·TANTRIK TEXTS
EDITED
ARTHUR AVALON
VOL IV
KULACHỦ DÂMANI TANTRA
EDITED BY
GIRISHA CHANDRA VEDÂNTATIRTHA
WITHI AN INTRODLCTION
BY
AKSHAYA KUMARA MAITRA
I II в L.
CAT CUTTA
SANSKRIT PRESS DETOSITORY
3C COR WAT IS SIRI'FT
TONDON
1 UZIC & CO
46, GREAT RUSSFL STREIT, HC
1915

·INTRODUCTION. This first edition of the hitherto unpublished Kulachůdamani has been prepared with the help of manuscripts (marked and c) collected by the Varendra Anusandhana Samiri of Rni. shahi from reputed centres of Tântrika worship ir ADDENDUM. P. 2 1 12. It has been suggested to me by Dr. Otto Scheck that in Ch. II 25 is a mistake in the manuscript for Aluber more probably for feù This criticism seems co corec is no reason why the twice-born castes should be excluded Moreover all the other nouns are in the dativench Teavis. According to this reading Kaula knowledge is to be kept , from inimical persons not“ persons of thc tuice-born caste ds stated in Sj. A K Maitra's Introduction A. Jalua. this reason the book is included in the class which goes by the name of Nigama as opposed to Agama, in which the Shastra is revealed by Shiva Himself. The form in which a Shastra is presented whether as the Revelation of Shiva or Shakti is mere Lila. Since Shiva and Shakti are one and the same and it is Shiva who reveals. Shiva is the revealer of the Shastra in all cases, though in some He figures as Shishya and in The Svachchhanda Tantra puts this clearly in the following verse : Guru-shishyapade sthitvå svayameva mahesvarah Prashnottara-padair våhyaistantrang samavatarayat others as Guru.

·INI RODUCTION The lantra according to this serse was originally rescaled by Mahesı ira (Shu 2) who Hinisc!f stool for that purpose in the position of the Guru as well us that of the Shishy .' This is also stated in the list chipter (VII 79) of the kulichadi mun where the Devi Iddressing Her I ord says Gurustvam sirtantrum prictice hulchini has been called 7 secret doctrin und I he Bhurn in discoursing of it in the hululam ini says it the outset (131) that it had not been tokl to Vishnu nor to Brihmá nor to Gurp! huuli hnowledge says the text (Il 25) must not be di vulged to theists fools Pishus or to persons of the twice born caste I he secret terching appears to live been trins mitted for 1 long time from mouth to mouth (Vihtrêt 17htrinturam) and even when it cime in part to be reduced into writing sufficient precaution was then to conceal it from the uninitiated under technical terms the import of which could only be learnt from the Guru l'he general ſen tures may however be summed up as follows 1 Although the word Kula in ordinary pırlance means fanily or clan its technical sense has been defined by the Tir rahasyavrittihito be hul im = mâts minu meyam The term thus combines the meining of the three other words which are further explained to me in Jive (Matr) Jnana (Mân um) and the manifold universe or Vishvi (Meyim) The oist (Sins halıtârth 1) therefore is said to be Shakti AS Shuhtiis kul? so Shiva (as distinguished from Shihtı) is spoken of 1s Ahul 1 Kulâch ira is one of the seven Acharis enumerated by the kulirnava one of the leading Tantris of the division of Sidha has of this school called Kaulas According to the last nimed Tantra it occupies the highest rank The Vaidihachara it says is no doubt higher than all but Vaishnuvachura is higher than Vudilachåra Shaiváchra is higher than ushnuvichar Dahshunchara is higher than Shaiv ichir Vam ichira IS higher than Dahshwichara Siddhuntáchara is higher than the inst and hulîchóra is superior to all As Kulachèra is thus said to be the highest of the Achirns only those Sidhalas are qu ulified therefor who in this or ano ther birth have graduated in the precedmg Ach ins which are regarded as stepping stones to it Such 1 Sidhu is called haulikz or kulina Being the final stage of Sidhanthis ·INTRODUCTION ichara knows no destinction of race, colour caste or sect But the csoteric character of its doctrine and practice is such that it was never meant for the ordinary man of the world On the contrary the difficulties of its truc practice are said to be such that according to the doctrine “it is easier to walk on a drawn sword,' than to be a true Kaula It is expressly stated (1 42) that the Adhihari must be a Kulînd that is one who is capable of realizing that every person thing, and act is a manifestation of the Mother or Shahti (Strîmay ancha jagat Sarvan) An essential feature of this Achâra is the attamment of the knowledge that the Mother who is worshipped under different forms as I ripurâ Kaliha and so forth with differing rituals is She from whom will creation proceeds and who is all in all this is very aptly set forth in the text (I 24) Oh All knowing One if I hou knowest Me then of what use are the Imnayas (revealed teachungs) and Yiljanam (sacrifices nouil) I Thou kulowest Me not then of what lisc are îmnaya and 'Yajanam Yadı mång viddhi Sarvajne hva châmnày a hrozyoljan u Na viddhi nâng chet sarvajna hya chamnayak hvat jajanani This teaching has found its way into popular Bengali songs which says which say • Tell me what will jepa tapa voga and yaga do for man in whom Kulhundalini wahens and for the man in whom She wahens not Supremacy is clained for Kulîchara on the ground that it is the final stage of Sadhane in which knowledge is realised to be superior to ritual Kuladharma is accord ugly said to weigh more třın ail l'ajnis ana' Vratas pur to gether in the scale against it though such rituals are necessiry in the preliminary Ichards which qualify for the last As Snâni alonc secures liberation the Kulindi, Tantra affirins that without Kuladharma fiberation is not possible With the question whether this claim is well founded I am not con cerned but with the statement of the historical facts As being the Ichårı which is cummed to be at the entry of liberation it is regarded by Kaulas as supreme and the end for those which precede it Other schools tihe a different view of the Katul claims ·CHAPTER 1. The booh opens with an enumeration of the Kula-sundaris or Devis who are said to be innumerable, under the names of Tripura, Kaliha, Vagishvari, Suhula, Kula, Matanggini, Parna. Vimala, Chandanayıha. Ehajala, Durga and others Scieral doctrines also such as Vaishnava Ganapatya and others are mentioned The names of a number of Tantras belonging to the sixty. four are next given A complete list has been quoted in the footnotes (pages 2-3) from the Vámaheshvara-tantra according to which each of the eight Bhairavas has a Tantra of his own all of which are collectively known as the Bhair«ivishtaham Smularly the Tantras relating to the seven Mati ihas and the Shivadatîs are collectively called Bahurapashtaham The Yamalas are eight in number These three classes give us 24 works, while the rest are those named in the list The 64 Tantras given in the Vámaheshvara are as follows 4 Mahamaya *2 Shambara 3 Yoginijala shambara Tattva shambara 5-12 Bhairavâshtaha- (a) Asitângga (6) Ruru (c) Chanda (d) Krodha (e) Unmatta (1) Kapali (8) Bhishana (1) Sanghara 13--20 Bahurapishtaha--the eight Tantras of the seven Måt has and Shracatis 21–28 Yamalâshtahd-a) Brahmıyâmala (6) Vishnuyâmala (c) Rudrayamala (m) Lahshmiyamala (e) Umâyamala ·*3! INTRODUCTION. 5 (/) Shundayamalı--(Bhashara substitutes Jayadrathayamala) () Guileshayamala (6) Grahamal. * 29 Mahochchhushya 49 Sariajnanottiril *30 Vatula *50 Mahakalinata Vâtulottara 51 Mahalakshnimated 32 Hudbheda! 52 Siddhay ogeshvarinta 33 Tintrabheda 53 Kurtipikâniata 34 Guhyatantra 54 Deiarúpikimata 35 Kamhet 55 Saria iramata 36 Kalavada 56 Vimalânata 37 Klâsiral 57(a) Purtâmnaya 38 Kubjihåmalta (6) Pashchimämnayah *39 Tantrottaral (c) Dakshinamniya 40 Vinātantra () Uttarimnày a 41 Trodala Niruttara Trodalottara 59 Varshesliha 43 Panchami ita 60 Jnanarnava 44 Rupabheda *61 Viribali 45 Bhutoddimara 62 Arunesha 46 Kulasara 63 Mohinisha 47 Kuloddisha 64 Vishuddhcsvara *48 Kulachadaman 58 It has not been found possible to identify with certainty all items in the list given in this work with that of the Vamikesh vara «nd in some respects the list differs If however we tahe Mayottara, Kalipiha or Kalipada, Suvajnânâtmaha and Vishudeshvara which occur in the Kulachitdim 1:1 to refer to items ! 36 48 and 64 respectively of the Vámaheshvara list then the two lists correspond except as to the 9 itens marhed with an asterish In the place of these list the present worh appears to give the names of the following Tantras –Mahi sarasvata Tantrajnána Visuhi Mahisamnohana Maha súbshma Vahani Váhanottara Måt ibheda Vishvatmahu Shivirali If however we thus count them we get to Tantras or one too many Possibly Mahâsühshme may be part of the title of the Vahana Tantra which succecais it w which cuise it may be climinated ·6 INTRODUCTIOX The Bhairia then says that lie hrows all these Kulesundiris, doctrines and Tantrais but has nevertheless not attained biss kinanda) He asks the Bhairavi why this is so? In reply the Bhairav i first gives some general philosophical instruction in cleven verses (i. 16-26) to the Bhairava whom She addresses is the most Supreme Kula the ocean of Tântrihet Kula knowledge (Tantrajnánabulárneva) which. Sincelle apparently scehs instruction, has for the moment been obscured by Her Mayên This portion may be divided into three sections The first (vv. 16-17) refers to that prinsorial state when She as Prabriti was hidden in Chiclananda (Ahang Prathri. tirůpi chech chidanandaparây ana) in this state there is neither creation maintenance or destruction ; neither Brahma lari or Shambhu or other Devas, neither attaciment, suffering nor liberation, neither piety, Theism, or Atheism Japa Guru or Shishya The second state (vv. 17-24) is that in which the Devi covering Herself with ller own Máy in becomes desirous of creation (Unmuhhi) and threefold Then joyful in the mad delight which comes of Her union with the Supreme Aluk She becomes Vakarini, that is the Viharas or Tattias arise in Mulaprakriti. Mayayâchchhadya châtmanang tridhi bhûtvi yadonmuhli Parakularasonmádanodisi cha shirini At this second stage Brahma Hari, Shambhu appear and with them the Worlds (Loha) and the Elements (Panchabhûrânı) of which they are composed By the differentiation of Shiva and Shaktı the Gunas commence to operate (Shivashahti prabhedena gunotpattistu jayate) Brehma and the others are not distinct entities 'I hey are all one and the same as parts of Her I he creation which is Matråtmahe appears and then disappears in Pralaya In the third section (vv 24 26) the Devi teaches the great lesson that all scripture and ritual are unneeded where She is LUOwn as they are unneeded where She is not known Tor scriptural teaching is a means to an end -hnowledge of Her. It therefore has no use where She is hown If on the other hand religious disposition is wholly wanting these means alone will not croke it though they are 110without their uses in cduciting « latent pety in the disciple The Bhairavî then Salys . 1 manfest myself as women that is 111 female form or ·INTRODUCTION 7 Shahu) which is my own Self and the icry cssence of creation (Närirap ing samasthava yrishtisaram muitnham) in order to Know (hee Bhurata the Guru who art unitúl with Mc (Bhalds og stham) She adds that lien when all this is sud Her 'lat is not known li l'he Der î then speaks of the methods (Upiya) of tamming Hiberation which is the CssCIICC of all Tantries and is lonoureri by all Daratas I hese means sccurc huowlculge and lahen lattiabodha They destroy both merit and emerit ind 29) give both enjoyment and liberation (Bhoganuhtipras ayuham) I his doctrine is Saud to have been kept as a pro found secret so that it had not been divulged csen to Vishnu Brihmå nor Ganapa It should be concealed in the heart (Gopaniy intu hridye). 1 his wonderful secret my child should be hept from Pashus (140 Rahasyam abhitang kals i qoptat yam pashushanghale). The Devî speaking of this doc trme thus addresses the Bhairava Child (Vatsa) it strikes me with wonder and bewilders even the wise It is replete with numcrous and bewildering meanings and is the final resting place of all good disciples (Sachchhishy a piramåspadım) It is Şıdachára according to all doctrines (Sarvaiadiszdachir 1) and is at the same time blamed or reprobated by all doctrines (Sirvavadıvıgarhita) It can be learnt only from a good teacher (Sadachary japarijnaptam) I ollow it with care To begin with the Dei î speaks of the necessity for the acquisition of Jnanashuddhi the purification of knowledge and for this purpose She refers to the duly observances beginning with the morning rites The Sadhika should rise in the morn ing, mahe hus Pranama to the Kula trees (kulivrh shal) ind contemplate upon the Kula (Shahtı) from the Muladhari to the Brahnarandhra and meditate on the Guru 1 The Kultu rikshas according to the Kancshara Tantra ure Shlesn átaha Karanje Nimba Ashiatthi Kadınıb Vil 7 Vata Ashoha1) The rararah75.yrittiha quoting the those Verse from the Kameshiara Tantra adds that the above are those usually enumerated but that a ninth is added by some n mily the Chincha The printed Tantrasára however gnies of ten the first ses en mentioned together with i list ces (1) Sllest mihlahimnjakhy in ni Ashis siththa laminkák 1 Iso valo prasbohast ct it; ashtu kulipå daps ·S INTRODUCTION Udumbara, Dhatrî, and Chincha(i). I'rom which it would appear that whilst Shleshmätaka, Karanja, Vilva, Ashvattha. Kadamba, Nimba and Vata are generally recognised as Kula trees, Udunbara, Dhátrî, Chincha, and Ashoka are only caceptionally so. Then follows the mental worship of the cight Kulanathas, namely Prahladananda. Sanahananda, Kumarananda, Vashishthananda, Krodhånanda, Sukhananda, Jnanananda and Bochananda. Their Dhyana is given in two verses. They are those whose cyes betray the bliss in their hearts which conics from the great Rasa (Maharasarasolla sahrilay Anandalochanal); whose darkness (Tamas) has been cut and crushed by embracing Kult; the dispellers of fear who know the mcaning of all the Kula Tantras (1. 36-37). Thc Chapter closes with the instruction that the Guru fit to initiate a disciple in this system must be a Kulina and no other, The Kulina is Adhikari of all Vidyas and is competent to initiate in all Mantras (Diksháprabhuli sa evätra sarvamantrasya naparak) The work of those who leave the Kulaguru is stated to be mere Abhichåra. .. CHAPTER II. This chapter begins with the ablution-rites (Snâna) and states the Shastric rules which must be followed, The devotee, after ablution, is directed to wear two pieces of cloth (II. 12). This is strictly in accordance with the rules laid down by Yogi Yajnavalhya. A departure from this rule constitutes, according to Bhrigu, nakedness, which disqualifies for the performance of religious rites The devotee is next directed to worship Shakti with offerings of flowers, incense, perfumed betel, and other desirable articles I hen follows the worship with Yantra and the contemplation of Oneness with the Mother. The worship of the Sadhaha's wife (Nijahântâm Il. 30) is described with the details of her initiation to be given where She has previously been uninitiated (+) Shleshmatalakaranjancha yilváshvattha hadamlak&h Nimbo vato dumburanchi dhini chincha dasha smrt ·CHAPTER 11). The rites prescribed for the night are disclosed in this Chapter. If the devotcc worships a Parashakti, he should first initiate her if she happens to be uninitiated The mantra for such initiation is referred to in three verses (Ill. 13-15). The food to be offered to Shakti during the Purashcharana-ccremony is enumerated at length (Ill. 22-26) The Shahtis worshipped are to be looked upon as eight Nintrahis, and they should be named accordingly; The hymn to be recited in their wor. ship is given, which shows that each of them is to be addressed as one of the aspects of the Mother Herself. The hymn is called Karnejapa-stotra from the fact that each verse addressed to each of the Matrikâs is whispered into her In this worship the elder may bow down to the younger, one of superior caste to one of inferior caste, for the Shaktis selected for worship, are each and all manifestations of the Mother. The following translation and accompanying notes are by the General Editor ear, OV Obeisance to Thee O Mother! O Devi! The pure One (1) Who art Brahma (2) Remove by Thy mercy all obstacles (3) which besct me And grant me liberation (4) 2 Our great Lady' (5) Bestower of blessings Oh Devi! Who art the Supreme Bliss (6) Remove by Thy mercy all obstacles which beset me And grant me liberation 1 2 Anaghe Brahmarupadhare Shakti of Brahmå or Bråhni Shahti 3 Vighnam; that is obstacles standing in the way of liberation 4 Siddhı; the greatest of whicis Iberation (Mokska) 15. The refrain tans Kripay& hara vighnam me mama siddhag prayachchha me. 5. Maheshı, Sbaktı of dalieshu or Shisa Staiva Shakti 6 l'aramanandarapin for She is according to Tantra one with the Supreine Brahmin Wh) is Bliss Itsell 2 ·INTRODUCTION. 10 3. Kaumâri !(1) beautiful Playmate of Kumara! The sovereign Mistress of all Vidyas' (2) Remove by Thy mercy all obstacles which beset me And grant me liberation 4. O Devi! Who borne by the son of Vinata (3) - Art Vishnu (4) Remove by Thy mercy all obstacles which besct me And grant me liberation 5. Oh Devî' Bestower of blessings! Who art Varahî (s) By Whom the earth was liſted on Thy tusks (6) Remove by Thy mercy all obstacles which beset me And grant me liberation. 6. O Devî ! Who art Shakra (7) Who art worshipped by Shakra and other Suras (8) Remove by Thy mercy all obstacles which beset me And grant me liberation, 74 1 Châmunda (9) besmeared with blood wearing a garland of severed heads Destructress of fear! Remove by Thy mercy all obstacles which beset me And grant me liberation. 1. Shaktı of Kamara 2 Sarvavidyeshi, the Vidyâs are 10CS manifestations of Mahâshahts. 3 That is the Inrd king Garuda the vehicle af Visks. 4 Vishnarüpidhare, 1 e. Vaishugu Shaktı. 5- Shahti of Varaha the Boar incarnation of Vishnu. 6 The Varaha Avatara aluch succeeded the Karmma and raised the earth from the waters in which it was sul merged 7. Indra, the Devi is here addressed as the Shaktı of Indra or And Shahn 8. The Devas. 9. One of the Sanghårın manifestations of Devt .

·INTRODUCTION. 8. Mahalakshmî, ! Mahamiya!(1) Destructress of anguish and sorrow! Remove by Thy mercy all obstacles which beset me And grant me liberation. 9. *Thou art O Devil the Father and Mother of all (2) And art to us in the place of Father and Mother (3) One Thou art yet manifold (4) in the form of the Universe (5) Obeisance, Oh Devil to Thee. With the recitation of this hymn ends the Půjå of the Shaktis ; the worship of at least one of whom is enjoined. Other rites are enumerated in the subsequent Chapters. CHAPTER IV. The devotee should be well versed in Vaishnavâchâra that is in Bhaktimârga before he can be permitted to adopt any of the special rites. He should be U dârachittah (large minded) Paranindâ-sahishnur (patient of ill said of him) and Upakiraratah (one who does good to others) He is required to recite his Mula-mantra if he happens to come upon a deserted temple, junction of four roads and such other places which are said to hefur marshin Heissected also so how unnaticed : Mahokalî if he sees certain birds and animals, Gridhra (Vulture), Kshemangkarî (Brâhmani kite) Jambuki (She-jackal) Yamadütika (raven) Kurara (osprey) Shyena (hawh, eagle or falcon) a crow and a black cat. He is further directed to do circumambulation (Pradakshina) of a corpse and the cremation ground. The Mantras to be recited on such occasions are noted. Obeisance 1. Mahmohe As such the Mother is the Destructress of Avidya and therefore as the verse says destructress of all the angush and sorrow which proceed from it. 2. Pitimatimaye 3 Pitrımåtrivabishrite. The earthly father and mother which are mere Angshashaktis ar put aside to repere ler as the real Father and Mother of all + Łke lahuvidhe 5 Visbvarùpe.

·12 INTRODUCTION must also be made when he sees a black flower, red clothil king a prince, an elephant a horse a chariot weapons of war, valorous man (Vîrapurusha) a buffalo a Kaulika or an image of Mahishamardınî" If he sees a jar of wine fish or flesh, or a beautiful woman or a Devi Bhairavî, he must bow and recite a special mantra The Nîlatantra gnes a fuller list of objects to which obeisance is to be made in this way Then comes the ritual prescribed for the worship of Kali in the cremation. ground The Dhyana is revealed in seven verses (IV 39 45) As this Devi fulfils all Sıddhis She is called Dahshinkali CHAPTER V This Chapter deals with rites which are performed for the development of powers enabling the devotee to draw towards him any Deva lower Spirits or human being he wishes Vv 7.8 say that if anything is taken from the subject of the rite which belongs to him or he or she are ill treated or deceived in any way the Sadhaha is fallen (Bhrashta) and dies Harm also happens to his family from such magic (Abhichåra) The rite consists of the worship of Dakshinakalı The Risht of the Mantra is Bhairava and Chhanda is Ushızık The first Vija is the supreme Shaktı (Purvang vîjang parashaktı) The Angga nyåsa is directed to be performed with the Vija coupled with the six long vowels In this rite the Brahmanı Sadhaha is directed to substitute for wine (where this is mentioned) honey in a vessel of copper v 78) or he may perform the Kulapůjá with Kula wine CHAPTER VI This part is concerned with the method of acquiring powers (Vetalasıddhi) enabling the devotee to go anywhere he pleases It consists in the worship of Yoganıdrî Kâtyîyanî Půrneshî Chandi Kamakhyâ and Dihkaravâsını The special rite of Sadhana which goes by the name of Shavasâdhana is described in this chapter (vv 19 28) The object of this Sadhana in this special instance is the acquisition of the power with which the Chapter deals ·CHAPILR VII This the last chapter describes the worship of Mahisha mardınî which from the large number of stone and metal images discos ered in various places seems to have been very popular at one time The worship of Mahishamardınî appears to have undergone gradual changes This is indicated by the Mantra els disclosed in the Kulachûdamani The Mantra his been revealed in the usual Tântriha garb by the following verse Trailohyavîjabhutânte sambodhanapadang tatah Srishtısanghârahau varnau vıdyâ mahishamardınî This yields a mantra of nine syllables namely Ong Mahishamardınî Svâha But the text (VII 5) ordains that if the Mantra and its Sadhana is disclosed at all it may be disclosed to one who is extremely obedient to his Guru but even then not with its Vîja Only eight syllables should be disclosed thus reducing the mantra to Mahishamardinî Svâhâ It is said that the Mantra of nine syllables should not be imparted but should in the Kalı age be hept conce iled and that eight syllables alone should be disclosed with the Mantra Svåhå but never with the Mantra Namah The It would appear from the Shîradıtılaha a compilation by Lakshmana Deshiha of the eleventh century A D that in his day the Mantra of eight syllables alone was known Mantra of ten syllables is not mentioned even by the Kula chudamani This may be taken to suggest that the worship of Mahishmardınî is of great antiquity Originally the mantra was of eight nine and ten syllables But in course of time (at the date when the Kulachůdåman was reduced into writing the Mantra of ten syllables had already fallen into disuse while the Mantra of nine syllables wys discontinued In the eleventh century AD at the date of the conipilition of Shâradatılaka) the Mantra of eight syllables only was known ·14 INTRODUCTION. Another important change is noticeable in the Rishi and Chhanda of this Mantra I hc Rishi according to Rnghala's Commentary on the Shâradiolahd is said to be Shahavatsel , the Chhanda according to it is Prahruti The Commentator also notices that in his day according to some thc Rishi Was also said to be Markandeya But the Kulachudamani (VII. 11) distinctly says that the Rishi is Narada and the Chhanda is Gayatri It is noticcable that the Rishi and Chhanda of the Mantra for the worship of Dirga arc Niradı and Gayatri. May it be that the worship of Mahishamardini was gradually sought to be cast into the same form as the worship of Durga? This seems highly probable from another circumstance that according to the Shâradâtılaka-liha of Raghava Bhatta, the Pithapůjå should be performed as ordained for the worship of Durga 11 The image of Mahishamardmi is however different from that of of Durga Mahishamardınî according to Kulachdimanı (VII 13), has eight hands holding on the right side Chakra w) Shala (trident), Dhanu (bow) and djaliluuid uue puse) an Destis saru lu be of black colour, wearing yellow cloth, and is placed on the body of a black buffalo . This Dhyana does not exactly correspond with the one which is noted in the Shâradâtilah. According to it, the Devi holds in Her hands Chakra, Shanghha (conch shell), K 1 ipana (sword) Khetaka (club) Vâna Kârmuha (bow) Shula and Tarjanî mudra The Devi who is said to be of the colour of Garuda stone (emerald) and bedecked with the crescent moon is described as sitting on the head of the buffalo In the Hymn incorporated with the text of the Kulachůdamarî (VII 33) the Devî is said to be black of colour, reseni bling crushed antimony and is described as holding Chakra, Dara (Shanghha) Kartrikâu (snall sword) Kheta (club) Vana, Dhanu, Trishula and Abhaya mudra So far as this Mudra is concerned Raghava cites an authority to show that Tarjani mudral is the same as the Abhaya mudra It appears from the Tantrasåra that the Devî is to be worshipped now in this form The Kulachůdamanı gives no Shanghha or Khetaka or Kartı iha It has instead two Khadgas and Charma The Sharadatılaha mentions no Charms or double sword It intro duces Shanghha and Khelaha 1 he Hymn makes a further 1 ·INTRODUCTION 15 The departure by changing the Khadga into Karta zha This is exactly what appears to have been in vogue when the Tantra sâra came to be compiled about 400 years ago The Hymn therefore appears to be of a date later than this While the images appear to have changed in this way, the mode of worship has remained pretty furly the same details are gren with a view to lielp the reader to follow the ritual The worship of Mahishamırdınî is in general performed in the usunl Tantrika way The text only notices the points of difference which constitute its special features The most noticeable of these is the Angganyasa which usurlly embraces six Anggas in the case of the worship of Mahishamardınî the text (VII 15 17) mentions only five Anggas The Shâradrtılıha (XI 25) says that in this worship Nyása is made only upon five Anggas leaving out the Nyåsa of the eyes The Dhyand is given in verses 12 14 The Yantri is composed of a lotus of eight petals in each of which (VII 18) eight Devîs are wor shipped described generally as Durga and others (Durgadya) Their names are given in the Sha radītılaha (XI 29) as Durga Varavarnınî Arya Kanahaprabha Krittìkâ Abhayaprada Kanyan and Surnpi They are worshipped with the long vowels & 1 û rili at au and an Thus –Âng Durgâyại namah Îng Varavarnınyai namah Ong Åryâyai namı Ring Kanahaprabhayai namah Lring Krittihayai namah Ang Abhayapradayai namah Aung Kanyây?ı namah Al Surapiya namah The Sharadâtılaka tikå of Raghava Bhatta says that in selecting the long vowels ri lrt should be rejected as neuter vowels The Tantrasára however gives the long vowels as a î lî rt in, ar au al The weapons are also to be worshipped along with the consonants beginning with ya or in other words the consonants beginning with yż that is ya ra la va sha sha sı and ha are selected The hymn to Mahishamardını incorporated in the Kulachą damanî is recited by Bhairava The text of this hymn appears to have grown defective in course of time Reference had accordingly to be made not only to the printed edition but to Ms copies of the Tantrasåra in which it is quoted One Ms dated 1604 Shaha year found in the district of Mymensing by the travelling Pandit of the Varendra Research Society was of great help in restoring the correct reading The text printed herein may therefore be taken as furly accurate From the hymn (Vv 22 35 ) it appears that whilst the worship of as ·16 INTRODUCTION. Vishnu and Shiva was popular, and their votarics were apa plauded the Kuláchår. was blined. A translation of this hymn in Englislı was printed in the volume entitled "Hymns to the Goddess" by A. & E. Avalon. As was there pointed out the text of the Tantr.isra used for this translation was in parts corrupt and unintellegible and in others of doubtful meanings A further translation with commentary has therefore been here made by A. Avalon of the text as it has now been revised: and the opportunity has been vailed of to correct some crrors. The following translation and accompanying notes arc by the General Editor MAHISHAMARDINI(1) STOTRA. 1 O Chandi (2) By Whom the act of the wicked and formidable Asura(3) was shattered, Do Thou wander in my heart. Destroy my selfishness and the calainities which decply pierce me, Arising from the mass of malice and fears (which assail me). So that, free from danger, And protected by the lotus cluster of Thy feet, My swan-lihe(4) mind may swim and rejoice in the Ocean of Bliss. 2 What fear of his enemies has he who worships Thee? The Devas who worship Thy feet Having abandoned the form of Nrisingha(5) Whose towering mane rivals in splendour and height towering Mount Sumeru, (1) A tule of the Shakti of Shiva is the powerful victrix of demons. She is Mahisha mardun, as the slayer of Mahisha. The Dailya Shumbha attached Her in the form of a tuffalo (Mabuhal, See Chandt. (2) A form of the Devi assumed for the destruction of the Daitya Chanda, and who assisted in the destruction of the demon Raktavtja , see (Mårhandeya Furána) (31 Vahasia (4) Madubangsa, the liangsa is variously described as a swan, gender, and flamingo (5) The Man hon incarnation (Avalára) of Vishnu, in which IIc destroyed the Daitya Ilir yakash.pu, father of this devotee l'rahtada.

·INTRODUCTION. 17 And whose fingers are outstretched to tcar (the breast of) Iliranyakashipu(t) Now worship (the lion)(?) the cncmy of the clephant(3) Server of Thy fcet which destroy thc bonds of the Pashu 3 O Chandi ! when the syllables, the letters of which speak of Thee, Reach the car, then Brahma and other Devas Sing the truth touching Purusha and Prakriti(4). O Devi! be today gracious to me. Devoted as I am to the kissing of Thy sacred lotus feet, The one and only glittering abode of the essence of the nectar of all Devatas. 1 If, because of my following Your way of Kula(5), I suffer reproach, better is it that I shall thus be without fame. Let me not have that which comes of the worship of Keshava(6) and Kaushika(7); Rather, O Mother! let my heart rest in meditation on Thy lotus feet, Worshipped by Brahmâ, Hari(8), and the Enemy of Smara(9) By the Eater of oblations(ro) and the Enemy of the Daitya (11). The Avatára is generally represented with the King of the Dutyas accross His knees, Icaring under with 1119 bands and claws the futter's belly See note 5, P 16 (2) Which accompinics the Devi as Durga After the destruction of Hiranyahashipu, Vishuru's wrath was not appeased The world tremised, feiring what IJe might do The 1).vas asked the help of Shiva, who assumed the Sharatbu fonn- that of a bon with wings and eight fect--who caught op Vishma into the air and hell hmm there until he had become powerless. The lion then went to the feet of Durga, whom he accompanies. (3) Kurf the clephant form subsequently assumed by the Aur Mahıska Karitauie-enemy of elephant=lson (4) Shua and Shikt ; the "Nale” and “Femile" from whose union springs the Universe (5) That is, Kuldchára, one of the divisions of TAnttik worshippers, who, the scrse syys, are misunderstood, and therefore satject of reproach; and which is contrasted in the next line but one with the more popular and conventional worship of Keshava and Kaustika (7) Indra, (8) V'vano (9) Smary, the God of Lore; Shirn, aho slew him, is his "enemy (11) Drityån : usually an eşithet of Shut Kniskan, but as lon has already been mentwned, According to Medini, Dutyán= Denta possibly the reference may be to Indr (6) Vishwa (10) That is Fire.

·18 INTRODUCTION 5 O Mother! If I be engaged in the constant contemplation of Thy lotus feet, Then what is there which Siddhas have(1) which I have not May Thy lotus Feet be ever present to my blissful mind(2) Thy feet from which exceeding mercy flows O propitious Mother! do Thou forgive me 6 Verily and without doubt, even the Lord of Bhůtas(3) would have perished(4) Maddened as He was with the joy of the embrace of (Thee Who art) His own self(5) Had He not been freshened by the lotus fragrance of Thy feet, Bathed in the honey which flows within I'rom the union of Shiva and Shahti(6) 7 O Mother? let the stream of heavy showers of holy devotion towards Thee Be ever shed upon me, Struggling and drowning(7), alas' as I am in the endless Ocean of Illusion (1) Syddhasradi. (2) This "mind has a qualifying adjective sız _-" Akshitisampadi' "of uninterrupted happiness. It is so lecnose the test is dancing there (3) Sh ro is Phateshvara or Thatanáth Rita, which in general sense meinsleings.' spearcally refers to the Spirits ly whom Shiva is surrounded, and of whom ile is Vaster (a) Italy the Devis aid that Shira is l'arameshuara ft with out Shaksı lle is nothing, and with at ler life giving energy and sopport cannot exist As the haljik Tantra says: Wach at their Shaltis 1.c I oslands are l ut Creta (inert, corpses)" So also the Joindra "O Iceland, pure Sudest ita *shou Shalu s * ott mots n tike A corpse, fo wa ut Sinan lle can do nothing (5) Sukminin parathya Literally, hating emtraced llimsell. The Dext is, however, in a deal ans, Ihs sacrcc! hall, and in teably one with llam and his own sell (sce Mal 4 nirma Tenta, Char, ll. Ct Atmaratipriya (Skatchakra p 64) Dallarichystachandrachua mlanarasanigall hyagarthasraya Tl:e meaning is not clear 1«t Chartra (nn) kems to star fx the 17t of Shiva (slush it also means) : an 1 Chanson finalni Mw) 151001 from thert. There we the onion of Shiva an 1 Shakti in 11 Salaire appears in la unicate! (7) Mjuwita in vxl'hi, le "guerrell themchery ul the ocean of lasin > ·INTRODUCTION 19 Without taste of the water of the Bliss of Brahman Which devotion dispels the weight of anguish from numbers of Devas 8 May the glory of Thy feet dark as d rainladen cloud, Be ever in my heart Dispelling by its lustre as of ten million suns The darkness which overspreads my mind From its glittering womb were born the three Devatas Who create maintain, and destroy the world Whose substance is pure colisciousnes and bliss 9 May(1) Devi Durga Who gives victory and happiness Dispeller of fear Victrix of fortresses and ill fortune Who had power to destroy the proud enemies of the Devatas And Who strihes terror into the hearts of thousands (of Ever conquer! Her foes) She it was Who having severed the head of the Asura Mahisha, Crushed and killed under Her feet him who assumed the form of a buffalo Now bellow.ng now charging and again retreating And from whiose mouth the Asura issued IO In the red ocean vast and surging Danced the great shields weapons and streamers(2) of the enemy (An ocean) clouded by the flight of discus And the arrows of the heaving multitude of soldiers There lay the heads of the proud and wiched Asuras Broken and cut to pieces tossed about by the storm of battle (The sight of which) sharpened the thirst and hunger of the birds of carrion (1) Sce V1Arhandsya Chned v 38 39 (4) Cỉ ân tu ·INTRODUCTION. 20 II I micditate(1) upon Devî Mahishamardınî, Rushing in frenzy now here, now there on that wondrous field of battle (for the slaughter of the enchies) Attended by eight companion Mâti zs(2). And on the Mantra and Badha Vîja(3) in the lotus of cight petals(4). Within the two horns of the fierce and terrible restless and challenging head Bent low and slanting(5) of the maddened buffalo. 12 Let the Sadhaka meditate on the dark Shiva (Mahishamardinî). Holding in Her hands discus, lance, are, shield, arrow, bow, and trident, Making the gesture(6) which dispels fear; Her mass of hair is like a bank of cloud entwined up on Her head, Her face most formidable awes (Her foes) Making even the defiant falter Her laugh is loud and terrible. 13 O Devî' such as in this manner Meditate upon this Thy faultless form Or upon Thee as Durgå or other form of Thine Worshipped by Indra and other Devas, To them it is given to attach the cities of their foes, And conquering ther enemies, to gain a kingdon, They too, acquire the nectar of the hnowledge of poesy, And power to arrest, banish, and slay(7) (1) Reading are for Vare in text (2) The Devis so called zde ante the kunipa Stotra (3) String the Mantra ay le said with this or the Tara (Ong) Maya (Hrin) kama (King) or Vågt hasa Vija (Aing) (4) On the petals an, the eight syllables Mabishmardını svâhâ Salutation to the Devi slayer of Mahisha" (5) The luffalo shen charging puts its head ashew The Mantr is thought of as placed Letween the two horns (6) The Abhayamudra (7) Stambhanam, Uchchatapam and M&ranam, three of the Tantrik Shasharma ·INTRODUCTION, 14 Whosoever reads or hears this Hymn Made by me in rapt meditation upon Thy lotus feet, al, Wherein is said Thy Kula worship and Álantra in hidden' form(1) - In the palms of the hunds of all such Are forth with wealth, fulfilment of desire and liberation, O Mother! salutation to Thee! May Thou conquer ! In the conclurling portion of this Chapter the Devî szys that Her chief forms are represented by Mahishamardini, Köli, and Tripurabhairavî, the last being considered the primary manifestation (VII. 37). This work inculcates the worship of Yoginîs as a part of Kula-worship, on Kula-days (Kulavára) and Kula-tithis, specially on the 14th day of the moon [ The Kulaváras have been described in the Yanialas from which they have been quoted in the Tantrasira as follows Tuesday and Friday are Kula days while Wesdnesday is both Kula and Akula, the rest being all Ahula "(2) Agam all Tıthis with an uneven number are Akula, with an even nuniber Kula with the exception of the second, sixth and tenth which are both Kula and Akula (3) The evening rite, consisting in the offering of food to jackals, is described at length The Devi towards the end says " Thou art the Guru of all the Tantras and neither I nor Hari Therefore Thou art the Revealer of the Tantras I entered into Thy body (as Shakti ) and thereby Thou didst become the Lord (Prabhu) There is none but Myself who is the Mother to, create ( Karyyavibhavinî) (4) and therefore it is when creation 4 (1) The Mantra Valushunardını sıahế may be spelt out from the first six verses from the Lllwing words which respectively commence them Machchitte (112) Ilitva (in) Chudi ladvishayântar (Sha) Vannindd (Na) Nirddishto snu (hdmi) Svitmânam and not åtminam as given in the text (Sva) and Haha (UA) (2) Ravichandrzu gurul sauresh chatlvårash hahuld maták Bhaumashuhrau kula hhyau tu budhivara/ ulkhalsh Sce Pulalt VII. 38 (3) Dukly & dashami shashlkı bultkulamud Ahritun Vorhamahchakula) sarvas sheshashcha tthayal hulah Sinuniy all ahshairas wnh an even number are hala Vårardral hijinmulang hulákatanyudahnıtam Kalanı sundlushyânı sheshal håny akulani cha, (4) That is She has the dispnsition to act or to carry out what Jic wills Kartritiva for the Father as efficient ciuse does not act, but the Mother in whis seed of the world is sown alone duca si ·22 INTRODUCTION. takes place that sonship is in Thee. Thou alone art the Father who wills what I do ( Karyyavibhavaka ) and none else. Mâng vina jananî kåpi naiva käryyavibhavinî Atah käryye samutpanne putratvang tvayi vartate Tvång vinâ janakah ko'pi naiva käryya-vibhavakah Atastvameva janako nástyanyo'pi kathanchana "At times Thou art the father ; at others the son ; at times Thou art the Guru; at others the disciple. By the union of Shiva and Shakti creation comes (Shivashakti-samâyogât jayate srishtikalpana ); As all in this universe is both Shiva and Shakti (Shivashaktimaya ) therefore, Oh Maheshvara! Thou art in every place and I am in every place. Thou art in all and I am in all." Varendra Rescarch Samiti, Rajshahi, August 1915. A. K. MAITRA.

·कुलचूडामणितन्त्रम्।
श्रीआर एवेलनेन प्रवर्तितम् ।
थीप्रक्षयकुमारमैत्रेण पर्यवेक्षितम् ।
थीगिरीशचन्द्रवेदान्ततीयन सम्पादितम् ।
कलिकातानगयों
संस्कृतयन्त
श्रीउपेन्द्रनाथचक्रवर्तिना मुद्रितम् ।
लण्डनराजधान्यां सुज्याक एण्ड की कर्तृकेए
प्रकाशितम् ।
कलिकातानगयो ३० नं, कर्णीयालिमष्ट्रीटस्थसंहातमेस
डिपजिटरीभवने प्राप्तव्यम् ।
पः १८१५॥

·PEXXTED BY UPENDRA NATEA CHAKRATARTI,
AT TEE SANSKRIT PRESS,
No 6, NANDAKONAE CHAUDHURY: 2nd LANE, CALCUTTA.
1915.

·सबी इस्तकालय
रल वशष सहक्ष,
ह
स
.
6
6
for
TO
oily
(10)
भोगायत्री
lol/
10
phot
nay2125
by
Fol
5
lov
Inc
JOHA
HES
तपदघ
D
प्रय,
PEORIA

·आदर्शपुस्तकविवरणम् । पुस्तकइयमवलम्बास्थ सङ्कलनं कृतम् । तत्र "क"- संजक पुस्तक श्रीयुनोन भटल विहारिधोपमहोदयेन संग्रहीतम्। “ख”- संन्चक रण- नगराधिपतेः सुग्रहीतनामधेयस्थ यौलथीयुक्तमहाराजचीणीशचन्द्ररायवाडा- टुरस्य पुस्तकालयादानीतम् । उभयमेवाशुद्धिवहुलम् च्युतिदुष्टच ; अत उभयस्मादैकैकश्येनांगविशेषमवलम्बा समीचीनतया प्रतिभात: पाठो मूले न्यवेशि । पाठान्तरन्वधस्तानिहितम् । वुद्धिमान्यादत्र पाठविचारणायां मया यत् स्वलितं तत्तु तन्वायरसिकैः सुधौभिः सुविचार्य प्रदर्शनीयम् । अवश्यम्भाविनि स्खलने परिजाते तु तस्य प्रतिविधानं सम्भवि । मपिनयनार्थनेयं त्रीपूर्णानन्दवंशकरीर- गिरिशचन्द्रशमणः।

·कुलचूड़ामणितन्त्रम् प्रथमः पटलः । यौनमामिवाय | श्रीभैरव उवाच । पसंख्या त्रिपुरादेवी असंख्याता(१) च कालिका । वागीश्वरी तथासंख्या तथा च सुकुलाकुला (२) ॥ १ ॥ मातङ्गिनी तथा पूर्णा विमला चण्ड्नायिका । बिपुरैकजटा दुर्गा या चान्या कुलसुन्दरी ॥ २ ॥ वैष्णवं गासपत्यच्च महासौरमतं तथा । शैवं शारजात(३)ञ्च यत्किञ्चिद् भूतसम्भवम् ॥ ३ ॥ चतुःषष्ठी च तन्त्राणि (४) मातणामुत्तमानि च । महासारस्वतञ्चैव(५) योगिनीजालमम्बरम् ॥ ४ ॥ तत्त्वसम्बरक नाम भैरवाष्टकमेव च । बहुरूपाष्टकं ज्ञानं यामलाष्टकमेव(६) च ॥ ५ ॥ * स पुस्तके तु बमस्तस्यै। गुरुगौर(व)माभपी-व्यपितेन्द्रिय सञ्चयः । गदम्बा-पदाम्भोजे रोनम्बोई दिवानिशम्"। धिकमुपक्रमे दृश्यते । असंख्या चैध कालिका। ख । (११ तथा तहत् कुलाकुलाब। पदरजाता। (9) चाटिरतन्माण।स। महामाया सम्बरशाख । (६) एतस् शोकाई पुतो नास्ति।

·२ कुलचूड़ामणितन्त्र तन्नज्ञान वासुकिञ्च महासम्मोहनं तथा । महासूक्ष्म महादेवि ! वाहन वाहनोत्तरम् (७) ॥ ६ ॥ हृदभेदं माटभेदञ्च गुद्यतत्त्वञ्च कामिकम् (८)। कलापका (e) कलासारं तथान्यत् कुनिकामतम् ॥ ७ ॥ मायोत्तरञ्च वीणाख्य बोडल तोड़लोत्तरम् (१०)। पञ्चामृतं रूपभेट भूतडामर मेव च (११) ॥ ८ ॥ कुलसार कुलोडडीशं तन्त्री (न्त्र) विश्वात्मकं यथा । सर्वज्ञानात्मक देवि । महापिटमतं (१२) तथा ॥८ महालक्ष्मीमत देवि । सिद्धयोगेश्वरीमतम् (१३)। कुरूपिकामत देवि । रूपिकामत मेव च ॥ १० ॥ सर्व वीरमतं देवि । विमलामत मुत्तमम् (१४) । पूच पथिम-दक्षच उत्तरञ्च निरुत्तरम् (१५) ॥ ११ ॥ तन्त्र वैशेषिक ज्ञान शिवावलिमथापरम् (१६) । अरुश मोहनेश (१७) विशुद्धखरमेव च ॥ १२ ॥ एवमेतानि तन्वागिण (१८) तथान्यान्यपि कोटिशः । युवा देवि न कुनापि जातानन्दासि भैरवि । ॥ १२ ॥ । (७) महासंख्य महादेव धातुलं वातलोत्तरम् । छ। (८) एह्यतन्त्रञ्च कामुकम् । ख। (४) कलापाद। प। (1.) नम्वोत्तरञ्च वीणाख्य तोडल ताडलोत्तरम् । (1) पञ्चामत पञ्चभेदं भूतोडामर मेव च । ख । (1) सर्वजाममय देवि महापिचमतं तथा। ख। 1) योगौनरोमतम। स। (18 विमनामत मेव च । ख। (1) निरुत्तरम् । ए. 11६1 पीराबलि मधापरमा स (10) मोहिनीय ।स। (१८ च परिपतन्यादा मातृवात्तमानि च रयत पर मामकेश्वरतन्त्र "महा- माया गयर रस्यु पक्रम्य परितन्त्रमामान्युतानि । तलन्य पाठोऽन्नसानरा किचिदन्यथा हसरे, सोपाठो महाजरिट होतमया समोचोमतया च भियते व्याख्यायते । -- ·प्रथमः पटलः *महामाया गम्बर योगिनोजान शम्बरम। तत्य शम्बरका भैरवाष्टकमे । यात्र पूर्धाः चत्वारि तन्त्राणि-महामाया । शम्बर २ योगिनोजाल ३ शम्बररूपाणि । गम्बरस्य विधोलेषस्तु गम्बर वृतम्बरयेम व्याख्य य । कायत योगिनीतन्त्र जालगम्बर मित्येव व्याचष्टे। हत्यशम्बरकमेक भैरवाष्टकमपर मियपरातो रात यट तन्वाथि। "अमितागो रुरु यण्ड क्रोध उम्मत्त एम । कपाली भीषणति महाराष्ट भैरा। इत्यु काष्ट भैरविषयक तन्त्र भैरवाष्टक नाम्ना प्रमिद्धम । "वहरूपाष्टक चैव यामलाएक मेव च। चन्द्र धान वामक च महाममोहन तथा ॥" बद्धरूपाष्टक शिवद्वतीसहिताना सप्ताना मातृगणा यष्टौ तन्त्रापि बहुरूपतन्वनाम्नाभि हिताणि। यामनाष्टकम- ब्रह्मयामल १ विंगुयामल २ रुद्रजामल ३ लक्ष्मीयामन ४ उमा यामल ५ स्कन्दयामल ६ गयेषयामन पहयामल ८ चेन्याटस व्यकम। भास्करस्तु पह- यामल स्थाने जयद्रथ यामल पपाठ । चन्द्रज्ञान वासुकि महासमोहनामिनीणि इयमिन् लोक बनवियति तन्त्राग्य कामि। महोछुट्य महादेव वातुल वातुनोत्तरम् । हृदभेट तन्त्रभेटञ्च गुह्य तन्वञ्च काभिकम । कालाबाद कलामार तथान्यत् कजिकामतम। तन्त्रोत्तरच्च वोयाख्य स्रोतल लोतलोत्तरम॥ यशाम्त रूपभेद भूतोडडामरमेव च। कुलमार कनोडडाथ कुल डामणि तथा ॥ सर्वज्ञानोत्तर देव । महाकालीमत तथा। महालक्ष्मीमतञ्जैव मिट्दयोगेश्वरीमतम ॥ करूपिकामत देवपिकामतमेव च । सगरमतजैव विमलामतमुत्तमम । च्याब पञ्चलोया अभाविपति तन्त्राणि सध्यातानि यथा-- -महोछुष्य । वातुल । वातुलो तर इभेद ४ तन्त्रभेद ५ गुहातन्त्र ६ कामिक ७ अनाव द ८ कलामार कृझिकामत १० तन्त्रोत्तर ११ वीणाख्य (वीपातन्त्र ) १२ बोतल १२ बोतलोत्सर । पञ्चामत १५ रुपमेट १६ मृतोडडामर कुमार कुलोडडोग लडाणाशित "सभाकोरमानी मत २२ महालक्ष्मीमत ११ मिड्डयोगेश्वरीमत २४ फरूपिकामत २१ देवरूपिकामत ६ सच पौरमत २७ विमानामतानि । "पूर्व पथिमहन च उत्तर च निरुत्तरम । तन्त्र वैशेषिक ज्ञान वीराबलि तथापरम ॥ अरुणेश मोहिमोग दिराडेश्वर मेव च ॥ अनेन साईलोकेन एकादम तन्त्रानि कानि- यथा-पूब्वांनाय ? पश्चिमाम्नाय , इलियाम्नाय ३ उत्तरामाय ४ निरुत्तरतन्त्र ५ वैधापकतन्त्र ६ जानार्थ वतन्त्र ७ वीराबलितन्त्र ८ अरुणेशतन्त्र ६ महिनोगतन्त्र विराजे पर नामकानि। यतिप्रधामतन्नामा मथे एतानि 'चतुष्टितन्त्राधि उत्तम नि मानि यानीत्याकूतम् ।

·४ कुलचूड़ामणितन्चे तत्कथं वद सुश्रोणि ! मयि त्वत्पादवर्तिनि (२०) ॥ १४ ॥ देव्युवाच । (२१) शृणु देव ! परानन्द परापरकुलात्मक । मन्मायामुद्रिताशेष-तन्त्रज्ञानकुलार्णव ! ॥ १५ ॥ अहं प्रकृतिरूपाचेच्चिदानन्दपरायणा (२२)। क्क ब्रह्मा क हरिः शम्भुः क देवः क्व मनोर्जप: (२३) ॥ २६ ॥ क सृष्टिः क स्थिति(२४)र्वापि क वा संहतिभूमिका । क रागः क सुखं दुःखं क मुक्तिः क च साधुता ॥ १७ ॥ आस्तिक्यं क नु नास्तिक्यं क गुरुत्वं क शिष्यता । माययाच्छाद्य चात्मानं त्रिधा भूत्वा (२६) मदोन्मुखी ॥ १८ ॥ पराकुलरमोन्मादमीदिनी च विकारिणी (२७) । पञ्चभूतानि लिङ्गानि चैकोत्तर-शतानिच ॥ १८ ॥ ब्रह्मादिभूर्भुवः स्वस्वभावव्यक्ति रजायत (२८) । सर्वेप्याविर्भवन्त्यत्र ततो भावादिकल्पना ॥ २० ॥ शिवशक्तिप्रभेदेन गुणोत्पत्तिनु जायते । सर्वे ब्रह्मादयो यूयं(२८) मदंशा भावसम्भवाः ॥ २१ परस्पराविभिन्नाथ(३०) तन्वमन्त्र-समाकुला:(३१)। पञ्चत्वं प्राययित्वापि निर्वाणपदलालिताः ॥ २२ ॥ (२.) तत् कथं वद देवेशि ! मायाञ्च पादयतिनि। क। (२१) श्रीदेव्य वाच पा (१५) परायणी।क। {२५ क देव' कमलोद्भवः ।। (४) कसलिक स्थितिरपिका (२५) क यागः । क । (२६. विषयेई।स। (२७) मोदिनी महारिणी। ख। (२८) बझदि भभुष मः स्वः स्वभारयलिजायतः।ख। (२) समझादयो ये ये ।। (३.) परस्पर-विभिनाया। (१) निर्यापपरमागिता ।।

·प्रथमः पटलः पुनराविर्भवन्त्येते प्रकृतेः परत: पुमान् । अहङ्कारः पञ्चमात्राः सत्त्वं चाथ रजस्तमः (३२) ॥ २३ ॥ एतन्मात्रात्मक विश्व नष्टं चाविर्भवत्यपि (३३)। यदि मां विदि सर्वज ! क चाम्नायाः क याजनम् (३४) ॥ २४ ॥ न विद्धि माञ्चेत् सर्वज ! क चाम्नाया क याजनम्(३५) । नारीरूपं समास्थाय सृष्टिचारं मदात्मकम् ॥ २५ ॥ भवन्तं भवयोगस्वं गुरु ज्ञातुं(२६) विजृम्भिता । एतावतापि देवेश ! मम तत्त्व न जायते ॥ २६ देव्युवाच । शृणु पुत्र ! परानन्द-परिचर्याविशारद !। योगनिर्मुक्तकानुष्ठ उपाय: कथ्यते मया ॥ २७ ॥ सर्वतन्कसारच सर्वदेव नमस्कृतम् । सर्वमान(ज्ञा) दं (३७) गुह्यं तत्त्वबोध-प्रबोधकम्(३८) ॥ २८ ॥ पापपुण्यैकनाशाह भोग (३८) मुक्तिप्रदायकम् । साश्चयमयं वत्स । विदुषामपि मोहनम् ॥ २८ ॥ नानार्थप्रसवप्रान(४०) नानार्थसंकुलाकुलम् । सदाचार्य-परिजस(४१) (जात) मच्छिष्य-परमास्पदम् ॥ ३०॥ सर्ववादि-सदाचारं सर्ववादि-विहितम् । . (३२ हवं वा राजसं तम । ख। (२१) एतत्तत्त्वात्मकं ज्ञात्वा ब्रह्मचारी भरपि । । (२४) काम्नाया. कच याचनम् ।। (३१) न वेत्ति चेशि सच । काम्नाया कच याचनम् । ख। (१६। ज्ञातं । स । (२७) योगनि त कानुष्य। १ । (१८) स-सबंध-संगुप्त । क । (३) भक्तिसक्ति का (४.) मामा-मषिमन्न ।। (8) सदाचार्य-परिज्ञानम् ।।

·कुम्नचूड़ामचितन्त्र न मया विष्णवे प्रोक्तं न धाचे गणपाय न ॥ ३१ ॥ गोपनीयन्तु(४२) उदये यत्नतः परिपालय । एतत्तन्त्र विना वत्स । नाधिकारोस्ति यद्यपि(४३) ॥ ३२ ॥ कुलाचार तथा वत्स । ज्ञानशडि (हि) वदाम्यहम् । साधक. प्रातरुत्याय कुलवृक्ष प्रणम्य च ॥ ३३ ॥ मूलादिब्रह्मारन्धान्तं कुलं ध्यात्वा गुरु स्मरेत्(४५)। प्रहादानन्दनाथाख्यं सनकानन्दमेव च ॥ ३४ ॥ कुमारानन्दनाथञ्च वशिष्ठानन्दनाथकम(४६) । क्रोधानन्द सुखानन्दौ ज्ञानानन्द मत परम्(४७) ॥ ३५ ॥ बोधानन्द मथाभ्यञ्च ध्यायेत् कुलमथोपरि(४८) । महारसरसोल्लाम-हर्दयानन्द(४८) नीचनाः ॥ २६ ॥ कुलालिङ्गन-सभित्रचूर्णितामेष ताममा:(५०) । कुलपियोपरिकपा(५१) पूर्णान्त.करणोद्यताः ॥ ३० ॥ वराभयं युताशेष कुलतन्त्रार्थवेदिनः(५२) । एवं कुलगुरं नत्वा विसृज्य कुलमाष्टकाम्(५३) ॥ ३८ ॥ कुलस्थानं समालिङ्गा मानार्थ तीर्थमाशयेत् । शाक्तं कुलगुरुं वत्स । कथितच सुखावहम्(५४) ॥ ३८ ॥ (१गोपनीयत । का (४३) एतन्मन्त्र विमा वहम माधिकारः सरैरपि के। (४४) कुलाचार।क। (४) मूलादिमा-पर्यन्नं गुरु ध्यावा गुरु स्मरेत् । (४६) कुमारानन्द नाथाख्यं वयानन्दमेव । (४७) फ्रोधानन्दौ एकामन्दौनामानन्द तत परम ा क । (१८) कुलमुसोपरि ।। { १४) हृदयाघूर्णलोचन ।। (५.) चूर्णिताशेषतामताः ।। (५१) .कुलगियोपरिकुल । का (५१) वादिन.|| (१३) पिस्ट खनायक.।। चितं पुषसुधारहम।। - .- ·प्रथम पटन: रहस्य मत्भूतं वत्स । गोप्तव्य पशुशाटे । कुलनाथं परित्यज्य ये शाता. कुलसेविनः (५५) ॥ ४० ॥ तेषा दीना च यागय अभिचाराय कस्यते । तस्मात् सर्वप्रयत्नेन कुलीनं गुरुमाशयेत् ॥ ४१ ॥ कुन्नीनः सर्वविद्याना मधिकारीति गीयते । दीक्षा प्रभुः स एवान सर्वमन्त्रस्य नापर. ॥ ४२ ॥ इति कुलचुडामणी प्रथम. पटलः । (१५) परमेविम || ·द्वितीयः पटलः । .. देव्युवाच । अथ वक्ष्यामि ते(१) वत्स ! मानं कुलसखापहम् । कणरक्त हरिनीला विविधा मम मूर्तयः ॥१॥ तत्र यः कुलगः शिष्यः स तद्रूपं परामगन्(२) । दिवं सर्व(३) मथोच्चि पाताल भूतसम्भवम् ॥ २ ॥ पाचान्तः कुलदर्भण सदर्भकुलपुष्पकम्(४) । कुलपात्रे सर्वच सतिलं सजलं तथा(५) ३.३ ॥ गृहीत्वा कुलदेवस्य प्रीतये मान माचरेत् (६) । कृतसङ्कल्प एवादी कुलचक्र जले न्यसेत् ॥ ४॥ कुलमूलं समानीय कुलमुद्रा शेन च(७) । कुलतीर्थाणि तत्रैव समावाद्य कुलात्मकम्(८) ॥ ५ ॥ तत्तीयच्च विधा पीत्वा-विधा च प्रोक्षणं तनोः । कुलभूलाय देवाय विधाय परिकल्भ्य च()॥ ६ ॥ देवान् पितॄन् ऋषींश्चैव तर्पयेत कुलवारिणा । कुलात्मकान् पुनध्यात्वा कुलदेवांस तोषयेत्(१०) ॥ ७ भैरवीतन्त्र एवात्र तेषां सड़ा (मंजा) च विद्यते(११)। भैरवाय च देवाय(१२) भैरवेण च कर्तृणा ॥ ६॥ १ 1) अथ वष्याम्यहम् । ख। (२) परायणम् । स । (.) दिव्यं सर्वा ।। (8) दर्भश्च कुल पुगक । क । (५) तता. (६) भारभेत् । क। कुलमूलाव समानीय कुलपालं कुलेन च।। (८) 'समावाद्याशिवात्मकम् । क । (१) कुलसूर्याय देवाय विधायें परिकल्पयेत् । क । (१) कुते व परिशोधयेत् । का 1) तेषामता विद्यते। इति मान्न पाठःख। (R) माय ।।

·द्वितीयः पटमः भैरवाय प्रदातव्य मन्चमुच्चार्य पूजतः(१३)1 दादानटहीतच ततो लिङ्गानुरूपतः ॥ ८॥ भैरवी भैरवात्मानं भावये तदशेषतः (१४)। थाई विषाहे दागे व माने चान-प्रयूजने ॥ १० ॥ एवं चिन्तापरे देव !'प्रसौदामि न संशयः। तंत स्तृमा तदाशेपलोकान् प्रोणामि तत्त्वतः ॥ ११ ॥ उत्थाय कुलवस्ते हे परिधाय फुलेन च । तिलकं कुलरूपञ्च कृत्वाचम्य समाप्य च ॥ १२ ॥ कुलपीठं समारुह्य कुलदेवस्य पूजनम् (१५)। हादेश ततो गीतनृत्यवाद्यादि-तोपितः ॥ १३ ॥ कुलभूतं समुत्(१६)सार्य कुलस्थानं प्रपूजयेत् । कुलासनं तत्र (१७) शिक्षा सदभ्यची यथासुखम् ॥ १४ ॥ कुलासनं ततो वड्वा गुरुपूजाक्रमेण (१८) च । पात्मशुद्धि-भूमिशद्धि-देहशद्धि-विभेदतः (१८)। कत्वाचाध्य ततो विहान् कुर्यात् कुलविचेष्टितम् । दीक्षिताभिः सुशीलरभि युवतीभिः कुलात्मभिः ॥ १६ ॥ देवतागुरुभक्ताभिः संयुतं (२०) यागभूमिपु नानाविधानि पुष्पानि गन्धानि विविधानि च ॥ १७ ॥ कर्परजातिधूपादिवासितं पटवासितम्। ताम्बूलं (२१) देयट्यञ्च धूपदीपादिकञ्च यत् ॥ १८ ॥ मालद्वारभूपाभिर्भूपितः कौलिक स्तदा ( २२) । मूलविद्याजातोयैः प्रोक्षित (२३) स्थापये त्ततः ॥ १८ ॥ 1 (१३) पूर्वकम् । ख। ( 18 ) भावयेत् यदयेषतः । क; (५) सर्वदेवस्य पूजनम् । । । १६ । सञ्चार्य्य | क| (10) ततः । क । (१८) कुवासनं तलबहा कुछ यूजाकमेण च ।। (१) यात्म राति पीठादि देहरामादिभेदतः। ख। (२०) सञ्चितं । । (1) देवद्रव्य । प। (११), कौनिकी तदा । । (२१) मोक्षयेत् । । २ ·१० कुलचूड़ामणितन्चे। सव्वे स्वदक्षिधे स्थाप्य वामे चाय निवेगयेत् । पथिम देवतायाथ कुलद्रव्याणि धारयेत् (२४) ॥ २० ॥ कुण्डगोलोदव द्रव्यैः खयम्भुकुसुमेन च (२५) । रोचनालाचयारक्तः (२६) कुडुमारुग्णचन्दनः ॥ २२ ॥ यन्त्र छत्वा तत्र पूजा कत्वा च जपमाचरेत् (२७)। यथाशक्ति मनुं जला स्तुत्वा देवी विसर्जयेत् ॥ २२ ॥ तास्ताः प्रदक्षिणीकृत्य निजा वाप्यन्ययोपितः । कुलामृतरसं पूज्य (२८) गुरवे विनिवेदयेत् (२८) ॥ २३ ॥ योषित स्ववशेपन्तु स्वारमन्येव नियोजयेत् । ब्रह्मरन्ध्र गुप्तस्थाने यन्त्रलेपन्तु धारयेत् ॥ २४ ॥ नास्तिकेभ्यो न मूर्खेभ्यो न पशभ्यो न वा हिजे । कुलीनाय च दातव्य मथवा जलमध्यतः (३०) ॥ २५ ॥ ततः सोऽहमिति ध्यात्वा वैष्णवाचारतत्परः । हरिनाम्ना जातभावो भङ्ग्यन्वितविचेष्टित: (३१) ॥ २६ ॥ चौरवत् प्रविशेदेकः सदा सङ्गविलम्बित. (३२) याममावे (३३) गते रात्री कुलगेहं तत: पुमान् ॥ २७ ॥ प्रसून-तृनिकामध्ये (३४) स्थित्वा कुलपरायणः । कुम्नयन्त्रं साध्यनाम्ना समुलं कुलचक्रके (३५) ॥ २८ ॥ स्वनामावित क्लस्वा कुलाचारं ममरचरेत् । स्वशत्या परभक्तिन समानयति माधकः ॥ ३८ ॥ (२४ ) धापयेत् ।। ( २५ । खयम्भुकुसमादिभिः । क । (२६) लादयालन । का (२०) जपमारभेत् । के। (२८) पूर्ण । ख। (-२४ तदनन्तरम । ख । (३०) जनमाश्रयेत् । ख। (२१) भग्नाखिल पिचेष्टितःके। | - (२२१ रविवाहिहरेदेक सदासङ्गविलति । स । (२३) याममात्र गते । ख। (३४) भूमिकामध्ये । ख। (२) मूलचक्र साध्य नामटवित कुजुचक्रके] क ।

·द्वितीयः पटलः 1 परणत्याकर्षणञ्च शृणु घत्स ! समाहितः । निजकान्तां समानीय सुशीला सुयशस्विनीम् ॥ ३० ॥ कुलभ गुरु प्राप्य दीचयेत् कुलदीचया (२६)। परानन्दरसाघूर्णलोचना कुलजां सतीम् ॥ ३१ ॥ ताम्बूलनास पूरास्यो गुरुरचोभितः सुधीः (३७) । निजपुत्रीवदाचर्य तंभालपट्टके लिखेत् ॥ ३२ ॥ शक्तिचक्र विरावृत्तया लिखेत् कामकलान्ततः (३८) । तन्मध्ये देयमन्त्रेण दर्मितं नामलाछितम् ॥ ३३ ॥ तत्र देवी समावाह्य ध्यात्वा देवीं प्रपूज्य च (३८)। ततस्तत् (४०) पुत्रिकाकणे ऋपिच्छन्द-समन्वितम् ॥ ३४ मूलमन्वं विराहत्य (४१) कथयेहामकर्ण के । अद्य प्रभृति पुत्रि ! त्वं कुलपूजार्चने रता ॥ ३५ ॥ अ (स) कुलाज्ञां (४२) समादाय लज्जालस्य विवर्जिता । यथोपदिष्ट (४३) विधिना समेवस्य (श्यं ) समानय ॥ ३६ ॥ इत्यनुनां गुरोर्लया प्रणमेहण्डवदभुवि । त्राहि नाथ ! कुलाचार पद्मिनी-कुलनायक (४३)। त्वत्पादाम्भोरुहच्छायां देहि मूहि यशोधन ।। गुरवे दक्षिणां दत्त्वा ताम्बूलारुणलोचना ॥ ३८ ॥ - स - (२६) कुलमका गुरु प्राप्य होक्षयेन्यू लविद्यया । क । (३७) ताम्बूलपरिपूर्णाखो गुरु रचोभित सुखी । ख । १८) शक्तिचक्र विरावेत्र तत्र कामकना लिनेत् । ख। (२८) ध्याला तत्र प्रपूजयेत् । ख | (४. ) तलस्थ । क । (8) विधानद्य ।। (४२) तुकचच्छा । क | प्रामादिक पाठः। (२) अथोपदिए । ख। (४४) पद्मनायक.। क ।

·कुलगामधिप्तन्थे स्वकुल परमीकृत्य यथाभीष्टं समाचरेत् । सा (अ)शावरणपूजादी यदि न क्षमते कुलम् (४५) ॥ ३८॥ तदा मूर्हि गुरु ध्यात्वा कुनामृतरसेन च (४६)। तर्पयित्वा ततो (४७) देवं जपेग्मन्नं निराकुलम् ॥ ४० ॥ प्रति कुलचूडामणो हितीयः पटलः । (५) चरपरथ पूजाये यथा न जयते कुलम् । क । मामारिका पाठ । (रसेनाप। (8) तयिाचा कुलं ध्यात्वा । ।

·तृतीयः पटलः । देव्युवाच । अथ तद्राविसमये खकुर्न तूलिकोपरि (१)। थामभागे समासन्नं रक्तवस्त्रविभूपितम् ॥ १ ॥ खर्यालदारभूपा(२) रकगन्धविभूषितम् । गन्धपुप्पधूपदीपवेष्टितं सममोहरम् ॥ २ ॥ सर्वशृङ्गारवेशाव्यं स्फुरञ्चकित-लोचनम् । जितामित (३) कुचद्दन्द विशाल-करिकुम्भकम् ॥ ३॥ ललाटयन्त्रमालिख्य साध्यनाम-विदर्भितम् । तत् स्कन्धे वाहुमादाय भङ्गयातकुचावलम् ॥ ४ ॥ ताम्बूल-पूरितमुखं कुलं तदभिसहितम् । कूलाकुल-जपं सात्वा (४) समानयति तत्क्षणात् ॥ ५ ॥ (यन्नाम्ना लिखितं यन्वं तमानयति तत्क्षणात् )। शतयोजनदूरस्थां नदीपर्वतमध्यगाम् ॥ ६ ॥ दीपान्तरसहस्रेषु रक्षितां निगड़ादिभिः । पयोधरमरक्षुब्धमध्यमा लोललोचनाम् ॥ ७॥ नितम्ब-विम्वविध्वस्त स्फुरज्जघनमण्डलाम् । साधकाकाहिहृदयां विवरान्त:-प्रसर्पिणीम् ॥ ८ ॥ कपाट-लोहसवइ-प्राकार-विवरान्तरे (७)। साधकान्त:-समासीनां (८) देवता मिव चारिणीम् ॥८॥ (१) भूमिकीपरिस (*) बन्धनी मध्यस्थ लोकाई' पुस्तके नासि । (२) भूषाभि। खा () जितामत।क। ( ४ ) जलं (4) कुर्यात् । (५) निगड़ाष्ट्रिभ ।। (६) पण । प । (७) विविधानरें। प। (८) मासाप ।

·१४ कुलचूडामचितन्त्र (" वशयन्ति महादेवि ! (व। ) साधका स्तत्क्षणादिमाम् ।) एवमावष्टि सिद्धियेत् साधक: कौलिको भवेत ॥ १० ॥ दीक्षिता न च योषा चेत् कथं स्यात् कुलपूजनम् (८)। कुलपूजा नचेद्दत्स । कुलमन्त्रा: पराड्मुखाः (१०) ॥ ११ ॥ अन्ययोपा यदा वत्स । स्वयं तस्या गुरु भवेत्। ( वामकर्णे परां दद्यान्मन्वेणैवाभिपेचयेत् ॥ १२ ॥ मन्त्रं शृणु महादेव । यथावत् कथयामि ते । वान्तान्ते(त) त्रिपुरायै हृदयं परिकीर्तितम् ॥ १३ ॥ इमां शक्ति पदान्ते च पवित्रं पदमुच्यते । ततो गुरुपदं दद्यात् ममशक्तिपद ततः ॥ १४ ॥ कुरु स्वाहेति मन्त्रोयं पंड्विंशत्यक्षरात्मकः । अनेन मनुना देवि (व 1 ) शक्तिशद्धि समाचरेत् ॥ १५ ॥ अभिषेकादभवेच्छुदी रण्ड ( ण्डाया) अतिभैरव । ) ब्राह्मणी क्षत्रिया वैश्या शूद्रा च कुलभूषणा ॥ १६ ॥ वेश्या नापितकन्या च रजको योगिनी तथा । विशेष वैदग्धायुता सवी एव कुलाङ्गनाः ॥ १७ ॥ चतुष्पथे वा नद्यां वा बिल्वमूले त्रिशूलके । प्रेतभूमौ बिल्वमूले इष्टे वा राजवेश्मनि ॥ १८ ॥ सिन्दूरेण लिखेद्यन्वं विपुल साध्यदर्भितम् । तत्र सपूज्य विधिवत् कुल कुलरसेन (११) च ॥ १८ ॥ तर्पयित्वा तदन्त.स्थं पूजये निशि भावतः (१२) । ततो लक्षादानेन सिद्धिदा स्ता भवन्ति हि ॥ २० ॥ (-) बन्धनोमध्यस्थ लोकाख पुस्तके नास्ति। (६) कुलपूजके ।क। (१०) कुन पूजा पराड मुखा। ख। पन्धनीमध्यस्था पतलोको ख पुस्तके नास्ति। (1) रमेना। (१)पंथिता तदन्ने हि प्रजपेविभिचारतख ·वतीयः पटलः पुरचरण-काले तु परयोपा प्रपूज्य च। दीक्षिता वस्व पुष्पा भॊज्यैः पायससम्भवः ॥ २१ ॥ प्रारम्भकाले नियतं स्वयंपकानभोजनम् (१३)। नानाविध पिष्टक च नानारस-समन्वितम् ॥ २२ ॥ दुग्ध दधि एतं तक नवनीतं सशर्करम् । उपलाखण्डचूर्ण च नानाविध-रसायनम् ॥ २३ ॥ नारिकेलं कपित्यञ्च नागर करमईकम् (१४) । निष्याक वीजपूरञ्च दाडिमीफलमेव च (१५) ॥ २४ ॥ नानारम्य फलञ्चैव नानागन्धविलेपनम् । चन्दन मृगनाभिच्च श्रीखण्डं नषपल्लवम् (१६) ॥ २५ ॥ टसन लोध्रकञ्चैव जलज वनज न्तथा। नाना शैल समुदभूत नानालङ्कार-भूषितम् ॥ २६ ॥ शून्यगेहे समानीय चार्योदक विशोषितम् । अमृतीकरण हत्वा शक्ती रभिमुख नयेत् (१८) ॥ २० ॥ अष्टकन्यारूपभेद (१८) विलोक्यामर्ष चेष्टितम् । ब्रह्माण्याद्यष्टशतीना नामभि. कृतसजकाः ॥ २८ ॥ आमन प्रथम दत्त्वा स्वागतच ततः पुन (२०) । अयं पानीयक पाद्यं मधुपक जल तथा (२१) ॥ २८ । सापयेद् गन्धपुप्याये, (२२) केशसस्कार मेवच । धूपयित्वा तत: केशान् कोपेयञ्च निवेदयेत् ॥ ३० ॥ (१३) श्रद्धालद्वारलेपनम् । स । प्रामादिक । (18) नागरगद (१५) निम्नाक बोजपूरञ्च दाडिमीफलमुत्तमम । ख। (१६) सरपादपम । १७ ) नानाशैलस मुभूत नानालद्वार साम्मतम । ख । (१८) शकिगेहमुस नयेत् । स । (१४) अष्टकन्याद (२०) पुन पुन ।ख । मामादिक । (२१) अध पाद्यञ्च पानीयं मधुपर्क मल तत । ख। (२२) गन्धपुष्पाभि ·कुलचूड़ामणितत्वे ततः स्थानान्तरे पीठ मास्तीर्य पादुकाइयम् । दत्त्वा तत्र समानीय नानालझार-भूषणः ॥ ३१ ॥ भूषयित्वा नुलेपैय गन्धमाल्ये (२३) निवेदयेत् । तां तां शर्ति समावाह्य मूर्षितामा समानयेत् ॥ ३२ ॥ भोज्यं मण्डपमध्ये तु स्वर्णपात्रे सुशोभने । चर्चा-चोप्यं लेह्यपेयं भोज्यं भक्ष्यं निवेदयेत् ॥ ३३ ॥ अदीक्षिताचे त्ता स्तत्र ततो मायां निवेदयेत् । तासाच सव्यकणेषु (२४) ततः स्तोत्रं समाचरेत् ॥ ३४ ॥ ॐमात.वि ! नमस्तेस्तु । ब्रह्मरूपधरेऽनघे ।। कृपया हर विघ्नं मे मम मिहिं प्रयच्छ मे ॥ ३५ ॥ माहेशि ! वरदे ! देवि ! परमानन्दरूपिणि ।। कृपया हर विघ्नं मे मम सिद्धिं प्रयच्छ मे ॥ ३६ ॥ कौमारि सर्वविद्येशे कुमारकोड़ने घरे ! । कृपयेत्यादि ॥ ३७॥ विष्णुरूपधरे ! देवि ! विनतासतवाहि (६)नि । कृपयेत्यादि ॥ ३८॥ वाराहि ! वरदे । देवि ! दंष्ट्रोवृतवसुन्धरे ! । कृपयेत्यादि ॥ ३८॥ शकरूपधर देवि । शनादिसुर-पूजिते (२५) ।। कृपयेत्यादि । ४० ॥ चामुण्डे । मुण्डमालामृक्चर्चिते ! भयनाशिनि । रुपयेत्यादि ॥ ४१ ॥ महालचि ! महामोहे (२६) क्षोभ सन्तापहारिणि ! । रुपयेत्यादि ॥ ४२ ॥ (२३) गन्धं माल्याख। (२३) गणपूजिते । । खा. (२४) तामा सव्येषु कर्णेषु पुस । (१६) महामोक्षे । ख।

·तृतीयः पटलः १७ पिटमाटम(म)ये ! देवि ! पिटमाटवरिष्कृत (४७) 1 एक बहुविधे। देवि ! विश्वरूप नमोऽस्तुते (४८) ॥ ४३ ४ एतत् स्तोत्रं पठेद्यस्तु कमारम्भेषु संयतः। विदग्धां वा समालोक्य तस्य विघ्नं न जायते ॥४४॥ कुलीनस्य हारदेवाः (४८) कथिता. स्तव पुत्रक ! दीक्षाकाले नित्यपूजा-समये ना येद्यदि ॥ ४५ ॥ तस्य पूजाफलं वत्स ! नीयते यक्षरानमः । (५०) ( कर्णजपस्तोत्रम्) यदि ब्रीड़ापरा स्तास्त भोजयेत्तदग्टहादहिः ॥ ४६ ॥ स्थित्वा स्तोत्रं पठेत्ताप यावत्तृप्तिः प्रजायते । प्राचम्य मुखवासादि-ताम्बूलञ्च निवेदयेत् ॥ ४७ ॥ ततो दद्यात् पुनर्माल्यौं गन्धचन्दनपशिलम् । नमस्कृत्य विसृज्येव वरं प्राप्य मुखी भवेत् (५१) । ४८ ॥ अन्या यदि म गच्छन्ति निजकन्या निजानुजा । अग्रजा वा मातुलानी माता वा तसपनिका ४८ वयसा जातितो वापि होनापि प्ररमा: कलाः (५२) । पूज्या: कुलवरैः सबै निजाहद्वारयर्जितैः ॥ १० ॥ साभावे एकतरा पूजनीया प्रयत्नतः । (५३) संस्थाताऽसंस्थता वापि जननी वापि नियतिः ॥५१॥ (४७) मिति माटमये देखि । मिति माट वहिष्कृते । । ख । १४८) रके बढ़तरे देवि विश्वक्षमे । नमोस्तुते। क । 1४८) कुलीन हारदेवाच कथितास्तत्रपुत्र । ख। (५०) "मीयते यक्षराजसै" रित्यत पर क पुस्तके "कर्ण जपतोत्रम्" इति दृश्यते । (५१) विसृज्य प्रदक्षिणीकृत्य वरं पार्दा सुखी भवेत । का (५२) होना वा परमाः कला । ख। {५३ ) साभाये येकसरा पूजयिया प्रयत्ना । । ३ ·१८ कुलचूड़ामणितन्त्र पूछाभावे परा पूज्या मदंशा योपितो यतः । (५४) एक येत् कुलशास्त्रजः पूजाई स्तन भैरव ! ॥ ५२ ॥ सर्व एव सुराः पूज्या ब्रह्मविष्णुशियादयः (५५) । एका चेयुवति स्तन पूजिता चावलोकिता ॥ ५३ ॥ सची एव परादेव्यः पूजिता (ता:) कुलभैरव । (५६) आदावन्ते च मध्ये च लक्षपूर्ती विशेषतः ॥ ५ ॥ न पूजयति चेत् कान्ता तदा विनैः स लिप्यते । (५७) पूवार्जितफलं नास्ति का कथा परजन्मणि ॥ ५५ ॥ तस्मात् सर्वप्रयत्नेन यदीच्छेदात्मनो हितम् । ममापि क्रोधसन्ताप नाशनं (५८) विघ्ननाशनम् ॥ ५६ ॥ यत्नतः पूजनीया. स्युः कुलाकुलजनाः स्वतः । मातरुत्याय पूजाया मानकालेऽथवा पुनः ॥ ५७ ॥ संस्कृताऽसंस्कृता वापि होनजातापि वा सुत ।। नमस्या. सर्वजातीनां कुलीनाना कुलार्शने ॥ ५८ ॥ पुरथरणकालेपि यदि स्यात् पीठदर्शनम् । तदा तत्र पीठपूजा मनसापि न हीयते ॥ ५८ ॥ देवीकूटे महाभागा मुडडीयाने च भैरव ।। योगनिद्रां कामरूपे महिषासुरमर्दिनीम् ॥ ६ ॥ कात्यायनी कामभूमी कामाख्या कामदायिनीम् । जालन्धरे च पूर्णेशी पूर्णशैले च चण्डिकाम् ॥ ६१ ॥ कामरूपान्तु ठेहारे पूज्या दिक्करवासिनी। अथवा कामरूपस्य दर्शनं यदि भाग्यतः ॥ १२ ॥ . (५४चामख्या योषितो यत ।ख । (५) सर्व एव सुरा पूज्या सत्यनमसुरादय । ख । (५६) पूजिता हि भवन्त्याल गनीय पूर्वशक्तय । क । १५७ } तदा विघ्न विनुष्यते । स । (५८) शमन विघ्ननाशन । ख ·टतीयः पटलः तदा (५८) भगादिदेवोनो पूजा तव विधीयते । कुलनाथं ततो ध्याला स्त्रय मव्यग्रमानसः ॥ ६३ ॥ शेष समापये इत्स । तदनुस्मृति-पूर्वकम् । पूजाकाले होनजाता स्वयोपिद् वा प्रयत्नतः (६०) ॥ ६४ ॥ पूजनीया प्रयत्नेन वैध तत्र विवर्जयेत् । यया विष्णुः परं गोता यथा च शम्भुरीवरः ॥ ६५ ॥ यथा कमलजन्मापि ये वा व्यास-मुखा हिंजाः । इन्द्राद्या लोकपालाथ सर्वे गन्धर्व किनराः ॥ ६६ ॥ यचरक्ष:-पिशाचाद्या गुह्यचारण-खेचराः । तेर्यथा गोपितं गुह्यं तदुक्त ( त्वदुता) भारतसम्भवं ॥ ६७ ॥ तथा त्वयैव गोप्तव्यः कुलाचारः सुदुर्लभः ॥ ६८ ॥ इति कुलचूडामणी ढतीयः पटलः । (५६) तदा दुर्गादिदेवीनां । ख । (६०) मयाति चेत् । ख।

·चतुर्थः पटलः । देव्युवाच । शृणु पुत्र । रहस्य मे समयाचार सम्भवम् । येन होना म सिध्यन्ति जन्मकोटिगरपि (१) ॥१॥ मानवः कुन्नशास्ताणा कुलचर्यानुचारिणाम् । उदारचित्त. सर्वत्र वैष्यवाचार तत्परः ॥ २॥, परनिन्दा सहिष्णु स्या दुपकाररत. सदा (२)। देवतायतने चैव (३) निर्जने शून्य-मण्डपे ॥ ३ ॥ चतुष्पथे जलमध्ये (४) यदि देवाद् गति भवेत् । क्षण ध्यात्वा मनु जम्मा नत्वा गच्छेद यथासुखम् ॥ ४ ॥ ग्रन वीक्ष्य महाकाली नमस्कुयादलक्षित. । क्षेमरी तथावीच्य जम्बुकी यमदूतिकाम् ॥ ५ ॥ कुरव (र) श्येनकाको त (५) कृष्णमार्जार मेव च । पूर्णोदरि ! महाचण्डे । मुलकेशि ! बलिप्रिये ! कुलाचार प्रसन्नास्ये । नमस्ते शहरप्रिये । श्मशानञ्च शव दृष्ट्वा प्रदक्षिण मनुजन् ॥ ७ ॥ प्रणम्यानेन मन्त्रेण मन्त्री सुख मवाप्नुते । घोरदष्ट्रे । कठीराक्षि ! किटिशब्द प्रणादिनि । ॥८॥ धीरघोररवे मात (६ ) नमस्ते चितिवासिनि ।। कृष्ण पुष्प रक्त वस्त्र (७) विलोक्य त्रिपुरामिकाम् ॥ ८ ॥ (1) कुला कोटि सहस्रश । ख। (२) पर्वते विपिने चैत्र । क । (५) कुरव श्येनभूकाको। क । (७) रमवस्तारपुष्मा। ख। (1 उपकाररत तदा।। (४) चतुष्मधे कलामध्ये । के। (६) घोर घोररवास्फालेख।

·चतुर्थः पटलः . •) अगमे हण्डयभूमा विमं मन्त्र मुदीरयन् (८)। बन्धूक-पुष्यसद्धागे ! त्रिपुरे । भयनागिनि । ॥ १० ॥ भाग्योदय-समुत्पन्ने । नमस्ते वरवर्णिनि । कृष्णवर्ण तथा पुष्पं (८) राजानं राजपुत्रकम् ॥ ११ ॥ हस्त्यश्वरथशस्त्राणि फलक वीरपूरुषम् ( १० महिषं कुलदेवच दृष्ट्वा महिपमहिनीम् ॥ १२ ॥ प्रणम्य जयदुगां वा स च विघ्नै न लिप्यते (११)। जयदेवि ! जगदानि । त्रिपुरेऽरवे विदैवते ! (१३)। मद्य-भाण्डं समालोक्य मत्स्यं मांसं वरस्त्रियम् ॥ १४ ॥ दृष्ट्वा च भैरवी देवौं प्रणम्य विमपे मनुम् (१४)। घोरविन-विनाशाय कुलाचार-समृधये ॥ १५ ॥ नमामि वरदे देवि ! मुण्डमालाविभूषिते ! । T-समाकीर्णवदने ! त्वां नमाम्यहम् ॥ १६ ॥ ( सर्वविघ्नहरे देवि ! नमस्ते हरवल्लभे!)। एतपां दर्शने वत्स ! यदि नैवं प्रकुर्वते (१५)। शक्तिमन्वं पुरस्कृत्य तस्य सिद्धि न जायते ॥ १७ ॥ एतेषां मारणोच्चाटं हिंसनं वागुरादिभिः । क्रियते यदि पापात्मा मद्भता: स कथं भवेत् ॥१८॥ प्रधानांश-समुद्भूता एते कुलजनप्रियाः (१६)। डाकिन्यच तथा सा मदंशाः शृणु भैरव ! ॥ १८ ॥ रक्तधारा-स ॥ (८) मणन्य दण्ड्भूमा विदं बोल मुदीरयेत् । क। (2) जयावस्त्रां प्यएमा ।। (१०) मलकान् वीरपुरुषान् । स । (1) न च वि विलुप्यते । ख । R) लिपुरदेवि देवदे ।। (१३) महिपनि ! नमोस्तुते । ख । (१४) विम्पन्न तम् । क। * वन्धनी-मध्यस्थं ख-पुस्तके नास्ति। (१५) एतेषां दर्शने देवि! (व:) यदि वैरं प्रकुर्वते । । {१६) कुलजमात्रयाक!

·२२ - कुलचूड़ामग्पितन्त्र लब्धसिद्धि-समायोगा डाकिनीहिंसनं यदि (१७) (अथवा दानवानाच मदभनानां विशेपतः । वटुकानां भैरवाणां तस्य सिद्धि न जायते ॥ २० ॥ ग्राम वा नगरे वाथ इहे वा चत्वरीपि वा। यं दृष्ट्वा युवति नारी पूर्वदोष-विवर्जिता) ॥ २१ ॥ भावक-भिन्न हृदया वक्रदृष्ट्या विलोक्य च (१८)। दृष्ट्वा (१८) मधुकरयेणो यथा मधुमदाकुता ॥ २२ ॥ पतल्यविरतं पमे यथा वामृतलोलुपा। चकोरी मेघ मासाद्य सोत्सुका चातक-प्रिया ॥ २३ ॥ नवमसूता धेनुर्वा यथा यत्सानुसङ्गिनी । नूतन-टणजातेन यथा वा हरिणागना ॥ २४ । क्रव्यादाः पल मासाद्य पणात स्तीयदर्शनात् । मृणाल-दर्शना इंसी मधुलोमात् पिपीलिका ॥ २५ ॥ चञ्चला निजवंशाच (पद) भावना मूढ़मानसा (२०) । उत्क्षिप्य भुजमूलञ्च (२१) धसने क्षिप्यते पुन: ॥ २६ ॥ चेलाचल-परीवर्त-दर्शितापघनाकुला । कण्डूति ( २२ ) भावव्याजेन शिथिलीकत-वाससी (२३ ) ॥ २७ ॥ दर्शितस्तनपर्यन (न्त)-भूभागा पुनराता (२४)। स्खलत्पदयुगापात-पतिता पुन रुत्थिता ॥ २८ ॥ . 4 (१७) डाकिन्या हिंसनं यदि । ख। (*) बन्धनी मध्यस्थं श्लोकवयं क-पुस्तके नास्ति। (१८)बक्रष्टया विलोकाते।क। (११) दृष्टयास। (२०) चञ्चला निजशांचं भावना गूदमानसा । ष । मामादिकः। (२१) भुजमूलस्य । ख। + अपघणोऽङ्गमित्यर्थः । (२२) कण्डूल।स। (२३) बाससाक। (२४) दर्शित-स्तनपर्यन्त-भागा वा पुनराहता। क । ..

·१३ चतुर्थः पटलः सखीभि ाज मासाद्य कर्याकर्णि-मनोहरम् । एतचरणयुग्भे तु रहस्ये कामकाल्पना ( २५ ) ॥ २८ ॥ सखायं पश्य सुन्योणि शशासोऽस्य कुचोपरि । इत्यादिभावभरित-घणालज्जा-विवर्जिता ॥ ३० ॥ कामासहिष्णुहदया दूरे वा चान्तिके स्थिता । दूतीमुखेन लेखेर्वा (३७) जिज्ञासास्फुरिताधरा ॥ २१ ॥ का स्त्वं कस्यासि पुत्रो वा कस्मादागत एव वा । किमर्थ किमनुष्ठाता किं वा तेऽभिमतं वद ॥ ३२॥ अङ्गुष्ठ-केशपर्यन्तं योवापि च न शाम्यति । तदा तदभावचतुरी भावबोध-हविर्भुज ॥ ३३ ॥ तस्या (३८) निजमनीहारि हविःशेपं विधाय च । तत्र स्थित्वा पुररक्षोभं कुर्यात् काम इवापरः ॥ ३४ ॥ भौमवार चितास्थाने कुलसिन्दूर मानयेत् (२८)। तेनैव कुलकाठेन यन्त्र कृत्वा तदन्तरे ॥३५॥ के स्फे (३०) किटिकिटिइन्हें लिखेचण्डमर्नु ततः । पने महिपमहिन्या नववर्ण लिखेत्ततः ॥ ३६ ॥ तवाद्ये जयदुर्गाख्या श्मशानभैरवौं ततः । लिखित्वा पूजयेद्रात्री भद्रकाली समाहित. ॥ ३७ ॥ कामाख्यां दिशमास्थाय ध्यात्वा कामकलां (३१) तनुम् । दिग्वासा गलिताशेष-चिकूर. कुलकौनिकः ॥ ३८ ॥ (२५) एतत् मण्ययोगेन रहस्ये काम कल्लिता । क । • लेखेयमिति पाठान्तरम् । याहस्य कुचोपरि ति पाठान्नरम । (१०) दूतीयखेन खैर वा । क। (२८) तथा। स। { २८३ कुलकुम्भरसमानयेत् । । (३० } समस्के । का (21) कामाख्या देशमास्थाय ध्यात्या कामकलातनम ।स।

·२४ - कुलचूड़ामणितन्त्र "ध्यायेत् काली करालास्यां दंष्ट्रालीनविलोचनाम् (३२)।- स्फुरच्छव- -करणीकृतकाचीं दिगम्बरीम् ॥ ३८॥ वीरासनसमासीनां महाकालोपरिस्थितांम् (३३)। श्रुतिमूलसमाकीर्ण-सफनी चण्डनादिनीम् ॥ ४० ॥ मुण्डमाला-गलद्रत-चर्चितां पौवरस्तनीम्। मदिरामोदित (३४) (ता) स्फाल-कम्मिताखिलमेदिनीम् ॥४१॥ वामे खडूग-खण्ड-(३५) मुण्ड-धारिनी दक्षिणे करे । वराभययुतां घोर-वदनां लोल जिद्विकाम् ॥ ४२ ॥ , शकुन्तपक्षसंयुक्ता-यामकर्णषिभूपणाम् (२६)। शिवाभि धीर-रावाभिः सेवितां प्रलयोदिताम् (३०) ॥ ४३ ॥ चण्डहास चण्ड नाद-चण्डास्फाले य भैरवः । गृहीत-नरकद्धाले-जयशब्दपरायणः ॥ ४४ ॥ मेविताखिलसिद्धीधसेविभिः सेवितां पराम् (३८)। एव तां कालिकां ध्यात्वा पूजयेत् कुलनायकः (३८) ॥ ४५ ॥ विना परपुरावेशविवरान्तःप्रवेशनम् । यत् किञ्चित् कुलसिदिस्तु जायते न मनागपि ॥ ४६ ॥ सर्वसिद्धिप्रदादेवी हेलयापि च चिन्तिता (४२)। अतः सा दक्षिणा नानी त्रिपु लोकेषु गोयते ॥४७॥ ततोऽष्टशतमामन्चा सिद्धार्थ श्खेतसम्भवम् । कालीमन्त्रेण साध्यादि-ग्रथितेन च भैरव ! ॥ ४८ ॥ (३१) दंष्ट्रानील दिलोधनाम् । क । (३३) महाकालोपवेष्टिताम् । ख । १२४) मदिरामोदनो ( ना ) स्फाल 1 क । (२५) बामे खुण्डाश्च मुएइञ्च । क | (३६) सकुन्त पक्ष-संसना ( कां) वालकर्णविभूषिताम् । ख । (३७) शिवाभि स्फेररावाभिः सेवितां मणयोदिताम् । क । (३८) सेविते. सेविता पराम् । क । (२४) कुलसिद्धये । स । (४०) प्रवेशनाम् । स । ४१) चित्तचिन्तिता।क (४) बोतार्थे । । सिद्धार्थ इति सम्भवति।

·चतुर्थः पटलः . विसज्य देवी दये स्थापयित्वा चतप्पथे। घरालद्वार-रचितो विशेत् परपुरं ततः ॥ ८ ॥ देयों ध्यात्वा बारदेश नमस्कृत्य कुलं गुरुम् । सिद्धार्थ वामहस्ते तु ग्रहीत्वा मन्त्रमुचरन् ॥ ५० ॥ यव च हारि निगड़लोह-गड्डुकुलाहतिः । भित्त्वा तव विशे द्रात्री (४३) नि:शः क्षोम-वर्जितः । ५१ ॥ शताहसिं समुल इर पिहरेत् स्वेच्छया ततः । अखागारे रथागार कालिकाागार-सबिधी ॥ ५२ ॥ देवतायतने वापि अन्ननाश्चित-लोचन: (४४) । ध्यात्वा स्वप्नवती विद्यां (४५) प्रविशेत् काममण्डपम् ॥ ५३ ॥ यदि कोपि समायाति न भयं सत्र चिन्तयेत् । के यूयमिति वक्तव्ये (४६) वयश्च वीरपूरुपा: ॥ ५५ ॥ वक्तुं (४७) ग्रहीतुं मार्नु वा न शकाः पुरपालकाः । तत्र प्रदक्षिणीकृत्य पितरौ परमास्पदम् ॥ ५५ ॥ पूजये यन्त्र मालिख्य निजं मन्त्र जपेत्ततः । देवीकूटे तथोडडाने (डडीने) कामरूपे तत-स्तटे (४८) ॥ ५६ म जालन्धरे ततः पूर्णे यज्ञभूमी ततः परम् । एयु विन्यस्य चकाणि पूजयित्वा प्रणम्य च ॥ ५७ ॥ प्रधा दशधा वापि शतं वापि सहनक । जप्ता पीठं समादाय भाण्डागारं (४८) ततो विशेष ।। ५८ निम्मला भूमि मास्थाय तन सिहासनं ततः । रक्षा-(५०) पीठं पुरस्कृत्य प्रथमेत् पीठ-संमुखम् ॥ ५८ ॥ (8) मित्या नत्र पियेदुहारि।। 188) यानाश्चित लोचनः । का (1) सत्रवती देवों । क । 18६) कोयमिति च तव्य। स। (७) मतं । का (८1 कामरूमे तत. सुत । (2) भारागारे । स। (५.) नया पीठास खि ४ ·कुलचूडामणितम्चे धागतासि महाभागे ! सिइयोने! मदिष्टदे ! (५१)। कुलपूजां करिष्यामि उपधारं प्रयच्छ मे ॥ ६ ॥ पुत्राना मस्तके छात्वा तत: साऽ गार मोक्षते (५२) । कुलपुण्यं (५३) तथा गन्ध नैवेद्य पुन रारित् ॥ ६ ॥ तइस्तावचितं सव्वं तेनैवोपस्कृतं ततः । समादाय तथा पूजां कृत्वा पझा (५४) निजेषकया ॥ ६२ ॥ शालि-तण्डुल मादाय मत्स्य-मांसानि चैव हि। घृतं मधु तथा चान्यद (५५) यहा यौष लभ्यते ॥ ६३ ॥ स्थापतिखा तत: पात्रे परमीसत्य साधकः । निजेष्टदेवतां ध्यात्वा (५६) निवेद्य शास्तमार्गतः ॥ ६४ ॥ फल छित्वा विधा भित्वा तस्याई कुलशलये (५७) । निवेदयेत् स्वयचाई भक्षयित्वा पुरस्थितः । ६५ ॥ यदि नो विद्यते (५८) योपा तत स्तोये विसर्जयेत् ॥ ६६ ॥ तत: पीठं समादाय भूमि-मार्जनपूर्वकम् । पितुः समीपे संस्थाप्य तत्त्वचिन्तापरो भवेत् ॥ ६ ॥ इति कुलचूडामणी चतुर्थ-पटलः । (५१) मदिष्टये। खु। (५२) पुत्राणांमस्तमे कृत्वा तत. सा गुरुमीचते । ख । प्रामादिकः । (५३) फलपुष्याख। (५) गत्वा । का (५५) तं मधु तथान्यहा । क । (५६) मृत्वा । क। (५७) नवं स्थित्वा विधा भिस्वा तदई कुनयतये । ख । (५८) यदि तदाद्यते यतया ।।

·पञ्चमः पटलः । श्रीदेव्युवाच । निट्रावशगते देव । निशाचारेण साधकः । कामरू प्रवियाशु कामाख्या-योनिमण्डपम् ॥ १ ॥ परिष्कृत्य (१) कुलै द्रव्य लिखित्वा चक्र मुत्तमम् । साध्यसाधक-नाम्ना च दर्भितं विपुलीकृतम् ॥ २ ॥ कामस्थं काममध्यस्य कामेन च पुटीक्ततम् । कामेन कामयेत् कामं कामं कामेन (२) योजयेत् ॥ ३ ॥ ततो ध्यात्वा मनुं जप्ता पीठादि चावलोक्य (३) च । माट-पीठे (४) पिट मुखं स्थापयित्वा विधानतः ॥ ४ ॥ ग्टहीत्वा वस्वखण्डं वा (५) ताम्बूलइयमेव वा । काकिणों वा तदई वा (६) तद्योग्यं हरते इटात् ॥ ५ ॥ प्रदक्षिण-क्रमेणेव क्रमेण नि:सरत्ततः । पोराङ्गनानां द्रव्यं वा परिरक्षत ( रक्षित) रेव वा ॥ ६ ॥ ग्राहीत्वा यदि निर्याति भ्रष्टो भवति माधकः । नेपा प्रहार थातुर्य व्यभिचार-कुम्नक्षतिः ॥ ७ ॥ क्रियते यदि दुष्टेन तटा नश्यति निश्चितम् (७)। व्यभिचारात् पुरक्षोभो बद्ध चैयाभिभूयते (८)॥ ८ ॥ . (१) पुरस्कृष्य । का काभी कामेन योजयेत् । स । तल ध्यात्वा मन जबर पीठानि चाश्लोक्य च । ख। (2) मार पीठात् । के। (५) यहोवा वस्तखण्डाद्या । स । प्रामादिक । १६) काकिनी नदूईवा के । प्रामादिक । (७) निचयात् । ख। (६) व्यभिचार पुरक्षोभे बन्धवाभिजायते । क ।

·२८ कुलचूड़ामणितश्चे स्वप्नप्रबोधमन्वेण बोधयेत् पोर (पुरयासिनीम् (८)। अन्यचौरेण वा तेषां कुलीनेन च गदर ! (१०) ॥८॥ प्रविश्य विघ्नः क्रियते (११) साधकस्य न संशयः । भूता: मेताः पिशाचा वा राक्षसा वा सरीसृपाः(१२)॥ १० ॥ किन्नरी (१३) वा तथा नागकन्या पाताल-कन्यकाः । विद्याधरी भैरवरा घटुको गणप स्तथा (१४) ॥ ११ ॥ प्रविश्य विघ्नं कुर्वन्ति सप्ता दृष्ट्वा पुराङ्गनाः । अपत्य हानिं विक्षोभ व्याधिमुच्चाटनं तथा ॥ १२ ॥ ट्रव्यहानि व्याकूलत्वं कुर्वन्ति विधहतकाः (१५)। एतत् पुरपते रेतत् कारणाद्यदि शहर !॥ १३ ॥ वणहानि यंदा जयात् (१६) (नाता) तदा नश्यन्ति साधकाः। तस्मात् सर्वप्रयत्नेन प्रबोधं कारयेद्गुरुः (१७) ॥ १४ ॥ रक्षा काया प्रयत्न कोलकान्निखनेत्ततः। वचं शक्ति तथा दण्डं खङ्गं पाशं तथा शम् ॥ १५ ॥ तत्रतदिक प्रतीनाञ्च (तद्दिक्पतीनाच) पूजा कायऱ्या प्रयत्नतः (१८)। पिष्टकं कदलं देव ! मोदकं पायसं तथा ॥ १६ ॥ भक्त लाज दंशनच्च नारिकेलफल ततः । विष्णवे परमावश्च गणेशाय च पीठकम् ॥ १७ ॥ मोदकं नारिकेलञ्च कदलीफलमेव च (१८)। क्षेत्रेशाय कृष्णच्छागं दत्वा वीर मर्नु ततः ॥ १८ ॥ खप्रबोधक मन्त्रैण बोधयेत् पुरवासिनी य । ख । 11.) कुलान्येन च गड्ढरा । क। (१) विघ्नं कुरुते । क । मामादिकः। (१२) भूताः प्रेता राक्षसाच सरीसृप देवकन्यका । ख ! (R) किन्नरी च । खा 1१४) हेतशिगणस्तता ।स। ( १५) विघ्नहेतुकम् । ख। (१६) हडाहानिर्यदा याति ! क ! (१७) गुरुम् । क । (१८) तत्र भाग क पीताना पूजाकार्या विशेषतः ।। प्रामादिका। (10) कदलीफल संचकम् । क । (ह) + ·पञ्चमः पटलः २८ मा सा लोष्ट्र समादाय निपेद्दशसु दिक्षु च । यथा यजेऽभिषिक्तेऽश्खे (२०) यथा शकादिभिः सर्गः ॥ १८ ॥ विघ्नमाचर्यते तहत् कुलोपरि महेश्वर !। शयनागार ऐशाने कुलग निधापयेत् ॥ २० ॥ जड़े वितस्तिविस्तार मधी विस्तारमेव च । छाला तब यन्त्रराजं पूजयेन्निशि साधकः ॥ २१ ॥ रात्री पर्यटनचैव रात्रौ च कुलपूजनम् (२१) न करोति कथं देव ! साधकः कोलिको भवेत् ॥ २२ ॥ रहस्थाश्रम मासाद्य प्रतिद्वारं समाहितः । रात्री स्थित्वा (२२) कुलाचारकथां त्रिभुवनेश्वरीम् ॥ २३ ॥ नत्वा च प्रजपेन्मन्नं पूर्ध्वगक्ति यंदा (२३) भवेत् । प्रातःसात्वा गुरुं नत्वा देवान् फ्टिन् ऋषी स्तथा ॥ २४ ॥ तर्पयित्वा यथाशक्ति पूजयेद भक्तिभावतः । ततो युवतिसेवायां (या) यत्किञ्चिदुप (हाप) (२४) देशतः ॥ २५ ॥ यथा पौराङ्गनालाय मिथणव्यपदेशतः। ट्रव्यादिना (२५) तत्र वापि यथा भवति भैरव ! ॥ २६ ॥ दासदासी-प्रतिपालचारिणां (२६) प्रियकार्यपि । अस्योपरि क्षपा तस्याः कीदृशी (२७) व्यपटेशतः ॥ २७ ॥ (ज्ञातव्या पुरभावस्तु यत्नतः कुलसाधकैः । केनापि व्यपदेशेन कुनचूड़ामणि खतः ) * ॥ २८ ॥ (१०) महायजेमिपितय (च)। ख। (२१) यति पूजनम् । के। (११) कुलाचारे। ख। (२१) लिखित्वा पूजयेद्यन्त्र पूर्वाशनियंदामवेत् । १२४) ततः पुरपतेः सेवायत् किश्चिद्व्यपदेशतः ॥ ख। (२५) द्रव्यादीनां । क। (२६। दामदामोदनिदानचारी | ख। मामारिका । १२७) यस्योपरिक्रमात्तस्य । क) प्रामादिकः । वन्धमी मध्यस्थ वचनं ख पुस्तके मास्ति।

·३० कुनघूडामणितम् ग्रहीत्वा स्वर्णपाने या तामे पा कुलसंजके । लिखित्वा निजयन्वं वा कुम्नयन्त्रमथापिया ॥ २८॥ थीयन्त्र वाथ गन्धर्वयन्वं वा द्रव्यवि (मि) थितम् (२८)। मध्ये तत् कुलनाम्ना च दर्भितं निजनामभिः ॥ ३० ॥ पाई कामकलावीज मिजमन्त्रणा वेष्टितम् । पूजयेत् साधक श्रेष्ठः कुलाम्नाय परायणः ॥ ३१ ॥ कुल पूजादिग्लिनैस्तु रहितो विष्णुतत्परः (२८)। ( गच्छन् वदन् नमन् वापि रखनन् विप्नुपरायणः ॥ ३२ ॥ जय विष्णु (विष्णी।) हरे ! ब्रह्मन् नानाद्य (नामाघ) पदविस्तरैः । सातव्यो। कुलाभिन्न ररण्ये वा जलाशये ॥ ३३ ॥ ततः पूर्बोतारूपेण कुन्नक्षोभं समाचरेत् )। ततो रात्री शून्यगेहे उद्याने वा सुरानये ॥ ३४ ॥ भानीय कुलजा देवौं मूलमन्त्रेण दीक्षयेत् । ततः पूर्वोक्तरूपेण कुलक्षोभ समाचरेत् (३०) ॥ ३५ ॥ एव कृते न सिद्धि येन्मूलमन्त्र समभ्यसेत् । पीठाना परम पीठं कामरूपं महाफलम् ॥ ३६ ॥ तत्र यत् क्रियते पूजा सलहापि महेश्वर ।। विहाय सर्वपीठानि तव पुत्र वमाम्यहम् (३१) ॥ ३७ ॥ तस्माच्छतगुणं प्रोक्तं कामाख्या योनि मण्डलम् । तेषा फलं महादेव । वहु किं कथ्यतेधुना ॥ ३८॥ यत्र कोटिगणैः साईमाद्या महिषमहिनी। यत् पीठ ब्रह्मणो वक्त गुप्त सर्वसुखावहम् ॥ ३८ ॥ (२८) श्रीयन्त्र वापिगन्धर्चदुराप द्रव्यमाश्चितम । ख। (२८) थाह्य तोविष्णुततपर ।। पन्धनीमध्यस्थोयन्य क पुस्तके नास्ति । (३) समारभेत् । क। (१) तस्यादेहेवमाम्यहम । क । * ·पञ्चमः पटलः यतो देवाश्च देव्यय ऋपययेव (३२) भावजाः । सप्याविर्भवन्त्यत्र देनगुसं महाकुलैः (३३) ॥ ४० ॥ विविधञ्चैव तत्पीठं गुह्यं व्यक्तं महेश्वर ! व्यसादगुह्यं महापुन्यं दुरापं साधकोत्तमः ॥ ४१ ॥ गुप्तं सर्वत्र देवेश! लभ्यते कुलसुन्दरैः ॥ ४२ ॥ भैरव उवाच । आकर्षणविधान में स्वतन्त्र समुदौरय । पुत्रोऽस्मि यदि देवेशि । सृष्टिसंहारकारिणि । ॥ B देव्युवाच । शृणु पुत्र ! महाविद्या माकर्षणकरौं पराम् । यदाराधनमात्रेण देवानाका कपयेवरः (३४) ॥ ४॥ ब्रह्मा सरस्वतीयुक्तो देवतामुखसंयुतः (३५) । वीरव्यक्ति (शक्ति) समाकीर्ण: कालीमन्न उदाहतः (३६) ॥ ४५ ॥ एक वा विगुणं वापि त्रिगुणं वापि भैरव ।। जप्ता कर्पयति स्वैरं स्थावरं (स्थावर) जगमादिकम् ॥ ४६ ॥ एपा विद्या (३७) महाकाली गुह्याद गुद्यतरा स्मृता। सुप्ता निद्रामिता मत्ता भ्रामितावनता तथा (३८)॥ ४७ ॥ समस्तदोपजालेन ग्रथिता कुलसुन्दरी। निशाचारं दिवाचारं सध्याचारच पल्लवम् ॥ ४८ ।। दर्भित वीजसंयोगं भावयेद्योगमेव च । (२१) मुनयशैव । ख। (२३) सदाकुरु । (३४) देवानाकर्ष येनुवम् । ख। () ब्रह्मा सरसतीगुना देवतासख-सयुता । ख) प्रामादिक । (३६) पोजयक्तिममाकीर्ण कालीमन्नछदाइतम् ॥ ख । (७) एतद्विद्या । क। विद्रावणरतापरा ।।

·३२ कुलचूड़ामणितन्धे जाला प्रबोधये हीरो गुफरतककारणम् (३८) | Ye H नियमः पुरुषे जेयो न योपिरान कथशन । यहा तहा येन केन सर्वदा सर्वतोऽपि च ॥ ५० ॥ योषितां ध्यानयोगेन सिहयः स्युन संगयः । यथा यस्कान्तमाविण गूढविदगिलोव्यसायः (थय:) (४०) ॥ १ ॥ स्वयमेव वधियोति यथा वा सौरतेजसा । मर्यकान्तः स्कुटरुचि र्यथा घ रविरग्मिभिः (४१) ॥ ५२ ॥ चन्द्रकान्तं द्रावयति यथा यस वारिदः (वारिदः)। जलसे काभिवता भू रसपूर्णा प्रचक्षते ॥ ५३ ॥ (पुष्यदर्शनमात्रेण भशिमति यथा भवेत् । महादुर्गाप्रसादेन यथा सिहीवरी भवेत् ॥ १४ ॥ कुलपुष्पप्रमादेन यथा प्रोति स्तु जायते । गङ्गास्मरणमात्रेण निष्पापो जायते यथा । यथा कर्षणमात्रेण शिव एव प्रजायते ॥ ५५ ॥ योपिञ्चिन्तनमात्रेण यथेयं (४२) वरदायिनी ) । तस्मात् सर्वप्रयत्नेन दौचयनिजकौलिकीम् ॥ ५६ ॥ (२६) गुरुरलेव कारणम् । क । (8.) गूढविद्या प्रकारयेत् ।। (४१) सूर्यकान्त स्फुट रौति यथाच विधुरश्मिभिः । क । मामादिक । ।४१) अधेयं।क। क पुस्तकेत "जलसेकाभितनाभू रिति बोकाळात पर दुधात भोरपाणेयत्तृप्तीभिजायते नरः । पुष्या (पुष्प दर्शनमात्रेण गन्धर्व स्वपितो (मीयते । यथा ॥ गुरु सेवन मावेण मन्त्र सिद्धियथा भवेत् । महापावनध्यानात् यथा सिदोश्वरो भवेत् ॥ त्रिपुराध्यानमावेण शक्ति सक्रिर्यथा भवेत् । रति लोकदयं श्यते ।

·पश्चमः पटलः । भैरवोऽस्य ऋषिः प्रोक्त उणिक्छन्दतु देवता। कालिका दक्षिणा देवी चतुर्वर्गफलप्रदा॥ ५० ॥ पूर्व वीज पराशक्ति जिन मूर्तिकल्पना । पड्दीधभाजा वीजन कुयादगादिकल्पना (नाम्) ॥५॥ चतुर्दश विभागन * माटकाणैः पृथक् पृथक् । हृदये हस्तयोः पादयुगले विन्यसेत्ततः ॥ ५ ॥ पञ्चाशमूलमन्त्रेण व्यापर्क विन्यसेत्ततः । पञ्चधा ध्यानमेकत्र पूर्वोक्तच्च समाचरेत् ॥ ६ ॥ दशपचारपद्मए । पौठ-पूजा समाचरेत् । तत्रावाद्य यजेदेवो' दक्षिणां कुलभूपणाम् ॥ ६१ ॥ महाकालं यजेत् पश्चात् पीठशक्तिं ततो यजेत् । काली कपालिनी कुल्लां प्रथमे च त्रिकोणके ॥ ६२ ॥ कुरुकुल्लां विरोधौञ्च विप्रचित्तां तथैव च । उपमुखी मुग्रप्रभा प्रदीप्ताञ्च तथैव च ।। ६३ ॥ नीलां धना बलाकाञ्च मात्रा मिताञ्च मुद्रिकाम् । ब्रह्माण्याद्या स्तथा वाह्ये यजेत् पूर्वदले कमात् ॥ ६४ ॥ एवं कृत्वा जपेमन्वं विधाथी दिवा शुचिः । लक्षं रात्री तथालक्षं महागौचपरायणः ॥ ६५ ॥ अन्यासा योषिताचात्र न पूजा नापि चिन्तनम् । रात्री अपेकमात्रेण सिद्धिदा दक्षिणा भवेत् ॥ ६६ ॥ प्रन्यासं समाचर्य ध्यात्वा देवी जपेदुधः । (अरण्यामथवा रात्री महाकाली महोदया ॥ ६ ॥ * इझंधीजेनेति । ख। पञ्चदविभागेन || + दृशधा योगपनेषु । । घना नोवा | क| ५ ·१४ कुलचूड़ामथितन्त्र अनेनेव विधान पूजिता विश्वरूपिणी थाकपयेवकन्यां पाताले नागकन्यकाम् ॥ ६ ॥ अरण्या च महाकाली हितीया चेयमोरिता। पूजा ध्यानं प्रयोगच जपञ्चैव विशेषतः ॥ ६८ ॥ समान समेतल्या स्तस्या देय्या प्रकौर्तितम् । वारिजापादिकं सर्व पूर्बो चात्र कीर्तितम् ॥ ७० ॥ अरण्याय महाकन्याः पूजायां निर्मला भवेत् ) । इशान शहमासाद्य तत्र यन्त्र विलिख्य च ॥ ७१ ॥ अष्टमौरावि मारभ्य चतुर्दश्यां समापयेत् । अष्टोत्तरशतं मत्ती मन्तयित्वा सुसंयतः ॥ २ ॥ नग्न स्ताम्बूलपूर्णस्यो मुक्तकेमो जितेन्द्रियः । मदिरा-घूर्णनयनः परयोपित-समागमे ॥ ७३ ॥ पूजयेद् गन्धपुष्पन दिग्वासाः कुलभूषणः । यन्नाम्ना दर्मितं यन्त्र पूजयेद्दौर-वलभः ॥ ७४ ॥ मा समायाति कामाता यत्न देशे स पूजकः । मद्यं मांस तथा वत्स । यत् किञ्चित् कुलसाधनम् ॥ ७५ ॥ तस्यै दत्त्वा ततः शेषं गुरवे विनिवेद्य च । तदनुज्ञा मूद्धि कृत्वा पञ्चास्मनि योजयेत् ॥ ७६ ॥ मद्यं मांसं विना वत्स ! कुलपूजां समाचरेत् । जन्मान्तरसहस्त्रस्य सुकतं तस्य नश्यति ॥ ७७॥ यत्रावश्यं विनिर्दिष्टं मदिरादान-पूजनम् । ब्राह्मण स्नानपानेषु मधु मा प्रकल्पयेत् ॥ ७८ ॥ * वन्धनी मध्यस्था चत सोको ख-पुस्तके न दृश्यते । अत्र पाठानामसहसता प्रायेण प्रतिभाति । पुस्तकान्तराभावात् गोधनञ्च न सम्भवेत् । t बटोत्तर शतमय । ७ ।

·पचमः पटलः अथवा कुलमद्येन पूजयेत् कुलपूजितम् । योगिभिः पीयते मद्यं तन्मयं योगिपुङ्गवः ॥ ७ ॥ न मद्यं पानयोग्यं स्याद्यन्मयं गुड़पिष्टकम् ॥ ८० ॥ इति कुलचुडामणो पक्षमः पटलः ।

·षष्ठः पटलः । देव्युवाच । अथ वक्ष्यामि ते वास ! विधानं यव यद्भवेत् । थानीय देवों तद्गाचे व्यापक विन्यमेत्ततः ॥१॥ प्रथम साधक श्रेष्ठो देवीकूटस्य मस्तको । (विलिय यन्नं पूर्बोतं पूजयेत् कुलवर्मना ॥ २ ॥ पीठादि देवी प्रणभेत् पूजयेद गन्धपुष्पकः । महाभागां ततो मूलदेवी मावरणः सह ) * ॥ ३ ॥ लकं तत्र जमा (१) तु उडडीयानं ततो विशेत् । तस्पौठे योगनिद्राख्यां (२) पूजयित्वा ततो यजेत् ॥ ४ ॥ निजेष्टदेवतां तत्र जपेलदं समाहितः । कामरूपं (३) ततो गत्वा तत: कात्यायनी यजेत् ॥ ५ ॥ जया लक्षं ततो रात्रौ कामाख्या प्रथमं यजेत् । ततो जालन्धरे गत्वा पूर्णेशी प्रथमं यजेत् ॥ ६ ॥ तत्रापि लक्षमानेन जघा मन्त्रं समाहितः । तत: पूर्णगिरी गत्वा यजेञ्चण्डौं ततो जपेत् ॥ ७ ॥ कामरूपान्तरे गत्वा (8) कामाख्यां प्रथमं यजेत् । ततः प्रान्त महादेवी (५) यजेदिकरवासिनीम् ॥ ८॥ • वन्धनी मध्यस्थः माईलोकः ख पुस्तके नास्ति। 1) संपूज्य जमा देवेशि ! (!) ।। (२) ततः पोठयोगनिद्राम् । क । (३) कामहमे । ख। (8) फामदयानरे पत्त छ । (५) बेहारे व महादेवी । क ।

·पहः पटलः ७ एवं पीठेश्वरौं जता पूजयेदिष्टदेवताम् (4)। सप्तपीठे सप्तलक्षं जला रात्रौ समाहितः ॥ ८ ॥ संख्यापूत्तौं ततः पृच्छेत् (७) का त्वं देवि ! कुलोत्तमे । एवं सते विस्मृता चेत् (८) स्वनाग्नि गोत्रजन्मनि ॥ १० ॥ तवेष्टदेवतैवाई वृणुष्व वरमुत्तमम् (e)। ततः प्रणम्य देवेशी वृणुयादरमात्मनः ॥ ११ ॥ ययेवं नैव सा देवी (१०) पुनः पूर्वोक्त माचरेत् । (प्रक्षोमित-कुलाचार-परिचर्या-परायणः)* ॥ १२ ॥ अथवा सर्वपीठेषु यजेन्महिममहिनीम् । ततः प्रसन्ना भवति खैरं कुलवरप्रिया ॥ १३ ॥ ततो जया मूलमन्वं सर्वसिद्धीश्वरी भवेत् । राजवृक्षं समालोक्य तन्मूले खेटदेवताम् ॥ १४ ॥ पूजयित्वा महारात्रौ विदिनं प्रजन्मनुम् । लक्षपीठफलं देव ! (११) लभते साधकोत्तमः ॥ १५ ॥ वेतालं पादुकासिद्धिं खगसिद्धिञ्च भैरव ! अञ्चनं तिलक गुप्तिं महिषासुरमर्दिनीम् (१३) ॥ १६ ॥ साधयेत् साधकोऽभीष्टं (१३) मूलवियां महेश्वर ! ॥ १७ ॥ भैरव उवाच । वेतालादि-महासिदिः कथं भवति चण्डिके ।। तम्मे कथय देवेशि ! (१४) यदि नेहोऽस्ति मा प्रति ॥ १८ ॥ १६) पूजथियेटदेयताम् । के। (७) संख्यापूणे पुनः पृच्छह । के। एवं सता विस्मृता चेत् । ख। (2) पृणुयादरसत्तमम् । क । (१) संमार्थितैय साहेवी। छ। प्रामादिक। वन्धनी मध्यस्थं श्लोकाईख-पुस्तके नाति । (11) धनभिटफलं देव।क। (१२) महिषासुरमाई नी । क । (१३) साधयेत् साभकामी।स। {१४) सत्त्वं कथय देवेशि।।स। .

·३८ कुलचूड़ामपितो देव्युवाच । निम्नसपीभवं (१५) काठं श्मशाने साधकोत्तमः । भौमवार मध्यरात्री शवासन-युगादिले (१६) १८ ॥ खनित्वा पाटलाचे जपिम्महिप-महिनीम्। तत्सहस्र हुनेहतम! तोव पिटकानने ॥ २० ॥ काठमुद्धृत्य (१७) तत्रैव दण्डपादुक-चिशितम् । गला दुर्गाष्टमी-राती मगाने निधिपेत्ततः ॥ २१ ॥ तस्योपरि शवं कृत्वा पूजयित्वा यथाविधि । शवासनमतो धीरो जपेदष्टसहस्रकम् ॥ २२ ॥ ततो माळबलिं दत्वा काठमामन्चयेत्ततः । में स्में दण्ड महाभाग योगिनी-हदयनिय ! (१८) ॥ २३ ॥ मम हस्तस्थितो नाथ ! ममानां परिपालय । एवमामन्या वेताल यत्र यत्र प्रयुज्यते ॥ २४॥ तं तं चूप विधायाथ (१८) पुमरायाति फौलिकः । गच्छ गच्छ महाभागे ! पादुके ! घरवर्णिनि ॥ २५ ॥ मत्पादप-मात्रेण गत स्वं भतयोजनम् (२०)। अष्टलौह समासाद्य (२१) पच्चासदगुलाकतिम् ॥ २६ ॥ खड़गं कला तत्र यन्त्रं लिखित्वा प्रजपेग्मनुम् । तत् सहस्रं ततो जमा (२२) महाशव-कलेवरे ॥ २७ ॥ खनित्वा वीजाक्षाग्रे वडारक्षान्तु कारयेत् । (२३) कुलाष्टम्या मईराने चितामध्ये समाहितः ॥ २८ ॥ (१५) पिल्लुइच्छो भव । छ । (१६) गवासनयुगाद्विते । ख। कासवृत्य (१८) स्केस् दण्ड महाभाग योगिनी इदमिय । क । (१४) तं तंदूपी विधायाथ।स। (२.) प्रोत्रींनं यत योजनम् । क। (२१) बङ्गबाई समालोक्य । ख। (१२) तत् सहनं ततो जत्वा । स । (२६) या राष्कन्तु भावयेत् ।। सेनय । सा ·पर्छ, पटलः प्रीतिपूर्व समामन्वय हुनेत् पिटवने तत: (२४)। मधुरत्रयसंयुक्त बिल्वपत्रेण संयुतम् ॥ २८ ॥ पादादिमूद पर्यन्तं दोमान्त बलिमाहरेत् । वल्यन्ते परमा माया देवी महिषमहिनी ॥ ३० ॥ आयाति बलिपूर्णास्या वरइस्ता महोन्मुखी। ग्रज वत्सेति शब्दे वै खड़गमुत्तोल्य धारयेत् (२५) ॥ ३१ ॥ घोरदंष्ट्रे ! महाकालि ! करवाल-स्वरूपिनि !। को ई ऊँ कुरु कल्याण (२६) (णि ) विपक्षच्छेद विस्तरम् ॥ ३२ ॥ एवमामन्बा खडूगन्तु यमुद्दिस्य क्षिपेनरः । छित्वा छित्त्वा पुनम्छित्त्वा गच्छत्याचप्यते पुन: ॥ ३३ ॥ अथवा कृष्णमार्जार मेकघातेन च्छेदयेत् (२७) । कुर्ज चतुष्पथे रात्री निखनेन्मन्त्रितं ततः ॥ ३४ ॥ तत्र मोचा समारोग्य यावत् पत्रं प्रजायते । तायद भुक्का इविष्यान्न प्रतिरावं जपेदभौः ॥ ३५ ॥ . अष्टोत्तर-सहस्रन्तु एकाकी दीपवर्जितः। उत्पन्न पत्र मालोक्य (२८) चित्वा (छित्त्वा) निश्छिद्र मानयेत् ॥ ३६ ।। तब भुला हविष्यानं तद्दिने तटिनी सटे (२८)। तमानीय सत्सङ्गः क्षालयेन्मन्वमुञ्चरन् ॥ ३० ॥ (२३) प्रति सचे सभामन्त्रा हुने पिटवने तत । रति क-युम्तो। स पुस्तके तु मोति पूचीन्तु संपूज्य गच्छे छोटयने तत इत्येवं दृश्यते, उभयमेवासङ्गतम् । मया तु पुस्तक- हयात् विशुद्धांशमवलम्बर कल्पित पाठो भूले न्यवेशि। तथ्यन्त नानाति भगवान परम गिय एवं { २१) सङ्गमसोल्य दापयेत् । क । (२६) कञ्चित्त्व कुर कल्याणि । ख । (२७) घातयेत् । ख। (२८) सक्ष पत्नमालोक्य । स। (३८ | तटिनी जले ·४. कुलचूड़ामणितन्त्र तीतोऽभिमुखं वत्स । (३०) यदस्थि मतिगयति । तदानीय यजेत्तत्र कालिकां घोरनिस्वनाम् ॥ ३८ ॥ अभिमन्वा सहस्रन्तु कालीमन्वं समाहितः (३१) । सिद्धाननी भवेन्चन्ची नाव काया विचारणा ॥ ३८ ॥ चन्दनागुरुकस्तूरी-मिथितं चास्थि-घर्षणम् । छत्वा संपूज्य विधिवत् (३२) सर्व जयति साधकः ॥ ४ ॥ कुल्लमीनं कुलानच्च कुलमा कुलेश्वर ! (३२) । कुलस्थाने समानीय दत्त्वा देव्यै प्रयत्नतः ॥ ४१ ॥ (प्रदोत्तर सहस्रन्तु जया भूमितले स्थितः) । भूमौ फुल्कारमन्त्रेण (मात्रेण ) विवरं तत्र जायते ॥ ४२ ॥ शत-योजने दूरे वा यत्र साध्यस्थिति भवेत् । तत्रैव गमनं तस्य भूतलान्त:-प्रसर्पिणः ॥ ४३ ॥ एवं विवरमध्ये वा गवाचे कुहरेऽपि च । कायसवोच मासाद्य गच्छत्यविकलो नरः ॥ ४४ ।। दुर्गामन्त्रं विना वत्स ! कालीमन्वं तथैव च । सिद्धयः कुलनाथेश ! जायन्ते न कथञ्चन (३४) ॥ ४५ ॥ इति कुलचूडामणी यष्ठः पटलः । (१.) यच्छ्रोतोऽभिमुखं वत्म । ख। (२१) कालीमन्त्रं समाहितः । स । 1३३) तवा तिलकमाहाय। ख। (२३) कुल मूल (मूलं ) कुलद्रव्य कुलमा महेश्वर।।खा वन्धनी मध्यस्थ व पुस्तके नास्ति । (३५) बायन्ने न कदाचन । ख ।

·सप्तमः पटलः। भैरव उवाच । मात मंहिषमहिन्याः सङ्केत कथयम्व मे । कुलाचारस्य ससिडेय भुक्तिमुक्ति प्रसिद्धये (१) ॥ १ ॥ देव्युवाच । सृष्टिस्थिति-विनाशाना मादिभूता महेश्वरी । गोप्या सर्वप्रयत्नेन शृणु तां कथयामि ते ॥ २ ॥ त्रैलोक्यवीजभूतान्ते सम्बोधनपद तत । सृष्टिसंहारको वर्णी विद्या महिषमर्दिनी ॥ ३ ॥ अतिगुज्यतरा नित्या ( नित्या) सृष्टिस्थिति विधायिनी। सर्वदेव-सर्वसिद्धि वीजभूत (ता) सनातनी ॥ ४ ॥ अत्यन्तगुरुभक्ताय शुद्धाय यदि कथ्यते । तदाष्टवर्ण वक्तव्यं न वीजं नापि साधनम् ॥ ५ ॥ साधारणी प्रायविद्या हल्लेखा सिडिगोचरा। एतत् पूर्वस्थिता देवी गुरुमिदि-विनाशिनी ॥ ६ ॥ विशेषतः कलियुगे महासिहौधदायिनी। गुरूणा कुलनाथाना महाशाप-प्रदायिनी ॥ ७॥ * (१) विद्या महिषमर्दिनी । क । देव्युवाच इत्यादि अति गुह्यतरा नित्ये त्यन्तो यन्थ क पुस्तके नास्ति । परन्तु मातमहिष मदिन्या सकस कथयस्व में" इत्यत पर "कुलाचारस्य ससि र विद्या महिषमर्दिनी, अतिगुप्ता पबिटा मस्थिति विधायिनीति दृश्यते ।

·३२ कुनचूड़ामणितन्त्र जया दुर्गाभया प्रीता (२) परमा सिंहवाहिनी । त्रैलोक्यवीजभूतान्ते सा परा महिनीकुन्नम् ॥ ८॥ वरं वह्निप्रिया देया (३) न देया नमसाहिता । दत्ता च परमा विद्या डेयुता दयान्विता ॥ ८ ॥ सर्वत्र कुलशास्त्रज्ञ ! महागाप-प्रदायिनी (४)। तस्मात् सर्व प्रयत्नेन गोतव्येयं नवाचरी ॥ १० ॥ अष्टलक्ष नपिनमन्वं तहमांशं हुनेत्ततः । नारदोऽस्य ऋषिः प्रोक्ता छन्दो गायन मीरितम् (५) ॥ ११ ॥ देवता महिपनीयं पूर्व वीजं परापरा । ध्यायेत् कालौं महादैत्य-युदराग महोन्मुखीम् ॥ १२ ॥ दक्षिणे चक्र-खड़गौ च याणं মুল वामे स्वडूगं तथा चन्म धनु स्तर्जन मेव च ॥ १३ ॥ विभती काल-तीनोर-महिपाङ्ग-निषेदुपीम् । पीताम्बरधरां देवीं पोतोन्नत-कुचयाम् ॥ १४ ॥ जटामुकुट-गोभाव्यां पिटभूमि-सुखावहाम् । ॐ महिप-हिंसक हूं फट् हृदयाय नमो हदि (६)। ॐ महिष-शतो हूं फट् गिरस्युदीरितम् ॥ १५ ॥ ॐ महिपं हेषय हेपय हूं फट् शिखामन्त्रः समीरितः ॥ १६ ॥ ॐ महिष हन हन हूं फट् कवच इत्यपि (७)। महिप-माईनी इंफट् अस्वाणि शृणु भैरव (८) ॥ १७ ॥ तथैव च। (२) जयदुर्गाभया प्रोक्ता।क। (1) परं वनिमिया युक्ता | ख। (४) महाशाप प्रणाशिनी । ख। प्रामादिका। (५) छन्दो गायत्री समीरितमाख १६) ओं महिषालो. शाईिहफट उदीरित.। क । प्रामादिक । (७) ओं महिष हनहन देषि हू फट कवचमित्यपि । क । (५) ओं महिषमर्दिनि एफडस्वाग म्हणु भैरव ।।ख ।

·सप्तमः पटलः ४३ अष्टपत्रे यजे हेवी दु(दुर्गाद्या दीर्घपूचिकाः । प्रायुधानि पलाशाग्रे यादिभिः क्रमशो यजेत् ॥ १८ ॥ ब्रह्माण्याद्या * स्तत: पथालोकपाला स्तती वहिः । तदस्त्राणि सिद्धमन्त्री (2) प्रयोगञ्च समाचरेत् ॥ १८ ॥ प्रयोगे होमनियमः (१०) सहस्रं वसु-सम्मितम् । । एपा विद्या महाविद्या न देया यस्य कस्यचित् ॥ २० ॥ यदि भाग्यवशा लब्धा कुलदेवी कुलोत्तमैः । दीक्षिता कुलजाति स्तु सिद्धिदा सैव नान्यथा ॥ २१ ॥ भैरव उवाच । [ महिषमर्दिनी-स्तोत्रम् । ] मचित्ते घर चण्डि ! चूर्णित-दुराचार-प्रचण्डासुरे । स्वैरं दारय भूरि दुईर-दरद्रोहोम्मि-मर्मापदः । तेनायं निरुपद्रुती निरुपम-श्रीपाद-पद्माटवी- प्रासानन्तरसाणवे मम मनोहंस चिरं नन्दत [१] ॥ २२ ॥ हित्वा चण्डि ! हिरण्य-दारणपटु-पोहाम-हस्ताङ्गुलि- स्फायत्-कम-सुमेरसोदर-सटाटोपं वृसिंहं मुराः । मात स्वत्-पशुपाश-पेयणपटु-श्रीयाद-संसेविनं सेवन्ते करिवैरिणं किमरिमि भति भवेत् सेविन: [२] ॥ २३ ॥ चण्डि ! त्वदिषयान्तराक्षरपदं श्रोत्रान्तर ज्वेद गतं तत्तत्त्वं पुरुप-प्रत्यनुगतं ब्रह्मादिभि गीयते । तस्मादेवि ! समस्त-दैवतसुधा-सारेकधाम -स्फुरत्- श्रीमत्पादपयोज -चुम्बनपरं मामद्य सम्भावय [३] ॥ २४ ॥ * ब्राधाद्याचेति तन्त्रमारे। (e) सिनमन्त्रः । । (1.1 प्रयोगे होमसमये। ख ।

·कुलचूड़ामणितन्त्र मनिन्दा यदि यातु ते कुलपयाचारादरं (११) मास्न वा कीर्ति: केशव-कीगिकार्चनचरी नेवाग मत्सविधिः । मात बनाइरि-स्मरारि हुतभुग-दैत्यारि-सेयास्पद- थीमत्-पादपयोज-चिन्तनविधी चित्तं सदेवाशु नः [४] ॥ २५ ॥ निधिोऽस्मि यदि त्वदीय-पदयुक-पूर्व्यापरी-भायने निद्दिष्टस्य तदा ममापि चिरल किम्मास्त मिहास्पदम् । तस्मादेवि ! रूपाभराधिततरं योपादपद्मयम् मच्चित्तमतसम्पदि प्रसरत क्षेमहरि । घम्यताम् [५] ॥ २६ ॥ प्रात्मानं (१२) परिरभ्य भूतपति रप्युग्माद मासादितः स्मारं जीवन रक्षणे स च हाती नैवाभविष्यत् प्रभुः । देवाद्दिच्युत चन्द्र चन्दनरस-प्रागल्भ्य गर्भस्रय- माध्वी पूर्ण-भवत्पदेक-कमलामोदिन नास्वादितः [६] ॥ २० ॥ हाहा मात रनादि मोहजलधि व्याहार विडाखिल- ब्रह्मानन्द-रसाभिषेक-विरस खान्तोदरे माशि। युमार्क सुरहन्द निर्भर मनस्तापाभिभूतितमः श्रीमदभक्तिरसातिदुर्दिन परीवाछ मदा सर्पत [७] ॥ २८ ॥ यत्पाद स्फुरद शुजाल जठराचण्डाशकोटि-म्फुरत् स्वान्त-ध्वान्त विसारि निगमल-चिदानन्दत्रय दैवतम् । सर्ग ससृजति स्थिति वितनुते सृष्टिं पुन लम्पति प्रोभिन्नाजन नौलनीरदमह चित्ते सदैवास्तु नः [८] - ॥ २८ ॥ याठान्तरमा (1) इयमिति कचित् । (१२) खात्मान। * तन्त्रसारे वेव दृश्यते, 'तत्पाद स्फुरदरानाल जठराचण्डारा कोटीखलदु धान्न सान्न निसारि निम्मेलचिदानन्दलय दैवतम । संगै ससृजते स्थिति वितनुते सृष्टि पुन लुम्पते प्रोशिनालन नीलनीरदमहचित्ते सदैवास्तु न ।'

·सप्तमः पटलः ४५ या शश्व महिपच्छलस्फुटमिलगञ्ज विधावत् राखल- इतान्त:-प्रसरत्तम-स्तमगिरी दैत्यं समालम्बते । सा दुर्गा भय-दुर्ग दुर्गतिहरा लक्षान्तरवासिनी दृष्यदैवतवैरि-दारणपटु र्जीयाज्जयावादिनी [4] ॥ ३० ॥ त्यत्-खेटक-चामराञ्चल-बलञ्चमाद्यखर्वावर- स्फायत्-सैन्यशिलीमुखोच्छलदनल्पाजिन-ताम्राम्बुधौ। झज्झावात- -विसपि-नतितशिर:-साटोप-दुष्टासुर- बुट्यत् खण्डविखण्डिताखिल-शकुन्तक्षुत्पिपासोज्वले [१०] ॥ ३१ ॥ चञ्चत्-कन-विराम-कालकल-तीव्रास्फाल सम्यादको- माद्यन्माहिप-तिर्यगानतशिरः शृङ्गान्तराले स्थले । वखणे वसुपत्र-मध्यकलितै बवा श्रुती मर्माभिः सेव्ये चारु-रणागने रणमुदा चूर्णायमानाम्बरे * [११] ॥ ३२ ॥ अद्धीध:-क्रम-सव्यवामकरयो शक्रं दरं कर्तृकाम् खेटं वाणधनु-स्त्रिशूल-भय हन्मुद्रां दधानां शिवाम् । स्यामां नील घनोच्च-कुन्तलचय-प्रोब्रड्जूटां स्खलन वीगस्फाल-लसत्-करालवदनां घोराहासोदभटाम् [१२] ॥ ३३ ॥ एवं ये तव देवि ! मूर्ति मनघां ध्यायन्ति दुर्गादिभिः शक्राप पूजिता परपुररक्षामादिधा पुरनि। राज्य शत्रुजयः सदर्थधिपणा काव्यामृतादर्शन- स्तम्भोच्चाटन-मारणादि कृतिना तेषां स्वयं जायते [१३] ॥ ३४ ॥ स्तोत्रं ते चरणारविन्दयुगल-ध्यानावधाना न्मया मन्त्रोद्धार-कुलोयचार-रचितं . गूढोपदिष्टं यदि । घूर्णय मानां स्मरेदिति तन्त्रमारे। है चरितमिति का थत्तन्नसारे।

·४६ कुलचूड़ामणितन्वे ये शृण्वन्ति पठन्ति देवि! तरसा थी-मोक्ष-कामादय स्तेषां हस्तगता भवन्ति जगतां मात नम स्ते जय [१४] ॥ ३५ ॥ देव्युवाच । स्तोत्र-यवण-सन्तुष्टा प्रीतास्मि तव भैरव । पश्य मूत्ति न च ध्यानयोग्यां मम सुखावहाम् ॥ ३६ ॥ एपा मूर्तिः प्रधानं मे कालीमूर्ति स्तथैव च । त्रिपुराभैरवी-मूर्ति राद्या सा परिकीर्तिता ॥ ३० ॥ कुलवार कुलाष्टम्यां चतईयां विशेषतः । योगिनी-पूजनं तत्र प्रधान कुलपूजनम् ॥ ३८ ॥ यथा विष्णु तिथौ विणः पूजितो वान्छित-प्रदः। तथा कुलतिथौ दुर्गा पूजिता वरदायिनी ॥ ३९ ॥ विस्वमूले प्रान्त वा श्मशान वापि साधकः । मांसप्रधान नैवेद्यं सन्ध्याकाले विधीयते ॥ ४० ॥ काली कालीति वक्तव्ये तत्रोमा शिवरूपिनी । पशुरूपा समायाति परिधारगणैः सह । ४१ ॥ भुक्का रौति यदेशान्यां मुख मुत्तोल्य मुस्वरम् । तदेव मङ्गलं तस्य नान्यथा कुलभूषण ! ॥ ४२ ॥ अवश्य मन्नदानेन नियतं तोषये च्छिवाम् । नित्य थाई तथा मध्यावन्दनं पितृतर्पणम् ॥ ४३ ॥ तथेयं कुलदेवीनां (१४) नित्यता कुलपूजने । पशरूपां शिवां देवीं यो नाचयति निर्जने ॥ ४४॥ शिवारावेण तस्याशु सर्व नश्यति निशितम् । जपपूजा-विधानानि यत्किञ्चित् मुकतानि च ॥ ४५ ॥ (१४) तथेयं कुन सेव्यानां । ख !

·सामः पटलः । ग्राहीला शाप मापाद्य (१५) शिवा रोदिति निर्जने। एकया भुज्यते यत्र शिवया देव भैरव !॥ ४६ ॥ तवेव सर्वशशीनां प्रीतिः परम-दुर्लभा । पशुशति नरशक्तिः पक्षियक्ति स्तथैव च (१६) ॥ ४८॥ पूजिता विगुणं कर्म सगुणं कारयेत्ततः (१७)। तेन सर्जप्रयत्नेन कर्त्तव्यं पूजनं महत् ॥ ४८ ॥ राजादि-भयमापन्ने (बो) देशान्तर-भयादिके (क) । शुभाशुभानि कम्मानि विचिन्त्य बलि माहरेत् ॥ ४८॥ ग्रह देवि ! महाभागे। शिवे ! कालाग्निरूपिणि ! शुभाशुभफलं व्यक्त (१८) ब्रूहि ग्टह्र बलिं तव ॥ ५० ॥ एव मुच्चार्य दातव्यो बलिः कुलजनप्रियः । यदि न ग्राह्यते वत्स ! तदा नैव शुभं भवेत् ॥ ५१ ॥ शुभ यदि भवेत्तत्र भुज्यते तदशेषतः । एवं मत्वा महादेव ! शान्तिम्बस्तयनं चरेत् ॥ १२ ॥ कुलाचार दक्षिणाख्यं कथितं तव सुव्रत !। न कस्मेचित् प्रवक्तव्यं यदीच्छे च्छाश्वतं सुखम् ॥ ५३ ॥ निर्जने चैव वक्ताव्यं न चैव जनसनिधी। न पितः सन्निधान वा न मातुः सनिधी तथा ॥ ५४ ॥ किवा पक्षि यसङ्गादि-दर्शने नैव कारयेत् । पाताल-मण्डपे वापि मण्डपे वा सुयन्विते ॥ ५५ ॥ निश्छिद्र-मण्डपे वापि कर्तव्यं न च सन्निधौ । कुलपुण्यं कुलद्रव्यं कुलपूजां कुले जपम् (१८)॥ ५६ ॥ (१५) मासाद्या का (१६) पनि शक्तिच भैरव ।।क। (१७) सगुणं साधये ततः ।। (१८) शुभाशुभ-मलव्यति।। (12) कुलं न। स।

·४८ कुलचूड़ामणितन्ते गुरुं कुलपति चापि कुलमाला (२०) कुलाकुलम् । कुलचक्र कुलध्यानं सर्वथा न प्रकाशयेत् ॥ ५ ॥ प्रकागात् सिदिहानि: स्यात् प्रकाशाइन्धनादिकाम् । प्रकाशा मन्त्र नाशः स्यात् प्रकाशादेव हिंसनम् ॥ ५८ ॥ प्रकाथा मृत्युनाभः स्या व प्रकाश्य कथञ्चन । पूजाकाले तु देवेश ! यदि कोऽप्यन गच्छति ॥ ५८ ॥ दर्शये वैष्णवों मुद्रा विष्णुन्यासं (२१) तथा स्तवम् । प्रकाशाद्यदि गुप्तिः स्यात्तत् प्रकाशा व दूपनम् ॥ ६० ॥ गोपनाद्यदि व्यक्तिः स्यान गुप्तिः साभिधीयते । कदाचिदगाहानि स्तु न च व्यक्तिः कदाचन ॥ ६१ ॥ ( वर पूना न कर्तव्या न च व्यक्तिः कदाचन)। एतत्तन्वं (२२) रहे यस्य कुलाक्षर-समन्वितम् ॥ ६ ॥ कुलेखर-लिपि पि तवैवाह सदा स्थिता । तेषां ग्रहेषु पापानि दुष्कृतानि भयादिकम् ॥ ६३ ॥ पुस्तकस्थिति-मात्रेण नश्यन्ति नात्र संशयः । लिखित्वा कुलहस्तेन कुलद्रव्येण भैरव ! कुलवारे पठेदापि कुलहस्ते च धारयेत् । सर्वथा तस्य गेहं (२३) वै न संत्यच्यामि भैरव ! ॥ ६५ ॥ अत्यन्तरोगयुक्तो वा शुभहीनोऽपि वा पुनः (२४)। एतत्तन्व-समायोगाच्याज्यो न हि कथञ्चन ॥ ६६ ॥ कुलं कच्चित् समालोक्य लभ्यते कुल पूजनम् । एतद्ग्रन्य-समायोगात् कपाली-करणं यदि ॥ ६ ॥ (२०) कुलमान । का (११) विष्णुन्यास तथाचरेत् । ष । बन्धनी-मध्यस्थ व पुस्तके नास्ति । (१२) एतद्दन्त्रःख। (११) देह है।। (२१) अन्यरोगयुक्तोपि शुभहोनोपि वा पुनः ।क।

·सामः पटलः क्रियते साधकेन्द्रेण तदा किंवा न लभ्यते । संपूज्य कुल-देवञ्च (२५) गृहीयाचैव नान्यथा ॥ ६८ ॥ न नेहान्न च लोभन न भोत्या करपा ( कारणा) बच। राज्यहानि वरं वापि सुतहानिस्तु वा पुनः ॥ ६ ॥ वित्तस्य हानि वी देवेश (२६) ! न प्रकाश्यं कदाचन । मन्माया-मोहितथापि अन्यदेवरतोऽपि च ॥ ७० ॥ प्रकाशात् क्षोभ मानोति सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । यथा योपि-करीरेण विचरामि पुनः पुनः ॥ ७१। तधेमं ग्रन्थ मासाद्य तिष्ठामि परमा कला । महाचीनकम वापि महानीलं सदाशिवम् ॥ ७२ ॥ सङ्केतं वापि योन्मत्तं यत् किञ्चिदीर-साधनम् । कुलाचारं विना वत्म । नैव सिद्धि-प्रवर्तकम् ॥ ७३ ॥ कुलवारे कुलः च कुललग्ने कुल-क्षणे। योगिनीना मदा (सदा) पूजा मनसापि न हीयते ॥ ७४ ॥ कुलीना वा (नावमन्येत नावनां कारये दुधः (२७) । अभिभूति समाकीर्ण व्याधियुक्तञ्च भैरव ! ॥ ७५ ॥ एतदग्रन्थेन निर्मुछा पिच्छवोपरि धारयेत् । (२८) सप्ताह क्रमयोगेन मुनो भवति दुर्ग्रहात् ॥ ७६ ॥ एतत्ते कथितं वत्स । देवीदय मुत्तमम् । न कस्मैचित् प्रयोक्तव्य प्रवक्तव्य कथञ्चन ॥ ७ ॥ (इदानीं भव सर्वज्ञ सर्वतन्त्र-विशारदः । त्वमेव वक्ता शास्त्राणां न परोपि महेखर ! ॥ ! (२५) कुलदाम्पत्यम् । का (२६) देव की (२७) कुन्नीनं वावमन्येत कुल मां तव कारयेत् । ख । (२८) एतदुग्मन्येन निर्मश्छेत् पिटकोपं विधारयेत् । स । बन्धनीमध्यस्था माविलोकी ख-पुस्तके नास्ति।

·कुन्तचूड़ामणितन्त्र गुरु स्त्वं सर्चतन्त्राणां नाई नापि हरिः प्रभुः। कारणावस्थयापना यद्यहं कुलरूपिणी ॥ ८ ॥ न कायं नापि यत् किञ्चित् ब्रमोई स्फुरत-(स्फुरित) प्रभम् । कायभाव समापन्ना यदाहं विश्वरूपिणी ॥२०॥ तदा खमेव तन्त्राणां यता नाहं महेश्वर !)। अहं विशामि त्वहे गत्त्या युती भव प्रभुः ॥ ८१॥ मां विना जननी कापि नैव कार्य-विभाविनी। अत: कार्य (कार्ये ) समुत्पन्ने पुत्रत्वं त्वयि वर्तते ॥ ८२ ॥ खां विना जनकः कोपि नैव कार्य-विभावक। श्रत स्वमेव जनको नास्त्यायोपि कथशन ॥३॥ कदाचित् पितरूपोऽमि वादाचिद् गुरु-रूपध्वा । कदाचित् पुत्रतापत्रः कदाचिच्छिष्य एव हि ॥ ८४ ॥ शिवशक्तिसमायोगा ज्जायते सृष्टि-कल्पना । (शिवशक्षिासमायोगात् कुलादिमुक्ति-कल्पना ) (२८)॥८५॥ शिवशक्तिमयं सब्वे यत्तिचि जगती-गतम् । तम्मा त्वमेव सर्वत्र सर्वत्रा महेश्वर ! ॥८६॥ सबमेव देवेश । सर्वच्चाहं मनातन ! । गुरु स्त्वं यदि शिष्योऽहं तदा मास्तु विवेचना (३०)॥ ८७ ॥ तस्माद् भव गुरु नाथ ! शियाई परमेश्वर । (३१) ॥ ८८ ॥ इति कुलचूडामणो राममः पटलः समाप्तः । , ॥ समातवाय ग्रन्थः ॥ (२६) एतत् क-पुस्तके नास्ति। {१.) मास्त्र विचारणा ।स। (१) तसायमेव नाथप शिष्योपि परमेश्वरः ।।

·सूचीपत्रम्। है १-४ ६ है प्रथमः पटलः। विषयः पृष्ठावाः पत्यका विषयः १० कुलदेवपूजन विधिः प्रायाः पत्यकाः तवारम्भक्रमः कालिकादीनामसंस्थावकथनम् कुलचेष्टित-विधानम् चतु पष्टितन्नामानि उपचार द्रव्याणि १९-२. मन्मुखादेतचापष्टितन्त्राण्यन्यानि च तेपाच सव्यदक्षिणभेदेन शुवापि कथं न जातानन्दासीति भैरव स्थापन-नियमः पन्ने ते प्रति भैरव्या सृष्टिवर्णनम् ४-५ यन्त्राङ्कन-द्रव्यापि १० योगनिर्मुक्तकानुधे योगाय कथन- ब्रह्मरन्धादी यन्त्रले पधारणं. प्रसङ्गेन मात कन्यविधिवर्णनम् ५-७ वैष्णवाचार तत्परता फुलीनस्य दीक्षाप्रभुत्वप्रतिपादनम् ५ ५-६ , परपुरप्रवेश-विधानम् कुलाचार समाचरण-विधिः१. १६-१७ द्वितीयः पटलः । खपत्या परणतयाकर्षणम् १० भैरव प्रति देवीवाक्यम् ग्राकर्षणविधिः १. २० प्रणाममन्त्र वतीयः पटलः । ८ ६ १५ 1 कुलमानविधिः तल देव्या मूर्तेस्वैविध्यकथनम् ८ संपहपीय द्रव्यापि जले कूम्मचक्रनिम्माणम् कुलतीर्थावाहनम् तत मोक्षणम् देवादितर्पणम् उत्थाय कुलवनपरिधानम्। शिलकम् 6 ८ व्याकर्षणविधिः ललाटयन्त्र वर्णनम् १३ पुरचरणम् १. तोपायनद्रव्यापि तर क्रमः योषितां भव्यकर्षे नोल- पाठविधि: अथ कर्णजप-स्तोलम् 24750 ६ ८ 2.

·एमाः यता 8 १० । ६ विषयः पृछायाः पंतपदाः | विषयः परयोषितामभावे पूजनीया १७-१८ कुलशास्वत पूजनमयंसा १८ पचमः पटलः । योपित पूजा-प्रशंसा निद्राय गगते विधिभेदः २०१८ योषित्पूजाया करणे रक्षाविधानम् होषकथनम् कुलचूडामणिमादाय यन्व- देशभेदेन से खमनियमः पीठशक्तिनामभेदकथनम् वैपायाचारेण पूजाविधानम् ३. तत्र तत्र तासां पूजा- योपिदानयन-स्थानानि २० বিয়ান कुलशोभाचरणविधि: १४ अस्य व गोपनीयत्वम् । ६-१ कामरूप प्रशंसा चतुर्थः पटलः । कामाख्या प्रशंसा समयाचार-रहस्यम् २०-२१ भैरवक्ताकर्षणविधि- नल जिज्ञासा साधकगुणाः तदुत्तरे याकर्षण विधि- देवतायतनादौ देवगहमने कथनम् अनुष्यम् प्रकारान्तरेणाकर्षणसाधनम् ५४-१५ ग्टनादिदर्शने प्रणाम- बिना मद्येन कुलपूजा कर्तव्यता निषेधः 12 तत्प्रणाममन्त्र १३ यवश्मशानयोहशने पठ: पटन्न:। १० & प्रणाममन्त्र: २० २ करण पुष्परलय स्वादिदर्शने प्रणाममन्त्र. মঙ্খলামিন प्रखाममन्त्रः ॥ मद्यभाण्डादित्य ने प्रणाममन्वः एतेषा मारणोच्चाटनादि- निषेधः चेष्टादिभियुवतीपरीक्षा २५-१३ पुरचोमविधानम् सिदिलाभारकून्द पद्धतिः ३६-३७ | भैरवस्य वेतालादिसिद्धि- जिज्ञासा तदुत्तरे तत्माधन-प्रक्रिया- कथनम् वेतानचालनमन्त्रः खमिति २८-३६ खड्चालन मन्त्रः २६ अनन-सिद्धि विवरसिद्धिः ."

·विषयः
पृष्ठावाः पंत्यद्वाः विषयः
पृष्ठावाः पंत्यवाः
सप्तमः पटलः।
.
भैरपस्य भैरवी प्रति महिषमर्दिनी.
प्रक्रिया-जिज्ञासा
तदुत्तरे महिषमहिन्या
मन्त्रोद्धार
ध्यानम्
पञ्चाङ्गम
पूजाप्रकरणम्
महिषमर्दिनीसोवम् ५३-४५
भैरवाय मूर्तिप्रदर्शनम् ४५
पूजायां प्रशस्तदेवाः
शिवा-पूजा-प्रशंसा
ताभ्यो वलिदानमन्त्रः ४०
तन्त्रप्रसा
88
६
१
82
४८-१८
तन्तस्य गोपनीयता
४३
१

·शुद्धिपत्रम् । शहम् पंक्ति पृष्ठा अशडम् चाम्नाया कुलषिष्यो चाम्नायाः १३ ७ १ कुलशिष्यो मतं कुचाचलम महालक्ष्मि जन्मनि ८. मत्भूतं कुचावलम् महालचि জন্মবি १३ २३ १८ प्रणम्य प्रणान्य २१ २१ २४ १८ गौयते स्थापतित्वा इशाने गीयते स्थापयित्वा মান ८ २६ ८ ३४ ४८ २४ एतत्तन्त्र: निर्मा एतदन्तः निर्मदा ब्रह्मोहं ४८ व्रमा