Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
Sajaya Pad
Front matter
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
प्रस्तावना. आ पुस्तकमां घणे भागे श्रीमद् यशोविजयजी उपाध्यायजी त सज्झायो, स्तवनो तथा पदो विगरेनो समावेश करवामां आव्यो छ, तेनी साये विनयविजयजी, कपुरचंदजी,अपर नाम चिदानंदजो, देवचंदजी, ज्ञानविमलसूरि, उदयरत्नजी, सकलचंदजी उपाध्याय तथा जशसोम शिप्य विगेरे महा मुनियोनी कृतिओनो समावेश करेलो छ अने तेना त्रण भाग पाडवामां आवेला छे. ते तवनो विगेरे जूदे जूदे ठेकाणे होवायी सर्वेने ते पांचवानो अमूल्य लाभ मळवो मुश्कल पडे एवा हेतुथी आ पुस्तकना त्रणे भागमा एकठा करी पुस्तक बांधवामां आयुं छे. जेथी वाचक वर्गने सहे- लाइथी तेनो लाभ मळी शकशे. आ ग्रंथ अमदाबाद निवासी शेठजी साहेव वीरचंदभाई दीपचंदभाई. सी. आइ. इ. अने जे.पी. ए घणी उदारतायी पोताने खर्चे छपाववा निर्णय कयों, अने ते उपायवा संबंधीन काम मने सोपवायां आन्यु जेथी में मारी अल्प मति प्रमाणे जूदी जूदी प्रतोनो पुकावलो करी, शंका पडे सां मुझ पुरुपोने पूछी, संशोधन करी मुझ वाचकोनी सेवामां मुफ्यु छे. आ ग्रंयनी अंदर कानो, मात्रा, मींडी विगेरे जे काइ जिनाझा विरुद्ध लखायुं होय अथवा ग्रुफ एघारतां दृष्टि दोपथी केइ भूल यइ होय तेने माटे चतुर्विध श्री संघनी मारखे मिथ्या दुप्कृत मागु ९ वली आ ग्रंथने उंचे आसने मुकी, मुखे यत्ना राखी वाचवा म्हारी पूर्ण भलामण छ. लि० सेवक. शाद. हीराचंद ककलना, सुपरवाइसर, जैन कन्याशाला, अमदावाद. -
No text on this page.
अनुक्रमणिका. : .. समापनुं नाम. फर्ता नाम पान. सम्पत्तवना सडसट बोलनी जमविजयजी पहार पापस्थानकनो सम्झायो १८ भाट दृष्टिनी सझापा ८ मांच सुगुरुनी माझापो २ अगिदार अंगनी सम्झायो ११ अमृतवलोनी सम्झाय नदिकमण हेनु गर्मित सजगदी १८ व मावत भावनानो सझाय ५ हार भावनानी सझाप १२ जससोमवत दार भावनानीमझाय: सकलचंद उपाध्यायजीकृत ११४ मांचलनी समाद विनयविजयजोकन सीपलनी नवदाड. उदयरत्नजीकृत चार आहारनी जमविजयजीवन अभिवयन मावानी नझार ९ देवचंद कृत धारकनां वार व्रतनी झार मानविजयजीव १०० भगवती बनी रुझाय बिनपविजयजीकृत १६६ प्युपग पवनी नझाय मतिसविनयजीकृत १६६ .. पर्वनां नव व्याः अथवा समाजकविजयजीत १६७ दम पतिवर्मनी सद्यायो... ज्ञानविमलजी अगोपार अंगने वार पांगनी नचायो. जसविजयजी
No text on this page.
उपदेश कर्यो छे.
जो दाळमां-पोते निर्गुणी उतां गुर्वादिकयो तरवानो आ
शरों राखनारा, वया भगवती स्त्रमा कहेला वकुस
कुशीलना उदाहरण आपी पोतार्नु चारित्र सिद्ध कर
नारा तया करेला पाप पडिकमतांछूटोए एम बोलनारा
वीगेरेने शीखापण आपीछे
बोनी दाळमां-नियत वास विहार करनारा तया साधुने चै
त्यपूजा करवी एवं पोळनारा अने आर्यानो आग्यो.
आहार करनारा तथा विगयनो मतिबंध करनाराओने .
सिम्हांतोनी साखे भविवोष कर्पोछे.
चोयी दाळमां-जे पोतानी साखेज व्रत पाळवान कहे छे अने
लोक भेगा करी धर्मोपदेश आपवानी ना कहे छे तया
श्रावकने गूदार्य न समजाववा, नवा ग्रंय न जोडवा, वगेरे
वचनो वोटनार खळ लोकोने निरुत्तर कांछे.
पांचमी दाळमां-जे गुरुनो तथा गच्छनो प्रतिबंध छांदी
न्मार्ग मरुपे छे तेने सिद्धांवनी सारखे गुरु फुलवासमां
बसवं एम उपदेश्यं .
उठी दाळमांगीवार्य वर्णन्याछे, जो प्रथम ज्ञान होय तो
दया पालो काप ये नहीं तो अगावार्य रत्सर्ग अप
वाद द्रव्य क्षेत्र कालादिक विगेरे वावोने अणजाणतो
पिचरे एवाने अनेक हेतु युक्तिए शाखामण दापाले GU
सावमो दाळमा-गीवार्य गुरु पासे वसवा आश्रो टरव्यु .
गीवार्य कोई कारमे एकटो विहार करे पण अगीवायें
(८)
सो सर्वथा प्रकारे एकलो विहार नन करवी, करे तो
अनेक दुपण लागे वगरे.
भाठमी दाळमां-जे एकली अहिंसामा धर्म माने छ, अने !
जा प्रभावनानो त्याग करेछ. तेन जन सामननी स्प
दवाद शळी ममनायो मतिबोध काँछे.
नवमी दाळमा-ने एकला मुत्रोने जमाने छे. पण टीका वर्ग
पंचांगी मानता नयो. तेमने सिद्धतिनी सारी पंचांग
मानवाने तथा योग उपधान कोवाने दर्शायुछे.
दशमी टाळमा-ने देखा देखो क्रिया करे छे ते पणा दं
पनी उत्पत्ति छ वगेरे उपदेश की छे.
अगीयारमी दाराना दुहामा-द्रव्य श्रावकना पकवोश गुप
वखाण्या छ.
पारमी टाळा-माव श्रावकना क्रियागत लिंग कन नत कम
दिक लसण काछि.
तेरमी दाळपा-माय श्रावकना भाव गन लिंगनासत्तरप्रका
चौदमी टाळमा-मार श्रावक भाव साधुपणुं पामे, माटे भा
श्रावका सात लक्षण पण कावे वगेरे.
राळमां-साधुना गुण वर्णवी माधुनी स्तुति करेलीर
आलमी दाम्मा-निद्रादिक चार दशाभो तपा सपगछ.
नीति तथा तपगछनी पार परंपरा देखादी
सचरमी दालपां-स्तवनकानी स्पादवाद द्रष्टो थह से
वलय हर्ष वर्णव्या से.
कमाछ
॥जसविजयजी नपाध्याय कृत ॥ ॥ सझायो.॥ . ॥अथ श्रोसम्यक्त्वना समसबोलनी सचाया। ॥ दोहा ॥ तुरुतवल्लि कादंबिनी, तमरी तरतति मात ॥समक्ति समतठ बोलनी, कहिझुं मधुरी वात ॥१॥तमकित दायक गुरुतसो, पबुवचार न थाय॥ जब कोमाको करी. करतां सर्व नपाय ॥२॥ दाना दिक किरिया न दिये. समकित विण शिवधाम ॥ते माटे नमक्ति कुं. जालो प्रवचन मर्म ॥३॥ दी- न मोह विनायी. जे निर्मल गुरागल ॥ ते निश्चय कमकित क्यु. तेइना ए अदिवाण ॥ ४ ॥ सादालादे देदारनण प्रापणुंए देशी।चन तहमा तेलिंग , दाविव विनय विचारो रे । त्रिण मुद्धि ल दूपल. पाठ प्रनाविक धागे रे ।। ५ ॥ बुटक जनाविक अरु पंच नपल, पंच लदल जानियें ।।.
श ट जयण पट आगार नावन, बिदा मन आणि ॥पट गण समकित तणा समसठ, नेद एद नदार ए ॥ एदनो तत्वविचार करतां, सहीजे नवपार ए ॥६॥ ढाल || चहु विद सद्दहणा तिहां, जीवादिक परमठो रे॥ प्रवचनमा जे नापिया, लीजे तेहनो अ- छो रे ॥ ७॥ त्रुटक ॥ तेहनो अर्थ विचार करिये, थम सदहणा खरी॥ वीजी सद्दहणा तेहना जे, जा. ए मुनि गुण जवहरी॥ संवेग रंग तरंग कोले, मार्ग शुरू कहे बुधा ॥ तेहनी सेवा कीजिये जिम, पीजिये समता सुधा॥ ॥ ढाल ॥ समकित जेणे ग्रही-व- मिळं, निन्हवने अहवंदा रे ।। पासठाने कुशीलिया, वेप विमंचक मंदारे॥ए ॥ त्रुकट ॥ मंदा अनागी दूर मो, जीजी सदहणा प्रदी । परदर्शनीनो संग तजि ये, चोथा सहदणा कही ॥ दीणातणो जे संग न त जे, तेदनो गुण नवि रहे।। ज्यूं जलधि जलमा जल्यू- गंगा, नीर खूणपणूं लदे ॥ १० ॥ ढाल ।। कपूर होने अति कजलो रे ॥ एदेशी॥त्रण लिंग समकित त- गारे, पहिलो श्रुत अनिलाप ।। जेदयी श्रोता रस ल- हेरे, जेयो साकर शाख रे ॥ प्राणी धरिये समकित ३ ग, जिम सहि तुख अन्नंगरे ॥प्राली०॥ए ठेक॥ ३॥ तस्य तुखी ती परिवखोरे, चतुर तुणे तुर त ॥ तेदयी रागें अति घणो रे, धर्म तुपानी रीत ॥ प्राणी०॥ १२॥ नूख्यो अवी जत्योरे, जिम बज गेवर चंग।।तिम जे धर्मनेरे, तेरिज वी- विंग रे ।। प्राली० ॥ १३ ॥ वैयावन गुरु देवतुं रे, राजु लिंग नदार । विद्या सावक तली परे रे, आ- न नविय सगार३॥ प्राणी ॥ १४॥ दाल ॥ प्रय- । गोवासातले नवे जी॥ ए देशी। अरिहंत ते जि- दिवरता जी। कर्म खपी हुआ ति॥श्य जिन मिमा कही जो. तूब तिवंत प्रति ॥ चतुर नर मको विनय प्रकार, जिम सहिये तमलित नार ।। तुर० ॥ १५ ॥ धर्म खिमादिक नाखि जी. साधु इना रे गेह ॥ आचारप आचारना जी, दायक ना. क जेह ॥ चतुर॥ १६॥ नपाध्याय ते शिपने जी, जनसावखदार ॥ प्रवचन संघ वखालि जी. दार- नमकित सार ॥ चतुर० १३ ॥ नगति वाह्य तिपानवी जी, हदय प्रेम वह मान ।। गुण युति - मुलांच्या जी, प्रामातननी हाल चतुर ॥
४
पाच नेद ए दशतणो जी, विनय करे अनुकूल से
चे तेह सुधारसे जी, धर्म वृक्षनूं मूल ॥ चतुर७१ए
॥ ढाल धोधोडातूं धोए मन धोतीयूं रे ॥ए देशी
वरा शुद्धि समकित तणी रे, तिहां पहिली मन शु
रे॥श्री जिनने जिनमत विनारे, जुठ सकल एब
हिरे ॥ चतुर विचारो चित्तमांरे॥ए यांकणी ३०
जिन जगते जे नवि थयुं रे, ते बीजाश्री नवि था
रे॥ एजे मुख नाखिये रे, ते वचन शुद्धि कहिवा
रे ।। चतुर० २१ ॥ वेद्यो नेद्यो वेदना रे, जे सहतं
अनेक प्रकार रे॥ जिगविण पर सुर नवि नमेरे,
दनी काया शुइ नदार रे ॥ चतुरण २२ ।। ढाल
मुनिजन मारगनी देशी ।। समकित दुषण परिहर
तेमां पहिली वे शंका ।। ते जिन वचनमा मत कर
जेहने सम नृप रंका ॥ समकित दूपण परिहरो ॥
श्रांकणी ॥२३॥ केखा कुमतनी चांगना, वीजुं दूप
तजियें। पामी सुरतरु परगमो, किम वानल नजि
॥सम ॥रा संशय धर्मना फल तणो, वित्तिगि
नामें ॥ त्री इपण परिहरो, निज शुन्न परिणा
॥ समय २५ ॥ मिथ्यामति गुण वर्णनो, टालो चो
उन्मानगि धुगनां ये. उनमाग्ग पोय ॥ नमः पांना दोष मिन्न्यामनी. परिचय नदिने म शुन्न मनि अरबिंपनी. नली वासना सीजे॥न- 1133 ॥ दास ॥ोलिमा मंग्वार शिपयनग. में देशी भान नापिक. प्रवचनना था. चपणी भुरि जान ॥ बर्नमान श्रुनना जर्मनी, र गुणक्षाण ॥ धन धन शागन मन मुनि राणी भर्म कधी नाला- म. नंदर कर नाबादी श्रीजी मनिपुण नायी. मसवादी परि जेट । गजहा "अपमनार, गाजनी जिममा !!!! जापरिनिमित से, दमन जापान -- * र धर्म 44 Ve काम . मुनि
काव्य सुधारस मधुर श्रर्थ नख्या, धर्म देतु करे जेद
॥ सिइसेनपरें नरपति रीफचे, अम्म वर कवि तेर
॥ धन ३५ ॥ जव नचि होवे प्रनाविक एहवा, तन
विधि पूर्वक अनेक जात्रा पूजादिक करणी करे, तेर
मन्नाविक ह ॥ धन० ३५ ॥ ढाल ॥ सतीय सुन
शनी देशी ।। सोहे समकित जेहथी, सखि जिमश्रा
नरणे देह ॥ नूपण पांच ते मन वस्यां, सखी मन
वस्यां तेहमां नही संदेह, मुझ समकित रंग अचर
होयो ॥ प्रांकणी ३६ ॥ पहिलं कुशलपणुं तिह
सखी बंदन ने पञ्चखारा॥ किरियानो विधि अति
गो, सखी आचरे तेह सुजाण ॥ मुझ ३७ ।।बी
तीरथ सेवना, सखी तीरय तारे जेद ॥ ते गीतार
मुनिवरा, सखी तेहसुं कीजे नेह ॥ मुझ ३७
नगति करे गुरु देवनी, सखी त्रीजुं नूपण होय॥
पदि चलान्यो नवि चले, सखी चोथु नूपरा ज
॥ मुज० ३५ ॥ जिनशासन अनुमोदना, सखी
हथी वहुजन हुंत ॥ कीजे तेह प्रत्नावना, सखी पां
नूपणनी खंत ॥ मुझ४० ॥ ढाल ॥ श्म नवि की
हो। ए देशी॥ लक्षण पांच कयां समकित तणां,
Fr
पिझम अनुकूल ॥ सुगुण नर ॥ अपराधी सुं परान वे चितड़की, चिंतवियें प्रतिकूल ॥ सुगुण नर, श्री जनजापित वचन विचारिये ॥ए आंकणी ॥१॥ सुरनर सुख जे सुःख करि लेखवे, वं शिवसुख एक ।तु॥ वीजू लक्षण ते अंगी करे, सार संवेग सुटेक ।सु॥ श्री जिन ४२ ॥ नारक चारक तमन्नव क- तन्यो, तारक जाणिने धर्म ॥ सु ॥ चाहे निकलवू नेर्वेद ते. त्रीजु लदारा मर्म ॥सु०॥ श्रीजिन०४३॥ स्यत्रकी इखियानो जे दया, धर्म हीयानी रेनावि सु०॥ चोयुं लक्षण अनुकंपा कही, निज शकतें मन सावि ॥तु० ॥ श्री जिन ४५ ॥ जे जिन नाख्युं ते नहि अन्यथा, एडवो जे दृढ रंग ॥ तु०॥ ते यास्ति कता लक्षण पांचमुं. करे कुमतिनो ए नंग ॥ तु०॥ श्री जिन०॥४॥ दाल॥ जिन जिन प्रति वंदन दिले। ए देशी। पर तीयों परना सुर तेणे, चैत्य ग्रह्या वलि जेह ॥ वंदन प्रमुख तिहां नवि कर, ते जयणा पट नेयरे, नविका समक्ति यतना कीजे॥ए प्रांकशी। ॥४॥ वंदन ते करजोडन कहिये, नमन ते शीश न माडे। दान इष्ट अन्नादिक देवू, गौरव नगति देखाडे काव्य सुधारस मधुर अर्थ जस्या, धर्म देतु करे जेह ॥ सिइसेनपरें नरपति रीझवे, श्रम वर कवि तेद ॥धन ३५ ॥ जव नवि होवे प्रनाविक एहवा, तब विधि पूर्वक अनेक ॥ जात्रा पूजादिक करणी करे, तेइ मनाविक ह ॥ धन० ३५ ॥ ढाल ॥ सतीय सुन्न: शनी देशी ॥ सोहे समकित जेहथी, सखि जिम प्रा. जरणे देह ॥ नूपण पांच ते मन वस्यां, सखी मन- वस्यां तेहमां नही संदेह, मुझ समकित रंग अचर दोयो ॥ प्रांकणी ३६ ॥ पदिलु कुशलपणुं तिहा सखी वंदन ने पञ्चखाण । किरियानो विधि अति घ- णो, सखी आचरे तेह सुजाण ॥ मुझ ३७ ॥ वी तीरथ सेवना, सखी तीरथ तारे जेह ॥ ते गीतार मुनिवरा, सखी तेदसुं कीजे नेह ॥ मुझ ३० लगति करे गुरु देवनी, सखी जीजें नूपण होय ॥ कि यदि चलाव्यो नवि चले, सखी चोधु नूपण जो ॥ मुज० ३७॥ जिनशासन अनुमोदना, सखी हथी बहुजन हुँत ।। कीजे तेद प्रत्नावना, सखी पां नूपणनी खंत । मुझ0 ॥ ढाल ॥श्म नवि की हो। ए देशी॥ लक्षण पांच कहां समकित तणां, धु ।
राम धनुकूल ।। नुगुण नर ॥ अपराधी नुं पान वचितमकी, चिंतविचें प्रतिकत । मुगुण नर, श्री जननापित वचन विचारि ॥ एत्रांकशी ॥ १ ॥ गनर नुव जे पुरख करि लेखवे, 4 निवसुख एक तुमा बोजु लक्षण ते अंगी को सार संवेग सुटेक ॥ श्री जिना ४२॥ नारक चारक तमन्नव छ- नापो. तारक जापिने धर्म ॥ तु ॥ चाहे निकल नेवेंदते. त्रो लदाण मर्म ॥सुना श्रीजिन० ५३ ।। न्यत्री अखियानो जे दया, धर्म दीवानीरे नादि गानो लक्षण अनुकंपा कही, निजाते मन मावि ।। ० ॥ श्री जिन ४५ ॥ जे जिन मास्युं ते नदि प्रन्यया. एडयो जे रद रंग ।। तु०॥तेमास्ति रना सरल पांव. करे कुमतिनो एनंग ॥ १० ॥ श्रीजिनः॥५॥राज। जिन जिन प्रति वंदन दिने । ए देशो॥पर तीनों परना मुर तेणे. बैन्द प्रदा पति और पंदन अनुमति नदि पाईं. ते जपला पट न.नविज्ञानमति पतनाजेएसरी! ५ नंदन हे रजोन इ. नमन ने समान को। दान सादिक देवं. गौरव हानि होगा
No text on this page.
उपदाम अनुकूल ।। सुगुण नर ॥ अपरावीसु पसन वे चितवी. किंतवियें प्रतिकूल ॥ सुगुण नर, श्री जनजापित वचन विचारिये ॥ ए आंकणी ॥१॥ रनर तुख जेःख कार लेखवे. व शिवसुख एक तु॥ वीजू लक्षण ते अंगी करे. सार संवेग तुटेक सुण्॥ श्री जिन ५॥ नारक चारक तमन्नव क- नग्यो, तारक जाणिने धर्म ॥ तु ॥ चाहे निकलवू नेवेंद्र ते. त्रीजुं लक्षण मर्म ॥॥ श्री जिन०५३ ।। झ्ययको अखियानो जे दया, धर्म हीयानी रेनावि आतुगाचोधु लक्षण अनुकंपा कही, निज शकते मन सावि ॥ सु० ॥ श्री जिन ४५ ॥ जे जिन नाल्युं ते नदि अन्यबा, एडवो जे दृढ रंग ॥ तु० ॥ ते यास्ति कता लक्षण पांचमुं. करे कुमतिनो ए नंग ।। तु०॥ श्री जिन०॥धा हाल। जिन जिन प्रतिवेदन दिते॥ ए देशो॥पर तीनों परना सुर तेणे. चैत्य ग्रह्या वलि जेह ॥ वंदन प्रमुख तिहां नवि करवू. ते जया पट नेय रे, नविका तमक्ति यतना कीजे॥ एत्रांकणी।। ॥३६वंदन ते करजोडन कहिये, नमन ते शीदा न माडे। दान इष्ट अनादिक देव, गौरव जगति देखाडे
No text on this page.
ज उपनाम अनुकूल ।। सुगुण नर ।। अपराधीतुं परान वि चितयकी, चिंतवियें प्रतिकूल ।। सुगुण नर, श्री जिननापित वचन विचारिये ॥ ए श्रांकणी ॥१॥ सुरनर सुख जे दुःख करि लेखवे, वंठे शिवसुख एक ॥ ॥ वीजू लक्षण ते अंगी करे, सार संवेग सुटेक ॥ सु॥श्री जिन ४२॥ नारक चारक समनव - नग्यो. तारक जाणिने धर्म ।। लु० ॥ चाहे निकल, निवेद ते. त्रीजुं सक्षस मर्म ॥०॥ श्री जिन०५३ ॥ स्परको अखियानो जे दया, धर्म हीणानीरेतावि आनु०॥ चोयुं लक्षण अनुकंपा कही, निज हारते मन सावि ।।सु०॥ श्री जिन ४४ ॥ जे जिन नाख्युं ते नदि अन्पया, एडवो जे दृद रंग ॥ तु०॥ ते यास्ति कता सदाल पांचमुं. करे पुमतिनो ए नंग ।। सु०॥ श्रीजिनासाला जिन जिन प्रतिदन दिते।। पदेशोपिरतीपरना सुर तेले. दैन्य नद्या पति जेद ॥ वंदन प्रमुख तितां नवि कर. ते जपणा पट परे ननिका समस्ति पतना हीजे । ए ली। ॥५६गंदन ते परजोटन हिंय. नमनतमीदान मारे ।। दान ऽष्ट प्रमादिक देवं. गौरव जगति देखाडे ---
६
काव्य सुधारस मधुर अर्थ नस्या, धर्म देतु करे
॥ सिइसेनपरें नरपति रीझवे, श्रम वर कवि
॥धन ३३ ।। जव नवि होवे प्रत्नाविक एहवा, तब
विधि पूर्वक अनेक। जात्रा पूजादिक करणी करे, ते
प्रनाविक वह ॥ धन३५ ॥ ढाल ॥ सतीय सुन
शनी देशी ।। सोहे समकित जेहथी, सखि जिम प्रा.
चरणे देह ।। नूपण पांच ते मन वस्या, सखी भव
वस्यां तेहमां नही संदेह, मुझ समकित रंग अचल
होयो । आंकणी ३६ ॥ पहिलं कुशलपणुं तिद
सखी वंदन ने पच्चखाण।। किरियानो विधि अति-
यो, सखी आचरे तेह सुजाण ।। मुझ ३७ । बीर
तीरथ सेवना, सखी तीरथ तारे जेह ॥ ते गीतार
मुनिवरा, सखी तेहसु कीजे नेह ।। मुझ३०
जगति करे गुरु देवनी, सखी त्रीजुं नूपण होय ॥ कि
पदि चसान्यो नवि चले, सखी चोथु नूपण जो
॥ मुजण ३ए। जिनशासन अनुमोदना, सखी
हथी बहुजन हुँत ॥ कीजे तेह प्रनावना, सखी पां
नूपणनी खंत ॥ मुझ०४० ॥ ढाल ॥ श्म नवि की
हो॥ए देशी। लक्षण पांच कहां समकित तणा, धु
निश्श्य नय . मुं. निजगुण नेगे ॥ पंचम या. नक परम पद, अचल अनंत सुन्न सातो गा श्रा- थि व्यापि तन मनत्री लहिये ननु अनावे सुन्ध ग्वा- सोरे ॥ ३५ ॥ वर्ल्ड मानक मोशन, संपन झान दपायो रे जो नाहिजें सदिय तो सघडे. कारण निः फल प्रायोरे ॥ कदे झानन्य ज्ञानज सा ते विण जूवी किरिया रे॥ न सहे मधु न्युं जाणी. तिपन- पी जे फिरिया रे ।। ३६ ॥ कहे किरियानय किरिया विरा जे, ज्ञान तेह शुं करतोरे । जस पेती कर पद न हलावे. तारू ते किम तरो रे ॥ दृषण नूपण हां बहुला, नय एकेकने वा रे। लिधती ते बेहु नय सावे, ज्ञानवंत अममारे ।। ६३ ॥ लिपरे महल वोल विचारी, जे समकित पारादेरे ॥राग घ टा- ली मन वाली, ते समतुख अवगाहे रे । जेनुं मन तमरितमां निश्चत,कोई नही तन तो रे॥श्रीनय विजय विवुव पय तेवक, वाचकजल मोरे॥३॥ इति श्री सन्यत्वना सहनठ बोलनी सद्याय संपूर्ण ।
१४
हो धन न वरे नेटके।।चोरनो कोय घणी नही, प्राय
नूख्यु हो रहे चोरनु पेटके ॥चोण्शा जिम जलमांही
नाखिन, तले आवे हो जलने अयगोल के ।। चोर क.
गेर करम करी, जाय नरके हो तिम निपट निटोल
क ॥ चोए ३ ॥ नावं पडघु वली वीसयु, रघु राख्यु
हो श्रापण कयु जेहके ॥ तृण तुस मात्र न लीजीयें,
अण दीथु हो किहां कोर्नु तेहके ॥चो॥ दूरे अ.
नर्थ सकल टले, मिले वाला हो सघले जश थायके
। सुर सुखनां हुये नेटणां, व्रत त्रीजुं दो आवे जस
दायके । चो ५॥ त्यजी चोरपणुं देवता, होय नि.
श्चय हो रोहिणीयो जेमके ॥ ए व्रतथी जस सुख लहे,
वली प्राणी दो वदे पुण्यसुं प्रेमके ॥चो ६॥ इति ।।
॥अथ चतुर्थ ब्रह्मचर्य पापस्थानक सद्याय॥
।। तुमें बहु मित्री रे सादिवा ॥ए देशी। पापस्था.
नक चोथु वर्जियें, अर्गति मूल अवंन ॥ जग सवी
मुजो वे एदमां, गंडे तेद अचंन्न ॥१॥ पापण
॥ए आंकणी ॥ रूडु लागे रे ए धुरे, परिणामे अति
॥ फल किंपाकने सारिखं, वरजे सऊन दूर ॥पा.
'२॥अपर निद्रुम स्मित फुलमां, कुचफल कठिन
विद्याल ॥ रामा देखी न राचियें, ए विषवेली रताल । पापण्३॥ प्रवल ज्वलित अयपुतली, आलिंगन न- तुं तंत॥ नरक बार नितंविनी, जघन सेवन ए - रंत ॥ पाप ५ ।। दावानल गुण वन तणो, कुलमशी कूर्चक एह ।। राजधानी मोह रायनी, पातक कानन मेह ।। पाप ५॥ प्रनुतायें हरि तारिखो, रूपें मयण अवतार ।। सोतारे रावण यधा, मो तुमें नरनार ।। पाप०६॥ दमाझिर रजमांहे रोलियां, रावण विवश प्रबंन्न ॥ रामें न्याय रे आपणो, रोप्यो जगजय धन्न ॥ पाप ॥ पाप धाए रे अति घणां सुकृत सक- स कय जाय ॥ अब्रह्मचारीनुं चिंतव्यं, कदिय सफल नवि धाय ॥ पाप ॥ मंत्र फले जग जत वधे, दे- व करे तानि ।। ब्रह्मचर्य घरे जे नरा, ते पामे नव निइ ॥ पापण् एषा शेठ तुदर्शनने टली, शृली सिंहा- सन होय ॥ गुण गाये गगनेंरे देवता, महिमा शीय- सनुं जोय ॥ पाप १० ॥ मूल चारित्रनुं एनलु, स- मक्ति वृद्धि निदान ॥ मील सलिल घरे जिके, तस हये तुजत वखाण ॥ पापण् ११ ॥ इति चतुर्थ ॥
१५
हो धन न परे नेटके।।चोरनो कोय घणी नहीं, प्राय
नव्यं हो रदे चोरनु पेटके चो०॥ जिम जल मांदी
नागिन, तले पाये हो जलने अयगोल के। चोर क.
गेर कम्म करी, जाय नरके हो तिम निपट निटोल.
क॥ नो० ३ ॥ ना पडधु वली वीसयु, रघु राख्यं
ही प्रापण कयु जह ॥ तृण तुस मात्र न लीजीये,
पण दीj दो किहां कोर्नु तेहके ॥चो दूरे प्र..
नर्थ मकल टल, मिले याला हो सघले जश थापके
॥ मुर सुगनां हुपे नेटगां, ग्रन श्रीजें दो पाये जप्त
दायके । घोण ॥ ॥ त्यजी चोरपणुं देवता, होय नि.
थप हो गहिणीयो जमक॥ ए ग्रनथी जस सुख सदे,
वली प्राणी हो वह पुण्यमुं प्रेमकं ॥चो ६।। इति ।।
॥ अथ चतुर्थ ब्रह्मचर्य पापम्यानक मयाय ॥
॥ तुमें बह मिग्री मादिवा देशी।। पापस्था.
नक नाथू नियं, गति मूल अर्बन ॥ जग मी
मुजी । पदमां, गंडे नंद अचन ॥१॥ पाप
Inांकी | कई सांगेल , परिणामे यति
साल किंपाकने मागिणु, वाजे सदन दरापा.
.. २ ॥ अवर पिदुम स्मित 'एलमां, कुचफल कठिन
किसानमा देसी नगविरें.६ विन्देली ना पार प्रजजन उपनदी. आलिंगन - ऐनंद नाक आर निर्मविनी जान नेवन 5 नाप बावान गुणा बनतो. कुसन्मी कुक एF जवानी मोड़ गपनी. पातक जानन मेइ . पापा मना हरि नारिलो. नरें नया प्रकार : नोन देने गावाः पपागो ने नरनार। पासावर रजननेलिया. सदर विका बनानेन्दारे पगेन्यो जगजद यंत !' पल-परशर रे अनि पहल तक व कप जाप अहवागन दिनयं..प नास मायादापारामंत्र को जान थे.दे- को सनि । महनजे ना. ते पाने नव मानने वही शुद्धी निंदा वेद हा मुलगा देवनानदिनाकार पर्नु जोय पार चारित्रनु एन.न- वृह निशान !: सीजनविद को जिरेतन हनन हार पर तुरी !
॥पा० ।। कूरगर चन तप कन्या, चरित सुणि सम
पायो रे ॥ नपशम सार प्रवचने, सुजश वचन ए
प्रमाणोरे ॥ पा॥ इति पष्ट पापस्थानक ।।
॥ अय सप्तम मान पापस्थानक सद्याय।।
। नदी यमुनाके तीर में दोय पंग्वियां ॥ ए देशी।।
पापस्थानक कदे सातमुं श्रीजिनगज ए, मान मा
नवने दोय ऽरित शिरताज ए ॥ आठ शिखर गिरि-
राज तणां आमां चले, नावे विमलालोक तिहां किम
तम टले ॥१॥ प्रशामद तपमद वली गोत्रम जस्या,
आजीविका मदयंत न मुक्ति अंगी कस्या । कयोपशम
अनुसारें जो ए गुण वदे, श्यो मद करचो एदमा नि.
मंद सुख सदे ॥ २ ॥ नन्नाव दृढदोपं मदग्चर आ
करो, दोय तेहनो प्रतिकार कहे मुनिवर खरो ॥ पूर्व
पुरुष सिंधुरथी सघुता नायवू, शुलावन ते पावन
: शिवसाधन नवु ॥३॥ माने खोयुं राज्य लंकातुं रा
चरों, नरनुं मान दरे हरि आवी ऐरावणें ।
श्रुतमदयी पाम्पा विकार ए, मान जीवने आवे नरक
ए॥४॥ विनय श्रुत तपशील त्रिवर्ग इसे
मान ते ज्ञाननोनंजक होय नवोन्नवे॥ कुंपक
शूलिना
+
ने
कविदेश नयरानो नान ने एड्ने नेतात न सुख
रहे प॥ ५!! मानें वाहुबलि वरल वर्गे कान्लग
रहा. निन्द चक्रीवक मुनि तमक्या ।। ता.
बधान त्यजी मान ने ध्यान वन घरे, परन सुजन
नानानन आलिंगन करो।शातिततम पापत्याना
नयटम माया पारस्थानक तबाद।
स्वामी स्वयंप्रनतांतसो अरिहंताजी । एदे
सी!! पारत्मानक आग्नु कहूँ, तुलो नंताजीगो
नाया मूल, गुलवंता जी ॥ कट करे व्रत आदेशानुणा
मायाद ते प्रतिसूख ।। गुः ॥ नगर मान उपवा-
लिपा !! तु नीव लाये हा अन्न । गुग्॥ गर्न
अनंता पान ।। नु! जो मापा मन्न । गुरु ॥
सा सोचना वारणा ।। नुअनिवाया न पाग
3 गु॥ नु नवनाउने । तु॥ का ना.
सत्याग ।। गुर३ ॥ नपन वचन आज्ञारनुं । नु ।
न मापादन ।। गुरु जेड को अननी पगाना
ने ना वितकर तंत। गुः ॥ कुतुन घरोने
तु- रहो नविज्ञ ॥ गुरु परे नन बीजो
यो । नु- मुक्ल पल तुगुणा । गु"
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
॥
..
तो हुये सिद्धि कल्याणनी जी, नावठ जाये नाग
॥सु०३॥ परवशे अरति रति करीजी, नूत्तारथ होय जे-
ह ॥ तस विवेक आवे नहीं जी, होय न दुःखनो व्ह
सु० ४ ॥ न रति अरति वे वस्तुथी जी, ते नपजे
मन मांहिं ॥अंगज वक्षन्न सुत हुन जी, यूकादिक नहि
कांही ॥सु०५॥ मन कल्पित रति अरति जी, नहीं
सत्य पर्याय ॥ नहीं तो वेची वस्तुमां जी, किम ते
सवि मटि जाय ॥ सु० ६ ॥ जेह अरति रति नवि
गणे जी, सुख दुःख दोय समान ॥ ते पामे जस सं-
पदा जी, वाधे जग तस वान ।। सुण ७ ॥ इति ।।
।। अथ सोलमा परपरिवाद पापस्थानकनी सद्याय॥
॥ साहेव वाहु जिनेसर वीनवं ॥ ए देशो ॥ सुंदर
पापस्थानक तजो सोलमुं, परनिंदा असराल हो ।
सुंदर निंदक जे मुखरी हुवे, ते चोथो चंमाल हो
॥ सुं० १॥ सुंदर जेहने निंदानो ढाल ठे, तप किरि-
पा तस फोक हो ॥ सुंदर देव किल्विप ते ऊपजे,
ए फल रोकारोक हो । मुं२ ॥ सुंदर क्रोव अजी-
रण तपतपुं, ज्ञानतयो अहंकार हो। सुंदर परनिंदा
किरिया तो, वमन अजीरण पाहार हो ।सुंण् ३॥
-- ३० बोले, जग नहीं कोई तेहन तोलें, ते राजे सुजस . मोले हो लाल मा १२॥इति सत्तरमुं पापस्थानका। ॥अथ अढारमा मिथ्यात्व पापस्यानकनी सद्याय॥ ॥ नसप्पिणी अवसाप्पिणी आरा॥एदेशी ॥ ढारमुं जे पापर्नु थानक,ते मिथ्यात्व परिदरिये जी।। सत्तरश्री पण ते एक नारी, होय तुला जो धरिये जी॥ कष्ट करो परें परें दमो अप्पा, धर्म अर्थे धन खरचो जी ॥ पण मिथ्यात्व उते ते जूहूं, तिणे तेह श्री तुमे विरचो जी ॥१॥ किरिया करतो त्यजतो परिजन, उःख सहतो मन रीजें जी ॥ अंध न जीपे परनी सेना, तिम मिथ्यादृष्टि न सीजे जी ॥ वीर. सेन शूरसेन दृष्टांते, समकितनी निर्युक्तं जी ॥ जो. ने नलीपरें मन नावो, एह अरण वर युक्तं जी If २॥ धम्मे अधम्म अधम्मे धम्मह, सना मग्ग नम- ग्गा जी ॥ नन्मागें मारगनी सन्ना, साधु असाधु सं. लग्गा जी ॥ असाघुमां साधुनी मति, जीवें अजीव प्रजिये जिय वेदो जी । मुन अमुनि अमुने मुतिह, सना ए दश नेदो जी॥३॥ अनियहिक निज निज मते अनिग्रह, अनन्निग्रहिक सहु सरिखा जी ॥ अ.
निवि जाणतो कहे जूहूं. करे न तत्त्व परिखा ११ संजय ने जिन वचननी नका, अध्यन अना. नेताजी।। ए पर पांच नेद विश्रुत, जाल- म्हपाजी॥॥ लोक सोजोनर लेदे एविय, देव बर्म वर्श गुरु पर्व जी उन्हें निहां सोविज्ञत्रम करत प्रपन निजी।सोकोनर देव माने नोमाने जे लाल होना जी। पानष्ट म्ह मो. में शा. माने गुरुपद सोना जी ! ए एन एक- सानिध्याच पजे. नजे बज गुरुगं जी !! महेनपान ग. मन द अनेन जी !! मन धार्ग अन आचागे. तेहनी का विहान काल्न नमकितने भाग. नेहनी को मनो. ११ ६ ॥ध्याय ने जाप.द. नाकारोजी : म गाने पर ने. समलने का मन निदाने हम दिई : : : मानगो. गुरू नाई: prem ..
३२
खे जी ॥ महोटार शी होय गुण पाखें, गुण मनु
ममकित दाखे जी॥श्री नयविजय विबुध पय सेवक,
वाचकजा श्म नाखे जी ।। ७ ॥ इति अढारमुं ।।
॥अथ श्रीयशोविजयजी कृत आग्दृष्टिनी स्वाध्याय ।।
।। शिवसुम्य कारण नपदिशी, योगतणी अमविधी
रे ॥ ते गुण धुणी जिन वीरनो, करशुं धर्मनी पुडी रे
॥ वीर जिनमा देशना १॥ मधन अपन दिनरयणि
मां, बाल विकल ने अनेगरे॥ अग्य जोये जेम जु.
जुमा, तेम नवनजग्ना फेरारे ॥ वी० २ ॥ दर्शन जे
अयां जुजुया, ते नधनजरने फेरें रे ॥ नेद थिरादिक
दृष्टिमां, समकितदृष्टिने हेरे ॥ वी० ३ ॥ दर्शन स.
कलना नय ग्रंह, श्राप ग्हें निजलायें॥दित करी
जनने मंजीवनी, चाग नेद चरायरे॥वी०४॥ दृष्टि
घिगदिक चारमा, मुगति प्रयाण न नाजे रे॥ रयणि
मयन जेम श्रमहर, मुग्नर मुग्य तम बाजे रे ।। वी.
॥ ॥ एह प्रमंगवी में कपु, प्रथमदृष्टि हवे कहिरे
जिहां मित्रा विहां बोध जे, ते तृण अगनि सो स.
दिये। ॥ वो ६ ॥ त पण यम इदां संपजे, खेद
प्रा- नही गुनका रे ।। हेर नही वली अवरशें, एह गुण अंग विराजे रे॥वी ॥ योगनां वाज ऽहां ग्रह, जिनवर शुइ प्रणामो रे ॥ नावाचारज सेवना, नव उग नुगमोरे ।। वी० ७॥ जय अन्निग्रह पालवा, अब प्रमुखने दाने रे ॥ आदर आगम आसरे, लि- बनादिक बहुमानेंरे। वी० ए॥ लेखन पूजन प, श्रुतवाचना नदग्राहो रे॥ नाव विस्तार सखायथी, चिंतन नावन चाहो रे ॥ वी १० ॥ वीजकमा न- सी मानली, रोमांचित हुइ देहरे।। एह अवंचक योग- पी, सहियें धरम सनेह रे ॥ वी० ११ ॥ सद्गुरु योग बंदन किया, तेहथी फल होये जेहो रे ॥ योग किया फल नेदपी, त्रिविध प्रवंचक एहो रे ॥वी०१॥ चाहे चकोर ते चंदने, मधुकर मालती जोगीरे ॥तेम नदि मदन गुणे होये. उत्तम निमित योगी रे ॥ वी० २३ ॥ एद अवंचक योगते. प्रगटे चन्मादन रे ।। माधुनें लिया समु. वीजर्नु निन प्रवर्ने । वीर १५॥ करण अपूर्वना निकटपी. जे पदेखें गुणवाएं मुल्पपरो तेऽहां दोपे, सुपादिलाम, टार्नु • रे॥ दी. १५॥ इति प्रममित्राटी मयाप.
No text on this page.
देव संसारी अनेक ठेजी, तेहनी नक्ति विचित्र ॥ एक राग पर पयोजी, एक मुगतिनी अचित्र।मण १५॥ प्रियागत बुद्धिजी, ज्ञान ठे आगम हेत॥ असं- मोद शुन्नति गुरोजी, तेणें फल नेद संकेत ॥ म० १६॥ प्रादर किरिया रति घणीजी, विधन टले मिले सहि ॥ जिज्ञासा बुध सेवनाजी, शुन्नकृति चिन्ह प्र- स्पछि । म० १७ ॥ बुद्धि क्रिया नव फल दोयेजी, ज्ञान क्रिया शिव अंग ॥ असंमोह किरिया दियेजी, शीघ्र मुगतिफल चंग ॥ म०१७ ॥ पुजल रचना का- रमीजी, तिदां जस चित न लीन॥एक मार्ग ते शिव तणोजी, नेद लहे जग दीन ॥म० १०॥ शिप्यन्न- शी जिनदेशनाजी, कहि जन परिणति जिन ।। कहि मुनिनी नप देतानाजी, परमाचंधी अन्निन ॥म०२०॥ शब्दनेद ऊधमो किस्पोजी. परमारथ जो एक। क- दो गंगा कदो सुरनदीजी. वस्तु फिर नहीं ठेकम १॥ धर्म क्षमादिक पण मिटेजी. प्रगटे धर्मसन्या- सातो कपडा कांटातलोजी.मुनीने फवण अन्या- सम० २२ ॥ भनिनिवेहा सपलोत्पजीजी, चार पही जेसे रष्टि ॥ ते सेसे दवे पांचमीजी, सुपर
४
॥ ढाल सातमो॥ एनिमि किहां राखी ॥ए देशी।
अर्कपन्नासम बोध मन्नामां, ध्यानप्रियाए दिकि
। तत्वतणी प्रतिपत्ते ऽहां वली, रोग नही सुख पुडी
रेनविका वीरवचन चिन धरिये ॥१॥ एकशी।
सघ परवश ते उख लक्षण, निजवश ते सुख सहिये
।। ए दृष्टं पातमगुण प्रगटे, कहो सुख ते कुण कहिये
रे । नवि०॥ नागर सुग्व पामर नवि जाणे, बद्धन
सुख न कुमारी ॥ अनुनय विण तेम ध्यानतणुं सुख,
कुण जाणे नर नागरे ॥ न. ३ ॥ एह दृष्टिमां नि-
मल बोधे, ध्यान सदा होये साधू ।। दूषण रहित नि-
रंतर ज्योति, रतन ने दी जाएँ रे ॥ १०॥ विषय
लोग कय शांत वादिता, शिवमारग ध्रुवनाम ।। कहे
अमंगक्रिया इहां योगी,विमलसुया परिणाम नि०५॥
॥ ढाल आरमी ।। तुज मारें नहीं बोलुं मारा
वाला ते मुजने वीमारी जी ।। ए देशी,!
॥ दृष्टि पातमी साम्ममा, नाम परा तस जाएं
जी ॥ आप स्वना प्रवृति पूरण, शशिसम बोध व.
खापुंजी । निरतिचारपद एहमां योगी, कहिये नदि
अतिचारोजी ॥ आरोदे प्रारूढे गिरिने, तेम एहनी
४१ गति न्यारीजी ॥ १॥ चंदनगंध समान खिमा श्दा, वासकले न गवेषेजी ॥ आसंग वर्जित वली एहमां, किरिया निजगुण लेखेजी ॥ शिक्षाश्री जेम रतननि पोजन, दृष्टिनिन तेम एदोजी।। तास नियोगें करण मप्रवी, लहे मुनि केवल गेदोजी ॥ ॥ कोण दोप सर्वज्ञ महामुनि, सर्वसब्धि फल नोगीजी।। परनप- गार करी शिवसुख ते, पामे योग अयोगेंजी ॥ सर्व शत्रुक्षय सर्व व्याधिलय, पूरण सर्व समीदाजी॥सर्व अरथयोगें सुख तेदत्री, अनंत गुण निरीहाजी ।।३।। ए अमदिछी कदी संपें, योगशास्त्र संकेतॆजी ।। कुल योगीने प्रवृत्तना जे, तेहतणे हित हेर्गेजी। योगी कुठे जाया तस धम्में, अनुगत ते कुलयोगेंजी ॥ अपी गुरुदेवहिज प्रिय, दयावंत उपयोगेंजी ॥ ४ ॥ शुभ्र. पादिक अडगुण मंपूरण, प्रवृतचक्र ते कदियेंजी ।। य- महप सानी परऽग अर्थी, पाय अवंचक सहियेंजी ।। चार अदिसादिक यम शहा, प्रवृत्ति घिर मिश्निामें जी॥शु रुने पाले अतिचारह.टाले फल परिणाम जी ॥ ५ ॥ कुलयोगीने प्रवृननकने, प्रवणशुझि पर पाजी ॥ योगरष्टि ग्रंप दित होवे, तेणे कम्यु ए बात
No text on this page.
४९ अर्चक वर्चकना इदांजी, श्रोताना अंतर होय ।। गुरु नका सुख पामशेजी, अवर नमे मति खोया।चण्या अंगे पूजा मन्नावनाजी, पुस्तक लेखन दान ॥ गुरु उपकार संन्नारदोजी, श्रादर नक्ति निदान ॥५॥ वक्ता एडवो कोई नही जी, जिम नारख्यो तुमे धर्म ।। वाचकपश कदे दर्पशुंजी,श्म ते विनयनो ममी।चण्।। ॥ अथ त्रीजा अंग गणांगसूत्रनी सद्याय ।। ॥ई वारी रे गोमीगामनी ॥ ए देशी ।। त्रीजुं अंग दवे सजिलो, जिहां एकादिक दस ठाण ॥ मोहन ।। नहेसा अतिघणा, अर्थ अनंत प्रमाण । मो० ॥ ..चारी रे हूँ जिन वचननी, जेदना गुणनो नहीं पार -...|| मो॥ एघांकणी ।। जेद मूर प्रने वहु संपटी,ते. इनो पण करे नर । मो०२॥ वारी॥ गीतारय - मुख सांतल्ये, सदे नय नाव उल्लास मोतरणी किरण फरसेंकरी, हुये सदि कमल विकास ॥ मोछ । बा३॥ जे एदनी दिये शुनदेवाना, तेम हुन मद्गुरु पूर ।। मो॥ तस भंग दिलेपन कीजीये, चंदन मग. मर कपूर । मोवा॥जिम नमर कमल पन मुख सदे, शोषित पानी सहकार मोगा श्रोता यक्ताने मले, पामे श्रुत अर्थनो पार ॥ मो! या० ॥ ॥ बांझ गली माकर गली, वली अमृत गत्यं कडेवाय ॥ मो०॥ मादरे तो मन श्रुत पागले, ते कांड न पावे दाय ॥ मो ॥ वा० ६॥ श्रुतना गुण मन ला. बीयें, वली नावियं मन बैगग । मो० ॥ वाणांगे प्रेम जगाविय,नपजावियें मुयश मानागामाणाचा इति ।। अय चोया अंग ममवायांग मृत्रनी मद्याय ।। । निंबडी घेरण हुई रही ॥ ॥ देशी ॥ चोथु मम- वायांग ने मानला, मुकी आमती रे मननो धरिलाय के ॥ एना अर्य अनापम अति घणा, जग जागे रे ए. दनो मुमनायके ॥ १ ॥ जनम वम भिर रह्यो । यांकी संख्या शत पगुणनग, अणेगुनगरे बीजी पण जाणके ॥ मग्याला गणिपिटकना, हमारे जुन युनि. प्रमाणके ।। न० ॥ ग लग्य पद हमा कयां, बली नपररे चुंगाल हजारका प्रप्रस्नना संघाते दोष जे. को गदगुरे नेहना परिदारक ॥ न० ३ ॥ जिन वयणे न विरोध , तम नामनेर मंद बुकिदार के मदगुरु विग्हें अलपना, गीनाग्य हो गुण पादक कोक ॥ ३५ ॥ यसिदार्ग मदगुम तणी, जे दाणे ५१ रेश्रुत अर्थ निचोलके॥ कीजे कोडि वधामणां, लीजे नामसारे नित नित रंगरोलके ॥ न ५ ॥ सदगुरु मुख जे सांजले, श्रुत नक्ति रे नजमणां सारके ॥ श्री नयविजय विबुध तणो, कहे सेवक हो तस हुये न- व पारके ॥ न० ६॥ इति ४ ॥ ॥ अथ पांचमा अंग नगवती सूत्रनी सञ्चाय ।। ॥अहो मतवाले साजनां॥ ए देशी ॥अंग पांच, सांनलो तुमे, नगवई नामे चंगो रे ।। पूजा करो ने पन्नावना, आणी मनमांहि दृढ रंगो रे ॥१॥ सुगुण सनेही साजनां, तुमे मानो ने बोल अमारो रे ॥ हि- तकारी जे हित कहे, तेतो जाणीजे मन प्यारो रे ॥ सुण २ ॥ ब्रह्मचारी नुं सुए, करी एकास' त्रि- विहारो रे । पमिकमणां दोश्वारनां, करे सचिन तणो परिहारो रे ॥ सुण्३ ।। देव वांदे त्रिण टंकना, वलि कविण वचन नवि वोले रे ॥ पापस्यानक शक्तं त्यजे, धर्माशुं दमु खोले रे ।।सु० ॥ कीजें सूत्र अाराधना, काउसग्ग लोगस्स पण वीसोरे॥ जपियें नगवई ना. मनी, नोकारवाली वीसो रे॥ सु० ५ ॥ जै दिन एह मंमाविये, गुरु नक्ति ते देश विदो रे ॥ कीजे वली
No text on this page.
No text on this page.
श्रोता वक्ताने मलें, पामे श्रुत अर्थनो पार ॥ मो॥ वा० ५॥ खांझ गली साकर गली, वली अमृत गड्यु कहेवाय ॥ मो॥ मारे तो मन श्रुत अागले, ते का न आवे दाय ॥ मोष ॥ वाण ६ ॥ श्रुतना गुण मन सा- वोयें, वली नावियें मन वैराग || मो॥ गणांगे प्रेम जगावियें,नपजावियें सुयश सोलागामोणावाजाति ॥ अथ चोया अंग समवायांग सूत्रनी सद्याप ।। ॥ निडी वरण हू रही ।। ए देशी । चोथु सम- वायांग ते सनिलो, मुकी आमलो रे मननो धरि जाव के । एना अर्थ अनोपम अति घणा, जग जागे रे ए. हनो सुप्रनायके ॥ १ ॥ उत्तम घरमें थिर रह्यो । ए आंकणी ॥ संख्या शत एगुणत्तग, अणेगुनरारे बीजी पण जाणके ॥ सरवालो गणिपिटकनो, एहमारे जून युक्ति प्रमाणके ॥ १० ॥ग लख पद एहमां कह्यां, वली ऊपर रे चुंबाल बजारकोअग्रस्तना संघाने दोप जे, करे सदगुरुरे तेहनो परिहारके ।। न ३ ॥ जिन वयणे न विरोध , तस नामने रे मंद बुद्धि होर के । सद्गुरु विरहें अलपता, गीतारय हो गुण ग्राहक कोरके ॥ ३० ॥ वलिदारी सदगुरु तणी, जे दाम्ये
No text on this page.
. श्रोता बक्ताने मलें, पामे श्रुत अयनो पार ॥ मो वा०५॥खांक गली साकर गली, ती अमृत ग कहेवाय ।मोमाहरे तो मन श्रुत पागले, वे कोई नावे दाय ।। मो॥ वाण ६॥ श्रुतना गुण मन ता- चौर्य, बली नावियें मन वैगग ॥ मो॥णांग प्रम जगाविये,उपजावियें सुयश मीनागमणिवानि ॥ अथ चोया अंग ममवायांग मृगनी गया । ॥ निघडी घेरण हूरही देशी । गोधु गम- वायांग ते सांनलो, मुकी आमलो रे मननी घरिनार के ॥ एना अर्थ अनापम अनि घणा, जग जागे रे ए. दनो सुमनावरे ॥ १॥ उनम धरम निरोप यांकणी ॥ संग्ग्या शत एगुणनग, अगगुनगो कोनी पण जाणके । मावाली गणिपिटकनी, बदमांनी जून युनि प्रमाणके 1 9 21 ग सब पर कहां, वाली कार चुंग्राल दजारको मानना मरनं दोष जे, को मदगुरु तेहनी परिवारका ना जिन वयागे न विरोध , नम भागने रे माहिद के । सदगुरु विरहें अलपना, गीनाग्य हो गुजारा कोके । न ४ ॥ यक्षिदारी मदगुरतर्ग, जो
No text on this page.
श्रोता वक्ताने मलें, पामे श्रुत अर्यनो पार । मो० ॥ वा० ५॥ खांस गली साकर गली, बक्षी अमृत गर्यु कवाय । मो० ॥ मादरे तो मन श्रुत प्रागले, ते काइ न आवे दाय ॥ मो॥ वाण ६ ॥ श्रुतना गुण मन सा- वोयें, वली नावियें मन वैराग मो॥ वाणांगे प्रेम जगावियें पजावियें सुयश सोनागमोणावाति ॥ अन चोप्रा अंग समवायांग सूत्रनी सयाय ।। । निड़ी देरण हुई रही ॥ ए देशी । चोयुं सम- चायांग ते सांललो, मुकी आमतो रे मननो परिमार के । एना अर्थ अनोपम अनि घणा, ना जागे गए. हनो सुमन्नायके ॥ १ ॥ जनम धरमें गिर रह्यो । आंकणी ॥ संख्या दात एगुणनरा, अणेगुनगरे वीजी पण जाणके ॥ सरवालो गणिपिटकनी, एदमारे जून युक्ति प्रमाणके ॥ १० ॥ग सब पद एहमा कहां, वसी कार रे चुंग्राल हजारको समस्तना संगाने दोप जे, करे सद्गुरुरे तेहनो परिदारके ॥ ३ ॥ जिन वयणे न विरोध ठे, तस नासने रे मंदबुद्धि दोर के ॥ सदगुरु विरहें अलपता, गीतारग्र हो गुण पाहा मोके ।। 10 8 ॥ बलिहारी सदगुरु तणी, जे दाने
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
वारकरना कहे.मन्नारच्युते सद्दहिये रे॥सुण्१ाति
रीयं, लद्ददगा नचाहो रे ।। सुप १५ ॥ नकृष्टि श्रा-
गरना, नगवा सुणतां शिव लहिये रे ॥ त्रीजे नव
॥अथ व अंग ज्ञाता धर्मकथानी सञ्चाय ॥
॥प्यारो प्यारो करती हो लाल ॥ए देशी ।। ज्ञा-
तापर्मकथा उतुं अंग, सांतलिये मन धरि रंग ॥ सु-
अखंघ दो शहां सारा, तुणि सफल करो अवतारा हो
सात ॥ ॥ प्यारी जिनवर वाणी, लागे मीरी साकर
वाणी हो साल प्याणा ए ग्रांकणी ॥ पहिलामा कथा
नगणीश, दसबाग बीजे सुजगीस ॥ कोडी कया
तिहां नारी. ग अंगनी जावं बलिदारि हो लाल
॥ प्या २ ॥ नत्सव पाणंद धारो, बीजा ध्यान जन
चिन धारो, समकित पर्याय
पवारो हो लाल ॥ प्या०३ ॥ साहाज्य करे श्रुत नु.
पता. ते सुख पामे मन गमतां ॥ जे विधन करे हु
श्रामो, ते तो माणस नही पण पामो हो लाल ।।प्या
१॥ वाचकजस कहे सुपो लोग, श्रुत
टाले विघननी
श्रुत
नक्ति नवि त्वजियें, गुरु चरण
कमल नित नजियें दो लाल ॥प्याए ॥ इति ॥
नारो ॥ रोमांचित
नोग । कदियें
No text on this page.
१ होशे सुख सहेशे, जयलबियें वरशे रे। सुणो० ॥ जेणे नृप आण करी ते जीव्या, वीजा निर्धन लहंत रे ॥ सुणो ॥ व्य वारणा ए हां, नावो नावें न- पनय संतरे । सुशो ५॥जिनवर नृपति विषय विष - मिश्रित, नविने नोज्य निवारे रे ॥सुयोगानव नमे रागी ने तरे रे वैरागी, वाचक जस ते संन्नारे रे । सुणो॥६॥ ॥ ढाल चौदमी ।। चंशवलानी देशी ।। ॥पमिकमण निवृत्ति प्रमादधी रे, रायकन्या दि- त ॥ एक नगरें एक शालापति, धूर्त सूता तस रत । नर यौवनमा कां न दीवां हे, मनमथ माचते कां न दीघां , अवसरें उयल ग्वीलाने कांदन दोघां हे, लावण्य सहरें जातें कां न दीघांहे ॥१॥ नोमलमांमली ते कहे आपण नासियें, सा कहे सखी मुक नृप पुत्ति ॥ संकेत तिणशुं वे किन रे, तेमी ला- वो सा जति ॥नर॥ तेणे गीत परनातें सुण्यु, पागै निवति ताम || आणुं करंडीयो रत्ननो, श्म व- चन नांखी साम । नरण ३ ॥ फूल्यां तोशुं कणि- आरमां, अहिमास वुठे अंव। तुज फूलवू जुगतुं नही,
No text on this page.
७१ होझे सुख लहेश, जपसलिये वरशे रे। सुणो० ॥ जले नृप आण करी ते जीव्या, वीजा निर्धन लहंत रे । सुगो । झ्य वारणा ए हां, नावो नावें न- पनय संतरे ।। तुणो ५॥जिनवर नृपति विषय विष मिश्रित, नविने मोज्य निवारे रे।।सुगोगाजवलमे रागी ने तरे रे वैरागी, वाचक जस ते संन्नारे रे ।। सुणोका ६॥ ॥ ढाल चौदमी ।। चंज्ञवलानी देवी । पमिकमण निवृत्ति प्रमादयी रे, रायकन्या दि- त ॥ एक नगरें एक शालापति. धृर्न स्ता तस रत ॥जर यौवनमां कां न दीयां है. मनमय माचते कांड न दीघां दे. प्रवनरें उयल ग्वीलाने कांदन दीयां हे. सावएप सहरें जाते कां न दीवां ॥१॥ नोमलमांमली ते कई धापस नानि.मा कदे मरखी मुक नृप पुनि ॥ संकेत तिलगुंठे किनारे. तेनी सा. वी ना जनि। तर ॥ तेणे गीत परमानें तुए. पाठी निवनि ताम ।। प्राणुं करंडीयो रत्ननो. म व. चन नांखी नाम ॥ ज ३॥ मुल्यां तोशुं कलि- धारमां. अदिमास दुठे अंद।। तुज पृल जुगतुं नही.
No text on this page.
७३. नल्लावाणं, सहीअव्वा कुलप्पसुएवं ॥धासाधु चितवेरेसारांसमोरे,प्रव्रज्यानसरे॥ लोक हीलायी निवर्जिन रे, हुने सुजस गुरु पयलमा रे॥धारा रे०५॥ ॥ दाल सोलमी॥ अहो मतवाले साहिवा ॥ए देशी। :: ॥ निंदा ते पमिक्कमण , दृष्टांत चित्रकर पुत्री रे॥एक नगरें एक नृपति , ते सन्ना करावे सचित्री रे॥ नवि सुन्नापित रस ग्रहो ॥ १॥ ए आंकणी ।। आपी चित्रकार सर्वनें, तेणे चित्रवा नू समन्नागें रे।। चित्रं ते एकने दीवे, नात आणी पुत्री रागें रे॥न- वि०॥राजा आवे वेगें इयें, कष्टीयें नावी ते आवे रे॥नात आणी तेम ते रदी, तात देह चिंताये आवे रे॥ नवि० ३॥ आलेखे शिखिपिच्छमां, वाने करी कुहिम देशे रे ॥ गत श्रागत करतो तिहां, नृप देवे ललित निवेश रे ॥ नवि० ४॥ ते ग्रहवा कर वा. दियो, नख नागी हसी ना बोले रे ।। मूर्खमंच त्रिक पादघो, तुं हुन चोघानें तोले रे ॥ नवि० ५ ।। नृप कहे किम तव मा कहे, राज मारगें घोडो दोभावेरे ॥ जीवी पुण्यें हुं तेदयी, ए पहेलो पायो मने प्रावे रे॥जवि०६॥ वीजो पायो नरपति, समनाग स.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
39
कन्या कहे एक चारनी, नवि श्रानं जे पेसे आगे रे
॥ हुं तेदनी तुं स्त्री हवे, कहे पेसशे तिहां कुण रागें
रे ॥न्नवि०३१॥ दासी कहे वीजो कुण कहे, वीजे
दिने कहे ता ते निमित्ती रे ॥ जे निमितें जाणे मरे
नहीं, चय साये पेठो सुचिने रे ॥ नविण ३२॥ रंगे
सुरंगें नीकली, अंगे साजो परणे कन्या रे ।। वीजी
कया कहे एक स्त्री, मागे देम कटक उग धन्या रे
॥न ३३।। मूल्य रूपक देश को दीये, तेणे घाल्यां
सुताने दाये रे ॥ प्रौढ अ ते न नीसरे, मागे मूल
रुपक सारे ॥नवि०३४ ॥ वीजां दीघां वांवे नही,
शुं कर, कदे ऽहां दासी रे ।। सा कहे अवर न चतुर
दे, तुं करे ने करे शुं हांसी रे, ॥न्नवि०३५॥ बीजे
दिने कदे तेद जो, रूपक दीये कटक तो दीजें रे ।।
नूप धारय्याने एहवे, निज घरै पटमास प्राणीजें रे
॥नविण्३६॥ झोक्ये जूवे ने तेहनां, नरमामां रही
चीतारी रे।। पदेरी वस्त्रादिक मूलगां, जीवने कहे जो
नारी रे ॥ नवि०३७ ॥ राज्यवंदा पन्नी घणी, रा-
जाने तुंशी कार रे ।। नृप माने जे पुण्य ते, वीजी
मूकी रूपें वारू रे ॥ नवि० ३० ॥ इम करती ते दे.
..
GG खो सदा, राजाने शोक्य जणावे रे ।। काम ए तु. ऊने करे, राखो जीवने जो चित्त जावे रे ॥जवि० ३७ ॥ आत्मनिंदा करती नृपें, देखी कीधी सा पट. रालो रे ॥श्य निंदा ए नावथो, करे जे संयत सुह- नाणी रे ॥ नवि० ४ || दश दृष्टांते दोहिलो लही, नरजव चारित्र जो लदियु रे ।। तो वहुश्रुत मद मत करो, बुख कहेवू सुजस ते कवियु रे ॥जविण ४१ ॥ ॥ ढाल सत्तरमी ॥राणीजी हो जातीरो कारण मादरे को नहींजी ।। ए देशी ।। ।। गर्दा ते निंदा परसाखशुं जी, ते पमिकमण परयाय ॥ दृष्टांत तिहां पतिमारिका जी, वर्णव्यो चित्त सुहाय । साचलो नाव मन घारजो जी ॥१॥ किहां एक अध्यापक विप्र जो, रे तरुणी तसन. ॐ ॥ काक बलि देहि प्रियेश कहे जी, सा कहे विहूं अऊ ॥ साच०॥ जी ने जाणी राखे जले जी, वारे चारे घणा गत्र ।। नपाध्यायनारे आदेशथी जी, मान्य । तेह गुणपात्र || माच० ३॥ माहा ग ते उगीने ठगे जी, एक कहे मुग्ध न एद ॥ जो ई चरित्र सपि एहनुं जी, सहजयी कपट अवेद साचण
नर्मदाना पर कूलमा जी, गोपशुं सा निशि प्रा-
य ॥ अन्यदा नर्मदा नतरे जी, कुंने सा चोर पण
जाय ॥ ताच॥ ५ ॥ चोर एक ग्रह्यो रे जल जंतुयें
जी, रोः कहे सा ग टांकी ।। तीरथ मेलीने मक
तरो जी. जाइ कुतीर्थ ते वांकी ॥ साचण ६ ॥ जोर
म गत्र पागे वल्यो जी, वीजे दिने बलि देत ॥
राखतो तात्र नली परें कहे जी, श्लोक एक जागा
हेत ॥साच ॥ श्लोक ॥ दिवा विन्नेति काकेन्यो,
रात्रौ तरति नर्मदां ॥ कुतीय नीच जानाति, जल
मंत्व विरोधनम् ॥ १॥ दाल पूर्वली ॥ सा कहे शुं
करु नपवरे जी, तुझ सरिखा नवि दक्ष ॥ ते कहे
विहं तुज पति की जी, हुई ते पति मारी विलक्ष
॥साच०७॥पोटले धाली अटवी गइ जी, घंने शिर
यंतरी तेह ।। वन नमे मास पर लगे जी, रूपने
तृपी रे अह मावा घर घर मज निक्षा जमे
जी, पतिमारीने दियो निरक। म धणे कालें जाते
प्रोजी.दिनमा सहि अतिलिस्क।नावाप्रन्पदा
संयत्तणी वंदतां जी.शिरत्रकी पमीयो ते मार ॥ त
प्रहीते दाजी,गदी कुजन तुवकागाना॥
No text on this page.
एप नावना एम दिल धरतो, सुकृत कर्मने खय करतो हो ॥मुगा शुरु निर्मल ज्ञान ते पावे, यातमने शि- वपद गवे हो ॥ मु०६॥ पंच महाव्रतनी पंचवित, नावना कही लवलेश हो । मु०॥ श्री खीमाविजय गुरुराया, जस वाचे सेवतां पाया हो ।मु० ॥ इति पंचम महाव्रत नावना समात ।। ५ ॥ ॥ अथ श्री वारज्जावनानी वार सवाय ॥ ॥ दोदा ॥ ॥ पास जिनेसर पय नमी. सद्गुरुने श्राधार ।। जवियण जनने हित नणी, नराशुं नावना वार॥१॥ प्रथम अनित्य अगरणपणुं.एह संसार विचार ।। एकल पणुं अन्यत्व तिम, अशुचि भाप्रवन्नार ॥२॥ सं- वर निडर नावना, लोक सरूप सुबोधि. उबदनाव- न जिन धरम. एणी परें कर जीन लोधि ॥३॥ रसकूपी रस वेधियो. लोद घी होय देम ॥ जीवं शश नावन शुरू हुये. परम पसंद तेम ॥ ४ ॥ नाव विना दानादिकां, जाणे असूY धान, जावर- सांग मज्या पकी, बेटे करम निदान ॥ ५ ॥ ..
No text on this page.
अधीर तिम मनुष्यनुं जी, गर्व म करशो कोय । जे कपमा खेरु होय ॥स ॥ अतुलि वल सुरवर जि- नवर जिस्या जी, चक्री हरिवल जोमी॥न रहोणे जगें को पिर घर जी, सुरनर नूपति कोडीत०॥ ॥ दोहा॥ ॥ पल पल गजे आनखं, अंजलि जल ज्यु एह ॥ चलते सायें संबलो, ले सके तो लेह ॥१॥ लीये अचिंत्य गलशुं ग्रही, समय सींचायो आवि ॥ शरण नहीं जिनवयण विण, तेणे हवे अशरण नावि ॥२॥ ॥ ढाल वीजी॥ ॥ राग रामगिरी, राम नणे हरि कठियें ॥ ए देशी ॥ वीजी अशरण नावना, नावो हृदय मकार रे॥ धरम विना परनव जतां, पापें न लदीश पार रे। जाइश नरक उवार रे, तिहां तुज कवण आधार रे ॥ १ ॥ लाल सुरंगा रे प्राणीया, मूकने मोद जं. जाल रे ॥ मिथ्या मति सवि टाल रे, माया आल पंपाल रे ॥ला०॥ मात पिता सुत कामिनी, नार नयणि सहाय रे ॥ में में करतां रे अज परें, कमें ग्र- हो जीन जाय रे। तिहां आमो कोश् नवी पाय रे,ःख -
No text on this page.
१०१ इस शरणे सुखिया धया,श्री अनामी अगार ।।श- रण सहा विण जीवडा, इसी परें ले संसार ॥२॥ ॥ दाल त्रीजी॥ ॥राग सारणी॥त्रीजी नावना गीपरें लावी- ये रे. एह स्वरूप संसार ॥ कर्मवों जीव नाचे नव नव रंगशुं रे, ऐ ऐ विविध प्रकार ॥१॥ चेतन चे- तीयें रे, सहो मानव अवतार ॥णा नव नाटकी जो हुन नन्नगा रे, तोगको विषय विकार ॥ चे० २ ॥ कवही नूजल जसणानिल तत्मां नम्यो, क. वहीं नरक निगोद ॥ विति चनरिस्यिमांद के दिन वस्यो रे, कवहींक देव विनोद ॥ चे ३ ॥ कीमी प- तंग हार मातंगपणुं नजे रे, कवही सर्प सीयाल । ब्राह्मण क्षत्रिय वैश्य कहावतो रे, होवे शूद चंमाल ॥ ५ ॥ लख चोरामी चनदे रमतो रंगशुं रे,करी करी नवनव वेडा । रूप कुरूप धनी निर्भय सोना- गियो रे, उर्जागी पुरवेश ॥५॥ य क्षेत्र सूक्ष्म ने बादर नेदर्भुरे, काल जव पण तेम ।। अनंत अ- नंता पुजल परावर्तन कस्वां रे, कह्यो पनवणा एम ॥ चे०६॥ नाइ बहेन नर नारी तातप[नजे रे,मात
No text on this page.
१०३ खी तस्वासी रे ॥ममण्३॥ खट खंग नवनिधि चौद रयरा धणी, चौसठ सहस्त सुनारी रे ।। वेहडो गेडी ते चाख्या एकला, दास्या जेम नारी रे ॥ममा विन्नुवन कंटक विरुद धरावतो, करतो गर्व गुमानो रे ॥ त्रागा विरा नागा तेहुं चल्या, रावण तरिखा रा- जानो रे ॥मम ए ॥ माल रहे घर स्त्री विश्रामिता, प्रेतवना लगें लोको रे।। चय लगें काया रे आखर ए- कलो, प्राणी चले परलोको रे ॥ममा ६॥ नित्य क- लहो विहं मेलीये देखीन, विहुंपणे खटपट पाय रे ।। वलयानी परे विहरिस एकलो, एम बज्यो नमीरायो रे ॥ मम ॥ इति चतुर्थ नावना ॥ ॥दोहा॥ ॥ नव सायर बहु उख जलें, जनम मरण त- रंग ॥ ममता तंतु तिणें ग्रह्यो, चेतन चतुर मतंग॥१॥ चाहे जो ठोमण नगी. तो नज लगवंत महंत ॥ दूर करे पर बंधने, जिम जलधी झलकंत ॥५॥ ॥ ढाल पांचमी ॥ ॥ राग केदारो गोडी ॥ कपूर हुवे अति नजलो रे॥ए देशी ॥ पांचमी नावना नावीयें रे, जिन अ.
No text on this page.
No text on this page.
निर्मल पर्व मद मुगति, नाण विनाण रसाल ॥ शुं वगनी परं पंकजल, ये चतुर मराल ॥२॥ । दाल मातमी ॥ ॥ गग धोरणी ॥ आश्रवन्नावना मातमी रे, स- मजो मुगुर सीप ।। क्रोधादिक कांड करो रे, पामी श्रीजिन दीपा रे ॥ १ ॥ मुग सुण प्राणीया, परिदर प्राबव पंचा। ॥ दाम अंग कया, जेदना अष्ट प्र- पंचों रे ।। स ।। दाठी जे हिंसा करे रे, ते लहे क- टुक विपाक । परिहा गावामनी रे. जो जो अंग विपाको रे ।। नु०३ ।। मिल्या वयणे वसु नड्यो रे, मंभिक परधन ॥ण अवलं गेलव्या रे, इंशदिक मुर करे ।। मु० ॥ ॥ महा आग्न परिग्रहें रे, ब्रह्म- इन नग्य पद्धन ॥ मंत्र्यां यात्रुपगं नजे रे, पांचे घर- गति दता र ।। मु' ।। || वि महित नावा जलें रे; चंट नीर तगय ।। तिम द्विमादिक आवरे, पा पिर नगा रे || मु०६ ॥ अविरनि लागे एकंच्यिा र पापम्यान अटार || लांग पांचही क्रियार, पंचम अग विचारो रे ।। मु. 7 ॥ कटुक क्रिया पानक कलां 7 वोन्या चीज अंग ॥ कहतां दीयदुं कमकमे रे,
No text on this page.
३ निर्मल पर्व मद मुगति, नाग विनाश रसाल ॥ शुं वगनी परं पंकजल. ) चतर मगल ॥ २ ॥ ॥ दाल मानमी॥ ॥ गग धागणी ॥ यात्रयतावना मातमी रे, स. मजो मुगुरु समीप ।। क्रोधादिक कां करो रे, पामी श्रीजिन दीपारे ।। ' || मुण मुग प्राप्णीया, परिदर प्राव पंचा॥ ददाम अंगं कया. जेदना इष्ट प्र- पंचाग 2 || राहों ज दिना करे रे ते लहे क- दुक विप' । पग्हिान गात्रामनी रे. जो जो अंग विपासा ।। ।। : । मि या वयागं वसु नड्यो रे, मंमिन परधन ।।जण प्रब्रह्म गलव्यारे,ज्ञादिक मुर कर । मु ।। ।। महा आग्न पग्ग्रिहें रे, ब्रह्म- इन नग्य परन । मन्यां पाणं नजे रे, पांचे उर- गति तार , म ।। विदित नावा जलें रे; वा नीर तय ।। तिम दिमादिक आभंवरे, पा पिन र ।। । । अविरति लागे एकैश्यिा पारम्यान अगर । लाग पाचंदी क्रिया रे, पंचम 1 ।। ट्रक क्रिया यानक फलां ग "न, प्रा ।। रहना हीय९ कमकमे रे, 1
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
वानरो वारि अनंगरे। ना०४ ।। सेवता एदने के. वलों, पनर सय तीन अरागार रे ॥ गौतम शिष्य शिवपुर गया, लावतां देव गुरु सार रे ॥ ना ५ ॥ -शुक परिव्राजक सोचलो, अर्जुनमाली शिव वास रे॥ राय परदेशी जे पापियो, कापियो तास मुख पास रे पन्ना० ६ ॥ उत्तम समय ऽपसह लगें, अविचल शासन एह रे ।। न्नावशुं नवियरा जे नजे, तेह शुन मति गुण गेह रे ॥ ना० ७ ।। ॥दोहा॥ ॥ तपग पति विजय देवगुरु, विजयसिंह मुनि राय ॥ शुधर्म दायक सदा, प्रामो एहना पाय ॥१॥ ॥ ढाल तेरमी॥ ।। राग धन्याश्री ॥ तुमें लायो रे, नवि इणी परें जावना नावो ॥ तन मन वयण धर्म लय लावो, जिम सुख संपद पावो रे ॥ न० १॥ सलना लोचन चित न मोलावो, धन कारण कांड धावो ॥ प्रनुशं तारो तार मिलावो, जो होय शिवपुर जावो रे।। कांड गीवास न आवो रे ।। न ॥ जंवूनी पेरे जीव जगावो, विषय थकी विरमावो॥ ए हित शीखानए
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
१२१ राजो (पागंतर) प्रामे सकल मुनिराजोएण्॥इति।। ॥अथ पंचमी अन्यत्व नावना ॥ ढाल सातमी ।। ॥ राग केदारो गोमी॥ ।। चेतना जागि सहचारिणी,आलस गोदडु नां नां- खो रे ॥ हृदयघरे ज्ञान दीवो करो, सुमति नघाडी अांखे रे ॥ चे ॥१॥ एकशत अधिक अगवना, मोह रसीया घरमांदि रे ॥ सदा तेणें विंट्यो रहुं. तुझ न चिंता किति नारी रे ॥ चे २ ॥ जर मुक ते अलगा करे, तो रमुं हुं तुझ सा रे ॥ तेरी हुं प्रलगो रहुं, जो रहे तुं मुफ दायें रे ।। ए ३॥ मन वचन तनु सवे इंदिया.जीवधी जूजुया जो ए होयरे ।। अपरं परिवार सब जीवधी, तूं सदा चेतना जोय रे । चेणा॥ (पागंतरे) तनु वचन सवे इंदिया,जीवत्री जूच्या जोय रे ॥ जो रमे तुंणे नावना, तो तुक केवल दोय रे ॥ ॥ चे ५ ॥ सर्व जग जीव गाजू- जुया, कोर कुरानो नवि होय रे ।। कर्मवों सर्व नि- जनिज तणे, कर्मयो नवि तस्यो कोय रे ॥ ५ ॥ देव गुरु जीवपणे जया. जुया नगतना जीव रे ।। कर्मवदा सर्व निज निज तनयम करे नविली-
No text on this page.
.
१२१
राजो (पागंतर) प्ररामे सकल मुनिराजो एण्॥इति।।
॥अय पंचमी अन्यत्व नावना ॥ ढाल सातमी॥
॥ राग केदारो गोमी॥
। चेतना जागि सहचारिणी,आलस गोडु नां नां-
खी रे ॥ हृदयघरे ज्ञान दीवो करो, सुमति नचाडी
आंखे रे ॥ चे ॥ १॥ एकशत अधिक अगवना,
मोह रसीया घरमांहि रे ॥ ९ सदा तेरों विंध्यो रहुं,
तुझ न चिंता किसि नारी रे ॥ ॥ जर मुक
ते अलगा करे, तो रमुं हुं तुझ साधे रे ॥ तेहयी हुं
असगो रहुँ, जो रहे तुं मुझ हाय रे ॥ ए ३॥ मन
ववन तनु सवे इंदिया, जीवथी जूजुआ जो ए होयरे।।
अपरं परिवार सव जीवथी, तूं सदा चेतना जोय रे
॥ चेणा॥ (पागंतरे) तनु वचन सवे इंदिया,जीवयी
जूजूया जोय रे ।। जो रमे तुं शणे नावना,
केवल होय रे ।। ।। चे० ४ ॥ सर्व जग जीव गण जू-
जुया, को कुरानो नवि होय रे ।। कर्मवशे सर्व नि-
जनिज तणे, कर्मथी नवि तस्यो कोय रे ।। चे ५ ॥
देव
गुरु
जीवपणे
जूजुया, जूजुत्रा नगतना जीव रे
। कर्मवश सर्व निज निज तणे, नद्यम करे नविली-
तो तुम
शोल संयम दयाधर्मश्री, सर्व सुख शहिजो तुं विचारी ॥सर्वशुनयोग हारीदा जो तुं पठे, घशिश जिम हाथ हारयो जुआरी ॥ जे0 G॥ जिसीय गणिका तणी खाट साधारणी, तिसिय मिथ्यामति जगें न रूमी । त्यजिअ हिंसा कुधर्मादि सचि पाप तं, विश्वमा मोकले कीनि रूमी ॥ जे०ए ॥पाट म म राखजे पाप आचारनो, फांट मम पामजे धर्म वाटे॥ जाट परे अविमास्युं किशुं मम करे, खोट म म पाडजे धर्म हाटे । जे १० ॥ जो तुझ सुख गमे सर्व पुग्य नवि गमे, विषय सोवीर रस त्यजिय खाटो। (पा. गंतर) विषय मोवीर त्यजीय गाढो ॥ आत्म अव्या. त्मवर ध्यान कुंजे रमी, धर्मवर नावना अमृत चाटो ॥जे०११॥ इति दशमी दानन्नावना ॥ १० ॥ ॥ अकादशी शमरम नावना ।। ढाल तेरमी। । राग वैराडी॥ विजेनव वरथानक तप करी ॥ ए देशी ॥ ॥जविक जीव पूरे निज गुरुनें, अशुन कर्म कि- म काटे। श्रमणध निःसंझी जीवो, जो शमतारस चाटे रे ।। लविका शमरस अमृत चाटो ॥१॥ कु.
मलन नको मननोटो, नोर पिनमनगवादी
परनुब देवी मम वादों ॥ नामां-
कीयो जीव कमीवर झांटे. पीली नाग्मनि
संटे। शुन्नध्याने देनां कृट पाटें. कर्म मुंब काटेरे
पानिनामन यही कर
मदद।। निखिल पर निम्नंगीजीवीदेवन
ना!! जननंशुत मुनव्यान
सुलेमान कानपुर न.
-
PuPAN
-
ना.
है :-
4
ser
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
? कोमीने वाले नुने चेतो हो ज.लि रे
वेधीजिनानगीन्दा नायुनी नपर
नजविसनीने दो गज डेनिमोमिनपरे
कर जोन सामने होगज. देवालय
नंग में मनमा मानो नोनी को गम.
गोरे होमोनोगामा दिनकर नहा
"
मनकामनन्दन होगजनीमा मोह
!!ीवानी मन्न. दासानी दाल:
तरजेश्रीन में.मीनार !! हुई
बनिनी. जिन !! नव विक
नगी. जिमला जागे ।::: नि बन्द
मवाने. सन :: कहा.
नाशनम् इन्सिजन-:-
No text on this page.
. १३५ जोगें, अधिक करे लालो दो ॥शी ॥ पांचे इंख्यि तिम रस पोख्यां, चारित्रमा करे चाला हो॥शीणा३॥ ॥ ढाल आग्मी ॥ राग मारु गोठण खोलो कमाम ॥ए देशी॥ ॥त्रिशला सुत हो त्रिगमे बेसी एम, आग्मी वाड वखाणी शीलनी ॥ अतिमात्रा हो अहार तजो श्रणगार, लालच राखो जो संयम शीलनी ॥१॥ अति प्रादारें हो पावे नंघ अपार, मुपनमांदे थाये शील विराधना ॥ वली थाये दो तेणे मदवंती देह, संयमनी नवी थाये श्राराधना ॥२॥ जिम शेरना हो मापामांहे दोढ शेर, नरीने ऊपर दीजें ढांक' ॥ नांजे तोलमी हो खीचमी खेरु थाय, तेम अतिमात्राए व्रत विगमे घणुं ॥३॥ दाल नवमीकायघ केसवारेघवा गरबानी देगी। ॥ नवमी वामें निवारजो रे, साधुजी शणगार ॥ शरीर शोनाव्यं शोने नदी रे. अवनितले अणगार।। एम उपदेदो वीरजी रे, मुनिवर धरजो रे मन ॥शी. खामण ए मादरी रे, करजो शील जतन ।।२।। म्नान विलेपन वासना रे, ननम यग्न अपार ॥ तेल तवाल R
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
प्रातमगुण संपन ॥ म । तावत मरने निजंगे. श्रा-
अब पर प्रायन न॥०॥३॥ म जाणी मिधरनं.
पमो. नको नपलीमंघमा प्रान्मानंद मागधनां.
पदाची नियमावण॥3॥ साय शुरु परमानमा.
ननु माधन नमर्गमा बार नप पि. सरल
श्रेष्ट व्यर्ग नावा॥ सकिन गुणगांगे पानी.
माय बयोगी नाव मानपादानना नटनी. गुप्त
गप स्थिर नार मा गुनिरनि ने रचा.
पार पनि प्रपंच मारता गिरना ना.
परेनन mens परबाद बासनी.
न॥ ॥ मम नियमन
मनि र म ति ।।
॥धारमा सार ।
। पलना मार मारलीम
रिक
कागः प्रीजी मनिराली परम
मीन प्रकार
काकी in the
.........
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
निजानीमानसात नगीन 1:31 पगिनि निनापाना परिणति गर्म { मुमा योगनना नान प्रकाशना, ना. विदर कर्म ।। गुरु०॥20॥शिया पण उपकारी. पं. टानी ना हो नि । मु॥ देवनं मुविदित मुनिवेदन, प्रणम्यां मयत महि॥ १० ॥ । ॥ पलटा। ॥ गग धन्याधी । ग्यिारेनात तरिया, जे जिनशानन अनुमगया जी ।। जंह कर सुविदित मुनि शिरिया, ज्ञानामृत रस दरिया जी ॥ ते॥ए कमी ॥ १ ॥ विषय कयाय मह परहरिया, उनम- ममता वरिया जी ।। शीलनबाहयकी पाखरिया.न. वनमुड जल तरिया जी ।। ते ॥ ॥ समिति गु- तिY जे परवन्यिा. प्रात्मानं तरिया जी ॥ आश्रय चार नसत श्रावरिया, वर मंबर मंचरिया जी ॥ते. ॥३॥ खरतर मुनि आचरणा चरिया. राजसार गुणगरिया जी ॥ झान धर्म तप ध्याने वलिया. श्रुत रहस्पना रनिया जी ॥ ते ॥ ४॥ दीपचंद पाठक
No text on this page.
विध त्रिकरणे. " १ए एम नांगे मन घरो ॥ स्थूल परिग्रह विरति पंचम, व्रतें इञ्चामिति करो ॥वणा।। इहां नवविध परिग्रहनी, करवी संरच्या ते सही ।। मान न- पर अधिक त्रिकरण, रखावु राखं नहीं ॥वणा ।। ॥ दाल त्रीजी ॥राग सारंगमदार ॥ डर आंबा आंवली रे ॥ ए देशी ॥ सवा दिन विरमण व्रतें रे, दश दिति कीजै मान ॥ जावा मोकसवा तगुं रे. तिगक- रणे सावधान ॥ २३ ॥ नविजन पादरीयें व्रत अंगे. जिम वरीयें शिव वधू रंगेंनविजन, श्रादरीयें व्रत अंगें ॥ एत्रांकशी ॥नातमुंबत विधा घरो रे.नोगोपनोग परिमाण ॥ नोजनी ने कर्मबी रे, तज अन्नध्या- दिक जाण ॥ नविण ॥ १५ ॥ नंबर पीपळ पीपरमी रे. बम कलंब वर पंच ।। सुगमांन मांखण मधुरे, हिम विख करहा वंच ॥ न ॥ २५ ॥ रात्रिनोजन माटी तवे रे. अवाणू बहु वीज ॥ काचां गोरनशुं मच्युं रे. विदस बंन्याक नहींज ॥ ज० ॥२६॥ जे तुन फल महमादिकां रे. अजाएयां फल फुल ॥ वर्णादिया जस बिगनीयां रे. एह चलित ग्लशूल निणार॥ वानी दिदस पोली सापीरे, जसमां रांध्यू अन ।।
H प ये रे, तुरिय प्रमादाचरण ॥ एहश्री विरतिमा त्रिकरणें रे, आम्मे प्रत आचरणे रे ॥ ॥ ५ ॥ ॥ ढाल पांचमी॥जोलीडा ईसा रे विषय नग. चियं ॥ ए देशी । प्रारति रोष निवारी.जेणे तम्यु, बुगविध अर्गवह सावध ॥ घटिका ग लगें समता नम नवमुं, मामायिक चत सद्य ॥६॥ परिणत जन मुणी मद् दशना ।। ए आंकणी ॥ जिम सदो माग उमग्ग ॥ शुरु प्रापक उर्सन कलियुगें, तस चरण जलग्ग ॥ तम पास व्रत मग्ग ॥४॥परिणत ॥ में दिशि परिमाण प्रद्यं तह, जे संक्षेप सरूप ।। दशावकाटिसक व्रत दामु अहवा, सवि व्रत संक्षेप रुप ॥ ४० ॥ परिणत जन०॥ अन्य धारन विध विविध नजो, मुहनादि प्रमाण ॥ प्रतिदिन चनद नियम वि. हाण धगे, मंवर्ग मांऊ मुजाण ॥ परि० ॥ ४ ॥ प्रावदपक पर्व दिवमं श्रादरी, प्रत पीपर उपवास पाहार तनुमत्कार अवाम तया, सावधनोत्याग ग्यास ॥ पण ॥ ५० ॥ मा चनविद सुगविद तिथि कगे, दिन अहागन मंमगन ॥ देशायी मग्री प्रादार पा. पर घर्ग, गधी निगमं सचिन ॥५०॥५१॥ नाम
१६३
समदा गत आराधो, परिणमे अतिथिसंविना-
मगुरु साधुने पमिलानी, जमे श्रावक महानाग
गरिमा|| गुरुविरहें दिशि अवलोकन करे. समरी
जने प्रतिबु । पहिलाच्या विण न जमे त्रिकरणे,
राखेप प्रत शुभ परिणा५३॥ एह विवक्षित नंगें प्रत
यहां स्यूतनयं धगे मन्न ॥ नग अंगेंरे विवरी
नालियां, नागायें गुणवन्त ।।परिणाम प्रावक
नप्रादग नदि जना. पालो ती अतिचार ।। श्रा.
मंदादिक पर्ने सदगति लहो. पंचम गति पणि सार
॥परि॥५॥ ॥मांश मारग एट वीजो जिन. कायो
वर्गए मंगार || शांतिविजय दुध विनयी विनपण.
मानद विकार परि० ।। ५६ ।। इति ॥
प्रय श्री जगदती सत्रनी मद्याय ॥
॥ दिनपविजयजी हन ।
सर जति उजली दी ॥६दि
in दोनदा नवरी
FIR दिया गया
Hangua
No text on this page.
१६५ अंगपुजगुं कीजिये रे, मन्नावना निज शक्ति रेशन॥ : ॥ ११ ॥ गौतमने नामें करो रे, पूजा नक्ति अपार ॥ कमोनो साहो लियो रे, शक्तितणे अनुसार गानणा ॥१२॥ मांझवना व्यवहारिया रे.धन मानी मंग्राम।। जन्ले मोनेए पूजिय रे. गुरु गौतमनु नाम रे ॥जणा ॥१३॥ लोनैया अविचल प्रया रे. तद त्रीस दजार । पुस्तक लोवन अकरे रे.दीने घणा मार गाना 12 जपिये नगवती सूत्रनी रे. नाकारवाली वीम।। झानादरणी बुटिये रे. एदी वीलवावी ॥॥१५॥ सर्पकर उत्तरे रे. ते जिम मंत्र प्रयोग ।तिम ए अक्षर मानले रे, टाले कमनी गंगः ॥ ॥१०॥ १६ ॥ सूत्र एक पु प्रा रहे रे. उद करा अनेक ।। नक्ति साधु मानीतली रे. गोजगा विवक न०॥3॥ विर्षे गेम मानसरे ने अगियान भंग || घोडा नद मांट लोने शिवामी मंगर HC संवत मगर कविनमरे. न्हा गनर नामान ॥ संघ सूत्र मानवाली मन नजान जा मनि माना जो सिया पिनार ।। दिदि एम मनोमानायो समय अनुसार रे !ire
No text on this page.
श्री मागिता निगरा. वर मागविजय ज. दमाग | नयामान दिलाय मद्यार। साल बनी।। पामी गिनीमा दिन या मारनामी सत्र पर समदद कम जा. गनिजग लिय माता प्राली ॥३॥बामन धागो, प्रागी शिव नु. रमाको नविजन ।। बसनत्र मागयो एमां. की महीने राय प्रावी. पूजी गुन नव * वाजिन वाजतां मंगल गायतां. गहुँसी दिये मन प्राक॥२॥ मनवनयाद त्रिकरण भु श्रीजिनामन मांद ॥ नविदित माधु मु. मुणि बनम नत्र माही ॥ प्राणाक॥३॥ गि जिम मनवमी गिनि, मंत्र मां नवसार॥ मां वृदा अनुपम. गाव मांद कर नाररे भाका ४ ॥ नवमा पूर्वतुं दद्या (त. अध्ययन आज जेन ॥ चौद पूर्ववर श्रीनश्वाह. नहायुं श्री पन्न हो ॥ प्रा॥ २० ॥ ५ ॥ पदला मुनि दया कन्न बग्वालो. शत्रगुल का तेर ।। तृतीय रसायन
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
१०
सहज स्वरूपी प्रेम ॥५॥ सपनाम केरा एक लव श्रा-
गलि जी. व्य क्रिया मण लाख ॥ फल नवि प्रापे
ते नवि निङरा जी, एहवी प्रवचन साख ॥६॥
धक शिप्य सूकोगल आदि देव जी. गयतुकुमाल मु.
सिंद ।। कूरगमु प्रमुखा जे केवली जी. समताना गुण
॥७॥ कार्य अकार्य दिताहित नवि गणेजी,इह
लोक परलोक वि०॥आप तपी पर तापे तपने ना-
शवे जी. क्रोव वति पुर वुहि ॥ ॥ शिवतुख केरुं
कारण वे खीमा जी, धर्म सवेनूं मूल ॥ रित नपञ्च
नाटो खंतीची जी, जिम विद्या अकुल ॥ ए॥ श्म
जाणीने मैत्री यादगे जी, कीजे सुमता संग ।। ज्ञान
विमल रिस कड़े ऽस्यू जी. खंति शिवतुख अंग ।।
॥१णाति दशाविध यतिधर्माधिकारे प्रत्रमगुण सद्याय?
॥ अथ धितीय सद्याय ।।
॥दोहा॥
विनयत्त' ए हेतू ठे. खिमा प्रथम गुण जाण ॥
विनयाधिष्टित गुण सवे, ते मृता अनुमान ।।१।।
जिम पमसूली केलवी, अधिक दोये आस्वाद ॥
तिम मार्दव गुणधी लहे, सम्यक्झान सवाद ॥२॥
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
अपाय जी गोना नगमा जागीय. पन मन नहनी माय जी । म ॥ 3 ॥ मनमा धानका नाग जीन्यं. जानपादनाय जी ॥ मन: गमन पागनिह प्रयो, पुनरपि यानमगर जी RING तम किंवरपर अमर्गनया नंग.नाही नि नमक जी ॥ जम धानम गंताप अनेकयों, नर प्रिनुवन कुगा जी । म || ॥बनुनय समय नारित पल नलं. ते निरलान पसाय जी ।।हानचिमसम. तुता सड़े श्रति घणी, उदय अधिव. तर धाय जी म॥१॥ति पतिधर्माधिकार चतुर्थ गया। ॥ अथ पंचम मयाय ।। । दोप ॥ नीरलोनी छातणो, गंध होये अविकार ॥ कर्म तपावन तप कहो. तेदना वार प्रकार ॥१॥ जेह कपायने शोपवे. त्रि समय टाले पाप ।। ते तप कहिय निर्मलो, बीजो तनु संताप ॥२॥ । दाल । कपूर होवे अति नजलो रे ॥ ए देशी।। शक्ति स्वन्नावे तप कह्या रे, पंचम मुनिवर धर्म ।। पंचम गतिने पामवारे, अंग अव शुन्न मर्म ॥ सो-
No text on this page.
रे १७ ॥ सा ॥ १० ॥ ततु अनुदय हेतु मेलवे. नदय अ- फलता सावे रे ॥ सफलपणे तम खामणां, कम सं- तार न वाघे रे ।। ना० ॥ ११ ॥ जे करे तेरे कयायनो, अग्नि नपजतो जाणे रे । ते ने देनु न मेलवे. तेहज समता जाणे रे ॥ ना ॥ १२ ॥ तेणे त्रिन्नुवन लवि जोतीन, जेणे जीन्या राग दोष ॥ न अयो तेह तेने वो, ते गुण रयणनो कोश रे ॥ ना ॥ १३ ॥ मन वच काया दंन जे. अशुनना अनुबंध जोडे रे ॥ ते जरा इंकन प्रा.तो लव वंचनत्रागाना|१४|| ववव धन तनु तुग्य नो. वली जय विग्रह मेरे ॥ वली अहंकृति ममकाना, त्यागी नयन मंगाना ॥ १६ ॥ उणि परे नंयम नंद. ननग्न अंग घारंग रे । ज्ञानविमल वही कला. वधति नकित वाण रे। ल॥॥वमाविका पालाप पष्ट न्याय।।३।। ।। बोना ।। जन्य पन बहु विधि का विज्ञाप । लाकर व यही व. पिन नुदाय ॥' नप होपे जो तहमा त्रिका इनाय ।।
No text on this page.
३०१ तृप्या मोहयी वेगला, तेहज सहज स्वन्नाव ॥१॥ अरिहंतादिक पद जिको, निर्मल आतम नाव । तेह अकिंचनता कही, निरुपाधिक अन्नाव ॥२॥ ॥ ढाल ॥ रसियानी देशी ॥ नवमो मुनिवर धर्म समाचरो, अमल अकिंचन नाम ॥ सुगुणनर ।। आ- शंसा इह नव परन्नव तणी,नवि कीजे गुण धाम।सुणा ॥१॥ चतुर स्नेही अनुन्नव आतमा ॥ नपधि प्रमुख जे संयम हेतने, धारे धर्म ने काम ॥सु॥ लळादिक कारण पणे दाखियो, असनादिक जिम जाण ॥5॥ ॥ च ॥ २ ॥ मुर्ग परिग्रह जिनवरे नाखिन, गृह स्वन्नावे रे जेह ।। सु ॥ धर्मालवन हेते नवि कहो, संयम गुण धरे जेह ।। सु ।। च ।। ३ ।। गाम नगर कुल गण बहु संगति, वस्ति विनुषण देह ॥ सु० ॥ ममकारादिक योगे नवि घरे, नदय स्वन्नावमा तेह ।।सुः ।। च ॥ ॥ निंद्या स्तुति रुसे तुसे नही, नवि वरते परन्नाव ॥सुण ।। सुख उखे आप स्वरूप न पा- सटे, कर्म प्रकृति चित ल्याव ।। सुप।। च ॥ ५ ॥मोह मदन मद रागधी वेगला, त्रिकरण शु श्राचारा॥ एडवा सुविहित जे सुख अनुन्नवे. जीवन मुक्ति प्रकार
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
घ
सुरमणो पाम्यो दल, प्रांगणे हो प्रनु आंगणेमुज सु.
रतरु फल्यो जी ॥२॥ जाग्यां हो प्रनु जाग्यां पुण्य
अंकूर, माग्या हो प्रभु मुद माग्या पासा ढल्याजी।
वूठा हो प्रन्नु वूग अमीरस मेह, नाग हो मनु नावा
अशुल शुक्ल दिन वल्या जी ॥ ३ ॥ नूख्या हो प्रनु
भूरव्या मिख्या घृतपूर, तरस्यां हो भन्नु तरस्यां दिव्य
उदक मिख्यांजी ॥ श्राक्यां हो प्रनु थाक्यां मिल्या
मुखपाल, चाहतां हो प्रन्नु चादतां सजन देजे दल्या
जी॥॥ दीवो हो प्रन्नु दीवो निशा विल गेह, शाखी
हो प्रनु शाखी श्रले जल नौका मिलिजी ॥ कलियूगे
हो प्रनु कलियूग उल्लहो मुझ, दरिसन हो प्रनु दरिसन
सह्यं प्राशा फलो जी ।। ५ ।। वाचक हो प्रनु वाचक
जम तुम दास, वीनवे हो प्रन्नु वीनवे अभिनंदन सु.
गोजी ॥ कदीये हो प्रन्नु कहीये म देश्यो छेद, देजो
हो प्रनु देजो सुख दरिसण तणोजी ॥६॥इति ।।
॥अय श्री सुमति जिन स्तवन ।।
| कांकरिया मुनिवरनी देशी ।।
सुमतिनाथ गुणशुं मिली जी, वाधे मुज मन मी.
No text on this page.
No text on this page.
रे, दीवाजे गजे धान्शुं जी ॥ ४॥ सिंहासन अशोक
वेग मांहे लोक ॥ प्राजे हो स्वामी रे, शिवगामी
वाचक जत थूण्यो जी ॥ ५॥ इति ।
॥अथ श्रीचंप्रन्नु जिन स्तवन॥
॥ धरा टोलानी देशी ॥
॥ चंझन्नु जिन साहिवा रे, तुम मे चतुर तुजाण
॥ मनना मान्या । लेवा जाणो दालनी रे, देझो फल
निरवाण ॥ म ॥१॥ आवो श्रावो रे चतुर तुख
नोगी, कीजे वात एकांत अन्नोगी ।
गुरा
गोठे प्रगटे प्रेम ॥म ॥ आंचली ॥ छु अषिकुं
पण कदेरे, आसंगायत जेह ।। मण्॥ आपे फल जे
प्रय कहे रे, गिरुन ताहिब तेह ।। मण्॥ ॥ दीन
कद्या विश दानवी रे.दातानी वावे माम मणा जल
दीर्ये चातक खीजवी रे. मेघ हुदो तेणे दयाम राम
॥३॥ पिन पिन करी तुमने जपूरे. हुंचानक तुमे मेह।।
म । एक सहेरमां :ख हरो रे, वाये क्मणो नेह
॥ मा मोहूं वहेतुं प्राप, रे, तो ती हील क.
11
+ राय ।। म०॥ वाचक जश कहे जगधणी रे, तुम तूरे सुख थाय ।। म०॥ ५ ॥ इति ॥ ॥अथ श्री सुविधि जिन स्तवन। ।। सुणो मेरी सुजनी रजनी न जावे रे, ए देशी ॥ ॥लघू पण हुं तुम मन नवी मावु रे, जगगुरु तु. मने दिलमी लावु र ॥ कुणने ए दीजे सावाशी रे, कदी श्री मुविधि जिगंद वीमासी गालामुक मन अगुमराह नगति काफी रे, तह दरीनो तुं माफी रे ।। योगी पण जे वात न जाणं रे, ते अचरिज कुं. यी हुन टाग रे ॥ २ ॥ला अग्रवा थिरमांहे अ. घिर न मावरे, मोटो गज दरपणमा या राजेदने तेजे युधि प्रकाशी रे, तेदने दीजे ए मायागो रे ॥३॥ सणा नईमुल तम्यर अब आग्यार, उंद पूगणे एहयी नापारे । अग्जि वाले प्रवरिज की रे, जगते दोवक कारज सी सणालाम करी जे बालक वोलरे, मात पिता मन अमियने तालेर ॥ श्रीनय- विजय वियुपनो शिझो रे, जस कहे एम जाणो ज. गदीशो रे ।। ५ ।। इति।
॥अथ श्री शीतलनाथ जिन स्तवन ।।
। अलि अलि का आवेगो ए देशी ।।
॥श्रीगीतलजिन नेदीयें, करीबोतुं जगते चि.
च हो । तेहमी स्नो बान कित्यु. जेइने तुप्पां तन
मन वित्त हो ॥१॥॥ दायक नामे घणां,
परा तूंसापर ते कूप हो ॥ ते बहु खजा तगतगे,
तुंदिनकर तेज स्वरुप हो ॥॥ीणा मोटो जागी
आइत्यो. दाविद नाजो जगतात हो । तुं कल्लावंत
शिरोमलि. कस्ता पात्र विख्यात हो ॥३॥श्री
अंतरयामी सवो लहो, म मननी जे वात हो ।
मा आगल मोलालना, स्या वरणववा अवनात हो।
श्री॥ ४ ॥ जाणोतो तातो कित्यु. सेवा फल दीजे
देव हो ॥ वाक जन को दीलनी. ए न गमे मुफ
मन टेव हो ॥ ५ ॥ो॥इति।।
॥अथ श्री श्रेयाम जिन स्तवन।।
॥ करम न बुटे रे प्राणोया ॥ ए देगी।
तुने वह मित्री रे साहिवा. मारे तो मन एक
तुम विश बीजो रे नवि गमे ।। ए मुज मोटी रेटेक
No text on this page.
॥अथ श्री शीतलनाथ जिन स्तवन ।।
। अलि अलि कदि आवेगो ए देशी।।
॥श्रीशीतलजिन नेटोयें, करी चोखं नगते चि-
त हो । तेहघी कहो गर्नु कित्यु, जेहने तुप्यां तन
मन वित्त हो ॥१॥श्रो ॥ दायक नामे ठे घणां,
परा तूं सायर ते कूप हो ॥ ते बहु खजया तगतगे,
तुं दिनकर तेज स्वरूप हो ॥॥ीणा मोटो जागी
आदस्यो, दालिद नाजो जगतात हो ॥ तुं करुणावंत
शिरोमणि, हं करुणा पात्र विख्यात हो ॥३॥श्री।
अंतरयामी सवो लहो, अम मननी जे ते वात हो ।
मा आगल मोसालना, स्या वरणववा अवदात हो ।
श्री॥ ॥ जाणोतो ताणो किस्यु. सेवा फल दीजे
देव हो ॥ वाचक जल कहे टीलनी, ए न गमे मुफ
मन टेव हो ।॥ ५ ॥ श्री ॥इति ।।
..
॥ अथ श्री श्रेयास जिन स्तवन।।
॥ करम न बुटे रे प्राणोया ॥ ए देशी ॥
तुमे वहु मित्री रे साहिबा, माहरे तो मन एक
तुम विश वीजो रे नवि गमे ।। ए मुज मोटी रेटेक
No text on this page.
इतर गुना वावर जज कहे मह गुडे मनिनननन.रेप.ति। !! जय श्री बनाय जिन लवन ।। रगर. दोनोने ग्रेन इलोकनिमसोते. लेले मानिनी सुनने हो नीक नगरे होते. न नगर्ने नरेनन जिन नाननी.निन तुमन- न होनf मरे, गुन्दर कन- के मई मु. नीने तेज व अनुहो ? अग न . सग नई बनी जिनका । उन
१४
॥अथ श्री शांतिनाथ जिन स्तवन ॥
॥ घोमलियो मुक्यो सरोवरियारी पाल ॥ ए देशी ॥
धन दिन वेला धन घमी तेद,अचिरारो नंदन जि.
न जदि नेटशुं जी ।। सदिशुं रे सुख देखी मुख चंद,
विरह व्यपाना मुख सवि मेटशुं जो॥१॥ जाएयो रे
जेणे तुज गुण लेश, वीजा रे रस तेहने मन नवि
गमे जी ॥ चाख्यो रे जणे अमी लव लेश, वाकस
वुकस तस न रुचे किम जी ॥ २ ॥ तुज समकित
रस स्वादनो जाण, पाप कु नक्ते बहु दिन सेवियु
जी ॥ सेवे जो करमन योगे तोहि, वांठे ते समकित
अमृत धुरें लिख्यु जी ॥
॥ ताहरूं ध्यान ते सम.
कित रुप, तेहज ज्ञानने चारित्र तहज जी ॥ तेहथी
रे जाए सघलां पाप, ध्याता रे ध्येय स्वरुप होये पठे
जी ।।४॥ देखी रे
श्रदनूत
ताहरू अचरिज न.
विक अरुपी पद वरे जी ॥ ताहरी गत तुं जाणे देव,
समरण नजन ते वाचक जस करे जी ।। ५ ।। इति।।
रुप,
No text on this page.
No text on this page.
जो बोले हसीरी ॥३॥ लोक लोकोत्तर वात, रोजवे दोय जुरी ॥ तात चक्रधर पूज्य, चिंता एद हुश्री ॥४॥रीजववो एक सांश, लोक ते वात करे री ।। श्री नयविजय सु शिष्य, एहिज चिन धरेरी ॥५॥ ।। अथ श्री मुनिसुव्रत जिन स्तवन । ॥ पांडव पांचे वांदतां ॥ ए देशी ।। ॥मुनिसुव्रत जिन वंदतां, अति नल्लसित तन मन पाय रे ॥ बदन अनोपम निरखतां, माहारां नवन- वनां :ख जाय रे ॥१॥ माहारां नव नवनां सुख जाय, जगत गुरु जागतो ।। सुख कंद रे ॥ सुख कंद अमंद पाणंद, परम गुरु जागतो ।।सुगाए प्रांकणी। निशि दिन सुतां जागतां, इमाथी न रहे दूर रे ॥ जव नपकार संगारिए, तव उपजे आनंद पूर रे ॥त ॥जणासु॥ ॥ प्रन्नु नपकार गुणे नस्या, मन श्र- वगुण एक न समाय रे ॥ गुण गुण अनुवंधो हुआ, ते तो अक्षय नाव कहाय रे ॥२०॥ ज०॥सु ॥ ३॥ अक्षय पद दीये प्रेम जे, प्रभुनुं ते अनुन्नव रुप रे ।। अक्षर स्वर गोचर नहीं, ए तो अकल अमाय अरुप रे
No text on this page.
॥अथ श्री नेमिनाथ जिन स्नवत॥
॥आटला दिनहुँ जाणतो रे हां ॥ए देशी॥
॥तोरण आवी रय फेरि गया रेहां, पशुआं देश
दोष ॥ मेरे वालमा ॥ नव नव नेह निवारित रे हां,
इयो जो आव्या जोप ॥मे चंद कलंकी जेहथी रे
हां, रामने सीता वियोग मे॥ तेह कुरंगने वयराडे
रेहां, पति श्रावे
कूण लोग ॥मे ॥२॥ नतारी हुँ
चित्तबी रेहा, मुक्ति धूतारी हेत ॥मे॥ सिइअनंते
लोगवी रेहां. तेहशुं कवण संकेत ॥मेण॥ ३॥ प्रीत
करतां सोहिली रे हां, निरवतां जंजाल ॥मे॥ जे.
हवो व्याल खेलाववो रे हां.जेहवी अग्निनी काल।मे
॥५॥ जो विवाद अवनरे दिन रेहां. हाय नपर नवि.
हाय । मे ॥ तो दीक्षा अवनर दीजिये रे हां, शिर
नपर जगनाव ॥मा ॥ इम वसवलती
॥ इम वसवलती राजुल
गरेहां. नेमिकने व्रत सोध ॥मेणा वाचक या कहे
प्रणमिय रे हां, ए दंपती दोय निमिणा।। ति॥
,
No text on this page.
॥ १॥ नहुंकर, अदवारो प्रनु पास ।। ए टेक ॥ दात- एप करतां नावीएजी, प्रत्तु गुरा जल मुख शुभ । नल नतारी प्रमत्तताजी, हो मुज निरमल वुझ ॥ तुणाशा जतनाए स्नान करीजीएजी. काहो मयल मिथ्यात॥ जंगुको अंग गोपीजी, जाणुं हुं अवदात ॥ तु०॥३॥ खीरोदकना धोतीघ्रांजी, चिंतवो चित्त संतोप ॥ अ. एकरम तंवर नसोजी. पाठ पडो मुखकोप ॥ तुर ॥ ५ ॥ रीयो एकाग्रताजी, केटार नक्ति कल्लोला। अक्ष चंदन चितवोजो. ध्यान घोल रंग रोल ॥तु०॥ नाल वहुं आणा नलीजी. तिलक तो तेन्नाव ।। जे धान्नरण तारोएजो. ते नतार्या परन्नाव ॥तुण्।। ले निरमाल्य मतारीएजी. ते तो चित्त नपाय ॥ प- खाल करतां चिंतवोजी, निरमल चित्त समावि ॥तु ॥ 3 ॥ अंगतृहणां वे धरमनांजी. आत्म स्वन्नाव जे अंग ॥ जे बान्तरण पहेरावीएजी. ते स्वन्नाव निज चंग ॥ तु॥ ८ ॥ जे नववाम विशुजाजी. ते पूजा नव अंग ॥ पंचाचार विशुभनाजी. तह फूल पंच रंग ॥ सु०॥ ए॥ दीवो करतां चिंतवोजी. ज्ञानदीप तुन- काम ॥ नयादि घृत पूरीजी, तत्व पात्र तुविशाल
No text on this page.
३३ रे ॥ सुणतां श्रवण अमी ऊरे, माहारी निर्मल थाये काया रे ॥गिण॥ १॥ तुम गुण गण गंगा जले, हुं जोली निर्मल धानं रे ॥ अवर न धंधो यादीं, निशि दिन तोरा गुण गावं रे ॥ गि॥ ॥कील्या जे गं- गाजले, ते ग्लिर जल नवि पेशे रे ॥ जे मालती फूले मोहीया, ते वावल जइ नवि वेशे रे ॥गि॥३॥ एम अमे तुम गुण गोठ°, रंगे राच्या ने वलो माया रे।। ते केम पर सुर श्रादलं, जे परनारी वश राच्या रे ॥ गि॥ ४॥ तुं गति तुं मति श्राशरो, तुं आलंबन मुज प्यारो रे ॥ वाचक यश कहे माहरे, तुं जीव जीवन श्राधारो रे ॥गि॥ ५ ॥ ॥ इति नपाध्याय श्री यशोविजयजी कृत प्रथम चोवीटी संपूर्णम् ॥
No text on this page.
२५ १ लोणा एकाणी ।। १ ॥ जेदी कुवा वाहडी जी, जेई वन, फुल ।। तुजगुंजे मन नवि मिन्यु जी, नेइबुं तेनुं सूत । सोणा २ ॥ माइतो मन धूरि भतीजी, दलीनं तुज गुण संग ॥ वाचक जत कहे गखजोजो. दिन दिन चहते रंग ॥लो०॥३॥ ॥अथ श्री संजवनाय जिन स्तवन॥ नेना नंदन नादिव साचो रे, परि परि परख्यो हीरो जाबो रे ॥ प्रीति मुश्किा तेन्शुं जोडी रे, जाणुं में लही कंचन कोमी रे ।। १ । जेणे चतुरशुं गोठन बांबी रे. तेणे तो जाएयु फोगट वावी रे॥ तुगुण मे. लावे जेन नगहो रे. मणुन जनमनो तेहज लाहोरे ॥ २ ॥ तुगुरा शिरोमणि नंनव स्वामी रे. नेह नि- वाह धुरंधर पामी रे ॥ वाचक जा कहे मुज दिन वलीयो रे. मनह मनोन्य नघलो फलियो रे ॥३॥ ॥अथ श्री अन्निनंदन जिन स्तवन ।। ॥ गोमी गाजे रे । ए देगी । ओठ तेवो रे अन्निनंदन देव, जेहनी सारे रे तुर किंनर सेव। एदवो साहिव सेवे तेह हजुर, जेहनां प्र. गटे रे कीयां पुण्य पंडुर ॥शेण॥ १॥ जेद सुगुण स. नेही मादीय हज, गलीलाग्री लहिये सुख सेज ।। तृण सरग्युं लांग मल माच, ते पागल श्राव्युं धरणी राज ॥शणा २ ॥ अनंव में पाम्या तेदवो नाथ, ते. यी हुँ निश्च हुनर मनाय ॥ वाचक जस कहे पामी रंगंग्ल, मानु फलिय प्रांगण मुरतरु वेल ।।०३।। ॥अथ श्री मुमतिनाय जिन स्तवन । । घुर्वाग्याला घाट | देशी ।। मुमतिनाय दातार. कोज नलग तुम तगी रे ।। दोजे शिव मुग्य मार, जाणा नग जग धगी रे ॥१॥ अग्वय बजाना नुज, दतां ग्वाम लांग नहीं ॥ कि. शी विमामाग गुन जान पाक मना रही रे ॥ ग्यण कोम नंदीच, नगग विथ नदा कीनर ॥ वा. चक जम मुममि, मांग तिन ग्नन दीन ॥३॥ ॥ अथ श्री पद्मपन जिन म्नवन ।। ॥ श्राज अधिक नांव गए देशी ।। पदम मन जिन मानली, कर मवक ए अरदाम ७ हो ॥ पांते वेसारी जो तुमे, तो सफल करे जोआश हो ॥पण॥ १ ॥ जिनशासन पाते तें ग्वी, मुज आ- प्यो समकीत घाल हो ॥ हवे नाणाखडखड कोण खमे, शिवमोदक पिरसे रसाल हो ॥ प॥ ॥ गज ग्रासन गलित सी करी, जीवे कीमीना वंश हो । वाचक जा कहे एम चिन धरी, दीजे निज सुख एक अंश हो ॥ प०॥३॥ ॥ अथ श्री सुपार्श्व जिन स्तवन। ॥ ए गुरु वाव्हो रे ॥ ए देशी ॥ श्री सुपास जिनराजनो रे, मुख दी। सुख होय रे ॥ मार्नु सकल पद में सह्यां रे, जोतां नेह नजरे नरि जो ।। ए प्रनु प्यारो रे ॥ १ ॥ मारा चितनो वा- रण हार, मोहनगारो रे ॥ एयांकणी ॥ १ ॥ सिंचे विश्व सुधारने रे. पंड रह्यो पण दूर रे ॥ तिम प्रन्नु करुणा दृष्टियी रे. सहियें सुग्व महमूर । एणा ।। वाचक जस कहे तिम करो रे. रहीए जेम इजूर रे॥ पीजे वाणी मीमी रे. जेहवो मरन खजूर एण्३॥
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
विरह कहिंए नवि हुये, किजियें तेहवो संच रे॥ कर जोडी वाचक जस कहे, नाजो तेनेद प्रपंच ॥३॥ ॥अथ श्री शीतलनाथ जिन स्तवन ॥ ॥ नोलुडा रे हंसा ॥ ए देशी ।। शीतल जिन तुज मुज विचे आंतरु, नीश्चययी नहीं कोय ॥ दसण नाण चरण गुण जीवने, सहुने पूरण होय ॥१॥ अंतरजामीरे स्वामी सनिलो ॥ए प्रांकणी ॥ पण मुज मायारे नेदि नोलवे, वाज्यदे- खाडी रे वेदा ॥ दियमे जूठी रे मुख अति मीमी, जेहवी धूरत बेटा । अंतर० ॥ २ ॥ एद नीस्वामी रे मुजघी वेगलो. कोजे दीन दयाल ।। वाचक जहा कहे जिम तुमशुं मिलो. सदिये सुख सुविद्याल ॥ध०३।। ॥ अथ श्री श्रेयांन जिन स्तवन।। । मुरखने मरकसमे ।। ए देगी ।। श्रेयांन जिगर दाताजी. ॥ सादिव मांगलो। तुमे जगमा अति विस्पाताजी ॥ ना॥ मान्युं देतां T
No text on this page.
३१ ॥अथ श्री विमलनाथ जिन स्तवन ॥ ॥ ललनानी दाल । विमलनाय मुज मन बने. जिम सीता मन राम ॥लखना।। पिक वंठे सहकारने. पंची मन जिम घाम ललना ॥ विण॥ १ ॥ कुंजर चिन रेवा वने, उमला मन गोविंद ललना ॥ गौरी मन शंकर वने, कुमुदि- नी मन जिम चंद खलना ॥ विणणा॥ अलि मन विकनित मालती. कमलिनी चिन दिणंद लखना ।। वाचक जनने वालही. निम श्री विमल जिएंड सना ॥विण॥ ३ ॥ - K- . ॥ अथ श्री अनतनाथ जिन नवन: ।। दाल गयाननी।। श्री अनंत जिन नवा मायकई मनमोहनां ॥ जनम्यो सिवनुनमल. नवनय पंद मन मोहना : - ! ऋटन जग मोहीयाः सान.. चन अति अगीपालांक-1 ॥ श्रीग॥२॥ गुरन्:
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
३५ ॥ अथ श्री मल्लिनाथ जिन स्तवन । ॥ ढाल रसियानी॥ मल्लि जिणेसर मुजने तुमे मिल्या, जेह माहिं सुखकंद वाल्हेसर ॥ ते कलियुग अमे गिरन लेख, नवि वीजा युग वृंद वाल्हेसर ॥मण॥१॥ आरो सा- रो रे मुझ पांचमो, जिहां तुम दरिसण दो ॥वा०॥ मरुनूमि पिण थिति सुरतरु तणी, मेरु थकी हुश्श्व ॥ वा॥ ॥ पंचमे आरे रे तुम्ह मेलावमे, रुमो रा- रव्यो रे रंग ॥वा०॥ चोथो पारो रे फिरि आव्यो गगुं, वाचक जस कहे चंग ।। वाण॥ ३ ॥ ॥ अथ श्री मुनिसुव्रत जिन स्तवन । ॥ वीरमाता प्रीति कारिणी ॥ ए देशी ॥ आज सफल दिन मुज तणा. मुनिसुव्रत दोग। नागी ते नावट नव तणी. दिवस ऽरितना नीग ॥ आणा ॥ प्रांगण कल्प वली फली. घन अमियना वुग ॥ आप माग्या ते पासा ढल्या. सुर समकित तुग ।।आ॥॥ नियति हित दान सन्मुख हुये, स्व
३
on
पुण्योदय साधे ।। जस कहे सादिवे मुगतिर्नु, करिनं
तिलक निज हाथे ॥याणा ३ ॥
॥ अथ श्री नमिनाय जिन स्तवन ।।
। रूपन्ननो वंश रयण ॥ ए देशी ॥
मुज मन पंकज जमरले, श्रीनेमि जिन जगदी-
सो रे ॥ ध्यान करूं नित तुम्द तणं, नाम जपु निस
दिसो रे ॥
मुचित प्रकी कहिये न वीसरे, दे
खीये श्रागलिं ध्यान रे ॥ अंतर तापनी जाणीए, पुर
रह्यो अनुमान रे । मु०॥ २ ॥ तुंगति तुमति आठा-
गे, तुंद्विज बंधव मोटो रे ॥ वाचक जस कहे तुज
विना, अवर अपंच ते बोटो रे ॥मुण। ३ ।।
॥अथ श्री नेमिनाथ जिन स्तवन ।
॥राजा जो मिले ॥ए देगी।
कहा किया नुम्ह कहो मेरे मांड, फेरि चले रथ
तारण आज || दिल प्राणर मंग नाह, न त्यजिय नेह
म अजाण दि०॥ १ ॥ अटपटाए चले धरि कटु
, रोस, पशुअनके शिर दे कर दोप ॥ दि॥ ॥ रंग विचिं नयो याधि नंग, सो तो साचो जानो कुरंग।। दि॥ ३ ॥ प्रीति तन कमि तोरत आज, कियुं नावे मनमें तुम्ह लाज ॥दि॥ ४ ॥ तुम्ह वहु नायक जा. नो न पीर, विरह लागी जिन वयरी को तीर ॥ दिप हार गर सिंगार अंगार,असन वसन न सुहाय लगार ॥ दि ॥ ६॥ तुज विन लागे सूनी सेज, नहि तनु तेज न दारद हेज ॥दि ॥ ॥ आनने मंदिर वि. लसो नोग, वुढापनमें लीजे योग ॥ दि०॥ ७ ॥ गे- रुंगी में नहिं तेरो संग, गालि चलं जिनं ठाया अंग ॥दि॥ ॥ ॥ यम विलवति गइ गढ गिरनार, देखे प्रीतम राजुल नार ॥दि०॥ १० ॥ कंते दीर्नु केवल- झान, कीधी प्यारी आप समान ॥ दिण॥ ११॥ मुक्ति महलमें खेले दोश, प्रणमे जस नलमित हो ॥दिशा ॥ अथ श्री पार्श्वनाथ जिन स्तवन ॥ ॥ दाल फागनी॥ - चन कसाय पाताल कलस जिहां, तिसना पवन .
No text on this page.
३॥ व्यो कचरो ने ब्रांति रे ॥ऽहां अति नंचा तोहे चा. रित्र चंद्रुारे, रुडी रुडी संवर नात रे ॥७॥ ॥ कर्म विवर गोखे ऽहां मोती झंबता रे, फुले फुले धी गुण आठरे ॥ वार नावना पंचाली अचरज करे रे, कोरी कोरी कोरणी काष्ट रे ॥३॥३॥ इहां श्रावी समता राणी शुंप्रन्नु रमो रे, सारीसारी घिरता सेज रे ॥ किम ज शकश्यो एक वार जो आवशो रे, रं- ज्या रंज्या हियडानी हेज रे ॥णा॥ वयग अरज तुणी प्रन्नु मनमंदिर आवीयारे, आपे तूग तूग त्रि- नुवन नागरे । श्री नयविजय विबुध पय सेवक श्म जणे रे, तेणे पाम्या पांम्या कोड कल्याणरे ॥७०५॥ ॥ इति महोपाध्याय श्री यशोविजयजी कृत हितीय चोवीशी संपूर्णम् ॥
॥ अथ उपाध्याय श्री यशोविजयजी
कुन तृतीय चोयीशो पारंज॥
.
॥ अथ श्री अपनदेय जिन स्तवन ।
॥अाज गावी दांग ॥ पदेशी।।
करना निनु नियं, द्विाय गुणनो दाता ॥ ना.
नि नृपति नंदना, पानामांदनीमाता३शनपरी नि.
नीता नाना पन लाउन मा ।। गांवमवमसु.
हामणी. दाम मन माह बादी मन मोहे |
धनुर पानम नदन, कायान मान ।। ग्यार महराए
अन मीयगुण ग्याण निधानालाग नोगमी पूर्वर्नु,
थानप पावा अमिय ममी नाग दटाना, जग पातिक
टाये ॥ ॥ महामना मुनीवरा, अनुनी
परिवार र माया की मनमानि गुषि.
नाटापट गिनायी गाय कमानटी गु.
पवन चनदम पायदादाम 8211३ ॥ गोमग
पानाची प्रन मया मागान मननी गगाकर,
नन दिपन निवारा मन नाप मग मता, नानिधि
सर
नानायव मदन मना पग, नाले तनमात्र दा०
॥७॥ युगताधर्म निवारणा. गिव मारग लागे ।नय
जल परतां जंतुने. ए मादिव राय ॥ श्री नयरिजय
विबुध जपा. तपगममा दीयो।ताम सीन जाये नाणे.
ए मनु चिरंजीयो । दांग॥५॥ इति ।।
॥अथ श्री अजितनाय जिन स्तवन ।।
। कोलो परवत धुंघलो रे लो । ए देशी ।।
थजीत जिणंद जुहारिये रे लो१. जितात्रुर वि-
जया जातरे३ गुण नर । नयरी अयोध्या उपनो
रे लोल. गज लंपनए विख्यातंरे ।। तुणा१॥ अजित
नंचपणुं मनुजी तणुं रे लो. धनप सादालय
पाररे६ ॥ सु० ॥ एक लहस स्युं व्रत लिये रे लो,
करुणा रस शृंगार ॥॥ ॥ अण्णा वाहोतरलाख
पूरव धर रेलोण, श्रानुग्वँ मोवन वानराण ॥तुणा लाख
एक प्रस्तुजी तणार लो. मुनि परिवार-१० मानरे ।।
सुणा३॥श्रा सारख त्रएय नसी संयती रेलो. नपर
बीस हजाररे११ ॥तुणा समेत टिशखर शिवपद सहारे
..
-1 R ४३ १श्लो, पाम्पा नवंनो पाररे ।सु०॥४॥णा वता शासन सुरी रेलो१३, महायर करे सेवरे सुणा कवि जसविजय कहे सदा रेलो, ध्यान ए जिन देवरे ॥मुण॥ ५ ॥१०॥ ॥अथ श्री संन्नवनाथ जिन स्तवन ॥ ॥ श्री महाविदेह क्षेत्र मोहामणुं ॥ ए देशी। माता सेना जेहनी, तात जीतारी नदार लालरे।। देम वरण हय संग्ना, मावत्रि शिणगार लालरे॥१॥ संजय लव जय नंजणी ॥ प्रांकणी॥ महस पुरुषसे व्रत लिये, व्यारमें धनुष तनु मान लालरे ॥ माला- ख पुरव घरं, आनन्यूं मुगुण निधान लालासा दो लाख मुनिवर जला, प्रनु नो परिवार लालरे। त्रणलाख वर मंयती, नपर उनीहा हजार लालं ॥३॥ संा समेत शिग्वर शिवपद ला, निहां कंर महोग्य देव लालरे । अग्निारि शामन मुग, त्रिमुग्य यक करे सेव लालग ॥४॥ मं० ॥ तुं माना तुंमुज पीना, तु ब- घय त्रिणु काल लालरे ॥ श्री नयविजय वियुध नणो, शोदा कहे दूरख टाल लालरे ।सं॥ ५ ॥ 49- १३ ॥अथ श्री अन्निनंदन जिन स्तवन ॥ अन्निनंदन चंदन सीतल वचन विलास, संवर सि- झारथा नंदन गुरामणि वास ॥ त्रणसें धनु प्रनुतनुं न- पर अविक पंचास, एक सहसशुं दिक्षा लिये मंडी नव पास ॥१॥ कंचन वन सोहे वानर लंग्न स्वा- मि, पचास लाख पूरव आयु धरे शिव गामी ॥ वर नयरी अयोध्या प्रभुजीनो अवतार, समेत शिखर गिरि पाम्या नवनो पार ।।।। त्रय लाख मुनीश्वर तप ज- प संयम सार. पट लद सत्रीस साध्वीनो परिवार । शासन तुर इश्वर संघनां विघन निवारे, काली उख टाली प्रनु सेवकने तारे ॥ ३॥ तुं नव नय नंजन जन मन रंजन रुप.मनमथ गदगंजन अंजन रति हित सरुप ॥ तुं भुवने विरोचत गत मोचन जगदीसे, तुक लोचन लीला सहि सुख नित दीसे ।। ४ ॥ तुं दोलत दायक जगनायक जगबंधु. जिनवाणी माची ते त- रिया नवसिंधु ॥ तुं मुनि मन पंकज नमर अमर न- रराय, उन्ना तुऊ सेवें वुध जन तुज जस गायें ।।५।।
No text on this page.
मात मुग्नमा जगनीजी, लंदन कमल विख्यात। पन मनु लाग्यो मुझ मन रंग ॥ प्रांकणी ॥१॥ त्रीदा जाग्य पुग्व धरेजी. प्रायन् नवर विवन्न ॥ धनुप अ. हीस नंबताजी, मोहे जग जन मन ॥५॥२॥ एक सदन व्रत लियेजी, समेतशिग्वर शिव गम ।। प्राय लाख पीटा महरा नलाजो. प्रत्तुना मुनि गुण धाम ।। प॥३॥ गील धारिणी संयतीजी, व्यारला- ग्व बीटा दजार ॥ कुसुम या श्यामा सुरोजी, प्रन्नु शासन हितकार ॥१०॥ ४ ॥ ए प्रन्नु कामित सुरत- रुजी, नवजल तरण जहाज ।। कवि जगाविजय कहे ऽहांजी, सेवो ए जिनराज ॥ ॥ ५ ॥ ॥ अथ श्री मुपाचं जिन म्तवन ।। ।। नंदनकुं त्रिाला हुलराव ।। ए देगी ।। नात प्रतिष्टने पृथवी माता. नयर वागारसी जा- योरे । स्वस्तिक लंग्न कंचन वरगो. परतत सुरतरु पायो रे ॥ १॥ श्री सुपासाजन सेवा कीजे ॥ए आं- कणी॥ एक सहस्रशुं दीक्षा लीधी. बलय धनुष प्रन्तु ४६ काया रे ॥ चीडा लाग्य पूरयनुं जीवित, ममेत शिख शिव पाया रे ॥ श्रीणा ॥ प्रणलाग्य मनुना मुनि गिरा, च्यार लाग्य त्रोटश हजार गुणमणि मंडी शील अग्बंमित, मावीनी परिवार र ॥ श्री॥३॥ मुर मानंगन दबी शांना, प्रन शमन अधिकागे रे । एप्रनना जग दावा कॉपी, नणे निज पुरगति वारी ॥ श्री ५ || मंगल कमला मंदार मुंदर, मोदनः वली कंदा ।। श्री नविजय विवध पद सेवक, कहे एप्रनु चिर नंदा । श्री०॥ ॥ ॥अथ श्री चंयन जिन स्तवन। "बादल दद दिगी ननयां मणि ॥ दी। श्री नमन जिन गजीन. मृग माद पुनिमनंद ॥ संचन जम दीप चन, जग जन नयनानंद रे ।। दाल नवनय पंटर काल कमवा अगविंदर ।। मादिव मामन म्या महसन पिता माता लकमागा. प्रन पुर्ग सिणगार ॥ डाटमें पनपनी संचना. शुचि वणं बाटा ग्रनका ॥ नना नवज.
ल पाररे, करे जननें बहु नपगाररे ॥ पुर्ख,दावानल जल वाररे ॥ ए॥ ॥ दश लाख पुरव आनखं व्रत एक तहत परिवार ॥ तमेतशिखर शिवपद लडं, ध्या शुन्न ध्यान नदार रे ॥ टाली पातिक विस्ताररे, हा जगजनना आधाररे ।। मुनि जन मन पिक सहकाररे ॥एण॥ ३ ॥ मुनि लाख अढी प्रन्नुजी तणा, तेम तं- पम गुणह निवान ॥ त्रिरा लाख वर माहुणी वली, अतीय सहतनुं मानकहे कविश्रण जस गुण गान रे, जिणे जीन्या क्रोवने मान रे ॥ जेणे दीधुं वरसी दानरे, वरझ्या जलवर अनुमानरे ॥ ए| तुर वि- जय नाम नृकूटी तुरी, प्रन्नु मानन गबवाल ॥ कवि तविजय कह मदा. ए प्रणामो प्रन्नु बिहुकाल जल पद प्रगमे नृपाल रे. जन अष्टमी गति सम १ नाल रे. जे टाले नव जंजाल । ए०॥५॥ इति ।। ॥अथ श्री मुविधि जिन स्तवन।। ॥नावना मालती चुनीए ॥ ए वी ॥ तुववि जिनराज मुझ मन रमा.नवि गमो न- वतो ताप रे ॥ पाप प्रन्तु ध्यानयो उपदानो. वीस- । -- -- ...
No text on this page.
व . तोजी,प्रायु पुरव खख एकाएक सहसत्युं व्रत लीय जी प्राणी हृदय विवेक रे। जिण तुंण्॥शा समेत शिखर शुन्न ध्यानयोजि, पाम्या परमानंद ॥ एक लख खट ताहुणीजी, एक लाख मुनिवृंद रे ॥ जिण तुंण् ३ ॥ सावधान ब्रह्मा सदाजो, शासनविघन हर ॥ देवि प्रशोका प्रनुतगीजो, अहनिश नगति करे रे॥जिक तुंग ४ ॥ परम पुरुप पुरुपातमोजी, तुं नरसीह नि- हि ॥ कविरा तुम जस गावतांजी, पवित्र करे निज जीह रे जि तु ॥ इति ॥ ॥ अयश्रीश्रेयांस जिन स्तवन॥ नयरी अयोला जयवती रे ॥ ए देशी ।। सीहपुरी नयरीजली रे, विष्णुनृपति जस तात।। माता विष्णु महा सती रे, लिजे नाम प्रन्नातो रे॥१॥ जिन गुण गाश्ये, श्रीश्रेयांस जिनेसरु रे॥ कनक चरण शुचि काय, लाख चोराशी वरसनुं रे, पाले प्र- नु निज आयो रे ॥ जि ॥२॥ एक सहसत्युं व्रत सीयें रे, असिय धनुप तनु मान ॥ खडगी उन शि -
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
५३ साखन रे लाल, धनु पणयाल प्रसिइ । मे। कंच- न वरण विराजतो रे लाल, सहस साये व्रत लोध ।। मे० ॥ ध॥२॥ सिद्धि कामिनी कर ग्रहे रे लाल, समेतशिखर अति रंग ॥ मे ॥ सहस चोसठ सोल हामणा रे लाल, प्रभुना साधु अन्नंग ॥ मेघ ॥३॥ सन सहस सुसाहुणी रे लाल, वली नपर सतच्यार मे ॥ कंदरपा शासन सुरी रे लाल, किनर सुर विचार ॥ मे ॥ घण्॥ ४ ॥ लटकाले तुज लोय- लाल, मोह्यां जग जन चित्त । मे ॥ श्री नय. जय विबुध तयो रे लाल, सेवक समरे नितामेिण् ॥ अथ श्री शांतिनाथ जिन स्तवन.॥ ॥ त्रिनुवन तारण तीरथ ए देशी ॥ गजपुर नयर वितरण दूपण टालतो रे, के दूप मा विश्वमेन नरनाहना कुल अभालतारे ॥के कुणा अचिरानंदन वंदन कीजे नेहस्युं रे के किए ॥ शांति- नाथ मुख पुनिम शशि परें नलस्यु रे । के शा॥ कंचनवरणी काया माया परिहरे रे के माण् ॥ दाख वरत आन मृग संग्न घरे रे के मृ । एक सद.
d
परसूर नया नेम ॥मा० रंजेरे खनजे, मन्नु
मूस ते गुणेजो ॥ ४॥ धर्म योवन नव रंग, समकि
त पाम्पो चंग ॥आ० लाखीपी लामी मुगति ते
मेलस्ये जी ॥५॥ चरण धर्म अवदात, ते कन्यानो
तात ॥आण मादा प्रतजीने ते ठेवस सदाजी ।।
६॥ श्री नयविजय सुशीटा, जम कहे मुणो जगदी
स आण तागर हुँ मेवक देव को दयाजी ||
।। अथ श्री चंयमा जिन स्तवन ।।
चंश्यमा जिन गजीन, मन मोहनमरे, पुष्कर
दीच मकार ॥ म०॥ पठम अग्ध मोहामणी ॥मा
पर विजय मंजार ॥ म० ॥१॥ नपरी सुमीमा
विचारता ॥ म० ॥ मंबर नूति कुल चंद ॥ म० ॥ स.
मिलंग्न पदमावती म०॥ वखन गंगानंद ॥मा
॥शा कटी बोलाए करि मणा ते हारधी गया गान
॥म० ॥ हरयो हिमकर नझ मुखे ॥ म०॥ हनीप य.
से नहीं वान ।। म०३ ॥तुन वाचनयी साजीपामा
कमल गया जसमांदिमा प्रदिर्गत पान से गयो।।
माजील्यो सतीत तुरु चांद ॥४॥ जात्यो
दिनकर तेजत्युं ॥म०॥ फिरतो रहे ते आकाश ।मणा निंद न आवे तेहने ॥ म । जेम निरवेद अन्यात ॥ मण्या इम जोत्यो तुमे जगतने ॥ मण् ॥ हरि लीये चित्त रतन ।। म बंधु कहावो जगत्रना माते किम होयनपमन्न । म ॥ ६ ॥ गति तुमे जागो तुम तणी म०॥ हुं तेवू तुझ पाय ॥ म ॥ सरण करे वलीया तगुं ॥ म० जत कहे तत सुख थाय ।। म ॥ 3 ॥ ॥ अथ श्री अजीत वीर्य जिन स्तवन ॥ ॥ ए कि किहां राखी ए देशी ।। दीव पुष्कर वर पग्मि अरवे, विजय नलिना- व लोहे ।। नयरो अयोध्या मंगन स्वस्तीक. लंग्न जिन जग मोहे रे ॥३॥ नविना अनंत विग्य जिन बंदो॥ ए आंकणी ।। राजपाल कुल मुगट नगीना, मात कनि निका जायो । रतनमाला गतीनो वक्षन्न, परतक्षा सुरमणि पायोरे । ना ॥ २ ॥ ऽरिजननुं करीजे हुयो उरण, हुये तन नोपण हा ॥ एहवा माहिवना गुण गाये, पवित्र तं हं जीहारे ॥न ॥३॥ अन्त गुण गंगा जले न्हा, कीयो कर्म मस दूरे ।। लातक पद
No text on this page.
३ दगी॥मनवति ॥अहनिति तेनविलोकने ए॥२॥ तरीत्राने नवजल तरति ॥ एइ परव पौरव फरति ॥ मनहरति । अवसर जे आराइलिए ॥३॥ नजमरो ते धारति ।। वस्तु ग्यार ग्यारति ॥ वारति ॥ ते पुरगतिनां वारणाए || ए दिन अतिहि सुहामगो ॥ दोढतो कल्याणक तो ॥ मन घणो ॥ गणगुं करतां तुख होये ए॥५॥ ॥ ताल बीजी. पामे पामे त्रय चोवीति ॥ीप देत्र जिन नामें ॥ पामे पाने पांच कल्याणक ॥ धारो शुन्न प- रिणाने ॥ १ ॥ जिनवर व्यायी रे ।। मोक्ष मारगना दाता ॥ए आंकणी ॥ लर्वज्ञाय नमोम पहेलेन- मो अरिहंत ए वीजे ॥ त्रीजे नमो नायाय ते॥चोये सरवज्ञाय कहीजे ! जिन ॥२॥ पांचमे नमो ना. याय कहीजे ॥ पाडे पाडे जाणो ॥ त्रय नाम तीर- घंकर केरां ।। गणां पांच वखायो । जिन॥३॥ त्रएप चोवीती एक एक दावे ।। त्रएप नाम जिनक हितुं ॥ कोर तप करी जे पल सहिये ॥ ते जिन
No text on this page.
GU ॥ ढाल चोथी॥ पुरव मरतें ते धातकी खंमेरे ।। अतित चोवी- सी गुण अखंमेरे ॥ चोथा श्री अकलंक सोन्नागी रे॥ का देव सुनंकर त्यागीरे ॥१॥ सप्तनाथ सप्तम जि- न रायारे ॥ सुरपति प्रणमे तेहना पायारे ।। वर्तमान चोवीसी जाणारे ॥ एकवीसमा ब्रह्मेन्द वखाणोरे ।। ॥शा नगणोसमा गुणनाथ समरीयेरे ।। अढारमा गां- गीक मन धरीयरे ॥ कहुं अनागत हवे चोवीसी रे॥ धातकीखेमे हैयडे हिंसोरे ॥३॥ श्री सांप्रत चोथा सु- खदायो रे ॥ हा श्री मुनीनाथ अमायीरे ॥ श्री वि. शिष्ट सप्तम सुख कारारे ॥ तेतो लागे मुज मन प्यारा रे ॥॥ श्री जिन समरण जेहवू मोरे ।। एहवं अ. मृत जगमा न दीरे ।। सुजम महोदय श्री जिन ना- मेरे ॥ विजय लहीजे गमो गमेरे ॥५॥ ॥ ढाल पाचमी। पुरकर अई पूरव हुआ । जिन बंदीएरे ।। नरत अतीत चोवीसी के ॥ पाप निकंदीएरे । चोया सुमृड सुहंकलं जिनणा हा व्यक्त जगदीस के ॥ पाप निण
॥१॥ श्री कलाशत गुण नरया जिनणा हवे चोवी-
सी वर्तमान के || पाप निणा कल्याणक ए दिन हुवा
जिनणालीजीये तेहना अन्निधान के पाप नि०॥
अरण्यवास एकवीसमा ॥ जिनगणीसमा श्री
योग के पाप नि०॥ श्री अयोगते अढारमा जिना
दिये शिवरमपी संयोग के ॥पाप निणा३॥ चोवीसी
अनागत नलि ॥जिना तिहां चोया परम जिनेस के
पाप निणा सुधारति का नमुं जिना सातमा श्री
निकेा के पाप निणारा प्रीयमेतक परमेश्वर ।।
जिनणा एहन नाम ते परम निधान के ॥ पाप नि॥
महोटानो जे याशरो ॥ जिन॥ तेदयी सदीये यश
बहुमान के || पाप निणा॥
॥ ढालवती.॥
घातकी खंडेरे पछिम जगतमां ॥अतित चोवी.
सी मंजार ॥ श्री सरवारथ चोथा जिनयरु॥का द..
रीनउ घार ॥१॥ जिनवर नामेरे मुझ यानंद घणो॥
ए प्रांकणी ॥ श्री मगधाविप पंड सातमा । हये चो-
बीसी वनमान ॥ श्री प्रयच प्रामु एकवीसमा । जे
No text on this page.
០០
अविहम धरम सनेहरे एहवाणाधानाथ प्रसाद अढा-
रमा ॥ हवे अनागत चोवीसीरे ॥ चोथा श्रीअघटित
जिन बंदीये।।कर्म संतति जिणे पीसीरे एहवाण्याश्री
ब्रमणेवा नमुं॥ रूपन्न चंज्ञन्निध वंरे। सातमा
जगजश जयकसाजिनगुण गातां आनंदुरे।एहवाण६॥
॥ ढाल आग्मी.॥
जंबुशीप ऐरावतेंजी ।। अतित चोवीसी कदार॥
श्री दयांत चोया नमुंजी ॥ जग जनना आधारं ॥१॥
मनमोहन जिनजी॥ मनश्री नहीं मुज दूर ॥ ए
यां-
कणी ॥ अन्निनंदन का नमुंजी॥ मातमा श्री रतने.
स ॥ वर्तमान चोवीसीयेंजी ।। दवे जिन नाम गणेस
॥मन०॥२॥ स्यामकोष्ट एकवीसमाजो ॥ नगणीसमा
मरुदेव ॥ श्री अतिपार्थ अढारमाजी ॥ ममलं चित
नितमेव ॥मन॥३॥ नावी चावोमी वंदीयजी।चो
था श्री नंदीवेण ॥ श्री व्रतधर का नमुंजी ।। टाली
करमनी रेण ॥मनणाधा श्री निरवाण ते सातमाजी
॥ तेहमुं सुजम मनेह ॥ जिम चकोर चिन चंदसुंजी
c-मन मेह ॥मन॥५॥
No text on this page.
No text on this page.
वत मुफ तानरे ।। संतारे सुख धाय के|जिनणाशा एयांकणी ॥ श्री अवबोध उघ नमुं ॥ सातमा श्री विक्रम के ।। चोवीसी वर्तमानना ॥ हवे संन्नारू जि- नेके । जिन ॥३॥ एकवीसमा श्री सुशांतजी॥ योगणीनमा हरनाम के ॥ श्री नंदीकेन अढारमा ।। होजो ताल प्रणाम के ॥ जिन ॥ ४ ॥ नावि चोवि- सी संजारीये । चोथा श्री महामृगेंड के ।। उहा अ- सोचित वंदीयें ।। सातमा श्री धर्म के जिनणाया मन लान्युं जस जेहतुं । न सरे तेह विण तासके। तिणे मुझ मन गुण स्थुणि ॥ पामी सुजस विलास के ।। जिन० ॥ ६ ॥ ॥ ढाल बारमी.॥ पुरस्कर पश्चिम ऐरावने हवे.अतित चोवीसी व- खागुंजी ।। अश्वरंद चोया जिन नमायें ।। हा कुटी- सक जाणुंजी ।। सातमा श्री वर्धमान जिनेश्वर ॥ चो- पीसी वर्तमानजी ॥ एकवीलमा श्री नंदीकेस जिन। ते समरु सुन्न ध्यानजी ॥१॥ नगणीलमा श्री धरम चंजिन ।। अटारमा श्री विवेकोजी ॥ हवे अनागत
No text on this page.
No text on this page.
- ܕ
प
देने के किम्युंए यो तुमे जिणंद रे,
नत्ति नत्री तेही । तो तेनक्ति मुमने दीयो ए ॥
॥ २०॥ यती कडेशो नगवंतरे,नहीं तुझ योग्यता॥
हमणां मुत्ति. जावा ती ए" ॥ योग्यता ते पण
नाय रे. तुमहीज आपदा । तो ते मुझन दीजिये
ए॥ २२ ।। वसी कहेगो जगदीवारे. कर्म घणांताह
रे ॥ तो तेहज टालो परां ए ॥ २३ ॥ कर्म अमारां
याज रे, जगपति वारवा ।। बली कोण बीजो आवो
ए ॥ २५ ॥ वली जाणो अरिहंत रे, एहने विनति ॥
करतां यावती नबी ए ॥ २५ ॥ तो तेहीज माहा-
राज रे, मुजने शीखचो । जम ते विविशुं वीन, ए
॥२६ ।। माय ताय विण कोण रे, प्रेमे शीखवे ॥
वालकने कहो वोल, ए ॥ २३ ॥ जो मुज जाणो दे-
व रे, एह अपावन ।। खरायो । कलि काइवे ए॥
२० ॥ केम लेन नन्संग रे. अंग जरघु एहनुं ॥ विप
य कपाय अशुचिशं ए 1 10 || तो
मुज
करो पवित्र
रे, कहो कोण पुत्रने । विरा मावित्र पखालझे ए ॥
३० । कृपा करी मुज देव रे, हां लगें प्राणी ॥
नरग निगोदादिक बी ए ॥ ३१ ।। आन्यो हवे हजू.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
turu पन रुप चिन जान ॥१०॥ मेरा मेरा क्या करे, तेरा हे नहि को॥ चिदानंद परिवारका, मेला हे दिन दो य ॥११॥ एसा नाव निहारतां, कीजे ज्ञान विचार ॥ मिटेन ज्ञान विचार विण, अंतर राग विकार ॥१२॥ ज्ञान रवि वैराग्य जत, हिरदे चंद समान ॥ तात नि कट कहो केम रहे, मिथ्यातम दुःश्व खारा ॥ १३ ॥ थाप आपणा रूपमें, मगन ममत मल खोय ॥ नित्य रहे समता रलि, तास वंध नवि कोय ॥१४॥ पर पर राति परसंग झुं, उपजत विनसत जीव ॥ मिथ्या मोह परनावको, अचल अन्न्यास सदिव ॥१॥ जेसे कंचुकी त्यागते, विनसत नहि तुजंग ॥ देह त्यागयी जीव पण, तेले रहत अन्नंग ॥ १६॥ जो नपजे सो नहि, विनसे ते पण नाही ॥ गेटा मोटा तुं नहि, त मज देख दिल माही ।।१७।। वरण वांख तोमें नहि, जात पात कूल रेख ॥राव रंक तुंही नहि नहिवावा नहि लेख ॥१०॥ तुं सोंमें सौथी सदा. न्यारा अलख सरू प ॥ अकय कथा तेरी महा. चिदानंद चिद रूप॥१॥ जन्म मरण जिहां है नहि, ईतनीत लव लेश ॥ नहि शिर आणा नारदकी, सोही आपणा देश ॥२०॥ वि +
No text on this page.
११ नहि, ताकुं काल न खाय ॥ काल जीत जगमें रह्यो, एहिज मोद नपाय ॥३१॥ चिदानंद नित्य कीजीए, समरण सातो सास, वर्ता अमोलख जात हे, स्वात खबर नहि तास ॥३॥ ॥ अथ आतमबोध सवैया ॥ नकार अगम अपार प्रवचन सार, महा वीज पंच पद गर्मित जाणीजे ॥ ज्ञान ध्यान परम निधान सुखयानरुप, सिद्धि बुद्धि दायक अनुप ए वखाणीजे ॥ गुण दरीयाव नव जलनिधिमांज नाव, तत्वको लिखाव हिये ज्योतिरूप जाणीजे । कीनो हे नचार श्राद आदनाय ताते याको, चिदानंद प्यारे चित अ. नुन्नव प्राणीजे ॥ १ ॥ नमत सकल तुर नर द - इजाकुं, ध्येयरुप जान के मुनींद ध्यान धारहि। तुरत निरतमें समाय रहे प्राएं जाम, सुरति न जिम निज सुतकु वीसारही ।। लीनो होय पीनता प्रणव मुख करी लहे. दहे नव वीज विषयवानकु पर जारहा ॥चि- दानंद प्यारे चेतना प्रगट कर, एमो ध्यान घर नि. ध्या नावॉ विलारही ॥२॥ मुख माहा राम प-
No text on this page.
No text on this page.
१०४ अलेख निरंजन, रंजन अंजन उर वदावे ।। या विध श्राप अपूरव जावयी, आपणो मारगापही पावे।। वेद जणो ज्युं कितेव नणो अरु, देखो जिनागमकुं सब जो ॥ दान करो असनांन करो नावे, मुन्य घ. रो वनवासी ज्यु हो । ताप तपो अरु जाप जपो को. २, कान फराय फिरो फुन दो ॥ आतम ध्यान अ- ध्यातम ज्ञान, समो सिव साधन नर न कोश् ॥१॥ जे अरि मिन वरावर जानत, पारस र पापा ज्यु दो ॥ कंचन किच समान अहे जस, नीच नरेशमें नेद न कोई ॥ मान कहा अपमान कहा मन, एसो वि चार नही तस हो ॥राग अरु रोस नही चित जाके ज्यु, धन्य अहे जगमें जन सोर ॥ ११॥ ज्ञानी कहो ज्यु अज्ञानी कहो कोश, ध्यानी कहो मत मानी ज्यु को ॥ जोगी कहो नावे नोगी कहो कोश, जाकुं जिश्यो मन मावत होश, दोपी कहो निरदोषी कदो पिंस, पोपी कहो को नगुन जो ॥ राग अरु रोप्स नहीं मुन जाकुं, धन्य अहे जगमें जन सो ॥१शा साधु सुमंत मदत कहो कोन, लावे कहो निगरंथ पियारे॥ ९ कहो चाहे ढोर कहो कोर, सेव करो कोड जान
No text on this page.
No text on this page.
१०७
रंजण सोन करे गणका । चिदानंद कहा जप मालकु
फेरत, फेर अरे मनका मणका ॥ २१ ॥ ज्ञान रविका
नद्योत नया तब, दूर गया ब्रम नाव अंधेरा ॥ श्राप
स्वरूपकुं श्राप निहारत, जूग स्वरूप लरच्या जग केरा
॥ मायासें तोम अरु ध्यानसे जोड के, पाया जिनु-
ने सुवास वसेरा ॥ या विध नाव विचार निदानंद,
सोई तुसंत श्रदै गुरु मेरा ॥२॥ काकुं देन विदेस
फिरे नर, काहेकुं सायरकुं अवगाद ।। काहेडं धान
करे परकी सर. नीन नरेसकी चाकरी चाहे ।। काहेर्नु
सोच विचार करे तन. अंतर तापी कादई दाहे ॥
दीनो धहै अवतार तो है जिण. नाको तो नार सुते
नियादै ॥ २३ ॥ काकु जंतर मंतर साधत. काहे
निमाकु. मगाण जादा । काहे कु युदेवकी मेव करो
तुम, कांदकु धाक धतुग ग्यं वादा ॥ रचय दिन
सारके कारन. कांदकु नरके दार इहानी ॥ प्रामा
कहा कीए परकी नर. निगम निरंजन दादा।।
॥२॥ सतो कहा परमादमें प्यार हैं. माननी
मोर सगरे॥मात नानदानत नामनीलामी
जांन सगे रे ॥ इंगको नंगी सनेही की जो.
सह
No text on this page.
१९३ सर पाय नेद ज्ञानके दरती ॥१॥ खटकायमा- ज धार चोलणे चोरासी लाख, नाना रुप मांज वहु विध नाच कीनोहे ॥'पंच जो मिच्यात रुप सज स- रागार अंग, मोहमयी मदीराको केफ अति कीनो ह ॥ कुमता कुसंग ले नदर नर वस कीयो, फिरत मगन कोष मान रत नीनो हे ॥ चिदानंद आपको सरुप वितरणसे, संसारीक जीवको विरुद्ध मोटो लीनो हे ॥ ४२ ॥ शिव सुख काज धर्म कहो जिनराज देव, ताके च्यार नेदको आचारादिक जागीये ॥ दान शील तप नाव हे निमित्तको लखा- व, निहिचे व्यवहारथी विध मन ागीए । स्या- द्वाद रुप अति परम अन्नूघ एसो, दया रूप रस परत द ए पीगगीए । चिदानंद शंकादिक दूपण निवार सह, धरम प्रतीत गाढि चित्त माहि वाणीए । ४३ ।। हंतको सुन्नाव धार किजो गुन अंगिकार, पतंगसु व एक ध्यानमें तुगीजीन ॥ धारक समीरको पान ज्युं सुगंध याकी, ठोर ठगेर ज्ञाता वृंदमें प्रका- किजीया ॥ पर उपगारी गुणवंत विनती हमारी, तु.
No text on this page.
११७ जर योदे वितुं नदि मि.5ष्ट जात वे पी॥रणा ल- लोय तोके झीयो, ए मिटवे के नाहि ॥ ध्यान अगनी परकाटाके. होम देदि ते मांदि ॥३०॥ ज्युं दाल्के गं- जकुं. नर नहि मके उपाय ॥ तनक धाग संजोग ते, छिन एकमे नम जाय ।। ३१ ॥ दह सहित परमातमा, एद अचरीजकी बात ॥ राग हपके त्याग ते, करम- शक्ति जरी जात ॥३२॥ परमातमके नंद घ्य, निक- ल सगल परवान ।। सुग्व अनंतमें एकसे. कहेवेके ध्य पाय ॥३३॥ नाई एह परमातमा. मोहं तुममें याहि ।। अपणि नक्ति संन्नारके. लिम्वा वग देतांहि ॥ ३४ ॥ राग पकुं त्यागके. धरी परमातम ध्यान ॥ युं पावे सुख शास्वत. नाम कल्यान ॥ ३५ ॥ परमातम वत्रीतीको. पहियो प्रीति मन्नार ।। चिदानंद तुम प्रति लखि. यातम के नहार ॥३६॥ति परमातम उत्री- शी समाप्ता.॥
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
१२१ तत्व बुद्धि जिनकी परनति हे, सकल सूत्रकी कूची ॥ जग जसबाद वदे ननहीको, जैन दशा जस नंची ॥ परमणा १०॥ति॥ ॥ पद चोथु॥ ॥ राग धन्याश्री॥ परम प्रन्नु सब जन झन्हें ध्यावे ॥ जवलग अं- तर नरम नन्नांजे, तब लग कोन न पावे ॥१॥ ॥टेका सकल अंस देखे जग जोगी, जो खिनु समता आवे ।। ममता अंव न देखे याको, चित्त चिहुं नरेध्यावे आपणाशा सहज शक्ति अरुन्नक्ति सुगुरुकी, जो चित्त जोग जगावे॥ गुन पर्यायव्य सुं अपने, तो लय को- न लगावे ॥पण॥३॥ पटत पूरान वेद अरु गीता, मूरख अर्थ न लावे ॥ त नत फरत ग्रहत रसनाही, ज्यों पशु चर्वित चावे ॥पणाधा पुगतलें न्यारो प्रन्नु मेरो, पुजल आप ठिपावे ॥ उननें अंतर नहीं हमारे, अब कहां नागो जावे ॥पणा। अक्ल अलख अज अजर । निरंजन, तो प्रन्नु सहज सुहावे ॥ अंतरजामी पूरन प्रगम्यो, सेवक जत गुन गावे पणा।। -
No text on this page.
१२३ गेर रहेजो जोगी, तो होवे सिव वासी ॥ ननको सु- जस वखाने झाता, अंतर दृष्टि प्रकासी॥चेगा। ॥ पद टुं॥ ॥राग कनमो॥ अजव गति चिदानंद धनकी ।।टेक । नव जं- जाल शक्तिसुं होवे, नलट पुलट जिनकी ॥अ॥१॥ नेदी परनति समकित पायो, कर्म बज घनकी । ए- ती सबल कग्निता दीसे, कोमलता मनको ॥ अण ॥॥नारी नूमिनयंकर चूरी, मोह राय रनकी ।।स- हज अखंग चमता याकी, उमा विमल गुनकी ॥अण ॥३॥ पाप वेली सव झान दहनसे, जाली नव वनकी ॥ शीतलता प्रगटी घट अंतर, नत्तम लचनकी ॥अ० ॥धा कुरा जग जनते अधिकी, चरन करन घनकी ॥ ऋझि वृद्धि प्रगटे निज नामे. रव्याति अकिंचनकी ॥अणा अनुन्नव विनु गति कोक न जाने, अलख निरंजनकी ।। जस गुन गावत प्रीती निवाहो, उनके समरनकी ॥१०॥ ६ ॥ इति ।।
No text on this page.
- रुचे, बूटि एक वीतराग । मेणाधवासत हे जिनगुन मुक दिलकुं, जेसो सुरतरु वाग ॥ नर वासना लगेन तातें, जस कहे तुं वम नाग ॥मे॥५॥ इति ॥ ॥ पद दशमुं॥ ॥ राग गोम सारंग तथा पूर्वी । पसारी कर लीजे, कुरस नगवान ॥ चढत सिखा श्रेयंस कुमरकी, मानु निरमल ध्यान ॥ पण ॥१॥टेक ॥ में पुरुषोतम करकी गंगा, तुं तो चरन निदान ॥ इत गंगा अंवर तरजनकुं, मानुं चली अ- समान ॥ पा॥ किधो विधु बिंब सुधा सूं चाहत, आप मधुरता मान ॥ कीधो दायककी पुप्तय परंपर. दाखत सरग विमान ॥ पण॥३॥ प्रन्नु करे कुरस दे- खी करत हे, ऐसी नपमा जान ॥ जश कह चित विन पात्र मिलावे, युं नविकुं जिन नान ।। पण॥ ४ ॥ ।। पद अगीयारमुं॥ ॥ राग अमायो । शीतल जिन मोहि प्यारा ॥ टेक।। नुवन वि.
No text on this page.
कहे युं लव जन, १४५ ॥ पद पात्रीशमुं॥ ॥ राग सोरठ॥ चतुर नर सामायक नय धारो ॥ टेक ॥ लो क प्रवाह गंम कर अपनी. परिणति शुज विचारो ॥ चतुर नर ॥१॥ यत अखय अन्नंग प्रातमा, सा मायक निज जातें ॥ शुरूप ममता मय कहीएं.सं ग्रह नयकी बातें ॥ चतुर नर० ॥ ॥ अव व्यवहार नामायक जावे ॥ताते याचर ना तो माने. ऐमा नैगम गांव ॥ चतुर नर ।। ३ ॥ याचरना जुसूत्र निघलकी. विनु नपयोग न माने॥ श्राचारी नपयोगी श्रातम, मो मामायक जाने ॥ तुर नरणारा हान्द कहे मंजत जो एमा, मी मामा यक कदियं ।। नाये गुनगंन प्रानरना. नपयांगें नि न लहियं ॥ चतुर नर० ।। || अप्रमन ठाणे याको, समन्निन्द नय मावी ॥ वलज्ञान दद्या विति ननकी. एवंभूत नाबी ॥ चतुर नगर ॥ ६ ॥ सामायक नय जोर न जाने. नाक कदमो मान ।। ज्ञानवंतकी मंगति नाही. हियो प्रथम गुनगान ।। चतुरण॥3॥ सामापक नर धंतर इंटे, जो दिन दिन
No text on this page.
१५७ जैसे गज अपने सिर नपर, बगर आपहो मारे ॥ज्ञा नग्रहत किया तुकारत, अब्र बुझि फल हारे ॥ बस ॥ ॥ ज्ञान किया दोन मुझ कहे निरवारी ॥ जत प्रताप गुन निधिको जानं, उनकी में बलिहारी ॥ सबसण॥ ७॥ शति ।। घरेगें, शुभ ॥ पद सम्त्रीशमुं॥ ॥ राग काफी जंगलो॥ चेतन अब मोहि दर्शन दीजे ॥ टेक ॥ तुम दर्शन शिव तुख पामो जे. तुम दर्शन नव वीजे ।। चेतनः ॥ १ ॥ तुम कारन तप संयम किरिया, कहो कहांलों कीजे ॥ तुम दर्शन चिनुं तब या जुवी, अंतर चित ननीजे । चेतन ॥ ३ ॥ शिया मूहमति कहे जन केन, ज्ञान पोरकुं प्यारो॥ मिलत नाव रन दोन नन्नाखे, तुं दोनुते न्यारो॥ चेतन ॥३॥ तब हे ओर लवमें नाही. पूरन रूप एकलो ॥ आप स्वन्नावे वे किन रमतो. तुं गुरु अतुं सो।। चेतनणा ॥ अक्ख असख प्रतुतुं तवरूपी, तुं अपनी गति जाने ॥ अगम रूप प्रागम अनुतारे,
No text on this page.
१४ए
स खेल जो जगको, तो तो तबदि विनाती हो ।। पूरन
गुन अध्यातम प्रगटें, जागे जोग नदासी हो ॥ चिदा
नंद ॥ ३ ॥ नाम नेख किरियाकुं तबदी, देखे लो
कतमाती हो । चिन मूरत
चेतन
गुन चिने, सा
चो तो तन्याती हो ॥ चिदानंद ॥३॥ दोरी दे
वारकी किति दोरे. मति व्यवहार प्रकाती हो ॥ अग
म अगोचर निश्चय नयकी, दोरी अनंत जगाती हो
चिदानंद ॥ ॥ नाना घटमें एक पिठाने, ग्रातम
राम पाती हो ॥न्नेद कलपनामें जम मूल्यो, तु
स्या दासी हो ॥ चिदानंद०॥५॥ धर्म सिडि
नव निधि हे घटमें, कहा ढुंढत जा कानी हो ।। जत
कहे शांत सुधारस चारख्यो, पूरन वाला प्रन्यानी हो
॥चि॥६॥ ति॥
..
॥ पद चालीनमुं॥
!! राग होग।
हरीनारी टो मिति गहोहोरी ।कपा-
गसमेतजो साल रंगही होग. देवर र दी।
॥पाद मनावन काल सालाना कमाल
No text on this page.
१५१ तुर न चूके नेमजी ॥रंणा पाए सुजत कल्याण लाल रंगणाणाति॥ । रीक ॥ पद एकतालीशमुं॥ जय जय जय जय पास जिणंद ॥ टेक। अंत- मनु त्रिनुवन तारन, नविक कमल उल्लास दि- एंड ॥ जय०॥ १।। तेरं वरन गरन में कीने, तु विनु कुन तोरे नव फंद ॥ परम पुरुष परमारय दरशी, तुं दिये नविककुं परमानंद ॥ जयणा ॥ तुं नायक तुं : शिव सुख दायक, तुं हित चिंतक तुं सुख कंद ॥ तुंजन : रंजन तुं नव नंजन, तुं केवल कमला गोविंद ॥ जण ॥३॥ कोमि देव मिलिके कर न डाके, एक अंगुठ रूप प्रतिवंद ॥ ऐसो अद्भुत रुप तिहारो, वरपत मानु अमृतको बुंद ।। जया मेरे मन मधुकरके मोहन, तुम हो विमल सदल अरविंद ॥ नयन चकोर विलास करतु हे, देखत तुम मुख पूरन चंद ॥जय॥५॥ दूर जावे प्रन्नु तुम दासनतें, सुःख दोहग दालिइ अघ दंद ॥ वाचक जस कहे सहस फलतें तुम हो, जे वोले तुम गुनके वृंद ॥ जणा॥ -
No text on this page.
. १६३ प्रायो, सुजस जहाज चलायो, प्राणजीवन एसोमा स, घर बेठे पायोहे ॥ वाणामाइति॥ ॥ पद सत्तावनमुं॥ एरो आज आनंद नयो मेरे, तेरो मुख निरख निरख रोम रोम शीतल नन अंगो अंग ।। ए०॥ सुझ सम जल समता रम जीलत, श्रानंद रंग नयो अनंत रंग ॥ए०॥१॥ एसी आनंद दहा प्रगटी, चिन अंतर ताको प्रन्नाव चलत निरमल. गंग वाही गंगा ॥ स- मता दोन मिल रहे, जम विजय जीलत ताके संग ।ए॥शाति ॥ ॥ पद अधावनमुं॥ जो जो देखे वीतरागने, सोमो होशे वीरा रे ॥ विन देख होने नहीं कोस. कांड होय अधीरा रे ॥जो ॥१॥ ममय एक नहीं घटमी जो. नुग्व उखकी पी. मारे ॥ तुं क्युं सोच करे मन कूमा. होवे वज जो हीरा रे ॥ जो॥ २ ॥ लगे न तीर कमान वान. क्युं मारी सके नहीं मिरारे ।। तुं संतारे पुरुप बल अपनो, सुख
No text on this page.
, १६५ - य समजायो, एते प्रन्नुकुं घ्यायो हे ॥प्राशा ध्यायो सही पायो रत, अनुन्नव जाग्यो जस ॥ मिट गयो न मको रस, ध्याता ध्येय समायो हे ॥ प्र०॥ ३ ॥ प्रगट नयो महा प्रकात, ज्ञानको महा उल्लास । एसो मु • निराज ताज, जस प्रन्नु वायो हे ॥प्र०॥४॥ ॥ पद एकसठमुं॥ ॥राग कनमो॥ ए परम ब्रह्म परमेश्वर, परम यानंद मयि सो हायो॥ ए परतापकी मुख संपनी बरनी न जात मोपें, ता सुख असख कहायो । ए०॥ १॥ ता सुख ग्रहवेकुं मुनि मन खोजत, मन मंजन कर ध्यायो । मन मं- जरी ना. प्रफुल्लीत दसा सः ॥ तापर नमर सोना- यो । ए॥२॥ नमर अनुभव नयो, प्रनु गुण वाल लहो। चरन करन नेगे. अलख लखायो । एनी दहा होत जब, परम पुरुष नव. पकरन पान पायो एण ॥३॥ तब मुजम नयो, अंतरंग आनंद लह्या, गम रोम सीततजया. परमात्म पायो । प्रत स्वरूप - नूप, कोक न परम्वत कृप, सुजन प्रनु चित प्रायो mmonymsनि।
No text on this page.
केसे वाल लगे नवि नवजल, तारत अति विकटा ॥ हरि कहे जस मनुज्ञपन्न रखोए. इमहिं अति नस- टा॥तुणा३॥इति॥ ॥ पद चोसठमुं॥ ॥ राग बिहाग ॥ माया कारमीरे, माया म करो चतुर सुजाण ॥ माया वायो जगत वसुधो, खियो धाय अजान ।। जे नर मायायें मोहि रह्यो, तेने सुन्नै नहो सुख गम ॥ माया ॥१॥ न्हाना मोटा नरने माया. नारी ने अवकरी ॥ वली विशे अवकी माया, गरदाने जाजेरी ।। माया०॥५॥ माया कामण माया मो इन, माया जग धूतारी । मायाथी मन सहुनु चलो यु. लोजीने बहु प्यारी । माया ॥ ३ ॥ माया का रन देश देशांतर. अटवी वनमा जाय ।। जहाज वे सीनेहीप हीपांतरे, जर सायर जंपलाय मायाणा ॥५॥ माया मेली करी बहु नेली. लोन लक्षण जा य॥ जयघो धन परतीमां गाडे, उपर वितहर घाय॥ माया ॥ ५ ॥ योगी जति तपती संन्याती, ननयर M
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
१३ जे मातरण तारीजी, ते उतारो पर नाव ॥ मुण् ।। ६ ॥ जे निर्माल्य नतारिजी, ते तो चिन उ पाधि !! पखाल करतां चितवोजी, निर्मल चित्त समा धि ॥ सु॥ ॥ अंगलहणां वे धर्मनांजो, आत्म स्व नाव जे अंग ॥ जे प्रान्तरण पदेरावीएजी, ते स्व नाव निज चंग ॥ सु० ॥७॥ जे नव वाम विशुद्धता जी, ते पूजा नव अंग ।। पंचाचार विशुःश्ताजी, तेह फूल पेंचरंग ।। सुण ।। ए । दोवो करतां चिंतवोजी, ज्ञान दीपक सुप्रकाश ॥ नयचिंता घृत पूरियुंजी, तत्व पात्र सुविशाल ।। सु ॥ १० ॥ धूप रूप अति कार्यताजी, कृष्णागरुनो जोग । शुइ वासना मह महेजी,ते तो अनुलव योग ॥सु॥ ११॥ मद स्था नक अम गंडवांजी, तेह अष्ट मंगलिक ॥ जे नैवेद्य निवेदियेंजी, ते मन निश्चल ठीक ।। तु ॥ १३ ॥ स वरा उतारी जावीएजी, कात्रिम धर्मनो रे त्याग ॥ मं गल दीवो अति नलो जी, शुइ धरम परजाग ।। सु० ॥१३॥ गीत नृत्य वाजिंत्रनो जी, नाद अनहद सार ॥ समरति रमणी जे करी जी, ते साचो धेश्कार ॥ सु॥१॥ नाव पूजा एम साचवी जी, सत्य वजान . . M.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
.
१७५ बोरों । अवे तो चरन बिनय मोहि दीजे, राजुल के रत निहोरो ॥प्याणाशाशति। ॥ पद आठमु.॥ ।। राग जयजयवंती ॥ सुरत मंगन पात, देखत अति नल्लास ॥ तुजत सुवात, जात जगतमें जोत हे ॥ तुरत मोइन रूप, सुर नर नमे नृप ।। अक्ल नरूप नानि अधिक न्यो तहे ॥१॥ नमत जमत नव, पायो तुरतरतुख तव, देयन प्रीनहे ।। तेरा कसं गुनग्यान, तोगदिन तुविहान. तिहारे वरन मेरो, दिल खय सी न हे ॥३॥ मुगट कुंगल माल, रतन तिलक नाज, सुगुन रताल लास. पूजा बनी हमी ॥ कनर कपूर इव, धूप घरं बहु मूख. विनयकुं दिज दुक. निजर ज्यु प्रेमकी ॥ ३ ॥ ॥ पद नवमुं. । ॥ राग मेघ मन्दार ॥ जितपाल मेरे मोहन, विनती बोकाहा मनु अन्तिनव,
No text on this page.
१ तिहारो तानो, जानोगे आपहि वातो जैसी दुःखदार ॥३॥ सवनकुं प्यारो नारी, माया हे जगतदारी, इनसे ते यारी नारी आखर बुराश्हे ॥॥ जूगेहि दि खावे नेह, पाथरकी जैसी वेद ॥ उटकी दाखेंगी व्ह, अंत तो पराश्हे ॥५॥ कहे ज्ञान कला जिन, जानो तो करहो पिन ॥ जैसी हे तेसी तो तुम, विनय सुनार हे ॥ ६॥ इति ॥ ॥ पद अगीप्रारमुं.॥ ।। राग विहागमो । सा सलूना कैसे पानरी, मन थिर मेरा न होय ॥ दिन सारा वातोमं खोया, रजनी गुमाइ सोय ।। सांइ॥१॥ टेक।। वेर वेर वरज्या में दिलकुं, वरज्या नरहे सोय ॥ मन नर मदमत वाला कुंजर, अटके नरहे दोय ॥सां॥॥ विन ताता विन शीतल होके, विनुक हसे विनु रोय ॥ विनु हरखे सुख संपत्ति पेखी, ग्नुि रे सव खोय ॥सांणा ३ ।। वृथा करत हे कोरी कुराफत, नावी न मिटे कोय ॥ या कीनी में याही करुंगी, यौही नीर विलोय ॥सां०॥ ४ ॥ मन धागा
No text on this page.
१७१ सुक्ल ध्यान पखारो अंग, युं प्रगटे तुम निर्मल रंग ॥ जाणा॥ पिन निरखो जिनरान दिनंद, कहे मति नारी मिटे युं निंद । आप संन्नालो खोली नेत, विन य करी विनवो पिन चेत ॥ जाणापाति।। ॥ पद सोलमुं. ॥ ॥ राग हुसेनी॥ । खुदाके बंदे बेसी रमत ल्यो बजगारी ।। ए देगी। सुन तुहागिन वे दिसकी बात हमारी ॥ टेक।। में सोदागर दूर विदेशी, सोदा करने श्राया ।। देखत तोकुं नूलि गया सव, तोहि तुं दिन साया ।।नुगा॥ निसी वासर तेरे रम राता. अपने काम न वृने ।। तेरे विरह दरदतें डरपुं. क्युं पुस्मन, फे ॥सु॥ २ ॥ सुंदरी ते कबु काम न कीया. तुन दिनु पसक न जाये लोचन लागी पदे तेरी सासन. नमोर ॥मुना३॥ अरघ गन्ध नब तुजे रिसापा. दमाद न कमाया ॥ यं कर जा मि म स्यापार न सापा ॥ सुगा दिनपनी तुं सगे रिचारीको :
No text on this page.
प्राहुएगा। प्रीत में १९३ ॥ ४ ॥ तुं परदेशका वे लाल, पंथी । वांवी वेलाल, क्युं रहुं तो विना ॥ तुं विना क्युं करो रहुँ उख नरो, सतीयु संगें चलु ॥ सांश्का करो वि नय तङन, युं अन्नेदें तुज मिटुं ॥५॥ति॥ ।। पद अढारमुं.॥ ॥ राग आशावरी ॥ कहा करुं मंदिर कहा करुं दमरा, न जानें कहां तुं नम बेठेगा नमरा ॥ जोरी जोरी गए तोरी उमा ला, नम गए पंखी पड रहा माला ॥कहाणाशाटेका। पवनकी गठरी केसे ठरान, धरन वसत आय बेठे व टान ॥ अगनी वुझानी काहेकी कारा, दीप गपे तव केलें ऊजारा ॥कणा॥ चित्रके तरुवर कबहुं न मोरे, माटिका घोरा केतेक दोरे ॥ धुंएकी हेरी तूरका घना, कहां खेले हंसा देखो अचंता ॥ कण॥३॥ फिरि फिरि आवत जात नसासा, लांपरे तारेका कैमा विश्वासा॥ या नियांकी जूठी हे यारी, जैती वनाः वाजीगर वारी ॥॥४॥ परमातम थविचल अविनासी, सोहे शुइ परमपद वाती ॥ विनय कहे वे नाहिब मेरा,
No text on this page.
१एप मुघा ए लगतु हे प्यारा, ए अंत होयगा न्यारा घोण ॥१॥ चरे चीज अरु डरे केदसुं, जवट चले अटारा ।। जोन करे तव सोया चाहे, खानेकुं हुशिारा ॥घोण ॥२॥ खूब खजीना खरच खिलावो, द्यो सव न्यामत चारा ॥ असवारीका अवसर होवे, तव गलिया होवे गमारा घोणा३।। दिनु ताता दिनु प्यासा होवे, खि जमत बहुत करावन हारा ।। दूर दोर जंगलमें मारे, फूरे धनी विचारा घो०॥॥ कर हो चोकडा चातुर चोकस, यो चावक दोय चारा || इन घोरेकुं विनय सिखान, यु पावो नव पारा ॥ घोणााति॥ ॥ पद एकवीशमुं॥ ॥ राग आशावरी ॥ पांचो घोरे एक रथ जूता, साहिब नसका नि तर सूता ।। खेडु उसका मद मतवारा. घोमेकुं दोरा वन हारा ।। पांचोण॥१॥ टेका। घोरे जूठे जर तर चाहे, रथकुं फिरि फिरि ऊवट वाहे ।। विषम पंच चिहुं नर अंधियारा, तो नि न जागे साहित्र प्यारा ॥पाशा खेडु रथकुं दूर दोरावे, वेखवर साहिब दुःख पावे ॥
No text on this page.
१७ अववि कहुं, मात एकनी, आपो अरथ विचारोजी ॥ कीर्तिविजय वाचक शिप्य जपे, बुध जननो वलि हारीजी ॥चणा॥इति॥ ॥ पद त्रेवीशमुं॥ ॥ राग आशावरी ॥ जोगी एसा होय फलं, परम पुरुषशुं प्रीत करूं ॥ नरसें प्रीत हरु ॥ १ ॥ निर्विषयको मुद्रा पहेलं, माला फीरानं मेरा मनकी ।। ग्यान ध्यानको लागे पकरं, नन्नूत चढानं प्रन्नु गुनको ॥२॥ शील संतोप को कंधा पहेलं, विषय जलाएं धूणी ॥ पांचुं चोर पेरें करी पकरूं, तो दिलमें न होय चोरी हुंगी ॥३॥ खवर लेनं में खिजमत तेरी, शब्द सींगी वजानं ॥ घट अं तर निरंजन वेठे, वासुं लय लगानं ॥॥ मेरे सुगुरुने ऊपदेश दिया है, निरमल जोग वतायो। विनय कहे में ननकुं ध्याळं, जिने शुइ मारग दिखायो ॥ ५॥ ॥ पद चोवीशमुं॥ ॥ मगध देशको राज राजेतर ॥ए देशी ।। जंगलमी एक जायो चोपद, नयर वसंतो दीगे
No text on this page.
No text on this page.
०३ ॥ पद नगणत्रीगमुं॥ ॥ राग पाल॥ श्री विमलाचल मंझन यादिजिना, प्रह उठी वंदो एकमनां, माता मरुदेवा नंदना, नावें दोगे नयन.. आनंदना ॥विण॥ १॥ रवि नदयो जग पंकज वना, विकसत बूटां अलि बंधनां ॥ होवे निंदित जो निज लोचनां, आतमहित मन अालोचना ॥विणा॥ चं चल एतन धन जोबना, वीजो सरण न को जिन जी वनां ॥ नाइ सफल करो रे जीवनां, करि विनय न जो जगजीवनां ॥विणा३॥ति॥ ।। पद त्रीशमुं॥ सुख पूरण सोन्ना घणो, प्रनु पास जिणंदा ।। राज रोग रण जय हरे, जिम धन अरविंदा ॥ सु॥१॥ अश्वसेन वामा तणो, सुत नमे सुरिंदा ।। नाम जपत्ता तेहy, बूटे नव फंदा ॥ सुणा ॥ पनमावई सानिध करे, धनद घरणिंदा ॥ जजो स्वामी एक चित्त युं, म धुकर अरविंदा ।। सु०॥ ३ ॥ मन्नु देखी मन उखसे, जेम कुमुदिनी चंदा ॥ सार वखत वैगित दीयो, एम विनय नर्णिदा ॥सुणाधाइति॥
०३ ॥ पद एकत्रीशमुं॥ ॥ राग रामकली॥ अजब जोतह तेरी हो आतम, अजब जोतहे तेरी ॥ तुं परमातम तुं परमागम, लवधि रिहि सब तेरी ॥हो॥१॥ ति वुइ हेतुं सिद्धि सावक, तुं गुन कुसुम चंगेरी ॥ तेरो गुन गोरस गुनवेकुं, मुदित नई मति मेरी ॥हो॥॥ चिदानंद चेतन तुं चातुर, सुरति सुरु तुंहे चेरी ॥ नूलो कहा नमे या नवमें, ना अनंती फेरी ॥होणा३॥ दूर नहिं आ घटमें तोहे सव, ब्रह्मज्ञानको सेरी ॥ माया मोह तिमिर दल, ज्ञानकला गति घरी ॥होणा। विनय स्वरूप संना रो अपनो, दुर्मति दूर नखेरी ॥ श्रापहीं आपसों श्राप विचारो, मुगति नर अब मेरी ॥होणााति॥ ॥ पद वत्रीशमुं॥ ॥ राग रामकली। अब क्युं न होत नदानी, हो प्रातम ॥ अब स्युं न ॥ ए प्रांकणी ।। उसट पलट घट घेरी रदी है, क्युं तुम आशा दासो ॥ दो ॥१॥ निति वा "
No text on this page.
२०५ खत दाम ॥२॥ जात तणा गुण गाने, वाजे देश विदेश ॥ चरण कमल आणंदे. वंदे सयल नरेस ॥ तात तशा गुण वोलुं. खोलुं मुगति निवत ॥ मानव नव मुख जोहा, दीहा सफल करेम ॥३॥ सिणगा रदेयनो जायो, गायो लक्तियें आज ॥ पुण्य अनंतां लोवां, सोधां वंचित काज ।। सानागी वेरागी, सुंद र मुनि सिरताज || नव सायर नतार, तारे जिम बड़ जहाज ॥४|| कीनिविजय नवकाय. पसाय लर नले नाव ॥ गपति गायो पायो, कलट सर लें ना व॥ जिहां लगें चंश दिवाकर, मानस नाम तलाव ।। तिहा लगें जयवंता गुरु, होजो पुण्य प्रन्नाव ।। ५ ॥ ॥ पद चोत्रीशमुं॥ वावा हम विचार कर लागे, हम विचार कर गे ॥वाणा टेक ॥ मनमें चिंता रहि न कोन, दु:ख नरम नो जागे । वा० ॥१॥ गुरुका शब्द तीर त रकसमें, करे कमान विचारी ॥माचे सों रन समोर हमारे, तो ग्यान घोमे असवारीरे ।। वा ॥ ॥ गो रव काज वसीला कीया, चेहेरे नाम लिखाया ॥
No text on this page.
No text on this page.
॥१॥ सहज निजपद पहिचान, शुल अशुल प्राप जान ॥ सकल परजन विन्नाव, दूरधी तलैयां ॥ ॥शा फटिक सम स्वछ मान, विमल गुण गण निधान। परम निधि चारित रूप, ज्ञानानंद सहियां ॥३॥ ॥ पद ढु.॥ ॥ राग वेलावल ॥ साहिव वास पहिचानिये, जानो तेहनो नाव ॥ यह जान्या मिन ए तनु, पाहन समगध सा झाने ग्येयको एकता, ध्याने ध्येय समाय ।। निज प्र नुन्नव घट जोइये, कहावे स्यो रमाय | साणाशा येव पुरानमें कत्रु नहीं, नहिं कतु पाको सदिनान ॥ ग निधि चारित रूप मय, ज्ञानानंद सुजान सा॥३॥ ॥ पद सातमुं.॥ ॥ राग येसायल॥ या नगरी में क्युं कर रहनां, राजा सूट करे मो सदना ॥ या०॥ टेक॥ नहिं व्यापार इहां कोर चाले, मार गहना ॥या १॥ तमकर पण १३ निज दाव विचारे, नेद निहाले फिर फिर रहना ।। नारी पंच शीपा साधे, रमण करे नित कुणसे कह ना ॥याणा। अंजलि जल जिम खरची खूटे, श्रा खर ग दिन देगा परना। यातें नव निधि चारितसं युत, गज्ञानानंद हेगा सरना ॥ या॥३॥ति॥
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
ܘܝ܀
No text on this page.
२३१ अल्ला वंदे, सीया सुनी कहाया रे ॥ वाको रूप न जाने को, नवि केश बतलाया रे ॥वाण॥३॥ जे केश वाको रूप पहिचाने, तेहिज साच जनाया रे ॥ ज्ञानानंद निधि अनुन्नव योगें, ज्ञानी नाम सुहाया वाणाधा ॥ पद चोत्रीशमुं॥ ॥ राग तुमरी ॥ ऐसो योग रमावो साधो, ऐसो योग रमावो रे ॥ ऐ०॥ टेक ॥ वरम विनूति अंग रमावो, दया तीर मन नावो रे ॥ ज्ञान शोचता अंतर घटमें, आतम ध्यान लगावो रे ॥ ऐण॥१॥ धरम शुकल दोय मुंदरा धारो, कनदोरो सम सारो रे ॥ सुन्न संयम कोपीन विचारो, नोजन निरजरा धारो रे ॥ऐगाशा अनुन्न व प्याला प्रेम मसाला, चाख रहे मत वाला रे ॥ ज्ञा नानंद लहेरमें जूले. सो योगी मदवाला रे ॥ऐणाधा ॥ पद पांत्रीगमुं॥ । राग तुमरी ।। हुं सहलानी जानुं तुम काहेकुं नटकावे रे ॥ .
No text on this page.
रमायो या ॥ निधि चारित ज्ञानानंद मूरति, पिया प्राण रो पायो ॥ या ॥३॥इति ।। ॥ पद समंत्रीशमुं॥ ॥ राग वसंत ॥ देखी उंग नारी, सतिय शिरोमणि नाई देवा ॥ टेक ॥ रूपवंत जे नागी नटके, सबदिके मन ना 5॥ दे॥१॥ सघला मानस तेह रमावे. मुनिजन शोन्ना दाई ।। देण ॥ नोगी जन तिन नांहि बताये, योगी दिन रमाई ॥ ३० ॥ २॥ पंडित पाई खाड करत हे. अहनिनि चिन रमाः ॥ दे ॥योगीतर अंगो धंग रमाये. हायो हाय जुलाः ॥ दे ॥३॥ इनने निरबी मुनि मन नाले. ध्यान घरे चिन सायो ॥दे। निधि नान्ति हानानंद पाये, या नारी नि नसापोदे॥५॥ ।। पद अनीनमुं. ॥ ॥ गगदन्न सोनी पिताजी. पानी पानदिन रमादी
No text on this page.
॥ पड़ चालीनमुं॥ राग वता रेरियासी निभानी मोरे हाय न आवे मे ॥टेका कपी कहुं तो पनीने. केने की बतखावे मेगावा जोनिनपीनेह विचा. कानवंद ने नावे ॥मेगा नि मनानन न्जन बिननन, कैलें विचार तुहावे ।।मे। ॥ वेद पुगन नदि सहि दीले. किल पन्नाव मादे नेणा या चारित ज्ञा नानंदी. एकाहिं नप कहावे ॥३॥ति।। ॥ पद पकताखीनन । गग नारंग ॥ क्यों करममित बनावे पियारे॥योगाटे। पांच भूमिका मन बनाया. चित्रित रंग रंगावे ॥ क्याच॥ गोद बेहो नातिक निर्व, नन्गी रनब खचावे ।। एक दिन मंगल नोगा वेग, नहिं बन्दु नारे क्या-॥ नोकर गलवर वन चत्रि, संगल वान हाई ॥ नेहना पल मंदिर नाई दीने, पारी वन नावाच्योगा। हरि हरनारद परन
No text on this page.
गति नारी ॥विणाटेक॥ सुनो सखी तुम वेग मनावो सश्यां लावो निहारी ॥वि०॥१॥ चांदनी राते मकर ध्वज शर, थाय लग्यो दुःखकारी ॥ विरह व्यघायें अमने खिनन्नर, सुख नहिं पामे सारी ॥ वि॥॥ जल विन मग्ली लम टलवलती, विरह जालन नारी ॥ इतने ज्ञानानंद वालम आए, चारित संग सु खकारी ॥ विणा॥ति॥ ॥ पद चुमालीशमुं॥ ॥ राग सारंग ॥ से वे सारंग महलमें ॥से०॥ टेक ॥ सेगनी मोह नरपति बेटी. वटा चार अनापमे ॥ लेा मिध्या मकरध्वज जसु लाई, व्यापार गणि कोपमें से। उंची हाट विगत विगई. सुए कर नव रंगमं निणा कनक रतननां नबन पहिरयां. वां बने रंगमं ने ॥३॥ लेखन कागल स्याही गावी, संत कहलाए न गरमें । सेणा वातं लोक जमा न रावी. परखी मे ली कुगारमें । ले०॥३॥ तहन कागल फटका दीयो. नया निचिंता पलकम तिा तहत लाख करोमां ,
No text on this page.
२३ए नहिं रंगमें । सा॥२॥ निर्मल गंगा नीर जे लायो, खारी कुण पीवे वाटमें ॥ तिनतें निज घट चारित संयुत, ज्ञानानंद जोवो गठमें ॥ताणा३॥इति। ।। पद ठेतालीशमुं॥ ॥ राग करवा ॥ सश्यां मुज गेंदा मंगाय दे, गेंदाको आश्हे बहार ॥ एचाल ॥ यार मोह नारी मिलाय दे, यारोंका याही हे मिलाप ॥याणा टेका। रूपवंत मोह नारी मिलाय दे, उत्तम कुल गुण धाप ।। याणापहिली नारी मुक अटकायो, पर घर रमवा दाल ॥ या॥ ते मुझ दूता पण कहलायो, जग जन कहने बिनाल ।याणा॥ तुकुलीनी मोहे नारी मिले जो. तो अम चिन्न सुख नायाया०॥ इतनी तुनकर खायक मंतरी, तुमतिनो मेख कराय ॥या।। ३ ।। घरनी संगे हरख धरीने, नंग रहे लपटाय ॥ या ॥ चारित्र आदर ज्ञानानंद, नव निवि सहज सहाय ॥याभाजति
No text on this page.
४१ जीन, तम परा चालो प्यारी संग अदीन ॥मेणा॥ जल पण नांहि अब हम हाय, ढील नं करो प्यारी चलो हम साथ ॥मेणा तम खातर अम दु:ख बहु कीन, प्यारी मत ठांमे अमने दीन ॥मेणा॥ नारी कहे परो जारे निगोम, घारे मारे कुण करे वात नि खोद ॥मे। अम अव चालुं किहां धारे संग धूत, तुं मूरख शिर मोल कुमूत ॥ मे॥ ३ ॥ इतनी सुनकर नयो ते नदात. कुटिला अबलानी कुण करे आस ॥ मेणा तिन अवसर लही निधि चारित्त, ज्ञानानंद मू रति नजे तुख चित्त । मेधाति।। ।। पद गणपचाशमुं॥ ।। राग करवा ॥ एक अचंनो मुज मन वतियो ॥ए॥ टेक ॥ चालतो हालतो इंगर दीगे, विचमें एक सिखर उँचो वलियो एण॥ बोटा पांच शिखर जतुं चन दिशि, नाना तरुविण मंमित रहियो ।ए॥ सरव काल सा गर विच रहितो. कवन चलावे ते अम कहियो । ए ॥॥ मानत नहिं कोई तेहमां दीले, ध्रुव अध्रुव पलो
No text on this page.
२४३ ॥ पद एकौवनमुं॥ ॥ राग सोरठ॥ ॥ प्रीतके को फंदे पमोना ॥ ए चाल ॥ वालम नारिके फंदे पडोना वाणा टेक ॥ जो तम नारीके फंदमें पमि हो, कोटि जतन मन राखो रहे ना ॥वा॥१॥ नारी काली नागन सरिखी, देखत चित्त मामामोल करे रे ॥वा॥ नारी संयोगें वरमदत्त परमुख, नरके दुरघर उस्क चरे रे ॥ वाणाशा आछु मर मुनि नारी संयोगें, वरस चनवीत गिहिवास कि यो रे ॥वाणा नारीकी प्रीते नन्नव परजव, सुख न लहे पग बंध नयो रे ॥वा०॥३॥ ऊत्तम नर इन नाहिं वतावे, ध्यान धरे वन मांह रहे रे ।। वाण| निरमल निज गुन आतम ध्याने, शुभ समावि नाव आहे रे॥ वाणाधा तिन ते वालम तम पण समजो, कुटिलानी प्रोतडी परिहरो रे ॥वा॥ मोसुं तो निधि चारित्र श्रा दर, ज्ञानानंद सुख रमण करो रे ॥ वाणापति॥ ॥ पद वावनमुं॥ ॥ राग सोरठ॥ देत माहरो पियाकुं वताय दीजो रे, मेंतो ले
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
धए संजारो ॥ताया टेक।। अनुकरमें शुइ झाने अनुन्नव, ज्ञेय सकल सुविचारो ।। ज्ञाने शेयको एकता आदर, बहिरातमसुं निवारो ॥ता ॥१॥ ज्ञानदृष्टि जे अं तर नावे, तुः रुचि रुप पहिचानो, अंतरातम ज्ञाना तमन्नावे ॥ होय परमातम जानो ॥साणाशा परमा तम ते निज गुन लोगी, चारित ज्ञान बखानो ॥ ज्ञानानंद चेतन मय मूर्ति प्रानंदनाव सुजानो।साण॥३ ॥ पद सावमुं ॥ ॥राग मख्तार ॥ अनुनय ज्ञान संन्नारो, साधो नाम मत एकत हठ वारो ॥साणा टेक ॥ ज्ञान विना जे किरिया नां खे, अंध नर लम वन डोले ॥ आगममां ते देश या राषक, सर्व विरावक वोले ॥माणा॥ किरिया गंडी ज्ञान जे माने. पंगुल नर मम जानो ॥ सरव श्राराघ क दिव्य विचारें. देश विराधक मानो || साणा ॥ तिनतें ज्ञान सहित जे किरिया, करतां कारज सारो ॥जिम अंध पंगुल दोनु मिल कर, वनसे निसरे तारो ॥सा॥३॥ तिनतें एकंत मत पख गंडी, अंतर नाव
No text on this page.
॥ पद बासमुं ॥ ॥ राग विहाग ॥ मेरो पिया तखि देख मनावो ॥मेणा टेक ।। पेया विना रंग महेल विच, सूनी तहेज रदायो॥ वान पान दुःख दायक मोडं. क्युंकर जिय तमजा ॥मे॥ १ ॥ गोल शृंगार ए विन्द पचायें, क्षेने यस विलायो । अंग अंग नि नंगुर माहरो, तेलें हुँ चित्त सापो । मेगा ॥ शारित मित्तके गें. ज्ञानानंद पिया पायो ।। गरीषमता जिम ज वरखन. नेश धरी मचकायो । मेगा३॥नि।। ॥ पद प्रेममुं ॥ || राग बिहाग ।। तुं बालगने ग्रंमा मृट । माटेक । वासो नोसो हम बालूडा. नहिं स्पं जाने मृद वानामा खेले अह निता. वात विधान नट | ।। १ ! मे न मिनोग घागपाल नविनकोला फुलसा नित्य नाद. इन पुन रे मनोज 1॥२॥ निर्दय निर्वन नदि जनतो. नर
No text on this page.
२५३ ॥ पद पासमुं॥ ॥ राग बिहाग ॥ जगगुरु मूरख जगत जनाय ।।जणा टेक ॥ मू रख मूरख वहुलो जग जन, गूट पंमित केश जाय ।। पंमित मूरख वहु जन दीले, जग मतलब लहे नाय ॥ज०॥१॥ पंमित पंमित नहिं को जगमें, क वहीं कोई जनाय ॥ दिव्य विचारी तेहने नाखे, सं तृति अलप गिनाय ।। ज०॥ २ ॥ तेहy दर्शन जगमें उर्खन, ते तारक जग माह ॥ तिनते नवनिधि चारि तनावें, ज्ञानानंद अथाह ।।ज॥३॥इति।। ॥ पद ठाशमुं ॥ ॥ राग रामग्री ॥ निरपखता मोकुं ना पिया तम निणा टेक पक्षपातमें घर घर लटकी. नहिं निरपख दिखला ॥पिणा संवेगी संवेगन कीनी. योगी योगन ना॥ पिणा॥ संन्यासी संन्यासन कीनी. वामण वामणी सा॥पिणा राम तनेही रामकी प्यारी, यति गण #
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
कुणने पुकार ԵԱ मौत लगा ॥तु॥१॥ किन कारन अमने ख दीनो, काहेकुं घर मूकाई । घात विश्वास करे कहा मोतुं, जाई ॥तु०॥शा सां कहे अम घरकी याही, रीत पुरानी जाई ॥ जब लग तेल दीपकमां वाती, तब लग अम तम ना ।। तुणा।। इतनी क हकर तांद चाख्यो, अपने गम सुहार ॥ अनुपम न वनिधि चारित्र आदर, ज्ञानानंद रमाश् ॥तुणाधा ॥ पद चुंबोतेरमुं॥ || राग जंगलो॥ मुनि तम निरखो रे नार, जाति नाव न तजा ॥ टेक ॥ जे केइ गंगा नीर पखाले, काली करण लाइ ॥ विविध प्रांतकर महनत कीनी, तोपण सित नहिं जाइ ।। मुणा१॥ कर्नानी निहां बुधि नहिं चाले, नहिं औषध गुण लाइ ।। जाति रंग तेहनो नहिं पल व्यो, कहा करे चतुराड़ ॥ मु०॥२॥ तहनी किरिया त घली फोकट, ज्ञान फोकटता नाs || तिन कारण निधि संयम अनुलव, ज्ञानानंद रमाइ ॥ मुणाः॥
No text on this page.
अथ ॥ श्री संयमतरंगःप्रारभ्यते ॥ ॥ पद पहेलुं ॥ ।। राग नेरव ॥ योगानंद आदरकर संतो, अरुण ऽति लय लावो ॥योणा टेक॥ अंतर पट चक्र सोधन करके, वंक नाल कर जावो ॥यो॥ १॥ चंद सूरज मारग जुग तज कर, सुपमन परवाह जानो ।। कुंनक रेचक पूरक नावे, प्रत्याहार प्रमाणो ॥योणा॥ धारण ध्यान स माधि सपतम, श्वास रोधन कर तानो ॥ अनुपम अ नहद धनी अनुयोगे, सोहं सोहं गानो ॥योण॥ ३ ॥ सोहं सोहं रटना रटतां, नव निधि संयम नायो । ज्ञानानंद परमातम रोचि, देखत हरख सहायो॥॥ ॥ पद वीजु.॥ ॥ राग नेरव ॥ जग जन निंदमी तज कर संतो, योग निंद सं
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
७१ शान सुविचारो ॥ दीणा॥ तेहथी निधि चारित रिधि पामी, ज्ञानानंद निहारो ॥दीनाति॥ ॥ पद सोलमुं. ॥ ॥ राग सोयनी ॥ प्यारी नेह लगारो ॥ प्याा टेक ॥ विन प्यारी घर घरमें लटकत, कायर नाव देखारो ॥प्या॥१॥ कुमति योगें चार नगरमें, विविध रुप विसतारो । प्या॥ ॥ पांच जातका वेस पहराया, निज प्यारी बिन हारो ॥प्या॥३॥ तेवीस विपयके फंदमें नाखी, पाप धान विलगारो ॥प्या०॥ ४॥ हास्यादिक वज कोटें घेरयो, निज सुध बुध विसरारो ॥प्याा ५ ॥ तिनतें प्यारी युत निधि चारित. ज्ञानानंद सहे सारो ॥प्पा॥ ६॥ शति ।। ॥ पद सत्तर .॥ ॥राग वरूना॥ एक समीरका सहर बना हे. अदलून र तनारे ॥एगा टेक ॥ ददा मारग दसही दरवाजे, पंनवाना
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
७५ योग नोंद लय लायी ॥ जो ॥ ॥ तत्त्व विचार जटा वघारी, अनहद धुनि चित्त लाइ ॥ निधि चा सुन्न तेजें प्यारी, ज्ञानानंद मचका ॥जो॥३॥ रित्र ॥ पद वावीशमुं॥ ॥ राग तिल्लाना ॥ गगर्ने घन निरम्बानी हो. हरग्व सहानी ग०।। ॥ टेक ॥ तिहां शुनि ग अमिन्नर निरवानी. पर मानंद निसानी ।। तट मुगताफल तरु मान्नानी, फ स फूल साग्वन जानी हो ॥दागा इंते योगी वैस्यो ध्यानी, गतागति को न जानी ।। गरजारव जपला इति मानी, किरमिर पर पानी हो । ह० ।। ॥शग। मुगुरं ग्वाया माती पानी, जगमर दग्मानी ॥ निगुरे नव निरिक्षा परि मसानी, नहिं पामे गुण खानीय बानि साना नी. पागल पसापासनी ॥ निधि संपमहानानंद पोगी. अभिसारंगदलानी नलि
No text on this page.
उउ ॥॥ इम पियु वाणी लानल मदियी. परम परमोद वह ॥ दंपती मिल कर नेजें वैनें. अंतर तत्त्व गहे रे।। मे॥ २ ॥ अंगो अंग फरसन कर प्रमें. घन मुगतिक परतावै ॥ तव निवि नंयम ज्ञानानंदं. शीतल नाव निपावे रे ॥मेणा३॥इति। ॥ पद पचीनमुं॥ ॥ राग गोमी॥ निल धन काद गमावै नंतो । निजणा टेक ॥ वोए काड वंबूल केतनें, प्रांब कहांले खावे । वलू पी सत तेल न नीकले, मूरख जग कहालावे ॥२॥१॥ कोपी फणिवर इजुता न पामे, तिन जमवंत निहा लो।। मेलमी गांठे रन नवि पामे. बंजन लेत नना लो ।मंगा। अनुपम दृधे माप विसाव. दालाहल होय जावै ॥ घनत्री पिन मगमिस नवि नीजै, निं वडे मधुता न पावे ॥मंग॥३॥ एह विचार करीना संतो. निधि नारित्र रमावो । नव ज्ञानानंद पद अनु नवतां, कमला नहज निपावे ॥धाति।
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
॥श्रीपंचपरमेडियो नमः॥ ॥अर॥ श्रीमद्यशोविजयजी उपाध्यायकृत सामात्रणतो गायानुं स्तवन अर्थसहित प्रारंन्नः ॥ प्रथम अर्य कर्ता- मंगलाचरण ॥ पार्श्वनाथपदकं. नत्वा सीमंधरमन्जु स्तवस्य वार्तिकं कुर्वे. स्वपरानुग्रहाय वे. ॥१॥ ॥ हवे धर्य कतानी सूचना ॥ ए स्तवनमा प्राये गावात्रोनो अर्थ अन्वये करी कहीशुं पण पावरो नहीं कदेवाय माटे आगल पाठल पद जोनीने पोतानी बुध्येि विचारी जोझो तो खरो अर्यवेतशे. दाल पहेली:-ए मिकिहां राखी, ए देशी. श्री सीमंधर साहिब आगें ॥ विनतमी कीजें॥मारग शुधमया करी मुकने॥ रतिदीर ॥ जिनजी. वीनतमी: ए पाकणी ॥
No text on this page.
॥ श्री पंचपरमेहिन्यो नमः॥ ॥अत्र। श्रीमयशोविजयजी नपाध्यायकृत सामात्रणर गायानुं स्तवन अर्थसहित प्रारंजः ॥ प्रअम अर्य कर्ता- मंगलाचरणा॥ पार्श्वनाथप. नत्वा सीमंधरमर्नुः स्तवम्य वार्तिकं कुर्वे. स्वपरानुग्रहाय वै. । ॥ हवे अर्य कर्तानी सूचना ।। ए स्तवनमा प्राये गागायोनो अर्थ अन्वये क कदीयुं पण पादरी नहीं कहेवाय माटे अागल पान पद जोनीने पोनानी बुध्येि विचारी जोशो तो ख अर्यवेनशे. डाल पहेली:-एम किहां राखी, ए देशी. श्री सीमंधर साहिब आगें ॥ विनतमी एक कीजें॥मारग शुखमया करी मुमने। मोहन रतिदीर ॥ जिनजी. वीनतमी अवधारो॥ ए आकणी॥ .
No text on this page.
.. (३) शुधरे ॥ जिन ॥ विण ॥२॥ अर्थः-कोश्क प्राणी सूत्रयी विरूपाचारे चाले ठे तया नाखे के प्ररूपे, ते पण सूत्र विरुत, अने वली लोकने को जे अमे मारग राखीये ठीये, अमेठीये तो मारग चाले , तो तेवाने अमे शु.5 केम करीमा नीये. इहां सूत्र ते शुं ते लखीये तीयेः...? अंग, बार नपांग, १० पयन्ना, ६ वेद, ४ मूल सूत्र, १ नंदी, १ अ नुयोगधार एवं ४ए यतः झारस तदा बारत, अंगुवं गाणि दम पयन्नाणि ।। ग्छेया चळमूला, नंदी अणु योग पणयाला ॥१॥ तथा वली नाप्य ? चूर्णि ५ नियुक्ति ३ वृत्ति ४ तया सूत्र ५ ए पंचांगी एदने स म्मत पूर्वाचार्य प्रणीत धर्मरत्नादिक प्रकरण तथा नंदीमत्र गत जे पपन्ना न्यादि तथा दरिन्नमरिन मात्वातिवाचक प्रमुख कुन ग्रंयादिको लर्व सत्रमादिज यावे; कमक झाल पमवान बबने मूत्र वामन्यांत मांची जे सानग्यां ने मृत्र लगवायां. बीजां मृत्र दी सरयां अने धर्य मान्नग्या ननां प्रकरण प्रमुग्य वांच्यां. ते सूत्रानुयायि दीवाची मृत्रज कीयः तथा विका कता, विरू बोजनाने शुभ कम मार्नु ।। २॥
No text on this page.
(५) वोल्यो के जे आज्ञाभंग दूपण दीधुं ते खरं परा त वया विधि तो कोर करीन शके ते कहे )तीरयनो नच्छेद होवे के जे माटे अविधिनी ना कहो मेयने वि विए तो चाय नदि, त्यारे तीरब विच्छेद जाय,तेमाडे जिम चाले के जेम चाले तेम चलाच्या जए एटले वहु चापाचीप करीए नहि, नरम गरम चलावीए. एवो कोक पोतानी मतिनो नेद घरे ते.॥४॥ मनापि ते मारग लोपें ॥ सूत्र किया सविपी सी॥आचरणा सूची आचरि॥जो योगनी वीसी २॥ जिन॥ वि०॥५॥ अर्थः-एवां वचन बोलीने विधिमार्गने लोपे.ते प्रागीए ए रीते सूत्र क्रिया नवे पीनी के दली नांखी. ते माडे हरिनइसरि कृत जोगनी वीशी जोग्ने যুৎ किया आदरीये. पूज्यत्री दरिलरिजीए योगनी वी तबीगी करी तेमां सत्तरमी वीगीमां शुम किया करवा विरे सख्यु ने. यतः तिवस्तुव्या. विशालंब जंलएमेव ।। तुनकिरिया-नालो, एलो असमंजत विहायो॥१॥५॥ पंचमें आरे जिम विप मारे ॥ अविधि दोपति -
No text on this page.
(3) सी चर्चा ॥ मारग महाजन चालें नाप्यो॥तेह मा लहीये अ रे॥जिण॥ वि०॥७॥ अर्थ:-बली केटलाक तो एम कहेठे के जेम बहुज नं के घणालोकचालेतेरीते चालीये,केमके जेघणाक रता हो तेल्हुंज करतादो,तोजागीचर्चाशीकरोतो; अपोतानी मतिय करतादयेतोनले चर्चा करो कार एकेमार्ग तो तेहनेज कहीयें के जेमार्गमहाजनकेम होटालोकनासमुदाय चालेठेतहनीचालेचालीएतेनेमार्ग कही इमनाप्योक ग्रंथमांहें कटोरे यतः॥ महाज नोयनगतान पंधा तितोते महाजननी चालें चालतां घका सदीये के पामीये अर्चा के पूजा इति ॥3॥ ए पण बोल मृपा मन धरी ॥बहु जन मत आ दरतविद न आव बहुल अनाग्य ॥ मिय्या म तमां फिरतां ॥ जिन ॥ वि०॥ ७ ॥ अर्थः दवे नर ग्राप के ए वोल ने क्यो ते पण मृपा के जूता चिनमांद धारीय तेदनो हेनु कदे हे एटले बहुजन मत आदरतांक घला तोक्नो मत प्रादरतां तो यहुल अनाग्यके घमा जनतोत्र
No text on this page.
सुख ऽखे पण वहे, निरवाह करे वली ताव के तमके नमतो धको गाढ के आकरा कारेमा प्रोगा प्रमुखना प्रहारने खमतो के सहन करे ॥१६॥ लहे पाप अनुवंधी पापें ॥ वलहरणी जन नि दा ॥ पूरव नव व्रत खेमन फल ए॥पंचवस्तुनी शिक्षारे ॥ जिन ॥ वि० ॥ १७ ॥ अर्थः-माटेते प्राणी वर्तमानकालें पण अशुन्न श्रने अनागतकाले पण अशुन्न ते पापानुबंधी पाप क हीयें तेणे करीने लहे के पामे वल हरणी के वीर्यने हरो एहवी जन निदा के लोकनी निक्षा पामे एट ले संयम योग साधीन शके, ते वल हरणी निक्षा क हीयें. ए पूरवन्नव के पाठला नवें व्रत खंमन कस्यां होय तेहनां फल ते ते पापानुबंधी पापें वल हरणी निदा पामें एम पंचवस्तु ग्रंथ श्रीहरीनसूरीकृत ठे ते मांदे कयुं वेः-गाथा ॥ " चारिनविहिणस्स ॥ अ नसंगयस्सअकलुसन्नावस्स ॥आणाणिगोयकापुण ॥ तापमिसिहाजिनवरेहिं "॥१॥"निरकंअमंतियार। संगयाअपरितुःपरिणामा ॥ दीणासंसारफलं ॥ पा रानफुत्नमेयंतु" ॥२॥ इलिकानणसुहणी ॥ वामीया
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
(३१) विज कहीये. तिहां सत्तम ठगणु साखी के गणा । या प्रकरणमा सातमे ठाणे कडुंठे ते ठाणा प्रकरण गले बनने दी. (१) तेजसिह रावती. (१)नगनवाल मगशन (१) देवचंद हीरानंद. (१)पानावंद देवरा (१)देवजी नाना- चंद. (१) पेगनाइ सेवकर (१) शा. जोपाल रामजी (१) नोदी रेवाशंकर चरा. (१) सा. बाद महतो. (१) योग करनी पनजी. (१) हेमचंद द(१) चन्द जादरजी. (१) मानीद. (१)ो- हिंदी फारसी. (१) अन्यत्र नथु. (१) नेता बन्नु पोट. (:) गपचंद इंदरजी. (१) मारती होतीचंद (१) जगजीवन देवजी. (जरबंद कीरचंद. (१) मापानी दुनीता गोवन्धनदान. (१) नुदान नानवंद । १ . उगन डर.. १) छगनलाल मीन. (मरचंद चंदाहुंदन्नी देवगड. १॥ केशवलाल मोचद. (१ । नु धनत्री. (१) यस मनमो अज्ञानद (१ इलाह, १ .कानवन. (१)मोला नसी. ( १ ) चतुरनु द. (१ । चंद बरा. (१। मूनचंद रानी. (१) रनडी. (१)वादात जना. (१) नर अना(१) स्पनी दानजी. (१) मनोवाद । नुवन चतुर. (१)हरीहर नारा (१)स्मीद करवंद. (कन- दरोडीदास (१) दरोमकान (चंद गर्ग- 11
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
( ३५) क के विशुधाय ते, गुरु आदिक पासेंथी प्रायश्चित्त प्रमुख लेवानो अन्तिप्राय राखेज नही तो ते प्राणी दोष करीने पण निःसूको के निर्दयी जाणवो. यतः जोचय नुत्तरगुणे, मूलगुणेविअचिरेणसोचयः ॥ जहजकुरा समायं, पीलीज तहतहकसाएहिं ॥१॥ इत्युपदे शमालायां तथा ते प्राणी निहंस के गतवर्मा ए टले प्रवचनरुप धर्मनी हाणी थाय तेनी अपेक्षा राखे नही ते जीव सेटीधी हेगे केण्गुणश्रेणीयकी अधोवती अयवा संयमश्रेणीयकी ठो जाणवो. वली ते पाणी साधुना मार्गधी चूक्यो एम जाणवू. यतः अश्यारंजो निसेवि, तापायश्चित्तनगिएहए ॥ अगुअन्यतन्नावो, निधम्मोसोगणीचासु ॥१॥इति श्री हरिन्नसूरी कृत संवोधमकरणे ॥ १५ ॥ कोइ कहे जे पातिक कीधां. पमिकमतां तू टीजें रे॥ते मिथ्या फल पमिकमणानु. अपुण करणथी लीजे रे ॥ श्री सी० ॥१६॥ अर्यः-चली केटलाक एम कहे के जे पापक रयां होय ते सर्व पापश्री पमिकमतां के पमिकम
No text on this page.
( ३ ) मूल पदें पडिकमणुं जाप्यु, पापतणुं अण क रे ॥ सक्ति लावतणे अन्यासे. ते जस अ थे वरवू रे ॥श्री सी० ॥ १७ ॥ अर्बः-मूलपदें के नत्सर्गमार्गे अमवा प्रत्रमग्री पमिकमगुं नाप्यु के कडंठे केम कडं वे ते कदेठे के जे पापतगुं प्रणकरवू के पापनुं जे न करवू तेनुं नाम पमिकमणुं कदीयें ॥ यतः जश्यपमिकमियचं ॥ वस्तकानणपावयंकम्मं ॥ तंचेवनकायदं ॥ तोदोरुपए पमिकतो ॥१॥ इति श्रावश्यके पए के नत्सर्गपत्र घवा पए के प्रथमची पमिकम्याति तेमाटे दाक्तिके० दाक्ति माफक नावे करीने अभ्यास करे एटले शक्तिला वधी अन्याम करे ते पण जहा के जेदन अय पाप एकरवाने अत्रे वग्यूँ के आदरपटले शक्ति प्रन्यान करे ते पग पं पाप न करे इति नावः अवदा परमा जशते मोक्ष नेने अमें दरवं के० श्रादग् अने कर्नान नाम पग जमाविजय ते पण सुचव्यं ॥6॥ ॥ दास त्रीजी॥ तुंगियागिरि शिवर मोदए देगी। देव तुक मिशांतमीओ.पक मने धमि॥ष्ट
No text on this page.
(20) जिंगी दोपतेदने आवश्यक निया के बहाने केवा पहाटे केमिनानी के मुनिनानना बत्तीएटले जेनीवर दोपते तेवा विंगीने त्यजेकेने नियत वान विहार यजजिनोशे॥ मूड अब्ज दाज यापे. विगर पस्किंधो॥देश अ-वे उटआईवन देखावा भाडे दारांचे देतेएकनिपतवातविहार नियवाले रिखं एडसे नित्यवालकल विन्नाव एकत्यान रहे एन क्षेत्र पापे बीजो वेपततिनोवो एटखे बैच के हे तया जिनातिना तेनी निनोचीकार्य व्यग्रता तेनायुने करवो एट जिनमज्ञानिक की अनिवार पसीत्रीजो मूह के नर्स नेवासान मारे कापीको खान मारेले एटखे नाची शहानी सानाने खने एन मारले. चोयो दिगद पवई। प्रमुबकनारे गपते कि पविकनिदानंगएडवे दिनयता सोखतीते एन कहे विगद साजरनापनः नीनावानविहारं । पछिजीपाला ।। दिन तुविनिशेनं पाहिनि।।।।
No text on this page.
( १ ) नुं वल एटले हिंवानी शक्ति हती नही. वली घिविर के० ० घमपण हतुं एवा तेहो के ते संगमाचार्य हता त था नपलक्षरात्री उर्लिक्ष हतो शिप्यने विहार कराव्यो हतो वली ते अप्रतिबंधपणे रहा हता,ते पण गौचरीना नाग गाममां कल्पीने रहा हता, एटले एक घर आहार न लेता एवो थको बहु रह्यो के० घणुं एक गमे रह्या जे हो के जे संगमाचार्य॥ यतःनमेसीसपवासं॥अप्पमि बंशजंगमञ्च ॥ नगणंतिएगखिने ॥ गणंतिवासंनिय यवासी ॥१।। एटले नित्यवास न करवो शतिनाव ते संगमाचार्य- कथानक आवश्यक सूत्रधी जाणवू ॥५॥ चैत्य पूजा मुक्ति मारग. साधुने करवी॥ जिणे कीधी वयर मुनिवर, चैत्य वासठवीदेवण्॥ अर्थः-हवे चैत्यपूजा के प्रनुपूजा ते मोकनोमा गेले ते माटे साधुने करवी केमके अमे न करीयें तो ए देरासरनी संजाल कोण करे जो मूकी देयें तो विछे द जाय ते माटे अमे असंयम अंगीकार करघु ने ते न पर दृष्टांत देखावे के जिणे के०जे कारण माटे श्री वयरस्वामी प्राचार्य पूजा नक्ति करी ते चैत्यवास के देहेराने विये पुप्पादिक ठवी के धापीने प्रनुन्नक्ति क
No text on this page.
( ३ ) अर्यः चैत्य के जिनप्रतिमा तेनी पूजा करता यका संयत के भयलिंगी साधु ते देवन्नोर के देवना जयनो नोगवनारो कोठे एटले संयतने पूजा करता देवड्यनी शंका रहे नही माटे देवध्यनो नोगी कही र्ये जिनपूजा करें एवा परिणाम ते शुन्न मन कहीयें, पण एवी करणी करतो घको मार्ग जे जैनमार्ग तेनो नाझ करे। एटले नन्मार्ग प्रवर्ते वेएरीते माहानिशी घ सूत्रमा कडं . तया च तत्सूत्रं एवंचरांगोयमाकेश्य मूलियत समयसनावे सन्नविहारीणीयवातीगोत्र हिपरलोगपञ्चवायंसमयती इट्टीरससायगारवा तुहिए रागोसमोहाहंकारसमीकारा सुपमीवक्षेकसिण तं यमतवम्मंपरम्मुहे नियनिसिनिम्घिणअकलुगनिकि वेपावायरणेकनिविघ्बुद्धी एगंतेशंश्चंदरोद्दकूरानिन्ग दिनमिवदितीयो कयसवसावधजोगपञ्चस्काण विप्पमु झालेतसमारंन्नपरिग्गदे तिविहेपम्पुिनसामा-एयर ताए नन्नावनाएनाम मेतमुंमे अणगारे महत्वयवारीत मयाराविननाणं एवंमनमारोतदानमग्गं पवतंतितहा किस अम्दे अरहंता नगवंतागं गंधमल्लयं दीवसम बसोवलेवणे विचित्तवववलीवूवार एदि पूयातकारोहिं Ma - (४४) अंगुदीयअमावणं पकुवाणा तिपर्णकरेमो संचपो णं तदति गोयम्मासमगुजाणेद्या सेलय केणं अपर्ण एवंदुईजहाणं तंवणोणं तदनिसमणुजाणिया गोप मानियवाणुमारेणं असंजमवादुल्लणंचलंकमासयं यू संकंमामवासीय अश्यवसायं पमुचा धूलोयरसूदासूद कम्मपयमिबंधो सबसावधविग्याचवयन्नंगो वएनं गणंच आणाईकम्मो आणाईकम्मेणंतु नमग्गगामिन नमग्गगामितेराव समग्गपलोयणं नमग्गीपरतणं स मग्गचिप्पलोयांगणंच मईणंमहतियामायणा तनअरांत संसारोकिणंगरगं अंहगंगोयम्माणोणंतं तदतिसमा जाणिवा इत्यादिक महानिशी तृतीयाध्ययने अथवा मदानिशी पंचमाध्ययने पण पाठ यथा सेनयवं जेणंकेई साहुवा साहुणीवा निग्गंथे अणगारे दयश्वयंकु द्यासेणं किमालाविद्या गोयम्मा जेणं कईसाहृवासाहरण। वा निग्गंथे अणगारे दवत्रयंकुद्या सणं अजएवा देवलो एश्वादेवञ्चगवाजावण नमग्गपयईएवापुरुकियसीले वाकुसीलेश्चाआलंवद्या इत्यादि ।। ७ ।। पुष्टकारण विना मुनिनवि, व्य अधिकारी चैत्यपूजायेंन पामे, फल अनधिकारीदेवगए।
No text on this page.
No text on this page.
सलादच नाकासमा हैं. इन्दनकर पाने पनः कनेकपा॥ विन्यादिपारस नंदपाल एनको देती नेपालको तोलेनन ने काम अनि साजची कामे निसमा सामना !? धमाके नेशनल- 5 साल - उनके अनःसले
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
( ए ) अर्थः-एन लोक केएमनुप्य लोकतोआलंबनेन रचोने, वास वृक्ष त्र अर्य झ्याविक आपदा प्रमुखा देवन करे, जेम हुं वासस्टुं अयचा वृध्छु,तेमज लगुंडं. अर्थ नवंबाक्य बोहिदु .अयाआ क्षेत्र ना है. हमला निकादिक . तया हुआजारी दुश त्यानिक नित्रापद करीने पडे आदंबन खोले ॥ यतः तुत्तवासवृहे अतहंदवान्यावओय। निल्लाणपयंका संबरनालाविनीयति॥१॥ इत्यावश्यके एम अतं यतने आवंचने मजरचो तेवा अपनायें चालवानी सा करनार जननेआवंचन घलां.ते प्राली जगतमां जे कांश नियतवासादिक देखे ते मने मनमाने बरे कधारी राखे. अनेक पुरे त्यारे ते दृष्टांत देखाने शतिनावः॥ यतःआतंबणाणलोगो । नरिन्जीवल अबकानल ।। जंपिन्सोए।तंत्रावर ॥ ॥ इयादि।।१५।। शिथिल आलंबन गहे मुनि.मंद संवेगी।संय तालंबन मुजाल्गुण. तीव संवेगी ॥देवाय अर्यः नेमाडे जेमंदगी कब्रय वेगवंत मुनि होय ते शिविश्वविज्ञारीनां ओर लेने. जेन म्यु ४
No text on this page.
(भए ) अर्चः-एम लोक के मनुप्यलोकतो यालंबने न रचोठे, वाल वृह सूत्र अर्थ झ्यादिक श्रापद प्रमुख श्रा संबन करे, जेम हुं बालक अयवा वृहयु. तेमज सूत्र लगुं. अर्यनगु.या य दोहिडं ठे,अधदात्रा क्षेत्र नानुं ने, दमणा उनिहादिक ठे, तया हुं श्राजारी त्यादिक निमापद करीने पठे घालंबन खोले ॥ यतः सुनवालवुट्टे असहुंदवाश्यावश्ोय ॥ निस्साणपयंका नं संघरमाणाक्तिीयति ॥१॥इत्यावश्यके एम असं यतने घालंबने जेम नरयो तेवा प्रयत्नायें चालवानी छा करनार जननेत्रालंबन घणां.ते प्राणी जगतमां जे कांश नियतवासादिक देखे ते मने के मनमांदे घरे का धारी राखे. अने को पुढे न्यारे ते दृष्टांत देखाने ऽतिनावः ।। यतः यासंबलापलांगो ॥ नग्निजीवस्य धनकामस्म ।। जंजपिसोए ।नंत्रालंवर्णकुणा ॥१॥यादि ।।५।। शिथिल आलंबन गई मुनि. मंद मंगीतमय तालवन सुजमग. तीच संवेगी विवरण। अर्यःने माटेने नंदनंदगी कचगवंत मुनि होय ते शिविज्ञविदागीनां शव लं. जम
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
विना कुमार्ग सुमार्गनी शी खवर पमे ॥४॥ गीतारय जयणावंत,नवनीरु जेह महंत ॥तस वयणे लोकें तरी,जेम प्रवहणथीजरदरीय।। अर्थः-हवे ते देशना केवा पुरुप आपे ते कहे वे. जे गीतार्थ होय ॥ गाथा ॥ गीयनराश्सुत्तं अबोतस्ते वहोश्वस्काणं ॥ नन्नएणयसंजुनो । सोगीयोमुणेयवो ॥१॥ तथा जयणावंत एटले उकायना रक्षक होय व तीनवन्नी के संसारनी वीक राखनार होय के रखे खोटुं बोला जवाय, खोटुं बोलीये तो संसार वधे. व ली महंत के महोटा होय एटले गुणे गिरुआ होय, ते वा उत्तम पुरुपोना वचनयकी लोकमांयी तरीये. जेम : नरसमुक्ष्मां प्रवहण के जहाजश्री पार पामीये,तेम । गीतार्थनी देशनाये संसार समुश्थी तरीये ॥ ५ ॥ वीजोतो बोली बोले. स्युं कीजे निर्गुण टोले॥ नापाकुशीलनो लेखो.जन महानिशीथे देखो। अर्थः-हवे जे गीतार्थ विना माही माही वातो करेले तेने शीखामण आपे के के गीतार्थ विना जे वी जो तेतो वोलीने के देशना प्रमुख आपीने श्रोताने -
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
नावो। ( ए ) पो गरिहसिसवमेव ॥ पावाईयो पुढोपुढोकिट्टयंता । सयंसयंदिछीकरेतिपाठ ॥१॥तअन्नमनस्सगरहमाया। अरकंतिनसमणामाहणाय॥सतोयअठीअसतोअनही। गरदामोदिछीनगरदामोकिंचि ॥ ॥ नकिंचिरूवेगम निःक्षरयामो । सदिछीमगंतुकरेमिपान ॥ इत्यादिक अ धिकार मनने रंगे करीने जोजो॥ ए॥ कोई ना नवी समजावो. श्रावकने गूढा ते जुठ कह्या लच्छा, श्रावक सूत्रे गहियारण अर्थः-वली कोश्क एम कहे जे श्रावकने गूढा नावो के सुकम अर्थ शुं समजावो गे; ए नही सम जावो. जो तमे समजावशोतो सर्वने पूछताफरो, सा मा श्रापणां विद जोटो. एवी रीते जे कहे ते जूतुं क हेठे. केमके श्रावकने तो श्रीनगवतिसूत्र मध्ये लक्षा, गदिया. पुछिया. अनिगयघ. विणिछिया इत्यादि क पाठ करा ले माटे जो श्रावकने गूढ अर्थ न लमजा च्या होय तो ए पाठ केम कहा वे ऽतिनाव ॥ १०॥ कहे कोईनवी सि जोमी.श्रुतमांनहीं कांईखोमी। ते मिथ्या नचत नावा.श्रुत जलधि प्रवेश नावा।।
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
ते
(६७)
जे नक्तलोक ठे तेने कुमतिरुप जलधि के समुह
ते
श्रकी वांहि ग्रहीने तारो के पार कतारो एटले नवन
वा कदाग्रह नपजता वारो ॥२॥
गीतारथ विण नूला नमता, कष्ट करे अ
निमाने रे ॥ प्रायें गंठी लगें नवि आव्या,
खूता अज्ञाने रे ॥ श्री जिन ॥३॥
अर्थः-हवे ते मूर्खलोक गीतार्थ विना नूलाज
नमे वे. अहंकारे करी जे पोतानो एक मत पकमयोते
ना अन्तिमाने करी लोच, निका, नधाहुं मायूं, नघामा
पग इत्यादिक कष्ट करता फरेते, पण प्रायें एम जाणी
ये वैये जे ते लोक गंगीलगें पण आव्या नथी एटले गं
विनेद पण नथी करचा तो समकितनी वात तो वेगली.
ते प्राणी अज्ञानने विपेज खूता ठे कमक गुरुपाया वि
ना माटे तिन्नावः ॥ ३ ॥
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
( १ ) फल पल ते दशवकालिक मांदेज नवमाध्ययनना पड़े तान्हेवामां कहां ठे॥काव्यं ॥ आसीवितोयाविपर सुमो, किंजीवनातानपरंतुकुचा ॥आयरियपायापु सअप्पतन्ना, अबोदियालायरानचिमोस्को ॥१॥ त्यादिक संपूर्ण प्रत्रम नद्देशोहां जागवो वलीआवंति मां केण्याचारांगमां पांचमाध्ययनना पांचमा नद्देशा मध्ये सद्गुरुने इह समान कहा ठे, तथा मुनिना कुख के समूह ते मवसमान कहा। तयाचतत्सूत्रं ॥ ते बेमि तंजहा अविहरएपमिपुन्नेवितिसमंतिन्नोमे नव संतरएलारस्कमाये लेविति।इत्यादिक एनी वृत्तिनोव वेची एक देश लखीये तीयें। पुनः ॥प्रयमन्नंगप तितेनोनयतनाविनाधिकारस्तयान्नूतस्यैवायं हृदृष्टां तः॥ स च हृदो निर्मलजलस्य प्रतिपूणों जलजैःसर्वर्तु जैरुपझोन्नितः समे तृन्नागे विद्यमानोइकनिर्गमप्रवेशो नित्यमेव तिष्ठतिनकदाचिचोपमुपयाति तुखोनारावता र समन्वित नपनांतमपगतरजः कालुप्यापादकं यस्य त तत्रा नानादियांतु या दझा गयान महदाया गरौ रात्मानमारदात् प्रतिपालयन् नारदन् तिष्टत्येपा किया प्रकतेव यया वासौ हृदत्तवाचायेंपीति यतिनेविट
No text on this page.
( ७३ ) वादने जाणे अथवा प्रवाद जे सर्वज्ञ वाक्य तेणे करीने अथवा प्रवाद जे अन्य तीथिननां वाक्य ते प्रत्ये परीक्षा करीने जाणे. ए रीते गुरु पाले रहेतां ज्ञान अंगीकार करे इत्यादिक ए अर्थ पण तिहां के० ते याचारांगना पांचमा अध्ययनना उघ नद्देशामां कडं ते मनमांघ रियें ।। तत्सूत्रं । अगाणाए एगे सोवधारणे श्रणालाए एगे निरुवहाणे एवं ॥ ते मा होनएयं कुसलस्सदंस णं ।। तदिहिए तमोत्तीए तप्पूरकारें तस्तनितनिवेसणे अन्निनूय अदरकू अगनिन्नूए पहूं निरालंबणयाए जे महअवहिमणे पवायेणपवायजाणेद्या सहसंमुश्याए परवागरणेणं अन्नेतिं वाअंतिए सोचा निदेसं नातिवने या मेहावी सुपमीलेहिय सत्तोसच्याएसममेव तम निजाणीधा इत्यादिक एहनो अर्घ टीकामांतोवह वे पण अहिं शब्दार्थ मात्र लखीये दिये. अशाणाए के मन्नु आशारहित एगे के केटलाक सोवाणे के धर्म मां सदा न्यमवंत घया तथा केटलाक प्रमाणाए के अनाज्ञायें निरुवाणे के सद् अनुमानना उद्यमरहित एवं के ए वे कुमार्गने तमार्गना उद्यमर्नु पालत जा एवं. वे फरी गुरु सिप्पने कदे तुजने ए वे माहे ."
No text on this page.
( ५ ) तिते करीने वा के अयवा अन्नति के अन्य प्राचा यादिक तेने वातिएसोना के तमी सांजलीने य बार्य जाणीने निदेनातिवद्या के तीर्थकरना नपढ़े झने नलंगे नहीं केमके जे मेहावी के पंमित सुपनि लेदिय केनले प्रकारे जोड्ने सव्वळ सवाए के सर्व प्रकारे यो कालनावें सर्वपणे स्वदर्शन परदर्शन प्रत्येसममेव के सन्यकरीतेसमन्निजाणीचा केण्जा पीने निराकरण करे इत्यादिक बहु अधिकार के ते मा टे बहु गुण लुगुरु प्रसादे के गुरु आदिकना पतायधी घणा गुण धाय ॥ पुचाजस्तपलियंति, संवुमपुवसं घुया । पसन्नालान्नस्तंति, विनसंअध्यिंतुयं ॥१॥ इत्युत्तराध्ययने प्रथमाध्ययने इहां सूत्र आलावो विषम हतो माटे अर्थ कोठे ॥ ७ ॥ विनय वधे गुरु पासें वसतां. जे जिनशासन मूलो रे ॥ दर्शन निर्मल उचित प्रवृत्ति. सु न रागें अनुकूलो रे ॥श्री जिन ॥ ए ॥ अत्रः-वली गुरु पाते बनतां विनय व अने जे विनय ते जिनशासन-मूल वे ॥ यतः ॥ ५५५ 11
No text on this page.
( 3 ) लियते करीने वा के अयवा अनेतिं के अन्य प्राचा यादिक तेने वाअंतिएसोना के समीपं सांतलीने य चार्य जाणीने निसंनातिवनेद्या के तीर्थकरना नपदे गने उसंगे नदी केमके जे मेदावी के पंमित सुपमि लेदिय केनले प्रकारे जोड्ने सपन साधाए के सर्व प्रकारे झ्यत्रे कालनावें सर्वपणे स्वदर्शन परदर्शन प्रत्ये नममेव के सम्यक रीतेसमनिजाणीधा केजा जीने निराकरण करे इत्यादिक व अधिकार ते मा टे बहु गुण मुगुरु प्रमादे के गुरु धादिकना पलायची घणा गुण धाय ॥ पुधाजस्लपतियति. संवृक्षपुरतं घुपा ।। परसन्नालानालंति, विनलंध्यिनुयं ॥ १ ॥ इत्युनगध्यपने प्रथमाध्ययने ऽदां सूत्र प्रासादो विषम हतो माटे प्रर्य कयो रे ॥७॥ विनय वधे गुम पाने वमतां. जिनशामन मुलो रे ॥ दर्शन निर्मल नित प्रत्रनि. नु न गर्ग अनुबन्ती रे ॥श्री जिन ॥५॥ पत्रः-ला गुर पान दमदा हिना ने दिन नजिनामनग ॥ दन: बनमा
No text on this page.
( 33 ) वेयावच्चेणं तिठयरनाम गोयं कन्मं निबंधन नग ध्ययने नगणत्रीलमाध्ययने कह्यु. बी गुरु ग्रादिका से रहेतां खंतादिक के क्षमाप्रमुख गुणनी दानियो: तथा गुरु पाते रदेतो धको हितोपदेया मांडल नंगक री तथा सुविदितना संगे करीने ब्रह्मचर्यनी गुति कर नववामो नसीरीते पाले ते गुप्ति पाग बावे ।। 2011 मन वाधे मूड बुद्धि केग, माग्ग नंदन होवे रे ॥ बहु गुगए जागे एव्यधिकार, धर्मत्याण जे जोवे॥श्री जिन ॥११॥ अर्थः- बुकिंग के जेजु मतिना घणी दोयना नबाव के चिलनांदे नहान बवे, कार ८ सयोज डायने गुरु मात्र देखीन दरप पाने की तादीन जनकी जाय तया ना मनेटमारने एकाकी मार्ग प्रकार उकटना घयो उनकी गते ही माना नानी में नकी नन्दक+ ताकत प्रकार यदि का
No text on this page.
ता तेम मुनि निवरा रे॥श्री जिन ॥१३॥ अर्थः-तथा नौत के बीच प्रतें जेम पिदुं देवाने माटेबारो करीने दाता परा पगअफरतीने एटले पग फरसतां पाप लागतेमाटेसवरा के सबरानामे राजानी पेटे जे गुरुकुसवात गंमीने आहारनो खप करता एटले शुक्ष्मान आहार खोलता जेमुनि, तेने न वरा जागवा एटले नकाना जावा. इति गाया ।। नावार्य तो क्याची जाणी तद्यथा ॥ कोषक सनिवे झने विषेतबर नामे राजा ते बौवनो नक्तिवंत हतो तेना घरे बौवनो गुरु धान्यो तेणे पोताना माया नपर अति अद्भुत सोनावंत मोरना पीन्यूँत्र धारण क्यु इतुं. राजाचे घणो त्रादर सत्कार प्रापी आतने बेता म्यो पनी तेनुं त्र मोरना चंडे करी जगमगाट कर तुं राजानी राखीयें दी. पठी कुतूहल पामती अकी राली ते त्र मान्यु. केमके ते देशमां मोर नहोता तेची ते नवा जेवू तुं माटे ते उत्र बौवना गुल्ये आयु नही. अने जीने पोताने टेकाणे जतो रह्यो.प हीराली जोजन कीर्छ नी, न्यारे राजाए पुग्छु के मा वाले भोजन करती नत्री? राती बोली के एक (10) मांदे बहु के घाणा गुण जाणे ए अधिकारे के ए कुलवामना अधिकाग्ने विप धर्मरत्न ग्रंथ जे प्राणी पन जाग एटले ए ग्रंथमां गुरुकुलवासे रदतां गुण ते विस्तार का . इतिजावः ॥ ११ ॥ नाता मंविनागी होये, थिम्मन दर्शन : नंग ॥ न त्यजे गुरु कहिये ए बुध ला आवश्यक नियुक्त रे ॥ श्री जिन ॥ १५ अर्थः-चन। न जीव गुरु पामग्री कान नाणे टे नाग के झानना मंरिनार्ग। श्राय तेमज दहा विप नया ग्नि क० चाग्नि विष पण तेनुं मन ग्दन मार्गी क० गुम यादिकन कहियं के काल न त्यजे के न गंगन युध जाप्यु के निन लांक कही पटले सञ्चार स्वामी सनद पूर्व नांगे आवयक निर्यनिन वि म कहां ॥ यत नाणम्मानार्ग।. यिग्यान रमण नग्गिय ।।: प्रायदा. गुन्यलवासनमनि ।'sनि II नोन प्रनं जम या दाना. पगागफर मग ॥ गुम मांमिश्रादारनागो ग्यप. व (ए) ता तेम मुनि निवरा रे ॥ श्री जिन ॥१३॥ अर्थः-तथा नौत के बौव प्रतें जेम पि लेवाने माटे बाले करीने दणता पण पगवणफरतीने एटले पग फरनतां पाप लागेते माडेतरा के सवरा नाम राजानी पेठे जे गुरुकुलवाल मीने याहारनो खप करता एटले शुक्ष्मान आहार खोलता जेमुनि, तेने न वरा जाणवा एटले नकामा जागवा. ति गाया। नावा तो कयाची जाणी तयया ।। कोकतानिये दाने विषे लवर नामे राजा ते बौवनो नक्तिवंत हतो तेना घरे बौधनो गुरु धान्यो तेणे पोताना मात्रा नपर अति अद्भुत शोनावंत मोग्ना पीन्मुंवत्र धारण कयु दतुं. राजाये घणो धादर नकार यापी धानने बेला मचो पठी तेनुं ठत्र मोरना बंडे की ऊगऊगाट कर तुं राजानी गणीयें दी. पठी कुतूहल पामती अर्की गलीये ते त्र मान्य. कमक ने देवामां मोर नदीना तेत्री ते नवाः जेई दनु माटे ते त्र बौदना गुन्य माप्यु नदी. अंने नहीन पानाने देशा जतो रहो.५ ही गली नोजन कही नहीं. न्यान गजाम पुत्र के मानाले तोजन करनी नली गली बोली
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
空中
No text on this page.
, ( शशए ) वनात्. ए वनेदे करी बीजो शीलवंतनामा नेद पूर्ण घयो ॥ ७॥ उद्यम करे सना सजाय, करण विनयमां सर्व उपाय ॥ अननिनिवेशी रुचि जिन आण. धरे पंच गुण एह प्रमाण ॥७॥ अनः-इवे गुणवंतनामा नावावकनुं त्रीजुल जरा कहे ते तेमां यद्यपि चौदार्य, धैर्य, गांन्नीर्य, जिन रेल त्यादिक अनेक गुण ठे. तो परा पांच गुरोक गुणवंत गीतार्थ कहा .! लचाय के नगवा वां स्वा पृटनादिकनो नचम करे. कारण एदले अनुष्ठान केया करे. ३ विनयमां एटले गुरु आदिक आव्ये अ न्युठानादिक करे, मदा उजमाल घो जे जे विनय का प्रकार ते ते नर्व करे. ५ अनलिनिवेशी एटले वाग्रही न होय. इहलोक लाववामांकदामह न करे. श्रुचि एटले आकरी अश जिनआण एटले जैनाग मने दिये होय.ए पांच गुण धरे ते गुणवंत कहिये ते नमारा एटले मान्य ठे ॥७॥ सहायें धारे वैराग. नप नियमादिक ?
No text on this page.
(२७) जापीत जे सुणे ॥ सहहणायँ सुगवा चाह. समकितनो मोटो ग्वाह ॥ १० ॥ प्रयः-अनन्तिनिवेशी जे होय तेने अक्तिव के० यथार्च माने, अने गीतार्य जे बोले गीता देते यघार्य जाले. तया गीतार्य पाते सांजले. अापूर्वक तांजलवाने वांटे. उपलक्षणची धा ऽचापूर्वक अनु धान करे एवी प्रज्ञा बिना नमकितनी हिक्यांची या य. यतः ।। नवलकरणे हा. होम सदा तंज का ॥ ए ए विला कनो. मुडि सन्मनरयणल ॥१॥ इति ए ममकीतनोझोटो महादद.॥१॥ अवितय करनअवंचक किया. पानिक प्रकटन मंत्री मिया ॥ बोधवीज मना सार. चार नंद ए इज़ विवहार ॥१॥ प्रः-वे नावावर नोपवदाग्नाना सक्षणानंद इन द बिन्दयन ने पपावले. धर्म पहाना न बनाने मदद तरमा लेवे देव मृदु न केले. तानाशी सहारन
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
( २३६ ) पासेरे॥ते वीजो गुण श्रावक धरे ए ॥३॥ अर्यः-दवे इन्दिय जे पांच शास्त्रोक्त स्वरुप त पजे चपल के शीघ्रगामीपणामाटे ऽर्गतीने सन्मु ख चालता एवा जे तुरंग के घोमा तेने जे झानरुप राशि के राशमी करीने रूंधे के रोकी राखे ए वी जो गुग ते श्रावक पोता पासे धरे ॥ यतः इंदियच बल तुगंगे, उग्गश्मग्गाणुं धाघिरे निचं ॥ नाविय नव स्मरूवा, कैनर सन्नाारस्सीहि ॥१॥ ॥३॥ केदाता' काराण घगुं,जेअर्थअसारज जाणेरे॥ आण॥ते बीजो गुण निज संनिधिए॥४॥ अर्थ:-जे घणुं के अत्यंत क्लेशनुं कारण एवो जे अर्थ के० च्य तेने असारज जाणे ए त्रीजो गुण निजमंनिधि के० पोतानी पासे आणे के लाये ॥४॥ जय विवनामय अठे, वली दुःखरूपी दुःख हतांगचितार।एम चोयोगणअंगीकरेगा। अर्य:-नव के जे संसार ते केवो जे विंटव नामर्य। वे. वल। जन्म, जरा, मरण रोग झोकादिक २३७ ) दुःखरूपी वली जन्मांतरे नरकादिक खनो देतु ठे एम खनीज परंपरा आपे ते चेतो के जाणोए चोयो गुण श्रावक अंगीकार करे ॥ ५ ॥ खीण सुख विपय विपोपमा. एम जागी नवी वहु श्रेवीहतिथी पंचम गुणवत्योए॥६॥ अर्थः-हवे विषय केवा वे जे क्षणिकमात्र सुख ने ते परा वियोपमा के कालकूट सरिखा . परिणा मे दारुण ठे एवा विषय जाणीने तेने बहु के अत्यंत पणे नवी इहे के न वांठे अने ते विषयने असार जा- णे माडे तेवी वी के वीतो रदे ए पंचम गुणने परयो धको शोने ॥६॥ तीवारंन तजे सदा. गुण वनानो संतागीरे ॥ रागीरे ॥ निगरंन जननो घणुं प॥ ५ ॥ প্রশ্ন: মান কত ঘা মানি না खालमादिक व्यापार तेने नदा तजे कदाचित करे तो मशाद को करे पण निःसाद सोनक रेते गुमना संतागी के नजनाने पायपर
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
(३) ए नाव जे प्रास्तिक्यन्नाव सहित अने अतिचार रहिं त दर्शनने घरतो शक्तियें प्रन्नावना तथा वर्णवाद बु विंत करे. यतः ।। अतिकन्नावकलिन, पन्नावणा वन वायमाहिं । गुरुनत्ति जुन धीमं, धरे इय दंसणं विमलं ॥१॥ ए॥ लोकसन्नाह विपरिहरे,जाणेगामरियो परवाहो रे॥लाहोरेएम नवमा गुणनो संपजेए ॥ १० ॥ अर्थ:-हवे गामरीक प्रवाहनामा नवमो नेदव खाणे. लोकसन्नाह के लोक विचारित रमणीक तेने परिहरे के त्यजे अने लोकनी चाल ते गामरिया प्रवाह जेवी जेम एक गामरनी पठवावीजुंगामर चाले. उपलक्षणयकी कीमीनो मंकोमानो प्रवाह पण कहेवो; ते नेम अविचारित ते तेम लोकमवाह पण तेवो वे, ते माटे वजें. एम नवमा गुणनो लाहो नीपजे ॥ १० ॥ आगमनेंआगल कोनेविणकुण माग्गनान्दीरे, लापीरे॥एम किरिया दनमा गुण यकी पा? अर्थ:-हवे दामो आगमनामानेद वादाले F (20) जे कार्य करेन आगमन प्रागल करीने करे. एम घि चार जागम विना जे पग्यांक माधवानी मार्ग ते नो कोण मार्ग। एनवानगगना आगममांजावा माग होय. नाक कटान विन। म्पा करे टन ताप न. गुदन प्रगाच्या न, प्रतिम गाम्पमा मनागमनय गगन भागमान किया कर दादन मियाना वि. तार धर्मग्नमा ना ना. । हामा गुण थकी क्रिया पाम.॥" श्राप अवाधार्य कर दानादिक वार किंगा व्यक्तिगाएम आव गुण इग्याग्मा ए॥॥ अर्थ:-हवे दानादिक ययादानिय करत अागार मानंद को उ. याप अत्रावायंक. पोतान न उपजे तेम दानादिक चार कर. ना ज्यपात्र . ' . ना देतो यकी प्राकजन ताप्रनि मात्रय पनि 도 다.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
(५५) निप्रायवंत होय. ते माटे पुनरुक्त दोष को नेदमा न जाणवो. ॥ १७॥ ए गुणरंदे जे नत्या, तेश्रावक कहिये नावें।। पावरे ॥ सुजशपुर तुझ नतिथी ए॥ १५ ॥ अर्थः-ए गुणना वृंद के समूह तेणेकरी जेन स्वा ते नावे के नावधी प्रावक कहिये. पतः ॥ य सनरस गुण जुनो, जिणागमे नावसावगो लगी ॥ इति वचनात. ते पावे के।। पामे सुजदापूर के० नला जवानो पूर पामे, तुऊ तक्तिली के० हे वीतराग हे चिदानंदस्वरूपी, तारी नक्ति थकी पामे एटले ता री आझायें नावभावकपणुं पास ते तारी नतिज ॥१॥ एतेरमी दाल मध्ये नावावक्तुं लदा ए कहूं. ते नावावक जे होय ते श्यनाधु कहिये. अने जे यनाधु होय ते नाव माधुपगुं पामते मांटे दवे जावनाधुनां लक्षण चन्दमी दालमां कई ..।
No text on this page.
(श्व ) निप्रायवंत होय. ते माटे पुनरुक्त दोष को नेदमा न जाणवो. ॥ १७ ॥ ए गुणटंदे जे लस्या, तेश्रावक कहिये नावें॥ पावरे ॥ सुजशपूर तुऊ नक्तिथी ए॥१५॥ अर्थः-ए गुणना वृंद के समूह तेणेकरी जे न स्या ते नावे के नावधी श्रावक कहिये, यतः॥ य सत्तरस गुण जुत्तो, जिणागमे नावसावगो नणी ॥ इति वचनात्. ते पावे के॥ पामे सुजशपूर के नला जशनो पूर पामे, तुझ नक्तिश्री के० हे वीतराग हे चिदानंदस्वरुपी, तारी नक्ति थकी पामे एटले ता री आज्ञायें नावश्रावकपणुं पालवू ते तारी नतिज ॥ १५ ॥ ए तेरमी ढाल मध्ये नावश्रावकनुं लद ए कडे. ते नावश्रावक जे होय ते व्यसाधु कहिये, अने जे झ्यसाधु होय ते नाव साधुपणुं पामे; ते माटे हवे नावसाधुनां लक्षण चनदमी ढालमां कहे .१६ .
No text on this page.
(श्व ) पेवणादि ते मार्गानुसारणी जे मोक्षमार्गने अनुजायी चेष्टा होय ते प्रथम लक्षण; तथा धर्मने विपेक्षा के करवानी चा प्रवर के० प्रधान अविवाद के विवाद रहित ते बीजुं लक्षण; अने पन्नवणिकता के प्रज्ञाप- नीयपणुं एटले प्ररुपणा करवी तेजुन्नावें के सरल नावें एटले तेनी प्ररुपणा ते असदन्तिनिवेश कदाग्रहे न होय ए त्रीजुं लक्षणः वली क्रिया जे शुन्न हित अनुष्ठान तेने विचे निरंतर अप्रमादी होय पण शिथिल न होय; ए चोथु लहाण. ॥२॥ निज शक्तिसारु काजनो, आरंन गुण अनुराग ॥ आराधना गुरु आणनी, जहयोलहिये हो लवजल ताग॥सा॥३॥ अर्थः-तथा पोतानी शक्ति प्रमाणे तपसंयमादिक कार्यनो प्रारंन करे पग शक्तिने नलंधी तपस्या प्रमुख न करे ए पांचमुं लक्षण; अने गुणअनुराग के गुणी नो पक्षपात होय ए हुं लकण; तया गुरु आज्ञानुं आराधबुं तथा गुरुना आदेशे वर्न,, गुरुनी आणाश्री संसार समुनो पार लहिये के पामियें; ए सातमुं ( २५६ ) पमिगाहेक कप्पियं ॥१॥ इति नपलक्षणयी वस्त्र पात्रादिक पण एम जाणवां माटे सुखशील लोके जे पाचग्यं एटले पाताना शरीरनी शोन्नाने अर्थ जे आ चरचा ते अप्रमाण, वाकी निकादिक कारण तो कार अशुभ सीये तोपण निटाप . यतः पिंझनियुक्ती ।। एमी श्रादारविदि, जद नर्गा मध लाव दंसौदी। धम्मायम्मग जोगा, जेण न हायंति तं कुझा ॥१॥ तया कारणपझिमया पुण, नावऽगामेवगति दया ।। श्राणाश्तीनाव, मा मुझे मुग्कोननि ॥ ॥ न्यादि वाली नववा मृत्रं शुमार्ग। वा अनिग्रह मुनिये करघा नी जाणिय ठयं जे पूर्व अशुः पण कोश्क कारणे लेता दीमे वे ए अपवाद तो प्रमाण के, पण सु खगील लोक जे याचरयुं ते चिनमां लगार पण न घन्यि एटले नाव दु:पमद याचायलंग तो चाग्नि मिळतमां मातलिय ये अंने जो मा गांनुमारी क्रिया कदि ते ति यत्न करता दोय तने चाग्त्रिीया न मानिये ती एपी वीजा वाग्त्रिीया तो देखाता नयी त्यारे चाग्नि विछेद गयो एम रेग्युं तो ते चारित्रविना तीयं पण विचंद गयुं एम ठेग्यु एम क ( २५७) तां तो आगम विरुड़ पाय . यतः व्यवहारत्नाप्य॥ जोनराश्नविधम्मोन यसामाश्यं न चेवय वयासो उमणसंघवझो, कायबोसमयसंघेरा ॥ १ ॥ इत्यादिव वने तो मार्गानुसारी क्रियानो करनार ते नावसाधु ठे एम उरयु. ए प्रथम क्रियानामा नेद श्रयो ॥७॥ विधि सेवना अवितृप्ति शुन्न, देशना खलित विशुधि ॥ श्रधा धर्म श्चा घणी, चन ने हो एम जाणे सुबुकिं॥ सा ॥ ए॥ अर्थः-हवे बीजुं लिंग अक्षाप्रवरनामा कहे वे तेना नद चार ते ते कहे . १ विधिसेवना, २ अवित प्ति के अतृप्ति, ३ शुन्न देशना के शुइ देशना, ५ ख लित परिशुहिनामा चोयुं लिंग ते श्रःक्षप्रवरनो अर्थ क हे . अक्ष के धर्मनी चा घणी के अत्यंत होय, परा वालकने रत्न ग्रहवानी अन्निलापानी पेठे सामा- न्य परो विषय प्रतिजाल मात्र न होय ते एम नपर कहेला चार न्नेदे ए लिंग होय, ते सुवुद्धि के बु विंत होय ते जाणे ।। ए । दृढ राग ठे शुन्न नोज्यमां. जेम सेवतायें
No text on this page.
(२५) मले तो वावरिये, एवो अत्यंत रागहोय. दवे अक्षरात्र कहे ते जे शुन्न नोज्यमां दृढराग के तत्रा रसनो जाल ते केम.जे पूर्व पट रस वावस्या ते स्वादनोजाण ठे ते धापदामां के० उकालादिक श्रापदामांवित सेवतो एटले कुधान्य खातो यको पण तेनो राग नुवान्यमां दोय. ए दृष्टांते मुनीने पण चारित्रनी शुहि जाणवीः एटले यद्यपि य क्षेत्रादिक कारण पामीने विकने देतोपण गुरु चारित्रनो रतीनतेची नाव चामि ने जंग नदी. तेनन्नावग्री चारित्रीयाज संगमाचा पनी पेठे कहिये. इत्यादिक बहु वक्तव्यताठे.ऽति प्रय मनेदः॥ १० ॥ जेम तृप्ति जग पामे नही. धनहीन खेतो रल ॥ तप विनय वेयावच प्रमुग्व ॥ तम करतो तो मुनिवर बहु बन्न ॥ना॥१॥ श्रयः-इव अनिनाना वी सदाण याहे ते. म धनहीन र दन्तिी होप ने लनो हगती म योत्पारे ते ग्ल खेतां जगतमा तृमि का मंतोष पा मेज नही. तेम मुनि पल ता दिनप पावर
No text on this page.
मदीपे हो निज संयम गात्र ॥सा॥१॥ अर्बः-हवे शुइ देशनानामात्रीजु लक्षण कहेते. गुरुनी अनुज्ञा के आझा ले तेमज शुहि देझना आपे ते पण पात्र कुपात्रने जारातो अको जेमसंयम रूप गात्र के शरीर ते दीपे के झोन्ने. निज के पोतानुं संयमल्प गात्र झोन्ने प्रत्यक्षरार्थ; एटले एजाव जे सद्गुरु पालेबी सिहांतनो सार जाणी गीतार्य घयो होय तोपरा गुरुनी आज्ञा लाने पण पोतानी मेले नही, पोते धन्य धको मध्यस्थपणेसनूत देशना आपे. परा पात्र कुपात्र लखीने देवाना आपे ते पात्रना त्रय द. १ बाल श् मध्यम ३ बु. यतः ॥ बालः पश्यति लिंग, मध्यमवुद्धिर्विचारयेत वृत्तं ॥ यागम तत्वं तु वुः परीकते सर्व यत्नेन ॥१॥जयादिक तेनी देहानानी विधि बीजा पोमटाक यकी जाणवी. जहां विस्तार घाय माटे नयी लखता. ते माटे जे पात्रने जेम नपगार घाय तेम ते पात्रने देवानाबापे.अन्यया संसार वचारे.इत्यादिक त्रीमुलक्षण, एत्रीजां लक्षण मां पात्रापात्र विचार प्रमुखनी चर्चा घणी .ने धर्म रत्न ग्रंयत्री जोजो. जेम पोतानुपमगात्र झोनोश - ( २६२) जे कदाचित लागे व्रते, अतिचार पंक कलंक ॥ आलोया ते शोधतां॥ मुनि धरे हो अक्षा निःशंक ॥ सा ॥ १३ ॥ अर्थः-दवे ग्वलित परिशुन्निामा चोथु लक्षण कदे, ते जे कदाचित व्रत पालता थकां कोर अति चाररूप पंक के कचगे तप कलंक जो प्रतने विष अनानांग करी अतिचार लागते पण ! प्रमाद दर्य ३ कप ए ग्राण गिन लागे: अने चोयो याकु हियं तो प्राय नाग्र्यिायाने मंज नदी. ते प्राष्टि प्रमुग्गनुंम्बम्प कद . यतः श्रनहियानविचा, दप्पो पुण होर वग्गणान॥ विगदानपमान, कप्पो पुण कारणे करणं ॥ ॥ नपलागी अनेक प्रकारनी प्र निमया न म एमां ममाय ने प्रायश्चिनादिक से ने शुरू याय. न करना मुनिगन निःटांकपणे श्र चघर ए चाया नया ॥३॥ अनाथकी जे मर्य खडे. गंतीयागम नाव ॥ गुम वन पनवगित ॥ आग थकदोनोव रखवनावसाय || रहने वीजा कसनोहरनबार करतांत्री इंटर कहे . मती गायानोकोलतिये विदि.२च्चन. जय.५ वरच. एल. ३चाइनन्यस्यानिशागननाजीर नाव अशी जाते.जोहन्नादन जारे के जनाजानी पेहेमियादीमजाय.एबीजा करने उपहार यो.हवे त्रीहुंदकर बहे जे एकतारका काल होरले गुल्ने वचने पलिज के प्रजापतीय सेना कन्द पायनोमा त नरेंदेशतो यो गवक होप एत्रीहुं एट काय यान अननने. परिक्षेत्रणादिक योग मागी मनाही नवी बेर किन पानांतो नुनिनुज नंयोगाना॥ प्रध-दकियाने विरामनामाचे ने कियाविक रुपले वन कर के एट ८
No text on this page.
(२६५) अर्थः-हवे शक्तिअनुष्ठाननामा पांचमुं लंकण कदे . ते जेम गुरु श्री आर्यमहागिरिजीये नद्यम कस्यो तेम बलवंतयको नजमे के नजमाल थाय एटले ए नाव जे संघयणी धृति प्रमाणे निरवाही शके ते कि यानेज सुसाधु प्रारंन्ने, पण प्रतिझान्नंग श्राय तेवं प्रारं ने नही. बल अविपय के जे क्रियामां पोतानुं वल न चाले तेमां नद्यम न करे अने करे तो उलटी खोट आ वे. यतः सो हु तवो कायद्यो, जेण मणो मंगुलं न चिंते ॥ जेण न इंदिय हाणी, जेण य जोगा न हायंति ॥१॥ इति जेम शिवजूतिय शक्ति नल्लंघन करी गुरु वचन लोपीने गुरुनी निंदा करवा लाग्यो ते रीते नत्तम साधु न करे. इहां आर्यमहागिरी तथा शिवनूतीनोश्र धिकार धर्मरत्न ग्रंथमां लख्यो रे तेथी जाणवो ॥१६॥ गुणवंतनी संगति करे, चित्त धरत गुण अनुराग॥गुण लेश पाण परनो थुणे, नि ज देखे हो अवगुण वम नाग॥सा॥१७॥ अर्थः-हवे छो गुणानुरागनामा नावसाधुनुं लिंग कहे . जे एवा चारित्रीया होय ते गुणवंतनीज संगत
No text on this page.
No text on this page.
(१६) अर्थः-ए सात सक्षणने गुणे करी वरघो प्रको एवो जे नावसाधु नदार के प्रधान ते सुख जानी संपदाने बरे के पामे; एटले नत्कृष्ट जे मोक्ष सुग्यतेने तोते बरे जे, देसर्वा केवलज्ञान नास्कर! तमारा चर• पने विवे जस के जेने अपार नक्ति दोय ते बरे पण ए दालमा प्रथमश्री मामीने जेटली यात टया मां लखीचे ते सर्व धर्मरत्न सूत्र वृत्तीथी सखी, पण ते ग्रंथमा विस्तार घणो वे ते जोर सेजो. ए चनदमी दालमांसाधुनांलक्षण कह्यां. ते लक्षण कहेता मुनिगज उपर बहमान नपर्नु ते बहुमानना हर्षे करी पन्नरमी दाल मध्य माधुना गुण वर्णन करने, ए संबंधे पंदरमी दाल कदरे. ॥ दाल पंदरमी ॥ (ग्राज मारे एकादगी रे नणदल मौन करी मुम्प रदीये, प देशी.) धन्य ते मुनिवरा रे, जे चाले सम नावें ॥ नवसायर लीलाए नतर, से यम किरिया विक्रम शूरा ॥ ( श्६ए ) नावें ॥ धन्य० ॥१॥ अर्चः-जे मुनीमा प्रधान तरिखा समन्नावे चाल नारा रागष रहितपणे विचरे ते मुनिराजने धन्य ते! ते मुनि संयम जे चारित्र तेनी जे क्रिया तप नावें के नावायें करीने नवलायर के संसार तमुनो लीलायें के लेहेजमां पार नतरेठे ॥१॥ नोग पंक तजी नपर वेग. पंकजपरें जे न्यारा ॥ सिंहपरें निज विन्नुवन जन आधारा ॥ धन्य० ॥३॥ अर्थः-लोग जे पं.दीना विषय तड्प जे पंक के कचरो ते तजीने नपर वेग के० अलगा रहा अने पं कज के कमलनी पेठे जे न्यारा ठे एटले कमल तेक चराची नपनो अने कचराधी न्यारो रहे, तेम मुनिराज परा नोगरूप कचरामां नपना अने ते लोग गंमीने अलगा रहा. तिनावः । वली सिंहनी पेठे पोतानो विक्रम के पराक्रम फोरववाने शूरवीर ठे वली स्वर्ग मृत्यु ने पातालरूप जे त्ररा नुवनना लोकने आ घाररूप॥॥
No text on this page.
शखर ) नरगुण पिंमविशुध्यादिक तेनो संग्रह करता के राख ता वली निदा जे गोचरी तेना वेतालीस दोष तेने त्यजता के० गंमता, पग पग के० करो क्षणे व्रतनां उरण जे अतिचार तेने परिहरतायका ए रीते संयम ने पोधे के पुष्ट करता रहे .॥४॥ मोह प्रतें हणता नित आगम, नणता सदगुरु पासें ॥ दूपमकालें पण गुणवंता, वरते शुन्न अन्न्यासें ॥ धन्यण ॥ ५ ॥ अर्थः-तया शुन्न अध्यवसायें करी मोहरुप झ त्रुने हराता तथा नित के निरंतर बागम के सि तने सदगुरु पासेवी नणता एवा विषमकाले पंचम प्रारें परा गुणवंता पुस्प , ते मे अन्न्यासेवर्ने ए टले पूवाईमां ज्ञान कहुं अने पश्चिमामा क्रिया कही. गुणठाणुं नव अडवी. नलंघण जेणे लहिनं॥ तस मोजाग सकल मुव एके। केम करि जाए कहि ।। धन्य० ॥६॥ अर्थः-प्रमननामा रहुं गुणटाणुं ते केवु वे ने (२२) नव अमची नलंघण के संसाररुप अटवीनो पार मामना ते जेणे लदिन के जे पुरुषे पाम्यु. पत जबाटलंघनतुल्यमतत, प्रमननामक्रियया स मेत गुण गुणस्यानममंख्यवृड्या, प्रमाददानः प्रवरं मन त्या ॥ ॥ मुनिराजनुं समस्त सोनाग्य ते ए मुग्य हशी न कर्जा जाय ॥६॥ गुणवानपगिपति जेहनी, नवीपे जय जंजाल ॥ रहे होलमी ढांकी राखी. कनी काल पगलं ॥ धन्य० ॥७॥ अर्थः-ज पुरुषन गुमगणानी परिणति या दो पटल गुणवाणी परणम्यो दाय, तनी परिणति जयः जाल के० मंमार विटंबनामांप नहीं कानी नही, ने पुष्प मंमाग्मा ग्या यकी पण नदामीना दग्वाय. कनं। पंन जम दालमीन पगंल कहांकीर बादाय न कटवा काल द. पागल जानां कुरा फुट त्यां प्रगट ग्राय पण गान। न दे ।।। नेदबा गुण धग्या आधीग.जा पा गई जेसाई जापी॥ जिनशासन शोनावते पण ॥ सुश संवेगे पासी ॥ धन्य० ॥७॥ अर्थः ते मुनिराजना पूर्वोत गुण घरवाने जे अलवीरा के समय होय एटले एका गुरु परीशाके नहीं तोपल जे तुडुं नापी के० शुभ प्रल्पक होय अने देशना प्रमुख गुरो करीने जिनशासनने झो जादे. तेने पातुवा मुखवेग पक्षी क्षहियें. पतः। तविन्ग परिकपासं. खललमेरं समातले नलिपं ॥ नलन्न चरण करणावि, जेल सम्म विलोति.॥१॥ सुई तुलाहुबन्न, सहेर निंदा प नियमापारं ॥ तुतवस्तिपाल पुरते. हो नतो मरालि ॥॥ इत्यादुपझानालायां ॥७॥ सहहणा अनुमोदन कारण. गुणयी सं यम किरिया ॥व्यवहारे रहिया ते फरसे. जे निश्चय नय दरिया ॥ धन्च॥ ए॥ अर्थः-लदहला २० तत्वक अनुमोदन केगु सावंतनी माता करवी. तथा काररामोक्षताध्य नां लापन इत्यादिक गुलपी के पूर्वोक्त गुणे करीने . (२४) जे व्यवहार मार्गे रहा एवा जे पुरुष तेणे फरसे के संयम क्रिया फरसीज एम जाणवू; केमके ते निश्रय नयरुप मतना समुश् . यतः।। सहदणा जाणणा, मोयाणकारण गुणा परेसिं जे ॥ शिवयववदारविन, ते मि किरिया नवे जावा ॥१॥इति संमतिवृत्तौ ॥ करकार थकी पण अधिका, ज्ञानगुणे- इम तहो, धर्मदासगणी वचने लहिजे हने प्रवचन नेहो ॥ धन्य ॥ धन्य० ॥१०॥ अर्थ:-:करकाग्यकी के दुःख पाय एका कटना करनाग द्वाय ग्रन अध भागमना धणी होप ना या काम यांन,नया कष्टादिक प्रो यु होय मने ज्ञानी पुरुष होय, तो ते ज्ञान गुणे करी काटना कर नाग्यी अधिका कया , एम धर्मदासगणीय उपदेश माला मग काएं . यतः ॥ नामादिन याता, दिपो बिटु पश्य पनाना । न य कुमारं करंनो, आपला ममी पुग्मिा ॥ नगननान. ने धर्मदामगणी जेने प्रवचन ३० ग्रागमन रियाम्नेदसतो. मुविहित गन्न किग्यिाना धो, श्रीह (२५) स्मित कनाय ॥ एह भाव धरतो ते का रण। मुफ मन तेह नुहाय ॥धन्याशा अः-तुविहित के० नया आचारवंत गरे जेहनो, तया बदी क्रिपाकमा घोरी समान एवा श्री हरिमसि. १५५५ मना की नाकारें ह्याने एक नावे वेग पक्षीना नावने वर नार इता:तेसारले नारा विचनां पतेतुज्ञाप.गने ३. एडले ते लंगपनी गुमल्पक पयाराकि क्रिया दंत इता. साडेतारा मनमते घसा गरे । संपनवाण विचारी जोता. जो न नि ज लाखें ॥ तो जूएं बोलीने उरमती. मुं साधे गुण पावें ॥ धन्य ॥ ३ ॥ मर्यः दीपनवाल के०नंदमनात्यानक संख्यातां ले विचारी जोत विशाग्न जो पो तानी तान देखे.संपनी वानरेने होती तेागमते मसे जुए तो पोनामांश्यांची देखे. तो छ वोलीने नंपन दिना संपनी नानगीने रनति के उट मन्निा पली! गुरा पासेके
No text on this page.
(२७७) नायो ॥ उत्तराध्ययने सरल स्वन्नाव, शुद्ध परुपक दाख्यो ॥ ॥ धन्य० ॥१४॥ अर्थः-वली पोतामां संयम न होय अने संयतता थापे एटले साधुपणुं तेरावे जे अमे साधु वैयें, ते मुनि ने पापसाधु को ठे, ते माटे सरल के शजु स्वन्ना वनो धणी ते शजु स्वन्नावें करीने शुः प्ररुपक कह्यो ने एटले सरल स्वन्नावी होय ते शुभ कहे. माटे होय तेवूज कहेवू. यतः॥ समद्दमाणि पाणागि, वीयाणि हरियाणि य ॥ असंजए संजय मन्नमाणे पावसमणि त्ति वुञ्च ॥१॥ इत्युत्तराध्ययने सत्तरमें अध्ययने ॥१॥ एक बाल पण किरियानये ते, ज्ञान नये नवि वाला ॥ सेवा योग्य सुसंयतने ते, बोले नपदेशमाला ॥ धन्य० ॥ १५ ॥ अर्थः-एक वाल के कोश्क वाल पण किरि यानये के० क्रियामां शिथिल वे एटले क्रियानये वाल ठे पण झाननयनी अपेक्षायें तो वाल नथी के गीता र्य शुनापी ते गीतार्थ सुसंयत केनला क्रियावंत (२०) साधुने पण सेवया योग्य , एटने क्रिपावंत क्रियारदित गीतार्थनो वैयावच करे एम०५.. मध्ये कां . यतः। दीपस्स विसुझपरुवगरस, नाका हिपमा कापयं जण चित्र गादराई, करिति लिंगारसे सेति॥१॥ १५ ॥ किग्यिानये पाण एक पाल ते, जे लिंगी मुनिगगी॥ज्ञान योगमांजस मन बरते, ते किरिया मोनागी ॥ धन्य० ॥ १६ ॥ अर्थ:-जे क्रियानयनी अपेक्षायें बालपटो. क्रियावंत नम्री, शिथिल क्रियावंत , एवा जे निजी के कवल मापन लिंग मात्र गरे , पण जी मुनि गर्ग। गुणवंत मुनिना गगी एटले पोते गुण न नमी पण गुणीना गगी ते पोते पणानी या प ने माटे को जे झानयोगमां जामन गति के पनि जनुं मनमानयोगमां बनतेनी प्रसfs पा पण मानार्गी ० मानाम्न जाशी, या पाना अर्थ काय ना मग मंत्रएट वसनाव पनि प्रायान पग मुनिना (a ) गनी ,तोनीने ज्ञानयोगमां बनता अन्य क्रिया पा नागायती मानी।। १६ ॥ बालादिक अनुकूद्ध क्रियाची, या इ वा योगी । यध्यात्म मुख योग अन्या म.कम नदि कविय योगीयन्याणार॥ अत्र:-श्रादत इहायोगीयो रहे एकटे पोगन प्रकान्ना कया है. वायोग, इशान्त्र योग, इनानयोग.मा पुनः ॥ अम्बनाविकता ? वाश्यादिक वाल्यानिकन, नियोग निर्गये.एत्र योग प्रयनचायोग असाविकद्धयां आ दराने असाधने क्रियानहोय तोते क्रिया श्री बाल्दादिक अनुद्ध के बाद जीव मार्गना गी दान दना गुन ले तो अश्या नमुन्द केप अध्यात्म प्रमुख गनाउनना योनी अन्यान को, पने ग्रहगति अध्यान न देने पुलवन यो गीताननदिय: दो अनदयको क्रियाक रनवालनीदने कार्ग प्राय ,अन नायु कडेवा दोनो अध्यात्मनां नत्र रहेता नायु मुनिने योगी (२०) माधुने पण सेवया योग्य थे, एटने क्रियायंत मुनि क्रियादित गीतार्थनो वैयावच करे एम उपदेशामाला मध्ये कसं . पतः।। दीगम विसुझपरुनगरस, नाणा हिसम्म काया जण चिन गादण, करिति लिंगावने सति ॥ किग्यिानयं पाए एक बाल ते, जे लिंगी मुनिगगी॥कान पांगमांजस मन यरते, ते किरिया मानानी ॥ धन्य० ॥ १६ ॥ अयं - प्रियानयनी अपेक्षा वाली एटो प्रियान नया सचिन क्रियावत , एया जे लिंगी के. केवल माधन लिंग मात्र गरे, पण जो मुनि गर्मी कर गुणयंत मुनिना गर्ग। पटल पोते गुण त नमी पण गुणीना गगी ने पोते पण मानी या पते मांट कर नमानयोगमां जामन यांन के पगन जेतुं मन नमागमा गर्ने सनी प्रजाति या मानानी मानापर्यन नागी हानिया एना अयं करियं नी TITH मोष्ट पनवपति प्रन्टर मियात होपनिनं
No text on this page.
No text on this page.
( ५ ) आली ते गमे तेटला कष्टादिक करो तोपण अज्ञानी ,माटे पेहेले गुणगणेजाणवा. यमुक्तं ॥ नाणेण विणा वरणं, पढमगुणगणपुष्किरं । इत्युपदेशमालावृत्तौ ।। किरियालव पण जे ज्ञानिनो, दृष्टि थरा दिक लागे॥तेथी सुजस लहिजें साहिब, सीमंधर तुम रागे ॥ धन्य० ॥ २४ ॥ अर्थः ते माटे हानीनो के ज्ञानवंतनो क्रियानो लव के एक अंशमात्र पण जे पांचमी थिरानामाह ष्टि तिहां लागतो होय एटले सम्यक्त सहित होय, धादि शब्दथी कांता मन्ना परा ए त्रण दृष्टि लक्ष्य ते श्री के ते ज्ञानसहित कियाना थंडाथी हे सादेव मुजस सहिजे के नलो जस पामिये, मोक्षरुप नत्कृष्टो जस पामियें; पस ते हे श्रीमंधर परमात्मा तुझरागे के० तारे स्नेदे करीने पामियें ॥२४ ।। ए पंदरमी ढालनी कोक गायामां ज्ञाननी मु ख्यता करी, कोक गाघामां चारित्रतानी मुख्यता क री, तथा क गाथामां बेहुनी स्याहाद कया.ते मां (ए) नवि जून जून एक होवे किमे ॥४॥ अर्थः के शरीर नणी ऐक्यतापणे वचन कायिक वाचिक योग नधी, जीवनश्री, चिन नथी, कर्म नथी, राग नथी, क्षेप नथी, विचित्त के० विचित्रता अनेक जाति के ए सर्व पुलिकन्नाव ते पुजलपणे परिणमे, केमके पुजलनुं अनेक प्रकारे परिणमन धर्म मे, 'पूरण गलण धर्माणः' पुस- ए लक्षण ;ते माटे जीवादिक जे भ्य ठे ते सर्व थकी जूदो जूदो रे ते एक केम दोय नही उपचारें एक कहिये ॥४॥आ गा पार्नु प्रर्य ज्ञान विण्टवा लि ॥५॥ पंयाजन खुंटतां चोरने जेम लाणे, वाटे को खंटिय तेमज मूढो गिणे ॥ एक देने मल्या अणुताणी देखतो, विकृतिएजीवनी प्रकृति नवेपतो॥ अग्र:-जम पंथीलोकन इंटतां पकां पोरने को के को पुर एम कडे जे बांटे सुंटे, पण ते चोर बाटने खुंटता नयी पण वाटे के मार्ग तेन विष ग्या जे लोक ते मुंटाय ,पण लक्षणे एम कहे जे (श्य ) वाट खुंटी; तेमज मूढो के मूर्ख ते शरीर आत्मा प्रमु खने एक करी गणेठे शा माटे जे एक देने मल्या केण्जे क्षेत्रे आत्मा तेज आकाश प्रदेशे मल्या परस्पर संबंध थयो एवा जे अगुतणी के परमाणुनी विकृति के विकारने देखत्तो के० देखीने मूर्ख एम गणे ठे, अने जीवनी प्रकृति जे स्वन्नाव तेने नवेपतो के लेखामां अरागतो थको जीव ते शरीरादिकने एकपणे गये , पण एम जाणतो नधी जे पुल ते जमते अचेतन ठे अने आत्मा तो ज्ञानस्वरूपी , ते एक केम थाय. इति नावः ॥५॥ देह कर्मादि सवि काज पुऊल तणां, जीवनां तेह व्यवहार माने घणां ।। सयल गुणगण जीगण संयोगथी, शुष्परिणाम विण जीव कारयनय॥६॥ अर्यः-ते माटे देह के शरीर तथा ज्ञानांवर पादि कर्म अने आदि शब्दयी घरवार प्रमुख ए सर्व पुजलनां कार्य , पुलथी नीपना ठे, ते पुजतना कायने जीवनां कार्य कदी बोलावे ते व्यवहारमाने (307) धागां के.ने व्यवदाग्नयर्थी जीवनां कार्य कहिये पग नियनंय ना मर्व पुजन म्याप रे. मयलगुणवा T 0 মন মানসিক যুগান নগ্ন না अहाण क' मम्न यि टिक जीव म्यानक 5. न्यादिक म मा माग 70 पुरुन कर्मादि कना नंगागय। पापा 7 ग्रा-ममम नही, के मके शुनरिगाम : Rमन नपादिन नाम देशन विराक ग्राभाय पान र न7 नगुद स्वमाते विना जाना नानी. नाग दगा ...' :... HTH तंत जो नान J .पी .र। स्न जम ज्या निर्य। H : ..!" im रहित एम एकता मदन पर्यः-दान दहान नया .. गुरु प्रान्माना परिणाम 7 .. श्री जयंती का जीवयक।'' नाहिक गुण ना निम दाग मनायत ना नया . 1, IT 7 ३ - -- ।
(ए) दिक गुस लिन नत्री जेम काटिक रत्न प्रमुख पो तानी ज्योतीवी लिन नयीमा माटे काजकारण पसे कहें तो कां पूरखनु नयी केमके जो रत्नथी ज्यो ति वची एम कहियें तो ज्योति विना स्नकुंज नही, माहे रलयी ज्योति प्रची एम कहेवाय नही, तरा ज्योतिषी रत्न थयु एम पल न कवाय केमके रत्न दिना ज्योति पण किदां हती.ते माडे कार्यकारलपले रहित एम० ए रीते यात्मा तया धात्मगुण ते निन्न नयी तहज स्वन्ताजघन्नेद औक्यता के, एवात नासीमुणे जे ज्ञानी होय ते जारो परा मूर्ख लमजे नहीं ॥ ३ ॥ अंश पण नवि घटे पूरण यना. अभ्य पण केम कहुं श्यना गुण विना ॥ अरुख ने अब एमजीव अति तंतयी, प्रयन अंगे वंदिन अपने पद नयी ॥॥ अत्रः- पूर्व अपना जे अंग हेवा ते पल युक्त नवी केमके जेबारें अं कही तारेंय पण मान. एग निझं निवपवं, अलि लहंगं चत्ताननं ।।
No text on this page.
शए३ ) दिक गुस निन नयी जेम स्फाटिक रत्न प्रमुख पो तानी ज्योतीधीनिन नथी शा माटे जे काज कारण पसे कहेनां कां पूवर्नु नथी, केमके जो रत्नथी ज्यो ति प्रयी एम कहिये तो ज्योति विना रत्न हतुंज नही, माटे रत्नधी ज्योति थयी एम कदेवाय नही, तथा ज्योतिश्री रत्न प्रयु एम पण न कहेवाय केमके रत्न विना ज्योति पण किहां हती,ते माटे कार्यकारणपणे रहित ठे एम के ए रीते यात्मा तथा श्रात्मगुण ते निन्न नयी तहज स्वन्नावेंज अन्नेद ने अक्यता ठे, एवात नाणीमुणे के जे ज्ञानी होय ते जाणे पण मूर्ख समजे नहीं ॥ ॥ अंश पण नवि घटे पूरण इव्यना, व्य पण केम कहुं श्यना गुण विना ।। अकल ने अजख एम जीव अति नथी, प्रयम अंगे वंदिन अपने पद नयी ॥॥ अत्र:-संपूर्ण इयना जे अंग केहेन ते पण युक्त नवी केमो जेवार अंश कही तेवरेज्य पण शा. एगं निजं नि.वयर, अभियं तहगं च सामनं ।।
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.
(एए) य पमाणं, नियमवलंबमाणायं ॥१॥ नि तो एह दिल के ए निश्चय नय समज्याविना दुःख के पाप ते नवि मिटे के न टले तया कोश्क परतमां एह वि ए न घटे एम लख्खु ते नवि घटे के दुःख न पाप माटे वेहुनो नावार्य एकज ,ए सर्ववचन प्रथम अंने घटे के श्री आचारांग सूत्रमा घटमान ठे युक्त . जे एगं जाण ते सवं जागर, जे तवं जाग से एग जाग इत्यादि पागत् ॥ ११ ॥ शुक्ष्नय ध्यान तेहने सदा परिणमे, व्यवहार हीयमे रमे मलिन वस्त्रे यया राग कुंकुम तणो, हीन व्यवहार चित्त एहयी नविगुणो॥१॥ अर्यः-एटलीवार शुभनयनी मुख्यतायें वात क : हरेकोश्क एम सांजलीने एकांत निश्चयनपज गीकार करे अने व्यवदारनय लेखामां गरोज नदी, शिक्षा करे .जे पूऑक्त प्रकार शुभनयनुं जे ध्यान तो ते प्रागीने सदा निरंतर पग्लिने. जे प्राणीने शु व्यवहार संपमानुटान प्रवृतिरूप हीयमे रमे के जेहने शुद्ध ॥
No text on this page.
के ( ३०१) नावलव जेह व्यवहार गुणयी जले, शुधनय नावना तेहथी नवि चले ॥ शुध व्यवहार गुरु योग परिणतपणुं, तेह विण शुध नयमां नहि ते गणुं ॥१॥ अर्यः-जाव के रुमा अध्यवसायनो लव के अंश ते पण व्यवहार पमिनालिकारूप गुणधी जलतो होय एटले व्यवहार सहित होय तो शुभनय नावना शुन्न अध्यवसायनीजेनावना घोलनाते ते प्रा गीथी नवि चले के खसे नही, एटले शुक्ष्नयनी न्ना वना ते तो तेवारे स्थिर धाय के जो व्यवहारयुक्त होय; अन्यथा क्षणतोलोकणमासोधाय.ते शुइ व्यवहार तो गुरुयोग के० गुरुना संयोगें एटले गुरुकुलवासें निर्मल ज्यवदार थाय.ते शुरू व्यवहारची परिणतपणुं के प रिपकपणुं दोय एटले शुज्नयमां परिपक तो जे शुभ न्यवहारवंत दोय तेदज श्राय अन्यथा शु व्यवहार विना शुभनय ठेरी शके नही अने तेह विण के० ते गुरुयोग शुरू व्यवदार विना शुरू नयमां के अध्याममां न.६ ते घj के० ते जे परिणतपणु ने
No text on this page.
( ३०३) ने तेने ग्बको दीधो. हवे एकलो निश्चय नय माने तेने उनको दीये .केटलाक प्राणी नेदलव जासता के नेदनो अंशमात्र जागता मार्गने तजे के० मी दी ये एटले अंश मात्र कांइक शिख्यु सान्नब्युं ते ते व- चन जाये तेथी महा अहंकार धरता एम जाणे जे निश्चय स्वरुपनी वातोआपणे जाणियें ये एवी वीजो कोण जाये .अने आपणे अात्मस्वरुप जाण्यु एटले क्रियान शुं काम क्रिया तो झाननी दासी ठे,श्त्या दिक वचन वोली क्रिया न करे अने मार्ग गंमे, एवी रीते जे अति परिणामि थाय ते शुं करे ते कदे ; जे समय जे शिंततेनी पर के० नत्कृष्ट स्थिति ते मर्या दातेने नजे एटले लिझातमां नत्कृष्टी स्थिति जे नि श्रयनयनी वातो करवी ते नजे के० करे अथवा परस मय स्थिति नजे के० अन्य दर्शननी स्थिति जजे एट से एकांत निश्चयनयवादी दिगंवरादिक ते परदर्शनीक दिये ते वारे पण परदर्शनीनी स्थिति नजीइतिनावः तेह कारणयकी सर्व नय नवि कह्या, कालिक श्रुतमाहे तीन प्रायें वह्या ॥
No text on this page.
( ३०७) पगहने विषे वुवा के पंमित लोक ते समयसारु के निशंत प्रमाणे जीत दाखे के वर्तमान कालनो जीत देवा जे तपगहनां नाम अने गम के त्यानक ने कुमते के कदाग्रहे मुधा के फोकट जल के ने ना नदी के नवी एटले ए तपगहना जे नाम ठाम ते सर्व गुणनिप्पन ॥ १७ ॥ नाम नियंय ते प्रथम पहनुं कबूं. मयम अस पाट लगें गुरुगुणे संग्रह्यं ॥ मंत्र कोटी जपी नवम पाटे यदा, तह कारण ययं नाम कोटिक तदा॥१५॥ श्रयः-हवे तपगहनां नाम धुन्चकी अनुक्रमे निप्पन्न ते कहे ते. प्रथम श्री नुवर्मा त्वामीधी नि मंत्र एवं नाम प्रयम कई ते प्रथमना पाठ पाट सगे गुरुगुणे के मोनोटे गुण निस्पृहतारूप गुणे करी संरतुं के० ग्रहुं ते पते नवमें पाठे नुम्बिन. नुमनित्र प्राचार्य कोटीवार निमंत्र जपीने ग्या. वीजा भावार्यते भार सालनया मवालान मंत्र जपे पट से निमंत्र पुगे प्रो. प्रने वा कोटीवार ht RAudi (१७) रानलो दास के राजानो दास एटले तमारो दास एवो जे हुं ते सर्व गामरिया प्रवाहने नवे - एटले खात्रमा आणतो नश्री; मात्र एक अक्तिीय तुझ आएणसुं जे राता रदे के तमारी आज्ञाश्री जे रंगाणा येतेने एमागे प्रात्मा ते पोतानो मित्र करी जाणे पटले नमारी प्राणायी जे बाह्य येते ने बग्नुपण तमा। आझावंतने साधर्मिक सर्व धपणा माटे मित्र की जाएं. इति नावः ॥ ५ ॥ याण जिन ना तुफ एक हुं शर धर्म,अवग्नी वाणी नवि कान मुगिये। मर्य दर्शनन[ मृत तुफ शामनं, नाग ते एक मुश्विक थुणियें ॥ अाज ॥३॥ अय:-जिन के सामान्य कार्यमा नारा के मूर्यमपिया ना एक अन्तिीय पादानमः न धर्म न प्रवर कमीजानी यार्ण। जान गां- नलिये नही, एटले चीनगगनी याहा ग्राय पण प्रवानगीनी तनां गलन मान न ... नि नाव:-गर्व दहान के गम्पक, कमर मकवनय आप - N
No text on this page.
No text on this page.
. ( ३१) करतां कारण हारे कर्त्ताने फल देखामे , तुं सदा त कल के तुं सदा निरंतर समस्त सुख जे सिजिनां सुख तेनो देतु के कारण ते जागे के जागतो ए टले ज्ञान क्रियान्याम् मोक्षः ए मन्नुनुं वचन ते वच नधी नव्य प्राणी अजरामर सुखनुं नाजन घाय. ते माटे सिनो हेतु पण तुंहिजथयोऽतिनावः॥७॥ वम तपागच नंदन वने सुरतरु, हीर विजयो जयो सूरि राया ॥ तास पाटे विजयसेन सूरीसरु, नित नमे नर- पति जास पाया ॥ आज ॥ ५॥ धर्षः- श्री जगचंघसरिय तपाविरुद धराव्यु ए मोदोटो तपगह तप नंदन वनने दिप सुरत कल्पवृदा समान श्री हीरविजपरिजयो २० जयवंतो पता. मृशिया के वीजा प्राचार्यमा गजा सरिया प्रपा, तेदने पाटें श्री विजयनगर सभा पापोंमा चिरतुप पपा. जेमना चरणयमलने नग्न तपाददगार से निरंतर नमस्कार करता दना, ए से एनार जे पादमाद सादांनी पटान परीक्षाने
No text on this page.
( ३१३ ) मार्ग ए अनुसख्यो के ए संवेग मार्ग आदस्यो जे श्रा इवानकी तीर्थंकर अदत्त गुरु अदत्त इत्यादिक कुमति कदाग्रहरूप चोरी टली गयी. ए श्री तपगचना आचा गांनी परंपरा कही. ॥ १० ॥ हीर गुरु शीस अवतंस मोटो हुन, वाचकांराज कल्याण विजयो ॥ हेम गुरु समवमें शव्द अनुशासने, शीस तस विबुधवर लाभ विजयो॥आज ॥१९॥ अर्थः-इवे नपाध्यायजी पोतानी परंपरा कदेवे ने पूर्वे कद्या श्री विजयसिंह सूरि तेना शिप्य समु डायमां अवतंस के मुकुटसमान महोटा घया, वाच कांराज के उपाध्यायोमा राजासरिखा एवा श्री क याण विजय नपाध्याय श्रया ते शब्दअनुशासने के याकरण शास्त्रमा तो हेमगुरुलमवमे के श्री हेमा बार्य सरिखा घया. वली तेमना शिप्य विबुधवर के सर्व पंमितमां शिरोमणि एवा श्री लाजविजयगणी नया ॥ ११ ॥ शीस तस जित विजयोजयो विबुधवर,नय Im
No text on this page.
( ३५५) वत्तेना गुरु सहिचे के शुभ रदत्य पामिर्ये ते नाव केवा ठे जे तकलनयनिपुरा के तमत्त जे न्याय तेनां निपुण अयवा तमस्त जे नैगमादिकनय तेमां निपुल एवा जे संमति तत्वार्य पमदन तमुच्चय न पत्रक तार धर्म संग्रहणी अनेकांतजयपताका प्रमुख प्रयोना नाव तेना शुभ रहत्यने हुँ पान्यो, माडे एगु वादिकनी जे करूणा के कृपा ते केवी ते जे.हे प्रन्नो तुज के तमा ने सुगुणवयण के गुणवंत जे वच न तप रयणायरी के समुन्ने विपे नावा के कहा जलरिसी के एटले ए नाव जे जो गुर्वादिकनी करु पाप नावा होय तोतमारा वचनल्प तमुझ्नो पार ते पानियें. ते मारा गुल्नी कपाल्प नावा मारे थयो ।१३। ॥ कलत॥ इम सकल सुखकर पुस्ति नयहर स्वामी श्रीमंधर तणी. ए वीनति जे मुणे नाते लहे लीला घणी ॥ श्री नय विजय बुध च रण सेवक जश विजय बुध आपणी. रुचि
No text on this page.
( ३ ) तवं प्रोक्तं, मंदबुध्यादिहेतुना ॥ नहीधनैः कृपां कृत्वा, मयि झोध्यममत्सरैः॥शा श्रीमहिजयसिंहाव्हः सूरि राम् विजितेश्यिः ॥ तत्यांतेवासी सत्यादि, विजयः तान्वयः सुधीः ॥३॥ कर विजयस्तस्य, शिप्या गुणे गणैर्युतः ॥ तस्यापि कमया युक्तः, कमाविजय इत्य नूत ॥३॥ जिनादिविजयस्तत्य, शिप्योनूभूरिशिप्य कः ॥ शास्त्रज्ञः सनोवीमान्, कर्मगे धर्मकर्मणि ॥५॥ नत्नमादिजयस्तस्य, शिप्यः शिप्यौघसत्तमः ।। सर्वोत्तम गुणैातः,कर्मशास्त्र कुशाग्रधीः ॥६॥ तस्यां हिपंकजे पद्म, विजयो ब्रमरोपमः ॥ नान्नानिवसु चंदे १७३०, तेने दं वार्तिकं कृतं ॥ ७ ॥ इति श्रीतीमंवर जिन लवन कवि यझोविजयजी कृत साईत्रिदात गाया प्रबंधे तस्य कवि पद्मविजय कृत बालाववोव समातः
No text on this page.
No text on this page.
( ३२६ ) शक्तिसारुप्रगट कीधी शास्त्र मर्यादा जणी? ॥ इति श्री सीमंधर जिन विज्ञप्तिः संपूर्ण । अर्थः-दवे जेम नयो प्रासाद करावे तेने मा कलश चढावे तेवारे संपूर्ण याय, तेम पा तवनरु' प्रासाद नीप, ते संपूर्ण करवा माटे कलश कदे ने ए रीते सकल सुखना करनारा तथा उरित के० पार नुं जे नय तेना हरवावाला एवा स्वामी के नायर श्रीसीमधर प्रनुनी अमे विनती कही, ते जे प्राणी तिनावे करी सोनले ते प्राणी घणी सुखलीला पामें ए रीते श्रीनयविजयजी पंमितना चरणकमलनी से चना करनार श्रीयशोविजयजी पंमित तेमणे पोतार्न शक्ति प्रमाणे श्रमानावनी जे रुचि दती एटले स्यावा मार्गनी रुचि जे पोताना चित्तमां दती ते शास्वनी यांदाये प्रगट करी कही देखामी. इति ॥ १ ॥ ॥ इति श्रीसीमंचर जिन स्तवन टवार्य समाप्त ।। केईकचःदास्तं, नानाशास्त्रार्य गनितं ॥क मे स्प विषया प्रज्ञा, मुसलामोपमा सन्तु ॥१॥ यदप गि #1 ::: ਸੋ, ਸੱਵਛ ਕੁਝ ਨੂੰ A 3 ::: ੴ::::: - ਤ: : - - - - w : : : : : : == ਕੀ "