·No text on this page.

·®®®®®®®®®®®®®®®®®®®®®®®
तो संस
ఆతరతరం
श्रीनेमिविज्ञानग्रन्थमाला रत्न ९
हाईयपुरीयगच्छीयवीरभदसूरिवरसीसरयणगणि-
सिरिनेमिचंदस्त जसेण (2)
विरइया
Ela R, * .mmmmm.
આપી રચન્દ્રસાગર
संखित्ततरंगवईकहा (तरंगलाला)
MOD®®®®®®
पगासगो:-जीवणभाई छोटाभाई झवेरी.
मुद्दगो :--शा. मोहनलाल मगनलाल बदामी, "जहणाणंद" मुद्दणालओ, सूरियपुरे.
वीर संवत् २४७०]
पण्ण रु. २-८-०
[ विक्रम संवत् २०००
POOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOD

·નિવેદન અત્યાર સુધીમાં શ્રીનેમિવિજ્ઞાનગ્રન્થમાલાનાં આઠ રન્ને પ્રકાશિત થયાં છે. આજે આ પ્રમાલાનું નવમું રત્ન સંક્ષિપ્ત તરંગવતીકથા (તરંગલોલા) પ્રસિદ્ધિમાં મૂકતાં અમને આનંદ થાય છે, જે કે એક બાજુથી મનમાં કંઈક ખેદ પણ રહી જાય છે આમ કહેવાનું કારણ એ છે કે આ અમૂલ્ય ગ્રન્થ પહેલી વાર જ પ્રકાશિત કરવાનું અમે સદ્ભાગ્ય મળે છે, પણ એ ગ્રન્થ એટલે શુદ્ધ છપાવે જોઈએ તે માટે અમે બને તેટલી શુદ્ધ હાથ પ્રતે મેળવવા ઘણે પ્રયત્ન કર્યો છતાં તેમાં અમે ફળીભૂત થયા નહિ. કાગળ ઉપર લખાયેલી તેમજ લિપિવર્ષ વિનાની પ્રતે અમેને મળી તે ઉપરથી આનું સંપાદન કાર્ય કરવા પરમપૂલ્ય પરમોપકારી પૂજ્યપાદ શાસનસમ્રા આચાર્યવર્ય શ્રીવિજયનેમિસૂરીશ્વરજીના પટ્ટધર સમયજ્ઞ શાન્તમૂર્તિ આચાર્યદેવ શ્રીમાન વિજયવિજ્ઞાનસૂરીશ્વરજીના શિષ્યરત્ન પ્રાકૃત રૂપમાળા, પ્રાકૃત વિજ્ઞાન પાઠમાળા વગેરે અનેક ગ્રન્થના પ્રણેતા મહોપાધ્યાય શ્રીકર,રવિજયગિણિજીને વિનવ્યા, તેઓશ્રીએ પહેલાં તે શુદ્ધમતિના અભાવથી ના પાડી છતાં અમારો બહુજ આગ્રહ હોવાથી સંપાદન કાર્ય કરવા તૈયાર થયા. તેમણે અતિશય પરિશ્રમ લઈ આ ગ્રન્થનું સંપાદન કાર્ય કર્યું છે, જો કે તેમાં કેટલીક અશુદ્ધિ નિરૂપાયે રહી જવાથી તેમનું દિલ દુભાયું છે, એમણે જે કાર્ય કરી આપ્યું તે બદલ અમે એમના વાણી છીએ. આ ગ્રન્થ નીચે મુજબની પાંચ હાથuતેને આધારે શુદ્ધ કરાયેલ છે. ૧ પૂજ્યપાદ આચાર્ય મહારાજ શ્રીવિજયનેમિસુરીશ્વરજીના ખંભાત ભંડારની પ૭ પત્રની (પં. ૧૦, અ. ૯૦)પ્રત લખ્યાને સંવત નથી. પણ આધુનિક જણાય છે. આ પ્રત ઉપરથી મહેપાધ્યાય શ્રીકસ્તુરવિજયગણિજીના શિષ્ય મુનિશ્રી "કુમુદચંદ્રવિજયજી મહારાજ સાહેબે મુદ્રણપુસ્તિકા તૈયાર કરી આપી હતી તેથી તેમને પણ અનહદ ઉપકાર માનીએ છીએ. ૨ જનાનંદ પુસ્તકાલય (સુરત)ના ભંડારની ૩૯. પત્રની (પં. ૧૨, અ. ૭૫) પ્રત. આધુનિક ·૩ શેઠ આણંદજી કલ્યાણજીની પેઢી (પાલીતાણા) અંબાલાલ ચુનીલાલ, જ્ઞાનભંડારની ૫૪ પત્રની (પં. ૧૫ અ. ૪૩) પ્રત. લગભગ ૨૦૦ વર્ષ પહેલાંની છે. ૪ શેઠ ડેસાભાઈ અભેચંદ જૈનસંઘ ભંડારની ૬૮ પત્રની (પં. ૧૨ અ. ૪૦) પ્રત. લગભગ ૫૦ વર્ષ ઉપર લખાયેલી લાગે છે, ૫ રેલાના ઉપાશ્રયના ભંડારની ૫૪ પત્રની (પ. ૧૩, અ. ૪૫) પ્રત. પ્રાયઃ ૨૦૦ વર્ષ પૂર્વની છે. આ પૈકી પહેલી ત્રણે પ્રતે લગભગ સમાન છે અને ત્રીજી પ્રત ઉપરથી પહેલી અને બીજી પ્રતે લખાયેલી સંભવે છે. વળી એથી અને પાંચમી એ બે પ્રતે પણ લગભગ સમાન છે. છપાયેલ પ્રતમાં આવા ( ) કૌસમાં આપેલા પાઠે શુદ્ધ કરીને મૂકેલા છે, અને આવા [ ] ક્રિસમાં આપેલા પાઠે નિરર્થક જેવા વધારાના જણાય છે. ટિપ્પણુમાં એ એ સંકેત અમદાવાદની પ્રતનાં, અને ભ૦ ભાવનગરની પ્રતનાં તેમજ ખ૦ ખંભાતની પ્રતનાં પાઠાંતરે જણાવવા માટે રાખેલ છે. આ ગ્રન્થને અને અને ખાસ કરીને જે ગ્રંથરત્નનું આ સંક્ષિપ્ત સ્વરૂપ છે તેને વિશે તેમજ તેના પ્રણેતા પૂજ્ય શ્રીમાન પાદલિપ્તસૂરિજીને વિષે પણ પ્રસ્તાવનામાં જે વિગતે સુરતની સાર્વજનિક કોલેજના ધીના પ્રાધ્યાપક શ્રીયુત હીરાલાલ રસિકદાસ કાપડિયાએ રજૂ કરેલી છે. એ પ્રસ્તાવના તૈયાર કરી આપ્યા બદલ અમે એમને તકરણપૂર્વક આભાર માનીએ છીએ. વિશેષમાં સુરતના મહાનુભાવોએ આ ગ્રન્ય પ્રસિદ્ધ કરવામાં આગળથી ગ્રાહક તરીકે નામ નોંધાવી અમને અનુકૂળતા કરી આપી છે તે બદલ તેમને પણ અમે આભાર માનીએ છીએ. વીર સંવત ૨૦૭૩ ના } સંઘવી જીવણભાઈ છોટાભાઈ ઝવેરી. 8 ·નેમુભાઈની વાડીના ઉપાશ્રયને ગ્રાહકના નામે નકલ ૨૦ શા. ખુશાલચંદ કુલચંદ ૨૦ શા. કલ્યાણચંદ વજેચંદ ૨૦ શા. બાબુભાઈ ફકીરચંદ ૨૦ શા. દીપચંદ સુરચંદ ૧૫ શા. બાબુભાઈ માનચંદ ૧૦ શા. ખીમચંદ મેલાપચંદ ૧૦ શા. વીરચંદ દયારા ૧૦ શા. રૂપચંદ ઘેલાભાઈ ૧૦ શા. માણેકચંદ ઝવેરચંદ ૧૦ શા. ચુનીભાઈ ગુલાબચંદ દાલીઆ ૧૦ મુંબઈના શા. ઝવેરચંદ પ્રતાપચંદના દહેરાના જ્ઞાન ખાતે ૫ શા. મંગળભાઈ હરચંદ ૫ શા. શાકેરચંદ તલકચંદ ૫ શા. બાલુભાઈ ખીમચંદ ૫ શા. ખીમચંદ શરૂપચંદ સંઘવી ૫ શા. ભાઈચંદ લાલભાઈ ૫ શા. મોતીચંદ ગુલાબચંદ ૫ શા. મોતીચંદ્ર કસ્તુરચંદ ૫ શા. બાલુભાઈ શરૂપચંદ સંઘવી ૫ શા. મગનભાઈ કપુરચંદ ૫ શા. મોહનલાલ શાકેરચંદ ૫ શા. પાનાચંદ કસ્તુરચંદ ૫ શા. રૂપચંદ લલ્લુભાઈ પ શા. કુલચંદ કલ્યાણચંદ ૫ શા. મગનલાલ કસ્તુરચંદ વાલેડીયા ૫ શા. સુરચંદ મોરારદાસ ૫ શા. કુલચંદ પ્રેમચંદ ૫ શા. અમીચંદ નવલચંદ ૫ શા. સોભાગચંદ ફક્કીરચંદ ૫ શા. હીરાલાલ ગડાભાઈ નવસારી ૫ શા. વીરચંદ હરજીવનદાસ ૫ શા. કુલચંદ ગુલાબચંદ ધરમચંદ ૨ શા. પાનાચંદ અમીચંદ ૨ શા. મંછુભાઈ તલકચંદ ૨ શા. જીવણચંદ નવલચંદ ૧ શા. ચુનીભાઈ સેભાગચંદ ૨૫ સ્ત્રી વર્ગમાંથી હા. નવલબેન ૫ મકરબેન ઝાંપાવાળા ૫ સુભદ્રાબેન શાંતિચંદ મે. ગુ. ૫ શાંતાબેન મિતીચંદ મે. ગુ. જ વિમળાબેન રતનચંદ ·છે : પ્રસ્તાવના : ભારતીય કથાસાહિત્ય જૈન દષ્ટિએ જગત્ અનાદિ તેમજ અનંત છે, પણ આધુનિક વૈજ્ઞાનિકોનું માનવું એ છે કે આશરે બે અબજ વર્ષો ઉપર આ પૃથ્વી ઉત્પન થઈ અને એની સપાટી ઉપર ત્રીસ કરોડ વર્ષો થયાં. જી ઉત્પન્ન થયા છે અને ત્રણ લાખ વર્ષ થયાં માનવે ઉત્પન્ન થયા છે. આ બેમાંથી ગમે તે સંત સ્વીકારાય તે પણ એ વાત તે નિર્વિવાદ છે કે અત્યાર સુધીમાં દેશવિદેશમાંથી જાતજાતનું સાહિત્ય પુષ્કળ પ્રમાણમાં રચાયું છે અને એ બધું આજે મળતું નથી. જે ઉપલબ્ધ છે એમાં કન્વેદનું સથાન પ્રાચીનતાની અપેક્ષાએ પ્રથમ છે અને એ ભારતવર્ષને માટે રિવને વિષય છે. આ વાગ્યેદ એ કંઈ કથાઓને સ્વતંત્ર ગ્રન્થ નથી. તેમ છતાં એ દિશામાં પ્રકાશ પાડનારી હકીકતે એમાં નજરે પડે છે. જેમકે આખ્યાનસૂકો તરીકે ઓળખાવાતાં સૂક્ત યમ અને યમીને સંવાદ (મ, ૧૦, . ૧૦); પુરુરવા અને ઉર્વશીને સંવાદ (મં ૧૦, રૂ. ૫) તેમ જ ઇન્દ્ર અને વૃa (મ., સૂ) સંબંધી હકીકત. શ્વેદ પછીનું સ્થાન ભારતીય ઉપલબ્ધ સાહિત્યમાં કોઈનું હોય તે તે બ્રાહ્મણેનું છે. એમાં પુરુરવા અને ૧ બીજા પણ કેટલાક સંવાદ છે. જેમકે ઇન્દ્ર અને ઇન્દ્રાણી (. ૧૦, સ. ૮૧), વરુણ અને અગ્નિ ( ૧૦, રૂ. ૫૧), વરુણ અને ઇન્દ્ર (સં. ૪, , ૪ર), વિશ્વામિત્ર અને નદીઓ (એ૩, સૂ. ૩૩) તેમજ સરમા અને પણિ (નં. ૧૦, . ૧૦૮) વચ્ચેના સંવાદ, ૨ “શતપથ બ્રાહ્મણમાં કેટલીક તિક કથાઓ' એ શીકપૂર્વક બે લે છે. એચ. આર. કણિકે લખ્યા છે. એમાં કેટલીક કથાઓ તેમણે ઈંગ્રેજીમાં આપી છે. એક લેખમાં લેકસાહિત્ય અને કહેવત વિશે કેટલેક ઊહાપોહ તેમણે કરે છે. વિશેષમાં ભારતીય કથાસાહિત્યનું મહત્વ તેમણે સૂચવ્યું છે. એ જ છે કે આ ·ઉર્વશીની કથા, હરિશ્ચન્દ્ર અને શુનશેપની કથા, પ્રજાપતિ સંબંધી વક્તવ્ય ઇત્યાદિ દષ્ટિગોચર થાય છે. આરણ્યકોમાં પણ કથાઓ છે. જનક વિદેહી અને યાજ્ઞવષ્ય વચ્ચે સંવાદ બૃહદારણ્યક (અ. ૪, પૃ. ૩, "મ. ૧-૬)માં છે. ઉપનિષદોમાં સત્યકામ જાબાલની કથા અને ગાગી અને યાજ્ઞવલ્કચને સંવાદ જેવાય છે. વાલ્મીકિકૃત રામાયણ અને વ્યાસકૃત મહાભારત તે વીરરસપ્રધાન કથાના જાણીતા છે. વૈદિક સાહિત્ય વિષે આટલે ઈસાર કરી બદ્ધ સાહિત્ય તરફ દષ્ટિપાત કરીશું તે જણાશે કે ચુલ્લવગ, વિમાન- વધુ અને તિવત્થમાં કથાઓ છે. વળી જાતક અને અપાદાને પણ જાતજાતની કથાઓ રજૂ કરે છે. જૈન સાહિત્યમાં વિવિધ વિષયને સ્થાન અપાયેલું છે અને એ પાઈય (પ્રાકૃત), સંસ્કૃત વગેરે અનેક ભાષામાં શુંથાયેલું છે. એમ હોવાથી ભારતીય સાહિત્યમાં જૈન સાહિત્યનું સ્થાન જેવું તેવું નથી. આ સાહિત્ય શારે અનુગોને પિપે છે. સામાન્ય જનતાને ધર્મકથાનુગ તરફ જેટલે અંશે રુચિ હોય એટલે અંશે બીજા અનુગ તરફ ભાગ્યે જ હોઈ શકે એ સ્વાભાવિક છે. આથી જૈન ગ્રંથકારે ધાર્મિક ઉપદેશ કથા દ્વારા આપવા પ્રેરાયા છે. એમણે મુખ્યતયા સંસ્કૃતમાં, પાઈયમાં અવહ (અપભ્રંશ)માં અને ગુજરાતીમાં કથાત્મક સાહિત્યનું સર્જન કર્યું છે પણ એ તમામ આજે ઉપલબ્ધ નથી. વિશેષમાં જે ઉપલબ્ધ છે તે પ્રકાશિત થયેલું નથી. વળી જે પ્રકાશિત છે તેને પણું શંખલાબદ્ધ ઈતિહાસ રચા નથી, જેકે આ દિશામાં કેટલાક પ્રયત્ન થયેલા છે. પાઈય સાહિત્યના સંબંધમાં તે ખેદ ઉપજે તેવી સ્થિતિ છે. આ સંબંધમાં મેં “પાઈય ભાષા અને ·-- મe A સાહિત્ય” એ નામને એક નિબંધ લખી તેને સારાંશ અહીંની કોલેજના ભારતીય વિદ્યામંડળના આશ્રય હેઠળ ભાગરૂપે રજૂ કર્યો હતે. એ નિબંધમાં કથાત્મક સાહિત્યને અંગે જે લખાણ છે તે અહીં સ્થલસકેચને લઈને આપી શકાય તેમ નથી એટલે સંક્ષેપમાં એ સંબંધમાં છેડેક ઉલેખ કરું છું. જેમ પતંજલિત મહાભાષ્ય (૪-૩-૯૭૨)માં નિશાગેલી વાસવદત્તા, સુમનત્તરા, ઉર્વશી અને મરથી એ ચાર આખ્યાયિકાએ આજે મળતી નથી તેવી સ્થિતિ જૈન કથાઓને અંગે પણ પ્રવર્તે છે. જેમકે વિસેસનિસીહસૃષિણમાં નરવાહણુદત્તકા, તરંગવાઈ અને મગહણ વિષે ઉલ્લેખ છે, ગધડસ્તી સિદ્ધસેનગણિત તત્વાર્થસૂવની ભાળ્યાનુ- સારિણી ટીકા (ભા. ૧, પૃ. ૩૮૦)માં બંધુમતી આખ્યાયિકાનો અને ઉદ્દતનસૂરિ યા ઉ દાક્ષિણ્યચિહ્નસૂરિ દ્વારા રચાયેલી કુવલયમાલામાં સુલેમણકાને* અને હરિવંસચરિયને ઉલ્લેખ છે. દેવચ સતિનાચરિયમાં ભદ્રબાહુત १ "वासवदत्तामधिकृत्य कृताऽऽख्यायिका वासवदत्ता सुमनोत्तरा उर्वशी, न च भवति भैमरथी।" २ "अणेगित्थीहिं जा कामकहा । तत्थ लोइया णरवाहणदत्तकहा लोउत्तरिया तरंगवती मगधसेणादीणि ।" । ३ "विकल्पितेऽपि बर्थे स्मृतिर्दृष्टा वन्धुमत्याख्यायिकादौ।" ४ "सन्नि हयजिणवरिंदा धम्मकहाधदक्लियनरिंदा। कहिया जेण सुकहिया सुलोयणा समवसरणं वा ।"

·વસુદેવચરિયનો ઉલ્લેખ કર્યો છે અને અન્યત્ર દ્વાસપ્તતિપ્રબંધને ઉલ્લેખ છે. પણ આમાંને એકે ચંa આજે ક્યાં ઉપલબ્ધ છે? વળી પાદલિપ્તસૂરિકૃત તરંગવઈકહા અને વિમલસૂરિકૃત હરિવંસચરિયું તે આપણે સદાને માટે ગુમાવ્યાં જ હોય એમ જણાય છે. કસવહની અંગ્રેજી પ્રસ્તાવના (પૃ. ૨૬)માં નિર્દેશક અને ઈ. સ.ના પંદરમા સૈકામાં ધમસૂરિએ રચેલ હંસસસની પણ આ જ દશા છે ને? પેસાઈ પાઈપ (પૈશાચી પ્રકૃત)માં ગુંથાયેલી અને બૃહત્કથાને નામે સુપ્રસિદ્ધ એવી ગુણહત્યની કૃતિને તે કાળ ક્યારને એ સ્વાહ કરી ગયા છે. મુનિ (હવે પંચાસ) કલ્યાણવિજયજીએ “આપણાં પ્રાભૂતમાં જે મલયવતી, અશેકવતી અને ચટકેચરિત નાશ પામ્યાને ઉલ્લેખ કર્યો છે તેમાં કઈ પાઈય કૃતિ છે? જે તેમ હોય તે તેને આપણા હાથમાંથી કાળે ઝડપી લીધી છે. બિરાચાર્ય હરિજેણે વિ. સ. ૯ (શક સંવત ૮૫૩, ઈ. સ. ૩૧-૩૨)માં જે બૃહત્કથાકેશ રચે છે તેના સંપાદક દિગંબર વિદ્વાન છે. આદિનાથ નેમિનાથ ઉપાધે એની અંગ્રેજી પ્રસ્તાવના (પૃ. ૧૭)માં કહ્યું છે કે જોકે અર્ધમાગધી આગમ જે સ્વરૂપમાં આજે મળે છે તે સ્વરૂપ એને ઘણું પાછળથી અપાયેલું છે છતાં એમાં ખરેખર એવા १ "वंदामि भवाहुं जेण य अइरसियं बहुकलाकंलियं । रइयं संवायलंक्खं चरियं वसुदेवरायस्स ।।" આ ચરિત્ર સવા લાખ ક જેવડું મોટું ૨ જુઓ કલ્યાણવિજયજીની પ્રભાવકચરિતની પ્રસ્તાવના (પૃ. ૭). ૩ આ લેખ જૈન યુગ (પુ. ૧, અં, ૩, પૃ. ૮૭-૮૪)માં છપાયેલ છે.

·પ્રાચીન ભાગ છે જે મહાવીરના સમયની તદન નજીકના છે. ડે. કેબીએ પણ આવું વિધાન ઘણાં વર્ષો ઉપર કર્યું હતું. જૈન આગમની ભાષા “અદ્ધમાગહી” (અર્ધમાગધી) છે. એમાં કથાનુગને પોષનારા અને ખાસ કરીને એ જ વિષયની મુખ્ય કૃતિઓ ગણાય તેવાં છે અને તે છે જ, બાર અગોમાં એ બેને છઠ્ઠા અને સાતમા અંગ તરીકે ઓળખાવાય છે. છઠ્ઠા અંગનું નામ નાયાધમ્મકહા છે અને એ ટૂંકી વાર્તાઓના આદર્શની ગરજ સારે છે. એના નામમાં જ “કહા” શબ્દ રહે છે એ પણ એની બીજા અંગેની અપેક્ષાએ વિશેષતા સૂચવે છે. આ છઠ્ઠા અંગના નાય અને ધમ્મકહા એ નામના બે સુખધ છે. તેમાં પહેલામાં ૧૯ અઝયણ છે અને બીજામાં દસ વગ્ય છે. પરંપરા પ્રમાણે એમાં કરેડે કથાઓ હતી, પણ આજે તે એને હિસાબે બહુ જ પૈડી કથાઓ મળે છે. વેદે, બ્રાહ્મણ અને ઉપનિષદમાં જે આખ્યાને છે તેની સાથે આ સામ્ય ધરાવે છે એમ જિનવિજયજીએ “કુવલયમાલા” નામના લેખમાં સૂચવ્યું છે. આ કથાઓને અંગે શ્રી. દત્તાત્રેય કાલેલકરે આ અંગેના “ભગવાન મહાવીરની ધમકથાઓ” એ નામના ગુજરાતી અનુવાદને અને “દષ્ટિ અને બેધ”માં નીચે મુજબ ઉલ્લેખ કર્યો છે- આ કથાઓ દેખાવે ભલે સાદી હેય પણ એમની અસર એમની સાદી, સીધી અને સચેટ શૈલી ઉપર જ કેવળ નથી પણ વિહિનના સર્વમંગળકારી સંકલ્પથી કરેલી ઉમ્રમાં ઉગ્ર તપશ્ચર્યાનું બળ આ કથાએ પાછળ છે.”—. ૧૫ ૧ જુએ The Sacred Books of the East (Vol. XXII) ની પ્રસ્તાવના. આને પ્રસ્તુત ભાગ મેં A History. of the: Canonical Literature if the Jainas (4.5%)Hi 241 માપેલે છે અને એમાંના અમુક અંશની–સારાંશની આ મારી કુતિની જૈન ધર્મ પ્રકાશમાં (પુ ૬૧, અંક ૪)માં છપાયેલી સમાચનામાં, નેધ લેવાયેલી છે. ૨ આ લેખ “વસંત રજત મત્સવ સ્મારક ગ્રંથ” (અમદાવાદ, ઈ. સ. ૧૯૨૭)માં પ્રસિદ્ધ થયેલે છે. t .

·- બા વાર્તાઓ અનેક વાર વાંચવા છતાં એમાં કોઈ પણ ઠેકાણે સાંપ્રદાયિકતા કે સંકુચિતતા જણાતી નથી. આ ઉપદેશ ભલે જૈન સાધુઓને અથવા શ્રાવકેને માટે આપેલ હોય પણ એની સાર્વભૌમિકતાને લીધે એ દરેક ધર્મના અને પંથના માણસને માટે સરખો જ ગ્રાહા અને લાભદાયી છે.”-૫. ૨૬-૨૭ સાતમાં અંગનું નામ ઉવાસગદસા છે અને એમાં દસ શ્રાવકો વિષે હકીકત છે. અગ્યારમા અંગરૂપ વિવાગસુય અને આઠમા અને નવમા અગરૂપ અંતગડદસા અને અણુત્તવવાદસા પણ અનેક પ્રકારની કથાઓ પૂરી પાડે છે. આ ઉપરાંત મૂલસુત્ત પૈકી ઉત્તરઝયણનાં સાતમા, દસમા વગેરે અજઝયણે તેમજ કેટલાંક વિગેરે જેવાં કે નિરયાવલિસુફખધ તેમજ પઈશણગના અમુક અમુક ભાગ કથાની સામગ્રી પુરી પાડે છે. આ તે અમાગણી સાહિત્યની વાત થઈ. હવે જઈમરહીમાં રચાયેલી કથાત્મક સ્વતંત્ર કૃતિઓ વિચારીશું તે તે સારી સંખ્યામાં જણાશે. એમાંની કેટલીક સ્થળ નિર્દેશ કરી સંતોષ માનવો પડે તેમ છે- વિમલસૂરિકૃત પદમચરિયે (વીર સંવત ૨૩૦), લગભગ ઈ. સ.ના સાતમા સૈકામાં થઈ ગયેલા ક્ષમાશ્રમણ સંઘદાસે આરસેલ અને ધર્મસેનગણિએ પૂર્ણ કરેલ ધમ્મિલહિંડી-વસુદેવહિંડી, હરિભદ્રસૂરિકૃત સમરાઈશ્ચકહા અને ધુત્તખાણ, ઉદ્યોતનસૂરિએ રચેલ કુવલયમાલા (શક ૭૦૦માં એક દિવસ એ છે), માનદેવસૂરિના શિષ્ય શીલાચાર્ય કૃત ચરૂપનમહાપુરિસ ચયિ (વિ. સં. ૯૨૫), વિજયસિંહસૂરિકૃત ભુવણસુંદરીકહા, જિનેશ્વરસૂરિત કહાસ (વિ. સં. ૧૦૮૨-૧૦૯૫), અજ્ઞાતકર્તક કાલાયરિચકહાણગ, ધનેશ્વરસૂરિકૃત સુરસુંદરી કહા (વિ. સં. ૧૦૯૫), મહેશ્વરસૂરિકૃત પંચમીકહા યાને પંચમીમહાપ ·(વિ. સ. ૧૧૦૯ પહેલાં), સિદ્ધસેનસૂરિકૃત વિલાસવઈકહા (વિ. સં. ૧૧૨૩), ચંદ્રપ્રભ મહત્તરે રચેલ વિજયચંદચરિય (વિ. સં. ૧૧૨૭ થી ૧૧૩૭ને ગાળો), દેવેન્દ્રમણિ(નેમિચન્દ્રસૂરિ)કૃત અફખાણમણિકેસ, ગુણચંદ્રગણિકૃત મહાવીર- ચરિય (વિ. સં. ૧૧૩૯), વર્ધમાનસૂરિફત મનેરમાચરિય (વિ. સં. ૧૧૪૦) અને એ સૂરિએ રચેલ આદિનાહચરિય (વિ. સં. ૧૧૬૦), વિનયચન્દ્રકૃત કહાણુગકેસ (વિ. સં. ૧૧૬૬ પહેલાં, દેવચંદ્રસૂરિકૃત સતિનાચરિય (વિ. સં. ૧૨૬૦), શાંતિસૂરિએ રચેલ પુડ્ડવીચંદરિય (વિરસંવત્ ૧૬૩૧=વિ. સં. ૧૧૬૧), દેવભદ્રસૂરિ (પૂર્વે ગુણચંદ્રગણિ )કૃત પાસનાહ- ચયિ (વિ સં. ૧૧૬૮) તેમજ એ સૂરિએ રચેલ કારણકેસ (વિ. સં. ૧૧૫૮), ભદ્રેશ્વરકૃત કહાવલી, મલધારી હેમચન્દ્ર- સૂરિસ્કૃત નેમિના ચચિ (વિ. સં. ૧૧૭૦) સુમતિગણિકૃત જિણયજ્ઞમહારિસિચરિય અને જિpયત્તકખાણુ, મહેન્દ્રસૂરિએ રોલ નમ્મયાસુંદરી (વિ. સં. ૧૧૭૮), શ્રીચન્દ્રકૃત મુણિ સુવ્યયસામિચરિય (વિ. સં. ૧૧૭), લક્ષમણગણિકૃત સુપાસના ચણ્યિ (વિ. સં. ૧૧૯), કલિકાલસર્વજ્ઞ હેમચન્દ્રસૂરિએ વિ. સં. ૧૧૯૯ બાદ રચેલ કુમારવાલચરિશ્ય યાને પ્રાકૃત દ્વયાશ્રય, શ્રીચન્દ્રસૂરિકૃત સર્ણકુમારચરિય (વિ. સં. ૧૨૧૪, શ્રી ચન્દ્રસૂરિના શિષ્ય હરિભદ્ર રચેલ મલ્લિનાચરિય, સેમ- પ્રભસૂરિકૃત સુમતિનાહચરિય અને કુમારવાલપડિબેહ યાને જિણધમ્મપડિબેહ (વિ. સં. ૧૨૪૧), અજ્ઞાતકક મલયસુંદરી- કહા, મુનિદેવકૃત સંતિના હરિય (વિ. સં. ૧૩૨૨). ગુણસમૃદ્ધિ મહત્તરાએ રચેલ અજણસુંદરીચરિયા વિ. સં. ૧૪૦૬), મુનિદ્રત સંતિનાહચરિય (વિ. સં. ૧૪૧૦), રત્નશેખરસૂરિકૃત સિરિસિરિવાલકહા (વિ. સં. ૧૪૨૮), જિનહર્ષગણિએ રચલણસેહરકહા ( વિ. સં. ૧૪૯૭) અને જિનમાણિજ્યકૃત કુષ્માપુખ્તચરિય.

·આ ઉપરાંત આગમને અગેની નિજજુત્તિઓ, ભાસે, ચુષિઓ, હરિભદ્રસૂરિત ટીકાઓ, પાઈય ટીકા વગેરે પ્રાચીન કૃતિઓ અનેક પાઈયે કથા પૂરી પાડે છે. યાકિની ધર્મસૂનુ” તરીકે સુવિખ્યાત હરિભદ્રસૂરિએ સમરાઈચચરિય (ભવ ૧)માં કથાવસ્તુના ત્રણ પ્રકાર અને કથાના અર્થકથા, કામકથા, ધર્મકથા અને સંકીર્ણકથા એવા ચાર પ્રકારે સૂચવ્યા છે. વિશેષમાં તેમણે આ ચારે જાતની કથાનાં લક્ષણે આપ્યાં છે. આ હકીકત ઉદ્દતનસૂરિકૃત કુવલયમાલામાં અને સિદ્ધર્ષિકૃત ઉપમિતિભવપંચાકથામાં પણ જોવાય છે. એ ઉપરથી જણાશે કે કેવળ કથાસાહિત્ય જ જૈન ગ્રંથકારેએ સર્યું છે એમ નહિ, પણ કથાના સ્વરૂપાદિ વિશે પણ તેમણે ઊહાપોહ કર્યો છે. પાદલિપ્તસૂરિને પરિચય પ્રભાવક ચરિત પ્રમાણે પાદલિપ્તસૂરિ એ અયોધ્યાના વિજયબ્રહ્મ રાજાના રાજ્યમાં જે કુલ શ્રેષ્ઠી હતા તેમના પુત્ર થાય. એમની માતાએ એમને આઠ વર્ષની ઉંમરે “વિદ્યાધર' ગચ્છના-કુલના આર્ય નાગહસ્તીની પાસે દીક્ષા અપાવી. દસમા વર્ષે ગુરુએ એમને પટ્ટધર સ્થાપ્યા અને “મથુરા મેકલ્યા. કલ્યાણવિજયજીના મતે આ નાગહસ્તી તે નદીમુત્તની ઘેરાવલીમાં અને યુગપ્રધાન-પટ્ટાવલીમાં જે બાવીસમાં નાગહસ્તીને ઉલ્લેખ છે તે જ છે અને તેમને સમય વિ. સં. ૧૫૧-વિ. સં. ૨૧ને દર્શાવી છે તે આ સમયને સંગત છે. વિશેષમાં પાદલિપ્તસૂરિ આર્ય ખપટના સમકાલીન નથી તેમજ કૃષ્ણરાજના સમયમાં એએ “માન્યખટ” ગયા હશે એ વાત સંભવિત નથી. ત્યાં જનારા પાદલિપ્ત કઈ અન્ય હોવા જોઈએ એમ એઓ માને છે.

·બદામ પાદલિપ્તસૂરિના રોગી ગ્રહસ્થશિષ્ય તરીકે નાગાનને ઉલ્લેખ કરાય છે અને એ નાગાર્જુને ગરત્નાવલી, ગિરત્નમાલા, કક્ષપુટી ઈત્યાદિ ગ્રંથ રચ્યાનું મનાય છે. પાદલિપ્તસૂરિને ગાહાસત્તસઈના કર્તા અને સાતવાહન વંશના રાજા હાલના દરબારી કવિ તરીકે ઓળખાવાય છે. બૃહત્કથાના કર્તા ગુણાચ એમના સમકાલીન ગણાય છે. નિસહભાસ અને કમ્પગુણિમાં પાદલિપ્તસૂરિ વિષે ઉલ્લેખ છે. મુરુંડ રાજાનું પાદલિપ્તસૂરિ ઉપર પૂળ હેત હતું. કનિષ્ક (ઈ. સ. ૭૮) રાજાએ પાટલિપુત્રમાં વિનફર્ણિ કે એવા નામને જે સૂ ની હતી તે આ મુરુંડ રાજા હશે એમ કલ્પના કરાય છે. એને સમય ઈ. સ. ૯૪ થી ઈ. સ. ૧૬૨ સુધી ગણાય છે. કલિકાલસર્વજ્ઞ હેમચન્દ્રસૂરિએ રયાવલિ (શે. ૨)ની સ્વપજ્ઞ ટીકામાં જે પાદલિપ્તને દેશીનામમાલાના પ્રણેતા તરીકે ઉલ્લેખ કર્યો છે તે તરંગવઈકહાના કર્તા પ્રસ્તુત પાદલિપ્તસૂરિ હોય એમ લાગે છે. એમણે પઇકુપાહુડમાંથી પ્રતિષ્ઠા પદ્ધતિ ઉધૂત કરી છે એમ શ્રાવિધિને પણ વૃત્તિ (પત્ર ૫૬ આઉપરથી જોઈ શકાય છે. એમણે કલાાન, પ્રશ્નપ્રકાશ, નિર્વાણલિકા, અને ગાહાજીયલથુ રચ્યાં છે. વિશેષમાં એમણે જેઈસકરડગ ઉપર ટીકા ૧ આને ઉલ્લેખ અનેક યુણિઓમાં આવે છે. ૨ જે નિવણકલિકા પ્રસિદ્ધ થયેલી છે તે આથી ભિન્ન સમજવાની છે. ૩ જુએ ચતુર્વિશનિપ્રબન્ધને મારે ગુજરાતી અનુવાદ (ક-પરિશિષ્ટ, ૫. રર૩-૨૨૦).

·૧ આ રચી હતી એમ આ આગમ ઉપરની મલયગિરિસૂરિકૃત ટીકા (પત્ર ૨૯) ઉપરથી જાણી શકાય છે. કવિદપણુમાં પાદલિપ્ત- સૂરિની કઈક પાઈય કૃતિમાંથી અવતરણ અપાયેલ છે. પાદલિપ્તસૂરિ તે શું પ્રસ્તુત છે ? પાદલિપ્તસૂરિનું ચરિત્ર પ્રભાચન્દ્રસૂરિએ વિ. સં. ૧૩૩૪ માં રચેલ પ્રભાવક ચરિત (પ્રબન્ધ ૫, પૃ. ૨૮-૪૦૨)માં તેમજ રાજશેખરસૂરિએ વિ. ૧૪૦૫માં રચેલ ચતુર્વિશતિબધ યાને પ્રબન્ધશ (પ્રબન્ધ ૫, પૃ. ૨૩-૨૯)માં આપેલ છે. આ સંસ્કૃત ચરિત્રેના ગુજરાતી અનુવાદ થયેલા છે એટલે પાદલિપ્તસૂરિ વિષે એમાંથી કેટલીક વિગતે જાણવા મળે છે. આ ઉપરાંત પ્રભાવકચરિતના અનુવાદની આવૃત્તિમાં મુનિ (હવે પંન્યાસ) કલ્યાણવિજયની જે પ્રસ્તાવના છે તે પણ આ દિશામાં પ્રકાશ પાડે છે. એમનું કહેવું એ છે કે સાતવાહનના મંત્રીને પાદલિપ્તના શિષ્ય તરીકે ન ઓળખાવતાં આર્ય ખપટના શિષ્ય તરીકે ઓળખાવવા એ વધારે સમુચિત છે (જુઓ પૃ. ૩૩). વિ. સં. ૧૨૯૧માં લખાયેલી તાડપત્રીય પ્રતિ (જે પાટણના ભંડારમાં છે તેમાં સિદ્ધસેન, મલવાદી અને બમ્પરાદિની સાથે સાથે પાદલિપ્તસૂરિનું પણ પાઈયમાં ચરિત્ર છે. ૧ જુઓ પાઠય ભાષા અને સાહિત્ય નામને મારે હવે પછી પ્રસિદ્ધ થનાર નિબંધ. ૨ જુઓ સિંઘી જૈન ગ્રન્થમાળા ગળ્યાંક ૧૩. ૩ “મટુંડા” એ “શક ભાષાને શબ્દ છે અને એને અર્થ “સ્વામી' થાય છે. “કુશાન વંશના રાજા કનિકને અને એના વંશવાળાઓને અહીંના લેકે “મુરુડ કહેતા–કલ્યાણવિજ્યની પ્રસ્તાવના ·તરંગવાઈ આ એક પાઈય ભાષામાં રચાયેલી અને આજે નહિ મળી આવતી અનેક કથાઓ પૈકી એક કથા છે. એને ઉલ્લેખ વીર સંવત્ ૧૧૧૫ માં સ્વર્ગે સંરેલા મનાતા જિનભદ્રાણિ માથમાણે વિસે સાવસયભાસની નિમ્નલિખિત ગાથામાં કર્યો છે; जह वा निदिवसा वासवदत्तातरंगवइयाई । तह निदेसगवसओ लोए मणुरक्खवाउ ति ॥ १५०८॥" આ ઉપરની કટાચાર્યની ટીકામાં આ ગાથાને કમાંક ૧૫૧દ અપાવે છે. આ ગાળામાં “નિષ્ટિ”ના ઉદાહરણ રૂપે માસવદત્તા, તરંગવઈ ઇત્યાદિ એમ કહેવાયું છે. એટલે તરંગવાઈની પડે બીજી પણ કથા અત્ર અભિપ્રેત છે. તરગવઇને નિર્દેશ જેમ વિસાવસ્મયભાસમાં છે તેમ નિસીહવિસેહશુષિણમાં પણ છે. આ સૃષિણના કતાં ૧ જિનભદ્ર ક્ષમાશમણ પૂર્વધર છે એ વાત માનતા આ સાલ મેગ્ય જણાતી નથી એટલે કે બીજા જિનભદ્ર હેવાની કલ્પના કાય છે, ૨ આમાં કોઈ પણ સ્થળે કર્તાએ પિતાના વક્તવ્યનાં સમર્થનરૂપે અવતરણ આપેલ નથી એમ મનાય છે, પરંતુ “સન્માનિતર્ક એની પ્રસ્તાવના (પૃ. ૧૮)માં એવો ઉલ્લેખ છે કે ગા. ૨૦૦૪ અને ૨૧૫ એ ભાભકારે પોતાના કથનની પુષ્ટિ માટે કયાંયથી લઈને ટાંકેલી ગાથાઓ છે. આનું શું? આ બંને ગાથાઓ સમઈપયરણ (૩૫ર, ૪૯)માં જોવાય છે. ૩ અહીં જે વાસવદત્તાને ઉલ્લેખ છે તેના કર્તા સુમબ્ધ સમજવાને છે કે કાત્યાયનના વાર્તિકની ટીકારૂપ પાતંજલ મહાભાષ્યમાં સુમનત્તરા અને લૈમરથીની સાથે સાથે સચવાયેલી વાસવદત્તા સમજવાની છે? ૪ આમાં સિદ્ધિવિણિછય, સમ્મપયરણ અને જેણિપાહુડો પણ નિર્દેશ છે.

·જિનદાસગણિ મહત્તર છે. પ્રદ્યુમ્ન ક્ષમાશ્રમણ એમના વિદ્યાગુરુ થાય છે. જિનદાસગણિએ નદીયુણિ રચી છે. એની અન્યાન્ય હસ્તલિખિત પ્રતિઓમાં નિર્દેશાયું છે તેમ એની રચના શકસંવત ૨૯૮ અર્થાત વિકમસંવત્ ૭૩૩માં થયેલી છે, જોકે આગમ દ્ધારક જૈનાચાર્ય આનંદસાગરસૂરિજી એને લિપિકાળ શકસંવત્ ૫૦૦ને સૂચવે છે. તરગવાઈ વિષે ઉપર ધેલા બે ઉલ્લેખ ઉપરાંત એને ઉલ્લેખ જિનદાસગંગિની રચેલી મનાતી દસયાલિય- યુણિણ (પત્ર ૧૦૯)માં છે. પ્રસ્તુત પંકિત નીચે મુજબ છે – "तत्थ लोइएसु जहा भारहरामायणादिसु वेदिगेसु जबकिरियादीसु सामइगेसु तरंगवगाइसु धम्मत्थकाम- सहिताओ कहाओ कहिञ्जन्ति" દક્ષિણ્યચિહ્ન ” એ ઉપનામથી ઓળખાતા ઉદ્યતનસૂરિએ શકસંવત્ ૭૦૦ માં એક દિવસ એ હતું ત્યારે પૂર્ણ કરેલી કુવલયમાલા નામની પાઈય કથામાં પાદલિપ્તસૂરિની પ્રશંસારૂપે જે પુષ્પ વેર્યા છે, તેમાં તરંગવાઈ વિષે પણું નિર્દેશ છે. આ રહ્યો એ નિર્દેશ "चक्कायजुवलसरिया रम्मत्तणरायहंसकयहरिसा | जस्स कुलप्पव्ययस्स व वियरइ गंगातरंगवई ॥" આને અર્થ એ છે કે જેમ “કુલ પર્વતમાંથી ગંગા નીકળી છે તેમ જેમના “કુલ” પર્વતરૂપ મુખમાંથી ચક્રવાકના યુગલથી યુક્ત અને સુંદર રાજહંસને આનંદ પમાડનારી એવી ગંગારૂપ તરંગવતી નીકળે છે. અહીં ‘ચક્રવાક અને “રાજહંસ ઉપર શ્લેષ છે.

·શાસન મુનીશ્વરના બધુ અને વિ. સં. ૧૦૨૯માં પાયલછીનામમાલા રચનાર કવીશ્વર ધનપાલે જે નિલકમંજરી રચી છે તેના નીચે મુજબના પદ્યમાં તરગવઈકહા વિષે ઉલ્લેખ છે– "प्रसन्नगम्भीरपथा रथाङ्ग मिथुनाश्रया । पुण्या पुनाति गङ्गेच गां तरङ्गवतीकथा ॥" લક્ષ્મણગણિએ વિ. સં. ૧૧૯માં રચેલા સુપાસનાહચરિયમાં નિમ્નલિખિત ગાથા દ્વારા તરંગવઈકહાનું ગૌરવ ગાયું છેઃ- " को न जणो हरिसिजइ तरंगवईवइयरं सुणेळण । इयरे पबन्धसिन्धु वि पाविया जीए महुरत्तं ॥" ચન્દ્રપ્રભ ઉપાધ્યાયકૃત વાસુપુજજચરિયમાં નીચે મુજબ ઉલ્લેખ છે – "गंग व्य तरंगवई तेहिं कहा निम्मिया पवित्तपया । ते सिद्धसेवियपए पालित्तयसरिणो वंदे ॥९॥" પ્રભાવકચરિત (પૃ. ૩૯)માં નીચે મુજબની એક પ્રાચીન ગાથા અવતરણરૂપે અપાયેલી છે – "सीसं कह वि न फुट्ट जमस्स पालित्तयं हरन्तस्स । जस्स मुहनिज्झराओ तरंगलोला नई बूढा ॥" આને અર્થ એ થાય છે કે જે આચાર્યના મુખરૂપી ઝરણમાંથી તરંગલેલા નામની નદી નીકળી એવા પાદલિપ્ત આચાર્યનું હરણ કરતાં યમરાજનું મસ્તક કેમ ફૂટી ન ગયું ? અહીં જે તરંગલેલા નામ જોવાય છે તે તે તરંગવઈના પર્યાયરૂપ જણાય છે; નહિ કે એ આ મુદ્રિત સંક્ષેપત્મક ૧ આ ગાથા ચતુર્વિશતિપ્રબળ (૫ ૨૯)માં જેવા છે.

·કઈ પ્રમાણ જ નથી . કૃતિનું નામ છે. “ષષપંચાશિકા (પી. ૨, ૮૫, ૯૨) પર પાદલિપ્તસૂરિકૃત તરગોલાને સંક્ષેપ કરનાર હારિજ ગચ્છના વીરભદ્રના શિષ્ય નેમિચઢે ટીકા કરી હતી આ પ્રમાણેને જે જૈન સાહિત્યને સંક્ષિપ્ત ઈતિહાસ (પૃ. ૨૦૬, ટિ. ૨૧૭) એ નામની કૃતિમાં ઉલ્લેખ છે એ પણ આ વાતનું સમર્થન કરે છે. ડે. ઉપાધેએ બૃહત્કથાકેશની અગ્રેજી પ્રસ્તાવના (પૃ. ૩૭)માં પાદલિપ્તસૂરિએ પાઇયમાં રચેલી તરંગલાની તરંગવતી નામની સારાંશ રૂપે સંસ્કૃત કૃતિ છે એ જે ઉલ્લેખ કર્યો છે તે બ્રાન્ત છે, કેમકે આ સારાંશરૂપ કૃતિ તે પાઈયમાં છે અને એનું નામ તરગતી હવા વિષે આ પ્રમાણે જેકે તરંગવાઈ વિષે ઉલ્લેખ મળે છે, છતાં એના સ્વરૂપ ઉપર ડેઘણે અંશે પ્રકાશ પાડનારી કૃતિ તે બે જ છે (૧) અહીં છપાયેલી તરંગલેલા અને (૨) ભદ્રેશ્વરકૃત કહાવલી. કહાવલીની એક જ હાથપથી અત્યાર સુધી મળી છે. એ પાટણના ભંડારમાં છે. સ્વ. ડે. ચાકેબીનું કહેવું એ છે કે એને લિપિકાળ વિ. સં. ૧૩૯ વંચાય છે અને છેલ્લે અંક જે મીંડું હશે તે ઊડી ગયેલ છે. સ્વ. ચીમનલાલ દલાલનું માનવું એથી ભિન્ન છે. તે એ છે કે આ કહાવલીના કર્તા ભદ્રેશ્વરસૂરિ કર્ણના રાજ્યમાં ઈ. સ. ૧૦૬૪–૧૦૪ના ગાળામાં થઈ ગયા છે. ગમે તેમ છે, પણ આ કહાવલી હેમચન્દ્રસૂરિકૃત પરિશિષ્ટ પર્વ યાને સ્થવિરાવલીચરિત કરતાં પ્રાચીન છે. એમાં તરંગવઈકહા અંશતઃ આલેખાયેલી છે અને તેનું પરિમાણ લગભગ સાડા ચારસે શ્લેક જેટલું છે. તરંગલોલાની પાંચમી ગાથામાં કહ્યું છે કે પાદલિપ્તસૂરિએ તરંગવઈકહા રચી છે. એ વિસ્તૃત, વિપુલ તેમજ વિચિત્ર ૧ એમણે રચેલી અચૂરિ મે સંપાદિત કરી છે અને તે ઋષભપંચાશિકા અને વીરસ્તુતિયુગલરૂપ કૃતિકલાપ ( ૧૧-૧૯૯)માં છપાયેલી છે, પણ તેમાં અંતિમ ભાગ ત્રુટક છે એટલે આ નેમિચન્દ્ર તે કેણ તેને એમાં નિર્દેશ નથી.

·મ છે. એમાં અનેક દેશી વચને છે. એમાં મને હર કુલકે છે, ગુપિલ યુગલે છે અને ષકો છે જે સામાન્ય વાંચનારાને દુર્ગમ છે. કેઈ એને પૂછતું નથી કે કહેતું નથી. એથી દેશી પદોને છેડી દઈ એને ઉછેર થતું અટકાવવા હું આ કથા રચું છું. આ ઉપરથી તરંગવાઈ પાઈયમાં હતી એ નક્કી થાય છે. તરંગલેલા ચાને સંપિત્ત તરંગવઈકહા નામકરણ-આ કૃતિ તરંગવાઈની સંક્ષિપ્ત આવૃત્તિ હેવાથી એને અહીં સંપિત્ત તરંગવઈકહા તરીકે નિશેલી છે. એનું પ્રચલિત નામ તરંગલેલા છે એમ હસ્તલિખિત પ્રતિઓનાં સૂચીપત્ર તેમજ કેટલાક આધુનિક વિદ્વાનોનાં લખાણું જેમાં જણાય છે. તરંગલાને અંગે એક વિચિત્ર ઘટના બની છે તે હું અત્રે નોંધીશ. આ પાઈય કથા મૂળ સ્વરૂપે આજ દિન સુધી અપ્રસિદ્ધ હતી, પણ એને જર્મન ભાષામાં અનુવાદ સ્વ. છે. અનેસ્ટ લેયમન (Ernest.eumann) દ્વારા ઈ. સ. ૧૯૨૧માં થયેલ હતું અને એ જર્મન અનુવાદનું ગુજરાતી ભાષાંતર શ્રી નરસિંહભાઈ ઈશ્વરભાઈ પટેલે ઈ. સ. ૧૯૨૪માં કર્યું હતું. એ ભાષાંતર “જૈન સાહિત્ય સંશોધક (ખંડ ૨, પરિશિષ્ટ)માં ઈ. સ. ૧૯૨૪માં પ્રસિદ્ધ થયું હતું અને એ પૃથફ સ્વરૂપે પણ બે વાર પ્રસિદ્ધ થયેલું છે. એની બીજી આવૃત્તિ વીરસંવત્ ર૪૫૧ અર્થાત્ વિ સં. ૧૯૮૧માં બહાર પડી હતી અને તે મારી સામે છે. એમાં છે. લાયમનની જર્મન અનુવાદની જર્મન પ્રસ્તાવનામાંથી ગુજરાતીમાં નીચે મુજબનું લખાણ નજરે પડે છે – હું આ જે કથા રજુ કરું છું તે ખરેખર એક નવીન કથા છે. કારણકે ભારતવાસીઓ સિવાય બહારના કેઈએ અદ્યાપિ એ વાંચી નથી અને જે ભારતમાં એક વાર એ કપ્રિય થઈ પડી હની, ખુદ તે ભારતમાં પણ અત્યારે એને કોઈ ·જાણતું નથી. આ કથા પ્રાચીન ભારતનું દાન છે, પણ વાંચીને એને વાંચક કયા કાળમાં મુકશે એ હું ચોક્કસ રીતે જાણો નથી. ટૂંકમાં એટલું જ કહેવાનું કે એમાં વર્ણવેલા ધાર્મિક સિદ્ધાંતે બૌદ્ધ કાળમાં પ્રગટ થયા છે, તેથી કથા કઈસ્ટના પછીના કાળમાં એટલે કે બીજી કે ત્રીજી સદીમાં લખાઈ હેવી જોઈએ. કાળનિર્ણય ચોકકસ રીતે વાંચક જાણશે ત્યારે વખતે ફરીવાર એને ભ્રમ ઉડી જશે. આ આપણું પુસ્તક દરેક સાહિત્યભક્તને અને દરેક ધર્મશોધકને બહુ ઉપયોગી થઈ પડશે. માનસ- શાસ્ત્રીને પણ ઉપયોગી થઈ પડશે અને એ આર્ય સહિત જોઈ શકશે કે પુર્નજન્મને સિદ્ધાન્ત કેવી પ્રબળતાથી ભાવનામય પ્રદેશ ઉપર અસર કરી ઠેઠ વસ્તુસ્થિતિમાં આવી કરે છે અને શ્રદ્ધાના સામાન્ય મત પડે એ મત પણ વ્યવસ્થિત રીતે પ્રવર્તે છે.” વળી “આપણે કથામાં પૂર્વ જન્મની ભાવના અવિરોધ ભાવે પ્રકટ થાય છે, કારણ કે આપણે માત્ર કઈ કઈ વાર સાંભળેલી એવી પ્રકૃતિ જીવનની સાચી કથાઓ પણ એમાં આવે છે.” પરિચય–આ કૃતિ પત્મક છે અને તે મુખ્યતયા આય ઇદમાં રચાયેલી છે. એનાં પર્વોની સંખ્યા ૧૬૪રની છે. આ કૃતિમાં કયા કયા વિષયે આવે છે તેને નિર્દેશ હાંસિયામાં સંપાદક મહાશયે કરેલું છે એટલે એ સંબંધમાં અહીં ખાસ કહેવાપણું રહેતું નથી. શ્રમણ ભગવાન મહાવીરસ્વામીની મુખ્ય શિષ્યા અને બાલબ્રહ્મચારિણી ચંદનબાલાને સુવ્રયા (સુવ્રતા) નામની એક શિખ્યા હતી અને એ સાળીને તરંગવાઈ (તરંગવતી) નામની શિષ્યા હતી. એક શેઠાણીએ આ સાધ્વીને એના સંસારી પણ વિષે પૂર્વ વૃત્તાન્ત વિષે પૂછ્યું એટલે તેણે આ કથા કહી. આ કથાને સંક્ષિપ્ત સાર અત્ર છપાવવાને હેવાથી એ સંબંધમાં મારે વિશેષ કહેવાપણું રહેતું નથી. કર્તા–તરંગલાના કર્તા કેણ છે એ બરાબર સમજાતું નથી, કેમકે એમના ઉલ્લેખવાળી જે ગાથાઓ છે તે ·જી અશુદ્ધ છે. પરંતુ એ વાત શેકસ છે કે એ વીરભદ્રસૂરિના શિષ્ય નેમિચંદ્રગણિએ રચી હોય કે પછી એમને કઈ શિષ્ય રચી હેય. આ શિષ્યનું નામ “જસ” શબ્દથી સૂચવાયું હોય એમ લાગે છે, પણ એમનું પૂરું નામ જાણવું બાકી રહે છે. જૈન ગ્રંથાવલી (પૃ. ૨૬૭)માં તરંગલાના કર્તાના નામ તરીકે નેમિચંદના શિષ્ય યશસેનને ઉલ્લેખ છે આથી એ જ ” શબ્દથી સૂચિત હોઈ શકે કેમકે ભીમસેનને બદલે જેમ જીમ” એ પ્રયોગ થાય છે તેવો આ ગ હેય તેના નહિ. પ્રસ્તુત નેમિચન્દ્ર તે જ જે ધનપાલકૃત ઉસભપચાસિયા ઉપર અવસૂરિ રચનારા હેય તે તેમને સમય વિ. સં. ૧૦૨૦ની આસપાસ કરતાં વધારે પ્રાચીન હોઈ શકે નહિ. આ ગ્રંથકારનો ગચ્છ “હાઈય જણાય છે. એ સંસ્કૃતમાં “હારિજ” તેમજ “હારીજ સંસ્કૃતમાં “હારિજ” તેમજ “હારીજ” એમ બંને નામે ઓળ- ખાતે ગછ ય એમ લાગે છે. જો તેમ હોય તે આ ‘હારિરીજ' ગચ્છ વિશે જિનવિજયજી દ્વારા સંગ્રહીત અને સંપાદિત પ્રાચીન જૈન લેખસંગ્રહ (ભા. ૨)માં ૪૭૪, ૪૭૭, ૮ અને ૯૧ એ લેખાંકમાં ઉલ્લેખ છે.. તરંગલાની ૭૦૩મી ગાથામાં હારિશ શેત્રને ઉલ્લેખ છે. તે શું એ ગ્રન્થકારે આડકતરી રીતે પિતાના ગચ્છના સૂચનરૂપે આ ઉલ્લેખ કર્યો હશે? ઘેરાવલીમાં શ્યામર્થના તેમજ તેમના ગુરુ સ્વાતિના છેવને હારિજ' તરીકે ઉલ્લેખ છે. એમ. ટી. બી. કૅલેજ, સુરત. હીરાલાલ ૨. કાપડિયા તા. ૯-૩૪૪ ·તરંગલાલાને મારે ચરમ તીર્થકર શ્રી મહાવીરસ્વામીનાં મુખ્ય શિષ્યા તે શ્રીચંદનબાળા સાધ્વી. એમને સુત્રતા નામે એક શિષ્યા હતાં અને તેમને એ તરંગવતી નામના શિખ્યા હતાં. એ તરંગવતી સાધવજી આ કથામાં મુખ્ય પાત્ર છે. રાજગૃહ નગરીમાં સુત્રતા સાથ્વી પિતાના પરિવાર સહિત વિહાર કરતાં પધારે છે. એ નગરમાં ધનપાલ શેઠ અને સમા નામની શેઠાણી વસે છે. તેમના ઘરની નજીકમાં ગ્ય વસતિમાં આ સાધ્વી બિરાજે છે. એક વેળા છઠને પારણે તરગવતી એક નાની સાદી સહિત શેઠને ત્યાં ભિક્ષા લેવા માટે જાય છે અને શેઠાણ ભિક્ષા આપ્યા પછી વિનીત ભાવે તેમને ધર્મ પૂછે છે. તેઓ લાભ દેખી ધર્મોપદેશ આપે છે. એમાં સાનીજીને એમની આત્મકથા પૂછે છે. વિશેષ લાભનું કારણ જાણી સાધ્વીજી નીરો પ્રમાણે પિતાની આત્મકથા કહે છે – વત્સ દેશમાં કેશાબી’ નગરીમાં ઉદયન રાજા રાજ્ય કરે છે. એને વાસવદત્તા નામે રાણી છે. ત્યાં ઋષભસેન નામના નગરશેઠ છે. તેમને ત્યાં આઠ પુરો થયા પછી પુત્રીરૂપે હું જન્મી, અને મારું “તરંગવતી” એવું નામ પાડવામાં આવ્યું. બાલ્યવયમાં ગણિનાદિ કળાઓ સાથે શ્રાવક ધર્મના આચારમાં પ્રવિણતા મેળવી હું યુવાન વયને પામી. એક વેળા હું પરિવાર સહિત ઉપવનમાં કીડા કરવા માટે ગઈ. ત્યાં ચકવાક પક્ષીને જોતાં મને જાતિસ્મરગુજ્ઞાન થયું. એ ઉપરથી સખીની આગળ મેં મારા નીચે પ્રમાણે પૂર્વ ભવ કદા– અંગદેશના મધ્ય ભાગમાં “ચા” નગરી છે. એ દેશમાં એક વેળા “ગગા નદીને કિનારે હું ચવાકી મારા પતિ ચક્રવાકની સાથે વિવિધ જાતની સાસુને અનુભવ કરતી હતી. એવામાં એક વખત એક હાથી જળ પીવા માટે નદીમાં ·આવ્યું અને છેડા વખતમાં તેની પાછળ એક પારધી શિકાર કરવા માટે આવ્યો. એણે હાથીની તરફ બાણ કર્યું પરંતુ મારા વામી વચમાં આવતાં તેમને એ વાગ્યું અને એમનું મરણ થયું. આ દેખી શિકારીને પશ્ચાત્તાપ થયે અને તેણે એના દેહને અગ્નિસંસ્કાર કર્યો. હું પણ પ્રિયવિયેગના અસહ્ય દુખથી તેમની પાછળ અગ્નિમાં પડી મરણ પામી. ત્યાંથી અહિંયા તરંગવતી તરફ ઉત્પના થઈ છે. પેલા ઉપવનમાંથી દુઃખી હૃદયે ઘેર આવી પૂર્વ ભવના સ્વામીની પ્રાપ્તિ માટે મેં એ સાઠ આયંબિલ કર્યા અને પૂર્વ ભવના અનુસાર શિવપટ આલેખી કાર્તિકી પૂર્ણિમાના મહોત્સવના દિવસે એ પટ સારસિકા સખીને કેટલીક સૂચના આપી રાજમાર્ગમાં ખુલે મૂકો અને પ્રભાતમાં એ સખીએ હસ્તે મને આવીને કહ્યું કે અજ નગરમાં ધનદેવ શેઠને પુત્ર પદદેવ પિતાના મિત્રે સહિત આ ચિત્રપટ જેવા આબે અને એ જોઈ જાતિસ્મરણજ્ઞાન દ્વારા એણે પોતાના પૂર્વ ભવ જે અને પૂર્વ ભવની ચક્રવાકી તે આ ચિત્ર ચિતરનાર તરંગવતી છે એમ તેણે તેના મિત્રને કહ્યું આ મેં મારી સખી દ્વારા જાણ્યું. સખીના મુખમાંથી મારા સ્વામી મળ્યાના સમાચાર જાગી મને અપૂર્વ આનંદ થશે. બીજે દિવસે મિત્ર દ્વારા એ પહાદેવના પિતાએ પુત્રના દુખનું કારણ જાણું નગરશેઠ પાસે પિતાના પુત્રને માટે મારું માંગું કર્યું, પણ મારા પિતાએ તેમને તિરસ્કાર કર્યો. તે જાણે મને ઘણું જ દુખ થયું. છેવટે એક તે હું સવામીને ત્યાં ગઈ. ત્યાંથી અમે બન્ને જણ નગરમાંથી પલાયન કરી “મુના” નદીને કાંઠે રહેલી નાવમાં બેસી ઘણે દૂર નીકળી ગયાં અને ત્યાં એક નિર્જન સ્થળમાં વાસ કર્યો. તેટલામાં ચરોની ધાડ પડી અને અમે તેમના હાથમાં પકડાઈ ગયાં. તેઓ અમને એમની પલ્લીમાં લઈ ગયા. ચેરના સેનાપતિએ અમને ઈને કહ્યું કે આ યુગલ વડે કાત્યાયની કાલીદેવીને બલિ આપવું. પછી તેણે એક ચર-સુભટને રક્ષણ કરવા માટે અમને ·સેપ્યાં. મારા સ્વામી નાસી ન જાય તેથી તેમને મજબુત બંધને બાંધ્યા. ત્યાં મેં રુદન કરતી કેદ પકડાયેલી બીજી સ્ત્રીઓની આગળ મારા પૂર્વ ભાવથી માંડી જે ચષ્યિ કહ્યું તે સાંભળીને ચાર-સુભટને દયા આવી. એથી તેણે અમને રાત્રે પલ્લીમાંથી બહાર કાઢી અટવીને અંતે કઈક ગામ પાસે મૂકયાં અને અમારી ક્ષમાપણ માગી એ ચાલતે થયે. અમે ત્યાંથી “ખયગ” નગરમાં આવ્યાં. ત્યાં અને શોધવા માટે આવેલ અમારા ઘરને નોકર કુભાષ હસ્તી મ. તેની પાસેથી સર્વ સમાચાર જાણી ઘેર જવા માટે અમે ઉપડ્યાં. પ્રાણાશક', “વાસાલિક તીર્થ, “એકાકી હરતી કાલી “શાખાંજન” ઈત્યાદિ સ્થળમાં નિવાસ કરતાં અનુક્રમે અમે “કેશાબી નગરીમાં આવ્યાં, અને અમે અમારા વિયેગથી દુઃખી થયેલાં માતપિતા, સાસુ, સસરા, બાંધવ વગેરેને મળ્યાં. મારા સ્વામી પાસેથી અમારી આત્મકથા સાંભળી તેઓ રડી પડ્યાં. યાચકાદિકને દાન આપી અમારાં બંનેના લગ્ન કરાયાં. ત્યાર પછી વિવિધ જાતનાં વિષયસુખ ભેગવતાં અમારે કેટલેક કાળ સુખમાં ગયે. એક વખતે વસંત તુમાં અમે ઉદાનમાં ગયાં તે ત્યાં એક મુનિ નજરે પડ્યા. એમને વંદન કરી એમની પાસે અમે ધર્મોપદેશ સાંભળે. પછી એ મુનિને અમે એમની આત્મકથા પૂછી એટલે તેમણે એ નીચે પ્રમાણે કડી – પૂર્વ ભવમાં હું “ચંપા નગરીની નજીકના પ્રદેશમાં પારધીપણે ઉત્પન્ન થયેલ હતું. ત્યાં એક વાર શિકાર કરવા જતાં હાથી તરફ બાણ ફેકતાં વરમાં ચક્રવાનું એ બાબુથી મરણ થયું. એ દેખી મને પશ્ચાત્તાપ થશે. હું તેના દેહને અગ્નિસંસ્કાર કરતા હતા તે વખતે તેની પ્રિયા અગ્નિમાં પડી બળી મરી. આથી હું બહુ જ ખેદ કરતે જીવનને ધિક્કારતે તે ચિતામાં પડી મરણ પામ્યું. ત્યાંથી વાણુરસી નગરીમાં એક ધનિક વણિકને ત્યાં ઉત્પન્ન થયે. ત્યાં મને જુગારાદિનું વ્યસન લાગ્યું અને હું અનેક લેકોને ત્રાસ પમાડવા લાગે. છેવટે નગરમાં રહેવાને અસમર્થ બનેલે હું ત્યાંથી નીકળીને ચેરપલ્લીમાં ગયે. નિર્દય- તાને કારણે સે પતિને હું બહુ માનીને થશે. એક વખત એક યુગલને ચરે પકડી લાવ્યા અને એ સેનાપતિએ એ યુગલનું ·બલિદાન આપવા માટે વિચાર કરી એનું રક્ષણ કરવા માટે મને સેપ્યું. તે યુગલમાંથી રુદન કરતી સ્ત્રી પિતાની ચકવાકીના ભવથી માંડીને આત્મકથા બંદીજનને કહેવા લાગી. તે સાંભળી મને જાતિસ્મરણજ્ઞાન થયું. તેથી દયા લાવી એ યુગલને રાત્રે અટવીને છેડે ગ્રામની સમીપમાં હું મૂકી આવ્યું. પછી વૈરાગ્ય ઉત્પન્ન થતાં “પુરિમતાલ નગરના “શકટમુખ ઉદ્યાનમાં આવે અને ત્યાં મુનિની પાસે મેં દીક્ષા લીધી. બાર વર્ષમાં નવ પૂર્વને અભ્યાસ કરી ગીતાર્થ થ અને અહિંયા આવી આજે તમેને ઉપદેશ આપું છું. આ પ્રમાણે મુનિનું વૃત્તાન્ત સાંભળી અને પિતાને જીવિતદાન આપનાર આ મુનિ છે એમ જાણ અમેને પણ વૈરાગ્ય થયે. છેવટે એ મુનિની પાસે અમે બંનેએ રુદન કરતાં માતાપિતા અને બંધુજનને ત્યાગ કરી દીક્ષા લીધી. એ સાધુએ મને શ્રીચંદનબાળાનાં શિષ્યા સુત્રતા પ્રવર્તિનીને શિષ્યા તરીકે પી. એ પછી મેં પ્રવર્તિનીની પાસે ગ્રહણ અને આસેવન એમ બંને પ્રકારની શિક્ષાને અભ્યાસ કર્યો અને ચરણકરણ સિત્તરિની આરાધના કરવા માંડી. એમની સાથે વિહાર કરીને હું આ નગરમાં આવી છું અને આજ રેજ છઠને પારણે ભિક્ષાર્થે તમારે ઘેર આવી છું આ પ્રમાણેનું તરંગવતી સાધ્વીનું જીવનચરિત્ર સાંભળીને શેઠાણીએ શ્રાવિકાનાં બારે વ્રત લીધાં, કેમકે તેઓ સર્વવિરતિરૂપ ચારિત્ર લેવા અસમર્થ હતાં. તરંગવતી ભિક્ષા ગ્રહણ કરી ઉપાશ્રયે આવ્યાં. પર્યન્ત ચરિત્ર નિર્મળ પ્રકારે પાળતાં એમને કેવલજ્ઞાન થયું અને અને તેઓ શિવપદને પામ્યા. એ જ પ્રમાણે પાદેવ મુનિ પણ સિદ્ધ થયા. શેઠ, શેઠાણી, સાર્થવાહ અને ઉદયન રાજા વગેરે પણ ધર્મનું આરાધન કરી દેવલે કમાં ગયાં. સંપાદક, 0 ·મેહનલાલજી ઉપાશ્રયના ગ્રાહકોના નામો ૨ છે ૫. ૨ ૫ ૨૫) મેહનલાલજી ઉપાશ્રયના જ્ઞાન ખાતે ૫ શેઠ નગીનચંદ કપુરચંદ ૫ શા. રતનચંદ હેમચંદ ઠાકોરભાઈ જવેરચંદ છગનભાઈ કરાણી દીપચંદ ઉદેચંદ ઇ કપુરચદ સાકરચંદ ૫ શ્રી આનસુરના બૈરાઓનાં ઉપાશ્રય તરફથી ૫ શા, રમણીકલાલ મૂલચંદ પ શા, ભગુભાઈ હીરાચંદ મોહનલાલ કસ્તુરચંદ હેમચદ વીરચંદ ખુબચંદ અમીચંદ કલ્યાણુચંદ ઘેલાભાઈ » કુદનલાલ હીરાચંદ લચ્છાછ હેમાજી ઉત્તમચંદ માનચ ડાહી એન ૨ ઇ નાથુભાઈ દયાચંદ ૨ શા. મગનભાઈ દીપચંદ છ ટુભાઈ ઈચ્છુભાઈ २ છોટુભાઈ પ્રેમચંદ બંગડીવાલા સુરચંદ ડાહ્યાભાઈ ૨ સેભાગચંદ કુલચંદ મેહનલાલ કેશરીચંદ ૨ મોહનલાલ હીરાચંદ તેજાજી ગુલાબચંદ ૨ ચંપકલાલ ડાહ્યાભાઈ ૨ શંભુમલ તલકચંદ ૫ છે ૫ ૨ ૫ ૫ છે ૩ ૨ ૩ ·A णय ISTI २. श्री સાગરસૂરિજી નભંડાર पन्यास प्रवर श्रा. चन्द्रसागरजी गणीन्द्र: अहं नमः। अनन्तलब्धिनिधानाय श्रीगौतमगणधराय नमः ॥ शासनसम्राट्-आचार्यदेवश्रीमद्विजय विजयनेमिसूरीश्वरपादपद्मभ्यो नमः । ૧૨ ૧૪ - संखित्ततरंगवईकहा (तरंगलोला) वंदित्तु सव्वसिद्धे धुवायलमणोयमं सुहं पत्ते । जरमरणमगरपउरं दुक्खसमुई समुत्तिो ॥ १ ॥ संघसमुह(इं)गुण- विणयसलिलविण्णाणनाणपंडहत्थं । चंदामि विणयविरइयकयंजलिउडो नओ सिरसा ॥२॥ भई सरस्सईप: सत्तस्सरकव्यवयण- वसहीए । जीए गुणेण कइवरा मयावि नामहिं जीवति ।। ३॥ कव्वसुवणनिहसस्सिलाए निउणकइसिद्धिभूमिए । एरिसाण होउ भई गुणदोसरियाणासहाए ॥ ४ ॥ पालित्तएण रइया वित्थरओ तह य देसिवयणेहिं । नामेणा तरंगवईकहा विचिता य विउला य ।। ५॥ कत्थ य कुलयाई मगोरमाइं अन्नत्थ गुविलजुयलाई । अण्णत्थ (छ)कलाई दुप्परिजल्लाइ इयराणं ॥ ६॥ न य सा कोई सुणेई ना पुण पुच्छेइ नेव य कहेइ । विउसाण नवर जोगा इयरजणो तीए किं कुणउ ।। ७ ॥ तो उचेजणं गाहाओ पालित्तएण रइआओ देसीपयाइ मोतु संखित्तयरी कया एसा ॥ ८॥ इयराण हियट्ठाए, मा हा(हो)ही सबहावि बोच्छ- १ प्रतिपूर्णम् । २ अ इ । ३ दुर्गमानि । ४ अ० ई। ॥

·(छ)ओ। एवं विचिंतिऊणं खामेऊण तयं सरि ॥९॥ अस्थि विसालनिवेसा भूमियलोइण्णदेवलोगसमा। कुसलजणसंकुला 'कोसलपति लोए पुरी खाया ॥१०॥ बंभणसमणातिहिदेवपूयपरितोसिया जहिं देवा। गडेति पुत्तकलाओ वसुहाराओ कुटुं- वेसु ॥११॥ तत्तोन्नयस्स समणस्स आविहिया अविमणा अणनमणा । ण(पा)लित्तस्स य गुणलित्तयस्स मइसाहसं सुणहा॥१२॥ पाययटुं च निचई धम्मकहं सुणह जइ न दुबुद्धी। जो धम्मं सुणइ सिवं सो जमविसयं ना ए(पे)च्छिहिइ ॥ १३ ॥ अस्थि समिद्धजणगणो बहुगामसहस्सगोट्ठसंनिचिओ। 'मगहा' नाम जणवओ कहासु परिपाडियनामो ॥ १४ ॥ निवस्स वाणवासो ववगयपरचकचोरदुमिक्खो। जो सन्चसम्म[संपयस्स] संपयसमण्णिो विस्सुओ लोए ॥१५॥ तत्थ पुहइपहाणं रमणेज्जुाण- काणणवणं । 'रायगिहं तु पअगामरनगरं १ ॥१६॥ तत्थासि कोणिओ नाम विपुलबलाए कोससंपयाजुत्तो। रिउजीविाण कालो सिमि)त्सुकालो पुहइयालो ॥१७|| समरपरकम निजिय-अणामियसयलसत्तुसामंतो । जियसव्वदोसपसरो कुलबसविभूसणो सूरो ॥१८॥ तित्ययरस्स भगाओ चीरस्स विलीणगगदोमस्म । सो सासणमि रत्तो जरमरणविमोक्खणंकरंमि ॥१९॥ तस्सासि तया तणुजीवरक्खओ सव्वपयइमणकतो । कुलमाणसीलविसोणनाणजुत्तो नगरसेट्ठी ॥२०॥ सोहग्गवह गहवइव्वा सोमा पिय- दंगणा पिया तासी(तस्स)। पचक्खं धणपालो णे(धण)पालो नाम नामेण ॥२१॥ तस्संतियंसि वसती सिद्धिमझ(ग)परिग्गगु- (हु ?)ज्जुत्ता । बहुसिस्सीपरिवारा जिणवयणविसारया गणिणी ॥२२॥ कोमारवंभयारी बहुविहनियमोपवासतणुयंगी। एक्कारसंगसं- पुण्णकरिया सुयास्स नाम ।।२३।। तिस्सा विणीयविणया सिस्सी पार(ण)न्तचारिया काइ । छठुस्स पारणटुं कयनियमावस्सया १ पूजा । २ अ० त्तयस्स।

·काले ॥२४॥ जिणवयणनिउणनिच्छिय सुहकलाण्णाड्डिय समाणबुडीया। संघाउएण हिण्डइ दुक्खक्खयकारणा मिक्खा ॥२५॥ तस. पाणवीयरहिए दगमट्टियसंकुले विवअंती पाणदयट्ठाय महि जुगपमाणं निरिक्खंती॥२६॥भट्ठावलट्ठा निंदियं रासष्पसायमसत्थासा। सुत्तविरुद्धधरे लोयाविरुद्ध य वजंती ॥ २७ ॥ सा किंचि अनुयघरं परिवाडीपडियमइगया अजा । धवलत्तगुणसमूहव्य चंदलेहा नहयलंसि ॥२८॥ सा तत्थ अणाचाहा ववगयतमपाणवीयहरियंमि । एसणसोहणजोग्गे ठायइ य घरंगणुइसे ॥२९॥ पंस्थिजति तस्थ ट्ठिया घरमंदिरकिंकरीहिं जुबईहि । सारूवविम्हयमाणताहि "विष्कारियच्छीहिं ॥३०॥ दळूण तयं ताओ विमलाओ संस्थ- (ल)वंति सहियाओ। देवावह अणवज दच्छिह लच्छीनिभं अजं ॥३१॥ बहुलोयतणुइएहि असंठवियलंठपहिं अग्गेहि । पयई- निदेहि संकुचिएहि केस(से)हिं सोहती ॥ ३२ ॥ तपकिसयपण्डरेणं लावण्णुप्पेहडेण वयणेणं । धवलब्भपुड विणिग्गयपुषिणमचंद उपहसनी । ३३॥ सकुलिदेसेसु तणूजुत्नपलत्था य थाणपालीया। कण्णा गुणसंपुण्णा भूसणसुपणावि संच्छणा ॥३४॥ आभासणु- अएण य संघाडिविणिग्गएण हत्येण । फेणविणग्गयतालं चालेयकमलं विलयन्ती ॥ ३५ ॥ वा(ता)सिं च विहियाण समणी. रूवाहिगारसद्देणं । अह घरसमुदवेला तं वेलं निग्गया घरिणी ॥३६॥ गंभीरसुस्मिरीया पुणके रायत्यसबंगी। धोत्रमहग्धा- भरणा धवलदुकूलुत्तरासंगा ।।३७।। दहण तयं तुहा खुड्डीसहियं सुजायसुंदरं । नियघरअंगणदेसं मुहुत्तसोहाकरं अजं ॥३८॥ वंदइ य विम्हियमणे(णा) तं आज सुद्धचीउरामोगं । सहियामंधु(धु)म्सुदियं च फेणोत्थयं लल्छि ॥३९॥ खुद्दीए पणाम घरणी काऊण विणयसंपुण्णं । विम्हयवियाणियच्छी मयलंछणसच्छहच्छायं ॥ ४० ॥ पेच्छइ (अ)जाए मुहं छणं अच्छीहि कम(सिण- अ० लहरा र पेधिराजद। ३ अ० हिं। ४ अ० १५ बहुलोचेन कृशीभूतः ६ कर्णवियरदेशेषु १७ भा०त्ता । कौँ । ९० स०॥ --- ·मज्झेहिं । आलीणभमरजुयलं वा मज्झे फुडवियसियं कमलं ॥४१॥ सुकुमालपाणिपाय राहियलच्छिसच्छहं अजं । सहसा दट्टण तयं इणमो परिणी विचिंतेइ ॥ ४२ ॥ न य सुविणए न लेप्पे न वि चित्तकम्मे कहासु यं बहूसु । दिव्य सुयव्य मए अणाइयसुंदरिमहिला ॥४३ ।। लायण्णघडयाकोप्पुहु सोहयमंजरी इणमो। पत्ता य चंदजोण्हरूवगुणसमणिया इहई ॥४४॥ किं होज पयावइणा इणमो वरजुवइसब्बसारेण । रूवगुणसमाउत्ता सवायरनिम्मिया सुयणू ॥४५॥ जइ ताव एरिसं मे मुण्डिय- भावाए होज लावणं । आसी य गिहत्तणए रूबसिरी केत्तियं सणं(मण्णे) ॥४६॥ भूसणरहिएसु वि किह व ताव जल्लमइलेसु [इए] अंगेसु । जत्थ ट्ठिया मे दिट्ठी तत्तो.नव रजड़ चलेउं ॥४७॥ सव्वंगेसु अनिमिसा पेच्छणलोला मैइ सुरूवत्ति । लग्गंती लग्गिति(१) कहिं विहिं वाचि या दिट्ठी ॥ ४८ ।। अजाए कंतिजुत्ते अणण्णसरिसे मणपासायकरे। अच्छरसाणंपि भवे मणोरहो एरिसे रूवे ॥ ४९ ।। मोत्तूण संपैउमवे तोणेणसंडेगहिया नवच्छा (१) । घरमइगया भगवती दाणगुणपडोच्छया लेंच्छी॥ ५० ॥ लोगे य परइसुई सव्या किर देवया अनिमिसत्ति।"अच्चायमल्लादामा अरयंवरदेवीरा(१)॥५१॥ जइ वि विकुरुष्यमाणा करंति नाणाविहाणि रूवाणि । तह वि किर तैसि नयणा हवंति निमिसुंमिसणहीणा ॥ ५२ ।। जह 'सेरयाऽचकिण्णा पाया निमिस्संति लोयणाई च । एएण कारणेणं न हु देवी माणुसी एसा ॥५३॥ अहवा किं मे इय संसएण पुच्छामि णं उबाएणं । हथिम्मि दिस्समाणे कीस पयाई विमग्गासि(मि) ॥५४॥ एवं कयभिप्पाया, तीसे रूवगुणकोउहल्लेण । विम्हयपुलइयमत्ता सा परिणी भणइ तं अजं ॥५५॥ १ अ० को गुहु । २ अ० मए । ३ अ० एउ । । अ० संड०। ५ अ० अब्वाय० अम्लानेति । ६ सेयर यावकिण्णा पाया। ४ ·देह पसीयह अजा! जइ दे(ते) नस्थि नियमस्स उपरोहो । होउ सुहस्स पवित्ती धम्मकहं मे परिकहेहा ॥५३॥ तो भणइ एवं [भव ] भणिया अजा नत्थेत्थ कोइ उवरोहो । सव्यजगजीवहियं धम्म उवासाहमाणस ॥ ५७ ॥ दो किर पूयप्पावा दोचिय पावंति एत्थ किर पुणं(ण)। जो सुणइ जो य साहइ अविहिंसालक्षणं धम्मं ।। ५८ ॥ निक्खित्तसत्थरो होइ निसामओ मुहुत्तमवि । सोऊण जं च गिण्हइ नियम कहगस्स सो लाभो ।। ५९ ॥ धम्मकहगो य इयरं अप्पाणं च भवसागरोघाओ। तीरेइ साहमाणो अविहिंसालक्खणं धम्मं ॥ ६० ॥ एएण कारणेणं धम्मो उबसाहिउँ पमत्थो त्ति । तं सुणह अणण्णमण्णा जं नाहं तं कहेहामि ॥ ६१ ॥ वेत्ती य करयलतालं दे(द)तीउ ताउ एकमेकस्मा। सयाओ विलयाओ तं अजं पेच्छणमाणाओ। ६२ ।। संपइयकाम अम्हो अजारूवमैइस्स य अमयस्स । अणिमिसदिट्ठीपोह इमीहिं अन्छी हि पेच्छामो ॥६॥ परिणीए वि य अभिवं- दिऊण खुड्डी(ए) सीए सह अञ्जा । ललुमि उवट्ठाणमि एतासु ए आसणे तत्थ ॥ ६४ ॥ताओ वि मुइयमणाउ अजं तह चंदि- ऊण विणएण । कोट्टिमतलंसि' विलया घरणीए समं निविट्ठाओ ॥ ६५ ॥ फुट्टविसयक्खरसंपाडियाए सज्झायकरणलहुयाए । भणिईए सा सुभणिया कण्णमगरसायणनिभाए ।। ६६ ॥ तो साहिउँ पयत्ता सयजगसुहायहं जिणाणुमयं जरमरणरोगजम्मण- संसारविणासणं अञ्जा ॥६७॥ सण्णाणदसणाई पंचमहव्ययमयं विणयमूलं । तवसंजमपडिपुण्णं अपरिमियसुहफलं धम्मं ।। ६८.॥ अह रूवनिम्हियमई नाऊण कहाए अन्तरं भणड़ । परिणी कयंजलिउडा संजमनियमुजयं अजं ॥ ६९ ॥ होउ सुओ मे धम्मो इणमवरं ता पसीय य कहेहि । तमिणं भगामि भयवइ! तं सुव्बउ मह पसेऊण ॥ ७० ॥ रूवालोयणसुद्याई अज जायाई मज्झ १ अहिंसालक्षणं । २ जाणामि । ३ घनिता: । अ० मइयरस । ५ अ० मि। -------- --- ·नयणाई । सवणा उण उत्तमंति तुम्हं उप्पत्तिभवर्णमि ॥७१॥ किं नामस्स य पिउणो अमयमयबुद्धिसण्णिट्ठा(हा) तं सि।कोत्थु- हमणीव हरिणो हिययं आणंदियं कुणसि ॥ ७२ ॥ भुवणस्स वंदणीया पेहायसं सव्वविमलोण्हाए। जणणी जणणी काणित नामंमि य अक्खराणेच्छा ॥ ७३ ॥ किंच सुहं अणुभूयं निययघरे पइधरे तुमे अजा!। केण व दुक्खेण इमा गहिया अइदुक- रावजा ॥७४॥ इच्छामि जाणिउं जे एयं सव्यं अहाणुपुचीए । दोसो य नो कापन्यो गम्मते अगमणमि ॥ ७९ ॥ महिलारय- णस्स नईण साहुणो सव्यस्स को(नो)किर लहिउँ जुत्तोपभयो त्ति सुइ(ई)चरइ भो(लो)ए १॥७६॥ एवं पिजाणमाणा धम्मियजण- परिभवो न जुत्तोत्ति । तुह रूवविम्हियमणा पुच्छामि तुमं अह रसेणा ।।७७॥ तो भणइ एव भणिया दुक्खं किर साहिउं इमं घरिणि! एस अणत्थादंडो न जुजए सेविउं "अम्हे ॥ ७८ ॥ पुवकयपुयकीलीयसुहाणि गिहवाससमणुरूवा(भू)णि । सावजाणि न जुत्तं मणसावि किणो उदिरेउं ।।७२।। अह पुण संसारदुर्गच्छणं ति अहरिसेण उ समझत्था। तं सुणह कहेहं (मि) मे कम्म विवा- गप्फलं निययं ॥८०॥ एव भणियंमि तुट्ठा घरिणी ताओ य पररविलयाओ । सोपव्यउत्थियाओ अजं वंदति सव्याओ ॥८१|| अह बाहिं पुच्छिया सा समणी साहेइ पुयभवजणियं । कम्मविवागं सव्वं तासिं विलयाण सासि ।। ८२ ॥ इड्डीगारवरहिया मज्झत्था तत्थिमं कुणइ (कहेइ) अजा। धम्मेकदिण्णदिट्ठी सरस्मईदेविप्पचक्खा ॥८३।। जं च मए अणुभूयं जं च सुयं जं च संभरे परिणि । घोरुब्बएण एवं सुण वण्णेहं समासेण ।।८४|| जा भणइ मंगुलं मंगुलंति लटुं च भणइ लटुंति । सन्या वे भणते न दो इ(वि)निंदा पसंसा वा ॥८५॥ इह अस्थि भरहवासे मज्झिमखंडंमि मज्झदेसंमि । वच्छा' नाम जणवओ रम्मो जे सव्यगुणकलिओ १ अ० मया । २ पवजा-प्रव्रज्या । ३ अहं रसेण। ४ अ० अम्ह । ५ अ० ई चेव प० ।

·. D ॥८६॥ रयणाणं उन्भउ(को) सगा(मा)गमो आगमप्पहाणाणं | आई मजायाणं खेत(तं)धम्मत्यकामाणं ॥८७॥ सोक्खं च पत्थ- णिजो छेयजणविणिच्छउव्य रमणिजो। निवाणं पिव वासो धम्मोव को जहा सफलो॥८॥ पुरवरजणकोलंथी(वी) तत्थ पुरी देवलोए वेलत्थी(लंबी)। सव्वजणमणालत्थी(लंबी) 'कोसंबी' नाम नामेण ॥८९॥ सा मज्झदेसलच्छी उबमाणं अण्णरायनगराएं। ललियसमिहजणनिही रुंदी जउणा नदीतीरे॥९०॥ तत्थ य अपरिमियवलो समरपरकमपयावविक्खाओ । नामेण उदयणो नाम साहुजणवच्छलो राया ॥९१।। मित्तजणसोक्खरुक्खो सत्तुवणदावा(को) जसरस आवासो। भडवग्गसमाउलो सग्योxxx ||९२॥ कंतीए पुण्णचंदो सरेण हंसो गतीए नरसीहो । हेयकुलंमि जाओ हयगयरहजोहपउरंमि ॥९३।। जस्स य वासवदत्ता उत्त- मकुलसीलरूवसंजुत्ती(त्ता) महिलागुणसंपत्ती(ता)पत्ती म्हसोक्खसंपची(ना) ॥९४।। तस्सति(स्थि) नगरसिट्टीवयंसआ उसहसेणो नाम । नेगमपढमासणिओ पासणि सव्वकजेसु ।।१५।। निउणत्थसत्थपरमत्थजाणओ सधसत्थनिम्माओ । निहसो पुरिसगुणाणं चवहाराणं च सव्वेसि ॥ ९६ ॥ सोम्मो य गुणरासो(सी) मिउ(य)महरपसस्थकालसंलावी। थिरमजायचरित्तो अकडववहार- ववहारी ॥९७ ।। सम्मंदसणसुविसुद्धबुद्धी निसंकिओ पवयणमि । जिणवयणसावओ सो मोक्खसुइ पडिवसी ॥९८॥ चप्प- मोविहण्णू जीवाजीवे कयाभिगमो। सावयगुणाण नियरो आहारो नाणदंसणवयाणं ।। ९९ ॥ विणयस्से रमणाक्ख निजरविवे- यसंवरमहत्थवी । एत्था(इच्चा)इपुण्ण चिहण्णू सीलव्ययतुंगपागारा(रो) ॥१००।। कुलवंसस्स दीवो निच्चं पयइजणदीणसीयधरो। जो लहिमज्झिमघरो गुणरयणसिरिधरो धीरो ॥१॥'तए बालियाहं उवयाइयलद्धिया पिया परिणि ! । अठण्हं पुचाणं मग्गेण १ अ० हं। २ अ० सुई पंथपडिवपिण, णो)। ३ बंधमोक्खविहण्णू । ४ भा तय ·कणेट्ठिया जाया ॥ २ ॥ सुहवाट्टिया य गए अविभाणिय दोहलाए किरं कालो । सीहसुयणमि आया सुपरिग्गहिया य धाईहिं ॥३॥ तो मित्तबंधवाणं जाओ अचंतकिरपमोउत्ति । वद्धावणयं च कयं मह जम्मे अम्मताएहिं ॥४॥ सव्वं च जायकम्मं कयं किर महं जहाणुपुचीए । नामं च बंधवा मे पिउणो सोऊण कासी य ॥५॥ इणसोयवायएयमियं (१) तरंगभंगाउला वा जउणाए । उवयाझ्यादिणा तो होउ तरंगवइय ति ॥६॥ मुट्ठीवंधणसीला आया संपायए हिचोलंती। उच्छल्ला किर सयणो(णे) उत्ताणयसजिरी अच्छं ॥ ७ ॥ तो अंकखीरधाईजणेण किभं(ड)तरेण केणं पि। रंगाविया अहं किर नाणामणिकोट्टिमतलेसु ॥८॥ खेल्लणया किर मज्झं घरिणी ! मोवणिया सिलिखिलिया । अप्फोड(ण)वजं किर कणयघणफडक्या आसि ॥९॥ निचं पहसियमुइया इउ इउ एहि वनवजणस्स । अंकेसु रमन्ती किर करेमि हासुल्लए बहुए॥१०॥ अणुसिरि कयाओ किर मए जणस्स अस्थि सुहत्थसण्णाओ । समणमहरपलावे तन्थ मणिया करेमि अहं ॥ ११ ॥ अंकपरंपरखूढा अम्मपियभाइये सव्वग्गेणं । कालं- तरेण केणइ चंकमिउमहं पवत्तामि ॥ १२ ॥ अव्यत्तयमंजुलयं अकलियं तातओत्ति जयंती । चत्तवजणस्स पाइं पीवरतरियं किर करेमि ॥१॥ निव्यत्तचोलकम्मा चेडीयाचक्वालपरिकिण्णा । हिंडामि जहिच्छाए पयईहिं मे कहियं ।।१४।। कैणयपुत्तधीउल्लएहि पंसुघरउल्लएहि य रमामि । सहियायणेण सहिय(या) वालयकेलि अणुभवामि ॥ १५॥ गन्भट्ठमंमि वरिसे अह मे युद्धी चउ- विहा वेया । आणीया आयरिया कलागुणविसारया धीरा ।।१६।। लेहं गणियं रूवं आलेक्खं गीयवाइयं नर्से । पत्तच्छेनं पुस्ख- रगयं च कमसो य गिण्हामि ॥१७॥ निउणिं च पुण जोणि निउणं तह गंधजुत्तिसत्थं च। विविहा अभिरमीया कालेण कलाओ १ कनिष्ठिका । २ अ० कणयमयपु० ।

·DEE १ गहिआओ ॥१८॥ कण्णा चेव सकणा कयामि अमिओवमे जिणमंयमि । पिउणा सावगधम्म कुलधम्म(म्म) मुंचमाण(ण)॥१९॥ नयरीए जे पहाणा पावयणियवायया परयणस्स । पिउणा आणीया मे पवयणसारं उबलभासि(मि) ॥२०॥ पंच य अणुव्वयाई गुणवयाई च तिणि ते तुम्भ (मज्झ) । चत्तारि य सिक्खाओ देसंति जहाणुपुबीए ॥२१॥ ते कामकयपमोयं साभावियमंडणं सरीरस्स | बालत्तणयं 'रावण पत्ताहं जोवणं परिणि ! ॥२२॥ वहुया किर तत्थ महं सुण्हा घरा य धूइया अट्टा । देसावयंस- भूया कुटुंविणा जाययाणं ते ॥ २३ ॥ तो किर ते पडिसेहइ उबायपुरमणुबत्तगो ताओ। कुलसीलरूवसरिसं मज्झ किंर वरं अपेच्छंते ॥२४॥ सोऊण समुल्लावं सारसिया मामनेडिया एया। 'विणयवयारकुसलो(ला) सोहीय मह सिणेहेण ॥२२॥ अहं.पि सहीहि समं होसहकारियाहिं परिकिण्णा । सत्ततलभवणसिहरे हम्मियतम(ल)ए सुखे लाधो (१)|२६|| पुष्फ वत्थाभरणं खेल्लण- यसुंदरं च जे भक्खा । अम्मापियरो[सं]भायरो य सव्वं "मह देंति ॥२७॥ विणरण गुरुजणो मे तूसइ दाणेण भिक्खुयजणो यं। सुहसीलाए सहिजाण(जणो) सेसो त्थ जणो महुरयाए॥२८भाउजायाहि समं कयाइ सहियाजणेण परिकिण्णा। निययघरमंदिरे मंदरम्मि लच्छिन्य अच्छामि ॥२९।। पोसहकालेसु अहं बहुसो सामाइयं करिताणं । जिणवयणभावणत्थं गणिणीओ पज्जुवा- सामि ॥३०॥ अमहियहिययदहया अम्मापितिमाइन्यवाणिं च (१) | कालं गमयामि अहं, एव सुहसागरं नियुष्डा ।।३१ ।। अह अण्णया कयाई; कालागरुधुवदुदिणे ताओ। चित्तकुसुमोवयारो(रे) आसणघरए. सुहनिसाणो(णो ॥ ३२ ॥ 'हाए पसाहिय- जिमिओ, अम्माए "महं परिकहाहिं । पासहियलच्छीए, अच्छइ जह चेव गोविंदो ।। ३३ ॥ अहं पि ण्हाइऊणं अरहंताणं कए य १ अ० बालत्तणरावणयं । २ भा० थेरा । ३ अ० विणभोवयार० अइयं पि । ५ अ० महं । ६ हायपसाहिय०७ अ० ममं महं। -----..- ·पणमंमि । पुइऊण पूयणिजे अम्मापिइवच्चयामि गया ॥३४॥ पिउणो पायओहण अम्माए वि विणयपुव्वयं कासि । अह वोत्तूण जियहि त्ति तेहिं वेसाविया. पासे ॥३६॥ एयंमि देसकाले काली तत्थ धवला य पडकूला । चंदकरभूमिया विव सारयरयणीविरा- यंता ।। ३६ ॥ उउंयपुष्फसमिद्धं नवएलयं(य) संपुडं गहेऊण । पुष्फघरवावडाणे आसणघरगं अतीसीयं ॥३७॥ काऊण अंजलि सा तायंते रु(भ)णइ भमरमहुरगिरा । ललियपणयंगलट्ठी, घणभरसिस्सेयणविणएगा ॥३८॥ माणस[ण]स(सं)निपत्ता संपइ इह वा संजायपरिओसा । सरयागमघोसणयं, करेन्ति सुहरिसमिमे हंसा ॥३९॥ सरउअल्लियमाणो सहसा हंसेहिं पम्ह(ल)धवलेहिं । कासेहि पयासिजइ जउणाकच्छट्टहासेहि ॥४०॥ नीलंतोगलवणे अमणवणे पा(पी)यए करेमाणो । कासेयसत्तवण्णो धवलंतो आगओ सरओ ॥४१॥ गहवइ ! वट्टओ सरओ (नट्ठा) सत्तूहि ते सममेहा । सघइ(अग्घइ) जह पउमसरे, नह सेवउ ते चिरं लच्छी ॥४२॥ सा एव जए(जंप)माणी उवागया गहवइस्स उवणेइ । संछण्णं चंगोडं सा सहसा ससिपण्णाणं ॥४३॥ तन्थग्घाडियनिग्गयपहाविओ दस- दिसा य पूरेन्तो । गयवरमयवरमयगलो विव गंधो सो सत्तिवण्णाणं ॥४४॥ तं सत्तिवष्णपुव्वं चंगोडं मंत्थयंसि काऊणं । पुप्फेहिं तहा अग्छ, अरहनाणं कुणइ ताओ ॥४५॥ मज्झं च देह ताव अम्माए अप्पणो य मालेइ । पेसेइ य पुताणं सकलत्ताणपि पुप्फाई ॥४६॥ पेच्छइ य उक्खिवंतो सारयमसिनिम्मलेहि कुसुमेहिं । करिदंतपंडुराओ पिण्डीओ सचिवण्णाणं ॥४७॥ तत्थ य कंचण- गारि अमलिय जुयतिपओहरपमाणं । पस्मइ मरयं "पयj उप्पयकुलपिण्डियपिडिनो॥४८॥ अवरं कणयं सज्झिहं पिंडं विम्हिय फारियनेनो पेच्छइ य चिरं गहेऊणं ।'४९(१)।. ताओ य तं गहेउं मणमि सविणिच्छियं करेउं जे । तो निचलसन्ध(मइ)णा मुहु- १ अ० उउय । २ अ० वट्ट । ३ अ० पुण्णं । ४ अ० जुबती० । ५ ४० पयण्डं ·त्तमे विचिंतेइ ॥ ५० ॥ तो हास वियमुहो मज्झ पणामेइ तं कुसुमपिडि । भणइ य मुणेहि पुत्त[प]या! इमीए चण्णाहिगार- मिणं ॥५१॥ तं पुप्फजोणिसत्थंमि सिक्खिया गंधजुत्तिसत्थं च । एत्थरिथ तुज्झ विसउ ति तेणभणिगा(या) तुमं पुत्ति! ॥५२॥ गतीउ (इमीओ) पंडुराओ पिंडीओ पुत्ति ! सत्तिवण्णाणं । कारणजाएण इमं केण माण(मण्यो) पीइयपिंडी ।।५३।। अम्हं विम्हय- हेउं किं मणे होज सिप्पिएण कया। अह जोणीसत्थंमी. सिक्खियगुणणपंडणहेउं ॥ ५४ ॥ छारोसहिजोगेहि य पुष्फफलाणं च कीरए पराउ। विग्धं कारणजायं मे इंदयाले जहा दिढें ॥५५॥ उप्पाड निहियमेत्तं रुक्खाणं पोसहगुणेणं । नवरि वण्ण विहाणं पुष्फफलाणं च बहू होति ।। ५६ ।। एव भणियंमि ताएणं तत्थ तो हन्नइ कुसुमपिंडिं । अग्घाइऊण सुइरं आयरतरएण पेच्छामि । ५७॥ वष्णरसरुवगंध-गुणफरिससुपरिच्छिय जाहे । ईहापोहणियमि जाएण तत्थ तो हन्नई कुसुमविवा(गा)रणा गुणसंसिद्धीए। तुट्ठीए बुद्धीए ॥५८(१)। तो मुणियकाराणा हं भणामि विणयरयणंजलिमउला । आमण्णविहियपरिचयगुणेण पुरओ य तायस्स ॥५९।। भूमिकालपभवं पोसणमैपोसणं च विद्धि वा । नाऊण पायवाणं पगइविगारा य मारणा)यव्या ।।६०॥ ते पुण सिप्पिय- जोगुप्पाइयनिहिपोसणकारणेहिं जायति । ते पंचवण्णहेऊ जे भणह न ते इह अस्थि ॥६॥ गंधेण सइओ मेउरकंचणरेणुपिंजरो सुरवी(भी)पिण्डीए अहुराओ वरपउमरओ इमो ताय! ॥ ३२ ॥ तो भगइ तत्थ ताओ वणस्स मज्झमि होहिई कत्तो । पंकय- रयस्स पुत्तय! उबवत्ती सचिवण्णमि ॥६३।। तो वेमि सुणह ताया ! कारणमिणसोवमाण 'विरहिडें । जह सत्तवण्णपिंडी पंकयरय- पिंजरा इणमो ६४॥ पुप्फाण य भवरुक्खस्स, सत्तिवण्णस्स तस्स आसणे । भवियव्यो पउमसरो मरयाले पीचरमिरीओ॥६५॥ १ अ० यडण । २ अ० णियंमि तापण । ३ अ० मप्पो०। ४ अ३ विहिदिढें ।

·तत्थ दिवाकरकरबोहिएसु निययस्यपिंजरीएसु। पउमेसु छप्पयगणा मिलंति मयरंदलोहेणा ॥६६॥ ते तत्तो उड्डीणा बहलमय भदपिंजरा रुयरा। अल्लिंति सत्तिवण्णस्स तस्स पुण्ण(गणे)सु गुलिएसु वाहे ॥६७॥ छप्पयगणपयनिलीण सुप्पसंकेता रेणुभावेणा। तो तेण लच्छिधेरा कयवारण आयया जाया ॥ ६॥ पत्तियमेत्तं प(ए)यं नत्थि विगप्पोत्ति जंपियंमि मए । तो पुष्फवावडा सस सुछ हु मुणियति ताणीया ॥१९॥ अवयासेऊण य मंसीसे अग्घाइऊण तो ताओ। हेरिसासरियहियओ पुलइयअंगो इमं भणइ ॥७०॥ सुछ हु मुणियं पुत्तय ! हियए गयं महदि(वि) एत्तियं चेव । विण्णाणसिक्खियं पुण परिक्खिउं पुच्छिया सि मए ॥७१॥ विणयगुणरूवलावण्ण-सीलगुणधम्मविणएहिं । पवरं वरं किसोयरि! पावसु अचिरेण कालेण ।। ७२ ॥ अम्माए विण्णविओ ताओ व(ब)लियं खु कोउहल्लं मो(मे)। तं सत्तिवण्णरुक्खं वालफैजाणियं दट्टुं ॥७३॥ लढे ति भणइ ताओ पत्थसु तं सयणव- ग्गपरिकिण्णा । कुणसु य सुण्हाहि समं तत्थ मजणं कल्लं ।। ७४ ॥ ताएण आणत्ता तत्थ य कोडंविया. मयहरा य[हराय]। कल्लं करेह सज्ज भोज मर्ज उववर्णमि ॥७५।। मजाणि सोहणाणि यो (य) गंधे मल्ले य कुणह सजं ति । नीहंति महिलियाओ तत्थ सर- मजणं काउं ॥७॥ धाईहिं य सहियाहि य सव्याहिं वि नियमाउजायाहिं । अभिणंदियामि बहुसो 'समंता सपराहिं तो परिणि! i७|| धाईए अहं भणिया सजं ते जेमणं इमं पुत्त । ता उवविससु भुंजसु नाते(ति)वेला 'अइच्छि हसओ(१) !॥७८॥ इए भोयण- काले जो च्छाओ न मुंजए तहा पुत्त !। अग्गी निरिंधणा(णो) विव विज्झायइ तस्स कायग्गी ॥ ७९ ॥ कायग्गी किर संतों वणं रूवं च सोउमलं च । छायं बलं च हणए वो हेस्स सुहे उत्रणमंतो (१) ८०॥ तो एहि पुत्त ! भुंजसु या ते कालव्यएण १ अ० सुप्फ० २ अ० घर०। ३ हरिसाउरिय० । ४ अ० हियय० । ५ समंती ६ अइच्छिउँ जओ।

·गहियाए । कोई हवेज दोसो ति साणुसंक अहं भणिया ॥ ८१ ॥ खीरेण सित्तसुक्कहछेत्तकेजारवपजायस्स । तिक्खुत्तो उक्ख- यरो वियस्सा सुविद्धपुट्टस्स ॥ ८२ ॥ कयभंगमलियकुट्टियनिकणियपलयसारियं सयलं । ससिखीरं सुद्धवणं मिउनेह- रसगाद ।। ८३१ ।। कतिमं अवि गलियगुणं चहुवष्फयं पिव सवफ। सुरहियपश्यनंजणा विविहोल्लयाणि य समयं ।।८४(१)। जिमियामि जहुदिहिय मियसिद्धं उइयमि कालमि । वण्णरसगंधए सयलगुणसालि मुंजिया सालिं ॥ ८५ ॥ हत्थोदगं च दिण्णं परिणि! महं भायणमि य(अ)ण्णमि । हत्था य लूहिया मे खोमेण सुगंधवत्थेण ॥८६॥ भोयणगवहत्य च य तेल्लं तओ मए च्छिकं । हत्थमुहमंडणत्थं परियण परिमंडयंती ॥८७१॥ "एकल्ल किर उजाणं निग्गच्छामो तत्थ जुवतीणं । मणपरिओ सुप्फालो मुहेसु परियट्टिओ हासो ।८८॥ तो दिवसगया पवित्ती संपत्ता चक्खुविसयनिचित्ती । रत्ती कम्मनिविसी निंदुप्पत्ती मगुस्साण ॥८९॥ सयणमि य सुत्ताए पास ट्ठियदीवनासि व तमोहा । सावि सुहेण गया मे मयलंछणलंछिया रत्ती॥ ९० ॥धोयमुहहत्थ- पाया अग्हते वंदिऊण साहू य । संखेवपडिकंता उपवणगमणूसुया अहयं ।। ९१ ।। उजाणगमणतुरियाहिं तत्थ अहं परंमि जुव- तीहि । अलसगमण तिरत्ती वहुयाहिं वजउवालट्ठी(लंभो) ॥९२।। उजाणगमणपेच्छणसंलावकहाहि जग्गमाणीणं । कासिं 'विअई- कंता मजणयमणोरहकहाहि ॥ ९३ ॥ पूइयआरक्खियकम्मकारिणो भयहरणरा परियणो य । भोजं समीहिउँ जे उजाणं ते गया पुचि ॥ ९४ ॥ सो गयणगमणए हिओ सहसा जासुयणकुसुमसंकासो। उठेइ पुन्वदिसकमभवयणवियसावओ सूरो ।।९५॥ गिण्हंति विविहरागे पट्टे खोमे य कोसियारे य । चीणंसुए य वत्थे महग्यमोठे विचित्ते य ॥९६॥ गिण्हति य सविसेसे मुत्ता- १ अ० सुम्विद्धि । २० बहुप्फक्षियं । ३ असुरहिषय०१४ ० एकलं ।५ अं० मो तिं । ६ भा० विह०१७ दिसं कमलवणविन ·हलकणयरयणसंघडिए । ते भूसणसव्वस्से सिप्पियविण्णाणनिम्माए ।। ९७ ॥ सुंदरे बद्धणकरं सोहेग्गाणुगहंति पसाहणयं । जोवणगुणसाहगं पिलया ॥९८१) ॥ तो सबसयणमहिला आमंतिय आगयासु वासु तहिं । सजीकयनिग्गमणा अम्मा उजाण- गणस्स १,९९(१) ।। ताहिं महिलाहिं समयं बट्टते सोहणमि य मुहुत्ते । सव्वसमिद्धीए तो उजाणं पत्थिया अम्मा ॥२०॥ अणुमग्गओ य अम्माए तत्थ वेगेण नीइ जुबईजणों। आमरण खणेण तयं भवणस्स पहं पपूरेंतो॥शानेउररुणरुणसद्दो रुणवरयंण- मेहला खलखलया। मंजीरखिखिणीण य, सदुग्धीसाहो सो उ ।। २(१) ॥ तत्तो गच्छंतीणं जणस्म ओस्सारणं पिव करेइ । धम्मह नंदी तूरंतीसिंनिया भरुण तूरं ।। ३ (१)॥ इय तासिं निग्गमणं कहियं मे उपगयाहिं चेडीहिं । चाहितुंम तत्थागयाहिं अम्मा मिउएणं अहियं पि ॥४. सहीहि समं कमेण मजियपसाहिया परिणि । सेचारु(रण)मणोहरमहरिहचिल्लियंगीहि ॥५(१)।। सा गिद्विविधपेट्ट कंचणपिदिए मण्डियमुयारा । हरिहसोहा लण्हं पट्टसु वत्थं नियच्छामि ॥६॥ आभरणवसणमहरिहरयण- समूहप्पहावियाणेण । विउणीकयभायण्णा उउपुफियचंपयलयव्या ।। ७(१) ॥ उत्रनिग्गयामि महमा चेडीणं चकवालपरि- किण्णा । वाहिरकोहगलग्गं चाउस्सालंगणं कन्हं ।। ८ ॥ ते च्छत्तयं 'जुबइदद्वआभरणवसणचिवइयं, इंदस्स निलंयपरिपिडियं च पवरच्छरसमूहं ।।९।। तत्थ य वाणविलग्गो वेइल्लनिग्गहणयोयणं समत्थ । वाहर सारहीणं वोत्तूण अजोय णोबालो॥ १० ॥ पहेह कुमारि ! तुमं संदिट्ठ अञ्ज सेटिणा तुम्हं । उववणगमणविमाणजाणमिणमणोषयसिरीयं ॥ ११ ॥ तो एव जंपमाणेग तेण १ अ० खलाया ! २ अ. वि। ३ कन्दं । ४ अ. जुवतिजण । .

·च(चे)डेण तोरिया अहय। सुहवा अब्भकमारूढ. तं. कंवलपत्थ पंजण (१)॥१२॥. धाई य. उवारूढा सारसिया चेडिया.य. मे जाहे । ताहे पयट्टियं तं घंटासदालयं नाणं ॥ १३ ॥ महिलाजणसारक्खणकयवारा य तत्थ कंचुइणो। घरसयहराए. परियणो मग्गेणं मं समवणिति ॥ १४ ॥ एवं सुविरइयमणोहरेण पउरजणविम्हयकरेण । निग्गमणेण पवचा नरद(ब)त्ता नरवइमग्गं ॥ १५॥ सुगमणेण नाणा विहवैणि समग्गं साहेहिं आययं पुरवरीयं । पेच्छामि रायमग्गं. महग्यसारोवमसिरीयं ॥ १६ ॥ सारियजील. कवाडा पेच्छणलोलाहि तत्थ जुवतीहि । उलोयणा(ण) उम्मिल्ला पेच्छंति संघरा परिणि ! ॥ १७ ॥ पच्छणय उच्छेउमं- तत्थ जणो पेच्छए अणिमिसच्छो । जाणविमाणारूढ़ लच्छि व जहा अइच्छंतिं ॥ १८ ॥ तत्थ (य) दळूण ममं रायवा(प)हत्थनय- रितरुणाणं । वो किर वम्महसरपहकरएण डहंति हिययाई ।। १९ ।। रमिदाव्य संपओगे मणोरहे तेहि तह करतेहिं । जीवि(य) संदेहकरं रणेण आयल्लयं पत्ता ॥२०॥ अच्छरसा रूवाओ जुवाओ चिकिर तत्थ कासीय । दट्टणमेयरूवं मणोरहे एरिसे रूवे ॥२१॥ मह रूवं सोकुमल्लं विपेविखय हावललियं सीलं च । रायपहे किर सव्यो वण्णेमाणो (जणो) जाओ॥२२॥ रायं रायपहं च, विसाले 'अणुगताण उत्थरंताण । गंधेणामसुगंधेण तत्थ विम्हाविजो लोओ ॥ २३ ॥ एयं मह चेड़ियाओ सोऊण जणस्स- एवं सालावे । अणुधाति(वि)ऊणं साहति निग्गयाओ पुरवराओ ॥ २४॥ पत्ता तं उजाणं जाणाणं उत्तरंति विलयाओ । उजा- णतीरदेसे 'उढिओ पासंमि आरक्खो ॥ २५ ॥ अहमवि अप्पातइया उइण्णा जाणवारणाहितो। [हिंसाहितो] ताहि महिलाहिं सहिया उजाणवरंमि पविसामि ॥ २६ ॥ उतुंगधवलपायारगोउरफुल्लघायवसमिद्धं । वियरंति महिलियाओ नंदणवणंमच्छराउ व्य १ अ० वो। २ अ० जाणं । ३ अ० वेणि ४ अ० रायरायपहमि । ५ अ० अण्णं । ६ अ० ठविभो। -- ·॥ २७ ॥ रुंजंति पुष्फगोच्छे वच्छाणं तत्थ लच्छिनिलयाणं । पल्लवगोच्छवराणं पेच्छंतीओ उववर्णमि ॥ २८ ॥ एहि सत्तिवण्णं पेक्खामो झत्ति तो भणइ अम्मा । फुल्लेहिं सूईओ जं सरतडजाओ त्ति कण्णाए॥२९॥ता सो जुवइसत्थो पयच्छए मिसिणगम- णपत्थाणो। अम्मामणुयत्तमाणो वि एइ तं सत्तिवण्णदुमं ॥ ३० ॥ अहमवि समवण्णधाईसारसियचेडियाहि समं । नयणमण- सोहणासु पेच्छणयसएसु लुब्भंती ॥ ३१ ॥ सरयगुणसमोपारिय णाणाविहपुप्फपवरसिरीयं। सबजणनयणसुभगं उजाणं वरं पलोएमि ॥ ३२ ॥ हिंडामि पुष्फमयरंदपिंजरा मेहु विवर्णमि । कण्णसुहाण सुगंति रुयाणि पक्खिसहस्साणं ॥ ३३(१)॥ तत्थ य घणडवाया सरयागमगलियपेहुणं । कलावयारामयपरिहीणो जियजूइयरज्य खायति ॥३४॥ केलीघरए तालीघरे य 'चित्तघरे लावणघरे य । धाराघरे अहियं मोहणघरए य पेच्छामि ॥ ३५ ॥ धूमायइव्व सत्तच्छएहिं जलइ व असोयरुखेहिं । निइयइब्ध तं पुप्फिएहिं बाणेहिं उजाणा ॥ ३६॥ संगलियबहलपणं कुसुमभाराणइय सबओ च्छण्णं । अहे तत्थ सनिवणं किंचि परिपुण्णलायणं ।। ३७ ॥ तं फुल्लगोच्छधवलं छप्पयगुर्जतपत्तिपरिणद्धं । कयनीलुप्पलमालं च कामपालं पलोएमि ॥ ३८॥ वारण पडियाओ पिंडीओ तस्स धरणि ! संडीओ (?) । दहिकरं मण्णंता खुंटंति समंतओ 'काया ॥.३९ ॥ पत्तपुडपडिछण्णं निययथणपमाणपीवरं तनो। रुजामि पुण्फगोच्छं उसाणयरुष्पकोसनिभं ॥४०॥ तो मे मुहसयव सयवत्त विसुद्धगंधियं । सुरमि- पंकयलोमेण "महं मत्ता भमरा उपसरंति ॥४१॥ ममरा रिमियमणोहरमहुरसुहसरा अणंगस्स। अल्लीणा मे वयणे पंकयभंतीए १ अ० सुं। २ अ० महुकरी विष वर्णमि । ३ अ० वा० । ४ अ० कयली । ५ अ. वित्त०। ६ भरनमिय० । ७ अ० अह । ८ फाकाः । ९ १० रंजामि। १० महुमत्ता भमरा । ॥

·गुंजंता ।। ४२ ।। महुयरिकुलवोमिस्स ते भमरे कोमलेहि हत्येहि। वारेमि अल्लियति मुहे निलेड पस्सन्ते ।। ४३ ॥ ते तह विवारियंता हत्थेण में उपसरति सुहुतरं । बाएरियपल्लवपरिवएण मण्णे अवीहंता ॥४४॥ तो हुल्लचंपयलयव्य तत्थ अहा भमर- महुयरिंगणेहि ।अहियं रहरेसामी भयपरिसणा थरहरंति ॥४५॥ सो मज्झ रसियसदो पणसिओ तह आरसंतीए । भमरगणदेरि- यमहुयरिवि विह विहगसंनिणाएणं ॥ ४६॥ हयलालापेलयतरेण तत्थयारेसु उत्तरिजेण । उच्छाइऊण य मुहं विरएमि भएण भमराणं ॥४७॥ नाणारयणविचित्ता कामसराणं निवासभूया य । छिण्णा धावन्तीए महुरसरा मेहला तत्थ ॥ ४८॥ बहुसो परिबीहंती अगणंती मेहलं तइ खुडियं । किच्छाहिं भमररहियं पत्ता कयलीहरं परिणि ! ॥४९।। तो धाविया य सहसा तहियं आसासिया गिहचेडीए । भरिया य भीरु ! भमरेहिं तं सि न हु किर दुइविया ॥ ५०॥ तं सत्तिवण्णरुकवं अहं पि पेच्छामि तत्थ हिंडती। पउमसरुड्डीणाणं जं खंड (जत्थ थिो) छप्पयगणाणं ।। ५१ ॥ नवसरयपुष्फच्छणं सरंतडमउडं घरं महु(ग)रीगं । भूमिय- लपुण्णचंदं भमराणं दंतयं पेच्छं ।। ५२।। ताहि महिलाहि संतग्गविरुग्गं पुष्फगहणलोलाहि । तं पेच्छिऊण सुइरं पउमसरं मे गया दिट्टी ॥ ५३ ॥ चीरकणयवलयचिलल्लियाए बामाए वाहियाए. अहं । अहव ठभिऊग चैडितं पउमसरं पलोएमि ॥५४॥ सउणगण विविहमिहुणभयमुइयवायालणालमहालं। भमरालीणमणोहरवियसियसयवत्तवणगहणं ।। ५५1. कोकणदकुमुयकुवर- यविमउलतामरसवहलसंछण्णं । उजाणचिंधपट्ट पेच्छामि अहं सरवरं ति ॥५६॥ संझायदरतुपलेहिं जोण्हा य एव्य कुमुएहिं । गहाय पत्तनीलुप्पलेहिं सो य परिणि ! उगायइव्य ॥५७ (१)महुअरिरूपएहि जोयइन हंसविरुएहि । नेवइव वायपयलियाय १ हप्तः । २ अ० सण्णि | ३ ख पायच्छिन्ना। ४ अ० वादाए ।

·उमविलासग्गहत्थेहिं ॥ ५८ ॥ दप्पियमुहुरे कुररे रंगियययवावडाओ आडिओ। धयरटे य एहढे एणुरय सोदरपासं ॥५९(१)। रेहंते पउमाई छप्पयवाहेजमाणमज्झाई। तवणिजभायणाणिव तत्थ महानीलमज्झाई ॥ ६० ॥ खोमपडधवलपिण्डलियसच्छहो पुलिणसंठियस्स । सरयजीयगुणजायसे सरट्टहासे तहिं हंसे ॥ ६१ ॥ निययपओहरकुंकुमविचिनरूवे य पयइआयवे । पियविप्प- ओगकाए य चक्कया(वा)ए पलोएमि ॥ ६२ ।। सोहंति चकवाया पोमिणिपत्तसु संठिया केइ । कारेण कुसुमनियाब हरियमणि- कुट्टिमेसु द्विया ॥६३॥ ईसारोसविरहिए सहयरि(री)संजोगरायरत्ते य । चक्कायए त्थ परिणि ! मणोसिलापिंजरे पि(पे)च्छं ॥६४॥ सह परियाहिं समग्गे पउमिणिपतंतरेसु रममाणे । हरियमणिकोट्टिमपलोट्टरयणकलसोत्रमसिरिए ॥ ६५ ।। तेसु सरमंडलेसु रगइय दिडिमाणाय मे अहियं गोरे सुरोयणा पिंजरेसु चक्कायएसु तहिं ॥६६(१)। दळूण वयवेविवतेहिं चक्काए तर्हि घरिणि ।। सरिऊण पुबजाई सोएण मुच्छिया घाडिया ।। ६७ (१) ।। पव्वारा पायसति सोयरुक्खंत मज्झ हिययाइ । माणसदुक्खायासं बाहलं पमुच्चंती पस्सामि ॥६८॥ चेडिया में रोयंति मिसिणिपत्तगहिएण उयएण । हिययनागं? अंमूणि य मे य पुंछंती ॥६९।। उद्देऊण य तत्तो गयासि पउमसरसणिहिं परिणि! | नवनीलपत्तपउमिणिनिउरुंबनिभं कयलिसण्डं ॥७० ॥ तत्थ य निम्मल- गम(य)णतलं सुमामले सिलावट्टे । महसा पयट्टियंसु सोयविहसा निवेसेमि ॥ ७१ ॥ तो भणइ चेडिया में सामिणि! किं ते ण सुट्ठ परिजिणं । अहवा परिस्समो ते किंवा केणाचि दवासि ॥७२॥ अंसणि य मे पुंछइ सुयइ य अंमणि मज्म नेहेण । पुच्छइ मुच्छा य इमा केण उवाएण उ आसि ||७३।। साहह मे भूयत्थं जाहे कीरउ लहुं पडियारो । कालव्यएग मा होज सरीरमओ १ अ. सु रेगइय। २ अजिणं ।

·fie त कोइ ।। ७४ । वाहिद्धजणमेत्ति अहं पुण महिलियं च दुस्सीलें। उवेक्खंतो पावइ पच्छा किर दारुणं. पीडं ॥७५।। हवइ अण- स्थासंगो विणासमं गोपयं मायसेगो त्ति । सव्वत्थेसु पसत्थं सुंदरि ! काले परकंतं ॥७६॥ तं न हु पमाइयव्यं पयहत्तु समुट्ठियं दोसं । समाते न होच्छेजं परेसु छेज इमं होजा ॥ ७७ ॥ एयाणि य अण्णाणि य सु(सोहिजणंसुलभाणि चेडिया सा में। साणुणयवयणाई पुव्वापच्छाणि भाणीय ॥७८|| णं समुट्ठिया हं भणामि मा भाहि न हु अजिण्णं मे। न वि हु परिस्समो मे न वि हु य दट्ठा केणावि अहं ॥ ७९ ॥ तो भणइ किं खु एयं निव्वत्तगहा सुरिंदलहि व्य । जं सि पडिया महियले मुच्छा. विहलेहि अंगेहिं ।। ८० ॥ एयं खु निरवसेसं सुंदरि ! परिपुच्छियाए सजायं। तं मे अयाणियाए कहेहि दामिभि काऊणं ।।८१॥ अहियं भणामि परिणि ! सारसियं महुरवयणसंलावे । मरगयमणिघरसरिसे कदलीघरेसु सुहनिसण्णा ।। ८२ ॥ सुण संहि! ते साहेमी सव्वसंखेवघडियमहत्थं । जं मुच्छियामि पडिया चोयच आलसव्य अहं ।। ८३ ॥ समसुहदुक्खा समपंसुकीलिया ते (त)सि मन्झ समजाया। सन्मरहस्सं जाणसि तेण अहं तुज्झ साहमि ॥८४॥ कण्णदुवारमहगयं जह ते वयणाओ नेय नीहरइ तह तं करेसि पियसहि ! साहीअइ तेण तुह एयं ॥८॥ मह जीविएणतं सावियासि तोण वसहि पहावेणा। मा कस्सई पि एयं मज्झ रहस्सं परिकहेजा।॥८६॥ इय सवहपरिग्गहिया सारसिया भणइ पायपडिया में। जह भणह तहा काहं इच्छामि कहेह 'मेयं ||८७(१)|| तुज्झपाएहि सव्वं नियएण जीविएण पसयच्छि! । आइ8 जं तुमए जह अहं नेयं पयासेमि ।।८८॥ नियव्यमणुरत्तस्सवं सारसियवेयंतत्तेह रुणन्ति । न हु मे तुमे रहस्सं नेया किंचि असाहियउति ॥८९॥ पुचमणुभूयदुक्खं तं मे अच्छिण वाहपरिगलण १ अ० मेययं । २ अ० अच्छीण । U e ·उकट्ठा पञ्चागयदुक्खमिया न साहेमि ॥ ९० ॥ तं सुणसु अविसण्णा मोहेहिसि अविमामा असीसन्न। पियविप्पओगकलुणं सुह- दुक्खपरंपरं सव्वं ॥९१॥ सोयव्यय होहिलिणीए तीए य एसावविद्वतुहाए। इणमोगलंतनयणा सोगविसण्णा परिकहेमि ॥१२॥ अस्थि बहुयासनिचिओ ववगयपरपक्खचोरदुभिक्खो अंगो नाम जणवओ वयंसओ मज्झ देसस्स ॥९३॥ सा जस्स चंपवारो नयररम्मवणसंडमंडिउजाणा(णो)। अणलिय एंगपुरिसा पुरवरगुणसंपया चंपा ॥ ९॥ तत्थ बहुगामजणवया नगरोमयभडस- माउला रम्मा । अंगेसु पिच्छल "पिउणो विहंगसंघाकुला गंगा ।। ९५ ॥ कायंबकुं(ड)ला हंसमेहला चकवायथणजुयला। वचइ सायरपरिणी फेणाए रागुत्तिपायवरा ॥९६ ॥ वगहत्थिमत्तदंतप्पहरतडपायकरिकूला। वणमहिसवग्यदीवियतरच्छकुलसंकुलुद्देसा ॥९७। चक्काई जमलजूहाई जत्थ आपककलमकविलाई । साहति जमलयलिय पिएकमेकाणुरत्ताई ॥९८॥ जत्थ वयरसारस- सरहकार्यबहंसकुररकुला। अण्ण (गणे) सउणसंघा रमति सच्छंद वीमत्था ॥ ९९ । तत्थ सहि ! चकवाई अणंतरभवे अहं इओ आसि । कप्पुरभंगकंपेल्लमरसनिहिपिंजरसरीरा ॥ ३०० ॥ तत्थ य माणुसजाई मरामि तत्तो अणंतरं पत्ता। जाइगयमाणसुहसंप- याहि रत्ता सउणभावे ॥ १॥ नवरि य एस सविसेसा संसारे होई सबजोणीसु । जाया मरन्ति जीवा संपयसुहमोहिया सत्ता ॥२॥ सच्छंदसुहपयारे तत्थ य सच्छंदमाहियवंमि । गाढा आसि रयाहं वयंमि! चकायमामि ॥३॥ मयाणवि जीवलोए चिंतितो न तारिसो अस्थि । रागो विलीयराहेउ जारिसओ चकवायाणं ॥ तत्य य अगरुयसीसो दरवठ्ठलसुयचकलमरीरो। आसी य चक्कचाओ गंगागमणाय परिहत्थो ।।५।। अणुहरयलायण्णं अमलियकोरंटपुप्फनियरस्म । सो कमणचलणमुण्डा नीलुप्पल- १ अ० होह । २ अ० अंगा। ३ अ० जं एग० ४ अ. पिउणा।

·151 Distance पत्तमीसस्स ॥ ६ ॥ आमरणंतनिरंतरसमरसपेम्मगुणनिगुतो। यम्मो सउणनावसो. तावमध्ये चिरनहरोसो उ ॥ ७ ॥ केसनग्ग- पक्खउ.जियज्झउ सोक्खक्खेतु अक्खं मइक्खठक्खउणाहियय मह गुणसएहिं 11८(3) लाई जलम्भसंकायनिम्मिया नेतसिवि. ज्जुयगमणो। वियरामि तेण सहिया कंठाभरणं सरतडाणं ॥९॥ मिसिणीकुंकुमसन्या रायणनेडालिया गिरिनदीण। पुलिण. खणजोगरत्ता पियमणुरेत्ता वस्सायामि ॥ १० ॥ कणरसायणरूएहिं एकमेकसो न(नि)व्युइकरहिं । चारपट्ठा हारएहिं रेमिमो मण- हरेहिं ॥११।। अण्णोण्णमणुव्ययामो अण्णोण्णस्सरई अणुकरेमो। अण्णोण्णसमणुरत्ता अण्णोण्णं नेछिमो मोत्तुं ॥१२॥ इय रैण- कामक "अणुत्ताणाहिं दोहं पि य(ए)कमेकंति । वइ विलियविरहिउ निकामउ"कमो ॥१३(१)।। अण्णनईसु य बहुसो पउमसरेसु य मणाभिरामेसु । पुलिणेसु वप्पिणेसु य एवं रमिमो मणहरेसु॥१४॥ अह अण्णयाकयाइ नाणासउणगणनिहुणमझगया। भागी. रहिजलपट्टे रमिमी मणिकोट्टिमगिहंमि ।।१५।। एयंमि देसकाले एकल्लो तरच्छ मजिउंएइ । हत्थी मयवसवसं पिसुणो सूरायव. तपियसरीरो ॥ १६ ॥ रायसिरिचंचलेहि य दुंदुहिगंभीरमहुरसद्देहिं । कण्णेहिं सुइयंतो असेसु समावडन्तेसु ॥ १७ ॥ मेहो न गुलुगुलेन्तो गिरिसिहराकारपीवरसरीरो। मत्तो-पभिण्णु(ग्ण)करडो. पंसुहरणपीवरसरीरो ॥ १८ ॥ पुणेण सुरमिणा मणहरेण तस्स मयरासिगंघेणं । वणपायवपुष्फाणं हरिउ गंधसुगंधाणं ॥१९(१) । सो वायुवेगविच्छारिएण नवसत्तियय(ण)सुभगेण मय- जलपवाहगतेण रेणुदेसे य वासेतो ॥२०॥ रुंदंमि पुलिणजहणंमि.सागरवरग्गमहिसीए । मेहलमिव विरयंतो एयगग्गमई ललि- यामइ ॥ २१ ॥ तमियसमं परंतो गंगा पुण तस्स तह य भीयब्ध । अवसरिउं य पत्ता संपत्थियघोरवीईहि ॥ २२ ॥ पाउण १ अ० संडाय० । २ अ० रत्ता अणु । ३ एकमेक०। ४ अ० अगुयत्ता० । ५ अ० कामो। ६ अ० वीहि । ह - ·पाउण तोयं मुकं घोरैलिएको वदहंसमुवाइणो तत्थ निवुड्डा सुहावेइ ॥२३(१)। हत्थेण विच्छभते. उदयं चउसु वि दिसासु पट्टे य जलकलुससोहणरउ तदहमुस्सेत्तु वासो य ॥ २४ ॥ सहि ! निययहत्थगहियं उदयं धाराहि रेहइ मुयंतो। सिहरग्गउज्झरझरउ व्व तहा य गिरिकूडो ॥२५॥ उस्सवियकरस्स मुहं रेहइ से रत्ततालुं जिब्भोटुं। हिंगुलुकागरकंदरं विलं व जचंजणगिरिस्स ॥२६॥ उड्डाविया अणेगा सउणा अम्हे य मन्जमाणेण। 'वाहतेण जलन्नं बहुसा घोट्टं करतेणं ॥२७॥ उवरिं पि हिघेमाणोन मुए- मोतिविभयं दुयग्गाविलेण । उड्डाविया संता सो मजिय सिघाउ उत्तरिमा ॥२८(१)।। अप्पणो कमेण करामो य जावियनिव्वाहो वाहो य तहिं अणुप्पत्तो ॥२९॥ नवजोधणसंपुष्णो आरण्णयपुष्फमुण्डकयमालो। को यव] यंडकण्डहत्थो से कालदंडो जमो चेव ॥३० ॥ पाएहिं समुखुण्णुयसमावडियवग्यविसमनखेहिं । हिउक्कुडयट्ठियविसमंगुलीहि अणुवाहणपएहि ॥ ३१(१)॥ उच्चतरे मेसोरु संखित्त(कडी)सुविच्छयउरस्सो। कोयंडविकन्थणवावडाहिं कढिणाहिं वाहाहि ॥ ३२ ॥ आयंच(ब)रूढमंसू रुग्गमहोत्था- रपिंगलो रोहो । फुडियग्गकविलावियएलं च 'बाहाल महक्खं च ॥ ३३ ॥ वायायवोपहयदन्तनीलफरुसच्छवी असुरुभागी। सावयकुलंतकालो कालो ब्य उपस्थिी पेक्ख ।। ३४ ॥ अंसावमत्ततुम्बो नियंसिओ बग्घ चम्मयघोरं । कजलमसिचिनलियस्स सरिसयं पीयलपडस्स ॥३५॥ दळूण तं गयवरं सो वाहो हविदुग्गमादसो घोरं । कंचि उवगओ नइतडरूढं महारुक्खं ॥३६(१)। तिरिच्छिच्छिये छिरो सो अंसयसंनिहियकोयंडो। पउणं कुणइ हयासो चेण(व) हथिविणासणं कण्डं ॥ ३७ ॥ तो तेणं गहेऊण वाणं कोयंडजीवजुत्तेण । हस्थियस्स पेसियं तं जीवियस्त विदारणं कंडं ॥३८॥ ततोय अइच्छंतो कालहमुतेग मायरो मज्झं । १ अ० लिण्णो। २ अ० मुवइणो। ३ अ० अंतो। ४ अ० तं । '५ अ० रवाहंतेग। ६ अ० वाला।

·ज कण्डेण कडीभाए विद्धो समए कय तस्स ॥ ३९ ॥ गाढप्पहारा पदणविमोहिओ नट्ठगमणटो उ । उदगंमि मुकपक्खा हय- णसमं महं पडिओ ॥४०॥ दट्टण सस्सलं तं पढमिल्लुयमणुइएण दुक्खेण । सागरु रमवायंती अहमवि पडिमुच्छिया पडिया ॥४१॥ पञ्चागया मुहत्तेण कहवि सोगाउला विलयमाणा । वाहभरपूरियच्छी अच्छामि पियं उवेक्खंती ॥४२॥ कडिभायलग्ग- कण्डविच्छारियसुकपडियपक्खउद । वायपणोल्लियरुग्गं पउममिव समालयं पडियं ॥४३॥ लक्खाए संपुण्णं पित्र जलउल्लय- कणयकलसयं । पस्सामि य पडणोलियसामागलियलोहियं साह ।।४४(१)। चंदणरसपरिसियं असोयपुष्फोरयारनियक्खं । पस्सामि निययलोहियकुहियसरीरे सहयरं तं ॥ ४५(१) ॥ पडिओ वि रेहए सो जलपरंतंगिकिंसुयसुवण्णो। पत्थियणन्त परंगिउ बसूरो नित्तुडत्तो बीहेमि य ॥ ४६ ।। तं कंडं तुण्डेण कड्डियं पिययमस्स सल्लंमि । हट्ठिय ईसह वियणदोमा मरेजन्ति ।। ४७(१) ।। तअंसु दुद्दिए त्थिय (१) अवयासेऊण पक्खहत्थेहिं । हा हा कंत! भणंती सुहणलापमिसे समुही ॥ ४८ ॥ वियणवियासियतुण्डं परियत्तच्छं निसट्ठसव्वंगं । पस्सामि तं पिययमं कण्डदावियप्पाणम ।। ४९(१) ॥ तमहं सकजसंमूढयाए तेण य सहावपेम्मेण पीइपरंपरगाह मयं पि जियइ त्ति मण्णेमि ।।५०॥ नाऊण तं विवण्णं सहस्सागइदुस्सहेण सोएण । पम्मुच्छिया विसण्णा कहेब्धि- एहिडि लद्धसप्णा या ॥५१॥ लुंचामि अग्गपक्खे नियए तुंडेण दुक्खसंतत्ता। तस्स य जाममि पक्खे पक्खहियतं समवगृह(ई) ॥५२॥ उडेन्ती उल्लेती तं च मयं सन्चो अणुपडेती । सहि ! हिययविलवणाई इमाणि कलुणाणि सोयामि ॥५३।। परिसिरि- विणासिणा निग्घिणेण हा केण एव से भिन्नो । सवेरसहिलातिलओ चकायमच्छइमो इफुसिउ ।। ५४ ॥ महिलासोक्खविवयर्ण १ अ०. इमह ।

·सोगुस्सेहकरणअणावेक्खं । वेहत्थं(व्य) केण महं सीमारहियं इमं दिण्णं ॥५५॥ [कुतुह नाह ! विप्पओगुहिएण अणुसोहइ व्य धूमेण । चिन्तापसंगजाल(ले)ण सो अग्गिणा डझं ॥५६॥ तुह दंसणपरिचत्ता पउमसरेसु पि स्यं न लभामि । मिसिणीपत्तरिय रूवामिणं ते अपस्संती ॥५७ ॥ तत्थ वि खणंतरग जइ मे दिहि विज्झयतरं माणन्तो। मिसिणीपत्तरिओदेसंतरिओ (अ)ज मे आसि ॥५८(१)। किं पुण देहच्चरि मज्झ अदंसणं तुमे पत्ते । पियविप्पयोगमईय होइ उ निरंतरं दुक्ख ॥५९॥ अह एइ सो वण- यरो तं विद्धं दळूण सहयर मज्झ । हाह ति करेमाणो तंमि गयवरे परिमियतो॥६०॥ हत्थे वि निधुणंतो सो.वाहो अइसोय- संवाहो । तं आगओ य पदेसं जत्थ मओ सो पिययमो ॥६१॥ पियजीवियनिकालं त(त) महं कालमिव बीहणयस्वं । दळूण भयउन्धिग्गा आया सज्झं ति उड्डीण्णा ॥६२॥ तो तेण चकवाओ गहिओ कंडं च उद्धियं तत्थ । पुलिणंमि य निक्खित्तो मउत्ति अणुकंपमाणेण ॥ ६३ ॥ निक्खिवि जण(खणं) पिययम ससिकरधवलंमि पुलिणमझमि । तो मग्गिउं पयत्तो कढे नियडे वर. नदीणं ॥६४॥ खणंतरेण सो एइ वणयरो दारुए गहेऊणं । तेणंतरेण अहमवि पियस्स पासं समल्लीणा ॥६५॥ हा नाह! अप- च्छिमं दंसणयं न इमं ति विलवामि । अन्ज महुत्तेण होहिसि जह दुल्लहो नाह तो तं दवस्स ।।६६(१)। सो एइ वणयरो दारुए गहेऊणं मज्झ पियस्स समीवं. तो (अहं) पुणो ज्झत्ति उड्डीणा ।। ६७ ॥ दहण दारुमंती दारुयहत्थं तयं विचिंतेमि.! अरहइ एस हयासो स्था पैउलेहिइ पियं मा मे ॥ ६८(१) ॥ एयं विचिंतयंती हियएण बहुणि दुक्खसंतत्ता। पक्खे वि निधुणंती पियय: मउवरि परिभमामि । ६९॥ तेण पच्छाइओ सो तेहिं पिययमो दारुएहिं सव्वेहिं । धणुयं च सकंडं दोदियं च पासे.ठवेऊणं ।।७०॥ १. अ० विसयंतर० । २ अ० चरिय। ३ १० उपउले०। ४ इतिः, चर्मनिष्पन्नभाजनविशेषः ।

·सरसंधणजोगेण उवडिओ अरणिसंभवो अग्गी । सग्गोएत्ति 'संसग्गे घोसेमाणेण वाए(हे)ण ।। ७१ ।। दळूण तेयं अग्गि-सधूम जालुञ्जलं पियस्सुवरि । अइरेग(ग)तरं वर्णवणदवेण सोएण 'उहियाई ॥७२।। अत्ताणं अत्ताणं कर्यतविउत्ता दुक्खसंतत्ता। रोयामि विलवमाणी हियएण पियं इमं वेत्ती ॥ ७३ ।। सरसभिलवाविवप्पिणं तलायजलहिएवाणा समुइउतं भरणमणं अणुइयमिणं किह सहिहिसि दारुणअग्गि ।।४। वाउबलवचलाणल्लि पजोलामांसालजलेण अणलेण । कंत! तुमे डझन्ते डझंति मज्झ अंगाई ॥७५॥ तुट्ठो होउ कयंतो जणस्स सुहदुक्खततितल्लिच्छो । जेण पियसंपओगो काऊण विहाडिओ मज्झ॥७६॥ लोहमयं मे हिययं अरहइ दुक्खस्स भायणं मण्णे । जं तुज्झ इमं वसणं दट्टण न कुट्टयंती हा ॥७७(१)।। सेउ(य) हुतं पिय पासगपाए वि सहिउं अग्गि! न य मे वरं विसहिउं इट्टविओगुट्टियं दुक्खं ।। ७८ ॥ एवं विलवंतीए महिलत्तणसाहसेग मे जाया। सोगाय(इ)रेगपरिपेल्लिया पसरियधए वुद्धी ।।७९(१)॥ अवयरिऊण य तो हैं पियंगसंसग्गिसीयलग्गि। हियएणं पुधगया साहं पच्छा सरीरेणं ।।८०॥ तो पिययमसंसग्गिअग्गि नियकंठकुंकुमसवण्णं । अइवरयामि समास सोया असोयर्गुत्थमहु १ ॥८१(१) ॥ परिव्या गुरुगुरुस्स- दितेण अग्गिणा कणगपिंगलसिहेण । उज्झतं पि सरीरं पियदुक्खत्ता न वेदेमि ।। ८२॥ तत्थ वि पिएण समय सारसिए ! निहणमुक्गयाए य । सोयग्गिजालसंदीविएण ते अग्गिणा दड्डा ।। ८३ ॥ एवं साहतीए पिययममरणं च अप्पणो तह या दुक्खे. णुप्पण्णेणं परिणि ! अहं मुच्छिया घडिया ॥ ८४ ।। पन्छागयपाणा पुणों संखुहिअमणहियया हि सणिय पवरे घउहर बेमि १ अ० उढविओ । २ अ० ससहो । ३ अ० वणवण । ४ अ० तवियाई । ५ फुट्टियंति । ६ अ० [छ । ७ अ विसंखुइ TRACT --- ·सारसियं ॥८५॥ तत्थ मयाह संती इममि कोसंवियनयरिव्वंगे। सव्वगुणसंपदे उवण्णा सिटिगेहंसि ॥८६॥ एते य जलतरंगे रहं रसेरिनामए सरयंगे। दळूण उहिये मे वयंसि! उक्तओ तिन्यो ।।८७॥ चकायजुयलपेच्छणपरिरत्तमणाए तत्थ सयराह । सो मज्झ चकवाओ हियतलयं समोइण्णो ॥ ८८ ॥ संभरिया य वयंसी ! गुणरुइया चकवायजाई मे। सवा जहाणुहूया जा ते कहिया मए एसा ।। ८९ ॥ पियविप्पओगकलुणं सरियन्वयकारणं महं एयं । सव्वं जहाणुभूयं से कंहियं समासेण ॥९०॥ मह जीविएणं तं सावियासि मा कस्सई परिकहेजा। एयं तेण सहाई जा ताव मिलेमि कतेणं ॥९१।।जह मे होज कह ची तेण सह समागमो इह लोए । तो नवरि माणुसे हं वयंसि! भोए अमिलसेजा।।९२॥ अंमा पिया य विस्तासिया अहं सुरयसोक्खलोहिल्ली। सत्तवरिसाणि सुंदरि! ते(त)ल्लिच्छाहं पडिच्छामि ॥९३॥ अहवा विततं पक्खं वयंसि! हिययघरवाससंतियं मज्झं। जिणसत्थं- वाहपयंतो(ते) मोक्खपहं पवजामि ॥९४॥ तह य पुणो तह काहं जह है पियविप्पओगसंबंध । संसारपाससुलह पुणो वि दुक्खं न पावेमि ॥९५|| काहं समणत्तणयं अन्यायाहसुपचयारहणं । जम्मणमरणाईणं वियरेगं सव्वदुक्खाणं ॥ ९३ ।। एवं सिणेहवस- अहिय पेम्मरत्ताए तत्थ मे परिणि ! । कहइत्तु चेडियाए वि भाविओ चेव मे सोगो ॥९७॥ सोऊण य सारसिया एव वच्छल्ल. सावसिउहियया। मे दुक्खसोगसंतप्पणेण रुहरा सुइरं पि ॥९८॥ भणइ य म रोयंती हा जंह से हियया सासनीधारं (१)। पिय- विप्पओगमइयं दुक्खं सामिणि ! इमं विड्यं ।। ९९ ।। एए पुन्धकयाणं कम्माणं निययपावरुक्खाणं । कालपरिणमे परकी(परि) हवंति कडूया फलविवागा ॥४००॥ सामिणि ! मुयसु विसाया(यं) इहंपि ते देवप्पसाएणं । चिरपरिचिएण होही तेण सहसमा- Rai 4 --- नयरिय०।

·गमो भीरु ! ॥१॥ इय तीय सकारणपिययमवयणोप्पियसहेहिं तहुहेहि अणुणीय या बच्छविया उदएण पमजिया(अं)गया ॥ २(१)॥ चेडीए समं कयलीहराहि उवनिग्गया गया अहयं । जत्थ य अम्मापुरओ ललइ य सो परियणो परिणि । ॥३॥ अह मजणमंडणविरयणाहिँ बहुवावडं तहिं अम्मं । वावीतडोवविट्ठ दट्टण अहं उवगय ति ॥ ४॥ उपोयबिंदु अंजणविसेस- उरुणनयणउन्विर्ग । दट्टण निप्पमं मे पभायचंदोवमं वयणं ॥५ अम्मा भणइ विसण्णा किं पुत्ता! आरामहिंडणसमेण । जाया सि विगयसोभा उप्पलमाला मिलायब्वा ॥ ६॥ पियविप्पओगदुक्खा इमा अहं सजाणविगयसवा। अंसुजलभरियच्छी भणामि दुक्खेइ मे सीसं ||७तो पुत्त ! जाहि नयरिं न समस्था हं पयं पि दाउंजे। दुक्खस्स जो निहाणं जरो य तुरियं अमि- लसन्ति ॥८॥ एयं सुणेदुवणं सुविसण्णा वच्छला महं माया। भणई य. निव्वुयाहं पुत्तय ! जह होसि तहा होउ ।।९।। अहमवि नयरिमतीयं क तुमं दुक्खियं विमुंचामि । एणो जत्थायता कुलस्स सबस्स मे बालो ।।१०। इस भा(भ)णिऊण अम्मा धूय- सिणेहाणुरागरत्ता य । सयणिजपवाहाणं मो जोत्तावेइ य हंगमाणं ॥ ११ ॥ चेइय(या) ता महिलाओ सम्बा : मजियपसाहिया निमिया। एजाह देहकाले अहयं नगरि गमिस्सामि ॥१२॥ किं चि महं कायव्वं सु(तु)रियं होइ य निरुस्सुया बु(तु)ज्यो । एवं मणि निदियत्थं ताओ समय अहिरुहेइ ॥१३॥ विलयाजणस्स विग्यो मा होही उववर्णमि यच्चो। तो नयरिपवेसणकारणं पि अम्मा न साहेइ ॥१४॥ आरक्खियमयहरए वरिसवरे तत्थ वावडे पुरिसे । काऊण ससंदे सम्वे निययाभिगारेसु ॥१५॥ अप्पपरिवार- सहिया समं मए कुसलपरियणसमग्गा । जाणेण तेण तुरियं अह नयरि उवागया अम्मा ।। १६ ॥ भवणवरं सीसतूलि संजुत्तो १ अ० तहुपाहिं । २ अ० सुणेवुनेयणं ।

·तत्थ मिममि निसण्णा । कयामुत्ताहारउल्लाणं चित्तूण कंठहारो ॥ १७ ॥ नियत्तं विवाओ तह य कं विष्णय कण्णाण कुंडलजुयं देसीय करंडए तविया। तनया ससीसं सत्थं न य इच्छइ अच्छिउं तत्थ ॥१८-१९(१)। जस्स करण गयाहं उजाणं सरसीव जाउ त्ति। सो सत्तिवण्णरुक्खो दिट्ठो कुसुमेहि संछण्णो ॥२०॥ महिलाजणस्स उ"विग्धो मा होजा उववर्णमि रमिउंति। आगमण कारणं तो न मए सत्ता उचकहियं() ॥ २१ ॥ एवं निसम्म वयणं संभंतो अहियदुक्खिओ ताओ । अइरेयवद्धनेहेण पुत्तेहितो महं उपरि ।।२२।। अम्माकहिए नायमि आणीओ नयविहण्णुओ वेजो। विजागुणेण नो नयरे सयले.विक्खायकित्तीओ॥२३॥ उत्तमकुलप्पसूओ गंभीरो सीलपव्वयसमिद्धो। सुहहत्थो सिवहत्थो लहुहत्थो सत्थकुसलो य॥२४॥सो सम्बवाहिलक्खणनियाण: निग्गहपओगविहिकुसलो। पुच्छइ सुहासणत्थो विवरिअत्थं स मं तत्थं ॥२५॥ किं ते बाहइ बलियं जरोय सिरवेयणा यतं साह । एत्तियं तं वेलं जाते सव्वं पणासेमि ।। २६(१) । केरिसओ आहारो कल्लं आसी य अवि य ते अजिण्णं । निदावणय नयसामुद्दा कह ते रत्ती गता अजं ॥२७॥ कहिओ में आहारो सारसियाय निसाय पजंतो। उपत्रणे गमणय महं जाइस्सरणं विणा घरिणिः ! ॥ २८ ॥ ददठुण पुच्छिऊण य आलोक्खेउं ममं च गहिय वेजो। जंपिउं परत्तो सत्थमवत्था इमा कण्णा [एवं] ॥२९(१)।। लोय जिमियमेत्तो होइ जरो सिमिओ मुणेयन्यो । पित्तं जरो जरंतो जिण्णंते वाइओ होजा ॥३०॥ एतेसु तिसु वि कालेसु हवंइ सो सण्णिवाइओ होइ । तस्स वि य पबलसेसो बहुया दोसा मुणेयच्या ॥ ३१ ॥ दोसा अहवा तिण्णी एत्तो किर लक्खणाणि सयरा । दीसंति जत्थ सो सन्निवायनरओ मुणेयच्यो ॥३२॥ दंडकसपत्थरपहारदुमपडणपेल्लणादीहि संलवइ जो विसेसेण सो उ. १ अ० णयणमुदा।

·आग(गंतु)ओ जरओ ॥३३॥ एनेसि एकायरं अहयं जं च लक्ख न पेपखामि । सत्था हु होह तुझे सत्यसरीरा इमा कण्णा ॥३४॥ जाणखोभेण धूया उपवणपरिहिं कण्णा.किलं जाया । जाणइ(ह) जरु ति बाला परिस्सममि सरीरस्सः ॥ ३५ ॥ अहवा चित्तवियारो कोइ एयाए सोगभरजणिओ। तेणुधिग्गा बाला लक्विजद नण्णहा एसा ॥३६॥ इय माणिऊग य तहि अम्मं तार्य च हेउजुत्तीहि । कयामाणी भवणाओ नीइ विसजियो वेजो ॥३७॥ अहयं पि तत्थ दुहिया सोगभरतत्तहिययदुक्खत्ता । जेमाविया ससवहं अम्माए परहकालंमि ||२८|| मजणजेमणमंडणपमोयसंभोयचंइयर बिसेसे । साहति य विलयाओ उजाणाओ नियत्ताओ ।'३९।। गाय(र)तरंगपरंगियरीलंमि सयणमि अमरणाए । निदावुच्छन्लीए किन्ळेण अइन्छिया रत्ती ॥४०॥ पुरिससया किर कलं ममं वरेउं उपट्ठिया तायं । जे मयणयाणविद्धा दट्टण ममं गुरू तेसिं ॥४१॥ ते य किर अमरिससे सीलध्वयनियमपोसहगुणेहि । ललिया वि अन्छइत्ता पडिसिद्धा सेद्विी ! सच्चे ॥४२॥ तस्स कहागुण किनणपसंगपरिवत्तिओ पुणो बहुसो। अच्छीम् उत्तरिजइ पाणियरूवो महं सो उ ।। ४३ ॥ धणियमणुसंभरतीए मज्झ तं पुन्चदेहसंबंध । सा. बुद्धाए रुट्टा भोयणसद्धा परद्धामो ।। ४४ ॥ मामि पसाहेमि य अकारं मावि संवतं परिणि ! । गुरुयणपरियणचित्तपरिरक्खणत्था दुहट्टामि ॥४५॥ खणमवि न हु जीवेजा तेण विणा तस्स लस(१) परिहीणा । जीवियकल्लोला मे मणोरहमया जइ न होज ॥ ४६॥ बाहइ इमं उउचंदो चम्मसहकंडोप- कमाहि पडणयो। सुहियजणनिव्वुकरो सत्तछयगं वियवाओ ॥४७॥ तिमिरपडिमामया खणमवि मयणसरल्लिपायांणं । नवप- गिता(वा)इउ जो आवाए वंदपमाणाणं ॥ ४८ ॥ कसुमवणअमय बुढा घेत्तरघट्टी पउएगपरिबुट्टी। तह सीयला वि जोण्हा उहा १ कामादिडण उ। २ अ० विउवाउ। ३ अ० मंदर० । --- -- ·विव मे डहइ अंग ॥४९॥ पंचविहइंदियस्था इटा विसयसुहनिव्चुइकरा मे। ते पिययमेण रहियो परिणि ! सोयं उईरति ॥५०॥ सव्वमणोरहसंपूरयं वा संकप्पियं मए तत्थ। तस्स समागमहेउं विहियं आयंबिलट्ठमयं ॥ ५१ ॥ सव्वदुहविणासणयं पभवं च सन्चसोक्खाणं । अणुमण्णइ य गुरुयणो तं मज्झ वयं अणुणयंतो ॥ ५२ ।। आयंपियवयकरणेण दुबलं सयणपरियणो मज्ज्ञ । जाणेइ न हु मं जाणइ वम्महसरसोसियतणुं ॥५३॥ इत्तो दुक्खवेदणासंतावियाए मे हिययाए सोगविस्सामो । आलेक्सकम्म- जोग्गो निम्मत्रिओ पट्टओ परिणि ! ॥५४(१॥ दढयासियमसिणाओ जुत्ताओ(त्तीए) हि दिण्णमाणवजाओ। कासिम्हि पट्टियाओ वहुवग्गासण्हवण्णाओ । ५५॥ उमओ तिक्खपग्गाओ अवक्खडा तह पमाणजुत्ताओ। परिसण्हनिद्धलेहा पाणीसु वि उजमंतीओ ॥५६॥ ताहि य मे तं लिहियं तम्मि पडे चकवायजाईयं । जं मे पिएण सहियाए समगुरूबंमि निरवसेसं ॥२७॥ जह रमियं जह चरियं विद्धो य मओ य सहयरो जह मे । जह खामिओ य वाहेण अणुमया तं जहा अहयं ॥५८॥ तत्थेव मए लिहिया भागी- रहिणोवइट्ठगइमग्गा। गंगा उयहितरंगा रहंगनामाओ लि(वि) विहंगा ॥५९॥ हत्थी व सो(से)यवस्थो वाहजुयाणो य गिहिय- कोयंडो। तत्थ लिहिया मए तो कमेण वट्टीए चित्तमि ॥६०॥ पउमसरो य वहुविहा रुक्खकडिल्ला य दारुणा अडवी। कमल- सहस्सा किण्हउउकालसमण्णिया लिहिया ॥ ६१ ॥ अच्छामि य पेच्छंती कुंकुमवण्णं तयं रहंगं च । मह मणरमणं चित्तगयं अण्णणचित्ता है ॥६२(१) तइया वि दिणे गुणविविहनियमविवेल्लिया गुणपवित्ती आसण्णा कोमुदी रत्ती । लागद्दाराणि अवंगु. पाणिमाघाय घोसणा वत्ता ॥६३॥ धम्मोव गु(सु)हकरणी निण्हयकरगी य अहम्मस्म । उपबसे दाणमइयं वदाणि संघस्स तेण १ ख० यग्गा।

·तत्थ ॥ ६४ ॥ जणो कुणइ विहिनिप्पकंप दियभोयविमाणसामाणं ॥६५(१)। कोमुइपुणिमदिवसो जे आओ परिणीकामेण । संपत्तो धम्मस्स कारवणओ दियजणदोगच्चभासणओ ॥६६(१)। अम्मापितीहि सहिया चाउम्मामाइयारसोहणयं । खमाणं पडि- कमणं पारणं च अहयं पियेच्छीयं ॥६७(१)। हम्मियतलउलोयणगया य पुव्यावरणहकालंमि । पलोएमि पुरवरि सग्गविमाणोत्रम सिरियं ॥६८॥ पेच्छामि दुद्धधवले विणाणियसुकयचित्तियाखंभे । गगणतलमणुलिहिते विमाणपडिरूबए गवणे ॥६९॥ घर- भवणपडिहारडिया य कणयमयभरियभिंगारा । घोसंति दाणवाणं वरवरियं दाणकयसद्धा ॥७०|| कणगकण्णागोलक्खदूमभूमी किमिच्छगपयाणो। सयणासणजाणाणि य असणाणि य जणो तहिं देइ ।।७१।। ताओ असाए समं चेइयसकारणं करेइ जणो। विविहगुणजोगजुत्तेसु देह साहूसु दाणाई ।। ७२ ॥ नवकोडीपरिसुद्धं उग्गमदोसेहिं दसहिं विमुकं । उप्पायणदोसेहिं च सोलसहि वि विवज्जियं च ।। ७३ ॥ तं वत्थपाणभोयणसयणासणलेणभायणादीयं । देमो अहियं दाणं उवग्गहकर सुविहियाणं ।। ७४ ।। जिणवरघरेसु य पुणो नाणामणिकणयरयणरुप्पाणं । कुणिमोपवादं परस्स लोयमहप्फलं परिणि ।।७५।। दिण्णस्स नत्थि नासो दाणस्स सुभासुभस्स सव्वत्थ । होइ सुमे पुण पुण्णं होइ अपुण्णं च असुभंमि ॥७॥ विविहगुणजोगजुत्तेसु विउलतवसंजमो य ए(ते)सु । दिण्णं फासुयदाणं सद्धासकारविणएहि ।।७७(१)। तं सेयं विउलफलं पसबइ तत्तो निरामयं च पुणो। सुकुलंमि समुप्पत्ति माणुसभवं सोभणं कुणइ ॥ ७८ ॥ एएण कारणेणं देमो तबनियमदसणधराणं । पत्तंमि हवइ पत्तदाणं संसारमोक्खकरं ।।७।। रायावगारितकरवितहवमणकारिपारदारीसु । होइ पुण अणिट्ठफलं फासुयदाणं पि जं कि सि ॥ ८० ॥ अणुकंपाणा(ए) निमित्त बहुयाणं तत्थुवत्थियाणं। समणमाहणकित्रि(व)णवणीमगसयाणं दिण्णदाणाई ।।८१॥ दुरणुचरनियमबहुलो विकिट्टखवणोप- ·वासदाणरुई। अइरेगधम्मसीलो कोमुईदिवसे ऊण (जणो) आसि ||८२॥ एव य पेच्छामि अहं नाणवस्थंतरे पुरवरीए । संखित्तरस्सि- जालो सरो य समोत्थरइ अत्थं ॥ ८३॥ पुन्वदिसापियकामिणिपरिभोगकिलंतपंडुरच्छाओ। अवरदिसाविलयाए निवडे वच्छ- स्थले सरो ॥ ८४ ॥ नहयलहिंडणसंतो निम्मलतवणिजरेज(१)भूयाहि । उयरइ न्च भूमितलं मरो निययाहि रस्सीहि ॥ ८५॥ सुरंभि य अत्थमिए तिमिरकलं किजमाणसामाए । पडिवण्णो जियलोओ सन्यो वि य सामभावणं ॥८६॥ अम्हं पि पडिहारमि रंगपदेसो को अणण्णमयो(ग्गो)। भवणकयकण्णसरो केऊरो रायमग्गस्स ।। ८७ ॥ तस्से(स्स) य एकदेसंमि उद्धिओ वेइं. यापरिक्खित्तो। कंबलरयणवियाणो सो मज्झ पट्टओ परिणि ! 11८८॥ तत्थ उवयारकारी विस्सासनिही सिणेहभायणं मे । पिययम- मग्गणपणिही चित्तपो चेडिया ठविया ||८९॥ महुरपडिपुष्णपत्थुयसाइसयारसियवयणभावण्णू । परिणि ! सारसिया सा मणिया य मए इमं वयणं ॥९०॥ आयारिंगियभावेहि जाणसे तं परस्स हिययगयं । मह जीविय व पत्थेहि य पत्थं तेइस होउ ॥९॥ जइ होही आयाओ पिओ महं सो इह पुरवरीए । दळूण ते पडमिणं सरिही पोराणियं जाई॥१२॥ जं जीए सह पियाए जत्थ णुभूयं सुहं च दुक्खं च । तं तीए विप्पओगे दट्टण(णु)कंठिो होइ ।। ९३ । सूएइ अच्छिरागो जं पिया य मम प्पियं चं लोयंमि । पुरिसस्स अणुनिव्वरियं हिययाकू(य) निगूढं पि ॥९४१.रुद्दस्स खरा दिट्ठी विसालधवला (य) पसण्णचित्तस्स । विय- लियस्स सनियत्ता मज्झत्था य वीयरायरस ॥१५॥ परवसणदरिसणेण विसाणुकोसो जणो हवा दीणो । अणुभूयपचक्खो विहडिओ भोगसल्लेणा ॥९॥ इणमो लोए वि सइ पोराणियं संभरेतु कीर जाई । मुच्छंxxx सुछ वि जो दारुणो होइ ॥९७ ॥ सो पुण १ अ० पोराणि।

·सभावच्छलमिउहियओ अपणो अणुभविना। पडिसंभावियदुक्खो दण इमं मच्छिहिइ मच्छं ।।१८|आवडियसोगहियओ किलि- पणनयणो य होहिई सत्थो। तत्ताणुगमणतुरिओ पुच्छिही इमस्स कत्तारं । ९९॥ परलोयविपणहूं इमं दळूण महं हिययनाह । जापाहि चकवायं तं माणुसज़ाइमायायं ॥५५०॥ तं नाम वि गुणवण्णरूववेसाईहिं सुपरिण्णायं । काऊण मज्झ कल्लं साहसु जह ते अहं जीह(यं) ॥१॥ होही में तेण समं वयंसि! तो हिषयसोगनिढवणी । सुरयरइसंपभोगो आसंगी कामभोगाणं ॥२॥ जा न वि हत्थिहिसि सही! तं नाहं मजा मंदपुण्णाए । जिणमत्थवाहपढ़यं तो मोक्खपहं गहिच्छा(स्सा)मि ॥ ३ ॥ सुट्ठ विहीहं कालं निरस्थयं तम्म जीवियं होइ । जं च पिपविपओगे जं च विणा धम्मचरणेणं ॥४॥ पिययमसमागम उस्सुयाए अप्पाहिया गए एव । परिणि । सा सारसिया पेंडयं घेत्तण गच्छती।।५।। सूरंमि य अत्यमिए तिगिरकलं किन्जमाणसामाए । तत्थ य तं वेलमहं पोसहसालं गया परिणि ! ॥६॥ अम्मापिऊहिं.समं अरहने सुविहिए य नमिऊगं । देसिय चाउमासियपडि कमणयं पडिकम्मित्ता ।। ७ ।। भूमिसयणा(ण)निमण्णा य मज्ज्ञ सयणस्म पासओ परिणि ।। जिणवयवाओ वित्तं दिव्योसहिदेवरुषखचिचंइयं १८॥ गयणतलविचरमइयं तुंगसिहरं गिरिरम्मं ॥ ९(१) । सुमिणमि किर गया हं तस्स य पवरसिहरं समारूढा । वत्थध पडि: बुद्धा हं दाही किं में फलं सुमिणो ॥ १० ॥ तो भणइ तत्थ ताओ जह दिडं सुमिणसत्थंमि। धण्यो मंगली पुडिदो य एसो य ते सुमिणो ॥११(१)। लाभाला दुक्खं सुई च सरणं च जीवियं बा। उफुसइ अंतरप्पा सुमियो नरनारिंगत्यस्म ॥ १२ ॥ आमिसं मच्छा अहुच्छेओ य सरुहिरो य वणो । रुंदाणि कंदियाणि य आलितो जीयविद्धा ।।१३(१)।। गयवसहभवणपबयखीर- १ संविष्टा । २ देवसिकेति।

·दुमाणं च आरुहणयाई । सागरनदिसंतरणं च जणे दुक्खप्पमोक्खए॥१४(१)। पुंणामयस्स लामे लाभो पुण्णामयस्स दव्वस्स। तस्से विणासंमि विणासो पुंणामधेयस्स ॥१५॥ थीनामयस्स लाभे लाभो थीनामयस्स दव्वस्स । तस्सेवं विणासंमि विणासो थीनामधेयस्स ॥१६॥ ज जेण पावियव्वं पुवकयं सुंदरं च पावं वा । तं सुमिणदरिसणेण उ अप्पा सूएइ सव्वस्स ॥१७॥ पाओसिओ उ सुमिणो छम्मासा अडरत्तिओ तिणि। गोसग्गिओ दिवटुं आसण्णकलो पभायंमि ॥ १८॥ निवित्तस्स सुह- निव्वुयस्स सुत्तस्स जे भवे सुमिणा । ते सफला नायव्वा सेसा सफला वा अफला वा ॥१९॥ पव्ययसिहरारुहणो उत्तमगुणरूव- संपउत्तस्स । कण्णाए पइलाभो सेसस्स जणस्स धणलाभो ॥ २० ॥ मत्ताहभंतरओ होही ते पुत्ति! पहरिसो विउलो। रोत्तव्वयं च होही विण्णायं तविओगम्मि ॥ २१॥ चिंतेमि अण्णपुरिसं जइ लहिहं जीविउं न इच्छामि । तेण वि चितिएण विणा को लाभो मज्झ इह-भोए ॥ २२ ॥ इह मे चिंता जाया नवरि य गोवामि गुरूसगासंमि । हिययगयं च रहस्सं.मा होज य पासियमिहति ॥२३।। ता ताव अहं पाणा धरेमि जा सान एइ सारसिया। तीसे सोऊण तहा ताहे अप्पक्खमं का(ह) (१)॥२४॥ ताएण य अंबाए अभिनंदिया पूइया अहं तत्थ। भूमिसयणाहितो उडिया नमिय सिद्धाणं ॥ २५(१).॥ तत्थाऽऽलोइय निदिय राईए संभवं अतीयाराxxx ||२६|| विच्छलिययायकरयलमुहे य गुरू वंदणंमि कए सागरसमं समचित्तं ॥२७(१)॥ मणिकंचण- रयणमंडियमुदारं । हम्मियतलमारूढा परियणरहिया तहिं परिणि! ॥ २८(१)| वेजयाणि विचितेंती एवमहं तत्थ संठिया परिणि! | हिदएण उव्वहंती तं चक्कार्य अण्णण्णमणा ॥ २९॥ तो पन्चकालपभावा निचं आयंत्र (?) विपुलो केसुयकुसुमवण्णो १ प्रादोषिकः । २ गोसर्गिक प्रातःकालसंबन्धी। ३ सुप्तोस्थितस्य ।

·सहस्सरस्सी जगपदीयो ॥३०॥ उहो य 'विलिपत्तो लहद्दव कुंकुमेण जियलोए। पउमागरपडिबोहणकयवावारुधुरो सरो॥३१॥ भाविसिणेहमइयाए तत्थ दिट्ठीए मंपियं तिब्बसे फलपरिउसहासनमुहपउता महुरो ।।३२(१)।। क्यारमहुरवयणरक्खाणी रइय- करतलामेला | ओवसरिया सारसिया मज्झ सकासं इम मे वा ॥३३(१)।। सो मेहरहियवितिमिरसरयनिसायरसमत्तमुहसोहा। दिजे चिरप्पणट्ठो माणरमाण तेसपरमाणा ||३४६१)। आससुसीहोरं जियभयसत्तट्ट चाल हरिणच्छी । तेण समयं पमुइया कामं कामस्स पूरहि ।।३५॥ एव भणंति व मए सहसाणि य.वयणमुद्दियहिययाए । तुहाण(ए) समवगूढा अन्मुट्ठियारोमकूवाए ॥३६॥ भणिया य मए पियसाहि! कहं विणाओ नए महं । जम्मंतरचकाओ परियट्टियदेहसंठाणो॥३७॥ तो भणइ सुणसु सररुह विउद्ध सामिणि द्वगभगरिवण्ण व्य जहाणुपुयाए सुयणु ! जह दंसणं तस्स ॥ ३८ ॥ तुमए वि, अहं सामिणि ! कल्लं अवरहकालसमयंमि । अप्पाहिया ससवहं पडयं घेत्तृण गच्छंती ॥ ३९ ॥ उडुमि दूमम थंयेरि माणूयप उस्सरीयसितं । चित्तए इयन्ते घरसालाए तेणंतरेण अरविंदनंदणो ।। ४० ॥ गयणचंदाणा घेतूण गंतु सामिणि! आलोयं जीवलोयस्स महियनीसंदो वम्महकंदो॥४१॥ उमद जुहाउ उष्णमहपुण्णचंदो सामिणी !। रत्तिमुहाणन्दो आयामतलाए निम्मलंमि ॥ ४२(१) ॥ पप्फुल्लचन्द .पउ[म]मस्सय "उचलणापप्पंदियस्स जोण्हारउ पकइ । ४३(१)।। तत्थ वरजाणवाहणसमस्मिया सत्थगहिया नव(वोत्था इड्डिविलासं(स)पगम्भा रायाणं ते अणुकरेंति ॥४४॥ परपुरिसदिट्ठविमयपरिवजिया जाण संदणगयाओ। पत्थंति रतिचार ईसालुयमंदमहिलाओ॥४५॥ केइ य पायचारेण तत्थ चारं करति वरतरुणा । हत्थेसु समालग्गा हिययालग्गाण तरुणाण ।।४३।। केई य इट्टगोडियममागमा- •१ . चिलि । २ अ० पेव भणिति । ३ अ० उद्दामि । ४ अ. मितं । ५ अ० भसल बलण।

·तुरमाणसा वट्ठा । सावि(मि)णि अविणयपिण्डा छलियं छइल्ला जुयाण ॥ ४७(१)॥ पडंति पाउसमेहा नदीए चउयहिमति तीण विउलजलवेगा दीसंति । पुरिपत्ता जणवेगा रायमग्गंमि ।।४८॥ पेच्छंति सुहदीहा मडहा पुण उप्फिडंति दलु ति जे । जणनिवहा पेल्लिया आरसंति थूला विसे(से)णं ॥४९ ॥ रत्तिक्खयं कहेंता चेव मझगयज्झामवासणसिहागा । उच्चत्तवत्तिनेहा जोयगसच्छहा दीवा ।। ५० ॥ जह जह परिगलइ निसा तह तह निदाकलंकियच्छीओ। पेच्छइ जणो वसरिओ पविरलपुरिसो पडो जाओ ॥५१॥ तत्थ जणं पेच्छंती अमवि दीवं पडिजमणविलक्खं । अच्छामि तुज्झ सामिणि ! 'सबहुमाणो य ॥ ५२(१)। एयमि देसकाले अणुकूलवयंसर्वदमज्झगो । कोइ वरुणो सुरूवो आगच्छइ पट्टगं दर्छ ॥५३॥ इंदकुंभपीणपइडियसंविप्पसत्थो कुम्मो- वमाणमिउचलणो। अरविंदचंदकद्दमपसत्यजंधाविरोरूओ ॥ ५४ ॥ कणयसिलायलसमतलविसालमंमलविभ(मि)नपिहुवच्छो । भुयगवइभोगदीहरपीवरथिरबाहुसंघाओ ॥ ५५ ॥ सो चीयचंदभूओ अड(मित्त)यणवयणकुमुए वि बोहितो । चंदाइरेगपियदंस- णेण मुहपुण्णचंदेण ॥५६॥ सो निययरूवजोवणलायन्नपीणपीवरसिरिओ । सुरयारंभनिमित्तं पस्थिजइ तंत्थ तरुणीहिं ।। ५७ ॥ सा तत्थ नत्थि जुवई मणं(मि) पविट्ठो न होज सो जीसे । सारइयरयणि 'चिंतित्ति वितिमिरसमत्तचंदाणणो ॥५८(१) तरुणो देवेसु आसि णो किरतेयस्सी ताण होज । एक्कयरो इह मो त्ति इमो वणिजात बहुजाण(जणा)णं ॥ ५९॥ सो पट्टगं उवगओ पेच्छइ कमपिच्छियव्वकसरीरो । तं चित्तकम्मकरणं पसंसमणो इमं भणइ ॥३०॥ किह मुठ्ठ निण्णपस्थियासंमाचत्तविनरथुभिय जलाउ धोयधवलपुलिणा समुद्दकंता इहं लिहिया ॥६१॥ सुट्ठ कया पउमसरा बहलमकरंदपउमवए(ण)किण्हा दारुणरुक्खा य १ अ० छइल्ल० । २ अ. हिमतिं । ३ दीवपडियग्गणमिसेणं । ४ आणाए विहियवहमाणाए । ५ अ० चिंतिमि ।

·इमा नाणावत्यंतरा अडवी ॥६२।। सुट्छ वि सरयाईया हेमंतवसंतगिम्हपजंता । नियगुणपुप्फलया वणेसु य निरूवियारियब्यो ॥६३॥ चक्कायजुवलयमिणं नाणावत्यंतरकयं सुछ। ठाणकविसुद्धिवियर्ड अवरोप्परनेहसंबद्धं ॥६४|| सलिलगयं पुलिणगयं गयणयलगयं च पउमिणिगयं च। कोमनिरंतरजोइयसमणुरागं अभिरगतं ॥६५।। पवररहस्सग्गीवो निव्वकूलो सकलसंरुयसरीरो । सुट्ठ कओ चक्काओ किंसुगनिगरोवमसरीरो ।। ६६ ।। सुकुमालतणुग्गीवो अगलियकोरंटनियरसरिवण्णो । रमणमणुयत्तमाणी सुट्ठ कया चकवाई वि ॥६५॥ स्वेण रूवि(सइ)यगुणो सुट्ठ य संभग्गपायवपयपयारी । हत्थी वि इमो लिहिओ जेट्टपमाणेण माणेण॥६८॥ उयरमाणो य नदि मजंतो य सलिले जहिच्छाए। मजियमेत्तो मत्तो किलिण्णगत्तो य उत्तिण्णो ॥ ६९ ॥ वइसाहठाणहिओ आयण्णायड्डिएकवाणकरो। हत्थि पत्थेमाणो सुट्ठ बयत्थो कओ वाहो ॥ ७० ॥ इणमो य सरसकेसरसालिकणिमपिंजरुजल- सरीरो। विद्धो मुद्धयसउणो कडिदेसे वाहकंडेण ||७१॥ इणमो य चकवाई करणं पइमरणविकवा लिहिया। सालिकणियगरुइ- पडता उक्कत्थयमुक्कमवंगी ।।२।। वाहेण नदीकच्छे को मिजंतो इमो य चक्काओ । कयपाणपरिचाओ पसेविणामो कओ य सो ॥७३|| इणमो य कलुणं चकाई अइगया इहं अग्गि। पइमग्गं विसोयग्गिपलीविया लिहिया ||७४॥ चित्तं जरोमणहारिकोमुई- पेच्छणयं सारसव्यस्स । चित्ता सोउग्गम पुण न यावि जाणेज ।। ७५(१)॥ जं पत्थ सो कोउहलनडिउपुरिसाण दाविजणदाण- चरियं मिणतं पेच्छिऊण वित्थाण गओ मोहं ।।७६(१)।। तो पवररज्जुमुक्कोव्व इंदकेऊ सस त्ति सो पडिओ। सयराहं धरणियले पत्थ- रपइरिकसुण्णमि ॥७७(१)।। पडिओ चिरेण नाओ तेहिं वयंसेहिं जइ वि आसण्णो। सो चित्तकम्मपेच्छणपसंगवक्खित्तचित्तेहि १ अ० वाणसुसुनि० । २ अ० से। Sil ·. ॥७८॥ तेहि य पणट्टचेट्टो उक्खित्तो लेप्पकम्मजक्खो व्व ! नेऊण एगपासे पवायदेसे य तो मुको ॥७९॥ दळूण चित्तपट्ट इमो हु पडिओत्ति जाणियच्छेहि । अहमवि तत्थेव गया तस्स पडियकारणं गाउं ।।८०॥ हिययं च मे पसणं सहसा परिओसधरिय तत्थ लाभसुभासुभा (१) संपत्तीए ॥८१(१)।। जह निमित्तं अवि नाम चकवाओ सो होज इमो ति । एवं चिंतेमि अमू खु अणु- ग्गहिया तो गहवइबालिया होजा ॥८२|| सोगसमुद्दविगाढा अह केण वि पुव्वसुकयकम्मेण । गुणरयणपणमिणं पावेज वरं गय- करोरं ॥८३॥ एव य चिंतेमि अहं सो य समस्सासिओ वयंसेहिं । वाहपरिरुद्धकंठो कलुणपरुण्णो इमं भणइ ।। ८४॥ हा मज्झ य मयणसरदीविए रुइरकुंकुमसवण्णे | सुरयंपिए सहयरि! तं कत्थत्थसि ॥८५()। निद्धक्रसिणच्छि! गंगातरंगरंगिणी चक्काई मज्झ पेमामंजूसे विहणंगाणुद्धरि नगुण पडाईए कहं सुयणु ! मज्झं निचबहुमए हा मज्झ कए इह मया सि ।।८६(१)।। सो एवं विलवमाणो सुहुहं तुमे विहूणो बराहा मि अणुयत्तण(ण) पत्तट्टे पेमगुणपडाइए कहं सुयणु ! मज्झं निचं बहुमए ॥८७(१)। हा मज्झ कए इह मया सि सो एव विलवमाणो अंसुकिलिण्णवयणो । विगयलजा दुक्खाहिं चत्तनिययमव्वंमसच्चं ॥ ८८ ॥ गोहो कट्ट किं मुल्लो सि जंपमाणेहिं तेहिं मित्तेहिं । मा एरिसाणि जए(भण) त्ति भणिय नित्तजिओ भणइ ।।८९॥ तो मित्ता!न वि भुल्लो किं खु पभवसि त्ति जेहिं सो भणिओ। ते भणइ एह सुणह हय(हिये) धरह रहस्सं इमं मज्झं ॥९०॥ जं चकवयसिंगार- पगरणं एत्थ पट्टए लिहियं । तं चक्कवायजाइगएण सव्वं मए पत्तं ॥ ९१ ॥ कह ते एयं पत्तं ति पुच्छिओ तेहिं पियवयंसेहिं । जाईसरो त्ति विम्हियमुहेहि समुहनिविट्ठहिहिं ।।९२(१) ।। जं ते मह कहियं तं सो अणुभूयमप्पणो तेसिं। साहीयं रोयमाणो ते १ अ० पडिरुद्ध० । २ अ० अंसु०। ३ अ० घस्सयममः ।

·चेव गुणे विकत्थेतो ॥९३॥ तइया य बाहकण्डप्पहारपडिसिद्धजीवियो संतो। तीसे नवरि नयाणं जय वा चपावाईण ।।९४॥ दण
चित्तपढें ममं अणुगयं तहिं सिणेहेण । सोगो हिययवणदयो सुटुतरं मे समुञ्जलिओ ॥९५।। तो रागवणसमुट्ठिएण पियविप्प-
ओगकलुणेण । दुक्खेण भरियमणो किह व नयाणा तहिं पडिओ॥९॥ एयं जहाणुभूयं सव्वं कहियं मए समासेणं । चित्तालो.
यणसंभारिएण भारियं दुक्खं आरूढोमि ॥९७|| पदण्णा[न] मए अण्णमहिलामाणं पि पस्थियव्या(ब्वे) तीसे अणुपालणकारण.
कएण ॥९८(१)।। जइ मे कहिं चि वि होजा तीए सह समागमो वरतणूए। तो नवरि कामभोगे माणुस्से हं अमिलसेजा ।।९९।।
पुवह अवेहा वचहा केण इमो चित्तपट्टभो लिहिओ। नूण पत्थपनित्ता होही तीसे न संदेहो ॥६००।। सयमप्पणो वा लिहिय
लत्थस्स व देसिय इमं तीए । जाणामि अभिण्णाणेहि न लिहेज तं अमोजपुव्यं ॥१(१)। अणुभूयं तीए समं मे तया सउणभावे तं।
न हु वए(जाणे)ज अण्णो लिहिउं तीए विणावस्सं ॥२।। एयं सोऊण अहं सुन्दरि ! उमकियामि चित्तपडं । होही हु पुच्छियव्यं
इतो सि कहामि ॥३(१)। देवी उत्थयमाणीसेउवाय तत्थ बावडा अच्छाहिं । पलोयंति तत्तो परिपुच्छगं इंतं ॥ ४.१) ।। ता
आगओ ससंभंतलोयणो पुच्छिया अहं तेणा। लिहिऊण चित्तपट्ट नगरी विम्हाविया कण ॥ ५॥ तं वेमि सेडिकण्णा तरंग-
वइय ति नामओ भद्दा । तीए अभिप्पायकयं न य किर अलियं इमं लिहियं ॥६॥ सो एव गहियपरमत्थवित्थरो तस्स चित्त-
कम्मरस । तत्थेव परिनियत्तो जत्थरिथ सो तुहं नाहो ॥७॥ अणुमग्गतो गयाहं तस्स य तो तत्थ एगया संति । अच्छामि अण-
ण्णमणा वयणे तेसिं निसामेती ।। ८॥ तो भणइ तत्थ गंतु तरुणो हासुस्सुओ उवहसंतो। मा भाहि.पउमदेवय ! बालाय तुट्ठा
हि ते गोरी ॥९॥ सेहिस्स उसभसेणस्स बालिया नामओ तरंगवती । अप्पाभिप्पायगया तीए किर कयं इमं चित्तं ॥१०॥

·न य किर अलियं लिहियं एवं किर वत्तपुव्वयं सव्वं । पुच्छंतस्स च महं दासी दाहीय पडिवयणं ॥ ११ ॥ एयं निस्सम्म वयणं पियस्स पफुल्लपउमसंकासं । घट्ठसं च पहढं सरूवपंसुयं जायं ॥१२(१)। भणियं च णेण तत्थ य अस्थि हु मे पाविय- यव्वे आसा । सा एसा चकवाई आयाया सेद्विणो धूया ॥ १३ ॥ कह मण्णे कायचं अत्थपडित्थंभगविरसेट्ठी । जं पडिसेहइ वरए सव्वे इंते कुमारीए ॥ १४ ॥ इणमो य कलुणतरगं जीसे आलोयणं न संपडइ। नहा लाडल्ला वा अउबदहव्वा दट्टव्वा ॥१५॥ एक्केण तत्थ भणियं दिहा नाया तहि पउत्ती से । संतस्स स्थि उवाओ उववत्ती होहि क्खामणे॥१६॥ नत्थि य कोई दोसो सेडिकण्णाकरण उवगंतुं.। जाएमो किर कण्णा होही साहारणी लोए॥१७॥ जइ वि न दाही सेट्ठी तो अम्ह बला वि तत्थ गंतूणं । तुज्झ पियकारणत्ता चोरा होऊण हरिहामो ॥ १८ ॥ तो भणइ एव भणिए बहुपुरिसपरंपरागयपरूढं । कुलसीलपचयगुणं न हु तीए कए विराहेह ॥१९॥ जइ गहवती न दाही अम्हाणं कहयं व गेहसारेणं । मोणेण परिव्वायं कहे न य परिसका हं॥२०॥ परिवारेऊण जणं नियप्परं मंदिरं पयवित्ति। कुलपव्वयजाणणकारणेण अहयं पि गच्छामि ॥ २१ ॥ तत्थ य गंगमुदार भूमिगयविमाणपुंडरीयसमं । पासायवडेंसयवरं सवयंसो सो अइसी य ॥ २२ ॥ तस्स पिउमाइयगंति नामं च कमेण सुट्ठ नाऊण । निष्फण्णसासणाहं तत्तो तुरियं पडिनियत्ता ॥२३॥ जायं चरित्तपरन्तदोसनट्टगहतारनरक्खत्ता। अवंगयसोसअवचिय- कुसुमं पिव तलायं ॥ २४ ॥ उइय(ओ) बंधुवजीवयजासुमणो कुसुमकेसुयसवण्णो । सूरो वण्णो सरो वयणतुरंगो परियं को जीव- लोयस्स ||२५|| अहयं च इहं पत्ता पियवयणनिवेदणुस्सुया तुज्झं । सुरेण कणइयाओ य सुयणु! चत्तारि विदिसासु ।।२६ ॥ अ० पसुह० । २ अ० गुंग० । ३ अ० विदिसाओ। recrea ·एवं जहाणुभूयं कहियं ते तस्स दंसणं सुयणु !। पत्तियसवासि हु अहं तुज्म णयप्पसाएगं ॥२७॥ इय तीए सिद्धमेने परिणि ! तं चेडियं अहं वेमि । तस्स पिउमाइयगं ति नाम न कहेहि त मज्झं ॥२८॥ तो भगइ एय भणिया सारसिया सुयशु ! सामिगी एय सो जस्स बालओ बालबडपियदसणो बालो ॥ २९ ॥ वैवहारेण समंता निस्सारो सागरो कओ जेण । पुहई य रयणरहिया पत्थरसेसो य हिमवंतो ॥ ३० ॥ जस्स समाहि पाहि य आरामतलापयाविकूवेहि। इह देसे अणस्थ य सनणवया मंडिया वसुहा ॥३१॥ कुलसीलपव्ययगुणेहिं नाम च समुस्मयं फुड जस था। धणदेयो नि हिंडइ सागरवरमेहलं च वसुई ॥ ३२ ॥ अपवाहस्स रिपूर्णतस्म कुलजसावहस्स वीरस्य । नाणागुणसंताहस्य मत्थवाहस्म सो पुत्तो ॥ ३३ ।। रुवेग कामदेवो नायगेषण अच्छेणा हिट्ठो। वनिचल लिउ सुयणु पउमदेवो हि से नामंग ।। ३४(१) । चेडिए बयणकमल पलोवियं पेम्मस्स पियामाए ! वयणामयं मए तं पीरं कण्णंजलिपुडेहि अधीकणेय ॥३५(१)।। अहं सारसियाग भगामि धणस्य (तुम) जंभे रम गो दिहो । जं वसुया तस्स भेवाय अवया मियाय उद्धरेऊण ॥३६(१)।। चीधय पुणो मए चेडी मणिया हासपुलझाईयाग यमगं । इमं घरिणि ! पडिभग्गो सोगवेगो साहिणो मे पिउत्ति ||३७(१)। आमत्था परिणि ! निययंमि घरो हरिसेण अहं न माईया ||३८(१)|| पहाया कयत्रलिकम्मा अरिहंते सुविहिणा नमिऊण । उयवासपारणं सुरमणेण खमणस्म कासी य ।। ३९ ।। तो उक्खेवदासीयल पत्थमि पवणेण तूलिमज्झमि । तं परिणि! खमणपारणपरिस्सम बोकममागा ॥४०॥ तस्म समागमकारणमगोरहे च बहुदीहे विचितंती। हिययराएण रमंती अच्छामि पिएण प्रक्खित्ता ॥४॥ "तावेमि या मे पासाओ अबसरितु सारसिया अहं पि। मुहुतं अच्छिऊण १ अ० बवहारेहि । २ अ० भणिया य। ३ य मो। ४ अ० बोकसस । ५ अ० ताहे य घड़िया । PANwAM- ।

·पुण आगया पासं ॥४२॥ उण्हं णिस्ससंती बाहाविललोयणा संपरितत्ता। वाहं निरंभमाणी इमाणि वयणाणि भाणीय ॥४३॥ सो किर पुहइवं(ल)हो सस्थाहो मित्तबंधवसमग्गो । तुह कएण उवगओ सेडिमुवट्ठाणमझगयं ॥४४॥ भाणीय सत्थवाहो धणदेवो पउमदेवयस्स अम्हं । दिजउ तरंगवइया नण्णह य किं दिजउ मुल्लं ॥ ४५ ॥ तो किर दुह्रो इमाणि उवयारसुण्णविरसाणि तस्स । पणयवेहारे करणीणि वयणाणि भाणिया ॥४६॥ कम्म जस्स पचासो जस्स निययघरे नत्थि कहस्स । सव्वदेसातिहिस्स दाहामि अहं धूयं तस्स ॥४७(१)।। तद्धेकवेणि विणयउकंठयनद्धमण्णाम्भा अणुवद्ध स एव पगलित्त ॥४८(१)। तत्थ त्थि मुह- कमला लेहपवत्ती य गयणा भत्तुविप्पओगंमि। सुद्धजलोहलियंगी उमइलगीच्छणेसु पि ॥ ४९ ।। पावेज बालिया मे सत्थाह- कुलसुसंपयाए वि । थोऊण य वेहव्वं जावजी फुडं दुक्खं ॥५०॥ अवगयोहाणपसाहणसुगंधवरवासदरिदस्स । वि य देशं पर किर पडिसुद्धो पडिसामिहास (2)॥५१॥ xxx पणयग्गसम्माणो पयर्ड विउ सस्थाहो निग्गओ विमणो ॥५२॥ एवं सोऊण अहं हिमहयनलिणिव्व नट्ठसोहग्गा। सोगपलीवियहियया खणेण जाया विगयहासा ।।५३|| हासोवसंतसोगा अब्भहित हयदूरियच्छीया। चेडिं बेमि रुयंति इमाणि वयणाणि तो परिणि ॥५४॥ जइ कामसरद्दविओ चएजा सो जीवियं पिययमो। तो हं पिन जीविजं जीविए तं मो ॥५५ । जइ ता तिरिक्खजोणिगयाए सो अणुमओ संतो। एहि किह जीविस्सं तेण विणा बहुगुणेणं ॥ ५६ ॥ जाहि तुम सारसिए! मूलंमि तस्स मइ नाहस्स । अक्खरलेहा य तुं मह वयणेणं इमं भणसु॥२७(१)। लिहिओ उ भुजपत्ते लेहो सहसिस्थिजि रंगुलिकारणमय रट्टयाणुपुन्वो चडुवयण चए सणुणो पउरो ।।५८(१)। हाणमणमदिया पिण्डिमुद्दियतिलकलंछणं लेहं १ अ० नियए । २ वियणः ।

·अप्पक्खरं महत्थं हत्थे दासीया ॥ ५९ ॥ वेहि य ता सारसिए! इमाई वम्महनिबंधणकराइ । मम वयणाई रमणं हिययालत्ताणि वयणाई ॥६०॥ जा गंगासलिलस्स रमणी अण्णजाई तुहाऽऽसिजा। भजा सा एम चकचाई आयाया सेट्ठिणो धूया ॥६१।। तुज्झ परिमग्गणत्था य चित्तपट्टे पदंसिओ तीए। जं नाह ! तं सि दिह्रो सफला हु से जाया ॥ ३२॥ परलोगविप्पवासिय मज्झं हिययघरवासिय जसस्सी। तुज्झ सणमाणी अणुमग्गं सा इह पत्ता ।। ६३ ॥ जइ चकवायजातीगो तउ धरइ मसंचंथे(?)तो जीवजीवियत्थे किर वीर मे देहि तं च सम्भावुप्पणं ॥६४(१)। (अणुरागं) आगारं सुहसयाणं रमणं सभारेजा जो णे सउणत्ताण आसि ॥६६(१)। एयाणि य अण्णाणि य विहुरियहिययाए सा मए भणिया । गहसोक्खणयं मूलं पिययममूलंमि गच्छंती॥६६॥ तेण सह संपउरिंग करेहि सुरयरइसमुदयकारमे । सामेण व भेएण व वयंसि! उवपयाणेण वा ॥६७॥ अप्पाहिया व णप्पाहिया व भणिया व अभणिया व । सव्वं पियं भणेजा जं होइ गुणावहं मज्॥६८॥ एवं भणिया मए सा चेडी संपत्थिया थिरजसस्म। मज्झ पियस्स सगासं हियएण समं महं परिणि! ॥ ६९ ॥ ताए य निग्गयाए मज्झ चिंता इमा समुप्पण्णा ? xxx ॥ तुम्हेहि अहं सामिणि ! विसजिया निग्गया नरिंदपहं । सुंदरघरसोभंतसीमंतवच्छनयरीए ॥७७|| समइन्छिऊण चच्चरचउकसिंघाडएबहु अहयं । वेसमणस्स वरोह सिरीए उपसोहियं पत्ता ।। ७८ ॥ तो हं संकियहियया योगत्तणं बायकोहए तत्थ दारंमी उवविध एवं गहेऊणं ॥७९॥ बहुईसु संपउत्तीसु तत्थ लद्धासु य सदासचेडीसु । नायामि अहमपुव्या ठविया भणिया य कत्तो सि॥८०॥ सब्भावपडिच्छण्णं जं साहीणं सया महिलियाणं । तं मे अलियं वयणं तत्थुप्पण्णं च मे भणियं ।। ८१ ॥ जाणाहि अजपुत्त त्ति १ अ० अण्णं । २ १० सण्णमाणी । ३ संदिष्टा । ४ सप्ततितमगाथोत्तरार्धात् षट्सप्ततितमपर्यन्तगाथाः प्रतौ त्रुटिताः ।

·अजपुत्तस्स हं च देसेणं । इहाएसिया अपुव्वा सुट्ठु य मुणियामि तुम्भेहिं ।। ८२ ॥ तो सिद्धारवादो रहानिग्गमे पवेसो य। मग्गसयमत्तो वि.महं नत्थि अविदिओ अहं कोई ॥८३॥ वेमि य पसंसयंती तमहं धणं खु सत्थवाहकुलं । जस्सेरिसया तुब्भे करेह दारंमि वावारं ॥८४॥ मज्झ वि अणुग्गहं एत्तियं तु पसिऊण देह रे अजो। दाएहिं अजउत्तं जो पुत्तो सत्यवाहस्सा ।।८।। तो भणइ अजउत्तं दाएजं ते अहं सयं चेव । जइ परदारनिओगे पडिहारमहं न भजामि ॥८६॥ तो तेण दासचेडी संदिट्ठा वन्चिम लहुं । नेहि य उवरिमतलयं पामूलं अजउत्तस्स ॥८७॥ तो तीए अहं नीया खणेण मणिकणगखचियभूमितलं । उवरिमतलयं राय- पहो लायण्णवाले ॥ ८८(१) ॥ ते मज्झ रयण बुच्चालयस्स उवरि सुहासणनिसणं । दावेऊण पुरओ सा चेडी निग्गया तुरियं ॥८९॥ अहमवि य तं उवगया वक्खित्ता तत्थ सुयणु! वीसत्था। तं चक्कवाय एगण पेव्युद्दारं करेमाणं ।।९०॥ मुक्खबडयणसहियं उच्छंगएण चित्तफलएण चेत्त धणु पिव कामं निकामं सुंदरलायणं ॥११॥ नयणोदएण निचडं तएण विम्ब सुचित्तफलयम्मि! दुस्सिक्खिउ व्व लिहि(लेहं) लिहिउँ फुसियं करेमाण(णो) ॥ ९२ ॥ अच्छइ तुज्झ समागममणोरहापूरिएण हियएण। अप्पाणं सोयंतो सरीरसयडं विगयहासो ॥ ९३ ।। तो विणयनमियगत्ता मत्थयमेलाविएहिं हत्थेहिं । बेमि पुरओ उवगया चिरं जियउ [मन] अजउत्तो त्ति ॥ ९४ ॥ तो तुवररत्तसाडयनियंसणो कुडिलदण्डकट्ठो में। [चं] भग(इ)चम्मो णट्ठो खयक्खरतुच्छकुच्छो ।' ९५।' उन्भडवयणोबद्धो अतिमुक्खो मक्कूडो विव अणाडो। मुक्खविगारपरमो विगारहागोकरी सो उ ॥ ९६(१) ॥ सम- तिच्छिए हियदोट्टियंसि जोवमेहि दत्तेहिं । पागडकुडियकण्णो टप्परकण्णो।।९७(१)।। तहिं बडुओ भणइ किण्णो तं भोदी सुंदर- १ 'मे दारवालो'। २ अ० भेजामि। ३ अ० सुंदरे । ४ अ० पागडं।

·II.S . बडयस्स मज्झ । अभिवादं न करेसि अह पढमं एयरस सुदस्स तं चिय ।। ९८(१) । दक्षिणहत्था वलयं विदिक्षिणविकरणा अहियं । अहिवाएमि अजो ति वेमि निविट्ठा तयं बडुयं ॥१९॥ तो सहसा उप्फडिओ अहिं कहिति बहुओ करेमाणो। अहं तुच्छं लग्गा हीयत्थं भण्णं करेमाणो ॥७००। वेसत्तगेण दट्टुं अहयं हियकारणं न इच्छामि । भग तो(भो)दि किं अही मं ति भणइ सो मं पुणो बड्डुओ ॥१॥ तो तं वेमि पुणो हं अही इहं नस्थि होहि वीसत्थो । तो भणइ किं खु अलियं अहि वा तो तत्तिम भणसि ।।२।। अहयं कासवपुत्तो हारियगोचो दुजाइवरवंसो। भागुलदहिकूरपसंगो छन्दोगो माहणो मि ।।३(१)॥ अह किं ते न सुयपुव्वो तो परिभूय भोदि तोससि सा एव कुणइ वो(को)लाहलबोले तो मम तत्थ ।। ४(१) ।। तो सत्यवाहपुत्तेण तत्थ भणिओ अहो सिचतलोत्तिमा। अणियं इमं ता विरस्स इह आगतं चाहा अवसर ॥ ५(१) ।। अकालभासणयवेभवं धूअ होसिं निल्लजो। अविणीए चचरइयुउच्छा वाघयं महं ॥६॥ सत्थवाहपुत्तेण वंभणो भणिओ कडयवयणेहिं । मुहसकडिया देतो ते संतो में गओ तत्तो ॥७॥ तंसि य निग्गयमेते तुट्ठा परिरुण्णलोभिरी अहयं । देवा हु मे पसण्णा जं एस इओ गओ बडगो ॥८॥ तो सो य इ(मं च)भणई भद्दे ! कत्तो सि किं च आगमणं । भण किं च कारओ लहु मा एवं जंति अन्छो ।।९(१)।। तुह बस्सह कर्ज भरइ अकामे कायव्धरण हविद्धा । वेमि यावाणं सामिणि ! इमाणि वयणाणि जंपइ य ॥१०॥ कुलचंद ! विणाय भूसण ! अयमदरिदिय गुणगब्धिय ! जसंसि! । सव्वजणमणयवेमय । सुण विण्णप्पं इमं अप्पं ॥११।। सेहिस्स उसमसेणस्स बालिया नामओ तरंगवई । दियलोयवासिणीणं अणुसरिसी अच्छरवहणं ॥१२॥ चित्तिजमाणकामो तीसे हियए मणोरहारामो। १ अ० अयं । २ अ. अछियं । ३ अ० अविणीय० ।

·होइ सफलो किर जहा तीसे पसीयंतु जो याया ॥१३जइ चकवायजातीगओ तओ धरति पेमसंबंधो। तो तीए जीवियत्यो हत्थ किर धीरवारेहिं ॥१४॥तुह वायासंदेसो उद्देसेण कहिओ मेण(मए) तीसे। विणत्तिपिडिय उत्थंवधत्तगं गिण्ह इह ॥१५(१)।। मत्ति एव भणिओ मए सो बाहयकंपिजमाणसव्वंगो। उमियसुहनयणो सोगुम्मीसेहिं अंमहि ॥ १६ ॥ मेण मणस्सराइय अणु- रागो पीवर पयासेतो । पडिवयणमदेमाणे घोहिणसामग्गहियवाओ ॥१७॥ दुक्खविणोयणहेकं खे(खणे)ण सा दुक्खेण चिंतिय संतं । तेण चित्तफलयं असहि पुणो समव्वोयं ॥ १८ ॥ उरुत्तयतं बोत्थाय पत्तं परिग्गहेऊण दुमया तंडवकरणं अणुवायसीय सणियं तु ॥१९॥ तो पत्तया गहियत्थो पसन्नगंभीरधीरघोसो मं । भणइ य महुरमचवलं फुडविसयमियक्खरं इणमो ॥ २० ॥ किं जंपिएण बहुणा संखेवणं पि सुणसु भूयत्थं । एत्तियं नेय जिवंतो जइ सि न इंती इहं अजं ।। २१ ।। तुह आगमणेण इहं विलासिणी देसकालपडिएण । तीए सहं जीवि(य)जीवलोयसारइसहिणं ॥ २२ ॥ कामेण चण्डकण्डपहारेण सल्लियस्स संतस्स । तुज्झागमणमओ मो(मे) इणमो ल(न)ट्ठो पडिक्खोभो ॥२३॥ जाइसरणं च तुहं चित्तपडनिरिक्खणा समुप्पण्णं । साहीय मज्झ सव्वं जह तह तुज्झेहिं मे सिटुं ॥२४॥ उजाणपउमसरचक्कवायसंदरिसणेण संभरियं । तुज्झ विजाईमरणं तस्स मए मूलओ कहियं ॥२५॥ भाणीय चित्तपट्ट दणं महं समुट्ठिओ सहसा । पुराणुरागरूद्धो हिययंमि समुडिओ सोगो ॥२६॥ तो सबरत्तिवाराहि आगओ पियवयंसगसहाओ। सयणमि संनिवडिओ गउस्सवो. इंदकेउ व्य ॥२७॥ उण्हाणि निस्संसतो सयणवरे असरणो निसण्ण- मणो। मयणेण मंघ(थ)माणो जलंमि मच्छो व्य अच्छामि ॥२८॥ पासे अवयक्खंतो भमुहक्खेवकरणेहिं जपतो। हसिऊण गाइऊण १ अ० वोहेण । २ भा० बहु ।

·य पुणो वि तत्थेव रोयामि ॥२९।। कामपरिपीडियंग किलम्ममाणे मए पीयवयंसा । ओथंभिऊण लजं अम्मं किर व(वि)ण्णा वसी य ॥३०॥ जइ गहवइस्स धूयं तरंगवइयं न जायह कहं चि । तो पउमदेवओ तो हवेज परलोगपाहुणओ ॥३१॥ तो किर एवं अत्थं ताओ अम्माए गाहिओ संतो । सिडिवागओ मूलं तत्थ किर नेच्छिओ तेणं ॥३२॥ अम्माए ताएण य अणुणीओ हं अलत्तमाणीएहिं ए मोतूण तयं पुत्तय ! जं इच्छसि तं वरेमो ति ॥३३॥ अभिवायणकयपूओ मए विणयकयंजलिपुडेण अवणि- तलनिहियनेडालिएण लजोनयनुहेण ॥ ३४ ॥ जं आणवेह तुम्मे काहं कि तीए एत्तियं वोतुं । विस्मासिओ गुरुजणो अवगय- सोओ तओ जाओ ।। ३५ ।। एयं सोऊण अहं सुंदरि! मरणकयनिच्छओ अत्थं। रत्तिं पडिवुमाणा तीए सह समागमनिरासो ॥३६॥ चिंतेमि होज विग्यो मरणस्स महं दिवा बहुजणाओ। रतिं कहा(रा)मि खमं सव्वं पि जाणे पसुमि ॥३७॥ एवं कय- भिप्पाओ आगारसंवारमिएण । जीवियव्यनिप्पिवासो मरियव्ययवद्धसणाहो ॥३८॥ पिउवरिसणावमाणहिएणं माणेण वीरसारण। गुरुसत्तिभत्तिवाइयविएला(ग्णा)णे धम्महो मज्झ ॥ ३९(१) ॥ तं वसिमे संपत्ता पियवयणपहेणयं गहेऊणं । हिययस्स उस्स जीवियस्स अमय बहुमयस्स ।। ४०(१) । वाएउं तीसे कलुणवयणाणि सोऊण ताहे। बाहुप्फुण्णने(तो) सोगोमुण्णो (गुप्पण्णो). विसण्णमणो ॥४१(१)।। बेहि तुमं मह वयणा मो ते अणुमरणमोल्लकीउ त्ति । पायाणं वासं कोहिति(काहिमि) सव्य(हा) तुह दासो ॥४२॥ तुह चित्तपडदंसणसंभारियपुव्वजम्मसम्माणो । सा किर अपुग्णपुण्णो तुज्झ अलंभे मणविवजासो ।। ४३(१) || तुज्झ कहावयणंतरेसु धम्मह निरंतरसणेहो। आसि पीइ पुलईया कण्णुइडनीवपुप्फ व ॥४४॥ तो रंभिऊण सुइरं सुरयम गोरहकहाहिं १ अलत्तमाणीप मो०। २ वाष्पपूर्णनेत्रः। ३ भ० आसी। ४ अ० ष णुइउ ।

·मं। [तुझं] विसजेइ अकामो कामसरविसरियसरीरो॥४५॥ विसजिया य तेण म्हि(ह) निग्गया भवणपुंडरीयाओ। उसग्गा विय पन्भट्ठा गयमग्गेणा गयाई(ह) ॥४६॥ भवणदिविसालपवित्थरो य सोय अह तस्स । मोत्तूण सेट्ठिभवणं अण्णस्स न तारिसं होजा ॥४७॥ अजविहं उपेक्खं भवणिट्ठिविलासपरियणविसेसे । तस्स य अ(ण)ण्णसरिसं अप्पडिरूवं कयं रूवं ॥४८॥ इणमो य तेण सामिणि ! पेमगुणवेत्तयं गुणसमग्गं । पडिलेहपत्तयं ते हासस्स पत्तयं दिण्णं ॥४९॥ अह परिणि! पत्तयं तं पियस्स मम दंसणं गहेऊणं । मुद्दाए कयमंकं उवगूढती ससंतीए ॥५०॥ अवयासेऊण य ण तं च पुणो चेडिएण सोऊण | हासेण पुलइयाहं उ(उ)- पुफियचंपयलय व्व ।। ५१(१) ॥ भेत्तूण मुद्दियं तं अत्थगहणं तुरियाए संतीए । उव्वेल्लियं मए तं पियवयणनिहाणयं सहसा ॥५२॥ अक्खररूवियरूवं च तत्थ तं चेव पगरणं सव्वं । जहाणुभ्यं मरणं विणा महं लिहियं जं ते ॥ ५३(१) ॥ समणुब्भूयं जमणेण कयं तहि निरवसेसं । जुञ्जति पुव्वं तत्तो सो मज्झं मरणं न नाहीया ।।५४(१)। तो पिययमपामाओ य आगयं तह तुहि- ययाहं । पापमि य पयत्ता भुजगपत्ते वयलेहं ।।५५(१)। जा जत्थ अवत्थामो सा तत्थ वणिया जहावत्था। अक्खररूपविरूव- वियसो भिण्णाणा पिययमेण ॥ ५६(१) ॥ अक्खररूवियरूवं च वम्महं तत्थ आयदेसमिसे । करद्वयकयबंधवाएण इमेण अत्थेण ॥५७(१)।। मह हिययवासिणीए तरंगवति नामयाए सुभगाए। इणमो उ उवैनेयच्यो मयव्यामयणुप्पायायाणं ॥ ५८(१)। आरोग्गं कोसल्लं वो तत्थ सकलकमलनिभनयगा। बहुसोगसरीरा सा असरीर सरारणी बाला ॥५९(१)।। मयरद्धयप्पसारण मज्झ तुज्झ य सिणहेमइएण । अणुज्झाणेण पिए न किंचि असुहं इहं अस्थि ।। ६० ॥ नवरं अणंगमरपहरमिओ सिढिलपेलवाणि । १ तुरिययाए । २ अ० पापउंमि । ३ अ० नेयव्या ।

·अहं अंगाणि तरंगवती न धारमि तुहं अलंभेणा ॥ ६१ ॥ समं च जहा नायं कुसलपविनि नियइनागं । पंकय विसालदल- सुंदरच्छि! इय विण्णवेमि पुण ॥ १२ ॥ तुह पुनसुरयवइयरपीवरयरयाणुरागमणिएग । मयाणेग फुसुरुमालकालययणप्रह- उज्झं ॥ ६३ ॥ अण्णाणतिमिरपडिपूरिए जगे विविहजोणिगहणंमि । परलोयविप्पणट्ठो इह एकमेकेण जा तार ॥ ६४ ॥ मित्त- बंधव(ब)लेण विपुलेण पुणरवि य सेट्ठी । तुज्झ कएण चित्तासिणि सव्वत्थामेण रंजेमि ॥६५॥ ता ताव तरुण पसयच्छि! अत्थ कालंतरं इमं किंचि । संपीइसुय(हा)णुगयं गुरुपपायं पडिच्छंती॥६६॥ इय परिणि । लेहपरमत्यमित्यरं ततो हं गहेग । ममत्थो चि विसण्णा निसन्न(ना) चेव अच्छामि ।। ६७ ॥ उरुनिरंतरकोप्परकरयलपल्हत्थनिमियमुहुचंदा। निफंदच्छी अन्छामि किं चि ज्झाणे निविट्ठा ॥ ६८ ॥ तो भणइ विणय विरहयकरयलकमलकयमत्थयामेला । विणओवयारसुंदरविसारया चेडिया सा में ॥६९।। नणु ते चिरपरिचिंतियमणोरहापूरओ इमो तेण । जीवियसंचकारो सुंदरि! परितोससकारो ॥७॥ लेहो पीइसमागम- सुरयपसरसारो य निच्छओ दिग्णो । पियवयणामयमल्लो पडिमल्लो सोइयवस्स ॥७१॥ तं मा होह विसण्णा आमण्यो य पियं. गुसरिवण्णो। सुरयागमोडेवो इट्ठजणसमागमो भीरू ॥७२॥ अह गुणा एव भणंति भणामि तं चेडियं अहं घरिणि ।। सुण जेण कारणेणं जायामि सही विसण्णमणा ॥७३॥ चितेण इमं मण्णे सो सिढिलसिणेहजणो जाओ। मे समागमपउयणंमि कालेइते ॥७४(१)। भणइ चेडिया पुणो वि विणयरइयंजली परिणि ! । सुण सामिणि ! विण्णत्ति उत्तमपुरिसे[६]सु जे होइ ॥७॥ "कुल- ववदोसो नाणदया य मुयणजेण सण्णिकारसो य। अणएण वारयंता पुरिसा लाए8 सिझंति ॥७३॥ अणुवाएण दुहंतो घेणु खीरं नरो न साहइ । जह तह अणं पि जए अणुवारण न साहेति ॥७७ ।। असमिक्खिय तुरियं कयाकजा अणुवायतो य आरद्धा।

·तो आयइ परिहीणा भवंति सिद्धा जइ विहोति ॥७८॥ जइ वि उवायारद्धा कजारंभा न चेव सिझंति । तो वि जणस्स मणुस्सो तं चैव वयणं अयं 'मुंचइ ॥ ७९ ॥ कामसरतिक्खपहरनिवायसंताविओ वि किच्छगओ।. कुलवंसायसमीरू न मुयह सो सप्पहं वीरो"८०॥ एवं चेडीए समं तस्स कहाहि पडिरत्तहिययाहं । समइच्छियं न याणामि पउमजग्गावयं सुरं ॥८१॥ तो जह तह व व्हाया जिमिया चेडीए सह परिणि! । धातीपरियणसहिया हम्मियतलयं समारूढा ॥८२॥ पवरसयणासणगया तहियं पिय- यकहापसंगेणं । अच्छामि अभिरमंती पढमपउसं पडिक्खंती ॥ ८३ ॥ ससिमंथणे ये घरिणि ! सरयसिरीवल्लभे तहोयरियं । नह- गागरंमि बूढं जोएहंसेहियं तहा महति ॥ ८४ ॥ दंण मे वियं भति गाढयरं दूमहो मणविधाओ। मज्झं तिव्यो कामो वियरइ करवत्तसारिच्छो। ८५॥ कामवसा दुक्खत्ता तेणाहं गाढमाकुलसरीरा। इच्छं जीवियभिक्खं वयंसि ! विण्णेत्ति(मि) य जलियं ॥८६॥ वेसस्स मएमकामो वामो कामो य म अभिदवेइ । चंदेण कुमुयवयवयणबंधवेण धणिय अभिवूढो ।।८७॥ तस्स य वामग्गहणे ण दूइ तुझं पि महुरवयणेहिं । वायाहयजभनिहि पाणियं व हिययं संठाई ।।८८|| नेहि ममं सारसिए दंसणे तण्हाइयं लहु तस्स । असई पियस्स वसहि कामेण विणासियचरित्ता(तं)॥ ८९॥ तो भणइ चेडिया में रक्खसु कुलपव्ययं जसविसालं । मा कुणसु साहसमिणं मा होहिसि हासिया तस्म ॥१०॥ सो तुझं साहीणो दिण्णं से जीवियं तुमे चेव । परिहर अयसुप्पत्ति लभिहिसि तं गुरुपसाएणं ॥९१।। महिलाण चित्तसाहसविवेयरहियत्तणेण अहयंपि । कामेग तोरविया पुगो वि तं चेडियं बेमि ॥९२॥ "उच्छाह- निच्छियमती अगणियपडिवायदोमनिस्संको। साहमियो किर पावइ सिरिमउलमकालियं लोए" ॥९३॥ सबस्स वणियगहिय- १ अ० मुंचेइ । २ ण।

·. दवपडिसिद्धा वस्स कजं । सुड हि गरुयलहुयसणमइमारद्धं ॥९४ाजइ पिययमस्स पास न नेसि (म) दंसणुस्सुइं तस्स । तो कामसरामिहया अज विवजामि ते पुरओ.॥९५॥ मा कासि कालहरणं नेयाहि मं पिययमस्स य मूलं । कुणसु अकजं पि इम जइ नेच्छसि मं विवजंति ॥ ९६ ॥ एव कए निव मज्झं पाणपरिरक्खणहाए। पियभवणगमणं अब्भुवगये अत्थ किच्छाहि ॥९७(१)। सा चेडि तो हं पमुइयमणसा पैसाहणरुइगुणाणं । गिहामि चम्महधणुं सुंदरपसाहणं तुरियं ।।९८|| अच्छी नियमेचाहे तदेति चिरमप्पणो सिरि दर्छ । रमणसमरो मे कारणगमणा समुत्थहिययाए ॥१९॥ तो हं पियस्स वसहिं सहसा दूईए कहिय- पायडिया । हियएणं पुष्वगया पच्छा य पाएहि गच्छि(च्छी)य ॥८००। संगहियरयणमेहलजंघप्समारुहियनेऊरधरीभो। सईसण- कियचलणो(णा) पुरिमधुकंपियंगीओ ॥ १ ॥ हत्थगहिएकमेका पच्छन्नद्दारेण निग्गया दोचि । विसाण(गुण)संवाह उइण्णामो नरिंदग्गह(मग्ग) ॥ २ ॥ बहुविवणिनिणपेच्छणयनदिमालाउलं परिवयामो। कासं चि रायमग्गं सग्गस्स सिरिं अणुहरति उण ॥३(१)।। सुंदरेसु य न मे मणो तत्थ पैडियंबेसु पियपुरिसदसणसमुस्सुइए तुरियं पयर्टेति ॥ ४ ॥ अज पिओ दहव्यो चिरस्स होही मय त्ति काऊणं । न गणेमि परिस्सम ता चेडीएं समं तहि घरिणि! ।। ५॥ सतुरियपहाचिराओ जणनिवहे भजमाण- वेगाओ। किच्छाहिं अणुपत्ता पियस्स वसहि ससंतीओ ॥ ६ ॥ भवणवर पडिदारे पासगयवयंसयं सुहनिसणं । तं कंतं एकंते पियं दाएइ मे दासी ७॥ सव्वड्डाणमाणा दारिकत्तपरिवादिणी पवादे तं । उयोए सबरीए सारयससिदीयमालाणं ॥ ८ ॥ तं पेच्छिउँ अणिमिसा कजलमलसमेला महन्तच्छतोहभरियच्छि मज्झ अच्छाई च्छन्न पूरति ॥ ९॥ जं.सो चिरस्स दिट्ठो इट्ठो व १ अ० पसाहणसाहणं । २ अ० कंपियंगाभो। ३ पेन्व्यिम्बेसु ।

·कालजाईए बद्धो । तस्स परिपूरणत्थं चिरं पि इच्छामि णं दडं ॥१० ॥ अच्छीहिं विचयाहं ताहे नियएहि वाहपुणगेहिं (ज) सो चिरस्स हिट्ठो दिरमविननिरंतरं दिवो ॥ ११ ॥ दिट्ठो नि पहटाओ अच्छामो तत्थ एगपासंमि । तत्थाउलि(ल)विलिमाओ अइगमणससंकिया अम्हो ॥१२॥ अहं पि भागधेजेहिं तेण विसजिया पियवयंसा। पेच्छह कोमुइचारं अहमवि गच्छं निवजामि ॥१३।। तेसु गएसु तो भणइ चेडियं एहि वञ्चिमो ताव । तं चकवायपट्ट सेट्ठीघरसमीवे xxx ॥१४॥ तत्थ भवणेगदेसे सेम्मेसिया घगत्तहिययाहं अच्छामि गणसे दासीसंगया तस्स ॥ १५(१)।। आभरणवसणसंतवणवावडा ते समागमुकंठा। कामेमि व देहबद्धं पियं पकामं पलोएमि ॥१६॥ विणयरइयंजलिउडं चावडियं पेच्छिऊण अह चेडियं । बहुमाणससंभंतो अह कंतो उडिओ सहसा ॥१७॥ जत्तो चेव य अच्छं लजाए विलिया पच्छणा(ग्णा)। तनो चेव य हुत्तो चेडीए समं समवसरिओ ॥१८॥ तो हरिस- पूरियच्छो दूई अंगुलिपुडे गहेऊणं । भणइ परितोसपीरा पहलवयणो इमं वयणं ॥ १९ ॥ जीवियतलायपाली मज्झ सोक्षणी सहयरी सा। हिययघरवासिणी मे अविहट्ठा सामिणी तुज्झं ॥२०॥ अहयं खु मयणसरपसरवहियहियओ सुहं न विदेमि। तीए समागमकारणमणोरहेहिं हीरतो ॥ २१ ॥ काऊणं ववदेसं निरंतरा दूइ ! पियवयंसा मे । विसजिया या(य) पेच्छह कोमुइयारं ति सज्वे वि ॥२२॥ पट्टविऊण य मिचे अहं पिउकंठियं विणेउं जो(जा)। तुम्भे चेव य भवणं गंतुमणो पट्टयं दटूटुं ॥ २३ ॥ तं वसिमे इह दिट्ठा तुहिए णट्ठो य मे हिययसोओ । भण दूइ ! मे जं सि भणिया पियाए तं इच्छिमो सोउं ॥ २४ ॥ अह भणइ चेडिया तं न किं चि अप्पाहिया अहं ताए । सयमेव विण्णवेहि सा इह आगया पासं।२५। अह भगइ पुगो चेडी बुट्टा सहेज १ अ० पडिपू० । २ सम्मे।

·एत्तियं वेलं । कामाउरा य सामिय! वइसे हत्थं धरेजाहि ॥ २६ ॥ कण्णानही उत्रगया गा ते पुषाणुराग जलभरिया। पुरिस- समुहसमुदं गंगावइ मा तरंगवती ।। २७ ॥ अहमवि तो संभंता अपरिस्समजायसे पविलिणंगी । आणंदवाहनिग्गय इरागयवे- विरसरीरा ॥ २८ ॥ पाएसु निवयमाणी विणएणं हथिहत्थभूयाहिं । बाहाहि सुहाहिं अहं उक्खित्ता पिययमेणं [चा] ॥ २९ ॥ भणिया य गाढमवगूहिकण बाहं चिरं पमोत्तूणं ! मज्झं सोगपणासणि सामिणि ! सुस्सागयं ते ति ॥ ३० ॥ पेन्छइ य अणि- मिसच्छो हासविहदंतसरममूहकमलो वियसियकमलागरनिग्गय[च]लच्छि पउमहीणा ॥ ३१ ॥ लजोणद्धयपरियत्तससितियहास- पुलइयंगी हा(ह) पाएण कमलदलकोमलेण भूमि विलिहमाणी ॥ ३२ ॥ अहमवि तं पेन्छामि अद्धच्छिकडक्खएहि वक्खिता। दिट्ठा य तेण दिट्टी हेट्ठाहुत्ति(ची)करेमामी ॥३३॥ सव्वावस्थत्यरसुंदरेण कंतस्स तिव्यं । करेण सुठुतरं मे कामो रूवेण पुरिओ तस्स ॥३४(१)। तो तस्स दरिसणे समुट्ठिएण तं पीति सासजणे(रसजणि)एण । पूरइ हिययच्छेत्तं मज्झं परितोसवासेण ॥३५॥ अह भणइ पिययमो में किं साहसमेरिसं ववसियं [तो] ते । तं च भणिया किसोयरि! गुरुप्पसायपडिच्छनि॥३६(१)॥रायकुल- वल्लहो अग्गओ य निगमंमि गहियवको य। बहुमित्तो य पिया ते सामिणि ! नगरस्स य पहाणो ॥३७॥ नाऊण अविणयमिणं करेज गुणविण यथाधणं तुझं । मज्झ य करेज रुट्ठो सो सबकुलस्म उवघायं ।। ३८ ॥ तं जाव तं नै नतंभि (न नजइ) ताव नियत्ताहि नियघरमेव । अहयं करामि तहा जह लब्भं तुममुवाएणं ॥ ३९ ॥ गूढं पि अव्य(किच्च)माणाई सो नाहीं अम्ह नस्थि संदेहो । सुनिरूविएणं सुंदरि! सु(स)णियं संचारचारेणं ।। ४० ॥ एमि देशकाले केणइ पुरिसेण रायमग्गमि। गीयं अइच्छ- १ अ० कंतेण । २ न नजयामि । ------ ·माणेणं तस्स इच्छो इमो घरिणि ! ॥४१॥ "सए(इर)मागया पिया जोवणं च अत्थो य रायलच्छी य। वाससमएण जोएहा पंच चतुरमाणसोजाई (पंच वि तुरमाणा भोइजाउं). ॥४२॥ इच्छंति जं तो तं लभ्रूण पिययमं जो व नरो पुणो मुयइ। सो अप्पणा उवगयं नेच्छइ ललिअलच्छीओ ॥४३॥ लक्षूण विरस्स पियं सुदुल्लभं जीवियव्यसबस्स। जो मुयइ न सो कामी बहुविणग्ध- पंचरमि" ॥४४॥ एवं सोऊण पिओ परिणि! गीयत्थो(त्थेण) चोइयमती। भाणीय सरयनिम्मल्ला समनचंदाणणो सुहला(?) ॥४५॥ जइ वरं अण्णदेसं अन्ज पिए! इओ पवजामि(मो, । तो नवरि निराबाहं सुइरं पि तहिं रमेजामो॥४६॥तो हं बेमि रुयंती नाहं समत्थामि नियत्तिउं नाह ! । अणुगामिणी अहं ते जत्थ भणहि तत्थ वच्चामो ॥ ४७ ॥ दावेऊण उवाए बहुए नाऊणं मं च (व)वसियं ति। वच्चामो त्ति भणइ मं जाता गेण्हामि पाहेयं ॥४८॥ पंथपरिव्ययहेउं जा सो भवणमइगओ निययं । ताव य चेडी य मए भूसणमाणेहि(5) पट्टविया ॥४९॥ सा य तुरियं पयट्टा अम्हं मंदिरं दुई। रयणकरंडयहत्थो पडिआगओ मे पिययमो वि ॥५०॥ सो भणइ एहि कमललोयणे! न वा (ठा)इउं इहं कालो। जाव न जाणइ सेट्ठी तावक्खमं ते अवकमणं ॥५१॥ता है वेमि सविलिया चेडी मे भूसणाण पट्टविया । सा जाव नो णियत्तइ ताव मुहुत्तं पडिच्छामो ॥ ५२ ॥ तो भणइ अत्थसत्थंमि वणियं सुयणु ! सत्थयारेहिं । "दूती परिभवदूनी न होह कजस्म सिद्धिकरी ॥५३॥ एत्तो हु मंतभेमो दूतीओ होज कामनेमुका। महिला मुंचरहस्मा रहस्सकाले न संठाइ ॥५४|| आभरणमवेलायां नीणंति अवि य घेति चिंता। होज मनभेओ गमणविधाओ अनिव्वाणी" ॥५०॥ जा इमा तत्थ न घेणइ कायव्यं तो वि गमणमणमेहि पि । होही अप्पन्हं अकालहोणं करेंताणं ॥५६॥ १ अर। २ अ० कहि चिता।

·मणिवुत्तं वइरजुत्तं सव्वाभरणं मए वि तं गहियं । संभारा जाइया मायगावयापहि वचामो तो॥५७(१)।। तेण एवं भणिया तस्स य छंदमणुयत्तमाणी य-। अपडिच्छिय सारसियं घरिणि! संपत्थिया तुरियं ॥५८॥ तं सव्यरतिपसरेण नयरिं अवंगुयदारं दट्टण । अभिगयामो तत्तो जउणं नई समुत्तिष्णा ॥ ५९(१) ।। अह तत्थ नियच्छामो नावं खीलंमि रज्जुपडिबद्धं । लहुयं गमणसमस्थं विच्छिण्णमच्छिद्दकुच्छीय ॥६०॥तं मुकबंधणंगो(ग) दो वि जणा सत्तरं समारूढा । आवल्लयं च गिण्हइ निक्खित्तकरण्डओ रमणो ॥६१॥ नागाणं च पंणामं तत्थ य काऊण तीए य नदीए । ता तं समुद्दवहियं जउणासोतं परजामो ||३२|| तो णे दाहिणपासे तत्थ सियाला वियालहिंडणया। सव्यचउप्पयमंखा पुण्णा संखा इव मंदंति ॥६३ ॥ सोऊण पिययमेण य नावा ठविया अहं च आभट्ठा। मा णामोत्ता माणिणि ! "एणं सउणं मुहुत्तागं ॥३४॥"वामा खेमा घायंति दाहिणा मग्गओ नियत्तंति । वहबंधणं च पुरओ दिति सियाला अणुसरंता" ॥६५॥ नवरत्थ गुणो एको जं मे जीवियविणासणं नस्थि । अप्पो होही दोसो दिसापसत्तण. गुणेणा तो ॥६६॥ एवं जंपमाणो रे गाणाआवायसंकिओ ततु । सो अणुसोत्तो हुत्तो नावा वेगेण दाहीया ॥१७॥ चवला वेगेण वाहियदुपवेगपवाइय व्य वचामों। मालेलन्तरंगपपग्गिया गमणतुरगीए नावाए ॥६९॥ आवाचं ताव जह पुरओ रुक्खा तडेसु दीसंति । विवलता वजण्णा वणं मग्गउत्तुन्वमाणेणा ।।६९॥ विमियर्थवियवहंतीमिवायमिकपविविहतीरकहा । सउणगणवोलरहिया जे उणा मोणं पिव पइट्टा ॥७०॥ अह ताव वगयभभो पीसत्थो पुन्वपरिचयगुणेणं । अह देइ पिययभो मे हियउल्हवं समुल्लावं १ अ० तापदि० । २ अपावृतद्वारम् । ३ पश्यामः । ४ एयं । ५ अ० वेल्लय० । ६ थमिय० । ७ अ० निवाय० ।

·. ॥ ७१ ॥ भणइ कह ताव पियए! कह पुण्णेहिं व(चि)रविउत्ताणं । जाओ समागओ जे इच्छियसुहागमो भीरू ।। ७२ ॥ सुयणु ! समागमहेउं जइ न कओ चित्तपट्टओ []हुंतो। न हु परियत्तियरूवा जाणंता एकमेकमो(कं तो) ॥७३॥ तुह चित्त- पट्टकसमो(मा)णो णे सुयणु! जीवियव्वपरमत्थो। पेमपरिग्गहसंगोवं अणुग्गही मे को कत्तो ॥७४ ॥ एयाणि य अण्णाणि. य महुरकण्णमणनिव्वुइकराई । तं (कंत! ज) एते किं चि वि तं न वाएमि ॥ ७५ ॥ चिरपरिचियवइयरनिजियं पि तमहं विर- (पिय)स्स लजंती। उयत्तियमुहपउमा अद्ध[सिस्थि]च्छिकडक्खियं पेच्छं ॥७६॥ कंठे घोली खाया रइउसुया धगधगंतहिययाहं । मयणेण 'तोरविया संपुण्णमणोरहारंभा ॥ ७७ ॥ आगारेहि य अहयं तहा पसण्णेहिं पुलकियंगी य । नावा तलं कमेणं उल्लिह- माणी पियं बेमि ॥७८॥ तं नाह ! देव यामि वच निवेइ उ से सयं तुहं अधा । समसुहदुक्खसहाहं आणोभोजा अहं तुझं ॥७९॥ न य परिहरियव्वा तुज्झ कए कुलहरं चयंती । भत्ता य बंधव ति य मा हवरेजाहा सहत्था ॥ ८०॥ अहं पि य हु अह सरीरं धरेज तुह रमण ! रागपडिरत्ता । सुचिरं पि निराहारा तुझं वाहारमेत्तेण ॥८१॥ न यह तुमे विरहिया मुहुत्तमेतं पिधीरवारेजा। वाहारवइगरंतो हिययसुहकरं अलभमाणी ॥ ८२ ।। एवं भणिओ मए सो परिणामसुहावहं मया परिणि । हिषयाई माणुसाणं चलचित्ताई गणंतीए ।। ८३ ॥ तो भणइ मा कुमाही मो उक्कंठा पिउए कुलहरस्स । न वि ते विमालनयणे ! किंचि वि विउणं करेजा है ।।८४॥ मारइयतिक्खनइसोचचवलसंपत्थिया अपरितना। अनुकूलवायनोल्लियपसत्थधावउ नावा या॥ ८५॥ अचिरेण अम्हे सुंदरि ! पण्डरभवणे सोहियमुदारण्णा । गच्छामो पसयच्छो कार्यदिणिदियं नयरिं ॥८६॥ तत्थ य पिउच्छिया मे तीसे १ अ० भणइ य । २ अ० णे । ३ अ. सुण। ४ उत्तेजिता।

·वरभवणपुंडरीयंमि । कीलिहिसि निरुविग्गा संग्गंमी अच्छरवहुध ॥८७॥ सोक्खस्स खणी दुक्खस्स नासणी जीविय व्ध सव्यस्स। कुलवग्गय मज्झ य धरणी ! सि पिउ ति मं भणइ ॥ ८८ ॥ तो चकवायवासियसंभारियपणयतुरिएगा । रहयं जरमहणीयमि. मेण भुयंजरं निययं ।।८९॥ पिययमफरिसरसपाणेण तेण य निव्वुयामि कया । गिम्हुम्हासंतत्तव्य वासनियाविया वसुहा ॥९॥ गाढमवगूहिया घ(म)ए तह वि न निरंतरं समल्लीणो । तस्स उरे मइ उरो पीणतणधणयाणं नाणुस्स य॥९१(१)। सोक्खसुहा- वहेण [२]हासेण कये विवाहेण । आवाहेण सुहाणं गंधव्यविधाहधम्मेणं ॥ ९२ ॥ नमिऊग निवयमेवे पिएग कामभजायहाणं । सुरयमिस्सियइच्छियरइमहियनयणेण रुइयं मो। जोवणसस्स गाहणं पाणिग्गहणं कयं तेणं ॥९३-९४(१) अवि यम्हम्मे हियन्या चिरस्स दिवेक्कम(मे)कपरितुट्ठा । पत्ता रइकल्लाणं गणिमाणुस्सयसुयसुहाणं ।।१५।। भागीरहीए मझे कमेण नावापत्तीए वुझंता। चक्कावय व्व रमिमो माणुसचक्कायका अम्हे ॥ ९६ ॥ तो चंदरइयतिलका जोण्हा परिसण्हपंडुग्दुकूला । तारोवयरेहारा रत्तीजुवती अइकता ॥९७॥ गयणसरस्म मियंको चउजामतरंगनल्लियसरीरो । पुयोसरिउअबरं तरणं काउ व ससिहंसो ॥९८ ॥ हंसो(म)- सारसकारंडचक्कवायरइएहिं गायजंपिया चिव पहायमुहरेहि कुररेहि ।। ९९ ।। तो दिवसकम्मसक्खी सूरो उठेइ तिमिरपडिपुरो गयणंगणग्गिजालो आलोगो जीवलोगस्सा ॥ ९०० ॥ पुनमणोरहतुहा रहंगनामयविहंगसद्देण । आम्हे वि गया दूर भागीरहि- पाणियरएण ॥१॥ तो भणइ पिययमो मं वेला मुहधोयणमि पि हुस्साणि । न हु किर जुत्तो उदए रविणो काउं रइए संगो ॥२॥ जमिणं दक्षिणकूले पुलिणसंखदलनिम्मलं बाले ! । बच्चामो एत्थ सहरं चोएस्सामो सुहे सुयणु। ॥३॥ तो सो तत्तो हुँतो अब- १ ख० पडिबुद्ध। २ कुरलपक्षी।

·सस्थ लोयणजंतजोइयगुणेणं । नावं नीविइमाणं गमणमुदक्खं पिओ नेइ ।। ४ ।। रइवाया मे किलंताई उत्तिण्णाई दुवे विणावाय(य) गंगाए धवलवालुया अपरिक्खियसीयले पुलिणे ॥ ५॥ तत्थेकमेकं दंसिया रमणिजदेसपेच्छणपसत्था। अमुणियभयवीसत्था सहसा चोरेहिं उ दिट्ठा ॥ ६(१) ॥ गंगागहणतदुट्ठाइएहि आविइचित्तपढेहिं । जमपुरिसरोसफरुसियसा महिं परिचारिया अम्हे ॥७॥ अवयासेऊण पियं भणामि भयविरसविस्मरपरुण्णा । इय जाए दुजाए भग कंत! कहं तु कायव्वं ॥ ८॥ [सो] तो मं भणइ पिययमो सुंदरि! मा भाहि पेच्छसु हु तं एते दारुणचोरे जाव य पहरेहिं वारेमि ॥९।। तुह पत्ततुहिमोहियमणेण ना मए गहि(ही)यं । रमियव्वयं ति गहिया मणिरयणभूसणाणि य तहा ॥१०॥ वम्महसरसंतत्ती न गणेइ भयवं आते वावि । पुरिसो साहसबुद्धी सुंदरि! मरियव्वबुद्धीए ॥ ११ ॥ जइ वि समत्था एते वीमत्था होही तत्थ । विकराल रिउविज्झत्थं समरे सुलभं समत्थस्स ॥ १२ ॥ ताव य इमे विलासिणि ! अल्लिंति ममं अनायपरमत्था । खग्गुक्खा(य)पजलियं जाव भुयं मे न पेच्छंति ॥१३॥ तूण एकतरगं एत्ते(यस्म) सत्यं वसे गहेऊण । वातोसारियसोहोन्म एस नासेमि हं सन्धे ॥१४॥ जइ वि हु होज विवत्ती सावि वरं मे कयपुरिसयारे । नेय मे वरं ति रोयरइह तुज्झ विलुंपणं दट्टुं ॥ १५ ।। न हु मि समत्थो सुंदर ! दलु परिहत्थचोरपरिमुटुं । अविच्छिण्णवमणभूसणविमण्णं तुमभूग्गे ॥ १६ ॥ मज्झ कएण मयाए परलोए तो पुगो इलोए। कुलहरयं धणसामिद्धिं मझे च क(क)ए हीरंतिं ॥१७॥ पुरउ पुग्उ पयणुचोरेहिं किह नाम परिसणमिणं तुह जीतो न वारेह गच्छं मुय मं चालेमाम चारेहि वडिसणुतं । चोरेहिं समं सुंदरि ! पत्थ(मज्झ) हु तरणं व मरं(रण) वा ॥१८-१९।। एयं निसम्म १ . रिइह (रोयइ )। २ अ० गच्छु । ३ अ० वारेदि ।

·वयणं पियस्स पाएसु निवडिय । अहयमो नाह ! अणाई मं परिचएजे ति जंपंति(ती) ॥२०॥ जइ एव ववसियं ते पडिच्छे जा ता वहेमि अप्पाणं । न वि हं पुणो समत्था तकरहिं निहि(ह)यं तुमं दट्टुं ।। २१ ॥ अवि (म)ह देहवित्ति(ती) जुत्ता होह(इ) गुणेहि बहुएहि । तरखरनियंमि तुमे न य जीवंती गुणं लभं (णो मज्झ) ॥ २२ ।। हुँदस्स विरस्स लयभागीरहिए हि य मजाखणपविस्म । सुमिणे म दिद्वनट्ठो हा होहिसि दुल्लहो नाहा! ॥२३॥ होज व न वा होज पुणो समागमोणे परंमि लोगमि। जाव य जीवामि अहं ताव य अणुपालिलोयादि तुम ॥२४॥ ज होही त होही अण्णोअप अमुंबमाणाणं । न वि नासंतो मुना कम्मविवागप्पहाराणं ॥२५॥ एवं बहु विलवंती भंडणगमणं पियस्य वारती । चोरे वेमि रुयंती मत्थयनत्थग्नहत्था हं ॥२६॥ 'छंदेण सव्वसारं गिण्हह सव्वं पि मे सरीराओ। मा नवरि मुद्धपुरि बहेह पिययमं मए भणिया ॥२७॥ तो च्छिण्णगयणगमणा विमणा सउणव्य च्छिण्णपक्खपुडा। विपलाइउमचयंता परिणि! चोरेहि मो गहिया ॥२८॥ अण्णेहिं पुज्यतरय अण्णेहि पुग- तरयं नावा गहिया करण्डओ य तओ। अहयं पि आरसन्ती उन्बूढा तत्थ अण्णेहिं ॥ २९ ॥ अह मे पिययमो गहिओ मज्झ वयणं अलंघतो। मंतबलमलंघतो सविसो आसिविसो चेवा ॥३०॥ एवन्ह तत्थ विरेहि परिणि । भागीरहीए पुलिणमि । गेहि- यालं इंदो वि हरिउ य तेहि रयणा ण य करडाहो 'घोरुण विहूणं सवाभरणं महं "मियत्तेहि वीरतणं वइंतेहिं य (घ)रिणि ! न विण गुग्गया दोवि ॥३१-३२(१)॥ घोरं सय(र) पिययमो रोयइ मणमणस निस्सई। दणावियकुसुमं लययंमि म मंद सोहा या ॥ ३३ ॥ उलुत्तं च सिरिधरं एगहिहियकमलं सरंतगयासोहं । दहण तत्थ रमणं अहमवि रोयामि दुक्खेण ॥३४॥ १ अ० लज (ज्झं)। २ अ० मुद्धय । ३ अ० अपणोण्ण ने । ४ अ धारुरणं० । ५ हियन्नेहिं ।

·सद्देण रोवमाणी तजिया नित्तिंसेहिं चोरेहिं । मा दासी कासि वोलं मा तरुणमिमं वहेहामो॥३५॥ एव भणिया निलुका पियस्स पाणपरिरक्खणनिमित्तं । बाढं कंपियहियया निस्सई तत्थ रोयामि ॥३६।। अंसुविलित्तलडं अहरोहं हं करेमि रोयंती। नयण- परिहिं ण्हवंती वरे विव पओहरे नियए ॥ ३७ ॥ दहण रयणपुग्णं तुट्ठो तहियं करंडयं मुक्कं । अह भगइ चोरवंदस्स नायगो परिणि ! सुहडे तहिं ॥ ३८ ॥ एको धवलघरे विलुमि पुण ह न वि होज एत्तियं । मोल्लं इणमो जह बहुए दिवसे जूयंमि कीलिय च यपसिं गा हिययघरवासिणीणं काउं च पियं सहिलियाणं ॥३९-४०॥ एवं मंतेऊणं उत्तिण्णा नइयडाओते चोरा। 'विउ(ह) निज्ज्ञायंता दक्खिणहुंता पयट्ठति ॥४१॥ तो फुल्लसूस्खल्लीए तेहिं संदाणिया दुग्गया वि। विसमविसमहल्लि चोरसुहल्लिं निया पल्लिं ॥४२॥ गिरिकोलंबनिविटुं लटुं पाणियदरिदपेरतं । अंतो बहुपाणियं विसमं अगमं परवत्त(ती)णं ॥४३॥ असिसत्ति- फल(ग)कंडकणककुंतविविहाउहेहिं चोरेहि । विविहजणनिन्वमि(वहनि)ग्गमापवेससंरक्खियदारं ॥४४॥ मल्लिडिपडहडंडुक्किमउंद- संखपिरीलिक्खसुहलं । उग्गीयहसियच्छलियविग्घुट्टिकोहिसद्दालं ॥ ४५ ॥ पेच्छामो य पविट्ठा ठागं सजपासायपजाए । पाणि- "निसुंभणतुहाए बहुधचिंधाए अजाए कचाइणीए ठाणं ।। ४६-४७(१) || नमिऊण पयाहिणं च काऊणं दक्खिण्हतच्छावारा अण्णपन्यागतो वारे ॥४८(१)|| तो तेहिं जह च्छाणंगो तक्खरनामभावं मामत्ति । आभासिया य अभिनंदिया य कम्मप्पयाणेहि ॥४९॥ तेहिं विपव्वा भट्ठा दिट्ठा कयकम्मया नियंतत्ता । सव्वे अणहसरीरा लाभसमग्गा इयस हुंति ॥५०॥ पल्लिं च अल्लियंते लयाए संदाणिए दुयग्गे वि । दच्छीयणे अण्णिमि सा विम्हियहियतेहिं चोरा ।।५१(१। भाणिएह तहिं केई अरहइ नरनारि- १ अ० जुयंमी । २ मार्गम् । ३ अ० मल० । ४ हिंसा ।

·ZzRC रूवसारेण । अप्परितंतेण मणे कियं कयंतेणिमं मिहुणं ॥५२॥ साहति एकामेका एसो इमा य तरुणी य चंदेव । जहा रति रत्तीय जहा सरयचंदमच्छं ॥ ५३(१) ॥ पल्लिमुदियजेणमणं कत्थइ संरुद्धबद्धकलणनणं । देवलोगजमलोगउभयसरिसा(सो)वमसतीगो ।। ५४ ।। अरूवरूवलावण्णजोवण्णदेवमिहुणगसरिच्छं। तरुण मिहुणगं किर भडेहिं गहियमाणिजइ इह ति ॥ ५५ ॥ सोऊण पल्लिरत्था सवाल(व)ड्डमहिलासमग्गेण । आपूरिउं पयत्ता जणेण कोऊहलमणेण ॥ ५६ ।। एवं अइणिजंते अम्हे कलुणे तहि महिलि. याओ। सोयंतीओ पुत्ते व्व काओ रोयंति बंदीओ ॥१७॥ एगत्थ भणइ चोरी तरुणी तरुगजयनयणमणचोरी। दळुण पिययमं नो हासं व सयसाहियसरीरा ॥५८(१)।। इणमो जुवाणचंदो चंदमियोयारियं नहयलाओ। विलया रोहिणिसहिया उवेहतागं ॥५९।। जाया चोरवहूओ विसालधवलेहिं अच्छीहिं अच्छीहि एकमाणं चचं तु इमस्स रूबंसि ॥६०(१)।। बासुरयसहिवाले कामागारे बहु करतीओ। विक्खेव विसालमयं समइच्छंतं कडकूति (2)॥ ६१ ॥ ताओ सहासाओ ताहे तहा पेन्छिऊण सवियारा। सोगीसार- म्मीसो रोसग्गी मे समुज्जलइ ।। ६२ ।। तं तह पवेसियमंतं समए पासिऊण संजमियं । रोयंतीउ पुतं व काइ सोयंती बंदीओ ॥६३॥ अम्हं तं मणचोरो देवो वअणे तसाण सुन्दोरा । नेयणा मयनिकमुन्ध सु(रु)ति पियं मे करमरी.णी)ओ ॥६४.। काओ विवाहमिस्सं रुयमाणीओ भणंति बंदी(ओ)। वसकलराओ वि पुत्तउविपुत्तया पतो मुंचन्तउ होहि ॥६५(१)॥ रूवगुणविम्हिय. ससमुट्टिएण कामेण काइ आउलिया। आगारेइ व रमणं संघट्टियकंचिसदेण ॥६३।। तत्थ य दळूण ममं उठाओ करंति 'नडं- ताओ । हारु व्व सरसलावण्णवणं जुत्ता महिलिय चि ॥३७॥ केइं च एकमेकस्स तत्थ दावेति मं पसंव्या(संता)। वच्छा होही १ अ० पल्लिं । २ ख० जाणमाणं। ३ अ० समुट्टिएण। ४ अ० नडउत्ता। - PN-PM-4 ·पत्थह महिलच्छरमिणं त्ति ॥ ६८ ।। थणजुयलकुसुमंगो छप्पयमहुयरतुरियभयग्गपरिभुत्तं । महिलामोगलयमिणं करपल्लवियं पलोएहा ॥ ६९ ॥ थणजुयलं चकवायं मेहलहंसावलि नयणसफरिं। विच्छिण्णं कडीपुलिणं जुबइनदिमिणं पलोएह ॥ ७० ॥ अईच रुण्णायंवं सोहइ से पयइसुंदरं वयणं । संसरेजियतंबो व कोमुदीपुषिणमाई(च)दो ॥७१ ॥ सव्वावत्थंतरसुंदरेण रूवेण सस्सिरीएण । सथर्वच्छरित्तहत्थसिरिं भगवई विलंबेति ॥७२।। कसणा विमला वट्टा पीया समाहिया यस्से(जीसे)। कमा नयणा दसणा थणा उरू य पाया या(य) ॥ ७३ ॥ केई भणति चोरा होज कयत्था हु मा अमरनारी। मंडणगहिया रंभा एरिसी होजा । ७४(१)। खंभस्स देज फरिसं चालेज मणं इमा रिसीणं पि। इंदो अच्छिमहस्सेण पेच्छमाणो न तिप्पेजा।।७५।। केइ परदार- भीरू वचंति विणीयसंकुचियगत्ता । दीण ति सपुरिस ति य दळूण ममं अवमरंति ।। ७६ ॥ हंतूण तरुणमिणं सो धुवमशुव- मरूबजोवणं । मग्गएयं काही महिलं सेणावई अम्हं ।। ७७ ॥ एयाणि य अण्णाणि य पुरिसा महिला य तत्थ पिति। पिय- मरणमतिदिसंता भयमतुलतरं जणंता मे ॥ ७८ ।। सहलंति मम तरुणा बिसेपओ पिययमं च तरुणीओ। सेसो त्य जणो दोसु वि अणुरत्त(तो) वि [२] मज्झत्थो ।। ७९ ॥ अरिमित्तोदासीणेण तेण पल्लीजणेग दीसंता । तुंगं कंटयवार्डि सेणावणा(गो) घरं नीया ॥८०' तत्थ य दिण्णपवेसा अइणीया साहामंडवं तुगं । तं चोरवसद्धगोट्ठसेणावइणो उपहाणं ॥ ८१॥ दिहो य णे(मे) निविट्ठो किसलयनिचयासणे तहिं धारेणि! । चोरगणगामणी सो वरभडचूडामणी सूरो ।। ८२ ॥ खिप्पतवाणिजती धराए फुलाए असणसाहाए । सणियं वीजिजंतो महुकरकोलाहलकरीए ।। ८३ ॥ वीरभडलंधणेहि य अहिगुहबहुलट्ठसग्घोहि पहरेहिं १ पत्तरि० । २ ख. रहिया । ३ ख० पिस्।

·वित्तं गोसगाममसालभणएहि ॥ ८४ । बहुसमरपु(ख)ग्गविहिडियनियत्तणपडियसुड्डसट्टेहिं । चोरेहिं परिक्खितो जमो ब
जहा कालपुरिसेहिं ॥८५॥ कोसियनिसरिसको उबद्धमहंतपिडियाजंघो । कढिगोरू पीणकडी सेण्णयएस्सोहरोवी ॥८६॥ मरण-
भयसमुत्तत्थेहि तत्थ अम्हेहिं वेव माणेहिं । सो पंजलिकरपुडयाहुडेहिं संपूडओ ॥८७॥ चोरो सो णे भयपरिवट्टणकरीए आकूणि-
याए दिट्ठीए । निझाइय(यइ) निमिसच्छो हरिणमिहुगयं व सद्दलो ।।८८॥ ते वि य णे चोरगणो सहावरोदाहिं बाहिं दिट्ठीहि ।
दण रूबलायण्णं जोव्वणं विम्हिओ जाओ |८९॥ गोमहिलाभणघायणाहि बहुयाहिं पावबुद्धिहि । निकिवनिग्धिणहियओ
अह सो सेणावई तत्थ ॥९०॥ अम्हे य निरिक्खंतो मी(ए)सो कंपरहियं तहिं एक । संदिसइ घोराचारं आसणं किं पि कणंमि
॥९१।। एसो किर देवीए जीवे सेणावईहिं कायव्यो । चाउम्मामगमत्तो महिलासहिएण पुरिसेण ।।९२ । तत्थ किर मिहुणकमिणं
जागे हंतव्वयं तु नवमीए । जह किर न पलायंती तह रक्खसुणं पयत्तेणं ॥९३॥ एवं सोऊण मह हिययं आपूरियं च सयराई।
सोगेण मरणभयमिस्सिएण वित्थारमाणे ॥९४|| अह सो सामियवयणं कयंजलिपुडो परिग्गहेऊण । नेईय चोरतरुणो निययावासं
तओ अम्हे ॥९५।। गाढयरं वाहिमोडिउं सो तहा तस्स अंगमंगाई। बंधीय पिययमं मे अविराहियवेरिओ चोरो ॥ ९६ ॥ तो
गरुडगहियनागपुरिस व्व नागयुवती विलवमाणी । पियपुरिसवगसंधुकिएणं दुक्खेण हं पडियण(या)॥९७॥ विकिण्णकेसहत्था
(य) तत्थ बाहोहरुब्भमाणच्छी । अवयासेमि पिययम वारंती घणं तस्स ॥९८(१)। बंधह ममं अणज! जीए करण अयं पुरिस-
हत्थी । गणियारिहत्थिणीए हथिवारणबद्धो ॥ ९९ ॥ उवगृहणयतुट्टा लट्ठा अवि जाणुमाणलंबाओ। पिट्ठीए गाढमिलिया तह
बद्धा तु भुया तस्स ॥१०००। मोत्तुं च वसमाणी तेण य चोरेण जायरोसेण । पहया तलेहिं निभच्छिया य छूढा य एगंतो॥१॥

·बझंतो वि विसायं जो न गओ धीरसंजुत्तो। सो मज्जा धरिसणपाय(पया)रेण जाओ पिओ विमणो ॥२॥ भणइ य म रोयतो हा मज्झ कएण धरिसणमिणं ति । मरणाओ कट्ठयरं अपत्तपुव्वं पिए! पत्ता॥३॥ पिउमाइमित्तव[डी]ग्गं अप्पाणं चेव न वि तहा सोयं । जह बु(तु)ज्झ मोइण्णं नववाभाववहं च इमं ॥४॥ सो एवं जंपमाणो निहओ खीलंमि तेण चोरेण । बद्धो पच्छावंधं हत्थि- मत्तल्लओ चेव ॥५॥ बंधणगुणसाहीणं सो तं काऊण निशिवचोरो। बीयं पडालिमइगो सोल्लामि सबल्लहं हालं ॥३॥ मरणभय- समुत्तट्ठा उप्पिच्छा तत्थ है पियं वेमि । हा होही मरियव्वं कंत! अकत्ताए पल्लीए ॥७॥ भणिओ य तकरो मे कोसंबीनयरि- सत्थवाहस्स । एसो एको पुत्तो सेहिस्स य बालिया अहयं ।।८।। जत्तियमेत्तं इच्छह मणिमुत्तसुवणयं पवालं वा । तत्तियमे अम्हे दाहामो ते इहं संता ॥९॥ तुमं कोई वजेउ अम्हं लेहेहि कुलघरे दोवि । लद्धमि तो अत्थे अम्हे इह मुंचेह दुवे वि ॥१०॥ तो भणइ तकरो सो तुम्भे कच्चाइणीए जागंमि । अम्हे सेणावहणा महापस दोवि उदिट्ठा ॥११॥ देयं अदिजंते रुट्टा तह होज भगवती अम्हं । जीए पासाएण म्हे सव्वकामे अणुभवामो ॥१२॥ कम्मे सिद्धी विजओ रणमि अत्थो य सव्यसोक्खं च । कचाइ- णिप्पसाया अम्हं होहिंति न तु मुयामो।।१३।। एवं सोऊण अहं ताहे बलिययरपयरं परुण्णामि । दळूण पियतमस्स [म] अत्राणो- डयगोडियसरीरं ॥१४॥ पियगुणमइएहि अहं बद्धा कामाणुरागनियलेहि । अच्छं कलुणपरुण्णा 'विषण्णतुंडा तहिं घरिणि ॥१५॥ तो हं मणदुममणं जणस्स मणकहणयं समम्मणयं । रोयावण करमरीणी)णं अंसइ चेव 'माणीहि निययकवोलाहरोहथणत(व)। रोयामि अणेरमयं रमण मो य णु गणंती (2)॥ १६-१७॥ कुट्टेमि य पिडेमि य अप्पाणं मुद्धयं च सुंचामि । समविसमे महि- १ अ० धरिसणा। २ मधम् । ३ प्रस्ता। ४ म्लानमुखा । ५ अ० रोयावयणं । ६ अ० माणी।

·यले विलोडिया तत्थ हं परिणि । ॥ १८ ॥ सुमिणंतरदसणेण य लद्धो सि मए (प)हाणगुणो।ज तत्थ आसियं रुण्णमिणं तेण मे जायं ॥ १९॥ एयाणि य अण्णाणि य तत्थ अहं कलुगाणि विलवामि। पियविप्पभोगदुस्सहसोगेणुवधरि(गहि)या परिणि! ॥२०॥ आवाणयंमि केहिं वि भडेहिं एयंमि देसकालंमि। कण्णसुहयं सुमहुरं इय तह गीयं सत्तररयं ॥२१(१)॥ अगणियनय- पडिया वायस्स साहसं कम्ममारमंतस्स । पुरिसस्स एगंतरिया होइ विवत्तिय सिद्धी वा ॥ २२॥ "आरंभमाणस्स फुडं लन्छी मरणं वा होइ पुरिसस्स । तमणारंभ(मे) वि (मरण) होइ निययं न उण लच्छी ॥२३॥ सन्बस्स एइ मच्चू रच(ति)रहपियमप्पणो लहुं काउं । पुण्णमणोरहतुहस्स होइ मरणं पि किर सहलं ।। २४ ॥ न विसाओ काययो सुछ वि वसणविमुहेण पुरिसेण । (६)दिवइऊण य पुणो खणेण पन्चामलइ लच्छी ॥२५॥ विममदसमस्सिएण वि पुरिसेण [विषण्णपुरिसेण] विषण्णपुरिसकारण। दुक्खं पियवसहेउं पियाए समं सुई होइ" ॥२६॥ एवं सोऊणं पिओ परिणि ! गीयत्थचोइओ इणमो। सोयपीणसोणी(१) सुण ताच वि पिए ! इमं वयणं ॥ २७॥ पुन्वकयकम्मनिव्वतियस्स कंते! निगूढमंतस्स । वसणमिउदीह केण्णि(ण) न पलाइउं सफा ॥२८॥ "किं वजंतो वि पिए ! अवसो पावइ वसं कयंतस्स । न हु उजयं निवारेइ कोइ हार(पहरे) सुहिकठो (तो) ॥ २९ ॥ नक्खत्तं च सगहनायगस्स जइ ताव अमयगम्भस्म । चंदस्स एइ वमणं नासगो पाययजणमि ॥ ३० ॥ अप्पकयकम्मविवाग- खेत्तदव्वगुणकालंसजुत्तो। सुहदुक्खस्स विवागो नवरि निमिचं परो होइ । ३१॥ गतं मा होहि विसण्णा सुंदरि! सव्वेण जीव- लोयंमि । 'सुहदुक्खविसेसकरं [ते] (न) विहाणं लंघिउं सम्मा" ॥३२॥ तो तत्थ अहं परिणी ! पियस्स सण्णवणवयणगहियत्था। १ हट्टे । २ अ० चिसोउं । ३ अ० समयं ।

·पियवयणसमासाइयमउयसोया पुणो जाया ॥३३॥ अ(पे)च्छामि रुण्णपिण्डियवंदीजणा विमणामलविरुद्धा । बद्धा पययामुद्धा पइणा समयं मिगीवेय ॥ ३४ ॥ काउ य तत्थ मज्झं कलुणविलवाणि यं सुवेगाओ। संह]भरियनिययपक्खा चिरं पि रोयंति बंदीओ ॥ ३५ ॥ काओ सब्भाववच्छलमउयहियया वसणसमुदयं(अम्हे)। दट्टण परुण्णाओ अणुकंपाकंपियंगीओ ॥ ३६॥ अरुणलोयणाओ वि भणंति कत्तो किह वेत्थ अणत्थघरं । तकरहत्थं इमं पत्ता ॥३७(१) ॥ तं चकवायजाई सुहोदयं मजणं व हस्थिस्स । वाहेण चकवाओ वहिओ जह हं अणुमया य ॥३८॥जह पुणो आयाया माणुसमवंमि वच्छनयरीए। जह तत्थ एक- मेको नाओ चित्तोवदेसेणं ॥ ३९ ॥ जह जाइया मदिण अहयं जह ण(णा)सिया य पियवमहिं । चेडी सारसिया सा जह य पलायाणि नावाए ॥४०॥ भागीरहीए पुलिणे जह य गहियाई तेहिं (चोरेहि)।तं सव्वं रोयंती परिणी ! साहेमि वंदीणं ॥४१॥ एयं सोऊण महं सो चोरो निग्गओ पडालीओ। कुणइ अणुकंपमाणो ऊसासियवंधणं रमणं ॥४२॥ अह ताओ य रमणीओ निभ- च्छियतजिया तर्हि तेण व। मेघारंजियभीय व्य मयवहूओ पलाणाओ ॥४३॥ तासु य गयासु तो भणइ पिययमं तकरो सणियं च । मा भीया होय(ह)[अहं] तो मरणाओ अहं विमोइस्सं॥४४॥ सव्वत्थामेण वि सचहा वि पाणे य परिचयत्ताणं । पाणपरि- रक्खणं मे काहं पाणे य दाऊण ॥४५॥ एयं निसम्म वयणं तस्स मुहा निग्गयं तहिं अम्हं । मरणुतासविणासो परिओसो उत्तमो जाओ ॥४६॥ अच्छहु(उ) अम्हाणं जीवियं ति तो जिणवरे य नमिऊणं । पचक्खाणा कीरस्स पारणा तस्स कासी या ॥४७॥ लोपत्तपत्तलीयए मंसं काऊण तकरो अरो (रे)। अम्हे जेमणमिणं ति भुंजह भणत्ती(ती) दूर खु गंतव्वं ॥४८|| अम्हेहिं नेच्छियं १ अ० जणविमण।

·तं अम्हाणं अणुइयं ति मणिऊण । उत्ताणयकरयसंपुडेहि उदयं तहिं पीयं ॥ ४९ ।। संपइ नट्ठपयावो रजपरिभट्ठपस्थिवो चेव । सूरो लंघियगयणो वलेज पुणो मुह(१) ॥५०॥ संकुइयनगो व्यावस्था सूयंति दिवसनिप्पेडा। वासंतणेगसउणया नियनिलउ- लत्तयबहुलेया ॥५१॥ अह एवं अम्हाणं दियहो अइदीहंतो रुयंताणं । मरणभयवेविराणं परिणि ! तहा सो अइकतो ।। ५२ ।। अह तिमिरनिवयसमो संपत्ता जीवलोगतिस्सा। कोसिपनेगवतां गयणनलयसा(सो)हिया रत्ती.॥५३।। सायरकयाविट्ठीविया सो जणस्स उडेइ । तह संचारिमतिलओ कुन्दकुसुमपंडुरो चंदो ॥५४॥ उक्कोडिसियन्छालियपपडपडहनिनायगीयमद्दाला। पल्लीम- तपणचिरचोरेकरसजणा जाया ॥ ५५॥ तो जेमणपक्खित्ते जणंमि सो तकरो पियं सूपइ । भणइ य मा भाहि तुमं एह अहं ते पलाएमि ।।५६(१)। तो तेण निणियामो सउनायं केणई अनझंता । विजयद्दारेण (अ)हे पल्ली वंतीगेहरुरेण ॥५७(१) रुंन्दतणसु- विरा वि निग्गया समहियं उ(तुरंता य । किचाहि निग्गयामो कामसरकुडीरमज्झेग ।।५८॥ तो तेण पुन्बवाहियपरिचियहरिवि- वरसुणियपरिमाणो । गहिउ निवडा सुहिओ अडवी सीसंतओ पच्छो ।। ५९ ।। तो तत्थ निरिक्खंतो पुरओ पासे हि मग्गओ य पुणो । बहुसो य निसामंतो अद्धाणयचिडिओ सई ।।६०॥ गहियाद(वारणपहरणो उप्पीलियधणियबद्धसण्णाहो । वनइ पयसाणो पंथं मोत्तूण पासेणं ॥६१॥ भणइ जइ परुइ कोई ए भाहितोत इमेण पंथेण । जाव ताव मरणं कामे चोरो होरहिचारेमि ॥६२(१)। गंतूण चिरं तह उप्पहेण पंथं पुणो समोइण्णा। चोरेण वरेण तेग समया सजायभएण तह य॥६३॥ निहुया पन्भन्जमाणवणसुक- पत्सद्दाणुकारिणो केइ । पक्खे पफोडता पक्खी रुक्खाहि उड्डीणा ।।६४॥ वणमहिसवग्यदीवियतरच्छ पुल्लीण तह चिरलेणं सुणिमो १ अज्ञायमानाः । २ ख० मे । ३ अ० रुंदत्तए पणसुधिराहिनि० । ४ व्यानविशेपः।५ सिंहानाम् ·सउणगणाणं व तत्थ नाणाविहे सद्दे ॥ ६५ ॥ भणि(वि)यव्वया अम्हं महाभए तत्थ चट्टमाणाणं । अणुलोमा आसि तया खेमा मिगपक्खिणो सव्वे ॥६६॥ वणहत्थिहत्थपल्हत्थिये छलुयफलकिसलयपवाले । गोडियविडिवे(डवि)विडिमी(मा) कत्थइ पासामि हं पडिए ॥६॥ एते अण्णे य बहु तत्थ अवत्थंतरे तरुमाणेणं । पासंता तं कंतारं तरिमे अह भणइ तरिमे ॥६८॥ अह भणइ तकरो मि कंतारं ति मा हु भाइस्था । अह गामा अब्भासे यह एतो अवरहुत्ता ॥६९।। अहमवि गच्छामि उ खम(मा)हिं य जं सामियस्स आणाए । अण्णाणएण य मए बद्धा य हया य पल्लीए ॥७०॥ मे(वि)रलमहुरसंगयमियक्खरं भणइ तं सही पत्तो। अह तकरं गुणकरं पिओ पियंतो अ दिट्ठीए ।। ७१ ।। तुम्हं आणाकारी तुम्मे उवयारकारिणो अम्हं । जं नेअवन्तवाणं जीविय- दाणं इमं दिण्णं ॥७२॥ अत्ताणमसरणाणं अम्हाणं जीविए निरासाणं । उब्बद्धयाणं अम्हं छिण्णासु(साणं) तुमे वीरा ॥७३॥ अहयं वच्छपुरीए पुत्तो धणदेवसत्थवाहस्स । नामं च पउमदेवो त्ति मज्झं जो को वि साहेज ॥ ७४ ॥ भणिओ य एहि तहियं अत्थं दाहामु ते सुविउलं पि। सो भणइ हजाइ महं तत्तो गंतुइ तो गच्छं ॥७२(१)।। जइ होज समावती गमणं मे तत्थ कारणं तो। मा हुम न दच्छिहा एत्थ मए साविओ सि तुमं ।। ७६ ॥ नहु सक्का परिकाओ केणइ सम्बंमि जीवलोयंमि । जियलोय- सव्वसारं जीवियदाणं पादत्तस्स ।।७७|| अम्हं अणुग्गहत्थं नणु तुम्भेहि बहुमाणपीइकरो। आसणपरिग्गहो निग्गहेण कायवओ होइ ॥७८॥ सो भणइ ए(व) भणिओ नेणुहत्तणो अणुग्गहियओ य । सव्वं व मे कयं एव होइ जं मे(भे) त्थ परितुहा ॥७९॥ सो एवं जंपमाणो वच्चह तुम्भेहि भाणिऊण म्हे। वचइ उत्तरहुत्ते अम्हे वि गया अवरहुत्ता ।। ८० ॥ निजजिफोडविगलेते- ·मोणियायसरंभो किन्छादि उव्वहमारी उप्पहपहमिएगए ॥ ८१ ॥ अतिवेगागयगमणा परिणि ! तण्डाछुहाकिलंताई । वाय- भयपरिसुकोट्टकंठजिब्भ(भा) परिखलंती ।। ८२ ।। अचयंती गंतुं जे पीमि निवेसिउं पिओ महइ । तो तं परिहरमाणी बला वि पाएहि वचामि ।। ८३ ॥ असहं अणुपालंतो भणइ पिओ सणिययं पि वचामो । ण पेच्छह ताव मयच्छि ! वाए(पिए) विर- लकट्ठवणुदेसं ॥ ८४ ॥ गोउलपयारमलिया पविरलतणगहणगोमया य पुणो । साहति वियाणभूमी गाममज्झा(मा)सं भयं मुंच ।। ८५ ॥ नटुं झत्ति भयं मे तुट्ठी य समुडिया महं परिणि!। लोगस्स मायरो. व्य दळूण ता गाओ ।। ८६ ।। असणकय- कण्णपूरे पुच्छिउ लट्ठियाहिं खेलंते । दिट्ठो तप्पियवाले बाले गोपालए तत्थ ।। ८७।। अह तेहिं पुच्छिया मो कत्तो उम्मग्गएण एहति। तो भणइ अजपुत्तो 'वयंस! पंथो पट्ठो णे ॥८८॥ कि 'नाम जणवओ इणमो किं नामयं च नगरं ति । किं नामउ च गामो केत्तियमेत्ते इओ होइ ।। ८९ ॥ते ३ति गामउ णे आसण्णे एस खायगं नाम । सविसेसं तु न जाणामो वणविवर- पट्टिया अम्हे ॥ ९० ॥ गंतूण य तो अम्हे कमेण हलविलिहियं गया भूमि। अह मं पुणो वि पिययमो इमाणि वयणाणि भाणीया ।। ९१ ॥ वणपण्णलावियाओ वरोरु! पेच्छाहि गामजुवतीओ। पणुच्छन्भयदंसियथिरपिंजरपीवरोरुओ ॥९२॥ एयाणि अण्णाणि य तत्थ पिओ मे पियाई जपंतो । सोगपरिस्समवखेवकारणत्थं पदंसेइ ।। ९३!। अच्छोदगपडहत्थं मच्छघरं फुडिय- कुमुयवण(प)रियं । गामस्स तं तलायं नचासण्णं समणुपत्ता ॥ ९४ ॥ अच्छं फलिहसरिच्छं फुडियकुमुयगंधे य भयविमुका । पाणीहि पाणिय [स] गामतलाए तहिं पियं तत्थ ॥ ९५ ॥ अवगाहिऊण सलिले सीयलजलपायवीजियेगा य। विस्संता १ अ० हामी। २ अ० अह । ३ ख. भणियं । ४ ख० वयसो। ५ अ० नामउ । ६ अ० से। หา ·भयमुक्का घरिणि! गच्छामो तं गामं ॥ ९६ ॥ दीसंति वोद्रहीओ सवलयबाहुपरिणद्धकंठेहिं । कडितडनिवेसिएहिं कुडेहिं उदगं वहंतीओ ॥ ९७ ॥ चिंतेमि किंतु विहियं कुडेहिं जं जुबतिसोणिक(त)डएसु । सवलयं तु उवगूढा जह पियपुरिस व्व अच्छंति ॥९८॥ ताओ वि विम्हयवियाणिएहिं अच्छीहिं णं अविस्सामं । पेच्छंति विम्हियाओ चिरं पि घोलायमाणीओ ॥ ९९ ।। तो गाम वरवतिमहिलियाहिं तुंबवियडत्थणीहिं । तयं रूढाहिं समवगूढ़ तह पत्तामो दुयग्गा वि ॥११००॥ अम्हे लवृत्तणविम्हएण अच्छीहिं अमुयमाणीहिं । अण्णोण्णरहस्सपेल्लणपसंगओ गामतरुणीहि ॥ १॥ भग्गा तत्थ वईओ कत्थ व कडकडस्स किडि- कावि । तरुणीहिं पेच्छियव्वयं अण्णाणहिजिणतीहि ॥ २ ॥ वहभंजणसद्देण य थेरा हि उधिग्गया रत्थं । भुकुभुकुभुकंति कत्थ य उद्धमुहा पिंडिया सुणहा ॥३॥ अइरेगसिढिलवलयाओ पण्डुरमइलदुब्बलंगीओ। जक्खाहिवाओ वि पेच्छंति कासीए मयं तेहिं अम्हे ॥ ४(१)। मसिणपाडुयारगनियसणाहिं कडिगहिय[चेडय] चेडरूयाहिं । घरनिग्गयाहिं घरिणि ! गहवइघरिणीहिं ॥ ५(१) । सो दिवा अणुमाणिन्दियगेझो तत्थ अवत्थंतरे बहु अम्हे । पन्ना(ए) पेच्छंता रच्छा य अइच्छिया सणियं ॥६(१)। वगगमणवलणवणिया तण्हं चं छुहं समं च अगणिती। जीयव्वयलोमिल्ला कहिण्णा तई अडविं । ७(१) ' नट्ठभय व अच्छि- गइ ति तत्तचलणवियणाममिणगामा । ताहे परिस्समहं चिंतीय छुहं च तण्हं च ॥ ८ ॥ तत्थ य बेमि पिययमं पहियत्तकारणेण निदोसं । कत्थइ च्छुहवेहारआहारं ता गवेसामो ॥९॥ तो भन्नइ पिययमो तकरपरिमुट्ठमोल्लसव्यस्सो । कडिए (कहं पर)स्स घरं अणजमाणा ध(प)विस्सामो ॥१०॥ वसणपरिपीडिएण वि कुलमाणमणूणगं वहंतेण । देहि ति कछणभावेण दुक्खमुचत्थाईउ १ अ० पध्धुपारग०। २ अ० पज्जन्ना।

·लोए ॥११॥ लावणयं माणपडिसागगं परिभरा जं मूलं । कत्थ लावणकरग माणिणि ! पण आई काई ॥ १२ ॥ अस्थ- परिहीणविगलो को वराकरात्थाहम्मि निजणगि । राहत वि किलिस्समाणो हाइ न ॥ १३(१) ॥ पणईपरेसु य णो में (१) पणए घटा दीणवयणजपणे। सुकयनिगग्गा जिभा असगरहिया देहि चि ॥ १४(१) । नयवाली बोतु सव्वं भाणमा(ण)ग्छ पमोचूणं । तुगत्थे नस्थि गह किंनि अकायचयं नाम ॥१५॥ वीसम तान मुहुच रनछागृहभूसर्गमि एयंमि । देवालंमि चिला- सिणि तो ताई संभवनितचे ॥१६॥ व्रणदिवसे छणरांपडियम पामरजुवणसत्यस्म । मिविकमाणं ठाणं नउम्गुहं चउत्थंभ तत्थ य ॥ १७(१)। एहिया य राई समागमुपायगर्म गहराइणं । गागेलं चेडामाहणघरि च सीयापरं पता ॥१०॥ नमिऊण सन्ध- सस्स तीए लोयंमि बिम्सुयजसाए । दसरहसुकाए एगपत्तीए सीयाए ॥१९॥ हरिउसारियगुद्धमि भूमिमागंमि उ दुयग्गादि । तत्थ निराणा सालिकणिसन्नि पग्ये विचमि ॥२०॥ पस्सागो य जुवाणं "सन्धावत यनिसुद्धगोरोणं । सिंधवकुलनिवरोण अस्स- पण आयंत ॥ २१ ॥ पडिसण्दनवलखोमयकापासगखोमनलणियसमयं । पुर भो तुरियपहाविपनडवडरथीरपरिवार ।। २२ ।। नागरतरुणो चि अहं अलजिमग य परस्स दी जाया। सीयाघरस्स कोणे 'असंरसिया अत्यं ।।२३।। अह सो कुमासहत्थी पयाहिणं देउलं करेगाणो । दण असपुतं हयहियो घाइयो सहराा ।। २४ । पडिओ य अाउत्तरस्य तत्थ पाएसु रास्सर परुण्यो । भणइ अहं राति आसी तुम्हा गहे चिरं कालं ॥२५॥ गाउय! अअपुतेण धणियं सणियमवगूहिजो 2 | किमागमगं ति देहि राहेमि मे सिग्धं अवि कमलं । सत्थाहो अम्बा भनमितवग्गो य तो गुरुचागं ॥ २६-२७ ॥ तत्थ वि दिग्णनिविट्टो ११० किलिस्तमाणा। २ अ. निग्गगा। ३ ० तो। ४ १० सेक्या । ५० गतेण । ६ अ० अष्टं।

·भूमितले साहए पिययमस्स । वामकरंगुलिनिवहं दाहिण(हत्थेण) घेत्तूण ॥ २८ ॥ सेडिभवणंमि कण्णा गय त्ति अह निम्मले पहायमि । तो किर दासीए मे कहिओ मे पुव्वसंबंधो ॥ २९ ॥ रत्तिं च अवक्कमणं चोरियगमणं च सयणपक्खस्स । कहियं जहाणुभूयं सव्वं मे दासचेडीया(ए) ॥ ३० ॥ भणिओ य अजपुत्तो (सत्थवाहो) घरमागंतूण सेट्टिणा कलं । विवाहे य खमाहि महं जं सि कडुइओ मए कल्लं ॥३१॥ मग्गिजउ मे जामाउओ लहु एउ मा य बीहेउ । किं काहीइ उ पुत्तो विदेसवासो परघरेसु ॥३२॥ तुझं च पुन्वजाई सव्वं साहीय आणुपुवीए । सत्थाहस्स गहवई जह कहियं दासचेडीए ॥३३॥ तुझं च विप्पओगेण वच्छला परजणं रोयाति । रोच्छीय कलुणसरयं सोगभरपेल्लिया अम्बा ॥३४॥ भ(फु)रिया यवच्छनयरी तत्तो य बहुजणपर- सुईए । सत्थाहसुओ जाईसरो त्ति सेट्ठिस्स य सुय त्ति ॥३५॥ तो सेद्विसत्थवाहेहिं तत्थ देसनगरागरसएसु । संपेसिया मणुस्सा समंततो मग्गिउं तुब्भे ॥३६॥ महमवि पाणासगं पेसितुमि तुम्भे गवेसिङ कल्लं । अजयपुत्तो वि अहं न य तत्थ सुणं पवित्ती ते ॥३७॥ चिंतेमि खीणदव्वा धणियपरद्धा कयावराहा य । पच्चंते सेवंते पुरिसा दुरहीयविजा य ॥३८॥ परिपुच्छिऊण निऊणं इउ तउ[तहिं] निरिक्खिण(णेण) इहमागओ। देवा य मे पसण्णा जं मे सफलो समो जाओ॥३९॥ तुम्भं च इमे दिण्णा सत्था- हेहि समयं गहवतीहि । लेहा सहत्थलिहिय त्ति उवणिया तेण पणएण ॥४०॥ अह पणमिऊण गहिया लेहा तत्थ अजपुत्तेण । संदिट्ठा विट्ठा य ततो निसामती ॥४१(१)।। उग्घाडयकारणेण अणेण अणुवाइया सणियं सणियं । होज हुरहस्स वयणमि हं ति पच्छायययंतेण ॥४२॥ तो ते पयासलेहा गहियत्था तत्थ अजउत्तेण । अह वाइया ससदं सुणावत्थं पुणो मज्झ॥ ४३ ॥ रोस- १ अ० ख्या० । २ अ० कारेण ।

·। चयणेहि रहिया पसण्णविस्सासरायणा लिहिया। पह शि ससवहारा लिहत्या मे या दो वि ॥ ४४ ॥ ए सोऊण महं सो सोओ अचगगी य सयराई । परितोसपेसिएण य हिययं पुण्यं न हासेण ॥४५|| अइनिवि उबंधे अइरेगपीडिप गादचिसमिए । सणे हत्थे पियस्स दट्टण भणइ कुम्मासहत्थी सो ।। ४६ ॥ साहसु को भूयत्थो जं ते वरहस्थिहत्यसंकासा । सयवणा य विसममणा य बाहा रिउमंथणसमत्था ।। ४७॥ कहियं जहाणुभूयं तस्स लहुं चेव उत्तम वसणं । अम्हहिं जं कयं परिणि । तत्थ दुन्नि कतं तुरि तहिं ।।४८|| कुम्मामहत्थिपण य एवं सोऊण जवेण अम्हं । तग्गाममाणणि बंभणफुलए समाढतं ॥४॥ तदुत्थभणकुलं उग्णयवंभच्छलणअइगया सो। निचं वेयलम्बाचिया कर(गा) गलमुयंतजलविंदू ॥५०॥ कयपायसोयाणं गोसा- लयत्तहिं तिविहाणं । सुद्धोदगं च दिगणं हत्थपकावालणं अम्हं ।। ५१ ।। तह निपण्णरसोई य सिद्धसरिसमिदंत तोसिया अम्हे । अइरेगरोयमाणं जेमिया अमयवंतं परिणि! ||५२।। अह धोयहत्थमुहला अवणियउनिहुमायणा विका। धयमक्खियचलणवणा अभिवाइय तं कुलं निमो ॥ ५३॥ कयपजत्ता संता अह आसं दोवि तह समारूढा । कुम्मासहत्यिभडचडगरेण परिवारिया पविठ्ठा ।।५४(१)। देसवयंसयभूयं सिरीए आवासयं गुणसमग्गं । नयरं पणासयं मो सोगस्स पणासयं पत्ता ॥५५॥ नावाए उत्तिण्णा तत्थ नदि तोयभूयपाणीया। तुंगतडकडयं विसमं गंगाए वयंसियं तमसं ॥५६॥ गंगातमससमागमपुंध(ड)क- चूडामणी पिए(प)षिापुच्वं। पचा पणासयं मो तिभागसेसंमि दिवसंमि ।। ५७ ॥ कुम्मासह स्थिपेसियमणुस्ससंपाडिएण जाणेण । तत्थ पविट्ठा तुट्ठा मित्तघरं अंतिवासिस्म ॥५०॥ मजणजेमगसमालाहणाहि पडिवजित्था तहि सुटठु । पअत्तलद्धनिदा १ अ० विहाणं । २ अ० सरस। ३ ख० यं ततं । ) ------ ·तं रति सो सुहं बुच्छा ।।५९॥ धोयमुहहत्थपाया अभिवाइया देवया तर्हि गोसे । समभयखुहाविमुका पुणो वि सेजासु अच्छामो ॥६०॥ सुमुहुत्तकस्स तत्तो पिएण कुम्मासहत्थिसहिएण। एमो ति कुलघराणं कोसंवि पेसिया लेहा ॥३१॥ अन्भंगण- परिमंडणउच्छायणविविहकायसोक्खेहिं । पाणेहिं भोयणेहिं च पडिकीलता तहिं वसिमो ॥३२॥ वसिऊण केइ दिवसे उहरिय- परिस्समा तहिं परिणि !। पडिलेहलंभतुहा कोसंविं उस्सुया गंतुं ।। ६३ ॥ पंथपरिव्ययमे आणीयं तेहि हिरण्णय तत्तो। अच्छायणं च विविहं अहयं चायं च रत्तं च ॥६४॥ काहायणगसहस्सं दिण्णं मित्तघरे चेडरूवाणं खजगमोल्लं ति मया महिलाहिं निवारयंतीहि ॥६५॥ लजीय तं पिययमो दाउं पणयपडिसाहणे भीओ।पच्चुवगारनिमित्तं अप्पो दाउ ति काऊणं ॥६६॥ आमं- तिया य अवयासिया य सव्वा मए महिलियाओ। मिसघरस्स य पुरिसा पिएण आमंतिया य ॥६७॥ मम मित्तघरजणस्स तहिं जहारिहं महरिहं सुमरणत्थं । अच्छायणं च विविहं आसत्तं ताण मे दिण्णं ।।६८॥ सव्योसहिसंजुलै गहियं तो तत्थ परिणि! पच्छयणं । पथंमि अणेगविहे जोगक्खेमे गणितेहिं ॥ ६९ ॥ जातीजवसंपणं अह आसं पवरलक्खणसमग्गं । आरूढो मे रमणो पवहणपट्ठीए सो मज्झ॥७०॥ सत्थाहगहवतीपेसिएण बहुणिो]जाणेण परिकिण्णो । कुम्भासहथिएण यसमकं परिवारसहिएण ॥७१॥ बहुसमरकरणविकमभामियनामनिग्गयपयावा । पुरिसा आउहहत्था आरक्खा अम्ह आढता ॥७२॥ इडिसमिद्धीगुणजाययं बहुजणं करेमाणा। नीमो पणासगाओ बहुविपणिसमिद्धवाहीओ ॥७३॥ अप्पच्छंदसुहेण य गच्छंता तत्थ रायमगंमि। दीसंता अतिदूर जणेण दिट्ठीसहस्सेण ।। ७४ ।। मित्तघरसंतिएण य जणेण निद्वेण तत्थ अणुबद्धा । इड्डीए अण्णजणदुल्लहाए नीहम्मिया १ कार्षापणकम् ।

·बाहिं ॥७५।। ठविय णु पवहणं सारहिणा वयणेण अजउत्स्स । आरुहइ पिओ व तहिं तो सो संपत्थिओ तत्तो॥७६।। पेच्छामि पओहारीउ सालिवणमंडलाणि तुंगाणि । आसमे य मगोहरे सभापवाओ य पेच्छंता ।।७७॥ विडिपेल्लियं च पंधेउचरियत्ते लक्ख- मेव सोरिं (1) । समइच्छिया य सणियं पता वासालियग्गामे ॥७८॥ पत्तलविसालसालं सासयगिरिकूडसण्णिहं तत्थ । पहियजण- विम्हयकरं वासघरं पक्खिसंघाणं ॥७९॥ वडपायवं महलं पेच्छामो लद्धयं ति काऊण । अहवत्थ अंतिवासी इमाणि वयणाणि भाणिय ॥८०॥ निग्गंथधम्मतित्थस्स देसओ सीलसंवरनियत्थो । छउमत्थो परिवुन्छो एत्थं किर वद्धमाणजिणो ॥ ८१ ॥ ते सोय आलसिहं जं आसि ओवच्छिउ महावीरो। वासालियं ति तो किर गाम सो. निवेसियं नाम ॥ ८२ ॥ अमरनरजक्खर- क्खसगंधवसहस्सपणिवइओ। जिणवरभत्तीए मंतो पूयपावइ वडो त्ति ॥८३।। सोऊण तस्स एयं उइण्णा पवहणाओ दुयग्गावि। साहट्टरोमकूवा हासुस्सयमाणसा अहियं ॥८४॥ पचक्खं जिणवरं मण्णंता उसमाए भत्तीए । सीसेण वंदमाणा वडस्स मूले निव- इया मो ॥८५॥ वेमि य णं पंजलिया तरुवर! धण्णो सि तं कयत्थो य । जं ते इह च्छायाए अच्छीय जिणो महावीरो॥८६॥ अचेऊण वडं तं काऊण पयाहिणं च तिक्खुत्तो। परहणमारूढो सो पुलुि तुहि च वहमाणा ।।८७॥ दट्टण बंदिऊण य निसि- हियं तत्थ वद्धमाणस्स । संवेगजायहासा मण्णामि कयत्थमप्पाणं ।।८८|| तो तत्थ पिएण समं सोक्खगुणं कुळघरस्स माणंती। एगागिहत्थिगामं अइच्छिया कालिगामं च ॥ ८९ । वासाय अइगयामो नगरि साहंजणि जणाइण्णं । भवणेहिं "मेरुरुं- भएभरिहिं ।।९०(१)। कइलासतुंगसिहरोवमंसि नयरीए मणुण्णकरमि । तत्थ निविट्ठा तुट्टा मित्तघरे अंतिवासस्स ॥ ९१॥ तत्थ १ १० पथोउं । २ अ. लकमेव । ३ अ० वसियं । ४ अ० मेह ।

·य मजणजेमणउत्तमसेजाविहाणक(य)पूया। जेमावियसव्वजणा पडियग्गियपवहणबइल्ला ॥ ९२ ॥ तत्थ विहं सुहं [विय] बुच्छा कल्लं विच्छलियहत्थमुहपाया । तं कुलमामंतेऊण निग्गया उग्गए सूरे ॥९३।। णाणाविहगगणाणं सद्देण य भमरमहुयरिंगणाणं । गुरुजणमिहोकहाहि य गयं पि य पंथं न याणामो ॥९४॥ कुम्मासहत्यिकहिए गामपुरारामकित्तणसमूहे । पंथस्स य उद्देसे चेइयरुक्खे य पेच्छामो ॥९५|| अहरियपत्तसामं विस्सामं तत्थ पहियजूहाणं । रट्टएहचिंधपढें भूमीओ ए पोहरथोरं ।। ९६.॥ कोसंबिसीममउडं घणनिविडमहल्लसालविचरयं । सउणगणं कत्थ डं(.)तं कुम्मासवडस्स मणुपत्ता॥९७॥ निग्गलियधवलजल- हरवियाणलिलाविलंबकं तत्थ । वरसुरभिसरसपुष्फोरयारचिंचेल्लियं पएसं ॥ ९८ ॥ कयवंदणमालाया सोस्थियविछिण्णपुण्णनव. कलसं । पढमघरगयामो सेयणपरिययो कुलरम्मं ॥ ९९ ॥ आसण्णनिद्दवत्त व अब्भरिहियं मित्तसत्थपव्वइया। कुम्मासवडे कोउयसएहि हविया दुयग्गा वि ॥ १२००॥ हायपडिकयकम्मा पउग्गचिवेल्लिया दुयग्गा वि । ससुरकुलघरासण्णनीयपरितुट्ठा मज्झ गया ॥१॥ अहमवि य जाणसहणचरगारूढा तयं समणुगच्छो । तत्तो य निग्गयाहिं चाईहि समं ससारसिया ॥२॥ वरिस- वरथेरमयहरदासीजणतरुणचकवालेण । अणिजमाणमग्गा पुरओ वच्चामि य पियस्स ॥ ३ ॥ अण्णं सुवण्णवरभंडमंडियं तत्थ मे पिययमो त्ति । तुरगवरं समारूढो सवयंसो सो ममं नेइ ।। ४ । भाउजाया य महं दट्टुं जं निग्गया सपरिवारा। ता विय वर- जाणगया अइंति नगरिं मए समयं ॥ ५॥ वसणुस्सवदोसगुणा गमणागमगं पवेसनिक्खमणं । अहियं पहाणपुरिसस्स सव्यजग- पायडा होति ॥ ६ ॥ पुण्णागसउणदाहिणपसत्थबहुमंगलनिम्मित्ता । कोसंबिमइगयामो देवदारेण तुंगेणं ॥७.। आसि य संमुह- पण्डरसुगंधपुष्फोवयारचिंचइयं । नरनारिदंससुयसमुवत्थियरुद्धपेरंत ॥८॥ उभओ पाससमुट्ठियमहंतपासायपंतिसोभं ति । राय- ·पहमइगयामो बहुविपणियपसाहिय(प)एसं ॥ ९ ॥ वायपरियत्तियपकमुहियं च पंकसंवर्ण जहाफुल्लं । तह जणमुहपउमयणं चं अम्ह गत्त तहि जोयं ॥१०॥ आबद्धपंजलिसमुजओ जणो तत्थ रायमग्गमि। अवयासेवि य कंतं पम्मुफालाहि दिट्ठीहिं ॥११॥ दट्टुं न तिप्पति जणो पियं पवासाहि आगयं संतं । घणसंकेयविमुकं चंदमिव समुट्टियं सरए ॥१२॥ उद्या(बद्धा)वणं आसीसा जणस्स सबंभणस्स रायपहे । अंजलियाहुरगाणिया न पहुप्पइ गिहिउँ रमणो ।। १३ ॥ भणसमगगुरुं वयातिएण सीसेण नमइ पंजलिओ । अवयासेइ वयंसे सेसं आभासइ जणं वा ॥१४॥ सो एस चकवाओ त्ति चित्ते केई सविम्हिया पुरिसा । जो सेट्टि- चित्तपट्टे वाहेण हओ मओ लिहिओ ॥ १५ ॥ जा चकवायजुवती चकायं अणुमया तहिं लिहिया। सा गदहस्स धूया जाया मजा य एयस्स ॥ १६ ॥ सत्थविहाणविणिम्मिया चित्तपणट्ठा इहं पुणो किह ता । सुसमाहियं जुवलयं देव्वेण अहो इमं सुद्छु ॥१७॥ संघोत्ति केइ लट्ठो त्ति केइ अहो विणीओत्ति । केइ सूरो त्ति अभिजाओ ति य केइ बहुविजो सबइजो त्ति ॥१८॥ सो पवरो य मया पसंसिओ पिययमो बहुजणेणं । निययं भवणविमाणं कमेण पतो मए समयं ॥१९॥ तत्थ भट्टियपरितुट्टपरियणा उवणीय अग्धकयपूओ। कयचुडुलीमंगलओ आसीवयाण परिच्छंतो ।। २० ।। दहिलायसुद्धपुप्फेहि तत्थ कयविउलदेवतापूर्य । विरइयवंदणमाल सकमलकलसुजलदारं ।। २१ ॥ तं सो भवणमइगो सहसावि य कोट्ठलडे। पुण्णमणोरहसुमणो मए समय समुत्तिणि ॥२२(१)। अप्पकयदोसलजियसमिया तो तहिं अइगयाह । ससुरकुलस्स विसालं जणाकुलं अंगणं रम्मं ॥ २३ ॥ सबकुलेण समग्गो तत्थ य पुयागओ गहबई मे। सस्थाहेण समं अच्छए य परासणे निसनो ॥२४॥ अह अम्हे संभंता तेसिं १ अ० हुड० | २ लाज आर्द्रतण्डुलः ।

·पचक्खदेवभूताणं । पायकमलेसु निवाडिया अम्हे आलोयमाणाणं ॥ २५ ॥ तेहि य मो उवगूढा सीसे अग्घाइऊण य सुदिट्ठो। आणंदअंमविगंधिएहिं अच्छीहि ॥ २६ ॥ तं वेलमम्मासासहि पायएसु निवडता य समवगूढा । अहियसबाहपरुण्णाहिं पण्हयं मुंचमाणीहि ॥२७॥ अहयं च भाउगाणं जहकमं विणयनमियसीसकमला । पाएसु निवाडियामो वाहजलभरियअच्छीणं ॥२८॥ अण्णो य जो जणो मे अंजलिकरणसंभासिओ सयो । पेसवग्गो य पाएसु पडइ तत्थ म्हं ॥२९॥ धाई य पुत्वधरियं वाहं मुयइ य सा य सारसिया। ताहे निप्परिहासं तुसारसलिलं लया उजागे (१)॥३०॥ हवइ सन्चाहाणं च तत्थ सुहा य वणंगयमुहेणं । निगारेणुवणीयं च पुणयकंचणसुहेण ॥३१(१)।। सव्वेण अम्ह बंधवजणेण संजायकोउहल्लेण । तत्थासीणा सत्था पुन्वभवं पुच्छिया घरिणि ! ॥३२॥ तेसिं साहइ रमणो रमणिजं चकवायजाई तं । सव्वं जहाणुभूयं मरणंतं विप्पओगंवा ॥३३॥ तं चित्तकारणसमा- गमं तह घराओ निग्गमणं । नावाए अवकमणं उत्तरणं चोरहरणं च ॥३४॥जीयस्स (य) संदेहं पल्लीए वि य च तं ममं । ततो पलायणमणुवालणं च तं तकरेणं कयं ॥३५॥ अडवीओ निग्गमणं गामपवेसं च आणुपुबीए। कुम्मासहत्थीसंदसणं कहियं पिययमेण ॥३६॥ सोऊण य वुत्तंतं कहियं तं अम्हं अजउत्तेण । सोएण दोवि पक्खा अम्हाणं तो परोइंसु ॥३७|| तारण य णे भणियं कीस महं पुव्वमेव नो कहियं । होंती न आवई में न पच्छायावं इमं होतं ॥३८॥ "थोवं पि य उवयारं अहियं सुयणो कयण्णुभावेण । मण्णइ रिणं पिव जहा पच्चुवगारं अकाऊणं ॥३९॥ उबयारभरकता उवयाररिणेहिं वट्टमाणेहिं । किह उस्ससंति पुरिसा पच्चुवयारं च अकाऊणं ॥४०॥ मंदरगिरिगुरुभारं भवे भरं मत्थए कयं वहइ । सुयणो कउवयारो जाव न दुगुणं पडिकरेइ" ॥४१॥ तं सफलपुरिसं काहामि आगमेऊणं तं तुझं । जीवियदाणेण जेण म्हं जीविअं दिण्णं ॥४२॥ एयाणि य अण्णाणि य ·य गहवइणा तत्थ जएमाणेण । तह अणुणीया अम्हे परिणी ! सत्थाहसहिएण॥४३॥ तुट्टो सयणपरियणो तत्थागमणेण णयरजणा य। सिग्घा य आगया णे पियपुच्छणयंमि सा नगरी॥४४॥ दिजइ इच्छाइच्छियघडियमपडियं सुवण्णयं वत्थं । तालायरमंगलया- यगाणं पियपुव्वयं दाणं ॥४५॥ कुम्मासहत्थियस्स वि दिजइ तोसेण कणयलक्खं ति । एकाभरणं च पुणो दिण्णं मह सव्वस- यणेहिं ॥४६॥ कइवइदिवसेसु तओ कुलघरविभवाणुरूवरमणीयं । वत्तं विवाहकम्म अणण्णसरिसं पुरवरीए ॥४७॥ तं च अणण्ण- सरिच्छे कमेण वत्तं महूसर्व अम्हं । पेक्खणयमणोवमयं अचिक्खणयं बहुजणस्सा ॥४८॥ अम्हं दोवि कुलघरा पीइनिरंतरसिणेह- संबद्धा । एककुलं पिव जाया समसुहृदुक्खेण य गुणेणा ।। ४९ ॥ पंच अणुब्बयाई महन्यए मह पिओ गहेच्छीय । अवगाढो विसालं जिणवयणसुई.अमयभूयं ।। ५० ॥ सव्यमणोरहपरिपूरगं च पुण्णमणोरहंसि मए । उजमियं जह भणियं तवयमायंबिलट्ठ- सयं ॥५१॥ भणिया य मए चेडी जइया पियसंगया गया अहयं । का आसी वट्टमाणीए तुझं च घरे [वने] तइया ॥५२॥ तो जंपइ सारसिया भूसणमाणेउं पेसिया अहयं । तुम्भेहिं निययभवणं पट्टविया तो गया अहयं ॥ ५३ ॥ पेच्छं वक्खित्त- जणं दारं च अवट्टियं अणारखं । तो भवणमझपत्ता अप्पमयससंकिया अहयं ।। ५४ ॥ तत्थ य ते गम्भहरे सव्वाभरणभरियं गहेऊण । वरनगरसारभूयं करंडयं तो नियत्ताहं ॥ ५५॥ तत्थ य अपेच्छमाणी तुभ परिमग्गिऊण सव्वतो । रयणकरंडय- हत्था घरं विसण्णा नियत्तामि ॥५६॥ हा[स] मज्झ सामिणि ! त्ति तं पुण गम्भहरयं पलोयंती । तत्थ पडियामि हियए तल- प्पहारं च दाऊणं ॥ ५७ ॥ पञ्चागया य जाहे कमेण एकल्लिया विलवमाणी। चिंतेउं आहत्ता इमाणि हियएण हं तत्था ॥५८॥ चितेमि य तत्थ महा काही कण्णाकरण सिद्धि ति । तीसे परमरहस्सं जइ से(द्विणो) एयं न साहिस्सं ॥ ५९॥ सोहामि सावि ·होही निच्छिन्ना दीहराए रत्तीए । मज्झ वि य दाणि होहि कहिए लहुओ इमो दोसो ॥ ६० ॥ एयाणि य अण्णाणि य अणु- चितंतीए व हिययाए । सयणपराए गया मे निदाचत्ताए सा रत्ती ॥ ६१ ॥ सेद्विस्स मया सिटुं पहायकालंसि पायवडियाए। तं तुह जाइसरणं गमणं च समं पिययमेणं ॥६२॥ एयं सोऊण य से कुलमाणमणूणगं वहंतस्स । राहुगहिउ ब चंदो मुहचंदो निप्पभो जाओ ॥६३॥ धी धी अहो अकजं ति गहवती करयले विहुणमाणो । तणयाए कुलवंसो णो हा जह अयसेण ढ(ड)ज्झि- हिज्झा ॥ ६४(१) ॥ सयमागयं रहंगस्म नत्थि दोसो य सत्थवाहस्सा। सच्छंदकजतुरियाए एस दोसो म्ह धूयाए ॥ ६५ ॥ "सलिलपरियत्तमूले पाउँति सए तडे जह नदीओ। पाति दुसीला सुया तह कुलमाणे महिलियाओ ॥ ६६ ॥ दोससयाणं करणी मलिणी विउलस्स घरकुडंबस्स । धणस्स जीवलोए कुलंमि धूया न जायंति ॥ ३७॥ जं पयइरुद्दयस्स वि अव(ज)सस्स वि सव्वबंधवजणस्स । विणिवाइयवारित्ता जावजीवं कुणइ दाहं ।। ६८ ॥ कहगस्स उ वीसंभं कइयवयदुयारियाण महिलाणं । दप्पणगय व रूवं दुग्गिज्झं जो ण हु हिययं ॥६९॥" भणियं च तेण कीस हु एयं पुच्चं (न) ते मह कहियं । तस्स चेय दिजंती नेयं विच्छायणं होतं ॥७०॥ तो वेमि तीए किर सवियामि नियएण जीविएण त्ति । रक्खह रहस्समेयं जा ताव मिलेमि विसत्ति] (पिययं ति ) ॥ ७१ ॥ समयं च रक्खमाणी अओ मए भयवसाए नो कहियं । जं न हु निवेइयं मे तस्स पसीयंतु मे पाया ॥७२|| सोऊण एयमद्वं च सेट्ठिणी सा गया तहा मोहं । छायग्धं च गणंती सामिणि ! तुझं विओगं च ॥७३॥ दळूण यं तं पडियं सहसा रोएइ विस्सरं दीणं । गरुलप्पवे (१) चिरं पिव नागकुलं ।। ७४ ॥ पञ्चागयपाणाए तत्थ विलावकरणं अणेगविहं । घरसामिणीए रुण्णं रोयावयणं च बहुजणस्स ॥७५|| सव्वे य भाउया ते सकलचा परियणो कइय रोयंति । कलणकलुणं सामिणी ·विरहे तुई तइया ।। ७६ ॥ रोषेण य सविला धूयानेहेण मउपहिययाए । अबमथियो य सेट्ठी विष्णविगो तस्थ अम्माए ॥७७।। "सीलेणं विसुद्धाणं जस्स लडाणं. पि जाइया धूया। दो आणेइ अणत्था धूअविओगो य अयसो य ॥७८॥ पुवकय- कम्मनिव्वचिएण सव्वं विहाणविहिएण। (ह)वइ सुभमसुमं वा सो सवतो व अवसो वा" ॥७९॥ न हु दोसो दायन्यो तीसे सीलविणएण कलियाए । कुडिलेण जीवलोए सा तह नीया कयंतेग ॥८॥ जइ सा जाइमरिया पुगाई च अणुगया निययं । अप्पोउ होइ दोसो आणिजउ बालिया मे चि ॥८१।। सुकुमालियत्त(न)णुझ्या सुद्धहियं बहुजणस मणहरणि । न जीविउं समत्था खणं पि धूयं अपेन्ती ।। ८२ ॥ इय सेद्विणीर पायपडियाए कलुणकलुणं भणंतीए । नेतो तो वि बला तह ति मण्णाविओ सेट्टी ॥८३॥ तो भणइ एव भणिशो आसस आणेमि बालियं ते ति। मत्थाहकुले उबलमामि ||८४(१)। अह नियउ गहवईपर- मिणमो आगो पवहणेणं च । वाहिएण समयं तुम्ह काही य आगमणं ।। ८५ ॥ कीस तुमे सा नीय ति मझ गहवइकुमेण कट्टेण । दिण्णो मेसुम्मीसो वयणपहारो विणयणत्थं ॥ ८६ ॥ जे मग्गिउं गया म्हे पुरिसा सोऊण तुम्ह आगमणं । ते परितुट्ठा सुंदरि! तत्तो सव्वे परिनियत्ता ॥८॥ एवं वित्थरिपत्थं घरिणि ! परिपुछियाए संतीए । सव्वं जहाणुभूयं सारसियाए महं कहियं ॥८॥ तं तुरियगमणकारणनिम्माय मंतकारणनिमित्तं । तीसे चि मए कहियं सामत्थं अजउत्तस्स ॥८९॥ कस्बइदिणागं तत्तो च्छेयायरिउवएसनिम्मायं । निप्पुरिसनाडयं पिययमस्स ससुरेण से दिण्णं ॥१०॥तोप्पेससिद्धवत्तव अमरिहियमित्तसत्थ- परिकिण्णा । रमिमो भवणवरे य पउमसरे चकवाय च ।।९१(१)। हियरहिं सुरयवइयर[पवइयर]पीवरधणपी(अ)णुरागबद्धेहिं । न चएमो भोत्तुं जे मुहुचमे पि अण्णोणं ॥९२॥ कालं त अप्पं पिएण रहिया चिरंच मण्णामि । कलिनिरंतरतुद्वा रमियचयचिकणे ·लग्गा ।।९३॥ मजणजेमणभूसणसयणासण तह सरीरभोगेहिं । हिअयसुहेहि रमंता नाडयं पच्छा य पेच्छंता॥९४॥ आबद्धमलदामा चुण्णसुगंधेहि परिमलसमेया। एगंतरइ(प)सत्ता सुहमच्छामो निरुब्बिग्गा ॥९५॥ एव सुहेणं गओ णे इच्छियविसयसुहसागर- गयाणं ! सरओ गुणसंपुण्णो निम्मलगहचंदनक्खनो ।। ९६ ॥ पत्तो य सीयविहुयवियंभियायामदीहराईओ। तुरियपहाइयरे सिसिरो वहुवायसंवाओ ॥ ९७ ॥ चंदो चंदणको मणिमोतियहारवलयवलयक्खोमं दुउल्लचीणंसुयं च दोहग्गय(व्य) मुंचेति ॥९८॥ सोयमइत्थिउणो उउगुणविवरीयविमयसोक्खेहिं । हिमगुणवलकिंतो हेमंतो कंतमहियाणं ॥ ९९ ।। सहयारपुप्फे मासो सीयविणासो सुहवासो। कामस्स कम्ममासो वसंतमासो अणुपत्तो॥१३००॥ निहिया अजुज्झमाणा चेट्टातुरियवअणवरज्झता। एत्ता बहूहि य तहा चरत्तं अंदोलया परिणि ! ॥१॥जत्थ य पियवल्लाणा दीणाणुग्गहरओ जणो सम्बो । अंदोलएसु तुट्ठो बढेसु अणावराहेसु अच्छेरया ॥ २ ॥ पचणच्छण केयमयवणमायणवाणको सग्यो। रमिमो अणण्णसरिसे देवा विय व नंदणवर्णमि ॥३।। तरुलयविलया पुप्फच्छियं ऊणं पव्वयं उववणाणं | पन्चअइमुत्तयाणं चंदपराहुयमसमरं ॥ ४(१) ॥ पवं संदरिसंतो कं नो लडह चडुयारओ मज्झं । अण्णोण्णे य सुगंधे कुसुमे केसेसु मे कुणभएत्ते॥५(१)। सुण्णे य बहु ते तत्थ अवत्थंतरे दुमगणाणं । पेच्छंता पीइकरे मुदियमणा दोवि वियरंता ॥६॥ पेक्खामो य वि तो समणं तत्थ समणं सिलोवविह्र । हेट्ठामुहो पवितं निस्सो- यमसोयरुक्खस्स ॥७॥ केसकलावो कुसुमाणि भासिउ पाउयाणि अंगाणि । तिलक्खविसेसकमुहचुग्धाओ य मे पुंछिओ तत्थ ॥८॥ एवं पिएण वि कयं विसजिया पाउया य कुसुमा य । 'उज्जलवेसेण गुरू अभिगंतुं जं न वुत्तं' ति ॥९॥ तो विणयनमियकाया १ अ० पराहूयमंभ। २ अ० समतिण ।

·संजमिया सतुरियससंभंता । अपरिमियरत्तरयणं निहिं व दळूण परितुद्वा ॥ १० ॥ अह तं धम्मगुणनिर्हि मायामयमोहवजिय- मसंग । झाणोच[उ]गयं पडिसिद्धकायचडं उवगयामो ॥११॥ सिरविरयकरकमलंजलीए विणएण परमभत्तीए । खणसंजममजायं कत्तुं सामाइयं पत्ता ॥१२॥ उग्गउवसग्गसहअव्वग्गमणो तहिं दुयग्गा वि । काउस्सग्गं काऊण य समग्गं गुणवं समग्गं ॥१३॥ सबवेसग्गसुद्धं कम्मविहेढगं निसुदिऊण । तिविहेण विणयकम्मं कितिकम्मं तस्स कासिम्हे ॥ १४ ॥ काऊण य कितिकम्म विसेसओ नीयगोयअप्पायं । फासुविहारमविग्धं वा पुच्छिऊण तवगुणेसु ॥ १५ ॥ तो भगइ सम्बदुक्खयामोक्खणं खवियसन्ध- विसयसुहं । पवेह अव्यावाहं अतुलसुहं अक्खयं मोक्खं ।। १६ ।। सीसेण पडिच्छेऊण तस्स क्यणं कयं असावजं । धरिणि- यलंमि निविट्ठा हट्ठमणसा दुयग्गा वि ।। १७ ।। तं पि य सुटूठुवउत्तया विणयभरेण नियतिया अम्हे । पुच्छामु निच्छयसुह जरमरणनिवारणं धम्म ॥ १८ ॥ अह समयनिउणपरमत्थवित्थरं बंधमोक्खपायडणं । इणमो सवणमोसो सवणरसायणमणोहरं भासमाणा ॥१९॥ पञ्चक्खं अणुमाणं उवमा आणा य जिणवरदिट्ठा। चत्तारि साहणाई भणियाई बंधमोक्खस्स ॥२०॥ इंदिय- गुणसंजुत्तं आसपणदिहे दोसगुणसारं । जं सवभोमसिद्धं तं दव्वं जाण पचक्खं ॥२१॥ जं दव्यमदिद्वगुणं गुणेगदेसेग दिहसार- मिणं । गुणदोसेण णुगम्मई तं दव्यं जाण अणुमाणं ॥ २२ ॥ पञ्चरखेग परोक्खं दमं दवेण जं सुसरिसेण । उवमिजइ निदोसं तं उत्रमाणं वियाणाहि ॥२३॥ पञ्चक्खपरोक्खाणं दव्याणं तिविहकालजुत्ताणं । जं सुयनाणग्गहणं तं उवदेसं उबेइसति ।। २४ ॥ वण्णरसरूवगंधा सदफरिसगुणविरहिओ निचं । जीवो अणाइनिहणो जिणवरदिह्रो निरवसेसो॥२५|| सासओ अजोणी अणिदिओ १ अ० जिणवलहिहा। २ अ० वयस त्ति । , ·इंदियत्थपरिहीणो । अप्पा अणाइनिहणो विण्णाणगुणो य नायव्यो ।॥२६॥ जो चिट्ठइ कायगओ जो सुहदुक्खस्स वेयगो निचो। विसयसुहजाणओ सो अप्पा होइ नायव्वो ॥ २७ ॥ उवओगजोगइच्छावियकनाणगुणाऽवट्ठियगुणेहिं । (अप्पा) अणुनायचो अग्गेज्झो इंदियगुणेहि ॥२८॥ चिंत(ण)वेयणसण्णा विण्णाणं धारणा (य) बुद्धी य। ईहा मई वियका जीवस्स उ णेयलिंगाई ॥२९॥ जो चिंतेइ सरीरे अस्थि हु जीवो त्ति सोग्गासा । अप्पा ने हु जीवंसि असंते संसयउप्पायओ ॥ ३० ॥ अस्थि रोयइ हसइ य भूसइ बीहेइ कनेइ वित्तसइ । उकंठइ रमइ पुसेइ जीवो कम्माणुभावेणं ॥३१॥ अग्घाइ सुणइ पासइ रसमासायइ वेदए फरिसं । इंदियगुणेहिं पंचहि कायगओ बुद्धियरेहिं ॥३२॥ परिणामेण निवत्तति जीवो कम्मं सुभ व अशुभं वा। तिविहं च पओगे पवुत्तम- णवयसा कायजोगेहिं ॥३३॥ रत्तो विरयइ कम्म जीवो मुंचा विरागयं पत्तो । एसो जिणोवदेसो समासओ बंधमोक्खस्स ॥३४॥ सो. अण्णत्तो मुच्चइ अण्णत्तो वझंती वज्झपरेण कम्मेण । गूढसत्तो मंघाविव गागरुम्मंघे(?) ॥ ३५ ॥ अण्णत्तो मुच्चंत्तो गिण्हंतो कम्मरासिमण्णत्तो। संसारजंतजुत्तो भमंति घडीजंतजोगेणं ॥३६॥ सुभजोगो देवगतिं वचइ मज्झिमगुणेहिं माणुस्सं । मोहेण य तिरियगई नरयं पुण पाववहुलेणं ॥३७॥ रागदोसअनिग्गहं समुट्ठिया व सिण्णिया जिणवरेहिं । तस्स समुदिट्ठा य आगम्मा कम्म- बद्धस्स ॥३८॥ पाणवहमुसावाया अदत्तमेहुणपरिग्गहो कोहो । माणो माया लोभो भयमरइदुगुंछा य ॥३९॥ मगवयगकायजोगे य मंगुलो मिच्छदंसणपमाओ। पिमुणत्तणमण्णाणं अणिग्गही इंदियाण वाए ॥ ४० ॥ ते असवमागेग संजुया वणिया जिण- वरेहिं । अट्ठविहस्स वि कम्मस्स बंधहेऊ समासेण ॥४१॥ नेहब्भंगियगत्तस्स रेणुओ लग्गए जहा अंगे। तह रागदोसनेहोल्लियस्स १ अ० वियासो। २ स्नेहादितस्य ।

·कम्मं मुणेषव्यं ॥४२॥ परिणाममइवहविहं तं सो दोमगिगा मुहतेग । उदरमिणा व पुरिसो जद पचवं च ते जीवो ॥४३॥ उरालिए सरीरमि एमेव जीवं चत्तकम्ममरीरो वि न मारणा)यव्यो ॥४४(१) नागस्स दंमणस्म य आवरगा वेयणिजं च मोह च । आउयं नाम गोयं अंतराय व कम्माई ।। ४।। पले अट्ठविहाणाए छ य भेया हवंति परिमियया । गहागय एणमग्गे निति अणुभागे विभागे य ॥ ४६ ॥ जह वीयाणि महियले बहुप्पगाराणि विप्पड़ पगाणि । निषयगुणपुष्कफल कारणेण नाणनगं मुंचेति ॥४७॥ तह णवकम्मजोगेण निबद्धं एकओ असायगुणं । कम्मं विविविवागतणेग नाणत्तणं मुंचेइ ।।४८|| दव्यं खे कालं भवं च भावं च तह समाज । तस्य समासुदिडो उदओ कम्मस पंचविहाणो ॥४९॥ अगवयग्गं परीति संमार (संमार)- निमित्तं पि य भवं । भवोचहुओ लहति भवपनइए देहे ॥ ५०(१) ॥ देहनिमित्तं च इंदियविसेमं इंदियविसयनिमितं । मेग्णं (मणं) सणा हि विष्णाणं ॥ ५१(१) ।। विण्णागनिमित्तं पियवेदणमणुभाइ वेयणनिमित्तं । सारीरमाणसाणि य पावइ दुक्खाई तिक्खाई । ५२॥ दुक्खविणोयणहेउं गुहमिच्छ बहुयरं कुणइ पावं । पावणं तेण च्छु-भइ जम्मणमरणारहट्ठमि ॥५३॥ नरयं तिरि- खजोणि माणुसमवं च देवलोगं च । कम्मेहि भमाडिजइ जहम आणुपुब्धीए ॥५४॥ चण्डाल-मुडिय-पुलिंद-वाह-सग-जवण- बब्बरादीसु । जायति य अणुक्रम्मा विविद्वासु मणुस्सजाईसु ॥५५॥ ईदियसरीरविमलत्तणं च पडिपुण्णयं च एतेसु । पसनं सागि तचो सोभग्गदोहग्गं ॥५६॥ संजोगविप्पओगे उच्चागोयं च नीयगोयं च । आउयपरिभोगवुडिक्खयं च अत्थं अगत्थं वा॥५७ ॥ एते अणो य बहुसुहदुक्खे तन्ध जम्मणनिमिचं । पावइ अणंतखुत्तो खुतो नियएसु कम्मेसु ॥५८॥ नवरं एत्थ विसेसो माणुम- १ भपिया। 1 --- ·भावंमि होइ जीवाणं । जं सव्वदुक्खमोक्खं मोक्खपयंमि उ हि संकमइ ॥५९॥ अण्णाणरुक्खगहणे संसारमहावणे जिणवरेहि । निव्याणमहापंथो विजा चरणं च उवइटो॥६०॥ संजमजोगनिरुद्धमि आगमे तवविसोहिए सेसे । खीणमि सव्वकम्मे कम्मविसुद्धो भवइ सिद्धो ॥६१॥ एकसमएण वच्चइ स इतो हि परमपयं अणाबाहो । संसारभयविमुक्को लहइ सुहं अक्खयं मोक्खं ॥६२॥ इह नाणाभवगतिकारणेहि कम्महि विष्पमुका सा । उद्धं सभावसिद्धा सिद्धस्स गती असंगस्स ॥६३।। उवरिं अणुत्तराणं तहियं अज्जुण- सुवण्णसंखनिभा। तिलोकमत्थयत्था छत्तरयणसंठिया पुढवी ॥ ६४ ॥ सिद्धं सिद्धखेत्तं परमं च पयं अणुत्तरपयं च । बंभपदलोगं थूमियत्ति सीय त्ति य नामाई ॥६५॥ इसीपभारा य सीयाए जोयणमि लोयंतो। तस्सुवरिमं तिभागे सिद्धाणोगाहणा भणिया ॥६६॥ जाणतो सव्वे भावे अवितहसिद्धा जं:खवियरागदोसा । तो तेण नो लिप्पइ पुणो वि॥६७(१)॥ जं संठाणं इहई भवं चयं- तस्स चरिमसमयंमि । आसी य पदेसघणं तं संठाणं तहिं तस्स ॥६८॥ सो आगासे सिद्धालयंमि सिद्धगहणमि ओगाढे । अवि- रुद्धो तेहिं तर्हि सिद्धेहि समं अणंतेहिं ॥६९॥ एवं भणंत समणं घरिणि ! साहद्वतणुरुहा अम्हा । इच्छामो अणुतदिति बेमि सिसे निहियहत्था॥७०॥ भणिओ य पिययमेणं सो साहू वंदिऊण विणएण। लद्धा हु ते सुलद्धा जं तारुण्णे विगयसंगो॥७१॥ साहेह अणुवरोहेण मज्झ कहं तं सि लद्धसामण्णो। अणुकंप काऊणं भयवं ! कोऊहलं मज्झं ॥७२॥ तो तत्थ महुरसंगयमियक्खरं निन्धियारमज्झत्थं । इणमो कहेइ सुमणो जिणवयणविसारओ समणो ॥७३॥चंपाओ अवरजणवयासने अडविसंसिए देसे । मिग- महिसणेगदीवियवणहत्थिकुलोवतिणमि ॥ ७४ ॥ रणोवगूढ स्थ अत्थि तत्थ गरोहअम्मस्सा । वाहाणं संवासो सावयकुलकाल- १ अ० मुक ·पुरिसा अक्खंतसरसवल्लूरसमसा धम्मपसमोत्थया। जत्थ संझायंते व सया वाहकडिमुहपएसा ॥ ७६ ॥खल्लूरसरस- मतपसरुद्विहिरसुक्खत्तभरियनेच्याउ । दीसंति रत्तकंबलकयपावरणाओ वाहीउ ॥ ७७ ।। वाहीहि जत्थ कीरइ बरिहीण पिंछ- कययापरियसीहिं । संवत्थ कुसलकम कलभाणं दंतमुसलेहिं ।। ७८ ॥ अहयं अणंतरभवे इओ य आसी य हथिपडिहत्थी। मयजीवियावहारो मंसाहारो तहिं वाहो।.७१।। उच्चादढप्पहारी पइदिणअब्भाराधणगुणविहण्णू । कंडसमञ्जियकिची अमोहकंडो ति नामेण ॥८०॥ तस्स य अचुकलक्खो दढप्पहारी कम्मविक्खाओ। वाहो आसि पिया मे कुंभसीहो सीहओ नामं ॥८॥ पिउणो मज्झ बहुमया माया मे वाहवालिया आसि । अडविभयमाणवेसा अडविसिरी नाम नामेण ॥८२॥जाव य अहं वयस्थो हत्थि पाडेमि एक्ककंडेणं । तो (म)मं भणिय पिया सुणसु कुलधम्म इमं अम्हं ।।८३।। वाहकुलकोसघररक्खओ पयावीयपाडणसमत्थो। पुत्तय! साणो सूरो जूहबई ते न हतब्बो॥८४॥ पिल्लयमणुपालंती पुत्तसिणेहेण पंगुलिययाई। वाहाणं पि अभीरू मा पिल्लयमायरं हणसि ॥४५॥ पुत्तं अप्परिचत्तं डहरायं दुद्धमुद्धयं मुद्धं । 'डहरो होइ महल्लो त्ति पिल्लयं मा हु व हणसि ॥८६॥ पिल्लणउप्पत्ति- रममाणं काममोहियमईणं पुन्वविहोणजुबलियं सायं विजुयलेजा ॥ ८७॥ कुलधम्मक्याएसो एसो ते होउ पुरिसकओ। होज कुलस्स अवचओ जो कुलधम्मं विणासिज्जा ।।८८॥ वीयं अविणासंते अ जाय ! धम्मं च सुट्ठ रक्खंतो । पुत्तय ! करेज कम्म इय साहेजाहि पुत्ताणं ।।८९॥ तो हं सुंठय पच्छा कम्मं वाहत्तणं करेमाणो । वियरामि य पारद्धिं सावयकुलसंकुलं रणं ॥९०॥ खरिंग गवयकुरंग वणमहिसं गयवरं वराहं च । तेसु पदेसु निसु पहारं अहं. देमि ॥९१॥ ता मे समाणजाती नियल्लिया बालिया १ अ० कयसायरिय० । २ लघुयालम् ।

·४ गुरुजणेण! तरुणी पियामिरामा दिण्णा सुरयारणी भजा ॥९२ ॥ सामा थणजुयलालंकियल्लिया पीणपीवरनियंवा । मिउभणि- यविसयहसिरी मुहेणं चंदं विलवंती ॥ ९३ ।। राजीवतंबनयणा जोवणगुणराइमंडियसरीरा। कसणतणुरोमराई वणराई नाम नामेणं ॥१४॥ सोम्मं वरप्पसप्णरूवं वरकामिणी य मयकलिया। किसलयसयणं च सयसोक्खं वाहत्तणे एयं ॥९५॥ कीसं न होही सोक्खं वाहणत्तणुवलंमि साहीणे । जैसि किमिच्छियसुहअच्छत्ति निहीअराणसु ॥ ९६(१) || वाहीभुयपरिरंभणपीणपओ- हरबद्धरागो हैं। वारुणिमण्डतणुइउ सुरयकिलंतुडिओ कल्लं ॥ ९७ ॥ मयसंगमारपिचद्वयाकुलं सरसरुहिरपरिसित्तं । नमिऊग मुदियमणसो वणे वाहाण देवीए ॥ ९८ ॥ अह अण्णया कयाई गिम्हे हं गहियकंडकोयंडो। अंसावसत्ततुंबो वाहच्छत्तगउरणं ॥ ९९ ॥ वणकुसुमबद्धवेण्डो(केसो) उवाहणुप्पीलिएहि पाएहि । अग्गिकरणी व अरणीवट्ठी य कोयंडपटुंमि ॥ १४०० ॥ वण- हत्थि मग्गंतो दंतमुमलकारणाय परितंतो। आहिंडिऊण रणं गओ निवाणं नईगंग ॥१॥ तत्थ य पन्धयमेत्तं पन्धयवणंतरविया- रि(णं) पस्सं। पहा उत्तिण्णं रुई एकल्लयहत्थि ॥२(१॥ दळूण तं अपुलं अहयं हियएण संविचिनेमि । न हुगंगाकच्छवणंतरुडिओ होइ इमो हत्थी ॥३॥ जो गंगाकच्छवर्णमि होइ बहुविविहरुक्खगहणंमि । सुहफरिसवालकेमो तस्स इमं लक्श्वगं होइ ॥४॥ एसो पुण अप्णवणाओ आगओ दसणविरहिओ जड़ वि । वाहकुलरक्खणट्ठा तहाविहं तव्य उएसं ।।५।। एवं कयसंकप्पेग तो मए वाह- कुलरक्षणनिमित्तं । हथिस्स पेसियं तं जीवियनिहारणं कंडं ॥३॥ अह तेण य उड्डीणो सहमा खणकुंकुमो नहयलस्स । पुष्य- कयंतविजुत्तो बिद्धो कंडेण चक्काओ ॥ ७॥ पडिओ य वेदणाउरपमुकपक्खो खणेग सलिलाले। संझाकुंमतम्रो दवइयाग ·पच्छिमसमुद्दे ॥८॥ पडियं च णं उवगया चकाइ(ई) विकार अणुहरंती। सोकाइरेगदुइटा रारेण उस्सारियप्पाणं ॥१॥ हा धिंग- जुयलयमिणमो हयं चिंतापरो (अहं) जाओ। वेद्विति अग्नहत्थे रोपिन्छ तत्थ विधुगंतो॥१०॥ तंमि य हथिमि गए मए वि सो' पुलिणंमि काऊण । आगयकिवेण तुरियं अणुकंपा झामियो राउणो॥११॥ तमि य अग्गिमि पुणो चकाई सहयराणुरागेण । नमि- ऊण संनिवइया तत्थ य दड्डा मुहुत्तेणं ॥ १२ ॥ दहण तं तह मयं दुक्खं पीवरतरयं मह जायं। भदकसउणमिहुणकं किह वा (ता)व पिणासियमिणं ति ॥१३॥ चिंतेमि पुरिसपरिरक्खिओ एस अम्ह कुलधम्मो । समउ कुलजसो हा दुट्छ मए कहं भग्गो ॥१४॥ पुरिसगन्धउच्छाहो खलिपविलिउ दुगुंछति । अप्पाण चेत्र निययकुलधम्मो बलिविभोयगस्य ॥१५॥ किं मज्श जीविएणं ति एवं कयंतचोइयगइस्स । जाया महं बुद्धी तो बहुतरे (मेलितु दारुए)॥१६॥ आणी चावायचिययाए अहमवि अग्गिपडिओ तत्थ य दड्डो मुहत्तेण ।। १७ ॥ कुलधम्मवयाएसस्स रक्खणा सबसन्वउअयया । पच्छाणुतावगरहणानिंदादुगुंछापवण्णो है ॥१८॥ संतेगप्पणिहाणो विसुद्धपरिणामधम्मसद्धाए। 'चारयसरीरस्स य एएण न हंगो नरयं ॥१९॥ तत्थ मओ हं गंगाणईण गंतूण उत्तरे कूले। इब्मकुले आयाओ विणडधष्णसयगंमि ॥२०॥ निष्फणसव्यगुणसस्सविस्तुओ उस्सयाकुलो जत्थ। कासी नाम जणवओ. कासगजणसंकुलारम्मो ॥२१॥ जत्थ य मणोभिरामे पउमसरे रामकिनेण समु(मूहो । होति निरिक्खणं वक्त च मसिणगमणा पहियजूहा ॥२२॥ तत्थ सायरभारियाए गंगाए एगुत्तपागारा । बारवतीव पहाणा नयरी वाणारसी नामं ॥२३॥ तत्थेव वणियजणो मागोवजिय महं चविलवगुणा(गो) । एमालओ वि कोडी य देज गेण्हेज.वा भण्डा ॥ २४ ॥ जत्थ पारंगण- १ १० घिगुजुग० । २ अ० सोच्छपु० । ३ प्रज्वलितः । ४ ५० घायण । --- ·नरवइपहेसु य गत्तणोण भवणाणं । सूरो पेच्छइ गयणयलविवरमज्झा गओ भूमी ॥२५॥ तत्थ य अहं च जाओरुद्दजसो नाम नामधेजेणं । लेहाई य कला मे कमेण उवसिक्खिया विविहा ॥२६॥ मज्झ य विणासयं मे लोगासगे अकित्तिपासंगे । जूए आसि पसंगो आसंगो सव्वदोसाणं ॥२७॥ जो ण वि कूडियमद्दा लमे वसगया असाहुणा । पुरिसा उप्पासियध्वं सवगुणा बहुभयविणा- सण मुंचेति ॥२८(१)। स(सं)पइ मयतण्हसमं जूयं मज्झ अणुबद्धमाणस्स । कुलपव्ययस्स उक्काइ चोरिकाबाहिढियाकाउ ॥२९॥ अक्खेयवसं वेच्छयणपयासघरघायपंथे घायरओ। निययावराहकारणसयणजणदुगुंछिओ जाओ॥३०॥ परधणहरणे बुद्धी उप्पण्णा जूयवसणपसत्तस्स । लोभगहस्स बासंतरेहि हिंडामि असिहत्थो॥३१॥ नगरीए विण्णाओ पायडदोसि त्ति ताणमलभंतो।खारीयं नाम (गामंग)ओ विंशगिरिकुडुजिणिं ॥ ३२ ॥ अडविसावयकुलसयसरणं [मगमण] सउणगणचोरगणपत्ति । नाणारुक्खगणु- बिद्धवहलतम अंधकारमती ॥३३॥ विंझगिरिपरिक्खित्तं एकद्दारविसमं गओ अहयं । पल्लिं तत्थ महल्लिं सीहगुहं नाम नामेणं ॥३४॥ वाणियगसत्थियनणपरिलुचिरेहिं तह बद्धदुहकारीहिं । परधणहरणरएहिं रुरिया चोरेहिं वि(वी)रेहिं ॥ ३५ : अस्थि उ विरहेजा णु अंजणं वंचणेहिं बहुयाहिं हरणोवायविहण्णा ॥ ३६(१) ।। ववगयधम्माणुकंपा य केई बंभणसमणमहिलाओ। बालयथेरे य अबलं परिहरंती सूरामरेसु पन्भवति ॥३७(१)।। समरसयलद्धलक्खा आसगुडविट्ठा डगासया। विजयी वोग जत्थ पयासा वसंति तमहं गओ पल्लिं ॥३८॥ चोरगणसुहासंगो समरपयं(सं)गो असिविसमियंगो। वट्टियपावयसंगो विणासयंगो (तो) परं पसूण ।।३९(१)। साहस्सी चोराण पोसओ तहिं चोरमाउ उ । चोरो-पायड भडसत्तीउ सूरो सत्तपिओ नाम ।।४०(१)। सोहिओ बाहुविरियजिजउजियं तत्थ लद्धजस(स) । भडलच्छिपायडं तह सेणावचं परं पत्तो ॥ ४१ ।। तस्स य गओ मूलं आभासिय ·पूइओ अहं तेण । भडजणकयसम्माणो अच्छामि सुहं अपरिभूओ ।।४२|| तत्थ य ह वसमाणो पत्तो अविरयपावभडसइं। बहु- समरकरण विक्कमसमजियपयाकित्तीयं ॥४३।। असिलट्ठिपढमल्लारणं मारिउ जणं अदिट्ठपढिओ। खुद्दत्तणेण जेट्ठो भंडाण तेणा- वइस्स य तु ॥ ४४ ॥ जुझंतमजुज्झतं पलायमाणं च एव पत्तं वा । समरे पंचावडियं च अमुचमाणस्स मे तत्थ ।। ४५॥ तो तत्थ पल्लिभरवालएहि वलिउ ति निरणुकंपो त्ति । जमसुओ ति कयं सो पावगुंणुत्तं मामकं नाव(म) ॥४६(१)।। समाणिया अ मित्ता संपृड्या सविभवेणं । जूएसु महग्धेमु अग्पवित्रो मे तहिं अप्पा ॥४७॥ एव समइच्छड् महं कालो कालजमदंडभूयस्स ! पल्लीवासंमि तया संघासंमि तयो सबासनितण्हं हिययस्सा ॥४८॥ तत्थ पणया कयाई कम्म काउं गएहिं चोरेहिं । लद्धं तरुण- मिहुणयं पल्लिमइणियं गहेऊण । ४९॥ देवीए उद्दिवा अदिहा चेव सिद्धमेमि । तो तेहिं चोरसेणापतिणो नाया दुयग्गा वि ॥५०॥ पडिदंसिया सेणावइस्स तरुणो य सा य वरतरुणी । चोराण वि चोरंती रूवविसेसेण हिययाई॥५१॥ तो सा अच्छरसरिसी इणमो दिण्णा पसु त्ति काऊण । सेणावइणा महिला न कया कच्चाइणीभएण ॥५२॥ चोरेहि य रयणाणं पल्लीवइणो वरग्गहो दिण्णो। सेसं तेहिं वि दत्तं तरुणमिहुणसंतियं मोल्लं ॥५३॥ सेणाववयणेण य आणाविओ हं इमे उ नवमीए । कच्चाइणीए जागे महा- पर दोवि कायव्वा ।। ५४ ॥ मह दिण्णा रक्खेउं नीया य मया घरं नियं दोवि। बाहभरभरियनयणा मरणभयपणट्टचेट्ठा य ॥५५॥ वणगुणसाहीणं तरुणं काऊण हं पडालीए। अच्छामि उक्खक्खंतो [सा] पल्ले सुरं निघोट्टतेण ॥५६॥ तो सा विलाव- पउरा कलुणं पइपेम्मपायडियसोया। रोयइ पवरतरुणी मणकंपणयं मह बंदिजणस्स ।। ५७ ॥ तो तीए रुण्णसहाणि याहिं बंदीहिं १ पात्रंविशेपः। २ ख० तेण ।

·सोयमाणीहिं। पेच्छिजंति सवइया तत्थ कयंतसवतीहि ।।५८॥ तो.ताहिं जायकोउहलाहिं वंदीहिं पुच्छिया तरुणी । कत्तोत्थ कत्थ वचह किह चा चोरेहिं गहियाई ।।५९॥ तो सा वाहुसीसं भणइ सुणह मूलओ इमं मे ति । सव्वं दुक्खण्णवं च जम्मूलं म्हे इमं पत्तं ॥३०॥ चंपा नाम पुरवरी तीसे अवरंसि रणमि ति वरंमि । आसी य चकवाई गंगापरोयणा अहयं ॥६१॥ इणमो य मज्झ तरुणो तहियं सुरयरहसारही अहियं । गंगातरंगतिलओ पुलिणतलवतीए तीआसिणि ॥१२॥ अह अण्णया कयाई कोयंडवयंस- एण कंडेणं । इणमो वाहेण हओ वणहत्थिहंतुकामेण ॥ ६ ॥ जायाणुसएण पुणो पुलिणतले ज्झामियं सरीरं से। अहमवि तत्थ अइगया पइमग्गविमग्गिया अग्गि ॥६४॥ तत्थ मया हं संती जउणातडसण्णिविठ्ठलटुंमि । सेडिकुले आयया कोसंबीए पुर- वरीए ॥६५॥ तत्थ य पुव्वतरायं आयातो मज्झिमो पिययमो वि । तिसमुदलद्धसद्दे सस्थाहकुले महलंमि ॥६६|| पुणरवि चित्त- पडेणं विण्णाओ तत्थ एकमेका णे। मग्गाविया य अहयं पिउणा न य संपदिण्णा य ॥६७॥ दुई य पेसिया मे अहं च पुयाणु: रागतोरविया । पियवसहिमि पउसे गया मयणदोससंतत्ता ।।६८॥ दोवि हु गुरुजणभीया तत्तो नावाए तह अवकता। ता तकरेहि गहिया गंगापुलिणे महल्लंमि ।।६९॥ एवं सा वरवाला साहइ बंदीजणस्स रोयंती । सव्वं जहाणुपुब्धि सुहदुक्खपवंचरिंछोली ॥७॥ बंदीजणस्स एवं तीए कहतीए रोयमाणीए। संभारिओमि जाई मोहं च गओ सुहुत्तागं ॥७१।। पचागओ य संतो अम्मापियरं भारियं च तहिं । पुवचरियं च निययं तं कुलधम्मं च सुमरामि ॥७२॥ सोऊण यतं तीए सुमिणयसंभारियं व मह ताए । जाएं करुणामउयं वच्छलगुणं मे य हिययं । ७३॥ तं चकवायजुयलं इमं ति हियएण हं विचिनेमि । गंगाभरणं जं मे तया हयं मया पमाएणं ॥७४॥ न हु मे पुणो वि जुत्तं रइतिसियं दुक्खलद्धसंभोगं । मिहुणमिणं हेतुं जे कामरइरसं वियाणतो ॥७५॥ तो होउ ·I.NIL तस्स पावस्स निकिति जीविएण विसएग । दाहामि जीवियं 'से काई परलोयततिं च ॥७६॥ एवं कयमिप्पाएण तो मए सुरयं करतेणं । निग्गंतूण कुडीओ कओ सिढिलवंधणतरुणो ॥७७॥ सण्णबद्धचिका वेगत्तियखण्डकैत्तियं काउं । छुरियं बंधेऊणं असि- वसुणंदं गहेऊणं ॥७८॥ सो य पओसंमि मए पल्लीए नीणिओ एवं व उं । नित्थारिओ य अडवि सह कंताए परमघोरं ॥७९॥ निकतारं च तहिं गामपासं महिं पमोत्तूण । निधिण्णजीवलोगो इमाणि हियएण चिंते(मि)॥८॥न हु जुञ्जइ मे गंतुं कयाव- राहस्स चोरपल्लि(म्मि) । सेणावइस्स य मुहं जमपुरिससमस्स दहूं जो ॥ ८१ ॥ लोभेण कामसुहगिधुणा मए जं कयं तं हु पावं । तस्स विमोक्खं मोक्खं संपइ काउं खमं नवरि ।।८२।। "जो कुणइ रागमूढो परस्स दुक्खं सुहं विमग्गंतो । सो कुणइ अप्पणो मोक्खयाए दुक्खं बहुत्तरायं ॥ ८३ ॥ [मा] धण्णा कलत्तगोत्तीउ निग्गया पेम्मवंधणविमुक्का। उवसंतरागदोसा समसुहदुक्खा पविहरंति" ॥८४॥ एव मति धारिता तं उत्तरहुत्तो पयट्टिो मि। अह तववरणलद्धसारं कामपुणरं परम्मुहमतिओ ॥८५॥ तो एद्दकमलमलिणं फलय(य) अविकिरिय एकपासंमि । नररुहिरसोण्डयखण्डयं च तस्स सयासंमि पत्तो ॥८६(१)।। पुरिमतालं सतालं वणगहणमण्डियउजाणं । तं देवलोगसारं अलकापुरिय(य) अणुहरंतं ।।८७॥ तस्स य दक्खिणपासे पउमसरतलायमंडि- उद्देसो। उववणगुणेईरितनंदणवणसच्छह सिरीयं ।।८८॥ छउवयपुष्फावयरं फलोवयपुमाउलं सवित्तसह । मयणमणनिव्वुइकरा सजल- मेहगंभीरा ।।८९॥ भमरगणं दरियमहुयरिरिमियमहुयरसदालं। उजाणवरगुणाणं एकाकारं च पुहईए ॥९०॥एको त्थ नवरि दोसो जं परहुयमहुयरमहुकरिरुएहि । कुगइ कहाविकहाओ जणस्स कुमालभणियस्स ॥९१॥ निग्गलियधवलजलहरपहागोरं तुहारसं- १ ख० मे । २ ख० सोरयं । ३ अ० कच्छिय० । ४ अ० पत्तो म्हि । ५ अ० ईरिता । ६ अ० परहुय० ।

·विलित्तं । तुंगं सीहनिसाई देवकुलं तत्थ पस्सामि ॥९२॥ खंभसयसण्णि विट्ठ लट्ठ सुसिलिकहकयकम्मं । रुंदं महानिवेसं तत्थ य पेच्छाघरं पेक्खं ॥ ९३ ॥ पेच्छाघरस्स पुरओ पीढं बहुभत्तिमण्डियं तुगं। पासं सचेइयागं नग्गोहवडं कयपडायं ॥ ९४ ॥ सच्छत्तमल्लदामं सलोमहोत्थं सचंदणविलित्तं । उजाणदुमगणाणं कारेंतं आहिवचं व ॥ ९५ ॥ तमहं वडमहिवडिओ पयाहिणं देउलं करेमाणो । कोमलपत्तलसालं सुहसीयलपत्तलच्छायं ॥९६॥ तत्थ य पुच्छामि जणं इणमो किं नामयं उववणं ति । कस्स य देवस्स इमा कीरइ इय सुंदरी पूया ॥९७॥ बहुसो य निरिक्खंतो नवरं पेच्छामि भवणवरनिययं । न य मे दिट्ठपुव्वं इणमुजाणं कयाई पि ॥९८॥ तो तं विजाणमाणो भणाइ मं पाहुणो त्ति नाऊणं । इणमो उजाणवरं सयडमुहं नाम नामेणं ।।९९॥ इक्खा- यरायवसभो उसभो किल ललियवसहगइगामी । आसी य भरहवासे कुमारसुय(प)ती वसुमतीए ॥ १५०० । सो किर हिम- बंतधणी मण्डलवलयाउलगुणसमिद्धं । सागररसणाकलावं पुहइमहिलं पमोत्तूर्ण ।।१।। गम्भे पुणब्भवभीओ अपुणब्भवस्स उज्जुए मए । तइया नीसामण्णे सो पुण्णमणुत्तरं कामी ।। २ । तो तस्स सुरासुरपूइयस्स वरनाणदंसणमणतं । इहई किर उप्पण्णं वडस्स हेट्ठा निविट्ठस्सा ॥३॥ तो तस्स इमा महिमा कीरइ अावि लोगनाहस्स । पडियभवस्स य पडिमा देवकुले ठाविया एसा ॥४॥ एवं सोऊण अहं वडं च पडिमं च वंदिऊण तहिं । पस्सामि [भव]गुणनिहिं समणं तत्थेकपासंमि ।।५।। हिययंमि निवेसियं पंचे- दियतियं निव्वुयं सुहनिसणं। अज्झप्पज्झाणसंवरनिरुद्धएकग्गयं चित्तं ॥३॥ उवगंतूण य पाए अपावहिययस्स घेत्तूण । संवेग- जायहासो कयंजलिउडो अहं बेमि ॥७॥ अवगयमाणकोहो अहिरण्णसुवण्णिओ निरारंभो । इच्छामि ते महायस! सीसो सुस्सुस्स १ अ०भवणस्स०।

·तु होउं ॥८ll जम्मणमरणावनं वहबंधरोगमयरपरिवरियं । तुभ सिरीए तरिउ संसारमहण्णवं इच्छं ।।९।। कण्णमणनिव्वुइकराणि भणिऊण निरुद्धदुइदुहुक्खं । खुणसेसणस्स सया गरुया जावजीवं सुगुणा बोद्धं ॥१०॥ खंवेण व सीसेण व भरो सुयरो पुण वोढुं जो। इणमो उ अविस्सामं सीलभरो दुकरो वोढुं सो ॥ ११ ॥ तं वेमि पुणो हा नस्थि ववसियस्स दुकरं किंचि । कायन्वमिहे पुरिसस्स कामधम्मं व कजेसु ॥ १२(१)॥ इच्छामि ववसिउं हं पव्वजमिणं पयजिउं अजं । उग्गं गुणसयणपजं पमजणी सन्ध- दुक्खाणं ॥१३॥ तो तेण सव्वभूयहिययमि जरमरणमोक्खणकरंमि पंचमहन्वयगुणविधियमि धम्ममि हं ठविओ॥१४॥ पञ्च- क्खाणं विणओ ठाणगमणविधियं पडिकमणं । भासाभासं च अहं कमेण वि उवसिक्खिओ सव्वं ॥१५॥ छत्तीसं पि समत्ता उग्गा कालेण मग्गसोमाणा । आयारस्स उवमा गहिया मे उत्तरायणा ॥ १६ नव चेव बंभरगुत्ता कम्माणि वंभचेरस्स । गहिया विमुत्तिमग्गा आयारग्गा समवा मे ॥१७॥ एवं संगोवंगो मग्गो निव्याणगमणपंथस्स । आयारो आयारो सुविहियसत्थस्स मे गहिओ ॥ १८ ॥ सूयगडं च गयं मे ठाणसमवाया समाणिया य ! ततो सेसं च कालियसुयं अंगपविट्ठ मए गहियं ।। १९ ॥ नव गया पुया मे सम्बनयपयंसया य विच्छिण्णा। सव्वेसिं दवाणं भावगुणविसेसया गउणा ॥२०॥ बारस मे गयाइं वासाई मे एवं चरित्तस्स । विहरंतस्स य वसुहं समाणमाणावमाणस्स ॥२१॥ परिवड्डमाणसड्डो जहाबलं संजमंमि संजुत्तो । अजय भावियमती कहेमि अणुत्तरं धम्मं ।।२२।। एवं सोऊण अम्हे जं किर दुक्खं तयं समणुभूयं । संभारियवृत्तंते मे जायं पुणो क्खं ॥२३॥ वाहयकंपियगुरुका य एकमेकस्स पेसिया दिट्ठी । अहो सो जणो तइया नाओ विसं च अमयं च आसी ।। २४ ॥ जइ ताव १ अ० बंधण । २ अ० खुमेस। ३ अ० मिहं ।

·कूरकम्मो होऊण इमो वि संजओ जाओ। जोग्गा दुक्खक्खवणं अम्हे वि तवं अणुचरेमो॥२५॥ संभारियदुक्खा निवइयाय तो कामभोगनिविण्णा । पाएसु तस्स पडिया समणस्स समाहिजुत्तस्स ॥२६॥ सीसे निवेसियंजलिपुडा य पच्चुट्ठिया पुणो भणिमो। तकालबंधवं तं जीवियगुणदायगं समणं ॥२७॥ जं चकवायजुयलयं मे तया हयं परभवंसि। नरमिहुणयं पर(इह)भवे उ नीणियं चोरपल्लीउ ॥२९॥ तं मिहुणं इणमम्हो दिण्णं भे जस्स जीवियं तयाइ । देहि पुणो जह तइया अम्हं दुक्खाण वोच्छेयं ॥२९॥ जाइपरंपरविणिघायमरणबहुदुक्खसंकडस्स द्वामा । भीया अणिच्चवासासुहस्स संसारवासस्स ॥३०॥ जिणवयणुञ्जयपंवेण विविह- तवनियमगहियपच्छयणा। निव्याणगमणतुरिए इच्छामो भे तवग्गओ ॥ ३१ ॥ तो भणइ सो सुविहिओ जो काही सीलसंजमं सययं । सो सव्वदुक्खमोक्खं अचिरेण (कालेण) गच्छिहिइ ॥३२॥ " जइ नेच्छह विणिवायं जाइपरंपरसएसु अणुहविउं । बजेह पावकम्मं ताव इय तिव्युजया होह ॥ ३३ ॥ नजइ धुवं तु मरणं न नजइ होहिती कया तं ति । तं जीवियं न पावइ ताव वरं भे कओ धम्मो ॥३४॥ विरलुस्सासेण मरतएण वेलविणाणुकंठेण निस्सण्णेण नक्कतवचरणपवित्थरो कउ ।।३५(१)।। हठेण बलिय- पंचिंदिएण आउंमि परिसरंतंमि । सक्का सोग्गइमग्गा जोग्गा हु धरि जे॥३६॥ बहुविग्वे सुहब जे अणिचपरिणामजीवि जए। सद्धा वद्धेयव्या कायव्वे धम्मचरणमि ॥ ३७ ।। जस्स न वरेज मच्चू जीवो दुक्खं च जो न पावेजा। तस्स हु तवगुणजोगो कओ व अकयउ व्व जुजेजा ॥ ३८ ॥ निययमरणमि लोया आलोयं संजमस्स लघृण । न हु पद्धतीयमाउ जाह ताहेब गंतव्यो ॥३९(१)।। अत्ते निययसोक्खलोए बहुचिरे य जीवियंसि चलंमि । धम्मचरणमि बुद्धी नरेण निचं पि कायया ॥४०॥ एवं सुविहि- ·यवयणं निसम्म आउयं चलं ति उव्वेग्गा । तवचरणकउन्छाहा उ मुइमो सुस्सणा दोवि ।। ४१ ॥ पेसजणस य हत्थे सव्वे ते भूसणे निसिरिऊणं । भणिमो धरह इमे ता अम्हं अम्मापिउणं ति ॥४२'! भणह य दुक्खविभीया नाणाजोणिपरिहिंडणुधिग्गा । ऊरसरणुव्वेयकरं सामण्णं ते पवण्ण ति ॥४३॥ तेसिं च विणयखलियं खमह य किर सुहुमचादरं सम्बं । मत्तेहि पमत्तेहि य जं होज कयं कयाई पि ॥४४॥ एवं सोऊण अम्हं वयणं सहसा कुइयं परियणेण। परियणसहिया आधाविया ता नाडइजाउ ॥४५॥ सोऊण वयणमेयं ते पडिया ता पियमस्म पाएसु । मा नाह! अणाहाओ परिचएजति वेतीउ :४६॥ उपायवडियाहि कह वि पियस्स परिणी ! पसाकासाहिं । बलिकम्मं चेत्र कयं अलयपडियपुष्फपुंजेहिं ।। ४७ ॥ अपरिस्समरमिएहि मणसा इच्छिय सयं गिहीएहिं । जुत्तो सि सत्तकालं मणोरहमएहि सुरएहि ॥ ४८ ॥ जइ चियरइ परिभोगं न लभामो ते सया निकेयंमि । अच्छीहिं पेच्छिउं जो तहवि तुम इच्छिमो निचं ॥४२॥ अच्छोप्पा वि समाणो फुरियकुमुयपंडुरो कुमुयसोहो। कस्स न करेइ पीइं सकल- विमलमंडलो चंदो ॥५०॥ एयाणि य अण्णाणि य ताओ कलुणाणि विलयमाणीओ। तवचरणकरण विग्धं पियस्स काउं ववसि- याओ ॥५१॥ तं कलुणं मुंच सग्गं मणवाघायंतीओ अगणंतो। भोगविरत्तो रत्तो पारत्तसुहावहे धम्मे ।।५२॥ लुंनइ कुसुमुम्मिस्से केसो (पिओ) केसे य तहिं अगणयंतो वेरग्गममावण्यो पवानिच्छिमतीओ॥५३॥ सयमेव लुइय सिरया अहं पि समणस्स तह य पाएसु । पडिया पिएण समयं दुक्ख विमोक्खं कुणह मे ति ॥५४॥ तो तेण जहुविइट कयं च सामाइयं तहिं अम्हें । एकगिय पि जं तं उन्बूढ सोगति नेइ ।। ५५ ॥ पाणिवहमुसावाया अदत्तमेहुणपरिग्गहा विरती य । राईभोयणविरती तेण बद्धाविया अम्हं १ अ० सूसणा।

·॥५६॥ गहियाओ उत्तरगुणाओ उन्माओ तवचरणलुद्धेहिं । अप्पडिबद्धेहिं पुणो जीवियमरणे सरीरे य ।।५७॥ दोण्ह वि अम्मा- पियरो अम्हाणं सव्वसत्तिसंजुत्ता । तेण (तहिं) पत्ता नायमि कय(मझ) परियणाओ॥५८॥ उत्तमंताओ पुरीसवालवुड्डमहिला तहिं परिणि! | आगंतुं च पवत्ता ते पव्यइए त्ति सोऊणं ।। ५९ ॥ बंधवजणेण अम्हं पुण्णं तं उबवणं तह महंतं । दठुमणेण य अम्हं बहुणा अण्णेण य जणेण ॥६०॥ तत्थ य जणस्स परिपिंडियस्स अण्णोणवइयकायस्स | आभोकएत्थमवरि मुहसीसपरंपरा- निवहो ॥ ६१ ॥ नियमुम्भवम्भावपरायणो य दहणो नट्टसोभाए । सोगभरेणाऽऽरसियं बंधवमित्तेण मे तत्थ ।। ६२॥दोह चि अम्मापियरो रोयंता आगया दबदबस्स ! सामू असुरो य महं दट्टण म्हे (चेव) गया मुच्छं ॥३३॥ जिगवयणभावियमती दोवि य संसारमुणियपरमत्था। मज्झं अम्मापियरो भणंति वाहं निरुभंता ॥६४॥ किं साहसमेरिसयं पुत्तय ! कयं जोव्यणस्स उदयंमि । दुक्खं खु तरुणभावत्तणेण सामण्णगुणा धरेउं जे ।। ६५ ।। मा होज तरुणभावत्तणेण धम्मे विराहणा काई । अणुभूयकामभोगा पच्छा वि तं च गहेयन्या ॥६६॥ भोगा खणमित्तसुहा विवागकड्डय त्ति तो अहं वेमि । बहुदुक्खो य कुडुबो न मुत्तिसोक्खा परं अस्थि ॥६७॥ जाव न मुयंति अत्था थामो जा अस्थि संजमं काउं। जाव न हरेइ मच्चू ताव वरं मे तवं काउं॥६८॥ तो भणइ तत्थ ताओ इंदियचोरगहणमि तारुण्णे । नित्थरह अणावाहा संसारमहल्लण्णवमिणं ति ।।६९॥ वुढवियसमासिया य बंधवजणेण ते दो वि । सासूससुरो महं रमणमिणं विण्णवंतेव ॥७०॥ केण तुमं किं भणिओ किं चि तुह न बट्टए इह पुत्त !। किं च विलीयं दिटुं तो निधिण्णो सि पचहओ ॥७१ ॥ धम्मो किर सग्गफलो सग्गफला इच्छिया तहा भोगा। विसयसुहेसु य महिलासारो त्ति सुई भणइ लोए ॥७२।। ता तुज्य महिलियाओ अत्थि इहं अच्छरासरिसियाओ । अणुभुत्तकामभोगो करिहिसि पच्छा वि तं ·धम्मं ॥७३।। रजसमत्ता रत्तं अम्हे वि य वैवि पुत्तयं च इमं । सव्यं च दबजायं पुत्त ! किं ते परिचयसि ॥ ७४ ॥ वासाणि कइवयाणि कामभोगे निरुस्सु भो भुजा । पन्छग्गे परिणयव मो चरिहिसि उग्गं समणधगं॥७२।। अम्मापिऊहिं एवं तेहिं कलणं तहिं भणिओ। भणइ चरणनिच्छियमई दिद्रुतं सत्थवाहसुओ ॥७६।। "जहा कोसियाकीडोनियसरीरकरण अण्णाणी । हियकामओ निरंभइ अप्पाणं तंतुमेतेण ।। ७७ ॥ तह मोहमोहियमसी विसयसुहकामओ दुहसएहि । इथिकएण निरंभइ अपाणं रागदोसेहि ॥ ८॥ तो रागदोसदुखदुओ सया विविहजोणिभवगहणं । मिच्छत्तसमुच्छण्णो पडिही संसारकतारं ॥ ७९ ॥ न वि तह बहुयं सोक्खं हवती पुरिसो पियाए भमि । पावइ जह बहुतरयं दुक्खं थीविओगंमि ||८|| मग्गिजंतो दुक्खं जणेइ लद्धो य रक्खण- कएणं । सोऽयं कुणइ विणढे तो किर दुक्खावहो अत्थो ॥८१॥ अम्मापियरो भाउयभजा पुतो य बंधवा सुहिया । एते सिणेह- मइया निगडा निवागमग्गस्स ।। ८२।। जह सत्थसमारूढो साहायलोभेण दुग्गमग्गगओ । अणुपालेति वैयंता जणो जणं सत्थ- जागरणं ॥ ८३ ॥ निकंतारो य पुणो कत्थ य ठाणाउ तं पयहिऊणं । अण्णोणगएहि वच्चइ पंथेहिं जणो जणवयंमि ॥ ८४ ॥ एवमिह लोए जं वा विइजिया होति बंधवा नाम । सुहदुक्खं मत्तपरिपालंधणस्थ जुत्तीकय (१)॥८॥ सिणेहाउ विसंजोगविउ इउ पुणो बंधवे पमोत्तूण । चचंति निययकम्मोदएहिं नाणागतिबिसेसे ।। ८६ ।। वसमक्खियनिन्धर्ववेण एगंतरउवगएण । रागो परि- हरियव्यो अवरागो मुत्तिमग्गोत्ति ||८७)। लघृण धम्मबुद्धिं गुणपलियसकालियं गहेयव्यं । जाव न करेइ चवला आउपडिच्छे- दणं कालो ||८८॥ एवं परमत्थनिच्छयं विहस्सुणा जयणं पडिजुत्तेण । कत्थइ असजमाणेण हवइ मोक्खो सुहं गंतु" ।। ८९॥ १ अ० वयंतो। २ अ० पणियः।

·M जं पि य भणह कइवए वासे ता मुंज कामभोगं ति । एत्थ वि दीसइ दोसो अनिययमरणाउरे लोए॥९०॥ नत्थि कोइ लोए मच्चूओ बलनिरंभणसमत्थो । तो पुन्यमेव नियमो अकालहीणं गहेयव्यो॥९१॥ एयाणि य अण्णाणि य सत्याहसुएण जंपमाणेणं अम्मापियरो सयणो य तत्थ पडिसेहिओ सव्वो ॥९२।। सहपंसुकीलणाहि य निचं तेणोक्यारसुहा तेणः। वयंसा वि कया सव्वे पडिसेहिय निरासा ॥९३॥ तह वि न इच्छइ हाउं अम्हे तवचरणनिच्छए दोवि । अवि सोवि सत्थवाहो परिणी! पुत्तप्पिवासाए ॥९४॥ पिय विप्पओगदुस्सहा जम्ममरणभयविहुया एते । छंदेण ऊरे(चरं)तु तवं तो तत्थ भणियं बहुजणेहि ।।९५॥ कामगुणपरं- मुहमाणसस्स तवचरणकरणतुरियस्म । जो कुणइ अंतरायं सो मित्तमुहो अमित्तोचि ॥९६॥ तो भं(त) वयणकलं जणस्स सोऊण तत्थ सत्थाहो । अणुमणियं अकामो पन्चजणं अम्हं ॥९७॥ काऊण करयलसंगमंच भाणीय णे दुयग्गे वि । नित्थरह विविहनिय- मोपवासगरुयं समणधम्मं ॥९८|| जमणमरणतरंगं नागाजोणिपरिहिंडणावत्तं । अट्ठविहकम्मसंघायकलसं जलसंचयं रुंदं ॥१९॥ पियविष्पोगविलवियमहारागमयरपरिवरियं । संसारसमुद्दमिणं जह तरह तहा करेह त्ति ॥१६००॥ एवं गुणसंवाहो सस्थाहो भणि- ऊग पडेइ पाएसु । वालयं न नयरिमइगमणकयमईसु ॥१(१)। भाणीय गहबई विय संजमचरणमारुहेमाणा । घत्थ जत्थ बहुदुक्खा संकडाओ कुटुंबाओ ॥२॥ अमिनिक्खत्ता खंता पेमबंधनियलेहि उम्मुक्का। उवसंतरागदोसा समसुहृदुक्खा सुमुणी जाया ॥३॥ "धण्णा कलत्तगोत्तीहिं निग्गया पेमबंधणविमुक्का । अवगयमाणकोहा चरंति धम्मं जिणक्खायं"॥४॥ इच्छियविसयसुहनिवेमणत्थ निव्वुय(ड)मणा नवरि अम्हे । न चएमो निस्सरिउं मोहनियलवब(बंध)णनिबद्धा ॥५॥ एयाणि य अण्णाणि य यहूणि तवनि- यमतेयकरणाणि । भाणिय सुट्ठ परमत्थदिट्ठधम्मो तहिं सेट्टी ॥६॥ देहंतरसंकंति व्व तत्थ मे सोगगहियहिययाओ। ससुरघरकुल- ·घरा सणिणीउ महिला परुण्णाओ॥७॥ ताहि य पउरविलावियकलुणाहि दुहियाहि रोवमाणिहिं । आपरिसियं च अंसहिं तस्स भूमि(मी) उपवणस्स 16॥ अह सेद्विसत्थवाहा समहिलमित्तजणबंधवसमग्गा । घेत्तूण वालकण्णे नयरिमइगया परोयंता ॥९॥ 'तंमि. य जणहलवोले पेच्छयपच्छाइयं तयं समणं । अम्हेसु लग्गदिट्ठी सेट्ठी विमणो उदच्छीया ।। १० ॥ सव्वे वियराणि जणो संतपरिचायविम्हिओ। अहं धम्माणुरागरत्तो जेणागयमेव पर्वतो ॥११॥ अह तत्थ समणलच्छीसमस्सिया रूविणी खम चेव। गणिणी गुणसंगणिणी तं बंदिटमागया समणं ॥१२॥ सा अञ्जचंदणा(ए) सिस्सा तवनियमनाणपडिपुण्णा । बंदइ य सा सुविहियं सपरिवार तयं समणं ।।१३।। भणिया य कप्पगुणजाणएण तेण समणेण सा गणिणी । समणी पावसमणी होउ इमा सिस्सिणी तुम्हं ॥१४॥ तो जीए विणयायारो आवारो महवत्तणगुणाणं । समणतणोक्यारो इच्छाकारो को तस्सा ॥१५॥ तेण य भणि- यामि अम्ह(ह) वंदसु अह ते पयित्तिणी अजा। पंचमहव्ययधारणदढन्धया सुब्बया गणिणी ॥१६॥ तो तत्थ विजयपणमिय- मुद्धाणा मत्थए ठवियहत्था । निवाणगमणतुरिया एयाए पाएसु पडिया ॥ १७ ॥ फुडविसयमणग्गाही तीए अम्हं सुसमाए आसिट्ठा । निच्छयदुन्नरचरियं सासणमणुत्तरमिणं ती ॥ १८ ॥ धम्मोदेसपंथस्स देसणे केवलं तुई अम्हे । जइ काहिसि कल्ला पयाहिसि मोक्खपगमणं ॥१९॥ तो तं बेमि सुसमणि ! भीया करामि तुम्ह वयणं ति। जंमणमरणपरंपरकरस्म संसारवासस्स ॥२०॥ तो तं उत्तमतवसंजमट्ठियं जलियजलणसरिसोवमं वदामि विणयसुढिया तवसंजमदेसियं साहुं ॥२१॥ तं च गयकाम- गगं तत्थ परं चेत्र सत्यवाहसुयं । वंदित्तु अइगयाई अजाहिं समं तं नगरिं ॥२२ ॥ तत्थ बहुफासुयगासविहारं महिलियासुह- १ ख० नमिय । २ संकुचिता। 4.-H---- ·पयारं । कठ्ठागारमनिस्सियमति(इ)मि अाहिं ताहि समं ॥२३॥ तवज चकलनि(न)भोपति समियतेयमंडलो जाओ। ताहे नहय- लतिलओ च्छि मसं उग्गओ (अत्थं संगो) सरो॥२४॥ तत्थ य गणिणीए समं आलोइयनिंदियपड़िकंता । धम्माणुरागरता गयं पि रतिं न याणामि ॥२५॥ अण्णदिवसंमि य तओ य सत्थाहसुओ सो य गणिवसहो। अणिययवासवसही विहरिसु महियल- तलंमि ॥२६॥ गणिणीए सगासमी गहिया सिक्खा मए वि दुविहा वि । तवचरणकरणनिरया वेरग्गगया अहं परिणि ! ॥२७॥ एवं विहारविहिणा विहरंताओ इह समायाओ। छट्ठस्स पारणाए अाहं निग्गया भिक्खा(क्वं) ॥२८॥ एवं च पुच्छियाए तुमए सव्वं मए तुहं कहियं । सुहदुक्खपरंपरयं इह परलोए जमणुभूयं ॥२९॥ एवं पसाहियंमि तरंगवड्याए तीए समणीए। चिंतेइ तओ परिणी कह दुकरकारिया एसा ॥३ ० ॥ एवं विहतारुण्णे एवं विहाए देहसेवाए। एवं विहदुकरतचो ति तो भणइ सेडिजाया ॥३१॥ भयवइ ! इच्छामणुग्गहमिणं तिजं कहियं नियचरियं । खमह य न ह ज किलेसविया ॥३२॥ भणिऊण पायवडिया भीया भवसारया दुरंताओ। भणइ किमम्हं होही खुत्ताणं विसयपंकंमि ॥३३॥ मोहच्छण्णा अम्हे तुम्हें चरियासु दुक्करा अजे!। ता तह कहेसु अम्हं जह संसारे न हिंडामो॥३४॥ तो भणइ तरंगवती काउंन चरसि संजमं जइ वि। तो कुग गिहत्थधम्मं जिण- वयणे निच्छया होऊ॥३५॥ सोऊण य सा एवं वयणं अजाए अमयसारमिणं । हिययं धरेइ हिडं अणुग्गहं मण्णमाणीओ॥३६॥ धम्ममि लद्धबुद्धी तत्थ य संवेगजायसद्धा य। सीलब्धयगुणव्ययसमगहेच्छा य ॥ ३७ ।। अभिगयजीवाजीवा जाया य सुभा जिणसत्थएच्छा (एसा)। घच्छीय अणुव्ययाई सीलाणि वयाणि य बहूणि ॥३८॥ सेसा वि जा तरुणीओ सव्या सोऊण कहमिणं १ आगच्छामि। - ·Fe -- Ramratam mara- Hom- सव्वं । दढसद्धा जिणवयणे जाया संवेगपडिवण्णा ।।३९।। खुड्डीए समं अजावि तत्थ घेतूण फासुयं मिक्खं । जेणागया पडिगया संजम तवजोगगुणधारी' ॥ ४० ॥ संबोहणत्थहेउं अक्खाणमिणं पणियं तुज्झं। अवहरउ दुरियमखिलं होउ भत्ती जिणिंदेसु ॥४१॥ हाईयपुरीयगच्छे मरी जो वीरभदनामे(मो) त्ति । तस्स सीसस लिहिया जसेणा गणिनेमिचंदस्स ॥१६४२॥ इतिश्री तरंगलोला समाप्ता । ग्रन्थानम् २०००॥ १ सिरिभद्देसरसूरीसरविरइयकहावलिमहागंथमज्झगयतरंगवईकहासारपजंतभागो सोपओगित्तणेण इह संपादगेण, लिहिजइ-"भिक्खं च पित्तु ठाणं सह खुड्डीए गया तरंगवई । समयंमि समुप्पाडिअकेवलनाणा य सिद्ध ति ॥ से गुरू य पउमदेवो सिद्धो अह घरिणिसे द्विसत्थवाहा उदयणराया य गया देवलोगं ति। एवं च कूणिओदयणरजकालपन्भवा तरंग- वई वीसमई कहा रम् भद्दा भद्देसरसरिरइय" त्ति ॥

·@@@@@@@
96.705195455565758596696755516195196416979579679604670416979F7417477
संखित्ततरंगवईकहा (तरंगलोला) समत्ता।।
155196 1975 1974675547756447955565758595146147957957?
olde
CONTDOORDPORNORTOON
RA
आपल्या प्रवर
गणीन्स
पन्याश-प्रदर. श्री भद्रसागरी गर्णीन्द्र:

·No text on this page.