·प्रास्ताविक आ विजयदेय माहात्म्य १७ मा सकाना जैन धर्मना इतिहामनी दृष्टिए एक घगो उपयोगी अन्य छे. जैन आचार्यामां विजयदेयसरि ए छेल्टा प्रभावशाली आचार्य गणी शकाय. पमना समयमां जैन यति-समुदायमा अने श्रायक-धर्गमा घणी घटनाओ अने फ्रान्तिओ पई. धार्मिक अने सामाजिक परिस्थितिना अवलोकननी दृष्टिए ए घटनाओनो इतिहास घणो रोचक भने सूचक छे; तेथी प आखो इतिहास आ प्रन्यना बीजा भागरूपे प्रकट करवानो विचार राख्यो छे. तेमां आ आसा ग्रन्यनो सार आपयामां आयशे अने ते साथे विस्तृत ऊहापोह करयामां आयशे. प्रन्यकार श्रीवल्लभ पाटकनो परिचय पण तेमाल अपाशे. तेथी आ भाग फेयल मल अन्य तरीके न प्रकट कराय छे. -जिन विजय नांधा –આ ગ્રંથનું છપામણ ખર્ચ, અમદાબાદ નિવાસી મમ રા. બા. ગરધરલાલ ઉત્તમલાલ પારેખે શેક પ્રેમચંદ દોલતરામના સ્મરણાર્થે મુકેલ મમાંથી, તેના ટ્રસ્ટીઓ તરફથી આપવામાં આવ્યું છે. મહૂમની ઈચ્છાનુસાર પુસ્તક, એના યોગ્ય અભ્યાસીઓને વિના મૂલ્ય આપવાનું ઠરાવ્યું છે. તેથી મેળવવા ઈચ્છનાર, વકીલ કેશવલાલ પ્રેમચંદ મોદી, હાજા પટેલની પિળ, બાદ, એમના ઉપર પિથે જ પુરતું ખર્ચ એકલી મેળવી શકશે. -श्या५३.

·श्रीवलभोपाध्यायविरचितं
जयदेवसूरि-माहात्म्यम् ।
r
"जागरणपिरान १० १९ श्रीविनयदेवगरिगुरुभ्यो नमः ।।
नस्ती स्वस्तिकारफम् । पर्दमानं निर्न नौमि जगतः परममिपम् ॥१॥
7-महंयमानं मिनं नामीति क्रियाम्ययः गुगमध्यम्वधमानं स्वरिन.
:न,संतो-मिरितो, पस तपा तम्। लिमिव ! सस्तीप-सस्तिशमा
"-राति स्याभिस्यन मिलिक-पात, परासम् । तया तमस्ती.
'पयांपरय सरिताना ए विधमानत्वात् । न तु पटामो समयदे,
वाचकरा म प कल्याणादिक्षान्देऽपि, कस्यागादिशयन्दस्य
गपपरवात; मुवर्णादीनामपि पर्यायवाप । केनापि 'कल्याणमस्तु
गर्णमरतु इत्यप्यर्थप्रतीतः । पुनः भूत वर्धमानं ! स्वस्तिकारक-
सस्तीव-शस्विशयन् । पपा परिवशमा केनाप्युपरितः भुवः मन्
र स्वचित् सक्षिकारीस्यास् , या वर्धमानजिनोऽपीति । स्वस्तीय
: इस्यत्र महतरादनिर्देशनात् भव्ययवाएद्वितीयविभक्येक
नामिति वाग्भटषपनात् । भिमलिंगोपमा पुपात फापि प्रयुपते
इवि वाग्भटेन तत्रैव कपितत्वात् । मुर्स पन्द्रमिवालोक्य
बिनोपमादोपोऽपि नेति । ननु मुस्लिीलिगशदान विहाय
प्रयोजनम् । अव्ययशानां नपुंसकलिगत्वात् । नपुंसकस्य च
सन्मैवम्-'प्रशनमाय शदश्य, सावेतो ममणः पुरा । कण्ठं भित्ता
॥१॥' इति प्राचां वचनात् ; प्राथादिशमवत् स्वस्तिशमस्य
कारकत्वाभ्यामवश्यं वीर्यस्वात स्वस्तीत्यस्य अध्ययस्य नपुंसस्य
। मयदा 'साशं विपु लिनेषु इत्युकत्वात् , अन्ययानां विवपि
वस्तीरयनयोः उभयोरुपमापदयोः पुंल्लिगद्वितीयकवचनेमवापसे-
म अध्ययोपमापदयोः प्रयोगे- साशं त्रिपु लिपु, सर्वासुप
म्येति पदव्ययम्|||| इत्युक्त्वात् । यया भव्ययसम्मोनिकादिषु
श्रीविनयदेवमाहात्म्पनामकं काव्यमपि । स्वस्तिमचे कर्तृमोना
मध्येतीति कवभिप्रायः । पुनः कथंभूवं वर्धमान जिनं !
टार्यमेवदुमयोर्विशेषणं इति लोकार्य: ॥१॥

·सद्गत मोदी श्रीयुत प्रेमचंद दोलतराम स्मारक-ग्रन्यांक २ अमदावाद निवासी सद्गत श्रावक श्रीयुत प्रेमचंद दौलतराम मोदीना पुण्यस्मरणार्थे, तेमना स्नेही रा.मा. श्रीगिरधरलाल उत्तमराम पारख, पी. ए., एल्एल्. पी. (पग्लियमोसीक्युटर-अमदाबाद) एमणे अर्पण करेला दध्यमांगी आ ग्रन्थ प्रकाशित फरवामां आव्यो छे.

·जैन माहित
Tity Truमाला
विजयदेव-माहात्म्यम्
मम्पादक
भिक्षु गिन विजय

·*
༣ ས རྣབདi* བཝཱཔས༔ +དིར་ཐཱ་་1 1:ཨབྷཱ༔ ༔ ཀཾ ༔
Eཙ་ལ' • rཝt ས་ 14 4 ::; '''•: +r• ༢ *
ཙfཡ༔ a?ar+ སྶ ཝ4/?
a; ཙ༥.jt ༥ ༈ 3:+44? ; | f ༈

·मैग मारिप संशोधक प्रापमाला
प्रन्धार-९
थीधीरमभपाठक-रिरचितं
विजयदेव-माहात्म्यम्
(प्रथम भाग-मूलमात्र)
संशोधक तथा संपादक
भिक्षु जिन पिजप
[भापार्य-मरात पुरातरप मग्दिर-अमदाबाद]
प्रकाशक
जैन साहित्य संशोधक समिति मारफत
महुंम रा. पा. गीरपरलाल उत्तमराम पारीख
पी. प. पलपल.पी.मा ट्रस्टीभो
अमदावाद
d by Muni Jin Vijayaji Jaina Sahitya Samsodhaka Karyalaya Ahmedabad and
blished by K. P. Modi the trustee of late R. B. Girdharlal Uttamram Parikh
Caja Patel's role Ahmedabad and Printed at the Diamond Jubilee Printing
Press, Sulapos Road Ahmedabad by Devidas Chbaganlal Parikh. 1928.
1st Edition.
500 Coples
सं. १९८५
[वि. सं. १९९८

·प्रास्ताविक आ विजयदेष माहात्म्य १७ मा समाना जैन धर्मना इतिहामनी दृष्टिए एक घणो उपयोगी ग्रन्थ छे. जैन आचार्यामां यिजयदेयसरि ए छेल्ला प्रभावशाली आचार्य गणी शकाय. पमना समयमां जैन यति-समुदायमां अने श्रायक-वर्गमा घणी घटनाओ अने फ्रान्तिओ थई. धार्मिक अने सामाजिक परिस्थितिना अयलोकननी दृष्टिए ए घटनाओनो इतिहास घणो रोचक अने सूचक छे; तेथी ५ माखो इतिहास आ प्रन्यना बीजा भागरूपे प्रफट करवानो विचार राख्यो छे. तेमां आ आखा ग्रन्थनो सार आपयामां आयशे अने ते साथे विस्तृत ऊहापोह करवामां आयशे. अन्यकार श्रीवल्लभ पाठकनो परिचय पण तेमांन अपाशे. तेथी आ भाग केवल मूल ग्रन्य तरीके न प्रकट कराय छे. -जिन विजय નોંધા–આ ગ્રંથનું છપામણ ખર્ચ અમદાબાદ નિવાસી મહેમ રા બા ગિરધરલાલ ઉત્તમલાલ પારેખે શેઠ પ્રેમચંદ દોલતરામના સ્મરણાર્થે મુકેલ રકમમાંથી, તેના દૂરટીઓ તરફથી આપવામાં આવ્યું છે. મહુમની ઈચછાનુસાર આ પુસ્તક, એના યોગ્ય અભ્યાસીઓને વિના મૂલ્ય આપવાનું કરાયું છે. તેથી ગ્રંથ મેળવવા ઈચ્છનાર, વકીલ કેશવલાલ પ્રેમચંદ મોદી, હાજાપટેલની પળ, અમદાબાદ, એમના ઉપર પિણે જ પુરતું ખર્ચ મેકલી મેળવી શકશે. -व्यवस्था ·श्रीवल्लभोपाध्यायविरचितं विजयदेवसूरि-माहात्म्यम् । ॐ ॥ श्रीतपागच्छाधिराज भ० १९ थीविनयदेवमूरिगुरुभ्यो नमः ।। स्वस्तीव स्वस्तिसंपृक्तं स्वस्तीव स्वस्तिकारफम् । पर्दमानं जिनं नौमि जगतः परममियम् ॥१॥ १-ऐं नमः व्यापा-अहंवर्धमानं जिनं नामीति क्रियान्वय: मुगमः कथम्वर्धमानं स्वस्ति. संपृक-स्वस्ति-कल्याणेन, संपृको-मिलिवो, यस तपा तम् । किमिव ! वस्तीर-सतिशमस। कथंभूवं स्वस्ति! स्वस्तिसपफ-सस्ति कल्याणमित्यर्थेन मिलित-पात, यत्ततम् । क्या पतास्ती- स्पस्यायस्य कल्याणापरपर्यायस्य सस्तियन एर विद्यमानत्वात् । न तु पटादो वामपन्द, पटादिशब्दाना भपरपदार्थवापत्वात् । न प कल्याणादिसम्दयन्देऽपि, स्पागारिशमहन्दस्य स्वस्तिशम्दस्य पर्यायान्तरवाधवास्; सुवर्णादीनामपि पर्यायवाच । नापि कल्याणमनु' प्रत्याशीपने निवेदिवे स्वर्णमस्तु इत्यप्यर्थप्रतीतेः । पुनः कथंभूतं वर्षमान ! स्वस्तिकार- कल्याणकारकम् । किमिव ! वस्तीव-सास्वियम्दवत् । यथा स्वस्तिमा रेनाप्युपरितः भुतः मर स्वस्तिमोऽस्वस्विमवो वा पस्य कस्सीपस् स्वस्तिकारीस्यास् , या वर्धमानजिनोति । सस्तीर प्रत्युमयोपमापदयोः स्वस्ति इस्पत्र महारादनिर्देशरवान् भव्ययान लिपिरिमये. पपनसेपः विभिमनिवपनानामिति बाग्मटपचनाम् । भिलिंगोपमा पुप रि प्रयुको पापि लिंगभेदं तु मेनिरे; इति वाग्भटेन वष पिताम् । पुर्ण मिशेर इत्यापुराहरणषस् । नपुंसकलिलोपमायोपोऽपि मेति । मनु सिखरमर राय मादित एष भम्पयशप्रयोगे कि प्रयोजनम् । भव्यपाना मगरमित्यान् ! मपर कार्यपरणे भीर्यत्वात् इति पेन्मेवम्-'प्रशमधाप साभ, तो भगः पुगभा विनियोगी, दस्मान्मङ्गलवारको ॥१॥' इति प्राची रचना, प्राधादिसाप Am मपुंसकलिङ्गत्वेऽपि मद्ख्वापकारस्वाभ्यामपश्यं सत्यात परतीपार मायामा प्रथमतः प्रयोगो म पोषायेति । मया साशं विपु लिपु हाका मा पिपि लिपु समानरूपत्वात् , यह सस्तीत्यनयो। भयोरुपमापरयोः granfier- पमिति । क्या हतीयोभयत्र सम्योपमापदयोः प्रयोग- पुnिis, मां विभरिपुरिपने पापु, पर येविलव्यपम्॥१॥ एतरा | wriority कदापि म ध्येति या पतम् पीरिजयदेवमाम्पना रायमR | MARA परतीमा स्थानकात म पेतीविभिप्रायः । पुनः भूत crit जाडो छोरप परमरियं प्रार्यमेतदुभयोर्विशेषण विभोराः॥१॥ .

·प्रास्ताविक . आ विजयदेय माहात्म्य १७ मा समाना जैन धर्मना इतिहामनी शिर उपयोगी अन्य छे. जैन आचार्यामां विनयदेयमूरि ए डेल्टा प्रभावशाली र शकाय. एमना समयमा जैन यति-समुदायमा भने प्रायक-यगमां पाणी पटना कान्तिओ यई. धार्मिक अने सामाजिक परिस्थितिमा अयलोयननी दुटिए " इतिहास घणो रोचक अने सूचक है; तेथी ५ आगो इतिहास आ प्रन्यना थी." प्रकट करवानो विचार राख्यो छे. तेमां आ आमा प्रन्यनो मार आपयार अने ते साधे पिस्तृत ऊहापोह करवामां आयशे. प्रत्यकार श्रीयालम पाठको तेमांन अपाशे. तेथी आ भाग फेयल मल अन्य तरीकेम प्रकट कराय छे. -निन किन નેધ–આ ગ્રંથનું છપામણ ખર્ચ, અમદાબાદ નિવાસી મહુમ ગિરધરલાલ ઉત્તમલાલ પારેખે શેઠ પ્રેમચંદ દોલતરામના મરણ રકમમાંથી, તેના ટ્રસ્ટીઓ તરફથી આપવામાં આવ્યું છે. મહૂમની ઈ- આ પુસ્તક, એના ચોગ્ય અભ્યાસીઓને વિના મૂલ્ય આપવાનું ઠરાવ્યું ગ્રંથ મેળવવા ઈચ્છનાર, વકીલ કેશવલાલ પ્રેમચંદ મોદી, હાજા પટેલ અમદાબાદ, એમના ઉપર પિષ્ટ જ પુરતું ખર્ચ મોકલી મેળવી શકશે -व्यव. : ma - ·सर्गः1 विजयदेवसूरि-माहारम्यम् पत्युक्तं च ईटसं श्रुत्वा सा मुमुदे हदि । मम स्वामिन् भुतो भावी प्रीति मागचिन्तयम् ।। पत्या सार्ध शुभान् भोगान् देवतास्पर्द्धयेव किम् । सुनाना माघरगर्भ सा ततस्ततरितमुन् । उत्सपेन मुसेनापि निराधाधतया तया । तस्याः कुक्षी सरस्यां सन् गर्भः पन वैधत ॥१६॥ धर्मकर्माणि कुर्वन्ती पूरयन्ती पदोहदान् । गर्भयोग्यानि भोज्यानि मुनाना बाप्पपर्वत ।। पवशित्तमे वर्षे पोटशस्य शतस्य हि । पौष मासे सिने पक्षे त्रयोदयां दिने रखी ॥१८॥ नक्षत्रे रोहिणीनाम्नि सम्पापोगसमन्विते । सर्वास्वाशामु सीम्पामु निपमामानीपु च ॥ स्थिरे बरे रपे लग्ने शोभमाने शुभग्रहः । उपस्यानस्यिनेः सर्वः स्वस्वस्यामिमिरीक्षित ॥२०॥ परिपूर्णे नपा साध नयमासावों मे । पुत्र प्राप्त सा पूतनायज्योतिस्तन्दयम् ||२|| निरातका निरात नियोका मोफवर्जितम् । मुभगा मुभगं सौम्या सौम्याकारं मुखाकरम्।। -पारभिः कुलकम् । स सदोचितवालास्यगोत्रोदपकरोऽमुरन् । नगरम्पोनिष्करोऽगारानास्यः सम्योऽयमेवी।। अगायन जन्मयोग्पानि गीतानि च मुपोपितः चाचान्य वादपन श्रेष्ठी विविधानि दिशानिमा) ततः मानः स्थिरश्रेष्ट्री समाहप महाननान । तेभ्योऽदामालिकराणि प्रजन्म नियं यः॥९५ भभूमपनयाकारः सारः पिस्थिरालये । आत्मसम्बन्धिनधान्य सोफा नदमनदा ॥ १६ १५-भोगान् पादादीन् भुजाना मनुमवन्ती । भुखाना पत्र दाहायोग. অনয়া খান १६-पपशप्पः कमवाची धुन(कटिया पुस्तिो भ्याम्येयः । १७- दोशमा पुनपुंसकः । २१-९ पायोपुरत् भदोभा । पयंभूतो राह ? म विहाrani. दयारा पंगूना ए पास गायः सम् पदमपित सन amerecar र ? रप्रेक्ष्यते विनियेन तस्थ: सापाशयित: अमेर भूल: पूरा पिनाकारत्यगोत्रोदयकर:-पिता योग्या बाप. प्रथमलाEETTET पास rest माम परय NिTER: Aateोतों पर एरोन्यते । गोरे ज्यमन करोबावि गोत्रोदयारापिETAधानोरवि . माहाल्योगोयरः । पुनः भूता मर्यमा अगायोतिता। २५-यो समादिराणि, सौ पः गुत-इति पाता। २६- मनधर्ययोः, तामप्यमादि. रामपरी सम्म मनEE . पप ससस सस रिश्यर्थ: । पति- - रयाना वाहत्याः।

·२ [मयमः श्रीपालभोपाध्यायविरचित माहात्म्यं पूर्वमरीणामतिशेतेऽत्र भूतले । विजयदेवसूरीणां माहात्म्यमधिकं सदा ॥२॥ विजयदेवमाहात्म्यं वर्ण्यतेऽत्र यतोऽद्भुतम् । विजयदेवमाहात्म्यं नाम काव्यं ततः स्मृतम् ॥३॥ विजयदेवमाहात्म्यनाम काव्यं कविमियम् । श्रीवल्लभ उपाध्यायः कुरुते स्वार्थसिद्धये ॥४॥ विजयदेवसूरीणां प्रगुणाः सद्गुणा गुणाः। विदिता अवदाताथ प्रेरयन्ति यतोऽत्र माम् ॥५॥युग्म भास्वच्छ्रीभारते क्षेत्रे, धरालकरणं सदा । पुराणां भाति राजेव श्रीईडरपुरं पुरम् ॥६॥ तत्र श्रेष्ठी स्थिरो नाम श्रेष्ठश्रेष्ठिशिरोमणिः। ऋद्धिमान भूपतेः प्रेष्ठः श्रेष्ठः सर्वप्रतिष्ठया ॥७॥ रूपानाम्नी मुरूपा स्त्री तस्यासीच्छुभलक्षणा । विनयादिगुणोपेता रूपवत्स्यप्रियप्रिया ८] एतौ जापापती भोगान् शचीशक्राविवानिशम् । अभुमातामयुमातां रतिपीतीव चेतसि ॥९॥ मुखमप्तकदा रूपा स्वमे सिंह व्यलोकयत् । एतत्प्रभावान्मे पुत्रो भावी चेति व्यचिन्तयत् ॥१०॥ उत्याय मातराहेति पति मति पतिव्रता। अद्यापश्यमई रात्रौ स्वमे सिंहं सह श्रिया ॥११॥ इति श्रुत्या वचस्तस्याः स्थिरः स्थिररतिः पतिः। अभयच्छुभवद्वाक्यं श्रुत्वा प्रीतो भवेन्न का। पतिः पत्नी प्रति माह तव पुत्रो भविष्यति । सूर्यबद्भुवि तेजस्वी सर्वसर्वसहाधिपः ॥१३॥ ५-प्रगुणाः प्रकृष्टाः अन्यसूरिजनापेक्षया, क्रोधामोशगालिप्रमुखप्रतिकूलदोपरहित रवार, एक कवोऽधिकरवाय; गुणा भयानकमनोहरत्वादयो येषां ते प्रगुणाः । गुणाः शौर्योदार्थ- पौन्दर्यशीयिर्यादयः । परिवो १ तेयस्सी २' इत्यादयः पट्त्रिंशसूरिसम्वन्धिनः, सप्तविंशतिः पापुसम्बन्धिनो पा । कथंभूताः गुणाः सद्गुणाः सन्तो विद्यमानाः सत्याः प्रशस्याः अपिता वा; पूर्वसूरीनां भपरमाधुजनानां प गुणानामपेक्षया सुभगत्वादयस्तत्तद्गुणप्रतिफूलाऽमुभगत्वादिदोप. रहितत्वात् ; ये पां ते सगुणा इति गुणविशेषणं युधम् ॥५॥ ६-श्रीईटरपुरमित्यत्र सन्ध्यऽकरणं प्रकटाययोपार्य, सन्यौ हि डरपुरमित्यनिष्टनामा. महानिरासा च; विवक्षित्वात् सम्धे, 'भो भगो अपो अपूर्वस्येति' पाणिनीयसूत्रवतः मा समाना' इति सारस्वतसूत्रादिया | भई पूर्यो अहं पूर्व इत्यहपूर्षिका नियामिति गौहरपनवथ । म पात्र 'सहितकपरे नित्या' इति कथनार श्रीईहरपुरमित्यपरत्वात् निरपस. धिविधानासा करणीया; मी भगो अघो धपूर्वस्येसायैव एकपदत्वे सत्यपि रान्धेरकरणे शापकार । थीईररपूरं पुरं कस राव । कयंमूतो राजा । सदा घरालहरणं पृथिव्या भलधारः । अछ. घरदम मातिनवान् राशो विशेषणे नपुंमयपनं न दुष्टम् । पुरविशेषणे तु पुरशमय नसलान नपुंमपनं विशिष्टमेवेति ॥६॥ ८-पवन चौमार्यमित्र नामकमिप या पपा पौगाय गाण वा पाउभं भवेग या सानाजी परि। ११-गाम्या सहायाः पृथिया: मधिपः सलामी महाधिपः ।

·ग] ३ विजयदेवपूरि-माहात्म्यम् पायुक्तं पर भूत्वा सा मुमुद हदि । मम स्वामिन् गुतो भावी पेशीति भागचिन्तपम् ।। पत्या गा भूभान् भोगान् पंचतारपर्दये किम् । समाना माधरदर्भ सा ततस्तारितमुत् ।। उत्सपेन पुरोनापि निरापातयातया । तस्याः पुसी सरस्यां सन् गर्भः पम वैधत ॥१६॥ पर्पकर्माणि कुर्वन्नी परपन्ती प दोहदान् । गर्भयोग्यानि भोग्यानि भुनाना पाप्यवर्तत ।। परिशयमे वर्षे पोशस्य तस्य हि पोप मारो सिने पो प्रयोदश्यां दिने सौ ॥१८॥ मर रोहिणीनाति सम्यापोगरामयिो । सर्वास्ताशा सौम्पा निपमामानी ॥ स्थिर बरं एपे सम्ने गोभमाने गुभयो । उपस्थानस्थितः सः सत्यस्यामिभिरीसित ॥२०॥ परिपूर्ण तथा सार्ध नवमासानधौ शुभे । पुर्न मागन सा पूतनाग्रज्योतिस्तन्दयम् ॥२१॥ निराशा निरातई निमोका सोफवनितम् । सुभगा सुभगं सौम्या सौम्याफारं सुखाकरम्।। -पभिः फुलकम् । स सदोषितवालास्पगोमोदयकरोऽगुरद । जगज्योतिष्फरोऽगारान्तःस्था खस्थोऽर्यमेव हि ।। अगापन जन्मपोग्यानि गीतानि प योपितः । वाधान्य वादयन् श्रेष्ठी विविधानि दिवानिशम्।। सतः मानः स्थिरमेष्ठी समाहूय महाननान । तेभ्योऽदामालिकराणि सुतजन्म मियं यतः ॥१५ भभूजयनयाकारः सारः भेष्ठिस्थिरालये । आत्मसम्बन्धिनधान्ये लोका उदसर्वस्तदा ॥२६ १५-भोगान् मादीन मुजाना अनुभवन्ती । मुखाना पत्र साछील्यवयोव- पनसकिए पाना 'हत्यानम् वाल्यार्थः । १६-पप्रशमः कमलपाधी पुनपुंघकमियान पुस्लिङ्गो व्याख्येयः। १७-दोहरशन्दा नपुंसक २३- पालोऽमुरत् भशोभव । इयंभूतो पालः ? सदा हचितपालायगोत्री- प्यारकर्यमूतः समास: भगारावास्यः सन् गृहमध्यस्थितः सन् जगज्योविदारक शव ? सत्यते हि निमयेन रास्यः आकाशस्थितः अर्यमेष सूर्य इव । कथंभूतः सूर्यः ? सरा पियालाल्यगोत्रोदयकर:-पिता योग्या पालः प्रथमतस्तरकालोद्गतत्वात् पाठक इत्याख्या माम यस्य सः एपितवालास्य: कासोद्वः सूर्यो पाल एशोच्यते । गोरे अर्थात् पदयापले । पदयं मनं करोतीति गोत्रोदयकरः । तषियमालाख्यथासौ गोत्रोदयकर ति कर्मधारये पवि. बालास्यगोत्रोदयः । पुनः कथंभूतः अर्यमा ? जगायोनिष्करः । २५-पो समालिकेराणि, ददौ यदल्लभः सुतः-इति पाठान्तरम् । २६-मुं प्रवैश्वर्ययोः, गठावप्येक मादिः परस्मैपदी इत्यस्य अनसनी प्रथमपुरुषबहु- पपनं बसवन् सरसवान् धनुरित्यर्थः । तदर्शयति- ·[प्रथम श्रीपालमोपाध्यायविरचित वर्धापकं गृहीत्वाशु योपितो यान्तु तद्गृहम् । सद्गीतानि च गायन्त स्थिराइनननियंतः ॥ २ ततोऽति पञ्चमेऽस्य दर्शनं शशिनो निति । कारयामासनस्तस्य पितरो परमोत्सवात् २८ एवं जन्मोत्सवे दिव्ये जायमाने दिवानिशम् । आजगाम श्रियां धाम दाम मुदिनं दिनम् सगोत्रानादरात्तत्र निमन्त्र्य च महाजनान् । मक्तितो भोजयामास मृष्टानं लप्सिकादिकम्। तेपामिभ्यः ससभ्यानां नालिराण्यदाचतः। चिरं जीव्यादयं पालो ददुरित्यागिपं च त। वसत्यस्मिन् सदा लक्ष्मीर्वलवांव कुमारवत् । इति वासकुमारोऽयं पिता नामावदचदा ।। दिव्यदेवानं चाय जलयात्रां महोत्सवात् । पुत्रस्याकुरुतां रूपं पितरी प्रीतचेतसौ ३३ एवं जन्मोत्सवं तस्य कृत्वा तृपतुस्तराम् । पितरौ च तथैवान्ये तुपुर्नागरा नराः॥ ३४॥ अथ वासकुमारोऽसाववर्धत दिने दिने । कलारूपमतापायद्वितीयाचन्द्रमा इव ॥ ३५॥ श्रीमान प्रसादनीयश्व मुरम्यो दर्शनीयकः । प्रतिरूपो ऽभिरूपय कलाकलितपुद्गलः ॥३६॥ युन्मम् ॥ धात्रीभिः पञ्चभिः सम्यक् पाल्यमानो दिवानिशम् । स पापत्सप्तमं वर्ष पठनाई सदा शिशो:- शुभे मासे सितै पसे वरवार रे तियो । मुमुहूर्वे शुमे लग्ने मुयोगे मुदिने दिने ॥ ३८ ॥ कृत्वा महोत्सवं दिव्यं गजाश्चादि विराजितम् । नानापकारखाद्यानां शब्दसन्दोहसुन्दरम् ॥ कान्तासन्ततिसंगीतगीताद्भुतविधायकम् । गीयमानयशकीर्ति विषुधैर्मागधादिभिः ॥ ४० ॥ विदध्यापकाभ्यासे पिताऽध्यापयति स्म तम् । विद्याः सोऽधीतवान् सर्वाः पूर्वाधीत इवैव यत् ।। -चतुर्भिः कलापकन् । अधीतसर्व विद्यं तं विलोक्य विनयान्वितम् । पितरौ सममोदेतां तस्मियास्निातांतराम् ॥४॥ २९-सुदिनशब्दः शोमनपयार्यः । ३१-तेपामित्यत्र सम्प्रदानाभावान चतुर्यो । ३३-प्रशस्त कुरुवामिति अकुरुतां रूपम् । ३६-प्रसादनीयः पश्यतां जनानां मनःप्रसन्नताकारी । सुरम्यः सुष्ठ रमणीयः । दर्शनीयकः पश्यतां जनानां नेत्राणां न अमफारफः । प्रविरूपः पश्यन्तो लोकाः पृथक् पृथक प्रतिविम्वमिव पश्यन्ति । अत एव अभिरूपो मनोहरः । अत एव कलाकलितपुद्गलः कलासहित. शरीरः । असो वासकुमारो द्वितीया चन्द्रमाश्च एभिर्विशेषणः सदृशौ ऐघेवामित्यर्थः । कुमार पक्षे कलाकारितपहला निशाना ) ·सर्गः] विमयदेषमरि-माहारम्यम् नग्यो नभ्योऽभवत्स्नेहः पुत्रे पित्रोः क्षणे क्षणे पिवपुत्रदशा पर्नु नाशक्नोकोऽपि पण्डितः ॥ अप्रमाणे तयागापे पुत्रमेमसरोवरे । पितरौ रसिफावास्तां इंसाविर निरन्तरम् ॥ ४४ ॥ श्रीमदासमारस्य दर्शने ननचेतसाम् । इच्छा न पटवेऽक्षीछा लभते च श्रमं न हि ॥ ४५ ॥ दिव्यं वासकुमारास्यपर्म लोफा व्यलोकयन् । वर परसं चैव मापियन भ्रमरा इव ।। ४६ एवं वासकुमारजन्मन इमं रम्योत्सवं सोत्सवाः, श्रुत्वा धर्मविधायिनो भबिजना धर्मे फुरुध्वं रतिम् । श्रीमदासकुमार उत्तमकुल पुण्याद् यया पोत्तमाद्, दिव्याः सम्पद आपदापदयुता यूयं यथा माप्नुत । इति भी बदत्तरतरगच्छीय श्रीजिनराजरि सन्तानीय पाठक श्रीज्ञानविमलशिष्य श्रीवलभोपाध्यायविरपिवे धीमत्तपागच्छाधिराजपातशाह श्रीमान्बर प्रदत्तजगद्गुरु-विरुद- धारक श्रीदीरविजयसूरीश्वर पट्टालभार पालिशाहि श्रीभक बरसभासंलब्ध दुर्वदिजयबाद भट्टारक श्रीविनयसेनसूरीश्वर पट्टपूर्वापसहसकरानकारि पाविशाहि श्रीजिहांगीर प्रदत्त- महापाविरुधारि श्रीविनयदेवगरीश्वर गुणवर्णन प्रबन्ये श्रीविनयदेवमाहात्म्य नाम्नि महा. भाग्ये धीविनपदेवरि जन्मोत्सववर्णनो नाम प्रपमः सर्गः ॥ १ ॥ ४३-पित्पुत्रदशा पिता प पुत्रध पिसपुत्रो तयोर्दशी व्यवस्था पितृपुत्रदशाम् । প্রশ্ন বিদয়া মনৰীৰপৰম্যানুফ্যাবিছিলেমমঘ- गाम् । पुत्रदशो विवियपाणक्यादिराजनीविशाखापभ्ययनविनयशौर्योपार्यसौन्दर्यशोणीर्य- चातुरिलक्षणामवस्थाम् । कोऽपि पण्डितो पक्तुं न शक्नोस् न समर्थोऽभवत् । ४४-इंसाविति हंसा हंसी पदवि द्वन्दे पुमान लिया इत्यनेन सहाको jस: शेरे सो इस सिदि। यथा मानणध मामणी प मामणी तथा हंसाविस्यपि । ४५-पटष्टायो पेष्टा हा भ्वापो पटादिः, पटापीनामनेघावादीहायोऽपि पटवि. धातुरय दानायो शेयो न हार्यः । सोऽयमर्य:-न पटते वर्धवे रत्ययः । ४७-भापदिवि पास म्यानौ जिलारत्यये प्रथमपुरुषेकापने सिमित्ययः ।

·" श्रीयालमोपाध्यायपिरगि दितीयः सर्गः अथ वासकुमारस्तद् भोगाई माप यौवनम् । यस्मिंस्त्यति सन्छीलमर्यादा मौनपार मोमुह्यन्ते जना भोगे संसारारण्यचारिणः । यदन्यांभसि मोहेन मृगतृष्णां मुगा इव । दुष्करं सुकरं कर्म सुकरं च कृणोपमम् । यदन्या येत्त्यमत्तोऽपि मर्योऽनिमदमत्तयन् । इन्द्रियाणि सुरम्याणि विकसन्ति दिने दिने। यस्मिन् सूर्योदये कि न पमानीव मुखाय न- ईदृशं यौवनं माप्तो जयदत्त इयायभी। श्रीमान् वासकुमारः स रूपवद् रूपमैव यः ॥५ अथ पुण्यात्मने तस्मै महान्तो व्यवहारिणः । ददुः कन्या जगन्मान्या लावण्यादिगुणैः तथाप्येकस्य सभ्यस्य महेभ्यस्य यशस्विनः । कन्यामनन्यसौजन्यलावण्यां पुण्ययौवनाम् दृष्ट्वा पीतावभूतां तत् पितरौ तद्गुणेरिती । विज्ञायात्मीयपुत्रस्य योग्यां सौभाग्यसम्पद विवाहयितु कामौ तौ तां च तत्पितराविति । अयाचेतामिमां कन्यां दत्तमस्मत्सुताय हि । तदा च पितरौ तस्या अयूतां विनयादिति । अनयोरस्तु वीवाहः उभयेपां मुखावदः ॥? श्रुत्वेतीत्वं स्थिरः श्रेष्ठी वचः कन्यापितुः शुचि । आननन्द हृदानन्ददायी पाणिग्रहीन कि एवं वीवाहसद्वाती व्यदधातां परस्परम् । प्रेमतो जातरोमाञ्चों पितरौ पुत्रकन्ययोः । स्वयं वासकुमारोऽय प्रत्यबुध्यत सन्मतिः । प्रत्येकबुद्धवच्छुद्धसिद्धान्तोदितधर्मवित् ॥ १३ १-मौनं च मुनिसमूहः यौवनं च युवतीनां समूह इवि समाहारद्वन्द्वे मौनयौवन ऋषीणां समूहो युवानां समूहश्च यस्मिन् यौवने वयसि सच्छीलमर्यादां त्यजति । मुन समूहो वृन्दं मौनं यौवनमिति चन्द्राचार्यायभिप्रायेण; वस्तुतस्तु तद्वितप्रत्ययोत्पत्तेः प्रागेव पुंब वेन भवितव्यम् ; ततो युवतीनां समूहो यौवनं भिक्षादेरित्यणि जामिवाणिनद्वितयत्वरे इति द्रावेतीति वर्णलोपे यौवनं चतुर्थवर्गपञ्चमांतोयम् । यत उक्तवान् भाष्यकार:-भिक्षादिषु युवा महणानर्यक्यं पुंवद्भावस्य सिद्धत्वात् । प्रत्ययविधाविति यथा-'सुरूपमतिनेपथ्यं, कलाकुश यौवनम् । यस्य पुण्यकृतः प्रेष्यं, सफलं तस्य यौवनम् ॥' इति । ५-रूपवत् मनुष्याकारपारि रूपमेव सौन्दर्यमेव । ८-तपितरौ वासकुमारस्य मातरपितरौ तद्गुणेरितो तस्याः कन्यायाः गुणा सौजन्य दयस्तैरीरिती प्रेरितौ यो दौ सद्गुणेरितो। ९-तौ श्रीवासकुमारस्य पितय कर्तृपदमैतत् , तत्पितरौ तस्याः कन्यायाः पितर तस्पिदरी वो तथा कर्मपदमिदं वा कन्या इति अयाचेतां याचविर्घातुर्द्विकर्मकः इतीति । इमां कन्यामस्मरमुताय इचम् । विभिविशेषकम् ।

·सः] ७ पिमपदेवपूरिन -माहारभ्यम् धर्मात्पानि नरो राज्य एनं चिरसि सन्चरन् । पापाचस्प मोहामो पातहानिनः पुर। संपधन्ते मदोन्मचा इस्तिनश्च महायाः । धर्मात्मापाप नापन्ने तदनोगरिपो नराः ॥ १६ धर्मादनानि भूयामि सेवकांध मुखावहान् । नरा मन्दिरमध्यस्या लभन्ने संदनिताः ॥१६ देशान्तरं भ्रमनोऽपि न लभन्ने धनांशरस । पुरुषाः पौरपं भूरि कुर्वन्नः पापतः मदा ॥१७ पर्मादेवी नरव नापने रोगवर्जितः । पापापिटमदा हासो नर मोफसंयुः ॥१८॥ पर्माधी आर्य नीत्या हवा फर्माया। भपसर्गमेवामोनि मानो निम्पदः ॥१०॥ इति चेतसि निश्रित्य धर्माधर्मफलदयम् । परित्यज्याशु पापं कुर्या पर्म गर्भ मदा ॥२०॥ दान सील तपमेव भावना प भापही मुख्या धर्मस्य पवारः प्रकाराम्नीमा २१ कुमिनान विशोण विशेषमुसदापकान् । यथा लमेप मामर्गापवर्गानन्दमम्प 10॥ दान देय मानन्दो पहर्षिभ्य भादरान् । पालयेयं मदा भी गुमोली लीलयान्तिः । प्पपोति कृतं पापं दुर्गनिं या दुरपनि। ददानि गम्पदः पर्ग विदध्यांतरोम IAS पुरतसिविध धर्ममिमममरूपितम् । भावयेयमिम पन्या नरा इति वदमि ॥६॥ विनिन्यस्यान्मनधिले सदा बागामारकः नाभ्पमन्यत फन्पापा पिलिपीन पार॥ पेराग्यमापनस्ताटो धर्ममाण्यम । रिकी पो दानगई प्यराणा २७॥ अ५ पु पिता मार-पुधारमन्मीनिहतरे । रिपेहि सन्नर कन्या रायगान ret मन्नतिः परमो धर्मों यास्यानां विशेषतः । यताया पापिता पर पपां पानसमा प्रयोनिभनिरन्तः परिणीनरसिपः नानानेकपाय मा माइः विधिप । पर्षमानमिना पनिहारत निशि। प्रादीनिमिय: शिष्यामि। एवं यमपि पुण्याग्मन परिणीप परखियमाश्य भोगान गणो घोम्पान नमानु २५-रि पाने वाशिम निति feir Nat । होति पाठे पाम् दाने भादो जुहोत्याशित भाम Amrutin. , वचनम्। २५-1 Rसे पता मिerj: पतो रामपूर rm rrent , पर पागमार एक मालम:, भां पर सामने Niti in rver त राम रानमे ir-inा २ बाधामो Ri KR: Twire ध्या भारोत् । भूतः ॥ THE:--Turktmirrernatrugre भाप HARE | मामो माARI THI REnten मापानि वीणि मारमते तथा शरामारोश view - ·[वितीयः. श्रीषलभोपाध्यायविरचितं वचोभिर्विविधैरवं मोक्तैः पित्रातिरागतः । नाभ्यमन्यत वीवाहं स कुमारः कुमारवत् ॥ ३३ ॥ एवं मात्रादिभिर्लोकैन्धुभिस्स निवेदितः। नाङ्गीचकार वीवाई शीलवतधृतिर्यतः ॥ ३४॥ लक्ष्मी यशः प्रतापं च माहात्म्यं चाप्यरोगताम् । नरःप्रामोति शीलस्य प्रभावादाञ्छितं यया। पीलममावतो हेला सफलात्र टलेझुवि । उत्पधेत सदा सौख्यं दुःखमात्रं कदापि न ॥ ३६॥ पालयेदमलं शीलं यो नरः शीलपालकः। वशीभवन्ति तस्याशु देवाः सर्वे च मानवाः ॥ ३७॥ अनेक सन्ति दातारो ऽनेके सत्पुरुषा अपि । तपस्विनोऽप्यनेके च न कश्चित् शीलपालंकः॥ तपस्विनो महान्तोऽत्र लोके द्वैपायनादयः । श्रूयन्ते तेऽपि च भ्रष्टाः शीलतः कीलिता इव ॥ दानतस्तपसोऽप्युग्रात् भावनायाध धर्मतः । ज्ञात्वा मुदुष्करं शीलं यतध्वं तत्र पण्डिताः ॥४०॥ अमचर्यबने सम्यक पालिते पालितानि यत् । शेपत्रतानि चत्वारि महान्ति यतिनामपि ॥ मातानि पश्चैव पालनीयानि यत्नतः। स्वर्गापवर्गसौख्यानां दायकानि यतः किल ||४२|| चारित्रग्राणाचानि पालयेयुर्मुमुक्षवः । मनोवचःकायशुद्धचा विनातीचारसंचरम् ॥ ४३॥ शिपिन्वेति च निवित्य स्वचित्ते शीलपालनम् । अङ्गीचकार चारित्रग्रहणं स कुमारकः॥४४॥ रिपोरग्रे प्रतीनिस्म विनयात्समुदैकदा। यथाज्ञा भवतोमें स्याद् गृह्णीयां चरणं तदा ॥ ४५ ॥ वरन्न मिमीक्षामिदं वदसि कदद । याल्ये वयसि चारित्रग्रहणं युज्यते कयम् ॥ ४६॥ गरपोदिता दीसा मुमुक्षूणां जिनेश्वरः । सा ग्राह्या वार्धक मान्ने भुक्तभोगेर्नुभिः सलु ॥ प्रतिपादयो यस्पा द्वाविंशति परीपहाः। यादृशेस्तादृशैः पुंभिस्सहनीया न दुस्सहाः ॥४८॥ नागार करतान् फयं तांध राहिप्यसि । पाललीलाकलाशीली यतः कोमलपुद्गलः ।। अहमोगमार्ग कन्दों दपतो नरम् । दुप्फर रक्षितुं शील यौवने व्ययते तराम् ॥५०॥ गोमागान नरेमोग्पान् नरयोग्यान मुरंप्सितान् । विलासिन्या सहानसं विलसालससत्कलम् । मुमोनिताः माना इमा लक्ष्यो मनीपिताः । भनेक सेवफा एते तत्कालासाविधायकाः ॥ मभूमि दियं मन्दिरं सहोपमम् । माण्डागारमिदं सर्व धान्यागाराण्यमूनि च ॥५॥ माणिवानि रिपने ना पुत्रोनमालय। एतदर्थे मांगोऽन्ये पिळश्यन्नो नाप्नुवंति हि ॥ ५४॥ पनोचिनापि पथनापि निवारकः । शरीरं रोगचिन्नापि नास्ति पुण्यारपुराहतात् ।। इन तिरिटिश अथा इस रथा इमे रयाः । वयन्नो पलीव इमे सन्नि पुरस्लर ॥५६॥ १३-म कुमार नामहमारो बीवाई नाम्यमन्यत । वित् । इमारवत्-रसारि मानिदियो हिन परिणीतवान इति प्रापिपा कुमारवत् पाटकर रसर त मरमा तिमिनु सम हितमहिन वा मनीषितमेर मम्पते मनाय. सिरोसिम्पानी मनमदिन ममारिणामीगि वीराईन माया .

·सर्ग: विजयदेवसूरि-माहात्म्यम् को खलूरिकापां लं पुत्र तेपामकि पराग्भ्रमः। रमस्त सुरली कुर्वन् सवयः सखिभिः सह ॥५७॥ पश्यन्तस्त्वां तदा लोकास्त्वदालोकनलोचनाः कोऽयं राजकुमारोऽयं मणिपन्ति मियोन्विति। इति मेमवचोऽवोचत् पिता पुत्रं तयापि हि । न परंसीत्स चारित्राचारित्रकतिर्यतः ॥२९॥ इत्यादिवचनैः पुत्र प्रतियोपयितुं पिता । फराई क्षमा नाभूतोऽपीन्दुरिवाम्बुजम् ।। ६० ।। इधर्मा मियधर्मानन्तशब्दयीति यत् । सिदा व्याकरणे शदादर्याचास्मिन् शिशौ स्थिता ॥ जगदः कवयो लोका नागराः इति मन्तम् । यर्मा पुमानेप मियधर्मा तया तदा ॥ १२॥ मोक्तः संसारसौख्यार्थमिति पित्रादिभिर्जनः । संसारं स्पस्नुकामः म नाभ्यमन्यत तदवः ।। एवं च पितरौ माता चारित्रग्रहणे हटम् । चेतः पुत्रस्य तशेतःमीतये बदवामिति ॥ ६४ ॥ चारित्रग्रहणे पित्रोरनुशास्ति साधुना । सगौत्रादिपरीवारयुक्तयोरावयोरय ॥६५॥ अददातामयैवं ती शिक्षा गद्गदया गिरा । दीक्षामादाय पुत्र स्वं साध्वाचारान् ममाचरेः ॥६६॥ भणेयाः भवणीभूप ग्रन्यान् व्याकरणादिकान् । सिदान्नान् ज्यानिपग्रन्यान् तर्कप्रन्यांथ म्पमःn विनयेः मणयेः प्रीतो निर्णयः पुत्र चेतसा । गुरोः पृष्ठं परेः प्रोक्तं मन्नं यति बान्तर ॥६८० स्मरेन्यान् पुराधीतान् सूत्रतय तथार्थतः। विस्मृनं स्मारपेरन्यान् पठिलं पाट पुरा पञ्चेन्द्रियाणि संपम्य नियम्य विषपान पुनः । संपर्म पालयेः पुत्र समीयामोतो ॥ ७० ॥ गोपपित्वा मवयाः सर्वपेन्द्रियपरकम् । पुत्र धर्म इव प्रीवाचवरणपक्षकम् ॥१॥ भर्यनिरुपलेपस्त्वं फर्मलेपेन सर्वदा । पपःकदमलेपेन परपरमिवान ॥७२॥ प्रामालादीनि नालम्पेयाः कदापि हि । सम्भादीनि त्वमाकामिर लोफरार सौम्पलेश्यां दधीयास्त्वं चन्द्रमा इव सर्वदा। मादित्य इव तेमस्त्री स्यारतानेनमानमा ॥ उत्पने मुखदुःखादी समचिचो भये भये । पर्यगांभीर्यमयुक्तः ममुद इस मांदा ॥ ७ ॥ ५५-३ पुत्र ! एनिकायों चहगान इति भाषाप्रसिदायां मसाधनाभूमी रामारा. उमरि पराग भ्रमे 'हरहापरहा फेरराना विव' इति भारासिटे गुर मान र ५८-सदा वरिकायो भयादीनां भविपराग प्रमणायास imat -पम्तो मुवि विनियो भणियन्ति । इतीति विम् ! एपति-कोयम् ! भार -राजकुमारोऽयम्। ६८-मो पुत्र | गुरीः विनयः दिन पूर्ण सपथे । भो पुष! पर। उर! परययावासिमित साधुभिः परगण्यमानिमि: साधुभि: WITRAre. भिर्वा मोरपि सूरत साबा भगतमय राति नियनिकपुरी। भूताया कि - २

·१०
[हिती
श्रीयालभोपाध्यायविरचित
पुस्तकानेकसच्छिप्पथावकादिपरिच्छदे । पक्षीव ममतां सर्वा विममुञ्चेस्त्वमात्मन ॥
समुत्पन्ने न फम्मेयाः परोपहागुपद्रये । दुःखदायिनि देहस्य पुत्रमेरुरिवोत्तम ॥ ७७ ॥
तं मः सर्वया शुदयः सर्वसाधुषु । शारदाम्भ इव प्रायः सर्वत्पु मुनिर्मलम् ॥ ७ ॥
दापयादिकां शिक्षा शिक्षादानविचक्षणौ । अपनचक्षुरमू ती व्यरजेतां तदा सुतात् ॥ ७९ ॥
दीमादेमं च सच्छिशां दीसाया रसगे तदा । लब्धा वासकुमारोऽयं हदये मुमुदेतराम् ॥८॥
चारित्रं द्विवियं प्रोक्तं सर्वनो देशतस्तया । साधूनां च गृहस्यानां मनीपितफलपदम् ॥८॥
इति नामामारोऽय चिनयामास मानसे । सर्वविरतिवारित्रमाश्चंगीकरवाण्यहम् ॥ ८२॥
पनराया भूयांसः संभान्ति यतः सदा । अतो यतेयं चारित्रग्रहणे त्वरितं खलु ॥ ३॥
देगापिरतिनारि पालयेयमयो पुरा । वीरसेनमहीपाल इवेति स व्यचारयन् ।।८४ ॥
नपया-दमविरनिचारित्रं स मावर्तत पालयन् ।
सर्वविरतिगारित्रं निगृहीपुस्ततः पुनः॥८॥
मार्ग नगर्नयाँ परीक्षा समाधुषु । गृहक्षायां च ततधार चारित्रं सर्वतः स्फुटम् ॥८६॥
पारगांमागागां पानं संपमस्तपः । इत्यादि निर्वहेत्सम्यक संयोगे सद्गुरोर्यतः ।।८।।
प रागामार एप चरणे पेलो ययाचीफरत
भीश्रीमपाठकन पठितं पापठयमानं पुधैः ।
भाना ता जनाः गुमनसः संसारसासोनयम
गोपर्य गयिक विदाय विमल तस्मिन् कुरुय मनः॥४८॥
मागीय श्रीनिनरानमूरि गन्तानीय पाठक श्रीमानस्मिलमिष
कि भीमनाविरापातिगादि श्रीमापर प्राप्त मगर-विका
raag मीनियममा पहारचार पानिपारि श्रीभगमरममाडप दुर
नामोजागतीपर पहागिरगायरानुशार पानिमार श्रीपांगीर मान
HTTA श्रीतिपदामगार गुणवर्णप्रिय धीमदिनपदेरमा
* श्रीविदामरि ममात्रकारितमानी बितीत सर्गः ॥ १ ॥

·विमयदेवपरि-माहात्म्यम् तृतीयः सर्गः भय पासकुमासः सन् कुर्वन गुरुपरीक्षणम् । लन्धवान् सद्गुरु तं च युद्धवान् गौतमाधिकम् ॥१॥ तथया-अयाभूत्स पुरा वीरपतुर्विशो जिनेश्वरः । शासने यस्य भूयांसो गच्छाः सन्त्युदितश्रियः ॥२॥ तेषु गच्छस्तपानाम मसिदोऽस्ति प्रसिद्धिमान् । विधानात्तपसः शश्वहुस्तपस्यविशेषतः ॥३॥ तत्र घोरजिनाधीशपट्टानुक्रमसंश्रितः । पट्पश्चारापदं गरिरानन्दविमलोऽश्रयन् ॥४॥ आचार शिथिलं त्यक्त्वा व्यधादाचारमुत्कटम् । श्रादलोकांच्युतान्धर्मादादधार च यः क्षणात् ।। महेभ्यानां महेभ्यानां पुराणां च शतानि च । त्याजयित्वा कुटुम्यादि मोहं दीक्षयसिस्म च ॥ आनन्दविमलसूरेः सप्तपश्चाशतत्पदे । विजयदानमूरीन्द्रः सोभाद् भानुरिवोदये ॥७॥ श्रीस्तम्भतीर्थ-पचन-श्रीराजनगरादिपु । जिनयिम्यशतान्जानि मतिष्ठां योऽनयत् क्षणः ॥८॥ ४-६-सन्ततपागच्छे स आनन्दविमलसरिः पट्पचारापदं पट्पत्याशयः पूरणं पट्पश्चाशं व तत्पदं प स्थानं पटपभाशपदं ५६ छन् अभयन् असेवत । कथंभूतः आनन्दविमलमूरिः? वीरजिनाधीशपद्यानुफमसभितः धारजिनार्धाशासट्टानां योऽनुक्रमसं संभितो यः स पया; द्वितीयाभिवातातेति द्वितीया तत्पुरुषः । स क य आनन्दविमरसूरिः शिथिलं आपारं त्यक्ता उत्कदै भापार सिद्धान्तप्रणीतगोतमादिगणधरस्थूलभद्रादिसाघुपयाविधिविहिवतपःक्रियादि. समाचरणं व्यधात् । पः पुनः धर्माच् ध्युतान् पालोकान् क्षणान् भावधार उद्धृत- वान् । तया पात्र वार्तालेश:-श्रीमानन्दविमलमूरिः क्रियाशिथिलयहुलसाधुलोकपरिपृतोऽपि संगरगावरानिश्चलभावितघेताः श्रीविक्रमनृपाद् व्यशीत्यधिक पथदारात १५८२ वर्षे कतिपित्साधुपरितः भीमहत्प्रविमाप्रतिषेध । साधुजननिषेप २ प्रमुखोत्सूत्रप्ररूपणरूप- समुझे भुटवोऽनेक लोकान् विलोक्य करुणारसरसिकमानसः श्रीहेमविमलरिगुरुमवरामया शिविसाधारपरिहरणलक्षणकियोद्धरणप्रवहणेन तान् सकारात्समुपवान् । तथा महेभ्याना महेभ्यपुत्राणां पानेकानि शतानि प्रवियोप्य कुटुम्पधनपान्यादि मोहं प्रविष्य प प्रामाजिवदान इति लोकन्यायः । एवं पास्याने भवदाताः सन्ति वांधार प्रन्यविवरमिया नाध्ययाम नधारिसाम। ७-८-उदये उश्याच जोगमापणे भस्य द्विात्। जिनपिम्पशवाजानि प्रतिष्ठामित्युम. यन्त्र कमी क्षणहत्या भोराजनागादिपु इत्या भादिशब्दान् महीशानम-गन्धारपनिदादिमामम् ।

·- १२ प्रोयल्लमोपाध्यायविरगिन शत्रुअयगिरेर्मुक्ति पाण्मासिकीमकारयन् । यस्योपदेगसम्बुद्धो शुतो गगन गः ||2|| मुरत्राणमहिमूंद-राजमान्यो महर्दिकः । गलरानाभियो मन्त्री यात्रां च पफ्रिान् ॥१०॥ तत्पमुद्रिकाहीरो हीरविनयमूरिराट् । सोऽपश्चासत्पटलम्या लसति विष्णुवत् ॥ ११॥ यस्य सौभाग्यवैराग्यनिःस्पृहत्वादिसद्गुणैः । रश्रितः सम्भनीयस्य व्ययं सही व्यपादिति। इतीति किं तदाह- व्याख्यानादिपु कार्येषु कार्येषु वरमूरिभिः । कोटिमेकां सटकानां तस्मिन्नव्ययपन् स्थित ॥ यस्य प्रतिपदं पादपदन्यासे सदाऽभवन् । मुवर्णटङ्कप्यादि नाणकानां प्रमोचनम् ॥ १४ ॥ मुक्ताफलादिभिर्दीव्यैहुमूल्यैः शुभमदम् । रचनं स्वस्तिकानां च पुरतस्मोमिनन्दिति ।युग्मम् । ९-१०-स विजयदानसूरिः रराज | स कः ! यस्योपदेशसम्बुद्धो गलराजाभियो मन्त्री अश्रुतपूर्वी पाण्मासिकी शत्रुनयगिरेर्मुक्किं अकारयत् । च पुनः चक्रिवन् मरतचक्रिवत् यात्रां चक्रे । कथंभूतो गलराजभिधो मन्त्री ! मुरग्राण-महिमून्दराजमान्या-मुरप्राणमहिमूदः पातसाहिः प्रसन्नमनाः श्रीगलराजमन्त्रिगे पर्यस्तिकावाहनं 'नगदलमलिक' इति विरुदं च दचवान् । पुन क० महर्धिकः । श्रीविजयदानसूरिप्रदत्तोपदेशप्रतिबुद्धः प्रयुद्धशत्रुवयार्थयात्राफर: श्रीसुरवाण- माहिमून्दभूपविमाननीयो मन्त्रिगलराजोऽपरनाम श्रीनगदलमलिकोऽश्रुतपूर्वा पाण्मासिकी शत्रुप्यमुक्ति कारयित्वा सर्वदेशनगरपुरप्रामादिषु फुकुमपत्रिकाप्रेषणनिमन्त्रणानेकदेशनगर- प्रामाद्यागतश्रीसङ्घसमेतः श्रोशत्रुखययात्रां मुक्ताफलादिना श्रीशत्रुक्षयवर्धापनं प श्रीमरत. चक्रवर्तीव चकारेवि। ११-स हीरविजयसूरिराट् अष्टपञ्चाशत्पटलझ्या लसति क्रीडते । f वन् ! विष्णुवत् नारायण इव । स कः ? यत्तदोर्नित्याभिसम्बन्धात्-यः उत्पट्टमुद्रिकाहीरः श्रीविजय- दानसूरिपट्टरूपमुद्रिकायां होरोपमः अधिकशोभाविधायित्वात् । श्रीहीरविजयसूरीणां विक्रमनृपान् त्र्यशीत्यधिके पञ्चदशशत वर्षे १५८३ मार्गशीर्षशुदि नवमीदिने प्राल्हादनपुरवास्तव्यः श्रीऊकेशज्ञातीय साह कुरा मार्या नायी गृहे जन्म, पण्णवत्यधिके पञ्चदशशत वर्षे १५९६ कार्तिकवदि द्वितीयादिने पत्तननगरे दीक्षा, सप्ताधिक पोहशतवर्षे १६०७ नारदपुर्या श्रीऋषदेव प्रासादे पण्डितपदम् , अष्टाधिके पोदशशतवर्षे १६०८ माघ सुदि पञ्चमी दिने नारदपुर्या श्री परकाणकपार्श्वनायसनाये श्रीनेमिनाथप्रासादे वाचकपदम् , पञ्चादशाधिक पोटशशववर्षे १६१५ सीरोहीनगरे त्रिपदं बभूवेति । १२-१३-स श्रीस्तम्मतीर्थवासी सः सस्मिन् श्रीहरिविजयसूरौ स्थिते एका टवानां कोटि भव्यययत् प्रभायनादिभिध्यध्ययं चकार । व्ययण वित्तपमुत्सर्गे चुरादौ मदन्तः पर स्मैपदी । केपु व्याख्यानादिपु कार्येषु कर्मसु, कयंभूतेषु वरसूरिभिः कार्येषु । ) ·राग:] विजयदेषपूरि-माहात्म्यम् रिम्बानि कुन्भुनापस्य मत्यतिपय उत्सवाद । सीरोहीनगरे भाति स हीरविनयो गुरु ।। तथा नारदपूर्णं यः प्रत्सतिष्ठन्महोत्सवात् । जिनरिम्पान्यनेकानि स सूरिर्वतते भुवि ॥१७॥ श्रीस्तम्भनीर्थ-पत्तन-धीरामनगरादिपु सहस्रशोऽईतां बिम्बप्रतिष्ठां सोऽस्ति यो व्यधान॥१८॥ लुशामतपतिर्युदः स ललौ मेघनी ऋपिः । दीक्षा नवीनां यस्याने स सरिझुवि भासते ॥१९॥ श्रीमत्यहम्मदाबादनगरे नगरोत्तमे । ज्ञात्वा लुकामतैश्चर्यमिति दुर्गतिकारणम् ॥२०॥ आधिपत्यै च दीक्षां च त्यक्त्वा लुकामतस्य हि । साधुभिः पञ्चविंशत्या संपुतोऽहन्मती रतः।। सूरिसेवैकचितोऽदाद पातिसाहिरफास्ववादित्राण्यनेकानि यस्य दीक्षामहोत्सवे ॥२२॥ चतुर्भिविशेषकम् ।। ख्यातोऽवदात एतादृर भुतपूर्वो न फस्यचित् । तमवाप यदा सरिरासीलोके तदाद्भुतम् ।। यदीयोपशमादीनां गुणानां सत्पन्नाम् । प्रधानपुरुषैः मोक्तमणोदेकदा तदा ॥२४॥ फालेऽस्मिनी का स्पादिति चिसे चमत्कृतः । तदेत्यचिन्तपषिचे पातिसाहिरफम्वरमा२५ इत्यचिन्तयत्-इतीति किं तदाह- [ -युग्मम् । सभाकार्य निरीक्षेय परीक्षेप च तद्गुणान् । पृच्छेयं च वृपः कीदृर ततो वन्देय भक्तितः॥२६ सोऽभ्यपूरछनदा पर्व मघानपुरुपान्मति । विचरत्यधुना कुत्र पर च तिष्ठति तदद ॥ २७ ॥ ते माहुस्तदवाभीता इति भाभलपस्तदा । गन्धारपन्दिरे स्वामिन, सूरिचसति सम्मति ॥२८॥ माफयेत्पुभयाकणि जावरोमाभितारु । कदागच्छेत्रदा त प ऐयौरमुस्यनस्त्विति ॥२९॥ फरमानं तदाहत्य लेखयामि तदातम् । स्वीयनामादितं सत्यमिति चित्ते ध्यचिन्तयत् ॥३०॥ लेखयित्वा तदा दिव्यं सकाशात्स्वनियागिनः । फरमान पनामानबहुमानमनोहितम् ॥३१॥ आमाविधायिनो विज्ञान्स मेप्यान मेपपत्चराम् । तैपां पाणी घ दचार मति गन्धारवन्दिरम १९-२०-स सूरिः भीहोर विजयसूरि वि भाषते शोभते । स कः पत्य भी हरिविजयसूरेश्मे स मेघजी पिर्नपीनां दीक्षा सलो । कथंभूतो मेघजीपिः मुशामत. पतिः । पुन भूतो मेपीऋषि तः प्रतिपुसः मितिमापूमावन्दनादीनामामानात् । हवा ? लुशामतेश्वर्य दुर्गविचारणमिति MEET | क्र दीक्षा सौ! भीमति महम्मदावादनगरे । कथंभूते नगरोस । पुनः किं कृत्वा हि निधि लुशमहल आधिपत्यं पुनपक्षिा याता। पुनः कथं० मेपनीमापिः ? पचविशत्या साधुभिः संयुवः । पुनः करं० अहम्मवौ रतः अर्थात् भई प्रतिमाया भस्तित्यपूजनप्रणमनादीनगीकरणे रसः । स का? पस्य मेपीसदीक्षा महोत्सवे अफम्पर पाक्सिाहित अनेकानि सवादित्राण्यदात् । ० अपरातिसाहिरि- सवैकषित:-मूरेः माहौरविजयनाम्नो भट्टारकस्य सेवायां एक पिकं यस्य स तपा । मेपनी पारिरित्या भवत्यक इवि प्रकृतिभावः ।

·श्रीवल्लभोपाध्यायविरचितं [तृतीय दीपज्योतिरिवान्योऽन्यं सम्मिलितपृथक स्थितः।ज्योतिरूपं चिदानन्दं घरन् भायात्स ईपर इति परमेश्वरस्वरूपन. दयासंयमसंयुक्ते तपश्चरणतोऽचिरात् । साक्षात्पुण्यात्मभिः पुंभिः प्राप्यते परमेश्वरः ॥ ६ ॥ -इति परमेश्वरमानित वाक्यरित्यादिभिस्तत्त्वं प्रत्यवोध्यत तेन सः । मृष्टैर्मध्वासवः स्पष्टैः क्षीरास्रवतास्रवैः ॥६६ अमरमरिः पायोदस्तहृदयसरस्तदा । गुरुधर्मश्वरास्तित्वज्ञानाङ्गीकारवारिणा ॥ ६७ ॥ तद्धृदयं सरोरम्यं मूरिमंच इवाभरन् । गुरुधर्मश्वरास्तित्व-ज्ञानाङ्गोकृतिभी रसः ॥ ६८॥ अनेफच्छेकमूरीन्द्रसाधुश्रावकपक्षिभिः । सेव्यमानं तदा दीव्यत् तद्धर्मजललब्धये ॥ ६ ॥ आगरानगराद् यावदजमेरपुरं पयि। मनारान् कूपिकोपेतान् प्रतिक्रोशमकारयन् ।।७०॥ स्वकीयमृगयारङ्गत्कलाकुशलतां जनान् । झापयितुं मृगानेकशृङ्गध्वनविराजितान् ॥७॥ पापीयानीदृशोऽनेकजीवहिंसापरायणः । अभवत्स पुरा नित्यं रूपभृत्पापमेव यत् ।। ७२ ॥ -त्रिभिर्विशेषकम् । हीरविनयमूरीन्द्रसरोोगतोऽधुना । दयादानानागरादिसरङ्गो बभूव सः॥ ७३ ॥ सहरी निनधर्मे च प्रीतचेतास्ततोऽय सः । इत्याह जगदाथर्यकारणं श्रीगुरुं प्रति ॥ ७४ ॥ प्रामान् वान् गजानवान् द्रव्याणि मचुराणि च । ददाम्यहं गृहाण त्वमिति चानुगृहाण भोः। गुरुराद तनो-भूप, त्यक्त्वैतान् सत आलये । मिशे वस्तुचितं युक्तो नैतेपां संग्रहो मम ॥६॥ पन्योऽयं निःस्पृहः सर्वसांसारिफमुवस्तृषु । स्वोचितं वस्तु यल्लाति, स तदेति व्यचिन्तयन् ॥ ततः पुनरिति स्त्रीये हयालोचपति स्म सः । एतयोग्यं गृहे मेऽस्ति पुस्तकं तद्ददाम्यहम् ॥ रिपावं तदा चित्ते कन्या च प्रचुराग्रहम् । ददौ श्रीगुरवे दिव्यं सिद्धान्तादिकपुस्तकम् ॥ पुष मित्रे कलत्रे च धनस्तननभूवने । ग्रामे द्रो गजादौ च निरीहाय महात्मने ॥ ८ ॥ -युग्मम् । ६. नइयं तस्य पाठिसाहरफचरस्य दृश्यमेव सरतदृश्यमरः तसर्य अ. परपाविमादिदर्य रसः पानीयरिस्पः । ७०-७२-म अकबरपातिमाहिः आगरानगरान् अजमेरनगरं यावत् मार्गे प्रविकोई हरिपेदान् मनारान कारयित्वा सकीयाटककलाकौशल्यप्रन्टन प्रविमनार तो हरिमविरागारमादिना प्रथमतो गन्तुं जातव्यापातसंजातपतोरति: म भूपविशतिपति यी यात्रापातिमाहिः हारविजयस्मिटुरोयोगतः मम्वन्यात् मघुना दयारानानगरारित संगरंगोपना । .५-अनुरहान अनुष प्रधाई कुरु यः।

·विपरी- मापक FAIRAT गायागुतये । नीरागोऽपि निरीहोऽसि धमलामाप भूपसे १८१॥ मा सरिक समादायमा माप । भागरानगरंऽमुसनमाराकोमपालपा ॥८॥ पादिपा पागकोपरिपप गोही धर्मस्य हा मिषानुपातम !! ॥ भीfrouTERA सिगमापयो । उपाभरे गानेगलोरा ॥ ४ ॥ नागपने मोरे नो मरपनोमानिः एम्यानपानिमदानन्दि गतां पानुएई मा 1101 nfrमर पनर्माणीकरणानन्तरं सदा । आगरानगरापोरीपुरेऽगान गरिसरामः ॥८६॥ মিনমিনুল ঘদিঘা ঘুমষ। যান ববিতায় বসব तर भीममिनापय मनिमाहित तदा । कालनिर्मितमीमन्नेम्यईपादुकापुप ||८|| मत्सनिष्टतम परिप थेटो उपेप्परिपपा । पोरदरिस्तिाननगीतमानादिकोत्सवः ।। भागरानगर पर्णयादिग्पपान कदापि पुरेशाएगातारनामन्मालगत् ॥१०॥ भीमानमिर-कल्याणमल्लकारितमानमा सपिनामणिमादिः मत्यस्यामतिमोयम्।।९१॥ मादुरागीपालनपीय सपिरिशुतम् । नापन्यमा गर्दा मनोराजितदानः ॥१२॥ नता पुनरपि भीमपपेपुरपुर परे । ममागस्यामीलमीला सादिना सर सन १९३५ गरिमपरपर पारेकमारमादरात् । धर्मगता रिपाय धीमारिसमभापत ॥९॥ मई मददनाम्भोगमन्युयष्टिरमानमः । दूरसंशात्र समाप मातोऽई धर्मतत्परः ॥९॥ पन्मदीय पद न पासि किमपि भो । मरकाप तेन समुचितं मार्ययाधुना १९६१ पता: माय भानिर भवानि च । सर्वपा न पा र पतस्वान पथा तथा ॥२७॥ ८५- एकातिर रामः पपपपटिसीपतिवायसरादि: काय पृद्धी भा- बिरामद | भामा समाय: पीस इति स्प्रेष यो: परता री स्ययं दन्त्यपद्वितीय- पायरोत मारिस्पेन भवेन् । खियो तिरिति जिप्रत्यये तु निषेधस्तेन द्वितीयकरादि. से परफासो विमोशे । ९०.९१-4: श्री मोरीपुरे श्री नेमिनाथवार्यहररय या नवीनप्रविमा पादुकानां सिरणास भी हारविशयमी भोपिन्तामणिपार्धादेः प्रतिमोपयं प्रविमासमूह प्रत्यस्थात् प्रत्यवित इस्पर्थः। करमान् ! सामन्महोत्सवात् । कर्म भूनाम् पुरा पूर्व कदापि न एतादा जातात बारा भाव इसी मुपैति समासान् समासान्तमेकपदम् । घरमानापनमहोत्सवात् स्वर्णवारिध्ययतः स्वर्णदयारण्यपा बस्मात् । २७-२सूरे पया येन प्रकारेण भवानिय भस् सुकवार्यः सुकत पुण्यमेवार्थः प्रयोजनं यस्य स या |R: समुपये कृतार्थः रुवः सर्वप्रयोजनो भवानि समातेन प्रकारेण पवस्व पतनं कुद | मन मारमा पाक्ये मरया विमौ सर्वया सौ. कारन पृथा न कूट- - , ३ ·[ तृती- श्रोयल्लमोपाध्यायविरचित ततः सूरीश्वरचित्ते विचिन्त्येवं तमब्रवीत् । सर्वविश्वम्भराधीशशिरथूडामणीयितम् ॥२८॥ विश्वम्भरायां सर्वपु तब देशेषु सर्वदा । श्रीमत्पर्युपणापर्याप्ताहिकायां महीपते ॥२९॥ प्रवर्तनममारेश्च पन्दिलोकस्य मोचनम् । विधेहीति ततः साहिरिति चित्ते चमत्कृतः ।।१० अहो निर्लोभतेतस्य शान्तता च दयालुता। अकिञ्चनोऽपि किश्चिन्न मामयाची घनादि या श्रीसाहिराह चत्वारो दिवसा अधिका मम । उपरिष्टाचदुक्तस्य भवन्तु मुकृतश्रिये ॥१०८ हृयं सद्य इति प्रोद्य साहिरुत्साहपूरितः। द्वादशदिवसामारि-फरमानानि पट् तदा ॥१३ फाञ्चनरचनायुभि स्त्रीयनामाङ्कितानि च । त्वरित लेखयित्वैव प्रददौ सद्गुरोः करे ॥१० स्वीयसाधितदेशेषु सर्वेषु वसुधातले । श्रावणवदिपक्षस्य प्रारभ्य दशमीदिनात् ॥१०॥ मासि भाद्रपदे शुक्लपष्ठी यावन्न कश्चन । जीवव्यापादनं कुर्यादिति तेषु व्यलेखयत् ॥१०॥ एषां व्यक्ति पुनश्चैवं शृण्वन्तु श्रावका इमाम् । पूर्व गुर्जरदेशस्य, द्वितीयं मालवस्य हि ॥१०. तृतीयमजमेरस्य, फरमानं मनोहरम् । दिल्लीफत्तेपुराख्यस्य, देशस्य तु चतुर्थकम् ॥१०८ लाहोरमुलतानाख्यदेशस्य खलु पञ्चमम् । एतानि पञ्चदेशेषु, पञ्चमु प्रेषणाय हि ॥१०९॥ देशपशकसम्बन्धि पष्ठं श्रेष्ठावलोकनम् । सकाशे मरिराजस्य रक्षणाय चिराय हि ॥११००. तवदेशेषु पश्चानां तेषां द्राक् प्रेपणेन च । अमारिपटहोद्योपमेयोऽवर्षतरां वरः ॥११॥ अज्ञापमाननामातः कृपावल्ली महीतले । आर्यानार्यकुलोल्लासिमण्डपेप्वैधताचिरात् ॥ मोचनं पन्दिनन्तुनामीकृत्य गुरूदितम् । श्रीसाहिः मूरिराजस्य पार्थादुत्याय हर्पतः ॥ सदपानेफगव्यूतमिते डम्परनामकै । महासरसि गत्वात्मशस्तहस्तेन धर्मपीः ॥११४॥ देशानरीपसल्लोकढीकिता पक्षिणोधनान् । कारागारस्थलोकांथ मुमोच वचने दः॥११॥ एवं पानेयः श्रीमत्साई मिलनतो गुरुः । चैत्योपाश्रयरसाय फरमानान्यकारयन् ॥११॥ मेषां विधापनादासीलवचनामावना । तदुत्पन्नथ यो लाभः स्तोतुं शक्नोति तं च फः॥११५. तस्मिन् सगे सदारयादस्तद्गुणरमितः। मेहतीयो ददौ दानमीदृशं यस्य दर्शनात् ॥११॥ विषयानुरहान् सन्मतिमदस्तिनं नवम् । वनप्रभृतिवस्तूनि यहनि पहुशो ददौ ॥११॥ दिल्ली ममस्तानां श्रादानां श्रदयान्वितः। विसरममिता सण्डलम्भनीं च गृहं प्रति ॥१२॥ दिव्यावदाताः श्रीमरीयाः सन्त्यनेकया । प्रन्यविस्तरभीत्या तान् नेहायोचं यतोऽलस। मिसः [मर पारोऽव्ययं पारपूरणे, अश्ययानामनेकार्थस्वात् । पुण्याचा मा प्रतियोग्य हताः तथा महमपि भवदुषितं भवन्मानित करवा गुरुवार्थ: धमानी स्वाभिवायः। -चतुभिः कलापकर -त्रिभिविशेपेकम् । यथा भवान् मुसा

·No text on this page.

·४. [चयः प्रोबलमोपाध्यायविरचितं चतुर्थः सर्गः अवेटे जगतामिष्टः पट एकोनपटक विजयमेन आचार्यतस्य नियगिरोमणिः ॥१॥ अस्य शृणुन वृतान्तमुसत्यादिसमुद्भवम् । यादृगति शुनं नाग वमिच्छामि न किया। अस्त्यस्मिन् मरतक्षेत्रे, महुलाई पुरी वरा । ( पाठानरण-पुरी श्री नारदामिया) तत्र कम्माभिः श्रेष्ठी वसति व्यावहारिकः ॥ ३॥ तत्रान्येऽपि महीयांसो म्यांसो ब्यवहारिणः । सन्ति देवमवचस्य माहात्म्यमविकं मुवि ।। तत्रत्यय महीनायस्तं सदाद्रियतेतरार । वहनि च तदुक्तानां मिरस्युप्णीपवजनाः || दिव्या कोडिमदेव्याख्या देव्याख्यातास्तिरूपती नस्य पली सपत्नीव लम्या लक्ष्मीसमन्विता कला स्पं गुणाः सर्वे यौवनं बहुसम्पदः । तं सदा मुस्खयामामुप्तस्या लामन पुन्यतः 119 जयसिंहावयः पुरस्तयोरासोजयोदयः । जयापिकमिरोन्नं जयसिंहराक्रमः ॥८॥ सर्वदा लोकसन्नापी दुयतेनोपहारकः । अस्येयंभाजनं नित्यं मूर्यनन कयं समः ॥२॥ सदा दोपोदयः कपाः खन्डनान्वितः । कलवाललाव सोमस्तेन कयं समः ॥१०॥ निरमयिती वदोऽम्मामयो भूवहिकृतः । हवरत्नः समुद्रोति कयं न ममो भवेत् ॥१॥ परोपकारहीनीरदृश्यः कठिनाकृतिः । गुमेरुगिरिस्तेन सर्मा हि कयं मन् ॥१२॥ मादित्यादपिवेजस्वी यमन्द्रादपि सौम्यवान् । सागरादपि गम्मीरों मरोरपि गुणगुरुः॥१॥ सर्वदा पिपादान्जवाहवामान्मनाः । सद्गती बद्धको यो राजहंस इवावी ॥ १४॥ -जयमिकुमारवर्गनर । अस्मिमत्रसर तस्य वैराग्यममा हदि । पायेऽपि वसि सट करमाचिदपि कारणात् ।। आपिच्यापिनरादुःखदीर्गत्पादिकारण । अमार एप संसारो नाबाऽस्सितिरगुता ।। अस्मिन् येन्यवमन्व निवमनि च ये पुनः। निरस्पनिये नोका दुखिनो सिपेपिगः॥. दोगत्यादिकमान भविष्यन्ति मम । तं त्यानि भविम्पति ते सिदा उन देवताः॥१॥ अदी पदाति चारित्रं वापर नर उत्करम् । लभ स्वगादिमाख्यानि तप्यत्र भगतीनले ॥१९॥ - कर्माभिया , तम्याः बोहिमदेण्याः । ८-जय सिंहम्प पराकन परमो यस्य स तया । ९-देन जयनिहामिन। १९-तर: मंशशिनि करि भारमने पदे कप मागिरि रोट समा. रखनं प्रमोसन् । दरिस ऐश्चय दिवादिरात्मनेपदी रंगमलारे मारिरियस्यैर ऐपये में विदितं सामने पा विधायो । अन्ये नुनरिप ऐश इति धात्वन्तर सिदिमाः। बरमादेश र मन्नार व मारनन पर वदन्ति । टोटलहरपलीयोs । - ·२१ सर्गः] विजयदेवरि-माहात्म्यम् स स्वचित्ते विचिन्त्येवं तदा पितरमप्रवीत् । मपये परणं हघमानया भवतः खलु ॥२०॥ पितापितं तदा माह मजिप्याम्यमा त्वया । संसारापारदुःखेभ्यो भृशमुविनमानसः ॥२१॥ अपृच्छचत तदाताभ्यां मुदा फोहिमदेव्यपि आवां परिवमिप्यारः पितृपुत्रौ तवाया ॥२२॥ सा माहात्र स्थिताई कि फरिप्यामि युवां विना । युवा यथा वयाई च प्रवनिप्यामि सर्वया ॥ आलोच्यवं पिता माता पुत्रश्चैते त्रयो मियः । दीक्षाये मयतात्मानःमायतन्त समन्ततः ॥२४॥ तघया-अनेकवरयात्राभिः क्रियमाणाभिरादरात् । थावकर्नागरलॉौदवसे दिवसेऽधिकः ।। वाघमानः सदावोधरनवचैविवादः । गीयमानेनैगोतः कान्ताभिश्च नृभिर्बुधैः ॥ २६ ॥ अवास्टः कदाचिच गजाला कदाचन । नृसिंहो जयसिंहोऽसौ तदा रानत रानवना२७॥ -त्रिभिविशेपकम् । भुमे मासे सिते पक्षे शोभनापां तिपो तथा । नक्षत्रे च शुभे लने शुभे योगे शुमे भृशमा॥२८ हीरविनयमूरीन्दो जयसिंहमदीसत । पित्रा मात्रा च संयुक्त महोत्सवपुरस्सरम् ॥ युग्मम् तदा पत्सुकूनं नातमन्याछीलनतादिनम् । द्रव्यादिव्यपनातं च तदय शस्नुमो नहि ॥३०॥ हीरविजयसूरीन्द्रस्तमामेदं तदापदत् । जपकुशलकारिलाइ जपलपण्डितः ॥३१॥ (विजयविमलानन्दाद् विजयविमलः सुधी:-इति पा पाठः) हीरविजयमूरीन्दो जयसिंहस सत्पिता । शिष्येण गुरुणानेन सर्वदाम्यमुखायन ||३२|| सपोऽनपधाः सद्विद्या अपठत्स धतुर्दश । अशिक्षत प सत्कालममला: सकलाः फला।।११ सजनोदयसन्तोपी पसदुखनिवारकः । सत्यसाहससंशोभी सोऽभवत् पादफर्मः ॥२४॥ दानशीलः सुधीलालः सिंहवजयसंश्रयः । स ररान विनीतो पो यौवनश्रीयुतस्ततः ॥१५ श्रीपण्डितपदं पूर्व तस्मै तदनु चोत्सवात् । उपाध्यायपदं सोध्दान् सोऽभादेव दिने दिने । फियत्यपि गते फाले गछभारधुरन्धरम् । शान्तात्मानं परीपसिं सर्वशिष्येभ्य उत्तमम ||२७॥ सर्वकार्यकर वाऽभ्यपिश शुभ दिने । श्रीमरिघुवराज्यत्व आचार्यपदनाम ।। पम्मम् ॥ श्रेष्ठी मूलाभिषोऽकापीत् श्रेष्टगरिसदोत्सवम् । न पेहर्श पुराका: मीणां मानना मनाः ।। यावन्तो मिलिनास्तत्र जना नवनवा पनाः । सावन्तो भोनपाय सीभिपेपिणतम् ।। ३२-हरिविजयसरीन्द्रः शिष्येन जयसिंहनामा करणभून सर्व रसगुल्लापत अतिशयन मुख बेदयविस्म । यम्ममायं शिष्य पायोग्यो मरिप्यटीपविमुखमरमरिक भावः। पसमुचये । जयसिंहः शिष्यः मनेन गुरुणा श्रीहरि विजयसूरीदेष रणभूदन सरा भाप मुखापत भविशयन सुवेदयति स्म । पन्यो पदस्थ शिष्योऽभवामिति मुहमति यभिप्रापः । कपभूतो जयसिंहः सरिता प्रधानपिहरपियुष सपः । मुबारिम: देवनायामिति पत्।

·[ चतुर्य-
२२
श्रीषालभोपाध्याय पिरचित
मादात्तेभ्यश्व सद्वर्णाः सौवर्णाहुलिमुद्रिकाः । श्रीमत्यहम्मदावादे सर्वत्रावतोत्सवः ॥४॥
-त्रिभिविशेषकम् ॥
श्रीरले पचनद्रो यस्य पदन्दनोत्सवम् । अधिकं श्रावकोऽकापी पूर्वपदबन्दनोत्सवात् ॥४२
एवं रिवरस्य हीरविजयास्पस्य प्रशस्य पदे,
दीप्तं तं विजयादिसेनसुगुरुं सर्वात्मना निर्मलम् ।
श्रीमान वासकुमार एप उदयी पर्यक्षवाचारतः,
श्रीश्रीवल्लभपाठफय यमिति व्याख्यातवान् सद्गुणैः ॥४॥
इदि श्री हरसरतरगच्छीय श्रजिनराजमुरि सन्तानीय पाठक श्रीमान विमलशिर
श्रीवल्लभोपाध्यायविरचिते श्रीमत्तपागच्छाधिराजपाविसाहि श्रीअकबर प्रदत्त जगद्गुरु-विवाद-
पारकमट्टारक श्रीहीरविजयसूरीश्वर पट्टालङ्कार पाविसाहि श्रीअकबरसमासंलब्ध दुर्वादिजय
वादमट्टारक श्रीविनयसेनमूरीश्वर पट्टपूर्वाचल सहस्रकरानुकारि पातिसाहि श्रीयहांगीर प्रदत्त-
महातपाविरुदपारि भट्टारक श्रीविनयदेवमूरीधर गुणवर्णनप्रवन्धे श्रीमद्विजयदेवमाहात्म्य-
नाम्नि महाकाव्ये श्रीविनदेवमूरि गुरुवर्णनपरीक्षणो नाम पतुर्थः सर्गः ॥ ४ ॥

·विपदेषसूरि-माहात्म्यम् पञ्चमः सर्गः अय ध्यहम्मदाबाद स्थिरः श्रेष्ठी समाययौ । पुत्रस्य स्वस्य पल्पाय दीमापाहणहेत रहे पहिण एफस्प पाचवसनभाटफम् । दत्ता तत्रावसदश्यः पुण्यात्मा पुरुषोत्तमः अपारमे ततः श्रेष्ठी दीक्षायाः सन्महोत्सवम् । श्रीमद्रासकुमाराख्य-पुत्रस्य स्वस्य प सयपाध्यचित्रविचित्राणि चित्राणि वरवर्णकैः । गृहमिची सुविरिछत्तीः कविः काव्यततीरिव ॥४॥ एएस्य मागणं माभात् स्वतिकाजादिमण्डनः । मण्डितं पण्डितस्त्रीभिस्तदा चित्रिता चन्द्रोदपचपो पत्र प्रतिस्थानं नियन्त्रितः। चन्द्रोदप इव मायो मनोहरन्मनोहर पदाचैः शचित्र स्थूलं स्थूल व्यलीलसन । शारमिव रोदस्यो मालम्बनकर्सयुतः यम हानापटेलस्य मतोली यहुलालया। अस्ति, सन्ति हि यस्यां च सफला बहुलाल मण्डपं मण्डयामास दीक्षायास्तत्र सुन्दरम् । पञ्चवर्णमपर्वस्त्रचित्रवद्भिर्विचित्रितः । यु मुखमाला पभुपत्र मुखमला पुधाइव । वाणीवर्णविशेषाणां रचनाभिरमफा ।। १० जराफादयः क्यापि विशेषा वाससामिमे । मुनेत्रमिया यत्र नानाविच्छितिनिर्मिवा: आयाता सूर्यचन्द्रायाः महा व सविग्रहाः सन्मिपातन्मुखं एं नानासंस्थानसंस्थित द्वारं नस्य विभाति स्म रम्भास्तम्भविशोभितम् । मुखाना कौनुफानां च संकेत इव रूप खं च पान्तरायश्च विमानमिदमीरा पााभूभ्योर्विदूरस्थं धुंनीदेवादियुर व्यभा भादी रचना यत्र कुत्रचिनीतिकारिणी । तदा श्रेणिरभूत्पुंसां शान्तानां परस्परम भादर्शी रचना यत्र कुत्रचित्सर्वतस्तदा । प्रतिबिम्पेन लोकानां यत्तीय किमु सगुणान क्वाप्यत्र स्वस्तिकादीनि मौक्तियथितानि हिमालम्पन स्विन्ति मोहयन्ति स्म म पण्डितानाराणीच लिखितानि खटीरसः । मातापिन्दुमदीतानि प्रकटान्युजलानि -युग्मम् । इति दीक्षामहपवर्णन माफारयत्स आराममभिराममनिन्दितम् । पुत्रस्य दरयाशय नानानिमरतका ॥ ११-पत्र विचितिः रचना विशेष:- कुत्रचित् अन्तुरूपाणि, कषित् पानि, पुष्पाणि, कचित् सूर्यचन्द्रवारकाबारा इत्यादिक्षणः १२-नानावस्थानस्पिता:-नाना बा प्रकार संस्पानं पना स्वस्ताकार रपना वेन यता समन्ततः स्पिा ये पपा । वन्मिधातू जापानिमिषात् ।

·२४ श्रीषलमोपाध्यायविरचित [प तत्राग्रे सहकार मार हकारेकारयुग भवन् । लोकोक्तां मृतां पाती माया निरनिनादि श्रीमान् वासकुमारोऽयं प्रविनिपतावरः । मूरिः मुरिस्ततो भावी पूर्वजेभ्योऽधिकानि नीलकौशेयसंशोभिपत्रश्रेणिविराजिताः । यत्र रम्भा यमुः स्वर्गमूला इन्द्रश्चना ॥ २२ फलिता शाखिनो यत्र बहुधवं विनिरे । फारो दिव्यसस्यानि भारः ममम्पदा र. केतकी-यूधिका-जाति-जपा-कुन्दादिकांच यः । पृयपान पृयश्वान पुष्पमानकारयः एवं दीक्षासुसामग्रीक्रीडाक्षातोद्यनातयः । मोदकाचानि खायानि निम्पयन्न तद्गृह ॥२ सोऽक्षिपद् वर्णके पुत्रं शुमेऽहि कविवन्नृपम् । कौमुम्भवखसंयुक्तः मानलार्कवनदा ।।२ सख्योऽभिगायतोलूलून संवर्धयत मौक्तिके। श्रेष्टिनः श्रीस्थिराकस्य पुत्रः परिवनत्यय आचख्युरिति गायन्त्यः काचित्काश्चित्सखी: प्रति । कार्याण्यन्यानि सन्त्यज्य त्वरध्वं तं प्रतीक्षितुम् ॥२८॥ युग्मम चारुकर्पूरफस्तूरीकुचमादिविमिश्रितम् । स्फुरत्परिमलोपेनां शिष्टां कुरुन पिष्टिकाम् ॥२९ दीव्यगन्धोदकैरुणः सम्यक् स्नपयत द्रुतम् । दृष्टिदोपाच रसायै यतध्वं इन्दवनिताः ॥३ गन्धकारित्वतस्तस्य फुल्लमालादिगर्मितम् । न्यवनन् मूनि घम्मिल्लं वक्र ग्रीयंत्र वाजिन विलिप्तदीच्यदेहधीमी केशवमूर्तियत् । कर्पूरागरूकस्तूरी मिश्रचन्दनकुङ्कुमैः ।। ३२ ॥ स.सर्वाङ्गेषु संयुक्तो मुक्ताभिः कान्तकान्तिभिः । वमा चन्द्रार्कनाराभिराकाश इत्र निर्मल आनाभिलम्वितान् मुक्ताहारांस्तारान् स पर्यघाद । लावण्यनीरः पीनफेनबुबुदसन्निम चोलोप्णोपादिवत्राणि देवदूप्योपमानि च । पर्ययात्स ततः कार्य सौवर्णाभरणानि च ॥३ अदीप्यत तदानी स पुष्फितः फलितोऽपि च । विधावा वाञ्छितार्यानां कल्पक्ष इवाइव स वरो वरयात्रासु राजेव विरराज हि । ग्रहणमुकुटोत्सग्छच सद्द चामरः ॥ ३७॥ २०-तत्र आरामे प्राक् पूर्व सहकारः इति लोकोक्ता सूनृतां वार्ता ज्ञावा निरचित निश्चयं चकार । किं कुर्वन् सन् हकारेकारयुग भवन् । हकारे ह इत्यक्षरे यः ईकारः चतुर्थर सहकारेकारः । तेन युनाई य: स इकारेकारयुग, हकाराक्षरचतुर्थ स्वरयुक्तो भवन् जायमा सहीकार इत्यर्थः । इतीतिक उदाह- २३-करणशीला कारः मरणशीला भारत-अत्र उभयन्न तन इति वच्छीले सृन् प्रत्ययः। दिव्यसस्यानि संपदः इत्युभयत्र न लोकाव्ययनिष्ठाखळतनामिति पष्ठीनिषेध नपुंसकपीलिंगद्वितीयायद्ववचनम् । ३५-पोल: माइण इति लोकामापाप्रसिद्धः । चुलपरिवेष्टने सौत्रः । धुल्यवेऽ पोसः पाप्रपदानं कम्युकं इवि क्षीरस्वामिव्याख्यानात् । उनीपः पापही इविमापा । उष्णी मूवेष्टनमिति हैमः। - ) ·सगः विजयदेषसूरि-माहात्म्यम् पान्यवादयन् केऽपि केऽप्यमापन मुगायका नतुफाकेऽपि केऽप्याख्यन् कयकाः बनल्यानविमानस्थकरफाकारदम्भतः । तमीक्षिमिवायाता -जीव-कविदेवताः ॥ ३ यस्पैर्व वयात्रामु बभूवुः सन्महोत्सवा। इन्द्रः स्तोतुं न यान् शक्तः तान् व्याख्यान्ति फर्य युधाः ॥४०॥ त्रिभिविशेष मत्यदसतानि वासांसि देवदम्योपमान्यय । कुमारः पर्यपाद् वर्गस्तदा दीक्षामहोत्सरे हालम्पनकसंशोभिस्वर्णमाणिकपनिर्मितम् । परनान्मुकुटं भाले पर्यपाद ग्रहणानि च शेविका स समारोहद निर्मितामिष दैवतः । नायत्पुण्यवतां योग्यां वर्धमानकुमारपद पनीरमानेषु गीतेषु प्रीतमानसः । वाघेषु वाघमानेषु हराितोपरादकैः ॥ ४४ ।। वेददिवन्दिभिर्मोदार स्तूयमानगुणोदयः । विज्ञानविविधानेकमालातोपसघशाः । पिरहीरादास्पस्त्रीगीपमानमुमालः । उचापमाणवणः पार्थपोर्भगिनीजनः ॥ ४६॥ श्रीमहाजापटेलस्प मतोल्पां पहुलौफत्ति । मण्डितं मण्डपं पूर्व पत्र तत्र ततोऽभ्यगात -~-चतुर्भिविशेषक कुटादीनि दिव्यानि प्रणानि स्वकापरः । स उत्तार्य व्रतोगारं कर्तुमायागुरोः पुरः वेजयसेनसूरीन्द्रः कृत्वा नन्दि सदाभुताम् । चमि संयुतां देववेदी वैवाहिकीमिर । तस्तं मातृसंयुक्त दीसाफन्पा प्यवाहय । कारयित्वा सदा तस्यां वारमय भदक्षिणाः रूपाणि नालिराणि वनादीनि च लाशः । श्रीसद्धोऽहम्मदाबादे मादालाकम्प 5 गोडस्प तस्मास्मिन् त्रिचत्वारिंशवत्सरे । दशम्यां माघशुक्लस्य दीक्षाभूचस्प सोड वेधाविनय इत्याख्यां तस्य मूरिस्तदाऽकरोत् । सद्विद्यारिनयास्तित्वात् त्रिकाल्यो गुर एवं वासकुमार एप मननीयुक्तः स उदासतः, पामाजीद विषयान् विहाय सकलान् सांसारिफान् सदा । थी श्रीपमम एप पाठक इमं पस्पात्र दीसोरम, सपा भुतमात्रकर्णसुखदं सर्वमियं व्याकरोत् ।। ५४ ।। इति भी ममोपाध्यायविराधते भीमसरागाधिराज पातिशादि बीमशनर नगगुरु विदारक मट्टारक श्रीहीरविनयमीर भीयहांगीर प्ररचमहापानिया REारीरिनपदेवमूरीधर गुगवर्णनपर भीमदिनयदेवमाहात्म्यनामि RAICTE कीरि सरि होसपणेनो माम पधमः सर्गः सम्पूर्ण १६५ लिखितं मुनि सामगपिना। १९-राारस्म त बरकरादो गोटीपर्यायःE: पोत गन्तिका-वि हायुषः । ४५-पाठोपकारक राजदार हदि भासिः ।

·२६ श्रीयल्लमोपाध्यायविरचित [प पष्टः सर्गः अयो विजयसेनाख्यो वर्याचार्योऽभ्यमन्यत। श्रीमान् वासकुमारोऽपि मियोऽयमुछनार्यताम् अधीयानं गुरोः पार्थेऽकुर्वाणं पर्युपासनाम् । आश्रवोऽयं वियोध्यमित्यवादीत्तदा गुरुः गुरुहस्तमभावेन दीप्यते वर्धते च सः । गुरुः शिप्यममायनयनवं चाप्यऽदीप्यते ॥३॥ तद्यया-कियत्यपि गते काले, लेमे मूरिपदं तनः । निःसपत्नं स साम्राज्यमिवोग्राऽपायाऽन्वितम् ॥ ४ ॥ विजयसेनमूरीन्द्र इति नामाऽभवद्भुवि । विख्यानं श्रीगुरुख्यानं सन्मुखात्पारमेश्वरान् ॥५॥ ततः कुर्वन् महीपीठे धर्मराज्यं विशेपनः । अधिकाधिकनेजास्स भवन् प्रावर्तताचिरात् ।। श्रीमतोऽकबराख्यस्य पातिसाहेः मुसंसदि । पदर्शनानुसम्बन्धि वार्ता प्रावतान्यदा ।। तदा च कोविदः कश्चित् पातिसाहिं न्यवेदयन् । पञ्चदर्शनविद्वांसस्तिष्ठन्ति भवनोऽग्रतः ॥ हीरविनयमूरीन्द्रशिष्यः पष्ठोऽस्ति वादिपः । विजयसेनमूरीन्दः स त्वत्तोऽन्यत्र तिष्ठति ॥' मनुते स च नो गङ्गां रामं च परमेश्वरम् । इत्यादिमिर्वचोभिस्स तं चेति प्रत्योधयन्।।? पातिसाहिस्ततोऽत्यन्तं तमाहातुं समुत्मकः । अलेखयत्तदाहूत्यै स्फरन्मानं घनादरम् ॥११॥ स्वसेवककर दत्वा स्फुरन्मानं तदा मुदा । त्वमानयमायेत्यऽवदद् सेवकं हि सः ॥२२॥ स तदा शिरसि न्यस्य स्फुरत्मानं तदाज्ञया । मस्याय राधनपुरं मूरः पार्य समाययौ ॥१३॥ -~मस्थाय राजयन्याख्यपुरं पार्थे गुरोर्ययो-इति पाठान्तरम् श्रीसूरीश्वरमानम्य तदालोकनतस्तदा । रोमाञ्चिततनुः प्रादात् स्फुरन्मानं स तत्करे ॥१४॥ श्रीसहस्य समक्षं स स्फुरत्मानमवाचयन् । वाचं वाचं गुरोविच सहन्ध मुमुदेतराम् ।।१५ सेवकं पातिसाच श्रीसहगे मोदयनराम् । जीविताईस्त्रदानाय मृष्टानादिकमोजनात् ॥१६॥ माविष्ठत ततः सरिः मुमुहूर्त मे दिने । श्रीमन्तं सहमाच्छ्य सुधी-साधुसमन्वितः ॥१७॥ आयो नयविनयाख्यः १ श्रीमेघविजयो २ऽपरः। श्रीमरुविनयो ३ विद्वान्, श्रीनन्दिविनयः.४ कविः ॥१८॥ २-माश्रयो वचने स्थित इति कथनकारीत्यर्थः । विधेयो विनयप्राही इत्यमरः । ५-श्रीगुरुणा श्रीदारविजयसूरीन्द्रेण स्यातं कपितं श्रीगुराख्यातम् । कस्मात् सन्मुखा प्रधानबदनात् , कयंमूतात् मन्मुग्रात्, भत एवं पारमेश्वरात्-परमेश्वरस्य इदं पारमेश्वरं वस्ये दमित्यन् । पारमेशरमिक पारमेश्वर हत्प्रेक्ष्यते; परमेघरमुखमिवस्यर्थः, परमात् । मानयन्यायपुरे रापण इयर्थः ।

·] मियोपाहि- मायम विवापिगप ५ इत्यादि-नियविनयोषने । माया गुरु १-२-३रित गंगेरित गदा ॥१९॥ प्रिमिर्विशेषाम् ।। पेमामा पेप मामान मिशन पारपा भारितामा प्रमोद प्रापप जनान् ।। भीगरिनीरदो गनन मापानुमामतोऽपिरात् । श्रीमामामपुरमा पानिसाहिरिरानितम् १२.१५॥ पहरामत्य माल्य मणय प नतो गुरुम् । कला महोत्सरं दिव्यमुपापे समानपत् ॥२२॥ भामर पानिगाह दिने दिये ततोऽमिला । धीगिरिगरिश्रीनितान्यमतिवापरिमा२१॥ निपाव पानिमा श्रीमदकाएर भानमत् । न नदा मिरसा भूपात पश्यतः शस्यनेनसा ॥ भयामा गुर धीमान पानिमाहिरिदं तदा । पदर्शनानुसम्बन्धिपर्माना मुधर्मपीः ।। दर्शनानां तदा प विपिपा पापस्ने विपकिनमुनि स धर्म मत्परोधयत् ॥२६॥ मशनसम्बन्धिधर्म मान्चा पयरपथक । मनचित्मेरितः साहिरपरछत् पुनरीदशम् ॥२७॥ परे कि. मनु न स्रं रामं गह प मादफा १ सिमाह प्रभो पर्व मन्येहं तद् वयं सदा ।। रामपानं गदा हदि नपाननपरः । नोपरामि रोनास्प मानहीनय फीरपद ॥२९॥ राति स मनोभीमिति रा पानिमामध्नाति सर्वतः पापमिति मः पापनासः ॥३०॥ त्परदपावाद रामनाम स्मृतं पुः । तस्मरामि सदा सामिन् न स्मरामि कथं किल । -विस्मरामि न हिचिन्-इति पाठान्तरम् ॥ ३१॥ युग्मम् ।। अपविषशरीरस्प रामपानं पपेनसि । अपवित्र तथा मार्गे स्पात्सदा पापदये ॥ ३२॥ -इति रामनाम-ध्यानाहीकारः॥ पदो मामलारेपी गहापां झिपने कपम् । गहा तु माइकोच्येत पृश्यते देनेव सा ॥३॥ सरपामामलोपं स्नानाच कुपी न लोफर । पाविपति मात्रो कथं पुत्रासातिः ॥३५॥ -पतः पवित्रमात्र फर्थ पुत्रासंगतिः-इति पाठान्तरम् ॥ मलमेव तदर स्यान्माननीय सदेव पातदिनोच्येन नो गा तदिना न तदर्चनम् ॥३६॥ २१-भूरिः पुरा सूरिपु पनिटनेषु भट्टारकेपु वा मार्वेपरपना १ शोभा २ भारतीय erhनिवर्गसम्पति ५ मवि को यस्य सः भारतरिमो: { प्रयका श्रीसूरि रिमूरिमात- एकारका पति पाठान्तरम्यायमः भूरिसूरीनां प्रचुरभट्टारकागो प्ररपतिाना पा भी. पोटा वयास्तिरस्कार करोतीति भूरिमरिभीतिरस्कारकरः परः प्रकटः सदेव मष्टयदि। १६-मदेव जसमे दिना अलेन विना पड़ा गोच्यत न कध्येत । तर विना गहां बिना मदन नगढ़ पूजा न गनां माननमित्यर्थः ।

·No text on this page.

·प पिमपदेवपरि-मारम्पम् स्थिन्वा तत्र सभात्रिः स भूयोगमनेरसम् । पूरा प्रभावतीनाम्न्या सहाहतस्ततो गतः ॥ मला त पासी भान्नानामहोत्सवः । अस्थायापाएता परिः श्रीराजनगरे वरं ॥४९॥ नानादप्पप्पपदियनीयमानमहोत्गवः । पतुर्मासी पपाप धीररिस गरिशेखरः ॥५०॥ ताम्मदाबादोपपुरे धीशमन्दरे । श्रीसहाग्रहनस्तस्यो पतुर्मासी गुरुतमः ॥११॥ मत्परथादुन्गवस्तष शान्तिपिम्स सद्गुणादीपिकानपविरुपात-लहुयारुपादफारितम् ॥ लाटापल्या समागमानता मरपाय सोत्सवः । तपावसप गरीन्द्रधनुर्मासी सुखाश्रितः ।। भचिन्नपद स्थितस्तत्र तसीत्येकदेशम् । पदाहाः सन्ति मे शियाः श्रीनन्दिविनयादयः ।। पदपोम्पेषु शिप्येषु श्रीनन्दिविनयादि । फ शिप्यो भविता ख्यातो गच्छभारधुरन्धरः ॥ विचिन्त्येति स्थितो ध्याने तपाामनेकपा। प्रीन्मासान यावदत्युनं गरिरेकाग्रमानसः॥५६॥ अधिष्ठाता तत्मारपत् भरिमन्यस्य मन्त्रिणम् । प्रत्यक्षीभूष गरीन्द्रं सपा साध्यं न किं यतः ।। विधाविनयनामापं शिप्पस्ने गरछनायकः । भविता जगति ख्यातो विचारो नापरो गुरो ॥ प्रत्ला भीमरिमन्त्रस्पाधिटारिति सद्यः । जामत्लभाव पूरिधरिमन्त्र सदाचिदव ॥१९॥ विधाग्निपनामाने शिष्य भीगर नायकम् । भाविने मनसि मात्वा श्रीमरिMमुदे हदि । मातिष्ठत सता गरि साप्पाचारपरापणः । यतोऽवस्पानमेक साधूनां पुज्यते न हि ॥६१॥ प्रामानुपाममाचाराव विरम् निनवत्स्वयम् । सहपः समवासापीद भीमदुन्नतपत्तने ॥२॥ तपस्याः भावका सर्वेप्यावन्नुत्सवान पनानादर्श दर्श मुनीश से बन्द पन्दं दिने दिने ॥६॥ सरिः कन्या पर्मासी तान्यत्र ततोऽचलन् । पवित्रचरणन्यासः सद्धरित्री पवित्रयन् ॥६॥ दप्यन्येपु प्रदेष न्यासस विचक्षणः । अनेहसं प भूयास लोकान् धमाप कारयन् ।।६।। ४८-तत्र पत्तनने समावित्रः सह भावित्रण भद्रेण वर्तते यः स सभावित्रा भाविनशको हेमोगादो भद्रपर्यापः । वतः पचनशाम् । ४९-तत्र पम्पारनी नाम्न्या पुर्या । ततः प्रन्यावधी माम्न्याः पुर्याः श्रीस्तंभीर्यादित्यर्थः । भाजनगर भीमति माम्मदाराद। ५०- महम्मदाबाद। ५१-गुरुत्तमा श्रीविनयसेनहरि ५२-प्रत्यरथात् प्रविष्ठत् प्रतिष्ठामकरोदित्यर्थः । तत्र शकन्दरपुरे । ५३- सरन्दरपुरात् | 47 लायपरस्पो लाडोलपुरे इत्यपरनाम्न । ५७-नीति पिाह। ५८ ( उनपचने) उनानगरे । ६५-तता जनानगरात् अन्यत्र नगरेषु देशेषु वा भषरत् ।

·३० प्रोषालमोपाध्यायविरचितं [पष्टः अस्मिन्नवसरं मूर्ति प्रतिष्ठायै समाइयन् । श्रीमुरेतपुरात् मेयः स्वपत्नीलाडकीरितः ॥६६॥ ततः मस्याय मूरीन्द्रः श्रीमतपत्तनात् । प्रतिष्ठायै समागच्छत् श्रीमदुन्नतपत्तने ॥६॥ अकरोत् स ततः श्रेष्ठां प्रतिष्ठां सुदिने दिने । कारितां श्राद्धमेघेन ययाविधि महोत्सा॥ न केचिदपि ताक्षी यादृशी मागकारयन् । मतिष्ठां स न कश्चित्मागू व्ययापयद् व्यधाच सः। अत्रानाऽनिपछेष्टः श्रीनन्दिविनयाहयः । कोविदः सर्वविद्यासु सर्वभाषाविदुत्तमः ॥७॥ गुरखो दि फिरवीणां पादरी इति तद्विरा । सन्ति तान् रमयामास पत्रद्वारा दुरात्मनः॥७॥ अत्यनं रनितास्ते च निनधर्मविदस्तदा । अभवत्र जिनभक्ताव साघुसेवापरायणाः ॥७२॥ पादरीइन्दमानन्दादाईन्न धर्ममुत्तमम् । गुणांथ जैनसाधूनां फिरङ्गीणां पुरोऽवदत् ॥७॥ तः फिरङ्गीसलोका जनसाधून दिसतः । विवन्दिपत्र इत्याख्यन् पादरोरन्दमादरात् ।। पादर्ग! श्रीगुरुं शीघ्र समाहय सुभक्तितः। अपरं न फिमप्यत्र विचारय विचारचित् ॥३३॥ दान पादरी पत्रं पितरुय च विमोच्य छ । मूरोन्द्रमाहयामास श्रीमद् द्वीपपुरे तदा ।।६।। नाति ममदा मरिनिना मेघस्य सदनः । यतो मेयः फिरङ्गीतो भीतोऽतो न समाइयेत् ॥ नामालिका. तो नगतीतलम् । किं गोपः कस्य पुत्रथ यसति याग पतने ॥ मानामि पानातमनिन्दितम् । तत्परीभ्य समव्याः श्रावकाः शृणुनादराव् ॥ -मतिमा नगरं दीपनामकम् । अधिकारी फिरंगीणां तत्र रापं करोत्पलम् । पर निर्णमो मागदेता । पिना सपर्ममन्येषां धर्म प न कदापि सः ॥८॥ गालो:मार गदिमातरः । पारिसखगोपविण्यातो माननीयतरोपरः ॥८२|| infi नाप तुपा परिधीः । मेयो नाम नगरदयातो पर्नते महिमानिधिः॥ माता श्रीशिनायिकारिणा । मेयायोति पिना याना मातीति भक्तिमान पारगति प्रपोग्यत । गुपनि यरिष्ठः श्रीः मन्यतारमेघरा ॥८५|| मापभानो पारा मातो मान । इमम्मिन् गमापाने मम धर्मो मिासी ॥८॥ मिला प्रमगादतर्गतदा । दशग्मानि मिशिष्टामा पृथप्नुष्टो भोजन -पागंगोगतो मोत्पिनो पिनयादो-दति पागलापा ॥ -कम-म मंग या प्रतिमा पाप ना माग पूरा 1 पर मरियमनमरि पानी प्रति पारिधि गया नारीको !TARA RAIIfoto • fut माया । AAI | ४९-२ir ariharan सीम ·forttenti.rrnre nirm traintri.nethinार समानर 1man REPEATERIALITamitiatथ भी अभी। ite womantriting Inापनापन PrimeHEEREITHIN श्रीमान TER Amitinाय मैं माral anmol wromisintric Traint न पित IT Rm PARitertTRो faileri: :४॥ Prem Rimiryा धीरेनापणा 11 RTIEMETARI AM सामाग्यो १९॥ Farfume TRA माEिmirmiममा ।। MITRAPAMaina I मा परि माना १.८१ RamNTERE IS THRITISM n wগ পা হা মাসে ঘােষণাৎ বংশধারি । vieiraransiritaifeो पगोडीमा मिः||१०॥ ChiefR REts भारत भी निगम मा०२॥ PITALENT पापियों पर परदप ॥१०॥ रामाने fruirt न । पिरननमिरात्पन्न रामाने सहारनप ।। धादिषा पासायािपारमामान मापे म गाना ॥१०॥ भीमा नियम मानिनन: कारपनप ग१०॥ - तिरंगीना भपिशारीमनिरोप भीदी। मनिटा मिलियानमन्निधिनापामालापादपोऽने पाएकोऽधिकाः ।। सेलपोभिनन्दः । गदा परंदानापय मामे पुरे पुरं ॥१०॥ भीगणिया: पारिता विशेषत: नानां नालिस सान अन्यविस्तरभीतितः। -प्रिभिविशेषसम् पोसपनादिनापापा अनेकपा । अनेकाहपुना गाऽकरोत्सोकरः ॥११॥ लिमिन नाम शग्नोमि नम्पनपान दिन दिने । वर्णनीयान् सदा देवयतोऽहमसो मार। ९-गात मभिरामगा।

·३२ ग धोगामीपशिपिन इत्य वासामारवापरणादानामा माहात्मे विनयादिसेनगुगुरोग्ग नगाषिथाप । श्रीश्रीवलमा समाउनाका मन श्रावधानमनिदिन सहदोऽभ्यानन्दगाऽनिन्दिताः ॥१२॥ दनि श्रीवलभोगध्याय निरपि भीम रागनागिन पारि श्रीमानामा जगद्गुरु विरुदधारक म० पोहोरिनपीपर पासमार श्रीनिरागीर र माता विरुदधारि भट्टारक श्रीनिनपदेवरीपर गुगाणन प्रमन्ये श्रीमदिनयदेमाराय नमः महाकाव्ये श्रीविनपदेवमूरि गांभामगममानोभा श्रीगिनयनगरि मादा पानी नान पष्टः सर्गः ॥६॥ ११२-मो श्रावकाः ! तत् विजयादिसेनसुगुरोः श्रीविजयसेनमूरीश्वरस्य माहा. सन्ततं सदा श्रावं पावं श्रुत्वा श्रुत्वा स्वहृदये अभ्यानन्दत । कयंभूतं इत्थं अनेन प्रका श्रीमदकव्यर पातिसाहि परिषद्वादविधानपराजितानन्तप्रतिवादिवृन्दादिलक्षणेन वासकुम पारुचरणादानप्रभावोद्भवम् । पुनः कथंभूतं ! सत्यं । पुनः कथंभूतं ? जगद्विश्रुतम् । तदि कि ? यमाहात्म्यं श्रीश्रीवल्लभपाठकः समपठयत् अकययत् ।

·विसयदेवपरि-माहात्म्यम् सप्तमः सर्गः गससाद नैपुण्यं पुण्यं पुण्यत्रता सताम् । सयौपनमित्र श्रेयः स यौवनश्यय सत् ॥१॥ दान्तानां समस्तानां तपोमेदरिधानतः । साहे परचनेऽधीती सोऽभवत् क्रमपाउतः ॥२॥ दर्श ततः परिक्षणयुक्तः प्रतिक्षणम् । विद्याविनपनामार्य गणिरित्पग्रवीद् भुवः ॥२॥ सस्प शतस्याऽस्मिन् पचपनाशवत्सरे । धीमत्यहम्मदापादोपपुरे श्रीशकन्दरे ॥४॥ -रितापाः मतिष्णया उत्सये भरिप्यये । भादेन लहुभाकेन स्ववंशाम्भोजभास्वता ॥५॥ -स्पताः श्रीहरिरिगरिदिपोपमः । पण्डितपदमानन्दि तस्मै पुग्यात्मने ददी ॥६॥ गेशी सिते पसे मकृप्टे परमीदिने । ऐशदेशसमाहूतजनन्दपिराजिते ॥७॥ -चतुर्भिः फलापकम् ॥ मास्ति भरतक्षेत्रे स्तम्भतीर्थाभिधं पुरम् । यत्सुखं वर्तते तप न सत्स्वर्गे कदापि हि १८R भोपाधनापस्य महिमा महिमाऽवति । आरतीव दियं द्रष्टुं वार्विलारछलाकिल ॥९॥ - पानिनं नित्य नौतीपात्रामम्मुधिः । पेलाच्छलेन सदलापतान मुश्चन् पुरान्तिके ।। सन्ति सतां सन्ति पाणि व्यवहारिणाम् । विमानः स्पर्धमानानि मनोरमतयोधकः ।। निवसन्ति च ये सत्र द्रव्यादपा व्यवहारिणः । दाइत्व सद्गुणाधिपाद सरेभ्यो भागिनोऽधिकाः ॥१२॥ युग्मम् ॥ पारी सदाचारी ब्रह्मचारीधरः परः । परन्तपविरस्कारी थेयस्फारी सदा नृणाम् ॥१२॥ धर्मकारी गुणापारी भीतिकारी नरोचरः। प्पहारीपरतत्र भीमल्लो नाम वर्तते ॥१४॥ युग्मम् ।। १-स विपाविजयः अय पुण्यवतो सता मध्ये पुण्यं भत्यमुदत्वात् भनिन्दनीयस्वा प नैपुण्यं निपुणमा मासणार प्राप्तगन् । कयंभूतं भैपुण्यं १ भयः अविशयेन प्रशस्यम् । पुनः मूवं उत्प्रेक्ष्यते-प्रयोक्नमिष सह यौवनेन वर्तते यश्चन् सयौवनं उत् सयौवनं सदिय; पार पनरपोयुतं शपस्यात् । स्था नैपुण्यमपि भतिविशिष्टत्वात् अध्ययनाध्यापनादिषु किमु जागरुकरपूर्तिमरवाष यौरनयुवतुल्यमित्यर्थः । यौवने हि सर्व प्रमशरयमपि प्रशस्यतरं विवाह प्रशस्तस्य पिळव्यं, नैपुण्यस्यात्याधिक्यात् भत्यद्भुतत्वात् प । यौवनयुतेन पम्य केवळ नैपुण्यमेव प्राप नान्यरिकमपीत्याह-प पुनः यौवनवयः भाससाद । कयंभूत पनपया पत् प्रधानम्। ९-प्राक् भावतीति क्रियापद भार पूर्वका मामस्त्येन पालनार्थ मदिशब्दोऽत्र सराव पादिक । दितीय भावतीति क्रियापदं गत्यर्यस्यापि भवपातारा पूर्व करवात् मागमनार्थ- सियम् ।

·[स श्रीवल्लभोपाध्यायविरचित निश्चला बहुला लक्ष्मीरुल्लासं मल्लते कुले । नाम जल्पन्ति जल्पाकाः श्रीमल्ल इति सार्यका भ्रातृव्यस्तस्य वा भाति सोमः सोमसमाज्ञया। सोमवत् सर्वलोकानामभिप्रेतः प्रियंवदः सोमो नाम जगज्ज्योतिः समरात्रिदिवातिः । अन्यो रात्रिद्युतिः सोमः कियांस्तस्याग्रतोऽवति ॥१७॥ अर्थतस्यान्यदा चाने भक्त्यैकाग्रश्रुतिश्रुतेः। लोकोक्ता लोकवार्तेति कैश्विदीच्यत सन्ननः॥१८॥ विजयसेनसूरीन्द्रस्स्वशिप्यमभिपेक्ष्यति । विद्याविजयनामानं विधाविजयमाननात् ॥१९॥ ध्रुत्वा स ईदृशं वाक्यं विवेकी धर्मकर्मसु । वाञ्छन् नवनवं धर्म हृद्यविन्दत्तदेदृशम् ॥२०॥ एतत्पट्टाभिपेकस्य महोत्सवमहोत्सवम् । करवाणि तदाऽभाणि तेनेति च तदा जनाः ॥२१॥ लक्ष्मीरनगला लीलां कुरुते मम वेश्मनि । युज्यतेऽस्याः कृतार्थत्वमस्मिन्नुत्सवकर्मणि ॥२१॥-पाठान्तरम् -इति व्यापयत्सहूं विनयात्स महर्दिकम् । करवाण्याज्ञयावोऽहमेतत्पट्टमहोत्सवम् ॥२२॥ १५-मलि मस्लिधारणे भ्वादिरात्मनेपदी ! जल्पाकाः पण्डिताः । १६-तस्य श्रीमल्लस्य भ्रातृव्यः सामः सोमनामा सोमसमाज्ञया चन्द्रोज्ज्वलयशसापा- भाति विशयेन शोमते । यशः कोविसमाज्ञा पत्यमरः। सोमवत् चन्द्रवत् सर्वलोकानामभिप्रेतः। १८-मक्त्या एकाप्रयोः श्रुत्योः कर्णयोः श्रुतिः श्रवणं यस्य तस्य भक्त्येकाप्रश्रुतिश्रुते यपत्र समासान्वमेकपदं तर्हि इको यणीति याणि एकादशस्वरमध्य एव पाठः । अय मक्त्येवि तृतीयान्तं पदं पृथक् तदा पृद्धिरेचीति वृद्धौ द्वादशस्वरमध्य एव पाठः । इती दिहा १९-विद्याविजयाभ्यां माननं विद्याविजयमाननं तस्माद् हेतोः । अथवा विद्या " विजयध माननं पति त्रिभिः समाहारे एकवद्भावे प विद्याविजयमाननं तस्माद् हेतोः । अथवा विषाविजयमाननमिति पाठः । तदायमर्थ:-कथंभूत विद्याविजयनामानं विद्याविजयाभ्यां कार• पाम्यां माननं सर्वलोक यस्य स तयातं । अथवा विद्याभिधतुर्दशसंख्याभिः शिशा कलो पार रणमित्यादिधाभियों विजयसेन कारणेन माननं यस्य स या पम् । २०-विद विधारणे पादिः परस्मैपदी । २१-तदा तस्मिन् काले श्रीविनयसेनमूरिः विद्यापिनयनामान स्थशिष्यमभिक्ष्यति इति 1 तेन श्रीमलेन जनाः अर्यान् श्रावकलोका इति अभागि इवनि एमा सिहाय विधाविनयमहाभिषेकस्य महोरमवमहोत्सा करवाणि महान् सरसको यरिमन परमार का दर्शनाम्लोकानां स मई रमाः महांधामायुत्सवय महोत्सया महोत्सवासी महोरसान मसामो-मानम् । +1 ·। विमयदेपसूरि-माहात्म्यम् सिहोऽपि तदाऽवादीदाश्रवो भवनोऽस्त्ययम् । मा ममाघ हदानन्य सयः श्रीमतं कुरु॥ -: श्रीमल आनन्दानदानी मोदमेदुरः। श्रीसहस्प ममर्श साफ इति पत्रे न्यलेखयन् ॥२४॥ वस्ति श्रीदेवमादीच्य सर्वाभीष्ार्यदायकम् । श्रीमत्यहम्मदाबादपुर मभरीवरं ॥२६॥ नपसेनगरिः स निनशासनभूपणम् । रानते यस्तपः कुर्वन् इन्नि पातरूपणम् ॥२६॥ चरितं दुरिनं हन्ति नामोपारोऽपि ते कृतः । किं स्तृमस्त्वत्पदाम्भोजनन्दनापूनने गुरो।। सत्र स्युः सम्पदः मयो निरवथा निरापदः । यत्र वगरणन्यामः किं स्तुमम्वत्पदस्थितिम् ।। एवं गरीधरं स्तुत्वा चन्दते च पदत्यदः । स्तम्भतीर्थस्थितः पादः श्रीमदरमहुसंयुतः ॥२९॥ ममोद चाभिनन्दामि भवत्पादमसादतः । इच्छामि च भवन्कायकुमुलं कुशलमदम् ॥३०॥ पूज्पराज पदाम्भोनमकरन्दस्त्वदीयकः । मदीपनेत्ररोलम्ब पुष्णाचवागमोद्भवान् ॥३१॥ 'भ्यांसः थावकाः सनि पदोत्मवविधापकाः।परमस्योत्सवं फर्नु चिकीर्षामि गुरुत्तम ॥३॥ श्रीपूज्यात इहागरछ सहमापय सर्वतः । पिपमि परमं मई मामरति मनोरणमा 'पत्रमीशमालिख्य थीगुरुचितमादरात् । अलिसग पुनः पत्रं श्रीमहोरितमातम ॥४॥ तपया-स्वस्ति श्रीजिनमानम्य, रम्पधर्मपरायणम् । श्रीमदाम्मदारादपुरगमिमानना थीमामा स्तम्भतीर्यस्थो ज्योश करोति फरोति च । विज्ञप्ति विनयेनेनि रिनपी रिनपीपरम । चिनपसेनगरीन्दा विद्यापिनयनामकम् । युराग्यपदे स्वीये धम्पै न्यमति गम्मति फई तस्योन्ग धीमत्सहादेशेन भक्तितः । पाम्यामोनिता महो ममताहिर मरमा १८॥ हमीस्यम्भती- विभत, परमं मेम भी यो मयि सेवा। पिपर्नु प जनाभीएमिर्म मन मनोरपर 10 इति पदं समालिख्य धीराहोचितमतम् । मादयन्मेवर जीपं श्रीमद भाग Inten २३-अयं भी हो भारत भावः कथमारी मागोम २४-मरीश भौणारिक भोपर्यायः। सत्या विद्यमानपा प्रशाम्ती. तत्वात् । भयो भिया परंपत्ता गभर्भ तमिन् । ३९-ज्योग विकाठभूपयोग नीराम पोरापनि E Net विनयवा | भूत मान ! रिमपी विनयस माप, पहा बिमदी funn . पाणाध पर निर्भधारणे विना । अनेन भीमरमहापाNिRMALE निपोरेत मारिसरातम् । तीति !दार. १.- पामिरेकोमा म मोरपि vird मनोरजनामा जनस्य भावभीमदागदाराहाREERREKisan बनेन विशेषणेन रमाबापत मायने मानिलिममा # AL ·३६ 'श्रीवल्लभोपाध्यायविरचितं [सा पत्रं गुरोध सङ्घस्य सेवकस्य करे ददौ । अवादीच तदा मोदात् श्रीमल्ल इति वाचिकम् ।। वन्दनां श्रीगुरोर्ब्रया देयाः पत्रं करे ततः । ज्योफ्कारं सर्वसंघस्य पृच्छेच कुशलं तथा ।। आयत्याव भो स्वामिन श्रीमल्लः सहसंयुतः । त्वदीयागमने तस्य मन आनन्दमाप्स्य इत्युदित्वा गुरु नत्वा भक्त्या परमया तया । श्रीसद्यस्य करे पत्रं दध्याज्ज्याकुकृत्य का इति विज्ञपयत्येप श्रीमल्लः सहसेवकः । श्रीमदहम्मदाबादसहूं सद्यमिव श्रियाम् ॥४५ विनयसेनसूरीन्दं मुञ्च श्रीस्तम्भतीयके । स्वशिप्यमभिपेक्तारं विद्यारिनयनामकम् ॥४६ इत्युक्त्वाचालयत्सद्यः स स्वसेवकमासुगम् । सोऽप्यचालीत्तदोत्तालः शोप्रकृद् यत्पतिप्रियः सम्मापाहम्मदाबादपुरं स त्वरित चलन् । श्रीपूज्यरानपादान्नमवन्दत च भक्तितः ॥४८ ददौ पन्नं तदा हस्ते सशस्तै श्रीगुरोर्मुदा । स स्वयं वाचयामास सुमसनमना हि तत् । प्रददौ सहपत्रं च सहपाणी सदक्षिणः । सडेनापि तदाऽवाचि श्रीमता तद अमात्मना ।। संभूप श्रीगुरुः सह उभी विमृशतस्तदा । किं कर्तव्यमिति सष्टं तेति मिय ऊचतुः । पूज्यं पापयत् सह स्तम्भतीर्थ प्रग प्रभो। वाञ्छितं कुरु तस्याशु यल्लोकः स्वेष्टसिद्धिा शुभ मुहूर्तमालोक्य श्रीसहानुशया तदा । विजयसेनसूरीन्द्रः स्तम्भतीर्थमचीचलत् ॥५३ संमतीर्थपुरं माप्नोत् क्रमेण विहरन् गुरुः। श्रीमल्लं सेवकोऽवादीदिति गत्वाऽग्रतस्ततः रसपाधिपाने भविगो दर्शितः । मनोरयपूरणेन च मयि सेवके परमं प्रेम बिभर्तुं धरतु । ४१-धन्देशवाम् तु याचिकं इवि हैमः । सन्देसमो इति भाषा | इतीति कितन ४२-भत्र भूयाः देया इति च क्रियापदद्वयं पूर्णस्थित उत्तरार्धेऽपि योज्यं । पूरु दुरार्ड ज्या-इति पर गुरोः सर्वसहस्य इत्युभयत्रापि योज्यम् । १४-भी वः भो इति सम्बोधनपर वेन भो सेवक पदेः कपः। किं पदे इत्याई ४५-प्रीमियो हो यस्य स श्रीमदः । यद्वा मीणां मदोषों अविनाशिवात् या 8: भीमः। यहम्मदाबादस्य सः महम्मदाबादमशः अथवा महम्मदावादवाती सामा दारामध्यपरोपी समासः । श्रीमदभायावहम्मदापास इति द्वायां कर्मधारये भी एमागरमतं । कथं भवं । उत्प्रेश्य भियो सम्पर्श समिव समूह मिव । ४५-मः श्रीमानः । पतिषियः समिप्रियः । ५२-तस्य श्रीमस्टम्य स्वेष्ट सिया सान्तिनिपस्या तुल्यतीति बेष्टसिदित बरिय सम्मतीय र वासनिता भीमला थाको रोपं वरिष्यति परमहोत्सवान पिना रानिमुन त्यतीति मनोस श्रीपान स्तम्भनीय गन्तव्य परमदोरणाविध ·सर्गः विजयदेवरि-माहात्म्यम् स्तम्भतीर्थपुराभ्यणे समायाट्रीगुरुर्गुरुः । भवदाहत आहूतसम्पन्नित्यनिययः ॥५॥ पश्यंस्तदागमाध्यानं प्रतिक्षणं सणान्वितः । श्रुत्वा तदागपं विचे सोऽनुप्यन् सेवकोदितम् ।। 'श्रीमल्लः श्रावकोऽभ्यायान्महाजनसमन्विनः । स्तम्भतीर्यान्तरा नेतुं वन्दितुं नातिहर्पनः ।।५७९ सूरैरन्तिकमभ्येत्स प्राणमत्तत्पदाम्बुजम् । सत्रिमदिक्षिणीकृत्य रूप्यनीराजनां व्यपान ॥ पापमानयनातीधैर्गीयमानमुगानकैः । नृत्यन्न कसंघावैः पश्यरस्थजनमः ॥२९॥ स्तम्भतीर्य पुरस्पान्तरूपायपमरेशनम् । उत्सपैः श्रीगुरु माता श्रीमल्लनिर्मितः ॥६॥ इति धर्माशिप पूज्यः सहसन्तोपपोषिकाम् । मुघासाया वाण्या सहाप समुपादिशम् ॥ धर्मो पो मङ्गलं कुर्यादानशीलाधनेकपा । नौ घने तनूजादिइटुम्मे भविमः सदा ॥१२॥ धर्मारिपमिमां श्रुत्वा श्रावकाः भीतचेतसः । रूपफै लिकरंथ धर्तम्भनिकां मियः ॥६३॥ अय मण्डपमुत्कृष्टमिष्टं मण्डयति स्म सः। नेत्राणां प्रयमो न्रणामुत्सो दर्शनोचितः ॥६॥ तत्र वराहचिमिचिस्ताऽवितातसन्धिका । विचित्रयित्रिता चिवतातपूर्विणी ॥६॥ पुचिचत्र चित्राणि इन्दानि विविधानि हिनानुस्थानमवाप्स्यामा मागेपनि स्थितानि किमा| कुत्रचित्तत्र पनि नरा: मोदन्वितीया । पर्वा शापि पुष्पाणि देवानन्वितीया । ५५-माहूर मारिय: | सम्पदा निपयः समूह ए एक वस्य वा निश्चयो पेन 11 চুষশাখায়য। গধষা আনুষান যানানা শঙ্গারা বা খিষযে समूहस्प निधय इष भारतसम्पनिपनिया । गुरविशेषणमेव । ५८ रुपयाणां रूपकानां रूपया इति लोकमापासियानो मारामना मारतो निर. राणां इति मापाप्रषिमा रुप्यनीराजना डाम् । ६०-ततः श्रीगुरुः स्तम्भतीर्थपुरस्यान्वये उपाय HIruti.भी. लनिर्मित: श्रीमल्लनाम्ना मारण कृपः । शेषाणि पावारिशेपणा पानि गानं गे गोतिरित्यभिधानपिन्तामाणेः। ६५-७ मा पूर्व कृता नेवि हतपूरिकी मुवि मासे पूर्णत सामेभ्यो नी इति। ६६-सी पुरुषो। अनुपमान् । -RRIVशेरित एप्रानि महानिरामिरे tirgama PUयात माया भुर्दा पनि बोलपिकमिशिपबोसnterein. दिना मान्ति ममाम् हाथा च मेऽपिन sriterERIENTER भरपाका मन्तीविशाजिर मागला भामा CRTirrarsexsi पुनः पत्तो स्थापि पुपाणि दानि भुः IT ? म दिपक ·श्रीवल्लभोपाध्यायविरचित [ मत अशोभन्ततरां तत्र कुत्रचिद्रहुनातयः । शश्वत्कारस्कराः साराः सहकारादयः किल ॥६८r तमेप्यन्ति नरा द्रष्टुं ये तेऽतिपदुःखिताः। मा भवन्तु निपीदन्नु च्छायास्थिति स्यिता इन कुत्रचित्तत्र मातङ्गास्तुरङ्गाः करमा अपि । तिष्ठन्नु स्वामिनः श्रान्ता इनि भक्त्या स्थिता इत्र तस्योपरि समाकृष्टमुत्कृष्टं व्यलसत् स्थुलम् । चतुर्दिग झल्लरीयुक्तं वियुक्तं सर्वदूपर्णः ॥७१ श्वेतमिव बहिः श्वेतं प्रत्याश्वेतपर्वतम् । ब्रुवन्ति पण्डिता यत्तद् व्यग्रोननतरां किल ||२|| द्यावाभूम्योर्विचालस्थं विमानं कोऽपि कौतिनम् । चित्रव्याजात्समायुक्तं मुपर्ववाद सुपर्वभिः तत्रान्तर्पत्र चित्राणि पुरुपाणां योपितामपि । तन्मिपात्तानि तं द्रष्टुं छन्ना देवा इवायः सवर्णा इव सद्वर्णाः मस्तीर्णा लिखिता युधैः । तस्याऽशोभन्त भूपटे नानाकारा युधादराः । पदमिहाप्यनुकृष्य व्याखेयं । ठवो नरा देवान् अर्चन्तु इतीच्छया इति वाञ्छया यनुर्वा शुशुभिरे इन। अत्र वार्तालेशः पुष्पाणि हि इत्यचिन्तयन् यन्नराः श्रीविद्याविनयं द्रष्टुमायास्यन्ति वन घ नन्दि- मारोपयिष्यन्ति नन्दौ च देवप्रतिमा भविष्यन्ति तासां पूजार्थ तत्कालगृहीतपुप्पाणि विलोक्यन्त। ततो वयं प्रागेव वत्र भवामश्वेत्तर्हि व अस्मान् लात्वा प्रतिमाः पूजयन्ति इति वाञ्छया पुष्पाणि ब रिवेति कवेरुत्प्रेक्षा । वा इत्यव्ययमिवायें। ६९-ननु माघमासे पदमहोत्सवोऽभूत् । माघस्य शिशिरती संमवात्कयं अतिप. दुःखिता इति । भ्रूमः शिशितों अविशीतत्वात् अर्कातपस्व मुखकारित्वेऽपि प्रायोदुःखकारित्वात प्रभूतकालमासेवनेन दुःसहत्वात् । अविपदुःखिता मा भवन्तु, छायासु निषीदन्तु इति सहकारादीनां विचारो न दुष्ट इति । ७२-उत्थुलं व्यद्योवततरां अतिशयेन व्यराजत । तदिति किं यत् स्थुलं प्रति पण्डिर प्रत्यक्षश्वेतपर्वत कैलासपर्वतं त्रुवन्ति । कयंभूतं स्थुलं पहिः श्वेतं घवलं । किमिव ? श्वेता रूप्यमिव | यथा रूप्यं श्वेतं भवेत्तयेदमपि वहिः श्वेवं । स्थुलस्य बहिः श्वेतत्वात् रूप्योत्रे कैलासपर्वतोत्प्रेक्षा च युक्ता । ७३-कोऽपि अर्थात् कविः। तं मण्डपं द्यावाभूम्योराकाराष्टाधव्योर्विचालस्यं मध्यस्थिर विमानं केवि कथयति नायं मण्डपः किन्तु विमानमिति । कयं १ चित्र व्याजात् । देवदेवीचित्र मिपात् मुपभिर्देवैस्समायुकं सहित कस्मात्सुपर्वत्वात् प्रधानमहोत्सवात् । से ७५-तस्य मण्डपस्य भूपट्टे सद्वर्णा इव प्रधानाक्षराणीव । सद्वर्णाः प्रधानास्तर' दलीचा प्रमुखाच्छादनवनविशेषा अशोमन्द । कथं भूताः सद्वर्णा बुधैश्चतुरनरैः फरास इत्यादि भाषा प्रसिद्धः प्रस्तीर्णा विछाया इति मापाप्रसिद्धाः । द्वितीयप-कथंभूताः सद्वर्णाः प्रधानाशराणि यथैः पण्डितः मस्तीर्ण iim ·विजयदेवसुरि-माहात्म्यम् अप भोजनसामग्री कारयामास सोऽग्रिमाम् । मुषामित्र मुरेन्द्राणां नराणामतिवलमाप ॥ सत्रादौ मोदकान् दिव्यान् खजकान सजनोचितान् । कुण्डलीघृतपुरादीन् श्रीसंझैलादिमिश्रितान् ॥ ७७ ॥ तानेव च कर्पूरकाम्मीदव्यसंयुतान् । अन्यानपि महावीर्यान् बहुजातोनकारयन् ॥ ७८ ॥ नो नानाविधानेकदेशेभ्यो व्यवहारिणः । श्राकानाइयामास तेऽप्यागच्छन् समृदितः ॥ मानन्ददायिनं नन्दि न फैश्विदपि निन्दितम् । अयारोपपदानन्दात्स तदा सतदाता १८०॥ स्योपरि चतुर्दिक्षु चतुरचतुरो जिनान् । स्थापयामास साहित्ये सर्वविघ्नोपशान्तये ॥८॥ ण्डपेऽय समागच्छदतुच्छोत्सवपूर्वकम् । विजयसेनमूरीन्द्रो विद्याविनयसंयुनः १८२॥ भूप श्रावका लोकास्तथान्ये तं दिस । आसतान्तर्वदिक मण्डपस्य यहरछया ॥८॥ दशस्य शतस्यास्मिन समपमारासंचति । वैशाखशुदि चतुर्थी गीतगानादिपूर्वकम् ॥८॥ हरिमन्त्रमयो मूरिः मादात् पाणौ तदीयके । अश्रावयच तवणे दक्षिणे घुमणालि ॥८॥ इरिमन्त्र मदायाय सूरिरित्यक्वीन्मुखान् । मरिविनयदेवोऽयं मर्वसहममतकम् ॥८॥ मईसिद्धगदाचार्योपाध्यायाः साधुसाधवः । कुर्यः सहस्य फल्याण पचने परमप्टिनः १८७१ त्याशीर्वच उत्कटमादिशदर्मसाधकम् । विजयदेवमूरीन्द्रस्ततः महस्य गद्विारा १८८॥ श्रीमल्ला पाको हात्ततो रूप्याणि मादरः । ददौ श्रावकमरेभ्यो यारकेभ्योऽपि भावतः ।। मोजनानि पुरोक्तानि मोदकादीन्यभोजयत् । आहतानापनातान भावान् म ननामपि । ले लिखिताः । पुनः कयं० १ नानापरा विविविधाः। द्वितीय विविधाः पुनः पं भू! सुधाराः पुपाना अर्थात् महाकोतमोकानां बाद ये है । तथा मा. होमसोयोग्या इत्यर्थः । द्वितीयपछे । पुन फ० पुरादिपते रवि पुपार। ८०-रिमन् नन्दो भर्यात् मन्दिरपनाया: करणे भारता: पाल: मरिचमा रणवीणा नरा इत्यर्थः । दाया यह दादरी के पास VAITC: मन्दिरमा गरयुत प्रत्यर्थः । ८९-अन्न रूप्यायो नाणपर्याय: । पम्मदेश:- RITISGDRBER पेवि पथा-निरूप्यादिवितानं विदा जानुमनियमिति ९०- श्रीमद भाषक: बाराम मपीति रागुरुये जनाम् मा भार stairsरोमानि मोरमदान भोजना प्रभोजयत् । यताम् WITH Reण परदेशेयः परनगरेभ्यो लिम् !पुरः कथं भगवार मना पास परनगरापेक्ष्या या मालिक इस्यर्थः । भावारिति विशेष पसरा.

·श्रीवल्लभोपाध्यायविरचित LE निरवर्तितसत्कान्त एवं सुरिपदोत्सवः । न्यवर्तत च सर्वपां सन्ततिर्दुरितांहसास ६०.१॥ ततः सर्वत्र सर्वत्र मावर्तत जयारवः । श्रीसूरेः श्रावकेशस्य श्रीमलस्य च निमंलः ॥९ः श्रीमत्पत्तनसले निरमाद् वन्दनोत्सवम् । सहस्रवीर आनन्दायस्य द्रव्यत्ययाद् घना पोडशस्य शतस्यास्मिन् अष्टपश्चाशवत्सरे। पष्ठयां पीपस्य कृष्णायां गुखारे शुमावहै । ततः शंखेश्वरं पार्थजिनं नन्तुं च जग्मतुः । गुरुशिप्यायलस्येतां सालारविनयात्तदा ॥२. भरुदेशनिवास्यत्र हेमराजश्व सहापः । शत्रुअये जिनानन्तुं गच्छंस्तावभ्यवन्दत ।। ९६ ॥ समस्तमरुदेशादिदेशवासिजनान्वितः । स्वभुनोपार्जितद्रव्यव्ययं कुर्वननेक्रया ॥९॥ बहवोनाभवन् भव्याऽवदाताथोत्सवा नवाः । निर्मिताः श्रावकैवक्तुं तानलं नाइलसी: इत्थं वासकुमार एप उदयी मापुण्यपुण्यार्जनात् , श्रीमत्ररिपदं क्रमादलमत प्राप्तकसाम्राज्यकम्। श्रीश्रीवल्लभपाटकेन पठितं लभ्यं न पुण्यं विना, श्रुत्वेति भवणा भवन्तु भविका धर्मे मनःशुद्धितः ॥१९॥ इति श्री श्रीवल्लभोपाध्याय विरचिते श्रीमद्विजयदेवमाहात्म्यनाम्नि महा श्रीविजयदेवसूरि सूरिपदप्रदानवर्णनो नाम सप्तमः सर्गः ॥७॥ -- - न्धुपुरश्रीमदहम्मदावादादिनगरनिवासिनः श्रावकाः । अनाहूतानिति विशेषणेन च श्रीस्तंभ निवासिनः श्रावका इत्यर्थोऽवसेयः। ९२-सर्वान प्रायवे इति सर्वत्रः सर्वरक्षकः। त्रिपदोत्सवे बन्दिलोकाः कारावः छोटि घटकादयो जन्तवोऽपि पसरादितः छोटिता इति सर्वत्र इत्तीदं विशेषणं पुष्टम् । ९३-सहसवीर: पारिक्खगोत्रः। ९५-पश्चिमाधव्याख्या । तदा तस्मिन्काले श्रीविजयसेनमरि श्रीविजयदेव श्रीरावरपाजिननमस्करणहेव श्रीशलेश्वरनगरमातिसमये सल्लोकः पण्डितलोकार्वन वासना गुरुशिष्यौ श्रीविजयसेनमूरिगुरुः श्रीविजयदेवमूरिमशि . ९८-अत्र श्रीशधरनगरे मरुदेशनिवासी पिंपाहिमामवास्तव्यः साहश्रीताल्हा amigo ..

·स] बिजपदेयएरि-मादारस्यम् अष्टमः सर्गः अक्षेत्र वर्तमानोऽसौ वर्षमान दिने दिने । जिनशासनसामाज्यं भुनक्ति पुतिमचरम ॥१॥ भदीक्षत पनान् शिष्यान् मतिद्गमनेकपा । विनपदेवमरीन्द्रो मिनधर्मोपदेशतः ॥२॥ पर्मोपदेशनो परप प्रतियुदा भान्निहि। भापास्तीरस्पेव श्रादाः सम्यक्त्वधारिणः ॥३॥ सर्वदा सर्वदा यस्य सफला धर्मदेशना । लोकानां कल्पवासीय निष्फला स्यात्कदापि न ॥४॥ अप श्रीमेस्ताद मण्डनो भूमिमण्डनम् । श्रीचोरपेटियागोत्रे समभूत् श्रावकोत्तमः ॥५॥ मुरताणः सुतस्तस्य मयमः प्रथमः सुले। द्वितीयो नाप इत्यारल्या समभूत्समभूत्तमः ॥ ६॥ नापस्पात्मराहोऽभूसपो लोफरपोधमाः। केशवः श्रीफपुरष कमानामापि च ममात् ।। ७ ।। यथारममवर्धन्तं पाल्पभाना मानिसम् । मात्रा पिया तपान्पच स इवात्ममनोरथाः॥८॥ समपे पितरी सांय सर्वविधा अपाठपन् । शीममध्यापफा पदपठस्ते प ताः समाः ॥ ९ ॥ तनपानां विवादाय सत्कन्या व्यवहारिणाम् । अयावेतांतरां मेम्णा पितरावादरेण दि ॥ अस्मिमयसरे पुत्री हो फेसब-कपूरफो । नोपपन्छावहे फन्ये अतामिति धर्मिणौ ॥ ११ ॥ संसारिणां हि संसारे स्पात् मियं पाणिपीडनम् । तची न्यपिप्पतां पाली फस्माचिदपि कारणात् ॥ १२ ॥ संभावपाम ईदक्ष सन मिथ्या न सर्वया । कारणं स्तोकसंसार उपान्तमुकृतं पुनः ॥१३॥ पहतावपि तो पिश मात्रा वान्पैनिनरपि । विवाह नाभ्यमन्तां स्तोकसंसारिणौ यतः ।। दीक्षामेवाभ्यमन्येतां तदा ती मुकने रतौ ।रती पत्र भवेत् यो यत् तदेवाशीफरोवि सः॥१५॥ पितरों प पिव्यय सर्व पते प्रयस्ततः । उदिमा भक्तोऽभूवन सम्यक् तत्पतियोषिताः॥१६॥ फास्त अचिरे सर्वे संभूपेति परस्परम् । यपं च भवनिप्पामो पयेतो प्रनिप्यतः ॥ १७ ॥ ६-समस्यां सर्वस्या भुवि तमः समभूत्तमः । सर्वार्थस्य समशब्दस्य सर्वादिगणे पाठाम् पीलिये सप्तम्येकापने, सर्वनामः स्यात् रखधेति; स्याट् इत्यागमे भापश्च इसे समस्यामिति रूपसिदि। ९-वाः पर्वविधाः, कथंभूताः समा मनोरमाः । समं साधखिलं सहद इत्यनेकार्थः । १६-पितरी नायाभिषः पिता, नायकदेवी माता पिता व माता च पितरी। पिवामावि दिशेषः | च पुनः पितृव्यः काका इति छोकभाषाप्रसिधः, सुरताण इवि मामा एवे प्रयः। कर्वभूता एवं पयः। वो पानाहानगीकरणान् । ताभ्यां कैशवकर्मचन्दाभ्यां प्रतियो- पिताः । अयं धंसारी दुरदायी, विपोपमा विपया इति शापिता येते वसतियोषिताः।

·५२ श्रीयल्लमोपाध्यायविरचित [4 अयास्मिन् समये शास्ति बलभद्रो महीपतिः । राज्यं श्रीमंडतादो भ्रातृगोपालसंयुतः ।। सोऽशृणोत् लोकवात्तति प्रवनन्ति हि पग्णराः । पिता माता त्रयः पुत्राः पिनुर्धाना तथा महान् ॥ ? गृहं गृहांथ सत्यज्य प्रभूतानि धनानि च । स्वयंबुद्धा इव ज्ञानात् मियोबुद्धा विवादनः।- रूपस्वभावलावण्यैरुत्तराः कुरवः किमु । नोत्तरे चापरे लोका यानाग्यान्नीति पण्डिताः। वलभद्रमहीपालस्तदेत्याकये विस्मितः । तान् समाकारयामास प्रविमुच्य निजं नरम् ॥२ नृपौप्यस्ततस्तेपां गृहे गत्वेत्युपादिशत् । हयने बलभद्रोऽसौ युप्मान् मो पण्णनरा द्रुतम २०-गृहं मन्दिरं गृहान् परिणीतस्त्रीः स्त्रियं वा । परिणीतस्त्रीवाची गृहशादः पुंक्ली लिङ्गः पुंस्ययं बहुवचनान्त एव। मिथः परस्परं बुद्धाः ज्ञातधर्माधर्मफलाः। एतौ अदृष्टाऽमुक्तमोर केशवकर्मचन्द्रनामानौ पुत्रौ बालको यदि प्रज्जतस्तहि वयं मुक्तभोगा: संसारे कथं तिष्टाम, स्थास्याम इति कारणादेव मातृपितृपितृव्या यथाक्रमं मियो युद्धाः। कस्मात् ज्ञानात् । अत एक पुनः कस्मात् विवादतः । कथंभूता एते उत्प्रेक्ष्यंते स्वयंयुद्धा इव । २१-पण्डिता यान् मातृपितृपितृव्यपुत्रान् पट् नरान् इति आख्यान्ति कथयन्ति । इतीति किं; कथंभूताः पनराः। किमु इत्यव्ययं विचारे । रूपस्वभावलावण्यैः करणभूतैः । उत्तराः कुरवः उत्तरकुरुक्षेत्रोत्पन्ना युगलिन इति विचारयन्ति । न अपरे अन्ये लोका उत्तरे उत्तरदेशोद्भवाः। यादृशाः रूपस्वभावलावण्यैः उत्तरकुरुक्षेत्रोत्पन्ना युगलिनः सुन्दरास्तया एते धनराः अपि सुन्दरान नान्ये उत्तरदेशोत्पन्ना लोका इत्यर्थः । उत्तराः कुरव इत्यत्र सत्यामपि न नानीति निषेधकयनात पूर्वापरेति सूत्रेण वैकल्पिको जसःशी न भवति । व्यवस्येति कोऽ: । स्वाभिधेयापेक्षोऽवधिनियमो व्यवस्था । अस्यार्थः-खाभिधेयो दिगदेशकालस्वभावोऽर्थस्तमपेक्षते यः सः स्वाभिधेयापेशः । एवं विधो योऽवधिनियमः स व्यवस्था। तत उत्तरशब्दस्य दिग्देशकालखभावे अर्थे सत्यपि उत्तरशब्दात्पूर्वापरेति वैकल्पिको जसः शीभावनिषेधो नामत्वात् । ननु उत्तरशब्दस्य दिग्देशकाल. स्वभावानां नामत्वे सत्यपि न नाम्नीति कथं कथयतेति चेत् त्रुमः-कुरवो द्विघा-मेरुपर्ववान् दक्षिणस्यां दिशि भवत्वात् देवकुरवः । देवशब्दपूर्वत्वेनैव प्रसिद्धत्वात् तेषां न दक्षिणशब्दपूर्ववे- नेति उत्तरस्यां दिशि भवत्वात् । उत्तरशब्दपूर्ववेनैव प्रसिद्धत्वात् । उत्तराः कुरव इति कुरव इत्युक्तेश्च सामान्येन उभयो: देवपुरय उत्तरकुरव इत्यनयोमहणं स्यात् । तत उत्तरशब्दस्य विशेष. स्य द्योतकत्वात् उत्तरा इत्युक्तरुत्तराः कुरव इति लभ्यते । अत उत्तरशब्दस्य कुरव इत्यर नामान्तरद्योतकत्वात् । नानीति कयनं न दुष्टं । उत्तर इत्यत्र पूर्वापरेति वैकल्पिके जसः शीमारे प्रथमा बहुवचनं | नात्र प्रत्ययो न प सस्य लोपः । कुरख इत्यन्न जनपदे लुप् इति अण प्रत्यय पि सति लुपियुक्त पद् व्यदिवपने इति प्रतिवन लिगे।

·पियदेवरि-मादाम्यम् मनारिलत्य परियापारराणि प । मभने माभून लात्या नग्मुने तत्र पण नराः ॥२४॥ मान तो सवा निपल्प प पदाम्पुनम् । खोचित स्थानमासाथ तस्य ते तस्थुरामया ॥ सान् निरीक्ष्य परीक्षपाणा दर्शनादेर नागात् । शानामान इस सत्या आएपमित्यावीन्नृपः ॥ २६ ॥ तानासीनानपान पलभद्रसादादरा । फर्ष प्रदन्ति भो दीक्षा भवन्तस्तद् भवन्तु माम् ।। कि दुर्य फरप फरमादा पुप्माकं कथ दुःखदः । निवारयाणि तत्सर्व पदाञ्छत ददानि तत् ।। पदि पाम पने पार्षे धने तर ददाम्यहम् । ग्राम ग्रामोधर्म चारीन द्वारा निराकरवाणि च ॥ प्यापारं एरला नन्दात् मुरोन घसतात्र प। दुसरा पालनीया हि दीसा यत्कोमलाका ॥३०॥ चतुभिः कलापहम् ।। इति श्रुत्वा नृपमोन पपनं तेऽपि पण नराः । तदोपरन्ति पारशूरा इव भूमीपरोत्तमम् ॥ फरमान् फास्यापि या दुःख नास्मा सर्वदा पुरसम् । भरत्मसादतः सर्व धने पास्ति महीपते ।। पर सोभियनः पुर्वमियान्यैर्गवादिभिः । नास्ति कार्य सदास्माकं विना धर्म हि सर्वदा ।। एवं वियोप्प समुदपा धर्ममप्पा प सगिरा । हर्षपन्ति स्म भूपालं पण भरा धर्मतत्परा ।। पुनः माईति भूपालस्तदा तान् विनयान मुदा । दीक्षां राजन्तु भो रद्धा, न यन्तुप पालकाः। भारः श्रुत्येति भूपालं ते सर्वे सर्वशलभाः। भस्माकं पालफा एवं दीक्षाग्रहणकारणम् ॥३६॥ एभिविना न पास्माकमेपो चास्मान विना फिल । सर्वया नेर भूपाल दीक्षा ग्रहणमईति ॥ एतत्साहायपतोऽस्माकमेषां साहाय्यतस्तु नः । दीक्षाग्रहणनि हो न संभवति सर्वथा ॥३८॥ उक्ति-प्रत्युक्ति सद्पुरत्या विज्ञापति महीपतिः । मसगीभूप तानास्पद यूयं धन्यनमा इति ।। उपम-मिपधर्म-शन्दी गन्दानुभासने । नकारान्ती हि निप्पमावर्धितेपु पडू नृषु ॥ ४० ॥ युग्मम् । धर्मादयः शन्दा इव माता विशेषताम् । सत्ताकारान्ततां सूत्रात् पूर्वी प्रकृतिमात्मनः ॥ २५-से पण मरा नस्य बलभद्रमहीपालस्य भाज्ञया तरण:-अर्वा अभूवन इत्यर्थः । तस्येति पदं अनापि योग्य त्यातस्य पलभद्रस्य पुरतोऽमत: मात दौकनं मुक्त्वा पुनः कला, सस्प बलभद्रस्य रास पदाम्बुज परणकम निपत्य नखेत्यर्थः । ४०-६ति विशाय । तीति !ि हि निधिलं रदपर्ममियधर्मशमो नकारान्ती दादानुशासने प्याकरणे निप्पमो सिद्धोः अर्याय एतेषु पद्पु निष्पस । एवे पटना - धर्माणः प्रियधर्माण इत्यर्थः।

·[अटक श्रीयालभोपाध्यायविरचित नाश्रयन्ति गृहस्थत्वं मदुक्तं बहुशोऽपि हि । शुद्धधर्मवलादेते जातसद्वचनासराः ॥४२॥ युग्मम् । ज्ञात्वयं भूपतिधर्मे तान् विनिश्चिन्तचेतसः । प्रेपयामास सत्कृत्य गृहं सदस्तुभूपणैः ॥४३॥ अथायान्तिस्म ते तस्य हादुत्सवतोऽद्भुतात् । बलभद्रमहीपालकृनाद् हर्षप्रकर्षनः ॥१४॥ आगत्यावसथे नाथः सुरताणश्च सोदरः । दीक्षोत्सवमुसामग्री व्यदधातामुभी मुदा ॥४॥ वसन्त्यवसरे चास्मिन मेदिनीतटपत्तने । (पाठान्तरेण-मेडतानाम्नि पत्तने) तपागच्छे महीयांसः श्रावका व्यवहारिणः ॥al तद्यथा-कोठारीकुलविख्याताः कल्ला टालामुतान्वितः । अर्जनश्वासकर्णय रेखा अम्माभिधस्तथा ॥ वीरदासो लसद्वीरदासश्चामरसिंहयुक् । अन्येऽपि स्वपरीवारयुता आसन्महत्तराः ॥४८॥ युग श्रीसूजा-हरदासश्च ताल्हणः पुण्यकारणम् । सादा-माना-दयश्चान्ये मन्त्रिणोऽमी यमुस्तर। पदा-पत्ता-जिणामुख्या मुख्याः सर्वपु कर्मसु । सोनीवंशे सदा रव्याता वभुवुः श्रावकोत्तम सहसा-सुरताणारव्यावास्तां कर्णाटवंशके । कुले भाण्डारिके भातां रत्ना-मोकाभिधानको श्रीमान् ठाकुरो नाम शङ्करः शङ्करः सदा।.मानो नरहरवते शङ्खलान्वय आवभुः ॥५२॥ ४१-४२-दृढ इति व्याख्या०-एते पण नराः नाथा १.सुरताण २ नायकदेवी ३ के ४ फर्मचंद्र ५ कपूरचन्दाः ६ गृहस्थत्वं नाश्रयन्ति न सेवन्ते । कथं० गृहस्यत्वं; हि निश्चितं बहु मदुक्कं बलभद्रेण राज्ञा उक्तं । करमान्नाश्रयन्ति शुद्धधर्मबलात् । कथं० एते जातसद्वधताक्षराः सत्सत्या वचनान्न क्षरन्ति न पतन्तीति सघनाक्षराः। जाताथवे सद्वचनाक्षराच जातसहपन क्षराः । फे इय उत्प्रेक्ष्यते-दृढधर्मादयः शब्दा इव । यथा दृढधर्मादयः शब्दाः जातसद्वचनाक्षरा: जातं सत्सु सत्येपु वचनेषु प्रथमादीनां सप्तविभक्तीना एकद्वित्वादिवचनेषु अक्षरं नकारादिलक्षणां वर्णो येषां से जावसद्वचनाक्षराः । क्या पतेऽपि पढ् नरा इत्यर्थः । कथंभूताः; दृढधर्माच्या शम्दाः विशेषता विशेषभावं प्राप्ताः। किं कृत्वा ! आत्मनः स्वस्य पूर्वा अकारन्ततां प्रकृति सूत्रान् धर्मादच फेवलात् इति लक्षणात्यक्त्वा । द्वितीयपक्षे कथं भूता एते विशेषतां प्राप्त सामान्यप्रायफलोकापेक्षया साघुपाङ्गीकारात् विशेषत्वं प्राप्ताः । किं कृत्या पूर्वी प्रथमा प्रकृति भावधर्मलक्षणां पापप्रकृति वा त्यक्त्वा । अत्र एते इति उपमेयपर्व, धर्मादयः शन्या इस मानपद; मुद्धधर्मक्लादिति उपमेयपदं; सूत्रात् इति उपमानपदम् । ४८-कोठारी | ४९-मुंहता ! ५०-सोनी । ५१-भण्डारी । ५२-सांसला । ५३-भारतीय!! ।

·सर्गः] विजयदेवरि-माहारम्पम् रत्नसिंहो गृणां रत्ने रामसिंहो नृराजितः । सीइमल्ल-रता नाम प्रमुरसा विदिता पभुः॥५३॥ सदारः सदारगो धनो पन्यो धनीपरः । पुरताण इमेऽभूवन श्रीभडकतिपान्यये ॥५४॥ सुरमाणः कृतप्राणः सराहा हाहाविवर्जितः । निलोफभीरमीपाला सचितीकुल आपभुः ॥१५॥ संयपः पेनसी रुपातो मन्त्री नरपदस्तया । रविदासो रवित्रासा: मतापादभवममी ॥५६॥ इन्पदापी सदा पेदा गाणी सद्गुणाग्रणीः । अभारटीमचपानाम-सद्गच्छोयोतकारकः ।। भारमल्लः सदामल्ल-तुल्यो दानालादिभिः। रविदासस्तयाऽभातामेतो तातहडान्वये ॥५॥ देवीदासा पनो नाम डूंगरो यत्सनामकः । अशोभन्त प्रयोऽप्येते सर्वदा सर्ववत्सलाः ॥१९॥ घरमाणः परमाणः शालः स्थूलभूपनः । नीराभिषस्तयेत्याचा आसन पीमसरान्वये ।। भैरवो वर्धनो वीर एते भाण्डारिक फुले । ध्यरानन्त च पेपालः परीक्षककुलेऽभवत् ॥३१॥ महिफाभिध उदाहो मायीदासः मुमारिकः । इत्यादयो महीयांसो बभूवुर्गच्छदीपकाः॥५२॥ अमत्परेभिरन्येच परदेशागतैरपि । एतेपामचिफीर्यन्त वरयामारास्तिक १६३॥ अत्रान्तरे प्रशन्ने पण नरास्ते परस्परम् । श्रीमत्कपूरचन्द्रस्य दासा योग्या न पाल्पतः।६४॥ भरेत् फपूरचन्द्रो हि यावत्ससान्दिकः फिल । तावरिष्ठत मातास्य पालनाय तदादरा ॥६५॥ मनातु ततो दीक्षां माता पुत्रेण संयुता । पालनीपास्ति फप्टेन दीक्षा यन्महतामपि ॥६६॥ विचार्य सदा नायो दीक्षाग्रहणतः खलु । निवार्यास्थापपल पुत्रयुतां मातरमालये ॥६७॥ साप्पस्यात्पुर संयुक्ता पुत्रपालनहतो । पत्युः कपनकारित्वं पल्या धर्मः सदोत्तमः १६८॥ सुर्वाणा परम धर्म भापकं प्रतिनीय हि । पल्यत्तिष्ठत् मुतं तस्य पालयन्ती प सद्मतम् ।। फेसवः कर्मचन्द्रव नापस्मात्मरुहाविमौ । नापः पिता सपोरेव पिहल्या सुरताणक: 190|| पत्यारधवरा एते फर्मारीन हन्तमुचताः दिप दारांश्च संलश्य दीक्षायामभवन पराः ॥७॥ (चत्वारपरा एते दीक्षाग्रहणतत्पराः। पभूवुरल्पकर्माणः सत्यग्य स्वगृहांस्वतः ७१॥ इति पागन्तरम् )-युग्मम् । वे यच्छन् मत्यहं मार्दविणं स्वरहोचितम् । दीनेभ्यो पापकैम्पस दिव्यधान्याम्बराणि च ॥ पूर्वोक्ता अय ते श्रीमन्मेदिनीतटवासिनः । श्रावका भोजपन्ति स्म परस्तान् घनादगन् । ५५-संचिन्ती पिलोफयीः विडोकसी इति नामेश्यर्थः । हाहा सुरवरः । ६५--तस्मिन् फारचन्दनामः पुत्रस्य पालने भाइये यस्याः सा उहादशा ६९-तस्प नापस्प पत्नी नायकदेवीनाम्नौ | भावपापं भाव मिरयम् भाषकसम्बन्धिनामिपर्थः। ७१-तता नाकपरेन्या कपूरचन्दस्य च गृहे रक्षणानन्द प्रार!

·[अटः श्रीवलमोपाध्यायविरचित नायः श्रीमुरताणश्य वरयात्रामिमाश्य । आत्मनोऽकारपेनां नो वैराग्याधिकता यतः isan अय नायोऽक्षिपन पुत्री वर्णके मुदिने दिने । विचक्षण इवानन्दान् मुरेश्वरनरेश्वरी ॥58 आरती चारुको मुंभवस्वस्ती वमनुस्तराम् । प्रभातोदितबालार्ककिरणोपमसद्युती 1941 आनन्दात् गायनोलूलून स्त्रियो वर्षयतादृताः । मौक्तिकरुपयच्छेने दीमाकन्यामिमी यतः । अनेक हर्पतो लोका इत्याचख्युर्विचसणाः । दक्षिणां ददतानन्दात् अत्वा तत्कीनिममुतान् । काचित्सखी प्रति प्रेम्णा कालिदाचख्युरित्यही । मुक्त्वा कार्याणि तो द्रष्टुं त्वरवं चैत साम्मनम् ॥७२॥ चारुकर्पूरकस्तुरीकुमादिभिरद्भुनाम् । स्फुरत्परिमलोपेनां कुरुवं शिष्टपिष्टिकाम् ॥ दिव्यगन्धोदकः पूर्व स्वपयन्तु ततः पुनः । उद्वर्तयन्तु तत्कायं यतध्वं चातिदोपतः ॥ ८॥ कर्पूरागरुकस्तुरीमिश्रकुङ्कुमचन्दनः । अङ्गराग तयोरङ्गे सरङ्गाः कुरुतादरात् ॥ ८२ ॥ ललाटे चारुचर्चिक्यं कुरुवं कुङ्कुमादिभिः । अङ्गेऽलङ्कारसद्धारान् परियापयतोत्सवात् ।।८३ मल्लवं मूर्ध्नि माल्यानि गले मालम्बिकाः शुभाः। बहुधा च वराकारमङ्गुलीप्वङ्गुलीयकम् ॥ द्वयोनि निवनीत कोटोरं च शिरोमणिम् । हस्तेषु हस्तसूत्राणि, पाहुपाथ बाहुपु ।।८।। सप्तभिः कुलकम् । पुष्पिती तावदीप्यतां तदानीं फलिती भृशम् । मनोरयमहानारी कल्पवृक्षाविवागिनी ॥८६॥ अभाचद्वन्द्वमश्वस्थं वरयात्रामु राजवन् । भूपणर्मुकुटोत्तसेच सह चामरैः ।। ८७ ।। गायना अग्रतो गायन् केप्यातोद्यान्यवादयन् । ननतुनतेका दिनुवन् कयकाः कयाnal इनन्ने जसमाजश्रीकरकाकाररूपताम् । विभ्राणाः किमु देवेन्द्रास्ती निरीक्षिनुमागताः॥८॥ ७८-उल्लुमङ्गलध्वनिरिति हमशेषः । उपाद् यमः स्वीकरणे इवि उपपूर्वान् यमी विवाहेऽये आत्मनेपदे वर्तमाने लटो द्विवचने उपपच्छेते इति रूपं । तयोः केशव कर्मचन्द्रयो कोतिस्वकीर्तिस्ताम् । ८१-उद्वर्तयन्तु मलं निवर्तयन्तु उगट करउ इति भाषा इत्यर्थः । ८३-पक्यि टीका आहिप्रमुस । चर्षिश्य समालभनं इति हैमः। ८४-मल्लवं घरत ।मलध्वमिति क्रियापदं सर्वत्र योज्यं । गठे प्रालम्बिकाः काण्ठमा एहका २ कालि ३.धम्मकटी ४ इत्यादि लोकमापाप्रसिद्धाः आमरणविशेषाः । मालन्दिता हना देवि । अमिछा लगुलीयकमित्युमयं दमः । ८८-पाति वापवादकाः । कपा इनि वोरेर वास्येऽपि दौशाम्हणलक्षणा यानो इत्यर्थः।

·५७ विजयदेवरि-माहारम्पम परयाना पयोरेवमासमवनवोलाबाः । कथं पाल्पान्ति तान् दक्षाः स्तोतुमिन्द्रो न यानलम् ॥ थादनिश्यिमानानां विचित्राणां दिने दिने । तदीयारयात्राणां वारानन्ये न लेभिरे ॥२१॥ मादानामनियाल्पा रागस्याधिक्यतस्तयोः । सामीप्यासन्मुहूर्तस्य दिनानां च तनुत्यतः ॥२२॥ युग्मम् ॥ थीमन्मेदवटद्वाद् (पाठा०-श्रीमन्मेहताशाद) पहिराराम उसमे । दीक्षायै मण्डपं दीव्यं श्रीनाथः सममण्डयत् ॥१३॥ ध्यराजचोरणस्तुमण्डपस्तम मण्डितः । तोरणीकृतसमुण्डः सम्मुसीनगरिव ॥९४१॥ पातप्रेरितसर परसारिफारस्करच्दैः । कर्णावलम्बित पेतस्फुरसञ्चुरधामरैः ॥ ९५ ॥ घरस्तत्र सदुल्लोच आसील्लोगनहर्षदः । आकृष्टर्नभसोदभ्रसन्ध्यानाणां दलरिव ॥१६॥ सर्वतस्तत्र सन्मुक्तासगो रेजुः मलम्बिताः । कृत्वैफत्रांशुसर्वस्वं चन्द्रो न्यास्यकरोत् किमु ॥ अस्मिन् समभवन काले यावंतोऽयमहामनाः। निमन्य तावतः सर्वान मजुरादरपूर्वकम् ॥१८॥ न सदभोजनमीतं सभोजनमभोजयत् । भुवन यथोचितं भरत्या खादत पियतां क्रियाम् ॥ दीक्षायाः मुदिनस्यादौ दिनेऽदीनमना मुदा । नालिकराण्यदाद पाणी तेषां प चरणोत्सुक ॥१०॥ त्रिभिविशेषकम् । अय मभाने थीनायः १ सुरताण २ सहोदर । केशवः ३ कर्मचन्द्रय नायपुत्रौ चतुर्नराः ।। फौसम्भोप्पोपमुख्यानि वासांसि विविधानि हि । हारमालम्पिकादीनि भूपणानि च पर्यधुः ।।१०२॥ युग्मम् ।। अवनसांस्तया मोलीन् मौलो तेऽविमनोहरान् ।न्ययधन्त नितान्तथी शोभिता अच्युताइव ।। निरणामस्ततोऽगाराद् महीहमनगारताम् । समारुह्य विमानश्रीभासुराः शिविका शुभाः ।। ९२-यो: केशव-कपूरचन्दयो माया, साश्यता वरयात्रा तदीयपरपावास्ताat उनुत्पर भस्पत्वात् । स्तो शुलं तुच्छगलं पाणुवछिनानि | मनु शु शमिति हमः। १०२-अधेत्यानन्वर्य प्रभावे । पवारो नराः पतुर्नर: कपदं हि निश्चित विविधानि, कौमुंभोष्णीपं कुमुम्भेन रक्त उप्णी मुवेष्टनं पापही इति भाषाप्रसिद्ध मुरुमं येषु वानि कोसु. भोष्णीपमुख्यानि वासांसि पखाणि पर्यधुः परिहितमन्तः । पपुनः हारमालयिकादीनि भूप- मानि-लारान् पर्यधुः । सम दारा शालवा अष्टाधिकसहस्सलवादयो अनेकप्रकाराः। प्रा. बिकाय काण्ठला १ लइका २ पावलि ३ माला ४ चम्पाली ५ पी ६ इस्यादि लोर. भाषाप्रसिद्धविविधकण्ठाभरणविशेषा भादिपा तानि हारप्रालयिकादीनि चतुर्नग इत्याह- श्रीनाथः १ सुरताणः सहोदरो भावा, गायस्य महीयाम् भावा इत्यर्थः । केशवः कर्मचन्दन नाथपुत्रौ नाथप गुती । ए पत्यारो नरा इत्यर्थः। ३ ·४६ श्रीषल्लमोपाध्यायविरचित [बर नायः श्रीमुरताणय वरयात्रामिमात्रय । आत्मनोऽकारयेतां नो वैराग्याधिकता यतः । अय नायोऽक्षिपन पुत्री वर्गक मृदिने दिने । विचक्षण इवानन्दात् मुरेश्वरनरेश्वरी ॥२॥ आती चारुकौमुंभवलेली वमस्तराम् । प्रभानोदितवालार्ककिरणोपमसानी ॥७२॥ आनन्दा गायतोल्छन् सियो वर्षयताहताः । मौक्तिकरुपयच्छेने दीक्षामन्यामिमौ यतः। अने हतो लोका इस्पारस्युर्विवाणाः । दक्षिणां ददतानन्दा श्रत्वा तत्कीर्तिमान काचिसखी- मति प्रेम्णा काचिदारस्युरित्यहो। मुक्ला कार्याणि तो द्रष्टुं वरचं चैन साम्पतम् । चालकपूरकसुरीजमादिभिरगुताम् । स्फुरत्परिमलोपेतां कुरुवं शिष्टपिष्टिकाम् १८: दिन्यगन्धोदकः पूर्व मपयन्तु ततः पुनः । उद्वर्तयन्नु तकार्य यतवं चाक्षिदोपतः ॥ ८१ संगमरम्मुरीमियकुङ्कुमवन्दनः । आरागं तयोरले सराः कुरुनादरात् ॥ ८२ ॥ नदाटे चालनिग्यं कुरुवं कुङ्कुमादिभिः । अङ्गेऽलद्वारसदारान् परियापयतोत्सवात् ॥८ मन्न भि मान्यानि गले मालम्बिकाः शुभाः। बहुधा च पराकारमगुलीष्वङ्गुलीयकर दोधि निरीत फोटोरं च शिरोमणिम् । एनए इस्तत्राणि, बाहुम्पाय बाहुपु ॥८५।। सतभिः कुलान मादीनां तदानी फलितो भृशम् । मनोरपनदातारी फल्पमाविहिनी ॥८॥ कामपाय बरपायाम रानान् । भूपणमुकुटोसमन्यव सह पामरः ।। ८७ ॥ सला पो गायन कंगातीयान्मादयन् । नननका पदिापन कपका कयामा पन्ने समाजीकाकारापनाम । विभ्राणाः किमु दोन्द्राप्ती निरीक्षितुमागता ८९ -जयनिरिनिमशेषः । उपाद यमः सीकरणे इति उपाय friमामाने हटो विचन पपरी इति । तयोः कंगा-कांपन्दा ८१-जगल मई निगल आदर र शनि भाग एपः । ८- भारिप्रमुभा ना गमालभ निमः। ८४-अमरनं परामरममिति रियायोगले प्राय रासार मीणादियोमाना: भामरा ITA समामि दमः । ८८rers मादी शासनापमान ·विजयदेषारि-माहारम्पम् परयात्रा ययोरेवमासमवनवोत्सवाः कथं व्याख्यान्ति तान् दक्षाः स्तोतुमिन्द्रो न यानलम् ।। बालनिर्याम्पमानानां विचित्राणां दिने दिने । सदीयारयात्राणां वारानन्ये न लेभिरे ।।९।। आदानामतिराहुल्पात् रागस्याधिक्यतस्तयोः । सामीप्यात्सन्मुहूर्तस्य दिनानां च तनुत्वतः ॥१२॥ युग्मम् ।। थीमन्मेदतटमाद् (पागल-श्रीमन्मेहताबहाद्) पहिराराम उसमे । दीक्षायै मण्डपं दीव्यं श्रीनायः सममण्डयत् ॥९॥ पराजचोरणस्तमिदपस्तर मण्डितः । तोरणीकृतसरतुण्ड सम्मुखीनैर्गजैरिव १९.४१३ वातमेरितसपस्कारिफारस्फरच्छदैः । कर्णावलम्बित पेतस्फुरपञ्चुरचामरैः ॥ ९५ ॥ पत्रस्तत्र सदुल्लोप आसील्लोगनार्पदः । आकृष्टर्नभसोदभ्रसन्ध्पाभ्राणां दलरिव ॥९६।। सर्वतस्तत्र सन्मुक्तासनो रेजः मलम्बिताः । कृत्वैकत्रांमसर्वस्वं चन्द्रो न्यास्यारोन फिन । अस्मिन् समभवन फाले पार्वतोऽयमहाजनाः। निमन्व्य तावतः सर्वान प्रचुरादरपूर्वकम् ॥९॥ न सदंभोजनमीतं सभोजनमभोजयत् । ध्रुवन यथोचितं भात्या खादत पियतां क्रियाम् ॥ दीक्षायाः सुदिनस्पादौ दिनेऽदीनमना मुदा । नालिकराण्यदाद पाणौ तेषां च चरणोत्सुकः ॥१०१॥ त्रिभिविशेपकम् । भप प्रभाते श्रीनायः १ सुरताण २ सदोदरः । केशवः ३ कर्मचन्द्र नाथपुत्रौ चतुर्नरा॥ कौसम्भोष्णीपमुपानि पासांसि विविधानि हि । हारमालम्पिकादीनि भूषणानि च पर्यधुः ॥१०२॥ युग्मम् ॥ अवतंसांस्तथा मौलीन मौलो ऽतिमनोहरान् ।न्यवान्त नितान्तधी शोभिता अच्युता इव ॥ निरमामस्ततोऽगाराद् ग्रहीहमनगारताम् । समारय विमानश्रीभासुराः शिपिकाः शुभाः॥ ९२-तपोः केशव-कपूरचन्दपोः । इमाः वायाः, नाता परयात्राश्च सदीययरयाशावासा धनुत्वतः मल्पत्वात् । स्तोर शुल्क तुटमर्ष दधाणुवलिनानि च । पनु शुद कशमिति हमः। १०२-अधेत्यानन्तये प्रभावे । पत्वारो नराः पतुर्नर: वर्षपदं । हिनिभिवं विविधानि, मुंभोजीपं पुमुम्भेन र ती मुवेष्टनं पापको इवि भापारसिद्ध मुरूयं ये शानि को- भोप्पणीपमुस्यानि वासोसि पक्षाणि पर्यधुः परिहिवन्त: । प पुन: हारमालम्बिकादीनि भूष. शानि-अलारान पर्यधुः । न हाराध शवला अध्यापिकसहसलवादयो भनेकपकाराः। प्राल- बिकास काण्ठला १ का २ टालि ३ माला १ पम्पल्ली ५ परी ६ इत्यादिलोर- भाषासिविविधरण्ठाभरणविशेषा भाटियपां वानि हारमारम्भिकादौनिपतुराः इत्याह- थीनाया १ मुरताणः सहोदरी भावा, नायस्य महीयान् भावा इत्यर्थः कः कर्मचन्द्रम मापपुत्री नापल मुसो । एते चत्वारो नरा इत्यर्थः ।

·[प्रार प्रीमोगरणागिरगि लम्बितानेकसकुन्तपुष्पमालासमाकुलाः । फिकिगीसारमकानन्गगारगः ॥१०॥ अघ धन्या वयं लोका अपने मिकिणीरः। आरोहोसाटनादेशां करायला निशि ॥ विििमल। अनेक मियिका लोकायतम्रोऽभ्याईसदा हान्य मामले मनाया नोमाणित आरभ्य स्वगृहातेऽय मध्ये मदतटस्य हि । रुप्याशुमालगन्नोमी मार्गर निग्गुम्नदा । गच्छन्ति स्माग्रतस्तेषां यन्त इति मानवाः । नयनानन्दनाना सिंच लमहिमा ।। सहा अपरदेशानां स्वदेशानां च भूरयः । निनो यमुपायीना मागावाः परंऽपि । मातहाः पर्वतोमा हयाः फल्लोलबालाः स्यन्दनानि मनोमानि मोन्याहाः पतयोपिया उपर्युपरिसदना धमचाभ्रका हुन । सनन्नेनाः पुरः पार्थवाने चारित्रमोददाः ।।११०० पताका नरहस्तस्या मापयन्त्य पनि नन् । कृत्तवनासरन्याममियों युदायनराः ॥११॥ सचभिर्गवातस्याः समोपर्युपरि लिया। पश्यन्ति स्म मियान्यान् लसयनि स्म पाणिभिः भेरीदुन्दुभिमुख्यानि वाघानि विविधानि हि । वादकाधमानानि दिव्यानि स्वस्वनातिपुरा अहङ्कारादिवानेके सहगता वरपोपिताम् । कर्णपिपाणि गीतानि गायन्ती मधुरतरः ॥११६१ नामिः कुन्द्रकम् । दीक्षामहोत्सवं दिव्यं नावं मार न कदेशम् । कृत्वा गन्छन् यहिान् यत्र ते मण्डपं शुभम् । विजयसैनसूरीन्द्रसद्गुरोः भवराज्ञया । पाठकोचमदिव्यश्रीमयविनयमण्डितम् ॥ ११८॥ अयशान्यां विदिश्यते गत्वा त्याला स्वपाणिभिः। भूपाम्बराणि सर्वाणि कुर्युलॊवं स्वमूत्रु॥ साधुपोग्यानि दिव्यानि चीराणि तदा मुदा । परिघाप गुरोः पाचे आयपुस्ते चनुराः । ततः प्रदक्षिणीकृत्य मणस्य च चतुर्नराः । तस्युर गुरोर्नदो स्थापितान् चतुरोऽहंतः॥१२॥ ययाविधिविधिप्रज्ञो गुरुः सरसया गिरा । ब्रतानि वतिनां पञ्च तदात्तानुदचारयन् ।।१२२॥ रसिका रसिकीभ्य ते चाप्युदचरंस्तराम् । मुखैः स्वस्वमुखः सम्यक् यतः मूत्रार्थवेदकाः । पोडशस्य शतस्यास्मिन्नेकपश्चाशवत्सरे । मायवतद्वितीयायां दीक्षतेषां शुभाभवत् ॥१२४॥ चपुस्ते तदात्यन्तमुच्चर्य व्रतपञ्चकम् । मेनिरे मनसा चैत्रमय धन्पतमा वयम् ।। १२५ ।। विनयसेनसूरीणां विनेयत्वाशयात्मनः प्रदीक्ष्य प्राचलन् शिष्यान् गेघविजयवाचकः ॥१२६॥ प्रतिग्राम प्रतिदङ्ग विहरन् सह तच्छ्यिा। श्रीगृहाहम्मदाबादद्ग स पाप सोत्सवः ।।१२७॥ १०९-तपःश्रिया, यशानिया। १२४-एतेषां नाय १ मुरताण २ केशव ३ कर्मचन्दानां । १२७-वेषां चतुर्णा नवीनशिष्यानां नाय ? मुरताण २ केशव ३ कर्मचन्द ४ नानां श्रीः शोमा वच्छीः नपा समाधम् ।

·. विजय देषसूरि-मादाम्पम् - अभिवन्यानधात्मा सोऽदाच शिप्पचतुष्टयम् । विनयरोनपुरीणां सदगुरूणां गुणात्मनाम्॥ भीनेमिविनयो १ मुरुपः धीगरनिजपो २ऽपरः। थीकीतिविनयो ३ जेया कनकविजयो ४ नयी ॥१२९॥ - पर्णामिति पत्यारिमामान्येषां पयाक्रमम् । विनयसेनसूरीन्द्रस्सत्यार्यानिध्यधारदा ॥१३०॥ युग्मम् ॥ श्रीनेमिविनयो नाम फनविनयः पुनः । शिप्यातायुभी सोऽदात् विनयदेवमूरये ॥११॥ फपूरचन्दनामानं भ्रातरं लघुमात्मनः । गते नायकदेव्याख्यां मातरं च कियत्क्षणे ॥१२॥ पोडशस्य शतस्यात्र पट्पञ्चाशत्मवत्सरे । पूर्वरिव महीयोभिरुत्सवः पावकः कृतैः ॥१३॥ श्रीमन्मेदतरङ्गे मादीलद शुभे दिने । श्रीपूज्यस्याशया श्रीमत्पनसागरपण्डितः ॥१३४॥ -निभिर्विशेषकम् ॥ ततः कपूरचन्दाख्य मात्रा संयुतमन्यदा । श्रीपूज्यायार्पयामास पविजयपण्डितः ॥१३॥ श्रीपूज्योऽप्यर्पयामास विनपदेवसूरये । कुंभरविजयेत्याख्यां कृत्वा शिष्यतया तदा ॥१६॥ इमियचि निनागार-धर्मागाराय या किल । कुंभरः मोच्यते सद्भिः सानुस्मरः स्वरे परे ॥ अनुस्वारो मफारस्य न फदापि स्वर परे। अनुस्वारः कथं सूत्राभावादन स्वरे परे ॥१३॥ उत्तरमाह-अनुस्वारो मफारस्पाऽलुरु समासविधानतः । पाहुलफाप नामत्वादापत्वाय स्वरे परे ॥१३९॥ पया तितउ पान्दे हि उमत्ययशक्तितः। सन्धिर्नेह तथार्पोक्तेमकाराफारयोरपि ॥१४०॥ युग्मम् ॥ गन् विजयने सर्वान सर्वत्रात्मीयतेनसा । विनया मोच्यते माझेः सर्वलोफमुखपदः ॥१४॥ भरविजपेत्याख्यामन्वर्यामफरोचतः । कपूरचन्दशिप्यस्य सद्गुरुपुरुषधिया ॥१४२॥ १२८-स भीमेपविजयवापक शिष्यचतुष्टयं नाय १ मुरताण २ फेशव ३ फर्मचन्दान ४ व्यर्थः। १३२-कियांधायौ क्षणच कियत्मणः । नाथ १ सुरवाण २ केशव ३ कर्मपदानां ४ गुर्णी संवत् १६५१ माघमुदि द्वितीयादिवसदीक्षाप्रहणात् कियरकालस्तस्मिन् कियभणे गवे मत्पपविजयपण्डिता भीपूज्यस्य भाशया-श्रीविनयसेनभट्टारकासया आत्मनः स्वीयस्य नीति- जयजनकविजययोः कपूरचन्दनामानं लघु भातरं च पुनः नायकदेण्याख्या मावरं गुमे दिने दीक्षव । कियातक्षणं द्रदयति कस्मिन् पोदशस्य दातस्य पदपथाशवत्सरे सं० १६५६ बर्षे - शेप स्पष्टम् । ७

·५०
श्रीयल्लमोपाध्यायविरचितं
[मर
एवं श्रीविजयादिसेनमुनिपो यस्मै सुशिप्यत्रयम्
पादाद् भक्तिवशमसन्नहृदयो यत् किं न दने प्रभुः ।
सोऽव्याच श्रीविजयादिदेवसुगुरुभंव्यानपायोचयाच्
श्रीश्रीवल्लभपाठकेन कविना व्याख्यात दीक्षोत्सवम् ॥१४२॥
इति श्रीश्रीवल्लभोपाध्यायविरचिते श्रीमद्विजयदेवमहास्यनानि महाकाव्ये श्रीविजयदेव.
सूरिवराणां श्रीविजयसेनरिप्रदत्तश्रीकनकविजयादिशिष्यप्रदानवर्णनो नाम अष्टमः सर्गः ॥ ८ ॥

·नवमः सर्गः अय अश्वगुरोः पार्थे सर्वा विद्याश्चतुर्दच । सोपा कादशीयुरु पूपिपि पर्दश ॥१॥ अधीयानोऽभवण्यायान्वर्धमानो गुणधिया। भोजसा जसा पाने कनकविनयोऽन्तिपत् ॥२॥ पुग्मः ॥ प्रत्यक्षा हि पभो तस्मिन चिचस्येव सरस्वती । यत्रापिवोपेन कालेवध्यपनादिपु ॥३॥ शिप्परनेविधियुक्तो यपि भूरिभिः । तपाऽपनपशिप्पोऽमित्यमस्त सदा गुरुः ॥४॥ पहपी तस्य फर्णान्तविथान्त स्तो मनोहरे । पशुप्मचा र चासाथस्तपाऽप्यासीजगदिना।। विधायदा हयस्सोऽस्ति श्रीरामनगरे पश्य । विशारदाला उधन्ते बिगदा यस्य धीमता ॥ सन्तीति विशो विधे विधे विश्वमभूयम् । मानुने सपनो यस्य विश्वस्पष्टे म ईपरा विवस्वानिव तेजस्वी परस्तीच पदस्पतिः। यशस्वी घमावर्तीव निनशासनसोमः ।।८ पुन्मस् । पीति वियो नेवि पति परदः। यमुन्ति विद्यामीचा माग गरिशाद उदृतगतो मूल भूलं सीपकुलस्प प । मूलो नाम नदीपोऽस्ति धाता माया गपिनः । अयात्रायसरे धीमदिनयसेनसहरुम् । विशावदाऽभिषः पादः ममापादन्दिर सदा ॥११॥ पन्दित्वा मानलिर्भूला विनयात् स उपारिशत् । पुरस्तान् पीयरोश मोहमनाला दिनपरोनपरीन्द्र इति से सम्पादिशत् । नवीनमनिमाना कि कारणं पारण in समाफोभपायणि प ईगुरो खाद । मतिमाकारणे भावमदयाए श्रीविशारदा ॥१४॥ ८- विशाविका ईना भावताय नगर र ऐरोलीय. गर्षदयेशा मेणाति दोपरन बिते पनि विभाति पीनsran विचमीट इति कर्मापि स्यात् । जगतागोटे जगताटे एnिt mornrn मामः भाषाय भए सपशा विषमभुते इसि बि पी मनुरा दसति स्तुति यति पाए । मगरसमिति गर-गिरापानिritten घर्ष एष्ट 1 Taalममा स्पष्टवियति । ९- निशाविनाम भावणे भासते दीयते । nिtr oper सामिनी जान पति वियोमरी पुन: r m भात ति यतीति वा लियोऽनिएeMAR RAI | १०-IPS: गाय या भावना माया मामा ta art परनिलामोमाEिRSNEमाविति ·श्रीवल्लभोपाध्यायविरचित न उत्याय तत आनन्दादागत्यास्यानमन्दिरम् । आकारयच्छुमेऽनि साम्मतिमाकारिणो नरान्। तेऽप्याजग्मुस्तदाहूताः कृत्वा ज्योक्कारमादरात् । आसन्त पुरतस्तस्य तेनैवोक्तवराज्ञया । वदैवं कययामास तानईद्विम्यकारिणः । द्वासप्ततिजिनेन्द्राणां कुर्वन्तु प्रतिमा वराः ॥१७॥ तदा तदाशयैवं ते मतिमाकारिणो नराः । चक्रुरपतिमा अहमतिमाः प्रतिमोत्तमाः ॥१८॥ वर्तमानादिसत्कालत्रयसम्बन्धिनीरिमाः। दासप्तति जिनेन्द्राणां प्रतिमा महिमासमाः ॥ आदायानीय तस्याये दौकयामासराच ते । हृद्यमोदत ता दृष्ट्वा श्रावकश्रीविशावदाः ॥२०॥ युग्मम् । अकारयजिनागारं शकन्दरपुर तदा । श्रीचिन्तामणिपाधस्य चैत्यस्यान्तिकमुत्तमम् ॥२१॥ प्रतिमानामय श्रेष्ठां प्रतिष्ठां श्रीप्रतिष्टया । विजयसेनमूरीन्द्ररात्कारयति स्म सः ॥२२॥ तस्मिन्नवसरे मूरि विज्ञप्यांही प्रणम्य च । वदतांवर इत्याख्यत् श्रावकः श्रीविनावदाः ॥२५॥ श्रीकोतिविनयाख्योऽयं कनकविनयोऽप्ययम्। शिप्याशिप्यावती ते भ्रातरौ दाविमौ मिया रानमुन्दरनामाऽर्य कुशलविनयः पुनः । कमलविनयश्चन पश्च पञ्चमपश्चमाः ॥२५॥ एतपां विदुपां.देहि पदं पण्डितनामकम् । श्रीसंघाग्रहतः श्रीमद्विजयसेनसद्गुरो ! ॥२६॥ नियोनरीदस्ततस्तस्याग्रहाई घनात् । ददौ पा हदानन्दि पदं पण्डितनामकम् ॥२७॥ लानि मुदा मादान तत्पण्डितपदोत्सये । सापमिकादिलोकानां प्रतिहस्तं विशारदाः । अन्य पिपामा भ्याः सभ्याः समयादिनः धर्मामिलापिणो रूप्यंचकुलंम्मनिकां मियः । मोहन्यातां पुंसां प्रभारः प्रभवत्यपि । मनोरयानां टामाय परंपां चुपकारछन् ॥३०॥ १९-कब मनाः प्रविमाः महिमासमा:-महिमा माहात्म्येन न समा सरशा पास्ता मरिमाममाता:। २५ मे पतुरंषु पचमा हृद्या पे दे पञ्चमपञ्चमाः पथमयनुरे हये इति मोषाः। २७- कीतिस्निय ? कनाविनय २ रानमुन्दर ३ अगलविनय ४ कमरिज पानां ५ परिसरदस्थामावः तस्यापिटतपदोमवस्त । प्रविहातमित्यत्र 'लभ १ स्थमूनागिर मग मामु ४ प्रदिपना' इति शय प्रतियोगे हामिवितीया । प्रनिहरा मेयर्थः । रानि नागानि । समावे योदय नागरे पशुतायोति मगर । समाम्। २९-यंदनानुनना IPL सारजी विमाभः । र-मनमायामितिका प्रतियां नानुमानि समिति । १८मा मया माययर्थः । भी नियं। यंभूतः प्रभार दिया -त्रिमिफिर! ..

·५३ विजयदेवपुरि-मादारम्यम् एरं विशारदा श्राद्धः श्रद्धया धर्मकर्मम् । चकार रूपमेतेपां श्रीपण्डितपदोत्सवम् ॥३१॥ कनकविजय प्राप्य श्रीपण्डितपदथियम् । विनयं लघुदेषु यनाईयुः सदाऽफरोद् ॥३२॥ एवमुद्भूतसतश्रीपण्डितपददिमान् । कनकविजयोऽराजदाजेव भविता सौ ॥ ३३ ॥ -श्रीफनविनयस्य पण्डितपदम् । अयास्ति पचनं नाम पत्तनं पत्तनोचमम् । रत्लयोनि यतो लाकास्तन्वन्ति च नापरम् ।। महेभ्या तत्र लालीति नाम्नी पसति कामिनी। धाविका कामुका नैवं कामुक्यपि कदापि न।। शीलवत्यो दिया आसन भाविका: सुलसादिकाः । तासामेपोऽवतारा कि जानेपा ब्रह्मचारिणी ॥३६॥ छुतोऽपि सुकृतात्कान्ताव प्राप्तसम्पत्ति-सन्ततिः कुतोऽपि दुप्कनाष्टात् सा निप्पनि-मुताऽभवदा (कुतोऽपि दुरितात्सासीनिप्पतिः सुपतिः श्रिया, थियां -इति वा पाठः ॥ ३८ ॥) फलं लक्ष्म्यादिकं वल्गु फल्गु पत्यादिदुःखजम् । सदाऽधर्मयोमा साईदर्प ममावरन् । अहंदुक्तमकारेण विधिना सुद्धधर्मधीः । प्रतानि द्वादशानलं भाकाणामपालयन् Irel अपान्यदा फलं भूरि सा गुरोराणोन्मुखान् । श(नपादितीर्यानां यात्राकरणसंभवम् ॥४१॥ थुत्वोत्याय गुरोरने सर्वसंपसमक्षकम् । आकार्य सर्व देशानां सहान सर्वात्मनोचमान ॥४२११ वायुमपादितीर्यानां यात्रां कास्मि भावनः । साध्वोचदिति सद्भक्त्या सिदयतामिदमीप्सितम् ॥४ पुमप । श्रीसहमुत्तमं कला श्रीसन ननोरमा । उत्तमाहेऽकरोयामा सभुवयमुग्पादनाम ॥४॥ २४-परन नाम पसनं नगरं अस्विकारशं पचनं माम पच पचनोत्तम पत्तने मग- म मष्ट पपनोसम सर्वनगरोत्तममित्यर्थः । वाद-यतो परमारणारे नाग पचनं रनयोनि रस्नानामुत्पतिमा गनखानि सन्ति । पुनः मपरं सम्पर मगर रएनमोनिं न वन्ति । ३५-फागुका मेनाभिलायसदिता भव । पत्र विभाया प्रभागरेर नta निषेधे, अजायतप्टाबिक टाप् अपीति पुनर गुरुपति मधुमेधाराप पिका का न कामुकारपत्र जानपति पुनेडाग । २६-एपा टाली भा1ि1 एहशादिकाः मारिस: riMER पास एप भवतारो जाता । भूता एका चरिदा। H-TAM RAKH KARTEशोभन दिनमिर ISREER TERIAT. योरेवि श्यये दिलो प हमा: । भीगन सब सोना EYErrier মুহাবো। বিনাশায়লা।

·मोवामोपाध्यायपिरचित माहितीनां पारामके तपाऽभूताः । व्यययित्वाऽम्पपीभारो मेने दोन तो अान्दा मानगुरुरामा गुरौ गुगैः । सगदा क्षगदापां सा चिरा पार पनिहार- भिरनों गाय परगानुनम् । रिनपदेवमरीन्द्रं सराहसमक्षतम् ॥ ४ ॥ की नगिलास भासतः । कनातिनयारणस्य तमु गु शालिनः ॥ पुमा गया ः पापं गाभो । राति मिनिसमा नोरयारपण मर। नामाभिम् । नारिनपारणस्य पूरगति गीति ॥३॥ inमिनास्ति । मागीलमगि धर्माती किन हो , meपान लोगोऽपि भगोर्णियोगोंगे लागीशिी गाणा' Primirmilim मुमुगम गरिमपामागाहोगिाए ॥ ११ ॥ Prem गिदेिशानां पानाही मग " * Tree | शिगणराहता: TITE ॥ ५ ॥ • Pramin | गागागा पापोनगागरे ॥१५॥ गोरगीमागीमगीमः ॥७॥ . . . . . मग 7 ... | Martandini with MMITTायो । ..... fifteenizi1 नई पानि माया . . . . {hai ! Anter - Amers 1 4 . . . . Entirgin similaints . +....३५ ६. HERHITRI amit'. Intry ५१. 14.44 RH wrifit ..

·- सर्गः] विजयदेवरि-माहारम्पम् "विनपदेवनीन्द्रः कनकविनयाहयम् । उपाध्यायपदं दला तदिदमवदन्मुखात् ।। ५८ ॥ दमिति किं तदाह- [विभिविशेपकम् । -कनरुविनयाख्योऽयमुपाध्यायशिरोमणिः । समक्षं सर्वसंघस्य नानाशागतस्य हि ॥१९॥ निशम्येति सनः संघाः सर्वदेशनिवासिनः । चन्दिर उपाध्यायकनकविजयाहपम् ॥६०॥ धर्माशिपं तदानन्दार श्रीसहस्प मुखावहाम् । उपादिशदुपाध्यायः कनकविनयाहयः ॥२१॥ सपथा-अईत्सिदपराचार्योपाध्यायाः साधुसंयुताः । वायसं सदा कुर्युः पञ्चैते परमेष्ठिनः॥ श्रुत्तोपदेशे ते सहन उदतिष्ठस्तदग्रतः । तेषां पाणौ च रूप्याणि ददौ लालीः स्वलीलया ॥ सर्यान्सहस्तितो लालीः मभोज्याद्भुतभोजनम् । विसस तिसत्कारपरिकारादिदानतः॥ काली श्रादी चकारवमुपाध्यायपदोत्सवम् । फनफविजयो जोव्यात् स चिराय यदीयकम् ॥ -इति श्रीफनविनपस्य उपाध्यायपदम् ॥ भयास्ति भरतक्षेत्रे सर्वस्वर्गमुखादिकम् । निविपत्तिकसम्पचिपुरमीटरसत्पुरम् ॥ ६६ ॥ कल्याणमल्लभूपाला सर्वकल्याणकारणम् । निरुपद्वसाम्राज्यं मुनक्ति प्यक्त गनितः ॥१७॥ प्पवहारी सदाहारीश्वरं धरपुरस्कृतः । तत्र भावित्रभद्रात्रा श्रेष्ठी धमनि नागरः ॥ ६८ ॥ (नाकर भावकोऽयसन-इति या पाठः) सद्दानादिगुणान् यस्य निदर्श सहनरपि । बत्तिरन्यो न सिं पत्तिः सदनरसि ततः ।। (पक्तिरन्पस्प का पार्ता सहनस्तरगुतोऽमान् इति या पाठः) विगताना कदाप्पाः फारापां नुर्न फस्पचित् । यस्य प्रभानो लोक मानः म विगनो । ६४-अविसत्कारेण परिकारादीनामहारानी रामविचारपारकर हमार- विसत्कारपरिकारादिपानतः । भवार भूपणं पलिकाराभरणे विमः । परिवार पर मूर्धन्यवर्गामध्यः । ६८-पत्र भीमविरपुरे भेटी नाफरो वसति । पः! प्यार! पदा निरन्तरं दारी घरेश्वरपुररहता हारपो मनाहरा ये परा पनिना यामिन पुरस्टतो परस । वथा पाहारिकरिं मनोहरमिति देमः । पुनः भूना ! warma कल्याणयुकदेर इल ६९-परसुवः नाफरगुता । जूराकारस्वरया पिशाया जानेऽपि REET ७०-पर प्रभावो कोरेगरियन भारा भूता सही गवाना-बिगता मानतातोपो थामा विज्ञान पारगम् । पराये मस्या पेषां मारानादिन्याचा ·[नमा भीषल्लमोपाध्यायविरपिर्त दानर्यस्य पराभूताः प्रसवन्द्रिः करात्सदा । अम्यया हि माताः सवन्त्यद्यापि सप्तथा ॥७॥ सिन्ति मस्तके रेणून् सहन्ते चातपादिकम् । लभन्ते नैव दाइत्वं सोऽभूदामुत्तमो भुवि ॥७२॥ अयायाद्विहरंस्तत्र विनयदेवसद्गुरुः । सहनूममुखाः श्राद्धा अपि तं वन्दितुं गताः ॥ ७३ ॥ अभिन्योत्सव कृताऽन्तरा नगरमानयन् । विनपदेवम्ररीन्दं श्रावकास्त उपाश्रये ॥ ७ ॥ (अभिवन्योत्सवं कृताऽन्तरा नगरमानयत् । विजयदेवमूरीन्द्रं सहनः स उपाश्रये-पागन्तरम्) धर्मोपदेगमाकर्ण्य नत्वा चोत्याय सोऽकरोत् । पुष्पाणीव मुरूप्याणि महाजनकरास्पदे ॥७५।। अपान्पदा समुत्पनविरेशाधिकरितः । इति व्यज्ञपपद्यत्या सहजूः पावको गुरुम् ॥७३॥ इतीनि किं तदाह- नानासि पं स्वं शिप्यं सर्वागीणगुणाश्रयम् । श्रीगुरो प्रापपद्राक्तं वर्याचार्यपदश्रियम् ॥ रिनपदेवमूरीदस्ततः माहेति तं मति । अस्मिन् कायें फरिप्यामि ध्यानमभ्युदपायहम् ।।७।। नतस्तं सातः मार पपास गुरो द्रुतम् । ध्यानाई वीक्ष्यते वस्तु यत्तद् यूहि नयामि सत् ॥७९॥ मस्मिमामर भीमरमारलीग्राम उगमः । वर्तते सारली तस्य प्रबलीप्टे महीपतिः ॥८॥ परीक्षारयोमग्योमरस्नसमद्युतिः । पुरत्नं रत्नसिंहारव्या श्रेष्ठी वसति विश्रुतः ॥८॥ मनेनीररिसाया निसरणतोपमः। रनसिंहोऽलिसत्पत्र सूर्याहानाय इपितः ॥२॥ परया-स्तिभोगोमित रात्पमता श्रीपरमेष्ठिनम् । ईने पग्रिता परस्वरसमातीदररात्पुरम (-पत्नमिति या पाठः) ॥८॥ विदं पालं तर साम्मतम् । मणत्य रत्नसिंहोऽयं भादो विरुपयत्यय ॥४॥ भादान मापनश्रीरामामरिरानितः । सापलीग्राममागच्छ सांजीपहिताय दि॥८॥ संसा दे भिन्नाति माः । विराजरित्यारः । यद्यप्यानरके हठात् होपप गाम, মানুষ নবাগানে বিশ্বাস মাৰি হঠাৎ নাম इटम्। .१-मश सरभिः प्रकारः। ८०-मा मबारसम्परमारतया यमे प्राणिनागीपापी | मा. Kामीसमर्थः । पर प्रागने मारिसरमनदी । भात पर प्रबली प्राई भिसा या दरम्यानाति प्राडी | मन इनि टनौ इति पथियान्यपुल पर्यः । गरी राजा हम्म मावीमाया टेरानीयः । तस्येत्या अनिरपेशा laureी 1 भागी माम AREA यः । समोसादल मार: मायामित्यर्थः । शिक्षिी विही। १२- पनाग पाना भी शोभा नसा समान पशन FAIRA माला 1 7 ·। सर्गः । इतीति किं तदाह- पिमयदेयमूरि-मादरम्पम् जीवहिंसा प्रभूतात्र नायते पापभूपतः । त्वदागमनतस्तस्या निवृत्तिर्भविता चिरम् ॥८६॥ अस्मिंश्व कार्य आलस्यमपास्यागर सद्गुरो! । भवन्ति साधवः सर्व धर्मलाभार्षिनी यतः ॥ स्वस्ति श्रीनिनमानम्य श्रीमदीडरसत्पुरे । सहममुखान पादान रत्नसिंह इति स्तुते ॥ धन्या यूयं यतो नित्यं विजयदेवसद्गुरोः । वन्दध्ये चरणाम्भोज लमध्ये च फलं थियः । वारंवारमिति स्तुला सांच विक्षपयत्यय । भय सघः प्रसधात्र मुञ्चेयुः श्रीगुरु गुरुम् ॥१०॥ अत्रापि भविना लामो नव्या नव्यो दिने दिने । मसादाद् भवतामेव विचारो नात्र कमन ।। विलिरव्य पत्रोईन्दमदन्देन स्वचेतसा (-मदन्देन स्वपाणिनेति वा पाठः)। रत्नसिंहस्तदा प्रादाद #प्यहस्ते प्रशस्तपीः ।। ९२ ।। तदानीं मोचलमप्यः मचलंबापदीडरम् । गुरोरन्तिफमागच्छत्सादापत्रे च सद्गुरोः ॥९॥ मापयरीगुरुः पत्रं द्वितीय सहकरे । उभाववाचयेतां तो ते पने भीतचेतसौ ॥९४॥ सहजूः ममुखाः सर्वे पादा ईहरवासिनः । विजयदेवमूरीन्द्रमिति व्यापयंस्तदा ॥१५॥ तर मचल सूरीन्द गवा तं तत्र तोपय । धमनीवदयादानमसपर्यादि सम्भः ॥९॥ भारकं पोपयित्वा कृत्वा ध्यान हिताय च । अत्रास्मांस्तोपयागत्य वर्षाचार्यपदोत्सवात् ॥ युक्तः सहनमुख्यः श्रावकरादराचतः । विजयदेवमूरीन्दः प्राचालीत्परिवारपुर ॥२८॥ चेहरन्स ममात्माप सापलीयाममुत्सवम् । कृत्वा श्रीरत्नसिंदोऽपि तमुपाथपमानपत् ॥१९॥ मोपदेशमाफण्यं वा चोप्रक्रियापरम् । श्रीगुरु स्वशरीरे सभापानन्दमपापपीः ॥१०॥ विट्रीमद्गुरोरत्र स्थितिः मोतिविधायिनी । तापदनापचित्रा नो भविधी मारिरीनिरुता। तिया वितयामे मा भाचो धार्चयमाधिप । निवसत्यवनीनाय रत्नमिदोभ्यपादिति ॥१०॥ बंपा निया लोफा अभया अभपा इव । भरितारोऽस्य माहात्म्पानिनाः सपना मपि । ८८-इति स्तुत इति स्वीसित ८९-यन्येवि सुगमम् । १०२-युग्मम्।हे अपनीनाप ! भूपाळ! दायमाधिपे थीरिमयदेमरी निवसति se तिति वि इमाः पूर्णका:-मारिनों भवित्रीत्यादि हानि, दमानाम सवा नारा कात्यादिलक्षणा वाचो वायः विपा भसरपाः मा विवधाः मा ति एनगिड गत अध्ययत् । मिया इति वनुविस्तारे इस्पाय लपूर रमाए माyि बिलुचि इविडिप्रत्यया, छे सिम्पति सि रपे वारियरमा परिसि खोपे भनुदातोपदेशति भनुनासिकलो न मा योगे इत्यनेन NIRRER सारे र समय. स्यैनम् । -- . . १०३-मवितारो भरिपन्तस्यर्थः । ८ ·[ नमः श्रीयाटभोपाध्याय विरचित भयोध्यवं स्वसबुद्धघा सावलीग्रामनायकम् । मारिन्यवारि सर्वारिहरा तेन चिरात्तदा । पोडशस्य शतस्याऽस्मिन् मुभिसे मुखदायिनि । अधिक सप्तभिः शस्तश्रीसप्ततितमेऽन्दकं । मायमासस्य शृलस्य पसस्य मुदिने दिने । पष्ठीनाम्नि विधातेव भाग्यं लिखिनुमादरात् ।। भासनाधीश्वरी ध्यानुमयातिष्टदधीश्वरः । गच्छभारपरः को मे भावी ज्ञातुमिति स्फुटम् ॥१०७॥ त्रिभिविशेषकर कृत्वा पष्टाऽटमाऽचाम्लमभृत्यत्युत्कृष्टं तपः । ध्यायति स्म शुभं ध्यानं ध्यानमारमना गुरुः विपिना घ्यापतो ध्यानं मासीदच्छासनेश्वरी । समागत्य गुरोरने न्यपीदनोज्ज्वलपतिः । अय शासनदेशावर्णनम्- मला मुमसनामा देवी विद्युदियाऽभवत् । सुवर्णात्मा मुवर्णात्मा श्रीगुरोः सम्पदे मुद्दे । सोमपनीर तांसि योगिनां भोगिनामपि । अनाड्यानां सदाढयानां त्यक्तात्यक्ताऽस्थिरलतः ॥११॥ १०४-देन रत्नसिंहन वा श्रीविनवदेवसूरेः सायलीमामे निशान काले विरान पनून का पार मारिन्यकारि न्यपेधीत्यर्थः । शेष सष्टम् । ११०-११मा कहि दृष्टात्मेविया पाठः । देवी शासनदेवया सूरिमन्त्राधिधात्री माँगुरोः विदामः गम्पो पाय मुरे हाय प्रत्यक्षा अभवत् । कथंभूना देवी? सुप्रमाऽशा गुन Tोन मा अनाज इन्द्रियाणि पश्या साया। प्रत्पमा कहि टारी नापन:-मनासी कहिं कस्मिन् अर्यारमगये स्टारमा रट भारमा हो पाए मामाले दर्शनार न माया दर्शनात् । का 1.0 ge ? टरमा प्रारम् । निशी यने म मरेन । कर्मभूमाही AEमा पुन: पनियुठ मारमा देही यायाः गा मुगारमा पीतागो एयः ..पा १२ः पना, सुनगारमा गुवर्षमयांदा इत्ययः । पी7 R विगुकानो सगो 04 - ter गुप, भातायाऽनिलोहिनी | पाना काय , ", । पामवि पीछायुपाय प्रि . t?t fign मा तिम् । एवं विशेषणपति देवाविनोः गमानमेर । ९११-नयम- मोसमामा श्रीमान श्री रा. 4।। मन मनाला धनमांगायत माना भोगिन ! मrinit नमोगदावर नागरा निता विमानानिmimriti ·-tranपम frrent सोनागानन्द्रमा निषिः । मनी कामाविमचरण मारप मागे । यो पुरानी पदमा रिमु । माफीमुदीप सेंगे व पपदी ॥११॥ पदापासनं साप पनिशम । गरिमपिना पुगां गमोहितविपकम् ॥११॥ पोहरलपानात् गुमागामि सामिनी मनगः पीत्या इस्पातांतरामिव ।। कर्णपोयामागचन्द्रागारिमों । यदि दायितुं गाय नयाप्तावागताविर ॥ को लयागाइ पूर्णचन्द्रमा तर । भारपोरिस तेजः शादिनि पामिरागती ।। पानार मिश्रामदानन्ददायकप (-मदोदोधमारफमिति या पाठः) । मिपावामानसम्परमानवस्नुमकारकम् ॥११॥ युग्मम् । गणपो हटसम्यानात् गोपन्द्रमगी गदा । मामाप्राविराऽन्येषां स्पेशाऽग्राऽनपेदकी। दपानाभाति सा काष्ठं हारमालाम्पिहादिकाः । भूपा भूपालापाराधारमुखाबहाः ॥ सोम विदा निITREE-पापाsस्मिताना त्यापनभोगानो योगिनां अत्य. खाना प्रत्ययभागानो मौगि भरिपura मनसा भायात् । संसारसहगत्वादहसे- भेत्यर्थः । रेग्या भरपरारूपदर्शनेन पो ममा डा मनाशोभो अस्यधिकारतरूपत्वात् । एवं विपि प्यास्येपा वि पुमायः । ११२-मरवनीकरण इत्यमरः । ११५-युग्मम् । परयोति:-इमो सूपिन्द्रमसौ कर्णयोः फुरळव्याजात सामिनी मनसः प्रीत्यै रिमवाधिष्ठायाः शासनदेवतायावसः प्रसनवार्य इति अस्थातान्तराभव प्रक- न भविष्यवामिण भरपाठी भस्थावान्त विपनश्मियोपपतरयीयमुनो इति सरपि। विविव्ययथादाऽ ट्रायः इति भाम्नागो रूपम् । स्वीवि कि सदाह-सेवाविधायिनां पुंसा महान शासन शानदेवीमुसाबलोन सशं समान स्वात् । कोऽर्थः ? दिवानपि सोते ध्वान्वे प पहल गये पहिर्षा समान शासनदेवीमुखावलोकन भरता । एवं प्रेम कहि योमध्ये एसाभा समान दर्शने न स्यादिति बपतु इति अस्थानाम् । १२०-अस्पोक्तिश:-सा शासनदेवा कण्ठे हारपालविकादिकाः भूपा आभरणाम पानामानि । हाराय उससूविधा देवछन्द-पदमपन्द-विजयच्छन्द-अष्टाधिकशतलवाहारा- देहारादयोऽनेकप्रकारा, मासबिहाभाण्डल बहरूउ टारलि घंप- की पहली ঙ্গনাকানিমস্কাৰম্ভৗমাবামাণমননানামূখ। भारियांसाहारामादिका: । फर्थभवाः भूपा ? आधेयराधारसुखावहा:-मापेपाः हारपालनकाविसमा भूपाणा स्वस्थ सुन्दगारगोनगयोनीमनशोभाभगाः, पसारा माला ·६० [मर श्रीवल्लभोपाध्यायविरचित तस्याः शरीरमेवदो हारमौक्तिकदम्भतः । मुराः स्तनमुरदूणां क्रीडन्तीवोपरिस्थिताः॥१२॥ तस्याः शरीरमेवेद्री हारमौक्तिकदम्भतः । मुराः स्तनासनासीनाः सेवन्ते सेवका ३ ॥१२ सिदिर्मनोरयानां सागस्माकं भविता शुभा । अस्याः प्रभावतो दिव्यादिति निश्चित्य चैमि तस्याः शरीरमेद्रो हारमौक्तिकदम्भतः । मुराः मूरिनमामेत्यऽनया सह स्थिता इव ॥१२॥ यत्सौवर्णागदम्भेन मेरुः सेवत एव ताम् । भवान्यदाता दाताहमिति चेतस इच्छया ॥१२॥ त्परत्वैकेन्द्रियतां पञ्चेन्द्रियतां चेलमेयहि । तदा दानं प्रदायाहं प्रभवाणि बहुमदः ।।१२।। विचिन्त्येति यदीयागीभूयमेरुगिरीश्वरः । निपेवत इवानसं सा देवी दीव्यते न कैः ॥ युप कल्यानं नाम में लोकाः आहुः सप्तम धातुपु । शकुनादिपु फार्येषु मामकल्याणकं पुनः । मतः सार्धं हि फल्याण दधै नामेति वाञ्छया । तत्सुवर्णागर्दभात्तां सुवर्ण प्रयतीच किस ! पत्रां मदां पूर्व मुवर्ण सर्वदा व्ययात् । सुवर्णमिति नामातो हम्नस्तां स्तुन पगिता। पायाः स्तनपं वीक्ष्य कविः काममदं सदा । कामकुम्भमिहामुञ्चदिव ग्रह्मेति राउने । रिगे न कसं मा हि पश्यतामीहितं नृणाम् । कामदं हदि या पत्ते कामकुम्भ स्तनपर । माश पारपारमाणाः, तेको सुखायहाः सुराकारिण्य इत्यर्थः । पुनः कथं भूताः M. राने भूगः पास। गुम ममयः, पाच रात्रय इति द्वन्दे भूषाः भूमिराप्रपाता रामको मायाना मनुष्यादीनां परापाराणां च गृहारीनो गुमे गुवाहा माम मामी गुराशोमासान मागानां परापाराणो हारारिए भूगपारा हरा मानि-ति मात्र १९५-सपश्ययमिका । मेयरमेन याणा शासनमा गौर EMANTR: १८ तेन परमो गोजन करणनेन सा शासन को " पामर मराना दाता मयामि इति पेतरा सा । ११-यामम् । बिग-गुशी शासन, गोमा Ar: THE २. माम मामा मामाच्या मन: कालान्, । {exivinममा मिनि इति वाळवा, भाtafine का ये मम नाम मानना ort HRA | नादि | १३: --Trignath attent gr itkir girl. AN नाम : यहा: शासन *", wit - ·-- wkirritanner immmmm पर गनी || Formula mirmirinks पारितामा गगीरलारना ।। KirtEnterinar Intim पर सामान Praririrituterise I मा रिपनि न यापनम् ।। i titaniantी या पामोनि किन नन् ।। anta HTERTAIयांना पानि ॥ rrier Rani नीय। rant पनि मानिनः ॥१॥ 1 teritiirat Teri । -trimmitri 13-12 या मंत्र Reir etter 1 TIRTHMAारिमा विकार : पात्रा मिनो मानि मामा योगिन एयः । तता कर्मधारपे hिiren xn tienest नयापुरिन । पामेण गुस्ता पूर्णs: । मध्यपONTA: THdमायापु अर्जुनपyा पार पा भगुरप पात्रेपुः Ene Hain न पिरामादिमा (AEIRRITAहंति imukaram Ram AECA-ATHERA फिली भनि । म या rate ejara मा परि मिल मेनि' इति पामध्यपगा । दृपEcriyoतपुसमा पर्यापविलिः शाफटापनमते, भमराह पुर्वयोrajeोग | wiisxie Re पुरानो व्याख्येयः | पापानि पानि तारिमंदात पापुष:-" गुस्तामुक्त-! गमुकर २ फागुन ३ पात्र र ४ ॥ यापान पारगुजारियम् । मुतागुक्त पदयादि पात्रमुदादिकम् ।" विभतोत्र पana गुर्मुराण इवि युक्तोऽयः । १३९-nordila RIVE:- माat rat वीक्ष्य सम्मुख गच्छन्ति । यंभूनाम् ? मनाती-पोती या तनी ताम् वागायोपनासंयो. गोपधादितियोपिकमा SPIRITनाम् । कि कृपया! वी: गर्थात् स्वकीयप. रिजापत्यया MARRIAIL-11, मलिन इप भ्रमरा इष । यथा धमरा पासी सम्मुख पानि तया । हो भिPIE, मारिष पागग इतिश्त । किं स्या पनि मान्यता । रमता in 1 sगुरणा-या गुणा गुमानो यस्यां सा मया साम ।

·No text on this page.

·विजयदेवरि-मादारापम् भारिसारमाय देवीति पूरीन्द्र भरपोधप । फनकविजया शिष्यो भविता ते गच्छनायकः ॥ अमाशोऽपरो दक्षो न पिसापनापकः । रपूललो ससपशो गुणलक्षोऽादर्शकः ॥१४८॥ युग्मम् । चित्रपदेवमूरीदमित्यापेर पर्नन । आमया मरिरानस्य ततः शासनदेवता ॥१४९।। राजलान्मापमामस्य दिनात्पष्ठादयालुतात् । दिने वैशाखमासस्य तृतीये मालोज्ज्वले॥१५०॥ शस्त प्रभाने संगाने परदेशमहामनाः । आगता पन्दितुं सत्र ज्योतीरूपं जगद्गुरुम् ॥१५॥ रत्नसिंहदपोऽपन्य सायलीग्रामवासिनः । विधायानेकानेकान परन्दुस्तं महोत्सवात् ॥ रत्नसिंहस्तपापेऽपि परदेशमााजनाः । दद् रूपाण्यनेकानि भातस्पर्दा पुधा इव ॥१५३॥ सानः समये यास्मिन् कृतपूर्वलसाचा: । सुधीरपुरादातुममुशरीगुरुं नरम् ॥१५४॥ वना श्रीसदनमप्यः सापलीग्राममाययो । ददौ च शिरसा नत्या धीरेः फरपजे ॥१५५॥ पत्र वारय सीन्दा स्वकाकारणषेदकम् । रत्नसिंहाभि थादं सदा माशापयन्मुदा ॥१५६॥ सोऽज्यवादीपदा गरि तोपाय सहनहदः । गच्छ स्वच्छमवे गरछनाय स्वहितमाचर ॥ मावालीपरमभीरया महनासम्परेण च । धीमरिभूरिभिः श्रादैः साधुभिध सह श्रिया ॥ भत्त्वाय सहनुः भूरि साभायातं पुरान्तिक । श्रीसहायुतोऽगच्छत् सम्मुखीनो नृणामिनः ॥ अभिनम्प निशम्योपदे च भीगुरुदितम् । सहजूई पितः सूरि समानयदुपाश्रये ॥२६०।। ददौ धर्माशिप पूज्यः श्रीसंपाय विशेषतः । अभ्युत्तस्यौ ततः सह तस्मै रूप्याण्यदाय सः॥ पण लन्ध फदेलाइ सहनविनयाद्गुरुम। यावफास्तव भूयांसः सन्त्यन्येऽपि महर्दिकाः ॥१६२॥ १४७-भावितो वासितो मिभितोऽर्थात् मानेनारमा पितं यस्याः सा भाविवात्मा । ফায়াছমাৰামুমৈশামীমা বাবার্যয়ঃসবি চনমূসা বিষ্ট पृतो यस्ने' इस्यनेकार्थः पूरक्षो पटुमः। यद हमः-'रशूललक्षदानशाण्डौ पटुमदे' इति भक्षद. का न्यायानो द्रष्टा या व्यवहाराणा प्राविधाकोऽभदर्शकः' इति ईमः । विवादानुगत प्रधा स सभ्यस्वरप्रयत्नतः। विधारयति येनासौ प्राह रिवाकरवतः रसव-इति कास्पायना। ससवा पक्षाः ससाय: सहाया वा यस्य स ससस्पक्षः । सम् पक्षो पलं पस्येति वा ससक्षः पदा सपशः सायं पश्य समा। भयया अकारप्रक्षेपात भलसत्पक्ष:-न वियते सन् पको विरोधों यस्य सः अलस्पन | पक्ष मासा गृहसा पयोः। पुल्डी र बले पायो देशात्परमये । पिच्छे विरोधे देहाझे सहाये रामकुधरेइति सर्वत्र हमः। १५४-धंभूतः सः एवं विहित पूर्व प्रथम सदिलसरपा श्रीकनकरिनयोपा- स्पायस्य मापार्यपदापनमहोत्सविधानलाण पचनं येन स वलसापा। १६१-१ सहभू भाषक विशेषः।

·...चरको मात्रा: (मप्रिपोजनामरा ६४ निए -चतुर्भिः कलापर। इतीति किं तदाह- श्रीवल्लभोपाध्यायविरचितं तेपामग्रेऽस्म्यहं मूरे सर्वदा किंमहद्धिकः । त्वदाज्ञाकारकः शश्वत्सेवकस्तै तथापि यत् ॥११॥ इति मे वाञ्छितं कर्तुं भव योग्यो मदाग्रहात् । कनकविजयायाऽत्र देशाचार्यपदं मुदा ॥१३॥ फरवाणि यथालक्ष्मि वर्याचार्यपदोत्सवम् । फलं लक्ष्म्या लभे चाग्यमुत्पन्नायाः सुषुभ्यः । श्रीधर्मविजयो नाम महोपाध्याय उद्गतः। तपागच्छेऽकंचद् व्याम्नि प्रामाणिकशिरोमणिः । मुक्तानां शुभोपायः सद्गुणश्रीलयालयः । नियंपाय उपाध्यायश्चारित्रविनयाहयः ॥१६॥ सपाश्रीचारुलावग्यं लावण्यविजयोऽपि च । वृद्धोपाध्यायऋद्धायः शास्त्राध्यायपरायणः । पन्डिताः पण्डितोत्कृष्टाः श्रीधनविजयादयः । रमितास्तद्गुणैस्तेऽपि मूरि विज्ञपयमिः ॥ फनकविनयान्येऽस्मिन् श्रीमरिपदयोग्यता । अतः कुरु गुरुश्रेयः सहनश्रावकोदितम् ॥१७॥ नतः गरिः ममन्नोऽभूनदयोऽग्यकरोच सत् । चारुभिवादुभिः फकः मुमसनो भोगी। गानग्य मन्तृष्टमनाः सहमागमत् । तदेवाचालयत्प्रेष्यानाहातु श्रायकान घनान् ॥१७॥ धीम्दाम्मदागद स्तम्भतीर्थं च पराने । एवमादिषु सर्वषु नगरे प्यपरेष्वपि ॥१७३॥ पुग्म पमानामुमानास्तप्रत्यास्ते महाननाः । उत्सुका यन्दितुं तं च द्रष्टुं मूरिपदोत्सार । समापने स्याने मण्डपं कार्यपण्डितः । विचित्रचित्रसंयुक्तवसर्नेत्रोत्सवपदम् ।।१७९. भागांमको मेय इामाति स मण्डपः । विचित्र प्ररासारः मार्पन हपंयन् जनान् । पापा स्पगन्दोहान् निरस्यन् दुस्सहान् भृशम् । सोमयन् दिपता हदि दारिद्रयाणि नृणां क्षणात् ॥१७॥ पुग्यप। पनि ग्रागि मुगमनादिकानि विभिनसन्ध्यासन्धीनि यानाणि विरेजिरे । हार पत्र मानि म पानकोशेगमपयाः पिताम्राकारा मध्यस्या निर्गता परिः। नवनि नन्दि मा मोऽध्यमण्डप । शोभमान वृदिशु चतुरादिजिनादिभिः ।। १६३-मिनो महा: मिहींपक असिमिणध्ययं नियामम् । १५९-मः नाजियगुणैः। ११-१ श्रीग्निपदामि । १.५-दा रा पशिला निता गाना ! 1-44 मेगा Portfolio ·पः वियोगगरि-माहारापम करमापिदापि भुत्तनि गमवगरणं भुवि । गाक्षारसुचतुरे सारं रचितं चतुरैनरः ॥१८१४॥ दिलोकितमिलाया नन्तुं पंच राजिनान् । विमानोऽयमिति मार्य युधाः सुरभासुरः ।। -सारामृताराः गियोऽध मायहे । भोगीपना गेयानि सर्वदोपाययेऽपि च ॥१८॥ पादिप्राणि पवित्राणि पहुनागीन्यहदियम् । गुस्वरस्वर्गभेणि पादका अभ्यवादयन् ॥१८४॥ भवदन् पन्दिनो लोफा यशांसि बदनाम्पुनाथ । गुरुणां भावकाणां च द्वारे द्वारे यहे गृहे ।। पुण्याहानि फिलाहानि पुण्यरात्रीश रामयः । अभयचर सर्वत्र नागरा अगुवमिति ॥१८६।। परमाविरभद्र मतिमन्दिरमुत्गवः । उत्सरः पुण्यामृणां भरेल्लोकोत्सवाय यत् ॥१८७।। श्रीयशीतितमे वर्षे पोरसास्य शास्य हि । वैशासक्लपप्ठेऽदि मातर्भास्वति भास्यति । विगपवनीन्द्रो मण्डपं में समामदर । सोत्सवः साधुभियुक्तः फनकविनयादिभिः॥१८९॥ भावी पारिफाधिश नागरंग जनैपुतः । वीपमाणो गुणगीवर्गीयमानः पदे पदे ॥१९०॥ मिभिर्विशेषकम। 'ज्योपकारमाता नन्दी कारयित्या ययाविधि । फनफविनयाख्यस्य गरिमन्त्र श्रुती ददौ । दला रिपदं दत्तानन्दरन्दो जगद्गुरुः । विजयसिंह भाचार्य इति नामाभ्यधान्मुखात् ॥ (-इत्याख्यत् स्वमुखाद मुखात् -इति का पाठः) श्रीकीर्तिविनयारूपाप लावण्परिनपाप च । उपाध्यायपदं दत्वा मरियमभापत ॥१९३॥ श्रीफीतिविनयाख्योऽयं लापण्यविनयो लघुः ( लावग्यविनयः पुनः इति या पाठः) उपाध्यायाविमौ गछप्रभावातमी समौ ॥१९४॥ युग्मम् । सनः श्रीसहनूनामा भाकः श्रदयाशृणोत् । विजयसिंहगरीन्द्रमोक्तां धर्माशिष मुखाम् ॥ मुखस्प माप्तये भूयात् सम्पदेऽभ्युदयाय च । जयाप प सदारीणां पश्यैते परमेष्ठिनः ॥१९६॥ श्रुत्येत्युत्याय पोत्साहात् सानत्वा सहनस्ततः । श्रीसद्वानां समस्तानां फरे रूप्याण्यदान्मुद्रा ।। १८१-विलोषयितुं गमिति नापिलोकयितुं गुग्गमस्य व्यापा-युधाः पतिवा ' म वि प्रादुः । इतीति १ प. पुनरर्थे । पसिना पस्मिन्दौ जिना अर्याजिनप्रविमा- रखमिनातान गन्तुं पन्दितुं आया इस अयं विगानी प्योगपान ग तु मण्डप इत्यर्थः । 'यो. मवान विमानोऽखी' इत्यमरवपात् । विमानसाप मुंगसाहित्यारस पुहिनिशः। भूतो विमानः ! मुरभागरः मुरैदेवांमुः गुरभासुरः । म दिवाना पिणि स्पुरतो विमानस्यापि सुरसहित शितम् । किं मान मापात याह-पतुन भुपि साशा साई समवसरणं रचितं इति पम्माधिरि भुगमरणं दिसुराएर रपयन्ति मनरा लि मुगणामाधयमतः सुररहितविमानागमन रागुनिां । कभू समपसरण गुरतुरे शोभनाभरमा- रोऽयोत् जिना चारमतत् सुपरं । भचतुरविचतुरसुपरवि भप प्रत्ययनिता सिदि। -- ·२१५-पुरुषस्यायुः पुरुषायुपं अचतुरेति भयो निपातः । पुरुषायुपं जीशा अयास्मिन् समये क्षेत्रे भारते मरुमण्डले । श्रीमद् योधपुरं नाम पुरं पुरपुरोतमम् ।।२०१६ महौजास्तत्र राजास्ति गजसिंहाभिधः सुधीः । पराक्रमपराभूतपरचक्रपराक्रमः ॥२१॥ सिलेमसाहिरानन्दात् पातिसाहिः प्रसन्नदृक् । महाराजा अयं हीति यं प्राहोत्तमराजम् ॥र? श्रीमानमरसिंहाख्यस्तस्य पुत्रो महाधिकः । जयन्त इव शक्रस्य युवराजो विराजति ॥२११ तत्र जेसाभियः श्रेष्ठी श्रेष्ठोऽन्यव्यवहारिणाम् । राजमान्यो जगन्मान्यो न्यासत्परमादिक तस्य पुत्रास्त्रयोऽभूवंस्त्रयो वेदा इबोचमाः । सूरसिंहमहीपालमहामात्रा महौजसः ॥२१११ तेवायो जसवन्ताख्यो जयराजो द्वितीयकः । तृतीयो जयमल्लाख्यो नामतोऽमी ययात्रा आदिमी त्रिषु नाऽभूतां पुरुपायुपजीविनौ । आयुपः क्षयतोऽभूतां स्वर्गिणी स्वर्गविष । २०१-समं सदृशं 'घराघर' इति भाषा | आसीनो उपविष्टौ समासानी। थे क्विपिनत्यये सर्वस्य क्विपो लोपे पचाचि सुखन्तीति मुखाः सुखानीय भाषरन्ति। २१०-मुखानीय आपरन्ति सुखंति । सर्वप्रातिपदिकेभ्यः क्विप वापारे-ति माग श्रोयलमोपाध्यायगिरचित आहृय सर्वदेशानां श्रीसंघान सोऽभ्यभोजयत् । सत्कारं चोचरं कृत्वा यथास्थानमवानमा कनकविनयाख्यस्य जातः मुरिपदोत्सवः। जाने तस्मिन्ननेकेषां पुंसामामीन्महोत्सवः।।१९५० विजयदेवसूरीन्द्रः कुर्वन्नवं महोत्सवान् । विजयसिंहमूरीन्द्रयुनो जयतु भूतले ॥२०॥ गुरुशिप्यावुभौ मूरी समासीनी विराजताम् । श्रीतपागच्छध्रुपनेत्रे इत्र विकस्वरे । (-नेत्रे इव मनोहरे -इति वा पाठ:).. गुरुशिष्यावुभी सूरी समासीनी विरानताम् । श्रीतपागच्छपुंरूप कर्णाविव विभूषकौ ॥१०॥ गुरुशिप्यावुभौ सूरी समासीनी विराजताम् । श्रीतपागच्छपुंरूपहस्ताविव तरस्तिनौर। चाञ्छितानां सुकार्याणां कारको स्वैच्छयाद्भुतम् । एकस्तीर्थकरो यत्र द्वितीयस्ता नो भवेत् । एतौ प्रीतो मियःमरी भात इत्यद्भुतं जने ॥ दानानां दायको वैरिवाराणां च निवारको ॥२०४॥ युग्गर । एकस्मिन्नेव साम्राज्ये सम्राइप्येक एव हि । पुण्याधिकमिदं यत्तु सम्राजौ राजतो हम् आसीनौ सम्मुखीनौ तो सूर्याचन्द्रमसावित्र । भातः प्राच्या प्रतीच्यां चप्रातर्ने नमुखाही एवं तौ विहरन्तौ द्वौ गुरुशिप्यो गणाधिपौ । पुष्पदन्ताविवोद्याती दीप्यते इत्र भूतले (-प्रभाते पूर्णिमास्थिती -इति वा पाउन -इति श्रीविजयदेवमुरिशिष्यश्री विजयसिंहमूरिवर्नर यत्र वाप्यो घनाः कृपाः सरसानिस स्पपि । मनोऽभिरामाआरामाः सौवर्गभ्योऽग्रिमामुख घोसी पुरपायुपजीविनी।

·No text on this page.

·भोजमोगारपिरामि [गरमः महल मदिनानां धीमंगात मोलमोनन् । सरकारं मोगर कला पपास्थानमनालपत् ॥ नागिन्यतः मरितदीमा सस्मिमनोni (सामासीमोसः॥१९९॥ एनन्द्रः कां मोगा । रिनरसिंहदरीचो ना भाले ॥२०॥ रानी मर्ग समातीनौ गितार । भीरापुंरुपने इस विकरपरे । (-नेस मनोरे -सी पा)॥२०॥ मर्गमसीना गिनार भीमल कतिको ॥२०२॥ लावर्गममामीला निगनार । भीरपहातितरसिनी॥२०॥ मांग भागो सेनागार। जानानां दायको सितारामा गनिगारफी ॥२०॥ पम्म । minामो भोगौ मी मि.गरी भाइरगानुने गने । HTTA गामिमि या गमागी रागो पम् ॥ riHI: मागोमीयो मार्नेगा। (-भाो पूर्णिमाणित-निया पाm) HetriEntITTEIोगाली दीपोरा ॥ - श्रीगिरिशिपश्रीशिपनियतिगंगा । wprint ort kirtRANT भीगा गोर माग पुरोगा॥२०॥ ant T"Terminatो मारामाitiगोमिगerAll Mr wrrrrrrrrier TETTERः ॥२१॥ Janwrfrrer IIT मानपाना ॥२१॥ **r retirentiatir नानी ॥३१॥ "f ATTERIAमामो मायामी गाhि rri Baat मा महाममा महीना ॥२१॥ * Furs. X-: मो जग मागी Emil * ht: gerat प्रा. भागो from | ... 7th wifilmमोनो। 14 Mentituni. maritr sil Sexi gal; te Hritisi : Writin far Tangi fil 4 ·स] . विजयदेवरि-माहारम्यम् अभूवन् जसवन्तस्य पुत्रा एते पडुनमा: । पण्मुसमुसाकारा चिरागन्ते जपोदयाः ॥२१॥ सामलः १ मुरताणश्च २, श्रीसहसमलो ३ ऽपि च । वा ४ पाचा ५ नया पत्ता नामतश्च यथाक्रमम् ॥२१९॥ युग्मम् । भविषादः सदा सादा शोभा शोभाधनाश्रयः | जगस्तृतीय आभान्ति जपराजमुताअमी श्रीमजेसाभियस्याय तृतीयस्तनपोऽवति । मत्र्येषु जयमल्लोऽयं जयमालमतस्लिका ।।२२१॥ श्रीमन्नयनसिंहाख्या सुन्दर सुन्दरो नृणाम् । आसा नरहरः सन्ति जयमल्लमुता इमे ॥२२२॥ एभिः पुत्रः शुभेदीसो भ्रातृयश्व पुरोदितः। युनोऽन्यपरिवारेण जयमल्लोऽत्र शोभते ॥२२॥ राजसिंहमहारानः मसनदयोऽन्यदर । थीमुवर्णगिर राज्येऽभ्यपिचनयमल्लकम् ॥२२४॥ तत्रान्यत्र ततो पायां सर्वत्र मरुमण्डले । एवं क्रमेण साम्राज्यभियमीप्टे स भाग्यवान् ॥ कुमारपालभूपाल इव स व्यलसन् श्रियः । दानेन जिनधर्मण दययाऽद्भुतया भृशम् ॥२२६॥ श्रीमत्सुवर्णगिदिदाश(अयादिषु । पैत्योदारविधानेन यात्रया च प्रतिष्ठया ॥२२७॥ युग्मम् । एवमेतानि वाक्यानि कुर्वन पडपि सम्पति । पोभुज्यने स सानाज्यं जयमल्लव वर्नने ॥२२॥ आहपज्जयमल्लोऽयं विवंदिपुरपान्पदा । पिनपदेवसूरीन्द्रं श्रीमदीदरपत्तनाद ॥२२९॥ विनयदेवमूरीन्द्रस्तदाहतस्ततोऽपलन् । विजयसिंहमूरीशसंपुतः समहोत्सवः ॥२३॥ विहरन्ती मात्सूरी गुरुशिष्यमुखभदौ । श्रीमच्छिवपुरीपार्षे समानग्मतुराबाद ॥२३॥ आसीदवसरऽयास्मिन पुंजा पुनातिपुरकः । माग्पाटान्वयसत्यमारकासनदिवाकरः १२३२॥ तेनपालः सुतस्तस्य सत्पुतिभिरन्वितः । वस्तुपाल-वर्षमान-धर्मदासविलासिभिः ॥२३॥ वसतिप्रिय प्रादीनां जनानां स्वामिनामपि । श्रीमणिपुरीनाम्नि नगरे नगरोचरं ॥२३॥ -त्रिभिविशेपकम् । अदाचलसत्तीऽभवत्मासादफारफः । श्राको विमलो नाम विमलो रिमलगुण ॥२५॥ पहारजिनागारफारफो मारिचारफः । अभू राणपुरे ख्यातो धरणो धरणी नृणाम् ।। इलादीनां मसिदानां पादानामनुलां सुलाम् । तेनपालो दयानोऽयं विषपे गुहतं सदा --प्रिमिक्षिकम् । रस्य दानपराभूता जग्मुः कल्पदरी दिवि । तेनालस्तु फल्पगुर्भाति पाभिशादो क्षविप२३८|| २२५-तत्र सुवर्णगिरी अन्यत्र रियार-सागरिपु ! म भयो भनी सर्वत्र मामण्डले साम्राज्याभिय इत्यत्र अधोगदयेशामिति व सम्मन्नति माग पष्ठी, सम्मम्घस्य भविश्या, विकाशवे पमगि दिलीपापासपन ।

·धीपासपोपाध्यायविरचित्र [गम अथवा जग्मुः कल्पद्रवः स्वर्ग लोकः सन्तापिना भृगम् । तेनपालमा फन्पटुरकोडणीहिनदायर अथवा-सर्वे कल्पयो नेशः भिन्न भिन्नेप्सिनमदाः। तेजपालोऽस्ति फन्गरको नमिताका अथवा-तेजपालस्य दानानि साधुयोग्यानि नो नहि । एकोऽनेकप्मिनमानानेमालो वर्ष नहि इति फल्पद्रुमाः सर्वे विमृश्य स्वह दि स्वयम् । लजयेव गताः स्वर्ग लजिना याति यन किम् उकेशवंशविख्यातो दौसिकान्वयदीपकः (अथया-उपकेशाभिये वंगे दोमीयंगप्रदीपक)। योधो भोजस्तयेत्याचा वमन्तीभ्याः परंऽपि च २४ विजयदेवसूरीन्दस्तपागच्छाधिनायकः । श्रीमद्विजयसिंहाख्यमूरिसस्तिपत्कनः ॥२४॥ आगतः स्वागतं कुर्वन जन्तुनातस्य सम्पति । रम्योपशिवपुत्र तेजपालोऽगृणोदिति ।।२४५) तेजपालस्ततस्तुचा भूला पुलकिताङ्गकः । कृत्वकत्रोत्सवात्सङ्घमास्यामूरि विवदिषुः ।।२:४६ यत्र स्तस्तत्र तो सूरी गत्वा नत्वा च भक्तितः। अग्रतो विनयादस्थाद्धम श्रोतमना हि सः २४७ शष्ठअयाटुंदाव्यादितीर्थयात्रां हि ये नराः । कुर्वन्ति कारयन्त्यन्यान् लभन्ते ते नराः शिवम् श्रुत्वोपदेशमीक्ष भट्टारकनिरूपितम् । तीर्थयात्राफलं ज्ञात्वा तेजपालोऽभ्ययादिति ॥२४९॥ अर्युदावलतीर्थस्थान विधिनाचिचिपाम्यहम् । विवन्दिपामि च श्रीमदादिदेवादिकाईतः॥२५ भवता दीव्यताचार्यवर्योपाध्यायसाधुभिः। महता च श्रीसङ्घन तथान्यैश्य समन्वितः ।२५१/युग ओमाहेति ततः सूरिस्तेजपालाभिवास्तिकम् । इच्छाप्तौ स्यायतो हर्पः सोऽतोऽतोतुप्यतोत्तमः (-सोऽतोऽतोतुप्यत प्रेयान इच्छासिद्धिन किं मुदा-इति वा पाठः प्रत्ययुंदाचलं तीर्थ तेजपालस्ततोऽचलत् । मत्यहं वन्दमानोऽमा समायान्तं गणाधिपम् ॥२५ (-समायान्तं तपापतिम् इति वा पाठः- सुदिनाहे समारोहद श्रीसूरिः श्रावकच सः । अर्युदाचलसत्तीर्थमनत्तस्मिश्वतीर्थपान् ॥२५५।। द्रव्यतस्तेजपालोऽयं श्रीजिनेन्द्रानपूजयत् । कश्मीरजन्म-कर्पूर-कस्तूरी-चन्दनादिभिः॥ अभ्यष्टौद् भावतः सरिः श्लोकः काव्यश्च भावदैः । यथामति यथाधीतमन्येऽपि व्यदधन् स्तुतिः द्रव्याण्यव्यययेच्छ्योयुद्धया तत्र स आस्तिकः । एकेन्द्रियादिनीवानां दयां मुरिपालयत् ॥ अदादूप्याणि स श्रादः श्राद्धानां पाणिपङ्कजे । मरिमर्द्धसु साधूनां वासे श्रीपदद्धये ।।२५८ अर्बुदाचलसत्तीर्थयात्रायाः परमोत्सवः । मावर्ततोभयोरेवं सरिश्रावकपोर्महान् ॥२५९॥ तत उत्तीर्य संतीय दुरितान्धि च दुस्तरम् । अर्घदाचलसत्तीर्थात् सुकतात्सुकृतोडपात् ।।२६०॥ विजयदेवमूरीन्द्रो विजयसिंहसरियुक् । अस्थादुपत्यकामामे तेजपालोऽपि संवयुका२६१/युग्मम २४५-शिवपुर्याः समीपं उपशिवपुरि । विभक्तिसमीरेऽऽव्ययीभावः । रम्यं च तत् उपशिवपुरि च रम्योपशिवपुरि तस्मिन् रम्योपशिवपुरि । २५३-सपापनि तपागच्छनायकं श्रीविजयदेवमूरिम् ।

·सः ] विजयदेवपूरि-माहारम्यम् आदरं परमं कृत्वा सह लात्वा च सद्गुरुम् । सम्पद्वन्दमिवानन्दं धृत्वा चित्ते च सोऽचलन् । अय प्रभाते संजाते दिवारले मभावति । तेनपालो ना रत्नं सुरिरत्नं न्याशयत् ।। २६३ ॥ श्रीमच्छिवपुरीमध्ये सुखाश्रय उपाश्रये । दत्ता रूप्याणि लोकेभ्यः कृत्वा च भवरोत्सवम् ॥ जायमानः सदाधः क्रियमाणैः स्वतः शुभैः। फार्यमाणैथ लोकभ्यो नयनव्यैदिने दिने ।२६५। श्रीमरीन्द्रधनुर्मासों समामोत्सलनोत्सवाम् । न च श्रीतेजपालस्य जिनधर्ममनोरयान्।२६६पुग्मम् चतुर्मासी समाप्येवं माचलत्माचलदलः । विजयदेवसूरीन्द्रः प्रमत्तो न यतो यतिः ।। २६७ ॥ थीसुवर्णगिरिद्रसाद मैप्पं प्रेप्य समाहय । जयमालस्तरोमालः श्रीमुवर्णगिरिमभुः ॥२६॥ उपस्वर्णगिरिमामे भीररिः समवासरत् । लोकवार्तामिति श्रुता जयमालोऽभ्पसंचयत् ॥२६९॥ अरसद् रसिफ रिपदान्जस्पर्शसदसम् । मुसेनाऽलीच सन्म िनयमलोऽयसंचयु ॥२७०।। हयानन्यानवधेन विधिनवाभिवन्ध च । व्यपयित्वा च सालोके सह लात्वा च सद्गुरुम् ।२७११ श्रीगुवर्णगिरिद्रले सरले सदुपाश्रये । समानीपाऽसयन सिंहासने भूपमिवोत्तमम् ।। २७२ ।। तनः श्रुत्वोपदेशं च जयमालो जगजयी । महाननफरे पादान रूपकाणि महामनाः ॥२७॥ -त्रिभिविशेषकम् । अथान्यदा च मूरीन्द्र जयमलो न्यवेदयत् । मास्यदिवस पश्य प्रतिष्ठायोग्यमतिः ॥२७॥ तनः मरीपरोऽपश्यग्ज्यप्ठमासे शुभदिनम् । मतिष्ठायोग्यमारोग्यारं सौभाग्यकारफम ॥२७॥ पावकं जपमालाख्यं सुवर्णगिरिनायकम् । सुवर्णगिरिससंघसमक्षं च न्यवेदयत् ॥२७॥ तनः श्रीजयमल्लोऽपि देशदेशमहाननान । उपरिष्ठात्मतिष्ठायाः मंप्यान प्रेप्य गमाहयत् ॥२७॥ आजग्मुस्तत्मणानेऽपि मतिष्ठां द्रमुखताः। पन्दितं च सदा गरिद्वय पुण्याभिलापिणः ॥२७॥ (-ट्र्य भाभदायसहालिया पाठः) २६७-प्रफण अयरन अविनरपा प गोसावित्रि पस्य वापरल २६९-१भ्यसयत-सहन साधुसाक्षापय भाविकारणेन भमिगुपमा गंपन अभियागि अभिसंपयति । जाविष्टप्रातिपदिकस्येति पो सोनयने म ति हरि र ४ पदादात इति भागमे प्रथमपुरुपरवपने भयसापत् । २७१-रालो भव्य व्ययरिया वित्तोरम करा पोराजीनामा दत्वत्यर्थः । पण वित्तगुर्गा पुरादिरदन्यः परमपदी । २५८-लाभदाहा1-एदर्शनलको बाभ, सिर धीविनी- भीविनयनिहरिपक्षणे काम इत्यर्थः । धामपो आमा हरि Turi येषां पे हामध्यपहा। गनु १२ मतोऽरि बाम: स्यावारि सामाजिश परब ·श्रीयालभोपाध्यायविरचित [मः अप्ठेन विधिना गरिः प्रत्यष्ठादुनरावादय । महावीरनिनेन्द्रस्य प्रतिमामारा अपि ॥२७॥ प्रतिष्ठाय जिनेन्द्राणां चैत्यानि परमोत्सनः । साधूनां विदुषां मूरिः मादान पग्दिनमपदम् ।। तरत्नानि पश्चैव साधूनां भाविनामपि । नानि द्वादश दिव्यानि धारकागां विशेषतः । (-साधुन्यो जायमानेभ्यो प्रतरत्नानि पत्र हि --इति वा पाठः) ।। २८ ।। युग्मम् ॥ पावको जयमालोऽपि सत्मतिष्ठाविधारकः । श्रीसाधर्मिक लोकेन्यः पादाप्याणि सदिया ।। आधुभ्यो दर्शनिभ्यश्च महात्मभ्योऽध्यनेकया । अदभ्राग्यनिशुभ्राणि यवाणि प्रवराणि च ।। वं प्रावर्तत श्रेयान प्रतिष्ठापरमोत्सवः । वर्णनीयः कवीन्द्राणां मूरिश्रावकयोस्तदा ॥२८॥ पयान्यदाच मूरीन्दस्ततश्विचलिपोत्मुकः । इलाख्यनयममाख्यं मन्त्रिणं संघसंयुतम् ॥२८॥ तीति किं तदाह- मीनागपुरवास्तव्यः सह आयति स्फुटम् । मेदिनीनटवास्तव्यस्तयान्योऽन्यत्र चान्वहम् ।२८६। दि वूयाः प्रसय त्वं तदाई विहराण्यतावन्दनायुभवं पुण्यं प्रापयाणि तया च तमा२८७युग्मम् दानी जयमल्लोऽयमुत्याय विनयान्विनः। मामलिनम्रसन्मौलिः सर्वश्राद्धशिरोमणिः ॥२८॥ तीसवर्णगिरिदङ्गवासी श्रीसह एव च । श्रेप्पी लापा महामन्त्री वर्षमानो महामतिः ॥२८॥ साहः श्रीगकुराख्यश्च साहुलाश्रीफलाभिषः। क्या भ्राठ्युतोऽयान्या साहः श्रीधर्मदासकः ॥ सडपो डगरः श्रीमान् साहः श्रीडामराभिषः । वर्षमानादिको वर्षमानोमानश्रिया सदा ।। वेजयदेवमूरीन्द्रमित्यं व्यज्ञपयचराम् । साम्मतीनां चतुर्मासी निवस श्रेयसे गुरो ! ॥ २९२ ।। -पञ्चभिः कुलकम् । रन्त्रिणो जयमल्लस्य सहस्यापि च भूयसे । श्रेयसे हृदयानन्दद्धय चोमकरोद् गुरुः ॥२९३।। सामायिकोपवासाद्यान् व्रतोचारादिकांय सः। अर्हन्निव महाधर्मान कास्यन्वारयनयम् ॥२९३|| गरयन सर्वसंसारिजन्तुजातदयालुताम् । अपारयचतुर्मासी न भावं भविनां गुरुः ॥२९४ ॥ चतुर्मासी समाप्याथ पुनश्चिचलिपुर्गुरुः। श्रीमन्तं जयमल्लाख्यमपृच्छच्छावकोत्तमम् ॥२९॥ गन्तव्यम् । यत्र तु भूयांसो लाभा भवेयुस्तत्र कयं न गन्तव्यं, अवश्यं तत्र गन्तव्यमित्याशयेन भागवा इत्यर्थः। २८४-सूरिश्रावकयोः श्रीविजयदेवमूरिश्रीजयमल्लनावकयोः । २९३-ओमकरोत् चतुर्मासी करिष्यामीति अङ्गीकृतवान् । स्यादोम् परमं मते- इति हैमः। २९४-अपारयत समापयत । पारवीरण धर्मसमान चुरादिरदन्तः परस्मैपदी ।

·सर्गः] स विजयदेवरि-मादरम्पम अवस्थानं न साधूनामेकत्र किल युज्यते । अतोऽतोऽय मतिष्ठेय भवदाशा भयेयदि ॥२९६१ श्रुत्येति वचनं मरिमरूपितमनिन्दितम् । समृद्य चरणी मूी संस्पृश्येति च सोऽवदत् ।।२९७।। विजयसिंहनीन्द्रचन्दनकमहोत्सवः । स्वयं कुरु गुरुधेयः पांस करच च तम् ॥२९८॥ इत्युक्तो जपमल्लेन स्वमनोरथसिद्धये । भवत्येवं महाभाग मरिराइ प्रसन्नहद् ॥ २९९ ॥ ततः श्रीजपमालोऽप पापकान् देशदेशतः। श्रीमच्छिवपुरीवासितेजपालादिकान धनान् ।३००। विनयसिंहपहिवन्दनोत्सव उचमः । भवितात्राऽतः समायान्तु मयि मृत्वा कृपापराः॥३०१॥ ततो दय्यार्थिनः केऽपि केऽपि धर्मव्ययार्थिनः। फेऽपि कौतुफिनो दक्षा केऽपि तदन्दनोत्सुकाः ॥ अधारोहा रथारोहा थोष्ट्रारोहार फेचन ! पदातिका अनेक च रामान इव रानिताः॥३०॥ सासिनीफा: सपनीफा वरसीका समातरः। महामनाः समानामुहिरन्तर चारिणः॥३०४॥ -~-त्रिभिविशेषकम् । सौवर्णानि सुवर्णानि फाप पाभरणानि च। देवानामिव देवीनामिव पुंसां च योपिताम।३०५॥ सुवर्णमिव सत्पांस्नसणं चात्यन्तमोहकम् । तदेत्याहुना चीप गुवर्णगिरिरपक।३०६॥पुग्म पत्रानेफगयादीनां भूरिारिरभूधुरा । अपूर्वा न कदा पूर्व साऽभूडीगुरतेजसा ।।३०७॥ सुवर्णगिरिरित्याख्या पपायाभवाभा । इति प्रपन्ति समोफा पपपाटसूचकाः ।।१०८|| अप श्रीजपमालारस्पः सन्मण्डपममण्डयत् । पारदेशिकवखाणां वन्दनोत्सवहतो ।। ३०९ ।। अय यन्दनोत्सवमण्डपवर्णनम्- श्रीफलासशिलातुल्याएञ्चुराः शुचयः सिचः ध्यभुध्वन्निहतो यत्र मध्याहारमा इव ॥१०॥ २९६-भतः भस्माकारणात् । महा मीरजारात् । २०४-पाय धर्मनिमिसंध्ययमर्थतीत्येवं शीट धर्मव्ययाभिन । धर्मनिमिचं अय. पार स्यर्थः। तयोः श्रीविजयदेवसूरि-श्रीविनयसिंहसूयॉन्दमा तस्यो उरमुकाबन्दनारमा सह असिमि: सन्तापुरचारिणीभिय ते सहा | 'सि स्पारदरा सन: पुरषारिणीत्यमरः । सह पत्नीभिः परिणीतीभिस सी। ३०६-jस समूहः पारनं वीणा समूई बर्ण। दीपुंगाभ्यां मनको भागतिक समूहे नवनमप्रत्यययो साधु । एष ए एएसईशम्भ्यः या समिति गुप. गिरिरास इ । मुवर्णगिरिमपम इत्यर्थः । १०८-पत्रेति व्यापE-RE रवि पुरन्ति । रवीति बिम् ! गुमिका रूपाऽए एथार्याऽमम् । साविलम्! गुपर्णगिरी भनेकगमादीनां भूरिमारि पुरा मा पूर्व यीगुरुतेजसा अपूर्ण मारिरभूत्। .

·७२ श्रीयालमोपाध्यायविरचित [नयमा यत्र कापि च सौवर्णपत्राकारहराणि हि । पीतयामांस्यमामन चन्द्रमाम योगताः ||३|| अथवा-पीतवासः मशस्यश्रीमिपमासाद्यपिमरः । मेला मूरी मणन्कि ययायात इवावमी .. श्वेतपीताम्बरज्योतिः सूर्यचन्द्रोदितोदयम् । (-मोदितादित्यचन्द्रमः -इति वा पाठः)। अवामानम एवेदं यत्र क्याप्यमिताम्बरम् ॥३१॥ कुत्रचियत्र वस्त्राणि पवित्राण्यरुणानि च । लक्ष्मीपुप्पकुलानीव लक्ष्मी दातुं गृणां वभुः ॥३१४ अथवा-कुत्रचियत्र वस्राणि रक्तानि नृमनांसि हि । क हीगुलन्दानि रक्तानीच वभुगुरी ।। यत्रान्यत्र च कुत्रापि नीलवस्त्राणि रजिरे । हरिन्मणिकुलानीव निराकत द्विपद् द्विपम् ॥३१॥ उन्नालपुण्डरीकालिरिव यत्र व्यराजन । स्तम्भश्रेणिः मुखश्रेणिकारण सरसि स्फुटम् ॥३१॥ अथवा-साक्षानिशामणिश्रेणिः समकालमियोदिता । द्रष्टुं तद्वन्दनां यत्र स्तम्भश्रेणिस्तदा यमौ।। यत्र चन्द्रोदयः साक्षाचन्द्रोदय इव व्यभात् । अभितो मोक्तिकस्रग्भिस्तारकाभिर्विरानितः॥३१९ आस्थानवेदिकास्तम्भपुत्रिका देवता इव । यत्र वीजयितुं मूरि स्थिता इव मुचामरः ।।३२०॥ ३१२-पत्र वन्दनोत्सवमण्डपे मेरुः सूरी श्रीविजयदेवमूरि-श्रीविजयसिंहमूरी कर्म- तापन्नौ प्रणन्तु किमायात इव आ वो शुशुभे । किं कृत्वा? क्वापि कस्मिन्नपि स्यले पाववास: प्रशस्यश्रीमिपमासाद्य । ३१३-यत्र मण्डपे कापि कुत्रचितस्थले असिताम्बरं कालं वस्त्रं इदं नम एवं आकाश. मिव भवाभात् अविशयेन अदीप्यत । अत्र एवेत्यव्ययमिवार्थे । कथं भूतं कालं वस्त्रं श्वेतपीता- म्बरज्योतिः सूर्यचन्द्रोदितोदयं श्वेतपीताम्बरयोर्धवलपिङ्गउचरयोर्कोतिः कान्तिस्वदेव सूर्यचन्द्र- योरुदित उदयो यस्मिस्तत्तथा । क्यं भूतं नमः ? श्वेतपीताम्परयोर्धवलपिङ्गल पेलयोज्योतिः कान्तिर्ययोस्ती श्वेतपीताम्बरज्यौतिषौ ! एवं विधौ यो सूर्य चन्द्रौ तयोः उदित उदयो यस्मिस्वचथा। श्वेतपीताम्बरज्योतिः प्रोदिवादित्य चन्द्रमः इति पाठान्तरम् । तत्रायमर्थ:-कि भूतं ? असिवाम्बरं श्वेतपीताम्बरज्योतिरेव । प्रोदिती आदित्यचन्द्रमप्तौ यस्मिस्तत्तथा । यस्मिन् श्यामवने पूर्वापर- निवद्धश्वेतपीताम्यरज्योतिरेव प्रोदितादित्यचन्द्रमसौ इन शोभते । द्वितीयप नभो विशेषणे श्वेतपीताम्बरज्योतिषी प्रोदिती आदित्यचन्द्रमसौ यस्मिस्तत्तथा । कवयो हि सूर्य श्वेतवर्ण वर्ग- यन्ति, चन्द्रं च पीतवर्णमिति । ३१४-लक्ष्मीपुष्पं पनरागमणिः । ३१५-कथंभूतानि रक्तानि यत्राणि उत्प्रेक्ष्यन्ने- निश्चितं गुरौ श्रीविजयसिंहपूरी नृमनासि रक्तानि कर्तु हीलयन्दानीव । इवोऽत्र मिन्नक्रमे । ३१६-अप्रेवनेनान्वयः। यत्र मण्डपे स्तम्मश्रेणिय राजत | कस्मिन् फेय-सरसि वनाउ. पुण्डरीकालिरिव । कथंभूता स्तम्मणिः पन्नालपुण्डरीकालिश्च-स्फुटं मुखश्रेणिकारणम् ।

·बिसयदेवरि-मास्यम् अपरा-विभामिमिता लम्भरिका पर रेजिरे । नृत्पन्स इव नवया कर शिक्षाच चामरे। मालापानि मलयानि या लम्बिनी पोचः । मुकासमोऽपि सर्वत्र ध्यरानन्त च सर्वतः ।। तानि साप वियोमरमशान सदा जनाः । मालपासनातीनां शुरछामअस्यश्च किम् ॥१२३ परामपत्र सदारं रत्नादर्शविनिर्मितम् । प्रचण्डानेकमाण्डरपालरिवाधित ॥३२४|| पार्षपदीपोहण्डभोपशुण्याभतोरणम् । पश्यतां सर्वलोकानां परमानन्दकारणम् ॥३२५॥ अथवा-इन्द्रसजीहतोदण्डकोदण्टोपमनोरणम् । पश्यतां सर्वलोकानां सर्वकल्याणगूचकम् ॥ मालरष्टभिः येष्ठमुक्तारत्नमयः शुभैः। शोभमानं मनुष्याणां मनोनेत्रोत्सवपदम् ॥१२॥ -चतुर्भिः फलापकम् । न्यपेशयदयात्पन्तमुमतं तत्र मण्डपे । सिंहासनमतियो नयमलः गुमाश्रयः ॥२७॥ शोभमानपथास्थानप्रथिनानेफरत्नकम् । मुरेन्द्रासनशोभायाः सर्वथा व्यपहारकम् ॥३२८॥ एतस्यैषेदमीसं योग्यं नान्यस्य कहिचिन् । विधात्रेति पिपा स्वीयफराभ्यामिव किं कृतम् ।। सापसापूचिनानेफविस्तीर्णनताद्भुतम् । स्पृहणीयं सुरेन्द्राणां नराणामुन का फया ॥३३०॥ -चतुर्भिः कलापकम् । ३२१-वित्रीत, भस्यान्वयश:-यत्र मण्डपे स्तम्भपुत्रिका रोभिरे । कथंभूताः ? उमे- स्यन्ते-क्षिप्तः सुपामरः करयन्त्यो गर्वेश्य इस यथा नफ्यः शितः करैत्यन्त्यो रागन्ते तथा rarमपुत्रिका क्षिता कर सुपामयिन्त्यो व्यराजन इत्यर्थः । १२२-मामानि सम्पका इति भाषाप्रसियानि यत्र मण्पे । ३२३-सानि पारमानि या मुक्का समा! २२९-३०,भूतं सिंहासन विधामा स्वीयकराभ्यां इति धिया कि कृमिव इतीति कि क्षिमि सिंहासनं, एतस्यैव मीविजयसिंहमरेष योग्यं । न्यस्य म कहिपिन् । पुनः कथंभूतं सिंहासनं ! आधु साक्षिताने विश्वर्णिनषतायुतम् । साधो रमणीया उप्रक्रियात्वात् । ये साधयोऽनगारास्वेषामुषितानि योग्यानि भने नि प्रघुराणि विश्वाणानि यानि नबवानी. पनवानि स-सीचामुसविछायणासाशवरद्धवं यत्तत्तथा । 'कुथे वर्णपरिस्तोमप्रवेणी गवता- ऽस्ति रा' इति मवपनामवतशरस्य दावाप्रमुखत्य पर्यायत्वात् । नवतानीव नवतीनि सतमाछादनक्सापीवि व्याख्या प्रमेण्याऽऽस्तरणं पर्णः परिस्तोमः कुशः फुयः न दि मुख्यार्थी प्रयघोसरवइति हलायुधः । गणकंपले भाष्ठानमात्रे वा' इति लोका. अपनात पशमोऽन भाच्छादनपर्यापोऽपि शेयः। न साधुसाधावतानि भनेकानि विस्ती- जानि पानि नवसानिरियाणा इति भाषाप्रसिद्धानि नरझुलं पचन सासापूपिचाने काविस्तीर्णः ·সাংবাপ্লিাগিন [. श्रेष्ठकाष्ठमयं मध्ये नानारत्नमयं पहिः । मत्यष्टापयत्कर्ष पहुं समन्छदान्चितम् ॥३:१|| सूरेश्वरणयोर्वाधा माभूनुच्छापि फर्दिचिन् । इति निश्रित्य सन्नतिधियन्द्रादधिको यनः। आधिक्यमाह-अर्हतोऽध्वनि पन्यासे पद्मानीन्द्रो नवय हि । मुद्विरतो मध्य समयमरणा उपाश्रयस्य मध्येऽयं पहिस्तादपि चान्वहम् । पमाधिकानि वासांसि प्रस्तृणानि पदौरयः चभिः कलाप उत्तिष्ठताकदाचिच कदाचित्तिष्ठतादयम् । यथोचितमुपर्यस्य ददानः पदवन्दनाम् ।।३३५ इति कारणतः पट्टप्रतिष्ठापनयोग्यता । मण्डपे शोभमानाऽभूयद्विवेकः प्रमोदकुन् ॥३३६। -इति पट्टवणंना लोकराविनोदाय प्रारब्धं प्रेक्षणीयकम् । विजयदेवमूरीन्द्रोऽविशत्तमय मण्डपम् ।।३३७) विजयसिंहसूरीन्द्रस्तं प्रविश्य यथोचितम् । श्रीमूरिखचसा श्रीमत्सिंहासन उपाविशत् ।। पश्यतां सर्वलोकानामकरोत्पादवन्दनाम् । विजयसिंहमूरीणां विजयदेवमूरिराद् ॥३३९। यथाविधि तदानीं स द्वादशावर्तवन्दनाम् । व्यदयाच्ट्रीमतस्तस्य यदाचारः परः सताम्।। चन्दनां ददतस्तस्य पट्टाः स्तम्भासनस्थिताः । यमुः 'पुत्रिका इन्द्रास्तिरोजाता इवैक्षितम (-व साक्षिणः-इति वा पाठः) | सूरिमन्त्रं जगच्छन्नमिव सन्तापचारकम् । माददादनाम्भोजात् प्रसादमुभगाद्गुरुः ॥३४. श्रीजयसागराख्यस्य श्रीकोतिविनयस्य च । श्रीवाचकपदं प्रादाद मूरिर्यत्सर्वतोपकः॥३१ अन्येषां साधुलोकानां विदुपां सजुषां नृणाम् । श्रीपण्डितपदं पादाद मुरीन्द्रो यद्विवेका गीयमानशुभैर्गीतः स्फूर्जजयजयारवः । स्तूयमानो गुणैः पुण्यैर्मागवियुधैरपि ॥३४॥ गतव्याधिः समाधिश्रीलब्धसिद्धिः समृद्धिमान । विजयसिंहसूरीन्द्रामाभवत् प्रभुनाश्रिया। श्रीगुरौ सुमसन्ने हि किं न सिद्धयति वाञ्छितम् । अनीश्वरोऽपीश्वरः किं न नरः को भो मुस्वरा युवतीलोकास्तदा गेयान्यगाययन् । याद्यान्यवादयन् वाद्यवादका अपि चोत्तमाः॥३' नवतागुतम् । पुनः कथंभूतं ? शव एष सुरेन्द्राणां स्पृहणीयं । उवेवि वितर्के नराणां का कथ किं कथनीयमित्यर्थः। इति सिंहासनवर्णनम् । ३३४-स जयमाल उत्कृष्टं पढें पाटि इति लोकभापाप्रसिद्धं प्रत्यष्ठापयत् । फयभ प? मध्ये श्रेष्ठकाष्ठमयं यहिनीनारत्नमयं । पुनः कथंभूतं ? प्रच्छादान्वितं प्रच्छदैः विछाव- इति मापाप्रसिद्धरमितं युक्तं । कया प्रत्यष्ठापयन् । सूरेः श्रीविजयदेवसूरेश्चरणय कहिषित्तुच्छापि वाधा माभूदिति धिया । कथंभूतः स जयमला-यतः इन्द्रादधिकः संदेवाह-अतोऽध्वनीत्यादि द्वाभ्या अर्थः प्रसिद्ध एव । ३३५-भस्य पदृस्य परि । इति पटवर्णनम् ।

·मिशन-mum पापा भी धीमयमा गमगाहमहाजनफराने ॥१४॥ पानापनेपानि मामानि मानिया पागकाफिलोफानां नगमागदाददात् ॥१०॥ शियालीमावाली माता काली । भलादराव ग आग महाननममोनयन् ।। एवं मान पान ना मदनकोगनपानमा मामान्मदिनमापदाम् ॥३५२ धीमरणारं पागुपविपिन मिमियात्री नाकामीले ॥३५॥ दो बीगरणा मंगायमा मनोमायसिनिलिवनी दिनानेऽपिरिवाधिकम् ॥ दारिद गरि र शम्पा र गम । निमय हदि मां गोऽनिरपभिराभर ॥३५५॥ ममिति गमाफल्य गमाराऽपि नगि द्विषां मांगिने गहदि गोऽमिरितोत्थितः ॥ तम्प पूर्पोदपपत्र मालीपनारपः । भानन्दन धारमा मोफा नात्यानदर्भकाः ।।३५७॥ मामामहार राम्यमश्रिन्द प दंगम । मममेर म गरीन्द्र प्रतापतपनोपगः ॥३५८॥ सपन मिष दुर्गेपार नेलमा पोनमा सणान् । यो नयति विशेषान् म विजयसिंह उरपते ।। इति नामाऽभयाय गतः मनि गारम् । विगनिमगीन्द्रो नयतास चिर मुवि ।।३६०॥ महारफापदन्यानान् नमाया लयं फिल । भनाइप्रोगाः श्री रामसापाज्यदीक्षितम् ॥३६१ परिः गरम्य मोफरय देश भाषालोऽनतान् । भादपां नातिशीतोष्णः समीर इय दक्षिणः ।। पभिरपिकवर्षेऽशी निनमे शुभे । पोदयस्य तस्यादि पष्ठे पोपसितस्प हि ॥३६॥ एरं मराम्यगम्पमलक्ष्मीफ फातमीनुमः । चिरंजीप्यास सूरीन्द्रो पस्पासीदन्दनोत्सवः॥२६४ दरमावरन् सोफा न गराइनायकम् । आशिर्ष नेशी गस्मै ददुर्नन्दछ समभुः ॥३६५॥ न्य धीविनयादिदेरमुगुरुः स्त्रीयेन सत्याणिना, माफाीदिनपादिसिंहगुगुरोः पट्टाभिोकोत्सवम् । ३४९-प्राह भरदा प्रशस्तं दत्तवानिरगा। लिहानुत्तस्विन्तादपि प्रशंसायो सप विस्प। १५४-अनि पादिरयः प्रविशति युतिः। यथाग्निदिनान्ये सूर्येण निहितं तेज: मायाधिशाम या पीविनयमिहरिपि धारणा श्रीविनपदेवसूरिगुरुणा सं धर्मराग्य छ शोभतामियाज्ञी। ३५५-योति प्रायान्वय:- श्रीविनपरिहरिशणा परमवप्रतिवादिनैयायिकादि. दामिना दि अतिशल्यमिए अधिक राहोपगोडावभूने दि निःशल्पे शल्यरहिते इत्यर्थः । भूतानां सां पूरिभाषिजयदेवभट्टारकं इत्तमरिपर भीविनयसिंहसूरीणां सरिपद पेन स तपाः पुनः मीविजयसिंहसूर स्वामिन नायक तुमयुशम्।

·पिन
भीभीमान पनि मिलना TI,
घोषणा गमाया मारिनामाना IRM
निजी frime HAMITraigar
जगविभागारम MEAntar ATMAfriATTIAH
श्रीविनमदेवमूगंप्रागुणायनमा infringRAMINATIHai
प्राषिजमिन महारानी नाम सर्गः ॥

·दशमः सर्गः भय भीमेबसाझे, हर्को हपंकरोऽभवन् । सदा तात्य लोकानामन्येषां च विशेषतः ॥१॥ निविरीसा इको-शा धनीशाथापरं जनाः। यस्पारान् पुर आसीना नाहस्तेन केऽप्यमा ॥२॥ भवरभ्य सदा निठन यही जीविकार्थिनः फली लोफा अनेकेऽस्मिन् नाहस्तेन केऽप्यमा सदादाने सदा नृभ्यो ददत्यनादिदायकाःन पशुभ्यो विशिष्येति पशुभ्योऽपि ददान्यहम् ।। विचार्यत्पददधान नरतियग्भ्य ईप्सितम् । कर्णादिदानशौण्डेभ्यो होऽयमधिको यतः ॥५॥ तपया-सदादाने ददौ सोऽभ नराणां जीविकाकरो। पशूनां च सटान् दिव्यान तेन स्पर्धेत फोऽयमा ॥६॥ यस्याध्यापि मुताः वहदत्यन खटानपि । मनुप्येभ्यः पशुभ्यच तेन स्पर्धेत फोऽयमा ||७|| श्रीपाअपसचीयरेक्तकादादिपु । नेमुस्तीर्यकृतः स कृत्या माम् भरतादयः ॥८॥ कृत्वा सेः सह संहर्ष थीदों हर्षवदरः । करवाणि महासमिति चेतस्यचिन्तयत् ॥९॥ पूनपानि च तत्रत्याः मतिमा आईतां समा निर्माणि च महापुण्यं फलं लक्ष्म्या लभै पुनः॥ -निभिर्विशेषकम् । सदानी स विचिन्त्येति महासा विधाय च । स्वगुरुनन्यसाधूच लात्वाऽमा तीर्घमायजत् ॥११॥ २-तेन श्रीहर्पण मामा भावणाऽमा सह केपि नाऽपन् न स्पर्धा परित्यर्थः । वेन केन ! यस्य पुर आसीना उशिा धनीशाः, घः पुनः अपरे जनाः निविरोसा इव नतमामिका इय वनासिका ममना इव आसन् । नेविंद व विरासयौ । ति नासिकाया सम्बन्धिनि नमने पाध्ये निशा विरीसन् प्रत्यये निविरीस, उद्योगान् पुरुषा अपि निविस निविरीसा इव महनासिरपुरुषा इस येतेऽपि वानस्य लोपेसिबिरीसाः कृदनासिका नमनास्ते इय इत्युपमा । सेन पनामा पापण अमा सइ केपि नाहन्न अस्पर्धन्त । केन : यसरी अवष्टम्प भारमय अस्मिन् लो जीविकाधिनो अनेके खोसा सदा तिष्ठन् । अबष्टभ्ययन भवापारम्पमाविदूर्ययोरिति मालम्बनेऽ स्तम्भः सहारस्य मूर्धन्यादेशः। ४-सदादाने सत्कार इति भाषाप्रसिद्ध । 10- प्रेरणयो: करपाणि पूजयानि निर्माण एतानि श्रीणि मेनिरिति लोटो मेनि इत्यादेशे आइतमस्य पिरवि माहागमे लोट उत्तमपुहपैकवचनानि । समै इति प एतपेरिति एवं ऐ भादेशे लोट भात्मनेपदे वत्तमरुपैकापनम् । ११-तीय औरवतापलं भायजत् प्राप्तवान् ।

·७८ श्रीयल्लमोपाध्यायविरचित [दशमः श्रीनेम्यादिजिनाधीशान पूजयित्वाऽभिवन्य च । कृत्वा लम्मनिकां समभोज्य च ततोऽवलम् । प्रचलन् सह संघेन तीर्थ शत्रुअयाभियम् । माप्यारुद्य च सोऽभ्यचंदादिदेवादितीर्थपान् ॥१३॥ सो वारुह्य ततः संघ मभोज्यामृतभोजनम् | पाणी प्रदाय रूप्याणि पुण्यमादाय चाचलन् ॥१४॥ श्रीमदहम्मदावाद तत आगत्य समभुः । अपूपुनजिनाधीशांश्चत्येषु विविधप्वपि ॥१५॥ विनयसेनसूरीन्द्र विजयदेवसद्गुरुम् । अभिवन्य च सङ्घस्य मध्य आकार्य सोऽर्चयन् ॥१६॥ लम्भनिकां विधायाथ तत्रत्य श्रीमहाजने । प्रतस्ये प्रततस्येमा तनी देशं स्वकं प्रति ॥२७॥ आयन् शंखेश्वरादीनि तीर्यान्यन्यानि चाध्वनि । पूजयन् लंमनी कुर्वन् प्रापाषुदागिरिंच सः॥ पूजयित्वा जिनांस्तत्र कृत्वा लम्भनिकां च सः। श्रीमच्छिवपुरीस्वर्णगिरिदेवानपृपुनत् ॥१९॥ एवं धर्माननेकान् यो व्यदधाद् विधिपूर्वकम् । श्रीहर्पः कस्य होय नाभूद्धर्मपरायणः ॥२०॥ तस्य पुत्रा अमी सन्ति पञ्च पञ्चेन्द्रिया इव । विराजन्ते जगजोतीरूपा रूपश्रियाद्भुताः ॥२१॥ तद्यथा-प्रथमो जसवन्ताख्यो, द्वितीयो जयराजकः । तृतीयो नेमिदासय सामीदासश्चतुर्यकः। श्रीमद्विमलदासश्च, पञ्चमः पञ्चमो गुणैः । पञ्चाप्येते मियः प्रीताः सर्वप्रीतिविधायकाः ॥२३॥ -त्रिभिविशेषकम् । पश्चानामादिमस्तस्य जीवराजः सुतोऽभवत् । पितुः सेवापरत्वेन पितुः स्वर्गमनुव्रजन् ॥२४॥ (-पिस्नेहाधिकत्वेन-इति वा पाठः) पञ्चापि चैकदेत्येते संभूयाचिन्तयन्मियः । आत्मभिः कारितं श्रीमत्सुवर्णगिरिपत्तने ॥२५॥ श्रीमत्समवसरणप्रासादः सर्वतोऽद्भुतः । प्रतिमाः श्रीपार्धनायादिजिनानां कारिता इमाः ॥२६॥ ताः प्रतिष्ठापयामाऽऽशु यदि स्यात्सर्वसम्मतम् । श्रीविजयदेवमूरीन्द्रमिहाहय महादरात् ॥२७॥ -त्रिभिर्विशेपकम् । २८-आयन् भागच्छन्-६ गतौ अदादिः परस्मैपदि आङपूर्वस्य अस्य धातोः शन- प्रत्यये आयन् इति रूपम् । २३-धमो रुचिर दक्षे इति is रुचिरपर्यायः । २६-श्रीमत्समवसरण इत्यात पदे न दोपाय । यत् थीहेमचन्द्राचार्याः श्रीनमिचरित्रे-"शुभेऽहि फलापार्य- भूपतिः ॥" । यया : पञ्चहस्वाक्षर .न दुष्टं तया मान निवृत्ती- इतुमति पे विगि पि उपमपुरुपरपनम्। -- ·चिसयदेवरि-माहारम्यम् मियोऽङ्गीकृत्य पशाऽपि धीमनिष्ठाविधापनम् (-मिघोऽङ्गीकृत्य पश्चाप्पईत्यतिष्ठाविधापनम्- इति पा पाठः) भातम्यं मिनदासाख्यमपुरछन् याज्यटनन्दनः ॥२८॥ भालोपर्व परप्पने मियोऽसिमीतनेतराः । अपृच्छन् मेहताप्रायासिसह विफिनः ॥२९॥ ताधा-कोठारीवंशपिस्याष्टीलारुपः श्राकोरमा सोनीवंशे निनो नाम, सिंहः श्रीमालगोत्रकः ॥३०॥ श्रीमालगोपनातः पासिंहाभिधोऽभाव । पुत्रत्वेन धृतस्तेन भाति हरसिंहकः ॥३१॥ राजसिंहाभिशे मन्त्री, रल्लू नामा घ मन्त्रिराट् । श्रीनायो नायनामा घ, मन्त्री नरबदागनः॥ नगरव्यवहारीन्द्रमित्यादिसमुदायकम् । समाहूय प संभूप प्राणपमिति ते मिषः ॥३३॥ -चतुर्भिः कलापकम् । मतिष्ठा पानायादिपिम्बानां फारयाम हि । विनपदेवसूरीन्द्रमिहास्य महोत्सवात् १५३४॥ से: पृष्ट इति ते माहुर कुरून भो परम् । अत्रालस्यमपास्यं यत् धर्मस्य त्वरिता गतिः ॥३५॥ सानिदं ते पुनः माहुः सहास्माभिः समारत । प्रसीदतात्र सदर्मकार्ये यूयं महामनाः ॥३६॥ तेप्यूयुरिति तान् सर्वान् मतिपत्रमिदं वचः । गुरुं विनपयिष्यामः सहप्यामच निस्थितम् ॥३७॥ सतः भीमेहतादावासिसंघसमन्विताः । मातियन्त शुभे सेहि थीमुवर्णगिरि प्रति ॥३८॥ मचलन्तः समानमुस्ते जापालपुर ततः । वन्दिरे प सोत्साहाः भीमरिचरणाम्बुजम् ॥३९॥ अभिवन्य तदानीं ते दरिं व्यापयनिति । गच्छनाथ समागच्छ श्रीमत्सन्मेदिनीतटे ॥४०॥ पार्थनायादिदेवानां प्रतिमाः प्रतिष्ठ प । ततः समवसरणमासादे स्थापयामहि ॥४१॥ युग्मम् । मन्त्रिण जयमल्लं ते मिलिला चापदमिदम् । फरीदं मुश्च धर्मात्मति यव त्वचोविना ।। ततः श्रीनयमल्लोऽपि मेदिनीतटराहयुक् । उपगरि समागस नवा पर्व न्यवेदयत् ॥४३॥ जसवन्तापा इमे पच श्रीहर्पतनयाः शुभाः । टीलादि-मेडतानावासिसहसमन्विताः॥४४॥ र विसपपन्तीति प्रतिमा प्रतितिष्ठ हि । श्रीमन्मेदतरदामेहि नः कुरु चेप्सितम् ॥४५॥ युग्ममा २८-ज्येष्ठस्य पातु वराजारपस्य नन्दनः पुत्रः ज्येष्टनन्दनः ! 'ज्येष्ठः स्यादमजे' इति मानेका १३-से दर्षापुत्राः संभूय मिरिस्का इत्यादिसगुदायक कोठारी टोलाप्रमुख श्रीमेडतरसाई समाप मियः वि प्राणयन इत्यरुपयन् । इसीति लिदाह । ३४-दीपव्ययं निये। ३५- हर्षपुत्रैः । टोलाप्रमुखाः । ३६-समासेवि-भय गौ इति भावोसमापूर्वरय भागमनार्थस्य छोटो मध्यमपुरुष. बहुपनम् ।

·७. प्रोषप्तमोपाध्यायविरचितं श्रीनेम्बादिनिनारीमान पूनयिवाभिमा कला लम्भनिकांसह प्रभोग्य र समोसा मारन् मह संचन तीर्थ मनपाभिषम् । मायारुप र सोऽभ्यदादिदेवादितीयान् ॥११॥ मोस नतः म प्रमोग्यामतमोमनम् । पानी भदाय रूपाणि पुग्यमादाप गारनन् ॥१४॥ श्रीनाम्नदाराई दन आगत्य सनभुः । अपुनजिनाधीशवितेत विवियेणापि ॥१५॥ चिननंर्गत विजयदेवमनुस् । अभिान्य र सहस्य मध्य आकार्य सोऽचंपत् ॥१५॥ मानिस किन नबन्य धीमहाजने । प्रताप मातम्मा ततो देश व प्रति ॥१७॥ मान पनि नीर्यान्वन्यानि नामानि । पूनयन् संभनी कुन् मापादगिरि पम: पानिलांना कला लम्भनिकां न सः । श्रीमच्छिापुरीस्वर्णगिरिदानागत् ॥११॥ नाद को मार रिशिकम् । भीषः कस्य हर्याय नाभूदर्मपरायण ॥२०॥ मनिषा पन्द्रिगा। सिगन्ने जगजोतीरूपा पधियानाः ॥२१॥ माना, पीयो नगरानरः । शीपो नेमिदागा गामीदागमा mmsमः पगमो गुणः । पगायो मिशः प्रीताः मांगीशिवायकाः ॥२१॥ -विहिप rrrrnोभा । ति: मेरापरणेन मिशः गर्गमगुमनत् ॥२५॥ (-पिम्नेशराधिान-पापा:) MARE | भाभकारिन श्रीगणागिरिशतने ॥२५॥ THTTEligiमतिमा. श्रीपानाशादिनिनाना कारितामा • गोगामा । श्रीग्निगागामिशाहप महारगर ॥२१॥ -fI +Hinfr: भाtin turm: . ....... Aniluni । kanानाutta141 Frestfirmful sit -:':aniliunnat u t Pratik At , ५ . पण Vintuiti in in * ·सर्गः। विजयदेवरि-माहात्म्यम् मिपोऽनीकृत्य पश्चाऽपि श्रीप्रतिष्ठाविधापनम् (-मियोऽजीकृत्य पञ्चायलितिष्ठाविधापनम्- इति या पाठः) भानुष्यं जिनदासाख्यमपूछन् यग्ज्येष्ठनन्दनः ॥२८॥ आलोप परयो मियोऽतिप्रीतचेतसः । भएछन् मेहतादाचासिसई विवेफिनः ॥२९॥ तरथा-कोटारीवंशविरूपातीलारुपः पारफोचमः । सोनीपं जिनो नाम, सिंहः श्रीमालगोत्रका ॥३०॥ श्रीमालगोमसंगातः पतसिंहाभिधोऽभवत् । पुत्रत्येन धृतस्तेन भाति हरसिंहकः ११३१॥ रामसिंहाभियो मन्त्री, पल्लू नामा मन्त्रिराम् । श्रीनायो नापनामा च, मन्त्री नरवदानः।। नगरव्यवहारीन्द्रमित्यादिसमुदायकम् । समाहूय च संभूय माणयमिति ते मियः ॥३३॥ -चतुर्भिः कलापकम् । मतिष्ठां पार्षनायादिरिम्पानां फारयाम हि । विनपदेवसूरीन्द्रनिहाय महोत्सवात् ॥३४॥ से: पृष्ट इति ते माहुर कुरुन भो परम् । अत्रालस्यमपास्यं यत् धर्मस्य त्वरिता गतिः ॥३५॥ तानिदं ते पुनः मातुः सदास्माभिः समारत । मसीदतान सद्धर्मकार्ये यूयं महाननाः ॥३६॥ तेप्यूचुरिति तान् सर्वान् प्रतिपम मिदं वचः । गुरुं विज्ञपयिष्यामः सहप्यामय निश्चितम् ॥३७॥ ततः भीमदतादाचासिसंघसमन्विताः । मातिष्ठन्त शुभे तेऽति श्रीसुवर्णगिरि मति ॥३८॥ पचलन्तः समानमुत्ते नापालपुरं ततः । वन्दिरे च सोत्साहाः श्रीसूरिचरणाम्बुजम् ॥३९॥ अभिन्य तदानीं ते सूरि व्यापयमिति । गच्छनाय समागरछ श्रीमत्सन्मेदिनीतटे ॥४०॥ पानापादिदेवानां प्रतिमाः मतिष्ट च । नतः समवसरणमासादे स्पापपामहि ॥४२॥ पुग्मए । मन्त्रिण जयमल्लं ते मिलिखा पाक्दमिदम् । सूरीन्द्रं सुश्च धर्मात्मति यत् त्वद्वचोविना ।। ततः श्रीनयमल्लोऽपि मेदिनीतटरहयुक् । उपमूरि समागत्य नला चैत्र न्यवेदयत् ।।४३!! नसन्ताचा इमे पञ्च थीहतनयाः गुभाः। टीलादि-मेडतादावासिसासमन्विताः॥४४॥ सूरे विभपयन्तीति मतिमाः मतितिष्ठ हि । श्रीमन्मेदतटदामेहि नः कुरु चेप्सितम् ॥४५॥ युग्मम्। २८-ज्येष्ठरय पद्धातु वराजारपस्य नन्दनः पुत्रः मेहनन्दनः । ज्येष्ठः स्यादमजे' इति मानेका ३५-से हर्षापुत्राः संभूय मिडिया इत्यादिसमुदाय कोठारी टीलाप्रमुर भीमेहतास समाप मियः इति प्राणयम् इस्यमययन् । तीति विदाह । २४-दोत्यव्ययं निधये। ३५- दर्षपुत्रैः । ये टीलाप्रमुखाः । ३६-मावतेति-प गतौ इति धास्तमात्य भागमनार्थस्य छोटो मध्यमपुरुष- बहुपपनम् ।

·40 श्रीषलमोपाध्यायविरचितं [दशमः एवं विज्ञापितस्तेन तनः मास्या मेऽहनि । विजयदेवनीन्द्रो विजयसिंहमुरियुक् ॥४६॥ श्रावका अपि ते प्रास्थन् जसवन्तादयस्ततः । श्रीमन्मेदतटद्रग माग्नुवंस्तेऽग्रतो द्रुतम् ॥४॥ श्रीमरिजन्तुनातानि मापयन् धर्ममाईतम् । श्रीमन्मेदतटद्रङ्गसमीपं समुपागमन hren श्रीहपहिरहाः सर्वे नसबन्नादयस्ततः । श्रुत्वा मूरि समायानं वन्दितुं चाभ्यसंचयन ॥४९॥ अभियन्धानपन् मूरि मेडतानगरान्तरे । विमान इव यत्रास्ति जनराजिन्युपाश्रये ॥५०॥ (-जनाश्रय उपाश्रये -इति वा पाठ) श्रीमूरीन्द्रः समास्य भद्रं मद्रासनं तदा। निदानं वाञ्छितदिनां जिनधर्ममुपादिशत् ॥५॥ उदतिष्ठनतः महः धुत्ता धर्म गुरुदितम् । मादासंघाय रूप्याणि जसवन्तो महाशयः ॥५२॥ एवं मंदवटा विनपदेवसगुरोः । विनपसिंहवरख नात आगमनोत्सवः ॥५३॥ अय धीनमपन्नायाः श्रीहहिरहाः समे । मूरि व्यापपनेयं प्रणम्य चरणाम्युनम् ॥२४॥ पतिमानां मनिष्ठा श्रेष्मीयस्य वामरम् । विजयदेवमूरीन्द्र ! मूरीन्द्रमणताम्मुनम् ! ॥१५॥ पुमा मुदिना र नाः मरिनिरसन । मायमासे सिने पसे पश्चमं पश्चर्म युपु ॥२६॥ परिमान माम रामरं मामुरं शुभः । माघमागस्य परस्य शृमस्य वन्नु पञ्चमः ॥२७॥ भापमापन गरि नन्ना गल च मन्दिरं । प्रतिष्ठायोग्यमामग्रीमग्रिमा त कारयन् ॥१८॥ गंदबोगराना रिमानदपमुमतम् । मण्डपदपमानन्दविधायकमकारयन् ॥२०॥ गाना माननायो मन्दिरस्पाग्रतः स्थितम् । प्रतिमानां प्रतिष्ठाये योग्यस्थाने दिलीपरुप ।। खोटानंगादमितं किमु । यस्तण्डुलमद्दमदन्दं पेनि विनंनाः ॥३१॥ १९-न-मिगुपगच्छन् । मन अभियानि मिस पनि समाविष्ट Arrani अनाने माहिति यहि प्रथमपुरुषार पनगम्यमयनिवि) ५.-तानगरम्य मन मयं मनानगरान्तरं स्मिम् | भत्र अमरशमो माय. मादायमून पाय जमिन-सी रामत स्य शीलो जनी समानाप्रय आप्रय इति पाटाला त्रायमर्थ:-कमूने साये Trtan यमदिन | मने पाये : मिाने । विमानोपन सः । भी परि मुशाशिनि । मनानादि पाटे मात्रा मः।-प्रथमा गर, शिवाय मूर्ग प्रयापतिम् । ५४- Part 1 मा:ls waifter ५६- मम। ६१- TERTA-MATHAKHAmail जन्मmari -- ·पिशायदेवपूरि-माहास्या भाग्यानि माग्यपोग्यानि पुरलीप्रमुखानि ते । शालिदालिनालीनि भोजनानि अपाचपन् । कैमराणां सुवारीणि पूर्णानि गुरभीणि च । अकारयन् छठाये पटवासाप प स्फुटम् ।।६।। कर्परागरकस्तूरीचन्दनादीनि चानयन् । वस्तुनि ते मासानि मतिमार्गनहतो ॥६॥ पयायोग्यं यथासासं ययाविधि यथोदितम् । प्रतिष्ठापोग्यसामग्रीं ध्यधुरेव पुधा हि ते ॥६॥ मण्डपे मण्डयन पिम्पैः श्रीसहस्सफणादिभिः । अनेः शोभित भीमपार्थविम्यं ततस्तके ।।६६ विनयदेवगरोन्द्रो विजयसिंहगरिपुर । प्रतिष्ठासमयं शाला मण्डपेऽय समागमत् ॥३७॥ पिम्ब दीपा धनाथस्य श्रीसरसफणस्य प । विम्बरन्यैर्युतं सूरिः मत्यतिष्ठयथाविधि ॥६॥ सतः श्रीनसचन्ताधा भातरः पश्य भक्तिनः । विजयदेवसूरीन्द्रनाहान्पभ्यपूजन् ॥६९।। फारपित्वा मतिष्ठां ते रुपकाणि तदा ददुः । महाजनेभ्य अभ्योगाः परमानन्दमेदुराः ॥७०॥ गरीन्द्रोऽनेफसाधनां श्रीपण्डितपदं ददौ । साधकः प्रायकाथान्ये तदा सन्तुलुपुस्तराम १७२१९ ततः पञ्चजनीनास्ने निमन्प भीमहाजनान् । प्रभोज्पं कैसराम्भूनां छटाचूर्णरपूपुजन् ॥७२॥ एवं थीमेटताद ईत्यतिष्ठामहोत्सवः । विजयदेवगरीन्दकता मावर्तताद्भुतः ॥७३॥ प्रतिष्ठामुरयापुर मरिः सह जगद्गुरुः । अत आकारयन्त्यन्ये मतिष्ठै भरदाशया १७४॥ सतः भीमेहताहापासी सहोऽप्रवीदिति । प्रतिष्ठसे यदा रे खां निषेधति को जनः ॥७॥ परमत्रत्य सहगेऽयं भोज्यमाज्यं निषेधति। भोजने भोजनेष्टं च भो जनेश्वर सद्गुरो ! ॥७॥ स्मित्वा गरिरपि माद श्रीसई विस्मयान्वितः । कि यूपे सह सोऽप्याह चतुर्मासी कुरुष्व भोः। सर एवमभापिष्ट परिः सह विचारपि । चतुर्मासी विधातास्मि पुप्माकं च समीहितम् ॥७८ अभिवन्द निनापोशाः सन्ति ये तान् मरों किल । भयवा-अभिवन्द जिनाधीशप्रतिमा या मरी हिताः । तीर्यानि पानि पिधन्ते तानि पश्यानि चात्मनाऽधुना ॥७९॥ मत्ययेऽस्मिन् गृहाणेदं मम स्वाध्यापपुस्तकम् । सत्यंकारमिवेदं चेत्संच नो मनुपे वचः ॥४०॥ अस्मिमवसरे भीमत्पुरं योधपुरं वरम् । वरीवति मुखस्फूर्ति लक्ष्मीमूर्तिमयं सदा ॥८॥ गनसिंहो माराजस्तक शवद्विराजते । पराजितपरानेकगजसिंहपराक्रमः ||२|| ६२-ने जसवन्तादयः पञ्च भासरः भोजनानि अपाययन् । फयंभूतानि माज्यानि अधुराणि प्राश्ययोग्यानि प्रवरहरियोजनीयानि भोजनानि । अपाचयन इत्यत्र इकोऽसवणे सारस्पस्य इस्तश्चेति प्रतिभाषः, न इकोयणीति यम् । ६३-पूर्णानि अवीरगुलारप्रमुखभाषा:सियानि । ८०-दे सहा दिपपः पतुर्मासी रपास्यामि त्याक्षणं नो गनु यदि अस्मिन प्रत्यये प्रतीतो संमम स्वाध्याय पुस्तकं सत्यकारमिव गृहरण ।

·श्रीवल्लभोपाध्यायविरचितं [दशमः पमा पद्माशयं ज्ञात्वा पद्माख्यामिपतो असत् । स श्रीपद्माभिधस्तत्र वसति व्यवहारिकः ॥४॥ कदापि यद्वचो न्याये भूपा नैवोदलनुयन् । वार्ता का चान्यलोकानां माविवाकमतल्लिका ॥८४॥ धर्मात्मा न च दुष्टात्मा उपचैताः कदापि न । भक्तः समस्तसाधूनामासक्तः सुकृतेऽर्हतः १८५।। -त्रिभिविशेपकम् । तस्य पुत्रानुभावास्तां भैरवारुय-शुभाख्यको । राज्ञः श्रीसूरसिंहस्य मन्त्रिणी परममियौ ॥८६॥ आयुपः क्षयतस्तौ हि प्रागेवागच्छतां दिवम् । वर्तन्ते च तयोः पुत्राः पौत्राः पद्माभियस्य च ॥ तद्यथा-श्रीभैरवसुतः श्रीमान सिंहमल्लयलो नृषु । श्रीसिंहमल्लनामास्ति मन्त्रिराजो महीपतेः।। शुभाः शोभुशुभाः पुत्राः शुभाख्यस्य शृभा इव । चत्वारः मियचत्वारः एते सन्तीह सम्मति ॥ तानाह-प्रथमःमुखमल्लाख्यो द्वितीयो रायमल्लकः। तृतीयो रणमल्लाख्यस्तुर्यः प्रतापमल्लकः। श्रीपयाख्यस्य नप्तारस्वातारोऽमी नरान् भुवि । जिनधर्म विधातारो वर्तन्ते गुरुसेवकाः ॥९११॥ सीहमलोऽभवत्पुण्यात् श्रीमद्योधपुराधिपः । मेदिनीतटसङ्गनायः श्रीमुखमल्लकः ।।१२।। गनसिंहमहाराजराज्यमारधुरन्धरौ । गजसिंहमहाराजस्थापितो तो व्यराजताम् ॥१३॥ तयोः पितामहः श्रीमत्सूरीश्वरं विवन्दिपुः । श्रीपमाभिध आगच्छत् तदानीं मेदिनीतटे ॥ तदा पनाभिघो मन्त्री पद्मापममदात्तराम् । महाजनाय मूरीन्द्रद्वयं नत्वातिभक्तितः ॥१५॥ (-महाजनाय सूरीन्द्रं मणिपत्याति भक्तितः-इति वा पाठान्तरम् ) ततः श्रीमेटतादात् मास्थात् मरीश्वरो द्रुतम् । घंघाणीति प्रसिद्धाख्ये द्रष्टे नन्तुं जिनेश्वरान् ।। मार्ग ग्रामीणसल्लोकान् शीलधर्म मपालयन् । घंघाणीनगरं माप श्रीमूरिः सहसंयुनः ॥१७॥ समाजगाम तत्रापि श्रीपमः संघनायकः । नना श्रीसीहमलेन देशाधीशेन संयुतः ॥९॥ ८८-महरवमुतः सीड्महः । ८९-गुमाल्याण एते पत्वारः पुत्राः १६ योधपुरे सन्ति । ६ भूना ! सुभाः सौदिादिगुगैमनोहराः । अत एव पुनः प. शोभुशुभाः गुभि दीप्ती, शोमो पुनः पुनरिति वांमुगुमा: बोमनाया इत्यर्थः । बहुछे गुणगृद्धी पारिनि विषप्रत्यये मरूपवित्र पूर्वस्य दारे च साधुः । पुनः क.? उदेश्यन्ते-शुभा इस शुभयोगा | पुन क.! प्रियपत्वारः प्रियाः चत्वारो या प्रिय चत्वारः । पयस्य उपलक्षणाम् प्रियसी इयर्थः । ९१-बाशार: विधानारः इत्युभवय न लोकाययनिहायलयतनामिति मन प्रगया. दलात् पटीनिषेधात् । मरान जियोमपत्र दिया। ९५-पमा समाभिधानम्। ९४-सहमयुतः धीमेटनामा स्यर्थः ।

·गर्ग विशयदेवरि-मादरम्यम अस्पन्दत गरीन्द्रग्नोत्पतिमा रमाः। धीपनता गुरु जनेभ्योऽदाग रूप (लभनीम्) सादार शीनीमन्नाऽपिरूपाणि योचितम् । प्रभोज्य मन्नुलं भोग्यं मुटुं सर्वमहाजनम्॥ भीनिमिरोदा पानाधं मिनोगमम् । उपकेशपुरे सरिवीरं घमाणमचराम् ॥११॥ मोका भने रूपाणामकुर्वन् भनीनाः । उत्पवानप्यनेकांय तसंख्यां नाम खल ।। पर्सन ततः मूरिः मति श्रोमेदिनीतम् । संविधातुं चतुर्मासी सदस्याने प्रतिश्रुताम् ॥१०३ विरन् ममतोऽपर मामारणमेदिनीतटम् । उत्सबहुभिर्दियः माविशदुपाश्रयम् ॥१०४ परिपूर्णा पर्मामी श्रीगरिरफरोरमुखा । नमुखालोफतृप्त्या तु श्रीसतो नातिसन्ततिम् ।। एवं धीविजपादिदेवगुरुः गम्मत्यतिष्ठतराम, थीमन्मेदतटे स्फुटे मुखचमचायतुर्मासकम् । हरिम्पसमुचयं च रुचिरमीः भत्यतिष्ठलराम, श्रीश्रीवल्लभपाठकोदितयशाः सर्वत्र जाग्रयशाः ॥१०६॥ ধাৰ যিমায়াখাযাযাবর থানাবাজামিংথমেধ- जगदुराविरुदधारभट्टारक भीहार विशयसूरीघरपटाद्वारपातसाहिधीअकल्परराभासंलब्धदुर्वादि অথবা-মাকে মাবিয়ানীবানু বিধিছিীসেপমহা- বাঘায় মিয়ানমনমঘ ফয়য়যধষীগ সংযম-সা- साविधान-मोसादचतुर्मास्यवरमाननी नाम १० सर्गः ॥ १९-सपमित्य मावायेहवपनं फेक रूपयागोवि व्यापम् । १०३-भूतां धतुम सी मस्यामे प्रतिभुतां अलोकतो ! प्रतिशतमूरोहतोरीदे भुवम युगातहतमाभुवं संगी प्रतिभुतं गति कोषः । १०४-तस्मिन् मेदिनीतटे उपापस्तदुपामार सदुपारम् ।

·एकादशः सर्गः अथ सागरपक्षीयः सान्तीदासो महद्धिकः । श्रारकः श्रावकाधीशो नरेश इव गोभते ॥१॥ श्रीमत्यहम्मदाबादे बदाबदवशंवदः । श्रीमत्सागरपक्षीयमूरिधर्मपरायणः ॥ २॥ युग्मम् | एकदा व्यमशचित्ते स्वीयगुर्वोः परस्परम् । कथं विवाद एकत्ये द्वित्वं चापि कथं पृथक् ॥३॥ प्रभाते गुरुमापुच्छ्य परस्परमरूपणाम् (-धर्म द्वयमरूपणाम् -इति वा पाठः) निर्णयानि हि साक्षित्वमङ्गीकृत्य तदा वरम् ॥४॥ युग्मम् । गुरोः पाश्चै समागत्य श्रीगुरुं स न्यवेदयत् । मदुक्तं वचनं सत्यं कुरु चैदरमिच्छसि ॥५॥ विजयदेवसूरीन्दं श्रीमन्मेदतटात् पुरान् । आह्वयाऽन्याऽदरं कृत्वा मुक्त्वात्मीयजनानपि ॥द!! यदि त्वं पूर्व शास्त्राणामनुसारनिरूपिताम् । कुर्याः प्ररूपणां सारां नान्यथा देपपोपिकाम् [1७ मुरे सर्वजनीना यजिनधर्ममरूपणा । क्यापि पारंपरीणा च भवेत्सर्वपयीनिका ॥८॥ ततस्तस्य गुरुः माह-ब्रूपे श्रावक सुन्दरम् । तमाय, स आयानादायान्यहमितो ध्रुवम् ॥९॥ सान्तीदासस्तदोत्याय साधर्मिकानकारयत् । तानाच्छय च तानेव तमाह्वानुमचालयत् ॥१० विजयदेवमूरीन्द्रभावकैरपि संयुतान् । परस्परमुभी तं हि पद्विरोधनिषेपकाः ॥१२॥ युग्मम् । प्रचलन्तस्त आगन्छन् पुरं श्रीमेदिनीतटे । विजयदेवमूरीच माणमन् प्रेमपूरिताः ॥१२॥ ताम्यामुक्तामवीचं च याचं याचंयमेशितः । पुरतः प्रीतिकनी ते पत्राणि च ददुः करैः ॥१३॥ श्रुत्या मूरीधरी याना तत्पत्राणि प्रवाच्य च । हृयमोदत निबन्दो जयो इन्दमयस्सताम् ॥१४॥ ( अथवा-हृद्यमोदत निपो भयो द्वैपक्षयः सताम् -इति पाठः) ८-सर्वजनीना सर्वजनेषु प्रमिद्धा । पारम्परीणा परम्परया प्राप्ता । सर्वपीनिका सई. पीना एव सर्वपोनिका मपथिषु अव्याहना सर्वजिनधर्ममार्गेपु अव्याहत्ता इत्यर्थः । सर्वजनीना पाना-इत्युमयत्र प्रमिद्धाव्याहतयोभनपयोणिसं या पक्तयं इति यातिकात् गरायः । पारम्परांना इत्यत्र युगारम्परादो भान प्रानगमू पी वः । ९-भायानात इनि या प्रापी लोट: तास हादसे का भायागीति इण गनौ भावपूर्ण इत्यरर टोटः पचनपुरुषाय निरिनि भनि इत्यादेश प्रादुनमस्य पिरति आधगम पम । ११-मी इयत्र श्रीविनयदेवपरिश्रावसायापेत्रपा गागरपनीषारकममुदाया- पक्षया पविपनम् । १३-ताभ्यां मागाठायमूरिकथितां मान्नीदाम पिता पवार यपनं यापंपमेशिनु: श्रीविजयदेवमूरिगुरोः पुरना। - ·विजयदेवरि-मादाम्पम् मेदिनीतटसहोऽपि श्रुत्वा पार्ताममोदत । तैरतां श्रीगुरुतां च वियुक्तां देषभापया ॥१५॥ परोपकारपरमीतिरतिनिश्चितचेतसा । प्रविष्ट नाय तिष्ठानि सङ्गोऽभाणीति परिणा ॥१६॥ समुहूर्त समालोक्य पुरान्मेदतटाभिधात् । प्रातिष्ठत च सूरीन्द्रः सहसनरसंयुतः ॥१७॥ किष्किन्धारुपपुरे पूर्वी, प्राभे च श्रीपलन्दक । पुपी धीजपतारिण्या, प्रामे पाङ्गे पुफाभिषे ।। प्रामे रायपुर, प्रामे मुरहाासनामके । तया च वगडीग्रामे, श्रीसोजितपुरे वरे ॥१९॥ ततः भीमाज्यानामे, ग्रामे श्रीपपरयाभिधे । मञ्जुले घामलीनामे, पलिफापत्तने ततः ॥२०॥ श्रीमद् गुंदरचामे, श्रीधी सेवाभिधे तथा । नाइलनानि च झे, नडुलाई पुरे पुनः ॥२१॥ श्रीयाणेराभिषे ग्रामे, परे श्रीसादडीपुरे । श्रीमरीन्द्रः समागरछद् विहरन्नुत्सवः प्रमात् ॥२२॥ -पञ्चभिः कुलकम् । अस्मिभवसरऽयाप्रोदयपुरमहाननः । पुनर्नागपुरादायाममस्मर्तु महाजनः ॥२३॥ उभाषाहयतां रि विज्ञप्यैवं कृपां कुरु । पर्युपितं चतुर्मासी सर्वयादृष्टपूविणौ ॥२४॥ मूरि माहेति तो पादं भवतुमाफारयन्त्यमी।मामतो नागतिमा सन्तीदासथ सागराः ॥२५॥ ततो राणपुरे देवास्ताभ्यामन्यैश्य संयुतः । अभिवन्य कृतास्तोफव्ययौ ती स व्यसनंयत् ॥२६॥ सनः मस्थित आनन्दसाधुरन्दविराजितः । मुटाटाभिध सङ्ग्रामे पाहलीग्रामकै तया ॥ ततः पावाभि ग्रामे, मामे प फमलाभिषे । ततथ थामलाग्रामे, प्रामे आहुरिनामकै ॥२८॥ एतेषु प विचालेषु ग्रामवन्येषु भूरिपु । विचरन् फ्रमतः शपत क्रिपमाणमहोत्सवः ॥२९॥ पेत उत्समसभा मतिग्राम पहुव्ययः । श्रीयरिं भाप्यत भादैः श्रीनावालपुरं मति ॥३०॥ -अभिःकुलफम् । आहानाय समागच्छन् पादाः स्वस्य च तस्य ये । श्रीमदहम्मदाबादं मत्यमुश्चत्तः स तान् ।। २४- उभी उदयपुर-नागपुर-महाजनौ सूरि भाइयता या ! एवं विजय एपमिति को कुरु । फथंभूती उभौ सर्वधा अष्टार्षिणी। २५-सरिम, सो उदयपुर-नागपुर-महाजनौ प्रति इति प्रा । २६-; पीविजयदेवमूरिः सौ उदयपुरनागपुरमहामनी व्यसयम् । भूतो वो फूताsवोकव्ययो। ३१-सा श्रीविजयदेवमति: As: श्रीमावालपुरे भागमनानन्तरं पश्य भामना, पुनस्वस्य गगरपक्षीयस्य ये माना: भाहानाय समागच्छन् वाम् श्रीमदाम्मदागदं प्रति मगुचत् पमापयत इत्यर्थः ।

·श्रीमानगोषणाधिन गला तेऽपि मतमात्र मन्तीदागं गोदान । सिनगदोगरीन्द्रो मागमागमन 1320 मुक्निगागर आदाय मान्नमभिगन्छनान् । मगा-गुगम्पदीय माग मार्गमगा। पोस्फुगनि गी शक्तिदान पनिानी गnि मन्तीदासो वचः श्रुला नेपामिनि मनोहरम् । मोगग गुमनीय मुनिगागानामान ४ उसूत्रमापत्याग श्रीमदिनलोपनान् । सद्गः कर्गयोः अन्ना नदनमालोमात ||3|| मुक्तिसागरनामा को मुक्तिसागरनाममार । मुनिमागरनामोन:मनातरमना ॥६॥ विनयदेवमूरीदनाममाहात्म्यतनितः। निरुतस्वनःक्ति गन्मुक्तिमागरः ॥३॥ दो मेदी सागरो घरो विप-रत्नसमुद्भवान् । कलिकालस्प माहात्म्यान गांडनाइम्गायमैदमार। ३२-रोऽपीति श्रीविनयदेवरिभावमा मागरपनीय नाकाम रातः श्रीजाबालपुरान सन श्रीमहम्मदाबाद। ३५-३६-युग्मम् , व्यापा-भयं मुहिमागरनाममाक : पण्डितः प्रनियादी उद्भवः प्रहतः अभवत् । यस्य सान्तीदासस्य यपी वपनं श्रीविजयदेवरियादी मदाहूतः त्वया सहवाई फत श्रीजायालपुरे भायातः भय त्वमपि तेन सह वाई कर्नु मया मह पर इत्येतलम, वेन प्रहती निराकृत इव । वद्वचःप्रहतः संजाव इत्यर्थः। फिरवा ! तद्वयः कर्णयोः श्रुत्या वस्य सन्ठीदास. स्य वचः श्रीविजयदेवसरिर्वादी त्वया सह यादं कर्तुं श्रीनापालपुर आयात इति कर्णविषये श्रुत्वा । फयंभूतो मुक्तिसागरनामा श:! मुक्तिसागरनाममा । मुक्तिरेव मा लक्ष्मीस्तस्या गरनाम विपनाम भजतीति मुक्तिसागरनागमा । मुक्तिलक्ष्म्याः विपनाम समान इत्यर्थः । यया अन्य- स्यापि सज्जनस्य दुराशयः प्रतिकूलमापी पुरुषो विषोपमो भवेत्तथा मुक्तिपागरोऽपि प्रविकून. वादी प्रतिवादी मुक्तिलक्ष्म्या विषोपमानो जात इति भावः । पुनः कथंभूतो मुक्तिसागर- नामा ज्ञः! मुक्तिसागरनामोज:सखातरसनादृपद्-मुक्तिरेव सा मुक्तिसा मुक्तिक्ष्मीः वामस्यठि क्षिपति नाशयति यत्तत् मुक्तिसा:-मुक्तिप्राप्तिभिषेधकमित्यर्थः । ईदृशं यद्गरमित्र विषमित्र यत् नाम स मुक्तिसागरनामा; अयचा पा इव पर्वत इव राजते यत्तन् अगरं पापाणसदृशं मुक्तिसाच तत् अगरं च मुक्तिसागरं । एवंविधं यन्नाम तस्य यन् ओजस्तेजस्तेन संजावा रसना दृषद् यस्य सः, मुक्तिसागरनामोजःसंजातरसनादृषद्-मुक्तिलक्ष्मीविनाशकविषप्रायपापाणप्राय नामप्रभावसंजातजिज्ञापाषाण इत्यर्थः । असु क्षेपणे दिवादिः परस्मैपदी, विपि मुक्तिधाः । ओजो दीप्तिप्रकाशयोः अवष्टम्भे बले धातौ तेजसीति हैमानेकार्थः । करमान ईदृशो जावः इत्याह- उत्सूत्रभापकत्वात् । चः पुनः श्रीसूर्युदितलोपनात् । श्रीसूरिणा श्रीविजयदेवरिणा उदित उक्तं श्रीसूर्यदिवं तस्य लोपनं उलंघनं वस्मात् ।

·स] - विजयदेवपूरि-माहात्म्यम् आय भेदं समासाथ वर्नने सागराः फलो। सागराइति नामानः मोच्यो साधयोऽयमी । विजयदेवीन्द्रसत्यवादिपराजिनाः । सागरा इत्याभ्यन्त तत्मतीपा हि साधवः ॥४१॥ अन्त्य भेदं समाराध विद्यन्ते सागरा हिये। सागरा इति नामानः मोच्यन्ते तेऽपि साधक विनयदेवसूरीन्द्रफपिताशाविधापकाः । ते सपामुपादेया इव स्नसमुचपाः ॥४३॥ अपरा सागरा: मोक्ता द्विविधाः पूर्वरिभिः केचित् मृष्टास्तथा क्षाराः केचिदिति जगस्थितिः।। आताः सूरिणा येते मष्टा भन्येऽन्यथाविधाः । मृशः क्षारा अगस्त्येन पीतास्त्यक्ता इवाऽभवन् ।। मुस्मितापसन्तप्तो निश्शक्तिक्तिसागरः । फाकनाशं ननाशेव तस्पी तत्रय निमः ॥४६॥ अप श्रीभिन्दिमालादिद्रावासिमहामनाः । संरक्षितुं चतुर्मासी श्रीसूरि समाहयन् ॥४७॥ इयता च समागच्छन् वी वादावासिनः । संभूय भावकाः सर्वे निश्चित्यागीकृतं पदः ॥१८॥ अन्ये सभ्या यदीभ्याध भावका द्वारासिनः । रतिष्यामधतुर्मासी तथाप्यत्र वयं गुरुम् ॥४९॥ माहुर गरि मणम्यैवं चतुर्मासी गुरो कुरु । वयं ग्राम्याः क्व चास्माकं स्वत्पदान्जरजोऽन्यतः॥५०॥ ती श्रीपरफाणापं चन्दस्य चिरमिन्दच त्वदीयाः सेवकाः स्मो नः कृतार्थान् कुरु च ध्रुवम् ॥ भिन्दिमालादिकदाचासिनः पावकास्तदा । तूष्णींशीला विलक्षाथ व्यराजचित्रिता इव ॥२२॥ विज्ञाय निभयं तेषां चातुर्मासफरक्षणे । तूप्णीफः रिरप्यास्थादहीकृत्य च सदरः ॥५३॥ न विधास्पे चतुर्मासी कययिष्यामि चेदिति । एते दुःख करिष्यन्ति यग्राम्या नेति तिष्ठति (~पग्राम्या न यसत्यता-पा० ॥५४॥ युग्मम् । थापकान फांधिदाउच भमोचव च फांथन । मामोद भस्थाय बींझेवानगरं सह ।। सूरि पर्यवसचत्र चतुर्मासी महोत्सवः। मीणयन् थाक्कान् धर्मान् मणपन् भणयाश्रयान्॥२६॥ इत्यं श्रीविजयादिदेवगुरुणा सन्दधमुत्साहतो, विपिप्रतिवादिनां परिभवं दीर्गत्यविध्वंसकम् । ४८-अदः इति किं इत्याह-अतो भनु मामान पश्चात् राजाम: सरणम. खरेणुः अरमाकं पवन कदापीति भावः । ५१-इदि परमेश्वर्ये मादिः परस्मैपदी, लात्वाशिपि लिस् छोटौ इति खोटो मध्यमपुरु. पेकसपने, सपिति सेही, मतोरिति हेलुकि इन्देति सिसिः । ५५-डोभित् भावान् सन्धिजयमल्लादि-नारालपुरवासिनः, कांशन माराम भि. दिमासादिवगवासिनः । ते सह पाँवाभावकः सह । ५६-14 पहियानगरे प्रणयाभयान् प्रेममन्दिरान प्रणयः प्रेमयाचपोरिति हैमाने।

·८८
श्रोधल्लभोपाध्यायविरचितं
[एकादशः
यं श्रीवल्लभपाठकः समभद् भूमण्डले विश्रुतं,
श्रुत्वा तं सुकृते भवन्तु भविकाः सान्द्रपतिज्ञाः सदा ॥५७||
इति श्रीबृहत्खरतरगच्छीय . श्रीजिनराजसूरिसन्तानीय पाठकश्रीज्ञानविमलशिष्य
श्रीवल्लभोपाध्यायविरचिते श्रीमत्तपागच्छाधिराज पातशाह श्रीअकबरप्रदत्तजगद्गुरुविरुदधारक
श्रीहरिविजयसूरीश्वरपट्टालङ्कार पाविशाहिश्रीअफचरसमासंलब्धदुर्वादिजयवाद भट्टारक श्रीविज-
सेनसूरीश्वरपट्टपूर्वाचलसहसकरानुकारि पाविशाहि श्रीजिहांगीरप्रदत्त महातपाविरुदधारि श्रीविज.
देवसूरीश्वरगुणवर्णनप्रबन्धे श्रीमद्विजयदेवमाहात्म्यनाम्नि महाकाव्ये श्रीविजयदेवसूरिविरचित
प्रतिवादपराभववर्णनो नाम एकादशः सर्गः ॥११॥

·दादशः सर्गः अय श्रीफलसदल्ली मल्लीवास्ति विलासिनाम् ।धीपल्लीगृपुरी पल्लीपुरी भन्ली पूसितार। नायने तु नगमायो जगमाय इवाम्ययः । महीनायोऽमहीनापिचितश्रेयमां पयाला यसन्नस्तत्र भासनी श्रीमगरभावरी । भ्रातरी मातरौदार्यान् मात ईस्तिमपिनाम् ॥२॥ संखवालकुलोप्लासिफमलाफमलापती। अतो पिलगतो नश्या हिम्पी तो पानिपी ren तो श्रीमोटिलगापुषी जगन्मान्यो विरानतः । नगमाय-मदीनापमन्त्रिगौराम्यारिणी भूनानी तो प ममानी भोग्यान् भोगाननेकया। कुर्वाणी च गदा धर्मान आम्नां योगीयो । एकदाऽनेफदातारी गदादानान्पनेकशः । ददनी ददती लोकानन्यान बोपन्यनिदवार 11 नीति किं तदाह-गदादानं नना अनी ददन्यधिकताकृतं । आवाभ्यामारयोः फापि पदाप्यधिकताब न || बेचिन्त्य प निधिन्त्य पत्यशास्य पोपरि । फामारमिव म्वर्णा मारयाः म मो थीकल्याणमयं ई श्रीफल्याणमयं मा । [अभ पापा । भरथाप्य पार्थनापस्य श्रीपयशिपरोपरि ॥ बदलीमण्डलीराज्यमधुपल्यालिगपिताः। माननान मभोग्या दातांना १-सपाटी फागत महानिवि भाषामियाभीपर Mom मापामगुस्सा इत्यर्थः । सा चासो गुप पति भीमा पनि नेपा। ५-मायते ऐश्वयं गुनक्ति-मामा सपनाin in targer | wrirml भापहीपुर्ण । मादीमाओं पपिता : Mirmire मा पमहान माप Tarfare Act नायोपवितभपोषितया भी मार्गःपE माinairs 1- दीपुर्या भारती समितो भा भयो म ... पाय शेषान गुमा त माR in winterrier पूर्णतया सूर्योऽपि माता भीति मा UIRei wrtainm XE माता -णि जिनि भाwide Realitatist ·[द्वादशः नीयल्लभोपाध्यायविरचितं विहरनन्यदा सरिरायान् स्वर्णगिरं प्रति । मार्गान्तरालवतिलादायाच्छ्रीपल्लिकापुरीम् ॥ जीर्णोद्धारं महत्पुण्यमिति सूरिरुपादिशत् । श्रावकान सुकृतं श्रोतॄन् सत्सदः सत्सदा सदः। इत्युपादिश्य सूरीन्द्रस्ततः प्रास्थत हर्पतः । एकत्रावस्थितियुक्ता यतीनां न कदापि यत् ॥११॥ अथैकत्रोपविष्टौ तौ ध्यायतः स्मैकदा ह्यदः । इंगरभाखरेत्याख्या सर्वाद्रीणां श्रुता भुवि ।। अतो विशेपमापायर्या प्रवर्तत तदा वरम । डूंगरभाखरेत्याख्या जगदेकमरूपिका ॥१६॥ फर्तव्यात्सर्वलोकानां सर्वलोकैः कृतादपि । धर्माद साद्भुतधर्म चेत् करवाव तदा भवेत् ॥१७॥ श्रीमेरुगिरिनामानावावां ख्याती सहोदरी । कारयाव मरी मेरुं चत्यं ज्ञापयितुं जनान् ॥१८॥ उदयारयतां तो हि विचिन्त्येति स्वचेतसि । नवलक्षाभियं चैत्यं जीर्ण तन्वा न तेजसा ॥१९॥ नवलक्षाणि रूप्याणि लगन्त्यस्य विधापने । नवलक्षमतो नाम चैत्सास्यास्य भुवि श्रुतम् ॥२०॥ प्रतिमा पाधनायस्य कारितेहितपूरिका । ताभ्यां कामलतेवेपा सत्फणा नवपल्लवा ॥२२॥ रचितं स्वर्णरत्नौधैर्यशास्तम्भमिवोन्नतम् । तौ न्यवेशयतां दण्डं चैत्ये ध्वजविराजितम् ॥२२॥ सुवर्णकलशं चैत्यशृङ्गस्योपरि मुन्दरम् । प्रत्यष्ठापयतां तौ तत् तदा मेरुरिव व्यभाव ॥२३॥ मेरु मुमेरुरिलाख्यां विभ्राणे ते च्पराजताम् । आकार पञ्चमेरूणामयुध्येतां च सजनैः ।।२४।। नवपवनामायं पार्थनायः प्रभाववान् । अभवद्भवदेश्वर्यमथितः पृथिवीतले ॥२५॥ निप्पन्ने पार्थिवत्येऽपि पावत्येप्यथाद्भुते । प्रतिष्ठां न विना पूना सत्मभापि तइपे ।२६॥ अतोऽय कारयावायां प्रतिष्ठां श्रेधनिष्ठया । श्रीसूरीश्वरमकार्य श्रीव झेापुरस्थितम् ॥२७॥ १२-भापान-पा प्रापणे, भाइ पूर्वः शहप्रत्ययान्तः भागच्छन् इत्यर्थः प्रथम द्वितीयतु मायामिति मनचनने एर इति सर: प्रथमपुरुषकययनप्रयोगः भागच्छदित्यर्थः । १३-गुरुलं भीतन् । लोकाययनिष्ठासलयतनामेति श्रोतन इत्यस्य समिति शीठातुन प्रत्ययान्तत्यप्रयोगान् । मुक्तमिति कितीया सरमदः पदलविशरणगस्यवसारनेषु मादौ, सारित परमपी सत्य साधुपु मादन्तीनि मत्रादः साधुलोकसेवकास्तान ।सता पण्डिant पूजिताना पा राजादीनां महामि ममाः तेषु मान्नानि सरमदः पण्डितसभोपदेशकाः राजममोपदेश ना इत्यर्थः । मनभद इयत्र मरममद इत्यत्र घ मरम् द्विपदुईतिक्विप्मामाचीहिलिम: १९-दन्या दारीरंग, अनन् शरदः । मादेवेति कमिकम्प : पारे। २२गी हरमा भ्रातरी नक्शे नाम पर्य। २४- श्रीरल्या मध्याम्बिन-यदि:स्थितपरययोगं या | : गुना पनामारे भयुचनामा २७-निया मामा नि सानो पभान निलम्पोनिनो नामोनिया नमः।

·सर्गः विजयदेवरि-माहात्म्यम् विचिन्त्यैवमुभावतो श्रीमाइरभापरौ । भ्रातरौ संघसंयुक्तावाहानुं तमगच्छनार (२८R मणम्य परणों सूरेः पुरस्तादुपविश्य च । अवक्तां व्यतावद् व्यक्तवायया तो गुरूतमम् ॥२९॥ नवपलवपाहिमतिमा प्रतितिष्ठनात् । स्पोन विधिनानुरागच्छमागच्छ सत्वरम् ॥३०॥ श्रीसंघ गरिरमातीत रीसेवापुरवासिनम् । ततो विगतसन्तापः सन्तापं चेतसो हरन् ।॥३१॥ भवन्मनोरया पूर्णचतुर्मासीविधानतः । अय स्याबदामा न् मतिष्ट पलिका मनि ॥३२॥ मामाहपत एतो यन् श्रीमहंगरभापरौ । भ्रातरी श्रीमतिष्ठायै श्रीपालीसंघसंपुती ॥३॥ अवोचच नतः श्रीमवीं सासंघ भारतः । आहास्पतां न यती नाऽचालपिप्यमन्पया ॥१४॥ मतिष्ठाया महान् लामा प्रतिपंपानि सं फयम् । अरः मूरे प्रनिष्टम्म पनिमा मनिनिष्ठ च ॥३५॥ मचलत्स चलत्कल्पक्षकल्पो पुकल्पयोः । संकल्पपूरणापत्र तयो न्यार फरसना ॥६॥ सूरि प्रामोद पुरी पाली सदातोपध्वनिर्दिवम् । यसस्तस्य च सज्योतिरिव रिध विवस्वतः ॥ अथाकारयनामन्यामागरामगरादितः । तो सन्नी र मतः पादान प्रामीणानपि चादरान् ॥ चतुर्दिभ्यः समाजग्मुः श्रापका जलदा इव । दातुं लातुं च माराणि नीराणि भुपमामि घn पोडशस्प शनस्याप पडशीतितमेऽन्दकं । वैशाखमपास्य गुमुहूर्ने दिनेटमै ॥४०॥ मत्पतिवदरिष्ठात्मा श्रेष्ठेन विपिना गुरुः । नरपानवार्थाऽमितिमा मतिमाप्रिमाय ॥४॥ अस्मिमवसर मन्त्री जयमल्ला समागमत् । गोधर्मेन्द्र मनियां तो प पन्दिर ४२ पनिप्ठा-मतिमा-चैत्यं निरीक्ष्येति च सोऽवदन् । अधिकाधिकमाम्यं गमकारयतामिमी। २९-ब- परिभाषणे इत्यस्य मनाने साविसतिप्रथमपुरापदिरापा বংশ, যথা ইমাথা। প্রশ্ন ব্যাথা বা ধবং বি : 'पष्टिभागरिरहोपमबाप्योरुपायो। मा पदहमान्ताना यावापानिमादिति ३०-प्रतिविधतात् भासिपि मोटो मध्यमपुराण सुमोमालियापारिति हिपाने घेहि जासह स्यादेश रूपमा ३६-स: श्रीविजयदेवकि अपत्याकि विशिष्टः ! या गाभाराधी:in. पूरणार मनोरपायये एव परसपास जमा ! : Trne: दिवससमानपुतिः। १९- wr: कई मवि दया और पुन: कि ? भुशासि लातुं !! जरदा ! रापुर गुणशालि RID I भेषा गर्षको दिशा मावि मुNि Erjala store ४१-प्रविष्टापविमावस्यमित्र समानानम् ।

·मोघल्लमोपाध्यायपिरपित [मादक अस्मिमामलोकाःमार पधारमाः किल । प्रभाग श्रीगुरोः श्रीमत् पार्धनाथस्य पाभरना पीररोख इच्छंति वामोरर आसते । सक्ष्मणोरव एषन्ते फरभोख ईशने ॥४॥ पोनरा ममीपं न सद्गुणस्तानाव श्रिया । प्रसादाद् राज्यमदन्दं निर्लोमकरभोपमम् ॥ पीरोष वामोलः करमोर्वध फायन । लक्ष्मणोः फलादक्षाः रंजिताः मीतनेतसः ॥४७॥ नानीनाम्न्यः मुनामानोरंमानामाय सर्वदा। आस्तिग्यमनयोऽईनमास्तिरयः स्नुको ग तम्। भोग्नानं जागने मरितोय कारचित् । यद् गुणान याःप्रगायन्नि रिय इत्यस्ता॥ पमिदे मनिटामः का तो भ्रातराय । कामहुंभाविवाभीक्षण समभोजयतां जनान् ॥२०॥ उचितानि मतानि भोग्यानि नानानि हि । कुण्डलीप्रभुतीनोमष्टानि सर्नान्यो। मानविमानसंगत भीनयमल्लकम् । अथाा-सहसननसंयुक्त मन्त्रिधीनयमलाम । निमन्मान्यानई कला पादनाई मणस प॥२२॥ पिभिविशेषरूप । -यामा पनि कामागारकाले दशा: । कीरा पाह- ११-mपिनी नापीकावामी मनांको ये तमाम Trirat sोस: । नगर मणः इसीय इति । rrrrrtun | भोजनालेकम् । पारोरवः पयोः श्रीनार **ity of पण पत्र संबंधात् । पामोसो पयोः समीर Priyan: IITAIT, विगाहा भन्ने । मोरया ययोः पगार riirtuitientifimi Hit पाता। यानी rritativil Airभाग। RATHIमान भीमनायनिनान गुना मीनियर iiiiiiiiiiमनियमपामागील भागिता Main xvf Hil HE HTRaifti's artutifuilt! Ajामान " नाम IT IS 11 ... rntriti zा पाक sangो राब ! १९-4071401141 काम, rift fina; पागल tra.. He imaigalurint ":"agrat Timiii market rani REx. भिzia - ·nिt-more Amit rarele only ami पीनतमी ॥ माTERTAIन माया नगमायापिरापुरः ।। भामाशा पादयन्ति पर्मागर्नु गोपीनदा ॥२६॥ गांधीनी मिन्मार पर पतुर्माग गरे मगिरी धुरम् ॥ मावि धामांगों पग। भावो मापाने में ॥२०॥ khani मरामा पानी मोना मी गार पर पस्थापनांतो l मा भRAIHIR Imमामममिनिय पतिपत्र निनानां पतिमानिस | भETE PI: योपिकप पारामि दीया मशिवापुष्पमणि nom पापी : श्रीन नियमिरिमानि पस्तिमिता ॥६॥ rधं धीतियारियाः थेटपनि पपा , भीमागमापाययोः । FREमनिपादिन पिना पानी पगने, (पीपलिकापां पुरि) धोधाभानिमिष्टोम ||२|| ria samaभिमराजमिवानपि पाठशारिमशिष्य भोपामायते भीमविराज पाव भीमगुरुपियापारक दिजपEET तिदिमMARTHRIVारिजपपार महारक भीवित. REARRIORIEntireATV महापाविरुधारिभाविज. মুঘলষন দিয়া যারে গাঞ্চাই বিষয়ভিতি- पहिरापुरी RREYARI मारपट पानापविद्यारूपको नाम द्वारा सर्गः ॥१२॥ ५३-11: भारमा मोजमानम्वर मनिभाजयममुभटभोजनानन्तरं प्रामीग- भोजनानम्न वाया । भूतभागनिषयाय ते प निमन्त्रिता परदेशधारकसहार और भी मामले ५ मामीगाभेति विभिन सरूपागामेकशेपे इति । प ते मभूभागहमamsभूताnati निपया। ५४-माया मोः । पापणे विधी शिल: प्रथमपुरुषपपपनम् । ५५-राप्रविसरणानन्तरका | ५५-वागणी सम्यगभाप ! बारमासयं दो गिरान। (मावि सूर्यगरिमन् प्रत्ययानात् । सिमम् इत्यत्र यो गकारः स प्रत्यये रतिसूत्रेण आयमानस्य भानुनासिकप नित्यः यदि सुमितरत्येवोख्येत वदा प्रत्यये पति नित्यमनुनाविक स्यान्।

·त्रयोदशः सर्गः कसान निरानमः । प्रतिदिप कार: ॥१॥ सम्ममामाभासी मुभीमरानागोयादिप गानोकान भरपर २॥ गरीन्द्रन्दनी । अभाबमनोऽपि सन्निान पर का माननागर । नगरमागरे गरि गरमा गमान ! मनाला न मानगए। पर मार गिभगाए। miri निगमनोगः | भात पाय मामिला ।' मागोमाग ही गएको गोहाकिम rrormaमार भारतीमधिगीगी Marattin: गणिं गTIM पीनागिरीभरण ॥९॥ krritinा। गाल गमा *Trt ort IIIIोपगलाभाभिलाषिणः ॥११॥ .' Akari Tarir | HIT गीगानीमा filim १ . refrestffamiram गीत ALTEE R" or : RITAMITI IIT TRAINITI * * * | माहामाहा पायो पागण॥ "TTA TRITI IIT गो *: An Inा पीनानासमोसा it #st Fagat मा गगन गा1ि311 } ५. .....ng Trenfani rgirififift.t २९. . ** Kartikaran नानासा *BN ·1 ferrter-tIER TEThe last माग बाला mital aur mami Ram Naam | treatra:--Traram Rishramार २५ near: rima ना मान | metam Rafrrerri नामा॥ Nitimaratri Prem He IMATM मा1ि0 EATririture fruarमनापा गुपदापाः HTTPHPTETE पनानांगतोपमः ॥ rrialtromitrina नाना या नावाति मागिता पुर :म पानीसामीपनि पिपप ॥११॥ Main sura Mare wirinपातिक परः ॥३२॥ (-शिगंगा परिणा-यापार:) पपानी पार पोरे गरि पाप गंगारमगार परमात ॥३॥ RAणाणा पिणापा पारभीरका दास मागे पनि महामन्यदा ॥१५॥ ARTIITTERTAIR नागि पुन्नन् गिनन् मेममानसे ॥२६॥ गरि- नीमापार २ पापी निरनिरमा। सारी यादमादानं ४ पारे ॥१७॥ पापं सिरप मातिातामतिः । आपको ८ ममुप्पा दीपा १० रोगहीनता ११ ॥३८॥ RE-RE दिन In Pा निपप देशनिषेप निषेधारामार का या मसातीमिति बपनान् Nitis A MERE RELI २५-भEATER समावा पाप मनोधमा मेरे मोरपुर पनि गरे । विमानेका । ३०-तस्य पापाना: गुना तप जमानाप जापा परिणीता की भारत अस्ति मान, भलि मानि इस्युभयन रोसपणे पारस्परप हानि पहातभावा । -- ·[ो मोन्लमोगापायपिरपित मा न कुनं १२ कः भगोन्पायरुणानिः । मरदो १३ मिहानाः परोतिमाताः ॥३९॥ योग मनास्ता तोडमी मनोनिभिः। सुमनामने गा मानो गुगदाः ॥४०॥ गाभिः फलाम् । पुस मति भीगरोदनानुनाव । मनोने समय वाशीम प्रभारी | परममा दाने पनामानादिकम । अयिभ्यः सा दहाणीष्टं भेगसे भेषभुगपं ॥४२॥ समानानानादिकम् । भागापामाया कामोनुरि किम् ॥४॥ दांना दिया हदि । माहाकारो गोला कापोऽपि ॥४॥ मालपरी । भीतीरी भागमा पारी ॥ Hirritी गिनारामा कानाफारपाणि गुशिक्निभिना rriffiभाहागिगिनी दशा पीिमाः माग rrioritrimshiram | भीमतिमाणाat finोगाए ॥५॥ Amritiir | लागीरीमपानिffaf॥ -सिमित treamFEmma पतिगाः गति लियो । tra TIMEपगोपाfrifram MAHA TEानो गारो पनगानि॥२॥ .57 Min Ramfift fe! || • netri 14TH Mither similar A THANI 1 1 44 mins माया * ! . . . . ."tititilpw.finit ial RTI in *. ki and xx .

·शिt-ne पानी पीनार ! भागापानमा गरिपुरण ||| Tो मना भीगारपणाग्नजे । माल परिवधि श्रीगीदारामने ॥२५॥ miri:रिमोदयः । मदानादि गुरमिरिगंवाए ॥२६॥ गगनात मीनानाम्याप पारिका प्राय ॥२७॥ mन मीनियमनमाना पनिष्ट्राग वितिरविदफा २८॥ गर्गतिनातिनावण पोनापि बिनामाक11 मुग्मम् । कोदन हो शिर गि। धीगन्द्रमिति पार पामनिनतमगरः ६०॥ नार-पार मनिहाय मापारपन मिल पत्रिका । मापापप्पांगतो पहियोग मानते ॥६॥ गिटार मनियार गरिष्टधी । निषेपाम्पपो पपंकापरिग्नं करोमिन ॥१२॥ मिटर बोट पाने मुर्तिमान मान । गर्म र ग्रीन्द्रः धीनारालपुरागतः ॥६॥ मनितां रिपरपावरन् परम । मानापार मनोपारं फारपन धारकादिकान् ॥६॥ बरगद पाप गणाधिपः । भुरा नमागनं गहो नन्नुमभ्यागमगया ॥६५॥ व पदाम्भोजे गा मारा प गएप । नपनि म सदा महः सफीपं सपाधयम् ॥ करोहिप्पपनपपमारगर । गुरोरागमने फि किन भविका जनाः ॥७॥ नाभिपा भादी मतिष्ठा ए दिनम् । मणीगुरुं भरत्या सर्वसहसमसरुम ॥६॥ ५- विचलित पुग्मयाला लिप-सीजीरावान् तस्य भावः शौणीर्य, मिय:मिरमुपास्तारियं । पपा सोना नाम्न्या मर्यापारश्यादि. निमामिहिपाणिजः पुष्पपर्थः । भूतपा तया! भयाणा भर्पया मर्याणी तिartunम्पिा भांणी भयो भन हमपत्र जाविवाषित्वात् प्रर्प-क्षत्रिया- बाविपिपि भानुभागमे र भोली पो प्रमाणे भानुरुप भभावे विविशयों पामियोरिति निपादितः । स्यादयः स्यामिदेश्ययोरिति धः । एवं योण्या मर्या भोणामिति निरव पब मारो शेपा (भावसम्वमिति- সে তুংগাবার বাযযাহা ববি ফায় যায় -निर पुरभिस्पस्य धर्म । चतुर्माषीमित्र बालापनोररयम्तसंपोगे इति कर्म । ५९-समनुप्यदिति-तस्याः गोनां नाम्न्याः भाविकरायाः पिर शान मविषया ६२-तपशम इति-तप:समी एक परिष्ट सं धनं यस्य वत्सम्बोधन हे आपःशमवरिवस्व वनपदेवगर प्रवियस्व प्रपछ । घा गतिनिधो समवप्रविभ्या रप इरयारमनेपदी।

·.
[त्रयोदय
श्रीवल्लभोपाध्यायधिरचित
श्रीसूरीन्द्रस्तदा पाह सोनाख्ये धाविकेऽस्ति हि । प्रतिष्ठाई दिन ज्येष्ठ शुक्लपक्षत्रयोदशन गरम
मुसामग्री प्रतिष्ठाया विधाय विधिवत्तदा । प्रतिमाः मरिहस्तेन प्रतिष्ठापयति स्म सा ।।७०।
प्रतिमाः प्रत्यतिष्ठत्ताः सरिर्जातमहोत्सवम् । रूपकाण्यददाद्धोद्भक्त्या संघान् प्रभोज्य सा ॥
पोडशस्य शतस्यास्मिन् सप्ताशीतितमेऽन्दके । प्रतिमानां प्रतिष्ठाऽभूदेवं श्रीमेदिनीतटे ॥७॥
एवं श्रीविजयादिदेवमुगुरुः स्वर्णाचलाख्ये पुरे,
श्रीमन्मेदतटे पुरं च स लसहिम्बपतिष्ठे व्ययात् ।
श्रीश्रीवल्लभपाठकः समपठन् यस्य प्रशस्यानिमान् ,
सत्कर्तव्यचयान विचक्षणगणैः संवर्णनीयान सदा ७३||
इतिश्री श्रीबृहत्खरतरगच्छीय श्रीजिनराजरिसन्तानीय पाठकश्रीज्ञानविमलशिष्य
श्रीवलमोपाध्यायविरचिते श्रीमत्तपागच्छाधिराज पातशाह श्रीअकन्दरप्रदत्तजगद्गुरुविरुदधारक
श्रीहरिविजयसूरीश्वरपट्टालङ्कार पातिशाहिश्रीअकबरसमासंलब्धदुर्वादिजयवाद मट्टारक श्रीविज.
सेनसूरीश्वरपट्टपूर्वाचलसहस्रकरानुकारि पाविशाहि श्रीजिहांगीरप्रदत्त महातपाविरुदधारि भीविज-
पदेवसूरीघरगुणवर्णनप्रपन्धे श्रीमद्विजयदेवमाहात्म्यनाग्नि महाकाव्ये श्रीविजयदेवसूरिनिर्मित.
माजापाटपुर-ग्रीमेदिनीवटपुरप्रविमाप्रतिष्ठाप्रतिपादको नाम प्रयोदशमः सर्गः ॥१३॥

·चतुर्दशः सर्गः नागपुरासह समाहार्नु गमागमत् । संरशिरी धनुर्मास पूरीन्दं भेटतापुरे ।।१।। प पशः मोत्तास्तेन गरिः सभनित । अगामेस्तासई संघो मामाक्ष्यत्ययम् ॥२॥ नीतरगंशेऽर नागपुरीपकम् । माईति साम्पतीनेऽन्दे पतुर्मास परिष्यति ॥३॥ चमिदमानन्य भगय प प्रदेहि मे । संयो नागपुरस्पेति थला तूष्णी व्यधारदा ।।४॥ नीतटसह पर्माममुपारगन् । रिनागपुरीयोऽपि मास्थात् तदाशया ॥५॥ गुनपुरीनाम पुरामोतोयसी पुरी पवाणीत्यधुना नाम्ना मसिद्धास्ति पुरी घरा ॥६॥ सम्मतिराना मा निनागारमारपन् । पमपभनिनं तप्र स्वामित्येन न्योशपत् ॥७॥ का प्रतिमा रीरीमय्यः सर्ग मनोरमाः । भ्येतस्वर्णमपी पार्धपतिमैका मभावभाः ॥४॥ भनिनाधीसपार्शसीना इमा प्पभुः । प्रभावोऽपि महानासीचस्य तासां प सर्वदा ॥९॥ ऽपि फारणादू प्रामानहासिनो जनाः । साः सर्वाः प्रतिमा भूमौ न्यस्पन्नुपसरः पुराः॥ मयुरोऽनेहा भनियन नना भपि । तासां निक्षेपकाः सर्वे द ग्रामोऽपि पाभवत् ।। नमान्यदा लोफाः समीप सरसो भुवम् । मतिमैका सदा खण्डा मादुरासीत्स्वभावतः ।। ॥ अपि ततः सर्वाः भादुरासन् ययाघृतम् । अभवय तदा तासां सत्पूजा महिमापि च ।। अनीववस्तूनां रागदेपावभावतः । पंदा नार्या फदाप्पर्चा पुनरर्चा कदापि यत् ॥१४॥ सत्फर्म नो किंचिदस्त नो सपनुमोऽपि । संभाषयामः कमैव किंचित्तत्रापि निषितम् ।। सीलरणो धर्मे निहुमा साहुलाकुले । तस्य पुत्रा अमी पश जनीनाः पञ्च सजनाः ॥१६॥ गा-हंसस्नेनस्तया रामा मदः श्रीमहिरानकः । तेषु भ्रातृदयं स्वर्गमायुषः सयतोऽग्रनत् ।। १-मेरवापुरे इति-मेदिनीवटे पाठान्तरम् । २-नेवि नागपुर पनि। अयमिति नागपुरमा ३-पसिष्यतीति-विधास्यति पाठान्तरम् । ५-मेदिनीपटसहमित्यत्र मुपान्यासः इति उपपूर्वस्य बसवेरापारत्वात् यिकपचनं । चतुर्मासमित्या कालावनारत्यन्तसंयोगे इति द्वितीया । सदाशयेति श्रीविनय- रेरामया। ६परेवि जने पाठान्तरम् । -प्रभावण भासते दीयते इति विपि प्रमावभाः। १०-न्यस्यम् निषिक्षिपुः । उपसरा सटाकसमीपे । १७-हंसमदिराजधावृदयम् । - ·[प प्रोयल्लमोपाध्यायविरचितं तेनो राना च विद्यते एतौ ततनयाविद । सासाती तादृशायेव रूपान्ती महीतले ॥१८॥ इंसस्य मरतो भ्रानुः पुत्रः सम्मति वर्तते । नाम्ना श्रीजयवन्तोयमयंती जपवानपि ॥१९॥ मेदिनीवरसइदले समानन्मनुरन्पदा । वलुन्दाग्रामतः मरि वन्दितुं तो सहोदरी ॥२०॥ अभिवन्योपनिटी तो मर कृतामली । जोगोंदारे महापुण्यमिति गरिरुपादिशन् ॥२१॥ जीर्णोदारविषाने तो व्यदधाता मनस्तदा । श्रुनेरनन्तरं सत्यं यतः स्तोरुभवी धुरम् ॥२२॥ अक्षां नौ गुरोरग्रे न फदापि युधनुनी । उदारयार यंधाग्यां जीर्ण चैत्यं यदस्ति तत् ॥२१॥ स्वता श्रीगुरोरने तमरणी मणम्प च । तत उत्याप पायूतां संघस्प पुरतध तो ॥२४ पंवायां पारपारा जीर्णोदार हितादम् । ददात्यामां यदा साः प्रसयोपरि पाणः२२ श्रीमहोऽपि तदानादीनी प्रति प्रतिभूति । कारप तं हितं श्रीमनीर्णोदारं पुरापुर हामी संयुकी भीनयमल्लमन्त्रिणम् । अयतां कारयाचा जीर्णोदार मौनसा ॥२॥ बसलोनामची गय कारय तं द्रुतम् । विलम्मेयां पुत्रां नाप्र फा साहाय्यमस्ति । मागीलो दिनमा गिन्निालानिमाम् । समाफारयतां जीर्णोद्धारकार्योत्गुको ना मानधनी गोदपाामिति । जीर्णोदारं प पाणीग्रामे दिव्यं पिस पोः । पार दिने काने पाकिः । भीर्णोदारं निन्द्राणां सुन्दरं निनमन्दिर ! पास गमागमाभिम | सम्पष्ठापपतां गत्ये कम्मा नौ तत उत्पाप ॥१२॥ नीषिणो मभोग श्रीमहाननम् । महामनाराम्भोने माता पाागि १ तो भाषा भीगोंदागमा मान । भनेकानिप पानि सन्ति नव्यापार Trtifi कारपाग्याम्लिाः फेरि कति गाहारपर पुरा । वादगामि । एमेशानीपीठे गरितीनागिरम ॥१॥ -मिरिया निधीनपानिदोगरी गरी गम गायरानः । संदर. TET पार पगार परियानानि ॥३॥ ht at Afnaमिनानी पाटी माना * 41 mins ATTRink मासमा भgnt mutifual At HARRIE" iiiiiiign AIRTEL Twitter ngituirtaliraajtak ८ सा - ·पथदशः सर्गः पूर्वमेव तपोऽपुर्वमहन्तोऽईवसिद्धये । तपस्पत्यधुनाईवमासाधाय नवो जिनः ॥१॥ परयः साम्पतीना हि वर्तमाना मिना भपि। वर्धमान बिहायान्ये फारो नेशं तपः ॥२॥ तपः स्तुमोऽत एवास्य कृतं कर्ता फरोति पदीयन्तेऽन्ये प फुर्वन्तो दीप्यतेऽसौ दिने दिने । पोरशरप शतस्यास्मादेकपष्टितमाम्दकात् । प्रधर्म पापः रिर्पधावत् स्वीमि सम्मति ॥ एफवर्ष पुराचाम्लपष्ठाटमतपो गुरुः । पारणाविकृतित्यागं निर्विकृतिफमातनोत् ॥५॥ भाचाम्लानि चतुर्मासं द्रव्यत्रययुतानि च । स्थानस्यभक्तपानानि व्यदधात्स सपोनिधिः॥६॥ पष्ठाष्टमोपवासानां पारणा सपोभिदि। यान द्रव्याणि चत्वारि द्वितीयान्द इदं सपः॥ युग्मम् । द्रव्याणि पीणि पत्वारि गन्नेकाराने सपा । भावर्षयुगलं सरिरफरोध निरन्तरम् ॥८॥ पन्दनाभिग्रहे श्रीमदिनयसेनरागुरोः । ज्ञात्येति विरहे सुरेभक्तियुक्ता न मे सदा ॥९॥ एफान्तरोपवासान स प्पधादामाससप्तरम् । निहितिफमातन्वन पारणादिवसे सदा ।। युग्मम्। पष्ठमाचाम्लमेका निहितिर्फ तया । पदप्पसहितं स्थानभक्तपानसमन्वितम् ॥११॥ यावदर्पप्रयं सरिरफरोप ईदृशम् । यावत्महरमेक प फायोत्सर्ग सदा निशि ॥१२॥ युग्मम् । अभिग्रहे घ यात्राया मा मासनमै फिल । पद विकृतीनिपिपंच कुर्वन पष्ठाष्टमादिकम् ॥१३ निस्कृितिकमाचाम्लमेकासनमनिन्दितम् । यावन्मासप्रर्य सूरिः पारणावासरेऽफरोत् ॥१४॥ पश्च द्रव्याणि संमृदन एकां च विकृति ध्रुवम् । स्थानस्थभक्तपानं च तप एताहगन्यदा ॥१५॥ -विभिर्विशेषकम् । कस्मिविदत्सरे रिय॑धात्पंक्तित्रिकं तपः । उपवासैस्तथाचालनिकिति [च] पुनः ॥१६॥ एफाशनेच कृत्वैवद्रयाणां परिमाणम् । परित्यज्य रसान् पट् प रसनामुखफारिणः ॥ युग्मम् । फर्मक्षपविधानार्थमुपवासादिकं तपः । अस्तोफमफरोत्स्तोफा भुमानो विकृतीमुरुः ॥१८॥ फस्मिमन्दे गुरोरुराया मासमध्ये तु फल्पते । एका विकृतिरन्या मे न फल्पन्ते कदापि च ॥१९ यमुपपासादि फरणीयं मया तपः । प्यपोहाय प पापानां सोऽभ्यनादिति के ॥ युग्मम् । कस्मिविद्वत्सरे संघाग्रहान्मासदयं भुवम् । समिविकृतिक परिररहामाधिकं ततः ॥२१॥ आचाम्लान्युपवासांध निविकृतिका अपि । अफरोच्छेपमासेषु दशसु श्रेयसे गुरुः ॥२२॥ अष्टफर्मसपं कर्तुमुपवासादिकं तपः । फरिमदित्सरे गरिरफरोदुधरं चिरम् ॥२॥ २-कारो ने सप इति- नामी । ३-दीप क्षये दिवादिरात्मनेपदी । २०-स भाविजयदेवसूति इति के अभ्यगृहाम् अमिमहमकरोत् । - ·१०० भोपालभोपाध्यायविरचितं वैनो राजा च विद्यते एतौ तत्तनयाविह । साक्षात्तौ तादृशायेव रूपवन्तौ महीतले ॥१८॥ इंसस्य महतो भ्रातुः पुत्रः सम्मति वर्तते । नाम्ना श्रीजयवन्तोयमयतो जयवानपि ॥१९॥ मेदिनीतटसद् समाजग्मतुरन्यदा । वलन्दाग्रामतः सूरि वन्दितुं तौ सहोदरौ ॥२०॥ अभिवन्योपविष्टौ तौ प्रेरणे कृतामली । जीर्णोद्धारे महापुण्यमिति हिपादिशन् ॥२१॥ जीर्णोदारविधाने तो व्यदधातां मनस्तदा । श्रुतेरनन्तरं सत्यं यतः स्तोकभवौ भुपर IN अतां तो गुरोरग्रे न कदापि बुघवुनौ । उद्धारयाव घंघाण्यां जीर्ण चैत्यं पदस्ति तत् ॥२१॥ इत्युक्ता श्रीगुरोरने तवरणों प्रणम्य च । तत उत्याय चायूतां संघस्य पुरतश्च ती ॥२४॥ पंचान्यां कारपागवां जीर्णोदारं हितपदम् । ददात्याज्ञां यदा सहः प्रसयोपरि चासोर श्रीसकोऽपि तदाऽवादीत्तौ प्रति प्रतिभूरिव । कारय तं हितं श्रीमजीर्णोदारं पुणे सुर नासी संघसंयुक्तौ श्रीनयमल्लमन्त्रिणम् । अतां कारयावावां जीर्णोदार तीनसा नयमलोऽवदन्मन्त्री चैत्यं कारय तं द्रुतम् । विलम्पेयां युवां नात्र कार्ये सारापमप्ति में । नाती मिसिनो विदकल्पान शिल्पिकलाविदाम् । समाफारपता जीर्णोद्धारकार्पोत्सुको शव भातानागतासांय तो न्योदयतामिति । जीर्णोदारं च पाणीग्रामे दिन्यं विश्व भोः। पार्न दिने काने नेऽप्यास्तक्तितः । जीर्णोदार जिनेन्द्राणां सुन्दरं जिनमन्दिरम् ॥११ समनिनापी समस्तपतिमाधिपम् । प्रत्यष्ठापयतां चैत्ये कृत्वा नौ तन उत्साम ॥१२॥ मामीभित्तो प्रभोग्प श्रीमहाननम् । महाजनराम्भोजे मादातां रूपकागि प परमो भग्या भीर्णोदागमहागुतान् । अनेकानि प चैत्यानि सन्ति नम्पान्याए। समातिाप विपि । फारयाल्पास्तिकाः फेऽपि केऽपि पाझारपन पुरा समिति पायेति पुरस्तादप्यनेहमि । एवमेवानीपीठे स परिनीववापिरम ॥१६॥ पनि श्रीपिनयादिदेवगरीपरो रामतु गरजराना। धीरडपः पारस पार यापारलगीन परिपापनानि ॥३७॥ ref श्रीवासीय मानिरिमनानी पारीज्ञानामा र मनापानशा मीभATTIगुनिया पर हानिशा श्रीमापारिवार भारत aniभायारिEिMinian Ary: * मरियानानि मह mine प्रमोशनी नाम giral ११-31 पानाम । -दामा -पिशिता ·पथदशः सर्गः पूर्वमेव सपोऽकुर्वमहन्तोऽवसिद्धये । तपस्यत्यधुनाईवमासाधाय नवो जिनः ॥१॥ गरपः साम्पतीना हि वर्तमाना जिना अपि । वर्धमान विहायान्ये फारो नेर्श तपः ॥२॥ तपः स्तुमोऽत एवास्य कृतं फर्ता फरोति च । दीयन्तेऽन्ये च कुर्वन्तो दीप्यतेऽसौ दिने दिने । पोडशस्य पातस्यास्मादेफपष्टितमान्दकाद । मयमं यसपा सरिर्पपाग स्तौमि सम्पति ।। एफवर्ष पुराचाम्लषष्ठष्टमतपो गुरुः । पारणाविकृतित्यागं निर्विकृतिकमातनोत् ॥५॥ आचाम्लानि पतुर्मासं द्रन्यत्रययुतानि च। स्थानस्यभक्तपानानि व्यदधात्स तपोनिधिः ॥६॥ पठाएमोपवासानां पारणायां सपोभिदि। हनद्रव्याणि चत्वारि दित्तीपान्द इदं तपः ।। युग्मम् । न्याणि प्रीणि पत्वारि गन्नेकाशनं तपः । भावयुगलं मूरिरफरोच निरन्तरम् ॥८॥ वन्दनाभिग्रहे श्रीमद्विजयसेनसद्गुरोः । मात्येति विरहे सूक्तियुक्ता न मे सदा ।।९।। एकान्तरोपवासान स ध्यधादामाससप्तकम् । निर्विकृतिकमातन्वन पारणादिवसे सदा ॥ युग्मम्। पठमाचाम्लमेफाश निर्विकृतिक तथा । पदव्यसहित स्थानभक्तपानसमन्वितम् ॥११॥ यावर्षयं शरिरफरोरुप ईशम् । पावत्महरमेकं घ फापोत्सर्ग सदा निशि ॥१२॥ युग्मम् । अभिप्रद प पात्राया मा मासनवकं फिल । पद विकृतीनिषिध्यंच कुर्वन् पष्ठाटमादिकम् ॥१३ निविकृतिकमाचाम्लमेकासनमनिन्दितम् । यारमासप्रयं सूरिः पारणावासरेऽकरोत् ।।१४।। पञ्च द्रव्याणि संप्टन एफां च विकृति ध्रुवम् । स्थानस्थभक्तपानं प तप एताइगन्पदा ॥१५॥ --विभिविशेपम्। फस्मिविद्वत्सरे मरियपात्यक्तिरिक तपः । उपवासैस्तयाचाम्लनिकिति [व] पुनः ॥१६॥ एफानिय छत्वैव म्याणां परिमाणकम् । परित्यग्यरसान पद परसनामुखकारिणः ॥ युग्मम् । कर्मक्षयविधानार्थमुपवासादिकं तपः । अस्तोरुमकरोत्स्तोका मुझानो विकनीक ॥१८ कस्मिमन्दे गुरोरुतपा मासमध्ये तु फल्पते । एफा विकृतिरन्या मे न कल्पन्ते कदापि च ॥१९ यछमुपवासादि फरणीयं मपासपः । पपोहाय च पापानां सोऽम्पमादिति कि ।। धुम्भम् । कस्मिभिदत्सरे संघाग्रहान्मासदयं भुवम् । समिर्षिकृतिक सूरिरएझामाधिकं ततः ॥२१॥ भाषाम्लान्युपासांथ निविकृतिका भपि । अरोपमासेषु दशम थेयसे गुरु ॥२२॥ भएकर्मक्षय फरमुपपासादिकं सपः। कस्मिमिहतारे रिसफरोधरं चिरम् ॥२३॥ २-रो नेसं पति-नाकुमारसं च । ३-दीप क्षपे दिवादिसरमनेपदी। २०-स भीबिजयदेवरित इति के अध्यक्षा अभिप्रामकरोन् ।

·૨૯૨ [पस भोयल्लभोपाध्यायविरचितं तपस्वितादृशान्येवमनेकान्यकरोद्गुरुः । तदियौ पुनरयापि तस्यायो दिवसोऽसति ॥२४॥ अद्य यावद्गणाधीशोऽभ्यतपर्दुस्तपं तपः । एतादृशोऽस्त्यभिमायचिरायास्य च तत्कृतौ ॥२६॥ जीगोंदारानरत्तीर्यानरत्यादिकं मरेत् । तपो लाभोपमं तहि तदर्पऽत्य वयोऽस्तु चेत् । फस्यचिन्महतो मन्त्रिनयमल्लादिकस्य हि । विज्ञप्तिकरणादेव नान्यया तत्तपोऽस्पता॥ युन्मर। क्रियात्युप्रतया सासादवतीर्णो घनो मुनिः । सन्दिहन्तीति यं वीक्ष्य कवयो यं फली फिल॥ आनन्दविमरिदिनीयोऽयमभृगणे । नैवमेपोऽधिकस्तस्मादित्यन्ये युक्ते युधाः ॥२९॥ तदा-क्रियोदारः कृतस्नेन नैनाहक कृतं तपः । महानपा इति ख्यानं नाप्तं च विरुदं भति।। इति तत्रयाधियं गोभतेऽस्मिनहनिशम् । यदत्रान्यगुणाधिक्यमस्ति वर्नु न तत्समः ॥३१॥ -विभिविशेषकर किवातासमास्य पारं वग्नु कदापि हि । शानुवन्ति कवीन्द्रा नो वृहस्पतिसमा अपि ॥२२॥ इन्युत्तम श्रीविनयादिदेवप्रिस्तपो दुस्तपमातनो छन् । धीरममः पाठक एसमारुयन् फर्तुं न शक्तोऽन्यननो पदीत् ॥३३॥ मिश्रः भागरतरतीय भागिनरागमूरिसन्तानीयपाठक भोज्ञानविमलशिप भी प्रीमतगाराम पातशाह श्रीभामरागद्गुगवितरपार भी mins पातिशाहि मीमहारगभासंलब्धदुर्गविगपा मारक श्रीविशपमेन vাংগানুয়াবিয়া পৰিলীমের লালবিত ঋসিই श्रीमतिमादायनामि महाका पीवितरितगोवर्ग नो ram १५॥ ४- अपमानिसमा | - मात्रा मारयोनिमाया। पानी भानार न मि. Rate fiframe wi|me rint at h. fkxi 44 गया।

·पोडशः सर्गः mamm अथास्ति पत्तनं नाम पचनं यत्र पाभवत् । विजयसिंहपुरीणामुपाध्यायपदं पुरा ॥१॥ विजयदेवमूरीन्दमारसन्नं मुखेन तत् । श्रीमदहम्मदावादसंप आह्वानुमागमम् ॥२॥ आपउप पाचनं संचमागृहाय पादरा । श्रीमदहम्मदाबादसंपः धरिपुतोऽचला ॥३॥ संपः मूर्ति विधायातिमहातमहोत्सवय ! थीमदहम्मदाबादसदुपाथपमानपत् ॥४|| श्रीमदहम्मदाबाददौ मरिरुपावसत् । साचितहितातिध्पैर्वरीयान् वर श्योत्सवः ॥२॥ स्तम्भतीर्यायागच्छतुच्छश्रीसमुच्छितः । सभ्य संघ आहा भणन्तुं च गणेश्वरम् ॥६॥ मौक्तिः स्वर्णपुप्पैश्य संवधिलिभिः शुभैः । श्रीमतीर्थसहस्तमभ्यान्दत भक्तितः ।। भीमदहम्मदावाददाश्रीस्थभतीर्थयोः । सही छूत इति स्पष्टं मियो न लियं वचः ॥८॥ सयपा-भाधः सह इति ने दिनीयं सहमागतम् । भहारफो नवीनोऽयं चतुर्मासं निवस्यनि। अवश्यं स्यापपिप्पामि न यस्यास्यति चेत्स्वयम् । चतुर्मासमसी परिः पचनाचापुराहयं नयम् ॥ दिनीयः स्तंभतीर्थस्य संघो वतीति तं भति । भवान्मोत्पति सन्तृप्य समेप्यति वदा गुरुः ।। अव त्वमानयः भूरि श्रीसंघ फिल पत्तनात् । एकाति माध्यसदस्तु सहरमापूर्णको हिते ॥१२ श्रुत्येति मधमः राहः कला तूष्णी स्थितस्तदा । मोक्तं दिलीपसंयेन विनयेनोचितं वचः॥१३n भी संधी समागल प्रणय र तदेति तम् । अमवां स्वस्वविसनि स्वस्वतोलिावाय॥ आधुनिरं चतुर्मासमिहेव स्वरशा बस । विनयदेवमूरीन्द्र बिनपदेरगौग्यमा ॥१५॥ इति सातीय सूरीन्द्रः संघो मति तदारदत् । आसीनों पुरतो भरमा मुरादितिरादिवत् ॥ इतीति किं तदाह-विनयसेनसूरीन्दपादुकावन्दनां बिना। विकृतीन दरामीति पुरा रहामभिपाप ॥१७॥ इत्युक्ते गरिराजेन पुरस्तासंथयोध्योः । पूर्वपनियोऽभूत् द्वितीयानीतिः ॥men थीसंयोऽहम्मदाबादहवासी महाशयः । मसप स्तम्भतीर्थस्य मयं सत्यमजीदिति ॥१२॥ अभिप्रहमिमं मूरिन परिप्यपदा पुरा । नामोदय प तदारि भोसंपरसीर ॥२॥ स्त पर दि गरीन्द्री विना विनप्तिमारयो । स्थभनीय चतुर्मास पुष्पामिरणपतरार गर॥ अचलपलनी समन् फासेपादिसिगम्युबे । मुदिने निनत्यति संपएक समीरम् Ran २-यास इति भाइपूर्वस्प दराराधारस्य ! पौडप माने साका १८-पूर्वपक्षनिषेध श्रीमदामदागदनार पतुर्मासादाननिष: In. पानात भीस्तम्भतामांसावस्थान सक्षमपास ! RR: NIREE I २२-बसपारसिम्युझे से यादिवस | बोसयासिम ए दा. - ·१०२ श्रीवल्लमोपाध्यायविरचितं तपांस्यैतादृशान्येवमनेकान्यकरोद्गुरुः । तद्विधौ पुनस्यापि तस्यायो दिवसोऽमति ॥२४॥ अद्य यावद्गणाधीशोऽभ्यतपदुस्वपं तपः । एतादृशोऽस्त्यभिप्रायश्विरायास्य च तकृती ॥२५॥ जीर्णोद्धाराजरत्तीर्याजरचैत्यादिकं भवेत् । तपो लाभोपमं तर्हि तर्पज्य तोऽस्तु चे प्रता कस्यचिन्महतो मन्त्रिजयमल्लादिकस्य हि । विज्ञप्तिकरणादेव नान्यया तत्तपोऽस्पता॥ युग्मन । क्रियात्युग्रतया साक्षादवती) पनो मुनिः । सन्दिहन्तीति यं वीक्ष्य कवयो यं कलौ किल ॥ आनन्दविमलमूरिद्वितीयोऽयमभृद्गणे । नैवमेपोऽधिकस्तस्मादित्यन्ये सुवने पुवाः ॥२९॥ तदाह-क्रियोद्धारः कृतस्तेन नैतादृक्ष कृतं तपः । महानपा इति ख्यातं नातं च विरुदं मुवि । इति हेतुत्रयाधिक्यं शोभतेऽस्मिन्नहनिशम् । यदत्रान्यगुणाधिक्यमस्ति वक्तुं न तत्समः ॥३१ क्रियायास्तपसमास्य पारं वक्तुं कदापि हि । शक्नुवन्ति कवीन्द्रा नो वृहस्पनिसमा अपि ॥३२॥ इत्युत्तमं श्रीविनयादिदेवमूरिस्तपो दुस्तपमाननोत्तन् । श्रीवल्लभः पाठक एवमाख्यत् कर्तुं न शक्तोऽन्यजनो यदीदृक् ।।३३।। इतिश्री श्रीवृहत्खरतरगच्छीय श्रीजिनराजसूरिसन्तानीयपाठक श्रीज्ञानविमलशिष्य भोवर- मोपाध्यायविरचित श्रीमतपागच्छाधिराज पातशाह श्रीमकन्वरप्रदत्तजगद्गुरुविरुदधारक श्रीही, विजयसूरीश्वरपट्टालंकार पाविशाहि श्रीमकबरसमासंलब्धदुर्वादिजयवाद भट्टारक श्रीविजयसेन सूरीश्वरपट्टपूर्वापटसहस्रफरानुकारि पाविशाहि श्रीजिहांगीरप्रदत्तमहातपाविरुदधारि श्रीविजयदेव सूरीश्वरगुणवर्णनप्रयन्ये श्रीमद्विजयदेवमाहात्म्यनाग्नि महाकाव्ये श्रीविजयदेवप्रिकृततोवर्मनी नाम पशः सर्गः ॥२५॥ -त्रिभिविशेषान। २४-प्रमगतिदासादाने मादिरामयपदी । २५-अस्य भीविजयदेवरैः । क्लवी पौविधाने । एतादृशोऽभिप्रायोऽस्ति ! २.-पंचपोरामोपमं भीगोदाराऽरतीयोऽमरवत्यादिक मानहि त कस्यरिम दो मनियमनादिकम विनिरमादेव मल पोरनु । अन्यथा तोलता ताप रिश्वदेवमास्तरोऽम्ममा रमाउला नान्यथा नान्येन प्रकारेगेत्यर्थः ।

·स: धिमयदेवपरि-माहात्म्यम् विचिप्रैक्षित्रिताभित्रैर्जननेप्रकृतोत्सवाः । आनापयत्स संघेशः शिपिकाः शिक्कारिकाः॥४१॥ -त्रिभिविशेषकम् । एवं विधाय सामग्री पूभयेशोत्सोचिताम् । जिनदासो धृतोलासो महाजनान् समाहयत् ॥ पानिनो हस्तिनोऽनेकान् अलङ्कारैरल तान् । समास्तीर्णपरिस्तोमान श्रीमानानाययत्ततः ॥४३ वाधान्यनेफजातीनि समानाय्य विशेषतः। छटाः सत्केसराम्चूनामफरोत्स महामने ॥४४॥ मक्षेपं पटवासानां महाननपटेप्वपि । अतिभक्तिमनाः स्वीयहस्ताभ्यां स व्यधासदा ॥४५॥ पूमपेशोत्सवस्यैवं सामग्रीमग्रतोऽनिमाम् । कस्वाभिमुखमानन्दादानेतुं सोऽयमद् गुरुम् ।। गत्वा महाजनोपेतो निनदासो हरिर्गुरुम् । अभिवन्य हदानन्य स्वर्णपुप्पैरवर्षयत् ।।४७॥ इन्द्राण्योऽपिहदा मीताः पूर्णकुम्भान्विताः खियः। अभ्यवन्दासन्मुक्ता पयत्या तं चाभ्यवर्धयन्॥ सह लात्वाग्रतः कृत्वा स मूर्ति परमन्तरा । मापेशयच धर्माको यशो देशान्तरं स्वकम् ॥४९॥ (-'कीर्ति देशान्तरं स्वफाम्' इति वा पाठः) साध्वाचारात् भतिक्रम्य स ईर्यापयिकी सदा । जिनेन्द्र इव मद्भद्रासनमध्यास तत्क्षणात् ॥५० जिनदासः सुरापीस पासत घ तत्पुरः । श्रीसहसहितो भत्त्या मुरमफरराजितः ॥२१॥ आसन्ताग्रत इन्द्राण्य इव देवीसमन्विताः। योपितो योपितां तत्या श्रियां तत्या च चञ्चुराः। धर्मोपदेशं श्रीमरिः शुभाशिपमिदशम् । उपादिशत्मसन्मात्मा ततः संघसमक्षकम् ॥५॥ ईशं इति की तदाह-जिनाः सिद्धास्तथाचार्या उपाध्यायाच साधयः । श्रियं च मङ्गलं कुर्युः पञ्चैने परमेष्ठिनः ॥१४॥ श्रुत्येति जिनदासोऽय समुत्याय स्वपाणिना । श्रीमहाजनहस्तेपुन्यस्तवान् रूपफोत्करम् ॥१५॥ पूमपेशोत्सये सूररेवं श्रीजिनदासकः । प्रयोदशशतान्पत्र रूप्यायव्यपयचराम् ॥२६॥ सतः संधैन संयुक्तः समहोत्सवपूर्वकम् । विनयसेनयूरीन्द्रपादकाजमवन्दत ॥१७॥ उपाध्यापपदं श्रीमदत्नचन्द्राय सोददात् । पण्डितपदमन्येभ्यः साधुभ्यथ तदोत्सरान् ।।१८।। विकृत्सभिग्रहं पूर्णमपूर्णमिव सोऽकरोत् । विकृतीनां समस्तानांन सदा भोजना भृशम् ॥१९॥ जिनदासादिक-स्थम्भतीर्थसंघाग्रहागुरुः । अध्यवसपतुर्मासं स्तम्भतीर्थपुरं पुस्खा ॥६॥ भन्यान् मावर्तयद् धर्मे सिद्धान्तोक्तचतुर्विधे । चतुर्दशानक्याथ विद्या अध्यापयन् मुनीन् ॥११॥ ४३-भीमान् निनदासः। ५६-व्यय वित्तसमुत्समें पुरादिः परस्मैपदी । यद्यपि भव्ययत्तरामित्यनेन वित्तसमुत्सर्ग इस्यों पस्तत् कथं पुनरूप्याणीवि:सत्य, फरिकलभातितोपामशेषः । यथा विच इस्पाय सामान्यधनपर्यायत्वात् रूपाणीति रूप्यशपरसामान्येन सर्वनाणपर्यायं अवमपि पत्र पदया इति भाषापर्यायं नीति, इत्यतो ग पुनरुक्तिदोषः ।

·(और २४ मोपलमोपाध्यायविरचित पसाचाहम्मदाबादसंघमापृच्छय च ध्रुवम् । महान्तो हि न कस्यापि विपादं कुर्वी मिला। भीमतः संमतीयस्य संघः सन्तृष्टमानसः । मूरि वरमिवादाय स्यंमतीर्थमुपागमत् ॥२५॥ आहोपुरुपिकां विदयाईपूर्विकां पुनः। अहमहमिका कुर्वन् इति संयोऽवदन्मियः ॥२२॥ इनीति कि नदार-यंतीर्थपुरावंगमहोत्सत्रमहो गुरोः। फरिप्याम्मेब मुरुयोई करिष्यति भगन् कयम् ॥२६॥ अस्मिनापरं मंचमुख्यः स्यातः शिस्तले । शोभते जिनदासोऽसौ रत्नामीपालमोदरः पादनाई म आप संचमारुपदिति स्फुटम् । पूभवेशोत्सव श्रीमत्कर भादामया ॥२८॥ नदा मंया ममतोऽपि मसति तमादिशत् । परित्यग्य मियविचादादोपुरुपिकादिकम् ॥२६॥ नीति निदा-पिजपदेवमूरीन्द्रपूमोशमहोत्सरम् । निनदाम निरोहिलं संघादेशोऽस्ति ते स्फुटम् ॥३०॥ मोमामाय मामग्रीमप्रिमामिमाम् । भावको मिनदासोऽमी व्यपारियां शुमार। -नांगानियभीमर्मामिदिमसायमान् । प्यशापया सुमागारान् पूर्णहुँमान् स सार परमात नामान दिन्यान स्नातलीयुगान् । भलतानमहारः पूनितान् कुंकुमादिभिः । सागि दोगुतान् । स्फुन्नेनान् ग रामशीरानमानानकार ॥५॥ artiमामी काशिनाः। पर्नु मुदगु गपूर्ण भान परमपरा : Her:नागोभितान् । भानुनाता धष्ठी गन्द्रोदयानकारपत् ॥१५॥ (Srinitiat: गतिान शिक्षा पूर्ण मानिन्द्राणी गर्भामुपरिरक्षित Irriti गुफागया। मानःशिविहादीनि पानान्यानापाहता।। TETricा TTणगोगया । गरिको कोशेगादिभिATY Pirrint पान गोगदान गदा । पहला गुगुधानानां गु गा परमोग्गो ॥४०॥ in 1 सिमो : . पगा। मंजुम torinthianRHTE HAI मुनमामिरिक मिटीम भारि मुखमपाल को itrint of गार। मुभो मा are wer: पान भनि मामा Altail 1 1: -HTiwaliन। - सिम 1414141ariffangiral gir rani ·समदशः सर्गः अपामारसरे धीमन्मापं गरसम्पदाम । पाने मण्डपं नाम पामारपुरसत्रमण्टपम् ॥१॥ पातिगादि-नांगीर-सिलेमसाहिरुपमः । हिन्द-तुरुकभूपालनायकस्तत्र शोभते ॥२॥ पानिमादिममागीना रिदमोऽन्ये नना अपि । दर्शनानां शुभापण्णां धर्मवाती जगुमिया तपपा-दर्शनेणेपु गर्येषु जैन दर्शनमुपमम् । दानं तपः शिपारा शील यच यत्र यत् ॥४॥ तपापि सामनं भाति रिमयदेर सद्गुः । कुर्वन्नु तपभोग्रां क्रियावत्पुनः क्रियाम् ॥५॥ उग्र तपसः धुत्या शिपापाथ पनिमजे । पातिमाहिनंहांगीरोऽन्यदेति मत्पपादयत् ॥६॥ इतीति किं तदार-भो पन्दा संघप ! कासि धर्माचार्गस्तवाधुना। विमपदेवनीन्दो नाऽमिलत्स फयं प नः ॥७॥ तदा पन्दूरिति माह पातिसाहिं कृतामलिः । अस्ति सम्मति गरीन्दः स्थम्भती गुरुर्मम ॥८॥ पानिसाहिरिति भुत्वा माद चन्दं मनीनि च । विनपदेवमरीन्द्रं समाहप ममाशपा ॥९॥ फरमाणं तदालेल्प रेराहानग्चकम् । पन्दसंघपनेईस्ते पातिसाहिरदान्मुदा ॥१०॥ अपदददनापेत्यं मदीपमहदीं परम् । मुश सूरीश्वराहानहेतये मुख हेतये ॥११॥ पुग्मम् ।। ततधन्दुः समाहूय तदा सदहदीं द्रुतम् । स्फरन्मानं स्वहस्तेन सदस्ते प समार्पयत् ॥१२॥ अचालीदरदीः शीघ्र ततः सन्तुष्टमानसः । स्यम्भतीर्थपुरं मामोत् समामोद स्येहितानि च ॥ मणम्य शिरसा मूर्ति स्फरन्मानं समार्पयत् । पाचं वाचं गुरुः सह श्राव भावं त्वमोदत ॥१४॥ भीतिदानं तदा मादाजीविताईमनेकपा । संपः श्रीस्थम्भतीर्थस्य तुष्टः किं किं ददाति न॥१५ विहारो नोचितः सापोयतुर्मासे कदापि हि । तथापि फारणे फार्य उक्तिरस्त्याईतीति च ।। (-जैनीत्युक्तिय वर्तते-इति वा पाठः) ॥१६॥ शारखार्यमवघाति निषेध प महाजनान् । महालाभं च विशाय श्रीगरिरचलत्ततः ॥१७॥ भनयमध्यनि यःमापर्यवापरान् जनान् । व्यापारीव मुवस्लोपलाभ प्रामादिकं मति ॥१८॥ मण्डपं नगरं सुरिः मामोद्दिपमहोत्सवः । आधिनस्पारदातस्य दिवसे हि प्रयोदशे ॥१९॥ तलवन्दः मसमात्मा पानिसाहिंन्पपेदयन् । भागतो भवदाहतो विजयदेवमूरिराट् ॥२०॥ १४-तुरत्र पुनरर्थे । देन गुरुः श्रीविनयदेवसरिः वार्ष वाघममोदत । तु पुनः सह भारतम्भवीर्यभाषगणः भावं भावं मुखा भुत्वा अमोदय । वापं वापं भावं भावमित्युभयन्त्र भाभीक्ष्णे णमुल चेति णमुल्, नित्यषीप्सायां निरुक्तिश। १७-ततः श्रीस्तम्भनीर्यात् ।

·[पोट श्रीयलभोपाध्यायविरचित इत्यं श्रीविजयादिदेवमुगुरुः श्रीस्थम्भतीर्थ पुरे चातुर्मासकमद्भुतं समकरोत् सनग्रहादुत्सवः । साम्राज्यं प्रतिपद्य मूरिपदजं जाग्रत्मतापोज्ज्वलम् श्रीश्रीवल्लभपाठकमपठित हौ प्रकर्षपदम् ॥१२॥ इतिश्री श्रीबृहत्खरतरगच्छीय श्रीजिनराजसूरिसन्तानीय पाठकश्रीज्ञानविमलशिप श्रीवल्लमोपाध्यायविरचिते श्रीमत्तपागच्छाधिराजपातशाह श्रीअकबरप्रदत्तजगद्गुरुविरुदधार, श्रीहरिविजयसूरीश्वर पट्टालङ्कारपातिशाहि श्रीअकव्यरसभाखलब्धदुर्वादिजयवाद भट्टारक भी. विजयसेनसूरीश्वरपट्टपूर्वाचलसहस्रकरानुकारि पातिशाहि श्रीजिहांगीरप्रदत्त महातपाविरुदधारि श्रीविजयदेवसूरीश्वरगुणवर्णनप्रबन्धे श्रीमद्विजयदेवमाहात्म्यनानि महाकाव्ये श्रीविजयदेवमूरि- श्रीस्यम्भवीर्य-प्रथमचतुर्मासककरणवर्णनो नाम पोडशः सर्गः। .

·सर्गः] विपदेयारि-माहात्म्यम् पातिसाहि-जहांगीर महानपा अयं गुरुः । विजयदेपगरीन्द्र इति ख्यातोऽभवद्भुवि ॥४२॥ श्रीजिनशासनस्यास्य सपागरछस्य पालुतः । अभवन् महिमा ज्यापान् श्रीपूज्यस्यापि च । पातिसाहिरयापुत्छन् श्रीचन्दुं संघनायकम् । तस्मिन् रात्रिदिये पर्व गोसलखानसंस्थितः ॥ एवमिति फि सदाह-भो पन्द्रस्त्वमयानुप्प उत नो पेति मां यद। अनुप्पमिति सोऽवादीत् पातिसाहिं मति स्फुटम् ॥४५॥ पातिसाहे चिरं जीव धुर्य न्याययतां सदा । रामरान इव न्यायं स्वं व्यथा वियुधामणीः ॥४६॥ मई फयमतुर्य नोसमतुष्यं विशेषतः। धर्मन्यायविधानाधत् सर्वस्तुप्यति सन्ननः॥४७॥ युग्मम्। पातिसाहिरिति माह लोकभूपसमाकम् । सर्वेषां गुरुरेपोऽस्तु सर्वस्वामी प सर्वदा ॥४८॥ समस्तपूर्वगूरीन्दपरम्पराममाधितः । यथाई पातिसाहीनां झमायातस्तथा खसी ॥४९॥ धर्तते दीप्यते घोर्ध्या सर्वमूरिशिरोमणिः । हिन्दू-तुरुपभूपालमौलिचूडामणिः सदा ।।५०॥ अतः समस्ता भो लोफा मन्यन्तामिममुत्तमम् । समस्तारिं समस्तानां मामिव प्रभुतोमतम् ।। पातिसाहिरमापिष्ट पारे यारमिति स्फुटम् । मोऽप्यधिको जस्त्री यदर्ने वशवपहम् ॥५२॥ पुपितः कोऽपि पापीयान् फोपतः कोपपूरितः भविष्यति सदा दुःखी स एतस्मात्पराङ्मुसः ।। धन्योऽयं फनपुण्योऽयं तपस्तेगासगुगयः । दर्शनेपूनम पास्य दर्शनं मुग्वकारि पन ॥१४॥ एवं मार्शसनानेफभूपलोफसमास्थितः। पातिसाहि-जहांगीर-शिलेमसाहिरदो गुरम् ॥ इत्पं माप महातपापिन्दर्फ श्रीपानिसाईरसाद या श्रीमपिनपादिदेवमुगुरुः सोऽयं सदा दीप्यताम | थीधीवाभपादकैन फपिना प्यावणितं सर्वतः योत्थोप्रमुखपदं पुविशदं सत्योक्तितः सर्वदा ॥२६॥ इतिश्री भीबदस्यरतरगन्डीय थीजिनराजसूरियतानीय पाठकीतानविमाक्षिय भोपालभोपाध्यायविरोधित भीमत्तागपछाधिराज पातिशादि भीमबरपरमविशEE मोहारविजयसूरीशरपट्टाहार पातिवाहियाभरपरसभामलम्पदुरिजमार भट्टारक भवन. ऐनसूरीधरपट्टपूर्वापलसहसकरागुफारिपातिशाहिभाजिहागीरमत पहातपादिपपारि Anm. परेषपूरीघरगुणवर्णनप्रबन्धे भीमजयदेवमाहारस्पानि महाकाव्ये भाविजयबाhिery. जगारमहापाविरुदवर्णनो माग रातः सर्गः ॥१७॥ ४८-सपा पदीयमाधुभावर लोसानो गलामो साधुमापEHIRan. प्रासोपामयारिस्वामी सदा एप विजयदेवहिरातु ।

·- मायो Brrangमनु ना प|ी ,,franाहाने मन Arr. श्रीयल्लमोपाध्यायविरचित [सस पातिसाहिरिति श्रुत्वा स्वमनुप्यत्स्वचेतसि । अस्ति स्वस्ति गुरोः कार्य माक्षीदिति च तं माय चन्दछन्दसमं सौम्या इहाद्वय तमानय । पादौ गोष्टी च धर्मस्य नमानि न विदयानि चार आधिनस्यावदातस्य चतुर्दशदिने शुभे । मध्याहे तसवीसानास्याने मूरिवरोऽनन् ।॥२३॥ पातिसाहिस्तदोत्यायाभ्यागत्य च पदत्रयम् । अभ्यवन्दत पादानं श्रीसरेः पुण्ययोगतः ॥२४॥ तपस्तेजस्विनं मूरिं दृष्ट्वेति व्यस्मयत्तराम् । अहो पन्योऽयमीक्षः साक्षादेप तपस्तनुः ।।२९५ फयमीक्षकायोऽयं ज्योतीरूपं दयत्सदा । कयमीग् तपः कृत्वा धर्ता पुष्टिं तनौ तनुः ।।२।। स्वागतादिकसद्वार्ता समपृच्छत्पुनः पुनः । सद्वान्यव इव स्नेहापातिसाहिनंगगुरुः ।।२७॥ धर्मगोष्टीं वरिष्टात्मा गरिष्टेन गुणैः सदा । श्रीमरिणा सह श्रीमान् पातिसाहित्यंपाद राः। राज्याहारपरित्यागं साम्बाहारविधि पुनः । अपृच्छच्चापरं साधु साध्वाचारं स सद्गुरुनार राध्याहारपरित्यागविधानसुफलाफलम् । अवदच् छीगुरुः सर्वमन्यदपि च नं प्रति ॥३०॥ उता धर्मसदोष्ठी पातिसाहिरमोदत । श्रेयानेतस्य धर्मोऽयमवादीदिति चाशनम् ॥३१॥ तीति किं तदार-नाविरुद इत्यस्ति भरतां प्राक्तनस्सदा । सदातस्त्वं मदुक्तोऽसि जहांगीरमहातपाः ॥३२॥ स्निपरंतगरीन्दमन्वन्ये मूरपो भुवि । तपस्विनोऽपि विद्वांसः क्रियावन्तय सर्वदा ॥३३॥ कुमार। ग्गरमारियों ये च तदीपाःमतिरादिनः । पातिशाहिःसमस्तांस्तान सईया हि निराकरोत् । मारा इति म्यातः गन्दा गिद उणादिषु। सार्थकस्त्वय विख्यातस्त्वय्येवान्या ना प॥३॥ गिरिति प्रेग्गा निय विन्दं मुग्पान् । पन्दर्मयपति माइ कुत्यिस्य महोगाम् ॥ कपा-निगगि पायानि ग्रहीया नानि मेऽधुना! यादयन् स्थानतोऽस्मार्ग नापप त्यमुपाभषम् ॥ सिंपागोनि गपमन्दारपी। पानिमामिगादाद लोचनं लोपनोरम || हिमा मातानिशातीय गया । महाननान् गमाका योंगापुरगरम ॥१९॥ पण मनासय पानिमाहाग्रात् । सम्भपाने कमलोकविलोकितमुपासुनप all रिर्गदमा मुद्दा । भानपनयनो निय नितविपिननम् ॥११॥ समन्दं प्रति । २२-MAITRINAपयोग: नीमा। IIT PESोम Pant, nाधानan art मारामारिन . प्रारम्। -पतुषि कला frrya ·. विदेपर-IIRE पानिगाह-नगार-मारा भयं गुः । विजयनगीन्द्र इति रुपानोऽभावि पीमिनमानम्माप नागनाम्य पातः । श्रमान महिमा पायान् धीपूग्यस्या पारिवारिपान भोपाई पनाया मणि प्रिदिप गोपलसानस मिति निदार-मो पदयपयानुष्य सनो नि मां पद। ममिति गोडवादीन् पानिमामिति स्फुटम् ॥४॥ पानिमाई चिरंजीर पूर्व पापा पदा। रामान सम्मान पा विधामण मो कपमा नो ममनुष्य विगतः। धर्मन्यापविधानापन रनुप्पगि सनना पानिमादिपिति मा लोपभूपममम । पप गरेपोऽस्तु सर्वस्वामी प सर्वदा समातीपरम्पराममाथितः। पपाई पानिमाहीनो फ्रमायानस्तगासी । ती दीयो पोर्या परिशिरोमणिः । न्दि-नुरुषभूपालमौलिगुडामणिः सः মন হামলা মী জাগলামিমমুখমম। মাৰি যামানা মামি গম पाणिगरिरमापिटा मारमिनि स्फुटम् । मगोप्यधिकतमस्ती यह पहन एपितः कोऽपि पापीयान कोपतः कोपपरितः। भरिप्पति सदा दुःखी रा एतस्मात्पर पापोऽयं पतपुप्पोऽयं सपनेनागापः। नेपूलमं पास्प दर्शन गुरसफारि पक्ष एवं मासमतानेफभूपलोपामभाम्पिः । पानिसाहि-जहांगीर-शिलेमसादिरहो गुरुम् इत्यं माप मालपापिरुदय भीपातिसाईमुखाद या धीमग्निपादिदेवगुगुरुः सोऽयं सदा दीप्यताम् । भाथीभपान पविना पारणितं सर्वतः योतमोप्रमुग्यमदं गुविरुदं सत्योक्तिः सर्वदा ॥२६॥ इतिभी मोहपरगन्तीय मोमिनराजसूरिसन्तानय पाठकमीशानवि মায়াবী ফায়ার আসি কমায়। বগবশ্বথ বাওয়াীৈগন্ধহমষধসধং শাক মূখিযেমূহ বিবাহবিগুনিয়াছি সিহাবসান মাহাথিত पदेपसूर्याधरगुणवर्णन भीमसियदेवमादाम्यनामि महाकाव्ये श्रीविजयदेवर जहांगीरमहापारिकवर्णनो नाम सदशः सर्गः ॥१७॥ ४८-सर्वेधी होयसाधुभारलोकाना सर्वस्वामी साधुमालीवारिक mamalni ·अष्टादशः सर्गः अय यस्य सदानन्दात् कुर्वन्त्यादरतः सदा । स्वर्णरूप्यादिभिः पूनां नवाङ्गानां वरागिनः ।। प्रतिग्राम प्रतिद्ग धमरङ्गेण धर्मिणः। नीलीरागा गुणग्रामान गायन्नो गुणरनिना।।२।। युग्मन् । यदीयवचसा भव्याः कारयन्ति दिने दिने । विम्बानि विविधान्यत्र स्वर्णरूप्यमयानि च ॥३॥ प्रासादान विविधान् नव्यान्जीर्णोद्धारांथ मुन्दरान् । यदीयवचसा श्राद्धाः कारयन्ति दिने दिनेश तदर्प नास्ति यस्मिन्न प्रतिष्ठास्यात्कदाचन । करोति चाकरोत्कर्ता प्रतिष्ठां च स सद्गुरुः॥२॥ याः प्रतिष्ठाः कृताः पूर्व द्रगशत्रुनयादिषु । नालमै सर्वया तासां संख्यां यावदियत् क्षणम् ॥३॥ शत्रुअयादितीर्यानां यात्रां कर्तुं यदुक्तितः । सहान् कुर्वन्त्यकुर्वश्च करिथोत्सवाजनाः ॥ सायकः श्रावकाश्चान्ये सद्धर्म साध्नुयुः सदा । उपाश्रयानिति श्रेयोबुद्धया श्राद्धाथ कुर्वते ।।८। अकुर्वश्व करिष्यन्ति यद्वचः प्रेरिता भृशम् । व्ययित्वा प्रचुरं द्रव्यं सत्सुधर्मसभा इव ॥९॥ सत्साघमिकवात्सल्यं श्रावका भावभासुराः । सव कुर्वन्ति सर्वत्र यत्पवित्रवचोघुताः ॥१०॥ व्याख्यानागमनादौ च यस्यानेहस्यहर्निशम प्रभावनां प्रकुर्वन्ति रूप्यायः श्रावका मुदा ॥११॥ प्रक्षिप्य मोदकायेषु छन्नं रूप्यादिकं धनम् । ददति श्रावकादिभ्यः श्रावका यदृपश्रुनेः ॥१२॥ श्रीमत्पर्युपणापर्वदिवसेपु नवस्वपि । व्याख्यानेषु च कुर्वन्नि यनवालार्चनं जनाः ॥१३॥ चौरादिवन्दिलोकानां छोटनं कुर्वते नृपाः । विना वं वचसा यस्य श्रावकान्यजनस्य च ॥१४॥ अन्यद्रव्यमवस्त्रादिगुप्तदानं सदा जनाः। ददति श्रावकादिभ्यो यस्य शस्योपदेशतः ॥२५॥ जन्तुमात्रदयां लोकास्नुरुष्का दुष्टचेतसः । पालयन्ति यदीयेन वचसा शृद्धचैतसा ॥१६॥ फयनीयं किमन्यपां हिन्दभूमिमुनां खलु । सदा परिव्यां सर्वत्र जन्तुमात्रमुखपदाम् ॥१७॥ ३-घकारात् पिचलस्फटिकपापाणादिमयानि । ६-क्षपशब्दः कालाविशेषस्य पर्यायोऽपि सामान्यविशेषयोरमेदोपचाराद् पर्यायो ग्यारयेयः । अयत्रा क्षणः अवसरः यदने कार्य:-गणः कालविशेष स्यात्, पर्वण्यरपरे मरे इति । इयांचासो क्षय इयत्मणस्न इयत्ममं यावन् पोहशतकोननवतितमवर्ष यावद् इयर्थः। ७-जनाः पावकीका इस्यर्थः। ९-कथंभूतान उपाश्रयान् । समुपसमा इस समुधर्मशाला इव इत्यर्थः । अशाला परि समासदस्य अत्र शासारवाचत्पुरुषेन टीपरिङ्गवा । लिमे तु मेनिरे इति दयनान् मित हिनापमानिदोराय। १४-भावाय अन्य शनाय भारसम्यानमिति समादारोन्मानाय । अत्रकार.

·तः] विजयदेवसरि-माहात्म्यम् सपः परिगपन्द्रो वर्षाणि द्वादशाकरोत् । तत्तपोऽधिवाणि लुप्त्वा यस्तमुतोऽनयत् ॥१०॥ तपसां संविधानेन मर्यादावर्जितेन हि । न कृतेन पुरा फैश्चिन्महद्भिः पूर्वमरिभिः ॥१९॥ तपसा क्रियया चोय मत्सत्यं वीक्ष्य सद्गुरुम् । विस्मरन्ति धनागारं श्रुतं दृष्टं न फर्हिचित् ॥ करोत्याशातनामस्य यः पुमान् फोऽपि पापधीः । लभते स फलापेव सफलानेषु पेदनाम् ॥२१॥ सेवन्ते ये नरा नित्ये सत्येनैव च चेतसा । साम्राज्यादि लभन्ते ते यं गुरु मुरसभिभम् ॥२२॥ यादशोऽतिशपोऽस्यास्ति नान्येषां ताश कली। सेवाविधायिनां पुंसां सौख्यदो दुःखनाशकः॥ पराङ्मुखाना लोफानां परामुखमुखमदः । दुर्मुखानां सदा मातमुखानामिव दुःखदः ॥२४॥ यस्य मभावतो पदमुखा वापपतयोऽद्धताः । ये घ मातमुखास्ते च समुखाः स्युः मुसेवकाः ॥२५ दरिद्रा अदरिदेन्दारोगिणोऽरोगिणोऽपि च । घनिनो पनिमामीशा नीरोगाभोगभोजिनः ।। पस्यास्पैकावतारित्वं लघुकर्मत्वतः फिल । सम्भावयन्ति सर्वेऽपि फरयो भविफा अपि ॥२७॥ एप देवभवादेवानीर्ण इति निर्णयात् । संहननागस्वात्तप ईग करोति यत् ॥२८॥ नित्यं पपासनादीनि यः फरोत्यासनानि च। चतुर महरान यावद् ध्यानं ध्यायति च धुवम् ॥ इत्थं लसराट्रीविनयादिदेवसूरीश्वरथीमुहतोपदेशान् । शृण्वन्ति कुर्वन्ति च भव्यलोकाः श्रीवल्लभः पाठक इत्पपारी ॥३०॥ इतिश्री श्रीपृहसरतरगच्छीय भोमिनराजसरिसन्तानीयपाठक भोज्ञानविमलशिष्य श्रीवल्लभो- पाध्यायविरपिते श्रीमसपागच्छाधिराज पाविशाहि भीभकम्बरप्रदत्तजगद्गुरुविरुदधारक मीहार- विजयसूरीश्वरपट्टालंकार पाविशाह भीमकरसमासंलम्पदुर्वादिषयवाद भट्टारक श्रीविजयसेन सूरीश्वरपहपूर्वाचल सहसकरानुकारि पाविशाहि थीजिहांगीरप्रदत्तमहातपाविरुधारि मोविजयदेव- सूरीश्वरगुणवर्णनप्रपन्धे भीमद्विजयदेवमाहात्म्यमानि महाकाव्ये विजयदेवरिधापरेश. श्रवणाकिरणवर्णनी नाग अष्टादशः सर्गः ॥१८॥ २५-२६-ये गुसेपका भरमुखाः दुर्भुखा पार इति भाषामसियावे यस्य थीरिनप. ऐवरेः प्रभाववो अद्भुता वाक्पतयः प्रधानवतारः स्युः। दुर्मुले मुखराबरमुखौ इति । गगीको पाक्पती इत्युभय हमकोपः। प पुनः।ये सुसेवकाः मातमुखा र्याः ते च समुखाः वानीस्पिट स्युः। भय पालिश: मूदो मन्दो यथाजालोपालो गातमुखोजाइविवागमी पापो पुक्तिपदःप्रगम् धंगुखो पावर:-इस्युभयं हैमकोपः। समुपपन्यापरवरादिरवाये इतिपर, विपर, गुसेर। प्रति पदं भप्रिमेऽपि भोके पोग्यम् । पथा ये सुसेवकाः रिताः यस्य प्रभाव पारि देन्द्रा धनिनः स्युः। ये मुसेवकाः रोगिणरते यस्य प्रभावतो भरोगिणो मारोगा हरे मुषाः भनिनस्ते यस्य प्रभावतोपनिनामीशा पनधिया स्युः। ये मुमेपका मारोगा परम प्रभात भोगभोजिना स्युः । भोगाम् गुजन्तीरयषं शोधा भोगभोगिनः। पुम पास्थानम् ।

·एकोनविंशः सर्गः अथ श्रीकल्पशाखीव गाखाभिरभिशासिकाः । मनुष्टोऽयं ममुनोतु विद्यमानामिनाइन् । (-गायनानगी नागनगन्जगदधीश्वरः-इति वा पाउन सर्वान् विनयने शत्रून् अस्त्यस्याविनयोऽयवा। विनया मयमा माया ज्यायां विनयत सदा सुन्दरा सद्गुणः सर्वस्तपःप्रभृतिभिर्मुशम् । ग्रोणादिगणपाठात् स्यात् मुन्दरीत्यपि डीरित्र निरतीचारचारित्रतपोविद्यादिभिर्गुणः । यल्लमा निर्मला व इंमा हंस इबोदिना TAN मलते सर्वशास्त्राणां परमार्थ विशेषतः। जगत्यां च यः स्यमिन्युक्ता विमला बुबः ॥६॥ चन्द्रवत्सर्वलोकानां चन्द्रोक्ताहादनात्वतः । सदा कुशलसंयोगात् कुगला कुशलादा ।। यस्यामुत्पन्नसाघुभ्योऽहंदर्मों रोचते सदा। सच्छासाध्ययनं चाग्रं रुचिस्तनांच्यते सुत्रैः ॥ सविद्यालक्षणां लक्ष्मी गुणातीत्यचि सागरा । सौभाग्यं सर्वदास्त्यस्यां सौभाग्यति बुधः स्मृता ॥८॥ सर्वेषां हर्षहेतृत्वात् हर्पोऽस्त्यस्यां च शाश्वतम् । अस्त्यर्थमत्ययाकारयोगाद् ही निगयते ।। कलाभिः सहिता नित्यं सकलेत्युच्यते युधः । सर्वदोदयसम्बन्धादुदयेत्युद्यते जनः ॥१०॥ आनन्दति सदानन्दः सर्वविद्याविनोदतः । आनन्देति समाख्याता सारासारमभावनः ॥११॥ १-अयं श्रीविजयदेवमूरिः श्रीकल्पशाखी शास्त्राभिरन्वहं समृनोतु वर्षतामित्याशीर्वादः। कथंभूतः अयं ! शासिका: अभिशास्त्राः,अभिलक्षीकृत्य संतुष्टः, अभिरमागे इति लशगेऽर्थे अमी- त्यव्ययस्य योगे शाखिका इत्यत्र द्वितीयाबहुवचनम्, अव्ययीभावसमासामावान् । अव्ययीभावः समासे तु लक्षणेनाभि प्रती आभिमुख्य इति अव्ययीभावे, अव्ययीभावश्चेवि अव्ययीमावस्य नपुंसकरवे, नपुंसकत्वाद् हस्वत्वे अभिशाखिमिति स्यात् । शाखा: अभि लभीकृत्येत्यर्थः । शाला एव शाखिकाः। सर्वशब्देभ्यः स्वार्ये कन्निति कनि, केण इति इस्खे,प्रत्ययस्थात्कात्पूर्वस्यातः इदाप्यसुर इति अकारस्य इकारः । एवं कल्पशासि विशेषणमपि व्याख्येयम् । शाखताजगी जामनगर दीश्वरः-इवि पाठे जगदीश्वरः श्रीविजयदेवमूरिः शाखाभिः जगहोकं शाखतान् व्याप्तता को इव श्रीकल्पशाखीव, कां जगती, यथा लाख जगा व्याप्नोति तथा श्रीविजयदेवमूरिपि । २-सर्वान् शत्रून् अन्तरस्थान कामक्रोधलोभमोहमदहर्षान् । अथवा भस्साः शाखाया: ज्यायां पृथिव्यां विजयोऽस्तीति प्रथमा विजया शासा । ३-मुन्दा सुन्दरीति अस्त्यर्थप्रत्ययाऽकारयोगात् मुन्दरा, शोणादिगणपाठान् कीपि सुन्दरी! ९-अस्त्यये प्रत्ययः भत्त्यर्थप्रत्ययः समायति भात्यर्थप्रत्ययाफारस्तस्य योग: १०-कलाश्चातुर्यादयस्ताभिः । सम्बन्धस्तरमान् ।

·स:] विजयदेवसुरि-माहात्म्यम् इत्यादिका महीयस्यः शाखाः साखन्ति सर्वदा । पत्तपागच्छगनास्प विख्याता जगतीतले ॥१२ श्रीपण्डितपदायम्पधारान्दरिमा गुरो। श्रीतपाकल्पससमूलं सिचस्त्वमेधय ॥१३॥ मालाफारानिव श्रादस्तित्मपालनतत्परान् । रिमन्त्रप्रभावाशीदिश्य सद्गुरो॥१४॥ एघतां श्रीतपागच्छो दीप्यतां सवितेव च । तेजसा गरिमन्त्रस्य त्वदीयस्य च सर्वदा ॥१५॥ महीयान् श्रीतपागच्छः सर्वगच्छेपु सर्वदा। सर्वदा सर्वदाता च पातासर्ववाग्छिनम् ॥१६॥ राभान इव विचन्ते श्रावका यत्र सर्वदा । नन्दताच्छीतपागच्छः सततं सनतक्षगः ॥१७॥ पत्र लमीरशः सरिर्वतसे गच्छनापकः । स्तूपसे चेति विद्वद्भिः पातिसायादिभिः ॥१८॥ इतीति किं तदाह- उन्लसन्ति भुवि व्योग्नि पुरयस्तारका इव । एकैफनो महोयांसो जामग्भ्योतिष उद्गताः ॥१९॥ विछापीकृत्य सान् सर्वान् राजते सवितेव यः । विजयदेवरीन्द्रस्तपागच्छे स वर्तते ॥२०॥ भ्रयः सरयः सन्तो भूतलेऽभ्युदिता दिवि । यत्सवापरविध्वस्ता न मेश्यन्ते ग्रहा इव ॥२१॥ यत्राय दीप्यते सरिः सरयस्तत्र नापरं । यत्र सर्यस्सदोदेति तत्र स्युस्तारकाः कथम् ॥२२॥ ('तत्र किं चन्दतारकाः' इति वा पाठः।) त्वं शरिर्वासरो यत्र न निट तत्रान्यसरयः । सदोपोतः सदोद्योपा पदार्यानां नवो नः ॥२३॥ पातः परिर्पदा यत्र मरूपयति सट्टपम् । मत्यक्षोऽयं महादेव इति माहुस्तदा जनाः ॥२४॥ व्याख्यातिरूपमुत्कर्षात् शास्त्रार्यान् सरिशेखरः । व्याख्यान्तफि परव्याख्यां व्याख्यातारोऽन्यमरपः ॥२५॥ शासास्तिन्मुसमोक्तान ये मपन्तितरां नराः । वनिरूपमेवं ते मुक्नकि परे पुधाः ॥२६ १६-पर्व पूरणे भ्वादिः परस्मैपदी। २४-प्रियदा यत्र प्रात: सद्वृष प्रधान पुण्यं दानादिचतुर्विध प्ररूपयति करपति वा जनाः भयं प्रत्यभो महादेव इति प्राहुः कथयन्ति । महादेवो हि सपं प्रधानवृषभं पाट. रूपं करोतीत्यर्थः । सरकरोषि वदाचष्टे इति पुरादित्वात् सुवागि; अपना राष्पं विधमान- वृषभं प्ररूपयति प्रष्टरूपं पश्यति । भन्न दर्शनार्थे गिम् । २५-रिशेखरः मीधिजयदेवसूरिः सूरिशिरोवतंसः शाखार्यान् गरमा- हिस्यास्टारमन्दस्त प्रमुखाने शास्त्रार्यान् डरकर्षाम् व्याख्यातिहा प्रशस्तं स्यारोनी व्याख्यातारोऽन्यसूरयः वरव्याख्या शाखाणां प्रधानम्यास्यानं सायन्सल पुमित व्याकुर्वन्तीत्यर्थः । २६-ये नरास्वन्मुसपोकाम् भीविजयदेवमरिगुसरूपतान शाखापदि गुणsan अतिशयम जनित, वे नरा एवं प्रशान्तिरूप प्रशसं कथयन्ति । एषभिति वाइ-जोऽन्ये पुशः शालार्थान् भुवन्तरि कुत्सिवं कथयन्तीत्यर्यः ।

·Gr: ti:
ཨོཾསེམt • •yfinn:fir+(
(- ནདམསt;) • ift
མ… བནྡཝནs-wifསེགrin་ཡryསtwཀY wf
ཨ་ བ བྷ ན༑ :rt། Tyr *t fr
ཡ༥:|er fiir timi in rna; yin
ས:| ཀཀཀཀ ཀ|ག: pri'i•rwr finཀti ny!
ཝས་སུ་བཱ་བ:| ཀ༣rinirt། ག་ ག༌
ཡབོ ༧ ཝ* ： it irr:3!njial rtsfiria2rn] 11:
བས བརྙཤུfrifi rutit
•+•' r:rr! l:izati11 qi ༩ 0
* •་ ཝ5) • ༔ ནུས* ཎ ཎ ཤཱ ཀf། | iritilt.jrn)ni༣rt fin}}
༣་༣) ”༤ ཝ ༠ * ''' སཱཝཱ 3} ༣i | rint4liffry"} wi; ll
:： 11:| 13, ， བདIii71:|: itirri•1:|:3! ཏུའི་
ཙ 4* ཐY*，" ཟ\u༥་ +rumif:v•14 •༌།ii•irti rts* |
“.1-5) • ( )ད ཟན༑༌ ༠། ༢༌, t;j•༌དཀཾ 1/1 ཚ༥i++f
；：༌ , ༔;༔ ༔ t， ༥༩|}ཟད་ད་ད•JI•l: 4:| } ༥༥ f
1
ཀྱི }.
ནི
:
» ༈ ནti.'s '••r:，.. •༧. :， 1:45 ༈ it i. } * 98
༔ ༔ ༔ ༔ ; 11, ༣༣4:11rg/•1:， ft. *
• * " *** *，、P4,5，2，༥11༥，tatt ཝ༩༣ 4! * # #*
འ
g
，
༈ ༧
༔

·शिपदेषगरि-मासस्यम त्यादिका महीपर सारा गायन पर्षदा पगारप विख्याता जागीतले ।।१२ भीपष्टितपदायम्पुधारान्र्दरिमा गुरो। श्रीमपाकम्पमतमून मिरवमेधय ॥२३॥ माराकारानिर मादारनामपालनापरान । गरिमन्त्रभभारागोवियप गद्गुरो ॥१४॥ एतां शीनागना दीपा मशिव पर लेजमा गरिमन्त्रस्य त्वदीपस्य प सर्वदा ॥१५॥ मोपान श्रीनगर: सगन गदा । सदा सर्वदाता च पानावरानिशम् ॥१६॥ राभान इन रिपने पारका पर गदा । नन्दनाहीत: स सतनागः ॥१७॥ यत्र स्वमीयः गरियनसे गन्नायकः । स्नूपसे पेनि विद्धिः पानिसापादिभिपः ॥१८॥ इतीति मिनदार- सहमति हरि प्योति प्रपस्तारका इन एफसतो महोपांसो नाप्रयोतिष उद्गताः ॥१९॥ विसापीरुप तान् पर्वान् रामने सरिसर यः । विनयदेवारीन्द्रस्तपागच्छे स वर्तते ॥२०॥ भ्रयः गरयः सन्नो मतलेऽभ्युदिता दिवि । यमतापरविमस्ता न मेश्यन्ते ग्रहा इव ॥२१॥ पार्षदीपने रिमापरतत्र नापरं । यत्र मयस्सदोदेति तत्र स्पुस्तारकाः कथम् ॥२२॥ (तप किं पन्दतारकाः' इति वा पाठः ।) लं गरिगिरो यर न निट् तपान्यमूरयः । सदीपोतः सदोद्योधः पदार्थानां नयो नः ॥२३॥ मग शरिर्वदा यत्र भएपनि सपम् । प्रत्यक्षोऽयं महादेव इति माहुस्तदा जनाः ॥२४॥ पाल्पानिरूपवत्कान शास्त्रानि हरिशेखरः। व्याख्यान्तकि परम्पाख्यां व्याख्यातारोऽन्यसरयः ॥२५॥ भानास्तिन्मुसमोक्तान पे भन्निारा नराः। पुन्तिरूपमेचं ते सुचनकि परे पुधाः ॥२६ १६-दर्य पूरणे भादित परस्मैपरी। २४-परिहा पत्र प्रातः सधृष प्रधान पुण्य पानादिचतुर्षिधं प्ररूपपति कथयति सदा जना: भयं प्रत्यक्ष महादेव इति प्राहुः करयन्ति महादेवो हि सदुपं प्रधानवृषभं प्रकृष्ट. रूपं करोतीत्यर्थः । वरकरोति वाषष्टे इति पुरादित्यान् मुतागि ; अथवा सद्वर्ष विद्यमान- अपमं प्ररूपयति प्रकृष्टरूपं पश्यति । भन दर्शनार्थे गिच् । २५-रिशेखरः मीविजयदेवरिः सूरिशियास: शालार्यान् पाकरणसा- दियारदस्त प्रमुखानेकशाखापान उरकर्षान् व्याख्यातिहा प्रशस्त व्याप्तीत्यर्थः । व्यास्यावारोऽन्यसूरयः परध्यामां शाषाणां प्रधान पारूपानं उपास्यान्तकि पुसि व्याकुर्वन्तीत्यर्थः । २६-यै नरास्तन्मुसोकाम् भीविजयदेवरिभुरामलापतान शास्त्रार्थान् शृजनियरी अतिशयेन शवधि, केनरा एवं शान्तिरूपं प्रासं कथयन्ति । एमिति साइ-परेऽन्ये पुशः शास्त्रार्थान मुवन्तरि इत्सि कथयन्तीसर्थः ।

·प्रीयामोमानित [rmire अनितरां गरीन रियायनोगगादिभिः । गजनमानागापागा गुणरित्यादिमी रम्पगुमानसिकः । पिदरगगेर माpिen सत्यवादी सदाादी नोन्मादी नगदी । न ममादी मादी नगदर्शिका भनिवादी जनानादीद गगीवादीनि गया । म्यादावादमानन्दी वादीनि ग महाग यशोमयोऽनिशी पाग्यानगजनगणना। गंगामायोऽगि गरे निपिग पलिपि ? अप गरिनंगपाता पाना दुर्गनिपाततः । ममाता महागानां दाता गाान मनीपिताम् ॥३२ शरिः गरिरयं यत्र तत्र न पद पटुरेटकम । गर तिरारिता म्याति कटिटार 31 विरटत्यारटत्येर पडकूट कहलटम् । बा मग मिनट कटिनामिन ॥३४॥ निराकार निस्साराननगारांधिराय यः। उग्रागारक्रियाकारः मोऽभूदानारनगरः ॥३॥ मामयाद का खगोऽनन्तं मंगमुन्नारगंग कः । कम्नरंगारक मिथुगर का नाति नै गुगान् ।। सहस्रदितयेनापि निहानां नागनायकः । फुटान स्पटान सहमं र घरन गिरमि मना। यदीयानि प्रशस्यानि विशदानि यशसि हि । शेषो या न मानोति को वराकोऽहमुन्मुकः- २७-मो श्रीविजयदेवमूर। सं विचतिमा गुमानिमिः तीन अर्थात् पूर्णमद्वारकान् भविशेषेतयं अविशयेन अतिशयं प्रापयमि ! भद एक लदप्रतो महानोऽपये मूरयो राजन्द- कि कुत्सिव शोमन्व इत्यर्थः । व्याख्याविरूप मुन्तिरूपमित्युमपा प्रशंसायां रूपम् इति निको. नुवृत्तस्विवादपि रूपपप्रत्ययः । शृण्वन्वितरां अतिगतराामित्युमया किमविकययेऽवितरपतन पोप इति सूत्रेण पसंज्ञकस्प तरप् प्रत्ययस्य आमुः । व्याख्यानाक अवन्तिकि राजन्ता इति त्रिपु मुबन्तस्य विकोऽनुवृत्तः कुरिखतेऽऽकच प्रत्ययः । ३०- सद्गुरुः श्रीविजयदेवरिः स्याद्वाददाई वावदीति आवशयेन वदति । स कः ? यद्यशः प्रतिवादी जन इवि मवादीन् अकथयन् । कयं० प्रतिवादीजनः यशोवादी। इतीति कि? किं भूत: सद्गुरुः सत्यवादी । पुनः कथं० सदागदी पट् दर्शनानां मध्ये मुख्यवादि- त्वात् । शेष स्पष्टं । पुनः कथं ! प्रतिवादिभिरिह सहयोग विनापि तृतीया, वृद्धो यूनेति निर्देशात् । ततोऽयमय:-प्रतिवादिभिः सह नैयायिकादिपञ्चदर्शनसम्बन्धिभिः सार्ध वादेन प्रमादी न प्रमादवान् न मृपावादी न फूटभाषकः । ३१-यशः माहात्म्यं सत्त्वं श्री ज्ञान प्रताप: कोविश्चति हेमोगादिः, श्रीकामप्रयत्नमा- हात्म्यवीर्ययशसां भगशब्दः । यशोमगोऽस्य विद्यते यशोमग्यः, वेश इति वलमुच्यते वेशो वर्ड भगो विद्यतेऽस्य वेशीमग्यः । मन्न प्रमयत्र वेशो यश आदर्भगादलू इति मत्वर्थे यल् प्रत्ययः लकारः स्वरायः। " ·सर्ग: विज्ञपदेवहि-माहात्म्यम् ईक्षमाणः सहसा सहसातिभिरवहम् । नेन तृप्यति यदवत्र कर्य तहि जगजनः १३९॥ अवतारस्त्वदीयोऽर्थ संसारापारपारदः । अवतार श्व श्रेयान श्रेयस्कारी च सद्गुरो ॥४०॥ अन्येषां सद्गुणान सम्यक् पश्यतां त्वगुणाननु । वियासस्थानकं सरे कवीनां वचसामसि। परीफरणं सत्यं धोतवे लपि सम्मति । सर्वीय इव सौंपसर्वसर्वगुणाग्रणीः ॥४२॥ चिकीर्षसि रणं गरे यपमा मतिवादिभिः । भजन्ते विकृतं तर्हि तमहो प्रतिवादिनः ।।४।। पपूर्व मतियुध दार तपूर्व भवशरिपः । मपूर्व तरसा सिद्ध शपूर्व ते मुखातये ॥४॥ स्वं रण हरपे मरे पदा क्षणमयः क्षणे । युवा सं च तदा तं च दधते विविधं बुधाः ॥४५॥ फपूर्व सर्वदापत धपूर्व संपमश्रियः। भपूर्व तपसः शश्वत् वपूर्व शिवयोपितः ॥४६॥ युग्गम्। ४१- दुर्वता बीमो अन्येषां भट्टारकादरीनो सगुणान् अनु स्वद्रुणान् भनुरवद्गुणेभ्यो हानाम् पश्यता, अन्यसरीणां समीचीनान पर्यशौर्योार्यगाम्भीर्यादीन गुणान् त्वगुणेभ्यो हानान् पश्यन्त: कश्यो न स्तुपन्तीति कविवपनानां वं विभामस्थान पतसे इत्यर्थः । तद्गुणान् भनु इत्या होने इति सूत्रेण होने में अनुः कर्मप्रवचनीयः । कर्मध्यपनीयत्वात् होनार्यस्य मनोरव्य- पस्य पोगे स्वगुणान् इति द्वितीया, अनुना सह समासाभावात् पृथक् परं च । ४२-धरीकरणं मनोधरस्य पुरुषस्य ईश्वरस्य करणं सत्यं स्वयि संप्रति पोदते । स्मिरिव साय व वीर्यपुर इव इत्यर्थः । सर्षीय इत्यपि मिने इत्यभिपानकोपात् । सय इस सर्वेषु सर्वैगुणैरमणीयस्वत्सम्बोधनं सर्वायसवैगुणामणी ४४-६ सरे यदि प्रतिवादिभिरमा सह विकृतं विकारापार प्रतिवादिमविपादित वीपो. सरदानात रणं संग्राम बादलणं विकसि कर्तुमिच्छसि । सहि अहो इति माधय प्रतिवादिनः र अधिकृत विकाररहित भजन्ते सेवन्ते । भूतं रंक पपूर्व परण पारिकि करमा ? मा प्रतिमुस्थ । पुनः कथंभूतं र तपूर्व सरणमित्यर्थः । केन ! उपसा । किमर्थ : सिन् । पुनः कयंभूतं ! शपूर्व शरणमित्यर्थः । कस्य १ ते तव । किम १ गुलातपे सुखधपे। ४६-पास्या:-हे सूरे स्वं या क्षणे व्याख्यानादि सम्बन्धिनि काविशेषे रणे व फुरुपे सदा पुपाः पहिताः प्रतिवादिनः रणं भुत्वा, यः पुनः, रगं विविध प्रकार धान्ति ! यंभूतः क्षमय: उरसदपाना अपुरोरमको वा । कथंभूत रण? पूरण- न्द्रियमित्यर्थः । जागावेकानन, न्द्रियाणि मया ए हिन्द्रियमित्यर्थः । पुन ! करणं सर्व साई भायत व निहत्तरीकरणात् मौन दुरन्तोरसर्थः । पुनः .. ! पपूर्व धरणं संप्रई । का: संघमायः । पुनः १८० रणं । भई भरणे पो ! तपसः । वरसा । पुनः क रण! पूर्व परणे | या शिसोषितः ।

·[i श्रीगम्योगयागजिन मुबाम्पनी विधाग्यन्न इव प्रसन्महामनाः । पीगने गोगादगा पदनामगर । पयमम्यान यायत जना निनानिताः । बगः नि नियाम मानम पिन १८ सर्वदा ये मृगस्पनि मान्न कदापि न । फदिम्यान युगान माम्राम्यान चायनी।। स्नुवति लान पर्वत श्रयन्ने च शुमाश्रयम् । वदीयं गरगाम्मानं महाकगिरोमणे॥२०॥ युभव गुरयोऽन्ये महीयांमो गरीयांमी याम्विनः । म्यग्य मनगए यया पुर्व नु विति । विभर्ति चक्रिवनित्वं तेषु यो निनगामने । दिव्यं च दानीदनामिनि न लौति को न विद्॥ वर्यश्वर्यमशीण्डीर्यीयंदादिमिर्गुणः । मर्वेभ्योऽप्यधिः किन्नु घात पुनम्नयि १२.३१ -त्रिमिविपन। ४७-व्याख्या:-महाजनाः गवन् यद्वचःमुघा श्रीविजयदेवरिवचनामृतं पीयन्ते पिव. न्ति । पील् च पाने चतुर्थस्वरान्तो दिवादिरात्मनेपदी । कथा गोपयःप्रेय:प्रद्धा-नीरोग. निर्मलसर्वदोपापहारिप्रेयस्कारिगव्यदुग्यममानधर्मप्रद्धया कि कुवेतः । मुवान्तः मात्मनोऽमृदं वाल्छन्तः । कयंमूता उत्प्रेक्ष्यन्ते-विधास्यन्त इव आत्मन ऋद्धिं वान्चन्त इव । यया ऋद्धिलालमा: आत्मन ऋद्धिमिच्छन्ति तया महाजनाः आत्मनः मुयामिच्छन्तीत्यर्यः । विघर्द्धिमूल्ययोरिति हैमानेकार्यः । मुधास्यन्तः विघास्यन्त इत्युभयत्र सर्वप्रातिपदिकानां क्यपि । लालसायां मुक् अमुक वागम इत्यपरे-इत्युक्त्वालालमायां क्या मुगागमे च शतप्रत्ययः । ४८-एने जना यस्य श्रीविजयदेवमूरः शुचि पवित्रं वचः कर्मठापन्नं पयसस्यन्ति आत्मदुग्धमिच्छन्ति । अस्माकं श्रीविजयदेवरिप्ररूपिवं वचन दुग्धमित्यर्थः। शेष सष्टं। पयस- स्यन्त्यत्र सर्वत्रातिपदिकानां क्यचि, लारमायां अमुगागमः । ५०-हे भट्टारकशिरोमणे हे श्रीविजयदेवमूर तां त एत्र एवं पूर्वोक्तप्रकारेण स्तुवन्ति । घः पुनः त एव वदीयं चरणांभोज श्रयन्ते नेवन्ते, ये सर्वदा मुम्बस्यन्ति आत्मनः मुखनि- च्छन्ति । कदापि न दुःसस्यन्ति धात्मनो दुःसं न वाञ्छन्ति । चः पुन: ये वुधाः ऋद्धिस्यन्नि आत्मनः ऋद्धि वाञ्छन्तिः । चः पुन: येऽवनी पृधियां साम्राज्यस्यन्ति आत्मनः साम्रा वाञ्छन्ति । मुखस्यन्ति दुःखस्यन्ति ऋद्धिस्यन्ति साम्राज्यस्यन्ति इत्येठेषु चतुर्वपि मप्राति- प्रदिकानां क्यचि, लाटमायां मुगागमः । ५३-विट् पुरुषः अथवा विद्, विद् ज्ञाने वेनौति विद् पण्डित इत्यर्थः । मुशौडीर्य- मिति अद्भुतसाहसिकत्वं । अत्र शाण्टीयंशब्दः टारव्यचतुर्दशस्वरादिः । एकत्रत्येकस्मिन् खयि धात्रा वेघसा घृतैरिति ।

·सर्गः . मियदेवरि-मादायम अप श्रीविनयादो देवशरिरिव श्रिया । लोफरनेरानन्दान स्तुपमान इति स्टम् ॥२४॥ विनहार यहून ऐमान प्रायमानः पदे पदं । यमुदय इवामा सौभाग्यान्नोऽभ्यगाइ ॥२२॥ भयमं सदिशश्रीमण्टनेऽन्निमण्डले ? तर मण्डपदुर्गादिदगे दुर्गपरोपमः ॥२६॥ सौराष्ट्रराष्ट्रगन्धिश्रीमत्संगानग्रहान् । श्रीदीपन्दिरादी र श्रीनकानगरंऽपि च ॥२७:। विचिपगरमामु श्रीपगनपुरादिषु । फुधामिर्मापीरमीमहिमामी: ४२८ इलादुर्गे जन्मभूमी सायल्यां पानराग्ला । सन्माहात्म्यतः श्रेष्ठां जष्टम्बिनिनुमोम . ५४-प्रति भधिकारान्तरे। प्रियापनि विजयानियादा पुरानो योग्य सेन भाविजयदेवनारीत्यर्थ: भिया प्रत्यासि वाग्मानाबादेवीrain राजमान इति गाहार्य । मग ने सोनूयमानः । पमित्युमार। ५५-एविधा मन कि.पृतवानिया एकूम पनारा गुErrent रिक्रियमाण: १ पदे पद माध्यमान इति बहादरम्परविशंपण न मे MR crer. मौभाग्यत: वि. भूननोऽपर वसुदेयोऽयं भभ्यागार प्राताम् । यतोऽ भारतको मtri om इत्यमा सौभाग्या नूतनयमधि । यसो गुदेश्य गुरduriRI RANI ५६-भय या देशात विजार तमामाम्यार-दुगेप RATTIMR) गुरगति तारपर्यम् । तया भनिने मारपदो। Ir: guretro हेमनामकोशा गुगमम् । ५७-ौराएगधी गुगलीयो । माग IMMER PR ME मणान दियो, भातिदुर्ग-निगा Tigirit पन्दिरे पांयमताप IIMURATNrit tru मावि कक्षायभूतपूर्ण SATTAणा पता I am nirnatirri. तिमीमारिगुराधम । ५८-विचित्र विविधमानपुरको Frame rincigti.., भीhatanig Amaleniurt reguineerrfarestart they सली नामनगरदिपु पाfit aner amiti Irwise... FARRIER IN RIYषांय 4 17 #Freet सालिये। ५९-RERRIBiter Rink Recent युरोपमा ·[पोनकि पोषलमोपाध्यायविरचित आरासमुंदादौ च सीरोहीनगरादिषु । स्वर्णपीलीयदेशे च श्रीजागलपुरादिषु ॥१०॥ मस्स्यत्त्यां मेटनादौ कोठे घंघाणिकापुरं । औसवालोत्पचिभूमावोकेशनगरादिक ॥२१॥ सपादलादेशे च श्रीमनागपुराडित । इत्यादिद्रदेशेषु व्यहार्षीद पपद्गुरुः ॥२॥ -सप्तभिः कुमार। प्लो मरम्पलीमध्ये सदा स्वास्थ्यनिबन्धनम् । श्रीमत्परेवस्थानमेराकये स्वार्णयोः ॥६११ थीमंदपाटदेगेमधीकर्णनृपमनुना। बीजगत्सिहसंशेन श्रीराणाकेन चिन्तितम् ॥३४॥ पुग्यप। मो मरम्पले देने यन्मदिमा महीयसा । अष्टान्दावधि या दोपा दुर्भिक्षादयः ॥१५॥ पानि यदि नस्यास्यं मरेः मुकुनशेषः । मरौ दुप्फालयन्मेदपाटे पापं प्रयाति नः ॥५॥ प्याति नेन पानीगांपत्यायन्नादरा द्रुतम् । प्रेपिता पहलो लेगाः परराकारगाय गा. दहा रं नागपुर श्रीगुरुनिहरमभूत् । लेसहारकहन सेसास्तत्रागना द्रुतम् ॥३८॥ ६.-भागमो गतिष्ठिनागका विमाना, नकाराण भावरि गहनामा giryमोहानगरिमारिशमा सम्भवारि-गन्तपुरानेऊनीपाद To Nirriगिरिमापी यो देशातत्र रामसेय-भिन्नमाणात पात्रा हुन । नर्मागी। .१-पार मेला तदेशे न पाणीमामे रामनिवारिता ईमा, श्रीमानो गनिमाने रकेशनगरे भारिशम्यान लिगिरीमानामानीको mika ६.नामा भीमनगरे गुणगा नपान पापो ये 1 ringtu TAITH THITI पापा माण TI: श्रीरलगदान विसरमरोग । मात्र या पान प्रतिया Part 4 बानपान न नागरी Firnet.rua निमा-मानि । tar feri Pा पापा HitffeTamast | 1 mimari नामा -tatsix.gal me THो wirst" trail:11 1ो mean ... Primarwai माम!jit TREAM , if ani murga fhi sin - ·चिसयदेषयरि-माहात्म्यम् रिक्ष सपरिवारोऽपि हस्तलेखवाचनात् । फस्प न स्यान्मदोऽमन्दो हीन्दच्छत्रपतेईये ॥६९॥ श्रीराणाकारणं तस्य गुरोः श्रुत्ला तदा मुदा । सर्वसंघश्रमयके वक्रेतरतराशयः ॥२०॥ सदानी मेदिनीनवासी सहोऽनयो धनः । श्रीमभागोरनगरे गुरुं नन्तमुपागमत् ॥७२॥ सौवर्ण रौप्यक पुष्प शक्तिभत्तयनुसारतः। पूज्यः पट्टधरणामा श्रावकैः पूजितस्ततः ।।७२ नेटतीयस्प संवस्याग्रहतवलिनस्ततः । श्रीनागोरीयसंघेन संयुतः संयताधिपः ॥७॥ पादलक्षदेशीयजन्तुनातं भयोधयन् । क्रमेण फलवीश श्रीपार्थप्रभुमानमत् ॥७४॥ कः श्रीपानीफैशमेकमेव तदाऽनमत् । जगमं तीर्थमायान्तं तं जना बहवोऽनमन् ॥७॥ लात्सागरा विशा गुरुभिर्वाचकाः कृताः । यतो महीयसि पदे ते महाफलदाः खलुः ॥७६।। नान्तरे गर्नरत्रासत्कः संघो महद्धिकः । समागाच्छरापात इवाभूदुग्धमध्यगः ॥७७॥ संपेन सर्वेण शर्वेणेवोरुभूतिना । पूनितास्तत्र तीयेंशाः श्रीपूज्याचार्यसंयुताः ।।७८॥ नागपुरीसंघे गुरु नत्वा गृहं गते । गुरवो गुरुसंघान्याः मापुः श्रीमेडतापुरीम् ॥७९॥ महाख्यमन्त्रीशस्तत्रागाद् गुरुसंमुखः । कुर्वन्महोत्सवातमौमत्याचित्तवित्तयोः ॥४०॥ ६९-पूर्वार्ध मुबोध होन्दूछत्रपतेः श्रीराणाजीकस्य हवे आकारणे सति कस्यान्यस्य य मदोऽदवारः, गुरोस्तु स सर्वथा नास्तीति गुरुपक्षे मदो हपः । यदनेकार्थः-मदोऽहारे -ति । होंऽपि गुरोजिनशासनोमति विनीति हेतोः । ५०-चक्रात् इतरो वक्रेतरः सरल इति यावत् । भतिशयेन यमेवरो वक्रेतरतरः भाशयो. यो यस्य सोऽतिसरलमना इति अत्र प्रकप्टेऽ तरतमाविति तरप्रत्ययोऽविशयार्थवाचक इति। ७२-पूज्यः भाभट्टारकः । पट्टघरेण मीविजयसिंहमूरिणा अमेवि साध | सा सत्रासन सहे वि हिमनामकोशे । वेनात्रामायोगे हतीयाऽन्यस्पष्टम् । ७५-संयतानां साधूनामधिपो गुरुरित्यर्थः । ७५-द्वितीयपदे-णम् महीभाव इत्यस्य धावो: अनयतन्या विभक्तेः परस्मैपदेकत्वम् पतुर्पः न घातो बहुत्वं । जनाना बहुत्वं तु नागोरमेडतापनेवस्थानीयमहाजनसमागमादिति । -७६-पश्चिमार्च-यदेतोस्ते गुरवः सूरयः वृहस्पतयश्च महीयसि परे स्थाने फलवा महा- - पक्षे महीयसि तपस्याने समागवासन्तो महाफला भवन्स्येवेति ज्योतिक्दिा मनम्। -८-अत्र द्वितीयपदे-शर्येण ईश्वरेणेव । १० ही भूतिः सम्पद यस्पेति सेन; परे वस्य सेनेवि । शेपं मुपोध । ९-सुगर्म । परं गुरवः परयः। गुरणा महता सकेन गुरबास मध्यासन सम्स इति।

·[पशेमकि भोषलमोपाध्यायधिवत आरामन दादी व सीरोहीनगरादिषु । स्वर्गीलीयदेशे च श्रीनावालपुरादिषु ॥३॥ मरुस्थल्या नादी फोहे वाणिकापुरं । ओसालोत्पत्तिभूमावोकेशनगरादिक ॥६॥ मादटाने च श्रीमन्नागपुरानि इत्यादिनदेशेषु व्यहापदि पद्गुरुः ॥२॥ भाभिः पुरा! तो मत्स्पटीमध्ये सदा सास्थ्यनिरन्धनम् । श्रीमत्रेवस्यानमेवाकार्य स्वागंयो ।' श्रीमहादशमीरपयनुना। श्रीजगत्सिहसंतन श्रीराणान चिन्निास पुनः' मसो मन्यते देने सन्मरिमा महीयमा । अष्टान्दापि यमा दोपा दुर्भिसकाइपः परमान यदि नम्पादन गरेः मुकृतशेतः । मरी दुष्कालान्मंदपाटे पापं मयाति नः । मालिनेन भागांपत्यापनादरान हनम् । पिता मानो लेखाः सरंगारणार मटा नागपुरं श्रीगुरुविरमभूत् । लेखहारकहतेन लेखास्तगागा द्रुतम् ।।६।। ...ो गीवितमूनायकाई विमानां, पहारा भी Primarपि भारिशपापभागितारापन .Trt गरिमापी गोरेशन राममेय-भिन्नमा jrat - मग पाणीमामे । PARMAR मिानाने जग जारिशदा' मामा भानागारगो Ngnifi का । Triroin TRET HTI Til viAPमामा Is जिirin farmila ११ मा मनग्न माग wishy. Attamine -tra ग म भना worriनया नामा ---ममी तु tamila Raisi (r uttatreent Ang. हो : rite art Afort fil.

·विमपदेवपरि-मादास्यम् स्वच्छस्फटिकरत्नादिमतिमानां शुमे दिने । कृत्वा प्रतिष्ठामुत्कृष्टां ततस्मरिवरोऽचलत् ॥१९॥ गला कल्पाणजीराज्यास्पदे द्रार देलवाडके । मन्त्रिमुख्येन मांडारुपमादेन विहितोत्सवम् ॥ श्रीशालिशैलपिम्यानां प्रतिष्ठां मरिराङ् व्ययात् । सस्मिन्महोत्सपे मेघो वर्ष सर्वपेच किम् ।। तत्र गत्वानेफचैत्यानां वन्दनं च विलोकनम् । उपदेशपदानेन जीर्णोद्धारथ निर्ममे ॥१०२ अयोदयपुरीयोऽपि संघस्तत्रत्य सत्वरम् । विधाय विविधा भक्ति विज्ञप्तिं च पुरो गुरोः ॥१० विशिष्टशकुनान्वीक्ष्य श्रीपूज्याचार्यवर्ययोः । पतुर्मासकसम्बन्धि वयः प्राप्य पुरं पपौ ॥१०४॥ गुरु गहदे नत्वा श्रीपार्ष नवखण्डकम् । अदुदं शान्तिनाय च श्रीघाटमुपागमत् ॥१०॥ सपैति विरुदमाप्तिस्थानेऽत्रायाटपत्तने । सर्वोदयपुरीयोऽपि सहोऽगाद्वन्दितुं गुरुम् ॥२०॥ अयापादादिमेयसे सुराचार्यस्य वारके । पवित्रे पुप्यको च सुभेषु शकुनादिषु ॥१०॥ मागच्छनो गुरून ज्ञात्वा श्रीजगत्सिहराणः। संघायादाद सम्पदं स्त्रां समग्रो सिन्धुरादिकाम् ॥ अथ सजीकृतोगतोरणश्रेणियन्धुरम् । राणानीदत्तपूर्वोक्तसामग्रोप्रीणितमनम् ॥१९॥ शारिताशेपननखीगीतोदाममालम् । पुरं प्रविश्य मुगुरुः मतिश्रयमुपाश्रयन् ॥११॥ भय तत्रोत्सादने चतुर्मासं गुरुळचात् । श्रीमदाचार्यधुर्यस्तु श्रीभाइहपुरे पुनः ॥११॥ आपाटे पीरपैत्यस्प जीर्णोद्धारो ध्यपापि पा संपेन श्रीमदापार्यवाकलापीतचेतसा ॥११२॥ १०१-लोकसR कण्ठ्यं । परं सप्तमसोकाढ़ें-वस्मिन्महोत्सवे यया सोऽपि संप. लोको गुणिमात् प्रीवरसम् वितर्ववर्ष । तथैव वस्पर्धया मेघोऽपि मुशलधाराभिरवथा वर्ष यमा सर्वापि पृथ्वी जलमयी मातेति । अनेन तदानी गुरुमाहात्म्यादेव खोरे हर्षदानाविषय मेघागमने पासूपिः। १०२-उन्न तस्मिन् देवकुलपाटके अनेकौत्सानां शनुजयगिरिनारावताराणा गाना पागध्ठेन्द्रभीसोमसुन्दररिवारो जातानां के पापितु मीविजयदेवमूरिवारले वारशारेर तर गायः पण्डिसतिविजयी भीराणाजी भीकल्पानी प्रतिबोधन सहकारापमा. साइपातननिवारण-वाकलारजितानेकनागर-व्यवहारि-चारण-मामे घर-ठकुरोपादानापुमा. नयनायुधमेन जाणीवारविषयोकारिताना पुन: मसीहतमण्डितप्रतिमाणां रेयान निर्ममे। पतितामा पैत्यानां पविलोकन पुनरूपदेशधारण जीर्णोद्वारमारिय स्वाणति नाममासादस्य भीयाणजीनोमारकरण मातिमष्टाविसमाहिर रविपसमिति। १०८-भव सिन्धुरादिगणादिया भारिशप्दारनेरहमामीयमापERE. गरसादारणासादिमहा। शेषमम्बयारि स्पष्टम् ।

·९४-मुगमः परं देलवाडाख्ये स्वराभ्यस्याने अभ्यस्य आगत्य। जने इत्यत्र जाताना Heritorinternet HTT7-7... गरम kritri... ...rat mriti iran" etiritrim to moti का देनी HTE I feer १६ करनाanterprise!" 4 fartemiframerit '' भी firerna In TOTE: 1 it narrint Trainपावर यो IT THENT पाTTETTET TETTEff गाना || पाना HENTITTAIt I mantra in ! मागं TETTETोग न ॥४॥ भप भीमा पानी पानः।। पमनोरं गांगगमा mazi TV ९.३॥ नमपापां गतापमनापासार या मांगा गगनोमाः ४९. नयन्याः भारताः समा गा-गानिमा मारिशमोगा ॥१८ ८-यं तु गुग गूगीय माशि का पापाचाया पथागनं गजनगरादियानं प्रगान गत इति। ८२-मेदाटररेशितः मीरागानांस्य प्राहानं भवा गुरुन् मगरंगे एत रशिनुभाभ जयमालमत्री निसरोदयामामनि। ८६-सोपचा पट्यम् । नत्र नुमोडे जानेवा: हिचिदाजाधिकामिभिः कोश सहिताः । अथवा कटग शाने इत्यस्य पानामानाशात् करिता ज्ञाता न तु नायज्ञता इति । ८७-अत एव अवनश्लोके यनुप्रामनगरसपैः मुलायमाभोंमिता मपि स्तुमौसी- कृते भागृपमाणाह, वा इत्यमाणा अपि गुरवः परित्यप्रे प्राइ । वेन समस्तलोके उदयपुरादी गुर्वागमनं पूज्यागमनं जगी जाति जति ।

·FFER-ETETTER arria मे हिना विधामा नागरितोगत् ॥॥२९॥ पराकानीमा जनारमपिन मायादेन विस्तिोत्रम् ॥ Safari singing मिमोगर मंचो पर पर्ष। किम् ॥ नाम परवाना गिना पनपटानेन नीदारय निम्मे ॥१०२ भोपयोति पाय गावाम मि मिपि भनि सिमि प पुरो गुरोः १० मिनालीरप भीपापापोः। पर्मागरमाधिपः माण पुर पौ ॥१०॥ पागा मारा पीपा मम । म मालिना पश्रीभाराटमुपागमन् ॥१०॥ पनि निमामियाने पारपगने । गोपिरीयोऽपि गहोऽगान्दितु गुरुम् ॥१०॥ भारिप गपाग्य मारक । परि पुष्पकसे प मे] गानादिषु ॥१०॥ भागयोगान हाया धीममिगणापादा मापद यां समा सिन्धुरादिकाम् ।। भए पनीरोगोणगिन्धरम | गणानोदकिगामप्रीमीणितमम् ॥१०९॥ महामारोपमनरतीगीतोरामपालम । पुर मरिष्य गणमः प्रतिधपमुपाभयन् ॥११॥ अप नमोगरा पराग गुगर्यरात् । श्रीमहापापुस्तु श्रीभारपुरे पुनः ॥११॥ भाराटे परिपेयाय जीर्णोदारो प्यपापि पायेन धीमदापावालामीतचेतसा ॥१२॥ १०१-AVAR OR Rमार-तरिमम्महोरमदे पथा सोऽपि संप. लोको गुर्शगवार प्रांतामन शिर्ष । तर हरपया मेपोऽपि गुशलपाराभिरवपा ववर्ष पमा गपि यो जलपदी जातक । अनेन वानी गुहमाहात्म्यारेष लोके हर्षदानाधिक्यं पागमन बाधित १.२- लरिमन रेगसपाट भनेरपयानो शत्रुजयतिरिनारावाराणां पहुना तु पागभीमोम मुरविवार जाताना पारितु भाविजयदेवमूरिवारले बदुपदेशादेव तद्- गायः परिगतिथिजी धीराणानी थीफल्याणजी प्रतियोधन वरसहोकारापणप्रा. मादपातमनिवारण-माटारतितानेमागरनपहारि-पारण-मामेपर-ठकुरोपदेशप्रदान-बहुगुमा. मयनागुपमेन जाणोसारविषयीमारिताना पुनः मत्रीतमण्डितप्रतिमाणां पैत्यवन्दनं निर्ममे । पतितामा धैत्याना पविलोपन पुनापशद्वारण जीर्णोद्वारा कारितवत्र पैकरप कल्याणपसहीवि मोरयाणजीनोमारकर प्रतिवर्षमष्टाधिकशतावधनिवारणं प मामाप्रासादाय प्रतिपसमिति १०८-भत्र मिथुरारिक जादिका भादिशम्पायनेकतुरङ्गमारमीयमहावापपजयन्धन- नगराहारणामाविमदः । शेपमम्मयारिक स्पष्टम् ।

·श्रीवल्लभोपाध्यायविरचित [ एकोनविंशः दर्शनादेव पूज्यानामाचार्याणां गिरापि च । मिथ्यालिनोऽपि विमाधास्तवासन माप्तबोधयः।। चस्मिन् वर्षे ववर्षादोऽष्टपूर्वोऽद्भुतावहः । यं दृष्ट्वा मानवाः माहुचतुर्यारप्किमागतः ॥११॥ श्रीजगत्सिंहराणोऽपि चमत्कारात्ततोऽवदत् । सत्यं मुगालिभो मदः समागादत्र सद्गुरुः ।। ततः प्रभृति सर्वत्र मुकालभवनाद् भुवि । असी मुगालिओ मर्द इति ख्यातिरभूद् गुरोः ।। कदा स वासरो यत्र भावी में गुरुसङ्गमः । इति ध्यायन राजकार्यव्यग्रत्वानृपतिः स्थितः । अय पारणके जाते चतुर्मास्या मुनीश्वरः । मेवाडदेशे व्यहरत्तीर्थयात्रार्थमुद्यतः ॥१२॥ गुरुः श्रीकरहेडादितीर्थयात्रां विधाय च । चित्रकूटमहादुर्गे दूरादप्यवलोक्य च ॥१९९॥ खमणोरपुरं प्राप्य मतिष्ठां चरमपभोः । मोहीग्रामीयसंयेन कारितामकरोततः ॥२०॥ ग्रामे गोगुंदके गत्वा नत्वा श्रीनवपल्लवम् । नाहीनाम्नि सन्निवेशे तथाप्याघाटपत्तने ॥१२॥ एकां झमनश्वके प्रतिष्ठां शिष्टद्गुरुः । एवं देशे मेदपाटे प्रतिष्ठापनकं कृतम् ॥१२॥ अप गूजरदेशेषु माला चिचलिपून गुरुन् । मागप्युत्कण्ठितो दृष्टुं श्रीजगत्सिंहराणफः॥१२४ पीछोलारुपसरोमध्ये महोचानान्तरालगम् । दलबादलके सौपे प्रात्यराणककारिते ॥१२५॥ भावकारके नामिविमानमदहारके । नानामहोम्बरामुरुयोद्भटभट्टयुतोऽभ्यगात् ॥१२६॥ दर्शनादेव स्रीन्दोनलारादिपूर्वकम् । कनामलिपुटस्तस्यौ मुविनीतस्मुशिष्ययन् ।।१२७॥ ११३-सोचतु कण्ट्यं । अन्तिमे श्लोके तत्रेत्युदयपुरे विप्रभट्टराजपुत्रादयोऽने मिप्याविनोऽपि प्रारोपयोऽजीवनमुखपमा मामन जाता पहुना १ कपिलहायक मामपरिपाटिनो जाता ! ११९-त्र पथमे लोके स मुनीचर: श्रीविजयसिंहमूरिसंयुतोऽनेकलोको विमाप्ति मापा दुपारायानेसीयांनां श्रीकरहेकपाश्र्धनायादीनां यात्रा विधानाय च मोहीमामवामि। विविटाररणाय च श्रीरामाजीकेन धनतरं महवारा विनोsी श्रीराणाजीकेन मा सिरने मम महारामा मातीनि पुनरत्र पारावधारणीयरित माविमा प्रतिपय पश. सारसमेगार व्यहादिति। १२६- गोविर काटय । परं प्रालयः प्राचीनो यो राणा भाटीया हाता धीग्दानिराम पुनरायमागरमरोवरकाध सेन कारिन । १२-मारे पुन: नापिना गानां विमानस्य महान एघार मा. एटर मसविरे | नानाजानीया ये फापरा यागियाहयाः विष्यमांशी ममपानिपजीपीमुवात्रमियमाामानानपजीभाभीजीपीमागोमुताः । पुरा में महा प्यारागादिसटिनो मामुसहरिपाटमुनामr. Arnitures *गुमर यानादिमायरानारावास्तिमान भागात इस ३

·१२३
-
विजयदेवसूरि-माहात्म्यम
गुरुरपि फि कनवानित्याह-
गंभीरध्वनिना तस्मै धर्मलाभ गुरुर्ददौ । नमाय भेदपाटानामधीशाय हसन्मुखः ॥१२॥
सतो गुरोरेर मुखेन्परसनेप्रो नरेश्वरः । अय मे सफलं जन्म जातमित्यूविषान्मुदा ॥१२९॥
गुरुणा दीयमानापां देशनापामयान्तरे । माने पृथ्वीपतिः स्वामिन् विज्ञप्ति मेऽवधारय।।१३०
आयुर्घनतरं फेन फर्मणा माप्यते प्रभो । सम्यग विज्ञाप शाखेभ्यस्तस्योपायं समादिश ॥१३१
अयोवाच गुरू राजन् सारधानमनाः मृणु । पूर्व श्रीभीमभूपालो जातोऽणहिलपत्राने ॥१३२॥
दीर्घायुपोऽन्यदा थुत्या सोऽय मालगभूपतीन धारायां भोजरानस्य पार्थे भैपीरस्वमन्त्रिणम्।।
गत्वा नत्वा प तेऽप्यूनुः पृष्टं भीमेन वोऽस्पदः। कर्य दीर्घायुषो यूर्य वयं त्वल्पायुपः कथम् ।।
येनोपायेन दीर्घायुर्भयारीमस्तमादिशत् । तिष्ठन्तु भो कियत्कालं मुख भोगोऽप्यदोऽवदत् ।।
क्षमेकमपोद्दिश्य भोजः मोने च मन्त्रिणम् । जातेऽस्मिन् सर्वयाऽपत्रे सवोपायो वदिप्यते ।।
पत्राण्यस्य पतन्तु द्रागिति दयौ स मन्त्रिराट् । तचिन्तयैव रक्षोऽभूत् निप्पत्रः पूर्वतो द्रुतम् ॥
अयोपाये च तत्पृष्टे स्पष्टं भोजोऽपवर पुनः । सर्वथा फलिते क्षेऽस्मिन्नुपापोऽथ वक्ष्यते ।।
सत्फलः फलदः शीघ्र स्तादेवं चिन्तितोऽमुना। पुरा नैवाभवद्याक्ताहक्स फलितः क्षणात् ।।
हसभयो भोजनृपः माह तं भीमधीसखम् । सब ध्यानाच्या क्षो जातोऽपत्रय पत्रपुर ।
सपा मनानां दुर्पानादल्पायुः स्यादिलापतिः । मनानां च शुभध्यानादनत्पापुः पुनर्भपेत् ।।
दीर्घस्य नीवितस्येति शुत्वोपायमिर्म स्फुटम् । ययादृष्टं जगौ गत्वा पनने भीमभूपतेः ॥१४॥
तता मभृति भीमोऽपि मनानां परिपालनात् । चिरं राज्यं च भुक्ते स्म लोकानां हितचिन्वना ।।
तथा त्वमपि भूपाल लोकपालोऽसि पयमः। चिरापुर्भव लोकानामन्योऽन्परितचिन्तनात् ॥
श्रीनगसिंहनीराणः श्रुत्येति गुरुदेशनाम् । साधु साधु यदन्नुपः स्त्र शिरो धूनयन्महः ।।
गुरो स्वदर्शनादेव न्न भावी भयो मम । गुरुरुचे पुना राजन् यतो धर्मस्ततो जयः ॥१४॥
अर्थ राणकामार-
स धर्मः कीदृशः सामिन यतो नित्यं जयो भपेत् । गुरुनगो शृणूर्वीश स तु जीवदयामयः ।।
अथ श्रीराणा: स्माह रनितो गुरुवाश्यतः । ययुष्माफमभीष्टं तद्घन सर्व करोम्यहम् ॥१४०n
ततो गुरजगों राजन् मालपातान्निधय । पीछोलारुपे सटाके प तथा तूदपसागरे ॥१९॥
जन्मनो मासि भाद्राख्ये जीवहिसां निगरय । जन्ममार्स यता शाहि-दिल्लीनापोऽपासप ।।
राज्याभिषेकवारेऽपि गुरौ हिंसां निवारय । मचिन्दनामके दुर्ग नोर्णोदारं पकारप ॥१५॥
गुरुक्तांधतुरो जल्पानेनान् स मत्पपयत । तदेवारोपयर पार्ट जालोपनिन ॥१५॥
सायेति नियमान्नत्या गुरु द्राग् मेदपारराट् । यो संसोधमारमीपपरिवाररिराजितः॥१५॥
mग्रभां मति प्रस्थानमत्सुकः । संपेन रक्ष्यमाणोऽपि समोनाग्राममागमन ॥१५॥

·१२४ श्रीयल्लभोपाध्यायविरचितं [एकोनर्षितः प्रणम्य पार्थविश्वेशं तत्र तस्य प्रभोः पुरः । गुणविजयविज्ञानामुपाध्यायपदं ददौ ॥१५५।। ततश्च योगिनीपुर्ण तीर्थयात्रां व्यधाद् गुरुः । कोटडीग्रामचैत्यानि पञ्च पूज्यान्यकारयन् ॥ ततः श्रीऋपभं नायं नत्वा वागडसन्यिगम् । गुरुः क्रमादिलादुर्ग प्राप्तवान् जन्मभूमिकाम् ॥ गुरुराकारयां चक्रे पुत्रप्रेपणपूर्वकम् । रत्ननाम्ना महेभ्येनाहम्मदावादवासिना ॥१५॥ श्रीशत्रुग्नययात्राय संघः संमेलितो महान् । रत्नेन बनयत्नेन गुरुधाग्रेसरीकृतः ॥१५९।। ततस्तत्र महातीर्थ यात्रां कला महोत्सवः । गुरुभ्यां सह संघोऽसौ क्षेमेणागानिज पुरम् ।। तत्र कृत्वा चतुर्मास सोल्लासं तस्य पारणे । स्तंभतीर्थे महातीर्थे ननाम गुरुपादुकाम् ॥१६॥ इदानी तपागच्छीयश्रादादिमुखाद्यया मया श्रुतं तथा देवसान्निध्यं श्रीविजयदेवररर्वग्यते- अयास्य देवसानिध्यमहं वक्ष्ये यया श्रुतम् । स्तंभतीर्थऽभवद्देवचन्द्रो नाम्ना महान् गृहो॥ स तु श्रीविजयदेवमूर्ति शुद्धपरम्परम् । जानस्तदुक्तमेवायं कुरुते धर्ममाईतम् ॥१६३।। तस्य भार्ये उमे जाते मुशीले अपि सन्ततम् । ते तूपाधिमतं नैव त्यजतो वारित अपि ॥१६४ कालान्तरण ते देवीभूतेनाप्यय तेन हि । परंपरागतं धर्म कुर्वातामिति भापिते ॥१६५|| इति मोरनेऽपि ते नैव त्यनतस्तन्मतं यदा । तदा तस्यैव श्राद्धस्य मेत्यवासरकर्मणि ॥१६६॥ उपापिमतरक्नेषु निविप्टेपु जनेप्षय । पष्टिस्तया चक्रे नेशुस्सऽपि ते यथा ॥ युग्मम् । मदोष माटीनं मोचनुस्ने सियौ च तम् । लं कोऽसि कस्माथागत्य नित्यं भापपसीह नौ ।। १५५-एते मुगमाः । परं गुणविजयाख्या ये विशाः पण्डिताः पूर्व सादहीग्रामे दुपार क्रियमाणे श्रीकणराणहमिलनेन तपाः सत्या लुटायासत्या इतिस्फुरन्मान काराग पूर्व मीगुस्मभागनिनशासनस्थापकारने श्रीसमीनाख्यपावनायप्रतिमायाः पुरी गुरुमांचा पर रोषानिति। १६०-पले मुगमाः । पर सत्र महातीय शव यात्रा करवेति भीरपमरेपारीमति पुरम्यां पाण्याचार्याम्यां महम रत्नश्रावकसः कुशलेन निजं पुरं राजनगर भागारप्राप्त इति । १६१-मुशोधोऽयं | गुग! श्रीविजयमेनगेनिणयानमनितो पाननानि नामिनिर १६४-मुगमन । नारं नम देवचन्द्रम्य पाद्धम्म पि माय बर १६७३ : महिना इश्यमा म्यारिजाचार्य पचौलाध्यायः निवाराधिनामई म पनि वारले पनि सजन इति। १९६-fi विमार-मासानोति मुग । पर i wiferati गरि, विमा नुनामिति । - ·स] १२५ , विजयदेषसूरि-माहात्म्यम सोऽन्यूने युपयोर्भनाई ऐवो देवचन्द्रकः । भवत्योः प्रतिगोपाय हपष्टिर्मया कृता ॥१६९॥ भई श्रीविजयदेवगरिसानिध्यमवहम् । कुर्वाणोऽस्मि सुरैः सप्तदशभियापरः सह ॥१७०॥ इत्युक्ने सेन ने जाने सयः सदनिथिने । मुत्तमोपाधिमतं को हि सत्याज्ये तैलमीहते ॥१७१ हत्यक ऐवसानिध्य. दिनीयं कृणुनाधुना । भीमण्डपाचलं दुगै चलति मति सद्गुरौ ॥१७२।। मागे सेहरपोग्रामस्वामिपुनः फमाभिषः । परमार स भूत्तात इत्यभूत्परमारकः ॥१७॥ मारयन् स पहूँदोकान् पित्रा निगडितस्ततः । तस्मिनवसरे तत्र परिसिंहस्समागतः ॥१७॥ महालमाग मत्वा वासक्षेपोऽस्य कारितः । सनीभूतत्क्षणात्साऽपि जातं तचित्रकृत्सताम् ।। द्वितीयं देवमानिध्यं. पोच्यतेऽय तृतीपम् । श्रीराजनगरस्थापी कोऽप्यस्ति पणिजः सुतः ।। सप्तवाणि यावत् स ग्रहिलोऽभूभाग्यतः । तत्रागाचाष्टमे वर्षे तमाग्यात्सद्गुरूत्तमः ॥१७७॥ पित्रादिभिस्तदाऽकारिफरन्यासोऽस्य मस्तके । तत्कालं सोऽपि सज्जोऽभूत्सवों लोफश्चमत्कृतः। चतुर्थ देवसानिध्यमयों मृणुत सजनाः । मेडतादृश्यास्तव्यः श्रादः खीमसरान्वयी ॥१७९॥ नवमासारपिस्थानाभिगो दुष्कर्मयोगतः । गृहीतः क्षेत्रपालेन भृशं दुःखाकुलोऽभवत् ।।१८०॥ तत्रागादन्यदा भाग्यादिनयदेवगरिराट् । वासक्षेपेण तस्याशु क्षेत्रपाल मणष्टवान् ॥१८॥ नीरोगता तदीयेऽो भाले र चमत्कृतिः । वार्ता च सकले संये जाताहो महिमा गुरोः ॥१८२ भयातः मोच्यो देवसानिध्य पधर्म मभोः। अस्ति गर्मरदेशान्तः पेटलादाभिषे पुरम् ॥१८॥ तत्रासीदधिपः शरः सभाबादेव दुष्टइन् । घ्युमाहिती विशेषण देपिभिर्वेपधारिभिः ॥१८४॥ पणिग्भिः सत्यनीय द्रव्यलोभेन लोभितः । रुरोध निर्विरोध सं तदा तागतं गुरुम् ॥१८५॥ गोपुरानवेदिकायां विमुख्य सपरिरहदम् । रसाय मानुपान्मुश स्वयं स्वावासमाविशत् ।। अथ सायं गुरुस्तत्र चिन्तयामास चेतसि । इह नः शयन युक्तं नक्तं नयेत सह ॥१८७) ध्यायेति तत्र वमान्तर्गत्वकस्प तरोतले । मुप्पाप सपरीवारो पार्यमाणो जननः ॥१८॥ अय सत्र यग्नातं सदाह-- मतोलीपागेहाल निरुभरेऽलगत् । तद्ग्यालाभिः करालाभिः मतोली सहसा पात् ।। सया पतन्त्या तयाधः गुप्ता ये रसकादयः । तत्क्षणाचे सर्य प्राप्ता भो दुपर्मणां गतिः॥१९. गुर कुशलिनं प्या मुसमुप्तं तरोस्तले । वर्णयन्ति स्म राजापा भोमानी गर्मान ॥१९॥ १८७-पूर्ण गुपोधे । हेवि भा प्रतोय; सुस्पानदिपया इसमादस्तुरबारभिः सा न रात्री नोऽस्माकं दायर युक्तं नोषितमिति । १८८-गुहने सरकारपि तयागः परिस: बीनमा या मानाs. पितरोह गया पाल्पाविधिपूर्व मुबाप शेवे स्मेति ।

·१२६ श्रीयल्लमोपाध्यायविरचितं [एकोनविंशः चमत्कृतेन तेनाथ यवनेन नतस्ततः । सत्कृतः क्षामितस्यूरिययौ च स्थानमीप्सिनम् ॥१९॥ श्रीगुरोर्दवसान्निध्य स्पष्टं पष्ठमयो दुवे । अष्टी वर्पाण्यविच्छिन्नं मुभिक्षमभवन्मरी ॥१९३।। मरुस्थल्यां हि दुष्कालः शाश्वतः श्रूयते जनः । अष्टवर्पावधि स्पष्टं नैव दृष्टः स केनचिन् ॥१९४ महाजनमुखादेतच्छ्रुतं यन्निनले स्थले । गुरी विहरति ज्येप्ठे मासिऽवर्षद् घनो घनः ॥१९५ अन्यदा स्तंभतीर्थेऽगाद् वत्सरै रिभिर्गुरुः । तदास्य दर्शनादेव योधि मापुस्मुमेधसः ॥१९६ यतः-सागरीयं मतं त्यत्वा मेघाद्याः श्राद्धमुख्यकाः। योधि माता गुरोरेव वासक्षेपमकारयन्।। अयास्य काव्यस्योपसंहारमाचरन्नाह- इत्यादिभिर्धनतररवदातवृन्दैश्वेतश्चमत्कृतिकरैवतुरोकराणाम् । प्राचीनमरितुलनां कलयन् कलौ किं श्रीगौतमः पुनरयं गुरुरेप जीयात् ॥१९८॥ कि चान्यगच्छीयतया मया यत् संमत्रितं शास्त्रविरुद्धमत्र । तत्सत्यमेवाथ बुधैविधेयं काव्योत्तमाच्छ्रीविजयादिवंशात् ।।१९९|| अर्थतत्काव्यकरणे पराशङ्कामाविष्कृत्य निराकुर्वनाह- यदन्यगच्छप्रभवः कविः किं मुक्त्वा स्वमूर्ति तपगच्छमूरेः। फर्य चरित्रं कुरुते पवित्रं शंकेयमार्ने कदापि कार्या ॥२०॥ आत्मार्थसिद्धिः किल कस्य नेष्टा, सा तु स्तुतेरेव महात्मनां स्यात् । आमाणकोऽपि प्रथितोऽस्ति लोके, गंगा हि कस्यापि न पैकीयम् ॥२०१॥ १९५-सुगमोऽयं । नवरं निर्जल इत्यपेयक्षारक्यसद्भावात् मिष्टनीराऽसभावान्, भजले स्थले ओकेशादिस्थले गुरौ श्रीविजयदेवसूरौ विहरति सति अप्रतो प्रामे प्रामे घनोऽतिशायी पनो मेघोऽवर्षत् पृष्टः । येन यत्र प्रावर्गुरुः समागाचत्र सरांसि भृतानि दृष्टानि इति योधपुरस्येन मया महाजनमुखात् श्रुवमिति सत्यमेवेवि । १९७-अर्थः सुगमः। परं सागरीय मतमित्येव | तदुत्पत्तिर्यथा तपागच्छीयेरेवोपाध्याय- भीधर्मसागरैगच्छनायकाशा विनैवात्मीयप्ररूपणात्मकछन्नमेव सर्वशतकं प्रत्यः कृतः । परम• नर्थम्सवं ज्ञात्वा रहस्येव वत्पुस्तकानि पक्षपाणि विघाप्य दे तु स्वर्गताः। कालक्रमेण १६७६ वर्षे प प्रन्यः प्रकटीमूनस्ततोऽस्य केनाप्यशोधितत्वानि मकवाचौररूपत्वात् समस्तगीतार्थसाशिक महारकश्रीविजयसेनहिभिः सोऽप्रमाणीकृतस्ततः सागरशास्त्रीया ये गच्छनायकामा विनर बलात्कारेण प्रमाणीकृतवन्तस्तेऽपि भट्टारकश्रीविजयदेवसारीभः स्वगणाहिः कृतास्तवस्तै: सागरशाखापपधौद्रव्यलिहिद्वारा स्थापिताचार्यकैः १६८७ वर्षे यन्म कपितं तरसागरीयं मा त्यस्ता सा० मेघाद्या पहवः श्रावकाः श्रीविजयदेवसूरेदेशनादेवपोधि प्राप तस्यैव गुरुत दुरपा वासक्षेपमकारयमिति । ।

·सर्गः) विभपदेषपरि-मादरम्पम् तस्मान्मया फेवलमर्थसिद्ध जिहापवित्रीकरणाय पदा । इति स्तुतः श्रीविनयादिदेवः सरिस्सम श्रीविजयादिसिंहः ॥२०२॥ चन्द्रगर्य तपगनाधुर्पो हतो परेणापि परिच्छदेन । जीयापिरं स्तान्मम सौख्यलक्ष्म्यै धीवालभः पाठफ इत्यपाठीत् ।।२०३॥ इतिभी परखरतरगच्छीय भोजिनराजसूरिसन्तानीय पाठक भोलानविमलशिष्य भी- पसभोपाध्यायविरचिते भीमसपागच्छाधिराजपाविशाह भीमकपरप्रद सजगदगुरुविरुदधारक भी रिविजयसूरीश्वरपट्टालबार पाविशाहि मीभकम्मरसभाससम्धदुर्धादि जयवाद भट्टारक भीविज- सेनसूरीश्वर पट्टपूर्वापलसहसकरानुकारिपातिशाहि श्रीजिहांगीरमदासमहातपाविरुधारि भी. विजयदेवसूरवर गुणवर्णनप्रपन्धे भीमद्विजयदेवमाहात्म्यनाग्नि महाकाव्ये भौविजयदेवर सर्व देशाविहारसामि यादिवर्णनो नामैकोनविंशः सर्गः । तरसमाप्तौ प समाप्त भाभीभीषिजयदेवमाहा- रम्यनाम काव्यं परेषांच्यमान पिरं जीयात् । लिसियोऽयं मन्यः पण्डितभीभारतसामगाण-शिष्य मुनिसामगणिना । सं० १७०९ वर्षे पैत्रमासे कृष्णपक्षे एकादशी तियो पुधो लिखितं । भीराजनगरे तपागच्छाधिराज- म० भाविजयदेवसूरीश्वरविजयराये।

·परिशिष्टम्। [तपागणीयेकपट्टायलिग यिजगदेवगृरिविशेषपर्णनम् ] अथामेटना पट्टावली पुरतोऽनुमन्मीयते- सिरिविनयसेणमूरी, पट्टे गुणमट्टिमे अ । सिरिविजयसेणसूरिति व्याख्या-कोनषष्टितमे पट्टे श्रीनिजामति, सगरिय विमग्नः श्रीयिजयप्रशस्तिकाव्यतोऽप्रमेयं ममामतस्त्वयम्-मनन् १६०४ यो नाप जन्म, मं. १६१३ वर्षे पितृमागृभ्यां स६ श्रीवि जगदानमूरिहस्ते दीना, ततः श्रीहारपिनयमूरिभिः मांगारागि पाठयित्वा हीसाख्यप्रामे ध्यानं कृत्वा सं. १६२८ पर्षे फाल्गुनगुनमाम्यां श्रीमहम्मदाबादे सूरिपदं प्रदत्तं । सदनन्तरं सर्वप्रकारेण प्रीतपागकछे शानदर्शनचारित्रादिममृद्धिः शिष्याणां प्राव- काणां घ वृद्धिश्च जाता । यतस्तस्मिन् वर्षे ऋपिमेयतामुख्या लुकास्यमामुख्यान्तवत्याधिपत्यं हित्वा सर्पः कथुलिकामिव सत्कुमतवासनां त्यक्त्वा श्रीतपागच्छगुरूणां शिष्यतां प्राता, सरस्थ. रूपं तु प्रागनिरूपितं । मतः श्रीहरिविजयसूरयः १६३९ वर्षे शाहिश्रीअफव्वरेण आकारिता यया सन्मानिताः, तद्वपतिकरोऽपि पूर्व प्रकाशितः । ततः क्रमेण श्रीहरिविजयसूरयः श्रीविजयसेनमूरि- भिः सार्द्ध श्रीराजधन्यपुरे चतुर्मासीमासनिास्तस्मिन्नवसरे लाहोरनगरस्थन श्रीअकदपरसुरत्राणेन श्रीमदाचार्यगुणगणाकर्णनप्रीतान्तःकरणेन तदाकारणाय स्फुरन्मानं प्रैपि । ततः श्रीगुरूणामाझ शेषामिव शीर्षे निधाय ततश्चन्तः पत्तनप्रभृतिनगराणि घहून् प्रामांश्च पवित्रयन्तोऽनेकसङ्घलोकैः पूजिताः परिवृताश्च श्रीअर्बुदाचलतीर्थयात्रां विधाय श्रीसारोहीनगरे प्राप्तास्तदा वन्नायकेन राज्ञा श्रीसुरत्राणसम्झेन बहाडम्बरपूर्वकं सन्मानिताः । ततः क्रमेण श्रीराणपुर-वरकाणकपार्श्वनाथादि- यात्रां कृत्वा स्वजन्मनगरी नारदपुरी व गत्वा क्रमेण मेदिनीपुर-डीण्डूयाणक-वैराट-महिमनगरादिपु भव्यलोकान् फोकान् सर्या इव श्रीसूरिधुर्या उद्बोधयन्तो लोधिाणाप्रामे समेयुः । तत्र श्रीशाहि. मान्यशेखश्रीअवलफजलभ्रातृजन्मा फयजीनामा श्रीसूरीनन्तुमागतः। तत्रानेकलोकविधीयमानबहुः मानस्वरूपं स्पष्टाष्टावधानादिसाधकशिघ्यश्रेणिस्वरूपं च दृष्ट्वाऽतीवचमत्कृतपेतास्ततस्त्वरित लाहो. रनगरे गत्वा श्रीशाहिपुरतस्तमुदन्तं यथादृष्टमभ्यधात् । तच्छ्रुत्वा शाहिरपि धनाघनानीलकण्ठ इव श्रीगुरून द्रष्टुं सोत्कण्ठोऽभूत । ततः क्रमेण श्रीसूरयोऽपि शाहिप्रदत्तोद्यद्वाद्यवादनानेकानेक- तुरङ्गमविचित्रवैजयन्तीतोरणधोरणीरमणीयमहामहपुरस्सरं लाभपुरं पुरं प्रविश्य तदिन एव श्रीशे. खजीदरबारीरामदासप्रमुखप्रधानपुरुषद्वारा काश्मीरीमहलगानि धाग्नि श्रीशाहमिलिताः । शाहिरपि गुरून वीक्ष्य परमप्रमोदमेदुरः सन् श्रीहरिविजयसूरीणामुदन्तं वर्मनि कुशलोदन्तं घ पृष्टवान् ।'

·पिमयदेवएरि-माहारम्पम् श्रीगुराभरपि भीहोरहरनिर्भवणे पर्माशीर्यादी पचोऽस्तीत्यायुतं । शं शुष्टः समष्टावधानानि दुकामोऽस्मीति गुरूनापट | तो गुतिया गुरुशिष्यभीनन्दिविजयामिवियुधसाधिताटायधा- मानि दृष्टा धयनागोचरं चमत्कार प्राता) असमः सम् महाऽऽपरपूर्वक खरयानं मापयामिति स्व. अनानादिश्य एवं धागागमत् । अष्टयोपविष्टमितिगन्यमाने राजमान्यान्यस्त प्रत्यास्तिकजनै. বলিনি যাদু মনামযা ঘূৰী যথা নিয়মিষ সাব- मिति । गुरूणां गौरवमसहमानेग केनचिद् भट्टन-अमी जैना जगविरं ? भास्कर २ गगां १ च न मन्यन्ते सेन है. भीमाहे ! भादशा भूभुजां नपा दर्शन योग्यामिति भुत्वा गुप्तकोपो भूपोऽ. न्यता सभायासान भीअनूपानपुनयान सदिशोरूमुक्तवान् । सारतत्सलाविलसित मत्सा परका. डोपारसमयपरसमयस्मृतिमिकिसन भीसूरीन्द्रस्तदीयशालसम्मत्यैव स्वाभीष्टमगरीधर- रूपं निरूपिस । पथा- शेवाः समुपासते शिव इति पदोसि वेदान्तिनो, पौधा पुर इति प्रमाणपटयः कति मीमांसकाः । अहमित्यय जनशासनरत कति नैयायिकाः सोऽयं वो विपातु पाउितफलं प्रैलोक्यनाथो हरिः॥१॥ अनेन तमन्योककाव्येन वदीयशासशरमेणैव सन्मदरछेदश्चके । इवि प्रथम जगदीपरा- गीकारमभोत्तरम् । भधामपामधामेदं, वयमेव सपेयसि । यस्यास्तव्यसने मासे, यजामो भोगनोर ॥१॥ स्वादियुक्तिभिर्वितीयं सूर्योगीकारोत्तरम् । तथा गोदकमन्तराऽरमा देवप्रविष्ठव म मात्, इति तीर्थ गाणीकारोचरम् । इति गुरूकरायः प्रष्टः शाहित भीगुरूणां सम्मान रखा पास्विरस्पान् । यस्ता द्रझे मीशारामहेण चतुर्मासकार्य विधाय एका पुण्योपरे. राक्षणे ममुदिसेन शाहिना विचित् पापभियुक्त पारि: रमाइ-३ मीशा ! गो १ पृषम २ महिए ३ मदिपा ४ हनन, मष्ट्रव्यादा ५ परिमण ६ पेवि पर जपास्तव जगानदुःसमत. कस्स गाइन्वाति, एतेषां जलाना हानमेवारमा गुरोमोशाहीनो प सपोनिनमिरगुप्टन भीशाहिना तन् पत्नरूपरपुरम्मान भीमरिनार पर्वत्र प्रदिवम् । मारमापरे भाहीरभिषां. धापशान्तिमामिछनाय स्वसप्रेषणपूर्वमाता: पन्तरतत्र विविवादिसपना - पादाः प्रमेप गुर्षाकारणं कारणगय पतुर्मासमयेऽपि पहम्तोऽविधिसममा. मण्डनीभवन्ता क्रमेण भीपनं प्राप्ततः । तत्र सीहोरसूरीगो वर्गमनम्नास्पा पारा घरसंसारस्पभाषमनुभाब्य रयतशोका: गुरखमा सामाग्यं पारामागुः । भए पो भयानिलिया-प्रपारदुर्गे १६१२ महिला | साहि

·No text on this page.

·पिनयदेषरि-मादारम्यम् सहिअमे सिरिविजयदेवगरी संवह तवगणतरणितुलो ॥ १ ॥ पष्टितमे पट्टे मीविजयदेवमूरिः । तबृत्तमपि यथारष्टं कियष्टिख्यसे यया-श्रीराजदेशम- डने ईरदुर्गे संवत् १६३४ वर्षे जन्म । ततो नवमे वर्षे-१६४३ वर्षे जनन्या सह पीक्षा । पतः १६५५ वर्षे पण्डितपदं । ससोऽनुगमेण १६५६ वर्षे स्तम्भतीर्थे रिपदं । सद्व्यतिकरो यथा- सर्वव्यवहारिणिशिरोमणि सा० भीमानामा स्वभ्रातृजन्मना सा० सोमास्येन सह श्रीभाषा- पदस्थापनार्थमर्थव्ययं कर्तुकामः प्रकामप्रमोदेन मरुमेदपाटलाटसौराष्ट्रकच्छकुष्णादिदेशेषु गुरदेशे च प्रविमाम प्रविनगरं कुटुमपत्रिकाप्रेपणपूर्व सतलोकान् सहस्रशः समाय तपागणय- तियतिनीसप्तशतीमितपरिकरमाकारितवान् । भय सकलसहमिलनानन्तरं श्रीमलसाधुना बन्धुर- वाऽधरीकृतसुरमन्दिरे निजमन्दिरे दिव्यदुकूलकमनीयमण्डपं शमण्डपमिप निर्माय विज्ञप्ताः मीविजनसूरयो पेशापमुखचतुओं चतुर्थे रवियोगे कुमारयोगे मृगामृगशिरःसंयोगाद्ममृतसि- द्वियोगेऽपि च भीषिजयदेवरिरिति नामस्थापनपूर्वकं सूरिपदं ददुः । अथ श्रीमलसाधुना सन्तुष्टेन सहभाकिस्तथापको यथा कल्पवृक्ष एवायमिति मेने कि बहुना यस्मिन्मदे मा०श्रीमसेन दशसह- सरूप्यकव्ययः कृतः । ततस्तदमेवनदिने सत्येन ठपारकीकाख्येन वपदोत्सवानिमित्तमेपाटसहस- रुप्याय्ययपूर्व प्रतिष्ठा कारिता एवं सर्वसत्यया भाविजयदेवसूरीणां पदमहे पञ्चाशरसहसमिता महिमुन्दिका ध्यविवाः । दतः १६५८ वर्षे पत्तने परीक्षकसहसवारसोन पथसहयमहिमुन्दि- काव्ययपूर्व गानुशानन्दिमयके । अय भीविजयदेय सरयोऽहम्मदाबारे प्रतिष्ठावर्ष, पपने अविष्टापतुष्टयं, रवम्भवी प्रविष्ठात्रयं बद्रष्यव्ययपूर्व करवा वजन्मभूमी सायागे पशु- सी पदावनत्यैः सालोररनेके महोत्सव का माहाम्यायो राजा मारल्यागम- बनामा[पिन्ता] मणिपाठिमहाभघट्टवेष्टितः प्रविभयं प्राप्तस्वरमहारयन् । बदा शारीमा नण्योदयारपावधिभिर्वादिपरागार पण्डितपद्मसागरगणिगीताशिरो गरेर. रितया मिनिता पया एमिताः सन्तोऽदो! गुरुणा गुरुवेवि नुम्तो पाप्यारा तत्र महतो प्रभावना जाता । तो हमारे परिप्रतिष्ठा करवा राजमगरे पनुमा | वापसरे इलादु भीमपभपेषविष पवनयहि सतरमाणमेड मनाt. २ गत्या प्रतिछाया भीमरिभिः प्रतिष्पाप्य गिरिशियय त्योहार Raisen मण्डपापले भाभकरपाविशादिपुत्रजिहारिमामयादित भी Interam. नमार्य गुरुणा मूर्ति रूपरपूक्ति प पीय बसमागोचरं परमाMIRIR! re: It गुरुभिः स धर्मगोजीक्षणे विपित्रधर्म वार्ता या पाशा गुण NिTER. पः प्रारगिरि माहिलोऽपि दादिया तपास जयोनारीणां च प? एक एक पधः शर्माविमा गाण, मापा Diary. भा31 ·परिशिष्टम्। समाय इत्यादि भूयः प्रशंसां सजन जिहांगीरीमहावाविरुदच्यान, अनुशापितांत्र सपा भाबन्द्रचन्द्राबादीन पदस्मदीपदशिनीयमहागायरानपूर्वक गुरुन् सायं और एक मुटुम्न वरमपि गवाक्षरया निरीक्ष्य हटा भवामः । इत्यादिषपनोत्साहित राजमामो दाशिनालमानीयसदेश या महोत्सशः कवा यया तपासामु पूर्णिमातीनो भयो च गुहि मुमेऽनागस्वति । किंबहुना यथा पुराऽपरेण भीहोरम्पररातोऽपारित योमरतः माईजिहांगारंग सन्मानित इति । अय भीगुरखो गरोगना मुन्दर समिरे फरङ्गीपाशादिमागगनानुसापूर्व पतुर्मासरी ५ को र र नगरे पाने को बोधिदानेन गुगल शितपे पापा भाप समोर गुमा पनि सापडीगने सोनीरत्नसोतिषमाणामारपटहाने तीyि म मामानं पागायतीवायो समागायेयुः । तता ननुमायो RTI am कृतः। ततासन साभीमारागालाधार im पुराना पचामान मानानापरेशद्वारेग बी Primनाराण गुमाएका पुनः प्रविद्याविरपीपया (IED iTET ATTAIN पुरे गहामहेत १५८१ पर tarनागन् । नगरपानुष्टः कमmasti गुमर गाम धर्मगोता तस्यान पनि यस्यामा * Afri|EPARAMETITIनमस्ता गा. * पनि भलोपरि मीभागीय ममा मा Nikalna ममम मोद भोसीमा ना ना INTी Mixini मामा मामा नि । 1. AATHff मनमानामाना infiltra गुमायो गुम मा ३३ wintaineriftinue | MAT गुमin ६४ मा का11. माजाला * ना माuntain prit 4.4tar Aml 41714tfitti 4 4 ६ Kinngit nainitiat ·विजयदेवरि- मायम १६८४ वर्षे पुनगंगागत्रिणा मदयशो रूपयव्ययग विजयसिंहसूरीणां गल्छानुशा- दि पति तो मेहसानगरे प्रतिपात्र विभाप विम्पपुरे पतुर्मासीस्थिताम् गुरून गावा योगीतारखिनेर राणाधी जगामिनोफेन मौवरकाणके पौपाशम्यो समागतानां होकानों मोपनं तदापाटरोपपू सानपणाको भौगुरुणां पुरः प्राकृतीकृतं सरकाप्प. भूतपूर्व मपातका गजातम् । तो राणपुरादिषु वीर्षयात्रा करवा शालाभीकस्यागजीकेन संमुपमागत्याचारिताः मोमेद पाटदेश पवित्रयन्तः प्रथमं पमणारप्रामे प्रतिष्ठानयं, तो देवकुल- पार विमेको, ततो नादीमामे भपोटामगर चेति प्रतिष्ठापथककरणपूर्वकं श्रीउदयपुरे पतु- मासा मुः। तरपारणके गूर्णरत्रो प्रतिलिपिलिपून दलबादलमहरूमध्यस्थितान् श्रीगुरून मागासहजीसम्मको राणकोऽपि नन्तुमागतशिर गुरुगुरापन्ने पकोरीतपास्तदेशनाऽसम. सुपा पात्या प्रात: काम सकारसन्मानादि दस्था गुरुपुरधतुरो जल्पान् प्रपतवान् । तथाहि- मद्यप्रकृति किसके पयसागरे , पटाके मीनजामानि निषिप्यति १, राज्याभिषेकदिने गरणारे जीवामारित कार्या २, स्वजन्ममासे भाद्रपदाभिधे जीवहिंसा न कार्या ३, महिंददुर्गे पुम्भविहारे जीनोद्धारः पार्यः ४-इति जरूपचतुष्टयामहणाभिमषन्तं भूमिकान्त वीक्ष्य सकला मपि कोका भृशमाचर्यभाजोऽहो । गुरूणां कोऽपि छोफोसरो महिगाविशय इत्यादि- वर्णनपरा जावा चिटुना माकुमारपाठभूपालेन मीहेमसूरय इस भाराणाशीफेन भीगुरवो बहु मेनिरे-इत्यादयः यिन्तोऽदाता लिख्यते । यतस्तपसा साशास्न्यानगारा इव, सौभाग्येनाभि- नपषसुदेवाएवारा इष, ध्यानमौनक्रियाकप्ठानुष्ठानादिना भीभद्रपाहुस्वामिन इष, निर्षिकृतिवि- रवित्यागेन पायो भक्तजनगृहाहारस्यागेन प भीमानदेवसूरय इव श्रीविजयदेवमूरयः सूर्या इव भरतभूमिपचिनी प्रतिबोधपन्यो मालवमण्डले पनयिम्यादौ दक्षिणशे प पीजापुर-पहनिपुरानो परदेशे प मुजनगरायो मरुशे प जापाठपुर-मैदिनीपुर-पंपाणीप्रामायौ जीर्णोद्धारकारा- गपूर्वकमने करवाई प्रतिमाः प्रविष्ठयन्तोऽनेकपण्डितपानि पाठकपदानि स्थापयन्तो दर्शनादेव न्दूितुरकानामपि चमत्कार कुर्वन्तो जोपहिंसादिनिषेधनियमांध कारयन्ता- सिरिविनयसीहरिप्पमुहेहि णेगसावहिं। परिफलिमा पुहविभले, विहरिता दितु मे भई ॥२॥ विजयसिंहमूरि-अभृत्यनेकशवसाधुभिः परिवृताविरं पृथ्व्या विदरन्तो 'भदिशन्तु' कल्याण स्विति गायार्थः ॥२॥ इति पाया इयं पूर्वपट्टावल्या प्रयोग्यम् । तपाणपसिगुणपसतिरेषा गुणविजयवायलिसि । गधारपनिरीयभाषकसा मालजीतुये ॥१॥ इति गुणविटी प्राचीनगुर्वावस्याः पुरोऽनुसन्धीय गुपौमिपिनाया । भीगाउमरतु ।।

·No text on this page.

·No text on this page.