Svi-ksri-chennai

Sriichandrasheikharavijayamahaaratnahaara

PDF Proofread

Front matter

No text on this page.

॥
शचन्द्रमौलीश्वरो जयतु ॥
शीमहावागीश्वर्य नमः ॥ 16/17
शीधर्मदेवतायै नमः
श्रीचन्द्रशेखरविजयमहारत्नहारः॥
TAKRIFATPAT SASTO
अ मूल्योऽयम् ॥
शीम दखिलान्ध्रमण्डलमण्डनायमान प्राच्यगोदावरीमण्डलान्तर्गतशीमदु
भयगोदावरीमध्यदेशशीकोनसीमखण्डतिलकायमानशीमुझण्डापरा
भिधानमुनिखण्डमहाग्रहावास्तव्येन 'शीधर्मस्थापक, विद्व
कविरत्न, वैपाकरणकेसरि, धर्मापन्यासकेसरीत्यादिवि
अस्विलान्ध्रदेशधार्मिकपण्डित परिपत्प्र
धानमन्त्रिणा, शीमत्पुल्योपनामकोमामहेश्वर
शास्त्रि णा स ग्रधि तः ।।
रुदाङ्कितेन,
-
शी-परमहंसपरिव्राजकाचार्यवत्यादि १००८ निखिलबिरुदाव
लीविराजमानशीकांची कामकोटिपीठाधीश्वरशीजगद्गुरु
श्रीश्रीशी चन्द्रशेखरेन्द्रसरस्वतीसंयमीन्द्रशीचर
णसरोरुहसन्निधिसमर्पितः ॥
प्रबन्धप्रणेत्रत्र प्रकाशितः ॥
भट्नविल्लिशीशारदामुद्रणालये तदर्शि: 'न्यायवेदान्तविद्यापा
रीणैः बुलुसु अप्पन्नशास्त्रिभि मुंद्रापितः ।।
प्रमाधिवर्षशावणशुक्लदशमीगुरुवासरः ।।
क्री ॥ १९३९ सं।

No text on this page.

शीकाञ्चीकामकोटिपीठाधिनाया: १००८ शीशी शी
चन्द्रशेखरेन्द्र सरस्वतीसंयमीन्द्रश्रीचरण।: ।।
श्लो। श्रीचन्द्रशेखरयतीन्द्रसरस्वतीभ्यः श्रीकामकोटिमठपीठमहाविभुभ्यः,
श्रीभारतीवरणिदेशिकपादुकाभ्यः भक्त्यापितोऽय मुपहारकर नहारः ।।

No text on this page.

श्रीचन्द्रमौलीश्वरो विजयते ।।
श्रीमहावागीश्वर्यै नमः
श्रीधर्मदेवता विजयताम् ॥
श्रीचन्द्रशेखरविजयमहारत्नहारः॥
श्री क वि ता कु मार्यु प देश द श श्लो की ।।
श्रीमत्पुल्योफ्नामकोमामहेश्वरशाखिसंग्रथिता ।।
श्लो ॥ नमोस्तु : मविध्वंसिदुष्कलो तत्प्रगुप्तये,
शाङ्करा यावतीर्णाय चन्द्रशेखररूपतः ॥१॥
मातः! श्रीक विताकुमारि रसिके कालं कियन्तं चर
रान्धे दुष्कालिदुर्विलासवशगवान्तार्यमावृते,
गैर्वाणी बुधलालनयिसुगुणा खिन्नाऽपमानवजै
स्सर्वज्ञ भज! चन्द्रशेखरगुरूत्तंसं कृतार्था भव ||२||
यः श्रीद्वापरसन्धिभाजे जनताधर्माधिकेऽनेहसि
श्रीमत्पञ्चसहस्रक्सरमिते याते कले श्चष्ठितम् ,
दुष्टं वीक्ष्य निजप्रभुत्वकलना योदयुक्त मीशः पुनः
धर्मोद्धारकचन्द्रशेखरयतिः भूत्वाऽवतीर्णो भुवि ॥३॥
सोयं दुष्कलिदुष्टचेष्टितयुतैः दुस्संस्कृतिच्छद्मभिः
धार्यव्रजसङ्करापकदुरुद्योगै रधर्माचिते,
धर्मक्षोणितलेऽत्र दुर्मतपरिव्याप्ते दुराशान्विते
म्लेच्छयायजनावृते ऽ जनि जग संरक्षितुं धर्मतः ।।४}
साङ्गाम्नाय समस्तदर्शनकलाशालाप्रतिष्ठापकः
तत्तत्त्वाभ्युपदेशनामृतरसप्रस्रावक स्सन्ततम् ,
धृत्वा देशिकचन्द्रशेखरन्पु श्रीकामकोटीमहा
पीठे तिष्ठति शङ्करोऽखिलजग ज्जित्वा स्वशक्त्याधुना ॥५॥

श्रीचन्द्रशेखरविजयमहारनहारः । पाण्डित्यं निगमागमाचखिलसदिवद्यासु सत्कौशलम् भाषा स्वार्यकलासु चा भुततमं चातुर्य मावर्जने, लोकानां निजधर्मचारणविधौ शक्ति लोकेत्तरा दक्षत्वं कलिनिग्रहेऽद्भुततमं तत्प्राभवं निस्तुलम् ॥६॥ तत्प्रादुर्भवनादि तत्कृतजगद्धविनार्यावनी जैत्रप्रस्थितिमुख्यपावनकथासारं तदध्यादिकम् , साष्टाविंशतिपद्यरत्नशतके नाभीष्टसन्धायिना संवाढ्यरसोत्तरोक्तिनिकरे णावय॑ धन्या भव ॥७॥ न ग्राम्यान्ध्रवचोमयी नच पुन है।णी नवा यावनी नैवा स्यम्ब! जगत्प्रतारणचणा नो हीनसेवारता, नत्वं गर्हितवृत्तिभि र्गमयितुं स्वां जीविका मिच्छास श्रीमात! कविते कथं कलिभृतेऽत्रान्ध्र द्रियेथा जनैः ।।। धयां वाच मुदीरय स्यपिहितां संसत्नु नैत्र प्रिया मौदन्ती प्वपि पत्रिकासु नितरां कालेयलीलाकुले , खैराचाररतेऽन्ध्रलोकनिकरे गीर्वाणगीः गौरव न्यूने रस्यभवद्वचासि शृणुया त्कोवा विना श्रीगुरुम् ॥८॥ श्रीकांचीनगरीविराजितशुभश्रीकामकोटीमहा पीठाधीश्वरचन्द्रशखरधराचायायपादांबुजम् , नत्वा श्रीकविताकुमारि कल यैतेषां कथां पावनीम् साष्टाविंशतिपद्यरत्नशतके नाभीष्टसिद्धिं ब्रज ॥१०॥ श्रीचन्द्रशेखरजगद्गुरुसार्वभौम पादारविन्दकरुणामकरन्दपानात , मीत्वैहिकानि कवितेऽत्र सुखा न्यमुत्रा प्यासाथ मुक्तिवनितासह कृत्वरी स्याः ॥११ इति कविताकुमायुपदेशदशश्लोकी ॥

-श्री चन्द्रशेखरा वतारक था संग्रह:- ३ सर्वापद्विनिवारणाय भुवने धर्मप्रतिष्ठाप्तये शर्वाशेन धरावतार मनुगृ ह्यासेतुशीताचलम् , गर्वान्धा परिजित्य पण्डितवरा शास्त्रार्थबोधै धरा गीर्वाणा निजपादपीठविलुठ न्मोऽतनात नुमः ॥११॥ कावेरीसरित स्टेऽमृतघटेशावासभूदेवता साहस्राश्चितकुम्भघोणनगरावासि स्वपूर्वाञ्च तः, श्रीमद्विष्णुपुरे विलुपुरसमाख्याने द्विजात्यग्रणी स्सुब्रह्मण्यसुधी रुवास स महालक्ष्म्या सुसाव्यान्वितः॥२॥ श्रीकर्णाटकहोयिस समभिधा नाडीच शाखा दिदी गोत्रं हारित माश्वलायनमुने स्सूत्रञ्च यस्याभवत् , तस्य श्रीशिवतत्परस्य तपसा गौरीरताया सदा तस्या स्वप्न उमापति स्वसुततां प्रीत्यान्वगृहास्वयम् ॥३॥ काले ऽ थातेशिवङ्कर जटरगे शैव महातेजसि द्रष्टु दृष्टिहरेण तेन महसा व्याहौः प्रतीकै स्सती, गर्भाकै रखिलैः क्रमेण वितता सा गुर्विणी सत्पते बन्धूनां जगतोखिलस्य च मुदं लोकोत्तरा मातनोत् ॥४॥ मासे सा दशमे जगच्छुभकरे श्रीशालिवाहश्शके वायुक्षोणिवसुक्षपाकरमिते जिष्णो जयाब्दे शुभे, वैशाखासितपक्षसत्प्रतिपदि प्राभाकरे वासरेड नूराधर्शयुते ऽभिजित्समयगे सिंहे त्वसूतात्मजम् ॥५॥ तुङ्गस्थे भृगुनन्दने सुरगुरौ सान्दुजे राज्यगे भूपुत्रे च कलत्रगे व्ययपतौ चन्द्रे च नीचङ्गते, मन्दे वित्तगते ध्वजेन सहिते राही च शुक्रान्विते धर्मोद्धारकचन्द्रशेखरगुरुं सासूत सूनुं शिवम् ॥६॥ जातं वीक्ष्य शिवाकृति स्वमहसा सूत्यालयद्योतिनम धन्यं नः कुल मेव नेय मवनी धन्याखिलानेनतु,

श्रीचन्द्रशेखरविजयमहारत्नहारः
विधिना तज्जातकर्माञ्जसा
इत्यानन्द्य तत श्चकार
सुब्रह्मण्यसुधी र्धनं बहु ददौ भूदेवताभ्यो मुदा ॥७॥
षष्ठयर्थी प्रविधाय पष्ठदिवसे दिव्येह्नितु द्वादशे
सर्वाधीश्वरतां निरीक्ष्य विदधौ श्रीस्वामिनाथाभिधाम् ,
संस्कारा नखिला रततोर्हसमये ज्वाधाय शास्त्रोदितान्
तल्लीला अनुभूय चाष्टमसमे तात स्स चक्रे द्विजम् ।।
आम्नायाध्यनाय देशिकवराभ्यण गतो लीलया
गृह्ण साई मुपाङ्गयो इतिचयं स खेकसन्धा दिशा,
आचार्य प्रतिभाठिशेषकलितो विस्मापयन् पञ्चभि
पै रेव सरस्वती यणतो जग्राह विद्या स्समाः ॥९॥
बाल्ये भापणतः प्रभृत्याभिहितं सोऽहंवचस्सन्ततम्
शृत्वाऽपूर्ववचांसि चास्य सुधियो लीलाश्च लोकोत्तराः,
दृष्ट्वा ज्ञान मनुत्तमं च बहुलां मेधा ममुं विस्मित
स्वान्ता ज्ञाननिधि शिवं स्वय मिहोदीतं समे मेनिरे ॥१.
इत्थं दुष्कालनिग्रहाय भुवने धर्मप्रतिष्ठाप्तये
साक्षा च्छवं मिहावीर्ण मुपलब्धाशेपसंस्कारकम् ,
संप्राप्ताखिलविद्य माप्त निचिच्छक्यात्मबोधं स्वयम्
ज्ञात्वा देशकसार्वभौमपदवीपूर्णाभिषेकोचितम् ॥११॥
श्रीकांचीपुरकामकोटिविलसत्पीठाधिनाथा महा
दवेन्द्रार्यसरस्वतीमहितसत्पादा स्समाहाय्य
ते
सन्या स्यात्मदिशो पदिश्य च महावाक्यानि चत्वा यथा
सीनं स्वै राभिषिच्य पूर्णकलशै. पीठे प्रभुत्वं ददुः ॥१
साक्षा च्छम्भुनवावतारकलनां वीक्ष्यास्य धर्मोदकृती
कालेयाखिलदुर्विलासनिवहभ्रष्टार्यधर्मे विह,
इन्द्रान्तर्गतचन्द्रशेखरसरस्वत्याह्वयं देशिकः
पीठाभवयागपट्ठकलनेऽन्वर्थ ददौ श्रीगुरोः ॥१३॥

२.
श्रीचन्द्रशेखरविजयमहारत्नहारः ।
पारिव्रज्यजगद्गुरुत्वविलसत्साम्राज्यसिंहासना
विष्ठाना द्वयसि त्रयोदशसमे ब्राह्मीरमातेजसोः,
आवेशा दखिलेशशक्तिकलिता देकात्मतापत्तिम
सूर्यत्विट्समदिव्यधामकलितो रेजे जगदेशिकः ॥१४॥
श्री चरणारविन्द नक्षत्र मा ला॥
यत्पादाम्बुजदर्शनेन मनुजा मुक्ता निजाधवजात
यत्यादाम्बुजवन्दनेन निखिलै ३शोकै विमुक्ता जनाः,
यत्पादाम्बुजसेवया भवभुजो मुक्ता अविद्यावृतेः
यत्पादाम्बुजपूजनेन सुजना सिद्धाः पुमर्थे व्वलम् ॥१५॥
यत्पादाम्बुजवर्णनेन कवय स्सारस्वताधीश्वराः
यत्पादाम्बुजभक्तितो बुधगणा वाचस्पतित्वं गताः,
यत्पादाम्बुजसंश्रया न्नृपतय स्साम्राज्यलक्ष्मीजुष
स्सर्वश्रीप्रदचन्द्रशेखरपदाम्भोजं त दम्बाश्रय ॥१६॥
संसारे सुखसारलेशरहिते हिंसैकसारे भृशम्
कं. सारं प्रसमीक्ष्य नौषि कविते पुंसो रिरंसून् भवे,
हंसानन्दरसोर्मिबोधसरसीहंसावतंसाश्रितम्
संसारापहचन्द्रशेखरगुरूतंसांघ्रिपद्मं भज
यत्पादाम्बुजचिन्तनं सुमनसा मिष्टार्थसंसिद्धिदम्
दुष्टाज्ञानघनान्धकारविषयव्यालालिदष्टात्मनाम् ,
भ्रष्टाना मपि सर्वधर्मनिवहा स्कष्टापकृष्टात्मनाम्
शिष्टानां वचन भजेष्टगतये जुष्टात्मविश्वाशिनी ॥१८॥
सारूप्ये जडपङ्कजं स्वतपसा प्राप्ते प्यतृप्य त्पद
स्सायुज्यं लषदात्मनो यतिविभुद्वारा समीपं गतम्,
लब्ध्वा तनखचन्द्रतो निजचितिं नालात्मबन्धं पार
त्यज्याऽवाक्पतितं पदे तव विभो स्पर्शा द्विलिल्ये स्वयम् ॥१९॥

६ श्रीचरणारविन्दनक्षत्रमाला । पद्मं त्वत्पदरूपतः परिणतं पञ्चांगुलीमि दलै: लक्ष्म्या साक मशेषभूतलबुधानन्दाय बोथामृतः, आत्मारिञ्च कलानिधिं निजसिर स्स्वास्थाप्य पञ्चीकृतम् स्वान्तश्शतृजयं विवेकजनितं सुव्यञ्जय भ्राजते ॥२०॥ लक्ष्मी स्त्वत्पदकञ्जयो निवसती त्येत नचित्रीयते वासस्थानतया विनम्रजनतादारिद्रयहन्त्रीतिच, किन्त्वेत भवरक्तभक्तवितते भोगेऽर्थकामाश्रिते वैराग्यं सुदृढं विधाय भवतो धत्ते विमुक्तौ रतिम् ॥२१॥ स्वीयां पङ्कजता मनीक्ष्य जलजं नत्लाभिदं कर्मणाम् बन्धं बीजचयं च हृद्गत महन्ताया स्त्वदंले विभो, तादात्म्याय बुधेन्द्रहस्तमुखत सामीप्य भेय स्वयम् वीक्ष्यैत त्सुषमा मधोगत ममुं रेखात्मना सेवते ॥२२॥ पद्मं त्वत्पद मामनन्ति सुधियो भ्रान्त्या रुचे मर्दिवात् सम्फुल्लं न भवे नखेन्दुसविधे चे तज्जगद्देशिका, धात्रा लोहितरत्नसार मपकृष्यापूर्य चिन्तामणिम बोधेन्दूपलमूर्धगं मनुमहे सृष्टं श्रिताभीष्टदम् ॥२३॥ आम्नायागमसत्कलामयमहावाणीविभूतिव्रज भ्राजद्भोधमणीविभूषणभृतां माणिक्यमञ्जूषिकाम् , अग्रेन्दूपलराजितां तललसत्पद्मादिरेखांचिताम् अप्रिं ते कवयो वदन्ति कमलं मुग्धा श्रितज्ञानदम् ॥२४॥ नानादेशनृपालमौलिवसते स्साम्राज्यलक्ष्म्याश्रयात् रत्नप्राभवकीर्तितोऽपि नितरां शोणो मणि गर्वितः, भृत्वा त्वत्पदकीर्ति मेत्य मकुटै जेतुं पदो मस्तके ब हा त्मा पतदंजसा तव पदं तद्धाम हृत्वा जहौ ॥२६॥ पद्मे कोकनदे प्यशोककुसुमे मन्दारबन्धूकयोः पाटल्यादिषु भिन्नभिन्नरूचिता ग्लानिप्रजाड्यादिभिः,

श्रीचन्द्रशेखरविजयमहारनहारः ।
दोषै शोणमणीगणेषु कठिनात्मत्यादिभि स्त्वत्पदम्
निर्दोषाढ्यगुणास्पदं निरुपमं विज्ञानदीपं विदुः ॥२६॥
-
किश्चैतेषु न शक्ति राश्रितजनाभीष्टार्थदा दृश्यते
त्व छीपादयुगे तु रागिजनताधमाथकामप्रदा,
शक्ति स्सास्ति विरागिणां तु निखिलाऽविद्यावृतिध्वंसिनी
विद्यादिव्यमरीचिाभ भवभुजां बन्धं दहन्ती विभो ॥२७॥
त्वत्पादाब्जरजांसि लब्धु मखिला माधिपा स्सम्भ्रमात्
गत्वा तत्र यतीन्द्रवन्दनशन श्रेण्यावकाशाप्तये,
तिष्ठन्तो बहुकाल मन्तर मवा प्यादीप्य मालिस्फुर
द्रनाल्यंशुचयै स्सुवर्णकुसुमै सम्पूज्य बिभ्र त्यलम् ॥२८॥
त्वत्पादाम्बुजचिन्तनेन विबुधवाताः पुनन्तो गिरम्
वित्तोन्मत्तगृहस्थाचेत्तकलनाय तामचित्तोद्गतः,
कल्पै रल्पितकल्पपादपगुणै जल्ये रनल्यै र्युतैः
आत्मीयां मलिना मुदश्चितरसस्तामेन धन्या इह ॥२९॥
.
स्वत्पादाम्बुजर्णनेन वसत स्तार्णषु पार्णेषु वा
जीर्णे वर्णवपूर्वजादृततनु वाशीर्णदुर्वेश्मसु,
सद्वर्णोदितलब्धवर्णनिक रस्याचणिदुष्रैनसः
स्वर्णश्रीपरिपूर्णवर्णविलसत्सौधेषु वासो मुदा ॥३०॥
तीर्णो स्त्वार्यकलासु वाङ्मयानेरुत्तीर्णोऽस्तु जीर्णोऽस्तु दु
श्वीणैः कर्ममि रिन्दिराकरुणया पूर्णोस्तु कीर्णोस्तु वा,
प्राणे रणवमेखलाविपत योदीर्णोस्तु शीर्णोस्तु या
पूर्णो यच्चरणामृतेन विपदुत्तीर्णोऽत्युदीर्णोदयः ॥३१॥
चित्रं त्वत्पदपङ्कजन्मरजस स्सङ्गेन यद्देहिनाम्
नानाजन्मनिकायसञ्चितरजःकोट्योऽपयान्ति इतम् ,
जाड्यं चात्मगतं व्यपैति विषयारक्ति विवेकेन्दुना
सम्बन्धोखिलवाग्विभूतिकलना दिव्यात्मशक्त्यागमः ॥३१॥

श्रीचरणारविन्दनक्षत्रमाला। माक्त मेस्तु भवत्पदाम्बुजयुगे प्राकाम्यदाऽव्याहता रक्ति स्त्वत्पदचिन्तनेस्तु निबिडाज्ञानान्धकारापहा, साक्त स्त्वत्पदपद्मवन्दनविधौ संसारतापापहा मुक्ति मेस्तु भव:पदाब्जभजना कर्मावलीबन्धतः ॥३३॥ . धन्या स्ते धनिन स्सुवर्णकुसुमै स्त्वत्पादपङ्केरुह द्वन्द्वं ये परिपूजयन्ति निखिलाभीष्ठार्थसिद्धिप्रदम् , धन्या स्तेपि बुधा स्सुवर्णकुसुमै वार्चयन्तीह तत् मान्या स्तुल्यफलाप्तितोऽत्र त इति श्रीमद्गुरो मन्महे ॥३४ आकृ ष्याखिलशक्तिसार मण्कृ ष्याशेषतेजोबजम् संकृष्याखिलबोधसार मुदरे निक्षिप्य युष्मत्पदम् , धात्रा शोणमणिप्रसूनरुचिसम्मिश्रप्रभैः पल्लवै सल्यैः पञ्चभि रग्रसूचितलबै स्सृष्टं महिम्नां पदम् ॥३५ नोचे त्पल्लवता किसालयचयेऽन्वर्था कथं वा भवेत् त्वच्छ्रीपादलवश्रियैव खलु सा स्या तत्र युक्ता विभो, । एते नैव भवत्पदं किसलयं पञ्चाग्र मार्यो बृवन् प्रत्युक्तो जडरूपणं त्वनुचितं सर्वज्ञपीठे पदे ॥३६।। राज्ञां मौलिषु सार्वभौमपदवीं धत्ते धृतं भक्तितः विज्ञानां तु विमुक्तिवैभवपदं तत्वावभासेन यत् , अज्ञाना मस्त्रिलार्थदानमुखतो भुक्तिंच भक्तिं भवे प्राज्ञानां परमार्थभासनदिशा भव्यां विरक्तं भवे ॥३॥ हन्त्वाम्नायविदो द्विजन्मनिवहान् मुष्णातु हेम्नश्चयम् चूष त्वाढ्य घटीमितासवझरी म्लेच्छै स्सहान्त्यै जनैः, दारा नगच्छतु वा गुरो श्वरतु वा संसर्ग मेतै सदा त्वत्पाब्जाशक्रियाऽघशमनी पूता विधत्तेऽपितान् ॥३८॥ पझे पङ्कजता जडस्थितिरजस्सन्धारणे म्लानता संसर्गोपि जडै स्सदा द्विजपतिद्वेषोऽपटुत्वं गतौ .

श्रीहृदयादिशिरोन्तनक्षत्रमाला एकाहस्समयप्रभाप्रभृतयो दोपा गुणा अल्पकाः विज्ञै सर्वगुणास्पदं तब पदं तेनोपमीयेत कैः ॥३९॥ नोदत्ते कमलं श्रिय श्रितवतां हृद्यानवद्यां तथा विद्यां वा नतुवान्यकामनिवहं तापत्रयोन्मूलने, का? नामाऽत्र कथा भवार्णवतरिप्रज्ञानसन्धापनम् दूरे सर्वपुमर्थदार्यचरणे नेहक्कथं स्या त्समम ॥४०॥ " स्वीयाथस्थिति मत्र सर्वविपये प्याञ्चित स्सर्वधा सर्वाभीष्टदसर्वशक्तिकरिता त्साघविध्वंसकात्, ज्ञास्यात्मद्युतिनर्दिवेपदुपमासाद्येन त्वा स्वयम् रेखारा मुपेत्य तत्तल महो पद्मं सदा सेवते ॥४१॥ दिव्याखण्डमहाविभूतिकलितश्रीपादसंसेवनात् अप्येकांतिकभक्तितो जडजयो रेखानखोपाधितः, पद्मशशाङ्कयो रनुपमा कोतिर्जनालादने लक्ष्मीवा सतया सुधानिधितयाऽन्येषां कि मिष्टोदये ॥४२॥ प्राप्ता नानादेशमहामहीपमहितश्रीनाथविश्वम्भरा विख्याताखिल विश्वविद्यविबुधाधीशाढ्यहृतर्पकः, यत्र श्रीमहिमा विराजतिमहामोहापहारी सताम् विज्ञानकघनं तदार्यचरणद्वन्दं श्रयन्तां जनाः ॥४३॥ श्री ह द यादि शिरोन्त नक्षत्र मा ला। धात्रा हृत्कमलं शमादिदलकं नानाकलाकेसरम् कारुण्यैकमरन्दपूर्ण मखिलाम्नायावलीकार्णिकम् , विज्ञानकरसं विशुद्धगुणकं चातुर्यतेजोश्चितम् नानाशक्तिसमूहनाल ममलं सृष्टं नवं ते गुरो! ॥४४॥ कामाद्यान्तरशत्रवोत्र न नवा तृष्णादयो नापिवा दुष्टाः काश्चन वासना नच पुन र्दुष्टेषणानां त्रयम् ,

१०
श्रीचन्द्रशेखरविजयमहारनहारः ।
नोतापत्रयसङ्गगन्ध इह नो चाश्चल्य माविधिकी,
वार्ता नो कथ मन्यथा स्यु रिह नात्मानन्दगन्धावृते ॥४५॥
न्यस्तो यस्य तु मस्तकोपरि भवद्भस्तो भवाब्ध्यूमिवि
स्रस्तस्वीयसमस्तशक्तिनिवहव्यस्तो निरस्तोहकः,
अस्तौकहिकमोहबाडबपरिध्वस्तोपि तापत्रय
त्रस्तोऽस्तङ्गतसंसृति स्स भवति ध्वस्तात्मबन्धः पुमान् ॥४६॥
शिष्टो वा निगमागमान्तरसवि भ्रष्ठोऽस्तु वा सर्वतः
दुष्टो वा गुरुपातकैः कुविषयाकृष्टो विनष्टात्मवान् ,
दष्टो मोहमहाहिनाऽर्थविषसंसृष्टो विसृष्टात्मशुक्
स्पृष्टो यत्करपङ्कजेन भवविभ्रष्टो विनष्टाचितिः ॥४७॥
शङ्खाकारशिरोधरानुगतया हृत्पद्मसंलग्नया
गौरीशङ्करमालया प्रकृतिपुभेदप्रथाऽऽविधिकी,
मार्ताण्डप्रभयो जलोमिंगणयो ज्योत्स्नासुधांश्वो रि
वाऽद्वैतं तात्त्विकमेतयो रिति भवत्तण्ठोऽभिवक्ति स्फुटम् ॥४॥
,
सन्ध्यानां त्रितये प्यवन्ध्यफलके श्रीराजराजेश्वरी
योगश्रीयुतचन्द्रमौलिीमधुनश्रीमत्सपर्याविधी,
जयश्रीप्रणवादिसज्जपविधी शिष्याभयासबने
यद्व्यापारपरम्परा सरति तत्पाण्यम्बुजं ते नुमः ॥४९॥
साङ्गोपाङ्गकलां त्रयी मनिश मप्यन्तर्वसन्ती स्फुर
देखाणां त्रितयेन तावकगलो व्यक्तं व्यनक्ति स्वयम् ,
वाणी सा तु तदीयसार मखिलं संगृह्म वर्णात्मना
शिष्यौपाय ससम्प्रदाय मनिशं सम्बोधय त्युद्गता ॥५०॥
साङ्गाम्नायसमस्तदर्शनकलाभाषामयूखै महा
बोधानन्दसुधारसैकलहरीनिष्यन्दिभि स्सन्ततम् ,
चन्द्रो यद्वदनात्मना परिणत स्स्वाङ्कापनोदेहया
लोकाना भिह दुर्भताविलहृदां तत्त्वामृतं यच्छति ॥११॥

श्रीहृदयादिशिरोन्तनक्षत्रमाला। ११ श्रीवाण्योस्तु मिधो द्विषो रिह विभिन्नाम्भोजधाम्नो सहा वासा कोकनदाम्बुजारिसहसंवासा न पनं मुखम्, नो चन्द्रोऽपि कलानिधित्वकलित स्स्वद्वे व्यधिष्ठानत: नित्य श्रीवसतेश्च नैव च रविः किञ्चि न्महामण्डलम् ॥१२॥ सर्वज्ञानसमस्तशक्तिसमधिष्ठानं समष्टयात्मकम् ब्राझं दुष्कलिदुर्मतप्रशमनद्वारा जगदक्षितुम् , धर्मब्रह्मरहस्यबोधनसुधासेकै स्वखाधायकैः उद्भूतं गुरुसार्वभौममुखत स्तापत्रयोन्मूलकैः ॥२३॥ मायावीचिमिषद्भवाब्धिविषयग्राहै गृहीता महा मोहव्यग्रहृदो मनोरथमहावतैः परिभ्रामिता:, तत्कृष्टा स्तलगा स्वनाशचाकता दैवस्मृते स्याजिताः उन्मज्याम्भसि यन्मुखेक्षणवशा त्तीर्णा भवाम्भोनिधिम् ॥५४॥ लक्ष्मी यद्वदनाश्रया स्वचलतामुग्धापवादं मुहुः हन्तुं लोकगत स्थिरा प्रदिशति स्वानुग्रहं च स्थिरम् , द्रष्टुभ्यो नितरां वधू रपि विधे 5 विहा यानया क्विा मार्षमयीं दिशत्यनुकलं स्थित्वात्मने हा निशम् ॥५५॥ पादाभ्यां हृदयेन पाणियुगले नास्येन नेत्रद्वये नापि स्वे प्रतिपक्षतां वहति ते रुच्यादिभि स्स्व गुणैः, पने योधु मुपागतेऽपि कृपया त्वेकाकिनि त्वन्मुखम नेत्राभ्यां शम माकलय्य विजही संकृष्य तत्सदगुणान् ।। फाले ते गुरुसार्वभौम विलसदेखात्रयं भूतिमत् व्यक्तं व्यञ्जयतीह चेतनमहामायेशशुद्धात्मनः, भिन्ना न्भेददृशा मुपाधिविलये चैका विदां दर्शय सामानाधिकरण्यतोत्र सकला शक्ती: प्रभारूपतः ॥५७|| ध्येये ब्रह्माणि चित्तवृत्तिविलयैकाग्र्यार्जकै रामनः प्राणायाममुखै मनोविजयिभि स्संसाधितुं चैकतां, १२ श्रीचन्द्रशेखरविजयमहारत्नहारः । ब्रह्मानन्दरसानुभूतिफलिकां मायासमुन्मूलनी नासायुग्मसुखेन योगफलना मासादय द्राजते ॥५८॥ अन्तश्शतृजयाय दुर्जयमहामायाविनाशाय च भव्याजेन धनुयं विनिहितं धाना मुखे मन्महे, तूणीरद्वय मगधोऽत्र नयनव्याजा च्छमादीषुभिः पूर्ण दिव्यमितोन्यथा कथ मिदं दृष्ट्या विधायन्ति ते ॥१९॥ ज्योत्स्नांकूतिरक्तपल्लमपुटे भासेत चे मल्लिका भाला विमपेटिकोपरि धृता कपूरमालापिया, श्री च्छोणमणीगणोपारधृतश्रीहीरक श्रेणियु भूषा , भजतां तवायरलसन्मन्दस्मिते नोपमाम् ॥६॥ चित्रं त्वद्वदन्दुभण्ड विनिर्गच्छस्मितज्योत्स्न वा साकं सूक् पनि धानमौक्तिकमणिश्रेणी विनिर्गच्छती, सा तु श्रोत्रगता प्रविश्य हृदयं भूत्वा सुधात्मा नृणाम् आनन्द जनय त्यनन्यसदृशं तापत्रयोन्मूलकम् ॥६१ त्वद्वाचां प्रसरे वयोषजनके प्वाट्येषु षड्दर्शनी सारग्राहिषु सर्ववेदसमयादर्श व्वशेष रसैः, ब्रह्मानन्दरसानुभाविषु महामोहापहेषु दृतम् को नामेच्छति पारलौकिकसुधां यच्छत्सु तत्त्वामृतम् ॥६२|| चित्रं त्वद्वदनोगतोक्तिलहरीनिर्यत्सुधामाधुरी संस्वादेन चिरायु राप्रतिदिशत्पीयूषमात्राशिनास् , देवाना मपि दुर्लभेन सकलानन्दातिगा देहिनाम् ब्रह्मानन्दरसानुभूति रतुला प्राप्नोति भूमौ बुधाम् ॥६॥ स्वनेत्रद्वितया दपाङ्गसरणिव्याजेन वाणीरमे प्रादुर्भूय भवाच्छ्रितावलिसमाश्लेषं दधाते दृतम् भूमध्याक्षिमुखा तालारिषु पुन रत्वेका भृकुट्यात्मनो दीता शक्तिारमे निवारयति ते सौदामिनीवालसा १४ श्राहृदयादाशरान्तनक्षत्रमाला। १३ . यस्मि नास्यगता कटाक्षसरणि दीने पते देकदा कारुण्यैकसुधामयी स तु भवे च्छ्रीवाग्विभूत्यश्चितः, भक्तत्वौहिकपारलौकिकसुखावाप्ति विरक्ते शिते संसारोत्तरणं सुमुक्तिमहिलानन्दानुभूतिः परा ॥६५|| मुण्डीमस्तक एष ते जग दिदं मिथ्येति तत्त्वस्थितिम् बृते ब्रह्मपदे सहस्रदलके पद्म परं ब्रह्म तत् , चिच्छक्त्या सह मेधया निजसुखं भुञ्ज स्त्वया मायया शाट्याचावृतमज्ञमोहन कृते धत्ते सदा लीलया ॥६६॥ शम्भुप्रीतिकरप्रदोषदिवसप्रादोषिकार्चा महा नेहोधारितरुद्रनेत्रमकुटे नालंकृतं ते शिर', दृष्ट्वा कस्य मनोऽत्र तर्कयति नो साक्षा च्छिवं योगिनम लोकोद्धारकृतेऽवतीर्ण मयनौ त्वां संयमीन्द्र! प्रभो! ॥६॥ भक्तच्छात्रकृतेषु जानपदसञ्चारोत्सवेषु प्रभो! कौशेयांशुकदिव्यभूषणगणालङ्कारिते हस्तिनि, आसीनस्य महामाणिस्थगितसत्सौवर्णमौलिस्फुर न्मूर्धा ते जगदीशतां विशदय त्यात्तेशचिह्नावलेः ॥१८॥ ब्रह्मीभूतयतीन्द्रचन्दिरमहादेवेन्द्रभूदेशिक श्रीमत्याणिपयोजपावनतलस्पर्शा त्परब्रह्मणः, यस्य ब्रह्मपदे प्रवेशवशतो नष्टात्वविद्यावृतिः देहोपाधिपारग्रहा दुपगता प्राप्ता परब्रह्मता ॥६९।। यस्मि न्सयामिशेखरार्पितसुमा न्याभांति नक्षत्रवत् यस्मिन् श्रीशसुवर्णपुष्पनिवह स्सौवर्णमालीयते, यस्मिन् भूपसमर्पितो मणिगणो माणिक्यमौलीयते तस्मि न्मेऽस्तु सुवर्णपुष्पनिवह इश्रीमद्गुरो मूर्धनि ||७०॥ दण्डं दण्डयितुं कलिं सह बलं तेजो दधानं परम् ब्राझं धर्मततिप्रतिष्ठतिकृते श्रीदेशिकेन्द्र स्तव, १४ श्रीचन्द्रशेखरविजयमहारनहारः। हस्तं दिव्य मनीनय त्रिजगतीरक्षाकरं भूमिका स्सप्तव्याहृतिरूपिणी स्सुदधतं मुक्त्यङ्गनावश्मनः ॥७१॥ दण्डे नात्मकराञ्चितेन महसांधाम्ना वशां चित्कलाम मायां लोकविमोहिनीं गुणमयीं बद्धां निजाग्रांशुके, कौशेयेन च सूत्रकेण सुदृढ़ संवेष्टय तां सप्तमे पर्व ण्यग्र इतश्च निर्गुणमह स्त्वं दर्शय स्यो मयम् ||७२।। अन्तेवासिमुमुक्षुवर्गसमधीकाराश्रया भूमिकाः सप्तखीयसुपर्वभिःक्रमगते स्सोपानभूते स्स्वयम् श्रीमन्मुक्तिवधुटिकामणिमहासौधायमानो निजो दण्डो ब्रह्मपरं व्यनक्ति शिखरे स्वीये स्थितं तेजसा ।। अज्ञाना त्सुखवर्मनः कुविषयानेकद्रुषण्डावृते मोहध्वान्त मलीमसे कुवृजिनव्याघ्रादिहिंस्रावृते, विज्ञानप्रसभापहारिबलवत्कामादिचौरान्विते दण्डस्तेऽवति बिभ्यतं भवमहारण्ये भ्रमन्तं भयात् ॥७४।। धर्मो येन महाकला विह पुन स्सम्यक्प्रतिष्ठीयते यस्मै संयमिचन्द्र' वन्दनशतश्रेणी सदा राजते, यस्मा जीवपरात्मतत्त्व मखिलं निर्गच्छतीच्छावशात् तस्मै दिव्यमहोभृते तव गुरो दण्डाय वन्दामहे |७ श्रीगुरु कारुण्य न व रत्न मा ला। कारुण्यं हृदये स्थितं तव विभो दनिाननालोकमात् उद्रिक्तं नयनप्रविष्ट मित उद्गीर्ण कटाक्षच्छलात् , संसृत्यार्थततिखरूप मुपगम्याशेषदोषार्जितम् दारिद्रयं विविधं निहत्य सकलाभीष्टानि दत्ते नृणाम् ॥७६|| कारुण्यावधि मीक्षितुं क्षम इह स्या कोपिवा भूतले कस्मै चि भुव मातनोति विपुलां कस्मै चिदाढ्यं धनम् , श्रीगुरुकारुण्यनवरत्नमाला | कस्मै चि दिशति प्रभुत्वपद: कस्मै चिदाढ्यं यशः कस्मै चि द्विविधार्थसम्पट मिह त्वत्कारुणी श्रीगुरो! ॥७७॥ कस्मै चि निगमागमार्थपटुतां सत्साहितीसम्पदम कस्मै चि त्सुकवित्वशक्तिकलितां योगश्रियाभ्यूर्जिताम , कस्मै चित्तपसः श्रियं भृतिशिरस्तत्त्वावबोवामृतम् कस्मै चि दिवाति त्वदीयकरुणाश्रीमुक्तिकान्ताऽधरे ॥७८|| एकस्मै तु कुटुम्बजीवन मथैकम्मै गृहादिश्रियम् त्वेकस्मै बहुधान्यसम्पद मथैकस्मै कलवश्रियम् , एकस्मै सुतसम्पदं दिशति चैकस्मै सुधीसम्पदम् चकस्मै जयसम्पदं धृव मशेषेभ्योऽपि धर्मोदयम् ॥७९॥ दीने वा विधिदुर्विलासवशगे दूने विपत्पंक्तिभिः होने वा रमया गिरा नदुभयानूनेऽपिवा मानुपे, शिष्टे वा निजधर्मचारिणि ततो भ्रष्टेपि वा ते कृपा दुष्टे वा कलुषै स्मपुण्यनिवहै: पुष्टेपि वा स्या त्समा ८०|| कामक्रोधमुखान्तरारिनिवहप्रोद्रेचितोग्रान्तर पारब्धापकृतिप्रकारबहुलन्यक्कारधिक्कारिषु, आत्मारिष्वपि तावकीनकरुणौदासीन्य मालम्ब्यतान् पश्चात्तापविशुद्धिशुद्धहृदयान् कृत्वा परित्रायते ॥८१।। आचार्येन्द्र! भवत्कृपारसमयी शक्ति स्त्वपाङ्गस्थिता नम्रा न्वीक्ष्य जनान् प्रविश्य हृदयं बुद्धया समालोच्य सा, जिह्वाग्रं गतवत्ययेऽभिलषितं किं वेति पृष्ट्वा वयम् दद्मो वाच मुदीर्य पूरयति तत्सद्यो नृणां कामिनाम् ।।८२॥ मुक्तिं वाञ्छति चे त्सहस्ततलगा संवत्सरानन्तरम् वैराग्यादिगुणा परीक्ष्य सुदृढा न्मध्ये तु तन्मत्तके, स्थित्वा ब्राह्म महोपदेशविधिना तत्त्वावबोधामृतम् दत्वा वाक्यचतुष्टयेन तनुते मुक्तं खभक्तं त्विह ।। ८३॥

१६ शीदिग्विजयचतुष्षष्टीमणिमाला । किं नामा तनुते न ते सुकरुणा या बन्धविच्छेदिनी ब्रह्मानन्दरसप्रदा भवभुजां तापत्रयोन्मूलनी, अन्या न्यूरयतीह कामनिवहान् संसारतापापहान् इत्यत्राद्भुत मेति को क्य मिमां याचामहे सन्ततम् ॥८४॥ श्री दिग्विज य च तुष्षष्ठी मणिमा ला। उत्था योषसि चन्द्रमौलिचरणध्याना त्परं योगतः कृत्वा कायिककर्मजाल मखिलं स्नात्वा च तप्त्वा तपः, प्रातः पूजनतः परं त्रितजना याध्याप्य भाष्या ण्यथा भ्यर्थेशं क्षुध माशमय्य विबुधै श्शास्त्रार्थ आचिन्त्यते ॥८५।। भक्तेभ्य स्तु तत स्सुबोधमृदुलै देशीयवाग्वाङ्मुखैः सयुक्तिस्पुरितैः प्रमाणबहुलै ।कानुभूत्याश्रितः, धर्मब्रह्मरहस्यबोधनपरै स्साधूपदिश्य स्वयम् स्नात्वा साय मुपास्य शम्भु मथ तद्ध्याने निशा याप्यते ॥ एवं भूतमहामाहन्नि महसां राशा वुदश्च न्महा विध लोकमहोपदेशकमहासाम्राज्यलक्ष्मीजुषि दिव्यात्मीयमहोपदेशसुतपः शैवार्चनैः प्रत्यहम् छात्रां स्तारयति व धाम्नि शरदो याता गुरौ द्वादश ॥८॥ नानादुष्कलिदुष्टचेष्टितसहस्रोच्छिद्यमानात्मनि श्रीमद्वैदिकधर्मवमनिकरे कर्मावनौ भारते, ता नुद्वर्तु मवातरः किल विभो! शीशङ्करोपेक्षसे किन्वित्यर्थनया धरामरबुधां प्रस्थातु मैच्छ दिशः ॥८॥ इन्द्रत्वं परिवारतो गजमुखा द्यैश्वर्यतोऽप्यूर्जितात् वाचा वायसरखती रसमयी मानन्दसन्दोहिनीम् , धाम्ना खेन च चन्द्रशेखर पदं शक्त्या च मूर्त्या गुरुः लोकाना मभिलक्षयन् खनिलया च्छात्रौघयुनिययौ ॥८९॥ / शीदिग्विजयचतुष्षष्टीमणिमाला। १७ सत्स्व प्याधुनिकेषु धूमशकटाद्यारोहयाने ध्वति क्षिप्रप्राप्यपदोपयापनचणे वाव्येषु नेच्छ द्गुरुः, तै र्यातुं निजसम्प्रदानित स्वान्दोलियामात्रा: पादभ्यां काने देतु मैन् .लिलं श्रीतीर्थराण्भण्डलम् ॥९॥ सर्वार्थावलिसिद्धिदे शुभकरे सिद्वार्थिवर्षेऽश्वयु ङ्मास श्रीविजयाभधाभलातयों दिव्ये मुहूर्ते विभु', श्रीगङ्गादिपवित्रतीर्थविलस क्षेत्राटनव्याजत. नानादिग्विजयाय मानुगपरीवारः प्रस्थे गुरुः ॥९१ कावेरीविरजा मरित्तटन्सन्छीर दिव्य स्थल श्रीमज्जम्बुकनायधाममधुरापुर्यादिदिव्य स्थली:, संसेव्याखिलभक्तलोकानकर खायोपदेशामृत सिञ्चत स्तटखण्टगौरवरी गृहीत्या ययुः ९२० यत्र श्रीरघुनन्दनोऽखिलजगत्पीडाकरं र.वणम् मायाशक्ति मिहात्मनो जनकजां नीत्वात्ममुक्त्यै हठात , निर्बध्यात्मगृहान्तरेऽखिलमहाभागान् बितृज्यातुम् उन्धान भोचयितुं निबद्धु मुदधौ सेतुं समारब्धवान् ।९३॥ य द्वीक्षा द्विजघातशुद्ध रुदिना यन्मज्जना त्पापिनाम् जाये तापचयो भवान्तरचितोऽप्युड्डीय खं भस्मसात्, द्वैतीयीकनिमजना त्पुन रिहामुार्यभोगबजः तातीयीकनिमज्जना चिदनुगश्रीमुक्तिकान्तासुखम् ॥१४॥ श्रीरत्नाकरसन्मसोदधिसमाख्यामसिनाश्री धाम्नि श्रीरघुबीरवन्धितमहासभः चर्वर्गदे, पूते शालिश के शराऽब्धि बसुभूख्या 5 श्वयु पूर्णिमा तिथ्यां दुन्दु-िपरमरे विविध तालुका माददुः ।।९५॥ क्षेप्तुं गाजले यथाव दनले श्री विन भ्राज निकायसवम महादशमाखले भारत,

१८
शीचन्द्रशेखरविजयमहारत्नहारः ।
मानादुर्मतदुष्टलोकनिकरं संशिक्ष्य संरक्षितुम्
धर्मवात मशेषभूतलगुरु स्सेतोः प्रतस्थे विभुः ॥१६॥
मध्येमार्ग मशेषसज्जनपदे वभ्यहितः पण्डितै:
नानाशास्त्ररहस्यबोधनसुधादानप्रहृष्टात्मभिः
दिव्यब्रह्मकदार्यसङ्घकुमतव्यामोहदुष्टात्मनाम्
तत्तद्देश्यनृणां खवाङ्मुखशत श्वेतांसि धर्म न्यधात् ॥९७||
ग्रामे वा नगरे न कोपि मनुजः श्रीगदसन्दर्शनात्
पश्चा मोह मसंत्यज किलिमते प्वादृश्यते भारते,
धर्म्य वर्त्मनि वैदिके निजधियं संवेश्य नाकर्मठः
कोवा नापि च देशिकांघ्रिसरसीजानर्चको नास्तिकः ॥९।।
अद्वैतं निगमान्तवाक्यगदितं जीवात्मशुद्धात्मनोः
द्वैतं वास्तविकं न मोहजनितं ब्रह्मैक मेवाद्वयम् ,
आकाशादिवदत्र भिन्ननिखिलोपाविप्रवेशार्जित
भ्रान्त्या भिन्न मिवेक्ष्यते तदचितो नाशे त्वभिन्न चिता ॥
भङ्गाना मिव पाधसोर्कविधुवयादे रिवोस्रावले:
भेदो भ्रांतिकृत स्तथात्मनि वहद्वैतश्च मायाकृतम् ,
आत्मानात्मविवेचनेन परमात्मात्मावबोधेन च
ध्वान्तं सूर्यमरीचिजालत इव ध्वंसे द्भिदा वासना ॥१०॥
इत्याचंशमहोपदेशविधिभि शास्त्रार्थचर्चायुतैः
साम्नायोक्तिनिदर्शने रनुभवाधारै स्सुयुक्यन्वितैः,
अज्ञानावृतभक्तलोकहृदया न्यावर्जयन्तो भृशम्
जित्वा वादशतै ररीन् दशसमा निन्ये चरन्देशिकः १०१॥
अब्दे श्रीमुखके रसेषुवसुभूसङ्ख्ये च शाले इशके
श्रीकाशी मुपनिन्यु रागमविधाविद्योतकं श्रीमुखम् ,
श्रीविश्वेश्वरमन्दिरेश्वरमुखाभ्यर्ण निजच्छात्रतः
श्रीमन्त्राक्षतपूर्वकं गुरुवराः खाचारसंरक्षिणः ॥१०२॥

शादिग्विजयचतुष्षष्ठीमणिमाला । १९ विश्वेशालयतारकामठलस कर्मन्दिविद्वत्सभा शृङ्गेरीमठपाश्चगङ्गमठसत्काधिनायादय:, श्रीकाशीबुधभूपसंयमिवराः श्रीमत्प्रयागस्थस द्विद्वांसोऽप्यथ देशिकागंमविधा वभ्यर्थनां प्रेषयन् ॥१०॥ , दृष्ट्वाभ्यर्थनपत्र मार्यचरणाः प्रस्थाय वारागसम्ि गन्तुं मद्रपुरा क्रमेण मकरे श्रीशैलदिव्यस्थलम् , संसे व्याथ घटस्थिते तु मिहिरे योगाम्बिकापालिताम् गत्वालम्पुरिकां महाशिवनिशातिथ्यां शिवो शिश्रिपुः ॥ स्वर्णग्राम मुपेत्य मेषमिहिरे गोदावरीडादिनी माराध्य क्रमशोजबलपु रगतां रेवां तु युग्मारुण, गौरीघट्टतले कोण कटकस्थेऽर्केष्टमे सोमिके वारे पूततमप्रयागनगरीं श्रीदेशिकाः प्राविशन् ।।१०।। तत्रैत दशमतिथौ विधुजने वारे मुहूर्ते शुभे गङ्गायां सिकतां प्रचिक्षिपु रुपानीतां धनुष्कोटितः, पूजापूर्वक मामरज्जु रथच श्रीमत्रिवेणीसार तीर्थे बचबोधितं तु ददृशुः सोमेश्वरं भास्वरम् ॥१०६॥ चातुर्मास्यमहाव्रताय कटकाकादशाहन्यथो सङ्कल्प्यात्र च पूर्णिमाशुभतिथौ श्रीव्यासपूजां शुभाम् , आतेनु महतामहने गुरवः सोमोपरागे महा पर्व ण्यत्र ममज्जु रम्भास शुचौ त्रैवेणिके सादरम् ॥१०॥ चातुर्मास्यमहाव्रतेत्र महितश्रीमन्महाध्यापक स्तोमाखण्डसमस्तदर्शनमहाप्रौढार्थवादा इशृता :, श्रीमद्वासुकिमौनिचन्दिरभरद्वाजाश्रमाद्या महा प्तश्रीशिवकोटिकाक्षयवटाद्याश्चेक्षिता देशिकः ॥१०॥ काशीखागतमण्डलप्रतिनिधिप्रख्यातविद्वदनि प्राप्तश्रीनवरात्रकोत्सवविधानाहानसम्भाविताः, शीचन्द्रशेखरविजयमहारत्नहारः । कन्या: नवमे तु सोमदिवसे श्रीभावबर्षे शुभे भाद्रे भव्यदविश्वरूपगमनं चक जंगद्देशिकाः ॥४०९॥ काशीराजयतीनरचन्द्रविबुधेन्द्रानीकवत्रिज भ्राजत्स्वागतमण्डलार्थनबला स्तूर्ण यियासु गुरुः, मुक्तिक्षेत्रगतादरण पाकः प्रस्थाप शिष्यै बृतः पश्चक्रोश मुपाविश सहबल स्वष्टादशेह्निक्रमात् ॥११०॥ पञ्चक्रोशवियेशगपदिने श्रीचन्द्रमौलीश्वरा लोकाना मुपदर्शयन् स्वमहिमा कूतं तिरोभूतवान् , आत्मा. स्सहदेवते निजमहापीठ्या मुहूर्ता त्पुनः श्रीम माधव रामभक्तपुात स्तव साक्षा दभूत् ॥१११।। पञ्चकोशतलप्रवेशन मथ ज्ञात्वा गुरो रादरात् खामात्यात्मजपण्डितेन्द्र चतुरङ्गानीवामृत्यै वृतः, श्रीनारायणशर्नकाश्या पति श्चागल्समौलिस्फुरत् रत्नाल्यंशु चयैः पदाम्बुजयुगं नीराजयामास सः ।।११२।। सौवर्णैः कुसुमै स्सहस्रकामित' स्वैगदरा भूगतिः श्रीमद्दशिकपाद पद्मयुगली मभ्यर्च्य पूतात्मवान् , काशीसीम्नि तदैकविंशदिवसे स्तात्रै स्तुव न्दोरीकम् श्रीकाशीनगरी प्रवेष्टु मधिकप्रह्वार्थयामास सः ॥१०॥ श्रीकाशीनगरमजाप्रतिनिधित्वेनात्मन रस्वागता ध्यक्षत्वेन पुनश्च पञ्चशतसङ्ख्याकै नृपोरूप्यकैः, शीकाशीस्थविरा ट्समाविलसितशीमण्डपे शीपदे सम्पूज्याय मुपाचरद्बहुवियः सुखागत भाषणैः ॥११॥ शीकाशीनिवस न्महानहमहोपाध्यायमुख्याखिल शीसङ्ख्यावदशेपसंयमिवरप्रख्यातपौरखः, शपश्चाननतर्करनाविबुधेशाध्याश्यविभ्राजिता चायाखागतदिव्यसंसदि महा नात्मोपचारोपितः ॥११५।।

श्रीदिग्विजयचतुष्षष्ठीमाणमाला । २१ शोभायानमहोत्सवोखिलमहाराजोपचारै रिह शीकश्यां पुरि पश्चविंशतिसहस्रान्यूनसन्मानवैः, दिव्यालञ्कृतिभाजितोरणपताकाथै रभूतः पुरा छन्दस्य शृतिघोषणै स्सह महातूर्यस्खनैः कारितः ॥११६॥ -- श्रीविश्वेश्वरमुख्यदैवतगणश्रीदर्शनानन्तरम् साङ्गाम्नाय कलालये गुरुवरं प्रावेशय न्नुत्सुकाः, रात्रौ तत्प्रभुणा मुरारिमेहतानाम्ना त्रिशल्या पद द्वन्द्वाभ्यर्चनतः परं सदुपदा श्रीपश्चशत्यार्पिता ॥११७॥ श्रीमत्स्वागतपत्र मर्पित मत स्सर्वं विशिष्टै महा विद्वद्भि विभुभिश्च धार्मिकवरै सर्वे श्च पैौर स्तदा, नेहे दृग्विहितो महः शृतचरो दृष्टोपि वाद्यावधि श्रीपीठेशबहूकृति बहुतरा जाता नजात्वीदृशी ॥११८।। एकविंशदिनेऽत्र शारदमहापूजान्तपूर्णाहुती चण्डी रुद्रमहाध्वरादिकलितश्रीमातृदिव्याध्वरे, काष्ठामौनयुते महानवमिकापूजावसाने पुनः काशीश श्चरणौ सहस्ररजते रानर्च दिव्यौ गुरोः ॥११९॥ हिन्दूविश्वकलालयाधिपतिमिः श्रीमालवीयादिभिः मान्यैः खामतपत्रिकार्पणयुतो बद्ध स्सभा स्वादरः ब्रह्मानन्दसरस्वतीयतिविभुश्रीदण्डिबाबाप्रका शानन्दादिभि रायमथिलिमहाराज्ञयादिभि श्वार्चिताः ॥१२॥ आद्यानां गुरुसार्वभौमभगव च्छ्रीशङ्कराणां यथा नव्यानां गुरुचन्द्रशेखरयातश्रीशङ्कराणां यथा, काश्या मीह गखण्डवैभवयुतो जातो महा नादरः नान्येषां जगतीगुरुचविला पीठाधिपाना मभूत् ॥१२॥ कैचि स्कूटहृदः कले रतुचरा स्तत्तादृशं वैभवं काश्यां जात मभूतपूर्व मसद्ध ग्दृष्ट्वाऽभ्यसूयाविठाः, -

श्रीचन्द्रशेखरविजयमहारनहारः ।
ईयावेशकषायिताः कृशधिय श्रीकामकोटामहा
पीठं शाङ्करमेव नेति परितः पत्राणि सम्प्रेषयन् ॥१२२॥
दृष्ट्वैत त्कालिभृत्यसाहस मलं खिन्नान्तरङ्गा बुधाः
सर्वे काश्यधिपाय धर्मविभवे प्राचीकश सम्भ्रमात् ,
शृत्वा तद्वंचनानि वीक्ष्य नृपतिः पत्राणि संविस्मितः
कुम्भार्केऽहनि पञ्चविंशति मिते प्राचीकरत्सत्सभाम् ॥१२॥
श्रीमच्छेवरहस्यमुख्यबहुलप्रामाणिकग्रन्थस
निर्णीतादिमशङ्करार्चितमहापीठत्वसंस्थापकाः,
अंशा त्तत्र महावेिराड्बुधसभामध्ये विमृष्टा बुधैः
तत्तद्ग्रन्थसमीक्षया सुविदितै स्तत्पत्रगा श्चाखिलाः ॥१२४॥
नासी ज्जातु चिदीदृशी बुधसभा काश्यां विराणमन्दिरे
यत्रास न्विबुधाधिपा बहुशताः श्रीसंयमीन्द्रा स्तथा,
सन्तोन्ये तु सहस्रशः कलि चरा स्ते घूकव द्गेहगा
श्श्रीकाशीशसमक्ष मत्र विषयाः ते साधु निर्धारिताः ।।
तत्तद्ग्रन्थगतप्रमाणवचनै राधार्यपादै महा
पीठानों मिह पञ्चकं सुविहितं स्वाधिष्ठितं तत्रच,
कांचीपीठ मिदं सुरेश्वरभृतं पश्चा त्तदाज्ञावशात्
इत्यंशाः प्रमिताः परोक्ति रसती गर्योति सर्वे वदन् ॥१२॥
पश्चा स्वागतपत्र एव निखिला नंशा नुदाहृल्य ता
निर्णीतान् स्वकराक्षरै स्सह गुरुश्रीपादुकासन्निधौ,
पत्रं तन्तु समर्प्यते मुमुदिरे प्रत्यार्थिन स्तेऽरुद
नन्तर्दीनमुखाः प्रतिवचनाशक्ता गृहेषु स्थिताः ॥१२७
पश्चा तप्तहृदस्तु केचन निजात्याचारनिर्गुत्तये
श्रीमद्दशिकपादवन्दनसमभ्यर्चादिकं तेनिरे,
अन्ये दुष्कलिदुष्ठनष्टहृदया रुष्टान्तराः पञ्चषाः
दुष्टा न्यात्मविचेष्टितानि न जहु भ्रष्टा स्सुदिष्टा द्रहः ॥१२॥

श्रीदिग्विजपचतुष्षष्ठीमणिमाला । आराध्यामरवर्ग मत्र निखिला न्यासेव्य तीर्थानिचा प्याभाष्याखिलधर्मतत्त्व मुपदिश्याध्यात्मतत्त्वं गुरु., अध्युष्यात्र च मासषट्क मुपसंसृत्यागमार्था न्बहून् सम्मान्याखिलमाननीयविबुधान् सम्प्रर्थिता: श्रीगयाम् ॥१२९॥ श्रीमत्पाटलिपुत्रमार्ग मुपगम्याराध्यमाना नृपः विद्वद्भि निभि महाजनगणै स्तीय मरौघान् श्रयन् , क्षेत्रा णीह चरन् श्रय न्नुपदिश धर्मा नशेषान् नृगाम् तत्त्वं चात्मन उक्षषष्ठदिवसेऽविक्ष द्वयां शीगुरुः ॥१३०॥ कर्तव्यं निखिलं विधाय विवि क्षेत्रे गायां गुरु' गृह्णन् विद्वदीश्वरार्पितमहा सम्मानपत्रावलीम् , न्युष्याप्टौ दिवसा महोत्सवमहाराजोपचारांर्पित : श्रीकालीपुरधर्मिमण्डलसमाहूतः प्रतस्थे गुरुः ॥१३१॥ नामग्न वसतीह तीर्थ मवनौ क्षेत्रञ्च नासेवितम् नादृष्टा अमराश्च सन्ति विबुधा नासत्कृता देशिके, मान्यो नैव धनीच धार्मिकगणो राजा यतिर्वा बुधः श्रीमद्देशिकसार्वभौमचरणा नाराधकोभू जनः ।१३२॥ एकोने भिधुनार्कगेच दिवसे त्रिंशे जगद्देशिकः श्रीकालीनगरं विवेश सपरीवारो युवाब्दे शुभे, चातुर्मास्यमहाव्रताय नवरात्रा विधानाय च श्रीमद्भार्मिकसङ्घोषणकृते तत्प्रार्थनाया बलात् ॥१३३|| शीकाश्या मित्र कालिकापुरवरे बद्धं महावैभवम् शोभायानमहादिषु प्रकाटते र्लोकोत्तरैः प्रक्रमः, विद्वद्भि विभुभिः महासमितिभि धन्यैश्च कोटीश्वरैः नानाधार्मिक कोटिभिः कथयितुं कोवा क्षम स्स्या कविः ।। आचार्याञ्घिसरोजपूजनविधा स्सुखागतोपक्रमा आचार्येन्द्रमहोपदेशनसभासन्धानसम्भावना :,

शीचन्द्रशेखरविजयमहारत्नहारः।
आम्नायागमतत्त्वचिन्तकसुधातत्त्वार्थचर्चाविधा
नो दृष्टा नच विशृता इह कृता अन्यत्र काशीपुरात्॥
शीकालीनगरे च वङ्गविषयशीब्रह्मविद्वत्सभा
तत्काले यजनाकाशितकुपत्रस्थाखिलांशत्रजम् ,
प्राचीनप्रमितोक्त्यु दायधमहाधाराभि राच्छिन्ध सा
सिद्धान्तं निजपत्रिकावदनतोऽवोचच्च काशीगतम् ॥१३॥
मासानां त्रितयं समुष्य महितै लोकोत्तरै वैभवै
स्तत्प्रान्ताटनपूर्वकं च कलिकातायां जगदेशिका,
आराध्याखिलतीर्थदेवानिवहा नाराधिता: सज्जनः
कन्या विजयकविंशदिवसे सम्प्रस्थिता स्तत्पुरात् ॥१३७॥
मध्ये ग्रामपुरं महाजनकृता गृह्ण न्सपर्यावली;
क्षेत्रं शीपुरुषोत्तमस्य महितं संसेव्य धातु स्समे,
अन्वर्थाभिधमुक्तिमण्डपमहाविद्वत्सभामानितः
चातुर्मास्यमहात्रतं विदधौ शीब्रह्मपुथीं गुरुः ॥१३८॥
शीविद्यानगरीति विश्वविदिता विद्वन्नृपैः पालिता
विख्याते विनयशिया परिवृतै रान्ध्राचलालंक्रिया,
या पूः शीविजयाभिधा विजयते तद्भूपतिप्रार्थितोऽ
नुष्ठातुं नवरात्रसन्मख मिह प्राष्ठा दितो देशिकः ॥१३९॥
काशीभूपतिवत्स्ववैभवयुत
स्सीमान मेत्य प्रभुः
प्रत्युद्याय समर्म्य पत्तनवरं सम्प्रापय देशिकम् ,
शोभायानमुखैः प्रशंसकसभापत्रार्पणाचे महै:
काश्यादी ननुकृत्य नैजविबुधै स्साकं व्यथा दादरम् ||१४०॥
कालयप्रहिताघपत्रविषयवातं विमृश्याखिलम्
विख्याता विबुधाः प्रखण्ड्य बहुधा काश्यादिवन्निर्णयम् ,
स्वीयं स्वागतपत्र एव सकलं संक्षिप्य विद्वत्सभा
मध्ये शीगुरुपादपअनिकटे प्रत्यार्पिप नादरात् ॥१४१॥

श्रीदिग्विजयचतुष्पाष्ठमणि माला। २५ कृत्वा श्रीनवरात्रपूजन महं सम्भाविता वैभवः श्रीमत्पादसरोजपूजनमुखैः प्रस्थाय पश्च। ततः, श्रीवैशाखपुरादिमार्गत इमे सम्भाव्यमानाः क्रमात् मे वाढ्यपुरेषु चाययु रिहैं श्रीसप्तगोदातटम् ॥१४२।। प्राम: श्रीचरणाम्बुजातयुगला नाराधकः कोपिवा नैवासीत्तु तथा ने किञ्चन पुरं क्षेत्रश्च नासेवितम् , तीर्थ वाऽमरसद्मवा गुरुपदै न पावितं वेश्म वा धन्यानां धनिनां सता मिह गृहस्थाना म्महाधर्मिणाम् ।। यत्राद्यापि परश्शता बुधवराः शिष्टाश्च साधुव्रताः यज्वानो निगमागमार्थनिपुणा धा स्तपश्शालिनः, ग्रामे ग्राम उदारशीलकलिता स्सद्ब्रह्मवर्चोखनः साध्वाचारविदो वसन्ति धरणीदेवाश्च साळ्यः स्त्रियः॥१४४॥ यत्रारामशतानि नन्दनवनस्पीमि केदारभू : बहीदिव्यसंरीसि मानसपरिस्प नि सर्वाः श्रियः, मध्ये कौशिकनिम्नगा प्युभयतो गोदावरी सर्वतः कुल्याः कूपमुखाश्च दिव्यतरवो देवाश्च सर्वेऽवसन् ॥१४५॥ यत्राधा प्यनुवत्सरं क्रतुवरे ष्वश्नन्ति देवाहवीं ध्यानयागमसत्पुराणनिनदै |घुष्यते यस्सदा, सत्कर्माणि महाकलावपि यतो जीवन्ति चाधाखिल प्रष्ठे श्रीमति कोनसीम्नि गुरवो मांसाष्टकं संस्थिताः ।। शीकाश्या मिव कालिकापुर इव प्रख्यातविद्वद्वर न्यायव्याकृतिवेदमस्तकमुखप्रौढार्थचर्चा इशृताः, आम्नायार्थरहस्यजाल मखिलं शीब्रह्मसप्ताहके शृत्वा सर्वबुधा न्यथोचितबहूकारै रिहातर्पयन् ॥१४७|| क्षीरारामपुरी महाजनघनाहानार्थनानां बलात् वासिष्ठी मिह सम्प्रतीर्य गुरवो याताः पुरी तां क्रमात , २६ श्रीचन्द्रशेखरविजयमहारत्नहारः । चातुर्मास्यमहाव्रतं सुमहता संरम्भतोनुष्ठितम् भव्ये चेश्वरवत्सरे बुधसभासम्मानमुख्यै मुदा ॥१४८।। श्रीमद्धोतृकुलप्रदीपविबुधप्रह्वार्यचूडामाणः ग्रामधीश्वरवीरभद्रविभुना सम्प्रार्थिता देशिका., तद्ग्रामे नवरात्रकवत मथा न्वष्ठा धुकुम्पेटके काष्ठामौनमुखे यथाव दखिलै योगैश्च पूजादिभिः ॥१४९॥ पश्चा द्राजमहेन्द्रपत्तनमुखे वाकारिता गौतमी तीरे न्युष्य चं मासपटक मसक सम्मानिता स्तै मुंदा, श्रीमदर्तपुरी महाजनमहोत्साहार्थना तत्पुरी चातुर्मास्यमहात्रताय बहुधान्याब्दे गता देशिकाः ॥१५०॥ आर्य नागरकै रिहोद्धतमहोत्साहन दिव्योत्सवः चातुर्मास्यमहाव्रतं गुरुवरै स्त-साध्वनुष्ठापितम् , तत्रैकः कलितोषको यतिपदी सर्वायगहाचणः दुष्पत्राणि निनाय शिष्यमुखतो जिग्यु स्वयं मौनिनः ॥ श्रीमार्कापुरनाम्नि धार्मिकपुरे तत्पोरसम्प्रार्थितः गत्वा श्रीनवरात्रकवत मनुष्ठायाखिलां न्तोषयन् , श्रीमात्सिंहपुरीं गतो जनपदे वाराध्यमानः क्रमात् याचान्ध्रावनिमण्डलस्य निखिलस्यास्ते मणीभूषणम् ॥१५.२।। विद्याभि विनयेन धामधिषणाप्राबल्यतो नीतितः सर्वश्रीभि रशेषसद्गुणगणै र्याचातिशेते पुरी:, या माक्रान्तु मधर्मवर्धनपरो भीतः कलिः कुत्रचित् लिल्ये खानुचरालिसद्मसु यथा घूको वे स्तजसः ॥१५॥ तत्रानुत्तरगौरवै रनुदिनाबद्धै महावैभवैः धर्मब्रह्मरहस्यवेदनसभासन्धानकै धर्मिणाम् , धर्माधर्मपरात्मतत्त्वमहितस्वीयोपदेशामृतैः आसिञ्च्यात्र तु मासपश्चक मुषित्वा ते ततो निर्गताः॥

श्रीदिग्विजयचतुष्पष्ठिमणिमाला । श्रीमद्वेङ्कटगिर्यधीश्वरसमभ्यर्थी गृहीत्वा पुनः संसेव्यात्ममहाविभूतिकालितश्रीकालहस्तीश्वरन बुग्गक्षेत्रवरे च शङ्करजयन्त्या पाढ्ये दिने शाङ्करीम प्रत्यष्ठा त्प्रतिमा मिहालयवरे भक्त्या स्वयं दंशिकः ॥२५५॥ कालेयाखिलपापभञ्जकतयाऽन्वर्थाभिधं देशिकः श्रीमद्वेङ्कटनाथ मादर परीतात्मा समाराध्य तम् , श्रीकाञ्चीनगरी मुपत्यं महिता ने हाम्रनाथप्रिया कामाक्षी मभिवीक्ष्य नत्र कातचि त्तस्थो दिना यात्मवान् ।। आराध्यातितरां पुराणामधुन कुम्भाभिपे कोत्सव कर्तुं चतास सम्प्रदाय नितरी कार्याविकारित्रज , निणीयौपयिकं महाजनसमूहाम्मनितो निर्ययो श्रीरामेश्वरदिव्यसनकृत गङ्गाभिषेकादिमि. २५७।। मध्ये मार्ग मने मतीर्थविस क्षत्राणि संसेव्यते विद्वद्भि विभुभि महाजनगणै रम्यर्चितोऽत्याद गत् , शीमद्दशिकचन्द्रशेखरयतिश्रीपूज्यपादाः प्रमा द्यज्येप्ठसिते ययु स्सहपरीवारारसुरामेश्वरम् ॥१५॥ नात्या तत्र समस्तपावनधनुष्कोटी जगदेशिका: कर्तव्यं विविध विधाय च पुना रामेश्वराया ययु , नत्रासेव्य समस्ततीर्थनिवहं श्रीरामलिङ्गेश्वरा यानीतां समसेचयन् सुविधिव दूनां जगत्पावनीन् ॥१५९॥ कर्तव्यश्च परं यथा विधिकृतं कुम्भाभिषेकादिकम् दिव्यै रात्ममहाविभूतिकलित म्सद्वैभव रादरात् , आसेव्यातितरां शिवौ बहुविधै रात्मोपचारै विभुः सन्तोष्याखिलतीर्थवासिनिवहं यात्रां समग्रां व्यधात् ॥१६॥ शीरामेश्वरपावनावनितला दाषाढशुक्ले पुनः प्रस्थाय क्रमश, त्रयोदशदिने स्वस्थानमाया द्गुरुः, २८ शीचन्द्रशेखरविजयमहारतहारः । चातुर्मास्यमहाव्रतं निजमठे श्रीकुम्भघोणेऽधुना श्रीमद्देशिकसार्वभौमभगवत्पादै रनुष्ठीयते ॥१६॥ आन्ध्रे श्रीसप्तगोदावरतटविलसत्कौशिकीतीरराज न्मुझण्डाभिख्यविद्वद्वरवसतिलस न्मौनिखण्डात्तवासः धर्मोपन्यासिवैयाकरणकुललस केसरीति प्रथावा नायोमामहेशो विबुधकविमणिः पुल्यकुल्यावतंसः ॥१६२॥ तेन श्रीवृत्तरत्न गुरुगुणनिवहखणसूत्रे निबद्धैः क्तिश्रीसूचिकाभि निशितमतिमहाहरिकोत्कीर्णरन्धैः, भाक्तिश्रद्धाढ्यशाणोत्कषणसमधिकयोतिवृतांशुजालैः बद्ध इश्रीरत्नहारो जयतु गुरुवरा यार्पितो भूतलेऽस्मिन् ॥१६॥ बाल्ये श्रीजम्बुनाथप्रियतममाहषी जीर्णताटङ्करूप श्रीचक्रोद्धारकाणां सकलीनममषड्दर्शनी देशिकानाम् , प्रौढत्वे तीर्थयात्रोपथिकानखिलदिग्जैत्रयात्रार्चितानाम् नव्यशीशङ्कराणां चरणकमलयो रर्पितो रत्नहारः ॥१६४॥ शनन्द्रशेखरयतीन्द्रसरखतीश पूज्यांघ्रिपासविधे मणिहार मेवम् , दिव्योपहार मुपधाय महायशस्यं धन्यासि देवि कविते! चरितार्थजाता ॥१६५|| हुबै स्सुवर्णकलितैः प्रतिभाविभाद्भिः पद्याभिधै मणिभि राढ्यरसायोत्थैः, सद्यो रसज्ञहृदयावलिकर्षकै स्त्व मद्यासि हारफलना स्कवितेऽतिधन्या ॥१६॥ शीचन्द्रशेखरजगद्गुरुसार्वभौम दिव्यावतारमुखदिग्विजयान्तवृत्तः, षष्ट्युत्तरै शितमिते धनपचरने होरो महा विरचितो विदुषां मुदेऽस्तु ।।१७।।

श्रीदिग्विजयचतुष्पाठिमागमाला । २९ श्रीचन्द्रशेखरजयाभिदरनहारो हारावली कलित एष महा मनोज्ञः, सर्वज्ञदेशिकवरेण्यहृदब्जशोभी जेगीयता मिह रसज्ञमनांसि कर्षन् ॥१६॥ श्रीकोनसीम्नि बुधमण्डलमण्डितेऽस्मिन् मुङ्गण्डनाम्नि मुनिखण्डमहाग्रहारे, अब्दे प्रमाधिनि शुचौ अधिता माणिस्र ग्लक्ष्मीनृसिंहबुधसूनुमहेश्वरेण ॥१६९॥ जयतु जयतु का कामकोट सुगिठम् जयतु जयतु तस्याधीश्वरो देशिकेन्द्रः, जयतु जयतु धर्मो रक्षित स्तन भूमौ जयतु जयतु सवाधीश्वरः श्चन्द्रमौलिः ॥१२॥ इतिशीमदात्रेयगोत्रपवित्रशीलक्ष्मीनृसिंहविभुधेन्द्रपुत्र 'शीधर्मस्थापक, वि. द्वत्कविरत्न, वैयाकरणथपिन्यासिकेसरि' पुल्योपनामकोमामहे श्वरशास्त्रिकृतिष शचन्द्रशेखविजयमहारत्नहार: शी शीशी चन्दशेखरेन्द्रसरस्वतीसंयमीन्द्रशीचरणसरासजसम्र पितो वि ज य ते त राम् ॥ विजयतां शीयोगचन्द्रमौलीश्वरः ।।

साध्व साधु पट्टि का ॥ १८ -- " . धा ९ سہ १५ पत्र पंक्तो पाठ्यम् पत्रे पंक्तौ पाव्यम् १...... ६...... त्रि १५ १२. १२... ति १९ १...... १४.... ष्टि १५-- शम १०-११ २...... ७..२० श्रीषष्ट्युत्तर २६- म १५ ५...... २१.... सि १५... २२... त ९ ६. २...... १६.... ५..... टि ६...... ३...... शि ११ १७.... १२... न्त ६...... ९....... ९....... ना १४ १८... २३ ये १४ ६...... १५.... व १९.... ४ १०.... स्स १३ १९---- १५ म ८ (...... २४.... दा २ २०.... ९.... ९...... ७...... ध ९...... ७...... ७...... ध्रि २१.... २०.. यिल ९...... १६.... क १७ २२... २५- १०.... १४.... (क १४ २३... ६-- १४ १०.... २१.... ह्य १५ २३--- ११ र्चि ११.... १...... यो २३.. २५.. धि ४ ११.... ११.... कि ११ अनान्येऽक्षरस्खालित्यादयो दोषा गुणग्राहिभिः क्षन्तव्याः ।। aur ३ 대 ६

No text on this page.

Sriichandrasheikharavijayamahaaratnahaara

Author
Not Available
Title
Sriichandrasheikharavijayamahaaratnahaara
File name
Sriichandrasheikharavijayamahaaratnahaara
Text
OCR done
Citation
1939
Publisher
Bhat'aranaavilliriishaaradaamudrand-aalayei Tadaghiishai Nayaayabeidaantavighaapaa
Language
Sanskrit
Pages
36
Library
Svi-ksri-chennai
Classification
Fiction. Prose Narrative
DLI number
368704
Barcode
5010010078257.00
Scanning centre
RMSC, IIIT-H
Rights
IN_COPYRIGHT
VMLT id
cXQdl0qBHyf
Download PDF

Sriichandrasheikharavijayamahaaratnahaara