Agarchand Bhairondan Sethiya Jain Parmarthik Sanstha, Bikaner
Sanskrit Sahitya Sanghar
Front matter
No text on this page.
अनुक्रमणिका । पवाद १ २ ६ हितोपदेश पंचतन्त्रम् विपप: १ममनम् २सहसा पिदधीत मकिपाम् ३ किमयापमुपापेन भग्निमुपो मत्युप ५ अयोध्यापनम् ६ परीक्षिपरिषम् प्रथमोऽयः दिशः " बाखकारम मादिपर्व १५ " ह० अंशः " पोपयग्यमन्त्रम् १० पुष्पोपजन्मकथा ११ दानपीरो भोजदेषः १२ दायियम् २१ बमायो दुरतिनमः अपोल्पाकायहम् २२ पशकुमारचरितम् २४ झोरबन्ध २६ एपस्ि हितोपदेश गुमाएसर पारिए " १५ पातलोत्पति अंशः रितोपा " ४१ ४३ ४५ अपोमासरार " कार्या परकार्पवर्षा १८मीतियोका १६पमाति २. पश्यामिकसभाद २१ सत्यधीरभावित ४१ - पुरस भा विपयः २२ सत्यवीरयाचिकः द्वि० अंशः २३ उर्यशीपुरुरयसोः कथा पनाङ्कः पुरणपरीश व्यापरिरमागरः ५३ मनुस्मृतिः २४ धर्मः " ६२ ६५ ७० २५ शूदकराजवनम् २६ शुकस्य चिन्तनम् २७ सदाचारः २८ पीरो द्रोणायनिः २८ सप्तर्षीणां शिवस्य दर्शनम् ३० दिलीपस्य परीक्षणम् ३१ शुकशिशो रक्षणम् ३२ चित्रकूट ३३ रामेण कृतं भरतस्य समाश्सासनम् २४ महर्पिजाबालेगथमः ३५ लावाणुकदाह १६ संकीर्णपद्यानि १७ मिनुतापसरूपिणी राक्षसी - सालोकः शिलासह १६ महाराणवर्णनम् मध्याह्नः १ भोजनसमय. २ इन्दुमतीवरणम् ३ यालक्रीडा ४ सेनापते.पुप्पमित्रस्य लेख: ५ कपटपत्रम् ६ तारापीहस्य लेख: ५६ मनुस्मृतिः ६० वेणीसंहारम् कुमारसंमवम् रघुवंशम् कादम्बरी अयोध्याकायम् ७१ ७३ कादम्बरी ७५ स्वप्ननाटकम् ७६ संग्रह प्रसंबराघवम् विषमुपादकम्पः- मानविकाग्निमित्रम् ६० विक्रमोर्वशीयम् ६० रघुवंशम् ११ ૨ माधवि. १४ मदारासम् कादम्बरी . (३) विपया ४७ प्रकारपद्यानि - मनोसराणि ४६ पर्णपातुः ५० मन्तवनम् १ शिशुपालस्य संतापः पधः ५३ राजनीत्युपदेशः १४ भोजस्य राज्यप्राप्तिः प्रभाग पत्राक्ष संप्रह शंकराचार्य. किष्किन्धा. भरण्यभटम् १०१ सभापर्व १०२ १०४ दशकुमारचरितम् १०७ भोगा. " ५२ उयोगपर्व ५५ ५६ विदुरनीतिः ५७ ओजस्यि विदुलापचनम् ५५ अपिलाप: ५६ परमेष्ठिनः स्तुति ६० शियापतार ६१ उपदेशदशकम् ३२ यिपाधिनामनुशासनम् ६३माशंसा १२० शिवमारतम् १२२ वेदान्तस्तोत्राणि १२३ सैसिरीयोपनिषर १२५ संमा १२६
No text on this page.
प्रथमः पाठः।
). There are taken from Raghuvans'a of Kaledine,
Niu'stalas Bhartnban, Venlanhirs of Bhatta Närāyana,
Kadambari of Kina, Sanjivani of Mallinith and Subhashita
Ratas Bhindigin of rand
नमनम्।
रसोपे जन्मनि सत्यवृत्तये
स्थिती प्रजानां प्रलये तमास्यूरो।
अजाय सर्गस्थितिनारादेत
प्रयीमपाप त्रिगुणात्मने नमः ॥2॥
वागर्धाषिय सम्पृत्ती वागर्थपतिपत्तये ।
जगतः पितरी यन्दे पार्वतीपरमेश्परी ॥२॥
शारदा शारदाम्भोजवदना पदनाम्युजे।
सर्वदा सर्वदाऽस्माकं सनिधि समिधि क्रियात् ॥३॥
जपन्ति ते मुशतिनो रससिद्धाः कपीश्वराः ।
मानियेषां यकायेजरामरण भयम् ॥४॥
कधी तुं मोमि पाल्मीकिं पस्य रामापी कपाम् ।
चन्द्रिकामिप चिम्पन्नि योराइप साधयः। ५॥
प्रयणाबलिपुटपेयं विरचितषान् भारताल्पममृतं यः ।
समहमरागमतपर्णरुप्पदैपायनं यदे ॥६॥
जयन्ति जितमत्सा परहितार्थमभ्युपता
पराम्पुरयास्थिता. परपिपत्तिरोदाला।
महापुरुषसत्कवानपणजातकोतूदला.
समस्तदुरितारांपाकटसेतवः साधयः॥७॥
दितीयः पाठः।
Firrrrrentharth Crany. dirturist
Irur kris - मिनामा मागRur. antww.TH
Arth ke andar arere in threat. heroen
मामा दिपीत न किपाम् ।
पागाणे मरमाणा। एको मात्रा
MERE TO रानी ने भी मोर पाग्या र गुमाए
तो मन ननितालोनिता । मागे.
STREAMINAR पनि विगा। ग!-
मनिrainfurt मा ।
vil Ene from
}t.riminary tr"! पा पारा
Amernama
HT TEET fatara
-RRIma.TIRIT
कर्म NATH
mar tari: ' KE PEL ME ME
at karti gu
भनेको मुसा | साम्प्रदं शहीनपाहम् ततः केन- शिक्षामिणमादिष्टः । दानधर्मादिकं परतु भवानिति । सदुपदेशादिदानीमदं स्नानशीलो दावा तो गलितनसन्तो प्याषांस । कयं न विधासभूमिः । उप- ज्याध्ययनदानानि तपः सत्यं धृतिः दामा। प्रलोभ इति मागोऽयं धर्मस्याएपिधः स्मृतः ॥ ३॥ यत्र पूर्पयतुर्यगो दम्मामपि सेम्यते । उत्तरस्तु धनुर्पगो महात्मभ्येय तिष्ठति ॥ ४॥ मम पेसायांसोमविरही येन स्वहस्तगतमपि सुवर्णकपणे परमै कस्मेपिरानुमिच्छामि । तथापि न्यानो मानुपं स्वादतीति होमयादी दुर्भिधारः । यत: गतानुगतिको लोक कुहनीमुपदेशिनीम् । प्रमाणपति मो धर्मे यथा गोममपि दिसम् ॥ ५॥ मया च धर्मशालाएयपीतानि । राणु मस्थल्या या पृष्टि धातें भोजनं तथा। दरिदे दीयते दानं साल पाएडुमन्दन ॥६॥ माया यथारमनोऽमीरा भूतानामपि ते गया। सामीपायेन भूतेषु दयां कुर्यन्ति साधon अपरं च- प्रत्यास्याने ए दाने च मुखामे मियापिये। भारमीपम्येन पुरा प्रमाएमधिगपति an मात्यत्परदारेषु परद्रव्येषु लोटयत् । आत्मयत्सर्वभूतेषु यः पश्यति स पण्डितः ॥ ६ ॥ त्वं पातीय दुर्गतः । तेन तत्तुभ्यं दातुं सयत्नोऽहम् । तया धोक्तम्-- दरिदाम्मर कौन्तेय मा प्रयच्छेभ्यरे धनम् । प्याधितस्योप, पथ्यं मीरशस्य किमीपधैः ॥१०॥ अन्यच्च- दातव्यमितियदान दीयतेऽनुपकारिणे । देणे काले च पात्रे घनदान सात्यिकं पितुः ॥ ११॥ तरत्र मरासि स्नात्वा सुवर्णफणं गृहाण । ततो जागति भागों याचदमो सर: गातुं प्रपिराति तापरेय गापः निमग्ना पलायितुमरामा । पढे पतिसं हवा ज्यानोऽपा । बहर मा परे पनितोमि । भाषामहमुत्थापयामि । दरयुक्त्या पहरणम्य न ध्यामेण धना ग पान्योऽवित्तिया । मधर्मशाननीति कारण নাথৰ গান। লাখ গ ঘানি पया मापा मयुगां पर । १२॥ शनैः শিপিলান সালাম পি। मंगामालापान मा ९ि५॥
सा मया भर पत्र मारमोविणामाला तथा तिम्- मदीनां शमपाशीनां मधिनाङ्गिण तथा। पिसातो मेव पतंप्याग्दीपु गमलेपुध ॥ १४ ॥ परंप- सर्पस्प पिरीयन्ते स्यभाषा मेतरे गुणाः । मतीय दिगुणम्सन्स्वभावो मूनि वर्तते ।। १५ ॥ सरिगगनपिधारी कल्मपध्यसकारी दण्तकरधारी ज्योतिषां मध्यचारी। विधुरपिपिधिपागादप्रम्यते राणाऽसौ लिखितमपि ललाटे प्रोग्मितुं का समर्थः ।। १६ ॥ इति चिन्तयनेवासो म्याण व्यापादितः पादितचा मतः विचारितं धर्म न पर्तव्यम् ।
तृतीयः पाठः।
foto Ere heriya wh!
Frianimasat.Cirran. Lifiel
ncreenafortuENot thinkchaman
Tareranatr.ttom:Trimum
मापिन्या इमायागुतमाममप्यमान् । प्रतिलाल्पादक: कीमत कटकमसात् ॥ ४ ॥ वापनुः पयमंवत् । सोऽब्रवीत् । पनि परिमंभिमदेरी नानालघरमनामं सरः। सत्र सायो एक पा एमभारमुपागतो मस्यान् व्यापादयितुमस- मर्थः । सतय प्रधामयरठः सरस्वीर उपविष्टो मुहाफल- मारप्रवादपरावलम्भिपिलर । एका मुलीर नाना- जलपरममेनः गमेत्य तस्य दुन दुःखितः मादरमिदम् । माम विनय स्वाहायसिन नुतीयवे । कंवलमपूर्णनेत्राभ्यां मनिपान स्थीयते। भार । पास मत्यमुण्लशिपं भवता । मयादि मन्स्पारनं प्रति परमषेणग्यतया मांत्रतं प्रायोपवेशन फलम् । पेनादं मामानपि मस्यान्न मपयामि । इलारकरत- मसूत्वा भाइ । कि पराग्यश्रयम् । स प्राद । वत्म भहम- स्मिन्ममि माता वृद्धि गवद । सन्मयतथ्युतं यद् दादरावार्षि- क्यनापूष्टिः सम्पद्यते लग्ना । पुलीरक आह । कस्मात्ततम् । पर बाद देवामुरगत् । यतः शनेबर रोहिणीराफ्ट भिस्या प्रयास्यति । अव वराहमिहिरेण । पदि पहिएया. शक्टं भिनतिरपिनन्दनो गगनपीप्याम् । द्वादशापि तदा महियति पासपो भूमो॥५॥ सदेवत्सरः स्वल्पतीयं पर्वते । शनिं शोएं यास्यति ।
भस्मिधुके येः सहाहं पृद्धि गतः सदेय फ्रीडितश्चेत सर्वे तोयाभावाभाशं यास्यन्ति । तत्तेषां वियोगं द्रष्टुमहमसमर्मः । मैनेतत्मायोपवेशनं कृतम् । साप्रतं सर्वेषां स्वल्पजलारायानां जलचरा गुरुजलाशयेषु स्वस्वजनीयन्ते फेचिश्ध मारगोधाशि- शुमारजलइस्तिप्रभूतया स्वयमेयं गच्छन्ति । अत्र पुनः सरसि से जलचरास्ते निचिन्ताः सन्ति तेनाहं विशेषाद्रौदिमि यदीजसे- पमानमप्यत्र नोरिष्यति । ततः स तदारयान्येषामपि जल- पाणां सत्तस्य षचनं निवेदयामास । पथ से सर्षे भयत्रस्त- मनसी मत्स्यकरयपप्रभृतयोऽभ्युपेत्य तं पप्रच्छः । माम अम्ति पशिदुपायो येनास्माकं रक्षा मयति । थक भार । प्रस्त्यस्य समारायस्य नातिदूरे प्रभूतमलमनायं मरा पसिनीगण्डमण्डित यविरात्यपि वायामष्टया न शॉपमेति । सगदि मम वे कधिरायहनि सत्र नयामि । अथ ते तर विधाममारभारतात मातुल भातरिति पाशा अहं पूर्वमह, पूर्वमिति गमन्तात्परितम्यु। । मोऽपि दुष्टाया कमेण नाधमारोप्य नारायण शातिर शिला ममासाय नस्यामालिय रक्षा मलपित्या भूयो अारा गाना मागणी निघ्यावानांमन्देशमनामिरजयभिस्यामिवादारपु. गिमगंगा भागस्पिन लिगमारग माम मण मह प्रथम नामा: RAEIR मा पल्यिायाrया- अपमि रामारा में प्रागणं कुमारगये गोटा । মিণি মন। মাল এn সোয়া হয়। ও খবর । ব ব শ খাতায় মায়ে।। শায়খ ঘোষ ফিরে {$ erথ যাও। গম বি লাখ। সংবিমামলা হয়। এ খব- {মন ঃ খ ম হস্তি নমিং। শেরে মা । মন মাথায়। ময়ম- মামা। বাম হালায় নিরন্তু মখাইবা মুফথ মিথান মূল্পণালয়খগাথা মু- ধী অংশ নেয়। ॥ । এ কথা মাথ বিঃ লিপ্লফায়াম- যায়। এর ফলেখাঃ ছিঃ। মা কোনমি এবাশঃ 1ষ্টায় বিরতি। ববি পাহাঃ। লৰ বিষয়। বর্ষৰ বিল্লামা। ধৰ বানিয়ে মুখোমু বিযোৰাখ। মূ ব ফলগইন मिष्यादिना बम्पयित्वा नावितरे शिलावले मलिष्य भारता। বময়াঃবস বা বিঘাষবায়ামিস নাকাে থবমান বন্ত ময় । না ঘসা গুম সৰিব।
(१०) अतोऽहं प्रवीमि भत्तयित्वा बहून्मत्स्यानिति । वायस माइ भद्र तत्कयय कथं स दुष्टसर्पो वधमुपेष्यति । शृगाल आह गच्छतु भवान्किचिन्नगरं राजाधिष्ठानम् । तत्र फस्यापि धनिन राजामात्यादेः प्रमादिनः कनकमूत्रं हारं वा गृहीत्या तत्कोट प्रतिप येन सर्पस्ताहणेन बध्यते । अथ तत्क्षणात्काकः का घ तदाकात्मेच्छयोत्पतितो। ततश्च काकी विचित्सरः प्रार यावत्परयति तापत्तन्मध्ये कस्यचिद्रामोऽन्तःपुरं जलासनं न्यस्त फनकसूत्रं मुक्तमुक्ताहारवस्त्राभरणं जलक्रीडां कुरुते । अप : वायसी फनकसूधमेकमादाय स्यगृहाभिमुखं प्रतस्थे । ततः काकिनो वर्षघराध सनीयमानमुपलक्ष्य गृहीतलगुडाः सत्वरः मनुययुः । काक्यपि सर्पकोटर तत्कनकभूनं प्रतिप्य सुदरमा स्थिता। अथ यावदाजपुरुषास्तं वृत्तमान सत्वोटरमयलोकयन्ति सारणमाः प्रसारितभोगम्निमानि । ततस्तं लगुडसहारेण हत्या काकम्यमाशय यथाभिलपितं स्थानं गताः। यायसदम्पती अपि सतः परं सुन बमनः। -पंचा चतुर्थः पाठः। भाभिमुग्गी मतपः। बाविद्यालय मदानपा परिपः। माय पदोपए ना मन्दविमणि १॥ पति पयस्मिदीपनगंगारमं रायनस्थानम् । पत्र घेत- तरपटयुगलमभ्यमंस्थिता गन्दविमर्पिी यूगा प्रतिवरवि सा । गा च सम्य गोपा मारयादयन्ती गुग्गन पालं मयमाना निधनि । पायेम सत्र शपने पपि भाम्यामिमुग्गे माग मनु ममायातः । पथरएषामा विश्वएपना प्रोवाच । भी पापिमुगए गुगरचमानुषितम्याने समायातः । तथावात पश्चिति तावामी गम्यतामिनि । म पाए । भगवति गृपा- गतस्यामाधारपि मेनपुग्यते पातुम् । उप- पागप्प समाभ्यासासमिदं पम्मापिरान एयरसे कायाापतिपलोऽमि पुशल मीतोऽस्मिते दर्शनात् । रूपं गीयजनेऽपि युपनि पद मास सतां सर्वदा धोऽयं मधिनां निगदित. ग्मानलंपुः म्यर्गदः ॥२॥ अपरं मयानेकमानुपाणामपविधानि इपिगएयास्पादिता. न्याहारदापात्पवितकपापाम्लरसास्वादानि नप कदापिन्मधुररक्कं समास्यादितम् । सद्यदि त्वं प्रमादं करोपि सदस्य गुपतेविविधम्य. अनाभपानपोप्यलगायावादारवादस्य शरीर यन्मिष्टं रकं संजातं मदास्वादनेन मौस्य सम्पादयामि निहाया इति । उप- (१०) अतोऽहं प्रवीमि भक्षायित्वा बहून्मत्स्यानिति । वायस आइ। भद्र तत्कथय कथं स दुष्टसो वधमुपेष्यति । शृगाल आह । गच्छतु भवान्किचिनगरं राजाधिष्ठानम् । नत्र कस्यापि घनिनो राजामात्यादेः प्रमादिनः कनकमूत्रं हारं वा गृहीत्वा तत्फोटरे प्रक्षिप येन सर्पस्तद्महणेन वध्यते । अथ तत्क्षणात्काकः कार्य च तदाकात्मेच्छयोत्पतितो। ततश्च काकी किंचित्सरः प्राय यावत्पश्यति तावत्सन्मभ्य कस्यचिद्राज्ञोऽन्तःपुरं जलासनं न्यस्त. कनकसूत्र मुक्तमुक्ताहारवस्त्राभरणं जलक्रीडां कुरुते । अथ सा पायसी कनकसूत्रमेकमादाय स्वगृहाभिमुखं प्रतस्थे । ततध फम्युकिनी वर्षभराय तनीयमानमुपलक्ष्य गृहीतलगुडाः सत्वर- मनुययुः । काक्यपि सर्पकोटरं तत्कनकसूत्रं प्रक्षिप्य मुदरमव- स्थिता। अथ यावदाजपुरुषास्तं वृक्षमारुख तत्वोटरमयलोकयन्ति सावत्कृष्णसर्पः प्रसारितभोगस्तिष्ठति । ततस्तं लगुडप्रहारेण हत्या कनकसूत्रमादाय यथाभिलपितं स्थानं गताः। वायसदम्पती अपि सतः परं सुसंन यमनः। -पंचाये
प्रयाग नहीपतिः गायपविर र नागपनं स्यात्या
नाराबोदितः । हो तामत्र प्रसादनपट गयुग
पूष का गून मिति ना पट रनि । पारिनन्तर
दिनान पर लादना गदीमा गरमाया पीतापनः ।
पत्रानो मायापट्वान्त प्रविष्टः । मा मन्दविस.
पिण्याप पारगाभ्यन्तर्गता ter यादिनाप ।
-पम्सने
परामः पाठः।
Ramananmintenth tir preti, Valmiki, kngs
for the hath tanmunic Il. As *** mentioned in
rry-titunture The work it will known every
ansknt stutkrist in the first tiun. Matsudaryt.
भयोध्यापर्णनम् ।
कांगली माम मुदित म्फीती जनपदो महान् ।
निधिए माणूतीरे प्रभूनधनधास्पयान् ॥१॥
अयोध्या नाम मगरी त्रासीमाकपिधुता।
मनुमा मानयन्द्रण या पुरी निर्मिता स्थपम् ॥ २॥
मायता दश पटेप पोजनानि महापुरी।
श्रीमती त्रीणि विम्नी गुपिमतमदापया |॥ ३॥
गजमार्गे माता गृषिभत्तन शोभिता।
मुक्तपुणायकीणेन जलसितम नित्यः ॥ ४॥
नांगमा दरारयो महाराष्ट्रपिपर्धनः ।
पुरीमावासयामास दिपि देवपतिपथा ॥५॥
। (१२) रंकस्य नृपतेयोपि जिज्ञासाण्यं समं स्मृतम् । तन्मानं च स्मृतं सारं तदर्थ यतते जनः ॥ ३ ॥ ययन भयेलोके कर्मजिज्ञाप्रतुष्टिदम् । तन भृत्यो भयेकधिकस्यचिदशगोऽथया ॥४॥ यदसत्यं यदेन्मयों यहाउसेव्यं च सेयते। यद्गच्छति विदेशं च तत्सर्यमुदरार्थतः ॥४॥ सन्मया गृहागतेन पुभुक्षया पीध्यमानेनापि त्यसकाशादी- जनं लभ्यम् । तन्न त्ययकाकिन्यारय भूपते रतभोजनं कर्नु युज्यते । तरयुत्या मन्दयिसर्पिण्याह । भो मत्गुण भस्य नृपर्व- निद्रायशं गतस्याहं रखतमास्यादयामि । पुनस्याग्निमुपपपल) तथानि मया सह रक्तपानं फरोपि तनिष्ठ । अभीष्टतररपतमा- स्वादय । मोऽप्रवीत् । भगपति एवं परिष्यामि । यावा मारवादयगि प्रथमं पर सायन्मम देवगुगराः शम: स्यापी तवापारयामि । एवं तयोः परापरं पदतो सगमा समयन- मागार प्रमुप्तः । अयागो मकुणी जिजालोल्योलाष्टोत्गुष्या भामरामपि महीपतिमाराम् । अभया गायिरगुग्यो । লাখ লাল মঞ্চস কথা। मुनावि पानीय गुनर्गतिशीतकाम् ॥६॥ पदि म्यादी परिमीनाराहनाम: माया मापांना शक्यतेमपma on भयासी महीपतिः सूध्यमविद् इव तच्छयनं त्यक्त्वा तत्क्षणदेवोत्थितः । महो शायतामा प्रध्यादनपटे मत्युणों यूका था नूनं तिष्ठति येनाई दष्ट इति । अय ये कम्नुकिनस्तत्र स्थितास्ते मत्वरं प्रधादनपटं गृहीत्वा सूक्ष्मदृष्टया पीलापः । अत्रान्तरे म मत्कुणधापल्यात्ययान्तं प्रविष्टः । सा मन्दविस. पिण्यपि वषमभ्यन्तर्गता तेर्टष्टा व्यापादिता च । -पसाने पञ्चमः पाठः। 5_Rinmayanan written by the grat sage, Valmiki, long twfore thr unih Cintury BC les * {*** nuentioruniu the Vedie Literature. The work * Well known to mery Sanskrit aturbent. It is the fint court egy-Hakika ya. अयोध्यावर्णनम् । कोएलो माम मुदितः स्फीतो जनपदो महान् । निषिटः सरयूतीरे प्रभूतधनधास्यपान् ॥१॥ अयोध्या माम मगरी तत्रासीलोकपिथुता। मनुमा मानदेय या पुरी निर्मिता स्वयम् ॥२॥ प्रायता दशपदेप योजनानि महापुरी। श्रीमती त्रीणि विस्तीर्ण गपिमतमदापपा ॥३॥ राजमार्गेण महता पिमनोन शोभिता। मुक्तापुप्पावकीर्णेन जलसिन नियः॥४॥ तांदु राजा दशरथो महागदपिपनः । पुरीमावासयामास विवि देवपतियपा । रंकम्य नृपतेर्यापि जिवासौरयं समं स्मृतम् । तन्मानं च स्मृतं सारं तदर्थ यतते जनः ॥ ३॥ यधेप न भवेल्लोके कर्मजिज्ञाप्रतुष्टिदम् । तन्न भृत्यो मयेकधिकस्यचिदशगोऽथया || ४ || यदसत्यं यदन्मन्यों याऽसेव्यं च सेयते । पद्गच्छति विदेशं च तसर्यमुदरार्थतः ॥५॥ सन्मया गृहागर्तन युमुक्षया पीड्यमानेनापि त्यत्साराम जन लभ्यम् । तन त्ययकाकिन्यास्य भूपते रक्तभोजनं कई युग्यते । सन्त्या मन्दसिपिण्याइ । भी मत्कुण अस्य भूपते. निंद्रावरां गसम्याई रक्तमारयादयामि । पुनम्त्यमग्निमुम्बधपलप्र। तयदि मया सह रसपानं करोपि सतिष्ठा । अभीष्टसम्म स्वादय । मोऽनवीन् । भगपति एवं परिष्यामि । यापरवं भाग्याइयमि प्रथमं नपरत सायन्मम देवगुरुतः रापयः स्यादी तदारवादयामि । एवं तयोः परस्परं पदो। स राजा तालपन' मामा प्रगुप्त।। अमामो मागो जिद्वानोरयालटीगुण्या- बामपित महीतिमाराम् । अपा माध्यिमुध्यते । मामाची मोपदेशन गाने कतुंमग्पया। गुलामपि पान: पुनर्गतिशीतताम् ॥ ६॥ परि गायीतको परिणीतांगुरमामयः । जगमा: मनमा
भयामा मदीपतिः गप्पमविद इस सम्पयनं त्यक्त्वा
तरक्षणपोधितः । हो जायतामत्र प्रदादनपटे भन्युरो
यूग या नूनं तिष्ठति पैगाई पट इति । य पे कम्पपिनस्तत्र
पिनाने पन्चरं प्रदादनपटं गहीवा गरमाया पापमुः।
पत्रान्तरं म मकुमारल्यातरवान्तं प्रविष्टः । म्य मन्दयिस-
विल्यपि पवाभ्यन्तर्गना तरष्टा व्यापादिता च ।
-पासने
पथमः पाठः।
5 lumayana is writt tiling the natok, Valmiki, for:
twſome thr lonih Contun BC. Je ena paxt mentional 10
the leader Literatur 'The work 18 will known in every
Sanskrnt student. tan the first courn rura Mahilaays.
अयोध्यापर्णनम् ।
कोशलो माम मुदित सातो जनपदो महान् ।
निपिए सरपतीरे प्रभूतधनधाम्पवान् ॥१॥
अयोध्या माम नगरी तवासीलोकपिथता।
मनुमा मानन्द्रण या पुरी निर्मिता स्यपम् ॥२॥
यायता दश च च योजनानि महापुरी।
थीमती श्रीणि विम्तीर्ण मुधिभतमदापया ॥३॥
राजमार्गेण महता मुषिमतंन शोभिता।
मुनापुष्पापकीर्णेन जलसितन नित्यशः॥४॥
तां नु पजा दशरया महाराष्ट्रपिपर्धनः ।
पुरीमावासयामास दियि देवपतियथा ॥ ५॥
No text on this page.
पष्टः पाटः। Matahkanta an Indan mr.uanttrmbh rying after Fairmans in the datest Rintiyans the date of tim pe el, ** bine innen. It can not lo later than the with tantun BC The contents of thn an arewell . परीपिपरिश्रम्-प्रयमोशः। पतिमाम गजापीद मालन काग्पपंज। पथा पागधर्मदायाधरयरो युधि ॥ १ ॥ कदाधि पिला पाणेनामतपपंपा। पएतो धनुरादाय ससार गमयम ॥२॥ परीक्षिती भोग्दम्य पिसी पप्रपामृगः। दुपापरतस्तंन मृगए स महीपतिः ॥३॥ पग्धिातः पिपासात धाररसाद मुनि पने। समभिनुप थेगेम स राजा संशितमतम् ॥ ४॥ अपप्पस्नुपम्य मुनि मान्यितः। भो भो मसरा गजा परीसिदभिमन्युज ॥४॥ मपा पिनो मृगी मर. कपित्तं एधानसि। स मुनिम्नं तु मोपाय किविग्मीननत स्थितः॥६॥ तम्य का मृतं सर्प यो रामा ममासमत् । मस किंचितुपाचगं राम या पदियाशुभम् ॥ ७॥ माहितं राजलस्तथा धर्मपरापणम् । जामाति भातयेष्ठम्तत एममधर्पयत् ॥८॥ तपएस्तस्य पुरोऽभूचिग्मतेजा महातपाः । गी माम महाकोधो दुप्रसादो महामतः ॥
rrirarth.r rirTTAft rintent. pk | HTTEETTER TITarat | rammi Trimum marrint Timirmiti gririme":" TAMImtin निमिme गाfarmin मिला। प्राrtrafrarifmभिलाम। काग riitm.. पिशाम पागारीगर মপাল বিমানয়াস। ननिय श्रीगामि MERATI मादितां भगा पियां कानुनमा १२३ ৫ ন যা কিসস শিথিরা। शवराय विनम्ता विगत १३ ॥ मिदम्यागगां मनानां नरनां वने। हन्तारो निशितः रायमानुयायरि॥१४॥ तादृशानां महम्लामिपूगी महारः। पुर्गमायासयामाम गजा दशरथना ॥ १५ ॥ तामग्निमादिगुण्यद्भिगवृतां विजोतमदपप्पागः । सहनद सायरतमहाममि- महर्पिकल्पपिमिश केपले. ॥१६॥ -रामायवस्था
पष्टः पाठः।
Mamaia, an Iniline pur, I* *nition they lying
Aftet Nyane Had the dinin of limiyan, tin dute of
thin rural remen, tran not in later than the
Inth inton lic Thr rontinu of this an am nou
परीपिपरित्रम्-प्रयमोशः।
पतिमाम माली माल वापरामः ।
पया पादाभापोधि॥१॥
स पदाधिमार्ग विदा पानामतपणा।
प्रपती धनुरापार गदने वने ॥२॥
पाक्तिी मोगदाय पितो पाएपागः।
दो चापटनेत मृगल पमहीपतिः ॥३॥
परिधात: पिपामा पाससाद मुनि पने।
तभिरप गेग सगा मेशितमतम् ॥ ४॥
अपप्परनुरपम्य मुनि पुष्पमान्चितः।
भी भी मारा गजा परीक्षिदभिमायुजः ॥४॥
मया पियो गगां गए कपिन रामसि
स मुनिम्न तु मायाय किंचिम्मानयते स्थितः ॥६॥
हम्प कन्धे मृतं सर्प हुदो राजा समासजन् ।
भस किंचिदुपाचमं रामं या पदिपाशुभम् ॥ ७॥
नदित राजनार्दूलस्तथा धर्मपरायणम् ।
जानाति भरतश्रेष्ठस्तत एममथर्पयत् ॥८॥
तरपस्तम्य पुत्रोऽभूत्तिग्मतेसा महातपाः।
नंगी नाम महामोधो दुःप्रसादो महामतः ॥६॥
(१४) कपाटतोरणपती मुविमकान्तरापणाम् । सर्वयन्यायुधवनीमुषितां सर्वशिल्पिमिः ॥६॥ सूतमागधसन्याधां श्रीमतीमतुलप्रमाम् । उच्चाहालघ्यजयती शतघ्नीशतसंकुलाम् ॥ ७॥ उद्यानाम्रपणोपेतां महतीं सालमेखलाम् । दुर्गगम्भीरपरिमां दुर्गामन्यैर्दुरासदाम् ॥८॥ सामन्तराजसंबैश्च यलिकर्ममिरावृताम् । नानादेशनियासैश्च पणिभिरुपशोभिताम् ॥ ६॥ प्रासादै रतविरुतैः पर्वतैरिव शोभिताम् । फूटागारैश्च सम्पूर्णामिन्द्रस्ययामरावतीम् ॥ १० ॥ चित्रामपदाकारां यरनारीगणायुताम् । सर्यरतसमाफीणों विमानगृहशोभिताम् ॥ ११ ॥ दुन्दुभीभिमुंदकैश यीणाभिः पण्यैस्तथा । नादितां भृशमत्यय पृथिव्यां तामनुचमाम् ॥ १२ ॥ ये च पाणैन यिष्यन्ति विविक्तमपरापरम् । शब्दयेध्यं य यिततं लघुहस्ता विशारदाः ।। १३ ॥ सिंहण्याघ्रयराहाणां मत्तानां नदतां यने । हन्तारो निशितः शनयंलायायलेरपि ।। १४ ।। ताशानां सहस्रेस्ताममिपूर्ण महारथैः । पुरीमायासपामास राजा दशरथस्तदा ॥ १५॥ तामग्निमादिगुणयद्भिगृतां द्विजोत्तमदपपारगः। सहप्रदः सत्यरतमहात्ममि- मंहरिकल्पपिमिश्च कयलेः ॥ १६ ॥ -रामाययाय नावाने पष्टः पाठः। 6 Mabablärals, an Indian equc, us wntten by Syris after Rimiyans. Lile the date of Rimiyans tho date othus epre ale is not known. It can not be later than the Ernth Century B.C. The contents of this alo are well known. परीविचरित्रम्-प्रयमोशः। परीसिमाम राजासीद् मल कौरपशमः । यथा पाएमहापाहुर्धनुर्धरयरो युधि ॥१॥ स कदाचिम्मृगं विद्या पाणेनानतपर्षणा। पृष्ठतो धनुरादाय ससार गहने यने ॥२॥ परीक्षितो मरेन्द्रस्य पिसो पनाएपारमृगः। दूर धापरतस्तेन मृगेएस महीपतिः ॥३॥ परिभाम्तः पिपासात धाससाद मुनि पने। समभिद्रुत्य गेन स राजा संशितमतम् ॥ ४॥ भपृपयनुरपम्प तं मुनि पुष्ट्रमान्यितः। भो भो मलाई रामा परीपिदभिमन्युज ॥४॥ मया विरोमगोमर कपिएपानसि। स मुनिम्नं तु मोपाच किंचिग्मीनमते रिपतः॥६॥ तस्य स्कन्धे मृतं सर्प मुयोराजा समासमत् । मस किंचिदुपाचैनं गर्भपा पदियारामम् ॥७॥ महितं राजालस्तथा धर्मपरायणम् । जानाति भरतभेष्ठस्तत एनमवर्षयत् ॥ ८॥ तरणस्तस्य पुत्रोऽभूतिग्मतेसा महातपाः। रंगी माम महाशोधो दुमसादो मामता --
आविष्टः स हि कोपेन शशाप नृपति तदा ।
यायुपस्पृश्य तेजस्वी क्रोधयेगयलात्कृतः॥१०॥
योऽसी वृद्धस्य तातस्य तथा कृच्छ्रगतस्य ।।
स्कन्ध मृतं समानानीत्पन्नगं राजकिल्यिपी॥११॥
ते पापमतिसंफूद्धस्तक्षकः पन्नगेश्वर।
सतरामादितो नेता यमस्य सदनं प्रति ॥ १२॥
तमत्रवीत्पिता ब्रह्मस्तया कोपसमन्वितम् ।
न मे प्रियं कृतं तात नैप धर्मस्तपस्विनाम् ।। १३॥
वयं तस्य नरेन्द्रस्य विषये नियसामहे ।
तेनेह सुधितेनाद्य श्रान्तेन च तपस्विना |॥ १४ ॥
अज्ञानता कृतं मन्ये व्रतमेतदिदं मम ।
न ह्यईति नृपः शापमस्मत्तः पुत्र सर्वथा ॥ १५ ॥
जानाम्युमप्रमावं त्यां तात सत्यगिरं तथा ।
नानृतं चोस्तपूर्व ते नैतन्मिथ्या मरिष्यति ॥ १६ ॥
शोधो हि धर्म हरति यतीनां दुःखसंचितम् ।
ततो धर्मविहीनानां गतिरिटा न विद्यते ॥ १७ ॥
शम एव यतीनां तु क्षमिणां सिद्धिकारकः ।
क्षमायतामयं लोकः परश्चैव क्षमायताम् ॥ १८॥
तस्माचरेथा. सततं क्षमाशीलो जितेन्द्रियः।
क्षम्या प्राप्स्यसे लोकान् ब्रह्मणः समनन्तयन् ॥ १८
मया तु शममास्थाय यन्क्यं कर्तुमय ये ।
तत्करिष्याम्यहं तात प्रेपयिष्ये नृपाय वै ॥२०॥
No text on this page.
ततस्तं प्रेषयामाम राजा गौरमुखं तदा।
भूयः प्रमादं मगयाफयिह ममेति ये ॥ ११॥
तस्मिथ गतमात्रेय गता गौग्मुनं तदा ।
मन्निमिमन्त्रयामास सह संयिग्नमानमः ।। १२ ।।
संमत्र्य मन्यिमिश्चय स तथा मन्त्रतन्ययित् ।
प्रासादं कारयामास एकस्तम्भ मुरसिठम् ॥ १३॥
रक्षां च विदधे तय मिपाचौपधानि च ।
ब्राह्मणान्मन्प्रसिद्धांश्च सर्वतो व न्ययोजयत् ।। १४ ॥
राजकार्याणि तत्रस्यः सर्याएयेयाकरोद्य सः।
मन्त्रिमिः सहधर्मशः समन्तात्परिरक्षितः ॥ १५॥
न चैन कश्चिदारुद लमते राजसत्तमम् ।
यातोऽपि निश्चरंस्तत्र प्रवेशे विनिवार्यते ॥ १६ ॥
माते च दिवसे तस्मिन् सतमे द्विजसत्तमः।
काश्यपोऽभ्यागमद्विद्वांस्तं राजानं चिकित्सितुम् ॥
तं दष्टं पन्नगेन्द्रेण करिष्येहमपत्यरम् ।
तत्र मेऽयश्च धर्मश्च मयिठति विचिन्तयन् ॥ १॥
तं ददर्श स नागेन्द्रस्तक्षक काश्यपं पथि।
गच्छन्तमेकमनसं द्विजो भूत्वा ययोऽतिगः॥१६॥
तमत्रोत्पन्नगेन्द्र काश्यपं मुनिपुग्नवम् ।
कमयांस्त्वरितो याति किंच काय चिकीर्षति ।। २०
काश्यप उवाच-
नृपं कुरकुलोत्पन्नं परीतितमरिन्दमम् ।
ततका पन्नगयेष्ठलेजसाऽच प्रयत्यति ॥२१॥
तंद पनगदेण तेनाग्निसमतेजसम् ।
गच्छामि त्वरित सौम्प सपः कर्तुमपज्यरम् ॥२२॥
atnमरान पानि मापतिम् ।
निदाएं निनिरिमनुस् ! २३n
अष्टमः पाठः।
पपिरवरिषम-नृवीयोशः।
"
पदि दर
मदिपिपिपिपिम् ।
मतोमपा एमिम जीपप कारपप ॥१॥
पपल एनं सराप पतम्य ।
स्या भरपानि परपस्ने हिजोनमम् ॥ २॥
पण मागेन्द्र राय पोतदभिमन्यसे ।
पदमन रपपा दएं जीवयिष्ये भुजङ्गम॥३॥
पषमुत्तम मार्गदकाश्यपेन महामना ।
पदमभ्यरय म्पप्राध पनगोत्तमः॥४॥
प वृम्तिन दएस्तु पनगंन महामना ।
धागापिपरिपात: जम्याल समन्ततः॥५॥
संदायास मग मागः काश्यप पुनरप्रयीत् ।
पुर यात विजयछ जीयपनं पनस्पतिम् ॥६॥
ततःस भगधान्यिद्वाकाश्यपो द्विजसत्तमः।
भरमगणीकृत संविषया समजीपयत् ॥७॥
तस्या जीवित हा काश्यपन महात्मना ।
उपाय तक्षको प्रहपतदत्यद्भुतं त्यपि ॥ ८॥
(२०) .. द्विजेन्द्र यद्विषं हन्या मम या यतेऽभिलषितं प्राप्तुं फलं .. अहमेष प्रदास्यामि तत्तं यर्या विप्रशापामिभूते च क्षीणायुरि घटमानस्य ते विप्र सिद्धि का.80- धनार्थी याम्य लम्च्या वित्तं नो ...५० निवृत्त काश्यपे तलिन् जगाम ततकस्तूर्ण नगरं अथ शुधाव गच्छन्स मन्त्रैर्गदेविपहर. ततम्तापसरूपेण । फलदोदक गृह्य गच्छध्य यूयमव्यप्रा फलपुष्पादक नाम ने उपनिन्युम्तथा नयमय म गतंपु तपु . .44 . भनयन्तुम- . यम्मिग्रंयकाल मता
No text on this page.
विजेन्द्रप्रिया मम वा मश्चिम्य था। पने मिलपितं प्रा फर्म तम्मानपानमा ।।। मामेय प्रदाम्यामि त यपि लभम् । मियामिमूने नवीणायुपि मगधिणे ॥ १०॥ घटमानम्य ते चित्र मिशिःसंशयिता मये। का.60- धनाची याम्यां सत्र तम्मे देहि मुजाम ॥११॥ लान्या वित्तं मुनियाम्नाकाचायीमितम् । निवृत्त काश्यपे तस्मिन् समयेन महामनि ॥ १२ ॥ जगाम तक्षकस्तूर्ण नगरं नागसाइपम् । अथ शुभाय गच्छन्स ताको जगतीपतिम् ॥१३॥ मन्त्रैर्गदेविपहरे रस्यमाणं प्रयततः। ततस्तापसरूपेण माहिणोन्स भुमनमान् ॥ १४ ॥ फलदर्भोदकं गृह्य राजी नागोऽध तज्ञकः। गच्छध्यं यूयमव्यप्रा राजानं कार्ययत्तया ॥१५॥ फलपुप्पोदकं नाम प्रतिप्रापितुं नृपम् । ते ततकसमादिष्टास्तथा चर्मुजगमाः ॥ १६ ॥ उपनिन्युस्तथा राशे दर्भानाप.फलानि च । तथ सर्व स राजेन्द्रः प्रतिजग्राह पीर्ययान् ॥ १७ ॥ गतेपु तेषु नागेपु तापसछमरूपिपु । अमात्यान्सुहदश्चैव प्रोवाच स नराधिपः॥१८॥ भक्षयन्तु भवन्तो पै स्वादूनीमानि सर्यशः । तापसैरुपनीतानि फलानि सहिता मया ॥१६॥ यस्मिन्नेय फले नागस्तमेवाभक्षयत्स्वयम् । ततो भक्षयतस्तस्य फलात्कृमिरभूदणुः ॥ २० ॥ दस्यका कृष्णनयनस्ताम्रपर्णोऽथ शौनक ।
No text on this page.
(२२) नवमः पाठः। यौवराज्यमन्त्रणम् । ततः परिपदं सर्वामामन्त्र्य घसुधाधिपः । स्थरण महता राजा जीमूत इय नादयन् ॥ २॥ राजलक्षणयुक्तेन कान्तेनानुपमेन च । उवाच रसयुक्तेन स्यरेण नृपतिर्नुपान् ॥ ३॥ विदितं भवतामेतद्यया मे राज्यमुत्तमम् । पूर्वकर्मम राजेन्दः सुतवत्परिपालितम् ॥ ४॥ सोऽहमिदयाकुमिः सर्वनरेन्दः प्रतिपालितम् । श्रेयसा योस्तुमिच्छामि सुखाइमखिलं जगत् ॥ ५ ॥ भपायाचरितं पूर्वः पन्थानमनुगच्यता । प्रज्ञा नित्पमनिद्रेण पधाशमत्यभिपाता॥६॥ इदं शरीरं फरस्नम्य लोकस्य चरता हितम् । पाण्डुरस्यातपत्रस्य छायायां जरितं मया ॥ ७॥ प्राय यसहस्राणि सहन्यायपि जीयतः। जोर्णस्याम्य शरीरस्य विश्रान्तिममिरोचये 1॥ राजमायभुटां च दुहाममितेन्दिपः। परियागतोऽस्मि लोकम्प गुपी धर्मधुरं यहन् " सोऽहं विधाममियदामि पुत्र कृत्या प्रजाहित । समिशनिमाग्सयाननुमान्य द्विजपमान ॥१०॥ अनुजाता हिमा सर्यगुण: यष्टो ममामाः । पुरन्दरसमा पीयें रामः परपुग्धपः ।। ११॥
संपादमिय पुष्यंण युक्तं धर्मभृतां पाम् । पाथगये नियोनालि मा पुरुषहपम् ॥ १२॥ अनुरुपमपी मापी लक्ष्मीयांसमाज। पलायपि गाधन पन मामापपरम् ॥ १३॥ पदि मेऽनुरूप मा माधु गुमत्रितम् । भपती मेऽनुमपाता कार्य या करपारपाम् ॥ १४॥ पनि पम्तं गुदिनाः प्रत्यनन्दाना नपम् । परिमन्त महामे मर्दश्त य पर्दिणः ॥ १५ ॥ सम्म धर्मा विदुषो भायमाय सर्वशः। ग्रामपा पलमुग्यास पोरजानपदे रद ॥ १६ ।। समन्यते मात्रयितुं समतागत युटया। ऊध मनमा माया पर दशरथ नपम् ॥१७॥ अनेकयसादम्रो पृटस्यमसि पार्थिय । सगमं युपपमानमभिषिक्षम्य पार्डिपम् ॥१८॥ दामो दिमहाया रघुवीर महापलम् । गजेन महता यान्त राम पवावृताननम् ॥ १६॥ गमः सत्पुरपी लोक सन्यः सत्यपरायणः । सावादामानिनितो धर्मधापि धिया स६ ॥२०॥ पागन स्पानयन्नित्यं पुशलं परिपृच्छति। पुत्रप्यामिषु दारेषु प्रेप्पशिष्यापु च ॥ २१॥ रामो लोकाभिरामाश्यापीयंपरारमः। मसापालनसंयुक्तो म गोपस्तिन्द्रिपः ॥ २२ ॥ -रामारयस्थायरोप्यालयले the date is still open to disptae. It s proxe ? (२४) दशमः पाठः। 10. Dat'skumirar hants romance Jerriberto vividly the arirentures of Tony Prigras wat vriten! Dandin in the hiter half of the fifth Crotary AD, सामान remarkable for the charming arrangement of jingin and wit and humour. The ten pnnces are राजवाइन, उपोभव, भपहारवर्मन् उपहारवर्मन्, अर्थपाल, प्रमति, मित्रगुप्त मन्त्र And विश्रुत. Mark the rhythm and sliteration in the parents पुष्पोन्द्रवजन्मकया। कदाचिद्वामदेवशिष्यः सोमदेवशर्मा नाम कंचिदक बालक राक्षः पुरो निक्षिप्यामापत । देव रामतीर्य स्नात्वा प्रत्यागच्छता मया काननावनी पनितया कयापि धार्यमाणमेनमुन्यलायर कुमारं विलोक्य सादरममाणि । म्यविर, का त्वम् ? एतस्मिन्नट- वीमध्ये पालकमुहन्ती किमर्थमायासेन भ्रमसि, इति । वृद्धया:- प्यमापि । मुनिघर, कालयवननाम्नि द्वीपे कालगुतो नाम धनान्यो पैश्यवरः कश्चिदस्ति । तनदिनी नयनानन्दव्यरिणी मुष्टतां नामैतस्माद द्वीपादशगती मगधनायमन्त्रिसम्भवो रत्नोवो नाम रमणीयगुणालयो धान्तभूवलयां मनाहारी व्यपहायुपयम्य मुपस्तुसम्पदा शुगुरेण सम्मानितोऽभून् । कालक्रमेण नताशी गर्भिणी आता । सतः सांदरविशोकनकुतूहलेन रत्नोभूयः कथं- विषयरमननीय पपललोपनयानया मह एएमा पुष्पपुरमभिमनाये। सालमालिकाभिहतः पांव: महाम- • पमन्नन् । गमगलसां तो ललना पात्रीमान परिपाई पराम्पामुदन्ती फलपमेम्माभिराम देवगन्या वीरभूमिमगमम् । - मापनपरिएको रनोदपतत्र निमग्नी पानांपायनसीरमगमता = म जानामि । बलंशस्य परां प्रधामधिगता मुक्पाऽस्मिनटवी- - मध्येऽप मुनमसूत । प्रमवर्षदनया विवना मा प्रयापविले परवले नियमति । बिजने पर्ने स्थानुमराक्यतया जनपदगामिनं मार्गमन्यधुमुधुतल्या मया विषायास्तम्याः समीपे पालक निषिप्य गन्तुमनुचितमिति उम्परोऽप्यानायि, इति । तस्मिय पणे पन्यो बारएः कश्चिदररयत । विलोक्य मीठा सपाल निपात्य भाद्रपन् । अहं मोपलवागुरुमके प्रविश्य परीक्षमाणोऽविष्ठम् । निपतितं बालकं पनवकालमिवाददतिगजपता करटीरो भीमरपो महामहेए न्यपतन् । भयाकुलेन दन्तावलेन मटिति वियति समुत्पात्यमानो बालको न्यपतन् । चिण्युप्मसयाऽऽमनोमततर- शाखाममानिन वानरेग फेनचित्पश्वफलवुभ्या परिगृप फलेवर- खया विततस्कन्पाले नितितोऽभून् । सोऽपि मर्कटः क्वचिद- गान् । बालकन सत्त्वमम्पप्नदयामकलक्लंगसहनामावि। केसरिणा पपरिणं निहत्य कुत्रचिदगामि । लतागृहानिर्गतीनमपि संजःपुंज बालशनरवनारहादवठार्य बनान्ठर वनितामन्विष्याविलोक्येन- मानीय गुरषं निवेध सनिदेशेन भवन्निकटमानीतवानम्मि, इति । .
No text on this page.
1 (२०) भयुलोमि । प्रथमः माह-पास, यदि त्वं प्रणतोऽसि ततो दीपायुभव । पर कुन भागम्यते, किसे नाम, पत्र पकि पार्यम् । द्वितीयः प्राद-वित्र, भास्कर इति में नाम । पत्रिम- ममुदीर प्रभासतीयममीप घनिर्मम । तत्र भांजस्य विसरणं पटुभियांवर्णितम् । ततो याचितुमद्दमागतः । त्वं मम वृद्धत्या- पितृपल्पोऽसि । स्वमपि स्वपरिचयं पद । स पाह-पत्म, शाफल्य इति में नाम । मयेषशिलानगर्या आगम्यने भोज प्रति द्रविणाशया। वन्स, स्वयानुक्तमपि दुःसं त्वयि ज्ञायते । कीररां सदद । सतो माम्करः पाद-सात, कि प्रवीमि दुःश्यम् । सुवामाशिशपाराशय भृशं मन्दारापा पान्धया लिमा भरपरी जतुलपनों मां तथा पाधते । गदिम्या त्रुटितांशुकं पटयितुं शत्या सकाकुस्मितं कुप्यन्ती मनिपश्म लोकगृहिणी सूचि यथा पाचिता ॥१॥ राजा भुन्धा मर्वाभरणान्युत्तार्य तस्मै दत्त्वा पाह-भास्कर, मीदन्त्यत्तीप ते पालाः । माटिति दरां याहि । ततः शाफल्यः प्राद- भन्युफ़्ता पसुमती दलितोऽरियर्ग: मोडीरता पलयता पलिगमलक्ष्मीः। एकत्र जन्मनि एतं यदनेन यूना जम्मत्रये तदकरात्पुरुषः पुराणः ॥२॥ ततो राजा शावल्याय लशत्रयं दत्तवान् । -भोजमा सर्वेषां सुहृदामेकदेवानुकूलदेवामान महदाश्चर्य विभ्राणे राज रत्नोद्भवः कथमभवदिति चिन्तयंस्तनन्दनं पुप्पोद्भवनामधे विधाय तदुदन्तं व्याख्याय सुश्रुताय विपादसन्तोपावनुमवस्त दनुजतनयं समर्पितवान् । दशकुमारचरिते एकादशः पाठः। 11. Blojaprabandha is wntten by Ballâla after the eleventh century and it describes the life of the King Bhojr of Dhor in Central Indin. It bring together a number of porte, living in different times and coming to the King's Court. It hrs no historical salur. The language 19 may and simple दानवीरो भोजदेवः। एकदा राजा धारानगर पिचरन क्वचिच्छियालये प्रमुत्तं पुरुषद्वयमपश्यन् । तयारको विगनिद्री वक्ति । अहो ! ममा. स्तरामन्न एव कस्त्वं प्रमुमोऽसि जागर्षि नो वा । सतस्वर पाह-वित्र, प्रणनोऽम्मि । अहमपि माझणपुत्रस्त्यामत्र प्रथम. रात्रौ शयानं वीदय प्रदीने ए प्रदीप कमलपयीतादिभिमाधाएं सावा मपदाम्लामन्न एवाई प्राप्तः । इदानी स्वद्विरमाकई प्रभुमि I Rपमा मार-पास, परिवं प्रणतोऽमितता दीपायुभव । बर पुन भागम्यते, किसे माम, पत्र कि पर्यम् । तिीयः मार-विर, मारपर इति में माम । पधिम- पगुतीर प्रमारतीपंगमीपे पानिमम । तत्र भागस्य वितरणं पाभिष्यांपतिम् । ततो पारितुमहम्पगतः । त्वं मम पूरत्वा- पिपल्पोऽसि । त्वमपि ग्यपरिषयं पर । म पाह-पत्म, सारस्य पनि म माम । मपैषशिलानगर्या मागम्यते भोग पनि दृषिपाराया। वस, स्वयानुषतमपि दुर स्वपि जायते । पोरा ताद । ततो मारकरः भाद-पात, प्रिवीमि दुःयम् । पुधामा.शिराषःशयाच भूमदारापा पाग्या लिमा भरपरी जलप मा तथा पाते। गरिन्पा बुटिनांशु पयितुं सत्या सकासित कुप्याती प्रतिषश्म लोकदिणी पूर्षि या पाचिता ॥१॥ राजा भुन्दा मामरणान्युत्तार्य तम्भ दरपा प्राद-भास्कर, मीदत्यतीव ते बालाः । मदिति दरां यादि। सता शाफरुया प्राद- भयुपता पसुमती दलितोरिषगं: भीरता पलयता पलिगजलक्ष्मीः । एका जम्ममि एन पदनेन पूना जन्मत्रये तस्करोरपुरुष: पुराणः ॥२॥ ततो एजा शारल्याय मात्र दनवान् । --भोजमा (२०) हादशः पाठः। 12. Mrichchhakatrkar-theclay-eart-isadrama wr by S'üdraka in the fifth Century A.D). Its first four are almost the same as those in the Chārudatta of Bharu contains ten acts and so belongs to the Prakarana class of drama. It describes the saciety of the time and is extre humourous. दारिम् । चारुदत्त:- ( ऊर्ध्वमवलोक्य सनिर्वेदं निःश्वस्य ) यासां चलिः सपदि सदगृहदेहलीनां इंसैध सारसगणेश विलुप्तपूर्वः। तास्येष संप्रति विरुदतणाकुरासु योजाअलिः पतति कीटमुखायलीढः ॥१॥ ( इति मन्दं मन्दं परिक्रम्योपविशति ।) विपक:- एप आर्यचारुदत्तः । तद्यावत्माम्प्रतमुपसामि । (उपमृत स्वस्ति भवते । वर्धतां भयान । चारुदत्त:-- अये सर्वकालमित्रं मैत्रेयः प्रात: | मखे, स्वागतम् आस्यताम् ।
(२५) विपक:--- पदपानाशापयति । (उपविश्य ) भो वयस्य, एष ते प्रियपयायेन जूर्णवृदेन जातीकुमुमवासितः प्रापारपोऽनुपितः सिजीकृतदेपास्याचारुदतस्य त्वयापनेतव्य इति। (ममर्पपति) (पादत्ता गृहीन्दा सचिन्तः स्थितः ।) विदूषकः--भोः, पिमिदं चिन्त्यने । मुखे हि दुखाम्यनुभूप शोभते घनान्धकारयिष दीपदर्शनम् । एखानु पो पाति नरो दरिदतां एता गरीरेण मृतः सजीपति ।।२।। विपक:-भी पपस्य, मरणादि कतर रोपते । पायदा-बयस्य, दारिताग्मरणारा मरणं मम रोषतेनदारिम् । अल्पकलशं मरणं दारिएममता पम् ॥५॥ विपक:- मो पयस्य, भलं मंतन प्रपिजनमंशामितरिभवस्य गुरजनधीतरोपम्प शनिपार परिषयोऽपि रिफर रमणीया। पायाय, म ममति देयम् । परश्य ।
एतत्तु मां दहति यद् गृहमस्मदीयं क्षीणार्थमित्यतिथयः परिवर्जयन्ति । संशुष्कसान्द्रमदलेखमिव भ्रमन्तः कालात्यये मधुकराः करिणः कपोलम् ॥ ४॥ वैदूपक:---- भी वयस्य, एते खलु दास्याः पुत्रा अर्थकल्यवर्ता वरटाभीता इच गोपालदारका अरण्ये यत्र यत्र न खाद्यन्ते तत्र तत्र गच्छन्ति । चारुदत्तः ययस्य, सत्य न मे विमवनाशरताऽस्ति चिन्ता भाग्यक्रमेण द्विधनानि भवन्ति यान्ति । एतत्तु मां दहति नपधनाश्रयस्य यत्सीखदादपि अना. शिथिलीभवन्ति ॥५॥ अपि च, दारियाद धियमेति द्वीपरिगतः प्रधश्यते तेजसो निस्तेजाः परिभूयते परिमयायियेदमापद्यते । निर्विरपः शुधमेति शोकपिहितो बुद्ध या परित्यज्यते निशियस्य दो निधनता सर्यापदामास्पदम् ॥ ६॥ विदूषका-भो ययस्य, समेवार्यकन्ययन स्मृत्वाऽनं सन्तापितेन। पायदत्त: पयस्य, दारियूं दि पुरुषस्य । বিশ্ববািবা বমিখী ইমো সহ মিয়া মালবিকাশ। धनं गानु द्धिभयनिय कलाप्रापरिम विस्था गोशामिनं च दहति सम्तापयति च ॥७॥ - सद्यस्य, तो मया गृहदेवताभ्यो बलिः । गच्छ । स्वमपि चतुष्पर्य मातृभ्यो गलिमुपहर । विषय:- गमिष्यामि पायदत्त:-किमर्थम् । विदूषकः-- यत एवं पूज्यमाना अपि देवता न ते प्रसीदन्ति । तत्वो गुण देषेपितपु। पारदत्तः-पयस्य, मा मेवम् । गृहस्पस्य नियोऽयं विधिः । तपसा मनसा पाग्भिः पूजिता पलिकर्मभिः । गुप्यन्ति शमिनां नित्यं देवता: किं विचारितः।।।। तद् गच्छ । मातृभ्यो बलिमुपहर । विदूषकः-- भी न गमिष्यामि। अन्यः कोऽपि प्रयुभ्यताम् । मम पुनामरणम्य सर्वमेव विपरीत परिणमति । भादरांगदेव धाया पामतो दक्षिण दक्षिणतो पामा । भन्यतस्यां प्रदोषवेलायामिद राजमार्ग गणिया विटाभेटा राजवल्लभाच पुरुषाः समरन्ति । सम्मान्मएफ्लुपस्प कालसर्पस्य मूपिक पाभिमुरगपतितो यभ्य इदानी भाविष्यामि । स्वमिहोपविष्टः किं परिप्यामे । पारुदत्तः भवतु । विट सापन् । अहं समाधि निर्दयामि । - मृत्परिक (३२) त्रयोदशः पाठः। स्त्रमावो दुरतिक्रमः। अस्ति शृगालः कश्चित्स्वेच्छया नगरोपान्ते भ्रमनीलसन्धा- नभाण्डे निपतितः पश्चादुत्यानुमसमर्थःप्रातरात्मानं मृतवत्सन्दर्य स्थितः । अय नालीमाण्डस्वामिना मृत इति ज्ञात्वा तस्मादसौ समुत्याप्य दूर नीत्वा परित्यक्तः । ततोऽसो धनं गत्वाऽऽत्मानं नीलवर्णमवलोक्याचिन्तयत् । अहमिदानीमुत्तमवर्णस्तदात्मनः किमुत्कर्ष न सापयामि । इत्युक्त्वा शृगालानाहूय तेनोक्तम् । अहं भगवत्या वनदेवतया स्वहस्तेनारण्यराज्ये सर्वोपधिरसना- भिषिक्तः वदद्यारभ्यारण्येऽस्मदाशया व्यवहारः कार्यः । शृगा- लारच तं विशिष्टवर्णमवलोक्य साष्टाङ्गपातं प्रणम्योचुः । ययाऽऽ. शापयति देवः । इत्यनेनैवक्रमेण सर्वेष्वरण्यवामिष्वाधिपत्यं वस्य समय । ततस्तेन स्वज्ञातिभिरागृतेनाधिक्यं माधितम् । ततस्तेन सिंहव्यानादीनुत्तमपरिजनान् प्राप्य मदसि शृगालानवलोक्य लनमानेनावमाय स्वशातयः सर्वे दूरीकृताः । ततो विपरणा गामानवाक्य केनचिद् वृद्धशृगालेन प्रतिक्षातम् । मा विषीदत । यदननानभिहन नीतिविदो मर्मज्ञा वयं स्वसमीपात्परिभूतास्त. पयाऽयं नरपति तथा विधयम् । यतोऽत्रामी व्यामादयो वर्ण मानविप्रलम्याः शृगालमझात्या राजानममुं मन्यन्तं । तथा परिधीयते तया कुलत । वत्र पैवमनुष्ठयं यथा वदामि । सने ।
तदत्तम् । यत:- (३३) सम्यासमये खत्मनिभाने महाराषमेकदेव परिप्यय । ततस्तं शब्दमाफर्य आविस्वभावात्तेनापि शन्दः कर्तव्यः । सवस्तथाऽनु- हिते सति यःम्यभायो हि यस्यास्ति स नित्यं दुरतिरमः । भ्या यदि क्रियते राजा तात्क नाश्नारयुपानदम् ॥ १॥ सतः शम्दादभिशाय म व्याप्रेण हतः । तथा घोक्तम्- पिनं मर्म च पीय च सर्प पेति निजो रिपुः । ददस्यतर्गतश्चैय शुष्क परामियानलः ॥२॥ पतोऽहं ब्रवीमि- भारमपर परिपज्य परपोपु पो रतः । सपईभ्यते मूदो मीलपपरगालयत् ॥३॥ -रितोपरेये (३४) चतुर्दशः पाठः। 14. Judrá-Räksbasy--the minister Rikshaga and tt Seal-is a drama of seven acts, written by Vishakhadstta na the latter part of the eighth Century A.D. It describes te plot of the Brāhmana politician Chansky --The King maker-to win over the noble Rakshasa, the munuster of the Nandas who were all destroyed by the tricks of Chånsky It 19 & unique play, having only one animportant female character and still full of life and action and most interest ing. The language is difficult. कौटिल्यः। (ततः प्रविशति मुक्तां शिखां पपमृशन्कुपितचाणक्यः), थाणक्य:-कयय क एप मयि स्थिते चन्द्रगुप्तमाभिमवि. तुमिच्छति । नन्दकुलकालमुजगी मे शिखां को वध्योऽद्यापि यस्यमानां नेच्छति । शारिख शाहरव । (प्रविश्य ) शिष्यः-उपाध्याय आज्ञापय । चाणक्यः-वत्स, उपवेष्टुमिच्छामि । शिष्यः-उपाध्याय, नन्वियं संनिहितवेत्रासनैव द्वारप्रकोट- शाला । तदस्यामुपवेष्टुमहत्युपाध्यायः । चाणक्यः-वत्स, कार्याभिनियोग एवास्मान्ध्याकुलयति, न पुनरुपान्यायसहभूः शिष्यजने दुःशीलता । ( नाटयेनोपवि. स्यात्मगतम् ) कयं प्रकारातां गतोऽयमर्थः पौरेषु यया किल । (३५) गन्दपुलविनाराजनितरोपो राक्षस: पिषधामर्पितेन सकलनन्द- राग्यपरिपणनप्रोत्साहितेन पर्वतकपुत्रेण मलयकेतुना सह सन्याय सदुपगहीवन प महता म्लेच्छराजयलेन परिश्तो पृपलमभियो- पतुमुद्यत इति । (विचिन्त्य) अथवा येन मया सर्षलोकपपरां नन्दवंशषधं प्रतिज्ञाय निस्तीर्ण दुस्वरा प्रतिक्षासरित्सोऽहमिदानी प्रकाशीभषन्तमप्येनमथ न समर्पः प्रशमयितुम् । इदानीमय- सितप्रतिशाभारोऽप्य पृषलापेक्षया शस्त्रं धारयामि । पेन मया- समुखाता नम्दा मय हृदयरोगा इप भुषः हता मी लमी. सरसि मलिनीय रिधरपदा। दयोः सारं तुल्यं द्वितपमभियुक्तेन मनसा फल कोपमीस्पादिपति प पिभरतं पुदि च १॥ 'अपमानहीने रातो रिमुत्रातं नन्दवंशस्य वि. पा स्यैर्यगुत्पादितं पन्द्रगुप्तलम्याः । (विपिन्त्य ) महो यासस्य मादरी निरतिशयो भक्तिगुणः। स पनु पस्मिंश्चिदपि जीपति मन्दान्दयावयषे पृपलस्य सचिव्यं माहायितुं न पश्यते । (मत्यतपदाकारी लदयं पा) माधु ममात्रयता माधु । माधु मोत्रिय साधु साधु मन्धिहरपले गधु । दुर्लभास्वादशा पतिनो पे भर्तुः प्रलयेऽपि भगत्या कार्यधुरा पदन्ति । भव पचारमा स्वसंम्हे पत्नः स्थममो पलस्य मानिसहन सानुमः स्यादिति। उन्मयाऽप्यस्मिन्वस्तुनि म सदानेन धीयते । पधाराश्वि किय तह प्रति पला । पमिव । वारदापनपत.
कोरन्गारपिनारोगामि भाणायामा मणीति Pिre বানশাহাবীটি মি গালিগালা প संगारिता जगति जनाबादः । लोकायगार्यमण्येवार्थम्यानि ध्यक्तये पिता से चाणक्येन पानिन नि रहमि ग्रामयिन्या माणु- गयणेनापयाहितः पर्वतायो मलयकेनुः । शश्यः पन्ने राक्षसमतिपरिगृहीतोऽपि व्युनिष्ठमानः प्राया निहीतुम् ।। पुनरम्य निमहात्पर्यनकयोत्पन्नं रातमात्यायराः प्रचशीमवयमाई- मिच्छामि प्रयुस्ताय स्वपक्षपरपश्योरनुरक्तापरक्तजनजिन्नासा बहुविधदेशवपमापाचारयेदिनी नानान्यशनाः प्रणिधयः । अन्धि- प्यते च कुमुमपुरवासिनां नन्दामात्यमुहृदां निपुग्णं प्रचारगढन् । तत्तत्कारणमुत्पाद्य कृतकृत्यतामापादिताश्चन्द्रगुप्तमहोत्यायिनो म भटप्रमृतयः प्रधानपुरुषाः । शत्रुप्रयुक्तानां च तीक्ष्णरमदायिनां प्रतिविधान प्रत्यप्रमादिनः परीक्षितभाक्तयः क्षितिपतिप्रत्यासन्ना नियोजितास्तत्र तत्राप्तपुरुषाः । अस्ति चास्माकं सहाध्याय मित्रमिन्दुशर्मा नाम ब्राह्मणः । स चौशनस्यां दण्डनीत्यां चतुः ज्योतिःशास्त्रे च परं प्रावीण्यमुपगतः। स मया सपए- नन्दवंशवधविज्ञानन्तरमेव कुसुमपुरमानीय सख्यं माहितो विशेषतश्च तस्मिन्राक्षसः सन- तेनेदानी महत्प्रयोजनमनुष्ठेयं भविष्यति । वदे- यो । पल एव केवलं प्रधानप्रकृति- । अथ वा यत्स्वय. सर्व मभियोगदुःरसाधारणैरपाकृतं तदेव गग्यं मुखयति । स्वयमात्य मुम्जाना पलिनोऽपि स्वभावतः । गजेन्दाय नरेन्द्रास प्रायः मदिन्ति दु:सिताः॥ -पारसे पंचदशः पाठः। शकुंतलोत्पति:-प्रयमोशः। शकुन्तलापार- पपाऽपमागमो मी पपादमभूगपुग। Zए राजन् पपातत्यं पपाऽस्मि दुहिता मुनेः॥१॥ शपि. कधिदिगम्प मम जन्माम्पचोदपन् । ताम प्रोपाय भगपाग्यपातप्पए पार्पिय॥२॥ पच वाप- तप्यमानःशिल पुरा विवामिशेमातपः। गुभ तापपामार राज पुरणपेसाम्॥३॥ तपसा मषीयोऽयं स्पानामाप्पावदिति। भीतः पुरुदातरमन्नवामिमापीन् ॥ ४॥ गुरपार नियनो पिपिप्पस। भयो मे कुर भरपालि एलोपरपामि तदा যৌনাবহিব সব মশঃ। মাঃ না নিপালি সন। গলি পাম গয়াশা। খাঃ ৭:৫াম প আশাহাঃ। । মা । বাষিন্যান্য খাবার মীরি হিন रायसेनास्माकमन्यन्तोपरि मित्रं पातितस्तपस्वी तारे संचारिता जगति जनापवादः लोकप्रत्ययामायैवान মায বিনা খান মাবিয়ঃৰি হৰি মানবিআ ম सासमनिपरिगृहीतोऽपि व्युनिष्ठमानः प्रज्ञया निमीतुन ।। বন নিমহাবীব গেমযঃ সগ্নাল গিল্লাম।মমুগ ধঘণবেয়ীনুণেফেললননিন এগিগণমাধ্যখাইহিন নানায়নাঃ সহিষঃ। । এসব ল দাগি নস্যু নিবু সাৰ। বগলায় ফুসলামাবাধিনাগাসাধিন - সমৃদষঃ মাল। যমুনা খ পীমোৰ মনথিখান মাদানি; শিমলবযিশিবগম বিশ্বাসী নাম গায়। শায়না বা সন্সধারী নাসিমানশখি মায়োপ্ত কর্ম মশা মা যখ্য বিষয় গুলো : समि: । रानी मनमोलनमग भारनि । हो গলপ * {{{vদালন। প প ধ যথা- চাপাশিদশ; গণস। ফাহ জ
No text on this page.
असायादित्यसंकाशी विश्वामित्रो महानपाः ।
तन्यमानस्तपो घोरं मम कम्पयते मन ॥६॥
मेनके तय मारोऽयं विश्वामित्रः मुमध्यमे ।
शंसितामा सुदुर्धर्ष उने तपसि वर्तते ॥ ७ ॥
समान च्यापयेत्स्थानातं य गत्वा प्रलोमय ।
चर तस्य तपोविघ्नं कुरु मेऽविघ्नमुत्तमम् ॥2॥
रूपयोयनमाधुर्यचेष्टितस्मितमापणः ।
लोमयित्या वरारोहे तपसस्तं निवर्तय ॥६॥
मेनकोवाच-
महातेजाः स मगयांस्तथैव च महातपाः।
कोपनच तया ह्येनं जानाति भगयानपि ॥ १०॥
तेजसस्तपसश्चैय कोपस्य च महात्मनः ।
त्यमप्युद्विजसे यस्य नोद्विजेयमहं कथम् ॥ ११ ॥
महामार्ग पसिष्ठ यः पुप्रैरिय॑योजयत्।
पाजातच यः पूर्यमभयद् ग्रामणो यलात् ॥ १२॥
शीचार्य यो नदी चक्र दुर्गमा यहुमिजले.।
यां तां पुरयतमा लोके कौशिकीति विदुर्जनाः ॥
मतंग याजयांचके यत्र प्रीतमनाः स्थपम् ।
स्यं च सोमं भयाधस्य गतः पातुं सुरेसर ॥ १४
यकाराग्यं च लोक ये क्रुद्धो नक्षत्रसंपदा ।
प्रतिश्रयणपूणिमात्राणि यकार यः ।। १५ ।।
एतानि यस्य फर्माणि तस्याई मृण्मुविजे।
पयासी महेत् कुचस्तथा शापय मां विमा ।। १६
तेजसा निर्दलोकारकम्पपेरणी पदा।
संक्षिपेय महामे पूर्णमापतयेदियः ॥ १७ ॥
No text on this page.
-
मागमा पारिता ममि नागनामिमिगती।
ग्मपमाने गती मारतं गार्गिनी ॥
परपनम्नत नस्यनिममः।
দ্বিামিরশাল ও ঘিমলামনিসিলাম
गृद्धा यासमि मानानां मेनका मुनिमनमा ।
प्रनिदेश्ययपोरामारपरिश्ता
तस्या रूपगुणाहल्या स तु भिन्नता ।
चकार मात्र संमानया काम गत ॥1॥
যময়র আয়না ও গার্যনিনি।
तो तत्र मुविरं कालमुमा व्याहरता तदा ।"
रममाणी ययाकामं यकदियम तया ।
जनयामास स मुनिमनकापां शकुन्तलाम ॥ २ ॥
प्रस्ये हिमयती रम्य मालिनीमभिती नदीम् ।
मातमुन्एज्य तं गर्म मेनका मालिनीमनु ॥ १३॥
कृतकार्या ततस्तूर्णमगच्छच्छमसदम् ।
तं यने विजने गर्म मिहव्याघ्रममाकुने ॥ ४॥
दृष्ट्या शयानं शकुना समन्नात्पर्ययाग्यन ।
नेमां हिंस्युर्यने याला कव्यादा मांसद्धिन ॥ १४ ॥
पर्यरक्षन्त तां तत्र शकुला मेनकात्मजाम् ।
उपस्मष्टुं गतश्चाहमपश्य शयितामिमाम || 1 ||
निर्जन विपिने रम्ये शकुन्न परिधारिताम ।
आनयित्या ततश्चैनां दुहितन्ये न्यवेशयम् ।। १७ ॥
शरीरकृत् प्राएदाता यम्य चान्नानि भुंपते ।
क्रमेणेते त्रयोऽप्युस्ता पितग धर्मशासने ॥ १८ ॥
निर्जने तु पने यम्मान्छकुन्तः परिवारिता।
शकुन्तलेति नामास्या कृतं चापि ततो मया ॥१६॥
No text on this page.
नमो गांभ: मोरमारामो दुरामने, पायांमारने नोितो कागि । भा। यगा मामी माहिती (४२) मोरगंग न जानाति । सेनाधुना ममाहारपान:नि मारा। रिना निरसन शामिनोऽगुजरात मन्दारय मालि। गम्भो मोरेदार, पागोकाका भूिप.nfer अगेनो- भाषाभाषपंचगु कार्यकाने fay: ॥ २॥ नगा मा पा । :- Tyriनागना । जामिनामन पराम" ना मातील भीमान पल I 1 Tagणा भंसा, भारपाया ममगा। afirmed
No text on this page.
। ममोपयोग न जानाति । तेनाधुना ममाहारदानेऽपि मन्दादरा । विना विधुरदर्शनं स्वामिनोऽनुजीवियु मन्दादरा भवन्ति । गर्दभो मृत-शृणु रे यर्यर, पाचते कार्यकाले यः किंमृत्यः स किसुहृत् । कुक्कुरो छूते- मृत्यान्समापवस्तु कार्यकाले स किंप्रभुः ॥२॥ ततो गर्दभः सोपमाह । अरे दुष्टमते, पापीयांस्त्वं यदि स्वामिचर्य उपेक्षां करोपि । भवतु । यया स्वामी जागरिा सया मया कर्तव्यम् । यतः~ पृष्ठतः सेययेद जठरण दुताशनम् । स्थामिनं सर्यमायेन परलोकममायया ॥३॥ इत्युक्त्वा सोऽतीव धीयाररावंतवान् । ततः । रगकम्नेन पीचारेण प्रयुमो निद्राभानयोगदुरयाय गर्दभ गुरे मायामाम । तेनामी पश्चत्यमगमा । अतः पयधिशाप पान न कदापि कार्या। -रिलो
No text on this page.
(४४) यमादपि कठोराणि मुनि कुसुमादपि ! लोकोत्तराणां चेतांसि को नु यिज्ञातुमर्हति ॥ १२ ॥ यलयानपि निस्तेजाः कस्य नामिमयास्पदम् । निःशंकं दीयते लोकः पश्य भस्मचये पदम् ॥ १३॥ फुसुमस्तयकम्येय द्वयी वृत्तिमनस्थिनः । सर्वेषां मूर्ध्नि या तिष्ठद्विशीयेत यनेऽथया ॥ १४ ॥ एकचक्रो रयो यन्ता विकलो विपमा हयाः। अाक्रमत्येय तेजस्वी तथाप्यको नभस्तलम् ॥ १५॥ न कचिच यहिन्ति मानिनां प्रार्थनागिर। यदि निर्यातुमिच्छन्ति तदा प्राणपुरःसरा.॥ १६ ॥ मनस्वी म्रियते कामं कार्पण्यं न तु गच्छति । अपि निर्वाणमायाति नानलो याति शीतताम् ॥ १७ ॥ माजीयन्यः परायशादुःखदग्धोऽपि जीवति । तस्याजननिरेवास्तु जननीक्लेशकारिणः ॥१८॥ संहतिःश्रेयसी राजन् विगुणेप्यपि यन्धुपु । तुपैरपि परिभ्रष्टा न प्ररोहन्ति तण्डुलाः ॥ १६॥ सूनृतं सर्यशास्त्रार्थनिश्चितज्ञानशोभितम् । भूपणं सर्पयचसा लज्जव कुलयोषिताम् ॥ २०॥ कल्पद्रुमः कल्पितमेव सूते सा कामधुकामितमेय दोग्धि । चिन्तामणिश्चिन्तितमेय सूते सतां हि संगः सकलं प्रसूते ॥२१॥ -नानाकाव्येषु
No text on this page.
अनेनेशाभिषेकग भरतो मेऽभिषिच्यताम् । योगिनीयो यरो देय दत्तप्रीतन मे स्यया । १२॥ तदा देवासुरे गुरे तस्य कालोमयागतः । मर पम्न प पणि दगाकारएपमाश्रितः॥१३ पीराजिनधरो धीरोरामो मनु तापसः। भरतो मजलामय पोयराज्यमकराटकम् ॥ १५ परमे परमः कामो दामय पर पृणे। भप र दिपर प्रपातं गप पने। १५॥ राजरानो भए सायमंगर शीलं पाहि जन्म रस परत पागे दिपपनुनम तपोधना मरणयानि गुणान् । प्रोमा विशः पाठः। गाािगंमारः नाभाना मी मुनिना। गगन मोगमाग। fiनमात्र it ITI गचागु गाना निमा.. ACTRमा मालाम। siwarir after
No text on this page.
परमधासे हिषदन्त्यनुत्तमं तपोधना.सत्यवचो हितं नृणाम् ॥
अनेनवामिपकेण भरती मेऽभिषिच्यताम् ।
यो द्वितीयो बरो देय दत्तः प्रीतेन मे त्वया ॥ १२॥
तदा देवासुरे युद्धे तस्य कालोऽमयागतः।
नव पञ्च च वर्षाणि दण्डकारण्यमाधितः १३॥
धीराजिनधरो धीरो रामो भवतु तापसः।
भरतो मजतामद्य यौयराज्यमकण्टकम् ॥ १४॥
एप मे परमः कामो दत्तमेव वरं वृणे।
अध चैव हि पश्येयं प्रयान्तं राययं बने ॥ १५॥
स राजराजो भव सत्यसंगर कुलं च शीलं च हि सन्म रक्षच.
-प्रयोभ्याम
विंशः पाठः।
राज्यामिपरुममारः।
ततः प्रभाता रजनीमुदिते च दिवाकरे ।
पुण्ये नक्षत्रयांग च मुहते घ ममागते॥१॥
पसिष्टो गुणमान शिष्यैः परिवृतम्नथा।
उपधारा सम्मारायविषेश पुरोत्तमाम् ॥ २॥
मोमयममायुकां राधयाय सगुरसुकाम् ।
यादमागुमपंघ सयंत. परिभृपिताम् ॥ ३॥
मा पुर्ण समतियाम्प पुरंदरपुरोषमाम् ।
दरतापुर धीमाप्रानगपातम् ॥ ४॥
सतपुरमामाप म्पतिघामजनम् ।
पनि परमीना परमर्पिमिगतः। ॥
म स्पपरपतिनिपात गुमान माम सारथिम् ।
मारे मनुशासिधा सचिप निपानम् ॥६॥
तमुपाय महातेजा गापु पिशारदम् ।
पसिष्ठःशिममाघश्य नपतमामिहागतम् ॥७॥
मे गोदकयटा मागरेम्पपपाइमाः ।
भौगुम्परं मनपीटमभिपकांधमारतम् ॥
सर्ययीमानि गन्धाध पानि विविधानि च ।
सौदं दधि त लाजा दमाः गुममयः पप ॥
भोचकन्या चिरा मत्ता पाचारण।
परसोएप धीमाधिधि धनुरूचमम् ॥१०॥
पाइम गासंयुक्तं परं पशिससिमम् ।
पेने य पालय्याने मुशारं दिएमयम् ॥ १५॥
मदामपिमा कमान् गाएहुगे पृपः।
फेसरी व चतुर्दष्ट्रो परिश्रेष्टो महापलः ॥१२॥
सिंहासनं प्यारतनुः समिध हुनागनः ।
सपादिया पेशपायालहतात्रियः॥१३॥
पायार्या पावणा गापः पुण्याध मृगपरिणा।
पौरजानपदयेष्ठा मंगमाथ गरीः सह । १४ ॥
पते पापचयायः प्रीयमाणाः प्रियंपा।
अभिषेकाप रामस्य सनिष्ठन्ति पापियः ॥ १५॥
स्परपस महारा पपा समुदितेऽनि।
पुण्ये मात्रपागे घ रामो पश्यमयाप्पात् ॥१६॥
अनेनयाभिषण मरतो मेऽभिपित्र्यताम् ।
यो द्वितीयो परो देय दत्तप्रीतन मे त्वया ॥१२॥
तदा देवासुरे युद्धे तस्य कालोऽमयागतः ।
नव पञ्च च यणि दण्डकारण्यमाश्रितः ॥ १३ ॥
चीराजिनश्रये धीरो रामो भवतु तापसः ।
भरतो मजतामद्य यौयराज्यमकण्टकम् ॥ १४ ॥
एप मे परमः कामो दत्तमंय यरं वृणे।
अध चैव दि पश्येयं प्रयान्तं राघवं वने ॥ १५॥
स राजराजो मय सत्यसंगरः कुलं च शीलं च हि जन्म रतच
परत्र यासे हि यदन्त्यनुत्तमं तपोधना. सत्यपचो हितं नृणाम् ।।
-योभ्यायो
विंशः पाठः।
राज्याभिषेकसमारः।
ततः प्रभात रजनीमुदिते च दियाकरे।
पुरये नक्षत्रयोगे च मुहते च समागते॥१॥
पसिष्ठो गुणसम्पनः शिष्यैः परिपृतस्तथा।
उपरणारा सम्माराधयियेश पुरोत्तमाम् ॥ २॥
महोत्सयसमायुक्तां रायपाथै समुत्सुकाम् ।
धादनागुप्यूपैघ सर्वतः परिधूपिनाम् ॥३॥
एफविंशः पाठः । onr 1 Purusha Parishx na anten by Vidyapati Thaliar... Mathsharm, intte 15th Centun,AUR oiuins forty tworn out of which the Sneyon lira i The langungo in muy just her that of l'ancha Tapten ** lIilander's The MAINE te for the burn bra and Anoti burrand lata सत्पपीरपाचिकः प्रथमोशः। फली कामादिभियुक्तो मानपोऽनुनपारापि । सापीरकयो भुत्या सर्वपापैः प्रमुध्यते ॥१॥ पुरा स्तिनानि नगर महमानामा पपनेवरो पभूष । तस्मिभासमुद्रं धरणविलयं शासनि दुत्कादिष्णुः पाफरराज. स्तमभियोई मपलबलसहितम्तयाजगाम । पवनेघरस्तमापान्तं ৰা বাঘাবােঘযামেলিব: হেৰঃ বুঝি सेन ममं समाममहोपफार मदुभयममारधे गइमामे महीयसा वापरराजसैन्येन हन्यमाना महमदपलपोपाः परापः । सत- स्वारां सिंदभयादित परियूयमित पलायमानं निमवशं स्ट्या पवनेश्वर उपाय । रेरे मग सैन्यगुभटा राजानो राजपुत्राध युप्माकं मध्ये पोऽपि क्या नास्ति य इदानी रिएमयमग्नं मम सैन्य श्ययापलेन एएमपक्षम्यते । तर यषनएमएपनं भूत्वा वर्णदपुलमम्भयो नासिंहदेवनामा पौवाणवलसन्मवारिक art ४ (४८) इति तस्य वचः श्रुत्या सूतपुत्रो महाबलः । स्तुवन्नृपतिशार्दूलं प्रविवेश निवेशनम् ॥ १७ ॥ स समीपस्थितो राशस्तामवस्थामजशियान् । याग्भिः परमतुशाभिरमिष्टोतुं प्रचक्रमे ॥ १८ ॥ यदा यस्तुं स्वयं दैन्यान शशाक महीपतिः। तदा मुमन्य मन्त्रमा कैकेयी प्रत्युवाच ॥ १६॥ मुमन्त्र राजा रजनी रामहर्षसमुत्सुकः । प्रजागरपरिश्रान्तो निद्रायशमुपागतः ॥ २० ॥ तद् गच्छ त्यरितं सून राजपुत्रं यशखिनम् । राममानय मदं ते नात्र कार्या विचारणा ॥२१॥ अथुन्या राजयचनं कथं गच्छामि मामिनि । तच्छुत्या मन्त्रिणो याम्यं राजा मान्त्रिणमग्रवीत् ॥ २२ ॥ सुमन्त्र राम द्रक्ष्यामि शीघ्रमानय सुन्दरम् । समन्यमानः कल्याणं हदयेन ननन्द च ॥ २३ ॥ निर्भगाम महातेजा रापयस्य दिपाया। सागपदसंकाशारसुमन्त्रोऽन्तापुराच्नुमात् ॥ २४ ॥ -पाध्या एकविंशः पाठः। 21 Purusha Parikshx wn antten by Tulsipati Thakur, Mathilymt, in the 1sth Century. A_D.IE contains forty two Line out of which the Antys l'in » on the langunguna ng just like that of l'ancha Tuutma and Iirpale's The Harpien frifnt to burinn beint and moto bursts and wasta सत्यपीरशाचिक प्रथमोशः। पाली कामादिभियुक्तो मानयोऽन्तयागपि । सत्यपीप भुत्या सर्वपापैः प्रगुप्यते ॥ १॥ पुरा दस्तिनाति नगरे मदमानाम्प पयोधरोपभूष । तस्मिभासमुद्रं धरणीवशय शासति तदुत्वपमहिष्णुः कापरराज- মনিঃ থ্যাছিলাম। ঘষাঘমাথার বা থার্মালমশমিঃ অয়েঃ তুহিত सेन समं सामाङ्गोपचार तदुमपसमारम्भे गमामे महीयसा परयमसैन्येन न्याना महमदपलयोधाः पापः । सत. स्ला सिमपादित परियपामिष पलायमान निजपर्श इष्ट्या सपनवर उवाप । मम सैन्यसुभदा रागानो राजपुत्राध युष्माकं मध्ये पोऽपि या मालिप इदानी रिपुभयभग्न मग मेन्यं स्ववादपलेग तणमयलम्बते । तच पलाराजपनं भुत्ता पर्णाटकुलसम्मषो मासिंदेवनामा बौवाएकुलमभषणारिक ४ (४८) इति तस्य वचः श्रुत्या सूतपुत्रो महाबलः । स्तुवनृपतिशार्दूलं प्रयियेश नियेशनम् ॥ १७ ॥ स समीपस्थितो रास्तामवस्थामजशियान् । याग्मिः परमतुष्टामिरमिष्टोतुं प्रचक्रमे ॥ १॥ यदा यस्तुं स्वयं दैन्यान शयाक महीपतिः । वदा सुमन्नं मन्त्रमा कैकेयी प्रत्युवाच ॥ १॥ मुमन्त्र राजा रजनी रामहर्षसमुरमुफः। प्रजागरपरिधान्तो निद्रायशमुपागतः ॥ २०॥ तद् गच्छ त्यरितं सूत रामपुत्रं परास्सिनम् । राममानय भद्रं ते नात्र कार्या विचारणा ॥२१॥ अथुन्या रामयचन कयं गच्छामि भामिनि । तच्छुत्या मन्त्रिणो याम्यं राजा मान्नएमापीत् ।। २२. मुमन्त्र राम दयामि शोप्रमानप सुम्दाम् । समन्यमानः फल्याणं हदयन मनन्द य ॥२३॥ निमंगाम महातेजा गययस्य दिक्षपा। सागरददर्मकाणारसुमन्त्रोऽन्तःपुराग्युमात् ॥ २५ ॥ -अपोमा (1) एकविंशः पाठः। Purasta Parlisa nu wan by Vidyiyati Thellu, Martha puut, is the 19th Century, A D. It within the toput miff ehrl thn fiscaa t'in u The luniune in inny jun Lir tat of l'ancha Tubim and thermalink. Timirror riot ki chutinninand At birds and Imanta सत्ययीयाधिश अपमोशी पाली सामादिभिर्युनो मायालयागपि । पापपीरा भुत्या सर्पपाप, प्रमुच्यते ॥१॥ এয় বড় গা মননাে বা ধমুখ। स्मिमारगुदं परपीवायं शासति तत्वमणुिः कापर- সমধিঃ সলোম। ঘষবেল त्या पाम्पोजगुरुमाधवाय मिलीः परिगृतः पुदिप तेन समं समाममहीपपार दुमपगमार, महमामे महीयसा पासोन्येन इन्यम्पना गहमायापोधार पराभः पत. तारा लिमयारित परिममित पलायानं निजपर प्या पपने घर वाय । २२ मा भल्याभटा रागानो रामाय युमार्फ गध्ये पोऽपि क्या मास्ति पानी रिषुभयभान मम सेन्यं स्वपापलेन रणमयसायने । तप यवनरामयनं भुरक्षा पाटपुलसम्भषो नरसिंददेवनामा पौवारणकुलसम्मपधाधिक- ४ ततो नामिहदेयः पुलकालहानयादुमूल: कुलिरापानाधिन (५०) देवनामा च राजकुमायामनुः । राजन कमानी निशामिन पतनः पयम श्य रिपुवाममग्नम्ग महलम्य परिवाना मातु! यदि राणं परागृत्य मयानालायत तायामेव भवतो कि महधाराप्रहारपरित्तशिरस्क करयाग । ययगर बार मा फुमारी माधु । युयाभ्यामन्यः क एवं व्यवस्यति । कशापातेन तुरगं त्वयित्या परात्यातर्किन एव अफरराजवन प्रविवेश । प्रविश्य च जितारिमैन्यं प्रकाशितमायान् सिताउपत्र- परिचित काफरराज शल्येन दि प्रहृतवान् । काफरराजन्तु गतप्राणो भूमौ निपपात । चाचिकदेवेन भूमो पतितस्य वस्य शिरश्चित्वा यवनराजस्य पुगे नीतम् । यवनेश्वर उवाच । कस्येदं शिरः । चाधिकः कययति । काफरराजस्य । यवनेश्वर उवाच । केनासौ हतः । पाचिों घृते । राजन तुलितपार्थेन नरसिंहदेवेन हतः । ततः पश्चाद्वामिना मया शिरश्छिन्नम् । यवनेश्वरः पृच्छति । नरसिंहदेवः कुत्र । चाचिको ब्रूते । काफरराजसन्निधानपर्तिभिः स्वामिवधार्षितः सुभटैबहुभिरेको हन्यमानो मया दृष्टः । क्व गतः क्वेदानीं पा तन्न ज्ञायते। -पुरुषपरीक्षावार द्वाविंशः पाठः। सत्यपीरथापिकः द्वितीयोमाः । ततो पपनराजः परमेन्यं इतनायक पलाएम्पनं दा परम- स्खनन्दो भूष । बरनुगामिन स्वमनिपान प्रत्याह । रेरे मम निरः, पलायम्यना मटा हिप ! संभवि मग पपरपितारं पाकरजातान्तं नररूपिणं सिंहमेत नरसिहदेवं ঘষয়। নাম মমমইষা বনাথমিম पपिरामदयं पुष्पितं निगुममा पेनारित नसिंहदेवं ययनराजो पपरी । तुयातीय बमापे । गासिंहदेव, जीविष्यसि । नरसिददेव स्वाप- राजन्, मया यकृतं तदषगतं भवता । एबनेपर चाय- शात भया । कथितं पारिषदेषन स्वया मम राईका । । नसिहदेव उपाय- पर्दि जीषिन्यामि । पता- स्थीरतं दुर कर्म मया पस्य हितछपा। तेन ािपमानो मे फलितः अमपादपः ॥१॥ ।
ततो नरसिंहदेवः पुलकालड्कृतबाहुमूलःफुलिशपाताधिकर कशापावेन तुरगं त्वरयित्वा पराश्त्यावर्कित एवं काफरराजा फरराजस्य । यवनेश्वर वाच । केनासा हवः। पाचित्रे पाविको प्रते । प्रकरराममन्निपानवर्तिभिः स्वामियभामतिः (५०) देवनामा च राजकुमाराचतुः । राजन् क इदानी निम्नाभिमुत्वं पततः पयस इव रिपुत्रासमग्नस्य भवद्वलस्य परित्राना भवतु । यदि क्षणं परावृत्य मवानालोकयने वदावामेव भवतो विराई खड्गधारामहारपरिकृतशिरस्कं करवाव । यवनेश्वर उपाय । मधु कुमारौ साधु । युवाभ्यामन्यः क एवं व्यवस्यति । प्रविवेश । प्रविश्य जितारिसैन्यं प्रकाशिवमायान्तं सितावपत्र- परिचितं काफरराज शल्येन इदि प्रहठवान् । काफरराजस्त गतप्राणो भूमौ निपपात । चाचिकदेवेन भूमो पविवस्य तस्य शिरिछत्या यवनराजस्य पुगे नीतम् । यवनेश्वर उवाच । कस्येदं शिपाचिकः कथयति । धृतं । राजन् तुलितपार्थेन नरसिंहदेवेन हतः। ततः पवादामिना मया शिपरिसनम् । यवनेवरः पृच्छति । नरसिंहदेवः कुत्र। मुमटैभिरका हल्यमानो मया यः । क्य गतः कोदानी पर्नने वा सन्न ज्ञायते । -पुरुषपरीवार प्रयोविंशः पाटः। ज्यासहिला-"Oran of RHINOf Stone"-- brand शाल गुफाप, writannra sthachi Language in the first entury AD-In compet by रोमरेष--- Kasrn.rian Brahmana-Twe in the latter half of the alr ronth orntury AD It contains 22,000 seru, equal to almon two as much as to Nad nad Ouytry put ther it is the into 194 mi' or "KARCA Included in eighten is a troka On thne aro bawi various playrana mer works in Sanskrne tutersture. उपरीपुरूषसो फया। पासीत्पुरुरवा नाम राजा परमवैष्णपः। घमा भुपीप मात्रापि यस्याप्रतिता गतिः ॥ १ ॥ प्रम मन्द मातुतं ददविलास अर्पग्री गाम कामाय मोनालभिषापरण् ॥ २॥ एमात्रेण गाभूस्सा तपाहतचेतमा । एया समपरम्भादिराधीयतांस्यकम्पपत् ॥३॥ मोऽपिता पीय लापरायरमनिर्भरिणी नमः। पब माप परिष्यंग एपामाम्तो मुमूळ तत् ॥ ४॥ पादिदेश सपशेरितोगाधिस्थितः । भारदात्य गुमियां दर्शनार्थमुपागतम् ॥ ५ ॥ देय मादमायामपती गजा पुररथाः। उपशीरचित सन् रिचतो पिमहानि.स.
No text on this page.
(५३) प्रयोविंशः पाठः। कपासरितागर-"0mn of Rsorror Strua" - TRAd गुयाम्प, written in Pars'Aachh language the first contury AD-as comp**d 'by HITRI Kao mitian Brahmansport in the latter half of thin olem inth century AD It contains 22,000 corum, mual to almam twin as much as the Ilind and Olymy put Angrther indurded into 1 तरंग' or "ware" inclurled in eightorn de la wiha On them but various plage and pm works in Sanskrit Laiterature, उपशीपुरपाः पापा। पाणीपुकाया माम मा परमयेणः। अभू भुपीय माऽपि परयापतिता गतिः॥१॥ भ्रमतं माने जातु तं ददर्श पिलासगः। उपशी नाम पामाप मानारपमिधापरम् ॥१॥ एमात्रेण नाभूतानचा लपेतमा । पधा समपरामाशिालीतापपपपन् । पिनांदीप तापापासनिर्भपिता एप। पत्र प्राप परित्या दबावातो गुगर्ष म.. भपातिय रोपितोगाधिरिपरः। माय गुमिया मामुपगतम् । र मदनपान गण पुराता। नारक्षित परितोपिनि ततस्तस्य शरीपदापुवनिमग्नानाराचानुत्य यवनराजतं कुमार मैपजप्रयोगेण नियमेन च स्वल्पैरव दिवसैनिवारणवतमची. करत् । तदनन्तरं सहस्रसंख्येस्तुरंगेलक्षसंख्यः काञ्चनश्या- मरादिमिश्च तं पूजयितुमुपचक्रमे । प्रसादापसरे नरसिंहदेव उवाच । राजपुत्राणां युद्धं स्वाभाविक एव धर्मः । वत्मिमग्नु कृतं यदियं मम पूजा क्रियते । यदि पूजा कर्तव्या तर्हि चाविक देवस्य क्रियतां येन रिपशिरोऽप्यानीय सत्यपक्षानुरोधेन भवतः पुरस्तान्मम यशः प्रख्यापितम् । अन्यथा नीयमानं रिपुमरए- चिहं रिपुशिरोदृष्ट्या को वाऽध्यगमिष्यद्यन्मया मारतो रिपुरिति । वदयमेव प्रथम पूज्यताम् । याचिकदेय याच- कुमार नरसिंह, मदं हि । कथमहं त्वदीयं पराक्रमान- मादाय परोच्छिष्टजीवी भविष्यामि । नरसिंहदेव उवाच- माधु सत्यवीर माधु। अनेन तय सत्येन सर्वमेयोचितं तय। मद्देच्योऽपि विदग्धोऽसि सतीपुरोऽसि धाविक ॥२॥ सतनयोः कुमारयाः पासरालाएमाफर्णयता समुपमान- रिलोण ययनराजन द्वायपि कुमारों भुल्यभेय सत्कृतौ । -पुरुषपरीक्षायाम (३) प्रयोविंशः पाठः। and pres व्यासरित्सागर- Omn of Ruermof Storus"--based on पररूपा of गुवाश्य, written in Pareshachi language in the first century AD-m compowed by सोमदेव- Kast'minan Brahmana-port in thu lattor half of the elorenth antury A.D. It contains 22,000 rorpor, Aqual to almat twico As much as the Iliad and Olymy put mother. It is dividel into 124 minor "WAPOA" included in mighurn or lamha On thu am boomi ranous phya works in Sanskrit Lateratur. उपशीपुरूरयमोः कया। भासीपुरपा नाम गजा परमयप्णयः। अभूतमुपीय माकेऽपि पम्याप्रतिदता गतिः॥१॥ भ्रमतं मादने जानुतं ददर्श किलापसगा। उर्पशी मामपामाय महनाममिषापरम् ॥२॥ एमात्रेण गाभूपया तपातयतमा । पमा समपरम्भावितोपताम्पकम्पपन् । पिता पीरप लापपरमनिभरिटी गुपः। पनमाप परिया पानान्तो मुगम् तत् ॥४॥ प्रधादिदेश सर्वशे रविवाधिस्पितः। बारदा गुनिया दर्शनार्थगुपागतम् ॥ देव सदनोपानी पम पुष्पा। शीतपित परिपती शिमला r (५४) तद् गन्या मम पाक्येन बोधयित्या शतकनुम् । दापय त्यरितं तम्मै रा तामुर्दशी मुने ॥७॥ इन्यादिष्टः स हरिणा तयेन्यागत्य नारदः। प्रयोध्य तं तथाभून पुरुरयसमग्रवीत् ॥८॥ उनिष्ठ वरने राजन्यहितोऽम्मीह विषगुना। स हि नियामक्तानां नैवापदमुपेक्षते ॥१॥ इन्युफ्त्याश्यासितेनाथ स पुरयसा सह । जगाम देवराजस्य निकटं नारदो मुनिः ॥१०॥ हरेनिदेशमिन्द्राय निवेद्य प्रणतात्मने । उर्वशी दापयामास स पुरुग्यसे तनः ॥ ११ ॥ तदभू दुर्यशीदानं निजॉयकरणं दिव। उर्वश्यास्तु तदेवासीन्मृतसंजीवनीपधम् ॥ १२॥ अयाजगाम भूलोकं तामादाय पुरुरयाः। स्वर्यधूदर्शनाश्चर्यमर्पयन्मयचदुपाम् ॥ १३ ॥ ततोऽनपायिनी ती द्वाबुवंशी च नृपश्च सः । अन्योन्यहरिपाशेन निबद्धाविय तस्थतुः ॥ १४ ॥ एकदा दानवः माकं प्रानयुद्धन बजिणा । साहायकार्थमाइनो ययौ नाकं पुरुरवाः ॥ १५ ॥ तर तस्मिन्इने मायाधरनाम्न्यमुराधिपे । प्रनुत्तस्वयं सार्थ शमस्यामयदुत्मकः ॥ १६ ॥ ततश्च रम्भा नृत्यन्नीमाचायें नुम्बुरी स्थिते । चलिताभिनयां दृश्या उदास स पुरुरवाः ॥ १७ ॥ जाने दिव्यमिदं नृतं किं त्वं जानासि मानुष । इति रम्भापि तत्कालं सास्यं तमभापत ntcn आनेहमुवंशीसहात्तधद्वोत्त न नुम्युयः। युप्मदगुरुरपीन्येनामुयाचाथ पुरुरयाः ॥ १६॥ PANNA
No text on this page.
चतुर्विशः पाठः
मनुस्मृति (गणपंहिता)-"The Drire or fart-sted
on मानवमंगूत्र'
andindivitritinentarita
or chaplore Jong the firs 118,7917 of Torile Lis:
the fathry of all human busom:1, the ponyerni top of munkat.
Ta abna was myed by the arrich of fish from IAA !
Door! which distrogist all crestised bogs. I: 4.345
nombor of very which are similar to theme sotto Gratis
Epic. It is put romuwbrim b-Ewirn the moond century
B.C.and the second century ... D.
धर्मः।
विक्षिसेवितः सद्भिनिन्यमपरागिमिः।
हृदयेनाभ्यनुघातो यो धर्मस्तं निशेधत ॥१॥
कामात्मता न प्रशस्ता न येहास्न्यकामता।
काम्या हि पदाधिगमः कर्मयोगध थैदिकः ॥२॥
संकल्पमूला कामो वै या संकल्पसंमषाः ।
मतानि यमधर्माश्च सर्वे संकल्पना. स्मृताः ॥ ३॥
अकामस्य किया काचिद् दृश्यते मेह कर्हि चित् ।
यद्धि कुरुते किंचित्तत्तत्कामस्य चेष्टितम् ॥ ४॥
तेषु सम्यम्वर्तमानो गल्छत्यमरलोकताम् ।
यथा संकल्पिताश्वेह सर्वान् कामान्समश्नुते ॥ ५॥
वेदोऽखिलो धर्ममूले स्मृतिशीले च तद्विदाम् ।
प्राचारश्य साधूनामात्मनस्तुष्टिरेष व ॥ ६ ॥
No text on this page.
चतुर्विशः पाठः
मनापति (भापंडिता)-Tha DER LAry-sket
m मानधर्म
anduduttrittarir
or chapters, Janu the fiert logore of Ir *
the taster of an hama bpg. thu prern.torek muskan
Io aboo was mired by the auricu, of Euk from the
Soord which cluttrogod ell errain D.D. I: maistings
namber of rervs which amamilar to thon in the Gross
Epic. It un pat syahrim botiga tim rond century
B. C. and the second adlary A. D.
धर्मः।
विद्भिः सेयितः सद्धिनियमपरागिमिः।
हृदयेनाभ्यनुसातो यो धर्मम्तं निशेधत ॥१॥
कामान्मता न प्रशस्ता न येहास्यकामता।
काम्यो हि पदाधिगमः कर्मयोगच येदिकः ॥ २॥
मंकल्पमूलः कामो वै या संकल्पसंभपाः।
मतानि यमधर्मान सवें संकल्पनाः स्मृता.॥३॥
अकामस्य क्रिया काचिद् दृश्यते नेह कर्दिचिन् ।
पद्यद्धि कुस्ते किंचिचत्तकामस्य चेष्टितम् ॥ ४॥
तेपु सम्यग्वर्तमानो गच्छत्यमालोकताम् ।
यया संकल्पितांचेह सर्वान् कामान्समश्नुते ॥ ५॥
वेदोऽसिलो धर्ममूलं स्मृतिशीले व तद्विदाम् ।
आचारश्वर साधूनामात्मनस्तुष्टिरेव च ॥ ६ ॥
No text on this page.
यापमह isknown as पांचाली 10xhich sonnd and postery पजायमानोदयः, का महाश्चर्याणां, आहर्ता ऋतूनां, आदर्शः सर्वशाखापा, उत्पत्तिः कलानां. कुलमुवनं गुणनां, आगरा श्रिया, वाचि सरस्वत्या, मुखे शशिना, बले मरुवा, प्रज्ञायां रूपे मनसिजन, तेजमि मावित्रा च वमना सर्वदेव- पञ्चविंशः पाठः। • novel-rss written in petical prorey in the sagenth century A. D. at the time of King Harghisearhana of Thaneshwat. His style of water balanced. He has & marvelous emmand over the les Hts other worth are चरितं, पार्वतीपरिपप, मुर डित and सरदीरातकम्. शूद्रकगजवर्णनम् । श्रामीदशेपनरपतिशिरम्ममभ्यर्चितशामनः, पासामन वापरा, चतुरुदधिमालामेखलाया मुदो भर्ता, प्रतारानुराग पनवसमस्तसामन्तचक्रः, चक्रवर्तिलतणोपेतः, हर इव वित मन्मयः, गहाप्रवाह इष मगौरयपयप्रवृत्तः, रविरिव प्रविदिवो- फाव्यामृतरमाना, उदयशैलो मित्रमण्डलस्य, उत्पातकंतुरदिव जनस्य, प्रवर्वयिता गोष्टीवन्धानां, आश्रयो रमिकानां, प्रत्याशी धनुध्मतां, घोरेयः माइमिना, अप्रणीर्विदग्धानां, पैनतेय इन विनतानन्दजननो राजा शुद्रको नाम | यच मनसि धर्मेण, कोपे यमेन, प्रसाद धनदेन, प्रताप पहिना, भुजे मुवा, शरी सुरगुरुणा, मयस्य प्रघटितविश्वरूपानेः अनुकरोति मगवतो नारायणस्य । कादम्बर्याम् २
No text on this page.
अतिकपणाः खल्वमी प्राणाः । यदुपकारिणमपि तातमद्यापि
कापि गच्छन्तं नानुगच्छन्ति । सर्वथा न चिन्न खलीकरोति
जीवितपणा । यदीहगवस्थमपि मामयमायासयति जलाभिलापः ।
मन्ये चागणितपिठमरणशोकस्य निपुणतेव केवलमियं मम सलिज-
पानथुद्धिः । अद्यापि दूर एव सरस्तीरम् । दिवसस्य पेयमवि-
कष्टा दशा वर्तते । अधिकामुपजनयति तृपामातपस्पर्शसन्तप्तपां-
मुपटलदुर्गमा भूमिः । अतिपयलपिपासावसन्नानि गन्तुमत्पमपि
मे नालमंगकानि
। अप्रभुरस्म्यात्मनः । सीदति में उदयम् ।
अन्धकारतामुपयाति चतुः। अपि नाम खलो विधिरनिच्छतोऽपि
मे मरणमधोपपादयेत ।
-~सामान
सप्तविंशः पाठः।
सदाचारः।
उपस्पृश्य दिजो नियमनमपातामादितः ।
भुझ्या घोषणेसम्पानिपानिय संरएशेत् ॥१॥
जयदशन नियम पाचनदारमयन ।
रएषा पासीदेच प्रतिमादप सर्पगः ॥२॥
पमित राम निर्ण पलमजय पठति।
प्रति कामुमा माशपेरिम ॥३॥
No text on this page.
(दृष्ट्वा ) अये फयं कृपोऽश्वत्थामा च (आसनादववीर्य (६२) अष्टाविंशः पाठः। पेयीसंहार-"Binding of the Braid of haury-of प्रोपदी is aphy in six acts, deriving its plot frota the Great Epic. It covers the period between the return of the Påndares to Indira prastha after the thirteen years' exile and Yudhishthina's accession to the throne. It 19 8 heroic play. The saiba HEATAU lived in the latter half of the ses enth century 4. D. वीरो द्रौणायनिः। कृपाश्चत्यामानो-विजयतां कौरवेश्वरः । दुर्योधनः-- कृपंप्रति ) गुरो, अभिवादये। (अश्वत्यामानमुद्दिश्य) आचार्यपुत्र एहमदर्यहततात परिष्वजस्व क्लान्तैरिदं मम निरन्तरमामहै। स्पर्शस्तवैप मुजयोः सदृशः पितुस्ते शोकेऽपि नो वितिमेति तनूरुहेपु ॥ १ ॥ (आलिङ्ग्य पार्श्व उपवेशयति) अश्वत्थामा पापमुत्सृजति) कर्ण:- द्रोणायने, अलमत्यर्थमात्मानं शोकानले प्रक्षेप्तुम् । दुर्योपन:- आचार्यपुत्र, को विशेष आषयोरस्मिन् व्यसनमहार्णवे ।
No text on this page.
beginning of the ffth cenutry A. D. He is the prince of कुमारसमवे, रघुवंशं, मेघदूतं (work in verse), माढविधमिमित्र, एकोनत्रिंशः पाठः। कुमारसम्म The Birth of the sm of Shankers", महाभम्य conr: epier-witten by काजिदाम, whose enact ds is not known. He may be taken to have flonrisbed ist poets and 19 known throughout the world. His style of writing is वैदमी, easy and armple. He wrote अनुसंहास, विक्रमोर्वशीयं and अभिज्ञानशाकुन्तलम्-plass. कुमारसम्म contains 17 cantos or it in which is described the birth of कार्तिकेय who, bring established as the Cornsnder-in-eb.k of the heavenly forces, killed the demon तारक. सप्तर्षीणां शिवस्य दर्शनम् । ते प्रभामण्डलव्योम द्योतयन्तस्तपोधनाः । सारन्धतीकाः सपदि प्रादुरासन्पुरः प्रभोः ॥१॥ आप्सुतास्तीरमन्दारकुसुमोत्किरवीचिषु। व्योमगङ्गामयादेपु दिइनागमदगन्धिषु ॥ २॥ मुक्तायोपवीतानि विभ्रतो ईमयल्कलाः । रत्नाक्षसूचाः प्राज्यां कल्पवृक्षा वाश्रिताः ॥३॥ अथ प्रस्थापितासेन समावर्जितकेतुना। सहस्राश्मिना साक्षात्सप्रणाममुदीक्षिताः ॥ ४ ॥ संपांमध्यगता साध्वी पत्युः पादार्पितेक्षणा। साक्षादिय तपःसिद्धिर्यमासे यहधती ॥५॥ न
No text on this page.
एकोनत्रिंशः कुमारसम्मवं "The Birth HETSA-4 court epic-writtet 19 not known. He may bet begining of the fifth ceputr poets and 19 kaown throu! wnting 1s वैदी, easy anti कुमारसंभवं, रघुवरां मेघदूतं विक्रमोर्वशीयं and contains 17 captos or of कार्तिकेय who, beings of the heavenly forces, मप्तयां शि ते प्रभामण्डलन्योम घोल सारन्धतीका सपदि प्राः प्राप्नुतास्तीरमन्दारकुसुम य्यामगङ्गामयादेपु दिनार मुक्तायझोपीतानि यिभ्रती रग्नाचम्चा प्रमज्यां काल्पवृपा अध प्रस्थापितासेन समापार्जित महनश्मिना सातासमणाममुदी संपामध्यगता माध्यी पत्युः पादापि माशादिय तामिद्धिमासे यह सदा ममृत्येष यनदिपामां शसार्थमस्मिनहमकिपी। प्पापारितःगुलमृता विधाप सिदत्यमागतसत्यति ॥५॥ तस्थालमेपा पुधितस्प एप्प शदिएकाला परमेश्यरेण। पपस्थिता शोणितपारणा मे सुरद्विषधाद्रमसी सुधेय ॥६॥ सत्यं निधर्तस्प पिदाय लमा गुरोर्भपादशितशिप्यमतिः। एरोण रयं पदस्परएं तपशःशखभृतां पियोति ॥७॥ दिलीप: प्रत्यप्रवीत्- संरक्षघेएस्य मृगेन्द्र कार्म पास्यं पयस्तपद विपः। अन्तर्गतं प्राण ताहियेद सर्प भवान् भाषमतोऽमिधास्पेnen माम्यः स मे स्थायराइमामा सर्गस्थितिप्रत्ययहारहेतुः। गुरोरपीदं धममाहिताग्ने मंश्यरपुरम्सादनुपेशणीयम् ॥ ५॥ सस्य मदीयेन शरीरपति रेम मिर्यतपितुं प्रसीद। दिनायसानोसुकपालयसा विएग्पतां धेनुरि महर्षेः॥१.
त्रिंशः पाठः।
रघुवंश- The Race of Rsghuwanother Cirt-Epic adias
in nineteen Cantos, describes the life and victories of the Sites
race from दिवीप to प्रतिवर्ण.
दिलीपस्य परीक्षणम्।
सिंहो जगाद-
अलं महीपाल तव थमेण
प्रयुक्तमयस्त्रमितो वृथा स्यात् ।
न पदोन्मूलनशक्ति रंहः
शिलोचये मूच्छंति मारुतस्य १॥
कैलासगीरं वृपमाररुक्षो
पादार्पणानुप्रहपूतपृष्ठम् ।
अपेहि मां किंकरमष्टमूतः
कुम्भोदरं नाम निकुम्भमित्रम् ॥२॥
अमुं पुरः पश्यसि देवदार
पुत्रीरुतोऽसौ वृपमध्वजेन।
यो हमकुम्भस्तननि.स्ताना
स्कन्दस्य मातुः पयसा रसः ॥३॥
फरादयमानेन कटं कदाचिद्
यन्यदिपेनोन्मथिता स्थगस्य ।
अनमनेस्तनया शुशोच
सेनान्यमालीढमियासुपरः ॥ ४॥
तदा प्रसत्पेय पनिपान घासार्थमस्मिसहमदियो। प्पापारिता मूलएका विधाप सिंदायमागतसायति । तस्थालमेपासुधितस्य तस्य मदिएकाला परमेश्याए। उपस्थिता गोदित पारा मे गुरदिपमाद्रमसी सुधेय ॥६॥ सरपंनिपतस्य थिदाय लमां गुरोर्मयाग्दर्शितशिप्यमाक्तिः। एनए एप पराम्पर मतपय राखभृतां रिपोति॥७॥ दिलीप प्रत्यवधीत्- संपरपेएस्य मृगेन्द्र काम दारयं पचस्तपदई विषतुः। अन्तर्गतं प्राए वृतां हिद सर्व भवान् मायमतोऽभिधास्ये माम्यः स मे स्थापरजजमाना सर्गस्थितिप्रत्ययहारहेतुः। गुरोरपीई धनमादिता मंश्परपुरस्तादनुपेशापीपम् ॥१॥ सत्य मदीपेन शरीरधारी म मिर्यतपितु मसीद। दिमाषप्तानोएकपालवासा दिएन्पतां धेनुरि मदः । १.. ५ 1-4 Tो tran PHIRrfast"" Ext । IM PRATrfitml ARTINATT Timiasis गाimirmirit गागाभानी" मानलमा मदीनागनमात्र नदिप पामेन्द्रमा । मनुष्यरेषः पुनर युवाप-- নালি ব্যথা হয় सत्यम्य राख्दो मुगना कर। राज्यन कितद्विारगृते. माणुरुपकोरामणीमभयो । १५ ॥ कथं नु शस्योगपी मा पिधाएनाचाम्यपपस्विनीनान् ।
No text on this page.
पानि micfrgriTITE Time देदि । यावकायममुक्ति पुग्यो नाप गर्गममरर लिनीपलारस्य अलशिशिगया छायायां निधाय ममुश्विन स्नानविधिम् । अभियावसाने पानेकपायायामभूतो जान्न नाएयघमर्षणनि प्रत्यम्मप्रेठन्मयो रारचिन्दनलिनीनपुटेन एगि पारः। एकागल पाMAITRIEmirm artampuri wirm TITLuirfinitममा यु: । नारियन कनेन मन् । यपITI ATTENTोपमा जियो नो मुरगुरेन पति गुमंगापुन अधिी : उदयम् वाणीनि। न in l भारत। सरिजम्मम् । इनिधाय क मा मातीरमनापपत् ।। मृग प जलमभीर मेकानिहितल्डकमा गुरादार स्वयं में मुकायलमुत्तागितमुखमद्गुल्या कतिचिमनिनाविन्दूनापन् । अम्माजोदछनमकं १ ममुपजातनयानपाएमुप्तप्राइस्य । भगववे सवित्र दत्त्वार्घमुदविछन् । आगृहोदधौवधवज़वल्कलन सहज्योस्न इव सन्ध्यातपः करतलनिननविरादजटः कमाई
No text on this page.
MIMrst amirmirr..1
नाराmmta Terrifier
TRIPefinitiatrint !!
माMirmire
TEAMTAfrien
*ri+Thaf गोiet
गेनोन
Marat
FitTMAIT :maine TV
africा रंगाxfair!
cainiit nirinn min!1!
Format माhिar fort
विषाराय: nirman
খালালামাল।
कामिना म्याग गंगासागर ।
पायोकमाग मनिनीमती पालना
पपंतधिवक्टो:मो परम्मालोकः १.
मंगुका पनि लिया
रुपपा पमीते मातरमणम।
गत प्रपत्म्य कुलधमंयधिमी
सतां पथि म्यनियमः परः स्थित॥२०॥
No text on this page.
No text on this page.
(৩) चतुस्त्रिंशः पाठः। महर्षिनापालेराश्रमः। অনধি বাধিয়াখালিছিলাম- तिलकामालहिन्सालय कुलपाहुलैः पूीलतादोलारिसदपनदेयतः বিষয়ঃ না, আবৃহীমিয়ামযুক্তি ধনমুহিবায়ন। গণঃ সফিনিশিয়া- য, অন্যান্য ধ্যান জ্বালা, মননানুযাব, নাঘব- মতাদরং, আবিষযেষালো- at, মেঘদ্যাখ, তথাযিবান, যেখানপুণ, বাধহযখন মাথা, আসমান- মন, অশালবিধিমালয়, বিমাৰ সমাধ, বেহায়ণ, আসমানখান, নয়, ধান, ধাবমানবাল, মায়ের, থাব্যথায়গাসন ময়দান, দয়ায় ধ, ঘাঘমাল, নুং খাশ, wr সেসমনুষত্ব, ধন, ৯- গা, হয়তো বা সমম- (७४) नन्दन्त्युदित आदित्ये नन्दन्त्यस्तमितेदनि । आत्मनो नायबुध्यन्ते मनुप्या जीवितशयम् ॥ ११ ॥ हप्यन्त्यूतुमुखं दृष्ट्या नवं नवमिवागतम् । ऋतूनां परिवर्तन प्राणिनां प्राणसंक्षयः ॥ १२॥ यथा काष्ठं च काष्ठं च समेयातां महा। समेत्य तु व्यपेयातां कालमासाथ कंचन ॥ १३ ॥ एयं भार्याश्च पुप्राश्च शातयश्च यसनि च । समेत्य व्यवधायन्ति यो ह्येषां विनामयः ॥ १४ ॥ नात्र कचिवथामावं प्राणी समतिपते । तेन तस्मिन्न सामयं प्रेतस्यास्यनुशोचतः॥ १५ ॥ यथा हि साथै गच्छन्तं यात्कश्चित्पधि स्थितः । अहमप्यागमिष्यामि पृष्टतो मयतामिति ॥ १६ ॥ पयं पूर्वगतो मार्ग: पितृपैतामध्यः । समापनः कथं शोधस्य नास्ति व्यतिक्रमः॥१७॥ पपसः पतमानस्य स्रोतमो यानिवर्तिनः। पामा सुघे नियोक्तभ्यः सुधमा प्रज्ञाः स्मृता. धमामा मुशुभैः परस्नेः ऋतुमिधातदविणः । नस शोच्यः पिता तात स्थर्गतः साहतसताम् ॥ १९ -- अयोध्याभ . महर्पिजापालेरायमः। अनविरामिव गाथा दिशि विशिसभाममिहितकुमुमालेमा- लविलम्वमालहिन्तालवलपहुलैः पूगोलशादोलारिरूटपनदेयते। संसकपादपैः पान रुपन्हम्, प्रागृष्टीतसमित्राागुममृद्धि मभ्ययनमुखरशिप्यानुगतः सतः प्रविशद्धिर्मनिमिरयम्योप- काठम्, मनिलारनमितशिखराभिःप्रणम्यम्पनमिव बनलताभिः भनवरतमुक्तकुमुमैरभ्यव्यमानाभिवरापः, भने कम्परिपोरपुष्य- माणमुभन्मएयम्, पिपु:मारवाप्यमाएपगवराहांन्तराललप्र- शालूकम, भारधामृारागन्यम्, उपचर्यमाणानिधिवर्गम्, पूज्यमानपिपतम्, पदिश्यमानभासम्, भालोष्यमानधर्म- शरन्, पाध्यमानविविधपुस्तपम्, विपार्यमाणमसाला, भारम्पगणपर्णसालम्, भापमानभ्यानम् , माध्यमानमन्त्रम, अभ्यस्यमानयोगन, पारसम्पनवम्, पमपमारासभिधम्, परियमाणावाजिनम्, सध्यमानापमान, हापम्पनषेध. दएटम, मरियमाणपरिमागरम, परापूर्व शिपाय, . सिरितमानस्य, भुतपूर्वमनहरय, अजयोनिमिष रिमुवन- ধাম, বিশেষ মোঃ মাহামম- परयम्। मार (७६) पञ्चविंशः पाठः। FATTITUT is a play of six acts written by 479 nf the Lecond century A.D. He is very highly praused by अहिदाय, STUTTE and many other parts of Sanskrit Literature. His style is even easier thsnthstof काशिदास. The tsoringth.rtexn phys are acribed to hirn अमिरेकनार, भविमार, दालपरितं, पारदचं, दुतवटोत्कचं, इनकाय, कमारं, मध्यमच्यायोगः, पंचरात्रं, पातिमा, प्रतिज्ञापोगन्धरायणं, स्वनामवद and उरमंगम. In this ka described how दासवदत्ता ass seen by its in her drea. This is taken to be his best play. लावायकदादः। (ततः प्रविशति प्रलचारी) प्रह्मचारी-(अर्धमवलोक्य ) स्थिती मध्याह्नः । दृढम- स्मि परिश्रान्तः । अय कस्मिन्प्रदेश विश्रमयिये । (परिकम्य) मवतु, दृष्टम् । अभितस्तपोवनंन भवितव्यम् । यावत्यविशामि। (प्रविश्य ) अयं श्राममविरुद्धः सत्वंर जनः । (अन्यतो विलोभ्य) अय वा तपस्विननोऽप्यत्र । निर्दोषमुपसर्गणम्। अये सीजनः । प्रचुधयः-स्वरं स्वरं प्रविशतु मवान् । सर्वजनसाधा- नयमाप्रमपदं नाम। पासवदत्ता-दं।
पद्मावती-मम्मो परपुरुषदर्शनं परिहति भाया । भवतु, सुपरिपालनीयः खलु मन्न्यासः । पाम्पुशीयः-भोः पूर्व प्रविष्टाः स्मः । प्रतिगृह्यसामति- चिमत्कार। प्रह्मचारी-(भापम्य) भवतु भवतु । निवृत्तपरिश्रम्पेऽस्मि । योगन्धरायणः-भोः फुत भागम्यते । क्ष गन्तव्यम् । चाधिष्ठानमार्यस्य । प्राह्मचारी-भोः भ्यताम् । राजगृहतोऽस्मि । अतिविशेष- यं वत्सभूमो लापाणकं नाम मामस्तनोपितवानस्मि । यासपदचा-(मात्मगतम् ) हा लायाणकं नाम । लाषा- एकसंर्तनन पुनर्नवीकृत इच मे सन्वापः । यौगन्धरायणः-भय परिसमाता विद्या । ब्रह्मचारी- सलु तावत् ।। योगन्धरायणः-यधनयसिता विद्या किमागमनप्रयोजनम् । प्रधाचारी-तत्र सल्वतिदारणं व्यसनं संवृत्तम् । यांगन्धरायणः-ययमिय । प्रह्मचारी-तयोदयनो नाम राजा प्रतिवसति । योगन्धरायणः-भूयते तत्र भवानुदयनः । किसा प्रक्षचारी-तस्यापन्तिराजपुत्री वासवदसा नाम पलिरह- मभिप्रेता किल्ला यौगन्धण्यण:-भाषितम्यम् । वठस्ततः । ।
प्रापारी-ततस्तस्मिन्मृगयानिष्कासे राजनि प्रामदान सादग्धा। पासवदयारमात्मगतम् ) अली भनीफ खाता । बीयामि मन्दभागा। योगन्धरायणः-सतस्ततः । प्रापारी-सतरामभ्यषपशुपामो योगपरायणो नाम रा. विपस्तरिमयाग्नी पतितः । घोगम्परायणत्यं पतित इति । तरारातः । रमपारी- प्रतिनितो गमा तर यात मुख যখাবীনিবয়ামৰা সাবায়েরথমৗ১৯০- यदना यस पारित पासवरता-(सामगनम् ) गानामि मानामि कार्यगुर. का मयि सानुकराया। चोगपरायणतनला। प्रामा-या शरीवेषगुणानि मायाम. मानिलयाय पता मोहगुणगता। पागा-(ना)मानीमा) ww-m ने प्रति मा) NER Ritarlimitre गरौ माप ।
worrentinental taken fate | और mar randitems धापानीimaनभनी मामा. मोगाभा-re Rignerciati परिपकारनप Rel-cr UAEPTErren. संपादित गरि- मनाहार र रनिरामपण. Reat नाममा दिचापागीशपरिचालिकान भूप मापEपनि दिमापुरमः ॥२॥ पोगन्धरापर:-अभी: यातिनी पाय-दिशामा म जाने । र सपा सरतम् । रसाद शादिमि विलपन्न गमानं मदवा पानेन दरार मापद नही पाउमा मेरमा । तो निभाने एन प्रतिवनएपमिव मोडरमरीया REAis मपि निगमोडी । भाडामि मन्तो ! मलावन् । सभी-गाविधे। बसपारीमाधातु । (निधन्दा) ।
प्राचारी-वतस्वस्मिन्मृगयानिष्कान्ते राजनि प्रामदान सा ग्या! पासयदत्ता--भात्मगतम् ) अलीकं अली खल्यवत् । बीयामि मन्दभागा। योगन्धरायणः-सतस्ततः। प्रह्मचारी-ततस्तामभ्ययपत्तुकामो यौगन्धरायणो नाम स- चिवस्तस्मियाग्नी पतितः । योगन्धरायणः-सत्यं पतित इति । ततस्ततः । प्रह्मचारी-त: प्रतिनियतो राजा तद् वृतान्तं भया सोवियोगजनितसन्तापस्तस्मिन्नेयाग्नौ प्राणान्परित्यक्तुमामोऽमा. त्येमंदता यलेन यारितः। पासपाता-(भागतम् ) जानामि गागामि आर्यपुत्र. स्य मयि सानुकारात्यम् । योगन्धरायणः-सतस्ततः। मनचारी-सतस्तस्याः शरीरोपमुतानि पपरोलाएयामर- पानि परिप्याय रामा मोदमुपगता। मय-दा। पासवदत्ता- (स्वगतम् ) सनम इदानीमाययोगभरामणो मापारी-सनः शनैः शत प्रतिमा पर | दयना मदीदापरिमारारा गयो पाय . सागर!emurga !! पियारी ! विविपकिमपि बर मलपिनन् । ति पाना । दानी साराभापाला भवाप्यन्य पीपियर्थियुनाः । धम्पारावीप तथा यत्ति भना भरडारा दिदाधाप्पदग्धा १. पोगन्धराया-आप भी संतु पर्यवरयापयितुं ग पधि- रशिपलवानमात्यात मचारी-अस्ति मरवामामामात्यो र प्रयत्नवास्तत्रम- पन्तं पर्यायापयितुम् । स दि- अनाबारे रप प्रततपदितमामपदमः शरीर सरकार नृपतिसमय परिवहन् । दिया पारात्रीषा परिधरति पानेरपति मुप माणासपस्याति परितरयाप्युपरमः ॥२॥ पोगन्धरापण:-अथ भोः पर्यवस्थापित इदानी स राजा। पारी-दिशानी न जाने । हतया सह हसितम् । सतया सह शयितमिय दिलपन्तं गजानं महता पनेन घरमा मामाद ग्रहीयाऽमात्यैरपनान्तम् । ततो निष्कान् रामनि प्रोपितनपत्रचन्द्रमिष नमोऽरमणीयः संवृत्तः स Bाम तोड़- इमपि निर्गतोऽस्मि । मापृष्ठामि भवन्तौ । गण्ठामस्तापत् । भो-गम्यतामसिद्धये । प्रामधारी-भारतु । (निष्कान्तः) -स्वप्नमारक -
पत्रिंशः पाठः
सदीयपयानि ।
कल्याणानां निधानं फलिमलमयनं पायने पायनाना
पायेयं यन्मुमुक्षोः सपदि परपदमाप्तये प्रस्थितस्य ।
विधामस्थानमकं कवियरपयसां जीयनं सन्जनानां
यी धर्मदुमस्य प्रमयतु मयतां भूतपे रामनाम ॥१॥
यं शेयाः समुपासते शिष इति ग्रहोति पेदान्तिको
पोसा युद्ध प्रति प्रमाणपटयः कति नयायिकाः।
आईन्नित्यय जनशासनरता. कमेति मीमांसका
सोऽयं यो यिदधातु यातिफलं प्रैलोक्यनायो हति ॥२॥
देय श्रीरघुनाय कि बहुतया दासोऽस्मि ते लक्ष्मणो
मे दीनपि भूधरान गणये जाणः पिनाक किया ।
तन्मामादिश पश्य पश्य च यलं भृत्यस्य यत्कौतुकं
प्रोतुं प्रतिनामितुं प्रचलितुं ने निहन्तुं क्षमः ॥ ३ ॥
गृद्दीतहरकोदण्डे रामे परिणयोमुखे।
पस्सन्द नयनं वाम जानकीजामदग्न्ययोः॥४॥
श्रये कराठः कुठारस्ते कुरु राम यथोचितम् ।
निहन्तुं हन्त गोविमान शूरा रघुवंशजाः ॥५॥
खद्योतो द्योतते तावद्यावन्नोदयते शशी।
उदिते तु सहस्रांशी न खद्योता न चन्द्रमाः ॥६॥
गच्छन् पिपीलिको याति योजनानां शतान्यपि।
अगच्छन् नतेयोऽपि पदमेकं न गच्छति ॥७॥
अमेय गुरुमुदारुणानामिति हालाहल मा रम तात एप्य ।
मा सन्ति मपारशानि भूयो मुपनऽस्मिन्यचनानि दुर्जनानाम् ॥८॥
No text on this page.
{২} মহাঃ হাঃ। sa * * play of an acts written by orada m the twelfth eptory A. D. 1 cm tbe la d Tumotanim in a very lucid soil charmigay. Thyr*** in de rens (from his pamestie, the authne of sinema মিলাবাৰী বৰ্মী। (কঃ ধিন বাবা:} শঃ- গালাগৗয়) হামলা- মহাবিদ্যাসাব্যসাঃ । (রোমশায়খ) যম শিল্পনা, বসা। (মগ) সিখুশি লাল। nং-মায়ায় যুগ্ধ খ গন্ধ। f-fাস সং। শ্যথা শুনঃ ) ব শো শামান। এ সময় যখন মা অপ। প্রণঃ গ মন ।। für:afzotari la firmy at 1 er afta1 roland TETTI NI Mit 6 4 মশা। : মা। এখা {} ।
ETRINA । बाप राषि) NिEE-R)मपटान IRRORT ORE दारा:-गरपय मिरवि। बिEER RAरा एपिए। वापारयाम् । टिम्मान भासदादितानाशनम् । बाहिरिन पलिस कोष सरि माय गुनी एमागमपोम्पातिमेत्य बिमसरपपाप এর মনমান বনধ নুস ঘা। যা আষ - मनायो मुनितिन निजनपनापामपि पिवमो निमदनपो पस्य मिर-यवस्मा। पापसासन एनिना पारितोपिर वायुगमति स्प CINE. रामन, दिन्पमि बाटरयुगम् । दिपीणानियोचितमित्यो। बारम्ती मामा पर्पमालेष सति ॥१॥ सेन परियारर्णयोनियरानीयमिति भनुम पगा। एमइ मारानुगन निगममपदं मति गवं ष मुनिना । मिपुर-उतस्वः।
सतत्रिंशः पाठः। #**** s plas of swen acts written by 10 thn twellth century AD It ferit the life of Kinachania is a very lucut and charming styk. TWARTE in different from his dameaukr, the author of time for গিয়নাবাঘী বান্নী। (ব; থিয় :) বাসঃ- গলাযৗয ) wী ক্ষয়ক্ষাগ মণিপালিদিয়ানমনীমোমামীলথিয়। (যোশীষ) কথায় forg। ঘি, একা। ( মাশ) লিঃ-গণি হাঁ যাব। আগামমগা যুগা পগম। মঃ- না মান। সাগঃ- পুনঃ সং) ন শোনা পা মখাল। ই সি যাের পা না। সা সা না গুণ। নিঃমনা নিয়া যান। পাপন এবং ধীনে বি এন মহান। শিক্ষা সমান ।
() भिटा-पुरी वित साप-विरारपाय। (4gA--रामाय । Cr-in पुन निशिगन्तपुररोनापा । वि-रामधारा नापन:- एप एमः ! (रिय) गूनं स एष पाप समारदारपज । कपर पर पुनरभुना गारपवनयो । नियु:-गुम्मापत् तारामानुगमः । मारपोऽपिशि- पोषिरामनाराषपटिनो जीपागुर रंसिर । समिक्षानी म पषितं नारि पराय । भितरित सिमाकादया परीन । तापम:-गत्वयं एपितो म मरेपर। मितुः-सानामिलापसीतसं काहं परममि मारूट पर शेष- परतापः। तापमा-गर पुनरधुना रामशरण । भि:- मया पशिषपनुप बदाममानिमथिला प्रति प्रचलिनाविति । (विलोरय, मत्रासम् ) बपमिमी पापित एषा- मिच। तदम्य निशा परिणो रामस्य पुरतः स्यातुमगुपित. माषयो। (निजातो) -पसमापरे / ना:-दिमाकर गादयुगं सरजनन्या निक पाया पय कर्णोनितमिनि विमिन्य गवाहराय पूर्णमेन नाटका प्रति निजानुपर एफः प्रत्यारितः। माना ग नूनं सादकया तपादयुगभारतामिनि यिवार्य सदानयनाय ताटयां प्रत्यहं प्रदिनः। मि:-गयं पुनरितं गृत्तामनागमाचर्णितं माल्यकता । पातांग फोनुकापती विमला च विद्या लोकोत्तरः परिमलथ कुराना। तेलस्य बिन्दुरिय यारिणि दुर्नियार• मेतत् अयं सरति स्वपमेय लोके ॥२॥ विरोफ्तश्च बहुतरमाणधिप्रणिधायी माल्यवान् । भिक्षु:-तन् फयं मिथिलोपयने भवान् । तापम:-आकर्णितं हि मया मिथिलामागतो लंकेश्वर इति । अतस्तद्विलोकनाय प्रयममिहागतोऽधुना च ताटपावनं यास्यामि। तत् कथय तावद्वान् पुनः कतरः। भितु:-अहमपि स एव यः प्रथमं ताटकां प्रति प्रहिता मिथिलोपवनागमनकारणं ममानमाषयोः । तापसः ( सहर्ष) तत्क्यय तावत्तत्किं सताटामधुना ताटकावनम् । भि:-सताटकमिति तावत् पृच्छ । तापस:--क्व पुनः संप्रति ताटका ।
भियु:-पुर्ण प्रविष्टा । तापसः तत् किं दशरथस्य । भि:-नदिन हि । अन्तकस्य । वापसा येन पुनः प्रविहारायितमन्तकपुरीप्रवेशे तस्याः । भिः-रामबाणेनेष । तापस:-क एप रामः । (विमृश्य) नूनं स एप यः खलु दरारयकुमारयोरमजः । वत्कथय क्य पुनरघुना ताटातनयो । भिः-मुपादुस्तापन् साटकामेवानुगतः । मारीचोऽपि शि- शुमीडोषितरामनाएचपीडितो जीवन्मुक्त इव दूरं तिप्तः । तापसः-सत्कयमिदानी न फथितं फेनापि लरेश्वरस्य । भितु:-कथितमेव किलेदमाक्रन्दता मारीन । तापस:-सत्कयं कुपितो न लधरा। भिक्षुः-मीताभिलापशीतले लघरचेतसि नारूढ एष कोप- 1 परीवापः। तापस:-यव पुनरधुना रामलक्ष्मणो । मितु:-भुतं मया कौशिषानुपदं तदाश्रमान्मिधिलो प्रति प्रचलिताविति । (विलोक्य, सत्रासम् ) यमि वापित एषा- भिवतते । सदस्य निशाचरवैरिणो रामस्य पुरतः स्थातुमनुचित- माषयोः (निष्मान्वो) असमाये । (८६) अष्टत्रिंशः पाठः। सश्लोकः शिलाखंडः। एकदा नर्मदायां महाहदे जालकैरेका शिलाखण्ड ईपद भ्रंशिवाक्षरः कश्चिद् दृष्टः । तेश्च परिचिन्तितम् । इदमत्र लिखि- समिर किंचिद्भाति । नूनमिदं राजनिकटं नैयमिति बुद्धया मोज- सदसि समानीवम् । सदाकार्य भोजः प्राह । पूर्व भगवता हन- मता श्रीमद्रामायणं कृतम् । तदव हदे प्रक्षेपितमिति अवमस्ति । वः किमिदं लिखितमित्यवश्यं विवायमिति लिपिमान कार्यम् । जतुपरीक्षयाक्षराणि परिक्षाय पठति । वत्र परणद्वयमानुपूया- अन्धम् । अपि सनु विपमः पुरारुतानां भवति हि जन्तुपु कर्मणां विपाकः॥ वतो भोजः प्राइ । एतस्य पूर्व कप्यतामिति । वश भवभूविग्रह- कनुकुलमकलमायतायाः कनु रजनीयरसंगमापः। अपि तनु विषम पुराहताना भवति हिजतुपु फर्मषां विपाकः॥१॥ वो भोजला पनि मन्वानस्तदेव पूर्वाधमन्यमा पठति स्म- कजनकतनया क रामझाया कप दशकग्धरमन्दिरे नियासः। अपि अनु पिपमा पुराहतानां भयति दि जन्तुषु कर्मणां विपाकः ॥२॥ ततो भोजः कालिदासं प्राह । सुक्वे, स्वमपि पविाद पठेति । स भाई- शिशिरसि शिरांसि पानि रेतुः शिय शिय तानि मुटन्ति धपादे। अपि पनु विषमः पुराहतानां मपति हि जन्तुषु फर्मणां विपाकः३॥ ततस्तस्य शिलाखण्डस्य पूर्व पुटे अतुगोपनेन बलिदास- पठि तमेव वा राणा भूरां तुतोष । -मोजवारे एकोनचत्वारिंशः पाठः। विगुणादरीwntton by यापरि रघुनाप दीक्षित in the middle of the actedlaenth Century A. D. Ho I ved at apparte, village near Kadrlu in Madras Prideacy. 1* A variety of mind portry--TOYERAS. Antho Litle indicato indenenbs in s3 Chapters the merits (end themerita abo) o the diffennt places in India through the axe rernation oftro domizoude mouring in a soropline in the sty.
महागमनम्। पिशाचोकमाया कशमितिमानमा मानन् । कमानवियरानामधेय गन्गामं गगने नगार ॥१॥ स्यानुगस्यागपः पुगंमागिपरं गतः । विश्यायसुगहिरागुणगी ॥२॥ प्रय विमानं मुरमानयन्यनजगदमगिरिप्रभृतीनवेदय सविम्मयमीपरमरिश्य विगाया:-- कत्योपाधीकति समातियामहीधान कस्यम्युधीकति नदीः कति पुंम पतान । कत्यनास्यमएम. कति नाय देशान मन्ये तप महिमा नहि मानि युती॥३॥ इत्यतो गच्यन्पुरताऽवलोभ्य मयदुमानम्- महाराष्ट्राभिायो मधुरजलसान्द्रो निदपमः प्रकाशो देशोऽयं मुरपुरनिकाशो विजयते । गृहस्था यमामी गुएजलधपः केऽपि यिमवैः समृद्धाः सातो मुहुरतिधिपूजां विदधते ॥४॥ कृशानु:-सम्बे किं प्राकालीनचरित्रमधुना कथयसि । अधुना किल कलिमालिन्यादीदशी रीतिरतदेशवासिनामासीन् । वयाहि- अपायोपरिरहरिह नयन्तोशनदशा- स्वथ माताः सन्ध्यां विदधति न जातु स्थसमये। - -
No text on this page.
(१०) चत्वारिंशः पाठः। मालविकाग्निमित्र iyaplay of fire acts describing the lore story of king WTATAN and Ariel reigung in 2017. This it taken to be the frst play of serta मध्याह। घेतालिक:-विजयवां देवः । अपारूदो मध्याहः । वयाहि- पत्रछायासु हंसा मुकुलितनयना दीपिकापभिनीनां सोधान्पत्यर्थतापाइलमिपरिचयपिपारापतानि । पिन्दूरक्षेपान पिरासुः परिपतति शिनो भ्रान्तिमद्वारियन्त्रं सवैरी, समप्रस्त्यमिय नृपगुणदान्यते सतसतिः ॥ १॥ विदूपक:-अविहा अविधा । प्रामणस्य भोजनयेला संवृक्षा भत्रमवतोऽपि । उचितवेलातिक्रमे चिकित्सका दोषमुदाहन्ति । -मानविमिमित्र एकचत्वारिंशः पाठः। niti u a play of five acts descnbing the love all पुसवम् or Tी and their final union. This is thereond play of निस मोमनसमपः। विदूषकः-निधनु ताइपको धीरता । युभुक्षितम्य माम- पस्य जीवितमयसम्बतां भवान् । समयः मनु नागमोमनं संवितुम् ।
रामाः-(अमवलोक्य ) गतम दिवसस्य । उम्पालुः शिशिरे निपीदति तरोर्मूलालयाले शिपी निर्मियोपरिकार्णकारमुकुलान्यालीयते पट्पदः । तसं पारि विहाय तोरनलिनी कारएषः सेषते क्रीडायेश्मनि घेर पडरराका प्लास्तो जल याचते ॥१॥ -विक्रमोर्वशीरे द्विचत्वारिंशः पाठः। इन्दुमतीवरणम् । पियाकुपंश्यः ककुदं नपाणी फारस्थ इत्याहितलक्षणोऽभूत् । काकुत्स्थराद यत उनतेधा साप्य दधत्युत्तरफोसलेन्द्रा महेन्द्रमास्थाय महोरारूप या संपति प्राप्तपिनाकिलोला । वकार पारीरसुराङ्गनानां गएडस्थली: भोषितपत्रलेखाः ॥ २॥ ऐराषतास्फालनपिलयं यः संयत्ययमादेन । उपेयुषः स्यामपि मूर्तिमायामासनं गोत्रभिदोऽधितष्ठी ॥ ३॥ जातः कुले तस्य किलोरकीर्तिः कुलप्रदीपो भूपतिर्दिलीपः । प्रतिष्ठदेकोनशकतुत्ये एकाम्पसूपाविनिवृपये यः॥४॥ यस्मिन्मही शासति पाणिनीनां निदा विहारापंपे गतानाम् । यातोऽपि मानसपंराकानि को लम्पयेदाहरणाप हस्तम् ॥१॥ पुत्रो पुस्तस्य पदं प्रशास्ति महाकतोखिजितः पयोक्ता। चतुर्दिगाधर्मितसंभृतां पो मृत्पात्रशेषामकरोशिभूतिम् ॥६॥ भारदमदीनुदधीन्धितीर्ण भुजंगमानां यसति प्रविरम् । कार्य गतं यस्य म पानुगन्धि पशः परिच्छमियत्तपालम् ॥ मसी कुमारस्तमजोऽनुजातत्रिपिएपस्पेव पति अपन्तः। गुषर्षी धुरं पो भुषमस्प पिश धुण दम्पः स विमति ।। -- + ।
कुलेन कान्त्या ययमा मयेन गुरोध तेम्नविनयप्रधानः ।
त्यमान्मनस्तुल्यममुं वृणीष्य रवं समागच्छतु काशनेन HER
ततः मुनन्दायचनायसाने लवां तनूहन्य नरेन्द्रकन्या ।
हत्या प्रसादामलया कुमारं प्रत्यग्रहीसंपरणनने ॥१०॥
सा नि तस्मिन्नमिलापसन्धे शशाक शालीनतया न यक्नुम् ।
रोमाञ्चलक्ष्यण सगात्रयष्टिं भिन्या निराकामदगलकेश्याः ॥११॥
तथागतायां परिहासपूर्य सन्यां मम्री धेचन्दायमा ।
आयें यज्ञामोऽन्यत इत्यथैनां यथग्म्याकुटिलं ददर्श ।। १२ ॥
सा चूर्णगौरं रघुनन्दनस्य धात्रीकराम्यां करभोपमोकः।
आसजयामास ययाप्रदेश कराटे गुग मूर्तमिवानुरागम् ॥ १३॥
तया ना महलपुष्पमय्या विद्यालयनास्थललम्बया सः ।
अमस्त कराठाप्तियाहुपाशां विदर्भगजावर घग्गयः ॥१४॥
शशिनमुपगतय कौमुदी मेवमुक्त
जलनिधिमनुरूपं जनुकन्यायतीर्णा ।
इति समगुण्योगप्रीतपस्तन पांगः
अयणकट्ट नृपाणामेकवाक्यं विवनः ॥ १५ ॥
-रघुवंरो
त्रिचत्वारिंशः पाठः।
बालक्रीडा।
महोत्सये तत्र समागतानां गाभयं विद्याधरमुन्दरीणाम् ।
समापितानां गिरिराजपुत्र्या गृहेऽभवन्मङ्गलगीतकानि !"
सुमहलोपायनपाइस्लास्तं मातरो मादपदम्युपेठा. ।
विधाय दूततकानि मूर्भि निन्यु स्यमई गिरिजातन्जम् ॥२॥
याता ययुः सोस्यकथा प्रसंगशा विधूमो हुतमुग्दिदीपे।
जलान्यभूपन्धिमलानि तत्रान्सपेऽन्तरिनं प्रससाद सधः ॥ ३॥
। इत्थं महेशादिमुतासुतस्य सम्मोत्सव संमदयांचकार । घराचरं विश्समशेषमेतरपर चकरपे किल तारकधीः ॥ ४ ॥ ततः कुमार समुदां निदानः स याललीलाचरितैर्विचित्रः। गिरीशगार्योदयं जहार मुदेन हया किमु पालकेलि ॥ ५॥ महसर शैलसुता पत्सितर्पमेकेन मुखेन गादम् । अजातदन्तानि मुम्मानि सूनोमनोहराणि प्रामतपघुम्य ॥ ६ ॥ पचिरस्थलनिकचिदरणलादालचित्यकम्पैः चिदमकम्पः। पालः स लीलाचलनप्रयोगैम्नयो दंपर्धपति स्म पित्रोः ॥७॥ अंहतुहासच्चरितानने दुदाहरणमाइनलिधूमः । मुटुर्यदन किचिदलहिताय मुदं तयोरगतस्ततान ॥८॥ गृहन्थिपारोदरयाइनरय स्पृशम्नुमा सरिणं सलीलम् । म भूगिणः सूक्ष्मतरं शिखा फर्षयभूय ममदाय पिy. It एफोगपतीश पश्च सत्यजीगणनाममुख प्रसार्प । मद्देशकएटोरगदत्तपति नागा शैशयमीयमशि ॥१०॥ कपर्दिकएटान्तकपालदाराहालि प्रपेश्याननकोटरेषु। दम्तानुपातुं रभसी पभूष गुलाफालभ्रान्तिकार कुमारः ॥११॥ शम्भो. शिरोऽन्तः सरितस्तरंगान्धिगाय गाई शिशिरारसेन । स जातजाम निपाणिपनमतापपगालविलोपनानी १२॥ पिचिरकलं भंगुरपंधरम्य समजटाजूटधाम्य शंभोः । मलम्यमाने किल फांतुन चिरं पुपुग्ये मुफुटेग्दुसएनम् ॥१३॥ इति पापिय पालकीसपिरित्रधियेएितं ललितललित सान्द्रानाद मनोहरमापरन् । मलभत पर पुझिप दिने मपयौवनं सकिल मर शव राखं विषद रिभुपंया १४॥
(१४) चतुश्चत्वारिंशः पाठः। सेनापतेः पुष्पमित्रस्य लेखः। फचुकी-अयमिदानी देवस्य सेनापतेः पुष्पमित्रस्य सका. शात्सप्रामृतको लेखः प्रातः । प्रत्यक्षीकरोत्येनं देवः । ( राजा सहसोत्याय प्रामृतकं सोपचारं परिगृह शिरसि त्या परिजना- यार्पयति । लेख प नाटयन उद्वेष्टयति । उपविश्य पाचयति।) स्वस्ति । यज्ञशरणात्सेनापतिः पुष्पमित्रो वैदिशस्यं पुत्रमायुध्मन्त- ममिमित्रं स्नेहापरिष्वज्यानुदर्शयति । विदितमस्तु । योऽसौ राजसूययशदीक्षितेन मया राजपुत्रशतपरिपृतं गोसारं यमुमित्र- मादिश्य संयत्सरोपायर्तनीयो निरर्गलस्तुरगो यिमः स सिन्धोर्द- तिणे रोधसि परनधानीकेन यवनानां भार्थितः । सत भयो। सेनयोर्मदानासीत्सम्गद।। सतः परापराजित्य पसुमिन्नेण धम्यिना । प्रसह हियमाणो मे याजियमो नियतितः॥१॥ सोऽहमिदानीमंगुमतेय मगरः पोरेण प्रत्यासाधो पदपे । दिवानीमकालही विगतरोपवेतमा मयता यधूगनेन मह पर- सपनायागन्तव्यमिति राणा-अनुगृहीतोऽस्मि । परिवानिश-विध्या पुत्रपिजन पपनी पते । naire- पञ्चचत्वारिंशः पाठः। - कपटपम् । भागुरायण:-गुमार भयं लेयः । गासनामाधिवेयं मुद्रा। मलयोनु:-मुद्रां परिपालयन्नुपाट्य पर्राय । मागुण्यणः-(गया त्या दर्शयति ।) मालयकेतुः-(पारयति । ) स्वस्ति । ययास्थानं कुतोऽपि पोऽपि कमपि पुरुषविरोषमयगमयति । अस्मत्प्रतिपणं निराकृत्य दर्शिता पापि मत्यता सत्यवादिना । सांप्रतमेवेपामपि प्रथममु- पन्यस्ससन्धीनामस्मत्सुदां पूर्षप्रतिशासन्धिपरिपणनप्रोत्साहनेन सत्यसन्धः प्रीतिमुत्पादयितुमईति । एतेध्येवमनुगृहीताः सन्तः स्वामयपिनारोनोपकारिणमामयिष्यन्ति । अविस्मृतमेतत्सत्यवतः स्मारयामः । एतेपो मध्ये देविदरेः कोपदण्टाम्यार्थिनः विहिपयेणेति । भलवारत्रयं य सत्ययता यदनुपितं सदुप- गवम् । मयापि शेखरयाशून्याय विचिदनुपितं तदुपगमनीयम् । वाधिक चासतमादरमायट्रोतव्यमिति । -गुदारापसे 1 पट्चत्वारिंशः पाठः। तारापीडस्प लेसः। খাঃ মায়া মায়া fঃ মায়ানমমি খানসামায়ামাস। বাম মীমসেন কথা যাস। স্মঃ ধিতা না ; সর্ব অনােন্মা বাপালjধন। গাব গমন পদ্মাবতাম বাসযায়। যুখাসা খি না লাল ল শ শয়ঃ বাঃ। স। ধনীঃ ফালাশাহীন লাল সাগ। রায়ালী পা দিল- পায়ণসন না মুসলমাধ্যম শিপলু পম মসলযাঃ সঃ। কিন্তু না। rণা মতো ।। খবর না । * শ পালঃ fলমূসা । গা viষণfiniগৈ মদপা ।। গগfti fঃপৰাৰ মশল। অগ পাস সাপ গান। * সূর্যঃ পাপ।
सप्तचत्वारिंशः पाठः। प्रफीर्यपधानि । किकाम्येन कयेस्तेन कि कारन धम्पिनः । परम्य इपे लगम घूर्णपति परिधरः ॥१॥ गर्यचन्द्रो पनो पृषो गदी धेनुप सजनः । पते परोपकाराय विधात्रय विनिर्मित ॥२॥ गुणदोपी गुणी गृषिम्दुस्पेशापियेश्वर । शिरसा सापते पूर्व परं फराठे मुरपति ॥ ३॥ एफमापि मुपुत्रेण सिंदी स्पपिति निर्भयम् । पदय दशभिः पुभारं पाति गर्दभी ॥४॥ पापरा. फराराधप पिचामर्थं च सवयेत् । सपन्यागे कुतो विधा कण्यागे पुतो धनम् ॥५॥ कमले कमला ते दर शेते दिमालय । पोराधा चरिशेते मन्ये मत्कुणराया ॥६॥ फूजस्त राम रामेति मधुरं मधुराक्षरम् । धारूरकपिताशाख पन्दे याल्मीकिकोकिलम् ॥७॥ प्रचतुर्यदनो प्रह्मा द्विपाहुरपरो परिः । अभाललोचनः शम्भुभंगयाम्पादययणः॥८॥ मोको हिमपति सोको पत्र तिष्ठन्ति साधयः । लकारो लुप्यते तत्र पर तिष्ठमयसाधय ॥६॥ फापृच्छामः मुगः स्यर्गे निघसामो पय भुपि। किया काप्यरसः साधुः किं वा स्वादीयसी मुधा॥१०॥ साधना मारौनियावन्मापस्य मोदयः। उदिते मैषधे काव्य क माघभारथिः१५।।'
(10)
स्वस्ति पापिनये तस्मै यस्य रुद्रप्रसादतः।
श्रादी व्याकरण काव्यमनु जाम्बवतीजयम् ॥ १२॥
यस्याश्योरश्चिकुरनिकर कर्णपूणे मयूरो
मातो हासः कविकुलगुरू कालिदासो विलासः ।
हो हो हृदयवसतिः पंचवाएस्तु वाणः
फेपां नपा कथय कविताकामिनी कौतुकाय ॥१३॥
फयय कालिदासाद्या. कवयो धयमन्यमी।
पर्वते परमाणौ च पदार्थायं प्रतिष्टितम् ॥ १४ ॥
-नानासान्यता
अष्टचत्वारिंशः पाठः।
प्रश्नोत्तरमाजिका is a very good piece of advica in the form
of questions and answers given by शंकराचार्य, a great Indian
philosopher of a school, wło floan shod in the eighth
Century A. D.
प्रश्नोत्तररतमालिका ।
भगम्किमुपादेयं गुरुयचनं हेयमपि च किमकार्यम् ।
को गुरुरधिगततत्यः शिम्पदिलायोधनः सततम् ॥१॥
फः पप्यतरोधर्मः कः शुचिरह पस्य मानस शुभम् ।
क. परिस्तो वियफी कि विषमयधोरणा गुरुपु ॥२॥
संसारे सारं यशोऽसि विचिन्त्यमानमिदमेर।
कि मनुप्यिरतमं स्यारहितायोचतं जन्म ॥ ३॥
करमाद्यमिद मरणादग्धानिए पो विशिष्यते रागी।
पारो पो समालोचनयापन पध्यथितः॥४॥
को मरक परवशता सिौख्यं सर्पसंगविरतियो।
कि सत्यं भूतदितं प्रियं च कि प्राणिनामसपः ॥ ५॥
कि.मरणं भूपाय किंधागय पदपसरे दाम् ।
अामरणारिक शल्यं प्रच्छनं परतं पापम् ॥ ६॥
फुत्र विधेयो यरमो विधाभ्यासे सौषधे दागे।
उपधारणा पय कार्या पसपरयोपिरपरधनेषु॥७॥
का साधुः सद्वृत्तः कमधममायपाते त्यसवृत्तम् ।
फेग जितं जगतासत्यतितिपायता पुंसा ॥ ८॥
फरय पशे माणिगणः सायप्रिपभापिणो गिनीतस्य ।
पय स्थातव्यं न्याय्ये परिएलामाढये॥६॥
-करापापाप
एकोनपञ्चाशः पाठः।
पोकालः।
अयं स काला संपात समपोग्य जलागमः।
सपश्य यं ममो मेयैः संवृतं गिरिसमिभैः॥१॥
गपमासकृतं गर्भ भास्करस्प गभस्तिभिः।
पीत्या रसं समुद्राणं पोः प्रयुते रसायनम् ॥२॥
शायर्मपरमायख मेघसोपानपतिभिः ।
फुटगार्जुनमालाभिरलकतुं दिवाकरः ॥३॥
सम्यारागोरियतस्ताप्रेरतेष्वपि च पाण्डुमिः।
स्निग्धेरपटच्छेदेवसमपमिधाम्परम् ॥४॥
- (१००) मन्दमारुतनि सासं सम्मावदनरनितम् । भापाग हुजलद भाति कामानुामियाम्परम् ॥ ५ ॥ एग प्रर्मपरिसिया नययारिपरिप्लुता। मीतेय शोकमग्नता मही याप्प विमुञ्चति ॥ ६ ॥ मेघोदरयिनिर्मुक्ता कदलशीतला । रायमस्तिभिः पानु याता केतकगन्धिन ॥७॥ एप फुलार्जुन शैलः केतकरभियामित । सुप्रीय इय शान्ताग्धिांगभिरभिषिच्यते ।। ॥ मेष रुष्णाजिनधरा धारायनोपयीनिन । मारतापुरितगुहा प्राधीना इय पर्यता ।। 4 ।। कशाभिग्य हेमानिर्षि द्विवादितम । শনিবনির মনমঘাথr मालवाधिता मिनी प्रतिभाति में। मती गणाचाय पिता॥ जमशाग्न मरिमाणुनिता बोगमा पशाला । সিথি থাখানি মামাশন ইয়াৰ पपरिया विकारानगरिमानि। पचिमनारमनिरामय | १३॥ परनिम्तिनात पाप नगमायामि पोपमामAREnam tuta नामा॥१४॥ After
(१०१)
पञ्चाशः पाठः।
हेमन्तपर्णनम् ।
अयं स कालः सम्प्रातः धियो यस्ते प्रियंपद।
असंगत वाभाति येन संपरसरशुभः ॥१॥
नीद्वारपरपो लोक पृधिधी सस्यमालिनी।
जलाम्यनुपभोग्यानि सुभगो हत्ययाइनः ॥२॥
प्राज्यकामा जनपदाः सम्पन्नतरगारसाः।
विचरन्ति महीपाला याचार्य विजिगीषयः ॥३॥
सेषमाने दिशं सूर्य दमन्तकसेपिताम् ।
विहीनतिलकेय स्त्री मोसरा दिक् प्रकाशते ॥४॥
प्रत्या दिमकोपाहपो दूरसूर्यध सांप्रतम् ।
यथार्थनामा मुन्यले हिमयान हिमवान् गिरिः॥५॥
भत्यन्तसुषसम्यारा मध्याह्ने स्पृशतः सुखाः।
दिषसा. मुभगादित्याश्यापासलिलदुर्भगाः॥६॥
मृदुसूर्याः मुनीहारा पटुशीताः समादिताः।
गुम्यारएया हिमप्यस्ता दियसा भान्ति सांप्रतम् ॥ ७॥
निवृत्ताफाशशयनाः पुष्यनीता हिमायणाः।
शीतयुद्धतरापामाखियामा यान्ति सांप्रतम् ॥ ८॥
रयिसंकास्तसीमाग्यस्तुपारायणमररलः ।
निखासान्ध यादर्शचन्द्रमा म प्रकाशते ॥१॥
ज्योत्स्ना तुषारमविना पोर्णिमास्यां नमते ।
सीतेष घातपश्यामा लप्यतेमच शोभते ॥१०॥
मरया शीतलरपर्णी हिमवृद्धय सांप्रतम् ।
प्रवाति पधिमो यायुः काखे दिगुणशोतजः ॥ ११ ॥
पाणरचनान्यरण्यानि ययगोमयति च।
शोमन्तेऽम्युदित म्ये नदादिः कौन्सारसः ॥ १२॥
मयूयम्पसद्धिादिमनीहारसंवृतः।
दूरमन्युदितः सूर्यः शया इस नाट्यते ॥ १३ ॥
जराममरितैः पौः शोएंकेसरकाणकः ।
नालशेपा हिमभ्यस्ता न मान्ति कमलाकराः॥१४॥
-भायम
एकपञ्चाशः पाठः।
शिशुपालस्य सन्तापः।
पराम्पायन उवाच-
ततोऽभिपेचनीयेऽति ब्राह्मणा राजमिसह।
अन्ठवेदी प्रविषियु: सरकाराहा महर्षयः॥१॥
ततो भीमोऽनयीदासन्धर्मराज युधिष्ठिरम् ।
क्रियतामहणां राज्ञ यथाहमिति मारत ॥२॥
युधिष्ठिर उवाच-
फस्म मयान्मन्यतेऽर्थमेकस्मै कुरुनन्दन ।
उपनीयमानं युस्तं च तन्मे हि पितामह । ३ ।।
रा० १०-
हतो मीमा शान्तनयो युद्धया निश्चित्य पायथान् ।
याणेयं मन्यते छप्पं पूजनीयतमं मुवि ॥४॥
एप द्वेषां समस्तानां तेजोयलपराक्रमः।
मध्ये तपनियामावि ज्योतिपामिय मास्कर ॥५॥
marrime mi पार
Arinivartantra ॥ ६ ॥
RATAL meri
formETITajinon
Amravina
writenamefEERE tier
ranAmalnere rum
were sire Tricाम् ॥६॥
माननीय धर्मः पारिता:।
पनियापनमोरपरः॥१॥
areritaiगुनारद मिपाया
भरपाधिसभाणी लोप्यषमतताम् ।।५।।
अपरा मम्मरले यति परपुंगव ।
पर निपातितः॥१२॥
पापा मम्परूपमपाएमादन।
शिनिया कानपासि ॥५॥
एपिरमपमेहरामपालम
पायर रिपर पूर्ण रुप्पोर्णितया ॥१४॥
श्री बाम गरियत पुरुषसत्तम।
स्वप्न्दगापुरप्पोर्षितस्त्वा ॥१५॥
दुपाय रिपत पुष्पसतो ।
रुपएभरतापाकप्परम्पपार्यितः १९॥
अपपाम्पयनीयोग्य पुष्माकं मधुएदनः ।
रस्पमिरिहानीतरपमानाय भारत ॥७॥
१०४, वयं न तु मयादस्य कौन्तेयस्य महात्मनः । प्रयच्छामः कयन्स न लोभान व सान्त्वनात् ॥ १८॥ अस्य धर्मप्रवृत्तस्य पार्पियत्वं विकीपंतः । कपनले प्रयच्छामः सोऽयमसान मन्यते ॥ योऽयं वृप्पिकुले सातो राजानं हतवान्पुरा। जपसन्यमहात्मानमन्यायेन दुरात्मवान् ॥ २० ॥ अद्य धर्मात्मता चैव व्यपरा युधिष्टिपत् । दर्शितं रुपपत्र च कृष्णेऽस्य निवेदनान् ॥२१॥ रो युधिष्ठिरो राजा दृष्टो मोपच गादशः। पासुदेयोऽप्ययं यः सर्यमेतद्ययातयम् ॥ २२॥ -मभाववि द्वापश्चाशः पाठः। शिशुपालस्य या तीन पाच- राधिपः प्रिय मित्या रोण पर। थी मुघति पणे हत्या गुरुभति तस्य Anta भस्या हि समिती रामामेकमायति मुगि। गरपामि मधील साखतीपुजमा ||२॥ महिलमरमालमपमध्यनमोरयुतः। प्रयातामोसनामयंनीपो मामु॥३॥ स्त दिशितायुसेवा विमा। आसरे पाय निषित प्रतिलिम्.."
पानो रिजातीनां क्षत्रियाणां पलाधिकः ।
पैश्यानां धाम्पधनपान सदाणामेव जन्मतः॥४॥
पूज्यतापाथ गोविन्दे दे मारपि संस्थिती।
पदपेशंगपिशानं यलं चाभ्यधिक तथा ॥६॥
तमिम सत्यसपसमाचार्य पितरं गुरम् ।
मर्यमार्चितमा सबै संक्षस्तुमईया ७॥
भयं तु पुरषो पालः शिशुपालो म पुप्यते।
मर्षत्र मदा पप्पं तस्मादपं प्रभाषते ॥८॥
मिशगु०१०-
पिभीषिकाभियंतीभिभापयम्सर्यपार्थिवान् ।
म प्यपत्रपसे कस्मारदा सकुलपांसन new
मायि मोरिष सम्पदा पधाग्यो पान्धमश्यियात् ।
तपाभूता दि कोरप्या ये भोप्म त्वमप्रयोः ॥१०॥
अपलिप्तस्य भूसंस्य केशर्ष स्तोतुमिच्छतः ।
कथं भीम मते जिदा शतधेयं विदीर्यते ॥ ११॥
पचनेन हता पाल्ये शकुनिधिमत्र किम् ।
तोपासकृषभी भी यो म मृद्धविशारदो ॥१२॥
चेतनारहित काष्ठं ययनेन निपातितम् ।
पादेन एकटं भीम तत्र कि एतमद्रुतम् ॥ १३॥
पल्मीकमानः सप्ताई पचनेन पृतोऽघलः ।
तदा गोपर्धनो भीष्म म तधि मतं मम ॥१४॥
गोप्नःखीनच सम्मीमा स्वास्यापदि पूज्यते ।
एभूत यो भीम कथं स स्तवमर्हति ॥१५॥
पसी मतिमतां श्रेष्ठो प पप जगतः प्रभुः।
जनार्दनः समिति तत्सर्व वित भुषम् ॥ १६ ॥
कोहि धर्मियमारमानं आनन् शानयिदां पर।
कुयांचया त्यया भोण हतं धर्ममयेशता ॥ १७ ॥
मी. 50-
उकस्योक्तस्य नेहान्तमहं समुपलाये।
यतु पदयामि तत्सर्वं शृणुध्यं यसुधाधिपाः ॥१८॥
पप तिष्ठति गोविंदः पूजितोऽस्माभिरच्युतः।
यस्य यस्त्यरते बुद्धिमरणाय समाधयम् ॥१६॥
कृष्णमादयतामय युद्ध चक्रगदाधाम् ।
यावदस्यय देवस्य देवं विशतु पातितः ॥ २० ॥
शि०..-
श्राइये त्यां रणं गन्छ भपा साथै जनार्दन ।
पायदा निदमित्या सहित पाएडः ॥ २१॥
पण 60-
एपन्तु मे महीपाला येतत्वामित मया।
अपराधशतं शाम्य मातुरस्यय याचने ॥ २२ ॥
दर्स मया याचितं च तवे पूर्ण हि पाधियाः ।
अधुना मारयिष्यामि पश्यतां यो महीशिवाम् ॥ २३॥
०७०-
यमुपस्या यापधेदिराजस्य सत्क्षणात्।
अपारसिद पुरवणामित्रकर्षणः ॥ २४ ॥
साधे पर पीपपात पलिताथनिः।
प्रयोन निहते पैचे चचाल परा॥२४॥
No text on this page.
(१०८) नो हि मृदत्युच्छ्रितोऽपि परेरध्यारुपमाणमात्मानं न घेतयते । न च शक्तः माध्यं मायनं या विमज्य पर्तितुम् । अययातच कर्ममु प्रतिहन्यमानः स्वैः परैश्च परिभूयते । न चावज्ञातस्यामा प्रभवति प्रजानां योगमारापनाय । अतिमान्तशासनाय प्रजा यकिचनवादिन्यो ययाकथंचिद्धर्तिन्यः सर्गः स्थितीः मंदिरेयुः । निमर्यादश्च लोको लोगादितोऽमुतश स्वामिनमात्मानं च भ्रंगयेन् । आगमदीपदृष्टेन सल्यध्वना मुमेन यते लोच्यात्रा | दिव्यं हि पदभवद्भविष्यत्सु व्यवहितविप्रमादिपु च विषयेषु शावं नामाभवितवृत्ति । तेन हीनः मतोरप्यायतापशालयोलोचनयो- ल्य एय जन्तुः, अयंदरांनेप्यमामयात् । अतो विदाय पाप- विद्यास्यमिपंगमागमयस्व दण्डनीति कुलविद्या, तदनुधानेन पार्जितरास्तिमिद्धिरस्वलितशासनः शाधि पिरमुदाधिमेखला- मुमिनि । । -रामाशीने
No text on this page.
एक पप गरसमो निधन पानि यः। शरीरेया ममं गाराममण्या गरमान ३॥ नसनो दिमापामा मायांग नियति। म पुत्रभित्री शनिमंजितिया ॥४॥ অন্যায়ামে থানা নিন। तयानपि गूपंप यो धर्मथिमुमो जनः ॥५॥ दिय नरकन्याधेथिकित्सां न करोनियः। गत्या निरोपधरधानमरोगीककरिष्यति ॥६॥ गरां मृत्यु भय व्याधि यो जानाति स पण्डितः । स्पस्यस्तिष्ठनिषीदा स्यपेशा केनचिमसेत् ॥ ७॥ तुल्यजातिययोरूपान्हतान्पश्यति मृत्युना। नदि तपास्ति ते पासो यवयवृदयं तर ॥ ८॥ इति । ततो पेराग्यमापनो वत्सराजी भोज समस्येत्युक्त्या प्रणम्य संघ रये निवेश्य नगरादाहिने तमसि गृहमागमय्य भूमिगृहा- न्तर निक्षिप्य भोज ररता स्वयमेव कृत्रिमविद्यावद्रिः सकुएडलं स्फुरद्वक्त्रं निमीलितने भोजकुमारमस्तकं कारयेत्या तशादाय कनिष्ठो राजभवनं गत्वा राजानं नत्वा प्राह । श्रीमता यदादिष्टं सत्साधितमिति । ततो राजा घ पुत्रवधं ज्ञात्या तमाह । यत्स. राज, खड्गमहारसमये तेन पुग्नण किमुक्तमिति । पत्सस्तत्प- श्रमदान । राजा स्वभार्याकरण दीपमानीय तानि पत्राचराणि - मान्धाता च महीपति तयुगाचारभूतो गत. सेनुयैग महोदधा विचित कासा शापातकः । मन्ये चापि युधिष्ठिरप्रभृतयो याता दिय भूएने मोमापि राम गता यामी गुजपया पारयति । राजा प त हापा एप्यातो भूगो पा । राम वीपरकमलपालिकलापलानिलंग तज्ञो भूग्या देवि मा ut स्पृश पुत्रधातिममिति विपापुर : द्वारपालनाप मानणानामपत्याह । तता यासया पगागताना मया पुचोदतरतस्य प्रायधित पदम्पनिति पदन्तं ततपुर । पण , सट्मा पहिमाविरोति । -भोगा पञ्चपञ्चाशः पाटः । भोगस्य सम्पप्रापिदिनीयो भागः । तर ऽदियारा मरमा एमाधम कमायायम गरामः तप किया fry तर यो भोज स्थापिया मिला। पिपरियालिनि पारिदिप रामान। रिसिधा पार पापा म. WITTER रिलिम् एक एप मुहद्धर्मों निधनेऽप्यनुपाति यः। शरीरेण समं नाशं सर्वमन्यन्तु गच्छति ॥ ३ न तनो हि सहाया) माता मायां च तिष्ठति। न पुमित्री न शातिर्थमस्तिष्ठति केवलः ॥४॥ पलानन्यराकोऽसौ धनवानपि निर्धनः । तयानपि मूबंध यो धर्मपिमुमो जनः॥५॥ दय नरकन्याधेचिकित्सां न करोति यः। गत्या निरोपधस्थानमा रोगी कि फारप्यति ॥६॥ जरां मृत्यु मयं व्याधि यो जानाति स परिहतः। स्वस्थस्तिष्टेग्निपीईद्वा स्यपदा केनचिद्धसेत् ॥७॥ तुल्यशानिययोरूपान्हतान्पश्यति मृत्युना । महि तत्रास्ति ते त्रासो पत्रवृदयं तर ति। सतो येरान्यमापनो यत्सराजा मां समस्यत्युरया भएम्य संप रपे निवेश्य नगरदायिने समसि गृहमागमम्य भूमिदा- न्तरे नितिन्य मान रहा स्वयमय हनिमविधायिति सान गुरवलं निमशिननं मांजकुमारमतवारपित्या उपादाम নিঃ সসন লৰা নাৰ বা সাং। নিসা খারি दम्पपितमिति । ततो राजा च पुत्रवध शापा मार । पगा एन, सापहारममा मेन पुस्तिमिति । पाना प्रमान । एमा समानांरख दानाप नानि पापण ।
मान्धाता धमीपतिः सतयुगालंकारभूतो गतः सेन महोदधी विचित फासी दशास्पान्तकः । भये पापि पुधिष्ठिरमतयो याता दियं भूपते मेनापि समे गता यमुमती मुम्स यया यास्यति ॥en বা ধ ধ া যেঃ মুমী এষাৰ । নয় योपारसमसचालितलान्यलानिलेन ससंजो भूत्या देवि मा मां स्परा दादा पुनपाविनमिनि विज्ञापन्युर इय द्वारपालानानाप्य পাৱানানযধঃ । সব থাকা মায়াময় मया पुस्तस्वरय प्रायधित पायमिति पदन्तं ते तमूचुः । राजन , सहमा परिमाविशति । मोमयर पञ्चपञ्चाशः पाठः। भोगस्य राज्यमानि दितीयो मागः । पात: समेत्य पुद्धिसागर: माद । यया स्यं रामापमस्त- पापापमो वत्सरामः । सय किस राग्यं दया सिन्धुलनुपेण संग स्पदुरसंगे मोजा स्थापित गप पा शिवेन्यताम्। এবিবিখাফিৰিষ্যাবিধি ঘৰ চুমায়। विदधाति सथाऽपराध जन्मय पथा यथा मयति ११ पारसपकारो यस्य मजति विरगतिम् ।
(११२) । । पापाणहदयस्यास्य जीवतीत्यभिधा मुथा ॥२॥ राधि धर्मिणि धर्मिष्ठाः पापे पापपराः सदा राजानमनुवर्तन्ते यथा राजा तथा प्रजाः ॥ ३ ॥ ततो राबावेच वह्निमवेशनं निश्चित रानि सर्वे मानन्वार पौराश्च मिलिताः। पुत्रं हत्वा पापभयाद्रीतो नृपतिर्वहिं प्रविशतीति किंवदन्ती सर्वत्राजनि । ततो चुद्धिसागये द्वारपालमाहूयन केनापि मपालमवनं प्रवेष्टव्यमित्युक्त्वा नृपमन्तःपुरे निवेश्यसभायामेन- की सन्नुपविष्टः । ततो राजमरणवातां श्रुत्वा वत्मराजः समा- गृहमागत्य बुद्धिसागरं नत्वा शनैः प्राह । तात, मया भोजराजो रक्षित इति । बुद्धिसागरश्च कर्णे तस्य किमप्यकययन् । सद्भुत्वा वत्सराजश्व निष्कान्तः । ततो मुहूर्तेन कोअप करकलितदन्तीन्द्र- दन्तदण्टो विरचिवप्रत्यप्रजटाकलापः कर्पूरफरम्बितमासतावर्तित सफलतनुर्मूर्तिमान् मन्मय इव स्फटिककुण्डलमण्डितकर्णयुगलः कोरोयकोपीनो मूर्तिमांश्चन्द्रचूड इय मभां पापालिकः ममागवः । तं पीय पुद्धिसागरः प्राह । योगीन्द्र, कुत आगम्यते । कुन है निवेशय । कापालिके त्वयि यचमत्कारकारी कलाविशेष ओषधि- विशेषोऽप्यन्नि । योगी प्राइ- देरो देश भरनं मयने भयने तय मिशानम् । सरसिधमयां सलिलं शिय शियातायाधयोगिनां पुंसाम् ॥१०॥ प्रामे ग्राम कुटीरभ्या निर्भर निझरेशनम्। मिसापां एनम या विश किप्रयोजनम ॥३॥ । ।
। देव, अस्माकं नेको देशः । सकलभूमण्डलं भ्रमामः । गुरूपदेशे तिष्ठामः । निखिलं भुषनवलं करतलामलकषत् परयामः । सर्पदष्टं विषव्याकुलं रोगप्रस्तं शाभिनशिरस्कं फालशियिलितं, तात, तत्तणादेव विगालतसकलव्याधिसंचयं कुर्म इति । राजाऽपि फुधान्तर्हित एष श्रुतसकलवृत्तान्तः सभामागतः पापालिफ दण्डपत्प्रणम्य योगीन्द्र, रुद्रकल्प, परोपकारपरायण, महापापिना मया हतस्य पुत्रस्य प्राणदानेन मां रक्षत्याह । भय कापालिकोऽपि राजन , मा भेपी । पुत्रस्ते न मरिष्यति । शिषप्रसादेन गृहमप्यति । परं स्मशानभूमी युद्धिसागरेण सह होमद्रव्याणि अंपयेत्यवोचम् । ततो राज्ञा कापालिफेन यदुक्तं सत्सर्व तया पुर्षिति बुद्धिसागरः प्रेपितः । सतो रात्रौ गूढरूपण भोजोऽपि सत्र नदीपुलिने नीतः । योगिना भोजो जीवित इति प्रथा च ममभून् । ततो गजेन्द्रारुढो पन्दिभिः स्तूयमानो भेरीमदंगादिपोपजंगधिपुर्षन्पोरामात्य- परिश्तो भोजराजो राजभवनमगान् । राजा पसम्पलिंग्य रोदिति । भोजोऽपि रुदन्तं मुझं निवायर्यास्तापीत् । ततः मन्तुष्टो यजा निमसिंहासने तस्मिनिरायित्वा पत्रचामराभ्यां मपयित्वा तस्मै गम्यं ददौ । निजपुत्रेभ्यः प्रत्येकमेकेफ भामं दत्त्वा परमप्रेमास्पद जपन्सं भोजनियरो निषेरायामास । सतः परलोकपरिमारणे
(११४)
मुजोऽपि निजपट्टराज्ञीभिः सह तपोवनम्मिं गत्वा परं तपस्ते
भोजमूपालश्च देवत्राझणप्रसादाद्वान्यं पालयामास ।
--माज
पट्पञ्चाशः पाठः।
विदुरनीतिः।
धृतराष्ट्र उवाच-
योतुमिन्छामि ते धम्य परं नाथेयसं यचः ।
अस्मिन्राजर्पिदंशे हि त्यमेकः प्राससंमतः ॥१॥
विदुर नवाच-
दुर्योधने सौयले च कर्णे दुःशासने तथा ।
पतेप्येश्वर्यमाधाय कथं त्वं भूतिमिच्छसि ॥ २॥
प्रात्मशान समारंभस्तितिता धर्मनित्यता।
यमांनाएकपंन्ति स ये परिहत उच्यते ॥ ३॥
निषेयने प्रशस्तानि निंदितानिन सेयते ।
अनास्तिका प्रधान पतत्परिहतलक्षणम् ॥ ४॥
कोयो हपंध पंचवीः म्नम्मा मान्यमानिता।
यमनापकर्षन्ति स ये पगित उच्यते ॥५॥
पस्य शयं न मानम्ति मित्र या मंत्रित परे ।
हममेयास्य जानम्ति सये पगिहन उच्यते ॥६॥
यम्य रुपनपिप्नति शीतमुफ्ण मयं रतिः।
मगृशिरसमूचियां मयै पनि व्यते॥७॥
No text on this page.
(१९४) मुजोऽपि निजपट्टाशीभिः सह तपोवनमूमिं गत्वा परं तपते । भोजमूपालश्च देवत्राझणप्रसादाद्राज्यं पालयामास । -मोजा पट्पञ्चाशः पाठः। विदुरनीतिः। धृतराष्ट्र उवाच- थोतुमिच्छामि ते धयं परं ने धेयसं पचः। अस्मिन्रामर्पियंशे हित्यमेक. प्राससंमतः ॥१॥ विदुर न्याय- दुर्योधने सौयले च कर्णे दुशासने नपा । एव्यश्वर्यमाधाय कय स्य भूतिमिरति ॥ २॥ प्रारमशान ममारमस्तितिमा धर्मनित्यता यमयांनाएकपंन्ति सये पगित उच्यते। निरयते प्रशम्नानि निदिनानि म मेयते । अनाम्निका प्रधान एनपगितमाणम् ॥४॥ गोधी धांधनी म्नम्मी मान्यमामिला। यमयानाकर्षन्तिम परिहन उच्यते॥ यम्ग हायं न सामम्ति मित्रं या मंत्रितं पर। हलमंचाम्ग जामतिम गितप्यते। पाय उनशिपनि गीतगुण मर्प रतिः। मसिम्त म पनि ..
सुपूरा पै कुनदिका सुपूरो भूपिकालिः । सुसन्तोपा कापुरषः स्यल्पफेनेय दप्यति ॥६॥ अप्पोरारजन्दंवां मा सेष निधनं मज। अपि पा संशय प्राप्य जीवितऽपि पराक्रमः॥ ७॥ अप्पर श्येनरपिदं पश्येस्त्यं विपरिममन् । पियदन्याऽथपा तूष्णी प्योसीयापरिशंकितःnen स्यने प्रेतयन्ये कस्मारनपतो यथा। उतिष्ठहे फापुरप मा स्याप्सीः शत्रुनिर्जित:n En माऽस्तं गमस्त्यं रुपणो पिथ्यस्य स्यफर्मपा। मा मध्ये माजघन्ये व माग्यो भूस्ति गर्जितः ॥१०॥ मुहर्ते ज्यलितं यो न च धमापित चिरम् । मातम पस्यचिद्गेई जनि राशरो मृदुः॥११॥ हत्या मागुप्यक कर्म मुत्याऽऽनि यापदुत्तमम् । धर्मस्थानएपमाप्नोति म चात्मान पिगईते ॥ १२॥ अलाप्या पदिपा लाया मानुशोचति परिजतः। भानम्त धारभते म प्राणानां धनापते ॥ १३ ॥ उदाययस्य पीय या तां या गच्य भुयां गतिम् । धर्म पुत्राप्रतः कृत्या किं निमितं बिजीपसि ॥१४॥ पस्य वृत्तं मजल्पन्ति मानपा महानतम् । राशिषर्धनमात्र स मेप खीम पुनः पुमान् ॥१५॥ भुतेन तपसा थापि भिपा था पिसमेण या। जनायोऽभिभयस्यम्पाकमा हिसचे पुमान् ॥ १६ ॥ म पेष जाल्मी कापाली पृतिमेपितुमईसि । नृशंस्यामपस्यां प दुर्गा कापुरपोचिताम् ॥ १७॥ निरम निराम्साहं निर्षिभरिमन्दनम् । मा स्म सीमन्तिमी फाचिननपेत्पुरमीयम् ॥१८॥ .
एक. स्वादुन भुञ्जीत एकार्याग्न चिन्तयेत् । एको न गच्छटध्यानं नैकः सुप्तपु जागृयात् ॥ २१॥ द्वाविमो कण्टको तीक्ष्णौ शरीरपरिशोपिणी । यश्चाधनः कामयते यश्च कुप्यत्यनीश्वरः ॥ २२ ॥ द्वाविमौ पुरुषव्याघ्र मूर्यमण्डलभेदिनौ । परिबाड् योगयुक्तश्च रणे चाभिमुखो हतः ॥ २३ ॥ चत्वारि ते तात गृहे वसन्नु थियाभिजुष्टस्य गृहस्थधर्मे । वृद्धोशातिरवसन्नः कुलीनः मस्रा दरिद्री भगिनी चानपत्या॥२५॥ --उधोगपनि सप्तपञ्चाशः पाठः । ओजस्वि विदुलावचनम् । विदुला नाम गजन्या जगहे पुत्रमारसम् । निर्जितं सिन्धुगमन शयानं दीनचंतमम् ॥ ॥ विदुलोयाय- भनन्दन मया जात द्विपना दर्षयधन । न मया त्यं न पित्रा नमात काभ्यागतो हामि ॥२॥ निर्मन्युधायसंख्येय पुरष श्रीयमान | यावीयं निराशोऽसि कल्याणाय धुर यह ॥ ३ ॥ माऽमानमयमम्यम्य मनमनपेन बीमा । ममःल्या शुकल्याणमा भैम्य प्रतिमहा ॥ उनिटकापुरष मा गयेय गति । पमित्रानमनपसर्गनिमांनी पाशाका || ॥
सुपूरा पे पुनदिका पुपूरो भूपिकावलिः ।
सुसन्तोष फापुरमा स्यल्पफेनैव तप्यति ॥ ६ ॥
अप्योरारजन्दंनां मा सेष निधनं प्रा ।
अपि पा संशय प्राप्य जीवितेऽपि पराममे ॥७॥
अप्पर पेनयमिपदं पश्येस्त्यं विपरिणामन् ।
पियदन्याऽपया तूनी प्योतीयापरिशंकितः ॥
त्यमे प्रेतपच्छेपे कस्मारततो यथा।
उतिकापुरप मा स्याप्सीः शनिर्जितः ॥en
माउस्तं गमन्य एपरणे विभूपस्य स्थकर्मणा ।
मा मम्पे माजघन्य त्वं माऽधो भूस्तिछ गर्जितः ॥१०॥
मुदतै ज्यलितं यो न च धूमापितं चिरम् ।
मा स्म कम्पचिद्गेहंजनि राघरो मृदुः॥ ११॥
इत्या मागुप्यक कर्म मुत्याऽऽजि पारसमम् ।
धर्मस्थानएपमाप्नोति न घात्मानं पिगईते ॥ १२ ॥
अलम्या पदि या लग्भ्या मानुशोचति परितः ।
धानन्तर्य धारमतेम प्राणानां धनायते ॥ १३ ॥
उग्राययस्य पीय वा तां या गच्छ भुयां गतिम् ।
पुत्रामतः हत्या किं निमित्त दिजीवसि ॥१४॥
पस्य वृत्तम अल्पम्ति मानपा महमुतम् ।
राशिषर्धनमात्र स मैप तीन पुनः पुमान् ॥ १५ ॥
भुतेन तपसा यापि थिया या पिम्मेण था।
जनान्योऽभिमपत्यन्याकर्मणा हिसये पुमान् ॥ ११ ॥
मत्येव जाल्मी कापाली पृत्तिमपितुमईसि ।
नस्यामयशस्यां च दुःखां कापुरपोविताम् ॥ १७ ॥
निरम निक्षत्साई नियमरिनन्दनम् ।
मा स्म सीमन्तिनी काचिननपेत्पुरमीरणम् ॥१८॥
एकः स्यादुन भुजीत रकथायांन चिन्तयन् । एको न गच्छदघ्यानं नकः सुपु जागृयात् ॥ २१ ॥ द्वाविमौ कण्टको तीनगी शगैरपरिशोपिणी । यश्चाधनः कामयतं यश्च कुप्यन्यनीश्वरः ॥ २२ ॥ दायिमी पुरुषव्याघ्र मूर्यमण्डलभेदिनी । परिमाइ योगयुक्तच रणे चाभिमुसो हतः ॥ २३ ॥ पत्यारि ते तात गृहे वसन्तु थियामिजुष्टम्य गृहस्थधर्मे । वृद्धोशातिरयसन्न. कुलीन ममा दरिदो मगिनी चानात्या३२॥ -गोगार सप्तपञ्चाशः पाठः । मोजाम्यि विदुलावचनम् विदुला नाम राजन्या जगहें पुत्र मागमम् । निर्जितं मिन्धुगजेन शयान दीनतमम् ॥" विदुलोबाय- अमन्दन मया जात द्विपता पधन । ममा स्यं न पित्राचनात काम्यागामि २॥ नियुधायगंल्य पुष्पहारमाधन । याचनीयं निगमोमिकल्याणाय " पद ।।।। मा:मानमयमभ्यम्य मनमगनदीमा मन या कन्यागमा भग्य निगा I समिठ काप मागयय परत । प्रनिरानन्दयम्माधिमांनी वायुगात ..
No text on this page.
मा घृमाय ज्यसायन्नमात्राम्य अहि शत्रयान् । ज्यल मुर्धन्यमित्राणां मुहर्नमपि या सगम् ॥ १६॥ पतायानेय पुनशे यदमरी यदनामी । पामायामिरमपंथ नय स्त्री न पुनः पुमान् ॥ २० ॥ सन्तोपोथै भिय हन्ति तथानुमोश एप च । अनुत्थानमये चोमे निरीहो नानुने महत् ॥ २६ ॥ आयसं हदयं कन्या मृगपख पुनः स्वकम् । परं विपहते यस्मात्तस्मात्पुरुष उच्यते ॥ २२ ॥ मृत्यैर्विदीयमानानां परपिएडोपशीविनाम् । रुपणानामसत्यानां मा वृत्तिमनुवर्तिथाः ॥ २३ ॥ अनु त्या तात जीवन्तु प्राह्मणाः मुहदस्तथा । पर्जन्यमिय भूतानि देवा इच शतक्रतुम् ।। २५ ।। स्यवाहुयलमाश्रित्य योऽभ्युजीवति मानवः । स लोके लभते कीर्ति पर च शुमां गतिम् ॥ २५॥ -उधोगपर्वनि अष्टपञ्चाशः पाठः। अजविलापः विललाप स याप्पगद्गदं सहसामप्यपदाय धीरताम् । अभिवक्षमयोऽपि मार्दयं मसने कैय कथा शरीरिपु ॥१॥ कुमुमान्यपि गात्रसंगमात्प्रमयत्यायुरपोहितं यदि । न भविष्यति हन्त साधनं किमिवान्यत्महरिष्यतो पिधेः ॥२॥ अश्या मतगत दिमितं मदनेवारभते प्रजान्तकः।
No text on this page.
मा घुमाय ज्यलायन्लमाक्रम्य अदिशात्रयान् । ज्यल मुर्धन्यमित्राणां मुसनमपि या क्षणम् ॥ १॥ एतायानंय पुरुषो यदमी यदनमो। पामायाभिरमपंच नेय स्त्री न पुनः पुमान् ॥ २०॥ सन्तोपो पै श्रिय इन्ति तथा नुमोश एप च । अनुत्थानमये चोमे निरीहो ना ते महत् ।। २१ ॥ आयसं हदयं सन्या मृगयस्य पुनः म्यकम्। परं विषहते यस्मात्तस्मारपुरुप उच्यते ।। २२। मृत्यैर्विदीयमानामा परपिरडोपजीविनाम् । कृपणानामसत्यानां मा वृनिमनुयर्तियाः ॥ २३ ॥ अनु त्या तात जीवन्तु ब्राह्मणाः मुहदस्तथा । पर्जन्यमिव भूतानि देवा इव शनातुम् ॥ २४ ॥ स्ययाहुयलमाश्रित्य योऽभ्युजीवति मानवः । स लोके लभते कीर्ति परत्र च शुमां गतिम् ॥ २५ ॥ -उयोगपशि अष्टपञ्चाशः पाठः। अजविलापः विललाप स यापगद्गदं सहजामप्यपहाय धीरताम् । अभिवप्तमयोऽपि मार्दयं भजते कै कथा शरीरिपु॥१॥ कुसुमान्यपि गात्रसंगमात्यमयत्यायुरपोहितं यदि । न मविप्यति हन्त साधनं किमियान्यत्यहरिप्यतो विधः ॥२॥ अपया मृदु यस्तु हिसिन मृदुनधारमते प्रजान्तकः ।
No text on this page.
मा माय ज्यवारयन्तमात्रम्य अदिशात्रयान् । ज्वल मुर्धन्यमित्राणां मुहमपि या सम : १६ एतायानेय पुरुषो यदम यदशमी । क्षमायाग्निरमध नय स्त्री न पुनः पुमान् ॥ २० ॥ सन्तोपो ये श्रिय हन्ति तथा नुक्रोश एय च। अनुत्थानमय चोमे निरीदो नाश्ते महत् ॥२१॥ पायसं हदयं कृत्या मृगयस्य पुनः स्थकम् । परं विषहते यस्मात्तस्मात्पुरुष उव्यते ॥ २२ ॥ भृत्यैर्विदीयमानानां परपिएडोपत्रीयिनाम् । कृपणानामसत्यानां मा वृत्तिमनुवर्तियाः ।। २३॥ अनु त्या तात जीवन्तु ब्राह्मणाः मुहदस्तथा । पर्जन्यमिय भूतानि देवा इव शतक्रतुम् ॥ २४ ॥ स्थयाहुयलमाश्रित्य योऽभ्युजीयति मानवः । स लोके लभते कीर्ति परष च शुभां गतिम् ॥ २५ ॥ -उयोगपति अष्टपञ्चाशः पाठः। अजविलापः विललाप स याप्पगद्गदं सहसामप्यपदाय धीरताम् । अभितप्तमयोऽपि मार्दवं भजते कैय कथा शरीरिषु ॥१॥ कुसुमान्यपि गाप्रसंगमात्यमयत्यायुरपोहितं यदि । न मयिष्यति हन्त साधनं किमियान्यवहरिप्यतो विधेः ॥२॥ प्रथया मृदु यस्तु हिसितुं मृदुनैधारमते प्रजान्तकः ।
No text on this page.
(१२०) करणाविमुखेन मृत्युना हरता त्यां पद किं न मे हतम् ॥१६॥ विमयेऽपि सति त्यया विना सुखमेनाबदजस्य गण्यताम् । अहतस्य पिलोमनान्तरैर्मम मय विषयास्त्वदाश्रयाः ॥१७॥ विलपनिति कोशलाधिपः करुणार्थप्रथितं प्रियां प्रति । अकरोत्पृथिवारुहानपि तशाखारमयाप्पदुर्दिनान् ॥ १८ ॥ -रसुवरो नवपञ्चाशः पाठः। परमेछिनः स्तुतिः तस्मिनायतरे देवाः पौलस्त्योपप्लुता हरिम् । अभिजग्मुर्निदाघार्ताश्छायावृक्षमियाध्वगाः ॥१॥ ते च प्रापुरुदन्वन्तं युयुधे चादिपूरुषः । अध्याक्षेपो भविष्यम्त्याः कार्यसिद्धेहि लक्षणम् ॥२॥ प्रयुचपुण्डरीकाक्षं यालातपनिमांशुक्रम् । दिषसं शारदमिय प्रारम्भमुखदर्शनम् ॥३॥ प्रणिपत्य मुरास्तस्मै शमयि सुरदिषाम् । अधेनं तुष्टः स्तुत्यभयाङ्मनसगोचरम् ॥ ४॥ नमो विश्पसूजे पूर्व विश्व तदनु यिभ्रते। अथ यिश्यस्य सह तुभ्यं धास्थितात्मने ॥५॥ रसान्तरागकरसं यथा दिश्य पयोऽनुते। देरो देशे गुणेष्येयमयस्यास्यमविकिपः ॥६॥ अमेपो मितलोकस्त्यमन प्रार्थनाया। अजितो मिपुरत्यन्तमम्यक्सो व्यक्तकारणम् ।।७।।
परामनामनमकाम त्या तपम्यिनम् । दयालुममधाएं पुण्णमजरं विदः ॥८॥ सर्वपस्यमविधानमयोनिमयमामः । सर्पप्रभुरमीशमयमेकाग्य मर्परुपभाक् ॥१॥ पातुर्वर्गफलं ज्ञानं कालापायाधनुगा। धनुर्पर्णमया लोकायम गर्नुपगत् ॥१०॥ अभ्यामनिदोन मनमा लपाधपम । ज्योतिर्मय पिपिम्यन्ति पोगिमाचो विगुलापे ॥ ११ ॥ प्रजाय पालो जम्म निरीहाय प्तद्विप'। पपपतो जागरूषारय पापा थर कस्मथ ॥१९॥ शादीपिपपाभोक्तुं यप्तुिं दुधप। पर्याति प्रमाः पातुमीदासीन्येन पतिम् ॥३॥ पशुधाऽप्यागमभिसा पान मिसिन । त्यापेष निपनमयोगा जाहीया रपाये ॥१४॥ पेपल रमानेष पुनासि पुष्प पर । भमेन इत्तपः शेषा मितिफलारपयि ॥१५॥ उपरिवरलानि जातीय विधातः । मनुतिभ्यो व्यतिरिस्पाने गलिचरितानि ॥१॥ प्रयासमवयमविपपिपते। लोकानुमा परामुग्ने सम्भवती ॥१७॥ महिमान परकीय बलदिप रषः। धमनु या गुदामामिपत्ता ॥१८॥ रवि भगाइपामारने सुगमनमाम् । भूनाप्पारामिति. Item
(१२.)
करणारिगुपंग मुगुना दाता गो पानि मे हलन् ।
शिम मिति मा पिता गुममे गगनाम् ।
भहसम्म पिलांमनालीमा गरे गियानदायपा. ॥१७॥
विपनिनि कांगलाधिकरणायंप्रति प्रियां प्रति।
मकरोषियोगदानि गुरुयायामशपदुर्दिनान् ।। १० ।।
-पूरी
नवपञ्चाशः पाठः।
परमेष्ठिनः स्तुतिः।
तस्मिन्मयसरे देवा. पोलम्न्योपप्लुता हरिम् ।
अभिजग्मुर्निदायाश्यावृक्षमियाध्यगाः ॥ १॥
ते च प्रापुरुदन्यन्तं युयुधे चादिपूरुषः।
अन्याक्षेपो मविप्यन्त्याः कार्यसिद्धहि लक्षणम् ॥ २॥
प्रयुद्धपुण्डरीकादं यालातपनिभांशुकम् ।
दिवसं शारदमिय प्रारम्भसुनदर्शनम् ॥ ३॥
प्रणिपत्य मुरास्तस्मै शमयित्रे सुरद्विषाम् ।
अथेनं तुष्टुयुः स्तुत्यमयाड्मनसगोचरम् ॥ ४॥
नमो विश्सरजे पूर्व विश्वं तदनु बिभ्रते।
अथ विश्वस्य संह तुभ्यं त्रेधास्थितात्मने ॥५॥
रसान्तराण्येकरसं यथा दिव्यं पयोऽभुते ।
देशे देशे गुणेष्वेषमयस्यास्त्यमविक्रियः ॥६॥
अमेयो मितलोकस स्त्यमनर्थी प्रार्थनारहः।
अजितो जिप्पुरत्यन्तमव्यक्तो व्यक्तकारणम् ॥७॥
No text on this page.
1१२२) पष्टितमः पाठः। शिवायनार शिवमारनं wntten by कनीय परमानन्द, sud infants in the seventeenth century A. D. He ws** Mahirashtriya and a court-port of Shivää, tee Sabza: King. It contains thirty-tror अध्याय' or chapters and is written in the emir style. It us atually called with by the poet in the colophen. It is publisked by भारत इतिहास संयोधक मंडल of Porms. जननी शम्मुशियास्तत्र यादयनन्दिनी। जग्राह हदयं पत्युः गुद्धाने सुमहत्यपि ॥१॥ इलिना हरिणा चापि यमुदयो यथान्यहम् । व्यराजत तथा शाहः शम्भुनाच शियन च ॥२॥ स तु शंभोः कनीयांस गरीयांसं गुणश्रिया। बहु मेने महाराज शिवशर्माणमात्मम् ॥ ३॥ यदाममृति संजातः स एप तनयः शिवः। तदापमृति शाहस्य समृद्धा. सर्यसम्पदः ॥ ४॥ प्रतिष्ठान द्वारि बहुशो मन्दराचलमुल्दयः। विजिताम्भोरुहरुयो मदवारिमुची गजाः ॥५॥ आसन्सहनशश्चापि मन्दुरायां मनोहराः। याता इयाशुगतयः सैन्धया समरोद्धराः ॥ ६ ॥ यवृधे चाधिक कोपस्तोपेण सह नित्यशः। प्रतापः पमयेऽत्यर्थं प्रमायश्च दिने दिने ॥ ७॥ दुर्ग्रहाएयपि दुर्गाणि मुग्रहत्य प्रपेदिरे।
No text on this page.
पष्टितमः पाठः। शिवावतारः शिवभारतं is written by कदीन्द परमानन्द, en of गोविन्दम in the serenteenth century A. D. He was : Mahārāshtriya and a court-poet of Sbırāji, the Usbritká King. It contains thurty-two अध्याय' or chapters and it written in the epre style. It is actually called भनुपुराण by the poet in the colophen. It is published by मारत इतिहास संशोधक मंडल of Poona. जननी शम्मुशिवयोस्तत्र यादवनन्दिनी । जमाइ हृदयं पत्युः शुद्धान्ते सुमहत्यपि ॥ १ ॥ इलिना हरिणा चापि वमुदेवो यथान्यहम् । व्यराजत तथा शाहः शम्भुना च शिवेन च ॥ २ ॥ स तु शंभोः कनीयांसं गरीयांसं गुणश्रिया। यहु मेने महाराजः शिवशर्माणमात्मजम् ॥३॥ यदाममृति संजातःस एप तनयः शिवः। तदामभृति शाइस्य समृद्धा. सर्वसम्पदः॥४॥ प्रतिष्ठन् द्वारि यहुशो मन्दराचलसुन्दराः । विजिताम्भोरुहरचो मदयारिमुचो गजाः ॥५॥ आसन्सहनशश्चापि मन्दुगयां मनोहराः । पाता इयाशुगतयः मैन्धयाः समरोशुराः ॥ ६॥ यवृधे चाधिक कोपस्तोपेण सह नित्यशः । प्रतापः पप्रयेऽस्यर्थं प्रभायश दिने दिने ! ७॥ दुर्भहारयपि दुगांणि सुमहत्यं प्रपेदिरे।
No text on this page.
No text on this page.