपमायु जाणवू. प्रथमना पांच समुद्घात होय. १७ पर्याप्ति न होय परंतु नाषा अने मनस ·चोवीश दमकें पांत्रीश धार. २६.२ थें उपजे माटें पांच पर्याप्ति पण कहियें. | २७ प्रथमना चारें गुणताणां लाने. १ए बदिशिनो आहार लोये. २७ प्राण आश्रयी दशे प्राण होय. २० एक दीर्घकालिकी संज्ञा होय, ए संयतीना पाठ जंग त्रीजे प्रकारें लाने. १ दृथिवी,थप, वनस्पति,तिर्यंच पंचेंशिय ३० एकज थचित्ताहार लीये. अने मनुष्य.ए पांच दंगका जश्नपजे. ३१ उज अने लोमें करी थाहार तीये. २२ गर्नज तिर्यंच अने गर्नज मनुष्य. ए बे|३२ दशहजार वर्षायुवालाने चोथनक्तं था दमकवाला जीवो एमां यावी उपजे. दारनी वा बने पव्योपमायुवालाने २३ पुरुष थने स्त्री,ए बे वेद होय. दिवस प्रथक्त्वें आहारनीश्वा उपजे. २४ अल्पबदुत्वमां जलचर पंचेंघिय तियें | ३३ काय स्थिति जवस्थिति जेटली जाण चिणीयकी एजीव संख्यातगुणा जे. वी.ए मरीने फरीदेव गतिमान उपजे. थवा नारकीयकी अधिक जे. ३४ चारे निकायनी ४ लाखयोनि जागवी. २५ एमनां नवन असंख्यातां . ३५ कुलकोडी पण चारे निकायनी साथै २६ जघन्य एक समय अने उत्कृष्टो चोवी ज नवनपतिना दमकमां कही . श मुहूर्त विरहकाल जाणवो. ५३ हवे त्रेवीशमा ज्योतिषीदेवोना दमकें पांत्रीश हार कहें बे. १ वैक्रिय, तैजस अने कार्मण, एत्रण | १३ व्यंतरनी पेरें अगीयार योग होय. शरीर होय. १४ नारकीनी पेरें नव उपयोग होय. २ जघन्य तथा उत्कृष्टावगाहना व्यंतर १५ व्यंतरदेवोनी पेरें उपपात जाणवो. देवोनी पेरें जावी. १६ उपपातनी पेरें च्यवन पण जाणवू. ३ संघयण रहित ने असंघयणी जे. १७ जघन्य एक पव्योपमनो आवमो नाग ध संज्ञा, चार, दश, शोल होय. अने उत्कृष्टुं एक पत्योपम एक लाख ५ एक समचतुरस्त्र संस्थान जाए. वर्षे अधिक एटलु आयु जाए. ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. १७ पर्याप्ति न होय परंतु नाषा अने मन ७ एकज तेजोलेश्या दोय. साथै लेतां पांच पर्याप्ति पण कहियें. पांचे इंश्यो होय. १ए ब दिशिनो आहार लीये. ए प्रथमना पांच समुद्घात होय. २० एक दीर्घकालिकी संज्ञा होय. १० सम्यकत्वादिक त्रणे दृष्टि होय. २१ व्यंतरनी पेरें पांच दमकमांजा उपजे. ११ चक्षुरादित्रण दर्शन होय. २२ व्यंतरनी पेरें बे दमकना जीवो एमां १२ प्रथमनांत्रण ज्ञान अनेत्रण अज्ञान, आवी उपजे. , २१ ·चोवीश दमकें पांत्रीश धार. २३ पुरुषवेद अने स्त्रीवेद, ए बे वेद होय. श्ए संयतीना आउनंग त्रीले प्रकारेलाने. २४ अल्पबदुखमां व्यंतरिकदेवोथकी ज्यो ३० एकज अचित्ताहार लीये. तिषी देवो अधिक . ३१ उन अने लोमें करी आहार लीये, २५ एमनां जवन असंख्यातां . ३२ जघन्योत्कृष्ट दिवस पृथक्त्वे आहार २६ जघन्य एक समय अने उत्कृष्टो चोवीश नी श्वा उपजे. मुहूर्त पर्यंत विरहकाल जाणवो. ३३ ज्योतिषीमरी फरी ज्योतिषी न थाय. २७ प्रथमना चारे गुणगणां लाने. ३४ योनिधार बक्षा देवो®साथै कहेवापुंजे. २ एमने दशे प्राण होय. ३५ कुलकोडी हार पण साथै कहेवाणुं जे. शव चोवीशमा वैमानिक देवोना दंम पांत्रीश चार कहे जे. १ वैक्रिय तेजस अने कार्मण,एत्रण शरीर. होय अने पांच अनुत्तर विमानवासी २ जघन्य अंगुलनो असंख्यातमो नाग देवो,बदा सम्यक्दृष्टि ,माटें तेमने तो अने उत्कृष्टी सात हाथनीअवगाहना प्रथमनां त्रण ज्ञान अनेत्रण दर्शन तथा उत्तर वैक्रिय शरीर करे तो जघन्य मलीन उपयोग होय. अंगुलनो संख्यातमो नाग भने उत्कृष्ट १५ जघन्यथी एक समयमा एक, बे,त्रण लाख योजन सुधी ते बारमा देवलोक उपजे अने उत्कृष्टथी तो पाउमा देव सुधीना देवो करे, उपरांतना न करे. लोक पर्यंत संख्याता असंख्याता पण ३ संघयण रहित ने असंघयणी ने. नपजे. परंतु नवमा देवलोकथी मांझी ४ संझा चार, दश, शोल होय, ने सर्वार्थसिमनामा पांचमा अनुत्तर ५ एकज समचतुरस्त्र संस्थान जाणवू. विमान पर्यंत संख्याताज उपजे, कार ६ क्रोधादिक चारे कषाय होय. ए के, त्यां मात्र मनुष्यमाथीज यावी उ तेजो,पद्म अने शुक्ल.एत्रणलेश्या होय. नपजे जे भने फरी च्यवे, तेवारे पण इंघियार आश्रयी पांचे इंख्यि होय. मनुष्यमांज जाय,बीजे क्याहि न जाय, ए प्रथमना पांच समुद्घात होय. १६ उपपातनी पेरें च्यवन.पण जाणी लेवं. १० सम्यक्त्वादिक त्रणे दृष्टि होय. १७ जघन्य एक पल्योपम अने उत्कृष्ट ते ११ चक्षुरादित्रण दर्शन होय. त्रीश सागरोपमा€ जाणवं. १२ प्रथमनांत्रण ज्ञान,त्रण अज्ञान होय. | १७ पर्याप्ति होय पण नाषा अने मन. १३ व्यंतरनी पेरें अगीयार योग होय. ए बे पर्याप्ति एके वखत सार्थेज उपजे १४ बार देवलोक अने नव ग्रैवेयकना दे ने तेथी पांच पर्याप्ति पण कहियें. वोने विषे नारकीनी पेरें नव उपयोग १ए न दिशिनो आहार लिये.

·६ चोवीश दंमके पात्रीश धार. २६३ २० एक दीर्घकालिकी संज्ञा होय. ए अगीयारमा तथा बारमा देवलोकें २१ पहेला अने बीजा देवलोकना देवो म संख्याता वर्षनो विरहकाल जाणवो. रीने पृथिवीकायनी पेरें पांच दमकमां १० ग्रैवेयकनापहेला त्रिकने विषेसंख्या जर उपजे अनेत्रीजाथी आतमा सुधी ता शेकडा वर्षनो विरह जावो. ब देवलोकना देवो गर्नज तिर्यंच अने ११ बीजामध्यम तेवचला त्रिकने विषे गर्नज मनुष्यमा आवी उपजे. संख्याताहजार वर्षको विरह जावो. २२ आवमा देवलोक सुधी गर्नज तिर्यंच १२त्रीजा उपरलात्रिकने विषे संख्याता अने गर्नज मनुष्य,ए बे दमकना जी लाख वर्षनो विरहकाल . वो जाय अने उपरांतना देवलोकोमा १३ विजयादि चार अनुत्तर विमाने प तो एक गर्नज मनुष्यजावी उपजे. व्योपमनो असंख्यातातमो नाग २३ पहेला अने बीजा देवलोकने विषे पु विरह काल जाणवो. रुष तथा स्त्री,ए बे वेद होय अने उ १४ पांचमा सर्वार्थ सिविमाने पल्यो परांतना देवोमां एकज पुरुष वेद होय. पमनो संख्यातमो जाग विरहजे. २५ अल्पबदुत्वमा बादर थनिकापिया जी | २७ गुणगणां चार आश्रीबे नेद ने वोथकी वैमानिक देवो अधिक जे. १ बार देवलोक अने नवौवेयकना दे २५ नवन(जधए७०२३) नेपाथडा ने. वोमांप्रथमनाचारे गुणगणांलाने. २६ जघन्य सर्व स्थानकें एक समय अने ३ पांच अनुत्तरविमानना सर्व देवोमां उत्कृष्ठो पल्योपमनो संख्यातमो जाग एकज चोथु गुणगणुं लाने. विरहकाल जाणवो. तिहां जुदे जुदे २० वैमानिक देवोमां दशे प्राण होय. स्थानकें उत्कृष्ठो विरह या प्रमाणे. श्ए संयतिनाथावबोलत्रीजाप्रकारेलाने. १ पहेला बीजा देवलोकेंचोवीशमुहूर्त. ३० एकज श्रचित्त थाहार लीये. ५ त्रीजा देवलोकैनवदिवसवीशमुहूर्त. ३१ उज अने लोमें करी थाहार लीये. ३ चोथा देवलोकें बार दिवसदशमुहूर्त. ३२ पदारनी ला आ प्रमाणे उपजे. ४ पांचमा देवलोकेंसाडीबावीशदिवस, १. एक पढ्योपमायुवाला देवोने बे ५ बहा देवलोकें पीस्तालीश दिवस. दिवसथी मामीने नव दिवस पर्य ६ सातमा देवलोकें एंशी दिवस. तें बाहारनी हा उपजे. थाउमा देवलोकें एकशो दिवस. २ जेनुं एकसागरोपमायुहोय,तेने एक G नवमा तथा दशमा देवलोकें संख्या हजारवर्षे थाहारनी हा उपजे. ता महीनानो विरहकाल जाणवो. ३ एक सागरोपम उपरांत जेदलासा ·२६४ चोवीश दमकें पांत्रीश धार. गरोपमनुं आयु होय तेटला हजार ) ३५ चारे निकायना देवो संबंधी तेरे दमक वर्षे आहारनी वा उपजे. मां बबीरा लाख कोडी कुल जाणवां. ४ सर्वार्थ सिम विमाने तेत्रीश साग ए रीतें चोवीश दमक माहेला प्रत्येक दं रोपमायु में माटेंतेने तेत्रीशं हजार मकने विष पांत्रीशक्षारनो विचार संक्षेपथी वर्षे थाहारनी इवा उपजे. लेख्यो भने ए सबंधि देव नरकादिकोनांप्र ३३ वैमानिक देवोनी कायस्थिति तो एम तरेंप्रतरें जूदां जूदांबायु तथा शरीरनीयव नी जवस्थिति जेटली जाणवी. मरीने गाहना प्रमुख अनेक वातो विस्तारें समज वैमानिकमां पाबा उपजता नथी. वामां आववा माटें आगल तेना खुलासा ३५ चारेनिकायना देवोनी ४ लाख योनि जे. पूर्वक यंत्रो दाखल करेला ,ते जो सेवा. तिहां चार निकायना देवोमांप्रथम नवनपति देवोनी वक्तव्यता कहे . एक लाख एंशी हजार योजन रत्नप्रनानो पृथ्वीपिंग, तेमा एक हजार योजन उपर मूकी थापीयें बने एक हजार योजन तजीये मूकी आपीयें, बाकी बचेंना १७०० योजननो पिंकतेमांहे यथायोग्य पणेदशजातिनानवनपति देवतानां नवन ने. नवन एटले देवतानी काया प्रमाण महामंम्प समान आवास जाएवा. ते बाहेर वाटला गोलाकारें में बने मांहे चोखूणां तथा तलीयामां कमलना मोमा सरखो . ते जवनमध्ये जे न्हानामां न्हानां नवन , ते जंबूदीप प्रमाण एक लाख योजन लांबां पहोला .अने जे मध्यमनवन , ते संख्याता कोटि योजन प्रमाण , तथा जे अत्यंत महोटां नवन ने, ते थसंख्याता कोटाकोटि योजन प्रमाण . ते महोटा एकेका जवनमा असंख्य देवोनो निवास ने. मेरुमध्यवर्ती जे थात रुचक प्रदेश , तिहाथी थोथईवे खंम करीयें, एक द क्षिण दिशिनु अई अने बीजुं उत्तरदिशिनु अई. एवा बे नागें वहेंचतां एकेक निका यनो एक दक्षिण दिशिना अने बीजो उत्तरदिशिनो इंश जूदा जूदा गणतां दश नि कायना वीश इं . ते दशनिकायमा पहेला निकायनुं नाम अमरकुमार निकाय , केम के वैमानिक देवोने सुर कहीये, ते वैमानिक ए नही माटें एने असुर कहीयें, तथा बालकनी पेरें क्रीडाना करनार माटें कुमार कहीये. तेमनुआयें या प्रमाणे जे, ते कहे जे. १ दक्षिणदिशिनो अधिपति असुरकुमारनो राजा चमरेंच, तेनुं उत्कृष्टायु एक सागरोपम. २ उत्तरदिशिनो अधिपति बली असुरकुमारनो राजा, तेनु उत्कष्टायु सागरोपम जाफेलं, ३ चमरेंनी देवीनु उत्कष्टायें साडा त्रए पव्योपम जाणवू.

·चोवीश दमकें पांत्रीश धार. २६५ ४ बलीउनी देवीनुं उत्कृष्ठामु साडाचार पढ्योपम जाणवू. ५ शेष दक्षिणदिशिना धरणे प्रमुख नव इंशेर्नु उत्कष्टायु प्रत्येकें दोढ पन्योपम जाणवू. ६ उत्तरदिशिना नूतानंदेश प्रमुख नव इंशेर्नु उत्कृष्टायु देशे का बे पढ्योपम जाणवू. ७ धरणें प्रमुख नव इंशेनी देवीर्नु उत्कष्टायु अई पव्योपम जाणवू. नूतानंदें प्रमुख नव इंशेनी देवीनुं उत्कृष्टायु देशोन एक पत्योपम जाणवं. ए ए सर्वनुं जघन्यायु दश हजार वर्षमुंजाणवू. अने जघन्यथी उपरांत उत्कृष्टथी नीचे ज्यां सुधी उत्कृष्ट पूर्ण न थाय, त्यांसुधीनु सर्व मध्यमायु कहे. एम ए दो निकायनां नाम तथा प्रत्येक निकायना दक्षिण उत्तरदिशिना बे बे इंशनां नाम तथा दक्षिण उत्त रना दें करी प्रतिनिकायना नवननी संख्या तथा ते देवोसंबंधी पोतपोताना निकाय जेथको उजखाय तेवां चिन्ह, तेमना बाजरणोने विषे होय जे. ते चिन्ह तथा तेमना शरीरना वर्ण, तथा वस्त्रना वर्ण, तथा ते इंशेना सामानिक देवो जे इंइसरखी शधिना धणी होय ते प्रत्येक इंश्ने केटला दोय ? तेनी संख्या तथा प्रत्येक इंजना आत्मरदक देवोनी संख्या तथा कटकना देवो इत्यादिक वातो सर्व नीचें लखेला यंत्रोथी जावी. , नवनपतिनी दशनिकायनां चिन्द तथा वर्ण, वस्त्रवर्ण,अने सामानीक देव, तथा आत्मरक्षक देवोनी संख्यानो यंत्र. दक्षिणश्रे उत्तर दहणश्रेणिउत्तरश्रेणि निकायनां निकाय निकाय श निकायना पिसामणिसामा ना आत्मरनाआत्मर नाम. चिन्ह. |रीरवर्ण, वस्त्रवर्ण. निकदेव. निकदेवण्क्कदेवता.क्कदेव. असुरकुमार. चूडामणि कृष्णवर्ण. रक्तवर्ण, ६५000000२५६००० २४000 नागकुमार. फपी धवलवर्ण. नीलवर्ण. | ६००० ६००० २५००० २५००० सुवर्णकुमार. गरुड. कनकवर्ण. धवलवस्त्र. ६००० २४००००००० विद्युत्कुमार. वज. रक्तवर्ण, नीलांवस्त्र. ६००० ६००० २५००० २४000 अग्निकुमार. कलश. रक्तवर्ण. नीलांवस्त्र. ६००० ६००० २४०० २५००० दीपकुमार. सिंह. रक्तवर्ण, नीलांवस्त्र. ६०० ६००० ००० ००० उदधिकुमार. अश्व. धवलवर्ण, नीलांवस्त्र. ६००० ६००० २००० २२००० दिशिकुमार. हाथी. रक्तवर्ण, धवलांवस्त्र ६००० धवलांवस्त्र ६००० ६००० २५००० २५००० वायुकुमार, मकर. नीलवर्ण, संध्याराग. ६००० ६000 28000 2000 स्तनितकुमार. वर्षमान. कनकवर्ण. धवलांवस्त्र ६००० ६००० २५००० २५००० ६००० ·२६६ चोवीश दमकें पांत्रीश धार. संख्या. नागकुमार. धरणें. नवनपति अने व्यंतर देव तथा तेमनी देवीयोनां जे जघन्य उत्कृष्टायु तेनो यंत्र. इंडोनां नाम. देवोर्नु जघन्यायु. देवोनुं उत्कृष्टायु. देवीनु जघन्यायु. देवीनुं उत्कृष्ठायु. दक्षिण चमरें. | दश हजार वर्ष, एक सागरोपम. दश सहस्त्र वर्ष. ३॥ पव्योपम. उत्तरश्रेणि बलीइ. दश हजार वर्ष. १ सागर जाफेलं. दश सहस्त्र वर्ष. ॥ पव्योपम. दक्षिण ए निकाय, दश हजार वर्ष. दोड पव्योपमनु. दश सहस्र वर्ष.अई पट्योपमनु. उत्तर नव निकाय. दश हजार वर्ष. बे.पव्यदेशे उंणो. दश सहस्त्र वर्ष, एकपल्यदेशेक[. व्यंतर. दश हजार वर्ष, एक पत्योपम. दश सहस्त्र वर्ष,बई पव्योपम, वायव्यंतर. दश हजार वर्ष, एक पत्योपम. दश सहस्त्र वर्ष.अई पत्योपम. दशनवनपतिना तथा दक्षिणोत्तरेइना नाम तथा दक्षिण उत्तर नवन संख्यानो यंत्र. दशनिकायनां दक्षिणेश्नां उत्तरेइनां दक्षिणेइनव उत्तरेइनवन उनयमलीन नाम. नाम. नाम. न संख्या. वनसंख्या. थसुरकुमार. चमरें. बलीइ. ३४०००००३000000६७लाखजवन, नूतानंदें. ४०००००००००००० लाखनवन. सुवर्णकुमार. वेषुदेव. वेपदाली. २000000३५००000 श्लाखनवन. विद्युत्कुमार. हरिकांत. हरिशिख. 1000000३६00000७६लाखनवन. अनिकुमार. अग्निशिख. थनिमाणव. अनिमाव. 1000000 ६०००००७६लाखनवन. दीपकुमार. पूर्णे. वशिष्ठे. ४०००००० ३६०००००७६लाखनवन. उदधिकुमार. जलकांत. जलप्रन. 1000000३६00000७६लाखनवन. दिशिकुमार. अमितगति. अमितवाहन.000000३६00000७६लाखनवन. प्रनंजन, ५००००००१६०० 10 एदलावनवन. स्तनितकुमारघोष. माहाघोष. 1000000३६00000७६लाखनवन. शरवाले संख्या. १०६00000३६६00000 200000 हवे व्यंतरदेवोनी वक्तव्यता कहे . रत्नप्रना पृथ्वीनी उपर मूकेलो जे एकहजार योजननो रत्नमयकाम, तेमांथी एक शो योजन नीचेंना तथा शो योजन उपरना मूकीने वचला आठशे योजननी नूमि कामध्ये व्यंतरदेवोनां माहारमणीय असंख्यातां नगर ने, तेमां रह्यां थकां व्यंतरिक देवो वरप्रधान तरुणीयोनां गीत गानना अने वाजित्रो वजाववाना शब्द सांजलवे करी प्रमुदित या थका गत कालने पण जाणता नथी, पवनकुमार. वेलबक.

·चोवीश दमकें पांत्रीश धार. १६ ते व्यंतरदेवोना यात निकाय ,तेना पण दक्षिण श्रेणि अने उत्तर श्रेणिना प्रत्ये के एकेक इं गणतां बात निकायना शोल इंशे जे. ते व्यंतरोनां नगर, उत्कृष्टां महोटा ते जंबूदीप जेवडा लांबां पहोला , अने घणां न्हानां , ते जरतक्षेत्र जेवडां (५२६) योजनने न कला प्रमाण . तथा मध्यमविमा न ते माहाविदेह समान (३३६७४) योजननी उपर उंगपीया चार नाग जेवडा , ते आठ व्यंतर निकायनां नाम तथा तेमना इंशेनां नाम तेमज चिन्ह प्रमुख पूर्वोक्त जवनपतिनी पेठे सर्व वातो नीचेंना यंत्रथी जो जेवी. हवे जेम व्यंतर देवोना यावनिकाय कह्या तेम वली रत्नप्रनाना उपरला एकशो यो जनना पिंममांहे दश योजन नीचें तलीये मूकीयें अनें दश योजन उपर मूकीयें, शेष एंशी योजन पृथ्वी पिंममांहे बीजा वायव्यंतरना आठ निकाय जे, एटले मेरुमध्यवर्ती गोस्तनने श्राकारें यात रुचक प्रदेशथी नीचे दश योजन मूकीने नीचला एंशी योजनमा पाठ निकायना दक्षिणदिशि अने उत्तरदिशिना ने करी बेबे इंश, तेमनां नाम तथा निकायनां नाम आदिक चिन्ह वर्ण प्रमुख सर्व, नीचला यंत्रोथकी जाणवां. यहां व्यतरना शोल तथा वायव्यंतरना शोल मली बत्रीश इं व्यंतर देवोना अनें वीश जवनपतिना.तेमज यद्यपि सूर्य अने चं असंख्याता इंडे, तथापि जातिनीय पेदायें एक चश्मा अने एक सूर्य, ए बे इंश ज्योतिषीना लेवा अने पहेला देवलोकथी आठमा देवलोक सुधी एकेक इंजे, अने नवमा दशमा ए बे देवलोकनो एक, तथा अ गीयारमा, बारमा, ए बे देवलोकनो एक, मली बार देवलोकना दश इंश गणतां सरवा ले चोरात इंइ संख्यायें जाएवा. वली एटलुं विशेष के जे, ज्योतिषी अने व्यंतर, ए बे निकायने विषे इंशेना लोक पाल तथा गुरुस्थानीया जे त्रयस्त्रिंशदेवता, ते नथी. हवे व्यंतर देव देवीयोनुं जघन्योत्कृष्टायु कहे . व्यंतर अनें वाणयंतरना देवो तथा देवीयोनुं जघन्यायु दश हजार वर्ष जाणवू,अने देवो उत्कृष्ठायु संपूर्ण एक पल्योपमनुं जाए. तथा देवीयोनुं उत्कृष्ठायु धई पत्योपम ढं जाणवू. अने श्रीही धृति, कीर्ति, बुद्धि अनें लक्ष्मी, एब देवीयोनुं जे एक पव्योप मायु कयुंजे, ते देवीयो जवनपतिनी ने, पण व्यंतरनी नथी. व्यंतरना आयुना यंत्र नी स्थापना नीचे करीयें बैये, तेथी तेनुं वायु जाणवू. , ·. २६७ चोवीश दमकें पांत्रीश धार. आठ जातिना व्यंतरदेवो संबंधि प्रतिनेद कहे जे. पिशाचनाप्रकार. १५/२ कूष्मांड १ पटक २ जोष ३ आन्दिक ध काल माहाकाल ६ मोद ७ आमोद तालपिशाच. ए पिखरपिशाच १० अधस्ता रक ११ देव १५ माहादेव १३ नश्निक १४ वनपिशाच १५.' नूतनाप्रकार. ए शसुरूप १ प्रतिरूप २ श्वेतन ३ नूतोत्तम स्कदिक ५ अतिपा तकनइ ६ माहावेग ७ प्रतिवेग आकाशवेग ए. यक्षनाप्रकार. १३३ पूर्णन १ माणिना २ श्वेतन ३ हरिन । सुमनोना ५ व्यतिपाकनइ ६ सुनइ उ सर्वतोज - मनुष्यनइए धनाधि पति १० धनहार ११ सूपयद १२ यदोत्तम १३. रादसनाप्रकार. भाजीम १ महानीम २ विघ्नविनायक ३ जलराक्षस ४ रुदाद स ५ ब्रह्मरादास ६ दत्तरादास ७. किन्नरनाप्रकार. १०५/किंनर १ किंपुरुष श किंपुरुषोत्तम ३ हृदयंगम व रूपशाली ५ अ निंदतई ६ किंनरोत्तम उ मनोरम न रतिप्रिय ए रतिश्रेष्ठ १० किंपुरुषनाप्रकार १०६/पुरुष १ सत्पुरुष र माहापुरुष ३ पुरुषवृषन ध पुरुषोत्तम ५ अ तिपुरुष ६ माहादेव ७ मरुत छ मेरुकांत ए नास्वत १० महोरगनाप्रकार १० जुजंग १ जोगशाली माहाकाय ३ अतिकाय ४ स्कंधशाली ५. मनोरम ६ मादावेग ७ महेश्वद मेरुकांत ए जाखत १० गंधर्वनाप्रकार, जहाहार दूहूर तुंबरु३ नारद ऋषिवादकए नूतवादका कादंब महाकादंब ज रैवत ए विश्वावसु १० गीतरति ११ गीतयशा १२ हवे ज्योतिषी देवोनी वक्तव्यता कहे . मेरुमध्य रुचकथकी नवशे योजन उपर अने नवशे योजन नीचें मली अढारशे योजन प्रमाण तिर्यक् लोक जे. तिहां समनूतला पृथ्वीयकी ए० योजन उपरांत ए कशो ने दश योजनांहे ज्योतिषचक्र रहे जे, ते केवी रीतें ? तो के प्रथम समजूतल थकी ए० योजनें तारानां विमान 100 योजनें सूर्यनुं विमान में,अने 500 योजनें चंइमानुं विमान चाले ने, व योजने नवनां विमान चाले ने, ७ यो जनें बुधनुं विमान चाले , ए१ योजने शुक्रनुं विमान चाले बे. एव योजने वृहस्प तिनो तारो चाले , ए योजने मंगलनुं विमान चाले , अने ए० योजनें श निनु विमान चाले जे. एम ११० योजनमा ज्योतिषचक्र चार चाले जे. १ ज्योतिषीयोनां विमान मेरुपर्वतथकी १११ योजन वरहां एटलां दूर मनुष्य ·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. १६ए लोकमांहे चरे ,जमे ले भने ११२१ नु योजन अलोकथी उरहां एटले चारे दिशायें लोक ना बेहडाथकी ११२१ योजनमांहेली कोरेंअलोकनीयवाधायें ज्योतिपचक्र स्थिर रहे . हवे सूर्य, चंच, ग्रह, नक्षत्र थने तारा, ए पांच जातिना ज्योतिषी देव देवीयोनु ज घन्योत्कृष्टायु कहे . ते ज्योतिषी देवो अढी दीपमाहे जेटला , ते सर्व चर , घने अढीछोपथी बाहिर जे असंरख्याता हीप समुह, तेमां जेटला ज्योतिपीदेवो ने, ते सर्व स्थिर जाणवा.एचर तथा स्थिर, वेदु प्रकारना ज्योतिषी देव तथादेवीनुयायु कहेजे. १ चश्मानु तथा चंडमाना विमानवासी देवोनुं उत्कृष्टायुएक पट्योपम एक लाख वर्षे अधिक तथा तेमनी देवीयोनुं अपव्योपम पञ्चास हजार वर्षे अधिक जाणवू. । सूर्य तथा तेना विमानवासी देवोनुं उत्कृष्टायु एक पव्योपम एक हजारवर्षे अ धिक तथा तेमनी देवीयोनुं आयु पांचशे वर्षे अधिक अपव्योपम जाणवू. ३ ग्रह तथा ग्रहना विमानवासी देवोनुं उत्कृष्टायु संपूर्ण एक पट्योपम जाणवू. तथा तेमनी देवीयोर्नु उत्कृष्टायु अपव्योपमनुं जाणवू. ४ नत्र तथा नाना विमानवासी देवोनुं उत्कृष्टायु अपव्योपम अने तेमनी देवीयोनु थायु एक पव्योपमनो चोथो जाग जाणवं. ५ तारा तथा ताराना विमानवासी देवोनुं उत्कृष्टायु पल्योपमनो चोथो नाग कांक जाजेकै थने तेमनी देवीयोनुं एक पव्योपमनो बाठमो नाग विशेपाधिक जाणवु. ६ जघन्यायुमां चंमा अने सूर्य, एबे तो इंडे,तथा ग्रह, नत्र भने तारा,एत्रण वि मानना धणी तेमनुं आयु जघन्य मध्यम न होय परंतु उत्कृष्ठज होय,तेथी चं इना विमानवासी देव तथा देवीयो ए एक युगल तथा सूर्यना विमानवासी देव तथा देवीयो ए बीजु युगल,तथा ग्रहना विमानवासी देव तथा देवीयो. ए त्रीजें युगल,तथा नवना विमानवासी देव तथा देवीयो. एचोधुं युगल. ए चार युगल जघन्यायु पव्योपमनो चोथो नाग तथा ताराना विमानवासी देव तथा देवीयो.ए पांचमुं युगल बे,तेनुं वायु पढ्योपमनो आवमोजाग जाणवू एना यंत्रोआगलावशे. हवे वैमानिकदेवोनुं जघन्य तथा उत्कृष्टायु कहे . १ सौधर्मदेवलोकने बेहला तेरमें प्रतरें उत्कृष्टायु बे सागरोपमनुं जाएअने जय न्यथी तो सर्व तेरे प्रतरें एक पल्योपमायु जाणवू. ५ ईशान वदेलोकें उत्कृष्ट बे सागरोपम पल्योपमना असंख्यातमे नागें अधिक थ ने जघन्यथी पल्योपमने असंख्यातमे जागें अधिक, एक पव्योपमायु जाणवू. ३ सनत्कुमारे उत्कृष्ट सात सागरोपम अने जघन्य बे सागरोपम जाणवू.

·१०० देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. माई उत्कृष्टथी पढ्योपमना असंख्यातमे नागें अधिक सात सागरोपम अने जघन्यथी वे सागरोपम जाजेलं जाणq. ५ ब्रह्मदेवलोकें उत्कृष्ट दश सागरोपम अने जघन्यथी सात सागरोपम, ६ लांतक देवलोकें उत्कृष्ट चौद सगरोपम, अने जघन्यथी दश सागरोपम. ७ शुक्रदेवलोकें उत्कृष्ट सत्तर सागरोपम. अने जघन्यथी चौद सागरोपम. G सहस्त्रारें उत्कृष्ट अढार सागरोपम अने जघन्य सत्तर सागरोपम. ए आनत देवलोकें उत्कृष्ट गणीश सागरोपम अने जघन्यथी अढार सागरोपम.. १० प्राणत देवलोकें उत्कृष्ट वीश सागरोपम अने जघन्यथी गणीश सागरोपम. ११. आरए देवलोकें उत्कृष्ट एकवीश सागरोपम अने जघन्यथी वीश सागरोपम, १२ अच्युत देवलोकें उत्कृष्ट बावीश सागरोपम अने जघन्यथी एकवीश सागरोपम. १३ पनी नवग्रैवेयकें प्रत्येक एकका अवेयकें जघन्य उत्कृष्ट बेढुमां अच्युतदेवलो कथी एकेक सागरोपमनी वृद्धि करीयें, तेवारें नवमा ग्रैवेयकें उत्कृष्टा एकत्रीश सागर अने जघन्यथी त्रीश सागरोपमायु थाय, १४ पांच अनुत्तर विमानमाहेला पहेला विजयादि चार विमाने उत्कृष्ट तेत्रीश सागर अने जघन्य एकत्रीश सागरायु कयुं , अने पांचमा सर्वार्थसिम विमानें तो अज घन्योत्कृष्ट तेत्रीश सागरोपमायु डे, एमां वध घट नथी. हवे वैमानिक देवीयोनुं जघन्य उत्कृष्ट यु कहे डे. वैमानिक देवीयोनी उत्पत्ति मात्र प्रथमना सौधर्म अने ईशान ए बे देवलोकमांज बे,ते देवीयो बे प्रकारनी ने एक तो परिग्रहीता ते परणेली कुलांगना सरखी जाणवी अने बीजी अपरिग्रहीता ते वेश्या सरखी जाणवी. ए देववेश्या कहेवाय. १ तिहां सौधर्मदेवलोकें परिग्रहीता अपरिग्रहीता एबेहुनु जघन्यायु एक पन्योपम , अने ईशान देवलोकें बेदुनु जघन्यायु एक पत्योपम जाजेलं जाणवू. । सौधर्म देवलोकें परिग्रहीता देवीयोनुं उत्कृष्टायु सात पव्योपम , तथा अपरि ग्रहीतानुं उत्कृष्ठायु पञ्चास पन्योपम जे, तेमज ईशानदेवलोकें परिग्रहीतानु उ कष्टायु नव पव्योपम ने अने अपरिग्रहीतार्नु पञ्चावन पल्योपम . हवे चारे निकायना देवो संबंधि इंनी सर्व अंतेउरमा प्रधान मुख्य पट्टराणी स रखी जे देवीयो, तेने अग्रमहीषी कहीयें, ते कया कया इंश्ने केटली केटली होय ? १ जवनपतिनी पहेली निकायना चमरें तथा बलीइने प्रत्येके पांच पांच होय.

·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. २७१ २ नवनपतिनी नागकुंमारादिक नव निकायना धरणी-यने नूतानंदेश्याविक थ ढार इंशेने प्रत्येकें ब ब अग्रमहीषी होय. ३ व्यंतर देवोनाकाल महाकालादिकबत्रीशइंशेने प्रत्येकें चार चार अग्रमहीषी होय, ४ ज्योतिषीना ३५ जे चंमा अने सूर्य, तेने प्रयेकें चार चार अग्रमहीषीयो होय. ५ सौधर्म तथा ईशान, एबे देवलोकना इंशेने प्रत्येकें आठ आठ अग्रमहीषीयो होय. ६ बे देवलोकथी उपरांतना देवलोकमां देवीयोनी उत्पत्ति नथी माटें तिहांना इंद तथा तिहांना निवासी देवोने जेवारे विषय सेववानी वांबा थाय, तेवारें सौधर्म ईशानवासी अपरिग्रहीता देवीयो यथायोग्य पणे तेमने उपनोगमां थावे. हवे वैमानिक देवोर्नु प्रतरें प्रतरें जूई जूडं घायु कहेवा माटे प्रतरसंख्या कहे . तिहां जेम घरनी उपर जूदा जूदा चार पांच मजला होय, तेम पहेला अने बीजा देव लोकनी उपराउपर तेर नूमिरूप तेर मजला , तेने प्रतर कहीये. ते आवी रीते के- बे देवलोक मव्यां वलयाकारें . तिहां पूर्वमहाविदेह अने पश्चिम महाविदेहनी उपर यावेली देवलोकसंबंधी नूमिनी वचमांहे अवलयाकार खमयकी एक दक्षिणदिशिखम थने बीजो उत्तरदिशिखम, एवा बे खेम थोथ करीयें, तेमां दक्षिणदिशिखमना थर्ववलयाकार खेम प्रतर सौधर्मेइना अने उत्तरदिशिना अवलयाकार खेम प्रतर शानेंना जाणवा. एम बीजा पण वलयाकार देवलोकना युगलमा एज व्यवस्था क रवी. एटले त्रीजा, चोथा, देवलोकना मल्या वलयाकार बार प्रतर ने, तेमां दक्षिण दिशि सनत्कुमारनी अने उत्तरदिशि माहेश्नी जाणवी. पांचमे प्रतर, बहे पांच प्र तर, सातमे चार प्रतर, आठमे चार प्रतर, नवमा दशमा मली बेहुना चार प्रतर, थ गीयारमा बारमाना चार प्रतर, तथा नव अवेयकें प्रत्येकै एकेक प्रतर गणतां नवप्रतर जे, अने पांच अनुत्तरविमाननो एकज प्रतर जे. एम सर्व मली मज़लोकें बासन प्रतर डे. हवे ए प्रत्येक प्रतरें जघन्य उत्कृष्ट आयुष्य जाणवां, माटें प्रथम सौधर्मदेवलोकें उ पाय कहे जे. सौधर्मदेवलोकें उत्कृष्टी स्थिति बे सागरोपमनी अने प्रतर तेर, मारें एक सागरना तेर लाग करी प्रतरें प्रतरें एकेका सागरोपमें एकेको नाग आपीयें, ते एवी रीतें के तेरैया बे सागरोपमना बबीश नाग थाय, तेने प्रतरें प्रतरें वहेंचीयें, तो प हेला प्रतरें तेरैया बे नाग आवे, तेटलु पहेला प्रतरें नत्कृष्टायु जावं. पडी बीजे प्रत रेंबे साथें गुणी, तेवारें बीजे प्रतरें चार नाग, त्रीजे त्रणथी गुणी तेवारें उ नाग, एम यावत् तेरमे प्रतरें बेहु सागरना बबीशे नाग पूर्ण थाय. तिहां उत्कृष्टी स्थिति वे सागरोपम पूर्ण थाय. एम ईशानदेवलोकें पण प्रतरें प्रतरें एज जाग जाजेरा कहेवा.

·१७३ देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. यावत् तेरमे प्रतरें वे सागरोपम जाजेरा कहेवा. थने जघन्य तो सौधर्म देवलोकना तेरे प्रतरें एक पल्योपम पूर्ण वायु जाणवं. अने ईशानदेवलोकें जघन्यथी एक पढ्योपम उपर पट्योपमनो असंख्यातमो नाग अधिक एटली स्थिति प्रतरें प्रतरें कहेवी. हवे इंना लोकपालोनुं वायु कहे जे. सघला इंघना लोकपाल पोतपोताना देवलो कना बेहला प्रतरें इंश्ना विमाननी फरता चारे दिशायें चार लोकपाल रहे, ते लोक पाल पोतपोताना विमानना धणी, तथापि तेमनुं आयु या प्रमाणे जे. सौधर्मेना सोम अने यम ए में लोकपाल, उत्कृष्टायु एक पल्योपमनी उपर एक पल्योपमना त्रण नाग मांहेलो एक जाग जाणवं. अने वरुपर्नु देशे कणां बे पल्यो पमायु जाणवू तथा वैश्रमण- उत्कृष्टायु बे पल्योपम पूर्ण जाणवू. ईशानेश्ना सोम तथा यमर्नु उत्कृष्टायु एक पल्योमनी उपर एक पल्योपमना त्रण नाग करीये, तेवा बेनाग जाणवा. तथा वरुणर्नु आयु बे पल्योपम पूर्ण जाणवू. अने कुबेरनु बे पढ्योपमनी उपर एक पट्योपमना त्रण नाग करीये तेवु एक जाग जाणवू, तथा सौधर्मेना पुत्र सरखा अपत्य देवोनुं आयु एक पल्योपम जाणवू. हवे सनत्कुमारादि देवलोकें प्रतरें प्रतरें उत्कृष्ट जघन्यस्थिति जाणवा नणी उपाय कहे जे. जेम के सौधर्मदेवलोकें उत्कृष्टीस्थिति बे सागरोपम ने अने सनत्कुमार देवलोकें उ स्कृष्ठी स्थिति सात सागरोपम , तेमाथी बे सागरोपम काहाढीयें, बाकी पांच साग रोपम रहे,तेने सनत्कुमारना बार प्रतर बे. तेनो नाग पहोंचे नही, माटें एकेक साग रना बार बार नाग करीयें, तेवारें पांच सागरना शाठ नाग थाय, तेने बार नागें व हेचतां एकेक प्रतरें पांच पांच नाग थावे, तिहां पहेले प्रतरें एक क बे, माटे पांच एकां पांच जाग आवे. तेनी साथै सौधर्म देवलोकनी उत्कृष्ठी स्थिति बे सागरोपम ,ते नेलीये,तेवारें पहेले प्रतरें बेसागरोपमनी उपर बारश्या पांच नाग आयु जाणवू. बीजे प्रतरें बे आंक ने तो पांच 5 दश नाग बारश्या आवे,तेवारें बे सागरोपम उपर दशना गायु जाणवू, त्रीजे प्रतरें त्रए आंक डे, तो पांच त्रिक पन्नर नाग आवे, तेमां बार नागर्नु एक सागरोपम थाय. उपर त्रण नाग वधे, तेनी साथै बे सागरोपम नेलतां त्रण सागरने बारश्या त्रण नागथा जे. एम यावत् बारमे प्रतरें सात सागरोपम उत्कृष्टायु थाय. अने जघन्य स्थिति तो बारे प्रतरें सनत्कुमार देवलोकनी वे सागरोपमनी जाणवी. तेमज चोथा माहें देवलोकें प्रतरें प्रतरें सनत्कुमार देवलोकथी साधिक स्थिति कहेवी. ए प्रमाणे पांचमा ब्रह्म आदिक देवलोकें पण प्रतरें प्रतरें आयु जाणवा, माटें एज उ पाय करवो, ए सर्वना यंत्रोनी स्थापना पागल करीबे, ते जो.

·१७३ देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. बार देवलोक, नववेयक, अने पांच अनुत्तरविमान. एटलां स्थानक एक बीजानी उपर केवी रीतें ? ते देखाडनारो तथा ते प्रत्येक स्थानकें जघन्य उत्कृष्टायु दर्शावनारो यंत्र. बीजा विजयंत विमानें. जघन्यायु सागर एकत्रीश. अने उत्कृष्ट सागर तेत्रीश, पहेला विजयविमानें. नवमा आदित्य अवेय. आवमा प्रीतिकर ग्रैवेयकें. सातमा सौमनस्य ग्रैवेयकें. बहा सुमनस ग्रैवेयकें. पांचमा विशाल अवेयकें. चोथा सर्वतोज ग्रैवेयकें. त्रीजा मनोरम यैवेयकें बीजा गुनंकर ग्रैवेयकें. पहेला सुदर्शन ग्रैवेयकें. बारमा अच्युत देवलो. अगीयारमा आरण्यदेवलोकें. दशमा प्राणतदेवलोकें. नवमा धानतदेवलोकें. आठमा सहस्रार देवलोकें. सातमा शुक्रदेवलोकें. बा लांतक देवलोकें. पांचमा ब्रह्मदेवलोकें. चोथा माहें देवलोकें. त्रीजा सनत्कुमार देवलोकें. बीजा ईशान देवलोकें. पहेला सौधर्म देवलोकें. सर्वार्थ सिद्धिविमानें. अजघन्योत्कृष्ट तेत्रीश सागरोपमायु . जघन्य सागर ३० जघन्य सागर ए जघन्य सागर न जघन्य सागर २७ जघन्य सागर ३६ जघन्य सागर ३५ जघन्य सागर श्व जघन्य सागर २३ जघन्य सागर शश जघन्य सागर । जघन्य सागर २० जघन्य सागर १ए जघन्य सागर १७ जघन्य सागर १७ जघन्य सागर १४ जघन्य सागर १० जघन्य सागर ७ जघन्य साधिकसागर श जघन्य सागर २ जघन्य साधिकपल्योपमा जघन्य एक पल्योपमा त्रीजा जयंतविमान जघन्य सागर एकत्रीश बने उत्कृष्ट सागर तेत्रीश. चोथा अपराजित विमाने. ए उत्कृष्ट सागर ३१ Gउत्कृष्ट सागर ३० ७ नत्कृष्ट सागर ए ६ उत्कृष्ट सागर श्ज ५ उत्कृष्ट सागर ७ उत्कृष्ट सागर ३६ ३ उत्कृष्ट सागर ३५ २ नत्कृष्ट सागर श्व १ नत्कृष्ट सागर ३३ १२ उत्कृष्ट सागर २२ ११ उत्कृष्ट सागर ३१ १० उत्कृष्ट सागर २० ए उत्कृष्ट सागर १ नत्कृष्ट सागर १७ उत्कृष्ट सागर १७ ६ नत्कृष्ट सागर १४ ए उत्कृष्ट सागर १० ४ उत्कृष्ट साधिक सागर 3 ३ उत्कृष्ट सागर ७ २ उत्कृष्ट साधिक सागर श १ नत्कृष्ट सागर । - ।

·थो नाग, यो जाग. ॥ तुर्थ नाग. थो जाग. २७४ देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. ज्योतिषीदेवोना जघन्य उत्कृष्टायुनो यंत्र. चंवत्कृष्टायु. एक पव्य एक जघन्य पल्य चंदेवी उत्क अईपव्य पञ्चा जघन्यपल्य च तवर्षाधिक. चतुर्थ जाग. ष्टायु. सहवर्षाधिक तुर्थ जाग. सूर्यनत्कृष्टायु. एक पल्य सह जघन्यपव्य चो सूर्यदेवी उत्क अईपल्य पांच जघन्यपव्य च स्त्र वर्षाधिक. टायु. सोवर्षाधिक. तुर्थ जाग. जघन्यपव्य चो ग्रहदेवी उत्क अर्ब पल्योपम जघन्यपल्य च यह उत्कृष्टायु. एक पल्योपम. ष्टायु. नत्र उत्क अर्धपल्योपम.जघन्यपल्यचो नत्रदेवी उपव्यनो चोथो जघन्यपल्य च ष्टा. त्कृष्टायु. नाग. तुर्थ नाग. ताराणामुक पल्य चतुर्थ जघन्यपल्या तारादेवी उपन्य अष्टम नाजघन्यपल्य ष्टायु. नाग साधिक. ष्टम नाग. कष्टायु. ग साधिक. नागसाधिक. सौधर्म अने ईशानदेवलोकें परियहिता अपरिग्रहीता देवीना चारे निकायना देवोनी आयुनो यंत्र. अग्र महिषीर्नु यंत्र. सौधर्मपरिण देवीथा जघन्य पल्योपम. १ उत्कृष्ट पल्यो सौधर्मेइ. अग्रमहिषी ईशान परिदेवी आजघन्य पल्यो जाजेलं. नत्कृष्ट पल्यो एईशाने. अपमहिषी सौधर्मपरिदेवी आजघन्य पल्योपम. १ उत्कृष्ट पट्योग ५० ज्योतिषीश अग्रमहिषी ईशान परि देवी आजघन्य पल्यो जाजेलं. उत्कृष्ट पल्यो०५५ व्यंतरेंश्यग्रमहिषी। सौधर्मइने थायुष्यमांहे केटली देवी थाय? तेहनी संख्या कहेजे.नागकु०१७ अयमहिषीप बे करोड,पञ्चासी लाख, एकोतेर हजार,चारशेने बघावीश कोडी बलीइ. अयमहिषीय उपर सत्तावनलाख चौदहजार बशेने पच्चासी एटली देवी सौ चामरें. अग्रमहिषी५ धर्म इंश्ना एक जन्मने विषे चवे. हवे सौधर्मदेवलोक प्रमुखने विषे प्रतरनी संख्या कहे जे. १३ सौधर्म अने ईशान एबे देवलोकें प्रतरतेर ४ सहस्रार देवलोके चार प्रतर. १२ सनकुमारअनेमाहेंइएबेनाबारप्रतर, ४ आणत अने प्राणत बेना चार प्रतर. ६ ब्रह्मदेवलोकें न प्रतर. धारण अने अच्युत ए बेना चार प्रतर, ५ लांतक देवलोकें पांच प्रतर. ए नवौवेयकें मली नव प्रतर. ४ शुक्रदेवलोकें चार-प्रतर. १ अनुत्तरविमाने एक प्रतर. एम सर्व मली कर्वलोकने विषे ६२ प्रतर ,ते कह्या. ४ ·प्रतर. श ३ ४ บร ७ G ५ 0 O १ २ ३ ४ ६ ७ ३ व แร त M cc D ३ Я प us बारया नाग. ur Dr १ ६ ४ स देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. २७५ सौधर्मादि देवलोकें प्रत्येक प्रतरें नत्कृष्ठामु दर्शावनारोयंत्र. त्यांप्रथम सौधर्म अने ईशान, ए वे देवलोकें प्रतर तेर बे तेह आयु लखिये जैयें. १० ११ १२ १३ सागर. १ ११ एक सागरना ० १ १ ए ए ११ तेरीया जाग. बेदांक. १३।१३ १३।१३।१३।१३।१३१३।१३।१३।१३।१३ सनत्कुमार अने माहें, ए बे देवलोकें प्रतर बार , तेहने विषे आयु. प्रतर. २ ५ १० ११ सागर. ५१ १०३ ११ ए बेदांक. ११३१३१२ १३ १३१२१२ १३ ११२ ब्रह्मदेवलोकें न प्रतरें आयुःप्रमाणं. लांतकदेवलोकें पांच प्रतरें आयुःप्रमाणं ।। ५६ प्रतर. सागर. एए १० सागर. १० ११ १२ १३ १४ पांचीयाजाग. बेदांक. 0 | बेदांक. शुक्रदेवलोकें चार प्रतरें वायुःप्रमाणं. | सहस्रार देवलोके चार प्रतरेंयायुःप्रमाणं. प्रतर. १ २ ३ ४ प्रतर. २ ४ सागर. १४ १५ १६ १७ सागर. १७ १७ चोथीया जाग. ३ चोथीयानाग. १ बेदांक. बेदांक. धात अने प्राणतना चार प्रतरे आयुर्मान. आरण अने अच्युतें चार प्रतरें आयु. प्रतर. सागर. १७ १ए २०सागर. चोथीयानाग. चोथीयत्नाग. श बेदांक. बेदांक, प्रतर. १ ३ ४ १ ३ ४ ५ बैया जाग. ३ ४ me O mr or Irr . ॥ ur ५ . १ ३ ५ r mr ४ प ४ D ४ त ४ D प्रतर. 10 ३ ar ४ ए ३० 23 m or or F- Pr ॥ ज r व स ॥ ४ .

·प्रतर. ca le M प्रतर. D D 0 . नाग. D O D . ॥ ॥ ॥ २७६ देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. नव ग्रैवेयकें नव प्रतरें वायुःप्रमाणं. पांच अनुत्तर विमाने यायु. ५६ सागर. २३ २४ २५/३६२७|श्न ए३०३१ सागर, ३३ नांग. बेदांक. बेदांक. वैमानिक देवोमां बारात प्रतर जे, ते एकेका प्रतरना मध्यनागने विषे एकेक इंक वि मान ने एम सर्व बाशव प्रतरें बाश इंश्क विमान जे. हवे पहेला प्रतरना न नामें वाटला इंश्कविमानथकी चारे दिशायें बाशन वा शत विमानोनी पंक्ति निकली ने अने बीजा प्रतरना इंक विमानथकी पूर्वादि चारे दिशायें एकशत एकशन विमानोनी पंक्ति नीकली . एम प्रतरें प्रतरें चारे दिशानी पं क्तियें पंक्तियें प्रत्येकें एकेकू विमान घटाडतां जये, तेवारें बेहले बाशम्मे प्रतरें अनुत्तर विमाने इंक विमानथकी चारे दिशायें चार पंक्ति एकेका विमाननी था . हवे मध्यनुं विमान वाटलुं होय ते पड़ी चारे दिशायें पंक्ति पहेलु एकेकुं विमान त्रिखूणुं होय, पनी चोखूएं होय, पड़ी वली वाटलं होय, पनी वली त्रिखूणुं, वली चौखूणुं होय, पड़ी वाटलं होय. ए रीतें त्रण प्रकारनां विमानो पंक्तिमा जे. अने ए चार पंक्तियोना आंतराने बच्चे जे विमानो ने ते जेम रायणना फूल लूटां बूटां विखरेलां जेम तेम पड्यां होय, तेनी पे नंदावन, स्वस्तिक प्रमुख विविध संस्था नवाला पुष्पावकीर्ण-विमानो . तेनी पंक्तियो नथी. सघला वाटला गोल विमानने एक बार| होय अने त्रिखूणा विमानने त्रण बार णां दोय. तथा चोखूपणा विमानने चार बारणां दोय. पहेला प्रतरना चारे दिशि संबंधि पंक्तिगत एके विमान देवही , तेमज बेचे विमान नाग समुनी चारे दिशायें , चार चार विमान यह छीपनी चारे दिशा ये , तथा बाउ बाउ विमान नूतसमुश्नी चारे दिशायें थे, शोल शोल विमान, स्वयं जुरमण नामा छीपनी चारे .दिशिने विषे . तथा एकत्रीश एकत्रीश विमान स्वयंजुरमण समुश्नी चारे दिशायें जे. एम मेलवतां एक दिशानां बारात थाय अने चारे दिशानां २४७ थाय. तेनी साईं वचमानुं इंश्क विमान मेलवीये तेवारें श्वए विमान थाय. चोखूणा विमानने चारे दिशायें कांगरा विनानो सादो गढ होय तेने वेदिका कहिये. अने वाटला विमानने कांगरा सहित कोट होय तथा त्रिखूणीया विमानने तो जे दि ·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. १७७ शायें वाटलां विमान होय ते दिशायें वेदिका एटले कांगरां विनानो कोट होय अने बाकीनी सर्व दिशायें कांगरां सहित कोट होय. श्रावलिकागत विमानोने मांहोमांहे अंतर असंख्याता योजननुं अने पुष्पाव कीर्णने माहोमांहे संख्याता तथा असंख्याता योजननुं पण अंतर . सौधर्म तथा ईशान, एबे देवलोकना तेर प्रतर जे. तेमा प्रथम प्रतरनी चार दिशि नी पंक्तिनां विमान २४ए थाय. तेने मुख्य विमान कहीये. अने बेहला तेरमा प्रतर नी चार दिशिनां पंक्तिगत विमान ५०१ थाय. तेने नमि कहिये. ए बेदुने एकतां करतां ४५० थाय. तेने समास कहीये. पड़ी एजें अई करीने बेदला तेरमा प्रतर साय गुणी ये तो ए३५ पंक्तिगत विमाननी संख्या थाय. एम सघला देवलोकने विषे गणित करतां वांनित देवलोकना पंक्तिगत विमानोनी संख्या थाय. हवे जेम सौधर्म तथा ईशान मली बे देवलोकनां पंक्तिगत विमान श्ए२५ थयां. शेष एएए3०७५ पुष्पावकीर्ण विमान जाणवां. सर्व मली ६000000 विमान ले. ते समजवामां आववा माटें सर्व देवलोकोनां वाटलां, त्रिखूणां, तथा चोखूणां अने पुष्पावकीर्ण विमान संबंधि गणतरीनो यंत्र या पुस्तकमां दाखल कस्यो ने ते जोवो. हवे वैमानिक देवोने विषे प्रत्येक देवलोकें विमाननी संख्या कहे जे. देवलोकनां नाम. विमान संख्या, देवलोकनां नाम. विमान संख्या. सौधर्म देवलोकें. बत्रीश लाख. ब हजार. ईशान देवलोकें. अचवीश लाख. आणत प्राणत देवलोकें. चारसो विमान. बार लाख. आरण अच्युत देवलोकें. त्रणसो विमान. माहें देवलोकें. आठ लाख. अवेयकना हेतिमत्रिकें. एकसो अगियार. ब्रह्मदेवलोकें. चार लाख. ग्रैवेयकना मध्यमत्रिकें. एकसो सात. लांतक देवलोकें. पञ्चास हजार. वेयकना उवरिमत्रिकें. एकसो विमान. चालीश हजार. पांचेअनुत्तर विमाने मली पांच विमान, सर्व मती कर्वलोकें ए०२३ विमानो . ए विमान अत्यंत सुरनिगंध वाला माखणनी पेरें सुकुमार अने सुखकारी फरस वाला तथा उद्योतवंत मनोहर एवी देवोनी पोतानी कांतियें करीने बिराजमान ने. लोकपालनां विमान बार लाख योजन लांबां पहोलां देवलोकना प्रत्तरमांहे जिहां शेनां निजकल्प अवतंसक विमान ,तेनी चारदिशिने विषे चार लोकपालनां विमान ने. नवनपतिना वीशे २५ जंबूधीपने बत्र अने मेरुपर्वतने दमनी पेठे करवा समर्थ जे. सहस्त्रार देवलोकें. सनत्कुमार देवलोकें. शुक्र देवलोकें. ૧૨ ·១០ देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. सौधर्म देवलोकें अपरिग्रहीता देवीयोनां उ लाख विमान ,ते देववेश्या कहेवाय ने. तेमां पण जे त्रीजा देवलोकनी निश्रायें बे, ते त्रीजे देवलोकेंज जाय. ईशान देवलोकें अपरिग्रहीता देवीयोनां चार लाख विमान , तेमां पण जे चोया प्रमुख देवलोकना देवताउँने जोगयोग्य बे, ते चोथे देवलोकेंज जाय. बदा देवो केटेला प्रकारना ? ते कहे बे. १ इंपोतें सर्वचारनिकायनाशेजाणवा. ५ इंशेना शरीरनी रक्षा करनारा देवो ते २ सामानिकदेव जे इंसरखी शमिना अंगरक्षक आत्मरक्षक देवो जाणवा. धणी होय तेने कहेवा. ६ चारलोकपालना देवो ते सोम,यम,वरु ३ इंइसरखी दिना धणी होय इंइने गुरु ए अने कुबेर ए चार जाणवा. स्थानीया सलाह पूबवा योग्य,सर्वने पूज, ७ सात प्रकारना कटकना देवो. नीय जेदेवो तेने तायत्रिंशक देवो कहीये. प्रजाना देवो. ४ इंशेनी बाह्य अन्यंतर अने मध्य एवी ए पानियोगिक ते किंकर देवो. त्रए पर्षदाना देवो. १० कैल्बिषिक देवो. ए दश जातिना देवो नवनपति, व्यंतर तथा वैमानिकमां ने. नवनपतिनी दश निकायनां आनरण उपर चिन्द तथा शरीरना वर्ण, दश निकायनां असुर नागकुसुवर्ण विद्यु अग्निदीप कुनदधि दिशि वायु स्तनित नाम. कुमार मार. कुमार. त्कुमारकुमार मार. कुमार कुमार कुमार कुमार, आजरण उपर चूडा सर्प. पूर्णक वईमा सिंह. घोडो. हाथी मह. चिन्द. मणि, पंखी. लश. नस रातां नीला नज्ज्वलनीला नीला नीला नीला नवसंध्या उज्ज्वल. शरीर वर्ण कालो गौर. कनक रक्तवर्ण रक्तरक्त. गौर, कनक नीलो कनक. कटकना देवो सात प्रकारना , ते कहे जे. पहेला गंधर्वानीक बीजा नटानी त्रीजु घोचोथु हा पाचमु र गांधर्वदेवो ते मृदंगक नाटकांडानुं क थीनुं क थy क कटक तथापा कटक. धर जागवा. करनार. टक. डाकटक . एमां प्रथमनां न कटक सर्व इंशेने होय अने सातमुं वृषनन कटक वैमानिक देवो ने होय तथा अधोनिवासी जे नवनपति अने व्यंतर देवो दे तेने सात महिषनुं कटक होय. एम साते प्रकारचें कटक सर्व इंशेने होय. गरुड वस्त्र वर्ण, बहुं पालानु सातमु सपनहुँ टक. टक.

·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. २७ए अढीहीप समुड्ने विपे चश्मा तथा सूर्य केटला जे ? तेनी संख्या कहे जे. १ जंबूदीपमां बे सूर्य अने बे चं. अने धातकीखमना बार मली अढार में २ लवण समुश्मा चार सूर्य ने चार चंय. लवीयें, तेवारें १५४ थाय, तेमां अईही ३ धातकी खममां बार चंद ने बार सूर्य. – ७३ चंद अने ७२ सूर्य आवें. ४ कालोद समुश्मां धातकी खंमना बारने सर्व मेलवतां जंबूछीपना बे, लवण समु त्रिगुणा करतां त्रीश थाय तेमां जंबूही इना चार, धातकीखमना बार, कालोद पने लवण समुना बनेलीये, तेवारें बेहें समुन्ना बेहेंतालीश अने पुष्कराईना बहों तालीश चंद अने बेहेंतालीश सूर्य थाय. तेर मली १३२ चंद अने१३२ सूर्य थाय, ५ पुष्करवर हीपमां धातकी खंमना बेहेंता अढीहीपमा सूर्यनीपंक्ति वे तथा चश्मानी लीने त्रिगुणा करतां १२६ थाय तेनीसा पंक्तिबे एकेक पंक्तिमाएकेकने यांतरें बाशन थें जंबूदीपना बे, लवण समुश्ना चार बाशठ सूर्य तथा बाश नाश चंद . १ ज्योतिषीनां माहारमणिक स्फाटिकरत्नम । तेथकी सूर्य शीघ्र चाले. य विमान,अर्वा कोतफलने श्राकारें .३ तेथकी ग्रह शीघ्र चाले. २ ते विमान व्यंतरना नगरोथकी असंख्या ४ तेथकी नदत्र शीघ्र चाले. तगुणां. ५ तेथकी तारा शीघ्र चाले. ३ लवण समुश्मा ज्योतिषीनां विमान पा हवे ए ज्योतिषीनी झदि कहे जे. पीने फाडी नाखे एवा दिगस्फाटिक र १ सर्वथकी तारानी स्वल्प दिले. नमय में तेथी लवण शिखामांथीचाव्या तेथकी नवनी शधि अधिक ने. जतां बाधा थती नथी. ३ तेथकी ग्रहनी महोटी झदि बे. हवे ज्योतिषीनी शीघ्रशीघ्रतरगति कहे. तेथकी सूर्यनी महोटी दिले. १ सर्वथकी थोडो चश्मा चाले. ५ तेथकी चंइमानी महोटी दिले. हवे चंसूर्यादिक ज्योतिषीना विमानवाहक देवोनी संख्या कहे जे. १ चं विमान वाहक शोलहजार देवो . जे ते बराबर सरखे चोथे नागें एकेकी २ सूर्य विमान वाहक शोजहजार देवो जे. दिशियें जूदे जूदे रूपें वहे , तेमां चं ३ ग्रह विमान वाहक आठ हजार देवो दे. माना पूर्वदिशायें सिंहने रूपें तथा दक्षि ५ नत्र विमान वाहक चार हजार देवो . गदिशे हाथीने रूपें, पश्चिमदिशियें वृक्ष ५ ताराना विमान वाहक बे हजार देवो. जने रूपें अने उत्तरदिशियें अश्वने रूप ६ ए पांचे ज्योतिषीयोना जे विमान वादक चार चार हजार किंकर देवो वहे .

·मनुष्य क्षेत्र माहेला विमानोनुं उच्चप होलाइ एक योजना योजनना एक बे गान. अई गाउ. २०० देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. १ एक चंडमानी पळवाडे अशीग्रह, थ नी हे चार अंगुल बेटे चाले . तिहां चावीश नत्र, ६६ए७५ एटली कोडा रानु बे प्रकारें में एक नित्यरादु बने कोडी तारा, एटलो परिवार चाले. बीजो पर्वरादु जे, ते पर्वरादु जघन्यथा २ रादुनु विमान कालु डे सर्वदा चंमा उ महीने चं विमानने ग्रहण करे . ज्योतिषी देवोना विमानोनी लंबा पहोलाइ तथा उँचपणानो यंत्र, मनुष्यदेवथी बाहिमनुष्यदेवथी बा ज्योतिषी विमानोनी लंबाईप रला विमानोनीलबा हिरला विमानोनं देवोना प्र कार. शख्यिा नाग. पहोलाइयोजननावचपणुं योजनना ना एकशख्यिा नाग. एकशख्यिा नाग. एकशघ्यिा नाग. १ चंड्मा. बप्पन नाग. अजवीश नाग. अजवीश नाग, चौद नाग. २ सूर्य. अडतालीश नाग, चोवीश नाग, चोवीश नाग. बार नाग, ३ ग्रह. एक गान. एक गात.. ४ नदात्र. एक गान. अई गान. अई गात. गानोचोथोनाग ५ तारा, अर्थ गाउ, गाउनोचोथोनाग.गाउनो चोयो जाग.गाउनोआतमोजा ज्योतिषीनां विमानो समनूतलयकी केटलां उंचां ले ? तेना यंत्रनी स्थापना. समजूतला तारा. सूर्य. चं. नत्र. बुध. शुक्र. हस्पति. मंगल. शनि. पृथ्वी थकी.ए0000|GGo सर्व नामां सर्वथकी हे जरणी नक्षत्र चाले के अने स्वाति नक्षत्र उपर चाले के तथा सर्वथी बाहिर मूल नत्र चाले अने सर्वनी वचाले अनिजित् नत्र चाले . केटला एक समुह संबंधी पाणीना स्वाद तथा तेमा रहेला मत्स्योना अल्प बहुख अने तेमत्स्यना शरीर माननो यंत्र. समुनां वारुणिव दीरवर घृतवर लवण कालोद पुष्करव स्वयंनूरमण बाकीअर्स नाम. र समु. समु. समुइ, समु. घिसमुहार समुश्. समुइ. ख्यातास पाणी. मदिरास दीरऽध चोखाधू खुणनो मधनो मेहर्नु महर्नु नो स्वाद.मान. नोवाद.तनोस्वाद स्वाद. स्वाद. पाणी. पाणी. वो स्वाद. मत्स्यसंग अल्प. अल्प. बदु. अल्प. बहु. मत्स्यदेह तुबदेह अल्पदेह तुबदेह ५०० 300 बोटोदेह १००० तुबदेह. मान. मान. मान. मान. योजन. योजन. मान, योजन, GGAGGG नए? तए जए |ए० श्रस जे अल्प. अल्प. . मान.

·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. २र हवे वैमानिक देवोना शरीरनुप्रमाण, तेमनाथायु उपर कहे . जेम के सौधर्म तथा ईशान देवलोकें बे सागरोपम उत्कृष्टायु ने तेमनुं शरीर तात हाथ प्रमाण . तो सन कुमार तथा माहें सात सागरोपम उत्कृष्ट स्थिति जे. तेमांथी पूर्वोक्त बे सागरोपम काढीयें,तेवारें शेष पांच सागरोपम रहे, तेमांथी पण वली त्रए सागरोपमायु वालानुं शरीर मान कहे जे माटे बीजो पण एक आंक उबो करीयें,तेवारें शेष चार आंक रहे. तिहां सौधर्म तथा ईशान देवलोकना देवोनुं शरीर सात हाथर्नु बे,तेमाथी उ हाथ पूरा राखीयें बाकी एक हाथना अगीयार नाग करीयें, ते मांहेला चार नाग कादाढी लश्ये. बाकी सात जाग पड़ता मूकीये तेवारें सनत्कुमार तथा माहें देवलोकना त्रए सागरोपमायुवाला देवोनुं ब हाथ पूरा अने तेनी उपर एक हाथना अगीयार नाग क रीये तेवारें चार नाग, एटलुं देहमान थाय. एम आयुष्यनुं एकेको सागरोपम वधारतां शरीरना मानमांथी एक हाथनो अगीयारियो एकेको नाग घटाडतां संपूर्ण सात साग रोपम आयुवाला देवोर्नु पूरूंब हाथ देहमान थाय. तथा ब्रह्मदेवलोकें अने लांतकदेवलोकें चौद सागरोपमनी उत्कष्टी स्थिति जे.तेमां थीत्रीजा चोथा देवलोकना आठ सागरवाला देवोनुं आयु कहे , माटें आठ काहा ढी नाखीयें शेष ब प्रांक रहे. हवे एक दाथना अगीयार नाग करीयें, तेमांथी पांच नाग पडता मूकीयें बाकी न जाग राखीये,तेवारें पांचमा, देवलोकना पाठ सागरो पम आयुवाला देवोनुं पांच दायनी उपर एक हाथना अगीधारीया नाग एटलुं देहमान जाणवू.ए रीते सर्व देवलोकोनेविषे वारो करवो,एनो यंत्र नीचे लखेलो ले ते जोइलेवो. सामान्यपणे नवनपति, व्यंतर, जोतिषी, बने सौधर्म, ईशान, पर्यंत सात हाथ शरीर . उपरांत सनत्कुमारथी मामी बारमो अच्युतदेवलोक तथा नवयैवेयक अने पंचानुत्तरें ज्यां जेटला सागरोपमायु जे, त्यां आ प्रमाणे शरीनुं मान कहे. सागर. २ ३ ४ ५ ६ ७ G ए १० ११ १२ १३ १४ १५ १६ हस्त. ६ ६ ६ ६ ६ ५ ५ ५ ५ ५ ५ ५४ ४ नाग. ६ ५४३ २ १ बेदांक. ११११११११११११११११११११११११११११११११ सागर. १७१७१ए २० २१ २२ २३ २४ २५ २६ २७ २७ ए३०३१३२३३ हत्त. १ २ २ २ २ २ १ १ नाग. G७ ६ ५ ४ ३ ३ १ ०१ . बेदांक. ११११११११११११११११११११११११११११११११११ , . Dr ·४ 8 व २००० ४ ३ ३ ३ ३ ३ 1000 0 aaaa aaa aaaaa G४००० व G0000 ४ २००० C4 ७०000 ४ ७ १ देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. सर्व इंना सामानिक देवो, गुरुस्थानीया तायत्रिंशक देवो, आत्मरक्षक देवो, लोकपाल तथा पर्षदानी संख्या, कटकना प्रकार कटकाधिपनी संख्यानो यंत्र. इंशेनां नाम सामानिकदेव. ताय आत्मरक्ष. लोकपा. पर्षदा. अनीक. अनीकाधि चमरें. ६४००० ३३ २५६००० बलीइ. ६०००० २३ २४0000 धरणेप्रमुखरण व्यंतरें बत्रीश. 000 १६०० चंसूर्य . १६००० सौधर्मे. ३३ ३३६००० ईशाने. ३३ ३२०००० सनत्कुमारे. ३३ 00000 माहें. ३३ 260000 ब्रो. ६०००० ३३ २४0000 लांतकें. ए०००० शुकें. सहस्त्रारें. ३३ १२०००० आनतप्राणत. 90000 ारण अच्युत. १0000 व्यंतर तथा वाणव्यंतर देवोना दक्षिण उत्तर ३६ तथा चिन्ह अने शरीरना वर्ण, वाणव्यंतरदक्षिणेइ. उत्तरें. व्यंतरनि दक्षिणे. उत्तरेंइ. चिन्ह. वर्ण. अणपन्नी.सन्निहित.सन्मान. पिशाच. काल. माहाकाल. कदंबच. कालेवणे, पापन्नी. धाता. नूत. सुरूप. प्रतिरूप. शूलसरद. कालेवणे, ऋषिवादी कषि. कषिपाल. यद. पूर्णनइ. मणिनइ. वडवृद. काजेवणे, नूतवादी. ईश्वर. महेश्वर. रादस. नीम. माहानीम-खट्वंग. धवलवणे, कंदी. सुवह. विशाल. किन्नर, किन्नर. किंपुरुष. अशोकवृद.नीलवणे, माहाकंदी हास्य. - हास्यरति. किंपुरुष. सुपुरुष. माहापुरुष.चंपकपद. धवलवणे. कोहंमग. श्वेत. माहाश्वेत. महोरग. अतिकाय माहाकाय,नागवृद. कालेवणे, वक. लवक. लवकपति. गंधर्व. गीतरति. गीतयश.टींबरुवृद. कालेवणे. ३ ३ ३ ७ DO ४ 0000 DO ४ Caa aa DD D D ४ GOOOO ४ ४०000 ४ ३ ७ विधाता.

·G ए MY L GO ១ ០, G GU GO Gol चतुरस्त्र विमान, वृत्त विमान. व ५ चतुरस्त्र विमान. . प्रत्येक देवलोकें प्रतरें प्रतरें चतुरस्त्र प्रमुख जुदी जुदी जातना विमानोनीसंख्यानो यंत्र. सौधर्मशाने प्रतर. २. ध ५ १० ११ १२ १३सर्वसंख्या. त्र्यंश विमान. G४) 6 Go/ ७६ ७६ ७६, ७२ ७२ ६७ ६७ ՄԵԾ ७६ ७६ ७६ ७ ७ ६ ६ ६न ए७२ ७१ ज ज ७७ ७७ ७७ ७३ ७२ ७३ ६ए ६ए ६ए ६५) ए६५ सर्व संख्या. श्वएश्४५/२०१२३७३३३३३२५//२१७२१३२०२०५/२०१ शएश्य सनत्कुमारमाहेंप्रतर. १ श ३ ६ १० ११ १२सर्वसंख्या. त्र्यंश विमान. ६ ६ ६ ६४ ६० ६० ६० ५६ ५६ ५६, ५२ एश ७१३ ६४ ६४ ६४ ६० ६० ६० ए६ ५६ ५६ ५ ५ ५२ ६ए६ तृत्तं विमान. ६५ ६५/ ६ ६ ६१ ५७ ५७ ५७ ५३ ५ ५३ धए ६ए सर्व विमान संख्या. १ए७१ए/२ए।१७५१७११७७१७३।१६ए १६५२६११५७१५ २१०० ब्रह्मदेवलोकेंप्रतर. १ ६ सर्वसं० शुक्रदेव प्रण श ३ ४ सर्वसंख्या. त्र्यंश विमान. ५श धनवन धन व त्र्यंश विमान. ३६ ३६, ३२ ३२ १३५ ४४ २७६ चतुरस्त्रविमान. ३६ ३२ ३२ ३२ १३२ ए ए ४५ १५/ १२७४ वृत्त विमान. ३३ ३३ ३३ श्ण १२७ सर्व विमानसंख्या.१ ए १५५/२०११३७१३३१ ३४ सर्वविमानसं० १० ०१ ए ए३ लांतकदेवलोकें प्र० २ ५ सर्वसं सहस्त्रारदे०प्र० १ व सर्वसंख्या. त्र्यंश विमान. ४ा ४० ४० ३६ २०० व्यंश विमान. ३२ श्न श्न शन ११६ ४० ३६) ३६ १एचतुरस्त्र विमान. २७ २७ २८ २४ १०७ वृत्त विमान. घर ४१३७३७ ३७ १ए३ वृत्तविमान. शए ए २५ २५ १०७ सर्व विमानसंख्या. १२५२२१११७१२३/१०ए एनए सर्वविमानसंग Gण ७५ र ३३२ देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. ५ الله ४ Bhavanamad चतुरस्त्र विमान. वृत्त विमान. m الله व श M चतुरस्त्र विमान. ४० ४ उ २७३ ·R92 १ २ २ mr GG चतुरस्त्र विमान. वृत्त विमान. श श ४ स चतुरस्त्र विमान. d ध tal 4८ व Imm चतुरस्त्र विमान. वृत्त विमान. ए ५ ७ आनत,प्राणतदेण्प्र. ३ । सर्वसंख्या.अरणअनेअच्युतदे. १ सर्वसंख्या. त्र्यंश विमान. २१ २ ४ २० त्र्यंशविमान. २० २०) १६ १६ चतुरस्र विमान. २४ २५ २०, २० २० १६ १६ १६ ६७ वृत्त विमान. २५ २१, २१ २१ १७ १७) १७, १३ ६४ सर्वविमानसंख्या. ७३ ६ ६५) ६१ २६ सर्वविमानसंख्या. ७ ५३ ४ ४५ २०४ ग्रेवेयकपहेलात्रिकेंप्रण १ ३ सर्वसंरख्या. वेयकनपरिमत्रिकें प्र. १ ३ सर्वसंख्या. त्र्यंश विमान. १२ त्र्यंश विमान. १२ १२ ३६ वृत्तविमान. १३ १३ .३५ ११ सर्वविमानसंख्या. ४१ ३७ ३३ १११ सर्वविमानसंख्या. ३ए ग्रैवेयकमध्यत्रिके प्रतर. ३ श ३ सर्वसंख्या. पंचानुत्तरविमाने प्रतर. सर्वसंख्या. त्र्यंश विमान. २७ त्र्यंश विमान. चतुरस्त्रविमान. २४ चतुरस्त्रविमान. वृत्त विमान. २३ सर्वविमानसंख्या. श्ए २५) २१ ७५ सर्वविमानसंख्या. वैमानिकमा प्रत्येक देवलोकें वाटलां, त्रिखूणां, चौखूणां बने पुष्पावकीर्ण विमानोनी संख्यानो यंत्र. देवलो सौधर्म. ईशान.सनत्कुमाहेंब्री. लांतकैशुक्रं. सहस्रा.पा.प्रा.आ.अधोमध्यानप० पंचा सर्व संख्या. वाटलां७७ २३७ ५२२ १७०७४रए३१श्नरज ६४३५ २३११ २५न्श खूगांधएव एव ३५५ ३५६ २७४२०० १३६११६ ए३. ७४० २०१६ श्६GG चोखूणां ध७६ ४७६३वध ३३२७६९ए२ १३श१०७ ६३६२० १२ २६० } देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. br ४ ४ Cian D le 4e तृत्त विमान. १ . GG १ ४ ១០ ·२ २७०० २७०० 0 ६०० B ७०० . UOD D GOO D २०० श्४०० GOO ॥ वैमानिक देवोनां चिन्ह तथा मुख्य विमाननुं नाम तथा विमानोना वर्ण अने विमानोनु उंचपणुं तथा प्रविपिंग ते कया देवलोकें केटलो चपणे ? तथा तेमनां विमान शेने आधार रह्यां ? तेनो यंत्र. देवलोकनुनाम. शेनेत्राधारेंरह्या. चिन्ह. विमान. विपिरु. उंचपएं. विमान वर्ण कालो. नीलो, रातो. पीलो. धोलो. सौधर्मदेवलोक.घनोदधि आधारें.मृगर्नु. सर्वतोन. ५०० कालो. नीलो.रातो.पीलो.धोलो. ईशानदेवलोक. घनोदधि आधारें.महिष. विमल. ५०० कालो.नीलो.रातो. पीलो धोलो. सनत्कुमारदेव. घनवात आधारें. वाराह. मनोरम. २६०० ६०० नीलो. रातो.पीलो. धोलो. माहेदेवलोक. घनवात आधारें, सिंद. प्रियंगम. २६०० नीलो. रातो.पीलो.धोतो. ब्रह्म देवलोक. घनवात आधारें,बकरो. कामग. ३५०० रातो.पीलो.धोलो. लांतकदेवलोक.घनोदधिधनवात. देडको. नंदावर्त. २५०० ० रातो.पीलो. धोलो. शुक्र देवलोक. घनोदधिधनवात. अश्व. श्रीवत्स. ० पीलो. धोलो. सहस्त्रारदेवलोणघनोदधिधनवात. हाथी. सौमनस्य. ० पीलो.धोलो. आनतदेवलोक आकाशने आधारेंसर्प. २३०० धोलो. प्रागतदेवलोक.आकाशने आधारेंगेंमो. -पुष्पकविण २३०० ० धोलो. आरणदेवलोक आकाशने आधारोषन. २३०० ए०० 0 धोलो. अच्युतदेवलोक आकाशने आधारें मृगविशेष. २३०० धोलो. नवौवेयक. आकाशने आधार २२०० १००० ० धोतो. पंचानुत्तरविमा.आकाराने बाधा २१०० 0 धोलो. १ एक लवण समुहमांजंबूहीप सरखा चोवीश खंम समाय. | १ जेवा विमानोना वर्ण तेवाज ते विमानोनी ध्व २ धातकी खममां जंबूहीप सरखा १४४ खम समाय. जाना वर्ण पण जाणी लेवा. ३ कालोद समुश्मा जंबूछीप सरखा ६७२ खंम समाय, जवनपति, व्यंतर अने ज्योतिषी देवोना विमानो ४ पुष्कराईमा जंबूदीप सरखा शव खंम समाय. को कालां, कोई नीलां, कोपीलां, कोई रातां ए आरखा पुष्कराईमां जंबूधीप सरखा ११९०४ खमसमाय. अने कोइश्वेत एम विविध वर्ण वासां ने. देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. D ए . ए०० DD D पालक. ए O . ॥ 0 D ॥ D . सन्य ·२६. देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. १ सौधर्म ईशान देवलोके दक्षिणादशिना वि४ पूर्वपश्चिमें जे आवलिकागत त्रिंशचतुरस्त्र मानोनी पंक्ति ते दक्षिणेंनी जाणवी. विमान, ते बेंदु शेनां अधिई जे. २ उत्तरदिशिना विमानोनी पंक्ति उत्तरेंड्नी. ५ पूर्वपश्चिमें जे वचला मध्यनां इंकवृत्त ३ पूर्व बने पश्चिमदिशायें जे आवलिकाग विमान बे, ते सर्व दक्षिणेऽनां . त वाटलां विमान ,ते सर्व दक्षिणेश्नांजे.६ पुष्पावकीर्ण विमान अर्वोचले. वैमानिकदेवोमांप्रत्येकदेवलोकें विमानोनी संख्यााणवामाटें मुख नूमिसमासादिनोयंत्र देवलोक नाम. सौधर्मशान. सनत्कुमाहें ब्रह्मदेव लोक. लांतकदेवलोक. शुक्रदेवलोक. मुख. २४ए १ए १४ए १३५ १०५ नूमि. २०१ १५३ १२ए १०ए समास. ४५० ३५० २३४ १एन तदई. ३३५ १७५ १३ए ११७ एए प्रतरेंगुणवानी. आवली संख्या. शएश्५ २१०० ७३४ ԱԵ Ա ३ए६ पुष्पावकीर्ण, एएए७०७५१एएए०० ३एए१६६ धए४१५ ३ए६०४ सर्वसंख्या. ६००००००००००००० ५०००० सहस्रार देानत प्रा धारण अ अधो ग्रैवे मध्य ग्रैवे कवं प्रवे पंञ्चानु कर्वलोकेस वलोक. गतं. च्युत. यकत्रिक. यकत्रिक. यकत्रिक. त्तर. व संख्या. ए वर शए श्वए ६१ ४५ २१ १६६ १३४ १०२ ५० २५४ ३ ५१ १७ ३७ ३५ ६ ५ ४ 100000 10000 ए MY M ७४ DIMmm Bm व ४ ३ me 3G७४ २०४ ए६ Garएसए ६००० १०७ २६७ १११ ए ५ ५६६७ १३२ ४०० १११ पए ०२३ हवे नवनपति, व्यंतर, ज्योतिषी थने पहेला बीजा देवलोकना देवो कायायें करी सं जोग सेवे . मनुष्यनी पेठे नोगवे ने, परंतु मनुष्यने,स्वीनी सेवा करतां वीर्य खरे, एटले कामथी निवृत्ति पामे. अने देवताने वीर्य होय नही,माटें अतृप्ताज होय. जेवारें क्यारेक मन निवर्ते, तेवारेंज संजोग न होय, नहींकां थतृप्ता थका सर्वदा जोग जोगवताज रहे.

·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. २७ त्रीजा चोथा देवलोकना देवो मुख,हाथ,नख,स्तन प्रमुखना फरसें करी संभोग सुख पामे, पांचमा बम देवलोकना देवो देवांगनानां रूप देखी संजोगसुख पामे. सातमा बाउमा देवलोकना देवो देवांगनानो गीत,हास्यना शब्द सांजलीनेसंजोगमुखपामे, उपरांत आणतादि चार देवलोकना देवता तो पोताने स्थानकें रह्या थकाज जे देवांगनानी मनमां चिंतवणा करे,तेवारे ते देवी पण पोताने स्थानकें बेनी नलीबुरी कामचेष्टा मनमा धरतीनोग माटे सावधान थाय, तेवारे ते देवो तिहांज रह्या मनःसंकल्पें सुरत सुख पामे. नवौवेयक तथा अनुतरविमानवासी देवोने विषयविकार अल्प , तेथी ते कोई रीतें देवांगनाने सेवता नथी तथापि तेमने सुख बीजा देवोथी पण अनंतराएं बे. सौधर्म तथा शान देवलोकनी देवीयो कया देवलोकवालाने केटला आयुवाली नो गमा थावे? तथा ते देवोने जोगनी श्वा केवीरीतें पूर्ण थाय? तेनो यंत्र. जवनपति,व्यंतर अने ज्योतिषी देवो सर्व काय सेवी जे.अने वैमानिक देवोनो यंत्र थाप्यो. सौधर्म. १ पढ्यो १ काय जोग सेवी. ईशान. शपयोग १ काय नोग सेवी. सनत्कु०३ पर्दयोग १० फरसनोग सेवी. माहें. पल्योप० १५/ फरसनोग सेवी. ब्रह्मदेव. ५ पल्यो रूपदेखीनोगसेवी. लांतक. ६पव्योप०२५ रूपदेखीनोगसेवी. शुक्रलोक.७ पल्योग३० शब्दनोग.सेवी. सहस्रा. नपव्योप०३५ शब्दसंनोग सेवी. यानत. ए पल्योग४० मनेंकरी,मनसेवी. प्राणत.१ पत्योप० एम.करीनोगसेवी. पारण.११ पत्यो ५० मनेंकरीनोण्मनसे. अच्युत.१२पव्योप० एमनेंकरीनोग सेवी. सौधर्म तथा ईशान देवलोकनी देवीयोनु गमनागमन कया कया देवलोक सुधी. तेनो यंत्र तथा त्रण प्रकारना किल्बिषीया देवोनुं आयु अने उत्पत्ति स्थाननो यंत्र. सौधर्मदेवलोकनी. १-३-३-५ किल्बिषी देवोतुं. आयुष्य. | उत्पत्तिस्थान. देवीनुं गमनागमन. ५-६-७-७ किल्बिषी देवोनुं. पल्य. सौधर्म ईशाने नीचें. ईशान देवलोकनी. १-३-३-४ किल्बिषी देवोनुं. सागर. सनत्कुमाहेंड्नीचे देवीनुं गमनागमन. ५-६-- किल्बिषी देवो. सागर.१३ब्रह्मलांतकनी नीचें. हवे किम्बषीया देवोनो अधिकार कहे जे. ए देवो अशुजकर्मना उदयथी देवतामांहे चंमाल सरखा जाणवा, तेमनां स्थानक कहे जे. १ जे देवो सौधर्म तथा ईशान देवलोकने तलें वसे जे, तेनु त्रण पढ्योपमायुं जे. जे देवो सनत्कुमार देवलोकने तलें वसे में, तेनुं त्रण सागरोपम थायु जे. ३ जे देवो तांतक देवलोकने धोनागें वसे ले, तेनुं तेर सागरोपमायु दे.

·२नन देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. इवे वैमानिक देवोना शरीरना वर्ण कहे जे. १. सौधर्मशान ए वे देवलोकना देवोनां शरीर सुवर्ण सरखी कांतिवालां जे. त्रीजा चोथा भने पांचमा देवलोकना देवोनां शरीरनी कांतिकमलना केसरा जेवी ने. ३ बजा लांतक धादिक सर्व देवोनां शरीर एक बीजाथी उत्तरोत्तर उज्ज्वल उज्ज्वलतर अने उज्ज्वलतम शरीरवाली जावी. हवे लोकांतिफ देवोन स्वरूप कहे जे. आ जंबुद्धीपथकी असंख्याता हीप समुह उल्लंघीयें, तेवारें अरुणवर नामा होपनी वेदिकाना बेहेडाथी अरुणवर नामा समुश्मा बेहेंतालीश हजार योजन जश्य, तिहां पा पीनी उपरना तलीयाथी उंचो अपकायमय महांधकाररूप तमस्काय निकव्यो , ते अगीयारसो योजन सुधी नींत सरखो थइने परी तीर्थो विस्तार पामतो पामतो सौध मादि चार देवलोकने वरी उँचो ब्रह्मदेवलोकना अरिष्टनामात्रीजाप्रतरेंजइ रह्यो . हवे पांचमा देवलोकनो जे त्रीजो प्रतर ने तेना अरिष्टनामा विमाननी चारे दि शायें सचित्त पृथ्वीमय बेबे कृष्णराजियो ने. एम चारें दिशिनी आठ कृष्णराजि नाटकना अखाडाने आकारें , ते आते कृष्ण राजिना यात आंतरामां आठ विमान ले. अने नवमुं कृष्णराजिनी वचमां मध्यनागें विमान . ए नव विमानवासी देवो ते ब्रह्मलोकना समीपें वसे, माटें लोकांतिक देवो कहेवाय अथवा वचला मध्यनागना विमानवासी देवता सर्व एकावतारी ने माटें लो कशब्द संसार, तेने अंतें थया, माटें लोकांतिक देव कहेवाय जे. बीजा आठ विमानमां वसनारा देवता एकांतें एकावतारी न होय पण नवमा वि मानना देवो एकांतें एकावतारीज होय, ए नव प्रकारनालोकांतिक देवो पांचमा देवलो कने बेहडे वसे , तेमनु थाd सागरोपमायु जे. तेमना विमानोनां नाम तथा पो तानां नाम अने जेमंने जेटला देवोनो परिवार , तेनी संख्या नीचें लखीयें बैयें. विमाननांनाम देवोनां नाम. परिवार संख्या. ५ चंशनवि० गईतोय देव. सात हजारदेव १ अर्चिविण सारस्वत देव. सातशे देवो. सूर्यानवि तुषित देव. सातहजारदेवो २. अर्चिमाली धादित्य देव. सातशे देवो. शुक्रानवि अव्याबाधदेव नवशे देवो. ३ वैरोचन. वन्दि देव. चौदशें देवो. सुप्रतिष्ठान.आग्नेय देव. नवशे देवो. । प्रनंकर. वरुण देव. चौदशें देवो. ए रिष्ठानवि० रिष्ठान देव. नवशे देवोपरि. हवे पीस्तालीश लाख योजनना त्रण पदार्थ , तेनां नाम कहे जे. १ सीमंतनामें नरकावासो. ५ मनुष्यक्षेत्र बढीहीप प्रमाण. ३ उडुविमान. ४ सिझशिला. , ·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. जाए हवे त्रण पदार्थ एक लाख लाख योजनना ,ते कहे जे. १ अपहाणो सातमा नरकनो नरकावासो, ३ सर्वार्थसिद विमान, अने ३ जंबधीप. हवे देवताकहेवा होय ? तेनुं स्वरूप कहे जे. १ सर्व देवता गुनकर्मना उदयथी केश, हाड, मांस, दाढी मुंबना रोमनी वृद्धि, नख, रुधिर, वसा, चरबी, चामडी, मूत्र, विष्टा, एणे करी रहित निर्मल दोय अने कर्पूर, कस्तूरीना सुगंध सरखो मुखनो निःश्वास होय; रजःप्रस्वेदादिक उपलेप रहित, कास श्वासादिक रोग रहित निरुज होय. तेजवंत शरीर होय. २ उपजती वेलायें शालिन प्रमुखना पितानी पेठे अंतरमुहूर्तमांहे पर्याप्ति पूरी करी पनी तरुण पुरुष सरखा निरंतर होय. ३ उपजतांज शरीरने विषे सर्व आनूषण पहेस्यां थकां उपजे. ४ सदा यौवनावस्था रहे, पण क्यारें वृक्षावस्था न आवे. ५ समचतुरस्त्र संस्थान दोय. ६ आंख मटकावे नही निरंतर उघाडी रहे. ७ फूलनी माला पहेरेली कुमलाय नही. चार पांगुल धरतीथी उंचा चाले. हवे जे कारणे देवोने मनुष्यलोकमां थावतुं पडे, ते कारणो कहे जे. १ श्रीतीर्थकरना पांच कल्याणि यावे. २ महाषीश्वरनी तपस्याना प्रनावें आवे. ३ जन्मांतरना स्नेहथी हां आवे. ४ संगमानी पेठे क्रोधथी इहां आवे. ५ शीलना प्रनावें आवे, सुजश शेगणी माटे याव्या तेनी पेठे जाणवं. हवे देवता इहां कारण विना शामाटे न आवे? ते कहे . १ देवांगनाना प्रेममा मग्न रह्या माटें. ३ विषयसुखमा घणा आसक्त ने माटें. ३ मनुष्यने आधीन रहेवार्नु काम नथी. ४ इहां जेवारें मनुष्य, तिर्यंचनां कलेवर घणामुवेलां होय,तेवारेंपांचशेयोजन गंध उंचोजाय अशुनगंध जाणेमाटेंनयावे, हवे वैमानिक देवोना अवधिज्ञाननी स्थिति कहे जे. १ सौधर्मदेवलोकना देवता तीर्वा असंख्याता द्वीप समुश् देखे अने उपरला देवता तेथी घणा असंख्याता हीप समु देखे.अने चंचुं पोताना विमाननी चूलिका ध्वजा सुधी देखे. हवे नीचें क्यांसुधी देखे? ते कहे.. १ पहेला वे देवलोकवाला पहेंली नरक लगें देखे. २त्रीजा चोथावाला बीजी नरक लगें. ३ ब्रह्मलांतक वाला त्रीजी नरक लगें देखे. ५ शुक्रसहस्रार वाला चोथी नरक लगें देखे. ५ आणतादि चारवाला पांचमी नरक खगें देखे. ६ ब ग्रैवेयकना देवो बही नरक लगें देखे. ७ उपरला त्रए अवेयक सातमी लगें देखे. अनुत्तरना देवो कश्क क' लोकनाल देखे.

·२० देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. हवे सामान्यथी शेष देवोनो अवधि कहे जे. १ जे सागरोपमथी किंचित् न्यून बाउखावाला एवा जवनपति, व्यंतर, ज्योतिषी देवता ने ते अवधिज्ञानें करी संख्याता योजन पर्यंत देखे. २ अर्ब सागरोपमथी वधता आउखावाला देवता असंख्याता योजन पर्यंत देखे. ३ जघन्यथी दश हजार वर्षायुवाला एवा नवनपति व्यंतर पच्चीश योजन लगें देखे. ४ नवनपति व्यंतर देवो उंचं घणुं देखे, सौधर्म देवलोक सुधी देखे. ५ वैमानिक देवो नीचुंघ [ देखे.६ नारकी अने ज्योतिषी तीर्ख घणुं देखे. मनुष्य तिर्यंचने अनेकरीतेश्रवधि ज्ञान होय. इहां सुधी देवोनुं आयु तथा शरीरमान प्रमुख केटलि एक वातो कही. हवे नारकी जीवोना आयु प्रमुख कहेवा माटें प्रथम आयु कहे जे. सामान्यथी जघन्योत्कष्टायु साते नरकनुं प्रथम पांत्रीशधारना अधिकारें कहेवाएं , अने इहां पाथडे पाथडे प्रथम उत्कष्टायु कहे जे. रत्नप्रनाना तेर पाथडा माहेला पहेले पाथडे नेg हजार वर्ष, बीजाने विष नेवू लाख वर्ष, त्रीजाने विषे एक पूर्वकोटि वर्ष, चोथाने विपे एक सागरोपमना दश नाग करीये तेवो एक नागायु अने पांचमाने विषे बेनाग एम पाथडे पाथडे एकेक नाग व धारतां यावत् तेरमे पाथडे संपूर्ण एक सागरोपम उत्कृष्टायु थाय जे. अने जघन्यायु तो पहेले पायडे दश हजार वर्ष, बीजे पाथडे दशलाख वर्ष, त्रीजे नेवु लाख वर्ष, चोथे पाथडे एक पूर्वकोटि वर्ष, पांचमे एक सागरोपमना दश नाग क रीये तेवो एक जाग पड़ी पाथडे पाथडे एकेको नाग वधारतां यावत् तेरमे पाथडे एक सागरना दशैय्या नवनाग आयु थाय. हवे बीजी नरकप्टथ्वीयादिकमा उत्कष्टी श्रायुःस्थिति बाणवाने अर्थे उपाय कहे . शर्करप्रनाने विषे उत्कृष्टी स्थिति त्रण सागरोपम ने, तेमाथी रत्नप्रनाने विषे उत्त ष्टी स्थिति एक सागरोपमनी ले ते काढीयें, तेवारें शेष बे सागरोपम रहे, ते वे साग रोपमने शर्करप्रनाना अगीयार प्रतरें नाग आपीयें, तेवारें एक नागमा एक सागरोपम ना अगीयारीया बे जाग आवे, ते बेने वांबित प्रतर साथै गुणीयें, तेवारें प्रथम प्रतरें एकनी साथै गुण्यां थकां बे नागज यावे. तेनी साथै वली रत्नप्रजा पृथ्वीने विषे उत्क ष्टी स्थिति एक सागरोपमनी ते नेलीये, तेवारें प्रथम प्रतरें एक सागरोपमनी उपर एक सागरोपमना धगीयार नाग करीयें, तेवा वे नाग थावे. एटली शर्करप्रजाना प्र थम प्रतरें उत्कृष्टी आयुःस्थिति जाणवी, पडी प्रतरें प्रतरें बेबे नाग वधारतां यावत् ·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. २एर अगीयारमे प्रतरें पूर्ण त्रण सागरोपम आयु थाय, अने पहेला प्रतरनी उत्कृष्टी स्थि ति तेटलीज बीजे प्रतरे जघन्य स्थिति होय. एम सर्व प्रतरें कहे. एमज त्रीजी वालुकाप्रनाने विषे सात सागरोपम उत्कृष्टायु , तेमांथी शकरप्र नाना त्रण सागरोपम काढीयें, शेष चार सागरोपम रहे. ते त्रीजीपृथ्वीना नव प्रत र, तेनी साथें वहेंचीये,तेवारें एक नागमा एक सागरोपमना नवजाग करीयें, तेवा चार नाग आवे. तेनी साथें शर्करप्रनानी उत्कृष्ट स्थितिना त्रण सागरोपम मेलवीय,ए टलुं प्रथम प्रतरें उत्कृष्टायु होय,तेमबीजे प्रतरेंत्रण सागरोपमनी उपर आव नाग यायु होय यावत् नवमे प्रतरें सात सागरोपमायु पूर्ण थाय, अने जघन्यायु पूर्वली रीतें कहेवू. प्रत्येक नरकें प्रतरें प्रतरें जघन्योत्कृष्ठायु जाणवानो यंत्र, २ ३ १ त . O . . 0 ४ ६ प U . D ॥ O M . 0 or प D श ३ व त le mr M श M r r ४ प १ DY Pr ४ G Dr Mr br - Dur- ५ प ए रत्नप्रनाप्रतर. १ ए १० ११ १२ १३ जघन्यसागर. दशस.दशलानेलापूर्वको दशैयानाग, ५ उत्कष्टसागर. नेवूस. नेबुला पूर्वको दशैयाजाग. शर्करप्रनाप्र० १ ५। ६ १०११तमस्त० १ जघन्यसागर. २ जघन्य.१३ अग्यारियाना 0 श ६ G१०१ ए नत्कृष्ट.३३ उत्कष्टसागर. १ २३ अग्यारियाना : १०१३ वासुप्रनाप्र० एतमःप्र? जघन्यसागर. ३ ४ | ५५ ६जघ १७१७२० नवैयाजाग. ५ त्राइ.| नत्कृष्टसागर. ३ ४ ५५६ उनकृ. १७२० शश नवैयानाग, त्राइ.| २-१ पंकप्रनाप्रत १ ५६ धूमप्र. १ जघन्यसागर. ए जघन्य १११ १२ १४ १५ सातैयाजाग. पांच ४ उत्कृष्टसागर. एएनत्कृष्ट १२ १३ १४ १५ १७ ४ पांच ४ D ३ Я श ३ २ ३ त प ज ७ mr २ Pr الله व ६ त ७ ए 7 ३ ३ Pr я २ ३ ४ ५ त ए . ur ॥ br mr प स सातैयाजाग. ३ ३ १ Ir D ·. रएश देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. हवे साते नरकें मली चोराशी लाख नरकावासा ने ते सर्व माहेली बाजुयें गोलले. बाहेर चोखूणा ,हे धरतीर्नु तलीयु पाषाणनी धार सर ,ते अत्यंत दुर्गधमय से हवे ए नरकावासानुं आयाम, विष्कंन अने उंचपणुं कहे जे. सर्व साते प्रथिवी सं बंधि नरकावासा त्रण त्रण हजार योजन उंचपणे . तेमा एक हजार योजन नीचे में, अने एक हजार योजन वच्चमां पहोला . तथा एक हजार योजन उपर पृथ्वी पिंकजे, तेमज पहोला अने लांबा असंख्याता योजन ले. मात्र रत्नप्रनाने पहेले पाथडे सीमंतो नरकावासो , ते पीस्तालीश लाख योजन लांबो पहोलो में अने सातमी नरकनो अपश्चाणो इंक नरकावासो एक लाख योजन लांबो पहोलो . हवे पाथडा-मांदोमांहे अंतर कहे .रत्नप्रना एथिवीये १७०० योजन पृथ्वीपिंग जे, तेमांथी एकेक हजार योजन नीचें नपरथी काढीयें, बाकी १७७000 रहे, तेमां थी तेर पाथडानी चाइना ३५००० योजन काढीयें बाकी १३९००० योजन रहे, ते तेर पाथडाना आंतरा बार थाय, तेनी साथें वहेंची तेवारें एक नागमा ११५७३ योजननी उपर एक योजनना बार नाग करीये, तेवा चार नाग आवे, एटलुं पहेली नरकना प्रतरें प्रतरें अंतर , एमज बीजी नरक प्रमुखने विषे आंतरानुं गणित करवू. पहेली नरकना बार आंतरामा पहेलो तथा बेहलो ए बे आंतरा शून्य ने अने शेष दश आंतरामा जुवनपति देवोनी दश निकाय , पण बीजी आदिक नरक एथि वीना आंतरा सर्व शून्य जाणवा. एना यंत्रोनी स्थापना नीचें करी में ते जो लेवी. हवे साते नरकना प्रत्येक प्रतर माहेला मध्यना वचला इंश्क नरकावासाथी चार दिशायें चार श्रेणि अने चार विदिशायें चार श्रेणि एम आठ श्रेणि नरकावासानी निकलीजे, तिहां पहेले पाथडे प्रत्येक चार दिशानी एकेक श्रेणिमा गणपञ्चास नर कावासा ने अने चार विदिशानी प्रत्येक श्रेणिमां अड़तालीश नरकावासा. पडी पा थडे पाथडे एकेक नरकावासो घटाडतां यावत् सातमी नरकें गणपच्चासमे प्रतरें चारे दिशानी पंक्तिमा एकेक नरकावासो ने बने विदिशानी पंक्तिमा नरकावासो नथी तेनी साथें एक मध्यने इंक नरकावासो मेलवीयें, तेवारेसातमी नरकें पांच नरकावासा ने. रत्नप्रना पृथ्वीने पहेले पाथडे चारे दिशिना १ ए६ अने चार विदिशाना १ए तथा एक वचमांनो मेलवतां नए पंक्तिगत नरकावासा थाय. पनी बीजे पाथडे चार दि शिना चार अने चार विदिशिना चार मती आउ घटे, तेवारें ३१ थाय. एम त्रीजा आदिकमां आठ आठ घटावतां यावत् गणपञ्चासमे प्रतरें पांच नरकावासा पंक्तिगत रहे, शेष्य नरकावासा सर्व पुष्पावकीर्ण जाणवा. अथवा प्रावलिकागत नरकावासा , ·. , नाम. देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. २५३ जागवानो उपाय कहे जे. पहेली नरकना पहेला पाथडाना नरकावासाने मुख्य कहीयें अने पहेली नरकें तेर पाथडा , माटें तेरमा पाथडाना नरकावासाने नूमि कहीये, ए बेनो शरवालो करी तेनु अई करी वांबित प्रतरें गुणी, तेवारे ते प्रतरना पंक्तिगत नरकावासानी संख्या आवे. एना यंत्रो दाखल करेला , ते जोइ लेवा. रत्नप्रनाने पहेले का रत्न घणां ने, माटे एनु रत्नप्रना गोत्र कहीयें,बीजी शर्करायें कांकरा घणा , त्रीजी वालुकायें वेलु एटले रेती घणीचे, चोथी पंकप्रनायें कादव घणो , पांचमी धूमायें धूम्रघणो बे, बही तमःप्रनायें अंधकार घणो ,अने सातमी तमस्तमप्रनायें अंधकारनुं बदुल पणुं , एम साते नरकना गुणनिष्पन्न गोत्र . ए सात नरक संबंधि गोत्रना हेतु जाणवा. सात नरकनां नाम, गोत्र, नरकावासानी संख्या, प्रतरसंख्या, पृथ्वीपिंग, सामान्य थी जघन्य उत्कृष्टायु, तेमज देहमान, अवधिज्ञानतुं क्षेत्र, एक नारकी उपना पडी बीजो नारकी केटले कालें उपजे, तेनो विरहाकाल ए सर्वनो यंत्र. साते नारकीनां सात नारकीनां नरकावासानी प्रतरसंग नरकर्नु चपणु सामान्य ज गोत्र. संख्या. पाथडा. पृथ्वीपिम. घन्यायु. घम्मा. रत्नप्रना. 3000000 १00000 दशहजारवर्ष. वंशा. शर्करप्रना. २५००००० ११ १३२००० एक सागर. शैला. वालुकप्रना. १५००००० १२००० त्रए सागर, अंजणा. पंकप्रना. १०००००० १२०००० सात सागर. रिहा. धूमप्रना. ३००००० ५ ११७००० दश सागर. मघा. तमःप्रना. ԱԱԱԱԱ ११६००० सत्तर सागर. मघावती. तमस्तमप्रना. १00000 बावीशसागर. सामान्य नत्क सामान्य देहमा उत्कृष्ट वैक्रिय नत्कृष्ट अवधि जघन्य विर उत्कृष्ट विरह ष्टायु. नधनुष्य. देहमान. ज्ञानके०के० हकाल. काल. एक सागर. ध०७॥ ६ध०१५॥१२ गाउ.४ एक समय. चोवीशमुहूर्त त्रण सागर. ध.१५॥ध.१२ध० ३१॥ गान,३॥ एक समय. सात दिवस. सात सागर. ध० ३१॥ ध० ६॥ गान,३ एक समय, पन्नर दिवस. दश सागर. ध० ६॥ ध० १२५ गान. ॥ एक समय.|एक मास. सत्तर सागर. ध० १२५ ध० २५० गान.२ एक समय.बे मास. बावीश सागर. ध १५० ध० ५०० गान. १॥ एक समय. चार मास. तेत्रीश सागर. ध ५०० ध० १००० गान. १ एक समय.बमास. १३ ए ७ mr ५ २५ ·प्रतर. १ २ ३ ध e - Ho विदिशि. व २६ । २५ देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. साते नरकना उगणपञ्चास प्रतरें दिशि अने विदिशि संबंधी नरकावासानी पंक्तिनी संख्यानो तथा एकंदर पंक्तिगत नरकावासानी संख्यानो यंत्र, ५ ६ दिशि. पए त ४ ४५ ४४ ४३ ४५ पर ३ए वज ४७ ४६ ४५ १३ धश ३ए। ३७ सर्वसं | ३ए ३१ ३७ए ३७१ ३७३३६५ ३५७ ३ए ३४१ ३३३/३२५३१७ ३०ए १४ १५ १६ १७ { ១ १ए २० ३१ २५ २३ | २४ ३७ ३७३६ | ३५ ३३ ३३ ३२ ३१ ३० ए २७ २६ ३७ ३६ ३५ ३० ३३. ३२ ३१ श्ए २७-२७ ३०१ ए३२५, २७७ २६ २६१/२५३ २४५२३७/१२ए ३२१/१३/२०५ २५ २६ २७ शए ३० ३१ । ३२ ३३ ३४ । ३५ ३६ दि० २५ २४ २३ । २२ २१ २० १ए १७ १६ १५ १४ विन २४ २२ १ ३० ११७ १७ १६ १५ १६ १३ सर्व. १७ १८ १७१ १७३ १६५ १५७, १४ए १४१ १३३ १२५, ११७, १०ए .80 ४१ ४३ ३ ४४ १५ १७ ४न ४ए १२।११। १० १३ ११ । १० ५ १ १०१ ए३ ६ए । ६१ ५३ १५ ३७ शए? १३ सात नरक एथिवीमा आवलिकागत नरकावासानी संख्या प्राणवा माटें मुख, नूमि समासादिक करणनो यंत्र तथा पुष्पावकीर्ण नरकावासानी संख्या. प्टथिवी. १ रत्नप्र० शर्करा.३ वालुपंकप्रणय धूमप्र ६ तमःप्रजतमस्त सर्वसं मुखानि. ३नए शत १ए १२५ ४ . ३ए ३ए जूमयः श्ए३ २०५ समास. पए २०२ १०६ ३४ ४२ १७ समासा ३४१ २४५ १ १६५ प्रतरा: ११ २६५ ए६५३ पंक्तिगत. ४४३३ २६ए५ १४०५ पुष्पाव २९९५५६७ २४९७३०५ १४९८५१५ ९९९२९३/एए३५/एएए३२ शरवाले. ३००० ३००००००१ २५००००० १५००००० १००००००३00000/एएएएए ५ ४ श M ३ २ ur H ए ५ पए १२ ७ १ ५ me ८३९.३४० ५ ८४००००० ·पा ७ ३ YD ए००७ ए000 Dr G ६ प श ए७०० बनारकीना पृथ्वीमिमाथी नीचें तथा उपरना एकेक हजार योजन न्यून करवा अने सातमी नरक पृथ्वीय साडी बावन हजार योजन नीचें अने साडी बावन हजार योजन उपर मूकीये. तेवारें बाकी त्रण हजार योजन रहे. तेमां एकज पाथडो .शेष ब नरक पृथ्वी संबंधि पाथडाना आंतरानो यंत्र. नरकनांनाम. रत्नप्रना. शर्करप्रना. वालुकप्रना. पंकप्रना. धूमप्रना. तमःप्रना. तमस्तमःप्रना पृथ्वीपिं. १७0000 १३२००० १२००० १२०००० ११७०००/ ११६००० १००००० विसहस्रोन करतां १७७ १३०००० १२६००० ११0000 ११६००० ११४००० ३७00 प्रतरसंख्या. १३ ११ ५] प्रतरतुं संचप. ३००० ३०००/ ३००० ३००० ३००० ३००० पाथडाटथि.पिंक ३ए००० ३३००० २७००० २१००० १५००० ३००० शेष पाविना १३ए000 ए००० एए000 १०१००० १०५००० १०५००० पाथडानी संख्या. १० प्रतरांतर मान. ११५ १२३७५/१६१६६ २५२५ ५२५०० प्रत्येक नरक दृथिवीय आवलिकागत वाटला नरकावासानी तथा त्रिखूणा अने चौखूणा नरकावासानी तथा बूटा पुष्पावकीर्ण नरकावासानी संख्यानो यंत्र. अने वचलो इंश्क नरकावासो गोल होय पडी पं क्तिमा पहेलो त्रिखूणो, बीजो चौखूणो पढ़ी वाटलो एम श्रावलिकाना नेहेडा सुधी कहें. नरकनाम. घम्मा वंशा. २ शेला.३ अंजणा. १ रिघ. ५ मघा. ६ माघ ७ आवलिकागत. वाटता. १४५३ ७.७५ २२३ १५ ३१३१ त्रिखूणा. १५०न २५२ १०० ३३३२ चोखूणा. १४७ ए २३२ । २० ३२० सर्वसंख्या. ४३३ श्६ए५ १३५ २६५ ६२ ए६५३ पुष्पावकीर्ण. श्एए५५६७ २४ए७३०५ १३एन५१५ एएएए३२एए७३५/एएए३२ ३ए०३७ सर्वसंख्या. ३000000२५00000१५0000000000000000 एएएएए ५ देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. . १७७ ७७ ए५४ श्त - जएद ԵԵ प ५ 0 100000 indi ·२ए६ १ . देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. पहेली रत्नप्रना नारकी संबंधि १७०० योजन पृथिवीमिमांहे नारकीना तेर पाथडा त्रण त्रण हजार योजनना उंचा एक बीजानी उपर जे, तेनी वचमा केटलु केटो एकेका प्रतरनी मांदोमांहे अंतर जे ? तथा नवनपति देवोनी दश निकाय क या कया प्रतरना अंतरमा ? अने कयुं अंतर शून्य डे ? तथा नीचेंना हजार यो जन शून्य के अने उपरना हजार योजनमां व्यंतर तथा वाणव्यंतर देवोनी निकाय कया कया स्थानकें ले ? ते देखाडवानो यंत्र, उत्तरश्रेणि. पिंग योजन प्रमाण. दक्षिणणि. रत्नप्रना बीजी उत्तरश्रेणि. १० योजन मृतपिंम. पहेली दक्षिणश्रेणि रत्नप्रना. सुवड आदिक पाठ इं. अणपन्नीयादिकवायव्यं. सन्निहित यादि पाठ इं. शून्यपिंम जे. १० योजन मृतमि. शून्यपिम . माहाकालादि पाठ इं. 000 योजनपिशाचव्यंतर. कालेंप्रमुख आठ इं. शून्यपिंम जे. १०० योजननो पिंक. शून्य पिंकजे. पहेलो पाथडो उंचो . ३००० योजन प्रमाण उंचो. एमां नरकावासा . पहेलुं प्रतरांतर मान. ११५३३ योजनमां. एटलामां आकाश शून्य ने. बीजो पाथडो उँचो . ३००० योजन प्रमाण. एमां नरकावासा . थसुरकुमार निकाय बलीइ. ११५०३४ अांतरामां. असुरकुमार निकाय चमरें. त्रीजो पाथडो. ३००० योजन प्रमाण. एमां नरकावासा जे. नागकुमार निकाय नूतानंदें.१ १५७३ आंतरामां. नागकुमारनिकायधरणीइ. चोथोपाथडो. ३००० योजन प्रमाण. एमां नरकावासा . सुवर्णकुमार वेणुदाली. ११५७३, आंतरामां. सुवर्णकुमारनिकाय वेषुदेवें. पांचमो पाथडो. ३००० योजन प्रमाण. एमां नरकावासा ने. विद्युत्कुमारनिकायहरिशिषे ११५७३ आंतरामां. विद्युत्कुमारनिकायहरिकांतें बहो पाथडो. ३००० योजन प्रमाण. एमां नरकावासा . थमिकुमारनि.अमिमाणवेंइ. ११५७३४ अांतरामां. अग्निकुमारनिण्यग्निशिखें. सातमो पाथडो. ३००० योजन प्रमाण. एमां नरकावासा जे. दीपकुमार निकाय विशिष्टेंइ. ११५७३४ अांतरामां. दीपकुमारनिकाय पूर्णे. थाठमो पाथडो. ३००० योजन प्रमाण. एमां नरकावासा . उदधिकुमारनिकायजलप्रनें. ११५७३ आंतरामां. उदधिकुमारनि जलकांतें. नवमो पाथडो. ३000 योजन प्रमाण, एमां नरकावासाने.

·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. रए दिशिकुनिण्अमितवाहनें. ११५७३३ आंतरामां दिशिकुमार निकाय अमितें. दशमो पाथडो. ३००० योजन प्रमाण. एमां नरकावासा . पवनकुमारनि प्रनंजनें. ११५७३ यांतरामां. पवनकुमारनिकाय वेलंबकें. थगियारमो पाथडो. ३००० योजन प्रमाण. एमां नरकावासा . स्तनितकुमारनिकाय घोषंइ. ११५३३ अांतरामां. स्तनितकुमारनिण्माहाघोर्षे. बारमो पाथडो. ३००० योजन प्रमाण. एमां नरकावासा . ए अांतरामांशून्य . ११५३३ अांतरामां. ए आंतरो शून्य ने. तेरमो पाथडो. ३००० योजन प्रमाण. एमां नरकावासा . अधो नाग. १००० योजन प्रमाए. नरकावासा रहित ने. सर्वसंख्या. १00000 योजन, रत्नप्रनानो पिंक प्रमाण ने. हवे नारकीमा प्रतरें प्रतरें जूडं जूडं उत्कृष्ट देहमान कहे जे. रत्नप्रनाना प्रथम प्रतरें उत्कृष्ट देहमान त्रण हाथर्नु ,अने तेरमे प्रतरें सात धनुष्य त्रण हाथ ने उ अंगुल , तेमाथी पहेला प्रतरना त्रण हाथ काढीयें, तेवारें शेष सात धनुष्य ने ब यांगुल रहे. ते सात धनुष्यना अभावीश हाथ थाय. तेने तेर प्रतरमाथी प्रथमनो प्रतर एक मूकी शेष बारने बांके वहेंचीये, तेवारें एक नागमां वे हाथ आ वतां बार उचोवीश हाथ जाय, वाकी चार हाथ रहे. तेनां बन्नु अंगुल थाय,तेनी साथें प्रथमनी अंगुल उपर जे, ते मेलवियें, तेवारें १०३ अंगुल थाय, तेने बारने आंके वहेंचतां एक नागमां साडाबाट अंगुल आवे, तेवारें वे हाथ ने साडाआठ अंगुलनी वृद्धि करतां बीजे प्रतरें पांच हाथ ने साडाथा अंगुल देहमान थाय. एम प्रतरें प्र तरें बे दायने साडाबाव बांगुल वधारतां यावत् तेरमे प्रतरें सात धनुष्यनी उपर त्रण हाथ ने ब अंगुल देहमान थाय. फरी तेटलुंज देहमान बीजा नरकना प्रथम प्रतरें क हेर्नु, वली शर्कराने अगीयारमे प्रतरें एथी बमणुं देहमान थवानुं बे,माटें उत्कृष्टामांथी जघन्य देहमान काढीयें,एटजे पोणा आत धनुष्य ने ब अंगुल वधे,तेना चंगुल करीयें, तो ७५० थाय, ते शर्कराना अगियार प्रतरमांथी पहेला प्रतरतुं आयु कहेवाणुं माटे तेने पडतुं मूकी बाकी दश प्रतरें वहेची, तेवारें पंच्चोतेर थंगुल एक जागमां यावे, तेना त्रण हाथ नेत्रण अंगुल थाय, तेटलुं प्रत्येक प्रतरें देहमान वधारतां अगीयारमे प्रतरें साडा पन्नर धनुष्य ने वार अंगुल देहमान थाय, तेटलुं देहमान वली त्रीजी नर कने प्रथम प्रतरें आणीने पनी तेज करण करवु एम सर्व नरकप्टथ्वीये करतां देह प्र माण थाय, ते सर्व नीचेंना यंत्रथी जोइ लेजो.

·८ ३ ४ ६ m mr ४ ४ ५ ६ २ १ ३ २ ३ me २एन देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. रत्नप्रनादिक प्रत्येक पृथ्वीना जूदा जूदा प्रतरें शरीरना प्रमाणनो यंत्र. १ रत्नप्रना. प्रतर, ५ १० ११ १२ १३ धनुष्य. १. २ हस्त. २ ३ अंगुल. G॥ १॥। १०११३ ११॥ २०॥ १३१॥ ६ २ शर्करप्रना. प्रतर. ए १० ११ धनुष्य. १० १० १२ १४ १५ हस्त. ए अंगुल. १५ १० २१ ब १२ ३ वालुकप्रना. व पंकप्रना. प्र ५६७ प्र०१ २३४५६ ध० १५१७११ २३/२५ २७२३१ ध० ३१३६४१४६५२ ५७६२ २ اللہ ४ ५ ur ५ प ३३ D ३ श ३ Pr r 0 ३ ur ur G २ 0 १ २ AG ด M ह। - D ४ अं० २०.१६१६G 0 ६ तमःप्रना. उतमस्तमप्रना. थं० १॥ ३ ॥ १७९३॥ ए ॥ ५ धूमप्रना. प्र० १ ए ए३ १०ए। १२५ २ श ३ ४ ३ प्र ध० १३५ १८७ २५ प्रण ध०५० r २ । للم D अंग १२ १२ अंज अंग हवे ए साते नरक पृथ्वी शेने वाधारें रहेली ? ते कहे जे. नारकीनामध्यमां बच्चे घनोदधिनो पिंम वीश हजार योजन ,अने धनवात,तनुवात तथा आकाश असंख्याता योजननो पिंजे, तेमां धनवातथी असंख्यातगुणो तनुवात , अने तनुवातथी य संख्यातगुणो आकाशनो पिंम जे. घनोदधि, धनवात उपर प्रतिष्ठित , धनवात तनु वात उपर प्रतिष्ठित , तनुवात आकाश उपर प्रतिष्ठित ने, थाकाश कोइ उपर प्रति ष्ठित नथी. ए घनोदध्यादिक चार वलयें करी सर्व पृथ्वीयो वींटेलीजे, ते अनुक्रमें मध्यनागथी चारे दिशायें चारे वलय प्रदेशे प्रदेशे घटतां घटतां यावत् थाप पापणी ·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. ए पृथ्वीने बेहडे नेक घणाजस्वल्प थया थका वलयाकारें वौटी रह्या दे. त्या सर्व नरक पृथ्व योने बेहडे केटला केटला योजननां वलय रह्यां ने, तेना यंत्र, तथा साते नरक दृथिवी नेती कस्खा थकां नातित्राकार ,एटले उपर न्हा, बत्र तेनी नीचें महोटुं बत्र,तेनी नीचे महोटुं एम हेली हेग्ली नरक महोटीमहोटी ३. वीश हजार योजन धनोदधिनो पिंम कह्यो, अने असंख्याता योजनधनवातादिकनो पिंम कह्यो.ते सर्व नरकनी वचालें होय,पनी अनुक्रमें प्रदेशे प्रदेशे घटतो घटतो लेहडे या यंत्रमा लरख्या प्रमाणे वलय होय. नरक. घनोदधिवलयप्रमाण.धनवातवलय. तनुवातवलयप्रमाण. त्रणेनुसरवालो गाउन गाउना गान्त्र यांक. योजनागाव. याजागयोजन.गान, योजन.गात. त्र.नागयोजन.गान. यानाग, १२ १२ नरक ६ D 0 ४ ३ r D 0 ar ur १ Я ne १ or me ur श ५ ३ १ r व D M M ५ ५ र rm mr mm c ५ १४ १४ १५ श r ६ २ श ३ २ ५ ६ G श D रत्नप्रना पृथ्वीना १00000 मिमां पहेलो खरकांक १६००० योजन , बीजो पंकबदुलकांम ७४००० योजन , त्रीजो जलबहुलकांम 10 योजन . अने बीजी सर्व पृथ्वी एथ्विकायमय जाणवी. साते नरक पृथ्वी धनोदधि, धनवात, तनुवा तने वलयें करी वीटली, माटें आयाम विष्कं. करी चारें दिशायें अलोकनें फरसे नही. चारे दिशायें बेदलो तनुवात वलय अलोकने फरशे डे माटें. तथा नारकीने वे दनानुं स्वरूप जैनप्रबोध पुस्तक तथा संयगडांग सूत्र तथा संघयणादि ग्रंथोमां उपायुं जे. हवे या पुस्तकमा देव नारकियादिकनां आयु तथा दीपसमुश्नां प्रमाण सर्व पल्यो पम अने सागरोपमें करी कह्यां ने,माटें पव्योपम अने सागरोपमर्नु स्वरूप लखीयें वैयें. ते पल्योपम तथा सागरोपम एकेका त्रण प्रकारना बादर तथा त्रण प्रकारना सू क्ष्म मलीन प्रकारें . तेमां बादर को काममा नथी आवता परंतु सूक्ष्म काममा थावे . पव्य एटले जेमां धान्य जरी तेनी जेने उपमा डे तेने पट्योपम कहीये. ते अथवा जेणे करी कालादिकनां प्रमाण मवीय उपमीजें, तेने पट्योपम कहीये. ते ·२०० देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. एक नदार पल्योपम बीजो अक्ष पढ्योपम अने त्रीजो क्षेत्रपल्योपम, एवा त्रण प्रकारे जे. ते नधारादिक एकेको वली एक सूक्ष्म अने वीजो बादर एवा बे वे ने जे. हवे पल्यन प्रमाण कहे जे. त्सेधांगुलें एक योजननो कूवो वाटलो गोलाकारें जा एवो, ते लांबपणे तथा पहोलपणे अने उमपणे सर्वत्र एक योजन प्रमाण कहेवो ते नो परिधि त्रण योजन अने एक योजनना उजाग करीयें, तेवो एक नाग ऊपर थाय, ते कूवो देवकुरु चत्तरकुरु नामें जे युगलियानां क्षेत्र में, तिहां जघन्य एक वे त्रण दिवसना उत्कृष्टयी सात दिवसना जन्मेला गामराना रोम अंगुल प्रमाण लेवा, ते रो मना प्रथम आठ कटका करीयें वली ते एकेका कटकाना आव आठ कटका करतां ६४ कटका थाय.त्रीजी वार आठ खंम करतां ५१२ थाय. चोथी वार आठ खंम क रतां ए६ थाय. पांचमी वार पाव खंम करतां ३२७६७ थाय. बही वार आव खं म करतां २६१४४ थाय, सातमी वार आठ खंम करतां ए७१५५ थाय, ए वीश लाख सत्तागुं हजार एकशो ने बावन वंम थया, ते सर्व बादर खेम थया तेणे करी पूर्वोक्त पालो संपूर्ण नांशीने एवो जरवो के ते अग्निथी बले नदी, वायराथी रोमखम उडे नही, गंगानदीनो प्रवाह उपरथी चाल्यो जाय तो पण तेने ताणी शके नही, चक्रवर्तीन कटक उपरथी चाव्यु जाय, तो पण ध्रसके नही. एवो ते कूवो जरी ने पढ़ी ते मांहेथी अकेक समये अकेक केश खंम काहाडतां थकां जेटले कालें ते पा लो खाली थाय, तेटलो बादर उकार पल्योपमनो संख्याता समय प्रमाण काल होय, जे नएी ते खंम संख्याताज होय, माटें संख्यातो काल कह्यो, ए बादर उधार पढ्यो पम जे कह्यो ते मात्रसूक्ष्म उधार पल्योपमनुं स्वरूप समजाववामांज उपयोगी होय, परंतु वीजा कशामां पण काम आवे नही. हवे पूर्व जे वालाग्रखंमें पव्य नखो जे, ते वादर एकेक खमना असंख्याता सूक्ष्म खम कल्पियें, ते एवा कल्पीयें, के जे एक खमनो वली बीजो खंम केवली केवल झाने करी पण कल्पी न शके, सतेजवंत नेत्रनो धणी जे जालीमाहेथी सूक्ष्म पुजल सूर्यना तेजें करी देखे, तेनो असंख्यातमो नाग अथवा वादर पर्याप्त एथिवी कायिया जीवन जेतुं सूक्ष्म शरीर होय, तेवडे खंमें करी पूर्वोक्त कूवो जरीयें, ते एकेको खंग स मय समय काहाडतां असंख्याता समय लागे, अर्थात् संख्याता वर्षनी कोटियें करी ते कूप खाली थाय तेने सूक्ष्म नक्षार पत्योपम कहीयें, तेवा दश कोडाकोडी पव्योपमें एक सूक्ष्म नदार सागरोपम थाय, तेवा अढी सागरोपमना जेटला समय थाय तेट ले प्रमाणे असंख्याता दीप समुहले. ए सूक्ष्म उचार पत्योपम कह्यां. , ·. , , देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्र. २०२ तथा तेहोज योजन प्रमाण पव्य बादर वाला नखो; ते मध्ये थी शो शो वर्षे एकेक केशखम काहाडतां, ते पव्य संख्याता वर्षनी कोडी प्रमाण का निर्लेप थाय, तेवारें बादर अशा पव्योपम संख्याता वर्ष प्रमाण थाय. वली तेहीज खमना पूर्वोक्त रीतें असंख्याता खंम कल्पी ते कल्पना खेम शो शो वर्षे एकेक कहाडतां जेवारे ते पव्य निलेप थाय, तेवार सूक्ष्म अक्षापव्योपम असं ख्याता वर्षनी कोडी प्रमाण थाय. तेवा दश कोडाकोडी सूक्ष्म अापल्योपमें एक सूक्ष्म थमा सागरोपम थाय. तेवा वली दश कोडाकोडी सागरोपमें एक अवसर्पिणी काल थाय. वली तेवा दश कोडाकोडी सागरोपमें एक उत्सर्पिणी काल थाय. ए अव सर्पिणी तथा उत्सर्पिणीना बेदु काल मली वीश कोडाकोडी सागरोपमें एक काल चक्र थाय, ए सूक्ष्म अवापव्योपम अने सागरोपमें करी देवता, नारकी, मनुष्य अने तिर्यंचना आयुनुं मान तथा कर्मस्थितिमान तथा कायस्थितिमान तथा नवस्थितिनां कालमानादिक मवीयें, ए चोथु सूक्ष्म अमापव्योपम कयुं, एटले ए सूक्ष्म अधासाग रोपमना अनंता पुजलपरावर्ते अतीत अक्षा तथा अनंता पुजलपरावर्ते अनागत अक्षा थाय. तिहां अनागत अबानी अनंतता के अने अतीत अमानु आदि नथी, तेथी वे हुने समानपणुं . अन्य आचार्य वली एम कहे बे, के जो पण समयादिकें करीब नागत अक्षा दीयमान ने, तो पण अनागत अमानो क्ष्य नथी थतो, ते माटें अती त अवाथकी अनागत अक्षा अनंतगुणी जे. सांप्रत वे प्रकारना देत्र पत्योपमर्नु निरूपण करीयें बैयें. ते पूर्वोक्त बादर वालाय खमें करी जयो जे पत्य ते मध्ये कल्पना करेला वाला स्पश्या जे आकाशप्रदेश ते मांहेथी एकेक आकाश प्रदेश समय समय काहाडतां जेवारें सर्व वालायें स्पष्ट थयेला एवा सर्व बाकाश प्रदेश निर्लेप थाय, तेवारें असंख्याती उत्सर्पिणी अने असंख्याती अवसर्पिणी कालप्रमाण एक बादर देवपल्योपम थाय, हवे ते पव्यना सूक्ष्म एकेका वालायने स्पा आकाश प्रदेश तथा अस्पा एवा समस्त आकाशप्रदेशने समय समय काहाडतां जेवारे ते पत्य निर्लेप थाय, तेवारे पूर्वोक्त बादरक्षेत्र पन्योपमना कालमानयकी असंख्यातगुणुं असंख्याती उत्सर्पिणी अने अवसर्पिणी प्रमाण सूक्ष्म क्षेत्र पट्योपमनु कालमान थाय. तेवा दश कोडाकोडी सूक्ष्म देवपट्योपमें एक सूक्ष्म देत्र सागरोपम थाय, एवं करी - सादिक जीवनु प रिमाण करवं, एटजे दृष्टिवादने विपे इव्य प्रमाण चिंतवीयें तथा पृथिव्यादिक एकेंख्यि सांत जीवनु परिमाण करीयें, तेने विषे एर्नु प्रयोजन के. २६ ·२० सोप्रकारना रत्नोना नेद. अहीं शिष्य पूजे जे के, जो स्पष्ट,अस्पष्ट, ननःप्रदेश अहीं सूक्ष्म क्षेत्र पट्योपमें क रीने ग्रहण करीयें बैयें, तो वालाग्रोनुं गुं प्रयोजन में ? यथोक्त पद्यांतरगत ननप्रदे शापहारमात्रयीज सामान्यपणे कहे उचित ? तत्र गुरु कहे , के ए सत्य ने किंतु सूक्ष्म क्षेत्र पव्योपमें करी दृष्टिवादने विषे इव्य मवीय बैयें, ने केटलाएक य थोक्त वालाय स्पष्ट ननःप्रदेशे करी मवियें बै, माटें दृष्टिवादोक्त इव्यमानोपयोगी पणाथकी वालाग्र प्ररूपण प्रयोजनवालुं . एम त्रण सूक्ष्म पढ्योपम शास्त्रने विषे उपयोगी होय अने त्रण बादर पत्योपम कयां, ते सानु स्वरूप समजववा माटेंज जाणवां. अहींयां घणुं तो सदम अापल्यो पमर्नु प्रयोजन , ते अक्षापव्योपमें करी वीश कोडाकोडी सागरोपमनु कालचक्र थाय, तेवा अनंतें कालचक्रे एक पुजलपरावर्त थाय,एवा अनंत पुजलपरावर्ने अतीत अक्षा अतिक्रम्या ते नगी एने विषे पुजलपरावर्त एवी संज्ञा करीयें ॥ इति ॥ हवे पृथ्वीने विषे सो प्रकारना जे रत्नो कहेवाय जे, तेना नेदो कहे . १ तेमांप्रथम जुवनना त्रण बेद ,ते कहे . १देवजुवन,श्मनुष्यनुवन,श्नागनुवन, २ बीजा स्थानना त्रण बेद ,ते कहें बे. १मनुष्यस्थान,श्देवस्थान,श्नारकीस्थान, ३ त्रीजा जूमिना त्रण नेद , ते कहे . १ उत्तम, २ नीच, ३ सम, ४ चोथा पुरुषना त्रण नेद में, ते कहे . १ उत्तम, २ मध्यम, ३ अधम. ५ पांचमा पदार्थना त्रण बेद में, ते कहे . १ धातु, ५ मूल, ३ जीव. ६ बा पुरुषार्थना चार नेद , ते कहे . १ धर्म, २ अर्थ, ३ काम, ४ मोद. ७ सातमा राजवंशीना बत्रीश नेद , ते कहे . १ सूर्यवंश, १ सोमवंश, ३ याद व, ४ कदंब, ५ परमार, ६ श्वाकु, ७ चढाण, G मोरी, ए शिलार, १० सिंधव, ११ बिंदक, १३ चानडा, १३ प्रतिहार. १४ खुश्क, १५ रागेड, १६ शक, १७ कर उपाल, १८ करंम, १ए चंचिन्न, ५० गोहिल, १ मकुआएक, २२ पौलक, २३ रा जपाल, २७ धान्यपाल, २५ अनंग, २६ निकुल, २७ दधिकर, कोल, शए तुर, ३० दधिपक, ३१ दूल, ३२ हरिय, ३३ सेल्हार, ३ध मोमीया, ३५ नाडिया. ३६ कुलतरकुल. आठमा राज्यनां सात अंग ,तेनां नाम कहे . स्वामी,श्आमात्य,जनपद, ४ नंमार, ५ उर्ग एटले गढ, ६ बल, ७ मित्रांग. ए नवमा राजगुणना बन्नु नेद ,ते कहे . १ वंश, २ विनय, ३ विजय, विवे क, ५ विद्या, ६ विचार, ७ सदाचार, G-विस्तार, ए परिजेद, १० अनुग्रह, ११ सदा ·, , , , , सोप्रकारना रत्नोना नेद. २०३ ग्रह, १२ यश, १३ सदोदित, १५ सर्वसह, १५ धर्मबल, १६ सत्य, १७ शौच, १७ सन्मान, १ए संस्थान, २० समाधान, २१ सौख्य, २२ सौजन्य, २३ सौनाग्य, २४ रूप, २५ स्वरूप, २६ सागत्य, २७ विनाग, संयोग, ए वियोग, ३० सत्त्व, ३१ संपूर्णत्व, ३२ सकलख, ३३ प्रसन्नत्व, ३५ सलजात्व, ३५ पालकत्व, ३६ पांमित्य, ३७ प्रणय, ३७ प्रसरण, ३ए प्रमाण, ४० प्रताप, ४१ प्रमोद, ४२ प्रारंन, ४३ प्रना वजेद, ४४ संग्रह, ४५ विग्रह, ४६ पुष्टि, ४७ तुष्टि, प्रीति, ४ए प्राप्ति, ५० प्रशं सा, ५१ प्रतिष्ठा, ५५ प्रतिज्ञा, ५३ स्थैर्य, ५५ धैर्य, ५५ शौर्य, ५६ गांनीर्य, ५७ चा तुर्य, ५ बुद्धि, एए बल, ६० अध्यद, ६१ विबोध, ६२ वृद्धि, ६३ सिद्धि, ६४ का ति, ६५ कीर्ति, ६६ स्फूर्ति, ६७ व्युत्पत्ति, ६ वात्सल्य, ६ए मांगव्य, ७० महोत्सव, ७१ मंत्र, ७३ रसिकत्व, ७३ जावुकत्व, ७४ समृदिल, ७५ गुरुत्व, ७६ शक्ति, ७७ क्ति, ७७ युक्ति, पए अयुक्ति, ७० अशक्ति, ७१ अनुक्रम, प अनिमान, ७३ वदान्य, GU कारुण्य, ५ दाक्षिण्य, ७६ वर्तन, ज्छ स्पर्शन, प रसन, नए प्राण, ए० श्रवण, ए? मर्यादा, एए मंगन, ए३ उदय, ए। उदान, ए५ उत्साह, ए६ उत्तमत्व गुण, १७ दशमा राजपात्रना बत्रीश जेद , ते कहे . १ धर्मपात्र, २ काम, ३ विनोद, ४ विद्या, ५ विलास, ६ विन्यास, ७ ज्ञान, क्रीडा, ए हास्य, १७ शृंगार, ११ वीर, १२ स्नेह, १३ जगन्मान्य, १३ मंत्री, १५ संधि, १६ महत्तम, १७ आमात्य, १७ प्रधान, १ए अध्यद, २० सेनापात्र, २१ नागर, २३ पुष्प, १३ मान्य, २४ पदस्थ, २५ देशी, २६ राझी,कुलपुत्रिका, २७ पुनर्नु,श्एवेश्या,२० दासी,३१ दास, ३२ आनिचारिक. ११ अगीयारमा राजविनोदना बत्रीश नेद , ते कहे . १ गीत, विनोद, ३ लि खित, 4 शिक्षा, ५ वक्तृत्व, ६ कवित्व, ७ शास्त्र, शस्त्र, ए युक, १० नियुक्ष, ११ गणित, १५ गज, १३ तुरग, १४ पदी, १५ आखेटक, १६ द्यूत, १७ जलयंत्र, १७ मंत्र, १ए महोत्सव, २० फल, २१ पुष्प, १५ कला, २३ गुण, २४ प्रहेलिका, २५ चित्र, २६ क्षेत्र, २७ खेलन, २७ वित्तमूत्र, २ए नृत्य, ३० श्रवण, ३१ कर, ३२ बुद्धि, ३३ विद्या, ३४ रथ, ३५ कथा, ३६ कलत्र, १२ बारमा बास्थानना अढार जेदो बे,ते कहें . १ मन, आपूहित, ३ स्निग्ध, ४ मंत्री, ५ महत्तम, ६ आमात्य, ७ प्रधान, बुद्धिमुख, ए उत्जयमुख, १० आ ग्रायक, ११ सांग्रामिक, १३ देश्य, १३ पुरुषधर्म, १४ पुरुषविज्ञान,१५ पुरुषराज,१६ पुरुषकर्म, १७ पात्र, १७ विनोदपात्र. इति अष्ठादशः नेदाः समाप्ताः ॥ १३ तेरमा राजविद्याना चार नेद ,ते कहे . १ थान्विदिकी,श्चर्या,श्वार्ता,धदमनीति. ३ , ·३०४ सोप्रकारना रत्नोना नेद. १४ चौदमा राजनीतिना चार नेद ,ते कहे . १ साम, २ दाम,३ नेद, ४ दम, १५ पन्नरमा बायुधना बत्रीश नेद ,ते कहे . १ चक्र, २ धनु, ३ धनुष्य, ४ वज, ५ अंकुश, ६ बुरिका, ७ तोमर, ७ कुंत, ए शूल, १० त्रिशूल, ११ शक्ति, १२ पाश, १३ मुजर, १५ गुलिका, १५ मुसटी, १६ खंढी, १७ गदा, १७ शंकु, १९ पर्नु, २० पट्टीश, २१ रिष्ट, २२ करण, २३ यकपन, २४ हल, २५ मुशल, २६ मुहलिका, २७ कर्तरी, २० करपत्र, श्ए तरवार, ३० कोदाली, ३१ उफोट, ३५. गोफण, ३३ माई, ३४ मब्रस, ३५ हडभ्व, अने ३६ शस्त्र. १६ शोलमा शास्त्रना सत्त्यावीश नेद ,ते कहे . १ शब्दशास्त्र, अलंकारशास्त्र, ३ तर्कशास्त्र, ४ बागम, ५ गणित शास्त्र, ६ कल्प, कला, शिक्षा, विनोद, १० वि ज्ञान, ११ मंत्र, १३ सामुश्कि, १३ शकुन, १४ चिकित्सा, १५ सत्काव्य, १६ मोद, १७ धर्म, १७ अर्थ, १ए वास्तुशास्त्र, २० प्रवरतर, २१ महानामकोश, २२ सुविद्या, २३ बंद, २४ स्वप्नशास्त्र, २५ नवरसयुक्तकाव्य, २६ नाद्य, २७ धीनादिशास्त्र. १७ सत्तरमा तत्त्वना बावन जेद ,ते कहे जे. १ पृथ्वी, अप,३ तेज, वायु,५ प्रकाश, ६ शब्द, ७ रूप, प रस, ए स्पर्श, १० गंध, ११ घाण, १२ चक्षु, १३ श्रोत्र, १४ वक्, १५ पाणि, १६ पाद, १७ गुद, १७ उपस्थान, १ए बुधि, २० अलंकार, २१ प्रकृति, २२ पुरुषरक्त, २३ मांस, २४ मेद, २५ मजा, २६ शुक्र, २७ अस्थि, २७ वातरस, श्ए गंध, ३० स्पर्श, ३१ घाण, ३५ चढु, ३३ पित्त, ३५ कफ, ३५ मल, ३६ काम, ३७ क्रोध, ३७ लोन, ३ए नय, ४० मोह, ४१ मात्सर्य, राग, ५३ नि यति, काल, ४५ विद्या, ४६ युद्धविद्या, ४७ माया, शक्ति, ४ए नाद, ५० बिंड, ५१ कला, ५२ ईश्वर शिवतत्त्व. १७ अढारमी कलाना बहोतेर नेद ,ते कहे जे. १ वाद्य, नृत्य, ३ गणित,५ पति त,६ लिखित, ७ लेख्य, वत्कृत्व,ए कथा, १० वंचन, ११ नाटक, १२ बंद,१३ अलं कार, १४ दर्शन, १५ अनिधान, १६ धातुकर्म, १७ अर्थमान, १७ वाद, १ए कृषि, २० शोच, २० मंत्र, २१ विनोद, २२ विचार, २४ नेपथ्य, २४ विलास, २५ शस्त्रक में, २६ नीति, २७ शकुन, २७ गीत, श्ए चित्र, ३० संयोग, ३१ हस्तलाघव, ३२ सूत्र, ३३ कुसुम,३५ इंजाल, ३५ स्नेह,३६ पान, ३७ आहार, ३० विहार, ३ए सौनाग्य, ४० प्रयोग, ४१ गंधवाद, ५२ वस्तु, ४३ रत्न, ५४ पात्र,५ वैद्य, ५६ देशनापित, १७ विजय, ४ वाणिज्य, ए आयुध,५० युझ, ५१ नियुच, ५२ वर्तन, ५३ हस्ती, ५४ तुरग,.५५ पदी, ५६ नारी, ए नूमिलेप, ५७ दंतकाष्ठ, एए इष्टिका, ६० पाषाण, , , , ·५ सोप्रकारना रत्नोना नेद. २०० ६१ हास्य,६३ उत्तर,६३ प्रत्युत्तर,६३ शरीर, ६५ शास्त्र, ६६ ताल,६७ ढोल, मृदंग, ६एविणा, 30 वांसली, ७१ री, ७२ पलितविनाश, १ए योगणीशमा विज्ञान हेतुना चोराशी नेद ,ते कहे . १ तत्त्वज्ञान, २ चर्मवि झान, कर्म विज्ञान, ४ लक्ष्मीयोग, ५ शंख,६ दंत, गुटिका, रसायन,ए वचन,१० कवित्व, ११ यंत्र, १३ मंत्र, १३ तंत्र, १४ मदन,१ एनेपथ्य, १६ ख्यंतक, १७ इष्टिका, १७ लेख्य, १ए सूत्र, ५० चित्र, १ कर्मरंग, २२ शुचिकर्म, २३ शकुन, २४ ब्रह्मकर, २५ नैर्मव्य, २६ गंधयुक्ति, २७ श्राराम, २७ शिल्प, श्ए काव्य, ३० कांस्य, ३१ काष्ठ, ३२ कुंन, ३३ लोह, ३४ पत्र, ३५ वंश्य,३६ नख, ३७ दशन, ३७प्रासाद, ३एधातु, ४० विजूषण, ३१ स्वरोदय, पक्ष द्यूत, ५३ अध्यात्म, ४४ अग्नि, ५५ विशेषण, ४६ सन्चाटन, ५७ स्तंनन, ४० मोहन, ४ए वशीकरण, ५० वस्तु, ५१ स्वयंनु, ५२ हस्ति शिक्षा, ५३ अश्वशिक्षा, ५४ पदी, ५५ स्त्री,५६ काम, ५७ चक्र,५७ वजीकरण, एए पशुपालन, ६० कृषी, ६१ वाणिज्य, ६२ लदाण, ६३ कालमानविधि, ६४ पासनवि धि, ६५ शास्त्रबंध, १६ नियुक्करण, ६७ थाखेटक, ६७ कुतूहल, पए केश,७७ पुष्प, ७१ इंजाल, ७३ विनोद, ७३ सौजाग्य, ७४ प्रयोग, ७५ शौच,७६ ज्ञान, ७७ शेय, उ0 प्रीति, ए आयु, ७७ चाटु, ७१ व्यापार, ७२ धारणा, ७३ हेय, ७४ उपादेय, २ण्वीशमा देशसंख्या ते चारदिशामां थश्ने चोराशीनेदें , ते कहे जे. तेमा पूर्वदि शामां ? गौड, २ कान्यकुब्ज, ३ कलिंग, ४ गोल, ५ अंग, ६ कुरंग, ७ बंगाल, अराच्य, ए वरें, १० वामन, ११ गंगापार, १२ अंतर्वेदी, १३ मागध, १४ मध्य कुरु, १५ मादल, १६ कामरूप, १७ अ, १७ पुंझ, १ए वोडास, २० अग्नि, १ मालव, २२ पांचाल, २३ जालंधर,२४ शूरसेन, २५ लोहितपात. पश्चिम दिशामां. १६ काजेल, २ वालन, २० सौराष्ट्र, श्ए कुंकुम, ३० लाडप्री, ३१ अर्बुद, ३५ मेवाड, ३३ अवंति, ३४ नागणित, ३५ किरात, ३६ शकट, ३७ सौवीर, ३ कोंकण, उत्तर दिशिमां.३ए गुर्जर, सिंधु, र केकाण,५२ नेपाल,४३ लाट,४ जोट, ४५ तुरक,५६ तायक, धछ बर्बर, १७ वर्जुर, ए कीर, ५० काश्मीर, ५१ हिमालय, ५२ लोहपुर. ५३ श्रीकाष्ठ. दक्षिणदिशिमां. ५५ मलय, ५५ सिंहल, ५६ कोशल, ५७ पामत, ५७ आंध्र, एए वंध्य, ६० कर्कट, ६१ इविड, ६५ श्रीपर्वत, ६३ वैदर्न, ६५ धाराराला, ६५ तापीतट, ६६ माहाराष्ट्र, ६७ आनीरदेश, ६७ नर्मदातट, ६ए छीपदेश. २१एकवीशमा स्थानना बत्रीश नेदो बे,ते कहे . १ स्वर्ग, २ मृत्यु,३ पाताल, तनु, ५ विद्या, ६ वास्तु, ७ विनोद, ७ वाद, ए गीत, १७ वाघ, ११ नृत्य, १२ ४ ·, सोप्रकारना रत्नोना नेद. रूप, १३ धर्म, १४ अर्थ, १५ काम, १६ मोद, १७ देश, १७ काल, १ए यात्रा, ५० समय, २१ पुरुष, २२ स्त्री, २३ गज, २४ तुरंगम, २५ पदी, २६ रत्न, २७ पान, २७ आहार, श्ए शय्या ३० व्यापार, ३१ वस्तु ३२ विज्ञान लक्षण. २२ बावीशमा गृहना चोवीश नेदो ,ते कहे . १ प्रासाद, दर्य, ३ आयतन, ४ गृह, ५ कोश, ६ कोष्ठागार, ७ पानीयगृह, " शौचगृह, ए शाला, १० माव्य, ११ मठ, १२ सत्रागार, १३ शृंगारस्थान, १४ धर्मस्थान, १५ विनोदस्थान, १६ मंदिर, १७ दस्तिशाला, १७ वीशमंम्प, १ए माहानस, २० जोजनशाला, २१ गुप्तस्थान,१२ आदिस्थान, २३ अर्धस्थान, २४ राजांगण. २३ त्रेवीशमी मंगल वस्तुना एक शो आठ नेदो ,ते कहे जे. १ ब्रह्मा, विष्णु, ३ माहेश्वर, ४ वीतराग, ५ स्कंद, ६ आदित्य, ७ लोकपाल, अग्नि, ए अमर, १० सा गर, ११ पर्वत, १२ गगन, १३ ग्रहण, १५ गांधर्व, १५ चं, १६ विनायक, १७ ज्यो तिक, १७ तीर्थ, १ए हिज, २० धर्मशास्त्र, २१ वेदशास्त्र, वेद, २३ पद्म, २४ प र्यक, २५ कौस्तुन, २६ कांचन, २७ रौप्य, २७ ताम्र, श्ए घृत, ३० मधु, ३१ सि दांत, ३२ चंदन, ३३ श्वेत, ३५ वस्त्र,३५ वेश्या, ३६ गोरोचन, ३७ मृत्तिका,३७ गो मय, ३ए शस्त्र, ४० अंजन, ३१ रत्न, ४२ मनसिल, ४३ मोदक, ४४ शंख, ४५ प्रि यंगु, ४५ वचा, ५७ श्वेतपुष्प, ४ सर्षव, भए दधि, ५० दूर्वा, ५१ अदत, ५२ उदं बर, ५३ आम्र, ५७ बत्र, ५५ वाजित्र, ४६ दर्न, ५७ हस्ती, ५७ बीज, एए मुक्ता फल, ६० खंजरीट, ६१ वृषन, ६ राजहंस,६३ कन्या,६४ दर्पण, ६५ दीप, ६६ अं कुश, ६७ तुरंगम, ६७ गीत, ६ए वेषु, ७० वीणाध्वनि, ७१ नूमि, ७२ सिंह, ७३ मय, उध्वस्तिक, ७५ तोरण, ७६ कुंन, ७७ चामर, ७ वत्स, पुए गो, ७० आई, ७१ मांस, जर स्त्री, ७३ पुरुषयुग्म, ७३ वाहन, ७५ प्रधान, ७६ विद्या, ७ वि नय, तुष्टि, नए पुष्टि, ए० प्रसाद, ए१ तल्लोच, ए मदिरा, ए३ सत्य, एच पूर्ण पात्र, एए आईशाक, ए६ पिष्फलपत्र, ए श्रीद, ए तालद, एए पूजा, १०० निधि, १०१ गौरी, १०२ गंगा, १०३ सरस्वती, १0४ नर्मदा, १०५ यमुना, १७६ सिद्धि, १०७ प्रीति, १0७ कीर्ति, ए सर्व मांगलिक वस्तु जाणवी. २४ चोवीशमा दानना त्रण नेद . ते कहे . १ अजय, २ इव्य, ३ परोपकार. २५ पञ्चीशमा यशना पांच भेद , ते कहे . १ जन्मकत प्रताप यश, २ कीर्तिः ३ पराक्रमयश, ४ रूपयश, ५ सदाचारमा प्रवर्तन करवू ते यश. १६ बबीशमा कीर्तिना सात प्रकार , ते कहे . १ दानकीर्ति, ५ पुण्यकीर्ति, . , श , ·सोप्रकारना रत्नोना नेद. ចុចទី ३ विकनकीर्ति, नवकतकाव्यकीर्ति, ५ आवर्तनकीर्ति,६ शौर्यकीर्ति, ७ यश कीर्ति, २७ सत्यावीशमा रसना नवनेद ,ते कहे . १ शृंगाररस, र हास्यरस, ३ करु पारस, धरौजूस, ५ वीररस, ६ नयानकरस, ७ बीमत्सरस, अनुतरस,ए शांतरस. २७ अध्यावीशमा नावना गणपञ्चास दो , ते कहे . १ रति, ५ हास्य, ३ शोक, ४ क्रोध, ५ उत्साह, ६ जय, ७ जुगुप्सा, विस्मय, ए स्तंजन, १० स्वेद, ११ स्वर,१२ नेद, १३ रोमांच, १४ वेपथु, १५ वैवी, १६ अश्नु, १७ प्रलाप, १७ निर्वेद, १ ए ग्लानि, २०शंका, १ आश्रम, २२ आलस्य, २३ देशचिंता, शव मोह, २५ धृति, १६ स्मृति, २७ क्रीडा २७, चपलता, श्ए जडता, ३० वर्ष, ३१ अवश, ३५ विषाद, ३३ असुख, ३५ वर्ग, ३५ अपस्मार, ३६ निश, ३७ स्वप्न, ३ विबोध, ३ए अम र्ष, ४० उग्रता, ४१ उन्माद, २ मति, ४३ व्याधि, धध विरक्त, ५५ वितर्क, ४६ त्रास, ४७ समरण, ४० माया, ४ए लोन. एनगणत्रीशमा अभिनयना चार जेद कहे . १आंगिक,श्वाचक,सात्त्विक, यहार्य, ३० त्रीशमा वृत्तिना चार नेद कहे . १ नारती, सावती, कौशिकी, पारनट्टी. ३१ एकत्रीशमा माहान्पुरुषना चार नेदो , ते कहे . १ धीरोक्त, धीरोदा च, ३ धीरललित, ४ धीरशांत. ३१ बत्रीशमा नायकना चार नेदो , ते कहे . १ दक्षिण, अनुकूल,३ शत, ध ध्रष्ट. ३३ तेत्रीशमा नायकना गुण बत्रीश प्रकारना , ते कहे . १ कुलीन, २ शीलवा न, ३ नयस्थ, ४ शौचवान, ५ प्रियंवद, प्रीतिमान, ७ सुजग, विनयवान्, ए कीर्ति मान्, १० त्यागी, ११ विवेकी,१२ शृंगारवान, १३ अनिमानी, १४ श्लाघ्यवान्, १५ समुज्ज्वलवेष, १६ सकलकला कुशल,१७ प्रिय,१७ सत्यवान्, १ए अवदान्य, २० स्व जन,५१ सुगंधप्रिय, २२ सुस्त, २३ मंत्रवान्, २४ क्लेशसह, २५ प्रस्तावप्रकाशक, २६ पंमि त, उत्तम सत्त्व, धार्मिक, ए मदोत्साही, ३० गुणग्राही,३१क्ष्मी, ३२प्रानाविक, ३५ चोत्रीशमा माहानायिकाना त्रण नेद कहे जे. १ स्वकीया, श्परकीया,३ पणांगना. वाग्नद्यालंकारमा नायिकानाचारद कह्या.अनूढा,श्स्वकीया,३परकीया, पणांगना. ३५पांत्रीशमा नायिकाना बाउ नेद कहे . १ वासकसजा, २ विरदोत्कंतिता,३ खं मिता, विप्रलब्धा,५ प्रोषितनका, ६ कलहांतरिता, अनिसारिका,स्वाधीननर्तृका. ३६त्रीशमा वली पण नायिकाना गुणो एकत्रीश प्रकारना ,ते कहे . १ कुलजा, ५ सुनगा, ३ सुरूपा, सुसत्त्वा,५ सुवेषा, सुविनीता, सुरतप्रवीणा, सुखप्रिया, ए विनोगिनी,१० विचणा,११ प्रियनाषिणी,१३ प्रसन्नमुखी, १३ पीनस्तनी,१५ रसिका, ·1 १ ឧប០ सोप्रकारना रत्नोना नेद. १५ सजान्विता,१६ लक्षणयुता,१७ पवितझा,१७ गीतज्ञा, १ए विद्याज्ञा,२० नृत्यज्ञा, २१ सुकुमारशरीरा, सुगंधप्रिया, २३ चारुनेत्रा, २४ नातिमानिनी, २५ मधुरवाच्या, २६स्नेहवती,२७ विमर्षवती, श्वसत्यवती, श्एशीलवती,३०प्रज्ञावती, ३१ गुणान्विता. ३७ साडत्रीशमा सौख्यकरणना चार नेद , ते कहे . १ अन्यासकरण, २ अ निमान, ३ संप्रियकरण, ४ विषयकरण, ३ण्याडनीशमा सौख्यनात्रण प्रकार ,ते कहे . १ आंगिक,श्वाचक, मानसिक, ३ए जंगणचालीशमा शौचना दश जेदो , ते कहे . १ मुखशौच, २ स्नान, ३ मृत्तिका, ४ स्कंध, ५ कदा, ६ इमथु, ७ जल, नख, ए अनल, १७ सत्यशौच. ४० चालीशमा कामना बे नेद , ते कहे . १ स्वानाविक, २ कृत्रिम. ४१ एकतालीशमा कामावस्थाना दश नेदो बे,ते कहे . १ अनिलापता, स्मृति, ३ गुणोत्कीर्तन, वनइंग, ५ प्रलाप, ६ उन्माद, ७ व्याधि, ७ जडता, ए मरण, १० चिंता. वली कामना बाण, कोई काणे पांच ने कहेला , ते कहे . १ संगम, रवि गम, ३ वर्ष, ५ मोह, ५ मरणाधिक. वली पण कामना पांच बाण कहेला , ते कहे . १ संमोहन, ५ उत्पादन, ३ तापन, ४ शोषण, ५ मरण. ५५ बहेंतालीशमा मूर्खना थात प्रकार , ते कहे . १ निर्लङ, २ शत, ३ क्लीव, ४ निपुण, ६ व्यसनी, ६ अतिनोगी, ७ गर्वित, निष्ठुर. ४३तालीशमा नागरिक जननां चोवीश करण ने,ते कहे . १ विषयसुखनो उर डो जुदो राखे. कायचिंतान स्थानक राखे, ३ पाणीनु स्थानक, ४ रसोनुंस्थानक, ५ नेपथ्यनुं गृह राखे, ६ नेपथ्यनां उपकरण घणांराखे, घरनां उपकरण घणां राखे, शस्त्र घणां राखे, ए आसन घणा प्रकारनां राखे, १० रम्यपणुं, ११ माव्यादि जोग नु राखवू, १२ बेसवा उपवानुं गुप्तस्थान राखे, १३ प्रजातमा विराम लेवा माटें स्था न राखे, १४ मध्यान्हने विषे जोजन करवा स्थान राखे, १५ बानुं नंमारनुं स्थानक राखे, १६निरंतर विद्यानो अन्यास करे, १७कुलोचित मार्गवर्जन करे, १ प्रदोषने विषे गीतविनोद करे, १ए सुरतोपचार करे, २० क्यारेक उद्यानमां गमन करे, २१ कदा चित् त्रिनिरीक्षण करे,श्शनिरंतर गृहकार्यमा रहे,२३जोगमां व्याप्त रहे, विजक्तस्थान. व चुम्मालीशमा रूपना त्रण भेद , ते कहें . १ संपूर्ण लक्षणांवयव, २ अ संपूर्ण लक्षणावयव, ३ निरीक्षणावयव. ४५ पीस्तालीशमा स्वनावना त्रण नेद रमुग्धस्वनाव,श्मुग्धचतुरखनाव,३ चतुरस्वनाव. , ·. सोप्रकारना रत्नोना नेद. एनए १६ बहेंतालीशमा पार्थिवना दश प्रकारें प्रमोद ,ते एक श्लोकें करी कहे जे.ज्ञाने दा ने बले राज्ये, विनोदे वैरिसंग्रहे ॥ शौर्ये धर्मे च सौख्ये च,प्रमोदा दशधा स्मृता ॥ १ ॥ १७ सुडतालीशमो चार प्रकारनो बोध कहे बेः- १ बालसंस्कारप्रबोध, प्रज्ञाप्रबो ध, ३ शास्त्रप्रबोध, व तत्त्वनिश्चयप्रबोध. ४७ अडतालीशमी चार प्रकारनी बुद्धि कहे :- १ उत्पातिकी, २ विनयकी, ३ कार्मिकी, ४ पारिणामिकी. धए गणपञ्चाशमी बुधिना आठ प्रकारे गुण , ते कहे . १ शुश्रूषा, २ श्रवण, ३ ग्रहण, ४ धारणा, ५ जद, ६ आपोह, उ अर्थ, विज्ञान, ५०पञ्चाशमा गांधर्वना चार प्रकार कहे जेः-१ स्वरगत,श्तालगत,३पदगत, अवधानगत. ५१ एकावन्नमा त्रण प्रकारना महागीत कहे जेः-१माहागीति,श्उपगीत,अनुगीति. ५२ बावन्नमा गीतना बत्रीश गुण ,ते कहे बेः- १ सुखर, सुताल, ३ सुपद, ४ शुक, ५ ललित, ६ सुसंबंध, ७ सुप्रमेय, सुराग, ए सुरस, १० सुसंगित, ११ मुहर्ष, १२ सुग्रह,१३ श्लिष्यधक्रमष्य,१५ सुवर्ण, १६ सुगम, १७ सुरक्त,१७ संपूर्ण,१ए सालं कार, २० सुनापाद्य, २१ सुसंधिष्ट, २२ सव्युत्पन्न, २३ मधुर, २५ स्फुट, २५ अया म्य, २६ प्रसन्न,२७ कुंचितकंपित,समयोचितश्व विद्या३०संगत,३१प्रथमस्थित,३५ खस्थ, ३३ एक ३४ अभुत, ३५ विलंबितमध्य, ३६ उक्त प्रमाण, ५३ दवे त्रेपन्नमा नृत्यना बे प्रकार ,ते कहे . १ लास्य, ५ तांमव, ५४ चोपनमा काव्यना शोल प्रकार कहे . १ समय, ५ प्रतिना, ३ अन्यासवि द्या, ४ जाति, ५ गीति, ६ रीति, ७ वृत्ति, ७ वाच्य, ए वाचक १०, बंद, ११ अलंका र, १२ गुण, १३ दोष, १३ रस, १५ नाव, १६ अभिनय. ५५ पञ्चावन्नमा वत्कृत्वना दश प्रकार कहे . १ परिनावित, सत्य,३ मधुर, सार्थक, ५ परिस्फुट, ६ परिमित, ७ मनोहर, चित्र, ए प्रसन्न, १० नावानुगत. ५६ बपन्नमा नापाना प्रकरो ,ते कहे . १ संस्कृत, २ प्राकृत, ३ अपभ्रंशी, ४ पैशाची, ५ मागधी, ६ शौरसेनी. ५७ सत्तावन्नमा पमित्यना पांच दो , ते कहे . १ वक्तृत्व, २ वादिल, कवित्व, ४ आयामत्व, ५ गमत्व. ५७ असावन्नमा वादना चोविश नेद कहे जे. १ उत्पत्ति, २ समा, ३ अयति, ४ सना, ५ वाद, पद, ७ प्रतिपद, प्रमाण, एप्रनेद, १ प्रसन्न, ११ प्रत्युत्तर, १२ ३ २७ ·IM , २२० सोप्रकारना रत्नोना नेद. दूषण, १३ जूषण, १५ उपन्यास, १५ अनुमोद, १६ आदेश, १७ निर्णय, १७ ग्रंथनि श्चय, १ए निश्चय, २० स्थान, २१ अर्थातर, २३ समता, २३ जय, २४ पराजय. एए गणशामा दर्शनना ब दो बे,ते कहे . १ माहेश्वरदर्शन, ५ ब्राह्मदर्शन, ३ सांख्यदर्शन, ४ बौधदर्शन, ५ जैनदर्शन, ६ चार्वाकदर्शन, ६० सामा माहेश्वर दर्शनना पांच'नेद , ते कहे जे. १ विशेष, ५ शिवधर्म, ३ पाशुपत्त, ४ कासमुख, माहाव्रतिक पर्यंत, हवे तेनाज बीजी रीतें पांच नेदें कहे . अयोविशेषशिवधर्म, १ शैव, २ पाशुपत, ३ फलमुख, माहाव्रत, ५ ब्रह्मचर्य. ६१ एकसमा ब्राह्मणना लक्षण दश प्रकारें कहे जे. १ प्रमाण, २ संस्कार, ३ क म, ४ वर्चन, ५ ब्रह्मचारी, ६ गृहस्थ, ७ वान प्रस्थ, ए यति, १० ब्रह्मपर्यंत. ६ बासमा सांख्य शास्त्रना चार नेद कहे . १ तत्त्व, प्रमाण,३ प्रकार, सर्वात्मा. ६३ त्रेसमा बोधमतना दश नेद ,ते कहे जे. १ सौगत, सर्वद,३ परिगत, वि हार,५ प्रमाण,६ प्रनेद, प्रमोद, शौर्य,ए त्रिकयोगाचार,१७ आध्यात्मिकमोपर्यंत, ६४ चोसमा जैनमतना सात प्रकार ,ते कहे . १ सर्वज्ञ, धर्म,३ तत्त्वार्थ, ४ प्रमाण, ५ प्रतिना, ६ नेद, ७ सिमपर्यंत. ६५पांसमा चार्वाकना चार नेद ,ते कहे . १ तत्त्वार्थ,श्प्रमाण,श्मनेद,प्रमोद. ६६ सम्मा विचारना चोवीश नेद ,ते कहे . १ विद्या, विज्ञान, ३ विनोद, ४ कला, ५ कवित्व, ६ वक्तृत्व, ७ गीत, नृत्य, ए वाद्य, १० देश, ११ काल, १२ पात्र, १३ प्रमेय, १४ पर्याय, १५ जय, १६ रस, १७ वाद, १७ अभिनय, १ए धर्म, २ण्यर्थ, २१ काम, २२ मोद, २३ प्रमाण, २४ लोकवादपर्यंत. ६७ सदसम्मा गुरुत्वना दश नेद , ते कहे १ वंश, २ झान, ३ पद, ४ शौर्य, ५ सत्त्व, ६ दान, ७ बल, G जय, ए संतान, १० स्वगुण. ६७ अडसमा चरितना चार नेद कहे . १ मानवचरित, २ दानवचरित, ३ वीरविलासचरित, ४ गुणप्रख्यापन चरित. ६ए उगण्योतेरमा राज्यपालनना पांच नेदो जे, ते कहे . १ धर्मपालन, ५ राज्यपा लन, ३ नूमिपालन, ४ प्रजापालन, ५ नीतिपालन. 30 सित्तेरमा उत्तमपणाना सात नेदो , ते कहे . १ वय, ५ कुल, ३ शील, ध रूप, ५ पद, ६ ज्ञान, प्रयोग, ७१ एकोतेरमा शक्तिना नव नेद , ते कहे . १ ज्ञानशक्ति, ५ धर्मशक्ति, ३ दान ·, सोप्रकारना रत्नोना नेद. २११ शक्ति,धमंत्रशक्ति, ५ कामशक्ति, ६ अर्थशक्ति, उ युद्धशक्ति, ७ व्यायामशक्ति,ए देशशक्ति. ७२ बहोतेरमा अहंकारना आठ प्रकार , ते कहे . १ शान अहंकार, २ दान अहंकार, ३ बल अहंकार, धर्म अहंकार, ५ काम अहंकार, ६ इव्य अहंकार, शत्रु मारण अहंकार, समारंन अहंकार. ७३ त्रहोंतेरमा वात्सल्यना चार नेद , ते कहे . १ देववात्सल्य, र सशुरुवात्स व्य, ३ मित्रवात्सल्य, ४ वनन पुरुष वा पदार्थy स्नेहनेलीधे वात्सल्य. उ4 चम्मोतेरमा प्रातिना आठ नेदो , ते कहे . १ ज्ञानप्राप्ति, ५ धर्मप्राप्ति, ३ बलप्राप्ति, ४ कामप्राप्ति,५ विज्ञानप्राप्ति, ६ पात्रसंग्रहप्राप्ति, ७ सर्वार्थ, राज्यप्राप्ति. ७५ पंच्चोतेरमा शौर्यना चोवीश नेद , ते कहे . १ स्नानशौर्य, ३ मनःशौर्य, ३ शब्दशौर्य, ४ प्रताप, ५ उदय, ६ प्रतिना, ७ तेज, ज्ञान, ए संग्राम, १७ जय, ११ साहस, १२ प्रतिपन्न, १३ शरणागत, १५ प्रमोद, १५ प्रबोध, १६ आझा,१७ उद्यम, १७ अर्थ, १ए आचार, २० बल, २१ कीर्ति, २२ लक्षण, २३ व्रत, २४ आपदाशौर्य, ७६ बोतेरमा बलना दश प्रकार कहे . १ वाग्बल, कायबल,३ बुधिबल, स्थान बल, ५ सुहद्दल, ६ शकुनबल, ७ देवताबल, धनबल, ए मंत्रबल, १० सैन्यबल. ७७ सत्त्योतेरमा आझाना दश जेद ,ते कहे . १ ज्ञान, २ बागम, ३ प्रताप, ४ ऐश्वर्य, ५ वाक, ६ परिश्रम, ७ निश, रति. असोतेरमा संग्रहना नव नेद ,ते कहे . १ ज्ञानसंग्रह,श्पात्रसंग्रह,मित्रसंग्र ह, पनियोगसंग्रह,५ बलसंग्रह,६ जयसंग्रह, धर्मसंग्रह, ज् श्रुतसंग्रह, ए गुणसंग्रह. ७ए गण्याएंशीमा परिजेदना पांचनेद , ते कहे . १ अलदित, ५ सदित, ३ मानसिक, ४ वाचक, ५ कार्मण. Go एंशीमा प्रजुत्वना पांच भेद , ते कहे . १ ज्ञानप्रमुख, २ अक्ष्यप्रमुख, ३ शौर्यप्रनुस, ४ स्थापनाप्रनुस, ५ प्रदानप्रजुल. ७१ एक्याशीमा लब्धिना यात नेद जे. ते कहे . १ अणिमा, २ मणिमा, ३ ग रिमा, लघिमा, ५ ईशित्व, ६ वशित्व, उ प्राप्ति, प्राकाम्य. ब्यासीमा दिव्यना दश नेद ,ते कहे . १ जल, २ अग्नि, ३ घट, ४ कोश, ५ विष, ६ माष, ७ तांउल, फल, ए तुल, १० सुतस्पर्श. ३च्याशीमा अपराधना दश नेद ,ते कहे . १ अदनंग,श्नृपवध,स्त्रीवध,ध्वर्ण संकर,५ परस्त्रीगमन,६ चौर्य, पतिविनानो गर्न, ७ दंमपारुष्य, ए वाक्य, १० गर्नपातन, ·, , | १२ देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. G४ चोराशीमा उत्तमकारिगरना र नेद ,ते कहे . १ बारामिक, २ मणिकार, ३ स्वर्णकार, ४ कांस्यघाटक, ५ दारुकत्, ६ कुंजकार. G५ पंचाशीमा मध्यम कारिगर पुरुषोना ब नेद ,ते कहे . १ खूदार, २ सलाट, ३ कडिया, ४ यंत्रवाहकशोडिक, ५ तंतुवायी, ६ हजाम, ७६ बाशी अधम कारिगर पुरुषोना ब नेद ,ते कहे जे. १ धोबी, चमार, ३ नट, ४ चरट, ५ खारवा, ६ कैवर्तक ते जिल्ल, ७ सत्त्याशीमा उत्तम प्रकृतिवाला कारिगरना बजेदो डे,ते कहे . १ हजाम, सोनी, ३ खत्री, ४ कांस्यघडनार, ५ सुतार, ६ कुंजार, अध्याशीमा मध्यम प्रकृतिवाला कारिगरना न नेद ,ते कहे . १ पारामिक एटले माली, ३ मणियार, ३ दरजी, ४ कक, ५ चितारो, ६ पालखी उपाडनार नोई. नए नेवाशीमा अधमप्रतिवाला कारिगरना ब द जे, ते कहे . १ चमार, २ म धपाडनार, ३ नट, ४ निन्न, ५ बुहार, ६ पाराधि. ए नेवुमा नारुना नव नेद , ते कहे . १ घांची, मोची, ३ घांडा, ४ धोबी, ५ लुहार, ६ दरजी, ७ माजी, G निन्न, ए गोवाल. ए नव नारुकना नाम जाणवा. ए? एकापुमा कारुना नव नेद , ते कहे . १ कांदविक, ३ कौटुंबिक, ३ कुंना र, ४ सोनी, ५ माली, ६ तंबोली, ७ हजाम, ७ कालिक, ए गांधर्व घायक. एर बाणुमा शब्दना पांच नेदो , ते कहे . १ वीणानो शब्द, २ सतारनो शब्द, ३ वंशशब्द, ४ मादलनोशब्द, ५ करतालनो शब्द. ए३ व्यापुमा धान्यना त्रण नेद बे, ते कहे . १ शीर्शक, २ शंबा, ३ घंटक. एचचोरापुमा शाकना चार नेद ,ते कहे . १ कंद शाखा, २ पत्र, ३ पुष्प, फल. एप पंचायुमा मांसना त्रण नेद ,ते कहे जे. जलचरमांस,श्थलचरमांस,श्खेचरमांस, ए६ बन्नुमा रसना ब नेद ,ते कहे . आम्ल, मधुर,३ तीक्ष्ण, कषाय,एकटु. गाथा प्रास्ताविक . आहारनिमित्तेएणं,वेसाए घर माग ॥धम्मलानंतु जा जाणई, दवलानं विमग्गिय ॥ १ ॥ माणगएणं मुणिणा, पडिया तिण तहिं ॥ हिरणाणं तु कोडी, वेसाए बग्ग तया ॥ इति माहानिशीथे ॥ साकादिवेसणासत्ती, नंदीसेणे मु णीसरे ॥ जीविए सागिहे बासी, दसणं पडिबोहिवं. इति शतरत्नसंग्रहः समाप्तः ॥ हवे वासुदेव, तीर्थकर थने चक्रवर्ती तथा बलदेव, ए चार पदवीवाला जीवो देवता तथा नारकीथी थाव्या उपजे पण मनुष्यमांथी आवे नही. १ चक्रवर्ती तथा बलदेव, ए बेदु चारे निकायना देवोमांथी आवी उपजे. , ·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. २१३ ३ तीर्थकर तथा वासुदेव, ए बेहु वैमानिक देवोमांथी आवी उपजे. ३ चक्रवर्तीना जे पांच मनुष्य रत्न ,ते सातमी नरक,तेउकाय,वायुकाय,तिर्यंच अने मनु ष्य तथा अनुत्तर विमान,एटला स्थानकथीयाव्या न होय,शेषस्थानकथीभाव्या होय. तथा दाथी अने अश्व, ए वे तिर्यचपंचेंश्यि रत्न , अने सात एकेंड्रिय रत्न ने एमनी उत्पत्ति यथासंनवपणे जाणवी. कया जीव नरकें जाय? कयो जीव कयी नरकें जाय ? बादुव्याश्रयी विशेष कहे. संझिपंचेंड्रिय पर्याप्त संख्या १ असंही पंचेंड्रिय तिर्यच १ व्याल सर्प प्रमुख. ता वर्षायुवाला एवा मनुष्य पहेली नरक सुधी जाय. २ दाढाला सिंह वाघ प्रमुख. श्रने तिर्यंच मरी नरकें जाय गर्मज तुजपरिसर्प,गोह,नो ३ गृध्र पदी प्रमुख. तेना आचरण कहे . लीयादि बीजी सुधीजाय. जलचर मत्स्य प्रमुख. १ मिथ्यात्वी जीव. गर्नजपंखीत्रीजीनरकेंजाय. एटला जातिना जीव प्रायः २ माहा आरंज करनार. सिंह प्रमुख चौपदजीवचो घणुं करी नरकथी यावे अने ३ घणा परिग्रहमां आसक्त. थी नरक सुधी जाय. पाना पण मरीने नरकेंज जा ४ घणो लोनी होय. ५ गर्नजनरःपरि सर्प पांचमी य, परंतु तेनो नियम नही. के ५ शुनकिया रहित होय. नरक सुधी जाय. म के को को जीव नरक ६ पापरुचि जीव होय. ६ स्त्रीरत्न बही नरकें जाय. थीभाव्या पली जातिस्मरणा ७ रौश्परिणामी होय. ७ गर्नजमनुष्य,गर्नज मत्स्य दिसामग्री समकित पामीने कृतघ्नउष्ठ परिणाम वालो.उत्कृष्ट सातमी नरकें जाय. गुनगतिमां पण जाय जे. संख्याता बायु वाला मनुष्य मरीने चारे गतिमां जाय, परंतु वजषननाराच संघय एवाला कोई कोई मनुष्य पांचमी सिगतिमां पण जाय ,ते कहे . १ मनुष्यजाति सामान्यथी जघन्य एक बे र तापसादिसिंगें एक समयें. अने उत्कृष्ट १०० एक समयमां सीजे.अ ३ साधुलिंग एकसमयें. १०न ने विशेषथी वेद आश्रयी आ प्रमाणें सीजे. हवे जघन्य मध्यम अने उत्कृष्ट अवगाह २ स्त्रीलिंगें वीश सीजे. ना आश्रयी मोद जवान कहे जे. ३ नपुंसकलिंगें दश सीजे. १ लघु बे हाथनी अवगाहनायें. ४ पुरुषलिंगें १0 सीजे. २ मध्यम अवगाहनायें. १०० हवे ग्रहस्थादिक लिंगाश्रयी एक सम ३ उत्कृष्ट पांचशे धनुष्यनीअवगाहनायें | यमा केटला सीजे ते ? कहे . १ कर्वलोक मेरुचूलिका नंदनवन प्रमु० १ गृहस्थलिंगें एक समय ४ अधोलोक ते अधोग्रामादिकथी. H ·व ६ ३२४ देवादिक संबंधि आमु प्रमुखना यंत्रो. ३ तिर्यक लोकथी एक समयें. १०७ १० अपकायथी आव्या. १ समुज्जलमांथी एक समयें. ११ वनस्पतिथी अाव्या. । शेष इह नदी प्रमुखमाथी. ३१३ तिर्यचपंचेंश्यि पुरुषथी आव्या. १० हवे कई गतिमाथी आवेला मनुष्य एक स १३ तिर्यंच स्त्रीथी पाव्या. मये केटला मोदे जाय ? ते कहे जे. १५ मनुष्य पुरुषथी आव्या. १० १ नरकगतिथी थाव्या. १० १५ मनुष्य स्त्रीथी आव्या. १० शतिर्यंच गतिथी आव्या. १० १६ जुवनपतिनी प्रत्येक निकायची. १५ ३ मनुष्यगतिथी याव्या. २०१७ जुवनपतिनी देवीथी धाव्या. ४ देवगतिथी आव्या. १०७ १७ व्यंतर देवोथी अाव्या, ५ रत्नप्रनाथी आव्या. १०१ए व्यंतर देवीथी याव्या. ६ शर्करप्रनाथी आव्या. १०/२० ज्योतिषी देवोथी याव्या. १० ७ वालुकाप्रनाथी आव्या. १०१ ज्योतिषी देवीथी पाव्या. G पंकप्रनाथी आव्या. ४२ वैमानिक देवोथी आव्या. { ១០ ए पृथ्वीकायथी आव्या. । २३ वैमानिक देवीथी आव्या. , D ५ २० चक्रवर्तीना चौद रत्ननां नाम तथा लंबा आदिक प्रमाश तथा तेनाथी थतां काम. एकेंख्यि. प्रमाण. जे कार्य करे ते कहे बे. पंचेंडिय. गुं कार्य करे. वासुदेव देहमान. चकरत्न. वामप्रमाण. वैरीनुमस्तक दे. पुरोहित. शांतिकर्मकरे. चक्ररत्न.साते जे बत्ररत्न. वामप्रमाण. म्लेचना मेघनो निरोध.अश्वरत्न. महापराक्रमीधनुष्यर कालें । दमरत्न. वामप्रमाण. वांकीनूमिने समीकरे.गजरत्न. महापराक्रमी खड्गरत्न.त्पन्न थ चर्मरत्न. वे हाथप्रमाणशाली प्रमुखने उत्पन्न सेनापति चारखंमजिते कौस्तुन.या होय, खगरत्न. वत्रीशअंगुल.संग्राममांशक्तिवंतहोयगृहपति घरयोग्यकामगदारत्न. ते काल कांगिणी. चारवं.लांबु. वैताढयनीनीतेमांमला वार्तिक. नदीना पुल. वनमालाना पुरुष मणिरत्न. चारचं.लांबु. बारयोजन उद्योत करे.स्त्रीरत्न. महारूपवंत. शंखरत्न. प्रमाण. ए एकेकुं रत्न एक हजार यददेवोयें अधिष्ठित होय,अने बे हजार देवो चक्रवर्तीनी बे बायें अधिष्ठित होय सर्व मती शोज हजार देवो चक्रवर्तीनी सेवा करे. एमांच करत्न, खड्गरत्न, बत्ररत्न अने दमरत्न. ए चार आयुधशालामां उपजे. तथा मणिरत्न, सुवर्णकांगिणीरत्न अने चर्मरत्न, ए त्रण मारमा उपजे. अने हस्ती तथा अश्व, ए बे वैताढ्य पर्वतमा उपजे. जंबधीपमा जघन्यथी चार चक्रवर्ती होय, तेवारें बपन्न रल ·देवादिक संबंधि आयुप्रमुखना यंत्रो. ३१५ होय अने उत्कृष्टथी अहवीश विजयना तथा एक बरतनो यने एक ऐरवतनो मती त्रीश चक्रवर्ती होय, तेवारे १२० रत्न होय. हवे सिमशिलानुं स्वरूप कहे जे. हवे पूर्वनुं प्रमाण कहे . १ सर्वार्थलिक विमानथी बार योजन उंची. चोराशी लाख ने चोराशी लाखें गुणतां २ कोश्क आचार्य कहे , के सर्वार्थसि ७०५६000000000 एटलो आंका ६ विमानथी बार योजन लोकनो बेहडो. वे तेटला वर्षनी एक पूर्वमा संख्या जाणवी. पीस्तालीश लाख योजन लांबी पहोली. निगोदनु स्वरूप कहे . ४ अढीदीपमां पिस्तालीश लाख योजन प्रजे गोलाकारें निगोदनो समुदाय, तेने माण मनुष्यनी वस्ति ने अने जे मोद गोलो कहीयें. तेवा असंख्याता गोला जाय , ते पण मनुष्यज जाय , चौद राजलोकमाने सर्व समश्रेणी जाय , माटें जे २ एकेक गोलामा असंख्याती निगोद ले. स्थलथी जाय तेज स्थलें जर तिहां ३ एकेका निगोदमां अनंता जीव जाणवा. सिशिलामा रहे. हवे वनस्पतिने विषे अनंतकायनो सं ५ वच्चमा आठ योजन जाडी. नव कहे . ६ बेहडे माखीनी पांख सरखी पातली . १ सर्व जातिनी वनस्पतिनो प्रथम जगतो ७ वर्णे अर्जुन सोना सरखी . अंकूरो अनंतकाय होय. G स्फटिक रत्ननी पेरें मिर्मल उज्ज्वल . २ पड़ी ते अंकूरो वधतो वधतोप्रत्येक रूपें ए उत्तान बत्राकारें . अथवा घृतथी नरे अथवा साधारण रूपें थाय. ली जेवी कचोली दोय, तेवे श्राकारें . हवे एकेंशियपणुं कोण जीव पामे? ते कहे जे. १० सिमशिलानी ऊपर एक योजन बेहडे १ जेनें मैथुननी इवा घणी होय, लोकनो अंत ने. तिहां एक कोशनो बजेमा अज्ञानपणुं घणुं होय. हो नाग ३३३ धनुष्यनी उपर बत्रीश पं ३ जे घणो बीकण दोय. गुलमां सर्व सिघना अनंताजीव रह्यावे. अशाता आवे थके घणो कायर होय. अथ त्रेवीश पदवीनां नाम. . १ चक्ररत्न. १ बत्ररत्न. ३ दंगरत्न. चर्मरत्न. ५ खगरत्न. ६ मणिरत्न. कांगणीरत्न. Gसेनापतिरत्न. ए गायापतिरत्न, १३ गजरत्न. १० वार्षिकरन. १४ स्त्रीरत्न. ११ पुरोहितरत्न. १५ तीर्थकरपदवी. १२ यश्वरत्न. १६ चक्रवर्ती पदवी.

·, २२६ देवादिक संबंधि आयु प्रमुखना यंत्रो. १७ वासुदेव पदवी. १ए केवली पदवी. १ श्रावक पदवी. २३ मंमलिक पदवी. १७ बलदेव पदवी. २० साधु पदवी. २२ समकित पदवी. हवे कवीगतिथी निकल्या जीवो, ए त्रेवीश मांहेली कयी पदवी पामे ? ते कहे जे. १ पहेली नरकना निकट्या जीव, एकेंडी रत्ननी सात पदवी न पामे बाकी शोल पामे. २ बीजा नरकना निकल्या जीव, एक चक्रवर्ति पदवी वर्जिने बाकी पन्नर पदवी पामे. ३ त्रीजा नरकना निकल्या जीव, वासुदेव बलदेव ए बे टाली बाकी तेर पदवी पामे. ४ चोथा नरकना निकल्या जीव, एक तीर्थकर वर्जी बाकी बार पदवी पामे. ५ पांचमा नरकना निकल्या जीव, केवली वर्जी बाकी अगीयार पदवी पामे. ६ बहा नरकना निकल्या जीव एक साधु टाली बाकी दश पदवी पामे. ७ सातमा नरकना निकल्या जीव, हस्तिरत्न, अश्वरत्न. समकेत ए त्रय पदवी पामे, नवनपति, वाणव्यंतर अने ज्योतिषी एत्रण निकायमांथी निकलेला जीव, एक वासुदेव बीजो तीर्थकर एबे पदवी न पामे शेष एकवीश पदवी पामे. ए टथिवी, अप्प, वनस्पति, पंचेंख्यितिर्यंच अने मनुष्य ए पांचमांथी निकल्या जीवो, चक्रवर्ती, वासुदेव; बलदेव अने तीर्थकर ए चार वर्जी शेष उगणीश पदवी पामे. १० बेंडी, तेंडी अने चौरिडी एत्रण विकलेंडी मांहेथी निकल्या जीवो चार उत्तम पुरुष अने पांचमी केवलीनी पदवी टाली शेष अढार पदवी पामे. ११ अनि अने वायुकायमांथी निकल्या जीवो सात एकेंडीरत्न आठमो दस्तिरत्न अने नवमो अश्वरत्न ए नव पदवी पामे. १२ सौधर्म तथा ईशान देवलोकना निकल्या जीव सर्व त्रेवीश पदवी पामे. १३ त्रीजाथी थाउमा देवलोकना निकल्या जीव,सात एकेडी टाली शेषशोल पदवी पामे. १ए नवमा देवलोकथी मामी नवग्रैवेयक पर्थतना निकल्या जीवो,सात एकेंभीरत्न श्रा मुं हस्तिरत्न अने नवमुं अश्वरत्न वर्जी शेष चौद पदवी पामे. १५ पांच अनुत्तरथी आवेला जीवो चौदरत्न तथा वासुदेव टाली शेष आठ पदवी पामे. दवे विमान प्रमुख पदार्थ जे आंगुलें करी३ शरीरने उत्सेधांगलें करी मापीयें. मवी, ते कहे . हवे ए आंगुलना प्रमाण कहे जे. १ घर, कूवा, तलाव प्रमुख जे वस्तु ते १ सर्वथी पहेला सूक्ष्म परमाणु कहीयें. सर्व आत्मांगुलें करी मापीयें. २ एवा अनंता सूक्ष्म परमाणुयें एक ५ पृथ्वी,पर्वत, विमान प्रमुख जे जे ते सर्व बादर परमाणु कहीयें. पदाथों प्रमाणांगुलें करी मापीयें. ३ आठ बादर परमाणुयें जे सूर्यना ताऐं ·देवादिक संबंधि अयु प्रमुखनो यंत्रो. ३१७ जाली प्रमुखमां नजरें देखाय, एवा कपी ३ गोवरना बाणामां जेटली जातिना जीव याने कवरेणु अथवा रथरेणु कहीये. यावी उपजे, ते सर्व एक योनिनाजावा ४ आव ऊर्ध्वरेणुयें एक त्रसरेणु थाय. हवे पांत्रीश घारमा प्रत्येक दमकें जीवोना ५ आठ त्रसरेणुये देवकुरु देवना युगली कुलनी संख्या कही ,तेनो शरवालो करीयें, या मनुष्य संबंधी एक मोवालानी तेवारें १ ए७५000000 थाय. यद्यपि उप अणी थाय, तेने वालाग्र कहीये. जवानी योनि एकजने पण तेमा कमी ६ बाट वाला एक लीख थाय. क्रीडा प्रमुख घणां कुल आवी उपजे जे. ७ श्राउ लीखें एक यूका थाय. हवे जूदी जूदी योनिनां स्वरूप कहे जे. ७ बाट यूकायें एक यव थाय. १ देवता एकेंझ्यि,नारकीने संवृत योनि. ए आठ यवें एक नत्सेधांगुल थाय, २ विकलेंझ्यि, संमूर्हिमपंचेंड्रिय, तिर्यच १० नत्सेधांगुलें एक पग थाय. अने मनुष्यने विवृत योनि होय. ११ वे पगें एक विलस एटले वेंत थाय, ३ गर्नज पंचेंक्ष्यि तिर्यंच तथा मनुष्यने १२ बे विलसे एक हाथ थाय. मिश्र ते संवृत,निवृत, बेदु योनि होय. १३ चार हाथें एक धनुष्य थाय. ४ देवता, नारकीने अचित्त योनि होय. १४ बे हजार धनुष्ये एक कोश थाय. एगर्नज तिर्यंच तथामनुष्यने मिश्रयोनिजे. १५ चार कोशें एक योजन थाय. बाकी सर्व जीवने सचित्तादित्रयोनिने. हवेप्रमाणादि अंगुल कहे. ७ नारकीने शीत कष्ण ए बे योनि जे. १ चारशें उत्सेवांगुलें एक प्रमाणांगुलथाय. ७ देवता अने गर्नज तिर्यंच पंचेंडीय तथा बे उत्सेधांगुले श्रीमहावीर नगवाननु मनुष्यने मिश्र योनि होय. एक यात्मांगुल कहेवाय. ए पृथ्वी, अप, वायु, वनस्पति तथा सं ३श्रीषनदेवजीअनेजरतचक्रवर्ती-शरीर. मूर्बिम तिर्यंच अने मनुष्यने त्रण योनि. १२० प्रमाणांगुल प्रमाण जाणवू. १० तेउकायने एकज कृष्ण योनि होय. हवे सर्व जीवोने उपजवानी योनि चोराशी हवे मनुष्यने योनि विशेष कहे जे. लाख ,तेसर्व प्रथम पांत्रीश धारमांकहेली १ शंखावती योनिमां पुत्र मरण पामे. जे, अहीं तेनुं स्वरूप लखीयें बैयें. २ शंखावा योनि स्त्रीरत्ननेज होय. १ जे जीवोनी उपजती वखतें वर्ण, गंध, ३ कूमोन्नत योनि ते काचबाना पुरानी पेठे रत, स्पर्श एक बीजाना परस्पर सरखा उंची दोय पेट वधे नही, ए योनिमांथ होय, तेवा सर्व जीवोनी एकज योनि जे. रिहंत, चक्रवर्ती, वासुदेव, बलदेव उपजे. ५ उपजवानां स्थानकने पण योनि कहीये. वंशना पान वे नेलां करीयें एवे थाकारें ·आयु कही ३२७ दवादिक संबंधि आयु प्रमुखनो यंत्र. जे योनि होय ते त्रीजी वंसीपत्ता योनि कालें उदय आवे, तेनी वचमांनो काल कहीये. एमांशेष सामान्य मनुष्य उपजे. ते अबाधाकाल कहेवाय. हवे बायुसंबंधि विशेष कहे जे. ५ अंतसमयें आयु पूर्ण थये जाव एक स १ बांधवानी वेलायें बंधकाल आयु कहीये. मय प्रमाण जुगति करे अथवा चार २ आयु बांध्या पबीजेटलो काल वचमा पांच समय प्रमाणनी वक्रगति करे. जदय न आवे,तेने आबाधाकाल कहीयें. दवे ए बेहु गतिमा निश्चय व्यवहारनयें क ३ आयु पूर्ण पाय ते अंतसमयायु कहीये. री परनवर्नु थान उदय थावे थने ४ घणो काल नोगववा योग्य आयुने सर्व परनवनो आहार होय ते कहे . प्रदेशे उदेरी स्वल्पकाल नोगववा योग्य १ जुगतिमा पहेले समयें परनवर्नु आ करेसमकालेंनोगवे तेनेअपवर्तनकहीये. उखुं अने परनवनो आहार नद्यावे. ५ जेटला कालनो बांध्यं तेटलोज जोगवे २ वक्रगतिमां बीजे समय परजवनुं आ तेने अनपवर्तन नखं उदय आवे, अने एक समयनी जे कारणे करीबआयु घटे,तेनपक्रमायु. वक्रगतिमां बीजे समय थाहार करे. ७ कोइ कारों आयु न घटे ते निरुपक्रमायु. ३ बे समयनी वक्रगतिमांत्रीजे समय था हवे बंधकालजे जीवने जेटलो होय,ते कहेजे. हार करे. एक समय अणाहारी दोय, १ देवता, नारकी, असंख्याता वर्षायुवाला त्रण समयनी वक्रगतिमा चोथे समयें युगलीया मनुष्य तिर्यंच ए सर्व ब मास थाहार करे. बे समय अनाहारी दोय. आयु रहे, तेवारें परनवर्नुबानबांधे. ५ चार समयनी वक्रगतिमां पांचमे समयें २ संख्याता वर्षायु वाला एवा तिर्यंच मनु आहार करे.त्रण समय अनाहारीहोय. ष्य निरुपक्रमायु वाला ते त्रीजो नाग ६ एक समयनी वक्रगतिमां बेहु समय घायु बाकीरहेतेवारें परनवनुयायु बांधे. ३ सोपक्रम आयु वाला मनुष्य तिर्यंच हवे आयुधाश्रयी कहे . त्रीजा नागथी उर्बु शेषायु रहे थके अ ७ जे आयु बांधवा समयें यथायोग्य ढी थवा नवमो नाग, अथवा सत्तावीशमो लुं बांध्यु, ते देशकाल अध्यवसाय या नाग अथवा अंतर्मुहूर्त आयु शेष रहे, श्रयी घटे, तेने अपवर्तनायु कहीयें. तेवारें परजव, आयु बांधे. जे आउखु पहेलु घणुं निकाचितबंधे ४ आउखानो जेटलो नाग बाकी रहे थके करी बांध्यु, ते अवश्य जोगवर्बुज जो नवा आनखानो बंध पडे, पडी जेटले इयें तेने धनपवर्तन वायु कहीयें. ए जे उत्तम पुरुष जेवा के चक्रवर्तीच, आहार लीये.

·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखनो यत्र. २ए मशरीरी तेज नवें मोद जावा वाला सीखाईमरे ते निमित्त मरण कहीयें. एवा मनुष्य, तेमज देवता तथा नार ३ ख तृषाथी मरे,अथवा घणो आदार क की अने युगलीया मनुष्य तथा तिर्य रवाथी मरे ते आहार मरण कहीये. च ए सर्वनुं निरुपक्रम आउ होय. ध शूलीथी, विषमवेदनाथी,पेट उखवाथी १० जे अध्यवसायें अथवा विष प्रमुखें क मरे ते वेदना मरण कहीयें. री आउ घटे, ते अध्यवसाय प्रमुख ५ पेटमां कटारी मारी मरे,पाणीमांहे पड़ी उपक्रम कहीयें, अने ए उपक्रमथी वि मरे, ते पराघात मरण कहीयें. परीत ते अनुपक्रम कहीयें. ६ विषकन्या फरसथी मरे, सर्प विंबी प्रमु हवे सात प्रकारे आयु घटे,ते कारण कहे . खनामसवाथीमरे,तेफरसमरण कहीये. १ राग शेषथी तथा स्त्रीना स्नेहथी मरे, ते ७ घण श्वासोवास आव्याधी मरे थोडा अध्यवसाय मरण कहीये. श्वासोवास आव्याथी मरे, ते आपपाण २ ताजणा प्रमुख शस्त्रथी मरे, अथवा फां मरण कहीये. हवे कुबेरदत्ता साधवीय बालकनी बागल बढार नात्रां पोतानां गायां, तेनां नाम कहे जे. प्रथम बालकनी साथै ब सगपण कहे जे. हारो काको थयो ते महारा काकानो व १ पोतानीमाताना उदरमांथी ए बालकनो ली एबाप थाय माटें महारो दादो थयो. जन्म थयो ने माटें जाइ थयो. ५ वली पहेला महारी शोक्यनो ए दीकरो २ नाइनो दीकरो थाय माटें नत्रीजो थयो. हतो माटें महारो पण दीकरो थयो ३धणीनोन्दानो नाथाय माटें देवरथयो. ६ महारी सासुनो धणी थाय ने तेमाटे म ४ शोकनो जण्यो ले माटे दीकरो थयों. हारो ससरो पण थाय. ५ बापनो जाइ थाय, माटेंकाको थयो. हवे कुबेरदत्ता गणिकानी साथें बनातरां ६शोकनादीकरानोदीकरोमाटें पौत्रो थयो. केवी रीतें थाय? ते लखीयें बैयें. हवें कुबेरदत्त नाश्नीसाथें बनानांथयांतेकहे १ एनी कुखें जन्मी बु माटे माता थाय. १ बेहु जण एकज माताना उदरथी उपना २ महारा धणीनी माताथाय माटेसासूबे. बैये ते माटे महारो नाइ कहेवाय. ३ महारा नाश्नी स्त्री थायमाटेंनोजाइने. २ फरी महारी मातानो एधणी थायो २ ते ४ महाराजारनीस्त्री थाय ते शोक्य कहीये. माटें महारो बाप कहेवाय. ५महारा काकानीमाताथायतेदादी कहीये. ३ एनी साथें हूं परणी माटें जार थाय. ६ महारी शोषयनो दीकरो ते महारो पण ४ ए पालणामा पोढेलो बोकरो महारा घ दीकरोथयो, तेनी ए स्त्री . ए सगपण पीनो नाइ थाय ने तेथी ते गेकरो म गणतां महारी वढू पण थाय.

·२० देवादिक संबंधि आयु प्रमुखनो यंत्र. ए अढार नात्रां कुबेरदत्ता साधवीयें एकला पोता आश्री पालणामां पोहोढेला बो करानी बागल गाइ संजलाव्यां एवा कुबेरसेना वेश्या तथा ते साधवीनो नाइजेने पोतें परणी हती, ते तथा तेना वीर्यथी जे बालक उत्पन्न भयो ने जेनी पासें साधवी पोते उनी रहीने हालरडा गाय 'बे, ते मली चारे जणना प्रत्येकें एकेकना बढार अढार नात्रां परस्पर एक बीजानी साथे संबंधे थाय, तेवारे सर्व मली बहोंतेर नात्रां थाय, ॥ अथ अशुजध्यानना त्रेशत स्थानक, दृष्टांत सहित कहें . ॥ १ अज्ञान ध्याननी ऊपर, मासतुषनो दृष्टांत जाणवो. २ अनाचार ध्याननी ऊपर, पुत्रने अर्थं चिंताना करनार कोंकण साधुनो दृष्टांत. ३ कुदर्शन ध्याननी ऊपर, नंदमणियार श्रेष्ठीनो तथा सोमिलब्राह्मणनो दृष्टांत. क्रोधध्याननी कपर, कुलवालक, मंखलीपुत्र, पालक तथा नमुचिनो दृष्टांत. ५ मान ध्याने बाहुबलीनो दृष्टांत. ६ मायाध्याने मन्निनाथनो दृष्टांत. लोनध्याननी पर केसरीया लाडु वहोरनार साधुनो दृष्टांत. राग ध्याननी पर त्रण दृष्टांत कहे . तेमां कामरागनी ऊपर मणिरथराजाजे. मयारेहा सतीनी कपर मोहित थयो तेनो दृष्टांत, तथा स्नेहरागनी ऊपर जा नुमंत्री अने सरस्वतीनो दृष्टांत अने दृष्टिरागनी उपर गोष्टामाहिलनो दृष्टांत. ए इषध्याननी कपर धर्मरुचि नंदना वडनो दृष्टांत. १७ मोहध्याननी कपर बलदेव, विष्णु, तथा सङनवसूरिनो दृष्टांत. ११ वाध्याने कपिलकेवलीनो दृष्टांत. १५ मिथ्यात्वध्याने जमातीनो दृष्टांत. १३ मूर्खाध्याने कनककेतुनो दृष्टांत. १४ शंकाध्याने थापाढाचार्यनो दृष्टांत. १५ कांदा ध्याननी कपर मरीचि तथा कपिलादिकनो दृष्टांत, १६ गृहिध्याननी कपर महूरामंगू बने कमरिकनो दृष्टांत. १७ श्राशाध्याननी कपर मूलदेव बने निघूणशर्म ब्राह्मणना संबलनो दृष्टांत. १७ तृष्णाध्याननी कपर अंगारदाहकनो दृष्टांत. १ए कुधाध्याननी उपर संप्रतिराजानो जीव कुमकनो दृष्टांत. २० पंथथ्याननी ऊपर पोतनपुर मार्गगवेषक वल्कलचीरीनो दृष्टांत. २१ पंथें चालवाना ध्याननी ऊपर वरधषु तथा ब्रह्मदत्तनो दृष्टांत. २२ निज्ञ ध्याने चौदपूर्वधर दृष्टांत. २३ नियाणाध्याने संनूतिरुषि झैपदी दृष्टांत. २४ स्नेह ध्याननी जपर मरुदेवीमाता तथा अन्नकजीनी मातानो दृष्टांत. २५ कामध्याननी ऊपर हासा, प्रहासा, लोनितकुमारनंदीनो दृष्टांत.

·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखनो यंत्र. श्र १६ कलुषध्याननी ऊपर उदायिनराजा प्रति अनिची कुमारनो दृष्टांत. २७ कलहध्याननी ऊपर महाशतक श्रावक तथा रेवती श्राविकानो दृष्टांत. श्व युध्यान उपर कूणिक यने चेटकना दृष्टांत.श्पनियुक्ष्ध्याने नरत बाहुवलीनो दृष्टांत. ३० संगध्याने जावदेव नागिलानो दृष्टांत. ३१ संग्रहध्यान उपर मम्मण दृष्टांत. ३२ व्यवहारध्याननी ऊपर राज कुलिपुत्रने अर्थे बेद शोक्योनो दृष्टांत. ३३ क्रयविक्रयध्याननी कपर लोजनंदनो दृष्टांत. ३४ अनर्थ दम ध्याननी कपर वैपायनज्ञषि प्रति साम्ब प्रद्युम्नादिकनो दृष्टांत. ३५ आजोग ध्याननी पर प्रसन्नचंदनो दृष्टांत जेने जाणतां व्रत वीसखां. ३६ आणाईल ध्याने सणाविल साधुनी बहेने वधतुं तेल ली) ते शण थया नो दृष्टांत. ३७ वैरध्यानी ऊपर फरशुराम तथा सुनूमादिकनो दृष्टांत. ३७ वियक्तध्याननी कपर नंदराजार्नु राज्यसेवा वांडनार चाणाक्यनो दृष्टांत जाणवो. ३५ हिंसाध्याननी ऊपर कूपनिक्षिप्त कालसूरियानो दृष्टांत जाणवो. ४० हास्यध्याननी कपर चंडीशचार्य शिष्यने दीक्षा दीधी, तेनो दृष्टांत जाणवो. ४१ प्रहास्याध्याने चंप्रद्योतनें वारतज्ञषीश्वरने निमित्त कहीने वांद्यो, ते दृष्टांत. ४२ पसंध्यानी ऊपर मरुनूति प्रत्ये कमनी पे दृष्टांत जाणवो. ४३ फरुसध्याननी कपर ब्रह्मदत्त प्रतें चुन्नपणीनो अथवा युगबाहु प्रत्ये मणिरथनो दृष्टांत. जयध्याने गजसुकुमालनो विनाश करनार सोमिलने नय उपनो ए दृष्टांतजाणवो. ४५ अप्रशंसाध्याने सकमालना मुखथकी वररुचियें पोतानी अप्रशंसानु ध्यान कीg ते दृष्टांत अथवा रथिकें पोतानुं विज्ञान, कोश्याने देखाड्युं ते दृष्टांत. ४६ परनिंदाना ध्यान अपर कुरंग मुनि निंदाना करनारा चार पकनो दृष्टांत. ४७ परग्रह ध्यान ऊपर सनासमद गोष्टामाहिन्न उलिकापुष्पयें रह्यो, ए दृष्टांत. ४७ परिग्रह ध्याननी ऊपर मुनिपति प्रत्ये कुंचिक श्रावकनो दृष्टांत. भए परपरिवादध्याननी ऊपर सुनश सती प्रत्ये तेनी सासु नणंदनो दृष्टांत. ५० परदूषणध्याननी ऊपर दमयंतीने माकिणीना कलंक चढाव्यानो दृष्टांत. ५१ आरंनध्याननी ऊपर ढंढणा कुमार पूर्वनव राजाधिकारीनो दृष्टांत. ५५ समारंनध्याने मनमाहे कोईक शोक्यना दीकराठे मरण चितवनारा सुसढनो दृष्टांत. ५३ पापानुमोदनध्याननी ऊपर तंउलमत्स्य अंतरमुहूर्त अनुमोदन करे ते दृष्टांत. ५४ अरिजाणध्यान ऊपर वापीनो उद्यान नंदमणियारें चिंतव्यो तेनो दृष्टांत. ५५ असमाधिमरणध्याननी ऊपर स्कंदमूरिनो दृष्टांत.

·श्श्श देवादिक संबंधि आयु प्रसुखनो यंत्र. ५६ कर्मोदय पञ्चयं ध्याननी ऊपर मरणवेलायें विष्णु श्रेणिकादिकनी पेरें दृष्टांत. ५७ दिगारवध्याननी कपर दशान राजानो दृष्टांत. ५७ रसगारवध्याननी ऊपर सुबुधि प्राधान प्रत्यें जितशत्रु राजानी पेठे दृष्टांत. एए शातागारव ध्याननी ऊपर शशीराजानी पेंढ़े दृष्टांत. ६० अविरमणध्याननी ऊपर नृगुपुरोहितना बेदुकुमर थाश्रयी दृष्टांत जाणवो. ६१ अमुत्तिमरण ध्याननी ऊपर ब्रह्मदत्तनो पूर्वनव संनूत यतिनो दृष्टांत. ६२ रूपध्याननी ऊपर चंदप्रद्योतें पटलित अंगारवतीना रूपनो दृष्टांत. ॥ उपदेश रत्नकोश प्रारंजः।। २० गुणवंत पुरुषनो उपकार करवो. १ सर्वदा जीवदया पालवी. २१ उपकारकरीबीजाबागलप्रकाशवोनही. | इंडियोने कुमार्ग प्रवर्तीववी नही. पुखमारूडामासनेवालवनयापवं. ३ इंडियोने धर्ममार्गे प्रवर्तीववी. २३ महोटुंसंकट आवी पडे तो पण कोइ निरंतर धर्मपूर्वक सत्यवचन बोल. नी आगल हाथ मांमवो नही. ५ शील खमन करवू नही. २४ कोइ थापणने प्रार्थना करे तो बति ६ कुशीलीयानो संसर्ग करवो नही केमके शक्तियें प्रार्थनानो नंग न करवो. जेवी संगति होय तेवी बुद्धि पण थाय. २५ पोतामां घणा गुण होय तो पण पो ७ गुरुतुं वचन लोपवू नही. तानी प्रशंसा स्वमुखें करवी नही. जेम गुरु कहे, तेमज प्रवर्त. २६ पुर्जन माणसनी निंदा करवी नही. ए मार्गमा चपलपणे चालवू नही. २७ जेनो जेवो स्वजाव होय ते मूके नही. १नीची दृष्टिराखी जीवय नकरतां चालवू. २७ पोताना धर्ममार्ग चालीयें. ११ पोतानेकुलयोग्य व्यानुसारेंवेशपहेरवो. ए घणी हास्य मस्करी न करवी. १२ वांकीदृष्टिये कोश्नी साहामुं जोवूनही. ३० हास्य न करवाथी गुरुता पामीयें. १३ पोतानी जिव्हा संवरी राखवी. ३१ वैरीनो विश्वास करवो नही. १४ बालपंपाल एटले यछत् यत्नबोलवं. ३५ जे थापणा उपर विश्वास राखे, तेनी १५ अविचारित कार्य न कर विचारीकरवं. साथै कोइरीतें विश्वासघात न करवो. १६पोतानाकुलनोरुडोआचारलोपोनदी. ३३ कोश्नो करेलो उपकार वीसारवो नही. १७ पारका मर्म बोलवानही केमके ते रोष्यो ३४ गुणवंत उपर राची प्रशंसा करीये. थको पोतें मरे अथवा आपणने मारे. ३५ निःस्नेही ऊपर स्नेह न करवो. परंतु १७ कोने कूडं आल देवु नही. मध्यस्थ पणे रहे. १ए कोश्ने आक्रोश वचन कही शापनदेवो. । ३६ पात्रनी परीक्षा करी सुपात्रने दान देवू.

·देवादिक संबंधि आयु प्रमुखनो यंत्र. २२३ सन्मान करवू, केम के सत्पुरुषनो आ| ५२ सर्वको प्रत्ये सरस सकोमल अने थो कलिकालमां त्रोटो . हुँ धर्मसंयुक्त वचन बोलq. ३७ लोक निंदा करे तेवू काम न करवू केम ५३ पोताना शत्रुअनेमित्रनोविनय करवो. के जुतुं बोलवू,चोरी करवी,परदारा से ५४ पोतानी संपत्ति माफक दान देवू. ववी,एथी लोकमां कलंक चढे अने प ५५ पारका गुण शील होय ते वोलवा. प रनवें नरकें जवू पडे.माटे ते न करवू. एअवगुण न वोलवा. ए मंत्रविनाप ३७ पोतानुं साहस सत्त्व बोडवू नही. जो ए महोटुं वशीकरण एम जाणवू. पोतामांसत्त्व होय तो सर्व कारज थाय. ५६ प्रस्तावें बोलवू पण अप्रस्तावें न वो ३ व्यसननी उपर मोहित न था. लवु केम के प्रस्तावें बोल सर्वने गमे. ४० लक्ष्मीक्ष्य थाय तो पण थोडामांथी ५७ घणा माएसमांहे जे उर्जन होय ते यथायोग्य दान थापq ए धीरपुरुषy नुं बहुमान करवं. खड्गधारा समान व्रत जाग. ५ पोताना प्रियनुं विशेष उपकार करवो. ४१ कोइनीसाथै घणो स्नेह न करवो जेटलो एए गुणवंतनी पूजा करवी. स्नेह करीयें तेटलोःखदायी थाय. ६० बीजानी पासें मंत्र बालोच न करवो. ४२ अनीष्ट उपर प्रति दिवस रोषन करवो. ६१ पारके घेर एकला न जq. ४३ को साथै क्वेश न करवो. ६२ स्त्री पतिव्रता धर्म पालवो. ४४ अन्यायथी लक्ष्मी उपार्जवी नही. ६३ जेनी साथै अत्यंत प्रीति करवा वांबी ४५ कुवास कुगकुर वास न करवो. ये तो तेने घेर जमवू. ४६ बालकने प्रियवचनें बोलाववं. ६४ ते मित्रने यापणे घेर जमाडवो. ६७ वैरीने मधुरवचनें बोलाववो जेथी ते सु ६५ मित्रने वस्त्रादिकनुं दान आपQ. ख पामे तो थापणी साथें कलह न करे. ६६ मित्र जे वस्तु आपे, ते लेवी. ४८ घणी लक्ष्मी होय तो पण ते बपोरनी ६७ पोतानी वात मित्र आगल कहेवी. बाया सरखी जाणी अहंकार न करवो. ६७ मित्रनी वात पोते पण पूबवी, एम ४ए लक्ष्मी न होय तो विषवाद न करवो. करवाथी तेनी साथें प्रीति दृढ थाय. सर्वदासमनावें रहेवाथीसंताप न थाय. ६ए कोर्नु अपमान करवू नही. ५०सेवकन वखाण तेनामुख आगल करवां. ७० पोताना गुणनो गर्व न करवो. ५१ पुत्रनां वरखाण तेनी पाउल करवां पए ७१ गर्व करवायी गुणहीन थश्ये. तेना मुंख पागल न करवा. बहुरत्ना वसुंधरा माटें पृथ्वीमा वि चित्र आश्चर्य देखी विस्मय पामबुं नही.

·TAGen. No r.. शशक 90 दिवादिक संबंधि आयु प्रमुखनो यंत्र. ७३ महोई कार्य चारजीने पनी न्हानु क ७५ सर्वजीवने पोता सरखा जाणी कोने रीयें तो लोकमां हांसी थाय. मुहवीये नही राग रोष वाणी नही. ७४ न्हान कार्य आरंजीने पड़ी तेने महोटुं ७६ एप्रमाणे वर्तनारो पुरुष क्यारें खीन करीयें तो लोकमांहे प्रशंसा थाय. थाय सेवटें कम बेदी मोद जाय इति॥ ॥ अथ अष्टनंगी प्रारंजः ॥ १ सुदेव, सुगुरु अने सुधर्म, ए त्रण तत्त्वनुं स्वरूप न जाणे अने साधुधर्म तथा श्रावक धर्म ए बे मांहेलो कोई धर्म न आदरे अने पञ्चरकाण जिनमत अनुष्ठान न पाले ए प्रथम नांगो जावो एनो स्वामी सकल लोकवासी मिथ्यावी जाणवो. २ जिनतत्त्व न जाणे अने साधु धर्म तथा श्रावक धर्म यादरे अने अज्ञानकष्ट मास कृमणादिक पञ्चरकाण पाले ए बीजो नांगो बाल तपस्वी तापसादिकनो जाणवो. ३ झानतत्त्व न जाणे अने बेदु धर्ममांहेलो एक धर्म आदरे पण यथास्थित साधुध मैं मार्ग न पाले प्रतीत न आणे ए न जाणे, न आदरे अने न पालें,एवोत्रीजो नां गो सर्व पासबा, कुशीलीया, संशक्त इत्यादिक नव्य तथा अनव्यादिकनो जाणवो. ४ जिनमत स्वरूप न जाणे तथा वली साधु धर्म आदरे वली यथाबंद पणे साधु मार्गने पाले ए न जाणे, आदरे अने पाले एवो चोथो नांगो उत्सूत्र प्ररूपक अगीतार्थनो ने. ५ धर्मना स्वरूपने जाणे, पण नियमना जयने लीधे बेदु धर्म मांहेलो एके धर्म न आदरे अने व्रत पञ्चरकाण पण पाले नही ए जाणे, न आदरे, अने न पाले एवो पांचमो नांगो श्रेणिक, सात्यकी अने श्रीकृष्ण प्रमुख सम्यकदृष्टियोनो जाणवो. ६ धर्मना स्वरूपने जाणे पण बेहुमांहेलो एके धर्म आदरे नही परंतु नववाड सहित शील प्रमुख पाले ए बो नांगो अनुत्तर विमानवासी देवादिकनो जाणवो. ७ जिनधर्मना स्वरूपने विशद रीतें जाणे अने बेदु धर्ममाहेला एक धर्मने बादरे परंतु निावरणीय कर्मोदयें करी पाली शके नही सातमो नांगो संविझपदीनो जावो. जिनधर्ममां अत्यंत कुशल थको धर्मस्वरूपने जाणे अने आदरे तेमज जिनोक्तधर्म यथास्थित पणे पाले ए जाणे, आदरे अने पाले एवो आतमो नांगो साधु, साध्वी, श्रावक बने श्राविका रूप चतुर्विध श्रीसंघनो जाणवो. ए आवनांगामांप्रथमना चार नांगा मिथ्यादृष्टीना जाणवा अने पाबला चार मांगा सम्यक्दृष्टिनांचे तेमांपाचमो बछो नंगो अविरति सम्यक्दृष्टीनो थने सातमो नंगो देश विरतिनो जाणवो तथा आठमो नांगो देश विरति अने सर्वविरति बेदुनो जाणवो ॥इति॥