Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner

Shree Jain Tavt Vivachak

Swami Purananand · 2011/07

PDF Proofread

Front matter

इदं पुस्तकं राजनगरे निर्मलाख्ये मुद्रणालये
मुदांकयित्वा मसिद्धिनीतं.
( एपर मुजव रजीप्टर करापी छ.)
-~

अर्पण पत्रिका.
स्वर्गवासी मणीलाल उगनलाल.
श्रा सन्ना स्यापवामां तेमनो अत्युत्साह अने जैन धर्मनी
नन्नति तया ज्ञानना अभ्युदयने सारु जे तीव्रतत्कंग तेन घरा-
बता दता तेने माटे तेमना स्मरणार्थ या पुस्तक अर्पण करीएटीए.
ली. श्री जेन तत्व विवेचक सन्ना,

तत्वान्यासमहर्निशं हि कुरुते हित्वा महासंशयान्
या स्पाक्षादमतोदयाय यतते धर्मे स्थिता सर्वदा।
मोदाज्ञानविनाशनाय घटते लब्ध्वा सुधीगौरवम्
सा श्रीतत्वविवेचकाख्यसमितिः प्राप्नोतु वृद्धि प्रां ॥

MELMER ॐ श्री जिनेश्वराय नमः प्रस्तावना जैनधर्मनी अंदर मान्य आगमोमां अंतर्भूत दश पयत्रामांना जे चनश- रण श्रने श्रानरपचरकाण नामना वे पयन्ना महावीरस्वामिनगवानना द- स्तदीक्षित वीरन रचेला तेमनुं नापांतर करतां ते ग्रंथ अने ग्रंयकार विषे टुंक हकीकत आपची अवश्य छे. था वे पपनामा प्रथमतो मंगल विषयप्रयोजनसंवंधरुप अनुवंघचतुष्टय जागवू जोए चनशरण जे अंग्र कर्नाए पहेलु कयु तेमा उ प्रावश्यक वताव- वाए करी वस्तुनिर्देशरुप मंगल कयुं तेमज शिष्टाचार पण वताव्यो. या मं- गलाचरण थानरपजरकारामां पण समजी लेवु. चनशरणमां अरिहंत सिह साधु यने केवलिमणीतधर्म ए चारनुं शरण, पूर्वकृतपापनी निंदा अने पू. चकृत शुल कार्यनी अनुमोदना ए त्रण अधिकार कह्या . जवनीरू, मोक्षा.

वना. निसापी अने जेणे शुद्ध गुरु समीप खरा तत्त्वने जाण्यु के, तथा विधि पू.. बैंक प्रण यांविलनी तपस्या करी होय ते श्रागंथ वाचवाना तथा नग-. पाना अधिकारी, ग्रंथकर्नानुं श्रनंतर प्रयोजन अन्य प्राणीनने जे अझान दशाथी असार- फणविनश्वरवस्तुन्नु शरण मानी रह्या ते परमार्थनूत अरिहंतादिकनुं शरण करी पोताना श्रात्माने खथी वचावे ए रुप नपकार करवो, तेमज मरण वखते मरणधी जय नहीं पामतां केवी रीते अंनती वखत थतां मर- पाथी मुकाय ते रुप उपकार . अने श्रोताने अनंतर प्रयोजन शरण करवा योग्य, निंदवा योग्य अने अनुमोदवा योग्य पदार्थनुं ज्ञान अव॑ ते . पन्नेनुं परंपराप्रयोजन तो मोदज , प्रा बने ग्रंथोने अने तेमां कहता विपयने प्रतिपाद्यप्रतिपादक जाव संबंध ठे, ग्रंथ ए विपयनो प्रतिपादक अने वि. पय तेनो प्रतिपाय रे. 2532151515:

पानरपचरकानो विषय तेना नाम थकीज ग्रंयकारे सूचव्यो :-म. रणनी पीमाए करी आतुर एवा मापीने करावयाने योग्य जे प्रत्याख्यान, अने तेना नेदयो केटली प्रकारना मरगना नेदो अने तेमां नत्तम मरण कया प्रकारचें वे ते वालजीवने बोध याय तया ते करवा उत्सुक आय तेवी रीते ग्रंथकारमहाराजे धपी सारी रीते वर्शाव्यु छे. श्रा नापांतरमा मूल मागधी गाथा तथा तेना पर दरेक शब्द उपर तेनो वरोवर संस्कृत पर्याय आपेलोतथा प्रत्येक शब्दनो अर्थ गोखवो सुगम पमे ते माटे प्रदर मात्रनो टुंकासमां अर्थ तया गायानो विस्तारथी लावार्थ समजाववामां यावेलो. वीरत्नशवार्य महाराज महावीर स्वामी नगवानना हस्तदीक्षित शि. प्य दता. महावीर स्वामी नगवान संवत पूर्वे ५४ वर्षे जन्या अने तेन या कपनंगुर देदनो त्याग करी संवत पूर्वे ३० वर्षे सिह अया. माटे तेमना .

le प्रस्ता. वना. TitaniuneriSI- शिष्य वीरजशचार्य प्राये संवत पूर्वे पांचमा सेंकनानी शरुआतमा (संवत ॥ पूर्वे ५१० श्री ३०) सुधीमा घई गया संनवे . तेमना लखेला ग्रंथमा हाल मली शके एवा ग्रंथो नक्तपरिझा थने संथारापयनारे ते दरेक माणसने यात्मदितार्थ अदनिश मनन करवा योग्य . श्रा पुस्तक उपावतां पदेलां देन्मवील काढ्यां इतां तेमां फक्त चनसरण तथा श्रानपचरकाश पयन्नानुं लापांतर वहार पामवानी सूचना इती पण सं- स्कृतनारा अन्तिलापी जनोना वोधने ये रत्नशेखरसूरिए रचेला गुणनी तरतमतारुप चौद गुणस्थान- स्वरुप वतावनार गुणस्थानकमारोद तथा श्रीमद्नमास्या तिस्वामिए रचेस तच्चार्थसूत्र या पुस्तकमा नयाँ ने. गुणस्थानकमारोहग्रंथमा चौदगुणस्थान, वारीक स्वरुप प्रापे छे. ते अनुकमे चढ़ता गुणो प्राप्त करी भंते जीव मोक्ष पदवीने पामे.अने त. त्वार्थग्रंथमा जैन तत्त्वज्ञान (JAINA PHILOSOPHY)नुं सघडं रदस्य प्रावी 14॥

para pret जाप . तेमां टूक सूत्रमा महान तया गूढ अयोनी समावेश करेला के. रत्नशेखरसूरि ते वृहद्गयीय वनसेनमरिना शिष्य देमतिलक मू. रिना शिप्य थाय. तेमनो करेलो वीजो प्रय श्रीपालचरित्र मागधीमा, जे नपरथी उपाध्यायजी यशोविजयजी तथा विनयविजयजीए श्रीपालनो रास रचेलो . (श्रीपाल चरित्रप्राये संवत १७२मां ग्चेखें)ते नपरथी अनुमान पाय ठे के गुणस्यानकमारोह पण संवतनाचीदमा सेकानी दाम्यातमा (प्रागरे १४२०)नारदशामारचायेलोदोवो जोश्यएजरत्नदोखर नामना वीजाप्राचार्य चौदमा सैकानी मध्यमांश्रयेला ने तेमणे अर्थ दीपिका, प्राविधिवृति,पा. चारप्रदीपयादि ग्रंथो रचेला . तेमने केटलाक लूलयी गुणस्थानकमारोह- ना को माने पण तेमना गुरु मुनिसुंदर सूरी के तेमज तपागचीय यने या अंगना का रत्नशेखरसूरीना गुरुतो देम तिसकसूरी ठे ने वृद्धमत्रीय ने, तत्त्वार्थसूचना की नमास्वातिमहाराज,महागिरिना शिष्य बलिस्सहा- नायंना शिप्प . तेमना शिप्यतुं नाम श्यामाचार्य छे. अने श्यामाचार्यनो वना. स्वर्गवास श्रीमहावीरस्वामीना निर्वाण पठी ३७६ अथवा ३६ वर्ष पठी थयो, अर्थात् संवत पूर्वे ग्ध अथवा उच वर्षे थयो माटे तेमना गुरु नमास्वाति- महाराज आशरे संवत पूर्वे वीजा सैकानी आखरमां (संवत पूर्वे १२५-१०१) मुधीमा घर गया एम संजवे ठे. तेमणे वघा मली पांचशो ग्रंथ सखेला . प्रशमरतितत्त्वार्थसूत्र यादि जेमा मुख्य के. या ग्रंथ कनाननी अमुक सालनो श्राशरो ग्रंथोमा जोश टांक्यो रे. तेम उतां पण जो कंश फेरफार दोय तो वांचनार सुझ ग्रहस्थे अमोने पण लखी जणाववा रुपा करवी. प्रमादयी के मतिदोपथी जे कंश विपरीत के नत्सूत्र लखानुं होय ते । मुझजनोए कमा करी सुधारी वांच. 4.494001

या ग्रंथपावी बदार पावामा केटसाफ कारणाने सीधे तौर ने प्र.
शुहिया माटे सुरु पुरुषाए ते यावत क्षमा करनी एज.
मंचन १९५७ ना भादरा
गुद ३ ने से.
ली. जैन तत्त्वविवेचक मन्ना.
अमदावाद
+++++++++
".....................

যুদেo पत्रक. रेनाtatist: आ नूलो प्रमाणे गंध सुधारीने पठी वाचवु. शुद्धिपत्रक. चनसर. पानु. लाटी. अनुय. ५ छिस्वा छिस्था पार्नु. स्टोटो. अधुर. ६ चिछत्ता छित्ता गुरवा १२ २ पहामि पसाहिभ ७ दारणगाम शरण्याव्य १२ ४ शरणमहतः पारणमहंतः ५ सरणमारईत सरणमारत ४ २२ मुबाणा मुयाणं १२ १२ दुपात दुम्यात १ रानाराय: रत्नोपयं ७ नीरसदा नोसंदा शिखिन ७ यिदान पिदिन १८ मि १८ १६ पुरिभ युगोभ २० १९ मिलिहत १ गयाम् गज्यश्रियम् सा ४ कपलधीम् कशालाधिपम् २१ २२ चिशिका चिधिका १५ जिभाषाहमा जिभाणमहिंसम् २२ २५ तणु तण २० समयमरण (मम्मवसरण २ कम्गा कर्मा 66.00cmne २ सा vasareरेmrsit:

पार्नु. सीरी. मगुम. पार्नु. लीटी. आपुल. २४ १४ कालाश्येषि फालत्रयेगि २५ २५ कामपमोहे कामरमाई ८ १५ निम परिगई गौरत निरनिरेलुंने २८ १४ दुरूप २८ २२ दुरन २९ १४ गुडानुराय मुकाणुराय ११ १८ कोडागम गोगने ६ धापयनी अध्ययननी -nationaSI.. -1-31-0InRainti-finitiat.. बाजरपचरकापा. २१२ । सरगाड सिदवार ५ १७ पधापोग यथायोग्र्य ५ १८ जहाजोग जहासुर्ण ७ १२ इंद्रियम्येमु दियम्धेगु ७ २७ शंक २ गई ७ पनि २ सगगहरार्ण सगमहरा गारवान् १७ १. पाहारियदि चाहापरिहि २ महंत मनपा १ निरागारं निराकार २० २ पासिरिता घोमिरिचार्ण २१ १५ चरित्र नारिवं २५ पत्रक. ७ शुदि० पा. लीटी. भसुन. २३ २ मूलगुणे २३ ११ गारयां गरिया २६ १४ रागेण रागणं २६ १४ थक्यथा अकययुमा २६ १६ किंचिदपि(पछी) आचरित २६ १६ भणित (पछी) दोपः २७ १८ मदिफा मदिकाः २८ २८ १५ का २८ २७ ससार संसार २९ १९ दुर्लभा दुर्लमो मुलमा गुलमो ३१ २३ धणायार अणयार १ मरणाणि मरणानि ५ सचित्तो सचित्तो ३५ १४ परिफमः परिफर्मा ३५ १७ मलित पान. सीटी. प्रमुख ३८ ८ धनितं पाहुल्येन ९ माराहणे आराहणो ३ पचन यचन ४० ४ धपणं चयण ૪૧ ७ मरियव्यं मरियव्ये છે? ७ शीलत्तणे सीलत्तणे ४२ ४ चिरोपितः चिरोपित ४२ ४ प्रस्फोरयित्वा प्रस्फोट्य गुणस्थानकमारोह. लोक. ૨ી ३० यचिते यचित्ते तसत्प ताशाचत्वं योऽसा योऽसौ चद्धि मुदिर प्रेरतं प्रेरक धर्मास्तिफास्या धर्मास्तिक मुषागत भूगगत HI13॥

দি प्यानि १५२ मनादिशंग्य २५६ गगन- माधम् २५३ पवायु अनादिगण निका गर्भगमूर्द्धनजन निपातिनी निष्पादिनी " MHA.PN- तत्वार्थसूत्रम. नरकान ८ पुगणिों पूर्णपूर्वपरिनिना अम्पाय.सूत्र.अशुध. १८ ८ ९ ९ ८ १११ मतिस्मृति मतिःस्मृति २ द्वितायो द्वितीयां २११ समनस्कासमन. समनस्काश्मन. ४ १३ पूर्णचंद्रममो गांचंद्रममा ४२३ ( याधामाता वाधारिष्ट्रामरता ४ ३३ मधिकम् मधिकंच ४ ५५ महनाणि सहस्राणि ~ २१४ पायु विशेषभ्यस्त ६ ७ विशेष ६१८ माजपंच २२१ प २१ तेषामः २ २२ दियस्यार्य: २२७ यनुणिगतिः २३१ चा यर्ण तेषाम: दिपस्य अनुधेणिगतिः पिनरभ्यस्त विर आर्जयंच सम्म परिगृहीतापरि- दाना ७ २४ परिगृहाता पा 17 पत्रक. ९ १७ भाज्यायुगपदे भाज्याआयुगपदा ९२४ साधुमनोज्ञानाम् साधुसमनोहा- शुध ॥७॥ ७ २५ व्यतिक्रमः ७ २७ कंदर्पकी ७२९ अपत्य ७१९ स्थानानि ७३० पकाहापा ८६ यत्वारिंशद ८१२ संघात ८१२ वेति ध्यतिक्रम फदपकी अप्रत्य स्थापनानि पक्काहाराः चत्वारिंशद मंघातन ९४२ पृथत्वापितक पृथत्तपैकरवपि ५४२ निघृतीनि निवृत्तीनि स्याख्यातत्य ९५७ व्यजनयोयोग जनयोग Starraat सपए. 100 Ha-adult यो कार्नर, (राजपूताना) ॥ श्री वीतरागायनमः॥ ॥ नमो गुरुत्यः॥ ॥ वीरभदकयं चउसरणपइन्नयं ॥ या पयन्नानी विधि प्रण यांघिल करीने जगवानी ठे, ।। मंगलाचरणम् ॥ प्राणम्य श्रीसुक्ततीर्थराजं, गुरूंश्च योगप्रितयस्य शुक्ष्या । चतुःशरणनामप्रकीर्णकेऽहं, बालावयोधादिवयं करिष्ये ॥१॥ 'ग्रा संसारमा माणीने खथी बचावयाने माटे संसारना पुल पदा- यों समर्थ होता नयी, परंतु परिहंतादिक चारनुं शराज समर्थ दोय ते माटे PrimeTM.PLANE

+++"
স
सरण.
लव्य प्राणी गुणना सनिलवा सहित अरिहंतादिक चारनु स्मरण करी शके
एवा हेतुथी श्री महावीर स्वामि नगवानना खुद शिप्य वीरन मुनि चनस-
रण पयनो करता दवा.
तेमां आ पयत्रो मंगलरुप ठे तोपण तेमां मंगलपणुं शिप्योने वताववा
1 ग्रंथकार उ यावश्यकरुप मंगलाचरण करे . तेमां प्रथम तो ठए आवश्य-
कनां नाम मात्र कदे .
माषपयोगविरतिः उत्कीर्तनं गुणवतश्च प्रतिपत्तिः॥
सावऊजोगविरई, नकित्तण गुणवन अपमिवत्ती॥
मावचव्यापारथी निवर्त लोगसनुं कहे, गुणवंतगुरुने वंदना ॥
सपलिनस्य निंदना
व्रणचिकित्सा
गुणधारणा
चैव ॥ १॥
खलियस्स निंदणा वाण,-तिगिन गुणधारणा चेव ॥१॥
दोपनी निंदा फोडादिक नीग्रदोपर्नु भोसह पलखाणनुं धार निश्थे ॥२॥
नावार्थ:-रागषथी यता पाप सहित मन वचन कायाना व्यापारथी
॥१॥

4:44มด-35%aa@*ติมงคล
निवर्नयारूप सामायिक नामनुं पदेखें प्रावश्यक १. चोवीस तीर्थकर महाग-
जानी स्तुति करवारूप चवीतल्या नामनुं वीनुं श्रावश्यक २. पंचमहाव्रतने
पालनार गुप गुरुनी वंदना करवारुप वंदन नामर्नु चीजें आवश्यक ३. पंच.
महाव्रत तथा पांच अणुक्तरुप मूलगुण अने पिमविशुःक्ष्यादिक तया दिशा
विरमणादिक ननर गुणोमा लागेला, अतिचारनी निंदा करवारुप पमिकमणा
नामनुं चोयुं श्रावश्यक प. पमिकमणा श्रावश्यके करीने पण शुरू नहीं पाला
तीन दोषरूप नाववरण (यश्रकी प्रण गुममा प्रमुखने अनेजावयी व्रण प्रा.
रमाने मलीन करनार तीव्र दूषणने कहीए) शुरू करवारुप कानसम्म नामर्नु पां.
चमुं श्रावश्यक ५. साधुने पंचमहाव्रतरूप मूल गुण यने पिमविगुब्यादिक
ननरगुण तथा श्रावकने पांच अगुव्रतरूप मूलगुण अने दिशाविरमणादिक
उत्तरगुगनुं जे धारण करवं ते रुप पञ्चस्काए नामनुं हुं आवश्यक ६. या
पूर्व कह्या प्रमाणे जैन शासनने विष साधु साध्वी श्रावक श्राविकाने अव.
श्य करचा योग्य दोयाबीउ श्रावश्यक निचे करी कदेवाय ॥१॥

चन ॥२॥ सरण. . प्रत्येक श्रावश्यकर्नु कंश्क विशेपे व्याख्यान करवा माटे कदे . तेमां पहेला सामायिक आवश्यकथी चारित्रनी विशुहियाय ते वतावे . जो याचार शुहिने माटे पनिझम' ने तो सामायकादि आवश्यकोयी कया कया प्राचारनी शुहि थाय ने ने तेनन स्वरुप | (अथवा शा थकी थाय)ते कहे . चारियस्य विशुद्धिः क्रियते सामायिकेन किल इहैवा। चारित्तस्स विसोही, कीरइ सामाइएण किल इहयं ।। चारित्रनी विशुद्धि कराय छे सामायिक करी निश्चे आशासनमां ।। सावधेतर योगानां पर्जना सेवनतः ॥२॥ सावळेपर-जोगाण, वकणा-सेवणत्तणन ॥२॥ सावध अने निरवद्य पोगोना वर्जया भने सेववाथी ॥२॥ जावार्यः-वीजा दर्शनोमा सामायिक एहवं नाम पण नथी तेथी श्रा जिनसासनमा जे रागक्षेपयी यता मन वचन कायाना व्यापाररुप पाप व्या. 114MS पारोने तजवाथी अने सम्यक्त्व आवश्यकादिक निरवद्य व्यापारोने सेववाश्री यता सामापिके करी देशविरति श्रने सर्वविरतिरूप चारित्रनी विशुहि निथे करीने थाय ठे.॥२॥ दवे चनविसय्या नामना वीजा प्रावश्यकत्री शानी शुधि श्राय तेनुं स्वरुप कहे . """" दर्शनानार - विशुदिः चतुर्विशत्यात्मस्तवेन क्रियते ॥ दसणयार-विसोही, चवीसायचगण किच्चय॥ दर्शनाचारनी विदि चोवीय तीर्थकरोनी स्तुति(लोगस्म) बडे करीए । अत्सगुन -गुणकीर्तन रूपेण जिनवरेंद्राणां ॥३॥ अञ्चप्नुअ-गुण कित्तण,-रूवेणं जिणवरिंदाणं ॥३॥ अति अथून गुणना कहेवा रूपे जिनेवरभगवानना ॥३॥ जावार्थ:-जिनेश्वर नगवानना, लोकमां न्योत करवा यादिक अति आश्चर्यकारि गुणोनी स्तवना करवारूप, वर्तमान चोवीशीना चोविसे तीर्थकर an चन Stresa सरण. ॥२॥ . -- 1 प्रत्येक प्रावश्यकर्नु कंश्क विशेपे व्याख्यान करवा माटे कदे . तेमां पहेला सामायिक अावश्यकथी चारित्रनी विशुहि थाय ते वतावे के. जो याचार शुदिने माटे पनिझम' तो सामायकादि आवश्यकोयी कया कया श्राचारनी शुहि श्राय ठे ने तेननु स्वरुप शुं (अथवा शा थकी थाय)ते कहे . चारित्रस्य विशुद्धिः क्रियते सामायिकेन किल इईवा। चारित्तस्स विसोही, कीर सामाइएण किल इहयं ॥ नारिवनी विशुद्धि कराय छे सामायिके करी निश्चे आशासनमां ।। सावधेतर योगानां सेवनतः ॥२॥ सावलेयर-जोगाण, वळणा-सेवपत्तणन ॥३॥ मावच अने निरवध योगोना वर्जया भने सेयवाथी ॥२॥ जावार्थ:-वीजा दर्शनोमां सामायिक एहवं नाम पण नथी तेथी श्रा जिनसासनमा जे रागपथी यता मन वचन कायाना व्यापाररूप पाप व्या- चजना PAHELPSC 10+2+Sts मा पावश्यकयी पाय ते वतावे. स्सलिनस्य न ते पुनः विधिना यन् निंदनादि मनिक्रमणं ॥ खलिअस्स य तेसिं पुणो, विहिणा जं निंदाणा पमिकमाण अनिनारादिनी ज्ञानादिभाचारोनी बली विधिवडे जे निंदादि ने पडिकमा तेन मनिकमणेन नेपामपि च क्रिपते अद्धिः॥॥ तेण पमिकमणे, तेसि पिय कीरण सोही॥५॥ ते पडिकमणाए करी मानादिआचारोनी वली कराय हे शुद्धि ॥५॥ जावार्थ:-ज्ञानादिकनी आशातनाए करी तथा विनय नहीं साचववाए करी तथा श्राशन नहीं करवाए करी तथा विपरीसमरुपणादिके करी जे ज्ञानादिक गुणोमां (आदि शब्दश्री दर्शन चारिवादिमा ) अतिक्रम व्यतिक्रम अतिचार अनाचाररूप दूपण लाग्युं होय तेनी पोताना यात्मात्री खास निंदा करवी (अरे! में खोटं कयु ए प्रकारनो मनमा पश्चात्ताप करयो) श्रादि शब्दश्री (गुरुना समकमा पश्चाताप सहित ते दूपणोना कडेवारुप) गर्दा पण लेवी, ते HESESE

चन
सरण.
मदाराजनी स्तुतिए करीने पावे प्रकारना दर्शनाचारनी शुहियाय . ॥३॥
दवेवंदन नामना त्रीजा प्रावश्यकथी कया गुणोनी शुद्धियाय तेवतावे.
ज्ञानादिकास्तुगुणा तत्संपन्न
प्रतिपत्तिकरणात् ॥
नाणाश्ानगुणा, तस्संपन्न-पमिवत्तिकरणान॥
झानादिक तो (जे) गुणो सेओए सहितने चंदना करवायी।
यंदनकेन
विधिना क्रियते शुद्धिस्तु तेषां तु ॥ ५ ॥
वंदणएणं विहिणा, कीरइ सोहीन तेसिं तु ॥४॥
पंदना नामना आवश्पके विधिसहित एका कराय शुद्धिवली तेभोनी ॥४॥
जावार्थः-ज्ञानादिक गुणोए करी सहित गुरु महाराजने विधिपूर्वक वं.
बना करवारुप त्रीजा वंदन नामना आवश्यके करी ज्ञानादिक जे आत्माना
स्वानाविक गुणो तेनी शुद्धियाय ॥४॥
पूर्वे कहेला ज्ञानादिक गुणोमा लागेला अतिचारादिकनी शुध्वेि गाया-
ए करीने प्रतिक्रमण नामना चोया आवश्यकश्री तथा कानसग्ग नामना पांच-
55-5"SHESHESHGRESSES-२"
॥३॥

SEssa.IHSHES मा श्रावश्यकभी थाय ते वतावे . एवलिनस्य व ने पुनः निपिना यत निदनादि मनिकरणं ॥ खलिअस्स य तेसिं पुणो, विहिणा जं निंदाणा पमिकमा अतिनारादिनी ज्ञानादिआचारोनी वली शिक्षित ने निंदादि ने परिकमणुं ॥ तेन भनिफमणेन तेषामपि न फिपते शुदिः ॥५॥ तेण पमिकमणेणं, तेसि पिय कीरए सोही॥५॥ ते पाटिकमणाए करी मानादिआचारोनी वली कराप हे अदि ॥५॥ नावार्थ:-ज्ञानादिकनी आशातनाए करी तथा विनय नहीं साचववाए करी तथा श्रक्षन नहीं करवाए करी तथा विपरीतप्ररुपणादिके करी जे ज्ञानादिक गुणोमां (आदि शब्दधी दर्शन चारित्रादिमां) अतिक्रम व्यतिक्रम अतिचार अनाचाररूप दूषण लाग्युं होप तेनी पोताना श्रात्मायी खास निंदा करवी (अरे ! में खोटुं कयु ए प्रकारनो मनमा पश्चात्ताप करवो) प्रादि शब्दयी (गुरुना समक्षमा पश्चाताप सहित ते दूपणोना कडेवारुप) गर्दा पण लेवी, ते mo सरण. महागजनी ग्नुतिए करीने या प्रकारना दर्शनाचारनी शुद्धियाय . ॥३॥ दवे पंदन नामना त्रीजा प्रायदयकयी कया गुणोनी शुदि ग्राय तेवतायेठे. पानादिकानुगुणा नत्मपत्र पनिपनिकरणान् ॥ नागाश्ानगुणा, तस्संपन्न-पवितिकराणान॥ मानादिक नो () गुणो नेभीए महिनने वंदना फरवायी ॥ पंदनंकन विपिना क्रियने मुदिस्तु तेषां तु ॥ ४ ॥ वंदाणा विनिणा, कीर सोहीन तेसिं तु ॥४॥ पंदना नामना भारपके रिरिमहित एरा कराय गुटिवळी तेभोनी ॥ ४ ॥ नावार्थ:-ज्ञानादिक गुणोए करी सहित गुरु महाराजने विधिपूर्वक वं. दना करवाए जीजा वंदन नामना यावदयके करी ज्ञानादिक जे यात्माना स्वानाविक गुणो तेनी शुद्धि थाप रे. ॥४॥ पूर्व करेला ज्ञानादिक गुणोमा सागेला अतिचारादिकनी शुद्धिवेगाथा- ए करीने प्रतिकमण नामना चोया धावदयकथी तथा कानसग्ग नामना पांच.

smit:-.5- मा मावस्यकत्री थाप ते वतावे. स्पलितस्य न तो पुन: विधिना गन् निदनादि निकम ।। खलिअस्स य तेसिं पुणो, विहिणाजे निंदणाय पमिकमाग अनिवारादिनी मानादिभानारोनी वली विधिवरे ने निदादिने परिकम । तेन मतिफमन नेशमणि न फियते इद्धिः॥॥ तेण पमिकमाणे, तेसि पिय कीरण सोही॥५॥ परिकमणाए करीनानादिभाचारोनी की करापो सृदि । नावार्थ:-ज्ञानादिकनी पाशातनाए करी तया विनय नदी सारवाए करी तथा प्रक्षन नहीं करवाए करी तया विपरीतमरुपणादिक करी जे झानादिक गुणोमा (यादि शब्दश्री वर्शन चारित्रादिमा ) यतिक्रमध्यतिक्रम अतिचार अनाचाररूप दूपण लाग्युं होय तेनी पोताना यात्माग्री खास निंदा करवी (अरे! में खोटं कयु ए प्रकारनो मनमां पानाप करयो) आदि शब्दयी (गुरुना समक्षमा पश्चाताप सहित ते दृषणोना कहेवारुप) गर्दा पण सेवी, ते 45+ पन ॥४॥ सरण. निंदागरुप जे प्रतिक्रमण नामर्नु नोडुं यावश्यक तेणे करीने जे झानादि- फगुणो प्रतिगारादिके करी मलीन श्रएला होय ते शुः थाय . पा लेख उ. परथी जे माणस दूरणनो सर्वथा त्याग न करी शके तेणे पण निंदना गहणा फरवा माटे अरदय परिकमणुं करवू जोए एम सिंह याय रे. ॥ ५ ॥ शरणानिगादेकानां यथाक्रमं प्रतिकित्मारपेण ॥ राणाश्याश्या, जहकम वाण तिमिहरूवेणं ॥ गार जे पारिवादिना अतिचागे नेनी अनुक्रमे गुमराना भोसड सरररा ॥ अतिक्रमणाऽगुदानों गुदि कागोलमर्गेण ॥६॥ पमिकमाणामुक्षाणा, सोही तह कानस्सग्गोणं ॥३॥ प्रतिक्रमण भारम्पके रद नही पयेगानी शुदि नेमन काउमगे करी ॥३॥ जावार्थ:-जेम गुम थए होप ने सामान्य उपधे न मटे तो विशेष चय करवानी जरूर प उतम प्रतिक्रमण नामना चोया यावदयके करीने पण गुइनदी यएला एदया चारित्रादिना अतिचारादिनी शुद्धि अनुक्रमे आ. स्तथा mal गुणना धारण करताप बेला पाचमा कानसग्ग नामना श्रावस्यकयी श्राप रे. ॥६॥ दर्शनाचार ज्ञानाचार तया चारित्राचाररूप त्रण आचारनी शुति अनु- क्रमे कह्यापठी, दवे एकज गाथाए करी तपाचारनी शुहि पचरकाण नामना उहा प्रावग्यके तया वीयांचारनी सर्व आवश्यके शुदि थाय ते बताये के. गुण धारणरूपेण मत्यारुपानेन तपोऽनिवारस्य ॥ गुणधारणरूवेणं, पच्चरकाणेण तवारस ॥ पनमाणे करी तपना अतिनारनी ॥ वीर्याचारस्य पुनः मरपि क्रियते शुद्धिः ॥७॥ विरिआयारस्स पुणो, सहिवि कीरण सोही ॥ ॥ नीर्याचारनी चली सर्व आवश्यके कराय छे शुद्धि ॥ ७ ॥ नावान-यात्रवने रोकवायी तृष्णानो नाश थायरे, तृप्णाना नाशायी अपूर्व शांत गुण प्रगट पाय ठे, शांत गुणधी चारित्रनी निर्मलता पाय ठे, चारित्रनी निर्मलनातीतिकर्मनो कय करी केवलज्ञान पामेटे अने पठी नवोपनादी चार PPR

पर
सरण.
यानो कप फरी मोक्ष पामे ठे. एवी रीतना अनुक्रमे रदेलाने धारण
करवाः काण नामना का श्रावदयके करी तपमा लागेला अतिचारादिनी
शुहिम श्रने गए श्रावश्यक विधिपूर्वक करवायी वीयर्याचारनी शुद्धि
पाप . प्रदियां पाश्रव वंध करवायी तृष्णानो वेद वताव्यो तेश्री समजवू
जोए के पदेलां व्रतादिक सश्ने पाश्रव वंच कर्या पठी तृप्यानो वेद अश्
मन शुरु थाप वे पण तृपणा ठेद करीने श्राव रोकवा एम एकांते कदेता
नयी श्रा नपरयो मन शुभ करवाने माटे पदेलां क्यथकी पण अवश्य विधि-
पूर्वक व्रत-अनिग्रहादि करवा जोरए एम सिह थाय रे.॥3॥
इवे जे सूचववाथी सर्व तीयकरोनी स्तुति थ शके एहवं चनद स्वप्न-
नुं कयन करवारूप मंगल को ठे,
हसर निह
अभिषेक दाम शशि दिनकरं मनं कुंभं ।
गय वसह सीह अनिसेय, दाम ससि दिणयरं ऊर्य कुंनं।
सी पद ना लक्ष्मीनो अमिपेक माला चंद्र सूर्य
चन कलश
॥५॥

पपगरः गागर ॥८॥ विमान भरनं रत्नो गायन ! ८ ॥ पनमसर सागर विमाण, नवाग रयाणुचय सिहिं च॥ ७ ॥ पपरोपर पीरगमुद्र विमान भवन रत्ननो दगलो अनि लावार्थ:-ज्यारे तीर्थकर महाराज तेमनी मातानी कुकीने विषे नुत्प- म पाय त्यारे ते सर्व तीर्थकरनी माता हानी, वसन, सिंद, लक्ष्मी देवीनो मलिक, फूसनी माला, चंद, सूर्य, ध्वज, रुपानो कलश, पद्म सरोवर,क्षीर समुफ, विमान प्रथया नवन (नवनपतिनुं रहेयानुं स्थान),रत्ननो ठगलो, यने धुमामारहित अग्नि, ए रीते चन्द स्वप्न देखे छे. जे तीर्थकर नवं लोकमांयी थावीने अवतरे तेमनी माता विमान श्रने अघो लोकग्री यावीने यवतरे तेमनी माता जवन देखे तेश्री स्वप्न चन्दज समझवां. ॥ ७ ॥ नजीक नपगारी होवाश्री महावीरस्वामिन्नगवाननी स्तवना करवारू. मंगल करी चनसरण नामनो पयत्रो कदेवानी प्रतिज्ञा करे . it

पाया .. . . प करी मोक्ष पामे . एपी रीतना अनुक्रमे रदेलाने धारण
सण नामनात यावश्यके करी तपमांसाता अतिचारादिनी
शुटि "प्रने पर प्रारदयक विधिपूर्वक करवायी जीपीचारनी शुद्धि
पाप रे. प्राणां मानव वंध करवायी तृष्णानो वेद यतान्यो तेयी समजबुं
जोपए के पदतां व्रतादिक सक्ने प्राय बंध कर्पा परी तृप्यानो छेद यर
मन शुरु पाय ठे पण तृणा वेद करीने प्राव रोकपा एम एकांते कहेता
नयी प्रा गरयो मन शुरु करवाने माटे पहेला उपयकी पण अवस्य विधि-
पूर्वक व्रत-अनिमहादि करवा जोरए एम सिह याय रे.॥3॥
वे जे मनवायी मर्वतीयकोनो स्तुति पर शके पहचुं चनद स्वन-
नु कपन करवामप मंगल कहे .
हास निक
विक
दाम गांध
दिनकरं पनं कुंभ।
गप वमह मोह अनिसे, दाम ससि दिगपरं ऊयं कुंनं॥
हाली पर नि सीनां अमिरेठ पाना पंद्र
मर्य
॥५॥

HESE0 %%ER.20"SLEPHES विमान भानं रत्नोप शिपिन !! ८॥ पनमसर सागर विमाण, लवाण रयणुचय सिहिं च॥ ॥ पपमरोवर क्षीरममुद्र विमान यवन रत्ननो गलो पनि नावार्थ:-ज्यारे तीकर महाराज तेमनी मातानी कुक्षीने विषे उत्प. भ पाप पारे ते सर्व तीर्थकरनी मातान हानी, वलद, सिंद, लक्ष्मी देवीनो अलिपेक, फूखनी माला, चंद, सूर्य, ध्वज, रुपानो कलश, पद्म सरोवर,कीर समुह, विमान श्रयवा जवन (नवनपतिनुं रहेबानुं स्थान), रत्ननो ढगलो,अने धुमामारहित अनि, ए रीते चनद स्वप्न देखे ते. जे तीर्थकर नवं लोकमांत्री यावीने अवतरे तेमनी मातान विमान श्रने अधो लोकत्री श्रावीने अवतरे तेमनी मातान नवन देखे तेथी स्वप्न चनदज समझवां. ॥ ७॥ नजीक नपगारी होवाश्री महावीरस्वामिन्नगवाननी स्तवना करवारू. प मंगल करी चनसरण नामनो पयत्रो कदेवानी प्रतिज्ञा करे ले. .

4 - पन ॥६॥ अमरेंद्र नरेंद्र- मुनींद्र - मंदिनं वंदित्ता महावीरं ॥ अमरिंद-नरिंद-मुणिंद, बंदि वंदिनं महावीरं ॥ इंद्र पनपनि राना मुनीश्वरोए वांदला वांदीने महावीरने । पुरालानुसंघियपुर मध्ययनं कीपिप्यामि ॥९॥ कुसलाणुवंधिवंधुर, मद्ययणं कित्तस्सामि ॥ ५ ॥ मोसने करनार मुंदर अध्ययनने कहीश ॥९॥ भावार्थ:-देवता तया तेमना चोस इंच मनुष्य तया तेमनाई, चक्र- पार्ने प्रादि मुनि महाराज तथा नेमना , श्रुत केवली यादि ए वधाए जेम- नी स्तवना करेली 2 तेवा महावीरस्वामि नगवानने वंदना करी समाधि मरण थवाना कारणभूत होवायी मोक्षने पमामनार थने एटला माटेज श्रेष्ठ एद, ननसरण नामर्नु अध्ययन (पयनो) हुं कदीश एम महावीर नगवानना खुद दिप्य वीरनर मुनि महाराज प्रतिज्ञा करे ठे. ॥ ॥ मंगल कद्या परी या पपनामां शुं कदेवानुं ते एक गायाए वतावे वे.

दुशन गर्दा चैव ॥ एप गणः घनु गरणगमनं मुछनाऽनुमोदना चनसरणगमण उकम, गरिहा सुकमाणुमोयाणा चेव ॥ चारशरणर्नु करवं पापकार्यानी निंदा धर्मकार्यनी अनुमोदना नियं॥ अनवरतं कर्तव्यः कुशलहेतु रिनि ॥ १० ॥ एस गयो आणवरयं, कायद्यो कुसलहेन ति ॥ १० ॥ आ प्रण वस्तु निरंतर करवी मास्नुकारण छे माटे ॥ १० ॥ नावार्य:-अरिहंत सिह साधु अने केवलीनो कहेलो धर्म, ए चार वस्तुनुं झारण करवानी रीति वतायवा रूप पदेलो अधिकार १. जेने पापकार्यों आ. रमाने अशुपरिणतिमा वतां थकां करेला दोय तेनी निंदा करवा रूप वीजो अधिकार २. यने श्रात्माना स्वान्नाविक गुणना अंशमां स्थिर श्रश्ने जे जे धर्म संबंधि कार्यों करेलां दोय ते संबंधि मनमा दर्य करवारूप त्रीजो थधिकार ३. ए रीते या पयनामांत्रण अधिकार कदेवाना ते प्रणे अधि- कार मोद पमामवामां कारण नूत वे माटे समाधिमरगयी मोक्षने छनार

चन
॥3॥
SHUHSS-
धर्मः ॥
मिद्ध साधु
प्राणीए अवश्य करवा जोशए. ॥ १॥
दवे पदेला अधिकारना प्रसंगमां चारशरण कयां कयां अने केवो प्राणी
ते चारनुं शरण पामे ते वतावे .
भईनः सिद्धाः साधवः केवलिकथितः
मुखावहः
अरिहंत सिह साहू, केवलिकहिन सुहावहो धम्मो ॥
अरिहंत
केयलिए कहेलो मुख करनार धर्म ॥
पते चत्वारः चतुर्गात हरणाः शरणं लभते धन्यः॥ ११॥
एए चनरो चनगर,-हरणा सरणं लहश् धन्नो ॥११॥
चार गतिना नाश करनारनुं शरण पामे छे भाग्यशाली ॥११॥
नावार्थः-जेन्नु वर्णन पागल करवामां आवशे एदवा अरिहंत सिह
साधु धने केवलिए कहेलो भानव परनवमां सुख करनार धर्म ए चारे व-
स्तुन चार गतिनो मूलश्री नाश करनार ठे तेने शरणपणाए जे नाग्यशाली
प्राणी दोय ते पामे ठे. ॥११॥
आचार
॥3॥

का .... 4.00ddha दवे अरिहंतनुं शरण केची प्राकृतिवालो प्रश्ने करे ते कदे . निनभनिभरो उरद्रोमांचकंचुककरालः ॥ अह सो जिणनतिजरु,-वरंतरोमंचकंचुअकरालो॥ वे ते नीर्थकरनी भक्तिना ममो उच्छलतो वाटांप पारे करी भरकर । पर्गप्रणयोन्म शी फांजलिर्भणति ॥ १२ ॥ पहरिसपाणउम्मीसं, सीसंमि कयंजलीजण ॥१॥ अनि हर्ग अने स्नेहनहिन मस्तकमा अंजली करी कहे ॥१२॥ नावार्थः-दवे ते चार शरणने अंगीकार करनार प्राणी जिनेश्वर नग. चंतनी सक्तिना समुदे करी मुलां थतां रुवाटा रूप वकतरे करीने रागादिक दाउन्ने नयंकर लागे एडवो तो अतिशय दर्प सहित अरिहंत जगवानने विषे स्नेही युक्त, मस्तकने विष वेदाय जोमी पागल कदेवाय ठे तेवी प्रकारे अरिहंतनुं दारण करवा माटे कदे ॥१२ ।। दा गायाए करी केवा केवा गुणवाला अरिदंतनुं शरण करवं ते वतावे ठे,

चन
॥6॥
SSSSRes
रागडेपारीणां
तारः काष्टकाधारहतारः ॥
सरण.
रागहोसारीणं, हंता कमगाइ अरिहंता॥
राग (रूस) शत्रुना हणनार आठकर्मादि शत्रुना हणनार ॥
पिपरुपायारीणा
अर्हतः भवंतु मम शरणं ॥ १३ ॥
विसयकसायारीणं, अरिहंता हुतु मे सरणं ॥१३॥
विपप कपाप आदिना हणनार अरिहंत हो मने शरण ॥ १३ ॥
भावार्थ:-कामराग, स्नेदराग श्रने दृष्टिराग रूप त्रए प्रकारना राग अने
रूप झनुननो नाश करनार तेमज भाग्कर्म अने श्रादिशब्दथी नपसर्गअने ।
वानीश परिसदादि रूप शत्रुनो नाश करनार, वली जेना पासमा रहेवाश्री
अनंतकाल सुधी संसारमा अनंतु :ख सहन करवू पम्युं तेदवा पांच इंदि-
योना वीस विषय अने शोलकाय अने नव नोकपाय रूप पचीश कपाय ते
रुप जे यात्रुन तेना नाशने करनार एदवा अरिदंत नगवान मने संसारनुं ब्र-
मण व मटामयाने शरण नूत दो. ॥१३॥
॥७॥

राज्यश्रीविष्य नपधरणं दुभरमनुनपं ॥ रायसिरिमवकसित्ता, तवचरणं उच्चरं आणुचरित्ता॥ राज्य लक्ष्मीनो त्याग करीने अने तप चारित्र दुकर सेवीने ॥ केवलप्रीमहनः अहंतः भवंतु मम शरगं ॥१४॥ केवल तिरिमरहंता, अरिहंता हुतु मे सरणं ॥१॥ केवरमान लक्ष्मी पामेला अरिहंतो को मने शरण ॥ १४ ॥ नावार्थ:-ज्पनी लक्ष्मी त्याग करीने अने योमा पराक्रमवाला प्राणीए दुःखे कराय एवातप अने चारित्रने सेवीने तेनावलेझानावरणीय,दर्शनावरणीय, मोदनीय, अने अंतरायरूप चार घातीकर्मनो मूलथी कय करी केवलज्ञानरूप यात्माना स्वाजाधिक गुणनी लक्ष्मीने पामयाने योग्य ( पामेला ) एहवा अरिहंत जगवान श्रा संसाररूप वंदीखानामांश्री मने काढवाने माटे श- रण नूत धान ॥१॥ . + नन - . सरग. शाश्वतमुपमहनः स्तुनिवंदनमतिः अमरें - नरेंद्र पूजामहतः ॥ थुश्वंदाणमरहंता, अमरिंद-नरिंद-अमरहंता ॥ स्तुति अने वंदन करवाने योग्य इंद्र चक्रवती आदिनी पूजाने योग्य ॥ अर्हतः भवंतु मम शरणं ॥ १५ ॥ सासयसुहमरहंता, अरिहंता इंतु मम सरणं ॥१५॥ शाचतुं मुष पामवाने योग्य अरिहंत हो मने शरण ॥१५॥ नावार्यः वचनथी कराती स्तुति अने शरीरथी कराता वंदनने योग्य भने देवताने, देवतानना ,मनुष्यने, मनुष्यना इंच (चक्रवर्तीयादि), तेमणे फरेली जे पूजा तेने योग्य घने को दिवस पण जेनो नाश न थाय एदq जे शास्वतुं मोक्ष सुख ते पामवाने योग्य एहवा अरिहंत जगवान पुजल परि- पतिरूप दावानलना दु:खने शमाववाने शरणनूत थान ॥१५॥ परमनोगतं जानतः पोगाद्र - महेंद्र ~ ध्यानमहतः ॥ परमणगयं मुणता, जोइंद-महिंद-काणमरहता ॥ रोजाना छिनने जाणनार योगीश्वर इंद्रने करवा योग्य || ध्यान ॥ 4-- पर्मकथामतिः भवंतु मम शरणं ॥१६॥ धम्मकहं अरहंता, अरिहंता हुँतु मे सरणं ॥१६॥ पर्पकपा कोवाने योग्य औरंन हो मने शरण ॥१६॥ जावाय:-प्राणीना मनमां रद्देली वासने जानार नपलक्षणथी सर्व लोकालोकमां रदेला समस्त य गुण पायने जागनार तेमज गौतम स्वामीजी प्रमुख योगीश्वरो श्रने शशदिक महामंत्र, तेनने ध्यान क- रवा योग्य अने (नत्सर्ग मार्ग केवलज्ञान यया पठी कहेवा योग्य) समग्र नव्यप्राणीनना लेदाने नाटा करनारी एदवी धर्मकथा कडेवाने पोग्य एहया परिदंत संसारमा प्रती वीमानश्री रक्षा करवाने मने शरण नूत थान॥१॥ मांजीवानापमाम मत्यवचनमतिः ।। सघ जिआणमहिंसा अरहता सचवयागमरहता॥ मरं जीरनी दगा पासी नेने गोग्य मन्य वचनने योग्य ॥ आनः

चन
॥१॥
सरण.
"S"5-res
प्रह्मवतमईतः
अहंतः भवंतु मम शरणं ॥१७॥
वनवयमरहंता,
अरिहंता हुंतु मे सरणं ॥ १७ ॥
ग्रह्मचर्य पालवाने योग्य अरिहंत हो पने शरण ॥ १७ ॥
जावार्थ:--संसारना सर्व प्राणीननी दया पालवाने योग्य सत्यवचनवो.
लवाने योग्य अने अढार प्रकारना मैथुनने त्यागकरवारूप ब्रह्मचर्यवतने
धारणकरवाने योग्य एदया अरिदंत नगवान अहिंसादिक श्रात्माना स्वान्ना.
विक गुणोनी वृद्धि करवाने माटे मने शरण नूत थान ॥ १७ ॥
चतुस्त्रिंशतः अतिशयान्
निषेव्य ॥
उसरणमवसरित्ता, चनतीसं अश्सए
निसे वित्ता
॥
'समोसरणमा बेसीने चोत्रीश तिशय सेवीने ॥
धर्मकयां च. कथयंता आहेतः भवंतु मम शरणं ॥ १८॥
धम्मकहं च कहंता, अरिहंता इंतु मे सरणं ॥१७॥
धर्म क्याने कहेता आरेहंतो हो भने शरण ॥१८॥
समवसरणमवररत्य
*rdre-
॥१०॥

लावायः मानिकादि चारे प्रकारना देवतानए रचेगुं समवसरण तेने शाजाचीने (तेमां वेशीने) अने चोत्रीश अतिशयने 'सेवीने (चोत्रीश अ. तिशय सहित उतां ) धर्म कथाने कडेनार एदया अरिहंत जगवान मारा अ- नादिकालना अज्ञानने नाश करवा माटे शरणनूत थान ॥ १७ ॥ एकया गिरा अनेकान् संदेहान् दोहिना ममं छिया ।। एगाइ गिरा णेगे, संदेहे देहिणं समं चित्ता ॥ एक बनने करी अनेक संशयो माणीनां एककाले दी। त्रिभुवनमनुगानयंतः अर्हतः भवंतु मम शरणं ॥ ११ ॥ तिहुअणमणुसासंता, अरिहंता इंतु मे सरणं ॥ १५ ॥ प्रण जगनने शिक्षा आपता अरिहंत होजो मने भरण नावार्थ:--एक वचने करीने सुर असुर मनुष्य तिर्यंचरूप प्राणीननासं- देवने एक काले दीने (जेम एक राजाए पोतानी त्रण स्त्रीनए अनुक्रमे जल, गायन, अने शिकार माग्यां उतां एक "सर" नथी एटला मात्र वचने करीत्रणे: .SRELE+१२५२

सरण.
घन बीउनुं समाधान कर्पु तेम) प्रणे जगतने सम्यक्त्य, देशविरति, सर्व वि.
॥११॥ रतिर्नु भारुप बतायवारूप शिक्षा (धमापदेश)ने प्रापता एहया अरिदंत
नगवान मने शरण दो ॥१५॥
पचनामृगेन
भुरनं निपिपंतः गुणेषु स्थापनः ॥
वयाणामणग नुवाणं, निन्यायंता गुणेसु ठावंता ॥
परनाप अमृने करी जगरने शांतिपमारना गुणमा स्थापना ।
जविगक मुदतः अनिः मनु मम शरणं ॥२०॥
जिअलोअमुरंता, अरिहंता इंतु मे सरणं ॥ २० ॥
जीसीकनोउदारकरता अरिंन हो भने शरण ॥ २० ॥
लारार्थ:-जुख तरस पीमा आदिक दूपणोनो नाश करनार, वचनरूप
घमने करी जगतने शांत (संतोपवाला) करता तेमज जगतने चारित्र आदि
गुणाने विष स्थापन करता; ते लव्य प्राणीनने संसारयकी मार्ग बतायवाए
कर्ग तेनो नभर करता एहवा अरिहंत मने शरण हो, ॥२०॥
thi
॥१॥

अपहनगुणवनः निनयशाशशधरममाधितदिगंतान् ॥ अञ्चप्पुअगुणवंते, नियजसससहरपहा सिअदिते ॥ साडि अनि अद्भुन गुणवाला पोताना नसरुप चंदे शोभाच्या ऐ दिशाना अंत जेणे ॥ नियतं अनाघनंतान प्रतिपत्रः शरणमर्हतः ॥२१॥ नियय मागाश्मणते, पमिवन्नो सरणमरिहते ॥ २१॥ अनादि अनंत अंगीकार कर शरण भरिहंतनुं ॥ २१ ॥ नावार्थ:-वीजाने विपे न दो शके एदवा चिनने अतिचमत्कारकारी पाठ प्रातिहार्य तथा चोत्रीश अतिशयादि गुणयुक्त तेमज पोताना यशरूपी चंमाए करी जेमणे सर्व दिशानना अंतने शोन्नाव्या शाश्वत, अनादि,अ- नंत, एहवा अरिदंतोने में शरणरूपे अंगीकार कर्या.पा गायामांत्रणे काल (~- त, नविप्य, वर्तमान) ना अरिहंतनुं ग्रहण करे है. ॥ २१ ॥ उम्झिननरामरणेभ्यः समस्तदुरुसामवशरणेभ्यः ॥ नप्रियजरमरणाणं. समत्तउरकत्तसतसराणाण ॥ नायर जग परण जपणे ममग्न दुःपथी पीडाएला प्राणीओने भरण ॥ PHSERVE: "CLE AUSUP T: 40 D}{A!"3"N,

नन
॥१२॥
॥ २२॥
त्रिभुवनजनमुखदेभ्यः
अभ्यः नमः तेभ्यः ॥२२॥
तिहुअणजणसुहयाणं, अरिहंताणं नमो ताणं ॥ २२ ॥
प्रण जगतना लोकने मुख आपनार अरिहंतने नमस्कार ते
भावार्थ:-जरा (धपण) अने मरणना हेतुनूत कर्मनो नाश करवाए
करी जेमणे जरा मरणनो त्याग कर्यो ?; संसारमा यतां आधिव्याधिरूप सम-
प्र खोए करी पीमाएला प्राणिनने ते पुःखने नाश करवानां साधननूत
ज्ञान दर्शन चारित्ररुप मार्ग वताववाए करी शरणनूत थनार पोतानां जन्मा-
दिक कल्याणने विपे जगतने सुख आपनार ते (घण जगतमा प्रसिद) अरिहं-
तलगवानने नमस्कार हो. ॥ २२॥
हवे वीजुं सिर्नु शरण जेवी रीते अंगीकार करे तेवताववाने विशमी
गाथा कहे .
ईच्छरणमलशुद्धि लब्धमुरिशुद्धसिद्धवहुमानः॥
अरिहंतसरणमलसुवि-लघसुविसुक्षसिध्वहुमाणो ॥
अरिहंतना शरणधी कर्मनी दिए पाम्युं छे अति शुद्ध सिदमा बहुमान नेणे ।।
॥१२॥

मणाशिरोराकरसमल मार मनि ॥24॥ पणयसिररश्पकरकमल,-सेहरो सहरिसं जाण ॥२३॥ नसेला मस्तकमा रपोछे ताप कमननो गेमरण र महतोको pan जाचार्य:-अरिहंत जगवाननुशरण करवामां पाला अध्यवसायत्री माप्त पएली कर्मरुप मेलनी शुछिए करी जेणे सि-ओने विडो अतिविगुरु बहु मान मात एलुंचे, जेणे नमला पोताना मस्तकमां दायरूप कमसनो शेखर (मोमानी आकतिरूप अंजसि) कों एडवो बलुकर्मी प्राणी पागल कहेवा. शे तेची प्रकारे दर्प सहित तो सिस्नुं शरण कदे. ॥ २३ ॥ दवे केवी रीते तिला गुणोनी स्तवना करतो प्रको सिलु शरण करे ते व गाथाए करी बताये के. कर्माष्टायमिन्द्राः साभाविकानदर्शनममृदाः । कम्मरूपसिना, साहाविअनाणसासमिता ॥ माठ कर्मना असे करी पमिद आवरणटिन माननाप मदिवाना ।।

चन
॥१३॥
॥२१॥
मधिलब्धिसिद्धाः
ने मिदाः भरंतु मम शरणं ॥४॥
सबलदिसिक्षा, 'ते सिक्षा हुँतु मे सराण ॥१४॥
मर्व अर्थनी लधियो गिद छ जेमने ते मिदो हो पने वारण
जावार्थ:-श्राप कर्मनाकये करीत्र जगतमांप्रसिदिपामेला तीर्थ सिक
आदि नेदरूपे, प्रावरण रहित यात्माना सहज गुणरूप ज्ञान दर्शनचारित्ररूप
समृध्विाला, जेनए प्रात्मानी सिद्धि करवाने देतुनूत ज्ञानादिक गुणोए करी
आत्मिक सर्व प्रयोजनानी प्राप्ति सिकरी, एदवा ते सिहशिलामां रदे-
ला सिझे नवत्रमण करतां थती अस्थिरताथी यतां ॐखोयी बनाववाने
माटे शरण नूत हो. ॥ २ ॥
त्रैलोक्यमस्तकस्थाः
परमपदस्थाः अचित्पसामः ॥
तिअलोअमवयचा,
परमपयन्ना अचिंतसामहा॥
वर्णभुवनना मधाले रहेनार मुक्तिपदमा रोला भनित्य मामरयामा ।
॥१३॥

artician मंगलमिदपदार्थाः मिदा गरणं मुसमगनाः ॥ १५ ॥ मंगल सिक्ष्पयन्ना, सिक्षा सराणं सुदपसवा ॥२५॥ मंगलभूत सिद पदमा रहेनार सिद्धो गरण पुणेकरीमशस्त ॥ २५॥ नावार्थः-चोदराजलोकरूप प्रजगतना सिलशिलाम्प मग्राले र. देनार मुक्तिरूप उत्कृष्ट स्थानने विपे रहेनार, अनंतु दोवाश्री चिंतवी न शकाय एदवु जेननु सामर्थ्य , संसारना सर्व पु:खोए करी रहित मंगलनूत सिह पदमा रहेनार, जन्म जरा मरण नुख तरस आदिक पीमाए करी रहित मो- क्षमा थनार सुखे करी व्याप्त (अनंत सुखवाला) एदवा सिझो अकय पदनी प्राप्ति करवामां शरण लूत हो. ॥ २५ ॥ मूलत्वातप्रतिपक्षाः मयोगिमत्यमाः ॥ मूलुकपपमिवस्का, अमूढलका सजोगिपच्चरका ।। मूलथी उपाडया छे गत्रु जेमणे अमृह लक्षाला केलिभीए इस्य ।। अमटलक्षा:

चन
सरग.
॥१४॥
Hindtime
शरण
SARरकरार-SAYESREARS
आप्तस्वाभाविकमुखाः सिद्धाः शरणं परममोसाः ॥२६॥
साहाविअत्तसुखा, सिहा सरणं परममुका ॥२६॥
स्वाभाविक ग्रहुं छे मुख जेमणे सिद्ध
उत्कृष्ट मोक्षराला ॥३॥
लावार्थ:-मूलथी जेनए कर्मरूप नाव शत्रुनने नन्मूलन करेला . स.
वाकाल उपयोगी होचायी अमूढलक्षवाला प्रत्यक्ष प्रमाणे करी केवलीनएज
देखवा योग्य, स्वानाविक धनत अव्यावाघ सुख जेमणे प्राप्त कयु के, अपुन-
नावे करी नत्कृष्ट कर्मथी वियोगपवारूप मोक्ष जेमणे मेलव्यो . एहया
सिझे अविनश्वरज्ञानादि गुणोनी प्राप्ति करवाने शरण नूत हो. ।। २६ ॥
प्रतिमेरितमत्यनीका
समग्रध्यानानिदग्यभपपीनाः॥
पम्पिीलिअपमिणीआ, समग्गकाणम्गिदवनववी ॥
तिरस्कार कर्या (रागादि)शत्रुभो नेमणे संपूर्ण ध्यानरूप भोपए पाल्पुंणे भरवीन नेमणो
योगीपरमरणीया
सिद्धाः शरणं
स्मरणीया: ॥२७॥
जोईसरसरणीआ, सिक्षा सरणं समरणीया ॥३॥
योगीश्वरोए आश्रय करवा योग्य सिद्ध शरण . स्मरण करवा योग्य || २७
--
.
ydriditrina
॥२४॥

- E-LECRE+ नावार्थ:-रागादि अन्तर शत्रुननो जेमणे तिरस्कार कयाँ ठे, (नाश कयों ठे) व्युछिन कियाऽनिनि नामना शुक्र ध्यानना चोयापायारूप संपूर्ण ध्यानरूप अग्निए करी जेमणे संसाररूपी वीजने वाली नांख्यु ने, गावरा- दिक श्रमर उग्रस्थ तीयकरादिक योगीश्वरोए नमस्कारध्यानादिकधाराए आश्रय करवा योग्य मोक्षानिलापिलव्यप्राणिनए स्मरण करवा योग्य, एदवा सिशे आत्मिक गुणोने स्थिर करवा वारे शरण नूत दो. ॥ २० ॥ प्राप्तिपरमानन्दाः गुणनियंदाः विदीर्णभरकंदाः ॥ पाविपरमाणंदा, गुणनीस्संदा विदीननवकंदाः ॥ पभाव्योछे उत्कृष्ट आनंद जेमणे गुणनो मारछे नेपा, नाग कछि भवरूप कंद नेमणे ।। लघुकीकनरविचंद्राः सिद्धाः शरणं सपिनद्राः ॥२८॥ लहुईकयरविचंदा, सिता सरणं खविअदंदा ॥ २० ॥ लघु कर्या छे मूर्य चंद्र जेमणे सिद्ध शरण नाग कयों छे लेश जेमणे २८ जावार्थ:-हमेश हर्षित होवायी जेमणे पोताना आत्माने नकृत्ट MERESEAR

चन
सरण.
उपलब्धपरमग्रमाण:
श्रानंद पमामयो , 'ज्ञानादिक गुणोनु माखणनूत सार जेमनी अंदर रदेलो
॥१५॥: ,मोदनीयादि कर्मरूप संसारनो कंद जेमणे मूलथी नाश करेलोटे, लोक
अलोक समग्रने प्रकाश करनार केवलझानना प्रकाशे करी जेमणे सूर्य चंइ-
माने अल्पप्रनाववाला करी दीधा , सर्वथा कपायरहित होवाथी जेमणे युः
आदिरूप क्लेशनो नाश कर्यो , एहवा सिझनगवान् संसार समुश्यी तारी
अक्षय पदमां पहोंचामवाने शरण नूत हो. ॥ २० ॥
दुर्लभलभाः
विमुक्तसरंभाः॥
नवलपरमवंना, उल्लहलंना विमुक्कसंरंना॥
पाम्युं छे उत्कृष्ट ज्ञान जेमणे दुर्लभ लाभ मेलव्यो छे जेमणे तज्यो छे आक्षेप जेमणे ॥
भुवनयहधरणस्तंभाः
मिद्धाः शरणं
निरारंभाः ॥ २१ ॥
जुवणघरधरणखंना,
सिदा सरणं निरारंजा ॥३॥
लोकरुप घरने धारवामां स्तंभसमान सिद्ध शरण आरंभरहित ॥ २९ ॥
नावार्थः-केवलज्ञानरूप उत्कृष्टज्ञान जेमणे पामेलुं ने, दुःखे करीने
LEHEE
॥१५॥

Let""""91 तिरूप लान जेमणे मेलव्यो, करवा के प्रकारना कार्यमा जेमणे विशेषे करी व्यग्रता तजी दीधी, अशुनकर्मना वले ऽर्गतिमा पमनार, पोताना शरणने अंगीकार करनार, पवा प्रणजगतमा आधारभूत दोवाश्री, प्रांजलाना सरखा, सर्व प्रयोजन सिथ- एलां होवाश्री कोइ पण प्रकारना प्रारंने करी रहित, एदवा सिनगवान् मोक्ष- पदमा पहोंचवाने अवलंबननूत अया दाराए मने शरण दो. ॥ २ ॥ दवे साधुन्ना शरणने अंगीकार करवा चतो को जे करे ते बतावे . मिद्धारणेन नयमामहेतु माधुगुणाननानुगगः॥ सिसरणेण नयनहेन, - साहुगुणमणिप्राणुरान॥ मिदना शरणे करी नप ने वारभंगनाहेतुभून माधुना गुणमा उपन्योछे अनुगग ने ॥ मेदिनीमिलत्मप्रशस्त नप्रेदं भणति ॥30॥ मेणीमिलंतसुपसत्र, - मन तविमं जाण ॥३०॥ पृथ्वीमा अरकतुं छे अनि प्रशस्त मम्नक जेनुं स्यां पा को॥३०॥ मनका । चन ॥१५॥ सरण. - . रासस अानंद पमामयो ने, ज्ञानादिक गुणोनुं माखणनूत सार जेमनी अंदर रहेलो ठे,मोदनीयादि कर्मरूप संसारनो कंद जेमणे मूलथी नाश करेलोठे, लोक अलोक समग्रने प्रकाश करनार केवलज्ञानना प्रकाशे करी जेमणे सूर्य चंश- माने अल्पमन्नाववाला करी दीधा , सर्वथा कपायरहित होवाथी जेमणे युः प्रादिरूप क्लेशनो नाश कयों ठे, एहवा सिझनगवान् संसार समुश्री तारी अक्षय पदमां पहोंचामवाने शरण नूत हो. ॥ २७ ॥ उपलब्धपरमग्रामाण: 'दुर्लभलंभाः विमुक्तसरंभाः ॥ नवलपरमबंजा, उल्लहलंना विमुक्कसरंजा ॥ पाम्युं छे उत्कए शान नेमणे दुर्लभ लाभ मेलव्यो छे जेपणे तज्यो छे आक्षेप जेमणे ॥ भुवनगृहधरणस्तंभा: मिदाः शरणं निरारंभाः ॥ २१ ॥ नुवणघरधरणखन्ना, सिक्षा सरणं निरारंजा ॥ए ।। लोकरूप घरने धारवामां स्तंभसमान सिद्ध शरण आरंभरहित ॥ २९ ॥ भावार्थ:-केवलज्ञानरुप उत्कृष्टज्ञान जेमणे पामेलुं , .खे करीने -HESPEHLUST ...+ पामवाने शक्य एदवो मोक्षपदनी प्राप्तिरूप सान जेमणे मेलव्यो , करवा योग्य अनेक प्रकारना कार्यमा जेमणे विशेषे करी व्यग्रता तजी दीधी , अशुनकर्मना वले ऽगतिमा पमनार, पोताना शरणने अंगीकार करनार, एवा प्रपजगतमा आधारभूत होवाथी, प्रांजलाना सरखा, सर्व प्रयोजन सिह य- एलां होवाथी कोइ पण प्रकारना प्रारंने करी रहित, एदवा सिझनगवान् मोक्ष- पदमां पहोंचवाने अवलंवननूत या क्षाराए मने शरण दो. ॥ ३ ॥ इवे साधुनना शरणने अंगीकार करवा चतो श्रको जे करे ते बताये . सिद्धशरणेन नयमामहेतु माधुगुणनितानुगगः ॥ सिवसरणेण नयबाहेन, - साहुगुणजणिअणुरान ॥ मिदना धरणे करी नप ने वार अंगनाहेतुभून माघुना गुणमां उपन्योछे अनुगग जेने मेदिनीमिलत्युमास्त नदं भवति ॥ ३०॥ मेणीमिलंतसुपसल, - मबन तलिम नण ॥३०॥ पृथ्वीमा अउकतुं छे अनि मगम्न मस्तक जेनुं त्यो आ को ॥३०॥ - मनकः चनम सरण. पारगाः महाभागाः ॥ नावार्थ:-सिनुं दारण करवामां अएला कर्मनो क्षय तेना बले नेग- मादिक नप भने वारथंगरूप ब्रह्म तेना कारणनूत, साधुना विनयादिक गु. गोमा जेने अनुराग श्रयो , नक्तिए शोजायमान दोवानी अतिशय सुंदर मस्तक पृथ्वीतलने विपे जेनुं प्रमकतुं , एदयो उतो साधुनुं शरण करवाना अधिकारमा श्रागस कदेवाता प्रकारे कदे. ॥ ३० ॥ साधुनुं शरण करतो थको जे कहे ते नव गायाए कररी बतावे ठ. जीदलोकरंयका कुगनिधोः जिअलोअवंधुणो कुगइ,-सिंधुणो पारगा महाजागा ॥ जीवलोकना बंधुरुप कुनि ममुद्रनो पार पामनार महाभाग्यवाना॥ शानादिकः शिवमुख शरणं ॥३॥ नाणापहि सिवसुक-साहगा साहुणों सराण ॥३२॥ पानादिके करी मोर मुखना मापनार माधुओ शरण हो ॥ ३१ ॥ भावार्थ:-पृश्वीकाय, अपकाय, तेनकाय, वानकाय, वनस्पतिकाय, स. -मायकाः माधवः नाट विनिकायस्प लोकनो वध,मन वचन कापाए, नहीं करनार, नहीं करावनार, तेमज नहीं अनुमोदनार दोवानी जीवलोकना बंधु, नरकति- यचादिऽगतिरुप समुन्ना (उर्गति मेलववाना हेतुनूत कर्मने बांधवाना कारण जे प्राय तेनो त्याग करवानी) पार पामनार, प्रामपधि प्रमुख बहु प्रकारनी सञ्चि युक्त होवायी मदाप्रतिशयवंत, तेमज ज्ञानादिकगुणोए करी मोद मुखने साधनार एडवा साधुन मोक्षसाधनमा सदाय करवा घारे मने दारण जूत दो. ॥३४॥ केनिनः विपुलमतयः अपरा: जिनमते॥ केवक्षिणो परमोही, विलमई सुअहरा जिणमयंमि ॥ केलिभो पग्यावधिताला विपुलपति मनःपर्यवसानगला अवघर जिनमना । আবা ने मलें भारणं आयरिपतवप्राया, ते सधे साहुणो सरणं ॥३॥ प्राचार्य राध्याय घरण रो ॥२॥ साषा: ॥३२॥ माए सरण. 'चन ॥१॥ नावार्थ:-मत्यादिकज्ञाननी सहायरहित, धातिकर्मना क्षयश्री नपजेखें, सर्व झयगुणपर्याय विषय केवलज्ञान, जेमने ये एहवा केवली, जे ज्ञान पा- म्या पठी अंतर्मुहूर्ते करी केवलज्ञान निश्चे प्राप्त थाय एवं जे परमाव. विज्ञान ते ज्ञानवाला, विपुलमति नामनो मनःपर्यव ज्ञाननो जेनेद ते वाला, (विपुलमति ग्रहण करवाए करी ऋजुमत्ति मनःपर्यवज्ञानवाला पण सेवा) दशवकालिकादि कालिकश्रुत, जनाध्ययनादिक नत्कालिकश्रुत, आचारांगा- दि वार अंगरूप अंगमविष्टश्रुत अने नववा प्रमुख नपांगरूप अनंगप्रविष्टश्रु- तने धारण करनार श्रुतधरो, तेमज जिनमतने विपे रदेला ज्ञानाचार आदि पांच प्राचारने वतावनार अने पोते ते पांच प्राचारना पालनार एदवा प्राचा र्य अने मूल वार अंगमादि सूत्रने सणावनार उपाध्याय महाराजान, या सर्व साधुन श्राचार प्रमुख गुणोने शिखवया धारे सहायंनूत हो. ॥ ३२ ॥ चतुर्दशदशनवपूर्षिणः द्वादशैकादशांगिनः चन्दसदसनवपुरी, ज्वाल सिक्कारसंगिणो जे अ॥ चउदपूर्वी दापनिवपूर्वी पार अंग धरनार अगीआर अंग धरनार जे बली।। -2"SLUSLELESSNES-8-26 ॥१॥.

मनकासका पयालंदिकाः परिहारविशदिसायनश्च ॥ ३३॥
जिणकप्पाऽहालंदिश, परिहारविमुक्षिसाह अ॥३३॥
निनकल्पिक पयालंदिक परिवारविशुद्धि मंयमवाला साधु बली ॥३३॥
जानार्थ:-ननदपूर्व नणेला, आर्यमहागिरिमादि दशपूर्वधर, नवपू-
वंबर पार्यरक्षितयादि, वारभंग धरनार अगीपार अंग नरोला, एदया जे
साधु तेमज एकला विचरवाए करी अने शरीरनो कोइ पण प्रकारनो संस्कार
नदी करनाए करी जिनना सरखो जेमनो आचार ठे एदया जिन-
कम्पिक साधु, पांच जनो जे यथालंद नामनो कल्प तेने अंगीकार करे
ते यथासंदिक साधु, नव साधुए एकळा श्र जे तप विशेपे करी सहित प.
रिदार विगुडि मंजम पालनार, एडवा साधु मने शरणनूत हो. प्रदींयां च.
नवपूर्वीना पठी दगपूर्वीक कह्या ते प्राये चार पूर्वनो साग्रेज व्युछेद होवा-
श्री, ननदी क्या मतां पण वार अंगवाला कहा ते चनुदपूर्व ए वारमा अं.
गनी एक नाग होवाथी.॥१३॥

चिठ
॥१॥
"S45
सरण.
-
हवे विशेप लब्धियुक्तसाधुनने वतावे .
सीराश्रवमध्वाश्रय
सभिन्नश्रोतःकोष्ठयुद्धयः॥
खीरासवमहुआसव, संजिन्नसोअकुवुदिन॥
सीराव लभिवाला मध्वाश्रय लन्धिवाला संभिन्नश्रोतो लब्धिवाला कोठरदि।
पारणवैकुर्विपदानु सारिणः साधवः शरणं ॥३४॥
चारणवेन विपयाणु, - सारिणो साहुणो सरणं ॥३४॥
चारणो वैक्रिय लब्धियाला पदानुसारि लब्धिवाला साधु चरण हो ॥ ३४ ॥
नावार्थः-लाख गायोमाअ नुक्रमेञ्च पाश्लाखमी गाययी निकलेलु
चक्रवर्तिने नोगववा योग्य जे उध, तेना सरखं जेन्ना वचन- मधुरपणु ने
एहवा कीराव लब्धिवाला साधु, साकरना सरगुं जेन्ना वचन, माधुर्य ठे
एहवा मध्वाश्रय लब्धिवाला साधु, गमे ते एक इंघियश्री वधी इंदियना विषय
जे सब्धिना बलथी ग्रहण या शके एवी, अथवा शरीरना अवयवोए करी च-
वार्नेना सश्करना पमावमा प्रत्येक प्रत्येक जिन्न शब्दादि जेना बलश्रीजाणी
॥१०॥

दाके एहवी सैनिनश्रोतो नामनी सब्भिवाला साधु, गुप्त कोगरमा नांग्लुं धान्य जेम वगम्या विना सारी स्थितिमांजरहे तेमजे सन्धिना वसयी ग्रहण करेला सूत्र अने अयों थात्मामां स्थिर रही दशके वे एदनी कोष्ठति नामती लब्धिवाला साधु, जंघाचारण सन्धि (जेनावली ती लोकमां जतां एक न. त्पाते करी रुचकवरदीप मते जर शकाय अने पावतां पेहेला नत्पाते नंदीश्व. रदीप श्रावी बीजे नत्पाते ज्यांची गया होय ते स्यले आवी शकायचे. नई लोकमा पेहेला नत्पाते पांमकवन नामना मेरुपर्वत पर रदेला बन प्रते जर, पावतां एक नत्पाते नंदनवने भावी बीजानत्पाते ज्यांयी गया दोय त्यां आवी शकाप .) ने विद्याचारणलब्धि (जेना वले तीची जतां पेदेला उत्पाते मानुपोत्तर जर वीजे उत्पाते नंदीश्वर दीप जर पठी एक उत्पाते गया दोय त्यां आवी शकाय ने तथा नजितां पेदेला उत्पाते नंदन बने जर वीजा नत्पाते पांझकरने पहोंची त्यांधी प्रावतां एकज नुत्पाते ज्यांनी गयेला त्यां श्रावी शके एवी ) वाला साधु, चेकिपसब्धिथी नाना प्रकार-

चन०
राणा
सरण.
नां रूपो विकुर्वी तेणे करी आखा जंवूछीपने पण जे जरी आपे एहवी वेकि-
यसब्धिवाला साधु, ग्रंथर्नु पेहेलानुं मध्यनुं अगर अंत्यनुं एक पद सांत्नली जे
पाखा ग्रंथने जाणीशके एहवा पदानुसारिलब्धिवालासाघुमनेशरणनूत हो.३४
दवे सर्व मुनि ने साधारण, एदवा गुणवाला साधुन्नुं शरण करतोय-
को जे कहे ते वतावे .
उज्झितविगंधाः
नित्यं अद्रोहा
मशांतमुखशोभाः॥
नप्निअवरविरोहा, निच-मदोहा पसंतमुहसोहा ॥
नन्या छे वैर विरोध जेमणे निरंतर शांत भीतशांत मुख शोभावाला॥
भिमत्तगुणमंदोहाः
इतमोहाः
शरणं ॥३५॥
अजिमयगुणसंदोहा, हयमोहा साहुणो सरणं ॥३॥
यहुमान को छे गुणनो ममूह जेमणे इण्यो छे मोह जेमणे साधु शरण हो ॥ ३५॥
जावार्थः-महावीरस्वामीनगवानूना प्रते त्रिपृष्टवासुदेवना नवमा
सिंहना जीवनी साथै यएसा वेरनी पेठे लांचा कालयी थएटुं वेर अने चंझम-
साधवः
SES
॥१॥

41. प्रकामयायानः योत अने उदापिराजानी पेठे तरत अएलो अमीतिरूप विरोध एबन्ने दूषण जे. नए तग्पा . वेरविरोधरहित होशयकीज कोर्नु पण मातुं नदी चितवनार, जेनना मुखनी कांति प्रप्तान , जेमणे ज्ञानादिक गुणना समूहद् बहुमान करेलु दे, जेमणे ज्ञानरूप शस्त्रे करी, मोह पमामनार अज्ञानने हायु एहया साधुन मने शरणजूत हो. ॥ ३५ ॥ নোমান निकापमुपकायाः ॥ खमिअसिणेहदामा, अकामधामा निकाममुहकामा ॥ तोर स्नेहरूप पंधन नेमणे अधिकारि यान मनुं निर्विकार मुगना कामी ॥ मुपुरुषमनोमिरामा: मुपुरिसमणानिरामा, आयारामा मुणी सरणं ॥३६॥ पुरुषोना मनन आनंदकरनार आत्मामा रमनार मुनिओ भरण हो ॥ ३ ॥ जावा:-आकुमारे जेम हायीनां वंधन तोमयां तेम स्नेहरूप बंधन जेमणे तोमयुं , जे स्याननी अंदर स्त्री प्रमुख विकारना हेतुन नत्री, एदवा मुनयः गाणं

100
सरण.
नां रूपो विकुर्वी तेणे करी आखा जंवूछीपने पण जे जरी आपे एहची वेक्रि-
यसधिवासा साधु, ग्रंथर्नु पेद्देलानु मध्यर्नु अगर अंत्यनुं एक पद सांजली जे
पाखा ग्रंथने जाषी शके एहवा पदानुसारिलब्धिवालासाधुमने शरणनूत हो.३५
हवे सर्व मुनिन्ने साधारण, एदवा गुणवाला साधुननुं शरण करतोय.
को जे कदे ते वतावे .
उज्झितविरोधाः नित्यं अद्रोहा
प्रशांतमुखशोभाः॥
ननिअवर विरोहा, निच्च-मदोहा
निच्च-मदोहा पसंतमुहसोहा ॥
नम्या वर विरोष जेमणे निरंतर शांत भातशांत मुख शोभावाला॥
अभिमनगुणमंदोहाः
इतमोहाः
शरणं ॥३५॥
अजिमयगुणसंदोहा, दयमोहा साहुणो सरणं ॥३॥
यहमान को छे गुणनो ममूह जेमणे इण्यो छे मोह जेमणे साधु शरण हो ॥ ३५॥
नावार्थ:-महावीरस्वामीनगवान्ना मते विपृटवासुदेवना नवमां
सिंहना जीवनी साथे थएसा वेरनी पेठे सांवा कालपी श्रए वेर अने चंकम-
॥१॥

1210744Shikitchistost अकामापान: योत अने नदापिराजानी पेठे तरत पएलो अप्रीतिरूप विरोष पवने दूषण जे. नए तज्यां . वेरविरोधरहित होवायकीज कोर्नु परा माई नहीं नितयनार, जेनना मुखनी कांति प्रसन्न , जेमणे ज्ञानाविक गुणना समूहनुं बहुमान करेलुं वे, जेमणे ज्ञानरूप शस्ले करी, मोह पमामनार प्रशानने हायु वे एहना साधुन मने शरणनूत हो. ॥ ३५ ॥ मंदिनस्नेहवामान: निकायगकामाः ॥ खं मिअसिणेहदामा, अकामधामा निकाममुहकामा ॥ तोर छे लेहरूप पंधन नेमणे अधिकारि पान मर्नुऐ निर्विकार मुगना कामी । सुपुरपमनोभिरामाः सुपुरिसमणाजिरामा, आयारामा मुणी सरणं ॥३६॥ मत्पुरुषोना मनने आनंदकरनार आत्मा रसनार मुनिमो गरण हो ॥ १० ॥ नावार्य:-आकुमारे जेम हायीनां बंधन तोमयां तेम स्नेहरूप बंधन जेमणे तोरघु , जे स्याननी अंदर स्त्री प्रमुख विकारना हेतु नयी, एदवा मात्मारामा मुनयः शरणं चन ॥श्णा निर्विकारी स्थानमा रहेनार, विषय सेववारूप संताप विना थनारूं जे मोक मुख तेना अनिलापी, दमदंतमपिए जेवी रीते युधिष्ठिरादिकना मनने संतोप नपजाव्यो तेवी रीते सत्पुरुषोना मनने आनंद उपजावनार, अन्य सर्व संसार संबंधि कार्य तजेलां दोवाथी एक आत्माने हितकारि क्रियानमांज जेमने रतिठे एदवा यात्मानंदी मुनिन मने शरणनूत हो. ॥ ३६ ॥ मिलिनविषयकपायाः उग्नितगृहगृहिणीसंगमुखादाः ॥ मिलिअविसयकसाया, ननिअघरघरणिसंगसुहसाया ॥ दूर कर्या छे विषय कपाय नेमणे तज्यो छे घर ने स्त्रीना संगना सुसनो स्वाद नेमणे । अकलिनहपविपादाः साधवः शरणं गतममादा: ॥३७॥ अकलिअहरिसविसाया; साहू सरणं गयपमाया ॥३७॥ नधीहर्ष गोक जेमणे साधु शरण हो गयो छे प्रमाद जेमनो ॥ ३७॥ नावार्थः-पांच इंक्षिपना त्रेवीया विषयमा आसक्ति नहीं करवायी जेम- णे विषयोने दूर कर्या ठे अने क्रोधाविक कायना उदयने रोकवाश्री जेमणे ||श्णा कृतकामण्या: 1-1-1-1-1.m++ कमायो दूर करेला . घर अने स्त्री संबंधश्री मोही प्राणीननी हटिए अनार जे पुनस संबंधि सुख तेनो स्वाद जेमणे तग्यो के. जेमणे इष्ट वस्तुना समा. गम वखते दर्ष कस्यो नयी तेम जेमणे अनिष्ट वस्तुना समागम वखते क्षेप कयों नथी, अने अनुपयोगादिप्रमादे करी रहित एदवा साधु मने शरणनूतहो. हिमादिदोषशून्याः संयंभूम्रपक्षाः ॥ हिंसाइदोससुन्ना, कयकारुन्ना सयंजुरुप्पन्ना ॥ हिमादि दोगे रहित करी छे कृपा जेमणे स्वाभाविक गम्यतयनज्ञान छे जेमने ॥ अजरामरपयषणाः माययः शरणं मुकनपुण्याः ॥ ३८॥ अजरामरपहखुन्ना, साहू सराणं सुकयपुन्ना ॥३७॥ जरा मरण रोहन मोक्षमार्गना अभ्यामि माधुगरण हो प्रतिक छे पुण्य नेमणे ॥३८॥ जाचार्य:-हिंसादि (प्रादि शब्दश्री असत्य, चोरी, मेथुन, परिग्रह) दोपो- ए करीने रदित सर्व जीवोना पुःखनो नाश करयानी बुझिरुप कृपालुपणुं जे- मणे सर्व जीवोने विष कयु के. स्वयमेव सम्यक्त्वने ज्ञान जेमने नपज्युके,

चन
॥२१॥
सरण.
2
अवस्था अने मरण ज्यां नथी एदवू जे मोक्ष तेनो सिमांतरूप मार्ग तेमा
अभ्यासवाला (प्रवचनना उत्तम प्रकारे जाण), श्रावता नवमां जेनाथी
चारित्रनी प्राप्ति थ शके एहवं श्रति उत्तम पुण्य जेमणे सरागसंजमनावले
उपार्जन कयुठे एदवा साधु मने शरण नूत हो. ।। ३ ।।
कामविहंवनच्युना कलिमलमुक्ताः विमुक्तचौरिकाः॥
कामविझवणचुका, कलिमलमुक्का विमुक्कचोरिका ॥
कामविंडवनाए रहित
पापे रहित
मुकी छे चोरी जेमणे ॥
पापरनामुरनरिक्ताः
माधुगुणरत्नदीप्तिमंतः
पावरपसुरपरिका, साहुगुणरयण चिच्चिका ॥ ३५॥
पापम्प रजना कारण मैयुनथी रहिन, माधुना गुणरुप रत्ननी कांतिवाला ॥ ३९ ॥
नावार्यः-विषयविकारथी यती अनेक प्रकारनी विझवना ( विविध
नेटान) तेणे करी रहीत, पवित्र चारित्ररूप जले करी समग्रपाप धोएलुं दो-
वाथी पाप रहीत यएला, स्वामिप्रदन, जीवअदन, तीकरप्रदन, अने गुरुप्र-
॥२१॥

मूल दननो त्याग करेलो दोवाश्री विशेपे करी जेमणे चोरिनो त्याग कयों ने, पाप रूप रजनुं प्रात्मानी साथे जे लागवू तेमां हेतुभूत मैथुन की रहित साधु- महाराजना गुणरूप रत्नोए करी शोन्जायमान एहया मुनिमहाराज मने झारण नूत हो. ॥ ३ ॥ बत्रीशमी गाथामां कहेला आचार्यादिक मोदोटा पदमां वर्तता होवायी साधुना झरणना अधिकारमा तेननुं ग्रहण केवी रीते करी शकाय ए शंका टालवाने ग्रंथकार पोतेज आगली गाया कहे . मायुत्तमुस्यिनाः यत् आनार्यादयः ततश्च ते माधवः ॥ साहुत्तसुन्यिा जं, आयरियाई तना ते साहू॥ माधुपणामा विशेपे रहेला ने माटे आचार्यआदिक ते माटे ते माधु ।। माधुर्माणनेन गृहीताः तस्मात् ते माधवः शरणं ।। ।। ४०॥ साहुनणिरण गहिआ, तम्हा ते साहुणो सरणं ॥४०॥ माय उभारणे की प्राण ऊर्या ते हेतुगी ते गाणु भग्ण हो ॥४॥ अरे सिरे318102tSmSm

नन
॥२२॥
सरण.
भावार्थ:-जे देतु माटे प्राचार्यादि (नपाध्याय, स्थविर, प्रवर्तक, गणि)
पांचे पदवाला समनावमा रदेवा ने वीजा मोक्षसाधनमांसहाय करवारूपसा.
धुपणामां अतिशये करीने रहेला येते हेतु माटे तेनने पणसाधुर्नु कार्य करवाथी
साधु कदेवाय. ते हेतु माटे साधुनुं नन्चारण करवाए करी ग्रहण करेला अ.
तीतमां थयेला, वर्तमाने वर्तता अने जविष्यमा थनार एहवा ते त्रिकालवनि
साधुनर्नु मने शरण हो. ॥ ४० ॥
ए प्रकारेत्रीजु शरण कपु. दवे धर्मनु शरण करवारूप चोयुं शरण कहेठे.
प्रतिपन्नमाधुरणः
शरणं , कर्नु पुनरपि जिनधर्म॥
पमिवन्नसाहुसरणो, सरणं काचं पुणोवि जिणधम्मं ॥
स्वीकार्य छै माधुर्नु शरण जेणे शरण करीने बली पण
जिनधर्मने ॥
पहरोमांचमपंच कंचुकाचिनतनुर्भणाने ॥४१॥
पहरिसरोमंचपवंच,-कंचुचिअतणू लण ॥४१॥
अति पंधी यएलो रोमांचनो विस्तार ने कप वक्तरे शोभायमान शरीरवालो कहे।४।
॥२॥

+++hrintri" जानार्थ:-जेणे पूर्व कदेला प्रकारे साधुनुं शरण अंगीकार करेलु के ए. हवो साधु साध्वी श्रावक के श्राविकारुप कोर पण जीव फरी पण वळी जिन धर्मनुं शरण करवाने माटे मनमां पाएमा प्रकृष्टहर्षना वसयी अएलो जे रोमराजिना विकस्वरपणानो समूह तेरुप वख्तरे करी शोनापमान श. रीर जे पहनो भयो उतो पागल कदेवाशे ए प्रकारे कदे ॥ १ ॥ पारयुक्त प्राप्त पात्रेरीप नजरं कमित्र प्रामं ॥ पवरमुकादि पतं, पत्तेहिवि नवरि केहिदिन पत्तं ।। अंर मुलीप पामेलो भाग्यालाए पण वली केटलाके नहीं पामेलो। न केवलिनाम शर्म शरणं प्रपन्नोई ।। ४२॥ तं केवलिपन्नत्त, धम्म सग पवन्नोहं ॥४॥ न केवलिप प्रापेला धर्मने भरण पाम्यो ९॥ ४२ ॥ नाचार्य:-अति ननम पुण्ये करी प्राप्त थएलो, ब्रह्मदत्तचक्रवर्तियादि कटताक जाग्यशालि पुरुषोए पण नहीं पामेसो, केवलज्ञाने करी समस्त जा

सरण.
"CLESS-256455:
चन वो जेमणे जाणेला , एदवा केवलि लगवाने मुपदेशेलो एदवो जे श्रुत अने
॥२३॥ चारित्ररूप धर्म तेने हुं शरणरूपे अंगीकार करुढुं. ॥ ४ ॥
हवे धर्मनुज मादात्म्य कहे .
प्राप्तेन अमाप्तेन च प्राप्तानि च येन नरमुरमुसानि ॥
पत्तेण अपत्तेण य, पत्ताणि य जण नरसुरसुहाई॥
पामेलो नहींपामेलो बली पाम्यां वली जे धर्मे करी मनुष्य देवताना मुस॥
मोसमुखं पुनः माप्तेन नवरं धम्मः स मे शरणं॥४३॥
मुरकसुहं पुण पत्तेण, नवरि धम्मो स मे सरणं ॥३॥
मोक्ष मुख वली पामेलाए करी वली' धर्म ते मने शरण हो । ४३ ॥
भावार्थ:-मनुष्य अने देवताना सुख जे धर्म प्राप्त थया उतां पण (जेम
श्रीऋपन्नदेवजगवान्ना जीव धनासार्थवादने सम्यक्त्वना वले तेम) याय
वे ने नहीं प्राप्त थया उतां पण (जेम तेज धनासार्थवाहने सम्यक्त्व पाम्या
पहेला तेम) ग्राय दे. परंतु मोक्ष सुख तो निचे जे थुत अने चारित्ररूप
******** *** ***ระอะ
॥२३॥

कृतशुभजम्मा करवाए करीनेज श्राय ठे ते धर्म मने शरणनूत दो.।। ३ ।। निदलितकलुपकर्माः पलीकनायर्मः॥ निहलिअकलुसकम्मो, कयसुहजम्मो खलीकयअहम्मो, अतिगये दल्यो मलिन कर्म नेणे कयों गुम जग्म नेणे दर कयों छे अपर्म नेणे ॥ ममुग्पपरिणामरम्पः शरणं मम भातु जिनधर्मः ॥१४॥ पमुहपरिणामरम्मो, सरणं मे होठ जिाणधम्मो ॥४४॥ आदि अंना सुंदर गरण पने हो जिनधर्म ॥ ४॥ लावार्थः-धर्म करनार लोकनां पापकर्म जेणे घोर नाख्यो , अने ते. श्रीज ते लोकोनो जन्म जेणे शुन करेलो ठे, अधर्मने शत्रुनी पेठे जेणे सम्य- क्त्ववंतजीवोना चित्तथी काढी मूक्यो , पालोकरूपयादिमां धम्मिलादि- कोने जेम,तेम सुखदायिअने परलोकरुप अंतमापण दामनकादिकने जेमतेम सुखदापि एदवो, रागपि जेमणे सर्वथा जीतेला ते एदवा जिनेश्वरलगवाने उपदेशेलो धर्म मने शरणनूत हो. ४४

No text on this page.

-
tri-
arti
शिमुपफलटम् अमाचं धर्म गरणे अपनोऽहं ॥४॥
शिवसुहफलय ममोहं, धम्मं सराएं पवन्नोहं ॥४६॥
मोहना मुपाप फलने आफ्नार मफल धर्मने गरण अंगीकार कर ॥ ४ ॥
जापा-विकार थकी तो नन्माद जेणे अतिशये माल्यो , दृष्ट अने
यदष्ट (अतिप्रिय) पदार्थने विप विपरीत प्ररुपणारूप विरोध जेमा प्राप्त थ-
एलो नयी. मोकना मुखरूप फलने पापनार, अने मोक्षसुखम्प फल थापा
थकीज सफल एदया धर्मने दारणरुपे हुं अंगीकार करवू. ।। ४६ ॥
नरकगतिगमनरोध
गुणमंदो मवादिनी ॥
नरयगश्गमणरोहं, गुणसंदोहं पयाइनिस्क्रोहं ॥
नक गति गमनने रोकनार,गुणनो ममूट जेमा छे अन्यदनिए नहीं सोम करवायोम्या,
निहनमन्मथयो
धर्म भरणं अपनो ॥४॥
निहणियवम्महजोहं, धम्मं सराणं पवन्नोई ॥४७॥
हप्पो से कामम्प मुमट जेणे धर्मने गरण अंगीकार कम्टुं ९ ॥४७॥

चन कालापयपि रा ॥२४॥ सरण. - न मृतं जन्मजरामरणव्याधिशतशमकं॥ कालत्तपवि न मयं, जम्मण्जरमरणवाहिसयसमयं ॥ धण कालमां पण नहीं नाश पामेलुं जन्मजरा मरण सैकडो च्याधिनु समावनार ।। अमृनमिव बहुमत जिनमतं च शरणं, प्रपन्नोई ॥ ४५ ॥ अमयंव वहुमय, जिणमयं च सरणं पवन्नोहं ॥४॥ अमृतनी पेठे घणाने इष्ट जिनशासनने शरण अंगीकार करुंछुः ॥ ४५ ॥ नावार्थ:-अतीत, अनागत अने वर्तमानरूप त्रणे कालमा अर्थ थकी धा- दशांगीनो नाश नहि दोवाथी अविनश्वर, जन्मजरामरण अने सैकमोगमे व्या धिननु समावनार, सर्वनावरोगोने नाश करनार होवाथी अमृतनी पेठे सर्व खोकोने अत्नीट एहवा हादशांगरूपश्रुतधर्मना शरणने हुं अंगीकार करू.४५ प्रशमितकामप्रमोहं दृष्टाहटेषु नकलितविरोध पसमिअकामप्पमोहं, दिनदिठेसु नकलियविरोह ॥ विशेष मसाच्योछे कामनोउन्मादनेणे,देग्वेला अने नहीं देखेला पदार्थामा नयी प्राप्त थयोविरोधमां। FFES IRSINHI.. ॥श्वा

SED
भिरमुसलम प्रमो धर्म गरणं प्रपत्रो॥॥
शिवमुहफलय - ममोहं. धम्म सरणं पवन्नोहं ॥ ४६॥
मांसना मुपास फलने आपनार माल धर्मने गरण अंगीकार कहुं ॥ ४ ॥
नावाय-विकार यकी यतो नन्माद जेणे अतिगये गमाव्यो रे, दृष्ट अने
यदृष्ट (अतिप्रिय) पदार्थने विपे विपरीत प्ररुपणारूप विरोध जेमां प्राप्त थ.
पलो नत्री. मोक्षना मुखरूप फलने पापनार, अने मोक्षसुखरूप फल प्रापवा
अकीज मफल एडवा धर्मने दारणरूपे हुँ अंगीकार करु.॥ ४६ ।।
नरकतिम्सनगे
गुणमंटो प्रवादिनिःसोभंग
नग्यगगमागणगई. गुणसंदोहं पवाइनिरकोहं॥
ना गाते गपनने गंकनार गुगनी ममूह मां के अन्यदनिए नहीं सोम करसायोग्या।
निाममा
धर्म भरणं पात्रो ॥७॥
निदणिपयम्महजोद. धम्म सरणं पवनोहं ॥४॥
योगा गुमट पे पौने गरण अंगीकार कम्मु ॥१७॥

-------
मन
॥२५॥
सरण.
नावार्थ:-नरकगतिमा जवाना देतुनूत को रुप करी प्रापवाथी न.
रफगतिमा बनार गमनने रोकनार कांति आदि (आदि-दावधी निरहंकारप-
j, सरखपप्पुं, निलाजप, तप, संपम,सत्य अपनपधियालापणुं परिग्रहरदि-
तपणुं, ब्रह्मचर्यमादि) गुणोनो समूद जेमा समायो के, प्रयसवादिए पण
जेनो झोन करी दशकातो नथी, कामनी नुत्पनिमां देतुन्नूत संकल्पने तज-
याची जेणे कामरुप सुन्नट अतिशये हएयो , एहवा धर्मने हुं शरणरूपे
अंगीकार करु. ॥ 830
दवे निधाननी उपमाए करी धर्मने नमस्कार करे ते पतावे ठे.
भामुरमुरणमुंदर-
रत्नालंकारगौरवमहापं ॥
जामुरसुवन्नसुंदर, रयणालंकारगारवमहग्धं ॥
देदीप्यमान उत्तम मापारी मुंदर रचनाए करी गोमावालो महत्वना हेतुभून मा मूल्यवालो।
নিখােমৰ दोगत्यारं धम्म जिनदेशितं वंदे ॥१८॥
निहिमिय दोगचहरं, धम्मं जिणदेसियं वंदे ॥४॥
निपाननी पेठे मानपदारिदारनार, धर्मने गिने उपदेशेला बांदुएं ॥ १८॥
II+PPR
॥२५॥

vatment, नावार्थ:-देवादिक नास्वर गतिर्नु कारण होवानी नास्वर, शदिकोए उत्तम प्रकारे स्तवना करेलो दोपाधी सुवर्ण, सुंदर क्रियाकलाप अगर चामि- धाविक सामाचारीरूप रचनाए करी शोनापमान, मदल्बनी प्राप्तिना कारण नूत, चारित्रवंताने अनेक प्रकारनी प्रामौषधियादिक सचिओ उत्पत्र प्रवाश्री मदामूपवालो, निधाननी पेठे, अर्गति अगर अज्ञानरूप वारिने हरा- नार एदया सर्वज्ञ मदाराजे उपदेशेला धर्मने हुं नमस्कार करु. ॥ ७ ॥ दवे वदामी गाथामा सूचवेला चवसरणनी प्राप्ति, कृतनी गहाँ, सुकृ. तनी अनुमोदनारूप प्रण अधिकारमांनो पदेलो अधिकार करो. दवे उस्कृत- नी गर्दारूप बीजो अधिकार कहे . पतु मारणगमनासचिन पुनरितरोपापारिनशरीरः ॥ चनसरणगमाणसं चिंधा-सुचरिअरोमंचयं चिनसरीरो॥ पारनाभरणनेअंगीकारकरवाए मंचेलं,नेमुकतनेणेकरीपएलीविकस्तारोपरानीप युनगरीग्नेन।

पन
॥२६॥
सरण.
फतष्कृतगहशुभ-
कर्मक्षयकांक्षिता भणति ॥ ४२ ।।
कयउफमगरिहाअसुह, कम्मस्कयकंखिरो जण॥ ए॥
करेला दुफर्मनी गाए करी अशुभ कर्मना क्षयने इच्छतो · कहे ॥ ४९ ॥
नावार्थ:-परिदंत, सिह,साधु अने केयलिए कहेला धर्मरूप चार शरण-
करवायोग्य पदार्थy शरण करवाश्री जे नुत्पन्न अएवं सुकृत तेणे कररी जेनुं
शारीर रोमांचित श्रयुं ठे, अज्ञानादिने वश रह्या पता थानव अगर परजव:
मां करेला पुष्कर्मनी गुरु समक्ष निंदा करवाए करी पोताना अशुन कर्मना
क्षयनेश्छतो उतो,यागल कहेवाशेएप्रकारे दुष्कर्मनीगर्दा करवाने माटेकहे.
ऐशमरिक अन्यभावकं मिध्यात्मवर्तनं यदधिकरणं ॥
श्वन विभ-मन्ननविअं, मित्रत्तपवत्तणं 'जमहिगराणं॥
भा भवमा करेलं परभवमा करेलु मिथ्यात्वना मुवनिम्प ने अधिकरणम्प ॥
जिनपानननिपि
दुर
गमि तत् पापं ॥ ५० ॥
जिणपययागपमिकुळे, ॐ गरिहामि तं पायं ॥ ५० ॥
जिन मामनमा निषेधलं
गहेतुं ने पापने ॥ ५० ॥
॥२६॥

1040 नावाय:-ग्रानवने विपेदिसादियाश्रये करी करेलुं,परत्नवने विष मिथ्या- त्यादि बंधदेतुए करेलु, कुतीग्रीन अने तेन्ना देवतादिना श्रादरसत्कार पूजा- दिक मिथ्यात्व प्रवर्तनश्री अएलुं, तलावयादिक खोदाववायी तेमज हलगा. दि शस्त्रो वनावी ते वेचवाश्री श्रएटुं, अन्य पण वली जिनशास्त्रने विपेजि जे उर पाप कयु होय ते सर्वनी गुरुसाक्षिक निंदा करु. ॥ ५ ॥ सामान्ये करीने उप्कृतनीगर्दा करीहवे विशेषेकरी तेज पुष्कृतगर्दा कदेवे. मिथ्यालतमोऽधेन आदादिषु अवर्णवरनं मित्रत्ततमंधणं, अरिहंताश्सु अवन्नवयाणं जं॥ मिधालरूप अंधकारे अंधयएलाए अरिहंतादियां अवर्णनुं वचन अज्ञानेन विरचितं इदानी गर्दामि तत् पापं ॥१॥ अन्नाणेण विरइअं, इन्हि गरिहामि ते पावं ॥ १॥ अनाने करी विगेपे कयु हमणां गहुँर्छ ते पापने ॥५॥ नावार्थ:-जे में मिथ्यात्वरूप अंधकारे करी अंधयएलाए अवता दूपण SrintHI15302:5a14:51.2

kiner
सरण.
हनामनगांगुष-
कामागाशिती मणति ॥१०॥
फपञ्चामगम्हिाअमुन, कम्मरकपकं ग्विरो जण॥ भए ।
करेल दुपती गार करी अशुभ कर्मना अपने इच्छनो
कहे ॥ ११ ॥
नागर्थः-प्ररिहंत, मिह,साधु ने केवलिए कहेला धर्मरूप चार शरण-
कायायोग्य पदार्थ- मरण करवायी जे नत्पन यएलु सुकृत तणे कर। जेनुं
शारीर रोमांचित प्रयुं ठे, अज्ञानादिने वदा रह्या उतां थानव अगर परनव-
मां कंग्ला पुकर्मनी गुरु समक निंदा करवाए करी पोताना अशुन्न कर्मना
आपनश्चतो वती,पागल कंदवादोए प्रकार दुष्कर्मनीगर्दा करवाने माटेकहे.ury
प्राविक भन्पभाविक
पिध्यातरवननं यदधिकरणं ॥
इनविन-मननवियं, मित्रत्तपवत्ताणं 'जमहिगराणं ॥
भा मां कालं परमां कोठे मिथ्यावा मुवनन ने अधिकरणरूप ॥
जिनपरवानपिदं
दु
महापि नत् पापं ॥२०॥
जिगपवपापभिकु बु गरिहामि तं पावं ॥ ५ ॥
मिनामनां नि
दृष्ट
गहुं, ने पापने 1...
.++.........
॥२६॥

- यत। HEREMESTERNET नावा-यान्नवने विषेदिसादियाश्रये करी करसुं,परत्नवन विष मिथ्या- त्यादि वंधहेतुए करेलूं, कुतीधीन अने तेन्ना देवतादिना अादरसत्कार पूजा- दिक मिथ्यात्व प्रवर्ननग्री पाएलुं, तलापयादिक खोदावयायी तेमज इलयाः दि शस्त्रो वनाची ते वेचवायी एवं, अन्य पण बली जिनशास्वने विष जि में पुट पाप कर्यु होय ते सर्वनी गुरुसाफिक निंदा करु. ॥ ५० ॥ सामान्ये करीने ऽष्कृतनीगर्दा फरीदवे विशेषेकरी तेज उप्कृतगर्दा कहेडे. मिथ्यात्तताऽधेन बंदादिए অর্ণবার্ন मिहत्ततमंधाणं, अरिहंतासु अवन्नवया ॥ मियाताप अंधकारे अंधपएलाए अरिहनादियो भार्णर्ने वचन ॥ अज्ञानेन विरचितं इदानी गहामि तत् पापं ॥१॥ अन्नागेण विरइअं, इन्हि गरिहामि ते पावं ॥१॥ अनाने करी विपे करें हमणां गहुँछ ते पापने ॥२१॥ नावार्थ:-जे में मिथ्यात्वरूप अंधकारे करी अंघनएलाए अवता दूपण HEL-HELet- नन ॥२॥ कदेवाए करी अरिहंतादिकने विषे जे अवर्णवादनुं वोलवू अज्ञाने करी कर्यु सरण. दोप, कराव्यु होप, अनुमायुं होय, थतीत कालमा वर्तमानमा अगर नवि प्पमा वीजुं पण जे पाप जिनेश्वरनगवान्ना तेम तेमना शासनना शत्रुपणा दिके करी साग्' होय ते पापनी दमणां जेर्नु विवेकरुप नेत्र विकस्वर थयु ठे एदवो थयो ग्तो हुँ गुरुसाक्षिक निंदा करु. ॥ ५१ ॥ श्रुतधर्मसंपसाधुषु पापं प्रत्यनीकतया यत् रचितं ॥ सुअधम्मसंघसाहुसु, पावं परिणीअयाइ जं रश्यं ॥ श्रुतपर्म संप माधुने विशे, शत्रुपणाए जे कयु ॥ अन्येषु न पापेषु इदानी गामि तत् पापं ॥५२॥ अन्नेसु अ पावसु, इन्हि गरिहामि ते पावं ॥ ॥ पीजी पण पापस्थानोमा हमण ते पाप ॥२॥ नावार्थ:-चारप्रंगरूप श्रुतना लणनार लावनारने विपे, अरुचि, तिरस्कारकरवाप्राविरूप शत्रुपणाए करी, अगर अज्ञानज सारु एदवी प्रकारे || पाप +"""५५.५44414141414 मापतुपनी पेठे वोलवारूप शत्रुपणाए करी, हे कपिल अहीप्रां जिनशास. नमा पण धर्म के अने परिव्राजकमां पण धर्म ते एम कदेनार मरीचिनी पेठे धर्मनु शत्रुपगुं करवाए करी, सगरचक्रवर्निना साठहजार पुत्रो जे पूर्वनवमां पोरो इता तेमणे संघने अमवण करीने करेला संघना शत्रुपणानी पेठे सं. धना शत्रुपणाए करी, जे पाप करखें दोय तेम वीजुंपण श्रद्वारपापस्थानोमां जे पाप करेलुं दोय ते सर्व पापनी दमणां विवेकवान् यो उतो हुं गुरुसाखे निंदा करुढुं. ॥५२॥ अठार पापस्यानोमां करे जे पाप पदेली गापामां सूचव्युं तेज स्प- पणे वतावे . अम्पा नीत धीकरणादिगोचरपु अन्नसु अजीवसु, मितीकरुणाश्गोअरेसु कयं ॥ पीना जीया मैत्री करणादिना विषय H+125terest सराण. -- हानी माप ना ॥ परिवारमा शन्दि गग्लिामि तं पायं ॥ ३ ॥ मार भारत नो नि ने पार जागा:-नावारनादियकी अन्य जे मंत्री का प्रमोद अंने माध्य. | गादिक नार जापना (पीजाने विष हित चिंतर त मैत्री तेम बीजा. नायनो नाश गयों न करणा, वीजाना मुमने विष मंतोष (गनीया. सार)ने प्रमाद बीजाना अनिवार्य दोगने विष नटात माध्यम्य )ना विपत जीव नमाने पण परितापनादि य करवाए पी जे पाप कर्य दोच ने मां पापने हमणां विवेकवंत अयो उत्तो हुँ नियु. ॥ १३ ॥ नगरिए वीजाप्रधिकारनी समानियतावतोयको जैकदेतवतान, पोरन मानानुमानामा भागानं जे मागपकाहिं कप.- कान्यिप्राणुमईदि प्रायग्निं नवनापार मेरा मगारा अनुपमा पार ।। 12611 गां गामि 5f2-5Statrni स धम्मपिकदमगढ़ ना पाणं 1.2॥ धम्मविरुवमसु सचं गरिहामि तं पावं ॥४॥ धर्मपी पित अराद प निदष्ट जावार्थ:-रागोप ने अज्ञानादिना चापागायी जे धर्मग्री विरु श्रात्मानी अशुक्षि प्राप्त करनार, पाप, मन वचन अने कायाए करी काया क. रावया अनुमोदया धारे कयु होय ते सर्व पापनी गुरु समक्ष निंदा पूर्वक पालोयण करु. ॥ ५ ॥ कृतनी गर्दा करवारुप बीजो अधिकार कह्यो, दवे सुकृतनी अनुमोद- नारूप त्रीजो अधिकार केवी अवस्यावालो को ते वाववाने मांट करे. दुफनगर्दा-दलितोकदुकना म्फुटं मगति ।। अह सो उकामगरिहा,-दलिनकामकमी फुलं नाग ।। हो ने दुधमनी निहाथी दन् सकट पापकर्म जेणे प्रगट करे ।। अध

सरण.
पन
॥३॥
महागजमा देतो याचार, गानणाराप नपाध्याय महाराजने विप रदलं
जे नपा पापपर्नु, मामापिकादि चारित्रगत अने सर्व कासना तथा सर्ग देश-
ना पुलाधिपाला, यायादि, नेमज जिन कटिसक, प्रतिमावर, यथा-
संदिर, परिदार विद्यादि संपमपाला, प्रत्येकबुत्यादिक साधुनो जे नुनम
चरणसिनरी प्रने करणमिनरीरूप क्रियाकलाप, सम्यकत्य, अणुमत, गुण-
मत, शिक्षामत, अगियारप्रतिमायादिरूप जे श्रायकोनी देशाविरति, अने
जिनेश्वर लगवाने कहेला तलो- सम्यकप्रकारे सहदयारूप जे सर्व सम्यतय.
वन समस्ति पग गुणोनी हुं अनुमोदना करुषु ॥ ५६-५७ ॥
दर अनुमोदनाने योग्य सर्व पदायनी मंग्रद करता का करे .
གའ་ चीन-गगापनानुगारि
अहया नवित्र वी.-रापयपाणाणुसारि जं सुकमं॥
गानि चीनगगरपनने अनुमान
गुरुतं ॥
ani
गुहन॥
॥३०॥

Siratrait.it कालत्रयेषि विविध अनुमन्यामहे नन् गर्व ॥ ५८॥ कालत्तएवि तिविहं, अणुमोएमो तयं सर्च ॥ ५ ॥ प्रण कालमा पण त्रण प्रकारचें अनुमोदीएजीए ते मयं ॥२८॥ नावार्थ:-अथवा सर्व जे मन वचन कायाए करी करवा करावया अने अनुमोदना झारे वीतरागना वचनने अनुसार मुक्त अतीतमांकयुं दोप, अना- गतमा करवानुं होय, वर्तमानमा करातुं होय ते प्रणे कालमां पण अमे ते सर्व सुकतनी अनुमोदना करीए गए. ॥५॥ श्रा रीते सुकृतनी अनुमोदनारूप त्रीजो अधिकार पण कहो. हवे चार शरणादि करवाश्रकी जे फल पाय ते वतावे ठे, शुभपरिणाम: नित्यं चतुःशरणगमादि आचरन् जीवः सुहपरिणामो निचं, चनसरणगमाश् आयरं जीवो ॥ शुभ परिणामरालो निम्नर चार शरणनी मान आदिने भारतो जीव ॥ httri ॥ ------

चन
कुशलमकृतीनाति
सुभानुबंधाः ॥ ५९॥
कुसलपपमीन बंधश्, बधान सुहाणुबंधान ॥५॥
पुण्प मकृति वधि छे अराम धेिलोने शुभ अनुबंधवाली करे छे ॥११॥
भावार्थ:-निरंतर शुल अध्यवसाय सहित उतो जे साधुश्रादि जीव चार
शरणनो अंगीकार, उकृतनी गर्दा, अने सुकृतनी अनुमोदनाने पाचरे . ते
जीव पुण्य प्रकृतिनने बांधे ठे, अने पेहेला कासमां जे अशुन अनुबंधवाली
प्रकृति वांधी होय ते सर्वने शुन्न अनुवंधवाली करे ठे. ॥पए॥
मंदानुभावाः
पदाः
सीवानुभाषा: करोति ताथैव ॥
मंदणुनावा बक्षा, तिवणुलावान कुण ता चेव ।।
ने शुभ मंदरमवाली बांधी शेष तीन रसवाली करे छे तेनेज।।
अधूमाः • निरनुबंधाः
नीमाः मंदाः ॥६॥
असुहाउ निरणुबंधान. कुण तीचा मंदाज ॥६०॥
भयभने
अनुसंधरहित
तीने मंद ॥३०॥

भावार्थ:-यली जे पेजला मंद रसवाली शुन्नकर्मन) प्ररुतिन बांधेली दोय तेने तीच रसवाली अने अशुन जे पूर्व मंद रसवाली बंधा होय तेने निरनुबंध करे ये अने जे तीव्र रसवाली अशुज कर्मनी प्रकृति पेहेला वांधे. ली दोय तेने मंद रसवाती करे . ॥६० ।। बार शरणने अंगीकार करवा आदिनुं महा फल बताव्युं माटे ते अव. दय अंगीकार करवू जोर प प्रकारे वताये के. मम्मदिनकर्नव्यं नित्यमाप मंमग ॥ ता एयं काय, बुदहि निचंपि संकिलेसंमि ॥ ने पार्ट परिताप निरंतर मलेगमा। भाति त्रिका गम्या भमंग मुफतफले ....॥ होइ निकालं सम्मं, असंकिलेसंमि सुकयफलं ॥ ६ ॥ [ प्रयकाले र मंहभगहनपणामा पुण्यापफलबालु ॥३॥ एकर सरण. नन० ॥३॥ न कृतः Arthritime नायायः-पहलां कडं ते प्रमाणे चार शरण अंगीकार करवा आदिधी महाफल.प्राप्त थाय ठे माटे विचक्षण जीवोए अवश्य रोगादिकारणोमांनि- रंतर करवं जोए अने रोगादि नपश्चना अन्नावना समयमां पण ते त्रण काल रुमी प्रकारे कयु उतुं पण पुण्यानुवंधि पुण्यप्रकृति मेलववामां कारण नूत पाय ठे. ॥६॥ दवे जेणे मनुष्यपणादिक सामग्री पामीने पण चार शरण आदि कयु नश्री तेने शोचता का कहे . चतुरंगः जिनधर्मः चतुरंगशरणमपि न कृतं ॥ चनरंगो जिाणधम्मो, न कन चरिंगसरणमवि न कयं। दानादिनार अंगवालोजिनधर्म न कों रितादि चार अंगवालुं शरण पण न कयु॥ चतुरंगभवम्य छेटा हारितं जन्म ॥३२॥ चनरंगजवन्नन न कहा हारिन जम्मो॥६॥ दंवगानादिनार भंगाला मंगारनोछेद न कयों अरे खेदकारक हार्यों जन्मा३२॥ न कृतः हा ॥३शा 214 जावार्थ:-जे जी दान, सील, तप अंने जावरुप चार अंगवाला धर्म न कयौं, जेणे परिदंतादि चार अंगवालुं शरण न कयु, तेमज देव, मनुष्य, तियन अने नरकगति चार अंगवासा संसारर्नु वेदन (श्रात्यंतिक विनाश) न कर्यु अहो ! केटनुवधुं खेदकारक! ते माणसे चिंतामणिरत्न तुल्य पातानो जन्म घृया दारि दीधी, ॥१२॥ प्रस्तुत ननुसरण अध्ययनी समाति करता यका बताये. दति प्रमादमहाग्विीर भद्रानं एतत् अध्ययनं ॥ जीव पमायमहारि, वीर जहंतमेयमनयागं॥ प्रागनी जीव प्रमादप महा मनुने जीननार मांश पमाडनार ए अध्ययननु । विगंध्यं अरंध्य-कारण निहनिमुपानां ॥3 कापमु निमंकमयंक्र.-कारा निघुश्सुहाग ।। ६३ ॥ मानकर पण सध्याए असंध्य कारण मांश मुखार्नु ॥६॥ नावार्थ:-या पयनामा पर्ने कंदला प्रकारे प्रमादरूप बननर्वधरोने timatform

सरण.
चन
॥३३॥
पण निगोदमां अनंतकाल परिक्रमण कराववामां समर्थ होवायी महा शत्रु,
तेनो जय मेलववाने सुलट समान मोक्षपदने पमामनार अने मोक्षना सुखोन
अवंध्य कारणलत एवा ए अध्ययन- हे जीव तुं त्रिकाल ध्यान कर. ॥६॥
॥ इति श्रेयोस्तुम्बेवकवानकानां ॥
॥ इति श्रीमतीरजाचार्यकृतचतुःशरणप्रकीर्णकं समाप्तं ॥
htt-diraor..
॥३३॥

...........ukriPrithvan.b............
॥ आउरपच्चख्खाणपइन्नयम् ॥
Thtriesोच्च

No text on this page.

॥ श्री वीतरागाय नमः॥ ॥ नमो गुरुभ्यः॥ ॥आउरपच्चख्खाणपइन्नयं वीरभदकयं॥ A+ RRAMAns. 14304 आ पयनानी विधि त्रण विल करीने जवानी . "SLEEP ints+ ॥ मंगलाचरणम्॥ मुनिसुव्रतजिनराजं नत्वा स्मृत्वा च गुरुपदवं॥ आतुरमत्याख्याने पर्यायादित्रयं वच्मि ॥१॥ मा पानरपञ्चख्खाण पपनाए करी वीरनश्मुनिमहाराजसर्व श्रायुप्यना सारनूत अंत्य अवस्था, आराधन कदेता इवा. नतपरिशा अने चतुःशर.

पार पञ्च समां मंगल कदेखें होवायो प्रा पपनो कदेतां जुमंगलाचरण कहेलुं नथी॥१॥ जैनदासनमा वासवाल भरण, वाल मरण, वाल पंमित्त मरण, पंमित मरण भने पंमित पंमित मरण, ए प्रकारे मरण कह्यां ठे, तेमांना वालपंकि- तमरणर्नु स्वरुप कद्देवा माटे ग्रंयकार प्रयन गाया कदे :- देशेरदेशारिरतः मम्पदृष्टिः प्रियने पो जीवः ।। देसिकदेसविरन, सम्महिनी मरिज जो जीवो। देशना पर देशपी विरपेगे मम्मग्राष्टि मरे जे जीप.॥ कर भरति पारपंरिन---परणं दिनशामने भणितम् ॥ तं हो यालपंमिप,-मराां जिणसासणे नणियं ॥१॥ होप पारित गिनशामनने विप कहलं ॥१॥ नापार्यः-जे जीव, अजीव, पुश्प, पाप, प्राश्रय, संवर, निर्जरा, बंध, मोक्षार नव तत्वनी अयवा देव, गुरु, धर्मरुप प्रण तत्त्वनी अयवा स्वपर स्तम्पनी सादगाए करीसम्यक्त्वयंत जीव पृथ्वी श्रादिक उकापनी हिंसामां. .74M.

TY """"S. थी देश जे त्रस हिंसा, तेनो एकदेश जे मारवानी बुझिए निरपराधी जीव- नी निरपेक्षपणे हिंसा, तेथी तथा जुतुं वोसया आदिकयी निवृत्ति पाम्यो उ. तो मरे ते मरण जेनशासनने विषे पूर्व कहेलां (अलिगृदीत मिथ्यात्विने थनाएं वाल वास मरण, उपशममां तत्पर मिल्याटिने थनार्क वाल मरण, अविरत सम्यग्दृष्टि तथा देशविरतिने धनारुं बाल पंक्ति मरण, उमस्य सा. धुने अनाउं पंमित मरण अने केवलिने अनारु पमित पंमित मरण रूप)पांच मरण मांदेलुं वालपमितमरण कदेखें ये ॥१॥ जैनशासनमा यतिधर्म वे प्रकारनो कयो , देश थकी अने सर्व थकी. तेमांना देशयतिधर्मवालाने देशविरती कदेवामां यावे ठे. ते देशविरतीनां वार ग्रत , ते कदेवाने माटे ग्रंथकार वीजी गाया कदे :- पंच च अणुमतानि सप्त तु शिक्षाग्रतानि देश-यनि-गर्मः ॥ पंच य अणुवया, सत्तन सिकान देस-जश्-धम्मो॥ मान तो शिक्षावन देशयति धर्म ॥ JAINTI .IN AUSUN:TIAD BHATOT' पांच "" अणुनव

रा
मान
॥२॥
पजत
RAPAR:
देशोन ग नेन युतः मानि देशयतिः ॥ २॥
सषेण व देसेण च, तेण जु होइ देसज ॥३॥
मरपकी अपरा देशपकी नेणे करीने माति होप देशपिरती ॥२॥
नावार्थ:-पांच
अणुबत अने प्तात शिक्षाप्रत ए प्रकारे जे श्रावकनां वार
बन पायांचे, ते सर्व व्रतोए करी अगर एक वे ग्रादि व्रत रुप तेना देशे करी
सहिन माणी देशविरति दोप ये. अादियां गुणवतो पण अन्यास करवाने यो.
ग्प दोबायी शिक्षात्रतपणे कडेसां ॥२॥
पूर्व गायामां कडेला वार व्रतोमांयी प्रयमनां पांच अणुव्रतोनां. नाम
साये स्वरूप कहे.
मृतरादा-
निपमेः
पाणवह
मुमावाए, अदत्तपरदार नियमाणेहिं च ॥
पापोगारग्नो, नई बटानो, अदनादाननो भने पाणीनो निपप करवाए करीने!
.
॥२॥

अपरिमितेग्गतोऽपि अणुवनानि विरमणानि ॥३॥ अपरिमि मचान वि य, आणुवयाइं विरमागाई ॥३॥ परिमाण रहित रणायकी पण पली नियमारपाएकरीअणुव्रतो नियमो ॥३॥ नावार्थ:-जीव श्रने पांच इंश्य, प्रण वल, श्वासोवास अने आउखा- रूप दश प्राणना वियोग करवारूप प्राणना विनाश यकी अने कोषादिकना वश पर जुई वोलवारूप मृपावादयकी, अने वस्तुना स्वामी श्राविक नदी भापेली वस्तुना सेवारूप अदत्तादानप्रकी, अने परस्त्रीनयकी निवनवाए करी, तेमज वली परिमाण रहित सर्व आकाश करतां अनंतगुणी जे श्चा तेयकी पण निवर्नवाए करी, पांच अणुव्रत थाय . (जीव, झ्यास्तिक नये शाल तो होवायी तेनो नाश तो नथी, ते सूचववाने प्राणिवध एम नदि मुकतां प्रापावध एवं पद मुक्युं ठे) ॥३॥ वार व्रत मांदेलां पांच अणुव्रत सिवायनां साते व्रत प्रथम सामान्यय. की शिक्षाव्रतपणे कहां हतां, तेमांना पहेला अपने गुणवतपणे अने ठेक्षा

मा
एव
पण
घाग्ने शिक्षामतपणे देवामा पार ये गाथा कहे ,
शिविर सनदंगन रिम
जं च दिसावरमाणं, अणबदमन जं च वेरमाणं॥
जेली दिसपी विग्य, पर्य यकी ने वली निरन।
देशारागिर-मपि न गुणवतानि मी नानि ॥४॥
देनावगासियं विय, गुणवयाई जवे ताई॥४॥
देशामो पप वही गुणवतो दोप ने
नादार्थ:-जे दिवानुं परिमाण करवाए करी सर्व दिशामां यता सावय
मापारोधकी नियन, नेमज वसी जे दास्प कुतूहलाविरुप तथा अधिकरपा
पत्र मि तिदिना प्रापवास्प अर्य दंग्यकी निवर्नg, तेमज विशाव.
तो मझेर ने उपउनकी मयं व्रतोना संक्षेप करवा रूप जे देशावकाशि-
र पणे, मां बनने गुश करनार होपाधी गुणवतो कदेवाय ॥४॥

भोगाना परिसंख्या जोगाणं परिसंखा, सामाश्य अतिहिसं विनागो य॥ मोग उपभोगर्नु परिमाण सामाषिक अतिथि विभाग पोपपपिपिस्तुप मितान उतानि ॥५॥ पोसहविहीन सघो चनरो सिस्कान वुत्ता ॥५॥ पोसानो विधी तो सर्व ए चारे शिक्षामन का ॥ नावार्थ:-एकवार जेनो लोग धाय ते अदानपान आदिनोग कदेवाय , उपसकायी वारंवार जेनो जोग थाय ते स्त्री अकारादि उपलोग पण लेवो, ते लोगोपनोगर्नु जे परिमाण करवु ते तथा पांच इंदियना विषयोमा रा अगर खोटा मख्या उतां, तेमा राग क्षेपनी परियति नहीं करवारुप सामा यिक, तथा पांच महानतना धारक मुनि महाराजने पोताने अयं न्यायोपा. र्जित झ्यत्रकी श्रयेला अने तेमने कल्पनीक श्राहारनुं प्रापq ते अतिश्रिसं विनाग तथा आत्माना गुणोनी पुष्टि करनार जे पौपच तेनो जे सर्व विधि,

आन
॥४॥
पञ्च
RSAREERIESEENESSNEE
ज्ञाने वा अमुक्तः
ए चारे शिक्षावत कहेलांठे ॥ ५ ॥
हवे केवी प्रकारे, क्यारे, पूर्वे कद्देला देशविरति श्रावक वालपंमित मर
से करी मरे, ते वे गायाए वतावे ठे.
आशुकारे मरणे मच्छिनायां च जीविताशायां ॥
आसुक्कारे मरणे, अचिन्नाए अजीविआसाए ॥
शिम मरण प्राप्त थये छते नहि टुटे छते जीवितव्यनी आशा ।।
पश्चिमसंलेखनामकृत्वा ॥६॥
नाएहिं व अमुक्को, पनिमसंलेहणमकिच्चा ॥६॥
स्वजनोए अथवा नहि मुक्यो छतो, जेठी संलेखना कर्या विना ॥ ६ ॥
नावार्यः-शूलादिक नयंकर रोगे करी जलदी मरण पामे ग्ते अथवा
जीवितव्यनी वांचा नहीं टुट्या उता अग्रवा स्वजनोए रजा नहीं प्रापवाना
कारणथी पाउखाना अंतनागने विपे करवा योग्य नत्कृष्टयकी बार वरस
अने जघन्य थकी उ मास मुघीनी शरीर अने कपायने शोषवा रूप संलेख-
15.46.6.15.2
॥४॥

सय पैर dart-520SS.1501173. करीने ॥६॥ आलोच्य निशल्य: आरा मंमारं॥ आलोश्य निस्सलो, सघरे चेवा- रुहित्तु संथारं ॥ भालोवीने शल्य रहित छतो पोताना धरने विष पीने संयारा उपर ।। यदि प्रिपते देशविरतः तदुक्तं बाल पंडितकं ॥७॥ जइ मर देसविरन, तं वुत्तं वाल पंमिअयं ॥७॥ प्रो मरे देशविरति तो ते कj बाल पनि मरण ॥७॥ नावार्थ:-यतमा लागेला वूपणोनी पालोयण गीतार्य पासे लेश्ने, प्रत. ना दूपणरूप नावशल्पथकी रहित यो उतो, पोताना घरने विवेज दनादि- कना संथारा नपर चढीने, जो देशविरति सहित उतो मरे तो ते वाल पंमित मरण कहेलु ॥ ॥ वालपमित मरणनो विधि जतपरिज्ञापपन्नामां विस्तारसहित पूर्व क- हेलो दोवाथी आगली गायामां तेनीललामण ग्रंथकार करे ये.

No text on this page.

नियपान पिदयात मप्तमे भो ॥९॥ नियमा सिझ नको, सपण सो सत्तमंमिजबे ॥ ए॥ निश्करी सिद पापणे उत्कृष्टपकी ते मातमा भवने विषे ॥२॥ जावार्थ:-बाल पमित मरणे मरेलो जीव वार देवलोकरूप वैमानिकने विपेनिश्चये करी नत्पत्र थाय ने, अने वधारामां वधारे पर सातमा नवमां निश्चये करी सिध्याय ने, वाकी तो कोश्क हतुकर्मी एकावतारी पण दोय . दवे वालपमित मरशना अधिकारनी समाप्ति सुचवता का पंडित मरशना अधिकारनो मारन करे . वालपंदितं भवति मरणं अईच्छामने श्य बालपंमिय होश, मरण मरिहंतसासणे दिळं ॥ मा प्रकारे वाल परित होय परण अरिहंतना शासनने विपे कोलं पंडित पंडित- मरणं वक्ष्ये संक्षेपेण ॥ १०॥ इतो पंमिय पंमिय, मरणं वुहं समासेग ॥ १०॥ हवे हेपरिन पंडित परण कही मोपे करीने ॥१०॥ HT:RSITARA

थान
प
नारायः-प्रा पूर्व कार्यु ते प्रकारे वाल पंमित मरण जिनेश्वर नगवान्ना
सामनने विप कहहुँ , हवे हे पमित्त संक्षेपथी पंक्ति मरण कदीश ॥१॥
दये मुनि महाराज गीतार्यगुरु समीपे जेवी प्रकारे पंमित मरण अंगी.
कार कर नवा प्रकारे ग्रंयकार गयपाग्यी कहे ,
शाम मन उनमा मनिकापापि अतीतं गतिकाम्यामि।।
स्वामि नंत उनम पमिकमामि अश्य पमिकमामि ।।
परे गुर, मनशन माटे मामान्यपणे पापच्यापार पछि प्रतीत व्यापार पहिः
प्रतिकाम्यामि प्रत्युत्तरं पनिकाम्यामि.
याणाग पमिकमामि पचुपन्नं पमिकमा मि.
भागाप पर प्यापार परिक्ष मुं वर्षमान पाप परिकामु छु।
पारशाम्याम काग्निं मनकाम्यामि अनुमोदित मान.
कपं पमिकमामि कारियं पमिकमामि आणुमोश्यं पमिकमा
ले गर्नु पार गरेर दीना पामे रावतुं 1 अनुपदिलं पार पाड
अनागत
॥६॥

मतिः
Saintaminorinthitariantrit stb..
अगंगमं
कपा
मिहत्तं पमिकमामि असंजमं पमिकमामि कसायं पमिकमामि
मिध्यासने परि० ओवरनिने
पडि
कपापने परिजमुंएं.
पापमयागं
मति
मिथ्यादर्शन-परिणामे
पावपनगं पमिकमामि
मित्रादसण-परिणामेसु या
पाप व्यापारने पडि हवे आगल कहेवाता अोमा जे अनिवारादिक
लाग्यो शेय ते परिक्कमु ए एम संबंध करवो. मिथ्यातना परिणाम एता.
इहलोकेपुवा परलोकेगुवा मभिनेषु पा भनितेपुवा
इहलोगेसु वा परलोगेसु वा सञ्चित्तेसु वा अचित्तेसु वा
मा लोकने विपे अथवा परलोकने विपे भपया सचित वस्तुमा अथवा अचिन वस्नुमा
इंद्रियायपु वा
अज्ञान ध्याने
पंचसु पसु वा
अन्नाणंकाणे?
पांच इंटियना विषयने विपे अथवा
अशान सारु एमति
पंचमु
PHEFE"-29-05-

अनाचार ध्याने
पत्र
13॥
माया ध्यान
मायं०६
रागं0
दोसं० ए
कुदर्शन ध्याने
क्रोध ध्याने
आणायारं
कुदंसणं ३ कोहं०४
पोटो भाचार पितरे छने वौदादक दर्शन मारू एम चितो छते फ्रोपयशे चि.
मान ध्याने
लोभ ध्याने
माएं ५
लोहं०७
मानने का यह चिनो उने माया वश यइ चितवे छते लोभ यश थई चितवे छते
गनि ध्यान
देप ध्याने
मोह ध्याने
मोहं० १०
गगने या यह चितरे उने देपने
अज्ञान वश थइ०
हरा ध्याने
मिथ्या ध्याने मूर्छा,ध्याने
२०११
गुहन पदार्प भने यन आदिफनी इच्छावो करी मिथ्या दृष्टिपणेचिनवे छते मुशि चि०
कांक्षा ध्याने
गृद्धि ध्याने
गाह १६
मंजपपकी चिता उन अन्यमननी वांच्छाए करी चि.
ललुना धरी नि.
FREEEEEEEEEERRAREERS RES-
REFREE
मिठं० १२
मुन्नं० १३
का ध्यान
शंकं० १४
कंखं० २५
॥3॥

आमा ध्याने तृप्या ध्याने क्षुधा व्याने. पंथं० २० प्रासं०१७ तन्हं० १७ नुहं० र धीनानी सम्नु पापपानी वांधायकी पिं. नरग लागवायी चि भुमी कि० पंधान ध्याने निदा ध्याने पयाणं० २१ नि० २३ मामान्य माना जालना उनां विषम मार्गमा नालना न निद्रामा स्नेह ध्याने काय ध्याने निया0 २३ नेहं० २४ कामं काय नियापुं नित छने स्नेहना बगे चि. विकारता को निक ध्याने कुलुसंग २६ कलहं० २७ ថ្មីៗ ចុច चिनना डोहोलाणयकीरिक कनीयो करारवा चिन. मामान्य युद्धने विणे नि० नियुद्ध ध्याने मंग ध्याने मंग्रह ध्यान निजुऊं० ए संगहं०३१ महा युदने विपे नि त्याग करेली वस्तुनो अभिलापशी मंचय करवाने "... REthereuter कदर ध्याने कलह ध्याने संगं०३०

पार पाने
पत्र
वरं० ३०
३ए
स्याकप पाने अनर्थ दंड याने
गादारं0 ३२ कपविकपं० ३३ आय्यदमं० ३४
गजगभापा-पाय कगवराने माटेचित छने परीद करवावचवा मादे प्रयोजन विना सापद्य
भाभोग ध्यान
भनामोग ध्याने पाणात ध्याने
आनागं० ३५ अणानोगं०३६
३६ व्यगणाश्लं०३७
उपपांग मारत नि भनुपयोगे पि० माथे देवू होय तेना वो
रिन
हिंसा
विवकं० हिंसं४०
बोरगचित छ गम्यादिक पापा भनेक तके करीहिमा चितवे छने.
मप०
हासं०४॥ पहासं०४२
अनि हारपना बस यह
अनि रोपे करी चिंतक
भप.
रूप०
फरमं० ४४
जयं० ४५
गर पारि
सपना र
पप गोड
पनसं०४३
रुवं०४६
॥८॥

4- 27thi.bhibhinar... संरंजं० ५४ आत्ममगंगा. परनिंदा परगहां अप्पपसंसं०४७ परनिंदं ४ परगरिहं० ए पोतानी प्रगंमा थवा माटे. बीजानी निंदा करता मितवे. बीजानी गर्दा करता. परिग्रा. परपरिवाद परदाण पिरग्गहं० ५० परपरिवायं पर परदूसणं० ५३ पनादिक परिग्रह मेलववाने पीनाने कलंक आपत्रानु चि० वीनाने माथे पोतानंदपण चदात्रा० आरंभ० मरंभ. पापानुमोदन आरंनं० ५३ पावाणुमोयणं यय आरंभ नि० विषयना तिन अभिलापथी चितवन करे छने पापकार्य अनुमोदवारूप आधिकरण अममाधिमरप० अहिगरणं ५६ असमाहिमरा ५७ जीव हिंगाना माघनोने मेलबवानु० अमुकमाणी अममाथिए मरो एम चि० कादयमसय० अद्धिगाव कम्मोदयपच्चर्य इडीगारेवं० पए गाट कर्मना उदययकी ऋद्धिना अभिमान की ร.รร. 64%

पत्र
Exis
मानागारव०
रसगारवं० ६०
सायागारवं०६१
माग भोजनना अभिमान करी
मुखना अभिमाने करी०
भविग्मण
अमुनि मरण
अवरमा०६३
अमुत्तिमरणं० ६३
विगत मागे एम नि. मंमार मुगना अभिलाए सहिन मरण करतां०
यमुतन्य या
प्रतिवुद्धस्य वा
यो मे कोऽपि
पसुतम्स वा पमिबुवस्स वा जो मे को
मुना उता अथवा
जागनां छना
जे में कोइपण
देवांनाः
रारिका
उत्तमायें
देवमिन
राश्न
उत्तम
हिम मंदी
गत्रि मंबंधि
ज्ञानादिकमां
अतिम
व्यनिक्रमः
अनिवारः
অনুমা
वश्कमो
अश्यारो
अतिश्य
व्यनिक्रम
अनिचार
॥ ॥

अनाना मिथ्या में दुपातं अगायारो तला मित्रामिक अनागार नेनो पियामि दुई हो नावार्थ:-दे जगवान हुँ अनशन करवा ऽवं. सामान्यपणे जे पाप अयं होय ते पमिममुं. अतित कालमा जे पाप कयु होय तेने निंदवा गर्हया नर्गक परिम्मुं. अनागत पापने पाप व्यापार पत्रवाण करवाए करी प. झिम. वर्नमान पापने पाप व्यापारनो संघर करवाए करी पनिममुंडं. पानाए कंग्डं, जे पार ते पनिझमुं. बीजानी पासे करावेता पापने पकि- मुं. बीजान नावद्य व्यापार करता दोय तेमने सारा जागवाए करी जे पार प्रयुं दाय ने पनिममुं. अयान ते पापग्री निवर्नुई. पूर्व पार्ने पनिम्मणु कहां तेनां जे कारण मिथ्यान्यादि तेने प. हिम्मका कई . मिरपात्यने पझिममुं, अविरनिने पझिममुरं. कपायने प- मिर.मुं. पार प्रवाना जेटला जेटला व्यापागे ते सर्व पनिममुंएं.

भाउ पचन दवे पागल कहेवातां निमिनोयकी जे को सुतां अगर जागतां अति- सम, व्यतिक्रम, अतिचार, अनानार श्रयो दोय तेनो मिछामि कम दग. एप्रकारे पूर्वापर संबंध करवो. मिथ्पादनना परिणाम उतां पा लोकने विषे अयवा परलोकने विपे सचिनमां अपना अचिनमा तेमज पांच इंश्योना (आप स्पर्श, पांच रस, ये गंध, पांच वणं अने सनिन अचिन मिश्र शब्दरूप तेविस उत्तर नेद जेना ए. हवा) मूल पांच विपपोमां अज्ञानज सारु के जेयी व्याख्यान आदिकनो परि- श्रम पसे नदी एदq ध्यान यया उतां क्षेत्रमांयी तरणांप्रमुग्य नहीं काठे तो पुरो वा यो एवं नितवनार कोकणना साधुनी पेठे यनाचार ध्यान श्रया उता; देवपणुं पाम्पा पठी वौइना दर्शनरुप कुदर्शननी नन्नति करनार सौरा- धावकनी परे चोदिक कुदर्शन- ध्यान श्रया उता; दित शिग्वा. मग देतां पण गुरुना नपर कोपापमान अएला कुलवालुकादिकनी पेठे क्रो- देहाना ॥१०॥ -- धने वा ध्यान अया उत्तां; अतिमान करी नानां नाश्ननी साग्रे वंदना व्य- बदार कम्बो पो तेश्री पोताना माननी दानि श्राप एम मानी कानसग्ग ध्याने रदेला वाहुबलीयादिकनी पेठे, मानने वश पर ध्यान कर्या उतां; मा- रावे लाइनो मारा नपर केयो स्नेद ने ते जोवाने माटे कपटथकी नोजा- इतना माये कलंक आये तेवां वचन बोलनार धनश्रीनी पेठे मायाने यश ध्यान या उतां; कपट करी निधानने ठेकाणे अंगारा नांखी निधान लेनार नंदीमूत्रमा बुल्लिा दृष्टांतोमा कदेल वाणीयानी पेठे अश्या सिंह केसरिया ग्रामगने माटे रात्रि सुची परा गोचरि फरनार साधुनी पेठे लोनने वहा पर जान थया उता; विष्णुलीने विपे अतिविकारने धारण करी कामराग करनार विकमया गजानी पेठे कामरागने वा थर, पोताना पुत्रनुं मरण सांजल- वाची मगण पामनार मक (दामनीक) ना सासरानी पेठे स्नेदरागने वश श्रा, दोरवाला पण पोताना दर्शनने सारु समझनार. ब्रह्मलोपथी आवीने क.

No text on this page.

दनादि व्यवदारने मूकी देनार अन्यक्तवादी पापाढाचार्यना शिष्योनी पेठे संशयने ग्राधीन अ ध्यान कर्या उता; कपिलना आगळ, जैनमां पण धर्म, अने मारा मागमां पण धर्म ये एग कयन करनार मरिचिनी पेठे अन्य अन्य दर्शननी वांग करीने ध्यान कर्या उता; घणा काल सुधी चारित्रने पालीन परी विषय सुखनी लालसाए करी चारित्रने गेमी देनार कमरीकनी पेठे गृति घरी ध्यान कर्या उतां; वीजाउंना धनमाल, स्त्री प्रादि वस्तु देखी, तेम यश म्याति देखी ते पामवानी वांगने वश अ ध्यान कर्या उतां; लोटना साया म्प जायाने साये सर श्रावेला निघृशशर्मा ब्राह्मणनी पासेयी ते सायाने इ. छनार मूलदेवनी पेठे, तरस लाग्या छतां साधुना समुदायनी साये रदेला न- दोना सचित पाणीने चनार नाहाना साधुनी पेठेतरसने श्रावीन पर ध्यान श्रपा उता; नुसनी पीमा प्रकी राजगृहि नगरीना लोकनी साने रहेला, अने अनाज नहीं प्राप्या उतां सर्व लोकने शिलाए मारवाने श्वनार कुमक (नि-

प्राउ
॥२॥
पञ्चक
पारी )नी पेठे नुग्पना वहा पर ध्यान कर्या उता; पोताना नगरना मा-
गन खोळनार बकलचिरीनी पेठे मार्गमां नमतां ध्यान थया उतां, महाव-
गमामा सनत्कुमार चक्रवर्नोने खोळता तेना मित्र मदेशसिंहनी पेठे महा व-
गमामां ध्यान धया उतां; थिए-ही-निधना नदये परवश अपामाना मांसने
नकल करनार साधु प्रादिकनी पेठे निशने श्राधीन थर ध्यान को उतां;
नंदिपना नवमां नियाणु करी ययेला वसुदेव आदिकनी पेठे नियाणारूप
ध्यान कर्या उताः पुत्रादिकना स्नेहयी सगर सक्रवती आदिनी पेठे ध्यान प्रया
उता; काममा प्रति लुब्ध राजगृहि नगरीमा रहेनार कुमारनंद नामना सोनी
प्रादिकनी पेठे कामने बदा य३ ध्यान कर्या उतां; पोताना अपमान की चित्त-
ना मसिनपणाने करनार पीन महापीनी पेठे अने शुलनना गुणनी प्रशंसा
श्या उतां तेमना उपर इंया करनार सिंदगुहा उपर कानसग्ग ध्याने रहेनार
मुनिनी पेठे भिनना मलिनपणाग्री ध्यान थया उता; रुक्मिणी अने सत्यना-
॥१२॥

माने परस्पर फसाद करावनार योधन राजादिकनी पेठे कलदने विष प्रीति पक्षी प्यान या उता; पोतानाजाननो विनाश यये ठते चेमा राजानी साये युरु करतार कोशिक राजादिनी पेठे यु माटे यान कर्या उता; परस्पर नाइटमा यु: करनार वाहुति ने जरतनी पेठे मदायुः करवामां ध्यान घया ami; त्याग करेसा नागने वनार रहनेमि आदिकनी पेठे विषयसुख- नो संग मेलवयानी स्वाधी ध्यान यया पता; तृप्ति बिना अतिशय धनमाल यादिकना नंग्रह करवानी चांगनी ध्यान घया उता; धनने माटे बोकरानो गग्य सनामां न्याय कराववा जनार शेनी वे स्वीननी पेठे राग्प सनामां न्याय फगवा माटे ध्यान अया वता; सोनानी कॉशोने अल्प मूल्ये करी प्रहण करनार योजनंदी आदिकनी पेठे तरीद करवा अने वेचवा माटे ध्यान प्रया मतां; निर्मक तीरायन ऋपिने कोप कगवनार शांव प्रादिकनी पेठे प्र. पोजनाहितरण प्यान कर्या उता; वगुंदाना फलने पण ब्राहाणना नेत्रपा. गहां की ममतनार ब्रह्मदन नकवींनी पेठे नपयोग पूर्वक ध्यान कर्या

13
पज
उता; कानसग ध्यानमा रह्या उतां मनेकरी युः६ करनार प्रसनचंद राजर्षि-
नी पेठे अनुपयोगी ध्यान या उता; एक कर्षक प्रमाण तेल लेवाश्री दासी
पएसी साधुनी वेइननी पेठे देवायकी पीमाया उतां ध्यान करता; सात वखत
क्षत्रिय रहित पृथ्वी करनार परशुराम तथा एकवीश चखत ब्राह्मण रहित
पृथ्वी करनार सुनूम चक्रवर्तीनी पेठे मातापितादिकना मारवायकी एला
वरथी प्यान कर्या उता; नंद राजाना राज्यने ग्रहण करवानी श्चावाला चा-
जास्पनी पेठे राज्यादिक पामवाना वितर्कथी ध्यान श्रया उतां; निरंतर पां-
चसे पामानो वध करनार कासशौकरिक कसाश्नी पेठे हिंसामा प्रवर्नवार्नु
प्यान फर्या उता; चं रुक्षचार्यना यागल हांसी करनार मित्र सहित शि-
प्पनी पेठे दास्पयको ध्यान कर्या उता; हे निमिनिया हुँ तने वांउडुं, एदवी
गत वारत्रक पिना प्रते वोलनार चंम प्रद्योतननी पेठे अति हास्य करवा.
घी ध्यान प्रपा उता; ब्रह्मदन पोताना पुत्र चक्रवर्तीने मारवाने श्चनार तेनी
माता चुसनिनी पेठे प्रतिरोपथी ध्यान कर्या वतां; कगेर वचनो बोलवा माटे
॥१३॥

अगर वोलतां ध्यान कर्या उता; पोताना जमार गजमुकुमालना माया नपर माटीनी शघमी करी खेरना अंगारा नरीने गजसुकुमालने मरण पमाम- नार कृष्णने देखी नयनांत पर मरण पामनार तेमना सासरा सोमिलनी पेठे जययकी ध्यान कर्या उतां; दर्पणादिकमा पोतार्नु रूप जोतां तेमज पा. टीग्रामां अंगारवती आदिकमा चितरेला रूपने जोनार चंम प्रद्योत राजादिकनी पेठे वीजानुं रूप जोतां ध्यान को उतां; पोताना काव्यनी शकमाल मंत्री पासे प्रशंसा करावयाने श्छनार वरुचि ब्राह्मणनी पेठे पोतानी प्रशंसा करा- ववानुं ध्यान अया उता; करकं मुनि महाराजनी निंदाने बोलनार चार त. पस्वीनीपेठे परोक्षमा वीजानी निंदा करतां ध्यान या उतां; संघ समक लिकापुप्पमित्रनी गर्दाने करनार गोटामादिल निसयनी पेठे वीजाना समक्ष तेनी निंदामां प्रवर्नतां ध्यान कर्या उता; धनादिक परिग्रहने माटे दे- शांतरोमां नमनार चारुदनादिकनी पेठे धनधान्यादिक पामवाने ध्यान कयां उता; सुजश सत्तीने खोटुं कलंक देनार तेनी सासु नणंदादिकनी पेठे वीजा-

No text on this page.

1500-50-50-40-4200-400-50-25114140-530 न परिणामना वसयी अगुल ध्यान करनार कृष्ण प्रादिकनी पेठे कर्मनान- दयना प्रवलपणायकी ध्यान कर्या उता; पार्यमंगु प्राचार्यनी पेठे मानपूजा. दिकरूप ऋदिनो अन्तिमान करी ध्यान कर्या उतां; तेमज सारा नोजन म- सवारूप रसगारवे कररी ध्यान कर्या उता; तेमज पुनलिक सुखना अनिमान- थी सातागारवे करी ध्यान कर्या उतां; अविरति सारी, एम जाणी वारंवार चारित्रना परिणामने गेमी देनार मेतापमुनि आदिकनी पेठे अविरतिर्नु घ्या- न को उतां; चित्र नामना पोताना जे साधु तेमणे वार्या उतां पण चक्रव- तिनी ऋदिनोगव्या विना मोक्ष पण श्छतो नश्री एम कनार ब्रह्मदत्त च- क्रवर्तिना जीव संनूतिनी पेठे संसारना सुखनी श्ठासहित मरण करतां ध्यान या उतां; सुतां अगर जागतां जे मने को दिवससंबंधी तेम रात्रि- संबंधी ज्ञानादिकमां अतिकम, व्यतिकम, अतिचार, अनाचार लाग्यो होय तेनो मिठामि उमो द. अतिक्रमादिकनुं स्वरूप नीचे श्रापेलारात्रिलो- जनव्रतना अतिक्रमादिश्रकी समझ. जेम कोए राबिन्नोजननुं व्रत कयु

मान
पञ्चक
REVENGE4
पोप तेने कोर माणस निमंत्रणा करे ते वखते निषेध न करे तो अतिक्रम
धाप, जो रावानी जग्याए जवाने मगलांनो तो व्यतिक्रम ग्राय, खावानी
वस्तु
खेतां यका अतिचार अने ते वस्तु मुखमां नाख्या उतां अनाचार ग्राप.
मा पूर्व कहेला ध्पानोर्नु स्वरूप, तेनां दृष्टांतो अने अतिक्रमादिनुं विशेष स्व.
कप अन्य प्रयोथी जाणवू. पणो विस्तार अयाना जयथी श्रदीयां सख्यु नश्री.
मा पान संबंधी मिजामि कम देवानी विषय वालपंमित्त मरणमां तथा पं.
मित मरणमा ममानज . हवे देवतादिकनी थगर नदी रोगादिकनी यापद-
मां पमलो जीवितमा सापेक्ष एडवो नग्रविदारि साधु जेवी रीते साकार प्र.
पाल्पान करे ने विधि बतायवाने प्रथम मंगलाचरणनी गाया कदे वे.
पा केगोष
प्रणा
जिनवापपस्य वमानस्य ।
एस करेमि पाणाम, जिाणवस्वसहस्स यक्ष्माणास्स ॥
माएं नपाकार जिनने विप सुंदर मागमान वर्धमान सामीने ॥
॥१५॥

मेवाणां न जिनानां मगधराणा मर्वेषां ॥११॥ सेसाणं च जिणाणं, सगणहराणी च सवेसि ॥१९॥ साकीना पर कामवादि नीयरुगने गणधर महितने मर्वने ॥११॥ नावार्यः-या हुं सागारिक अगसण करवाने तयार थयो तो अवधि- मानियादिक जे जिन तेमां श्रेष्ठ (जे सामान्य केवली) ते जिनवर तेमां पत्न समान वर्षमान स्वामिने प्रणाम करूं. वली गणधर सहित वीजा पण ती. करोने प्रणाम करूं. ॥११॥ दवे नमस्काररूप मंगलाचरण करी व्रतनो इजार करया कदे . मई সালাম प्रवाश्यामिति अलीकवरनं सचे पाणारंनं. पन्चरका मिति अलियवयणं च ॥ म नागिनोना पाग्मने पथगुठं आ प्रकारे मां मृपापादने ॥ पदमाहान मैयुन परिग्रहं ने ॥ १२॥ सब- मदिन्नादाणं, मेहुन्न परिग्गडं चेय ॥१॥ अदनादानने म मानने सर्व परिपाने ॥१२॥ Ent ग ::

मान पच नाशः-सूक्ष्म अने वादर बन्ने प्रकारना सर्व प्रालिनना प्रारंनर्नु प- शवाण करवं, तेवीज प्रकारे सदम वादर सर्व मृपावादनुं पञ्चखाण करूंढुं. सर्व वादर अने सूक्ष्म वन्ने कोए नहीं प्रापेलाने लेवानुं पजखाण करूं. दे. पता, मनुष्प, तिर्यंच संबंधी सर्व मैथुननुं त्रिविध त्रिविध पचखाण करुंटुं. सर्व धनधान्यादिक वाद्य नव प्रकारना परिग्रहनुं तया मिथ्यात्वादिक चन्द मारना प्रान्तर परिग्रदर्नु पशग्वाण करूं. चहाब्दयकी वीजा पा शेष रदेला सर्व पापस्थान- पञ्चखाण करूं. ॥ १२ ॥ व्रतोनो नचार का परी थपेसा वैरने वासरावी, श्राझार्नु आकाशग्री अनंतगणापणुं दोबाथी तेने पण योसरावी समाधि अंगीकार करे , ममता घरं केनचित् ॥ सम्म में मे सबनूपस, वरं मऊ न कोण॥ विग बारे ममापि पि मारे नधी कोइनी गाये। मय न

प्रागाः
म्युन्मृगम
ममाधिमनुपाल'
आसान बोसिरित्ताणं, समाहिमणुपालप ॥१३॥
म यांडाभोने त्याग करीने ममापिने ईरागुंछु
॥१३॥
नावार्यः-सर्व जीयाने विपे मारे मित्रपणुं , को जीवनी साये मारे
शत्रुप' नयी. सर्व उपकरण, स्वजनगण अने शरीर संबंधी अनिलापोने
त्याग करी विनय, श्रुत, तप अने श्राचाररूप चार प्रकारनी समाधिने अंगी.
कार कम् ॥१३॥
दये थाहारादि तेमज ममता वोसराव सर्वने खमावे .
मर गासागर मंशः
गारवान् कगायाध ॥
मचं चाहास्विदि, सन्नान
गारवे कसाए अ॥
परं पाहारना भेदने चार मंशाने प्रण गारतने नेमज नार कगागने ।
पर्व
र मनन
त्यनामि मर्ने समयामि
सई व ममत्तं. चएमि
सवं खमामि ॥१४॥
.' मी पण पलाने न गरने पमाj ॥४॥
-
++E"SEHORS"-"-"-"
GUL
॥१४॥

No text on this page.

मापारिक
विविध करोमि मर्य
निराला
॥१८॥
सामाश्यं च तिविहं, करेमि सवं निरागारं॥१८॥
मामापिक बळी प्रणाकारर्नु
मर्व आगार गहन ॥१८॥
नावा:-या जन्ममां अगर चीजा जन्ममां जे को पुराचरण कयु
दोय ते सर्व मन वचन कायाएकरी बोसरावू. अने ज्ञान नयने क्रियारूप
सामायिक जे प्रण प्रकारनुं वे (सम्यक्त्वसामायिक, श्रुतसामायिक, अने
सर्व विरतिसामायिक) ए सर्व श्रागार रहित हुं अंगीकार करुधुं. ॥१॥
अनान करतो तो वीजु पण बोसिरावे ते वतावाने गाया कहे .
पार्ष अभ्यंतरं उपाय
शरीरादि
मभोजन।
अनितरं ग्वाह, सरीराइ सलोयाणं ॥
अगर उपधि अने भरीरादि
भोजन महित ॥
मनोरननकायः
पर्व
भावेन प्युस्मृनामि ॥ १९ ॥
माणसावयकापहिं, सघं नाोण
पनवसनने कापागे करी मां
भावयकी
योमिरा छु ॥३॥
वप्नं
वो सिरे ॥१५॥

No text on this page.

त निरागारं ॥ १८ ॥ 1-14th-e-H-1140+part-1.. मामायिक विविध करोमि मर्व सामाश्यं च तिविहं, करेमि सबं निरागारं॥१८॥ मामायिक वळी प्रणमकारनुं कम् मर्व आगार रहित ॥१८॥ नावा:-या जन्ममां अगर वीजा जन्ममां जे कोई सुराचरण कयु दोय ते सर्व मन वचन कायाए करी वोसराव॒र्यु.अनेझान श्रनयने कियारूप | सामायिक जे त्रण प्रकारनुं (सम्यक्त्वसामायिक, श्रुतसामायिक, अने सर्वविरतिसामायिक) ए सर्व श्रागार रहित हूं अंगीकार कम्यु. ॥ १० ॥ अनशन करतो तो वीजुं पण वोतिरावे ते वतावाने गाया कदे दे. पा अभ्यंतरं उपाध शारीरादि सभोजनं ॥ वन अन्लितरं नवहिं, सरीराश् सलोयाणं ॥ अभ्यंतर उपधि अने गरीरादि भोजन सहित ॥ मनोरननकायैः गर्न भावेन व्युत्मृनामि ॥ ११॥ माणसावयकायेहिं, सचं नावण मनाननने कागागे करी मई भावयकी वोमिराg छु ॥ १९॥ .. वोसिरे ॥२॥ k

No text on this page.

च SR.SHRSita- P4-tgustmastram ++++ मामारिक विविध करोमि मर्च निरागारं ॥ १८॥ सामाश्यं च तिविहं, करेमि सवं निरागारं॥१८॥ मामायिक वनी प्रणमकारर्नु कर मर्व आगार रहित ॥१८॥ नावार्य:-श्रा जन्ममां अगर बीजा जन्ममा जे को उराचरण कयु दोय ते सर्व मन वचन कायाए करी बोसरावू. अने ज्ञान असायने क्रियारूप सामायिक जे प्रण प्रकारचं व् (सम्यक्त्वसामायिक, श्रुतसामायिक, प्रने सर्वविरतितामायिक) ए सर्व प्रागार रहित हूं अंगीकार करई. ॥१०॥ यनगन करतो तो वीजुं पण वोतिरावे ते वतावाने गाया कहे ते. पायं अभ्यंतरं उपाधि शरीरादि सभोजन ॥ वप्नं अन्तितरं ग्वाहि, सरीराश् सन्नोयाणं॥ अभ्यंतर उपधि अने गरीरादि भोजन साहित॥ मनोरननकाय: भावेन व्युत्गृजामि ॥ १९॥ माणसावयकायेहिं, सवं वो सिरे ॥१॥ मनरचनने कायाये करी मई भावयकी योगिरा धुं ॥१९॥ नावण

No text on this page.

च
HELEASES-+ress+ma++++.
मामायिक
विविध करोमि मर्च
निरागारं ॥ १८ ॥
सामाश्यं च तिविहं, करेमि सचं निरागारं॥१८॥
सामाविक वळी प्रणाकार कई मर्व भागार गीत ॥१८॥
जावार्थः-या जन्ममां अगर बीजा जन्ममा जे कोइ उराचरण कयु
दोय ते सर्व मन वचन कायाए करी योसरावूq.अने ज्ञान प्रश्न अने क्रियारूप
सामायिक जे त्रण प्रकारनुं (सम्यक्त्वसामायिक, श्रुतसामायिक, अने
सर्वविरतिसामायिक) ए सर्व श्रागार रहित हुं अंगीकार कम्यु. ॥१०॥
अनशन करतो तो वीजुं पण वोसिरावे ते वतावाने गाया कदे .
पाय अभ्यंतरं
उपधि
शरीरादि मभोजनं।
वघ्नं अन्लितरं नवहि, सरीराश् सलोयणं ।
अभ्यंतर उपधि अने भरीरादि भोजन महिन।
मनोवचनकायैः म भावेन गुल्मृनामि ॥११॥
मणसावयकायेहिं, सदं नावण
मनवचनने कायाये करी मर्च भावयकी वोमिराई डुं ॥१९॥
पाप
वोसिरे ॥१॥

॥१॥ पापापणः धुअपावाणं, पत्र भंयागने नमोग्नु गिदे पश माणिभ्यः ॥ नमुथ्यु सिक्षाणां च महमिण ॥ नREATो जया पाए सय धया से पक्ष्या गिदोने भने महा शापाने ॥ गंमार भनिए यथा केवदिमितं संया पमिवन्जामि.जहा केवलिंद मिश्र ॥१३॥ अंगिकार कर जेम कालिए पनाया नेम ॥१७॥ नापा:-जमनां पाप नाश पामेला रे एहया मिखाने अंने महा अपिल ने कमा उपलशगयी तीर्थकरोने नमस्कार दो. जवी रीनं अनशन करती गत मानवाकिनो गयारो फेवप्ति नगवाने वताव्यो नम हुं ते संथा- गंजेगीकार ग. ॥१॥ अनदान अंगीकार करतो तो झंकहे ते बताये. काin ' পূন্যার पिरियन जं किरवि व्यरिश्र, तं सर्व वोसिगामि तिथिग ॥ का पद भार होय रे मन एं मनरपन फागाये गती" ।

प 1-14tani.parn.14...+1+4. मायायिक विविध करोमि निराकारं ॥१८॥ सामाश्यं च च तिविहं, करेमि सचं निरागारं॥१॥ मामायिक बळी प्रकारचें कई मर्व आगार गहत ॥१८॥ नावा:-या जन्ममां अगर वीजा जन्ममां जे कोरे पुराचरण कयु दोय ते सर्व मन वचन कापाएकरी योसराqq.अने ज्ञान अनयने क्रियारूप सामायिक जे त्रस प्रकारनुं रे (सम्पत्यसामायिक, श्रुतसामायिक, अने। सविरतिसामायिक) ए सर्व भागार रदित हुं अंगीकार करई. ॥ १० ॥ बनान करतो तो वीजुं पण वोतिरावे ते वतावाने गाया कदे वे. पार्य अभ्यंतरं उपर्शि गरीरादि ममोजनं ॥ अन्तितरं नवहि, सरीराश् सञोयाणं ।। अभ्यंतर उपधि अने शरीरादि योजन सहित॥ मनोरननकायः म भावन गुल्मृनामि ॥ १९॥ मगसावपकायदि, सच जावण मनरननने कागाये करी मत्र भाग्यकी वोमिग एं ॥१॥ यप्रं 4.ว. จรจง वोसिरे ॥१॥ -- प्रान पण: पञ्चक । भावार्थ:-जे पात्रादि उपकरणरूप वाह्य नपधि अने कंपायादिक अभ्यं- तर उपघि अने नोजन सहित शरीरादिक उपधि ते सर्वे मन वचन कायाये करीने, नावथी वोसरावु. ॥१५॥ फरी पण अनशन अंगीकार करनार शुं वोसिरावे ते कहे : म पाणारंभ प्रत्याख्यामिइनि अलीकवचनं च ॥ सबं पाणारं, ‘पञ्चस्कामित्ति अलिपवयणं च ॥ भई प्राणियोना आरंभने पञ्चगुंछु एन प्रकारे असत्य वचनने गर्व मदनादानं मैयुन परिग्रहं चैव ॥२०॥ सब-मदिन्नादाणं, मेहुन्न परिग्गहं चेव ॥२०॥ मई अदत्ता दानने मैयुन अने परिग्रहने पण ॥२०॥ माम्यं मे ममनेषु वैरं न केनचित् ॥ वेरं मद्य न केण॥ मिषपणुं मारे मर्ग माणीभी विष बेर मारे नथी कोइनी साये। पण॥ SRI-IRA मम सम्मं मे सबभूपसु, ॥रा आशाः ॥२१॥ ++++++ म्युत्मृज्य समापि मनुपालये आसान वोसिरित्ताणं, समाहि मणुपालये ॥२१॥ वांछायो वोमराविने समाथि पालुं हुं ॥२१॥ नावार्थ:-~पहेला सागार पचखापना अधिकारमा वीजी अने श्रीजी गाया कहा उतां पण अही निरागार पखाणनो अधिकार दोवान्ग्री फरी कदेवामा पुनरुक्त दोष नयो. तेमज तेनोजावार्थ पदेला विस्तार सहित लखेलो होवायी फरी लख्यो नी, माटे ते पूर्वथी जोर लेवो ॥ १ ॥ वली फरी शुं कहे ते वतावे . रागं बंध दीनभावना रागं बंधं पसंच, दीपजावयं ॥ रागने बंधना हेतु सून तेमन वैपने रांकपणाने ॥ उत्सुकलं भयं भोक रति अति प व्युत्यनामि ॥ २२ ॥ नस्तुगतं भयं सोगं, रई अरई च वोसिरे ॥३॥ चपलपj रनि अतिने अने घोमिरा छु ॥ २२ ॥ प्रवेप न ॥ 492440rrerit ECENTERPRETERECIPE-EFFER धान पण पञ्च नावार्थ:-जे पात्रादि उपकरणम्प याहा नपधि अने कपायादिक अन्य- तर उपपि अनेलोजन सदित शरीरादिक उपधि ते सर्चे मन वचन कायाये करीने, नायथी वोसरावृ. ॥ १५ ॥ फरी पण अनदान अंगीकार करनार शुं वोसिरावे ते कहे ठे. मा पाशारंभ प्रत्यास्टयामिति अलीकवचनं च ॥ सवं पाणारंनं, पञ्चकामित्ति अलियवयणं च ॥ भर पाणिभोना आरंभने पच; एन प्रकारे असत्य वचनने पण । मई पदनादानं मैथुन परिग्रहं पैर ॥२०॥ सब-मदिनादाणं, मेहुन्न परिग्गरं चैव ॥३०॥ म अदना दानने मयुन अने परिग्रहने पण ॥२०॥ माम्य में गमनेषु न केनचित् ॥ सम्म मे सबभूपमु. बेरं मद्य न केण॥ नियर पारे मागीयो विष मारे नथी कोरनी माये। मम रए "--...+-+-24-01-2.. व्युत्मृग्य समाधि मनुपालये ॥२१॥ आसान वोसिरित्ताणं, समाहि मणुपालये ॥२१॥ बांच्छाओ योमरापिने समाधि पालु छु। २१ ॥ नावार्थः-पहेला सागार पजखापना अधिकारमा वीजी अनेत्रीजी गाया कह्या उतां पण श्रदीआं निरागार पञ्चखाणनो अधिकार दोवायी फरी कद्देवामा पुनरुक्त दोष नयो. तेमज तेनो नावार्थ पहेला विस्तार सहित सखेलो दोवायी फरी लख्यो नश्री, माटे ते पूर्वश्री जोर लेवो ॥ २१ ॥ वली फरी शुं कहे ते वतावे . रागं बंध दीनभारना रागं बंधं पसंच, हरिस दीपजावयं॥ रागने बंधना हेतु भूत तेमन अपने हर्पने रांकपणाने ॥ उनुका भयं सोक नि अरति प पुत्मनामि ॥ २२ ॥ नस्तुगत्तं भयं सोगं, अरशं च वोसिरे ॥२॥ बालपणुं मोक राने भरतिने भने योमिरायुं हुं ॥ २२ ॥ भदे च ॥ भय FIRSA

FPESAns.
पञ्च
.......................thetirendriverine
प्रान भावार्थ:-वस्तुनमा प्रीती करवा रूप राग तथा मत्सर जे बंधना का-
॥२॥ रखनूत ने तेने, मान पूजानो संनव मनमा राखी जे हरथाय ठे तेने, अने श-
ग्रादि यकी अपमान श्रया उतां गरीवाश्पणुं जे धारण करवू ते, अने अति
आव थया उतां जलदी मरणने श्चवारूप नत्सुकपणुं, देवतादिकना नपसर्गों
श्रया उतां जे नय ने कट, वस्तुनना वियोगो उतांजे शोक थाय ने ते, अने
वांधित केवादिक विषयमा जे रति नत्पन थाय ने ते, तथा अनिष्ट क्षेत्रादिकमां
जे मनमां परति थाप वे ते सर्व त्याग करुं दु.॥ २२॥
वळी अनशन अंगीकार करनार संसारना कारणनूत ममतादिक वोस-
रायी मोदना कारणभूत निर्ममत्व नावमा रही वाकी जे बोसिरावे ते कदे वे.
पर
परिपयामि निर्ममत मुपस्थितः ॥
ममत्तं
परिवद्यामि, निम्ममतं उपन्नि॥
ममनानो त्याग करुं छु ममता राहतपणामां तत्पर थयो तो ॥
+SHSPEESE.
.
॥२०॥

मात्मा आलंबन च मे স र घ्युत्मनामि ॥२३॥ आलंवणं च मे आया, अवसेसं च योसिरे ॥३॥ आलंबन भूत वळी मने आत्मा छे वीना सर्व पदार्थने बोसरावु छु ।। २३॥ नावार्थ:-या मारु,श्रा मारूं, आ प्रकारनो जे ममत्वन्नाव तेने 'कांप- रा मारु नदि, कांइपण मारुं नहिं' श्रा प्रकारना निर्ममपणाने श्राश्रीने रह्यो उतो बर्जु . HAPPEDIESELE+OPES या संसारमा मने ऽर्गतिना खथी अने संसारना परिचमणधी मुकाव- वाने माटे मारो ग्रात्माज प्रावनभूत (टेकारूप) 2. वाकी जे सर्व धन कु. टुंब अने शरीरादिक ते सर्वनो त्याग करूं ॥ २३ हवे कया कया कार्यमा प्रा प्रात्माने श्रासंबननूत करवो ते कहे ठे. ममझाने दर्शने आया हु महंनाणे, आया मे दंसणे चरिते अ॥ आत्मा निश्चये मने झानमा मने दर्शनमा अने चारित्रमा ।। आत्मा मम चरित्रे च ॥

मा. श्रासामगंज मांग ॥१४॥
* २५ रे दर सावन
wat~मने नसामा प्रायवन धान, ने मा.
समान मामी नमांगेजमानादि प्रगट ग्राय माटेने यापन
ने मायने दिन यान, मामात नाग्नि नि.
मन इन ग्यास प्रारंवनन्त प्रान्मान पान, अन
मन प्र.काजांचन मान॥२१॥
र मना दिन की नोलनापना नावे ते हे रे.
समय
प : जीवो, पतो चचुदवाय॥
Tin
१॥२१॥

एकस्य र +Hai भाबत *Airt-500-4300-40dna.sa. मरणं गिदयति नीरजः ॥२५॥ एगस्स चेव मरणां, एगो सिनश् नीरन ॥ ३५॥ एकनेन मरण पण यारछे एकलोन सिद्ध याय छे कर्म रोहन थयो छतो॥२६॥ नावार्य:--अन्य अन्य गतिमां पण श्रा जीप एकलोज जाय छे. यने मनुष्यपणे पण एकसोज उत्पन्न प्रायवे. मरण पण एकलानेज पाप , थने कर्मरूप रज रहित पो तो एक्लोज सिक्षिपद पामे. ॥ २५ ॥ दर्शन- संयुक्तः॥ एगो मे सासन अप्पा, नाए- इंसा- संजुन। एक मारो गास्तो दर्शन महिन एवो॥ शेश में वाया मर्ने मंयोगलक्षणाः ॥ २६॥ सेसा मे वाहिरा नावा, सो संजोगलरकणा॥२६॥ पाकीना मारे बाप पदार्थों मर्ने मंचंधमात्र स्वरूपवाला छे। नावार्थ:-ज्ञान दर्शन सदित मारो यात्मा ते एकज शास्वतोटे यने आत्मा हे मावा:

मारा
॥२२॥
पत्र
वीजा सर्व धनादशादिक पदायों तो पंखीना मेलाप सरमा कणवार जेनो
संबंध रद नवरा ॥२६॥
मा जगतने विरे पुमसनो संबंध म खदायी रेते देखा .
मंगड्या
परंपरा॥
संजोगमला जीवेण, पत्ता ख-
पत्ता ख- परंपरा ।।
मंच पर जेनुं पता जीवने पान यह दुमदनी
परंपरा ॥
मान लेगमा
म चिरियन प्युस्मृनामि ॥२७॥
तम्हा संजोगमंबंध, सवं
तिविण वोसिरे ॥ ३७॥
में पारे पुनरमपोगने मरं पनाचन कायाकरी वोमगठवं ।। २७ ।।
भाग:-या ममाग्मां जीवो जे उम्पनी श्रेणी पाम्या तेनुं पुदः
मजिक पदार्यनी मंबंधज मूल कारण ठे. ते माटे सर्व पुद्गतिक पदार्य सं-
सामने न वचन कापाए करी त्रिविय त्याग करा. ॥23॥
हो जे प्रमाद पदसा या दोय ते पनिझमया माटे कदे .
'+int.restarts
॥२॥

मूल गुणा २artha उत्तरगुणाः ये मया नाराधिताः प्रयत्नेन । मूलगुण नत्तरगुणे, जे मे नारा दिया पयत्ते॥ मूल गुणो अने उतर गुणो ने में न आराध्या प्रयत्न करीने । नमह मरे निंदामि मतिकाम्यामि आगमिष्यतां ॥ २८ ॥ तमहं सवं निंदे, पमिकमे आगमिस्साणं ॥२०॥ मर्य निद्छु पडिकमुई आवता कालनी विरापनाने ॥ २८ ॥ नावार्यः-जे में पांच महायताविक मूलगुणो अने श्रादारनी शुधिया- दि उत्तरगुणो प्रयत्ने करी पाराध्या न होय ते सर्च निंउ. तेमज यागामि- काल संबंधी मूल गुरा अने नुत्तरगुणनी चिराधना प्रतिक्रमण करुं. ॥श्णा वीजा पण दूषणोनुं प्रतिक्रमण करतो ग्तो कदे . मा पानि अष्टी पदान संज्ञाश्चतसः गार खीन॥ सत्त जए अमाए, सन्ना चत्तारि गारवे तिन्नि। संडा गौरवं २०७२ मान भय आठ मद श्रण।

No text on this page.

Satsarta मान सा वेठा उतांज जे निमित्त विनाज नय थाय रे, ते अकस्मात् जय, तीव्र रोगादिक धये ग्ते हुँ मरी जश्श, या प्रकारनो जे मरण लय, तेमज कोइ- क अकार्य करी लोको जागशे तो अपकीर्ति करशे वो जे लय ते अपज- शलय, ए प्रकारे सात जय; मारी जाति नत्नम श्रा प्रकारनो जे अनि. ते प्रयम जातिमद, मारु कुल उत्तम ठे या प्रकारनो अजिमान ते कु. समद, वया करता हुं वधारे बलवान बुं आ प्रकारे जे वलनो अनिमान ते वलमद, मारु रूप घाणु मुंदर ठे या प्रकारनो जे अन्तिमान ते रुपमद, धन- घान्यादिक जे जोए ते सर्व मने मले वे आ प्रकारनो जे मद ते लानमद, मारी बुहि घणी सारी ते आ प्रकारनो अनिमान ते बुद्धिमद, सर्व जनोने हुँ प्रिय लागुंथु प्रा प्रकारनो जे मद ते वाक्षन्यकमद, तथा मने श्रुत ज्ञान बारे प्रा प्रकारनो जे मदते श्रुतमद अने पाठमोतपमद, आ प्रकारना आठ मद; पादारसंडा, लयसंझा, मयुनसंज्ञा, धने परिग्रहसंज्ञा रूप चार संज्ञा ऋगिारय, रसगारव, अने सातागारव रूप त्रण गारव; अरिहंतनी आशातना श्रान ॥२॥ पञ्च PremRRHEMSHers प्रमुख तेत्रीश आशातना तेमज राग अने प सर्वनी गुरु साखे निंदा करुनु.॥५॥ सर्व वारे प्रकारनी अविरति सर्व अज्ञान सर्व पांच प्रकारचें मिथ्यात्व श्रने सचित्त पदार्थमां तथा प्रचित्त पदार्थमा जे सर्व ममत्व ए पेदेला कदेला सर्वनी यात्मशाखे निंदा करंधु तेमज गुरु साखे निंया करवारूप गर्दा करुंयु. ३० दवे निंदवा योग्य अने गर्हवा योग्यनो संग्रह करी बतावे वे. निदापि निंदनीयं गर्हामि च यच्च मे गईणीयं ।। निंदामि निंदणिकं, गरिहामि अजंच मे गरहणिकं ॥ निदुछु निदवा योग्य 'गहुँछु 'ने जे मने गरहवा योग्य ते ५ आलोचयामि च अभ्यंतरं उपपि ॥ ३१॥ आलाएमि अ सर्व, अनिलतरं वाहिरं नयाहिं ॥३१॥ आलोचुर्छ सर्व अभ्यंतर अने मायाने ॥ ३१॥ भावार्थः-श्रात्मशाखे निंदा करवा योग्य जे जे राचरण कय दोय ने - चावं बाह्य गर्ह सर्व निंदया योग्य अने गर्दवा योग्य गुरुना समीपे श्रालोवू. मनमा 5ष्ट ध्यान करवारूप यान्यंतर माया अने वाहयकी प्रालिनो विनाश करवा पादिमा माया ते पण गुरुना समीपे पालो,. ॥ ३१॥ दवे पोताथी थयेलां दूपाण गुरुना पागल केवी रीते थालोवा ते वतावे. कार्यमकापच रजुकं भणति ।। जह वालो जंपतो, कज्मकऊंच नज्मुझं लगा। जेम पालक बोलतो छतो. कार्य अने अकार्य सरलपणे करे ॥ भालोनपेन् मायामृपा ममुच्य ॥ १२॥ तं तह आलोग्का, मायामोसं पमुत्तणं ॥ ३ ॥ ने पारने नेत्री रीने भागोरे माया मृपावाद मूकीने ॥ ३२॥ नावार्थ:-जेम वालक पोताना मावापना आगल वात करतो तो का. यं अकार्य जे करी पान्यो दोय ते सर्व कदे ; परंतु या कदेवा योग्य वे, मा कदेवा योग्य नथी, एम विचारतो नश्री तेम जे अात्महितार्थी दोय ते नाना REMEHESTRA 120- T

पच
आनन पण कहेवा योग्य न कहेवा योग्यनो विनाग पामता जे थोडं अगर
॥५घणुं पाप जेवी रीते सेव्युं दोय तेवी रीते युक्ति सहित जे जुडं बोलवारूप
माया मृपावाद ते गेमीने कहे; परंतु श्रावु माझं उत्तम कुल प्रसिःठे हुं पण
गुणी तरीके प्रसिह भने पावू करेलुं पाप केम प्रगट करूं एम विचार
करी तेवु पाप गुरुना आगल पालोश्रण सेता गोपवे नहीं. ॥३॥
कपट रहितपणे आलोअपने आपनारना गुणो बतावे .
दर्शने च तपसि चारित्रेच चतुर्वपि
अकंप:।
नाणंमि देसणंमि अ, तवे चरित्ते अ चनसुवि अकंपो॥
ज्ञानने विपे सम्यक्त्वने विषे तपने विपे चारिप्रने विपे चारेने विपे अचलायमान ।
धीरः
कुशला परिसाची रहस्यानां ॥३३॥
धीरो आगम-कुसलो, अ-परिस्सावी रहस्साणं ॥३३॥
धीर आगममा
कुशल
नाहिं । कहेनार (कदेला) गुप्त पापनो ॥३३॥
आगम-
.
।
॥२५॥

नावार्थ:-जे मति श्रुत अवधि मनःपर्यव अने केवल रूप पांच प्रकार- ना ज्ञानमा तेमज श्रीपकमिक, कायोपशमिक, दायिकरुप, अगर कारक, रोचक अने दीपकरूप त्रण प्रकारना सम्पक्त्वमा तेम प्रकारनो वाद्य अने उप्रकारनो धान्यंतर ए बार प्रकारना तपमां तेमज पांच पाश्रवनुं रोक, पांच इंजिनुं दमन, चार कपायनो जय अने प्रण दंगना त्याग रूप सत्तर प्रकारना संजममा ए चारेमां पण कोश्यी चलायमान न थ शके एदवा जे दोय, युध्मिंत दोय, अगर धैर्यता गुंगवाला होय, नत्सर्ग अपवाद मार्गने व. तावनार, उदसूत्र ने चूर्णिप्रमुखमां कुशल दोय, अने जे आलोचनारे कडेलां गुप्त राखवा योग्य पापो तेने को आगल परा प्रगट करनार न दोय तेवा गुरु पासे पालोग्रण लेवी जोश्ए. ॥ ३३ ।। इवे को प्रकारे पण आलोपरा लेवाना समयमां अगर पेहेलां गुरुनो घागर करेलो दोय ते खमावे . - .

मानण
॥२६॥
पञ्च
रागेन हेपेण
पा यत् भवता
अफमझतया प्रमादेन ॥
रागणं दोसण व जं,ने अकपर्जुआ पमाएणं॥
रागे करी पे की अथवा ने नमारु अहित अनपणाए करी अने प्रमादे करी॥
परित
यः पया किंचिदपि भणितः तमा विविधेन समयामि ॥३५॥
जो मे किंचिविनणिन, तमहं तिविहेण खामेमिधा
पीजाने में कंडक
क रोप तेई मन वचन कायाए करी समाउँछु ॥३४॥
नावार्थ:-यति स्नेदना वश पर तेम शिक्षा प्रापती वखते कोपना च.
साथी, करेला नपगारना न जाणवारूप प्रकृतज्ञताए करीने अथवा तो प्रमाने
करीने जे तमाळं अनीट चिंतव्युं दोय मगर कयु दोय तेमज वीजाने पण
जे कंश रागादिक कारणयकी कहुं दोप.ते मन वचन कायाए करी त्रिविधे.
गमावू. ॥ ३४॥
इने अनान करनार मरजर्नु लम्प चिंतये से बतावे .
॥२६॥

FEmaiGRE
विविध भणनि. परणं वालाना पालपीडनाना म॥
तिविहं नणंति मरणं, वालाणं वालपंमियाणं च ॥
प्रण प्रकारचें कई मरण पालको वालपीडनोनुं ॥
तृतीयं पंडितसरणं यत् केवलिनः अनुप्रियंने ॥ ३२॥
तश्यं पंमियमरणं, जे केवलिणो आणुमरंति ॥ ३५ ॥
पंडिनमरण जेणेकरी केलिभो मरण करे. छ. ॥ ३५॥
भावार्थ:-तीर्थकर महाराजान जैन शासनमां प्रण प्रकारचें मरण कदे
वे. वालको (सर्वथा अविरत मिथ्यात्व) ने जे मरण पाय ते एक वाल मर-
प, (अविरति रदेवाश्री) वाल अने (मिथ्यात्व तथा स्यूल अविरति गमवा-
थी) पंमित, जे श्रावक ते वासपंमित, तेने जे मरण पाय 2 ते वीजुं बाल-
पंमित मरण, अने केवलिन जे मरणे करी मरे रे ते बीजु पंमित मरण.
एवी रीते व प्रकारचें मरण समझी पंमित मरणे मरवानो उद्यम करवानी
खास जरुर . ॥ ३५ ॥

थान
॥२॥
पज
यक्रभागाभ।
सरसकट
पागल कदेला पांच प्रकारना मरणोमांना वाल वालमरण अने पंमित
पंमितमरणनो समावेश वालमरण अने पंमितमरणने विशे दोबाथी अदियां
प्ररा प्रकारनां मरण कदेलांठे.
असमाधीए मरनारने जे दूपणो घाय ते बताये गे.
ये पुनः अष्ट-मदिकाः प्रचलितशाथ
जे पुाण अ-मश्या, पपलियसन्नाय
वकनावाय॥
ने चली आठ मदयाला नाश पामी छेयुदिजेमनी एडया ने वनपणानेधारण करनार
अममाधिना
भणिताः ॥३३॥
असमाहिणा मरंति, न हु ते आराहगा जणिआ॥३६॥
आगमाधिए मरे से नथी नि ते
करेसा ॥३३॥
नावार्थ:-जे जीयो पेदेला कदेला श्राप मदोनेधारण करनार उतां तेम
ज्ञानरूप नेत्र जेने नाश पाम्युठे एवा या उता अने वक्रपणाने धारण करता
बता मनना स्वस्थपणाए रदित मोद राजाने अधीन इ मरे नेते जिनेश्वर
नियंते न .
ने
आराधका
आराधक
॥२॥

मरण ॥3॥ लगवाने आराधक कहेला नथी. अर्थात ते प्राणी, विराधक दोय छे. ॥ ३६॥ असमाधिए मरनार आराधक न पाय तो तेने शुं प्राय ते कहे . मरणे विराधिने देव- दुर्गतिः दुर्लभा च किल बोषिः ॥ मरणे विराहिए देव,-सुग्गई उल्लहा य किर वोही ॥ विराधे उने देवनी दुर्गति दुर्लभ नि बोपी॥ मंमारश्चानंतः भयान पुनः एप्पकाले संसारो य अणंतो, हवइ पुणो आगमिस्साणं ॥ ३७॥ मंमार अनंत वली आवता कालमां॥3॥ नावार्यः-मरण विराधे ग्ते कदाचित् अज्ञान काट कय होय तो देव. तामां ढेमसरिखा किन्विपि श्रादिकमां उत्पन्न प्राय रे तेम सम्यक्त्व पामबुं कर यशपमे, अने श्रावता कालमा अनंत परावर्त सुधो संसा- रमां परिव्रमण कर्या करवु पर्छ , माटे मरण वखते अवदये चित्तनुं स्वस्य- पणु राखg. ॥३॥ याय

सपात
मरण।
दप पार प्रभ33.
॥११- मांग पसीन नया
उसने
माणं॥
का दा-पुग्गई का, अवाहि कण व चुद्याई मरा॥
भगर सपा कारण
मारं
जीत:
कोण आगंतं पारं, मंमारं हिंमई जीयो ॥ ३८॥
कपामाणे अनंतान मुभी मंमाग्मां भये जीर ॥१८॥
नावार्थ:-'.देवनी गति क ममऊची ? २. अयोधि ते मुं? ३. दा
हेतुए की चार मंमारमा मायु प? ५. कया कारणे करी यनंत काल
मुभी भगारमा जीर गप ! ।। ३०॥
होगा प्रभनी ननर कह .
सिपागा पाणी
मंमोगा ॥
कंदप्पंदेर फिदिम,-अजिनगा श्रामुरी असंमोहा ॥
सरप
पारदात दाम मन मार ॥
+-..
॥२०॥

F मरण नाः देवगंतपः परणे विराधिले मनि ॥३॥ तो देवडग्गईन. मरण मिविरा दिए हुति ॥ ३५॥ ने देवनी दुर्गतिभो पनि विरा छने पाय.॥32॥ भावार्थ:-संजम पालता को जे दास्य करवाना स्वन्नाववाला दोय ठे तेमने जे वेक्तानी गति मले 2 ते कैवर्ष (मझकरा सरग्वा) देवनी दुर्गति कडेवाग ठे १. संजम पालता केयलि, श्रुत, संघ, चारित्र, धर्म प्रादिनी प्रा. शातना करनारने जे देवतानी गति मलेठे ते फिनियषिक (दे सरखा देवनी अर्गति कदेवाय २. संजम पासतां नबाटन आदि मंत्रोने करनारनी जे देवगति पाय ठे ते अनियोगिक (चाकर सरग्या) देवनी गति कहेवाय ठे ३. संजम पालतां कोप करनारानी जे देवगति पाय ठे, तेने श्रासुरी (दास सरखा) देवतानी गति कदेवाय ठे४. संजम पालतां जन्मार्गनी देताना देवा प्रमुखे करी जे देवगति श्राप रे ते.संमोदा नामनी देव उगति कदेवाय ठे ५. आ नपर बतावेली पांच देवता संबंधी वर्गतिन मरणना विकाधनारने प. 4141404

थान
पण
॥26॥
केन का
मरण॥
दवे शिप्य चार प्रश्न कहे ठे.
का देष- दुर्गतिः का प्रवाधिः
जायते मरणं ॥
का दव-जग्गई का, अबोहि केणे व बुधई मरणं॥
कर देवनी दुर्गात का अबोधि क्या कारणे
केन अनंत पारं मंमार
जीक
॥ ३८ ॥
केण आगतं पारं, संसारं हिंमई जीवो ॥३८॥
कपाकारणे अनंतकाल मुधी मंमारमा भमे
जीव ॥३८॥
जावार्थ:-'. देवनी उर्गति कर समझवी ? २. अयोधि ते शुं ? ३. शा
हेतुए करी वारंवार संसारमा मर, पमे? ४. कया कारणे करी अनंत काल
मुधी संसारमा जीव रखमे? ॥ ३० ॥
हवे पेदेला प्रभनो उत्तर कहे .
कंदर्पदेव किलिपा पियोगा
भामुरी
संमोहा ॥
कंदप्पदेव किविस,-अजिनंगा आसुरी अ संमोहा ॥
कंद देवरा देवप पाकर देवरूप दामष भने संमोह रूप ॥
॥२०॥

मरणे मरण rrn.152 ................. नाः देवदुर्गनयः विरार्थिते भवनि ॥३१॥ ती देवग्गश्न, मरण मिविराहिए हुति ॥ ३५ ॥ ने देवनी दुर्गनिभो पान विराये छते थाय छ. ॥ ३२॥ नावार्थ:-संजम पालता थका जे दास्य करवाना स्वन्नाववाला दोय तेमने जे देवतानी गति मले ते कंदर्प (मरकरा सरखा) देवनी दुर्गति कडेवाग १. संजम पालतां केवलि, श्रुत, संघ, चारित्र, धर्म ग्रादिनी था. झातना करनारने जे देवतानी गति मलेठे ते किल्विपिक (ढे सरखा) देवनी दुर्गति कडेवाय ते २. संजम पालतां नचाटन आदि मंत्रोने करनारनी जे देवगति पाय ठे ते अलियोगिक (चाकर सरखा) देवनी गति कहेवाय ठे ३. संजम पासतां कोप करनारानी जे देवगति पाय ठे, तेने प्रासुरी (दास मरखा) देवतानी गति कदेवाय ते ५, संजम पालतां नन्मार्गनी देशना देवा प्रमुखे करी जे देवगति पाय ठे ते संमोदा नामनी देव ऽगति कदेवाय ठे ५. श्रा नपर वतावली पांच देवता संबंधी तिन "ESS""" " पाता 12 " पाप ॥ १॥ पज हरे प्रोधि मुं? या प्रकारनो जे योजो प्रभ तेनो नगर कहे रे. पा- दर्शन ग्नाः मनिदानाः कृष्णलेपारगाताः॥ मित्रा- दसागरत्ता, सनियाणा किन्हलसमोगाढा ॥ विमा निमा गनाला नियाणा माल कृष्णदेवयापाला॥ से विरले जीतः । दुईमो भादोधि: जे मरंति जीवा, तेसिं उलढ़ा नये योही ॥४०॥ मा मनारमा जे परे जीग नेत्राने दुर्मम होप बोधि पीन In जापा:-जे जीवो या मसारमां मिय्या दर्शनमा रतिवाला यश, ते. मज निपाणु करी, नेमज कृष्णसेदपाना अध्यवसायमा वर्नतायका मरे , नने योजा नगमां योधिपीज (सम्पत्य) ये मजे . ॥४०॥ दने मनुष्प मुजन योधिपणुं केवा प्रकारे पामे ते बतावे . माणा SSC- Shitthit-142.- मम्पन्दगनरताः भनिदानाः एमलेश्यावगाताः ॥ सम्मईसणरत्ता, अनियाणा सुकलेसमोगाढा ॥ मम्यग्दर्शनमा रतियाला नियाणा रहित शुमलेल्यावाला॥ ये म्रियंने जीवा तेषां गुलमो भवेत् योधिः शह जेमरंति जीवा, तेसिं सुलहा जवे बोही ॥१॥ आ मंमारमा जे मरे जीवो नेभोने मुलभ गाय बोधि वीज ॥४॥ नावार्यः-जे प्रकारे जिनेश्वर लगवाने नव तत्व- स्वरूप कडं ते प्रकारे अक्षन करवा रूप सम्यग्दर्शनमा रतिवाला तेमज नियाणाए रहित तिमज गुरुलेदयाना अध्यवसायमा वर्नता एडवा जे जीवो पा संसारमा मरे ठे तेनने बोधिवीज (सम्यक्त्व) सुखे प्राप्त पाय ठे. ॥१॥ श्रीजा प्रभनो उत्तर घणो विस्तारवालो दोवायी सूचिकटाद न्याये करी नोयो प्रश्न के अनंतकाल मुधी जीव संसारमा शाथी जमे ? तेनो नु- नर वतावे. TELL मान सशयलाः पचन जे बनी गुरुना ये पुन: गुरु- प्रत्यनीकाः बहुमोहाः सुशीलाच॥ जे पुण गुरु-पक्षिणीआ, वहुमोहा ससवला कुसीला य॥ भानुभून पणा मोहवाला दपण सहित अने कुशील ६ अममापिना प्रियंने ने भवति अनंत- संसारिणः ॥ १२ ॥ असमाहिणा मरंति, ते हुति अणंत-संसारी ॥४॥ अममापिए मरे छे ते होय छे अनंत संसारी ॥४२॥ भावार्थ:-जे जीवो गुरुना अवगुण बोलवाए करी गुरुना शत्रुभूत उ- तो तीन मोहराजानी विझवनामा वनता उता, तेमज हस्तकर्मादिक एक नीस साबमां कदेला संवल दोपे करी सहित तेमज इष्ट प्राचारने धारण करता उता चिनना अस्वस्थपणाए करी मरण पामे ,ते अनंत संसारी थाय . ॥४२॥ हवे अनंत मंसारीना प्रतिपक्षनूत थोमा संसारवाला केवी रीते श्राय ते बताये . 11.

जs-st निनाने मुरका गुरुजननं ये कुर्वनि भावेन ॥ जावयाणे आणुरत्ता, गुरुवयाणं जे करति जायणं ।। जिन पचना गुरुर्नु वचन जे करे से मारे करीने । भशवला गलिश ने भनि परीनमंगारिणः ॥१३॥ असवल असंकिलिन, ते हंति परित्तसंसारी॥ ३ ॥ पणरहित गलेशन नेपो रोग से घोरा गंगाराला ॥१३॥ भावार्थ:-नत्सर्ग अपवाद मार्गरूप जिन वचनने विपेअनुराग करता उता, गुरुर्नु पचन जे यति पादर लावी करे ये अने शवलना (मेला चरित्रना) एक बीश दोपे करी रहित तेमज खरावपरिणामे रहित होय ते योमा कास संसारमा रहेनारा होप ठे. ॥४३॥ हवे वीजो प्रश्न के संसारमा वारंवार शा यकी मरवु पमे? तेनो उत्तर मदी गायाए करी कहे .

पान
पालमरणानि
पञ्च
यागः बहुकानि अकामुकानि मरणानि ॥
वालमरणाणि वहुसो, वहुआणि.अकामगाणि मरणाणि॥
बालमरणो
घणीवार पणीवार,
इच्छारहित
मरणो॥
मरिष्यति ते पराकाः ये
जिनवचनं जानंति । ४४॥
मरिहंति ते वराया, जे जिणवयणं न याणंति ॥४४॥
मरो
ते गरीबडा ने जिनवचनने नथी जाणता ॥४४॥
विपभक्षणं च
ज्वलनं च जलमवेशश्च॥
सग्गहणं विसन, कणंच जलणं च जलप्पवेसाय॥
विप मक्षण
बुडी मरई॥
अनानारमात्मविनः
जन्ममरणानुबंधीनि ॥ ४५ ॥
आणायारजमसेवी, जमणमरणाणुबंधीणि ॥४॥
अनागार अधिक उपगरण मेवनार जन्ममरणनी परंपरा यधारनार ॥ ४५ ॥
शEEEEEEEEEEEM
न
शननुं ग्रहण
यली मरj
॥३१॥

asartanSit2-2015 उनीपस्तिर्यग्लोकेन मृतानि जीवन पालमरणार्णि उड्डमहेतिरिपंमिवि, मयाणि जीवेण वालमरणाणि॥ उंचा नीना तीर्ण (लोकमां) कयौ जीने वालमरणो॥ दर्शनज्ञानमहगतः पंडितमरणं अनुपरिष्ये ।। १३ ॥ दसगनाणसहगन, पंमियमरणं आणुमरिस्सं ॥ ४६॥ दर्शनाने महिन छनो पंडित मरणे मरीम ॥३॥ नावार्थ:-जे जीवो जिनेश्वर नगवाननुं वचन रुमी रीते जाणता नयी ते रांकजीवो घणांवालमरणो ने घणी वखत चारहितपणे मरणो करो.४४ ते वालमरणो कयां ते वताये, तीर्थना स्थलोमां जश् संसारनां सुख पामवा माटे अज्ञानपणायकी जे शवे करी मरवू, तेमज नियाणा सहित अगर को संसारिक पदार्यनी वांचाए श्रयवा कोषादिकना वश थर मरचुं, तेमज अनिमां पुद्गतिक सुखनी चाए करी सुवर्णनंदी सोनीनी पेठे चलिमरवू अगर पांच धुणी श्रादिके करी अनि

पच
मान,
॥२॥
नो ताप सहन करी मरवू. तेमज तीर्यना स्थलोमां जर देवतानी अगर रा-
जादिकनी ऋदि पामवा माटे वुमी मरवू ययवा तो खरा शीयालामां पाणी-
मां प्रवेश करी स्नान करवारूप कटने सहन करी जे मरवू.
तेमज पाखंमिना वेपो धारण करी सोकोने ठेतरीने अगर जैनना साधु-
नो वेपउनां पण दास्यादिके करी जिनेश्वर लगवाने कहेला तत्वोनुं रहस्य
पाम्पा निनाज अनाचारो सेवी जे मरवु ए नपर कहेलां वाल मरणो जन्म
चने मरणनी परंपराने वधारनारावे. या प्रकारे विचारीने नत्तम मुनि महा-
राजा केया मरणे मरवानुं चिंतवे ते वतावे . वालमरणो अनंत जन्म मर-
लने यापनागं ठ एम समझी हवे हुँ दर्शन अने ज्ञान गुण सहित तो जेनुं
स्वरूप प्रयम कयुठे तेवा पंमित मरणे करी मरीश. ॥ ६ ॥
दवे गुरु अनदान करनारने वालमरणे मरवाथी संसारमा जोगवयां प.
कतां बोयको नप यतावता उता पंमितमरणे मरवानो नपदेश करे रे.
॥३२॥

1-1-1-RSA जन जानिमरणं नरकेगु नवेयणयं जाई, मरणं नरपसु प्रणा अ॥ पंग करना जन्म मरण अने नरकने विष ने यएली वेदनायो।। एनानि पंडिनमरणेन नियस इदानीं ॥४॥ एमआणि संजरंतो, पंझियमरणं मरसु न्हि ॥४॥ ए मंभालनो छतोपरिन मरणे करी मर इमर्गा ||४|| नावार्थ:-बालमरण करीने जे जे नग करनारा जन्ममरण पाम्यो ते तया नरकने घिरे जे जे अतिशप दुःख करनार वेदनान लोगवी, ते सर्व सं- नाखतो थको हमणां सावधान थर पंमितमरणे मर के जेथी उगकारी ज. न्ममरण अने नरक वेदनान न घाय.॥४॥ श्रावो नपदेश सांनसतां तां कदाचित् दुःख नत्पन्न थाय तो ते अव- मरे जे मुनि महाराजा चिंतये ते यतावे .

थान
॥३३॥
स्वभावतः
5LESE
२RSaa
यदि उत्पद्यते दुःखं ततः(तत्मादुर्भावः)द्रष्टव्यः
नवरं ॥
पञ्च
जश्नपद्यश् :रकं, तो
दध्वो सहावन नवरं ॥
जो उत्पन्न थाय दुःख
तो तेनी उत्पत्ति जोवी स्वभावकी विशेष ॥
कि कि मया
न प्राप्त संसारं संसरता ।। ४८ ॥
किं किं मए न पत्तं, संसारं संसरंतेणं ॥ ४ ॥
गुं शुं दुःख हुँ नधी पाम्यो संसारमा ममता छतां ॥४८॥
जावार्थ:-जो मुख नत्पन्न धाय तो मुनि महाराजाए रागपिनी परि-
पतिनी मंदतारूप श्रात्मस्वन्नावमां रदी जोया करवू अने आवो विशेप वि-
चार पण करवो के श्रा संसारमा ब्रमण करतां थकां में शुं शुंख नथीलो
गव्यु. प्रथम श्रावी रीतनां परवशपणे सुखो अनंती वखत लोगव्यां, पण आ- !
मार्नु कल्याण थयु नहीं या वखत स्ववशपणे ते नोगवी श्रात्मानुं कल्याण
थतां उतां मनमा शा माटे खेद करे वे.॥४७॥
प्रथम वेदनानज एकली सदन.करी एम नहीं. संसारमा वर्नतां सर्व
॥३३॥

पुद्गलो आदारपणे ग्रहण कर्या उतांपण, तृप्ति यइ नश्री, ए प्रकारनी नावना करवा माटे कहे . मंमारनताले मपि न पुद्गला मया बहुगः॥ संसारचक्कवाले, सबेवि य पुग्गला मए बहुसो ॥ मंमार चक्रर्मा मपण बळी पुद्गलो में घणीवररत ॥ माहारिताश्य परिणामिताश्च न चाहं गनस्ताप्ति ॥ ४० ॥ आहारिआय परिणा,-मिआय न यहं गन तत्तिं ॥४॥ नेपन परिणमान्या नहीं वळी ई पाम्यो नृप्तिने ।। ४९ ।। नावार्य:-अनेक जन्मोमां नमतां उतां चनद राजलोकमां रदेला सर्व पुद्गलो घणी वखत में प्रादारपणे ग्रहण कर्या, अने परिणमाव्या, पण हजु मुवी तृप्ति पाम्पो नहीं; तो हवे तृप्ति तेना प्रसंग की तो क्यांग्रीज श्रवानी? माटे दे चेतन तारे पुद्गलिक नावोनी चा करवी ते योग्य नथी. ॥ ५ ॥ पुदगलोने मेलयवाना उद्यमयी अने तेना नोगयको तृप्ति थती नश्री ए. माया HERS

--mar
पञ्च
प्रान
॥३॥
नही आ
म ग्रंथकार पागल गायामां दृष्टांत आपीने दृढ करे .
तृणकारिवामिः
लवणजलो
वा नदीसहः॥
तणकछेहि-य-अग्गी, लवणजलो वा नईसहस्सेहिं ॥
तरणां लाकडांए करी जेम अग्नि अने लवण समुद्र म नदीना हजारे करी ॥
नेपः जीवः शक्यः तर्पयितुं कामभोगैः ॥ ५० ॥
न इमो जीयो सक्को, तप्पेनं कामनोगेहिं ॥५०॥
जीव शक्य तृप्त करवाने कामभोगोए करी ॥५०॥
नावार्थ:-तरणां अने लाकमाए करी जेम अग्नि घरातो नथी अने हजा-
रो गमे नदीन श्राववाए करीने जेम लवणसमु धरातो नश्री तेम श्रा जीव
पण कामलोगोए करी धरातो नथी. तेनो त्याग कर्या उतांज तृप्ति पामे माटे
जेम वने तेम कामनोगनी तृप्ति करवानेश्चनार माणसे कामन्नोगथकी अवश्य
निवनवू जोइए. ॥ ५ ॥
आदारनी अंदर आसकिवाला प्राणीन केवां दुःख पामे ठे ते वतावे .
॥३॥

मत्स्पा PintSION-2014-mative .tim-santnafinit: भाहारनिमित्तेन गच्छति सप्तमी पृीं। आहारनिमित्तणं, महा गति सतमी पुढवीं ॥ आहारनी दिना कारणे करी (संदुलापा) मणे नाप छे सानमि पृषीमा ।। सचिन न समः मनमापि प्रार्थयितुं ॥५१॥ सचित्तो आहारो, न खमो मणसावि पथ्ये ॥ १ ॥ गचिन आगर नही पोग्य मने करीने पण मार्थना करवाने ॥२१॥ जाचार्यः-मोटा मचनी पांपामां रदेला पंवेगि जातिना तंज- लोया मठो हुँ मोदोटो मछ होन तो आ वां मांवलांमांधी एकेने मुखयकी नीकलवा दवं नदी, एदवी रीते श्रादारनी प्रासक्तिपी हिंसा चिंतवतो तो सातमि नरके जाय ते. श्रावु समकी विवक्षणोए सचिन श्राहारनी मनमकी परा प्रार्थना करवी योग्य नयी.॥५१॥ इवे गुरुना उपदेशयकी विपयना विपाको जेमणे जाएया ठे एडवा मुनि महाराज जे चिंतवे ते यतावे .

গত
॥३५॥
ऊध
Mintuirtan
पूर्वकनपरिका.
भनिदान:
मतियुदि ॥ पञ्चक
पुविंकयपरिकम्मो, अनिआणो कहिकण मश्बुद्धिं ॥
प्रथम कयों छे अभ्यास मेणे नियाणा रहित विचारीने मति अने बुद्धिथी।
मालतकपायः
राधा मरणं प्रतीच्छामि ॥ ५२॥
पहा मलिअकसान, सद्यो मरणं पमित्रामि ॥५॥
पछी नाश पमाड्यो छे कपाय जेणे नलदी मरण अंगीकार करुंछु ॥ ५२ ।।
नावार्थः-जघन्यथी उ मदिनानी मध्यमथी एक वरसनी अने नत्कृष्टथी
वार वरसनी संलेखनानो अच्यास अमणे कयों ने अने नियाणाए करी रहित
एदवो थयो उतो तेमज वर्तमान पदार्थमां थती मति अने आगामिकालमां प.
दार्थने जागनार वुहिते यकी कपाय प्रमुखनुं स्वरूप शुइ रीतिथी विचारीने
पी पोताना श्रात्मामा रहेला कपायो जेणे नाश,कर्या ठे एहवो तो जलदी )
अनशन अंगीकार करं. ॥ ५॥
दवे जे अवसर प्राप्त यया वगर अथवा अभ्यास कर्या विनाज अनशन
॥३५॥

"LE+ 1014016015 एकदम अंगीकार कर तेनी जे अवस्था याय ते वतावे. अकांडे अचिरभाविताः ते पुरुपाः मरणदेशकाले ॥ अको चिरत्नाविय, ते पुरिसा मरणदेसकालंमि ॥ भकालमा लांग कालना अभ्यामरदित ते पुरुषो मरणना अवसर विपे । पूर्व-कन-कर्म परिभाषनया पश्चात् मतिपतनि ॥५३॥ गुव-कय-कम्मपरिना, याणा पचा परिवति ॥५३॥ पूर्व करेला कर्मना मभावे करी पछी जावार्यः-पानखानो अंत श्राव्या वगर अकालेज श्रानखानो अंत आ. व्या उतां पण लांबा काल सुधी संलेखनानो अन्यास कर्या विना अनशनने करनारा ते पुरुषो मरणनो अवसर प्रावे उते पूर्व करेला अशुन कर्मना उद- यना प्रत्नावे करी निया' करी पठी मरण विराधीने मिथ्यात्व पामे ठे अने उगतिमां जाय रे.॥५३॥ प्रावी रीते अंत्य अवस्था सुधरवी मुदकेस ठे माटे विशेष

No text on this page.

पपा सस्मिन् देशकाले यमूढमशः पनि दे॥ ५५ ॥ जह तंमि देसकाले, अमूढसन्नो चयश् देहं ॥ ५ ॥ जेम वे भामरने विपे मारपान मनवादो मुके शरीरने ॥ ५५ ।। नावार्थ:-मरणना अवसरने विपे प्रात्मा जेम संसार संबंधीना व्यापा- रनी चितवनाए रहित उतो अने प्रात्माने हितकारी जे चितवना तेना व्या- पारे सहित उतो तेमज सावधान मन सदित तो पोताना शरीरना त्याग करे तेम करवं. ॥ ५५ ॥ श्रावी रीते विधि सहित शरीरनो त्याग करनार वली जे चिंतयेते कहे . रागद्वेषा भित्वा च अटफर्ममंघातं॥ हंतूण रागदोसं, लित्ताण य अध्कम्मसंघायं ॥ एणीने रागदेपने नाग करीने आठकर्मना ममूहने॥ मन्ममरणारह भित्ता भवात् विमोक्ष्यसे ।। ५६ ॥ जम्माएमरणरहद, नित्तण लवा विमुचिहिसि ॥५६॥ जन्य अने मरणम्प परहहने भेदीने मुंमारथी मुकारो ॥५६॥ FREEFREEEEEEEVI हता

No text on this page.

शश्य: मामनार एवो सर्व उपदेश मन, वचन, कायाए करी साह . ॥ ॥ गुरुए मरण सुधारवाने माटे नीव ज्ञानादि गुण सहित करवोएम कई हतुं ते ज्ञानादिक श्रुतनी विचारणा करवायी थाय तेमा मरणाना अवसरमां फेटलुं श्रुत चितवयं ते कहे रे. नस्पिन्देशकाले दादशविधा युतस्कंध नहि तमि देसकाले, सको बारसविहो सुअकंधो ।। से अवमरने विष बार अंगरुप श्रुतस्कंध ॥ अनुनिनपितु अनितुंभीप समरिन ।। ५८॥ सहो अणुचिंतेचं, धणियपि समय्यचित्तणं ॥ ७॥ শিয়ান अतिशय ममनिवालाए पग । ५८॥ जाचार्य:-मरणना अवसरे अतिशय चित्तनी समाश्याला मागीए पण चार अंग हा जे सर्व श्रुतज्ञान ते चितवीशकातुं नश्री. सर्व श्रुतझान चिंतवी नशाय तो शुं करवू ते बतावे वे.

भानु पञ्च एकरण गाति नरः एकस्सिवाप यस्मिन्पदे मां चीनरागमार्गे॥ पगंमिवि जंमि पए, संवेगं चीअरायमगंमि ।। पदने विप वैराग्य वीनरागनामार्गमा अभी तन्मरणं तेन मध्यं ॥ ५९॥ गह नरो अलिकं, तं मरणं तेग मरिचयए पाये मनुप्प वारंवार ते उनम मरण तेवा मरणे परपुं ॥ ५९ ।। नावार्थ:-चीतरागना मार्गमा जे एकपण पदने विपे मनुष्य वारंवार वैराग्य पामे तेया पदना स्मरण करवा सहित जे मरवू ते उत्तम मरण. तेवा उनम मरणे करी समाधि सदित मरवू. ॥पए ॥ यार अंगरुप सर्व श्रुतनो विचार या शकतो नथी; परंतु एक वे श्लो- कर्नु स्मरण करी दाकाय माटे झुकरवू ते कहे . नम्मा एकपपि मरणदेशकाले। ना पगंपि सिलोगं, जो पुरिसो मरणदेसकालंमि॥ मरणनामवमरमा र he..." मोटे एकम शोर ॥३मा AT भाराधनोपयुक्तः चिनयन् आराषको भानि ॥३०॥ आराहगोवनत्तो, चिंतंतो राहगो हो। ॥ ६ ॥ आगनाने उपयोगालो चितातो आराधा होय छे ॥३०॥ नावार्य:-मरणना अवसरमा सर्व श्रुत चिंतवी शकातुं नयी ते माटे थारायनना नपयोग सदित पुरुष वैराग्पने करनार एहया एक पण श्लोकने विचारतो श्रको याराधक थाय . ।। ६० ॥ दवे याराधना करनारने शुं फल प्राय ते वतावे . भागवनोपयुनः मुकिदिन सम्मक॥ आराहावनत्तो, कालं काकाण सुविहिन सम्म। आगपना करवाना उपयोगवारी काल करीने कड़ा भाचारखालो सही रीते। किला धीनमवान् लभते नकोसं तित्रिनये, गंतागं लहर निवागं ॥६॥ उनष्टमी करीने पामे रहे मोशने ॥३॥ कालं छत्ता निवाणं ॥११॥ Aana प्रणमा यान पञ्च . मात्र गई वस्तुमा नावार्थः पारापनाना उपयोगवासा उक्त मुनिमहाराजा रुमी रीते स- माधि सहित मरण करी वधारामां वधारे त्रण नये करी सिह प्राय रे. ६१ प्रनदान जेमणे कयु ले एदया मुनिमदाराना शुं चिंतवता थका सर्व वस्तु योसरापे ते कदे ने. श्रमण पति श्री प्रयम द्वितीय मपनोस्मि इति ॥ समाणु तियहं पढर्म, वीचं सबत्य संजनमि ति॥ मा पहला वीजु मंयम पालो एं। मरं च पान्मृगापि मणिनं ममामेन ॥ १२॥ सयं च योसिरामि, एवं नणियं समासेणं ॥६॥ मई बरी होमग एं क' मंसेप करी ॥ ३२॥ भावार्थ:-प्रयम तो हुं महाव्रतवालो ९ अने वीजु सर्व पदार्थोने विषे गगनी परिणतिने रोकवारूप संपमवालो . या देतु माटे मारे पुजतपदा.. पना ममत्वनारे करीने गुं? तेयी सर्व शरीरपर्यंत पुद्गलिकपदार्थाने बोसरा ॥३णा .......... -- Amarwari परवाह तु कुं. या जैनशासन- रदस्य संकरे का।। ६२ ।। दये मरणना अवसरमा जेवी नावना करती जोडा ते बनाने के अरमा निना गुमाती अमाप लई अलपुध, निणययाण गुलासिमं अमपनूनं ॥ पाम्पु पूर्व नौ पातुं निनना पागमा ग्रीन: पुगनिमार्गः ना मनि॥1॥ गहिन सुगमग्गो, नाहं मरास्स बीमि ॥ ३ ॥ प्रहण कपों मिदि गतिनो मार्ग नसी मरगयकी चीनी ॥७॥ नावार्थ:-जिनेवर जगवानना प्रागममा यतायेतुं अमृत सग्सु अने पूर्व नहीं पामेलुं एबुं प्रात्मतत्व ई पाम्यो भने मोक गतिनो ज्ञानवान गा. स्विरुप मार्ग ते परा ग्रहण कयों तो दवे हुँ मरण प्रकी वीदनो नयी.॥६॥ तेमज वली विशेपे चिंतवया योग्य नावना यतावे .

सरकार भान 1101 पन धारणा पर्नय कापणार पसंदगं॥ धीगावि मरियाई, कानरिणवि अवस्स मरियचं ॥ पीर पुर पण मा परे अने कायर पुरुपे एन माय मरतुं पडे छ । दयोगरि पर्तव्ये वरं गु धीरतेन मत ॥ ३४॥ उन्हें महु मरिपवे, वरं मरिपवे, यरं खु धीरताणे मरिचं ॥धा बने पण निधे माप एनां मुंदर निथे धीरपणे पर॥३४॥ नावार्थ:-धीर पुरे पण मरवू परे अने कापर पुरुष पण मरवू पो. बोने प्रापे मरघु तो पोज ने; परंतु धीरपणे मरतां फरी व. घारे पापत मरण करघु पर्नु नयी, अने कायरपणे मरी फरीश्री अनंतीवखत जन्ममग्न करयां पमेने, एगैते धीरपणाए मरवामां अति लान थने काप. रपणे मरयामां अनि आप समझी, निभये करी जे पीरपणा सहित मरते- ज उनर ने. जन्मारा गुपी करेला जे जे धर्मनां कापी ते पण धीरपणा स. निमरतांज समस पाप ॥ ६ ॥ ॥do॥

no मरती वखते पीमा यतां पण पोतानां अंगीकार करेलां शीलवतोने लगार मात्र पण दूपण लगाम, योग्य नयी ते वतावे ठे, शीलेनापि पर्मव्यं निशीलेनापि अवश्य मनव्यं ॥ सीलणावि मरियचं, निस्सीलेणावि अवस्स मरियचं ॥ भीलवालाए पण परतुं परेछे शीलरहित पाणी पण अवश्य मरतुं परे । दयो रपि मनग्ये वरं तु सीलन मर्न ॥ ३५॥ हु मरियचे, वरं खु शीलत्ता मरिनं ॥६॥ वनंने पण निये करी मरवातुं छना सुंदर नि गीलगहित मरतुं ।। ६५ ।। नावा:-गील सहित माणसे पण मर, पमे 2. अने शील रहित माणसे पण मरवू पोठे फक्त शीत सहित मरतां उतां अनंतां जन्ममरण- नां प नाम पामे वे, घने शील नांगीने मरण करतां अनंती वखत जन्म मग्णनांप लोगवयां पके, एम समझी अवश्ये पोते जे जे ब्रह्मवतादिक साग प्राचारो ग्रहण करेला दोय तेमां दूषण नहीं लगामतां शीलसहित म-

श्रान
1801
पञ्च०
धीरेणापि मर्त्तव्यं
कापुरुषणापि अवश्यं
मर्त्तव्यं ॥
धीरेण वि मरियवं, कानरिसेणवि अवस्स मरियत्वं ॥
धीर पुरुपे पण मरतूं पडे छे अने कायर पुरुपे पण
अवश्य मरवू पडे छे ॥
पोरपि
मर्चव्ये वरं सु धीरत्वेन
उन्हं पि हु मरियवे, वरं खु धीरत्ताणे मरिनं ॥४॥
पनेने पण निश्चे मरण छतां सुंदर निश्चे धीरपणे मरघु ॥ ३४॥
नावार्यः-धीर पुरुषे पण मरवू पके ठे अने कायर पुरुपे पण मरवू
पके वे. वनेने अवश्ये मरवू तो पमेज ; परंतु धीरपणे मरतां फरी व-
धारे वखत मरण करवू परतुं नश्री, अने कायरपणे मरी फरीश्री अनंती वखत
जन्ममरण करवां पमेने, ए रीते धीरपणाए मरवामां अति सान्न अने काय-
रपणे मरवामां प्रति सुख समझी, निश्चये करी जे धीरपणा सहित मरवुते.
जननम ले. जन्मारा सुधी करेला जे जे धर्मनां कार्यों ते पण धीरपणा स-
हित मरतांज सफल पाय ॥ ६ ॥
। ॥४०॥

हु उन्हं 4 मरती वखते पीमा अतां पण पोतानां अंगीकार करेला शीलवतोने खगार मात्र पण दूपण लगामवं योग्य नयी ते वतावे . शीलेनापि पर्तव्यं निःशीलेनापि अवश्य मतपं ।। सीलेणवि मरियवं, निस्सीलेणवि अवस्स मरियछ । शीलवालाए पण मलु पहेले शीलरहित माणमे पण अवश्य मरवु पडे छ। हपो रपि पर्तव्ये वरं रख शीलतेन मर्नु ॥६५॥ हु मरियचे, वरं खु शीलत्तणे मरिनं ॥६॥ बनेने पण निधे करी मरवानुं छा सुंदर निश्चे भीलमाहित मखु । ६५ ।। नावार्यः-शील सहित माणसे पण मरवू पसे छे. अने शील रहित माणसे पण मरवु पोठे फक्त शील सदित मरतां उतां अनंतां जन्ममरण- नां सुख नारा पामे ठे, अनेशील नांगीने मरण करतां अनंती वखत जन्म मगणनां दुःख जोगवां पके , एम समझी अवदये पोते जे जे ब्रह्मव्रतादिक सारा प्राचारो ग्रहण करेला होय तेमां दूपण नहीं लगामतां शीलसहित म- -- .41

No text on this page.

नाश करीने
स्थिरतातर नेत्रपिक चारित्रमा, जे जीव मरण अक्सरे सावधानपणुं राखे ठे
अर्थात् उपर कहेला गुणो जे मात थएला दोष तेने सगारमात्र पण हानि
पामवा देता नी. ते प्राणी जसदी संसारना खोयी मुकाशे. ॥ ६ ॥
मन्यनारी मस्फोयिता शेपर्क कर्म॥
चिरनसि बनयारी, पफ्फोमेऊण सेसयं कम्मं ॥
पना कार मेन्यु प्रभाव जमे
पाकीनो कर्म ।
মালা
गिर गजति मिन्दि धुनलेशः ॥१७॥
आणुपुत्रीय विमुझे, गइ सिविं घुअकिलेसो॥६॥
अनुक्रमे रद पयो नो जाय मिदिमां नाश कर्या के मन केश नेणे
नावात्रः-सांवा काल सुधी ब्रह्मचर्य- सेवन जेणे कयु एदयो प्राणी
अद्ययं सेवीने मगलां कर्मत्री वाकी रदेला घातिकर्मने क्षय करी अनु.
क्रमे पनि विगिसो भयो गो नवोपनाही कर्मयी यता क्लेश तेपण जेणे
मादा मामपा एदयो प्रसिगितिमां जाय ॥६॥

No text on this page.

- परखाण एतन्मत्यागानं कारात मरणदेगकाले ॥ एवं पच्चरकापणं, जो काही मराणदेसकालम ॥ करणे मरणना अवमरमा ।। अमूद मंत्र गच्छति उत्तम स्थानं ॥१॥ धीरो अमूढसन्नो सो गढ उत्तमं ठाणं॥६॥ धीर मुझवण रहित शानबालो ते पाप स्थानकने ॥६॥ भावार्थ:-श्रा पहेलां विस्तार सदित कदेला पत्रकाराने जे मरणना अवसरमां धैर्यता युक्त अ तेमज मुझवण रहित ज्ञानवालो पर करशे ते, उनम स्थानक जे मोक ते पामशे, ॥ ६॥ दवे यानरपजरकाना अंत्यमंगलने करवा श्चता शास्त्रकार था पय. नानी ठेली गाया कहे . २"238", lil पान, ॥४॥ Ses पञ्च० दिशतु क्षयं धीरः जगमरणनिन् धीरः (वीर) विज्ञानज्ञानसंपन्नः॥ धीग जरमरण विक, धीरो (वीरोपागंतर) विनाणनाणसंपन्नो॥ धीर जगभने मरणने जाणनार धीर (वीर जिनेश्वर) ज्ञानदर्शने सहित ॥ गोकम्योपोतकरः सर्वदुःखानां ॥ ७० ॥ लोगस्सुद्योअगरो, दिसन खयं सबउकाणं ॥ ७० ॥ नांकमा उपोवना करनार यताये क्षय सर्व दुःखोनो ॥ ७० ॥ नावार्थ:-त्रण झान सहित जनमवाए करी जन्मश्री पण त्र ज्ञानरूप युझिा शोलायमान धीर एदवा तेमज जरामरणना स्वरूपने तथा तेना ना- दाना नपायने जाणनार दोबाथी जरामरणना जाण, तेमज सर्व नव्य प्रा. पिनन मोकना साधनो जाणवानी बुद्धि प्रापवाश्री धीर (पागंतरमा वीर गलय। महावीरस्वामिन्नगवान् वीजा अर्थमां श्रा पपनाना रचनार वीर- नमुनिमहागजाए पपनाना अंतमां पोतार्नु नाम पण सूचव्यं ) तेमज बलकानगर विहान ने केवलदर्शनाप हाना कोप की गहिन पांग कल्याणकमांय प्रकाटोकरी सोफमा उद्योतना कानार अपना पारकान करी धर्मास्तिकाय, अपमास्तिकाय, आकामान्तिकाय, पुगतान्तिमाय ने जीवास्तिकाय प्रकारे पंचास्तिफायपलोकने वतावनार एडवा जिनेता नगवान् संसारिक सर्व वनो कर तमोने यापो. ।। 10 ॥ ॥ इति श्रेयोऽनुरोगकारकाला॥ ॥ इति श्रीमनीरजाचार्यकृतातुरमत्याग्यानप्रकीर्णकं ममातम् ॥

No text on this page.

॥ गुणस्थानक्रमारोहः॥ गुणस्थानम्माहहतमोदं जिनेश्वरं । नमस्कृत्य गुणस्यानस्वरूपं किंनियते ॥१॥ चतुवागुणग्रेगिस्थानमानि तदादिमा मिठ्यान्वाख्यं दितीयतु स्यानं सास्वादनानिधाशा नृनीय मित्रकं तु मम्पन्ददीनमव्रतं । पावं पंचमं पठं प्रमनप्रमणानि ॥ ३ ॥ मतमं नमनं नार्वाकरलमटमं । नवमं नानिवृनाख्यं दाम मूदमसोजकं ॥४॥ एकादा निमोई वादा कागमोडकं । त्रयोदा सयोगारूयमयोगारख्यं चतुर्दश।।५।। अंदेशागुवमं या देवगुनमंत्री: तन्मियालं नवेव्यकमव्यक्तं मोदलक्षणं ॥ ६ ॥ बनायव्यनमिया जीवे म्येवमा पर। व्यक्तमिप्यावधीप्रातिगुणस्थानतयोग्यते॥णा मद्यमांडायना जीयो न जानात्यहितं दिताधर्माधौ न जानाति तथा मिथ्यात्वमोदितः अनन्याधिनमियालेनायनंना यिनितासानन्याश्रितमिय्यावेऽनादिसांता पुनर्मताए माहिानगंटलमिच्यास्मानिनः स्यादौरामि नाम जीने सम्यक्त्यमादितः ॥

गुण एमिनुदित मध्याचांतानंतानुबंधिनां । प्रायोपदामसम्यग्यशैलमोलेः परिच्युतः ॥११॥ स्था
॥१॥समपादावलीपट्कं यापन्मिथ्यात्वनृतली नासादयति जीयोऽयं तावत्सास्वादनो नयेतार
मित्रकोंदयाळी सम्पमिथ्यात्वमिश्रितः।यो नायोऽतर्मुहूर्नस्यानन्मिश्रस्थानमुच्यते १३
जापतरगमुभूनिर्वाखरयोर्यया । गुरुदघ्नो:समायोगे रसन्नेदांतरं यया ॥ १५ ॥
तथा धर्मध्ये भ्रन जापते ममयुनिः। मिश्रोऽसौ जयते तस्माद्रावो जापतरात्मकः१५
मापुर्वघ्नाति नो जीयो मिश्रस्यो प्रियतेनन। सदृष्टिा कुदृष्टिा नृत्या मरणमभुते॥१६॥
सम्पग्मियावयोमध्ये द्यायुयनार्जितं पुग। नियते तेन नावेन गतिं याति तदाश्रितारणा
या यधोनेषु तत्वेपु सचिजीवस्य जायते । निसर्गापदेशाक्ष सम्यक् दि तउच्यते ॥१॥
चिनीपानां करायाणानुदयाद्रुतगर्डिनं । सम्यावं केवलं यत्र तनतुय गुणास्पदं ॥ ५ ॥
नयास्य उपनिटात्मागरा माविका स्थितिः । तदपुलावर्गनवनव्यरयाप्यते ॥२०॥
पामदाममंवेगनिर्वदाम्निम्पलदणाः । गुणा नवंति यजिते स स्यात्सम्यक्त्यनूपितः॥२१॥
सापीरशानिकीदृष्टिः स्पानगमरमपद । कायिकी तु नवे तत्र वितुर्य वा विमुक्तये ॥रशा॥१॥

देवे गुरौ च संघे च सन् शासनानति । यत्रतोऽपि करोत्येव स्थितस्तुर्य गुणालय॥२३॥
प्रत्याख्यानोदयादेशविरतिर्यत्र जायते । ताब्वं हि देशोनपूर्वकोटिगुरुस्थिति ॥२४॥
प्रारीनवेदन मंदं धपं तु मध्यमं । पदकमप्रतिमाआव्रतपालनसंजय ॥२५॥
अतः परं प्रमनादिगुणस्यानकसतके। अंतर्मुहूनमेकैकं प्रत्येकं गदिता स्थितिः ।। २६ ॥
करायाणां चतुर्यानां व्रतो तीवोदये सति। नयेत्यमादयुक्तत्वात् प्रमत्तस्यानगो मुनिः॥२॥
अस्तित्वानोकगयाणामवानस्यैव
मुख्यता । ग्राझाद्यालंवनोपेतवमध्यानस्प गोणता|२॥
यावत्प्रमादसंयुक्तस्तावनस्य न तिष्ठति । धर्मध्यानं निरालंवमित्युचुनिन्नास्कराः ।। २णा
प्रमाद्यावश्यकपागानिवलंध्यानमाश्रयेत्। योऽसौ नेवागमं जैनं वेनि मिथ्यात्वमोदितः (३॥
तस्मादावश्यकः कुर्यात् प्रातदोपनिकृतनं । यावनाप्नोति सद्ध्यानमप्रमत्तगुणाश्रितं ।।३।।
चतुर्मानां करायाणां जाते मंदोदये सति । जयेत्पमादहीनत्वादप्रमत्तो महाव्रती ॥ ३२ ।।
नष्टाशेरप्रमादामा मतगीलगुणान्वितः । शानध्यानधनो मौनी शमनरुपणोन्मुखः।।३३।।
समकानरमोदस्य शमनाय कयाय वा । सध्यानसाधनारत्नं कुरुते मुनिपुंगनः॥ ३४ ॥

गुण एकस्मिनुदित मध्याचांतानंतानुबंधिनां । पाद्यौपशमसम्परवशैलमोलेः परिच्युतः ।।११।। स्थाण
॥१॥ समयादावलीपदकं यायन्मिथ्यात्वनृतला नासादयति जीवोऽयं तावत्सास्वादनोजयेत्।।
मिश्रकर्मोदयाङीव सम्पमिथ्यात्वमिश्रितः।यो भावोऽतर्मुहूर्नस्यानन्मिश्रस्थानमुच्यते १३
जात्यंतरसमुतिमाखरयोर्यया । गुरुदध्नो:समायोगे रसन्नेदांतरं यथा ॥ १५ ॥
तथा धर्मध्ये श्रम जायत्ते समयुतिः। मित्रोऽसौ नएयते तस्माद्भावो जात्यंतरात्मक: १५
आयुर्वघ्नाति नो जीवो मिश्रस्यो म्रियते नच। सद्दृष्टिा कुदृष्टिर्वा भूत्वा मरणमभुते॥१६॥
सम्यग्मिय्यात्वयोमध्ये ह्यायुनाजितं पुरा। म्रियते तेन नावेन गतिं याति तदाश्रितां॥१॥
या योनेपु तत्त्वेषु रुचिर्जीवस्य जायते । निसर्गाऽपदेशाक्ष सम्परत्वं हि तऽच्यते ॥१॥
वितीयानां करायाणामुदयाद्रतवर्जितं । सम्यतचं केवलं यत्र तनतुथै गुणास्पदं ॥ १५ ॥
नुत्कृष्टास्य पनिंगसागरा साधिका स्थितिः । तदाईपुजलावलवैनव्यैरवाप्यते ॥२०॥
कृपामशमसंवेगनिर्वदास्तिस्यलकणाः । गुणा नवंति यचित्ते सस्यात्सम्यक्त्वनूपितः॥२१॥
वायोपदामिकी दृष्टिः स्यानरामरसंपदे। कायिकी तु नवे तत्र वितुर्ये चा विमुक्तये ॥२॥१॥

देवे गुरौ च संधे व सनक्ति शासनानति । अवतोऽपि करोत्येव स्थितस्तुयं गुणालये॥२३॥
प्रत्याख्यानोदयादेशविरतिर्यत्र जायते । तत्त्वं हि देशोनपूर्वकोटिगुरुस्थिति || २३ ।।
पार्नरी नरेन मंद धम्प तु मध्यमं । पदकर्ममतिमाश्रावतपालनसंजय ॥ २५ ॥
अतः परं प्रमत्ता दिगुणस्थानकसतके । अंतर्मुहूनमेकैकं प्रत्येक गदिता स्थितिः ॥ २६ ॥
कायाणां चतुर्मानां तो तीवोदये सति जवेत्प्रमादयुक्तत्वात् प्रमत्तस्यानगो मुनिः।।२।।
अस्तित्वानोकरायाणामत्रानस्यैव मुख्यता । श्राझाचालंवनोपेतधर्मध्यानस्थ गीतारा
पाचप्रमादसंयुक्तस्तायत्तस्य न तिष्ठति । धर्मध्यानं निरालंवमित्युचुजिननास्कराः ॥ २॥
प्रमाद्यावश्यकत्यागानिवसंध्यानमाश्रयेत्।योऽसो नैवागमंजैन वेनि मिश्यात्यमोदितः ॥३॥
तस्मादावश्पकः कुर्यात् माप्तदोपनिकृतनं । यावन्नाप्नोति सद्ध्यानमप्रमनगुणाश्रितं ॥३१॥
गतुर्यानां करायाणां जाते मंदोदये सति । भवेत्प्रमादहीनत्यादप्रमत्तो महाव्रती ॥ ३२॥
मटारोपममादात्मा प्रतीसगुणान्वितः शानध्यानधनो मौनी शमनरूपणोन्मुखः॥३३॥
मनोनरमोदस्य दामनाय कयाय वा । सध्यानसाधनारंनं कुरुते मुनिपुंगवः ॥ ३५॥

No text on this page.

अनो बस्ये समासेन क्षपकशिलक्षणं । योगी कर्मक्षयं कर्तुं यामारुह्य प्रवर्तते ॥ ४ ॥
अनिव वपुषः प्रांत्यदेहिनो लघुकर्मणः । असंपतगुणस्त्राने नरकायुः क्षयं व्रजेत् ॥ ४ ॥
तिगायुः कार्य याति गुरास्थाने तु पंचमे । सप्तमे विवशायुश्च दृग्मोहस्यापि सप्तकामया
दीनाःमकूनीःसाधुः क्षयं नीत्या विमुक्ष्मी धर्मप्याने कृतान्यासः प्राप्नोति स्थानमष्टमीण
नत्राष्टमे गुणस्याने शुक्लसध्यानमादिमं । ध्यातुं मक्रमते साधुरायसंदननान्वितः ॥५१॥
निमकर विधायाय दृढं पर्यक्रमासनं । नासाप्रदानसन्नेत्र: किंचिन्मीलितेक्षणः ॥५२॥
विकल्पवागुगजालाइगेलारितमानसः। संसारछेदनोत्साहो योगीजे ध्यातुमर्हति ॥५३॥
अगनवाग्माण निःमतं योगया। निरुंध्योपचाराप्ति प्रापयत्यनिलं मुनिः ॥ ५॥
बादशांगुलानं ममाप्य समीरण । पूरयत्यतियत्नेन पूरकव्यानयोगतः ॥ ५५ ॥
निःमायते ततो गन्नामानिरमोदराजनेः। योगिना योगसामाञ्चकाख्यःप्रनंजनः।।५।।
सुनमुन योगी भगनं नानिकजे । कुंजक-यानयोगेन सुस्यिरं कुरुते क्षणं ॥१७॥
ज्यां गंगा हानामाचनविनिगमो। संसाध्य निभ्र धने निनमेकाग्रचिंनने ॥५॥

No text on this page.

गनुप्नदोष दोपणु क्रमवातिशुहितायुदा ततः क्रोधो मानो माया च नश्पति ।।१।। ततोऽसौ स्यूतसोनस्य म्हमवं प्रापयन कणातायारोदति मुनिःसूदमसंपरायं गुणास्पदंउ२ एकादशं गुणस्यानं कपकस्य नयेन दि । दशमात्सूदमखोलशान्दपयन बादशंब्रजेत् ७३ नूवाय दोलमोदात्मा वीतरागो महायतिः। पूर्ववनायसंयुक्तो वितीयं शुक्समाश्रयेत्।। अप्रमत्वमविनारं सवितर्क गुणान्वितं । स ध्यायत्येकयोगेन शुक्सध्यानं क्षितीयकं ॥२५॥ निजामध्यमेकं वा पायमथवा गुलं । निभलं चिंत्यते यत्र तदेकत्वं विऽव॒धाः ॥७६ ॥ यजनायोगेपु परावर्नविनिं । चिंतनं तदविचारं स्मृतं समधानकोविदः ।। 1 ।। निजगुनमनिटं हिनावश्रुतावलंबनात् । चिंतनं कियते यत्र सवितर्क तफुध्यते ॥३॥ उज्यकत्वमविवारं मवितकमुदाहृतं । तस्मिन् समरसीलावं घने स्वात्मानुसूतितः ॥णा (मोऽयं समरमीनावस्तदेकीकरणं मतं । प्रात्मा यदपृथक्वेन लोयते परमात्मनि Hon) ज्पनहपानयोगेन चुप्पकमनोकरः । निशमनलयोनीशमुपांत्यकुरुते कणे ॥ }] अंग दृष्टिगतुन दा वानपिनयोः कपवित्वा मुनिः क्षीणमोदःस्याकेचलात्मक

No text on this page.

यः परमासाधिकायुप्को सजते केवलोमं । करोत्यसो समुद्घातमन्ये कुर्वति वानवाए समुद्घातानिवृत्तोऽसौ मनोवामाययोगवान् । भ्यायेद्योगनिरोधार्थ शुक्लथ्यानं तृतीयकं एक धात्मस्पंदात्मिका सूक्ष्मा क्रिया यत्रानिवृनिका। तनृतीयं नवेद्युक्तं सूदमक्रियानिवृत्तिक९० वादरे काययोगेऽस्मिन स्थितिंकृत्या स्वतावतः सूक्ष्मीकरोति वाकचित्तयोगयुग्मं सवादरं९ त्याला स्यूसवपुपोंग सूक्ष्मवाचिनयोः स्थितिः कृत्वा नपति सूक्ष्मत्वं काययोगच वादरं स सूक्ष्मकाययोगे च स्थितिं कृत्वा पुनःकरण । निग्रहं कुरुते सद्यः सूक्ष्मवाचिनयोगयोः१०० ततः सूदमेवपुोंगे स्थितिं कृत्या कणं हिसः। सूक्ष्म क्रियं निजात्मानं विविंदति स्वयं। उमस्यस्य यथा ध्यानं मनसः स्थैर्यमुच्यते। तत्रैव वपुपः स्त्रैर्य ध्यानं केवलिनोनवेत्॥१०॥ शैलेदशीकरणारंजी वपुर्योगे तु सूक्ष्मके। तिठहस्पिदं दी योगातीतं पिपासति ॥१०॥ अस्यांतें गोदयछेदात् स्वमदेशघनत्वतः करोत्यंत्यांगसंस्थानापिन्जागोनावगाहनां ॥१०॥ अथापोगिगुणस्याने तिष्ठतोऽस्प जिनेशिनुः। लघुपंचाक्षरोचारप्रमितेव स्थितिवेत् १०५। तत्रानियूनिशब्दांतं समुचिन्नक्रियात्मकं । चतुथै नवति ध्यानमयोगिपरमेहिनः ।। १०६ ।।

गुण समुधिना शिपा पत्र सूक्ष्मयोगामिकापिदि।ममुछिन्नक्रियं प्रोक्तं तदारं मुक्तिवेदमनः१० स्था"
॥५॥ देवास्तित्वेप्पयोगित्वं कथं तद्घटते प्रनो । दहानावे तया ध्यानं उर्घटं घटते कथं ॥१०॥
तपुरीराधपाःयानमस्तीति न विरुध्यते । निजशुवत्मविपनि रानंदशालिनः ॥ १९॥
वपुगोऽत्रातिसूक्ष्मत्याची प्रनाविक्षयत्वतः। कायकार्यासमर्थत्वात् सति कायेऽप्ययोगिता ॥
सामानमात्मनात्मैव ध्याता ध्यायति तत्वतः । नपचारस्तदन्यो दि व्यवहारनयाश्रितः१११
निगममयो योगी युपांत्य समये धुतं । युगपत्रपयेत्कर्मप्रकृतीनां हिसप्ततिं ॥ ११२ ।।
देवरंपनसंघाताः प्रत्येकं पंच पंच च । अंगोपागत्रपंचैव पदकं संस्थानसंज्ञकं ।। ११३ ॥
वर्णाः पंच रसाः पंच पदकं संहननात्मकं । सदाष्टिकं च गंधी हो नीचानादेयदुनगा११।।
नपा गुरुलपुत्वाख्यमुपपातोन्पघातता । निर्माणत्वमपर्याप्तमुच्चासत्रायशस्तथा ॥ ११५ ॥
पिदापोगतिपुग्मं च गुन्नन्यपक्ष्यं पृथक् । गतिदिव्यानुपूर्वी च प्रत्येकं च स्वरक्ष्यं ॥११६||
अपमेश्नर नेति कर्मप्रकृतपः मनु । वासप्ततिरिमा मुक्तिपुरीक्षारागंलोपमा ॥ ११ ॥
प्रन्ये टेकनरं यमादेयत्वं च पूर्णता । सवं यादरलं च मनुप्यायुश्च सद्यशः ॥ ११ ॥५॥

नमानेभतार+rr.
Arrammami.irn. ...
Tamil Amit
Teami taimstram.
मलेरियामा नः |
एकसानोमा IFant :
बानियादारी का
नमानानोमान सिनेमा
मामी Trarijगा प्रता1
नमोस्तुमारिता गिनानिmaimer:
कामालगागानागपघानिमा
हालागरमानानां गुजागाजान..

स्था
गुण अनेते कस्लज्ञान ज्ञानावरणसंक्षयान । अनंतदर्शनंचापि दर्शनावरणकयान् ॥३॥
॥६॥ कापि शुरुमम्पकानारित्रे मोहनिग्रहान । अनंतमुग्यवीयं च वेद्यविनकयाक्रमात् ॥
प्रापुर टोणनावपात मिधानामष्टया स्थितिः। नामगोत्रक्षयादेवामूर्नानंतावगाहना||१३३॥
पसरपं च क्रियाका दिपदवीनोगसंपदः । ततोऽनंतगुणं नेपां मिहाबलेशमव्ययं ॥१३४ ॥
पदाराप्पं च यत्माप्यं यचयं यच उर्सनं । चिदानंदमयं तनैः मंप्रातं परमं पदं ॥ ३५ ॥
नात्यंतानावरूपा नवजमिममयी व्योमवाव्यापिनी ना
न व्यावृत्तिं दधाना विषयमुखघना नेप्यते सर्व वितिः ॥
महात्मप्रमादागसंगमगुणापेन संसारसारा
निःसीमात्परुनौल्पोदपवसतिरनिपातिनी मुक्तिरुक्ता ॥१३६॥
श्युनो गुलस्यानरलगशिः श्रुतार्णवान् । पूर्वर्षिक्तिनाव रत्नशेखरसूरितिः ॥ १३७ ।।
॥ इति श्रीगुणस्थानकमारामकराणं समाप्त ॥
॥६॥

॥ श्री वीतरागाय नमः॥ ॥ श्रीतत्वार्थसूत्रम् ॥ ॥ अथ प्रथमोऽध्यायः ॥ सम्यग्दर्शनशानचारित्राणि मोक्षमार्गः । तत्त्वार्यश्रःज्ञनं सम्पग्दर्शनम् २ । तनिसर्गादधिगमाछा । जीवाजीवाअवयंघसंवरनिर्जरामोदास्तलम् । नामस्थापनाश्यन्नावतस्तन्यासः ५। प्रमाणनयैरधिगमः ६ । निर्देशस्वामि- त्वसाधनाधिकरणस्थितिविधानतः । मतिश्रुतावधिमनःपर्यापकेवलानि ज्ञा. नम् । सत्संख्याक्षेत्रस्पर्शनकासांतरजावाटपवहुत्वेश्व ए । ताप्रमाणे १०॥ आयेपरोक्षम ११ । प्रत्यक्षमन्यत् १२ । मतिस्मृतिसंज्ञाचिंताजिनिबोध इत्य. नांतरम् १३ । तदिशियानियिनिमित्नम् १५ । अवप्रदेहापायधारणाः १५ ।

स्या
गुण अनंनतर 'न'नवरगमलयात् । अनंनंदानंचापि दानावगणकयात ॥३॥
11 5 || IITE:: मोदनिग्रहान । अनंतमुपायं च वेद्य विनक्रयाक्रमात ॥
प्रार' नामकृया म्यिति । नामगावयादवामुनिनावगाहना।।१३३॥
५ : मानोगसंपदः । ततो नंतगुणं नयां मिनावशमव्ययं ॥ ३४ ॥
पान या वयं यत्र सन्नं । निदानंदमयं तनः संप्राप्तं परमं पदं ॥ ३५ ॥
नायनातावरूपा नचजमिममय। व्योमव च्यापिनी ना
नयावृनि दधाना विषयमुग्वघना नष्यने सर्व विनि. ॥
मगमप्रमादाहगर्यगमगुणांघेन संमागमाग
निनामात्यकनौख्योदयवमनिरनिपातिनी मुक्तिरुता ॥३६॥
न्युना गुगन्यानरलगाशः श्रुतार्णवान् । पूर्वर्षिसूक्तिनाव रन्नोग्यरसूरिभिः ॥ १३७ ॥
॥ इति श्रीगुणस्थानक्रमारोहप्रकरणं समाप्तं ॥
॥६॥

॥श्री वीतरागाप नमः। 14-1 ॥ श्रीतत्वार्थसूत्रम् ॥ ॥ अथ प्रथमोऽध्यायः॥ सम्यग्दर्शनशानचारित्राणि मोदमार्गः ।। तत्वार्यश्रक्षन सम्पादर्शनम् । तनिसर्गादधिगमा ३। जीवाजीचाअवघसंघरनिर्जरामोदास्तत्त्वम् ।। नामस्थापनाइयत्नावतस्तन्यासः ५। प्रमाणनयैरधिगमः ६ । निर्देशस्वामि- त्वसाधनाधिकरणस्थितिविधानतः उ । मतिश्रुतावधिमनःपर्यायकेवलानि ज्ञा. नम् । सत्संख्याक्षेत्रस्पर्शनकालांतरनावाल्पवहुत्वेश्व ए। तत्प्रमाणे १०॥ आयेपरोक्षम् ११ । प्रत्यक्षमन्यत् १२ । मतिस्मृतिसंज्ञाचिंताजिनिबोध इत्य- नातरम् १३ । तदिशियानिश्यिनिमिनम् १५ । अवनदेहापायधारणाः १५ । -400-50 ताण अण पहुबहुविधतिमानिश्रितासंदिग्धभुवाणां सेतराणाम् १६ । अर्थस्य १७ । व्यं- जनस्पानग्रहः १७ । न चक्षुरनिश्यिाच्याम् १५ । श्रुतं मतिपूर्व क्ष्यनेकाद- शन्नेदम् २० । विविधोऽवधिः २१ । नवप्रत्ययो नारकदेवानाम् २२ । यथो कनिमिनः परुविकल्पः शेषाणाम् २३ । ऋजुविपुलमतीमनःपर्यायः २धा वि- शुश्यप्रतिपातान्यां तहिशेषः २५ । विशुकिंत्रस्वामिविषयेच्योऽवधिमनःपर्या यपोः २६ । मतिश्रुतयोनिबंधः सर्वश्पप्वसर्वपर्यायेपु २७ । रूपिप्यवधेः२७ तदनंतनागे मनःपर्यायस्य भए । सर्वयपर्यायेषु केवलस्य ३० । एकादीनि नाग्यानि युगपंदकस्मिनाचतुर्व्यः ३१ । मतिश्रुतावधयो (मतिश्रुताविनंगा) विपर्ययश्च ३ । मदमतोरविशेषाद्यछापलब्धरुन्मनवत् ३३ । नेगमसंग्रद व्यवहारर्जुमूत्रदादा नयाः ३५ । श्राद्यशब्दौ विविनेदी २५ ॥ । इति प्रयमोऽध्यायः। ame- । भय दितीयोगायः। श्रीपरामिक्षायिकी जावी मियच जीवस्य तत्वमोदपिकपारिणा- मिको निगटादनकविंशतित्रिनेता ययाक्रमम् २ । सम्यक्त्वचारित्रे । ज्ञानदर्शनदानलाजन्नोगोपलोगवीर्याणि च ५। ज्ञानाशानदर्शनदानादि- सञ्चयभनुम्वित्रिपनन्नेदाः सम्पत्यचारित्रसंपमासंपमापागतिकपायलिंग- मिच्यादर्शनाकानासंपत्तासिन्चलेदयाश्चतुरूपकककैकपम्लेदाः ६ । जीवन- व्यानव्यवादीनि न नरयोगो लक्षणम्सविवियोऽष्टचतुर्नेदः९। संसा- frjो मुकाम ? | समनस्का यमनस्काः ११ । संसारिणखतस्यावराः १२ ।। पृप्रिव्यचुचनसरतपः स्यावराः १३॥ तेजोवायूतीयादयश्च वसाः १४ा पंचेंदिया निग्विानि १३ । नियुपकरणे पश्यिम् १७ । सभ्युपयोगी जा. बैंपिम् १० उपयोगः स्वादिषु ११ । पनिरसनप्राणनक्षुःश्रोत्राणि । गग्मगंधकामदाम्नेगम श्रुतमानिश्यिस्यायः २९ । वातानामे.

तत्वाण श्र श्र SL-12 कम् २५ । कृमिपिपीलिकाब्रमरमनुप्पादीनामेकैकशनि २५ । संझिन: स- मनरका: २५ । विप्रदगती कर्मपोग: २६ । अनुश्रेणिर्गति:२७ । अविग्रदाजी पस्प २८ । विग्रहवती व संसारिणः प्राक्चतुर्त्यः २९ । एकसमयोऽविग्रहः ३० । एक चानाहारक: ३१ । संमूर्धनगीपपाताजन्म ३२ | सचिनशीत- संवृना: सेतरामिश्राधेकशस्तद्योनप: ३३ । जरापोतजानां गनः ३२ । ना- तदेवानामुपपात: १५ । दोषाणां संमूर्छनम् २६ । यौदारिकवे क्रियाहारकत- जसकामलानि दारीरालि २७ । परंपरं सूक्ष्मम् २७ । प्रदेशतोऽसंख्येयगुणं प्राक्तैजसात् । अनंतगुणे परे ४० । श्रपतिघाते ४१ । अनादिसंबंई १२ । मर्पस्प १३ । तदादीनि नाग्यानि युगपदेकस्याचतुर्ग्य:४४ निम्पनोगमत्यम् ४५ । गर्नसमूहनमाद्यम् १६ । क्रियमोपपातिकम् " । लब्धिप्रत्ययं च । मुनं विद्युन्मव्यापाति चाहारक चतुर्दशपूर्वधरस्यैव गए । तैजसमपि ५७। नारकममानो नपुंमकानि ५१ । न देवा: ५२ । प्रोपपातिकचरमदेदोनमपु. ॥२॥ ......... , RE । रुपासंख्येयवायुपोऽनपवायुप: ५३ ।। । इति द्वितीयोसपा certretu ॥ भय तृतीयोऽध्यायः॥ रत्नशर्करावासुकार्पधूमतमोमहातमःमनानूमयोधनायुवाताकाशमतिष्ठाः सप्ताधोऽधः पृथुतराः ।। तासु नारकाः २१ नित्याशुनतरलेश्यापरिणामदेदवे- दनाधिक्रियाः परस्परोदीरितासाः 81 संक्लिटासुरोदीरितासाथ प्राक्- चतुश्याः ५तिप्पेनिसप्तदशसप्तशक्षाविदा तित्रयस्त्रिंशत्सागरोपमा सत्याना परा स्थितिः ६ । जंबूधीपलवणादयः शुलनामानो वीपसमुशः विधिर्व- कंजा पूर्वपरिक्षेपितो बसयाकृतयः । तन्मध्ये मेरुनानियनो योजनशत- सहविष्कनोजबूतीपातनातहेमवतहरिविदेदरम्पकूहैरएपवतेरावतव- पीः देवाणि ११ तहिनाजिनः पूर्वापरायतादिमयन्मदादिमचत्रिपचनीलरु-

ता
प्र०
॥४॥
मिशिपरिणो वर्षधरपर्वताः ११ । तिकीख १२ | पुष्कराधैं घ १३ ।
मारमानुरोनरान्मनुप्याः १३१ आम्विशश्च १५ । जरतैरावतविदेदाः कर्म-
नूमपोऽन्यत्र देवकुरूनरकुरुभ्यः १६ । नृस्थिती परापरे त्रिपब्योपमांतर्मुहूर्ने
१७॥ तिग्योनीनां च १०॥
॥ इति नृतीपोश्पापः॥
॥ अथ पनुगोपापः॥
देवाचतुर्निकापाः । तृतीयः पीतलेश्यः २ । दशाष्टपंचदश विकन्याः
फलोररमानाः३। इमामानिस्त्रायबिंदापारिपद्यात्मरक्षलोकपालानी-
कोकानियोग्य शियिरिकाकाः प्रायविंशलोकपालवाव्यंतरज्यो-
निसाः ५। पूर्वयोः पीतांतलेदपाः 31 कायप्रवीचारा प्राणेशानात्
दोगामागगहान्दमनःप्रवीनाराल्योहयोः ए। परेऽप्रवीचाराः १॥न-
॥ ३॥

वनवासिनाऽसुरनागविद्युग्नुपर्णानिवातस्तनितोदधिनीपदिकमाराः ११ । ब्यंत- राः किंनरकिंपुरुषमहोरगगांचयकरासनूतपिदाचाः १२ । ज्योतिष्काः सू- यानंउमसोप्रहनक्षत्रप्रकीर्णतागध १३ । मेरुप्रदक्षिणा नित्यगतपो नृलोके १४॥ ततः कास विनागः १५ । वहिरवस्थिताः १६ । चैमानिकाः १ क- गोपपत्राः कटातीताभ १७। नुपर्युपरि १५ । सौधर्मशानसनत्कुमारमादें- वनलोकलांतकमदागुकसहयोरप्यानतप्राणतयोरारणाच्युतपोर्नवसुवेयकेषु विजयवैजयंतजयंतापगजितेषु सायसि च २० । स्थितिपत्नावसुखयुतिसे. याविगुश्यिावधिविषपतोऽधिका: २१ गतिशरीरपरिमदानिमानतो दीनाः "। नयामाहारवेदनोपपातानुसावता साध्या: २३ । पीतपद्मशुक्सलेल्या निधिगंगु ।। प्राग्वेयकेन्यः कल्पाः २५ । ब्रह्मलोकालया लोकांतिका: का मारम्बनादिन्यवन्यमणगर्दतीयनुपिताब्यावाधामरुतो २७ । विजयादिषु नग्मा: । ग्रीपशानिममनुप्यन्य: दोषास्तिर्पग्योनयः २५ । स्थिति:३० । ............ 41.1.0.4

तत्त्वा
अन्
॥४॥
जवनेषु दक्षिणार्धाधिपतीनां पस्योपममध्यर्धम् ३१ । शेपाणां पादोने ३२ ।
असुरेश्योः सागरोपममधिकंम्३। सौधर्मादिषु यथाक्रमम् ३था सागरोपमे३५। । । ॥ ४ ॥
अधिके च ३६ । सप्तसनत्कुमारे ३३ । विशेषत्रिसप्तदशैकावशत्रयोदशपंचद-
शनिरधिकानि च २७ । पारणाच्युतादूर्ध्वमेकैकेन नवसुवेयकेषु विजयादिषु
सर्वार्थसिझेच ३ए। अपरापख्योपममधिकं च ४० । सागरोपमे ४ । अधिके
च ४२ । परतः परतः पूर्वापूर्वानंतरा ५३ । नारकाणां च वित्तीयादिषु ।।
दशवर्पसहस्त्राणि प्रथमायाम् ४५ जिवनेषु च ध६ । व्यंतराणां च ७ । परा-
पल्योपमम् १७ज्योतिष्काणामधिकम् ४ए । प्रहाणामेकम् ५० । नक्षत्रा
लामम् ५१ | तारकाणांचतुन्नीगः ५२ 1 जघन्यात्वष्टनागः ५३ । चतुर्नागः
शेषाणाम् ॥४॥
॥ इवि चतुर्थोऽध्यायः॥
॥४॥

॥ अथ पथमोऽध्यायः॥ अजीवकाया धमाधमाकारापुमला: ११ च्याणि जीवाभ २ नित्या. वस्थितान्यरूपीलिरुपिणः पुगताः । आकाशादेकश्याणि ५। निष्क्रि. यानिन । असंख्येया: प्रदेशा धर्मावर्मयोः । जीवस्य च । आकाश- म्यानंता: 1 संख्येयासंख्येयाच पुगतानाम् ? 1 नागो ११ । लोकाकाशेऽ. वगाहः १२ । धमाधमयो कृत्स्ने ? एकप्रदेशादियुनाग्यः पुमलानाम् १४। असंख्येयत्तागादिषु जीवानाम् १५ । प्रदेशसंदारविसर्गान्यां मदीपवत् १६ । गनिस्प्रिन्युपपदोधाचर्म योरुपकार: १३ । श्राकागस्पावगाहः १७ । शरीरवा. इमनःप्राणानाः पुगतानाम् । सुखःखजीवितमरणोपपदाच २०१ पारदी जीगानाम् नापरिणामः क्रियापरत्वापरत्वे च का. समय मांगरगंबवर्णत: पुस्ता: २१ । शब्दगंधसौम्पत्याल्पसंस्था- ननेटनमायानगोद्योगवंतभ २॥ प्रणवः स्कंधाभ २५॥ संघातदेय नत्प- एVERSALAURE- RE-.

तत्पा ॥४॥ अ than जवनेषु दक्षिणार्धाधिपतीनां पक्ष्योपममध्यर्धम् ३१ । शेपाणां पादोने ३२ । भमुरेपो: सागरोपममधिकम् । सौधर्मादिपु यथाक्रमम् ३धा सागरोपमे३५॥ अधिके व २६ । सप्तसनत्कुमारे ३७ । विशेषत्रिसप्तदशकादशत्रयोदशपंचद- शानिरषिकानि च १७ । पारणाच्युतादूर्ध्वमेकैकेन नवसुप्रैवेयकेषु विजयादिषु सर्वार्थसिझेच इए । अपरापल्योपममधिकं च ४०1 सागरोपमे १। अधिके घ १२ । परतः परत: पूर्वापूर्वानंतरा ४३ । नारकाणां च द्वितीयादिपु । दहावसदस्वाणि प्रथमायाम् ४५ नवनेषु च ६ ! व्यंतराणां च ४७ परा- पज्योपमम् १७ । ज्योतिप्काणामधिकम् एग्रहाणामेकम् ५० । नक्षत्रा लामम् ५१ । तारकाणांचतुल्लांग: ५२ 1 जघन्यात्वष्टनागः ५३ । चतुर्नागः ोषाणाम् ५४॥ पनि चनुर्योऽध्यायः॥ H अजीवकाया धमाधमाकाशपुमक्षा: १ । च्याणि जीवाथ २ नित्या- वस्थितान्यरूपील ३१ रुपिणः पुमलाः । आकाशादेकझ्याणि ५। निष्कि- यानि च । असंख्येयाः प्रदेशा धर्माधर्मयोः । जीवस्य च । श्राकाश- स्यानंता: ए संख्येयासंख्येयाश्च पुजलानाम् १७१ नागो ११ । लोकाकाशेऽ- वगादः १२ । धर्माधमयोः कृत्स्ने १३ । एकप्रदेशादिपुनाज्यः पुजलानाम् १४। असंख्येयत्नागादिषु जीवानाम् १५१ प्रदेशसंहारविसर्गाच्या प्रदीपवत् १६ । गतिस्यित्युपपदोधर्माधर्मयोरुपकारः १ । आकाशस्यावगाहः १७। शरीरवा- इमनःप्रासापानाः पुगतानाम् रए। सुख खजीवितमरणोपमहाथ २० १ परस्परोपनदो जीवानाम् २१ । वर्तनापरिणामः क्रियापरत्वापरत्वे च का. सस्य २३ । परमगंधवार्गवंत: पुजला: २३ । शब्दगंधसौदम्पस्यौव्यसंस्था- ननेदतमदवायातपोद्योतवंतच २४॥ प्रणवः स्कंधान २५। संघातन्नेदेय नत्प- Ji तत्त्वा० अ० यंते २६ । नेदावणुः २७ । नेदसंघातान्यां चाकुपा: २७ । नत्पादव्ययधोव्य- युक्तं सत् शए। तन्नावाव्ययं नित्यम् ३० । अर्पितानर्पितसिः ३१ । स्लि- ग्घरुदत्वाइंधः ३२ । न जधन्यगुणानाम् ३३ । गुणसाम्ये सदृशानाम् ३३। क्ष्यधिकादिगुणानां तु ३५ । बंधे समाधिको पारिणामिको ३६ । गुणपर्याय. वद्व्यम् ३७ । कालश्चेत्येके ३० । सोऽनंतसमयः ३ए । झ्याश्रया निर्गुणा- गुणाः ४० । तन्नावः परिणामः ४१ । अनादिराविमांध ४२ । रूपियादिमान् ५३ । योगोपयोगी जीवेषु । । इति पञ्चमोऽध्यायः। अथ पष्ठोऽध्यायः कायवाङ्मनःकर्म योगः १ स प्राश्रवः । शुन्तः पुण्यस्य ३। श्र.. (शुन्नः पापस्य । (शेपंपापम् )स कपायाकपाययोः सांपर पोः । इपिकपापामतक्रियाः पंचचतुःपंचपंचविंशतिसंख्याः पूर्वस्य नेदाः ६ । तीवमंदज्ञाताझातनाववीयाधिकरण विशेपेन्पस्तविशेषः (विशेषानविशे- पः) । अधिकरणं जीवाजीवाः । आचं संरंजसमारंजारनयोगकृतकारि- | तानुमतिकायविडॉप स्विस्विविश्चतुञ्चैकशः ए । निर्वर्ननानिपसंयोगनिसर्गा दृचिनिधिलेदाःपरं १७ ! तत्पदोपनिन्दवमात्सपातरायासादनोपघाता झा. नदर्शनावरणयोः११ । उःखशोकतापानंदनवघपरिदेवनान्यात्मपरोजयस्वान्य. सत्यस्य १२ । नूतयत्पनुकंपादानसरागसंयमादियोगदांतिशोधमिति सध्य- स्य १३ । केवलिश्रुतसंघधर्मदेवावर्णवादो दर्शनमाहेस्य १५ । कपायोदयानी- यात्मपरिणामभारित्रमोदस्य १५ । वहारनपरिग्रहत्वं च नारकस्यायुपः १६॥ मापा पम्पोनस्य १७ । अध्यारंजपरिग्रहत्वं स्वनावमार्दवाजवंचच मानुपस्य १७ । निशीलतत्वं च सर्वे १ए । सरागसंपमसंयमासंपमाकामनिर्जरा. चालनमामि देवस्य २० । पोगवनाविसंपादनं चाशुजस्य नाम्नः २१ । विष- 125ER2159095-CSHES

अण
। ॥3॥
तत्त्वाण रीते गुन्नस्य २२ । दर्शनविशुझिविनयसंपन्नताशीलवतेप्वनतिचारोऽनीक्षणं
॥६॥ झानोपयोगसवेगौशक्तितस्त्यागतपसीसंघसाधुसमाधिवैयावृत्यकरणमर्ददाचा-
र्यबहुश्रुतप्रवचनन्नक्तिरावश्यकापरिदाणिर्मार्गमनावना प्रवचनवत्सलत्त्वमिति
तीर्थकृत्त्वस्य २३ । परात्मनिंदाप्रशंसेसदसद्गुणाचादनोजावने च नीचैगोत्रस्य
२५ । तपिययो नीचैवृत्यनुत्सेको चोनरस्य २५ विघ्नकरणमंतरायस्य २६ ।
1 इति पष्ठोऽध्यायः।
। अथ सप्तमोऽध्यायः।
हिंसानृतस्तेयाब्रह्मपरिग्रहेन्यो विरतिव्रतम् १ । देशसर्वतोऽणुमदती
२। तत्स्याय नावनाः पंच पंच ३ । हिंसादिविहामुत्रचापायावद्यदर्शनम्
४। उखमेववा ५ । मैत्रीप्रमोदकारुण्यमाध्यस्थ्यानि सत्त्वगुणाधिकलिश्य-
मानाविनेयेपु ६ । जगत्कायस्वनावी च संवेगवैराग्यार्थम् 3 । प्रमनयोगा- |॥ ६ ॥

प्राणज्यपरोपणे दिसा ७ । असदनिधानमनृतम् । अवनादानं स्तेयम् १॥ मेयुनमब्रह्म ११ । मूळ परिग्रहः १२ । निःशाख्यो व्रती १३ । श्रगार्यनगारच १५। अगुवतोऽगारी १५ । दिग्देशानदंमविरतिसामायिकपोषधोपचासो. पत्नोगपरिनोगपरिमाणातिथिसंविनागवतसंपन्नश्च १६ । मारणांतिकी संले. खना जोपिता १३ । शंकाकांदा विचिकित्सान्यदृष्टिप्रशंसासंस्तवाः सम्यग्दृष्ट रतिनाराः १७ । प्रतदीलेषु पंच पंच ययाक्रमम् १५ । बंधवधचविछेदातिना. रारोपणानपाननिरोधाः २० 1 मिश्योपदेशरहस्यान्याख्यानकूटलेखकिया- न्यासापहारसाकारमंत्रनेदाः २१ । स्तेनप्रयोगतदाहतादानविरुवराज्यातिकम- होनाधिकमानोन्मानप्रतिरूपकव्यवदाराः श्श पर विवादकरणेवरपरिगृहीता- गमनानंगक्रीमातीवकामानिनिवेदाः २३ । क्षेत्रवास्तुहिरणपसुवर्णधनधान्य- वासीदासकुप्यप्रमाणातिक्रमाः २५ । नध्वाधस्तिपंव्यतिकमा क्षेत्रवृहिस्मृत्य- नानानि २५। पानयनमेष्यमयोगशब्दरूपानुपातपुमलमपाः २६। कंदर्पको.

तत्त्वान
अण्
॥७॥
कुपोखर्यासमीक्ष्याधिकरणोपन्नोगाधिकत्वानि श्योगप्रणिधानानादर-
स्मृत्पनुपस्थापनानि श् । अप्रत्यवेक्षिताप्रमार्जितोत्सीदाननिदेपसंस्तारोप-
क्रमणानादरस्मृत्यनुपस्यानानि एए। सचित्तसंव-संमिश्राजिपव:पमाहाराः
१०। सचिननिदेपपिधानपरव्यपदेशमासर्यकालातिकमाः ३१ । जीवितमर-
शाशंसामित्रानुरागसुखानुवंघनिदानकरणानि ३२ । अनुग्रहार्थ स्वस्यातिस-
गों दानम् ३॥ विषिश्यदातृपात्र विशेपानहिशेपः ३४ ।
। इति सप्तमोऽध्यायः।
-tax
। अथ भएमोऽध्यायः।
मिथ्पादनाविरतिप्रमादकपाययोगा बंधदेतवः। सकपायत्वाजीवः क-
मणो योग्यान्पुमलानादने २ । सबंधः प्रकृतिस्थित्यनुनायप्रेदशास्तधियः
ध। प्रायो ज्ञानदर्शनावरणवेदनीयमोहनीयायुप्कनामगोत्रांतरायाः ५। पंच । ॥3॥

नवयष्टाविंदातिवनुचित्वारिंशदहिपंचनेदा ययाक्रमम् ६ । मत्यादीनां ॥ वारनकुरवधिकेवलानां निशानिशानिशमनलाप्रचसाप्रचलास्त्यानदिनी पानि न । सदसध्ये ए। दानवारित्रमोहनीयकायनोकपापवेदनीया- ग्याविधिोकगनबन्नेदाः सम्पयामिप्यात्वतज्नयानि कपायनोकायावनं. नानुवंध्यप्रन्याख्यानप्रन्यारूपानावरणसंग्वजनविकयाञ्चैकशः कोधमानमा- बालोताः दान्यरत्यरतियोकत्लयजुगुप्मास्त्रीपुंनपुंसकवेदाः १० । नारकते. पन्यानमानुग्देवानि ।। गनिजातिगरीरांगोपांगनिर्माणबंधनसंघातसंस्या- नगहननांगमगंचवांनुर्व्यगुरुलधूपघातपराघातातपोद्योतोशासविदायो. गनयः प्रत्येकारीग्यममुनगमुमशुनमूदमपर्याप्तस्विरादेययशांसिसेतराणि- तीनति १२ नयनींनैध १३ । दानादीनामंतरायः १४ । श्रादित. निमा ( अंगपम्प) त्रिंगासागरोपमकोटीकोटगः परा स्थितिः १५ । परिमांदनीयार ! | नामगोत्रयोविंशतिः १। अगस्त्रिंशत्सागरोपमा.

तत्या ॥८॥ अण ॥॥ एपायुप्कस्य (प्रयास्त्रंशत्सागरापयधिकान्पायुष्कस्य)१७। अपराधादशमुहू- नावेदनीयस्य १ए । नामगोत्रयोरटौ २० । शेषाणामंतर्मुहूर्तम् २१। विपाको- ऽनुनावः २२ । स यथा नाम २३॥ ततश्च निर्जरा २४॥ नामप्रत्ययाः सर्वतोयो- गविशेपासूक्ष्मैकक्षेत्रावगानस्थिताः सर्वात्मप्रदेशेवनंतानंतप्रदेशाः २५॥ सधे- द्यसम्यक्त्वदास्यरतिपुरुपयेशुलायुर्नामगोत्राणि पुण्यम् २६ । । इति अष्टमोऽध्यायः। 22SSIRSIT: २.24.2. ॥ अप नमोऽध्यायः॥ थाश्रवनिरोधः संवरः१। सगुप्तिसमितिधर्मानुप्रेक्षापरिपदजयचारित्रैः २। तपसा निर्जरा च ३ । सम्यग्योगनिग्रहो गुप्तिः । इन्जिापैषणादाननि- केपोत्सगाः समितयः ५। नत्तमःक्षमामादचार्जवशौचसत्यसंयमतपस्त्यागा- किंचन्यत्रह्मचर्याणि धर्मः ६ । अनित्याशरणसंसारकत्वान्यत्वाशुचित्वाअवसंव- रनिर्जरालोकवोधिनधर्मस्वतत्यानुचिंतनमनुमेदाः । मामांच्यवन निर्ज- रार्थ परिपोढव्याः परिपदाः । कुत्पिपासादीतोष्णवंशमाकनाम्न्यारतिवी- चपानिपयाशगाकोशयधयाचनालालरोगतृणास्पदामलसत्कारपुरस्कारप्रडाका नदर्शनानिए। सूक्ष्मसंपरापग्मत्यवीतरागयोश्चतुर्दश ११ एकादा जिने ११। बादरसंपराये सर्वे १२॥ ज्ञानावरणे प्रज्ञाशाने १३३ दर्शनमोहांतराय. पोरदर्शनासानी १४ । चारित्रमोदेनाग्न्यारतिस्त्रीनिषद्याक्रोशयाचनासत्कारपु- रस्काराः १५ । वेदनीये शेपाः १६ । एकादयो नाग्या युगपदेकोनविंशतः ११ सामायिकवेदोस्याप्यपरिदारविशुचिसूदमसंपराययाख्यातानि चारित्रम् १०॥ अनशनावमोदर्यवृत्तिपरिसंख्यानरसपरित्यागविधिकशप्यासनकायक्लेशा वा- ह्यतपः १॥ प्रायश्चितविनययावृत्यस्वाधायव्युत्सर्गभ्यानान्युत्तरम् २१ नवच- तुर्दशपंचहिने यग्राममं प्राध्यानात् ।। अालोचनप्रतिक्रमणतजयविवे. कव्युत्सर्गतपच्छेदपरिहारोपस्यापनानि श ज्ञानदर्शनचास्त्रिोपचाराः२३। श्रा- तम्या IN ग्र० 10 | गमतादाग नयाणा या परपशकवानकुलगणसंघमाधुमनांझानाम् २ | वाचना- पवनानाम्ना मापदया । बाह्यान्यंतरोप-योः २६ । नत्तममंदनन· : * काग्रनिता न य यानम 27 । श्रामुहूर्तात २७ । आनरोधHशुक्लानि पर भात ३० । यार्नममनाझानां संप्रयोग नप्रियोगायम्मृति- .' । दनायाश्च ३२ विपरीतं मनाझानाम ३३ | निदानं च का. । मापदनानागना पुन : । तद विगतदेशविरतप्रमनसंयतानाम् ३५ | दिना- ननवयविषयमर या मविरतंदशाविरतयाः ६। आझापायविपाकसं. म्यान विचयायचऱ्यामप्रमानमयतम्य ३] । नपशांतीणकपाययोश्च ३० । शु. कर नाद्य (शुक्वचाय पूर्वविदः (501) पूर्वविदः ४०। पर केवलिनः ४१ । पृयक्त्ववितककन्चटमक्रियापनिपातिव्यपरतक्रियानिवृतानि ४२॥ तत्रयेकका- योगायोगानाम ४३ । एकाश्रयमधितकें पूर्व ४४ । अविचारं वितीयम् ४५।। वितर्कः श्रुतम् ४६ । विचारोऽव्यंजनयोयोगसंक्रांतिः ४७ । सम्यग्दृष्टिश्रा । I (D .

निमोदकाकोपशमकोपशांतमोहकपकलीगमोदजि- नाः क्रमशोऽसंख्येयगुणनिर्जराः G । पुलाकवकुशकुशीलनियस्नातका निधाः भए । संयमश्रुतप्रतिसेवनातीलिंगलेश्योपपातस्थानविकल्पतः सा- ध्या: 1 ॥ इति नयमोऽध्यायः॥ । अथ दशमोऽध्यायः। मोहकयाज्ञानदर्शनावरणांतरायक्षयान केवलम् राघदेवनावनिर्ज- राभ्याम् २ । कृत्स्नकर्मक्षयो मोक्षः ३ । श्रीपशमिकादिलव्यत्यानावाजान्य- घकेवलसम्यक्त्वज्ञानदर्शनसिहत्येन्यः ४। तदनंतरमूर्ध्वं गछत्यालोकांतात् । पूर्वप्रयोगादसंगत्वाधछेदानश्रागतिपरिणामात्र तजतिः वा क्षेत्रकालगतिलिंग- तीर्थचारित्रप्रत्येकबुझ्योधितझानावगाहनांतरसंख्याम्पवहुल्यतः साध्या इति दशमोऽध्यायः। है PREM..सा अण ॥ry ॥ए॥ तत्वाण नार्योपाध्यायतपस्विशिक्षकग्लानकुलगणसंघसाधुमनोझानाम् २४ । वाचना- पृचनानुमेशाम्नायधमापदेशाः २५ । वाह्याभ्यंतरोपध्योः २६ । नत्तमसंहनन- स्पैकाग्रचिंतानिरोधश्चध्यानम् २७ । प्रामुहूर्त्तात् २० । प्रातरौश्वयंशुक्लानि २७। परे मोकदतू ३० । पार्नममनोज्ञानां संभयोगे तप्रियोगायस्मृति- समन्वादारः ३' । वेदनायाश्च ३२ विपरीतं मनोज्ञानाम् ३३ । निदानं च का. मोपहतचिनानां पुनः ३४ । तदधिरतदेशविरतप्रमनसंयतानाम् ३५ । हिंसा- नृतस्तेयविषयमंरक्षणन्या रोश्मविरतदेशविरतयोः ३६ । प्राज्ञापायविपाकसं- स्थानविचयापधर्म्यमप्रमनसंयतस्य 13 1 नपशांतहीणकपाययोश्च २७ । शु- स्ले चाये शण(शुक्वेचाये पूर्वचिदः ए.इए) पूर्व विदः ५ परे केवलिनः ५१। पृथक्त्ववितककत्वसूक्ष्मक्रियाप्रतिपातिव्युपरतक्रियानिवृतीनि ५२। तधयेकका- पयोगायोगानाम् ५३ । एकाश्रयेसवितर्के पूर्व ४४ अविचारं हितीयम् ४ए । वितर्कः श्रुतम् ४६ । विचारोऽव्यंजनयोयोगसंक्रांतिः ४३ । सम्यग्दृष्टिश्रा- Sir.. ॥॥ + -

No text on this page.

ना +मरिया। ॥१०॥ •. • ग) ॥नि अन्नापूर्वदशपूर्वरत्नग्नाकरायमाणपंचशतप्रकरणोत्तुंग- प्रामादत्राणमत्रधारकल्पथीममास्यात्याचार्यविरचित्ततत्त्वार्थसूत्रं । समाप्तम् ॥ सामाSELVEER...

No text on this page.

Shree Jain Tavt Vivachak

Author
Swami Purananand
Title
Shree Jain Tavt Vivachak
File name
Shree Jain Tavt Vivachak
Text
OCR done
Citation
1902
Published
2011/07
Publisher
Baroda.centrel Library
Language
Sanskrit
Pages
236
Library
Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
DLI number
313317
Barcode
99999990311108.00
Scanning centre
Banasthali University
Digital publisher
Digital Library Of India
VMLT id
dqwYg49xG7M
Download PDF

Shree Jain Tavt Vivachak