Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
Shree Dannasalibdano Ras
Front matter
No text on this page.
2:24 .. गुपात्रदान विषये, पंमित श्री जिनविजयमहाराज विरचित- श्री ॥ धन्नाशालिभद्रनो रास॥ गुझर नीपिमा गरेता गग करा पण समशानुगार पधारे गंगोपन कर्म उपारी प्रमित करनार शा. करगनाई गोपालदास. भमदावाद, पनामृतारनी पडीपोल. यमदाबाद-कगातमा 'एनिपन' मिटिग प्रेममा ना. येतानाई नरगिजदामे गप्यो. विक्रम संवत राणा सन १Hd. किम्मत मवा मपिया. ulnerrin भा AT TI TI भी माना जाताने वाधीन गया.
भरता वना. श्रा संसारमा परिव्रमण करता प्राणीचने चुल्लकादि दश दृष्टांते उर्सन एवो मनु प्पनो जन्म, थार्यक्षेत्र, उनमकुल अने निरोगीकाया; ए सर्वे पाम सन छे. कदापि को मुरुतना नदपथी ते पण पामी शकाय, परंतु श्री जिनधर्म पामचो, ते तो घणोज मन ! तेधर्म दान, शीपल, तप भने नाव; ए चार प्रकारे ठे. तेमां दानना प्रनाव पी धनसार्थवाहादिक अनेक जीयो सुख संपत्ति पामी सतिना नाजन थया; शीयल ना प्रनावी सुदर्शनशेग्ने शूली फीटीने सिंहासन थयु; तपना प्रजावधी दृढपहारी जेवा चार जीवनी हत्या करनारे पण मुक्ति मेलवी अने लावना प्रत्नावधी जरतेश्वर म दाराजने भारीसानुवनमां केवलज्ञान नत्पन्न थयु. या प्रकारे दान, शीयन, तप थने नापर्नु फल तिघांतमा प्रसिह ठे. तथापि प्रांहि दानधर्मर्नु प्रधानपणुं होचाथी किंचित् दानधर्मर्नु महत्वपणुं देखाउीए बीए. सर्व धर्ममा सार पदार्थ ते दानधर्मज चे. राज, सहि स्मृहि, जोग, शब्द, रूप, रस, गंध भने स्पर्श तेमज पोताना तथा परना देशमा जश, महिमा अने मनोवांग्ति अर्यनो देनार ते दानधर्मज . रुपनदेव प्रनुए प्रथम धनसार्थवाहना नवमां मुनिजनोने घृतनुदान वीधुं, तो तीर्थंक र पद पाम्पा; वाहु मुनिये पांचो मुनियोने थाहार पाणी लावी भापवाधी भागल्या जन्म मांजरतवनि यवान पुण्य नपार्जन कम्यु, श्रेयांसकुमरे रुपनंदच लगवानने सुरसथ। प्रतिलान्या, तो संसारनो अंत करी तेज नवमां मुक्तिने मेलवी; चंदनवालाये अउदना वाकुला महावीर प्रसुने बदोराव्या, तो तेज बखत उर्दशानो अंत पयो, दीव्य रूप थयुं अने पंचदीव्य प्रगट यया; शांतिनाथ प्रनुए पूर्वनवे (मेघरथ राजाना नवमां) पारेवाने अनयदान दीडूं, जेश्री तीर्थकर श्रने चयनिपणानुं पुण्य प्रगट प्रयु; मेयकुमारे हाथीना नवमां ससलाने थनयदान दीडूं, तो महाशस्मिान श्रेणिकराजाने घेर उत्पन्न थयो; शं ग्वराजा अने यशोमति राणी मुनिने शादनुं पाणी वहोराववाश्री नेमिनाथ भने राजीमती थयां; मुनिने रवकंघल यापवाथी रखवाई शेगाणी मरुदेवीमाता थयां; सुदन मुनिने वान देवानी सुवाहकुमर अत्यंत रूपवान धया; वीर प्रसने बीजोरापाक देवाथी रेवती श्राविकाए तीर्थंकरगोत्र यांच्यु; तेमज मासखमणने पारणे मुनिने खीरनुं दान देवाधी धनकुमर थने शासिलकुमर श्रा नवमां अगणित शझिना जोगी अश्वैराग्य पामी दी क्षाले बग्ने जण सर्वार्थसिःह विमानमां गया. त्यांधी व्यवी महाविदेहक्षेत्रे को महोटा शेरने घेर जन्म पामशे, त्यांपण मगुरु समीपे दीक्षा ग्रहण करी कर्म खपायी सिहिप दने बरो. धनकुमर भने शालिलमर मात्र मनिने दान देवाथी अन्यंत झब्विान था घ वना. सुखी थया, तथा पाग्ला नवमां मात्र दाननी अनुमोदना करवायी सुन्नज्ञादिक याठे मकुमरनी स्त्रीयो थर, तेमज धनदत्त, धनदेव भने धनचंग एवण्ये नाश्योए पाठला नव मां दान देने प्रणवार पश्चाताप कस्यो, जेथी त्रण वखत महाउःख पाम्या. एम जाणी सर्व प्राणीनए दान देवू. या प्रकारे दान देवाथी, देवराववाथी अने अनुमोदना करवाथी मुख संपदा तेमज मोक्ष देवलोकनां सुख मलेठे भने दान देने पश्चात्ताप करवाथी ख नत्पन्न थाय ठे. ते सर्वे भा रास वांचवाथी पूरेपूरी रीते समजाशे. पंमित श्री जिनकीर्तिसूरि विरचित संस्कृत चरित्र ऊपरथी पंमित श्री जिनविजय महाराजे सूरत शेहेरमा धारास बनाव्योठे. असल प्रतमा डाटांतिक श्लोकोना अर्थ नहि होवापी तेना,तथा कठण शब्दोना अर्थ (टिप्पण तरीके) नवा कराव्या ठे.पूर्वोक्त श्लोकोना तथा कवण शब्दोना अर्थ कराववामां सर्वथकी चतुर्धव्रतधारक श्रावक हीराचंद ककल नाईए घणोज श्रम लीयो , तेथी मांहि तेमनो घणोज उपकार मानवामां भावे ठे. आ रासनी अंदर कानो, मात्रा, मींडी विगैरे जे कांश जिनाझाविरुइ लखा' होय, ते मज कोफी सखतां श्रथवा ग्रुफ सुधारतां जे को नूल रहि गर होय; तो तेने माटे चतुर्विध ', श्री संघनी साखे हुँ मिलामिकडं देव ढूं. ॥॥
। ॥दोहा॥ श्रेणि नत क्रम कमल, म्यस्तिश्री गुण धाम ॥ वीर वीर जिनपति मते, मेमे करुं प्रणाम ||१|| वसुधामें विद्या विपुल, वर दाता नितमेय ॥ सम चित चो रके करी, ते प्रतिदिन श्रुतदेवि ॥२॥ गुरु चरणांबुज मेवा, मुज मन मनुकर तीन । उपगारी अपनी तले, गुरु सम को न मनीन || सिनाचल चैनारगिरी, अष्टापद गिर नार ।। समेतादि ए पंच पर, ती नमुं नित सार ।। संघ चतुर्विधने सदा, विकरण शुद विकाल | पंऽ विधि वंदन थकी, मुरुत करण सुविशाल ॥५॥ धर्म चतुर्विध उपदिशो, जगपति जन हित काज ॥ दान झियत तप नावना, जलनिधि तरण जिहाज ॥६॥ यतः॥ उपजातिवृनम.॥ दानं सुपात्र विद्यादं च दगीतं, तपो विचित्र गुन नावना च ॥ नगार्णवोचारण यानपात्रं, धर्म चतुः मुनयो वदति ॥१॥ नावार्थः-सुपात्रने विष दान यापy, निर्मल शील पाल, विचित्र प्रकाग्नो तप करवी श्रने गुन्न नापना नाववी; परीते नव रूप समुधी पार पमाडयाने काज समान गयो चार प्रकारनो धर्म, मुनि यो उपदिसे . ॥१॥ प्रथम दान पद धर्मना, दाख्या पंच प्रकार। ग्रनय सुपात्र अनुकं
नगर
घन्ना
पतिम, नचित कीर्ति सुविचार ॥॥ इहलोके सुख संपजे, लहिये नित नवनीधि अ
जयदान देते थके, परजव झवि समृझिाना एक शशक कगारते, पाम्यो शहि नदार ॥
गज नवथी नर नव लह्यो, मेघकुमर मनोहार ॥॥ तिम सुपात्र दाने करी, शिव सुख
पामे जीव । चिन विन गुन्न पात्रथी, त्रिकरण शुइ अतीव ॥१०॥ पायतान्न दाने करी,
पाम्यो जोग रसाल ॥ धनशाह धर्माग्रणी, पद पद मंगल माल ॥११॥ शालिन पिण
दानथी, सुख पाम्पो श्रीकार ॥ श्रेणिक किरियाणो कियो, नर नव तुर अवतार ॥१॥
दीजे दान दया धरी,करी चित्त मुमकास॥मनयंगित सुख पामीए, कल्पजुम परे खास ॥१३॥
धनशाह गुण वर्ण, वचन थकी लवलेश। निश विकया गेडिने,श्रोता सुणो सुविशेष॥१॥
॥ ढाल १ ली. ॥ जंबूद्वीपना नरतमां.ए देशी. ॥
जंबूढीप सोहामणो, लाख जोयण परिमाणो रे ॥ वृत्ताकारे विराजतो, जगति कन
कमय जाणो रे ॥ जंबूढीप सोहामणो ॥ १॥ ए श्रांकणी ॥ विएप लाख सोल सहस
थी, अधिक वस्से सनावीशो रे ॥ कोप त्रिक ऊपर कहा, धनु शत एक जगीशो रे ॥
जंबूरा ॥२॥ यावीसे श्रागला, अंगूल साडातेर रे॥परिधि कही जंबूहीपनी, एहमा फार
न फेर रे । जंबू॥ ३ ॥ जरतक्षेत्र दक्षिण दीशे, सोहे जंबूद्वीपे रे ॥ पांचसे बीस
॥१॥
कला, जोगणधी यति दीपे रे ॥ जंवू ।। | पट खम बतास्य करा, गगा हे रे । जरततणी दोना पाणी,देखी सुर नर मोहे रे ॥ जंग ॥ ५॥ मध्यग्नम्मं झोन तो, पनन पुरपरंगणी रे ॥ पुरी सम नपतो, अति उत्तम प्ररिगणो रे ॥ जं० ॥६॥ चौराशी चझुटो नखां, गढ़ मढ मंदिर दीपे रे ॥ देनल श्री जिनराजनां अमर नुवनने जीपे रे ॥ जंग || पौषधशाला पढबडी, तिम वली पग्ननी शालो रे ॥ दानझाला अति दीपती, इप्सित दान रसालो रे ॥ जंग ॥ ॥ गोदावरी तटिनी तिहां, यह निशि वहे असरालो रे । म मयूर क्रिडा करे, सुंदर सोहे मरालो रे ॥ जंगणावन उपवन वाडी घणी, वृकतणा बहु, दो रे। सघन गयाथी शोलता,पंथी पामे आणंदो रे ॥जंग ॥१॥ जितात्रु नूपति तिहां, राजे धनदने तोले रे । खाग त्याग गुणधी नलो, लोक सर जय बोले रे ॥ ज० ॥११॥ यतः ॥ नपजातिवृतम. ॥ शत् नृपत्वं ज्वलनात्मतापं, कोर्धयमाश्रमणान विनं ।।सन्यस्थिति रामजनार्दनान्या, मादायराकः क्रियते शरीर॥१॥ नावार्थः-थकी राजाप, अग्निथकी प्रताप, यमनी पासेथी क्रोध, कुवेरनंमारी पासे थी धन, तेमज राम यने जनार्दननी पासेथी सन्यस्थिति; ए सर्व लेश्ने राजानुं शरीर कराय . ॥१॥ मुंदर रुप सोहामणी, गुणसुंदरी पटराणी रे ॥ वचनामृतथी बरसती, ॥२॥ शीले सीता जाणी रे ॥ ज० ॥ १२॥ रुपे रति पति सारीखो, सकल कलापे पूरो रे॥ परिदमनानिध गुण नीलो, कुमर प्र प्रति शूरो रे ॥ जंण् ।।१३ ।। वरण श्रढार बसे मुगी, नृप प्राणा प्रतिपाले रे ॥ सहु को निज निज धर्मपी, कुल मारग अजुश्राले रे ॥ ज०१४ कोटीध्वज व्यवहारीया, मोग पुरंदर सारो रे ॥ दान गुणे करी पागला, निगसे प्रति सुग्यकारो रे । ॥१५॥ दृढधरमी गुरु रागीया, उनम कुल प्राचारो रे। समस्तिवंत सदा धेरे, श्रावानां व्रत वारो रे । जं ॥१६॥ दान कल्पडम रासनी, प्रथ मदाल एहभागीरे॥ जिन कहे श्रोतासांनसो, मन वच तनु थिर राखी रे । जं० ॥१॥ ॥दोहा॥ बडवखती व्यवहारियो, तिहां वसे धनसार ॥ शधि वृहि दिन दिन अधिक, जलधि परे विस्तार ॥१॥ जलधितणा जिम रत्ननो, पार न पामे कोच ॥ तिम धनसारना धन तणो, सेग्यो कदिय न होय ॥२॥ दानादिक गुणधी अधिक, जिनघरमी गुण गेह ।। त्रिण्य तत्त्व सुधा घरे, प्रतधारी शुचि देह ॥३॥ शीलवती तस गेहिनी, नाम तिसो परिणाम ॥ दंपति जोडी प्रति पुरस, जिम सीता ने रामपंच दान नितमति दिये, मत पचयाण उसास ॥ दोगुंजक सुरनी परे, विलसे लोग विलास ॥५॥ ॥ दास २ जी. कोयलो परपत बूंधतो रे लो; ए देशी. ॥ 17*** ॥शा व्यवहारी धनसारने रे लो, विलसंते मुख नोग रे ॥ सोनागी लाल ॥ पुत्र थया अति कपडा रे लो, पूरव पुण्य संयोग रे ॥ सोनागी लाल, व्यवहारी धनसारने रे लो ॥१॥ ए.यांकाणी ॥ धनदन ने धनदेवजी रे लो, धनचंशनिय बाल रे सोणा अध्यापक पासे नण्या रे लो, शास्त्रादिक मुविशाल रे ॥ सो व्यण ॥२॥ विनयादिक गुण अन्यसे रे लो, सकल कला प्रदे तेह रे ॥ सो ॥ अति सुंदर सोहामणा रे लो, देवकुमर सम देह रे ।। सो ॥ व्य० ॥३॥ योवन वय याव्या यदा रे लो, ताते तव ततकाल रे ॥सोणा प्रित धकी परणाविया रे लो, कन्या यति सुकुमाल रे ॥ सो ॥ व्य० ॥ ४ ॥ धनश्री धनदेवी नली रे लो, धनचंश मुग्यकार रे ॥ सो ॥ अति रूयडी रसीयामणी रे लो, गुणमणि रयण मार रे ॥ सो ॥ व्य० ॥५॥ प्रमदायी प्रेमे रमे रे लो, धनदचादिक पूत्र रे ॥ सो ॥ परम करम विधि साचवे रे लो, राखे घरनो सूत्र रे ॥ सो ॥ व्यणा ॥६॥ निर्वाहक गृह नारना रे लो, जाणी पूत्र सुजात रे ॥ सो॥ धनसारेच्य करे तदा रे लो, धीयुत धर्म विख्यात रे॥ सोय ॥ व्य० ॥॥ नवपद ध्यान घरे ललो रे लो, प श्रिम रात्रि विनागरे । सो ॥ यावश्यक वे टंकनां रे लो, साचवे मन घरी राग रे ॥ सो० ॥ व्य० ॥ चैत्यवंदन साते सदा रे लो, देवार्चन त्रिएय टंक रे ॥ सो॥ ति
न
धन्ना०
॥३॥
धार्चन युगते करे रे लो, टालवा पापना पंक रे । सो ॥ व्य ॥णा रथयात्रा रलीया
मणी रे लो, साधूने वसती दान रे ॥ सो ॥ पडिलाने नावे करी रे लो, निरवद्य अस
न ने पान रे ॥ सो० ॥ व्य० ॥ १० ॥ यतः ॥ अनुष्टुव्वृत्नम्. ॥ जयंति वंकचूलाद्या, को
श्या चाश्रय दानतः ॥ अवंतिसुकुमालश्च, तिर्णा संसारसागरं ॥ १ ॥ नावार्थ:-साधु मुनि
राजने रहेवा माटे स्थानक आपवाथी कोश्या वेश्या, अवंतिसुकुमाल अने वंकचूलादिक;
एसर्वे जयवंता वतो.कारण के, तेन संसार सागरने तरी गया॥||देशना नित्य प्रत्ये सांजले
रे लो, दंपति दिल धरी गम रे । सो ॥ सातकेत्रने साचवे रे लो, नियम धरे हित का
मरे॥सो॥ व्य० ॥११॥ पुण्य संयोगे अन्यदा रे लो, शीलवती सुकुमाल रे ॥ सो॥
गर्न घरे संयोगधी रे लो, निरुपम लाग्य विशाल रे ॥ सो॥ व्य० ॥१२॥ देख्यो सुपनो
दीपतो रे लो, फल्यो फूल्यो * सुरवृत रे ॥सो॥देखी श्रानंद ऊपन्यो रे लो, कंतने कहे
परतफ रे ॥ सो० ॥ व्य० ॥ १३ ॥ कंत कहे कामिनी प्रते रे लो होशे पूत्र प्रधान रे॥सोणा
कुल ममण कुल दिनमणी रे लो, रूपे नूप समान रे ॥सो ॥ व्य० ॥१॥ * प्रत्यूपे प्रति
प्रेमशुंरे लो, तेड्या शास्त्रना जाण रे॥ सो ॥ फल पूज्यां सुहणांतणां रे लो, वोख्या तेह
* कल्पत्रक. + सवार.
॥३॥
गुजाण रे ॥मीण ॥ व्य॥१॥ अंगज अन्त रूपधीरे लो, होदो मुगुण निधान रेसोमा सांगली टोग मुदगी धया रे लो, दीधा प्रेम दान रे ।। सो० ॥ व्य० ॥१६॥ अनुक्रमे ग वये मुग्गे रेलो, मानस सर जिम हंस रे ॥ सो० ॥ जिन कहे वीजी दालमा रे लो, पुषणे कुल यवतंसमो॥ व्य० ॥१॥ ॥दोहा।। अयत्रीजे माने अवल, दोहद नपजे ताम ।। जिनपूजा गुरु सेवना, करवा जनम काम ॥ १॥ साधुने गरवादिक दिन, पोग्बू संघ उदार ॥ स्नात्र महोचव साच, घिर, जन विहार ॥२॥ पापध सामायिक करूं, धरूं नियम चितलाय ॥ नव परने अह निशि जगुं, पालूं प्ररचन माय ॥शा जीवदया राखण यतन, करुंकराचुं सार ॥ यानग्णादिक यति मुनग, पहेकै वेश उदार ॥॥ इत्यादिक दोहद सकल, प्रतिदिन जह उपत्र ॥ ते ते शेरे पूरीया, करते कोडि यतन | ॥ नाल : जी. ॥ दान उलट धरी दीजीएर देशी.॥ मास नग दिन माते अये, उनम योग तिथिवार रे ॥ शीलवती सुत प्रसवीयो, एन हर्ष अपार रे ॥ गुपये मयल मुग्ग पामीये || ए श्रांकणी ॥ वामिये रित पुःख मूर रे । गित विपुल बगे मिले, फले मुरवृत नरपूर रे ॥ पुण्ये ॥शा वाल नाल स्या मा० ॥या न? पन लणी, नूमि खनन करे जाम रे ॥ कनकनिधि परगट ययो, देखी प्रमुदित श्रया ताम रे ॥ पुण्ये ॥३॥ शेठने दीधी वधामणी, सुणी हरख्यो धनसार रे॥लाख पसाय तेहने कीयो, लीयो सुजस सुप्रकार रे ॥ पुण्ये ॥धा नचव रंग वधामणां, धवल मंगल नवरंग रे ॥ याचक दान देवरावीयां, वांध्यां तोरण चंग रे ॥ पुण्ये ॥५॥ च सूर्यादि दर्शन कीयां, तृतिय दिने ततखेय रे । रात्रि जागरण के दीने, धर्मकार्य जिनसेव रे ॥ पुण्ये ॥६॥ दश दिन स्थितिपतिका करी, अशुची टाले ततकाल रे ॥ असन वसना दिके स्वजनने, पोख्या नक्ति सुविशाल रे ॥ पुण्ये ॥७॥ जन्म समय धन प्रगटीयो, ते गुण हृदय संचार रे ॥ नाम धनकुमर ताते दीयो, हून सुजस विस्तार रे ॥पुण्ये ।। ॥७॥ रूप लावण्य गुणे करी, अधिक नपे शुचि देह रे ॥ पंच धावे करी पालते, सुखमें वघे गुणगेह रे ॥ पुण्येणाणा अनुक्रमे श्रष्टवार्पिक थयो, पाठव्यो पितृ निशाल रे॥यत नथी पठन करे तदा, धनकुमर उजमाल रे ॥ पुण्ये ॥१॥ यतः ॥ अनुष्टुव्वृत्तम् ॥ माता वैरी पिता शत्रु, बालोयेन न पारितः ॥ न शोलते सन्नामध्ये, हंसमध्ये बको यथा ॥१॥ नावार्थ:-जेमणे बालकने जगाव्यो नश्री, ते माता पिता वालकनां शत्रु जा पवा. कारण के, ते अन्नण राखेलो पुत्र, हंसोमां बगलानी पेठे विहानोनी सत्तामां । राधा नतो नयी ॥१॥ हो चियाना गुण कहे ते. ॥ झार्दूलविक्रीडितनम् । विद्यानाम नरा रूपमधिक प्रचन गुतं धनं, विद्या नोगकरी यशः मुखकरी विद्या गुरुग्णां गुमः ॥ विद्या बंधुजनों विदेश गमने विद्या पर देवतं, विद्या राजगु पूज्यतेन हि धनं विद्या विहिनः पगुः ॥२॥ लावार्थ:-विद्याज पुरुपर्नु अधिक रूप, ढांकेनुं गुप्त धन, लोग, यश, मुखने पापनारी, गुरुनी पाग गुरु, प्रवासमां चाटे जतां वंधुजन समान अने परम देवत रूपठे; राज दरबारमा विद्याज पूजाय रे, पण धन पूजानु नथी; माटे विद्या रहित पुरुपने ज नावर समान जागयो. ॥शा वली पण विद्याना गुण कहे रे. ॥उपजातिवृत्तम. न चोर हार्य न च राज हाय, न व्रात नान्यं न च नारकारि | व्यये रुते बात पर नित्यं, विद्या धनं सर्व धन प्रधानं ॥शा नाचार्यः-विद्या रूप धन, चोर तथा राजाश्रीलेश्लेवातुं नधी, नाश्याथी बची सेवा नथी, कां नार करतुं नथी अंने कोश्ने पापनाश्री घट वाने बदले निरंतर वधे गे,माटे विद्या रूप धन सर्व वनमा मुख्य धन वे.शायनुयुववृत्तम् रूप यौवन संपन्ना, विशाल कुल संनयाः ॥ विद्या हीना न झोनंत, निर्गंधा श्च किंशुकाः ||धा लावायीकपाला, युवान अने महोटा कुलमां नत्पन्न भएला, पवा पण जो विद्या हीन होय, तो मुगंध विनानां केगृद्धांनां फूलनी पेठे शोलता नयी. | विश्त्वं च नृपत्वं / नुवर पर तुल्य कदाचन ॥ वदेो पृयते गजा, विज्ञान सर्वत्र पूज्यते।।।। नावार्थ:-विक्षा 'ना श्री गजाप कति पण बरोबर वेज नहि.कारण के, राजा पोताना देशमा पूजाप अरे शिशान स उकाणे पूजाय रे. ॥m लिपित गणितादि वहोतेर कला, तिम वती शुगर मिनाररे॥ गीत नृत्पादि विधि ग्रही, दाम्दवास्वादि व्यवहार रे ।। पुएयेणार?।। जो र निमिन या जलां, अन प्रयासयी तहरे ॥ विस्मृत स्मरण ज्यूं कीजीए, तेम जएपी धार नहरे ॥ पुण्ये ॥ ॥ युधि चारतणी नदधि ते,तिम वली नीतिनो जाण ॥ शिणज पापपरे झालपणो, परिक्षक मांहि सुप्रमागरे । पुएपे ॥१३॥ नीपन्यो पूत्र ते निरवीन, दिल पर। अधिक पाणंद रे ।। अध्यापक धन प्रापने, संतोप्यो अतिहि थमंद रे॥एपे०॥ १५ ॥ बाल गय गडि वसवंत ते, थयो यौवन वेशरे ॥ अतुल्य अति रूप सावएपनी, प्रगट्यो जाणे मुरेश रे॥ पुण्ये ॥१५॥ पंच मिली पृन पूरे जीके, ननर दिये नम जीकारे । नीति रीते करी दायचे, साहसपणे निरनीक रे ।। पुण्येण ॥१६॥ धन सु गपी धनलाग्नो, वायो गुजस जगमाह रे ॥ शदि स्मृदिपामी घणी,दिन दिन प्रतिहि उशाह रे । पुष्पे॥१॥ धवल पक्ष जिम चंमा, प्रतिदिन अधिक दीपंत रे ॥तेम कुम सपनीमा मनासीनmmanu ram ma aai forn
यचन प्रतिपाल रे ॥ दान कल्बम रासनी, जिन कहे जीजी ढाल रे ॥ पुण्य ॥
॥दोहा॥
कला कोप देखी करी, रूपवंत शिरदार ॥ नाग्याधिक जाणी करी,
चित चिंते धनमार ॥१॥ पुण्योदयथी माहरे, श्री जिनधर्म पसाय ॥ यंगज अब्त कर
न्यो, सपण सयल सुखदाय॥शा एहयी धन वाध्यो अधिक, या हुन जगत विख्याता।
पंचमे पति वधती अर, वाम बनी ए वात ॥ ३ ॥ सदगुण स्तवना कीजीए, तेहमां कोई
न लाज ॥ मुत पिण चित राजी रहे, एक पंय दोर काज | पंचमे बेसी शेठजी,धन
मुततणां वखाण । प्रतिदिन नांखे प्रेमा, विविध परे मुप्रमाण ॥ जन्म काले ए वा
खना, धन प्रगट्यो अति नूर ।। 3ग्य दोहग दूरे टल्या, यम कुल अंबर सूर ॥३॥ विनयचं
त विद्या निलो, अयर नहीं को याज ।। अग्रजात ए पागले, कोय न थावे काज
॥ ढाल ४ थी. ॥ पुण्य न मूकीए. ए देशी. ।।
बयण मुरगी निज तातनां रे, अग्रज मुत थकुलाय ॥ निगये मिलीने तातना रे, या
वी प्रगमे पायो रे । तातजी सांगली ॥ एअमची यरदासो रे, मूकी श्रामलो मन रा
खी विसवासो रे, तातजी सांजलो ॥१॥ ए यांकणी॥ धनकुमर यम अनुज वे रे, रूप
कला निगम ॥ तिणे करी यमे प्रमुदितपणे रे, रहीए सदा शुन्न कामो रे ।।ता ॥२॥
घना ॥६॥ OE ********#AAKRA ए अमने अति वालहो रे, प्राणयकी निरधार । माडी जाया दोहीला रे, जाणे सयल सं सारो रे ॥ ताण ॥३॥ पिण सुतनी गुण वर्णना रे, न घटे तुमने रे तात ॥ नीति शास्त्रमें पिण कही रे, ते यूं वीसरी वातो रे ॥ ताण ॥ यतः ॥ अनुष्टुव्वृत्तम्. ॥ प्रत्यके गु रवः स्तुत्या, परोके मित्र बांधवा ।। कर्माते दास नृत्याश्च, पुत्राचैव मृतास्त्रियः ॥१॥ भावार्थः-प्रत्यक्षमा गुरुनां, परोक्षमा मित्र अने बांधवोनां, आपणुं कार्य भइ रह्या पठी दास श्रने अनुचरोना; तेमज पुत्र अने स्त्रीनां मरण पठी वखाण करवां ॥१॥॥आर्यावृत्त म्. ॥ वनिऊ नित्र गुणो, न परकं न य सुग्रस्त पञ्चकं ।। महिलान नोन्नयावि हु, न नस्सए जेण माहप्पं ॥शा जावार्थ:-सेवकना गुण प्रत्यके कह्याथी, पुत्रना गुण परोके कह्याथी अने स्वीना गुण कदि पण नहि वोलवायी पोतानुं महोटाश्पणु सचवाय ठे. तेम ग्तां जो कदि वोले, तो माननो नाश थाय. ॥शा सुत गुण वर्णवते थके रे, लघुता सहीए रे श्राप ॥ सुत पिण विनय न साचवे रे, मानतणो होय व्यापो रे ॥ ता ॥ ५ ॥ कुल मर्यादायी टले रे, न गणे मातने वात॥ तातने पिण नवि लेखवे रे,प्राझक होय जो जात रे ॥ ता॥६॥ तेमाटे हवे श्राजश्री रे, सुत गुण वर्णन वात ॥ मत करज्यो को पागले रे, ए श्रम बचन विख्यातो रे। ता ।।६।।
" rathiमारी॥ोग मानो armili मानवीगांनी एक - मनको यो जीप ॥ सागर हीना मारे. Training संग मारिणी प्रग्ना कान ।। ETTE. मी माजी IIT मंगज यागा यही रे, ifix 51101 कदर समां मारे गढ़ जग यान गहन ॥१०॥ "ता म.रान . निगरि मानेर एकज -राम ॥ टार.. र गुणगान पुत्र होय ना मागे. परंतु infringing. न पागा जगवनी यांग . पण पणा tr mittim? 7 नगन दिनांकन दुनिन गुगंधिना ॥ नामिनं Tami HAI नामा: -शीर वाला माग । Timय माग गम बाया सा गागो. Tripil TRA मायार मान न न तागगगो F11 :- माया मांगे मोगा मा
न०१
नाहि, कारण के, एक माया जगतना अंधाराने दूर करे , पण तागननो
फरतो गयी. लात बनन सुणी तलक्षणे रे, अटकी बोख्या रे तेह । एक पलो म
जाणता रे, जागो तुमनो नेदोरे ॥ तातजी सांजसो ॥१॥ व्यवसायाथै जलधि रे,
ममे जाऊ मति दूर ॥ कार समू तोफानना रे, जिहां नवि दीस मृग रे ॥ ताण॥१३॥
निदां जा पन ला अमे रे, रायुं श्रमे व्यवहार ॥ वलि परदा यसवटे रे,
जाउ करण व्यापारो रे ॥ता तडका ताढ घणी समुं रे, वर्गका रे वृष्टि ॥ नृग्व
तृषा सहावी गदारे, पंथ भ्रम जुन दृष्टो रे ॥ता बली संवा गजातणी रे, अमे
कोहनिपिपास ॥ ते पिण धनने कारणे रे, जावा हृदय विमानार ।। ता॥१६॥
मंदाकांतानम् ॥ मौनान्मूकः प्रयवनपटुः वानुलोजरावा, कात्यानी यदि
मोजानिजातः॥ दृष्टा पाधे जयति च मदा दुग्नश्याप्रगल्ल, सेवाधर्मः
मनामप्यगम्यः ॥ ६ ॥ नावार्थ:-मौन धारण करवाथी मूगो, वालवामां
अथवा वह बोलको, क्षमागुणी वीकण, सहन गुण न होवा
हानेरहेनारोहोय तोजोनारो,अने दूर रहेता होय तो गरिव; ए प्रका
पलोज पासरोठे. अर्थात ते योगी जनोने पण अगम्य .॥६॥
॥3॥
कृषिकर्माविक बटु कमरे, बलि नेस्ती व्यवसाय ॥ दोशीवट नाणावटी रे, कण व्यापार कदायो रे ॥ ता॥१॥ इत्यादिक उपफम की र, यर्जन करूं धन कोड ॥ अमे सामर्थ सदा अरे, किम धमो अम जोडो रे ॥ता ॥१॥ ए यह निदि रमतो फरे रे,न करे घरनी रे सार ॥ चोयी ढाले जिन कहे रे, पुपये जय जयकार रे ॥ ताण! ॥ दोहा॥ धनाने अमयी अधिक, वाग्यो करण प्रकार ॥ पचन प्रयुक्त कहा तणो, उनम नदी प्राचार ॥१॥ तातने तनुज सरे सदा, लपवना हित साय नियन सहा गणना मदा, लोक कहे ए न्याय || सुतमें अंतर राखते, वो विरोध विख्यात।। लझा लागे लोकमें, होणप पामे जात ॥३॥ तात साका सदा करे, सुत र॥जो मुतने पोगे नही, तो शो सगपणा सार ॥४॥ ते माटे तुमे तातजी, मरिग्वा गणग्यो सर्व । विधि व्यवहारे चालतां, कहने न चढ़े गर्व ॥५॥ ढाल ५ मी.॥ (रहो रदो रहो वालदा. ए देशी.) शेर कहे मुत सांजलो, ई गुणनो यासक्त लाल रे ॥ जात सहा सदि मादरे, पिण तुमे गे यव्यक्त लाल रे ॥ शेष कदे सुत सांजलो ।। यांकणी ॥१॥ यतः।। अनु वृनम्. ॥ गुणाः सर्वत्र पूज्यंते, पितृवंशो निरर्थकः ॥ वासुदेवं नमस्पति, वसुदेवंनत बांधित सुप्रका घना न०१ ॥जा नराः ॥१॥ नावार्थः-सवें ठेकाणे गुणो पूजाय छे, पण पितानो वंश पूजातो नथी. अ थात् ते नकामो ठे, केमके, सर्वे लोको वासुदेवने नमस्कार करे , पण तेमना पिता वसुदेवजीने नश्री करता. ॥१॥ नदि जन्मनि जेष्ठत्वं, जेष्ठत्वं गुण उच्यते ॥ गुणाजुरुत्व मायाति, दघि पुग्धं घृतं यथा ॥३॥ नावार्थ:- जन्मने विपे मदोटापणुं नथी, परंतु गु पने विपे . गुणनोज महोटा प्रावे . जेमके, दूध, दहीं अने घी; ए सर्वमां घी म होटुं गणाय रे, आशा कुसुम प्रमुख गुणथी सदा, गुंथ्या नर धरे शीश लाल रे ॥ गुण युत वंशादिक मते, नृप कर धरे सुजगीश लाल रे ॥शेवणा।। सुरनिगुणे मृगमद जगी, कोधो तिही अमूल्य लाल रे ।। वावनाचंदन काठने, सहु चाहे वहु मूख्य लाल रे ॥शेग्णा॥ यतः ॥ यानल फूल अति फूटडां, पगे न पूजा होय ॥ चंपा फूल अमूल्य गुण, दीर चढ़े सहु कोय ॥३॥ नावार्थ:-जो के, श्रावलना फूल देखीतां घणां सुंदर ज गाय , तो पण तेमां सुगंधनो गुण नहि होवाथी, कोई पगे पण अडाडतुं नयी; ग्रने चंपानां फूल देखीतां फक्त घोला रे, परंतु तेमां सुगंधनो गुण वधारे होवाथी सर्वे लोको तेने नत्तम फूलोनी पंक्तिमां गणी माथे चढावे ठे अर्थात् सहु तेनो उपन्नोग करे .॥३॥ पुण्यप्रकृति गुण एदमा, प्रगट अ अहो पूत्र लाल रे ॥ ए अंगज जनम्या पती, अधि Gl । कभणी परपत्र लाल रे मेराधा व्यवसायानिक पायग, यावे यहो जात लाल रे । सकल गमीहित गंपदा, पामी जगत विख्यात लाल रे ॥शेरणा जो तुमने ए वा सना, गुग न गर्म मनमांह लाल रे । तो तुमे नाग्य पोतात गो, परग्यो मतिदिनांह लालरेरणा प्रीम पीटा मासा सुवर्णना, लेर करी व्यवसाय लाल रे ॥ लान कमानी, गोगा म्यजन ममवाय लाल रे ॥ोठणा॥ श्म कही चारे पुत्रने, ये मागा प्रीश पीया बालरे ॥ एकेक दिन नोजन तुमे, देग्यो धरी मुजगी लाल ग्णाने ग्ने याप प्रापणे, स्थानके जर ततमेव लाल रे ॥ धन अर्जन चिंता धर, मनमें अनि ग्रहमेय लातोरणाणा-नोजन नकिनणी तदा, प्रथम दिने धनदत्त मासरे ॥ पवमायोयमयो करे, पिण फल लाग्ययी जनि लाल रे शिवणारा यता !! मनुष्टुगगनम.।। नयम कृर्णतां पुंसां, नाग्य मात्र कारणं ॥ ममु३ मयनालेने, हरि नंदमी मंगेश नावार्थ:-नयमका पुरुषाने बंधे ठेकाणे, लाग्य कारणनृतवे. कारण के, समुः मयन करवायी, बरि लक्ष्मीने प्राप्त करता हया अंने शिव फेरने में जगता पगा. 11 बहुल प्रगाम यकी तिणे, लान लह्यो यति स्वर लाल रे ॥ चिंते नोजन मी विज ने अतिहि अनदर लाल रे ॥ठणा??॥ बाल लिया सविझोपत्री, तेल न? महीननिर तारर 'प्रपरादे रोजन दियो, नेडी निज परिवार लाल रे ॥ोण II II निम प्पपराप पा लिया, दिन वीजे धनदेव लाल रे ॥ोजन चपलने तैलनो, पिण ये पर ताला धीजे दिन धनवंती, करी नद्यम असमान राकरे ॥ोगति धनथ। दिय, ‘माग्न तल निदान लाल रे ॥ोवणारा कुटुंव य का मारला. तुचंदनपा प्रशेर लास रे ॥ उदर व्यथा घर भाकरी, वायु प्रकोप वि पगारे उारा विएप मुत झांसा थया, शेर कहे तब तास साल रे।। देखो दप न मरना, जाग्य प्रवास सुप्रभात जाल रे ॥दोउण॥१६॥ मौन करीने ते रहा, त्रिपये गुत नियतासलागापांचमी दास कदी नसी, जिनमन घरी नजमाल लासरे होणा ॥दोहा॥ पथ चौथे दिवसे प्रवल, सज करी सवि शृंगार ॥ पितृ दत्त मासा मही, हवे ते धमकुमार ॥१॥ गुस्न विचारी चिनमें, स्वर साधी गुन्न काम ॥ मान्यो बहुदे चोपगुं, व्यापारायें ताम ॥२॥ दोशी ने नाणापटी, नेस्तीने मणीहार ॥ गांची. सापरिया तिमज, सोहफार सोनार ॥३॥ फडिया मुखहिया वती, जोतो झवेरी नाकारड चोपड प्रमुगना, पूरे पाइ मतो ॥ मदेवर इन्येदाने, दाटे वेगे हेव । नदी नाक कलागलो, गमग श्री गुरुदेव || ॥ दात ६ ॥ (गूगंजी ग्रं मने गोडे न राख्यो. ग. देशी.) पहन देशांतरि एक प्रत्यक यायो, महेश्वरदन मन नायो हो ॥ सुन्नग सनेही साजन, अरिजलो ॥ प्रांगणी लेख अनोपम तेणे तताण दीपो, महेश्वरेकर परी लीयोगगुनगण॥१॥ गुमपणे तेणे गचनज कीयो, मनद मनोरथ सीघो हो। गुणा विषमें निल्यो मित्र गुमित्रे विचारी, स्यानपुरथी मुखकारी दो ॥मुणाशा नजर निमियो ए गाया गूगे, सात क्रयागके पूगे हो । मुणा भावे ए पश्गापुर पासे, व्यमायायें गिलामे हो ।मु०॥शा तेद नगी एने नुमे सनमुग्य जाग्यो, नेट मूकीने मित्र पाया तो ॥णा दाय उपाय करी हाये करेग्यो, पठे क्रियाणक सावि बेग्यो हो गुणासान घणो ने पहमा सांजलो नाई, ग्योट नहीं वे एहमां कां हो ॥सुणा ए क पाती अमने तुमे देग्गो, पिण एह काज करेग्यो हो ॥मुणा। एडयो अवसर फि रीने नहीं मागे, पणु पणुं लिखे ( धाये हो ॥गुणा पत्र यांचीने महेश्वर मन हरख्यो, मित्रने सानो करी परग्यो दो मुणा॥ चिनमें चिंते एह कार्य ठे मदोटो, नमकपणो मोतोमोजत कीजे, नीति वचन चित्तबीजे हो।।
न uTo30 परः।। अननग.॥ शतं विहाय जोक्तव्य, महयं सानमाचरेत ॥ वदं विदाग दात, कोर्टि स्पना जिनंजजन ॥१॥ जावायः-मो काम पहा मूकीने ज ग! हजार काम पता मूतीने नहार्नु, सारा काम पडतां मूकीने दान देणु अने कोड शार पनि जिनराजन जग.॥२॥ इयो प्राजानी जोजन नगी पहोत्यो, महबर मन गहगहनो हो । महेश्वरदन जे पत्र पिगण्यो, ते धने सवि 'जाएयो दोगुण पामर दिनमाही विचार. एह वियज्ञ कुण दारे हा ॥मुणाए व्यवसाय पो जानन पायो, सात कुटुंब संताशाही हो नु॥णा वितंच तणो इंच समय नदीसे, पं से गुजगीसे हो ।मु०॥ म चिंती मित्र मंदिर प्रायो, रुडा ते वेदा बनायो हो। upon on पतः।।सनायां व्यवहारे च, वरिपु श्वनुरीकनि ॥ मावराणि पूज्यंते, खी गजपुग नारायः मनाने विष, व्यवहारने विष, परियोने विषे, सासराने घ र, सोपान ( प्रने गजलने विप भाबर पूजाप रे. ॥२॥ अश्व चढीने मित्रपुत पर मंगे, सान्यो अनिही उमंगे हो ।मु॥ सार्थपने माहमो जर मिजीयो, विनय वि के करीजीपो हो ॥मुग॥११॥ कुशालागम पृठी स्नेह जगायो, सायंपने मन नायो •ामीपाला यझरे वायो. 506.2 हो । सु०॥ वस्तु क्रयाणा सवि साटवी लीयां, सत्यकार तस दायरा कार्य करी चिन पाणंद पाये, धन्नो बेगे बढदावे हो ॥गुणा एहंगे महेश्वरदत्त सार्थप पासे, मावे अधिक नवासे हो ।मुण॥१३॥ बुझलालाप पूरे हित माणी, मुख कहे म धुरी वाणी हो ।मुा क्रय विक्रयता बात जगाये, सार्थप तव समजावे हो ।मुणा ॥१॥ धनसारेन्यने पुत्रे अमारो, ग्रह्यो । सर्वे मुभिचारो हो |मुणा देवो खेयो होए हनी साथे, पर धनदाता श्रमारे हो मुणा१॥ महेश्वरदन कहे बांक अमारो, दोष न कोई तुमारो हो ।गुणा मातास काधो तस फज लीयो, चिंतित काज न सीधो हो । आमुण॥१६॥ यतः॥माजस्यं हि मनुष्याणां, शरीरस्थो महान रिपुः॥ नास्त्युद्यम समो वं धुः, कल्यायं नावसीदति ॥१॥ नावाश्रः भालस ए माणसांना शरीरमा रहेला महोटो वरी, उद्यमना जेयो को नाई नथी, जे करवायी माणसांना नादा पनी नयी ॥१॥ थालस सम को बैरी न दाख्यो, नीति पदवी नांख्या दो ॥सुण पिण दवे लानध शाने दिवारो, काज यमारो सुधारो हो । सु॥१॥ सार्थप महश्वर विहु मिली जांखे, धनादित राखे दो मुणा ए सवि किरियाणां अमने दीजे, लक लान धन लीजे दो ॥सुणा जा धनपति चिंते मुज कारज सीधो, में मनमान्यो कीयो हो ॥सुणा कण एक
मना
॥१२॥
न?
जोजन विधि जती सानवी, संतोप्यो परियार ॥नारणा वती नोजाईने नयां, नूप
ण विविध प्रकार ॥ मणिमय मन गमतां घणां, कीधां धनकुमार ॥चणार?॥ एहमां गु
पये प्रति पणा, जोवो हृदय विचार ।। मचर मृकी मन तणो, सेवो सुपरे सार ॥ चण
॥१२॥ मछर धयो मनमें घणो, कौरवे पांच साथ ॥ तो ते वीया अति थया, दा
रया रायती श्रापानमा व्रतमांह मच्छर धस्वां, पीठ ने मदापी॥तो वीवेद सह्यो
हां, ब्राह्मी सुंदरी दी ॥ना पहवा उपनय प्रति घणा, दाख्या शास्त्र मकार ॥
जिन कदे सातमी दालमां, समजावे धनसार ॥२॥१५॥
॥ दोहा. ॥ गुण तीज गिरुया तणा, नवि दाखीजे दोप ॥ जाति हीन पण गुण
पकी, पामे सुखनो पोप ॥१॥ जाति रूप हीणो हतो, हरिकेशी चंकाल ॥ तेहने तपना
गुण धकी, सेवे सुर नूपाज ॥२॥ गुण द्वेषी ते अपूग्य , गुणवंतो पूजाय ॥ नपनय ३
हां सह को कहे, वायस कोयत्र न्याय ॥३॥ यतः॥ अनुष्टुववृत्तम.॥ काकः कृष्णः पिका
कृष्णा, को नेदोपिक काकयोः ॥ वसंतमास संपाते, काकः काकः पिकापिका ॥१॥
नावार्थ:-गागडो घने कोयल, एये काला होय ठे, त्यारे कागडो ने कोयल ए बेमां शो
फेर? ते पसंतमास भावेचतेकागडोते कागडोजरहे उ अने कोयल ते कोयतज रहे .॥
&0000
॥१॥
॥ नास मी. ॥ (माननी मोहनी रे, अथवा नहानो नाहझो रे.॥ देशी.) शेर को मुत सांजलो रे, मनोहर मादरी बात ॥ धन धन साधुजी रे ।। झामय की में संग्रामो रे, अनोपम ए श्रयदात ॥ घंन धन साधुजी रे ॥१॥ ए आंकणी. ॥ मुनि घर एक मदावली रे, तपसी में शिरदार ॥षणा पंन मदानत जासये रे, साचवे पंगाचा र सधणाशा नकायनी जयणा करे रे, पाले प्रवचन माय ॥षणा मन पाने मलगा घरेरे, टाले चार कपाय |वणा॥ मासम्खमणने पारणे रे, विकरण शुरु प्रदीन घणा गौच रिये पहोत्यो तिहारे, संयमन्त्री लयलीनाषणाधाश्यांसमितिये चासतो रे, कोश्क नगर मकार ॥षणाकरतो गुड गवेपणा रे, ते गयो उच्य श्रागाराधणायायान्यो देवी सायुजी रे, श्राविका पर जमाल आपणा पकानादिक जूजभारे, सावी लरी लरी पाल ॥१॥ ॥६॥ स्वामीजी अनुग्रह करो रे, यहोरो एदज श्रादार ॥धणा देवी मदोष ते सायुजीरे, कर अन्यत्र विहार घा॥ श्राविका चिन विलगी गई रे, वेठी घरने वार घणा पद वे फिरतो गोचरी रे, भाव्यो अवर भणगार या सरलपणे विचरे सदारे, गुणमा हक गुण चीन ॥ अवगुण एक जोये नदी रे, सुविहितगुं लयलीन ॥धणाशा धर्मलान देई करी रे, कनो घरने बार घणा विकसित बदने श्राविका रे, यहोरावे ते श्रादार ॥धण ३०१ ॥१२॥ विषि. ण विका करजोडिने रे, पूरे मधुरी वात घणा तुमने भनीति न करजेरे, तो नां गरेपणा॥ नुम सरिसो एक साधुजी रे, पान्यो हतोणे गण ॥षणा विण पदार पिपरयो सही रे, नवि वोल्यो मुख वाण ॥षणा?॥ तेइनो कारण साधुजी रे, दायो करीय पसाय ॥॥ तव वोल्यो मुनिवर तिहां रे, मुण नई सुखदाय ॥षणा१३॥ ने मुनिवर मदोटो यतीरे, सम दम गुण संयुक्त ॥रणा व्रतधारक वारू परे रे, पंचेंश्यि थी गुप्त ॥॥१॥ दोष वेतालीदा साचवे रे, एपणाना मन गुः ॥धा मंगलिक दोष ने पांचने रे, टाले ते अविरु-६ घण॥१५॥ तिणे मुनिवरे ए मिमां रे, दोप दीगे दो कोय पणा तिणे कारणे लीधो नही रे, सुविदित सक्षण जोय ॥षणा।। यतः॥ श्रा पावनम.॥ ससरीरवि निरीदा, वाहिनंतर परिग्गड विमुक्का ।। धम्मोवगरणमिनं, वदं ति पारिनरकन ॥१॥ नावार्थः-पोताना झरीरने विषे श्चा विनाना, वाह्य श्रने अ पतंर परिप्रहधी मूकाएला तथा चारित्रने रक्षण करवाना अधि एवा मुनियो,मात्र ध मॉपकरणनेज रायेगे. अर्थात् वीर्नु कांई पण पासे राखता नश्री ॥१॥ ते मुनि मुरम गि सारिगा रे, हूं , खोटु समान ॥धा हूं पायस ते ईस रेरे, मुनि गुण रयण निया नपणार ॥ हूँ गाल ते गज समोरे, हूं मृग मृगपति तेद ॥षणा उदरनि कारक ॥१३॥ ---- यमे रे, ते समता गुणगेह ॥धणारा म स्तवना करी साधुनी र, विचर मार मांह रावणा जिन कहे यामी ढालमा रे, श्रोता मुणो नबाद ।। १० ॥१॥ ॥ वादा. ॥ सांजलीने ते श्राविका, हरखी चिच मकार ॥ प्रमुदितपणे पाखे । गुं, धन धन ए यणगार ॥१॥ निंदा नदी एहमें निकट, गुणग्राहक गंजीर ॥ शांत दांत शुनि भातमा, तारण तरण सधीर ॥२॥ कृपावंत कोविद प्रथम, यात्मगुहि अधिकार ॥ मुविहित साधु शिरोमणी, रत्नत्रयी मार ॥॥ मासखमणने पारणे, पिण नविलीये सदोष ॥ कायानी ममता नही, करे पुणयनो पोप ॥७॥ तिम बीजो पण साधुजी, गुण ग्राहक विख्यात । थाप निंदा पर स्तुति करे, धन धन एहनी मात ॥ ॥ दाल ए मी. ॥ (मन जमरा रे, ए देशी.) एहये एक बलि मुनि तिहां, मन हरणे रे ॥ फिरतो माहारने काज । लाल गुण परखे रे ॥ याव्यो तेहने थांगणे, मणा ये धर्मशान समाज लाणा॥ पांकणी ॥ देखीने ते श्राधिका, मणा वहोरावे भन्न पान ताणा पूठे अंजली जोडने, मणा दिन यानत शुचि ध्यान जाणा॥ अधुना साधु, माव्या हता, मणा गोचरीये गुणवंत ॥ता॥ प्रश्रम देखी पागे वध्यो, मणा मुख नवि वोल्यो संत वाणा३॥ बीजो मुनि मान्यो त नर भO 17II दा, महोम्यो मन्त्र पाहार ॥जागा तेहने में पूग्यो तदा, म ॥ पूर्वागत व्यवहार naron गुण वर्णन तिणे मुनितला, मणा कीधा निपट अत्यंत वाणा ते निमुणीम म माहरो, मणा प्रसन्न भयो पति संत UTO॥५ए वे मुनिवरमें तुमे,मणा नाखो क राय पसाय जाण॥ अधिक गुणे करी कुण हो, मा ते दाखो सुखदाय ॥॥॥ तव ते शरि पोख्यो तिहां, मणा मनमें मछर माण नागा स्व प्रसंशा पर निंदता, मण॥ करतो वोजे वाण जाणाप्रथम ते मुनि जन रंजवा, मा मायाकारक जोर ॥ना॥ धूनपरे फिरतो फिर, मणा न करे मुखपी सोर ॥ताणा॥ गुरु अशुभ गवेषणा, मण॥ पर पंचनने हेतालाणावगला परे पगलानरे,मापिणनही धर्म संकेतालाणा बीजो जे आव्यो हतो,मणासाधुने वेदो भत्रलाापदु चाटुक वचने करी,मणा वदय करे जन स त्रालाणाणायतः||मायावीया माणसां, केम पतीजण जायामोरपीठ मधुरो लये, साप सपूंग खाप ॥१॥नावार्थ:-जे माया कपटी माणसोने, तेनीशी रीते परतीज पडे? केम के.पींगवालो मोर मी बोले ने,परंतु पूंउडा सहित सापने खा जाय रे.॥१॥ वन रहित मे प्रति जना, मधेशवारी साध लाणा सत्य पाप वो सही, म॥ विचम् Hent वानप्प होमरा, म॥ परिमित मनने पान ॥जाणा *4d女女女女女孩心中小學、 . रा भम सरिखा शुरु साधुने, मणा देजो सदा बहुमान ॥ाणारशा श्रम मणा विरची माया जाल जाणा जनरंजन कीधा घणा, मणा हये ते सवि विसराल । ला॥१३॥ श्म कही ते मुनि संचस्यो, मणा नगरी में तिणताल ला वचन सुणी ते श्राविका, म०॥ पामी व असराल लाणारा चिंते एदने निर्गुणी, म॥ पासष्ठा दिक उष्ट ला॥ जे गुः साधु निंदा करे, मण॥ ते कहीए निघृष्ट लाणा१॥ प्रथम साधु अति ही ललो, मणा मुविहितमां शिरदार लाया वीजो पण गुण रागीयो, मा जग जन तारणहार ला॥१६॥ त्रीजो ए गुण मठरी, मण॥ पापी मांही प्रधान वाणा एहनो मुख अबलोकते, मा उरुत होये निदान ला॥१ए दृष्टांत सुणी तुमे, मणा पुत्र लाणा मकर मूक्याथी सदा, मा लहेशो या सर्वत्र लामाश्म धनसार यंगज प्रते, मणा समजाये यहनीश आला नवमी वाले जिन कहे, मणा विनय वहो मुजगीश लाए। ॥ दोहा. ॥ श्रय धनसार तणा तनुज, त्रिण्ये मूढ महंत ॥ पितृदन शिका मुणी, मनमें प घरंत ॥१॥ अवसर पामी एकदा, कहे तातने जात ॥ मया करी मुज कपरे, सुणो तातजी वात ॥२॥ धने जे कारज कियो, तेहयो न करे कोय ॥ण विधि उल क मछर गेडो
न१ .
घन्ना० रते थके, जगमें हांसो होय ॥२॥ कागल यांची कपटयी, सार्थपने समजाय ॥ गजा वि
॥१५॥ ना गौरव घस्यो, करयो सकल व्यवसाय ॥४॥ दाम काम जय कपन्यो, तव तिहां सत्यं
'। कार ॥ देई करनी मुक्किा, जिम तिम राख्यो कार ॥५॥ एहवे वखते आवियो, न्य
मदेश्वरदन ॥ लक्ष लान दे करी, ग्रां क्रयाक ऊत्त ।।६।। याज पठी हवे एडवो, नवि
करवो व्यवसाय ॥ तेह लान शा कामनो, जिणे करी ईजत जाय ॥॥
॥ दाल १० मी.॥ (कपूर होय मति ऊजलो रे. ए देशी.)
निसुणी सुतनी वीनती रे, तव बोल्यो धनसार ॥ ए शी वात कही तुमे रे, अण
जाणी इणिवार ॥ पुत्र जी, समजो शीख सुजाण ॥ तुमेम करो ताणा ताण ॥ पुत्र जी,
तुमे देशो खनी खाण ॥ पुत्र जी, समजो शीख सुजाण ॥१॥ ए मांकणी ॥ दाम
विना पिण कीजीएरे, बुद्धि बले व्यवसाय ॥ धननो इहां कारण नहीं रे, सह को कहीए
न्याय ॥पुणासणा॥ यतः॥ वलथी चुहि श्रागली, जो उपजे ततकाल ॥ वानर वाघ वि
गोश्या, एकलडे शीयाल ॥१॥ व्यापार धन हारये रे, बुद्धि विना धनवंत ॥ बुझे सुर नर
वश हूवे रे, बुझे यश पसरंत ॥पुणासण॥३॥ धनकुमरे निज बुझ्यिी रे, सीधा लक्ष दीना
र ॥ तुमने बुद्धि नहीं तीसी रे, जिणे करी होय जयकार ॥पुणासाधा होश दोय जो
॥१५॥
नुम तागे रे, तो फिरी करो व्यवसाग ।। एफेको दिन भाजयी रे, भोजन नगति कराय सासon५॥ इम कही मासा सुवर्णना रे, चारेने स्वयमेव ।। चोराउ चोदशव थापीया रे, व्यापाग हेच पुणासणा॥ मुख्य तनुज विण्ये तदा रे, पहोत्या पण्यागार ॥ किरि पाणां सीयां घाणारे, जागी लाल अपार ॥पुणासा॥ कर्मनदो ते वस्तुमा रे, लालनो न रहो लाग । यधों दाम जुन्यो तदारे, अति नद्यमयी अनाग ॥ पुणासणाजानोजन विधि ली गयारे, विगये नियमे तेह ॥ शाम यदनयी ते तदा रे, बेग मावी गेहपुणा सणारा यत्र चौथे दिन साहनी रे, धनकुमार नदार ॥ शुकनादिक अवलोकन रे, निथ य करे लिणियार ॥पुणामणारणा लाल होदो पशुधी नलो रे, धारी श्म मन धीर ॥ नगरमां कौतुक जोयतो रे, पहोत्यो चोहटे सधीर ॥णासणारा पशु क्रय पाय ठेजी हारे, तिहां भात्यो निरनीक ॥ वेगे सस्थानक ग्रही रे, चावंतो मुख पीक ॥पुणासा शा तेहगे एक थाल्यो तिहां रे, हुड वेचण नर कोय ॥ लक्षण पूर्ण देखी करी रे, ती को धमे सोप ।। गुणास ॥१॥ एदये नृप जितदात्रुनो रे, अरिदमनानिय जात ॥ मेष | नणी कीदावमा रे, माव्यो ते सुविख्यात । पुणास॥१॥ देखी 'नरन्न धना तणो रे, किरियाणा सामानोसाने. १ घोकडो, पाप मागागुवर्णयापी पेटोसीपो. बोकडो.'बोकडो, 14.०००
॥६॥
FOR
वोलाये नृप जात ॥ युःइ करावीजे ईहां रे, तुम अम गग सादात ॥पुणास॥१५॥
जीते जेहनो वोकडो रे, ते पामे धन सदा ।। स्वर साथीने आदस्यो रे, पिण धने परतक
॥पुणास॥१६॥ अन्योन्ये मस्तक थकी रे, घेटा युः६ करंत ॥ हास्यो अज अरिदम
ननो रे, धन उरन जीपंत ॥ पुणास॥१॥ देखी पराक्रम अज तणोरे, चिंते राजकुमा
र ॥ ए हूड जो हुवे पापणे रे, तो लहीये जश सार ॥ पुणासणा१७॥ लक्ष दीनार देई क
| हे रे, ते अरिदमन पाणंद ॥ए भापो दूड अम प्रते रे, इप्सित द्युम्ने अमंद ॥पुणासणा
॥९॥ धनकुमर कहे कीडवा रे, दूड राख्यो महाराज ॥ लक्ष मूख्य द्यो मम प्रते रे, जो
तुम घेटा काज ॥पुसण॥२॥ ततक्षण रायकुमर तिहां रे, देई लक्ष दीनार ॥ अज से
ईने चालीयोरे, परिवृत निज परिवार ॥ पुणासणा॥ लाख दोय धन लेईने रे, आव्यो
धन्न प्रागार ॥ मात पिता हरपित हमारे, तिम सघलो परिवार ॥पुणासणारा नव्य
जोजन सवि सयणने रे, नक्ति विशेषथी दीध ॥ ढाल दशमी श्रोता सुणो रे, जिन कहे
पुण्यश्री सिह ॥पुणास॥२३॥
दोहा. ॥ भोजन विधि करी नक्तिथी, शेप च्य सुप्रकार ॥ नोजाईने मापी
यो, वहॅचीने तिणिवार ॥१॥ नोजाई लिये जामणां, दिनमें दो दो वार ॥ जीजीकार स
॥१६॥
सपा जप, भाग्य जगम सार ॥२॥ गतः।। पाया भावां पावर विये स्वर्ण रुप्यानि दृष्ट्वा, पास कार सवा नदि निर्धनानां जनानां ॥ तुमे अमारे जीवितप्राणा: स्पार्थ एकोहि मग, याप्या पिना अमे कोण तुमे कोण स्वार्थहीनान गर्दति ॥॥ नावार्थ:-सोर्नु अने र जोइन भाष पागे साहेब ! एली शतनो यावर यापे यने निर्णन पुरुषोने कोई पास यावा पण नये. तमे अमारे जीवितमाण गे, पवधामा एक स्वायज सारो, ग्गा रदिन पुरुषोंने एम कदे ठेके, अमे कोण? अने तमे कोण ? ए रीते सङ्घ स्वायनी पगार थे. ॥१॥ गयण सगल मुग उगरे, धनधन धनकुमार ॥ युयिकी लक्ष्मी बरे, नाहि मग तिगार ॥३॥ ते मुणि धनदनादि मुत, त्रिपये करे विचार । धन्ना यागन था किम पाली व्यवहार | म पासोची चिनमें, चीनधियो धनसार ॥ तात सु को कवीनती, अम मननी इणिवार || यु.२ प्रतिज्ञाये करी, लाव्यो धन वे लक॥ गिण जो पेटो मारतो, तो फल मात प्रत्यक्ष ॥६॥ अपिवारयां एदयां करे, यूतादिकना गाजमिणे करी जाणां गं हो, रदेदो नही पर लाज ।। गा तुमने लोन वध्यो घणो, तिण ते गलन धाय ।। जो सूख्यो नुरे यति घणो, पिण कर व्य न जिमाय जाते माटे गरजो तुमे, पप करी सुविचार || याज पठी सवे एडयो, न करे घनकुमार ॥ry पणा.
धमा० ॥१॥ नगर ॥ ढाल ११ मी.॥ (माला क्यां रे. ए देशी.) कदे धनसार ते त्रिएय तनूजने, ए तुम वात में जाणी, नाग्यहीनने का न सूझे, नाग्यवले सुखखाणी रे ॥ मचर मूको रे ॥ मादयी सुखवास, ते मत चूको रे ॥१॥ ए थांकणी ॥ तुमने ए धनकुमर संगाथे, पूरव वेर कोई दीसे ॥ एदनो वचनादिक पिण तुमने, न गमे विसवावीसे रे ॥मणाशा यतः।। अनुष्टुववृत्तम्.॥ यं दृष्ट्वावईते क्रोधः, स्ने हश्च परिहीयते ॥ सविडेयो मनुष्येण, एप मे पूर्व चैरिकः ॥१॥ नावार्थ:-जेने देखीने क्रोध वधे ठे यने स्नेह घटे , ते उपरथी माणसे एम जाणवू के, जरूर मा पुरुप महा रो पूर्यनयनो वैरी दशे. ॥१॥ धन अर्जी ने सयण संतोपां, कारज नत्तम कीधां ॥ मणि मय आनूपण मन गमता, नोजाने दोघां रे ॥म॥३॥ ए निस्टद निज कुलनो पोषक, सहुशुं हित बहु राखे । तुम विण सयल सयण ए सुतना, ग्रह निशि गुण मुख नांखे रे ॥मा मछर मनमें अधिक धरते, पंकप्रिय ख पाम्यो ॥ ते दृष्टांत सुणो एक चित्ते, तस न धयो कोई कामो रे ॥मणा।। नपरी ययोःश कोशल देशे, नृप काकुस्थ सोहावे ॥ न्यायवंत दाने अति शूरो, राम समान कहावे रे ॥मणा॥ ते नगरीमें एक प्रजापति, पंकप्रिय श्शे नामे ॥ स्त्री पुत्रादिक परिकर परिघल, तिणे करी सबि सुख पा रा । मेरेमा पिण तिणमें एक अपलदाण, गुण कोनो नवि सांसे । ईप्याये करी ने राजनना, गुण ते ययगुण नासेरे ॥मणाना जो कोनो गुण अवदयपणाग्री, सां जले तो मीर दूग्मे ।। पांच मिले जो गुणना रागी, तो तेहगूं प्रति कसे रे ॥मणाणायतः।। पिशुन कपाय न परिदरे, जो कीजे सोलन ॥ अंबा गिरिमाने वसे, तो हि कपायणि मुस्ख ॥२॥ नावार्थ:-जो कदि सो सारां काम करीए, तो पण चाडियो माणस कदापि फराप त्याग करे नही. जेम घांवो पर्यत उपर बसे, तोपा तेनी गोटली तो कपायेली नकालीन रहे. ॥२॥ जो वारे को सऊन धश्ने, तो निज शिर 'यास्फाले । वा ग्यो केटनो न दे पापी, क्रोधे तनु परजाले रे ॥मारणा यतः॥यार्यावृत्तम.। क्रोधःप प्तिापकरः, सर्यस्यादिंगकारकः कोपः ॥ वैरानुपंग जनकः, क्रोधेन सूगति हाः ॥३॥ जावार्थ:-कोष परिताप उपजायनारो, सर्वने उद्वेग करावनारो, चैरर्नु अनुसंधान करना रो यने सुगतिन हरनारो ये. ॥३॥ तय तस पुत्र विचारे चिने, तातने वन मूकीजे ॥ तो सुग श्रावे, गृहकायांदिक कीजे रे ॥म॥११॥ निश्चय करी तातने नां मे, नुमे हये गनमां पधारो ॥ इष्टदेवर्नु नाम जपीने, निज ययतार सुधारो रे ॥मणा . माणुगटे. महूना मनमें धना रा न अवगुण मुजमें म्होटो, राजि परगुण न सहू थई छोटो ॥राणा राजि नित्य कसदो हुवे बहु साये, राजि तिणे लाज नरदी मुज हाये ॥राणा॥ यतः॥ अगणिऊंतिय नास वि झा, पिल्लिऊंतिय नास पड़ा ॥ कुटिङतिय नास नका. अश्वोलंतिम नास लजा ॥॥ नावार्यः-फेरव्या विना विद्या नाश पामे, पीडवा थकी प्रजा नाश पामे, बहु मार वाथी नार्या नाश पामे अने घणुं वोलवाथी लङा नाश पामे. ॥१॥ राजि तव आलो ची निज मनमें, राजि तव वास कीयो ए वनमें ॥राणा राजि निज पिंक लणी प्रतिपा लूं, राजि मनश्री नदवेगने टानू ॥राणा॥ राजि मुणी वाक्य ईशां नूपाले, राजि चिंते तिव चिन विचाले ॥राणा राजि देखो एद दुःखीयो दीसे. गजि एतो दुःख पामेछे रीसे राणा राजि पिण एह माहरो नपगारी, राजि मुज सेवा कीधी सारी ॥राणा राजि अवसर लही जेह न चूके, राजि सऊनता पिण नवि मूके ॥राणा॥ राजि तेदनी जशए बलिहारी, राजि तस कीजे सेवा सारी ॥राणा राजि कीधा गुणने जे लोपे, राजि तेहने परमेश्वर कोपे ॥राणारा राजि एणे अन उदक मुज दीघो, राजि एणे जीवित कारज कीधोरा राजि वली मुंदर स्थानक थापी, राजि मुज सेये गुणब्यापी राणा ११॥ राजि हवे एदने मुखीयो कीजे, राजि नपरुति गुण संन्नारीजे ॥राणा राजि नर ॥श्रणा ण प्रयाण टाण, गजितो पटा जगम म जाणे ॥गणार यतः॥ याविनमः॥ दो पुरिम पाणीधी, पटना दोपहिं पारिया परणी ॥ नया जम्स मई, नवगारं जो न बना ॥शा नानार्यः-जगतने विषये पुरुग परतीन धारण करनारा 2. अयग वे दुसरी धागण करायचे. तेमा एरुती ए के, जेनी नरकार कग्यानी बुदिते मने श्रीनासकार तो नही ते.पटने करझा नरकाना वालो गाने ते. राजि श्म गि निती नृप बोले, गजि पंपियश्री निज दिल बोले ॥गणा गजितुं माचो बंधव मनाग, गजि सिण माटे नगर पागे गणा॥ गजि नुने अमन वमन बहु दे , रा नि गली नगनि गिटारे को गणा गजि रहे नि ‘मदन मनोडां, गति देना बहुदा श्री गोडा गणा१॥ गजि मुह मागी लगमी सेग्यो, गनि मुज पासे बेग रहेग्यो । गणा गनि नुम पूग्य गत जे कोदो. गजि ने तो तम्का दम लदो ||१|| गजि रम करी नृप थयो अगवारी, गनि पार पंकप्रिय फुलकारी गण गजि निज न गरी नणी जर नाले, गजि नर मेना मिली ममकाले राणा?६॥ राजि मंत्र सामंत ममंसा, गति पावन थपा सह नेजा राणा रानि म वाग्मी दाल ए जाग्वी, राजि ॥२०॥ न जिन कहे पुण्य सघले नाखी ॥ रा॥१७॥ ॥ दोहा. ॥ चालते वनमें नृपे, दीची कन्या एक ॥ वृहे वोरा वीणती, कुजपरे भई क ॥१॥ मृगनयमी चंशननी, चंपकवरणी देव ॥ देखी नृप चित चितवे, शू रति रंना एह ।।शा के ग्लवा मुजने हां, श्रावी वनदेव ॥ के इंशाणी अपचरा, रमवा का रण दे। ॥३॥ रूपवंत रलियामणी, शामामें शिरदार ॥ पू९ एहने प्रेमशें, नाम गम सु प्रकार ॥४॥ श्म चिंती पूठे नृपति, ते वाला प्रते ताम ॥ रे नई मुजने कहो, नाति नाम तिम गम. ॥५॥ ॥ ढाल १३ मी ॥ (योगिणी मनमानी, ए देशी.) तव बोली वाना मुकुमाला, की लाज धुंघट सुविशाला रे ॥ कामिनी मन मानी। अहो नूनाथ सुगो मुज वाणी, हुं रे कहुं मुज करम कदागी रे ॥ कामिनी मन मानी। ॥१॥ ए ग्रांकयो । अंगदेश चंपानो वासी, मुज तात हुतो सुग्ववासी रे॥काणा निर्या मिक विद्या अन्यासी, तत तनया हुं वू नुम दासो रे ॥काणा॥ नाम खरका मुज ताते दीधो, मुज यतन घणो तेणे कीघो रे ॥काणी तात जी मुजने लई संगे, चाल्या जलवट वाटे रंगेरे ॥काण॥३॥ देवप्रयोगे प्रवहण नांग्या, एक फलग दाये तव लाग्यो रे।का। ॥श्णा तिगे तरती तरती नपरे, पायी हूँ समुन के रे ॥काणा५ ।। ईण वनमें रदी काल गमा, बननां फल फूलने खायूँ रे ॥कामा व्रात तात सचि रहा परदेदो, हूँ एकाकीप णे वेहोरेकाom राय मुगी मन प्रमुदित यावे, तय मंत्रीने समजाये रे ॥काए कन्यानां यतन करेग्यो, सेई चाहनी मांडी घरेन्यो रे ॥का॥६॥ गजा कुगले नगरे श्राव्या, घणां जीत निशान बजाव्या रे ||का रूप यधिक मकानो जाणी, तस राये करी पटराणी रे ॥काणा दिन घरी नाम लीलावती याप्यो, यति ग्रामवर बहु या प्यो रे ॥काणा कामलोग निगमेती विलने, राय यहनिशि मन' हरये रे ॥काणा ॥ पंकप्रियने पिण मनमान्यो, कोयो गुण ते मवि जायो रे ॥काणा यसन विसन यावा म अनेग, दीघा तर अतिहि जलेरा रे माणा गाममें पडह बजाव्यो जागी, सहु सान्नलग्यो सुप्रमाणी रे |काणा पंकप्रिय ग्यरका यात जे कदेशे, ते तस्कानो फल लहे मेरे ॥काणा?|| मुग्य बिलगतां दिवस गमाव, पुनरपि वली ते अतु, पाये रे ॥काणारा जा रयवाडीए जाये, गणीयुत प्रति बडदायरे का०॥११॥ साय पंकप्रिय पिण यावे, तव राणीने राय बोलावे रे ॥का विदरी वृक्ष देखीने पूरे, गहनो नामने गुण कहो - योगरी, न गोmomशागणी कई तर वृक्ष ए केहनां, है नाम न जाणुं एहना रे ॥काणा पता फल को प्रिय गुण पाये, मुज मनमें प्रचरिज थायरेका०॥१॥निसुणी घटक पी प्रियने, रहे म ( कई एहने रे ॥ मुजी पिल बोल्यूं न रहेवाये, ए न ते किम संदवाये रे कार॥ईम कही निज मस्तक श्रास्फाले, ग्रही हप रपरी लतगावर काणा पारन उंद दोधक नांखे, मन शंक किसी नवि राखे रे ॥ T०॥१५॥ यतः।। काले बारां वीणती, प्राज न जाणे खस्क ॥ पुनरपि पटवी करीदा पर, पिणन महाए प्रगरक ॥॥ नृप श्रवदात मुणी मन काप्यो, ईणे वचन अमारो लो पोरेशा॥ में सीतावर्त। नाम प्रारोप्यो, एणे खरका नाम न लोप्योरे करणारा मनपी साज वले नह। जेहन, ऐ काज कहो हवे तहने रे ॥का०॥ पुनरपि 'कांतारे से पायो, न मपला मुराया क्योरे का? ॥ पूर्वपरे तृण गृह करी वेगे, पिण चिंता मागरमा पेगे रे ॥काणा व्याघ्र प्राची जप शब्द गुणावे, तव पंकप्रिय ख पावे रे ॥ का मरण नये तेणे गना कीधी, लघु मुखपी मुपरे सीधी रे ॥काणा संध्या स मोहमा पेसे, अंग मंगुचित करी बेमेरे का? खाड पकी वादिर जब भावे, पपुर, + पी. पारमोदी. -- तव मरण समय तस यावे रे ॥काणा गाया ये लिये ते बिहु पास, पुत्र नदासे रे ।।काणा२णा गाथा यथा ॥ मायायनमः॥ यग्य जयेण पविणे, हाहन निगमं मि असमठो ॥ अवसही वसन, पुन य पनो अहं निदणं ॥१॥नाबायः चाधना नय थी पाउमा पेठेलो, दुधाये पीडागलो, खाडमांधी वहार नीकलवाने असमर्थ अने या हट दोदट चिनवालो एवो हुँ मरण पामुहूं. ॥१॥ इह लोगंमि पुरंतं, परलोग विवादगे उदवियागे ।। यद वयणेणं पावे, वजिज्ञा पुल प्राणरकं ॥शा नावार्थः चपरूप वचनश्री जीव मा झोक अने परलोकने विपे उखना विपाकने पामे. ते कारण माटे दे पुत्र!त मे अदेयाश्नो त्याग करजो. ॥शा ते गायानो थरथ विचारी, श्रया धर्मतणा अधिकारी रे ।का०॥ प्रणय अदेग्याई दूर निवारी, उपदेश भनोपम धारीरे फाणा२२॥ पंकप्रिय परे तुम प सहयो, जो मकर मनमां वदझो रे ॥काणा कहे धनसार मुणो सुत सा चो, पातमें कां न काचो रे ॥काणा॥ तेहलणी मन मचर वारी, घरो प्रीति घ माथी सारी काणा तेरमी ढाल कही मुविचारी,जिनविजये अति जयकारी काणा२३।। ॥ दोहा. ॥ तव वोठ्या त्रिण्ये तनुज, साच कही तुमे वात ॥ भणख अदेखाई तणां, फल विरुमा सहि तात ॥१॥ भमे कहुं दुं हित वचनयी, द्यूत व्यसन उखदाय ००००.30
नए
॥२२॥
॥ो जित पटे, परनय पिण न सटाय ॥२॥ होड न कीजे होसायी, दोड यकी
भन दाण ॥ नलराजा होडे करी, पाम्यो पनी साण ॥३॥ पांव पांच वन वदया,
दाडे हारी रागरा ।। मात परसन मांही प्रथम, पहिज कार्य प्रकार्य ॥४॥ यतः॥ नप
जातिगम. ॥ वृतं । न मांसं न मृग ३ च वंदया ५, पापहि ५ चोरी ६ परदार
मेवा ॥ एतानि सप्त व्यसनानि लोके, घोरातिघारं नरकं नयंति ॥ नायायः-जू
पई, मांस, मदिरा, वदयागमन, माडीकर्म, नारी अने परस्त्रीगमन, या सात व्यस
नापति पोर नरकन विरे ले जायचे. ॥१॥ जे मार्ट ए होडग्री, खाल्यो धनवे सक्ष।
ममने ते कारण परी, हेर वधे परतक्ष ॥५॥ तात कहे तमे चूतनी, वात कही हित
फाज। पिस बुरे कार सीजिए, वंटित मिहि समाज || नाग्यवले बुझे करी, चिंतित
कार्य करत ॥ नाग्यदीन नयम करे, ते सवि निष्फल संत ॥3॥
॥ दाल १४ मी. ॥ (ते तरिया नाई, ते तरिया नाई. ए देशी)
कहे धनसार गुणारे पूता, नुमे का एम विगूता रे॥ कुमति रूप कादवमा गुत्या,
बोलोगे जेम तारे ।। कहे धनसार गुणो रे पूता ॥१॥ ए मांकणी ॥ नाग्यहीन नुमे
परता दीसे, झुं कद्दीए करि रीमेरे ।। मूल रुप संन्नागे ग्वीमे, पठे नांग्यो मुजीने
॥२२॥
रे ॥ कणा २ ।। होटा तुमारे 2 हजी दिलमें, व्यवसाये धन वरवा रे । म कही 'टात दात मासा मापे, व्यापारादिक करवा कहेणा३। तर त्रिपये ते मासा लेई, दो शीवटमा पारेर ॥ वत्र मनोपम जाये दातनां, लेई ग्रंथो बंधाचे रे महेणा चीटे पायी चिज निमानी. एक गयो जल पीगरे । एक तिहां क्रीडाविधि निग्रने, एक म गुनीने करया रे या पदये तस्कर मवसर जागी, ग्रंथी ले नागे रे ॥ ग्लश्र की तणे विपये भूत्या, हदय करीने कागे रे कहेणा६॥ विएप मिली ते वस्तुनं जोवे, गुणे कना गरे । अन्योन्ये मत्यंत विगोये, लाज पोतानी खोये रे ॥कदेणा॥ का जल मम निज बदन करीने, गृहमें यावी वेसे रे । तात वात जापी मन चिंते, शुं दोन निष्फल हारो रे ॥OID चोय दिन धनकुमर विचारे, चतुर शुरुन स्वर धारे रे।। काठपीय चौटे मलपंतो, व्यवसायायें पधारे रे ॥णा। एडये ते नगरे व्यवहारी, धनप ति नामे कहावरे ॥ गशर कोडि दिनार तणो पति, कपणमं मुख्य सोहावे रे ॥ ॥१॥ फाट्यां यूटयां वन्य पूराणां, परनां लेई ? रे ॥ तुच आता 'मापादिक खावे, 'क बरणे नित पो रे ॥30॥१९॥ कहे घृत गमे तैलादिक जीमे, मुनिपरे स्नाननो त्यागी मो मो मागा गुवर्गा, यस्दादिक. कोई पायरया विना गई रहे.
न०१
पमा
॥२१॥
२॥ सांगूस गमे कसे तो लेवे, परगृह जोजन रागी रे ॥१॥ देवतणो दर्शन न
वि गांगे, देव च्यने नाहे रे ॥ गुरुने गृहमें पेसण नापे, गुरुनु लेण नुमाहे रो।रुणा१३॥
निसागर देशीने पाणे, वार दई समकाले रे ।। वली विशेपे गतहप देई, संतोपे तस
गाले रे ॥२०॥१॥ काडी व्यय करे कोईक काजे, तो विषमज्वर आये रे ॥ दान देतां
देगे जो ततक्षण, मस्तक पीडा धाव रे ॥२०॥ १५॥ देवानी तो वात न जाणे, लेवा
गजा गूगे रे ॥ निंदा करवा तत्पर थाये, पाप थकी ते पूरो रे ॥ कहे॥ १६॥ यतः॥
॥ माणिनीवृतम् ॥ कण कण जिम मेले कीटिका धान्य केरो, मधुकरी मधु संचे लो
गर्न को भनेरो ॥ तिम धन कृषिकेरो नोपकारे दिवाये, इम हि विनय जाये अन्यथा म
प गाये ॥१॥ नावार्थ:-जुन! कोडियो दाणो दाणो नेगो करीने धान्यनो संग्रह करे
, मापीन टोपे टोपे करी मधनो संचय करे . परंतु ते धान्यने अने मधने जेम वी
जो कोई जोगरे , तेम कृपणन धन पण उपकारने विपे न अपाता, एमने एम जतुं
रदे अथवा वीजो कोई खाई जाय ॥१॥ पाणिगृहणादिक कोई कामे, नत्तम जो
जन गाये रे ॥ संपन न करे ते वीजे दिवसे, अतिसार तस थावे रे ॥महे॥१॥ पुत्रने
'पनीनो कपको.
amook
॥२३॥
पिण एक पैनो नापे, कण कणयी धन मेले रे ॥ सयण कुटुंब मिल साय तक, 'मातंग माहे नेले रे ॥कहेण॥१॥ मरणतणो नय मनमां न गणे, न गणे सुजस सवा ईरे | चौदमी ढाले जिन इम नांखे, कपणनी कुटिल कमाई रे ॥हेणा॥ ॥ दोहा. ॥ चिनमें चिंते कृपण ते, लोनवशे धरी गी। उन करी मादरा पुत्र ए, रखे लीए धन सर्व ॥१॥ईम पालोचीने तुरत, लीघां रन नदार ॥ गशव कोडि दिना रना, स्वष्टपपणाथी सार ॥२॥ मंचक जूदी करायने, कोरी घाख्यां तुरत ॥ सयनासन ते ऊपरे, रुपण करे दिन रात ॥३॥ श्म करते तस एकदा, माव्यो अंगे रोग ॥ धन व्य यथी बीदतो श्रको, न करे श्रीपच योग | मरण समय निज पुत्रने, तेडी करे पर दास ॥ में धन कोडिगमे विपुल, विनश्या लोग विलास ॥५॥ ते नणी ए पर्यकने, स तीय परे मुज साय ॥ 'प्रेतवने संस्कारज्यो, शेप सकल तुम प्राय || श्म कदेतो ते मूढमति, पर्यके तिलिवार ॥ विलगी मृगत थयो, पहोत्यो जम भागार ॥॥ गेडा यो लूटे नही, मृतक बाटश्री जाम ॥ तव तेहनी स्त्री तनुजने, कहे निसुणो गुणधाम ॥७॥ खाट सहित एहने तुमे, करो अभि संस्कार ॥ मुणी कृपण सुत तेहने, लेई चा * गंमारत... मगान भूमिमां. २ बाकी रहे ते तमे सेग्यो. ४
धना
॥२५
न
****
कहे वचन अमंद ॥ पू०॥ १५ ॥
॥ दोहा. ॥ पंचाचार विचारघर, परिवृत बहु परिवार ॥ क्रिया कुशल विद्या बहू
ल, रुशचार्य गुणधार ॥१॥ चार साधु ते गछमें, सुविवेकी सुविख्यात ॥ दानादिक जिन
धर्ममें, शोजनीक सादात ॥२॥ वंधुदत्त मुनिवर प्रथम, ज्ञानतणो नंमार ॥ पटदर्शन
ना शास्त्रनो, जाणे सकल विचार ॥३॥ वादलब्धिधी विविध परे, जीत्या तार्किक जो
र ॥ जितकाशी जिनशासने, विरुद वदे कवि मोर ॥शा प्रनाकराख्य बीजो जलो, त
पसी में शिरवार ।। मासखमणने पारणे, अविछिन्न व्यवहार ॥५॥ कनकावली रत्नावली,
वजावली विचित्र ।। सिंहनीझीडित तप प्रमुख, पाराधे सुपवित्र ॥६॥ त्रीजो सोमिल
नाम मुनि, निमिनशास्त्रनो जाण ॥ कालयय वेत्ता निपुण, श्रुतझानी सुप्रमाण ॥७॥
कालिक नामे मुनिवरू, कियापात्र शुचि गात्र ॥ चोयो चिहुं गति टालवा, पाले प्रवचन
मात ॥ चारे साधु शिरोमणी, रत्नत्रय नंमार ॥ पंचाव दूरे, करे, निर्मम निरहंका
र ॥ए॥ गुण देखीने जन सकस, करे सेवा सतकार ॥ मान दान मुनिवर प्रते, साधे
विविध प्रकार ॥१०॥
॥ ढाल १६ मी. ॥ (श्री जिनशासन जग जयकारी. ए देशी.)
॥२५॥
मनाचार्य ता मुनिवर पूजा, देवीने व पाये रे ॥ मगरथी मन एम विचारे, ए हमें शो गुण नाव रे ॥ भगिण तजो रे, यणी तजोर ॥ मणिग्य की उग्य लदीप रे॥ पापस्थानक एण्यदाता, ते साचो सहहीए रे। मणिग्य तजोरे, अणीवतजोरे ॥१॥श्रांकणी । हूं याचार्य सफल गुण दरीयो, विद्यामृतथी भरीयो रे ॥ पंचाचारा दिक अनुमरीयो, तप जप संयम वरीयो रे। मणिपणाशा मुज मूकीने पदने बटु जन, वह मानादिक भाप रे ॥ या विस्तार करे सवि श्रद निशि, गुणमंदिर करी पापे रे । यणाशा पदयो मगर अद निशि राग्ये, जन आगे पिण नांग्ये रे ॥ गुणा ये नाहि विद्या दिकनो, तेदने तृण सम वाग्वे रे यणा ॥ एदये कुसुमपुरे परयादी, पटशास्त्री मदन रोयो रे ॥ पटदर्शनना यादने जीते, गत्र पकी परवरीयो रे ॥मण जीतकादमी अई जैनजतीने, निंद मकर मातो रे ।। टीटोढी परे मन मद राय, शिवमतथी अति रातो रे ॥प्रणा।। कुसुमपुरेधी संघे मिलीने, साधु वे शीघ्र पगया रे ॥ रुशचार्य समीपे ते पि विदार करता थाया रे ॥णा वात करी माचारज यागें, जो वादी जीताये रे॥ जिनशासन केरी नननि, अधिकी सहमें थायेरे यणाना सांजली रुशचारज ति गि दियो, ततक्षण कीप प्रयागो रे ।। हीन झुकनश्री विसंच विचारे, बहुश्रुत दोवे दाणो
न?
HINm पुदन निज माधुने मेरे, ते वादी जीवगरे ॥ गुरज प्रागें तेज नमोहे,
सोकसय वाया रेणारा निम ने सूर्य समोरड मुनिवर, पाटलीपुत्र प्रायेंगे।
जमतामा वादस्थापी, परवादीने दायरे मौगत मनवानी ते वादी,
फा पता मत पाप रे ॥ स्यादवादयी सुपर हिने, ननर उनम पाप रे ॥णा१२॥
समजा तर त्याप निपुणधी, मुमति कदागद उमा रे ॥ शिवमारगन जो तुम बंगे,
मां जिनमतही रख मंगा रे ॥१॥ वाद। नमाने मुनिवर चरण, मान तजे तिणि वे
पारे । जनता जय जय मह वाल, जैनमतं। पर नेता रे ||| अनुक्रमे रुज्ञ
नारज चरणे, बंधुदन मुनि धाव रे ॥ संघ सकत मिली ते मुनिवरनी, विरुदावली वो
सारे ॥॥॥ यादी कंदल। कृपाण न मानो, वाद। गज शिर सिंह रे ।। वादि गरु
गादि विपद , पादश्वर माहि लीह रे ॥०॥६॥ वादो घृकन नास्कर सरिखो,
पादी कर दालो रे ॥ वाद। गोधुम घरट विराज, वादी जन नृपालो रे ॥१॥ म
रएपनि तरल मोह, जिनशासन शिणगारो रे । सोलमी दाले जिन श्म नांग्ये,
पप सिर उदारो रे ॥moumal
निना पाने, रेपने राग मा मरग रो. १ पनं. १ पंटो.
॥२६॥
॥ दोहा. ॥ वदी जनना मुग यकी, मुनि विरुदावली सार ॥ धमधमाया महानार्ग निर्माणगर ॥ १ ॥ मापाशी ने मानुने, देगी तो रही दर ॥ पिण मारपी ने, कोप न्यो नरपूर ॥२॥ वंदन कांग्यो अयो, देगी गुरु अपमान ॥ संघे पिण यानार्यनो, मार सो अममान ||मा ॥ नाल १3 मी. ॥ (झर यांचा यांवली रे, कर दाइम शप. ए देशी) पपये मांफतनपाने रे, कपापाल विग्यात ॥ नृप हिंसक अति धागो रे, असत्य गगन अवदान ।। नगर, पापी मांही प्रधान ॥ नग्क तगोए निदान, नरेसर पापी मां ही प्रधान || प्रांकणी ॥ पंचाश्रय पूग करे रे, मिथ्यालय श्रुति राग ॥ अश्वमेय अजमेनारे, नग्मंधादिक गाग नणागा दान दीये 'वाडर प्रते रे, जाणीने गुरु जोग तिल सादिक नुकन्यका रे, लवणादिक शुन योग ॥नणा३॥ जैनतणो केपी घणो रे, साधूने दो यति ग ॥ परदेसी राजा पर रे, पापतणों को पोर आनणा| साकेतनपुर परयोग, उपमर्ग करी माधु ॥ नीलाना मुनि मृग कहा रे, चिनरे सदा निरावाघ ।। ना मवानागं ते अन्यदा रे, सानज्यो ते अधिकार । तर सोमिल मुनि बोलिया रे, रायण
WATO
॥२॥
न
*於***
अनुमति यो एह सार ना६॥ गुरु माझाथी श्रावीया रे, साकेतनपुर मांहि ॥ गुप्तपणे
मंत्री परे रे, पहोत्या यतिहि उछाहि ॥नणा॥ पुष्य नक्षत्रे निपाईया रे, नूपे नुवन न
दार । बसनानी वेला नणी रे, पूग्या विप्र तिवार नणा॥ नृपने वसवा मंदिरे रे, जे
दिन दाख्यो विप्र ॥ सोमिले मंत्री श्रागले रे, नथाप्यो ते किमानणाणा यामिनी मध्य
समय सदी रे, थाशे विद्युत्पात ॥ नृप मंदिर पडशे तिणे रे, जोज्यो ते सादात ॥न
॥१णामंत्रीये सवि नूपने रे, नाप्यो तेह वृनांत ॥ राय कहे मंदिर तजी रे, रहिशुं जई
एकांत न०॥११॥ रात्रि समय नृप मंदिरे रे, विद्युत्यात ते थाय ॥ देखी नृप विस्मय
थपो रे, प्रगम मुनिना पाय ॥नणा १२॥ धर्मोपदेश दे करी रे, कीधो समकितवंत ।।
पाडव मान मर्दन कीयो रे, नैमिन शास्त्रधी तंत ॥२॥१३॥ वंधुदन परे श्रावीयो रे,
श्रामबरयो पूर ॥ शोना तहनी सानली रे, कोप्यो ते रुसूर ॥नणारा प्रत्नाकर तप
सी नलो रे, कालिक तिम क्रियावंत ॥ देखीने गुण तेहना रे, स्तवना करे सहू संतान
॥१५॥ ते लाया रुशनार्यने रे, सानलतां न सुहाय ॥ तिणे करीने चारे मुनि रे, शिथि
साचारी ते थाय नण॥१६॥ गछ शिपिल गुणयी श्रयो रे, व्यवहारे पिण दीण ॥ सरो
पर पिण फाटे सदा रे, पाल दोचे जो वीण नण॥१॥ यतः।। अनुष्टुवृनम् ॥ राशिध
॥२॥
मिणी धर्मिष्ठाः, पापे पापा:समे समाः॥ राजान मनुवनत, यया राजास्तणा जावार्यः-धर्मि राजा उते प्रजा पण धमिष्ट पाय. पापी राजा ग्ते पापी, सम उते स म; ए रीते प्रजा राजाने अनुसरीने चाले , माटे जेवो राजा तेवी मजा. ॥१॥ गुणन गमे तस कोयनो रे, आप मुरारी प्राय ॥ तिणे करी मशचार्यनो रे, पापे पिंम जराय॥ नणा१॥ किटियप ध्यानकी मरी रे, श्रयो किटियप मूर तेह ॥ पापे करी मुरलोकमें रे, पेसी न शके जेद ॥न॥१॥ तिहांयी चवि ब्राह्मण कुले रे, दोदो मूक दरि३ ॥ रो गाक्रांत ःखी घणो रे, व्यसनादिक शत वि नारणा नव पूरण करीने पठे रे, न मदो नवजल माय ॥ कर्म कय करो यदा रे, तब लहेो मुख गय ॥ना २१॥ चारि त्रियो सूचो हतो रे, ज्ञान क्रिया पिण सार ॥ ते मुनिवर मनर अकीरे, पाम्यो ऽग्य सं सार न॥२२॥ ते माटे तुमे चित्तथी रे, मकर टालो हेव ।। ए लघु तणो रे,प हनी करज्यो सेव ॥ना२३॥ लघु तो पिण गुरु गुण धकी रे, गुरु करी जाणे संत ॥ इम समजाये पुत्रने रे, सुपर तात अत्यंत ॥नणार॥ यतः॥ शार्दूलविक्रीडितवृत्तम् ॥ हस्ति स्यूल तरःसचांकुदावाः किं दस्तिमात्रांकुशः, दीपे प्रज्वसिते प्रणश्यति तमः किं दीप मात्र तमः ॥ बजेणनिहताः पतंति गिरयः किं वजमात्रागिरिः, तेजो यस्य विराजते स बंधव तुम न धन्ना ॥श्णा ली, लीजे कहूं शिर नामी ॥तु॥४॥ यात सुणीने नरपति ततक्षण, प्रमुदित मनमें थावे ॥तुगा सयांत्रिक सन्मान सहीने, निज निज थानक जावे ॥तुण॥ ५॥ यानपात्र गोदावरी माहे, वाहक श्राणे वारू तु०॥ नागर नांखीने जलकंठे, ठेले केश्क तारू ॥ तुमेण॥६॥ *नांमादिक तघलां कतास्यां, प्रवहणथी तेणी वेला ॥तुणा लवण नख्या ति हां कलश अनोपम, दीग तेह समेला ॥तु॥ लवण कुंज देखी नृप चिंते, परदेशे ह शे मोघो ॥तुणा ते माटे ए प्रवदण मांही, पूस्यो ठे लेई साँघो ॥तुणाणा राजा तव व्य वहारी सघला, तेडीने ईम श्राख ॥तुणा से क्रियापकने धन श्रापो, अमचे ए कुण राखे ॥तुणाए ।। ते व्यवहारी समग्र मिल्या जिहां, धन्नो पिण तिहां भावे ॥तुणा लव गादिक किरियाणां निरखे, ते पिण सरल स्वन्नावे ।।तु॥१०॥ मृगमद प्रमुख समस्त क्रियाणक, वहेंचीने ते लेवे ॥तु॥ वालक जाणी लवण कलश ते, धनाने सवि देवे ॥ तु॥१॥ धन्ने बुध्धिकी सवि तेहने, उपमाने करी सीधा ॥तुणा तेजमतूरीना जाणीने, तात प्रते जई दीधा ॥तुणारशा तीन धमीने प्रतिदिन धन्नो, तेजमतूरी मदेले ॥तु॥ कंचननी निष्पनि अनोपम, थाये अमिय ते शहेले ॥तु॥१३॥ दरख्यो तात्त स्वजन स ५ यहाए. गोदावरी नदीमा. * पामएो.. करियाणां. २ कस्तरी ३ तांड, ४ घणंज. ॥२॥ :
विहरख्या, बुद्धि निधान ते जाणी॥तु दाल प्रश्रम पवाग १, ३ ये वखरणी ॥नुमणारा ॥ दोहा. ॥ नूपे नाग्याधिक सही, धनाने तिण ताल ।। नगरोठ पदवी दिये, जा णी बुद्धि विशाल ॥१॥ सामंतादिक सचिव सवि, थापे प्रति सन्मान ॥ नगर लोक जी जी करे, नूप दिये बहुमान 11 एक दिवस दरवारथी, हय कपर असवार ॥ परिवृत बहु परिवारझुं, बाये निज श्रागार ॥३॥ नाटक विविध प्रकारना, यागल हय गय थाट।। बंदीजन बोले विरुद, याचक नोजक नाट ॥४॥ अतुल शहिदेखी अवल, दरख्या मा तने तात ॥ पिण त्रिएपे मांखा प्रया, धनाना यग्रजात ॥५॥ ॥ दाल २ जी.॥ (सनेही वहाला, लाग्यो नेह निवामो. ए देशी.) दवे धनदनादि विचारे, धनकुमरथी रोश वधारे रे ॥ सनेही प्यारे, ए ख केम खमीजे ॥ कहो कहने संनो दीजे रे, स॥ ए अनुज यो अधिकारी, एणे यधमनी संगति धारी रे ॥सण॥१॥ एतो कूड कपट बहु राखे, तिणे सहु को रूडो लाखे रे ॥सणा एणे फूड करी धन मेढ्यो, जिहां तिहाथी कीघो लेलो रे ॥सणाशा जोयो सार्थपने ग्ल कीयो, तिहांधी एणे धन बहु लीघो रे ॥सण॥ वली होडे घेटो लडाव्यो, तिहांथी पिण
घना
TH
यो सारधान, मध्य राने कीध प्रयाण रे ॥सणा१२॥ शुकन सवल तव थावे, मालव न
णी सिहि सोहावे रे ॥सा कौतुक कीडा बहू करतो, मनमांदे उमेद धरतो रे ॥सण
॥१३॥ मध्यान समय जब याये, तव पंयनो खेद जणाये रे ॥सा तिहां खेत्र खेडंतो
हाली, एक दोगे नयण निहाली रे ॥सणारा तरु शीतल गया देखी, तिहां वेगे पंथ
नवेखी रे॥सणा ढाल वीजे नव्हासे ए वीजी, कही जिनविजये मन रीजी सणारा
॥ दोहा. ॥ हालिक धनाने निरखि, विकसित वदन सुबोल ॥ नोजन आणे न
क्तिथी, शास दाल घृत गोल ॥१॥ धनो कहे उपक्रम विना, न करूं नोजन जिगार ॥ मृ
गपति परे निज उपक्रमे, सपि रायुं विवहार ॥२॥ ते माटे तुम हलतणां, एक चे वातुं
चास ॥ पछि तुम अाग्रहथी सही, करडुंनोजन खास ॥३॥ श्म कही हल खेड्यो तुरत,
धनकुमर ग्रही राश ॥ प्रगट्यो ततक्षण देखते, नूमिथी निधि सुप्रकाश ॥४॥ हाली कहे
तुम भाग्यश्री, प्रगट्यो एह निधान ॥ धन्नो कहे हाधिक मते, ए तुम पुण्य प्रमाण ॥५॥
उपरुति करी जोजन कस्यां, श्रम टाली तिण गहि || 'कार्पिकशुं मैत्री करी, गमन क
रे नचांहि ॥६॥ कृषि जाई निज नृप प्रते, सकल कह्यो अवदात ॥ "दमापति पण प्रमु
'हालीथी. राजा.
॥३१॥
दित नणे, पामर गुन जात 170 जो धन भने तुम प्रते, दीयोए मसमान ॥ तो में गिण यगो नुने, नोगा लोग प्रधान ! तर हासिक हरित प, निधि प्रगट्यो नि ण गाम ॥ गा[ सिण पानके गर्नु, धनपुर नामे गाम ॥ उगम नर याव्या यकी, पा मी जाह विद्याल | हाली से तादाण थो, ग्राम तणो भूपाल ॥१॥ यतः॥यायांवृनमः। उनम जण गंगग्गो, मीलगिरि कुणः गीत ।। जद मेरुगिरिविलगं, तिणमपि क गगनणरे ॥१॥ नाचार्यः-जम मेमगिग्नेि लागेला नृणां पण मुवर्णपणाने पामे के, म जनम जननी गंगर्ग पण शील रहित गुमाने शीलमुक्त करे ठे. ॥१॥ ॥ नाल : जी. ॥ (प्रगहण तिहांगी पूरीयां रे लाल. ए देशी.) को पामर निमां की रे लाल, गंग्रे चाल्यो जाय रे ।। मुगुण नर ॥ जो देश दिवाना र लाल, कौतुक पनि सुखदायरे ॥ मुगुण नर, पुणगे मनवंचित मिले रे लाल ॥१॥ पांकणी.. पुणणे गयल संयोग रे ॥मुमा पुगये मुर सानिध्य करे रे साल, गुपये भक्ति नांगरे गमुणापुणा निदां कणे वन दे नजारे लाल, वृक्षतणां तिहां लामा २ ॥गुणा यांचा जांचू करमडारेलाल, दादिम मूमने जाग रे ।।सुगा पु॥३॥ ताल त मात राजावनीर साल, बढ़ पीपलने निव रे ॥सुणा पाखरादि दरीतको रे लाल, चंद
न
घना
'॥३२॥
न अगर कदंव रे ।।सुणापु॥४॥ सोपारी श्रीफल घणारे लाल, ताड अशोक अखोड
॥सुणा भार अढार तणा तिहां रे लाल, सोहे वृत्त सजोड रे ॥सुणापुणा॥ जाई
जूई केवडा रे लाल, महेके केतकी फूल रे सुणा बोलसिरी वालोवली रे लाल, सेवंत्री
जासूल रे ॥तुणा पुणा। कमरो मरुन मोगरो रे लाल, कणयर करेणा खास रे ॥सु॥
पुनाग नाग अंकोलना रे लाल, मालती प्रमुख सुवास रे ॥मुणापु॥3॥ गिरि महोटा
तिहां प्रति घणारे लाल, नूकामिनी कूच जेम रे ॥सुणा शिखर सोहे तस ऊपरे रेला
स, कंनुपरे यति तेम रे ॥सुणा पुणा ॥ स्तनधारा परे नीसरी रे लाल, तटणी तोय
उदार रे ॥सुणा जाणे मुगताफल तणारे लाल, नून्नामिनी नर हार रे ॥तुणा पुणा ॥
पंखी जलक्रीडा करे रे साल, मोर चकोर मराल रे ॥सुणा चकवा चकवी कपोतना रे
लास, चकनी पंक्ति विशाल रे ॥सुणापु॥१०॥ उपकंठे मुनि आश्रया रे लाल, उडवले
एकत्र रे ॥सुणा तपसी तप विधि साचवे रे लाल, असन करे फल पत्र रे ।सुणा पुजार॥
सवर तणां स्थानक घणां रे लाल, पुलिंद प्रमुख के पक्ष रे ॥सुणा नर रूपे पशु सारि
खारे लाल, शाखा मृग प्रत्यक्ष रे ॥सुणापुणारशा गज टोलां वनमें नला रे लाल, न
न्मूले के वृक्ष रे ॥सुणा वानर यूथ विशेपथी रे लाल, मदिप तणां तिहां सक्षरे ॥सु
॥३॥
गुणारा मृग चित्रक शायर ससारे लाल, व्याघ्र विशेषनो वासरे ॥सुणा मृगपति पिण तिहां संचरे रे लाल, करता कुल अन्यास रे ।।सुणापु॥१॥ इत्यादिक जोतो श्र को रे लाल, कौतुक विविध प्रकार रे ॥मुणा अनुक्रमे मालय देशमा रे लाल, यायो गु एयप्राग्नार रे ॥सुणा पुण॥१५॥ तटनी तीरे अन्यदा रे साल, करी येणुक संथार रे ।। ।। शयन करे धनी तिहारे आइ, ध्यान धरी नवकार रे ॥सुणापु॥१६॥ निन्यश्री निज करे रे लाल, सादसिकमें शिरदार रे ॥सुणा वीजे उन्हास जिन कहे रे लाल, ढाल त्री जी मनुहार रे ॥गुणा पुजारा ॥ दोदा. । एदने यामिनी' तिहां, याम रद्दी जब शेष ॥ दिवा शब तिहां सां नव्यो, चमक्यो चित्र विशेष ॥१॥ गुकन शास्त्र अनुसारथी, करे निधय चिन मांदि। रात्रि शिया रंगा दिवस, शब्द ते निष्फल नांहि ॥शा वसंतरान्य ग्रंयादिके, गुकन त णो अधिकार ॥ ते पालोचे चित्नमें, गुजपर धनकुमार ॥ ३॥ शिवा कहे वि पासग्री, धन ग्रहीने दृढ चिन !! अमने नक्षण जे दीये, ते नर अति मुपवित्र || निधय करी निमिननो, शिवा शब्द अनुसार ॥ तटनी तीरे ततकणे, चाल्यो धनकुमार ॥५॥ शव राप्रिय.२ गिपालाणी. ३ कोयस. ७ पद, 'ए न०२ प वीगेए प्रावतो, नीर पूरेची जाम ॥ धने प्रदी शव निरसते, रखराशि सही ताम॥६॥ व प्रशां दार कादिने, दीयो जंयूक लक्ष ॥ देसो नैमिन शास्त्रना, पाम्यो फल पर तक ॥3॥ अनुम्मे नलुप्यो तिहां, वंध्याचल नगराज ॥ नऊयनी श्राव्यो तुरत, साहसि कमां शिरताज ॥७॥ ॥ दाल ४ थी. ॥ (चित्रोडा राजा रे. ए देशी.) उऊपनी निरपरे, मनमांही परख रे ॥ शुं दीसे ठे रे, सरिखी स्वर्गपुरी समीरे ॥१॥ संका रिण लाजीरे, ईण प्रागस नांजीरे ॥ मनमें नही राजी तव जलमें टीरे ॥२॥ 5 करी पूरी रे, मुन्नंट करी मूगरे। कोई बाते न भधरी रे, मुंदर झोन तीरे॥३॥ नंगप्रयात राजा रे, जश अधिक दिवाजा रे ॥ वसुधामें ताजा रे, यदा जे हना रे ॥॥ गज स्यने घोडा रे, पायक दल जोडा रे ॥ नहि तेहने थोडा रे, नृपने पाय फेरे ॥५॥ शिवादेवी राणी रे, सीता सम जाणीरे ॥ पटराणी थपाणी रे, उत्तम गुण पाीरे ॥६॥ एक दिन नृप चिंते रे, मन केरी खतेरे ॥ वुश्विंत संकेते रे, मंधि न मा होरे । ॥ तदनणी निरधारी रे, करी परिक्षा सारी रे ॥ मतिवंत विचारी रे, कीजे ५ परत. ॥३३॥ 7VASHI मंप्रती IGH पडसी बजटारेरे, नृप निज मन ना रे ॥ करे प्रति वडदाय र, उप धोरणारे II रागंवर 'लाटगे, जे के प्रति वेटे रे ॥ ते धनने नीट रे, येगे पासपी रे ॥१॥ नृप तप धन प्रापे रे, मंत्री पद यापे रेया तेहनो व्यापे रे, बुड़ियले नलोरे ||११|| गुणगी धमकुमारे रे, मनमै तर पार रे ॥ एद वात विगारे रे, विलंब न कीजीए रे ॥१॥ पढहो गयी यांचे रे, मर के मोहाये रे ॥ अति हर्ष न माये रे, नृपने निरख तारा एक दोरी ने जीधीरे, तर मूलमं मीशी रे ॥ यतने करी बांधी रे, सर पा उस फिग्यो रे ॥१५॥ रकुत्री बीटाणारे, देगी तब राणोरे ॥ युध्विंत यसागयो रे, प्राप्ती मप्रवी रे ॥१५॥ पुरजन महु हरख्या रे, गुणी बुद्धि परिक्षा रे ॥ तस पुण्य श्रा गंगाग्नी , नातागनी पाने वीने नजानी नगा राजा पंजने गांधे. २ तालावनी गाने एक पदना पने दोगानो मेरो पालो. ३ परी यीनो ठेरो लेख्ने ततावनी एक कोरेगी चौफेर फ गन्यावी, अपप गाना मुले पचिता दोरराना वेदरा गाये, या वेडानी यांटी देख्ने प्रपम पारयो हतो, ने नरक मानगो, मपम मेरो यो हलो, नेनी पन्युग पाले जाने मेरो प्रेग्यो पटाने स्पने गांव नर पोती, पर पाग नेन मार्ग बनी थाप्यो, पटरी से उदा मेगा हापमा ले पनकुमर येगे सारे रानाये नाणु के, मा पनि रे. 0661
घना
XKARE
ज
न०२
॥३॥
व्यने माटी समान, परस्त्रीने माता समान; एवी रीते जे पुरुप जाणे ठे, तेज पुरुप
गन्ने विषे पंडित . ॥१॥ परणी विलसे ते अति सुंदर कहा रे, पर जोवे ते दोन
बीजे नन्दासे ढाल उठी जिने कही रे, शील थकी सुख
चीन ॥धणारणा
॥ दोहा.॥ रे नई जिनधर्मना, दान शियल तप नाव । तेहमां शील विशेष ठे,
नयजल तारण नाव ॥१॥ सिंह सर्प गज अनसना, जय सवि शीले जाय ॥ शीले वं
गित सवि फले, शील वडो सुखदाय ॥२॥ यतः॥ शार्दूलविक्रीडितवृत्तम्.॥ तोयत्यग्निर
पि सजत्यहिरपि व्याघोपि सारंगति, ब्यालोप्यश्चति पर्वतोप्युपतति क्वेडोपिपीयूपति
॥ विघ्नोप्युत्सवति प्रियत्यरिरपि कीडातडागत्यपां, नाथोपिस्वगृहत्यटव्यपिनृणांशीलम
नावाध्रुवं ॥१॥ नावार्थ:-शीलना प्रन्नावथी मनुप्यने, अग्नि जल रूप धाय , सर्प
फूलनी माला रूप थाय ठे, वाघ हरण रूप थाय , उष्ट गज अश्व रूप थाय ठे, पर्वत पा
पाण जेवो थाय , विप अमृत समान थायने, विघ्न उत्सव रूप थाय ठे, शत्रु मित्र
रूप थाय ठे, समुइ क्रिडा करवाना सरोवर रूप थाय ठे अने अटवी पाताना घर रूप या
पवे ॥१॥ शीलं प्राणनृतां कुलोदयकरं शीलं वापणं, शीलं शौचकरं विपनयहरं दो
गत्य पुःखापदं ॥ शीलं उगतादि कंदवह्न चिंतामणिःप्रार्थितो, व्याघ्रव्याल जलान
॥३॥
लादि वामनं स्वर्गापवर्गप्रदं ॥२॥ नावार्थ:-प्राणियोने शील, कुलना उदय करनाल, २॥ रिने नूपण रूप पवित्रता करनालं, विपनि अने जयने हरनालं, उर्गति अने अश्वनी नाश करनालं, उनांग्यादि कंदने दहन करनालं, प्रार्थना करेल चिंतामणिरत्न सरखं, या घ, सर्प, जल अने अमिना उपसर्गने शमन करनारूं तमज स्वर्ग भने मोक्ष यापनाचे ॥२॥ दारीर अनित्य संसारमें, रोग शोग नंमार ॥ मल मूत्रादिकथीनरी, मशुचि बहे नित हार || थायु वायु सम अपिर वे, लोग रोग सम जोय ॥ धन मद संध्या रंग सम, सयण सुपन सम होय ॥७॥ यतः। अनुष्टुववृत्तम् । मनित्यानि शरीराणि, वैनवो नेव शाश्वतः॥ नित्यं समीहतो मृत्युः, कर्तव्यो धर्मसंग्रह शाजावाय:-शरीर अनित्य गे, बैनर प्रशाश्यता के अने मृत्यु नित पासे भावतुं जायचे; माटे धर्मनो संग्रह करवो. शातिण कारण माता तुमे,महिमावंत महंत ॥ पुत्र विनती सांनती,धरो धर्म गुणवंत ॥ ॥ दास मी. (शिरोहीनो सालू हो के, कपर योधपुरी. ए देशी.) तर वचन मुणीने हो के, धनकुमार तणां ॥ शील रतन यतननां हो के, प्रतिदि सोदामणां ॥ ते सांगली देवी हो के, गंगा मन दरखी ॥ निज मन नहासे हो के, कुम रर्नु मुख निरखी ॥१॥ करजोडी बोले दो के, कुमर प्रते वाणी ।। तुम हृदयतणी में हो
पमा
॥१॥
न०२
पात पयल जाणी ॥ तं धर्म धुरंधर हो के, मनुष्यमांद मोटो ॥ वीजो तुज पागल
होक, नर सपनो गेटो ।। तुमे पर नपगारी हो के, गुणमणिना दरिया ।। नुमे महज
मुरंगा हो के, संतोपे नरिया ॥ सुविवेक विचार। हो के, मारी नुम करणी ।। जिनमत
धेनुरंगी होर, पुण्पतणी जरणी ॥३॥ तुम मुजने तारी। हो के, वारी हु जाचं तुमची।
समक्ति सरमाणY होक, मनि जागी श्रमची ॥ संसार जनधिम हो के. पडतीने ग
मी ॥ समजा। विगत हो के. मधुर वचन नाख। ।। || उपकनि दये तुमची हो के,
करण क्रिम थाकं ।। तुमे धर्मना धारी हो के, जामणडे जाळं ।। श्म कहनि कुमरने हो
के, गंगादेव। तिहां ॥ गुन रया चिंतामगि हो के. श्राप ग्रालि विहां ॥ ५॥ देश रत्न
ममाजिक दो के. कुमर प्रत वाले ।। जिनधर्मन पागल हो के, एद कुण तोले। करिने
विपि पंदन हो के, देवी ठगम गई ॥ धनकुमरना मननी हो के, चिंतित वात थई ।।६।।
लेश रखने संगे दो के, रंगे प्रयाण कर ।। अनुक्रमे न क्रमतो हो के, मगधे पान घरे ।
प्रति देश रंगीली हो के, नीलो उपवनथी । सवि देवामें मदोटो हो के, ग्राम नगर पु
जिनस पाये मीनि. ३ नुसारे वारणे जावं. ३ नमे मने उपकार करपो, वे गुगनशी
गए पप:
॥३॥
रथी ॥ ॥ तिण दवा दीपंती हो के, नगरी मांहि वडी । नपमान एहन पाक, न कोय जटी । तोले करी नुलता हो के, सुरपुरी हीण घई ॥ तव ते कारगयी हो के, कंची स्वर्ग गई || लंका पिण लाजी हो के, जलची में ऊंप नई ।। मलका तिम सल की हो के, यलगी नास गई ॥ मुरलोक समाणी दो के, जे जगमें जाण ॥ परसिध्द गवाणी हो के, उनम नर ग्यापी | गढ कोट सुरंगा हो के, 'चंगा कोदशीशा । को ग नवरंगा दो के, मलक थारीमा । तिहां नाल विराजे हो के, मेघपरे गाजे । जस नाव बाजे हो के, वैरी व नाजे ॥ १७ ॥ पोल पिण यति पोटी हो के, दोढी मति दीपे । हागर्गत सारी मो फे, जारी प्ररि जीपे ॥ चहुटां चोराशी दो के, विविध वा णिग्य ताणां ।। तिहां हाट ग्यारे हो के, कोरियाणां रे घणां ।।११॥ वसे चरण अठारे हो के, ते सघशा सुखीया ॥ निज पुगप प्रबलथी हो के, दीसे नही खीया ॥ प्रति नमत मंदिर हो के, मुंदर सुविशाला ॥ गोख मन हरखे छो के, रमण करे वाला।।१शा प्रासाप सोडावे होगे, जैनने दायतणां ॥ तिहां पूजा नाटक दो के, बत्रिदावर घणां । पउहय व्यवहारी दो कं, धनयो धनद समा ॥ दाने करी गूरा दो के, सुरतरु समठ रामगी नगरी ५ देरनोक गरगी. ६ ज्या उगम उगम पुम्पो थपा. कांगरी. महोटी पोज.
भमा० ॥३॥ न०२ पमा ॥१३॥ गौन सुदर्शन हो के, श्री जिनदास जिशा ॥ कोटीध्वज कहीए हो के, जिनमत निन नसा ॥ जिग नगरे सुपरे हो के, चौद चोमास किया ॥ श्री वीर जिणं रे हो के, धमोपदेश दिया ॥१४॥ वैनार सिन हो के, कंचन देव गिरी । उदयाचल नामे दो के, ए पंने शिखरं। ॥ तिण करि पुर सहि हो के, कहे जिन एम वसी।वीजे उल्हासे दो के, सातमी द्वान नली ॥१५॥ ॥दोहा॥ त राजगृहीना नसो, नजमार गजन ॥ अरियणने महि गरल सम, सऊनने ये मान ॥१॥ फर करवाले कंपीया, वैरी वात विकराल ।। त सेवे नृप पदकम ल, मानसरे ग्यं मराल ॥२॥ दानी मानी अा डन्ड, साहसिकमां शिर ताज ॥ ज्ञानी पानी जिन गुण, सदा रहे सुग्वमाज ॥३॥ क्षायिक समकित पाचर, अकय पदने हेता। प्रप्टोनर शत जब थकी, स्वस्तिक जिन संकेत ॥७॥ नंदा धारणी चलणा, प्रमुख एक शत नार ॥ पत्नय मेघ कोषिक प्रमुख, शत कुमार सुखकार ॥५।। चारे दुक्तिणो न वधि, अनयकुमार प्रधान ।। राज काज सवि साचवे, 'नूधवनो वहुमान ॥६॥ अरि क टक असगां करी,न्याय मार्ग करे गुझ॥ प्रनय ध्वांत टाले तुरत,मुनय तेज विरुद॥॥ . पिस रामा. २ गम. ३ भादने माटे, एकरा. गमानुं बहुमान तु. ॥३॥ ..
॥ नाल ० मी.॥ ( सारे मदार शीतल जिनगुं लागी पूरण प्रीतजो. ए देशी.) दो ते राजगृदो नगरीए नगरनो शेव जो, कुमुमपाल नामे ते जग, जागियोरे लो।। नृप श्रेणिकनो ठे 'मधिको तसुपरी मान जो, दानादिक गुग निपुण विशेपे वखा गियो रे लो ॥१॥ तस कांता शांता कुम्ममाला मनोहार जो, पुत्री व गुणवंती कुसुम श्री जली रेलो ॥ कला चोगग्नु गृह रूप रति भवतार जो, बुदेनारति दानगुणे लक्ष्मी चली रे लो ॥२॥ तम टोग्ने वन तो नंदनवन सम एक जो, कोई कारण बहाश्री सू काश्ते गयो रे लो। एदये ते धनकुमर तिहां श्रावं रंग जो, पुण्य प्रनाये वन सविनय पक्षय अयो रे लो ॥३॥ ते देवी पुरजन हरसित हृदय मझार जो, भावीने प्रत्यूपे पा पी यधामणी रे लो । सुणी प्रमुदित मनश्री शेउ सकल परिवार जी, मावीने निरखे तय गन शोला घणी रे लो ॥ मन चिंते विस्मित प्रश्ने एल्यी वात जो, केहने पुण्ये पन सा फूल्यो फल्यो रेलो ॥ तव वन हुँदंतां चंपक तरुवर देव जो, बेगे रे दीगे ते नाग्पथी भटकल्यो रे लो ॥५॥ तस इगितने प्राकारे ते शुन रूप जो, देखी रे मन हर खी परणे ततकणे रे सो ॥ जिम रत्नपक्षिक परखे रचने काच जो, विलीने परि का तिम कविया गणेरे सो ६॥ हवे प्राची धना पासे शेष तिवार जो, कुशसालाप घना ॥४॥ T09 पूरीने प्रमुदित मन कियो रे लो ॥ कहे स्वामी पधारो मम मंदिर महाराज जो, तुम मिलवाथी लान घणो प्रनु प्रम थयो रे लो॥३॥ श्म लांखी शेठ ते धन्नाने ततखेव जो, अश्वारुढ करीने घर तेडी गया रे लो ॥ तैलादिक मर्दन गटणादिक चंग जो, ना न सुगंधी जलथी करी पावन थया रे लो ।। मन गमतां नोजन कीयां एकण थाल जो, वेता रे करे कीडा तिहां वातायने रे लो ॥ कहे शेठ धनाने सुपरे अमची वाल जो, परणोने प्रेमे खेमे शुन मने रे लो ॥॥ तव वाले धनो शेर लणी सुविचार जो, विण उलखियां अमने किम परणावशो रे लो ।। कुल जाति पूठ्या विण एवडा म्होटां काज जो, कीजे जे कहो किण विधि मन नचादसा रे लो ॥१०॥ तव बोल्या शेउ धनाने क रि मनुहार जो, रूप कला गुण लावण्यथी तुम कुल लह्यो रेलो ॥ वली प्राचारथी जा णी उत्तम जाति जो, श्रम वन फलेयी यमे मनमें निश्चय ग्रहो रे खो ॥११॥ तव मौन करी रह्या धनोशाह तिवार जो, शेगे तब विवादनां परठण तिहां कियां रेलो ॥ तय गो री गावे कोकिल स्वरथी गीत जो, श्रीफलने सोपारी पान प्रमुख दियां रेलो ॥१२॥ हये धमाशादे चिंत्यो मनमें ताम जो, सुसराने घेर रदेतां लाज वधे नदी रेलो ।। वलि पाणिगृहणनो किम होवे नरंग जो, नात प्रमुखने पोखचो पिण माहरे सही रे लो॥१३॥ ॥धणा पतः॥ उगम पार गुणे नग्या, मध्यम तात गुणेण ॥ अयम मुण्या मानुज गुणे, अय माधम सुगरण ॥१॥ नाग: गोताना गुणधी उलग्याय ते उनम, पिताना गुग्गयी । समाग ते मध्यम, माताना गुणपी रसाय ते प्रथम भने ससराना गुणधी अपात् गराराना नामयी उपाय ते मयममा पण ययम जागयो.१॥ म चिंती लीशांत तकण महोदा धाम जी, काम नलायो सयमा मणि महिमा थकी रखो । जस चिंता मणि पर रोदने शी के गांड जो, मननितित सविधाये म सघले यकी रे लो॥१४॥ परे गुरमणि पूजी जे जे निते काज जो, ते ते रे ततकाले पर भावे नलो रे लो ॥ बहु मेषक मेनागपगप ग्य पग्गिार जो, मेरे करजोडी यहा पिण कजलो र सो ॥१५॥ नाग्गवनी नेहने पग पग शहिजो, शिण ग्यमयी यावे जावे मापदारलो॥ जिम कर नुवम विण यायाले त जो, धागे रे तिम यांचे मिती मावि मंगदारे लो ॥१६॥ नणे पुणे गुरुत करतां राखी गोड जो, नेहने रे मनयंठित कही किहांधी मितेरेखो एम् पीने उहाले माग्मी दाल रमाल जो, कहे जिन रंगे पुण्ये चंगित सात फसेरेसो ॥१॥ ॥ दोया.॥ ऊमुमपास दोरे नुरत, तेठापा नूदेव ।। पावर देई प्रति घणो, पूरे न०२ पगन सुदेश ॥१॥ जोशी जोई टीपणु, गुन मुहूर्न गुन्न वार ॥ कुसुमश्री पुत्री तो, लगन फरयो निरधार ॥२॥ हये विवाह तणां तिहां, महोटां करे मंमाण ॥ प्रागतयो पापड बडी, प्रमुख शाक परियाण ॥३॥ कंदोई वेग करे, विविध जात पकवान ॥ दी गधी दात्यो गले, सुग्र लहे सुणतां कान ॥४॥ मंडप वांध्या मोटका, पंचरंगी परगट्ट । वना जोपाने रसिक, श्राव नरना यह ।।५।। ।। दाल ए मी.॥ (करडो तिहां कोटवाल, ए देशी.॥ हवे ते धनोशाह, सगन दिवस जव श्रायो रंगलॅ जी ॥ पकवाने कररी पांति, पोरों परिपत प्रति नउरंगगुंजी ॥ १ ॥ नपर शालि ने दालि, तिम घृत ताजां पिरसे प्रेमद्रु जी॥ पंजन नपि नविनात, पाणे ने वली टाणे सहु जिमे खेमथी जी॥२॥ गोरस सरस पादार, करीने सहु को मन प्रमुदित थया जी । कसर फोफल पान, ते लेश्ने सहु निज मंदिर गया जी ॥३॥ लगन बेला घर जाम, तब वरघोडे वधु वरवा नणी जी ॥ चडिया मन घरी नोप, भानूपानी ते झोना प्रतिद वनी जी ॥४॥ हय गय रथ परि पार, और सामंत सचिवत्री परिवरया जी ॥ देतां दान नदार, सुंदर ग्वूप ते शिर कार पम्पा जी ॥५॥ पाजे नूर स्त्रीश, नारे अंबर मनि गानी रयो जी ॥ देववनिनां गीत, पध॥
तेदनो वर्णन किम जाए कहो जी ॥६॥ जगते सई जान, धनपात जी॥ सुसगे श्रया रसायात, सामु पण मनमें धन्य दिन ते गणेजी ॥॥ सपणे पों वी ताम, सीधा जमाश्ने हरपे मांपरे जी । तेडी कन्या तिवार, वर कन्यान करमेलो करेजी ॥ चोरी मणिमय चंग, रंगे बांधी ते नली नांतिगुंजी ॥ फेरा फरे तिहां सार, मंगल परत्यां चारे गांतिगुंजी पणा वेद नणे द्विज ताम, स्वर बदामे होम हवन करेजी ॥ करमोचननां दान, मुमरो मामू दे वह परे जी ॥१णा श्रारोग्या कंसार, दंप तिनां दिल जे दग्बीयां जी ॥ मांदो माहे प्रयो गग, गुण लक्षण नुपरे सवि परसीया जी ॥११॥ परिजन पोख्यो ताम, मेरे सुपरं सघनो आपणोजी ॥ दीयां याचक दान, सादी लीयो लगमीनो भणगायो जी ॥१२॥ण विध कीध विवाद, जय जय बोले व पिहुं तणाजी।विई मन आणंद पूर, देज वल्लो निम विईने अति घणो जीशाकुसुमश्री ले संग, रंगे धनी मान्यो गृह मापणे जी ॥ जोगवे लोग विलास, सुर सुखन पिण तृण सरियां गणे जी ॥१धा पुगयतको संयोग, सरिखा सरिखो जाडो यात्री मिले जी॥ नवमी वीजे नन्दास, जिन कदे टाल ए सोहलामें जले जी॥१५॥ ॥ दोदा.॥ एड्रे मालवदेश पति, चंप्रद्योतन नूप ॥ कोश्क वयण विरोधथी,
धन्ना
॥४॥
न०२
धारवाला वाणवडे युइ करवानी तो वातज शी ? कारण के, युःवडे जीतनो संदेह ठे
अने तेमा प्रधान एटले उत्तम पुरुपोनो कय थाय . ॥१॥ अन्नयकुमारे चुहि नपाई, ध
न धरतीमें धराव्यां ॥ गुप्तपणेयी शैन्य स्यसमें, अति प्रचन्न कराव्यां ॥ देणाए । पत्र
लिख्यो प्रेमे करी युगतें, विनयानत पर अनये ॥ स्वामी तुम पूज्योपम अमचे, सुणो
वात इक निलये ॥ देणारा शिवादेवी तुमची पटराणी, चलणा सम में जाणी ॥ तेह
जणी स्नेह श्रमने अधिको, तुमथी ठे गुणखाणी ॥देणार?॥ अम ताते धन पापी बहु
लो, सामंत सवि पतलाव्या ॥ ते ग्रही तुमने देशे सुपरे, जे साधे इहां पाव्या ॥देव
॥१शा जो भम वचननो प्रत्यय नावे, तो जोज्यो निरधारी ॥ सामंतादिक पटकुटी पा
से, नुक्ति लेज्यो सारी ॥देण॥१३॥ धन देखो तो वचननो प्रत्यय, निधी चिन धरज्यो
॥ तुमे गे समयतणा उपलक्षक, जिम जाणो तिम करज्यो ॥दे॥१॥ श्म लिखी पत्र
प्रचन्नपणेथी, प्रद्योतरायने प्रेक्षो ॥ तिणे पण एकांते अवसरश्री, वांचीने सवि देख्यो।
देण॥१५॥ प्रत्यय माटे नृप पटकुटीने, पासे तय जोवरावे ॥ नूपति निधि देखीने तत
क्षण, ब्रांति अधिक मन थावे ॥दे॥ १६॥ यामिनीये निज प्राण ग्रहीने, चंम्प्रद्योतन
नागे ॥ मरण तणा जयश्री मति हीणो, कीधो तिदां मन कागे। देणा१॥ यतः-
॥४३॥
।। उपजातियनम,॥ विपकवर्गेण बलाधिकेन, स्वयं विवादो विउआन कायः॥ नदी रहं मिल जीवितव्यं, जीवनरो नः शतानि पश्यति ॥३॥ नावार्थ:-अधिक बलवाला शत्रुनी माये विहान पुरुप वाद विवाद अर्थात् कजीयो न करवो. नासीने पण जीवित व्यने गग्य जोशए. कारण के, जीवतो मागम शेकडो मुग्यने नए ये. ॥२॥ मैन्य स कन पिण चिई दिशि जावे, नृपनी गुदि करंतो। मनुक्रमे नकपनी ते पहोल्यो, नृप म न शांफ वग्तो । देणारा मामंत राय मन्नामें वोळ्या, म स्वामी नाग्या ॥जत सहुनी पसे गमावी, कहने केदाणे लाग्या देणारा चंप्रद्योत को तुम धनश्री, लप टाणा में जागया । तब ते कहे अमे किम पलटानं, फोगट नुमे नरमाया ॥देणा२०॥ यजयकुमाग्नो चंगप्रयात, कपट बात ते जागी ॥ चिंते मनमें प [ कीy, ग्वा लाज पुराणी देणा॥ दवे को दाय उपाय करीने, अन्नयकुमग्ने यागुं ॥ चरण नमावी ने वा राखं, कोश्क जोई टाणुं ॥ देणा२२॥ देखा हवं प्रद्योत नरसर, कपट नपाय ते करो ।। दाल दामी वीजे नव्हाने, जिन बचने मुग्व वरशे ॥ दग्यो।२३।। ॥ वोडा. ॥ मना सनक एकरा दिने, कई प्रयोत्तन राय ॥ अजयकुमाग्ने जे प्रदे, तेहने करूंपसाय ॥१॥ कोर शूगे को साहसी, को उस वलनो जाण ॥ जे ग्रही अ
उ०२
धना
||
जयकुमारने, लाये ते सुप्रमाण ॥२॥ सुणी कदे सामंत सवि, स्वामी ए नवि थाय ॥
इंचं नागेश्री, अजय उल्यो नवि जाय ॥३॥ समुश्तरतां सोहलो, मृगपति ग्रहण
सुकाज ।। व्याघ्रने वश करयो मुखन्न, पिण ए उसन काज ॥४॥ पडहोद्घोपण नगर
में, ताम करावे गय ॥ अनयकुमर याणे जिके, ते लहे लाख पसाय ॥५॥ पडह उन्यो
गणिका तुरत, राय लह्यो मादेश ॥ परिकर युन श्रावी प्रवन, मगधदेश सुविशेप ॥६॥
॥ दाल ११ मी.॥ (वाह वाह वनायो वीऊपो. ए देशी.)
दवे ते गणिका कपटी मती, करे कपट श्राविका वेशो रे । मुखवस्त्रादिक नपग
रणने, मुखे राखी दिये उपदेशो रे ॥ तुमे देखो कपट गणिकातणां ॥१॥ ए मांकणी. ।।
एतो परिपाटी श्राविका तणी, सवि शीखी सुपरे राखी रे ॥ तेणे वेश धत्या श्राविकात
पा, वचनादिकयी मृतुन्नापी रे ॥तुणा २॥ केश धवयुत के विधवा थर, के वृक्ष भने
के बाला रे ॥ जीवाजीयादि पद नणे, करे उस थावर रखवालारे ॥तुणा३॥ श्म वेश
बनाची विगतY, राजगृही नगरीमें पाये रे ।। उपवन में मेरा पापीया, अति उन्नति अ
धिकी फावे रे ॥ तुणाधा प्रत्युपे पुप्पादिक ग्रही, श्रई नेली नगरीमा जाये रे ॥ फिरती
11॥४४॥
यनित अनंग दी जिनपिंग, निधि सहित जिनानना करतार ॥ inf| जनगणमा, तमे कोण गे जिलाग्दो बारे। किण कारण पाव्यां वाहा, कि नागो की चिन सारे ॥तुणा ॥ तर बोली विमासीने तिहां, एक का विषय हो । गुणी अनगजी प्रयंप नगणनो, निझा धाग्यो गुरु उपदेदोरे ॥ 01 अमे मतना खटाणयी मही, का गलारी शुन प्राणी रे ।। रहिये ये एह से मारमा, पानी चांगली सम्म गाणी || कोर निमिन विशेपे साधया, गुन फार ना पातागरे ॥ विहां मापन शिवयर कारणे, अाव्यां जिनमार्गमें सारी रे ॥ गुणा गार्थ श्री वीरजिणंद मिळ्या, निर्नय शिवपुर पदोनाडेरे ॥ तिहां जाया गोगही मन ग्य. रिण ननु मालग पाईरे ।गुणा ११ ॥ माशु मारग अति दोदिलो, गमा परिमाना टारे | पंग मदायत तार नगडवो, ते वदेता रहे पग भांटा रे॥ गुगंणा । पाठ संगमी वर करी नालगो, तेथीदा विषय या करवा रे ॥ पचवीशने पाप नगपणा, पांगरी विभाग न धरनारे तु॥१३|| एक जिलाधिप विचे उटगे, तग गयो दो मागरे। तहने पिण यतने वर्जया, जेद जय ठे यति काग रेनु 1१ म नयममा गये गालां, नीदने वाले पहोंने रे ॥ ए मार्ग विषम सुसार्यपे, दे ।
धना ॥४॥ न खाड्यो मननी होशे रे ॥नु॥१५॥ पिण ते पंथनो पूरो नवि पडे, तव सार्थप वली श्म जाखे रे ॥ एक वाट सुगम वीजी अठे, शिवपुर जावा जे मन राखे रे ॥तुण॥१६॥ अ गुव्रतनो नार अजप ग्रही, दानाविक रक्षक संगे रे ॥ तप विनयादि अश्वे चढी, पहोचे शिवपुर मन रंगे रे ॥तुण॥१॥ तव ते मारग मनमें वशो, ते पंथे अमे हवे चालु रे ॥ पंथवाहक साधुने पूछतां, शिव नगरने नजरे नालुं रे॥तुण॥१॥ तिहां जश् वसवानुम न अने, सुखगम नणी श्रिर जाणी रे ॥ ग्यारमी वीजा नव्हासनी, ढाल जिनविज ये वखाणी रे ॥तुमेणाराणा ॥ दोहा. ॥ अन्नय कदे साहमिणी सुणो, तुमे कही ज वात ॥ नाव थकी सवि अनुभवी, ए तुमची अखियात ॥१।। च्य थकी हवे दाखवो, नाम गमने काम ॥ तव वोले ते यत्नश्री, अनयने करी प्रणाम ॥२॥ चंपाये प्राहिं रहुं, वहुं सदा जिन आण ॥ चन मुखथ कहुं. लहुं अध्यात्म प्रमाण ॥ ३॥ संसारिकना कार्ययी, धर्मकार्यशु रंग॥ गर्बु निश्चय अकी, अविहड रंग अनंग ॥॥ देवार्चन गुरु सेवना, पात्रदान सुप वित्र ॥ तप जप काया शक्ति सम, करूं श्रमे सुचरित्र ॥५॥ सिहाचल यात्रा निमित्त, मन राग्वुटुं प्रादि । नैत्यालय नमया लणी, भाव्यां अमे मांहि ॥६॥ यतः॥ माया सत्य ॥धा -- नमः ॥ अनल जल चार याचक, नृप ग्गल दायाव संहतंयाति ॥ धन्यो सो यस्य धनं, जिनयात्रादी गुलेलमं ॥१॥ नावार्थ:-धनने अग्नि, पाणी, चोर, याचक, राजा, राम लोको यने गोत्रीयो हरण करी जाय . माटे तेज पुरुपने धन्य ठेके, जेनुं धन जिन यात्रादिक शुन कार्यने विपे चपगय ॥ १ ॥ ॥ ढाल १२ मी.॥ (मारे लाल. ए देशी.) वचन मुणी तेणीवार, दरम्यो पनयकुमार ॥ सोनागी लाल ॥ धन्य धन्य पशु दाधिका जी ॥ जीवाजीचाविक जाण, शिर वदे श्रीजिन प्रापण सोणा जिनमतनी शोनाधिका जी ॥१॥ पह तो उनम पात्र, पदनो निर्मल गात्र सोणा यात्रा पर मुज ननतीजी ॥ एहनी नक्ति नदार, कीजे विविध प्रकार सोणा सारपणाची वली वली जी ॥२॥ इम पालोनी चित्त, बोल्यो भनय पवित्र ॥सोणा यम घर तुमे पावन क रोजी ॥ तब बोली ततसेच, धर्मबांधव तुम हेव ॥सोणा वचन अमा चिन धरी जी ॥३॥ श्राज तीयांपवास, सवि साहमिणीने खास मोजानोजन हर किम कीजीए जी ॥ सुणि चमक्यो चिनमाहि, वचन मनोपम त्यहि ॥सोणा लान प्रत्यूपे लीजिये जी ॥ वीजे दिन सुप्रकार, नक्ति करे मनुदार नोजन तणीजी ॥सो॥ भनयकुमर TRIO ॥॥ उ०२ ॥ नाते कपटी चहा, अजय की मुविझोप ॥सोणा प्रीति करे वचने घणी जी ॥५॥ पतः॥ अनुष्ठानग.!! सुप्रयुक्तस्य देनस्प, ब्रह्माप्यं तं न गछति ॥ कोलिको विभु रूपे प, राजान्यां निपवंत ॥॥ नावार्थ:-सारी रीत करेला कपटना पारने, ब्रह्मा पण जा लो साता नथी. जम कोलोर विष्णु-रूप कर। राजकन्या नोगी तेम. ॥१॥ श्रामंत्र उiहि. अनपन कर त्यहि मा०॥ अन्य दिवम अवसर सदीजी ।। पिरशां नोजन मार, पंजन विविध प्रकार मोगा शालि दानि घृतथा मह। जी ॥६॥ तपरि गोरस गम, हास्य को नाम मो०॥ मदिगने मन मोद[ जी ॥ जिमतां वंत तिवार, घू लिन नपन विकार राणा निक्षलदे पाणंद जी ॥७॥ घाल। रथम ताम, चालीने क ग्नि काम मीणा गलिका राजगृह। पकी जी ।। पादती नायिनी तह, नृपने कदे स सनह सी०॥ प्रनय प्राण्या श्रम उल थी जी ॥७॥ सुणि प्रद्योतन राय, कीघो ला ग पसाय माणा गणिकान अति सादरे जी ॥ अन्नयकुमरने ताम, तेडावी तिण गम ॥साणा गणिका गृहयं। प्रादरे जी॥णा तव प्रयोत नरेश, अनय थकी सुविशेष ॥सोणा दारपारिक निधि यहु करे जी ।। युनियो नंमार, देवी अनयकुमार ॥सोणा चंप्रयो कपिल दिन परे जी ॥१॥ प्रनय कर सुष राय, उंमी प्रवर नपाय |सो॥ धरमम । ॥४६॥ Es.
गांजामुन कमीजी पर प्रबदनी काज, नुजने नलागी लान गाणा नत नगा TTAधयो नी ??गि शिग तुज पवनार, फूड काट कोगर सोमा जिन नी मे जो नी ।। मुज मानीन गेह, मयुं धरी यह नेह ॥ न नमुं तुजने की कग्यो भी11 महीने मुनिना', मागीन ग्रागार मीणा अनय रहे प्रागंदने जी । हाल एवाग्मी गाग, कटी पीने उचान मोगा नुए जिनविजय मन गमे जी ॥१३॥ ॥ ॥ न गनगद नगर, नृप श्रेणिक दग्बार ।। सेवन गज मदयी अगो, किन मालानयंत नगाउने, पांडे गोपुर पाल ॥ मंदिर दाद मोजनी, गंपादन) 3 10 नागावटी फडिया प्रमुग, देग्यि दियो दिशि जाय ॥ विग्वरीत गाने गार प्रागः कनाग | नार महग अयमय निविड,बोडी सांकल ताम।। एजनन ताप्रथी, प्रह किडाने काम मयत नगरने ततदाणे, कीचो दास कहोल ।। नगर शोक भारत प्रयो, गनी अतिहि प्रताल | ॥ दाल १७ मी.॥ (कोरर मुनटने नांगोरे. ए पेशी.) गन नदी देसीने नृपति, मनमा गम गिमासेरे ॥ युधियंत बलथी पिण शूरो, अ नग नाही मुज पामेर । नुमे लावारे, कोर गयवर पकडी आगोरे । को दाय नपाय ०३ धना ॥४॥ वतावो रे ॥१॥ ए ग्रांकणी ॥ तेह अवति माहे विराजे, प्रद्योतन गृह गाजे रे ॥ अवर न क्षण नगरे को एहवो, जे ए कोई संकट नाजे रे ॥तु॥ सुन्जट सकल सेना यश् चि हुँ दिशि, पिण गज दाय न आवे रे ॥ विलखा थश्ने वीर हुता ते, नासीने घर जावे रे तुमेण॥३॥ पडह वजाव्यो प्रगटपणे तव, जे गज वश्य करी लावेरे ॥ सोमश्री पुत्री ते परणे, ग्राम सहस्र वली पावरे ॥तु॥॥ पडह सुणीने धनकुमर तव, सुरमणिने पर जावे रे ॥ गजदमनी विद्याना वसायी, गज ततकपा वश धाये रे ॥तुणा॥ फेरवी गज याकुल करी तपरि, उलथी बेठो कुंजरे । मस्तकमें ग्रंकुश देश् गजने, श्राएयो प्राता न बनेरे ॥तुणादा वांध्यो गजने स्वल्प प्रयास, सह को अचरिज निरखेरे ॥ नर रूपे ए देव वे कोश्क, इम मनमें सहु परखेरे ॥तुणा॥ नृप निरखी परखी तस गुणथी, नि ज बच प्रत्यय श्रापे रे । सोमश्री पुत्रीनं श्रीफल, धमाशाहने आपे रे ॥तुणाा लगन थापीने तिलक वधावी, धवल मंगल देवरावे रे । नचव अधिक करी धनाने, सोमश्री परणावरे ॥तुणा ए ।। गाम सहस दीयां मनगमतां, दीघा गज रन वाजी रे ॥ श्रेणिक राजाये मनमोद, कीवा जमा राजी रे ॥तुणारा धने पिण पाणिगृहणने देते, धन व्यय बहुलो कीधो रे ।। स्वजनादिक जन सधि संतोप्या, दान याचकने दीधोरे ॥नु 48-01 143 RA , नोजन ॥११॥ ना सीमा नुगते जग बन्यो, पाप पुण्य संयोगरे । ये सीधी पासक्त रदे निम, नंतन के उपयोगरे । नुणा॥ देव बोगुंदकनी परे गिजसे, भोग मंगोग सवाई १॥ तेग्मी दाले बीजे उदासे, बुर जिनविजय गाईरे ॥तु॥१३॥ ॥ दोहा.॥ पनाशाद प्रसंगयी, गालिन संबंध ।। वर्णवगु संक्षेपयी, मुणजो तद पर्वध ॥१॥ गजगृह पासे प्रवे, शालिग्राम मुविख्यात | 'पशुपातिक तिहां कणेर है, मगम करो नात ॥२॥ धया नेहनी शुनमती, धरणी पुण्य पवित्र । संगम सुत । तिरने, सपु गायी गुग्यि ॥३॥ गेग पोगयी मन्यदा, धना धन व्युत्पत्र लक्ष्मी रिण गांगर, कर्म गोग निष्पन्न | ॥ नाल १५ मी.॥ (देशी नणदलनी.) तर पाना मुनने पही, गजगृहीम वाम हो ॥सुंदरा बनीने इत्यादिक घर, करे ति कार्य अन्याय हो गसुंदर ॥ पुण्यतागां फल मानतो ॥१॥ ए श्रांकणी ॥ पुण्य बिना नगि सिविनोगमुणा पुण्य अधिक जगमें कयो, पुष्पथकी नय नीधि हो ।मुंगा पुणा॥ मंगम नार मामटा, वारमयां न मांदि दो |मुंणा एक दिवस पायस पातिक नामे गावाल. ' मा नाम ग्रोनो भाणी पर पाम्पा. १ मनगरी कर. ९२१ न०२ पन्ना ॥10॥ देखे त्यांहि हो ॥सुंगा पु॥३॥ माताशुं हठ मांउने, मागे पायस ताम हो ॥सुंगा प्रांखे श्रांसु नाखती, माता वोले आम हो ॥सुंगा पुण्॥ न मिले पूरा कूशका, लोजन वेला नात हो ॥सुंगा तैलादिक पिण दोहिलो, तो पायसनी शी तात हो ॥सुणापुणाए॥ रुदन करे बालक हरे, माता तन व दीन हो ।सुंगा देखी पाडोशणो मीली, पूरे ते सुप्रवी न हो |सुंणा पुगा६॥ वात कही सवि वालनी, मागे ए परमान हो ।सुंगा ते वोलीयो हसी ततकणे, पदमां शू वे अज्ञान हो ।सुंगा पुणा ॥ दूध खांड घृत शालिने, माणी ये एकक हो सर्व संजोगे नीपनी, खोर ते अति ही सुछेक हो ।सुंापु॥७॥ वाजक तेडी हर्पा, पिरसे ते परमान हो ॥सुं॥ पवन की शीतल करे, राखी निश्चय ध्यान हो ॥सुंणा पुणाणा एहवे मुनिवर गौचरी, फिरता पाहारने काज हो ॥सुं॥ मा सखमणने पारणे, तिहां पहोत्या सुखमाज हो ॥सुं॥पु॥१॥ देखी मुनिवरने तिहां, जागी वाननी बुद्धि दो ॥सुंगा समकित झायोपसम थकी, अात्म श्रयो सविशुरु हो । सुंणापुण॥११॥ दान दियो कतट धरी, न करी विमासण कोय हो |सुंणा कोईक लाय विशेषत्री, मन संसारी होय दो |मुंणा पुण॥१॥ मुनिवर बहोरी संचस्या, संगम चाटे वदना पाल हो ॥णा दग्नी माता निंतये, नूग्यो पजी बाल हो ॥४ापु॥१३॥ पिग्दर्शी दोप ती तिके, साधी खीर सवाद हो ।मुंणा नुग्यो वालक मुज रहे, म धेरे मन घि पवाद हो गया पुणा १४॥ माता यागल मुनितणी, वात न कीची काय हो ॥णा रा श्री समय उदरे व्यथा, अन अजीर्ण ते धाय हो |मुंणापुारा यतः।। मनुष्टुवनमः। पंजीतपसःक्रोधो, झानाजीर्णमहंगतिः ॥ परतापिक्रियाजीर्ण, मन्नाजीण विचिका ॥१॥ नावार्थ:-तपर्नु मजीर्ण क्रोध, ज्ञानर्नु भजीर्ण अहंकार, क्रियार्नु अजीर्ण परने परिताप उपजावयो तेमज अमर्नु अजीर्ण उलटी अने काडो जाण. ॥१॥ ते पीडाग्री मृत्युने, पामे संगम बाल हो ॥ मुंा बोजे जनासे जिन कदे, चादमी दाल रमाला हो गर्गुणा पुणारा ॥दोहा॥ ते राजगृहमें बसे, गोलर शेर गुणवंत ।। धनथी धनद समान छे, न्याय नीति पुण्यवंत ॥१॥ नव नामिनी तेहनी, म्प कला भागार ॥ राधा कृष्णता परे, विलसे विविध प्रकार ॥शा दवे ते संगम जीव चवी, नश तर उत्पम ॥ सुपन मां हि तव शालिनो, दीगे देव निष्पन्न ।।३।। फल पूग्यो जरतारने, मुणी शेर सुविलास।। पुत्र रत्न दोशे नलो, कुलममन मुप्रकाशा ||ध दंपति दिन दिन यति मुदित, रदे सदा मु ०२ घरा । प्रसन्न ॥ पूर्ण मास पदोते धके, जनम्यो पुत्र रतन ॥५॥ पाए। ॥ ढाल १५ मी.॥ (रामचंके वागमें, चांपो मोरी रह्योरी. ए देशी.) प्रसव्यो पुत्र सुरंग, नश हर्ष घरे। ॥ शेठ सुणी तव वात, नच्च अधिक करेरी ॥१॥ पंच शब्द वाजिंत्र, घर प्रांगणे वाजेर। ॥ जेरी लूंगल घन घोर, अंबर लगि गाजे री ॥॥ सोहर गावे गीत, ये श्राशीप घणेरी ॥ तुं कुलममन पुत्र, मुखथी एम नणे री ॥३॥ याचकने दिये दान, वंठित तेह तणेरी ।। सयण संबंधीने मान, विविध प्रकारे घणेरी ॥ पूजा परिघल चित्त, जिनमंदिर विरचेरी ॥ कुलदेव्याने ताम, चंदनथी च रचेरी ॥५॥ दश नमण एम, कुल मर्याद कियोरी ॥ पोखी नात पवित्र, नाम विचा री दियोरी ॥६॥ सुपनमें शालिनो क्षेत्र, दीगे अति सुखकारी॥तिषे करी शालिन कु मार, नाम दियो निरधारी ।।। रूपे अमर कुमार, के रति पति सम कहीए ॥ इंतणे अनुहार, अवर न शण युग सहीए राजा सुंदर वाणी सार, गज गतिनी परे चाले ॥ उम क ठमक ठवे पाय, मात पिता मन महाले ॥णायल्प प्रयासे ताम, विद्यान्यास करावे। पठित संसारे जेम, तिम तस सघली श्रावे ॥१॥ योवन भाव्यो जाम, ताम वत्रीश कुमारी ॥ गुन्न बेला गुन्न सम, परणावे सुविचारी ॥११॥ तेदगुं विविध प्रकार, पंच ॥धा -- विषय मुग्य विलसे ॥ जाणे न रात ने दीह, नरण घरपि नही फरसे १शा महर्मिर मो अवतार, ते शालिन सोनागी || वीजे नन्दासे बाल, पंदरमी गुणरागी ॥१॥ ॥ दोदा.। एइये राजगृह नगर, अनय मंत्रि विण ताम ॥ न्यायाधिक व्यवदार विण, पयुं ग्रठे निष्काम ११॥ निशा ३ विण जेदी, दंत रहित गजराज ॥ कुमुद घि ना जिम सर सही, (कुनम गंध सर जल बिना,) चरण दीण कपिराज ।।शा तिम मंत्री विण नृप सन्ना, वीमे दिन दिन दीन ॥ भन्नयकुमरने यनुदिने, मंनारे सह लीन ॥३॥ धून एक पहये तिहां, एकाकी पविवेक ॥ लोनवटो धनवंतने, घृते ए तम टेक ॥५॥ येश घरी सुपरे सुलग, सार्थवाहनो ताम ॥ गोनशेत तणे घरे, श्राव्यो पूरी नाम || ॥ ढाल १६ मी. II (मेतारज मुनिवर, पन घन तुम अवतार. प देशी.) तारो तम धूतया जी, श्राव्यो गोल भागार ॥ भासन वेमण पापियो जी, की घी घणी मनुहार । सोजागी साजन, देखो पूर्न चिनार एमांकणी ॥ कुरालाला प पूछे तिहां जी, गौन लक शेर । एकादी जी जी करे जी, गणी नीची मो ॥२॥ वलतो पूरी करे सुणो जी, शेवजी सेवक बात ॥ चंपाये प्राध्या हुता जी, तुमेव्य वसाये विख्यात सोणा॥ लक्ष दिनार लीया तिहांजी, में तुम पास सुपात्र । नयन पावभाजी, देगा ने मुज गाय सोणा ॥ ते धन लक्ष घलोजी, कीया में ०२ माग ॥ पिई तहनी पगोजी, पूरब पुण्य पसाय सोपा५॥ व्याज युक्त धन वगामी, यो गुज बोनन तह । तीज दवे करवी नही जी, गखो परब नेह मो॥६॥ हे गीत गुणो जीजी, एहा। मादी तात ॥ चंपा पिण दी। नया जी, लोचन नसीसी बात सालाबाज लगे नपि सन्निध्या जी, लोचनना व्यवहार ॥ खोट। वा त मामाता जी, क्रिम रहसो इतवार सोचा। तर काणा माकोदायी जी, वाले बड व ॥ कौडिपई। यहु मध्य जी, निर्मल माइकै नेल मोाणा रुडं देखी राख मोजी { मुज नेत्र सुजाण ॥ प्रापर हुं गेहुं नहीं जी, जो मुज पिझमें प्राण ॥मोणा १॥ गौतभोग्ने प्रद। तदा जी, लई गयो दरबार । श्रेणिक नृप संदाय पयो जी, निमुणी पात निार सोलार १॥ अजयकुमरने प्रति घणुंजी, संनारे महु ताम।। जो एक मूर्य नाप रेजी, तो जि{ दीपक काम सा॥२॥ न्याय न पाये कोईथी जी, तब श्रेणि कना ॥ पुरमें पडह वजावियो जी, सांसजो चनुमाल लो॥१३॥ काणे जे क गरपोजी, तेहनो जे करे न्शप ॥ गौनमोठ पुत्री तणो जी, पाणिग्रहण तम थाप: ॥५ सलामो Pra- ॥सोणा १४॥ पडद मुणी धने व्यो जी, पाव्यो नृप दरवार । तेडाची काणा प्रते जी, कहे इम बात विचार ॥सोणा १५॥ गोलोग्ना घर तणाजी, ढुंभमे लेखक धीर ।। यात सफल भम दफतरे जी, लिखि राखी ठे वीर सोणारा दोग्ने खवर न को पडे जी, देण लेण धन वात ।। नामु गमु पहनुं जी, जागुंई थमे बात सोणारा पूग्यो शे प्रम नाणीजी, नयन तणो व्यवसाय ॥ संजाली भमे जोईयुंजी, तव पाम्या सवि गय सो॥१॥ लाग्य दोग धन श्रम प्रतेजी, पापो प्रथम एक बार तव भूतारे तत क्षणे जी, कीयो च्य तैयार ॥सोणाणा कहे धनो श्रम शेग्ने जी, घरमें नेत्र अनेक।। मूगां रे ते बहु जाणे जी, धन कारण सुधियेक सोणारा ते कारण तुमे तुम तो जी, यो लोचन मुप्रकार ॥ जोन ते सारिखो जी, दीजे नेत्र चार सोणा२१॥ सुणि काणो शिमग्यो यो जी, नेत्र ते केम कटाय ॥ संहणायी देहणो ययोजी, मूकी धन ते जाय सोणा२२॥ नूपति मन हरग्यित श्रयो जी, बुदि यकी ततखेव ।। पकडी धूतारो तदा जी, कादयो दशग्री देव ॥सोणा२३॥ जयलक्ष्मी धने वरीजी, पूरव पुण्य पसाय॥ चीन नन्हासे सोजमी जी, नाल ए जिन सुखदाय ॥सोणारा ॥ दोदा.॥ गौन शेग्नो जय गयो, हृदय थयो उघाह ॥ घनो मतियाहण तस्यो, न०२ ॥५॥ पानी परे जी, देयो ते मुज गात्र ॥सोगा॥ ते पन लक्ष लेई घणोजी, कीयो में पावसाय ।। वृद्धि भई तहनी घणी जी, पूरव पुण्य पसाय ॥सोणाए॥ व्याज युक्त धन लगने जी, यो मुज लोचन तेह ।। दीस हवे करवी नही जी, राखो पूरब नेह ॥सो॥६॥ यह गान मुणो शंग्जीजी, ए ही खोटी रे तात ॥ चंपा पिण दीठी नयी जी, लोचन नीदी नात मीणा॥ आज लगें नवि सांनख्योजी, लोचननो व्यवहार ॥ खोटो वा न प्रमादानांजी, क्रिम रदश श्तवार सोणा॥ तव काणी भाकोशयी जी, बोने वड पडवण ॥ कोडियकी बहु मख्य वे जी, निर्मल माइरं नेण ॥सोणाणा रु९ देखी राख शो जी, [ मुज नेत्र सुजाण ॥ प्राखर हुं गेहुं नहीं जी, जो मुज पिझमें प्राण सोणा १॥ गोनोग्न ग्रही तदाजी, लेई गयो दरवार॥श्रेणिक नृप संदाय पड्यो जी, निसुणी गात विचार सो॥११॥ भन्नयकुमरने अति घणुंजी, संनारे सहु ताम ॥ जो एक सूर्य उदप हुने जी, तो शिगुं दीपक काम सोणाशा न्याय न पाये कोईथी जी, तब श्रेलि कपात ॥ पुरमें पडह बजावियोजी, सांसजो चनसाल ।सो॥१३॥ काणे जे क गडी रपोजी, तेहनो जे करे न्याय ॥ गौनझोठ पुत्री तणो जी, पाणिग्रहण तस थाय एणा ० एसयामशताकाला.
॥सोणा १४॥ पडद सुणी घने वन्यो जी, श्राव्यो नृप दरवार ॥ तेडावी कापा प्रते जी, कहे श्म बात विचार सोणा १५॥ गोनोग्ना घर तणाजी, बु अमे लेखक धीर ।। बात सकल भम दफतरे जी, लिखि राखी के बीर ॥सोणा१६॥ शेग्ने खबर न को पडे जी, देण लेण धन वात ॥ नामु गमु पहनुं जी, जागुंठे यमे बात ॥सो॥१॥ पूग्यो ोठे भम लगी जी, नयन तणो व्यवसाय ॥ संजाली ममे जोश्युंजी, तब पाम्या सवि ठाय ॥सोणारा लाग्य दोय धन श्रम प्रतेजी, पापो प्रथम एक बार ॥ तव धूतारे तत क्षणे जी, कीयो च्य तैयार ॥सोणारा कहे धन्नो यम शेग्ने जी, घरमें नेत्र अनेक।। मूक्यां गे ते बहु जणे जी, धन कारण सुविवेक ॥सोणारा ते कारण तुमे तुम तो जी, यो लोचन सुप्रकार ॥ जोश्ने ते सारिखो जी, दीजे नेत्र चार ।।सोणा॥ सुणि कागो विलखो थयो जी, नेत्र ते केम कटाय । लेहणाश्री देहणो ययोजी, मूकी धन ते जाय ।सोणाशा भूपति मन हरखित यो जी, बुद्धि यकी ततखेव ।। पकडी धूतारो तदा जी, कादयो दशश्री देव ॥सोणा२३॥ जयलक्ष्मी धने वरी जी, पूरव पुगप पसाय॥ वीजे उन्हासे सोलमी जी, ढाल ए जिन सुखदाय सोगारथा ॥ दोदा.॥ गौनश्शेग्नो नय गयो, हृदय थयो उछाह ॥ धनो मतिवाहण तस्यो,
भार
।
50
गिन
रोपांपा
नुस
,
माया
म.प्र.पा
.11
नीला
.
जी, देखो ते मुज गात्र सोणा॥ ते धन सक लेई घणोजी, कीधो में
तेहनी घणी जी परन me -
न०२
.
मम मा पुनि मुनानी fami, AIRTEEHe u tue.in fun
सात प्रकाशनांजीया पकवान ॥३॥ मंमा महोटा Ilam,
In
गया, युगने मल। गुगति ॥1॥ पाया Han m. .।।
माधान मान दीयां उग्म, पोग्ख्या परिजन 4 || नाniminati.
A grनाग ॥ जिम मुनियर ला रहगुतिय माग ॥॥ पण
M. All श्ययाह ॥ शेठ मनापनि सर्वन, चलन शाह ॥
॥हान '' में।.।।दागदालानं। नदी.)
परोपीर समांमस्या, पान वह परिवार ।। गुगना पग।। गौतम प्रमुग्न गुण
नग्यारे, गोद महम अणगार ॥ गणना पग ॥ पाना भाग। र, जनपति पाग ।
नाin anार नाज मुदिनाम ॥ हनं। सनाया मुग्य याय, गुपयना ग ॥१॥" wi
। नहा ., माध। महम उम्र ॥॥ अतिशयी अति पना
मगर भाजपा ॥णाधााणिक गंदन नावियार, मुना मना साथ
यवन नाथ ॥गुणामाonu मोजदाव पाणी
हा.॥ श्री जिनगुम प्रणर्मु मुद्रा, पमध्यान मार खाग ॥ दान कर मना, पय पीना नलाग ॥१॥ वर्णन मन मोदी, श्रुतदेवी मुपसाय ॥ श्रोता जन सरि गांनी, अति नगम मुम्पदाय शा शाह घनो मुग्नमें रहे, ममनूमि मावास ।। नाटक विविध प्रकारची, निरग चिन नन्हास ॥शा एहवे एक दिन मावता, दीग पितृ साप ।। यमन विगये पिण निशां, कांतागुत गिर III वग्य जीर्ण गमुधी रहित, पशु विलित शरीर। कम्पक कामं वर्ग, मानुरयंत अधीर ॥५चाले पग पग पूवता, गग्रसनी पाल । देगीने गित नितंय, एसी दीसे नस नयनीमां एहने, मू गुन काम ॥ महयो अवस्था फिम थर, एहतो बढो विराम || म निती के गो नुगत. महोल पकी मतरंग ॥ पाव्या प्रति नतावली, मात तातने संग G॥ तात गरण गुपं नमी, मिया मन हरणे मात ॥ यांधव नोजाई प्रत, प्रणामी पूरे वाताए। ॥ दाल १ ली.॥ (ददशी चोपाश्नी.) नाम गिनये बात, कहो तान एगो अयवात ॥ में मुस्मा हता सुख श्रावास, एर यास्या किम हुए नास ॥१॥ तय कदे तात सुणोरे पूत्र, तुम जातां शिणग्यो घर गृप । सदमी सवि नुम साथे पर, मंदिर दोना पिण तिम ग३ ॥२॥ राजानो नपन्यो गगा
No text on this page.
No text on this page.
१०३ मान, भाजीपा निणे सकल निदान ॥ धरतीनो धन धरती गठ्यो, शेष रहो ते प्र गरे पायो । सोगदोप प्रह। गृह सार, उऊपनीयी करिय जुहार ॥ चाख्या पंधे पर पाता, मारगमाही तरफर मच्या 15 लूटी जीवा थमने निहां, फिरता फिरता पा पाइदो ॥ परिय पेट पूरण अनि से, तुज विरहे नवि वेग मुखे ॥५॥ नुन मिलवे दो पपा संताप, पाम्या हये प्रम पूरण पार ॥ नुं श्रम कुन मंगण कुज दीव, कुन मा पार पालो ने जीव ॥६॥ तव धना मन चिंते शो, नाग्योदय एहनो नदि तिझो ॥ प्रच अपसे गरमी ति गप, वमानरण यकी सुखदाय ।।3। करि शोना सहुनी तिणिवार, पउि पहाशे ते निज मागार ॥ तेडाव्या तिहां व्यवहारिया, मान देश्ने पासे लीया सुगमराज गौलर सुजा, देवपात महिपान देवें ॥ अमिततेज महितेज दयात, पु एपपार जिनमाज रुपात या धनपाल धर्मपाल मयाल, नूपर श्रीधर ने श्रीपात ।। भातात गुलाब पवित्र, सेमकरण जपकरण सुचिन ॥१॥ देवकरण कुंजकरण मु पार, जिपसरण गजकरण गोदान ।। जिनरशित जिनदन जयंत, देवदन शरिदन नई ॥११॥ गायरा दिरनंद मुर, गोविंद माधव यवत श्राद। दशंग्य मुनंर मु मा प्रयोग, बीरमेन मरमेन देवमन ॥१२॥ इत्यादिक भाव्या गुनगर, पन्नादार ॥५॥ WAT' 1. T- मिन्या एक निज || करि मय रप शिणगारी किया, व्यवहारी सपि साथ लिया ॥१६॥ पाते वाजिंत्र सुनंग, चाच्या तात तेडण मनरंग ।। भावी तातने लाग्या पाय, सह व्यवहारी मिख्या तिमा गय ॥१॥ कुरालालाप पूरे अन्योन्य, मात पिता दररुया बहु मन ॥ मात तात सुग्गासने सार, बांधवने विया तरस तुखार ॥१॥ नोजाइ रथे बेसा रियां, श्रादर मान विद्रोपे नियां ॥ तेडि भाव्या निज श्रावास, सद्ध साजननी पूगी श्राश ॥१६॥ याचक जनने संतोपिया, परिघम पकवाने पोपिया ॥ श्रीजे नव्हासे पहेली ढाल, जिन को पुगये मंगल माल ॥१३॥ ॥ दोदा.॥ धने पिण धीरज धरी, निज बांधवने ताम ॥ याप्यां मन नत्कर्षग्री, एक एक शात गाम ॥१॥ ययातरण गृहादिके, पोळ्या घणुं अतीव ॥ तो पिण गुणा लेये नहीं, अवगुण बने सदैव ॥२॥ यतः ॥ मनुष्टुब्वृत्तम. ।। खलःसक्रियमाणोपि, ददाति क सहं सतां ।। उपधीतोपिकि याति, वायमः कलहंसतां ॥१॥ लावार्थ:-सत्कार करातो यो पण पल पुरुष जे ते, कलदसताने यापेठे एटले नवेग करावे. अर्थात ते कदिपण पोतार्नु खलपणुं छोडतो नश्री. जेम कागदाने दूध बढे धोयो होय, तो पण गुंते राजहंस नी पेठे घोलो धाय? नज श्राय. ॥१॥ थपिरख यदेखाई घरे, ते विण्ये शमसीह ।। शाम उ०३ पदन भदनिशि रहे, नाग्यदीनमा सीह ॥३॥ ते देखी धनशाहजी, चिंते चिन विशेष ॥ पहने हितकारण लणी, हु जादा परदेश ॥॥ यतः॥ पार्यावृत्तम्.॥ दिसविविहचरि ये, जापिकासऊणणविसेसो । श्रप्पाणं च किलर, हिंमकर तेण पुहथिए ॥२॥ नाना:-परदेश जवाधी विविध प्रकारनां चरित्र देखयामां आवे रे, मऊन अने पुर्ड नमा { फेरगे? ते जाणनामां भावेद अने श्रान्मानी कलना थाय ठे, ते माटे पृथ्वीमां गाल जोशप. ॥ ए सक्ष्मी ए गृह प्रमुख, विलसो एद निश्चिंत ॥ सुख संयोग लहि पमे, जो देदो जगवंत ॥५॥ श्म निश्चय करि चिनपी, गृहि चिंतामणी पास ॥ एका की हर मन करी, चालण कियो प्रयास ॥६॥ राजाने पूयो नहीं, त्रिष्ये स्त्रीने तेम ।। धपुर प्रमुरा सघि सयणने, नाग कंचुकी जेम ॥3॥ वांडीने चाल्यो चतुर, यामिनिये तिल ताज ॥ देदा विदेश पिलोकतो, नवनव कौनुक ख्याल IIGIl ॥ दाल २ जी.॥ (मगरदेशको राज राजेसर, ए देशी.) घमोसाद ते पुष्प प्रयोगे, चिंतामणी संयोगे । चिंतित कार्य सकल साधंतो, ना ग्परले मुग नोगेरे ॥ नापियां, पुण्यतयां फल पेसो ॥ पुण्ये सरल पदारय सीके, पुण्य प्रबल जग देवोरे नगा पुजा ए ग्रांकणी ॥ यदेवो कोहांवी नगरी, प्रनामे तिहां ॥एखा गणे मारे । ग्यानया गारविर मनपी, गुणमयमा गमावणाom|| गम में नि तिनी गना, सहयानिफनी बटी । मी गपगुण करी मृग, यानी मांग यागंदा ना ॥३अागोगनग॥ समनापासणा-माधिनमार्ण गग्गनिहानि । अनिषकपदधी, नातव्य गर्न गाम्मानि || नागायी-दानने वमा, यशन पासण फ भने याश्रितजनो एटेसे दारण मावेना नगण पापण कर, एक प्रण गायनिक गर्गत दागदमनावितरिना गापानिपक मम्मक पहवंय यने बंग पान पामगर्नु निंगावर्ग, गृममा तस्य भान गृमजान म पाणी अनिषेक, पाटी मग मांगी मार्ग भागने म पनी गायचिन चिना अनिषकाधिक पण गुमठा नप जाणया. || जानी नगिनी जाती जाणी, गतिमा माद गाणी॥वा लगमा प्रथम वारणानग, नोरे गम नपाली नागु गग मेनानिकनी पट गणी, गगागती मागणी ॥ स महागगानी गनी, गार्गी जगमां जाणार ना! पुणा पत्र पागन नाम दाग, मका माग ग ॥ वीणा नार नियंप वजांग, गां पारिक गुण पूर्णरे ॥नमा पु० ॥३॥ गौनाग्यमंजरी नृपनी बेटी, संप रतिनी जोडी ॥ समानी पर संकणयंती, कोप न हीरो पोजीरे गनणा पुणा गप संतानिकनेमा - UNTO ३०३ पुoा पिण नेहनो ??ななななななな गुण महरिण मणि सादे ॥ पेटी परपर सह को पूजे, दर्शन करी दिल मोहरे ना कोप न जाणे, तब नृपे परिक्षक नेया ॥ मान देने मणि गु नपरे, पिण कां न को उड्या सणापु तव नृप नगरमां पड़ह बजायो, मुण जो सकार रोका ॥ जे ए मलिनो गुण देखाडे, प्रत्यय प्रगट बनाइरे नणारा॥ तेहनं नृप पो दिये हरवं. पांनो गाम उदार ॥ पांचो हाथी पांचहा घोडा, बात ये भवर प्रकार र रापु॥११॥ बेटी गुगनी जेठे पेटी, सोनाग्यमंजरी सारी ॥ पर णावे नृप तहने रंग. मणि परिक्षक जे विचारे ॥न०॥ पु॥१२॥ सांमजी पडद उव्यो से जाली, धनाशाह नाम ॥ राजसनामा प्राव्यो वेगे, नृपने करी प्रणाम रे ॥नणापु० ॥१॥ दसी नृप अघु वषा वोले, रे बछ! तूं हजी नहानो ॥ रत परिक्षा करवा समर प, कोरन परगट बानो रे ॥२॥ पुण॥१॥ बुद्धि विदोष जो होये नुमची, तो ए मशि गुण पायो । दाल ए बीजीपीजे उदासे, जिन कहे मन दृढ राखोरे आनणागुणा१५॥ ॥ दोहा॥ कहे धनबाद नृपति सुणो, रव परिक्षा वात ॥ दाय सकल जोयांम गे, गुरु समीप सुविख्यात ॥१॥ दीरो मोती निलमणी, माणिक्य मरकत संच ॥ मूल रखना मेरए, कामे वोया पन ॥२॥ पुष्कराज वैप निम, विडम ने गोमेद ।। ए चारे चपरवना, वाख्या ने मुल नेद ॥३॥ ए नव रखने थाश्रया, नव ग्रहान पिण देखाढे तुरत, श्रेष्ठ नेष्ट तिणि वार || पद्मराग रवि १ मौक्तिक शशी, २ विद्युम नीम : विख्यात | बुध मरकत । नृगु बजू ५ तिम, पुष्कराज गुरु ६ जात ॥५॥ नील दानिनो उ कहो, राहु गोमेद गलिक केतु वैसूर्य ते लसणियो ए, नव विध एह नाणि ॥६॥ स्फटिक रन चिहुं लेदथी, सूर्यकांत १ शशिकांत २ ॥ हंसगर्न ३ ज सकांत ५ तिम, गुण निष्पन्न एकांत ।।। साठ नेद ने रत्नना, रत्नपरिक्षा मांह ॥ गुरा प्रयगुण पिण तेदना, दाख्या रे सोचाह || ॥ दाल ३ जी.॥ (काज सीध्यां सकल हये सार. ए देशी.) पीरोजा यवर प्रकार, नील वांयावंत उदार ।। पीत रक्त मना पिण होवे, शाम रंग ते सपि विप खोवे ॥१॥ ए चारे पीरोजा जाते, गुण एहना नव नव जाते ॥ पाराप त ग्रीवा रंगे, मणि सिंदूर वर्ण अनंगे ॥शा रेखायुत अवर प्रकार, मणि नेद यनेक वि चार ॥ को चिंतामणिना नेद. निसुणो कहुं टाली खेद ॥३॥ हीरानी कांति समान, ना सूर अति देदिप्यमान ॥ रेखा त्रिएये करी युक्त, मणि दोष थको विप्रमुक्त ॥धा पटकोण जलीपर तरतो, सबाटाक प्रमाणे धरतो ।। ते चिंतामणि श्म कहीए, सेव्यापी सवि
उ०३
धरा० मुख सहिये ॥५॥रति उपरतो जेह रत्न, तेहना कीजे वहु यत्न रत्नाकरनो निप्पन, स्वा
॥५॥
नाविक घाट संपन्न ।।६।। तेह रत्न सकल फल प्रापे, खंमित कुःख स्थानके थापे ॥ हवे
मौक्तिक श्राय प्रकारे, उत्पत्ति कही अनुसारे ॥७॥ वीपोदर १ गजने शीश २, मच ३ शं
ख ५ वराह ५ जगोदा । वंशमूस ६ मंमूकने उ नाग ए, ए आठ स्थानक शुन लाग ॥७॥
मणिरत्न तणा बहु नेद, दाख्या शास्त्र तजीने खेद ॥ तुम मणि एव् बहु मूल्य. चिंताम
णी रत्नने तुल्याणा एह मणिने राखी तंग, करे युःइ ते होय अन्नंग ।। एद जेहने गृहे
पूजाये, इति सात तिहांधी जाये ॥१णा भूत प्रेतादिक साक्षात, जे कोप्या करे नत्पात
॥ ते पिण एह रत्न प्रनाये, शुन शांति होवे यडदावे ॥११॥ ज्वर वमन शूलादिक रोग,
ते ए मणिने संयोग ॥ सवि कटते दूरे यावे, जिम रवि तेजे तम जाये ॥१शा एहनो प्र
त्यय नुमे देखो, सुविशेष थकी तुमे पेखो ॥ महोटो एक थाल मंगायो, शुन शालि क
थी नरायो ।।१३।। मध्यस्याने ए मणि मूकों, पत्रे निरखंता मत चूको ॥ को पंखी
जात न स्पाशे, तो ए मंणि परिक्षा थाशे ॥१४॥ राजाये ततक्षण कीधो, कोर पंखीये
कर्ण नधि लीयो । मणि लीधो पालथी जाम, कण खाधा-पंखोए ताम ॥१॥'सुणो
! . स्वामी रत्ननो एह, प्रत्यकं प्रताप भरोह ॥ थान पाले ब्रमण खगे कीघो, कण मात्र
॥५६॥
किणे नविलीया ॥१६॥ तिमप मणि जदनी पासे, बैरी गद इति ते नासे ॥ नूतादिक तेहने नवि कोष, एह मणिने कोय न लोग ॥१॥ मुणी राजा प्रत्यय पाम्यो, मन हर ख्यो जे हुयो कामो ॥ धनाने ये मनमान, परख्या प त्रुहि निधान ।।१ जोतां मि यो जुगते जमाइ, पुत्रीनी पूरण पुन्या ॥ त्रीज नदासे सवार, दाल त्रीजी जिन इम गाणा ॥ दोहा.॥ राजाये तब धन मते, की नव श्रीकार ॥ पुत्री परणाची तुरत, सी जाग्यमंजर सार ॥१॥ ग्राम पंच गत नापियां, तिम दय गय शत पंच ॥ वीजो पिण दीयो बहुल, चम्बादिक सघि संच ॥२॥ मुख विलसे दंपति सुख, चकवनि सम नृर ।। हितेज बलवंत तम, जिम गयणांगण सूर ॥३॥ कोशंबीपी वाहिरे, बागो धनपुर गा म ॥ गट मढ पोल प्रसादधी, मुंदर अति शुन ठगम 10 जिनमंदिर महोटा ग्यां, या प्या श्री जिनराज ।। पूजा सनर प्रकारथी, दिन दिन भधिके साज | चोराशी चहु टा सुनग, बिसरी तिहां बजार ॥ चरण श्रढार विशेषयी, करे विविध रोजगार ॥६॥ मु ख सघतो तिहां लोकने, पिण नहि नदिय निवाण । तिणे यातुर धनो रदे, जल विण झो पहिगण । मनितीने ततक्षणे, सर करया मुविलास ।। स्थानक निरखीने 3 0 न०३ ॥५॥ रस, थारंन्यो थायास ॥७॥ गुन वेला अवलोकने, मांड्यो कार्य महंत ॥ महेनतिया म हेनत करे, उचक पणे अत्यंत या एक कर्प अवला प्रते, पुरुपने दोय दिनार ॥ नोजन चोला तैलथी, टंक दोय व्यवहार ॥१॥ धन्नो राजगृदी धकी, नीसरियो तिणिवार ॥ जे जे कारण नीपन्यो, ते निसुशो अधिकार ॥११॥ ॥ ढाल ४ थी.॥ (कण साखीणीरे जाय. ए देशी.) धनोशाह जब नीसस्यो जो, मी नारी प्रसंग ।नारी त्रिएपे ततकणे जी, नवि दे खे पियु संगरे॥ प्रीतम, किदां गया अमने रे गोडि ।। हांसीनी वेला नहीं जी, भावो वालम दोडिरे ॥ी॥१॥ ए मांकणी. ॥ अमे तुम पासव वांधिया जी, तुमे अमचा न रतार ॥ तुम प्राधार वालेशरू जी, जीव जीवन निरधार रे ॥प्रीणाशा मात पिताये तुम प्रते जी, सोप्यां पंचनी साख । केड न गेहूं जीवतांजी, ते निश्चय मन राख रे ॥मी० ॥३॥ ए मंदिर ए मालियां जी, ए सुखसेज सुवास ॥ सरवे वल्लन्न तिहां लगे जी, जिहां सगे तुं पियु पास रे ॥मीणाधा श्म कदेती त्रिएये सतीजी, जोया सयल आवास ॥ न वि दोगे बद्धन तदा जी, भावी सासू पास रे ॥प्रीणा।। श्रम प्राणेश दीसे नही जी, मम मंदिर शनिवार ॥ बारजी तुम जाया पने जी, भवर कवण प्राधार रे ॥त्री० ॥६॥ आएगा इम करती रहती की जी, ते त्रिपये तिनिवार ॥ विरद चला नाये पार रे ॥णीमाया शीलवती पिण सांगली जी, धरणी द्वनी ततग्येव ।। वारंवार ए पुप्रनो जी, विरह दिये कां देव रे ॥मीणाला तुं मुज मांधा लाकडी जी, कुलमण कुन माण ॥ पर उपगारी परगडो जी, पैतृक अध्यनो जाग रे ॥णी गाया वय पाकी हये य मतणी जी, नूं किम मूकी रे जाप ॥ वढपण, सेवा तणोजी, फल अधिको कहिवाय रे प्री॥१०॥ यतः॥ अनुष्टुववृनम्.॥ पतिताः पितरस्त्याग्याः, माता नैव कदाचन ॥ गर्न घारण पोपान्यां, नवेन्माता गरीयसी ॥१॥ नावा:-पतित प्रएला पिता त्याग करवा योग्य ठे, परंतु माता तो कदि पण त्याग करना योग्य नयी; कारण के, गर्नवारण अने पोपण करवायो माता बघारे मान्य . ॥१॥श्म निर मन तुम तमोजी, किम पाये। रे पूत ॥ तुज विण क्षणमां मम तणो जी, विससे वे परसूत्ररे ॥णी॥१॥ धनमारे पि श सांनजी जी, पुत्र गमननी रे वात ॥ झोकातुर विलवे पगुंजी, करे भशेष अश्रुपातरे मी॥१॥ नोजाई त्रिएपे तिहां जी, श्रावी ते समकाल ।। धन्ना गुणधी गोरडी जी, फू रे हृदय विचाल रे ॥देवरणाशा अमने तुमे सुखीया कियां जी, वारंवार पवित्र ॥ ना ग्यहीनतुं पति अमे जी, तुमे देवर सुचरित्र रे ॥देण॥१॥ यतः ॥ प्रायविनम.॥ मागर धना एना न०३ तुन दोसो, दोसो प्रमाण पुवकम्मा ॥ रयणायरंमि पने, सागुरो हमे लग्गो ॥२॥ जावार्थ:-हे समुघ! यामां तारो कांश पण दोप नथी, दोप तो अमारा पूर्व कर्मनोज वे. केमके, रत्ननी खाण एवो तुं मख्यां उतां, मारा हाथमा तो पचरज मान्यो! ॥॥ दोप नथी हां नुम तो जी, ठे अम दोप सुजाण ।। पिण शुंकीजे तेहशुंजी, कोश न च ले प्राणरे ॥देणा१५॥ श्रम थवगुण जो देखशोजी, तो अम कोय न गय । सऊन कल्प म कहा जी, पुदव्या फल देश जाय रे ॥ देणा१६॥ यतः॥ सोन सडन अंव सम, अवगु ए तजी गुण सेय॥ न तो पछर हणे, न तंथ फल देय ॥३॥ नावार्थ:-तेज सऊन के, जे प्रांवाना वृक्ष जेवा होय . केमके, कोइ माणस जो तेने, पयरो मारे थे, तो ते प्रांवा नो वृक्ष उलटो तेने फल आपे रे.! ||३|| रात्रि सकल सवि सयणने जी, रुदन करंतां विहाय ।। प्रत्यूपे नृप प्रमुखने जी, सवि विरतांत जणाय रे। पूताणारा गम ठाम नुरि दोडव्याजी, मूक्या प्रेप्य अनेक ॥ पिण धनाशाहनी तिहां जी, खवर न लाग्यो एक रे॥ पूताणारा विस्मय सवि पामी रह्या जी, देखी धन चरित्र ॥त्रीजे नल्हासे जिने कही जी, चोथा ढाल पवित्र रे पूताणारा ॥दोहा॥ राराको ॥५जा राखो शिरुच ॥१॥ प्रम जमाइ जाते पकें, अमे मूसाणा ग्राज ॥ वृश्चित नाहि अवर को, जेर चलाये काज ॥शा यजय कुमरना विरदयी, दाऊया दृता पूर ॥ ऊपर खूण श्र यो हां, विरह धनानो नूर ॥३॥ यम पुत्री असणी २, पति वियोगश्री माय ॥ एह स यल मस्वास्थिनो, कारण तूं हि कहाय ॥४॥ तब वोटयो धनसार श्म, नृपने करी प्रणा म ॥ धनपति मुज बद्धन घणो, याशानो विश्राम ।। मुजथी सुख पाम्यो नथी, पिणए अग्रज वेण ॥ निसुणी रात्रे नीकल्पो, उमो सपलो सेण ॥६॥यतः॥अनुष्ट्यूबनम | रेजिट कुरु मर्यादा, नोजने वचने तथा ॥ वचने प्राण संदेहो, नोजने च अजीर्णता ॥१॥ जानार्थ:-ह जीन! नोजन करवाने विपे अने वचन बोलवाने विपे मर्यादा रायकार णके, जो वचनने विषे मयांदा नदि राखे तो, को वखत जीव जो थने नोजनने घि पे मर्यादा नहि राखे तो यजीण पो.॥१॥ सुणि भूपति ते त्रिएपने, दमी सीधी दाम ।। ग्राम प्रमुख खोंची लियां, पाडी सघली माम || धन हीपो धनसारजी, धयो ते थोडे कासं ।। न मिले मंसन व्यसन प्रमुख, मुख्य पामे असराज साधन हीणो शोने नहीं, ज्यूं पायसनो फूल ॥ धनवंतो. 'आदर लदे, चंपा फूल अमूल ॥ यतः॥ धनमर्जय का कुस्त्र, धनमूलमिदंजगत् ।। अंतरं नैव पश्यामि, निनस्य शवस्य च ॥२॥ भावार्थ:-हे न०३ ॥५॥ गम! तु पन पैदा कर. कारण के, माटुं जगत् धनना उपर थाधार राखना .केमके निधन भने निर्जीव ए माड, तेने विषे है काश् फेर देखतो नयी. अर्थात् जो पासे धन होप, तीज सह मान प्रापेके, परंतु को मडदानी पेठे निर्धनना सामु जोतुं नथी. ॥२॥ ॥ दाल ५ मी.॥ (विपदीनी देशी.) पन मशिन धनसाररे, चिनमें चिंतवे ॥ इहा रहेको जुगतो नहीं ए॥ महोटामु से घिरे, सगपणनो सदा ।। तिले करी साजीजे सहीए ॥१॥ धना विण घरघरे, धूल मित्री गयो। साज गर सवि माहरी ए ॥ तिणे करी हवे परदेश रे, पिंगने पालगुं । पर मजूरीने करीए ॥२॥ धनादादनी नार रे, त्रिएपे तेडीने ॥ सुपरें सुसरोजी कहे ए ॥पीपर जान पुप रे, मुखमें तिहां रहो ॥ तुम पति दुःख अमने दहे ए ॥शा यमे जागुं परदेशर, पन्नाशाह नणी ॥ गोति करीने साव[ ए ॥ जो भिलो ए पुत्र रे, तो तेहने । हो। तेडी वहेला प्रावगुंए । सोमश्री कुसुमश्री रे, सुसराशा थकी ॥ प्रणमीने पी पर गए ॥ कहे मुनश तामरे, साधु लोचन करी ॥ विनय यकी प्रवनत पाए । ई मास नुम मापरे, निभपयो करी । तुम सेवा करती थकी ए॥ स्त्रीने रदेवो सास प्रतिपक्षमा मारे पिणए वकीए॥॥ पाने पीपर जेमरे, तिम नर सासरे ॥ आपणा घिरवासे मुनिने सही ए ॥ तेग रहित नृप तेमरे, मंत्री मति बिना। एटला सुयस लह नहीं ए ॥॥ यतः ॥ स्त्री पीयर नर सासरे, संपमिया सहवास ॥ एता होय मलखाम गा, जो मं घिरवास ॥१॥ नावार्थ:-स्त्री पीयर, पुरुप सासरे अने मुनि एक नपाथ यमा, ए प्रणे पूर्वोक्त स्थानकमां घणा दिवस रहे, तो जार मलखामणा थाय. ॥१॥ जिस दिन धन होय पास रे, पति संगे होवे ॥ ते दिन पीयर म्यडो ए॥ पिण सदी मा पद योगरे, ठमो सासरो ॥ पीयर जावो कूपडी ए ॥॥ सुख उप सवि तुम साथ रे, भोगविशुं सदा ।। धीर धरो तुमे तातजीए॥ जो मिलशे पियु योगरे, तो पीयर हवे॥ प्रावगुं सयल संपद नजीए ॥णा सुणी हरख्यो धनसार रे, धन धन ए बहु ॥ सहुए माधार ए॥ मात तातने ज्ञात रे, सासरियां थकी ॥ लेखवीया सघला पठे ए ॥१॥ चाल्यो हचे धनसार रे, राजगृही थकी ॥ अंगज स्त्री वधु परिवस्यो ए ॥ वस्व विनूपण दीन रे, दीनपणा की । मोपगरणा शिरे घस्यां ए ॥११॥ प्रष्ट करमधी जीव रे, जिम संसारमा । परिव्रमणां करे परगढोए ॥तिम धनसार तिवार रे, भावे जन श्रकी ॥ देश विदेश फिरे बडो ए ॥१शा जोतां वन थाराम रे, ग्राम घणां नमे ॥ पिण घिरता न लहे किहां ए ।। कोशंबीपुरि पासरे, श्रावे अन्पदा ।। वार्ना वृनिनीः सहे ए ॥१३॥ धनपुरम
धमा
गा
न०३
※冬冬决农民农
धनशेवरे, शर खानन नणी ॥ आपे प्रवल भाजीविका ए । स्त्रीने एक दिनार रे, युग्म
पुरुष प्रते ॥ तैल चोलादि हितथकी ए ॥१॥ सुणी दरख्यो धनसार रे, सार नपाय ए।।
नदर नरण करवा नणी ए॥ ढाल पांचमी एह रे, जीजा नल्हासनी ॥ कही जिनवि
जये सोहामणी ए ॥१५॥
॥ दोहा.॥ श्राव्यो धनपुरमें नुरत, पतिवृत ते धनसार ॥ देखे व्यापारी तिहां, नां
ति नाति तिणिवार ॥१॥ नाणावटी दोशी तिमज, पारेखने मणिहार ॥ सौक्तिक मुक्ता
फल कयिक, घृत तैलादि विचार ॥२॥ सोनी गांधी सामटा, फडीया ने तांबूल ॥ साथ
रिया सुखनलिका, कारक तिहां करे मूल ॥३॥ देखी व्यापारी सकल, पूरे तव धनसार
॥ व्यापारीने वणिजना, धननो कवण दातार ॥४॥ तय ते कहे अम नगरनो, स्वामी ने
धनशेत ॥ ते धन यापे व्याज विण, नाग्यवंत लही च ॥५॥ निर्धनने पिण शर खनन,
कीधोठे श्राधार ॥ सोनलिने हरखित अयो, परिकर युत धनसार ॥६॥
॥ ढाल ६४ी.॥ (नदी यमुनाके तीर नडे दोय पंखीयां, ए देशी.)
पुत्र सहित धनसार सरोवरमें तदा, करे तिहां खनननु कार्य धरी मनमें मुदा ॥
बांधी कोटा तंग सुरंग पणे करी, कोश कोदाली तेम ग्वणे ते करे धरी ॥१॥ शीलवती
॥६॥
Ama नी साथ वह गारं तिहां, माटी रहे नरी पार ते सार ग्याणे जिहां ॥ विष्ट कार्य करी एम विवस सनि निर्गमे, भोजन चोला तेल अन्नात संध्या समे ॥२॥ एहवे धनपतिशाह सरोवर देगया, पाये घरीय उमाह कारीगर पेग्यया । साये सवि सामंत मंत्रीश्वर नृप तणा, शेर सेनापति द सेवक पिण प्रति घणा ॥३॥ शिरपर सोवन उग्र सूरज परे ऊग मगे, याचक नोजक नाट अनेक ते लगे। जय जय तूं चिरंजीव तुं स्थित मुख्य दरु, माश्रित जन याधार सपणने सुखकरू || भावी सरोवर पाल जो चिहुं दिशि फिरी, सरोवर केरो काम ते उद्यम मन धरी। देग्यो तातने मात बांधव नानी बहु, चिंते चित्त मकार एकिम माव्यां सह || जोईने निरधार करी मन चितवे, मात पिताने व्रात प्र मुग सागि सनरे ॥ पिण मुज कामिनी एह मुना नामिनी, माटी बड़े सहे कष्ट देखो गति कर्मनी ॥६॥ गतः। अनुष्टुव्युनम् ॥ कृतकर्म यो नास्ति, कम्पकोटीहातैरपि ॥ अपश्यमेव नोकव्य, कृतंकर्म शुनाशुनं ॥१॥ नावार्थ:-मनाना श्रजो कल्प (युग) जाय, तो पण करेला कर्मनो क्रय श्रतो नयी. केमके, सारु अथवा नरतुं, जे कर्म कस्यु मोय, ते अवश्य नोगनकुंज पढे ले. ॥१॥ कर्मचो दमयंती नस प्रिया ख लहे, राम घरणी निम सीत संकागद उप सहे ॥ कलावतीने कर्म नदय आव्यां यदा, शंख नृपे
पना०
॥६॥
होय, ते व
घरणी तिम
न०३
श्या.
अवश्य
जाय, तो'
T
तदा ॥॥ सुरसुंदरीने कंत वने मेली गयो, औपदीन वनवासमें
यावतीने कंत वियोग थयो वली, मृगावतीनो कप्ट ते जाणे के
नारी आहे व अंजना, नर्मदामुंदरी तम करी पति रंजना ॥
ते सहु कहे, यचंकारी तम यतृत पीडा मंद ॥णा चंदनवान
कमादयधी तह वचारणी जागा ॥ हरिचंडगयन पत्र ।
शशी करवी सोचना ॥१७॥ दखो कमनी वात प्राचीवनी
सनई वांधव ठे जेहने ॥ गौनइ मम तात मात ना मती. मुज
तार ने सुख न लहे रती ॥१॥ जुन जुन मात न तात अनेक विपद मई,
काज नपल मस्तक वह || जगम पुनर पट कह्या उशाखमण कण न
अकाज जुन ते अनुक्रमे ।। ।। यत ॥ सवयो नवादा। नग्य कुलं ।न कर अलं।
नूख घरोघर नील मगाच. नीचर्क। चाकरी नग्य कराव: निर्मल वंशक मन लगा
३॥ नूख नमा विदा पिनिम दीन पुग्य। मसकीन कहाव, नृग्य ममा नह। पुःण
जसा को पापिणी नम्ब भनक नग्नाव ॥२॥ दम्बा बनावह शठ अननक्षण कस्या,सु
समा पुत्र। मांस नवं। तनु निज धस्या ॥ नदगथं नलगय मुमारपणा कीया, घर घर
रणने
॥६॥
मुंज नरदा मागी दूकडो लीयो ॥१३॥ पापाउनूती याहार मिमिने विद्या करी, ना नव रूप बनाय मोदक लिया फिरी फिरी ॥ राय यशोधर मांस नल्यो नयनावली, ज्नर उदरने काज अकाज करे वली ॥१॥ कर्मतपो यदा बात एम वला सदेत क्ष्मी गृह मुखवास तिदांप उन लोनिलहे विनय विवेक विचार प्राचार ए, मान मगन रहे मस्त नधर्म विचार ए॥१५॥ एहना संगग्री मात यशात घणी सदे, तिम वली तात विख्यात विटंबनता सरे ।। नोजाई पिण नातृश्री मापदमें पड़ी, मुज रामा इण साप लदे व वापढी ॥१६॥ यतः॥ अनुष्टुनमः ॥ कुसंगा संग वोपेण, साधनो गांति वि कियां । एकरात्रि प्रसंगेन, फाष्टवटा विटंबना ॥३॥ नावार्थ:-भाराव माणसनी सोव तथी सारा माणसो पण विक्रिया पामेये. कारण के, हरा गायनी साये (सारी गायने) एक रात सोवत रहेवाश्री वे पग पगे लाकडं 'मने गलामां घंटडीनी विटंबना पर. ॥३॥ दये ९ मातने तात प्रिया प्रतिपालगुं, ए बांधवने दूर करी रखवाल ॥ श्म पालोनी पात धमे धीरज धरी, बीजे नुल्हासे दाल सी जिन जयवरी ॥१॥ ॥ दोहा.॥ तात प्रते पूढे तुरत, धनपतिशाह सुजाण ॥ कवण तुमे कोण ग्रामथी, याव्यागे इण गप ॥१॥ तव लकाश्री गोपवी, अवर कयो यधिकार ॥ पिण धने नि EXY
॥६॥
न०३
IMATRIPEDARDウサなた
नशेत रे, इत्या कर तदा ॥ सुरसुंदरीने कंत वने मेली गयो, झोपदीने वनवासमें
पुरुष मते थयो । प्रद्मावतीने कंत वियोग थयो वली, मृगावतीनो कष्ट ते जाणे के
उदर नर नृप पवनजय नारी लहे उःख भंजना, नर्मदासुंदरी तेम करी पति रंजना ॥
ही सती कष्ट सही ते सहु कहे, थचंकारी तेम थतूल पीडा सदे ॥णा चंदनवाल
विशाल गुणेथी वखाणीए, कर्मोदयथी तेह वेचाणी जाणीए ॥ हरिचंझायने पुत्र स्त्री
तारा लोचना, चाणां परतक्षशी करवी सोचना ॥१०॥ देखो कर्मनी वात भावी वनी
एहने, नोगीलमर शासिन वांधव जेहने ॥ गौन सम तात मात नज्ञ सती, मुज
सरिखो जरतार ने सुख न लहे रती ॥११॥ जुन जुन मात ने तात अनेक विपद
उदरत्नरणने काज नपल मस्तके वहे ॥ जगमें उतर पेट कटोरे शास्त्रमें, कुण कुरान
करे अकाज जुन ते अनुक्रमे ॥१२॥ यतः॥ सवैयो तेवीशो.॥ नूख कुलीन करे अकुली
नके नूख घरोघर जीख मगाये, नीचकी चाकरी नूख करावेरु निर्मल वंशकु मेल लगा
वे ॥ नूख नमावे विदेश विपत्तिमें दीन खी मसकीन कहावे, नूख समो नही दुःख
जसा को पापिणी नूख अन्ना नखावे ॥शा देखो धनावह शेठ अन्नक्षलक्षण कस्यो,सु
समा पुत्री मांस नखी तनु निज घस्यो ॥ उदराय नसराप सुभारपणो कीयो, घर घर
॥६॥
भुज नदा मागी दुको लीयो ॥१॥ मापाननूती याहार निमिने विया करी, ना नव रूप बनाय मोवक लिया फिरी फिरी ॥ राय यशोधर मांस नल्यो नयनावली, उत्तर उदरने काज प्रकाज करे गली ॥१॥ कर्मतपो वश व्रात एउपस बहूला सदे,ल दमी ग्रह सुग्गवास तिदां पाप लोनल विनय विवेक विचार याचार ए, मान मगन रहे मम्त नधर्म विचार ए॥रा पहना संगधी मात यशात घणी सदे, तिमवली तात गिज्यात विटंबनता सरे ॥ नोजाई पिण व्रातृश्री मापदमें पढ़ी, मुज रामा इण साप सारे जपा वापढी ॥१३॥ यतः॥ अनुष्टुपनमः ॥ कुसंगा संग वोपेण, साधबो यांति वि कियां ।। एकरात्रि प्रसंगेन, फाटण्टा विटंबना ॥३॥ नावार्थ:-वराव माणसनी सोव तपी सारा माणसो पण विक्रिया पामे, कारण के, हरा गायनी साये (सारी गायने) एक रात सोवत रहेगाथी वे पग गगे लाकहुँ मने गलामां घंटडीनी विटंबना थ३.॥३॥ दोई मातने तात मिया प्रतिपाल, ए बांधवने दूर करी रखवाल ।। श्म आलोची वात धो धीरज धरी, त्रीजे उल्हासे ढाल ही जिन जयवरी ॥१॥ ॥दोहा॥ तात प्रते पूरे तुरत, धनपतिशाह गुजाण ॥ कवण तुमे कोण ग्रामथी, यापागे शण गप ॥१॥ तव समाथी गोपवी, अवर को अधिकार ॥ पिण धने नि
पमा
न०३
भय कियो, एह सही निरधार ॥२॥ धनोझाद चित चिंतये, धन विण लाजे एह ॥
लिणे करी निज कुन गोपचे, तिशमें नही संदेह ॥३॥ ऊपरवाश्ने कहे, मोसो मोसी
१॥ एदने पृत गुड अन्न गुन्न, देजो तुमे अविरुइ ॥ सर्व 'नृत्यमा वृक्ष ए, यापे
फरी यादेश ॥ तव धनसार खुशी थयो, तूग्यो मुज पेश ॥५॥
॥ तास मी.॥ (सीता तो रूपे रुडी. ए देशी.)
हवे बीजे दिन धन्नो, भावे तिहां पति सुप्रसन्नो हो । सुकृत फल एदवां ॥ एमां
फणी ॥ वोलाये हित प्राणी, धनसार नणी शुन वाणी हो ॥ सुणा। तांबुलादिक तत
थापे, तर हर्ष घणो तस व्यापे दो ॥सुणा बीजे दिन तिम हेव, धनपति मावे धरी टेव
हो ।। सुणाशा वस्त्र अनेक प्रणाये, सवि नृत्य प्रत्ये तेडावे दो ॥सुणा वस्त्र दिये तस
ताम, पति हररूपा नृत्य मुकाम हो । मुण॥।॥ पठे वृक्ष प्रते तेढाये, अंबर उत्तम प
हिरावे दो ॥सुणा माता प्रते पटकूस, दिपे हर्ष धरी वहु मूख्य हो ।सु॥॥ प्रातृने
सम परिणामे, दिये सुंदर वस्त्र सुकामे हो ॥सुणा 'व्रातृजाया पिण प्राये, साडी तस
शुन पदिरावे हो ॥गुणा एक चीर प्रमूलिक सार, प्रापे कांताने तिलिवार हो ।
'पारमा.. बद्र.नोजाश्यो.
॥६॥
समिकिने मनोरी, नागार प्रत रहे पानी हो ॥मुादा सुणो नुमे गे मु ना, गुम गुण मम गिन गुहात दी। गुणा किशी नाते जखी मत प्राजो, जे जाए ने मंगानीमा 10 अम पर ने मवि नुमना, तुमे तात स्थानक ठगे ममना हो IJणा नुम 'मनुं गरमी डीग, प्रमे जाणी निमवावीस हो । मुणाला तिणे 'तक प्र मुग भर्म पानी लीयो बांडी प्रानयि परथी दोमु ए तुम 'बधुने नुमे कहे जो, गुग कालमा निग्गजो हो।Bा देश मामामना तिणे नगमे, मंदिर ये रहेवा कामे होगुणा श्म पनि दिन सवर ते जग, जे जोए तेतसु देने हो। मु॥१०॥ घेर भावी पं. मार, प्रिय मानव मन नजाद हो ।गुणा परदेशी ननम प्राणी, हा याव्या मम नाणी हो । गुण॥११॥ तेइने ने गनु नार, गुणवंती प्रति मनुहार हो । सुणा से रानी याने, तुम जो गवनले नावे दो मुण१२॥ पण तहमा लघु जेद, पानी नुन नह हो । गुणा नाग देजो भादग्मान, गती देजो फोफस पान हो।मु० ॥१॥ नम शाक प्रमुग मुधिभित्र, देजो नुमे पुणप पवित्र हो । भक्ति गौरस मर गगवान, जो दिन भी भारताद हो ॥४०॥१३ मशीन दे मनरंगे, धनपति नि १. ग. . पाने, সময় ॥६॥ न०३ जी हो ॥ सुणार॥ ण रहे सुखसंगे हो ॥सुणा झारपाल प्रमुखने जाख्यो, सहु सेवकने पिण दाख्यो हो॥ सु॥१५॥ हवे शेउ तिहां धनसार, कहे वहु प्रते सकल विचार हो ॥सुणा तुमे जान धनपति गेह, तकादिक लावो ये जेह हो ॥सु॥१६॥ तव ते वहु निसुणी वाणी, वारू कहे मनमा जागी हो ॥सु०॥त्रीजे उन्हासे गवाणी, ढाल सातमी जिन गुणखा ॥ दोहा.॥ हवे ते त्रिण्ये वधु तिहां, सेवा श्रावे तक ॥ खच दिये जल सारिखी, नयन वदन करी वक्र ॥१॥ चोथे दिन ते लाजयी, आवे सुन्नज्ञ जाम ॥ सौलाग्यमंज रिए तिहां, वेसाडी शुन्न गम ॥२॥ पादर देश भति घणो, भापे गोरस सार ॥ कहे वार तूं भावजे, नित प्रते मुज भागार ॥३॥ तकादिक पिणा अति अवल, लेश्ने ततखेव ॥ भावी ते निज स्थानके, सासूने ये देव ॥३॥ तव सुसरो सासू कहे, देखो पुण्य प्रका र ॥ धनपति वधु प्रणिपति करे, लाग्य प्रवल मनोहार ॥५॥ निसुणी खोजी ते विणे, कदे सुणो सासू वात ॥ नित प्रते पुत्र वखाणते, हायथी गयो विख्यात ॥६॥ वली तेद नी वधुने तुमे, परसंसो परगट्ट ॥ ते पिण धनानी परे, जाशे कोश्क यह ॥॥ दिवसे * दरवाजा उपर रखा मीपाइ.
-- माटी शिर बहे, राने पडे नूपीठ ॥ देखो देराणी नाग्यवस, कंत विरह अति घीउ ॥ ॥ सुणी मुलक्ष ते वचन, वाकी दिलमें दीन ॥ नयणेश्री पांसू झरे, घिर ह व्पधा सयलीन ।। ॥ ढाल ७ मी.॥ (रतनशी गुण मीउडारे, ए देशी.) एक दिवस मुला सती रे, मावे ते सेवा गश । सौलाग्यमंजरीए तिहां रे ॥ साडी से पास ॥ वदिन कहो उख मुज प्रते रे ॥१।। ए आंकणी ॥ तुमे गे चतुर सु जाण ।। प्रीति बंधाणी ठे मादरे रे, तुमपी जीवनमाण ॥वण॥२॥ यांख अरूण दोसे तादरी रे, मुख ववी धति दिलगीर ॥ नीसासा पिण एवडा रे, नयणे करे बहु नीर ॥ व॥३॥ सुसरो सासू ले ताहरे रे, जेगणीने जेठ । वर वारू दशे तारे रे. पीयर पिण हुशे नेव ॥रणा के पीयर ख सांजस्यो रे, के उदवी तुज कंत ।। शी चिंता तुज एपडी रे, कहे मुजने मतिवंत ॥२०॥५॥ मुजथी अंतर एबडो रे, तूं किम रागो मुह ॥ करे भवदात तूं ताहरो रे, जिम हुँ जाणुं शुक्ष वा 'आनन बचे 'पागदती रे, 'य घोमुखथी कदे ताम ॥ बहिन कहुं शो कर्मनी रे, गति विपरीत विराम ॥ वहिन सुणो
पा०
॥३॥
पुसमाहर रे 83 ए प्राणी ॥ यतः ॥ शार्दूलविकिडीतवृनम्.॥ ब्रह्मायेनकुमासवनि
पमिनो ब्रह्मांगनामोदरे, विभुपेनदशावतारगहनेक्षितोमहासंकटे ॥ रुशेयेनकपालपाणि
पुदफे रिक्षाटनकारितः, सूर्योग्राम्यतिनित्यमेवगगने तस्मैनमःकर्मणे ॥१॥ नावार्थः-जे
फर्मपडे ब्रह्मा फुलारना नाकनी पैठ ब्रह्मांग रूप घडाना पेटमां कबजे रसायो, विश्नु
वा अवतारथी नपंकर एवा महोटा संकटमां नंखायो, शिव दाथमां काचली लेश्ने
सिक्षा मागे अने सूर्य दमेशां गगनने विरे जेनावडे नम के ते कर्मने नमस्कार थान.
॥१॥ गौनशोग्नी मंगजा रे, नज्ञ नर थवतार ॥ वांधव झालिकुमार ठे रे, तणे अ
गुहार ॥वण तातजी पूचना स्नेहयो रे, पूरे वंग्ति लोग ॥ वत्रीदा वधू थने पुत्रने
रे, प्रापे वंडित योग ॥३॥ तुज पति नाम माहरे रे, रोजर्नार सुरंग ।। दानी मानी
पानी नसोरे, धरतो प्रीति मन्नंग वारणा श्री श्रेणिक नृप पुत्रिकारे, सोमश्री वि
स्पात ।। कुसुमपाल तनया तिसी रे, कुसुमश्री शुचि गात ॥२॥१॥ ते परण्यो तिहां
प्रेमपीरे, उनम गुणनो पात्र ॥ कांता त्रिएपेथी कीडतोरे, सुगुण सुरुप सुगात्र ॥३॥
॥१शा पर वपण विोपचारे, मी सवि परिवार ॥ एकाकी को देशदे रे, पहोत्यो
निरपार ॥२॥१॥ जाते सक्षमी गरे मतीपणे मा umra --
॥६४॥
कमाना, नीमग्यारे, परदेो विण पाय |वणार नीर गिना काय ॥ तिम धन हीन मनुप्यने रे, मान नदी किण गय ॥वणा १५॥ करवा नदर या जीविका रे, रक्षा माज्यां गिवार ।। मर गणीए बीए तुम तणु रे, तुमचोठे प्राचार ॥ यण॥१६॥ पतः।। किं कि न कियं किं किं न काप, कह कह न नामियं सीसं ।। नर नम मग जाणे, किं न किर्य किं न काय ॥२॥ नानार्यः-[न कम्युं, गुंगुं नहि करया पोग्ग रे भने कोने कोने शीश नयी नमाज्यु ? अपितु आ गोलरया योग्य एवा पेटने माटे | न कर अने मुं न करवा गोग्य अर्थात् सर्वे करयुं भने सर्वे करवा योग्य ! ||२|| धनपतिशाद पटंतर रे, नोजन करते यात ॥ सांजलीने निन चिंतये रे, पन्य धन्य एर मुजात या१॥ सुचि पर ताम सिंहासने रे, वेगे घर उजमास ॥ त्रीजे उन्हा से बाग्मीरे, कही जिनपिनये ढाल ॥२॥१७॥ ॥ दोहा.॥ कई धमोरेनामिनी, तुं पति दीणी दीन ॥ प्राण घरे प्राणेश विण, किण रीत 5 लीन ||१|| फाटे काली चूमिका, जल घिरदे ततकाल ॥ प्राण धरे पति शिरदयी, ए अनरिज ण काल ॥२॥ सा कहे तव सजा करी, माशायी अदो शेठ । भादा पामे बांधाया, जीव करे ॥३॥ यतः ॥ अनुष्टुनम् ॥ यमाशा म धना न ॥६॥ 1 दाराजन, विपरीता हि शृंग्वना ॥ यनवाः प्रयावंनि. मुगा स्तिष्टंति पंगुवन ॥५॥ नावार्थ:-हे महाराजा ! प्रा ग्रादार पं। माकर वह तन्दवार उ. कमो ने साकडे बंधागना पुरुषो दाई ले मन तनाया बेटा थाना पागनानं। पर घमा द. भयानमा मान्य मांफनी गागा माणमा हालं। चा नं। दाकना नया पात या बाद शके ठे. परंतु या प्रादामपं। माकन ना नरहवार वा रानमा 'र: II माग सो दोडदौड कर न मन नभ्य। मत्त. पाण्या पागवाना 47 निल बराच ॥॥ तव धनो कई मंद। न किदा लहदा ॥ नाग नाम तारण प्रमग करा ॥ ४ यावन । वमन सम्य ॥ नाना पार ॥ परमान 11. एम ताचा पडताम || || ।।दार [0 मा ।। । हाका माण! मलाच माजना. दा.) हो वयाण मुगा र मारिग्वा, बनाना (नागवार | मन । म घर, वाल मनवा वालदा ॥ वय विमाम। बाली ॥' प्राकण। ॥ [जम रह जगमां माम हो ।। श्रपीत प्रवर्ग। इंग, परनव पिण सुग्ब ठाम हा ॥षण पश्चिम सूरज कगमे, धरणं। ग्मातल जाय हो ॥ मंuser सबापy 70 उपतपे मशिगूर , जो 'घुब मंगल होय हो । तो पिण सती चूके नदी, हर निमानी जोप हो ॥ सतीनो सत्य मूकावया, कीया जेणे उपाप हो ॥ ते आलीया यया दगतां, पाम्या मरण सहाग हो ॥५॥ रावण सीता मोहीयो, तो लोगां बया सीमा हो ॥ संका प्लूटाची तिहां, राम तणी ते रीस हो ।यणा ॥ पवमोगर परनारपी, रायो बीपदी कम हो | केदार कोप करी तिहां, टाल्यो तिहांगी नूप हो । Tणा पग्नारीनी मंगते, नुन ललितांग कुमार हो । विष्टा मंदिरमा चशो, शव शम प्रपो लिनिवार को 1990 जुन मणिरणे पनरथ कियो, मयापुरेहाने काज हो ॥ तो ते नरके गयो तवा, अंक दियो 'महिराज हो ।वणाए। इत्यादिक यवतात ते, शुं नयी जागता खाम हो । पायक कुल पामी करी, राखो निज मन गम हो ॥वणारा अग निमोया कर भमे, बलि कर कंपापात दो ॥ विपनकण जल यागम, रसना वेदन पातको ११॥ पिण यणपटता कामनो, गयण न सांजणु कान हो । ३२ चं ना गैथी, न गई दसीयतनुं ध्यान दो ॥१२॥ यतः॥ केसरि केश नूयंग मणि, शरणाग य गुमाय ॥ मतीय पयोपर रुपण धन, नसि हठ मुाद ॥१॥ नावार्थ:-केसरीसि १ नो नारो, २ पर्प, ३ नान.
Umlo
१०३
दना फेदा, सापने माथे रहेलो मणी, वीर पुरुषाने शरणे गएलो माणस, सती स्त्रीनां
रतन एक रुपणर्नु धन; ए सर्वे तेमना जीवतां तो हाप नज लागे, परंतु मृत्यु थएज
मले. ॥१॥ ययण सुणी पनिता तणां, हरख्यो धनपति ताम हो ॥ ए सुकुलीन महास
ती, शियस रपण गुणधाम हो ॥॥१॥ कहे धनों में ताहरो, मन जोयो भनिराम हो
॥शियल सुरंगो हूँ धरूं, न गमे परस्त्री नाम हो ॥वण॥१॥ पिण पूर्दू तुजने हवे, किम
जाणीशा निज नाह हो । दीगपी छू जाणशो, के प्रत्यय निरवाह हो ॥वण॥१५॥ तव
पोलीसा सुंदरी, जे कोदो 'प्राचीन हो ॥ वारता जे जे भोगवी, सुख दुःखनी लयली
न हो ।व०॥१६॥ ते जरतार हुशे सही, तदनंतर भाकार हो । दास ए बीजा नल्हास
मी, नवमी जिन कहे सार हो ॥वणार॥
॥ दोहा.॥ पनपति कहे सुण रे सती, प्रतिष्ठानपुर पास ॥ धनसारेन्य वखाणीए,
सीनाती सती तास ॥१॥ चार पुत्रमा लयु तनुज, धन्नो बुद्धि निधान ॥ बंधव क्लेश
पो नीसग्यो, पिण तम पुरुप निदान ॥२॥ नऊयिनी माव्यो वही, पाम्यो नृपनो मान
॥मात पिता बांधन सनि, ते पाव्या तिण गण ॥३॥ सन्मानी राख्या निकट, पिण
॥६६॥
-n. re.nh. मघर तस देख ॥ धनोदशाह वाली नीसखो, सपाली शादि चोग्य ॥४॥ राजगृहीए रंग गुं. थायो घर नन्हास ।। कुसुमपालनो वन फल्यो, पुत्री वीपी ग्यास ॥५सेचानक गज रायनी, श्रागयो थानानन ॥ पुत्री थापी श्रेणिके, देवी अतुल अचंन ॥६॥ का गानो कपढो पढ्यो, गौनर शेने जाम । तेहने फेन्यो ततहणे, नुजने परणी ताम ॥॥ मात पिता बाता वसी, माव्या विपद नपाय ॥ देशी यावर थकी, आपया आप णे गय ॥॥ पुनरपि कहते केलये, बंधन राखी देष तब धनपति नुजने तजी, हान्यो गुन देग्य ॥ ५॥ प्रत्यय ए तुजने करो, चली मुन 'बदन निहाल ।। ब्रांति म गग्वीश नामिनी, चिंता चिन विचाल ॥१॥ ॥ ढाल १० मी.॥ (मुजरोख्योने जालिम जाटडी. ए नेदी.) गयण सुणी निज नादना, प्रत्यय पामी तिवार ।। नाम थकी रे निश्रय थयो, पे ख्या प्रगट श्राकार ॥ तोरी बलिहारी प्रीतम माहरारे ॥१॥ ए मांकणी ॥ 'चूंघटमें रे थानन धरी, लाजि करी कहे वेण ॥ प्राणप्रिय पियु माहरा, तुमे वक्षन मुज सेण ।। तोणा२॥ तुज विरह में परिहस्यां, वस्त्रानरण विशेप ॥ भोजन सरस सचे तग्या, तांबू iTunt माता.
न०३
॥६॥
सावि प्रशेप |तो स्नान (शुपा शरीरनी, में गडी पियु एह ॥ तुमे तो अमने रे
प्रवगुएयां, जाएयो पियु तुम स्नेह ॥तो एटला दिन लगे अमतणी, कंत न कीधी
जी सार ॥ 'नृत्यपणे अमने गएयां, नाणी शरम लिगार ॥तोणापा पुरुप सदा कपटी
हुवे, 'पूर्वप्रियाथी विरक्त ॥ अवर प्रिया रसमें रहे, तेह लदीव भासक्त तोणा६॥ सान
ली सौन्लाग्यमंजरी, प्रियपत्रितणां वेण ॥ हर्प धरीने हेजे कहे, तूं तो दीसे रेण तो
1॥ स्नान करावेरे स्नेहथी, पहिरावे शुचि वेप ॥ आनूपणधी नूपित करे, मान दिये
सुविशेष तोणाला धनो कहे धण सांजलो, तुमे वे नयन समान ॥ तन मनपी मुज प्रिय
पणी, विलसो सुख सुप्रमाण तोगाणा हवे धनसार चित्त चिंतवे, ए सुकुलीन सुरीत॥
क्षण एक मात्र रहे नही, झुंधयु ए विपरीत ॥ त हजु नावी बहुअर माहरी रे ॥१॥ ए
श्रांकणी ॥ धनपतिशाह तणे घरे, गइ हती लेवा वाश ॥ श्रावी नही हजी प्रांगणे, शुंका
रण हुशे तास ॥ ते॥११॥ कल्पम सम ए अने, धनपतिशाह पवित्र ॥ तेहथी तो नय
नवि हुबे, दीसे यात विचित्र । तेण॥ १२॥ वृक्ष वधूने बोलाविने, मूकी तेडण काज॥ ते
भावी धनपति गृहे, देखी पामीरे लाज ॥ तेणा१३॥ नाजन तकनो लेश्ने, भावी स्था
, पाकरपणे. १ जूनी खोपी. , प्वामीनी यीनां पटले शोरयनां.
॥६॥
नाताम | बात कदी मुगग मते, जे गर भाषणी माम । तेणा१॥ मुणी धनसार प पार त, कान को तनमाल । हा हा कुलने कलंकियो, गोगोशील निहाल । तेणार।। दिशाटन गन सपणा, ये तां मृत । ए अपवाद ते कापरे, ए मदोटो मुज सूप ॥१६॥ हि नाकं कहने कई, शो कम गति प्रतिकार ।। धन पिा कोय न गे, कोगन मान जीकार ॥रोणा१॥ यतः ॥सीया प्रेवीमो. ॥ चाह करे जिनकी जगमे गय मायक पाय नमे नल नगा, मानहुँ नातहुँ लागत गलन नामिनी म्हेन रुले Tगा गात नु म माग मानत लोक गुनी या गाम कहैया, केशवदास कई गुण गमन गाडी वही नागी गांव रिपातो पिण नातिने पागले, कई मवियात विचार। नानि प्रकी मनिननं. कायं अनोपम सार तिवारमा आयी नातिने पागले, पोका यो पनगार ॥ श्रीजा नहामनी वालप, जिन कहे दहामी उदार ॥ तेणाराणा ॥ दोहा॥ इन्य प्रमुग मरि म कहे, मानतो धनसार ॥ धनपति टोन तणो गदपटा जाणे मंगार || पानार्गने नपि नजे, न लिये गाली पर जयजीवपातनधि मागो, पनदा त एम शा न पिण जूगे नपि कहे, ते नवि करे अन्याय ॥ इणि दि शिव्या हां नदी, भागी बन्यो एन्याप ॥ तो रिण ताहरे कारणे, फरशुं नयम
न०३
माज ॥ बहु नुमारी तुरत, सामु महाराज ॥ श्म कही सवि नेसा यर, लेर नज
राणो पार ॥ धनपनिशाहने वागले, मावी करे जुहार ॥५॥ सन्माने सवि शेग्ने, देई
फोफर पान ॥ यो कारण तुमे, पाव्या पुरुष प्रधान ॥६॥
॥ दास मो.॥ (करजोडी वेश्या कहे हो सास, नले रे प्रधास्या याज.ए देशी.)
करजोर्ड। म कहे दो लाल, सुगा रे सानार्ग। ।। वीनतर्ड। महाराज हो ध
माशाह, गुणोरे सोनागा ।। ए प्रांकण। । धनपुर नगर ए धने नस्या दो लास, मुणा
अमरपुरी समयाज हो ॥धा गुणा। मदृश तुम नपता हो लाल, सुा निरुपम
रुप निधान हो ॥धonसु०॥ सामानिक सामंत हो सास, सुगा दिन दिन चढते वान
दोपणागुणा।। देव सरोरया दापता हो लाल, सुणा इन्य थरे धनवंत दो॥धणासु
। समर मजा परपद नली हो साल. मुगा तुमची ए मतिवंत हो या गुणा३।। रंश
तो समझोनती दो साल, मु॥ सौनाग्यमंजरी नार हो ॥धासुा दय गय रय पा
पक पणा दो साल, मुणा वसी कोगर नंमार हो ॥१०॥7॥४॥ तुम यश जगमें वि
स्तरयो हो लाल, गुणा परखी बंधव नाम दो ॥षणामु॥ परपुःख नंजन परगडा हो
पास गुणा स्थित जन विश्राम हो ॥षणामुाा पिण निमुणो एक प्रमती हो
॥६॥
प्राधी हुती लाल, सुगा यात जे पर विपरीत दो ॥ध | सु०॥ परदेशी धनसारनी हो जाल, सुणा बहु हुती मुविनीत मो ॥षणा सुणा६॥ तक लेगा तुम मंदिरे हो लाल, सु॥ सुविवेक हो ॥धणामुणा फोडक कार्य गरेशिने हो साल, मूणा वेठी हुदो धरी टेक हो ।। घणा सूणागा सवर करावी तेहनी हो लाल, मृणा सोपानो ते सदीश हो ॥घणा सू०॥ फूरे सुसरो एहनो होतास, मूणा पास्फाले निज शीदा हो ॥षणामूणाना च्याविकनां एहवां हो माल, सूजा वचन न धाम्यां कान हो ॥धणासूणा तय चमक्या ते वाणिया हो लाल, सूजा अन्योन्ये करे सान हो ॥धणासूणाणा करी प्रणाम की गया हो लाल,मू० ॥ सदु को निज यागार हो ।धणामूणा धनपति मंदिर प्रागले हो लाल, सू॥ पोकारे ध नसार हो ॥धणामूणा॥रे धनार तुं माहरी हो लाल, मूणा मापो वधु इणी चार हो आपणासूणा ए अन्याय तुम नवि घटे हो साल, मूणा जुनने हृदय विचार हो ॥धणामू० ॥११॥ अमे परदेशी पाहुणा हो लाल, मू०॥ स्थित जनमा लीह हो ॥धणामूणा तूंप रख जंजक अठे हो लाल, सू ।। सा पुरिसामा सिंह हो ॥३०॥ सू०॥ १२॥ यतः- ॥ यायनमः॥ विरला जाणंति गुणा, विरला पासंति निःणा नेहा ॥ विरला परकजा परा, परष्टरेक रिकया विरना ॥ १ ॥ नावार्थः-गुग्गना जापानार, निर्धननो स्नेह पा पत्र हाशा न०३ पनार मने पानां कार्य करवामा तापर; एवा पुरुणे विरसा होय रे, परंतु ने करतो पण पारका उपे सुवीधा तो, तेपी पण विरला होय . ॥१॥ तव धनसार तेडारिने हो सास, सू०॥ धागो प्रणमे पाय हो ॥धास॥ अविनय खमभ्यो तातजी हो लाल, सूणा मुजपी करी मुपसाय हो ॥धणामृ॥ १३॥ देखी पुत्रने नवख्यो दो लाल, सूणा हर ख्यो तन मन ताम हो ॥धणामा पूनम चंथी नदधिनो हो लाल, मृणा जिम करो पनाम हो ॥धासणार ॥ स्नान प्रमुख मवि मानवी हो साल, मा नूपण वस्त्र उदार हो ॥धणारा नोजन नगति करी नती हो लाल, मृ॥ थाप्या गृप्तागार हो॥ध ॥॥१५॥ हवे शीलवती सती हो लाल, मृणा पति प्रेमे तिणिवार दो ॥धणामूणा भावी धनपति मंदिरे हो सात, मृणा को मारुंद पोकार हो ॥धणामूणा॥ रे पापी मु ज पधु नणी ही सान, मा राखी कीध अन्याय हो ॥धणामृणा वली नह पासे माह रो हो सास, मु॥ कंत ग्रहाव्यो से न्याय हो ॥धणासु॥१॥ न्याय न दीसे गाममा दो पास, सुजा एक घरे एह राग्प हो ॥धासु। वसते गामे वालियो हो साल, मुगाए गडो फरे प्रकाज दो ॥५॥सुणा १७॥ वर वधु ए वे मुज प्रते हो सान, सु॥ यो कहुं गोर पिगप हो ॥धासु नहितर पिण मुज कंतने हो साल, मु०॥ मूर्फतां यूं नाय हो . ॥णा ॥धासुमा १० ॥ जीर्ण जराये जाजरो. हो लाल, सु०॥ चिंताश्री कप गात्र हो ॥धणा सुणा एहवो पिण पति माहरो हो लाल, सु॥ मूकने तूं गुणपात्र हो ॥धणासुगा २०॥ तव घनो माता जणी हो मास, तुणा तेडाये ततकास हो आधणासु०॥ अविनय खमग्यो मातजी हो लाल, मुणा तुमचो अघु बाल हो ॥धासु०॥ २१॥ माता मनमें उखसी हो लाल, सुणा देवी पुत्र दीदार हो ॥णासृणा हरखे हेतु जीठियो हो लाल, सुणा नि रणे वारंवार हो ॥धातु०॥ २२॥ वस्त्रानरणे ततकणे हो लाल, सु॥ संतोप्या सुधि लास हो ॥धा सुणा बीजे नमासे ग्यारमी हो लाल, सुणा जिन कहे ढाल प्रकाश हो ॥धासुमा२॥ ॥ दोहा॥ हवे ते धनवनादि प्रय, चाता करे विचार॥ जश्ने धनपतिने गृहे, की जे प्रवल पोकार ॥१॥ मात पिता ने लघु बहू, एणे राख्यां एकांत ॥ उस बलथी जोली जीए, तो यापण मतिवंत ॥२॥ श्म चिंती त्रिपये तुरत, पाल्या धनपत्ति गेह ॥ उच्च स्वरथी म फहे, नेय देय रे देद ॥३॥ अम माता ने तातने, ग्रही राख्या शे काज ॥ 'बातवधू पिण नोलवी, एवाते तुज लाज ॥४॥ सांजली धने तुरतमें, तेडाव्या आवा १ एकाई गएला गरीरयातो.
पमा स॥ वयानरण विशेषधी, मापे घरि नन्हास ॥५॥ मात पिता वांधव वधु, मलियां में पिर माद ॥ धनपतिनी गुण वर्णना, करे ते प्रति नचाह ॥६॥ दवे ते पाठन त्रिएय वधु, गिते जिन मगार ॥ ग्न करी धनपतिय मवि, लीधो श्रम परिवार ॥ ॥ एक वधूने कारणं, पं महुने दुःख ॥ दग्यो ए प्रामे हां, अन्याये थी सुख ॥ ७॥ जइए धनपति मंदिरे, कहिये गोद विवाय ॥ पति श्रम पकड्या शा नगी, मूक तुं करि मुपसाय ॥णा ॥ दाज मी. (वील म वाश्मरे, विज वारं नुजने. ए देशी) करिय विनानि धिण्ये अवता, श्राव। धन श्रावास ॥ हाररक्षक हांकी काढी, वि सखी पाप विमान ॥ देगा देवरे, ए दिन श्रमने दीधा ॥३॥ ए ग्रांकणी ॥ सांज पडी ने पति पिण न मिख्या, न मिळ्या सुमग मानू ॥ देराणी पण दुरे नाठी, फेरो पड़ी पो फांस ॥६० ॥ २॥ दादा: धने प्रथम ए कीधा, वमते गामे वणीके। व्हार न पहोचे फोश्नी एहने, गंगुप्त जिम चणिक। दाइम विसवंती ते निज स्थानक, रात्रि स मप तिहां प्रापे । विरह विसूध। व्याकूत थावे, पाणी मन न जाये ॥ दे मुसरा सास फेल विना त, सूनो स्थानक लागे ॥ रात्रि गले तेम रोदे प्रवला, विरह विशेष जा . 13 गि ॥देणा।। अने रनमा शरि संताप्या, मास्या मृगने मरडी ॥ के इंडो पंखोना फोड्यां, के ईमालने नरडी ॥वणादा कंतने वश करवाने कारण, कामगडा में फीयां ॥ के शोकलडी गर्न गलाव्या, सातन पातन कीयां ॥010 के जलचारी जीवने मास्या, नांखी जाल ते जलमां ॥ वपन्न प्रमुखने सकटे जोडी, नार वदाव्या श्रसमां ॥ देणा॥ के संग्राम करयां शूरातन, मात्यां माणस होडे । के उन करीने वाट पडावी, धन ली धां मन कोठे ॥ दे0 भणगल पाणी पीधां अह निशि, पूग प्रमुख न राख्या ।। 'पालर वाकलना नगवंते, दोप यनंता दाख्या ।। दे॥ १० ॥ यतः । अनुष्टुववृत्तम् ॥ संबछरेणयत्पापं, कैवर्नस्येह जायते ॥ एकादनितदाप्नोति, अपुतजससंग्रही ॥१॥ नावार्थ:-मा लोकने विषे निल माणसने जेटलु पाप एक वर्षमा लागे , तेढलु पाप अपवित्र (मणगल) पाणीना संग्रह करनारने मात्र एक दिवसमां लागे. ॥१॥ पंच पावरनी पग पग हिंसा, करतां महेर न थाणी ॥ उसने पिण हणतां कोर येता, * पावर पटने याकामी पोर्नु पारी थने पाकल पटले भूमियी नीकतेनु पाणी या पने नात ना पाणीना पूराने एक पीनामा नेलरोल करे यर्थात् पालरना पाप्पीना पुराने याकरतना पाणीमा नांगे अने यातना पाणीना पूराने पावरना पाणीपा नांग या रीने करवायी यमुन पाप लागे.
पमा न०२ 11 भनुमा नित नाणी ॥दे॥११॥ क्रोध लोन नप हांसीने वदा, फूडो थाल जे दीयां ।। फर तेहना जोगवा निधे, धनवतिनी परे सीघां ॥ देणारशा चोरी कीधी परधन सेवा, पोरने संपज दीपो ॥जेल सेनेस करीने प्राप्यां, विसवासी धन सीघो ॥दे॥१३॥ रूपयंत परनारी देखी, सीधी मदधी नसासी ॥ कामिनी कंत विठोहो कीधो, हृदय न जोयो जाजी ॥ देण॥१॥ नंदराय परे परिग्रद सक्ला, सेई कीघा नेसा ॥ ममताने वदा कोन जाएपो, जे गंडसा मरणनी वेला। देणारा निशिनोजन जिनाने स्वादे, नांति जाति निपजाव्यां। तेहना दोप प्रगट शिवशास्त्रे, जिनमतमें पिण पाव्या॥दे॥१६ायतमा पवारि नरकक्षारा, प्रथम रात्रिनोजनं । परस्त्रीगमनं चैव, संघानानंतकायके ॥२॥ जापापः-रापिलोजन, परवीगमन, वोलप्रयाणु भने अनंतकापर्नु लक्षण; ए चार नरस्ना वारणां. ॥२॥ इत्यादिक जे पाप करमने, कीयां हशे कोई वेला ॥ तेहनां फल उदये हा भाग्पां, जोगविये सहु नेपां ॥देण॥१७॥ कहो किहां जाए किणि विधि क रोए, केहने भारले रहीए ॥ कोश्न नाय प्रमारे इहां कणे, जेहने सुख दुःख कहीए॥ दे॥१०॥इम पिजवंते रात्रि विहाणी, ते त्रिएयेनी तिवारे ।। त्रीने नल्हासे दाल ए वा maniran ॥1॥ nnnn ॥ वादा.॥ अथ प्रांत त कामिनी, प्रिाय मिली तार ॥ काशवाय होती नृप दरवार ॥१॥ पकारी परगट पणे, नाणे नृपने नाम ॥ देवयोग माखीयां नमे, करिये पानां काम ॥शा सर म्यणतां धनातणो, करतां उपरी पूर । चुक्यो धामो चिन पकी, देवी देगणी नूर ॥३॥ बालन दीधी लंपटे, गुसगने घरी स्नेह ॥ मूकजो तक्रादिक नाणी, लघु, गभुने धरी नह ॥ ४॥ म ललचावी प्रति दिने, ललना लीघी या ज ॥ वारस पिण पकाया गद), श्रम विणलान्यो काज ॥ सुसरा सासूने बहु, त्रिएपे नणंदना नीर ॥ पत्र सरचे संग्रहां, धरिये किण विधि धीर ॥६॥ नुमे न्यायी नरपाल ग, पृथ्वीना पति शाह । यहार करी चंगे दवे, करी कृपा सोलाद 3 ॥ एक देराणी कारणे, पंचने ये पंगाय । एह अधम तुम राज्यमं, ते किम करे निसत्व ||G॥ ते म दांध दामज भयो, को अत्युम नुत्पात ॥ तुमे गे केसरी तस शिरे, अहो नृपति यम तात पणा यतः॥ उपजातियनम.॥ उष्टस्यमयजनस्यपूजा, न्यायेनकोशम्य च संप ऋदिः । अपक्षपातोनिजराष्ट्रचिता, पंचापिधर्माःनृपपुंगवानां ॥ १ ॥ नावार्थः-32 माण णमनी वम कग्यो, मजननी सत्कार करयो, नायवर्ड धन (तिजोरी) नी वृद्धिक रवी, भपकपानपणुं गखतुं भने पोताना देशनी पिता रामवी; ए पाने धर्म उनम ...
भमा ॥३२॥ न०३ गमानना ॥१॥ ॥ तास" मी.॥ (राग बंगालो. राजा नहि नमे. ए देशी.) निसुणी प्रवला वयण विचार, राप चिंते विनमें तिणिवार ।। राजा कोपथी॥ प्रम जामात ए निपुण मुजाग, किम एदया करे कार्य अजाण ॥ राजा कोपथी ॥१॥ एघांकणी । विकसित बदन ए बुद्धि निधान, एह तो निर्मल गंग समान ॥राणा न्याय मागे ए वर्ने धीर, सह पदनी नर रूटी जीर ।। रा॥२॥ परनारीथी एहने त्याग, एता दिन हुतो मया सोनाग ॥०॥ किम कीधू हो एह थकाज, मु खोदो प मूलगी लाज़ ॥राणा॥ चिंतीने सामंत निपार, मक नृप धन्ना धागार ॥गणात पाव्या घरी मनमें पीर, मणमी पंग धन्नाने तीर ॥oin कहे सुलो शेठ सुगुण गुणवंत, तुमे गे चतुर विलक्षण संत राणा माथित जन प्राधार अनूप, तुम बुझे रंग्या सविनूप राणा॥ फार्यो नुमे निज मावास, राख्या हुटो परदेशी दास ॥रा॥ मूको एहने स्वामी स पीर, नुमे गे पानारीना वीर | एभरता अजाये याम, पति विण एदने न गजे राम Monनमगर यवनानी सार, करतां कां न सावे वार ॥रा० ॥ ॥ तय पोर पसा पर पीर, मांजलीने नमे माहम थोरो ॥अशा HTTENT पार्नु न्याय की अमे नित ॥राणा॥ अम माणस भम यागार, नृपने पहनी शो रे विचार ॥रा राखे जो बल मनमें राय, नामे मतानिक नाम कशाय || रा॥ समानिक जे ताह समर्थ, प शो परे अनिमान निग्यं ॥रा जो संग्राम करणा धरे ही दा, जो नाचे तोरे तुज सांस ॥राणाणा सांजली धमा फेरां णा, नृप पासे पहोत्या ते संग ॥राणा वात विचार मुणी ततकाल, नृप कोपे श्रयो काल कराल राणा ११ ।। वज गवी रणनेर तिवार, निसुणी सज धपा सुलट फुकार राणा हय गय रथ पायक न हि पार, सैन्य अयो संग्राममें रयार राणा१२॥ धर्म पिणा निज सैन्प नाम, सङत की धो तिहां युझने काम ॥२०॥ विरुर भणे तिहां चारण नाट, चिई विशि मैन्य तणो बन्यो पाट राणाशालय पामे सधि पोग्क लोक, सैन्पोपच धकी घरे शोक राण ॥ या प्रणा जागयो किम यो काज, 'जामाता गुरु थकाज ॥राणारा परदेशी माटे कुण पाप, पेट चोलीने उपाये संताप ॥गणा परिजन कहे श्म जिन मुविलास, टाल ग तरमीप्रीजे नन्हास ॥गणार॥ ॥ दोहा॥ युद मंमाणो जोरश्री, भन्योन्ये मसमानााते देखी कायर मरे.गग्वे 'प्रल * नमामी. नामी जान.
पन पान ॥१॥mantar.imit, amlanfrint Tamrat xit,
एक एह पदवी ॥ 2 R at fri, mirmwali
मिष्पा, मूकी निज fraam ||
II पार ! MAI (ri herinll.)
सयस दर प्रकरण tr पाणी, TRAIt it writi II PRE
" मुममाण र निम, पन पटा मत मागान it In trollm
मग उन्मन या गर्ग, साधी माना | Angi gril
मृगम करीपर्ण गोन्पा IIT in hinment,
लि कही। नर मतानिन in Hittal
on पण पंटागनी पन , it T me
पमा एहया मज काया ममग, सीमा uTH THIII Irr
परी टोप कार को गालना, मारना ममा पनि पवादात
"
-एहा गा गन्यमाह मा नृप नानिमा दिप यादसा
141
घि कसोल पूरा सणा६ ॥ ताम धनशेठनो सैन्य पिण सनमुखे, चालीयो वे निशाण कंका ॥ अश्व रथ वीर गज धनघटा घणघणे, जाणीए राम चन्यो लेण लंका ॥सणा॥ नाल गोला घणा शब्द बहु तेह तणा, सांजली शेप पिण कोल पाच ॥ तीर तरवार ना लातणा तेजश्री, भंवरे 'तरणिते समय पाये सजा चिंतये शेर ए यु: करते थके, रखे हां माहरो मान गाले ।। सैन्य दल प्रवल ए सतानिक तणो, ताम सुरमणि प्रते ते निदाले । स०॥। निरखतां वेत सेन्या वधी शेग्नी, जाणीए जलधिनो पूर आयो ॥सैन्य राजातणो सपल नासी गयो, या धयो शेठनो अति सवायो॥स. ॥१०॥नृपतणा सुन्नटने नासता देखिने, कामिनी तब कहे को सजायो । र तजी तूर दथियारने नांखिने, वणिक आगे तुमे केम भावो ॥ स० ॥ ११ ॥ मरणना लय यकी नागिया कां मुधा, मातने तात जाया लजावी ॥ पंचमे वेसि किम मूठ बल पालझो, एहवी कुबुद्धि तुज केम पानी ॥स० ॥१२॥ निसुणी नृप कोपियो सैन्य मुज लोपियो, नपियो दाव ए पाप केरो॥ यु कीधा बिना माम खोई मुधा, ए सेन्या नी मुज प्रति अंधेरो ॥स०॥शाश्म.कदी नृप चड्यो कवच तनुषी जड्यो, शिर पस्यो मुग. + धन्ना० ॥३१॥ न०३ भनुकंपा चित नाणी ॥ दे॥११॥ क्रोध लोनं नंय हांसीने वश, कूडो थाल जे दीधा ।। फल तेहनां भोगवां निश्चे, धनवतिनी परे सीधां ॥ देण॥१॥ चोरी कीधी परधन सेवा, चोरने संवत दीपो । नेल संन्नेल करीने भाप्यां, विसवासी धन सीधो ॥दे॥१३॥ रूपवंत परनारी देखी, लीघी मदथी नलाली ॥ कामिनी कंत विठोहो कीधो, हृदय न जोयो नाली ॥ देणारा नंदराय परे परिग्रद सवला, लेई कीधा नेसा ॥ ममताने विश कांश नजाएयो, जे गंडया मरणनी वेला॥देणारा निशिनोजन जिनाने स्वादे, नांति नांति निपजाव्यां । तेहना दोप प्रगट शिवशास्त्रे, जिनमतमें पिणभाव्या।। देणारवायतः।। चत्वारि नरकहारा, प्रथमं रात्रिन्नोजनं । परस्त्रीगमनं चैव, संघानानंतकायके ॥२॥ जावार्थः-रात्रिनोजन, परस्त्रीगमन, बोलप्रथाभने अनंतकायनुं नक्षण; ए चार नरकनां वारणांठे. ॥२॥ इत्यादिक जे पाप करमने, कीधा हशे कोई वेला ॥ तेहनां फल उदये शहां भाव्यां, नोगविये सहु नेसा ॥३॥१७॥ कहो किदां जाए किणि विधि क रीए, केहने शरणे रहीए ॥ को न नाथ प्रमारे ईहां कणे, जेहने सुख दुख कहीए॥ Motdadataate ॥ वादा.॥ मयमांत से कामिनो, निगये मिली नेवार कोसंबीय ततक्षण, प होती नृप वरयार ॥ १ ॥ पकारी परगट पणे, नांगे नृपने नाम ॥ देवगोग उसीयां नमे, करिंग परना काम ||शा मर गणनां धनातणो, करतां उतरी पर !! क्यो धमो गिन पकी, देवी देगणी नृ' ।। ३ ।। शासन दीधी संपटे, मुसगने गरी स्नेह ॥ मूकजो सकादिक नाणी, लघु, मधुन परी नर ॥४॥ इम उतनावी प्रति दिने, ललनां सीधी पा न । वाम रिण पकाया नह), यमविणसात्यो काज || सुसग मासून वद, प्रिये नवना नीर भामं सग मंग्रहां, पणिकिण विधि धीर ॥६॥ नुमेन्पायी नरपाल गे, नीना पति शार विहार कंगे चंग बने, करी कपा सोचाद ॥ ॥ एक दराणी कारणे, पंगने घे पंगाय ॥ ए ग्राम नुम गन्यमें, ते किम कर निसत्य ॥ ७॥ ते म बांध सामज भयो, को अत्युम नपात ।। तुमे गे फैगरी तस झिरे, अहो नृपति यम सात men यतः ॥ उपजानियनम, ॥ उष्टस्पदकम्पजनस्यपूजा, न्यायेनकोटगम्य च संम यदि अपक्षपातोनिजराष्ट्रपिता, पंचापिधर्माःनृपपुंगवानां ॥१॥ नावायः-3ट माण गगनो देम करो, मजननी सत्कार करतो, नायब धन (तिजोरी) नी वृद्धिक amrat mrt us arar टानी पिन नरम पन्ना ॥३१॥ न०३ Twit मनुकंपा चित नाणी ॥देणारा क्रोध लोन नप हांसीने वश, फूडोपाल जे दीपां ॥ फल तेहनां लोगवां निभे, धनवतिनी परे सीधां ॥ देणारशा चोरी कीधी परधन लेवा, पोरने संपत दीपो ।नेस सेनेल करीने भाप्यां, विसवासी धन सीधो ॥दे॥१३॥ रूपवंत परनारी देखी, सीपी मदपी नसासी ॥ कामिनी कंत विठोहो कीधो, हृदय न जोयो नाजी ॥दे॥१४॥ नंदराय परे परिप्रद सबला, सेई कीधा लेसा ॥ ममताने वश कां न जाएयो, जे गंडवा मरणनी बेला॥देण॥१५॥ निशिनोजन जिनाने स्वादे, नाति जांति निपजाव्यां ॥ तेहना दोप प्रगट शिवशारे, जिनमतमें पिणभाव्यादे॥१॥यतः॥ नत्वारि नरकक्षारा, प्रथम रात्रिन्नोजने ॥ परस्त्रीगमने चैव, संधानानंतकायके ॥२॥ जापापः-रात्रिनोजन, परस्त्रीगमन, बोलभयाणु भने अनंतकापर्नु अक्षण ए चार नरकनां वारणां. ॥२॥ इत्याविक जे पाप करमने, कोषांहशे कोई वेला ॥ तेहना फल नपये शहां भाव्यां, जोगविपे सहु नेपां ॥॥१७॥ फदो किदा अश्ए फिलि विधि क रीए, फेहने शरणे रहीए ॥ को न नाग ममारे हां कणे, जेहने सुरस पुरा कहीए॥ दे॥१०॥ श्म विजयते रात्रि विहाणी, ते विएपनी तिवारे॥पीजे उपहासे दास ए या रमी, पाहि जिन अत अनसारे ॥दे॥११॥ tabar उ घि मात्र पूरा ॥सणा ६ ॥ ताग भोग्नो सैन्य पिण रानमुणे, नालीयों ने निशाण मका ॥ अश्व रथ वीर गन पनपटा पणपणे, जाणीव राम पन्यो ण का ॥सणा। माल गोला पणा दानयतह तणा, सांगली दोष पिणा दोन पाये ॥तीर करणार ना जातणातजयी, अंबरे 'तरणि ते सनप पाये ॥स०॥ पितये दोन ए सुन करते अके, रणे हां मादरी मान गासे । सैन्य दस मयम ए रातानिक तणो, ताम सुरमणि प्रो ते निदान ।। स०0|| मिरगता बंत सेन्या गधी दोगनी, जागणी जप्तमिनो पूर आयो । सन्ग राजातणीमगल नासी गगी, गदा भयो दाउनी गति समायो॥रा. ॥१०॥नृपतणा सुनटने नामता गिने, कामिनी तब को को लजायो । गर तजी र धियाग्ने नांगिने, पणिक मांगे तुम कम भावो । स० ॥ ११ ॥ मगणना नग अकी नागिया कां मुभा, मातने तात जाया जजाची ॥ पंचमे सि किम मूठ पता पायो, पहगी चुनिनुज केम भावी ॥स० ॥१२॥ निसुणी नूप कोपियो सैन्य मुज जोषियो, उपियो वाय ए पाप करो ॥ गुस्न कीया विना गाम गा मुना, ग सेन्गा नी मुज प्रति मेरो ॥१०॥१॥ श्म फदी नृप गयो कार सनुपी जम्यो, दिर भन्यो ------------ ०३ 111 पनगान ॥१॥ गप संतानिक सैन्यमं, मामंत मवि मॉनीर ॥ धन्नाशाहना कटझमें, एक एह पार ॥२॥ धनपुर फोसंबी चिन, रणनो कर मंगात !! मयत लोक जावा मिहरा, मकी निज निज गण ॥३॥ ॥ नास मा.॥ रशी करवान।.. सबर दर प्रबल रग रग वेग वज्या नृप मनानिक नणी मान धरना । गुहिर निशाण सुप्रमाण रणतर निम धन घटा मघन भावाज करता यांकन।। गत पणा मन नन्मन तथा चत, मादा मिदग्या काय मोना ॥ ब्रमर गुंजारव पूर्ण रोक्ष नावा, देत ममा वर्गीय गं ग्वान्यामा कज कंबोज केकाण कादिमरना, पालिका सुगमाग कद।। ।। नृर मनानिक तणा नैन्य में दीसता, ते संव जातिना तुप ए म पण घटाव। वृश्न कंर वल।, अति घणा नर ग्यमांद गा पपला एहया मज कन्या ममग्न, दार चंदा। अधिक राज ॥मा शिर पीटाप शेप कर। चानना, मासना ममरमें पति नांद॥ वीर रमयी चड्या दीदा योगा पत्या, मुजर एहरा मदा मन्यमांह मा। नृप मतानिक नणासरिय श्रादेश रारिप Aपास माननाns - rrn 113३॥
घि कलोल पूरा ॥सणा६॥ ताम घनदोग्नो सैन्य पिण सनमुखे, गालीयो देश निझाए मंका ॥ अश्व रण वीर गज पनघटा घणघणे, जाणीए राम चन्यो लेण लंका ॥सणा॥ नाज गोला पणा शब बहु तेह तणा, सांजली दोष पिण दोन पाये ॥ तीर तरवार ना सातणा तेजश्री, अंबरे 'तरणि ते सन्नय थाये ॥१०॥ चिंतये शेर ए युः फरते श्रके, रखे हां मादो मान गाले ॥ सैन्य दल प्रवन ए सतानिक तणणे, ताम सुरमणि प्रते ते निहाले । स०॥ ॥ निरमतां वेत सेन्या वधी शेग्नी, जाणीए जसपिनो पूर आयो ॥सैन्य राजातणोसयन नासी गयो, यश धयो शेग्नो अति सवायो।स.॥१०॥नृपतणा मुलटने नासता देखिने, कामिनी तव कदे का लजायो ॥ शूर तजी तूर दथियारने नांग्विने, वणिक आगे तुमे केम भावो ॥ स ॥ ११ ॥ मरणना लय की नागिया कां मुधा, मातने तात जाया लजावी ॥ पंचमे वेसि किम मूठ बल घालयो, पहवी कुबुनितुज केम पानी ॥स० ॥१२॥ निसुणी नुप कोपियो सैन्य मुज लोपियो, उपियो दाय ए पाप केरो॥ यु: कीया विना माम खोई मुधा, ए सेन्या नी मुज प्रति अंधेरो म०॥शा इम कदी नृप चड्यो कवच तनुश्री जत्यो, दिार घग्यो
न०३
पनपान ॥१॥ राय संतानिक सन्यमें, सामंत मवि सौमीर ॥ धन्नाशाहना कटझमें,
एक एह गडबोर ॥२॥ धनपुर कोसंबी विचे, रणनो को मंगाण । मयल लोक जोवा
मिया, मको निज निज गण ॥३॥
। नाल । मा.॥ दी। कडखानी.
सवर दर प्रवर रण ग्ग वंग चल्यो, नृप मतानिक तो मान धरतो ।। गुहिर
निशाण मुममाण रणतर तिम, धन घटा मघन आवाज करतो ॥सणा॥ ए श्रांकणी॥
गन पणा मन उन्मन नटा नसे. दहिया सिग्या करीय झोना ॥ ब्रमर गुंजारव पूर्ण
गंदी नया, दंत मूमल करीय दर्ग खोन्या |मणाकल कंबोज केकाण काश्मिरना,
पालिपंपा गुगमागि कई ॥ नृप मतानिक तणा मैन्य में दीसता, ते संवे जातिना
रिप सदीए ॥०॥ पण घंटावली वृषन कंचे वलं, अति घणा नूर रथमांडे गा
जप पला एहवा मज कम्या ममग्में, दाम बीटा। मधिक गज मा शिर
परी टोप काप कर। चालना, मालता ममरमें पति नगद । वीर रमयी चझ्या दशीदा
गेगा पन्या, सुनट पहवा महा मैन्यमाहे मा॥ नृप मतानिक तणो सहिय श्रादेश
घा, महिप शिरपार सामंत गरा। यह करवा तणीमातीपा TIM
॥७३॥
। काखाल पुर। ..... ताम पनदोनो सैन्य पिण सनमुने, चालीयो देश निशाण मका ॥ यव रथ वीर गज पनपटा घणपणे, जाणीए राम चन्यो सेण संका ॥सणा नाल गोला पणा दान बहुतह तणा, सांजली दोष पिण सोन पाये ॥ तीर तरवार ना सातणा तेजथी, अंबरे 'तरणि ते सनय पाये ॥सा चिंतये शेर ए गुम्द करते अके, रणे हा मादरी मान गाले । सेन्प दल प्रवन ए सतानिक तणो, ताम सुरमणि प्रते ते निहाले । स०॥ ॥ निरमतां वेत सेन्या वधी शेग्नी, जाणीए जलधिनो पूर यायो ॥सेन्ग राजातगोमयन नासी गयो, यश भयो दोवनो अति सवायो।स. ॥१०॥नृपतणा सुलटने नासता देखिने, कामिनी तय कदे का लजायो ॥ गृर तजी तूर दथियारने नांगिने, वणिक आगे तुमे केम भावो ॥ स ॥ ११ ॥ मरणना जय श्रकी नागिया कां मुधा, मातने तात जाया लजाची ॥ पंचमे घेसि किम मूठ बल पालगो, पहनी कुचुनिनुज केम पानी ॥स० ॥१२॥ निसुणी नृप कोपियो सैन्य मुज लोपियो, उपियो वाय ए माप केरो॥ युः कीधा विना माम खोई मुधा, ए सेन्या नी मुज प्रति अंधेरो म०॥१॥ श्म कदी नृप चड्यो कवच तनुषी जन्यो, शिर धस्यो DEAM
...
न०३
पनपान ॥१॥ गय संतानिक सन्यमे, सामंत मवि मामीर ।। धन्नाशाहना कटझमें,
एक एह पनीर ॥२॥ धनपुर कोसंबी पिन, रणनो करे मंगाण ॥ मयत लोक जीवा
free, मका निज निज गण ॥ ३ ॥
॥ बाल ।५ मा । । रात करवान।..
मस दर प्रवत रण ग वंग वभ्यो नप मनानिक तणा मान धरतो ।। गुहिर
निशाण सुप्रमाण रणतर तिम धन घटा मघन आवाज करता पाए प्रांकणी।
ग! पणा मन नन्मन ता नर. शाा मिग्य। कराय शोना ॥ ब्रमर गुंजारव पूर्ण
रोमो नम्बा, देन मसर काय गं बान्या मा॥ कल कंबोज केकाण कादिमरना,
पलिया गमाग कहाए ।। नृर मनानिक तणा मैन्यमें दीसता, ते संव जातिना
तुप लाए 1000 पणन घटावलं। वृश्न कंर वना, प्रति घणा नूर ग्यमांद गा
एपला एहवा मज कम्वा ममरमें, दाल ग्वादा। अधिक गजे ॥माशा शिर
पी दोष शोर कर चालता, मारना ममग्में पति नगद ॥ वीर ग्मयी नया सीमा
गंगा पत्या, गुना पहरा मा मन्पमाहे ॥म नृर मतानिक नणा सहिप प्रादेवा
दा, पीप शिरपाद भामंन ग॥ यह करवाणी माती ani
॥३३॥
धि काल पूरा ॥सणा। ताम धनोग्नो सैन्य पिण सनमुख, चालीयो देश निशाण मंका ॥ अथ रथ वीर गज घनघटा घणघणे, जाणीए राम चन्यो लेण लंका ॥सणा॥ नाज गोता पणा दान बहु तेह तणा, सांजली दोष पिण दोन पाये । तीर तरवार ना सातगा तेजश्री, अंबरे 'तरणि ते सत्नप पावे ॥स०॥॥ चिंतये दोउ ए गुःकरते थके, रणे हा मादरी मान गाले ॥ सैन्य दल प्रथम ए सतानिक तणो, ताम सुरमणि प्रते ते निहाले । स०॥॥ निरखता त सेन्या वधी शेग्नी, जाणीए जलधिनो पूर यायो ॥सैन्य राजातपोसयल नासी गयो, यश पयो दोग्नो अति सवायो।स०॥१गानृपतणा सुन्नटन नासता देखिने, कामिनी तर कदे का सजायो । हार तजी तूर दथियारने नांखिने, वणिक मागें तुमे केम भावो ॥ स० ॥ ११ ॥ मरणना जय श्रकी नागिया कां मुधा, मातने तात जाया सजावी ॥ पंचमे वेसि किम मूठ वन पाशशो, पहली कुयुहि तुज केम भानी ॥स० ॥१२॥ निसुशी नुप कोपियो सैन्य मुज लोपियो, नापियो दाय ए माप केरो॥ युद्ध कीधा विना माम खोई मुधा, ए सेन्या नी मुज प्रति अंधेरो ॥स०॥१शा इम कदी नृप चड्यो कवच तनुश्री जन्यो, दिर धन्यो 11301 न०३ मुंगट प्रति तज करती ॥ ग्रह। करवाज विकगल निज तुजवलं, पुनरपि मैन्यथ। धैर्य परतो मा १४॥ थाविया जाम निज धामपर नरपति. ताम धनहार पिण र धावे ।। प्रागमि मरण एक दारण परिदंतनो, ऊळवा काज निहां दाग जां ।। स ० ॥ १५ ॥ चितवं ताम नृप सचिव मवि मामटा. पता ह ममग जमाई ।। कग्यि संग्राम पा राम को नवि संह, एक घरमं किस। ए म । म ०।।६।। वाग्यिता ननं श्राय मुग्य कजलुं, लाज रदे नृपतम्। अनि विचार ।। ?' दमा जाति क-ग्य कद, विध जिनविजय जीजे उदास ।।म | ॥ दोहा. ॥ म चिनं न मचा मठ, माया नपन पाम || कानार्ड। पागल रही, एम करे थरदास ।' म्यामानी ! एए. जामाताश्रा जार ।। करवा चटका परे, निज मन मारणा घामाथ। अपजदा दव, जा-या पाण जं जात ॥ घई जुन दिनम " च नमना वाच ॥ या न. श्रः टटो, पण तुम बडा रंद ॥ वान। है न gण उद म नमः ॥ 4 नव्या, गग्या हुश नि संक ।। न यमन उय, न मागमना बंक || 11 इम कह। नृप समजाविन, तडा चीन नार ॥ हा बाई तुम कुत्र प्रमुग्य, मज या अधिकार ॥ ६॥ तव ते समानी । ||3U करी, साश्रुपात वच ताम || स्वामीजी प्रमचो हुतो, प्रतिष्ठानपुर गामा व्यवहारी धनगार पर, शीलवती घर नार ॥ पुत्र चार तस शोजता, वनदत्तादि नदार ॥७॥ त्यादिक सपाली कथा, निर विशेष काह। जाम ॥ निमुणी मंत्री नमकिया, " धन्नो अनि राम !! ! मात तातने तजवी, यतन कराव्यांगास ॥ नम्बानरण गोरम प्रमुग्न, धां मन उन्हास ॥१॥ आकर्षी पावासमें, राखी स्त्री मुकुलीन ॥ मात तात बाता म ते, कीधा निज प्राधीन ॥११॥ कहो वा ते धन प्रते, किम जग्गशो वीक ॥ शे फार पापी पहनो, निश्चय हुो नजीक ॥१२॥ ॥ दाल १५ मी.॥ (गढडा में फूले सदियां हाथणी. ए.देशी.) सचिव का ते मानली बोजडा, कांइक धैर्य धरी मनमाह ॥ अमने देवरिये स ही तो कौतुक केलव्यु ॥ ए प्रांकाणी ॥ कदे ईम मंत्रीने मनरंगगुं, निसुगोने ममची बात उचांह ॥०॥ १॥ करतल लक्षण वत्रीदो जलां, वही पगे पदम अंडे मुधिचित्र ।। अणा ते सहिनाण थकी ममे सयुं, देवर अमचो पुण्य पवित्र प्रकाशातामते मंत्री धिगये नारिने, तेडीने पहोत्या धनपनि पास ॥१०॥करोय जूहारने वेग यत्रयी, अ न्योन्ये घिरचे वात विलास "०॥३॥ एशिये नामिनी धनपति देखिने, नख्यो नि
भना०
13
राजकत्र
न०३
i*サだななななななな
मुगट अति तेज करतो ॥ नही करवाल विकराल निज नुजवले, पुनरपि सैन्यथी धैर्य
धरतो ॥स॥१॥ थावियो जाम निज धामपर नरपति, ताम धनशेठ पिण शूर थावे
॥ मागमि मरण एक शरण अरिहंतनो, कूळया काज तिहां शेठ जावे ॥स० ॥ १५॥
चिंतये ताम नृप सचिव सवि सामटा, एकग एह सुसरो जमाई ॥ करिय संग्राम प्रा
राम को नवि लहे, एक घरमें किसी ए कमाई ॥स०॥१६॥ वारिये तो न थाय मुख
कज, लाज रहे नृपतणी अति विलासे ॥ ढाल ए चौदमी जाति कडखे कही, विबुध
जिनविजय चीजे तब्दासे स०॥१॥
॥ दोहा. ॥ श्म चिंतीने सचिव सवि, भाव्या नृपने पास ॥ करजोडी पागल
रही, एम करे अरदास ॥१॥ स्वामीजी शो कोप ए, जामातायो जोर ॥ करयो घटशे
किपिपरे, निज मन प्राणो ठोर ॥२॥ दास्याथी अपजश हुवे, जीत्या पण जंजाल ॥
स्वछ यई जुन चित्त में, ए सवि तुमचा वाल ॥३॥ ए बालक थई यूटशे, पिण तुमे बडा
नरिंदै ॥ वावी हाथे वृक्षने, कुण दे मतिमंद ॥ ए धन्ने निज बुझ्यिी, राखा हुशे नि
स्संक ॥ ते अमे जईने पूठिये, ते माणसनो वंक ॥५॥ श्म कही नृप समजाविने, तेडा
वी ते नार ॥ कहो बाई तुम कुल प्रमुख, मूल थकी अधिकार ॥६॥ तव ते साथी
॥४॥
करी, साश्रुपात बन ताम || स्वामीजी प्रमची हुतो, प्रतिष्ठानपुर गामा व्यवदार। धनसार वर, शीलवती घर नार ॥ पुत्र चार तस झोन्नता, धनदनादि उदार ॥ ७॥ स्मादिक सपती कथा, निरविशेष कही जाम ।। निसुणी मंत्री चमकिया, ए धन्नो यति राम ॥ मात तातने उजवी, यतन कराव्यां खास ॥ बन्नानरण गोरस प्रमुख, दी धां मन उच्हास ॥१०॥ पाकी यायासमें, राखी स्त्री मुकुलीन ॥ मात तात बाता प्र ते, कीधा निज आधीन ।।११ || कहो वा ते पन प्रते, किम लग्यशो ठीक ॥ शंकार पी एहना, निधय दुशे नजीक ॥१२॥ ॥ नाल ?" मी.॥ (गढडामें फूले सदियां हाथणी. देशी.) सचिव कहा ते मांजली बोजडा, कांक धैर्य धरी मनमांह ॥ अमचे देवरिये स दी तो कौतुक केलयुं ॥ एमांकणी ॥ कदे ईम मंत्रीने मनरंगशुं, निसुणोने प्रमची वात उगह ॥४०॥ १ ॥ करतल लकण पत्रीो जलां, रखी पगे पदम श्रये सुविचित्र ॥ यणा ते महिनाण थकी भमे नजर, देवर यमचो पुण्य पवित्र ॥०॥शाताम ते मंत्री त्रिएप नारिने, तेडीने पोत्या धनपनि पास ॥५०॥ करोय जूहारने वेग यत्नमी, थ न्योन्य विग् वान गिलास "०॥३॥ ए विगये नामिनी धनपत्ति देखिने, नलख्यो नि भाना न०३ ॥3॥ 1 श्रयधी भाकार ॥१०॥ कह धन देवर का वालो नही, अमचा तुम जीवन प्राप्गाधार ॥ म०॥ तव धम्रो बोले कहा तुम कोण ठगे, जाने साधा मरोवर काम ॥०॥ धनाने नाम जगमें घणा, सघनान गगहा दवर गम ॥ तव हर्म। नोजाइ कद हज शुं, तुम थम देवर गे निग्धार या पाग वनी तुमचां चरण पखा. न्यय घरगुं पदम दिदार ॥ म०॥ ६ ॥ धन कहे परब्बा फग्मं नह।. ना मिला मन। जे पाय ।। अ०॥ भमे तो , श्रावक बनवारं। मटा. 14 1 पान मन वच काय ॥ ॥3॥ न प तेद मीच हठ कीधा घणा. गं नुमे गुन कंगे निज मानि 140 जााया म ल बंदशादिक तुम तणा, ए तुम नाजा नादात ॥णा। तब हम कह पन्ना लानं। नम. वमन्या सचिभमनो अपराव अण तुम दर कम परमाश्री. सग्य । पाम निगवाध ॥ था स्नान शुगरा करवा वारण. माया मानाना पाय ताम ॥णा ह।। मल। कुटुंब मवि नेला धया. मद वान नपन्या तय याराम 1 311 वान जगाव। मर्ची व नृपनणा, मवि धन्नान परिवार || दया अणधरत। वात नको दुव. एहनी तो नुनम याचार ।। अ० ॥ ॥ गजा मन राज। धया न माननी, धन्नो पिग याच तिणी वार ॥२०॥ अर्ध सिंहासन बमण पापियो, तीन कोधी गय जुहार ॥०॥7॥ ***kot.ittttttttttttt.tititik ||पा पूनी मुखमन करे इक बीनती, कदो तुम मात पितादिक सर्व ॥णा दलये हलवे क मंदिर मेलीया, नोजाइशु एवंडो शो तुम गर्य ॥०॥१॥ तव बोझे धनपति नृप तुमे सांगतो, पहने हुतो काश्क मन महंकार ॥०॥ स्त्रीची भकार्य सदा बहु नीपजे, काजदनो मंदिर ए निरधार ॥१५॥ यतः॥ अनुष्टुनमः ॥ सुवंशे योग्यकत्यानि, कुरुते प्रेरितःस्त्रिया ॥ स्नेहलं दधि मनाति, पश्य मंधानको न किं ॥१॥ नावार्थ:-जू। न के, सारा बांसमा रहेलो एवो जे मंधानक (रवैयो) ते पण स्त्रीनो पेरणाए करीने स्नेहवाला दधिने झुं नयी बलोची नांग्यतो? अपितु बलोवी नांवे ! तेम सारा वंश मां नत्पन थएलो एयो जे पुरुप, ते पण स्वीनी मेरणाश्री शु थकत्यो न करे ? 'मपितु | करेज! ॥१॥ तेह नणी एटलो नेद देग्वाडियो, जे नणी न धरे मनमें मान ॥॥ लाखे बेचाणी तो पिण मोजडी, स्त्रीने ने तेह तलो नपमान ॥०॥ १५॥ यतः ।। माननितो मान करे, जीत्यो कंत सुहाय ॥ जर लाखोणी वाहिनी, तो पहिरीने पाय ॥२॥ वंधव स्नेह तिहां लगे जाणीए, जिहां लगे कामिनी बात न कान ॥०॥ कोणिक राये हज विहल, कीधो संग्राम ते स्त्री वच मान || म०॥१६॥ सुणी राजा घया गयण सुदामणां, मनमाही हरग्वे प्रतिही विशाल ।। अ॥ त्रीने नमहामे प्रेम प्र s
॥1॥
न०३
ने हो राज नाया राजगृहि नणी जी, दयिता दोय से संग ॥ गुण॥ गुन गुकने हो
गज पर परिवारधी जी, मन धरता पति उग्रंग ॥सुमायणाणा दीन केते हो राज
पक्ष्मीपुर पापीया जी, तिहां राप जिता। सुविशेष | गु०॥ खाग त्यागे हो राज मब
परावि नृपपकी जी, परि नाम। गया परदेश ॥गुणा नवि मुगजो हो राज प्रबल फल
पुष्पनोजी एयांकणी ॥ १०॥ तप्त कांता हो राज गुणावल। गुणनीनी जी, सती स
कर मांदे शिरवार ॥ गुणा पुधियड। हो गज कला गुण वेलडी जी, नाम गीतकना
तस सार । गुगालण॥११॥ कला चोहान हो गज अंगे मावी वसीजी, वली नाम तिसो
परिणाम ॥गुण॥ एक दिवस दो गज सख यो परिवरी जी, कांश पदोती उद्यान मुगम
॥गुणरणा स्नान काधा हो गज पुष्करणीपी तिहां जी, देख पुष्पादिक मनोहार
॥ गुणा से पीला हो राज गाव शुन स्वरपकी जी, याम रागमें विविध प्रकार ॥ गुणा
ना॥ सर सीना हो राज कुरंग भाव्या वही जी, वलि नाग प्रमुख वहु जीव ॥
गुणा घर मडो हो राज ययुट एनिधि को जी, वली पाणंद करण सदैव ॥गुणाना
॥१३॥ पतः ।। मासिनीवनम्. ॥ मुखिनिमुरा निधानो खितानां विनोदः, श्रवण हृद
पहारी मन्मभरपामतः । प्रति चतर सुगम्यो पक्षनः कामिनीनां, जयति जगति
॥33॥
नादः पंचमश्रोपवेदः ॥१॥ नावार्थ:-मुखी पुरुषने सुखनो निधान, जय पुरुपान विनोद कारक, कान तथा मनने दरण करनार, कामदेवनो अग्रदूत, चतुर पुरुपने मदे साश्थी समजाय तेयो, बीनने वक्षन अने चार वेद उपर जाणे पांचमो उपवेदज होय नहि ! एवो जे सुख्खर, ते जगतने विपे जयवंतो वो ॥ १ ॥ एक थावी हो राज मृगी स्वरथी तिहां जी, लयलीन पई रही ताम ॥ गुणा तस कंठे हो राज रे निज कंउग्री, नृप पुत्री दार उघाम।। गुणानाकरी क्रीडा हो राज पायी निज मंदिर,तेह गीतकला गुणधाम ॥ गुणा निज तानने हो राज नमीने चीनचे जी, सुणो तातजी निज हितका म ॥ गुणाला?६॥ स्वर नादे हो राज कुरंगी बा करी जो, कंचयकी लाये हार गुण ॥ पानवमें दो राज जे मिलदो एहयो, ते वरवो में जरतार गुणानणा१॥ तेद वाली हो राज थई सवि धानके जी, जिम जलमें तेल प्रचार ।। गुणा ढाल सोलमी हो राज त्रीजा नन्दासनी जी, कही जिनविजये सुविचार ।। गुणालणार॥ ॥ दोहा.॥ ते वाना धने तुरत, सांजली सेवक पास ।। सुलग वेश पहेरी चल्यो, राजसनाये खास ॥१॥ कहे धनो नूनाथ मुण, वनमें मृगनो मेल ॥ सुलन स्वरवं तने, पिण एक मांजन खेल ॥.२॥ वनमंत्री स्वरथी ग्वरी, लावू नगर मझार ॥ ते म
घना
133॥
न०३
ने हो राज चाल्या राजगृहि नपी जी, दयिता दोय लेई संग ।।गुण॥ शुज शुकने हो
राज बहुल परिवारथी जी, मन धरता प्रति उठरंग ॥सुणायणाणा दीन केते हो राज
लक्ष्मीपुर प्रावीया जी, तिहां राय जितारी सुविशेष ॥ गुणा खाग त्यागे हो राज सब
ल सवि नृपथकी जी, अरि नासी गया परदेश ॥गुणा नवि सुसजो हो राज प्रबल फल
पुण्यनो जी ॥ए थांकणी ॥१॥ तस कांता हो राज गुणावली गुणनीली जी, सती स
कल मांदे शिरदार ॥ गुणा पुत्रि रूयडी हो राज कला गुण वेलडी जी, नाम गीतकला
तस सार । गुणान॥११॥ कला चोशन हो राज अंगे भावी वसीजी, वली नाम तिसो
परिणाम ॥गुणा एक दिवसे दो राज सखीथी परिवरी जी, कांश पदोती नद्यान सुगम
॥गुणानणा॥ स्नान कीधो हो राज पुष्करणीथी तिहां जी, देखे पुप्पादिक मनोहार
॥ गु॥ लेई वीणा हो राज गावे शुन्न स्वरथकी जी, ग्राम रागमें विविध प्रकार ॥गुणा
जा १३ ॥ स्वर सीना हो राज कुरंग भाव्या वही जी, वलि नाग प्रमुख वहु जीव ॥
गुणा खर रूडो हो राज श्रखुट ए निधि. कह्यो जी, वली पाणंद करण सदैव ॥गुणान
॥१५॥ यतः॥ मालिनीवृत्तम्.॥ सुखिनिमुख निधानो खितानां विनोदः, श्रवण हृद
यहारी मन्मथस्याप्रदूतः ।। अति चतुर सुगम्यो यक्षनः कामिनीनां, जयति जगति
॥3॥
नादः पनमोपदः ॥१॥ नावार्थ:-गुग्वी पुरुपने मुगनो निपान, या पुरुषान विनोद कारक, कान तथा मनने दरण करनार, कामदगनो अप्रदूत, चतुर गुरुपने सद सायी ममजागतयो, बीउने गलन बने नार वेद उपर जाणे पांचमो नपवेदज होय नहि ! एगो ने मुस्थर, ते जगतने विपे जगतो यों ॥ १ ॥ एक यात्री ही राज मृगी स्मरणी तिहां जी, लगतीन पई रही ताम ॥गुणा तस के हो राज ग्ये निज कंठश्री, नृप पुत्री पार नामा गुणालणारी क्रीडा हो गज पायी निज मंदिर,तह गीतकला गुणधाम ॥ गुणा निज तानने हो राज नमीने बीना जी, मुणो तातजी निज हितका म ॥ गुणानणा? ६॥ म्यर नांद हो राज कुरंगी वा करी जी, कंठपकी जावे हार ॥गुण ॥ आनवमं पोराज जे मिनो एहयो, ते वग्यो में जरतार गुणानण॥१॥ तद वानी हो गई मवि धानके जी, जिम जसमें तेल प्रचार गुणा ढाल सोलमी हो राज श्रीजा नलामनी जी, कही जिनविजये सुविचार ॥ गुणालणारा ।। दोहा॥ तेगाना भने तुरत, मानली सेवक पास ।। सुलग वेश पहेरी चल्यो, राजसनाये ग्यास ॥१॥ कहे धनो नूनाथ सुण, वनमें मृगनो मेल । मुलन अ स्वरवं तने, पिण एक मांजान गत ॥२॥ वनमंत्री स्वरथी ग्वरी, ला नगर मझार ।। ते मृ
“घना
130
न०३
ने हो राज चाल्या राजगृहि जणी जी, दयिता दोय लेई संग ॥ गुण॥ शुल शुकने हो
राज बहुल परिवारथी जी, मन धरता अति नरिंग ॥सुणायणाणा दीन केते हो राज
सक्ष्मीपुर प्रावीया जी, तिहां राय जितारी सुविशेष ॥गु॥ खाग त्यागे हो राज सब
स सवि नृपथकी जी, अरि नासी गया परदेश ॥गुणा नवि सुजो हो राज प्रबल फल
पुण्यनो जीए थांकणी ॥ १।। तस कांता हो राज गुणावली गुणनीली जी, सती स
कल मांदे शिरदार ॥ गुणा पुत्रि रूयडी हो राज कला गुण वेलडी जी, नाम गीतकला
तस सार ॥ गुणान॥११॥ कला चोश हो राज अंगे प्रावी वसीजी, क्ली नाम तिसो
परिणाम |गुण एक दिवसे हो राज सखीथी परिवरी जी, कांश पदोती नद्यान सुगम
॥गुणानण॥१२॥ स्नान कीधो हो राज पुष्करणीथी तिहां जी, देखे पुष्पादिक मनोहार
॥ गुणा ई वीणा हो राज गावे शुन्न स्वरथकी जी, ग्राम रागमें विविध प्रकार ॥ गुण॥
ला १३॥ स्वर लीना हो राज कुरंग भाव्या वही जी, वलि नाग प्रमुख वहु जीव ॥
गुणा वर रुडो हो राज थखुट ए निधि कह्योजी, वली पाणंद करण सदैव ॥गुणगान
॥१५॥ यतः॥मासिनीवृत्तम्.॥ मुखिनिमुख निधानो खितानां विनोदः, श्रयण हद
यहारी मन्मथस्याप्रदूनः ।। अति चतुर सुगम्यो यातना कामिनीनां, जपति जगति
॥3॥
नादः पंचमश्रोपवेदः ॥ १॥ भावार्थः-मुखी पुरुपने सुखनो निधान, पुग्यो पुरुपान विनोद फारक, कान तथा मनने दरण करनार, कामदेवनो अग्रदूत, चतुर पुम्पने सदे साश्यी समजाय तेयो, बीनने वचन यने चार वेद उपर जाणे पांचमो नपवेदज होय नहि ! एयो जे सुस्वर, ते जगत्ने विषे जयवंतो वनों ॥ १ ॥ एक थायी हो राज मृगी स्वरथी तिहां जी, जयलीन पई रही ताम ॥गुणा तस कंगे हो राज ने निज कंत्री, नृप पुत्री दार उधामा। गुमानणाराकरी क्रीडा हो राज भावी निज मंदिर,तेह गीतकला गुणधाम ॥ गुणा निज तातने हो राज नमीने वीनये जी, सुणो तातजी निजदित का म ॥ गुणानणा१६॥ स्वर नादे हो राज कुरंगी वश करी जी, कंठपकी लावे हार ॥गुण || आनवमें दो राज जे मिलो एहयो, ते वरवो में जरतार ॥गुणानण॥१॥ तेद वाली हो राजपई सविधानके जी, जिम जलमें तेल प्रचार ॥गुणा ढाल सोलमी हो राज त्रीजा नन्दासनी जी, कही जिनविजये सुविचार ।। गुणाजकारणा ॥ दोहा.॥ ते वार्ता धने तुरत, सांजली सेवक पास ॥ सुन्नग वेश पहेरी चल्यो, राजसनाये खास ॥१॥ कहे धन्नो नूनाय सुण, वनमें मृगनो मेल । सुलन पठे स्वरवं तने, पिण एक मांजन खेल ॥२॥ वनमंत्री स्वरधी ग्यरी, ला नगर मझार ॥ ते मृ
धमा
133॥
न०३
ने हो राज नाल्या राजगृहि जणी जी, दयिता दोय लेई संग ॥ गु०॥ शुन शुकने हो
राज बहुल परिवारथी जी, मन धरता प्रति उठरंग ॥सुणायणाणा दीन केते हो राज
सक्ष्मीपुर वीया जी, तिहां राय जितारी सुविशेष ॥गुणा खाग त्यागे हो राज सव
स सघि नृपयकी जी, श्ररि नासी गया परदेश ॥गुणा नवि सुजो हो राज प्रबल फल
पुण्यनोजी एयांकणी॥१०॥ तस कांता हो राज गुणावली गुणनीली जी, सती स
कल मांदे शिरदार ॥ गुणा पुत्रि रूयडी हो राज कला गुण वेलडी जी, नाम गीतकला
तस सार । गुणानण॥११॥ कला चोशठ हो राज अंगे भावी वसीजी, वली नाम तिसो
परिणाम ॥गुणा एक दिवसे दो राज सखीथी परिवरी जी, कांश पदोती नद्यान सुगम
॥गुणान॥२॥ स्नान कीधा हो राज पुष्करणीधी तिहां जी, देखे पुप्पादिक मनोहार
॥ गुणा ई वीणा हो राज गाव शुन्न स्वस्थकी जी, ग्राम रागमें विविध प्रकार ॥ गुणा
न॥ १३ ॥ म्बर जीना हो राज कुरंग माव्या वही जी, वलि नाग प्रमुख वहु जीव ॥
गुणाबर मंडो हो राज थखुट ए निधि को जी, वली पाणंद करण सदैव ॥गुणान।
॥१४॥ यतः ।। मालिनीवृत्तम्.॥ सुखिनिमुख निधानो दुःखितानां विनोदः, श्रवण हृद
पहारी मन्मपस्याप्रदूतः ॥ अति चतुर मुगम्यो बबन्नः कामिनीनां, जयति जगति
॥3॥
नादः पंचमोपवेदः ॥१॥ नावार्थ:-मुखी पुरुषने मुसनो निधान, या पुरुषान विनोद कारक, कान तथा मनने हरण करनार, कामदेवनो अग्रदूत, चतुर पुरुपने सदे साश्थी समजाय तेको, स्त्रीचने वक्षन थने चार वेद उपर जा पांचमो उपवेदज होय नहि ! एवो जे सुस्थर, ते जगतने विपे जयवंतो वों ॥१॥ एक यावी हो राज मृगी स्वरश्री तिहां जी, लयलीन श्रई रही ताम ॥गुणा तस कंगे हो राज व्ये निज कंचनी, नृप पुत्री दार सुदामा गुमानणारी कीडा हो राज श्रावी निज मंदिर,तेह गीतकला गुणधाम ॥ गुणा निज तातने हो राज नमीने चीनचे जी, सुणो तातजी निज दित का म ॥गुणान॥१६॥ म्बर नादे हो राज कुरंगी वा करी जी, कंठयकी लाचे हार ||गुण ॥ पालव दोराज जे मिलो एहयो, ते बरयो में जरतार गुणान॥१॥ तेह वानी हो राज भई सविधानके जी, जिम जलमें तेल प्रचार ॥ गुणा ढाल सोलमी हो राज त्रीजा नन्दासनी जी, कही जिनविजये सुविचार ।। गुणालणारा ॥ दोहा॥ ते याना धने तुरत, सोनली सेवक पास ॥ सुन्नग वेश पहेरी चल्यो, राजसनाये ग्यास ॥१॥ कहे धनो नूनाय मुण, वनमें मृगनो मेल ॥ सुलन अ स्वरवं तने, पिण एक सांजन खेल ॥२॥ वनमंत्री स्वरधी ग्यरी, लावू नगर मझार ॥ ते मृ
पमा
1330
न०३
ने हो राज नाल्या राजगृहि जणी जी, दयिता दोय लेई संग ॥गुण॥ शुन शुकने हो
राज बहुरु परिवारथी जी, मन धरता प्रति उग्रंग ॥सुणायणाणा दीन केते हो राज
लक्ष्मीपुर प्रावीया जी, तिहां राय जितारी सुविशेष ॥गुणा खाग त्यागे हो राज सब
स सवि नृपपकी जी, श्ररि नासी गया परदेश ॥गुण॥ नवि सुजो हो राज प्रवल फल
पुण्यनो जी ॥ए थांकणी ॥ १०॥ तस कांता हो राज गुणावली गुणनीली जी, सती स
कल मांदे शिरदार ॥ गुणा पुत्रि रूयडी हो राज कला गुण वेलडी जी, नाम गीतकला
तस सार ॥ गुणान॥११॥ कला चोश हो राज अंगे आवी वसीजी, वली नाम तिसो
परिणाम ।।गुणा एक दिवसे दो राज सखीथी परिवरी जी, कांश पदोती नद्यान सुगम
॥गुणानणा॥ स्नान कीधो हो राज पुष्करणीधी तिहां जी, देखे पुष्पादिक मनोहार
॥ गुणा से वीणा हो राज गावे शुन्न स्वग्थकी जी, ग्राम रागम विविध प्रकार ॥ गुण
जणा १३ ॥ स्वर सीना हो राज कुरंग भाव्या वही जी, वलि नाग प्रमुख बहु जीव ॥
गुण॥ वर कडो हो राज यग्युट ए निधि कह्या जी, वली पाणंद करण सदैव ॥गुणाना
॥ १४॥ यतः ॥ मालिनीवृत्तम् ॥ मुखिनिमुख निधानो खितानां विनोदः, श्रवण हृद
यहारी मन्मथस्याप्रदूतः ॥ अति चतुर मुगम्यो वक्षनः कामिनीना, जयति जगति
॥3॥
नादः पंचमचोपवेदः ॥ १॥ नावाधः-मुखी पुरुपने सुग्खनो निधान, उसी पुरुषान विनोद कारक, कान तथा मनने दरण करनार, कामदेवनो अग्रदूत, चतुर गुरुपने सदे साथी समजाय तेवो, बीनने चलन अने चार वेद उपर जाणे पांचमो उपवेदज होय नहि ! एवो जे सुस्वर, ते जगतने विषे जयवंतो वो ॥१॥ एक यावी हो राज मृगी स्वरथी तिहां जी, जयलीन भई रही ताम ॥गुणा तस कंगे हो राज ठवे निज कंठश्री, नृप पुत्री दार नुहाम।। गुणाजणारी कीडा हो राज श्रावी निज मंदिर,तह गीतकला गुणधाम ॥ गुणा निज तातने हो राज नमीने बीनवे जी, सुणो तातजी निज दित का म ॥ गुणालणा१६॥ स्वर नादे हो राज कुरंगी वा करी जी, कंचयकी लाये हार ।गुण । आनवमें दो राज जे मिलो रहयो, ते वरवो में जरतार गुणाना१॥ तेह वार्ता हो राजधई सधि धानके जी, जिम जलमें तैल प्रचार ॥ गुणा ढाल सोलमी हो राज प्रीजा नन्दासनी जी, कही जिनविजये सुविचार ।। गुणालणार॥ ॥दोहा॥ ते चाना धने तुरत, सांजली सेवक पास ॥ मुन्नग वेश पहेरी चल्यो, राजसनाये खास ॥१॥ कहे धनो नूनाथ सुण, वनमें मृगनो मेल ॥ सुलन अ स्वरवं तने, पिण एक मांजन खेत ॥२॥ वनमंत्री स्वरथी ग्यरी, साधू नगर मझार ॥ ते मृ पना ॥33॥ न०३ tortoothstanditatsArtitit- ने हो राज नाल्या राजगृहि नयी जी, दयिता दोय लेई संग ।। गुण॥ गुन शुकने हो राज बहुरू परिवारथी जी, मन धरता प्रति नवरंग ॥सुणायणाणा दीन केते हो राज सक्ष्मीपुर प्रावीया जी, तिहां राय जितारी सुविशेप ॥गुणा खाग त्यागे हो राज सब स सवि नृपथकी जी, अरि नासी गया परदेश ॥गुणा नवि सुणजो हो राज प्रबल फल पुण्यनो जी ॥एयांकणी ॥१॥ तस कांता हो राज गुणावली गुणनीली जी, सती स कल मांदे शिरदार ॥ गुणा पुत्रि रूयडी हो राज कला गुण वेलडी जी, नाम गीतकला तस सार । गुणानण॥१२॥ कला चोशन हो राज अंगे प्रावी वसीजी, वली नाम तिसो परिणाम |गुणा एक दिवसे दो राज सखीथी परिवरी जी, कांश पदोती उद्यान सुगम ॥गुणान॥१२॥ स्नान कीघो हो राज पुष्करणीथी तिहां जी, देखे पुष्पादिक मनोहार ॥ गुणा लेई वीणा हो राज गाव शुन्न स्वस्थकी जी, ग्राम रागमें विविध प्रकार ॥ गुण॥ नण॥ १३ ॥ स्वर सीना हो राज कुरंग भाव्या वही जी, वलि नाग प्रमुख वहु जीव ॥ गुणा म्बर रुडो हो राज श्रखुट ए निधि कह्यो जी, वली पाणंद करण सदैव ॥गुणाना ॥ १५॥ यतः॥ मालिनीवृनम्.॥ मुखिनिमुख निधानो दुःखितानां विनोदः, श्रवण हृद पहारी मन्मपस्याप्रदतः ॥ अति चतुर मुगम्यो वक्षनः कामिनीनां, जयति जगति Dil . ........ --- ..... नादः पंचमयोपवेदः ॥? ॥ नावाधः-मुखी पुरुपने मुखनो निधान, वी पुरुपोने विनोद कारक, कान तथा मनने दरण करनार, कामदेवनो अग्रदूत, चतुर पुरुपने सदे साथी समजाय तेवो, बीनने वक्षन ने चार वेद नपर जाणे पांचमो उपवेदज होय नहि ! एयो जे सुस्वर, ने जगतने विषे जयवंतो वनों ॥१॥ एक यावी हो राज मृगी स्वरपी तिहां जी, लयलीन थ रही ताम ॥गुणा तत कं हो राज ग्वे निज कंठश्री, नृप पुत्री दार नुहामा गुणानणारी कीडा हो राज श्रावो निज मंदिर,तह गीतकला गुणधाम ॥ गुणा निज तातने हो राज नमीन बीनव जी, सुणी तातजी निजति का म ॥ गुणाजण॥१६॥ स्वर नाद हो राज कुगी बडा करी जो, कंठणको लाये हार ॥गुण ॥ बालवमें दो राज जे मिशे पहयो, ते वरदो में जरतार गुणानणारा तद वाचा हो राज 4 मवि पानके जी, जिम जलमें तेल प्रचार ॥ गुणा ढाल सोलमी हो राज पीजा नख्दामनी जी, कही जिनविजय मुविचार ॥ गुणालणार! ॥ दोहा. ते चाना धने तुरत, मांजली सेवक पास ॥ मया राजसनाये खास कहे धनो:- •.
घना
1301
न०३
ने हो राज नाल्या राजगृहि जणी जी, दयिता दोय लेई संग ॥ गुण॥ शुन्ज शुकने हो
राज बहुस परिवारथी जी, मन धरता प्रति उरिंग ॥सुणायणाणा दीन केते हो राज
लक्ष्मीपुर प्रावीया जी, तिहां राय जितारी सुविशेष ॥गु०॥ खाग त्यागे हो राज सब
स सवि नृपपकी जी, अरि नासी गया परदेश ॥गुणा नवि सुणजो हो राज प्रवल फल
पुण्यनो जी ॥ए यांकणी ॥१॥ तस कांता हो राज गुणावली गुणनीली जी, सती स
कल मांदे शिरदार ॥ गुणा पुषि रूयडी हो राज कला गुण वेलडी जी, नाम गीतकला
तस सार ॥ गुणान॥११॥ कला चोहार हो राज अंगे प्रावी वसीजी, वली नाम तिसो
परिणाम ॥गुणा एक दिवसे हो राज सखीथी परिवरी जी, कांश पदोती नद्यान सुगम
॥गुणानणाशा स्नान कीधा हो राज पुष्करणीथी तिहां जी, देखे पुष्पादिक मनोहार
॥ गुणा लेई वीणा हो राज गाव गुन्न स्वरथकी जी, ग्राम रागमें विविध प्रकार ॥ गुण
नया १३ ।। म्बर सीना हो राज कुरंग भाव्या वही जी, वलि नाग प्रमुख वह जीव ॥
गुणा पर रुडो हो राज श्रखुट ए निधि कह्या जी, वली पाणंद करण सदैव ॥गुणान.
॥१४॥ यतः॥ मालिनीवृत्तम्. ॥ मुखिनिमुख निधानो खितानां विनोदः, श्रवण हृद
यहारी मन्मथस्पाप्रदूतः ।। प्रति चतुर सुगम्यो वक्षनः कामिनीनां, जयति जगति
॥3॥
नादः पंचमचोपवेदः ॥१॥ लायाधः-सुखी पुरुपने सुखनो निधान, अम्वी पुरुषोने विनोद कारक, कान तथा मनने दरण करनार, कामदेवनो अग्रदूत, चतुर पुरुपने सदे साथी समजाय तेवो, स्त्रीनने वचन यने चार वेद उपर जाणे पांचमो नपवेदज होय नहि ! एयो जे सुस्वर, ते जगतने विपे जयवंतो वनों ॥१॥ एक थावी हो राज मृगी स्वरश्री तिहां जी, लयलीन भई रही ताम ॥गुणा तस कंगे हो राज ने निज कंठधी, नृप पुत्री दार नक्षामा। गुणानणारी कीडा हो राज भावी निज मंदिरे,तेह गीतकला गुणधाम ॥ गुणा निज तातने हो राज नमीने वीनचे जी, सुणो तातजी निज हितका म ॥ गुणालण॥१६॥ स्वर नादे हो राज कुरंगी वश करी जी, कंठपकी लावे हार ॥गुण ॥ आजवमें दो राज जे मिलो एहयो, ते वरवो में जरतार ॥गुणान॥१॥ तेह वाली हो राज प सवि थानके जी, जिम जलमें तैल प्रचार ॥गुणा ढाल सोलमी हो राज त्रीजा नन्दासनी जी, कही जिनविजये सुविचार ।। गुणानामा ॥ दोहा.॥ ते वार्ता धने नुरत, सांजली सेवक पास ॥ सुन्नग वेश पहेरी चल्यो, राजसनाये खास ॥१॥ कहे धन्नो नूनाथ सुण, वनमें मृगनो मेल ॥ सुलन अ स्वरवं तने, पिग एक सानन खेल ॥.२ ॥ वनमंत्री स्वरथी खरी, लावू नगर मझार ॥ ते मृ
धमा०
11330
न०३
ने हो राज चाल्या राजगृहि नणी जी, दयिता दाय लई संग ।। गु०॥ शुन्न शुकने हो
राज बहुरू परिवारथी जी, मन धरता प्रति नरंग ।।सुणायाणा दीन केते हो राज
सक्ष्मीपुर प्रानीया जी, निहां गय जिता। मुविझप ॥ गु०॥ खाग त्यागे हो गज मव
स सवि नृपधी जी, अरि नाम। गया परदा ॥ गुणा नवि गुणजा हो गज प्रबल फल
पुण्यनो जी ॥ए थांकर्ण।।।। तम कांता हा गज गुणावल। गुणनीनी जी, सती स
कल मांद शिरदार ॥ गुणा पुत्रि मयड। हा गज कला गुण वलर्ड। जी, नाम गातकना
तस मार ॥ गुणाना॥ कला नाडाठ हा गज अंग पार्व। वर्म। जी. वली नाम तिसो
परिणाम ॥गुणा एक दिवस दो गज मग्न या परिवरी जी, कांड पदान। नद्यान सुगम
॥गुणान०॥ ॥ स्नान काँधी हा गज पुष्करणीय। निहां जी. दग्व पुप्पादिक मनाहार
॥ गुणा सई वाणा हो राज गावे दान बग्धर्क। जी. ग्राम गगम विविध प्रकार || गुण॥
जणा ३ ॥ म्बर लाना हो गज कुरंग माव्या वही जी, बलि नाग प्रमुख बहु जीव ॥
गुणा पर रुडा हो गज श्रगुट ए निधि कह्या जी, वजा मारगंद करण संदेव ॥गुणान
॥१४॥ यतः ।। मालिनीवृनम ॥ मुखिनिमुख निधाना ग्यितानां विनादः, श्रवण हद
पहारी मन्मवस्याग्रदृतः ।। अनि चतर मगम्या वक्षन्नः कामिनीना, जयति जगति
॥33॥
देखो गली काट प्रियोग के || मन गित सफला फले, गली करा हे दिन पूरण लोग के ॥पूणाशा राना मारय सेनापति, टोनाविक हो सवि करे परसंस के ॥धन धन गीतक का सती, पति पायो दे उगम प्रवतंग के ॥ पुण॥३॥ हार लियो मृगी कंनी, तर कन्या दिगम्मान नदार के ।। धनाने के नये, सद् नांखे हे मुख जय जयकार के ॥ पु०॥४॥ समजा माथी की, परणाली से नृपे कन्या तेह के । दीया बटुलो दायजो, वली दीयां हे अति सुंदर गर के पुा नृपयाग्रह धनगाह जी, रद रंगे हेवी निगये साप के शिलगे लोग नली पंगे, नृप पूर हे तस बदुली यार के गुणा६॥ मय नृप मंत्री सु गुमनी, पुषी नही है सरस्वति पनिधान के ॥ विद्यागुणयी सरस्वती, कला कोविद है बजी प निशान के । पु०॥ २॥ बुद्धि परीक्षण कागणे, गुनाया प्रदेनिका को एक एपनी वर्ष का जिके, ते परयों हे पर मननी टेकके पुाज। प्रहेलिका यथा अनुष्यागमः॥ गंगायं दीयते वानं, एक गिनन नाविना ॥ दातारो नरकं यांति, प्रतिमाही न जीवति ॥१॥ नावार्थ:-एक दिने प्रश्ने गंगानदी उपर दान याय रे, परंतु न दान आपनारो मरीने नरकमां जाय प्रने दान सेनारो मरण पामे ! पणु गु दो ? ॥१॥ जण जण यर्थ करे नृया, नवि वेसे हे कोई प्रर्ष विशुइके ।।
०३ Vitण सलिशपदा, तस पधनी है लिप लोक सुराद के ॥onा लोक यणा ॥ जीनामाही पब, फन्य दातात्र धीवरः ।। पलं यऊ ते नत्र, स्तयोःतविदितं जिनः ॥२॥ जापार्य. पाभर पाउला लोकना नुत्तरमा मधुके, दे कन्या! इहां दान लेनार भारत, पापया पोप दान ते गड (प) मन दान प्रापनाग पारधी जाणवो. तेमा दान नान ने भारनारने जे फ. धाप , ने 3 जिनधर जाएयु दे. अर्थात दान प्राप नारी पारधी ना जाय धन दान नाग माउसा मग्य पाम ॥२॥ श्लोक नि यो एक पत्रमे, पाटर तिर हे गुप्ताधिक पर के ॥ भयं विचार। एहनो, तुमे लिखजो जमिनी मुज मय के ॥ पु०॥ न लगन्नाग नागि, निवे मुंबे पुनलगत् ॥ काकत्यु गांव, मामापुर पुनलंगन ॥३॥ नायायः-नाग अंन नारंगीमां नंगा न पाय, पण निरपंत तुंचमां गंगा पाप 'तमज वजी काक वाले उने नंगा न थाप, परंतु मामा एम बोले ने नगा पाप हे कन्या ! एबुं गुं दो ? ॥ ३ ॥ न तस्यादी न तस्यांते, मध्येयध एयवस्पितः। तबगारनि ममाप्यस्ति, यदि जानामि तदः ॥ ४॥ नावार्थ:-जे चीज पादिमा नपो रदनी, तेम अंतमा पल नयी रहेती; परंतु वनमांज रहे. बजीते ची ना पण पने मारे पत: तो, हे कन्या! ते शो चीज! ते जाणती होय तो कहे ! ॥णा ॥ ४॥ कन्या वांगी पप्रमें, निज मननो हे ते पामी वर्ष के ॥ पिण यन्त्रोक्त सुश्लोफना, नाय न सहे हे उयम धयो व्यर्थ के ।।दु ॥ ११ ॥ तब वेसीने सुखासने, सखी सारे हे गई धन्ना गेह के । लाज की कहे श्लोकना, नवि पामी हे हुयर्थ जेह के | To ॥१२॥ तय धनो कहे 'नए, शब्द शाम्बे हे यो एह विचार के ।। मष्ट स्थानको वर्ण ना, सोघी लेजो के हो अर्थ उदार के पुण॥१३॥ यतः ॥ श्रष्टी स्थानानि वर्णाना-मुरः फैः द्विारस्तथा ॥ जिवामूलं च देताच, नासिकोष्ठी च तालु च ॥ १॥ जावार्थ:-गती, कंच, माधु, जिजामून, दांत, नासिका, होउ भने ताल. ए माउ वर्ण पटाने अक्षरोना स्थानकं. अर्थात् ए बाउ स्थानको बड़े अक्षरोना नमार थाय छे. ॥१॥वीजे पद्ये नेत्र गे, तय सरस्पती हे सुणी पर्थ मुजाण के ॥ एहना पद्यना अने, नवि पामी हे तिणे नियति प्रमाण के || पुणतर मंत्री पुत्री प्रते, कहे ताहरी हे पई पूर्ण प्रतिज्ञ के ।। मन होदाधी, बुदितोदे सुंदर अति सुज्ञ के ॥पुणा १५॥ चित हरखे ते सर स्वती, निज तातर्नु हे करे बचन प्रमाण के ॥ शुन्न दिवसे मंत्री नवा, परणाये हे ते थ पसर जाग के । पु१६॥ विनय दिये बहु लांतश्री, सुख दिलसे हे चारे म्बी संग के होत. चर परो mo 11001 न०३ प्रोजे उन्हासे झोनती, दाल सनरमी हे कही जिन मन रंग के । पुणा १७ ॥ ॥ दोहा. ॥ राजा माने पतिपणं, देखी वृद्धि प्रकार ॥ मंत्री पिण कार्यादिके, पूरे पात विचार ॥१॥ हिवंत देखी वहुज़, पूठे नव नव नेद ॥ धनोदशाह ननर तुरत, श्राप परी उमेद ॥२॥ वारे युधि। चतुर, चेतन सहे सुख सार । तिम चारे नारी श्रकी, सुख क्सिसे श्रीकार ॥३॥ ॥ दाल १७ मी.॥ ( वीरे वरवाणी राणी चेक्षणा जी. ए देशी.) पहले ते सदमीपुरे जी, पत्रामन नामे उदार ॥ कोडि वत्री सोवनतलो जी, य पिपति रे शाहुकार ॥ देसो देखा चुझियल मोटको जी ॥१॥ ए अांकणी ॥ गेटको नही सपलेश ।। मुख दिये जेह श्रापद पडे जी, यदा करे देश परदेदा ॥ देखो ॥शा सुंदरी नामे तस गहिनी जी, पुत्र मुन लक्षणा चार॥ राम ने काम गुणधाम के जी, श्याम चोथो सुख कारदेखोगापा रुपयी उपती जी,शोनती सक्ष्मी प्रतिरूप॥ लक्ष्मी नामा तस ऊपरे जी, पुत्री उपनिषद स्वरुप देखोगा दान यात्रादिगुनस्यानके जी, धन व्यय फरे पनामल । तप जप देवपूजा सदा जी, थानरे तेह अयक्ष ॥देखो। अंत वय मावी ता ऊपो जी, रोग ते विविध प्रकार ॥ मरण जाणी व पापणो जी, नेल्या Gol तिहांपुत्र ते चार ॥ देखोणाशासांनलो पुत्र सुपुत्र तोजी, माहरा जीवनमाण ॥ मानजो शीख एक प्रमाणी जी, तुमे गे प्रति चतुर मुजाण ॥ देखोणाणा वांधव को कारण धकी जी, क्षेप मत धारजो धीर ।। बांधव सम को नही जी, प्रेमनो पात्र सधीर ॥ देखो ना कंचन कामिनी सुलन ठे जी, सुलत ठे मंदिर बात ॥ सुसन पुत्रादि सवि पामया जी, उसन वे मातनो जात ॥ देखोगाणा यतः ।। कहुन होएलीयडो, पिण तस तादी गंह ।। बंधव होए भवोलणां, तोहि पोतानी चांद ॥१॥ घनतणो ध्यान नवि धारि ये जी, धन सदा अनरथ मूल ।। मंगनो मेल ए जाणवो जी, धनयकी सयण प्रतिकूल ॥ देखो ॥१०॥ सातखेत्रे धन वावस्यो जी, ते धयो पापणो सार ॥ शेष धन पाप कारण सही जी, जाजो चिन मकार ॥ देखो॥११॥ पिण एह समय धनवंतने जी, मान पापे सहु लोक ।। धनपकी लाज जगमें रहे जी, धन वि माणस फोक ।। देखो१२॥ धनयको धर्म साधन हुये जी, धनपकी दान देवाय ।। धनपकी जीवरक्षा दुबे जी, धन थकी सुजस सवाय ॥ देखो० ॥१३॥ निर्धन आदर नवि सहे जी, निर्धन शव सम दोय ।। धन विल कोय धीरे नही जी, प्रत्यय न धरे तस कोय ॥ देखो ॥१॥ तेह नगी धन तुमे राखजो जी, पिण मत करजो मेश ॥ केशथी व अहेशो घणो जी, इह परनर भना० Gan ०३ प्रोजे उल्हासे शोनती, ढाल सत्तरमी हे कही जिन मन रंग के ॥ पुणा १७ ।। ॥ दोहा. ॥ राजा माने भतिघj, देखी वृद्धि प्रकार ॥ मंत्री पिण कार्यादिके, पूरे वात विचार ॥१॥ वुश्चित देखी बहुत, पूरे नय नव भेद ॥ धनोशाह नत्तर तुरत, पापे धरी उमेद ॥२॥ नारे बुझियी चतुर, चेतन बहे सुख सार । तिम चारे नारी यकी, सुख दिलसे श्रीकार ॥३॥ ॥ ढाल १० मी. ॥ (वीरे वखाणी राणी चेलणा जी. ए देशी.) एहवे ते लक्ष्मीपुरे जी, पत्रामल नामे उदार ॥ कोडि वत्रीश सोवनतणो जी, थ धिपति ने शाहुकार ॥ देखो देखो बुध्विल मोटको जी ॥१॥ ए आंकणी ॥ गेटको नही सवदेश ॥ सुख दिपे जेह थापद पडे जी, यश करे देश परदेश ॥ देखो ॥२॥ सुंदरी नामे तस गहिनीजी, पुत्र शुन्न लक्षणा चार॥ राम ने काम गुणधाम वे जी, श्याम चोथो सुख कारदेखोणाशा मन रूपथीउपती जी,शोनती लक्ष्मी प्रतिरूप॥ लक्ष्मी नामा तस ऊपरे जी, पुत्री नपनिपद स्वरूप ॥ देखोगा दान यात्रादि शुनस्थानके जी, धन व्यय करे पत्रामल ।। तप जप देवपूजा सदा जी, श्राचरे तेह अवल्ल ॥देखो॥५॥ अंत वय पावी तर कपन्यो जी, रोग ते विविध प्रकार ॥ मरण जाणी तय भाषणों जी, तेच्या . 1Gon तिहां पुत्र ते चार ।। देखोगा। सानजो पुत्र सुपुत्र गेजी, माहरा जीवनमाण ॥ मानजो दशीख एक अमतणी जी, तुमे गे अति चतुर मुजाण ॥ देखोगा यांधव को कारण पकी जी, क्षेष मत धारजो धीर । वांधव सम कोठे नही जी, प्रेमनो पात्र सधीर ॥ देखो० ॥ज कंचन कामिनी सुखन जी, सुलन ठे मंदिर मात ॥ सुसन पुत्रादि सधि पामवा जी, असन वे मातनो जात ॥ देखोराणा यतः ॥ कडुन होए लीवडो, पिण तस ताढी गंह || बंधव होए प्रवोलणां, तोहि पोतानी वांद ॥॥ धनतणो ध्यान नवि धारि ये जी, धन सदा यनरथ मूल ॥ मंगनो मेल ए जाशयो जी, धनथकी सयण प्रतिकूल ॥ देखो॥१॥ सातखेत्रे धन वावस्यो जी, ते पयो पापणो सार ॥ शेप धन पाप कारण सही जी, जापजो चित्त मझार ॥ देखो ॥११॥ पिण एह समय धनवंतने जी, मान आपे सहु लोक ॥ धनथकी लाज जगमें रहे जी, धन विण माणस फोक ॥ देखो॥१२॥ धनयकी धर्म साधन हुवे जी, धनयकी दान देवाय ॥ धनपकी जीवरक्षा हुचे जी, धन थकी सुजस सवाय ।। देखो ॥१३॥ निर्धन यादर नवि सहे जी, निर्धन दाव सम दोय ॥ धन विण कोय धीरे नही जी, प्रत्यय न घरे तस कोये ॥ देखो० ॥१॥ तेह नणी धन तुमे राखजो जी, पिण मत करजो नेश ॥ लेशथी व महेशो घणो जी, इह परनय धना० १०॥ न०३ घोजे नल्हासे झोनती, ढाल सत्तरमी हे कही जिन मन रंग के ॥ पुणा १७ ।। ॥ दोहा, ॥ राजा माने प्रतिघणुं, देखी वृद्धि प्रकार ॥ मंत्री पिण कार्यादिके, वात विचार ॥१॥ युध्विंत देखी वहुल, पूठे नव नव नेद ॥ धन्नोशाह उत्तर तुरत, श्रापे धरी उमेद ॥२॥ चारे बुझियी चतुर, चेतन सहे सुख सार ॥ तिम चारे नारी थकी, सुख विलसे श्रीकार ॥३॥ ॥ ढाल १७ मी. ॥ (वीरे वखाणी राणी चेलणा जी. ए देशी.) एहवे ते लक्ष्मीपुरे जी, पत्रामल नामे नदार ॥ कोडि वत्रीश सोवनतणो जी, थ धिपति ठे शाहुकार ॥ देखो देखो वुध्विल मोटको जी ॥१॥ ए प्रांकणी ॥ गेटको नही सवलेश ॥ सुख दिये जेह श्रापद पडे जी, यश करे देश परदेश ॥ देखो ॥शा सुंदरी नामे तस गहिनीजी, पुत्र शुल लक्षणा चार॥ राम ने काम गुणधाम ठेजी, श्याम चोथो कार।देखोणाशा प्रवन रूपथी उपती जी,शोनती लक्ष्मी प्रतिरूप॥ सदमी नामा तस कपरे जी, पुत्री नपनिषद स्वरूप ।। देखोगमा दान यात्रादिशुन स्थानके जी, धन व्यय करे पत्रामक्ष ॥ तप जप देवपूजा सदा जी, थाचरे तेह अवल्ल ॥देखो॥५॥ यंत वय धावी तब ऊपन्यो जी, रोग ते विविध प्रकार ॥ मरण जाणी तय भापणो जी, तेघ्या IGDIL तिहां पुत्र ते चार ।। देखोणासानजो पुत्र सुपुत्र गोजी, माहरा जीवनमाण ॥ मानजो शीख एक ममतणी जी, तुमे गे यति चतुर सुजाण ॥ देखोणागा बांधय को कारण पकी जी, देष मत घारजो धीर ॥ बांधव सम कोठे नही जी, प्रेमनो पात्र सधीर ॥ देखो० ॥जा कंचन कामिनी सुलन जी, सुसन ठे मंदिर बात ॥ सुसन पुत्रादि सवि पामया जी, उखन वे मातनो जात ।। देखोगाणा यतः ॥ कडुन होएतावडो, पिण तस तादी गंह ॥ वंधव होए भवोलणां, तोहि पोतानी वांद ॥१॥ धनतो ध्यान नवि धारि ये जी, धन सदा श्रनरथ मूल ।। मंगनो मेल ए जाणयो जी, धनयकी सपण प्रतिकूल ॥ देखोरणा सातखेत्रे धन वावस्यो जी,ते भयो पापणो सार ॥ शेष धन पाप कारण सही जी, जाणजो चित्त मझार ॥ देखो ॥११॥ पिण एह समय धनवंतने जी, मान थापे सह लोक ।। धनथकी लाज जगमें रहे जी, धन वि माणस फोक ॥ देखोणा१२॥ धनयकी धर्म साधन हुवे जी, धनकी दान देवाय ॥ धनपकी जीवरक्षा हुवे जी, धन थकी सुजस सवाय ॥ देखो ॥१३॥ निधन श्रादर नवि सहे जी, निर्धन शव सम दोय ।। धन विण कोय धीरे नही जी, प्रत्यय न धरे तस कोय ॥ देखो ॥१॥ तेह जणी धन तुमे राखजो जी, पिण मत करजो केश ॥ प्लेशथी ख महेशो घणो जी, इह परनय किक कक्ष्म धन्ना 1601 ०३ घोजे नन्हासे शोनती, दाल सनरमी हे कही जिन मन रंग के ॥ पुणा १७ ।। ॥ दोहा. ॥ राजा माने प्रतिषगुं, देखी बुद्धि प्रकार ॥ मंत्री पिण कार्यादिके, पूरे वात विचार ॥१॥ युध्विंत देखी वहुल, पूठे नव नव नेद ॥ धनोशाह उत्तर तुरत, आपे परी उमेद ॥२॥ चारे बुझियी चतुर, चेतन लहे सुख सार॥ तिम चारे नारी थकी, सुख विलसे श्रीकार ॥३॥ ॥ ढाल १८ मी.॥ (वीरे वखाणी राणी चेलणा जी. ए देशी.) एहवे ते लक्ष्मीपुरे जी, पत्रामल नामे उदार ॥ कोडिवत्रीश सोवनतणो जी,य धिपति शाहुकार ॥ देखो देखो बुध्विल मोटको जी ॥१॥ ए आंकणी ॥ गेटको नही सवलेश ।। सुख दिये जेह प्रापद पडे जी, यश करे देश परदेश ॥ देखो ॥२॥ सुंदरी नामे तस गहिनी जी, पुत्र शुन्न लक्षणा चार॥ राम ने काम गुणधाम के जी, श्याम चोथो कारदेखोण॥३॥ अजून रूपथी उपती जी,शोनती लक्ष्मी प्रतिरूप॥ लक्ष्मी नामा तस कपरे जी, पुत्री पनिपद स्वरूप ॥ देखो॥॥ दान यात्रादि शुनस्थानके जी, धन व्यय करे पत्रामक्ष ।। तप जप देवपूजा सदा जी, याचरे तेह अयक्ष ॥देखो। अंत चय भावी तर कपन्यो जी, रोग ते विविध प्रकार ॥ मरण जाणी तव भाषणों जी, तेव्या ++ Gon तिहांपुत्र ते चार ॥ देशोणासाननो पुत्र मुपुत्र गेजी, माहरा जीवनप्राण ।। मानजो शीख एक ममतणी जी, तुमे गे यति चतुर मुजाण ॥ देखोणाा यांघव को कारण पकी जी, क्षेप मत घारजो धीर ॥ यांधव सम कोठे नही जी, प्रेमनो पात्र सधीर ॥ देखो॥GI कंचन कामिनी सुलन 2 जी, सुसन ने मंदिर मात ।। सुखन पुत्रादि सधि पामवा जी, जलन वे मातनो जात ॥ देखोया यतः ॥ कडुन होए लाबडो, पिण तस तादी गंह ॥ बंधव होए भवोलणां, तोहि पोतानी वांद ॥१॥ धनतणो ध्यान नवि धारि पे जी, धन सदा अनरथ मूल ॥ भंगनो मेल ए जाणवो जी, धनयकी सयण प्रतिकूल ॥ देखो॥णा सातखेने धन वावस्यो जी, ते थयो पापणो सार ॥ शेप धन पाप कारण सही जी, जाणजो चिन मझार ॥ देखो ॥११॥ पिण एह समय धनवंतने जी, मान आपे सह लोक | धनपकी लाज जगमें रहे जी, धन विण माणस फोक ।। देखो॥१॥ धनयको धर्म साधन हुवे जी, धनकी दान देवाय ॥ धनपकी जीवरक्षा हुवे जी, धन थकी सुजस सवाय ॥ देखो ॥१३॥ निधन आदर नवि सहे जी, निर्धन शव समदोय ।। धन विषण कोप धीरे नही जी, प्रत्यय न घरे तस कोय ॥ देखोप ॥१॥ तेह लणी धन तुमे राखजो जी, पिण मत करजो सदा ॥ लेाधी व अहेलो घणो जी, शह परनय वटव MRIO न०३ शोरे जाताने शोरती, दाल सनरमी हे कही जिन मन रंग के ॥ पुण॥ १३॥ ॥ दोहा. ॥ राजा माने प्रतिघ, देसी बुद्धि प्रकार ॥ मंत्री पिण कार्यादिके, पूरे पात विचार ॥१॥ बुडित देसी बहुत, पूरे नव नव नेद ॥ धनोशाह ननर तुरत, पारे परी उमेर ॥२॥ वारे बुषिी चतुर, चेतन बहे सुख सार । तिम चारे नारी अकी, मुग्व कितने भीशर ॥३॥ ॥ दास १० मी.॥ (वीरे वसाणी राणी बेतणा जी. ए देशी ) एहोते वक्ष्मीपुरे जी, पनामन नामे उदार ॥ कोडिवित्रीश सावनतणो जी, य विति साहुसार ॥ देखो देखो बुबिन मोटको जी ॥१॥ ए प्रांकण। ॥ गेटको नही परदा । मुरा दिये जेह प्रापद पड़े जी, यदा करे देवा परदेवा ॥ दखो ॥२॥ मुंदरी नामे तर गहिनी जी, पुष सुन लक्षणा चार॥ राम ने काम गुणधाम के जी, श्याम चोयो मुख कारपोशापा मपची उपतीजी, मानती लक्ष्मी प्रतिरूप॥ सक्ष्मी नामा तस कर जी, पुर्ष। उनिपद रूप ॥दो दान यात्रादिशुनस्यानके जी, धन व्यय र पयामत ॥ तर जर देवपूजा सदा जी, यानरे तेह प्रवत ॥देगोगा अंत यप मारी ताजपोशी, गेग ते रिधि प्रकार ॥ मर आणी नव भाणो जी, ने.या Ildal तिहां पुत्र ते चार ॥ देवोगावा मानतो पुत्र सुगुम गेजी, माहरा जीवनमाण । मानजो शीय एक भमतणी जी, तुमे यो प्रति चतुर मुजाण ॥ देखोणाजा यांपय को कारण पकी जी, देष मत पारजो धीर ॥ यांधव सम कोई नही जी, प्रेमनो पात्र सधीर ॥ देखो जा कंचन कामिनी सुखन वे जी, मुलन ठे मंदिर मात ॥ सुसन पुत्रादि सघि पामा जी, मन मातनो जात ॥ देखोगा यतः ॥ कदन होए लावटो, पिण तस ताठी गंह ॥ वंचय होए पयोलणां, तोहि पोतानी वांद ॥१॥ धनतणो ध्यान न िधारि गे जी, धन सदा अनरथ मूल ॥ अंगनो मेल ए जाणवो जी, धनयकी सयण प्रतिकूल ॥ देयो० ॥१॥ सातग धन वावग्यो जी, ते धयो पापणो सार ।। शेष घन पाप कारण सही जी, जाणतो घिन मझार ॥ देखो ॥११॥ पिण पह समय धनवंतने जी, मान यापे सर मोक ।। धनधकी लाज जगमें रहे जी, धन वि माणस फोक ) देखो॥१२॥ भनयको धर्म साधन हुये जी, धनपकी दान देवाय । धनपकी जीवरका हुवे जी, धन यकी मुजस सवाय ।। देखो ॥१३॥ निधन यादर नवि सहे जी, निर्धन शव सम दोय ॥ धन विण कोयधीरे नही जी, प्रत्यय न धरे तस कोय ।। देखो० ॥१॥ तेह लणी धन तुमे सपनो जी, पि मत करजो ज्दा ॥ दात्री व महेशो घणो जी, इह परनव पमान Icon उ०३ घोजे उल्हासे झोनती, ढाल सत्तरमी हे कही जिन मन रंग के ॥पुणा १७ ॥ ॥ दोहा. ॥ राजा माने भतिघणु, देखी वृद्धि प्रकार ॥ मंत्री पिण कार्यादिके, पूरे पात विचार ॥१॥ वुहिवंत देखी वहुल, पूढे नय नव नेद ॥ धनोशाह नुत्तर तुरत, आपे धरी उमेद ॥२॥ चारे बुधियी चतुर, चेतन लहे सुख सार॥ तिम चारे नारी अकी, सुख विलसे श्रीकार ॥३॥ ॥ ढाल १७ मी.॥ (वीरे वखाणी राणी चेलणा जी. ए देशी.) एहवे ते लक्ष्मीपुरे जी, पत्रामल नामे उदार ॥ कोडि बत्रीश सोवनतणो जी, थ धिपति ने शाहुकार ॥ देखो देखो वुश्विल मोटको जी ॥१॥ ए श्रांकणी ॥ गेटको नही सवलेश ॥ सुख दिये जेह आपद पडे जी, यश करे देश परदेश ॥ देखो ॥२॥ सुंदरी नामे तस गहिनीजी, पुत्र शुन्न लक्षणा चार॥ राम ने काम गुणधाम जी, श्याम चोथो सुख कारदेखो॥शा अनून रूपयी उपती जी,शोजती लक्ष्मी प्रतिरूप॥ लक्ष्मी नामा तस कपरे जी, पुत्री उपनिषद स्वरूप॥देखो० ॥३॥ दान यात्रादिशुन स्थानके जी, धन व्यय करे पत्रामल्ल । तप जप देवपूजा सदा जी, श्राचरे तेह श्रवल ॥ देखो ॥५॥ अंत वय भावी तन कान्यो जी, रोग ते विविध प्रकार ॥ मरण जाणी तय मापणों जी, तेन्या Եօլի तिहांपुर ते चार ॥ देयोपा सांजसो पुत्र सुपुत्र गेजी, माहरा जीवनमाण ॥मानजो शीख एक ममताणी जी, नुमे गे यति चतुर मुजाण ॥ देग्योणाणा बांधव को कारण धकी जी, देष मत चारजो धीर ।। बांधव सम को ये नही जी, प्रेमनो पात्र सधीर ॥ देखो IGI फैचन कामिनी मुसल जी, सुसन ठे मंदिर बात ॥ सुसन पुत्रादि सधि पामया जी, सुमन वे मातनो जात ॥ देग्योणाणा यतः ॥ कदुन होएलीयढो, पिण तस तादी गंह ।। वंधव होए प्रयोजणां, नोहि पोतानी याद ॥१॥ पनतो ध्यान नगि धारि ये जी, धन सदा अनरथ मूल । मंगनो मेल ए जाणवो जी, धनथकी सयण प्रतिकूल ॥ देखो॥१॥ सातत्रे धन वावग्यो जी, ते भयो पापणो सार ॥ शेष धन पाप कारण सही जी, जाणजो चिन मझार ॥ देखो॥११॥ पिण एह समय धनवंतने जी, मान पाप सह मोक ।। धनथकी लाज जगमें रहे जी, धन विपा माणस फोक ।। देग्यो॥१२॥ धनधको धर्म साधन हुये जी, धनधकी दान देवाय ।। धनपकी जीवरक्षा दुचे जी, धन श्रकी सुजस सवाय ॥ दग्यो० ॥१३॥ निर्धन यादर नवि सहे जी, निर्धन दाव सम दोय ।। धन विण कोय धीरे नही जी, प्रत्यय न धरे तस कोय ॥ देखो ॥१४॥ तेहनशी धन तुमे राखजो जी, पिण मत करजो शेश लेदशश्री व अहेलो घणो जी, शह परनव भधाक नु०३ 1000 पोजे उन्हारे झोरती, दाल सनरमी हे कही जिन मन रंग के । पुमा १ ।। ॥ दोहा. ॥ गजा माने प्रतिघणं, देखी वृद्धि प्रकार ॥ मंत्री पिण कार्यादिके, पूरे पात पिचार ॥१॥ बुद्धिवंत देखी वहुज, पूरे नव नव नेद ॥ धनोझाह ननर तुरत, श्रापे पररी उमेद ॥२॥ वारे चुझियी चतुर, चेतन बहे सुख सार॥ तिम चारे नारी यकी, सुख जिससे धीकार ॥३॥ ॥ नाल १० मी.॥ (वीरे वखाणी राणी चेलणा जी, ए देशी.) एहवे ते सदमीपुरे जी, पत्रामन नामे उदार ॥ कोडिवत्रीश सोवनतलो जी, य धिपति शाहकार ॥ देखो देखो बुझ्विल मोटको जी ॥१॥ ए ग्रांकणी ॥ गेटको नही सपना ।। सुप दिये जेह प्रापद पडे जी, या करे देदा परदेदा । देखो ॥शा सुंदरी नामे तस गहिनीजी, पुत्र सुन लक्षणा चार।। राम ने काम गुणधाम के जी, श्याम चोयो सुख कारदेखोणाशा भर रुपयी उपती जी, झोननी सक्ष्मी प्रतिरूप ॥ लक्ष्मी नामा तस कररे जी, पुत्री उनिपत स्वरूप॥देखो॥४॥ दान यात्रादिशुनस्थानके जी, धन व्यय फरे पग्राम ॥ तप जर देवपूजा सदा जी, याचरे तेह अवह ॥ देखो। अंत चप भाषी सा छापोजी, रोग ने विविध प्रकार ॥ मरण जाणी तर मारणो जी, नेल्या ॥io तिहां पुत्र ते चार ।। देखोण॥६॥ सानो पुत्र सुपुत्र गेजी, माहरा जीवनमाण । मानजो शीख एक भमतणी जी, तुमे तो अति चतुर मुजाण ॥ देखोजागा वांधव को कारण धकी जी, क्षेप मत धारजो धीर ॥ बांधव सम कोरठे नही जी, प्रेमनो पात्र सधीर ॥ देखो सजा कंचन कामिनी सुखन वे जी, सुलन ठे मंदिर बात ॥ सुलन पुत्रादि सधि पामवा जी, उसन मातनो जात । देखोगाणा यतः ॥ कडुन होए लविडो, पिण तस ताढी गंह 11 बंधव होए भवोलणां, नोहि पोतानी वांद ॥१॥ धनतणो ध्यान नवि धारि ये जी, धन सदा अनरथ मूल | भंगनो मेल ए जाणवो जी, धनश्रकी सयण प्रतिकूल ॥ देखोग॥१०॥ सातखेचे धन वावस्यो जी, ते पयो पापणो सार | शेप धन पाप कारण सही जी, जाणजो चिन मकार ॥ देखो० ॥११॥ पिण एह समय धनवंतने जी, मान पापे सहु लोक ।। धनथकी लाज जगमें रहे जी, धन विशमारास फोक ॥ देखो॥१२॥ धनषकी धर्म साधन हुये जी, धनकी दान देवाय ॥ धनपकी जीवरक्षा हुवे जी, धन पकी सुजस सवाय ॥ देखो ॥१३॥ निर्धन आदर नवि सहे जी, निर्धन शव सम दोय । धन विण कोय धीरे नही जी, प्रत्यय न धरे तस कोये ॥ देखो० ॥१॥ तेह नगी धन तुमे राखजो जी, पिण मत करजो नेश ॥ शश्री व महेशो घणो जी, शह परजय 1000 प्रोजे उम्हासे सोनती, ढाल सनरमी हे कही जिन मन रंग के । पुणा १3।। ॥ दोहा. ॥ राजा माने प्रतियां, देखी बुद्धि प्रकार ॥ मंत्री पिण कार्यादिके, पूरे पात विचार ॥१॥ युध्विंत देखी बहुल, पूढे नव नव नेद ॥ धनोशाह ननर तुरत, श्राप पर उमेद ॥२॥ वारे त्रुभिधी चतुर, चेतन हे सुख सार॥ तिम चारे नारी की, सुख विसमधीकार ॥ ३ ॥ ॥ दाल १० मी.॥ ( वीरे वखाणी राणी चेलणा जी. ए देशी.) एहवं ते सक्ष्मीपुर जी, पत्रामन नामे उदार ॥ कोडिवत्रीश सोवनतणो जी, य धिपति रे साहुकार ॥ देखो देखो बुझ्यिल मोटको जी ॥॥ ए ग्रांकणी ॥ ठोटको नही सपना । मुख दिये जेह प्रापद पडे जी, या करे देश परदेश ।। देखो ॥२॥ मुंदरी नामे तस गहिनी जी, पुत्र शुन लक्षणा चार ।। राम ने काम गुणधाम जी, श्याम चोथो मुख फार दियोमा परम्पथी नपती जी, दोनती लक्ष्मी प्रतिरूप ॥ लक्ष्मी नामा तस छारे जी, पुर्वी नपनिरद स्वरूप॥ देखा ॥ दान यात्रादिशुनस्थानके जी, धन व्यय फरे पयामल ।। तप जप देवपूजा सदा जी, थावर तेह अपक्ष । देखोगा। अंत यय प्रावी तारापोजी, रोग त विविध प्रकार ॥ मरण आणी तव पापणो जीतेच्या IGOL तिहां पुत्र ते चार ।। देखोणा सांगतो पुत्र सुपुत्र गेजी, माहरा जावनमारा ।। मानना शीख एक प्रमतणी जी, नुमे यो प्रति चतुर मुजाण ॥ देखोगावांधव को कारण पकी जी, ष मत धारजो धीर ॥ बांधव सम कोरठे नही जी, प्रेमनो पात्र सधीर ॥ देखो ना कंचन कामिनी सुखन्न जी, सुलन ठे मंदिर बात ॥ सुसन पुत्रादि सवि पामवा जी, उलन मातनो जात ॥ देखो॥णा यतः ॥ कहुन होए लीवडो, पिण तस तादी गंह ।। वंधय होए प्रवोलणां, तोहि पोतानी वांद ॥१॥ धनतणो ध्यान नवि धारि ये जी, धन सदा अनरथ मूल ॥ मंगनो मेल ए जाणवो जी, धनश्रकी सयण प्रतिकूल ॥ देखो ॥१०॥ सातखेत्रे धन वावस्यो जी, ते पयो भापणो सार ॥ शेप घन पाप कारण सही जी, जाणजो चित्त मकार ॥ देखो ॥११॥ पिण एह समय धनवंतने जी, मान पापे सह लोक ।। धनपकी लाज जगमें रहे जी, धन विमाणस फोक । देखो॥१२॥ धनयको धर्म साधन हुवे जी, धनकी दान देवाय ॥ धनपकी जीवरक्षा हुवे जी, धन थकी सुजस सवाय ॥ देखो ॥१३॥ निधन आदर नवि सहे जी, निर्धन हाव सम दोय धन विण कोय धीरे नही जी, प्रत्यय न घरे तस कोयं ।। देखो० ॥१॥ तेह नगी धन तुमे राग्वजो जी, पिण मत करजो मेश ।। दायी व महेशो घणो जी, शह परजव धधः घना गा न०३ जोजे नव्हासे शोनती, ढाल सत्तरमी हे कही जिन मन रंग के ॥ पुणा १७ ॥ ॥ दोहा. ॥ राजा माने प्रतिघगुं, देखी वृद्धि प्रकार ॥ मंत्री पिण कार्यादिके, पूरे वात विचार ॥१॥ बुहिवंत देखी बहुल, पूठे नव नव नेद ॥ धनोशाह उत्तर तुरत, श्राप धरी उमेद ॥२॥ चारे बुध्थिी चतुर, चेतन लहे सुख सार । तिम चारे नारी की, सुख विससे श्रीकार ॥ ३ ॥ ॥ ढाल १० मी.॥ (वीरे वखाणी राणी चेलणा जी. ए देशी.) एहवे ते लक्ष्मीपुरे जी, पत्रामल नामे उदार ॥ कोडि वत्रीश सोवनतणो जी, थ धिपति ने शाहुकार ॥ देखो देखो बुध्विल मोटको जी ॥१॥ ए अांकणी ॥ गेटको नही सवलेश ॥ सुख दिये जेह श्रापद पडे जी, यश करे देश परदेश ॥ देखो ॥शा सुंदरी नामे तस गहिनीजी, पुत्र शुन लक्षणा चार॥ राम ने काम गुणधाम ठे जी, श्याम चोथो सुख कारदेखोणाशा प्रन रूपथीपतीजी,शोनती लक्ष्मी प्रतिरूप॥ लक्ष्मी नामा तस ऊपरे जी, पुत्री उपनिषद स्वरूप ॥देखो॥॥ दान यात्रादि शुन स्थानके जी, धन व्यय करे पत्रामल्ल ॥ तप जप देवपूजा सदा जी, थाचरे तेह अवल ।। देखो॥५अंत वय प्रावी तर ऊपन्यो जी, रोग ते विविध प्रकार ॥ मरण जाणी तव भापणों जी, तेच्या IGIN तिहां पुत्र ते चार ।। देखोणादासांनतो पुत्र सुपुत्र गोजी, माइरा जावनमारा ।। मारणा शीख एक भमतणी जी, तुमे गे प्रति चतुर मुजाण ॥ देखोणाणा यांधव को कारण पकी जी, देष मत धारजो धीर ॥ बांधव सम कोठे नही जी, प्रेमनो पात्र मधीर ॥ देखो 10 कंचन कामिनी सुलन जी, सुलन ठे मंदिर बात ॥ सुसन पुत्रादि सघि पामया जी, उलन मातनो जात ॥ देखोगाणा यतः ॥ कडुन होए लीवडो, पिण तस ताढी गंह ॥ वंधव होए भयोलणां, तोहि पोतानी वांद ॥१॥ धनतणो ध्यान नवि धारि ये जी, धन सदा अनरथ मूल ।। अंगनो मेल ए जाणवो जी, धनयकी सपण प्रतिकूल ॥ देखो॥१०॥ सातखेरे धन वावस्यो जी, ते धयो भापणो सार ॥ शेप धन पाप कारण सही जी, जाणजो चित्त मकार ॥ देखो० ॥११॥ पिण एह समय धनवंतने जी, मान थापे सहु लोक ॥ धनथकी लाज जगमें रहे जी, धन विण माणस फोक ॥ देखो॥१२॥ धनपकी धर्म साधन हुवे जी, धनकी दान देवाय ॥ धनपकी जीवरक्षा हुवे जी, धन यकी सुजस सवाय ॥ देखो० ॥१३॥ निर्धन यादर नधि जी, निर्धन शव सम दोय ।। धन विण कोय धीरे नही जी, प्रत्यय न घरे तस कोय ॥देखो० ॥१॥ तेह नगी धन तुमे राखजो जी, पिण मत करजो केश ॥ शथी महेशो घणो जी, इह परनव छछदा पापाo 11000 प्रोजे नन्हारे शोजती, ढाल सत्तरमी हे कही जिन मन रंग के ।। पुणा १०॥ ॥ दोहा. ॥ राजा माने भतिघ, देखी वृद्धि प्रकार ॥ मंत्री पिण कार्यादिके, पात विचार ॥१॥ युध्विंत देखी वहुल, पूढे नव नव नेद ।। धन्नोशाह ननर तुरत, श्राप परी उमेद ॥२॥ सारे बुझिया चतुर, चेतन बहे सुख मार ॥ तिम चारे नारी अकी, मुख पिलसे घीकार ॥३॥ ॥ दास १० मी. ॥ ( वारे वखाणी राणी चेतणा जी. ए देशी.) एहवं ते सक्ष्मीपुर जी, पत्रामन नामे उदार ॥ कोडिवत्रीश सोवनतणो जी, य धिपति रे शाहुकार ॥ देखो देखो बुझ्विल मोटको जी ॥१॥ ए प्रांकणी ॥ गेटको नही पपदा । मुस दिये जेह प्रापद पंड जी, यश कर देश परदेश ॥ देखो० ॥२॥ सुंदरी नामे तस गहिनी जी, पुत्र गुन लक्षणा चार ।। गम ने काम गुणधाम जी, श्याम चोयो सुख कार दिनांगा पा रूपी पती जी, शानती लक्ष्मी प्रतिरूप ॥ सदमी नामा तस कोरे जा, पुर्वी नरनिपद स्वरुप ॥ देशो० ॥ दान यात्रादिशुन स्थानके जी, धन व्यय कर परामल । तर जर देवपूजा सदा जी, थारे तेह अवल्ल ॥देखो ॥५॥ यंत वय मागीता आयोजी, रोग ते विविध प्रकार । मरण जाणी तव मारणो जी, तेत्या com तिहां पुत्र ते चार ॥ देवोदासांनो पुत्र मुपुर गेजी, माहरा जीवनमाण ॥मानजो सीख एक प्रमतणी जी, तुमे गे यति चतुर मुजाण ॥ देशोणागा बांधव कोर कारण धकी जी, क्षेप मत धारजो धीर ॥ बांधव सम को ये नही जी, प्रेमनो पात्र सवीर ॥ देखो सा कंचन कामिनी सुप्तन जी, सुबल मंदिर बात ।। सुसन पुत्रादि सधि पामया जी, अमन रे मातनो जात ॥ देखोगाणा यतः ॥ कदुन होएलीवडो, पिण तस तादी गंह ॥ बंधव होए भबोलणां, तोहि पोतानी वांद ॥१॥ धनतणो ध्यान नवि धारि पे जी, धन सदा अनरथ मूल ।। अंगनो मेल प जाणवो जी, धनथकी सपण प्रतिकूल ॥ देखो॥१॥ सातत्रे धन वावस्यो जी, ते पयो भापणो सार ॥ शेष धन पाप कारण सही जी, जाणजो चिन मकार | देखो ॥११॥ पिण एह समय धनवंतने जी, मान यापे सह मोक ॥ धनपकी लाज जगमें रहे जी, धन विण माणस फोक ॥ देखो॥१॥ धनपको धर्म साधन हुवे जी, धनधकी दान वेवाय ॥ धनपकी जीवरक्षा दुवे जी, धन थकी सुजस सवाय ॥ देखोग ॥१३॥ निर्धन यादर नवि सहे जी,निर्धन शव समदोय ॥ धन विण कोय धीरे नही जी, प्रत्यय न धरे तस कोय ॥देखो० ॥१॥ तेह जणी धन तुमे राखजो जी, पिश मत करजो मेश ॥ दशश्री व अहेलो घणो जी, इह परनव पर
No text on this page.
गया, और न घरदो तराश तुम पार नाम करी, काय पाप्या मंत्र में समकाले चूर्ण ।।३।। ते खेजो नुमे खसी, धनश्री सरिखा चार ॥ खाजो पीजी ग्यरचना, बप्ति करजी व्यापार || दीय देशम पुत्रने, पचने चारे याहार ॥ चार धारण गुल नारथी, पारे गिन मझार ॥ ५ ॥ चोरादीजन्य जोनिने, खमे खमावे याप । अणसण माराधन करी, गांठे पापनो व्याप ॥६॥ नवपद ध्यान मनारते, पहोत्यो ते परलोक ।। प्रेतकार्य करी अनुक्रमे, पुत्रे गंयो शोक ॥3॥ नाल १० मी. ॥ (केमर चरणो हो, काट कमुंवो महारा लाल. एदेशी) तेहचे वाता हो सुगुण विग्व्याता मारा साल, उनम दाता हो कुलना त्राता मारा साल ॥ अनुक्रमे तेहने हो संतति यांचे मा०, बहुलपणाथी हो कलह जगाचे मा० ॥१॥ तय ते गिते हो तातनी वाणी माण, कलाश्री मुखिया हो थापे प्राणी मा॥ते नणी जोजन हो जूजयां फीजे माण, निज नामांकित हो कलश नहीजे मा० ॥शा चिनी चिं त होते समकाले मा, मिथी काढी दो कुल निदाले मा० ॥ प्रथम कलशमें हो से खण साडियो माछ, यति बलि मोटो दो कागल दहियो माणाशाबीजे कलदो हो हपदने माटीमा, ते पिण देगी हो गया राठी मा॥ीजे फलदो दो हाड ते दीसे मा
भना०
1601
न०३
।
चीज नन्दावा
10॥१॥ यनः ॥ अनुष्टुववृनम ॥ प्रतापो गौरवं पूजा,श्रीयशःमुग्यसंपदा।।
दाहान, यापनापद्यने कवि ॥ ॥ नावार्थ:--प्रताप, महोटाइ, पृजा, लक्ष्मी,
चान विचार
ग्यसंपदा: ॥ मयं ज्या मधी र बने विर लंदा न नुत्पन्न धाय, मी वध.
घ। नमदमदा करत . जी. नाज मांद मवि जाय ॥ लघुता लहिय निज नाति
बिलम जानन काय नाय श्राय ।। दवा ॥१६॥ बाधव या बह ग्य दाय जी, नग्त
जम ॥ion हब विरवहां जो न गाया पग बांधव प्रेम ।। दायो ।' ||
iii Fला जी न कर या मचि तास ॥ तं नी बाधवां नम जी, गायजा
निद मायगा ।।' या नदया तम प्रत जी, को न गंज नाम ॥ कंटक
कान पर की जन प्रगती हा गाम ।। दग्बाणा निर्धन बांधव परिवम्या जी,
सा मयत म ।। ततयांग पट नापन्या जी, बन ग्यम अधिक नव ॥ दग्या ॥२॥
दाग प्रमची श्रउ । घाणी जी. कलह मन कर जा तुमे पुत्र ।। दाल अनारमा जिन कहा
जी. गम्ममा श्रम घरमृत्र ।। दम्बा ॥१॥
। दाहा. ।। नवा रह जा नावो, चार नुम मुपात्र ॥ प्रीति नली पर पानजी,
अन्यान्य शुनि गात्र ॥॥ अनुक्रमे पौत्रादिक बधे, न रहेवाये एकत्र ।। तो तुम थाजो
A
॥१॥
जया, वेप न धरझो तबाशा नुम शरे नामे करी, कलश चार धन पूर्ण । चारे विशि थाप्या मते, में समकाले तृर्ण ॥३॥ ते खेजो तुमे उसली, धनश्री सरिसा चार ।। साजो पीजो खरचजो, बलि करजो व्यापार ॥ शीख देई म पुत्रने, पचखे चारे थाहार ।। चार दारण गुज नावथी, धारे चित्त मझार ॥ ५ ॥ चोराशीय जोनिने, खमे समावे आप ॥ अणसण पाराधन करी, गंडे पापनो व्याप ॥६॥ नवपद ध्यान संनारते, पहोत्यो ते परलोक ।। प्रेतकार्य करी अनुक्रमे, पुने बांध्यो शोक ॥७॥ ॥दाल १५ मी.॥ ( केसर वरणणे हो, काढ कसुंवो महारा लाल. ए देशी) तेहवे 'नाता हो सुगुण विख्याता मारा लाल, उत्तम वाता हो कुलना बाता मारा साल । थनुक्रमे तेहने हो संतति याचे मा०, बहुलपणापी हो कलह जगाये मा० ॥१॥ तव ते चिंते हो तातनी वाशी मा०, कलहथी शाखिया हो पापे प्राणी मा० ते जणी नौजन हो जूजा कीजे माण, निज नामांकित हो कलश नहीजे माण ॥ चिन चिं ते हो ते समकाले माण, नूमिथी काढी दो कुंज निहाले मा० ॥ प्रथम कलशमें हो ले वण खडियो मा०, वलि पति मोटो हो कागल दडियो माणासावीजे कलो हो हपदने nा गटी माय ॥त्रीजे कलशे दो हाड ते दीसे मा.
न०३ 11001 - घोज उन्हाचा० ॥१५॥ यतः ॥ अनुष्टुववनम ॥ प्रतापी गौरवं पूजा,श्रीयशःमुग्यसंपदा।। ॥ दोहा न. यावन्नापद्यने कति ॥ ॥ नावार्थः-प्रताप, महोटाइ, पूजा, लक्ष्मी, वान विचार ग्यसंपदाः । म ज्या मृधी कुवन विप लश न नुत्पन्न धाय, मी वधे. धर। नमद महदा करने पर जी. नाज मांद मवि जाय ।। लघुता लहिय निज नाति विलग मनित काय ना धाय । दो० ॥६॥ बाधन क्लदा बहु .ग्व दायी, जरत जम ।। ३ विहां जी. न गाया पण वांधव प्रम ।। दाया ।।3।। ( गाय मला नी । घर या मपि नाम । न नी बांधवगं तुम जी, गग्य जो (मद मप्रकार || दरम!") !' ८॥ II स्नही तुम प्रत जी, को न गंजण नाम ।। कंटक या न करना. जन प्रगती हा गाम । दम्याणनिर्धन बांधव परिवम्या जी, Pा व गत सदा ।। नन यांग पट नापन्या जी, बल बम अधिक तथैव ॥ दग्या ॥२॥ दाग धमनी श्रघणी जी. के.लह मन कर जा तुम पृत्र ।। दाल अवारमी जिन कहा जी. गगजा श्रम परमत्र ॥ दबा० ॥२१॥ ।। दाहा. ॥ नवा रहेजा नाव[, नारे नुमे मुपात्र ॥ प्रीति नली पर पानजो, प्रन्यान्य शुनि गात्र ॥ ॥ अनुक्रमे पौत्रादिक वधे, न रहेवाये एकत्र ॥ तो तुम थाजो 1G१॥
गनमा, रन परशा तत्र || नुम पारे नाम करी, कलश धार धन पूर्ण ॥ चार वादा पाप्या मे, में समकाले तृणाशाते सेनो तुम सली, धनश्री सरिता चार ॥ साजो पीजी परवजी, गप्ति करजी व्यापार || शीष देई म पुत्रने, पचग्ये चारे थाहार ।। पार दारण गुन नावथी, धारे चिन मझार ।। ५ ॥ चोरादीप जोनिने, खमें समाये थाप ।। माणसण भाराधन करी,गंदे पापनो व्याप ॥६॥ नवपद ध्यान संकारत, पहोत्यो ते परलोक ॥ प्रेतकार्य करी अनुक्रमे, पुत्र गंयो शोक ॥3॥ ॥ दाज मी. ॥ ( केसर वरणो मो, काढ कमुंबो महारा लाल. पवेशी) हो जाता हो सुगुण विख्याता मारा जाल, उगम वाता हो कुलना बाता मारा लाख । यनुक्रमे तेहने हो संतति थारे मा०, बहुलपणाधी हो कलाह जगाचे मा० ॥४॥ तर ते पिते हो तातनी वाणी माण, कसहयी जाखिया हो पापे प्राणी माते जणी जोजन हो जून कीजे मा०, निज नामांकित हो कलश नहीजे मा |शा चिनमें चिं ति हो ते समकाले मा, मिथी काढी दो कुंन निदाले मा० ॥ प्रथम कसा हो ले गण सरियो मा, बलि वलि मोटो यो कागल दडियो माणाशाचीजे कलदो हो उपदने माटी मा०, ते पिण देखी हो रह्या नेराटी मा ॥धीजे कलो दो हाट ते वीसे मा.
11 11001 न 4 सप. .... का नाम आननं। दार मनग्मा है । जिन मन iग ६ | पुण'3॥ ॥ ना मान । वा प्रकार | मंत्र। "यादिक, पॅर In In Male 444 रन पर न न . ॥ नाया नना नग्न याप vdu 10. गार वन' नमन निम नरनाराया। साव सिसाकार ॥ ॥ 1 पहात 'ब' ननणा नाय विपति उदार ॥ दया दाम 6 म' manामुपविये प्रार: न. 4:': ३.:' । मारनाम सम महिनीबीपुर गुन लक्षणा चारपान न . " 'म 1 1 'मग्था मन का पासपी पी जान स, पुनिर TART U इंगो न .. * २१ ॥ हरा भरा it धारा २४ न मान। नमा नम नवय म.....1.141प स्वामी पहने हो ऽहां कणे तेढो माण, तुम देखता हो करीश निवेडो मा॥१२॥ गुण नृप हरख्यो हो तेह वोलापा माण, बंधय चारे हो ततक्ष्ण याया माण॥ कहे तव पत्रो हो तुमने जाणी मा०, ताते दीधी हो सहदा कमाणी माण॥१३॥ जेदने दीगे हो नामे पोटो माण, देवे लेवे दो सहुधी दोदो मा तेहने दीयो दो लेहाणो सेखो माण, वांची व दिमें हो हदयमें देखो मा॥१॥ व्यापारीने हो मनमें जागी माण, गृह क्षेत्रादिक हो नृमि कमाणी माणा धान्य प्रमुख पिण दो तेहने दोघो माप, मृत्पापाणे हो निश्चय की पा मा० ॥१५पशु व्यापारी हो जागयो जेहने माण, गज अश्वाविक हो दीपातेहने माणा वली गो गोकुप्त होते पिण कहिये मा०, अस्थी देवी होते सदहिय माणा१६॥ लघु, तु त नाणी हो तात प्रमाणी मा०, मन हित श्राणी हो सकन कमाणी मा०॥ मंद म न्यासी दो एन कमासी माछ, ते जणी वीघो हो धन मुविलासी मा०॥१॥ एकेका न हो धन मुविशेपे मा, यह थढ माने हो कोडि ते लेखे मा० ॥ जोशो लेखो हो क रिने हमें, जो यधिको हो काश्न एहमें मारा तय ते वेग हो करवा लेखोमाणे, दफतर काढी हो सघलो पेख्यो माणा व्याजने मेले हो धन सरवालो माण, पाठ कोडी नो हो यो हयालो माणापा घर पापणने हो क्षेत्रने याडी माण, धान्यना कोग हो 10॥ प्रश्वाफिना हो देखी खीसे मा० ॥४॥ सघु वैधवने हो कलश सोहाये माण, माउ नानी दा कोडी कमापे मा॥ ते तो राजी हो भयो निज मनमाण, ताते दीगे हो गु प मुज तनमें मा० ॥५॥ नाम ते त्रिएपे हो धनने देखी माण, बोले बडबड हो साज उवेरखी माणा कला परंता हो तात वरांसोमा, कुटिलपणाथी हो कीघो हांसोमाणा। ए धन सपसी हो फिरी वहेंची माणा एहनी वाते ही विलंब न कीजे माणा तातनो पेसो हो सहुन सरिखो मा, पुत्रमें प्रधिका दो कोय न परख्यो माणा॥ तव लघु वो ल हो ताते मुजने मा०, ए निधि श्रापी हो गुंठे तुजन माणा तुमचे नागे हो लेखण पाट। मा०, वलि यस्य्यादिक हो उपसने माटी मा || कसह ते जाग्यो हो धनयी परमें माय, वात ते चाली हो वधती पुरमें मा ॥ नाति जातिथी हो समजए नावे मा०, तव ते पढ़ता हो नृप जाये मााणा नृपति सुगोने हो चिन विचारे माण, ता त तनुजन हो किम म घार मा मंत्रिने तेडी दो ममजत कीधी माण, पिण ते वानी दो कां न सोधी मामा तेहवे धनरति हो मुजरे प्रावे माए, थादर देश्ने हो नृप ति योलाचे मागदाग्ये सघनी हो पात ते वीतो मा०, न्याय करता हो मम मनि जीती मा० ॥१॥ नप कहे पमोहोचिन विचारी मा०, नातन एहनो हो हो अधिकारी मा॥ शा स्वामी गाने हो हां काणे तेढी माण, तुम देतां हो करीश निवेदो माणाशा मुण नप हरख्यो हो तह बोलाया मा०, वय चारे हो ततक्ष्ण थापा माणा कहे तर पत्रो हो तुमने जाणी माण, ताते दीधी हो सहदा कमाणी माणा॥ जेदने दीगे हो नामे पोटो माण, देवे दो सदुधी दोदो मा०॥ तेहने वीघो हो लेहणो मेग्यो मा, वांची व दिमोहदय में देखो माणा व्यापारीने हो मनमें जाण माण, गृह क्षेत्रादिक हो नृमि कमाणी माणा धान्य प्रमुख पिण दो तेहने दोधो माण, मृत्पापाणे हो निश्रय की पा मा० ॥१॥ पशु व्यापारी हो जायो जेहने मा०, गज अश्यादिक हो दीपातेहने माणा गली गो गोज होते पिण कहिये मा०, यस्थी देखी होते समदिये माणा१६॥ लाघु सु त जाणी होतात प्रमाणी मा०, मन हित प्राणी हो सकन कमाणी मा० ॥ मंद म न्यासी हो एन कमासी मा०, ते जणी दीयो हो धन मुग्लिासी मा॥१॥ एकेका न हो पन मुविशेपे माण, यड श्रढ माने हो कोडि ते लेखे मा० ॥ जोशो लेखो हो क रिने जेहम, चनो यधिको हो कांग्न एहमें माणारा तव ते वेग हो करवा लेखोमाएं, दफतर काठी हो सपनो पेरुपो माा व्याजने मेले हो धन सरवालो माण, माकोडी नो हो यो हयालो माण॥१५घर मापराने हो क्षेत्रने चाडी माण, धान्यना कोग हो date . ॥ Harit it in ni महतो ll areli .... filim 10 hr regriter on : ... .. सकि. Me...। Miteहरयान 11 ...', Hinामा नपने प्रणमा । .11. ...." । "1" ॥शागणना रानी ही माना in . भादो दात रसीनी मा. " Amittirit. It in II ) || रोता. ॥ मायांगा intu Pati || ... । निधान || Rainik Hril us air. या!" | || II १. पापणो कि In Kitta latest " ta प्रत, जाणी गदा नयांग ॥ In its litti gal, Amit " म पनियी सीनीग्द, पंग मुमति मुनि जम् ॥1॥ ।। दाल २० मी.।। (प्रण गिरजानंदना. ए देशा.) ते समीपुरे, हरिक नणोरे दशंग ॥ पनपानानिए नामपी, धननी को 101 --- नित बेठ ॥१॥ ग्याचे नपीचे नवि देवे, खेवणानी कर बात ॥ निशि करे पर तात ॥२॥ गहये एक को याचक, याचया याव्यो तास ॥ मीठे बचने घोलाविने, बेसायो सेर पास ॥३॥ कहे याचक सुणो शेग्जी, कीजे न दान विलंय ।। मायुतणी गति थपिर ले, तेह नणी अविलंब ॥ तय बोल्पो याचक प्रते, देशुं प्रनाते दान । जोजन व्यंजन नायतां, तांबूलादि प्रधान ॥५॥ ऊली गयो तव याचक, भाव्यो मनाते गेह ॥ कवित गूढार्थ गाहा तस, गुण वर्णन करे तेह ॥ कदे तर मुंव शिरोम गी, तूं याये परनात ॥ देगुं लोजन नावता, तांबून युत विख्याताया तिमत्रीजे दिन भाविने, बोले याचक एम ॥ | रे रुपण नयी यापतो, लोजन व्यंजन तेम ॥७॥ज गमें यदा म्हशे पिण, नहि रहे तन धन मान ॥ रावण सारखा राजवी, ते पिश चाल्या निदान ॥ ॥ नंदराय धन मेलिने, नेटयो समु३ मझार ॥ मम्मणशेग्ने सागर, पदो त्या नरकागार ॥१०॥ दीधुं रहे भविचल पर, खायूं खूटी जाय ॥ सापुरिसार्नु जीवित, दानश्री सफल गणाय ॥११॥ देतां देतां पात्रने, धननी पाये वृद्धि ॥ मूलदेव परे ततक णे, पाम सकाल समृदि॥१२॥ यतः॥शालविक्रीडितवृत्तम्. ।। श्री नानेपजिनेश्वरोध ननवे श्रेयःश्रियामाश्रयः, श्रेयांसश्च स मूलतेवनृपतिः सा चंदनानंदना ॥ धन्योसोरुत पर ०३ 11०॥ पहेलनं गाडी मा ॥ संखो तेहनो हो कीधो जाणी माण, पन कोडी धननी हो पहिये लिसाणी मा० ॥२०॥ एक दात हापी हो भयुत वे घोडा माण, एक शत गोकुल हो स पज सजोडा माणा उष्ट्रादिक तिमज दो मेल तेकीयो मा०, अड कोडी धन हो ते थयो सोपो माण॥२१॥ हरख्या तव चारे हो बंधव मनमें मा०, नूख्यो भोजन हो जिम लहे बनमें R नृपने प्रणभी दो मंदिर जावे मार, धनाना गुण हो मनमें ध्यावे मा० ॥ ॥२॥गुणना रागी हो सहु को जगमें मा, रुडा गुणिने हो अहिये वगमें मा० ॥ त्रीजे चहा दो वात रसीपी मा, ए भोगणीदामी हो जिनने रंगीली मा॥२३॥ ॥ दोहा.॥ पारे बांधव चिंतचे, एदनो गुण थसमान ॥ करण पश्ए किणि विधे, एह जाग्य निधान ।। सक्ष्मी सम लक्ष्मी अने, वहिन थापणे एक ॥ दीजे एहने दिल परी, ए पापणो विवेक ॥२॥ चिंतीने धनशाहने, गुज वेला शुन योग ॥ परणावे गिनी प्रते, जाणी सदृश संयोग ॥३॥ तेहगुं विविध संसार सुख, नोगये धरि वह प्रे म॥ पचिपी सीनो रहे, पंच सुमति मुनि जेम ॥ ४॥ ॥ दास २० मी.॥ (मण, गिरजानंदना, ए देशी.) एहरे ते परमीपुरे, सरिक तणोठे दोउ ॥ धनानानिपत IG:11 रूप ॥ पूने पाग किम वळ्या, तुरत नुमे घरि चूप ॥२१॥ तव कहे शुकन श्रया यति, मुज मध्यम जिणि वार ॥ तिणे तिहांधी पागे वळपो, विचमें मिठ्या प्राणगार ॥२२॥ देशना देता देखिने, हुं वेगे मुनि पास ॥ अमृत वाणी अति जली, सांजलीथयो नन्दा स ॥ २२ ॥ यायु यथिर अंजली जल, कपम एहने थाय ॥ धन पिण नदीय प्रवाह के, कोपधी राख्यो न जाय ॥२॥ योवन संध्या रंग, सुपन सदृश संयोग ॥ रमणी रंग पतंग ते, विष सम विषय संभोग ॥ २५ ॥ रोगे करिने पूरित, काया भाचि नंमार ॥ तेहमें दानादिक करे, तेदनो धन्य अवतार ॥२३॥ यतः) शार्दूलविक्रीडितवृतम्.॥ यायु वारितरंग नंगुरतरं श्रीस्तूलतुष्यस्थिति, स्तारुणयं करिकर्ण चंचलतरं स्वप्नोपमाः संग माः ।। यत्र्यान्यमणीमणी प्रवृत्तिकं वस्तुंचतजा स्थिर, विज्ञायेति विघीयतामसुमता धर्मस्सदा शाश्वतः ॥२॥ नावार्थः-बानगुं पाणीना तरंगनी पेठे अतिदो नाशवंत, म दमी वणकरना कांग्सानी पेठे चपल स्थितिवाली, तरुणपणुं हाग्रीना काननी पेठे अ तिशे चंचल, कुटुंबीननो मिलाप स्वप्न तुल्य, तेमज स्वी, मणि अने माणेक विगेरे जे कांई पदार्थ, ते सर्व पण अस्थिर , एम जाणीने प्राणीए शाश्वत एवो धर्म करयो जो ए. ॥२॥ सांजसिने मुज घिनौ, उपन्यो सवज संवेग ।। रूपणपणो हवे बांडयो, मां ०३ गा। 1000 पुपयकोगतनयः श्री शाधिनशनियः, सर्वप्युत्तमदानमानविधिना जाताजगदिश्रुताः॥१॥ जापा:-प्रथम तीर्थंकर श्री ज्ञानदेवस्वामी, ते धनसार्थवाहना नवमां (घृतनुं दान देवापी) कल्याण रूप लक्ष्मीना घर हता, ते, श्रेयांतकुमर, भूखदेव राजा, चंदनवाला, तथा पूर्वनयने विष को पुण्य जेमणे एवा प्रा धनकुमर अने शालिनझुमर; ते सर्वे पण जनम दान भने सन्माने करी जगन्ने विपे विख्यात धया .॥१॥ तव वोल्यो पदातृको, पीरो या तूं धीर ॥ श्राज रसोई न नोपनी, कार्य विशेषथी वीर ॥१३॥ श्म फरते करते तमु, मास पयो क जाम ।। ताम त याचक चिंतवे, सुंवनी पार्दू माम ॥१॥श्म चिंतीने नैरवी, देहरे वेगे तेद ॥धून विद्यानो सावन, साघे शुचि करी देह ॥१५॥ कुंभ करी पट कोलनो, हवन करे तिहां खास॥जप जपतां श्कवीश ते, तास थया उपवास ॥१६॥ चंमिका ताम प्रगट यई, कहे तुं वछ वर माग ॥ हूं नूठी तुज ध्यानथी, ताहरो महोदो नाग्य ॥१3n तव बोज्यो ते याचक, पय प्रणमी सुविचार ।। रूप पराव संक मुज, ये पिया मुखार ॥१७॥ देवीये दीधी ततणे, विद्या तेह प्रधान ॥ ते सेई नि पाना, नयो यई सावधान ॥णा एहये ते धनकामिक, प्रामांतर गयो ठीक ॥ जा लीने पनपासनो, म्प कालो निरजीक ॥ २०॥ पाव्यो कपणतणे घरे, ते यानक घरी なダサダササササササク! ॥
पूरे पाग किम नल्या, तुरत नुमे घरि ग्रुप ॥२१॥ तव कडे गुरुन यया यति, मुग मध्यम निणि चार ॥ तिणे तिहांसी पाठो चल्यो, विचमें मिट्या अणगार ॥२२॥ देशना देता देगिने, हुं येगे मुनि पास ॥ अमृत वाणी अति जली, सांजली भयो नन्हा स ॥ २२ ॥ पागु यघिर पंजली जल, कपम एहने प्राय ।। धन पिण नदीय प्रवाह ये, कोयथी गळया न जाय ||२|| योवन संध्या रंग, सुपन सहा संयोग ॥ रमणी रंग पांग ते, पिप सम विषय संनोग ॥ २५ ॥ रोग करिने पूरित, काया भाचि मार ।। तेदमें दानादिक करे, तेदनो धन्य भरतार ॥२६॥ यतः ।। शार्दूलविक्रीडितयनम् ॥ श्रायु गान्तिरंग नंगुरतरं श्रीस्तृलतुव्यस्थिति, ताकार्य करिफर्ण चंचनतरं स्वमोपमाः संग माः ।। पञ्यान्पश्मणीमणी प्रनृतिकं यस्तुंचतमास्थिर, विकायेति विधीयताममुमता धर्मस्मता शाधतः ॥२॥ नावाधः-मानपुं पाणीना तरंगनी पेठे अतिशे नाशवंत, म दमी वणकरना कांउसानी पेठे चपल स्थितिवाली, तरुणपणुं हाथीना काननी पेठे अ तिदो गिल, कुटुंबीतनो मिलाप म्यान तुल्य, तमज बी, मणि अने माणेक विगरे जे फा गया, सर्वे पण अस्थिर रे, एम जाणीने प्राणीए शाश्वत एयो धर्म करयो जो ए. ॥३॥ मानलिने मुज गिन, उपन्या सवत मंग ॥ रूपणपणो हवे गंडयो, मां घना | न०३ डवो वानझुनेग ॥२७॥ ते जणी माजयी कोयने, मत कहेजो नाकार ॥ जे मागे ते ते हने, देजो दान नदार ॥२७॥ नुमे गे सुपुत्र सोहामणा, तात वचन प्रतिपाल ॥ देतां पन खूटे नदी, जाणजो चिन विचाल ॥णा पाठ कोडि धन भापणे, वे नूमिगत जे ह ॥ ते पिण काढी दीजीए, लीजीए लान्न अवेद ॥३॥ यतः॥ अनुष्टुब्वृत्तम्.॥ मा मं स्था क्षीयते विनं, दीयमानं कदाचनः ॥ कूपाराम गवादीनां, ददतामेव संपदः ॥३॥ भावार्थ:-हे पुत्र ! प्रपातुं धन कदि पण कोण पाय ठे एम तुं न मान. कारण के कूवा मांपी जेम जेम पाणी काठीए जीए, तेम तेम पाणी वृहि पामे , वगीचामांथी जेम जेम फूलो सेए गए, तेमतेम नवां फूलो पावे भने गायने जेम जेम दोहिये ठीए, सेम तेम नवु दूध उत्पन्न थाय ; ते कारण माटे जेम जेम दान थापीए, तेम तेम धन नी वृद्धि थायठे. ए तात्पर्यः॥३॥ तव ते कपट अजाणता, वचन करे सुप्रमाण ॥ दान दिये ग्रह निशि मुदा, राखता चिन शुन ध्यान ॥ ३१ ॥ भसन वसन भानूपण, श्रापे विविध प्रकार ॥ नाकारो नूली गया, मांड्यो ये ये कार॥३॥ केलवे कपट जे जाणिने, ते उसे सुर नर धीर ॥ पिण कोई तेहने नवि लहे, जिम नेख्यो जल खीर ॥ ३३ ॥ कपट न कीजे कोयथी, म कहे जिन सुविसास ॥ टाल थर ए वीशमी, शुन प्रीजे ՍԵԱԼ वन्दास ॥३७॥ । दोश.॥ श्म दिन भाउ संगै तिणे, दीयो पर निशि दान ।। नाति जाति पोखी जती, सीमो पदा असमान ॥१॥ ते वार्ता यती घरं, नगर देश पुर गाम ॥ सुंचे ते पि ण सानजी, पयो शिवम तिणे गम ॥२॥ भाव्यो अति कतापतो, निज गृहांगण जाम ॥वीगे प्रतिस्पी तिहां, येगे ये बहु दाम ॥३॥ वोल्यो मुंव रोशे करी, तुं कुण ठे चंका स। मुज मंदिरनो पति पर, वेगेहा नोसाल ॥ धन सघलो ते माहरो, विसाव्यो दो माट ।। क क जाहांधकी, पकडी कोश्क वाट ॥५॥ ॥ नाल २१ मी.॥ (धन धन जननी वे लाल. ए देशो.) तर ते बोले वे लाल, पूर्ण कला करी ॥ मादरे नुपने वे लाल, हुं रहुं दिल धरी ॥१॥ तुटका दिल भरी हुं रहुं वान देतो, नयी खेतो फेदर्नु ॥ धन माल मिलकत माह जे, नोगर्नु सुगा तेहर्नु ॥ तूं करण कपटी इहां थायो, घायो स्थानपरे थई ।। कुछ जाति हीलो प्रवे दीणो, अकल चुहिदीसे गई ॥शा चाल-मुंबने कपटी चे लाल, पिहुं नेसा लो॥ पुत्राविकने ये लाश, शुदिन को पडे ॥३॥ तु न पड़े शुहि ते सपण सह ने, तर ते पिईने कादिया । ते फतह करता मान घरता, चयन बोले गांदिया । तिहां न०३ घमा डवो वाननेग ॥२॥ ते नणी भाजथी कोयने, मत कहेजो नाकार ॥ जे मागे ते ते IDHI हने, देजो दान उदार ॥२॥ तुमे गे सुपुत्र सोहामणा, तात वचन प्रतिपाल ॥ देतां धन लूटे नदी, जाणजो चिन विचाल आश्ण पाठ कोडि धन भापणे, के नूमिगत जे ह॥ ते पिण काढी दीजीए, लीजीए साल श्रठेद ॥३०॥ यतः॥ श्रनुष्टुववृत्तम्.॥ मा में स्था क्षीयते विनं, दीयमानं कदाचनः ॥ कूपाराम गवादीनां, ददतामेव संपदः ॥३॥ नावार्थ:-हे पुत्र ! भपातुं धन कदि पण क्षीण थायठे एम तुं न मान. कारण के कूवा मांपी जेम जेम पाणी काठीए डीए, तेम तेम पाणी वृद्धि पामे , वगीचामांधी जेम जेम फूलो लेश्ए टीए, तेमतेम नवां फूलो ग्रावेले अने गायने जेम जेम दोहिये जीए, तेमतेम नबुं दूध उत्पन्न थाय ; ते कारण माटे जेम जेम दान थापीए, तेम तेम धन नी वृद्धि थाय . ए तात्पर्यः॥३॥ तव ते कपट अजाणता, वचन करे सुप्रमाण ॥ दान दिये मह निशि मुदा, राखता चिन गुन्न ध्यान ॥ ३१॥ असन वसन प्रानूपण, यापे विविध प्रकार ॥ नाकारो नूखी गया, मांड्यो येथे कार॥३२॥ केलवे कपट जे जाणिने, ते बले सुर नर धीर ॥ पिण कोई तेहने नवि लहे, जिम नेख्यो जल खीर ॥ ३३॥ । कपट न कीजे कोयची, म कहे जिन मुविखास ॥ दाज पर ए वीामी, गुन श्रीजे ՍԵԱՆ चन्दास ॥३॥ ॥ दोदा.॥ श्म दिन माउ संग तिणे, दीयो यद निशि दान ॥ नाति जाति पोखी जली, लीयो गदा यसमान ॥१॥ ते वाना वधती थई, नगर देश पुर गाम ॥ सुंवे ते पि ण सानजी, भयो विद्रम तिणे गम ॥२॥ प्राव्यो यति सतावतो, निज गृहांगण जाम ॥ दीगे प्रतिरूपी तिहां, येगे ये बहु दाम ॥॥ बोल्यो मुंव रोशे करी, तुं कुण ठे चंमा स॥ मुज मंदिरनो पति पर, वेगे हां चोसाल || धन सघलो ते माहरो, विणसान्यो दो माट ॥ कम कर जा इंदां थकी, पकडी कोईक वाट | ॥ बाल २१ मी. ॥ (धन धन जननी वे लाल. ए देशी.) तय ते बोले वे लाल, पूर्व कसा करी ॥ मादरे तुपने ये लाल, हुं रहुं दिल धरी ॥१॥ तुटका दिल धरी हुँ रतुं दान देतो, नयी खेतो केदर्नु ॥ धन माल मिलकत माह जे, नोगर्नु सुण तेहर्नु ॥ तूं कवण कपटी इहां थायो, घायो स्थानपरे थई । कुम जाति हीणो मठे दीणो, यकल बुद्धि दीसे गई ॥शा चाल-सुंचने कपटी के लाल, बिहुं लेखा परे । पुवादिकने ये लाभ, शुदिन को पडे ॥३॥ तु न पढे शुदिते सयण सह ने, तर ते बिहुँने काठिया ॥ ते फलह करता मान घरता, वयन वोले गांदिया । तिहां
धमा
॥६॥
न०३
पांच नेता मिल्या समेला, पिण ठराव न को पडे ॥ बहु ग्राम लोको परिवस्या ते, राज
दरवारे पडे ॥ ४ ॥ चाल-राजा देखो वे लाल, मूझाई रह्यो । सचिवने एहनो वे लाल,
न्याय करयो करो ॥५॥ तु कह्यो एदनो न्याय करिये, तो तुम बुद्धि सोहामणी ॥ तव
सचिव कहे अनु कपटनी मुज, खवर न पड़े अति घणी ॥ महादेवने वलिराय सरिखा,
राम पिण उसमें पच्या ॥ जूभो कपट करीने इंश ते पिण, अहिल्याशुं प्राधड्या ॥६॥
चाल-एहरे धन्नो वे साल, परिजने परिवस्यो । नृपने देखी वे लाल, प्रादर अति कस्यो
॥ तु मति फस्यो आदर लदी वेगे, सनामें सुर सारिखो ॥ऊपडता देखी ते विहुंने,
कियो ततक्षण पारिखो ॥ तव राय वोले अति प्रमूलिक, कन्या ने धनपालनी ॥ जे
न्याय करिने सत्य दाखे, ते वरे गुणमालिनी || चाल-तव कहे धन्नो वे लाल, एहमां
शुं अगे ॥ एहने निवेडी वे लाल, जिमगुं जर पठे ॥ ७ ॥ तु पठे जिमशू ए निवेडी,
कही कमल प्रणाचीयो ॥ ते सुरनिगंधे यतिहि सुंदर, देखी सहु मन नावीयो ॥ए क
मस मुखथी पेसिने जे, नीसरे नाले थई । धनपाल ते सही जाणजो श्म, वात धने र
ख कही ॥१०॥ चाल-तव ते कपटी के लास, विद्या बल थकी।पेसी मुखथी ये लाल,
नीसत्यो बल थकी ॥१॥ तु उसथकी नोसरतो ग्रह्यो तस, यांधीयो बंधन करी॥क
॥६॥
है कपट एतो केम कीयो, चिया तादरं खर॥ त५ ५ यानक मुंब मुजने,
करे नोजन नापतो ॥ परनाते जोजन प्राप{ मुज, उनर प्रहयो प्रापतो
॥ १२॥ यतः । अनुष्टुवयनम. ॥ प्रगेदास्प प्रगदाणे, नोजनं नास्तवत्यहं ॥ मा
सं प्रतारितोऽनेन, कपणन महीपते ॥१॥ नावार्थ:-दे राजन् ! काल सवारे नोजन या
पीश, काल सवारे नोजन थापी, एम कही कही एक महिना मूषी धका गवगवी
एकपणे मने उग्यो, तेथी मार या कर पडणु. ॥ १॥ चाल-तव में कोपे वे लाल,
साधी नेरची । तिणे मुज दोधी ये सान, विद्या यनिनची ॥१३॥ तु० प्रनिनवी विद्या
ताम साधी, रूप कीयो पहनी ॥ में दान दीघो लान लीयो, काज मीधो देवनो ।। मुणी
लोक संघशो कदे सारो, काम कीधा इस लोसायाश तुजन यहो बांधय, मुम्ब लादि
श बसी परनंय ॥१॥ चाल-निसुणी धने वे लाल, बंधन वोडियो ।। कदे नृप तेहने ये
लाय, काम नलो कीयो ॥१५॥ तु० कियो नसो त काम नाई, इम कही सनमानीयो ।
नमि तूपने धना प्रते तव, प्रयाणा ताण कोयो॥ धनपाल तब संतोष पाम्यो, वाम्यो उस
दिलथी सये । घर शदि साग सबली वधारीदा, जीवतो तुं जो हवे ॥१६॥ चाल-परिज
न साये ये लाण, परिवृत प्राधियो ॥ मी सुत सहने बे लाण, मनमें लाविया ॥१॥
धमा
॥6॥
न०३
नापीयोते कहे सुणो सजनो, धने नपकृति मुज करी|माहरी ए सयल लीला, एहथी में
अनुसरी ॥ ते नणी एहने दिवं पुत्री, राये पिण नांख्यो अठे ॥ नवि दीजीये तो वल क
रीन, राय देवरावे पते ॥ १०॥ चाल-इम चिंती चे सा, धन्नाने तदा ॥ दीधी कन्या वे
सा, धरी मनमें मुदा ॥ १५ ॥ तु० धरी मनमा हर्प अधिके, परणाची गुणमालिका ॥
सक्षणे रूडी नही कूडी, सासती कुलवालिका | नचाह रूडा ते सजोडा, हुथा अधिका
हेजयी ॥ शामा सुरंगी दृगकुरंगी, शोनती पियु तेजथी॥णा चाल-पूरव पुण्ये वे लाल,
धनो सुख बरे ॥राजा मंत्री ये लाए, दित श्रधिको धरे ॥ २१ ॥ तु० हित घरे अधिको
'स्नेह साचो, काचो नहीं कोई वातथी ॥ एक कनकने वलि सुरनिवासे, ते लदे यश
जातिथी ॥ तिम बुद्धि पार चली जमाई, गुणे गौरवता लहे ॥ श्रीजे नदासे वीशने
श्क, दाल ते जिन श्म कदे ।। २२ ॥
॥ दोहा.॥ दवे धन्नो सुख नोगवे, पट कामिनीथी खांति ॥ धरणशदिकने जिसी,
पट क्षणी पांति ॥१॥ चिंते चिनमें तव चतुर, जश्ए मगध मझार ॥ मिलिये श्रेणि
क रायने, रहिये निज भागार॥२॥ ग्राम सकल संनालिये, गज अश्वादिक तेम ॥ सरवे
सीदाता हुशे, कंत विना स्वो जेम ॥३॥ कुसमपालादि सय सचि, जोता हुशे बहु वा
॥3॥
ट ॥ दयिता ये दिलगीर ते, करती हुशे उचाट ॥४॥इम चिंतीने नृपतणी, मागे धनो शीख ।। नृप सचिवादिक ताम ते, बोले सवि सरीख ॥५॥ ॥ दाल २२ मी. (जरत नृप नावगुंए. ए देशी.) करजोडी धनपति प्रते ए, राजादिक कहे एम ॥ मुणे तुमे गुन मतिये ॥ यमने अवहेली करी ए, प्रीत नतारो गे केम सु॥१॥यांकणी.॥ प्रीति बंधाणी तुम की ए, जेहवी जाने मीन ।।सुणा तुम गुण प्रम मनडे पदया ए, पंकज जिम जल ली न॥सुपाशा प्रम नाग्ये भायी मिल्या ए, तुमे बुदिपात्र सुजाण । मुणा शीख अमे किम मापीए ए, तुम श्रम जीवन प्राण ॥सु॥३॥ धनो कहे स्वामी मुणो ए, भिमे व्यापारी लोक ॥ मुणा काम घणो यम मंदिरे ए, लेदणां देदणां रोक ॥सुणा॥ते की घा विण किम चलेए, जोवो हृदय विचार ॥सुणा बलि मिलवाने आवशुं ए, जो तु मचो प्यार ॥॥॥ तव नृप प्रमुख धनापते ए, पापे बहुली थाय॥सुणा वहेल सुखा सन पालखी गज रथ घोडा साथ ।। सुणा।। चाख्या घनोशाहजीए, सहुशुं करीने शीख ।सुणा बोलावी साजन वल्या ए, साश्रुत लोचन सरीख ॥सु ॥ सवल से नाशुं परवस्यो ए, कामिनी पट संयुन ।सुणा अनुक्रमे राजगृही प्रते ए, मुख बिलसंतां afe.
न०३ पमा नापीयोते कहे मुणो सजनो, धमे उपकृति मुज करीमाहरी ए सयल पीला, एहथी में 100 अनुसरी ॥ ते जणी एहने दिवं पुत्री, राये पिण नांख्यो अठे ॥ नवि दीजीये तो बल क रीन, राय देवराये परे ॥ १८॥ चाल-इम चिंती ये लाए, धनाने तदा ॥ दीधी कन्या वे सार, धरी मनमें मुदा ॥ १५ ॥ तु० घरी मनमा हर्ष अधिके, परणावी गुणमालिका ।। सक्षणे रुडी नही कूडी, सासती कुलवालिका ॥ उचाह रुडा ते सजोडा, हुथा अधिका हेजयो । शामा सुरंगी दृगकुरंगी, शोनती पियु तेजथी॥२॥ चाल-पूरव पुण्ये वे लाल, धनो सुख परे॥राजा मंत्री ये ला, दित अधिको घरे ॥ १ ॥ तु. हित घरे प्रधिको 'स्नेह साचो, काचो नहीं कोई वातथी ॥ एक कनकने पति सुरनिवासे, ते लहे यश जातिथो ॥ तिम बुदि पार पली जमाई, गुणे गौरवता लहे ॥ बीजे नन्दासे यीशने : श्क, दान ते जिन इम कहे ॥२२॥ ॥ दोहा.॥ इये धनो सुग्व नोगवे, पट कामिनीयो ग्याति ॥ धरणेशादिकने जिसी, पट क्षणी पांति ॥१॥ निते चिनमें तव चतुर, जरए मगध मकार ॥ मिलिये श्रेणि करायने, रहिये निज भागार॥२॥ ग्राम सफल संनालिये, गज यश्चादिक तेम ॥ सरवे मीदाता हुदो, कंत विना मी जेम ॥३॥ कुसुमपालादि सयण सगि, जोता हु बहु वा htail द॥ दयिता ये दिलगीर ते, करती हुयो उनाट ॥४॥इम नितीने नृपतणी, मागे बनो सीख । नृप सचिवादिक ताम ते, बोले सरि सरीख ॥५॥ । दाल २२ मी.। (नरत नृप जाव[ ए. ए देशी.) करजोढी बनपति प्रतेए, राजादिक कहे एम ॥ मुष्णो तुमे गुन मतिये ॥ यमने यदेखी करी ए, प्रीत नतारो तो कम ॥मुण॥ १ ॥ ए ग्रांकणी.॥ प्रीति बंधाणी तुम ५ की ए, जेहवी जमने मीन ।सुणा तुम गुण भम मनढे वदया ए, पंकज जिम जाली न ॥ सुणाशा भम लाग्ये भाची मिया ए, तुमे युधिपात्र मुजाणा ।। मुणा शीख अमे फिम मापीय ए, तुम अम जीवन प्राण ॥7॥३॥ धन्नो कहे स्वामी सुणो ए, प्रमे व्यापारी लोक ।। मुणा काम घणो यम मंदिरे ए, लेदणां देवणां रोक सुणा॥ ते की पा विण किम चले ए, जोयो हदय विचार ॥ सुणा बलि मिलवाने यावशुंए, जो रे तु मचो प्यार ॥सुमा। तब नृप प्रमुख धनाप्रते ए, पापे बहुनी याय।।सुगा बहेल सुखा सन पालखी ए, गज रथ योग साय ॥सु॥६॥ चाल्या पन्नोशाहजी ए, सहुगूं करीने शीय ॥ सुणा बोलाची सासन वाल्या ए, साश्रुत लोचन सरीम्य ॥ सु॥ ३॥ संवल से नागुं परवरयो ए, कामिनी पट संगुन ।सुा अनुक्रमे राजगृही प्रते ए, मुख विलसंतां ॥GGI पहुन । सुमन राजा श्रेणिक हरखिया ए, करे नचव अनिचंग ॥ मु॥ सेना शिणगा री करी ए, नेजा नव नव रंग ॥ सु० ॥ ॥ यावरश्री आणीया ए, धत्राने यावास ॥ सु॥ मुसरा सासु मनि मिल्या ए. महुन। पृर्ग। बाटा ।मु०॥१०॥ मामत्री नृप पत्रिका ए, कुसुमश्री तणीवार ॥सुणा प्राणेश्वर प्रीतम प्रतए, पावो करे मनोहार ।। सु॥॥ सुकुलीणी सोहामणी ए, मनियाम शिग्दार ।।मु०॥ बापट प्रान नागरी ए. गंया न हीय सिगार ॥ सु॥ ॥ पारग्वे पहानी पदमिर्गी, त गुण चिनम पार ।। || आग मां भधिकारिणीए, यापी मुना नारि ॥ स०॥ १३ ॥ आप कामिनी पनि ए, कमला सम गुणखाण ।। सुणा कामल गया कामन वद ए. पार्म। Jण्य प्रमाण ॥४०॥ ५ ॥ जित फासी धनी थयां ए. बुनिष्णा नंमार म० ॥ न मग्य नागवे ". मानवन भवतार ॥ ५॥ दान दिय दावत की ए. परिधान परमानंद लगा दाल यथाशक्त करी ए, पाले ते सुखकंद ॥ सु॥१६॥ दयानन कर व वर्ग। ए. रप म्यड़ा नाव ।। सुणा प न गरखे कायथ। ए, सत्य। मग्न म नाय ।। मुयन. ।। पार्यावृनम.।। जिनपूजनं विवकः, मन्यं शौचं नपादानं ॥ महिमाका डागार शृंगारः श्रावकत्वस्यः ॥१॥ नावार्थ:-जिनपजन, विचकमन्य, पवित्राऽपगुं, मुपात्रन दान श्राप अन म ॥जना दिमा पटले प्रतिष्ठा एज जेने क्रिहार्नु घर , तज श्राव... .. कम्पम रासनोए, एपीजो बन्दास ॥ गुणा वावीशे ढाले करी ए, विरन्यो ए सुमका स ॥१०॥ १॥ श्री विजयसिंहमूदाना ए, सकल विवुध शिरदार ॥सूणा गजविजया निय गुण मिलोए, यागम मर्थ नमार ॥सुणावा तस सेयक पंमित नला ए, तार्मिक शास्त्र प्रवीण ।। सुणा दितविजय गुरु गुण वस्या ए, समता रस लयतीन ॥ सु०॥२०॥ तास चरण प्रसादश्री ए, ए कीयो अन्यास ।सु०॥ जिनविजय कहे युगतिगुंए, पुण्ये लील विलास मुणा२१॥ इति श्रीधनशालिचरित्रपाकतपबंधदानकलाजुमाख्येतृतीपशाखारूपयनशाइसकलार्य सिक्षिताधनवर्णनोनामतृतीयोग्दासः समाप्तम् ॥ पस्मिनोव्हासेढाल ॥२॥ Truttaste न०३ धना ॥न्ना पहुन । सुणा॥ राजा श्रेणिक हरखिया ए, करे नचव अति चंग ॥सुणा सेना शिणगा री करी ए, नेजा नप नव रंग ॥सु०॥ ॥ श्रावरथी आणीया ए, धनाने श्रावास ॥ सु॥ सुसरा सासु सवि मिल्या ए, सहुनी पूगी श्राश ॥सुणारा सोमश्री नृप पुत्रिका ए, कुसुमश्री तेणीवार ।।सुणा प्राणेश्वर प्रीतम प्रते ए, भावी करे मनोहार ॥सुण॥११॥ सुकुलीणी सोहामणी ए, सतियोमें शिरदार ॥सु॥ थापद भाचे सासरो ए, गंडयो न होय लिगार ॥सु॥१२॥ पारखे पहोती पदमिणीए, ते गुण चित्तौ घारि ॥सुणा पाठे मां अधिकारिणीए, थापी सुलश नारि ॥सु०॥ १३ ॥ पाठे कामिनी पति ए, कमला सम गुणखाण ॥सुण॥ कोमल मुखी कोमल वदे ए, पामी पुण्य प्रमाण ॥सु०॥ १४॥ जित कासी धनो थयो ए, बुद्धितणो नंमार ॥०॥ देव तणां सुख जोगवे ए, मानवने भवतार ॥॥१५॥ दान दिये दोलत करी ए, परिघल परमानंद ॥सुणा शील यथाशक्ते करीए, पाले ते सुखकंद ॥सु०॥ १६॥ देवार्चन करे दिल धरी ए, राखे रूयडो नाव ॥ सुणा क्षेप न राखे कोयथी ए, सहुथो सरल स्वनाव ॥ सु॥१७॥ यतः॥पार्यावृत्तम्.॥ जिनपूजनं विवेकः, सत्यं शौचं सुपात्रदानं च ।। महिमाक्रीडागार, शृंगारः श्रावकत्वस्यः ॥ १॥ नावार्थ:-जिनपूजन, विवेक, सत्य, पवित्राश्पगुं, सुपात्रने दान श्राप भने म ॥GGIL विमा पढने प्रतिष्ठापन जेने किटानु पर, तज फलाम गसनीप, पपीजी चलास ॥मुणा बादी वाले करी ए, मिरन्यो ए सुमका सगुण ॥१०॥ श्री विजयसिंहगरीदाना ए, सफल वियुग दिरदार ॥गूणा गजविजया निग गुण निलोए, यागम पर्ष नकार ॥सुणावा तस सेवक पमित्त नलाग, ताकि दाप गीण | मुणा पितविजय गुरु गुण बरवा ग, समता रस लयातीन ।। सु०॥२०॥ तारा परण प्रसारथी ए, एकीको सन्यास ॥मु॥ जिनविजय कहे युगति प, गुपये जीत विसारा ।।मुणा२॥ इति श्रीपदाखिचग्निपालतमभवानकायमापयेतृतीपदासागपायसदानसकसार्थ सिविनाधनवर्णनोनामतृतीयोदामः समाप्तम ॥ पस्मिनोदहासेढाल ॥२२॥ १६७४ 30४ |10 ॥ दोहा.॥ श्री संपेवर समरते, लहिये सममी नांग ॥ कामित सवि भावी कि, सपार लिहि संयोग ॥१॥ शारद श्री गुरु संपने, प्रेमे करुं प्रणाम ॥ वचनामृतनी यांगना, पूरो मुज हित काम ॥शा चोथो चतुरपणे करी, र, उन्हास रसाल ॥ एक दिन पर सारला, श्रोता सवि उजमात ॥३॥ धनोशाह राजगृहे, रहे ते पाणंद पूर ॥ हवे ते बारपकुमारनो, कहुं संबंध सनूर ॥॥ वेदया कपट प्रयोगपी, प्रद्योतन पास ॥ रहे पनप निर्णय पकी, मासीने थापास ॥५॥ ॥ ताल १ सी.॥ (देशी रसियानी.) नमयोतन माजर महिपती, शशि समृझरे पूर्ण ॥ विराजे । खागे त्यागे नोगे प्रागतो, दीसे दूजो रे कर्ण दिवाने। गुणजो साजन, कौतुरुनी कथा ॥१॥ ए श्रांक ली। सांजलतां मुरा पाय ॥ सगई। समकित पिण निमंस वचतो हुबे, उरित तिमिर मिट जापनिजामुणा२॥ चार रतन तेहने स्वाधीन ठे, पुष्पबले परधान ॥सदारा तो शिपादेवी चेटर पुत्रिका, शिपजनी परम निधानासिखाशा मु॥३॥ सोहनंघा नामे तरापरे, गमन करे त कोशामदीतेगा प्रतिनिारय पनि नवि वले, चाले ते निमहोतेगाशुमा यनजागिरी नामा गज उरतो,ए धारे तमरख गनुरांणा राग्य ॥ढाणा मंमाण ए चारे जाणीने, करे तस सुपर रे यत्र ते पूराणासुाया एक दिन सोइयो ताग्रणी, पहोत्यो जरुपच गम ॥ सवाई। तय तिमांना नूपादिक चिंतये, एह विगाडे ठे काम (सदासु॥६॥ एहने विप देईने मारी, तो हुवे शांति संयोग ते ॥ममने।। श्म चिंता विपमिश्रित सादूश्रा, चार दिया करी योग ते ॥तेदन। सुणा॥ लेख ले। लोह जंघो शालीयो, प्रहरमें कोप पचास प्रयाणे खावा वेठो लाडू जेहरे, गुकन करे तस रीस ॥ते जाणेसुणापा विण खाधे वलि कोप पचास ते, चालीने कोर गम तिवारे।। खाये लाडू तव शुकने वली, चन्यों चाख्यो ते ताम विचारे ॥॥ श्म चारे लाडू खाते थके, झुकन थया नही तास किनारे।। संध्या समये नऊयिनी प्रते, पहोत्यो तेह श्रावास तिवारे।।सुणा १० । प्रत्यूषे भूपतिने नेटीने, जाप्यां कार्य थशेष । ते पूरा।। मोदक देखाट्या मन मोद, यति सुंदर सुविशेष सनूगं । सुण॥ ११ ॥ स्वामी मुजने मोदक जाते, शुकन पया प्रति हीन पतिवारे। तेहनो कारण शो हुशे ते कहो, बुद्धि रखे सुप्रवीन ॥श्वारे सुणा १२॥ चंकप्रद्योत ते मोदक लेयने, पूर्वयो अन्नयकुमार ॥ सोचाहे। निरखी अजय कहे एहमें अयो, हगविप सर्प प्रचार ॥ए महि।सु०१३।। तेह परी का करवा कारणे, मृको वनमें रे एह ॥ते लेज्ञा मातप योगे रे नाग प्रगट हुशे, दृष्टे न०४ राए होरेतेह ॥सवे।मु०॥१॥ जिम कडो तिम'करते सहि तिम थयो, हरख्यो चमन योत ॥ तिपारे । कहे तूं 'मोनन विण वर जे रुचे, माग तूं मनमें नद्योत ॥श्वारे॥सुण ॥१५॥ पत्नय कहे पर एनमारमें, राखो 'संप्रति काल ॥राजेसर॥ ढाल ए पहिली चो पा नन्दासनी, कही जिनविजये रसाल वालेसर।सुणा१॥ ॥ दोहा.॥ दवे ते चंप्रद्योतनी, कुमरी रूप निधान ॥ वासवदत्ता नामथी, नृ पति तणो वह मान ॥१॥ कलान्यास कीघो घणो, अध्यापकने पास ॥ गीत नृत्य शी खावा, अवरनी करे तलास ॥२॥ पूज्यां मंत्रीने तदा, कोश् न नांखे जाम ॥ श्रन्नयकु मर कहे रायने, जो तुम विया काम ॥३॥ उदयन कुमर कला निलो, राय सतानिक नंद ॥ गीत नृत्य वाजिनमें, कोविद जिम नन चंद ॥धा घोपवतीना 'घोपथी, वश की पा बननाग ॥ते थावे जो श्वां कणे, तो सही पाठक साग ॥५॥ सांजली चंप्रद्योत तप, सोदजंपने हेव ॥ लेख लिखीने पाग्वे, कोशंवी ततखेच ॥ ६ ॥ नवयनने कागल दियो, यांची प्रह्यो नदंत ॥ पुत्रीने पाठण नणी, तेडावे मुज संत ॥ सचिव कदे स्वा १ पनमा गई मोदक उपर पाणी रेड एटने पोरी पारा मठिम नाग प्रगट पयो. २ मुपया पिना. ३ वषन, ७ सा. ५ दासप्पीना, ६ परपी pal मी मुगी, नुमन जावो तत्र न घटे ते नाग कन्यका, मेडागो नुमे अन IG नृपयन पर मंदिरे, मेहेतां लता दोय ॥ तजहीन जिम राशि हुने, गघि ममतमें जोय ॥१॥ पत्तः ।। मालिनीवनमः ॥ उदुगण पग्विारो नायकोप्पोपचीना, अमृतमय शरीर: कांति नालयोपिचंः॥ जगति विकतमनिमम प्राप्यमानाः, परमदन निविष्ठः को न धनेस पुत्वं ॥१॥ नायायः-तागचनो समूह के परिवार जेना, गोपधियोनो नायक, अमृतमय ठे दारीर जर्नु भने कांतिवं नरेली गयो य चंपण, मूर्य ममलने पामीन विकलमूर्नि एटले तेजदीन पाय ठे, ते कारण माटे, हे कुमर ! पर घरंग विरे ग्ला कोण कोण लघुताने नयी पामता ? यति सर्ये पामे . ॥१॥ ।। बाल २ जी.॥ (वेशी मोतीानी.) नदयन का ते दूतने वाणी, चंझमद्योतनी बात में जाणी ॥ सांनतो गुण गगी एमारा, सोहना मुग्यारंगी यांकणी ॥ यामबदना पुत्री तुमारी, नणया मूकजोय म घर सारी ॥सांणा? नीशाले नणना सह आग, पिण पापक र नवि जाये ॥सांगा पाट्यो ते दूत ततकाल, पदात्यो तुरत नायिनी विचाल साणा॥ प्रयोतन भागला नामे, नदयन कुमग्नी बात प्रकामे ॥मां०॥ निमुणो योग्यो मानव राय, प्रनयकुमरने ०४ पूर्व उपाय सां०॥३॥ उदयन मिणि रोते इहां यावे, अनाकुमार नपाय बत्ताचे ॥सां| परतलोक हाथी कीजे, पट्टादिक तस वांधी जीजे ॥10॥ ४॥ अध्यंतर तस पुरुप रपायो, गात सकल तेदने समजायो सां०॥ वनमा गज रूपे फिरदो, तर ते गज ग्रहि वा जिन घरो मांवीण वजाडतो भावे जियार, आणजो ग्रहीने तेद तिवारे ॥ सासानली प्रयोतन हरख्यो, अन्नयकुमरन कोविद परख्यो ॥सांग ॥६॥ विपद पुरुपने काज जलायो, जिम कह्यो तिम गज रूप वनायो ॥सांग॥ वनमांही फिरे क्रीडा करतो, देखी बननर मन सुख धरतो ॥सां॥3॥ नयनने गज वात जणाये, ते पण ग्र हिला पनमा यांच॥सांगा गाई वाण विदोष करने, तब गज चाले कपट धरीने सां। {IGI एकता नदयन पांसे घाव, गजापथी 'नट नीसरी धावे ।। सां० ॥ ग्रही नदयनने अवंती मागयो, चपयोते पनय वखाएयो ॥सांगणा तेडी उदयनने कहे राय, में तु जने प्रह्यो करिय नपाय॥सां॥ माहरे और विरोध न तुजा, देश म धारे मनपी मुजगुं ॥सां॥१०॥ मादरे तो नूं पुत्रने तोले, मृगायतीए सोप्यो ठे खोले ॥सांग पिण तूं तेडा पो नगि पाव्यो, तर में एहयो दाय नपायो ॥सां॥११॥ वारयदना ठे मुज बेटी, मक ॥u?
स कला गुणनी ते पेटी मांगा तेहने गीत कला देखायो, मुपरे घोपवती शीखायो । ॥सांगा१२॥ मामी तुमारी शिवरादेवी राणी, रहेजो तिहां निर्नय मुग्व जाणी॥ सां० ॥ म प्रालिंगन वई नांग्ये, नदयनगुं दित नृप बढ़ गये ॥सांण॥१३॥ उल मांही कहे न दयन मुणजे, एक वचन मुज साचो गणजे ॥सांगा कन्या काणी ते माटे, वदन घि लोकन करना न ग्वाटे मांगा? पग्यिच अंतर गवी लगायो, वीणा नाद सुपर ज गायो 0॥ वेटीन कह पाठक कोनी, नुं नणजे मुग्ये अंबर योनी ॥साणा? जो नगर्नु, मुग पीटा वाई, ना तुजने गंग विलग धाई ॥ सां० ॥ श्म अन्योन्ये सीखो नृप, बंधान परियर धाप ॥ मां० ॥१६॥ नदयन नद्यमथी शीग्याचे, वीणा प्रमुख कला वडदाय मांगा बाजी माझ ए चौथे नव्हास, कहे जिन दान कपम रासे।सां०१|| ॥दोहा॥ चामवदना विनयर्थी, पग्न करे नितमंव ॥ शीखे वीणानी कला, होटा धरीन देव ॥१॥एक दिवस पठते अके, चूकी बार वे चार ॥ तव रोपे नदयन कोहे, काणी फिरी संचार ॥३॥ सोनलिने मन चिंतये, काणी मुज काहे केम ॥ फिरी जब काणी ते फंडे, तब योलो सा एम ॥शारे रे मुष्टी मुज जणी, कूडी पाल मलाख ॥ नयन मुलोचना, कठिन वचन मत दास शानदयन कहे ते झा वती, कुष्टी जांख्यो
भाषा
||
न०४
वे उपाय सां०॥।॥ उदयन किणि रीते इहां पाने, अनयकुमार नपाय बताये ॥सांगा
परतणो रु हाथी कीजे, पट्टादिक तस वांधी लीज मी० ॥ ॥ श्रन्यंतर तस पुरुष
रपायो, वात सकप तेदने समजायो ।सां०॥ वनमांह गज रूपे फिरो, तर ते गज ग्रहि
पा चिन परदा मां वीण वजाडतो याचे जिवार, प्राणजो ग्रहीने तेइ तिवारे ।
॥सांगा मानली नंगप्रयोतन हरख्यो, अजयकुमरने कोविद परख्यो ॥सां० ॥६॥ विपद
पुरुपने काज जलायो, जिम कह्यो तिम गज रुप वनायो ॥सांगा वनमाही फिरे क्रीडा
करतो, देखी चनचर मन मुख धरतो ॥सांगा। नदयनने गज यात जगावे, ते पण न
हिवा वनमा याये॥सांणा बाई वीण विदोष कर।ने, तर गज चाले कपट धरीने॥सांगा
10 एकलो उदयन यांसे थावे, गजरूपधी 'नट नीसरी धावे ।। सांग ॥ ग्रही नदयनने
अवंती मागयो, प्रद्योते पनय वखाण्यो ॥सां॥णा तेडी नुदयनने को राय, में तु
जने प्रह्यो करिय नपाय॥साणा माहरे वैर विरोध न तुजा, देश म धारे मनधी मुजगुं
Hinा मादरे तो तूं पुमने तोले, मृगायतीए मोप्यो ठे खोले ॥सांगा पिण तूं तेडा
यो नति पाल्यो, तर में एहयो दाव पायो ॥सां०॥११॥ वासरदना ठे मुज बेटी, मक
॥५॥
तपातर परीमाण, कहो का प्रवत नाग [ वटा भाये गे मा० ॥ मनय कह 'कागतीलाना नादी मा०, नामगदना मंग धर्म गुन म दधी मा० ॥३॥ ए वदय याण 'नाग ने नागरे ग्रही मा०, दीयो नृप प्रादश कुमर । तर नहीं मा॥ ननं तीग नयां जगदीनां मा०, नटनी ती ताम गया ते जोपतां मापा बागीण निदोष भोर का की मा. गावे मग्ने माद भालापे फिरी फिरी माणा ना मोद्या दुग युग मांगं मा०, जोगा पिण नावित भनेक भावी मिले मा० तर मनल गजगज गुणी मामीणना मा०, मृगपरे थाल्यो नत्र मुणे Us : मनो मा० ॥ वक्ष्य की कागजमा मगना परे मा, गवतीने कई फिगंव न्यू फिी माणा गातो गीत मुरंग सनाढता वीणने मा, लेगाच्यो गजगज ते प्रद्योतन कने मा० ॥ बांध्या मामानयंत पन ले कन्या मा०. भत्तय की गुण गग वध्यो तर नूपनो मा॥१॥ माया णि मा माग मालगानि को हमी माण, देखी युति अनूप अयो हुँ यत्ति म्युझी मानाकर मार पराश्रया माण, नदयन पिण्ण प्रस्ताव सही स्त्री लेग ut. 24ना गा गंगानिकनी पप गायन मा. मी. । हामणी गार वेगानी miji पना आए॥ T०४ . ॥ पिण एतो ताहरे पिता, कपट देखायो गूज ॥५॥ ॥ ढाल ३ जी ॥ (पीठोलारी पाल, प्रांवा दो राउला मारा लाल. ए देशी.) वासवदना वस्त्र करे तव वेगलो मारा लाल, दीगे रूप अनूप कुमरनो अति नतो |मारा साल ॥ अन्योन्ये यश प्रीति नयनधी निरखता माण, जागीए दंपति दोय सदा श्रागें हतां मा॥ यतः॥ नयन पदारय नयन रस, नयने नयन मिलंतापणजाएया शुं प्रीतडी, पहिली नयन करत ॥१॥थापणन अन्योन्य रखे अंतर पडे माण, करीये गु प्त विचार रखे को मुख चडे मा॥ वासवदत्ता वेग कहे तव कुमरने मा०, माहरेन रतार वरुं नहीं भवरने मा० ॥२॥ चार कलश धरी चंग वस्यां ते दंपती माण, ते वे सुख मय काल गमावे गुन मती माणा गुप्तपणे सुख लोग संयोग सेवे रखी माण, पूरय पुण्य संयोग बंठित भाशा फली मा०॥ ३ ॥ एहये यनलगिरी तोडी पालान मदे करी माण, विफस्यो करे विनाश हणे नरने तुरी मा॥ सागरमें जिम पोत नमे पवने चड्यो माण, तिम गेडी निज ठाम जई बनमें पड्यो मा० ॥॥ चंप्रद्योतन वात वेगे जब सांजली माण, यूट्यो अनगिरी याज ग्रहे कहो कुण वाली मा॥ माहरा गग्यनो सार जीवन सम एयवे माण, गज अश्यादि थनेक सवे इणश्री पवे मा० ॥५॥प्ने मानगो तातो आएगा तपालपपरीमाण, सही कोर प्रवल राय गुं नम भाव हरामा || Any wo 'गाना नादयी माण, नामवदना मंग धर्ग शुज स दश्री माण एवश्य याणटो 'नाग ते नागरे प्रही मा०, दीयो नप यांददा कुमरा तय नही मा॥'नशं गग नयां दागदपता मा, नटनी तीरे ताम गा ते जोपतां मा॥3॥ वाईवीण निशेष मोर कहा की मा०, गावं मरे माद माता फिरी फिरी माणा नाद मोह्या गुरंग मुगंग मामले मा, लोग। रिण रवि अनेक भावी मिझे माण तह भनल गजगजमुनी मानीगना माण, मृगपरे थाल्यो नत्र मुणे 45 5 मनी मा० ॥ वश्य हरी गागा नया मगनी परे मा०, 'गगतीने कडे फिरावे फिरे मा० ॥ryा गातो गीत मुरंग वाढता वीणने मा०, लेबाच्यो गजराज ते प्रद्योतन कने मा० ॥ बांध्यो पालानन पगन ने कानो मा० मन्जय थकी गुण गग बध्यो तब नूपनो मा॥१॥ गुस्सा शिण पर माग मालयपनि कदे हमी मा, दग्नी युति मनूप थयो ९ प्रति खुशी मामा मतग हमार एरवीजा गा मा०. नयन रिण प्रस्ताव सही मीलेग रायी. नागना मनानिकनी एयरपन गया. हाथी. । हामणी कापर " वेगवनी माननी.
न०४
पो मा॥११॥ एहने प्रवतीमांही अनल नय ऊपन्यो मा०, प्रतिदिन वाले गेद ए मनरथ
नोपन्यो मा०॥ पूराघो मनपरुमार नपाय कहे वही मा, अनिनो ग्रौपध अनि कह्यो ठे
ते सही माणा साहमी करवी अग्निये अग्नि हुवे यदा माण, थन्नयनो वचन प्रमाए।
परी 'कीधी तदा माणा जनाणी ते भाग लागी नही तेदधी मा, बुद्धि वखाणी राय दि
यो वर नेहथी माण॥१३॥ मृक्या विण ते जाणी नंमार ते तव धस्यो माण, त्रीजो वर तिणे
गय अन्जयकुमरे वस्यो मा॥ दैवप्रकोपे रोग थतीमें थयो माए, पूग्यो अन्नयकुमार
तिवारे ननर सह्यो माण॥१॥ जे स्वीथी तुम नेत्र गले अव तोकतां मा, तेहने हाषेपिंक
देवारो यति उता मा० ॥राजाये म्बी सातसे सविनेली करी मा०, मांडी जोवे दृष्टि
सहुथी फिरी फिररी मा ॥ १५ ॥ श्रनमिप नयन विकार रह्यो नही केहनो मा०, चेडा
पुत्री ताम शिया नाम जेहनो माणा सतीयोमें शिरदार वीरे जे मुखे कही माण, अन
मिप नयनयी तेह श्रागन कती रही मा० ॥१६॥राजानी गली दृष्टि ते रामा पागले
माण, तय कहे ए वलिपिम दियो जर'जागले माणा दीघो वलि ततकाल नपश्च सवि गयो
मा, सतीयना झोपस प्रनायत्री सहुने सुग्य अयो मा० ॥१॥ माग माग वर मुज मू
१ पापानी अधिकारी, ने शुद्ध नयना योगपी यएती थग्नि गादि पामी,
॥५३॥
क्या निण यूँ हो मा०, तब ते बनयकुमार विचार ते संनये माा पीजी दाल रसाल पनाया महामनी मा०, कही जिनपिजये जोय कराहम रासनी मा० ॥१७॥ ॥ दोहा.॥ कडे पनप पुदि केलवी, मेजयी चिन विचाज ॥ चारे वरनुं सार ए, पदने गुणो नृपाल ।।१।। चप खडकायो गोमें, अमिनी रय नानि ॥ अनल गजें गर्नु, शिया मंगे पान ॥२॥ तूं बसे गांसे थर, श्रम उपर घरि उत्र ।। चयमें जश्ने सीजीए, यमिताप एकत्र ॥३॥ नूपन शिर शूग्णी रहो, वयण न वाल्यो जाय ॥ करजो टी कुमर प्रते, हाग्यो हूं कद राय ॥ तर चोळ्या धीरज धरी, प्रनय कदे सुण नूप।। धर्म ग्गाई तं करी, पकायो मुज घरी नूंग ॥ जिनझामन मेशो कस्यो, लोपीने कुल मान ॥ याज पनी हवे एहयो, करयो नही भकाज ॥६॥ पिण मुज देख पटंतरो, बस यो रे इक बार ॥ पिपा बनी जोजे पार, पकडू वीजी बार ॥ ७॥ वांधी मुमके तुज भने, देतो र प्रहार ॥ ले जाकं राहु दंगतां, तो हुँ भनयकुमार ॥ ॥ शीग्य करी मा मी प्रते, नृपगुंकरी हार ॥ गुल वेला साधी करी, चाल्यो निज यागार || ॥ दाल ४ थी.॥ (वेडो नांजी. ए देशी.) अत्तामर परिवार परिवृत, मगधदेशम यांचे ॥ पुवागमन सुणीने श्रेणिक, हर नु०४ ऐ साहमो जायभनरिज देयो देखो, देशोर मचरिज देखो। एहने पुण्यतणो नह। ले Ifull ; : गो, परिज देगोरे ॥ लयो जा जग सुविशेपो श्रणा तुमे ज्ञान नयनयी पेखो माए यांकणी ॥ मनपकुमर निज तात लहीने, होलसित तव यावे ॥ प्रण मी मेमे तात चरणने, विनय वचन संनसाय ॥मणा। ताते हृदय संगाये जीडी, नछं गे पेसायो । एता दिननो विरद तणो अस्य, क्षण एक मांही विसावो ॥मणा३॥ प्राम परथी सरपमरने, नगर प्रवेश करावे ॥लिक राजा अति मन हरव, नंदा तिम सुख पाये ॥॥ नंदिपेण मेवादिक वांधर, भावी मिलिया वेगे ॥ शेठ सेनापति स निमसाल पिण, मिसवा यांव नगे ॥म॥५॥ दिन कतारक विचमें गाजी, पूरव वात सनाले ॥ अनपकुमर वणकारा वरे, पाठ ने चाले ॥षणा॥ पांच सात घोडा यति लाता, उंट ये चार प्रमटानो ॥ विमन नाम वणकारो घश्ने, माव्यो अति नजमालो मा॥ प्राहे पादे करतो पोठे, गुण संनाली संवे ॥ उऊ यिनीने चोके यावी, मेरा तंबु दे॥०॥७॥ नुसने नेट देने मिलीयो, विनय पकी मन व्यापे ॥ राय प्रसन्न र निज मंदिर, पाले स्थानक पारे ॥णाए। मेरा तंबू तिहां भारोप्या, मालना गंज ते १ वासोटा ग्विां या उमाबापदं समागे नार के. गरपा कीधा ।। व्यापारीने देई क्रियाणां, दाम रोक तस लीधा । अ० ॥१०॥ विकशि एक नर निपजाव्यो, पाठ जणावी गमे ॥ ते कहे हूं मालवनो महिपति, चंप्रद्योतन नामे ।। यणा ११ ॥ ए सपला ठे अमचा सेवक, राणी सर्व अमारी, | हय गय रय पायक सवि अमवा, प्रजा प्रमुख निधि सारी ॥यण॥१२॥ तव ते वांधी मारे तेहने, रे मूरख लूं यो ले ॥ ते राजा मानयनो महिपति, तूं गदितो तृण तोले गणा॥ श्म प्रतिग्नि करतो ते नगरे, सघले ग्रथिन ते जाण्यो।एक दिवस संध्या समये तव, नेद करण चित्त या एपो ॥ ॥१४॥ गणिका वेने गुप्त जे घाणी, शिणी सम पोते ॥ ते पासे तय नृत्य करावे, चंप्रद्योतन जोवे ।।यणा१५॥ देखी रुप ते गणिका केरो, चंप्रद्योतन चूक्यो। दूती मेली वात करावी, लाहो त्यो अाजूको ।।म० ॥१६॥ तव ते बोलती प्रमे तो ना,, खप होय तो शहां थावे ॥ पिण मम त्वामी कार्य विशेषे, जय ते व दिर जाये ॥ ॥१॥ दूतीए जर वात जणावी, चंप्रद्योतन हरख्यो । समय जोश्ने मेरे पेगे, श्रन यकुमारे निरख्यो । मणार॥ रात्रि प्रहर जाते तस वांधी, कार मार ते देने ॥ रथमें घाली खेडी चाख्या, मुखथी शब्द कहे ते ॥म ॥१॥ चंप्रद्योत काहे हैं राजा, मुजने धन्ना ए न०४ ए ले जावे ॥ शेठ सामंत सवि सऊ पश्ने, मूकावो वडदावे ॥मणारणा सहु को सांन ली चिंते मनमें, एह तो गहिलो बोले ॥ कपट तपो तो कोय न जाणे, कपटे सघला नूले ॥१॥ ग्राम ग्रामयी अश्व पालटी, पाव्या तुरत निज देशे ॥ श्रेणिकने बधा मणी पहोती, भाव्या अनय सुवेपे ॥॥२॥ अन्नयकुमर प्रयोतनने तव, नातने पा य लगाडे ॥ वचन कह्या माटे में तुजने, पाण्यो णे या खाडे ॥मण॥ २३॥ माज पठी को राजा साथे, वैर म करशो नाई ॥ श्म कही मालवपतिने वेगे, पदोचायो चित ला ई॥णारा वैर विरोध सहूथी नांज्या, अनये बुद्धि प्रकारे । चोयी दाल चोथे नव्हा से, कही जिन मति अनुसारे ॥णार५॥ ॥ दोहा.॥ मन्नयकुमर वंछित फल्यो, बुझ्यिकी सुप्रमाण ॥ श्रेणिकनी चिंता टती, दिन दिन कोडि कल्याण ॥१॥ कहे नृप सांजल अनय तुं, तुज विण सहु मूळाय ॥ न्याय नीति करवी पडे, पिण ते किणही न थाय ॥२॥ सेचन गज तूट्यो हनो, पाड्यां घरने हाट ॥ वाट विगाडी नगरनी, अमने भयो उचाट ॥३॥ पिण धनौशाद नेहये, श्रा व्या श्रापणे काम ॥ हाथी पकडी वांधीयो, मोटी राखी माम ॥४॥ काणाधी ऊबडो पड्यो, गौनोग्ने देव ॥ न्याय कियो नरपति परे, उग दाख्यो ततखेव ॥५॥ वीजा प ए ग बुक करी, काम ममाग्यां कोट । भवर को मारे नही, जोतां एहनी जोड ॥६॥ साहसिक मुकुनीन ए, नाग्यवंत जरपर | जुजायने सुख नोगो, दिन दिन चडते तर !! | तात वगणा सुणी अनप तय, प्राति घरे प्रति पूर्ण ॥ एक रंग तांबूलमें, जिम का भाविक चूर्ण ॥७॥ भद निशि तय रहे एकग, धनने यनयकुमार ॥ मीति बधी प्रेमे करी, मुख विलसे श्रीकार || ।। नाल ।। मी.॥ (शीतल जिन सुरंगा. एदेशी.) पहले धनाना ना, करे ग्रामतणी फुराईरे | मुगुणा ॥ न्याय धरम चिन धागे ॥ जिम जगम मुजरा बधागेरे ॥ मुगुणा नाय धरम विन धारो ॥ लोक जशी सं ताप, सोने कर। अकरने यापेरे ।। मुगान्य.॥१॥ ए प्रांकशी। जिम शनिनी दृष्टे वर्षा, नधि पाये अति मुकारे ॥मुणा तिम ते ग्रामाविषयात. उनद थयो सवि वातेरे ॥ सु॥ २॥ लोक गया सरि जांजी, हाथे नरदी कां बाजीरे ॥ मुा तृण धान्यादिकने मनाने, गन प्रश्चाविक मरी जावे रे ॥मुण॥२॥ एहवे अगनि प्रयोग ते दीगगे, थयो ते हने प्रतिहि धनीगरे ॥ गुणा नृपे पिण दंझी सीधा, अन्याय तिवारे कीधारे ॥सु०॥ ॥ चोरे पिण तिम संताप्या, दुग्न पाम्या देव सराप्यारे॥सुणा ताततणो धन लेवे, न०४ ए पिण पागे कदिय न देवे रे ॥सु०॥॥ श्म करते तेह घाग, बछदेश की तव नागरे ॥सुणा त्रिएये मालवमें भाव, कृषिकर्म करे वडदावे रे ॥सुणा। वीज नात बलद दल सगे, अनुगरने पिण धन देवे रे ॥ ॥ कर्मवशे तस थावे. वृपनादिक पशु मरी जावे ।।सुणा तीड गयां कण ग्वाई, नई तस पेट नगई रे । मुणा तव ते पोठी वाहे, जई मगधे चित्त नमादे रे ॥ सुणा॥ अन्य दिवस घनं लीघां, नरी पोग्यो चाल्या धरी सीधा रे ॥ मुणा राजगृहोम ग्रावे, पोग्यो मवि चहुटे गवे रे ।। मुगाए ॥ 'पाड जियारे जोवे, तव मूलगी 'नीमी ग्योवे रे ॥ मुगा नाग्य ते पागल चाले, तेहनो दुःख कहो कु ए टाले रे ।। सुणारा यतः॥ पडियनो गिरयातणो, पासीजे निरवाण ॥ तुमे देशांतर चानिया, अम्मे यागेवान ॥१॥ लावार्थ:-जेम महोटा माणसने हाथ जे चहे, तेने ते नक्षी पालेज. तेम इहां लाग्य कहे ठेके, (अमने तमे मख्या गे, तो ममे पण तमने गेडीगुं नही.) जो तमे देशांतर जझो, तो त्यां पण अमे धागेवान पर साथे प्राची[. ॥१॥सीत तापादिक सेवे. नतंना देखने देवे रे ।मु० ॥ धान्यना ढगला कीधा, त त्रि ' नाव. २ यर्थी मूडी यात गनगृहीमा यादीने गूप. नो पनो नार य| दोगे पटले यी ए६॥ मरीनो नापपांत्र मी rit!
पये तिहां रह्या सीधारे ॥सु॥११॥ एहये धनोशाह, मन घरतो प्रतिहि माह रे ॥१० ॥ राजसन्नापी करे, घणो परिकर चासे पूंने रे ।।सु०॥ १२॥ 'नट तिहां पागल चाले, 'कंवाथी लोकने पाले रे ।। सु० ॥ धनदत्तादिक जेह, नहटा विचे वेग तेह रे ॥सु ॥ १३ ॥ कंचा देश तस झगडे, पग पादुए करीने पाडे रे ॥सु०॥ गुण्यो पिण वली नप टाये, राजमार्ग विधे समराये रे ॥ सुणाणा यायास करता दोग, धने निज बांधव भी गरे ॥सुणा चिंते शहां ए किम याव्या, वणजारा नाम धराव्यारे ।मु० ॥१५॥ गाम ने हय गय दीघा, ते किण नृपे पाडी लीधा रे ।।सु०॥ देगो ए किम जाख पावे, मुज वांधव निगुण स्वनाचे रे । सु॥१६॥ इम चिंतीने तेडाव्या, तब ते पिण दोडी व्यारे ।मु०॥ निज मंदिर तेडो जाये, वस्त्रादिक शुन पहिरावे रे ।। सु॥ १७ ॥ स्वस्थ करीने पूर्व, निर्धन- कारण अ॒रे । सुगा तब तेणे हृदय विमासी, तस संघली वात प्रकासी रे ॥सु०॥ १७ ॥ तुमे दीयो श्रम धन जेद, पिण पासे न रह्यो तेह रे ।। सु०॥ दरिश्पको रह्यो साथे, अमे भादस्यो दापो हाथे रे । मु१५ ॥ कोई तुमने दोष न देवो, पोतानो लेदणो सेवो रे ॥०॥ मात पिताने दारा, कोशंधी मांदे नदारा रे ॥९॥२०॥ अमे १ पनट, २ जरी सोकाने मोडे.
मा० ॥५॥ न०४ antaratarnat... शहां पोग्यो खेडु, हाये सवि काज निवेडं रे ॥सु॥ इह चोथे नव्हासे दाखी, दाल पां नमी जिने श्म नाखो रे ।।सु॥२१॥ ॥ दोहा.॥ तव धनो कहे वातने, रहो ते माहरे पास ॥ खायो पीवो खातिशू, विससो लील विलास ॥१॥ते कहे तुम हेठे अमे, रदेनां लहीये लाज ॥ सूर्य शुक्र गृह मां गये, नीच कहे कविराज ॥२॥ तव धने वांधव प्रते, चौद चौद धन कोडि ॥ दीधी मन दोलत करी, कुण करे एहनी तोडि ॥३॥ देखो तस उर्जनपणो, धन्नानो तिम नेह ॥श्र पतोल्यां आवी मियां, सहज मुन्नावे एह ॥॥ यतः ॥ अनुषुववृत्तम्. ॥ सडानाः स जना एय, उऊंना एव उऊंनाः ॥ नोभाः सुधांशुचिकिर्णा, न शीतास्तिग्मरोपि च॥१॥ नावार्थ:-सऊन ते सऊनज रहे अने ऽऊन ते ऊनज रहे.जेम मानां किरणो कदि पण गरम थतां नथी, तेम सूर्यना किरणो शीतल थतां नथी.॥१॥ चाल्या कोशंवी नगी, धन लेने जाम ॥ धनरक्षक तब देवता, मारे मुगर ताम ॥ ५॥ वोले प्रगट थई मुखे, हजीयन सागी साज ॥ जन्मथकी जोयो नही, करतां काज थकाज ॥ ६ ॥ धन सवि धन्ना नाग्ययी, थावी मिख्यो रे पत्र ।। तटनी नीर सये सदा, जलनिधिमें एकत्र ॥3॥ ॥ नाल ६ डी.॥ (जटीयाणीना गीतनी देशी.) 1:3 तब ते वचन सुणीने हो धनदनादिक विाये तिहां, बालो मनमाहि ॥ मापणने बली लाग्य हो धन अर्जन हां थायो नथी, ग्वाटी दोश शी त्यांहि तवणा?|| ए मां काली ॥ एटाला दिन प्रायासे हो मुप्रकासे धन थागम नही, न रहो मूलगो गेद ॥ यां घवधी पिण पाम्यो हो धन वाम्यो एह विलोकतां, पुगय गिना नर देह तवणा२।। म चिंती मन ग्यंते हो निःव्रते पोठी वालीया, धनपी नरया हुता जेह ॥ धन्नाने सविसाप हो नविकोपे मन बच कायधी, बात कहे सवि तेह तिव०॥३॥ एटला दिन हर राख्यो हो नवि लाग्यो गुण कोर ताहरो, ते अमचो अपराध ॥ तूं थम सहुयी लहुडी दो गुण दोनो दोगे हेजश्री, गुण निधि जसधी अगाध तवा पम कुल मंबर दोवो हो चिं रंजीयो तेज प्रतापी, भमे तुंग्गजूया सम्प ॥ तूं मम प्रीते पालक हो दुःखटानक सकल कुटुंबनो, प्रमे तो 'मक सम्प तय० ॥ ५॥ घj घणुं शू कहिये हो निरवाहिये पमने भाजयो, जाणी बांधव प्रेम॥ ए धन जे तुमे दीधो हो नविलीधो जाए यमय की, जिम कायरथी नेम ॥ तव०॥६॥ पहना जे भधिष्ठाता हो मद माता ते ताहरे वो, श्रम वा कहो किम श्राय ॥ जिम निज हाये परणी दो वर तरुणी नांडी कंतने, मन्प १ नहाना, २ जापाग.
न०४ धमा IITUUL गृहे नवि जाय ॥तवणा। तब धन्ने सनमानी हो वहुमाने वांधव राखीया, थाप समा फरी त्यांहि ॥ मात पिता नोजाई हो तेडाव्यां अति थादर करी, मूकी सेवक त्यादि । तय० ॥ ७॥ यतः ।। अनुष्टुववृनम् ॥ माता तीर्थं पिता तीर्थ, त्तियं च ज्येष्ठवांधवाः ।। पारप वापे गुरुस्तिथै, सर्व तीर्थ जनार्दनः ॥१॥ नावार्थः-माता पिता अने महोटोना सर्व तीर्थरुपये तेमज हरेक वचन बोलवामां गुरु तीर्थ भने परमेश्वर ए सर्व तीर्थ ते ॥१॥ सुंदर मंदिर पाप्यां हो पुःख काप्यां मात पितातणां, नाईनी करी नीर॥ खाये पोवे खेले हो थति गेले नव नव नेहथी, जिम सहकारे कोर ॥त ॥एप्रहसमे नित प्रणमे हो घणु दिनये मात पिता प्रते, युगते जिनवर सेव ॥ पात्र संयोगे रंगे हो प्रतिलाने नाव धरी घणो, धर्म करणनी टेव ॥तय० ॥१॥ एहवे तिहां कणे माव्या हो मन नाव्या चौविह संघने, विचरंता नूपीठ ॥ धर्मघोप शे नामे हो पुण्यकामे सुरतरु सारिखा, सयल गुणे सुविसि ॥ एहवे॥११॥ ए श्रांकणी ॥ पंदणने तिहां धाया हो मि लिभाया नवियण नावगुं, वेग जोई गम ॥ धनसारे पिण जाणी हो गुरु वाणी सां नला प्रते, घरे नयम हित काम एहवे॥१॥ चारे पुत्र संघाते हो नली नाते दयि श्रीरो, पोपट. ॥एना तांन तिहां, गहुअर सघली साथ ॥ नायरथी भाव हो नल नाव गुरु जोडी हाथ पदयेणारा थिर चित महुनो जाणी हो गुणग्वाणी गुरु दिये देशना, को तजी पंच प्रमाद ।। उकायन चित धारा को नुमे गारो हिंसा तहनी, नमी जीन सवाद ।। येणा। चार कपायने जोपा हो जिम दीपा श्रीजिनधर्ममें, पालो प्रवचन मात॥ पंपाश्रय नुमे गाग हो बलि धागे दाविध धर्मने, तिम टालो जय सात एडयेणा१५॥ वलीया जो यति थाट हो तो घाउ शिवमंदिर नाणी, पंच महावत लेय ॥ तप जप मयम करणी हो अति सुग्गनी बरणी एद , विकरण गुः कोय |० ॥१६॥ श्रावक धर्म मंनालो हो भजुयालो जादा नेदश्री, पाणी मन नजमाल ।। चोथे नव्हासे गावे हो मन जांच की दालमें, जिन श्म वचन रसाल पहा॥ ॥ दोहा. ॥ देहाना सानली दिल उम्पो, धन धन को धनसार ॥ मानव नवनो माज में, लान लयो मुप्रकार ॥१॥ प्रमुदित अई पूरे नदा, विहं करजोडी शेठ ॥ कृपा फरी मनुजी कहो, पूर्व नवांतर ॥२॥ धन दा। करणीकरी, जिणे करी पाम्योक हिग्य नवि दीना वहथी, पद पद मकल समृहि ॥३॥ विण्य मोटा मुत साहसी, धनदत्तादिक जेह ॥ पामी पामी हारंग, श करम :ग्य तेह ॥४॥ शालिजाइ नगिनी TOU Irvin सु, तात विना ननी, मती गुनश सार । हो करमे माटी वही, सुख सह्या विविध प्रकार ॥५॥ एह संदेह तो हां, ज्ञानतले प्राधार ॥ विवर!ने कहो वेगथी, सपल संबंध विचार ॥३॥ । नाल 3 मी.॥ (शांति जिरामर फगर अर्चित जगवणारे, ए देशी.) कई मुनिया सुणी शेर पूरा नव वारता र प्रवण, पुरपश्मण मुगण जिहां या से दतारे जिणा निग नगरे एक नारि 'कात्यायन उचंती रे का, करे पर घरनां काज पीरण ग्यमण वजीरे पा॥१॥ दननामे तस पुत्र सुपुत्र वखाणीयो रे जे जात झवी महा जाणीया रे ॥ चार गायना बछ नेला करी चोकमारे ने पेट नराई मात्र हुवे ते लोकमार हुा। एक दिन पर विशेष प्रशेपथी देखीयो रे म०, पर पर खोस्ने ग्यांड पृतादिक परयोयो रे घृ०॥ थावी ततरुण गेद माता पालव ग्रह रे मा. ये मुग परिपत ग्वीर { मुवी कहे रे इणा३॥ मात कहे जरपूर न कृकत संपजे रे न०, तो ते ग्वारने सांड कहो केम नीपजे रे का हक नवि ठमे वान रंड तर माडी रेर०, दै। भवस्था एम दीधी किम भावडीरे दीगा॥ यतः । अनुष्टुवृनम् ॥ यासफो । शुऊन २ धौरो ३, यो । विमान ५ पुत्रिकाः६ ॥ अर्थी नृपो ऽतिथीए հարկ '१६ मोशी यान रिमांदगा II लागाय:-पासक, उन, गोर, वैद्य, ब्राह्मण, पुत्री, पर्या, गना, नियि (प्राgणा) भने नेदया, प गर्ने गरखी हालतने ममजता नथी. यांग पग पानाना नानी पं पारका अपने जाणता नवी. ॥१॥ माता पुराने मापणी गली वही द०, गार पाउदाणा ताम आची को इम यही रे याणा तूं रो नामांट गोहिम दोकगरगर सपनी जेहाय वाल ते मम यागल कगेरे तेणा ना निणं पुरनी नाल गनी मांडी कदीर मणा मानली कहे परमात्र मांद शूरे महीमा पार पाडोमण तत्र सामग्री ततसंग माण, आणी मापी तास घरी ऊत गणरे ॥ ६॥ माता नंगीर नीपा गयी रे नो, येमाडी निज पुत्र पिरसे यति नगपीरिया कोक कार्य विशेर माता घरमै गरे माण, पुगयोदयपी दान त णी मनितम पीतमा पर नपरी एक मुरे मनालतोरे मु०, फिरतो आहा नि पान नमर परे मानताना मागणमणने पारणे वारणे प्राचीयो रे बाण, देखी नाना मन नावीयाता॥ पाल नरी हती ग्वीर मचे बारे मुदा रे स०, माधुना नंदी राय गो म्यानक नवा रे वा मागी दरखे मात ते बासी चाटतो रे ते, पिग्म मपनी नोनित गर्व काटना नियनन ग्लेग्री तास नदर गंग कर Jo8 थापा ॥१०॥ १ पारंजण, मरण समय मध्यरात्रि सुध्याने नीपन्यो रे सुणा ते चवि दान प्रनाय एधनो सुख लदे रे ए, नुज कुलनो शिणगार मकने निरवद रे सणारा चारे कीधो योग होगा तणो तारे ही०, चारे वल। परसंडा करी तेहनी मुदा रेक०॥ श्मते श्रावे नारि दोगे मुनि नहोरतारे दी, चिंते धन धन एह दिय मुनिन उतोरे दिा??साधु प्रसं सा पोर्ग नुनम कुल ऊपनी रेनु०, ते ए प्राठे नारि धनानी नीपनी रेधणा जेह मुनज्ञ उपलदी ते सानजो र स, सरल करो निज चिन तजो मन मामलो रे तण॥१२॥ पूर्व जवेले रोप वो मसीने को रेव०, वह माटी रे दास पोते धनमद वह्यो रे पो० ॥ फर्म इणे शीदा पकी माटी वरी रे ५०, हसतां बांधे कर्म रोतां लूटे नही रे रो० ॥१३॥ पतः ॥ जाति जोन मुलेश्चय, बजे केप तैपः श्रुति ॥ कुर्वत्रष्टौ मदान्' सो, हीनानि सनते जनः ॥२॥ नाना:-जाति, लान, कुल, ठकुराई, बस, रूप, तप पने विचा, ए भाग्नोमद करनारो माणस; ए पाठ हीणां पामे . ॥२॥ ए संसारमें जीव मिथ्यात्य गुणे करीरेमि०, जन्म जराने मृत्यु सहे ते फिरी फिरी रेल पामी सदगुरु योग दानादिक थानर रे दाण. धमानी परे तेह वंचित लीला बरे रे बं० ॥ परमेशा पिल पुराए पदारघ कही परी रे प०, देवो ने परसद पाएह मुंदरी रे ॥ ॥ool पा०॥ चोये वन्दासे दाल कही ए सातमी रे कण, जिनविजये मन रंग श्रोता मनमें गमीरे श्रोणा१५॥ }} दोसा.॥ हने धनदनादिक तणो, पूरब नव अधिकार | सदगुरु कहे गुल चिन थी, सांजल रे धनसार ॥ १ ॥ ॥ दास ७ मी.॥ (नमो नमो मनक महामुनि. ए देशी.) मुनिपति कहे तुभे सांगतो, पूरव लय विरतंतोरे ॥ ग्राम सुग्राम नाम नलो, क दिसम्रदियो कंतो रे ।। मुनिपतिणा॥ ए थांकणी ॥ तिहां कठियारा प्रिय रदे, धन ही पा प्रति धीग रे ॥ सदने भासन ने तेहनां, मिनार गुणे ते मीग रे ॥मु॥२॥ एक दिन काट लेवा प्रते. ग्रहीने संचल साये रे ॥ पोहत्या वनमें पडवडा,लेर कुगर ते हाये मुणाशा मध्याने नोजन समे, वेग जोजन कामे रे । मासखमण पारण यति, क मासागर शे नामे रे ।मुाधा दीवा दूरथी पावता, सन्मुख जश्ने वंदे रे ।। संवल स पलो शुन मने, मापे मन पाणंदे रे ॥मु ॥५॥ मुलनयोधी श्रावक फुले, ऊपजवो ति हां बांध्यो रे ॥ काष्ठ ग्रही संध्या समे, माव्या असन न लायो रे ॥मुणा६॥ एटले रोपे 018 म बात का दायरे ॥ो रस पाम्पाइहा, पागज दामो मीठा रे॥ noun निताननो, चार केला निसीधीर ॥धानार योगी, सदा For Astt HHINA चा अनुम्भ नाहरा, पुत्र प्रा विस्य एहो रे ॥ नार पाली, परमन गुण तेही रे ॥1 माजज। श्नदन प्रमुखना, पूरन बादार गे मन वाधादी, बज्यो तर पनमारी रे मा चिन एर मारमा, भरमन नरे॥ मंतारिक मुख कारना, विर मन स्वती बोले रे॥ P०॥११॥ भवन दो माहरे, म मनमां बाजारे । प्रायु धादिर ए आपणो, जाणी कायरामु० ॥१॥ मुनि बाद मंदिर गयो, परिकर सुत धनमार रे ॥ दीका शन ना को मरि परिवार रे ॥मु॥१॥ शीलवनी पिण सज प, धनदनादिक तेमावि पुरमपमानणी, घरना धर्मयुमेन रेनु१जानकर करी पत्रे नदा, सं का गुरे देगसारे । म कहे पन्य धनमारने, मुररे मानन नाम्यो रे ॥१७॥१५॥ पः पारस पाली का विवा तीन रे । शिरन्यो विश्व विषयी, मंडी प्रातम २॥१६॥ पत्रोदाइ पर प्रातीय परिदत मा परिवागेरे !! मुग लिने मं रहारतो,chamमारे 3: दीया नेहने. जीवरमार सानागरे। Pol धनसागविक साधलेर, मुनिवर कर बिहाग रमा॥ चारित्र पाली शुन मने, विपये मत गुत तेही २॥ देवलोके जर कान्या, देवपाणे गुण गेदोरे ॥मु!! एक नये शिव सुख सोलहेगे ते निरधारो रेनोये नन्दासे यादमी,ढाल कही जिन सारो रे।।मुणारा ॥ दोदा.॥ अथ श्रोता जन सांगतो, शालिन मुचरित्र ॥ देवलोक सुग्य नरत्न वे, लोगवे पुण्य पचित्र ॥१॥ मो अवसर नेपाली, सोदागर सुविवेक ॥ रत्नकंबल ले करी, श्राव्या मगध मुटेक ॥शा प्रामागर फिरतां धकां, राजगृहीम रंग ।। देसाडे चहुटे उरस, रत्नकंवलना नंग ॥३॥ जोवे सहु को यतन, रत्नकंबलनां रूप ॥ पूरे मूल तस प ग्गढो, चिनमें राग्यी चूप ॥ ४ ॥ व्यापारी कहे वयणी, सगलाण सुवर्ण । एकतणो ए मूल , सांजल जो धरि कर्ण ॥६॥ मूल मुणीने शेठिया, सहुको स्थानक जाय ॥ व्यापारी कंवल ग्रहो, नेव्या श्रेणिक राय || ।। ढाल " मी.॥ (थारा महोला कार मेह, फरखे वीजली दो लाल. प. देशी) तब श्रेणिक नर राय बोलावे तेहने हो लाल वो, किहांधी याव्या शेठ ठे सुख तुम देहने हो लाल नेणा तब बोल्पा ते शाह यमे नेपालथी हो लाल या, भाव्या हां व्यापार करण नूगलथी हो साल का १ ॥ लाव्या कंबल मोक्ष अमृख्य मंनासता हो नु०४ RTO ॥१०॥ लाल भ०, भाव्या तुम परसाद मगधमें मासता हो लाल म०॥ देखो स्वामी वस्तु सु वस्तु सुनावधी हो लाल सु, श्रगनिमें नाखे मेल तजे एह दावधी हो लाल त० ॥२॥ मूल सबालख दाम एकेका वस्त्रना हो साल ए७, नृप कहे अमे प्रासक्त श्रमूलिक शस्त्र लास अ॥ गज अश्वादिक काज श्रमे धन वावरूं हो लाल प्र०, लाख गमे धन देय कंबसने शुं करूं हो लाल कं० ॥ ३ ॥ तव ते मूकी निसास कठीने चालीया हो लाल कण, शालिकुमर आवास समीपे मालीया हो लाल स० ॥ कद्दे पन्योन्ये एम पापण सवि पांतस्या हो साल श्रा, दे दाम के लक्ष कंवल पासे धस्यां होलाल कंणा ॥ राजगृहीमें एक खप्यो नही कंवलो हो लाल ख०, कहो कुण नगरने गाम होशे एहथी नलो हो लाल होणा नशये ते वात गवारे सांनती हो लाल गए, वो लाव्याते ताम व्यापारी कहे वली हो लाज व्याणा।। नृप सरिखे कस्यो लोन थोनाको देखिने हो लाल थो, तुमे पिण विफल प्रयास करायशो पेखिने हो लाल का नज्ञ कहे अहो बात! कंवल रे केटसा हो लाल कं, ते कहे सोल प्रमाण अमे लाव्या नसां हो साल अण॥६॥ माहरे बहु वत्रीश सचे गुण शोनती होाल सण, था' कहने वस्त्र टातुं कहने वती हो लाल टाणा लावो जो यत्रीश तो सघनां राखीए होतास सम्मान , ॥१०शा 1 सहित तस मूल्य विचारी जांखीए हो लाल विणा॥ तब बोल्या कहे मात कंपस अधि को नश्री हो लाल कं, जिम जाणो तिम कार्य करो एह माहथी हो सास का वीश लाख धन पूर्ण देवारो श्रम प्रते हो लाल दे,सोलतणां वत्रीश करी यो वधु प्रते हो जान का मुणिजशये वेग मारी बोलाविया हो लालनं, ते पिण धनद सम्प नाप भावीया हो लाल ना कहे वीशलाख दीनार दीयो धन एहने हो साल दी०, तब ते सही यादेश गया ले तेदने हो लाल गाउघाडे मार देखे तर वालिया हो लान देण, मप्य सुवर्णना पाट हपद परे जाणीया हो लाल ६० ॥ मोतीना के माट लस गिपा कुण लीये दो साल ल०, पानानो नही पार होग न गुणे दोये हो लात ही. ॥१॥ मणि माणेकनो मेल कस्यो न हुये कदा हो लाल क, बिजुम विविध प्रकार थ पार देखे तदा हो लाल यणा यंनाणा तव तेह विचारे चित्तमें दो लाल वि०, ए प्रत्यक देश धनद सम विषमां हो लाल धणा११।। गणि यापे धन सर्व लेखो करिने मुदा दो साल ले, व्यापारी लेश दाम थाव्या थानके तदा दो साल था । करे यन्योन्ये वात चिनय देखो पता हो लाल वि०, नृपने इच्पमें शाह अंतर घणो पेखता हो लाल ग्रं० ११॥ भंवरपी धनराशि कतरती जेहने हो लाल , मणि मुक्ताफल एम न दीवां
घन्ना
॥१०॥
न०४
तेदने हो लाल ना चोधेनन्हासे दाल नौमी मन लावती दो लाल नौ०, जिनविज
ये कही एह पाणंद उपावती हो लाल याणा१३॥
॥ दोहा.॥ एहवे राणी चेलणा, सुणि कंवल विरतंत ॥ होश थकी वेठी हवे, मा
णी यो मुज कंत ॥ १॥ राजा कहे राणी सुणे, कंवपनो शो काज ॥ धनथी सेना वल
फरी, राखीजे निज राज ॥२॥ राजाने वचन तुरी, के गज के वलि शस्त्र ॥ कंवलथी
संवस नदी, निष्कारण ए वस्त्र ।।३।। कदे राणी कंवन विना, न लिवं अनने पान ।।
होश न पहोंचे एटली, तो शो तुमचो मान ॥१॥ तव राजाये तेडिया, ते व्यापारी ता
म ॥ श्रादरथी ते श्राविया, वेग करी प्रणाम ॥ ५॥ कंचन यो राजा कहे, एक प्रियाने
काज ॥ सवालाख धन सामटो, देवरावीशुं श्राज ॥६॥ बोख्या ये करजोडिने, सुणो नृ
प सुगुण सम६ ॥ सोले कंवल सामटा, नशनामिनी लीध ॥॥ वीशलाख धन विधि
घ परे, एक मूठ गणि दोध ॥ अंगज ३ समो अ, शालिन्नइ सुप्रसिध्द ॥७॥ सोसे कं
वसनो वली, खप थहो महाराज ॥ ते कारण श्रमे चानशुं, नेपालय नणी आजए॥
॥ ढाल १० मी.॥ (एडी किहां राखी. ए देशी.)
सांनती श्रेणिक नूपत्ति चिते, मुज. समं थवर न कोई ॥ माहरी उन गयाये
॥१०॥
मानव, सुखोया ने सहु कोई रे ॥ नविका, पुण्यतणां फल पेखो ॥ पुपये वापत सफल फले सवि, हृदय पिमासी देखो रे ॥नणारा एयांकमी. ॥ सामंतने मूल्यो लक्ष घा, रत्नकंबल इक मापो ॥ सवालाख धन तेहनो पूर्व लेई घमें धागो रे ॥ नणा सानते सचिवात प्रकाशी, तब कहे ना एम ।। कंवलनो व्यापार करेवा, अमने तो नेम रे लिणा॥ रनकंध तमें अचरिज शो, यमने नृपया धाम ॥ नृपने नाम नबाली नांग्ई, ए धनने ए धाम रे ॥मणा ॥ पिण एक मारी कोनति नृपने, वीनवजो करजोडी ॥ रनवन में सोलना कीया, खंयत्री सवित्रोडीर नणा ॥ बहु धरोशन बनी दोघा, पिण तेदने मन नाव्या ॥ शू कंबल करीए ए पहेरी, इम कही नृमि विवाव्यारे ॥जणा स्नान करी तेणे पग लूही, नांख्या जलने खाले ॥ जो मुज वयणनो प्रत्यय नाये, तो जोवो परनाले रे ॥3॥ प्रवर काज फरमावशो जे कोश, ते करगुं शिर नामो ॥ वस्त्रानरण थको संतोपी, मूक्यो देश सलामी रे ॥नणात वात सर्व नृपन तेणे श्रावो, विगतेशुं समजावे ॥ सांनती नृप मन विस्मय पाम्यो, अन्नय प्रते तेडाये रे ॥ नाए। नशने मंदिरे तुमे जश्ने, शालिकुमर बोलावो ॥ गौनझोत तणो ए यंगज, श्रम खगें तेडी भायो रे ॥ना १०॥ प्रनयकुमर ततक्षण नश घरे, तात वयणथी
Una
1101
न०४
शाय ॥ दी जा हर्ष धरीने, मोतीय पाल वधाव रे ॥नणा११॥ धन्य वेला धन्य दिव
स समारे, भांगण्डे तुम माया ॥ कायोंहेश हुवे ते दासो, स्वामी करी सुपसाया रे ॥न
॥१२॥ नानजी शाजिकुमरने मिलया, अन्नप कहे तिहां तेडे ॥ ते लणी शाजिकुमरने
सांपति, सूको मादरी केंडे रे ॥जणा १३॥ तव नश बहु नेटणो लेई, अनयकुमरन)
सा ॥ पानी नृपने नीन इणिपरे, भरज करे विहं हाथे रे ॥२॥ १५॥ चं सूर्य क
ग्यो नपि जाणे, नवि जाणे दिन गत ॥ गमनागमन व्यापारादिक तिन, नवि जाणे मु
न जात रे ॥२॥ १५ ॥ बालपणापी लाडकवायो, निधेित सघली वाते । पूर्व स्नेदयी
देश बने, सुसीया कीयां ताते रे ॥नणा१६॥ ते मार्ट करुणा करी साहिब, मंदिर यावो
पाज । माजिकुमर तुम चरणे नमदो, श्रमची वधारो लाज रे ॥ना १७॥ राजा सां
जती मन हरख्यो, नक्ष वचनयी ताम ॥ शानिनने मिलवा तत्पर, नछक थयो
गुपपाम रे ॥१०॥१८॥ नृप प्रादेदा लेने लश, निज मंदिर तव पावे ॥ चोथे उदासे
वाज ए दामी, जिन मन रंगे गाये रे नारा
॥ दोदा.॥ भागम जाणी नृपतो, गौन शेग्नो जीव ॥ देव पुत्र नेह करी, र
पना करे प्रती ॥१॥ शानिनना पर पको, नृप मंदिर सगे साम ॥ मलि मालिक
॥१४॥
मंझप च्या, चिंहुं दिशि तोरण तास ॥AI मणिमय माला जालियां, मुक्ताफलनां की ध ॥ प्रमरभुवन पवनी तसे, देव शक्तिपी सिह ॥३॥ धरणी तल बांध्यो धवल, स्फ टिक रन मुधिचित्र ।। कीरसमु३ परे सुनग, विच विच कमल पवित्र |||| श्रावासे याना अधिक, सूर्यपरे सुप्रकास ॥ पंचवर्ण मणि तेजपी, सुंदर शोने खास ॥ ॥ ढाल ११ मी.॥ (संकानो राजा. ए देशी.) हये श्रेणिक राजा तिहां रे, नेरी मुदर्शना नाम ॥ यजडावे मन रंगशु, जस ना म थकी पारामरे ॥श्रेणिक महाराजा ॥ प्रति रूपडो रे, करे यधिक विवाजा ॥ न्याय घरमी रे, नूपति यति धरमी ॥१॥ ए प्रांकणी ॥ प्रसवेला तव याविया रे, कोणिक प्र मुख कुमार || निज निज परिवारे करी, परिवृत एक शत उदार रे ॥णाशा पंच शत सचिव सोहामणा रे, शेठ सामंत अनेक ॥ गणक चिकिचक सामटा, पंमित वली घर ता टेक रे ॥श्रेणा॥ चतुरंगी सेना सजी रे, सुपरे करीने सार । सेचनक गयवर कप रे, नृप श्रेणिक यो प्रसवार रे ॥श्रेाधा अजयकुमर यागें चले रे, कदमी पुरुष प्रधा न। सकल कलाये भागलो, चारे बुदितणो निधान रे ॥५।। एहये भामंबर थकी रे, आवे शानि श्रागार ॥ मंझप तोरण देग्विने, अचरिज लहे सहु परिवार रे ॥श्रेणा ।।
न०४
पना
Ոչ զկնի
राजगृही रसियामणो रे, किम शणगारी एण ॥ एता दिन लगें एहवी, नवि दीगरी हुती
नेणरे ॥श्रेणा नश तव भूपति प्रते रे, वधावी कहे वेण ।। राज पधारो ऊपरे,
मंदिर भमनो सेण रे ॥श्रेणाना प्रथम नूमि जोते थके रे, विस्मय मनमें होय ॥ सुह
णो के साचो अ, बम नटले चित्तथी कोयरे ॥श्रेणा ए॥ तिम वसी बीजी नूमिका
रे, निरखी हरखित थाय ॥ ना कहे ऊपर तुमे, पान धारोने महाराजरे ॥श्रेण॥१०॥
श्रीजी नूमि जोते थयो रे, राजा विक्रम चिन ॥ शुं देवलोके आवियो, कोई देव थकी
घरी प्रीत रे ॥श्रेणा११॥ तव नज्ञ कहे शहां रहे रे, अमचा दासी दास ॥ स्वामी पधा
रो ऊपरे, जिहां शामिकुमर भावास रे॥श्रेणा १२॥ चोथी नूमिना चोकमां रे, श्रावे नू
धव जाम ।। नजरे जज सम निरखीयो रे, कर पामी कन्नो रह्यो ताम रे ॥श्रेणा १३॥
अनये ततक्षण मुश्किारे, नांखी प्रत्यय काज ॥ राज्य पधारो रंगमें, मणिपीठ थरे
महाराज रे ॥श्रेण॥१५॥ राजा कहे श्रमपी हवे रे, श्रागें तो न भवाय ॥ शालिकुमरने
भम कने, तेडी सावोने इणे गय रे ॥श्रेण॥१५॥ सिंहासन तिहां मांडियो रे, वेग श्रेणि
क राय ॥ तव ना उच्चकथकी, शालिकुमरने तेडण जाय रे ॥श्रे०॥ १६ ॥ जश्ने कहे
को नानडारे, मुपरे करी व्यवहार ॥ श्रेणिक अंगण मावियारे, शहां करवो कानि
॥१०॥
पारायणा ॥ पूर्व सदिय नसांनयो रे, कातणी लग्नेश ।। ते निसुणी गित नितो. एणू काहे मात निक्षेप रे ॥श्रेणारे माता! तुमे छू कर्तु रे, में नवि साभ्यो नेर । गोये गदारो यारमी, दान जिन करे धरि नमेवरे ॥श्रेणारया ॥ दोहा.॥ शुं पूरी को माताजी, व्यवसापादि विचार ॥ श्रेणिक सेई सामटो, न गे मनुप मकार ॥१॥जश कह रे पुत्र सुश, नाद किरियाणो एह। प्रिनुशन माप मूर कर कला गुण गेइ ॥२॥ तय प्रटकी कहे मातजी, एवढो शो यालाच ॥ मुह माग्यो पन देगने, रामो घानक टोर ॥३|| ना कहे रे चूल मां, वचन विचारी बोल ।। देश मगानो रेपणी, समान मतोल पाइप गय रथ पायक तणो, कोय न लाने पार || आपण सरिमा एदने, व्यापारी सण सार ॥ ५॥ प्रापण कार पहनो, दित ठे FA स सर्व ।। यापणाने पापीन , मोते नणी गर्व ॥६॥ यतः॥ सासा! पासार पनि नमा, उग गफुरद सोनार ॥ एता न हुए यापणा, मंकहत यहुयाय विला 30सातारा-मामाभास, पासा, अनि, पाणी, उग, राजा, मोनी, मांकड, बदुल पने विलाठी, एसो पापणान होय. ॥१॥ यावी प्रणमो एदने, मनपी मूकी माना' ना कानना गना प . मारे नेपना गिना या कालो नोग.
धना
॥१०॥
न०४
स कना राजवी, एहथी विनय निदान ॥७॥
॥ ढाल १२ मी. (सरसति मातारे, दियो मति निरमलो. ए देशी.)
ययण सुणी विप सरिखां मातनां, चिंते शालिकुमार ॥ मुज ऊपर वलि स्वामी
पणो अडे, घिग धिग ए अवतार ॥ शालिकुमर पालोचे चित्नमें ॥१॥ ए आंकणी ॥ में
नवि कीघो रे धर्म ॥ धर्म विना परवश बंधन हुवे, करे तव मागं रे कर्म ॥शाणाशाजे
परवश ते रे सुख झोनोगये, परवश खनो रे मूल ॥ स्ववशपणानां रे सुख जोते य
के, परवश सुख भक तूल्य ॥शाणाशा यतः॥ धनुष्टुववृत्तम्.॥ सर्व परवशं उखं, सर्व
मात्मवशं सुखं ॥ एतउक्तं समासेन, लक्षणं सुख खयो॥१॥ नावार्थ:-परवशपणे
वधु :ख ठे अने पोताने वश पणे वधुं सुख . ढूंकामां जे कयुं, ते सुख उखनु लक्षण
॥॥ एटला दिन लगें स्वामी सेवक तणी, में नवि जाणी रेवात ॥ श्राज सुणान्यो रे
माताये ईहां, एह कटुक अवदात ॥शाणा तो दवे माता रे वयण नलोप, नवमो
वसुधा रे नाथ ॥ तेद पठी करशुं सवि जोयने, साघशुं अविचल.साथ ॥शा॥५॥ श्म
निश्चय करी शय्पापी तदा, पाठ घरे नूपीच ॥ सातमी नूमिथी कतरवो पड्यो, ते थयो
पतिदी मनीठ पाणपनकोको पाती
॥१६॥
खी श्रेणिक रूप कला नीलो, अमर सहश अनुकार शाणा हप धरा नछग मात्र, सास्यो ततकाल । भातपथी जिम माखण परपले, तिम प्रश्वेद विशाल ॥शाणा ॥ देवी मातारे नूप प्रने जणे, ए पीतलियो रे देव ॥ पर कर फरस न ए साहसी शके,शू जाणे एइ सेव शाणारा शीय यो एहने रे राज्य मया करी, एहगे तुमचो रेवाल ॥ तुमची कृपाधी रे एलीला करे, तुमे एहना प्रतिपाल शाणारा मधुर वचनथी रे बोला वी मुदा, दीधी शीख तिवार ॥ विषधर कंचुकी ठं; तिणि परे, गेडि चल्यो सुविचार शाणा ११॥ वेगे जश्ने रे निज वातायने, सोचे चित्त मकार ॥ पंच विषय सुख विष सरिखां थयां, न गमे वात विचार ॥शाण॥ १२ ॥ मालोचे मन अति उदवेगयी, उखग नित वराग ॥ एहवी करणी रे याजश्री यादरूं, जिसे करी लहुजव ताग शा॥१३॥ नाथ न राखू रे माथे आजथी, रही गृहबासे रे रंग ॥ नाय करूं एक विनुवननो घणी; जेहनो स्नेह यन्नंग ॥शा॥१॥ जिम योगीश्वर ध्यान धरी रहे, तिम रहे शामिकुमार ॥चोथे उल्हासे रे ढाल ए वारमी, जिन कहे वचन उवार ॥शा॥१५॥ ॥ दोदा.॥ हवे लश नृप यागले, याची करे अरदास ॥ लोजन अवधारी जलां, पठे पहोचो आवास ॥१॥ नशनो मन राखया, रहर तिहां मन रंग ॥ लकपाक तैलादि
धना
॥१०॥
न०४
तप, नज्ञ लाये चंग ॥शा मईनिया मर्दन करे, कटवणे धनसार ॥ स्नान करण आवे
तुरत, स्नानतणे श्रागार ॥ ३॥ जलक्रीडा करते थके, पडी मुडी तत्र ॥ जोये पिण
साधे नहीं, श्रेशिक सहे ते चित्र ॥॥ मुख विजखो करि चिंतये, माहरा घरनो सार ॥
एहवी मुघडी माइरे, अवर नहि इणि वार ॥५॥ नीचे थानन निरखते, देखे कूपक एक
॥मणि भानूषणथी नखो, चिंते तव सुविवेक ॥६॥ पूरे दासीने प्रगट, एह कीशो ए
कत्र ॥ ते कहे श.लिकुमारना, 'नुक्तानरण ते तत्र ॥3॥ नृप चिंते नवि सनिल्यो, जे
यानरण नछिष्ट ॥ ते में नजरे निरखियो, यहो पदो पुण्य प्रकट ॥ एहो नज्ञ नृप
तणी, अडवी थंगुली देख ॥ तुरत कढावे मुझडी, कन करिने सुविशेष गए।
॥ ढाल १३ मी.॥ (देशी मधुकरनी.)
नश मुझी अवरथी, नरीने थाल सुचंग हे ।। सादिव॥ मध्ये नप मुही घरी, श्रा
गत करे उचरंग हे ॥ सा ॥ देखी नृप मन चिंतरे ॥१॥ ए मांगा । जुन जन
पुण्य प्रमाण हे ॥ साणा एहनी मुभी भागने, मुज मुड़ी शे मान हे ॥ सा । देखी०
॥२॥ दोषी देखी जखी, ते लेवे ततखेर दे। सा० ॥ न कहे भोजन नणं, वेतो
जोगीन कादी नांपेक्षा पराप्पा.
॥१०॥
स्वामी हेव हे ॥ सा० ॥ देव ॥३॥ श्रासन सण अति नला, सहु कान सुप्रकार ६ ॥ सा० ॥ नपने मणिरयणे जत्यो, नवासन मुखकार हे || सा० ॥ ३० ॥॥ थान क घोला रयणनां, फेर कंचनमय कांत हे। सा। कारी प्रमुख विध संघ, उचित दिये तिणि पांति हे . ।। सा० ॥ दे० ॥५॥ ततक्षण देव प्रयोगी, नाजन विविध प्रकार हे ॥ सा ।। पटरस सरस सवावी, निपन्या ते मनुहार ह । साप ॥ दे ॥६॥ पकानादि क भति नला, वत्रीश जांतिनां शाक ॥ सा०॥ मेवा मी घणी, नव नवनातिना पाक हे ॥सा॥ देणा॥ नंदन बननां नृप मंत, कदमहम फन्न रयास है ।। साणा पिरसे जश प्रेमयुं, प्रति गुम्बाद सुवास हे सा० ॥ ३० ॥ पिरसशिया पिरसे तिदां, देव सम्पी सुरंग हे ॥ सा० ॥ देग्यो नृप विरमय पहे, लोजन साव मुचंग हे । सा० ॥ देण दानि अनोपम उपती, विविध प्रकारनी पान हे ॥राणा घृत गोरसग्री शोज ती, जमते हर्ष विदासह साणादाणा सैन्य साल सुपर निहां, नोजन करे नली नांत है ॥साणा जिम कृऊ पर सन्यथी, तिनके ५ खांत हे ॥ सा०॥ दे० ॥११॥ ॥ अथ लोजनवर्णनम् ।। सवैया एकत्रीशा. ॥ मतीनूर चूर कर जसबी खाप कर दोट दिये दो पर लाडुगुं लरीजीए, घेवरको घेर कर पंडासंती पेट जर पतासेको पत्रा ॥१०॥ न०४ पास घर सापसीकुं पीजीए ॥ श्रांवा केसां केरी शाख राश्तेकी तीखी शारख वाटकुं व डार देय पापसान पीजीए, कूरसेंती दालि मेलि घमकेशुं घृत नेलि शाककी सरायगूं सरा एसी कीजीए ॥१॥ कपर गंगाजल दीया, वासित सुरन्ति सुवास हे ॥साणा तांबू सादिक नुरतमें, देखें नज्ञ तास हे ॥साणादेण॥ १२॥ यथायोग्य पहिरामणी, लेई नृप भावास हे ॥साणा भाव्या थति पाणंदशु, पहोती सवि मन थाश हे ॥साणा देणा १३॥ पुण्य प्रसंशा परगडी, नांखे प्रेमे नूप हे साणा चोथे चब्दासे तेरमी, कही जिनविज ये अनूप हे ॥साणा देणारा ॥दोहा।।एहवे वत्रीो मिली, कामिनी करे विचार ॥ कंत कहो शे कारणे, नवि बोले इणिवार ॥१॥ पापणे तो नधी दूहव्या, नवि लोपी कुअवदृ॥ रीश चढावीने रह्या, भाज तो एह निपट्ट ॥२॥ वोलावीजे बहु परे, नेह धरीने नाह ॥ प्रेम धरीने पूरीए, जे प्रम चो अपराह ॥३॥ दयिता ईम दोलमें धरी, श्रावी प्रीतम पास ॥ विविध विनय वचने करी, अधिक करे परदास ॥४॥ पिण नवि बोले तेहश्री, शालिकुमर सवलेश ॥ तच ते सासूने कद्दे, विनय पकी सुविशेष ॥५॥ जारनी ॥१०॥ --- -:.boor.awrtisemstreet गुणी पानी परवाग अनापम यमतणी साम् जी, कर नीनति गोद विधाय तानसी नुमनणी मागुनी ।। नुम नंदन मुगुण निधान सोनागी सेहरो सा, एद गि यमनार गुमार ते देवरो साा। करतो कीडा मन कोड सुजाइयो सर्वदा गा, भरतो मनमें विसयाग मावास माही तदा साणा वणीने अनुकार मुदार ते जाणतो गाण, नित न विषयगुण नाग यमर परे माणतो सा० ॥२॥ नृप याव्याश्री मनमाही विराट को कान्यो सा०, नगि नाणीजे थम कोय जे दयापी नीपन्यो माणन गुणे गुण गीत विनोद मुमुदिनी मेलवी माण, दो न करे यात विगार कामि नीगलगी सा॥ ॥ ममे मुफतीणी मिली मयं कर पणी चीनती सा, तो पिण चोरी नदी पर निदा मुनिपती माणा नवि वं नोजन यात न ताति वसन तणी सा, मानराणा भनुगग मुगग न धन नाणी साणा॥ श्रमे देवी पति दिलगीर फूल सरि नामिनी गा, न का मुपरे सिणगार न मू{ यामिनी सा॥ श्रमचो प प्राण यागार दिनार घरे किटो साण, जो लहिये तेहनो नेद नद्यम करिये तिसो सा० ॥५॥ ममे दामपां पिगु पुग देनी विदोर लहूं नही सा०, जिम कूपककरी बांय समाये तिहां मही गाणा यमनो को रोपे दोष नो वाग्यो तेहने माण, अमे तुम पिण ए पोकार कही कनका पमा ॥१०॥ न०४ पूरव जे केहने सा॥६॥ श्हने कोई थारतध्यान के ग्यान हीये वशो साण, तिण करी श्रम कपर राग इतो ते सवि खशो साणा जाणार्ग मन परिणाम उदासी एहनो सा, इणे गया लोग संयोग मगन नही केहनो साा। एहनो अम ऊपर स्नेह कहो किम मा पशे सा, ए थाखर टमी धाम भाराम वसावशे साणा अमने मनमें नदवेग अजाएयो ए ऊपन्यो सा, को कर्म विशेष थकी इहां नीपन्यो सा॥७॥ ते माटे करी आपास पूगे तुमे जातने साण, ते पिण मन केरी वात कहेशे मातने साणा पठे जोई फारण कार्य विचारी चिनथी सा, कहेवो घटे तेहने जतन देन्यो शुन्न रीतथी सा० ॥ए। तव ना बहुभर यात सुणी विनम थई कुमरजी, जिहां वेठो शालिकुमार तिहां ततक्षण गई ॥कुण्॥ देखे मुख नूर ते सूर जिशो वादल थकी कुण्, वली अंगीतने श्रा कार विलोकीने उकी कुणा१०॥ बोलावी घरी बहु नेह सुस्नेह वाक्ये करी कु०, कहो पुत्रजी प्रापणाधार एशी चिंता घरी कुणा व्यापार वणिज घर हाट नचाट न ताहरे कुए, सेहणा देहणानी यात ते सघसी मादरे कुण॥११॥ तुज देखी थगम भालोच ते सोच मि या धरे कुछ, तुज मुख देखी दिलगीर लोजन पिण नवि करे कुणा न करे चली सफल शृंगार हारादिक नवि गमे कुण, करे रुदन घरी मन जय शिवम सो rnm .." ॥रणा सा माटे एवढी ग पापे पड़ने कु०, को दीगे होय अपगप कहीजे तेहने कुणा पिण सपतीने ममकाज कहो किम सीजीए कुए, पीर नीर परे एक तार प्रियाशुं की जीप कुण॥१२॥ एप्रनुनावंत महेन्यतणी वालिका कुण, सुकुलीशीमा शिरवार वच न प्रतिपासिका कु०॥ परणी में पंगनी साग ते पालवधी जडी कुछ, तेदने विण भरगु दगी पीजीजे किम नही कुण॥१॥ सुणी मातनां गयण विशेष नरेप बोल्यो फरी गुण, योगड़ पर धरी ध्यान बेगे मन हद करी कुणा कही चौदमी नाल रसाल ए चोथा चन्हागनी कुछ, म जिनविजगे मन रंग कन्टगम रासनी कुणा१५॥ ॥दोहा॥ पहने ते राजगदे, धर्मयोष मुनिराज ।। समवसस्या सुपरे तिहां, पण राग माधु गमाज ॥१॥ वनपालक थापे तिहां, 'चीपनिका वेग ।। शालिकमर ते सांन पी, अधिक सदे मंग ॥२॥ जिम रसवति सपि नापने, घृत मिले रस होय जेम ॥ तिम शामिनर गग्यमे, साधु गंयोगगुं प्रेम ॥३॥ येई तास बधामणी, हय ग्य बेसी हे परिगृत वा परिवारपी, गुरु पंदन ततग्वेव ।। पांच अनिगम सानवी, वंदे सम तानी ॥ देशना अमनपी पधिक, निमुणे सुगुरु समीप ॥५॥ • पांगो बापाणी.
न०४ ॥ सार १५ मी.॥ (दस्तिनागपुर वर ज ए देशी.) माना जर पति दोहितो, नव नमतां सपल संसार रे ॥ मात्र नुनम कुल्ले, पाइप पूर्ण नदार रे ॥१०- पंदिप पूर्ण उदार, मुणो नवि प्राणिया ससनेह रे ।। स सनेह मुगुण मुभिजात, कहे मन रंगयुं मुनि एहरे ॥१॥ ए श्रांकली धर्म श्रवण अति मोहिनो, दोदितो सादगे विनरे॥ सूक्ष्म विचार सुखी करी, हठ जे करे ते विपरीत २॥॥॥२॥ दनन विरोध करे जिके, जिन प्रवचनना जे गूढ रे ।। बहुन संसारी ते हुरे, जर बमल करे मतिमूहरे ॥नानु॥३॥ सादद्याचार्य तशी परे, वनी जिम ज माजी निर्गपरे । एक वचन नापते, पाम्या संसारनो पंय रे पाणासु०॥४॥ सद राने धर्म प्रादरे, ते शिरजा ये जग जीव रे ॥ भादरी पिण प्रवर्दू करे, ते सुख लहे पाणी सौरे ॥तेगामु॥५॥ पादरवां बत दोहितां, मुनिवरना पंच प्रमाण रे ॥ धैर्य परी जे मारे, ते पामे पद निरवाल रे ॥ तेणामु॥६॥ जन्म जरा नप रहित ते, स्था नाशिरमरि रूपरेकालज्ञानमयी सदा, तिदा पजर पमा विकारे॥निणासु 13॥ मंदिन गेइने, हानाथ घिजगनो तामरे ॥ फिरी मंमारमें भावगा, नग्यो PR जायदया जिनमना, कहा मूल सयल ससार IIIIII an arranजी बनी, रक्षा करवी ते नित्य रे ।। मन यच कायाश्री करी, दया वोग विश्वाधी पवित्र रे॥ वणामुण॥१७हिंसा करे ते सुख लहै, न लहे मुग्य कदिय लिगार रे । सुनूम ब्रह्मदन सारिया, हिसायी नरक ममार रे ॥हिंगामुणा११॥ ए पहिलो व्रत साधुनो, बीजे मृपा पावनो त्याग रे ॥ क्रोध लोल जय हास्यधी, जूठो न कहे महानागरे ।जूणासु०॥१२॥ ठे यसुराजा जून, नरके गयो देव प्रकोप रे ॥ ते नणी सत्यज बोलयो, जिम पाए अस्तिनो सोपरे ॥जिणामुण॥१३॥ अणदीघो लेबो नही, तृणमात्र ते साधुने कोयरे॥ चोरीश्री दुख नीपजे, हुंक परे झाम्बमें जोय रे ।। हुँ ।मु० ॥१५॥ चोयुं व्रत चोरके चिते, पालतुं मननी शुदिरे ॥ नारी रूप न देख, लेखवयु उपअनी बुदिरे आनेणासुण ॥ १५॥ कुंमरिक नंविषण जे, महंत्रक याकुमार रे ॥ विजयमुनीश्वर तिम वली, रहने । मि प्रमुख भागगार रे ॥रणामु॥१६॥ नारी देखीने चल्या, पाग वल्या पुण्य प्रयोगरे ॥ ते जणी नवगडे करी, व्रत पालयो धरी नपयोगरे ॥णासुणार॥ तृण तूसमात्र न राग्ववो, परिग्रह ममताश्री धीठ रे ॥ परिप्रदश्री नरके गया, नवनंदन सागरशेठ रे ।। नणामुण॥ १७॥ गत्रिनोजन गंडवो, प्रिविधे त्रिविध प्रश् धीर रे | प मुनि व्रत विवरी न०४ 441414taan. फा, थावरी नावे पर वीररे यामुणा ए॥ साधुतणी सुणी देशना, समग्यो चि पशाति महत रे ॥ अलिक पदारप ए सहू, कहे साधु ते सपनो तंत रे॥कणासुणारा गुरु पारी घरे माविया, रपे येसो शाशिकुमार रे ।। चोथै उहासे जिन कहे, पनरमी दार उदाररे ॥१०॥सुमा२१॥ ॥दोहा॥ लक्षाने प्रणमी करे, सोनस मोरी मात ॥ साधु वचन मुणतेलही, की ती सपती पात ॥१॥ स्वारपियो संसार सवि, परस्वार्थि नहि कोय ॥ विविध विटंबन पना, जीव सपलने जोय ॥२॥ यतः॥ शार्दूलविक्रीडितवृनम्. ।। वृक्षंक्षीणफलं त्यजति [विहगा शुकसरः सारसाः, निर्गकुसुमं त्यजति मधुपा दग्धवनातं मृगाः ॥ नियंपुरु परपजति गलिका प्रर्दनपं सेवकाः, सर्वः स्वार्थवशाजनोजिरमते नो कस्य को वल्लनः ॥१॥ जापा:-पक्षीन फस पिनाना वृक्षनो, सारस पक्षी मकार गएला सरोवरनो, न मरा निर्गध पूजनो, मृगो वजता यननो, गणिका निधन पुरुपनो अने सेवको राज्य प्रय गजानो त्याग करे . ए प्रकारे सर्वे स्वार्थ ने वदप रे. जो के, तेन एकेकनी नपर हेत गोरे,तपापि वास्तविक रीते जोतां कोशकोश्र्नु बहालुं नथी. ॥१॥ ते माटे अनुमति दि यो, गया करीने पार || संपम से सिंह परे, दायूँ जब संताप ॥३॥ मुणी नपण संश पपटी, नरशिपार प्रतनी चात किशी कर, वामक शालिकुमार | 11 दाल १६ मी.। (निळी वेरण रहो. ए देशी.) जा रहे नली नानि, शीग्य सांजस होतुं मुगुणा मुपूत्र के ।। आलालंबन सम सही, नुनपी ने दो मुज परनो मूत्र के गनणा॥ ए प्रांकणी ॥ वप लघु ताहरी विचार j, नुज पिता होते पिण सवि बाल के ।। संतानादिक पिस नही, ते माटे हो जून हद निहाल के नाशा नीतिमें पिण श्म सांजम्पो, वय पहिलीये हो विद्या अभ्यास के ॥धीजी वप सुन गिलसयां, पीजी वय हो व्रत ग्रहण थायास के ॥ ॥३॥ यतः ॥ मनुष्वगम.॥ प्रथमे नाहिता विद्या, होतिये नातिं धनं ।। तृतीये नासितो धर्मः, गतु किं करिष्यामि ॥१॥ नावार्थ:-जो ते पहेली वयमा विद्या संपादन न करी, वी जी गणमा गन संपादन न कर्यु भने त्रीनी वयमा धर्मगाधन न कस्यो; तो चोधी वय मां { गरी ? पर्धान धर्मसाधन करवानो अवसर तो त्रीजी वयमा ने. तो ते नीति गगन उलंगीन पाय करना कम तैयार पयो ! ॥१॥ ते नणी घडपणमें नुमे, श्रावक न यो परयो पधार के ॥ निरनिगारे पालतां, मुख सदाए हो प्रति दिव्य शारीर के | ॥४॥ वामपणे व्रत ते प्रहे, जम होवे हो जाम मयल मंसार 2---- पाणि ॥१२॥ न०४ के।। पावा पोवा पिण नही. वलीन हुए हो काश्ना आधार के ॥ न ॥५॥ यौव नमे जहन नह।, शनादिक हो न लिये वली दीख के ॥ मान तजी मधुकर परें, मध्याने जलवा नायक राज॥६॥ तूं तो सुखमें कठस्यो, नवि जाणे हो सेवकन स्वाम वाउन मपली तारे, पूरे देवता हो सुत स्नेह सुकाम के ॥ ना ॥ संयम बेश्न तुम. पुत्र माया हो मुजन कहो श्रत्र के । देवनोग तुम पास ठे, अधिको किशो हो मग पामयी तब के न तव कहे शानिकुमर इशू, संयमयी हो लहिये सुखवास के ॥ मापं नाप न संपज, वली कोश्नी हो करवी नही पाश के नाणा सुणि नश किन चित, वात कंडी हो कहे कवण प्रकार के ॥ तात परें ए पिण सही, मी जाशे हो एसपि घरवार के ॥नणारा कहे सुण पुत्र तूं विनधी, व्रत दोहितां हो मुनिवरना संत के ॥मण दांत लोहमप चणा, चावंतां हो अति तेह दूरंत के ना११॥ गंगा सन् मुग चलनो, रवाकर हो तरयो निज वाह के ॥ वायथी नरया कोधला, जिम पुनर हो तिम संपम गाहानणारा पंच महामत पालना, पली टालया हो घेतातीश दोष के चालारने पसी, गिरदाग हो करबो तस पोर TITTANT Th
No text on this page.
08 कवी पंजर पायो, जोये हटण लाग ॥३॥ चित्तमें चिंतवते यके, उपनी त्रुहि अनूप।। नमें जहमु प्रति दिवस, एफसी परि प॥ ॥ हलवे हलवे विषय सुख, मनी धर्म imअनुस्मे अनुमति ओपने, बरगुं संयम हेर ॥५जिम जिम परणीती मुदा, निम निमन निदान ॥ नियति धरी ते दिन पका, मे धरी सुझान ॥ प्रथम दिवस मो लिणतजी, तिणे तर साध्या दार ॥ वांक सकत ते में कियो, ते दाख्यो प्रस्ताव ॥3॥ पिन वीजे वीजी प्रते, गेडण कोष प्रपंच ॥ते पिल दिलखित बदनयी, विते ए शो संचयोज दिन पीजी तिमज, मी तरुणी जाम ॥ तव सबली चिन चिंतये, म दो गए को श्राम ॥ ॥ मनुकमयी ए मदो, अमने सदि जगतार ॥ नावीश्री बल कोपना, चारे नहि जिगार ॥१०॥ ॥ दाल १७ मी. (हरिपां मन लाग्यो, ए देशी.) एहरे ते धना गृहे, रानीप तुना विग्यात रे॥स्नेही सुण मोरा ॥ पनिने स्नान कारते, निन सांगरियो बात रे । म्लेदी सुज मोरा एहवे ॥१।। ए मांकाशी ॥ नस मसतो मान करे, नपनधी नीर प्रवाह रे ॥स्नेगा गती माहे जागीयो, विरह दावान पहरे मदतीमिता १ पण प्रत, गह मिंता नुन काय रे ॥ स्नेही सुण कांता ॥एणा३॥ या महि अग्रणी, मा हरा परनो ममरे नेणा शालिकमर सरिखो परे, बांधव शदिमचम रे ॥स्नेणा ए OIL तर पाली सा सुंदरी, कैत मते करजोड रे ॥ स्नेही सुण स्वामी । तुम परसादे माहेर, कविग न कोय सोड रे नेणाए । शालिकमर बांधव अवे, अग्रज यति हि गिल्यात रे नेणा स्नेहप्रकी पासे रहे, देश स्वरूपी तात रे ।। स्ने । ए0 ॥६नृप मरि याच्या पली, कोई यो विज्ञान रे ॥स्ने । मौनपणे येसी रहे, जिम योगीसर प्यान रे ॥रनेणाएगा। नोगतणी नृप्या नहीं, योग ग्रहणा मन टेवरे ।।स्नेगा (दिन दिन एगी प्रते, मो मुपियक रे ॥ ) जोजन पाणी नवि रूचे, न रुचे नृत्प क्षणमेव रे ।। स्निाए रमणी अधि सधि तजी, विषयाविक सुख जोगरे ॥स्नेणा मासानंतर ते हो, सदो संगम पांगरे॥स्नेणाएगाणा ते पुःख चिन सांगरे, साले सास समान रे । नेणा मादीना जाया पगे, पीयरमां शो मान रे ॥२॥ ए० ॥ १०॥ नित नित थानू पण नगा, ना ना गम उदार रे ॥स्ने०॥ हेन धरी कुए मापशे, पाये शुन तिथि चार रानेणाए०११॥ कुण कद्देदो मुज यहिनढी, सायतमें सो बार रे ॥स्नेणा केहने बांध j रागही, पणि पणि करी मनुहार रे॥स्नेणाए॥२॥ हये किहांधी अमे देखद्यु, शुन
नु०४
दानवीन नाहन नोजन पिरतीने, लेखबद्यं नाववीजरे ॥स्ने० ॥ एक
॥१॥ो पोपने करो, मासरे मुहवी धाप रे ॥स्नेगा बंधव विन पीयर कोदो, जेद
घी पिगुकी गाररे |नारा ए उस मुजने इण नये, कहो किम विसरे कंतरे
तिण पुगधी मुज नयणी, नीर ऊर ठे एकांत रे नेणाए॥ १५॥ तव धनो
वह गोरडी, वांधव व ते सारे ॥ स्नेह। सुण कांता ॥ पिण कायर शिर सेहरो,तु
अभपज मुरण वान रे॥स्ने० ॥१६॥ जे त्यागी जगमें यया, ते किम करेय विचार
ने जद रिनार करी रह्या, ते कायर शिरदार रोस्नेिगाए ॥१॥ दाज्या ऊपर जे
दो पार दिये जिम कोपरे ॥स्नेही मुल स्मो ॥ बांधव व नपर तिसो, कंत
पर निग होप रे ॥स्ने पार ॥ तव कहे प्रीतम सांगतो, मुज बांधवनी वात रे।।
ने पौरन वप गुरनी नानी, मेने अखिपात रेनेगा ए कवडी एकने मू
को, करे निमारत पीदारे ।। कोडिगमे धन परिहरे, मुज बांय सुजगीशरे ॥न्ने०॥
ए॥२ रखजडीन पर मालीयां, जालियां मणिमय जोय रे ॥ स्ने॥ ए अदिनाणे
धनगलो, सेपो शितिविधि होपरेरने ॥२१॥ गत दिवस नवि जाणतो, रवि
मादीपरिमारे स्ने नेटीका न पा गोrm
॥१॥
एमागासी नीमयां, देगन ने नगीना नेणिवा गगनगी,
मनमा मनः॥ यंगं गति पतितं मुंझ, मान
र
नान गरियम. नरिन मुंगगामि ॥ ॥ नावा:-यंग
माग गई परिगार्नु पर्थ, मग दान विना पो भने त्यो वता लाड़ी से
गाने नेम ना यागामिने मूकना नथी. ।। १ ।। मुज यांचर
सम) ना तुम
जाना गुणजीनवना मदा, जे करे उनम काजरे॥
1010028ो जग मारली.गिण करना जाताम्नेगा कापर नग्ना को
परानं गनः॥ कंदनादीम कोडकरता दीम कोन
मोटी गार. गट बीना मालनी ॥ ॥ मुज बांधन गम जगनम,
minaना नगई। मंगम प्रो. की गंगार नीरे ॥म्न ॥
P0RT infrinांका नास्त्रिीने नात मारी,
Amit fame rint. 100*10271 जाति मेहनना प्रनिशान
Pririrmitighaniममा' 72030 न मुजी निवारणां.
योगमती TEJRITA रागनी IPORILLER
201801111
नु०४ ॥दोहा॥ तर पो कहे धन्प ने, नलो पिणे उपदेशा ॥प्रोमो भाजयी, लिन dan गुपि ॥१॥ में कोपा ताइरो कयो, सुपरे धरी सनेह ॥ तूं नागिनी माहरे मने, पिजसगपण पह ॥२॥श्म कही ततक्षण जीयो, लेग मंयम नार ॥नामिनी गालाग्नि, पासव महे तिचार ॥३॥ कहे सुना स्वामि मुज, ग्वमन्यो यविनय एह ॥ दारूपापी पपण जे, की अघट तेइ ॥४॥ प्रासंगे अविनय हुचे, धीर न धारे जि ॥ हांसो करतां तुम तो, कार्य या विपरीत ॥५॥ ॥दात १७ मी.॥ (देशी इनीग्यिानी.) यदे करजोडी कंतने, मतीय गुनश एम पीतमजी हांसीथी हर किम करो, सदी पूरस प्रेम प्रीला कहे ॥१॥ एमांकली ॥ मात पिताये मोदयी, मोप्यां तुमने राम मी तुमे कम दोडी चासमो, तो ममने कुण गान पी०॥णा॥ मीने मु रा संसारमें, केतन कहे सह कोय ॥त्रीनुकुलीलाने कंतथी, अधिको कोय न होय याने भपदेजने, पामहो दोना केन प्री॥ कां अमने मुंडा करो, नार ने एम !! मदन रे पातर ग्रही, स्य प्रलमे करजोड वीमा तब सोनी ॥.
तुज संरिणी हितांरिका, भयर न नार। होय ॥संणा जे तारे नवजात श्री, सवन स गाई सोय साधणा॥ में ताहरो वर मानीयो, सुपरे धरी संवेग ॥सणा हित वेगा यो हजयी, टाल्यो मन उदवंग ॥सणाषणा। वय बली जादो गयी, वलयी इश्यि हीन माव्याधि जरा जब लागो, तय सचिवाते दीन ॥साधला अधिर संसा रमें ए सह, मिलियों ठे संबंध ॥सणा संध्या राग तणी परे, अमिरगुं शो प्रतिबंध ॥ स० INDI यतः ॥ शिम्परिणीतम. ॥ श्रियो विद्युलोला कतिपयदिन यौवनमिदं, सुरखं खाकांत गपुरनियतं व्याधिविधुरं ।।गायासःपासः प्रणयतिमुख स्थैर्यविमुग्नं, असारः मंगारः स्तदिनियतं जागृत जनाः ॥१॥ नावार्थ:-सदमी बीजलीना चमत्कार जेवी पंचाल , या जुगानी केटला दिवस रदेवानी ? सुग्ण येते, उखश्री व्यात , निशे या दागर व्याधिग्रस्त रे, गृहस्थाश्रम पास जेयो दे, वीनुं सुख भम्बिर ने अने या संसार यसारते कारण मांट हलोको ! निशे तमे दां जागृत ग्रान ॥१॥धननो पिण मद कारमा, ते तो दोगे परत मिणा ते इणे नो माटी वही, जोय बिचारी दक। स1401116|| नर तर पामी चंतीय, ना सीऊ मधि काज म०॥ तप संयम संयो गी, लहिये अविचल राज आमणाप० ॥११॥ यार मनंती नीपन्यो, ए सगपण संयोग न०४ धमा ॥११६॥ ॥सणा विषयारस वादे धके, नोगविया बहु नोग ।।सा घ० ॥१शा तृपतो जीव थयो नही, थपिरतिथी को काल ॥सा तेहनपणी तुं सुंदरी, सुपरे हृदय निहाल ॥ स॥ ध०॥१३॥ वचन सुणी पियुनां तदा, कहे ते सुना नाम ॥णी ॥ तुम साथे माहरे स ही, करयो उनम काम मीणा कहे करजोडी कंतने ॥१॥ ए मांकणी ॥ पंचनी साखे पालन ग्रह्यो, ते फिम मूक्यो जाय ॥प्री॥ते नणी संवम माहरे, लेवो तुमचे सहाया। मीणाकण॥१५॥ तव वोही साते सती, अनोपम करी मालोच ॥ मी ॥ सतीय सुनश नी परे, अमचो पिण भासोर ॥मीणाकणा१६॥ अयर न को श्राधार , अमचे णे सं सार मीणा तुम साधे तेह कारणे, लेश्णुं संयम नार ॥पीकणा॥ धन्नो कहे ताची तुमे, पतिवृत्ता व्रत परिपान ॥ स० ॥ संगतिथी सरवे यां, व्रत लेवा नजमाल ।स। कणारा त्याग कियो तिणे तुरतमें, परिग्रहनो नदी पार । स० ॥ चोथे नव्हासे अढार मी, जिन कहे धन्य परिवार सा॥ ॥ दोहा.॥ अथ ते धनाशाहने, शक्तियो परिमाण ॥ हय गय रथ गृह इह तिम, पंन पंच शत मान॥१॥पांचो प्रवद्रण परगडां, पनरशे पर ग्राम ।। वाणोतर एक सहस ॥११॥ लिममोकामा------- ...-----..
कंचन को मुमकाराशनप्पन कार निधिमंह,पन काड व्यवसायातपनकोडव्याजे गधे, कर्ष मंग्या श्म थाय ॥णा लकगमे कोगर तिम, धान्यतणा परिपूर्ण ॥ इत्यादिक सरि महिने, मो धन तूर्ण ॥५॥ मुरमणि अदि मवर पिण, रत्नराशि रमाणीक | नय निधि परिग्रह सकलने, तृणपरे तजे ते ठीक पासपरिवार धन्नो तदा, संयम लेवा काज॥ निते जो मुज नाग्यश्री, ममवसरे जिनराज ॥॥ ॥ ढाल ११० मी.॥ (ये वे मुनिवर बदारण पांगस्या जी. ए देशी.) एहो तिहां पुण्यप्रयोगे भाविया जी, जिनपति वीर जिणंद विख्यात रे । समयस राग देये मुपरे रच्यो जी, तेजे करी दिव्य साक्षात रे ॥एदवेणा॥ ए ग्रांकणी ॥ चोत्रीश अतिशय सुंदर झोनता जी, भष्ट महामातिहार्य नहाम रे ।। सहस जोयानो ध्वज तिहां जी, यांग तिम धर्मचक निरामरे ॥ए निगडो विराजे मणि कल्याणयी जी, कोदशीसा र विचित्र गुतंजरे ॥ मणिमय सिंहासन शोले घगुंजी, उत्र त्रय य मर घरे धरी दजरे एण॥ ३ ॥ चावीश चामर वीजे देवता जी, लामंमल तरणि सदस सम नूररे ॥ वाव्य विराजे चिहं दिशि वारण जी, देव विनिर्मित जनयी पारे । ए 18|| नीविह संघ संगाय पग्यिस्या जा, ममवसरणमें श्री जिनराज ॥ धनी सिंहास
धना
॥११॥
नु०४
ने मेघ तणी परे जी, वरसे वचनामृत नवि हित काजरे ॥ए०॥५॥परपद वारे यावे
प्रेमगुंजी, वांदीने वेसे विनयधी ताम रे ॥ सांजले सुपरे शियसाधन नणी जी, देशना
थभूत गुण निरामरे । ए0 ॥६॥ पारामिके दीधी जाइ वधामणी जी, नूपति श्रेणि
कने यति नव्हासरे। सानली नृप दर्पित यश् तेहने जी, 'कनकरसनादिक दिये सुविला
सरे।ए॥॥ धनोशाह सॉनला याव्या जन प्रतेजी, धणने कहे सीधां वंग्ति काजरे
॥ जेदनी भनितापा मन हूती घणी जी, ते प्रन्नु पान धस्या जिनराज रे । ए० ॥ ७ ॥
संयम लेतां विलंब न कीजीए जी, एहवो फिरी मिसवो जोग ते दूर रे ॥ साहिब थापी
चीर जिणंदने जो, कर्मने हणवा थान शूर रे ॥एगा कंत वयण सुणी संयम ताधया
जी, प्रमदा पिण यश अतिहि उजमाल रे॥सातोत्रे धन सघलो वावरी जी, दान प्रमुख
पिण प्रतिदि विशाल रे ॥एण॥१०॥ पडया तिम नया कुत्री हाटथी जी, देखें धन लक्ष
प्रमित तेणिवार रे ॥ तिन वलो काश्यपने तेडापिने जी, केशाग्र समरावे स्त्री जरतार
रे ।ए०॥११॥ सहस पुरुष निर्वाहक शिविका जी, मंमा तिहां सिंहासन सुप्रमाण रे॥
साजन सघला ततक्षण भाषिया जी, कहे मुख दोग्यो तुम कल्याण रे ॥ए०॥१॥ श्र
, मुरर्णनी जीन विगरे.. २ मां पाना येचनार कुप्रिकारणनी कानेपो..
॥११॥
नयकुमर पिण प्राची इम कहे जी, धन्य धन्य धनोशाह सुजाण रे ।। धन्य धन्य पप रिफर रामातगी जी, पतिवृता विरुद ते एह प्रमाण रे॥७॥१३॥ ए क्यए धन एदवी अंगना जी, तजीने जे लेव संयम नार रे ॥ ते तो न्यायेत्री शिवरमणी वरे जी, श्म सह जपे नरने नार रे ॥ ए॥१५॥ वाजां तिहां बाजे विविध प्रकारनां जी, जय जय बोले चारण नाट रे ॥ दान धराये नरसे तेहने जी, मिलिया तिहां नर नारीना थाट रे ॥ ॥१६॥ धनोदाह संयम लेवा संचरे जी, प्रमदाथी सोहे जेदवो इंदरे ॥ ढाल नगणीश मी चोया नदासनी जी, कही इम बुध जिनविजये समंदरे ए॥१६॥ ॥ दोहा.॥ यात मुणी धनातणी, जे ए लेवे दीख ॥ पारे स्त्री साधे अधिक, मुगी सुनश शीण ॥१॥ परिग्रह सघलो परिदरी, ठझी माया मोह ॥ संयम लेवा संचरे, जि म रण नूमि 'जोह ॥२॥ शातिल चित चिंतये, जून धनानी वात ॥ वचन थकी वा मी फरी, चाल्यो करी थखियात ॥ ३ ॥ हुँ एकेकी दिनमते, मू रमणी जेह ॥ कायर धने जे कयो, तेहमां नदी संदेह था जो गेडनो मन थयो, तो तिहां किशो विलंब ॥ श्म चिंती लश कने, भावे यति अविलंब ॥५॥ पय प्रणामीने चीनये, में तुम वयण नोत्रो.
१०४
धना
॥रना
प्रमाण ॥ तो ते हवे तुम माहरो, वंटित करा सुजाण ॥६॥ धने पिण धण वयणयी,
गेड्यो सयल संसार ॥ ते माटे हुं पण दवे, टमीश विषय विकार ॥ ७॥ माता मोटम
मन करी, दियो संयम थादेश ॥ वीर समीपे व्रत ग्रही, टायूं सयल किलेश । नक्ष
निते एहने, किणि विध राखुं गेह ॥ वदिन वनेवी बिहुं मियां, सहचारी ससनेह
या तो पिण वचन कह्यातणी, किम राखीजे दाम ॥ रोश्ने घर राखीये, कीजे स्वा
र्षिक काम ॥ १० ॥ यतः। अनुष्टुववृत्तम्.॥ अपमानं पुरस्कृत्य, मानं कृत्या च प्रष्ठतः॥
स्वकार्य साधयेहिमान, कार्यवंशो हि मूर्खता ॥१॥ नावार्थ:-अपमानने बागल करीने
भने मानने पाउल करीने बुद्धिमान पुरुष पोता, कार्य साधे, परंतु कार्यनो नाश कर
यो, ए तो मूर्खपणु ने.॥१॥
॥ ढाल २० मी.॥ (अरणिक मुनिवर चाख्या गौचरी. ए देशी.)
नश पलतीरे शालिकुमर नणी, गद गद स्वरथी वाणी रे ॥ रडती बोले रे पुत्र
में तादरी, वात हृदयनो जागी रे लक्षणा॥ ए आंकणी ॥ तूं जाणे ठेरे संयम आद
रु, पिण कोर खवर न राखे रे ॥ माताने अाधार ने तुज विना, अवर किशो तूं दाखे रे
॥न०॥२॥ बालपणामां रे मनमां जाणती, पुत्र होशे जय मोटोरे ॥ वृक्षपण मुजने
॥११॥
तर पाली, माहरे को नमोटो रे ॥ना॥ बत्रीश बने रे बालक पावशे, ते यालं वन पायो रे ॥ देये बात न को पूरी करी, छू जाणे ईम जाशे रे ॥ न०॥॥॥ यतः ॥ भावनम.॥ मयटितघटितानि घटयति, सुघटितपदितानि जर्जरी कुरुते ॥ विधिरे चतानि घटयति, पानि पुमात्रय चिंतयति ॥॥ नावार्यः-देव जेने, ते जेमतेम घडेली चीजोन सारी बनाने के थने सारी रीते गगरी मगरेली गीजोने खोखरी करीनासे ! माटे देर चीजोने तेवीज वनावे ते के, जेनो पुरुष पण गिनार न करी शके ! थी त् देवनी सकल दाक्ति ॥१॥मादरो देव रे यायु मधिक कस्यो, जे जय देखण वेगी रे॥ नाग कंचुकी परे तुं मे दां, तुज विरहानले पेग रे ॥०॥ ५॥ को न बालक पागल ताहरे, जे भालंबन कीजे रे ।। प्रवकृत फल सघि मापी मील्यां, दोपते केदने दीजे रे आन॥६॥ नव मसवाडा रे नवरे ऊपरयो, वानपणाश्री पोप्यो रे ॥ ते कोश्क दिन केरे कारणे, नवि जाणुं ईम दोशो रे ॥ना ए वत्रीशे रे सुंदर गोरडी, शे वोपे तूं ठमेरे॥ सुकुलीणीने रे सीजयवा नणी, एवढो शो द ममेरे ॥॥॥ ए कोगर मार धने नरवा, तेइने कहो ा कीज रे ॥ तेह थकी अमे विविध वीन, पिण तूं तिल नवि नीजे रे आनणातुज विरहे एक कण ते मुज प्रते, वरस समापी पाशे रे ॥ तो कदे कुमर श न०४ मुझने अधिना, जनम सपर किम जाशेरे लगा। तार ताने जे दीका ग्रही, ने तुमने एह पापी रे ॥d कहने सोपी दीका ग्रह, ते कह मुज मति पापी रे ॥न ॥११॥ माता गेडीरे संपम श्रादरो, निज मुख साधन देते रे ॥ पिस माता नीरय माटो को, जिन शिवमत संकेतेरे ना॥ यतः ॥ धनुष्टुवनम्. ।। प्रस्तरः प्रतिमां मूढ, पपा पर्माधमसि ।। धर्मेणकार्य पश्चित् , त्रीसंध्यं जनन्यै नमः ॥२॥ नावार्थ:-ह मू पर्नु पर्मने माटे पाराणनी प्रतिमाने फोगट पूजे ते ! जो तहारे धर्मवडे कार्य होय, तो पण पाए (सवारे, बपोरे पने सांजे) पानानी माताने नमस्कार कर. ॥२॥ पारपणो जो रे तुजने सांजरे, ज्ञानयकी एली वेलारे ॥ तो मुजने तूं बोडण वारता, न करे मुखपी देवारे ना१३॥ तुज विरहे पर पिंजर पंखीयां, प्राण प्रादृणा याशे २॥धन प्रमुप सरे स्वामी पिना, राजनुवनमा जाशे रे ॥॥१४॥ गोद विगईरे तुमने चीन, जननी मूकी म जापो रे । यीदामी दाले रे जिन कहे नेदयी, कहो ह्यु नकहे मापारे Purn ॥हा॥ शालि काहे रे मातजी, सार कदी सवि यात ॥ मरण समप यावे पके, TM का गुलशात ४१ पनमांदे जिम मृगरते, सीप गिंद नमार ॥ तिम जम RI मारे जन प्रग रगान बजाना जरा पार गयी, तनु रन गेग ॥ पंक्षिय TE माटो, मर नही धर्म मंगांग ॥ ३ ॥ यतः । मानविकीननम.॥ यावत् खस्त्र मागरमा पानद्राग दूग्नी, गायमंत्रिय शानिरनिता यायविरोगायुपः॥ पात्म अंथगि सानादिजनैः कनगरमीयमः, मंदिने नुग्ने नि कूपखननं प्रत्युद्यमः कोहदाः ॥१॥ नागार्थ:-नयां मूभी, आ शरीर स्वस्थ बने रोग चिनाये, गावस्या वेगसी ने, हिमानी टानि कापम यने यात्रुन्य ला; त्यां गूधी माणसोए पोताना यात्मक प्रमाणने पर्ये पायम करवी जागा परंतु घर लामा पठी पूचो खोदवानो उद्यम क गो, को ? नकामी! जगी अनुमति कामये, जिम संजाई माप । वीर व गर पिलमें परी, मन्नान मा या Uो यत्रो मिसी, कामिनी करे विचार ।। गहन माया यंग, या मंगम नार || माजी गुपर कहा, परवट वात विचार ।। frण नकि माने गगन नग, यापी नग्नार ॥ ॥ नीति नयी नांखीयो, मामी पीने का नाम का...न नपण गर ।॥7॥ ॥ दान २१ मी. (अ.पाग नायजा लो. ए ददशी.) माहिती नार मिली को नारन र लो, मा० अति पालथी ताम ..
god
घना
॥१२॥
पालव साहिने रे लो॥ सा किम जावो गे गेडि के मोदन माहरा रे लो, साण श्रा
मे किम वोटुं एम के पालव ताहरा रे लो ॥ मादरा वालमा रे लो॥१॥ ए आंकणी॥
सा तुमशुं प्रमचो नेह के पूरव प्रीतथी रे लो, सा० लाग्यो अविहड नेह के जिम ठो
हनीतथी रे लो।सा घोयो ते न धोवाय के प्रति घणा नीरथी रे लो, सा प्रीत
वनी एक रंग के जिम जज़ खीरथी रे लो ॥माणा॥ साप शुं श्रम गेडण काज के प
रणी प्रेमथी रे लो, साण के अमे भावी पत्र के अलवे एमग्री रे लो सा० अमचा पि
M मावाप के ठे घरमा सुखी रे लो, सा अमने सोप्यां जेह के शुं करवा ःखी रे लो
मा०॥३॥ सा• तुमे श्रम मस्तक मोड के अमे तुम वाणही रे लो, (साप तुमची श्रा
पा जेह के कदि सोपी नही रेलो)सा सुपरे पालो स्नेद के निरवाही सही रे लो।
॥सा सापुरिसानी रीति के राखो हेजथी रे लो, सा अंगीकृत निरधार न मूके खीज
थी रे लोमाधासा जुन इश्वर प्रांग नमादेवी धरी रे लो, सा क्षण एक मात्र
विचाल न मूके ते परी रे लोसा मस्तक, तिम गंग धरे वहु यत्नश्री रे लो, सा० अं
गीकतने काज न मूके प्रयत्नथी रे लो ॥ मा॥५॥ यतः ॥ वसंततिलकावृत्तम्. ॥ अ
द्यापि नोशतिहरः किसकालकटं, कमोविन्नाघराणं क्रिप परामेन ॥ Armer
॥१२॥
उसह चाडयानि, अंगीकृतं गुरुतिनः परिपालयति ॥ १ ॥ नावा:-शिर हजु सुधी कालकूट केरने गेठी देतो नश्री, काचयो (फचपावतारमा) जे , ते पृथ्वीने पोतानी पीछे धरी राखे ये अने समुश् उससह एवी वडवानल अभिने सहन करे ! माटे नला पंमित पुरुषो, यंगीकार करेलाने त्याग करता नथी. ॥१॥ सा माश्रित माटे सर्प फेठे भूपण कियो रे लो, सा कालकूट विष उष्ट ग्रही लक्षण कियो रे सो ॥सा लादमीने जुन कपण नगे जालये रे लो, सा मोरली मधुरे नाद सुसादे भालये रे लो ।। मा० ॥६॥ सा कहो पिपुजी तुमे उट या वो शा नणी रे लो, मा श्रमचा मनमें होदा इती पक्षन घणी रे सोसा. कोईक दाखो दोर सुघोष करी मुखे रे लो, सा० के को ३ वेश माधार परे जाग्यो मुछेरे लो मा॥ सा देवप्रयोगे एम जो मति तुमची फरी रे लो, सा नवि दीधी वली तेमज केहने दीकरी रे लो ॥सा पुत्रतणी तो होश पूरी किहांधी पड़े रे लो, सा० देव संगाथे जोर किसीपरे नीवडे रे सो ॥माणानासा ते नणी वाल वे चार हुवे घमये यदा रे सो, सा ते याधार नदार होदो अमने तदा रेलो सा0 पवे सुखे लेजो दीग्य कहुं हुं थाजयी रे लो, साण यदया तदवा बोल न वो ताजश्री रे लो।मायाला वय अमची लधु देखि दया नयी यावती रे लो,
•DM
नु०४
धना
॥१२॥
सा जे जिनधरममें सार कही ते वतीरे लो सा० वलि तजवो अनिमान सिहां
ते ए वकी रे लो, सा ते तुमे राख्यो चित्त के नृप पाव्या थकी रे लो ।मा ॥१०॥
सा० विनयमल जिनधर्म अमे पियु सांजल्यो रे लो, साण माताने दिलगीर करता ते
गख्यो रे लोसा जोयो हृदय विमास ए साचो वातडी लो, सा० रमणिने कुण
करे हेत कंता विण श्म नडी रे सो ॥माणा११॥ सा पंचनी साखे हाथ ग्रहो ते नि
रयहो रे लो, साप जाशुं जाशुं एम के मुखथी शू कहो रे लोसा शुं तुम लाग्युं नू
त के व्यंतर पाश्रम्यो रे लो, सा के शू लडकी सान के कथन न को गम्यो रे लो।
माण॥१२॥ साण श्म वत्रीशे नारि विविध वचने करी रे लो, सा० समजावे निज नाह
के सुपरे सुंदरी रे लो । सा० नवि नेदाणो नाह के नेद न राखीयो रे लो, सा पागे
पिण तस जनर एक न नाखीयो रे लो|मा॥१३॥ सा तव याकी ते नार गई सासू
कने रे लो, सा पाय नमीने वात कदे सवि शुन मने रे लो ॥सा नित्य एकेकी त्या
ग करंतो कामिनी रे लो, सा0 आज तो संपनी तेम तजे का नामिनी रे लो॥ माण
॥१४ासा जे बली कोय उपाय होवे ते दाखयो रे लो, सा नलसे गाडे गणेश हये
शो नाखयो रेलो॥साए एकवीशमी दाल चोया नख्दासनी रेलो, सा कही जिनषि
॥१२॥
जगपगपन शिलारानी रे मामागार ॥ दादा.॥ माताये मुत स्नेहथी, विविध कम्बा विलाप ॥ तिममी पिण संपली मनी, दाम्या कला कलाप ॥१॥ शालिन नधि नेदियो, मन गयी महिगण ॥ झील गवाहने करे, मनमय नपनां वाण ॥२॥ तब माता कहे ताहरे, यो मन थालोच ।। शालि कंह मंयम नणी, हूं कई सयन संकोच ।। ३ ।। माता चिंते मुज यकी, अनुमति किम दवाय परिण घरमा नपिरदे, मही सुंदरी न्याय ॥४॥ एह गीन देव तक, को नयाने ग्राम ॥ अनुमति यो दीका तणी, दालिनणी मुग्यकाम ॥५॥ तव नाम न इन की, कडे या तुम मुख जेम ॥ निम कगे प्रति याचित्रवधी, सदा रहो तुज गेम ॥३॥ नजाने नटणी, पदाती अणिक पाम ॥ कर जोडी कोमल स्वरे, एम करे घर नाम ॥ शापिरमर मंयम ग्रह, मी मगल गंगार ॥ त नणी मादिक संवे, यापी जी मणिगार IGN मुणि अंगिक विम्मिन थयां, कई लशन वाण ॥ नगर दोकानो प्र विक, श्रम कर[ ण गाण ॥ ७॥ रजाहरण पदयो निहां, दलद दीनार ॥ कुतियाय पीयाणीया, नाय निगिनार ॥१०॥ ॥ दान २० मी. ॥ (दस वग्नदानी.)
चव धन्ना श्रेणिक सवि परिवार रे, आवे शालि भागार ॥ सनेदी साजना ।। उधंगे श्राएं ॥१२ दशुं रे, वेसारे तेलिवार ॥ सनेही साजना ॥१॥ ए आंकणी ॥ शा माटे संयम ग्रहो रे, मा यौवन चय मांह ॥सणा नोगविये लक्ष्मी नली रे, रहो मुज यांहनी गंह ॥साशा शालि कहे तव रायने रे, तुमे कह्यो ते सवि साच स०॥ जन्म मरण नययी सदा रे, राखी सको कहो वाच ॥सण॥३॥ श्रेणिक कदे एहथी सवेरे, जय पामे सवि जीव । सणा अरिहंत विण नवि एहनो रे, नय वारण ते सदैव ॥सणाधा शालि कहे ते नयन णी रे, टालवा लि चारित्र ॥सणा तव श्रेणिक शालिनने रे, नमण करावे पवित्र । सणा॥ पूजा श्री जिनराजनी रे, विरचे सत्तर प्रकार ॥स । अधायिक इंघव करे रे, खरचे दाम थपार ॥सण॥६॥ अनुकंपादिक यतिघणारे, देवरावे तिणिवार ॥सणा का श्यपने तेडे तदारे, ये तस सक्ष दीनार प्रसा॥ चार अंगूल वरजी सवेरे, समरावे शिर केश सा तव नश रोती प्रकी रे, पासवे ग्रहे सुविशेप ॥साना घोर सुवासित नीरथी रे, धूपे धूपे तास ॥सणा तिथि परवे ए देखशुरे, पुत्रना केश प्रकास ॥सणाणा रत्नकरमे थापिने रे, राख्या यतने तेदसणा व दीक्षानो तिहां रे, श्रेणिक करे सस नेह सारा पुनरपि स्नान कराविने रे, वस्वानरण विशेष ॥सण॥ पहिरावे मेमे करी ॥१२श पुप्फदाम मुविशेष| सामालिकुमरने सिंहासन र, झायर वत्रीदो नारी तिहां रे, वे करी शिणगार ॥सणा१॥ सहस पुरुष बहे शिविका रे, शो नित शुचि करि गात्र ॥ स॥ यागल हय गय रथ जला रे, तिम वली नाचे पात्र ।।स ॥११॥ वंदीजन जय जय करे रे, बोले विरुद सुचित ॥सा वाजिंत्र वाजे यति घणारे, सोदय गावे गीत ॥सणा१॥ दान देये याचक प्रते रे, जे मागे ते तास ॥सणा पहवे गौ जर देवता रे, नच करे नव्हास ॥सणा१५॥ राजगृही रलियामणी रे, शिणगारी सवि तेद ॥सणा आकाशे देवजी रे, बाजे ध्वनीथी अवेद ॥स०॥१६॥ उत्र धरे शिरक परे रे, मेघाबर देव ॥स०॥ चामर अति सोहामणां रे, वीज विधियी देव ॥सणा१०॥ श्रेणिक सेचन गज चढी रे, चाले परिकरजुन ॥सणा अवर दिशे गौलजी रे, देव स्त्र रूप प्रयुक्त स॥१मणिमय शिविका तिहां रे, पाठल नज्ञ मात ॥सा मेघतणी परे बरसती रे, वसुधकी मधिक विख्यात ॥ स॥१॥ इत्यादिक ग्रामवरे रे, चाव्या शालिकुमार ॥सणा धनोशाह पिण दियो रे, याची मिल्या तिणिवार ।। स०॥ २० ॥ दूधमें जिम मिमर मिट्ये रे, होये अधिक सतेज ॥स॥ तिम शालिनने तिणे समे धन्नाथी वध्यो हज ॥ म० ॥ १ ॥ समवरण याव्या वही रे, महाटा करीय मंमाण न०४ ॥१२॥ ॥मादिक दग। करी र नरिया तिण गण । स० ॥ २२॥ पंचानिगम ते सापनीर, चंदै सचि नर नार ||| रोमांचित हरपित तदारे, धन्नो शालिकुमार ।। स० ॥ २३॥ बेग मनुन वांदिन रे, लेश मंयम नार ॥स०॥ दास वावीझमी जिन कहे रे, गाय उसास नदार ॥ स० ॥ २४ ।। ॥ दोदा.॥ तव श्री वीर जिनेसा, दाना ये सुप्रकार ॥ श्रेणिक प्रमुख सकल तिहां, सुले चिनययो मार ॥१॥ मानिनधनो तदा, मागे संयम शीख ॥ अहासुहं श्म नमरे, वीर गवन रस ईव ॥२॥ कुण ईशाने श्राविने, कतारे धान्न ॥ ते सघलां नश पहे, नचितपणाची नूर्ण ॥३॥ पंचमुष्टि करे तोच जच, शालिकुमर थ धीर ॥ सजन नपनधी तर कहे, नश वयग गंजीर ॥॥ यतना करजे जात तुं, पालस तजजे दूर ॥ पूर्ण पराक्रमयो भरे, संपम मार्ग सनूर ॥५॥ चारित्र चिंतामणितणां, करजे कोडि यत ॥ फिरि फिरिने नयी पामगो, पह अमुल्य रतन ॥६॥ जो ठंड्या नोगने, विष सम जाणी पत्र ॥ तो रपे लाजच राखतो, सुंदर लदी अन्यत्र ।। 3॥तिम धनाने पिण करे. दोन वचन मुविज्ञास ।। पुत्री सुत्नश प्रमुखने, नज्ञ ये सावादा | पतिवृता नमे पथमिणी, धन धन नुम अवतार ॥ पनि संयोग मंयम नद्या, पालजो निरतीचार ॥ ॥१२॥ rudrate --- In धर्ग विधिमं मंग. यानी नतीक गांदी कर दीक्षा दिया, महा गमती गगनी ॥१०॥ नाग वाम गर्मागरदीमा शिक्षा मा || पापीने हो उपविग, दाना यति नृप ॥१॥ ।। नाल २३ मी.॥ (मुंगीया गिरिशिखर सोहे. प देगी.) frमधुग वाणी जपे, पुणे परपर वारे ॥ हलप विकसित करी निमुणे, धन मानि पणगारोनार Pांकणी ॥ चारित्र नपर मुणो नपनय, राजगृहिमें ई गोगा मुगुणा निवर्ग, जननी तम नंग रे ॥ ॥२॥ पुत्र चार मुरूप कडा, धनपालने पनी ॥ धनगोपने वती धनर्गदत, करे तातनी सेव रे ॥वी०॥३॥ परणा निया ने पुगे तर टान नर्गमन गगरे । एक नियम गवि समये, चिंतये मदानाग रे जा सकल नगरम मुजन पूर. कार्य काम लाकरनानि पिण महु मान, बच । नानको फोकदर मजन कालाग्म. अथवा कारक काजर ॥ कपन मुज पानी नि. गणा पण गम्य ॥ गी० ॥३॥ गाग्य जानी नार पग्ना. मोपयो निर पार निगाग्या गण नार नाप. ग नांग्रे सवारी ॥ ना० ।। ॥ यनः ।। मालिनी गम॥ र मनमाना ना नायनानं. परिणनिग्नगागां गतानः पमिनन । अनि
धना
॥१२॥
5०४
प
रजसकृतानां कर्मणामाविपत्ते, नंवति हृदयदाही शख्यतुल्यो विपाकः ॥१॥नावार्थः-
काम करनारा माणसने काम करतां, जो कदि सारं अथवा नरसुं जे थाय, तो तेनी
रिणती पंमित पुरुपे यनपी थवधारवी जोशए. कारण के उतावलथी करेला कामोनो
विपाक, ज्यां सूधी ते संबंधी विपनि रहे , त्यां सूधी हृदयने वाले रे भने एक शख्य
सरखो साले . ॥१॥ मनाते सवि सयण पोपी, तेडि बहुअर चार रे।। पांच पांच कण
शालि केरा, दिये करी मनोहार रे ॥वी० ॥७॥ मागीए जव अमे तुमयी, देजो ए कण
पंच रे ॥ चार वहुने शीख सुपरे, दिये जोई संच रे ॥वी०एचारे वहु कण ले चा
ली, पहोती निज निज नाम रे ॥ बडी चिंते एह कणथी, सीझशे शो काम रे ।। वी०
॥ १० ॥ मागशे तव थन्य देशृं, नांखी ये श्म जाणि रे ॥ वीजीये कण नक्ष कीधा,
स्वसुर दस्त प्रमाण रे ॥वीणार॥ त्रीजी चिंते तातजीए, दीधा कारण कोय रे ॥ यत
न करीने गुप्त स्थानक, राख्या युगते सोय रे ॥वीणारशा लघु वधु मनमें विमासे, व
घालं एह वीज रे ॥ पीयरे जश'कृप्यकरने, दीये करी घणी रीक रे॥वी०॥१३॥ ए
पांचे कण सुपरे करीने, वावग्यो शुन्न ठाम रे ॥ कण हुवे तव सर्व लेई, राखग्यो कोश
* देतो करनारन.
॥१२॥
घाम रे॥ी018 जिम कन्यो तिम तिण कीपी, वीजनी पर हिरे॥ वली बीजे बरस पाये, खेर जेडी समदिरे गयी? यीज सघलो तिहां वाव्यो, पर बहुझी झा शिरे ॥ बरस पांचलगे एम करतां, कर घया असराल रे ॥वीगार॥नरी कोग करी मुत्र, सयु वधु मन रंग रे।। पांच वरये फिरी तेयो, कुटुंब सवि उतरंग रेवी०॥१॥ घडी यह योलावि वेगे, मागे कण ते पंच रे ॥ तव तुरतमें माणि दीधा, करी नहीं बलखंच रे ॥धीगारमा सुसरो कहे ए कण न माहरा, करो सपथ मुसंग रे ॥ तव कहे में नालि दीधा, एह भवर मनंग रे ॥ ॥१॥ वयण निसुणी स्वसुर कोप्यो, कहे राखी रीदारे ॥ गण लीपणतणो कारज, करे तुं निश दीश रे वी० ॥२०॥ नसिता तस नाम देई, राखी गृहने चार रे ॥ हवे वीजी वधु वोलावी, मागे कण तिणिवार रे वीणाशाते कहे में सक्ष कीया, सुणी कोप प्रकास रे ॥ नक्षिका तस नाम थापी, करी रांधण तास रे वीमा२॥ त्रीजी प्रते तेडी तिवारे, श्रावी प्रणमे पाय रे ॥ तेह फरा यतने करीने, दीए अति उघाद रे वी० ॥२३॥ स्वसुर पूढे कहो वहुजी, कण म गर के तेद रे ॥ ताम कह बघु तेह निभय, हां नही संदेह रे ॥वी० ॥२४॥ रक्षिका तस नाम पापी, सोप्या मयन मार रे ॥ लघु बहुपं साडी तव, मागे कण सुप्रकार रे ॥
god
धन्ना
॥२६॥
जोता पणी वाट जी, मुणा मह निशि करता ऊबाट जी ॥सुणा तेद आव्या पुण्य पसा
येजी, मुा नाम लेतां माणंद थाये जो ॥सुण॥३॥ चंदन सामग्री कीजे जी,मुगाधनके
रो लादो लीजे जी ॥ सु॥ तुमे सोल सजो शिणगार जी,मु॥पहिरो वली वेश सफार
जी ॥॥॥ घणे दिवसे लूपण काढो जी, मुगा थाज हृदय भयो मुज ताढो जी॥
सुणा सामयी वंदणकेरी जी, मुणा करे सुतने स्नेहे जलेरी जी ॥सुणा५॥ एहवे धन्नो
शालि सुसाध जी, मुणा वैदे वीरने निरवाघ जी ॥सुणामागे शीख गौचरीने काज जी,
मु॥ मासखमणनो पारणो थाज जी ॥सुणा ६॥ कहे वीर सुणो वछ वात जी, मु॥
मात हाये आहार सुख्यात जी ॥सु॥ सुणि शालि मुनीश्वर हरखी जी, मु॥ धना
सारे रजा निरखी जी ॥तुणाा तेह गौचरिये तिहां जावे जी, मु०॥ निज माताने घ
रे भावे जी ॥॥ स्त्री वेगी तनु शिणगारे जी, मुणा पिण पति नवि नलख्यो त्यारेजी
॥सुणामा श्रादर तव किराही न दीधो जी, मुगावलि थाहार न मिल्यो तिहां सीधो जी॥
सुणा धन्नो शालिन विचारेजी मु॥ वीरवचन हृदय संजारेजी सुतव ति
हांथी पागं वलिया जी, मुणा पिण किमाही तेह न कसिया जी ॥सुणा मारगमें मिली
महियारी जी, मुा चिनपानत पर सुपियारी जी ॥सुण॥ १०॥ देखि शालिने उल्लसित
॥१२६॥
पाये जी, मुणा तस हृदय में हरख न माये जी मुणा विकसीत बदने श्म वोले जी,म० ॥ चोदो दहीं एम यतोले जी ॥सुणा ११॥ साधुना पडया पूरया जी, मुगा नवि रा ख्या कांश अधूरा जी ॥नुगा वहोरीने स्थानक पाये जी, मु॥ वीर वांदी अधिक मात्र जी ॥सुंग॥१२॥ तिहां गमनागमन पालोवे जी, मुणा करजोर्डी वीरने पूछे जी॥ सु०॥ तुमे मात कही हती स्वामी जी, मुणा दधि दाता ए अन्य पामी जी ॥सुणा १३॥ तव वीर कद तुम माता जी,मुणा पूग्य नयनी सुविख्याता जी ॥ सु०॥ सधि पूरब लव पर काझो जी, मु०॥ शालि मुनिवरे जेद अन्याझो जी ॥7॥१॥ सुणि शानि तहत्ति यि चारे जी, मुा निज पूरय जव चिन धारे जी ॥सुगा जुन पूरब नव हुं गोवालजी, मुगा शणे नव न गएयो नृपाल जी ॥सुण॥ १५ ॥ वन्य खेम न मिलतो साजो जी,मु (गत नये)मुज अन्न न मिलतो ताजो जी ।मु०॥ मानव रत्नकंबल लीयां जी, मुगा स्वीये पग लूही नांवी दीघां जी ॥मुणा?६॥ पायसान ते उल्लहो पायो जी, मु० ॥ पूग्य नवे परि अमे श्रायो जी ।। १०॥ इह नव दिव्य नोजन कीयां जो. मु० ॥ मनयंत्रित दिन सधि सीयां जी "तुकार 13॥ गन नं एक कवडी न पाई जी, मु ॥ इह नये यति लक्ष्मी माई जी ॥ मु० ॥ एक माधुना वान प्रनार जी, मु० ॥ ए पाम्या मुग्य बडदाय जी
भन्ना
॥१२॥
न०५
मुणा१८॥ धन धन जिनधर्म पाधार जी, मुणा जेहथी सुख लहीए सार जी ॥ सु॥
चोवीदशमी चोथे उदासे जी, मुण्ा ढाल सुंदर जिन श्म लासे जी ॥ सु ॥रणा
॥ दोहा. ॥ वीर नमीने विनयथी, ते विहुं मुनि शिर ताज ॥ मासखमणनो पार
गो, करे तनु 'नाटक काज ॥ १॥ शालिन धनो मिली, करे वैराग्य विचार ॥ काया
व काचां थयां, करिये अणसण सार ॥शा जाडुं देता जे नणी, तेद तो काज न था
। ॥ ते माटे योशिरावीए, साधीये शिवसुख गय ॥३॥ प्रत्यूपे श्री वीरने, प्रणमी मागे
शीख ॥ अगसण तुम थाणा श्रकी, थादरिये जिम ईप ॥॥ वीर कहे जिम सुख होवे,
तिम पाराधो हेव ॥ विलंब न करयो एहमें, हे 'सुरप्रिय स्वयमेव ॥५॥
॥ दाल २५ मी. ॥ (निंदा न कीजे कोश्नी पारकी रे. ए देशी.)
श्राझा सही श्री वीर जिणंदनी रे, हरख्या मनमें साधुजी ताम रे ॥ त्रिएय प्रद
क्षिणा देयने रे, वाद विधियी जिन अलिराम रे॥थाज्ञा ॥१॥ एमांकणी ॥ पुनरपि
पंच महावत ऊचरे रे, बालोर सयल अतिचार रे ॥ गौतमादिक थणगारने रे, विधिशुं
खमावे वारंवार रे ॥॥२॥ चंदनवाला प्रमुख महासती रे, तेहशु पिण खामे टाली
'. भाई अथान् शरीरने माई यापदा माटे याहार करे. २ देवानुप्रिया
॥१२॥
दायरे ॥ गौतमस्वामीने साये लेपने रे, गल्या वैनारे यश निर्मव्य रे ॥याणा३॥शा म शिलाने पहिलेदा तिहारे, कीधा संधारा यणसण काजरे ।। चार ग्राहारने पनाया प्रेमगुंरे, चारे शरणां करे शपिगज रेयाणा लाख चौराझी जीवायोनिने रे, समेने समाये गुन नागरे ।। शत्रु मित्र सये सरिखा गणे रे, त्रिकरण राखीने इक नागरे । माया पादोपगमन अणसण यादम्यो रे, जायजीवलग करि जोर रे । काया बोदारावी काची जाणिनेरे, दिन चदा कीयां वेग्गी चोर रे ॥प्राणा॥ मदने मदिरा सम जागी तो डिया रे, राग पने गख्या ते करी दूररे ॥नयनो जय टालोन निर्नय थया रे,खेले ते समता गंगनं पूररेगा०॥॥ मुमति गुपतिने चिनमांदे घरी रे, नावे नाये नावना वार रे ॥ आत्म स्वरूप प्रने थरगादतारे, मन घरे ध्यान तिहां अधिकार रे ॥माणाजपदये नवये मामग्री मजीरे, बहु बत्रीशन ल मायरे ॥ श्रेणिक नृपने माथे तडीया रे, ने दवा नाव श्री जगनाथामा वाजिंत्र बांज विविध प्रकाग्नां रे, गाजत धन मम अंबर नादरे ॥यधिक ननधी याची चांदवा रे, मनमांदी धरती प्रति पाटदावरे ॥ मा॥१॥ भाचीन नांद जिनवर वाग्न रे, विधिद्यं चिनश्री धग्यि नस्याम रे ॥ साधु म बने निरखे गांनिशुंग, शापित निहां नधि देव पास रे ॥ पा ॥?? ॥ धन्न मुनिवरंने
बना
॥१२॥
gog
पिण दोग नही रे, उपन्यो मनमें नशने विश्लेप रे ॥ [ किहां ध्यानादिकने लेयने रे,
वेग हुझे ते गुन स्थल देख रे ॥माणा१शा पूठे करजोडी जिनपति वीरने रे, शालिन
धन्नो किण गमरे ॥ धीरे वृत्तांत सवि विवरी कह्यो रे, जिहां लगें पहोत्या अणसा
काम रे ॥प्रा०॥१॥ ततक्षण नज्ञ सुणि विलखी थई रे, रुदन करे तिहां असराल रे ॥
खर्थी दाजी धरणीए पडी रे, तिम वली तिहां वत्रीशे वाल रे ॥माणारा दवमांही
दाऊया पंखी फडफडे रे, तिम तरफडे विरहे नाररे ॥ चोथे नल्हासे ढाल पचवीशमी
रे, कहे जिन स्नेह बंधन ते श्रसार रे ॥प्रा॥१५॥
॥दोहा.॥ नज्ञ बहुभर तेडिने, चाली चतुरांवेग ॥ रुदन करती रानमें, पुत्र वि
रह नहेग ॥ १॥ पगमें खूचे कांकरा, कांटा ठेस अपार ॥ कष्ट घणो खमती थकी, पहो
ती ते वैनार ॥२॥ गिरि उपर चढी सडथडी, देखी पोट्या दोय ॥ ध्रसक देश धरणी ढ
सी, मूागत थ सोय ॥॥ पवने पामी चेतना, देखे पुत्रनुं रूप ॥ मांस रूधिर शोपी
तपणे, अति उदय अस्थि सरूप ॥ हाहाकार करे तिहां, पुत्र विरहथी तेह ॥ मा शो
काटते भादरयो, यहो पुत्र गुणगेद ॥५॥
॥ नाल २६ मी.॥ (घर मावो रे मन मोदन घोटा. ए देशी.)
॥१२॥
.. जोर जीनतुं गलन येटा, तुं माधार भतीन बेटा ॥तुं कुलमण माहरे बेटा, नु हितारण गर्दा बेटा ॥ हसि गोलोने मन मोहन घेटा ॥१॥पयांकणी ।। तु मुज भापद वारक येटा, गरक चिन मु गम वेततुज सम अवर न मादरे ये०, भाशानो निगराम येणार या कुज यंबर दिनमाणी वे०, तुं मुकुलीन मुजात येणातुं कोम गिन कारये०, गुण गुण मातनी बात येणाहणाशा हुं मनमाही जाणती ये, मल टोनार ये पार ॥ दास परी पडिलानगुं०, करशुं सफल अवतार वेगाहणा॥ तुं तो प्रांगणे याचीयों वे०, कग्या मातनी सार वे॥ पिणा में नुजने न जाणीयो वेग, हुं नृती लिनिवार या 0 0 एप मुजने घणो धया वेण, दाऊया कपर तूण वेण| मुंशणि मां गया ये०. ने उग्य टानो कृण ये॥॥६॥ तं तप कररी काया दही कि गया तुन पाका ३०॥ यांगण पान्यो न नवख्या वं०, नचि पडिलान्यो का गार || 70 हूँ पापीन अन्यागणी वं. मुजने पडो विमार ब० ॥ कटाऽम परे यांगण ये०. पारगा न जाणो निवारयणा ॥ ७॥ धन धन ते नुज मावडी घे, मदि मारी गुणगह वा पुत्र नाना नानागा वे०, मानो तह मनेह येणादणाणा पूर्वे पिण पापमा ३० जनाको हतो मन येणा पा न पिण तुम नांनित ०. हित धरी द न०४ पाव || पिदियो नत यणाहण॥ १०॥ जाहुं जाणु तेदन ये, तो थापू घरमांदि वे० ॥ वहिन क राने रोग व०, सेर्नु नस नघांदि येणाहणार १॥ नुज विरहानल दाहथी वे०, :खणीतुं शम माजवणा वचनामृत जलथी करी बे०, वारो करिय संजाल वेणाहशा एकण पार बोलाधिन वे, पो मम मन कोड वेणा गोद विगश्ने वीनवु वे०, पाय नमुं कर जोड येणाहणा १३ ॥ प्राण हुझे हवे पाहुणा बे, तुं प्रणबोले इणिवार वेणा वचन वे पार जे बोलझो वे, ते थम धाशे पाधार वेणादणारा इणिपरे विविध विलापथी वे०, रुदन कन्या असराल येगा चोथे नहाते ग्वादशमी वे, कही जिनविजये ढाल वेणा१५॥ ॥ दोहा.॥ इणिपरे नशये घणा, कस्या विशेष विलाप ॥ निरखी निरखी शासि ने, पति पामे संताप ॥१॥ तेह काया तेह चातुरी, ते तनु तेज सुवास ॥ तपथी दामया विपिने, नश पर नदास ॥२॥ना दिल विसते थके, तव वत्रीशे नारि ॥ प्रीतमने दे गीकरी, करे पिताप अपार ॥३॥ शिर कूटे कर मुष्टिथी, हृदय पठाडे हेव ॥ हाहारव मुगयी कहे, पशुं कीपुं देव ॥४॥ ॥ नास २०मी.॥ (नांदलियोने कग्यो रे हरिणी यायमीरे.एदेशी:) नाहसिया निहेजारे केम बोसो नही रे, अमयी तुमे इणिचार ॥ बार परसपी पा ॥णा जनुमे मिटयारे, किम न करो पिगु सार ॥नाणा॥ ए श्रांकणी ॥ यमे तो निगुणं तु गुण कंतजीरे, तुमे गे सुगुण निधान । भमे तो तुमचो पालव जे ग्रहो रे, तेहनो न राख्यो रे मान नाणाशा तुमे मम मस्तक मुगट शिरोमणी रे, अमे तुम चरणनी से ह ॥ तुमे तो मेघ सघन जनुना सदी रे, प्रमे तो पत्रिम निशि वेह ना ॥३॥ तुमे तो मानसरोवर ईस गे रे, अमे तो मंझक तुल्य ॥ तुमे तो वैसूर्य चिंतामणी सारिखा रे, भमे ९ कवडीने मूख्य नाणा तुमे गज सरिखा गुणधी गाजतारे, स्वानोपम ममे एह ॥ सिंद परे उधर तुमे साहिवा रे, अमे शृगाल सरेह ॥नाणा ते नणी अमने म हेर करी हो रे, निरखी नयण निहाल ॥ यमे दुःखीयांने देखी दया करो रे, जीवदया प्रतिपाल नाणा६॥ अमे चूल्यां ते वेला प्रति घणुं रे, नवि जागया तुम कंत ॥ तेह गु नह अम पड्यो ने प्रीतमा रे, समन्यो तुमे मतिमंत नाणा मातानीने भमने थव गुणीरे, नयि बोलो इणि वार ॥ ते विरहानल दामया कपरे रे, कंतजी का दियो खार नाणाजा हवे अमने तुम दरिशण दोहिलो रे, देखयो माजश्री कंत ॥ हलो मेलो कर वा श्रावियां रे, अवधागे गुणवंत ॥ना ॥॥ पडिलान्यानी होश दती घणी रे, करवा हाथ पात्र ने नो अमची गर्ग नवि पी रे, ए ए कर्म विचीत्र ॥ नाण॥ १० ॥ लागे
11101
454
०४
भमन पासादा नहीं रे, जीवंता लग जार | अंगण पान्या पिख नवि नवव्या रे, त
अम कर्म गर नाणा? १॥ तुम तो वासपणाथी प्रीतडी रे, पाली पुरण प्रेम ॥ वचन
विरोर न कीधा कोयी रे, सहा चितव्यो खेम ना॥१२॥ इये इण वेला बोलावो
गुगरे, एटसे लाय पसाय ॥ श्रमची जीवित सफल हुवे मही रे, कहुईं गोद विगय
॥ना॥१॥ इलि वैसा मणवोख्या रहो रे, ते अम जीवित शल्य ॥ अंत समय अव
गुण जे करे रे, ले तो मरलने तुभ्य ना॥१॥ कर दोय जोडी खोजा पाथरे रे, का
मिनी तेह पत्री ॥ पिण नधि ने साघु शिरोमणी रे, शालिनर मुनि मुजगीश ना०
॥१५ नयन माडी दिख जोई नहीं रे, माता नामिनी कोय ॥ चोथे नदासे दाज स
गादामीरे, जिन कहे धन धन सोय नाण॥१६॥
॥दोहा॥
॥ एहवे मनपकुमार तिम, श्री श्रेणिक नूपाल ॥ रुदन करता देखिने,
समजाये तिल तार ॥१॥झो उस करवो एदनो, एणे अजुपाख्यो वंदा । जिनदासन
मोनापियो, ए उनम अवतंस ॥२॥ धन धन ताहरी कूपने, प्रसन्यो पुत्र रतन ॥ नो
मी पेगी जागतो, मात कसा संपन्न ॥३॥ वीरतणी तूं नारजा, वीर प्रसव साक्षात
धीरत पर पिगमें गतुर, तूं यर जगन विख्यान ॥५॥ पुत्र जमाई बिहुँ जले, गास्यां
॥१३॥
यातम काज ॥ तेहनणी व गेडिये, घरी यानंद समाज ॥५॥ तव नाश धना प्रते, यदि विविध प्रकार ॥ धन धन तुम भवताग्ने, श्म को वारंवार ॥३॥ रउती पढती री वती, पाठी वली प्रवीण ॥ बहु यत्रीदो लेयने, मावी कुण्यनरी दीन । वीर पासे व्रत पादरयां, श्रावकनां सुविधक ॥ वधु सहित पाने विधे, पातमश्री यतिरेक पोने पात्र प्रसन्न मन, सेरे श्रीजिनधर्म ॥ तप जप दाक्ति सम करे, पाराधे शिवाम ॥ यंते माणसण श्रादरी, पहोती ते सुरलोग।। महाविदेदे सीको, पामी केवल योग ॥१७॥ । ढाल २० मी.॥ (वर्णमान शासननो स्वामी. प देशी.) होने पन्नो धर्म धुरंधर, गाजिन मुनिराया जी ॥ करी मंझेपण काया गाली, ध मध्यान मन पाया जी ॥॥१॥ ए ग्रांकणी । एक मामनी मणमण पाली, दोप सये परजाली जी, ग्रन पनग्याण मुपरे मनाली, ननम सदगति नाजी जी ॥ २० ॥२॥ काम क्रोध मद मकर ठमयो, मयणगुं स्नंद न मंमयो जी॥ मन मंत्री ने पकड। दमघा, श्री जिनवचन न ग्वमयी जी ॥४॥३॥ पुन्योदय अधिक करी पहान्या, माग्यनिःह वि माने जी ॥ शानिन बनो दो मुनिवर, देव थया गुन्न थाने जी ॥ ह० ॥ ४ ॥ तेत्रीश सागर भायु मनोपम, जोगवो नली गीत जी ॥ अन्योन्ये महमिक्षण ते, रद पृरण न०३ सामान जी । तिहाथी नवं नग्नव ते सहशे, क्षेत्र विदेह मझार जी ॥ इन्यकुले पनीत पनि, नागवी मुख सार जी ॥१०॥ ६॥ गुरु देशन सुखी संयम से, पालशे निरतीचार जी ॥ अंत केवलज्ञान सहीन, पहोचो मुगति मझार जी दणा| सतीय सुनजदिक भाजे, चारित्र सु मने पाजी जी । अणसण करि सुरलोके पहोत्यां, निज भातम थजुधासी जी DIGu एकावतारी ते सुविचारी, सही मानव यवतार जी ।। संपम संगे निर्मल रंगे, सही शिव श्रीकार जी ॥दणाणा देखो दानतणां फल प्राणी, पवासादे पाम्या जी ॥ संपद लयो सवि गम गमे, कीयां सघलां कामा जी ॥ ह० ॥ १०॥ यांचयमें अधिको 'बुझिमें अधिको, 'व्यापारे वहु दाम जी ॥ 'कलाकुशल थति 'शूरपणो तिम, 'परदेशे पन घाम जी राहणा ११ ॥ नृप पुत्री परण्यो निज नपत्री, 'वू ऊपो थवला दास्ये जी॥ए यावे भवरिज धनाने, कवियण सयल प्रकासे भी॥ह ॥१२॥ पन चरित्रः॥ वंशस्थवृनम्. ॥ सौत्रातृम विविधाश्च बुझ्यः, कमृदादेरपि हेमसिपः।। कता सुझौशाज्यमतीव शूरता, श्रियोविदेदोपि सुखैकसंगता ॥१॥ थपि प्रिपानमगिराताति, वणिगजनत्येपि नृपत्वसंपदः॥ इमानि धन्ये नितरामनुनरा, न्य हायपिस्पष्टतरालिपिष्टरे ॥२॥ नावार्थ:- सोनम बांधवोर्नु हित नितवन, २ विविध प्रकारनी बुदियो, ३ माटी खरिदयामां पण (तेजमतूरी नीकलवाथी) मुवा साक्ष्यो, ५ कलाठने विपे कुशलपणु, ५ घणुंज शूरातन, ६ परदेशने विषे पण सुग्गे मुखे लक्ष्मी यो मनवी, बीनी मश्करी रूप वाणीपी प्रत लेवां अने वणिक जन तां पण, राजानी दोलत; पयारे हम्मेशां धन कुमरने विषे सर्वानम हतां ॥१॥ २॥ 'देवनोग नरनवे नोगचिया, कनक निर्माय ते कीबो जी ॥ राजा श्रेणिकने किरियाणो, सेवा यादेश दीघोजी ॥१३॥ 'राजमान अपमान ते जाण्यो, ए अाश्चर्य श्रतो जी ॥ चारे प्रवृत शालिकुमग्ने, सह को पंमित वोसे जी ॥ ह ॥ १४॥ या चरित्रः॥ स्वगोपनोगीनृपनिकयाणक, सुवर्णनिर्माट्यमनूनमगादिवत् ॥ नरेइमानेप्यपमाननित शालेमंदाचर्यमिदंचनुटयं ॥३॥ नावार्थ:-! म्बर्गनो नपनांग करचो, २ गजाने क ग्यिा' गाग, ३ फूलन। मानादिकनी पर मुरार्णन निर्माल्य गण यने गजाना मा नने अपमान गण: ए चार वानां शानिनाम्ने विप मदोटां पाश्चर्यकारक हता. ॥ ३ ॥ अनुनरं दानमनुन नपा, तानुन मानमन्नग यहाः ॥ धन्यम्यशालचगुणाभनुतगः, अनुनरंधैर्यमनुनरंपदं ॥३॥ नावाश्रः-मवान्कृष्ट दान, मान्कृष्ट तप, मोकृष्ट मान, म बॉलष्ट यश, मलिष्ट यं अंने मान्कष्ट पद एटले मासिक विमान; ए मा धन
घaro
न०४
कुमरना श्रने शालिनकुमरना सवाल्कष्ट गुणो हता. 10 एद धना शालिनतणा गु
ण, स्वल्प चुहियी गाया जी ॥ रसना पावन निर्मल गुणधी, लान अनंता पाया जी ॥
द॥१५॥ श्री जिनकोनिसूरीश्वर विरचित, संस्कृत चरित्र निहाली जी ॥ए अधिकार
रव्यो में सुदर, निज गुरु वयण संभाजी जी ॥ ॥१६॥ श्रधिको नठो रनस पणाथी,
कुटिलदि संकेते जी॥ ते मुज मिचाउकड होज्यो, कहुं निज श्रातम देते जी ।हणा१॥
श्री तपगपति तेज दिवाकर, श्री विजयक्षमासूरि राया जी ॥ तस पढांवर दिनमणि
सांप्रति, श्री विजयदयासूरि पाया जी ॥हाजा तेह तणो यादेश लहीने, रास रच्यो
ए रुडो जी ॥ चोराशी ढाले संपूरण, चार उव्हासशुं जोड्यो जी ॥हणा १ए। संवत स
तरशे नयाj, वरपे श्रावण मासे जी ॥ शित दशमी गुरुवार मनोपम, सिहियोग सु
विलासे जी ॥६॥२०॥ दानतणां फल नतम जाणी, देजो दान विलासे जी ॥ ढाल
भावीशमी जिनविजये, कही चोथे नहासे जी मह॥२॥
॥ दोहा.॥ दान पंच जिन दाखियां, अनय सुपात्र नुत्तंग ॥ श्रनुकंपा नचितादि
तिम, कीनिंदान मन रंग ॥१॥ अनय मुपाने मोक्षफल, शेप त्रिएय सुख जोग । लहि
ये दाननणे गणों.इप्सित सयस संयोग ॥३॥ यतः॥ भार्याचनम.॥ यजय मुपदाणं,
॥१३॥
मणुगा नपिप किनिदागाई । प्रिति मांस्को नलिन, तिमिनि सुस्काय दात जागा-अनपयान, मुपायदान, यनुकंपादान, चितवान अने कीर्निदान; ए पान म कारना दानमा प्रथमनां वे दान पण मोहने यापेठे अने वाकीनां प्रण दान पण सुस नोगादिकने भाप ले. ॥१॥ मनयदानपी सपल मुग्न, पाम्या शांतिजिणंद ॥ पात्रदान पी परम पर, श्री श्रेयांस कुमरे ॥३॥ अनुकंपायो पिण अधिक, जश पाम्या जगमा ८॥ मुंज नीज विक्रम करण, प्रमुख नृपति मोचाह ॥ ४॥ ते माटे नवि जन तुमे, दे ग्यो दान सुपात्र । नरनानो एलान, सुधि करण निज गात्र || ॥ नाल 20 मी.॥ (दीगे दीठा रे यामाको नंदन दोगे. ए देशी.) श्री गुरु देव प्रसाद प्रगण, वंचित ऽछित पाया ॥ दान कम्पम रास रचंते, पाणं द अधिक नपागारे ॥ में दाननणा गुण गाया ॥१॥ए श्रांकगी। जिम कल्पधुम वंटित परे, निमा गुनान दाना । दानादिक अधिकार अनापम, गयायी मुखशाता रेमि० ||२॥ मंगवानराण न मल मनोहर, मुनय न पीठ प्रकाम ॥ वचन युक्ति ते म्कंघ विरा है, गार झाला नहाम र मि०॥३॥ नव नव मंप दालनी रचना, प्रनिशाग्वा प्रतिन्ना मे ॥ बोका पत्र सदा नरपवा. मक पुष्प मामरे मिणा ४॥ गुन फन ते तस श्र Jo४ धनो कहयो, जपो ते याद ॥ श्रोता पसी विविध जातिना, स्वाद ग्रहे अय मादरे lioninा ते गुरु वा समजु, कामनी स्वामी ॥ ते पामेथी फज़ मागीजे, भातगो हित कामी रे ॥०॥६॥ ए फल स्वादनपी प जावे, सहिये मंगत मायो॥ दिशा विविध मरे विपिy, स्व स्वरयो करी गारो रे ॥9॥3॥ श्री तपगन नरेदा अ गोपग, श्री विजयदेवरिंदा ॥ गौतम 'जंबू वपर समोवड, गुणयी तेइ मुर्णिदारे में 10 तस पट्टे श्री रिजयसिंह गुरु, मुनिजन फैरव चंदा ।। गुणमणी गेहा नूपर काम, पसल सुपदारे मेगा मेदपाट पति राला जगतसिंह, प्रनियोधी जाती पोपत भामेटक नियम करावी, भावक समते कीघो रे ॥०॥१०॥ तास शिष्य पुविदित मुनि पुंगप, बुध गजविजय सराया ॥ शांति सुधारम परम महोदधि, उनम सुपरा उपायारे मेu?? तस मेवक कोविद शिर टोखर, हितविजय गुरु गया॥ पट पर्शन मागम जसनिधिम, दुहि जिहाज नराया रे में॥१२॥ ताम शिष्य पंमित्त जि नगिपूर, नागपिजप मन भाया ।। तास मनी विबुध जिनविजये, गिरुयाना गापारे मे॥१३॥ श्रीमहावीरने बारे मनोहर, पंच पुरुष मु कहाया । लब्धिपात्र श्री मौतम मार, मुझे पनप मुहायारे में?॥ माने दहारणन महायति, कपवना गुण riramitrननिम, नामनी नानागाजिन प्रोगिया, नागना गया । नाम वियतो पानिक नामे, निमंत पाये mins नरगार्म मिन नेगगी, दीपतिय गुरु गहना लिप गरे मा, नियाजिए गगया मगा?॥ नम पद गवक कृष्णविजय वर, धर्म पीग पासपी गगनी ग्गना, कीची गुरु गुषमागामिणा१०॥ HTTो. नायनाराम लाया ॥ मुविहिनना गुण नणते मुणते, श्री mango होरिए दाज पताका, रूपकही मनांगे ॥ मूरतिम . गुगल गण मंगरे ॥ ॥२०॥ चार उन्हामे अधिक शिक्षामे, दान गायो गुग जिनपिजय को निम्नाग्यो. मन शाखाणे मुशायोमिंग॥२१॥ st jी पदाधिकारमा नमदान कराडमापननुशाग्यापनशानिमयम UP नगगनालाग ममामम ॥ पम्मिनोन्दाम दाल ॥१॥ Trzz । गाटापार । 1. नागान्डाग दाल २२. ननयोन्दा दार गाना Gm ||
अगाउधी याश्रय यापनार सद्गृहस्थोनी नामावलि.
१० प्रमदावाद.
! महेता पुरुषोनम अमरासिंह.
२ शा यानालाई उगनलाल.
१ खंगवा.
१० मा पुरुपोनमदास गुलावद महेता. १ शा प्रेमचंद कुंवरजी.
३ पारि०पानावंद कवरनंद.
१ जेतासर,
५ पारि० दिनुपनदाप्त जगजीवनदास. १ वकील अनेचंद कालिदास.
| जानसार सन्तुलाई भूधरदास.
३ दीववंदर.
। धीमापजैनधर्मप्रवनक सना. १ गांधी दावचंद जुगनदास.
१ मा दरखचंद हरिचंद.
१ पत्यार उमेदविजयजी मोतीविजयजी. १ मापानाचंद तजकचंद.
१ अंजार.
, माउ माद मोगामिह. १ मदेता हेमचंद गुतावनंद.
। कतिकोटदेदर.
। पर्मपूर.
タルタックスサタニクスのスカササササササササササなななななななサイト
स
१ " १ " मोदी कगार गोपालजी. १ घोगजी. १ राजादवजी रवजी. १ शूलिया. र मगाराम उसनदान. २ पूना. १ शा शिवनाथ मुंवानी. मालदसापानी, १ यालापूर ।शाभग्वाम अमीचंद. । मुंबई १० जोर लापजीनाई नांपनिह. २ जमिहनीमसिंह. दोजी हमगज. नामजी रामजी. देवकरण करनंद. (झा मगनलाल जीवराजनी मारफत.) "शा मगनलाल जीवराज. १ शेठ प्रेमचंद रायचंद. १ शा मगनीराम नाक्तिदास. १ शेठ कवरदास हरजीवन. तकचंद माणेकचंद. १ शा शुकराज बतराज. मोदनलाल हेमचंद. १ शेठ मोतीचंद देवचंद. १ मारवाडी प्रचलजी नमाजी. । शव चंदनलाल रुगनाथ. । झा लालजी केशवजी.
– દર વૈરાબરકાર ભાગ ૧ કિ ૨ ૧-૯-૦ હવે પછી છપાઈને બહાર પડનારાં પુસ્તક. ૪૩ પન્નાળિભદ્રનો રસ કિ૨૦-૧૪-૦ १ दशकालिकसूयन नापांतर. જેનમુબોધપ્રકાશ ભાગ ૧ લે કિ ---૦ ૪૫ નિમુબેધપ્રકાશ ભાગ ૨ બે કિરૂ -૧૦-૦ २ विपाकसूत्रनुं नापांतर, ૪ જંબૂચરિત્રનું ભાષાંતર કિરૂ ૦-૬-૦ ३ नपासकदशांगसूत्रनुं नापांतर. જ ખરેસ (કેશરાજજી કૃત) કિ રૂ ૧-૮-૦ ४ यंतगडदशांगसूत्र नापांतर. ૪૯ સદરે રામાળા ५ यनुत्तरोवपाश्यमूत्रनुं नापांतर. ૪૯ મનુષ્યભવનાં દશ દષ્ટ િરૂ ૭-૧-૦ ६ निरयापलिकामपनु नापांतर. ૫૦ આનુપૂર્તિ અને સાધુવંદના કિ ૩ ૦-૦-૬ ७ च्यपहारमूत्रनीतिकानुं जापांतर મા પાંચપદની આનુપૂર્ષિ અને નવકારને માટે ઇદ (ચાર સ્થાપન સહિત) કિ ૨ ૦-૯-૬ ૮ ઉપરાશમાળાનું ભાષાંતર (૭) કથાઓ સહિત પર પાંચપદની આનુપૂર્વ અને નવકારને માટે ૯ સમકિતકામુદીનું મૂળ સહિત ભાષાંતર ઈદ (સ્થાપના વિનાની) બે બુકન ૩૦-૦૯ ૧૦ સામુતાવળી મૂળ, અર્થ અને કથાઓ સહિત ૫૩ નવપદની આનુપૂર્વિ (છ સ્થાપના સહિત) કિટ ૧૦ પરમાન પીસીનું મૂળ સહિત ભાષાંતર ૧૨ સુભાષિતષવિંશિકાનું મૂળ સહિત ભાષાંતર ૫૪ મહાવીરસ્વતિ વિગેરે ૧૩ જેસલઝાયમાળા ભાગ ૩ ને કિ ૨ ૧-૦-૦ કિ ૩ ૦૨-૦ ૫૫ શૃંગારાગ્યતરંગિણી ૧૪ આનંદધન ચાવીશી બાળા સહિત કિ ૨ ૦-૬-૦ : ૫૬ મહાવીર સ્વામીનું ચરિત્ર ઉપર લખેલાં પુરતમાંથી જેમ જેમ ભાષાં કિ ૩ ૦-૮-૦ તર પશે,તેમ તેમ છપાઇને બહાર પડશે. લિ, મેવક કચરભાઇ પાળદાસ, સામાબાદ “નામતની પળhih. II ૨૨
No text on this page.
No text on this page.
No text on this page.