·[३] . ... a १ ८ ४ १ ४ Goc ... ४ १ १ अन्यनामा मूल्यम् । ६० आव ५७ आचारभूपणम्-हिरण्यकश्याह्निकमोफोपाहन्यम्बकरुतम् । १ ६ ५. आचारेन्दुः-माटेइत्युपाहत्यम्बकविरपितः । ५९ श्राद्धमअरी-केळकरोपावयापूभट्टविरचिता । ६० यतिधर्मसंग्रहः-विश्वेश्वरसरस्वतीरुतः । १२ २१ गौतमप्रणीतधर्मसत्रम्-हरदत्तकृतटीकासमेतम् । ... ८ ६२ ईशकेनकठप्रश्नमुण्डमाण्डूक्यानन्दवल्लीभृगूपनिषदः-सटीकाः २ ६३ छान्दोग्योपनिषत्-रङ्गरामानुजविरचितपकाशिकोपेना । ३ १२ ६४ वृहदारण्यकोपनिषत्-रङ्गरामानुजविरचितपकाशिकोपेता ! ३ ६५ शावायनब्राह्मणम्-ऋग्वेदान्तर्गतबाप्फलशास्त्रीयम् । ६६ काव्यप्रकाश:-उद्द्योतयुतमदीपसहितः । ६७ ब्रह्मसूत्राणि-दीपिकासमेतानि । ६८ बृहद्ब्रह्मसंहिता-नारदपञ्चरात्रान्तर्गता । ६९ ज्ञानार्णवतन्त्रम् ईश्वरमोक्तम् । तन्त्रशास्त्रग्रन्थः । ७० स्मृत्यर्थसार:-श्रीधराचार्यविरचितः । ... ७१ बृहयोगतरङ्गिणी-त्रिमल्लमविरचिता भागयोपेता । ૧૨ ७२ परिमापेन्दुशेखरः-वैद्यनाथकृतगदाख्यीकायुतः। ७३ गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः-श्रीमच्छंकराचार्यविरचिता। ७४ द्राह्मायणगृह्यसूत्रवृत्तिः-रुद्रस्कन्दप्रणीता । ७५ ब्रह्मसूत्रमाप्यार्थरत्नमाला-सुब्रह्मण्यविरचिता । ७६ ईशकेनकठोपनिषदः-दिगम्बरानुचरकृतव्याख्यासमेताः। ७७ वेदान्तसूत्रमुक्तावलि:-ब्रह्मानन्दसरस्वतीविरचितः । ७८ त्रिस्थलीसेतु:-नारायणमविरचितः ।... ३ १२ ७९ छान्दोग्योपनिषत्-मिताक्षरान्याख्यासमेता । ८० वाक्यवृत्तिः-श्रीमच्छंकराचार्यकृता सटीका । ८१ आश्वलायनश्रौतसूत्रम्-नारापणस्तवृत्तिसमेतम् । ८२ ब्रह्ममूत्रवृत्तिः-हरिदीक्षितविरचिता । ८३ संक्षेपशारीरकम्-प्यार-यासहितं भागद्वयोपेतम् । ८४ अवतामोदः-म. म. अभ्यंकरोपाद्ववासुदेवशखिमणीतः । ८५ न्योतिर्निबन्धः-शूरमहाउभीशिवराजविरचितः । ३ १ २ ८ १ १ ... १ . २ ... ... 0 ... . ... ... ... ܙ ܚ ܟ ܝ ܘ २. ...

·आनन्दाश्रमसंस्कृतग्रन्थावलिः
TIDYA
ग्रन्थाङ्क: ७३
मकराचामविरचिता घारेइत्युपनामशंकर
सरिविरचिता च.
BHAT
गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः।
. शा. रा. वैयइत्युपनामकरङ्गनाथशास्त्रिभिः
संशोषिता।
साच
बी. ए. इत्युपपदधारिभिः
विनायक गणेश आपटे
इत्येतैः
पुण्याख्यपतने
श्रीमन् महादेव चिमणाजी आपटे । इत्यभिधेय.
महामागप्रतिष्ठापिते
आनन्दाश्रममुद्रणालये
)भायसाक्षरेर्मुद्रयित्वा
मकाशिवा।
.
द्वितीयेयमकनावृतिः।
शालिवाहनशकादाः १८५९ ।
खिस्तान्दाः १९३७॥
(जस्याः सर्वेऽधिकारा राजशासनानुसारण स्वायचीकताः )।
मूल्यं साधरुपकः (re)।

·भादर्भपुस्तकोलेपत्रिका अनयोगायत्रीपुरबरणपदन्योः पुस्तके पो परीकपरवया पदचे चेपो नापादि प्रदर्य- १बरासाविगविता गायत्रीपुग्धरणपद्धती, रा. रा. हरि बामनी पळकर इत्येषाम् । अस्या लेखनकाळ शका१७५६ जयनामसंवत्सरः। १ पारे इस्युपनामक शंकरमूरिविरचिना गायत्रीपुरबरणपतिरा- नन्दाभपस्या । अस्पा देखनकाकः शकः १७०१ विकारिनामसं. परसरः । सपासयमा पु-वखपत्रिक।

·श्रीमच्छंकराचार्यविरचिता . गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः। सवितारं प्रणम्याऽऽदौ सावित्रीं श्रीगुरुं मुनीन् । विश्वामित्रं वसिष्ठं च गायत्रीपद्धति ब्रुवे ॥ १॥ अथ गुरुध्यानम् । तश्च श्रीमानसावित्रीमन्त्रीपासका पानाध्यापूर्वकदण्डद्वयात्मके रात्रेस्तुरी- ययापात्मके वा ब्राह्ममुर्वे शय्यापाः समुत्थाय रात्रिवासस्त्यक्त्वाऽ. म्पवाससी परिघाय तात्कालिकमावश्यकं कृत्वा शुचिराचान्तः शुमासनमा- स्थाय स्वशिरसि सहस्त्रारकमककर्णिकायां योगपीठोपरि निजगुरु ध्यायेत् । तद्यपा- ब्रह्मरन्ध्रे सिवे पद्म सहस्रदलशोभिते । श्रीगुरुं परमात्मानं व्याख्यामुद्रालसत्करम् ॥ १॥ दिने विभुजं स्मेरं कर्पूरशकलोवलम् । पद्मासनं सदा मावायदाखलसिद्धिदम् ॥ २ ॥ पचि ध्यात्वा मानसैरूपचारैः पूजयित्वा-- अज्ञानतिमिरान्धस्य ब्रानाम्जनशलाकया । चक्षुरुन्मीलितं येन तस्मै श्रीगुरवे नमः ॥ ३ ॥ नमोऽस्तु गुरचे वस्मै गायत्रीरूपिणे सदा । यस्य वागमूवं इन्धि विषं संसारसंज्ञकम् ॥४॥ इत्यनेन भणमेव । ततस्तचरणारविन्दनिस्पन्दमकरन्धारामिरात्मदेहम- भिपिकं भावयेत् । ववस्वत्रैव श्रीगुरो क्षमस्वेवि विसर्जयेदिवि गुरुपा. नम् । अथ प्राणायामविधिः। ततो मूलमन्त्रेण प्राणायामत्रयं कुर्यात् । यथा-स माणापामः पूरक- म्मकरेचकाङ्गाप्रपारमफस्त्याचोक्तम्- अङ्गत्रयात्मकः [मोका] पूररेचकसम्मकः ॥ इवि!

·औपच्छंकराचार्यविरचिवा- तत्स्वरूपमा विश्वामित्रसंहिवापाम्-- कनिष्ठानामिकागुष्ठर्यमासापुटधारणम् । भाणापापः स विज्ञेषस्वर्जनीमध्यमे विना ॥१॥ दक्षिणे रेचकं कुर्याद्वामेनाऽऽपूरितोदर । कुम्भकेन त्रिसपा माणायामश्य लक्षणम् ॥ २॥ दशमणवसंयुक्तां गायत्री शिरसा सह । त्रि पठेदायतपाणा प्राणायामः स उच्यते ॥३॥ उच्चारयस्तु प्रणवं श्वासेनेकेन मन्त्रावत् । उदरं पूरयित्वा तु वायुना रदमास्विता (1)॥१॥ प्राणायामो भवत्येवं पूरको देहपूरकः । पिपाय सर्वगात्राणि श्वासोच्छ्वासविनिता ॥५॥ संपूर्णकुम्भवतिष्ठत्माणापामः स कुम्भकर। मुश्चेद्वायुं तय केन बासनानेन मन्त्रावित् ॥ ६॥ निवासयोगपुकं च वायुं बाझेन रेचयेत् । रेचकस्त्वेप संमोक्तः प्राणायामो न संशयः ॥७॥ इति । च मूळेन तदशकौ रणवेन कार्य। प्राणायाम कुन्मूिलेन प्रगन का। विवोत्तत्वात् । तत्क्रममाइ बसिसंहिचायाम्- आसने सम्यगासीनो धामेनाऽभूर्य चौदरम् । कुम्भकेन निरावस्या दक्षिणेन तु रेचयेत् ।। वषया विहितपासनः स्वस्तिकासनो वा मूलाधाराविचिवहाति। सावित्री प्रणवं पा समचारयभित्या वामनाच्या पनी ने युमापूर्ण मूलाधारं मपयाहुन्छकनिष्ठिकामि सापुटे विधृत्य कारणवसंयुको गायत्री दावार भगवं वा जपत वायुं स्तम्भपित्वा पिङ्गळया दक्षिणनाढया शनैः धने वायु रेचदिपिका प्राणायामः । पुनस्तव पिङ्गळया वार्य बने भने। समाप वयव कुम्मरित्वा तयटया रेचपेदिस्यम्पः । एवं परीस्पन-- नव संत्यजेवेन पूरपेदारपेचना । रेषषध तोऽन्येन धनवं पुना पुनः॥१॥ इति योगयुकाभ्यासेन श्रीमाणायामान्निधाप शरीरं निर्मक मारये। रस्ये सर्वत्र कर्मादी कर्मान्ते च । तथा चोकम् - स --

·गायत्रीपुरचरणपदविः।
वतः शास्त्रोक्तमार्गेण प्राणायाम समाचरेत् ।
त्रिषड्दादशवारं वा पुरवा परवो जपात् ॥ १ ॥ इति ।
तथा-
शुचिः प्राणायामानणवसहितान्पोडश वशी
ममाते सायं च पतिदिवसमेवं वितनुते ।
द्विजो पस्तं भ्रूणप्रहरणकदम्भिो]मिकलितं
पुनन्त्येते मासादिह दुरिततलीघदहना ॥१॥
जायन्त्यमी पदमिरपीह मासर्जन्मान्तरोपार्जितपापपुञ्जान् ।
संवत्सराह्मपदं सदेकं प्रकाशयन्त्येव यदस्त्युदाख्यम् ॥२॥
इति विश्वामित्रसंहितायाम् । मणवमात्रा तु वनमन्त्रोचारणोपळक्षिता काळ-
विशेषः।
जानुं प्रदक्षिणीकृत्य न द्रुतं न विलम्बितम् ।
क्रियते चाङ्गुलिस्फोटा सा पात्रा परिकीर्विता ॥ १ ॥
इत्युक्तं पसिष्ठसंहितायाम् । इति प्राणायामविधि।
अय गायत्रीयोगध्यानं कुर्यात् । तो मूळाघारे त्रिकोणं कामं बाळार्फ-
वर्ण सत्वरजस्तमोगुणाकान्त बिन्दुं संचिन्त्य वा कुण्डतिमीकि
चिद्रूप वडिदामां मृणाकान्तरालवन्तता प्रसुप्तभुजगाकारी सार्वत्रिव.
कयेन स्थित मनोदण्डनोत्याप्प ॐकारेण गुरूपदिष्टेन विपिना सुषुम्ना-
मार्गेण मूलाधारस्वाधिष्ठानमणिपूरकानाइतविशुद्धयानाख्यषट्चक्रमेदपण
शिरास्थिवाघोमुखसहस्रदलकमलं नीस्वा सत्र स्थिवचन्द्रमण्डलादिगलिवामृ-
सघारपारकया वर्णमय्या व कुण्डलिनी संतर्य तां विशुदयादिक्रमेण
पुनर्मूलाधारं नये । इति योग विभाव्य मन्त्रयोगं विदध्यात् । अधया-
मूळापारादिब्रह्मरन्धान्त मूलविद्या गायत्रीमदिनकरामा विभाज्य सदा-
स्मानमात्मानं मन्यतेति मन्त्रयोग । ततो हृदयकमळे वक्ष्यमाणध्यानेन
ययोकरूपा सावित्री भगवर्ती ध्यात्वा वत्ममापाटलमग्रे वक्ष्यपाणक्रमेण
गायञ्षा ऋष्यादिन्यासपूर्वकं पानसं पूजयित्वा मन्त्रगुरुदेवतात्पकत्वेनाss-
स्मानं भावयन्ययाशक्ति गायत्रीजपसमर्थः स्तुत्वा नत्वा देवीमानां प्रार्थयेद-
त्रैलोक्यचेतन्यमसि त्रिशत वागीश्वरि त्वच्चरणाज्ञयेव ।
माया समृत्याय सव पियार्य संसारयात्रामनुवर्तयिष्ये ॥२॥

·श्रीमच्छकराचार्यविरचित्ता-
जानामि धर्म न च मे प्रति नाम्यधर्म न च मे निवृत्तिः ।
स्वया हपीणि हृदिस्ययाऽई यया नियुक्तोऽस्मि तथा फरोमि ॥ २ ॥
इत्यानां पार्य-
भाताप्रति सायान्तं सायादि मातमन्ततः ।
यत्करोमि जगद्याने तत(द)न्तु तव पूजनम् ।।
इत्यनेन सर्व सषितरुपिण्यै देव्यै गायत्र्य समर्य देवसारूपो भूत्वा भूमि
प्रार्ययेद । वद्यथा--
समुद्रमेखळे देवि पर्वतस्तनपण्डले ।
विष्णुपरिन नमस्तुभ्यं पादस्पर्श क्षमस्व मे ॥३॥
इत्यनेन मार्य श्वासानुसारेण ममौ पादं निघाय गृहादहिरपराजिताया
दिशि पहोत्सर्गाय गच्छेत् । इति भातनिष्क्रमणविधिः ।
तसा मृत्युक्तविधिना मलम्घोत्सर्ग शौचाचमनं च कृत्वा तान्त्रिकमन्त्रण
दन्तधावनं कुर्यात् । तद्यया स्मृत्युक्तविधिना निपिद्धतरकाष्ठेन तृणपर्णादि-
मिर्या माहमुखो चाऽप्युदहमुखो वा पौनी-
आयुर्यलं यशो धर्षः मनाः पशुवसूनि च ।
ब्रह्म मनां च मेघा चवं नो देहि वनस्पते ॥ १ ॥
इति स्मृत्युक्तमानपुरासरं ली कामदेवाय सर्वजनप्रियाय नम इत्यनेन
काठमामिमान्य वेन च पादक्षिण्येन दन्वधावनं विधाय वत्काष्ठं मसाल्य
शुची देशेऽग्रतस्त्यजेत् । ततो मूलेन मुर्ख मसाल्प द्विराचमनं कुर्यात् ।
इधपा-
शौचाचारे वधा पाने स्पृष्टास्पृष्टौ च चर्वणे ।
पौराणाचमनं कुर्यानापभिः केशवादिभिः ॥ १ ॥
संध्यायां कर्मकाले च स्मृतराचमनं भवेत् ।
ब्रह्मयने तु वै कुर्यादृड्नामपूर्व द्विजः ॥ २ ॥
गायत्रीमन्त्रजप्यादी देव्याः पादः पृथक् पृथक् ।
पाशभौतिकमन्त्रेण भूमशुदी समीरितम् ॥ ३ ॥
प्राणप्रतिष्ठासप्रपे धारमतत्मदिभिः पिवेत् ।
नपेच मातृफान्यासे सर्वकर्मसु मूलतः ॥ ४ ॥
गोकर्णाकृतिहरवेन मापपाननळं पियेत् ।
वन्यनमधिर्फ पात्वा पुनराचमनं भवेत् ॥ ५॥

·गायत्री पुरवरणपद्धतिः। अङ्गुष्ठानं समाकुच्य मध्यमामध्यपर्वणि । गोकर्ण तद्धि विज्ञेयं सर्वेष्वाचपनेविह ॥६॥ संहवाहगुलिहस्तेन गृहीत्वा चाम्पु वीक्षितम् । मुकाङ्गुष्ठकनिष्ठं च त्रिः पिवद्रह्मतीर्थतः ॥ ७ ॥ शीतलं निर्मलं चाम्बु मधुरं क्षारवर्जितम् । ग्रामाचमने स्नान देवे पिये च कणि ॥ ८ ॥ तत्र पुराणाचमनम्- केशवादित्रिभिः पीत्वा द्वाभ्यां प्रक्षालयेकरी। गण्डोष्ठी समृद्धिविरकै पाणिपादयोः॥९॥ मुनि चैकं वचस्येकं नासाक्ष्णोः कर्णपोईयोः । नामी हृदि शिरस्यवं स्पृशेदाहुद्वयं क्रमात् ।। १० ॥ ओंकारपूर्वकं नाम ङन्तं संवोधनं तु चा। चतुर्विंशतिसंख्याकै पमिः फेवावादिभिः ।। ११॥ स्वादान् प्राशयेदारि नमोन्त स्पर्षयेदय । प्रक्षाल्य हस्ती पीत्वाऽय सकदोष्ठावतः परम् ॥ १२॥ संहताङ्गुलिमूलन द्विपमृज्वाचतो मुखम् । स्पृष्ट्वा करावभिमृशसंहताङ्गुलिमिर्जलम् ॥ १३ ॥ अद्भिापकर सिच्य ताभिः पादौ च संस्पृशेत् । अगुल्यग्रैस्त्रिभिर्मध्यरास्योधर्व समुपस्पृशेत् ॥ १४ ॥ मध्ये मध्ये जकं स्पृष्ट्वा स्पृशेन्नासादिकान्क्रपात् । अङ्गुष्ठन मदेशिन्या प्राणं चैवमुपस्पृशेद ॥ १५॥ अङ्गुष्ठानामिकाभ्यां च चक्षुः श्रोत्रं पुनः पुनः। अङ्गुष्ठोपकनिष्ठाभ्यां नाभि पद्यादुपस्पृशेत् ॥ १६ ॥ मलेन हृदयं स्पृष्ट्वा स्पृशेदङ्गुलिभिः शिरा । अगुल्पनर्दक्षिणादियाहुमूलद्वयं पृशेत् ॥ १७ ॥ अनेन विधिना विपः कुर्यादाचमनं सदा ॥ १८ ॥ अथ मन्त्राचमनम्- देव्याः पादेखिभिः पीत्वा अन्लिङ्गवभिः स्पृशेत् । सप्तव्याहृतिमिव शिरोमन्त्रैः स्पृशेत्रमात् ॥१९॥ इत्याचम्प शिखायधं कुर्यात् । स चोक्तो विश्वामित्रसहितायाम्- ·श्रीमच्छकराचार्यविरचिवाल शिखाया ब्रह्मग्रन्थिस्तु प्रोक्ता संध्यादिकर्मम् । रुद्रग्रन्थिस्तथा शेवे कर्मणि द्विजसत्तम ॥२०॥ वैष्णवे विष्णुप्रयनयुक्तं वै प्रेतकर्मणि । स्वशाखोक्तशिखा घार्या उक्तस्थाने द्विजोचमः ॥ २१ ॥ विशूद्वैः सपियरेका न घार्या यतिभिः सदा । शिखाघरवापरावृत्य वामतो दक्षिणेन तु ॥ २२ ॥ अपिरिछद्रे अमावेश्य ब्रह्मग्रन्या प्रकीर्तिता। फेवलं वन्धनं रौद्री द्विरावृत्तस्तु वैष्णवी ॥ २३ ॥ गुरुपदिष्टविधिना पिसाबन्धं सपाचरेत् । शिखावधं विना कर्म न सिध्यति फलार्थिना ॥ २४॥ पाणापा विना जप्पं वीजमुप्तं यरिणे । वृषाऽऽसनावे पानं हुनं गुप्त कवं च यत् ॥ २५ ॥ उस्मात्सर्वप्रयत्नेन फलार्थी सापकोचा। आसनं माणसंरोधं शिखावन्धं समाचरेत् ॥ २६ ॥ अथाऽऽसनलक्षणम् । पासष्ठसंहिवायाम्- दादुपरि निक्षिप्प सम्पगुल्फ तथोपरि । गुल्फान्तरं च निक्षिप्य सिद्धासनमुदीरितम् । उत्तानो चरणो कृत्वा अरुतस्थौ मयत्नवा। ऊरुपध्पे पोचानो पाणी पद्मासनं त्विदम् ॥२॥ जानवोरन्तरे सम्यक्त्वा पादतले उभे । ऋजुकाया सपासीना स्वस्तिक वत्मवसते ।।३।। इति प्रसङ्गत भासनलक्षणम् । अथ स्नानविधिः। पंदिराचम्य शुचिपापा स्नानाप नचादी गच्छेत् । मनाङ्गगावप प्रेण धीरं महात्य स्नानीयं स्थापयित्वा पटानान विधाय स्वशाखोकमा. मेंग दिशस्नान पौराणिक या कला सान्धिकमायरोदिनि पसिष्ठसंहिवाय. पना बनाइ-मुटवियामिा सानं कुर्याधयाविधि।

·गायत्रीपुरवरगपद्धति।। तद्यथा--नाभिमात्रोदफे स्थित्वा गुर्वादिचन्दनपूर्वकं मूळमन्त्रेण प्राणायाम- त्रयं कृत्वा मूलमन्त्रस्य ऋष्यादिकरपडङ्गन्यासं विधाय गायत्रीरूपमात्मानं ध्याचा पुरवो मूलमन्त्रेण चतुर्हस्तमिसं चतुरस्र ती प्रकल्प्य वत्र- गङ्गे च यमुने चैव गोदावरि सरस्वति । नदे सिन्धु कावेरि जलेऽस्मिन्सनिधि कुरु ॥ इस्पमेन तीर्थमन्त्रेणाकुशमुद्रया सूर्पपण्डलातीर्यानि समावाद्य वमित्यम- अचीजेन धेनुमुद्रपाऽमृवीकृत्य कवचमन्त्रेणावगुण्ठधानमन्त्रेण छोटिकाभिः संरक्ष्प चक्रमा प्रदर्प गायत्र्याऽधाऽमिमन्त्र्य तदुदके वक्ष्यमाणपकारेण गायत्रीयन्त्रं विमान्य तदुपरि यथोक्तरूपां सावित्री ध्यात्वाऽऽवाहनादिक कृत्वा जळेनैव पूजयित्वा संस्नाप्य तच्चरणसृत वीर्य मत्वाऽहुन्छादिमिर. गुलीमिा श्रोत्रादिद्वाराणि विधृत्य मनसा गायत्रीमुच्चरन्देव्यावरणतळे. मितीर्थनले त्रिनिमजेत् । ववो गाय पैव द्वादशधा त्रिधा वा जलाञ्ज- लीनस्वशिरसि दद्यात् ।। ततो मूलेनैव त्रिराचम्प मूळेनैव देवी त्रिस्तर्पयित्वा संहारपद्रया समति देषी हृदि विसृज्य तीर्थानि सूर्यमण्ड रिमृजेदिवि गायत्रीस्नानविधिः। ततो जकादुत्तीर्य मूळाभिमन्त्रिो धौचे वाससी परिधाय मूलेनैव पू:- तलक्षणेन शिखा बध्वा पूर्वदिराचम्य माणापापत्रयं कृत्वा वीर्यादि. पवित्रमृदादिना वेतोर्ध्वपुण्दकं विषाय सदुपरि विहितमस्मना त्रिपुण्ई पथास्थानं कुर्यादा वेतमृत्लोपुण्ड्रं च भसिवेन त्रिपुण्डूकम् । क्रपणे विप्रः कुवि चन्दनेन यथारूचि ॥ १ ॥ वीर्य मृदा चोपुण्डूं न कुर्याद्भस्मना द्विजः । पदि मोहात्मकुषाच नरकायोपपद्यते ॥ २ ॥ आदी मृदारणं कुर्याद्भस्मना च ततः परम् । चन्दनं स्वच्छया धार्थ विर्यग्य च चतुलम् ॥ ३ ॥ संध्या ध्यानं तपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । उर्ध्वपुण्ड्रं विना कर्म निष्फलं स्पादिति स्मृतिः॥४॥ ब्रह्मचारी गृहस्यो वा वानमयो यविस्तु वा । पिना भस्मत्रिपुण्ण न विज्ञानवान्दिना ॥५॥ ... - -- ·श्रीमच्छकराचार्यविरचिता- विधि-वामित्रसहिछायाम् । एवं विट्रो मुण्डा-पतरं पा भूरूप-रंग सम्माऽसिमानतेन विलकं विधाय वैदिकी संध्या वासोकमार्गक विधाय गापीजपं कुर्यात् । चत्र संपाकाल:-- उदयात्माकानी संध्या पटिकासपाध्यवे। सायंसंध्या विघटिका अस्तादुपरि मास्वतः ॥ १॥ अचमा तारकोपेका मध्यमा सनारका । अषमा स्पसहिता मातासंध्या त्रिधा मता ॥२॥ पनपा सूर्यसदिता पक्ष्यमा सभास्करा । अधमा ऋक्षसंयुक्ता सायसंध्या विषा पता ॥३॥ अहोरात्रस्य का संधिः सूर्यनक्षत्र वर्जितः । सा तु संध्या समाख्याता धनिभिस्तत्वदर्शिभिः ॥ ४ ॥ संध्पोक्षमा तृतीय शे पश्चयां दिनस्य तु । माध्यानिकी वी चा पूर्व वा स्थापित हि ॥ ५ ॥ संध्याकाले सु समाप्ते संध्या नेष झुपासिता । जीचमामो मवेदो मत वा चाभिमायते ॥६॥ फाले तु बन्दिता संध्या स्वर्गमोक्षदायिनी। भकाने वन्दिता संध्पा सा च संध्या वधुतिय ॥ ७ ॥ काललोपपापश्चिचमू- संध्याकाले स्वविक्रान्साबाचम्प यथाविधि । जदयोचरं देवा वतः संध्यां समाचरेत् ॥ १॥ जमदमिा-एकाई समविक्रम्प प्रमादाहक यदि। अहोरात्रोपितो मृत्वा गापञ्पाचायत जपेत् ॥ २॥ रामङ्गे नृपलोभे रोगाती सूतोऽपि वा। संध्पादनपिच्छिचिर्न दोषाय कयंचन ॥ ३ ॥ विद्वास चिबाद प भूचिदर्शने । संध्यावन्दनलोपोऽयं न दोषो मुनिभिः शा॥ ४ ॥ पापा काकशि विरूपाक्षीविषण शिखा या पुनर्गा- मायाधिगदराचम्य दर्भधारण कपातु ।

·गायत्रीपुरश्चरणपद्धावे। - दर्भद्वयन घनीयाच्छिखांचोपवीतम् । आसने कृतिदेशे च द्वौ द्रो दमों प्रकीर्तिती ।। १ ।। दक्षिणानामिकायां च चतुर्दर्भपवित्रकम् । वामे दर्भत्रयं धार्य संध्याय द्विजमत्तमः॥ २ ॥ इति दर्भान्धारयित्वा प्राणायामाकुर्यात् । तदुक्तं ब्रह्म महिनापाम- कोठस्थपनिलं सर्व निशेिष द्विजसत्तम । मूलाधारे मनः कृत्वा दलनाडयः विरेचयेत् ।। १ ।। सपरिछरसमुच्चार्य सावित्री ब्रह्मरूपिणीम् । चापनाइयाऽनिलं ब्रह्मध्यानेनाऽऽपूरच्छन। ॥ २ ॥ कुम्भके पुनरुचार्य विष्णुध्यानं समाचरेत् । तथैव दक्षनाड्या च रुदध्यानं समाचरेत् ॥ ३ ॥ वायु चिरेचपेत्माज्ञा साविकमा पूर्वरूपया। इत्येकः प्राणरोधश्च द्वितीयः पूर्ववज्जपेत् ॥ ४ ॥ येनैव संस्यजेतेन तयैवाऽऽरयेत्सुधीः । धारयेद्रेचयेत्तदच्छमेरेवं पुनः पुनः ॥ ५ ॥ एवं त्रिरसुरोधश्च जपादों च जपाधिके । वैदिके कर्पणि प्रोक्ता प्रायश्चित्ते यथेच्छया ॥ ६ ॥ भूरादिव्याहृवी : स सतारा द्विजसत्तमः । गायत्रीमनुसुचार्य व्याहृत्या च समस्या ॥ ७ ॥ चूहामन्त्रं तदन्त च जपेत्मणवपूर्वकम् । एषा सपच्छिराः मोक्ता सावित्री माणरोधने ॥ ८ ॥ पश्चागुलीगिर्नासाग्रपीडनं प्रणवापिधा । पुद्रे सर्वपापनी गृहस्थानां प्रशस्पते ॥ ९ ॥ अथ भाणायामन्यासः । ॐ प्रणय परब्रह्म ऋषिः परमात्मा देवना देवी गायत्री छन्दः ॐ योनं 5 शक्ति में कील विधुर्ण उदातः सरस्तालय गो प्रणवपात्रामा वसिष्ठविश्वामित्र परद्धाजा यो प्रविष्णुपहेश्वरा देवा गापत्रीत्रिज- गत्यश्छन्दोसि भूरन्तरिस यो: स्य नानि पीवविद्युच्छोना वर्णा जाग्र-व- ममपुप्तयोऽस्था सप्तव्याहनीनां विश्वामित्र जपनि परवानगोनपात्रियनि- 3 ·मापादयोः पषट श्रीमछकराचार्यविरचिवा- कश्यप ऋषयः, भमिवायसूर्यबृहस्पतिवरुणेन्द्र बिश्वदेवा देवता गायञ्युगि गनुएल्बृहवीपाक्तित्रिष्टुन्जगत्यश्छन्दांसि श्वतरक्तपीसकृष्णनीसपाटलपिङ्ग- सवर्णाः बढ्नऋषभगान्धारमध्यपपञ्चमधैवतानपादाः स्वरा पायव्यसेनो. पाय,काशमाणात्मानो बीजानि श्रीकीर्तिमायाविमेधास्मृतिषाचः पको भूळो भुवोकस्वोकमहर्लोकजनलोकतपोलोकसत्यकोका कोलकानि आ- मिवेश्यकाश्यपगौतमागिरसपार्गवकौशिकवासिष्ठगोत्राणि समस्पर्वरूपरस. गन्धपनोभुदपस्तत्वानि विनताअसिसकटविस्तृत यमपाशायितब्यापकानि- का मुद्रा माणापानव्यानोदानसमानमनोवुदिनानतापोपशमनार्थे जपे विनि- योगः । ॐ गायच्या विश्वामित्र ऋषिः सविता देवता गायत्रीछन्दः शिरोम- त्रस्य ब्रह्मा ऋषिः परमात्मा देवनाऽऽसुरीगायत्रीछन्दः सपा पाणा• यामे विनियोगः ॐ अं नामी ॐ हृदये मुखे ॐ ॐ भुवः जान्यो: ॐ व गुदे ॐ महः नाभी ॐ जनः हृदये सपा कण्ठे ॐ सत्यं भूमि ॐ वासुपितुझात्मने हायाय नमः ॐरेयं विण्यात्मने शिरसे स्वादा ॐ भगो देवस्य दात्मने शिखाये पीपति सत्यात्मने करवाय हुॐ धियो यो नो ज्ञानात्यने नेत्रत्रवाय चौपट् ॐ प्रचोदयापरब्रक्षात्मने मनाय फट् स्पङ्ग पत्रानशुपादिक्रपेण फरयोविन्यस्य इदगादिप न्यसेत् । स्थानम् --- हृदयकमलमध्ये सूर्यविम्यामानस्थ निखिक मुचनवी मुष्टिसंहारकेतुम् । मनपिन सुख ढथं ज्योतिष सम्म सफलनिगमपूर्वं चिन्तयेदस्वरूपम् ॥ १ ॥ वि पाला मानपचारः पूजयित्वा प्राणायामयं हयात् । ॐ मह. ॐ जनः *पः ॐ सत्य ॐ अर्भका ॥ ॐ तत्सवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि । पियो को ना प्रचोदवाद । मोमापो ज्योतीरसोऽमृवं समभूर्भुवःस्वरोम् । इति पूर्ववत्सपच्छिरोगावपर्यं या प्राणायाम कवि। अथ गापत्रीमन्त्रार्थः। भपिमा माणा५५फर न पातु पोऽर्थन इसका भद्रमानुपति पचनान् । प्रपा-११ सर्वविवारपना सर्वरके सर्वावभासकारमो ·गायत्रीपुरचरणपद्धतिः। मरस्य परमात्मनः सर्वात्मक त्व] धौवनार्य सर्वात्म[व]मतिपादकोऽयं गायत्रीमन्त्रः । गायन्त त्रारसे यस्माद्वायत्री । प्राणायमुनामयत इति प्रणा प्राणानामायापो यत्र किया। बता पाणापामः । वत्र गायत्री प्रणवादिसप्तव्पाहन्युपे शिसपेतां सर्ववेदसारामित्यथर्वाङ्गिरसम्। एवं विशिष्ट गायत्री प्राणायामरुपास्य ब्रह्मरूपो भवति । ॐवत्सदितिनिर्देशो ब्रह्मणत्रिविष. स्मृतः । भूरिति सम्माजमन्त्र उच्यते । भुवरिवि स भावयति प्रकाशयतीति व्युत्पत्त्या चिद्रूपाच्यते । सुवाति सुष्ठ सर्वेषु पीयमाणं सुखरूप परमानन्द ब्रह्मपदम् । (१) वप इति सर्वतेजोरूपम् । सत्यमिति सर्वचाधाविरहिवा- स्पते । सत्यं ज्ञानमनन्त ब्रह्मोति भूर्भुवा स्वरोनिवि कोक्पं सपस्तव्याह- स्पर्यः । वदिवि दिनीयैकवचनमनेनाखिळजगदुत्पचिस्थिविळपकारणहेतु- भूतपनिषदि कथ्यपानं निरुपम वत्सम वेजोमपं ससूर्यमण्डलाभिधेयं ब्रह्माभिधीयते । ' असावादित्यो ब्रह्मवि वचनात् ।। सवितरिति पष्ठयैक- पचनं पुत्र प्राणिमसच इत्पेनस धातोरेतद्रूपं सर्वप्राणिमात्रप्रसवितरित्ययः । परेण्यं प्रार्थनीय नियमादिभिरपहवकल्मपैः सतलं ध्येयमित्यर्थः । भर्गः मञ्जो आमर्दने भूजि भर्जन इत्येत्तयो_त्यो रूपं मम पापमर्जनहेतुभूत- मित्पर्यः । म्राज़ दीसावित्येतस्य वा भर्गस्तेज इत्यर्थः । देवस्येति षष्ठयक- पचनं दिवु क्रीडाविजिगीषाव्यवहारद्युविस्तुविस्वप्नमदपोदकान्तिगविधि- स्पेतस्य घातोरेन्द्रूपं दीध्य क्रीडनस्वाद्विजिगीपुत्वादयवहारत्वाद्युति- साततुतित्वात्स्वप्नत्वामुपदस्वान्मोदकत्वात्मकान्तित्पादविवाग्ज्ञानत्वा- प्राप्यत्वादा देवस्माघीमहि ध्ये चिन्ता गोऽसावादियो हिरण्मया पुरुषा सोऽसावापिति चिन्मयापः । धियो द्वितीयावहुवचनम् । परछान्दसरवा- लिङ्गम्यत्ययः । यत्वेना सूर्यमण्डलामिधेयं वरेण्यं भेष्ठं भर्गः पापमञ्जन- बेतुभूतं समोऽस्माकं पियो बुद्धीः श्रेयस्करेषु कर्मसु प्रचोदयात् । चुद भेरणे धातुः प्रेरयेदित्पर्यः । इघि पारवानीयधर्मशाने पापा स्मर्तव्याशारददि- जेरिति । आप उदकं प्रत्युच्यचे । आपो चा इति शु।। प्योविरिवि ज्योतिर्मय रम हवि सारा(रसायकमगृतं केवल्पपात्मवत्वं द्वाड- नन्दपदं सरिक भूर्भुवादरोमित्येवाक्षररूपं पशवात्मकायमेर पश्चाक्षरी- मन्त्रा मणवादिः प्रणरान्तो पेत्यथर्वाङ्गिरसमुत्रम् । - ·१२ आमच्छकराचार्यविरचिना- अथ संध्याविधिः। एवम स्मरन्ध्रह्माहममीति भावपन्प्राणायामयं कृत्वा ममोपानदुरि. तक्षयद्वारा श्रीपरमेश्वरप्रीत्यर्थ माता संध्यामुपासिष्य इति । संकरप्य मार्जनं कुर्यादापो हि ठा कुशोदकः । पाद पादै क्षिपेन्मूनि प्रविप्रणवसंयुतम् ॥ १ ॥ आत्मानं मणधेनैव परिषिच्य जले। सह । कुर्यात्समणवैः पादैार्जनं तु कुशोदकः । यस्प क्षयायेचि जलं सकुशं प्रक्षिपेदधा ॥ २ ॥ स्पृष्ट्वा हस्तेन यापन तट नद्यादिकपु च । पाणिना दक्षिणेनन मार्जयेत्मकुशेन तु ॥ ३ ॥ पाणिस्थितोदकैनैव घामहस्तोदकेन वा । गृहे तु मार्जनं कृर्या नान्यत्यत्रीमनुः ॥ ४ ॥ भापो हि छेति नृपश मिन्धुदीप भापो गायत्री मार्जने विनियोगः । ॐआपो दिष्टा० आपो जन्य च न. । सूर्यथेनिमन्त्रस्य याज्ञवल्पोप- निषदृपिः सूर्यपन्युपायुपायो राविश्य देवता प्रतिस्छन्दो मपाभ्यन्वर दयर्थ मन्त्राचमने विनियोगः । सूर्यश्च । दरिमृज्य कुशपाणिध मा येत् । मणवयुक्तसमस्नया व्याहत्या गायच्या आपो हठति नवपादः शनी देवारिनि सप्तभिर्जियेत् । नवपदमनिक्रम्य अर्धची वसुसंरूपमा । ऋच प्रणव गार्जनं समुदाहनम् ।। भषि मूनि नयाऽऽकाश आकाशे भुधि मसके। मन मुनि मनि पान्मार्जन रुदाहनम् ॥ इति पार्जनम्। फन पाच वाऽपि टुपदा वा जपहनम् । हिनासापुटनर पापात्मानगपोहयेत् ।। उनलं नावलौरयाय वापभा क्षिनी क्षिपेत् । आचम्य विसभी पनपन्यांच धारत् ।। कई गो अपि पातय मन इति जल पदाक्षिणीकृत्याय दद्यात् । पाणि जन्टमादार गायध्या पामिमन्त्रितम । पेभिलिसिराय माणः सिपेत् ॥ - ·गायत्रीपुरश्चरणपतिः । हो पादौ तु समौ कृत्वा पुरयेदुदकाञ्जलिम् । गोशृङ्गमात्रपत्य जलपध्ये जलं क्षिपेत् ॥ पादेशग्तु प्रदेशिन्या वालो मध्यमया भवेत् । गोश्च शृङ्गमनापिक्पा विनस्तिस्तु कनिष्ठपा । शवे गोशृङ्गलक्षणम् । जळेवध्य प्रदावव्यंजळामावे शुचिस्थले । पातमध्यानयोः काल उत्थायाध्य जले क्षिपेत् ।। उपविश्य तयी सायं स्पले चाय विनिक्षिपेत् । स्था चाऽऽपस्तम्बा- पिनम्र प्रभातेपु यध्याह्ने ऋजुसंस्थितः । उपविइग तु सायाह जले त्वयं न निक्षिपेत् ।। काळातिक्रपणे यत्तु विसंध्यपपि सर्वदा । चतुर्य प्रदान गायगा शिरसा सह ।। तर्जन्यङ्गुष्ठयोगेन राक्षसी मुद्रिका भवेत् । यो ददाति तथा चाय दत्तोपं रुधिरं भवेत् ।। अपावादित्यमन्त्रेण सोदफेनैव पाणिना । प्रदक्षिणमनुप्रज्य त्वाचामत्संध्यपोयो। ।। मन्दैहानां विनाशगप नितित्तु जलाञ्जलीन् । पायचितार्थमाचम्य मुच्यते देणहत्यया ॥ अथायदानम् । गायका प्रिय रवये दशव । मायया मायिनो विश्वामित्र म्लपि। सविता देवता गायनीउन्दो रे चीज णि शक्तिर्यपिति कीलकमदाने विनियोगः भः तत्सवितानात्मने हृदयाय नमः । ॐ भुवः परेण्यं मिलामने शिरसे स्वारा। अस् भगो देवस्य रुद्रात्मने शिखायै वपट् । ॐ भूः धीमहि सत्पात्मने फरचाय हुम् यो नो ज्ञानात्मने नेत्रत्रयाय वौषट् । ॐ स्वः प्रचोदगाव परग्रहात्मने अत्राय पदायिङ्गमन्त्रानादिमाग परयोविपस्प हृदयादिपु न्यसेत् । ॐ भूर्भुवः स्वरोप परोरजमेऽमावदोपिति दिग्बन्धः । भादिरयाभिमुग्यो भूत्वा मचा पियो ·थीमईकराचार्यविरचिता- वेदसारं परं ज्योतिर्मूलभूत परात्परम् । हदि स्थितं सर्वगत मण्डलान्तर्गत शिवम् ॥ चिन्तयेत्परमात्मानम अर्थ विनिक्षिपेत् । ॐ घृणिः सूर्य बादिस्योगटातरं सौरमन्त्र जपित्वाऽनोपसंहरण कुर्यात् । भस्य इत्यस्योपसंहरणमन्त्रस्य ब्रह्मा ऋपिदैवी गायत्रीछन्दः धोत्रिमतिरूपी परमात्मा देनवा थे वीजमुं शक्ति कीलकमलोपसहरणार्थे जपे विनियोग में अघोरामाय हृदयाय नमः । ॐ शं शाङ्गोत्राय शिरसे स्वाहा । ब्रह्माखाय विखायै वषट् । ॐ ना नारायणाखाय कवचाय हुम् । ॐ पाशुपक्षालाय नेत्रत्रयाय चौपद! ॐ सुं सुदर्शनायात्राय फट् । इत्यङ्गमन्त्राहु- पादिक्रमेण करयोविन्यस्य हृदादिपु न्यसेत् । ॐ शं शरमात्रायेति दिग्वधा) ॐ अत्तिष्ठ दैवि गन्तव्यं पुनरागमनाय च । माविष्ट देखि जुष्टत्वं प्रविश्य हृदयं मम (1)। ॐ प्रावदेवीमित्यूचं पठेत् ।ॐ हिरण्यगर्भः समवर्तवाने । सशचक्र० । सोऽइपर्फमज्यो(मको महण्योतिर्कज्योविर शिवा । आत्मज्योतिरह शुक्लः सर्वज्योति(वी) रसोऽरम्यहम् । मारायल्पया पायथ्या औयिष्यों हरोऽसि पास्मान में विदि ब्रह्मगा- पच्या मम पाप्मानमवधुन्वताम् । ॐ ब्रह्मणे नम एरं मत्य जपेत् ।। ५. रोरजसेऽसावदोष । अमावादित्यो ग्रन । गत आचम्य तर्पणं कात् । गा- पाइछन्दप्पादि स्मृत्वा गायत्रीतपणे विनियोगः । ॐ भूः पुरुष वर्ष. पामि । ऋग्वेदं तर्पयामि । मण्डलं तर्पयामि । हिरण्यगमे वर्पयामि । भात्मानं सर्पयामि । गायत्री तर्पयामि । वेदमावरं वर्पयामि । सांकवि वर्ष पापि । संध्या सर्पयामि । कौमारी वर्पयामि । ब्राली सर्पयामि । उपस यापि । निम्न वर्षपापि । समिद्धिकरी समापि । सर्वगन्नामिपति पामि। ॐ भूर्भुवःस्वा पुर्य तर्पयामि ॥ १६ ॥ हिराचम्- पदा संम्पिन भू स्थानमाथित्य सर्वदा। स्थानं त्यक्त्वा तु सत्सः यस्य न गच्छतु ॥ १ ॥ भोमित्येकासार प्रति पाशुपं त) पित्वाऽऽसनपूमादिमाशुद्धिपाण. मल्टिामातृका यासपूर्व गायत्रीनपं कर्योत् । वधथा- - । - या दी मासुम्यागत पोश्वामिना।

·गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः। कोयंपाऽथ चै वा चाम दौलमथापि वा। बेत्र वाकपत्र वा कम्बकं द(दाभमासनम् ॥१॥ पंपाश्मदास्थरणीतृणपल्लवनिर्मितम् । घर्जयेदासन मन्त्री दारिद्यम्याघिदुखदम् ॥ २ ॥ गोषकुन्मृम्मयं भिग्नं तया पाळाचपिप्पळम् । लोहविदं सदैवाऽऽ वर्जयेदासनं युधः ॥ ३ ॥ दानमाचन होम भोजनं देवतार्चनम् । पौढपादो न कुर्वीत स्वाध्यायं पितृतर्पणम् ॥ ४ ॥ आसनारुढपादस्तु जानुनोऽप जपयो। कृतावसक्थिको यस्तु प्रौढपादः स उच्यते ॥ ५॥ पृचिन्या मेरुपृष्ठ ऋषिः को देवा सुतलं छन्द आसने विनियोगः । चतरसां धेनुरूपा पीता कोपरि रिपताम् । शतकोटियोजना पृथ्वी ध्याये समासने । पृथ्वि त्वया धृता लोका देवि त्वं विष्णुना धृता । त्वं च धारय मा दोव पवित्रं चाऽऽसनं कुरु॥ इत्पासनं स्थापयित्वा अमुर्भुन.स्वः कुर्मासनाय नपः । अनन्तासनाय नमः । पद्मासनाय नमः । विमलाप्तनाय नमः । सर्वशक्तिकमलासनाव "नमा । आधारशक्तये नमः । दुश्द्रायणाय नमः । श्रीलक्ष्मीनृसिंहाय नमः । इत्यासनं संपूज्य बत्र पद्मासनेन स्वस्तिकासनेनो( न वो )पविश्य अपसर्पन्तु से भूना ये भूना भूमिसंस्थिताः । ये भूता विघ्नकर्वारस्वे नश्यन्नु शिवावया ॥ अनेन वामपादघावत्रयेण मौपान्फदमन्त्रेण दिग्पास्तिग्मदृष्टयाऽन्तरित- गानिनछोटिकाकाराफाल ने नोरतार्यामिमुद्रयाऽग्निमाकारं विषायो- शीति विखां बना मूळेन प्रणदेग पा माणानाचम्य ब्रह्मायग्रेषपारम्पर्व. क्रमेण स्वगुरुपादाम्बुजं वावयणोपीवि शिरस्यञ्जलिं कृत्वोचार्य गु गुरुभ्पो नम इति वायस्कन्धे । गं गणपचये नम इति दक्षकन्धे । सं सरस्वत्यै नमो नामो। दं दुर्गाव नमो वामकुक्षी ।क्षा क्षेत्रपालाय नमो दक्षिणतो। आराध्यदेवताये गायचे नमो इदि । नपो महनयो नम इत्यवं पठित्वाऽऽ. पम्प भाणानायम्य देवकालो इमूल्वा मम चतुर्विधपुरुषार्थसिदिद्वारा ·ॐ हा ब्रह्म श्रीमच्छंकराचार्षविरचिता श्रीपरमेश्वरमीत्यर्थ गायत्रीमन्त्रजपाधिपारसिद्धयर्थ भूवशुद्धिमाणपति(२१ तृकान्यासादियोगपीठगायत्रीपासावरिप्प इति संकरस्य मूलाधागन्धि विद्युत्मसमभामासुगविसवन्तुरूषो सपनामार्गण हृदयकमलमागता कुण्ड दिनों विभाव्य हृदयकमळाजीव दीपकलिकाकार गृहीत्वा द्वादशान्तिान जमहस्रदलगता विभाव्य तत्र जीवात्मान में इस० इति मन्त्रेण परमात्मनि योजयेत् । वव पादादिजानुपर्यन्त चतुरस्त्र पीतं पृथ्वीमण्डल र पादन मनक्रियागन्तव्यगन्धघ्राणपृथ्वीब्रह्मनिवृत्तिसपानवायू-सस्मृत्य पृयिष्यधिपतये निटात कलात्मने हुफट् स्वाहेति मन्त्रमुच्चार्य तान्हुण्डजिनी दाराप्सू मविलापयामीत्या स्थाने संहरेन् । जाबादिनामिपन्ति शुक्ल मर्धचन्द्राकार जलपाडलं सर हस्तदानदातव्यरसनान विष्णुप्रतिष्ठीदाना• मृत्वा ॐ हैं। विष्णवे जलाधिपतये प्रतिष्ठाकलाने हुफट्याइनि मन्त्र- मुचार्य सर्व कुण्डलिनीद्वाराऽमी पविलाप पामीत्यनिन्याने सहोत । नाभ्यादिवृदयपर्यन्त त्रिकोण वलिमण्डल तर घायुविसर्गविसनीयरूपव भुवनौविधा पाना-संस्मृत्य में सवार तेनोधिपतये विश्राफलात्मने हुफट स्वाहात मन्त्रमुचार्य वासर्वा-कुण्डलिनीद्वारा वायौ पश्लिापयामीति पायुस्याने सहरे । नतो हृदादिभूप-तं कृष्ण वर्तुळ पडूपिन्दुलाडि छत वायुपण्डले सोपस्थानन्दादिपरम्पर्शस्यच मीशनशान्त्यपानानमृत्वा ॐ है विराप वावधिपतये शान्तिक लापने साहसि मन्त्रमुधार्थ वाम निकुण्डलिनीद्वाराऽऽकाशे भविज्ञापयामीत्याका सहरेत् । तसो भ्रूमध्या दिवसरपर्पत स्वच्छ पलं इफडाकाशमण्डले ३त्र वाग्बदनयतव्यश श्रोत्राकाशसदाधिवशायीकालात्मने हुफदस्वाति मन्त्रमुचार्य वान्त नाकार प्रविलापयापीत्यकारे प्ररिलाय ममा महत्ता प्रहत्त्वं मातृसत समस्या स्वरूपाचा हल्लेखार्पभूवायां प्रावी पावलापपामीवि ot अयाविषी नित्यशुदयसपावसमझाये सत्यज्ञानानानन्दकपणे पर पफारण आदित्यवीय परमणि भविलापयेत् । तुना शरीरस्पा valमी अपित सत्यो देवता माविषपश्छन्दा शरीए पापपुरुपशोप विनियोग इत्युपरवा- पुरुष निषभ पापनादिभवसानिछ । RAपाशि च स्वर्णकोपयुट्यम् ॥

·१७ गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः। सुरापानहृदा युक्तं गुरुवल्पटिद्वयम् । सत्संसर्गपदद्वंद्वपङ्गमत्यङ्गपातकम् ॥ उपपावकरोमाणं रक्तश्पश्रुधिलोचनम् । अविवेकखगघरमहंताचर्पधारिणम् ॥ असत्याचव कृष्णं पैशुन्यरसभा(भूधरम् । क्रोपदंष्ट्रासमायुक्तं कामवर्मिणमद्भुतम् ।। वामकृक्षिस्थितं मूह दूसरासभनि:स्वनम् । अगुष्ठमात्रं पाधिष्ठं निर्दहवं यथाविधि ॥ इवि पापपुरुष विचिन्त्य यामिति वायुवीजस्य किष्किन्धऋषिर्वायुर्देवता जगतीछन्दा शरीर[ गव गपपुरुषशोपणे विनियोगः । इत्युक्त्वा नाभिमूळे च पविन्दुमण्डले यं विचिन्तयेत् । नद्वायुवीजं धूम्रं च चश्चलध्वजसंयुतम् ।। शब्दयुतं सर्वशोषणं त्वीशदैवतम् ॥ इविध्यात्वा पूरकयोगण पोडशवारं वा वायुवीजमावर्त्य तबीजोत्यवा. युना सशरीरं पापपुरुष शोपित विभावयेत् । ततो रमित्पग्निीजस्प कश्यप ऋपिरनिर्देवता त्रिनुप्छन्दः शरीर[गत पापपुरुपदाहने विनियोग इत्युक्त्वा- चिन्तयेद्धदये रक्कं त्रिकोणं वह्निमण्डलम् । विद्याकलायु रुद्रदैवतं रं समीरितम् ॥ इति ध्यात्वा कुम्भकपयोगेण चतुःपष्टिवारं पञ्चाशद्वारं वाऽमिवीजपावर्य पापपुरुषभस्म रेचयेत् । यतो चमिति चरुणवीजस्य हिरण्यगर्भ ऋषिः वरुणो देवता त्रिषु छन्दावने विनियोगः- वारुणं मण्ड मनि शुभ्रचन्द्रासनिभम् । सिवपङ्कजयुग्माङ्गं स्याद्वरुणदेववम् ।। इति धात्वा तद्धीजमुनामृतेन वच्छरीरमरस पिण्डीभूतं विभावयेत् । ततो छमिति पृथ्वीवीजस्य ब्रह्मा ऋषिरिन्द्रो देवता गायत्री छन्दः कठिनीकरणे विनियोग:- आधारमण्डले पृथ्वीमण्डलं बजळान्छिनम् । चतुष्कोण प कठिन पीचवर्णेन्द्रदेवतम् ॥ लंयोजेन समायुक्तं ध्यायेमनसि पवित् ।

·थीमच्छंकराचार्यविरचिता- इति ध्यात्वा तद्वीजोत्येन काठिन्येन वर्नु हृदां भावयेव । ततो हमित्या- काशीजस्य ब्रह्मा ऋषिराकाशो देववा पतिश्छन्दो व्यूहने विनियोग इत्युक्त्वा- आकाशमण्डलं वृत्तं द्वादशान्ते हमुज्जवलम् । शान्त्यवीवाकलायुक्तं चिस्यमाकाशदेवतम् ॥ इति ध्यात्वा तदुत्पनाऽऽके (फाश)नावकाशं भावयेत् । एवं स्वशरीर विचिन्त्य परमात्मनः सकाशात्सृष्टिकोण सत्यादि स्वस्वस्थान प्रापयेत् । वता परमात्मनः सकाशाजीवम् ॐ सोऽहमिति मन्त्रेण हृदयकालमानयेत् । dar स्वशरीरं पापरहितं नवं निर्मलं सावित्रीदेववाराधनयोग्य विभावये. दिवि संक्षेपतो भूतशुद्धिः। भूतनुद्धिविहीनेन जपपूजादिकं कृतम् । सर्व निरर्थकं विद्धि विपरीतफलार्यदम् ।। इति वसिष्ठसंहितावचनादावश्यकी भूवशुद्धिः । अथ स्वदेहे प्राणप्रतिष्ठा। या- हृदि हस्त निघायाथ माणस्थापनमाचरेत् । ततो जन्मादिकद्वयष्टक्रिया संस्कारसिद्धये ॥ गोटा प्रणवाहत्तीः कृत्वा शक्ति पर परेत् । बालामण्डलामातां चतुर्कहुँ त्रिलोचनाम् ॥ पाशा घरां पापं सावित्री दधतीं मजे । ॐथस्य श्रीमानमाविष्ठामन्त्रस्प ब्रह्मविष्णुरुद्रा ऋषय ऋग्यजुःसापानि छन्दांसि चिपिणी माणशकिदैवता आं वीज ही शक्ति को कोलक माणला विनियोग इवि शिरोमुसहदयगुद्यपादसङ्गिए ऋण वि- स्पस्य करपायासं कुर्यात् । तद्यथा-ॐआ ही को मं के खं गंधं ई. आ पृषिपोनोवारकाकासात्मने हृदयाय नमः । (चंछनी शब्दपर्य; रूपरसगन्धात्मने शिरसे स्वाहा । अंउटेहंदणऊ श्रीप्रसपारसनाना- णात्मने शिखायै वषट् । ॐ एयधन वाक्पाणिपादपायपस्यात्पने फर. पाप हुम् । ॐापपवयी वचनादानगतिविसर्गानन्दात्मने नेप्रपाय भौपद। *भयरमपमळ संभः मनोदय कारचिवमाणात्पने अद्याप फद् । स्यावान हुन्धादिपेण करयोविएप हृदयादिश् न्यसेत् ।* ·- गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः। मो नमो नावरणपर्यन्तम् । ॐ ही नमो हृदादिनाभिपर्यन्तम् । ॐ को नमो मूर्धादिहृदयपर्यन्तम् । ॐ स्वगात्मने नमः । ॐरम् अमृगात्मने नमः । *ल मांसात्मने नमः । ॐ व मेदात्मने नमः । ॐशम् अस्थ्यात्मने नमः । ॐ मज्जात्मने नमः । ॐ शुक्रात्मने नमः । ॐई जीवात्मने नमः । ॐ ळम् अपथ्यात्मने नमः । ॐसं क्रोधात्मने नमः । इति हृदये न्यसेत् । ततो हृदि इस्वं दत्ता जपेत् । ॐआंहीको वरलंशषसंहळाईसा सोई स्वाहा मम प्राण इह पाणाः | ॐआमित्यादि मम जीव इह स्थिवा। ॐओ. मम सपेन्द्रियाणि वाङ्मनश्चक्षुःश्रोत्रप्राणजिह्वापाणिपादपायुपस्थत्वक्माणा इहाऽऽगत्य सुखं चिरं तिष्ठन्तु स्वाहा । हृदि हरवं दत्त्वा जन्मादिपोडशसंस्कार- सिद्धये पोटशवारं प्रणवजपं कृत्वा ध्यायेत् । रक्ताम्माधिस्थपोतोल्लसदरुणसरोजाधिरूढा करानः पात्र कोदण्डमिक्षुद्भवमय गुणमप्शं पश्च वाणान् । बिभ्राणाऽसकपाळं त्रिनयनलसिवा पीनवक्षोरुहदाथा देवी वालार्कवर्णा भवतु सुखकरी प्राणशक्तिः परा नः ॥ इति ध्यात्वा मानसोपचार पूजयित्वा तत्स्वरूपो भूत्वा मातृकापास कुर्यात् । तदङ्गप्राणायामा- इडया पूरयेद्वायु म्वरः स्पश्च कुम्भये । रेचयेद्यादिमिर्वणः प्राणायामः सपातृकः ॥ अस्य पन्तर्मातृकावहिर्मातृकामन्त्रस्य अजापविपियत्री छन्दो मातृ- कासरस्वती देवता हलो वीजानि स्वरा शक्तयो विन्दवः कीलक श्री. गायत्रीजपाङ्गत्वेन भ्यासे विनियोगः । इति ऋष्पादिकं विन्यस्य करपड- गन्यासं कुर्याद । ॐअंकखंगंघई मा हृदयाय नमः । ॐचंछं नंबई शि. रसे स्वाहा । ॐउटंठंडढणऊ शिखायै वषट् । ॐवयंदंघन कवचाय हुम् । ॐओपफंवममंओं नेत्रत्रयाय चौपट् । ॐअंपरवंशपंसंहळसंभः अस्त्राय फट् । आदौ करपास विधाप हृदयादिन्यासं च कृत्वाऽन्तर्मातृ- कान्यासं कुर्यात् । सतोऽकारादिषोडशवीनानि फण्ठस्पाने पोडशदळे विशुदचके पादक्षिण्यन न्यसेत् । ॐ अं नमः। ॐ नमः इत्यादि । कादि]- द्वादश्वीजानि हृदयेऽनाइवचके द्वादशदले दकारादीनि दशवीजानि नाभि- ·३ - सीमछकराचार्यविरपिता पाने मणिपूरे दशदले वकारादीनि पढ्वाजानि लिङ्गस्याने पदले वका रादीनि चत्वारि बोजानि गृहस्थान आधारे चतुर्द ई ई भूमाप था. जाधक हिदक इति नियम ध्यायेत् । आधार शिदनामी हृदयसरसिजे तालुमूले लाट दे पत्रे पाहशारे द्विदलदशदले द्वादशा चतुर पासान्ते वालमध्ये इफकठसहिने आदियुक्त स्वराणां ई सं सत्यार्थयुकं सालानुगत वर्णरूपं नयामि ॥ शो यतिमातृका याम माग्नत् । ॐ ॐ नमः शिरसि । प्रो नमो मुखे वृते नमो दक्षने। ईनमो बापनेप्रे। उनमो दशकणें । ॐनमो बामकरें। ॐ नमो दशनासापुटै । ऋ नमो वामनासापुटे।लं नमो दसकपोछे । लु नमो घामपाले । एक अष्टे । ऐनयोऽधरे । श्रों नम उर्वदन्वपक्ति । औं नमोऽधोदन्तपति । अं नमः शिनि । अ: नमो मुखान्त । के नमो । दक्षबाहुमूळे । खं नमः कूपर। गं नमो मणियन्थे । नमोऽगुलीमूले । ॐ नमोऽर गुस्यो। च नमो वापबाहुपुले। छ नमः कूपरे । जे नमो मणिबन्धे । में नमोऽहगुलीपूछे । अनमोऽगुल्यो । ट नमो दक्षपादमूळे 3 नमो जानुनि। डे नमो गुल्फै। ई नमोऽगुलीमूळे । णं नमोऽगुल्पने तं नमो बामशमूले। थनमा जानुनि । द नमो गुल्फ । धं नमोऽङ्गुलीमूळे । नं नमोऽगुल्यो । नमो दक्षपाईं ! फं नमो वामपाये । वनमः पृष्ठे। मनमो नाभी । म नम सदरे । यं नमो हदि । रं नमो दक्षामा ले नमः यदि । नमो वामांसे । शं नमो दशकक्षायाम् । ५ नमो घामकक्षायाम् । सं नमो हुदपरदकरटूपे । ई नमो हृदयादिपादद्वये । नमो हृदयादिमुखे । ६ नमः सर्वाश पति विन्यस्य मातृकासरस्वती ध्यायेत् । पश्चाशदर्णमदैषिदितवदनदो:पादहस्तशिवसी- देशो भावरकपर्दा कळिनाशिफलामिन्दुकुन्दावदाताम् । अससम्मतिलिखितवरफरा धीक्षण संस्था- मच्छापामजयनमा मासी जनमामि ॥१॥ विध्याचा मानसरुपचारः पूजाणामारादिक्षकारान्त पातृकामनुलो- मषिोपको अपिता पापकत्वेन सससस्थानेषु पात्वा गायत्री पाम कुपात् । पिसन्दामामि स्मरवान्यासासमापरे ।

·। गायत्रीपुरचरणपदतिः। २१ इति वसिष्ठसंहितावचनात् । तद्यथा-प्राणायामत्रयं कृत्वा ॐ अस्य श्रीगा. यत्रीमन्त्रस्य विश्वामित्र ऋषिर्गायत्री छन्दः श्रीसवितृरूपिणी सावित्री देवता ॐ भूः वीजम् ॐ भुवः किं शक्तिः ॐ स्वः यं कीलक पम चतुर्विधपुरुषार्थसिद्धयर्थ गायत्रीयन्त्रजपे विनियोगः । ऋष्यादि यथास्थाने विन्यस्य करसंपुटेन गायच्या फरयोापकं कुर्याच । ॐ तत्सवितुर्धधात्मने अङ्गुष्ठयोन्यसामि । ॐ वरेण्यं विष्ण्वात्मने वर्जन्योन्यसामि । ॐ भगों देवस्य रुद्रात्मने मध्यमयोय॑सामि । ॐ धीमहि. सत्यात्मने अनामिकयो- सामि । ॐ धियो यो नो ज्ञानात्पने कनिष्ठिकपोसामि । ॐ प्रचोद- दयात् परब्रह्मात्मने करतलकरपृष्ठयोन्यसामि । एवं हृदयादिषु न्यासः । ॐ भूर्भुवःस्वरोमिति दिग्बन्धः । अथ व्याहृतिन्यासः । भूा पादयोसामि । भुवः जान्दोयसामि । स्वः कटयायं सामि । महो नाभी न्यसामि । जनो हृदये न्यसाभि । तपः कण्ठे न्यसामि । सत्य ललाटे न्यसामि। अथ पदन्यासः। तपादयोः । सवितुर्जङ्घयोः। वरेण्यं कट्योः । भो नामौ । देवस्य हादि । धीमहि कण्ठे । धियो मुखे । यो भ्रूमध्ये । नो ललाटे । प्रचोदया. मनि । इति पदन्यासः। अथाक्षरन्यासः। ॐ तत्पादयो । स गुल्फयोः । वि जङ्घयोः । तु जान्वोः । र्वजों। रे गुझे । णि लिङ्गे । कटयो । भ नामो। में उदरे । दे स्तनयो हृदि । स्य फण्ठे । धी वक्त्रे । म तालो । हि नासिकायाम् । घि नेत्रयोः । यो भ्रूमध्ये । यो ललाट । ना पूर्वमुखे म दक्षिणमुखें । चो पश्चिममुखे । द उत्तरमुखै । या मूनि । तफारव्यञ्जनं सर्वाङ्गन्धु । गाय- पाश्चतर्विशत्यक्षरेपु पृथिव्यादितत्वदृष्टिस्तत्र प्रथमपादे कोकत्रयदृष्टिः (3)। तृतीयपादे ब्रह्मदृष्टिः । प्रणवादिमणवान्तगायत्रीमन्त्रं चतुर्थचरणसहित त्रिवारं व्यापकत्वेन न्यसेत् । तद्यथा-ॐ भूर्भुवः स्वस्वसवितुर्वरेण्यं भर्गो देवस्य धीमहि । धियो यो ना प्रचोदयात् । परो रजपेऽसावदोपिति केशा. दिपाद पर्यन्त पादादिफेशपर्यन्तं त्रिधारं न्यसेत् ।

·थीमच्छ कराचार्यविरचिवा-
अथ स्वदेहे योगपीठन्यामः।
अद्वयोरयोषषस्थितपादयतुष्टयं मुखलाभिषाद्वषमध्यापकदिपरगाव
पीटरूपं निष्देहं बाधा सत्र न्यमेत
| ॐ मूलाधार पहाकालाय का
गाय माशाय नमः । तदुपरि स्वापिष्ठानपर्यन्त पन्चवक्त्राय दः
पाय रसवर्णशमदक्षिणपाश्वीय याला प्रदाय नमः । तदुपरि नाभिपर्यन
फरुचिरय मूलमकृष्य नमः । तदुपरि हृदयपर्यन्त शरचन्द्रषभाय पर
अषधाविण्य आधारप क्त्यै नमः । सदुपरि हृदयपर्यन्तं कुर्माय नमः । अन
स्वाय नमः । वहाय नमः । पृथिव्यै नमः । अनवाष नमः । रत्नदी-
पाप नमः । वर्णपर्वताय नमः Vल्पशोधानाय नमः । मीणमपमहाभ
मिकायै नमः । मणिमण्डपाय नमः । यल्पवृक्षाय नमः । रत्नवेदिका
नमः । रसनासँहासनाय नमः । ततः सिंहासनस्य पादगात्ररूपत्वेन
दक्षांस कवाय पमरूपाप धर्माय नमः । चासे इपामवर्णाप सिंहरू
पाय मानाय नमः । वामारी हरिदाय भूतरूपाय धराग्याय नम: } दक्षि-
गोबिन्द्रनीलवर्णाश गणरूपायैश्चर्याय नमः। एतत्पादरूपिणस्ततो मध्ये
जात्रायन हृदि योगपीठस्प खे शूदरूपाय कृष्णवर्णाय खड्गचर्मधरायाध
माय नमः । वाम पार्षे ईश्वरस्पायकारवय ज्ञामाय नमः । नामाधुन्ध-
शीशावरूषायादरम्याय नमः । दक्षिणपाचे स्त्रोद्ररूपाय मुक्तशाम
नापानश्वर्याप नमः । उती मध्ये हरकमळे शेपाय नमः । पाय नमः ।
नादयन्दाय नमः । संविधालाय नमः । सर्वसत्वात्मकपमाय नमः ।
अस्मियपत्रेभ्यो नमः । विकारयर फेसरे यो नमः । पश्चाशद्वर्णवीजाटध-
पर्षिफायै नमाव अंब महलाय नम सोपमाडलाय नमः 1 में
शिटलाय नमः । में सवाय नमः । रं रजसे नमः | तमसे नमः ।
श्री आभने नम । अंतरात्मने नमः । पं परमात्मने नपा । साना-
मने नम इति वियस्य हृदयदेश गायत्रीरन विभावयेत् । तद्यथा--
जे शिक्षकानुशेणविरादिसमणिकं
वस्वस्त्रं स्वरयुम ये सरदलं योनिवर्ण मनो।
महापरिनिमिई याकोणतागति
गारया एपिस माममपि पियानं ह देशहितम् ॥ १ ॥

·गायत्रीपुरधरणपद्धतिः। २३ अस्या:-शक्तस्त्रिकोणाद्वहिकशानुकोणेपु त्रिकोणेषु विलसन्ती भरा- दयो भूर्भुवः स्वाहनांची जत्रयं भावयन्त इत्पर्यः । वस्त्रोप्वष्टकोणेषु प्रविदले स्वरयुग्म संपुटित मनोर्गायत्रीमन्त्रस्य त्रिवर्ण तदादिलिखिवं दी- मन्त्रं भावयित्वा चूडामन्त्रस्न तुरीयं चतुर्थः पादः 'परोरजसे ' झवि अनेन च वेष्टितं क्षमाकोणे भूपुरेपु चतुष्कोणेषु तारादिमहत्ममृतिभिरङ्कि ककारादिचणः क्षान्तहिष्टिवं भावयित्वा मध्ये त्रिकोणस्प सूर्यमण्डका- कार सेजोरूपां वर्तुलाकारी कोटिपार्तण्डतेजोमयं चिन्तयित्वा सत्र वक्ष्यमा- मध्यानरूपा श्रीसावित्रीं ध्यायेत् । तद्यथा- मुक्ताविद्रुमहेपनीलपवळच्छायैर्मुखत्रीक्षण- र्युकामिन्दुकलानिवद्धमुकुटो तत्त्वार्यवर्णात्मिकाम् । गायत्री वरदाभयाकुशकश शुभ्रं कपालं गुगं शङ्ख चक्रमयारविन्दयुगुलं इस्वैर्वहन्ती भजे ॥१॥ अथ मालापानम्- हृदयकपले योगपीठे सुधासागरान्तराले मणिपयट्टीपे स्वर्णपपपर्व स्वर्ण- प्राकारहित नन्दनोद्याने चिन्तामणिमण्डपे रत्नसिंहासने चक्रराजविम्बे कोटिसूर्यवेजोमये वालार्कीयुतमा त्रिनेत्रा पश्चवक्त्रां दशभुनां वरदामयाङ्- कुशवोदपानपात्रजपपालाशङ्खचक्राम्बुजयुग्मधरा दिव्पगन्धानुलेपना दिया. लंकारभूषिता कोटिकन्दर्पलावण्यविला सवती प्रहसितमुखारविन्दा सर्वावर. णदेववाऋपिपितृगणपरिवां द्विज़वत्सला सर्वाभीदा सर्वपापहन्त्री श्रीसा- वित्री चिन्तयामि । चिन्तयमेवमात्मानं जपं कुर्यात्समाहितः । मानसे पूजयित्वा तां विशुद्धः साधकोत्तमः ॥ १ ॥ एवं स्वैयेन ध्यात्वा मानसोपचारैर्ययोक्तपकारेण गुरूपदिष्टेन पूजयित्वा प्रसन्ना हृदि ध्यायन्यथाशक्ति मूलविद्या सावित्री मनसा जपित्वा वजपं देच्या हस्ते निवेद्याऽऽत्मपूनापुरसरं मानसयागं कुर्यात् । तदुकं विश्वा. मित्रसंहिवायाम्- माणायामत्रयं करवा भविश्य हृदयाम्बुजम् । देव वत्र संचिन्त्य मनसाऽऽराघयेतवः ॥ १ ॥ येन क्रमेण पर्मन्ने पर्नानाविधः शुभैः । खेन क्रमेण तैरेव मानसो याग ईरिता ॥२॥ ..

·श्रीपरछकराचार्यविरचिता- न वाऽप्युच्चारयेन्यन्त्र मनसैच मर्नु स्मरेत् । मुझ न दर्शयेचत्र इवाभ्यां भावयेत्ततः ॥ ३ ॥ अत्र घाऽऽवाइन नोकं हृदये मानसार्चने । आराध्य मनसा भक्त्या गायधीजपपाचरंद ॥ ४ ॥ हृदयाम्बुजं भविश्येति संवन्धः । हृदयाम्बुजमित्यत्र वादावत्स्वासने योग पीटरचेन मनसैव पूजयित्वा नार्यस्थापनादिककळाय() (1) मानसमेष हृदयस्थेन कार्यमित्यर्थः । तया वसिष्टसंहितायाम्--- ध्यात्वाऽत्रान्तर्षजेतीउपासमार्गेण मानचित् । वरिमापीठे स्थित देवी गायत्री मुक्तविग्रहाम् ॥ ध्यात्वा यजेश्चन्दनाद्यैर्मानसोजनान्तिक । भोजनावसरे मन्त्री पैश्वदेवं समाचरेत् ॥ मूलाधारगवे फुण्डे देवतामिसमुज्मले । धर्मावबंधित व्यस्रे मूलमन्त्रपुरःसरम् ।। अम जुहोमि स्वाहेति प्रत्येकं जुद्यासुधी। हिसां नास्तिक्षमज्ञानपदयो दम्भकतवे ।। प्रात्यत्वमन्जवं च दारिद्रय शोकमतरी। अहवासत्यपैशुन्यकामक्रोचमदानम् । असमां चामिताहारं भयं निद्रा सुखेतरम् । अर्धे दुष्टसंतापं नीचसङ्ग त्वविधाम् । आमुरं भावमित्याविचल्याइविभिईनेत् । मन एव सुतः पोकः सुम्ना म्रगुदीरिता ।। अन्ननिरन्तरनिरिन्धनमेषमाने मोहान्यकारपरिपम्पिनि संविदयौ । फस्सिविद्धतपरीचिरिका भूमी विश्व नहोपि वपादिशि का वसानम् ।। इस्पनेनेकाहुति पूर्णा दया । पद वामपो भाषा अपेदिरूपता। वामपं सर्वदुःखमय सावित्र्य च समर्षपेत् ॥ सहस्त देववारूपो भूत्वा निष्ठेपिरस गम् । स्पेमार पागं कस्वाऽऽरमानं मनरेन् ।

·गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः। अथाऽऽत्मपूजा। सत्र सजलेन पवित्रेण गायत्रीमुच्चार्य मूलाधारे हृदये भ्रूमध्ये समोरुप महादिब्रह्मरन्ध्रा दशरणवसंयुक्तां चतुप्पा गायत्रीमुच्चार्याखण्डदण्डाय- मानवेजोरूपां विमान्य तत्तेजोभिरेकीभूतमानन्दधनं गुरुमन्त्रदेवतामायभेदन सावयवीकृतं स्वशरीरं निर्मलं पत्वा गन्धपुष्पधूपदीपैरम्बुदर्भाऽऽस्मानं पून- यित्वाऽलंकारै पयित्वा योगपीठं विचिन्त्य तत्तन्मात्रैस्तत्तत्स्थानं संमोक्ष्या- चमारे हृदये मूलाधारे पदवघे चेवि पञ्चसु स्थानेषु पञ्चकृत्वा पुष्पाञ्जलि दवा सवितृरूपमात्मानं ध्यात्वा वर्णाक्षमाल या रुद्राक्षपालया चाऽटोत्तरश- तमष्टाविंशतिवारं वा जपित्वा पुनः प्राणायामयं कृत्वा ऋष्यादिकारषडङ्ग छत्वा पात्वा [च ] देव्या हस्ते जपं तेजोमयं निवेदयेत् । ॐ गुह्माविमुरगोत्री त्वं गृहाणामत्कवं जपम् । सिद्धिर्भवतु मे देवि त्वत्प्रसादात्करे स्थिता ॥ इत्यनेन मन्त्रेण जपं निवेद्य चतुर्विशतिमुद्राः प्रदर्शयेत् । अथ मुद्राविधिः। मुदं ददाति देवानां द्रावयत्यसुस्तिया । मोदनावावणाचैव मुद्रेति परिकीविता || इति वचनान्मुद्रामदर्शनमावश्यकम् । अथातो दर्शपेन्मुद्राः सुमुखं संपुटं तया ॥ ततो वितविस्तीर्णे द्विमुखत्रिमुख ततः । चतुर्मुखं पञ्चमुखं षण्मुखाधोमुखे ततः ॥ ध्यापकालिक व शकटं बदनन्तरम् । यमपाशं तु ग्रथिनं ततः स्यात्संमुखोन्मुखम् ।। विलम्बो मटिको मीनस्तवः कूर्षवराहको। सिंहाक्रान्तं महाकान्तं तवो मुद्रपल्लवी ॥ एता मुद्राश्चतुषिशह)पयाः सुपविष्ठिना।। एल्लक्षणमाह- सुखं संहतो हस्ताक्सानो कुञ्चिाङ्गुली । संपुटं पद्माकोशमी करावन्योन्पसंहनी ॥ विता संहतो हस्तायुचानावापताङ्गुली। विस्तीर्ण संहतो पाणी मियो मुक्ताङ्गुली+ द्वयोः ।। + लीयको। इति ब्रह्माको। - ·२६ श्रीमच्छंकराचार्यविरचिता- . संमुखं सक्तयोः पाण्यो। कनिष्ठाद्वययोगता । शेषाहगुलीनां करो द्विपुखत्रिमुखादयः ।। शेषाङ्गुलीनां संयोगात्पूर्वसंयोगनाशनम् । तिर्थक्सपुग्यमानानी संयुक्ताङ्गुलिमण्डली ॥ हस्तौ पण्मुखमित्युक्ता मुद्रा मुद्राविशारदः । आइञ्चितायी संयुक्तो न्युन्नी दस्तावधौमुखैः ॥ उत्तानी नाशाचेव व्यापकं कुश्चिती करी । अधोमुखी बद्धमुष्टी मुक्कामागुष्ठको करो। शर्ट नाम कपित यमपाशमतः परम् । सुद्धमुष्टिकयो। पाण्योरुताना वामनर्मनी ॥ कुञ्चितामान्यया युक्ता तर्जन्याऽनुजुवक्त्रया । उत्तानसंघिसंकीनद्धाइकियो करौ।। संमुखादिवो दीर्घायुष्ठौ अपितमुच्यो । अांदगुळिवामहस्ताका दक्षिणेन तु ॥ अधोमुखेन संयुक्तः संमुखोन्मुख उध्यो । उत्तानोत्तानकोटी व लम्बा कायत करो। मुटी चान्योन्यसंयुक्त।घुत्तानी मुष्टिको भवेत् । मानातु संपुखीभूतो मुक्तानायकनिष्ठिको । असंयुक्तयों तु शेपायुकिदहै। करी। अपोमुख फरो वापस्ताहशा दक्षिणेन तु॥ पृष्ठदेशे समाRIFL फर्मो नाम्माभिधीयते । ऊर्ध्वमध्य वामभुजा कक्षायामापेस्करम् ॥ पराहो नाम मुद्देय कपिता मुनिसत्तः । कण्ठामियो करो कर्णसंधिवाचायवाद्गुळी ॥ सिंहामान्य नाम मुद्रा महामान्च कथ्यते । किंचिदाफुशिनायो च इस्सो कुरवा तथा मरेत् ।। किचिढ़ती पाणी मुद्रो यामतर्जनी प्रका दक्षिणहरवेन मुद्रा मोक्ता मनीषिमिः॥ अपोसा रियो मूर्टिन पल्लो दक्षिणः फर।। मुदाणा लक्षणं मोके पसिहामुनीश्वर । अपमहासदियोको(को) विपा-

·गायत्रीवरचरणपद्धतिः ।
२७
न जातु दर्शयेन्मुद्रा पहाजनसमागमे ।
शुभ्पन्ति देवतास्तस्य विफलं वे मवेदिति ।
एका मुद्रा न जानाति तस्य देवी न सिध्यति ।
शपति देववार सर्वा गायपक्षरसंस्पिताः ।।
एवं दर्शपिस्वा विश्वामित्रसंहितोतं गायत्रीकवचं जपेत् । अस्य श्रीगा-
पत्राकवचस्थ ब्रह्मा ऋषिर्गायत्री छन्दो गायत्री देवा ॐभू रे वाजम् ।
भुवःणि शक्तिः । स्वयं कीलकम् । गायत्रीपसादसिदध जपे विनि-
योगः । अथ पानम्-
पञ्चवक्त्रा दशभुजा मूर्यकोटिसमरभाम् ।
सावित्री ब्रह्मवरदा चन्द्रकोटिसुशीवलाम् ।।
त्रिनेत्रां सितवक्त्रा च मुक्ताहारविराजिनाम् ।
घराभयाङ्कुशकशापानपात्राक्षमालिकाः ॥
शङ्खं चक्रावजयुगुळं कराभ्यां दधतीं पराम् ।
सितपङ्कजसंस्था च इंसारुढा सुखस्मिताम् ॥
ध्या मानसाम्पोज गायत्रीकमर्च जपेत् ।।
ॐब्रह्मोवाच-
विश्वामित्र महामाइ गायत्रीकवचं शृणु ।
यस्य विज्ञानमात्रेण त्रैलोक्पं वश्येत्तणाव ॥ १ ॥
सावित्री मे शिरः पातु शिखायाममृवेश्वरी ।
ललाटं ब्रह्मदैवत्या भ्रवौ मे पातु वैष्णवी ॥ २ ॥
कणों मे पातु रुद्राणी सूर्ण सावित्रिकाऽम्बके ।
गायत्री बदनं पातु शारदा दशनच्छदे ॥ ३ ॥
दिजान्पन्नप्रिण पातु रसनायां सरस्वती।
सारुपायनी नासिका में कैपा(पा)ला चन्द्रहासिनी ॥ ४ ॥
चिबुकं वेदगर्या च कण्ठं पापनाशिनी।
सनी मे पातु इन्द्राणी हृदयं ब्रह्मवादिनी ॥५॥
उदरं विश्वभोक्त्री च नामौ पातु सुरमिया ।
जघनं नारसिंही च पृष्ठं ब्रह्माण्डधारिणी ॥ ६ ॥
पायों में पातु रमाक्षी गुवं गोगोत्रिकावतु ।
जोशकाररूपा च जान्योः संध्यात्मिकाऽवतु ॥ ७ ॥

·२४
सीमकराचार्यविरचिता-
गड्ययोः पातु अक्षौम्या गुल्फनामशीर्षश्च ।
मूर्या पदद्वयं पातु चन्द्रा पादागुलीषु च 11 ८ ॥
सवा घेदजननी पातु मे सदाऽनघा ॥९॥
इत्येताकवचं ब्रह्मन्गायन्याः सर्वपावनम् ।
पुपएं पवित्र पापघ्नं सर्वरोगनिवारणम् ॥ १० ॥
विसंध्यं यः उद्विद्वान्साकामानवाप्नुयात् ।
सर्वशास्त्रार्यar: स भवेटेदांपत्तमः ॥ ११ ॥
सर्वयफलं प्राप्य ब्रह्मान्त समवाप्नुयात् ।
भानोति जपमात्रेण पुरुषार्थीचाधान ॥ १२ ॥
हा श्रीविश्वायत्रसहिनायो ब्रह्मकौशिकसंवादे गायत्रीकवचं संपूर्णम् ॥
.
एवं कवचं भपित्वा गाय प्रोवतुर्थपादमन्नं जपेत् ।
अस्प श्रीगायत्रीचर्यपादस्य विपळ ऋषिः परमपरमात्मा देवता गायत्री
दिः योगायत्री जपे विनियोगः । ॐपो हुदये । रजसे शिवसि ।
असावदों शिखायाम् । परीरभसे कवचे । असावदों नेत्रयो । परोरजसे.
साउदी अरे । इठि करपहङ्गन्यास कन्धा ॐ भूर्भुवः स्वरों परोसेसा-
वों सङ्गि । अथ ध्यानम्-
दशहस्तां पञ्चवक्त्रो कोटिसूर्यसपमभाम् ।
पाहस्तां वेदगर्मी ब्रह्मरूपां हृदि स्मरेत् ॥
इति ध्याला मानसोपचारे पूजयित्वा वारं चतुर्थपादनपं कृत्वा गाय-
त्रीर्पणं कुर्यात् । सेनाऽऽदी विसर्जनमुद्राः प्रदर्शयेत् ।
अथ विसर्जनमुः।
मुरभिज्ञान शूर्प च योनिः फर्मोऽथ पङ्कनम् ।
लिङ्ग निर्याणमुद्रा घ जपान्ते पायदाहताः ।
इवि दयित्वा चसिनुवापविमोचन फुर्योन् । यस्य धीरसिठशापविमोच
नमन्त्रस्य विश्वामित्र ऋषिः सूर्यो देवता गात्री छन्दो शमिशपमौवना
जपे विनियोगः
* महो देषि पाादेवि संध्ये विधे सरा
मगर ममरे व प्रोने नमोऽस्तु ते ॥१॥

·- - गायत्रीपुरश्चरणपदात।। पसिठशापाद्विमुक्ता भव । वन आचम्य गायत्रीवर्षणं कुर्यात् । अथ गायत्रीतर्पणम् । ॐ भूर्भुवःस्वः पुरुषम्यग्जासाममण्डलान्तर्गत संविधारमापाहयामीत्या. बाह्य तर्पणं कुर्यात् । ॐ भूःपुरुषमृग्वेदं तर्पयामि । ॐ भुवःपुरुष यजुर्वेद तर्पयामि । ॐ स्वापुरुपं सामवेदं तर्पयामि । ॐ पहापुरुषपथर्ववेदं तर्प. यामि । ॐ जनःपुरुषपितिहासपुराणं र्पयामि । ॐ पापुरुष सर्वागमं तर्पयामि । ॐ सत्यं पुरुष सर्वलोकं तर्पयापि। ॐ भूर्भुवःस्वः [पुरुष] ऋग्यजुःसाममण्डलान्तर्गतं तर्पयामि । ॐ भूरैकपादं गायत्री तर्पयामि। ॐ भुम्पिादं गायत्री तर्पयामि । ॐ स्वत्रिपादं गायत्री सर्पपापि । ॐ भूर्भुवःस्वश्चतुष्पादं गायत्रीं सर्पयामि । ॐ उपस सर्पयामि। गायत्री तर्प. यामि । ॐ सावित्री तर्पयामि । ॐ सरस्वती सर्पयामि । ॐ वेदपावरं वर्ष. यामि । ॐ पृथिवीं वर्पयामि ! ॐ जयो तर्पयामि । ॐ कौशिकी सर्पयामि । ॐ कृतीं तर्पयामि । ॐ सर्वापराजिना तर्पयामि । ॐ सहसमूर्वि तर्पयामि । ॐ अनन्तमूर्ति तर्पयामि । एभिर्मन्त्रैश्च यो नित्यं चतुर्विशत्तिमिदिजा। सुतर्पयति गायत्रीं स संध्याफळपाप्नुयात् ।। इति गायत्रीतर्पणम् । अर्थ जपलक्षणम्- शौनका- गायत्री संस्मरेदीमाहृदि वा सूर्यमण्डले । कल्पोक्तलक्षणेनैव ध्यात्वाऽभ्यर्च ववो जपेत् ॥१॥ प्रातस्तिष्ठाञ्जपेद्देची सायं चैवोपविण च । उपविश्य च मध्याह्ने जपकर्म समारभेत् ॥ २॥ अर्ध्व जानुस्तु सापाह्न ध्यानालोकनवत्परः । पूर्वसंध्या जपंस्तिष्ठन्सावित्रीमदर्शनात् । पश्चिमां तु समासीनः सम्यनक्षत्रदर्शनात् ॥ ३॥ अथागुल्पादिजपमालालक्षणम् । अदृगुस्पैच जपं फुर्यान तु काम्पं कदाचन । रुद्राक्षायैः सर्वसिद्धिरतो पालो प्रापयेव" अय करमाळयाऽक्षमालया था जपं कुर्यात् ।

·नमः हास्य दिशन्द्रायेत्यादि याजुपम् । संध्याये ना सावित्र्य
भीषराचार्यविरचिवा-
सम माप:युधारणधः कथ्यते ।
पणवं पूर्वमुच्चार्य भर्भवास्वस्ततः परम् ।
गायत्री मण धान्ने नप एप उदाहरः ॥१॥
पाचिकारुप उपांशुष मानसखिभिधा स्मृतः ।
प्रयाणां जपयज्ञाना श्रेष्ठः स्यादुत्तरोत्तरा ॥२॥
पदशनीचस्वरितः शब्दः पर्शधदाऽक्षर।।
मन्त्रमुच्चारयेदाचा जपयज्ञः स याचिका ॥ ३ ॥
शधारयमन्त्रं मन्दयोष्ठी मवाळपेत् ।
अपरैरश्रुता कित्सि उपशुजपा स्मृतः ॥ ४ ॥
विधाय धातर येण्या वर्णाद्वर्ण परात्परम् ।
पदार्थचिन्तित भूयः पथ्य पानसो जप ॥ ५ ॥
पारिफरत्येक एच स्पादुपाशुः शतमुस्पते ।
सहस्र मानसा मोक्को मन्धप्रिभृगुनारदै ॥ ६ ॥
प्राचारी गृहस्यश्व शनपोचर जपेत् ।
अपोचावं नित्यमाविशतिमेव च ॥ ७॥
विधानाइश शाप त्रिकाले संपजेद्विजः।
यादे मदोष दर्शे च गायत्री दशसंख्पा ॥८॥
अष्टाविंशत्यनध्याये । ययोक्तं ] सुदिने जपेन् ।
नपाव स्पादि-पास विपाय गुयाविगुद्यपन्त्रेण जपं निवेदयेत् ।
अथ संध्योपस्थानम् ।
मित्रोजनापछि नपर्चमृतसूक्त दो दिव इत्येका जातवेदसे० अम्बक
.
नया { गाणये नमः । सरस्वस्यै नमः । ब्रह्मणे नमः । विष्णवे नमा
शिवाय नपा पात्यने नमः परमात्मने नम अने नया सर्व
भूवारमने नमो नमः । सोना पृथिवीपेका पानातक इत्येका समानी
मापतित अहो देवा वर्ग: मद्रं नो अपिवा३. बच्छयो० भादिया
तिपूर्व शान्ति अपित्वा मवराचार्यापफर्माई मो अभिवादये। अनमो
पापा गुरुप्पो नपा 1 आत्मपादी भूमि स्पृधः ।
सावित्री व त्या सूर्य दिनानाथर्मियादयेत् ।
पे पाइप कनिष्टुं वा संस्थाने चाभिवादयेत् ॥ १॥

·३ गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः। वर्जयेत्तु सुतं शिष्यं दौहित्रं दुहितुः पतिम् । नित्यं वेदपपीतारं तथा वाऽध्यापकं द्विजम् ।। अनघीयो नमस्कुर्याज्ज्येष्ठो वाऽपि कनीयसम् । इत्ति मातासंध्याविधिः । अथ मध्याह्नसंध्याविधिः। कुर्यामाध्याह्निकी संध्यां ब्रह्मयज्ञादनन्तरम् । संगवादूर्ध्वमेवाऽऽहुर्नचेदगियापि वा । आदौ द्विराचम्प प्राणानायम्य पूर्ववन्ममोपात्तदुरितक्षयद्वारा श्रीपरमेश्वर- मात्पर्य मध्याह्नमध्यामुपातिप्पे । आपो हि ठेवि मार्जनं कृत्वा आपः पुन- निवति मन्त्राचमनं विधाय सकृदाचम्य आपो हि छेत्यादि नव मानम् , ऋतं चेति तृचेनायर्पणम् । सकृदय तु मध्याह्न प्रक्षिपेद्धंस इत्युचा । त्रि कृष्णेन मन्त्रेण गायच्या चेचि केवन ।। उतायातं. ऋक् शेषं पूर्ववत् । अथ संध्यातर्पणम् । ॐ भुवापुरुष तर्पयामि । अपजुर्वेदं तर्पयामि । ॐमण्डलं सर्पपामि । ॐद्ररूपं तर्पयामि । ॐ अन्तरात्मानं वर्षयामि । *सांकृति तर्पयामि । संध्या वर्पयामि । ॐघुवति सर्पयामि . अगदी तर्पयामि। ॐउपसंत. यापि । निम्रज तर्पयामि । सर्वार्थसिदिदं तर्प पामि । ॐसर्वसत्राथ. पति तर्पयामि । भूर्भुवः० । गायत्रीर्पणे विशेषो नास्ति । द्विराचम्य उदुस्थापिति त्रयोदशार्च सूक्तं चित्रं देवानामिति पडर्च सूक्तं हंसः शुचिपदि- (त्युपस्यान)। पूर्ववदिति मध्याह्नसंध्पाविधिः। अथ सायंसंध्याविधिः । आचम्य प्राणानायम्य पार्जयित्वाऽमिश्च मेवि मन्त्रोदकं प्राय पूर्ववन्या. जनं कृत्वाऽयपर्षणं विधायाप्रैदान रात्री चेदरुणाय । सरस्वतीचर्पण कुर्यात् 1स्वापुरुष सामवेदमण्डलं विष्णुरूपिणं तर्पयामि । ॐ परमां- स्मानं वर्पयामि । ॐसरस्वती तर्पयामि । वेदमातरं तर्पयामि। *सांकृति सर्पयापि । ॐ संध्या तर्पयामि । ॐ स्थविरां तर्पयामि । ॐ वैष्णवी वर्ष- चामि । ॐ उपसं वर्पयामि । ॐ निम्रचं तर्पयामि । ॐ सर्वार्थसिदिकरी - ·। ३२ श्रीमच्छंकराचार्यविरचिता- पंपापि । ॐ सर्वमन्त्राधिपति वर्पयामि । ॐ भूर्भुवः स्वःपुरुष तर्पयादि । गायत्रीवर्षणं चेति शेष पूर्ववत् । उपस्यान यचिदिति दश सूक्तम् । १ मे वरुण० वत्वा यामि० वयमयेन्द्रा० शेष पूर्ववदिवि सायंसध्याविधिः। इत्येव संध्पात्रयकाळे संध्यादिकं कृत्वा देवतात्मा सुखं विरेदिति प्रसङ्गयो मध्याह्नसंध्यासायसंध्याविधिः । यथोचित्रकाले [ संध्या ] कमश्चक्तवेन्मनसा सूर्यमण्डलं ध्यायन्यनसेव वचकाले में ही थीं परमकरकर्मच्छेदिन्ययोरे वरदै विधे माये बेको मरूपसहसपरिवनि पागणे श्लू श्री ही बौमिवि जपित्वा सध्यान सिदिर्भवतीवि अत्यङ्गिरास्त्रवचनात्। अब मानःसंध्यावन्दनानन्तरं पुरषर कभधादी स्पले तह परमव नद्यादौ स्थळे सूर्यायाध्य दद्यादिति कस्यचिप पूनापदेशं गत्वा नद्यादाविविसिष्ठसहितायामने वक्ष्यवे। वो मूलानभिमन्त्रि न ] जनाऽऽ। गुरुदिवाग्रिहामणम्प संतर्पित. स्वात्मदेवतः सुदृदबतो मौनी देवी हृदयकमले ध्यायन्मूलं वाऽपि स्वर्व जप न्युपा स्वपदहमन्त्री यायायागस्य मण्डपमिति: पूनामदेशमागस्य दत्वा बाध्य विवस्वते । गन्धपुमादिभिा सम्बदारपूनां समाचरेत् ।। कम गाथा प्राङ्गणेकदेशे स्थित्वा मूळमन्त्राभिमन्त्रिसेन जलेन मामुखी पाऽयुदखो मौन्याजानु पादौ मणिवाधान करी च प्रसार द्विरा- भामेत् 1 माण एव गोपयमलिसम्मो सोधया का स्याध्य याद । धपा-प्रामुखा सुखासन उपविष्टो गुर्वादिवन्दनपूर्वकपटासरसूर्यमन्त्रण भाणायापश्यं कृत्वा ॐ घृणि सूर्य मादित्योमित्याक्षरमन्त्रः । ओपप श्रीसोराटारमन्त्रस्य ब्रह्मा ऋषिरादित्यो देवता गायत्री छन्दः सूर्याया- भदाने विनियोगा । गायत्रीयन्त्रस्य ऋष्यादिक स्मृत्वा सूत्मिकपात्मानं पाषा प्रिकोणमिवषट्कोण माम मण्डल निर्माय तत्र ॐ वनवि. शिकामकाराय योगपीठाय नम इति संपूज्य गापवरण शुमोदक प्रपिता समन्मेण हमरोधनारतच दनादिकरवीरजपापुष्पवासवा- लिपि मानुनम संप सूर्यमा लिखित्वा तदुपरि सूर्य पारबार:

·amy गायत्री पुरश्चरणपद्धति।। बानादिकं कृत्वा सूर्यमन्त्रमुचार्य साङ्गाय श्रीसूर्याय नम इति संपूज्य सोमा यष्टौ ग्रहांश्च पूर्वादिमण्डलाकारेण संपूज्य कराभ्यां पात्रमाच्छाद्य सूर्यमन्त्रमष्टो- चरशतं द्वादशवारं [वा] जपित्वा पुनः सूर्य संपूज्य गन्धादि निवेध सूर्य- मण्डले देवीं ध्यात्वा जानु पामवनी गत आमरवकमध्यपात्रमुचोल्प व्यन्नि सावरणे वो स्वैक्पेन दृष्टि निपात्य ॐहां ही स. घृणिः सूर्य आदित्यों ग्रहनक्षत्रप शिवाय मार्दण्डभैरवाय प्रकाशशक्तिसाहिवाय द्वादशकलात्मने गायत्रीरूपिणे सूर्यायपोऽध्यः स्वाहेवि सावित्रीमन्त्रपूर्वकं सावित्रीदेवनानुदया पुरचो दद्यात् । ततः पुष्पाञ्जलिं कृत्वा सूर्यमन्त्रस्य जपं कृत्वा समर्प्य स्तुस्वा नत्वा मानो क्षमस्वेतिहासमुद्रया विसजेदिति सूर्याविधिः। अथ सामा- म्याध्य कुर्यात्तथा देहल्ण् प्रतश्चतुरभवचत्रिकोणमण्डलं कृत्वाऽस्त्रमन्त्रेण ताम्रादिपात्रं प्रक्षाल्य साधारं स्थापयित्वा हृदयमन्त्रेण शुभोदकेनाऽऽपूर्व गङ्ग चेत्यादिवयंपन्त्रेणाद्कुशमुद्रया सूर्यमण्डलाच वार्थमाषाह्य आकार- मुघरगन्धपुष्पे निक्षिप्य मणवेन निरभिमन्य धेनुमुद्रा भदर्शयेदिति सामा- न्यायविधिः सर्वत्र । अथ द्वारपूजाविधिः। वनस्तदद करन पन्नेण द्वारमन्युक्ष्य गन्धपुष्पाक्षरम्धुपुष्पाभ्यां चा द्वार- देवताः पूजयेत् । द्वारस्थोशाखायाम् विघ्नेशाय नमः । ॐमहालक्ष्म्यै न ! सरस्वत्यै नमः । दक्षिणशाखायां गणेशाय नमः । वामशाखायां क्षेत्रेशाय नमः । दक्षिण गङ्गायै नमः । वामे यमुनायै नमः दक्षिणे घाने नमः । वामे विधाने नमः । दक्षिणे शखनिधये नमः । घामे पानिधये नमः । अधोदेहल्यामलदेवतायै नम इत्येवं पूर्वद्वारमारभ्योचरद्वारपर्यन्वं पूजयित्वा वचवाराधिपान्मानयजेत् । देहत्याको दक्षिणवामक्रमेण पूर्वद्वारे वाइम्यै नमः। माहेश्वर्य नमः दक्षिणद्वारे फोमाय नमः । वैष्णव्यै नमः। पत्रिमद्वारे वाराही नपा । इन्द्राण्यै नमः । उत्तरद्वारे महालक्ष्म्यै नमः। चामुण्डायै नमः । मण्डपाभावे मण्डपं कल्पपित्वा चव पूनपेदिवि द्वारपूजा; विधि तो विनापसारणं कुर्यात् । ततो मूलपत्रमपन्न चा मनसा जपन्दि- मस्या दिव्यानवातालत्रयेणान्तरिक्षावामपाणिघावैखिभिमाच वि - ·श्रीपटकराचार्यविरचिता- धनानुसार्य शनाझं संपोचवदक्षिणांसैन द्वारशाखा स्पृशभिजवामपाद- पुरःसर गृहान्तः प्रविशेत् । वन- फांस्यघण्टास्वन कृत्वा द्वारमारछाच वाससा । पश्चगव्यातोयाम्पो मोक्षमण्डपान्तरम् ॥ इति । तो मण्डपान्तः पूजावेघा बहिरूपविश्य नै यो दिशि ॐब्रह्मणे नमः । अवास्तुपुरुषाय नम इति संपूज्य कृताञ्जलिः पठेत् -~- ॐदेवि त्वं माकृतं चितं पापाक्रान्तमभूनमम । तन्नि सारय पित्ताम्मे पापं हुफट् नमोऽस्तु ते ।। सोपा सूर्यो यम फालो महाभूतानि पञ्च च । एते शुभाशुभस्पेह कर्मणो नत्र साक्षिण ॥ इति मन्त्रद्वयं पठित्वा हुफहित्यनेन शोधाचा पापमुपधच निरीक्ष्य सुमना मवेद । तत सिदार्याक्षतकुमुम ससघाऽभिमन्त्रिमनपन्ध पठन्गृह- मध्ये निक्षिपेत् । वीणदंष्ट्र महाकाय कल्पान्तदहनीपम । भैरवाय नमस्तुभ्यमनुना दातुमर्हसि ॥ इत्यनेन मेरवाना गृहीत्वा आफहिति मन्त्रेण वैद्यां गत्वा देव्याः पूजन- स्थान विशोधयेत् । गायत्र्या भुवमिमन्य निरीक्ष्यास्त्रपन्त्रेण प्रोक्ष्य देनेव दर्भवादयित्वा कवचपन्त्रेणाभ्युक्षेदितिः चतुर्विध. संक्षारो भुवा सतमन्दनागरुगन्धाधुपयेन्मण्डपान्तमिति ततस्तस्या वेदिकाय! पुरतो देण्यासनस्थलमुत्सृज्य स्वासनभूमी गायत्री प्रणव वा विळिख्य स पुष्पं दत्वा सदुपरि फुशाजिनाम्बराहयपेकह द्विहस्त वा चरगुलमुरिट कम्पलायन्यतम मूद्रासनमारतीयं तस्य पूर्वमागे अभदक्षिणे भुवा परिमे सरुत्तरे भूसंव.स्वलिखित्वा पूढेन प्रणवेन वा शुभेजले. संमोक्ष्य वन मातृकाम्भोन चिन्तयित्वा पूर्वव मूलाधारादि पृयिव्यन्दमासनं सपूम्य पृथ्वि स्वयस्थायभ्युक्ष्य *आधारकालासनाय नम इत्यनेन गन्धपुष्प पूजपेदि- स्पासनपना । स्वस्मिनासने प्रामुखोऽयुमुखो [ वा ] स्वरिवषमयोरन्यवर. अपमास्पाय ऋजुभयो निरापुल, समुपविवेत् । यतः स्वासनस्याऽमेप- कोणे गं गणपतये नमा नै सं सरस्वत्यै नमः । पापण्यै हूँ दुर्गा 'नमा ऐशम्पेक्षा क्षेत्रपाकाप नमः 1 aal- ·गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः। शिवस्य वा हरेवाऽपि सूर्यस्याग्रे गुरोरथ । दीवस्य ज्वलि स्यापि सनिधानं प्रकल्पयेत् ॥ इत्येषामकस्य समस्तानां वा सानिध्य परिकल्प पाण्यासादयेत् । स्थापक्षिणे भागे पूनाद्रव्याण चाऽऽत्मनः । सुवासिताम्बुसंपूर्ण सव्ये कुम्भ सुशोभनम् ॥ प्रक्षालनाय करयोः पात्रं पृष्ठे निवेशयेत् । घुतादिश्वलितान्दीपास्थापयेत्परिता शुभान् ॥ दर्पणं चापरं छत्रं तालवन्तं च पादुके । पूजासामाग्रिको विम पुरतः साधनान्तरम् ।। इति । विश्वामित्रमहिनायाम्- अन्यानि होण्द्रयाणि यथास्थानं निवेशयेत् । इति पूजाध्यसाधनम् । ततस्तान नेत्रमन्त्रेण मिलोश्य रस्वाहेति दीप. शिखा स्पृष्ट्वा शास्वाहेति मन्त्रेणाअन्ल्पग्रेण जई स्पृष्ट्वा ऑस्वाहेति मन्त्रण वरपा स्पृशेदिवि पूजादयशुद्धिः । वह कृनाञ्जलि पुटो भूत्वा चामे ॐ गुं गुरुभ्यो नमः । दक्षिण गं गणपवये नमः। अग्रे थीमत्सवितृपण्डळान्तर्गत- गाय नमः । इति प्रणम्य का शुद्धयादिकं कुर्यात्तद्यथा प्रणवमुच्चार्य गन्ध पुष्पाभ्या करी संपाय वामहस्तेन निर्मथ्याऽऽघ्राय तत्पुष्पमुत्तरस्यां विवश क्षिपेत् । ततोऽङ्गुळीवङ्गमन्त्रानन्यसेत् । ॐवत्सवितुर्मशात्मने कनिष्ठि- काभ्यां नम इति षडङ्गपत्रानङ्गुष्ठादिपेण करयोविन्यसेत् । तदुक्तं वसिष्ठसंहितायाम्- भासीनः पणवेनाथ परापृज्य कराम्धुजे । अङ्गुलीषु च विन्यस्थ अङ्गपन्त्रानतुऋपाद । अलपत्रेण दिग्वन्धं कुर्यात्स सोनु च । अनिश्कारवत्कृत्वा ततो मन्त्रेण सर्वा॥ माणायात्रयं कुर्यान्मूलन प्रणवेन वा ॥ इदि । मन्त्री गायत्रीपत्रः । इति करशुद्धिः । ततः पूक्तिमार्गेण माणानापम्प देशकाली मृत्त्वाऽपिका चरपुनर्भुत शुद्धिपाणरतिष्ठापातूफामासाना- देहे विधामाऽमपूनापुरास संक्षपतोतागं कृत्वा बाह्यपूजां सपारमेल सपा-प्राणायामपूर्व गायत्री मानोत्तवैक्येन प्रथम ध्यावा स्वशि. स पुष्पं दत्वा पुनरपि हृदयमले योगपं.] चिन्तयित्वा तदुपरि देवी - ·३१ श्रीमच्छकराचार्यविरचिय- गायत्री ध्याला मानसोपचारेथोक्तमकारेण सम्यक्पूजयित्वा पसना तो हदि ध्यायन्दाघा गायत्री जपित्वा योनिमुदगा मणम्य बागपूनार्थ प्रथम यन्त्रोदारं कृत्वा यजेत् । अथ यन्त्रोद्धारशिधिः। तदुक्तं विश्वामित्रसंहिताशम्- बिन्दुत्रिकोणं पटूको ततो वृत्त त्रयं लिखेन । चतरसद्वर्य वाटे चतुरोपशोपितम् ॥ वैन्दवे पूज्य गायत्री निसंध्याय त्रिकोणके। पटनानि च पदकोणे पून पे प्रयतसुधीः ।। अधारे पूजयेदपो वसन्ट्रीय वाहतः ! क्रमेगाऽऽदित्यदेवांच पूर्वादिक्रमशो यमेन ॥ तो याही दिवशनीय सरपत्राणि ततो यजेत् ।। इति । म्वर्णादिपाये चन्दनादिना स्वादिशलाकया गुरूपदिऐन विधिना पपोतं यन्त्रं विधाय बन्दवे चतुर्विशत्यक्षरी गायत्री विळिरहप त्रिकोणे भरादिध्यातिप्रथं लिखित्वा चतुष्कोणे महर्ननस्तपः सत्पमिति चतुष्पं पिलिरूप शिरोमन्त्रैण संवेष्टय ॐनमः सिदा । अआइईउऊमकलल रऐ गोत्रो गाकर गय हवछजझअटठडढणतपय नप. फचभमगरलवरपसहळानेनि सविन्दु कान्मातृकावन् दिपादक्षिण्येन वी- भयन्तराले वर्ष विलिखेत् । इति यन्त्र निर्णय मूलेन पुष्पं दत्त्वा पुरता स्था. पयेदिय यन्त्रोद्धारः। अपाध्यस्थापन कुपांत् । ततः पूर्वोक्तविधिना-माना किंचिद्वामभाग- अचरम्प सापाया व्यापपेत् । वयसवामभागे चक्रस्प दक्षिणे सापान्यानलेनैव चतुरस्रषट्कोण त्तत्रिकोणात्मक पण्ड मरम्प. मुद्रया निर्मार ॐश्रीद्वायत्रीदेवमया अध्र्वाधारमण्डलाय नम इति पुष्पा. श: संपूज्य तस्याङ्गानि पूजयेत् । यथा--आग्नेय दृश्याय नमः । मैले शिरसे स्वाहा । वायपे शिखायै वषट् । ऐशाम्पे कराध हुम् । १ध्ये नेत्रत्रयाय वौषट् । पूर्वादिचतुर्दिा हः अस्त्राय फट् नम इति मण्डल पूजयित्वा मूलविद्यया विपादिकां प्रक्षाल्य वत्र निघाष पूजयेत् । ॐव. हिमण्डलाय दशालामने गायत्र्यपात्राय नम इति संपूज्य सफारा- धकारात विलोपा नाहावसानो मातृका 'जपत्तदश को केवला गायत्री ·गायत्रीपुरश्वरणपद्धतिः। पिचरमर्यपात्रं पूरयेत् । तत ॐसोगमण्डलाय पोडशकलात्मने श्रीमद्वा- यच्यामृताय नम इत्पर्यजलं संपूज्य गङ्गे च यमुने चेति तीर्थमन्त्रणा कुशमुद्रण पत्र ीर्यान्यावाह्य शिखायै वपढिठि गाळिनौमुद्रां प्रदर्श गन्धा- टकन लोलिवं पुष्पं निक्षिप्य घेनुमुद्रयाऽमृवीकृत्य गायञ्षा महामुद्रपा परमी कुर्यान् । तत्र गन्धाएकमुक्तं वसिष्ठसहितायाम् - शिळं गोरोचनं चन्द्रं मांसी फुकुमकेसरे । कस्तूर्युशीरं मलयं गन्धाटकमुदाहृतम् ॥ ततस्तत्राय॑जले निजेष्टदेवतां ध्यासापडङ्गम्यासेन सकलीकत्यास्त्रमन्त्रण छोटिकाभिर्दशदिग्व धनं कुर्याद । नेत्रमन्त्रेण निरीक्ष्य शवमुद्रपाऽवभ्प पोदीप्य ( १ ) मूलमुच्चार्य पिदाराध्यदेवताय गायञ्यै नप इति गन्धपु- प्पासर्देवी पूजयित्वा गन्धपुष्पधूपदीपायथाशक्ति निवेदयेत् । ततस्तदु- परि मूळपन्त्रमध्धा जपित्वा मत्स्यमुद्रयाऽऽरछादयेदिति विशेषाध्यविधिः । ततः सापाचार्यजळे विशेषाध्यजलविन्दं निक्षिपेत् । ततो दक्षिणे प्रोस. गोपात्र स्थापयित्वा जलेनाऽपूर्य तत्र विशेषायजलविन्दु निसिय नो. दकेन मूलमुच्चार्याऽऽस्मतत्त्वात्मने नमः । विद्यातत्त्वात्मने नमः । शिवतत्त्वा. त्मने नम इत्येमिर्मन्त्रैः स्वशरीरं त्रिः प्रोक्ष्य गायच्याऽऽत्मानं पूनौपकरणं चाभ्युक्ष्या क्षेत्र ) । एतदर्यपात्रं पूजापवर्गपर्यः। न चालदित्पध्र्षस्था. पनावधिः। अथाऽऽत्मपूजा । मन मोक्षणीजलान्वितपुष्पेण गायत्रीमुच्चार्य मलाघारे हृदये भ्रूमध्ये संपूज्य मुलादिब्रह्मरधान्त गायत्रीमखण्डदण्डायमानजोरूपा विमाध्य बजीभिरेकीभूतमानन्दय गुरुप-देवतानरपदेन सावयवीकृतशरीरं निर्मळ मरवा गन्धपुप्पधूपदीपरात्मानं पूजयित्वा फार पपिया पुनः पावन्यास- ऋण तस्यानेषु तन्नामपन्ः प्रोक्षणीपनलान्विव्यापी फेवळ पुष्पा- दिना मण्डकाधारादियदेहे योगपीठं पूनपित्ता उप्र गायत्री ध्यात्मा सापडपा संपूज्य गायत्रीचार्गोतमारे हृदये मूलाधारे पट्य साझे पेखि पशगु स्थानेषु पञ्चपुपाल सिपः । ततोऽन्तर्यागपूरसामृपादि- न्यास के गायत्रीरूपमामानं शायणक्ति नपिन्ना समर्पयेत् । मोs. नुनो गृहीमा मो गायत्रीदेषि त्वामावाप पीटे पूनपार्मि ।

·३८ धीमाछकराचार्यविरचिवाट अथ योगपीठपूजा। इन निमित्यपोषिलगायत्रीयन्त्रमध्येऽध्यादकेन संमोहन च सर्वा- धम्तादारम्योपर्युपरि पूजयेत् । तद्यथा-ॐमण्दकाधाराय नमः । कालादि. रुद्राय नमः । मूलमकृत्यै नमः । आधारशक्तये नमः । कुर्माय नमः । अन म्ताय नमः । वराहाय न । षिष्यै नमः । अमृतार्णवाय नमः । रत्न दीपाय नमः । स्वर्णपर्वताय नमः । फरपोशानाय नपा । नानारत्नमय- मिफायै नमः । मणिमण्डपाय नमा पल्पसाय नमः । रनवेदिकायै नमः। रत्नसिंहासनाय नमः । धर्माय नमः । ज्ञानाय नमः । वैराग्याय नमः। ऐश्वर्याय नमः । अधर्माय नमः । अज्ञानाय नमः । अवैराग्याय नमः। बनेवाय नमः । शेषाय नमः । पद्माय नमः । आनन्दकन्दाय नमः । सविनालाय नमः । सर्वतस्वात्मने योगपट्टनाय नमः । प्रकृतिमयपत्रे पो नमः । विकृतिमय फेसरेभ्यो नमः । पञ्चामवर्णवीजाद थकर्णिकाये नमः । अं द्वादशकलात्मने सूर्यमण्डलाय नमः । ई पे डालात्मने सोममण्डलाप नमः । में दशकलात्मने वहिमण्डलाय नमः । सं सत्त्वाय नमः । रं रजसे नमः ! नमसे नमः | आ आत्यने नमः । अं अन्तरात्मने नमः । ५.१२ मायने नमः । ही ज्ञानात्मने नमः । केसरेपु त्रिकोणेपु ब्रह्माण्यै नमः । रुद्राय नमः। ष्णाय नमः । षटकोणेपु हृदयादि शिरसे स्वाहा इत्यादि)। अमृदळे वाय नमः । अध्वराय नमः । सोमाय नमः । अद्भयो नमः। अनिकाप नमः । अनलाय नमः । प्रत्यूपसे नमः । प्रपाबवे नमः । दीमा मूक्ष्मा जया भद्रा विभूत्या वि(निर्वि) मला तथा । अमोघा विधुवा चैवि मध्ये श्री सर्वतोमुखी ।। द्वितीपवृत्तान्तराले कल्पितकादशदळेषु वीरमद्राय नमः । शंभवे नमः । गिरीशय नम: । अषपदै नम: अहिन्याय नमः । पिनाकिने नमः। अपराजिताय नमः । भुवनाधीश्वराय नमः । कपालिने नमः । स्थाणवे नमः । भगाय नमः । द्वितीया-तराले देव्यग्रादिमादक्षिणपन धात्रे नमः। अर्यणे नमः । पित्राय नमः । वरुणाय नमः । ईशानाय नमः । भगाय नमः । इन्द्राय नपा । विषम्वते नमः । पूष्णे नमः । पर्जन्याय नमः । त्व नमः । विसवे ना | मध्ये वैदवे गायत्रीपुच्चार्य ब्रह्मविष्णुशिवाय गोप-यात्मने सोराय योगपीठाय नमः { इत्यूर्वपुष्पं दया तदुपरि - ·गायत्री पुरषरणपद्धतिः । श्रीगायत्रीमत ये नम इवि तदुपरि ध्यानोक्ता मूर्वि परिकल्प पुष्पं निक्षि- पेदिति योगपीठपूजा । वत इन्द्राय नमः । अनये नमः । यमाय नमः । नि नये नमः । वरुणाय नमः । वायवे नमः । कुबेराय नमः । ईशानाय नमः । ३नाय नमः । शक्तये नमः । दण्डाय नमः । खगाय नमः। पाशाय नमः । अकुशाय नमः । गदायै नमः ! त्रिशूलाय नमः । इति पूजपेत् । अथ पायाचिमनीयमधुपर्काय पात्रचतुष्टयं पुरतः स्थापयित्वा सापा- न्यायविधिना श्रीमद्वायत्रीदेवतायाः पाद्य संधारयामि ॥ 1 एवम मिल स्पादिमन्त्ररतचदव्यैर्जकैश्च पूजयेत् । तथा चोक्तं विश्वामित्रसंहिवापाम्- पीठपूजाविधानेन पीठं संपूज्य पूर्ववत् । पाचाचिमनीयार्थ मधुपर्काथपप्पुत ॥ पात्राप्पाधारयुक्तानि स्वर्णादिरचिवानि च । स्थापयेत्पुरसस्तानि पूरयेच्छास्त्रवत्मना ।। उशीरं रोचनां चैव यवनीहिविलानपि । आज्यं सिद्धार्थप्पाणि क्षिपेदयस्य पात्रके । मासिकं शर्करा सर्पिर्दधिक्षीरयुतं तया । मधुपर्क कल्पयित्वा प्रदद्याविधिपूर्वकम् ॥ पसिष्ठसंहितायाम्- पार्य श्यामाकदूर्वाजविष्णकान्ताजलेः स्मृतम् । अध्ये सुष्पाक्षतपचकुशाग्रविलसर्पयो गन्धदूजिलैः मोक्तं ततश्चाऽऽचमनीयकम् । जावीफलं च कोलं लवङ्ग सजलं विदम् ॥ आध्यं दधि मधूमिथ मधुपर्क: समीरितः । वदेवयोर्विरस्पे तु रसिष्ठसंहितोक्तान्येवाशको तु पूर्वोक्तानि । अत्य- न्ताको एकस्पिनथवा पात्रे पायादीनि प्रकल्पयेत् । सर्वोपचारवस्तुनाममावाद्भावपेदिया । इति देयम् । एक्मासाथ पात्राणि तत्र पीठं निधाय च । मूळेन मूर्ति संस्थाप्य ध्यात्वा देवी यथोचिचाम् ॥ ..

·श्रीपरछपाराचार्यविरचिता- आवाय पूजयेत्तायां परिवारगणैः सह । a: पञ्चायतनक्रमाचेद्देव्याः पीठस्य प्रत्यादिकोणचतुष्टये गणपस्या- दिचतुरो देवान्देव्याः पौरुपविभतिरूपस्तित्तत्स्थानेषु पृथक्पृथक्पूनयित्वा मध्ये यन्त्रराजे महादेवी गायत्री पूजयेत् । तथा चोक्तम्- प्रत्ये गणनायं च मध वापच्यकोणकै । ऐशान्य विष्णुमीशानमाने शक्ति पूजने ॥ शक्तिस्तु गायव्येव । अव आह विश्वामित्र:- सशक्ता द्विजातीनो न शैवा न च वैष्णव ब्रह्मविद्यामुपातीव गायत्री वेदमावरम् ॥ इति । तत्र-यपुरभिमुखा देवा देवाभिमुखतो दिशः । पापादिशहिता श्रेयाः पूजाहोमादिकर्मसु । इति वचनानुसारामादाक्षिण्यन पूर्वादिकं कलापित्वा ने न्यादिकं ज्ञात्वा सदारभ्य पूजयेदिति सर्वत्र । तथा~मयमं नैर्ऋत्ये गणपति पूजयेत् । * एकदन्ताय विद्महे वक्रतुण्डाय धीमहि तन्नो दन्तिः प्रचोदयात् । पापम्पे मादित्याय विद्महे सहसकराय धीमहि वनः सूर्यः प्रचोदयात् । ऐशान्ये ॐनारायणाय विद्महे वासुदेवाय धीमहि तन्नो विष्णुः प्रचोदयात् । आर्मये *पुरुषाय विद्महे महादेवाय धीमहि तन्नो रुद्रा पचोदयात् । इति उचरस्थानेषु पनयेत् । मध्ये श्रीदेवीगायत्री साङ्गा सपरिवारों सवानां सालंकाररी सायुधा ब्रह्मविष्णु रुद्ररूपां पूजयेत् । वद्यया-प्राणायामत्रयं कृत्वा ऋष्यादिकरपटङ्गन्यास विधाय प्रणवेन कराभ्यो पुष्पाञ्जलिपादाय मातृ काम्माजस्वेन कल्पयित्वा पूर्ववद्रूषां भगवता हृदि पात्वा मानसोपचारर्य- थाविधि पूजरित्या जोरून नवा तस्माचेजसो हृदयात्सुपुम्नाना- टीमार्गेण ब्रह्मरधादामनासारन्धेग वायुषापूर्य कुम्भयित्वा दक्षिणनात्या सर्पमार्गेण करस्यपुप्पाञ्जली वत्तेनो निता दीपाश्रीपारामिष निर्गत नित्यानन्दगुणोदयं देवीवेजो मूलमुधार्य साथै सपरिवार भगववि श्रीम. सावित्रि ग्रह्मवादिनि श्रीदेवि गायत्रि- एहि देवि पद्धतपादकास दयानिधे । भासनं करपयामीदमास्यता कपपा शिरे - ॥

·गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः। ४१ इत्यने नाऽऽनीय मपावेन बहारन्धं नीत्वा तस्यां मूतो मवेश्य पयमुद्रां पद- थ सिंहासन मुद्रा प्रदर्शयेत् । तन आवाहनसंस्थापनसंनिधीकरणसंनिरोधनसं- मुखीकरणसंकलीकरणावगुण्ठनामृनीकरणपरमीफरणा नीति नवसंस्कारांस्व- तन्मुद्राभिः कुर्यात् । तद्यथा-गायत्रीपुच्चार्य भगवति श्रीपद्वायत्रीहाऽऽगच्छे. त्यनामिकायमूळार्पिताङ्गुष्ठद्वपकौजिलधाकरणरूपपाऽऽवाहिन्या मुद्र- याऽऽत्राह्य तथैव तिष्ठ विष्ठेत्यधोमुखरूपया संस्थापिन्या संस्थाप्य हृदयमन्त्र. मुच्चार्य भगवान श्रीमद्देषि गायत्रीह संनिहीत्युक्छूिनागुपदपसंयोग. रूपया संनिधौपिन्या मुद्रया संनिधीकृत्य वयंच सनिरुध्यस्वेत्यन्तर- गुष्ठपा संनिरोपिन्या मुद्रया संनिरुप गायत्रीकवचमन्त्रमुच्चार्य धीमदेवि गायत्रीह संमुखी भवेत्युत्तानमुष्टियुगळरूपया संमुखीकरिण्पा मुद्रया संमु. खोकल्प देवतापडङ्गम्यासेन संकलीक-य परिवाभामिवायोमुखनन्करा- मकरमुष्टिरूपयाऽगुण्ठनमुद्रया श्रीमद्गायत्रीहावगुण्ठित। भवेत्यवगुण्ठय व. मिति धेनुमुद्रयाऽमृतकृत्य दशरणव संयुक्ता गायत्रीमुच्चार्य महामुद्रपा परमी कुर्यादिति नव संस्कारा। आवाहनादिहीनेन कृता पूना निरर्यका । विपरीतफलं दद्याद मकरपा चार्थनं यथा ॥ वो गायत्र्या मू: प्राणप्रतिष्ठा कुर्यात् । ॐ आ ही क्रों पर शेषसंहळे. संसः सोऽहं श्रीगाया माणा इह माणः । ॐ प्रमित्यादि गायच्या जीव इह स्थिता । ॐआमित्याद सन्द्रियाणि वानस्त्वक्चतुःश्रोत्रर. सनाघ्राणपाणिपादप.यूपस्पपाणा इदाऽऽगत्य सुखं चिरं विकृत स्वाहेवि नपित्वा देवी मूक्षः स्पृष्टता विषेत् । ततोऽधिकफलापा गायत्रीसंपुष्टि- तेरकारादिक्षकारान्त पुनर्विलोमन क्षकाराधकारान्तर्मातृकावणः सविन्दुमि. रात्मवक्षेपीदेह व्यापयेत् । व्यथा-ॐ भूर्भुवः स्वः बसमितु• ० २५. २० अं५० भूर्भुवः स्वः तत्सवितु० * गायत्री पुटिता ब्रह्ममातृकाक्षरपालिकाम् । अनुलोमविलोपेन योजयेत्तपसन्नधीः ॥ चिन्तिकामवासोति इत्युकं ब्रह्म गा पुर।। इघि यवनात् । तता पीठमध्ये सर्वावपच मावेन देवीं पाय-योनिमुद्रा प्रदर्शपेत् । सो गायत्रीपत्रमुच्चार्य श्रीमपि सानिषि पुष्पं मपीच्छ स्वाहा सागपै सा. । - ·- धीपच्छकराचार्यविरचिता- पाय सपरिवारा सर्वात्मिकाय भावस्पै श्रीसाविकी नम इति पुष्पाञ्ज विप्रपेण संपूप स्वागताgपचारा-कुर्वान् । तत्तु विश्वामित्रसंहितापातम्- आप्तनं स्वागत पामध्यमाचपनीयकम् । मधुपया स्नानवसालंकरणानि च ॥ गन्धपुष्पे धूपदीपो नैवेद्यं मुखवासनम् । नमस्कारं पोडशं व करपयेदेवतापिणम् ।। प्रयोजयेत्पूजनार्य द्वाद( पोट शिवाननुक्रवात् । गन्यादयो निषेधान्ताः पुमा श्श्योपचारिकी । संपर्यानिविधा मोक्तास्तासापेकां समाश्रयेत् । एकमेव सपूजाप.रूपेण सेयम् । सत्र सर्वत्र संमतत्वात्तोडशोपचारसूनाक्रमो लिख्यते । साऽऽसनं दत्तमेव मूलमुच्चार्य मूलं गायत्रीमन्त्रः । भगवति देवि गायपि स्वागत त इति कुशलपनं कृत्वा मूलेन स्वागत्मा प्रदर्य मूलमुच्चा चतुर्वन्नाम्ना पाठिं क्षिपेत् । श्रीमदेवि पुष्पं पीछ स्वाहा साङ्गापै सपरिवाराय पायं परिकल्पयामि नम इत्यनेन भोण उत्पाद्यपात्र पूर्वोक्तमामातकट्टरप देपापादपोदयात् । ततो मूलमुरुवार्य भीमनापये नम इति पुष्पाञ्जलि क्षिपेत् । बदः पुनरपि पूविध देव्याः शिरसि दपात् । मूलनाचमनीय मुखे दद्यात् । मधुपर्क करपामि सधैति मुखे । कानवन दत्ताजमदक्षिण मागे कल्पितरत्नमण्डपं नाका सिंहा- सनमुद्रा प्रदर्थ पाचमध्य निवेद्य महाराजापिकवमनसब देवी मापद । आचमनं फेशोद्वर्तन च दद्यात् । एतेऽवान्तरउ उपचास गुरुमुखको ज्ञेया।। सो मिति वासः पोक्ष्य अबृहस्पतिदरताप रामसे नम इति संपूज्य पासो दचा परिघाप्य पुनश्वयुवाऽऽचमनीयं ततोऽलंकारापूर्ववद-पुरुप ॐ विष्णुदेवतेभ्योऽकारेमो नम इति पुनर्पिता मुलाने श्रीदेवि पुष भवायु-सक्ष्य ययायानं महटादिमि पयित्वा पञ्चरायपुर:सरं पुनर्या- गपीठं नयेत् । अत्र सर्वत्र उपचारद्रयाणामभावाभावयदिति नेयम् । वो रविवि नमुद्रपा नळमधीकरप मूलकार्प भगवति- नारस देवदेवेशि सतृतिकरं परम् । अ.पानिवेदित शुद्ध भविश्य सुशीवलम् ॥ मम्मानन्दसंपूर्ण गृहाण जलमुतरम् । - ·गायत्रीपुरवणपदावः। इत्यनेन मन्त्रेण देवीमुखे जलं दद्यात् । एवमेव सर्वत्र अळदानम् । विष्णुदैवतेभ्यो गाभ्यो नम इवि संपूज्य मुलान्ते साङ्गापै सपरिवारा गायत्र्यै गन्धं परिकल्पीति पूर्वोक्तगन्धाटन गन्धं सपर्पयेत् । तत ॐवनापार्वदेवाय पुष्पाय नम इवि संपूज्य श्रीदेव्यै पुष्पं परिकल्पयामि चौपदित्यनेन मुकुटोपर्यख पुष्पं दद्यात् । नमो दुर्गादेवता माळायै नप इति संपूज्य पाला श्रीगाय दद्यात् । ततः साङ्गारं धूपपात्रमानीय मूले. नाभ्युक्ष्य तत्रागुरुशरगुग्गुलशर्करासंगमचूर्णानि मधुधृत युक्तानि निक्षिप्य अनुमुद्रयाऽमृतीकल्प गन्धर्वदेव साय धूपाय नम इति संपूज्य पूर्वयात् । * गजध्वनिमन्त्रमावः स्वाहा साङ्गायै श्रीगायत्र्यै धूपं परिकल्पगम्पन्नाप फहित्य स्वपमेण पूजिता घण्टो चापकरेण वादयन्दक्षिणेन धूपपात्रमादाय धूपं विस्तारयन्वनस्पतिरसत्यनेन नीचपं निवेदयेत् । देव्या वामती पा शरतो वा स्पा निदध्यात् । ततो वा कर्पूरगभिण्याऽगाभिप्पा पा सुरपिघृतपूरित रेलपरित पा जाज्वल्पपानं दीपमानय ॐ विष्णुदेववाय घृतपदीपाय नमः मूलान्ते संबोध्य- ॐ सुपकायो महादीपा सर्वत्र विमिरापहः। सबाह्याभ्यन्तरं ज्योतिदीपोऽयं प्रतिगृह्यताम् ।। इत्यनेन पाराषतभ्रपाकारं देव्या नेत्रादि पादान्तं पुनः पादादि दृष्टयन्त त्रिदेशी वा प्रदर्शयेत् | तो दीपं देव्या दक्षिणेऽन्य बामे स्थापयेत् । इत्यमुपचारदेवी पूजयित्वा पूर्ववन्मूलमुच्चार्य पुष्पाञ्जलि निक्षिप्य-- सच्चिन्याय परे देवि गायत्रि ब्रह्मरूपिणि । आनापय स्वं सावित्रि परिवारार्चनाय मे ।। इत्यनेन देव्याः शिरसि पुष्पाञ्जलिं निक्षिप्याऽऽज्ञा गृहीत्या वरुणदेवता पूजयेत् । तत्राऽऽदी यन्त्रशिरसि ॐ विश्वामित्रऋषये नमः । तततिको ॐ मातःसंध्याय गायञ्यै न। मध्याह्नध्याये सावित्र्य नमः । सायंस- पापै सरसात्यै नमः । षट्कोणबङ्गदेवता। पूजयेत् । ॐ तत्सवितुर्वमा- स्पने हृदयाय नम अमेये । वरेण्यं विष्ण्वात्यने शिरसे स्वाहा नेत्ये । भगो देवस्य रुद्रात्मने शिखायै वषट् वायव्ये । धीमहि सत्यात्मने कपचाप ९ ऐशान्ये : धियो यो नो ज्ञानात्मने नेत्रत्रयाय वौषडग्रतः । पचौदपारपर. भ्रमात्मनेऽस्त्राय फट् पक्षिमतः ।

·१४ धीमउंकराचार्यविरचिता- तुपारस्फटिय श्यामाः कृष्णनीलारुणाचिंपा। वरदाभयधारिण्यः प्रधानतनवः त्रिया । इत्यदेवता यावा गम्य पुष्पातान्यिवाझलिना संपूज्य गायत्री युधार्य- चतुर्वर्ग फलं दाह शरणागर वत्सले । भक्त्या समर्पये दृश्य प्रथमावरणार्थनम् ॥ त्यनेन देध्ये समर्पयदित्य चमुत्तर प्रापि ॥ १॥ ततोऽदलेषु पूर्ववत् । धुधापनमा | राय नमः सोमाय नमः । अद्भयो नमः | अनिळाप नमा । अनलाय नमः । प्रत्यूपाय नमः । प्रभावाय नम इति द्वितीयमार पणम् ॥ २ ॥ रहिवार भद्राय नमः । शंभवे नमः । गिरीशाय नमः । अनेक पंदै नमः । अहियुध्याय नमः । पिनापिने नमः । अपराजिताय नेमा । भुनाधीश्वराय नम: । पारिने नमः । स्थाणवे नमः । मगाय FAR तृतीयावरणम् ॥ ३ ॥ ततो धात्रे नमः । अर्थम्णे नमः । वित्राय नमः । वरुणाय नमः । ईशानाय नमः । मगाय नमः । इन्द्राय नम: । विवस्वते नमः । पर्जन्याय नमः । त्वष्ट्रे नमः । विष्णवे नमः । इति चतुर्थमावरणम् ॥४॥ इन्द्राय नमः । अग्नये नमः । यमाय नमः । मितये नमः । वरुणाय नमः । वायवे नमः सोमाय नमः। कुराप नम: ] | ईशानाय नमः । इनि पश्चमावरणम् ॥ ५ ॥ शक्तये नमः । दण्डाय नमः । खड्गाय नमः । पाशाय नमः अशाप नमः । गदायै नमः | त्रिशूलाय नमः । इति पष्ठमाचरणम् ॥ ६ ॥ एत्ता सर्वावरणदेवत्ता स्त्रीरूपा ध्यायेत् । यथा--ॐ ळां इन्द्रायैराबत- बाहनाय देवाधिपतये पीतवर्णाय वन्नम्ताय दिव्यस्त्रीरूपाय साङ्गाय सप. विराय नमः | ॐ अग्नये मेवाहनाय जोधिपतय कपिलवर्णाय शक्तिहस्ताय दिगम्त्रीरूपाय नमः | ॐ पा यमाय श्यामवर्णाय महिपवाह. नापं प्रेताधिपतये कृष्णदण्डहस्ताय दिव्यत्रीरूपाय नमः । ॐक्षा निनये रसोधिपतये धूम्रवर्णाय तवाहनाय खड्गहस्वाय दिव्यस्त्रीरूपाय नमः । * वा वरुणाय परवाहनाय यादोधिपतये श्वेमवर्गाय पाशवाय दिव्य- खीरूपाय नमः । ॐ यो वायवे मृगवाहनाय माणाधिपतये धूम्रवर्णायाङ् फुरहस्साय दिव्यनीरूपाय नमः । ॐ सो सोमाय तुरगवाहनाय नाराधिष. पे निर्मकाप गदासाप दिध स्त्रीरूपाय नमः । ॐ कुबेराय यक्षाधिप- वनाय नमः।

·गायत्रीपुरचरणपदविका पे मौतिकवाय गदाहस्ताय नरवाहनाय दिव्यत्रीरूपाय नमः । ॐ हो शिनाय नृपभवाहनाय रुद्राधिपतये सितवाय लहस्ताय दिव्यत्रीरू. पाय नमः । इन्द्रेशनयोर्मध्य ऊर्च ॐ श्री ब्रह्मणे इंसवाहनाप मजाधिपतये रक्तपर्णाय पद्महस्वाय दिव्यस्त्रीरूपाय नमः । नितिवरुणयोर्मध्ये अधा. ॐ श्री शेषाय फूर्मवाहनाय नागाधिपतये चहस्ताय स्वर्णवर्णाय दिव्यस्त्री. रूपाय नम इति दिक्पती पूजयित्वा पनावरण [पूजयेत् ] 1 वनादिभिः पद्यमावरणम् । तेषां ध्यानम्- पीडशुक्लासिताकाशविादका सिकासिताः । कोकनटपाटकामा बजायाः परिकीनिवा:।। ঘদাৰতানি শূলযিৰ বুৰৰকাৰঘা ঘান্ধাঞ্জলি गापत्रीमानध्य मूळेनैव पाचार्याचमनीयानि दद्यात् । तदुक्तं विश्वामित्रसं. दिवायाम्- भादावन्ते च पूजापा नमेच्च मूलविधया। पाचाचपनीयानि दद्यादेवानि देशिकः ।। सतो न निदपेत् । चर्यचोप्य वापयति चतुर्विधम पडूमोपे रवणादि भाजनस्य समानीय पुरत चतुष्कोणमण्डलोपरि साधरं स्थापयित्वा गायच्या निरीक्षण प्रणयनायर्योदकेन संमोक्ष्य तेनैव पुष्पं निक्षिपेत् । ततो वामिति धनुमुद्रपाऽमृतकृत्य गायञ्या प्रामुद्या परमी कुर्यात् । यतो गाय- श्रीचार्य सावित्रि पुरष प्रतीच्छ चाहा साङ्गाये सायपापै सवाहनाये सपरिवाराये सर्वात्मिकाये पगवत्यै श्रीमद्नायव्यै नैवेद्यं परिकल्पयापि नम पनि मन्त्रैण नैवेद्य जलमयेन् । तरः ॐ अमृतोपरसरणयसि स्वादेवि देव्या हस्ते जलं दद्यात् । ततो वामकरण विकचोपळसंनिभां प्रासमुद्रो प्रदर्थ दक्षिणकरेण समन्त्रकं प्राणादिमुद्राः प्रदर्शयेत् । अद्यया---ॐ प्राणाय स्वाहे- त्यापतर्मनीमध्यमामिः । ॐ अपानाय स्वाहेत्यस्गुष्ठ-यमानामिकामि। गानाय स्वाहेत्यङ्गुष्ठानामिकाकनिष्ठिकाभिः । ॐउदानाय स्वाहेत्य- इगुष्ठानीकनिधिकाभिः । ॐ समानाय चाहेति सर्वाभिः । वो मेवेद्य. मुद्रा मदर्शयेत् । प्रधानण करद्वये ( यं) स्पृशन्ननामिका निजी प्रपनुं जप- न्यदर्शयेत् । दतो मूळविद्यापुच्चार्य ॐायवि श्रीमत्माविधि- सत्पात्र सदधिः सानं विविधानिकमाणम् । निवेदयामि ते देवि सानुगार्य जुषसर वतू ॥

·४६ थीमाकरापार्यविरचिता इस्पनेल मन्प्रेण तत्र नैवेरी देव्यप पुपाकिं क्षिपेत् । ततश्च युद्दा दई- पित्वा मूलपन्धमधा जपित्वा मत्स्यपदपाऽऽरछ दयेव । तोऽवेण दिशे वेदयेत् । जो भुनानां गायी ध्यायन - मोशायी सरसमभितः सूपनिष्टः सपेता दिव्याभिः दलितलाध्यमानमामि।। नक्रीडामहसनपा हासयन्ती स्वयका. मुदत पात्रे फनफटिने पडूसाध्धीविधात्री । पावसरे पूजाङ्गहोम कुर्यात् । इदुकं वसिष्ठमंदिनापाम् -- भोजनासरे मन्त्री वैश्वदेव समाचरेत् । दक्षिण पण्टिलं कृत्वा वाऽऽधाय हुशासनम् ।। संस्कृत्य विधिना विद्वान्दैश्वदेवं सपाचरेत् । वन संपूज्य गन्धायेर्गायत्रीमुक्तविग्रहाम् ।। समच्या हृतिभि त्वा गन्धाधेः पुनरर्चयेत् । देवतां गेजयेत्पीटमूती वहि विसर्जयेत् ।। अवशिन इरिषा विविरेत्परिवी लिम् । देवताया। पार्षदेभ्यो गन्यापासवान्वितम् ॥ इति । स्पण्डिललणं व- नित्य नैमित्रिक होय स्थण्डिके का समाचरेत् । इस्तमा हि तत्कुर्याद्वालुकाभिः सुशोपनम् ।। अगुलोत्संधयुक्तं चतुरसं समन्ततः । सपिपा वा दिलाऽपि भक्तन पायसेन ३१ ११ जुहूयारसायकश्रेष्ठश्चतुर्विशतिसंख्सया । विधेषा देवानामयं वैश्वदेवः सेप्टदेवताहोमस्तस्यैव सर्वेपो तृप्तिहेतुत्वात् । सदा स्वास्मन्येच विसर्जनम् । अग्निस्थापनादिकमने वरुपर्व । ततः पार्षदछ किमन्ना- ये शैद्रा रोद्रकर्माणा रौद्रस्यामनिवाप्तिता । योगिन्योऽप्युग्ररूपाश्च गणानामधिपाश्य ये ।। विनभूतास्तपा चान्ये दिग्विदिक्षु समाश्रिताः । ते सर्व तृमिनमा प्रतिगृह्णन्स्विभं बलिम् । पासवान्विदलिदिशु विकिरत् । .

·गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः। भूतानि मानीह वसन्ति तानि वलि गृहीत्वा विधिवत्मयुक्तम् । अन्यत्र वासं परिकल्पयन्तु क्षमन्तु तान्यत्र नमोऽस्तु तेभ्यः ।। इत्यनेनापदिक्षु विकिरदिति भूतबलिः। ततो गायच्या विभूतितिकक धृत्वा पुनः पूजास्थानं गत्वा शक्तश्चेदस्मिन्नेवायसर आरात्रिकं कुर्यानो चेदारात्रिकमुद्रा प्रदर्शयेत् । ततः सुतृप्तां देवी ध्यात्वा धेनुमुद्रपा जळममृवी- कृत्य, अमृसापिधानपसि स्वाहवि देवीमुखे जलं दद्यात् । ततो गतसारं नैवेयं किंचिदुद्धस् ॐ ही संजश्चण्डेय नम इति देव्युछिएभुने ऐशान्या दद्यात् । ततो नैवेद्यमुद्धृप ने पां दिशि पारयेत् । वत्स्थानं शोधयित्वा च देवीमाचामपेचुधः ।। सत्र मुखादिप्रक्षालनं दधावनं पुनर्मुखपक्षालनं इस्वास्यमार्जनं पुनरा- चमनीयं मुख गसं च दद्यात् । ततो देव्यै वाम्बूलं निवेदयेत् । ततः सुखो- पविष्टा सपरिवार प्रसन्नो देवी ध्यात्वा प्रसन्नाय दत्त्वा गन्धपुष्पधूपदीप: पूजयेदिति प्रसन्नपूजाविधिः । तत्र आरात्रिक दद्यात् । तत्र ययाविषिवि- हिसमारात्रिकपात्रमानीय चक्रमुद्रा प्रदर्य पमिति धेनुमुद्र पाऽमृवीकृत्य मूले. मापोऽऽमस्तकमुचोला मूलमुच्चार्य ॐ भगवति श्रीपदेवि गायत्रि- समस्तदेवताचक्रमुनिपितृगणावते । आरात्रिकं गृहाणेदं सावित्रि मम सिद्धये ।। इत्यनेन घण्टावादनपूर्वकं पारावतभ्रम(कारमुच्चैदेवी नीराजयेत् । तत- छत्रचामरे दर्शपेमानोपभूषणान्यायवसाने दद्यान्नृत्यगीतं च कारयेत् । [ पत्रपुष्पाञ्जकिं समर्पपेनमस्कारांश्च ] 1 ततो मूलेन माणापापत्रयं करवा ऋष्यादिकरपटङ्गन्यासपूर्वक जपमालापानीय कचित्पात्रे वापरस्ते वा स्थापयित्वा मळमन्त्रेणाध्याँदफेनाभ्युप- * मा माळे महामापे सर्वशक्तिस्वरूपिणि । चतुवस्त्वाय पस्तस्तस्मान्मे सिदिदा भव ॥ इस्पनेन गन्धपुष्पाभ्यां संपूज्य- ॐ गं अविध्नं कुरु माले गृहाणि दक्षिणे करे । जपकाले तु सा मसीद मम सिदथे । वि मात्रेण दक्षिणहस्तेनादाप स्वशिरसि गुरु कण्ठे मन्नं हृदये देवी गापत्री पायदयसमीपे मालापानीय दक्षहस्वयध्याळिमध्यपणि -

·४८
श्रीराचार्यविरचिवा-
संपाय तदेवाप्रचित्तो गायाधरणकमलविनति समाय मर
सहसं प्रियता तिरसतं वा मणवष्यातिपूर्वक सत्सवितुरित्यचम प्रणव
चौच्चा याविधि जपेतकरमाळया वा । पुरधरणे स्वतमाळपेव ।
नित्य जपं करें कर्यान्न नु काम्य कदाचन ।
इति सिप्रवचनाद । भाषि करमाल पनि विपदशक्ती जेयमिति ।
a: संस्थापूना मणवमुच्चार्य नपं समाय-
ॐ वं माळे मदेवाना मीतिदा शुभदा मम ।
सुमं कुरुष्व मे मद्रे यशो वीर्य व सर्वदा।।
ॐ ही सिद्ध ना इति पालो पश्चार्या शिरसि संस्था पुनः माणा
पामय कावा अध्यादिकर पहजन्यासपूर्वक सावित्री ध्यात्या वस्वाम•
इस्व वसिष्ठम दक्षिणहस्ते पायोदकेन जपम्-~-
ॐ गुनानिगुह्मगोत्री त्वं गृहाणामक नप ।
सिदिभवतु मे देखि स्वरसादामहा ।
इति मन्त्रण समय देव्यये पु॥जलिं क्षिपेत् । तत्र ॐ सिद्धथै नम
अवि पश्चासरमालामन्त्रेण पुनर्माता संपूज्य रहसि स्थापयेदिति सर्वत्र पुरथ-
रणेऽप्येवमेव ।
नयुचं नातिनी च पारका मन्त्री जन्मनुम् ।
चलि दत्ता नपाकस्य स्तुत्वा देवी विसर्जयेत् ।।
अतुरस्रवत्रिकोणमाइ कृत्वा वर गायत्री ध्यात्वा मूळेन या
सपा संपूज्य चतुष्पदा गायत्रीमच्छर्य ययामासादिना नि कि
दघाद ।
वो घण्टाचारादिमिदनी परितापयेत् ।
वो गायत्रीकवचं स्तोत्रं वा समुदीरयेत् ।।
कान्त्रिपौराणिकदिका स्तोत्र लेन च स्तुत्ता पालि दत्वा सारा
अपयेत् । पाकिस्तोमुक्त दिवायाम् ~~
नमहोदरिगायत्रि सावित्रि निरक्षरे ।
अरे अमरे मात्राहि मां भवसागरात ॥१॥
नमसे सर्पसका सूर्य माविभिपले ।
मसविद्ये महाविय घेदपातर्नमोऽd ॥२॥

·४६
गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः।
अनन्तकोरिब्रह्माण्डच्यापिनि ब्रह्मचारिणि ।
नित्यानन्दे महामाये परेशानि नमोऽस्तु वे ॥३॥
त्वं ब्रह्मा वं हरिः साक्षाद्रुद्रस्त्वं चन्द्रदेवता ।
मित्रस्त्वं वरुणस्त्वं च त्वमग्निरश्विनी भगः ॥४॥
पूषाऽर्यमा मरुत्वांश्च ऋषयोऽपि मुनीश्वराः।
पितरो नागयक्षाश्च गन्धर्याप्सरसां गणाः ॥५॥
रक्षोभूतपिशाचाश्च त्वमेव परमेश्वरि ।
ऋग्यजुःसामविद्याथ अथर्वाङ्गिरसानि च ॥६॥
त्वमेव सर्वशास्त्राणि त्वमेव पूर्वसंहिताः ।
पुराणानि च तन्त्राणि महागममतानि च ॥७॥
स्वमेव पञ्च भूतानि तत्त्वानि जगदीश्वरि ।
नामी सरस्वती संध्या तुरीया त्वं महेश्वरी ॥८॥
वत्सद्ब्रह्मस्वरूपा त्वं किंचिासदसदामिका ।
परात्परेशी गायत्रि नमस्ते मातरम्बिके ।। ९॥
चन्द्रे यलास्मिके नित्ये कालरात्रि स्वधे स्वरे ।
स्वाहाकारेऽग्निवक्त्रे त्वां नमामि जगदीश्वरि ॥१०॥
नमो नमस्ते गायत्रि सावित्रि स्वां नमाम्यहम् ।
सरस्ववि नमस्तुभ्यं तुरीये ब्रह्मरूपिणि ॥११॥
अपराधसहस्राणि स्वसत्कर्मशतानि च ।
मची जावानि देवेशि वं क्षमस्व दिने दिने ॥१२॥
वा कृताञ्जळिकरा-
यह भक्तिमात्रेण पत्रं पुष्पं फलं जळम् ।
निशेदिरे बहरणानुसार ११
भावानं न जानापि न जानामि वार्चनम् ।
पूजामागं न जानामि त्वं गतिः परमेश्वरि ॥ २॥
संध्यां स्नानं जपं होम ध्यान तर्पणमेव च ।
न जानामि न जानामि सावित्रि स्वं गतिर्मम ॥ ३ ॥
फर्मणा मनसा वाचा गायत्रि स्वं गतिमम् ।
अन्तवारेण भूतानां द्रष्ट्री स्वं परमेश्वरि ।'
नाये योनिप्तइपु येषु येषु व्रनाम्यहम् ।
तेपु वैषच्यता मक्किरच्युतेऽस्तु सदा स्वति ॥ ५॥

·५० श्रीमच्छकराचार्यविरचिता- देवी दात्री च भोक्त्री च देवी सर्वमिदं जगत् । देवी जयति सर्वत्र या देवी साऽहमेव च ॥६॥ पदसरपदभ्रष्ट मात्र हीनं च यद्भवेत् । सन्तुमईसि देवेशि कस्य न स्सलि मनः ॥ ७ ॥ पानि कानि च पापानि जन्मान्तरकवानि च । तानि तानि प्रणश्यन्ति प्रदक्षिणपदे पदे ॥८॥ इति पदक्षिणीकृत्य मणम्य मुझे स्मृत्वा पूनपित्वा प्रणम्पादि केन देव्यै स्वात्मानमर्पयेत् । इसा पूर्व प्राणघुद्धिदेहधर्माधिकारतो जाग्रत्वमसु पुप्त्यवस्थासु पनसा वाचा हस्ताभ्यो पद्यामदरेण शिश्ना यत्स्मृतं यदुक्त पत्कृतं सर्व ब्रह्माणं भवतु स्वाहा ।मा मदीयं च सर्व श्रीमदेव गाय रचेष्टदेवचाय समर्पयेत्सव । वो मूलमन्त्रेण योनिमुद्रपा प्रणम्य देवी विसर्जपेत् । पत्र विशेषाध्य चालयि वा मूलेन देव्य समाई मेव देवी नीराज्य स्वस्याने स्थापयित्वा सपुष्पाभ्यां इस्ताप कृताञ्जलिदेवी ध्याय. भगवति देवि गायत्रितपस्वेवि पदनगणपत्यादिचतुरो देवान्देवीभूतों विली. नाविमाध्य देवीपूर्तिमपि देजोरूपा विभावयेत् । सम:--- ॐ गच्छ गच्छ पर स्थान स्वस्थाने परमेश्वरि । पत्र प्रसादयो देवा न विदुः परमं पदम् ॥ इत्यनेन संहारभुद्रया निर्मामाकृष्याऽवाय तचेजस्तथैव सुपुम्नावना सीपहरकमले विसर्जपेत् । वो मूलेन माणापामत्र कृत्वा- *ष्टि देचि परे स्थाने स्वस्थाने परमेश्वरि । पत्र ब्रह्मादयो देवाः स निष्ठन्धि मे हृदि । सत ऋष्यादिकरपटङ्गन्यासपूर्वकं हृदि मानसदेवी पूजयित्वा तदात्माना: स्मान भावयेत् । तत ऐशान्या चतुरस्रषट्कोणवृत्तत्रिकोणात्मक पण्डलं विषाय सरप ने पे गणेशनिलिओन ॐ लम्बोदराय नमः । वायव्ये सूर्य- निारयेन में जयादाय नमः । ऐशान्ये विष्णनिरियेन ॐ विपक्से. नाय नपा । आग्रेये महेशनिस्पिन वेगवण्डीशाय नमः । इव स्वचः उिभुजा पूजयेत् । सत:- निर मस्तके धार्य सङ्गेि चानुलेपनम् । नैवेषापत्रीक दवा नद्भक्तिशालिने ।

·गायत्रीपुरधरणपद्धविः। इति विश्वामित्रमहिनावचनादवशिष्टचन्दनेन मूलामिमन्धितन पूोकार घिना तिलकं कस्वाध्यादक किंचित्ताश्य- निर्यास्यं तु शुचौ देशे धारणीयं सदेव हि। दपा च वसिष्ठा- पुष्पादिकं समाधाय शुचौ देशेऽप्सु वा क्षिपेत् । देवतात्मा सुखं स्वच्छो विहरे देवताघिया ।। इवि नित्यपूजाविधेि । पुरमरणार्थी स्वित्यं नित्यं ऋण पूजा विधाय पूर्ववद्गुर्वादिकं ध्यावा गुरुमन्त्रदेवतात्मा नाम दलक्षणं विभाव्य देवीरूपमात्मानं स्मरम्पुरधरणीयं जपमाचरेत् । तथा चोक सहिवात्र- गन्धाधर्मानसरिटवा पडङ्गन्यासपूर्वकम् । ध्यारवेष्टदेवतारूपमात्मानं मजपेन्मनुम् ।। शास्त्रदृष्टेन विधिना भक्तिपास्थिरमानसः । संपापूतौ पुनः कुर्यादृष्यादिमाणसंपमान । लभतेऽभिमत सिद्धिं चतुर्विशतिलक्षवः । जपतोऽयुवख्याकैरथवा च सहस्रके। उत्त मध्यम प्रोक्त कनिष्ठं च पुरचरम् । कायवे लाय कार्य गौरव गौरवं तया ॥ यदि कविविजश्रेष्ठः कृताचारो निवेन्द्रियः। तस्य सावियादिमन्त्रा। फळन्त्येव न संशयः ।। यस्मिश्च निगदेनेव जपसरूपा विधीयते । वत्र सर्वत्र म.प्राणी संपादियुगक्रमात् । पल्पोक्तव कुते संख्या त्रेताय द्विगुणा भवेत् । द्वापरे त्रिगुणा मोका कलो संख्या चतुर्गुणा । वि देशपायनसंहितावचनास्पष्णवतिळक्षसंख्याकजपं पुरचरणमपवाताव. संरूपमयुधानि सहस्त्राण वा स्पादित्यवगम्यते । च- जपा को होयरतर्पणं चामिपेचनम् । भूदेवभोजनं चंपकारेषा पुरस्क्रिया ॥ इति पश्चाङ्गवः सिदि मन्त्री शीघ्रमवाप्नुयात् । जस्वी ब्रह्मवर्चस्वी निग्रहानुग्रहसमः ॥

·थीमच्छंकराचार्यविरचिवा भवदपिरयालेन सत्यं जानीहि पार्वति । इसीश्वरवाक्यम् । रुद्रयामले- होमाशक्ती नपं कुर्यादोमसंख्यावतर्गणम् । पगुणं चाटगुणितं यथारूप हिमायत्तः ।। सागवादि विना देवीजपहोमादि निष्फलम् । चस्मात्पुर्यात्मपानन देवीपूजनपादात् ॥ प्रासंशिवायाम्- अशक्तायुक्त होमस्तु( स्य ) नपस्त द्विगुणो भवेत् । इति । सपा- सुतीय मजपेन्मन्त्रं पूर्व पापपशान्तये । शुददेहाय मन्त्रोक्तस्ततः सिदि प्रयच्छति ।। नाध्यातोऽनर्षितो मन्त्री गुरुभक्त्या प्रसीदति । नामतः सिद्धिदानेन हुत्त. फलदो भवेद ।। पूनां ध्यान नपं होम तथा कर्मचतुष्टयम् । प्रत्यहं साधकः कुर्यात्स्वयं चेसिदिमिच्छसि ।। अपस्यान्ते शिवं ध्यायदयानस्यान्वे पुनर्जपेत् । जपप्पानसमायुक्तः शीघ्र सिध्यति मन्त्रावित् ।। कर्पणा चकेनेव प्रतिवन्धे घिरोधिना। यदि सिदि न भवे द्विस्खिा पुनराचरेत् ।। देवेनोपहतो नित्यमैहिकानि न कारयेत् । नापराघोऽस्त्यस्य किंचित्माप्नुयादुपहास्यनाम् ॥ आमुष्मिकं फलं वस्य भविष्पदि वरानने । प्रक्षलोकमवामोवि ब्रह्मणा सह मोदते ॥ अथवा विष्णुलोकं च विष्णोः सायुभ्यता मेत् । सूर्यस्य वा शिवस्पापि चन्द्रस्येन्द्रस्य वा पुनः ।। यं पं काममधीपीत तं तमामोति निश्चित्तम् । गायत्रीमन्नाप्येन सत्यं सत्पं न संशयः ॥ महादिनियाहारः सदाबी विधीयते । दिवा चैव जपं कुर्यात्परिवरणिको द्विजः ।। पत्रावल्यां पलाशस्य मिताहारी मवेनिशि। कुशेधिनिमिवायां तु शय्यायां समात्मना ।

·गायत्रीपुरश्चरणपदविः। सघः प्रक्षालितं दत्त्वा एकाकी निर्भया स्वपेत् । एवं प्रतिदिनं कुर्यात्संख्या यावन्न पूर्णवे ॥ सदन्ते महती पूजा कुर्याद्विपांच तर्पयेत् । गन्धमाल्याम्बरेश्चैव भक्ष्यभोज्यः सदक्षिण । दीन:न्धकपणानान्सिंतोष्य हृष्टपानसः । गोमूहिरण्यवसाय संपूज्य गुरुमात्मनः ॥ मिष्टान्नं बन्धुभिः सार्धं भुञ्जीतोत्साहपूर्वकम् । : महान्समुत्सवं कुर्यानदिने साधकोत्तमः ।। विधिनैवं जपं पूर्जा होपादीच समाचरेत् । विधिहीने फळामावस्तदुक्त शिवशासने ॥ नितिविधिहीनानां फलं हन्ति च कर्मणाम् । निशाचराधिपत्यं हि कुरुते शंकराज्ञया ।। इति संक्षेपः । अत्र पूजा विविधोत्तपमध्यमकनिष्ठभेदात्- अग्निकार्येण हविषा भूपणश्च समन्वितम् । द्रव्य शुद्धिसमायुक्त मुत्तमं पूजनं स्मृतम् ॥ अधिकार्यविहीनं तु काळदेशानुसारता। उपचारैर्युतं द्रव्यमध्यमं पूजनं स्मृतम् ॥ वस्त्रालंकारचस्तान वर्जयित्वा पृथग्विधम् । केवलं पुष्पयोगं तु कनिष्ठं पूजनं भवेत् ॥ इति । पूजा विस्तरतः कर्तुं यो न शक्नोति मानवः ।। यदि पाउनेन्द्रबजाय। पूजयेदिष्टदेवताम् । अथवा देवतामा ध्यात्वा सम्यक् प्रपूजयेत् ।। अथवा पानसी कुर्यादात्मनापयापि वा। अथवा केवलां पूनां वाद्यां कुर्याद्विचक्षणः ॥ अर्चामाऽपशक्तवेद्यादर्चनसाधनम् । यो दातुं नातिशक्नोति कुर्यादर्चनदर्शनम् ॥ संपूज्यैवं नपं कुर्यान मन्त्रं फेवलं जपेत् । पूर्वपूर्वस्य चाशकावुचरोत्तरमाचरेत् ।। घेतदन्यया कुर्यातदानिएफलं स्मृतम् । मा मयकल्पस्य योऽनुफल्पेन ववे॥

·धामकराचार्यविरचिता- न सौपरायिक तस्य दुर्मवविध फलम् । इति विज्ञाय सामध्यमे पन्यानमाचरेत् ।। नकं च पश्य विधेत सोऽधो याति न संशया। इति कृतपुरश्चरणः फल्पीतमयोगापिकारी भवति । वत्सरादर्वाक्सिदिर्जा- पते दुकं शिवशासने- एवं संपूनयन्मन्त्री अपहोमादिवत्परः । ब्रह्मचर्यरतः शुद्धः शुद्धदम्वनखादिकः ॥ संस्मरन्सयनिता: संत देव साधिया। सर्वामी कदीमापासेददिशमिधुवम् ॥ मुचिमलनखदन्त पाणिपादो मुदिवमनाः पादपणेपु पानी। हरिहरकमलोद्भवादिभक्तो भवति च रमासरस्वतीनिवासः || इति निगदिनपछामरुद्रादिदेवे। सावितृमनुविधानं वेदतन्त्रोक्तमाघम् ।। सकळयपि ध पूर्वः कोशिकायेः कृतं यद सममियम फलं से प्राप्नुयुः शीघमैच ।। वेदशास्त्रपुराणानामयमेव मनिश्चया । गायच्या अपहोमादिविधिः सर्वार्थसाधका । इति श्रीशंकराचार्य मगवद्भिः प्रकाशिता । गायत्रीपद्धति: शुदसंप्रदायाद्विमन्मनाम् ।। दिवाय बाह्मणानां च प्रक्षचर्यसमृद्धये । लिखित्वा पूजयेदेना सोऽपि सिदिमकाप्नुपात् ॥ इति श्रीमदाचार्यशंकरगुरुविरचिता सर्ववेदशास्त्रपुराणतन्त्र- संमता गायत्रीपद्धतिः समाधा।

·पारेइत्युपनामकशंकरसूरिविरचिता गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः । हेरम्ब प्रणिपत्य सद्गुणनिधि वल्लालसंज्ञं तवं नानाशास्त्रविचारणेकनिपुर्ण ज्ञानाधिपूर्ण गुरुम् । घारे इत्युपनामको विनुवे विद्वन्मुदे शंकरः सावित्रीसरणिं पुपर्थफलदो फल्पानुनन्त्रानुगाम् ॥ १॥ वा सावत्सावित्रीशब्देन परदेवतोच्यते । तदुक्तं मारद्वाजीये-सूचे जग. दादि सा सावित्री सर्वजगत्प्रसवादिकत्री । सेव गायत्रीत्युच्यते-गागन्तं नपादिकार प्रापत इति । सत्र सेव्यत्वेन शन्दब्रह्मस्युच्यते । उकं च नारायणोपनिषदि-गायत्री छन्दसा पावेदं ब्रह्म जुषस्व मे । इति । तया भगवद्गीतास च-गायत्री छन्दसामइमिति । अन्यत्र संग्रहे- गायत्री परदेवतेति गदिता ब्रह्मैव चिद्रूपिणी । इति । गायत्रीजपादौ फळमुक्तं वृद्धपराशरस्मृती- गायत्रीजपद्भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते । भविष्ये- सर्वपापानि नश्यन्ति गायत्रीजपनो नृप । इति । भाये- ऐहिकामुष्मिक सर्व गायत्रीजपतो भवेत् । इति । पाने-- ब्रह्महत्यादिपापानि गुरूणि च लपूनि च । नाशयत्यचिरेणेव गायत्रीजापको द्विजाः ॥ इति । अष गायत्रीपुरश्चरणपकारो किरूपते । तदुक्कं शारदाखिलके- अयो वक्ष्यामि गायत्री तत्त्वरूप प्रयीमयीम् । यया प्रकाश्यवे ब्रह्म सच्चिदानन्दलक्षणम् ॥१॥ मणवाद्या पाहवयः सप्त म्युस्तत्पदादिका । पाविशत्यसरास्मा गापत्री शिरसानिया ॥१॥ - ·२ - पारइत्युपनायककरमारविरपिता- संवेदोडता सारो पात्रोऽयं समुदाहना । बलदेव्यादिगायत्री परमात्मा समीरिता ॥३॥ अध्यायाः प्रणवस्यैते मुनिमिः परिकीर्तिताः । जमदपिमरदानभृगुगौतमकश्यपान् ॥ ४ }}, विश्वामित्रवविद्यालयाम्म्याहवानाम्पीम्बिदुः। गायत्र्युष्णिगयानुहुन्यस्वीपट्क्तपः पुनः ।। ५ ॥ विनात्यो छन्दांसि कथितानि महर्पिमिः। समाचिरनिकः सूर्यो वाक्पतिरुणो वृपा ॥ ६ ॥ विध देवाः पादासी देवता परिकीर्तिताः । गायत्र्या मुनिराम्नावो विश्वामित्रो महावित ॥ ७ ॥ गायत्री छन्द इत्युक्तं देवका सविता स्मृता । शिरसोऽस्या मुनिमा एन्दो देव्यादिका स्मृता ॥८॥ गायत्री परमात्माऽक्या देवता कथिवा युधैः । व्याहवीसत बाराधा हन्मुखांसोकयुग्मफे ।। ९ ।। जठरे न्यस्य मन्त्रको गायधीस्तनो न्यसेत् । पसंधियु ध्वने नामो हत्कण्ठभुनमंधि॥ १० ॥ आस्पनासाकपोकाक्षिकर्णमस्तक पुनः । पाश्चात्योचरयाम्पमागूधकोषु साधकः ॥ ११ ॥ पदानि दश विन्यस्येदेषु स्थानेषु मन्त्रविद । शिरोभूमध्य प्रवक्त्र कण्ठहन्नामिगुह्यके ।। १३ ॥ भानुनोः पादयोर्युग्मे तच्छिा शिरसि न्यसेत् । मरणे हृदयं मोकं विष्णवे शिर ईरितम् ॥ १३ ॥ शिखा रुद्राय करीश्वराय समीरितम् । ने सदाशिवायोकपत्रं सर्वात्मने स्मृवम् ॥ १४ ॥ परङ्गान्येवमुक्तानि यथास्पानं विन्यसेत् । भाणायामापुरा कृत्वा गायत्री संध्पयोर्जपेत् ॥ १५॥ सपाहविसंयुक्तां गायत्री शिरसाऽन्विताम् । विरुध्चरन्धिया माणाधारपेचवमानसा ॥ १६ ॥ प्राणायामोऽयमारयातः समस्तदुरितापहा । म्याइतिश्यसंयुकां गायत्री दीक्षितो जपेत् ।। १७ ॥

·है पारस्त्युपनामशंकरमरिनिरपिता- वन्त्राव ह द्वाभिलक्षात्मकं पुरधरणमुक्तम् । पारिजातोदाहले ऋषि घाने त विलक्षात्कपुरचरणमुकम्- अथ वेदादिगीतायाः प्रसादजननं विषिम् । गायया समवक्ष्यामि घर्षकामामोसादम् ॥ मध्याह्न पिनभुल्मौनी शिसानार्चनतत्पर। जपत्र घीमापरं सायुज्यमश्नुते ॥ इति । कलौ तू कसंहपाचतुर्गुणो जपो विदित:-कलो चतुर्गुण मोक्तम् । इति पचनात्। प्रपञ्चसारे तु- भूयस्त्वक्षरलसं गायत्री संपवारमको नस्य । जुहुपारपायसविलवाभिर्दुग्धतासमिद्भिरपि ॥ १ ॥ एक त्रिसहनं पत्री समभीसिद्धये मुक्त्यै । असरसाससंख्पं मुख्यतरी केवलस्तिकर्जुहुयात् ॥ २॥ दुरिरच्छेदनविपपे दीर्घायुपे च विशदति । आयुष्कायो जहुपारपायसहचिराज्य केवळाज्येध ॥ ३ ॥ दामिः सदिलामा सपत्रिसहस्रसंख्याकम् । अय त्रिमधुसहितररुगर्जुहुयात्सरोरुहेरयुवम् ॥ ४ ॥ नश्रीरपि भूयो भवति मनोनो मन्दिरं लक्ष्म्या । अमाप वैरपि पालाशमवर्चसे जुहुयात् ॥ ५ ॥ संपते हुवात्सर्वफलप्पै द्विजेश्वरी माविमान् ॥ इति । भसरसपूसंरूपानि लक्षागि यस्था क्रियायां चतुर्विश्वविरिति पाचन । धृतिकात्मक हविः । मुक्या इमारस्य दीर्घायुपे चेत्पन्वयक पाश्यम् । विश्दमतिरिति ध्यानमृत्युजयनपाभ्यां शुद्धचित इत्यर्थः । हवि. राज्यामकमेक इति। इविशेदनः। अन्नापर्थमपाति भिनमः । वया शिवरामसावित्रकाशिकायां वैवं चतुर्दिशलिस पित्वा गव्याधी- दनविदांपत्योदुम्बरप्लक्षक्टसमिदास्पदयाएकन प्रतिद्रव्य विसहसमिति पशिविसहस्सहो । नात्र दोशनुरोधो विधिशास्त्रार्थवादव एवं न सर्पणादिकपि । भक्ष्य पयो हविर्वा । पुरथरणजपे पाहात्रिययुक्तां गायत्री गुरूक्तयुक्या जपदमपोराविधकरवेन समानार्थकत्वात् । सप्तम्पा. इविविधोपचा मागापार जपेदाप्यावधिकलादारम्प सापेशवाद । नित्यः ·A - गायत्रीपुरश्चरणपद्धावः। जपादौ सुपणषमचार्य पवादिष्टसंख्यं कंवलमेव जत्वाकळयण परतावा. पवाचकरवन ब्रह्मविधात्वात् । पूर्वोक्तपकारेण कनपुरश्चरणस्विनवडूलेश- तुर्विधतिसहन हुस्सा पापपुक्तो भवति । द्रव्यादित शन्कापनया होमसंख्या- ट्रम्पसंख्याविशेषी द्रष्टव्यस्तयाऽस्या. सावियानचात्मकत्वेन पत्रचतु- शिवितत्त्वात्मकत्वं युक्तं तेन च तत्तत्तत्वन्याय एवं युक्ता सूर्यवाचकत्वा- सत्तत्पीडस्थितरवायोति दिक । अय माणागपजपादावर्यविमावनापूर्वक सावित्रीजपीमिहितोऽतस्तस्पा अर्यों लिख्यते ।" योऽर्धन सिकलं भद्रप- अनुते " इति वचनात् । गायन्त त्रायते यम्यागायत्री सदिति द्वितीयकर. चनमखिळजगदुत्पत्तिस्थितिळयकारणहेतुभूतम् । सवितुरिति षष्ठयेकवचनं पृश् माणिपसप इत्यस्य रूपं सर्वप्राणिमात्रस्य पर्माचनु. । वरेण्यं पानीय- मफल्मः सततं ध्यपत्यर्थः । भर्ग भूजि पर्जन इत्येतस्प रूपं भनी पापम ने हतुभूतमित्यर्थः भ्राज दीप्तावित्यम्य वापरलेजात्या देवस्यति दिवु श्रीटायामित्येतस्प रूपं दीयोः क्रीडनत्वादिमलार्थत्वात । पीपति ये चिन्तायास्यिय रूपं योऽसावादित्य पुरुष. सोऽमार्यहइति] चिन्द. पा। घियः द्वितीयाबहुवचनम् । या, छान्दमत्वालिङ्गपत्यया । यनेज: मर्पमण्डलाभिध घरेण्यं य॑ष्ठं भगों नोऽस्माकं बुद्धीचिन्तन संसारपारभ्यै. साबस्थालपर्यन्त संसारपारम्पर्यभारम्मानुकूलवचननण अपस्करेषु कर्ष पचोदयात् । चुद मेरण इत्यस्य प्रकर्षण चोदगामासति भारद्वाजीपधर्म- भने व्याख्यास्मृती व्याख्यासम् । अथ पुरश्चरणपोगि किंचिल्लिरूपते-तम परदेशकालाममारमादिशुद्धिपूर्वकं सर्वमाचरोदत्यूक्तम् । वन शुद्धस्प- लायुक्त वसिष्ठसंहितायाम्- पर्वताग्रे नदीतीरे घिल्वमूळे जलाशपे । गोष्ठे देशकोऽश्वाय उद्याने तुळसीवने ॥१॥ पुण्यक्षेत्रे गुरोः पाच चिचकाप्रापलेऽपि च । पुरचरणमन्त्री सिध्यने च न संशयः ॥ २॥ काशीपुरी च पेदारी महाकालरोऽय नासिकम् । ज्यम्प च महाक्षेत्र १ दीपा इस मुवि ॥३॥ महापादौ भाद्रपदं पाप तु मलपामाम् । गुरुमाविमोदयादि पर्जच प्रयत्नतः ॥ ४ ॥ अङ्गारशनिवारी च व्यतीपातं च मेठिय अभी नपपी पी चनुयों च प्रयोदशीम् ॥ ५॥ ।

·पारइत्युपनामकीकरमरिधिरपिता- पदाममावस्या पदोपं च तथा निशाम् । पमानिरुद्रसान्द्रच मुथवणजन्ममम् ॥ ६ ॥ मेषकर्कतुलाकम्ममफगाविफलपकम् । सण्येतानि बानि पुरमरणकर्षणि ॥ ७ ॥ पन्द्रधारानुफले च शुरूपले विशेषतः । पुरधरणर्फ पूर्यान्मन्त्रसिद्धि प्रजापते ॥ ८॥ स्वस्तिवाचन कुर्मानान्दीश्राद्धं ययाविधि । विमानसंवर्य यत्नेन भोजनाच्छादनादिमिः ॥९॥ भारभेत तसः पधाद्विमानना प्रा च । अयाचितो छौ शुलं च भिक्षावृत्तिचतुष्टयम् ॥ १० ॥ वाधिवैदियश्चैव अन्मदिः प्रकीर्तिता। परय फस्यापि मन्त्रस्य पुरचरणमारभेत् ॥ ११ ॥ पश्चप्रणवसंयुक्त गायत्री व्ययुत जपेत् । भादौ मन्त्रविशुदपपिति। वीशूद्रपतितानां च मन्त्रं श्रुत्वा ययाविधि ।। असः कारणादिपेन्द्र मन्त्रशोधनमुत्तमम् । दषप्रणवसंयुक्ता गायत्री घायुतं जपेत् ।। देशदिवेत्तैनाते। उपसा शोषये ई कच्चान्द्रायणादिपि।। मपया पश्चदशमणवसंयुक्तां गायत्री पञ्चदशसहसमिता जपेत् ।। पूजा कालिकी नित्यं जपश्चर्पणमेव च । होमो ब्राह्मणभुक्तिय पुरचरणमुच्यते । भारमवशेषनार्याप नक्षत्रयं जपेद्बुधः । भाऽयक्ष तु श्रुहि(a) मोकेन पूर्वकम् ।। चतुर्विशविलसं तु यज्ञफल्पमतं यया। भारम्मदिनमारभ्य समातिदिवसावधि ।। न म्यून नातिरिक्त च जपं कुर्यादिने दिने । सीरासरी फलाशी वा शाकाशी वा इविण्यमुक् ।। मिताशी वा अपेधा कच्छचान्दापणादिकद । भूधरपा नाचारित्वं मौनचर्या तथैव च ।

·गायत्रीपुरचरणपतिः। नित्यं त्रिपवणं लानं क्षुद्रकर्मविवर्जनम् । नित्यपूजा नित्यदानपानन्दस्तुतिकीर्तनम् ॥ नैमितिकरर्चनं चैव विश्वासी गुरुदेव यो। जपो निष्ठा द्वादशेने धर्माः स्युमन्त्रसिद्धिदाः ॥ तया- तत्र सर्वत्र मन्त्राणां संख्याद्धिर्युगक्रमात् । कल्पोक्तव कृते संख्या बेहाणं द्विगुणा भवेत् ।। द्वापरे त्रिगुणा प्रोक्ता फलो संख्या चतुर्गुणा। इति वैशंपायनसंहितावचनात् । लमतेऽभिमता सिदि चतुर्विशविलक्षत। जपतोऽयुतसंख्याकैरयषा च सहस्रकैः ॥ इति । पण्णवतिलक्षसख्याजपं कलौ पुरचरणम् । अपवा वावरसंख्यमयुतानि सहस्राणि वेत्यवगम्यते। होमाशक्ती जपं कुर्यादोमसंख्याचतुर्गुणम् । पदगुणं चागुणितं यथासंख्यं द्विजावपा। पत्र विदितनिपिदादिक ग्रन्थान्तरादचगव्यं विस्वरमयान्नेह किरूपत प्रति दिक् । अथ वक्ष्यमाणन्पासादिपु मुद्राणां प्रयोजनवाष्टक्षणपुरासर मुद्रा हिरूपन्ते । तदुक्तं वसिष्ठसंहितायाम्- मुदं ददावि देवानां द्रावयत्यसुरांस्वया ! मोदनाद्रावणाचैव मुद्धति परिकीर्तिता ।। इति वचनान्मुद्रादर्शनमावश्यकम् । अपाचो दर्शयेन्मुद्रा। सुमुखं संपुटं क्या। तसो विश्वविस्ताणे द्विमुखं त्रिमुखं ततः ॥ चतुर्मुखं पश्यमुखं पप्मुखापामुख ततः । व्यापफाञ्जलिफास्यं च शकटं तदनन्तरम् ॥ यमपाशं तु अघि ततः स्पासपुखोन्मुखम् । मलम्बो मुहको मानस्तता बराइको ।। सिंहाफ्रान्त महाप्रान्त को मुहरपल्लवी । एक मुद्रावशिवायच्या मुप्रतिष्ठिताः । पक्षणमाह- मुमुखं संहको दवावुवानी फुश्चिवाङ्गुली । संपुट पमकोणामो करापन्योन्पसंहगे।

·w पाइन्युपनामकरफर सुरिधिचिन- पित संहती हस्तायुत्तानावापतागुली। विस्तीर्ण संवा पाणी मियो मुक्ताङ्गुली योः ।। संयुखं सक्तयो। पाग्यो। कनिष्ठादपयोगतः । शेषाङ्गुलीनां चैकल्ये द्विमुखत्रिमुखादयः । विर्षपसंपुज्यमानानौ संपृक्ताहगुलिपण्डलो। इकतो पण्मुखपिस्पृक्ता मुद्रा मुद्राविशारदः ।। आफुश्चिताया संयुक्तो म्युनो इस्तावोमुखम् । सच्चानी तादृशावेच व्यापक कुशिनी करी ॥ अधोपुरखो बदमुनी युक्ताग्राहगुष्ठको करी । शकटं नाम फपि यमपाशमतः पाम् ।। पदमुष्टिकयोपाण्योत्ताना वामननी। कुञ्चितानाऽन्यथा युक्ता तर्जन्याऽनृजुवाया उत्थान संघिसंहीन पदाङ्गुलियो करौ। संमुखाघटितो दीर्याङ्गुठी ग्रथितमुच्यते । ऊचर्चालिमहस्तस्तादृशा दक्षिणेन तु । अधोमुखेन संयुक्तः संमुखान्मुसमुच्यते ॥ उत्तानातानकोटी च मला कविता करो। मुष्टी धान्योन्यसंयुक्ताबुत्तानी मुष्टिको भवेत् ॥ मीनस्तु संमुखीभूती मुक्तानामफनिष्ठिको । जर्व संयुक्तवक्त्रौ तु शेषाङ्गुलिदली करी । अधोमुखः करो वामस्तादृशा दक्षिणेन तु । पृष्ठदेशे समाकान्तः को नामाभिधीयते ।। ऊर्ध्वयं वामभुजा कक्षायामाश्रयत्करम् । वराहो नाम मुद्देष कपिता मुनिसत्तमः ।। कण्ठाधितो करो कर्णसंधिवासयवाइगुली । सिंहका नाम युदा महाकान्त च कथ्यते ।। किंचिदाचिनायो च इस्ती कृत्वा तथा भवेत् । कम्य किंचिह्नती पाणी पुद्गरो वायसनी ।। प्रस्ता दक्षिणहस्तेन मुद्रा मोक्ता मनीषिभिः । अधोमुखा स्थितो मूनि पहनो दक्षिणा करः ।।

·गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः। - मुद्राणां लक्षणं मोक्तं वसिष्ठायेमुनीश्वरैः ॥ इति । एका मुद्रा न जानावि तस्य देवी न सिध्यति । पय मालिन्पादिमुहालक्षणानि विश्वामित्रसंहिताया- फरदयाङ्गुष्ठवर्जन्पग्रसंयोगे मालिनीमुद्रा । करद्वयस्य पृष्ठे संयोज्य कनिष्ठिकाभ्यामनभ्याधोऽङ्गुष्ठौ पुरस्तर्जन्यो संपोज्य मध्यमानामिकयो- यो पक्षतुल्यत्वेन गडमुद्रा । सर्वाङ्गुल्पः समाकुञ्चय वामहस्वस्य तर्जनीम् । मगृह्य साधकेन्द्रस्तु दक्षिणेन तु पृष्ठिना ॥ प्रसार्य वर्जनों तस्य ईपदग्रे विकृञ्चपेत् । अशा तु इथं मुद्रा वश्यकर्मविधी मता ॥ विद्धयाऽशमुद्रेव वर्जनी चेयसारिवा । मुद्रोद्भवाख्या सर्वत्र स्थापने शस्यवे धुरः ॥ पद्माकरी करी करवा अङ्गुष्ठौ योजदुपी । वाममध्यानापिकयोमेनेवरमध्यया ॥ संयोज्यागुलया पीपा सरला ज्वाकिनी भवेत् । इस्वाभ्यामहिं कत्वाऽनामिकामूलपर्वणो । अगुष्ठी निसिपेटुच्छो मुद्रपाडवाइनी स्मृता । अधोपुखी त्वियं चेस्पात्स्थापनी मुद्रिका भवेत् ॥ उच्छूि वाऽङ्गुष्ठमुष्टयोस्तु संयोगात्संनिघापनी। अन्तामशितामष्ठा सेव संरोधनी मता ॥ अगष्ठवप-पग्रं तु भोलि सहृदि स्थितम् । स्थानमुद्रा मवेदेवं बामागुठं तु संगृह्य दक्षिणेन तु मुष्टिना। कृत्वोचानं तवो मुष्टिमङ्गुष्ठं तु प्रसारयेत् ॥ वामागुल्यस्तयाऽऽश्लिा संयुकाः स्युः प्रसारिवाः । दक्षिणाङ्गुष्ठके लग्ना मुद्रा शसस्प भूतिदा ।। भद्गुष्ठा ही तु संयुक्तो कनिष्ठामसंस्थिती । योनिमुद्रा तु पिनेया सर्वकामार्थ दापिनी ।। चामाइगुलीनां मध्ये तु अङ्गुष्ठं स्व५ दक्षिणम् । निपोज्य वर्जनों दक्षा मध्यया वापवर्जनीम् ।। विनियोनयेद (" va.......................

·पारस्पनामशंकरसरिविरचिता- घामयाऽनामया दशां कनिष्ठा च नियोजयेत् । दक्षयाऽनामया बामा कनिष्ठां च नियोजयेत् ।। वस्त्वयोमुखाः कुर्यादेनुमुद्रा मकीर्तिता। तर्जनीभ्रपणेनेव अवगुण्टनमीरितम् । इस्ती तु संमुखी कृत्वा संलगौ तु मसारिती । फनिष्ठागुठको कमो मुमा चक्राप सिदिदा । होपे मुद्राः स्मृचास्तिको मृगी इंसी च सूफरी । मुद्रा विना को होमः सवों भवति निष्फळः ।। स्करी करसंकोची हंसी एकनिष्ठिका । फनिष्ठा तर्जनी मुका मृगी मुद्रा प्रकीर्तिता ॥ अथ मकारान्तरेण युद्रा:--अनामिकादययूलादिवाङ्गुष्यको अप. पाकरणरूपा, आवाहनी धन्दा । सेवायोमुखाता संस्थापनी 1 डिागु- समृष्टिद्वपसंपोगरूपा संनिशानी । सवान्तरङ्गुठा सनिरोपनी । उचानमुष्टिः युगलरूपा समुखी परिवोधभितायोमुखतर्मन्येकवामकरमुष्टिरूपाऽवगुण्ठनी । धेन देवापती मुद्रा। अन्योन्याद्गुष्ठसंलमपिस्वारितकरद्वया । महामुद्रेपमारूषाचा न्युनापिकपमापनी ॥ इवि मुद्रालाणानि । অথ মাষiqণ শিক্ষানবিশqন। বিনামূৰ কথা- चिदिकापा वियों स्वपापमयपूर्वकमात्मशुद्धधर्य पश्चिं कुर्यात् । तथा नयादी कृतस्नानो यजमानपतुरस्त्रीनक बाध्यात्मपिदः पत्येनोपदेश्य पर्षद प्रदक्षिणीकृत्य सायाङ्ग प्रणमेद । वतता कि वे कार्य मिथ्या या वादी सत्यमेव वदेत्यादि पूरे पदिये गोहपयो। पापा प्रत्याम्नायवेन पाशक्ति सुवर्णकाययोनिक पद वा निधापामभगो मम जन्मभृत्यय पावतानाजानकापाकापस कदसावकापिकवाधिकमाननिसांसर्गिका स्वताहतभीवापीसकलपातकातिपतमधुवकसं हलीकरगपलिनी- करणापात्रीकरणानाविभ्रंशीकरणीकपातकाना निरासानुग्रई करवा मायविचषुपदिशन्तु मवन्तः । तथ:---- साधर्मविवेत्तारो गोसार: सकला विना । पुष देहस्य संगुदि कुर्वन्तु द्विनसचना ॥१॥ - ·गायत्रीपुरवरणपदाव।। पपा का महाघोर ज्ञावपदावकितिपम् । प्रसादः क्रियतां मह्यं शुभानुना प्रयच्छ । ॥२॥ पूज्य: कतपत्रिोऽहं भवेयं द्विजसत्तमा । एवं प्रार्यवेत् । प्रार्थनानन्तरं मामनुगृह्णन्तु भवन्त इति प्रणमेत् । सस्ते वस्थ शरीरद्रव्यादिशक्ति विचार्य पुस्तकवाचनपूर्वकं कथयेयुः । अनुवाद- कस्पाने प्रत्यान्नापाव शक्त्या करपेयुः । अस्मिन्काळे पायश्चिची चन्द- नपुष्पादिभिः पुस्तकाजा सम्पानुवादकप्ना च विधाय निबन्धपूनात्वेन किंचिद्ययाशक्ति द्रव्य निधाय कृताञ्जलिपुटो नबस्विष्ठेत् । अनुवादकाय च पापानुसारेण भृतिरूपां दक्षिणा दयात् । ततोऽनुवादका पूर्वोक्तानों महापा- वफव्यतिरिक्तानां पातकाना क्षयोऽनेन पर्षदुपदिन सर्वमायविनापुकम- त्याम्नायद्वारा प्राच्योदीच्याङ्गसहिनाचार्गेन त शुद्धिर्मविश्वविवेन वं कुवार्यों भविपसीत्युपदिशेधिः । तच्च प्रायश्चित् पनुसारेण पदन्द व्यब्दं साब्दि वा पदिनुमतम् । मायाम्नापाय गायपुरजपे विकहो सहस्र द्वादशनमाणभोजने कार्ययोजनयात्रायामक गोदाने सुवर्णरूप्यनिक- वदर्षदांना गोमूल्यानां पापा दाने शुष्ककोप द्वादशनाने दिगु. गदादशामानदानादी का मामापत्य इति 1 सत्र शकस्यान द्विपुर्ण द्रव्यं चतर्गगमित्यादि योग्यम् । निष्कच लोकशाकवाक्यवायां भाषाय. ' वारिशिविदेश वा मुख्यं सुवर्ण वदशको रजा माछन् । यो निर्व- दिवं प्रायवि भवदनुग्रह इत्यङ्गीकरय सम्मानपूर्वकं प्रणम्य पर्पदं विसर्ज. पेत् । अस्मिन्नदनि शक्नोपनामा कार्य विरेण हविग्याशनम् । वन आचम्म' प्राणानायम्य देशकालो की कसमणो मम जन्ममभृत्पयपावसाना- मानकापाकामसदसकावकाधिकवाचिकमानसिकताप्सनिस्पृष्टास्टम- काभुकपीवापीत कळपावकोपपाकलघुपावकसकलीकरणालिनीकरणापा- श्रीकरणजाविशकरपकोण काकानां निरासेन श्रीपरमेश्वरीपर- मायषितपस्याम्नायेन पापोदीपाङ्गसहि यथाशक्ति करिप इति संकल्प- पानि कानि च पायानि प्रमहरयासमानि च । केपानाधिस्य निन्ति वस्मारकेशानाम्यहम् ॥

·नम इति गुझे । सयोजाताय नम . घारात्युपनामशंकरमरिषिरचित- पनि मन्त्रेण शिखाकोपरयदर्भ नखरोमाण वापयित्वा माइखो हाद पारगुलदनकाप्टेन- भायुबई पशो वर्षः मजापशुवमनि प? awat च मेघा चव नो दोह वनस्पते । te पण संशाध्य मावा भापादिलानानि कुर्यात् । भरमसानम्- ईशानाय नम इति शिरसि । त-पुरुषाय नम इति मुखे । अधोराय नमः इति हृदये । पवि पादयोः। प्रणयेन सर्वाङ्ग । यदा- अग्निरिति मम वाया मम मळपिति भम्म स्थलामति मम योमेति मम सरवाइदं भस्मेति मन्त्रः । एवं भस्मना लाया गन्धदासमिति गोमयेन स्लायात् । यता मन परन्तीनायोपपीना बने बने । वासामृपभपत्नीनां पार्वत्रं कायशोधनम् ॥ सम्मे रोगाश्च शोकांच नुद गोमय सर्वदा । इति पन्त्रेण गोषयमानम् । अथ पृत्तिकास्त नम् । पलिया पर्वतानापिति भूपि मार्थ भा कोरिषखनितेति खनित्वा स्योना पृथिवीति मृत्मादाय आयने ते परायणे ति दुर्वाभादाय गाय याऽभ्युक्ष्य भूपो मृदं निघायाऽऽचम्प देशकालादि स्मृत्वा मृत्स्नानमहं करिष्य इति संफराय मृदं कुशोदकेनाभ्यु- क्षेत् । वो दिन मृदं सिपेत् । बाटारमिन्द्रमिचि पूर्वस्याम् । पाप सोप., मिति:दक्षिणतः । या यादि पश्चिमत्तः । वयं सोपत्युचरतः । स्पोना कृषियमा । वत्सूर्यमित्युपरिष्टात् । ततोऽङ्गेपु सहस्रावि विरसि । अक्षीम्या । इति मुखे । ग्रीवाभ्यस्त इहि ग्रोवायाम् । आन्त्रेभ्यस्व पति हृदये । नासानामि न इति नाभौ । स्वमिष्ट्र सजोपसमिति व हो। सोपान वरणमिकियोः । य. सिरिति कक्षारहीन पृष्ठे । अर. पिरो । मेहनादनानिवि नान्यो: । एवावानस्येवि पादयो । पस्प भानीति इस्यो । अङ्गादङ्गादिस्यनेन पुरुषसूक्तन च सर्वाननम् ।। पसायदानात इत्यादिभिण्डोदर्तनम् । सतोऽवकासे इत्येवमादिमिः सरिल सदुर्गा मू शिरसि निधाप मृत्तिकापा स्पान महास्य वीर्य भार्य- - । - ·गायत्रीपुरषरणपदवि।। येत् । हिरण्यगृङ्ग वरुण यन्मे मनसा राधा. इदन्तेऽन्यामिर्गङ्गागई। विमा, सुमित्रिण न आप औप-समुद्रज्येष्ठा इति चतभिरेतीविन्द्रमिति विसभिस्तरसमन्दीति सूफेन, पाचमानीपिरापी हि वि तृचैन [-] मार्जनं कृत्वा इमं मे गङ्गे-इत्युद कमालोडच ऋतं चेति तृचं जपमययर्पण कुर्यात् ।.तस प्रवाहाभिमुखनिवार निरज्जेदिति मृत्तिकालानम् । अव आपो हि ठेवि तृपेन शुद्धोदकरमान कुर्याद । अथ पश्चगव्यस्नानानि । गायगा गोमूत्रेण, गन्यारेवि.गोमपेन, आया. परवेति क्षीरेण, दधिक्राण इति दध्ना, घृत पिपिक्ष इति घृोन, देवस्प त्वेवि कुशोदकेन [च ] स्नानं कुर्यात् । देवस्य स्वेति मन्त्रेऽभिषिनामीति वाक्प- शेषः । एवं दश स्नानानि विषाय स्नानाङ्गतर्पणं कृत्वा धोतवाससी परि- 'धाप विशवम्य विष्णूशन निभ्योऽधिकाग्मान्ब्राह्मणापूमापूर्वक भोज- पैदामा वा दद्यात् । इदमेव मायश्चित्ताङ्गभून विष्णुश्रादमिरपमिधीपते । गवामझे vिaia भुवनानि चतुर्दश । यस्मात्तस्माच्छिमें स्यादित,लोके परन च ॥ इति मात्रेण यनस धनभ्नाया इत्यनेन “च गोदानं मयनिष्क्रयद्वारा पा कुति । ततोऽनित्यापनपूर्वक माश्येन वाहृतिभिः पापापहमहाविष्णूरे मोनापोचरशतमहाविंशति वाक्याहुनीर्जुहुपात । ततः पञ्चगर कार्यम् । रसुवर्णादिपाने पनादिपात्रे वा ताम्राया गोमूत्रं त्रिपलं गायऽपा मणवेन पाऽदाय तमोऽद्गुष्ठ अपरिमित गोमयं गन्यागामिति मन्त्रेणादायातका फपिलाया: पय. ससपलमायायावरणादाय ततो नीलाया दधि सप्तरलं ६धिकाण इत्यादाय ! कृष्णा पिलं तं मिमिक्षा इत्यादातर एकप फुशोदकमापो हिमादाय प्रणवनालेय प्रणवेन पक्षकाठन निय प्रणपेनाभिमग ससपौरिना कुर्दशा हुर्जियात् । मन्त्रम रावती धेनुमती. रिया इद० इदं विष्णु० विषय इदं. विष्णोर्नु. विष्णा इदं० पा नगेरे. मद्रायेदं. ब्रह्मनवान ब्रह्मण (६० ममपे सरा भय इदं. मोपाय० भीमाद० गाया सूर्याय मूपिदै. मण. पेन मनापटपे. मुवारका वाहा नापत ४५० माये किसने मारे विष्टका २० विदुत्वा यतग्रहण करिष्य इति हिमाल्या हा.

·पारइत्यूपनामफशंकरसूरिविरपिता- स्पना मणबन सर्व पियेत् । एतय ग्रामनियादेरतीरे नाबाद फार्षमलको गोमूत्रादि वल्पं ग्राह्यमरिमन्दिन उपवासः शक्तस्यान्यस्य इति पाशनमिति । पश्चगव्यं प्राश्य गृहमागत्य विग्णुं स्मरन्मौनी निशामतिवार मामायश्चित्त संकल्पानुसारेण प्रत्याम्नायद्वारा कृत्वोचराङ्गाणि कुपात थाहातभिगज्यं पूर्वबटुत्वा पुनः पूर्ववत्माय बिचाई विष्णुयादं कृत्वा आपगोदानं पूर्ववचरेत् । एवं प्रायश्चित्तं कृत्वा शक्ती सन्या दानानि कुर्यात् । गोभूतिलहिरण्याव्यवासोधान्यगुहानि च । शैप्पं लवणमित्याहुदेश दामान्यनुक्रमात् ॥ इति प्रायश्चिचम् । कछ: करिष्यमाणगायत्रीपुरशरणाधिकारसिद्धयर्थ ऋष्माण्डदोमं कुर्याहू उपधा-देशकालसंकीर्तनान्ते पमनोनिवरणपूर्वककरिष्यमाणगायत्रीपुरधर- णाधिकारसिद्धयर्थ द्वादशरात्रं पड़ा निरानं वा कूष्माण्डै ज्यापीति संकरस्य रखपाकयाविषानेनोपासका(ना)मो लौकिकामी वोकरीत्या सर्व पुर्षात् । इति श्रीमच्चित्तपावनकुलाधिसंभवधारे इत्युपनामकबहाल- सूनुशंकरविरचितायां गायत्रीपुरश्चरणपद्धतायुपो- दधातमकरणम् । अप विश्वामित्रवसिष्ठकल्पानुणयी प्रयोग लिस्यते । साऽऽदौ गायत्री पुरचरणमाम्मदिनकाययुच्यते । दन्न दीक्षितो ब्राही मुहत उत्थाय रात्रि पासो विदायायपरिघाय हरतो पाद BHEL द्विगम्य समुपविश्य श्रीगुरुं ध्यायेत् । तद्यथा- ब्रह्मरन्धस्यश्वेतसासदळफणिकावर्गउचिदमृतम- दियध्यस्यांसपीठस्य श्रीगुरु घ्यावा मानसोपचार: संपूज्य मणम्य न मामानं ध्याय गायत्रीबाच्ययात्मरूपं जो पारादिपिपिमिका यामा सत्यभाविदात्यदेई ध्यात्वा यथावदुबारादिमुखमसामनान्न निर्वहर्ष नादौ यो मा पासोमाण साका तिलकादिसंध्यावन्दनाय निर्व- पेत् । सो दीक्षितः समृतसमारो दर्भेष्वासानो दर्भापारयमाणः पार मुख पदरखो वा चीनध्यात्मविदो ब्राह्मणानुपरेपेटदेवामानणपन्द नपूर्ण पारस संपुर्षात ११४ वेपन र विपादपा सारियायत ·E गायत्रीपुरश्वरगपाता। विधतिलक्षात्मकं पुरश्चरणमिच्छन्ति । अपरे त्रिपदायावतविंशतिलसं तथा जपसाद्गुण्याथै तुरीयपादसहितविपदापा लक्षत्रयपधिकामिच्छन्ति । अापे त्रिपदाया एकविंशतिकक्ष तयाजपसादगुण्याय तुर्गमपाद महिगया लक्षत्रय- मेवं चतुर्षिशतिसक्षमिच्छन्ति । अत्र यथासंभवं ययासंपदार्य कर्तव्यम् । तत्र बहवश्चतुर्विशति लक्षान्तर्गततुरीयपादनपं कुर्वन्ति । तत्र प्रधानसंकरपो यथा- आचम्प प्राणानायम्य मुमुखश्वेत्यादिदेशकालसंकीर्तनान्ते मपाऽऽस्मशुदि- বুদ্ধাবমুক্ষ্যমন্ধাযqথাঘিাণিত্তিাৰ গীব- घरमीत्यय प्रायधिचन क्षत्रयपरिमितं गायत्रीजपमहं करिष्येऽमुफलांपा। सपा मन्त्रशुदय दशसहस्रपरिमिनदशमणवसंयुकगायत्रीनपमहं करिष्ये । स्था मन्त्रसिद्धय शिरोन्तं व्याहत्यादिपूर्व फलक्षपरिमित गायत्रीजपमई करिष्ये यथाशक्ति ब्राह्मणद्वारा पाया ममह जन्मनि जन्मान्तरे का वाहू मनाकायकानां महापात फसमपातकाPIमारहाकशानो सदसकदभ्यास- विषयाणां सपा पारफानां शोधनपूर्वकं धर्मार्थकाममोक्षसिदिद्वारा सर्वा- स्मना सर्वशक्त सचिमासफो जोमयस्य श्रीपरमेश्वरस्य प्रीतिफामोऽहं निर- सान यरूपस्वफासचिदानन्दात्मन्ब्रह्मविद्यायाः साविया गायपा: कल्पोकं चतुर्विशतिकात्मकममुकलक्षात्मकं वा पुरवणं करिष्य इति संकल्प्य दङ्गविहितगणेशपूजनपूर्वकं पुण्याहवाचनं मातृकापूजनं नान्दी. भादमाघार्यदिधरणं कृतसंख्यापूर्वथै गायत्रीजपं कर्तुं स्वमतिनिधित्वेन ऋरियापरणं च फरिष्ये । षफर्तृधे तु ऋश्विगादिवरणं न कुर्यात् । तवा पशाखोक्तविधिना गणेश पूजनं पुण्याहवाचनं मातृकापूजनं नान्दीश्रादीच] पुर्यात् । प्रजापतिः प्रीयतामित्यस्य स्थाने सविता प्रीयतामिति विशेषा । वत आषार्यादीन्णयाव तयाऽमुफगोत्रोऽमुफशर्माऽई क्रियमाणेऽमुकसं. ख्याकगायत्री पुरयरणकरणे विहितपत शत दान्तं मन्प्रषिदममुफगोप- ममुशर्माणमाचार्य स्वामहं वृण इति वृस्वा मार्थपत्- भाचार्यरत यया स्वर्ण रामादीनो गृहस्पति।। वपा मम पोऽस्मिनाचार्यों मव मुवः ॥ इति। परमेव ब्रह्माणं वृत्वा पायेत्- पथा पटखा ब्रह्मा सर्वदविशारदः । पाईप लि.मा मप दिनोधप।वि।

·M पारइत्युपनामशंकरसारिविरचिवा- एवमेव सदस्य प्रार्ययेत् - नो । पिता माता त्वं प्रभुत्वं परायणम् । आचार्यादिभिः संयुक्तः कुरु कर्ष पयोदितम् ।। भापविमोक्षणार्याय सदस्य त्वामहं वृणे ॥ इति । सयेवोपद्रष्टार वृत्वा मायेन-- भगवासर्वधर्म सर्वधर्मभृतां पर। विवः मम योऽस्मिन्नुपद्रष्टा भव द्विज ॥ इति । aas सर्वान्मार्थये- अस्य यागस्य निष्पत्ती मातोभ्यर्थिता मया । मुमसनैश्च कर्तव्यं कदं विधिपूर्वकम् ॥ इति । क्रियमाणामु लक्षगायत्रीपुरयरणमध्येऽमुकसंख्याक, जपं कर्तुं चप्राविनि पिन त्वामहं वृण इत्येवं शुचीन-पारिवना यथासरूपं प्रत्येक वृत्ता पथविभवं तप सर्वेषामासनस्रपाबालंकारचन्दनादिभिर्मधुपर्कपुना कुर्यात् । तपथा 11- देशकालसंकीर्तनान् पनपनो वृतानारियध्येमाईविप इति संक- सल्याईशाखेण सर्गपूजपेत् । ततः सर्व आचार्यादयोऽधिकारसिद्धर्ष पापयित्तं कुर्यः । तद्यथा-ऋविवादित आवायो देशकाको संकायोमुक शर्मणो यजमानस्य करिष्यमाणचतुर्विशतिमाम गायत्रीपुरथरणे यो- धेन जपादिकरणाधिकारसिद्धयर्थं कृनयमापश्चिममु मायानाना. परिप्प,वि संकाय जपहोमगोदानापन्य समयान्नानाचरेत् । तदनीः कर्मणो गायत्रीपुरधरणे कच्छ्ययानुननाधिकारसिदिस्त्रिावि ग्राम- जामति पदेव । तेऽपि सिद्धिरात्विात युः । ततोऽमुफशर्मणोऽनुपा 'त्यतिनिधित्वेन करिष्यपाणगायचीयरणे पूर्णाङ्गत्वेन विवि मनति दप गायकप अपपई करिष्य इति संकल्याsन्द्र प्रगरसहितम्या. प्रतिश्पर गायत्री जपम कृत्वाने सूरहानि जयेत् । पश्चप्रणालिमा विध्या नपश्युट कर्यादित्पन्थे । दशमणवसना परे । आपो। टेखि मुकमोम्चिन्द्रमिति तिक्षा न प सम्पपिति मुक्त परिव न इस्पाया शस्तिपती स्गदित्याय पायमानीय सर्वा जमा दशवारम् । अन्ये तुमारितरित्यापा कर भाचार्य विश्वामिनं सवामि। गायत्री दर्पयापि सर्पियामि । इति पिश घई नमारप कद- ट्रायरयादीनि द्रमुक्तानि जपेन् ।

·गायत्रीपुरथरणपद्धतिः। अय मालासंस्कारः। वत्र मालासंस्कार करिष्य इति संकल्प्य कुशोदक- सहित पञ्चगव्याला प्रक्षाल्प ही अंआईईमित्यादिक्षकारान्तानि मातृकासराण्यश्वस्थपत्रस्थापितमाळायां विन्यस्य सयोजातादिपञ्चमन्त्राञ्ज. पित्येतेषां मध्ये यमन मन्त्रेण पञ्चगव्पेन शीतलजलेन च माला प्रक्षाल्प दिवायन मन्त्रेण चन्दनादिना विष तृतीयेन माको धूपवित्या चतुन चन्दनकस्तूर्णदिना केपयित्वा पञ्चममन्त्रेण प्रविषण्यभिमन्त्रपेद । अघोरेप. प्रति माछोण मरु-शवारममिमन्त्रयेत् । व एतरेव पश्चभिर्मन्त्रः पञ्चोपचा- रेपलिामिदेवेवावपूजयेदिति मालासंस्कारः । इति प्रारम्भदिनकृल्पम् । अंथ नित्पविधिः। वर ऋस्विकसहित आचार्य पूजासामग्रीसहिता पूनार्य द्वारदेव- वापूजनपूर्वक वहुदीपाकासादधं सुरभिश्च धूपित यागमण्डपं यागगृह गृहं या भविशेद । तत्रादौ द्वारपना । द्वारपूजां करिष्प इपि संकल्प द्वारस्य इव नमा सूर्याय । ॐ गं गणेशाय नमः । प्रणवा सर्वत्र । सं सरस्वत्यै नमः । संसविनमा । हौ सदाशिवाय नमः । यहाँधी पर. शक्तये नमः । दी दीपनाथाय नमः । क्षेत्रपालाय नमः । दक्षिणसम्प. भागाचेकैकमक्ष संपू( जपेत् ) । एवं प्रतिद्वारम् । ततः पश्चिपदारे सास सूर्यायाध दत्त्वा वामाङ्ग संकोचयन्दाक्षिणपादपूर्वक मण्डपान्ता भविश्य घेदीमण्डपस्प पूर्णहार अर्था द्वारश्रियै नमः । देहल्प नमः । दक्षिण- सम्यभागपोर्षात्रे नमः । विधात्रे नमः । गङ्गायै नमः ( यमुनाये नमः । भद्राय नमः । सुभद्राय नमः। एवं दक्षिणपश्चिमोचरद्वारेषु । वत्र दक्षिणदार अनारमिय नमः । देहल्पै नपा । दक्षिणसम्पमालय िनमः । विषाय नमः । गोदायै नमः । कृष्णाय नमः । चण्डाय नमः । प्रचण्टाये न । पशिमदार द्वारश्रियै नमः । देहल्यै नमः । दक्षिणतष्पमागपो. घोष नमः । विधाने नमः । रेवा नपः । ताप्य नमः । शद्वनिधये नमः । पानिपपे नमः . उसद्वारे द्वारणिय नमः । देहल्यै नमः । दक्षिणसम्पमा. गयोति नमः । विधाये नमः । वाणाय नमः । वेप नमः। महानिषये नमः । मोराय नमः । पृहोपरि देशाय नमः । गृहमध्ये पागष्टाप नमा देण्यै नमः । सो मण्डपान्तः रिपरवा यदा सरिय समिति पातिकी तम: पायेन ः शुचीपणे पेरपापो विवि मनो .

·घारपुपनापककरसूरिधिचिता- चरनारायणेन च सर्वत्र मोक्ष्य देवा आयान्तु यातुधाना अपयान्तु विष्णो देवयजनं रसास्थ, वत्तः स्वस्त्ययनं वामिवि मन्त्रद्वयं पठेत् । ततलियोपे- साया इसमाबोरसेंधायां इस्तमात्रसमचतुरस्रायां वेदिकाय वास्तुपुरुषाय नमः । वन आचापदिय आचमनादिविधिपूर्वकं जपादिसंकल्पं कुर्य । अद्यया-तत्र प्रथममाचमनविधिः। स स्वासनेप्पविश्य केशवाप नारायः पाप माधवायेति निराचम्प गोविन्दादिकृष्णान्तं यथास्याने विवरण पाणायाम कुर्यः । प्रणवस्य ब्रह्मा ऋषि परमात्मा देवता देवी गायत्री छन्दः समान व्याहुकीनां विश्वामित्रजमदनिभरद्वाजभृगुगोतमकश्य. पचसिष्ठ ऋषयोऽनिकायुसूर्यबृहस्पविरुणेन्द्रविश्वे देवा देवता गायमुरिणगनु- एम्वृावीपति विष्टब्जगत्पश्छदासि गाया गायिनो विश्वामित्रर्षित सविता देवा गायत्री छन्दो गायत्रीशिरसो ब्रह्मा ऋषि परमात्मा देवता देवी गायत्री छन्दः माणायामे विनियोगः। ततो यथोपदेशं मनसेकवार सम- जवां सम्पादविका सरिस्का गायत्री जपन्चामनासया वायुमापूर्व वन कुम्भयित्वा वयं दक्षिणमासिकपा रेचयेत् । अयमेका प्राणायामा । एवं प्राणायाभत्रयं याद । माणायामलक्षणमा- दशाणवसंयुका गाय शिरसा सह । त्रिः पठेदायवाणा प्राणायामः स उच्यते।। ततो देवाः मावेत-- सोमा सूपों 4: काळ संध्ये भवान्यदः क्षारा। पचनो दिवपतिमिराका खेवरामराः ॥ प्रशासनमात्याय कल्यध्यमिह संनिधिम् । aa: मुखवैकदन्तस्यादिदेवकालतंकीनान्तेऽमुकाणी यजमानप कापूसंकल्पासिदिहारा श्रीपरमेश्वमीपर्ष पूर्व संकरिपतचतुर्विशकिक्षाम- फगापत्रीयाणमध्ये पाचन गायत्रीनयमई करिप इति संफरय वद. गापिहित शरदिपू गायीमानाधिकारसिदय वनपावन भूत- शुदिमाणमातृकादिमातृकागापत्री यासाशाई फरिय इवि संक- पपेत् । वरु एकैको बामणः शाासनोपविष्टः पवित्रपाणिरामानं पाप- लिये वि संकल्पपेट । अथ पवनपावनम् । भाचा विपनमानः संकचिदिपिटानादाय सममा समषित पारपति- ·- गायत्रीपुरश्चरणपद्धति।। चित्पति पुनावच्छिंद्रेण पवित्रण वसोः सूर्यस्य रश्मिभिः । नाभ्या: सोदकैदर्भमुखपन्तं समार्टि संकृन्मन्त्रण द्विस्तूष्णीम् । यदेवा देवहेडनम् । देवासश्चकृमा वयम् । आदित्यास्तस्मान्माइश्चत । अतस्पर्तेन मामुच । देवा जीवनक्राम्या यत् । वाचाऽनृतमूदिम । यनिर्मा तस्मादेनसः । गाईप:यः प्रभुञ्चतु । दुरिता यानि चकुम । करोतु माननस ॥१॥ ऋवेन धावापृथिवी । ऋन व सरस्वति । ऋतानमा मुञ्चताईसः । पत्पञ्चमारिन । सनावश साढत का जामिश साव । पासा शासा- दुन वा कनीस: । अनाज्ञा देव यदेना । वस्मात्त्वमस्मान् नातवेदो मुमुदि। याचा यम बाहुभ्यांमुरु-पाठीव या ॥ २ ॥ शिर्षदन्त चकमा वपम् । अभिर्मा वस्मादेनसः । यदस्वाभ्यां चकर किस्लिपाणि असागा वग्नुपनि पाना । रेपश्या पं राष्ट्रमच । वान्यास रसाव दचामृणानि । अदीयानुर्ण यदई चकार । यद्वादास्यत्संजगारा- भने यः । अभिर्मा तस्मादेनसा । यन्माय माता गर्म सवि ।। ३ ।। एनवकार परिपal । अभिर्मा तपादनसः । यदा पिपे पाय पितरम् । पुषा दिवो पन् । हिसि पिरो मपा वद । वदमे अनुमो भवामि । यदन्तरिक प्रपिती व पाम् । पात पितरं वा निहिसिम । भमि तस्मादेनसः । यदायसा निशसा परपसा ।। ४ ।। पथमा नन यत्रागम् । अधिर्म तस्मादेन । अनिमामि दुरि परेनः । जहामि मि मे सधये । पत्र पनि यो नारि दु । पारोमि सुस्। नु लोकम् । विदेश मनोरना।

·गाईपत्य मन । दुरिता पानि चकम । करो मानेनसम् । दि माता अप्सु जाव:) या नाम ओपषीपा । अयो या अमिना भार aना शुन्धन्तु शुधनी । यदापो न दुरित पराम। यदादिर नदेन दपिकाष्णो अकारिष जिरणार-बाप घाजिनः । सुराम नो मुखाकरल पारेपनामाकरमरिविरचिवा- त्रित एतन्मेनुष्येषु मा मृजे । ता मा यदि किंचिदानथे । अनि पथगणम् । हिरण्यवर्गास्तव उत्पनीत ना । इस में परुण या पार स्वं नो अमेस व नौ भने । त्वमे अयासि ॥ ६ ॥ {० बा० अ० ३ । २०७ । अनु० १२] । देनसा ॥ ५ ॥ - आयपि वारिप । [२० सं० फा० १ ० ५ १० ११] 1 attaपान्टहीत्वा- पार्माि पुनात्यछिदेण पवित्रण वसो स्थर रयिमिः । माया सोदफेदमासिकापर्यन्वं समावि सन्मत्रेण द्विस्तूष्णीम् । मान सुवर्जन ! पवित्रण विचर्षणिः । यः पोटा स पुनातु मा । पुनन्द मा देवननाः । पुनन्तु मो धिषा । पुनन्तु विश्व थापा । आ पैदा पविभवत् । पवित्रण पाहि मा । शुक्रेण देव दीया । भन्ने धारणा ऋतुश पर पवित्र माना । अमे विपन्तरा । मन पुनीमहे । एमा देव सवितः । पवित्रण सवेनं न । इदं ब्रह्म पुनीमई । वैश्वदेरी पुती देपागाँछ । पापै यही स्तनों बातute { तया पदन्तः सथ मापुर पर पर्याय पापो रयीणाम् ॥२॥ धानो मिर्मिर्षी पुनातु । रात पाणैनषि योः । पशा पयोमर । हुवारी पनि मा नीताम् । अनि सावितहामि । पमिः । भने : पुनमा ये देश मपुर । पेनापी पिन दियेन मश्रणा ॥ ३ ॥ पावापिसी ·-- - गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः । दं ब्रह्म पुनीमहे पा पारमानीरध्येति । ऋषिभिः संभृतः रसम् । सर्वर स पुस्मनाति । स्वदित मातरिश्चना । पाचगानीयों अध्यति । ऋषिधि संभृतर रसम् । तम्मे सरस्वती दुई । शीर५ मर्पिदकम् । पाचपानी वस्त्पनी ॥४॥ सुदुपा दि पर्थस्वतीः । ऋषिभिः संभृतो रसः । ब्राह्मणेष्वमृत हितम् । पारमानीदिशन्तु नः ! पं लोकमयो अमुम् । कामास पन्तु नः । देवी- देव समाभृता । पावमानीः स्वक्त्यर्थनीः । सुदुघा हि घृत चुना। ऋपिमिः संभृतो रसः ॥ ५ ॥ धामणेष्वमृत हिसम् । येन देवाः पवित्रेण । आत्मानं पुनवे सदा । वेन सहस्रधारेण । पाचमान्यः पुनन्तु मा । माजापत्यं पवित्रम् । श्वो- पापरहिरण्मयम् । तेन ब्रह्मविदा क्यम् । पुतं ब्रह्म पुनीमहे । इन्द्रः सुनी सह मा पुनातु । सोम स्वस्स्पाः वरुणः समीच्या । यमो राजा अमृणामिः पुनातु मा । जातवेदा मोर्जयत्या पुनातु ॥ ६ ॥ (३० बष्ट १०५ अनु०८)। आपोहि छसि ऋक्त्रयम् । सांस्स्यवस्वाऽपान्गृहीत्वा- देवो भी सविसा पुनावच्छिद्रेण पवित्रेण वसोः सूर्यस्य रश्मिभिः । नाभ्या सोदफेर्दर्भलाटपर्य संपाटि सन्मन्त्रेण द्वित्तणीम् । सप से पवित्रपते पषित्रण यम्मै के पुन सकेयम् ।। रिप्पपर्णा शुचयः पावफा या जातः कश्यपो पारिचन्द्रः ।। भमि या गर्भ दधिरे विलंपारणा न आप शर स्पोना भवन्तु । -(.सं. का. ५५० ६ ०१)। पामार राजा वरुणो पाति मध्य सत्यानुते अपश्यञ्जनानाम् । पपुजुवा शुचयो या पाकास्ता न आपः शरयोना भवन्तु ॥ (ते.सं. का०५१.६ भ०१। प्रा. -

·स्स्यपत्वा भूमुंव। सुब। अपः माश्य आपो हि इति तिमृभिभिः
वरमा अर गमाम बो यस्य क्षयर्याय जिन्द्रय । आप जनयथा चनः।
पाइन्युएनामकशंकररारिविरचिवा-
पासो देवा दिवि कृण्वन्ति भक्ष या अन्तरिक्ष बहुधा भवन्ति ।
पाः पृथिवीं पर्योन्दन्ति शुक्रास्ता न आपः शयाना मवन्तु ।
(d० सं० का० ५ ० ६ अ०१)।
शिवेन मा चक्षुषा पश्यताऽऽपः शिवाँ नुवोपम्पृशत स्वयं मे । सी
अग्नी सुषदा हु वो मयि वर्षों बलपोजो नि त ।
(ले० सं० का० ५५० । अ०१)।
भुखं निमृज्यतविपर्ययेणाऽऽचामेत् ।
-आपो
यो व शिवमो रसस्सस्य पाजयते ह न उशतीरिघ मास । -
दिया मंगोमुवस्वा न अर्जे दधातन । महे रणाय चक्षसे ।
(वै० ० १० १० अ०१)।
पपस्वीरोपंधया । पर्यस्वद्वीप पर्यः ।
मयां पयसो यापयतेन पामिन्द्र मन ॥ (२०११५४१०२३]।
इत्या माश्य स्मृत्युक्तमाचमनं कृत्वा गायत्री तत्व आवर्तयेत् ।
सातत्वोऽपरिमित कृत्वो वा । दशावमिडानप. ।
इदा देवह पवनीटस्पतिरक्यामदान शातिपदिय देगा। मुक्त:
वाचः पर्थिरि माना पालिसी' पनि मधु जनिप्पे पy
वमावि मधु पदिष्पामि मधुमा देवेभ्यो बाचसुवास गुपेणगी मनुष्य
म्पनं मा देवा अवन्तु शोभाय पिलगे पदन्त ॥ (३० सं० अ०३
म. ३५०२)।
भर्प नः शोर्जुनधर्म शुशुध्यो रपिम् । अप नः शो पदयम् ।
मुक्षेधिषा मुंगातया पंगा च यजामहे । अपं ना शोच घम् ।
म पदिष्ट प मायामय मूरयः १ मा नः शोचदयम् ।
म पद मापको विश्वतो यति मुरार्थः । अयं न कोयम् ।

·गायत्रीपुरवरणपद्धाव। प्र यत् अग्ने सुरयो जायेमहि प्र ते वपम् । अप॑ नः शोशुचयम् । स्वर हि विश्वतोमुख विश्वत: परिभूरसि । अप नः शोशुंचदघम् । द्विषो नौ विश्वतोमुखाऽसि नावेव पारय । अप नः शो चदयम् । सना सिन्धुपिव नाचयादि वर्षा स्वस्तये । अप नः शोशुचदयम् । आप प्रवणादिच यवीरपारमत्स्यन्दताम्यम् । अप नः शोशुचदधम् । जनार्दूद कानीनापास्मात्स्यन्दतामयम् । अप नः शो पदयम् । मानन्दाय प्रमोदाय पुनरागार स्वागृहान् ! अप नः शोशुंचयम् । न चै सत्र प्रमीयते गौरवः पुरुषः पशुः । यत्रेदं ब्रह्म क्रियते परि- चिजविनाय पम् । अपना ना शो चदयम् ॥ (ले० आर० पा० ६ अ० ११) सहसची इत्यादि सन्ति देवा इत्यन्तं पुरुषमुक्त पठेन् । ॐ सहस्रशीर्षा पुरुषः । सहसाक्षः सहस्रपाद । स भूमि विश्वतो वृत्वा । अत्यविष्ठदशगुलम् । पुरंप एवेदः सर्वम् । पद्भून पञ्च भव्यम् । उतानत्वस्पेशानः । यदन्ननातिरोहति । पतावानस्य महिमा । अतोन्यायाश्य पूरुपा १ ॥ पादोश्य विश्वा भूतानि । त्रिपादस्यामृ दिषि । त्रिपा उम्पुरुषः । पादोऽयहानात्पुनः । नतो विपद ध्यापन | मानानशने अमि । अस्मादिगनायत । विराजो माघ पुरुषः । स जातो अपरिच्यत । पाबद्भपियों पुरः ॥ २॥ यापुरुषेण हविषा । देवा यामचन् । भमनो पाऽऽमीदास्यम् । ग्रीमध्मः गुरदधिः । मgralssमापरिषयः । निमत ममिया का ! देवा या नानाः । अनिष पाम् ।

·u । पाएत्युपनामकशंकरसूरिधिषिता- सं पई यहिपि मासन् । पुरुष जानमग्रता ॥३॥ तेम देपा अर्यजन्तु । साध्या ऋषयश्च ये । सस्यायनासर्वहुतः । संभृतं पृषदास्यम् । पायक बायब्यान् । आरण्याग्राम्याम थे। वस्माघजासंबहुन। । ऋच। सामानि जागिरे। छन्दांसि नतिरे तस्माद । घजुस्तस्मादजायच ॥ ४ ॥ सम्पादचा अजायन्त । ये के घोमयादतः । गायौ जमिरे तस्मात । तस्माजाता अंजावः । यापुरेष ध्यदधुः । कतिधा प्रकल्पयन् । मुखं किमस्य को बाहू । कावूरू पावुपेवे । प्राह्मणोऽष मुखमासीत् । बाह राजन्यः कृतः ॥ ५ ॥ अरू तदस्य पवैश्यः । पद्भया शुदो अजायत । चन्द्रमा मनसो जातः । वो स्पो अजायत । मुखादिन्द्रयामिश्च । माणादायुनायत । भाम्पा सीदन्तरिक्षम् । शीणों चौः सवर्तन । पद्या भूमिर्दिशः थोत्रोत् । तो लोकार महरापन् ॥६॥ दाइपेरू पुरुष महान्तम् । आदिपर्ण समस्त पारे । सर्वाणि रूपाणि विचित्य धीर।। नामानि करयाऽभिपन्यदा। घाना पुरस्तापदाजहार । शुमा विदा दिवसः। समेव विमानमा अपविनाया पन्या अपनाप वियते । पोर्न पाएनन्द देवा । नानि धर्माणि पायाsन् । ना परमानी सपो । पत्र पूर्व साया सन्ति देवाः ॥ ७ पवि पानपापनम् । - ·गायत्रीपुरधरणंपदामः तको भूत शुदि कुर्यातद्यया-ऊकशीति शिखा पद्ध्वा अपसर्पन्तु ते भूता इति वामपादेन भूमावापातनयं कृत्वा-अपनामन्तु भूतानीत्युत्सार्य वीक्ष्णदंष्ट्र महाकायति क्षेत्रपालं नत्वा पृथ्वीतिमन्त्रस्य मेरुपृष्ठ ऋषिः कूपों देवता सुखळं छन्द आसने विनियोगः । पृथिव त्वया घृग कोका देवि त्वं विष्णुना धृता। पंच धारय मां देवि पवित्र कुरु चाऽऽसनम् ।। * भाधारणकये नमः । ॐ कूर्मासनाय नमः । ॐ अनन्वासनाय नमः । ॐ योगासनाय नमः। ॐ विमलासनाय नमः । ॐ पद्मासनाय नमः । मध्ये परमसुखासनाय नमः। इच्यासन उपविश्य स्वशिरसि गुं गुरुभ्यो नमा । परमेष्ठिगुरुभ्यो नमः । पं परात्परगुरुभ्यो नमः । गं गणपतये नमः । दुं दुर्गाय नमः । सं क्षेत्रपालाय नमः । सं सरस्वत्यै नमः । परमात्मने नमः। नमो गुरुभ्यो गुरुपादुकाभ्यो नमः परेभ्पा परपादुकाभ्यः । आचासिदेश्वरपादुकाभ्यो नमोऽस्तु लक्ष्मीपतिपादुकाभ्यः ।। नमो मदभ्यो नमो' अर्भकेभ्यो नमो युभ्यो नम आशिनेभ्यः । पाप देवान्यदिशात्राम मा उपायसः शं समाईति देवा ।। इवि पठित्वा सर्वभूतनिवारणाय सचाय सशरायाखरामाप सुदर्श- नाप इंफदिरपालिम्पा दिग्बन्ध फवा- धर्मकन्दसमुद्भवं जाननाळसुशोभितम् । ऐश्वरदको परपराम्पफागकम् ।। मधोपुखं तु हृत्पर्य प्रणरेनोमुत्रयेव । मणने विकसित करवा वनस्पं जीवात्मानं इंसमन्प्रेणारशमुद्रया सुपु. मानासमार्गेण नमरन्धं नीत्या सत्यसासदलपमणिकावेन परमा. स्मना सोफ्यमावमापादयेत् । ब्रह्मास्यापिरस्प स्वर्णस्पभुमद्रयम् । मुरापानमा युकं गुरुवसटिष्ट्रपम् ॥ तरसंसर्गिपदपणापरपद्भपातकम् । उपपातकरोमाणं रकमभूविछोपनम् ।।

·६ संदा पुननिविवायुवीजेन दक्षिणनासापुटंग द्वात्रिंशद्वारं यदिनिमार्य पृथिवीयानं त्र पायमण्डवं चतुरसं चददिक्षु पला पीतवर्ण पारोत्पमापकशंकररिविरनिवा- भामुखं कुष्णवर्णमड्गुष्ठपरिमाणकम् । खड्गधर्मघरं पापं वामकुक्षी विचिन्तयेत् ॥ इति वामकक्षी पापुरु विचिन्त्य यमिति पोडशवार वायुवीजन बाप, नासारन्ध्रेण वायुमायनोद मित्यादिबाजेन कुम्भफेन चतुप्पटवार वमित्यानेन पोडवामानाव्य भूत काय काय । पादादिनानुष દરથ હંથી મg wારે હોના નિતિ વેપારી પવિત્રી भूपिमण्डल शुद्धयः पे विनियोगः । अयोना पृथिवि लं धाय नमः । जान्नादि नाभिपर्यन्तमा स्थान वा कारण मण्डलं धनुराकारमुमयो फोड्योः धेनपानाञ्छि। ये शुभ्रवर्ण वीजयुत यायेत् । अम्म इति मेधातिथिरापोऽन्ट्रयापदण्डलशुदय अपेपिनियोगः असु में सोमो अवपीक वद्भयो नमः नाम्यादि हृदयपर्यन्तमनिस्थानं तत्र विकोण पदिमण्डपोणेषु स्वस्तिकला तन्मध्य रक्तवर्ण स्वीजयुक्तं ध्यायेत् । भाग व कायो मेधातिपिरनिर्मापनी यतिम इलशुधन विनियोगा ॐ मणि दु० २५मये नमः । ६६यादि भ्रमध्यपः वायस्थान सत्र पद कोण वायुमण्डलं पयिन्नुपजलाञ्छित धूम्ररी पंजियुक्त ध्यायेत् । वायो बामदेवां बापानुष वामण्डअय जपे विनि योगा। वायो २६० वायवे नमः। 41 दिनरन्ध्रपाका या ६३ वृधाकरपाकापण्दल धजाति वन्यप नोकवर्ग देरीजयुक . पायेत् । दिननाप सोपरि मायाकाण्डकशुद्धपर्व जपे विनियोगा। ॐ आदित्यत्तस्य० मा शाप न । पथिका ५ गुणा लंबीमन पदयामयोगेणाप्त अपिलापयामि । लं ६ । রসাঘা सगम्-- भवीन पोपस लमणरसंयुतम् । दीपोधारसमाप कम्पोद्यान उमाह 1 11 प्रणा निर५ मन्त्री तु पापित । भश दादास उपोद्घातो मवे सदा ॥ इति । पतमा मोबंधानेर पोद्यानयोगेशामा महिलामाणि । ५ निगुर्ग यहि पीनेन चतुरट्यावयोगेण वायो परिकापयामि ।। 1 ·२८ - धारेइत्युपनामकरसूरिविरचिता- विभ्राणाऽसकपालं त्रिनयनकासिता पानवामहादया देवी बालार्कर भवन्तु सुखकरी माणशाक्तिः परा ना ॥ १ ॥ इति माणविष्ठा । अथान्तर्मातृकान्यासः- अन्तर्मातृकामन्त्रस्प ब्रह्मा ऋपितृकासरस्वती देनवा हलो बीमानि स्वराः शक्कयो विन्दवा कीलकान्यन्तर्मातृकान्यासे विनियोगा । खगघडभामग्रष्टाभ्यो नमः । *चछजझा वर्णनीयां नमः । ॐइट चंडणध्यमाभ्यां नमः । एतयदधनऐपनामिकाभ्यां नमः । ॐआप फवषयमा कनिष्ठिकाभ्यां नमः । *अपीलंचपदसंथा करवलकर धापानमा । एवं हृदयादि । ॐभनमः ! आना ! इनमा | नमः । नमः । ॐनमः । एनमः । ऐनमा । ओनमः । नमः । अंमः । अनमः । *कार सर्वत्र । एतापोडश स्वराकण्ठस्थानगते षोडषदले पिसामि । कखगघ बजावट नम एतान्दादश वर्णान्दादशदो हृदयस्याने पिन्यसामि इंदणायदधन कं नम एतान्दश वर्णाभाभिस्यले दाद विन्यसामि । ॐवपरो नम एतापवान् लिङ्ग स्थाने पहले पियसामि । असं नम एवान् चानाधारस्याने चतुर्द विन्य- मामि स नए एन्वर्णदयं भूपध्ये दिदले विन्यसामि । अथ ध्यानम्- आधारे विमापी हुदपसरसिने सालमूळे काटे दे पो पोदशारे द्विदलद्दल द्वादशा चतुके । मासान् पालमध्ये रफा.उसदि आदियक्के स्वराणां संतवाय सालानुग वर्णरूपं नमामि ॥ १॥ स्यन्ततिकाम्यासः । अथ पहितिका- भवर्मातृकापरीत परापास छत्त्वा विशेषन्यासं कुर्याद । ॐनमा विसि । मानमो सभाटे । नमो सिम नमो रामने । नमो दक्षिणकण । उनको नायकणे । नमो दक्षिणनासापुटे । नमो पापना. सापुटे । लेनयो दक्षिणा । नमो वामगरे । न जमा । नमोऽ. पोठे । मानम अपदसपर को। भौनमोऽरदात की। मनपा महिना का नम भार । नमो दक्षिणमाम्छे । खं नमो दक्षिणपूर । न नरे 11 ·। - गायत्रीपुरश्चरणपदविका दक्षिणपणिबन्धे यं नमो दक्षिणहस्ताङ्गुलिमूळेपु। उनको दक्षिणासागु. ल्पग्रेषु । चनमा घामबहुमूले ! छनमा वायकूपरे। जनमो वामांगबन्धे । अनमो नापास्तागुलिमूलए । अनमो बापहस्ताङ्गुरपग्रेषु । टेनमा दक्षिण- पादमूले । नमो दक्षिणजानौ । नमो दक्षिणगुल्फ । दनपो दक्षिणपादा- लिपुलेषु । गनपो दक्षिणपादाङ्गुल्पग्रेषु । तनमो वामपादयुल । नमो वामनानी । दनमो वामगुल्फे । घनमो नामपादाइगुलिमुझेषु । ननमो वामपादाङ्गुल्पग्रेषु । नमो दक्षिणपार्थ । [*पं. वनमः पृष्ठे । मनमो नामी । मनमो जठरे । यं त्वगात्मने हृदयाय नमः । रं असृगात्मने दोर्मूलाय नमः । के सामने ककुदे नपा । वं मैदआपने कक्षाभ्यो नमः । शं शत्मने एदयादिहरव्यालाय नमः । पं यज्मात्मने हृदयादिपादयुगुलाय नमः । सं नमः शुक्रात्मने जठरे । इनमः माणात्मने मुखे । नमो जीवात्मने सर्वच रीरेषु विन्यसामि। पञ्चाशदर्णमेदैविदित्वदनदोपादहकृषिवतो. देर्श भास्वत्कपर्दाकलिनशशिकलापिन्दुकुन्दावदाताम् । अक्षसकुम्भचिन्तालिखितवरकर त्रीक्षणा पयपंथा. पच्छाकल्पामतुच्छ नजघनभरी भारती को नपापि ॥ १ ॥ इंति प्यावा मानसोपचारः संपूज्याकाराक्षिकाराना मातृका अनु. कोमतो जपित्वा पवाटिलोपता पुनग्नुलोपनो जपिar sपापकत्वेन नस. पूर्णानन्य मैन । वे च वर्णा अनुक्रमेण मंगोलियों की मंशा खंगपंचछजझमांडणतंपदंघनपंधभपयांपताकापति । व्रता पत्यारि पारिमिला पदानि शनि चिदुनिणा ये भी पिणः । गुहा त्रीणि निता नेगन्ति तुरीयं बाचो मनु या वदन्ति । इति बहिर्यातकान्यामः। 4. ॐद आत्मतत्वं शोषणापि हा व्ही परत शेषयामे साहरू परात्परतापयापि स्वाहा । इस्यपखि पिवेद । यो गापध्यात्रि: प्राणानापम्य गायत्रीन्यासापांव । गोपिन्दाय नम - मय थान मिय।

·१ हर्ष वाला बरोबर वानं मृच. ऋग्यजःसायक 'धरा यांगमुदायासः फट । मणमा कामविश्वामित्रभर रियानानि गाईपारदक्षिणEET F पावरा पदामानि परम । अनि स्पस्व५५४ा अपमा धारस्युपनापपरस शिविता- WERERE RESERVERIFIRaj TEN ! काय R SAREERE नियम Sear नमः संविधये सर निष्काम्यां नमः । माधवाय नम Sx; get : १ एवं हृदयादि । अथ प्रणवादिन्यास | या प्रमा मपि पियो दः परमाया देवता अंबाज शक्ति में कीटक , यापनं वाटपच निर्गुण सवर्ण उपासरनाम्यामा स्वरुप नया ব্দ। ছবি নয় সামাজিলা স্বয়ংলি মুঘল वर्णा जापानमयो वाया मामध्यदिनीयसनानि ब्रह्मादिरणार परमारपरसपमध्वजा देवता रितिगित मन्दामि पायाधुद्धिसाय शक्ती नादानीजायधतिहासयोपनिषद राण माया मानापुरवा घट्त्रंशद्वार प्रणयेत प्राशन(एग्य प्रणवम पदादर प्रियांप दूर्गत 1 अशा २५१ ! * रजनीभनमा | REATMER: | ॐ अदिकाय नमः ! कनिष्ठिकाभ्यो नमः । ॐ करतलकरपृष्ठास्य - ARE } एवं प्रणवालियुग हृदयादिशिगन्तम् नामो ॐ हृदये * शिरसीविग्यसेत् । अपाई प्रणवान्यसेत् । पादयोमतुरः । मामा । यो पञ्च । भेट्टै पद । रिफाप हो । हो दश । एरेस ! सगळंश । मादी । यसोदी। इस टो। भाकिया। क्षुषोती। यया । भनि सम भाषापाटमुरव्य सर्वपीठदेवताभ्यो नमः । देव विमाप्राद. पहायो नमः । लिमण्डलाय नमः । सूर्यपदकाय नमः । सोयाण्डलाप । सचिफपटामनाय नमः | वो पाना ~ हत्याणे पुरुष प्राण सत्यात्म मनाप मापापि नियं परमायसनं विपक प्रणाम् ॥ रवि या पदासा प्रणाशिविचार जपन्न । भूहिए THMMEदेशका मापी दो वर्ग मा पृथिवी. -- ·नमः । उप गायत्रीपुरवणपतिः।- श्रीः शक्ति रग्नि इयं गोत्रं सतवं विततमुद्रा प्राणजनितपापापंचमहाय ग्यास विनियोगः । ॐभः पद्यां नमः । भुव इत्यस्य जपदाग्निषिर्वायु- देवठोष्णिक्छन्दः श्यामवर्ण ऋषभः स्वर. आपो वीज कीतिः शक्तिः पाश्यपसगोत्रं स्पर्शस्तत्वं समाञ्जलिकमुद्राऽपानजनितपापोपशमनार्थे म्यासे विनियोगः । ॐ भुवः जानुभ्यां नमः । स्वरित्यम्य भरद्वाजापः सूर्यो दव- माऽनुष्टुप् छन्दः पाती वणों गान्धारा स्वरस्तेजो वीजं माया शक्तिो: समसगोत्रं रूपं तत्त्वं शकटमुद्रा व्यानजनितपापोपशमनायें न्यासे विनियोगः । *वः गुह्याय नपः। पह इत्यस्य गौतमर्पिवृहस्पतिर्देवता वृहती छन्दः पिशङ्गबो मध्यमस्वरी चायुबोज धृतिः शक्तिराङ्गिासगो रसम्लत्वं चिन्तनमुद्रोदानजनितपापोपशमनायें न्यासे विनियोगः । ॐ महः नाभ्यै नमः । जन इत्यायात्रिऋषिवरुणो देवता पडूक्तिश्छन्दो नीलवर्णः पञ्चप. स्वरोकारो चीज मेषा शक्तिर्गिवसगोत्रं ग-धस्तत्त्वं यमपाशमुद्रा समा- नजनित पापोपशमनाथै म्यामे विनियोगः ॐ जना हृदयाय इत्यस्य वसिष्ठ ऋषिरिन्द्रो देवता त्रिगुप्छन्दो लोहितवों धैवता स्वरो दिग्वीज स्मृतिः शक्तिः कोशिकसगोत्रं मनस्तत्वं ग्रथितमुदा मनोनानेत- पापोपशमनायें न्यास विनियोगः । ॐ तपः कण्ठाय नमः । सत्यमित्यस्य कश्यप ऋषिर्विश्वे देवा देवता जगती छन्दः कृष्णवर्णों निषादस्वर आरपा चीनं वाक् शक्तिर्वसिष्ठसगोत्रं घुद्धिस्तत्त्वं व्यापकमुद्रा बुद्धिज. निवपापोपशमनार्षे म्यासे विनियोगः । ॐ सत्यं मूनें नमः । तत्सवितुरित्यस्या गायच्या विश्वामित्र ऋषिः सविता देवग गायत्री छन्दोऽभिमुखं ब्रह्मा शिरी विष्णुहृदयं रुद्रो ललाटं पृथ्वी योनिलोवर्ष चरणा वरेणीत वीज यमिति शक्तिर्यादिति कीलकं त्रिपदा गायत्री सक- लपापमयाफे न्यासे विनियोगः । शिरास विश्वामित्रर्षये नमः । मुख गाय- श्रीछन्दसे नमः । हृदि सवितृदेवतायै नपा । ॐ तत्सवितुर्ब्रह्मात्पनेऽङ्गष्ठा- भ्यां नमः । ॐ वरेण्यं विष्ण्वात्मने तर्जनीभ्यां स्वाहा । ॐ भगों देवस्य रुद्रात्मने मध्यपाभ्यां पट् । ॐ धीमहि वरात्मनेऽनामिकाभ्णं ॐ धियो यो नः सदाशिवात्मने कनिष्ठिकाभ्यां वौषट् । ॐ प्रचोदयात्स- त्यात्मने करतलकरपृष्ठाभ्यं [ अवाय ] फट । एवं हृदयादि । अप चरणन्यासः । गारच्या अष्टपूचरणानाममिवायफवा अपयो ·प्रविष्णुपडेपरा देवता गायञ्युष्णिकत्रिष्टुपछड़ोसि परणयास रािने पोगः । ॐ मृतत्सवितुर्वरेण्यं भरपये प्रायव्ये ब्रह्मणे लोकाएर पादाभ्यो नमः । ॐ मु॥ भगो देवस्य धीमहि मुरोऽन्तरिक्षापा पकनिष्ठिकार्य प्रपपपर्वणे नमः । ॐ दे दक्षिणनिष्ठिकायै द्वितीय पारेइत्युपनामकरसूरिपिरचिया- हरिमाने राय नमः । ॐ साधियो यो नः प्रचोदयातू । सारित स्याय पोपरय प्रणवत्रयायने शिरसे स्वाहा। अपाङ्गलिपर्वम् वर्णन्यासः । * तदक्षिणानन्ये प्रथमपर्वगे ना केस दक्षिणतर्न द्वितीयपणे नम व दक्षिणम्य तृतीय एरणे नमः । *ह दक्षिणयध्ययाय प्रयमपणे नमः । ॐ दक्षिण मध्यमाय द्वितीयपर्वणे नमः । ॐ रे दक्षिणपथ्यपाय तृतीयपणे नमः। * गिदक्षिणानामिकायै श्यपपणे नम: । ॐ में दक्षिगानानिकाय द्विती. पपर्वणे नमः । ॐ भ दक्षिणानाविकार कृतीयपणे नमः । ॐ गों दी. नमः। ॐ व दक्षिणकनिष्ठिका तृतीयपणे नमः । ॐ प वापत नये 4 थपणे नमः । ॐ पौ बापतन्य द्वितीयपणे नमः । ॐR sar अन्य तृतीपपणे नमः । ॐ हि नाममध्यपाय प्रथमपणे नमामि वामपध्याय द्वितीपपणे नमः । ॐ अममध्यभाये तृतीपपणे नमः । ॐ यो मागविवा प्रयपणे नमः । ॐ भो वागनारिकार्य दिनी ७५० ईणे नमः। ॐ पवामानामिकायै मृती पर्वणे न । ॐ चो बाफनिहि का प्रथमपणे नमः । * द वायफनिष्ठिको ट्रितीपर्वगे नपः । पाहामकनिष्ठिका तृतीयपणे नम । अचागुरियामः। ॐ तदक्षिणाद्गुष्ठाय नमः । नमः । * पं दक्षिणपनमाय नमः । ॐ भगों दक्षिणानामिका नमा । देवस्य दक्षिणानिदिकाय नमः । ॐ पीपरि कारागााय नमको पात नमा। * यो पापमा नमः । ॐो पामातापिता न11 *नो भावनापिका न. 1 ॐ पोरयाद्वापक निष्टिानमा मप पामा । शनां गापमानामविसावरगममापति RAKAre विमादेवानाम फ्रायो प्रविष्णुपदेपरवरुणयमेन्द्रा - मस्तुिलिणतो ·- गायत्रीपुरचरणपाता। निरपर्जन्यविश्वदेवा देवा गायधष्णिगनुाजातीबृहतीपट्कपश्छन्दाति पाणां चतुर्णी पदानां गात्री छन्दः पदन्यास विनियोगः । अतसादाभ्यां नमः सवितर्नयाम्पा ना रेग्यं कट्यै नमः। ॐगों नाभ्यै नमः। देवस्प हृदयाय नमः । ॐ धीमहि कण्ठा1 नमः । अधिो मुखाय नमः। पो नेत्रापानमः । ॐनो कलाराय नमः । ॐवोपामधना। प्रयासरत्यासा। ॐकारस्य वसिष्ठ ऋषिरनिदेवता गायत्री छन्द उदावा स्वरमावर्णः पृषी वत्वम् । अं वीज सह अफिी सुमुखमुद्रा पातक- मना न्यास विनियोगा । ॐ पाया नमः [१] ॐ सकारस्य भर- द्वाज ऋषिर्यायुदेववणिक्छन्दा स्वरिवस्वरोऽतसीपुष्णवर्ण पापस्तसम् । पीज प्रमावती शक्तिः संयुटमुद्रोपपात कामनायें न्यास विनियोगः । ॐ रस गुल्फा या नमः २JI * विकारस्य गौतम ऋषिः सूर्योदेवताऽनुष्टुपचन्दो. नदाचा स्वरा कपिलो वर्णन स्वत्वम् ई वी नित्या शकिविता महापावकामनाएँ बासे विनियोगः । ॐ विजया नमः [३]। तुकारस्प भृगुप्रविषिष्णा वृहती छन्द उदात्तस्वर इन्द्रनीलामो वर्णों वायुस्वरसम् ऋ वी शोपना शक्तिपिस्तृतपदा प्रहरोगशमनायें न्यासे विनियोगा। ॐ এ ব্যাঘা ৰমঃ (ধ। ধাৰণ ব্যৱহ সাব- मा देववा पक्तिश्छन्द उसवतरोपाभो वर्ण भाशावर लंबीज- मजा शकिदिमुख मुद्रा भ्रगइस्पापापक्षपार्येपासे विनियोगाजपा नमा [५]। कारस्प लोहित ऋपिरिन्द्रो देवता त्रिष्टुप्छन्दः परिवार फिटिकामो वर्णो गन्ध स्वत्ता वानं भद्रा शक्तित्रिपुखमुद्राऽगम्पागमनपा- पक्षपा म्यासे विनियोगः । ॐ रे गुमाय नमः [६) । ॐ शिकारस्प गर्ग ऋपिपिचे देवा देवा जगी छन्द उदात्तस्वरो विद्युदामो पो रसस्वयम् तीनं विमला शकिषतुर्मुख मुद्राऽमध्यपक्षणमनिवपारसपायें क्यासे विनि योगा। ॐणि पनामा नमा [७] । *4हारस्य शंभुवि पर्न यो देवता माविश्छन्दोऽनुदाच रस्तारकामो रणों का वयम् नं प्रमा. पपीक्षिा पञ्चमुखमुद्रा वापस पार्थे पाते विनियो फदिपा नपा [८] । ॐकारस्प सनत्कुमार ऋगिरिदो देवा सत्पं छन्दं उदात. सरो मेघामो वर्णी सहसम् औषीनं जपा शक्ति पासमुदा-गुरुवष. पापमपा पासे विनियोगः । ॐ मना ना[SUI कारस्य सम्म ·गोवत्रीपुरश्चरणपदावर Itी रतिः शक्तिवराहपुरा विरिशिपदयात्पर्य म्यासे विनियोगा। ना पूर्ववक्त्राय [२०] । कारस्य कातिकेय ऋषिः शचा देवता पुनरउन्दा पयस्वर इन्दनीलामी देशों मनस्व + वी भीवित शकि सिंहासन्न मुद्रा विष्णुपदमाप्त्यय न्याले विनियोगः । ॐ दक्षिणवरवाय नमा २१ 11 पोकारस्य रुद्र ऋषिमा देवता स्वराछन्दोऽनुदायस्तरा कमामो वर्णोऽहंकार वय वीज पद्यालया प्रतिमाकान्तमा रुद्रप. दमाप्स्य पास विनियोगः । चो पविभवक्त्राय नमः [२२] । अद- -कारस्पागस्त्य ऋमिर्गमा देववा साप छ. उदावरच कुसमावि त्वं संबीन विलासिनी भकिदिरमुद्रा सगुणवअपमाप म्यासे विनियोगः । ॐद उपाप नमः । २३)। कारस्प विश्वामित्र ऋषिः सविता देववा गायनी छन्दः स्वरिका स्वरो रकवर्णोऽपकं वाई बान मल्लका शकि पटपमुद्रा परमपदमारय म्यासे विनियोग या भूर्ते नमः [२४] । कारपज सामान २२/1 अप मेत्रवत्वात्पवास ! वामदक्षपादाकिमलेप या महः जनः तर, सत्य, पृथीतत्वात्मने नमः । पामसगुरको सवात्मने नमः । बामदसजावो ८ वि बहिवयात्मने नमः । बामदक्षपादपुळयो। ८ वायुतत्तात्मने नमः । वापदाइकिमूळेप ८३ खवयात्मने नमः । वामदतिमणिबन्धोः ८ सम्बत्वात्मने नपा । वामदारियो ग रAAHILA नम । बामदासाहपूडयो। यं रूपतत्त्वात्मने नमः । बजे ८ में पवित्वात्मने नमः । नाभौ ८ गादत्तात्मने न । हदि ८ ६ वाकत्यात्मने नमा। कण्ठे ८ वम् अपयशात्मने नमः । माथे पापुमालने म HEARI.C भी पणिसासने नमः । कपोळयोः ८ पादतात्मने नमः । ननयोः हिमापत्वात्मने नमः । शशिकपासने नमः । ध्रुवीक ८पों पक्षस्वरसारमने नमः शिरसि पानिहारधारपने नमः । पथि- मानाप्राणायाम न ! उदमा ८ पनसरसामने नमः । -दक्षिणा ८ पोम् अईहासत्चारमने नमः । १८ दे दिया. ,स्मने नपा । अपि ८ पाससामने नः । सवि मेवामगर्ग पराम ·गायत्रीपुरधरमपदावः। तत्याने नमः । साधिष्टाने ८ यो चुदनाय नमः । पणिपुरे ८ वी भारततात्पने मः । अनाहत ८ मापने नमः । शुदो पुरुसामने नमः । आज्ञाचक्रे नियात्मने नमः । पदी ८ वासाने नमः गया ८ गतत्तात्मने नमः । नादाते ८ या निधातवासने नपा | Enापिकायो ८ सं का सामने नमः । उन्मायो ८ अंमागासामने नयाा पचिपास्ये ८ शारंग वास्यने नमः । उम्गाम्ये ८ उम् विगतमात्मने नमः । दक्षिणाये ८ एं सदाशिव वामने नमः ! पूर्णस्य ८ ॐ शक्तिसत्तामने ना ! हरये ८ अंबाने : - इति शिवनयात्मवर्णयामः । अत्र कंचन नतादिशिवरतन्तन्याययं कनाकवयिति बदर । नेति भावः । मप्रकार सुर्यवास्यत्वाचावीस्थितन्य चेनि । अथ सिंगरम- गायत्रीविग्मो वहा ऋषिः परमात्मा देवनदेवी गायत्री छन्दः प्रच! पोदालो वन नया शक्तिमतं घीन व्यापकमुद्रा मानपादि. पापक्षया से विनियोगः । ॐ आप तनाभ्यो नमः । मणमादिया सर्वत्र | ARE ARE सो निहाये नम: अमृन ललाटाय नमः । बम भूर्भुवः सुपरी शिरसि । यीपाद सहित गायत्री म्याम: | पदमाया विश्वामित्र ऋषिध. हर्यपालि ऋषिर्गापत्री छन्दो ब्रह्मविष्णुष्टपरमात्मानो देतात. रविरेण्यमिक व गो देषम्य मति इतियो यो नः प्रचो. यात कं नुरपारयुक्ता गायत्री दादिलग चतुदाति सपीडिभी फल-लय मे विनिगः । परो हृदयाय नमः । रजसे शिरसे यादा ! असा शिखायै वषट् : परी रमसे कवचाय हुए। असादा प्रत्रयाय पोपट | रजऽसावदोपत्राय फट् ! 81 प्रणशादि- सप्तध्याहसिक गायत्री मdिai तुरीयपारमदिता गुरुकरीत्योनार्य मासकादि पादिरसफा दया पाएकं कुर्याद । फेसन पी- पपादन प्रणवाकपा संपुटतन सम्म म्यापकानि कृन्ति । अपात- जनम् । परीरमरपाटपल्पिवाचित मखनामिषार्धदायकासनगा- पं रत्नसिंहसनं दियाश्य हदि एक दवा पदादिपीठदेशका ·दुपरि माविष्टानपर्यन्तं पश्चचत्राय दयनाय रक्तवर्णाय घामदक्षिणा स्थाय पासायिकद्राय नमः । तदुपरि नापिपर्यन्त यन्धुकरचिराप पूर्वर समरिन हेमसिंहासनाय नमः । सतः सिंहासनस्य पादगाररूपलेन वामांस नमो । दशानी पीतवर्णाय नररूपिणे वेशाय नमः । दक्षीसे नीलवर्णा मानरुपण ऐश्वर्याय नमः । हदि योगपीठस्प सूखे मुद्रायणपर्णा धारेत्युपनाकांकर सूरिविरविवार पूजयें । यथा-- मूलाधार महाकालाय रक्तवर्णीय महकाय नक्ष छत्यै नमः । उदुपरि हृदयपर्यन्त्र शरचन्द्रप्रभाय पडूजयारिष्पा आधार समायै नमः । मदार समाय नमः । अनन्ताय नमः । इरादाय नमः धिये नमः । सुधासमुद्राप नमः । श्वेतीपाप नमः । स्वर्णपर्वताय नमः। कल्पवृक्षोघांनाय नमः । मणिमयभूमिकायै नमः । रत्नमण्डपाय नमः। सोय हरूपाय घर्षाप नमः । वामोरी श्यामवर्णाय सिंहरूपिणे दानाप खड्गधर्मधरा पंप ममः । घामपाई ईश्वररूपायापारवायांनांना न भाभावचपिशाचरूपवर्णाविराम्याय नमः । रूपाय प्रताप नमापानेश्वर्याय नमः । दुधमन्वाय नमः । तदुपर्श- मन्दमन्दाय २१: 1 संविधालाय नमः । सर्वसत्वात्मकाय नमः । प्रकृति सपनों नमः । विकारपरफेसरेभ्यो नमः । नम 1 फर्णियायां सूर्यदण्डाय नमः । मयादिप्रदक्षिणवृता- पारण में तपिनीकलाय नमः । वयं जापिनीकलायै नमः। गंर्फ धूम्रका छोपे मा 1 पं विकलाय नमः । ईन मालिनीफला मा। रविकशाय नमः । छंदं सुषुम्नाकलायै नमः । जयं मोगदाकलायै नमः । हत विश्वकलायै नमः। णे पोधिनीका परिणीफलाये नमः । ठ हमालाये नमः । इति न्यस्य विकारमयपश्चासरेषु.. सोमभ. .veer| तन्मस्टुले प्रावत् । अम् अस्ताला RE ! श्रीमानदा कलाप नमः ! ६ पृपाकलायै नमः ।। तुहिकलायै नमः । ई पुष्टिकलाप नमः । ॐ विला ना ! पतिकलायै नमः । * शशिकला नमः। लं चन्द्रिकालाय नमः । दं कान्त्रिकलायै नमः । ए स्पोमाकन साथै नमः । श्रीपलायै नमामो भातिकलाय नमः । ओम् अङ्गन्दा- लाप नमा । में पूर्णाकटाय नमः । अः पूर्णामृतफलापै नमः । इति किरियपाप किमाइलाय नमः । सन्मण्टले माग्वत् पं दक्षपानी থাগণ্যগন্ধালাই .

·- गायत्री पुरश्चरणपति (नोचिकिलाय नमः । रमऊष्पाकळाय-नमा चिनीकलायै नमः। व वाहिनीवलाये नमक विक्फुलिङ्गानीकलायै नंगा व मुंधोकसाय नमः । सं मुरूपाकलायै नमः । ई कापळाकलायै नमः । वामदसपाया हव्यवाहपलाय नमः । सं कन्यवाहकलायै नमः । इविन्यसेत् । फार्ण- कार्या सं सवाय नमः । फेसरेपुर र रजनमा पत्रे हातपसे नमः | आम आत्मने नमः । ॐ अम् अन्तरात्मने नमः परमात्मने नमः । सर्व- पो ही ज्ञानात्यने नमः । अत्रेषु वहयादिपदक्षिण मध्य रा-दीशाय नमः । री सूक्ष्माय नमः । जयायै नमः । २ भद्राय नमः । विभूत्य नमः । रों विमलायै नमः । शैम्- अमोधायै नमः । र विद्युताय नमः | रा सर्वतो- मुख्य नमः । ॐ ब्रह्मविष्णुशिवात्मकाय सौरपोगपीठाप नम इति व्यापक कुर्यादिति । समस्त पीठ हदि पूजदिति योगपीदन्यासी । अध हुदैपदेश गायत्रीयन्त्र विभावयेत्- शक्त कंशानुकोणविलसद्भुगदिसत्कणिक चस्वसं स्वरयुग्मसरदर्क वगैत्रिवण मनो। चूडायन्त्रतरीयवेष्टितमिदं माकोणतोरादित गायकषा: फार्थतं महामभूदिभियन्तुदीमारिकतम् ॥ तादेवी यायेत् मुकीविद्रुममनीवरच्छायेखनीषण- युक्तामिन्दुफलानिंबाकूटा तत्त्वावमिकाम् । गायत्री वरदामयाकुशफशा शुभ्र कपालं गुण शद चक्रपयारचिन्दयुगुलं हस्तान्ती भने इवि. देहमये पादे मूलदेवता यात्म मानसैचन्दनायरुपचारैः, पूनपैन । उपया- मूलाचार्य ॐ पृषिव्यात्मने नारायणाप. गधं.परिकल्पपीमि.। मुलमुच्चार्य ॐ हम् आकाशात्मने वासुदेवाय पुष्पं.परिकल्पयामि, 1, मळमु. चार्य ॐ वाररात्मने संकपर्णाय धूपं परिकल्पयामि। लमुत्रारम् अग्यात्मने भद्युम्नायां दीपं परिषल्पयामि । मुमुवा ॐ३म् अमृतात्मने। निरुदाय नैवेद्यं परिषश्यामि । भोजनावसरे देशों ध्यावा- स्वाधिष्टानगवे फुण्टे त्रिकोण बतियज्यकम्। चिद्रूपं मनाय' वाहतादिकं हुने ।

·L धारेइन्युरनामफफरसूरिविरचिता- । स्वापिष्ठानगवे त्रिकोणकुण्ड चिट लिन बदि भावयित्वा हस्पिारण, धेनाईफाराधष्टाविंशत्याहुनीईनेव । गश्य यथा-ॐ महंता जुहोमि वा } एचपंचरत्र । आ सत्यपैशुन्ये कापं यं पदं रुजम् । हिंसा नास्तिक्यपानमयो दम्पतये ।। प्रदत्वमन्जुम्वं च दाग्यि शैकमतरी। अस चामिताहारं मयं निद्रा सुखेपरम् ।। अधैर दुष्पसंचार मीरम विविधताम् । आसुरं भावमित्य शिल्याहुनिभई ।। -पूजाहोमादिकं च यत्कृतं त्वदनुग्रहान सेन मीठा पा र भो शुदं पे पानसं कुरु ।। इत्यागध्य मूलाधारस्य टकिमीनिशुन्यकाशिका वधिषिलगतामृत्य- पदकनिर्गत धाधारया देवी सन चिन्मूलं अपित्म- गुशातिगुह्यगोत्री व गृहागामात जपम् । सिद्धिर्भवतु मे देवि त्वत्पमादाकरे स्पिन ति देव्यै निवेश्य चतुर्विशांतमुद्दा पर्श स्ट्रापास्पानं मान्नुपरमैन । त्यन्चर्यजनम् । तनो बापूजार्थ गमानपीठ बन्दनादिलिमे सुर्वगालि लेखन्या भूमो वा चन्दनादिना पजामण्डलमुद्धति । तद्यथा- विहगु सपपरा पीठं निर्याय दरेगाहगुलारालरेखा चतुष्टयं धिरे खाचतुयष्टरेखाग्राइक कृत्वा तदापि तादृशं फुदिति चतुरसरय सत्तादिगुणमय विदिस्यकोणाकदिवस्पर्व पाक पेडपाननं करवा घदन्वरेकाहगुळ चारे समचतुरस्र कन्वा सय भतिरेख कागुलामराले पश्चदश पञ्चदश चिनानि दत्ता तत्तापनपचिहनानुपारेण मी विदित चिनचतुष्टयं कृत्वा चिनाचिनरेखाचतुष्टपेन मा पर चारसं कसैद्धारिककाङ्गुलान्तराळ चतुरस्र कन्या एवं कते पपचरसाद हिरेकाहगुलाबरालं धीयोवयं तदहिसालारा; वाध्यति संपयो । दर घरगुलान्तरालवीयतर्गतरेखा द्वादशाहगुलाकादशचिनकालना गला प्रतिपार्थ रिहुनत् । एकता पूकिकादविहनको नामिखानि भतिशय पोदय विनानि का तो य रखाग मसिपा ·गायत्री पुरश्चरणपदविः। ४५ सविनिमपस्थानि प्रतिपार्थ प्रयोदश चिहान्यतर्गतरेखायो प्रतिपा- कादन चिसापकालान्तराकानि भवन्ति । अय मध्यस्यनिषको कोणाभिमुखबिहपारम्प कोकाभिमुखचिह्नपतमे कमेकं दयभेकमेकपाळ परिषज्य पागाय दक्षिणोचरपायरेखादादशकमुशायद माक्पधिमपा. भय रेखाद्वादशकं कृत्वा स्वायवीपीयस्वदक्षिणरेखादक्षिणायं वदभिमुखं र सद्विपनि संयोज्य उदु राप्रपन्ततिषमविढे संपोजयेत् । वता पदिकमान्यदिखादक्षि गायतर्गतद्वितीयविहे भयोज्य . तदुत्तरानं मागासवचित संपोजयेत् । वास्तुशायरेखाइक्षिणाय वाम चिह्न संयोज्य हदुत्ताग्रमपरिह योग्य तनपरेखादति गानमन्तसमचिह्न संयोग । सत्ता ग्रं बादशमपि संपामयेत् । त4: पञ्चभरेखादक्षिणा प्रवाश(काद) हे संयोऽप तदुता प्रमतर्गतदशमविह्न संघोजपेत् । सवा पखादक्षिणा काशचिह्न संपाय तात्तर अंबान चतु पिहे संयोजयेत् । एप द्वारा शोपाष्टकमुपगीमा कोग- चतुपं च भवति । तदानीकर्ष वायवो रेखात्रयान्तः कोणीमपतो ज्यालचिह्न, या पविकोणं विलय । वातदम्वरेखायकोमपायो- बहिः पतिकोणकार गुला-वरालचिव विषयुत करवा चिह्नाविहरे- खादानेन मत्येक पादचतुष्यगात्रवाटयोपे पापं भवति । 1: स- समतुम्सपो मध्यमवय चाररेखाकिमणेन वृत्व निपाध बदतम्यफुलं भ्राम गेन द्विपापं हनिपाय वृतपान्तर्गतवी पा सके सरमादलं हाल ग्रे पश्चगसणावधिविग्रेखावतुयन.स्याना- ६४ करमा कालिका परिखा योनि चौददिवि पत्रोदा।। पदा क्षणादिना पत्र क्रिया वदा पगुळमानापेक्षा नास्ति । तदुक्क पाप- रत्नादिकविनिर्माण सैच्छपा परिकल्पयेत् । आदिशन्देन सुवर्णादि प्रायम् । १२ पर्व निमाप ततो देशकानादि स्मृस्वा प्रापिधाया: सावरणापा: सावित्रा गापयाः फरपोकफळा- पाहणे पूजा करिप इति संकल्प कलशदिपावस्थापनं कुर्यात् । स्वामे नपरितं फस स्थापयित्या वर्षपददशकला मने भमनिधापा ·पंग पोधिनीफळाचे नमः । टों पारिणीकाय नमः। र समावे पारस्पुपनामाशंकरसूरिविरचिता- खंदै हापिनीकलायै नमः ! गफ धकलायै नमः । घर्ष गरीविषयाने नमः वाहिनीकला ना । सचिलाय नमः । सपनाकलायै नमः । जय भोगदाफलाय नमः । शरिषकाको अगा नब इमि संपृश्य । सरे सोयण्टलाप नः | TREALE अक्त छायै नमः । ओ मानदाफला नया पाकळायै नमः ।। शाय नमः । शशिकलायै नमा। रविलाये नमः । धृतिकवाय मा। शधिनीकठायै नमः 10 चन्द्रिकाकाये ना । लं काम छाप नः । ज्योत्साकलाय नमः श्रीकलायै नमः। गोपीकि कमाये नमः । यो अङ्कदाका नया । वं पूर्णाकलायै नमः। 40 पूर्ण पृहकलायै नमः वि संध्य । पत्रेषु म पहिमण्डलाये नमः । तमगा . भूमाचिकळायै नमः । र अप्पाकलाप नमा। अविनाशाय । में मालिनीकलायै नमः । शं विस्फदेशिनीकलायै नमः । सुभीता नमः स सुरुपाफसाप नमः । ई कपिलाकलायै नमः वामदक्षिणपाईयो ॐ हपकाकलापै नमः । शंकव्यवाहकमा नया इति संपूण्य कति कायों में मरवाय नमः । केसरेपुरं रजसे नमः । पत्रेषु सं श्रमसे नमः । परमेड आ आत्मने नमः। 5 अन्तरात्मने नमा। परमात्मने ना! सपने में ही ज्ञानात्मने नमः । अस्यादिक्षिणमदःषु मध्मा च गई चौमाय नमः । 0 सूक्ष्माय नमः । जयाय नभद्राय नमः। विभूपे नमः । विमलायै नमः। अमोधाय नमः । पियुवास नका। ॥ सर्पोमुख्य नमः । प्राविष्णशिकामाय सौरयोगपीताय नम इति सपस्तपीठ पूजपेत् । इति पाठपूना । aas सुवर्णादिनिर्मितन्त्रस्य वाऽन्यूत्तारण कुर्यात् । सपा-३' वाधिष्ठानयोग्यतासिद्धयवा-युवारणं करिष्थे । अनि सक्षिाव मा पप समस्य सोचीकोऽभिधानानिष्ट पम्युच्चारणे विनियोग ! Hit কাগবিধিলা নরিঃ ৰখনি। ধীঘাষণাংশ বিহাৰ' पारसन पद्धोदन [१] संसाप्य मूलेन पुष्पादिता पावहिपादापाडवानी पदमा ५ मासादालयमावीमा वरफेसर परवशावर्ग दिगिटकारमगार ·गावनीपुरवस्गपदविता मत पास्वा मागदप्रचिन्तिता मुकमिनाकपिणी भारियां पानी मा सपरिवारा पानोपा समां बासमार्गेण दक्षिग. बासारण परिनिर्गमध्य दीपाक्षपानरपिच सुपाजगवानी कसित- मुझे पात्र राबायाऽज्वाइनीस्याफ्नीमशनीसरोपनीवि पु प्रदपर्प पूर्वोको मागपतिष्ठा विधाय सोऽधिकफळाची गायत्रीमन्त्रसंपतैरकारादि- सकारानो पुनः सकागयकारान्तः पुनरकारादिक्षकाराग्वैर्मातकावणः सपि- सुधिरामपाव्या देई व्यापयेत् । तयथा-ॐ भूर्मपरसः तत्सविरेण्यं० ० ६ ५१ २० मे ५१ अं० ५१ ॐ भवः सः तत्सवितुरे० गायत्रीपुटितां ब्रह्मपातकाक्षरमालिकाम् । मनुलोमविलोमेन पोनवेरसमसमधी॥१॥ समाशसुरसायम्पमध्ये दिक्ष च परमर्म मुझेन अनुमा शामधीकस्य ने यहादया परमीकन्य पुरुषसून मूळेन च पूना गर्भद । पथा-सहसभीषति पोदशस्य सूकप नारायण भरि पालो देवानाप छन्दोऽन्त्या त्रिष्टुप् पूजायाँ विनियोगः । तत्रादी पास निमेगा में सास. वामकराय नमः । ॐपुरुष० दक्षिणकराय नमः । पताबाना पायपादाय नमः । संविपाधं० दक्षिणपादाय नमः । भवरमादिरा• पापनानवे नमः । परपुरुषेण• दक्षिणनानो नमः । स्तन वामकटपै नमः । सरमायासर्वहतादक्षिणफट मायासहुत ऋचा नाम्मै नमः । तस्मादया• हुदपाप नमः । पापुष • कण्डाय नमः । बामणोप पामधारे नमः। पमा मन० दक्षिणबाहवे नपा। मामा भामुखाय नमः। समास्था नेपाभ्यां नमः । पोन या मूनें नमः । ततो पुकादि. मेति प्यारमा सहधी० पूजते पूर्वी पन्ने पा सावित्रीमावाहयामी- बाबा सावित्रि ते कुश्कपिति वदेत् । पुरुष पदं० मुलं [ उपाति सम] सामिनि वे आसनम् । ॐरवाशन मुळे सावित्रि ते पापम् । मस्पु. पचार मूर्ती पुषामाल सिपेत् । विपाद० मुलं साविति ते साप समर्पयामि रिति । तस्माद्विरा पूर्ण माथिमि ते सुपाचवीपं समर्प- पामोवि मुखे । मूळ मारिधि से दधिमधुममधुपर्फ समर्पयामीति मुखे । मुसाविति पुनराचमनीयम् पशुपेण सूर सा नमा ·सानं समर्पयामीति सुगन्धोदफै। सर्चाङ्ग । मुलं सानिलिआयसोरी १६ भारत्युमनामाकरसूरिभिरधि- - पयामानम् । मूळ पिकास वि दपिलानम् । मुलं अधूत मिति प्रति घृतमानम् । मूळे यधु साना इनि पुस्तानम् । मूळ मा मधेशि शर्करामानं समर्पयामि । मूळ मुगन्धवेळायुदर्तनम् । मूलम पमानम् । मूळ गप्पधूपदीपनवेषपञ्चोपचारान्कल्पयित्ता दता पुर सूक्तेन स्नापयेत् । अत यहं च. मूळ सावित्रि के चाईस्पत्य बासोपुग्मं तमः पामि । समापनात्सदुवा संY. पूलम् । उपवीतं समर्पयामि । सावित्रि के विष्णुदेवस्थानलंकारान्समर्पयामि नामापनात्सर्गत चा मूलं सावित्र से सुगन्धं समर्पयामि । मूर्ल पटवासपूर्ण समर्पणापि तस्मा दश्वा० मूलं सावित्रि ते नानाविषपुग्पाणि सपर्पयामि । मुलं तुलसीदलाने समर्पयाभि । मूलं बिल्वपत्राग्यपरिमितानि समर्पपेत् । ततो मातृकाइयो- বহু মুছুরিকানুঞ্চায়খ মুহামলায় বিঘ্ন पपूजयेद । वत: शिरास ब्रह्मणे नमा । विश्वामित्राय नम11 गुने नया इति देवी संपूष्प देवीदक्षिणवामाधःपरयोस्तरदाय नया । सवितुरमपाय नमः । एवमेव फोगापदेषु वरेण्यमङ्कशाय नमः । मर्गः' कशाप नमः । देवस्थ कपाळाय नमः। धीमहि गुणाय नमः । धियः प्राय नमः । यथः # ল ন যাব না। বীংখ্যাত্ম্য নষঃ । মুহি উৎয় देवी प्रसमा ध्यात्वा पुष्पेरसर्वा गापड्यावरणानि पूजयेत् । चिवोशे करुणामूर्ते मकानुग्रहकारिके। धनुज देहि मावि परिवासनाय में ॥१॥ भय गायच्या आवरणानि लिरुपन्ो-रिकोणाकोणे বাক্য ব্যবৰগী মাখা স্কুম্বিলী । पपे च दधीमादिवेदपादमी स्परैद ।। रवि श्याला वसवितुर्वरेण्यं गाय नमः । पूर्वकोणे शसचगदापास्ता बालारणमा। रसपा पदमपपादपपी आना। इवियाबामगो देवस्य धीमहि ताकि नया पापणे . । . RVNamara- ·'गायत्रीपुरवरणपद्धवः राक्षामपदानाधा श्रीक्षणेन्दुनिटिना । पाणी शुभ्रविषादया सामाग्रपपदपिणी ।। शादि प्यारवा पियो यो मा प्रचोदयात्सरस्वत्यै नमः । रामिणवाय- पीवकल्प पीतवर्ण वेदाय कुण्डिकामना । पत्रद्वयं संदरतं स्वरात्मानं निर्षि स्मरेत् । विस्वाचा भस्वा ब्रमणे नमः । परिमायाम- पसरळगदापमकरं वाकाक्णयमा । रककर मुझोंकमयं विष्णुमनुस्मरेत् ।। रवि मात्वा पुवा विष्णवे नमः । पेशाग्याम् ~~ काताभीररकर उपहमिन्दुकिरीग्निम् । शुभशुदबिभूपाटय स्मरेद्भुपयपीचरम् ।। इति प्यावा भू सदाय नम इवि संपूष्प- दयात्रा संसारसन्मा.शरणागतम् । भक्या समर्प तुभ्यं सपमापरणार्थनए । मन पुष्पाञ्जमिदानेन पथपावरणं समर्पयेव । पशोपचाविकार सपेदित्यो । दया वाहि संसारेति प्रत्यावरण बन मनापरणार्ष विवीपापरणानमिरपाया कार्य एवं सर्वत्र । रस्फटिकश्यामनीकणारुणातिमा।. परदाममारिएया प्रषानन विषा पति पङ्गदेवता पाता थाप्रेमपत्रकेमरयामा रमपितरण ममात्पने दयाय नम इदि हृदयदेववाणे नमो हददेव पूजपेत् । ऐश- नामसारयोर्मध्ये मगो देवस्य धीमी सियात्मने बिरसे सारवि विरोदेवसाप नमा शिगोदेवता पूजपेत् । त्यसो भयो पोमा चोदवार दात्मने शिखायै वषट् स्मिादेवाचे ना विखादे- पat भने । पापपत्र कसरयोर्मध्ये अमापो स्पोचीरसोऽपूर्व प्रम गर्भपा मुरीची वरात्मने कपमान पचदेवाये ना देवता पूजयेत् । वनपरो मायरों सदाविषामने नेवार और ·स पारेपनामाकरविपिका- नेत्रदेवतायै क्षमा नेत्रदेवी पृषपर । भाषाविपरमो समरित परेण्यं भगों देवस्त्र बीमहि धियो यो ना बोदवात्मसातो ज्योतीरसोड इस मुवा रोस् परो रजशादों सस्पिने माय फट् मन देषवापे नमोऽस्नदेवता पूजयेत् । इति द्वितीयावरणम् । मध्ये प्राग्राद्रिकिन- पुष-- দুই মাথা না বস্তুবোখা। भादित्याया भूषणापा या सर्वसमविदा । वि प्यारया आदिमाय नमः । ६ च नमः । जान नमा। इं मास्तराप नमः । सूर्याष नमः । भोपादिवपु- उपाधा रकषसना रकार पराममाः। भूषाविभूरिया मेपा पहन्पादिदगा | इति ध्यात्वा के उपाय नमः । प्रज्ञापनमा । शाय नमः । संध्यायै नमः । इति तृतीयावरणस् । कुन्देन्दुपयकाकारा मगिएकावर्षका गुणाभोजपुग्मका महादिनीपाला । इति पीहत्रयशक्तीध्यात्वा अपमपीठभागाविस वयागादिन्ये नमः। से प्रमाय नमावि नित्यायै नमा । तुं विधमरा मानिने नामावस्यका मिजपा नमः।पा ममः यावरणम् । वहिपीठे पात् । मं काय नमः । गौ दुर्गाय मा । दे सरस्वत्ये नमा । विरूपाचे नमः । अयं निगमे नमः । श्रीशाय नमः । सय विमगये नमः । इवि पनमापरणए । मारले वाग्मत् । विमोपहारिये नमः । वो सल्मा को विधानपान नपानमः । पापा ना घोरपणे नासोमाय नमः । पात् पसरूपाय नमः । इति षष्ठमारना वा शारदक्षिणशोभापाम्- दगं कमारलं समादरमपाय। মিম বা কালিনাকামু सम्मलाकर माय नमः । रसिंगद्वारपूर्वयोधाराए- ·- मीवीपुरमरणपतिः। शूर्ण परश्वधं क्षुद्रदुंदुर्मि नृकरोटिकाम् ।। पानी पसंकाशं ध्यायेन्पारपरी घुमार ॥ विधाया पाच नमा। पश्चिमसोमाया- अवं दण्डसदाने पाशं च दया करे। ध्वापेमन्यूकसका फौमारी कापदाचिनीम् ॥ रवि स्वास्वा पुमाय नमः । पश्चिपदारदक्षिणयोमायाम् - पकं पण्डा कपाई प प धली कर" खालचापला पेचा वैष्णवी विभ्रपोयला' इति श्चात्वा ईष्णये नमः । तदुत्तरशोभायार- मुस बरवा पटकं दघवी इलभू । परेषतुभिराली ध्येया कावधनच्छवि।। वि यात्वा पाराय नमः । मदुत्तरद्वारपरिषरापास अखं वोमरं विद्युत्कुलिश विधवी करे। इन्द्रनील निमेन्द्राणी ध्वा सर्वसमृदिदा । पनि घ्यावा , इन्द्रायै नमः । तत्पूर्वीभाषाम् - शूळ कपाळं नृशिराकपालं दयनी करो। बुण्डसइ ण्डिता ध्येया चामुण्डा रक्कषि। पनि ध्यावा भी चामुण्डाय नमः । पूर्वद्वारीचरशोभाषा अत्रिमं पीजपूरं कपार्क पहन करे।। पहनती हेमसंकाशा महालक्ष्मीः सुरावा ॥' इति स्पाचा आमहालक्ष्म्य नमः । दारे- दादिमीफे सरसख्यं कशारधिमकराम्युजम् । रक्ताम्बरविभूपादयमनुरूपारुणं स्मरेत् ।। शवि पाया में अक्षणाय नमः । वि ससमावरपम् । समादमिण्येना यादिषिदिचतुष्टये-- सासना परा पपगर्भसमति । समापस्यसंयुको द्विधा स्वात्पदा रसि। ति ध्यास्था पा रपये मम । होमाफपेणोपशोमाने- पेशा तारपरो दगा रेपणा, गदापानिमाहुच कप्पो परापी - - - ·. पारीत्युपनामकरसूरिबिरीचा- विमाया पोमाय नमः। रक्तमारपाम्परपर प्रतिशळगदापर।। चतुर्भुजो मेपगमो परदा पादरासतः ।। इविध्यात्वा को भौमाय नमः। पीठमाश्याम्बरपर। कणिकारसमधुवि।। सामगदापाणिः सिंहस्थो परयो दुभा ॥ हमारा घोंपाय नमः। पीवः सरगुरुः पौषभूषो वेवयतना। पली परमदः सामसूत्रहारामुषः ।। पार गुरवे नमः। का सामरः शाभूगोयेयमतमः । पनी परमा सामसूत्रकुम्भकरापुनः ।। इदिव्यात्वा न शक्राप नमः। पदमीमविक जी परदो गृध्रवादनः । पाणपानासनपर स्वयोऽसता सदा ॥ विसालापा मोरये नमः। पराजपदनः सर्गवाडी सरपदः । नाकासिंहासनस्यब रायो परमदः ॥ विध्वारा राहवे नमः। মৃঙ্গলালে লাগান।। प्रासनको नि पो परमा विषामा पोको नमः | समावरणम् । बरसमयीको पास्थिमानायविमु दाप सुराधिपतये पीताप पापारासराइनासंद्राणीककिरियाय नमः । भने मोधिपतये रहा विवाय राहनाप स्वाभिमाना। मानवाधिपाये वापराव दवार पहिचाहना रा. पिन निकष रमोषिपतये धूमपाप बनाया पानाप सङ्गिनी किवाय नपणापति करनीय पास परवानारावीशक्तिसहिताय सायरे मामा. रित मानोगशवाय यानाय पारिसविर नमः। मोहिरो चाप भरपामार कोरे ·गायत्रीपुरधरणपदविः। किसहिवाय नम शिानिन्द्रयोदय ऊ4 आं ब्रह्मणे कोकाधिपतये रक- वर्णाप परहस्ताप सानाय वाणीशक्तियुताय नमः निविधरुणयो. भयो होमनन्ताय नागाव शुरूवर्गाप चहाताप गरुडवाहनोप योगिनाशफियवाय नमः । इति नमावरणम् । एवमेष दिवीपीयाम् अपीतवर्णाय वजाप नपा! ॐ शुक्लव शक्तपे नपा असिमवर्गीय ६ण्डाय नमः । ॐ आकाशवाय खगाय नमः । विद्युत्लभाय पाधाप नमः । * रकवर्गापाशाय नमः । *सिववर्णाप गदायै नमः । ॐ मसि- ववष गलाप नमः । ॐकुरुविन्दवर्णीप पाय नमः । * पाटलामाप चकाष नमः । इति दशमावरणम् । पूर्वी कोपचाराबरणानि संपूजपेत् । *परपुरुष० मूलं सावित्रि मायापयामि साङ्गारं धूपपानमानीय तना गरूशीरगुग्गुलशर्कराचन्दनानि पधुपतयुक्तानि निक्षिप्प घेनुनद्रपाड- मृतीकस्य गन्धर्वदेववार धूप नमः । इवि संपूपानमन्त्रेण निवा घर वामकरण पादयन्दसिणेन धूपपानमादाय पादयोधू निवेदयेत् । देपा पाभवा पुरवो चा पत्ता नियात् । मणीsuaमूळ सामिति वो समर्पयामीति निदयेत् । कर्पूरगर्मिण्या, गर्मिया पाव ई पृ०पूरित सुरमितलपरित वा जाज्वल्यमान दीपमानीय विष्णुदेववाण घबमदीपाप नमो वनमविदेवताप वेळदीपाय नम इति वा समकायो महादीप सर विपिरापदः । सबाह्याभ्यन्वरज्योतिदापोऽयं प्रविष्टा वाम् ।। त्यनेन पारावतभ्राकार देपा नेत्रादिसादा पुनः पादादितनाव दिपै दीपं मदर्शपेन् । घृत्तही देवीदक्षिणेऽन्य वामे । अचन्द्रमा मनसो. मूलं सावित्रि ते नैवेद्यम् । चतुवित्र पसोपेवं स्वर्णादिभाजनस्पं सपा- नीष पुरतयकोण्हलोपरि साधारं स्थापयित्वा गायया मणवेनाध्यो- दफेन संमोष सेनेव पुर्ष निक्षिप्प वमिति अनुपानी पदि । वा साङ्गापै सायुधाय साहनाय सपरिवाराथै समिकाये मगवत्यै भीमद्भगायव्य नवयं समर्पयामीति जलं सिपेत् । तत्र अंधतोपवरण. मसि स्वाहेति देव्या इसे नई दद्यात् । ततो वामकरण विकोप निमा ग्रासमुद्रा प्रदर्ष दक्षिणकरेग समन्त्रक पाणादिशुदा मदर्शयनया- मागापरवाहेत्यङ्गुष्टार्जनीमपामा 1,*प्रगनाय सहिप छायवः ·उदानाय स्वाइपगुनभनी कनिष्ठिकायिः सयानाय स्वाहा तत्र देवीदक्षिणेऽहलोत्सेधं समन्ततो इस्तमा चतुरस्र स्पण्डि निमाय व संपनिं प्रणवेन संस्थाप्य प्रज्वालय परिसमुह परिस्तीय अजये ५२ पारेत्युपनायकशंकर सूरिविरविवा- मानामिकामिः । ॐयानाय बाहेत्वगुष्ठोमापिकाकनिदिनी सत्पात्रे सद्धतिः साय विविधानेकपक्षणम् । निवेदयामि ते देवि सानुगाये जुषस्व वन ॥ तस्यापनो दर्शयित्वा मूळपत्रपटधा जपित्वा पत्स्यमुद्रा देपेव । सोऽत्रेण दिशो चेपयेत् । वनो मञ्जानां गायत्री प्यावेत- ब्रह्मेशायैः सरसमभिता सूपाव? समता दिव्याभिः सलिनललितपीज्यमानाङ्गनाभिा। नक्रीडामहमनपर। हासपन्ती स्वभावान् मुल के पात्रे कनपघटित पवाछीविधात्री ॥ १ ॥ मोजनावसरे मन्त्री चैपदेवं समाचरेत् । पालुकापिलेन सनोस्यारेण मोक्ष्य नेताह कवचेनानाय नम इति संपूज्य तत्र देवी ध्यावा गन्धा संपूज्य का पृताकपायसेन पक्कन साि वा मणवादिष्पस्वसमस्याहृतिमिगदुनियत ता मुझेन पञ्चविंशत्याहुती?त्वा पुनस्तसमासाभिमाहातथिराइति चतुष्टय हमा पुनस्तत्र देवी गन्धाशिनिः संपूज्य पुनर्पती देवी संपूज्य परिधरणा दिविसर्जनपूर्वक बहि विसपेत् । आययो सम्पाहातमिः सasst: काछन अविशत्याहुनाईनदिवि वसिष्ठसंदिगपाम् 1 वो हुवावर्जिन क्षतामा परितो गन्धमुपासवान्वित पादियो कहि दधात् । ती ये भद्रा रौद्रकर्माणी रोद्रस्थाननिवासिनः । पौषियोऽप्यरुपाय गणानापषिपाच ये विमारवया चान्ये दिगिदिशु समाविगा सौ तिमनमा पविगृहन्विपं पकिम् ॥ भूगानि योनी पसाद बानि कहिं गृहीत्वा निरिवरयुक्तम् । पत्र पास परिपरयन्त धमस्तु वान्या नोभ्या रमेनादिव पिरिन् । aat नरपान गांव ghar ॥ पासा पेदा यी भलतीकरपानावशायसि पनि ·भाषषीपुरमरणपति माद को वशमुष्प ने दिशि भारत | पानं शोध- संसारिक वे आनीपम् । मूळ मावित्रि से हस्तमहाहना ! मापिति के माध्यममाननम् । मुलं सावित्रि ते करोद्वर्तनायें मुगन्ध नम् । मुखं सावित्रि के फलम् । ॐनाम्पा आमी• मुळं सारित्रि ने मी लामबछम् । मूल सावित्र से सुवर्गप्पदक्षिणाय । सास्ss. सम्० मुझे सावित्रि से नौराजनम् । को ययारिपिरिहिवमारात्रिकपात्र- कालोप पापा पदार्थ चमिति धेनुमुदपाऽमृतीस्प मुनापर्थ- समस्तुदेवताचक्रमुनिपिताणावते । आरात्रिक गृहाणे, साविति मम सिद्धये ।। रुपद अण्डाबानपूर्वक पारामतधमाकारचैवी पूविनोदान- मान मामुलं सावित्रि वेऽनेकविध पुरानादि समर्पयापि । समान वैदिकपौराणिमात्रात्पठेन । मुलं सावित्रि ते नमस्कारान् । काजाम दर्शयेत् । रानोपभूषण दयानृत्य गीतं च कारयेत् । एमापुनस्या समापपेत् । मस्तिष्यादि स्मृया पुरधरणसंरक्षणार्थ मायादिरण संरक्षणमहं करिष्ये । गुच्छ देवि सुरश्रेष्ठे काया त्वं योगरूपिणी । इटम्लेराससादीनागमाछाम्बस्तया !! संत्रासय प्रयत्न सुरसंरक्षणं कुरु । अप न्यासा *आमाप हृदणाय नमः । ॐ पापापण्या पिरसे FAIR 1 ग्रायवाषा शिखायै वषट् । पथमा कवचाय म्। कार्यायव्य नेत्रत्रयाय वौषट् । पावायत्या अनाग फट् । त्यस्तगा- पौयासः । अयाघोपसंहारः । अस्य यस्रोपसंहारमन्त्रस्य सवितुमार ऋति सरिसा देवा गायत्री छन्दः मनपसंहरणे विनियोगा। मोम पर पौतिकज्योतिः परं शिवा आत्मपीविरह शुषका शुक्छज्योती रसोऽम्पदम् ॥ गोपीधावायच्या वायव्ययावायव्योऽसि पापार में मिनि॥ सावित्रोऽसि पाप्मान में छिधि। भावायव्ययावायापापायवाष्पवया।

·५४ यारेदत्युपनामकशंकरसूरिविरचिता- सपिने नमः । वहाणे नमः । शाश्वते नमः । कर्मदापि विष्णुरूपिणे नमः । जगत्सवित्रे नमः । भारफराय नमः । एभि इचदेवोपर्यसतानिसिप्प सदुपरि योगमुद्राः पदर्शयेत् । देवचारूपं । हृदये इस्तं दत्वा मां संरक्षय विघ्नाम्नाशय । अथ शापविमोचनम् । अस्य श्रीन हाशपविमोचनविधानमन्त्रस्य निग्रहानुग्रहकर्ता प्रजापतिपिा शक्ति- देपसा गायत्री छन्दो ब्रह्मशापविमोचनायें जपे विनियोगः । ॐ गायत्री सततं भजामि । विश्वगर्भातुर्यस्मिन्देवा जाता अजायन्त अग्रेता मनापति- भारतः शक्तिः सावित्री भजे विश्वमा सृजन्तीम् । ब्रह्मशापविमुक्ता भव । अरप श्रीविश्वामित्रशापविमोचनमन्त्रस्य निग्रहानुग्रहकर्ता विश्वामित्र ऋषि शक्तिर्देवता गायत्री छन्दो विश्वामित्रशापविमोचनायें जपे विनियोगः । में गायत्री सतवं मजामि । सुमुखी विश्वगर्भा यदुद्भवा देवाश्चक्रिरी विसृष्टिः परपल्याणी अभीष्टकरीमपये यन्मुखीनिसूखीनवेदगर्भा । विश्वामित्रंशापवि. मुक्ता भव । अस्य श्रीवसिष्ठशापविमोचनमन्त्रस्य निग्रहानुग्रहका वसिष्ठः झापा शक्तिर्देवता गायत्री छन्दो वसिष्ठशापविमोचनार्थे जपे विनियोगः । अहो महाधिवरूपे दिव्ये संध्ये सरस्वति । अजरे अमर देवि ध्राविधे नमोऽस्तु ते । वसिष्ठशापविमुक्ता भव । अय गायव्यस्त्रं जपेत् । यां फल्पयन्ति नोऽरयः रां कृत्यां वधूमिव । त्यादचोमनः योयोघिहिमपी- स्पषदेगौमणिरेतपित्सतस्पर्व भूगम् । तो ब्रह्मणापनि यः प्रत्या फरिमृच्छतु । हनहन हुं फट् । इति ब्रह्मास्त्रम् । ॐ शीर्षण्वती कर्णवती विधुरुपो भयंकरीम् । प्रचोदयानो यो धियो धीमहि देवस्य भर्गो घरेप सवितस्तत् । या माहिणोचदिहावत्यां वितत्वं योजयासुमिः । हनन हुँ फट् । इत्यामेयानम् । ॐ येन दिदबदसिमतिकूळययायिनि थियो यो नाप्रचोदयात् । मर्गो देवस्य धीपहि । तत्सवितुर्वरेण्यम् । तमेवेतो निष- यापपरमानृछेअनागसः । हनहन हुं फट् । इति नारायणास्त्रम् । अत्र विशेषमा ध्यानमुदादिकं न कुर्यात् । न प्रयोगादिकं संरक्षणमात्रम् । अभिपस्व कारं निरस्ताऽस्माभिरोजसा । दोवतासेजररोपापादचोमनः पोपोपिहिमपीपवदेगीभपंमिरेतु वित्तवासुधर्भ । आयुरस्य निकन्त. स्त्र प्रना च पुरुषादिनि । हनहन हुं फट् । इवि पाशुपतास्त्रम् । यस्त्या करपे पकारेहर गए पुनर्णये। मावायच्ययावायव्याच्यायवायाच्यषयमा आर्या ·- 7 गायत्रीपुरचरणपदवित। पष्यवावायध्या । अरातीकृत्य नाशय सर्वाश्च यातुपाम्प | क्षिर्ष कत्ये निवर्तस्व । हनहन हुं फट् । इति वायव्यानम् । इदं सर्व महाकस्यादि- पायथ्यास्त्रान्तं वैदिकमन्त्रपुरश्चर्यायां कताकृतम् । स्वतःसिद्धपकाश्चत्वाद । पौराणिकागमोक्तमन्त्रपुरश्चरण पावश्यकमेव । ततः शतासरी गायत्रीपे. वारं जपेत् । तत्सवितुरिषि ऋक् । जातवेदसे इति ऋक् । व्यंबकं यजा- महे इति ऋक् । ततो मूळेन पाणापामत्रयं कृत्वा ऋष्यादिफरषडङ्गन्यास- पूर्वकं जपमालामानीय कचित्पात्रे वामहस्ते वा संस्थाप्य मूळमन्त्रणाघ्यों- おいしい दकेनाभ्युप-- ॐमा माले महापाये सर्वशक्तिस्वरूपिणि । चतुर्वर्गस्त्वयि न्यस्वस्तस्मान्मे सिद्धिदा भव ।। इत्यनेन गन्धपुष्पाभ्यां संपूज्य ॐ गं अविघ्नं कुरु माळे त्वं इति मन्त्रेण दक्षिणहस्तेनाऽऽदाय स्वचिरसि गुरुं कण्ठे मन्त्रं हृदये देवी गायत्री घ्यायन् हृदयसमीपे मालामानीय दक्षहस्तमध्यागुलिमध्यपर्वणि संस्था- प्यैकाग्रचित उमतगात्रो गायच्या अर्थ मन्त्रणवव्याहृतिपूर्वकं वत्सवि- वरित्यूचं समाप्तौ प्रवणं चोचार्य यथासंरूपं मध्यंदिनावपि जपेत् । अति- स्वरायां सापहरत्रयावधि जपेत् । पुरधरणे त्वक्षरमालया जपो न त करमाळया । सदुक्तं वसिष्ठसंहितायाम्- नित्यं जपं करे कुर्यान्न तु काम्यं कदाचन । इति । • अय जप्रविधि:-- प्रणवं पूर्वमुच्चार्य भूर्भुवः स्वस्तया परम् । गायत्री प्रणवं चान्त जप एप उदाहतः ॥ अन्यच--प्रणवं पूर्वमुच्चार्य भूर्भुवः स्वस्वसः परम् । पादादी प्रणवोच्चार्यः पादान्ते प्रणवोच्चरेत् ।। मणवत्रय संयुक्तो भिषीजसंयुतां जपेत् । अन्यथा जपमानस्य नैफल्यं शौनकोऽब्रवीत् ।। जपसंख्याटपागान्वे पादो जाप्यस्तुरीयकः । स दिजः परमो ज्ञेयः परं सायुज्यमानयाद ।। अन्यथा प्रजपेयातु स जपो निष्फलो भवेत् । नित्ये नैमितिके काम्ये सर्वदा चतुरीं जपेत् ।। भावः केवलगापत्री मध्यान्याहती( वियता। 1 ·me * 3 , ५८ पारइत्युपनायकशंकरसूरिविरपिता- जपस्यान्ते पुनर्यायद्धधानस्पान्त पुनर्जपेत् । जपध्यानसपायुक्तः शीघ्र सिध्यति मन्त्रवित् ।। सवः पुरवरणदिनमारभ्य समाप्तिदिनपर्यन्त पुरवोंक्तनियमाघकरणदो- पपरिहारार्थ पञ्चगव्य हुनेत् । यजायत इवि शिवसंकल्पमन्त्रोत्रिवारमार- म्मप्रभृति समाप्तिदिनपर्यन्त पठेत् । इति नित्यपूजाविधिः । भय शिवसंकल्पाध्याया- अपनायो दुरमुति देवं वर्दु सुप्तस्य वयवति । दुरंग ज्योdिपा पोतिरेकं तन्मे मन+ शिवसंकल्पमस्तु ॥१॥ पेन कापसापनीषिणों पझे कुण्यन्ति विदधु धीराः । यदपूर्व यक्षमता मजाना तन्मे मन * शिवसंकल्पमस्तु ॥ २ ॥ पत्मज्ञानमुव घेतो विश्च यज्योविरन्तरमृर्व प्रजा । यस्मान ने किचन कर्म क्रियते तन्मे मने - शिवसंकल्पमस्तु ॥३॥ येनेदं भुवं मुनि भविष्यत्परिटहीतममृतेन सर्वम् । थेन यजस्ताप सहोता बन्ने मन- शिवसंकल्पमस्तु ॥४॥ परिमचा साम पपि पस्मिन्मतिष्ठिवा स्थनामाविवारा। यस्मिचिचर सर्पमात्र जाना वन्मे मन* शिवसंकल्पमस्तु ॥ ५ ॥ सुपारपिरोनिव यामाभेनीयोऽभाशुभिर्वाजिन इव । (त्मावि यदरिं नविष्ठं तन्मे मन+ शिवसंकलमस्तु ॥ ६ ॥ [मामसनेविशु. ५० सं० अ० ३४] । पप गायत्रीहदयम् । नमस्तस्य भगवान्यानचरा स (भुव) परिपृच्छति । त्वं नो हि भगवा( ब ) गायव्युत्पति तुरीपा श्रोतुमि. छामि । प्रमानोत्पति कति परिपृच्छामि । श्रीमगवानुवाच- मगन पाहता मन । वमसस्तुरीयं ज्योति पुरुषः समष्णुि- रिवि । अयार पश्चागुरुपा मध्नामि । मध्यमानास्फेनो मवति । फेना. पदो भवति । युवादण्डो भवति । अण्डादाकाशे भवति । भाकावदायर्भपात । वायोरमिभवति । अनेरा(र)कारी प्रगति । भा(महाराकारी भरवि । बफारामकारी मावि । सकारा . - ·तपः ॐ - गायत्रीपुरधरणपाता। दर्षयात्रा भवति । अर्धमान तामेकधा तदोकारो भवति । ॐकाराषद्- कारो भवति । वषटकाराग्वाहतिर्मवति । व्याहत्या गायत्री मपति । गाव-या सावित्री भवति । सावित्र्याः सरस्वती भवति । सरस्पस्वास्तु- रीवा भवति । तुरीयेभ्पो( याया )वेदा भवन्ति । वेदेभ्यो ब्रह्मा भवति । भमणो लोका भवन्ति । वस्मालोका पवर्तन्ते । अपानिर्देवानां ब्राह्मणो मनुष्याणां गङ्गन नदीनां वसन्त ऋतूनां ब्रह्मा प्रजापतीनामेवं माता पुरुपा मनुष्याणा गायत्री । गायञ्पा गायत्री छन्दो भवति । अभी में सुव: ॐ स्वामहः ॐ जन: सत्यम् ॐ भूर्भुवःस्वः ॐ तत्स- पितुर्वरेण्यम् भगों देवस्य धीमहि ॐ धियो यो नः प्रचोदयात् । अपरो रजसेऽसावदोम् ॐ आपो ज्योती रसोऽमृतं ब्रह्म भूर्भुवःस्वरोम् । याज्ञवल्क्य उवाष- कि भूक भुवा किया कि महः किं जना किं व सत्म कि तत् कि सवितुः किं वरेण्यं भर्गः किं देवस्प कि धीमहि कि पिया याकिनाक प्रचोदयात् । किपर किरजसे किमसावदों किमा कि ज्योतिः किं रस: फिमपूर्व किं ब्रह्म कि भूर्भुवःस्वरोम् । ब्रह्मोवाच- भूरिति भर्लोका । भुच इस्यन्तरितम् । स्वरिति स्वोंका । पारिवि मह. कोंका । जन इति जनलोकः । तप इदि तपोकोकः । सत्पमिवि सस्प- 'कोको तदिवि तेजा । जसोऽभिर्देवता सचितुरिति सविता, मादिस्यो पो (पा)परेण्यं वरेण्पमित्यानं घरेणियमनपेव प्रजापतिः । भर्ग इस्पापो भः । यदापरवत्सर्वा देवताः । देवस्पति यो देवो या पुरुषः स विष्णुः । पीपहीस्येश्वर्य पदैव वन्महेश्वरः । पिय इति समाणोऽयं वायुः । [य] इस्पध्यात्म तत्परमं या । न इति पृथ्वी । इयं योनिः । प्रचोदया- दिति काम कामा यमिमं लोकं लोकाः मत्याचक्षवे 1 पर इति परं लोकता. पमाफपेकोचा पिवरम्(१) । रजत इति राजयोगपिस्यकादश रुद्रा पिधे देवा ! भलाषदोमिति ब्रा । आप इत्पप्रोलोका । ज्योतिरित गन्धर्षकोका । रस इति किनरलोका । अमृतमिति ब्रह्मलोका । सत्यमिति सत्य मानमनन्तं ब्रह्म । भूर्भवः स्वरोमिति प्रैलोक्यम् । वरसस्परं प्रम तस्माद । भप संवयो न पाचस्परमो पर्व इस्पेषा पे गायत्री ! .

·६. पारेइत्युपनापाषंकरसरिविरचा- पासवरश्य तपाच- अय गायच्या किंगो फत्यारोणि कवि पदानि कविवर्षाणि कवि सपः। प्रमोवाच- सारुपायनसगो दाक्षिराणि चतुष्पदा गायत्री कपिलिपदी । चतुशियसरा वे गायत्री भवति । अष्ट कसया स पीजि मपन्ति । प्राग्वेदोऽस्याः मथमपादो भवति । पजुदो द्वितीयपादः । सामवेदस्तृतीय- पपादः । अथर्वणवेदवतुः पादः । पूर्वा दिक् अयमतिर्भवति । दक्षिणा "दिक द्वितीयकुतिर्भवति । पषिमा दिक तृवीयकृतिर्भवति । उचरा दिक चतुर्थी कृतिर्भवति । ऊर्धा दिक् पश्चमी कृसिर्भवति । भरा दिक्पछी कृतिर्भवति । अन्तरिक्षा दिक् सप्तमी तिर्भवति । भवान्बरा दिगएषी कतिर्मवति । व्याकरणमस्या मयमं शिरो भवति । शिक्षा द्वितीयम् । फरप. स्तृवीयम् । निरुतं चर्यम् । ज्योतिर्नपनमिति पश्चमम् । विहासपुरा- णानि पष्ठं शिर पनिषदिवि संत शिरो भवति । पावरक्य उवाच- कक्षणम् कि घोष्टिवम् । किमुदाहतम् । प्रमोवाच- लक्षणं भीमांसा दावोऽयर्ववेदान्तो पहिसम् । दो वैरिययुः दाहृतम् । वाव-- यावश्यय उवाच- के स्वराः । कानि पीनानि । प्रमोवाच-- अदाचानुदाचस्वरितमचयसंमानकम्पविसर्गाः सात स्वराः । अआइईटेड प्रमाललपराधीधमाकखगघद पंजीवंटठदणषदधनपर्फरममयर शेषसंहळशामिमान्याराणि बीजानि भवन्ति । यानपखप वाच- पारसीना ससानामृपयावादीप्ति देममा पर्णा परापीनानि मोह. নিশি।

·गायत्रीपुरमरणपद्धतिः। अनोवाच-- समानो ज्यादतीनो विश्वामित्रजमदनिभरदानगीतमात्रियसिष्ठकश्यप फायः । गायत्र्यष्णिगनुष्टुम्बृहतीपक्कित्रिष्टुन्जगत्पश्छन्दांसि । अनिर्वायु: सूया मित्रावरुणो रुद्रो चित्र देवा देवा तश्यामनीललोहितपीवपिश- नक्रवर्णाः। षड्जर्षभगान्धारपञ्चमघवतमध्यमनिषादाः स्वराः । पृधिन्य- क्षेत्रोवाइवाकादिगात्मानो बीजानि । आरिखप वान- कविका कवित्वानि । कत्यमयः । कति मुद्रा । कति फलानि । प्रमोपाच- भीकी विमायातिमेधास्मृविवाचा शक्तया । सदस्पर्शरूपरसगन्धमनो. इदषस्तत्वानि । मापनीयगाई परवदक्षिणामिसभ्वावसथ्यसंपवाडया भावा। विसवसमाञ्जलिकटविस्तृवयमपाशव्यापामुद्राः । प्राणापानपा. नोदानसपानपिचाईकोरजनिवपापोपपनं फळम् । परक्याच-- कवि संध्या के पीः कति स्वरूपाणि । प्रमोपाच- पूर्ण संध्या गायत्री । मध्यमा संध्या सावित्री भषति । पषिपा संवा सात्रिी (सरस्वती) भवति । उत्तरा संध्या सावित्री भवति । रक्तवर्णा गायत्री । घेववर्णा सावित्री कृष्णवर्णा सरस्वती । पीतवर्णा तुरीया माया गायत्री पांगा कुमारी रक्ताङ्गी रक्तरर्णा रक्तपद्मासनस्या रमाम्मरपरा रकगम्पानुलेपना रक्तपुष्पमालाघरा चतुर्मुखा चतुर्भजा निबारक्षमाछापण्टलुपसूत्रधारिणी सर्राभरणभूपिया ईसवाइना ने दमुद्विररणहवनीयमध्यस्पा प्रदेवपा चतुष्पदाफक्षिा सप्तशीर्षादि- मुखा रुद्रशिखा विष्णहदया प्राकवचा सांख्यापन सगोत्राऽऽदित्यममा गामिनी कामाने विनियोगः । स्येपासे मातासंध्या गायत्री । वि.स. नभूति पाषा(पेव)। अप निर्गुणप्यानम्- विविकसितप सार्क सोपाप्रषिर. मगलमयमपित्यं पाप पीठं [लपम् । ।

·६२ घारेइत्युपमापकशंकरसूरिविरचिवा- भयकपरमसक्ष्म ज्योतिराकासार स मपति मनसा मे घासुदेवा प्रतिष्ठा ॥ मष्पाइसंध्या सावित्री श्वेताश्री श्वेतपर्णा पेवपणासनस्या सेवाम्बरधरा म्पतगम्मानुष्ठेपना खेतमात्यपरा पञ्चमुखी त्रिनेत्रा दशसुजा विधूकडमरु- पाशासिवनचक्रगदाफपालघरदामपधारिणी सर्वाभरणभूपिका पुषती प- भषाहना पजुर्वेदमुदाहरन्ती रुद्रदेवत्या गाईपत्यमध्यस्था चतुष्पदाऽकृतिः पशीर्षाऽमिमुखा शिखा विष्णुहदपा ब्रमकवचा सारुपायनसगोत्रा कर्मनाने विनियोगः । इत्येषा मध्याह्नसंध्या सावित्री । इवि सगुणप्या- नम् । अय निर्गुणम्- हृदयफमलमध्ये दीपषवेदसारं मणवमयमवर्षे योगिभियानगम्यम् । हरिगुरुशिवयोगं सर्वभूवस्थमेकं सकदपि मनसा वे घ्यायवे पा स मुक्तः। सायं संध्या सरस्वती वृद्धा कृष्णवर्णा कृष्णपद्मासनस्या रुग्णाम्बरपरा कृष्णगन्धानुलेपना कृष्णमाल्यैकमुखी चतुर्भुजा द्विनेत्रा परचक्रगदापमघा- रिणी सामरणभूपिता गरुडवाहना सामवेदमुनिरन्ती दक्षिणाग्निमध्यस्या विष्णुदेवत्या धतुप्पदाऽप्रकृतिः सप्तशीर्षाऽनिमुखा रुद्रपिरखा विष्णुहृदया प्रामकवचा सांख्यायनसगोत्रा सम्पग्विज्ञाने विनियोगः । इत्येपारे सायं- संध्या सरस्वती । इवि सगुणध्यानम् । अय निर्गणम्- विष्णुं मास्वच्छरीराङ्गदघळयफलाकरसहारोदरा योणीभूपं मुवक्षोमणिपफरमहाकुण्दळामण्डितामम् । इस्योपचऋशवाभ्युजगदमय पीतकोशेयवास- मुघनासं समुपदिनकरसदृशं पद्मसंस्यं नमामि । उचरा संभ्या तुरीया पधवर्णा पासपद्मासनस्या पावापरपरा पीवगन्धा. नुटेपना पीवमात्यपरा पण्मुखा पइसजा सहस्रनेत्राऽङ्कुसमुष्ट्रिमुद्गरवनक- मनपरदाययपारिणी सर्वाभरणभूषितेन्द्रदेवस्या चतुष्पदाऽएकुतिः सप्तमी- पडिमिमुखा रुद्राभिखा विष्णुहृदया ब्रह्मफवचा साख्यायनसगोत्रा पूर्णब्राने विनियोगः । इस्पेषा ये संम्पा तुरीपा । ..

·नाशिकसरगावस्या क ऋषयः फानि छन्दांसि कानि देववानि । गारापुरचरणपदविका पत्रो वा यदि वा विप्र संकरी नायचे कचित् । सर्वेषामेव पापानां भोपनं ब्रूहि मे प्रमो ॥ असोगार-- पण नित्ययुक्ता पारिछरोन्पाइविसधाम् । दण्णवमुक्तेन अयुतं शीमनं मी (1) ॥ पाररत्वव उवाच- प्रमोबा- वापदेवोऽनिर्वसिष्ठः शुक्रः फणा पराशरः। विश्वामित्रो महातेजा फपिछा शौनको महान् । थाइवल्पो [ महासेना ] जपदग्निश्वपोनिषिः । गौतयो मुद्गल व पेदव्यासप गोमयः । मगस्ति कोशिको वरमा पुलस्त्यो मान्दुककपा । दुर्वासास्वपना श्रेष्ठो नारदा कश्यपस्वथा ॥ विमळ: ङ्गा सपना आङ्गिराध ऋषिः स्मृतः । सो हारतस्येव मार्कदेयस्तथैव च । इत्येत सका। गापपुरिणानुष्टुप् [च पाती पक्तिरेव च । अक्षरपछिः कापनी ज्योतिष्मती तयेर चा श्रेष्टुमं मगधीरान्दो सपन्दोमहानिपिः । भावरिति इन्दो देवी गायत्रीछन्दकम् ।। मनुमच्या माविरिकति: सौकरिव बरिसोग्याकविशेष समानाति / परम् । स्पेवानि पदासि । भयमपापं द्वितीयं मानापरयं तृतीय सौम्यं चतुपेशन पगमा पादिश्य परिसर सपं मप्रारुणमा मगदेवत्यं नरममामगंदर सारित्रका वाष्ट्र दादयं पाणं प्रपोदर चतुदर्शदावापापं पा मापदेग्यं मोटर मार्ग मा प्रापमाद रेवदेशकोनात या विभाविक रोग दावि त्रारिमाणमामिल ·६४ पारेरत्युपनामकशंकरसूरिपिरपिता- विशमा पञ्चविंशं मासं पति वैद्याधरं समविशं गायत्रपटावि गाभ• मेकोनत्रिंशं फैनर निंश कैंपुरुपमेकविध माझं द्वात्रिंशम् । पासपस्वय उवाच- कवि शकः कति घर्णाः कति सवानि कवि सवा मझोपाय- पामदेवी प्रभा सत्या विश्वमुदाविलासिनी । प्रभावती जया शान्वा फान्ता दुर्गा सरस्वती ।। विट्ठमा च विशळेपा व्यापिनी विमला था बमोपहारिणी सूक्ष्मा विश्वयोनिर्णपा शिषा । पमाळया परा शोमा भद्रा च विपदा मुवा। माझी माहेश्वरी चैव कौमारी वैष्णवी दयां । पाराही नारसिंही च इन्द्राणी चण्डिका तथा । इस्यपातृकाश्चैव तुर्यरूपाय शक्तयः ।। चम्पफावसीपुष्पसंनिम चिर्म त्या। स्फटिकाफारकं चैव पमपुष्पसमममम् ॥ तरुणादित्यसंकाशं शकुन्देन्दुसनिमम् । पालपधपत्राभं पारागसपममम् ॥ इन्द्रनीलमणिमख्यं मौक्तिककुमदपमम् ॥. अन्ननामे च रक्तं च वैदूर्यसदिसंनिभम् । केतकीचकुळ'नागजातीमालकासमम् ।। करवीरसमं वर्णाः प्रमेण परिकीर्तिताः। पृथिव्यापस्तया जो वायुराकाशमेव च ॥ गम्पो रसय रूपं च शब्दः स्पर्शस्तथैव च । उपस्पपायू पादौ च पाणी वागपि च क्रमाद ।। घाण निता च चक्षुध त्वक् श्रोत्रं च ततः परम् । माणोऽपानस्तथा व्यानः समानोदान एव च ॥ नागा कुश्य ककलो घासुफिय धनंजयः। उपकं चाम्पतं च नातव्यं तु यथाक्रपम् ॥ सुमुखं संपुटं पैर विततं विस्तृवं था।

·, विष्टमयं तु ब्रह्माण्डं पासरुपं च दृश्यमानाम- प्रमा मूनि शिक्षा विष्णुरामा हदि प्रविष्टिया ॥ पिराणां ए मा पास गरे। गांवत्रीपुरबरंनाइति।। दिमुखं त्रिमुखं चैव चतुष्पञ्चमुखं वया ॥ . पाखापोमुखे चैव ब्यापकालिक तया। चकटं यमपाच अथितं चोन्मुखोमुखम् ॥ प्रलम्वं मष्टिकं चैव मत्स्या को घराहकम् । सिंहाक्रान्त पहाकान्तं मुद्गरं पल्लवं तथा ॥ त्रिशूळयोनी सुरभिधाक्षमाला च लिङ्गकम् । मम्बुजं च महामुद्रा तुर्यरूपा प्रकीर्तिता ॥ पापक्ष उवाच- भापोपोतिरिवि मन्त्रस्य क ऋषिः का देवता कि उन्दा को.वर्णी वर्ष कतिपक्तयः कानि बीजानि कति मुद्राः । प्रमोवाच- सभापवित्रपिा परमात्मा देवता गायत्री छन्दो दीप्तो पर्णस्ते नस्वस्वम् । आधी सद्गी च धागी च तया विद्या विलासिनी ।. ममापी'च कोला च शिरोध्याहृतिशक्तयः॥ सासमिति बीजानि । पमं पाख्यापकं चैव सुरमियोंनिरेष प । परस्यो पराएको लिङ्ग विरोष्पाहविमुद्रिकाः ।' यापरवष उवाच- पदुकं उबाष्पादिदेव्या चि मिय मभो। 'कर्यन्यसिष ब्रमाण्ड पिण्डे रपेष योगिमि। जमीपाप- विषामित्र प्रापिथेष देपा मनुषपूछन्दकम् । सविता देवता पास्प मुखममिरुदाहृतम् । उदाचः पपिपी कसिलोन परणामिति । पासप वाप-- मस्या मरण श्रोतुमिणमि व ·६६ घारेरस्युपनामकफरसूरिविरचिता- प्रकोपाच- ऋषिश्छन्दोऽचिदेवं च धणे च स्परयो। प्रमात् । बीजानि शाक्तिमित्यादि ववादाः प्रकीर्तिताः॥ पानं मूर्तिमयं ध्यात्वा मन्त्रार्यगतमानसः । सिदासनं च वजं च अवस्था द्वादश क्रपात् ।। एताप द्वादशावस्या जपकाले तु चिन्तयेत् । अन्षया निष्फळ चवदिवि देवेन भाषितम् ॥ अपार्थपासा-पानि । पिलाण्टे । ब्रह्मा मूर्टिन। शिखायां विष्णु रुद्रो सहारे । भूपोमध्ये परमात्मा । चक्षुषोषन्द्रादित्यो । कर्णयोः शुक्रवृ- हस्पती । मासिकयो पदेवतम् । दन्तपटकावचिनी । मेसंध्पे ओपयो। मुखेऽमिः । मिहरयां सरस्वती । ग्रीवायां तु वृहस्पतिः । स्तनपोसिष्ठः । पाहोस्वः । हृदये पर्जन्यः। आकाशमुदरे । मामावन्तरिक्षम् । कटपोरि- न्द्रामी । अपने विज्ञानम् । घना मनापतौ । कैलासमलया: । विषे देवा जान्वोः । जपायां कोशिकः । गुह्येऽयने । खरेपु पितरा। पादयोः पृथ्वी । वनस्पतपोस्गुलीषु । ऋषयो रोमम । नखेषु मूहुर्वा । अस्थिषु प्रहाः। अमृट्मासपोतकः । संवत्सरो निमिषे । अहोरात्र स्वादित्यचन्द्रमा देवता । प्रवरवरदा देवी दिपा गायत्री सहस्रनेत्रां वरणमहं प्रपये । मैं वत्सवितुरदाय नमः । ॐतत्पूर्वजाय नमः । *वस्मातरादित्याय नमः। वस्मातरादित्यमतिष्ठितायै नमः । मातरधीयानो रात्रिक पाप नापति। सायमधीयानो दिवसकर पापं नाशयति । सायं पावरपीपानोऽपापो भवति। सर्वेषु तीर्थप सानो भवति । सदेवनायो भवति । अवान्यपचनास्पूतो भवति। ममाप्यमापणात्पूतो भवति । अपमक्षणात्पूर्वी माविममी. ज्यभोजनास्पूनो भवति । अचोपचोपणात्पूतो भवति । असाध्यसाधना- स्पूतो भवति । भलेमोहनात्पूवो भवति । अपेपपानात्पूको भगति । भाग- म्यागमनात्प्तो भवति । वृपलीगमनात्पूवो भवति । दुधमविप्रहशवसहसा- स्पूतो भवति। समितिग्रहास्पूतो भवति । अनृतवचनापती भवति । भयमचारी ममचारी भवति । अनेन हृदयेनाधीवेन तुसहसेगष्टं भवति। 'पष्टिपवसरलं गायच्या नपित्वा फलानि भवन्ति । अष्टो वामणासम्प. म्यादपिका पाप सिदिति। यद नित्यमधीयानो मामणः शुचिः सर्व- पापा प्रमुख्य हवि [स] मायोके महीय इस्पार भगवान्पात परस्प!! - ·गावापुरवरणपद्धतिः। इवि गायत्रीहदयं समाप्तम् । वापरूष उवाच- स्वामिन्सर्वजगन्नाथ संशयोऽस्ति मम प्रभो । चतुःषष्टिकलामिय(ज) पातकायोगविदरः। मुख्य केन पुण्पेन ब्रह्मरूपः कथं भवेत् । देख देववारूपो मन्त्ररूपो विशेषतः ॥ कर्मता श्रोतमिच्छामि न्यासं च शिपिपूर्वम् । प्रमोवाच- मत्य श्रीगायत्रीकवचस्तोत्रमन्त्रस्प ब्रह्मविष्णुमहेश्वरा ऋषयो परपजु:- सामाणि छन्दांसि परब्रह्मस्वरूपिणी गायत्री देवता वढीज वर्गी किर्षिया कीलकं मोहा जपे विनियोगः । ॐवत्सवितुर्बमात्मने इद- बाय नमः । ॐवरेण्यं पिण्वात्मने शिरसे स्वाहा । ॐमगों देवस्य रुद्रा- स्मने दिखाय वपद् । अधीमहि ईश्वरात्मने कवचाय हुम् । मंधियो यो ना सदाशिवात्मने नेत्रत्रयाय वौषट् । अनुचोदयात्परमावत्वात्मनेऽवाय फद । भूपःस्वरोपिति दिग्बन्धः । मपपानम् । मुक्तापिमहेपनीलपवळच्छा खनीक्षण- ऐकामिन्दुकळानिषदमदा तत्त्वावर्णामिकाम् । गापणी परदामयाका शुभ्रं कपाळं गुणं पचमपारपिन्दयुगळं स्वैर्वदन्ती भने गापत्री पूर्णता पातु सावित्री पात दक्षिणे प्रमसंध्या में पधाररस्पां सरस्वती ॥१॥ पावकी व दिवं रोत्सावपानी पिलासिनी। दि रोदी च मे पातु रुद्राणी रुद्ररूपिणी ॥२॥ मा प्रमाणी मे रक्षेदधस्वादिष्णवी क्या। एवं दश दियो रोत्सा सुवनेश्वरी ॥ ३॥ वस्पदं पातु मे पादौनधे मे सरितः पदम् । परेवं कपि तु नामि मर्गस्वपेव च ॥४॥ देखाप मे हुरदयं धीमरीचिव गडपोः । रिया पार बहाले ।।५१ .

·वं
पारस्पनामकरसूरिविरचिता-
नापदं पातु ये मूनि शिखायों में प्रचोदयात् ।
तत्पदं पातु मूर्धानं सकारः पातु भाककम् ॥ ६ ॥
पशुपी तु विकाराण तुफारस्तु कपोलयोः ।
नासाटे वकारच रेफारस्तु मुखे वया ॥ ७ ॥
णिकार ऊर्च गोष्ठे तु यकारस्त्वधरोष्ठके।
आस्पमध्ये मकारस्तु गोंकारथिबुके तथा ।।
देकारकण्ठदेशे तु वकार स्कन्यदेशके ।
स्पकारो दक्षिणे हस्ते घोकारो वामहस्तके ॥९॥
मफारो हृदयं रसेदिकार उदरे तथा ।
धिकारो नाभिदेशे तु योफारस्तु कटिं सपा ॥ १० ॥
गुणं रसतु योकार ऊरुणी नापदाक्षरम् ।
प्रकारो जानुनी रक्षेचोकारो जङ्घदेशकम् ॥ ११ ॥
दकारो गुल्फदेशेषु याकारा पादयुग्मकम् ।
वकारण्यञ्जन चैव देवताभ्यो नमो नमः ॥ १२ ॥
इदं तु कवचं दिव्यं बवा शन्धिनापयेत् ।
चापरिकका विधा मनखिलपातको ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यः परं ब्रह्माधिगच्छति ॥ १३ ॥
इविगायत्रीकपचं समाप्तम् । अप तान्त्रिकस्तोत्रमुक्कं वसिष्ठसंहिवापार-
नमस्ते देवि गायत्रि सावित्रि त्रिपदेऽसरे ।
अजरे अमरे मातस्त्राहिमा भवसागराव ॥१॥
नभव सर्पसंकाये सूर्पसापिति ऽमले ।
ममापि महाविधे दमावर्नमोऽस्तु ते ॥२॥
अनम्वकोटियझाण्डव्यापिनि प्राचारिणि ।
निस्पानन्दे महामाये परेशानि नपोऽस्त वे ॥३
संममा स्पं पति सालानुसवपिन्द्रदेवता ।
मित्रस्त पाणपं च स्वमपिरपिनी भगा।
पूषाऽर्थपा ममत्वांध पपोऽपि मुनीश्वराः ।
पिचरी नागा पक्षाघ गन्धर्याप्तरसां गण॥५n
रमोभवपिशाचापत्यमेव परमेश्वरि ।
पासावेदाय भयवाहिरसानि च ॥६॥

·गायत्रीपुरश्चरणपतिः।
६१
स्वमेव पञ्च भूतानि तत्त्वानि जगदीधार ।
माझी सरस्वती संध्या तुरीया त्वं महेश्वरी ॥७॥
स्वमेव सर्वशाखाणि स्वमेव सर्वसहिताः ।
पुराणानि च वन्त्राणि महागममतानि च ॥ ८॥
वत्सब्रह्मस्वरूपा त्वं किंचित्सदसदात्मिका ।
परात्परेपी गायमी नमस्ते मावराम्बके ॥ ९॥
चन्द्रे फलास्मि निरपे कालरात्रि स्वघे स्वरे ।
पाहाकारेऽग्निवपत्रे त्वां नमामि जगदीवरि ॥१०॥
नमो नमस्ते गापनि सावित्रि त्वां नमाम्यहम् ।
सरस्वति नमस्तुभ्यं सुरीये मरूपिणि ॥ ११ ॥
भपराषसहस्राणि स्वसत्कर्मपानानि च ।
मचो जातानि देवशि त्वं क्षमस्व दिने दिने ॥ १२॥
प्रति मायत्रीरतोत्रं समाप्तम् ।
परपेष मस्पह नपसंख्यासमाप्तिदिनपर्यन्वं कुर्यात् । एवं शुमेह जप-
संपो समाप्य अपनसंकल्प कर्याद । वधयाऽऽचम्प प्राणानायम्य देश.
कासी संकीर्य मह जन्मनि जन्मान्वरे गा पापन.कायकवानो सर्वे
पापान घोषनपूर्णकं धर्मार्थकाममोतदारा सर्वात्मना सर्वशः सर्षावमास.
कोनोमपस्य परमेश्वरस्य माग्य निरस्वानर्थस्वरूपमफाशचिदानन्दास्पक-
प्राविधामा साविरुपात सयमात्मप्रतिनिधित्वेन ब्राह्मणद्वारा पा मया एवं
पच्चशिविलक्षात्मकं पुरचरणं तसंपूर्णफलाघाप्तये पृतक्षीरोदनविळदो-
परपोदुम्परजटिपटद्रव्याटफेन मन्दिष्पं प्रिनिसहससंख्पापनाख्यं कर्म
करिष्ये । विद्रष्येण हत्तनपदशेनेत्यपरे । वङ्गविहितं पुण्यासाचनादि
नेपन्ति। पूरन चरितार्थत्वात् । भप-
अण्टमण्डपनिर्माणकारिका उपकारिकाः।
पूर्वग्रम्पानुसारेण लिरुपन्देऽत्र सal मदे ॥ १॥
रपिरपियो गमासगो पसुमिय: परमामितिः ।
भामरेशुरप बदष्टभी रपरेणुषिपुपास्तयाऽन् ॥ २ ॥
पागमतीले युका ए पोहरपिविः प्रपात् ।
पिरिक्षानोऽगयो पोसो रिगणरवतः ॥ ३ ॥

·पारेइत्युपनामफफरसूरिपिराषवा- सार्याचन्कोनोलिः स्यात्सरनिष्पगुलोनकः । [इति फुण्डोदूधोते ] मकाराम्वरेण- पेस्खः प्रपदोष्ठितः समपदा पाशुनरोऽप्यूर्वदो- यस्तस्पेपुरूषः फरो जिनकपस्वस्याइगु पः। स्याचस्येभरवस्तु तदसुळवी युका व शिक्षा तथा पाला रयरेणुरत्र गदिवास्वचद्गजोस प्रमात् ॥ ४ ॥ [इति कुण्टमार्तण्डे ]। भूः चोध्या फेशभस्मास्थिकपाळायपसारणः । सोमवं पद पा मण्डपस्थलपत्र तु ॥ ५ ॥ असमत्वसापनोपायमार- समं हि दण्डदयमत्र योज्यं फीलादीनो प्रान्तसमीपतोऽन्यः । दण्डरिसर्यग्योव्य इतीदमित्यं उपनं तु तन्मूकनिषद्धमत्रम् ॥ ६ ॥ भारेण युकं च विधाय भूमौ निपाय दण्डपमायोऽस्य । सूत्रं तृतीयस्य हि मध्पचिह्ने कुन स्पृशेश्चेत्सुसमा शितिः स्यात् ॥७॥ [इति फुण्डोद्योते. नृपामुन्। संमितकर्फटेन सूत्रेण वा वृचवरं विलिरुप । रष्पगुलं घरकुममुष्प मध्ये निवेशयेत्वाक्षिमिवाहगुलीभिः ॥८॥ चतमिव ऋजूचमाभिः संस्पृष्टशीर्ष तु समेधिकामिः। वछभा पत्र विशेदपेपावृचे क्रमास्वो घरुणेन्द्रफाठे ॥९॥ [इवि कुण्डसिदो]। मूल्ममाचीसाधनमाइ- पा फाठा रचिरति तत्र चलनं पूर्यादयो एकपा कीटे फर्फटके पेऽपि मफरे नो पालनं फार्मुफे। युग्मेऽम्पास त पाळनं परिमितं यूफायनोच माचितस्य वत: रिपराम्पुपदिशा सूत्रस्य पावोऽङ्कः ॥१०॥ [वि फुण्टोयो]। दक्षिणोचरसापममाह-- रचं विस मध्यविहां सपा माचीषको पदिप पापि दया। पदामादहिणे चौथरे पनि पाक्षिणा चौचरा दिए ।। ११ ।।

·गणपत्रीपुरबरमपदविः। 8 पतरसावनमार- दिगन्तशफया द्विपार्थ विस्तारतुल्यं तु गुणं दकाई। कोण प्रकदिवि पदकोगने चतुष्कोणमतीन साधु ॥१२॥ हरसिद्धी मण्डपमारम्ममाइ-- विमान्संपूज्य सुदिने संवाच्य स्वस्ति पूजयेत् । भवराहानन्तकानप मण्डपपालिखेद ॥ १६ ॥ ममपपारमाणमा--- स्वान्मण्डपोमादिकरामतान्ती हिस्सम्यान तु कर्मपाके। माघस्तुलादानविपी क्यान्त्या सर्वेषु कापु पिकल्पोऽन्ने ten [वि कुण्डोरोवे, द्वारदिपानमाद- दिगम्बरा द्विकरं मषेवाचतुष्टयं वेदगजाहेरवत् । विपि मम्पपरिठयोः स्पादिदी त्रिमागेन सपा करोषा ॥ १५॥ स्वम्भनिरोधनमार- समवित्रिभागे। सूत्रं प्रदपादूदग्दमिणं चापि पूर्वापरं । सरपंचपूर्वा च कोगेषु दयासमरसम्मकान्दादर पुरस्थान् ॥१६॥ पा कोणे इस्विहस्तोववेदस्तम्माग्दादाहिविका सान् । मादक्षिण्यास्पसमा सुमो दपादेवं पोरवस्तम्मसंस्था ॥ १७॥ स्तम्भे विर्यपालिका निघेपाथग कमा पारिस्या।। पोर्शपरं रमिणसौम्पविक्रय कोणे बदाकाहवयं निदपाद ॥१८॥ [वि कृष्णसियो] पटिकानिषेशनमण्डपाच्छादने भार- मम्प स्तम्मघतश्योपरि या बावभागादिया। कोमेम्पो पहिला कटेर स्नुषारसंणादन सका। द्वाप परिवदिवसर्पित काष्ठरवाप्मुखयुर- मारे यूटमपो परे समयमा पाम्मापश्यादि |Rit [वि कुमोदयो । धोरणापा- पूर्णविविधु वदपि शेरपानि पोपत्रफर पिप्पाराः।

·पारेइत्युपनामफशंकरसूरिपिरचिवा- अश्वत्यजन्तुफळपर्फटिभरिपन्नि- पाममावत इमान्पयवैककेन ॥२०॥ हरताडमिण्टपता धाराङ्गस्वरैः फरैस्तान्यधमादिकपु । दीर्घाणि च प्राहुरयाऽऽयतिः स्यात्तेपां द्विहस्ता चरणमदया ।। २१ ॥ रखम्मामानं फलक तु तिर्यन्नवेशविश्वामितामुलं च । वन्मूनि फीलाः स्वसुरीयभागनवाश्च शूलाकत्यस्तु दे स्युः ।। २२ ॥ प्रदेशनं द्विप्रियुगाइगुलानि वे तु विष्णोर्यजनेऽगुलधिः । फीलेष शाखारिंगदाम्बुजाष्विवंशरोपः किल वोरणेषु ॥ २३ ॥ [इति कुण्डसिद्धी पक्षाफापर्णान्परिमाणं चाऽऽह- पीचा रक्ता श्यामा कृष्णा श्वेताय धूम्रहरिके स्वः। रक्रेत्यष्टो दिक्षु मागीशान्यवरेऽभ्रनिभाः ॥ २४ ॥ रक्का रक्षोम्पुपपोरच्यसा एता मुनिफरदीर्घाः स्युः। मुनिकरविस्मृतिपरयो दशकरयुताः कार्याः ॥ २५ ॥ ध्वजाना मानमाह-- ध्वजपुल्यं द्विकरं पञ्चफरदीर्घश्चतुष्कोणः । पध्ये सकिङ्किणीको ध्वजोऽस्य दी| भवेदशा ॥ २६ ॥ [इवि कुण्डोद्योवे]। प्रकारान्तरेण ध्वजपताकालक्षणम्-- पुच्छ व्यक्ति निहस्वं तदुपरि च समं इस्तमा युगान- मर्च वैसारिणाम भवति करमित मूळमागे द्विहस्तम् । एवं पश्चायवा दिक्पतिसशरुचिह्निता वाहनेः स्वै- दीर्वायुध्वजास्ते दपकरविमितेपूचशेषु पदा।।। २७ ।। खि अण्डाल्यो। लोकेशवर्णासयुवा पताकाः शैलेन्दुदीर्यापविकार मध्ये । चित्रवनं दिकरदेषयुकं मिदोस्त प्रान्तकफिद्विणीकम् ॥ २८॥ [वि फुण्डसिद्धी । मण्डपमण्यनमार-- रम्मास्तम्मेराम्रपत्रवारणी फसम फले। घापरोष्ठोधपुरेण्डनीयोऽथ मण्डपः ॥ २९ ॥ [वि पुष्टोदपोत्रे ·गायत्रीपुरश्चरणपदविका होमप्रधानकै कुण्डं चतु:स्वम्मान्तरे खनेत् । अन्यत्र मध्ये बेदी स्याचतु:स्तम्भान्तरापता ॥३०॥ [विकुण्डदपणे] कुणनिवेशमाह-~ पाच्यावष्कोणगेन्दुखण्ड- त्रिकोणचाङ्गमजाम्जानि। अष्टानि शावरयोस्तु मध्ये वेदानि वा वृत्चमुशन्ति कुण्टम् ॥ ३१ ॥ आशाकुण्दौर पञ्चकुण्डी चेक हरी पश्चिमसोमवे। बेघाः सपादेन करेण या पादान्तरेणाखिळकुण्ड संस्था ॥ ३२॥ [इति कुण्डसिदो]। दासपर्धेन्दुत्वान्जमष्टानं दिग्भवेषु वा । इति । विमाझेदालं च वृत्तं च वृत्वार्थ त्र्यत्रि स्पादिकोणानि वाऽपि । सर्वाण्याहुत्तरूपाणि चान्ये योन्याफाराण्याहुरेके मुनीन्द्राः ॥ ३३ ॥ सिद्धिः पुत्राः शुभं शत्रुनाशा शान्तिर्मतिच्छिदिः । चाठिरारोग्यमुक्त हि फर्क प्राच्यादिकुण्टके ॥ ३४ ॥ शतार्षे रस्नि स्वाच्छसपरिमिवेरनिविदा सहस्र हस्तं स्यादयतहमने इस्तगुलम् । चतुस्विं कक्षे प्रयुतहवने पट्करमित कम्भिी फोटौ नृपकरमपि मारपरे ।। ३५ ।। छोफरदया दशलकान्वं फरकवृदधा दशरस्वकं । कोटयर्थ दिपिशाविकमलादले मुनीबङ्गारशानुहस्थम् ॥ १६ ॥ [वि कुपवासिलो। प्रकारान्तरम् कैबिछवा च भवे शरध्ने शवे सहस्रद्गुनिभिः क्रमेण । नागैः पतङ्गे पसंमिश्व नलैहि कुण्डानि समीरितानि ॥ ३ ॥ प्याश्यतादिग्गुणिवेदान्त्र भूबाहुवेदाङ्गनिषकम् , [इवि कुण्रकल्पद्रुपे]। पकप्रमाणादपिकोनहोमे त्रैराशिकेनात्र फळ प्रकल्पम् ॥ ३८॥ बेदामीणि युगामयः शधियुगान्यताम्ययत्रीपचौड- शाला पहिरसामगानकारिता नेत्रर्पयोक्षस्वराः ।

·४ । A पारइत्युपनामशंकररिरिचिवा- अरगुरयोऽव यवार खमञपिपया खं पश्च पद सागरा! समानं मुनपरस्मीति गदिवा घेदार घाइषः ॥ ३९ ॥ कण्डप्रयी दक्षिणयोनिरन्द्रया सौम्पानफा स्पादिवराणि पञ्च । पथानगानीन्द्रदिगप्रकाणि पोनिन कोणे न प योनिकुण्डे ॥४॥ भय सोषां कुण्डाना मकतिरूपं चतुरस्रकुण्डपाह- द्विप्नग्यास सुविहं सपा सूमं शङ्को पधिमे पूर्वगेऽपि । दत्वा कोणयो। पाचतुर्थे स्यादे पा वेदकोण समानम् ॥४१॥ भय पोनिकुण्डमाह- क्षेत्र जिनां तु पर शरांशान्संवयं च वापरदाशयुकान् । कधिमानेन खिलेन्दुखण्डे प्रत्यक्पुरोजगद्गुणवो भगामम् ॥ चामाह- समतामुपुभागहीनतपरिणीमितकर्कटेन मध्याव । रुषत्वेऽनवश्व नोयो विदधारिवन्दु वस्प साधु सिदपै ।। ४३ ॥ भय उपविचकुण्डे भाइ-- पवर्ष पुरती विज्ञाप च पुना घोपोचतोष चिप त्रिपु सूत्रदानत पद स्पारम्पनि कष्टोरिझतम् । पिपा सजिनाधन सहित क्षेत्र जिना को पासान पिदेन मण्दवमिदं स्पावृत्तसां शुभम् ४४ ॥ मय बसपार- मके क्षेत्र जिनावधिमिवलवः स्वासिवकाशयुक्त- सापांग्मण्टो वम्मिवqषगुगके करे दुदिकः । पतिले प्रवधासभिवगुणकाने कमेकं तु हिरवा ना संपतुदोषामपि धकवे नेत्ररम्य पदति ॥४५॥ भप पपकुण्डमा पशंसा पतष पत्तथरके तादिमे कर्णिका- गुम्मे मोपसराणि परमे स्वाद केन्दुपागोनि । म पोरसमा घरोघरपवे स्पः कर्फटेsो छदा सारवासनकामिकागमननिमायामोध पारकभर ॥ ४६ ।। जालिमा- ·गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः। क्षेत्रे जिनांशे गजचन्द्रमागः स्वाष्टाधिभागेन युवस्तु वृत्ते । विदिग्दिशोरन्तरतोऽष्टसूत्रस्तृवीययुक्तरिदमष्टकोणम् ॥ ४७ ॥ खातं क्षेत्रसमं माहुरन्ये तु मेखकां विना । कण्ठो जिनांशमानः स्यादकोश इति चापरे ॥ ४८ ।। अष्टघा विहितकुण्डशाराशैः संख नेद्भुवमुपर्पनलांशः। मेखला विरचयेदपि विसः पद्गजालबविस्तृतविण्डा ॥ ४९ ।। रसांशकादुनवविस्तृवाश्थ विस्रोऽथ बैका युगमागतुल्या। पश्चायवा पसरवेदरामव्यस्तताः स्युव मागविण्डा ५० ॥ आचाई परास्वच्छरभागहीना जिनशिकण्ठा बहिरेव सर्वाः । कुण्डानुकारा अपि मेखलाः स्युरोङ्गमागौचयववस्तु नामिः ॥५॥ '(इति- कुण्डसिद्धी प्रकारान्तरम् )। घेदविष्णुपदविक्रमागुरुनवे च विवते दिमखले । तन्त्रविद्भिरदिवे रसागुलैवा युगालिमिरेकमेखला ॥ ५ ॥ [इति कुण्डकल्पद्रुपे]। कुण्डाकारा नाभिरम्भोजसाम्पा पाउने नेयं नाशहानिर्दलाने। शेष क्षेत्र पतिट समेते स्युबै फर्णी केसराः पत्रकाणि ॥५३ । योनिसादा विवागुणक वादायवाधिदिमागा तुङ्गा वावरसमन्तात्परिधिरुपरिगा सावदप्रेण रम्यम् । निम्नं कण्डं विशन्ती पलपदलयुगेनान्विताऽधोपिशाला, मूळासच्छिद्रनालान्तरवटरुचिरायत्यपाकविः स्यात् ।।' [इति कुण्डसिदी] । अब स्पण्डिलम् - दास्र वाणमा करामतपयवा रनिपात्रं श्रुविभ्यां तुङ्ग तस्यान्मतङ्गेरिपभिरपि युगदपेद्गुढीगुलेन । सूक्ष्माभिर्वालुकाभिर्गदिवमरुणमृच्चनरल्पहोपे कुण्टामावे च नित्पेऽनपवितति विधुदिशि स्पण्डिों मावठ प॥५५॥ [वि कुण्ड स्पद्रपे] ..इति कारिकाः । एवं .फुण्डमण्डपात संपाचात्र स्वस्वञ्चासीमा फलापरवत्तदनुष्ठाने वरदेवधामकारको माया स हिस्सात्रमद- ·पारेइत्युपनापककररिविरचिवा- बनार्यपग्वेदानुसारेण प्रयोगो लिख्यते । तत्र शुक्लाम्बरधरा शुक्लपारयान- ठेपना सपत्नीका साचार्यविन्यजमामो मङ्गलघोपेण संपूर्णकरशहरवा ॐ भद्रं कर्णेभिा० अदिविर्मात्मदिविनित्वमित्यादिमन्त्रेण्यं प्रदक्षिणी- छत्प पचिमद्वारेण विशेद | वो मण्डपान्तः पश्चिमदेश उपविश्याचम्य माणानायम्य देशकालो •मृ-वा गायत्रीपुरश्चरणहवनाङ्गत्वेन मण्डपादि. देवतास्थापनं करिष्ये । तता गणपति संपण्याचापों गौरसपान्सबंधी पण्डपान्वे विकिरेत् । तत्र पत्र:- यदा संस्थित भूवं स्थानमाश्रित्य सर्वदा । स्थानं त्यक्त्वा स यत्रस्थं तत्र गच्छतु ।। अपक्रामन्तु भूतानि । त पञ्चगम्पेन कुशः सर्वत्र मोक्षणं शुची वो हम्पत्यापो विष्ठेवितृचेन[4] कार्यम् । ततः कृताञ्जलि स्वरस्पयनं वाय- विवि पत्रव्यं पठेत् । ततो पनईत्या हातभानायता समचतुरखां चतु। रगुलोत्सेधा मृदा दी) शान्यादि- विशन्तु भूतले नागा लोकपालाश्च सर्वतः । मण्डपेनापतिgन्तु आयुर्वलकरा सदा ।। हवि चतुराधड़कनोपपित्वा सन आमेच्या दिशि शङ्का भकापति दपाद- अमिभ्योऽपय सभ्यो ये चान्ये वसपाश्रिवा।। वेम्पो पदि प्रयच्छामि पुण्पमोदनमुत्तमम् ॥ इति । एवं पत्रण विवायम्पशानी शकपा मकवळीमदयात् । वामन्त्राा- नात्यधिपतियर नत्यों ये च राक्षसाः | तेभ्यो पहिं प्रयच्छामि सर्वे गृहन्तु मन्त्रिम् ॥ ॐनमो वायरलेभ्यो ये चाम्पे तत्समाश्रिताः । चविष्पा पच्छामि स गृहन्तु मन्त्रिसम् ॥ गद्रे परिव सभ्यो ये चान्ये वरसमाश्रिताः । परिपा प्रजामि गृहन्तु सतोत्सुका ॥ पले समर्गादिशकाकया शान्वा १ योवती २ फान्ता ३ विधाका प्राणपादिनी ५ सती ६ वसुमती ७ नन्दा ८ सुभद्रा ९ इति मागावतानप ·दारे वाममारेर सोममावास्यामि । तस्मास्पदये पापसे सपेपार. मामि । वरमा पसार्पपदे वामयोऽदिविमापारपामि । वरमागरे विविमा. गावत्रीपुरसरणपद्धादि।। रेखाः कस्वा पुनः हिरण्या १ सुनता २ कक्ष्मीः ३ विभूतिः पिपला किया ६ जचा काळी ८ विशोका ९ जोति नग दक्षिणोपराबता करवा माय चतुष्टयम कीकृत्य कोणेषु रेखा कृत्वा देवा आशयेत् । मध्ययपदर तुक हदये ब्रह्माणमावाहयामि । एवमग्नेऽपि । पूर्वपदहये दक्षिणस्वनेय जमापारवामि दक्षिणपदये जठरे दक्षिणे विधस्वन्तपावाहयामि । पविषप- दये जठरे पामे मित्रमावाहयामि । उदयपदवे वापसन पृथ्वीपरमावार- पादि। भामेयपदार्पयोर्दक्षिणहस्ते सावित्रसवितारावाबाहयामि । नवप- दार्पयोषणयोरिघुधाधिपजयावावाहयामि । वायव्यपदार्पयो परस्ते राजयक्ष्मद्रासापास्यापि । ऐशान्यपदार्पयोरुरोधखयोरपापवरसावा. पामि । ऐषाम्यपदे दक्षिणार्धे शिरसि शिखिनमावास्यामि । वाक्षिणमा पदे दक्षिणनने पर्जन्यमागाहयामि । तदक्षिणपदद्वये दक्षिणोरे जवम्तमा. पापयामि । साक्षिणपददपे दक्षिणांसे कुलिशायुधमावाहवामि । वाहिए. एष दक्षिणवाही सूर्यमावाहयामि । सहक्षिणपदद्वये दक्षिणबाहारेर सत्य- मावापामि । तक्षिणसार्घपदे दक्षिणपरे भृशमााहयापि । तरषिणः- पपदा दक्षिणचाहावाकाशमाचाहयामि । मन्पविषानेपपदाचे दक्षिणपारी पायुमावाहयापि । तरपश्चिमसार्घपदे दक्षिणणणबन्धे पूष्णमानवामि । घरपरिमपद दक्षिणपा विस्यमावाहगापि । वत्पत्रिमपददये दक्षिण. पार्ष एष गृहसवमावाहयापि । पश्चिमपणे दक्षिणोरी यमागास्यामि । वस्पषिमपदइये दक्षिणजानी गम्धर्वमाहयामि । सत्पथिमसाघपदे दक्षिण अपाय! भृङ्गराजमाषाहयापि । हपश्धिमनस्यपदाचे दक्षिणम्फिाच पगमावास्यापि । तदुचरार्धपदे पादणे. पितृनावाहयामि । तदुत्तरसापने पापरिफघि दीपारिकमाया हयामि । तदुत्तरपदाणे घामजयापा मुग्रीसपा- पायामि । स्टुत्तरपदस्पै घामजानी पदन्तमावाहयामि । तदुत्तरपदये पागोरो वरुणाचाहपामि । सदुत्तरपदद्वषे धामपाऽसुरपावास्यादि । वदु. परसापदे घायपार्थ एष ोपमावास्यामि । दुतरवायचपदार्षे पायर निए पापपायाहयापि । रस्माक्पदाः बापमचारी रोगमारामामि घरमाक्सापदे पापमयाहावेवारियाबाहयामि । तस्मारपदधे पापहारे मुरूपमापयामि । तस्माषपदहपे वामपाही भठाटपाबाहयामि । यस्मात ·पारहस्युपनामकशंफरमूरिषिरंचिता- वाहयामि । उत्तरे वास्तोप्प इति धास्ता पुरुष मावाहयामि । वास्तो प्पो पसिष्ठो पारसीपसिस्त्रिष्टुब्यास्तष्पत्याचाहने विनियोगः । ॐवास्तो पवे म. । यस पेशाम्यादिविदिक्षु घरकीपावाहयापि । विदारीमावाह- पामि । पूतनामावाइयामि । पापरासीमावाहयामि। पूर्वादिदिक्षु स्कन्द पावाहयामि । अर्यमणमावाहणामि । जृम्भकमावाहयामि । पिकिपिच्छमा- पाहयामि । दस्तु मित्रा० । गृटा बै० । एवमावाहिवदेषवा संपूज्य वदे शाम्या कलशं स्थापयेत् । होमपसे वस्पधिमे स्पष्टिले ब्रह्मादिदेवता और पर समितिळपघचर्चाचव्यैः प्रतिद्रव्यमष्टाष्टसंख्पया होमयेव । वास्तो- पीतयुक्तद्रव्यस्ष्टाविंशतिसंख्यया । वास्तोष्पवे ध्रुवा म्यूणामिति चाष्टो- चरमतं चिल्वफलैस्तद्वीजर्षा घरपयादिदेवमा एकैकयाऽऽध्याहत्या-। पुव- दसंभवे सर्वेषां पापसपलिं दद्यात् । ततश्वरक्या एतं पापमपाल समर्प. चामि । एवं सर्वत्र पलिदानं कृत्वा पावमानीभी रक्षोहणपिति सूक्केन च मण्डपस्थ त्रिसूत्रवेनं कुर्याद । तयो दुग्धधार्ग जलधारां च पाठयेत् । ततस्तोरणादिपूजो करिष्प इति [ संपल्प्य ] पूर्वस्पी दिषि मण्डपद्वारा "स्तिमानाश्वत्पत्तोरणं सुदनामर्फ शोभननामकंवा शसवितितम् । अमिमीळे ' इत्यूचा सुदृढतोरणाय नमः सुदृढतोरणमावाहयामि । सुदृढवी- 'रणाय नमः [इति ] गन्यायुपचा। पूजयेत् । सत्र राहुपावाहयामि । वृह- पतिमावाहयापि । राहुबहस्पविभ्यां नमो गन्धाधुपचारान्समर्पयामीति । चकः कलश स्थाप्यः । सत्र मन्त्रा-मही चोरिति भूमि स्पृष्ट्वीपधयः समिति यवाना कलशेष्विति कलशं संस्थाप्ये मे गङ्ग इति जळमापू गन्धद्वारापिति गन्धं लिप्त्वा या ओषधीरिवि सर्वोषधी काण्डात्काण्डा- दिवि दो अश्वत्येव इति पञ्च पल्लवान्स्योना पृथिवीति सप्त मृदों या फलिनीरिति फलं स हि रत्नानीति रत्नं हिरण्यरूप इति हिरण्यं युवा 'सुवासा इति घवं पूर्णा दीत्युपरिधान्य पूर्णपात्रं न्यसेव । वो दक्षिण औदुम्परं सुभदं विफटं पा च चितिव तोरणम् । ॐ इसे स्पोनें स्वा घायः यो पायवा स्थ देवो वा सरिता मापतु श्रेष्ठवपाप कर्मणे 'वि मात्रेण मुपद्रोरणपावायेत् । सुघदवारणाय नमो गन्धायुपचारान्समर्प- यामि । तत्र सूर्यमावास्यामि । अङ्गारकपाषाहयापि । सूर्याङ्गारकाभ्यो नमो ·“गांवत्रीपुरधरपदावा गन्धाधुपचारान् । ततः पूर्ववदेव कलशस्थापनम् । न परायो पग- गावाहयामि । धरायै नमो गन्धाधुपचारान् वा पश्चिमे साक्षं सुगीमं सुक- मनाप वा गदाचिह्नित तोरणमग्न आयाहि मुकर्पधारणाय नमः सुकर्मा तोरणमावाहयापि । सुकर्पतोरणाय नमो गन्धागुपचारान् । 'सत्र चुके- मांचाइयामि'। बुधमावास्यामि । शुनधाभ्यां नमो गन्याधुपचारान् । सत्र पूर्ववत्कलशस्थापनम् । तत्र वापतये नमो वापविमानाहयामि । वाक्पतये नमो गन्धायुपधारान् । विदुत्तो बोटं सुभम महोत्रनामका पद्मचिह्नित वोरणं शं नो देवीर० महोत्रसोरणाप नमः मुंहोत्रवोरणपावा- यामि । सुहोपतोरणाय नमो गन्याग्रुपवान् । संत्र सोममोवाहयापि। कैमाचाहपावि' शनवरपाचाहयामि । सोमकेतुनेश्वरेभ्यो नमो गन्षा- चुपचारान् । तत्र पूर्ववत्कळशस्थापनम् । तत्र विशाय नमो विमा. वाहयामि । विध्नेशय नमो गन्धाधुपचारान् । वा पूर्वहारे फळशदपं मही चौरियादिमन्त्री स्थापयेत् । प्रतिफल मन्त्रावृतिः । ऐरावई कल- गये न्यसे पूजपेच । अस्मिन्कलशंदख ऐरावतमावास्यामि । ऐरावाप नमो गन्धाधुपचारान् । ऋग्वेदिनारविजो पूर्वद्वारे शान्तिसूकना त्वामहं वृण। ऋग्वेदः पमपत्राक्षो गायत्र। सोमदेवा। अधिगोषस्तु चिपेन्द्र ऋत्विक् त्वं में मले पर ] इति मस्येक ऋग्वाऽमिमीळे पुरादिसमिति मन्त्रेण पायक गन्यापैरुपचा: पूजयेत् । ततः सहस्राक्षमेरावतरिय पी किरीटकुण्टळघरं दक्षिणवामफरा स्थरजोत्पलमिन्द्रं ध्यावा- एहि समिरसिद्धमापरमिटतो अपरापरेश । संघीयमानोऽप्सरसा गणेन रसाध्वरं नो मामपस्वे मोइन्द्रागरोहन्दैि साझं सपरिवार सायुषं सकिरदारक लश आवाहयामि। आशु विशन इति मन्त्रेण पी पवाको पीवस्वमंच इयमपि दशहटदार पशस्वदण्ट पोष्टयेत् । समानारपिन्द्र दाया गन्यापधारे। पूजयेत् । पदा मुरपतिः श्रेष्ठो रजहरतो यहा। शामोशियो देषस्वस्मै निरर्ष नपरेमा। ..

·द -- . - घाइत्युपनामफरफरमूरिविराचवा प्रति नस्बेन्द्रायः साङ्गाय सपरिवाराप सायुधाय मारमकपलिं सर्प पामावि पालें दधात् । चE आचम्पाऽऽोरया गत्या पूर्वजाल स्थाप- पित्या तत्र पुग्दरीकपमृतं पापाय पुण्डरीकामृताम् नमो गन्मायुपरा. रान्समर्पयामीति सपर्पयेत् । छागस्पं रकं दक्षिणरामफरवशक्ति कमण्डलु रोपवीतिनमर्षि पारसा- एहदि समरहन्यवाह मुनिभर्यरपियो । शुष्ट । वेजोषता लोकगणेन सार्प ममाचरं पाहि कचे नमस्ते । भी अH RISगच्छेह विटामिं साई सपरिपारं सायुषं सभक्ति फळा आघाइपेत् । अमिं दूसमिति मन्त्रेण रका पताको नजं चोग्यू- येत् । ततस्त्वं नो अनेक इति मन्त्रेणाप्रये गन्यापचारान्सपर्षपेत् । थामेया पुरुषो रकः सर्वदेवमयोऽपया। धूपतुरमोऽध्यक्षस्तस्मै नित्यं नमो नमः ॥ इति नवाऽमये साङ्गायेत्यादि पलिं दद्यात् । तत आपम्प दक्षिणे गला प्रतिद्वारपाखं पूर्ववन्मन्त्री कलशट्यं स्थापयित्वा वत्र फलपदये वामनना. मकं दिग्गजापाइपेत् । पामनदिग्गजाय० गन्यापधारान् । वन पज दिनाहरिपजी दक्षिणद्वारे शान्तिमतजपार्य स्वामई सणे। फातरातो यजुर्वेदवेटुमो विष्णुदेवता । काश्यपेषस्तु विभेन्द्र ऋत्विक् स्वं ये मख भर ॥ इवि प्रत्यर्फ वृत्वा इसे वो वा' इति पात्रेण वो गन्धादिमिरम्पर्ष येत् । ततो महिपारूदं पदण्डपाशदक्षिणवामकरट्य रुग्णाअनचयोपममा मिसमोचनं यध्यात्वा- पोहि रेवस्वत धर्मराज समिरेरर्षित घर्षपूर्ते । शुभाशुपालन्दशुशामधीश शिवाय ना पाहि पखं नमस्ते ।। मो पहाऽऽगच्छेह विष्ठ पर्म साई सपरिवारं सायुषं समति द्वार- कलश आवाहयेत् । आयं गौः पृश्निकवि मन्त्रेण कृष्णा पवाको कृष्ण चौपयेत् । ततो यमाय सोम यमाय नमो गन्यापपचारे संपूनपापीवि पूजयेत् । महामहिपमास्टं दण्डहवं महारम् । भाषाहपाणि पोऽस्मिन्पूजे मतिप्रशाम् ।।

·पपता निपार वा पुष्पदनवमावास्यामि सिदामासाtateme -- भो पाहाऽगच्छेह विष्ठति वरुणं साङ्गं सपरिवार सायुध संधि इदिनमा पाणाय सामनपा पार्थ दपात् । ता बाचन पायो गायत्रीपुरश्चरणपद्धतिः।.. .८१ इति चमार साङ्गाय सपरिवाराव सायुधाय सशक्तिकाया मायकलिं समर्पयामीवि समर्पयेत् । स आचम्य नैर्ऋत्यां पूर्ववत्ता संस्थापक चत्र कुमुदं दुर्न चाऽऽवादयेत् । कुमुददुर्जयाम्पां नम. इदि गन्धाधुपचारान्सप- पवेत् । ततो नराम्द महाकालं खड्गहर महावकं नीलं बहुराक्षसवेष्टिवं पीवाभरणभूषिवं निवि ध्यात्वा--- एरोहि रसोगणनाषक व विशालवेवाळपिकाचघ । समाधरं पाहि पिशवनाथ लोकेषरस्त्वं मारनेमस्व ॥ मो नित्रय इहाऽऽगच्छेद विष्ठ निऋति साई सपरिवार सशक्तिकं कलश आवाहयामि । मोषणः परापरेति मन्त्रेण नीला पक्षाको नीवावज पोषपेत् । अमुन्वतमयजमानमिति नितये गम्घायुपधारान्. निनि खड्गहस्वं च सर्पकोफफपावनम् । भावाश्यामि योऽस्पिपूजेयं प्रतिगृह्यताम् ।। इति नरवा नितये सालाय. बाळ समर्पयामीति समर्पयेत् । वर बापम्प पलिमे गस्वा कळपादयं प्रविद्वारशाख पूर्ववत्स्थापयित्वाऽस्मिक बाद जनारुपदिग्गजमावादयेत् । अञ्जनात्यदिग्गजाय नप इति गन्यापधारान्छ । सत्र सामदिनानुस्विजो पश्चिमद्वारे शान्तिसूकभपा स्थापरं वृणे। सामवेदस्तु पिङ्गालो जागता पक्रदेवता। परद्वाजस्तु विप्रेन्द्र ऋत्विक त्वं मे मखे भव ॥ इवि प्रत्येक वृत्वा अन आ पाहि वी० इति मन्त्रेण गन्धोपचारान्स- मर्पयेत् । सवो मकरस्य पाचहस्सं शुक्लवर्ण किरीटघारिणं वरुणं ध्याया- परतिपादोगणवारिधीनां गणेन पर्जन्यसमाप्सरोपिः। विधायरेन्द्रामरगीयमान पाहि स्वपस्मान्मगमपरवे बारकना आपाइपेत् । इमं मे करुण इति मन्त्रेण तो पता पोपूपेत् । वस्या पामि० घणाय नमो गन्धाधुपचारानं। पापहावं च परणामसा पविमीश्वरम् । भाषाहयामि पस्मिन्पूजेष प्रविभवाम् । ..

·पारेदस्युपनामकरसूरिविरचिता- पुष्पदन्यसिद्धायों गन्धाधुपधारः पूमवेत् । मृगारूदं धूम्रवर्ण चित्राम्बरधरं युवानं परम्पजदक्षिणवामकरदयं वायं पावा- एरोहियने मय रक्षणाय मृगाधिरुदः सह सिद्धसंधै।। माणाधिपः फाळकर। सहाय गृहाण पूजां भगवनमस्ते ।। मो पापो हाऽऽगच्छेह विष्ठ वायं साङ्ग सपरिपारं सायुधं सक्तिक फलश आवाहयेत् । पापो भवमिति मन्त्रेण धूम्रो पताका धूम्रध्वजं चोच्छू. येत् । तर पायनुवरुपवे. चापचे नम इति गन्धाधुपचारान्समर्पयेत् । पायुमाकाशगं चैव पवनं वेगवद्गतिम् । मावाहयामि योऽस्मिन्पूर्जेयं प्रतिगृह्यताम् ॥ बनगारो महोजाश्च पवादृष्टगविदिति। वस्म पूज्याय जगतो पायवेऽहं नमामि च ॥ इति, नस्यो वाय साङ्गायेत्पादि० पकि दद्यात् । दव गत्वा कलबर्ष प्रविवारशाख पावितस्थापयित्वा तत्र कळशदये, सार्वभौ- पदिग्गजमावाहयेत् । सामोपदिग्गजाय नम इवि गन्धाधुपचारान्समर्पयेत् । वायर्वदिनावृषिजावुचरदारे शान्तिस्तनपार्थे स्वामहं वृगे। बृहनेत्रोऽथर्ववेदोऽनुएमी कद्रदेवतः । पेशंपायन विपेन्द्र ऋत्विक् त्वंभखे भव ॥ वि प्रत्येक वृत्वा , नो देवीरिति मन्त्रेण गन्धाधुपचारान्समर्पयेत् । ततो नस्यू विमानस्यं कुण्डकदारकेयूरकचिरं बरगदाधरदक्षिणवाममजयं मुरु- दिन महोदर महाकापं हरितवर्ण कुबर पावा-4) पोति योवर पारमा विपक्ष नसत्रगणेन सार्धम् । सापपीपिपितृमिा सहैव गृहाण पूना भगवनमस्ने । मो. सोमागछह वि सोम साङ्गं सपरिचारं सायुषं. सक्तिकमा पारयेत् । मापापस्वेति मन्त्रेण हरित पताको हरितध्वज चोच्छूपेत् । सोमो धेनुं सौपाप न पि गन्धाधुपवाराम्सपेत् ।। सनसमधेत सोमो राजा व्यवस्थिता। व सोपाय देवाय नाय नमः। इदिनमा सोपाप साहावेत्यादि० बर्षि दयात् ।. व बावस्ये. 1 काम्पा गया पूविस्मयं निघाप वा सुमतीकपानाहपानि मङ्गलः - ST .

·गायत्रीपुरवरपदाव।। भाषाहयापि । सुमतीकमगळाभ्यां नम इति गन्घायुपचारान्समर्पयेत् । वृषा- रुदं दक्षिणवामहस्तयोर्वरत्रिशूलधरं त्रिनेत्रं शुक्लवर्णमीशान घ्यावा-.. एहोहि विश्वेश्वर नत्रिशूळकपाळखटाङ्गधरेण सार्धम् । लोकन पझेश्वर पदसिधै गृहाण पूजां भगवन्नरस्ते ॥ भोईवानेहाऽऽगच्छेह विष्ठेशानं साइं सपरिवार सायुधं सशक्तिक फलश आवाहयेत् । अमि स्वा देव सवि० इति मन्त्रेण श्वेतपवाफ .सर्व- पूर्णध्वज चोच्छूयेत् । वमीशानं० ईशानाय गन्धाधुपचारान्समर्पयेत् । वृषस्फन्धसमारूढं शूलहस्वं त्रिकोचनम् । , आवाहयामि यझेऽस्मिन्पूजेयं प्रतिगृह्यताम् ॥ सर्वाधिपो महादेव ईशानः शुक्ल ईश्वरः । शूलपाणिविरूपाक्षस्वस्मै नित्यं नमो नमः ॥ इति नत्वेशानाय साङ्गायत्पादि वदि दद्यात् । सत आचम्पेशानपूर्वपोर्मध्येऽध उदिप-- अनन्त भयनासीनं फणासप्तकमण्डितम् । पद्माइखधरोाषीदत वामकरदयम् ॥ चक्रगदाघरोधांधोवामकरद्वयं नीलवर्णमनन्द ध्यावा- पहि पावलपरामरेन्द्र नागाइनाकिनरगीपपान । पक्षोरगेन्द्रामरकोकसंधैरनन्व रक्षाध्वरमस्मदीयम् । भी अनन्हाशाह विष्ठान- साङ्ग सपरिवार सायचं सशक्तिकमा- पाहये । आप गौरिवि मन्त्रेण मेघवी पताका श्वेवर चोच्छुपेत् । ऑयं गौरिवि पत्रेणानन्ताय गन्यायपचारानसमर्पपेन । पोऽसावनन्तरूपेण ब्रह्माण्डं सचराचरम् । पदारयेन्मूनि वस्मै नित्यं नमो नमः || इति नत्वाऽनन्ताप साझापेस्पादि० वळि दयात् । दवावम्प न स्पपविमपोप ऊर्षमुश्यिामस्वरमुष्टिवरो_बोदसिमाकर घुबकम- दनुपरोधिोदक्षिणवापकरं चतुर्मुखं ३पश्रुई जटिलं टम्बोदर रकम . प्रमाणे यावा- पहि सर्वपिपवे सुरेन्द्र लोकेन सा पितृदेवतामि सरप पावास्यमिकममा विद्यावरं नः सवन विनाय ܕܝܵ ·पारेइत्युपनामककरमरिविरचिता- मो ब्रह्ममिहाऽऽगन्छेह तिष्ठति ब्रह्माणं साङ्ग सपरिवार सायुधं सकि- कमापारपेव । प्रा जनानमिति रकपताका रक्तध्वज चोर चेत् । प्रम मानमिति मन्त्रेण प्रमणे गन्पायुपचारान्समर्पपेत् । पायोनियतुर्मतिदावासः पितामहः । यज्ञाध्यक्ष चतुर्वक्त्रस्वस्मै नित्यं नमो नमः ।। इति नवा ब्रह्मणे साङ्गनयेत्पादि० पलिं दद्यात् । तत आचम्य मण्डप- मध्येऽत्युपदण्डो दशहस्वदीर्घविहस्तविस्तृतो महाचजो विचित्रपर्ण इन्द्रस्य एणो० इति मन्त्रेण स्थाप्यरतत्र ब्रह्म जवानमिति मन्त्रण ब्रह्माणमारास प्रमणे नम शति गम्याग्रुपचारान्समर्पयेत्। ततो मण्डपपोत्यस्तम्मेषु सभ्यो देवेभ्यो नमो गेषु किंनरेभ्यो नमः पृष्ठेषु पनगेभ्यो नम इवि पूजयेत् । बता पूर्वस्या दिधि मण्डपाहि किंचिमिमुपलिप्य वोपविश्य- त्रैलोक्ये यानि भूतानि स्थावराणि चराणि च । महाविष्णुशिवः सार्ध रक्षा कुर्वन्तु चानि मे ॥ देवदानवगन्धर्वा यक्षराक्षसपनगाः । ऋषयो मुनयो गावो देवपावर एव च ॥ स ममावरे रसो मकुर्वन्तु सदाऽन्विताः। प्रक्षा विष्णव द्रश्च क्षेत्रपालगणैः सह ॥ रसन्तु मण्डपे सर्षे मन्तु रक्षासि सर्वचः । क्यापेम्यः स्थावरेभ्यो वेम्पो नमः। ॐब्रह्मणे नमः | अविष्णो नपा । *शिराय नमः । ॐदेवेभ्यो नमः । ॐदानवेभ्यो नमः ।गाब- ग्यो नमः । ॐयसेम्पो नमः। राक्षसेभ्यो नमः । *पभोग्यो नमः। गोम्यो नमः । ॐापियो नमः । ॐमनुप्पैन्पो नमः | ॐदेवमातृम्पो नमा । वि प्रत्येकं गन्याद्यपचारान्मत्येक माषमतवाकिं समर्पयामीति [च वर्षि दयाद् । वतो यजमाना साचार्यविक् प्रतालिवपाणिपाद भाषाrat माग्दारेण मण्डपं प्रविशेत् । तवो पनमानोऽन्यायवना. रक्षिनव अपवित् । आचार्यस्तु पूर्वस्यां दिशि पूर्ववेदि विधान हा नित्यस्तदेवतास्थापनादिकं निर्त्य ततोऽमिस्पापनादि कुर्मा- तू । अन्ये समित्यापनानन्तरं ग्रहस्थापनं सदनन्तरं तदुसरे मुख्य. देवासापनमिन्द | अपरे निस्पपूजाकरिपवेदिकापापेक देवपूजा ·गायत्रीपुरमरणपदावा मादि करवा सदुचरं मण्डपेऽमिस्थापनपूर्वकं ग्रहस्थापनमिप्रन्ति । अब पपासमदापं कर्तव्यम् । यत आचार्य इण्डपभिम उपवियाऽऽपम्प पाणानायम्यास्मिकर्मण्यप्रितिष्ठा करिष्ये वैदङ्गन्तवा संपार्षनखसावी. निदेवमायापनं च करिष्य इति संकरप्यान्यायवनं संमुख चोदकन पोस्य इदं विष्णुरिति मन्त्रेणोपरिमेखलायां श्वेतवर्णालंकवायां विष्णुपाषा- पेद । मध्यमेखलायां रक्तवर्णालंकवायां ब्रह्म जमानामवि मन्त्रेण प्रमाण. मावायेव । अघोमेखलायां कृष्णवर्णालंकवायां कद्रायोति मन्त्रेण रुद्रपाना. व । विष्णवे ब्रह्मणे रुद्राय गौर्य नम शत प्रत्येकं गन्धाधुपनारान्छ । Ta: कुण्डै स्थण्डिके वाऽग्निं प्रणयेत्। श्वेत्थयानियकक्षमादाय दक्षिणेन इस्नोकरकारेगोलिख्य कुण्डमदिरभ्युक्ष्य शकलमामेटयां निरस्प शणि मसारख पाग्यसो भवेत् । जुशोदमूना आयो रसुश्रुतोऽमिनिपुत्पिपानीदरले विनियोगः । *जुष्टो दमूना । एाग्ने राहगणो गोवमोऽमिनिटुबरम्यावाइने शिनियोगः । *एह्याम इह होता. । अमिनाऽग्निः कण्वो मेशविधिरनिगा- पानिपनिठापने विनियोगः । ॐ अमिनाऽग्निः स भूर्भुवावगेषि- स्यामि प्रतिष्ठाप्य चत्वारि शृङ्गोति मन्त्रस्य गौतमो घामदेवोऽमिनिष्टुपपिमूर्वि- पाने विनियोगः । चत्वारि शृङ्गा०। इत्पनि ध्यावा फपिरजटामेवानर पाण्डित्यगोत्र मेषध्वज माइमुख मम संमुखी भव [इति माप] । यो प्रर. वैषी देवतास्थापनं कुर्यात् । सा च फुण्डात्पत्रिंशदालोपरीशानमागे इस विस्तृता सपचतुरस्रा प्रागुदभवणा पत्रयोपेवा दशांगुलोपा कार्या। सपा प्रयपो यमो पङ्गुलीच्ट्रापो द्वितीयतृतीयौ ऽयगुगणापौधयो:- पिपगुरूविस्तारमा कार्या। एवं च वो सहाष्टादनारगुलोच्यूिता पति। वस्या व देवतावाहनं कुर्यात् । तत्र प्रागुदीच्यायवा रेखाः कुर्यादकोनविंशतिम् । खण्देन्दुखिपदः कोणे शृङ्खला पञ्चमिा पदैः ।। एकादश्पदा बछी भद्रं तु नवमिः पद।। पतुषिपदा पापी परिधिषिकी पदे । सर्वतोभद्रपकारमार- मापे पोटभिः कोष्टः पद्यपदर स्मृतम् । भन्दा भूखला कृष्णा बल्ली नालन पूरवेत् ।

·- घारेइत्युपनामफशंकरसूरिविरचिवा- 'भट्टाऽरुणा सिता वाऽपि परिचित पीतवर्ण की। पाह्यान्तरदका श्वेता फर्णिका पीचवर्णका ॥ परिध्यावष्टि पग बाझे सन रजस्वमः । वामध्ये स्थापये देवान्ब्रह्माचाच सुरासुरान् ॥ इति । तत्र पञ्चवर्णान्युक्तानि पञ्चपात्रे- रजांसि पञ्चवर्णानि मण्डलार्थ हि कारणेव । शालिण्डलचर्णेन शुलं बाऽऽयससंपवम् ॥ रक्तं कुसुम्मसिन्दूरगरिकादिसमुद्भवम् । हरिदावोद्भवं पीतं रजनीसंभचं कचित् ।। कृष्णं दग्धयः कार्य हरितं पीतकृष्णनम् । रंजनी इरिदा। एवं निपाद्य तत्र देवतावाहनं कुर्यात् । तद्यथा-ब्रह्म जवान गौतमो वामदेवौ ब्रह्मा त्रिष्टुय ब्रह्मावाहने विनियोगः । ॐ ब्रह्म जवानं० मध्ये ब्रह्माण पठिष्ठाप्य । आप्यायस्व गौतपा सोयो गायत्री सोमावाहने विनियोगः । ॐ आप्यायस्व. । उत्तर सोम प्रनिष्ठाप्य, अमि स्वाऽऽजागतिः शुनाशेप ईशानो गायत्री ईशनावाहने विनियोगः । अपि त्वा० । ऐशान्यामीशान प्र० । इन्द्र वो मधुच्छन्दा इन्द्रो गायत्री इन्द्रावाहने विनियोगः । ॐ इन्द्रं वो० । पूर्व इन्द्र प्र० । अनि दूतं कायों पातियिरग्मिाययान्यावाहने विनियोगः । ॐ आमि दूर्व० । आग्नेय्या- मानि म । यमाय सोमं यमो यमोऽनुष्टुपमावाहने विनियोगः । ॐ यमाय सोम ० । दक्षिणे यमं प्रविष्ठाप्य । मो षु णो घोरः कण्वो नितिः गायत्री नित्यागहने विनियोगः । मोपु णा 1 नत्या निति । सरया यायि सुनाशेपो वरुणस्त्रिष्टुबरुणाचाहने विनियोगः । ॐ तवा पापि० । पदिमे वरुणं . । वायो शत वापदेवो वायुरनुष्टुब्बावाबाहने विनियोगः । ॐ वायो अतं. { वायव्या वायु प्र० । उपया अत्र मेगाव- रुणो वसिष्ठो बसवस्त्रिष्टुनवाचाहने विनियोगः । ॐ मया अप० । वायु- सोमपोर्मध्येऽसौ वन्यति । आ रुद्राप्तः पाचाच एकादश रुद्रा जगता रुदावाहने विनियोगः। ॐ आरुद्राप्त० सोमेशनपोप एकादश रुद्रायन स्या नु सामदो मत्स्यो दादाऽऽदित्या नगपादित्याचाइने विनियोगः । या नु सनियां ईशानेन्द्रमध्ये द्वादशाऽऽदित्यान्यवि० । अश्विनाव r ।

·गायत्रीपुरश्चरणपदावतः रोहगणो गोतमोऽश्विनावृष्णिगश्याचाहने विनियोगा। अधिनायविक। इन्द्रामिमध्येऽश्विनी प्रतिष्ठाप्य । ओमासो मधुच्छन्दा विश्वे देवो गायत्रीविश्वे देवावाहने विनियोगः । ॐ ओमासश्चर्षणी । अग्नियममध्ये विधान्देवान्स. पतकाम । अपि स्पं वामदेवः सप्त यक्षाः प्रकृति सप्तयक्षावाहने विनि योगा। अभि त्यं देव । यमनितिमध्ये सप्त यशाम । भायं गौ सापरासी सर्पा,गायत्री सवाहने विनियोगा। आय गौ: । निति- घरुणमध्ये भूतनागान् । अप्सरसामेतशो गन्धर्वाप्सरसोऽनुष्व गन्धर्वापसर आवाहने विनियोगः । ॐ अप्सरसा० । वरुणवायुमध्ये गन्धवतिरस म० कुमारं मावा फुमारः स्कन्दखिएप् स्कन्दावाइने विनियोगः। ॐ कुमार मावा० । ब्रह्मसोममध्ये स्कन्दं म० । ऋपममृषमो वैरांज ऋषभोऽनुप्रषः मावाहने विनियोगः । ॐ ऋषभ मा समानानां । ब्रह्मसोममध्य ऋषमं मन शं नः फरत्पतित्यस्प घौरः कण्वो रुद्रो गायत्री शूळाचाहने विनियोगः । ॐ शं ना करत्यवर्तते । ब्रह्मसोपमध्ये शूलं प० । इपा रुद्रापत्यस्य कुत्तो महाकाली जगती महाफालावाहने विनियोगः । ब्रह्मसोममध्ये- महाकाळ म० । अदितिलोक्यो था बृहस्पतिर्दक्षोऽब्दक्षादिगणावाहने विनियोगा। अदिति जिनि । ग्रोशानमध्ये दक्षादिसप्तगणान् । वापमिचो सोम- रिर्दुर्गा त्रिदुर्गावाहने विनियोगः। ॐ तामनिव०। ब्रझेन्द्रपध्ये दुर्गा म० इदं विष्णुघातिथिर्विष्णुर्गायत्री विष्ण्वाचाहने विनियोग।। * इदं विष्णुवि.. ब्रह्मेन्द्रमध्ये विष्णु मा उदीरता एवः स्वधा विपस्वधापहने विनियोमः। ॐ उदीरता प्रमाग्निमध्ये स्वधां म०। परं मृत्यो संकुचिको मृदरोगाखिपुर, वृत्पुरोगावाइने विनियोगः । ॐ परं मृत्पो अनु परे। ब्रह्मयपमध्ये पस्युरो- गान्म० गणानां त्वा गृत्समदो गणपविर्जगती गणपत्यावाहने विनियोगा। गणानां त्वा० । ब्रह्मानितिमध्ये गणपति प० । शं नो देवीराम्रीमा सि., धुदीप आपो गायव्यवाचाहने विनियोगः। शं नो देवी० । ब्रमर-- रुणमापेऽपा प्र० । पयो परप रा गणो गोवमो मरुवो गायत्री ममवार हने विनियोगः । ॐ परुयो यस्प० । ब्रह्मवायुपध्ये परतः प्र । स्योनार पृथिवि पेघारिधिमिर्गायत्री सम्पावाइने विनियोगः। योना पृषिविता- प्रमाणः पादमूळे कणिकापः पृथिवीं म० । इपं मे गरे सिन्धुतित्वोपर गङ्गायमुनासरस्वत्यो जगई गङ्गापावाइने विनियोगः। स मे अ ।

·. पारस्युपनामशंकरसूरिपिरपिता- यमुने पौष गङ्गादिनी म० । घाम्नो धाम्नी गौवमो शामदेव। सम सागरा अष्टिः सप्तसागरावाहने विनियोगः। ॐ धाम्नो धाम्नो राजन् । सप्रेष सम सागरान्मा सदुपरि पेरुमावाद्य याद्यपरिषौ सोपादिसनियौ फर्म- णाऽऽयुघावाइन कुर्यात् । सोमसपीपे गदामाहयामि । ईशानसमीपे गुटमा० । इन्द्रान्तिके वजमावाइया० । बामसपीपे शक्तिपा । पपसमीपे दण्डमा० । निविसमीपे खड्गपावाहयामि । घरुणान्तिके पात्रमा० । पायुसमीपेऽशमाबाहयामि । तद्वाघ उत्तरवो गोवामा० । ऐशाम्या भर. द्वानमा० । पर्ने विश्वामित्रमा० । भामेव्या फश्पपमा । दक्षिणे जमद मिमा० । नेत्या वसिष्ठमा० । पश्चिमेऽत्रिमा० । पायल्यामरुन्धतीया । स्वति पूर्व इन्द्राणीमावास्यापि । आनेय्या कौमारीपा० । दक्षिण नाली- मा० । नपत्या वाराहीमा० । पश्चिमे चामुण्डापावापाणीपा० । उचरे माहेश्वरीमा । ऐशान्य नायकीमा० । इस्पष्टौ शक्रयः । इति षट्पञ्चावता सर्वतोभद्रे पूज्या: । एताः स्वस्वमन्त्रैष स्थापयित्वा वर. न्मन्धेरेव क्रमेण पूजयित्वा तत्तन्मन्त्रैर्नामपन्त्रैर्वा प्रत्येक दश दश तिळाज्या. हुवाहापापसरे हुत्वोपदार निषेदयेत् । क्षीरोदनं ब्रह्मणे । घृवानमुदकापि- मन्त्रि तमिन्द्राप । आज्यादनपमपे । मापानं यमाय । तामं निवरे । नवनीतोदनं वरुणाप । यवादनं वापचे । प्रियम्बोदनं कृष्णवीय वा सोपाय । गावेघुकाशानाय | अम्पेभ्यो पथालामं सम्यो ना पयासमवे नैवेयशेपालि कार्य: । इवि सर्वोपद्रम् । अथ नामदेववाः । ब्रह्मणे नमो ब्रह्माणमावाहयामि । एवमेव सर्वत्र सोमाप शिानाय । इन्द्रावण अमये. • यमाप० । निनपे । वरुणाप० । वायवे० । अष्टवसुम्पोछ । एकादशट्रेनोः । द्वादशादित्येभ्यो० । आश्विभ्वा० । विश्वभ्यो देवे. भ्यो । पितृभ्यो । सतपक्षेभ्यो । भूतनागेम्पो । गन्धर्वाप्सरोम्या स्कन्दाप० । नन्दिने मूलाय० । महाकालाप० । दक्षादिसप्तगणेम्पो दुर्गाप० । विष्णवे० । स्वघापै० । मृत्युरोगेभ्यो. 1 गणपतये। अंदघो• । परुद्रयो । भूम्प० । [ गङ्गादिनदीम्पो० । सप्तसागरेभ्यो। मेरवे० । गदाय । ] त्रिशूलाय० । बनाय० । शक्तये० । दण्डाय। खद्गाप० । पाचाप० । अस्फुशाय० । गावपोर० । मरदानाय.। विश्वामित्राय कश्यपाय ! जपदमपे । बसिष्ठाप० । अत्रये । अरु. म्पले पेन्ट । कौमाय । माइम्पे । पारा. चामडा० .

·" पारेइरपुपनामकरसूरिविरचिता- कणपुष्पासवा-फया नौ वामदेवो राहुर्गायत्री राहावाहने विनि- योगः । ॐफया नवि०। ॐ भूर्भुवः स्वः राठी पुरोद्भव पैठीनसगोत्र राहो नागोह मिष्ठेवि स्थापयेत् । वो वायव्ये ध्वजाफारे पहुगळे मण्डळे * दक्षिणामुख फेतुं धूम्रपुष्पा-फेतुं कृण्वन्मधुरछन्दाः फेसवो गायत्री कत्वाचाइने विनियोगः । ॐकेतुं कृष्णन या स्वरवर्वेदिसमुद्भवा जैमिनिसगोत्रा केतव इहाऽऽगच्छतेह विgala स्थापयेत् । अपाधिदेवताः प्रमत्यषिदेवताय मात्स्योक्तप्रकारेण लिरूपन् । पाझे तु-मात्स्योता या पंघिदेवतारखाः प्रत्यधिदेवता या प्रत्यधिदेववास्ता अधिदेवता इयान्वि- षा अभि दू काण्वो मेघातिमिरमिर्गापत्र्यायावाहने विनियोगः । ॐ आबंमि दूध अमाहाऽऽगच्छेत्यावान सूर्यदक्षिणपाऽग्निम्। अनु मे मेघा- वियरापोऽनुष्टुवाकाइने विनियोगः । ॐ असु मे सोपो० । आप इESS. मान्छेते त्याबाह्य सोपदक्षिणपाऽपः । स्पोना पृथिवि मेधातिथिभूमिर्गायत्री भूम्यावाहने विनियोगः । ॐ स्योना पृथिवि । भूम इहाऽऽगच्छेह तिष्ठत्या- माम मामदलिणपार्षे भूमिम् । इदं विष्णुर्मेधातिथिर्विष्णुर्गायत्री विष्ण्वावा- नेपिनियोगः । * इदं विष्णु विष्णो इहागच्छति बुधदक्षिणापा विष्णम् । इन्द्र श्रेष्ठा गृत्समद इन्द्रनिष्टुपिन्द्रावाहने विनियोगः । इन्द्र भेष्टानि 1 इन्द्रेहाऽऽगच्छवि गुरुदक्षिणपार्ष इन्द्रम् .। इन्द्राणीमासु पाकपि- परित्राणी- पतिरिन्द्राग्याचाहने विनियोगः । *इन्द्राणीमासु । इन्द्राणी- रागच्छेह तिष्ठेवि शुक्रदक्षिणपार्थ इन्द्राणीम् । प्रजापवे हिरण्यगर्भः समजापतित्रिपुप मनापत्याचाहने विनियोगः । ॐप्रजापते०. प्रजापत इहाss. "गच्छेह विविधानिदक्षिणायें प्रजापतिम् । आयं गौः सार्पराजी सर्पा गायत्री सपाइने विनियोगः । ॐआर्य गौः पृ०। सो इहाssगच्छतेह विएवेति- राहदक्षिणपा सान् । ब्रह्म ज्ञानं गौवपो वामदेवो ब्रह्मा नियमाबाहने विनियोगः । ब्रह्म जन्जान ब्रह्मनिहाऽऽगच्छेह विति सदक्षिणपाचे प्रमाणम् । [आवाहयेदिति सर्वत्र ]। अय प्रत्यधिदेवताः । पपसिष्ठो रुद्रोऽनप्रवीश्वरावाहने विनियोगः । ॐयम्बकं यजामहै। भरेाऽछह विष्ठेवि सूर्यवामपार्थ विरमावाहयामि । गौरीमिमा दीर्घ- भमा- समा जगत्यमावाइने विनियोगः । *गौरीमिमा०। गौरीहागरछेद विचिसोकामपा प्रमामाराध्यामि । यदक्रमो दीपा रफादनिए A - ·गाश्रीपुरचरणपदविः। ११ स्कन्दावाहने विनियोगः। ॐ यदक्रन्दः । स्कन्देहाऽऽगच्छेह निष्ठति भौमवा- मपार्षे स्कन्दमावाहयामि । विष्णोर्नुक दीर्घमा नारायणत्रिपुनारायणाचा- इने विनियोगः । ॐ विष्णोर्नु । नारायणेदाऽऽगच्छेह तिष्ठति चुवामपा नारायणमावाहयामि । ब्रह्मणसवे य-समदो ब्रह्मणस्पतिस्निपब्रह्मावाहने विनियोगः । ॐब्रह्मणस्पते । ब्रह्मान गच्छ, विठवि गुरुशमा ब. माणमावाहयामि । इन्द्रं वो मधुच्छन्दा इन्द्रो गायत्रीन्द्रावाहने विनि- योगः। ॐ इन्द्रं चो०। इन्द्रदाऽऽगच्छे तिष्टात शुक्रवामपा- इ दावाहयामि। यमाप सोम यमो यमोऽनष्ट-पभाषाहने पिनियोगः । ॐ यमाय सोप० । यमेहाऽऽगच्छेह विछवि शनिवामा यमभावाहयामि । मोपु णो पारः कण्वः कालो गायत्री काळाबाहने विनियोगः । ॐ मोपु ण..। कालेहाss. गह विटति राहुवामपा काळपावाहयामि । उ वा मकवचित्र- गुप्तो बृहवी चित्रगुप्तवाहने विनियोगः । ॐ उगो वाजा चित्रगुहाग- छेद विहाते केतुवामान्य चित्रगुमनाबाहयामि dat शुक्लामा दुर्ग- मानो वा गृत्समदो गणपतिनगी पिनाकाबाहने विनियोगः । ॐा. णाना त्वा० । विनायकेहाऽऽगच्छेद विठवि राहोत्तर विनायकरावाद- पामि । जातवेदसे कश्यपो दुर्गा विन्दु वाहने विनियोगः । ॐ जात- बेदसे । दुर्ग इहाऽऽगच्छेह विष्ठति बनेको दुर्गामायामि। तब वायो उपवाङ्गिरसो वायत्री चायवावाहने पिनियो.. *वापवृक्षावापा इहाऽऽच्छेह विष्ठेवि रपेरुचरको चापावाहयापि । आदिलनाप वास आकाशी गापामाशावाइने विनियोगः । ॐ आदिसलप रेवतो.1 भाकाहाऽऽगच्छेह तिष्ठति राहोदक्षिण भाकामासाहयामि । एषो मा प्रस्तावोऽधिनी गायपरूपाचाहने विनियोगः । अंपो उ10} अधिका- विहाऽऽगच्छतमिह निठ दिक्षिणपोऽचिनावावाहयामि । तत: सा. मुत्तरका क्षेत्रस्य वामदेवा क्षेत्रपालोऽनुष्टप् त्रिप लावाहने शिनिपागः। ॐ क्षेत्रस्य पविना क्षेत्रपाले हाऽऽगच्छद विठ तालवामिावा पवे वसिष्ठो चास्वोपतिनिष्टनास्वोमानमनियोग बावर पाहा( स्तव विधाडाच्छेद वित्युसरे बास्तोलाइवारिक लोकपालान् । इन्द्र विश्वा नेता मधुरुधाम इन्द्रोऽनविदाषाहने विनि. पोगा।*पिा भीरपन् Antarनमि " ·। ९२ पारेत्युपनापककरसूरिचिरचिवा- पावापानिमामि दूर्व काण्वो पेघातिपिरनिर्माययान्यावाहने विनियोगः । अनि दूत० । अम इहाऽऽगच्छेह विष्ठाऽऽग्नेय्यामग्निमावाहयामि । यमाय सोमं पपो पोग्नुपपाचाहने विनियोगः । अपमाय सोमं । पहाऽऽग. पद विष्ट दक्षिणस्यां यममावाहयामि । मोषु णो घोरः कण्वो निविर्गा. मंत्री नित्याचाहने पिनियोगः । ॐ मोपु णः परापरा निवाऽऽग- रविष्ठ नेस्यां नितिमावाहयापि । वं नो अये वामदेवो वरुणनि- एम्बाणाचाहने विनियोगः । ॐ वं नी अमे० । घरुणेहाऽगच्छेह विष्ठ पषिपस्या गमावाहयामि । तब पायो व्यवाङ्गिरसो वायुर्गापत्री वावा- पाने पिनियोगा।ॐ तव वाप० । वाया इहागच्छेह विध वायग्यो पायुमाषाहयामि । सोपी घेनुं गोवमः सोमत्रिपुप्तोपामाइने विनियोगः। सोपो पेमुं। सोमहागच्छेह पिछोचरस्पा सोममायाहयामि। तभीशान गौतम ईशानो जगवीशानाचाहने विनियोगः। *मीशनचानेहाग- छ। विशापामाधानमावाहयामि । ववो वः पुषमावाहपानि। सोमस्याग्रे वासुकिमावास्यामि । भोमस्याने वक्षकमावाहयामि । बुपोचरे ककॉटकमाषाहयामि । गु पद्ममावाहयामि। शुक्रोचरे महापामावाहयामि । पनिपचिपे पक्षपाळपावाहयामि । राहः पुरतः कम्वलमावाहपापि । यो पुरवा कृतिकमामाहयामि । ततो भूगृह पूर्वेऽग्वियादिसतनक्षत्राण्याबाह. पामि । विष्कम्मादिसप्त योगानाबाहयामि । बबालवकरणे आवाहयामि। सस दीपायावादयामि । ऋग्वेदमावाहयामि । ततो दक्षिणे पुष्पादिसस मसाण्यावारपामि । घृत्यादिसत योगानावाहयामि । कोलवतेविळकरणे भावारपामि । स पाताकान्यावास्यामि । पशु.मावाहयामि । बता पाधी बारपादिसत नसभाण्यावाहयामि । बजादिसा योगानाबाहयामि । गर. जिनका आप HITRIEN पेशामाइपाय। पोऽभिनिदादिसत नक्षत्राण्यापाहपापि सापादिपयोगानाबाहयामि । शिष्टिकरणमावापयामि । भूरादिसत लोकानावाहयामि 1 अदमावा. यामि । सायम्ये ध्रुवमावाहयामि । सप्त ऋषीनावारपापि । वो षयाव- कागादिस परित आवाहयामि । सप्तकलाचळानाचाहयामि । भरी समापारमामि । द्वादशादित्यानावाहयामि । एकादश रुद्रानावाहयामि। पोन्मान्मात मावास्यामि । पोदर मातृरावाहयामि । पक्रातूना- बापाविस हद मासानायाापामि । हे अपने आवाहयाति पर .

·गावधीपरपरमपाव ९५ विपीनाण्यामि । पहिं संवत्सरानावाहयामि । मुपानावारमामि । नागा- नाबाहयामि । सानाबाहयापि । यक्षानावाहयापि । गधन्वानासाहयापि । विधाघरानाचाहयामि । अप्सरम आवाहयामि । रसास्यावाहयामि । भूवा- म्यागाहयामि । मनुष्यानासायामि । इत्येते स्थाप्या। तदस्त मित्रावरणा शरा ये प्रतिष्ठासूक्त सम्पत्ति० । प्रतिहां विधाय पूजामारमेन । जस पर स्मानानि(स्वरूपाणि)। पभासनः पनाकरः पञ्चगः प्रजापतिः। सावरयसंस्थच द्विभुजः स्यान्सदा रवि १॥ धेत: श्वेताम्बाघगं दशावः श्वेतभूषणः। गदापाणिबिाहुश्च कर्तव्यो वरदाशी ॥२॥ रक्तमाल्याम्बरधर शक्तिशळगदाधरः। चतुर्भुजो मेषामो वरदा यादगसुतः ॥३॥ पीतमाल्याम्बरधरा कर्णिकारममशुतिः । खड्गचर्मगदापाणि, सिंहग्यो वरदो युधः ॥५॥ देवदैत्यगुरू तत्पीतवेनी चतुर्भुजौ। दण्डिनौ वरदौ कार्यों सामसूत्रकमण्डलू ।।५।। इन्द्रनीलद्युतिः शूली वरदो गृध्रवाहना। पाणषाणासनघरा कर्तव्योऽकसुनः सदा ॥६॥ करालवदनः खड्गचर्मशूली परमदः । नीलसिंहासनस्यश्च राहुस्त्र प्रयते ॥७॥ धुनाविवाहमा सर्वे गर्दिनी विकतानना।। पधासनगता नित्यं केतवः म्युर्वरभदाः ॥ ८॥ सर्वे किरीटिना कार्या ग्रहा लोकहितावा।। अङ्गुग्लोनोच्छूिनाः सर्वे शतमष्टोत्तरं सदा ॥९॥ इति ध्यात्या-ता पुरुषसूक्तन घोडशोपचारः पूजयेत् । वा सूर्या- दिभ्यो गुरोदन घृतपायस ममरान शोरोदनं दयोदन घृचोदनं सराफ मनासं चित्रोदनं च ऋपेण वळि दद्यात् । अन्यथा पारसम् । पका- सामे संभ्या पापसम् । तो ग्रहदेदोधानमाऽवभपकालिक बहिर्दध्यान विभूषित फल पूर्ववन्मन्त्रैनिंदध्यात् । तदुपरि दत्ता यापाविणा- मा पूनयेत् । तर दशप स्खे विष्णरित्यादि । वामाना- ·९३ पारइत्युपनामकरसरिपिरपिता- देवदानवा मगवाने पहोदयौ। उत्पन्नोऽपि नदा बुम्म विघृतो विष्णुना स्वयम् ॥ स्वत्तोगे सर्वतीर्यानि देवा। सर्वे स्वपि स्थिता । स्वाय तिष्ठगिन भनानि स्वाये पाणा। प्रतिष्ठिताः ।। शिव सयं त्वमेवामि विष्णुस्त्वं च पनापति।। आदित्या वमनो रुद्र' विष देवाः सपैतृकाः । लपि निन्ति माप यतः कामफलपदाः। स्वस्तपादादियं पतंगपोहे जळोद्भव ।। सानिध्यं कुरु देवेश पसन्नी भव सर्वदा । चौक मारणं शान्तिमुक्तजपा शुभव । तव आचायोंऽने। पश्चिमत उपविश्य देशालो मना ना गागपुरश्चरणामहोपदेवतापरिग्रहाम- न्याधानं फरिष्ये । अस्मिन्न चाहिनेऽनावित्यादि चक्षुषी आज्येनेपनमुः कत्वाऽत्र प्रधानमादित्य मोम पोम बुध वृहस्पति शुक्र अनवरं राहुं केतु- मेताः प्रपात्रदेवना अमुकर्मरूपमा कांदिपपिञ्चम्पतमिलन चाकुतिभिरग्नि- पपो भूमि विष्णु पेन्द्रीयन्द्राणी प्रजापति सान्ब्रह्माणपेता अघिदेवनाः पूर्वो. उद्रपरमुकमोवामुग : नारायणं ब्रह्मागपिन्दं पपं काळं चित्र गुप्तताः प्रत्यधिदेवाः पर्षोक्तद्रव्यामु कसंख्यया प्रधानदेवता सवितार घृतक्षीरोदनतिनदर्गवन्योदुम्मरज टेवन्द्रपा प्रतिद्रव्य त्रिषिसहस्रसंख्षा. काहुमिपस्नया पीठम्या देवता भाषणदेव साय दश दशाऽऽध्यातिभिः स्तिल हुभिर्ग कनुगद्गुण देवता इन्द्रागष्ट लोकपालांश्चान्या ग्रहपीठस्था देवता अपुरसरूपयोक्कद्र ब्रह्मादिदेवताश्य मण्डप (ल)देवाय दश दर घुमा- करि लाहुतिमिगकै कान्याहु-या धा यक्ष्ये । शेषण स्विकृतमि- त्यादि । आपसंस्कारकले चरुपायसनी हिनिले। महाऽज्यस्य पर्यमिक- रणादि कृत्वा ततो चक्षुष्यन्ते जमानेन द्रव्यत्यागः कार्यः। स चेदै हनीपद्रव्य हु होध्यमाणं चान्वाधानोक्तदेवताभ्योऽस्तु न ममेति । तत्र प्रहसनिध:-- यी पलाश खर अ(रो धपापाढे पिपल।। औदुम्मरपाकुशाब ममियः कमात् ॥ पत्र ग्राहम काणे मानहोपदमाशेन पागना सदसरामापिति विशेषासहिष्ट्रय का ग्रहाणा तातिगात्रीपासागरचा .

·गायत्रीपुरचरणपद्धति पूर्वाह्न एव प्राइमुखा पटाखा वा गायध्ययं स्मरन्नो दिशा नियन्त 'प्रथा होम फुयुः । होमे तु सनणवयाहातका चाहान्ता गायत्रो । वात्र- पायकाःहितिः । टासमिधा मध्वाध्याभ्यञ्जनं कायम् । एवमन्वाधानोक्त- प्रोण होप समारणनि मज्माऽऽचार्यों नापमन्त्रः प्रोक्तपीठादिदेववाहामं वत । सतस्विते नबाहर्गय हुन्या पूर्वोक्तस्थापनमन्त्रलोकपाळग्रहा- हिरणं घरि घात । ततो गायत्रीपीठम्माप दध्यक्त पयसाऽक्त च घृनातं चाहापारात घलि शिगंष्णहतिमाहितगायत्र्या त्रिवार मोक्षित दद्यात्। सत्र मन्त्रा-नायकण विश्वामित्र ऋषिः सविता देवता गायत्री छन्दी गाय. श्रीपात्यय लिदान विरानगंगः । सन्याहातका गायत्री पठित्वा गायत्र्य साझा सपरिवाग सक्तिकाण रस मदीपं दध्यक्तवलिं सर्पणाम । भी गायत्रीम वलिं गृहाण । मम सयुटुम्घस्याऽऽयुष्की क्षमफी राष्टकत्री तुहिकधी निविघ्नक भव । ततस्तारणाद्वाहा बाळ कुदकुपादिरक्त रक्तपु. दियुतं सोदकुम्भ सकूष्ाण्डं सदभाव सनारिफल सदीपं सदक्षिण क्षेत्रपा- काय दधान । क्षेत्रस्य वामदेवः क्षेत्रपालोऽनुष्टुप् क्षेत्रपालमत्वर्य बाळदाने विनियोगः] * शत्रम्य पनि ना० । क्षेत्रणलाय भूतमेतापशाचराक्षसशाकिनी. डापिनीवर'लादिपरिवारयुतायेम मदीप वालिं मपर्पयामि । मोर क्षेत्रपाळेम पके गृहाण । ममम्कुटुम्बस्यत्यादि० वलि गृहन्तु मे देवा इत्यादिश्लोकान्प ठेत् । इमं व शुद्रण दाह्मणेन पा चतुष्पर्य क्षेपयेत् । वा प्रक्षालित पाणिपा. पाद आचम्प देवकाली ग्मृत्वा कृतम्प गायनापुरश्चरणाङ्गहोमस्य पूर्णता. सिद्धयर्थं पूर्णाहुति होप्य इति संकल्प्य सूचि द्वादपगृहात चनुडी बाऽऽस्य करवा वस्त्रयुतनारकलादिफळं चन्दनपालादियुतं दुपरि निषाय पूर्णाहुति यजमानान्धारब्ध आचार्यों जुहुयान । तत्र मात्रा -समुद्रादमिरिति तृचस्प गोठमो घामदेवोऽशिकिष्टपूर्णाहुतियोमे विनियोगः । ॐ समुद्रार्मिक मर्षानं दिवो वाईम्प-यो मरदाना वैश्वानखष्टापूर्णाहु मूर्धानं दिला पुनस्त्वानिर्व सुरुदा भादित्याः शतक्रतुस्लिाप्पूर्णहुन पुनस्त्वाऽऽदित्या०। पूर्णादपि विधे देवा शतकनुमनुष्टुप्पूर्णाहु । ॐ पूर्णाहु०। पूर्णा दर्वि परा। सप्त ते अमे समानामनगली पूर्णाहुतिः । अंसप्त ते अग्ने स. | घामं वे वामदेव आपो जगती पूर्णाहुतिः । धामं ते विश्वं । स्वाहाकारेण पौषिपेत् । पूर्ण हातमुचा जसेवि० । अय यजमानस्त्विदमनये वैवानराव मुरुदा.

·९६. पारेइत्युपनामककरमूरिविरपिता- दित्येभ्यः शतकदर सप्तवतेऽनयेऽभ्यष न ममेति रयागं कुर्याद । वती पसोर्धाग । हाय क्रमा-बहेपरि स्तम्भयवितामोदुम्बरीमृमीमकोटरी घागुममाणामाद्री चुचं पूर्वापानिधाय सदुपरि शृखलाविधृतेन निर्मकवपूरिसेन शाम्रमृदादिकुम्भेन पचमात्रच्छिद्रेणापं मुशाग्रुपरिपसो(गं पातपेत् । वस्यां च घृतधागयां सुङ्नालिकयाऽनो पतन्त्यां चमकानामेयादिसूक्कानि স্ব খাল। অথ অস্কাৱৰাস্কালান্ত। স্কাবিখান্নার্থী गायत्री विष्ट यजुर्वानादयो लिङ्गोक्ता अमादिविशेपा देरवा बसोरायां चिनियोगः । ॐ अमिमीळे पुरोहितम् । विष्णोर्नुकमिति पण्णाौचथ्यों दीर्घमा विष्णुस्निएचसोरायां विनियोगः । विष्णोर्नु के० । आवे पि. वरिवि पश्वदशाना गृत्समदो रुद्रनिष्टुन्ज सोर्धारायां विनियोगा । आवे पिवर्म । स्वादिष्ठयेति दशानां वैश्वामित्रो पधुच्छन्दाः परमानसोमो गायत्री वसोर्धारा विनियोगः । स्वादिष्ठया । घसारा जुहोति । पारवन्धानरं नाम वैश्वानराख्य भारपके पष्ठमपाठक पठिन सामयं वस्व महाधान। पच्छ। वृहती, शादी,पसोधागणं विनियोगः । ज्येष्ठसाम तु मूर्धानं दिव इत्यस्याभूचि गीतम् । ज्येष्ठसाम्नो परदाज ऋपिधानरो देवता त्रिष्टुप्छन्दो वसोर्षाराणे विनियोगः । सामाभावे ऋष्ठमा पठेद । एवं बसो विधाय ययाशाख पूर्णपात्रविपोकादि कर्मचेष समापयेत् । तो पजमानो दक्षिणासंकल्पं कुर्यात् । तचैव-पूर्वसंकल्पमुक्त्वाऽमप्रविनिधित्वेन ब्राम जदारा कुनै यचापितिलक्षात्मकममुकलक्षात्मकं वा गायत्रीपुरवणं वत्संपूर्णफलामप्पे तत्कर्तृकेणे ब्रामणेभ्यो दक्षिणामदान फरिष्प वि संकल्प्य तत आचार्यादयो ऋस्विजश्व यजपानहस्ते श्रेयःसंपादनं कुर्यः । तथैव-शिधा आपः सन्तु । सौमनस्पमस्तु । अक्षत चारि वास्तु । दीर्घ मायः श्रि(श्रे)पा शान्तिः पुष्टिस्तुप्रियास्पियादि । मपभियोगेन पपाऽस्मि- गायत्रीपुरधरणे कृते यदाचार्यकर्म तदुत्पन्नं यच्छूपतत्तुभ्यमई संमददे । थेय (य:) प्रतिगृपावाम् । मरिगृहामीवि पनपानी पदेव । एवं घमा सदस्य उपद्रष्टा च । एवमेव प्रतिनिधयो मामणा अस्मिन्मात्रीपुरचरणेऽमफसं- ख्याकः कतो यो जपस्वया च कवं यदधनं तदुत्पन यच्छे पस्तत्तुभ्यपई संमददै । पर्व सर्वेऽपि ।सतो यजमानयन्दनादिनाऽऽचार्यादीनांपूज्य स्वर्गप्र. मुसार्यापुकर्मणेऽमुकगोत्राय[ऋखिने] कवगायत्रीपुरधरणाविष्ठासिद्धपविम ·गायत्रीपुरवरणपद्धतिः। दक्षिणां तुभ्यमह संपददे । ते च सावित्रोण यजुषा पतिगृह्य स्वस्वशाखीयों कामस्तवि पटेयुः । तत आचार्याय गां ब्रह्मणे कृपभं सदस्याय सदश्वमुप- द्रष्टे पूर्णपात्रं च दस्था विशिष्टदक्षिणादिना वापरिवोषयेत् । दक्षिणामान- मुकं वसिष्ठसंहितापा- साविच्या प्रतिसाहस्रं गौरेका दक्षिणा मता। पदभावे तु वन्पश्यं वित्तवाव्यविवर्जितम् ॥ इति । सत उत्तप्रकारेण गां संपूज्य दद्यात् । तत्र मन्त्रा-- पसापानभूया या विश्वस्याघौधनाशिनी। विश्वरूपधरी देव भीयतामनया गवा। वो तुषमस- धर्मस्त्वं वृषरूपेण जगदानन्दकारक । अवस्वस्य प्रदानन शान्तिरस्तु सदा मम ॥ अरमन्त्रा- सीराब्धिमपनोभूख पाइन सपितुः परम् । जगदानन्दकर्ता स्वपतः शान्ति प्रयच्छ मे ।। सदो नानावेदान्तर्गतनानाशाखाध्यायिभ्यो नानागोभ्यो नानार्मभ्यो प्रामणेभ्यो दीनानापेभ्योऽन्धपगुम्पो यथाशक्ति भूपसी दक्षिणा दातुम- मुएल्य इति । वन आचार्यादयो यहवेदीसमीपस्यकलसीदफेन मुख्यटि- कलशोकेन दारकलशेदकेन च दुर्वापौरुदरयुखास्तिष्ठन्तः पारमुखं पज- पान सपत्नी सापठ्यपमिपिन्वेषुः । अभिषेके पत्नी वाममागे । अभिषेक- सपये गीतवादादिपङ्गलतूघोषः कात्र पन्या समस्येष्ठा इति पल मृणा पसिष्ठ भापनिवमिपके विनियोगः । * समुहम्पेष्ठा1० 1 बाप- साविति विसृणां समर्पव आपोऽनुष्टवाभिषेके विनियोगः । श्रापबामि० । {मा मापा थिए। देवप स्वा० । असीम्यापिति पगा पिपापपराऽनुष्ट- समिर रिनियोगा। अक्षीम्पावेना. । पसी०५ । ग्रीवाभ्या ta. | पप दोपण्या 1 भारत० । पक्ष पासा. 1 उम्पाते मा बम भोनिम्पा । मेहनादन करणा० । यक्ष्म समा को 1.५६ सररमा । मापे का मामा ! पौरामिकाच ।

·- । धारेत्युपनामशेफरसूरिविरचिवा- सुरास्वामभिपिश्चन्तु ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः । वासुदेवो नगन्नाथस्तथा संकर्पगो विभुः ॥ १ ॥ प्रद्युम्नयानिरुद्धय मवन्नु विजयाय ।।. पाखण्टलोऽग्निमंगवान्यमो नितिस्तथा ॥२॥ घरुणा पवनश्चैव धनाध्यक्षस्तथा शिवः। ब्रह्मणा सहिताः सदिक्पाला पान्तु मेC) सदा ॥ ३ ॥ कीतिमीतिर्मया पुष्टिः श्रद्धा क्रिया मतिः । पुदिर्लज्जा वपुः शान्तिः कान्तिस्तुष्टिश्च मातरा ॥ ४ ॥ एतास्त्वामभिषिश्चन्तु देवपरम्पा समावरः । आदित्यश्चन्द्रमा भौमो बुधनीवसिवाजाः ॥ ५ ॥" ग्रहास्त्वामभिपिश्चन्तु राहुः केतुश्च पिताः । देवदानवगन्धर्वा यमराक्षसपन्नगाः ॥ ६ ॥ . ऋषयो मुनयो गावो देवपावर एव च । देवपल्पो टुमा नागा देत्यायाप्सरसा गणाः ॥ ७ ।। अस्त्राणि सशस्त्राणि राजनो बाहनानि च । ओपधानि च रत्नानि काळस्यावयवाथ ये ॥८॥ सरितः सागराः शेलास्तीर्थानि जलदा नदाः । एवं स्वामभिपिश्चन्तु सर्वकामार्थसिद्धये ॥९॥ एवमभिषिको यजमानः कवस्ताना पीठदेववानामुत्तरपूजां कृत्वा परप स्मृत्या० मन्त्रहीनं० अपराध महसागीवि द्वयोः पीठयोः समाप्य, उर्षिष्ठ ब्रह्मण. अभ्यारमिदद्रयोः पान्तु देव० इति पीठदेवता विसृज्य पीठमा- चार्याय दद्यात् । वचवम्-इदं पीठं सोपस्करं सदक्षिणा कवसंकल्पसि. यर्यमाचार्याय तुभ्यमह संमदद इवि दत्वा तो संपूप गच्छ गच्छति विमृश्य वो मण्डपदेवता द्वारदेववाय विसृज्यामु मण्डपं ध्वजपताकाधुपरक- सहि तुभ्यमई संमदद इस्पाचायांप सदस्थाय वा दयात् । यता छतस्य कर्षणा पूर्णवासिदये नानागोत्रान्वाह्मणान्मोजपिधे न श्रीपरमेश्वर पीपमानिवि कचरार्पगं कृत्वा पुन: पुण्याहवाचन करवा कच्छिद्र पाचरित्या ब्राह्मणान्संपूज्य भोजयिका वेभ्य अधिो गृहीत्वा सपि. पुनः सह मुजीत । विश्वामित्रासादिकसानालोय करनशः। देम्पा सारं समुदाप सनिव-जानुसारवा --

·मापत्रीपरपरणपद्धता।
पारोग्यपनाम्ना व वित्तपावनसंबिना।
घालालिना शंकरण गायत्रीपद्धतिः शुमा ।
रचिता वा तया देवस्नुष्यतां परमेश्वरः ।।
इति श्रीमच्चित्तपावनकुलाधिमंमधास्यपनामपल्लालमुरिसमुश्क
रविरचिता गायत्रीपुरश्चरणपतिः समाप्त ।
भय परार्यगायत्रीजपकर्तृणां प्रायवि हेमाद्री --
दशकग्जपतो देवी परार्थ कृच्छुपीरितम् ।
पतं परार्य जपतः परार्फ परिकीवितम् ॥
सहनसंख्ययाऽन्याथै शुदधर्य चान्द्रमाचरेत् ।
अयुतं नियु वाऽपि परार्थ पनळीमतः ॥
जपतस्तस्य फर्माणि सधः शीर्षन्ति देवा ।
तस्योपनयनं भूयश्वान्द्रायणचतुष्टयम् ॥
औपासनामे संघानं गायत्रीदानमेव च ।
केशानां वपनं कृत्वा पञ्चगव्यं वा परम् ।।
पराये पारती संख्या गायत्री प्रणवादिका।
पुन: स्वार्य जपेत्पबाचवा शुदिरवाप्पवे ॥
एवं कृत्वा द्विजा शुष्यदन्यथा जककाकाद ।
तष भन्म वृया लोके नामधारणमात्रकम् ॥ इति ।

·... ० ६ २ ८ ... ... ३ . [४] अन्यनाम। मूल्यम् । आं० ८६ विधानमाला-श्रीनृसिंहभट्टविरचिता 1... ४ ४ ८७ अमिहोत्रचन्द्रिका-किंजवडेकरोपाहवामनशास्तिकता। २ ८८ निरुक्तम्-दुर्गाचार्यकृतवृत्तिसमेत्तम् । भागद्यात्मकम् । .... १६ ८९ काव्यप्रकाशः-संकेवाख्यटीकासमेतः । ३ ९० शाहायनारण्यकम् कम्वेदान्तर्गतवाप्कलशाखीयम्। ९ ९१ गौतमप्रणीतन्यायसूत्राणि-भाष्यवृत्तिभ्यां समेतानि ।... ४ ९२ श्रीमद्भगवदगीता-सटीकरामानुजमाष्ययुता । ... ९३ दर्शपूर्णमासप्रकाशः-किंजवडेकरोपावामनास्त्रिरुतः। १२ ९४ संस्कारपद्धतिः-अम्पंकरोपाखभास्करशाखिविरचिता । ९५ काश्यपशिल्पम्-पहेश्वरोपदिष्टम् । ९६ करणकौस्तुभ:-कृष्णदेवज्ञविरचितः।. ९७ मीमांसादर्शनम्-सतन्त्रवार्तिकशावरभा० भागषट्कात्मकम् ।२५ ९८ धर्मतत्त्वनिर्णयः- म. म. अभ्यंकरोपाववासुदेवशाखिमणीनः। . ९८ धर्मतत्त्वनिर्णयपरिशिष्ठम्- १३ .९९ भास्करीयबीजगणितम्-नवांकुराटीकासहितम् । १०० प्रायश्चित्तेन्दुशेखरः- नागेशमविरचितः । कुण्डार्कयतः । १ १०१ शांकरपादभूषणम्-पर्वतेइत्युपाबरघुनाथशास्तिकतं द्विभा०८ १०२ ब्रह्मवैवर्तपुराणम्-भागद्यात्मकम् ।... १०३ श्रुतिसारसमुद्धरणम्-गिर्यपरनामकतोटकाचार्यमणीतम् । १३ १०४ त्रिंशच्छ्लोकी-टिप्पणीविवृतिभ्यां समेता । धर्मशास्त्रग्रन्थः। २ १७५ आश्वलायमगृहसूत्रम्-भायटारसनगानगरपापितम् ।। १०६ दशोपनिपद:-मूलमात्रम् ! ... २ १०७ लीलावती-श्रीमद्भास्कराचार्पपणीता । टीकादयोपेता विभागा।३ १०८ व्याकरणमहाभाष्यम्-प्रदीपोद्योतयुतं (अङ्गग०)म. मा.। २ १२ श्रीमत्पद्मपुराणम्-महापुराणान्तर्गत चतुर्भागात्मकम् । २० सिद्धान्तदर्शनम्-महर्षिवेदव्यासपणीतं निरखनमाप्ययुतम् । १ आधानपद्धतिः-किंजवडेकरोपाखवामनगासिमिः उना। १ पश्वालम्भमीमांसा-किंजवडेकरोपावामनशासिविरचिता। शिवभारतम्-कवीन्दारमानन्दविरचितम् । ० " . १० . ... . . १० [AG ·आननाश्रममुद्रणालयमुद्रितमन्यावल्या अक्षारादिवर्णानुक्रमेण ग्रन्थाङ्केन मूल्याङ्कन च सहित सर्वापत्रम् । -. .- १ ८ १ १० ९ ३ . ग्रन्थाङ्काः मूल्यम् ग्रन्थावाः मूल्यम् आ. आ. ४१ अग्निपुराणम् ४२० जीवन्मुक्तिविकः ३ १२ ८७ अग्निहोत्रचन्द्रिका २ १४ | २४ जेमिनीयन्यायमालाविसरः८ ८४ अवतामोदः २ ६९ ज्ञानार्णवतन्त्रम् ४ ५७ आचारभूपणम् ६८५ ज्योतिनियन्धः ३ १५ ५८ आचारेन्दुः ४ ०३७ तैत्तिरीयब्रालणम् १४ आधानपद्धतिः १४ ४२ तैत्तिरीयसंहिता ४८ १०५ आश्वलायनगृह्यसूत्रम्२ १२.३६ तैत्तिरीयारण्यकम् ८१ आश्वलायनश्रौतसूत्रम् ४ ११ १२ तैत्तिरीयोपनिषत् १२ ६२ ईशकेनकठाधुप (रामा०)२ ८/१३ निरीयोपनिषद्गाप्यवा०२ २ ७६ ईशकेनकठोपनिषदः १ ०/७८ विस्थलीसेतुः १२ ५ ईशावास्योपनिषत् १४/१०४ विंशच्छ्लोकी १५ २९ उपनिषदां समुच्चयः ६ १२ ९३ दर्शपूर्णमासमकाशः ६ १२ ३२ ऐवरेयवालणम् १० १०६ दशोपनिषदः २ ३८ ऐतरेयारण्यकम् ३ ०७४ दासायणगृह्यसूत्रवृतिः १ ११ ऐतरेयोपनिषत् ४ | ३३ धन्वन्तरीयनिघण्ट्र रा०स०६ ४ ९६ करणकौस्तुमः ९/९८ धर्मतत्त्वनिर्णयः ९ ७ काठकोपनिषत् ४९८ धर्मनच परिशिष्टम् १३ ६६ काव्यमकाशः ४५६ नित्यापोडशिकार्णवः३ ८९ काव्यप्रकाशः ३ ४/८८ निरुक्तम् ९५ काश्यपशिल्पम् ३ १३. नृसिंहपूर्वोत्तरतापनीयोप०१ ६ केनोपनिषत् ९१ न्यायसूत्राणि ५२ गणेशगीता पद्मपुराणम् १ गणेशाथर्वशीर्षम् पचासम्भमीमांसा ७३ गायत्रीपुरचरणपतिः ८/७२ परिभापोखरः २ ६९ गौतमसूत्रम् २ ८४७ पातञ्जलयोगमूना ३ १: छान्दोग्योपनिषत् (गां०)५ ३ पुरुपसनम ६३ हान्दोग्योपनि (रामा०)३ १२/५५ पुस्पार्थचिन्तामणिः ४ ७९ छान्दोग्योप- (मिनाक्षरा)२ ८ मश्नोपनिषत्र . : . १ ४ . २० . . १० . ६ . . . .